pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มิเกล อังเฆล อัสตูเรียส

มิเกล อังเฆล อัสตูเรียส โรซาเลส (19 ตุลาคม ค.ศ. 1899 – 9 มิถุนายน ค.ศ. 1974) เป็นกวี-นักการทูต นักเขียนนวนิยาย นักเขียนบทละครและนักวารสารศาสตร์ชาวกัวเตมาลา อัสตูเรียสได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1967 จากผลงานที่ตระหนักถึงวัฒนธรรมพื้นเมืองกัวเตมาลา
อัสตูเรียสเกิดและเติบโตในกัวเตมาลา แม้ว่าส่วนใหญ่เขาจะใช้ชีวิตวัยผู้ใหญ่ในต่างแดน หลังเรียนจบด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยซานการ์โลสแห่งกัวเตมาลา เขาย้ายไปอยู่ที่ปารีสช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 เพื่อศึกษาชาติพันธุ์วิทยาที่มหาวิทยาลัยปารีส นักวิชาการบางคนมองว่าอัสตูเรียสเป็นนักเขียนชาวลาตินอเมริกาคนแรกที่แสดงให้เห็นว่าการศึกษามานุษยวิทยาและภาษาศาสตร์ส่งผลอย่างไรต่อวรรณกรรม อัสตูเรียสยังข้องเกี่ยวกับขบวนการลัทธิเหนือจริงขณะอยู่ที่ปารีส และได้รับการยกย่องว่ามีส่วนในการแนะนำองค์ประกอบทางนวยุคนิยมเข้าสู่งานเขียนลาตินอเมริกา ด้วยเหตุนี้ เขาจึงผู้นำหน้าละตินอเมริกันบูม (Latin American Boom) หรือยุคเฟื่องฟูของวรรณกรรมละตินอเมริกาช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960–1970
"เอลซินญอร์เปรซิเดนเต" ("El Señor Presidente", แปลไทยชื่อ "เดอะ เพรสซิเดนท์") เป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของอัสตูเรียสที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1946 บอกเล่าถึงชีวิตภายใต้ผู้เผด็จการ นวนิยายเล่มนี้ส่งอิทธิพลต่อนักเขียนชาวลาตินอเมริกันยุคหลังในแง่การผสานสัจนิยมเข้ากับจินตนิมิต หรือต่อมาเรียกว่าสัจนิยมมหัศจรรย์ การวิพากษ์วิจารณ์ระบอบเผด็จการอย่างเปิดเผยส่งผลให้อัสตูเรียสต้องใช้ชีวิตบั้นปลายอย่างระหกระเหิน "โอมเบรเดไมซ" ("Hombres de maíz", แปลไทยชื่อ "คนข้าวโพด") ที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1949 เป็นอีกหนึ่งผลงานชิ้นเอกที่อัสตูเรียสใช้ปกป้องธรรมเนียมและวัฒนธรรมมายา นวนิยายเล่มนี้บรรยายถึงกลุ่มคนพื้นเมืองที่กำลังเผชิญกับสังคมยุคใหม่ด้วยกลวิธีสัจนิยมมหัศจรรย์ "โอมเบรเดไมซ" ฉบับแปลภาษาอังกฤษเป็นส่วนหนึ่งของชุดผลงานตัวแทนของยูเนสโก (UNESCO Collection of Representative Works)
ด้านชีวิตส่วนตัว อัสตูเรียสแต่งงานกับเคลเมนเซีย อามาโดใน ค.ศ. 1939 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสองคนคือ มิเกลและโรดริโก อังเฆล ก่อนจะหย่าร้างใน ค.ศ. 1947 ต่อมาเขาแต่งงานกับบลังกา โมรา อี อาราอูโฆใน ค.ศ. 1950 อัสตูเรียสได้รับการยกย่องจากต่างประเทศในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 หลังถูกเนรเทศและกลายเป็นคนชายขอบมานานหลายทศวรรษ ปี ค.ศ. 1966 เขาได้รับรางวัลสันติภาพเลนินจากสหภาพโซเวียต ปีต่อมาอัสตูเรียสได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ถือเป็นชาวลาตินอเมริกันคนที่สองที่ได้รับรางวัลนี้ (กาบริเอลา มิสตรัลเป็นคนแรกที่ได้รับรางวัลใน ค.ศ. 1945) อัสตูเรียสใช้ชีวิตบั้นปลายที่มาดริดก่อนจะเสียชีวิตใน ค.ศ. 1974 ร่างของเขาถูกฝังที่สุสานแปร์ลาแชสในปารีส
ชิฟราห์และปูอาห์

ชิฟราห์ ("Šīp̄ərā") และ ปูอาห์ ("Pūʿā") เป็นนางผดุงครรภ์สองคนที่มีส่วนช่วยป้องกันการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต่อเด็กชาวฮีบรูที่กระทำโดยชาวอียิปต์ตามที่ระบุในอพยพ 1:15–21 
ตามเรื่องเล่าในหนังสืออพยพ ฟาโรห์หรือกษัตริย์แห่งอียิปต์มีรับสั่งให้ชิฟราห์และปูอาห์ฆ่าทารกชาวฮีบรูเพศชายทุกคน แต่ทั้งคู่ไม่ยอมทำตามรับสั่ง เมื่อฟาโรห์เรียกตัวทั้งคู่เข้าเฝ้า ทั้งคู่จึงทูลฟาโรห์ว่าผู้หญิงชาวฮีบรูแข็งแรงจึงคลอดบุครก่อนที่นางผดุงครรภ์ไปถึง พระเจ้าจึงทรง "ดีต่อนางผดุงครรภ์นั้น" และ "โปรดให้พวกนางมีครอบครัว"
อพยพ 1:15–1:21.
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />15 กษัตริย์อียิปต์มีรับสั่งแก่นางผดุงครรภ์ชาวฮีบรูคนหนึ่งชื่อชิฟราห์ อีกคนหนึ่งชื่อปูอาห์ 16 ว่า "เมื่อเจ้าไปทำคลอดให้หญิงฮีบรูและเห็นเด็กคลอด ถ้าเป็นเด็กชายก็ให้ฆ่าเสีย ถ้าเป็นเด็กหญิงก็ให้ไว้ชีวิต" 17 แต่นางผดุงครรภ์ยำเกรงพระเจ้า จึงไม่ได้ทำตามพระบัญชาของกษัตริย์อียิปต์ ปล่อยให้เด็กชายรอดชีวิต 18 กษัตริย์อียิปต์จึงมีรับสั่งให้นางผดุงครรภ์เข้าเฝ้า ตรัสว่า "ทำไมพวกเจ้าจึงทำอย่างนี้? ที่ปล่อยให้เด็กชายรอดชีวิต" 19 นางผดุงครรภ์จึงทูลฟาโรห์ว่า "เพราะหญิงฮีบรูไม่เหมือนหญิงอียิปต์ พวกนางแข็งแรงจึงคลอดบุตรก่อนที่นางผดุงครรภ์จะไปถึง" 20 พระเจ้าจึงทรงดีต่อนางผดุงครรภ์นั้น คนอิสราเอลยิ่งทวีขึ้น และมีกำลังเข้มแข็งมาก 21 เพราะนางผดุงครรภ์นั้นยำเกรงพระเจ้า พระองค์จึงโปรดให้พวกนางมีครอบครัว
โฮกูโตะ (จังหวัดฮกไกโด)

โฮกูโตะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่กึ่งกลางของกิ่งจังหวัดโอชิมะ ตอนใต้ของจังหวัดฮกไกโด เป็นเมืองที่อยู่อาศัยของผู้ที่ทำงานในนครฮาโกดาเตะ ที่อยู่ทางทิศตะวันออกของโฮกูโตะ โฮกูโตะได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 จากการควบรวมเมืองคามิอิโซะ ในอำเภอคามิอิโซะ และเมืองโอโนะ ในอำเภอคาเมดะ โฮกูโตะเป็นเทศบาลนครที่จัดตั้งเป็นลำดับที่สามในกิ่งจังหวัดโอชิมะ (ลำดับที่สองคือ คาเมดะ ซึ่งถูกยุบไปแล้ว 2 ปี หลังจากจัดตั้งเมื่อ ค.ศ. 1971) โฮกูโตะเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ในกิ่งจังหวัดโอชิมะเมื่อเรียงตามจำนวนประชากร รองจากฮาโกดาเตะ
ภูมิศาสตร์.
โฮกูโตะตั้งอยู่กึ่งกลางของโอชิมะ ซึ่งเป็นคาบสมุทรทางตอนใต้ของเกาะฮกไกโด พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ และทางตะวันตกเป็นภูเขา ทิศใต้ติดกับอ่าวฮาโกดาเตะ แม่น้ำโอโนะไหลจากทางทิศเหนือไปยังทิศใต้ผ่านตอนกลางของโฮกูโตะ
การขนส่ง.
รถไฟ.
หมายเหตุ: ชื่อเดิมของสถานีชิงฮาโกดาเตะโฮกูโตะคือ สถานีโอชิมะโอโนะ เปลี่ยนชื่อหลังจากฮกไกโดชิงกันเซ็งแล้วเสร็จเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2016
ความสัมพันธ์บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา–ซาอุดีอาระเบีย

บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาจัดตั้งสถานทุตของตนในรียาด และ ซาอุดีอาระเบีย จัดตั้งสถานทุตของตนในซาราเยโว ซาอุดีอาระเบียให้ความช่วยเหลือทางการเงิน การสนับสนุนด้านวัฒนธรรม และมนุษยธรรมแก่บอสเนียจำนวนมหาศาล นับตั้งแต่ได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1992 มัสยิดพระเจ้าฟะฮด์ มัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในซาราเยโว ได้รับงบประมาณจากรัฐบาลซาอุดีอาระเบียและตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชาธิบดีฟะฮัด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด อดีตพระมหากษัตริย์
เดดเฟลย์

เดดเฟลย์ (อักษรโรมัน: Deadvlei) เป็นแอ่งดินเหนียว ตั้งอยู่ใกล้กับแอ่งโซสซูสเฟลย์ในหุบเขาระหว่างเนินทรายในอุทยานแห่งชาตินามิบ-เนาคลุฟต์ ประเทศนามิเบีย ชื่อของเดดเฟลย์มีความหมายว่า แอ่งแห่งความตาย (จากภาษาอังกฤษ "dead" และ ภาษาอาฟริกาน "vlei" แปลว่าทะเลสาบ) ส่วนชื่อภาษาอาฟริกานของเดดเฟลย์คือ "Dooie Vlei"
แอ่งดินเหนียวนี้ก่อตัวขึ้นหลังมีฝนแล้วแม่น้ำทเซาชาบเกิดเอ่อล้น ทำให้เกิดแอ่งน้ำตื้นชั่วคราวขึ้น มากพอให้ต้นเขาอูฐเติบโต พอสภาพภูมิอากาศเกิดเปลี่ยนแปลงและเกิดความแห้งแล้งขึ้น ประกอบกับเนินทรายถูกพัดมาปิดกั้นทางน้ำไหลจากแม่น้ำ ทำให้น้ำในแอ่งแห้งขอดลง และต้นเขาอูฐยืนต้นตาย ในขณะที่พืชอื่น ๆ ที่ยังคงเหลือ เช่นซัลโลซาและก้อนนารา ซากยืนต้นตายของต้นเขาอูฐในแอ่งนี้ประมาณว่าตายมานาน 600–700 ปีแล้ว (หรือราวปี 1340-1430) สภาพในปัจจุบันเป็นต้นสีดำจากการตากแดดร้อนแรงมายาวนาน กระนั้น ต้นเหล่านี้ไม่ได้กลายเป็นหินเนื่องจากไม่เกิดกระบวนการย่อยสลายเพราะอากาศแห้งเกินไป
พื้นที่นี้เคยเป็นสถานที่ถ่ายทำในภาพยนตร์เช่น "The Cell", "The Fall", "Ghajini" และ "Ayan"
อ่าววัลฟิส

อ่าววัลฟิส (แปลว่า: อ่าววาฬ;) หรือ วัลฟิสเบย์  เป็นนคร ในประเทศนามิเบีย และอ่าวที่ซึ่งนครนี้ตั้งอยู่ เมืองนี้มีขนาดใหญ่สุดเป็นอันดับสองของประเทศ และเป็นเมืองชายฝั่งที่ใหญ่ที่สุดของนามิเบีย พื้นที่นครมีขนาด 
อ่าวนี้เป็นแหล่งพักเรือเดินทะเลที่ปลอดภัยเนื่องมาจากลักษณะอ่าวซึ่งลึกโดยธรรมชาติ และมีแหลมทรายเพลิแกนพอยต์ (Pelican Point) กั้นอยู่ ทำให้อ่าวนี้เป็นอ่าวโดยธรรมชาติแห่งเดียวบนชายฝั่งของนามิเบีย น้ำทะเลของอ่าวยังอุดมไปด้วยแพลงก์ตอนและสัตว์น้ำทะเล อันดึงดูดวาฬเซาเติร์นไรต์ ซึ่งยังดึงดูดนักล่าวาฬ ตลอดจนเรือประมง
เจ้าอาณานิคมหลายรุ่นได้พัฒนาสถานที่นี้และทรัพยากรของอ่าวอันเป็นจุดยุทธศาสตร์นี้ขึ้นมาเป็นนิคมริมอ่าว มูลค่าของอ่าวนี้เกี่ยวเนื่องกันกับเส้นทางเดินทะเลรอบแหลมกูดโฮปได้กลายมาเป็นที่หมายตาของมหาอำนาจโลกมาตั้งแต่ปี 1485 ด้วยลักษณะที่ตั้งของนิคมที่แยกขาดออกจากส่วนอื่นของแผ่นดิน ประกอบกับความสำคัญและมูลค่าของอ่าวช่วยอธิบายประวัติศาสตร์การเมืองของอ่าววัลฟิสที่ซับซ้อน ในอดีต อ่าววัลฟิสถูกปกครองในฐานะดินแดนแยกจากที่เหลือของเขตแดนที่ปัจจุบันคือนามิเบีย ในปัจจุบันอ่าววัลฟิสยังเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญของนามิเบีย สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ เช่น เกาะนกซึ่งถมขึ้นมา ศูนย์กลางอุตสาหกรรมการเก็บเกี่ยวขี้นกกวาโน เนินทรายหมายเลข 7 เป็นต้น
ข้าวดอกราย

ข้าวดอกราย หรือ ข้าวราหมัย เป็นอาหารชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นข้าวคลุกกับน้ำพริกและเนื้อปลาทะเลย่าง พร้อมเครื่องเคราและเครื่องปรุงรสอีกเล็กน้อย พบได้เฉพาะในชุมชนชาวสะกอม ในตำบลสะกอม อำเภอจะนะ และตำบลสะกอม อำเภอเทพา จังหวัดสงขลา และต้องใช้ครกแบบพิเศษสำหรับทำอาหารนี้โดยเฉพาะ
ประวัติ.
ข้าวดอกรายเป็นอาหารเฉพาะกลุ่มของชาวสะกอม พวกเขายึดอาชีพประมงพื้นบ้านบริเวณชายฝั่ง โดยใช้วัตถุดิบที่หาได้ง่ายในท้องถิ่นมาประกอบอาหาร เชื่อกันว่าอาหารชนิดนี้มีมานานแล้ว มีเรื่องราวมุขปาฐะประจำชุมชนว่า หากมีครอบครัวที่พี่น้องมีปัญหาทะเลาะเบาะแว้ง หรือผิดใจกันแม้จะเพียงเล็กน้อย พ่อแม่จะชวนลูก ๆ ล้อมวงรับประทานข้าวดอกรายเพื่อพูดคุยปรับความเข้าใจกัน บางคนให้สมญาว่า "ข้าวสามัคคี" เพราะเป็นสิ่งที่เรียกว่า "กินข้าวครกเดียวกัน" หมายถึง การพึ่งพาช่วยเหลือซึ่งกันและกัน การทำข้าวดอกรายแต่ละครั้ง ชาวบ้านจะนำวัตถุดิบในการทำมาคนละอย่างสองอย่างเพื่อทำและล้อมวงรับประทานด้วยกัน
ส่วนที่ใช้ชื่ออาหารชนิดนี้ว่า "ข้าวดอกราย" เพราะมีส่วนผสมที่หลากหลาย หาได้ง่ายจากในครัวเรือน โดยเฉพาะข้าวเย็น ซึ่งเป็นข้าวที่กินเหลือจากอาหารมื้อก่อน
ส่วมผสม.
วัตถุดิบสำหรับทำข้าวดอกราย ประกอบไปด้วย ข้าวสวย เนื้อปลาทะเลสุก (จากการย่างหรือต้ม ตามชอบ) ตะไคร้ หอมแดง พริกสด กะปิเคย กุ้ง และน้ำมะขามเปียก มีกรรมวิธีทำไม่ยาก เบื้องต้นต้องตำน้ำพริกลงในครก ด้วยการใส่ตะไคร้ซอย หอมแดงซอย พริก เนื้อปลาทะเลสุกแกะเนื้อ กะปิ ตำทุกอย่างให้เข้ากัน แต่งรสด้วยน้ำมะขามเปียก (หรือมะขามสด) ก่อนคดข้าวเย็นลงไปคลุกกับน้ำพริกที่ตำไว้ในครกให้เข้ากัน โดยปรุงให้ได้รสเปรี้ยวนำ เค็มและเผ็ดตาม รับประทานเคียงกับผักสด ปลาเส้นทอด หรือปลาแห้งทอด จะยิ่งทำให้ข้าวดอกรายมีรสชาติที่ดีขึ้น
ข้าวที่ใช้จะเป็นข้าวเย็นที่กินเหลือจากอาหารมื้อก่อน เพื่อให้เมล็ดข้าวคงรูปไม่เละ บ้างก็ว่าเป็นกุศโลบายให้ใช้อาหารกินเหลือให้เกิดประโยชน์ กะปิควรใช้กะปิสดใหม่ จะให้รสสัมผัสและความหอมที่ดี
ส่วนครกที่ใช้ในการทำข้าวดอกรายจะมีลักษณะพิเศษ มีเฉพาะในชุมชนสะกอมเท่านั้น กล่าวคือเป็นครกไม้ที่มีปากครกใหญ่พอที่จะทำหน้าที่เป็นเขียงได้ทั้งสองด้าน โดยจิรณรงค์ วงษ์สุนทร ให้คำอธิบายไว้วว่า "...ครกไม้ที่ใช้สำหรับตำข้าวดอกรายโดยเฉพาะ เป็นไม้ท่อนใหญ่ท่อนเดียว ขุดเป็นหลุม ที่ปากหลุมมีปีกที่กว้างออกไปพอที่จะใช้พื้นที่หั่น ซอย สับเครื่องน้ำพริกต่าง ๆ แทนเขียง แล้วปาดทุกอย่างลงไปในหลุมแล้วตำให้เข้ากัน" ซึ่งครกไม้นี้ทำจากไม้ตะเคียนไม่ค่อยขึ้นรา หากขึ้นราให้ล้างด้วยน้ำส้มสายชู ขัดกับน้ำเกลือ และนำไปตากแดด
สามีคนนี้แจกฟรีให้เธอ

สามีคนนี้แจกฟรีให้เธอ (เกาหลี: ) เป็นละครทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่เขียนโดยชิน ยู-ดัม และนำแสดงโดยพัก มิน-ย็อง, นา อิน-อู, อี อี-คย็อง และซง ฮอ-ยุน สร้างจากเว็บโนเวลในชื่อเดียวกัน ซึ่งมีการตีพิมพ์เป็นเว็บตูนด้วย ออกอากาศตอนแรกทางช่องทีวีเอ็น ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2024 และออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 20:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) สามารถรับชมโทรทัศน์ผ่านสัญญาณต่อเนื่องบน TVING ในเกาหลีใต้ และแอมะซอนไพรม์วิดีโอในบางภูมิภาคทั่วโลก ยกเว้นเกาหลีใต้และจีน
เรื่องย่อ.
เรื่องราวของหญิงสาวคนหนึ่งที่ป่วยเป็นมะเร็งซึ่งถูกฆาตกรรมหลังเห็นสามีมีชู้กับเพื่อนสนิท ได้ย้อนเวลากลับไปเมื่อ 10 ปีก่อน พร้อมกับได้รับชีวิตที่สองเพื่อกลับมาแก้แค้นสามีและเพื่อนสนิท
 ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่กับสามีที่ไร้ความสามารถ พ่อแม่สามีที่ไม่เคยใส่ใจ และชีวิตการทำงานหนักของเธอ จนกลายเป็นผู้ป่วยมะเร็งตั้งแต่อายุยังน้อย
 ผู้จัดการฝ่ายการตลาดของ U&K Food ซึ่งเป็นผู้ช่วยคนสำคัญของ คัง จี-ว็อน ในการแก้แค้นของเธอ
 สามีของ คังจีวอน ผู้ที่คิดว่าตนเป็นใหญ่กว่าภรรยาและมักจะใช้เธอเสมือนเธอเป็นคนใช้ เขาคือฝ่ายที่นอกใจคังจีวอนไปเล่นชู้กับเพื่อนสนิทของภรรยา ไม่เพียงเท่านั้นเขายังเป็นคนลงมือฆาตกรรมภรรยาของตัวเองอีกด้วย
 เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดของ คังจีวอน ที่แอบเป็นชู้กับสามีของจีวอน ซึ่งภายนอกที่ดูเรียบร้อยแต่ภายในตรงกันข้ามกันอย่างสิ้นเชิง
 เชฟหนุ่มชื่อดัง
 เพื่อนที่ทำงานของคัง จี-ว็อน ซึ่งเวลาทั้งหมดของชีวิตเธอมีแค่ที่บ้านกับที่ทำงาน
 สมาชิกทีมการตลาดของ U&K Food ทีม 1
 เจ้านายของจีวอนซึ่งเป็นผู้จัดการทีมการตลาดของ U&K Food ทีม 1
 มือขวาของฮันอิลและหัวหน้าฝ่ายวางแผนเชิงกลยุทธ์ของกลุ่ม U&K
 ปู่ของจีฮยอกซึ่งเป็นผู้ประกอบการผู้ก่อตั้ง U&K Group
 แม่ของมิน-ฮวาน
 พ่อของจี-วอนที่เป็นคนขับรถบรรทุก
 จูเนียร์และน้องชายคนโปรดของครอบครัวจี-ฮย็อก เขาคือเจ้าของร้านไก่ทอดเกาหลี
เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายของ จีวอน ซูมิน อึนโฮ
 กรรมการผู้จัดการของ U&K Food
 อดีตคู่หมั้นของจี-ฮย็อก
ขนมปังเฉพาะพระพักตร์

ขนมปังเฉพาะพระพักตร์ ("Leḥem haPānīm") ในบริบทของคัมภีร์ไบเบิลหรือศาสนายูดาห์หมายถึงขนมปังที่วางอยู่เป็นนิตย์บนโต๊ะที่จัดไว้เป็นพิเศษในพระวิหารในกรุงเยรูซาเลมเพื่อเป็นเครื่องบูชาถวายพระเจ้า อีกคำแปลภาษาอังกฤษหนึ่งซึ่งเหมาะสมกว่าคือควรเป็น "presence bread" เพราะคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าขนมปังต้องอยู่ต่อพระพักตร์ (presence) พระเจ้าอยู่เป็นนิตย์ (อพยพ 25:30)
การกล่าวถึงในคัมภีร์ไบเบิล.
ในคัมภีร์โทราห์ ขนมปังเฉพาะพระพักตร์มีการระบุเฉพาะในประมวลกฎหมายปุโรหิตและประมวลกฎหมายศักดิ์สิทธิ์ แต่บางส่วนของคัมภีร์ไบเบิล ได้แก่ หนังสือพงศาวดาร หนังสือซามูเอล และหนังสือพงศ์กษัตริย์ก็มีการบรรยายลักษณะของขนมปังเฉพาะพระพักตร์ด้วย ในประมวลกฎหมายศักดิ์สิทธิ์ระบุว่าขนมปังเฉพาะพระพักตร์เป็นขนมปังสิบสองก้อนที่ปิ้งจากแป้งอย่างดี วางเรียงเป็นสองแถวบนโต๊ะ ขนมปังแต่ละก้อนทำจากแป้ง "สองในสิบเอฟาห์" (เลวีนิติ 24:5 -6) (ประมาณ 4.9 ปอนด์หรือ 2.2 กิโลกรัม) กฎหมายในคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าต้องนำเครื่องกำยานใส่ในทุกแถวของขนมปัง ในคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษากรีก (Septuagint) ระบุว่ามีการผสมเกลือเข้ากับกำยาน กำยานซึ่งคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษากรีกเรียกว่า "anamnesis" (ปรากฏการเรียกครั้งเดียว) ถือเป็นส่วนอนุสรณ์ ("azkarah") คู่กับขนมปังเพื่อถวายพระเจ้าบนแท่นบูชา (เลวีนิติ 24:7 -9)
ผีตายหวาก

ผีตายหวาก บ้างเรียก บี้ถ่ายบาก หรือ บี้ถ่ายบั๊ก  อาจเป็นที่รู้จักในชื่อ ลอดช่องสิงคโปร์ เป็นของหวานชนิดหนึ่งของชาวเปอรานากัน หรือบ้าบ๋า ที่อาศัยอยู่ทางตอนใต้ของประเทศไทย (โดยเฉพาะในจังหวัดภูเก็ตและสงขลา) สามารถพบอาหารลักษณะเดียวกันนี้ตามชุมชนเปอรานากันในประเทศมาเลเซีย (โดยเฉพาะเมืองมะละกาและปีนัง) และประเทศสิงคโปร์ ถือเป็นหนึ่งใน "ปุ๊นเตโก้ย" หรือขนมพื้นเมืองภูเก็ต ปัจจุบันถือเป็นของหวานที่หารับประทานยากชนิดหนึ่งในไทย มักขายเป็นถุง สนนราคาถุงละ 12 บาท (ใน พ.ศ. 2559)
เส้นของผีตายหวากทำจากแป้งข้าวเจ้า มีตัวเส้นและเนื้อสัมผัสคล้ายเส้นขนมจีน หากแต่เส้นนั้นเล็ก สั้น และนุ่มมากกว่า เส้นมีสองสีคือสีขาวกับสีแดง รับประทานด้วยการราดน้ำเชื่อม อาจแต่งกลิ่นน้ำลอยดอกมะลิหรือใบเตย แล้วใส่น้ำแข็งไสเพื่อเพิ่มความสดชื่น บางสูตรใช้น้ำตาลโตนดให้ความหวานแทนน้ำเชื่อม และใส่เม็ดแมงลักลงไปด้วย ส.พลายน้อย ให้คำอธิบายเกี่ยวกับผีตายหวากไว้ว่า "...ขนมชนิดนี้เป็นของทางภาคใต้ ขนมเป็นเส้นคล้ายขนมจีน ผสมลูกแมงลัก กินกับน้ำเชื่อม..."
วังพิพิธภักดี

วังพิพิธภักดี หรือคฤหาสน์พิพิธภักดี มลายูถิ่นเรียกว่า วังสลินดงบายู เป็นบ้านโบราณ ตั้งอยู่ที่ถนนกลาพอ ตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี  จังหวัดปัตตานี ซึ่งอยู่ตรงกันข้ามกับวังสายบุรี
ประวัติ.
พระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) บุตรชายคนโตของเจ้าเมืองยะหริ่ง(พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม นิโวะ) ได้สร้างวังพิพิธภักดีขึ้นเพื่อใช้เป็นเรือนหอกับ ตนกูซง หลานสาวของเจ้าเมืองสายบุรี พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี (เต็งกูอับดุลมุฏฏอเล็บ)|(พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี ศรีมหารายา มัตตาอับดุลวิบุลยขอบเขตประเทศราช เต็งกูอับดุลมุฏฏอเล็บ) ปัจจุบันวังพิพิธภักดี หรือคฤหาสน์พิพิธภักดีอยู่ในความดูแลของชมรมมุสลีมะห์เพื่อใช้ในการจัดกิจกรรมและสาธารณะประโชยน์
สถาปัตยกรรม.
สถาปัตยกรรมของวังพิพิธภักดี เป็นอาคารไม้สักสองชั้น มีการตกแต่งลวดลายแบบผสมผสานระหว่างมลายู ชวา และตะวันตก
สิราษฎร์ อินทรโชติ

สิราษฎร์ อินทรโชติ (เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2538) ชื่อเล่น ทู เป็นนักแสดงชาวไทย ที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดีกับงานแสดงมิวสิควีดีโอและงานโฆษณาอีกหลายตัว และผลงานที่ทำให้เป็นที่รู้จักคือหนังสั้นโฆษณา The Only One จาก The 1 Card และมิวสิควีดีโอเพลง ตัวปลอม ของลุลา และวง POTATO โดยทูได้มีผลงานการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ Die Tomorrow ของเต๋อ นวพล ต่อมาทูก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง App War แอปชนแอป และผลงานภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของทูคือภาพยนตร์เรื่อง 4 kings อาชีวะ ยุค 90’s ในบท เอก บุรณพนธ์ และมีผลงานภาพยนตร์ 4 kings 2 ในช่วงปลายปี 2566
ประวัติ.
สิราษฎร์ อินทรโชติ เกิด 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนรุ่งอรุณ ในช่วงมัธยมปลายทสิราษฎร์ได้เคยไปแลกเปลี่ยนโครงการ AFS ที่ประเทศแอฟริกาใต้เป็นเวลา 1 ปี และศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
เข้าสู่วงการ.
สิราษฎร์ได้ก้าวเข้าสู่วงการจากการชักชวนของรุ่นพี่กำกับ เนื่องจากสิราษฎร์อยากที่จะเป็นผู้กำกับ รุ่นพี่ให้ลองไปแสดงในมิวสิกวิดีโอก่อน นอกจากสิราษฎร์จะเป็นนักแสดง แล้วก็ยังเป็นศิลปิน ในนาม madeitwhendrunk
ในปฐมกาล

"ในปฐมกาล" ("Bereshit") เป็นวลีขึ้นต้นที่ใช้ในคัมภีร์ไบเบิลใน ส่วนใน ของพันธสัญญาใหม่ คำว่า "Archē" ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยด้วยวลีเดียวกันนี้
ศัพทมูล.
วลีในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรูคือ "เบเรชิต" (<templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />בְּרֵאשִׁית‎ "Bereshit"): "ในการเริ่มต้น" ไม่มีคำกำกับนามชี้เฉพาะ (the) แต่โดยนัยแล้วเสมือนมีคำกำกับนาม
"Archē"  เป็นคำต้นฉบับที่ใช้ใน
การใช้.
คำแปลภาษาไทยของ ใน"พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน" มีความว่า "ในปฐมกาล พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างฟ้าและแผ่นดิน" คำแปลภาษาไทยของ ใน"พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน" มีความว่า "ในปฐมกาลพระวาทะทรงดำรงอยู่ และพระวาทะทรงอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะทรงเป็นพระเจ้า"
Harmoe

ค่ายเพลงที่สังกัดอยู่คือโพนีแคนยอน ชื่อแฟนคลับ อย่างเป็นทางการคือ "ฮารุโมเอะ room" (はるもえroom)
ภาพรวม.
ประกาศก่อตั้งวงขึ้นเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม 2020 และเปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 10 มีนาคม 2021
ชื่อวงตั้งขึ้นจากการรวมกันระหว่างชื่อโรมาจิของสมาชิกทั้ง 2 คนคือ haruki + moeka เวลาเขียนจะใช้ตัวพิมพ์เล็กทั้งหมด
ชื่อนี้ตั้งโดยโปรดิวเซอร์ เท็ปเปย์ โนจิมะ เดิมทีชื่อนี้ถูกเลือกให้เป็นชื่อชั่วคราวตอนเปิดตัว แต่ก็ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการเพราะฟังดูดีและเข้ากับบรรยากาศของทั้งสองคน
ชื่ออู

ชื่ออู  เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 4 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนกวนแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชชื่ออูใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 238 ถึง ค.ศ. 251 รวมเวลา 14 ปี คำว่าชื่ออูแฝงความหมายมงคลบ่งบอกถึงเมื่อครั้งจิวบูอ๋อง (周武王 "โจวอู่หวาง") แห่งราชวงศ์จิวพิชิตติวอ๋อง (紂王 "โจ้วหวัง") แห่งราชวงศ์เซียงลงได้ ได้ปรากฏนิมิตมงคลเป็นนกกาแดง (赤烏 "ชื่ออู") บ่งบอกถึงการ "สำเร็จแผ่นดิน"
ในเดือน 5 ของศักราชชื่ออูปีที่ 14 (ค.ศ. 251) เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นไท่-ยฺเหวียนปีที่ 1
ไท่-ยฺเหวียน

ไท่-ยฺเหวียน  เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 5 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนกวนแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชไท่-ยฺเหวียนใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 251 ถึง ค.ศ. 252 รวมเวลา 2 ปี
ในเดือน 2 ของศักราชไท่-ยฺเหวียนปีที่ 2 (ค.ศ. 252) เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นเฉินเฟิ่งปีที่ 1
หอพักใจไพ่นกกระจอก

หอพักใจไพ่นกกระจอก (; โรมาจิ: "Pon no Michi"; : ปง โนะ มิจิ; #เปลี่ยนทาง "วิถีแห่งปง") เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลญี่ปุ่น อำนวยการผลิตโดย IISP และสร้างแอนิเมชันโดยสตูดิโอโอแอลเอ็ม ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมีนาคม พ.ศ. 2567 มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยสึกาซะ อูโนฮานะ ตีพิมพ์ในนิตยสาร"นากาโยชิ" นิตยสารมังงะแนว"โชโจะ"ของสำนักพิมพ์โคดันชะในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 ถึงเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567
ให้เสียงโดย: คาโอริ มาเอดะ
ให้เสียงโดย: อิโอริ ซาเอกิ
ให้เสียงโดย: ชิอง วากายามะ
ให้เสียงโดย: ยูอิ คนโด
ให้เสียงโดย: อากิโอะ โอตสึกะ
ให้เสียงโดย: ฮิบิกุ ยามามูระ
สื่อ.
มังงะ.
มังงะดัดแปลงวาดภาพโดยสึกาซะ อูโนฮานะ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร"นากาโยชิ" นิตยสารมังงะแนว"โชโจะ"ของสำนักพิมพ์โคดันชะในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2566 ถึงวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2567 ทั้งเจ็ดตอนถูกรวบรวมตีพิมพ์(ทังโกบง)จำนวน 1 เล่มที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2567
ซีรีส์มังงะแยกอย่างเป็นทางการ "ประกาศตัวเองอย่างไม่เป็นทางการ" โดยจุน เอนโด ชื่อ "Pon no Michi: Ryūkyoku Shānyū-hen" (ぽんのみち 流局西入編) เริ่มเผยแพร่บนเว็บไซต์และแอป YanMaga ของโคดันชะเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2567
"Pon no Michi".
!width=4%|#
!width=48%|วันที่ออกจำหน่าย
!width=48%|ISBN
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol1" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">1</th></td><td> 12 มกราคม 2567</td><td></td></tr>
</table>
อนิเมะ.
ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ออริจินอลผลิตโดยสตูดิโอโอแอลเอ็ม ประกาศสร้างในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2566 งานต้นฉบับโดย IISP กำกับและจัดองค์ประกอบโดยทัตสึมะ มินามิกาวะ ออกแบบตัวละครต้นฉบับโดยเนงิ ฮารูมะ ออกแบบตัวละครสำหรับแอนิเมชันโดบเค็นจิ โอตะ และแต่งดนตรีประกอบโดยซาจิโกะ ทากาฮาชิ, ทากูมะ โซงิ, ฮิซากูนิ, ริโกะ โอฮาชิ, คันจิ เองูจิ และชาริ ซีรีส์นี้ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 6 มกราคม ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2567 ทางผังรายการ Animeism ของช่อง MBS, TBS และ BS-TBS เพลงเปิดชื่อเพลงว่า "Ponpopopon" (ポンポポポン) ร้องโดยคานะ นากาดะ ร่วมด้วยปง โนะ มิจิ ออลสตาร์ กลุ่มที่ประกอบด้วยนักพากย์ตัวละครของอนิเมะ ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "Good Luck Waker" ร้องโดย Halca
เมอร์ซิดีส รูห์ล

เมอร์ซิดีส เจ. รูห์ล (เกิด 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำ จากภาพยนตร์เรื่อง "บ้ากระตุกหลวม" (1991)
รูห์ลเป็นที่รู้จักจากบทนำในละครเวที "ลอสอินยองเกอส์" (1990) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลโทนี ก่อนจะประสบความสำเร็จอย่างสูงกับภาพยนตร์เรื่อง "บ้ากระตุกหลวม" (1991) นอกจากนี้ เธอยังร่วมแสดงในภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง เช่น "บิ๊ก อยากโตก็ได้โต" (1988), "แต่งงานกับม็อบ" (1988), "คนเหล็กทะลุมิติ" (1993), "โรแซนนาส์เกรฟ" (1997), "เจีย" (1998) และ "ยั่ว สวย รวย แสบ" (2019)
ชีวิตช่วงแรกและการศึกษา.
รูห์ลเกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948 ในแจ็กสันไฮส์ รัฐควีนส์ นครนิวยอร์ก เป็นบุตรของเมอร์ซิดีส เจ. รูห์ล ทำงานเป็นคุณครู และวินเซนต์ รูห์ล ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ บิดามีเชื้อสายเยอรมันและไอริช ส่วนมารดามีเชื้อสายคิวบาและไอริช ในวัยเด็ก ครอบครัวของเธอย้ายที่อยู่บ่อยครั้ง เนื่องจากอาชีพการงานของบิดา โดยย้ายไปอาศัยอยู่ในรัฐต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงซิลเวอร์สปริง รัฐแมริแลนด์ ทั้งนี้ เธอและพี่ชาย ปีเตอร์ ได้รับการเลี้ยงดูแบบโรมันคาทอลิก
เธอเข้าศึกษาที่วิทยาลัยนิวโรแชลล์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาอังกฤษเมื่อปี 1969
ศิปโปราห์

ศิปโปราห์ (, "Ṣīppōrā", "นก";) เป็นบุคคลในหนังสืออพยพ เป็นภรรยาของโมเสสและเป็นบุตรสาวของเยโธร/เรอูเอล ผู้เป็นปุโรหิตแห่งมีเดียน
ศิปโปราห์เป็นมารดาของบุตรชายสองคนของโมเสสคือเกอร์โชมและเอลีเอเซอร์
ในหนังสือพงศาวดารมีการกล่าวถึงหลานชายสองคนของศิปโปราห์ ได้แก่ เชบูเอลผู้เป็นบุตรชายของเกอร์โชม และเรหับยาห์ผู้เป็นบุตรชายของเอลีเอเซอร์ (1 พงศาวดาร 23:16-17)
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล.
ภูมิหลัง.
ในหนังสืออพยพ ศิปโปราห์เป็นบุตรหญิงคนหนึ่งจากบุตรหญิงทั้งหมดเจ็ดคนของเยโธร คนเลี้ยงสัตว์ชาวเคไนต์ผู้เป็นปุโรหิตแห่งมีเดียน ในอพยพ 2:18 เยโธรมีอีกชื่อเรียกว่าเรอูเอล และในหนังสือผู้วินิจฉัย (ผู้วินิจฉัย 4:11) มีอีกชื่อเรียกว่าโฮบับ โฮบับยังเป็นชื่อของบุตรชายของเยโธรในกันดารวิถี 10:29 
โมเสสสมรสกับศิปโปราห์.
ในช่วงที่ชาวอิสราเอล/ชาวฮีบรูเป็นทาสอยู่ในอียิปต์ โมเสสสังหารชาวอียิปต์คนหนึ่งที่ตีชาวฮีบรู ทำให้ฟาโรห์ทรงขุ่นเคืองและหาทางจะสังหารโมเสส โมเสสจึงหนีออกจากอียิปต์และมาถึงแดนมีเดียน วันหนึ่งระหว่างที่โมเสสนั่งอยู่ริมบ่อน้ำแห่งหนึ่ง เหล่าบุตรหญิงของราอูเอลมาตักน้ำเพื่อไปเลี้ยงฝูงแพะแกะของบิดา มีคนเลี้ยงแพะแกะคนอื่น ๆ มาถึงและขับไล่หญิงสาวเหล่านั้นออกไปเพื่อจะได้ตักน้ำไปเลี้ยงฝูงแพะแกะของตนก่อน โมเสสปกป้องหญิงสาวเหล่านั้นและช่วยตักน้ำมาเลี้ยงฝูงแพะแกะ เมื่อเหล่าหญิงสาวกลับมาบ้าน ราอูเอลผู้บิดาจึงถามว่า "วันนี้ทำไมพวกเจ้าจึงกลับเร็วนัก?" เหล่าหญิงสาวตอบว่า "มีชายอียิปต์คนหนึ่งช่วยเราพ้นจากมือของพวกคนเลี้ยงแกะ ทั้งยังตักน้ำให้เรา และให้ฝูงแพะแกะกินด้วย" ราอูเอลจึงถามว่า "ชายคนนั้นอยู่ที่ไหน? ทำไมจึงทิ้งเขาไว้ล่ะ? ไปเชิญเขามารับประทานอาหารสิ" จากนั้นราอูเอลจึงมอบศิปโปราห์ที่เป็นบุตรสาวคนหนึ่งให้เป็นภรรยาของโมเสส (อพยพ 2:11 -21)
เหตุการณ์ในที่พักระหว่างทาง.
ภายหลังจากพระเจ้ามีรับสั่งให้โมเสสกลับไปอียิปต์เพื่อปลดปล่อยชาวอิสราเอล โมเสสได้พาภรรยาและบุตรชายออกเดินทาง ระหว่างทางได้เข้าพักในโรงแรม พระเจ้าเสด็จมาด้วยพระประสงค์จะประหารโมเสส ศิปโปราห์จึงรีบตัดหนังหุ้มปลายองคชาต (สุหนัต) ของบุตรชายคนหนึ่งด้วยหินคมและนำหนังนั้นไปแตะเท้าของโมเสส แล้วพูดว่า "จริงนะ ท่านเป็นเจ้าบ่าวแห่งโลหิตแก่ฉัน" พระเจ้าจึงทรงไว้ชีวิตโมเสส (อพยพ 4:24 -26) รายละเอียดของเรื่องราวนี้ไม่ชัดเจนและเป็นหัวข้อที่เป็นที่ถกเถียงกัน
การอพยพ.
หลังจากโมเสสนำชาวอิสราเอลออกจากอียิปต์ได้สำเร็จและชนะในยุทธการกับชาวอามาเลข ราอูเอลได้มาที่ค่ายของชาวอิสราเอลในถิ่นทุรกันดารที่เขาซีนาย พร้อมกับพาศิปโปราห์และบุตรชายสองคนคือเกอร์โชมและเอลีเอเซอร์มาด้วย คัมภีร์ไบเบิลไม่ได้ระบุว่าศิปโปราห์และบุตรชายกลับไปอยู่กับราอูเอล/เยโธรตั้งแต่เมื่อใด ระบุเพียงว่าหลังจากที่ราอูเอลได้ยินถึงกิจการทุกอย่างที่พระเจ้าทรงทำเพื่อชาวอิสราเอล จึงพาครอบครัวของโมเสสไปด้วยกันกับตน คำแปลส่วนมากระบุว่าโมเสสส่งศิปโปราห์กลับไป แต่การแปลตามหลักไวยากรณ์อีกอย่างหนึ่งคือศิปโปราห์ส่งส่งของหรือบุคคลไปให้เรอูเอล ซึ่งอาจเป็นการประกาศชัยชนะเหนือชาวอามาเลข คำที่เป็นปัญหาในการแปลคือ "shelucheiha" การส่ง[ออกไป]ของเธอ (อพยพ 18:2)
เกาะช้าง (จังหวัดระนอง)

เกาะช้าง เป็นเกาะในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนอง ในตำบลเกาะพยาม อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของระนอง มีพื้นที่ 18.19 ตารางกิโลเมตร ชื่อของเกาะถูกตั้งตามลักษณะเนินเขารูปร่างโค้งมน มองจากระยะไกลคล้ายช้าง อาณาเขตทิศเหนือจดเกาะสินไห ทิศใต้จดเกาะพยาม ทิศตะวันออกจดเกาะทรายดำ เกาะจาก และทิศตะวันตกจดทะเลอันดามัน จุดที่สูงที่สุดในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะระนองตั้งอยู่บริเวณอ่าวไข่เต่าชองเกาะช้างมีความสูง 390 เมตร จากระดับน้ำทะเล ทางตะวันออกของเกาะมีรอยพระพุทธบาทจำลอง
พื้นที่เกือบทั้งหมดของเกาะเป็นพื้นที่เกษตรกรรม มีถนนสายเล็ก ๆ ที่ขนาบสองข้างด้วยร่มเงาของต้นมะม่วงหิมพานต์ สวนยางพารา และผืนป่าธรรมชาติ เป็นแหล่งอาศัยของนกแก๊กหรือนกแกง
เกาะสินไห

เกาะสินไห เป็นเกาะในทะเลอันดามัน ทางทิศตะวันตกห่างจากชายฝั่งระนอง ประมาณ 18 กิโลเมตร ในท้องที่ตำบลเกาะพยาม อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง เกาะอยู่ติดเขตน่านน้ำประเทศพม่า เกาะมีความกว้าง 1.6 กิโลเมตร ยาว 3.4 กิโลเมตร เนื้อที่ 2.9 ตารางกิโลเมตร สูง 162 เมตร อยู่ทางทิศเหนือของเกาะช้าง ระยะห่าง 2.7 กิโลเมตร และมีอาณาเขตบริเวณติดกับเกาะตาครุฑ เกาะคัน เกาะขี้นก เกาะหลาม ในเขตน่านน้ำไทย 
เดิมเรียกว่า เกาะสิ้นไห เล่ากันว่ามีชาวประมงเข้ามาตักน้ำที่เกาะแห่งนี้ ในสมัยก่อนตักน้ำใส่ในไห แล้วเรือดังกล่าวเจอคลื่นลมเรือกระแทกหินทำให้ไหแตกจนหมดสิ้น จึงเรียกว่า "เกาะสิ้นไห" ต่อมาเพี้ยนเสียงเป็น "เกาะสินไห"
ท้องทะเลรอบเกาะมีสัตว์น้ำชุกชุม ข้อมูล พ.ศ. 2549 มีประชากรอาศัยอยู่ราว 215 ครัวเรือน 1,075 คน มีอาชีพประมงเป็นหลัก นับถือศาสนาอิสลาม 100 % ภาษาที่ใช้มีทั้งภาษามลายูและไทยปักษ์ใต้
สถานที่บนเกาะมี หาดใหญ่อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะ เป็นชายหาดทรายสีขาว โค้งยาวประมาณ 1.5 กิโลเมตร แหลมตุ๊กแกเป็นที่ตั้งของชุมชนชาวเลอยู่ตอนทิศเหนือของเกาะ
พิซซาผลไม้

พิซซาผลไม้  เป็นขนมอบชนิดหนึ่งที่มีลักษณะเด่นคือทำจากเปลือกคุกกี้รูปพิซซา น้ำตาลไอซิง และแต่งหน้าด้วยผลไม้ พิซซาผลไม้ขึ้นชื่อในการออกแบบและแบบรูปที่มีสีสันหลากหลายที่เกิดจากการจัดวางผลไม้นานาชนิดแต่งหน้าอย่างประณีตบนหน้าของหวาน พิซซาผลไม้มักถือว่าเป็นของหวานทางเลือกที่ดีต่อสุขภาพเนื่องจากความโดดเด่นของผลไม้สด
ประวัติ.
อาหารที่คล้ายคลึงกับพิซซาผลไม้มีการทำตั้งแต่เมื่อศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาลเป็นอย่างน้อย เมื่อทหารชาวเปอร์เซียอบขนมปังแผ่นพร้อมชีสและอินทผลัมบนโล่รบ พิซซาสมัยใหม่มีต้นกำเนิดในเมืองนาโปลี ประเทศอิตาลีในศตวรรษที่ 18 แต่ยังไม่มีพิซซาผลไม้จนกระทั่งในช่วงระหว่างช่วงปลายของสงครามโลกครั้งที่สองถึงทศวรรษ 1980 ซึ่งเริ่มมีบันทึกถึงของหวานสมัยใหม่อย่างพิซซาผลไม้
เกาะลิดีเล็ก

เกาะลิดีเล็ก บ้างเขียน เกาะลีดีเล็ก เป็นเกาะในตำบลละงู อำเภอละงู จังหวัดสตูล เกาะมีความกว้าง 820 เมตร ยาว 790 เมตร เนื้อที่ 350,560 ตารางเมตร สูง 104 เมตร อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะลิดีใหญ่ ระยะห่าง 100 เมตร อยู่ในความดูแลของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา ทางการได้ปลูกสร้างอาคารหน่วยพิทักษ์อุทยานและที่พักผ่อนสำหรับนักท่องเที่ยว คำว่า "ลิดี" เป็นภาษามลายูแปลว่า "ไม้เรียว"
เกาะมีหน้าผาและถ้ำเป็นที่อาศัยของนกนางแอ่นเป็นจำนวนมาก แนวหาดหินรอบเกาะ ป่าโกงกาง ทุ่งสาหร่ายทะเล แนวหญ้าทะเล และแนวปะการังน้ำตื้น มีหาดทรายคืออ่าวลำพู อ่าวมะพร้าว อ่าวจิก อ่าวมะขาม (อ่าวบาศี) มีถ้ำคือ ถ้ำสูง มีป่าลำพูอายุพันปีตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ
พืชน้ำที่โดดเด่นคือหญ้าทะเลและสาหร่ายทะเลชนิดต่าง ๆ พบนกทะเลและนกที่พบบนชายฝั่ง มีลิงแสมว่ายน้ำไปมาระหว่างเกาะลิดีเล็กและเกาะลิดีใหญ่ มีแย้ งูเหลือม แมลงต่าง ๆ มากมาย พบกิ้งกือเผือกจำนวนมาก
เยโธร

ในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรู เยโธร (ฮีบรู: <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />יִתְרוֹ‎,  "Yītrō",  "Yīṯrō", lit. "His Excellence/Posterity") เป็นพ่อตาของโมเสส เป็นคนเลี้ยงสัตว์ชาวเคไนต์และเป็นปุโรหิตแห่งมีเดียน บางครั้งเรียกด้วยชื่อว่า ราอูเอล  หรือ รากูเอล  ในหนังสืออพยพ ช่วงแรกกล่าวถึงพ่อตาของโมเสสด้วยชื่อ "ราอูเอล" (อพยพ 2:18) แต่ภายหลังเรียกด้วยชื่อ "เยโธร" (อพยพ 3:1) และยังถูกระบุด้วยชื่อ โฮบับ ในหนังสือกันดารวิถี (กันดารวิถี 10:29)
นักวิชาการมุสลิมและศาสนาดรูซระบุว่าเยโธรเป็นคนเดียวกันกับนบีชุอัยบ์ซึ่งกล่าวว่ามาจากมีเดียนเช่นกัน สำหรับศาสนาดรูซ ชุอัยบ์ถือเป็นนบีที่สำคัญที่สุดและเป็นบรรพบุรุษของชาวดรูซทั้งหมด
ชิกะ

ชิกะ  เป็นเมืองในอำเภอฮากูอิ จังหวัดอิชิกาวะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ 246.76 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 18,630 คน
ภูมิศาสตร์.
ชิกะมีอาณาเขตบริเวณชายฝั่งทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรโนโตะ ติดกับทะเลญี่ปุ่น 
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
มิเรียม

มิเรียม ("Mīryām", แปลตรงตัว 'การกบฏ') ถูกระบุในคัมภีร์ไบเบิลฮีบรูว่าเป็นบุตรหญิงของอัมรามและโยเคเบด และเป็นพี่สาวคนโตของโมเสสและอาโรน มิเรียมเป็นผู้เผยพระวจนะหญิงและปรากฏครั้งแรกในหนังสืออพยพ 
คัมภีร์โทราห์กล่าวถึงมิเรียมว่าเป็น "มิเรียมผู้เผยพระวจนะหญิง" และคัมภีร์ทัลมุด ระบุว่าเป็นมิเรียมเป็นหนึ่งในเจ็ดผู้เผยพระวจนะหญิงคนสำคัญของชาวอิสราเอล พระคัมภีร์บรรยายถึงมิเรียมเคียงข้างกับโมเสสและอาโรนว่าเป็นผู้พาชาวยิวในการอพยพจากอียิปต์: "เพราะว่าเราได้นำเจ้าขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ และไถ่เจ้ามาจากเรือนทาส และเราใช้ให้โมเสส อาโรน และมิเรียม นำหน้าเจ้าไป" ในหนังสือมิดราช ระบุว่าโมเสสนำผู้ชายออกจากอียิปต์และสอนคัมภีร์โทราห์ ส่วนมิเรียมนำผู้หญิงออกจากอียิปต์และสอนคัมภีร์โทราห์
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล.
มิเรียมเป็นบุตรหญิงของอัมรามและโยเคเบด เป็นพี่สาวของอาโรนและโมเสสซึ่งเป็นผู้นำของชาวอิสราเอลในดินแดนอียิปต์โบราณ เรื่องเล่าเกี่ยวกับวัยเด็กของโมเสสในคัมภีร์โทราห์บรรยายถึงพี่สาวของโมเสสที่ไม่ระบุชื่อกำลังยืนดูระหว่างที่ทารกโมเสสถูกวางในตะกร้าในแม่น้ำไนล์ (อพยพ 2:4) ความเชื่อดั้งเดิมระบุว่าพี่สาวของโมเสสคนนี้คือมิเรียม#เปลี่ยนทาง 
ในเรื่องเล่าในหนังสืออพยพ มิเรียมได้รับการบรรยายว่าเป็น "ผู้เผยพระวจนะหญิง" เมื่อเธอนำชาวอิสราเอลร้องเพลงแห่งทะเลหลังกองทัพฟาโรห์ถูกทำลายที่ทะเลแดง#เปลี่ยนทาง 
เมื่อชาวอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ที่ฮาเซโรทหลังจากเขาซีนายไป มิเรียมและอาโรนพูดต่อต้านโมเสสเรื่องที่โมเสสจะแต่งงานกับ "หญิงชาวคูช" ที่ไม่ปรากฏชื่อคนหนึ่ง พระเจ้าจึงเสด็จลงมาในเสาเมฆและทรงตำหนิทั้งมิเรียมและอาโรน โดยทรงเน้นย้ำถึงอำนาจในฐานะผู้เผยวจนะสูงสุดของโมเสส หลังพระเจ้าเสด็จกลับไป มิเรียมก็เป็นโรคผิวหนังที่มีผิวหนังสีขาว (tzaraath นิยมแปลว่า "โรคเรื้อน") อาโรนจึงขอกับโมเสสเพื่อให้อภัยตนกับมิเรียมและให้มิเรียมได้รับการรักษา โมเสสจึงร้องทูลขอต่อพระเจ้า พระเจ้าตรัสว่ามิเรียมจะต้องถูกกักไว้นอกค่ายของชาวอิสราเอลเป็นเวลาเจ็ดวันจึงจะหายจากโรค#เปลี่ยนทาง 
เกี่ยวกับการเสียชีวิตของมิเรียม คัมภีร์โทราห์บรรยายว่า "ชุมนุมชนทั้งหมดของคนอิสราเอลเข้ามาในถิ่นทุรกันดารศิน ในเดือนที่หนึ่ง ประชาชนพักอยู่ที่คาเดช และมิเรียมสิ้นชีวิต แล้วถูกฝังไว้ที่นั่น"
นาดับและอาบีฮู

ในหนังสืออพยพ หนังสือเลวีนิติ และหนังสือกันดารวิถี นาดับ (ฮีบรู: <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />נָדָב‎,  "Nadav",  "Nāḏāḇ", "generous") และ อาบีฮู (ฮีบรู: <templatestyles src="Script/styles_hebrew.css" />אֲבִיהוּא‎,  "ʾAvīhūʾ",  "ʾĂḇīhūʾ", "my father [is] he") เป็นบุตรชายคนโตสองคนของอาโรน ในเลวีนิติ 10 บรรยายว่านาดับและอาบีฮูบูชาพระเจ้าด้วย "ไฟที่ต้องห้าม" ซึ่งเป็นการผิดจากที่พระเจ้าบัญชาไว้ ทั้งคู่จึงถูกไฟของพระเจ้าเผาผลาญในทันที โมเสสสั่งอาโรนและครอบครัวว่าอย่าไว้ทุกข์ให้นาดับและอาบีฮู แม้ว่าผู้คนส่วนใหญ่จะได้รับอนุญาตให้ไว้ทุกข์ก็ตาม
พระที่นั่งกรุณา

ในคัมภีร์ฮีบรู พระที่นั่งกรุณา ("kapōreṯ") เป็นฝาทองคำที่วางอยู่เหนือหีบพันธสัญญา โดยมีเครูบสองรูปตั้งอยู่ที่ปลายทั้งสองข้างเพื่อขนาบและสร้างพื้นที่ที่พระยาห์เวห์ทรงปรากฏและประทับ พระที่นั่งกรุณามีความเกี่ยวข้องกับพิธีกรรมของวันแห่งการไถ่บาป คำนี้ปรากฏในคัมภีร์ของศาสนายูดาห์และปรากฏ 2 ครั้งในพันธสัญญาใหม่ ซึ่งมีความสำคัญในเทววิทยาศาสนาคริสต์
ศัพทมูล.
ศัพท์มูลของคำว่า "kaporet"  ไม่แน่ชัด "พจนานุกรมศาสนาชาวยิวออกซ์ฟอร์ด"ระบุว่า "บ้างก็แปลอย่างง่าย ๆ ว่า 'ปกคลุม'"
ในศาสนายูดาห์.
ในคัมภีร์ฮีบรู.
ตามบันทึกในคัมภีร์ไบเบิล (อพยพ 25:19 ; อพยพ 37:6) ระบุว่าพระที่นั่งกรุณาทำจากทองคำบริสุทธิ์ มีความยาวและความกว้างเท่ากับหีบที่อยู่ด้านล่าง คือยาว 2.5 ศอกและกว้าง 1.5 ศอก มีเครูบทองคำสองรูปตั้งอยู่ที่ปลายทั้งสองข้างของพระที่นั่งกรุณา หันหน้าเข้าหากัน และกางปีกออกไปเบื้องบนปกพระที่นั่งกรุณาไว้ (อพยพ 25:18 -21) เครูบขนาบที่ประทับของพระยาห์เวห์ (1 ซามูเอล 4:4) หีบและพระที่นั่งกรุณาเก็บรักษาอยู่ในอภิสุทธิสถานซึ่งเป็นเขตศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ด้านในสุดของพระวิหารที่แยกออกจากส่วนอื่น ๆ ของพระวิหารด้วยม่านหนา ("parochet")
การสละราชสมบัติของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์กทรงประกาศถึงพระราชประสงค์ในการสละราชสมบัติในฐานะสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์กของพระองค์ที่จะมีขึ้นในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2024 ในพระราชดำรัสวันส่งท้ายปีเก่าในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2023 โดยพระองค์จะสละราชสมบัติให้แก่พระราชโอรสองค์โต เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก ขึ้นครองราชสมบัติเป็น"สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์ก" 
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 เป็นสมเด็จพระราชินีนาถเพียงองค์เดียวของโลกที่ยังครองราชย์อยู่ นับตั้งแต่การสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร การสละราชสมบัติในครั้งนี้ทำให้เป็นครั้งแรกในรอบ 838 ปีที่กษัตริย์เดนมาร์กทรงสละราชสมบัติด้วยพระราชประสงค์ของพระองค์เอง นับตั้งแต่พระเจ้าอีริคที่ 3 แห่งเดนมาร์กในปี ค.ศ. 1146 และเป็นครั้งแรกในรอบหลายร้อยปีที่ไม่มีสมเด็จพระราชินีนาถครองราชย์ในดินแดนใด ๆ บนโลก
ภูมิหลัง.
เดิมสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 มิได้มีพระราชดำริที่จะสละราชสมบัติ ส่วนหนึ่งของพระราชทานสัมภาษณ์ในพิธีฉลองครองสิริราชสมบัติครบ 40 ปี ค.ศ. 2012 พระองค์ตรัสว่า: "ในสายตาของฉัน มันเป็นส่วนหนึ่งของตำแหน่งที่คุณมีเมื่อคุณสืบทอดสถาบันพระมหากษัตริย์ มันเป็นงานที่คุณได้มอบให้แก่คุณ และคุณก็จะรักษาไว้ตราบนานเท่านาน ในขณะที่คุณอาศัยอยู่ อย่างที่พ่อของฉันทำและปู่ของฉันก่อนหน้าเขา" สมเด็จพระราชินีทรงปฏิเสธความเป็นไปได้ของการสละราชบัลลังก์ในการให้สัมภาษณ์เมื่อปี 2016 และตรัสว่า: "ในประเทศนี้ เราไม่ได้เข้าไปเพื่อส่งมอบบัลลงก์ด้วยวิธีนั้น มันเป็นแบบนี้มาโดยตลอด: คุณจะอยู่ตราบเท่าที่คุณมีชีวิตอยู่ นั่นคือสิ่งที่พ่อของฉันทำ และบรรพบุรุษของฉัน และวิธีที่ฉันเห็นด้วย" ในการสัมภาษณ์อีกครั้งในปีเดียวกัน พระองค์ตรัสว่าพระราชโอรสของพระองค์จะเป็นกษัตริย์ "เมื่อฉันไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไป"
ทับทรวงปุโรหิต

ทับทรวงปุโรหิต หรือ ทับทรวงสำหรับค้นหาพระทัยพระเจ้า ("ḥōšen") เป็นทับทรวงศักดิ์สิทธิ์ที่สวมโดยมหาปุโรหิตแห่งอิสราเอลตามที่ระบุในหนังสืออพยพ 
ในเรื่องราวของคัมภีร์ไบเบิล ทับทรวงมีคำเรียกว่า "ทับทรวงสำหรับค้นหาพระทัยพระเจ้า" หรือ "ทับทรวงแห่งการพิพากษา" ("ḥōšen mišpāṭ") เพราะมีการใส่อูริมและทูมมิม ("hāʾūrīm wəhattummīm") ไว้ในทับทรวง หนังสืออพยพกล่าวว่าองค์ประกอบของทับทรวงเหล่านี้ทำให้รับภาระการพิพากษา ("mišpāṭ") ชนชาติอิสระไว้ที่หัวใจของตนเฉพาะพระพักตร์พระเจ้าเสมอ
ชั้นในปุโรหิต

ชั้นในปุโรหิต  เป็น "ผ้าป่านยาว" ที่สวมโดยปุโรหิตและมหาปุโรหิตในอิสราเอลโบราณ มีความยาวตั้งแต่จนถึงเข่าเพื่อปกปิดให้มองไม่เห็น ชั้นในถูกซ่อนอยู่หลังเสื้อยาวกรอมเท้าปุโรหิต
คัมภีร์ไบเบิลฮีบรู.
บัญญัติในคัมภีร์ไบเบิลที่กำหนดการใช้ชั้นในปุโรหิตปรากฏในหนังสืออพยพ 28:42:
จงทำชั้นในให้เขาทั้งหลายด้วยผ้าป่านยาวตั้งแต่เอวไปจนถึงต้นขาเพื่อจะปกปิดกายที่เปลือย
ชั้นในปุโรหิตแตกต่างจากเครื่องแต่งกายปุโรหิตอื่นที่มีเพื่อ "ให้เป็นเกียรติและให้สง่างาม" (อพยพ 28:2) ตรงที่มีจุดประสงค์เพื่อความสุภาพเรียบร้อย "เพื่อจะปกปิดกายที่เปลือย" ในหนังสือเลวีนิติเมื่อโมเสสทำพิธีตั้งให้อาโรนและบุตรชายเป็นมหาปุโรหิตและปุโรหิตตามลำดับ ไม่มีการกล่าวถึงชั้นในที่ทำจากผ้าป่าน (เลวีนิติ 8:7,เลวีนิติ 8:13) แม้อนุมานได้อย่างชัดเจนว่ามีการใช้ชั้นใน
อี แจ-มย็อง

อี แจ-มย็อง (Lee Jae-myung, เกิด 22 ธันวาคม ค.ศ. 1964) เป็นนักการเมืองชาวเกาหลีใต้ ประธานาธิบดีเกาหลีใต้คนที่ 14 เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสมัชชาแห่งชาติ และหัวหน้าพรรคประชาธิปไตย ระหว่างปี ค.ศ. 2022 ถึง 2025 ผู้ว่าการจังหวัดคย็องกี ระหว่างปี ค.ศ. 2018 ถึง 2021 นายกเทศมนตรีนครซ็องนัม ระหว่างปี ค.ศ. 2010 ถึง 2018
อีเกิดในครอบครัวยากจนในอันดง และต้องประกอบอาชีพเป็นคนงานในโรงงานหลังจบโรงเรียนประถมศึกษา และต้องพิการหลังได้รับบาดเจ็บจากการทำงาน อีได้รับวุฒิบัตรเทียบชั้นระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ก่อนจะเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยชุงอัง และจบการศึกษาวุฒิทางด้านกฎหมายในปี 1986 ในฐานะนักกฎหมายเพื่อสิทธิมนุษยชนและแรงงาน อีได้เข้าร่วมกับมินบย็อนและมีส่วนร่วมในการเรียกร้องการสร้างโรงพยาบาลแห่งใหม่ขึ้นในซ็องนัม
อีเข้าสู่การเมืองในปี 2005 และแพ้การเลือกตั้งจำนวนหนึ่งก่อนจะได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีนครซ็องนัมสองสมัยในการเลือกตั้งปี 2010 และ 2014 ก่อนจะลาออกในปี 2018 เพื่อลงเลือกตั้งและชนะการเลือกตั้งเป็นผู้ว่าการจังหวัดคย็องกี ซึ่งเป็นจังหวัดที่ล้อมรอบพื้นที่เขตเมืองหลวงโซล และมีประชากรมากกว่า 13 ล้านคน อีลงสมัครเลือกตั้งประธานาธิบดีเกาหลีใต้ในปี 2022 หลังชนะการเสนอชื่อโดยพรรค แต่แพ้ให้กับยุน ซ็อก-ย็อล ในการเลือกตั้งทั่วไป ด้วยคะแนนเสียงไม่ห่างกัน หลังจากนั้นมา เขาได้รับเลือกตั้งเข้าสู่สภานิติบัญญัติ และเป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยและฝ่ายค้านในสภา
เหตุแทงอี แช-มย็อง

เมื่อวันที่ 2 มกราคม 2024 ผู้นำพรรคประชาธิปไตยเกาหลี อี แช-มย็อง ถูกแทงขณะเดินทางเยือนเขตก่อสร้างท่าอากาศยานแห่งหนึ่งในคาด็อกโด ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้ อีถูกส่งตัวเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติปูซานในยี่สิบนาทีให้หลัง ก่อนจะได้รับการส่งตัวทางเฮลิคอปเตอร์ไปยังโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ทั้งนี้เขายังคงอยู่ในสภาวะรู้สึกตัวดี ผู้ต้องสงสัยถูกจับกุมที่จุดเกิดเหตุและระบุแรงจูงใจว่าต้องการจะลอบสังหารอี
ขณะเกิดเหตุ อีกำลังถูกดำเนินคดีข้อหาฉ้อโกง กระนั้นเขาปฏิเสธข้อกล่าวหาซึ่งเขาเชื่อว่ามีแรงจูงใจทางการเมืองอยู่เบื้องหลัง การโจมตีนี้เกิดขึ้นเพียงสามเดือนก่อนการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติในปี 2024
เหตุการณ์.
เมื่อวันที่ 2 มกราคม 2024 ขณะอีกำลังแถลงข่าวต่อสื่อมวลชนที่ท่าอากาศยานคาด็อกโดแห่งใหม่ (Gadeoko New Airport) เมื่อเวลา 10:27 น. KST บุคคลหนึ่งเดินเข้าหาอีและขอลายเซ็นจากอี ก่อนที่จะแทงอีเข้าที่ด้านซ้ายของคอ เจ้าหน้าที่ทางการที่เกิดเหตุเข้าป้องกันอีทันที และหนึ่งคนช่วยป้องกันคอของอีโดยใช้ผ้า สำนักข่าวยุนฮับรายงานว่าอีมีเลือดออกแต่ยังคงสภาวะรู้สึกตัวอยู่ อีถูกส่งตัวขึ้นรถพยาบาลเมื่อเวลา 10:47 น. ก่อนจะเดินทางถึงศูนย์รักษาเหตุอุบัติภัยประจำพื้นที่ (regional trauma center) ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติปูซานที่เวลา 11:16 น. จากนั้นเขาถูกส่งตัวทางเฮลิคอปเตอร์ไปยังโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซล ในสภาวะรู้สีกตัวดี
ตามรายงานของ "เดอะโชซ็อนอิลโบ" อีได้รับบาดเจ็บ "รอยแผลขนาดหนึ่งเซนติเมตรบนคอ" โดยมีเลือดออกเล็กน้อย เจ้าหน้าที่การแพทย์ที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติปูซายระบุว่าอีได้รับบาดเจ็บที่หลอดเลือดดำคอ และมีความกังวลต่อภาวะเลือดออกมากเพิ่มเติม 
อีได้รับการผ่าตัดฉุกเฉินที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยแห่งชาติโซลต่อมาภายในวันเดียวกัน เจ้าหน้าที่ของพรรคประชาธิปไตยระบุว่าการผ่าตัดดำเนินไป “นานกว่าที่คิดไว้” และเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ยังคงติดตามการดำเนินของอาการอย่างใกล้ชิด
เหตุการณ์นี้ถูกบันทึกผ่านการถ่ายทอดสด และวิดีโอฟุตเทจของการโจมตีถูกถ่ายทอดตามสถานีโทรทัศน์ของเกาหลีใต้
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบแบ่งกลุ่ม

ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบแบ่งกลุ่ม จะเริ่มต้นในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2566 (ค.ศ. 2023) และจะสิ้นสุดในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2566 (ค.ศ. 2023). ทั้งหมด 32 ทีมจะเข้าร่วมในรอบแบ่งกลุ่มที่จะตัดสินหา 16 จาก 24 พื้นที่ใน รอบแพ้คัดออก ของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24.
ทุกทีมนอกจาก อาเซ็ด, บอลล์กานี, โบโด/กลิมต์, ฟีออเรนตีนา, เกนต์, เอชเจเค, มัคคาบีเทลอาวีฟ, ปาโอก, สโลวาน บราติสลาวา และ ซอร์ยา ลูแฮนส์ค สร้างการลงสนามครั้งแรกของพวกเขาในรอบแบ่งกลุ่ม. ไบรดาบลิก, ชูคริชกี, เคไอ, โอลิมปิยา ลูบลิยานา และ ซรินจ์สกี มอสตาร์ สร้างสถิติการลงสนามครั้งแรกของพวกเขาในการแข่งขันยูฟ่ารอบแบ่งกลุ่ม. ไบรดาบลิก, เคไอ และ ซรินจ์สกี มอสตาร์ คือทีมแรกที่มาจาก ไอซ์แลนด์, หมู่เกาะแฟโร และ บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา, ตามลำดับ, ที่ลงเล่นในหนึ่งรายการยูฟ่ารอบแบ่งกลุ่ม.
ทั้งหมด 28 ชาติสมาคมเป็นตัวแทนในรอบแบ่งกลุ่ม.
นี่เป็นฤดูกาลสุดท้ายกับรูปแบบรอบแบ่งกลุ่ม, ซึ่งจะถูกแทนที่โดยรูปแบบลีกเฟส เริ่มต้นตั้งแต่ ฤดูกาลต่อไป.
การจับสลาก.
การจับสลากสำหรับรอบแบ่งกลุ่มจะจัดขึ้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2023, 14:30 CEST, ใน โมนาโก. 32 ทีมได้ถูกจับสลากไปอยู่ในแปดกลุ่มที่มีสี่ทีม. สำหรับการจับสลาก, แต่ละทีมจะมีทีมวางอยู่ในสี่โถ, แต่ละกลุ่มจะมีแปดทีม, ขึ้นอยู่กับพวกเขาในปี ค.ศ. 2023 ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า. ทีมที่มาจากสมาคมเดียวกัน, และด้วยเหตุผลทางการเมือง, ทีมที่มาจากเซอร์เบียและคอซอวอจะไม่จับสลากให้อยู่ในกลุ่มเดียวกัน. ก่อนการจับสลาก, ยูฟ่าจับคู่ของทีมที่มาจากสมาคมเดียวกัน, รวมทั้งผู้ที่เล่นใน ยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม (หนึ่งการจับคู่สำหรับสมาคมกับสองหรือสามทีม, สองการจับคู่สำหรับสมาคมกับสี่หรือห้าทีม), ขึ้นอยู่กับผู้ชมทางโทรทัศน์, โดยที่ทีมหนึ่งเข้าสู่ กลุ่ม เอ–ดี และอีกทีมจะถูกดึงเข้าสู่ กลุ่ม อี–เอช, เพื่อให้ทั้งสองทีมมีเวลาคิกออฟที่แตกต่างกัน. การจับคู่ดังต่อไปนี้ได้ถูกประกาศโดยยูฟ่าหลังจากที่ทีมรอบแบ่งกลุ่มได้รับการยืนยันแล้ว (ทีมที่สองในการจับคู่ที่ทำเครื่องหมายโดย ยูอีแอล คือกำลังลงเล่นในยูโรปาลีก รอบแบ่งกลุ่ม):
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ทีม.
ด้านล่างนี้คือทีมที่เข้าร่วม (กับพวกเขาในปี ค.ศ. 2023 ค่าสัมประสิทธิ์สโมสรยูฟ่า), จัดกลุ่มโดยโถทีมวางของพวกเขา. พวกเขาประกอบด้วย:
หมายเหตุ
กลุ่ม.
โปรแกรมการแข่งขันได้ประกาศออกมาในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2023, วันที่หลังจากการจับสลาก. แต่ละนัดจะลงเล่นในวันที่ 20–21 กันยายน, 5 ตุลาคม, 26 ตุลาคม, 9 พฤศจิกายน, 30 พฤศจิกายน และ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2023. เวลาคิกออฟที่กำหนดไว้จะเป็น 18:45 และ 21:00 CET/CEST, โดยมีข้อยกเว้นที่เป็นไปได้ในเวลา 16:30 CET/CEST เนื่องจากเหตุผลทางภูมิศาสตร์.
เวลาต่างๆคือ CET/CEST, เป็นไปตามที่ลิสต์ไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, if different, are in parentheses).
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
พันจ่า

พันจ่า  คือนายทหารชั้นประทวนที่อาวุโสที่สุดในกองทัพเรือและหน่วยยามฝั่งหลายแห่ง มียศเหนือกว่าจ่าทหารเรือ (petty officer)
แบ่งตามประเทศ.
แคนาดา.
"พันจ่า" หมายถึงสองยศในกองทัพเรือแคนาดา คือ พันจ่าโท (chief petty officer 2nd class: CPO2 ในภาษาอังกฤษ หรือ : ในภาษาฝรั่งเศส) เทียบเท่ากับดาบโท (master warrant officer) ในกองทัพบกและกองทัพอากาศ และพันจ่าเอก (chief petty officer 1st class: CPO1 ในภาษาอังกฤษ หรือ : ในภาษาฝรั่งเศส) เทียบเท่ากับดาบเอกในกองทัพบกและกองทัพอากาศ ในการกล่าวถึงพันจ่า อาจจะใช้คำว่า "หัวหน้า" (chief) ไม่เรียกขานด้วยคำว่า "ท่าน" (sir)
ไทย.
"พันจ่า" หมายถึงยศสามยศในกองทัพเรือไทย คือ พันจ่าตรี (chief petty officer 3rd class: CPO3) เทียบเท่ากับจ่าสิบตรีในกองทัพบกไทย และพันจ่าอากาศตรีในกองทัพอากาศไทย พันจ่าโท (chief petty officer 2nd class: CPO2) เทียบเท่ากับจ่าสิบโทในกองทัพบกไทย และพันจ่าอากาศโทในกองทัพอากาศไทย และพันจ่าเอก (chief petty officer 1st class: CPO1) เทียบเท่ากับจ่าสิบเอกในกองทัพบกไทย และพันจ่าอากาศเอกในกองทัพอากาศไทย
ปากีสถาน.
พันจ่ากองเรือ (พันจ่าโท) คือยศสัญญาบัตรและยศกิจจานุเบกษา (gazetted rank) ในกองทัพเรือปากีสถาน เหนือกว่าพันจ่า (พันจ่าตรี) (chief petty officer) และต่ำกว่าพันจ่าชำนัญ (พันจ่าเอก) (master chief petty officer) เทียบเท่ากับนายดาบของกองทัพอากาศและหน่วยย่อยของกองทัพบกปากีสถาน
ฟิลิปปินส์.
ในกองทัพเรือฟิลิปปินส์ ยศพันจ่าเทียบเท่ากับจ่าสิบเอก (master sergeant) ในเหล่านาวิกโยธินฟิลิปปินส์และกองทัพอากาศฟิลิปปินส์
สหรัฐ.
พันจ่าตรี (chief petty officer) เป็นทหารอาสาสมัครลำดับที่เจ็ดในกองทัพเรือสหรัฐและยามฝั่งสหรัฐ มียศอยู่เหนือจากจ่าเอก (petty officer first class) และต่ำกว่าพันจ่าโท (senior chief petty officer) พันจ่าตรีถือว่าเป็นนายทหารชั้นประทวนอาวุโส สำหรับกองทัพเรือสหรัฐ ระดับของพันจ่าตรีถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2436 รัฐสภาสหรัฐได้อนุญาตให้หน่วยยามฝั่งสหรัฐใช้ระบบการเลื่อนยศของพันจ่าตรีเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2463
แตกต่างจากจ่าเอกและยศที่ต่ำกว่า การเลื่อนตำแหน่งขึ้นสู่พันจ่าตรีในกองทัพเรือสหรัฐไม่เพียงแต่นับเวลาในการประจำการในกองทัพ คะแนนการสอบ และการประเมินเฉพาะด้านเท่านั้น แต่ยังใช้ข้อกำหนดเพิ่มเติมจากพิชญพิจารณ์อีกด้วย พันจ่าตรีสามารถเลื่อนตำแหน่งได้หลังจากการพิจารณาคัดเลือกโดยคณะกรรมการคัดเลือกพันจ่าโท หากมีมติคัดเลือกผู้นั้น
สหราชอาณาจักร.
ในราชนาวี ยศพันจ่ามียศสูงกว่าจ่าทหารเรือ (petty officer) และต่ำกว่านายดาบโท (warrant officer class 2) ซึ่งเทียบเท่ากับจ่ารักษาธงหน่วย (colour sergeant) ในราชนาวิกโยธิน จ่ารักษาธงหน่วยและจ่าเสนาธิการ (staff sergeant) ในกองทัพบก และพันจ่าอากาศ (flight sergeant) ในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร
ออสเตรเลีย.
"พันจ่า" คือยศทหารที่สูงที่สุดเป็นอันดับสองของยศชั้นประทวนในกองทัพเรือออสเตรเลีย
อินเดีย.
พันจ่าตรี (chief petty officer) ในกองทัพเรืออินเดียคือยศนายทหารสัญญาบัตรปฏิบัติการ ยศนี้เทียบเท่ากับนาอิบ ซูเบดาร์ (Naib subedar) (จ่าสิบตรี) ในกองทัพบกอินเดีย และนายดาบตรี (junior warrant officer) ในกองทัพอากาศอินเดีย สองยศที่สูงที่สุดในยศพลสมัครคือยศพันจ่าโท (master chief petty officer second class: MCPO II) เทียบเท่ากับซูเบดาร์ (subedar) / นายดาบโท (warrant officer) และยศพันจ่าเอก (master chief petty officer first class: MCPO I) เทียบเท่ากับซูเบดาร์เมเจอร์ (subedar major) / นายดาบเอก (master warrant officer)
เทือกเขายะไข่

เทือกเขายะไข่ , เทือกเขาอาระกัน  หรือชื่อเรียกในทางเทคนิคว่า เทือกเขาอินเดีย-พม่าตอนใต้  เป็นเทือกเขาทางทิศตะวันตกของประเทศพม่า ระหว่างชายฝั่งรัฐยะไข่กับที่ลุ่มพม่าตอนกลางซึ่งมีแม่น้ำอิรวดีไหลผ่าน เป็นเทือกเขาโดดเด่นทอดตัวโค้งขนานผ่านรัฐอัสสัม รัฐนาคาแลนด์ รัฐมณีปุระ รัฐมิโซรัม และประเทศพม่า
เทือกเขายะไข่ทอดจากแหลมนะกะริทางตอนใต้ สู่รัฐมณีปุระอินเดียตอนเหนือ ครอบคลุมทิวเขานาคา, ทิวเขาชีน, ทิวเขาปาดไก่ และทิวเขาลูไช เทือกเขาทอดตัวเป็นแนวยาวเหยียดใต้น้ำอ่าวเบงกอลและโผล่พ้นน้ำในรูปของหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
โคทองคำ

ในคัมภีร์ไบเบิล โคทองคำ (" ‘ēgel hazzāhāv") เป็นรูปเคารพ (เทวรูป) ที่สร้างโดยชาวอิสราเอลขณะเมื่อโมเสสขึ้นไปบนภูเขาซีนาย ในภาษาฮีบรูเหตุการณ์นี้เรียกว่า "ḥēṭə’ hā‘ēgel" (חֵטְא הָעֵגֶל) หรือ "บาปแห่งโคหนุ่ม" ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในหนังสืออพยพ
การบูชาโคเป็นเรื่องปกติในหลายวัฒนธรรม ในอียิปต์ซึ่งชาวฮีบรูเพิ่งอพยพออกมาตามเรื่องเล่าการอพยพ โคเอพิสเป็นวัตถุบูชาที่เทียบเท่ากับโคทองคำ ซึ่งบ้างก็เชื่อว่าชาวฮีบรูกำลังจะฟื้นฟูการบูชาโคเอพิสในถิ่นทุรกันดาร อีกกระแสหนึ่งเชื่อว่าพระยาห์เวห์ซึ่งเป็นพระเจ้าของชนชาติอิสราเอลได้ทรงถูกโยงว่ามีความเกี่ยวข้องหรือถูกมองในฐานะเทพโคโดยผ่านกระบวนการการผสมกลมกลืนทางศาสนาและการผสานความเชื่อ ในบรรดาชาวคานาอันซึ่งบางส่วนกลายเป็นชาวอิสราเอล โคได้รับการบูชาอย่างกว้างขวางในฐานะโคจันทราและในฐานะสัตว์ของเอล
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล.
เมื่อโมเสสขึ้นไปบนภูเขาซีนายเพื่อรับบัญญัติ 10 ประการ (อพยพ 24:12 -18) โมเสสได้ปลีกตัวมาจากชาวอิสราเอลเป็นเวลา 40 วัน 40 คืน ชาวอิสราเอลเกรงว่าโมเสสจะไม่กลับมา จึงร้องขอต่ออาโรนให้สร้าง "พระให้เรา ซึ่งจะนำหน้าเรา" อาโรนจึงให้รวบรวมตุ้มหูทองคำและเครื่องประดับทองคำของชาวอิสราเอล สร้างเป็น "รูปโคหนุ่ม" แล้วชาวอิสราเอลจึงประกาศว่า "โอ อิสราเอล สิ่งเหล่านี้แหละเป็นพระของเจ้า ซึ่งนำเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์" (อพยพ 32:1 -4)
อาโรนสร้างแท่นบูชาหน้ารูปโคแล้วประกาศว่าวันรุ่งขึ้นจะเป็นวันเทศกาลเลี้ยงถวายเกียรติแก่พระเจ้า ในวันถัดมาชาวอิสราเอลจึงลุกขึ้นแต่เช้าและ "ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัว และนำเครื่องศานติบูชามา ประชาชนก็นั่งลง กินและดื่ม แล้วก็ลุกขึ้นทำสิ่งที่น่าบัดสีต่อกัน" (อพยพ 32:6) พระเจ้าตรัสกับโมเสสถึงสิ่งที่ชาวอิสราเอลทำในค่าย ว่าพวกเขาได้หันเหไปจากทางที่พระองค์ทรงบัญชาอย่างรวดเร็ว และพระองค์มีพระประสงค์จะทำลายพวกเขาและตั้งชนชาติใหม่จากโมเสส โมเสสทูลวิงวอนให้พวกเขาได้รับการละเว้นโทษ แล้ว "พระยาห์เวห์จึงเปลี่ยนพระทัย ไม่ทรงทำอันตรายประชากรของพระองค์อย่างที่มีพระดำริไว้แก่ประชากรของพระองค์" (อพยพ 32:11 -14)
โมเสสลงมาจากภูเขา แต่เมื่อเห็นรูปโคก็โกรธขึ้นมาและโยนแผ่นศิลาพระโอวาทสองแผ่นทิ้งตกแตกเสีย โมเสสนำรูปโคไปเผาในกองไฟ บดเป็นผงโรยในน้ำ และบังคับให้ชาวอิสราเอลดื่มเข้าไป เมื่อโมเสสถามความเป็นไปจากอาโรน อาโรนยอมรับว่าตนให้รวบรวมทองคำโยนลงในกองไฟ แล้วรูปโคนี้ก็ออกมา (อพยพ 32:21 -24)
การกันชาวเลวีออกมาและการประหารชีวิตหมู่.
คัมภีร์ไบเบิลบันทึกว่าเผ่าเลวีไม่ได้บูชาโคทองคำ: 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />โมเสสยืนอยู่ที่ประตูค่ายร้องว่า "ใครอยู่ฝ่ายพระยาห์เวห์? จงมาหาเราเถิด" คนเลวีทั้งหมดก็มาหาโมเสสพร้อมกัน โมเสสจึงกล่าวกับพวกเขาว่า "พระยาห์เวห์ พระเจ้าของอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า 'แต่ละคน จงเหน็บดาบแนบกายและไปมาตามประตูค่าย แล้วแต่ละคนจงฆ่าพี่น้องและมิตรสหายอีกทั้งเพื่อนบ้านของตัวเอง' " คนเลวีก็ทำตามที่โมเสสสั่ง และประชาชนประมาณสามพันคนตายลงในวันนั้น
คณะกรรมการพาราลิมปิกอาร์มีเนีย

คณะกรรมการพาราลิมปิกอาร์เมเนีย (, รหัสไอโอซี: ARM) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติและหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาพาราลิมปิกในประเทศอาร์มีเนีย สำนักงานใหญ่ขององค์กรตั้งอยู่ในเยเรวาน
ประวัติ.
คณะกรรมการพาราลิมปิกอาร์เมเนียก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1994 และปัจจุบันบริหารโดยประธานาธิบดีฮาคอบ อับราฮัมยาน องค์กรมีหน้าที่รับผิดชอบการมีส่วนร่วมของอาร์มีเนียในการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อนและฤดูหนาวและโอลิมปิกพิเศษ คณะกรรมการพาราลิมปิกอาร์มีเนียเป็นสมาชิกเต็มของคณะกรรมการพาราลิมปิกสากลและคณะกรรมการพาราลิมปิกยุโรป องค์กรยังทำงานอย่างใกล้ชิดกับสหพันธ์กีฬาคนพิการแห่งชาติอาร์เมเนีย
คณะกรรมการพาราลิมปิกคอซอวอ

คณะกรรมการพาราลิมปิกคอซอวอ (/ "Paraolimpijski komitet Kosova", , รหัสไอโอซี: KOS) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศคอซอวอสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ทาลลินน์ ประเทศคอซอวอ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2545 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากคอซอวอเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งยุโรป (อีพีซี)
คณะกรรมการพาราลิมปิกปารากวัย

คณะกรรมการพาราลิมปิกปารากวัย (PPC, รหัสไอโอซี: PAR) เป็นคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติที่เป็นตัวแทนของประเทศปารากวัยสำหรับการเคลื่อนไหวกีฬาพาราลิมปิก มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศปารากวัย ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2562 เป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรที่คัดเลือกทีมและระดมทุนเพื่อส่งผู้เข้าแข่งขันจากปารากวัยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกที่จัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (ไอพีซี) และเป็นสมาชิกของคณะกรรมการพาราลิมปิกอเมริกา (เอพีซี)
คณะกรรมการพาราลิมปิกปารากวัย (PPC) ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการกำกับดูแลพาราลิมปิกระหว่างประเทศ (IPC) ในฐานะสมาชิกชั่วคราว การตัดสินใจยังคงต้องได้รับการอนุมัติจากสมาชิกในสมัชชาใหญ่ปี ค.ศ. 2019
สมาชิกชั่วคราวมีสิทธิเช่นเดียวกับสมาชิกเต็ม เว้นแต่จะเสนอชื่อผู้สมัครและลงคะแนนเสียงในสมัชชาใหญ่ไม่ได้
คูโรมิตสึ

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
คูโรมิตสึ (; โรมาจิ: "Kuromitsu"; #เปลี่ยนทาง "น้ำผึ้งดำ") เป็นน้ำเชื่อมญี่ปุ่น มีลักษณะคล้ายกับกากน้ำตาล แต่บางและเบากว่า
โดยทั่วไปคูโรมิตสึทำจาก"โคกูโต"ที่ไม่ได้ผ่านกระบวนการทำให้บริสุทธิ์ และเป็นส่วนผสมหลักในขนมญี่ปุ่นหลายชนิด เป็นหนึ่งในส่วนผสมที่ใช้ทำ"วางาชิ" และนิยมรับประทานกับ"คูซูโมจิ", ผลไม้, ไอศกรีม, และขนมอื่น ๆ