pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
บาซาร่า

"สวัสดีครับ"บาซาร่า (; โรมาจิ: "Basara") การ์ตูนญี่ปุ่น Basara หรือชื่อตีพิมพ์ในภาษาไทยคือ Basara ศัตรูที่รัก เป็นการ์ตูนที่เขียนโดย ทามุระ ยูมิ (田村由美) จำนวนทั้งหมด 27 เล่ม 
เนื้อเรื่องเกิดขึ้นในโลกยุคอนาคตเมื่ออารยธรรมต่างๆในโลกล่มสลาย ญี่ปุ่นกลับไปปกครองในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ และมีการกดขี่ข่มเหงกันโดยทั่วไป ซาราซะเกิดมาพร้อมกับพี่ชายฝาแฝด
นามว่า ทาทาร่า ซึ่งได้รับการทำนายว่าเป็น เด็กแห่งชะตากรรม ผู้จะมากอบกู้ญี่ปุ่นสู่ยุคใหม่ โดยรวบรวมดาบทั้ง 4 แต่วันหนึ่งกองทัพของเจ้าชายอากะนำทัพมาเข่นฆ่าคนในหมู่บ้านของเธอ
รวมทั้งพี่ชายและพ่อ ทำให้ซาราซะต้องปลอมตัวเป็นพี่ชายเพื่อรวบรวมคนเพื่อต่อสู้ แต่ในระหว่างนั้นซาราซะก็ได้พบกับชายหนุ่มพเนจรนามว่า ชูริ ทั้งสองตกหลุมรักกัน โดยที่ซาราซะไม่รู้่ว่า
ที่แท้แล้วชูริคือเจ้าชายอากะ และชูริก็ไม่รู้ว่าซาราซะที่แท้จริงคือทาทาร่า ศัตรูตัวฉกาจของเขา
ซาราซะในคราบของทาทาร่าต้องนำผู้คนในหมู่บ้านเพื่อหาทางแก้แค้น และนำไปสู่การผจญภัยมากมาย 
ได้รับรางวัลการ์ตูนยอดเยี่ยมจากโชกะกุกัง สาขาการ์ตูนผู้หญิงในปี 2535
โอเซลทามิเวียร์

โอเซลทามิเวียร์  หรือชื่อที่ถูกต้องอ่านว่า "โอเซิลแทมิวีร์"  เป็น ยาต้านไวรัส (antiviral drug) ที่มีฤทธิ์เป็น นิวรามินิเดส อินฮิบิเตอร์ (neuraminidase inhibitor) ใช้รักษาและป้องกัน (prophylaxis) ไข้หวัดใหญ่ (influenza) เอ และ บี โอเซลทามิเวียร์เป็นยาที่ใช้รับประทานและมีผลยับยั้งเอ็นไซม์ นิวรามินิเดส พัฒนาโดย ไกลีด ไซเอนซ์ (Gilead Sciences) และทำตลาดโดย ฮอฟฟ์แมน-ลา โรช ในชื่อการค้าว่า ทามิฟลู® (Tamiflu®)
กลไกการออกฤทธิ์.
โอเซลทามิเวียร์เป็นโปรดรัก (prodrug) ในรูปเกลือฟอสเฟต เมื่อเข้าสู่ร่างกายแล้วจะถูกไฮโดรไลซ์ (hydrolysis) โดยตับเป็นแอคตีพเมตทาโบไลต์ที่มี คาร์บอกซิเลต (carboxylate) อิสระ คล้ายกับ ซานามิเวียร์ (zanamivir) จะออกฤทธิ์เป็น ทรานซิชั่น สเตต (transition state) อะนาลอก อิฮิบิเตอร์ กับเอ็นไซม์นิวรามินิเดส ของเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่
มีการพบการดื้อยาใน ด.ช.วัย 5 ขวบของประเทศเกาหลีใต้ และต้องรับทามิฟลูซ้ำเพิ่มเป็น 2 โดสจึงจะอาการดีขึ้น 
ข้อบ่งใช้และรูปแบบยา.
Dose แนะนำสำหรับสหรัฐอเมริกา.
ทามิฟลู® ในรูปแคปซูล 75 มก. และผงยาสำหรับสารละลานแขวนตะกอน 12 มก./มล. แนะนำให้ใช้เพื่อรักษาและป้องกันไข้หวัดใหญ่ตามขนาดการใช้ดังนี้
พ็อคเกตพีซี

พ็อคเกตพีซี  คือคอมพิวเตอร์ขนาดมือถือที่ใช้งานระบบปฏิบัติการวินโดวส์โมบาย มันมีความสามารถของพีซีเดสก์ท็อปสมัยใหม่หลายอย่าง ในปัจจุบันฟรีแวร์หลายตัวและรวมทั้งก็ลักษณะเฉพาะโทรศัพท์เคลื่อนที่ พ็อคเกตพีซีสามารถใช้เป็นจีพีเอส (GPS) ตัวอ่านบาร์โค้ด และกล้องถ่ายรูปก็ได้
ยกตัวอย่างเช่นเครื่องมือใด ๆ ที่จำเป็นต้องถูกแยกประเภทในฐานะพีซีกระเป๋าก็ยังต้องทำดำเนินการด้วยระบบปฏิบัติการวินโดวส์ CE/Mobiles 2002,2003, 5.0 (ฉบับพ็อคเกตพีซี) ซีพียูที่ร่วมกันได้คือ "อินเทล XScale"
นครินทร์ กิ่งศักดิ์

นครินทร์ กิ่งศักดิ์ (เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510) ชื่อเล่น ป้าง เป็นนักดนตรีแนวร็อกชาวไทย และมีเอกลักษณ์คือมีเสียงคล้ายคนร้องไห้ และเป็นอดีตนักร้องนำวง ไฮดร้า คู่กับ ปอนด์ ธนา ลวสุต เพื่อนในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาเป็นศิลปินเดี่ยวในสังกัดค่าย โซนี่ มิวสิก, จีราฟเรคอร์ดส และ จีนี่เรคอร์ดส ตามลำดับ ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
ประวัติ.
นครินทร์จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนเทพศิรินทร์ (รุ่น99) ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา (รุ่น45) ระดับปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขาการตลาด
การทำงาน.
วงไฮดร้า (2535–2537).
นครินทร์ กิ่งศักดิ์ เคยเป็นสมาชิกวง ไฮดร้า ในปี พ.ศ. 2535 ร่วมกับ ปอนด์ ธนา ลวสุต ทั้งคู่ได้รู้จักกันขณะที่เรียนอยู่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดยมีโอกาสร่วมเล่นในงานรับน้อง โดยเขาเคยเป็นแฟนเพลงของวง "ฟีดแบค" ของปอนด์และเพื่อนในโรงเรียนเซนต์คาเบรียล และทั้งคู่ก็ได้ก่อตั้งวงไฮดร้าขึ้นมาและปล่อยอัลบั้มชุดแรกและชุดเดียวของวงอย่าง "อัศเจรีย์" มีเพลงดังอย่าง "ไกลเท่าเดิม" และ "ตัวปลอม"
ค่ายโซนี่ มิวสิค (2537–2545).
ในปี พ.ศ. 2537 นครินทร์ได้เซ็นสัญญากับค่ายโซนี่ มิวสิค เอ็นเตอร์เทนเมนท์ และออกสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวชุดแรก "ไข้ป้าง" มีเพลงดังอย่าง "สบายดี" "เอื้อมไม่ถึง" "ประตู" และ "คำตอบ"
อีกทั้งในยังได้รับตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายผลิตภัณฑ์เพลงไทย บริษัท โซนี่มิวสิค (ประเทศไทย) อีกด้วย และใน พ.ศ. 2538 ได้นำผลงานอัลบั้ม "ไข้ป้าง" ร่วมแสดงในเทศกาลดนตรีโตเกียวที่ประเทศญี่ปุ่น
ในปี พ.ศ. 2540 นครินทร์ได้ทำอัลบั้มชุดที่ 2 "ฉลองครบรอบ 30 ปี" เพื่อฉลองครบรอบ 30 ปีกับเส้นทางดนตรีของตนเอง มีเพลงดังอย่าง "คนฉลาด" และ "หัวล้านใจน้อย"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ได้วางจำหน่ายอัลบั้มชุดที่ 3 ""ขายหน้า" มีเพลงดังอย่าง "ผู้ชายร้องไห้"" และถูกยกย่องว่าเป็นอัลบั้มที่ได้รับคุณภาพจากนักวิจารณ์จำนวนมาก
ในปี พ.ศ. 2543 นครินทร์ได้ทำอัลบั้มพิเศษ "รวบรวม" โดยรวบรวมผลงานเพลงในหลาย ๆ อัลบั้มของนครินทร์ มาไว้ในอัลบั้มชุดนี้จำนวน 18 เพลง
สู่จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ (2545–2550).
ในปี พ.ศ. 2545 นครินทร์ได้ออกจากค่ายโซนี่ มิวสิค และเซ็นสัญญากับค่ายจีราฟเรคอร์ดส สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2545 ได้ออกอัลบั้ม " หัวโบราณ " โดยหน้าปกของอัลบั้มชุดนี้ได้เลือกนำเต่ามาเป็นสัญลักษณ์ โดยมีที่มาจากไดโนเสาร์เต่าล้านปี เพลงที่ได้รับความนิยมจากอัลบั้มนี้ ได้แก่ เพลง "อากาศ" "เธอมีจริง"
ในปี 28 กันยายน พ.ศ. 2547 นครินทร์ออกอัลบั้ม "เลี่ยมทอง" โดยเนื้อหาและดนตรีในอัลบั้มนี้ค่อนข้างจัดจ้าน เป็นดนตรีภาคเร็ว ฉูดฉาด เพลงที่ได้รับความนิยมจากอัลบั้มนี้ ได้แก่ เพลง "ทำอะไรสักอย่าง" "คบไม่ได้" "แมน"
ค่ายจีนี่เรคอร์ดส (2550–2565).
ในปี พ.ศ. 2550 นครินทร์ได้ย้ายมาเซ็นสัญญากับค่ายจีนี่เรคอร์ดส สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 นครินทร์ได้ออกอัลบั้ม "ดอกเดียว" โดยอัลบั้มนี้เน้นดนตรีออกแนวฟังสบายแต่เข้มข้นด้วยเนื้อหา และรายละเอียดของเครื่องดนตรีแต่ละชนิดที่ใช้ในเพลง 
วันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2552 นครินทร์ได้ออกซิงเกิล "เล็กน้อยที่ยิ่งใหญ่" ที่แสดงความเป็นนครินทร์ได้อย่างชัดเจน ต่อมาใน พ.ศ. 2556 เขาได้ปล่อยมินิอัลบั้ม "กลางคน" โดยมีเพลงที่ได้รับความนิยมจากอัลบั้มนี้ คือ "ภูมิแพ้กรุงเทพ" สามปีถัดมา เขาได้ปล่อยเพลง “คนมีเสน่ห์” ซึ่งได้กลายเป็นหนึ่งในเพลงที่ได้รับความนิยมอย่างมากในปีนั้น
อิสระ (2565–).
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 นครินทร์ได้ออกจากสังกัดจีนี่เรคอร์ดสเพื่อทำหน้าที่เป็นศิลปินอิสระอย่างเต็มตัว
ชีวิตส่วนตัว.
สมรสแล้วกับครูสอนเปียโน "แอน" มีบุตร-ธิดา 1 คน ชื่อ "ขมิ้น"
ยาต้านไวรัส

ยาต้านไวรัส  เป็นกลุ่มยาที่ใช้รักษาเฉพาะการติดเชื้อจากไวรัส เช่นเดียวกับยาปฏิชีวนะ ยาต้านไวรัสก็ใช้ได้กับไวรัสบางชนิดเท่านั้น
การแพทย์ดั้งเดิมจะไม่มียาฆ่าหรือต้านเชื้อไวรัสโดยตรง ถ้ามีการติดเชื้อไวรัสวิธีปฏิบัติคือ ถ้าเป็นโรคที่ไม่ร้ายแรงเช่น หวัดหรือไข้หวัดใหญ่ก็จะให้พักผ่อนและดื่มน้ำมาก ๆ ก็จะหายเอง แต่ถ้าติดเชื้อร้ายแรงอย่างโรคพิษสุนัขบ้านั้นไม่มียารักษา แต่ถึงแม้ไม่มียารักษาแต่ก็มีวัคซีนป้องกัน 
จนกระทั่งตั้งแต่กลางปี ค.ศ. 1980 ก็ได้เกิดยาต้านไวรัสขึ้นมาเป็นสิบๆ ตัว จากความเจริญก้าวหน้าทางการแพทย์สาขาพันธุศาสตร์ระดับโมเลกุลที่ทำให้เราเข้าใจโครงสร้างและการทำงานของเชื้อไวรัส ประกอบกับความกดดันทางการแพทย์ ที่จะต้องหาทางรักษาโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องจากเชื้อไวรัสเอชไอวี (human immunodeficiency virus - HIV) ที่ทำให้เกิดโรคภูมิคุ้มกันบกพร่องหรือโรคเอดส์ (acquired immunodeficiency syndrome - AIDS) มีคนกล่าวว่าเราควรขอบคุณโรคเอดส์ เพราะมันกดดันเราอย่างมากให้ต้องพัฒนาเทคโนโลยีการต่อต้านไวรัส
ยาต้านไวรัสส่วนใหญ่ถูกออกแบบให้เกี่ยวข้องกับเชื้อไวรัสที่ทำให้ภูมิคุ้มกันบกพร่อง เช่น
พัฒนาการของยาต้านไวรัส.
การทดลองเกี่ยวกับยาต้านไวรัสเกิดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 เป็นการทดลองเกี่ยวกับ ไวรัสเริม (herpesvirus) แบบลองผิดลองถูก (trial-and-error) ไวรัสอาจจะกล่าวได้ว่าเป็นกึ่งสารเคมีกึ่งสิ่งมีชีวิตเพราะมันประกอบด้วยจีโนม (genome) และบางครั้งมี เอนไซม์ (enzyme-iocatalysts) สองสามตัวบรรจุอยู่ในแคปซูลที่ทำด้วยโปรตีน และบางครั้งห่อหุ้มด้วยชั้นของ ลิพิด (lipid) ไวรัสไม่สามารถสืบพันธุ์ได้ด้วยตัวของมันเอง แต่สามารถแพร่ข้อมูลของมันโดยการเข้าไปครอบครองเซลล์ (hijacking cells) แล้วบังคับให้เซลล์แพร่พันธุ์โดยมีข้อมูลของมันติดไปด้วย
การพัฒนายาต้านไวรัสยุคแรก นักวิจัยจะเพาะเลี้ยงเซลล์ที่ติดเชื้อไวรัสเป้าหมาย แล้วใส่สารเคมีเข้าไปในเซลล์ที่เพาะเลี้ยงนั้น แล้วสังเกตผลการเปลี่ยนแปลงของเซลล์ที่ติดเชื้อไวรัส ว่าสารเคมีที่ใช้มีผลยับยั้งไวรัสได้หรือไม่. การทำเช่นนี้ใช้เวลามาก กว่าจะค้นพบยาต้านไวรัสซักตัว จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1980 เมื่อนักวิทยาศาสตร์สามารถค้นพบข้อมูลทางพันธุกรรมของไวรัสทั้งหมด และทราบกลไกการทำงานของมันอย่างละเอียด ซึ่งเปิดช่องทางให้สามารถหาชนิดโมเลกุลของสารเคมี ที่จะไปหยุด หรือรบกวนการการแพร่พันธุ์ของไวรัสได้ง่ายขึ้น. ความฝันของนักวิจัย ในขั้นตอนต่อไปของการค้นคว้าหายาต้านไวรัสคือ การดัดแปลงสารเคมีในร่างมนุษย์เพื่อใช้เป็นยาต้านไวรัส เพราะจะมีผลข้างเคียงน้อยกว่าการใช้สารเคมีจากภายนอกร่างกาย
เครื่องจักรความร้อนการ์โน

เครื่องจักรความร้อนการ์โน  ถูกใช้ในการศึกษาวงจรอุณหพลศาสตร์โดย นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน ในปี 1820 และได้รับการอธิบายเพิ่มเติมโดยเบอนัวต์ ปอล เอมีล กลาปีรง (Benoit Paul Émile Clapeyron) ในทศวรรษต่อมา เครื่องจักรความร้อนเป็นอุปกรณ์ที่ใช้ความร้อนในการสร้างงานโดยการนำพาสารไปตามกระบวนการที่เป็นวัฏจักร
วัฏจักรการ์โน.
วัฏจักรการ์โนประกอบด้วยขั้นตอนต่าง ๆ ดังนี้
สมบัติของวัฏจักรการ์โน.
ประสิทธิภาพของเครื่องจักรการ์โน <math>\eta</math> คือปริมาณงานที่เครื่องจักรทำงานต่อความร้อนที่ได้รับที่อุณหภูมิ "T""H"
<math>\eta=\frac{\Delta W}{\Delta Q_H}=1-\frac{T_C}{T_H}</math>
การแจกแจง

การแจกแจง (อังกฤษ: Distribution) หรือ การกระจายตัว อาจหมายถึง
ฟิสิกส์.
ฟังก์ชันการแจกแจง (distribution function) ตัวอย่างคือ การแจกแจงแบบ แมกซ์เวลล์-บอลตซ์มานน (Maxwell-Boltzmann distribution) ระบุ จำนวนอนุภาคต่อหน่วย ปริมาตร ใน ส่วนที่ว่าง (phase space)
สเตฟีนี่ ลากรอสซา

สเตฟีนี่ มิเชล ลากรอสซา (Stephenie Michelle LaGrossa) คือ หนึ่งในผู้เข้าแข่งขันเซอร์ไวเวอร์ ในฤดูกาลที่ 10 ถูกโหวตออกเป็นคนที่ 12 ลูกขุนคนที่ 3 เนื่องจากเธอเป็นสมาชิกคนสุดท้ายที่รอดจนถึงการรวมเผ่า ซึ่งเผ่าอูลองของเธอไม่เคยชนะการแข่งขันสิทธิคุ้มกันเลยจนต้องเสียสมาชิกไปทีละคน ทำให้เธอกลายเป็นฮีโร่และผู้เข้าแข่งที่มีระดับความนิยมสูงสุดในฤดูกาล(เซอร์ไวเวอร์พาเลา) และดังนั้นเธอจึงได้มีโอกาสมาเล่นอีกครั้งใน ฤดูกาลที่ 11 และพัฒนาจนได้รับตำแหน่งรองชนะเลิศ (เซอร์ไวเวอร์ กัวเตมาลา) ในระหว่างที่แข่ง สเตฟีนี่อายุ 25 ปี เป็นตัวแทนจำหน่ายเภสัชภัณฑ์
ประวัติ.
สเตฟีนี่ เกิดวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1979 ราศีธนู ปีมะเมีย เป็นลูกสาวคนเดียวและเป็นคนสุดท้องของครอบครัว ของสตีเฟนและมาร์เกียเร็ต ซึ่งอาศัยอยู่ที่เมือง เกลโนล์เดน ในรัฐเพนซิลเวเนีย ชื่อของเธอมาจากชื่อของพ่อ คือสตีเฟน เป็น"สเตฟีนี่" (คนส่วนใหญ่สับสนชื่อของเธอว่า เป็น "สเตฟานี่") เธอได้รับการศึกษาจากโรงเรียน อาร์บิชอบ เพรนเดอร์แกรส ไฮ สคูล ซึ่งเธอได้เข้าร่วมกิจกรรมทางกีฬามากมาย หลังจากนั้นจึงเข้ามหาวิทยาลัยเทมเพิล ที่บ้านเกิด ก่อนที่จะย้ายไปที่ มหาวิทยาลัยมอนมัธ ในรัฐนิวเจอร์ซีย์ซึ่งเธอได้เข้าทีมกีฬา ลาครอสส์ ให้กับทั้ง 2 มหาวิทยาลัย
หลังจากนั้นเธอได้รับปริญญาบัณฑิตทางด้านบริหารธุรกิจ สาขาการบริหารจัดการและการตลาด ทันทีที่จบการศึกษาเธอก็ทำงานเป็นตัวแทนจำหน่ายเภสัชภัณฑ์ และเป็นบาร์เทนเดอร์เป็นอาชีพเสริม
เธออธิบายตัวเองว่าเป็น คนไม่ค่อยผ่อนปรน มีแรงผลักดัน ชอบการแข่งขันอย่างที่สุด(และรู้สึกแย่ที่พ่ายแพ้)และ มีความเป็นมิตร
เธอภูมิใจกับการได้รับทุนการศึกษาทุนและนักกีฬาจาก 2 มหาวิทยาลัย รวมทั้งเธอสามารถทำงานมีจนสามารถซื้อบ้านให้กับตัวเองได้ถึงแม้ว่าตอนนั้นเธออายุเพียง 23 ปีเท่านั้น
การที่เธอเป็นนักกีฬาลาครอสซึ่งได้รับชัยชนะหลายครั้งยิ่งเป็นการรับประกันความแข็งแกร่งในด้านกีฬาและความเป็นผู้นำได้อย่างดี ซึ่งที่มหาลัยมอนมัธเธอได้เป็นกัปตันทีมอีกด้วย ปัจจุบันเธอยังเข้าร่วมสมาคม บลู แอนด์ ไวท์ ของมหาวิทยาลัยมหาลัยมอนมัธ และให้การช่วยเหลือเกี่ยวกับคลินิกของมหาวิทยาลัยด้วย
คอนโดลีซซา ไรซ์

คอนโดลีซซา ไรซ์ (เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954) เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกาคนที่ 66 และเป็นรัฐมนตรีลำดับที่สองในคณะรัฐบาลของประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช นางเข้ามาดำรงตำแหน่งแทนคอลิน พอเวลล์ เมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2005
ไรซ์เคยดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาด้านความมั่นคงแห่งชาติของประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู. บุช ตลอดสมัยแรกของการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี (ค.ศ. 2001-2005) ก่อนที่จะเข้าร่วมคณะบริหารประเทศของบุช เธอเคยเป็นอาจารย์สาขารัฐศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และเป็นผู้บริหารมหาวิทยาลัยระหว่างปี 1993 จนถึงปี 1999
ชีวิตวัยเด็ก.
ไรซ์ เกิดในเมือง รัฐแอละแบมา โดยเป็นลูกคนเดียวของ แองเจลีนา ไรซ์ และ บาทหลวง จอนท์ เวสเลย์ ไรซ์ (จูเนียร์) พ่อของเธอเป็นนักบวช ณ โบสถ์โปรเตสแตนต์ ในเมืองเวสท์มินสเตอร์ ส่วนแม่ของเธอเป็นครูดนตรี ชื่อ "คอนโดลีซซา" (Condoleezza) มาจากการแสดงออกทางศิลปะดนตรีอิตาลี "Con dolcezza" หมายถึง ด้วยความไพเราะ 
ในปี 1967, ครอบครัวของเธอได้ย้ายไปยัง เดนเวอร์ เมื่อพ่อของเธอได้รับตำแหน่งบริหารงาน ณ มหาวิทยาลัยเดนเวอร์
การศึกษา.
หลังจากเรียนเปียโนที่ ค่ายดนตรีแอสเพน, ไรซ์ได้เข้าศึกษาต่อ ณ มหาวิทยาลัยเดนเวอร์ ที่พ่อของเธอได้รับตำแหน่งทั้งสอง ได้แก่ ผู้ช่วยคณบดี และ อาจารย์สอนในวิชา "ประสบการณ์ผิวดำในอเมริกา" (The Black Experience in America) ณ มหาวิทยาลัยแห่งนี้ เธอได้เปลี่ยนความสนใจจากการเรียนวิชาเอกเปียโน ไปยังความสนใจในสาขารัฐศาสตร์ เนื่องจากได้เรียนวิชาการเมืองระหว่างประเทศ ซึ่งสอนโดยศาสตราจารย์โจเซฟ คอเบล (บิดาของนางเมเดลีน อัลไบร์ท)
ตู้ไปรษณีย์

ตู้ไปรษณีย์ เป็นตู้สำหรับให้ประชาชนนำจดหมายซึ่งติดแสตมป์ค่าส่งแล้ว มาหยอดเข้าไปในตู้ และจะมีบุรุษไปรษณีย์มารวบรวมจดหมายตามเวลาที่กำหนด เพื่อส่งเข้าระบบไปรษณีย์ต่อไป มีการนำมาใช้ในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ พ.ศ. 2398 (ค.ศ. 1855) คิดเป็นเวลา 15 ปีนับจากการเปิดบริการไปรษณีย์โดยใช้แสตมป์
ตู้ไปรษณีย์มีได้หลายรูปแบบ เช่น แบบตั้งกับพื้น แบบติดกับกำแพง มีสีสันแตกต่างกันออกไปขึ้นกับประเทศ ประเทศในเครือจักรภพอังกฤษจะใช้สีแดงและดำเป็นหลัก สหรัฐอเมริกาใช้สีฟ้า ส่วนประเทศไทยซึ่งเริ่มมีตู้ไปรษณีย์พร้อมกับบริการไปรษณีย์นั้นก็ใช้สีแดงและดำ เนื่องจากระบบสาธารณูปโภคต่าง ๆ ซึ่งริเริ่มในสมัยรัชกาลที่ 5 ล้วนได้รับอิทธิพลจากระบบของอังกฤษเป็นหลัก
เขตสัมพันธวงศ์

สัมพันธวงศ์ เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร เป็นเขตที่มีขนาดพื้นที่เล็กและมีจำนวนประชากรน้อยที่สุด สภาพพื้นที่ประกอบไปด้วยแหล่งการค้าหนาแน่นและแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรม
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตสัมพันธวงศ์ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งพระนคร) มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ประวัติศาสตร์.
เขตนี้เป็นสถานที่ที่มีชาวจีนอาศัยอยู่มาตั้งแต่ตอนแรกเริ่มกรุงรัตนโกสินทร์แล้ว พวกเขาได้ย้ายมาจากเขตพระนครในปัจจุบัน โดยมีถนนวานิช 1 หรือ "ถนนสำเพ็ง" เป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวจีน จวบจนสร้างถนนเยาวราชในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อ พ.ศ. 2435 ได้กลายมาเป็นศูนย์กลางชาวจีนจนถึงปัจจุบัน
อำเภอสัมพันธวงศ์ สร้างที่ว่าการอำเภอขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2475 ตั้งอยู่ที่สามแยกถนนทรงวาดตัดกับถนนปทุมคงคา ตำบลศาลเจ้าแม่ทับทิม ซึ่งอยู่ในเขตวัดสัมพันธวงศารามวรวิหาร จึงสันนิษฐานได้ว่าอำเภอสัมพันธวงศ์คงตั้งชื่อตามวัดที่ตั้งนั่นเอง (ปัจจุบันสำนักงานเขตย้ายไปตั้งที่ถนนโยธา แขวงตลาดน้อย) โดยแบ่งการปกครองออกเป็น 14 ตำบล
ต่อมาได้มีการยุบรวม "อำเภอสามแยก" ซึ่งตั้งที่ว่าการอำเภออยู่ที่ตึกแถวสี่แยกถนนทรงวาดกับถนนเยาวราช มีเขตปกครอง 6 ตำบล และ "อำเภอจักรวรรดิ" ซึ่งตั้งที่ว่าการอำเภออยู่ข้างสถานีตำรวจนครบาลจักรวรรดิ มีเขตปกครอง 18 ตำบล มาขึ้นกับอำเภอสัมพันธวงศ์ แล้วแบ่งเขตปกครองใหม่ออกเป็น 3 ตำบล คือ ตำบลสัมพันธวงศ์ ตำบลจักรวรรดิ และตำบลตลาดน้อย
ต่อมาใน พ.ศ. 2515 มีประกาศคณะปฏิวัติจัดการบริหารราชการใหม่ในเขตนครหลวง อำเภอสัมพันธวงศ์ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตสัมพันธวงศ์ แบ่งเขตปกครองย่อยออกเป็น 3 แขวง
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตสัมพันธวงศ์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 แขวง ได้แก่
การคมนาคม.
ทางสายสำคัญในเขตสัมพันธวงศ์ ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สถานที่สำคัญ.
ถนนเยาวราช.
ถนนเยาวราช มีความยาวประมาณ 1.5 กิโลเมตร โดยเกือบตลอดถนนทั้งสายจะเต็มไปด้วยร้านขายทองและร้านอาหาร และเป็นชุมชนคนไทยเชื้อสายจีนอาศัยมากที่สุดในประเทศไทย
ในปัจจุบันมีประตูซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของไชนาทาวน์อยู่ ซึ่งได้สร้างขึ้นเนื่องในโอกาสที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ทรงเจริญพระชนมพรรษา ๖ รอบ ตั้งอยู่กลางวงเวียนโอเดียน สุดถนนเยาวราช
วัดและศาลเจ้า.
วัดและศาลเจ้าที่สำคัญ ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สถานที่สำคัญอื่น ๆ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เทศกาล.
ในช่วงเทศกาล ถนนเยาวราชจะปิดทั้งสาย
เขตธนบุรี

ธนบุรี เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร ถือเป็นเขตอนุรักษ์เมืองเก่า แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมทางฝั่งธนบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตธนบุรีตั้งอยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตอื่นเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ประวัติศาสตร์.
เขตธนบุรีเดิมมีฐานะเป็นอำเภอชั้นในขึ้นกับกรมนครบาล ตั้งที่ว่าการอำเภอในพื้นที่ของวัดราชคฤห์ จึงเรียกอำเภอนี้ว่า อำเภอราชคฤห์ (ปัจจุบันสำนักงานเขตย้ายมาตั้งอยู่บริเวณวัดเวฬุราชิณ) ต่อมาเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2459 ได้มีพระบรมราชโองการเปลี่ยนชื่ออำเภอราชคฤห์เป็น อำเภอบางยี่เรือ จังหวัดธนบุรี เนื่องจากมีที่ตั้งอำเภออยู่ในเขตตำบลบางยี่เรือ
ในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2514 สมัยจอมพลถนอม กิตติขจร เป็นนายกรัฐมนตรี ได้มีการยุบจังหวัดธนบุรีรวมกับจังหวัดพระนครให้มีฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี ดังนั้น เพื่อรักษาคำว่า "ธนบุรี" ซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงและเพื่อเฉลิมพระเกียรติของสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี (สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช) ประกอบกับอำเภอบางยี่เรือนี้เคยเป็นศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดธนบุรีด้วย จึงได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่ออำเภอบางยี่เรือเป็น อำเภอธนบุรี ขึ้นกับนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตธนบุรี ขึ้นกับกรุงเทพมหานครในเวลาต่อมา
ครั้นในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ได้มีประกาศกรุงเทพมหานครเปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงและตั้งแขวงใหม่ในเขตธนบุรี เนื่องจากผู้บริหารกรุงเทพมหานครมีนโยบายให้แบ่งแขวงขนาดใหญ่ให้ย่อยลง เพื่อความชัดเจนในการให้บริการของสำนักงานเขต โดยได้เปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงบุคคโล แขวงบางยี่เรือ และแขวงตลาดพลู นำมาจัดตั้งเป็นแขวงสำเหร่และแขวงดาวคะนอง
การแบ่งเขตการปกครอง.
วันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 สมัคร สุนทรเวช ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครขณะนั้น ได้ลงนามในประกาศจัดตั้งแขวงสำเหร่และแขวงดาวคะนอง แยกจากพื้นที่แขวงบุคคโล แขวงบางยี่เรือ และแขวงตลาดพลู เขตธนบุรี โดยมีผลบังคับใช้ในวันที่ 1 ธันวาคม ปีเดียวกัน ทำให้ปัจจุบัน เขตธนบุรีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 7 แขวง ได้แก่
การคมนาคม.
ทางรถยนต์.
ถนนสายหลักในพื้นที่เขตธนบุรี ได้แก่
เขตธนบุรีมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา 3 แห่ง ได้แก่
ทางรถไฟ.
ใช้เส้นทางรถไฟสายวงเวียนใหญ่-มหาชัย จากสถานีรถไฟมหาชัย จังหวัดสมุทรสาคร
ทางรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน.
รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม(เตาปูน–ราษฎร์บูรณะ–ครุใน) กำลังก่อสร้าง
แหล่งน้ำ.
แม่น้ำและลำคลองสายสำคัญในพื้นที่เขต ได้แก่
สถานที่สำคัญ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ฟังก์ชันคู่และฟังก์ชันคี่

ฟังก์ชันคู่ (even functions) และฟังก์ชันคี่ (odd functions) คือ ฟังก์ชันที่มีคุณสมบัติเกี่ยวกับความสมมาตร ฟังก์ชันคู่และฟังก์ชันคี่มีความสำคัญในคณิตวิเคราะห์หลายสาขา โดยเฉพาะเรื่องอนุกรมกำลัง และอนุกรมฟูรีเย
ฟังก์ชันคู่.
ให้ "f"("x") เป็นฟังก์ชันค่าจริงของตัวแปรที่เป็นจำนวนจริง "f" จะเป็นฟังก์ชันคู่ ถ้าสมการต่อไปนี้เป็นจริง สำหรับทุกค่า "x":
"f"(−"x") = "f"("x")
ตีความในเชิงเรขาคณิตได้ว่า กราฟของฟังก์ชันนี้สมมาตรกับแกน y หมายความว่า ถ้าเราสะท้อนกราฟกับแกน y เราก็ยังได้กราฟรูปเดิม
ตัวอย่างของฟังก์ชันคู่ ได้แก่ | "x" |, "x"2, "x"4, cos("x"), และ cosh("x")
ฟังก์ชันคี่.
ให้ "f"("x") เป็นฟังก์ชันค่าจริงของตัวแปรที่เป็นจำนวนจริง "f" จะเป็นฟังก์ชันคี่ ถ้าสมการต่อไปนี้เป็นจริง สำหรับทุกค่า "x":
"f"(−"x") = −"f"("x")
ตีความในเชิงเรขาคณิตได้ว่า กราฟของฟังก์ชันนี้สมมาตรกับจุดกำเนิด (origin) หมายความว่า ถ้าเราหมุนกราฟไป 180 องศา รอบจุดกำเนิด เราก็ยังได้กราฟรูปเดิม
ตัวอย่างของฟังก์ชันคี่ ได้แก่ "x"3, sin("x"), และ sinh("x")
อันตรกิริยา

อันตรกิริยา  เป็นชนิดของการกระทำที่เกิดขึ้นระหว่างวัตถุ สองหรือมากกว่า มีผล ซึ่งกันและกัน ความคิดผลสองทางมีความสำคัญต่อแนวคิดอันตรกิริยาการมีผลทางเดียว การผสมผสานของอันตรกิริยาหลายๆ อันตรกิริยานำไปสู่การอุบัติ (emergent) ของปรากฏการณ์ ซึ่งมีความแตกต่างของความหมายในหลายๆ ศาสตร์
ตัวอย่างอันตรกิริยาที่อยู่นอกเหนือวิทยาศาสตร์: 
เคมีและการแพทย์.
ในทางการแพทย์ ยาส่วนใหญ่สามารถใช้ได้อย่างปลอดภัยร่วมกับยาอื่น แต่การใช้ยาหลายๆตัวร่วมกันจำเป็นจะต้องติดตามดูอันตรกิริยาโดยเภสัชกร
อันตรกิริยาระหว่างยาเป็นหนึ่งในสองปัจจัยสำคัญดังนี้; 
บางครั้งการใช้ยาตั้งแต่สองตัวขึ้นไปร่วมกันจะทำให้มีผลพิเศษเกิดขึ้นมา เช่น การใช้ยาแก้ปวด
สองตัวร่วมกันจะควบคุมความปวดได้ดีขึ้น ซึ่งก็ควรได้รับการติดตามดดูแลจากเภสัชกรอย่างใกล้ชิด ในทางตรงกันข้ามก็มียาบางตัวที่ผลหักล้างกัน
ฟิสิกส์.
อันตรกิริยา(interaction)หมายถึงแรงระหว่างอนุภาค มี 4ชนิด เท่าที่ทราบคือ แรงโน้มถ่วง,แรงแม่เหล็กไฟฟ้า,แรงนิวเคลียร์แบบเข้มและแบบอ่อน
ปริมาตรกระจายตัว

ปริมาตรกระจายตัว  (VD) , หรือ ปริมาตรกระจายตัวชัดเจน, เป็นศัพท์ทาง เภสัชวิทยา ที่ใช้บอกปริมาณการกระจายตัวของ ยา ทั่วทั้วร่างกายหลังจากรับประทานยาหรือฉีดยาเข้าเส้น มันถูกกำหนดเป็นปริมาตรซึ่งจำนวนยาควรจะกระจายตัวอย่างสม่ำเสมอเพื่อการสังเกตในความเข้มข้นของเลือดได้ ซึ่งเขียนเป็นสมการได้ดังนี้:
<math>{V_{D}} = \frac{\mathrm{total \ amount \ of \ drug \ in \ the \ body}}{\mathrm{drug \ blood \ concentration}}</math>
ปริมาณยาที่ต้องการให้ที่จะทำให้เกิดความเข้มข้นในพลาสมา ถ้ารู้ค่าของ VD VD ไม่ใช่ปริมาตรที่แท้จริง; มันสะท้อนกลับออกมาว่ายากระจายตัวทั่วร่างกายขึ้นอยู่กับหลายคุณสมบัติทางฟิสิกส์และเคมีดังนี้ การละลาย ประจุไฟฟ้า ขนาด ฯลฯ VD อาจใช้หาว่ายาเข้าไปแทนที่ในเนื้อเยื้อของร่างกายเทียบกับในเลือดอย่างไร:
<math>{V_{D}} = {V_{P}} + {V_{T}} \left (\frac{fu}{fu_{t}}\right) </math>
Where:
VP = ปริมาตร (plasma volume)
VT = ปริมาตรเนื้อเยื้อชัดเจน (apparent tissue volume)
fu = ส่วนที่กระจายตัวในพลาสมา (fraction unbound in plasma)
fuT = ส่วนที่กระจายตัวในเนื้อเยื้อ (fraction unbound in tissue)
ตัวอย่างเช่น:
วาร์ฟาริน VD = 8L Reflects a high degree of plasma protein binding. 
ทีโอไฟล์ลีน, เอตทานอล, VD = 30L Represents distribution in total body water.
คลอโรควิน VD = 15000L Shows highly lipophilic molecules which sequester into total body fat.
เขตดุสิต

ดุสิต เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่ประกอบไปด้วยแหล่งการค้า แหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก เขตทหาร แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรม นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ตั้งของรัฐสภา กระทรวงต่าง ๆ และพระราชวัง จึงทำให้เขตนี้มีลักษณะราวกับว่าเป็นเขตการปกครองส่วนกลางของประเทศไทย อนึ่ง ที่ทำการสำนักงานส่วนภูมิภาคและสำนักงานประจำประเทศไทย ขององค์การสหประชาชาติ และขององค์การระหว่างประเทศหลายองค์การ ก็อยู่ในพื้นที่เขตนี้
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตดุสิตตั้งอยู่ริมฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยาหรือฝั่งพระนคร มีอาณาบริเวณติดต่อ ดังนี้
ประวัติศาสตร์.
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ปรับปรุงจัดรูปแบบการปกครองใหม่เพื่อให้มีความทันสมัย โดยจัดการปกครองส่วนกลางและส่วนภูมิภาค ซึ่งในมณฑลกรุงเทพมีกระทรวงนครบาลดูแล แบ่งเขตปกครองออกเป็นอำเภอและตำบลเช่นเดียวกับหัวเมืองอื่น ๆ โดย อำเภอดุสิต เป็น 1 ใน 8 อำเภอชั้นใน ตั้งที่ว่าการอำเภออยู่ริมคลองเปรมประชากร ถนนสุโขทัย 
ใน พ.ศ. 2481 อำเภอบางซื่อซึ่งเป็นอำเภอชั้นนอกทางทิศเหนือ ได้ถูกยุบลงเป็นตำบลมาขึ้นกับอำเภอดุสิต และเนื่องจากทางอำเภอมีจำนวนประชากรและพื้นที่กว้างขวางมาก กระทรวงมหาดไทยจึงได้แยกตำบลสามเสนใน ตำบลมักกะสัน ตำบลทุ่งพญาไท ตำบลถนนเพชรบุรี และตำบลถนนพญาไทของอำเภอดุสิต ไปรวมกับพื้นที่บางส่วนของอำเภอบางกะปิ เพื่อจัดตั้งเป็นอำเภอพญาไท ใน พ.ศ. 2509
ภายหลังได้มีการรวมจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร เป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และเปลี่ยนเป็นกรุงเทพมหานครในเวลาต่อมา ซึ่งแบ่งพื้นที่ออกเป็นเขตและแขวงแทนอำเภอและตำบล อำเภอดุสิตจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตดุสิต มีหน่วยการปกครองย่อย 6 แขวง
ต่อมา ในพื้นที่เขตดุสิตมีประชากรเพิ่มมากขึ้นและยังมีพื้นที่กว้างขวาง ดังนั้น เพื่อให้หน่วยงานราชการสามารถดูแลได้อย่างรวดเร็วและทั่วถึง กรุงเทพมหานครจึงได้จัดตั้งสำนักงานเขตดุสิต สาขา 1 รับผิดชอบแขวงบางซื่อ ซึ่งได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยตั้งเป็นเขตบางซื่อ ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตดุสิตแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 แขวง ได้แก่
หมายเลขที่หายไปปัจจุบันคือแขวงในเขตบางซื่อ
การคมนาคม.
ถนน
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยามี 1 สะพาน คือ
รถไฟ
ทางน้ำ
อาศัย แม่น้ำเจ้าพระยา ในการคมนาคมและสัญจร
สถานที่สำคัญ.
วัง.
ซึ่งพระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ปัจจุบันเป็นที่ประทับประจำของพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ พระบรมราชินี
การติดตามการรักษาด้วยยา

การติดตามการรักษาด้วยยา  เป็นสาขาหนึ่งของวิชา เคมีคลินิกที่เชี่ยวชาญในเรื่องการวัดระดับยาในเลือด โดยจะเน้นทำกับยาที่มีขอบเขตชี้วัดในการรักษา (therapeutic index) ที่แคบ คือยาที่มีโอกาสเกิด การได้รับยาต่ำกว่าขนาด หรือ การได้รับยาเกินขนาดได้ง่าย
ในทาง เภสัชวิทยา ยาหลายขนานถูกใช้โดยไม่มีการติดตามระดับยาในเลือด ในขณะที่ขนาดการใช้ของมันจะแปรผันไปตามการตอบสนองทางคลินิกที่คนไข้ได้รับยานั้น ในยากลุ่มเล็กๆ มันเป็นไปไม่ได้ที่ระดับไม่พอเพียงของยา จะทำให้ยาไม่มีผลในการรักษาหรือดื้อยา และการมีระดับยาเกิน
ซึ่งจะนำไปสู่การเกิดพิษและเนื้อเยื้อถูกทำลาย
ตัวอย่างยาที่ถูกวิเคราะห์โดยติดตามการรักษา:
การติดตามการรักษาด้วยยาสามารถตรวจสอบพิษของยาที่ต้องสงสัยได้ด้วย
เขตบางกอกใหญ่

บางกอกใหญ่ เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร เป็นเขตอนุรักษ์เมืองเก่า แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมทางฝั่งธนบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตบางกอกใหญ่ตั้งอยู๋ริมฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งธนบุรี) มีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ประวัติศาสตร์.
ชื่อของเขตบางกอกใหญ่มีที่มาจากคลองบางกอกใหญ่ (คลองบางหลวง) ซึ่งเคยเป็นแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิมแต่แคบลงและกลายเป็นคลองหลังการขุดคลองลัดใน พ.ศ. 2095 เขตบางกอกใหญ่เคยเป็นที่ตั้งของกรุงธนบุรีเมื่อแรกเริ่ม
ใน พ.ศ. 2458 มีชื่อเรียกว่า อำเภอหงสาราม ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอบางกอกใหญ่ ใน พ.ศ. 2481 จากนั้นถูกยุบลงเป็น กิ่งอำเภอบางกอกใหญ่ ขึ้นกับอำเภอบางยี่ขัน จนกระทั่งใน พ.ศ. 2501 มีพระราชกฤษฎีกาตั้งกิ่งอำเภอบางกอกใหญ่เป็น อำเภอบางกอกใหญ่ อีกครั้ง ต่อมามีประกาศคณะปฏิวัติให้รวมจังหวัดธนบุรีกับจังหวัดพระนครเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรีใน พ.ศ. 2514 และเปลี่ยนรูปแบบเป็นกรุงเทพมหานครใน พ.ศ. 2515 ซึ่งได้เปลี่ยนคำว่าอำเภอเป็น "เขต" อำเภอบางกอกใหญ่จึงมีฐานะเป็น เขตบางกอกใหญ่ นับแต่นั้น
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตบางกอกใหญ่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง ได้แก่
พอลิอีน

พอลิอีน  เป็น พอลิ-ไม่อิ่มตัว สารประกอบอินทรีย์ ที่มีซีเควนซ์หนึ่งหรือมากกว่าของดับเบิลและซิงเกิลคาร์บอน-คาร์บอน บอนด์สลับกัน ดับเบิลคาร์บอน-คาร์บอน บอนด์เหล่านี้จะทำปฏิกิริยาในกระบวนการที่เรียกว่า คอนจูเกชั่น (conjugation) , ซึ่งเป็นผลสรุปในสถานะพลังงานรวมของโมเลกุลต่ำสุด กรดไขมัน เป็น พอลิอีน และ สีย้อมผ้า (dye) หลายตัวก็เป็นพอลิอีนแบบเนตรง
มีกลุ่มของยาปฏิชีวนะที่เป็นยาต้านเชื้อรา ซึ่งเรียกว่า ยาปฏิชีวนะพอลิอีน รูปโครงสร้างทางเคมีของพวกมันจะเป็นวงแหวนอะตอมขนาดใหญ่ที่เรียกว่า วงแหวนไซคลิก เอสเตอร์ ที่ประกอบด้วย คอนจูเกเตด คาร์บอน-คาร์บอน ดับเบิลบอนด์แบบทวีคูณบนข้างหนึ่งของวงแหวน และการเชื่อมต่อแบบทวีคูณของ ไฮดรอกซิล กรุ๊ป ที่อีกข้างหนึ่งของวงแหวน บ่อยครั้งโครงสร้างของพวกมันยังมี อะมิโนไกลโคไซด์ กรุ๊ป เชื่อมต่อกับโมเลกุลด้วย
ชินบัญชร

ชินบัญชร เป็นบทสวดมนต์บทหนึ่งที่พุทธศาสนิกชนชาวไทยนิยมสวดมากที่สุด สันนิษฐานว่าพระเถระชาวล้านนาเป็นผู้แต่งขึ้น และเป็นพระคาถาสำคัญในพิธีกรรมตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา ดังปรากฏหลักฐานในพระราชพิธีจักรพรรดิราชาธิราช ต่อมาได้ปรับปรุงแก้ไขให้สมบูรณ์ขึ้นโดยเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) วัดระฆังโฆสิตาราม สมเด็จพระพุฒาจารย์องค์ที่ 5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ (สมัยรัชกาลที่ 4) บทสวดชินบัญชรนี้ยังพบในประเทศพม่าและศรีลังกาอีกด้วย
การหัดสวดคาถาชินบัญชรควรจะเริ่มสวดในวันพฤหัสบดีข้างขึ้น (ยิ่งขึ้นมากยิ่งดี) ให้เตรียมดอกไม้ 3 สี หรือดอกบัว 9 ดอก และดอกมะลิร่วง (เด็ดก้านดอก) 1 กำ ธูปหอมอย่างดี 9 ดอก เทียน (เล่มหนัก1บาท ถ้าไม่มีใช้2บาท แต่ควรใช้1บาทเพื่อเป็นสิริมงคล) จำนวน 9 เล่ม จากนั้นให้จุดธูปเทียนบูชาพระรัตนตรัยโดยการตั้งนะโม 3 จบ ต่อด้วยบทพุทธคุณ ธรรมคุณ สังฆคุณ จากนั้นตั้งจิตนึกถึงสมเด็จโต
ความหมายตามตัวอักษร.
ชินบัญชร  แปลว่า "กรง" "ซี่กรงของพระชินเจ้า"
ชินบัญชร มาจากคำว่า ชิน ซึ่งแปลว่า "คนชนะ" อันหมายถึงพระชินเจ้าหรือพระพุทธเจ้า และคำว่า บัญชร ซึ่งแปลว่า "กรง ลูกกรง ซี่กรง" รวมกันเป็นชินบัญชร ซึ่งเป็นประดุจแผงเหล็กหรือเกราะเพชรที่แข็งแรง สามารถปกป้องคุ้มกันอุบัติภัย อันตรายและศัตรูหมู่มารทั้งปวงได้
ชินบัญชร ปัจจุบันใช้เรียกพระคาถาภาษามคธชุดหนึ่ง นัยว่าเป็นนิพนธ์ของเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) วัดระฆังโฆสิตาราม เรียกว่า พระคาถาชินบัญชร ซึ่งเชื่อกันว่าสามารถป้องกันสรรพอันตรายทั้งหลายได้เหมือนเกราะเพชรและให้โชคให้ลาภตามที่ปรารถนาได้
แฟลต (ดนตรี)

ในทางดนตรี แฟลต (flat) หมายถึงระดับเสียงที่ต่ำลงจากปกติ หากจะระบุให้ชัดเจนก็คือ ระดับเสียงที่ต่ำลงทีละครึ่งเสียง (semitone) เขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ ♭ มีรูปร่างคล้ายกับอักษรตัวเล็ก b เป็นเครื่องหมายแปลงเสียง (accidental) ชนิดหนึ่ง
ตัวโน้ตที่ถูกกำกับด้วยแฟลตจะมีเสียงต่ำลงครึ่งเสียง ในบันไดเสียงสากลที่แต่ละอ็อกเทฟ (octave) ห่างกัน 12 ครึ่งเสียง เสียงซีแฟลตจะเทียบเท่ากับเสียงบีเนเชอรัล และเสียงจีแฟลตจะเทียบเท่ากับเสียงเอฟชาร์ป เป็นต้น
นอกจากนี้ยังมี ดับเบิลแฟลต (double flat) คือระดับเสียงต่ำลงสองครึ่งเสียง ซึ่งเทียบเท่ากับการลดลงหนึ่งขั้นเสียง เขียนแทนด้วยสัญลักษณ์ พบได้ในโน้ตเพลงที่มีการปรับคีย์ดนตรี และที่พบได้น้อยกว่าคือ ทริเปิลแฟลต (triple flat) คือระดับเสียงต่ำลงสามครึ่งเสียง เขียนแทนด้วย ♭ 
ต้นกำเนิดของการใช้สัญลักษณ์ ♭ มีที่มาจากการขับร้องสวดประสานเสียงแบบเกรกอเรียน (Gregorian chant) ในยุคกลางซึ่งใช้อักษร b ในลักษณะต่าง ๆ เพื่อสื่อถึงการเปลี่ยนระดับเสียง โดย b หัวกลมกลายมาเป็นเครื่องหมายแฟลตที่ปรับเสียงลงต่ำครึ่งเสียง และ b หัวสี่เหลี่ยมกลายมาเป็นเครื่องหมายเนเชอรัล หรือ ♮ ด้วยเหตุนี้ในภาษาฝรั่งเศสจึงเรียกเครื่องหมายแฟลตว่า Bémol ซึ่งเป็นคำที่ยืมมาจากภาษาอิตาเลียน Bemolle อีกทีหนึ่ง โดยมีความหมายว่า "บีอ่อน" หรือ บี (b) ที่ลดระดับลงครึ่งเสียง (semitone) นั่นเอง
ในการปรับเสียงเครื่องดนตรี คำว่า แฟลต ยังหมายถึง เสียงที่เพี้ยนต่ำลงจากเดิมเล็กน้อย หากมีเครื่องสายหรือเสียงนักร้องที่แตกต่างกันเล็กน้อย เสียงที่ต่ำกว่า จะเรียกว่าเสียงแฟลต เมื่อเทียบกับอีกเสียงหนึ่งซึ่งสูงกว่า
อักขระยูนิโคด '♭' (U+266D) คือเครื่องหมายแฟลต และ '𝄫' (U+1D12B) คือเครื่องหมายดับเบิลแฟลต
พุทธชัยมงคลคาถา

พุทธชัยมงคลคาถา หรือมักเรียกว่า คาถาพาหุง ตามบาทแรกของพระคาถา เป็นชื่อพระคาถาในพระพุทธศาสนา มีความยาวแปดบท ใช้สวดสรรเสริญชัยชนะแปดประการที่พระสมณโคดมทรงมีเหนือมนุษย์และอมนุษย์ด้วยธรรมานุภาพ มิใช่ด้วยอิทธิปาฏิหาริย์ พระคาถานี้ปัจจุบันมักใช้สวดต่อจากคาถาทำวัตรเช้าหรือเย็น
ที่มา.
ที่มาของพุทธชัยมงคลคาถาไม่เป็นที่แน่ชัดนัก ศาสตราจารย์พิเศษเสฐียรพงษ์ วรรณปก ราชบัณฑิต แสดงความเห็นไว้ว่า คาถาพาหุง เรียกเป็นทางการว่า ชยมังคลอัฏฐกคาถา อ่านว่า “ชะยะมังคะละอัตถะกะคาถา” แปลว่า “คาถาว่าด้วยชัยชนะ 8 ประการ อันเป็นมงคลของพระพุทธเจ้า” ที่เรียกกันติดปากว่า “คาถาพาหุง” เพราะขึ้นต้นด้วยคำว่า “พาหุง” ส่วนที่มานั้น ค่อนข้างสับสน บางกระแสว่าน่าจะแต่งโดยนักปราชญ์ศรีลังกา เพราะพระลังกาสวดกันได้ทุกรูป บางกระแสระบุว่า คาถาพาหุง แต่งที่เมืองไทย
ศาสตราจารย์พิเศษ เสฐียรพงษ์ อ้างทัศนะของ สุชีพ ปุญญานุภาพ ผู้เชี่ยวชาญด้านศาสนาพุทธ ที่ระบุว่าเมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประกาศสงครามกับประเทศเยอรมนี ออสเตรีย และฮังการี โดยเข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 และทรงได้ส่งทหารไปสู่สงครามเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2461 นั้นพระองค์ทรงนำกองทัพสวดคาถาพาหุง พร้อมทั้งคำแปลที่ทรงพระราชนิพนธ์ เป็นวสันตดิลกเพื่อชัยชนะแห่งกองทัพไทย และฝ่ายพันธมิตร โดยฉันท์พระราชนิพนธ์บทนี้ ทรงนำเอา “ชยมังคลอัฏฐกคาถา” บทแรก (คือบทพาหุง) มาลงไว้ดัดแปลงตอนท้ายจากเดิม ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ เป็น ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะสิทธิ นิจจัง
นอกจากนี้ นักวิชาการบางท่านสันนิษฐานว่า ผู้ประพันธ์คาถานี้ คือ พระมหาพุทธสิริเถระ ซึ่งรจนาคัมภีร์ฎีกาพาหุง ในราว พ.ศ. 2006 ตรงกับสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ซึ่งการมีอยู่ของคัมภีร์ฎีกาพาหุง ทำให้สามารถอนุมานได้ว่า พระคาถานี้น่าจะแต่งขึ้นก่อนพุทธศตวรรษที่ 2100 ทั้งนี้ บางกระแสระบุว่า คาถานี้ชื่อว่า “บทถวายพรพระ” เพราะแต่งถวายพระเจ้าแผ่นดินชนะศึก
ส่วนจะเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ไหนนั้น ยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่จากคำบอกเล่าของพระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) ระบุว่าเป็นสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
ตำนาน.
พระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) วัดอัมพวัน จังหวัดสิงห์บุรี อ้างว่าฝันถึงสมเด็จพระพนรัตน์ป่าแก้วแห่งกรุงศรีอยุธยา สมเด็จพระพนรัตน์บอกกล่าวว่ารูปเป็นผู้แต่งคาถาพาหุงนี้ถวายสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเอง ให้พระองค์ไว้สวดเป็นประจำในพระบรมมหาราชวังและระหว่างออกศึกสงคราม จึงชนะมังกะยอชวาพระมหาอุปราชแห่งกรุงหงสาวดีได้สำเร็จ
บทสวดทำนองสรภัญญะ.
พระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงแปลพระคาถาพาหุง บทที่ 1 เป็นภาษาไทยในรูปแบบวสันตดิลกฉันท์ ไว้ให้กองทัพไทยสวดก่อนร่วมรบกับฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ในการนี้ ได้ทรงดัดแปลงท้ายพระคาถาจากที่ว่า 'ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะมังคะลานิ' เป็น 'ตันเตชะสา ภะวะตุ เต ชะยะสิทธิ นิจจัง' ทั้งยังได้โปรดให้จารึกพระคาถาที่ทรงดัดแปลงนี้ลงหน้าและหลังธงชัยเฉลิมพลของกองทหารอาสาในสงครามครั้งนี้ด้วย
นอกจากนี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวยังได้ทรงแปลพระคาถาพาหุง บทที่ 7 เรียก "บทนนฺโท" ว่าด้วยชัยชนะของพระสมณโคดมต่อนันโทปนันทนาคราช ให้นักรบฝ่ายกองทัพเรือไว้ใช้สวดก่อนนอน
แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์

แคลเซียมแชนแนลบล็อกเกอร์  เป็นกลุ่มของยาที่มีผลต่อกล้ามเนื้อหัวใจ และกล้ามเนื้อในส่วนที่ทำให้ร่างกายพักผ่อน หลักใหญ่ในการออกฤทธิ์ของ แคลเซียม แชนแนล บล็อกเกอร์ คือการทำให้ความดันโลหิตลดลง ซึ่งจะใช้ในผู้ป่วย ความดันโลหิตสูง (hypertension) แคลเซียม แชนแนล บล็อกเกอร์ ส่วนใหญ่จะลดแรงหดตัวของ กล้ามเนื้อหัวใจ (myocardium) จากผลของ อินโนโทรปิก ในทางลบของ แคลเซียม แชนแนล บล็อกเกอร์ ซึ่งควรจะต้องหลีกเลี่ยงการใช้ในคนไข้ที่เป็นโรค คาร์ดิโอไมโอพาที่ (cardiomyopathy-กล้ามเนื้อหัวใจอ่อนแรง)
แคลเซียม แชนแนล บล็อกเกอร์ หลายตัวทำให้การนำไฟฟ้าในหัวใจช้าลง จากการที่มันไปหยุด แคลเซียม แชนเนล ตอนช่วงขาขึ้นของกร๊าฟ (plateau phase) ใน แอคชั่น โพเทนเชียล (action potential) ของหัวใจ (ดูคาร์ดิแอก แอคชั่น โพเทนเชียล) ทำให้อัตราการเต้นของหัวใจ (heart rate) ลดลงและอาจเป็นให้ หัวใจหยุดเต้น (heart block)ได้ ผลของ แคลเซียม แชนแนล บล็อกเกอร์ ชนิดนี้เรียกว่า ผลโครโนโทรปิก (chronotropic) ในทางลบ ซึ่งเหมาะสำหรับคนไข้ที่เป็นเอเทรียล ไฟบิเลชั่น (atrial fibrillation) หรือ ใจสั่น (atrial flutter)
กลไกการออกฤทธิ์ (Mechanism of action).
แคลเซียม แชนแนล บล็อกเกอร์ ทำงานโดยการขัดขวางความไวต่อกระแสไฟฟ้า (voltage-sensitive) ของแคลเซียม แชนแนลในหัวใจ และ ใน หลอดเลือด เป็นการป้องกันระดับ แคลเซียม ในเซลล์ไม่ให้สูงมากเมื่อถูกกระตุ้นเป็นผลให้:
ด้วยเหตุนี้ แคลเซียม แชนแนล บล็อกเกอร์ จึงอาจทำให้เกิดปัญหาในโรค คาร์ดิโอไมโอพาที่ และ โรคหัวใจแบบโคโลนารี่ (coronary heart disease) ไม่เหมือนกับยาในกลุ่ม บีต้า บล็อกเกอร์ ที่หัวใจยังคงตอบสนองต่อการกระตุ้นของ ระบบประสาทซิมพาทีติก (sympathetic nervous system)ดังนั้นความดันโลหิตจึงยังสามารถควบคุมไดอย่างมีประสิทธิภาพ
แคลเซียม แชนแนล บล็อกเกอร์ มีรายชื่อดังนี้.
แคลเซียม แชนแนล บล็อกเกอร์ กลุ่ม ไดไฮโดรไพริดีน (Dihydropyridine).
อร์คานิดิปีน]] (Lercanidipine-Zanidip)
ยาอื่นที่การใช้เหมือนกัน.
ยากลุ่มอื่นที่มีผลคาบเกี่ยวกับฤทธิ์ของ แคลเซียม แชนแนล บล็อกเกอร์ คือ
อาร์เอ็นเอ

กรดไรโบนิวคลีอิก  หรือ อาร์เอ็นเอ เป็นกรดนิวคลีอิก ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สารชีวโมเลกุลหลัก ร่วมกับลิพิด คาร์โบไฮเดรตและโปรตีน ที่สำคัญแก่สิ่งมีชีวิตทุกชนิด อาร์เอ็นเอประกอบด้วยหน่วยย่อยที่เรียกว่า นิวคลีโอไทด์ สายยาว เช่นเดียวกับดีเอ็นเอ นิวคลีโอไทด์แต่ละหน่วยประกอบด้วยนิวคลีโอเบส น้ำตาลไรโบสและหมู่ฟอสเฟต ลำดับนิวคลีโอไทด์ทำให้อาร์เอ็นเอเข้ารหัสข้อมูลพันธุกรรมได้ สิ่งมีชีวิตทุกชนิดใช้อาร์เอ็นเอนำรหัส (mRNA) นำข้อมูลพันธุกรรมที่ชี้นำการสังเคราะห์โปรตีน ยิ่งไปกว่านั้น ไวรัสหลายชนิดใช้อาร์เอ็นเอเป็นสารพันธุกรรมแทนดีเอ็นเอ
โมเลกุลอาร์เอ็นเอบางอย่างมีบทบาทสำคัญในเซลล์โดยเร่งปฏิกิริยาทางชีวภาพ ควบคุมการแสดงออกของยีนหรือรับรู้และสื่อสารการตอบสนองต่อสัญญาณของเซลล์ ขบวนการหนึ่ง คือ การสังเคราะห์โปรตีน ซึ่งเป็นหน้าที่สากลซึ่งโมเลกุลอาร์เอ็นเอสื่อสารชี้นำการสร้างโปรตีนบนไรโบโซม ขบวนการนี้ใช้โมเลกุลอาร์เอ็นเอถ่ายโอน (tRNA) เพื่อขนส่งกรดอะมิโนไปยังไรโบโซม ที่ซึ่งอาร์เอ็นเอไรโบโซม (rRNA) เชื่อมกรดอะมิโนเข้าด้วยกันเพื่อสร้างโปรตีน เรียกขั้นตอนการสังเคราะห์โปรตีนจากสายอาร์เอ็นเอนี้ว่า การแปลรหัส
โครงสร้างทางเคมีของอาร์เอ็นเอคล้ายคลึงกับของดีเอ็นเอเป็นอย่างมาก แต่มีข้อแตกต่างอยู่สองประการ (1) อาร์เอ็นเอมีน้ำตาลไรโบส ขณะที่ดีเอ็นเอมีน้ำตาลดีออกซีไรโบส (ขาดออกซิเจนหนึ่งอะตอม) ซึ่งแตกต่างเล็กน้อย และ (2) อาร์เอ็นเอมีนิวคลีโอเบสยูราซิล ขณะที่ดีเอ็นเอมีไทมีน โมเลกุลอาร์เอ็นเอส่วนมากเป็นสายเดี่ยว และสามารถเกิดโครงสร้างสามมิติที่ซับซ้อนมากได้ ต่างจากดีเอ็นเอ
โครงสร้างทางเคมี.
RNA ถูกสร้างเริ่มแรกจากด่าง (bases) แตกต่างกัน 4 ชนิด คือ
ด่าง 3 ตัวแรกเหมือนกับที่พบใน DNA แต่ ยูราซิล มาแทนที่ไทมีน (thymine) โดยจะเชื่อมต่อกับ อะดีโนซีน
ด่างตัวนี้เป็นสารประกอบ ไพริมิดีน (pyrimidine) ด้วย และมีความคล้ายกับ ไทมีน (thymine) 
ยูราซิลมีพลังของการทำงานน้อยกว่า ไทมีน อย่างไรก็ดีใน DNA ยูราซิลจะถูกผลิตโดยการสลายตัวทางเคมีของ
ไซโตซีน ดังนั้นจึงสามารถตรวจพบ ไทมีน จึงสรุปว่า
พบว่ามีการดัดแปลงด่างจำนวนมากใน RNA ซึ่งมีบทบาทแตกต่างกันมากมาย ซูโดยูริดีน (Pseudouridine) และ
ด่าง ดีเอ็นเอ ไทมิดีน (thymidine) ถูกพบในหลายที่ แต่ที่มีมากอยู่ใน ทีซี ลูป (TC loop) ของทุก 
tRNA ในธรรมชาติพบว่ามีการปรับเปลี่ยนด่างเป็น 100 กรณี ที่เรายังไม่เข้าใจดีนัก
การเปรียบเทียบกับดีเอ็นเอ.
อาร์เอ็นเอกับดีเอ็นเอเป็นกรดนิวคลีอิกทั้งคู่ แต่มีข้อแตกต่างหลักอยู่สามประการ คือ
การสังเคราะห์.
การสังเคราะห์ RNA ถูกเร่งปฏิกิริยาโดยเอนไซม์อาร์เอ็นเอพอลิเมอเรส (RNA polymerase) ใช้ DNA เป็นแม่แบบ เริ่มต้นการสังเคราะห์โดยการเชื่อมต่อกับเอนไซม์ตรงตำแหน่ง โปรโมเตอร์ (promoter) ซีเควนซ์ (sequence) ใน DNA (ตามธรรมดาพบ "อัพสตรีม" (upstream) ของยีน) เกลียวคู่ดีเอ็นเอจะคลายตัวออกโดยการทำงานของเอนไซม์เฮลิเคส (helicase) แล้วเอนไซม์จะเคลื่อนไปตามแม่แบบเกลียวในทิศทางจาก 3’-> 5’ และการสังเคราะห์โมเลกุลของ RNA จะมีทิศทางจาก 5’-> 3’
ปฏิกิริยาเคมี

ปฏิกิริยาเคมี  คือ กระบวนการที่เกิดจากการที่สารเคมีเกิดการเปลี่ยนแปลงแล้วส่งผลให้เกิดสารใหม่ขึ้นมาซึ่งมีคุณสมบัติเปลี่ยนไปจากเดิม โดยมีสารเริ่มต้นปฏิกิริยาเรียกว่า "ตัวทำปฏิกิริยา" (reactant) ซึ่งจะมีเพียงตัวเดียวหรือมากกว่า 1 ตัวก็ได้ มาเกิดปฏิกิริยากัน และ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในคุณสมบัติทางเคมี ซึ่งก่อตัวขึ้นมาเป็นสารใหม่ที่เรียกว่า "ผลิตภัณฑ์" (product) ในที่สุด สารผลิตภัณฑ์บางตัวอาจมีคุณสมบัติทางเคมีที่ต่างจากสารตั้งต้นเพียงเล็กน้อย อีหน่อย แต่ในขณะเดียวกันสารผลิตภัณฑ์บางตัวอาจจะแตกต่างจากสารตั้งต้นโดยสิ้นเชิง 
แต่เดิมแล้ว คำจำกัดความของปฏิกิริยาเคมีจะเจาะจงไปเฉพาะที่การเคลื่อนที่ของประจุอิเล็กตรอน ซึ่งก่อให้เกิดการสร้างและสลายของพันธะเคมีเท่านั้น แม้ว่าแนวคิดทั่วไปของปฏิกิริยาเคมี โดยเฉพาะในเรื่องของสมการเคมี จะรวมไปถึงการเปลี่ยนสภาพของอนุภาคธาตุ (เป็นที่รู้จักกันในนามของไดอะแกรมฟายน์แมน) และยังรวมไปถึงปฏิกิริยานิวเคลียร์อีกด้วย แต่ถ้ายึดตามคำจำกัดความเดิมของปฏิกิริยาเคมี จะมีปฏิกิริยาเพียง 2 ชนิดคือปฏิกิริยารีดอกซ์ และปฏิกิริยากรด-เบส เท่านั้น โดยปฏิกิริยารีดอกซ์นั้นเกี่ยวกับการเคลื่อนที่ของประจุอิเล็กตรอนเดี่ยว และปฏิกิริยากรด-เบส เกี่ยวกับคู่อิเล็กตรอน
ในการสังเคราะห์สารเคมี ปฏิกิริยาเคมีต่างๆ จะถูกนำมาผสมผสานกันเพื่อให้เกิดสารผลิตภัณฑ์ที่ต้องการ ในสาขาวิชาชีวเคมี เป็นที่ทราบกันว่า ปฏิกิริยาเคมีหลายๆ ต่อจึงจะก่อให้เกิดแนวทางการเปลี่ยนแปลง (metabolic pathway) ขึ้นมาเนื่องจากการที่จะสังเคราะห์ผลิตภัณฑ์โดยตรงนั้นไม่สามารถทำได้ในตัวเซลล์ในคราวเดียวเนื่องจากพลังงานในเซลล์นั้นไม่พอต่อการที่จะสังเคราะห์ ปฏิกิริยาเคมียังสามารถแบ่งได้เป็นปฏิกิริยาอินทรีย์เคมีและปฏิกิริยาอนินทรีย์เคมี
เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย

ป้อมปราบศัตรูพ่าย เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร ถือเป็นเขตอนุรักษ์เมืองเก่า แหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมทางฝั่งพระนคร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของฝั่งพระนคร มีอาณาบริเวณติดต่อกับเขตข้างเคียง ดังนี้
ที่มาของชื่อเขต.
ชื่อเขต "ป้อมปราบศัตรูพ่าย" ตั้งขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ป้อมป้องกันข้าศึกที่ตั้งอยู่ใต้ตลาดนางเลิ้งบ้านญวน ใกล้สะพานนพวงศ์ ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดป้อมที่พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นตลอดฝั่งคลองผดุงกรุงเกษม (คูพระนครใหม่ในสมัยนั้น) ต่อมาเมื่อตัวเมืองขยายออกไปมากขึ้นและความจำเป็นในการป้องกันศัตรูด้วยป้อมปราการก็หมดไป ป้อมนี้จึงถูกรื้อลงพร้อมกับป้อมอื่น ๆ
ประวัติศาสตร์.
อำเภอป้อมปราบศัตรูพ่าย ตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงนครบาลเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2458 (รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว) เป็นอำเภอชั้นในอำเภอหนึ่งของกรุงเทพพระมหานคร (เปลี่ยนชื่อมาจากมณฑลกรุงเทพ) ตั้งที่ทำการอยู่บริเวณถนนหลวง หลังวัดเทพศิรินทราวาส ตำบลป้อมปราบศัตรูพ่าย ต่อมาในวันที่ 21 ตุลาคม ปีเดียวกัน ได้มีประกาศกระทรวงนครบาลกำหนดเขตการปกครองในกรุงเทพพระมหานครขึ้นใหม่ โดยกำหนดให้อำเภอป้อมปราบศัตรูพ่ายรวมอยู่ในท้องที่จังหวัดพระนคร
ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2469 (รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว) ทางการได้เปลี่ยนแปลงฐานะเขตการปกครองขนาดเล็กที่มีอาณาเขตติดต่อกันใกล้ชิดในจังหวัดพระนคร เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณแผ่นดิน อำเภอป้อมปราบศัตรูพ่ายจึงถูกลดฐานะลงเป็น กิ่งอำเภอป้อมปราบศัตรูพ่าย ขึ้นกับอำเภอสามยอด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2472 ทางการได้ยุบกิ่งอำเภอป้อมปราบศัตรูพ่ายลง ย้ายที่ว่าการอำเภอสามยอดไปตั้งทำการที่กิ่งอำเภอป้อมปราบศัตรูพ่าย และเรียกชื่อว่า อำเภอป้อมปราบศัตรูพ่าย แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 22 ตำบล
ใน พ.ศ. 2481 (รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล) ทางการได้ปรับปรุงเขตการปกครองใหม่เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพพื้นที่ โดยให้ยุบรวมอำเภอที่มีขนาดเนื้อที่เล็กและจำนวนประชากรไม่มากเข้าด้วยกัน สำหรับอำเภอป้อมปราบศัตรูพ่ายได้รับโอนพื้นที่ตำบลวัดโสมนัส ตลาดนางเลิ้ง และมหานาคจากอำเภอนางเลิ้งซึ่งถูกยุบลงในคราวนี้ และได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่สามแยกถนนหลานหลวงตัดกับถนนพะเนียง ตำบลวัดโสมนัส ซึ่งเคยเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอนางเลิ้ง
ใน พ.ศ. 2483 มีประกาศเปลี่ยนแปลงเขตตำบลและอำเภอในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ตำบลมหานาคและตลาดนางเลิ้งถูกยุบรวมเข้ากับตำบลวัดโสมนัส ตำบลบ้านบาตรถูกยุบไปรวมกับตำบลวัดเทพศิรินทร์และป้อมปราบศัตรูพ่าย ตำบลโรงเลี้ยงเด็กและสวนมะลิถูกยุบรวมเข้ากับตำบลวัดเทพศิรินทร์ และตำบลวรจักรถูกยุบรวมเข้ากับตำบลป้อมปราบศัตรูพ่าย จากนั้นกระทรวงมหาดไทยได้มีประกาศเปลี่ยนแปลงเขตการปกครองในจังหวัดพระนครใหม่อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2490 ครั้งนี้กำหนดให้อำเภอป้อมปราบศัตรูพ่ายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล
ต่อมามีประกาศคณะปฏิวัติให้รวมจังหวัดพระนครกับจังหวัดธนบุรีเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรีใน พ.ศ. 2514 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่อำเภอป้อมปราบศัตรูพ่ายได้ย้ายที่ว่าการจากถนนหลานหลวงไปตั้งอยู่ที่ถนนศุภมิตร ตำบลวัดโสมนัส (ที่ตั้งปัจจุบัน) และในปีถัดมา (พ.ศ. 2515) ก็มีประกาศคณะปฏิวัติเปลี่ยนรูปแบบการบริหารเมืองหลวงใหม่อีกครั้งจากนครหลวงกรุงเทพธนบุรีเป็นกรุงเทพมหานคร แบ่งพื้นที่ออกเป็นเขตและแขวงแทนอำเภอและตำบล อำเภอป้อมปราบศัตรูพ่ายจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย นับแต่นั้น
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตป้อมปราบศัตรูพ่ายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 แขวง ได้แก่
การคมนาคม.
ถนนสายหลักในพื้นที่เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย ได้แก่
แสตมป์ตัวอย่าง

แสตมป์ตัวอย่าง (อังกฤษ: postage stamp specimen) คือแสตมป์ที่จัดทำขึ้นมามีเพื่อเป็นตัวอย่าง ไม่สามารถใช้จริงเป็นค่าไปรษณีย์ อาจทำโดยหน่วยงานไปรษณีย์ หรือโรงพิมพ์ที่พิมพ์แสตมป์ก็ได้
วัตถุประสงค์ที่จัดทำแสตมป์ตัวอย่าง เช่น
แสตมป์ตัวอย่างจะมีข้อความเช่น คำว่า "SPECIMEN" (หรือ "ULTRAMAR" กรณีของประเทศโปรตุเกสและอาณานิคม) พิมพ์บนดวงแสตมป์เพื่อป้องกันการใช้งาน ปกติราคาของแสตมป์ตัวอย่างมักสวนทางกับราคาแสตมป์จริง กล่าวคือถ้าแสตมป์หายากและมีราคาสูงมาก แสตมป์ตัวอย่างก็มักมีราคาต่ำกว่า (เพราะมีไปรษณีย์สมาชิกสหภาพสากลไปรษณีย์หลายแห่งนำตัวอย่างเก่า ๆ ออกมาประมูลขาย) แต่ถ้าแสตมป์มีราคาต่ำ แสตมป์ตัวอย่างก็มักมีราคาสูงกว่า (เพราะมีจำนวนน้อย)
แสตมป์ต้นแบบ

แสตมป์ต้นแบบ คือต้นแบบจากขั้นตอนต่าง ๆ ก่อนที่จะพิมพ์ออกมาเป็นแสตมป์จริง ในภาษาอังกฤษแยกเป็นสองคำ คือ essay ใช้เรียกต้นแบบที่ถูกปฏิเสธ กับ proof ใช้เรียกต้นแบบซึ่งท้ายสุดแล้วได้พิมพ์ออกเป็นแสตมป์จริง
แสตมป์ต้นแบบมีอยู่หลายรูปแบบ ซึ่งอาจจะพิมพ์จากแบบในขั้นตอนต่าง ๆ ของการพิมพ์แสตมป์ ตั้งแต่ตอนปั้นแบบปูนหรือแกะสลักแบบโลหะต้นแบบเพียงดวงเดียว คัดลอกต้นแบบดวงเดียวลงตำแหน่งต่าง ๆ ในแผ่นบนแท่นพิมพ์ การแก้ไขตกแต่งแท่นพิมพ์ ทดสอบการพิมพ์ด้วยสีต่าง ๆ จนถึงกระบวนการทดลองพิมพ์ขั้นสุดท้าย
แสตมป์ต้นแบบมักมีรายละเอียดหลายอย่างซึ่งแตกต่างจากแสตมป์ธรรมดา เช่น มีลวดลายไม่เหมือนกัน มีสีต่างจากแสตมป์จริง มีเฉพาะบางส่วนของแสตมป์ พิมพ์บนกระดาษธรรมดาที่ไม่มีลายน้ำหรือกาว ไม่มีการปรุรู มีการเจาะรูทำสัญลักษณ์เอาไว้ เป็นต้น
แสตมป์ต้นแบบมักมีราคาสูงกว่าแสตมป์จริง
แสตมป์ต้นแบบที่ถูกปฏิเสธ ที่เป็นที่รู้จักมากสุดของไทยคือ แสตมป์ต้นแบบรูปช้าง (Elephant Essay) ออกแบบเพื่อเป็นแสตมป์ชุดแรกของไทยแต่แบบที่ได้รักการคัดเลือกใช้พิมพ์จริง ปรากฏเป็นแสตมป์ชุดที่หนึ่ง หรือ ชุดโสฬศ
คอนกรีตเสริมแรง

คอนกรีตเสริมแรง (reinforced concrete หรือ ferro concrete) คือ คอนกรีตที่มีการเพิ่มสมรรถภาพการรับน้ำหนัก โดยการใช้วัสดุอื่นเข้ามาช่วย เช่น เหล็ก หรือ ไฟเบอร์ หรือในบางครั้งใช้วัสดุธรรมชาติ เช่น ไม้ไผ่ เพื่อเพิ่มความสามารถที่ขาดไปของคอนกรีต คือความเปราะ คอนกรีตเสริมแรงนิยมเรียกว่า คอนกรีตเสริมเหล็ก (คสล.) เนื่องจากเหล็กเป็นวัสดุที่นิยมนำมาใช้ในการเสริมแรง
การใช้งานคอนกรีตเสริมแรงเกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยมักจะมีการกล่าวถึง สวนฝรั่งเศสชื่อ Monier สร้างในปี พ.ศ. 2403 (ค.ศ. 1860) ภายหลังจากความสำเร็จของระบบคอนกรีตเสริมแรง ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้มีการคิดระบบที่เรียก คอนกรีตอัดแรง (prestressed concrete)
คุณสมบัติของคอนกรีตเสริมแรง.
เนื่องจากคอนกรีตสามารถรับแรงอัดได้สูงขณะที่ความสามารถในการรับแรงดึงต่ำ เมื่อถูกแรงดึงจะทำให้คอนกรีตเปราะแตกได้ง่าย ด้วยสาเหตุนี้ ระบบคอนกรีตเสริมแรงจึงถูกนำมาใช้ โดยการนำวัสดุอื่นที่สามารถรับแรงดึงได้ เช่นเหล็ก มาใส่ไว้ภายในคอนกรีตเพื่อเพิ่มความสามารถในการรับแรง โดยอาจกล่าวได้ว่า คอนกรีตรับแรงอัด และเหล็กรับแรงดึง ถึงแม้ว่าในช่วงแรกหลังจากที่คอนกรีตเริ่มแข็งตัว คอนกรีตและเหล็กจะร่วมกันรับแรงดึงจนถึงสถาวะที่คอนกรีตไม่สามารถรับแรงดึงได้
คุณสมบัติทางกายภาพ 3 อย่างที่ทำให้ คอนกรีตเสริมเหล็กเป็นที่นิยม อย่างที่หนึ่งคือค่าสัมประสิทธิ์การขยายตัวของคอนกรีตและเหล็ก มีค่าใกล้เคียงกันมาก ซึ่งเมื่ออุณหภูมิเปลี่ยนแปลง ทำให้คอนกรีตและเหล็กขยายตัวหรือหดตัวได้พร้อมกัน อย่างที่สองคือเมื่อคอนกรีตแข็งตัว คอนกรีตจะจับเหล็กเสริมได้แน่น ซึ่งทำให้เกิดการการถ่ายเทแรงภายในระหว่างคอนกรีตและเหล็กเสริม เหล็กข้ออ้อยนิยมถูกนำมาใช้ในโครงสร้างหลัก เนื่องจาก สัมประสิทธิ์แรงยึดเหนี่ยวระหว่างคอนกรีตและเหล็กเสริมมีค่ามาก เมื่อเทียบกับเหล็กกลม อย่างที่สามคือค่าพีเอช (pH) ของสารเคมีที่เกิดจากพอร์ตแลนด์ซีเมนต์ เมื่อคอนกรีตแข็งตัวจะมีสารเคมีออกมาเคลือบเหล็กเส้นเป็นฟิล์มบางๆ ไว้ป้องกันไม่ให้เหล็กเส้นถูกกัดกร่อนหรือเป็นสนิม
คนจากุโมโนงาตาริชู

คนจากุโมโนงาตาริชู (; โรมาจิ: "Konjaku Monogatarishū") เป็นหนังสือที่รวบรวมผลงานเรื่องเล่ามุขปาฐะที่น่าสนใจเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ประเทศญี่ปุ่นมากมายกว่าพันเรื่อง ที่เขียนในยุคเฮอัน (พ.ศ. 1337- 1735) โดยมีทั้งหมด 31 เล่ม ซึ่งในปัจจุบันเหลืออยู่เพียง 28 เล่ม เนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับศาสนา และ นิยายจาก อินเดีย จีน และญี่ปุ่น
ในปัจจุบันยังไม่สามารถสรุปได้ว่าใครเป็นผู้แต่งหนังสือชุดนี้ แต่มีหลายบุคคลเชื่อว่าแต่งโดยมินาโมโตะ โนะ ทาคาคุนิ (Minamoto no Takakuni) หรืออาจจะเป็นนักบวชพุทธที่ชื่อว่า โทะบะเนะ โซโจ (Tobane Sōjō) ที่อาศัยระหว่างเมืองเกียวโตและเมืองนาราในช่วงปลายยุคเฮอัน อะคุตากาวา ริวโนะสุเกะ นักเขียนในยุคปัจจุบันได้ดัดแปลงเนื้อเรื่องจากหนังสือมา แต่งเรื่องราโชมอน ในปี พ.ศ. 2458 (ค.ศ. 1915)
ชื่อเต็มของชุดหนังสือนี้ "คอนจาคุโมโนกาตาริชู" ซึ่งรู้จักกันในชื่อ คอนจาคุโมโนกาตาริ โดยคำว่า "ชู" หมายถึง ชุดหนังสือ
วัลกือริยา

ในตำนานนอร์ส วัลกือริยา  วาลคิรี  หรือ วัลคือเรอ  เป็นเทพธิดาที่รับใช้จอมเทพโอดินน์ มีหน้าที่นำนักรบที่ตายในสงครามไปที่โถงวัลฮ็อลล์เพื่อเข้าเฝ้าโอดินน์ นักรบเหล่านี้จะกลายเป็นเอย์นเฮริยาร์ เพื่อร่วมกับโอดินน์สู้ศึกรักนาร็อก
ในทางศิลปะ วัลกือริยามักได้รับการกล่าวถึงในสัญลักษณ์ของความสวยงาม โดยจะมีลักษณะนางฟ้าหญิงสวมหมวกนักรบถือหอกและขี่บนหลังม้าที่มีปีก วัลกือริยานั้นสามารถแปลงร่างเป็นหงส์ได้ วัลกือริยาสามารถแต่งงานกับมนุษย์ได้ แต่นั่นจะทำให้เสียอำนาจวิเศษของเทพธิดาไป
ศัพท์มูลวิทยา.
"Valkyrja" ในภาษานอร์สเก่า ประกอบด้วยคำสองคำ คำนาม "valr" (หมายถึง ผู้ตายในสนามรบ) และคำกริยา "kjósa" (แปลว่า เลือก) เมื่อนำมารวมกันแปลว่า "ผู้คัดเลือกผู้ตาย" คำ "valkyrja" ในภาษานอร์สเก่าเป็นรากศัพท์ของคำ "wælcyrge" ในภาษาอังกฤษเก่า ชื่ออื่นของวัลกือริยาได้แก่ "óskmey" ("เด็กสาวแห่งคำอวยพร", ภาษานอร์สเก่า) ซึ่งปรากฏในบทกวี "Oddrúnargrátr" และ "Óðins meyjar" ("เด็กสาวของโอดินน์", ภาษานอร์สเก่า) ซึ่งปรากฏใน "Nafnaþulur" "Óskmey" อาจเกี่ยวข้องกับชื่อเทพโอดินน์ "Óski" (ภาษานอร์สเก่า, แปลว่า "ผู้เติมเต็มความหวัง") ซึ่งเกี่ยวโยงถึงโอดินน์รับเอานักรบผู้ถูกสังหารสู่วัลฮ็อลล์
หลักฐานทางประวัติศาสตร์นอร์สเก่า.
วัลกือริยาได้รับการกล่าวถึงหรือปรากฏใน "เอ็ดดาร้อยแก้ว" โคลง "Völuspá", "Grímnismál", "Völundarkviða", "Helgakviða Hjörvarðssonar", "Helgakviða Hundingsbana I", "Helgakviða Hundingsbana II", และ "Sigrdrífumál".
นางบำเรอ

นางบำเรอ (; โรมาจิ: "ianfu") เป็นคำเรียกสตรีในดินแดนที่กองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นยึดครองได้ก่อนสงครามโลกครั้งที่สองและในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งกองทัพญี่ปุ่นบังคับให้เป็นทาสทางเพศ (sexual slave) แม้สิ้นสงครามแล้ว การใช้คำว่า "นางบำเรอ" เรียกสตรีดังกล่าวต่อไป ก็เป็นที่โต้แย้งและคัดค้านกันมาตลอด โดยเฉพาะจากสตรีเหล่านั้นเองและจากประเทศของสตรีเหล่านั้น เพราะแท้จริงแล้วสถานะของพวกเธอมิใช่เพื่อ "บำเรอ" แต่เป็น "ทาสทางเพศ"
คำว่า "นางบำเรอ" แปลจากคำว่า "อิอันฟุ" ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งใช้เรียก "โสเภณี" เพื่อให้ฟังดูนุ่มนวลขึ้น
จำนวนสตรีที่ถูกจับเป็นนางบำเรอ มีประเมินไว้ต่างกันไป เช่น อิกูฮิโกะ ฮาตะ (Ikuhiko Hata) นักประวัติศาสตร์ชาวญี่ปุ่น ประเมินไว้ต่ำมากว่า มีสัก 20,000 คน ส่วนนักวิชาการชาวจีนคนหนึ่งว่า สูงถึง 360,000–410,000 คน แต่ตัวเลขที่แน่นอนก็ยังเป็นที่ค้นคว้าและถกเถียงกันอยู่ สตรีส่วนใหญ่มาจากประเทศที่ญี่ปุ่นยึดครองได้ เช่น เกาหลี, จีน, และฟิลิปปินส์ นอกจากนี้ ปรากฏว่า "สำนักบำเรอ" (comfort station) ของทหารญี่ปุ่นในญี่ปุ่นเอง รวมถึงในจีน, ไทย, นิวกินี, พม่า, ฟิลิปปินส์, มาเก๊า, มาเลเซีย, อินโดจีน, อินโดนีเซีย, และฮ่องกง มีการใช้สตรีจากติมอร์, ไต้หวัน, ไทย, นิวกินี, พม่า, มาเลเซีย, แมนจู, อินเดียตะวันออก, อินโดจีน, และดินแดนอื่น ๆ ที่ญี่ปุ่นยึดครองได้ สตรีกลุ่มเล็ก ๆ บางกลุ่มก็มาจากยุโรป เช่น จากเนเธอร์แลนด์และออสเตรเลีย เฉพาะสตรีที่เป็นชาวดัตช์ ประเมินไว้ที่ 200–400 คน
ตามปากคำของหลายบุคคล สตรีข้างต้นลักพามาจากบ้านในดินแดนที่ญี่ปุ่นยึดครองได้ และมีหลายกรณีที่สตรีถูกล่อลวงมาโดยสัญญาว่า จะพาไปทำงานในโรงงานหรือร้านอาหาร หรือจะพาไปให้การศึกษาเล่าเรียนอย่างสูง แต่เมื่อได้ตัวมาแล้ว ก็ขังไว้ในสำนักบำเรอทั้งในประเทศบ้านเกิดของพวกเธอเองและต่างประเทศ
เกด

เกด หรือ ราชายตนะ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Manilkara hexandra") เป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานและดอกไม้ประจำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ชื่อเกดปรากฏในวรรณคดีเรื่องขุนช้างขุนแผนและรามเกียรติ์ (เรื่องหลังเป็นพระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1) ในพุทธประวัติ ต้นราชายตนะเป็นที่ประทับในสัปดาห์ที่ 7 หลังจากการตรัสรู้
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
เป็นต้นไม้ขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ มีน้ำยางขาว สูง 15-25 เมตร เรือนยอดแน่นทึบเป็นพุ่มกลม ลำต้น และกิ่งมักคดงอ เปลือกนอกสีน้ำตาลอมเทาหรือสีคล้ำ แตกเป็นสะเก็ดสี่เหลี่ยมหรือแตกเป็นร่องลึกตามยาว เปลือกในสีแดงอมน้ำตาลหรือชมพู ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับเป็นกลุ่มตอนปลายกิ่ง รูปไข่กลับหรือรูปรีแกมรูปไข่กลับ กว้าง 2.5-6 เซนติเมตร ยาว 5-12 เซนติเมตร ปลายมนกว้าง และหยักเว้า โคนสอบ ขอบเรียบ แผ่นใบหนา ด้านบนสีเขียวเข้มเป็นมัน ด้านล่างสีนวล เส้นแขนงใบเรียงขนานกันถี่เห็นไม่ชัด ก้านใบยาว 1.6-2 เซนติเมตร ดอกเดี่ยวหรือเป็นช่อกระจุกสั้น ออกตามง่ามใบและเหนือรอยแผลใบปลายดอกชี้ลง ดอกสีเหลืองอ่อน กลิ่นหอมเล็กน้อย กลีบเลี้ยง 6 กลีบ เรียงเป็น 2 วง วงละ 3 กลีบ กลีบดอกโคนติดกันเป็นหลอดสั้น ๆ ปลายแยกเป็นแฉกรูปใบหอก 6 แฉก เกสรเพศผู้สมบูรณ์และไม่สมบูรณ์อย่างละ 6 อัน เรียงสลับกัน รังไข่มีขนนุ่มทั่วไป ผลกลมรี กว้าง 0.9-1.1 เซนติเมตร ยาว 1.4-2 เซนติเมตร ส่วนบนมีก้านเกสรเพศเมียติดค้างอยู่เป็นติ่งแหลม ฐานผลมีกลีบเลี้ยงที่เจริญขึ้นมารองรับ ผลสุกสีเหลืองหรือเหลืองอมส้ม เนื้อนุ่ม มี 1-2 เมล็ด เมล็ดแข็ง สีน้ำตาลแดงเป็นมัน รูปไข่ ยาว 1-1.5 เซนติเมตร
การกระจายพันธุ์.
พบในอนุทวีปอินเดีย: บังกลาเทศ, อินเดีย และศรีลังกา; อินโดจีน: กัมพูชา, พม่า, ไทย และเวียดนาม ในประเทศไทยพบในภาคตะวันออกเฉียงใต้ ภาคตะวันตกเฉียงใต้ และภาคใต้ ขึ้นกระจัดกระจายในป่าดิบ บนพื้นที่ดินร่วนปนทรายใกล้ฝั่งทะเล และตามเขาหินปูนบนเกาะที่ไม่สูงจากระดับน้ำทะเลมากนัก