pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ทับสมิงคลา

ทับสมิงคลา เป็นภาพยนตร์ไทย ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. พากย์สด จากบทประพันธ์และบทภาพยนตร์ของ เศก ดุสิต สร้างโดยบริษัทวชิรนทร์ภาพยนตร์ที่มิตร ชัยบัญชาร่วมเปิดบริษัทกับเพื่อน และซื้อลิขสิทธิ์ อินทรีแดงตอนที่ 6 คือ "ทับสมิงคลา" กำกับการแสดงโดย วิน วันชัย นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชาและอมรา อัศวนนท์ และได้เศก ดุสิตมาทำหน้าที่เขียนบทภาพยนตร์ชุดนี้เป็นครั้งแรก ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ที่โรงภาพยนตร์เอ็มไพร์ ประสบความสำเร็จในด้านรายได้เกินกว่าหนึ่งล้านบาท ปัจจุบันมีการค้นพบกากฟิล์มทั้งสิ้น 3 ม้วนของภาพยนตร์เรื่อง อินทรีแดง ตอน ทับสมิงคลา โดย คุณมนัส กิ่งจันทร์ จากช่องยูทูบ "ชุมทางหนังไทย" และคณะได้บังเอิญค้นพบกากฟิล์มจากม้วนหนังกว่า 100 ม้วนซึ่งรับมอบจาก คุณสาคร เขจรนิตย์ อดีตเจ้าของบริการฉายหนัง รุ่งนครหนังบ้านเฮา อำเภอนามน จังหวัดกาฬสินธุ์ เมื่อวันเสาร์ที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2565 ซึ่งกากฟิล์มผ่านการฉายอย่างหนักจนเกิดความเสียหาย แต่ยังสามารถฉายได้จนจบเรื่องขาดเพียงบทพากย์หนังที่ยังหาไม่ได้ ในการรับมอบฟิล์มครั้งนี้นอกจากจะได้พบกับกากฟิล์มภาพยนตร์เรื่อง อินทรีแดง ตอน ทับสมิงคลา แล้วทางคณะยังได้ค้นพบกากฟิล์มของภาพยนตร์เรื่อง วิมานไฟ ฉบับปี พ.ศ. 2512 ซึ่งอาจจะเป็นกากฟิล์มหนังแบบเต็มเรื่อง และ กากฟิล์ม 16 มม. พากย์เสียงในฟิล์มของภาพยนตร์เรื่อง เพชรพระอุมา ซึ่งเป็นหนัง 35 มม. ซูเปอร์สโคป พากย์เสียงในฟิล์ม แต่ค้นพบเพียงแค่ม้วนเดียว
ภาพยนตร์มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับอินทรีแดงที่ตามล่าทำลายล้างแก๊งงูทับสมิงคลา ไปพร้อมกับ ร้อยเอก เทอด ธรรมรักษ์ (อนุชา รัตนมาลย์) และนักสืบสาวจากฮ่องกง ลี่หยิน (น้ำเงิน บุญหนัก) โดยมีพร ไพโรจน์ รับบทหมวดชาติเหมือนเดิม แต่ผู้รับบทเป็นสารวัตรมนตรีคือ จรูญ สินธุเศรษฐ์
อวสานอินทรีแดง

อวสานอินทรีแดง เป็นภาพยนตร์ไทย ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. พากย์สด จากบทประพันธ์ของเศก ดุสิต โดย ดุสิตภาพยนตร์ แดน กฤษดา อำนวยการสร้าง ครูเนรมิต กำกับการแสดง มิตร ชัยบัญชา รับบท อินทรีแดง คู่กับ เพชรา เชาวราษฎร์ ฉายครั้งแรกวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2506 ที่โรงภาพยนตร์ ศาลาเฉลิมกรุง 
เรื่อง.
เรื่องราวของ อินทรีแดง หรือ โรม ฤทธิไกร (มิตร ชัยบัญชา) ที่ต้องเผชิญหน้ากับองค์กรร้ายนามว่า โบว์ดำ ซึ่งมี นายรำเพย พัฒนา เป็นหัวหน้าใหญ่อีกทั้งยังต้องหลบหนีการจับกุมของ สารวัตรมนตรี เสรีกุล (จรูญ สินธุเศรษฐ์) และ หมวดชาติ วุฒิไกร (พร ไพโรจน์) รวมถึง ธำรงค์ จันทร์ฉาย (ประจวบ ฤกษ์ยามดี) นักสืบที่จบจากสกอตแลนด์ยาร์ดซึ่งมีความแค้นส่วนตัวกับอินทรีแดงเพราะแค้นใจที่อินทรีแดงบุกเข้าไปยังบ้านนายอำนวยอาของเขาที่เป็นพวกโบว์ดำ นอกจากนี้ยังต้องแย่งชิงฟิล์มจาก พงษ์ (สีเทา) ช่างภาพหนังสือพิมพ์ที่บังเอิญถ่ายภาพโรมตอนสวมชุดอินทรีแดงและไม่สวมหน้ากากซึ่งองค์กรโบว์ดำก็ต้องการฟิล์มสำคัญม้วนนี้เช่นกัน
ในที่สุดโรมในคราบอินทรีแดง วาสนา (เพชรา เชาวราษฎร์) สุนทรี (เยาวเรศ นิศากร) น้องสาวของธำรงค์ โฉมฉาย (ปรียา รุ่งเรือง) อดีตสมาชิกคนหนึ่งขององค์กร ติงหยง สมาชิกขององค์กร รวมถึงนักสืบธำรงค์และตำรวจก็สามารถกวาดล้างองค์กรโบว์ดำได้สำเร็จพร้อมกับการประกาศยุติบทบาทอินทรีแดงของโรมและเฉลยความจริงว่าตัวเองคือ ร้อยตำรวจโท โรม ฤทธิไกร ส่วนฟิล์มเจ้าปัญหาเมื่อล้างออกมากลายเป็นเพียงฟิล์มธรรมดาเท่านั้น
สวรรค์เบี่ยง

สวรรค์เบี่ยง เป็นบทประพันธ์ของ กฤษณาว อโศกสิน ตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ลงในนิตยสารแม่ศรีเรือน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508-2510 ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์อีกหลายต่อหลายครั้ง โดยครั้งแรกในรูปแบบภาพยนตร์ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา กับ เพชรา เชาวราษฎร์ ออกฉายเมื่อปี 2513 และต่อมาถูกนำมาสร้างเป็นละคร ในปี 2514 ทางช่อง 4 (สายัณห์ จันทรวิบูลย์ กับ นันทวัน เมฆใหญ่) ในปี 2521 ทางช่อง 9 (อัศวิน รัตนประชา กับ เดือนเต็ม สาลิตุล) ในปี 2531 ทางช่อง 7 (ยุรนันท์ ภมรมนตรี กับ มนฤดี ยมาภัย) ในปี 2541 ทางช่อง 7 (ดนุพร ปุณณกันต์ กับ สุวนันท์ ปุณณกันต์) และในปี 2551 ทางช่อง 3 (ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ กับ แอน ทองประสม) 
ภาพยนตร์.
ฉบับภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์ 16 มม. กำกับการแสดงโดย อดิสรณ์ (อดุลย์ ดุลยรัตน์) อำนวยการสร้างโดย วิเชียร สงวนไทย สร้างโดย พงศ์ไทยภาพยนตร์ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, เพชรา เชาวราษฎร์, เมตตา รุ่งรัตน์, ประจวบ ฤกษ์ยามดี, สมควร กระจ่างศาสตร์, ปริม ประภาพร ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 ที่โรงภาพยนตร์เอ็มไพร์ 
ละครโทรทัศน์.
ละครเรื่อง "สวรรค์เบี่ยง" ถูกทำเป็นละครครั้งแรกในปี พ.ศ. 2514 แสดงโดย สายัณห์ จันทรวิบูลย์, นันทวัน เมฆใหญ่, เมตตา รุ่งรัตน์, อดุลย์ ดุลยรัตน์, สะอาด เปี่ยมพงษ์ศานต์, สุประวัติ ปัทมสูต ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 กลับมาทำเป็นละครอีกครั้งนำแสดงโดย ยุรนันท์ ภมรมนตรี และ มนฤดี ยมาภัย ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมาก มีผู้สนับสนุนโฆษณามากมาย จนผู้ชมโทรศัพท์มาต่อว่า ว่าทำไมโฆษณาเยอะ และเป็นเหตุให้คณะกรรมการบริหารวิทยุและโทรทัศน์ตั้งกฎเกณฑ์ละครครึ่งชั่วโมง มีโฆษณาได้ 5 นาที 
ส่วนในปี พ.ศ. 2551 ก็ได้รับความนิยมอย่างมากมีรายงานเรตติ้งเฉลี่ยจากนีลเส็น ตลอดทั้งเรื่องอยู่ที่ 14.6 และเรตติ้งสูงสุดที่ 21.7 กับตอนอวสานของละครเรื่องนี้ ละครเรื่องนี้ยังได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ หรือ เทเลวิชั่น โกลด์ อวอร์ดส ครั้งที่ 23 ได้รับรางวัลในสาขาผู้กำกับโทรทัศน์ดีเด่น (อำไพพร จิตต์ไม่งง) รางวัลดาราสนับสนุนชายดีเด่น (ดิลก ทองวัฒนา) รางวัลดารานำชายดีเด่น (ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์)
แฮลเซี่ยน (เพลงออร์บิทัล)

แฮลเซี่ยน (Halcyon) เป็น ซิงเกิลของวงออร์บิทัล ออกจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2535 ร่วมกับแซมเปิลเพลงของ เคิร์สตี้ ฮอว์คชอว์ ใช้แซมเปิลเพลง "It's a Fine Day" ของ Opus III ในปี 1992 ซึ่งเป็นเพลงของ เคิร์สตี้ ฮอว์คชอว์ด้วย และอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงของวงออร์บิทัลด้วย ในอัลบั้ม Work 1989-2002 
ภายหลังได้มีการบันทึกเสียงใหม่อีกครั้งและออกจำหน่ายใหม่ในปี พ.ศ. 2536 โดยใช้ชื่อว่า "แฮลเซี่ยน + ออน + ออน" ("Halcyon + on + on") บรรจุในผลงานอัลบั้มของออร์บิทัลชุดบราวน์อัลบั้ม (Brown Album) และยังเป็น เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง นักสู้เหนือมนุษย์ (Mortal Kombat) ในปี 1995 และ ภาพยนตร์เรื่องแฮกเกอร์ส์ (Hackers) เป็นต้น
มิวสิกวิดีโอ.
ส่วนมิวสิกวิดีโอก็จะเป็นมิวสิกวิดีโอโดยจะเพลงแฮลเซี่ยนฉบับ 1992 เกี่ยวกับแม่บ้านวัยกลางที่กำลังล้างจานอยู่ห้องครัว และเธอก็ได้ทิ้งกระเป๋าเล็กใส่ในอ่างล้างจาน ตอนที่กำลังค้นหาจดหมายเธอก็ได้หันไปมองอ่างล้างจานเธอก็เห็นเด็กอยู่ตรงข้างๆอ่างล้างจานแล้วเธอก็ได้เอาแต่มองและยิ้มใส่อางล้างจานและเธอก็ได้เห็นคนอยู่ในอ่างล้างจานเธอก็ตกใจแล้วคนในอ่างก็ออกมาแล้วก็ได้เอาของอัดใส่อ่างไปเรื่อยๆ สูดท้ายแล้ว ก็หัวเราะ และ ทำหน้าเศร้า
อะเลคซันดร์ โซลเซนิตซิน

อะเลคซันดร์ อีซาเยวิช โซลเซนิตซิน เป็นนักเขียนนวนิยาย, นักเขียนบทละคร และ นักประวัติศาสตร์คนสำคัญชาวรัสเซีย โซลเซนิตซิน
งานเขียนของโซลเซนิตซินทำให้โลกทราบถึงความทารุณของระบบค่ายแรงงานกูลัก (Gulag) ในสหภาพโซเวียตโดยเฉพาะในเรื่อง "The Gulag Archipelago"  และ "One Day in the Life of Ivan Denisovich"  ซึ่งเป็นงานสองชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดของโซลเซนิตซิน งานเขียนอันสำคัญเหล่านี้เป็นผลทำให้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1970 หลังจากนั้นโซลเซนิตซินก็ลี้ภัยจากสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1974 ต่อมาในปี ค.ศ. 1983 โซลเซนิตซินก็ได้รับรางวัลเทมเพิลทัน โซลเซนิตซินกลับไปรัสเซียในปี ค.ศ. 1994
ฟังก์ชันจำนวนเต็มใกล้สุด

ฟังก์ชันจำนวนเต็มใกล้สุด  คือฟังก์ชันที่ให้ค่าจำนวนเต็มสำหรับจำนวนจริง "x" ใด ๆ เขียนสัญกรณ์แทนได้หลายอย่างเช่น ["x"] , ||"x"|| , ⌊"x"⌉, nint ("x"), หรือ round ("x") เป็นต้น และเพื่อไม่ให้เกิดความกำกวมเมื่อดำเนินการบนจำนวนเต็มครึ่ง (จำนวนเต็มที่บวก 0.5) ฟังก์ชันนี้จึงนิยามให้มีค่าไปยังจำนวนคู่ที่ใกล้เคียงที่สุด ตัวอย่างในกรณีนี้เช่น
ฟังก์ชันนี้สามารถขยายแนวคิดไปบนจำนวนเชิงซ้อน เป็นการใช้ฟังก์ชันนี้กับส่วนจริงและส่วนจินตภาพพร้อมกัน เช่นจำนวนเชิงซ้อน #เปลี่ยนทาง เมื่อ "a" และ "b" เป็นจำนวนจริง เราจะได้ว่า #เปลี่ยนทาง 
ฟังก์ชันนี้เป็นแนวปฏิบัติทางเลขคณิตของการปัดเศษ โดยเฉพาะการปัดเศษเลขคู่ (round-to-even)
โกลด์แฟรป

โกลด์แฟรป  เป็นวงดนตรีอีเลกโทรนิกจากอังกฤษ ก่อตั้งในลอนดอน ตั้งแต่ พ.ศ. 2542 ประกอบด้วยสมาชิกด้วย อลิสัน โกลด์แฟรป (ร้องนำ / ซินธิไซเซอร์) และ วิล เกรโกรี (ซินธิไซเซอร์) โดยมีอัลบั้มแรกคือ Felt Mountain และ Black Cherry
อาร์เทอร์ รูบินสไตน์

อาร์เทอร์ รูบินสไตน์ เคบีอี (28 มกราคม ค.ศ. 1887 - 20 ธันวาคม ค.ศ. 1982) นักเปียโนชาวยิว-อเมริกัน มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ มีผลงานการเล่นดนตรีกับผลงานของคีตกวีจำนวนมาก ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในนักดนตรีที่ยิ่งใหญ่แห่งศตวรรษที่ 20 
อาร์เทอร์ รูบินสไตน์เกิดที่ชุมชนชาวยิวในเมือง Łódź ทางตอนกลางของโปแลนด์ เริ่มหัดเล่นเปียโดนตั้งแต่อายุ 4 ปี โดยเข้าชั้นเรียนในวอร์ซอ จากนั้นย้ายไปเรียนต่อที่เบอร์ลิน ได้ออกแสดงครั้งแรกกับวงเบอร์ลินฟิลฮาร์โมนิกเมื่ออายุ 13 ปี จากนั้นได้ศึกษาต่อเพิ่มเติมกับคาร์ล ไฮน์ริก บาร์ท นักไวโอลินที่เคยร่วมงานกับ ฟรานซ์ ลิซท์ โจเซฟ โจอาคิม ฮานส์ ฟอน บูโลว และโยฮันเนส บราห์ม
รูบินสไตน์ออกตระเวนแสดงในสหรัฐอเมริกา ออสเตรีย อิตาลี รัสเซีย และอังกฤษ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเขาใช้ชีวิตอยู่ในลอนดอน ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองใช้ชีวิตอยู่ในสหรัฐอเมริกาจนได้รับสัญชาติอเมริกันในปี 1946 
รูบินสไตน์เสียชีวิตในวัย 95 ปีที่เจนีวา สวิตเซอร์แลนด์ ร่างของเขาถูกเผา และฝังเถ้ากระดูกไว้ที่เยรูซาเลม
ซามูเอล เบ็คเค็ทท์

ซามูเอล เบ็คเค็ทท์  (13 เมษายน ค.ศ. 1906 - 22 ธันวาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักเขียนนวนิยาย, นักเขียนเรื่องสั้น, นักเขียนบทละคร, นักเขียนบทความ และ กวีคนสำคัญชาวไอริช งานของเบ็คเค็ทท์ที่แสดงภาพพจน์อันมืดมนของวัฒนธรรมของมนุษย์ทั้งอย่างเป็นทางการและในทางปรัชญาค่อยกลายมาที่มีลักษณะเป็นงานจุลนิยม (minimalism) มากขึ้นต่อมา
ขณะที่เป็นลูกศิษย์ ผู้ช่วย และเพื่อนของเจมส์ จอยซ์ เบ็คเค็ทท์ถือว่าเป็นหนึ่งในนักเขียนแบบสมัยใหม่นิยมคนสุดท้ายผู้เป็นแรงบันดาลใจให้แก่นักเขียนหลายคนต่อมา และบางครั้งก็ถือว่าเป็นนักเขียนคนแรกของสมัยใหม่นิยมสมัยหลัง (Postmodernism) นอกจากก็ยังถือกันว่าเบ็คเค็ทท์เป็นนักเขียนคนสำคัญคนหนึ่งของลักษณะการเขียนที่มาร์ติน เอสส์ลิน (Martin Esslin) เรียกว่า "ละครแปลกวิสัย" (Theatre of the Absurd) ซึ่งทำให้เบ็คเค็ทท์กลายเป็นนักเขียนผู้มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20
เบ็คเค็ทท์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1969 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1989 ด้วยโรคระบบการหายใจ
งานเขียน.
บทละคร.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ร้อยแก้ว.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
บิวติฟูล์ไลอาร์

"บิวติฟูล์ไลอาร์"  คือเพลงของบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องเพลงอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน และชาคีร่า นักร้องเพลงลาตินป็อปชาวโคลอมเบียน ซึ่งได้เขียนขึ้นโดย โนวส์, Amanda Ghost, Ian Dench, และ สมาชิกของ Stargate นั่นคือ Mikkel S. Eriksen และ Tor Erik Hermansen และผลิตขึ้นโดย Stargate และโนวส์สำหรับการวางจำหน่ายอัลบั้มเดี่ยวชุดสองของเธอ "บี'เดย์" อีกครั้ง และก็ได้มีฉบับมิกซ์เป็นภาษาสเปนและอังกฤษโดยใช้ชื่อว่า "Bello Embustero"
"บิวติฟูล์ไลอาร์" เป็นเพลงแรกที่วางจำหน่ายจากอัลบั้มบี'เดย์ ฉบับดีลักซ์ เพลงนี้ได้มีการเคลื่อนไหวใหญ่ที่สุดบนชาร์ต"บิลบอร์ด" ฮอต 100 จนถึงปี 2550 และได้รับรางวัลเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส ประจำปี 2550 สาขา Most EarthShattering Collaboration ในปี 2551 เพลงนี้ได้รับรางวัล Ivor Novello Awards สำหรับเพลงบริติชที่มียอดขายสูงที่สุด
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี

ชาวอเมริกันเชื้อสายฮังการี  คือประชาชนชาวอเมริกันที่สืบเชื้อสายมาจากชาวฮังการี ชาวฮังการีลี้ภัยไปยังสหรัฐอเมริกาหลังจาก การรุกรานของโซเวียต (Hungarian Revolution) ในปี ค.ศ. 1956 และระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และ การล้างชาติโดยนาซี ในจำนวนนั้นมีจำนวนมากที่เป็นชาวยิว
ประวัติ.
ชาวฮังการีเป็นส่วนหนึ่งของชาวอเมริกันมาตั้งแต่เมื่อชายยุโรปเริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานในโลกใหม่ เช่น Michael de Kovats ผู้ก่อตั้งกองทหารม้าแห่งสหรัฐอเมริกาที่มีบทบาทในการปฏิวัติอเมริกา ตั้งแต่นั้นมาชาวฮังการีก็อพยพไปตั้งหลักแหล่งในสหรัฐอเมริกาอย่างสม่ำเสมอ แต่การอพยพใหญ่ที่สำคัญก็มีเกิดขึ้นเป็นบางครั้ง
ชาวยิวอเมริกัน

ชาวอเมริกันเชื้อสายยิว  คือประชาชนชาวอเมริกันที่สืบเชื้อสายมาจากชาวยิวหรือชาวยิวที่พำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกาในฐานะคนต่างด้าว สหรัฐอเมริกาเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชาวยิวที่ใหญ่เป็นที่สองของโลกรองจากอิสราเอลขึ้นอยู่กับคำจำกัดคความทางศาสนา (ชาวยิวโดยเชื้อชาติ vs ชาวยิวโดยเชื้อชาติและศาสนา) และสถิติของจำนวนประชากรต่างๆ ประชากรชาวอเมริกันเชื้อสายยิวประมาณว่ามีด้วยกันทั้งหมดประมาณ 5,128,000 คน หรือ 1.7% ของประชากรอเมริกันทั้งหมด ในปี ค.ศ. 2007 (301,621,000 คน) แต่จำนวนอาจจะสูงถึง 6,444,000 คน หรือ 2.2% ในขณะที่สถิติของสำนักงานสถิติกลางของจำนวนประชากรอิสราเอลประมาณว่าเป็นจำนวน 5,435,800 คนในปี ค.ศ. 2007 (75.7% ของประชากรโดยทั่วไป)
ชาวยิวในสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่เป็นชาวยิวอัชเคนาซิที่อพยพมาจากยุโรปกลาง และ ยุโรปตะวันออกและผู้สืบเชื้อสาย นอกจากนั้นก็ยังมีกลุ่มชนชาวยิวสาขาต่างๆ (Jewish ethnic divisions) ที่รวมทั้งมิซราฮิ และ เซฟาร์ดี ฉะนั้นชาวยิวในสหรัฐอเมริกาจึงมีด้วยกันหลายวัฒนธรรมและสาขาของศาสนาตั้งแต่ออร์ธอด็อกซ์ฮาเรดีไปจนถึงผู้ใช้ชีวิตในสังคมที่ไม่เกี่ยวข้องกับศาสนา หรือชาวยิวที่เป็นยิวโดยเชื้อชาติเท่านั้นโดยไม่นับถือศาสนาใด
สุพิน เมหตา

สุพิน เมหตา เป็นนักไวโอลิน นักร้องโทนเสียงเทเนอร์ และผู้อำนวยเพลงดนตรีคลาสสิกชาวอินเดีย มีชื่อเสียงในระดับโลกในฐานะผู้กำกับดนตรีและผู้อำนวยเพลงหลักของวงนิวยอร์กฟิลฮาร์โมนิก ตั้งแต่ปีค.ศ. 1978 ถึงค.ศ. 1991
เมห์ธาเกิดในครอบครัวชาวอินเดียเชื้อสายปาร์ซี บิดาเป็นนักไวโอลินและผู้อำนวยเพลงวงบอมเบย์ซิมโฟนีออเคสตรา ศึกษาวิชาดนตรีที่เวียนนา และเริ่มเป็นผู้อำนวยเพลงตั้งแต่อายุ 22 ปี โดยได้รับรางวัลชนะเลิศการแข่งขันอำนวยเพลงระดับนานาชาติที่ลิเวอร์พูล เริ่มเป็นผู้กำกับดนตรีของมอนทรีออลซิมโฟนีออเคสตรา ในปีค.ศ. 1960 ถึงค.ศ. 1967 วงลอสแอนเจลิสฟิลฮาร์โมนิกตั้งแต่ปี 1962 ถึง 1978 และวงนิวยอร์กฟิลฮาร์โมนิก ตั้งปีค.ศ. 1978 จนกระทั่งลาออกจากวงในปีค.ศ. 1991 เป็นผู้อำนวยเพลงหลักและผู้กำกับดนตรีของวงนิวยอร์กฟิลฮาร์โมนิกที่อยู่ในตำแหน่งนานที่สุด 
ปัจจุบันเมห์ธาเป็นผู้กำกับดนตรีของวงอิสราเอลฟิลฮาร์โมนิกออเคสตรา ตั้งแต่ปีค.ศ. 1977 หลังจากดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาตั้งแต่ปีค.ศ. 1969
ชาวอเมริกัน

ชาวอเมริกัน หรือ ประชากรของสหรัฐ  คือประชาชนของสหรัฐ ซึ่งเป็นประเทศที่ประกอบด้วยกลุ่มชนจากหลายชาติพันธุ์และเชื้อชาติ ซึ่งทำให้ชาวอเมริกันบางคนไม่ถือว่าอเมริกันเป็น "ชาติพันธุ์" (ethnicity) และจะบ่งตนเองโดยเชื้อชาติ (nationality) และชาติพันธุ์ดั้งเดิม (ancestral origin) เช่นชาวฮังการีอเมริกันเป็นต้น นอกไปจากชาวอเมริกันอินเดียนแล้ว ชาวอเมริกันเกือบทั้งหมดหรือบรรพบุรุษก็เป็นผู้ที่อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในช่วงระยะเวลาห้าร้อยปีที่ผ่านมา
การที่ชาวอเมริกันมาจากหลายชาติพันธุ์ทำให้เป็นชาติที่มีธรรมเนียม และคุณค่าที่แตกต่างกันออกไปเป็นอันมาก วัฒนธรรมที่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปเรียกว่าวัฒนธรรมอเมริกันสายกลาง (mainstream American culture) วัฒนธรรมตะวันตกส่วนใหญ่มาจากขนบธรรมเนียมของวัฒนธรรมยุโรปตะวันตกของผู้อพยพที่เริ่มตั้งแต่การอพยพมาตั้งถิ่นฐานในสมัยแรกของชาวอังกฤษและชาวดัตช์ นอกจากนั้นวัฒนธรรมของชาวเยอรมัน, ชาวไอริช และชาวสกอตก็ยังมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมอเมริกันสายกลางด้วย วัฒนธรรมของทาสชาวแมนดี และ ชาวโวลอฟจากแอฟริกาตะวันตกก็ได้รับการผสมผสานเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมอเมริกันสายกลาง วัฒนธรรมของชาวบันตุจากแอฟริกากลางซึ่งเป็นวัฒนธรรมที่เป็นพื้นฐานของวัฒนธรรมแอฟริกันอเมริกันก็มีอีกวัฒนธรรมหนึ่งที่มีบทบาทในวัฒนธรรมอเมริกันสายกลาง การขยายตัวไปทางตะวันตกทำให้ได้รับวัฒนธรรมของครีโอลและเคจันของลุยเซียนาเข้ามาด้วย และฮิสปานอสของตะวันตกเฉียงใต้ที่นำวัฒนธรรมเข้ามาติดต่อกับวัฒนธรรมเม็กซิโก การอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานครั้งใหญ่ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 จากยุโรปใต้และยุโรปตะวันออกก็นำวัฒนธรรมใหม่เข้ามา และเมื่อไม่นานมานี้การเข้ามาตั้งถิ่นฐานของประชากรจากเอเชีย, แอฟริกา และโดยเฉพาะ ลาตินอเมริกาก็ยิ่งทำให้มีส่วนผสมใหม่เพิ่มมากขึ้น การอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานของประชากรจากส่วนต่างๆ ของโลกที่มีวัฒนธรรมอันแตกต่างกันทำให้สหรัฐกลายเป็นประเทศมีวัฒนธรรมที่เป็นหม้อหลอม (melting pot) หรือ วัฒนธรรมเกาเหลาอย่างแท้จริง หรือ วัฒนธรรมสลัด (salad bowl culture)
โพรเทคชัน (เพลง)

"โพรเทคชัน"  เป็นผลงานร่วมระหว่างแมสซีฟแอตแทกและนักร้องจากเอฟรีทิงบัทเดอะเกิร์ล เทรซี ทอร์น ที่ปรากฏในอัลบั้มที่สองของแมสซีฟแอตแทก "Protection" ในรูปแบบซีดีและแผ่นเสียง 12 นิ้ว ในปี 1994 เป็นซิงเกิลที่สอง ขึ้นอันดับที่ 14 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรโดยอยู่ในชาร์ตเป็นเวลาสี่สัปดาห์ ติดอันดับที่ 27 ในนิวซีแลนด์ เพลงนี้ยังปรากฏให้อัลบั้มร่วมเพลงของ เอฟรีทิงบัทเดอะเกิร์ล "The Best of" และ "Like the Deserts Miss the Rain"
เพลงนี้ได้ทำการแซมเพิลเพลง "เดอะเพย์แบ็ก" (The Payback) ของ เจมส์ บราวน์ ที่มีเสียงจังหวะไฮแฮตและเสียงวาห์วาห์กีตาร์คอร์ดอย่างต่อเนื่อง
รายชื่อเพลง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
จอร์จ เกิร์ชวิน

จอร์จ เกิร์ชวิน (26 กันยายน ค.ศ. 1898 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1937) นักเปียโนและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน มีผลงานในแนวดนตรีคลาสสิก และเพลงป็อบ โดยเป็นผู้ประพันธ์บทเพลงประกอบละครบรอดเวย์ที่มีชื่อเสียง ทั้งในนามส่วนตัว และผลงานร่วมกับไอรา เกิร์ชวิน พี่ชาย ที่เป็นผู้ประพันธ์คำร้อง ผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น ออร์เคสตราสำหรับเปียโน "Rhapsody in Blue" (1924), "An American in Paris" (1928) อุปรากร "Porgy and Bess" (1935) ซึ่งมีเพลงที่ไพเราะและได้รับชื่อเสียงอย่างมากคือ Summertimes และเพลงประกอบภาพยนตร์ "Shall We Dance" (1937) 
จอร์จ เกิร์ชวิน เดิมชื่อ ยาค็อบ เกิร์ชโชวิตซ์  บิดาเป็นชาวรัสเซียอพยพมาจากเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก ชื่อ มอร์ริส เกิร์ชโชวิตซ์ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อสกุลเป็น เกิร์ชวิน (Gershvin, สะกดด้วย "v") จอร์จเป็นลูกคนที่สองในจำนวนสี่คน มีพี่ชายชื่อ อิสราเอล เกิร์ชโชวิตซ์ (ไอรา เกิร์ชวิน) มีน้องชายชื่อ อาร์เทอร์ และน้องสาวชื่อ ฟรานเชส จอร์จเป็นคนแรกในตระกูลเกิร์ชวินที่เปลี่ยนวิธีสะกดนามสกุล จาก "Gershvin" เป็น "Gershwin"
จอร์จ เกิร์ชวินเริ่มชีวิตการแสดงดนตรีตั้งแต่อายุ 15 ปี และเริ่มมีผลงานบันทึกเสียงเมื่ออายุ 17 ปี ในปี ค.ศ. 1924 เริ่มมีผลงานร่วมกับพี่ชาย โดยแต่งละครเพลง "Lady Be Good" มีเพลงฮิตคือเพลง "Oh, Lady Be Good!" ตามมาด้วย "Oh, Kay!" (1926), "Funny Face" (1927), "Strike up the Band" (1927), "Show Girl" (1929), "Girl Crazy" (1930) มีเพลงฮิตคือ "I Got Rhythm" และ "Of Thee I Sing" (1931) ที่ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์
จอร์จ เกิร์ชวินเสียชีวิตในวัยเพียง 38 ปี ด้วยโรคเนื้องอกในสมอง
อานนท์ นานอก

อานนท์ นานอก ชื่อเล่น โด้ นักฟุตบอลชาวไทย ในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเลิกเล่นฟุตบอลแล้ว
อานนท์ถือว่ามีประสบการณ์ในการเล่นฟุตบอลลีกอาชีพของไทยมาอย่างยาวนาน โดยเริ่มเล่นฟุตบอลในระดับดิวิชัน 1 กับสโมสรกรุงเทพคริสเตียน ในฤดูกาล 2544 จากนั้นได้เล่นในระดับไทยพรีเมียร์ลีกเมื่อย้ายมาสโมสรธนาคารกรุงไทย โดยคว้าแชมป์ลีกสูงสุดกับสโมสรได้ 1 สมัย และได้เล่นในฟุตบอลถ้วยเอเอฟซี แชมเปียนส์ลีก ต่อมาได้ออกไปหาความท้าทายนอกประเทศด้วยการไปร่วมทีมเปอร์ซิคู คูดัส ทีมในระดับดิวิชัน 1 ของประเทศอินโดนีเซีย ก่อนจะกลับมาค้าแข้งในประเทศไทยอีกครั้งกับสโมสรเพื่อนตำรวจ ,ทีโอที เอสซี,ทีทีเอ็ม-สมุทรสาคร ,ชัยนาท ฮอร์นบิล,เชียงราย ยูไนเต็ด และไทยฮอนด้า ลาดกระบัง ในดิวิชัน 1
โดย อานนท์ ขึ้นชื่อว่าเป็นกองหลังที่สกัดบอลได้แม่นยำและหนักหน่วงคนหนึ่งในวงการฟุตบอลไทย แต่ก็มักจะมีปัญหาด้านการควบคุมอารมณ์ทำให้ถูกลงโทษแบนและปรับอยู่หลายครั้ง
ประวัติ.
อานนท์ นานอก เกิดที่ตำบลในเมือง อำเภอพิมาย จังหวัดนครราชสีมา โด้เป็นลูกคนกลางในครอบครัว นานอก เรียนจบชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนบ้านดอนแซะ ชั้น ม.1-ม.2 เรียนที่โรงเรียนพิมายวิทยา ก่อนจะย้ายมาทำงานอยู่กับน้าที่จังหวัดนนทบุรี และได้เล่นฟุตบอลเดินสายอยู่ย่านนั้น จนเข้าตาโค้ชของโรงเรียนบางบัวทองจนได้รับการชักชวนไปเป็นนักฟุตบอลของโรงเรียน และศึกษาต่อในระดับชั้น ม.3 
อานนท์ นานอก ได้ทุนนักกีฬา ศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ซึ่งช่วงนี้เองที่ทำให้เขาได้รับโอกาสติดธงไตรรงค์ บนหน้าอกในนามตัวแทนทีมชาติในระดับเยาวชน เรื่อยมา
สโมสรอินทรีเพื่อนตำรวจ.
อานนท์ นานอก ได้รับมอบหมายจากเฮดโค้ช ชัยยง ขำเปี่ยม เป็นกัปตันทีมให้กับสโมสรอินทรีเพื่อนตำรวจ เพื่อช่วยดูแลเพื่อน และน้องๆในทีมทั้งใน และนอกสนาม อานนท์ นานอก เป็นกำลังสำคัญที่ทำให้สโมสรอินทรีเพื่อนตำรวจ กลับไปสู่ลีกสูงสุดของประเทศอีกครั้งในปี 2553
ไอรา เกิร์ชวิน

ไอรา เกิร์ชวิน (6 ธันวาคม ค.ศ. 1896 - 17 สิงหาคม ค.ศ. 1983) นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน มีผลงานในแนวเพลงคลาสสิก และเพลงประกอบละครบรอดเวย์ โดยเฉพาะผลงานร่วมกับจอร์จ เกิร์ชวิน ผู้เป็นน้องชาย โดยไอราเป็นผู้แต่งคำร้อง ผลงานที่มีชื่อเสียงเช่นเพลง "I Got Rhythm", "Embraceable You", "The Man I Love" และ "Someone to Watch Over Me" และเพลงประกอบโอเปร่า "Porgy and Bess" 
ไอรา เกิดที่นิวยอร์ก เป็นบุตรชายคนโตของมอร์ริส และโรส เกิร์ชโชวิตซ์ เดิมชื่อ อิสราเอล เกิร์ชโชวิตซ์  ต่อมาได้เปลี่ยนนามสกุลเป็น เกิร์ชวิน (Gershvin) ตามบิดา ภายหลังได้เปลี่ยนวิธีสะกดเป็น Gershwin ตามน้องชาย 
ไอรา เกิร์ชวินเริ่มเข้าวงการดนตรีเมื่ออายุ 25 ปี เมื่อปี 1921 โดยใช้นามแฝงว่า "อาร์เทอร์ ฟรานซิส" และเริ่มประสบความสำเร็จ จากนั้นได้ร่วมงานกับจอร์จ เกิร์ชวิน ผู้เป็นน้องชาย แต่งดนตรีประกอบละครเพลง "Lady, Be Good!" เพลงเอกชื่อ "Oh, Lady Be Good!" สร้างชื่อเสียงให้กับทั้งคู่ และร่วมกันผลิตผลงานต่อมา ประกอบด้วยละครเพลงจำนวน 12 เรื่อง เพลงประกอบภาพยนตร์ 4 เรื่อง มีเพลงฮิตเช่น "The Man I Love", "Fascinating Rhythm", "Someone to Watch Over Me", "I Got Rhythm", "Summertime" และ "They Can't Take That Away from Me" 
หลังจากจอร์จ เกิร์ชวิน เสียชีวิตด้วยโรคเนื้องอกในสมองในปี 1937 ไอราได้หยุดแต่งเพลงเป็นเวลาหลายปี จึงจะกลับมามีผลงานเพลงบรอดเวย์และเพลงประกอบภาพยนตร์ร่วมกับนักแต่งเพลงคนอื่น เช่น "Lady in the Dark" (1941), "Cover Girl" (1944), "Where Do We Go from Here?" (1945), "A Star Is Born" (1954)
ชาวอังกฤษอเมริกัน

ชาวอังกฤษอเมริกัน หรือ ชาวแองโกลอเมริกัน  คือประชาชนชาวอเมริกันที่มาจากอังกฤษหรือสืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษที่เป็นชาวอังกฤษ จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2000 ประชากรอเมริกันที่ระบุว่ามีบรรพบุรุษที่เป็นชาวอังกฤษมีจำนวนประมาณ 9.4% ของประชากรทั้งหมดของสหรัฐ และเมื่อเปรียบเทียบจำนวนของกลุ่มชาติพันธุ์แล้วก็มีมากเป็นที่สามในบรรดาผู้สืบเชื้อสายจากชาวยุโรปรองจากชาวเยอรมันอเมริกัน และ ชาวไอริชอเมริกัน แต่จำนวนดังกล่าวเชื่อกันว่าเป็นจำนวนที่น้อยกว่าความเป็นจริงเพราะชาวอังกฤษในสหรัฐมักจะเรียกตนเองง่ายๆ ว่า "อเมริกัน" หรือถ้าสืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษที่มาจากหลายประเทศในยุโรปก็มักจะระบุกลุ่มชาติพันธุ์ล่าสุด ซึ่งจากการสำรวจสัมโนประชากรในปี ค.ศ. 1980 ชาวอเมริกันกว่า 49 คนอ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากชาวอังกฤษ ซึ่งเป็นจำนวนราว 22% ของประชากรทั้งหมดในขณะนั้น ซึ่งทำให้เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุดในสหรัฐ
ชาวอังกฤษที่อพยพไปตั้งถิ่นฐานในสหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เวอร์จิเนียที่ก่อตั้งโดยทิวดอร์ และต่อมาที่พลิมัธในแมสซาชูเซตส์ จังหวัดโรมันคาทอลิกแมริแลนด์ก่อตั้งโดยสจวต
บิดาแห่งสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่สืบเชื้อสายมาจากชาวอังกฤษที่รวมทั้งจอร์จ วอชิงตัน เบนจามิน แฟรงคลิน, จอห์น แอดัมส์ และ ทอมัส เจฟเฟอร์สัน
รางวัลแชนแนลวีไทยแลนด์มิวสิกวิดีโออวอร์ดส

แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อมอบรางวัลให้กับผลงานทางด้านดนตรีให้กับศิลปินทั้งไทยและต่างประเทศ และผู้กำกับมิวสิกวิดีโอ งานนี้จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2545 ซึ่งจัดโดย แชนแนลวีไทยแลนด์ โดยการแจกรางวัลนั้นแยกออกเป็น 2 ประเภทคือ ประเภทยอดเยี่ยม กับ ประเภทยอดนิยม
รายการรางวัลที่แจก.
ยอดเยื่ยม.
ตัดสินโดยมีคณะกรรมการตัดสินโดยแยกออกเป็นสาขาต่างๆ ดังนี่
ยอดนิยม.
ตัดสินโดยคะแนนโหวตจาก เอสเอ็มเอส และทางเว็บไซต์หลัก โดยแยกอกเป็นสาขาต่างดังนี้
แชนแนลวีไทยแลนด์ มิวสิกวิดีโอ อวอร์ด ครั้งที่ 1.
ผลรางวัลประเภทยอดนิยม.
"ยังไม่มีรางวัลสาขาเอเชี่ยน"
วิลเฟรโด บัซเกซ

วิลเฟรโด บัซเกซ โอลิเบรา  นักมวยสากลชาวปวยร์โตรีโก
ประวัติ.
บัซเกซเกิดที่ บายามอน เขาเริ่มชกมวยเมื่ออายุ 18 ปี หลังจากที่บิดาเสียชีวิต เขาเริ่มชกมวยสากลสมัครเล่นก่อนแต่ไม่เคยติดทีมชาติจึงตัดสินใจหันมาชกมวยสากลอาชีพ บัซเกซชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2524 แพ้วิลเลียม รามอสในการชกกำหนดสี่ยก เมื่อชกครั้งที่สองจึงเป็นฝ่ายชนะน็อค เฟลิกซ์ คอร์เตซ ยก 2 จากนั้นเขาชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่ง 4 ตุลาคม พ.ศ. 2530 จึงได้ครองแชมป์โลก WBA รุ่นแบนตัมเวท ชนะน็อค พัก ชันย็อง ยก 10 เขาป้องกันตำแหน่งได้หนึ่งครั้งก่อนจะมาเสียแชมป์ให้เขาค้อ แกแล็กซี่ 
หลังจากเสียแชมป์โลก บัซเกซได้ขึ้นชิงแชมป์เงา IBF รุ่นแบนตัมเวท และได้แชมป์มาครอง จากนั้น บัซเกซได้ครองแชมป์โลก WBA รุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท เมื่อ 27 มีนาคม 2535 ชนะน็อค ราอูล เปเรซ ยก 3 และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 9 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ให้อันโตนีโอ เกอร์เมโน 
ในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 บัซเกซได้สร้างประวัติศาสตร์เป็นแชมป์โลกสามรุ่นและเป็นคนแรกที่ได้แชมป์โลกสามรุ่มของสถาบันเดียวกัน โดยบัซเกซชนะเอลอย โรฮัสได้ครองแชมป์โลก WBA รุ่นเฟเธอร์เวท และป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชกล้มแชมป์กับนาซีม ฮาเหม็ด แชมป์โลก WBO รุ่นเฟเธอร์เวท ในขณะนั้น แต่ทางสมาคมมวยโลกไม่รับรองการชกครั้งนี้ บัซเกซจึงสละแชมป์ของสมาคมมวยโลกไป ผลปรากฏว่าบัซเกซเป็นฝ่ายแพ้น็อคฮาเหม็ดในยกที่ 7 เมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2541
ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 การแข่งขันวิ่งมาราธอนที่บ้านเกิดของบัซเกซมีชื่อว่าการแข่งขันวิ่งมาราธอนนานาชาติวิลเฟรโด บัซเกซ
ซินเนอร์จีเอสพี

ซินเนอร์จีเอสพี (; โรมาจิ: "ShinajīSP"; อักษรโรมัน: SynergySP) เป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์การ์ตูนสัญชาติญี่ปุ่น โดยในตอนแรกเป็นส่วนหนึ่งของโตเอแอนิเมชัน แต่ได้แยกตัวออกมาในวันที่ 1 พฤษภาคม 1998 ในภายหลังถูกรวมเป็นบริษัทในเครือโชงะกุกัง มีผลงานอนิเมะจากมังงะของโชงะกุกังทั้งแบบที่ฉายทางโทรทัศน์ โอวีเอ และอนิเมะสำหรับเว็บไซต์
เอ็ดการ์ คาร์บินจัน

เอ็ดการ์ คาร์บินจัน (Edgar Gabijan) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ที่บิลิรัน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 62 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 8) เสมอ 6 แพ้ 30 
ประวัติ.
คาร์บินจัน ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน เรทาร์โด กัวร์เดีย ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกแพ้บ้าง ชนะบ้าง จน 17 กันยายน พ.ศ. 2548 ก็ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ชนะคะแนน จูน ทาลาเป้ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน เกล็น พอร์รัส เสียแชมป์ไป ต่อมา ได้มาชิงแชมป์ IBF แพนแฟซิฟิกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย ต่อมาได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ไมเคิล โดมิงโก ไม่ได้แชมป์ ต่อมา ใน พ.ศ. 2550 มาชกในไทย แพ้คะแนน สด ปูนนกอินทรียิม ใน พ.ศ. 2551 ได้เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2551 แพ้คะแนน พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม และชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 23 เมษายน พ.ศ. 2551 แพ้คะแนน ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ และยังมาชกแพ้คะแนน ปฐมโชค ปฐมโพธิ์ทองด้วย 
คาร์บินจัน ได้ชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 4 กันยายน พ.ศ. 2552 แพ้คะแนน ชลธาร อ.อุกฤษณ์ ต่อมาได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ชนะคะแนน เอมี ซานเชซ ได้แชมป์ไปครอง และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ให้ ไมเคิล ฟาเรนาส เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2554 แต่ก็ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทที่ว่างเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 ชนะคะแนน บัลเวก บาโงยัน ได้แชมป์ไปครอง และได้มาชิงแชมป์เงา WBC รุ่นซูเปอร์ไลท์เวทเมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน ประเวศน์ ศักดิ์เมืองแกลง ชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นไลท์เวทที่ว่างเมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนนโดยเทคนิค ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์และชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 แพ้น็อค ปฐมศึก ปฐมโพธิ์ทอง ยก 4 คาร์บินจัน ยังคงชกมวยอยู่จนถึงปัจจุบัน (พ.ศ. 2557) โดยล่าสุด เขาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2557 ชนะน็อค เวง ฮายา ยก 10
ชาวยิวอัชเกนัซ

ชาวยิวอัชเกนัซ หรือ ชาวยิวแห่งอัชเกนัซ  คือชาวยิวที่สืบเชื้อสายมาจากชาวยิวที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในลุ่มแม่น้ำไรน์แลนด์ทางตะวันตกของเยอรมนีและตอนเหนือของฝรั่งเศสในยุคกลาง คำว่า "Ashkenaz" เป็นชื่อภาษาฮิบรูสมัยกลางของภูมิภาคที่ในปัจจุบันครอบคลุมประเทศเยอรมนี และบริเวณที่มีชายแดนติดต่อที่พูดภาษาเยอรมัน นอกจากนั้นอัชเกนัซก็ยังเป็นประมุขจาเฟติคที่สืบเชื้อสายมาจากลูกหลานของโนอาห์ (Table of Nations) ฉะนั้น "อัชเกนัซ" หรือ "อัชเกนัซยิว" ก็คือ "ชาวยิวเยอรมัน"
ต่อมาชาวยิวอัชเกนัซก็อพยพไปทางตะวันออก ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณที่ไม่ได้พูดภาษาเยอรมันที่รวมทั้งฮังการี โปแลนด์ ลิทัวเนีย รัสเซีย ยุโรปตะวันออก และ ภูมิภาคอื่น ๆ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึง 19 ภาษาที่นำติดตัวไปก็คือภาษายิดดิช ซึ่งเป็นภาษากลุ่มเจอร์แมนิกของชาวยิว ที่ตั้งแต่ยุคกลางมาเป็น "ภาษากลาง" ในหมู่ชาวยิวอัชเกนัซ นอกจากนั้นก็มีบ้างที่พูดภาษายิว-ฝรั่งเศส หรือ ภาษาซาร์ฟาติค (Zarphatic) และ ภาษากลุ่มสลาฟ-ที่มีพื้นฐานมาจากภาษาคนานิค (ภาษายิว-เช็ก) ชาวยิวอัชเกนัซวิวัฒนาการวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองที่ผสานเอาวัฒนธรรมของชนในท้องถิ่นที่ตั้งถิ่นฐานในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออกเข้ามาด้วย
แม้ว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ชาวยิวอัชเกนัซจะเป็นจำนวนเพียง 3 เปอร์เซ็นต์ของประชากรชาวยิวทั้งโลก แต่เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1931 จำนวนก็สูงขึ้นถึง 92 เปอร์เซ็นต์ และในปัจจุบันเป็นจำนวนประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ของชาวยิวทั่วโลก ชุมชนชาวยิวที่มีประวัติยืดยาวในยุโรปจะเป็นชาวยิวอัชเกนัซนอกจากกลุ่มที่มีควาสัมพันธ์กับบริเวณเมดิเตอเรเนียน ชาวยิวส่วนใหญ่ที่อพยพจากยุโรปไปยังทวีปอื่นในสองร้อยปีที่ผ่านมาก็เช่นกัน โดยเฉพาะการอพยพไปตั้งถิ่นฐานในสหรัฐอเมริกา ที่ชาวยิวส่วนใหญ่ในบรรดาชาวยิวอเมริกัน 5.3 ล้านคนเป็นชาวยิวอัชเกนัซ ซึ่งทำให้เป็นชาวยิวอัชเกนัซกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดในโลก
นิยาม.
นิยามของความเป็นชาวยิวยังไม่เป็นที่ตกลงกันโดยทั่วไป—ไม่ว่าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญทางศาสนาจากนิกายต่าง ๆ หรือ ในบริบทของการเมือง หรือแม้แต่โดยทั่วไป ซึ่งการเป็นยิวอาจจะกล่าวอย่างง่าย ๆ ว่าเป็นทั้งทางศาสนาและทางโลก หรือ ทางศาสนาแต่อย่างเดียว ซึ่งทำให้เป็นการยากที่จะระบุนิยามของชาวยิวอัชเกนัซ เพราะชาวยิวอัชเกนัซได้รับการตีความหมายเป็นหลายอย่างโดยศาสนา วัฒนธรรม และ ชาติพันธุ์เป็นเครื่องวัด แต่ชาวยิวอัชเกนัซส่วนใหญ่ในปัจจุบันมิได้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในยุโรปตะวันออกแล้ว ฉะนั้นลักษณะทางวัฒนธรรมและการปฏิบัติทางศาสนาที่เคยเป็นลักษณะเฉพาะเพราะตำแหน่งที่ตั้งถิ่นฐานที่ใกล้เคียงกันก็เริ่มเลือนหายไป นอกจากนั้นคำว่า "อัชเกนัซ" ก็ยังนำไปใช้ในบริบทที่นอกไปจากการใช้กันมาก่อน โดยเฉพาะในอิสราเอล ตามหลักของปรัชญาออร์ธอด็อกซ์แล้วผู้ที่จะเป็นยิวได้ก็เมื่อมีแม่เป็นยิว หรือ เปลี่ยนศาสนามานับถือศาสนายูดาย ซึ่งทำให้ตีความหมายได้ว่าผู้หนึ่งอาจจะเป็นอัชเกนัซแต่ไม่ได้เป็นยิวตามการตีความหมายของกลุ่มชาวยิวบางกลุ่ม ซึ่งทำให้การใช้คำว่า "อัชเกนัซ" ตีความหมายได้ว่าเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่วิวัฒนาการมาจากการดำรงชีวิตตามหลักศาสนายูดายในยุโรป
เอกอัครราชทูต

เอกอัครราชทูต  เป็นนักการทูตตำแหน่งสูงสุด ซึ่งจัดการแทนประเทศหนึ่ง ๆ และปกติมักได้รับการส่งไปยังอีกประเทศหนึ่ง ไปยังรัฐบาลต่างด้าว หรือไปยังองค์การระหว่างประเทศ
ในความหมายธรรมดา คำ "ทูต" (ambassador) หมายถึง บุคคลซึ่งรัฐบาลประเทศหนึ่งส่งไปประจำอีกประเทศหนึ่งเพื่อให้จัดการแทนตน และไม่ว่าบุคคลนั้นจะมีตำแหน่งใด โดยรัฐผู้รับ (host state) จะให้ทูตมีเขตอำนาจอยู่ในสถานเอกอัครราชทูต (embassy) ซึ่งตั้งอยู่ในดินแดนของรัฐผู้รับ และรัฐผู้รับจะให้ความคุ้มกันทางทูตแก่พัทธสีมา ที่ดิน ทรัพย์สิน บุคคล ฯลฯ ของสถานเอกอัครราชทูต
บางประเทศอาจแต่งตั้งบุคคลผู้เป็นที่เลื่อมใสกว้างขวางให้เป็นเอกอัครราชทูตประจำกระทรวง (ambassador-at-large) เพื่อให้จัดการเพียงบางอย่างโดยเฉพาะ หรือรับผิดชอบท้องที่อันจำกัด ขณะที่เอกอัครราชทูตมักมีอำนาจจัดการทั่วไป
สำหรับประเทศในเครือจักรภพ มักเรียกเอกอัครราชทูตว่า ข้าหลวงใหญ่ (high commissioner) และคณะผู้แทนทางทูตจะเรียก คณะข้าหลวงใหญ่ (high commission) แทน ส่วนเอกอัครราชทูตของสันตะสำนัก (Holy See) นั้นเรียก เอกอัครสมณทูต (nuncio)
คริสเตียนเมทัล

คริสเตียนเมทัล  เป็นดนตรีประเภท เฮฟวีเมทัล ชนิดหนึ่ง ที่มีเนื้อร้องและธีมที่เกี่ยวข้องกับชาวคริสเตียน
คริสเตียนเมทัลเริ่มเกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ในช่วง Jesus Movement (คือช่วงยุคปี 70 ที่คนอเมริกันหันมาหาพระเจ้าอย่างมาก) และบุกเบิกโดยวงอเมริกันอย่าง เรเซอร์เรกชันแบนด์ และวงจากสวีเดน เยรูซาเลม และวงสไตรเปอร์จากลอสแอนเจลิส ได้ทำให้แนวเพลงนี้เป็นที่โดดเด่นทางสื่อในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 คำว่าคริสเตียนร็อก นั้นเกิดขึ้นในปี 1984 ในช่วงที่เพลงแนวเฮฟวีเมทัลแตกแขนงแนวเพลงย่อยไปหลายแนวทาง ในช่วงเวลาเดียวกัค่ายเพลงเมทัลเบลดเรเคิดส์ เกิดขึ้นมาพร้อมกับคำว่า "ไวต์เมทัล" ในทางตรงข้ามกับการเติบโตของแบล็กเมทัล ในตลาดของวงแนวดูมเมทัล กับวงอย่าง ทรับเบิล ที่เป็นที่รู้จักในเรื่องมีเนื้อหาอิงไบเบิล เป็นผลทำให้คำว่า "ไวต์เมทัล" ได้ถูกเปลี่ยนมาเป็นคริสเตียนเมทัล ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เมื่อความนิยมในกระแสหยุดลงและเริ่มก้าวไปสู่เพลงใต้ดิน หลังจากนั้นในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ อย่างในอเมริกาเหนือ สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย และในยุโรปกลางและเหนือได้รับคำว่า คริสเตียนเมทัลไปใช้ ขณะที่คำว่า ไวต์เมทัล ยังคงใช้ในอเมริกาใต้และยุโรปตะวันตกเฉียงใต้ วงทัวร์นิเกตจากแคลิฟอร์เนียและวงมอร์ติฟิเคชันจากออสเตรเลีย เป็นผู้นำแนวเพลงนี้ในคริสต์ทศวรรษ 1990 ส่วนวงเมทัลคอร์อย่าง อันเดอร์โอท เดมอนฮันเตอร์ แอสไอเลย์ดายอิง และนอร์มาจีน ก็ถูกขนานนามจากนิตยสารรีโวลเวอร์ ว่าเป็น "กองกำลังศักดิ์สิทธิ์" เป็นผู้นำฟื้นฟูเพลงแนวนี้ในคริสต์ทศวรรษ 2000 ที่ประสบความสำเร็จบนชาร์ตบิลบอร์ด 200
ถึงแม้ว่า คริสเตียนเมทัล จะใช้ในความหมายทางด้านดนตรี แต่ในบางครั้งก็การใช้คำนี้ข้ามไปแนวเพลงอื่น วงที่เป็นแนวคริสเตียนเมทัลจะคงมีความเป็นคริสเตียนเมทัลถึงแม้เพลงจะมีความหนัก แรง ซึ่งตรงข้ามกับการใช้ความหมายทั่วไปที่ คริสเตียนเมทัลมีความหมายแนวที่เบากว่าเฮฟวีเมทัล ตัวอย่างเช่น ในออลมิวสิกระบุนิยาม คริสเตียนเมทัลไว้ว่า "ระหว่างและป็อปเมทัล ถึงแม้ว่าในบางครั้งจะมีบางวงที่หนักกว่า" อย่างไรก็ตาม สิ่งเดียวที่เชื่อโยงในความเป็นวงคริสเตียนเมทัลที่สุดคือ เนื้อเพลง และในบางครั้ง ธีมของคริสเตียนจะหลอมไปกับแนวเพลงหลักของวง ที่พูดสาระสำคัญคริสเตียนเป็นหลัก
คริสเตียนร็อก

คริสเตียนร็อก  คือเพลงร็อกประเภทหนึ่งที่เล่นโดยสมาชิกที่นับถือคริสเตียน ที่มักจะเน้นเนื้อเพลง สาระสำคัญในเรื่องความเชื่อในคริสต์ศาสนา วงคริสเตียนร็อกส่วนใหญ่มักเกี่ยวข้อกับเพลงแนวคอนเทมโพแรรีคริสเตียน (CCM) ดนตรีคริสเตียนร็อกได้รับความนิยมอย่างมากในสหรัฐอเมริกา ในขณะที่วงคริสเตียนบางวงก็โด่งดังไปทั่วโลก
เทร์รี โอควินน์

เทร์รันซ์ "เทร์รี" โอควินน์  เกิดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานครั้งแรกในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "F.D.R.: The Last Year" จากนั้นเขาได้รับแสดงสมทบในภาพยนตร์และทางโทรทัศน์หลายเรื่องอย่างเช่น "Young Guns", "All the Right Moves", "Silver Bullet", "Places in the Heart" และ "Between Two Women" ยังเป็นแขกให้รายการโทรทัศน์อย่าง "Miami Vice", "The Twilight Zone", "Tales of the Unexpected", "The West Wing" และ "Remington Steele"
โอควินน์มีชื่อเสียงในเรื่อง "The Stepfather" และ "Stepfather II" และในปี 1996 เขาแสดงในบทปีเตอร์ วัตส์ใน "Millennium" ที่มีอยู่ 3 ฤดูกาล (1996-1999) เขายังแสดงบทจอห์น ล็อก ในซีรีส์ทางช่องเอบีซี เรื่อง "Lost" ที่เขาได้รับรางวัลเอมมีในปี 2007 และเคยได้รับการเสนอชื่อก่อนหน้านี้นปี 2005 อีกด้วย
เคน เหลียง

เคนเนธ เหลียง  เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์ดังอย่างเช่น "Shanghai Kiss", "Saw" และ "" และผลงานล่าสุดที่ทำให้เป็นที่รู้จักคือแสดงในบท ไมลส์ สเตราม์ ในซีรีส์ดราม่ายอดนิยมทางช่องเอบีซี เรื่อง "Lost"
อีแวนเจไลน์ ลิลลี

นิโคล อิแวนเจลีน ลิลลี (เกิด 3 สิงหาคม พ.ศ. 2522) เป็นอดีตนักแสดงและนักเขียนชาวแคนาดา เป็นที่รู้จักกับบท เคต ออสเตน ในซีรีส์แนวดราม่าทางช่องเอบีซีเรื่อง "อสุรกายดงดิบ"
รีเบกกา เมเดอร์

รีเบกกา เมเดอร์  เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1977 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ ปรากฏในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของอเมริกันหลายเรื่อง เธอรับบทเป็นมอร์แกน กอร์ดอนใน "All My Children" ราว 12 ตอน และในฤดูใบไม้ร่วงเธอแสดงในซีรีส์เกี่ยวกับกฎหมายทางช่องฟอกซ์ เรื่อง "Justice" จากนั้นปี 2008 เธอรับบทเป็นนักมานุษยวิทยา ชื่อชาล็อตต์ ลูวิส ในซีรีส์ทางช่องเอบีซี เรื่อง "Lost".
โอไรออน (ยานอวกาศ)

ยานลูกเรืออเนกประสงค์โอไรออน  เป็นยานอวกาศซึ่งตั้งใจบรรทุกลูกเรือนักบินอวกาศสูงสุดสี่คนไปเป้าหมายที่หรือพ้นวงโคจรต่ำของโลก (LEO) นาซากำลังพัฒนาเพื่อปล่อยบนระบบปล่อยอวกาศ ปัจจุบัน ตั้งใจให้โอไรออนอำนวยความสะดวกการสำรวจดาวเคราะห์น้อยและดาวอังคารของมนุษย์ ตลอดจนให้ลูกเรือและขีดความสามารถการขนส่งสัมภาระไปและกลับจากสถานีอวกาศนานาชาติ
นาซาประกาศ MCOV เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2554 การออกแบบอาศัยยานสำรวจลูกเรือโอไรออนจากโครงการคอนสตัลเลชัน (Constellation program) ที่ถูกยกเลิก มีสองมอดูลหลัก ล็อกฮีดมาร์ตินกำลังสร้างมอดูลสั่งการโอไรออนที่ศูนย์ประกอบมีชู (Michoud Assembly Facility) ในนิวออร์ลีนส์ ส่วนแอร์บัสกลาโหมและอวกาศกำลังสร้างมอดูลบริการโอไรออน จัดโดยองค์การอวกาศยุโรป
เที่ยวบินทดสอบแรกของ MPCV เรียก การทดสอบการบินสำรวจ 1 (EFT-1) ถูกปล่อยบนจรวดเดลตา 4 เฮฟวีเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2557 บนเที่ยวบินนาน 4 ชั่วโมง 24 นาที ลงจอดที่เป้าหมายในมหาสมุทรแปซิฟิกเมื่อเวลา 10:29 เซ็นทรัล (ล่าช้าจากวันก่อนเพราะปัญหาเทคนิค) ภารกิจบรรทุกนักบินอวกาศแรกคาดว่ายังไม่เกิดจนปี 2559
จอร์จ เอเวอเรสต์

เซอร์จอร์จ เอเวอเรสต์  (4 กรกฎาคม ค.ศ. 1790 - (1 ธันวาคม ค.ศ. 1866) จอร์จ เอเวอเรสต์เป็นนักสำรวจภูมิศาสตร์คนสำคัญชาวเวลส์และมีตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการการสำรวจในอินเดียระหว่าง ค.ศ. 1830 จนถึง ค.ศ. 1843 
เอเวอเรสต์เป็นผู้รับผิดชอบในโครงการสำรวจทริโกโนเมตริคอินเดีย (Great Trigonometric Survey) ซึ่งเป็นโครงการสำรวจอินเดีย ในส่วนตามแนวโค้งเมอริเดียนจากทางตอนใต้ของอินเดียไปจนถึงตอนเหนือในเนปาลที่มีระยะทางทั้งสิ้น 2400 กิโลเมตร การสำรวจเริ่มโดยวิลเลียม แลมบ์ตัน (William Lambton) ในปี ค.ศ. 1806 และดำเนินต่อมาเป็นเวลาหลายสิบปีจนเมื่อมาสำเร็จในสมัยของเอเวอเรสต์
ในปี ค.ศ. 1865 ก็ได้มีการตั้งชื่อยอดเขาเอเวอเรสต์เพื่อเป็นเกียรติแก่เซอร์จอร์จ เอเวอเรสต์แม้ว่าเอเวอเรสต์จะประท้วงก็ตาม ยอดเขาเอเวอเรสต์ได้รับการสำรวจโดยผู้รับงานคนต่อมาแอนดรูว์ สก็อตต วอห์ (Andrew Scott Waugh)
จอร์จ เอเวอเรสต์เสียชีวิตในกรุงลอนดอนในปี ค.ศ. 1866
ชาวเวลส์

ชาวเวลส์  เป็นชาติและกลุ่มชาติพันธุ์เซลคิก ที่อาศัยอยู่ในประเทศเวลส์ "ชาวเวลส์"ใช้กล่าวถึงผู้ที่เกิดในประเทศเวลส์  และผู้มีบรรพบุรุษเป็นชาวเวลส์ ซึ่งถูกรับรู้หรือรับรู้มรดกทางวัฒนธรรมและต้นกำเนิดของบรรพบุรุษ เวลส์เป็นหนึ่งในสี่ประเทศในสหราชอาณาจักร ประชากรส่วนใหญ่ที่อาศัยในเวลส์มีสิทธิพลเมืองอังกฤษ 
จอห์น เดวีส์ให้ความเห็นว่าที่มาของ "ชาติเวลส์" (Welsh nation) สืบได้ว่ามีมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 4 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 5 หลังจากที่โรมันถอนตัวจากบริเตน แม้ว่ากลุ่มภาษาบริธอนิค เคลติคจะยังใช้เป็นภาษาพูดต่อมาอีกเป็นเวลานานหลังจากนั้น ชาวเวลส์ก็เช่นเดียวกับกลุ่มชาติพันธุ์อื่นที่กล่าวถึงตนเองว่าเป็นเวลส์ และเป็นที่รู้จักโดยผู้อื่นว่าเวลส์ และอาจจะมีภาพพจน์ของตนเองที่มีวัฒนธรรมร่วมกันและสืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษเดียวกัน การวิจัยนามสกุลของชาวเวลส์พบว่าประชากรราว 18,000 คนหรือประมาณ 35% ของประชากรเวลส์ทั้งหมดมีนามสกุลที่มีที่มาจากภาษาเวลส์ เมื่อเทียบกับเพียง 5.3% ในสหราชอาณาจักร, 4.7% ในนิวซีแลนด์, 4.1% ในออสเตรเลีย และ 3.8% ในสหรัฐ เมื่อเทียบกับจำนวน 16.30 คนในบริเวณที่ศึกษาที่สืบเชื้อสายมาจากชาวเวลส์ ชาวเวลส์มากกว่า 300,000 คนอาศัยอยู่ที่ลอนดอน
ชาวโปแลนด์

ชาวโปแลนด์ หรือ ชาวโปล (เอกพจน์ "Polak",) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มชนสลาฟตะวันตกที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในปัจจุบันคือโปแลนด์ ชาวโปแลนด์บางครั้งก็จะได้รับการบรรยายว่าเป็นผู้ที่มีวัฒนธรรมโปแลนด์ร่วมกัน และสืบเชื้อสายโปแลนด์ ศาสนาส่วนใหญ่เป็นโรมันคาทอลิก ชาวโปแลนด์อาจจะมหาหมายถึงทั้งผู้ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในโปแลนด์เองที่มีเชื้อสายโปแลนด์หรือชาติพันธุ์อื่น นอกจากนั้นก็ยังมีกลุ่มชนชาวโปแลนด์พลัดถิ่น (Polonia) ที่ไปตั้งหลักแหล่งทั่วไปในยุโรปตะวันตก ยุโรปตะวันออก ทวีปอเมริกา และออสเตรลีย
จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน

จักรวรรดิอาณานิคมเยอรมัน  ประกอบด้วยอาณานิคม ดินแดน และเขตปกครองโพ้นทะเลของจักรวรรดิเยอรมันที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากการรวมชาติเยอรมันใน ค.ศ. 1871 โดยในช่วงเวลานั้นนายกรัฐมนตรีของเยอรมนีคืออ็อทโท ฟ็อน บิสมาร์ค แม้ว่ารัฐเยอรมันแต่ละแห่งจะเคยพยายามตั้งอาณานิคมของตนเองมาก่อนในศตวรรษก่อนหน้า แต่บิสมาร์คยังคงต้านแรงกดดันที่จะสร้างจักรวรรดิอาณานิคมจนกระทั่งเกิดการช่วงชิงทวีปแอฟริกาในปี ค.ศ. 1884 เยอรมนีจึงอ้างสิทธิ์ในดินแดนที่ยังไม่ถูกอาณานิคมอื่นยึดครองในแอฟริกา และได้สร้างอาณานิคมที่ใหญ่เป็นอันดับสามของโลก รองจากอังกฤษและฝรั่งเศส อาณานิคมของเยอรมนีกระจายอยู่ในบางส่วนของแอฟริกาและโอเชียเนีย 
เยอรมนีสูญเสียการควบคุมอาณานิคมส่วนใหญ่ตั้งแต่ต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่งใน ค.ศ. 1914 อย่างไรก็ตาม กองกำลังเยอรมันบางส่วนยังคงต่อสู้ในอาณานิคมแอฟริกาตะวันออกของเยอรมนีจนกระทั่งสงครามสิ้นสุดลง หลังจากพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งอาณานิคมของเยอรมนีถูกริบอย่างเป็นทางการตามสนธิสัญญาแวร์ซายระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรและสาธารณรัฐไวมาร์ อาณานิคมแต่ละแห่งถูกจัดสรรให้เป็นดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ การพยายามขออาณานิคมคืนยังคงเป็นที่พูดถึงในเยอรมนีจนถึงค.ศ. 1943 แต่ไม่เคยกลายเป็นเป้าหมายอย่างเป็นทางการของรัฐบาลเยอรมนี
การก่อตั้งจักรวรรดิ (ค.ศ. 1884–1890).
แม้ว่าบิสมาร์คจะยังคง "ดูถูกความฝันเกี่ยวกับอาณานิคมเช่นเดิม" แต่ใน ค.ศ. 1884 เขายอมให้จักรวรรดิเยอรมันได้ครอบครองอาณานิคม โดยให้เหตุผลว่าเพื่อปกป้องการค้า รักษาแหล่งวัตถุดิบและตลาดส่งออกตลอดจนใช้โอกาสในการลงทุน อย่างไรก็ตามในปีถัดมาบิสมาร์คกลับถอนตัวจากการยุ่งเกี่ยวกับอาณานิคมอย่างรวดเร็ว "เขาละทิ้งนโยบายอาณานิคมของตนอย่างกะทันหันและง่ายดายเหมือนกับตอนที่เริ่มต้น "ราวกับว่าเขาได้ตัดสินใจผิดพลาด ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อ นโยบายสำคัญอื่น ๆ ของเขา" ใน ค.ศ. 1889 บิสมาร์คถึงกับพยายามมอบอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนีให้กับอังกฤษ โดยกล่าวว่ามันเป็นภาระและค่าใช้จ่ายมาก และเขาต้องการให้คนอื่นมารับภาระแทน"
หลังจาก ค.ศ. 1884 เยอรมนีได้รุกรานหลายดินแดนในแอฟริกา ได้แก่ แอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี (ครอบคลุมพื้นที่ของประเทศบุรุนดี รวันดา และแผ่นดินใหญ่ของแทนซาเนีย ในปัจจุบัน) แอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี (ประเทศนามิเบียในปัจจุบัน) แคเมอรูนของเยอรมนี (รวมบางส่วนของประเทศแคเมอรูน กาบอง สาธารณรัฐคองโก สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ชาด และไนจีเรียในปัจจุบัน) โตโกแลนด์ (ประเทศ โตโกและบางส่วนของกานาในปัจจุบัน)
นอกจากนี้ เยอรมนียังขยายอิทธิพลไปในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยเข้ายึดหมู่เกาะหลายแห่ง ซึ่งต่อมาถูกเรียกรวมกันว่า นิวกินีของเยอรมนี (ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของปาปัวนิวกินีและหมู่เกาะใกล้เคียง) โดยภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ นิวกินีถูกเรียกว่า ไคเซอร์-วิลเฮ็ล์มส์ลันด์ และกลุ่มเกาะบิสมาร์ค ทางตะวันออกของเกาะ ประกอบด้วยเกาะนิวเมคเลินบวร์คและเกาะนิวพอเมอเรเนีย เยอรมนียังได้เข้าครอบครอง หมู่เกาะโซโลมอนเหนือ โดยหมู่เกาะเหล่านี้ถูกกำหนดให้เป็นดินแดนในอารักขาของจักรวรรดิเยอรมัน
ราชอาณาจักรทอเลมี

ราชอาณาจักรทอเลมี  ตั้งอยู่ในอียิปต์ปัจจุบัน เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากที่อเล็กซานเดอร์มหาราชได้รับชัยชนะต่ออียิปต์ในปี 332 ก่อนคริสต์ศักราช และสิ้นสุดลงเมื่อคลีโอพัตราสิ้นพระชนม์ เมื่อโรมันได้รับชัยชนะต่ออียิปต์ในปี 30 ก่อนคริสต์ศักราช ราชอาณาจักรทอเลมีก่อตั้งขึ้นโดยทอเลมีที่ 1ผู้ประกาศตนเป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์ ทอเลมีสร้างอียิปต์เป็นรัฐกรีกที่มีอาณาบริเวณตั้งแต่ทางใต้ของซีเรียไปจนถึงไซรีนในลิเบีย และทางใต้ไปถึงนิวเบีย โดยมีอะเล็กซานเดรียเป็นเมืองหลวงและเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมกรีกและการค้า เพื่อให้เป็นที่ยอมรับของประชาชนในอียิปต์ทอเลมีก็ประกาศตนว่าเป็นผู้ครองต่อจากฟาโรห์ ผู้ครองราชย์ต่อมารับธรรมเนียมของอียิปต์โบราณในการเสกสมรสกับพี่น้องกันเอง ปฏิบัติตัวและแต่งตัวอย่างอียิปต์ วัฒนธรรมกรีกรุ่งเรืองในอียิปต์จนกระทั่งเมื่อถูกพิชิตโดยมุสลิม ราชวงศ์ทอเลมีต้องต่อสู้กับการปฏิวัติภายในประเทศและการสงครามกับภายนอกซึ่งนำมาซึ่งความเสื่อมโทรมของอำนาจจนกระทั่งมาถูกผนวกโดยจักรวรรดิโรมัน
พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช.
ในปี 332 ก่อนคริสต์ศักราชพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชกษัตริย์ราชอาณาจักรมาซิโดเนียทรงพิชิตอียิปต์ได้โดยมิได้รับการต่อต้านเท่าใดนักจากฝ่ายเปอร์เชีย อเล็กซานเดอร์ทรงได้รับการต้อนรับโดยชาวอียิปต์ในฐานะผู้ปลดปล่อย พระองค์ทรงแสดงความนับถือวัฒนธรรมของอียิปต์แต่ทรงแต่งตั้งชาวกรีกเป็นผู้บริหารทั้งหมด และทรงก่อตั้งเมืองใหม่อเล็กซานเดรียให้เป็นเมืองหลวง เมื่ออเล็กซานเดอร์ออกจากอียิปต์อีกปีหนึ่งต่อมาพระองค์ก็ทรงทิ้งอียิปต์ให้อยู่ภายใต้การปกครองของข้าหลวงคลีโอเมนีสแห่งนอเครติส (Cleomenes of Naucratis)
ดัชชีชเลสวิช

ดัชชีชเลสวิช (;) เป็นดัชชีหนึ่งในภูมิภาคจัตแลนด์ใต้ ("Sønderjylland") ครอบคลุมพื้นที่ระหว่างประมาณ 60 กิโลเมตรทางเหนือ และ 70 กิโลเมตรทางใต้ ของพรมแดนปัจจุบันระหว่างประเทศเยอรมนีและประเทศเดนมาร์ก พื้นที่นี้ถูกแบ่งระหว่างสองประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1920 โดย ชเลสวิชเหนืออยู่ในเดนมาร์กและชเลสวิชใต้ อยู่ในเยอรมนี ภูมิภาคนี้ในภาษาอังกฤษบางครั้งเรียกว่า สเลสวิก ("Sleswick")
ต่างจากฮ็อลชไตน์และเลาเอินบวร์ค ดินแดนชเลสวิชไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐเยอรมันแต่กลับเป็นแคว้นศักดินาของเดนมาร์ก (fief of Denmark) ซึ่งประชากรในพื้นที่พูดทั้งภาษาเดนมาร์ก เยอรมัน และฟรีเซียเหนือ ทั้งกลุ่มชาตินิยมเดนมาร์กและเยอรมันในศตวรรษที่ 19 ต่างต้องการให้ชเลสวิชกลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐชาติของตนเอง การลุกฮือของชาวเยอรมันในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1848 จุดชนวนให้เกิดสงครามชเลสวิชครั้งที่หนึ่งซึ่งสิ้นสุดใน ค.ศ. 1852 ต่อมาในสงครามชเลสวิชครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 1864 ดินแดนทั้งสามดัชชี (ชเลสวิช, โฮลชไตน์และเลาเอินบวร์ค) ตกอยู่ภายใต้การปกครองร่วมกันของออสเตรียและปรัสเซียและใน ค.ศ. 1866 ทั้งหมดก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของปรัสเซียแต่เพียงรัฐเดียว
ประวัติศาสตร์.
ในช่วงยุคกลางตอนต้น พื้นที่นี้มีความสำคัญในฐานะเขตกันชนระหว่างเดนมาร์กกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงอำนาจทางตอนใต้ นอกจากนี้ยังเป็น เส้นทางการค้าสำคัญระหว่างทะเลเหนือและทะเลบอลติก เชื่อมโยงเส้นทางค้าผ่านรัสเซียกับเส้นทางค้าริมแม่น้ำไรน์และชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก (ดูเพิ่ม คลองคีล) โดยในบันทึกยุคแรก ๆ ยังไม่มีการแยกชัดเจนระหว่างจัตแลนด์เหนือ (North Jutland) และ จัตแลนด์ใต้ (South Jutland)
ราชอาณาจักรแดลเมเชีย

ราชอาณาจักรแดลเมเชีย  เป็นราชอาณาจักรหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรียระหว่าง ค.ศ. 1815 จนถึง ค.ศ. 1918 โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซาดาร์
ประวัติ.
ราชอาณาจักรแดลเมเชียก่อตั้งขึ้นเป็นดินแดนของกลุ่มจังหวัดอิลลิเรีย (Illyrian Provinces) ของราชวงศ์ฮับส์บูร์กที่ได้มาจากจักรวรรดิฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1815 แดลเมเชียเป็นเขตบริหารที่แยกจากราชบัลลังกฮับส์บูร์กมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1918 เมื่อดินแดนส่วนใหญ่ (ยกเว้นซาดาร์และเกาะลาสโตโว) กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ และราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีน (ต่อมาคือราชอาณาจักรยูโกสลาเวีย) ผลจากรัฐธรรมนูญวีดอฟดาน (Vidovdan Constitution) ราชอาณาจักรส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นจังหวัดสปลิตและจังหวัดดูบรอฟนิก โดยอ่าวคอทอร์แบ่งเป็นจังหวัดเซตาของมอนเตเนโกร
ฝรั่ง (คน)

ฝรั่ง เป็นคำภาษาไทย ที่ใช้เรียกชาวต่างชาติที่เชื้อสายยุโรป หรือชาวผิวขาวโดยที่มิได้ระบุเชื้อชาติหรือสัญชาติ คำว่า "ฝรั่ง" นี้ ใช้กันเป็นภาษาปาก หรือภาษาลำลอง ถือเป็นคำที่มีความหมายกลาง ๆ แต่ในบางครั้ง ก็มีความหมายเชิงดูหมิ่นหรือแปลกแยกได้เช่นกัน ขึ้นอยู่กับรูปการณ์ ในสมัยโบราณ จะใช้เรียกกันเต็ม ๆ ว่า พวก "ฝรั่งตาน้ำข้าว" ซึ่งมีอารมณ์เชิงดูถูกของคนโบราณซ่อนอยู่ จนปัจจุบัน กร่อนลงเหลือเพียง "ฝรั่ง"
ศัพทมูลวิทยาและการใช้อื่น ๆ.
โดยมากมักสันนิษฐานว่า "ฝรั่ง" กร่อนมาจากคำว่า "ฝรั่งเศส" ซึ่งทับศัพท์มาจากชื่อประเทศฝรั่งเศสในภาษาฝรั่งเศสว่า "ฟรองซ์" (France) แต่เชื่อว่าแท้ที่จริงแล้ว คำว่า "ฝรั่ง" น่าจะมาจากภาษาฮินดีคำว่า "ฟิรังกี" (firangi; เทวนาครี: फिरंगी, "คนต่างชาติ") ซึ่งเป็นคำที่ใช้ดูถูกชาวตะวันตกในยุคที่จักรวรรดิอังกฤษปกครองอินเดีย หรือมาจากภาษาเปอร์เซียคำว่า "ฟารัง" หรือ "ฟารังกี" (farang; فرنگ หรือ farangī; فرنگی) ซึ่งหมายถึงชาวแฟรงก์ และต่อมาได้ใช้เรียกชาวยุโรปตะวันตกหรือละตินโดยทั่วไป
นอกจากนี้แล้วคำว่า "ฝรั่ง" ยังเป็นคำที่ใช้เรียกต่อท้ายชื่อของสิ่งต่าง ๆ ที่มีที่มาจากต่างประเทศอีกด้วย เช่น หางนกยูงฝรั่ง, ผักชีฝรั่ง, มันฝรั่ง, หมากฝรั่ง เป็นต้น
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ

รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บ  เป็นรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเพียงในระยะเวลาอันสั้น โดยตั้งอยู่ทางตอนใต้สุดของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บก่อตั้งขึ้นหลังจากการยุบตัวของจักรวรรดิหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยประชาชนชาวสโลวีน ชาวโครเเอต และชาวเซิร์บ รวมไปถึงชาวบอสนีแอก
ชื่อ.
รัฐแห่งชาวสโลวีน โครแอต และเซิร์บรู้จักกันในภาษาสโลวีนว่า "Država Slovencev, Hrvatov in Srbov", ในภาษาเซอร์เบีย-โครเอเชียว่า "Država Slovenaca, Hrvata i Srba" ในภาษาเซอร์เบียว่า "Држава Словенаца, Хрвата и Срба"
"เซิร์บ" ในชื่อรัฐหมายถึงประชากรในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โครเอเชีย-สโลวีเนีย (รวมทั้งเซอร์เมีย) และดัลเมเชีย (รวมทั้งอ่าวโคตอร์และมอนเตเนกรินลิตเทอรัลไปจนถึงสปิชไม่ไกลจากบาร์) ไม่ใช่ประชากรของราชอาณาจักรเซอร์เบีย (ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมดินแดนที่เป็นสาธารณรัฐมาซิโดเนียในปัจจุบัน) ราชอาณาจักรมอนเตเนโกร และภูมิภาควอยวอดีนา (รวมทั้งบานัต บัชกา และบารันยา)
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวฟีลิปปี

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวฟีลิปปี  เป็นหนังสือเล่มที่ 11 ของคัมภีร์ไบเบิลภาคพันธสัญญาใหม่
ในบทแรกของหนังสือเล่มนี้บอกผู้อ่านให้ทราบว่า ผู้เขียนคือเปาโลอัครทูต และจากเนื้อหาที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ก็เป็นรูปแบบการเขียนเฉพาะตัวของเปาโลด้วย ข้อความในจดหมายที่ว่า "จนประจักษ์ทั่วกันในหมู่ผู้คุมและคนอื่น ๆ ว่า การที่ข้าพเจ้าถูกจำจองนั้นก็เพื่อพระคริสต์" บ่งบอกว่า ฟีลิปปี เป็นจดหมายที่ถูกเขียนขึ้นในขณะที่เปาโลถูกจองจำอยู่ในคุกที่กรุงโรม เช่นเดียวกับจดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเอเฟซัส จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโคโลสี และจดหมายนักบุญเปาโลถึงฟีเลโมน โดยที่ ฟีลิปปี น่าจะถูกเขียนขึ้นราวปีค.ศ. 61
เปาโลอัครทูตเคยเดินทางมายังที่เมือง ฟีลิปปี นี้ เมื่อครั้งที่เดินทางเพื่อการประกาศข่าวดีรอบที่สอง ในระยะแรกได้รับการต้อนรับดีพอสมควร แต่เมื่อได้ขับไล่ผีออกจากทาสหญิงคนหนึ่ง ทำให้นายของทาสหญิงนั้นไม่พอใจ เพราะทาสหญิงของตนไม่สามารถทำนายเหตุการณ์ต่าง ๆ อันจะนำเงินมาให้ตนเองได้ จึงหาเหตุปรักปรำจนเปาโลและสิลาสผู้ร่วมเดินทางต้องถูกโบยและติดคุก เมื่อออกมาจากคุกแล้วจึงเดินทางต่อไปยังเมืองเธสะโลนิกา
เปาโลอัครทูตเขียนจดหมายฉบับนี้ถึงมิตรสหายคริสเตียนที่อยู่ในเมือง ฟีลิปปี เพื่อแสดงความขอบคุณต่อความรักและการให้ความช่วยเหลือจากพวกเขา เนื่องจากในการประกาศข่าวดีระยะแรกนั้น มีเพียงคริสตจักรที่ ฟีลิปปี เท่านั้นที่ได้ช่วยเหลือเรื่องค่าใช้จ่าย เมื่ออยู่ที่เมืองเธสะโลนิกาก็ส่งของมาช่วยหลายครั้ง จนมาถึงกรุงโรมก็ฝากเอปาโฟรดิทัสนำของมาให้ และให้ช่วยอยู่เป็นเพื่อนร่วมงานกับนักบุญเปาโลด้วย
เนื้อหาหลักของหนังสือเล่มนี้คือ "ชื่นชมยินดี" ดังปรากฏในจดหมายฉบับนี้ว่าเปาโลใช้คำนี้หรือคำอื่นที่มีความหมายในลักษณะนี้ถึง 16 ครั้ง อย่างไรก็ตามเปาโลเตือนคริสตจักรในเมือง ฟีลิปปี ด้วยว่า ต้องระมัดระวังที่จะไม่ประพฤติตามคนอื่นที่สนใจในวัตถุทางโลก เพราะปลายทางนั้นคือความพินาศ
จุดประสงค์หลักที่เปาโลเขียนจดหมายถึงชาวฟีลิปปีมีอยู่ 3 ประการ หนึ่งคือ ต้องการเป็นตัวอย่างให้คริสเตียนวางใจในพระเจ้า และชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าทุกเวลา จดหมายฉบับนี้ถูกเขียนขึ้นขณะที่เปาโลติดคุกอยู่ในกรุงโรม มีความเป็นอยู่อย่างยากลำบาก ขาดอิสระและเสรีภาพ แต่กลับเขียนจดหมายที่มีเนื้อหาชื่นชมยินดีในพระเจ้าได้
ประการที่สองคือ ต้องการให้ผู้อ่านตระหนักถึงความกรุณาของพระเยซูที่มีต่อมนุษย์ เปาโลเขียนบรรยายการที่พระเยซู ซึ่งทรงสภาพเป็นพระเจ้า แต่กลับทรงสละ และทรงรับสภาพเป็นมนุษย์ถือกำเนิดบนโลกได้อย่างลึกซึ้ง
ประการสุดท้ายคือ ต้องการยกย่องทิโมธีและเอปาโฟรดิทัส เพื่อให้เป็นแบบอย่างในการรับใช้พระเจ้า เปาโลกล่าวถึงทิโมธีว่า ไม่มีใครมีน้ำใจเหมือนทิโมธี และไม่ได้แสวงหาประโยชน์ของตนเอง สำหรับเอปาโฟรดิทัสนั้น เปาโลชื่นชมในความตั้งใจในการทำงานของเขา เอปาโฟรดิทัสรับใช้จนล้มป่วยอย่างหนัก เกือบจะเสียชีวิต เปาโลถึงกับเขียนว่า จงนับถือคนอย่างนี้
โครงร่าง.
1. ทักทายและคำอธิษฐานเปิด 1:1 - 11
2. ความรู้ของเปาโลอัครทูตกับพระคริสต์ 1:12 - 30
3. ตัวอย่างของพระคริสต์ 2:1 - 11
4. การเตือนสติและการปกป้องตนเอง 2:12 - 3:21
5. เคล็ดลับแห่งความชื่นชมยินดี 4:1 - 23