เรือพี่เลี้ยง

เรือพี่เลี้ยง  คือเรือเล็กหรือเรือกำปั่นที่ใช้ให้บริการหรือสนับสนุนเรือเอเรือกำปั่นลำอื่น ๆ โดยทั่วไปแล้วจะทำโดยการขนส่งคนหรือเสบียงจากฝั่งหรือจากเรืออีกลำหนึ่ง
ความหมายที่สองและแตกต่างกันอย่างชัดเจนของคำว่า "tender" คือเรือเล็กที่บรรทุกไปโดยเรือขนาดใหญ่กว่า เพื่อใช้เป็นเรือชูชีพหรือ เรือรับส่งขึ้นฝั่ง หรือทั้งสองอย่าง
จุดประสงค์.
ในบางครั้ง การพยายามนำเรือขนาดใหญ่เข้าเทียบท่าเรืออาจไม่ใช่สิ่งควรทำเสมอไป ด้วยเหตุผลหลายประการ ไม่ว่าจะเป็นสภาพอากาศหรือทะเลที่อาจไม่เอื้ออำนวย มีเวลาจำกัด หรือเรือมีขนาดใหญ่เกินกว่าจะเข้าเทียบท่า ในกรณีเช่นนี้เรือพี่เลี้ยงจะทำหน้าที่เชื่อมโยงระหว่างเรือใหญ่กับฝั่ง และอาจมีตารางการเดินทางไป-กลับที่แน่นมากขณะที่เรือใหญ่อยู่ในท่าเรือนั้น
บนเรือสำราญ เรือพี่เลี้ยงชูชีพทำหน้าที่สองอย่าง คือเป็นเรือบริการในกิจกรรมประจำวัน แต่ก็ติดตั้งอุปกรณ์ครบครันเพื่อทำหน้าที่เป็นเรือชูชีพในกรณีฉุกเฉิน โดยทั่วไปจะถูกยกเก็บไว้บนเสาห้อย (davits) เหนือดาดฟ้าเดินเล่น และเมื่อมองครั้งแรกอาจดูเหมือนเรือชูชีพทั่วไป แต่โดยปกติแล้วจะมีขนาดใหญ่กว่าและมีอุปกรณ์ดีกว่า การออกแบบเรือพี่เลี้ยงชูชีพในปัจจุบันนิยมใช้แบบคาตามารัน เนื่องจากมีแนวโน้มจะโคลงเคลงน้อยกว่าในสภาพอากาศสงบถึงปานกลาง ซึ่งเป็นสภาพที่มักใช้เรือพี่เลี้ยงเหล่านี้ โดยทั่วไปจะบรรทุกผู้โดยสารได้มากถึง 100 ถึง 150 คนและลูกเรือสองถึงสามคน
ก่อนที่เรือเหล่านี้จะถูกผลิตจำนวนมาก วิธีหลักในการขึ้นเรือขนาดใหญ่ (ส่วนใหญ่คือเรือเดินสมุทร) คือการขึ้นเรือพี่เลี้ยงโดยสาร เรือพี่เลี้ยงโดยสารเหล่านี้จะประจำอยู่ที่ท่าเรือจดทะเบียนของตน เมื่อมีเรือเดินสมุทรผ่านเข้ามาในพื้นที่ เรือพี่เลี้ยงก็จะเทียบกับเรือเดินสมุทรและให้ผู้โดยสารขึ้นเรือผ่านทางสะพานเดิน เรือเหล่านี้มีขนาดใหญ่กว่า มีความจุผู้โดยสารมากกว่า และมีความโดดเด่นเฉพาะตัวในแต่ละบริษัทมากกว่าเรือพี่เลี้ยงที่ทันสมัยในปัจจุบัน เนื่องจากขนาดใหญ่ขึ้น เรือชูชีพและเสื้อชูชีพจึงเป็นสิ่งปกติที่มีอยู่บนเรือเหล่านี้ (โดยทั่วไปเรือพี่เลี้ยงขนาดกลางจะมีเรือชูชีพสองลำ)
เรือรบและเรือดำน้ำ.
ก่อนที่เทคโนโลยีซึ่งทำให้เรือดำน้ำและเรือพิฆาตสามารถปฏิบัติการได้อย่างอิสระจะพัฒนาเต็มที่ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 (และก้าวหน้าอย่างเห็นได้ชัดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง) เรือเหล่านี้ต้องพึ่งพา เรือพี่เลี้ยงอย่างมากในการบำรุงรักษาและจัดหาสิ่งของส่วนใหญ่ สัญลักษณ์การจัดประเภทตัวเรือในกองทัพเรือสหรัฐสำหรับเรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำคือ AS และสำหรับเรือพี่เลี้ยงเรือพิฆาตคือ AD ขณะที่เรือซ่อมบำรุงทั่วไปคือ AR เรือพี่เลี้ยงกองทัพเรือหมดความนิยมลงในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 เนื่องจากความเร็วและพิสัยการปฏิบัติการของเรือรบเพิ่มขึ้น (ทำให้ความจำเป็นในการจัดตั้งฐานทัพลดลง)
ภายในสิ้นศตวรรษที่ 20 เรือพี่เลี้ยงทุกลำในกองทัพเรือสหรัฐถูกปลดประจำการไปหมดแล้วยกเว้นเรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำสองลำ จากผลของการระงับข้อพิพาทคดีความเกี่ยวกับทัพเรือสำรองอ่าวซุยซูน (Suisun Bay Reserve Fleet) กองทัพเรือสหรัฐและ MARAD (การบริหารการเดินเรือสหรัฐ) ดำเนินโครงการกำจัดเรืออย่างจริงจังที่จะแยกชิ้นส่วนเรือเหล่านั้นทั้งหมดภายในปี 2017 แม้แผนของกองทัพเรือสำหรับเรือพี่เลี้ยงที่ถูกเก็บสำรองไว้ในที่อื่น ๆ (เช่น เรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำปลดประจำการ ยูเอสเอส แมกกีและยูเอสเอส ไซมอนเลก ซึ่งเก็บไว้ที่อินแอกทีฟชิปส์ เซนต์จูเลียนครีกแอนเน็กซ์) จะไม่ได้รับการกล่าวถึงในคดีความดังกล่าว แต่หลังข้อตกลงยุติคดี กองทัพเรือได้แสดงความประสงค์จะกำจัดเรือดังกล่าวโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
ดูเหมือนว่าพวกเขาจะยังไม่เต็มใจเลิกใช้เรือพี่เลี้ยงไปเสียทีเดียว แต่ก็พยายามลดค่าใช้จ่ายลง เรือพี่เลี้ยงสองลำสุดท้ายที่ยังประจำการอยู่ถูกโอนย้ายปฏิบัติการให้กับหน่วยบัญชาการขนส่งทางทะเล (Military Sealift Command - MSC) เรือพี่เลี้ยงเรือดำน้ำชั้นเอโมรี เอส. แลนด์ ได้แก่ ยูเอสเอส เอโมรี เอส. แลนด์ และยูเอสเอส แฟรงก์ เคเบิล ปัจจุบันปฏิบัติการโดยลูกเรือแบบ "ผสม" โดยมีผู้บังคับการเรือและช่างเทคนิคประมาณ 200 นายเป็นกำลังพลของกองทัพเรือ ส่วนการเดินเรือนั้นดำเนินการโดยทหารเรือพาณิชย์ ก่อนการโอนย้าย ทั้งสองลำมีกำลังพลมากกว่า 1,000 นาย ขณะนี้ ทั้งสองลำยังคงใช้การจัดประเภท AS แต่ภารกิจหลักของทั้งสองลำได้ขยายออกไปนอกเหนือจากเรือดำน้ำอย่างมากเพื่อรวมถึงการบริการและการสนับสนุนเรือรบทุกประเภทของกองทัพเรือในพื้นที่ปฏิบัติการของตน ภายใต้การจัดประเภทของกองทัพเรือแบบดั้งเดิม ทั้งสองลำควรถูกจัดประเภทใหม่เป็น AR (เรือซ่อมบำรุงช่วยรบ) อย่างไรก็ตาม เนื่องจากปัจจุบันดำเนินการโดย MSC จึงเป็นที่น่าสงสัยว่าจะมีการจัดประเภทใหม่ดังกล่าวหรือไม่ เอโมรี เอส. แลนด์ประจำการอยู่แนวหน้าในมหาสมุทรอินเดียที่ดีเอโกการ์ซีอา ขณะที่แฟงก์ เคเบิลประจำการอยู่แนวหน้าในมหาสมุทรแปซิฟิกที่โพลาริสพอยต์ อ่าวอาปรา กวม การประจำการในแนวหน้าดังกล่าวมีขึ้นเพื่อให้บริการและสนับสนุนในระยะทางที่ไกลมากของแปซิฟิกตะวันตก
เรือพี่เลี้ยงสองลำ เอสเอส โนแมดิกและเอสเอส แทรฟฟิก ถูกสร้างขึ้นสำหรับสายการเดินเรือไวต์สตาร์โดยฮาร์แลนด์แอนด์โวล์ฟเพื่อให้บริการแก่อาร์เอ็มเอส โอลิมปิกและอาร์เอ็มเอส ไททานิกที่แชร์บูร์ ปัจจุบันโนแมดิกยังคงอยู่และทำหน้าที่เป็นพิพิธภัณฑ์เรือ และเป็นเรือลำสุดท้ายที่ยังหลงเหลืออยู่ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อไวต์สตาร์ไลน์