pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
จากเขา

จากเขา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Eugeissona tristis") หรือ จากจำ เป็นปาล์มที่กระจายพันธุ์ทางตอนใต้ของไทยและมาเลเซีย เป็นปาล์มกอลำต้นสั้น เส้นผ่านศูนย์กลาง 10-15 เซนติเมตร บางครั้งมีรากค้ำยันสูงถึง 1 เมตร ทางใบสูงได้ถึง 10 เมตร ใบเป็นใบประกอบแบบขนนก แผ่นใบยาว 3-4.5 เมตร กาบใบยาว 60-90 เซนติเมตร มีหนามแหลมสีดำ มีใบย่อยด้านละ 55 ใบ ขนาด 3-4 x 45-70 เซนติเมตร ช่อดอกเป็นช่อเชิงลดยาวและตั้งตรง ขนาด 2.5-3 เมตร ออกระหว่างซอกใบ ช่อดอกยาว 1.8 เมตร ผลรูปไข่สีน้ำตาล ผิวเป็นเกล็ด ปลายยาวยื่นออกคล้ายลูกข่าง ขนาด 5-6 x 7-9 เซนติเมตร ภายในมี 1 เมล็ด
ชาวพื้นเมืองนำใบจากเขามามุงหลังคา นำทางใบมาสาน ผลอ่อนรับประทานได้
จักรพรรดิมนโตกุ

จักรพรรดิมนโตกุ (สิงหาคม ค.ศ. 826 – 7 ตุลาคม ค.ศ. 858) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 55 ตามลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของจักรพรรดิมนโตกุกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 850 ถึง 858
เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม.
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ มนโตกุมีพระนามส่วนพระองค์ ("อิมินะ") ว่า มิจิยาซุ  พระองค์ยังเป็นที่รู้จักในพระนาม "ทามูระ-โนะ-มิกาโดะ" หรือ "ทามูระ-เทอิ"
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดินิมเมียว พระราชมารดาคือสมเด็จพระจักรพรรดินีพันปีหลวงฟูจิวาระ โนะ จุนชิ (มีอีกพระนามว่า จักรพรรดินีโกโจ 五条后) ธิดาในรัฐมนตรีฝ่ายซ้าย ฟูจิวาระ โนะ ฟูยุตสึงุ
มนโตกุมีพระมเหสีรวม 6 พระองค์ และพระราชโอรสธิดารวม 29 พระองค์
เหตุการณ์ในพระชนมชีพของมนโตกุ.
เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในวันที่ 21 เดือน 3 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 850 เจ้าชายมิชิยะซุพระชนมายุ 24 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิมนโตะกุ หลังจากนั้นอีก 25 วันคือวันที่ 17 เดือน 4 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 850 ได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิมนโตะกุที่ พระราชวังหลวงเฮอัง 
หลังจากครองสิริราชสมบัติได้เพียงเดือนเศษพระอัยยิกา (ย่า) ของจักรพรรดิคือ ทะชิบะนะ โนะ คะชิโกะ หรือ จักรพรรดินีดันริน อดีตจักรพรรดินีใน จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดินิมเมียวได้สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 4 เดือน 5 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 850
ต่อจากนั้นในวันที่ 25 เดือน 11 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 850 จักรพรรดิมนโตะกุได้สถาปนา เจ้าชายโคเรฮิโตะ  พระราชโอรสองค์ที่ 4 ที่ประสูติแต่จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ อะกิระเคโกะธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ พระชนมายุเพียง 8 เดือนขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
จักรพรรดิมนโตะกุประชวรและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันในวันที่ 27 เดือน 8 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 858 เจ้าชายโคะเระฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาจึงได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเซวะ โดยมีโยะชิฟุซะผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ได้เป็น เซ็สโซ (ผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ) โดยโยะชิฟุซะนับเป็นเซ็สโซคนแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์และหลังจากโยะชิฟุซะแล้วตระกูลฟุจิวะระและตระกูลที่เป็นสาขาย่อยของฟุจิวะระก็แทบจะผูกขาดทั้งตำแหน่งเซ็สโซและ คัมปากุ (ผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่เจริญพระชนมายุแล้ว) จนกระทั่งทั้งสองตำแหน่งนี้ได้ถูกยกเลิกไปในที่สุด
โดยจักรพรรดิเซวะได้ประกอบพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 858
ลาเมียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 2933

ลาเมียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 2933  เป็นเที่ยวบินโดยสารระหว่างประเทศจากท่าอากาศยานนานาชาติวีรูวีรู ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติโฮเซ มารีอา กอร์โดบา เกิดอุบัติเหตุเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2016 เที่ยวบินนี้มีผู้โดยสารทั้งสิ้น 73 คน ลูกเรือ 4 คน โดยมีทีมนักเตะสโมสรจากบราซิล ชาเปกอเอนเซ 21 คน และทีมงาน 9 คน มีผู้รอดชีวิตเพียง 6 คน ซึ่งเป็นการเดินทางเพื่อลงแข่งขันในเกม โกปาซูดาเมรีกานา 2016 นัดชิงชนะเลิศ พบกับสโมสรจากโคลอมเบีย อาตแลชีกูนาซีโอนัล
หลังเกิดเหตุไม่นาน วันที่ 1 ธันวาคม 2016 รัฐบาลโบลิเวียได้ระงับใบอนุญาตทำการบินของสายการบินลาเมีย ทำให้ไม่สามารถใช้ลำอื่นออกบินได้อีก และเป็นการปิดกิจการสายการบินไปโดยปริยาย
อองตู (นักวอลเลย์บอล)

อองตู (10 กรกฎาคม ค.ศ. 1993 –) เป็นนักวอลเลย์บอลชายชาวพม่าในตำแหน่งตัวตีด้านนอก เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติพม่า และได้รับเหรียญทองแดงจากการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2015 นอกจากนี้เขายังได้เข้าร่วมในการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 2010 และเอเชียนเกมส์ 2014 เขาได้เข้าแข่งขันในวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์เอเชีย รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในประเทศพม่า โดยจบอันดับที่ 5 จากทั้งหมด 16 ทีมที่เข้าร่วม
ดรีทริช ฟ็อน ค็อลทิทซ์

ดรีทริช ฮูโก แฮร์มัน ฟ็อน ค็อลทิทซ์  เป็นนายทหารที่รับใช้กองทัพจักรวรรดิเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและกองทัพแวร์มัคท์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นที่จดจำจากบทบาทในฐานะผู้บัญชาการคนสุดท้ายของปารีสที่ถูกนาซีเยอรมนียึดครองใน ค.ศ. 1944 โดยเขาขัดคำสั่งของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ที่ให้เผาทำลายปารีสให้ราบเพื่อไม่ให้ตกไปอยู่ในมือสัมพันธมิตร แต่กลับยอมจำนนต่อกองทัพฝรั่งเศสเสรีแทน เขาได้รับการยกย่องจากชาวฝรั่งเศสหลายคนว่าเป็น "พระผู้ช่วยแห่งปารีส"
ต่อมาค็อลทิทซ์กล่าวยืนยันว่า การขัดคำสั่งฮิตเลอร์มาจากความไร้ประโยชน์ทางการทหารของคำสั่ง ความชื่นชอบประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเมืองหลวงฝรั่งเศสแห่งนี้ และความเชื่อว่าฮิตเลอร์ได้เสียสติไปแล้ว
ไม้เท้าโมเสส

ตามพระธรรมอพยพในพระคริสตธรรม ไม้เท้า ("matteh") ที่โมเสส (Moses) ใช้นั้น อยู่ข้างกายเขาตลอดเวลาที่เกิดเหตุการณ์สำคัญในพระธรรมดังกล่าวซึ่งระบุว่า โมเสสใช้ไม้เท้าเสกน้ำจากศิลา แปลงไม้เท้าเป็นงู และใช้แยกทะเลแดง แต่ปัญหาว่า ไม้เท้าของโมเสสเป็นอันเดียวกับไม้เท้าของอาโรน (Aron) พี่ชายของเขาหรือไม่นั้น เป็นที่อภิปรายในหมู่นักวิชาการเสมอมา
การอ้างถึงไม้เท้า.
ไม้เท้าของโมเสสนั้นเอ่ยถึงครั้งแรกในพระธรรมอพยพ บทที่ 4 วรรคที่ 2 ซึ่งระบุว่า พระเจ้าทรงปรากฏพระกายเป็นพุ่มไม้ลุกเป็นไฟ (burning bush) ต่อหน้าโมเสส แล้วถามโมเสสว่า "อะไรอยู่ในมือของเจ้า" โมเสสทูลว่า "ไม้เท้า" พระเจ้ารับสั่งให้เขาโยนไม้เท้าลงพื้น ไม้เท้านั้นก็กลายเป็นงู แล้วกลับคืนเป็นไม้เท้าดังเดิม นับจากนั้น ไม้เท้าก็ได้รับเรียกขานว่า "ไม้เท้าพระเจ้า" (rod of God หรือ staff of God)
พระธรรมอพยพ บทที่ 4 วรรคที่ 17–20 ฉบับพระเจ้าเจมส์ มีความว่า
ครั้นเมื่อโมเสสและอาโรนพี่ชายไปเฝ้าฟาโรห์เพื่อขอให้ปล่อยชาวอิสราเอลเป็นอิสระ อาโรนสำแดงปาฏิหาริย์หน้าพระที่นั่งโดยแปลงไม้เท้าของตนเป็นงู ฟาโรห์จึงตรัสให้นักวิทยากลของพระองค์แปลงไม้เท้าเป็นงูบ้าง งูของทั้งสองฝ่ายขับเคี่ยวกัน และที่สุดงูของอาโรนก็กลืนกินงูฝ่ายฟาโรห์ไปเสีย แล้วกลับคืนเป็นไม้เท้าให้อาโรน อาโรนใช้ไม้เท้านี้เปลี่ยนแม่น้ำไนล์ให้เป็นโลหิต และยังใช้ตามพระบัญชาของพระเจ้าอีกหลายครั้งเพื่อบันดาลภัยพิบัติ (Plagues) แก่อียิปต์
เมื่อโมเสสพาชาวอิสราเอลอพยพออกจากอียิปต์ ไปติดค้างอยู่กลางทางด้วยมีทะเลแดงคั่นขวางอยู่ โมเสสจึงยกไม้เท้าของตนขึ้น แล้วเหยียดมือออกไป แยกทะเลแดงออก ให้ผู้คนเดินบนผืนดินกลางทะเลนั้นข้ามไปสู่อีกฝั่ง แต่เมื่อไปถึงฝั่งแล้ว เกิดกันดารน้ำขึ้นช่วงหนึ่ง โมเสสจึงได้รับพระบัญชาจากพระเจ้าให้เอาไม้เท้ากระทุ้งศิลาแตกเป็นน้ำพวยพุ่งออกมาให้ชาวอิสราเอลดื่มกิน แต่การที่โมเสสเอาไม้เท้ากระทุ้งศิลาสองครั้ง เพราะกระทุ้งครั้งแรกแล้วน้ำไม่รินไหลออกมาทันที ทำให้พระเจ้าทรงเข้าใจว่า โมเสสมิได้ศรัทธาในพระองค์เท่าไรนัก จึงลงทัณฑ์เขาโดยมิให้เขาเข้าสู่แผ่นดินแห่งพระสัญญา (Promised Land)
พระธรรมอพยพ บทที่ 17 วรรคที่ 8–13 ระบุว่า ภายหลัง โมเสสใช้ไม้เท้านั้นช่วยชาวอิสราเอลรบกับชาวอามาเลข (Amalekite) ที่ตำบลเรฟีดิม (Rephidim) โมเสสชูไม้เท้าขึ้นเมื่อไร ชาวอิสราเอลก็มีชัยเมื่อนั้น เขาลดไม้เท้าลงยามใด ชาวอามาเลขก็เป็นฝ่ายเหนือกว่ายามนั้น อาโรนผู้เป็นพี่ชาย และเฮอร์ (Hur) ผู้ติดตาม จึงช่วยให้โมเสสชูไม้เท้าไว้ได้ตลอด โดยให้โมเสสนั่งลง แล้วทั้งสองก็จับมือโมเสสชูขึ้นไว้จนกระทั่งชาวอิสราเอลปราบศัตรูพ่าย
ร่องรอยในปัจจุบัน.
มีเรื่องร่ำลือมากมายเกี่ยวกับไม้เท้าของโมเสส
อรรถกถามีดราช (Midrash) ระบุว่า ไม้เท้านั้นตกทอดจากรุ่นสู่รุ่น และอยู่ในท้องพระคลังพระเจ้าแผ่นดินแห่งยูเดีย (Judea) จนพระวิหารแรก (First Temple) ถูกทำลาย และชาวยิวถูกขับจากแคว้นยูดาย ไม้เท้านั้นก็สาบสูญไป
ส่วนเอกสารจากสุเหร่าฮายาโซฟีอา (Hagia Sophia) ประเทศตุรกี ระบุว่า ไม้เท้าอยู่ที่พระราชวังโทพคาปึ (Topkapı) ในนครอิสตันบูล พระราชวังแห่งนี้ยังอ้างว่า เป็นที่อยู่ของสิ่งศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ เช่น สารีริกธาตุและข้าวของเครื่องใช้ต่าง ๆ ของมุฮัมมัด (Muhammad) แห่งศาสนาอิสลาม
จักรพรรดิเซวะ

จักรพรรดิเซวะ (10 พฤษภาคม ค.ศ. 850 – 7 มกราคม ค.ศ. 881) เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 56 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม
รัชสมัยของเซวะอยู่ในช่วง ค.ศ. 858 ถึง 876
เรื่องเล่าแบบดั้งเดิม.
เซวะเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ในจักรพรรดิมนโตกุ พระราชมารดาของพระองค์มีพระนามว่าสมเด็จพระจักรพรรดินีพันปีหลวง ฟูจิวาระ โนะ อากิราเกโกะ (明子) ซึ่งมีอีกพระนามว่า จักพรรรดินีโซเมโดโนะ (染殿后) พระราชมารดาของเซวะเป็นธิดาในฟูจิวาระ โนะ โยชิฟูซะ (藤原良房) ผู้ดำรงตำแหน่งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และเป็นเสนาบดีคนสำคัญของสภาแห่งรัฐ
พระองค์เป็นพระอนุชาต่อพระราชมารดาของเจ้าชายโคเรตากะ (惟喬親王; 844–897)
อิมินะ.
ก่อนขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ เซวะมีพระนามส่วนพระองค์ ("อิมินะ") ว่า โคเรฮิโตะ  ถือเป็นสมาชิกคนแรกในราชวงศ์ญี่ปุ่นที่มีพระนามลงท้าย "-ฮิโตะ" (仁) ภายหลังจึงเป็นธรรมเนียมให้สมาชิกเชื้อพระวงศ์ชายมีพระนามส่วนพระองค์เป็นไปตามนี้
ตอนเป็นจักรพรรดิ พระองค์ยังเป็นที่รู้จักในพระนาม "มิซูโนโอะ-โนะ-มิกาโดะ" หรือ "มิโนโอะ-เทอิ"
เหตุการณ์ในพระชนมชีพของเซวะ.
ในวันที่ 27 เดือน 8 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 858 จักรพรรดิมนโตะกุประชวรและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันขณะมีพระชนมายุเพียง 32 พรรษาทำให้เจ้าชายโคะเระฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเซวะ และได้มีพิธีราชาภิเษกที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นอัง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 858 โดยได้มีการแต่งตั้ง ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ ขุนนางผู้ใหญ่และเป็นพระอัยกา (ตา) ของจักรพรรดิเซวะให้ดำรงตำแหน่ง เซ็สโซ หรือผู้สำเร็จราชการสำหรับจักรพรรดิที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ
จากนั้นในวันที่ 16 เดือน 12 ปี โจกัง ที่ 10 ตรงกับวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 869 พระชายาองค์หนึ่งของจักรพรรดิเซวะคือ ฟุจิวะระ โนะ ทะกะอิโกะ ได้มีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์ใหญ่คือ เจ้าชายซะดะอะกิระ (貞明親王) หลังจากนั้นในวันที่ 1 เดือน 2 ปี โจกัง ที่ 11 ตรงกับวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 869 จักรพรรดิเซวะได้สถาปนาเจ้าชายซาดะอะกิระขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์นอกจากนี้จักรพรรดิเซวะยังมีพระราชโอรสที่สำคัญอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายซาดะซูมิ (貞純親王) ซึ่งเป็นต้นสายเซวะเก็นจิที่เป็นบรรพบุรุษของตระกูลมินาโมโตะ,ตระกูลอาชิกางะและตระกูลโทกูงาวะ ที่ได้เป็นโชกุนปกครองญี่ปุ่น
จักรพรรดิเซวะได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายซาดะอากิระขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโยเซ เมื่อวันที่ 29 เดือน 11 ปี โจกัง ที่ 11 ตรงกับวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 876 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 18 ปี จากนั้นไม่นานได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโยเซที่พระราชวังหลวงเฮอังโดยอดีตจักรพรรดิเซวะได้เป็นไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) กุมพระราชอำนาจไว้ในพระนามของพระราชโอรส
หลังจากกุมพระราชอำนาจไว้นาน 2 ปีอดีตจักรพรรดิเซวะก็ประชวรหนักและพระองค์คิดว่าคงไม่รอดแน่จึงตัดสินพระทัยออกผนวชโดยได้รับฉายาทางธรรมว่า โซชิน เมื่อปี กันเกียว ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 878 หลังจากนั้นไม่นานอดีตจักรพรรดิเซวะหรือท่านโซชินก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 เดือน 12 ปี กันเกียว ที่ 2 ตรงกับวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 881 ขณะมีพระชนมายุเพียง 30 พรรษา
รัชสมัยของเซวะ.
ปีปีในรัชสมัยเซวะมีมากกว่าหนึ่งชื่อศักราชหรือ "เน็งโง"
การให้ความร่วมมือกับศัตรูในทางแนวนอน

การให้ความร่วมมือกับศัตรูในทางแนวนอน (Collaboration Horizontale) เป็นคำที่ใช้เรียกพฤติกรรมของผู้หญิงที่ถูกตราหน้าว่าทรยศขายชาติ เพราะได้ไปมีความสัมพันธ์ร่วมหลับนอนกับทหารชาวเยอรมันผู้เข้ามารุกรานและยึดครองประเทศต่าง ๆ ยุโรป เช่น ฝรั่งเศส เนเธอร์แลนด์ เป็นต้น ผู้หญิงส่วนมากมักมีความยินยอมพร้อมใจหรือถูกบังคับขู่เข็ญ บางส่วนก็เป็นผู้หญิงขายบริการทางเพศให้กับทหารเยอรมัน
หลังจากกองทัพสัมพันธมิตรได้เข้ามาปลดปล่อยประเทศต่าง ๆ ในด้านตะวันตกให้พ้นจากการปกครองของนาซีเยอรมัน เหล่าบรรดาผู้หญิงเหล่านั้นจะถูกฝูงชนจับมาโกนผมจนหัวล้าน ฉีกเสื้อผ้าจนเปลือยกาย และกรีดใบหน้าเป็นตราสัญลักษณ์สวัสติกะเพื่อประจานในฐานทรยศชาติ
การให้ความร่วมมือกับศัตรูในทางแนวนอน เชื่อว่ามีการผลิตเด็กทารกเชื้อสายฝรั่งเศสและเยอรมัน 20,000 คนซึ่งเด็กเหล่านั้นถูกแม่ของเด็กที่ถูกบังคับจากสังคมฝรั่งเศสให้ทอดทิ้งที่โรงเลี้ยงเด็กกำพร้าและเด็กเหล่านั้นก็ถูกสังคมรังเกียจเข้าไปอีก ในหลายปีต่อมา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศฝรั่งเศส เบอร์นาด เคาน์เนอร์ ได้เกลี้ยกล่อมชาวฝรั่งเศสให้ยอมรับคนกลุ่มเหล่านั้น
อัลแบร์ท เค็สเซิลริง

อัลแบร์ท เค็สเซิลริง (30 พฤศจิกายน 1885 – 16 กรกฎาคม 1960) เป็นจอมพลชาวเยอรมันแห่งกองทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอ ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ในอาชีพทหารที่มีมาในสงครามโลกทั้งสองครั้ง เค็สเซิลริงได้กลายเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการที่มีพรสวรรค์มากที่สุดของนาซีเยอรมนี และเป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุด เป็นหนึ่งในนายทหารที่ได้รับรางวัลเหรียญกางเขนเหล็กกางเขนอัศวินประดับด้วยใบโอ๊กและดาบประดับเพชร มีชื่อเล่นว่า "อัลแบร์ทอมยิ้ม" (Smiling Albert) โดยฝ่ายสัมพันธมิตร และ "ลุงอัลแบร์ท" โดยทหารของเขา เขาเป็นหนึ่งในนายพลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองด้วยทหารระดับชั้นต่ำกว่าสัญญาบัตร (rank and file)
เค็สเซิลริงได้เข้าร่วมกองทัพบาวาเรียในฐานะเจ้าหน้าที่นักเรียนทหาร และได้ปฏิบัติหน้าที่ในแผนกปืนใหญ่ เขาได้จบการฝึกเป็นผู้คอยสังเกตการณ์บอลลูนใน ค.ศ. 1942 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้ปฏิบัติหน้าที่ในการรบทั้งแนวรบด้านตะวันตกและแนวรบด้านตะวันออกและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายพลเสนาธิการ แม้ว่าจะไม่ได้เข้าไปศึกษาที่วิทยาลัยการสงคราม (War Academy) เค็สเซิลริงยังคงอยู่ในกองทัพหลังสงครามแต่ได้ถูกปลดประจำการใน ค.ศ. 1933 เพื่อไปเป็นหัวหน้าแผนกการบริหารที่ไรชส์ค็อมมิสซารีอาทเพื่อการบิน (Reich Commissariat for Aviation) ที่เขาได้มีส่วนร่วมในการจัดตั้งโรงงานอุตสาหกรรมการบินและการวางรากฐานสำหรับกองทัพอากาศลุฟท์วัฟเฟอ ได้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าของพนักงาน ตั้งแต่ ค.ศ. 1936 ถึง 1938
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้บัญชาการกองทัพอากาศในการรุกรานโปแลนด์และฝรั่งเศส ยุทธการที่บริเตน และปฏิบัติการบาร์บารอสซา ด้วยฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดทางตอนใต้ เขาได้เป็นผู้บัญชาการเยอรมันในภูมิภาคทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งได้รวมถึงปฏิบัติการในแอฟริกาเหนือ เค็สเซิลริงได้ดำเนินการป้องกันอย่างเด็ดเดียวต่อการมาของกองทัพสัมพันธมิตรในอิตาลีจนกระทั่งเขาได้รับบาดเจ็บในอุบัติเหตุในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1944 ในการทัพสุดท้ายของสงคราม เขาได้บัญชาการกองกำลังเยอรมันในแนวรบด้านตะวันตก เขาได้รับความเคารพจากฝ่ายสัมพันธมิตรศัตรูของเขาสำหรับความสำเร็จทางการทหารของเขา แต่ความเชื่อถือของเขาได้ถูกทำลายลงโดยการสังหารหมู่โดยทหารภายใต้คำสั่งของเขาในอิตาลี
ภายหลังสงคราม เค็สเซิลริงได้ถูกนำตัวขึ้นศาลในข้อหาอาชญากรสงครามและตัดสินโทษด้วยการประหารชีวิต คำตัดสินนั้นเวลาต่อมาได้ถูกเปลี่ยนเป็นจำคุกตลอดชีวิต ด้วยเหตุการณ์ทางการเมืองและสื่อมวลชนได้ทำให้เขาได้รับการปล่อยตัวใน ค.ศ. 1952 ด้วยเหตุผลทางสุขภาพ เขาได้เป็นหนึ่งในจอมพลเพียงสามคนที่ได้เผยแพร่บันทึกความทรงจำของเขา ส่วนแรกมีชื่อว่า ("เป็นทหารจนถึงวันสุดท้าย") และส่วนที่สอง ("ความคิดเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง")
จักรพรรดิโกะ-ไซ

นางาฮิโตะ  ได้รับการเลื่อนพระเกียรติหลังสวรรคตเป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ (1 มกราคม ค.ศ. 1638 – 22 มีนาคม ค.ศ. 1685) มีอีกพระนามว่า จักรพรรดิโกะ-ไซอิง  เป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 11 ตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ตามประเพณี
รัชสมัยของจักรพรรดิโกะ-ไซกินเวลาตั้งแต่ ค.ศ. 1655 ถึง ค.ศ. 1663
พระนามของจักรพรรดิโกะ-ไซนำมาจากพระนามของ จักรพรรดิจุนนะ  จักรพรรดิองค์ที่ 53 ที่ปกครองญี่ปุ่นในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 9 ซึ่งมีพระสมัญญาว่า ไซอิง โนะ มิกะโดะ ที่แปลว่า จักรพรรดิวังตะวันตก เมื่อใส่คำว่า โกะ (後) เข้าไปทำให้พระนามของจักรพรรดิโกะ-ไซมีความหมายว่า จักรพรรดิไซที่สอง หรือ จักรพรรดิไซยุคหลัง
พระบรมวงศานุวงศ์.
ก่อนที่จักรพรรดิโกะไซจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์มีพระนามเดิม ("อิมินะ") ว่านางาฮิโตะ หรือ โยชิฮิโตะ และพระอิสริยยศก่อนการขึ้นครองราชบัลลังก์คือ เจ้าฮิเดะ  หรือ เจ้าโมโมโซโนะ (Momozono-no-miya)
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่แปดของจักรพรรดิโกะ-มิซุโน พระองค์ถูกเลี้ยงดูมาราวกับว่าพระองค์เป็นโอรสของโทฟูกุมนอิง ทั้งอดีตจักรพรรดินีเมโช และอดีตจักรพรรดิโกะ-โคเมียว เป็นพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีต่างพระราชมารดาของพระองค์
พระราชวงศ์ของจักรพรรดิโกะ-ไซประทับอยู่ใน ไดริ หรือเขตพระราชฐานชั้นในของพระราชวังหลวงเกียวโต พระราชวงศ์ของจักรพรรดิโกะ-ไซประกอบด้วยพระราชโอรสอย่างน้อย 16 พระองค์และพระราชธิดา 17 พระองค์ และไม่มีพระราชโอรสและพระราชธิดาของจักรพรรดิโกะ-ไซที่ได้สืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ
เหตุการณ์ในพระชนม์ชีพของจักรพรรดิโกะ-ไซ.
เจ้าชายนางาฮิโตะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศเมื่อจักรพรรดิโกะ-โคเมียวสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท การสวรรคตของจักรพรรดิโกะ-โคเมียวทำให้ตำแหน่งจักรพรรดิว่างลง หลังจากนั้นไม่นาน เจ้าชายนางาฮิโตะซึ่งเป็นพระอนุชาต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิโกะ-โคเมียว ได้สืบทอดราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ รัชสมัยของจักรพรรดิโกไซตรงกับช่วงเวลาที่โทกูงาวะ อิเอสึนะเป็นผู้นำของรัฐบาลเอโดะ
จักรพรรดิโกะ-ไซอภิเษกกับพระธิดาของ ทากามัตสึ-โนะ-มิยะ องค์แรกคือเจ้าชายโยชิฮิโตะ (高松宮好仁親王) และพระองค์ก็สืบทอดพระอิสริยยศ ทากามัตสึ-โนะ-มิยะ เป็นองค์ที่ 2 จากนั้นเจ้าชายพระองค์นี้ก็กลายเป็นจักรพรรดิเป็นการชั่วคราวจนกว่าพระอนุชาต่างพระมารดาอีกพระองค์หนึ่งของพระองค์คือเจ้าชายซาโตฮิโตะ (識仁親王) จะเจริญพระชนม์พอที่จะสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศได้
ภายหลังสละราชบัลลังก์ อดีตจักรพรรดิโกะ-ไซ พระราชนิพนธ์หนังสือหลายเล่ม รวมทั้ง "น้ำและแสงแดด" (水日集) พระองค์มีพรสวรรค์ในบทกวีวากะ; และพระองค์มีพระปรีชาญาณอย่างลึกซึ้ง
ในรัชสมัยของพระองค์ เกิดเหตุไฟไหม้ใหญ่ที่ศาลเจ้าอิเสะ ปราสาทโอซากะ และพระราชวังหลวง เป็นต้น ไฟไหม้ใหญ่ปีเมเรกิ แผ่นดินไหว และน้ำท่วมซ้ำซาก ทำให้หลายคนตำหนิองค์จักรพรรดิ
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล

สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล มีฐานะเทียบเท่าคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยมหิดล เป็นสถาบันวิจัยที่มีความเป็นเลิศด้านการวิจัย ทางด้านชีววิทยาศาสตร์ระดับโมเลกุล และสนับสนุนภารกิจหลักด้านการวิจัย การจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา การบริการวิชาการสู่สังคม ปัจจุบันจัดการเรียนการสอนในระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิตและมหาบัณฑิต
ประวัติความเป็นมา.
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นการควบรวมของหน่วยงานทั้ง 2 หน่วยงาน คือ "สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี" และ "สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์" 
ปี พ.ศ. 2524 จัดตั้ง "สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี " เพื่อสนับสนุนให้คณาจารย์และนักวิชาการของมหาวิทยาลัยได้ทำงานค้นคว้าวิจัยทางด้านชีววิทยาศาสตร์ระดับโมเลกุล 
ปี พ.ศ. 2535 ได้รับการสนับสนุนให้เกิดการสร้างอาคารวิจัยอย่างเต็มรูปแบบขึ้นในพื้นที่ของศาลายา ด้วยงบประมาณก่อสร้างประมาณ 392 ล้านบาท พร้อมครุภัณฑ์อีก 24 ล้านบาท โดยถือเป็นอาคารหลังแรกและเป็นศูนย์รวมของการมีห้องปฏิบัติการวิจัยในสาขาต่างๆอย่างครบถ้วน
"สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์" จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2540 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2540 เพื่อเป็นแหล่งผลิต วิจัย พัฒนาและเป็นหน่วยงานกลางทางวิชาการด้านอณูวิทยาพันธุศาสตร์ และพันธุศาสตร์ 
ต่อมา "สถาบันวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี" และ "สถาบันอณูชีววิทยาและพันธุศาสตร์" ได้รับการปรับโครงสร้างของส่วนงานภายในมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ตามประกาศมหาวิทยาลัยมหิดล เรื่องการจัดตั้งส่วนงานของ มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. 2552 เป็น "สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล" 
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุล มหาวิทยาลัยมหิดล เป็นจุดเริ่มต้นของการบ่มเพาะงานวิจัยในระดับแนวหน้าของมหาวิทยาลัยและของประเทศจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นงานวิจัยทางด้านการแพทย์และวิทยาศาสตร์การแพทย์เกี่ยวกับโรคที่พบบ่อยในประเทศไทย เช่น ธาลัสซีเมีย และไข้เลือดออก ไปจนถึงด้านเทคโนโลยีชีวภาพเพื่อคนไทย อาทิ ความหลากหลายทางชีวภาพ ยางพารา มันสำปะหลัง กุ้ง และเทคโนโลยีในการควบคุมประชากรยุง เป็นต้น งานวิจัยและพัฒนาจำนวนหนึ่งมีมูลค่าสูงในเชิงพาณิชย์ โดยเฉพาะวัคซีน ยาขับเหล็ก และเทคโนโลยีชีวภาพกุ้ง นอกจากนี้ งานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับอาหาร ยารักษาโรค การวินิจฉัยโรค และวัคซีนของสถาบันฯ ยังเป็นผลงานที่มีผลกระทบสูง สร้างรายได้ให้แก่สถาบันฯ และมหาวิทยาลัยมหิดล และยังสามารถตอบเป้าหมายการพัฒนาสากลที่เรียกว่า เป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน หรือ Sustainable Development Goals (SDG) ได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการสร้างความมั่นคงทางอาหาร และการส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดีของประชาชน
หลักสูตรการศึกษา.
ระดับปริญญามหาบัณฑิต.
เปิดสอนจำนวน 2 หลักสูตร ได้แก่
ระดับปริญญาดุษฎีบัณฑิต.
เปิดสอนจำนวน 2 หลักสูตร คือ
ศูนย์วิจัยและกลุ่มสาขาวิชา.
สถาบันชีววิทยาศาสตร์โมเลกุลประกอบด้วย 5 ศูนย์วิจัย และ 1 กลุ่มสาขาวิชา ได้แก่
โนโรไวรัส

โนโรไวรัส หรือ นอร์วอล์คไวรัส เป็นเชื้อไวรัสชนิดหนึ่งซึ่งเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของโรคกระเพาะและลำไส้อักเสบจากไวรัสในมนุษย์ซึ่งเกิดขึ้นได้กับมนุษย์ทุกวัย ผู้ป่วยจะมีอาการอุจจาระร่วง อาเจียน และปวดท้อง ส่วนใหญ่จะไม่มีเลือดปนมากับอุจจาระ บางรายอาจมีอาการไข้และปวดศีรษะร่วมด้วย ผู้ป่วยมักเริ่มแสดงอาการหลังได้รับเชื้อประมาณ 12-48 ชั่วโมง และจะเป็นอยู่ประมาณ 1-3 วัน ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญที่อาจพบได้คือการขาดน้ำ
เชื้อนี้ติดต่อผ่านทางการกินอาหารหรือน้ำที่ปนเปื้อนอุจจาระของผู้ป่วย จากการสัมผัสคนสู่คน และจากการสัมผัสพื้นผิวที่ปนเปื้อนละอองอาเจียนของผู้ป่วย การใช้น้ำยาล้างมือแบบแห้งมักกำจัดเชื้อนี้ไม่ได้ เชื้อนี้ยังไม่มีวัคซีน ไม่มีการรักษาจำเพาะ ดังนั้นการรักษาจึงเป็นการรักษาแบบประคับประคองด้วยการชดเชยน้ำ ซึ่งอาจทำได้โดยการกินหรือการให้ทางหลอดเลือดดำ
ในแต่ละปีจะมีผู้ป่วยจากเชื้อโนโรไวรัสประมาณ 685 ล้านคนทั่วโลก เสียชีวิตประมาณ 200,000 คน พบได้บ่อยทั้งในกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้วและประเทศที่กำลังพัฒนา ผู้ป่วยเด็กอายุน้อยกว่า 5 ปีจะได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุด ประมาณกันว่ามีผู้ป่วยกลุ่มนี้ในประเทศกำลังพัฒนาเสียชีวิตประมาณปีละ 50,000 คน โรคนี้จะพบบ่อยในช่วงฤดูหนาว ดังนั้นบางครั้งจึงถูกเรียกว่าเชื้ออาเจียนฤดูหนาว  อาจทำให้เกิดการระบาดเฉพาะที่ได้โดยเฉพาะในที่ที่มีคนอยู่หนาแน่น (เช่น ค่ายทหาร สถานเลี้ยงเด็ก ชุมชนแออัด) ในสหรัฐอเมริกาพบว่าเชื้อนี้เป็นสาเหตุของการระบาดของโรคติดเชื้อทางเดินอาหารถึงประมาณครึ่งหนึ่ง ส่วนในไทยยังไม่มีข้อมูลความชุก แต่พบการระบาดเป็นครั้งๆ เชื่อโนโรไวรัสนี้มีที่มาจากชื่อเมืองนอร์วอล์ค รัฐโอไฮโอ ซึ่งเป็นเมืองที่มีการระบาดของไวรัสนี้เมื่อ ค.ศ. 1972
ฟงไสหยก สู้บนหัวคน

ฟงไสหยก สู้บนหัวคน เป็นภาพยนตร์กำลังภายในในปี ค.ศ. 1993 กำกับโดย หยวน ขุย นำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย รับบทเป็น ฟ่ง ไสหยก ภาพยนตร์เรื่องนี้ชนะรางวัลรางวัลฮ่องกงฟิล์มอวอร์ด และ รางวัลภาพยนตร์ม้าทองคำอีกด้วย ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาคต่อคือ ปึงซีเง็ก ปิดตาสู้
เนื้อเรื่องย่อ.
คุณชายฟง ได้เดินทางเข้าร่วมการประลองยุทธเลือกคู่ เพื่อช่วงชิงหัวใจของถิงถิงธิดาขุนนางใหญ่ ชะตาในแรกพบของทั้งสองช่างหมางเมินยิ่งนัก แต่เมื่อตระกูลของเขาถูกราชวงศ์แมนจูสั่งประหารล้างโคตรข้อหาเป็นกบฏแผ่นดิน คุณชายฟงและถิงถิงจึงกลับมาประสานรอยรักอีกครั้ง ซึ่งความรักส่วนตัวของทั้งสองคงไม่มีทางเกิดขึ้นได้ หากความแค้นอันใหญ่หลวงยังมิได้รับการสะสาง
โยฮันเนิส บลัสโควิทซ์

พลเอกอาวุโส โยฮันเนิส อัลเบร็ชท์ บลัสโควิทซ์  เป็นนายทหารบกเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและเป็นนายพลในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้รับเหรียญกางเขนอัศวินแห่งกางเขนเหล็กประดับใบโอ๊กและดาบ
เขาได้เป็นผู้บัญชาการใหญ่ในการบุกครองโปแลนด์ใน ค.ศ. 1939–1940 เขาได้เขียนบันทึกหลายข้อความต่อไปยังกองบัญชาการทหารสูงสุดเยอรมันให้ประท้วงความโหดร้ายของเอ็สเอ็ส เขาถูกปลดออกแต่ถูกเรียกกลับมารับตำแหน่งอีกครั้ง ไม่มีการตั้งคำถามใด ๆ ต่อนโยบายของนาซี ข้อหาก่ออาชญากรรมสงครามในการพิจารณาคดีที่เนือร์นแบร์ค เขาได้ฆ่าตัวตายในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948
จักรพรรดิเรเง็ง

ซาโตฮิโตะ  ได้รับการเลื่อนพระเกียรติหลังสวรรคตเป็น จักรพรรดิเรเง็ง (9 กรกฎาคม ค.ศ. 1654 – 24 กันยายน ค.ศ. 1732) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 112 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในลำดับการสืบราชบัลลังก์แบบดั้งเดิม ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1663 — ค.ศ. 1687
พระราชประวัติ.
หลังจากเจ้าชายซาโตฮิโตะประสูติได้ไม่นาน จักรพรรดิโกะ-โคเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 110 ผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อเจ้าชายซะโตะฮิโตะมีพระชนมายุเพียง 4 เดือนจักรพรรดิโกะ-โคเมียวก็ประชวรด้วยไข้ฝีดาษและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 20 เดือน 9 ปี โจโอ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1654 ขณะมีพระชนมายุเพียง 21 พรรษาราชบัลลังก์จึงตกมาอยู่ที่เจ้าชายนะงะฮิโตะพระเชษฐาต่างพระราชมารดาอีกพระองค์หนึ่งพระชนมายุเพียง 16 พรรษาที่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ 
เจ้าชายซะโตะฮิโตะเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศเมื่อวันที่ 26 เดือน 1 ปี คันบุง ที่ 3 ตรงกับวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1663 ภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิโกะ-ไซหลังจากนั้นไม่นานได้มีพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิเรเง็งที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ
ในปี เท็นนะ ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 1682 จักรพรรดิเรเง็งได้สถาปนา เจ้าชายอะซะฮิโตะ  พระราชโอรสองค์ที่ 5 พระชนมายุเพียง 7 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์และได้มีการจัดพิธีเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่หลังจากมิได้จัดมานานกว่า 300 ปี
จักรพรรดิเรเง็งได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะซะฮิโตะขึ้นเป็น จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 3 ปี โจเกียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 24 ปีหลังจากนั้นอีก 4 วันคือวันที่ 25 เดือน 3 ปี โจเกียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 ได้มีการจัดพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิฮิงะชิยะมะขึ้นที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ
หลังจากอดีตจักรพรรดิเรเง็งสละราชบัลลังก์แล้วได้ย้ายไปประทับที่ พระราชวังหลวงเซนโต ในพระราชสถานะ ไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) และที่พระราชวังแห่งนี้พระองค์ได้กุมพระราชอำนาจอยู่เหนือพระราชโอรสและพระราชนัดดานานถึง 26 ปีจนกระทั่งอดีตจักรพรรดิเรเง็งเสด็จออกผนวชเมื่อ ค.ศ. 1713 โดยได้รับฉายาทางธรรมว่า โซโจ (Sojō) 
จนกระทั่งวันที่ 6 เดือน 8 ปี เคียวโฮ ที่ 17 ตรงกับวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1732 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิฮิงะชิยะมะจักรพรรดิองค์ที่ 114 ผู้เป็นพระราชนัดดาอดีตจักรพรรดิเรเง็งหรือพระภิกษุโซโจเสด็จสวรรคตขณะมีพระชนมายุ 79 พรรษา
พันท์เซอร์ 8 &quot;เมาส์&quot;

ยานรบหุ้มเกราะที่ 8 "เมาส์"  เป็นสุดยอดรถถังหนักของนาซีเยอรมนีในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งถูกกล่าวขานว่า เป็นรถถังที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกและมีเกราะที่หนามากยากนักที่กระสุนใดๆจะเจาะเกราะเข้ามาได้ สร้างขึ้นสำเร็จในช่วงหลังปี 1944 Maus นั้นถือว่าเป็นรถถังประจัญบานขนาดใหญ่ที่มีเกราะหนาที่สุดเท่าที่นาซีเยอรมันได้สร้างขึ้นมา มีการสั่งให้สร้างทั้งหมด 5 คัน แต่ทว่ามีเพียงเกราะตัวถัง 2 อันและเกราะป้อมปืน 1 อันเท่านั้นที่สร้างได้สำเร็จ ซึ่งก่อนที่จะทำการทดลองวิ่งนั้นก็ถูกกองทัพโซเวียตบุกยึดฐานไปเสียก่อน
ซึ่งต้นแบบทั้งสองคันนั้น มีเพียงหนึ่งคันที่มีเกราะตัวถังพร้อมป้อมปืน ส่วนอีกคันนั้นไม่มีป้อมปืน ได้รับการทดลองในช่วงหลังปี 1944 ซึ่งตัวรถถังที่เสร็จสมบูรณ์นั้นมีความยาวถึง 10.2เมตร (33 ฟุต 6 นิ้ว) สูง 3.71 เมตร(12 ฟุต 2 นิ้ว) มีความกว้าง 3.63 เมตร(11.9 ฟุต) มีน้ำหนัก 188 ตัน 
อาวุธหลักของเมาส์ นั้นคือ Krupp-designed 128 mm KwK 44 L/55 ซึ่งมีพื้นฐานมาจากปืนใหญ่ต่อต้านรถถัง 12.8 cm Pak 44 ซึ่งเป็นปืนของยานเกราะพิฆาตรถถัง "ยาคท์ทีเกอร์"
ปึงซีเง็ก ปิดตาสู้

ปึงซีเง็ก ปิดตาสู้  เป็นภาพยนตร์กำลังภายในแบบตลกในปี ค.ศ. 1993 กำกับโดย หยวน ขุย ร่วมออกแบบงานสร้างและนำแสดงโดย หลี่ เหลียนเจี๋ย ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของภาพยนตร์เรื่อง "ฟงไสหยก สู้บนหัวคน" ซึ่งออกวางจำหน่ายในปีเดียวกัน
เนื้อเรื่องย่อ.
ปึงซีเง็ก (หรือ ฟงไสหยก ในภาคที่แล้ว) ต้องเข้ามาพัวพันกับพรรคดอกไม้แดงที่หวังโค่นล้มจักรพรรดิ์แมนจูและสถาปนาราชวงศ์หมิงขึ้นปกครองจีนอีกครั้ง ครั้งนี้เขาต้องปรับตัวให้เข้ากับระบบที่เข้มงวดของพรรคดอกไม้แดง รวมถึงต้องผจญกับสองสาวที่ทึกทักเอาว่าเขาเป็นสามีของพวกนาง เรื่องราวจะเป็นอย่างไร ติดตามได้ใน "ปึงซีเง็ก ปิดตาสู้"
เหลย์ ก๊าเส่ง

เหลย์ ก๊าเส่ง (ภาษากวางตุ้ง)
หรือ หลี เกียเซ้ง (ภาษาแต้จิ๋ว, เพ็งอิม: Li2 Gia1-sêng5)
หรือ หลี่ เจียเฉิง (ภาษาจีนกลาง)
เป็นนักธุรกิจใหญ่ชาวฮ่องกง นักลงทุน และนักการกุศล ตามนิตยสารฟอบส์ โดยเดือนพฤศจิกายน 2558 เขาเป็นบุคคลที่รวยที่สุดในเอเชีย โดยมีประเมินทรัพย์สินสุทธิที่ 34,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 1,190,167 ล้านบาท)
เขาเป็นประธานกรรมการของบริษัท CK Hutchison Holdings โดยปี 2558 ซึ่งเป็นบริษัทที่บริหารจัดการสถานีคอนเทนเนอร์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก และร้านขายผลิตภัณฑ์สุขภาพและเครื่องสำอางที่ใหญ่ที่สุดในโลก
นิตยสาร "เอเชียวีก" จัดเขาว่าเป็น "คนที่มีอิทธิพลมากที่สุดในเอเชีย" ในปี 2544
กลุ่มบริษัทของเขาประเมินว่ามีค่าถึง 15% ของตลาดหลักทรัพย์ฮ่องกง
นิตยสาร "ฟอบส์" และตระกูลฟอบส์ให้รางวัล Malcolm S. Forbes Lifetime Achievement Award แก่เขาเป็นคนแรกในปี 2549 ในประเทศสิงคโปร์
แม้ว่าจะร่ำรวยมาก แต่เขากลับมีชื่อเสียงในการใช้ชีวิตอย่างสมถะ โดยมักจะใส่รองเท้าสีดำธรรมดาและนาฬิกาไซโก้ที่มีราคาไม่แพงมาก
แต่เขาก็มีบ้านอยู่ในเขตที่แพงที่สุดที่หนึ่งในเกาะฮ่องกง
และเป็นนักการกุศลที่ใจกว้างที่สุดคนหนึ่งในเอเชีย คือได้บริจาคทรัพย์เกินกว่า 2,180 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 77,843 ล้านบาท)
เนื่องจากว่าบิดาของเขาเสียชีวิตตั้งแต่อายุน้อย ๆ ทำให้เขาต้องออกจากโรงเรียนก่อนอายุ 15 ปี แล้วทำงานในบริษัทขายพลาสติกซึ่งเขาต้องทำงานกว่า 16 ชม.ต่อวัน
ต่อมาในปี 2493 (อายุ 22 ปี) เขาจึงตั้งบริษัทของตนเองชื่อว่าโรงงานพลาสติกเฉิ่งก๊อง (長江塑膠廠, cháng jiāng sù liào chǎng, Cheung Kong Industries)
เริ่มต้นจากการผลิตพลาสติกโดยเฉพาะดอกไม้ประดิษฐ์ ต่อมาเขาได้ทำธุรกิจหลายชนิด ไม่ว่าจะเป็น ท่าเรือ โรงแรม อสังหาริมทรัพย์ ประกันชีวิต โทรศัพท์มือถือ และเหลย์ได้สร้างบริษัทของเขาให้เป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชั้นนำในฮ่องกงแล้วเริ่มขายหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ในปี 2515
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
คริสต์สหัสวรรษที่ 7

คริสต์สหัสวรรษที่ 7 ตามปฏิทินกริกอเรียน จะเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 1 เดือน มกราคม ค.ศ. 6001 และจบลงในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 7000 นี่เป็นสหัสวรรษที่ 7 ของทั้งคริสต์ศักราชและสากลศักราช
เหตุการณ์ทางดาราศาสตร์.
วันที่เหล่านี้เป็นวันที่ทางดาราศาสตร์
กอนสตันตือนุฟวุตสกี

กอนสตันตือนุฟวุตสกี  เป็นเมืองทางตอนกลางของประเทศโปแลนด์ ห่างจากเมืองหลักวุช 10 กิโลเมตร อยู่ในเขตจังหวัดวุช มีเนื้อที่ 26.87 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 17,564 คน 
ในปี ค.ศ. 1824 เมืองได้รับการตั้งชื่อในชื่อปัจจุบันและได้รับการจัดตั้งเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1830
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง นาซีเยอรมนีได้เข้ายึดครองเมืองระหว่างเดือนมกราคม ค.ศ. 1939 - ค.ศ. 1945
นกอีวาบตั๊กแตน

นกอีวาบตั๊กแตน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cacomantis merulinus") เป็นนกสกุล "Cacomantis" ในวงศ์ Cuculidae (วงศ์นกคัคคู) เป็นนกประจำถิ่นของทวีปเอเชีย มีที่อยู่ตั้งแต่อินเดีย จีน อินโดนีเซีย และไทย
ลักษณะ.
อีวาบตั๊กแตนเป็นนกคัคคูที่ค่อนข้างเล็ก ยาวประมาณ 21-23.5 ซม.
นกตัวผู้ที่โตเต็มที่แล้วมีสีเทา-น้ำตาลด้านบนและสีส้มด้านล่าง มีหัว คอ และอกด้านบนเป็นสีเทา
ปลายขนหางมีสีขาว
ขาและเท้ามีสีเหลือง ตามีสีแดง ปากด้านบนสีแดงและด้านล่างสีเหลือง
ตัวเมียที่โตเต็มที่แล้วบางครั้งคล้ายกับตัวผู้ แต่บ่อยครั้งปรากฏออกเป็นสีน้ำตาลมากกว่า (hepatic morph)
คือ ด้านบนออกเป็นสีแดง-น้ำตาลโดยมีแถบเข้ม
ด้านล่างสีจางกว่าโดยมีแถบที่จางกว่าด้วย
มีริ้วจางเหนือตาและหาง มีแถบสีเข้มยาวตลอดหาง
ส่วนนกวัยเยาว์จะคล้ายกับตัวเมียที่ออกเป็นสีน้ำตาล แต่จะจางกว่า และจะมีริ้วลายเข้มแทนที่จะเป็นแถบบนยอดศีรษะและคอ
ตัวผู้มีเสียงหวีดหวิวที่ฟังดูละห้อยโหยหวน ซึ่งรวมการร้องเป็นชุดวลีมีสามโน้ตที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ และชุดเสียงเป็น 11-12 โน้ตที่ต่ำลงเรื่อย ๆ
การกระจายพันธุ์และพันธุ์ย่อย.
มีพันธุ์ย่อย 4 อย่างคือ
พันธุ์ต้นแบบ "C. m. merulinus" อยู่ในประเทศฟิลิปปินส์ โดยมีอยู่อย่างสามัญในเกาะใหญ่ ๆ
ส่วนพันธุ์ย่อย "C. m. querulus" เป็นพันธุ์ที่สามัญที่สุด มีอยู่ทางอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ บังกลาเทศ จีนใต้ พม่า ไทย กัมพูชา ลาว และเวียดนาม
เป็นนกเยี่ยมเยียนสำหรับถิ่นฐานในประเทศจีน และอพยพมาทางใต้ในหน้าหนาว
ส่วนพันธุ์ย่อย "C. m. threnodes" พบในคาบสมุทรมลายู เกาะสุมาตรา เกาะบอร์เนียว และพันธุ์ย่อย "C. m. lanceolatus" ในเกาะชวา เกาะบาหลี และเกาะซูลาเวซี
ส่วนนกพันธุ์ "C. passerinus" (grey-bellied cuckoo) ก่อนหน้านี้จัดเป็นพันธุ์ย่อย แต่ปัจจุบันมักจะจัดเป็นพันธุ์ต่างหาก
นิเวศ.
นกอยู่ตามชายป่า ป่าไม้เปิด ป่าไม้พุ่ม ทุ่งหญ้า พื้นที่ที่สามารถทำเกษตรกรรมได้ อุทยาน และสวน นกกินสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังเป็นอาหาร ปกติอยู่โดด ๆ และบ่อยครั้งยากที่จะเห็น
เป็นนกปรสิตไข่ให้นกอื่นเลี้ยง คือไข่ในรังของนกยอดข้าวหางแพน นกกระจิบหญ้า และนกกระจิบกัมพูชา ไข่จะเหมือนของนกอื่นยกเว้นใหญ่กว่า นกเล็ก ๆ บางครั้งจะรุมตีนกอีวาบตั๊กแตนเพื่อไล่ไปจากรังของพวกมัน
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
คริสต์สหัสวรรษที่ 8

คริสต์สหัสวรรษที่ 8 ตามปฏิทินกริกอเรียน จะเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 1 เดือนมกราคม ค.ศ.7001 และจบลงในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ.8000 นี่เป็นสหัสวรรษที่ 8 ของทั้งคริสต์ศักราชและสากลศักราช
เหตุการณ์ทางดาราศาสตร์.
ทั้งหมดนี้เป็นวันที่อยู่ในสเกลเวลาที่เป็นแบบแผนอย่างเวลาภาคพื้นดิน(Terrestrial Time) เมื่อเราแปลงเป็นเวลาปกติก็คือเวลาสุริยคติ(solar time)หรือเวลาสากล(Universal Time)ซึ่งไม่ใช่เวลาแบบแผน ผ่านทาง ΔT วันที่จะขยับขึ้นไปก่อนหน้านี้ประมาณ 1 วัน
คริสต์สหัสวรรษที่ 9

คริสต์สหัสวรรษที่ 9 ตามปฏิทินกริกอเรียน จะเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 1 เดือนมกราคม ค.ศ.8001 และจบลงในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ.9000 นี่เป็นสหัสวรรษที่ 9 ของทั้งคริสต์ศักราชและสากลศักราช
เหตุการณ์ทางดาราศาสตร์.
ทั้งหมดนี้เป็นวันที่อยู่ในสเกลเวลาที่เป็นแบบแผนอย่างเวลาภาคพื้นดิน(Terrestrial Time) เมื่อเราแปลงเป็นเวลาปกติก็คือเวลาสุริยคติ(solar time)หรือเวลาสากล(Universal Time)ซึ่งไม่ใช่เวลาแบบแผน ผ่านทาง ΔT วันที่จะขยับขึ้นไปก่อนหน้านี้ประมาณ 1 วัน เพราะความแตกต่างนี้ วันเหล่านี้จึงไม่มีการเฉลิมฉลองต่อเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ มันเป็นเพียงวันที่ทางดาราศาสตร์เท่านั้น
คริสต์สหัสวรรษที่ 10

คริสต์สหัสวรรษที่ 10 ตามปฏิทินกริกอเรียน จะเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 1 เดือนมกราคม ค.ศ.9001 และจบลงในวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ.10000 นี่เป็นสหัสวรรษที่ 10 ของทั้งคริสต์ศักราชและสากลศักราช
เหตุการณ์ทางดาราศาสตร์.
ทั้งหมดนี้เป็นวันที่อยู่ในสเกลเวลาที่เป็นแบบแผนอย่างเวลาภาคพื้นดิน(Terrestrial Time) เมื่อเราแปลงเป็นเวลาปกติก็คือเวลาสุริยคติ(solar time)หรือเวลาสากล(Universal Time)ซึ่งไม่ใช่เวลาแบบแผน ผ่านทาง ΔT วันที่จะขยับขึ้นไปก่อนหน้านี้ประมาณ 2 วัน เพราะความแตกต่างนี้ วันเหล่านี้จึงไม่มีการเฉลิมฉลองต่อเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ มันเป็นเพียงวันที่ทางดาราศาสตร์เท่านั้น
ปัญหาปี 10,000.
ซอฟต์แวร์เข้ารหัสปีปฏิทินคริสต์ศักราชและสากลศักราชของวันที่ซึ่งเป็นระบบเลขฐานสิบเข้ารหัสฐานสอง 4 หลัก ไม่สามารถใช้เข้ารหัสวันที่ได้อีกต่อไป
สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ในฤดูกาล 2016–17

การแข่งขัน ฤดูกาล 2016–17 จะเป็นฤดูกาลที่ 25 ของ ทอตนัมฮอตสเปอร์ ในฟุตบอล พรีเมียร์ลีก และเป็นฤดูกาลที่ 39 ที่ยังคงโลดแล่นอย่างต่อเนื่องอยู่บนลีกสูงสุดของระบบฟุตบอลอังกฤษ พร้อมกับพรีเมียร์ลีก, สโมสรจะแข่งขันใน เอฟเอคัพ, ลีกคัพ และ แชมเปียนส์ลีก ฤดูกาลเริ่มต้นระยะเวลาตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ถึง 30 มิถุนายน ค.ศ. 2017
โดยรวมฤดูกาลนี้ ทอตนัมฮอตสเปอร์จบอันดับในพรีเมียร์ลีกด้วยอันดับ 2 หรือรองแชมป์ และเป็นฤดูกาลแรกในรอบ 22 ปี หรือตั้งแต่ฤดูกาล 1994–95 ที่จบด้วยอันดับที่เหนือกว่าอาร์เซนอล สโมสรร่วมกรุงลอนดอน ที่เป็นเสมือนคู่แข่งสำคัญ โดยทราบผลนี้ตั้งแต่จบการแข่งขันนัดที่ 35 อีกทั้งยังเป็นฤดูกาลสุดท้ายด้วยที่สโมสรจะได้ใช้สนามไวต์ฮาร์ตเลนของตนเองเป็นสนามเหย้า ก่อนจะปิดปรับปรุง
การซื้อขายผู้เล่น.
ภาพรวมการซื้อ-ขายผู้เล่น.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
กระชับมิตร.
ก่อนเปิดฤดูกาล.
เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2016, ทางสโมสรได้ประกาศว่า สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ จะมีส่วนร่วมในการแข่งขันที่ออสเตรเลียของ อินเตอร์เนชันแนลแชมเปียนส์คัพ ฤดูกาล 2016.
      ชนะ
      เสมอ
      แพ้
การแข่งขัน.
พรีเมียร์ลีก.
นัด.
เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2016, โปรแกรมการแข่งขันสำหรับฤดูกาลที่กำลังจะมาถึงได้ประกาศออกมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว.
สถิติผู้เล่น.
ผู้เล่นที่ทำประตูสูงสุด.
รวมทุกการแข่งขันอย่างเป็นทางการ โดยถ้าประตูรวมเท่ากันจะเรียงตามหมายเลขเสื้อ.
 "ณ วันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2017"
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2303

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2303 (ค.ศ. 1760) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 411 แห่งกรุงศรีอยุธยา เป็นปีที่ 73 แห่งราชวงศ์บ้านพลูหลวง และเป็นปีที่ 3 ในรัชสมัยของสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ นับเป็นปี จ.ศ. 1121 (1 มกราคม - 16 มีนาคม) และ 1122 (17 มีนาคม - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
ประเทศไทยใน พ.ศ. 2304

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน พ.ศ. 2304 (ค.ศ. 1761) ในประเทศไทย เป็นปีที่ 412 แห่งกรุงศรีอยุธยา เป็นปีที่ 74 แห่งราชวงศ์บ้านพลูหลวง และเป็นปีที่ 4 ในรัชสมัยของสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์ นับเป็นปี จ.ศ. 1122 (1 มกราคม - 4 เมษายน) และ 1123 (5 เมษายน - 31 ธันวาคม) ในแบบปัจจุบัน
ยาเหลือง

ยาเหลือง หรือตัวยาเอคริฟลาวิน 
เป็นสารระงับเชื้อแบบใช้ภายนอกสำหรับรักษาแผลเปื่อยและแผลพุพองทั่วไป
ซึ่งมีการนำมาใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2455 โดยนายแพทย์เพาล์ เอร์ลิช ชาวเยอรมัน
และใช้กันอย่างแพร่หลายในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเพื่อป้องกันการติดเชื้อโรคเหงาหลับ,
และนอกจากการใช้รักษาแผลในคนแล้ว ยังนิยมนำมาใช้รักษาอาการติดเชื้อบางชนิดในปลาเลี้ยงอีกด้วย
ตัวยาเอคริฟลาวินบริสุทธิ์ (เอคริฟลาวีเนียมคลอไรด์) จะมีลักษณะเป็นผงสีเหลืองแก่อมน้ำตาล สกัดได้จากน้ำมันถ่านหิน,
แต่แบบที่ใช้ใส่แผลจะมีจำหน่ายทั่วไปในรูปของสารละลายเจือจาง ซึ่งมีสีเหลืองเข้ม
สโมสรฟุตบอลอาร์มี่ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2559

ฤดูกาล 2559 เป็นฤดูกาลที่ 14 ของ อาร์มี่ ยูไนเต็ด ในฟุตบอล ไทยลีก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2539–2542, 2549–2551 และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553.
รายชื่อผู้เล่น.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
นักเตะต่างชาติ.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
การซื้อ-ขาย.
ตลาดซื้อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงแรกเปิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2558 ถึง 28 มกราคม 2559
ตลาดซื่อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงที่สองจะเปิดในวันที่ 3 มิถุนายน ถึง 30 มิถุนายน 2559
ฟริทซ์ อัลแบร์ที

ฟริทซ์ อัลแบร์ที (22 ตุลาคม ค.ศ. 1877 – 15 กันยายน ค.ศ. 1954) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน เขาเริ่มแสดงละครตั้งแต่ปี ค.ศ. 1921 ถึง ค.ศ. 1935
ผลงานที่ได้รับการคัดเลือก.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Xh (ทวิอักษร)

ตัวอักษร Xh/xh เป็นหนึ่งทวิอักษร ที่มี อักษรละติน X และ H ที่ใช้ในภาษาแอลเบเนีย จะออกเสียงเป็น /d͡ʒ/
Xh ตัวที่ 33 ของภาษาแอลเบเนีย
ที่มา.
อักษรละตินถูกคิดค้นมาเป็นทวิอักษรในระบบการเขียนได้เป็นคำยืม
บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงเฮลเลนิก

บรรษัทแพร่ภาพกระจายเสียงเฮลเลนิก (แล้ "Ellinikí Radiofonía Tileórasi" หรือ ERT) เป็นรัฐวิสาหกิจของรัฐบาลสาธารณรัฐเฮลเลนิก ทำหน้าที่ประกอบกิจการกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะในประเทศกรีซ มีสำนักงานตั้งอยู่ที่ อาคารวิทยุเอเธนส์ ซึ่งใช้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 จนถึงปัจจุบัน
งบประมาณของอีอาร์ทีทั้งหมดมาจากการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมโทรทัศน์โดยเก็บรวมกับค่าไฟฟ้าของประชาชน
ประวัติ.
อีอาร์ทีจัดตั้งครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2481 ในชื่อ YRE (Υπηρεσία Ραδιοφωνικής Εκπομπής, ΥΡΕ) เพื่อส่งวิทยุกระจายเสียงจากกรุงเอเธนส์โดยมีที่ทำการเริ่มแรกตั้งที่ในสวนสาธารณะแห่งชาติ กรุงเอเธนส์ 
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ฝ่ายอักษะเข้ายึดครองประเทศกรีซ YRE เปลี่ยนชื่อเป็น AERE (Ανώνυμη Ελληνική Ραδιοφωνική Εταιρεία, ΑΕΡΕ) จนกระทั่ง พ.ศ. 2488 ก็เปลี่ยนชื่อมาเป็น "มูลนิธิวิทยุแห่งชาติ" หรือ EIR (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας, ΕΙΡ) และเข้าเป็นสมาชิกก่อตั้งของสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป (EBU) เมือ่ปี พ.ศ. 2493 และเริ่มออกอากาศโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2509 หลังทดลองออกอากาศมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2508 และเปลี่ยนชื่อมาเป็น "มูลนิธิวิทยุโทรทัศน์แห่งชาติ" (EIRT) (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας-Τηλεόρασης, ΕΙΡΤ) ในปี พ.ศ. 2513
อีอาร์ทีถูกรัฐบาลกรีซสั่งปิดเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2556 เพื่อลดภาระงบประมาณของรัฐบาล อันเนื่องมาจากการการที่อีอาร์ทีใช้งบประมาณรัฐมากแต่เสนอรายการไม่ตรงตามความต้องการของประชาชน ส่งผลให้พนักงานอีอาร์ที 2,500 คน ต้องตกงาน แต่อีอาร์ทียังคงออกอากาศโทรทัศน์ผ่านอินเทอร์เน็ตและดาวเทียม โดยการสนับสนุนของสหภาพการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งยุโรป (EBU) และรัฐบาลกรีซก็ตั้งสถานีโทรทัศน์ชั่วคราวขึ้นมา เริ่มจาก โทรทัศน์สาธารณะเฮลเลนิก (Ελληνική Δημόσια Τηλεόραση, ΕΔΤ ก่อนจะตัดตัวอักษรตัวหน้าออกเป็น ΔΤ เมื่อออกอากาศจริง) ซึ่งดำเนินการตั้งแต่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 จนถึง 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ก่อนจะถ่ายโอนมาเป็น "บรรษัทการกระจายเสียงแพร่ภาพและอินเทอร์เน็ตแห่งเฮลเลนิกใหม่" (NERIT) (Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση, ΝΕΡΙΤ,) เริ่มดำเนินการตั้งแต่วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เริ่มออกอากาศในวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 ต่อจาก DT จนถึงวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2558 อีอาร์ทีกลับมาดำเนินการอีกครั้งหลังจากที่รัฐสภาแห่งสาธารณรัฐเฮลเลนิกเห็นชอบรัฐบัญญัติการคืนสภาพของอีอาร์ที เมื่อเดือนเมษายน ปีเดียวกัน
ไอก็อตยู (ไอฟีลกู๊ด)

ไอก็อตยู (ไอฟีลกู๊ด)  เป็นเพลงของนักร้องชาวอเมริกัน เจมส์ บราวน์ บันทึกเสียง และออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 1965 เป็นเพลงที่ได้รับความนิยมสูงสุดในชาร์ตเพลง และเป็นที่รู้จักกันอย่างแพร่หลาย
การตอบรับ.
ในปี ค.ศ. 2000 "I Got You (I Feel Good)" ติดอันดับที่ 21 ของ "VH1's 100 Greatest Songs in Rock and Roll" และอันดับที่ 75 ของ "100 Greatest Rock and Roll Dance Songs" ในปี ค.ศ. 2004 "I Got You (I Feel Good)" ติดอันดับที่ 78 ของโรลลิงสโตน ใน 500 เพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
พิชัย กุลละวณิชย์

พลตำรวจเอก พิชัย กุลละวณิชย์ (16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 – 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเศรษฐการ และรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ 2 สมัย อดีตสมาชิกวุฒิสภา และอดีตรองอธิบดีกรมตำรวจ มีศักดิ์เป็นตาของนายชัชชาติ สิทธิพันธุ์
ประวัติ.
พล.ต.อ.พิชัย (เดิมชื่อ จอน) เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ที่อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นบุตรของนายปลื้ม กับนางสาย กุลละวณิชย์ มีพี่น้อง 8 คน คือ นายเจิม นายเจียน นายเจียม (พระพรหมคุณาภรณ์ (เจียม จิรปุญฺโญ)) พล.ต.อ.พิชัย นายจวน นางจันทร์ พล.อ.ท.จอม และนายเจริญฤทธิ์
ในวัยเด็กได้รับการศึกษาที่วัดลาดขวาง ต่อมาเข้าเรียนที่โรงเรียนประจำจังหวัดฉะเชิงเทรา จนจบชั้นมัธยม 3 จากนั้นได้ย้ายเข้าไปอาศัยในกรุงเทพมหานคร และเข้าเรียนต่อที่โรงเรียนปทุมคงคา จนถึงชั้นมัธยม 6 จึงได้ย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อจบชั้นมัธยม 8 ได้เข้าศึกษาต่อยันตรกรรม (วิศวกรรม) ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
งานการเมือง.
พล.ต.อ.พิชัย ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2511 ต่อมาเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2512 จึงได้ลาออกจากตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาเพื่อไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเศรษฐการ ในรัฐบาลของจอมพล ถนอม กิตติขจร และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตร จนกระทั่งเกิดการยึดอำนาจการปกครองแผ่นดิน เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลของจอมพล ถนอม กิตติขจรอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2515 ซึ่งรัฐบาลชุดดังกล่าวได้บริหารราชการจนถึงวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 เนื่องจากนายกรัฐมนตรี ได้ลาออกจากตำแหน่ง ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา
ภายหลังเหตุการณ์ 14 ตุลา นายสัญญา ธรรมศักดิ์ ได้เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และพลตำรวจเอก พิชัย ได้เข้าร่วมงานในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ จนถึงปี พ.ศ. 2517 และภายหลังเขาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา อีกครั้งในปี พ.ศ.2518
สิริมา ไชยปรีชาวิทย์

สิริมา ไชยปรีชาวิทย์ (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 -) นักแสดงและช่างภาพ ชาวไทย
ประวัติ.
ชีวิตส่วนตัว.
สิริมา ไชยปรีชาวิทย์ มีชื่อเล่นว่า ผ้าป่าน เกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนซางตาครู้สคอนแวนท์ และสำเร็จระดับอุดมศึกษาด้วยเกียรตินิยมอันดับ 1 จากมหาวิทยาลัยกรุงเทพ คณะนิเทศศาสตร์ เอกภาพยนตร์ และมีพี่สาว คือ พิมพ์ลดา ไชยปรีชาวิทย์เป็นนักแสดงในวงการบันเทิง
สตอเบอรี่ชีสเค้ก.
ก้าวแรกในวงการบันเทิงของ ผ้าป่าน สิริมา ไชยปรีชาวิทย์ คือการพิธีกรรายการสตอเบอรี่ชีสเค้ก ร่วมกับ 13 สาวและทุกคนจะใช้ชื่อเล่น ตามด้วยชื่อรายการทำให้คนทั่วไปจำจดชื่อ ผ้าป่าน สตอเบอรี่ชีสเค้ก ผ่านรายการซึ่งออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3(พ.ศ. 2549) จนทำให้คนทั่วไปรู้จักและมักจดจำในชื่อ ผ้าป่าน สตอเบอรี่ชีสเค้ก และได้ร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่อง มอ ๘ (พ.ศ. 2549) จนทำให้มีผลงานด้านภาพยนตร์โฆษณา และพิธีกรตามาอีกหลายชิ้น เช่น รายการ Cutie Diary ออกอากาศทาง Maxxi Tv (พ.ศ. 2555) จนได้รับบทบาทนางเอกมิวสิกวิดีโอเพลง นักประดาน้ำ ของศิลปปิน TERRA COTTA (พ.ศ. 2553)
ช่างภาพสตรีทหญิง.
นอกจากงานเบื้องหน้า ผ้าป่าน สิริมา ไชยปรีชาวิทย์ เป็นที่รู้จักในฐานะช่างภาพแนวสตรีท หรือช่างภาพสตรีทหญิง อันดับต้นๆ ของประเทศไทย โดยมีนิทรรศการภาพถ่ายเป็นของตัวเองในชื่อว่า NO[W]HERE MAN โดยจัดขึ้นที่เมืองนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา และ Danse Macabre หรือ นิทรรศการระบำตันตรา ภาพถ่ายเมืองกาฐมาณฑุ จากประเทศเนปาล (5 มีนาคม – 30 เมษายน พ.ศ. 2559) และผลงานนิทรรศการด้านภาพถ่ายอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งทำให้ สิริมา ไชยปรีชาวิทย์ หรือ ผ้าป่าน เป็นที่รู้จักกันในฐานะช่างภาพสตรีทหญิงอันดับต้นๆ ทั้งในและต่างประเทศอีกด้วย 
 โดยจุดเริ่มต้นของงานถ่ายภาพ ผ้าป่าน สิริมา ได้กล่าวงไว้ว่า “ เริ่มจากการที่เราได้เห็นภาพถ่ายขาว-ดำ มันมาจากความชอบของเราจริงๆไม่ได้มาจากการที่เราอยากเป็นอะไรหรืออยากทำอะไร พอได้เห็นมากๆแล้วเหมือนมีแรงกระตุ้นค่ะ พอถึงจุดๆนึงก็รู้สึกว่าอยากถ่ายทอดออกมาบ้าง ก็เลยเริ่มถ่ายรูปค่ะ ” 
รวมถึงงานด้านบรรณาธิการนิตยสาร ผ้าป่าน สิริมา เป็นหัวหน้าบรรณาธิการของนิตยสาร Free copy ภายในชื่อ The Jam Factory Magazine (นิตยสารแจกฟรีทุกวันอาทิตย์แรกของทุกเดือน) แต่ก็ยังไม่ได้ทิ้งงานเบื้องหน้าโดยใน พ.ศ. 2559 ได้รับบทบาทนางเอกมิวสิกวิดีโอในเพลง มนุษย์ลืม ของศิลปินอภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข และมิวสิกวิดีโอเพลง เหตุผลที่ยังหายใจ ของศิลปิน แทนลิปตา ร่วมกับตุ๊กตา จมาพร แสงทอง (พ.ศ. 2560) 
เปิดเวทีสตรีทรุ่นเยาว์.
ผ้าป่าน สิริมา ได้ร่วมกับนิตยสาร The Jam Factory และกลุ่ม Street Photo Thailand จัดการประกวดภาพถ่ายสตรีทกลุ่มเยาวชนไทย Young Street Phography Contest 2017 เป็นการประกวดภาพถ่ายแนวสตรีทอาร์ต สำหรับกลุ่มเยาวชนอายุไม่เกิน 25 ปี ผ้าป่าน สิริมา เป็นคณะกรรมการและผู้ดำเนินงาน โดยจัดขึ้นในวันที่ 15 กันยายน 2560
หมอกาฬโรค

หมอกาฬโรค  เป็นแพทย์ผู้รักษาผู้ป่วยกาฬโรค หมอกาฬโรคได้รับการว่าจ้างจากชาวเมืองที่ได้รับผลกระทบ พวกเขารักษาทั้งคนรวยและคนจนและบางครั้งคิดค่ารักษาเพิ่มจากการดูแลและให้คำปรึกษาเพิ่มเติม หมอกาฬโรคไม่ใช่แพทย์หรือศัลยแพทย์ที่มีประสบการณ์สูง แต่ส่วนใหญ่เป็นแพทย์ที่ไม่ประสบความสำเร็จหรือแพทย์จบใหม่ โดยรักษาผู้ป่วยในฐานะหมอชุมชน ในฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ หมอกาฬโรคส่วนใหญ่ไม่ได้เรียนแพทย์และอาศัยความรู้จากประสบการณ์
การระบาดครั้งใหญ่ของกาฬโรคที่เรียกว่าแบล็กเดทในทวีปยุโรปสมัยศตวรรษที่ 14 ทำให้ประชาชนหลายล้านคนเสียชีวิตและเศรษฐกิจตกต่ำ อาชีพหมอกาฬโรคเป็นอาชีพที่มีค่ามากจนเคยเกิดเหตุจับตัวหมอกาฬโรคในเมืองบาร์เซโลนาไปเรียกค่าไถ่และชาวเมืองบาร์เซโลนายอมจ่ายเงินเพื่อไถ่ตัว เมืองออร์เวียโตจ้างมัตตีโอ ฟู แองเจโลด้วยเงินมากกว่า 4 เท่าของค่าจ้างปกติของหมอกาฬโรคที่อยู่ที่ 50 ฟลอรินต่อปี
หมอกาฬโรคใช้วิธีเจาะเลือดออกหรือใช้ปลิงหรือกบแตะที่ตุ่มน้ำเหลืองเพื่อ "ปรับสารน้ำให้สมดุล" หมอกาฬโรคมักจะไม่พบปะผู้คนเพื่อป้องกันการระบาดและบางครั้งก็ถูกกักตัว นอกเหนือจากการรักษาผู้ป่วย หมอกาฬโรคมีหน้าที่จดบันทึกจำนวนผู้ป่วยที่เสียชีวิต ในเมืองฟลอเรนซ์และเปรูเจีย หมอกาฬโรคได้รับการร้องขอให้ชันสูตรศพเพื่อหากลไกโรค รวมถึงให้คำแนะนำ เป็นพยานและจัดการพินัยกรรมของผู้ป่วย
เครื่องแต่งกาย.
ชาร์ล เดอ โลมคิดค้นชุดหมอกาฬโรคในปี ค.ศ. 1619 โดยเริ่มใช้ในกรุงปารีสก่อนจะแพร่หลายไปทั่วยุโรป ชุดของโลมประกอบด้วยเสื้อคลุมยาวหนาเคลือบด้วยขี้ผึ้งและหน้ากากที่มีจงอยสำหรับใส่เครื่องหอมหรือสมุนไพรและมีกระจกปิดที่ตา เครื่องหอมหรือสมุนไพรที่ใส่ในจงอยส่วนใหญ่ได้แก่ อำพันทะเล สะระแหน่ การบูร กานพลูและมดยอบ ซึ่งเชื่อว่าช่วยป้องกันกลิ่นเหม็นที่ก่อให้เกิดโรคตามทฤษฎีไมแอสมาและช่วยกรองอากาศ หมอกาฬโรคมีไม้เท้าซึ่งใช้วินิจฉัยอาการโดยไม่ต้องสัมผัสตัวผู้ป่วยและใช้เฆี่ยนเพื่อขับไล่บาปซึ่งเชื่อว่าทำให้ป่วย
กืนเทอร์ บัลลีเออร์

กืนเทอร์ บัลลีเออร์
กืนเทอร์ บัลลีเออร์ (18 ตุลาคม ค.ศ. 1900 – 20 เมษายน ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน กืนเทอร์เริ่มแสดงภาพยนตร์เล่นภาพยนตร์และละครกว่า 80 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ถึง ค.ศ. 1975
พีเทอร์ คารส์เทน

พีเทอร์ คารส์เทน (30 เมษายน ค.ศ. 1928 – 20 เมษายน ค.ศ. 2012) เป็นนักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ชายชาวเยอรมัน โดยพีเทอร์แสดงภาพยนตร์กว่า 90 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 ถึง ค.ศ. 1999
ภาพยนตร์ที่ได้รับการคัดเลือก.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เพาล์ เบ็คเคิร์ส

เพาล์ เบ็คเคิร์ส  (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1878 – 27 เมษายน ค.ศ. 1965) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน โดยพอลแสดงภาพยนตร์กว่า 23 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1918 ถึง ค.ศ. 1936
ฮารี ฟรังค์

ฮารี ฟรังค์
ฮารี ฟรังค์ (15 ตุลาคม ค.ศ. 1896 – 12 ธันวาคม ค.ศ. 1947) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน เริ่มแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 ถึง ค.ศ. 1947
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2535)

พรรคพลังประชาชน พรรคการเมืองของไทยในอดีตที่จดทะเบียนจัดตั้งตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 เป็นลำดับที่ 32/2535 เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 โดยมีโสภณ หาญเจริญ เป็นหัวหน้าพรรคและโสพล โกสุมา เป็นเลขาธิการพรรค
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 พรรคพลังประชาชนส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งแม้แต่คนเดียว ทำให้ถูกยุบตามคำสั่งศาลฎีกาเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2539
พรรคประชาธิปไตย (พ.ศ. 2534)

พรรคประชาธิปไตย พรรคการเมืองของไทยในอดีตที่จดทะเบียนก่อตั้งตาม พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2534 เป็นลำดับที่ 29/2534 มีนาย ธนา ไชยประสิทธิ์ หรือ บิ๊กต้อม หัวหน้าคณะนักกีฬาไทยเป็นหัวหน้าพรรคและนาย สุพล เนยปฏิมานนท์ เป็นเลขาธิการพรรคโดยมีแกนนำพรรคที่สำคัญคือนาย ธาดา เศวตศิลา บุตรชายของ พลอากาศเอกสิทธิ เศวตศิลา อดีตหัวหน้า พรรคกิจสังคม และอดีต องคมนตรี และสามีของตั๊ก มยุรา เศวตศิลา ดารานักแสดงชื่อดัง 
ยุบพรรค.
พรรคประชาธิปไตยถูกยุบเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2536 ตามคำสั่ง ศาลฎีกา ที่ 3671/2535 ลงวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 พร้อมกับพรรคการเมืองอีก 5 พรรคคือ พรรคเสรีนิยม พรรคชาวไทย พรรคเสรีประชาธิปไตย พรรคประชาชาติ และ พรรคชาติประชาชน เนื่องจากไม่ได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535
อาเซอร์ยอล บากู

อาเซอร์ยอล บากู  เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงในประเทศอาเซอร์ไบจาน
ทั้งนี้ มลิกา กันทอง ซึ่งเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยเคยอยู่ในสังกัดสโมสรแห่งนี้
ประวัติ.
อาเซอร์ยอล บากู เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงในประเทศอาเซอร์ไบจาน และได้รับสิทธิเข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงอาเซอร์ไบจานซูเปอร์ลีก ฤดูกาล 2012–13 ในทันที
สมาชิกทีม.
ในชื่อทีมอาเซอร์ยอล บากู.
"ฤดูกาล 2015–2016, ข้อมูล ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2015"
เอวัลท์ บัลเซอร์

เอวัลท์ บัลเซอร์ (5 ตุลาคม ค.ศ. 1898 – 17 เมษายน ค.ศ. 1978) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน เล่นภาพยนตร์กว่า 53 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1935 ถึง ค.ศ. 1975 และเสียชีวิตที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย
ฟีทา เบงค์โฮฟฟ์

ฟีทา เบงค์โฮฟฟ์ (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 – 26 ตุลาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน โดยฟีทา เล่นภาพยนตร์มากถึง 100 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1933 ถึง ค.ศ. 1967
ภาพยนตร์ที่ได้รับการคัดเลือก.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
สโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรีในฤดูกาล 2559

ฤดูกาล 2559 เป็นฤดูกาลที่ 6 ของ สุพรรณบุรี ในฟุตบอล ไทยลีก ของสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี. ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006–2007 และ ปี ค.ศ. 2013 ถึง ปัจจุบัน.
นักเตะต่างชาติ.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
การซื้อขายนักเตะ.
ตลาดซื้อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงแรกเปิดเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2558 ถึง 28 มกราคม 2559
ตลาดซื่อขายนักเตะฟุตบอลไทยช่วงที่สองจะเปิดในวันที่ 3 มิถุนายน ถึง 30 มิถุนายน 2559
มาร์ทีน เบ็นราท

มาร์ทีน เบ็นราท (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 – 31 มกราคม ค.ศ. 2000) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชายชาวเยอรมัน โดยแสดงภาพยนตร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 ถึง ค.ศ. 2000 มากกว่า 65 เรื่อง
เดอะบอดี้การ์ด แตะไม่ได้ ตายไม่เป็น

เดอะบอดี้การ์ด แตะไม่ได้ ตายไม่เป็น (จีนตัวเต็ม: 特工爺爺; จีนตัวย่อ: 特工爷爷; พินอิน: Tè Gōng Yé Yé) ภาพยนตร์แอ๊กชั่นดราม่าสัญชาติฮ่องกง ออกฉายในปี ค.ศ. 2016
เนื้อเรื่อง.
ติง ฮู อดีตสมาชิกของกองกำลังพิทักษ์แดง ในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรมของจีน ผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ด้วยมือเปล่าในแบบกังฟู ได้เกษียณตัวเองมาใช้ชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวตามลำพังในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งทางตอนเหนือของจีนติดกับรัสเซีย ติง ฮู ในวัย 65 ปี เป็นโรคความจำเสื่อม มักจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นต่อหน้าไม่ได้ แม้มันจะเกิดขึ้นได้ไม่นาน ติง ฮู แม้จะอาศัยอยู่เพียงคนเดียว แต่ก็ได้รับการดูแลจากคุณพัก หรือ พัก ซุนนัม หญิงม่ายชาวเกาหลีที่แอบชอบเขาอยู่ ในละแวกเองนั้น มี ชุนฮัว (แปลว่า ดอกเชอรี่ หรือซะกุระ) เด็กผู้หญิงวัย 12 ขวบ ที่มักไปมาหาสู่กับเขาเสมอ ๆ เธอมักเรียกเขาว่า ตาเฒ่าติง นั่นทำให้ติง ฮู รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง หลี่ เจิ้งเจี่ย พ่อของชุนฮัวเป็นนักเลงการพนัน โดยติดหนี้กับแก๊งค์มาเฟียท้องถิ่น ชุย ตงเสี้ยน หัวหน้าแก๊งค์ต้องการให้หลี่ เจิ้งเจี่ยข้ามไปยังวลาดีวอสตอคเพื่อไปขโมยของล้ำค่าของมาเฟียรัสเซียให้ จึงถูกตามล่า นั่นทำให้ ชุนฮัว ได้รับอันตราย รวมถึง หลี่ เจิ้งเจี่ย ติง ฮู จึงต้องรื้อฟื้นฝีมือเก่าที่ลืมเลือนไปแล้วเพื่อช่วยชีวิตเธอให้ได้ 
การสร้าง.
"The Bodyguard" หรือ "My Beloved Bodygurd" เป็นผลงานการกำกับและแสดงนำครั้งแรกในรอบ 19 ปี ของ หง จินเป่า ดารานักแสดงแอ๊คชั่นชื่อดังชาวฮ่องกง โดยในเรื่องนี้ยังทำหน้าที่กำกับคิวแอ๊คชั่นอีกด้วย และยังได้ หลิว เต๋อหัว ร่วมแสดงและอำนวยการสร้าง นอกจากนี้แล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รวบรวมดาราระดับซูเปอร์สตาร์ของฮ่องกงและจีนแผ่นดินใหญ่ทั้งในยุคทศวรรษที่ 80, 90 และยุคปัจจุบันไว้มากมาย ในฐานะนักแสดงรับเชิญอีกด้วย
เดิมที เฉิน หลง ได้ถูกวางตัวให้รับบทในเรื่องนี้ แต่ทว่ามีเรื่องของเจย์ซี ชาน บุตรชายของเขาพัวพันกับคดียาเสพติด จึงถอนตัวออกไป ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2014 และได้ถ่ายทำฉากแอ๊คชั่นของหลิว เต๋อหัว ในวันที่ 22 กันยายน ปีเดียวกันที่วลาดีวอสตอค สถานที่เกิดเหตุการณ์ที่กล่าวอ้างถึงในเรื่องด้วย โดยสถานที่ถ่ายทำหลัก คือ สุยเฟิงเหอ มณฑลเฮย์หลงเจียง ซึ่งติดกับชายแดนรัสเซีย
อัลแบร์ท เบ็สเลอร์

อัลแบร์ท เบ็สเลอร์ (15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 – 4 ธันวาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน เขาแสดงภาพยนตร์กว่า 40 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1942 ถึง ค.ศ. 1975 อัลแบร์ทเกิดที่เมืองฮัมบวร์ค ประเทศเยอรมนี และเสียชีวิตที่เบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี
ไรเนอร์ บรันท์

ไรเนอร์ บรันท์ (เกิด 19 มกราคม ค.ศ. 1936 ที่เบอร์ลิน) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน โดยแสดงภาพยนตร์กว่า 40 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1959 ถึง ค.ศ. 1986
ภาพยนตร์เด่น.
นักแสดง
พากย์เสียง