pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ล็องเซวียน

ล็องเซวียน  เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดอานซาง ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม
ภูมิศาสตร์.
ล็องเซวียนตั้งอยู่ห่างจากกรุงฮานอยไปทางทิศใต้ประมาณ 1,950 กิโลเมตร ห่างจากนครโฮจิมินห์ประมาณ 189 กิโลเมตร และห่างจากชายแดนประเทศกัมพูชาประมาณ 45 กิโลเมตร
วัฒนธรรม.
ตอนที่เมืองล็องเซวียนได้รับการกำหนดเป็นนครเมื่อ พ.ศ. 2542 พลเมืองหลายคนจากชุมชนชนบทล้อมรอบ ย้ายกันเข้ามาในเมืองนี้ ตลาดน้ำล็องเซวียนยังคงชีวิตแบบดั้งเดิมที่หลงเหลือจากชีวิตในชนบทมากขึ้น
เนื่องจากที่ตั้งที่อยู่ใกล้กับประเทศกัมพูชา ทำให้นครนี้มีพลเมืองเชื้อสายเขมรจำนวนมากอาศัยอยู่
ศาสนา.
ล็องเซวียนเป็นที่ก่อตั้งศาสนาพุทธ ลัทธิฮหว่าหาว และยังมีชุมชนกับโบสถ์โรมันคาทอลิกหลายแห่ง โดยมุขมณฑลล็องเซวียนฉลองครบรอบ 60 ปี กับสมาชิกผู้นับถือ 230,000 คนใน พ.ศ. 2563 และเป็นหนึ่งนครในไม่กี่แห่งที่มีวิหารลัทธิกาวด่าย
เบียนฮหว่า

เบียนฮหว่า  เป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดด่งนาย ทางภาคใต้ของประเทศเวียดนาม อยู่ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางทิศตะวันออกประมาณ โดยมีทางหลวงแห่งชาติสาย 1 เชื่อมต่อระหว่างเมืองทั้งสอง เมืองนี้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 6 ของประเทศเวียดนาม
กวีเญิน

กวีเญิน  เป็นเมืองชายฝั่งทะเลและเมืองหลักของจังหวัดบิ่ญดิ่ญทางตอนกลางของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ 286 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยแขวง  16 แขวง และตำบล  5 ตำบล มีจำนวนประชากร 280,900 คน ณ ปี พ.ศ. 2552 ในอดีต กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่สำคัญของเมืองเน้นไปที่เกษตรกรรมและการประมง แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมามีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงไปสู่อุตสาหกรรมการบริการและการท่องเที่ยวมากขึ้น นอกจากนี้ยังมีอุตสาหกรรมการผลิตอยู่ไม่น้อยเช่นกัน
ดงห่า

ดงห่า  เป็นเมืองหลักของจังหวัดกว๋างจิ ประเทศเวียดนาม มีทางรถไฟสายเหนือ-ใต้ (รถด่วนแห่งการรวมชาติ) ตัดผ่าน โดยมีสถานีรถไฟดงห่ารองรับ นอกจากนี้ ดงห่ายังตั้งอยู่ตรงจุดตัดระหว่างทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 1 เอ กับทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 9 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (East–West Economic Corridor) อันเป็นโครงการพัฒนาเศรษฐกิจในภาคกลางตอนบนและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ภาคใต้ของประเทศลาว และภาคกลางของประเทศเวียดนาม
ในช่วงสงครามเวียดนาม ดงห่าเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางเหนือสุดของเวียดนามใต้และเป็นฐานการรบที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์แห่งหนึ่งของนาวิกโยธินสหรัฐ โดยทำหน้าที่เป็นหน้าด่านเฝ้าระวังการเคลื่อนกำลังพลข้ามเขตปลอดทหารเข้ามาในเวียดนามใต้ ดงห่าถูกยึดได้ในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2515 ระหว่างการโจมตีครั้งแรก ๆ ในการรุกอีสเตอร์ของเวียดนามเหนือ ทุกวันนี้ยังมีนักท่องเที่ยวเดินทางมายังเมืองนี้ โดยเฉพาะทหารผ่านศึกจากสหรัฐอเมริกาและเวียดนามซึ่งมักบรรจุการเยี่ยมชมเขตปลอดทหารไว้ในแผนการท่องเที่ยวของตนเสมอ
ที โมเมนต์

ที โมเมนต์  เป็นบริษัทผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ไทย โดยเป็นการร่วมทุนระหว่าง ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และ โมโน เทคโนโลยี และชื่อบริษัทมีที่มาจากการนำชื่อหน้าของทั้งสองบริษัทคือ T ของไท และ Mo ของโมโนมารวมกัน โดยบริษัทเปิดดำเนินการเพียง 3 ปีและได้ปิดตัวลงด้วยเหตุผลคือกลุ่มโมโนต้องการขอถอนทุน
ประวัติ.
ที โมเมนต์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2559 ด้วยทุนจดทะเบียน 200 ล้านบาท โดยเกิดจากการรวมตัวกันของ 2 บริษัทคือ ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และ โมโน เทคโนโลยี ภายหลังจากการปิดตัวลงของ จีทีเอช และได้มีการแถลงข่าวเปิดตัวบริษัทเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2559 ที่ อินฟินิตีฮอลล์ ชั้น 5 สยามพารากอน
ตั้งแต่เริ่มดำเนินการ ที โมเมนต์ เปิดตัวภาพยนตร์ทั้งหมด 3 เรื่อง คือ"โอเวอร์ไซส์ ทลายพุง" กวาดรายได้ไป 15 ล้านบาท "แอปวอร์ แอปชนแอป" กวาดรายได้ไป 17 ล้านบาท และ "The Pool นรก 6 เมตร" กวาดรายได้ไปทั้งหมด 53 ล้านบาท ถือเป็นการสร้างรายได้สูงสุดของค่ายและสร้างชื่อค่ายให้เป็นที่รู้จักมากขึ้น แต่อย่างไรก็ตามแผนการดำเนินการกลับไม่เป็นไปตามแผนจนกระทั่งเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ที โมเมนต์ ได้แถลงข่าวด่วนเพื่อปิดตัวบริษัทลง โดยระบุสาเหตุว่าทางกลุ่มโมโนฯ ต้องการขอถอนทุนออกจากบริษัท เนื่องจากผลการดำเนินงานของกลุ่มโมโนฯ ในไตรมาสที่ 2 ของปีการเงิน 2562 กลุ่มโมโนฯ ขาดทุน 95 ล้านบาท จึงต้องมีการตัดการดำเนินงานในส่วนที่ไม่จำเป็นออกไป จึงเป็นสาเหตุของการปิดตัวบริษัทลง และต่อมาทาง ไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ได้แยกไปเปิดค่ายภาพยนตร์ใหม่ร่วมกับ เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ในชื่อ ไท เมเจอร์ ในขณะที่กลุ่มโมโนได้หันไปพัฒนาภาพยนตร์ร่วมกับผู้ผลิตรายอื่น ๆ เช่น ฟิล์ม กูรู หรือ ดู เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ภายใต้โครงการโมโน ออริจินัล ซึ่งเป็นโครงการพัฒนาภาพยนตร์ให้กับแอปพลิเคชันโมโนแมกซ์แทน โดยภาพยนตร์ส่วนหนึ่งของโครงการจะถูกนำไปจัดจำหน่ายในโรงภาพยนตร์โดยเอ็ม สตูดิโอ
คริปโทแซนทิน

คริปโทแซนทิน  เป็นสารกลุ่มแคโรทีนอยด์ จัดอยู่ในกลุ่มแซนโทฟิลล์ โดยมีโครงสร้างคล้ายกับบีตา-แคโรทีนแต่มีหมู่ไฮดรอกซิลเพิ่มมา มีสูตรเคมีคือ C40H56O เมื่ออยู่ในรูปบริสุทธิ์ คริปโทแซนทินจะเป็นของแข็งผลึกสีแดงมันวาว ละลายในคลอโรฟอร์ม เบนซีน ไพริดีนและคาร์บอนไดซัลไฟด์
คริปโทแซนทินมีคุณสมบัติเป็นโปรวิตามินเอ เมื่ออยู่ในร่างกายจะเปลี่ยนรูปเป็นวิตามินเอ (เรตินอล) และมีคุณสมบัติเป็นสารต้านอนุมูลอิสระและกระตุ้นการซ่อมแซมเซลล์ที่สึกหรอ มีรายงานว่าคริปโตแซนทินอาจช่วยยับยั้งมะเร็งปอดได้
คริปโทแซนทินพบในพืชหลายชนิด เช่น พริก ฟักทองอเมริกัน พลับ มะละกอและแครอท
เซียร์เกย์ คอร์ซาคอฟ

เซียร์เกย์ เซียร์เกเยวิช คอร์ซาคอฟ (22 มกราคม ค.ศ. 1854 – 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1900) เป็นประสาทจิตแพทย์ชาวรัสเซีย เกิดที่เมืองกูส-ครุสตัลนี (Gus-Khrustalny) เรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยมอสโกและทำงานที่โรงพยาบาลจิตเวชเพียวบราเซนสกี (Preobrazhenski) ระหว่าง ค.ศ. 1876–1879 คอร์ซาคอฟฝึกทักษะด้านโรคประสาทภายใต้การสอนของอเล็กเซย์ โคเซฟนิคอฟ และเรียนจบปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1887 ต่อมาเขาเดินทางไปเวียนนาเพื่อเรียนกับทีโอดอร์ เมย์เนิร์ต คอร์ซาคอฟเป็นศาสตราจารย์ด้านประสาทวิทยาและจิตเวชศาสตร์จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1900
คอร์ซาคอฟมีผลงานที่สำคัญคือ ค้นพบกลุ่มอาการคอร์ซาคอฟ (Korsakoff's syndrome) ซึ่งเกิดจากการขาดวิตามินบี1ในสมองของผู้ป่วยที่ติดสุรา กลุ่มอาการนี้มีความสัมพันธ์กับโรคสมองเวอร์นิคเก (Wernicke's encephalopathy) จึงมักเรียกรวมกันว่า กลุ่มอาการเวอร์นิคเก–คอร์ซาคอฟ (Wernicke–Korsakoff syndrome)
สมองขาดเลือดเฉพาะที่

สมองขาดเลือดเฉพาะที่  หรือสมองใหญ่ขาดเลือดเฉพาะที่  หรือหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่  เป็นภาวะซึ่งมีเลือดไหลไปสมองไม่เพียงพอต่อความต้องการทางเมแทบอลิซึม ทำให้มีปริมาณออกซิเจนลดลงหรือภาวะสมองใหญ่มีออกซิเจนน้อย แล้วทำให้เนื้อเยื่อสมองตายหรือเนื้อสมองใหญ่ตายเหตุขาดเลือด / โรคหลอดเลือดสมองขาดเลือดเฉพาะที่ เป็นชนิดย่อยของโรคหลอดเลือดสมองร่วมกับอาการเลือดออกใต้อะแร็กนอยด์ (subarachnoid hemorrhage) และอาการเลือดออกในสมองใหญ่ 
การขาดเลือดเฉพาะที่ทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงต่อเมแทบอลิซึมของสมอง ลดอัตราเมแทบอลิซึมและวิกฤตพลังงาน
มีการขาดเลือดเฉพาะที่สองชนิด คือ การขาดเลือดเฉพาะที่จุดรวม (focal ischemia) ซึ่งจำกัดอยู่บริเวณหนึ่งของสมอง กับการขาดเลือดเฉพาะที่ทั่วไป (global ischemia) ซึ่งครอบคลุมเนื้อเยื่อสมองบริเวณกว้าง
อาการหลักเกี่ยวข้องกับการมองเห็น การขยับกายและการพูดบกพร่อง สาเหตุหลักของสมองขาดเลือดเฉพาะที่มีตั้งแต่ภาวะโลหิตจางเซลล์รูปเคียว (sickle cell anemia) ไปจนถึงความบกพร่องแต่กำเนิดของหัวใจ อาการของสมองขาดเลือดเฉพาะที่อาจมีหมดสติ ตาบอด มีปัญหาการประสานงาน และความอ่อนเปลี้ยในกาย ผลอื่นที่อาจเกิดจากสมองขาดเลือดเฉพาะที่ คือ โรคหลอดเลือดสมอง หัวใจหยุดเต้น และความเสียหายต่อสมองแบบผันกลับไม่ได้
การขัดขวางการไหลของเลือดไปสมองเกิน 10 วินาทีทำให้หมดสติ และการขัดขวางการไหลเกินสองสามนาทีโดยทั่วไปทำให้สมองเสียหายแบบผันกลับไม่ได้ ใน ค.ศ. 1974 ฮอสมันน์และซิมเมอร์มันน์แสดงว่าการขาดเลือดเฉพาะที่ที่ชักนำในสมองสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงสามารถแก้ไขได้อย่างน้อยบางส่วน การค้นพบนี้ทำให้เกิดความเป็นไปได้ในการรักษาหลังสมองขาดเลือดก่อนความเสียหายนั้นผันกลับไม่ได้
วัคซีนอหิวาตกโรค

วัคซีนป้องกันอหิวาตกโรค เป็นวัคซีนที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันอหิวาตกโรค ในช่วงหกเดือนแรกวัคซีนจะให้ผลในการป้องกันโรคประมาณ 85% และในช่วงปีแรกจะให้ผลในการป้องกันโรคประมาณ 50 หรือ 62% หลังจากเวลาสองปีความมีประสิทธิภาพจะลดลงเหลือไม่ถึง 50% แต่ทั้งนี้หากกลุ่มประชากรใดก็ตามมีสัดส่วนของผู้ที่มีภูมิคุ้มกันโรคจำนวนสูง ประชากรในกลุ่มดังกล่าวที่ไม่มีภูมิคุ้มกันโรคก็จะได้รับประโยชน์จากภูมิคุ้มกันหมู่
องค์การอนามัยโลกได้แนะนำให้ใช้มาตรการขององค์การฯ ร่วมกับมาตรการอื่น ๆ  สำหรับกลุ่มประชากรที่มีความเสี่ยงในการติดโรคสูง โดยทั่วไปแนะนำให้ใช้วัคซีนชนิดรับประทานตามขนาดที่กำหนดจำนวนสองหรือสามครั้ง ระยะเวลาป้องกันในวัยผู้ใหญ่คือสองปี และในเด็กวัย 2–5 ขวบที่หกเดือน วัคซีนแบบฉีดหนึ่งโดสมีให้บริการในพื้นที่ที่พบอหิวาตกโรคบ่อย ใน ค.ศ. 2010 วัคซีนแบบฉีดซึ่งมีจำนวนน้อยกว่านั้นมีอยู่ในพื้นที่บางแห่งของโลกเท่านั้น
โดยทั่วไปวัคซีนชนิดรับประทานทั้งสองประเภทนั้นมีความปลอดภัย แต่อาจมีอาการปวดท้องหรือการการท้องร่วงเกิดขึ้นได้ วัคซีนนี้ปลอดภัยสำหรับผู้ที่อยู่ในระหว่างการตั้งครรภ์ และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง วัคซีนเหล่านี้ได้รับได้รับอนุมัติให้ใช้ป้องกันโรคในกว่า 60 ประเทศ และมีการใช้ในประเทศที่มักเกิดโรคเป็นประจำ ซึ่งมีความคุ้มค่าของค่ารักษา
วัคซีนตัวแรกที่ใช้ในการป้องกันอหิวาตกโรคนั้นถูกผลิตขึ้นเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 และเป็นวัคซีนที่มีการใช้อย่างแพร่หลายตัวแรกที่ถูกผลิตขึ้นในห้องทดลอง ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้มีการเปิดตัววัคซีนชนิดรับประทานเป็นครั้งแรก  วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดในระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน
ชินซูเกะ นากามูระ

ชินซูเกะ นากามูระ  เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและอดีตนักต่อสู้แบบผสมชาวญี่ปุ่น เขามีชื่อเสียงโด่งดังจากการปล้ำในสมาคมนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง (NJPW) ปัจจุบันเซ็นสัญญาปล้ำกับWWE
มวยปล้ำอาชีพ.
เขาได้สร้างผลงานเอาไว้มากมายใน NJPW ด้วยการคว้าแชมป์ IWGP Heavyweight 3 สมัย และยังเป็นแชมป์ที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์โดยเขาได้แชมป์ครั้งแรกเมื่ออายุ 23 ปี 9 เดือน, แชมป์ IWGP Intercontinental 5 สมัย, แชมป์แท็กทีม IWGP 1 สมัย และผู้ชนะทัวร์นาเมนต์ 2011 G1 Climax, 2006 G1 Tag League, และ 2014 New Japan Cup ในปี 2015 ได้เข้าสู่หอเกียรติยศ Wrestling Observer Newsletter
ในปี 2016 เขาได้รับการเซ็นสัญญาปล้ำให้แก่ WWE เข้าสู่ค่ายพัฒนาทักษะNXT ขึ้นปล้ำแมตช์แรกในชนะแซมี เซย์นไปได้ ซึ่งยังเป็นแมตช์สุดท้ายของเซย์นในNXTด้วย และยังได้แชมป์ NXTถึง2สมัย ในปี 2017 ได้เปิดตัวขึ้นค่ายหลักในสแมคดาวน์ ปีต่อมาได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิล (2018)ทำให้ได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34 และประกาศว่าจะชิงแชมป์ WWEซึ่งเอเจ สไตลส์ครองอยู่ แต่ก็ไม่ได้แชมป์ หลังแมตช์ได้ทำร้ายเอเจด้วยการล้วงไข่และกลายเป็นฝ่ายอธรรม จากนั้นก็ได้ชิงแชมป์กับเอเจถึง 3 ครั้งแต่ก็ไม่สำเร็จสักครั้งเดียว
หลังจากไม่สามารถค้วาแชมป์โลกได้เขาจึงหันมาเล่นเส้นรองอย่างแชมป์ยูเอสและสามารถคว้าได้เป็นเส้นแรกในค่ายหลัก ก่อนที่ปีต่อมาก็ได้แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ทำให้เป็นคนที่สองต่อจากคริส เจริโคที่ได้แชมป์อินเตอร์ทั้ง 2 สมาคมอย่าง WWE และ NJPW ต่อมาได้มีล่ามภาษาอังกฤษหรือผู้จัดการส่วนตัวอย่างแซมี เซย์นและมีซีซาโรเป็นคู่แท็กทีม ปี 2020 ได้คว้าแชมป์สแมคดาวน์แท็กทีม WWEร่วมกับซีซาโร ปี 2021 ได้คว้าตำแหน่งคิงหรือราชาจากการเอาชนะแบรอน คอร์บินทำให้ได้รับสถาปนาเป็น คิง นากามูระ และยังได้คว้าแชมป์อินเตอร์เป็นสมัยที่ 2
มวยต่อสู้แบบผสม.
นอกจากมวยปล้ำอาชีพแล้ว เขายังเป็นนักกีฬา Mixed Martial Arts (MMA) อีกด้วย ซึ่งสถิติของสังเวียนนี้คือ แข่ง 5 ครั้ง / ชนะ 3 (เป็น Submission ทั้งสิ้น) / แพ้ 1 (แบบ Submission เช่นกัน / No Contest 1 โดยในแมตซ์แรกของเขา เขาได้เจอกับ Daniel Garcie นักสู้จากบราซิล ในวันที่ 31 ธันวาคม 2002 ในศึก Inoki Bom-Ba-Ye 2002 ณ ไซตามะ ประเทศ ญี่ปุ่น เขาก็ต้องยอมแพ้ไปในยกสองด้วยท่า Armlock / แต่นั้นไม่สามารถหยุดเขาได้ เพราะในวันที่ 2 พฤษภาคม 2003 ในศึก NJPW Ultimate Crush ณ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เขาก็สามารถเอาชนะ Jan "The Gaint" Nortje ไปได้ในยกสองด้วยท่า Guillotine Choke / แล้วต่อมาในวันที่ 13 กันยายน 2003 ในศึก Jungle Fight ครั้งที่ 1 ณ Manaus ประเทศบราซิล เขาก็คว้าชัยชนะจาก Shane Either ในยกที่หนึ่งด้วย Keylock ด้วยเวลาเพียง 4 นาทีกับอีก 29 วินาที / แล้วในเวลาต่อมาวันที่ 31 ธันวาคม 2003 ในศึก K-1 PREMIUM 2003: Dynamite!! ณ นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น เขาได้เจอกับ Alexey Ignashov และสู้กันอย่างสนุก แต่แมตซ์ต้องจบลงอย่างไม่มีผลการตัดสืน / ต่อมาเขาได้เจอกับ "The Red Scorpion" Alexey Ignashov อีกครั้ง ในวันที่ 22 พฤษภาคม 2004 ในศึก K-1 MMA ROMANEX ที่ ไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เขาก็เอาชนะไปได้ด้วยการทำให้อีกฝ่ายยอมแพ้ด้วยท่า Forearm Choke ในยกสอง
ชีวิตส่วนตัว.
นากามูระเกิดที่มิเนะยามะ เกียวโต เมื่อตอนเป็นเด็ก นักมวยปล้ำคนโปรดของเขาคือ Jushin Liger เขาอาศัยอยู่ในออร์แลนโด ฟลอริดา เขาเป็นนักโต้คลื่นตัวยงมาตั้งแต่ปี 2003 เขาแต่งงานกับ Harumi Maekawa ในเดือนกันยายน 2007 เขายังฝึกบราซิลเลี่ยนยิวยิตสูและชิโตริวคาราเต้อีกด้วย
เจิร์จ แกโด

เจิร์จ แกโด  นักมวยสากลสมัครเล่นชาวฮังการี เกิดเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2492 ที่บูดาเปสต์ ประเทศฮังการี ติดทีมชาติฮังการีเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในรุ่นไลต์ฟลายเวตถึง 4 ครั้ง คือ พ.ศ. 2511 ที่เม็กซิโก พ.ศ. 2515 ที่เยอรมนีตะวันตก พ.ศ. 2519 ที่แคนาดา และ พ.ศ. 2523 ที่มอสโก
ในพ.ศ. 2511 แกโดตกรอบแรก แพ้โจเซฟ ดอโนวัน จากออสเตรเลียตกรอบแรก เมื่อ 13 ตุลาคม ส่วนใน พ.ศ. 2515 แกโดประสบความสำเร็จมากที่สุด รอบแรก ชนะอาร์เอสซี สุรพงษ์ ศรีภิรมย์ จากไทย เมื่อ 28 สิงหาคม รอบสอง ชนะเดนนิส ทอลบอต จากออสเตรเลีย เมื่อ 4 กันยายน รอบ 8 คนสุดท้าย ชนะวลาดีมีร์ อีวานอฟ จากสหภาพโซเวียต เมื่อ 7 กันยายน รอบรองชนะเลิศ ชนะแรล์ฟ เอฟวันส์ จากสหราชอาณาจักร เมื่อ 8 กันยายน และในรอบชิงชนะเลิศ ชนะคิม อู-กิล จากเกาหลีเหนือ เมื่อ 10 กันยายน ได้เหรียญทอง
ใน พ.ศ. 2519 แกโดขึ้นชกในรอบแรก ชนะอาร์เอสซี ซาเยด บาชีรี จากอิหร่าน ยก 2 เมื่อ 19 กรกฎาคม รอบสอง ชนะคะแนน เซอร์ดัมเบียน บัตซึก จากมองโกเลีย เมื่อ 23 กรกฎาคม รอบ 8 คนสุดท้าย แพ้พเยาว์ พูลธรัตน์ จากไทย เมื่อ 27 กรกฎาคม ตกรอบ ส่วนใน พ.ศ. 2523 แกโดได้บายในรอบแรก รอบสอง ชนะชาลส์ ลูบุลวา จากยูกันดา เมื่อ 25 กรกฎาคม รอบสาม แพ้อิโปลิโต ราโมส จากคิวบาเมื่อ 29 กรกฎาคม ไม่ได้เหรียญรางวัลอีกเช่นกัน
เสือกระดาษ

เสือกระดาษ  เป็นคำแปลจากวลีภาษาจีน จื่อเหลาหู่  คำนี้หมายถึง สิ่งที่ดูน่าเกรงขามแต่ไร้อำนาจและไม่อาจทนการต่อต้านได้ คำนี้เป็นที่รู้จักกันดีในโลกตะวันตกว่าเป็นคำขวัญที่รัฐคอมมิวนิสต์จีนของเหมา เจ๋อตุงใช้กับศัตรู โดยเฉพาะรัฐบาลสหรัฐ
ในการให้สัมภาษณ์แก่แอนนา หลุยส์ สตรอง นักหนังสือพิมพ์ชาวอเมริกันในปี 2489 เหมา เจ๋อตุงใช้วลี "เสือกระดาษ" อธิบายจักรวรรดินิยมอเมริกา เขากล่าวว่า "โดยลักษณะภายนอกแล้วทรงพลัง แต่ที่จริงแล้วไม่มีอะไรต้องกลัว มันเป็นเสือกระดาษ ภายนอกเป็นเสือ แต่ทำจากกระดาษ ไม่สามารถทนลมฝน ผมเชื่อว่ามันหาใช่อื่นใดนอกจากเสือกระดาษ" ในมุมมองของเหมา พวกปฏิกิริยาทั้งหมดเป็นเสือกระดาษ ดูผิวเผินแล้วทรงพลังแต่มีแนวโน้มเหยียดเกินซึ่งนำไปสู่การล่มสลายฉับพลัน เมื่อเหมาวิจารณ์การจำยอมสละของโซเวียตต่อสหรัฐระหว่างการแตกจีน-โซเวียต มีรายงานว่านายกรัฐมนตรีโซเวียต นิกิตา ครุสชอฟ กล่าวว่า "เสือกระดาษมีฟันนิวเคลียร์"
สุดติ่งจิงเกิลเบล

สุดติ่งจิงเกิลเบล  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว โรแมนติก-คอมเมดี นำแสดงโดย จิรายุ ละอองมณี, นนทนันท์ อัญชุลีประดิษฐ์, กฤษณภูมิ พิบูลสงคราม, ปุริม รัตนเรืองวัฒนา, ชลัช กมล, นิศาชล สิ่วไธสง, ปภทพร ศิริรักษ์นภา, นาตาชา โจซีฟิน เบลค, แพรพลอย โอรี และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ทุกวัน เสาร์-อาทิตย์ เวลา 11.00 - 12.00 น. ทางช่อง ทรูโฟร์ยู ผลิตโดย บริษัท ออน แอน ออน อินฟินิตี้ จำกัด โดยผู้จัด ภาสวร บวรกีรติ บทประพันธ์และบทโทรทัศน์โดย พิมพิม กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล 
รายชื่อนักแสดงนำ.
นักแสดงรับเชิญ
วัคซีนโรคคอตีบ

วัคซีนป้องกันโรคคอตีบ (Diphtheria) เป็นวัคซีนที่ใช้เพื่อต่อต้านเชื้อ "Corynebacterium diphtheriae" ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุของโรคคอตีบ การใช้วัคซีนนี้ในผู้ป่วยทั่วโลกมีจำนวนลดลงกว่า 90% ในช่วงปี 2523 ถึง 2543 การแนะนำสำหรับการให้วัคซีนครั้งแรกคือสามครั้งตามขนาดที่กำหนด โดยวัคซีนจะมีประสิทธิภาพในการป้องกันโรคได้ประมาณ 95% ทั้งนี้วัคซีนจะสามารถป้องกันโรคได้นานประมาณ 10 ปีซึ่งหลังจากเวลาดังกล่าวก็จำเป็นต้องมีการฉีดวัคซีนกระตุ้น การสร้างภูมิคุมกันโรคอาจเริ่มตั้งแต่เมื่อทารกอายุหกเดือนและการให้วัคซีนครั้งต่อ ๆ ไปทุกสี่สัปดาห์
วัคซีนโรคคอตีบนี้มีความปลอดภัยมาก ผลข้างเคียงสำคัญนั้นพบได้น้อยมาก แต่ทั้งนี้อาจมีความเจ็บปวดที่ตำแหน่งการฉีดวัคซีนได้ รอยบวมที่ตำแหน่งการฉีดจะเกิดขึ้นนานราวสองสามสัปดาห์ วัคซีนนี้ปลอดภัยต่อผู้ที่ตั้งครรภ์และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันบกพร่อง 
การให้วัคซีนร่วมที่ใช้เพื่อป้องกันโรคมีหลายวิธี ซึ่งได้แก่ การให้ร่วมกับชีวพิษเชื่องบาดทะยัก (tetanus toxoid) (หรือที่เรียกว่า วัคซีน dT หรือ DT) และวัคซีนโรคบาดทะยักและวัคซีนโรคไอกรน หรือที่เรียกว่า วัคซีน DPT ซึ่งองค์การอนามัยโลกได้แนะนำให้ใช้นับตั้งแต่ปี 2517 ประชากรโลกที่ได้รับวัคซีนมีจำนวนประมาณ 84% โดยเป็นการให้วัคซีนโดยการฉีดยาเข้าทางกล้ามเนื้อ วัคซีนนี้ต้องเก็บในที่เย็นแต่ห้ามแช่แข็ง
วัคซีนโรคคอตีบผลิตขึ้นในปี 2466 วัคซีนนี้อยู่ในทะเบียนยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) โดยเป็นยารักษาโรคที่มีความสำคัญมากที่สุดในระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน ตั้งแต่ปี 2557 ราคาขายส่งของวัคซีนที่มี tetanus toxoid อยู่ในราว 0.12 ถึง 0.99 เหรียญสหรัฐฯ ในสหรัฐอเมริกามีราคาต่ำกว่า 25 เหรียญสหรัฐฯ
ประสิทธิภาพ.
ประมาณ 95% ของผู้ที่ได้รับวัคซีนจะมีการสร้างภูมิคุ้มกัน การฉีดวัคซีนป้องกันโรคคอตีบส่งผลให้จำนวนผู้ป่วยทั่วโลกลดลงมากกว่า 90% ระหว่างปี 2523 ถึง 2543 ประมาณ 86% ของประชากรโลกได้รับการฉีดวัคซีนในปี 2559
ผลข้างเคียง.
ผลข้างเคียงที่รุนแรงจากชีวพิษเชื่องโรคคอตีบ (diphtheria toxoid) มีน้อยมาก ความเจ็บปวดอาจเกิดขึ้นที่บริเวณที่ฉีด อาจเกิดตุ่มขึ้นบริเวณที่ฉีดซึ่งกินเวลาไม่กี่สัปดาห์ วัคซีนมีความปลอดภัยเมื่อใช้ในระหว่างการตั้งครรภ์และในหมู่ผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ วัคซีน DTP อาจทำให้เกิดอาการข้างเคียงอื่น ๆ เช่น มีไข้, หงุดหงิดง่าย, ง่วงซึม, เบื่ออาหาร และอาเจียนในผู้รับวัคซีนได้ 6–13% ผลข้างเคียงที่รุนแรงของวัคซีน DTP ได้แก่ ไข้มากกว่า 40.5 °C/104.9 °F (1 ใน 333 โดส), ภาวะชักจากไข้ (1 ใน 12,500 โดส) และภาวะตัวอ่อนปวกเปียกและไม่ตอบสนอง (hypotonic-hyporesponsive episodes) (1 ใน 1,750 โดส) ผลข้างเคียงของวัคซีน DTaP มีความคล้ายคลึงกันแต่พบน้อยครั้งกว่า วัคซีนที่ประกอบด้วยชีวพิษเชื่องบาดทะยัก (Td, DT, DTP และ DTaP) อาจทำให้เกิดโรคประสาทแขนอักเสบในอัตรา 0.5 ถึง 1 รายต่อผู้รับชีวพิษเชื่อง 100,000 ราย
ข้อแนะนำ.
องค์การอนามัยโลกได้แนะนำให้ฉีดวัคซีนป้องกันโรคคอตีบตั้งแต่ปี 2517 แนะนำให้ฉีดครั้งแรกเมื่ออายุ 6 สัปดาห์ โดยเพิ่มอีก 2 ครั้งห่างกัน 4 สัปดาห์ หลังจากได้รับยา 3 โดสนี้ ประมาณ 95% ของคนไข้จะมีภูมิคุ้มกัน แนะนำให้ฉีดอีกสามโดสในช่วงวัยเด็ก ไม่แนะนำให้ฉีดโดสกระตุ้นทุก ๆ สิบปีอีกต่อไป หากทำตามแผนการฉีดวัคซีน 3 โดส + 3 โดสกระตุ้น การฉีด 3 โดส + 1 โดสกระตุ้น ให้ภูมิคุ้มกันเป็นเวลา 25 ปีหลังจากการฉีดครั้งสุดท้าย หากให้ยาเริ่มแรกเพียง 3 โดส จำเป็นต้องให้โดสกระตุ้นเพื่อให้แน่ใจว่าได้รับการปกป้องอย่างต่อเนื่อง
ด่งสว่าย

ด่งสว่าย  เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดบิ่ญเฟื้อกในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเวียดนาม มีฐานะเป็นนครภายใต้จังหวัด ณ พ.ศ. 2561 นครด่งสว่ายมีจำนวนประชากร 150,052 คน และมีขนาดพื้นที่ 169.05 ตารางกิโลเมตร ด่งสว่ายตั้งอยู่บนระดับความสูง 88.63 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางเหนือ 101 กิโลเมตร ห่างจากด่านพรมแดนฮวาลือ 90 กิโลเมตร และมีทางหลวงแผ่นดินเวียดนามหมายเลข 14 ผ่าน เมืองนี้เป็นพื้นที่สู้รบของยุทธการที่ด่งสว่ายเมื่อ พ.ศ. 2508 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามเวียดนาม
ถูเสิ่วหมต

ถูเสิ่วหมต  เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดบิ่ญเซือง ประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมด 118.66 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 321,607 คน เมื่อ พ.ศ. 2562 เมืองนี้ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำไซ่ง่อน ห่างจากย่านกลางนครโฮจิมินห์ไปทางทิศเหนือประมาณ 20 กิโลเมตร ถูเสิ่วหมตมีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด แม้ว่าถูเสิ่วหมตจะเป็นนครที่มีการบริหารแยกเป็นเอกเทศ แต่ก็ถือว่าเป็นเมืองบริวารเมืองหนึ่งในเขตมหานครโฮจิมินห์
เหวียตจี่

เหวียตจี่  เป็นนครประจำจังหวัดและเมืองหลักของจังหวัดฟู้เถาะ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ประมาณ 110 ตารางกิโลเมตร (42 ตารางไมล์) และมีประชากร 260,288 คนในปี พ.ศ. 2553 เหวียตจี่เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจของจังหวัด มีโรงงานอุตสาหกรรมและอุตสาหกรรมการบริการอยู่เป็นจำนวนมาก
ฟานซาง-ท้าปจ่าม

ฟานซาง-ท้าปจ่าม หรือในภาษาย่อยเวียดนามใต้ว่า ฟานราง-ท้าปจ่าม  เป็นนครแห่งหนึ่งในประเทศเวียดนามและเป็นเมืองหลักของจังหวัดนิญถ่วน ณ ปี พ.ศ. 2566 เขตเมืองทั้งหมดมีประชากรประมาณ 207,998 คน โดย 196,459 คนในจำนวนนี้อาศัยอยู่ในตัวเมืองหลัก
ที่มาของชื่อ.
ชื่อ "ฟานซาง" หรือในภาษาจามสมัยใหม่ "Pan(da)rang" เป็นรูปแบบภาษาจามพื้นเมืองของคำสันสกฤต "Pāṇḍuraṅga" ดั้งเดิม (อีกชื่อหนึ่งของเทพเจ้าฮินดู Vithoba) ปรากฏครั้งแรกในจารึกภาษาจามเมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 10 ว่า "Paṅrauṅ" หรือ "Panrāṅ" และหลังจากนั้นได้มีการทับศัพท์เป็นภาษาเวียดนามเป็น "Phan Rang" ชื่อ "ท้าปจ่าม" (Tháp Chàm) แปลว่า "วัด/หอคอยของ จาม" และได้ตั้งชื่อตามวัด วิหารโปกลองการาย ในส่วนทางตอนเหนือของเมือง
ประวัติศาสตร์.
บริเวณเมืองฟานซางเคยเป็นที่ตั้งของเมือง ปัณฑุรังคะ (Panduranga) ในสมัยอาณาจักรจามปา จากนั้นในช่วงสงครามเวียดนาม ฟานซางกลายเป็นที่ตั้งฐานทัพอากาศแห่งหนึ่งของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา โดยญี่ปุ่นเป็นผู้สร้างสนามบินไว้ก่อนแล้วในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และฝรั่งเศสได้เข้ามาใช้ต่อมา ฟานซางได้รับสถานะเมืองในปี พ.ศ. 2550
ภูมิศาสตร์.
เมืองฟานซาง-ท้าปจาม ตั้งอยู่ในใจกลางของจังหวัด จังหวัดนิญถ่วน ห่างจากฮานอยไปทางใต้ 1,380 กม. ห่างจากนครโฮจิมินห์ปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 330 กม. ห่างจากญาจางไปทางใต้ 95 กม.
ภูมิอากาศ.
ฟานซาง ตั้งอยู่ในส่วนใต้สุดของภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ มีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนาแบบเขตร้อน (As) อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ระหว่าง 27 ถึง 28 องศาเซลเซียส ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยอยู่ระหว่าง 700 ถึง 800 มม. และความชื้นอยู่ที่ประมาณ 70-75%
วัฒนธรรม.
จาม.
เมือง ฟานซาง-ท้าปจ่าม กลายเป็นศูนย์กลางในการดำรงรักษาวัฒนธรรมของชาวจาม ชาวจามอาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมือง โดยปลูกนาข้าว สวนองุ่นและพีช ฝูงแพะและวัวพันธุ์บราห์มัน หอคอย (Thap) ของพวกเขาเป็นอนุสรณ์สถานที่สวยงามสำหรับกษัตริย์และราชินีของพวกเขา มีสถานที่ของชาวจามหลายแห่งที่มีหอคอยทรุดโทรมตามแนวชายฝั่งตอนกลางของเวียดนาม และมีสถานที่สำคัญๆ มากมายในเมืองหมีเซินและญาจาง
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
เจิวด๊ก

เจิวด๊ก  หรือที่เอกสารเก่าของไทยเรียกว่า โชฎก เป็นนครภายใต้จังหวัดแห่งหนึ่งในจังหวัดอานซาง ติดชายแดนประเทศกัมพูชา ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม ณ พ.ศ. 2562 เมืองนี้มีประชากร 101,765 คน บนเนื้อที่ 
เจิวด๊กตั้งอยู่ติดกับแม่น้ำเหิ่ว (ลำน้ำสาขาของแม่น้ำโขงซึ่งไหลเข้าสู่ดินแดนเวียดนาม) และคลองหวิญเต๊  ห่างจากนครโฮจิมินห์ไปทางทิศตะวันตก การเดินทางด้วยรถบัสจากนครโฮจิมินห์มายังเมืองนี้ใช้เวลาประมาณ 6 ชั่วโมง
ตวีฮหว่า

ตวีฮหว่า  เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดฟู้เอียนซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 107 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 202,030 คน (ณ ปี พ.ศ. 2555) มีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด
ภูมิศาสตร์.
ภูมิประเทศและสถานที่ท่องเที่ยว.
บริเวณที่ตั้งเมืองตวีฮหว่าก่อตัวขึ้นจากการทับถมของดินตะกอนที่แม่น้ำด่าสั่ง  พัดพามา มีภูเขาสองลูกใกล้กับใจกลางเมือง ได้แก่ เขาจ๊อปจ่าย  และเขาหญั่น  แม่น้ำด่าสั่งและเขาหญั่นก่อให้เกิดภูมิทัศน์ที่งดงาม บนยอดเขาหญั่นมีปราสาทจามหลังหนึ่งตั้งอยู่ เมื่อยืนตรงจุดนี้ นักท่องเที่ยวจะสามารถมองเห็นทิวทัศน์โดยรวมของเมืองได้อย่างง่ายดาย นอกจากนี้ ตวีฮหว่ายังมีหาดทรายขาวละเอียดซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมแห่งหนึ่งอีกด้วย
ภูมิอากาศ.
ตวีฮหว่ามีภูมิอากาศแบบทุ่งหญ้าสะวันนา (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน: "As")
กาวหลัญ

กาวหลัญ  เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดด่งท้าป ในภูมิภาคดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนาม มีฐานะเป็นนครภายในจังหวัด
ประวัติศาสตร์.
ก่อน พ.ศ. 2518 เมืองกาวหลัญเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดเกี๊ยนฟ็อง ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงของประเทศเวียดนามใต้ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 จังหวัดเกี๊ยนฟ็องถูกรวมเข้ากับจังหวัดซาแด๊ก กลายเป็นจังหวัดด่งท้าป เมืองซาแด๊กจึงกลายเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดด่งท้าป แต่ได้เปลี่ยนศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดมาที่เมืองกาวหลัญเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2537 และได้รับการยกฐานะเป็นนครกาวหลัญในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550
ซาเหงีย

ซาเหงีย  เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดดั๊กนง ในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่บนทางหลวงสายหลักที่จะมุ่งขึ้นเหนือไปยังนครบวนมาถ็วต
เปล็ยกู

เปล็ยกู  เป็นเมืองใหญ่แห่งหนึ่งในภาคกลางของประเทศเวียดนาม โดยมีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัดและเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดซาลาย เมืองนี้ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลาง บริเวณจุดตัดระหว่างทางหลวงแห่งชาติหลายสาย เช่น ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 14 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองกอนตูมทางทิศเหนือและเมืองบวนมาถ็วตทางทิศใต้, ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 19 ซึ่งมุ่งไปยังเมืองสตึงแตรงในประเทศกัมพูชาทางทิศตะวันตก (ผ่านจังหวัดรัตนคีรี) และจังหวัดบิ่ญดิ่ญทางทิศตะวันออก เป็นต้น ตัวเมืองเปล็ยกูเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองซึ่งมีเนื้อที่ทั้งหมด 261 ตารางกิโลเมตร
ณ พ.ศ. 2562 นครเปล็ยกูมีจำนวนประชากรประมาณ 254,802 คน เมื่อหลายปีมาแล้ว ประชากรที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์บัฮนัร (Bahnar) และจาไร (Jarai) ซึงบางครั้งถูกเรียกว่า "ชาวเขา"  หรือเดการ์ (Degar) แต่ทุกวันนี้ประชากรส่วนใหญ่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ญวน
เปล็ยกูเป็นที่ตั้งของสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลาย และมีท่าอากาศยานเปล็ยกูซึ่งตั้งอยู่บริเวณชานเมืองรองรับการคมนาคมส่วนหนึ่ง
กอนตูม

กอนตูม  เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดกอนตูม ตั้งอยู่ในภูมิภาคที่สูงตอนกลางของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศลาวและกัมพูชา มีฐานะเป็นนครภายใต้การปกครองของจังหวัด
มิไรกัง

พิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์และนวัตกรรมสมัยใหม่แห่งชาติ (; โรมาจิ: "นิปปง คะงะกุ มิไรคัง") หรือเรียกสั้นๆว่า มิไรคัง (; โรมาจิ: "พิพิธภัณฑ์แห่งอนาคต") เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2544 โดยสำนักงานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศญี่ปุ่น (JST) 
เป็นสถานที่ๆท่านสามารถเรียนรู้สิ่งหลายๆอย่างที่เกิดขึ้นกับโลกจากมุมมองของทางวิทยาศาสตร์และท่านจะได้มีโอกาสที่จะพูดคุยถกปัญหา ครุ่นคิดถึงอนาคตที่รออยู่ภายหน้า โดยท่านจะได้สัมผัสกับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีล่าสุด ได้ประสบการณ์ต่างๆมากมาย 
มิไรคังมีการนำเสนอข้อมูลเชิงนิทรรศการ โดยนิทรรศการประจำนั้นแบ่งเป็น 3 โซน แต่ละโซนจะมีคอนเซ็ปต่างกัน
นอกจากนิทรรศการประจำแล้ว ยังมีนิทรรศการพิเศษจัดขึ้นแล้วแต่ช่วงเวลานั้นๆ ซึ่งติดตามรายละเอียดได้ที่เว็บไซต์
นิทรรศการพิเศษที่น่าสนใจ ที่จัดขึ้นในปี 2017 
- ข้าวและอนาคตอันยั่งยืน "Beautiful Rice - For a Sustainable Future"
- ไม่มีปลาให้ทานอีกแล้ว "No choice? The earth - sold out! ～SDGs×Backward from the future～"
ที่มิไรคังท่านสามารถเข้าร่วมกิจกรรมต่างๆได้ เช่น ทดลองนั่ง UNI-CUB ชมหุ่นยนต์ ทำการทดลอง เป็นต้น 
ยังมีการเอื้ออำนวยการเรียนรู้สำหรับครอบครัว(สำหรับผู้ปกครองและเด็กเล็ก) เช่น ลานโอยักโกะฮิโรบะ ที่ชั้น 3
นอกจากนี้ท่านสามารถสนุกกับการเรียนรู้เพิ่มขึ้นโดยดาวน์โหลดแอพลิเคชั่นที่ทางมิไรคังเตรียมไว้ 
สถานที่ตั้ง 
โอะไดบะ ในโตเกียว สามารถเดินทางไปโดยขึ้นรถไฟฟ้าจากสถานีชิมบาชิ (Shimbashi) ไปเส้นยุริกะโมะเมะราว 15 นาที ลงที่สถานี Telecom center หรือ Funeno kagaku kan (ใช้เวลาเดินประมาณ 5 นาที ถึงมิไรคัง)
สิ่งอำนวยความสะดวก
ตู้ล็อกเกอร์ อำนวยความสะดวกด้านภาษาอังกฤษ (วิทยากรสามารถอธิบายภาษาอังกฤษได้)
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา

สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยา  หรือเรียกย่อว่า อินเตอร์พัทยา สโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยจากเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี ปัจจุบันลงเล่นในลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 โซนภาคกลางและตะวันออก
ประวัติสโมสร.
สโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลพัทยาก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยนายพรรณธฤต เนื่องจำนงค์ อดีตประธานสโมสรพัทยา ยูไนเต็ด ภายหลังจากที่นพรรณธฤตได้คืนสิทธิ์ในการบริหารทีมพัทยา ยูไนเต็ดให้กับชลบุรี
ฤดูกาล 2559 ได้ซื้อสิทธิในการลงเล่นดิวิชัน 2 จากสโมสรฟุตบอลเจ ดับบลิว โปลิศ เอฟซี
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ริกุงิเอ็ง

สวนริกุงิ (; โรมาจิ: "ริกุงิ-เอ็ง") เป็นสวนสาธารณะตั้งอยู่ในเขตบุงเกียว ของกรุงโตเกียว ชื่อริกุงิเอ็งมีความหมายว่า "สวนโคลงหกบท" สวนแห่งนี้เกิดขึ้นราวปี ค.ศ. 1695 ถึง 1702 โดยการกำกับของ ยะนะงิซะวะ โยะชิยะซุ เจ้าเมืองคะวะโงะเอะ โดยบัญชาของ โทะกุงะวะ สึนะโยะชิ โชกุนคนที่ห้าแห่งเอะโดะ แต่ภายหลังที่ยะนะงิซะวะเสียชีวิตไป สวนแห่งนี้ก็ไม่ได้รับการดูแลรักษา ต่อมาในปี 1878 นายอิวะซะกิ ยะตะโร ผู้ก่อตั้งมิตซูบิชิก็ได้ซื้อสวนแห่งนี้ไปและบูรณะฟื้นฟูเสียใหม่ ซึ่งภายหลังในปี 1938 สวนแห่งนี้ก็ได้ถูกบริจาคให้แก่เทศบาลนครโตเกียว ทั้งนี้ในปี 1953 สวนแห่งนี้ได้รับการรับรองจากรัฐบาลญี่ปุ่นว่าเป็น "โทะกุเบะสึ เมโช" (特別名勝 "สถานที่วิเศษอันมีทัศนียภาพงดงาม")
เปิดทำการตั้งแต่ 9 โมงเช้าถึง 3 ทุ่ม สามารถเดินทางมายังสวนแห่งนี้ได้ โดยลงที่สถานีโคะมะโกะเมะของรถไฟสายยะมะโนะเตะและโตเกียวเมโทรสายนัมโบะกุ มีค่าเข้าสำหรับบุคคลธรรมดา 300 เยน และผู้สูงอายุ 150 เยน และนักเรียนต่ำกว่ามัธยมลงไปเข้าฟรี
ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม

ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรม  เป็นแผนที่ตกลงกันระหว่างปัจเจกบุคคลตั้งแต่สองคนขึ้นไปว่าจะกระทำอัตวินิบาตกรรม แผนนั้นอาจให้เสียชีวิตพร้อมกัน หรือแยกกันและเวลาใกล้เคียงกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมเป็นมโนทัศน์ที่สำคัญในการศึกษาอัตวินิบาตกรรม และเกิดขึ้นตลอดประวัติศาสตร์ เช่นเดียวกับในบันเทิงคดี 
โดยทั่วไปข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมต่างจากการฆ่าตัวตายหมู่ เพราะการฆ่าตัวตายหมู่หมายถึงเหตุการณ์ซึ่งคนจำนวนมากกว่าฆ่าตัวตายด้วยกันด้วยเหตุผลทางอุดมการณ์เดียวกัน มักในบริบททางศาสนา การเมือง การทหารหรือกึ่งทหารเดียวกัน ในทางกลับกัน ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมปกติเกี่ยวข้องกับคนกลุ่มเล็ก (เช่น คู่สมรสหรือคู่รัก สมาชิกครอบครัวหรือเพื่อน) ซึ่งแรงจูงใจตรงแบบมักไม่เกี่ยวข้องกับอุดมการณ์
ส่วนข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมที่มีการเจรจาบนอินเทอร์เน็ตระหว่างคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน เรียก ข้อตกลงกระทำอัตวินิบาตกรรมอินเทอร์เน็ต
เบาะนั่งนิรภัยเด็ก

เบาะนั่งนิรภัยเด็ก  หรือระบบยึดเหนี่ยวเด็กในรถ  เป็นเบาะนั่งซึ่งออกแบบมาโดยเฉพาะเพื่อปกป้องเด็กจากการบาดเจ็บหรือเสียชีวิตระหว่างการชน ผู้ผลิตรถยนต์อาจรวมเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยู่ในการออกแบบยานพาหนะของตนโดยตรง แต่ส่วนใหญ่ผู้บริโภคเป็นผู้ซื้อและติดตั้งเบาะนั่งเหล่านี้เอง หลายภูมิภาคกำหนดให้เด็กที่นิยามโดยอายุ น้ำหนัก และ/หรือส่วนสูงให้ใช้ที่นั่งนิรภัยเด็กที่รัฐบาลรับรองเมื่อโดยสารในยานพาหนะ ที่นั่งนิรภัยเด็กนี้เป็นการยึดเหนี่ยวแบบทำให้ (passive restraint) และต้องใช้อย่างเหมาะสมจึงจะมีประสิทธิภาพ ทว่า การยึดเหนี่ยวนิรภัยเด็กหลายอย่างในประเทศอย่างแคนาดาและสหรัฐใช้อย่างไม่เหมาะสม เพื่อรับมือกับแนวโน้มนี้ เจ้าหน้าที่สาธารณสุขและผู้เชี่ยวชาญความปลอดภัยเด็กจึงผลิตวิดีทัศน์ความปลอดภัยเด็กเพื่อสอนการติดตั้งเบาะนั่งนิรภัยเด็กอยางเหมาะสมแก่ผู้ปกครองและผู้ให้การดูแล (caregiver)
กฎหมายในหลายประเทศกำหนดให้มีเบาะนั่งรถยนต์ทารก รวมทั้งสหรัฐ เพื่อขนส่งเด็กอายุถึง 2 ปีหรือกว่านั้นในรถยนต์และยานพาหนะอื่นอย่างปลอดภัย ส่วนเบาะนั่งรถยนต์อื่น ที่เรียก "เบาะนั่งเสริม" (booster seat) นั้น กฎหมายกำหนดให้มีจนเด็กโตพอจะใช้เข็มขัดนิรภัยผู้ใหญ่ ซึ่งปกติคือเมื่อเด็กสูง 1.45 เมตรขึ้นไป เด็กต้องครบห้าเกณฑ์ก่อนจึงย้ายเบาะนั่งเสริมออก ได้แก่ ตำแหน่งเบาะนั่งของเด็ก ตำแหน่งเข็มขัดหัวไหล่ ตำแหน่งเข็มขัดเอว ตำแหน่งเข่าและความสามารถที่นั่งได้อย่างเหมาะสมตลอดการเดินทาง
โดยทั่วไป ประเทศซึ่งวางระบบความปลอดภัยของผู้โดยสารมีกฎหมายความปลอดภัยเด็กซึ่งกำหนดให้เด็กถูกยึดเหนี่ยวอย่างเหมาะสมขึ้นอยู่กับอายุและน้ำหนัก การวางระเบียบและมาตรฐานเหล่านี้มักเป็นขั้นต่ำ บางประเทศ เช่น ออสเตรเลียและสหรัฐ ห้ามเบาะนั่งเด็กหันหลังในเบาะนั่งหน้าซึ่งมีถุงลมนิรภัย การยึดเหนี่ยวทารกหันหลังที่วางในเบาะนั่งหน้าของยานพาหนะจะทำให้ศีรษะของทารกใกล้กับถุงลมนิรภัยซึ่งสามารถทำให้เกิดการบาดเจ็บศีรษะรุนแรงหรือเสียชีวิตได้หากถุงลมนิรภัยกาง รถยนต์สมัยใหม่บางส่วนมีสวิตช์ปิดใช้งานถุงลมนิรภัยผู้โดยสารด้านหน้าสำหรับการใช้เบาะนั่งเสริมสำหรับเด็ก
การรุกตรุษญวน

การรุกตรุษญวน  เป็นการทัพทางทหารครั้งใหญ่ที่สุดครั้งหนึ่งในสงครามเวียดนาม เปิดฉากเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2511 โดยกำลังเวียดกงและกองทัพเวียดนามเหนือต่อกำลังเวียดนามใต้ สหรัฐและพันธมิตร เป็นการทัพการโจมตีอย่างจู่โจมต่อกองบัญชาการทหารและพลเรือนและศูนย์ควบคุมทั่วประเทศเวียดนามใต้ การรุกนี้ได้ชื่อจากวันหยุดตรุษญวน (เต๊ต,) เมื่อเกิดการโจมตีใหญ่ครั้งแรก
ฝ่ายคอมมิวนิสต์ดำเนินการโจมตีเป็นระลอกในกลางดึกของวันที่ 30 มกราคมในเขตยุทธวิธีเหล่าที่ 1 และที่ 2 ของเวียดนามใต้ การโจมตีช่วงแรกนี้ไม่นำไปสู่มาตรการป้องกันอย่างกว้างขวาง เมื่อปฏิบัติการหลักของคอมมิวนิสต์เริ่มในเช้าวันรุ่งขึ้น การรุกก็ลามไปทั่วประเทศและมีการประสานงานอย่างดี จนสุดท้ายมีกำลังคอมมิวนิสต์กว่า 80,000 นายโจมตีเมืองและนครกว่า 100 แห่ง ซึ่งรวมเมืองหลักของ 36 จาก 44 จังหวัด นครปกครองตนเอง 5 จาก 6 แห่ง เมืองเขต 72 จาก 245 แห่ง และกรุงไซ่ง่อน เมืองหลวงของเวียดนามใต้ การรุกนี้เป็นปฏิบัติการทางทหารใหญ่ที่สุดของทั้งสองฝ่ายจนถึงเวลานั้น
การโจมตีขั้นต้นทำให้กองทัพสหรัฐและเวียดนามใต้สับสนและทำให้เสียการควบคุมหลายนครเป็นการชั่วคราว แต่ก็สามารถจัดกลุ่มใหม่เพื่อขับการโจมตีกลับไป ทำให้กำลังคอมมิวนิสต์มีกำลังพลสูญเสียมหาศาล ระหว่างยุทธการที่เว้ การสู้รบอย่างดุเดือดกินเวลาหนึ่งเดือน ทำให้กำลังสหรัฐทำลายนคร ระหว่างการยึดครอง คอมมิวนิสต์ประหารชีวิตประชาชนหลายพันคนในเหตุการณ์การสังหารหมู่ที่เว้ การสู้รบดำเนินไปรอบ ๆ ฐานทัพสหรัฐที่เคซานเป็นเวลาอีกสองเดือน แม้การรุกจะเป็นความพ่ายแพ้ทางทหารสำหรับฝ่ายคอมมิวนิสต์ แต่มีผลลัพธ์ใหญ่หลวงต่อรัฐบาลสหรัฐและทำให้สาธารณชนสหรัฐตะลึง ซึ่งถูกผู้นำทางการเมืองและทหารเชื่อว่าฝ่ายคอมมิวนิสต์กำลังปราชัยและไม่สามารถดำเนินความพยายามมโหฬารเช่นนี้ได้ การสนับสนุนสงครามของสาธารณชนสหรัฐเสื่อมลงและสหรัฐแสวงการเจรจาเพื่อยุติสงคราม
คำว่า "การรุกตรุษญวน" ปกติหมายถึงการรุกในเดือนมกราคม – กุมภาพันธ์ 2511 แต่อาจรวมการรุกที่เรียก "ตรุษญวนเล็ก" ซึ่งเกิดในเดือนพฤษภาคมถึงสิงหาคมด้วย
ทรอปิกออฟแคนเซอร์

ทรอปิกออฟแคนเซอร์  หรือเรียก ทรอปิกเหนือ เป็นวงกลมละติจูดเหนือสุดบนโลกที่ดวงอาทิตย์ปรากฏหัวศีรษะโดยตรงเมื่อถึงจุดสูงสุด เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นปีละครั้ง คือ เวลาอายันเหนือ (Northern solstice) เมื่อซีกโลกเหนือเอียงเข้าหาดวงอาทิตย์ถึงขนาดมากที่สุด วันที่ เส้นนี้อยู่ที่ °′″ (หรือ °) เหนือเส้นศูนย์สูตร
ส่วนในซีกโลกใต้ เส้นที่กำหนดตำแหน่งใต้สุดที่ดวงอาทิตย์อาจปรากฏเหนือศีรษะโดยตรง คือ ทรอปิกออฟแคปริคอร์น สองทรอปิกนี้เป็นการวัดองศาใหญ่หรือวงกลมละติจูดใหญ่สองจากห้าอย่างซึ่งทำเครื่องหมายแผนที่โลก นอกเหนือจากวงกลมอาร์กติกและแอนตาร์กติกและเส้นศูนย์สูตร ตำแหน่งของวงกลมละติจูดเหล่านี้ (สัมพันธ์กับเส้นศูนย์สูตร) กำหนดโดยความเอียงของแกนหมุนโลกเทียบกับระนาบวงโคจรของโลก
ชื่อ.
เส้นสมมตินี้เรียก ทรอปิกออฟแคนเซอร์ เพราะเมื่อดวงอาทิตย์ถึงจุดยอด (zenith) ที่ละติจูดนี้ ดวงอาทิตย์กำลังเข้าสู่ราศีกรกฎ หรือครีษมายันในซีกโลกเหนือ เมื่อมีการตั้งชื่อ ดวงอาทิตย์ยังอยู่ในทิศทางของกลุ่มดาวปู (cancer เป็นภาษาละตินหมายถึงปู) ในโหราศาสตร์เขตร้อน ซึ่งแบ่งสุริยวิถีเป็นสิบสองส่วน ส่วนละ 30° เริ่มจากวสันตวิษุวัต ดวงอาทิตย์จะเข้าราศีกรกฎในเวลานี้เสมอ
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1997

วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1997  จัดขึ้นที่จังหวัดยะลา ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 14–20 เมษายน ค.ศ. 1997
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1999

วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1999  จัดขึ้นที่ประเทศสิงคโปร์ ระหว่างวันที่ 4–9 มิถุนายน ค.ศ. 1999
การแบ่งกลุ่ม.
การแบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1997
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14  เป็นทางหลวงแนวตะวันออก–ตะวันตก หนึ่งในระบบทางหลวงสหรัฐเดิมในปี ค.ศ. 1926 ปัจจุบันมีระยะทาง 1,398 ไมล์ (2,250 กิโลเมตร) แต่เคยมีระยะทางยาวสุดถึง 1,429 ไมล์ (2,300 กิโลเมตร) ระยะทางโดยส่วนมาก จะมีเส้นทางที่คล้ายจะขนานไปกับอินเตอร์สเตต 90
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ปลายทางทิศตะวันออกอยู่ในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่ทางเข้าด้านทิศตะวันออกของอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน ในรัฐไวโอมิง ซึ่งซ้อนทับกับปลายทางทิศตะวันตกของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 16 และปลายทางทิศตะวันตกของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 (ช่วงตะวันออก)
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 16

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 16  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก–ตะวันตก ระหว่างแรพิดซิตี รัฐเซาท์ดาโคตา และอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตนในรัฐไวโอมิง
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ทางหลวงเส้นนี้มีปลายทางทิศตะวันออกอยู่ที่จุดตัดกับอินเตอร์สเตต 90/ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14 โดยทางหลวงหมายเลข 16 ช่วงนั้นใช้เส้นทางร่วมกันกับอินเตอร์สเตต 190 ในแรพิดซิตี รัฐเซาท์ดาโคตา ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่ทางเข้าด้านทิศตะวันออกของอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน โดยทางหลวงหมายเลข 16 ช่วงนั้นใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2001

วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2001  จัดขึ้นที่จังหวัดตรัง ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 16–23 เมษายน ค.ศ. 2001
การแบ่งกลุ่ม.
การแบ่งกลุ่มโดยอาศัยอันดับจากวอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 1999
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 18

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 18  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก–ตะวันตก อยู่ในภาคกลาง-ตะวันตกของสหรัฐอเมริกา (Midwestern United States) ปลายทางทิศตะวันตกอยู่ในออริน รัฐไวโอมิง ที่ทางแยกต่างระดับกับอินเตอร์สเตต 25 ส่วนปลายทางทิศตะวันออกอยู่ในดาวน์ทาวน์เมืองมิลวอกี รัฐวิสคอนซิน อย่างไรก็ตาม ทางหลวงหมายเลข 18 ได้ใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงสหรัฐอื่น จากปลายทางทิศตะวันตกถึงมิวล์ครีกจังก์ชัน รัฐไวโอมิง
ทางหลวงหมายเลข 18 เป็นส่วนหนึ่งของระบบทางหลวงสหรัฐเดิมของปี ค.ศ. 1926 การกำหนดทางหลวงหมายเลข 18 เดิมได้รับการเสนอให้เป็นถนนในรัฐมิชิแกน จากเมืองแกรนเฮเวน รัฐมิชิแกน ไปยังทิศตะวันออกถึงเมืองดีทรอยต์ แต่ในที่สุดเส้นทางนี้ก็ได้รับการกำหนดเป็นทางหลวงสหรัฐหมายเลข 16
วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2003

วอลเลย์บอลยุวชนหญิงชิงแชมป์เอเชีย 2003  จัดขึ้นที่อาคารพลศึกษาวีสมหมาย จังหวัดศรีสะเกษ ประเทศไทย ระหว่างวันที่ 20–27 เมษายน ค.ศ. 2003
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 15

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 15  เป็นทางหลวงสหรัฐที่มีระยะทาง กำหนดให้เป็นเส้นทางผ่าน รัฐเซาท์แคโรไลนา รัฐนอร์ทแคโรไลนา รัฐเวอร์จิเนีย รัฐแมริแลนด์ รัฐเพนซิลเวเนีย และรัฐนิวยอร์ก เป็นทางหลวงที่อยู่ในแนวเหนือ–ใต้ ตั้งแต่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 17 ออลเทอร์เนต ในเมืองวอลเตอร์โบโร รัฐเซาท์แคโรไลนา ถึงอินเตอร์สเตต 86 และทางหลวงรัฐนิวยอร์กหมายเลข 17 ในหมู่บ้านเพนทิดโพสต์ รัฐนิวยอร์ก
ทางหลวงหมายเลข 15 เป็นหนึ่งในระบบทางหลวงสหรัฐเดิมของปี ค.ศ. 1926
ซัยโตเมกาโลไวรัส

ซัยโตเมกาโลไวรัส  เป็นจีนัสหนึ่งของไวรัสในออร์เดอร์ Herpesvirales ซึ่งอยู่ในแฟมิลี Herpesviridae ซับแฟมิลี Betaherpesvirinae มีโฮสท์ธรรมชาติคือมนุษย์และลิง ปัจจุบันประกอบด้วยไวรัส 8 สปีชีส์ หนึ่งในนั้นคือฮิวแมนเฮอร์ปีส์ไวรัส 5 หรือฮิวแมนซัยโตเมกาโลไวรัส โรคที่เกิดจาก HHV-5 เช่น โมโนนิวคลีโอซิส ปอดอักเสบ เป็นต้น ส่วนใหญ่เรียกด้วยชื่อย่อว่า CMV
ฮิวแมนซัยโตเมกาโลไวรัส

ฮิวแมนซัยโตเมกาโลไวรัส  เป็นไวรัสสปีชีส์หนึ่งในจีนัส Cytomegalovirus ซึ่งอยู่ในแฟมิลี "Herpesviridae" เป็นไวรัสเฮอร์ปีส์ชนิดหนึ่ง เรียกชื่อย่อว่า HCMV หรือส่วนใหญ่เรียกสั้นๆ ว่า CMV มีอีกชื่อว่า ฮิวแมนเฮอร์ปีส์ไวรัส-5 (HHV-5)
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 56

ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 56  เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก–ตะวันตก ระยะทาง ในภาคกลางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศตะวันออกของทางหลวงเส้นนี้อยู่ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 71 ในเมืองแคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่อินเตอร์สเตต 25 บิสเนส ในเมืองสปริงเกอร์ รัฐนิวเม็กซิโก ส่วนใหญ่มีเส้นทางตามแซนตาเฟเทรล (Santa Fe Trail)
ชิน แท-ช็อล

ชิน แท-ช็อล (อักษรโรมัน: Sin Dae-cheol) เป็นอดีตนักจักรยานชาวเกาหลีใต้ เขาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และเอเชียนเกมส์ 1986
โยชิฮิโระ สึมูรายะ

โยชิฮิโระ สึมูรายะ (; โรมาจิ: "Tsumuraya Yoshihiro") เป็นอดีตนักจักรยานชาวญี่ปุ่น เขาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และเอเชียนเกมส์ 1986
อี จิน-อก

อี จิน-อก (อักษรโรมัน: Lee Jin-ok; เกาหลี: ; ฮันจา: ) เป็นอดีตนักจักรยานชาวเกาหลีใต้ เขาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 และเอเชียนเกมส์ 1986
ฮีโมโกลบิน อี

ฮีโมโกลบิน อี  เป็นฮีโมโกลบินผิดปกติชนิดหนึ่ง เกิดจากการมีการกลายพันธุ์ตำแหน่งเดียว (single point) ในโปรตีนสายเบตาของฮีโมโกลบิน กรดอะมิโนในตำแหน่งที่ 26 จากเดิมเป็นกลูตามิกกลายเป็นไลซีน พบได้บ่อยในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมไปถึงอินเดียตอนเหนือ และเอเชียตะวันออก แต่พบได้น้อยในพื้นที่อื่น สามารถตรวจพบได้ด้วยวิธีอิเลกโตรฟอเรซิส
การกลายพันธุ์แบบ βE นี้ ส่งผลต่อการแสดงออกของยีน β ทำให้เกิดจุดแบ่ง (splicing site) ขึ้นใหม่ใน mRNA ที่โคดอน 25-27 ของยีน β-globin กลไกนี้ทำให้ร่างกายมี β mRNA ที่ปกติน้อยลงเล็กน้อย และเกิดการสร้าง β mRNA ที่ผิดปกติขึ้น จำนวนเล็กน้อย อีกด้วย
ฮีโมโกลบินอี/เบต้าทาลัสซีเมีย.
ผู้ป่วยที่มีฮีโมโกลบินอี/เบต้าทาลัสซีเมีย จะได้รับยีนฮีโมโกลบินอีชุดหนึ่งจากพ่อหรือแม่คนหนึ่ง และยีนเบต้าทาลัสซีเมียจากอีกคนหนึ่ง ฮีโมโกลบินอี/เบต้าทาลัสซีเมียเป็นโรคที่มีอาการรุนแรง ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีวิธีรักษาให้หายขาด มีผู้ป่วยกว่าหนึ่งล้านคนทั่วโลก หากไม่ได้รับการรักษาผู้ป่วยอาจมีหัวใจวาย ตับโต กระดูกผิดปกติ และอื่นๆ
เฮโมโกลบินผิดปกติ

เฮโมโกลบินผิดปกติ หรือโรคเกิดจากเฮโมโกลบินผิดปกติ  เป็นความผิดปกติทางพันธุกรรมอย่างหนึ่งที่ทำให้โครงสร้างของสายโกลบินในโมเลกุลเฮโมโกลบินมีโครงสร้างผิดปกติไป ภาวะนี้ถ่ายทอดทางพันธุกรรมผ่านความผิดปกติของยีนเดี่ยว ส่วนใหญ่เป็นแบบออโตโซมลักษณะเด่นร่วม (co-dominant) ตัวอย่างของภาวะนี้ที่พบบ่อยทั่วโลกคือโรคเลือดจางแบบเม็ดเลือดแดงรูปเคียว ส่วนตัวอย่างที่พบบ่อยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศไทยคือทาลัสซีเมีย ประมาณการไว้ว่า 7% ของประชากรโลก (ประมาณ 420 ล้านคน) มียีนภาวะเฮโมโกลบินผิดปกติ ในจำนวนนี้ 60% ของทั้งหมด (และ 70% ของกลุ่มที่มีอาการ) อยู่ในทวีปแอฟริกา ภาวะนี้พบได้บ่อยกว่าในเชื้อชาติแอฟริกา เมดิเตอร์เรเนียน และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เด็กชายในชุดนอนลายทาง

เด็กชายในชุดนอนลายทาง  เป็นบทประพันธ์ในปี ค.ศ. 2006 ของนักเขียนชาวไอริช จอห์น บอยน์ ซึ่งบอยน์ทุ่มเทให้กับบทประพันธ์นี้มากและลงมือเขียนร่างแรกเสร็จภายใน 2 วันครึ่ง โดยเขาแทบไม่ได้หลับได้นอนจนกว่าบทประพันธ์จะสิ้นสุด ณ เดือนมีนาคม 2010 นวนิยายเรื่องนี้มียอดขายมากกว่า 5 ล้านเล่มทั่วโลก อีกทั้งในปี 2007 และ 2008 นวนิยายเรื่องนี้กลายเป็นนวนิยายที่ขายดีที่สุดของปีในสเปนและติดอันดับ 1 หนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์ เช่นเดียวกับในไอร์แลนด์ที่ติดอันดับ 1 ในชาร์ตหนังสือไอร์แลนด์นานถึง 57 สัปดาห์ บทประพันธ์เรื่องนี้ยังได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันในปี 2008
เนื้อเรื่อง.
บรูโน เด็กชายวัย 8 ขวบกับครอบครัวต้องย้ายจากบ้านหลังใหญ่โตในกรุงเบอร์ลิน มาอยู่บ้านหลังเล็ก ๆ นอกเมืองที่ถูกเรียกว่า "เอาท์วิธ" (Out-With, เสียงใกล้เคียงกับเอาชวิทซ์) ที่มีแต่ความเงียบเหงา เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอยู่ดี ๆ ต้องย้ายมาที่นี่ แม่ให้เหตุผลแต่เพียงว่าต้องย้ายตามงานของพ่อซึ่งเป็นนายทหารใหญ่ของกองทัพ ที่บ้านหลังใหม่นี้บรูโนไม่มีเพื่อนเลยเพราะละแวกนั้นไม่มีครอบครัวใดอาศัยอยู่ มีก็แต่ทหารที่เดินเข้าออกในบ้านบ่อยๆ แต่เมื่อบรูโนมองออกไปนอกหน้าต่างห้องนอน ก็สังเกตเห็นคนกลุ่มหนึ่งซึ่งเป็นผู้ชายทั้งหมดตั้งแต่เด็กจนแก่อาศัยอยู่นอกรั้วบ้านไกลออกไป คนเหล่านั้นสวมชุดนอนลายทางเหมือนกันหมด และต้องอาศัยอยู่แต่ภายในรั้ว
วันหนึ่งบรูโนตัดสินใจเดินไปสังเกตการณ์แถว ๆ รั้ว และพบกับ ชมูเอล ซึ่งนั่งอยู่ในรั้วอีกด้าน ทั้งคู่แตกต่างกันมาก บรูโนเป็นเด็กที่มีร่างกายสมบูรณ์ ช่างพูด ร่าเริง ขณะที่ชมูเอลเป็นเด็กเงียบขรึม หน้าตาเศร้าสร้อยและผ่ายผอม จากวันนั้นเป็นต้นมา บรูโนมักจะแอบไปพูดคุยกับชมูเอลพร้อมกับเอาอาหารและขนมไปให้ มิตรภาพริมรั้วของเด็กทั้งสองเริ่มงอกงามขึ้นเรื่อย ๆ ในสถานที่เหนือความคาดหมาย
การเชิดสิงโต

การเชิดสิงโต  เป็นประเพณีการเต้นรำอย่างหนึ่งในวัฒนธรรมจีนและประเทศอื่น ๆ ในทวีปเอเชียที่ผู้แสดงเลียนแบบการเคลื่อนไหวของสิงโตในชุดสิงโต การเชิดสิงโตปกติจะแสดงในเทศกาลตรุษจีนและในเทศกาลทางประเพณี วัฒนธรรม และศาสนาของชาวจีนอื่น ๆ การเชิดสิงโตอาจแสดงในโอกาสสำคัญ เช่น งานเปิดตัวธุรกิจ การเฉลิมฉลองในโอกาสพิเศษ หรืองานสมรส หรืออาจใช้เชิดชูเกียรติแขกพิเศษในชุมชนของชาวจีน
การเชิดสิงโตของจีนมักมีผู้สับสนกับการเชิดมังกร ความแตกต่างคือสิงโตต้องใช้นักเต้นสองคน ในขณะที่มังกรต้องใช้คนหลายคน ในการเชิดสิงโต ใบหน้าของผู้แสดงจะแสดงให้เห็นเป็นครั้งคราว เนื่องจากพวกเขาอยู่ภายในตัวสิงโต ในการเชิดมังกร ใบหน้าของผู้แสดงจะแสดงให้เห็นได้ง่ายเนื่องจากมังกรจะยึดอยู่กับเสา การเคลื่อนไหวพื้นฐานในการเชิดสิงโตพบได้ในศิลปะการป้องกันตัวของจีนหลายแขนง
การเชิดสิงโตของจีนมีสองรูปแบบหลัก คือ สิงโตเหนือและสิงโตใต้ การแสดงทั้งสองรูปแบบพบได้ทั่วไปในประเทศจีน แต่ที่อื่นในโลกมักพบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ การเชิดสิงโตแบบใต้มีมากกว่าเนื่องจากได้รับการเผยแพร่โดยชุมชนจีนพลัดถิ่นซึ่งส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดจากจีนตอนใต้ การเชิดสิงโตรูปแบบอื่น ๆ อาจพบในประเทศญี่ปุ่น เกาหลี ทิเบต และเวียดนาม การเชิดสิงโตอีกรูปแบบหนึ่งมีในวัฒนธรรมอินโดนีเซีย แต่เป็นประเพณีที่แตกต่างไปและอาจเรียกว่าซีงาบารง
การตรวจเชิงกราน

การตรวจเชิงกราน, การตรวจช่องคลอด หรือนิยมเรียกว่าการตรวจภายใน เป็นการตรวจอวัยวะเชิงกรานของหญิง แบ่งกว้าง ๆ เป็นการตรวจภายนอกและการตรวจภายใน 
ในเดือนกรกฎาคม 2557 วิทยาลัยแพทย์อเมริกา (ACP) ออกแนวทางไม่แนะนำการตรวจเชิงกรานเพื่อตรวจคัดโรคในหญิงผู้ใหญ่ไม่ตั้งครรภ์ไม่มีอาการ (แนวทางนี้ไม่พิจารณาการทดสอบแพป) ACP กล่าวว่าไม่มีหลักฐานประโยชน์สนับสนุนการตรวจ แต่มีหลักฐานอันตราย ซึ่งรวมความอึดอัดและการผ่าตัดที่ไม่จำเป็น อันนี้เป็นการแนะนำอย่างเข้ม (strong recommendation) โดยยึดหลักฐานคุณภาพปานกลาง แต่วิทยาลัยสูติแพทย์และนรีแพทย์อเมริกา (ACOG) ไม่เห็นด้วย แม้พวกเขาตอบรับว่าการตรวจเชิงกรานประจำปีเป็นประจำนั้นไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์สนับสนุน แต่ได้รับการสนับสนุนจากประสบการณ์ทางคลินิกของนรีแพทย์ที่รักษาผู้ป่วย การตรวจเชิงกรานเป็นโอกาสให้นรีแพทย์ทราบปัญหาอย่างการกลั้นไม่อยู่และความผิดปกติทางเพศ และอภิปรายความกังวลของผู้ป่วยโดยทั่วไป
การตรวจ.
การตรวจภายนอก.
การตรวจภายนอกมีการดูกายวิภาค รอยโรคผิวหนัง และการคลำบริเวณท้อง
ความไม่สบาย.
การตรวจนี้ไม่ควรให้รู้สึกอึดอัดมากเกิน แต่หญิงที่มีการติดเชื้อของช่องคลอดหรืออาการช่องคลอดหดเกร็งอาจรู้สึกเจ็บเมื่อสอดเครื่องถ่างตรวจ การใช้เครื่องถ่างตรวจขนาดเล็กสุดอาจช่วย ระหว่างการตรวจสองมือ การคลำรังไข่อาจเจ็บได้ การทดสอบแพปอาจทำให้เกิดอาการเกร็งบ้างเช่นกัน
นอแว

นอแว  เป็นเมืองประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำวิสวา อยู่ในเขตจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช มีเนื้อที่ทั้งหมด 3.57 ตารางกิโลเมตร มีประชากรทั้งหมด 6,252 คน เมืองได้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1185 โดยซอเบียสวัฟที่ 1 ดยุคแห่งพอเมอเรเนีย
ชญิน

ชญิน  เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศโปแลนด์ อย่ในเขตจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช ถูกสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 มีเนื้อที่ทั้งหมด 8.35 ตารางกิโลเมตร ระดับความสูง 85 เมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 14,052 คน การแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 1 เมืองได้ถูกรวมเข้ากับราชอาณาจักรปรัสเซีย ในช่วง ค.ศ. 1772
อาซาฮิบรอดแคสติงคอร์ปอเรชัน

อาซาฮิบรอดแคสติงกรุปโฮลดิงส์คอร์ปอเรชัน (; โรมาจิ: "Asahi Hōsō Kabushiki-gaisha"; ; ชื่อย่อ: ABC) เป็นกลุ่มบริษัทแพร่สัญญาณของประเทศญี่ปุ่น สำนักงานตั้งที่โอซากะ มีเขตพื้นที่ให้บริการในเขตพื้นที่คันไซ
ประวัติ.
ABC จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2494 มีที่ทำการแรกเริ่มที่เขตคิตะ โดยได้จัดตั้งสถานีวิทยุกระจายเสียงขึ้นมาก่อน ซึ่งได้เริ่มกระจายเสียงเป็นวันแรกเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ที่ความถี่ 1010 กิโลไซเคิล (ภายหลังในปี พ.ศ. 2521 ได้เปลี่ยนความถี่เป็น 1008 กิโลเฮิร์ตซ์ จนถึงปัจจุบัน) ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2499 ได้เริ่มออกอากาศสถานีโทรทัศน์ โดยแต่เดิมนั้นใช้ชื่อว่า สถานีโทรทัศน์โอซากะ (OTV) ใช้สัญญาณเรียกขาน JOBX-TV ออกอากาศทางช่องสัญญาณที่ 6 ซึ่งเป็นความร่วมมือกับ นิวเจแปนบรอดแคสติง (NJB ปัจจุบันคือ ไมนิจิบรอดแคสติงซิสเตม (MBS)) ต่อมาอีก 3 ปีให้หลัง (พ.ศ. 2502) ABC ก็ได้ซื้อกิจการ OTV และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น สถานีโทรทัศน์อาซาฮิโอซากะ (朝日放送大阪テレビ, ABC-OTV)
ในปี พ.ศ. 2552 ได้ย้ายสำนักงานไปยังเขตฟูกูชิมะ ที่สร้างขึ้นมาใหม่ หลังจากที่ที่ทำการเก่ามีอายุ 58 ปี
การออกอากาศ.
วิทยุ.
บริหารโดย เอบีซีเรดิโอ (朝日放送ラジオ株式会社)
โทรทัศน์.
บริหารโดย เอบีซีทีวี (朝日放送テレビ株式会社)
ลิปนอ

ลิปนอ  เป็นเมืองทางตอนกลางของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช ห่างจากเมืองทอรูน ประมาณ 40 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 10.99 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 14,834 คน
พิพิธภัณฑ์ผ้า ป้าดา

บ้านไร่ไผ่งามตั้งอยู่ที่ 105 หมู่ 8 เชียงใหม่-ฮอด ตำบลสบเตี๊ยะ อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ บ้านหลังนี้เคยเป็นบ้านของแสงดา บัณสิทธิ์ (ป้าดา) ศิลปินแห่งชาติ ปัจจุบันสถานที่นี้ก็ได้มอบให้สถาบันการศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่เป็นผู้ดูแลและรวบรวมผ้าฝ้ายที่ย้อมจากสีธรรมชาติเป็นจำนวนมาก แต่ในบริเวณบ้านก็ยังคงมีแม่บ้านที่ทำการทอผ้าตามปกติด้วยวิธีการเดียวกันกับตอนที่คุณป้าแสงดาทอผ้าขึ้นมาในตอนที่ท่านยังมีชีวิต ทำให้ผู้ไปเยือนสามารถศึกษาได้ทั้งเรื่องการทอผ้าฝ้ายสีธรรมชาติและความเป็นอยู่ของคนในอดีต
ประวัติ.
ก่อนที่จะมาเป็นบ้านไร่ไผ่งามนั้นที่นี้เคยเป็นคุ้มเก่าของเจ้าแก้วนวรัฐเจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่ในสมัยนั้น ก่อนที่จะถูกขายให้นายดาบมาลัย บัณสิทธิ์หรือสามีของคุณป้าแสงดา ด้วยเพราะลูกชายของผู้ครองนครเชียงใหม่รู้จักและสนิทสนมกับนายดาบมาลัยเป็นอย่างดี คุณป้าแสงดาอยู่บ้านหลังนี้ส่วนใหญ่ก็จะทำการทอผ้าและถึงแม้สามีจะไม่เห็นด้วยกับเรื่องการทอผ้าขาย แต่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองผ้าทอเป็นสิ่งที่ขาดแคลนมากจึงทำให้ป้าแสงดาสามารถขายผ้าทอได้มากขึ้น จนเมื่อ พ.ศ. 2503 นายดาบมาลัย บัณสิทธิ์ก็ถึงแก่กรรม คุณป้าแสงดาจึงนำเงินที่เก็บสะสมมาซื้อกี่ทอผ้าและเริ่มชักชวนแม่บ้านให้มาช่วยกันทอผ้า ด้วยฝีมือและความพยายามของคุณป้าแสงดาทำให้ผ้าทอของท่านมีชื่อเสียงและตัวคุณป้าแสงดาก็ยังได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ ในปี พ.ศ.2529
การเดินทาง.
ใช้เส้นทางสายเชียงใหม่-ฮอด เมื่อถึง กม.68-69 ให้เลี้ยวซ้ายเข้าไป 500 ม. สามารถเดินทางโดยรถประจำทาง คือนั่งรถโดยสารสายเชียงใหม่-จอมทอง-ฮอด โดยลงที่ปากทาง แล้วเดินเข้าไปอีก 1 กม. ก็ถึงบ้านไร่ไผ่งาม พิพิธภัณฑ์ผ้าป้าแสงดา
อูยัสต์

อูยัสต์  เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ ในเขตจังหวัดออปอแล มีเนื้อที่ทั้งหมด 14.69 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ 2006 มีประชากร 1,652 คน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ประเทศเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมืองในปี ค.ศ. 1936-1945
นามึสวุฟ

นามึสวุฟ  เป็นเมืองทางตะวันตก ของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดออปอแล มีเนื้อที่ทั้งหมด 22.62 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ 2008 มีประชากร 16,297 คน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมืองในปี ค.ศ. 1939-1945
กีแยตช์

กีแยตช์  เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดออปอแล ห่างจากเมืองกวุปต์ชึตแซ 20 กิโลเมตร และมีพรมแดนติดกับสาธารณรัฐเช็ก มีเนื้อที่ 18.87 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2007 มีประชากร 6,366 คน
เขตอาเบโนะ

เขตอาเบโนะ  เป็นหนึ่งใน 24 เขตของนครโอซากะ จังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น อยู่ทางตอนใต้ของเมืองโอซากะ มีประชากรกว่า 107,000 คน เขตอาเบโนะยังเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของชาร์ป คอร์ปอเรชั่น อีกด้วย
จาวอชึตแซ

จาวอชึตแซ  เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ ห่างจากเมืองกีแยลต์แซ 60 กิโลเมตร ในเขตจังหวัดชฟีแยนตือ-กชึช มีเนื้อที่ 1.91 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 1,068 คน ในปี ค.ศ. 1894 เมืองได้เกิดการระบาดของอหิวาตกโรค ส่งผลให้ประชากรเสียชีวิต 126 คน
จาวอชึน

จาวอชึน  เป็นเมืองในจังหวัดวุช ประเทศโปแลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1412 มีเนื้อที่ 4.94 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 6,276 คน (ค.ศ. 2016) ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมืองช่วงเดือนกันยายน ค.ศ. 1939-1945
เจาดอวอ

เจาดอวอ ([d͡ʑau̯ˈdɔvɔ]) เป็นเมืองทางภาคกลางตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ ภายในเขตจังหวัดวาร์เมีย-มาซูรือ เมืองก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 14 มีเนื้อที่ 13.35 ตารางกิโลเมตร และใน ค.ศ. 2006 มีประชากร 20,824 คน
กอลุป-ดอบชึญ

กอลุป-ดอบชึญ  เป็นเมืองทางตอนกลางของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดกูยาวือ-ปอมอแช มีเนื้อที่ 7.50 ตารางกิโลเมตร และในปี ค.ศ. 2013 มีประชากร 13,060 คน
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2549

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 225 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 61 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร โดยในปีนี้ได้เกิดเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ รวมถึงมีพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และเกิดการทวีความรุนแรงของวิกฤตการทางการเมืองไทยในช่วงปี พ.ศ. 2548 - 2549 ซึ่งทำให้เกิดการรัฐประหารขึ้นเมื่อวันที่ 19 กันยายน
เหตุการณ์.
สิงหาคม.
25 สิงหาคม-สุรยุทธ์ จุลานนท์ รักษาการนายกรัฐมนตรีได้ขณะนั้น ได้แบนเกม เนื่องจากมีความรุนแรงมีภาพลามกอนาจารภายในตัวเกม
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2475

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2475 (ค.ศ. 1932) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 151 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นปีที่ 8 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และนับเป็นปี พ.ศ. 2474 (1 มกราคม - 31 มีนาคม) และ 2475 (1 เมษายน - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน ปีนี้เป็นปีที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของประเทศไทย ซึ่งเป็นปีที่มีการยกเลิกระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์โดยคณะราษฎร ในวันที่ 24 มิถุนายน
ยัสต์แชมบีแย-ซดรุย

ยัสต์แชมบีแย-ซดรุย ([jasˈtʂɛmbʲɛ ˈzdruj] ; , เดิมเรียกว่า) เป็นเมืองในเขตจังหวัดชล็อนสก์ทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ มีเนื้อที่ 85.44 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 92,105 คน ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เมืองนี้มีชื่อเสียงในเรื่องน้ำพุร้อน
เมืองพี่น้อง.
ยัสต์แชมบีแย-ซดรุยเป็นเมืองพี่น้องกับเมืองดังนี้:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>