หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ

การก่อตั้ง.
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2522 หลังจากที่เขมรแดงถูกขับไล่ออกจากอำนาจโดยกองกำลังเวียดนามที่รุกรานเข้ามา ชาวกัมพูชาหลายแสนคน กลุ่มเขมรแดงได้แสวงหาอาหารและที่พักพิงตามแนวชายแดนไทย-กัมพูชา ทำให้เกิดการเรียกร้องให้มีการบรรเทาทุกข์จากนานาชาติ ในช่วงแรก หน่วยงานระหว่างประเทศที่เรียกว่า "คณะผู้แทนร่วม" ประกอบด้วย UNICEF, ICRC, UNHCR และ WFP รับผิดชอบในการแจกจ่ายอาหาร การดูแลสุขภาพ การสร้างค่ายและสุขอนามัย รวมถึงการสนับสนุนจากรัฐบาลไทย อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าก็ชัดเจนว่าความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมที่มอบให้ในค่ายต่าง ๆ เช่น ค่ายผู้อพยพสระแก้ว ช่วยให้เขมรแดงฟื้นตัวจากความพ่ายแพ้ซึ่งเป็นผลมาจากโจมตีของเวียดนาม จนทำให้มีแนวโน้มว่าจะเกิดสงครามกลางเมืองที่ยืดเยื้อ ด้วยเหตุนี้และความขัดแย้งที่ยังคงดำเนินอยู่อย่างต่อเนื่อง ทำให้หน่วยงานบรรเทาทุกข์ต่าง ๆ ICRC และ UNICEF ลดบทบาทในการจัดการบริการบรรเทาทุกข์ผู้ลี้ภัยที่ชายแดน ขณะที่ UNHCR ทำงานเฉพาะกับผู้พักอาศัยในศูนย์กักกัน เช่น ศูนย์เขาอีด่างและศูนย์พนัสนิคมเท่านั้น และไม่ได้ให้บริการในค่ายชายแดนแต่อย่างใด
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2525 หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) ก่อตั้งขึ้นเพื่อประสานงานปฏิบัติการบรรเทาทุกข์ชายแดนภายใต้การกำกับดูแลของผู้แทนพิเศษของเลขาธิการสหประชาชาติเพื่อการประสานงานโครงการความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมของกัมพูชา (OSRSG) ซึ่งในขณะนั้นนำโดย เซอร์ โรเบิร์ต แจ็คสัน เดิมรู้จักกันในชื่อ "WFP-UNBRO" ผู้อำนวยการคนแรกคือผู้ประสานงาน UNDP ประจำกรุงเทพฯ วินสตัน อาร์. แพรตลีย์ ซึ่งทำหน้าที่เป็นตัวแทน WFP ด้วย เนื่องจากปฏิบัติการนี้ไม่มีเจ้าหน้าที่ในช่วงแรก UNICEF จึงตกลงที่จะให้ยืมหน่วยฉุกเฉินกัมพูชาเป็นเวลา 6 เดือน จนกว่า UNBRO จะสามารถจ้างคนของตนเองได้
หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) เป็นหน่วยงานชั่วคราวที่จัดตั้งขึ้นโดยสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติเพื่อแก้ไขวิกฤตการณ์เฉพาะอย่างหนึ่ง หน่วยงานนี้มีคำสั่ง แต่ไม่มีกฎบัตรหรือสภาบริหารอิสระ นอกจากนี้ยังไม่มีงบประมาณอิสระอีกด้วย โดยต้องอาศัยการสนับสนุนจากประเทศผู้บริจาคจากสมัชชาใหญ่ ซึ่งได้รับการร้องขอผ่านคำมั่นสัญญาในการประชุมผู้บริจาคปีละสองครั้ง หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติได้รับเงินบริจาคและสิ่งของเป็นหลักจากสหรัฐ คณะกรรมาธิการยุโรป ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย และแคนาดา
ขอบเขตการดำเนินงาน.
หลักการชี้นำ.
หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) ดำเนินงานบนพื้นฐานของหลักการทำงานห้าประการ ซึ่งระบุไว้ในบันทึกภายในเกี่ยวกับแนวปฏิบัตินโยบายลงวันที่กรกฎาคม พ.ศ. 2525 หลักการเหล่านี้ได้รับการแก้ไขและปรับปรุงในบันทึกภายในเกี่ยวกับแนวปฏิบัตินโยบายลงวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2532
ประการแรก UNBRO เป็นปฏิบัติการด้านมนุษยธรรมที่เป็นกลางในด้านศาสนา การเมือง และแนวร่วมชาตินิยม ซึ่งหมายความว่าจะต้องให้ความช่วยเหลืออย่างเท่าเทียมกันแก่ผู้พักอาศัยประจำในค่ายที่ได้รับความช่วยเหลือจาก UNBRO ทุกคน โดยไม่คำนึงถึงความเกี่ยวข้องทางการเมือง
ประการที่สอง ค่าย UNBRO จะได้รับการจัดการโดยชาวเขมรตามสถานการณ์ที่ชายแดนจะเอื้ออำนวย UNBRO รับรองการบริหารพลเรือนที่ประกอบด้วยผู้บริหารระดับสูงและรองผู้บริหารระดับสูง สมาคมสตรีเขมร หัวหน้าส่วน และคณะกรรมการบริหารต่าง ๆ
ประการที่สาม บทบัญญัติของปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนจะต้องใช้เป็นแนวทางปฏิบัติในทุกแง่มุมของชีวิตในค่ายให้มากที่สุด ซึ่งหมายความว่าจะไม่มีการบังคับใครออกจากค่าย UNBRO ด้วยเหตุผลใด ๆ ทั้งสิ้น ควรมีการรับประกันเสรีภาพในการคิด เสรีภาพในการพูด และเสรีภาพในการเข้าถึงการศึกษาและข้อมูลสำหรับทุกคน ค่ายควรปราศจากการบังคับทางการเมืองหรือการบังคับในรูปแบบอื่น ๆ และควรให้การคุ้มครองและความยุติธรรมแก่ผู้อาศัยในค่ายโดยตำรวจเขมรและระบบยุติธรรมภายใน
ประการที่สี่ UNBRO ให้ความช่วยเหลือเฉพาะพลเรือนเท่านั้น ซึ่งหมายความว่า UNBRO คาดหวังว่าค่ายต่าง ๆ จะปลอดจากอิทธิพลทางทหารทุกรูปแบบ และจะไม่มีกิจกรรมทางทหารใด ๆ เกิดขึ้นในหรือผ่านค่ายของ UNBRO ไม่ว่าในเวลาใดก็ตาม
ประการที่ห้า เกี่ยวข้องกับความมุ่งมั่นที่เท่าเทียมกันของ UNBRO ในการรักษาประสิทธิภาพการดำเนินงานตลอดจนหลักการด้านมนุษยธรรม
การบริการ.
ในช่วงไม่กี่ปีแรกของการดำเนินการ หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) ถือเป็นองค์การด้านโลจิสติกส์โดยพื้นฐาน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ก็ได้ดำเนินกิจกรรมอื่นๆ ด้วยเช่นกัน:
การคุ้มครองและความปลอดภัย.
แนวคิดเรื่องการคุ้มครองถือเป็นหัวใจสำคัญของวัตถุประสงค์ของหน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) ในประเทศไทย เนื่องจากพลเรือนชาวกัมพูชาตกเป็นเหยื่อสงครามเป็นแรงผลักดันให้มีการจัดตั้งปฏิบัติการบรรเทาทุกข์บริเวณชายแดนตั้งแต่แรก แม้จะยอมรับว่า "ความปลอดภัยทางกายภาพเป็นสิ่งที่ไม่สามารถรับประกันได้และมีความเสี่ยงอยู่เสมอ" ในค่ายผู้ลี้ภัยบริเวณชายแดน แต่ UNBRO ก็ได้กำหนดนิยามการคุ้มครองอย่างกว้าง ๆ ว่าเป็นเป้าหมายที่กิจกรรมทั้งหมดขององค์กรจะมุ่งไปที่เป้าหมายนั้น ซึ่งรวมถึงการคุ้มครองจากการถูกข่มเหงจากแหล่งทหาร การบังคับทางร่างกายหรือทางการเมือง การตกเป็นเหยื่อของอาชญากรรม การกรรโชกทรัพย์ และ/หรือภัยคุกคามจากการแก้แค้นอย่างรุนแรง ตลอดจนการคุ้มครองจากผลกระทบเชิงลบของการแออัดยัดเยียด การว่างงาน โอกาสทางการศึกษาที่จำกัด เป็นต้น
UNBRO ดูแลความปลอดภัยภายในค่าย แม้ว่าการโจรกรรมและความรุนแรงจะเกิดขึ้นกับค่ายที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของเขมรแดง UNBRO ประสานงานองค์กรต่าง ๆ ที่ให้การคุ้มครองบนชายแดน โดย ICRC ให้ความสำคัญโดยเฉพาะกับอาชญากรรมสงคราม อาชญากรรมทางการเมือง และการละเมิดสิทธิมนุษยชน และตำรวจเขมรก็ดูแลหน้าที่ตำรวจแบบดั้งเดิมภายในค่าย ระหว่างปี พ.ศ. 2523 และ พ.ศ. 2530 ความปลอดภัยในค่ายเป็นความรับผิดชอบของหน่วยพิเศษทหารพรานไทยที่เรียกว่ากองกำลังพิเศษ 80 อย่างไรก็ตาม หน่วยนี้ละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างกว้างขวางจนถูกยุบและแทนที่ด้วยหน่วยควบคุมผู้หลบหนีเข้าเมืองจากกัมพูชา (DPPU นคก.88 ซึ่งเป็นหน่วยกึ่งทหารที่ได้รับการฝึกเป็นพิเศษ จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2531 โดยเฉพาะเพื่อรักษาความปลอดภัยให้กับค่ายชายแดน) หน่วยนี้รับผิดชอบในการปกป้องขอบเขตค่ายและป้องกันไม่ให้โจรเข้ามาในค่าย
UNBRO ยังคงรักษาทีมเจ้าหน้าที่คุ้มครองขนาดเล็ก ซึ่งมีหน้าที่ติดตามสถานการณ์สิทธิมนุษยชนในค่าย ติดตามกรณีที่ผู้คนตกเป็นเหยื่อโดยตั้งใจหรือจากความยากจน การละเลย หรือ "ระบบล้มเหลว" และสนับสนุนให้ผู้คนมาหาพวกเขาเมื่อพวกเขารู้สึกว่าสิทธิมนุษยชนของตนถูกละเมิด UNBRO รับผิดชอบการสื่อสารภาคสนามและการประสานงานด้านความปลอดภัยสำหรับเจ้าหน้าที่ของ UN และหน่วยงานอาสาสมัครที่ทำงานอย่างเป็นทางการที่ชายแดน (กล่าวคือ ทำงานในโครงการภายใต้ข้อตกลงกับ UNBRO)
การแจกจ่ายอาหารและการดูแลสุขภาพ.
หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) รับผิดชอบการแจกจ่ายอาหารให้กับผู้ลี้ภัยตามแนวชายแดน ซึ่งก่อนหน้านี้มีการแจกจ่ายเสบียงให้กับกองทหารไทยและหน่วยต่อต้านของเขมรอย่างกว้างขวาง ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 UNBRO ได้กำหนดมาตรฐานอาหารพื้นฐานรายสัปดาห์เพื่อให้มีปริมาณแคลอรีที่เพียงพอต่อการบริโภคในแต่ละวันตามที่องค์การอนามัยโลกกำหนดไว้ โดยแจกจ่ายข้าว ปลากระป๋อง หรือปลาแห้ง ไข่ 1 ฟอง และผัก 1 ชนิดต่อคนต่อสัปดาห์ ถั่วแห้ง น้ำมัน เกลือ และแป้งสาลีเดือนละครั้ง ปริมาณที่แน่นอนของอาหารรายสัปดาห์และรายเดือนในปี พ.ศ. 2533 มีดังนี้:
ปันส่วนนี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อตอบสนองความต้องการแคลอรี่ขั้นต่ำรายวัน 2,457 แคลอรี่ต่อคน ซึ่งเป็นความต้องการแคลอรี่ในกรณีฉุกเฉินที่กำหนดโดย UN ตามรายงานของ WHO ในปี พ.ศ. 2528 เกี่ยวกับความต้องการโปรตีนและพลังงาน เมื่อระบบการแจกจ่ายโดยตรงเริ่มต้นในปี 1987 พลังงานที่จัดหาโดยปันส่วนพื้นฐานของ UNBRO คือ 2,237 แคลอรี่ต่อคนต่อวัน ในปี พ.ศ. 2534 ข้อจำกัดด้านงบประมาณบังคับให้ UNBRO ต้องลดปันส่วนพื้นฐานนี้ลงเหลือ 2,027 แคลอรี่ต่อคนต่อวัน การแจกจ่ายอาหารรวมถึงสบู่ 120 กรัมต่อเดือน
UNBRO ยังดูแลการจัดหาน้ำในค่ายผู้ลี้ภัยตามชายแดนด้วย ซึ่งค่ายเหล่านี้ส่วนใหญ่ไม่มีแหล่งน้ำดื่มธรรมชาติ รถบรรทุกที่รัฐบาลไทยจัดหาให้ 650,000 ลิตรจะขนน้ำคลอรีนไปยังถังเก็บน้ำในค่ายทุกสัปดาห์ นอกจากนี้ UNBRO ยังจัดหาอุปกรณ์ก่อสร้างให้กับผู้ลี้ภัยและดำเนินโครงการเกษตรกรรมเพื่อผลิตผักสดในค่าย
UNBRO มอบหมายความรับผิดชอบด้านบริการทางการแพทย์พื้นฐาน สุขาภิบาล โปรแกรมสุขภาพของประชาชนและสิ่งแวดล้อม อาหารเสริม และบริการอื่น ๆ ให้แก่องค์การนอกภาครัฐจำนวนมากที่ปฏิบัติการอยู่ที่ชายแดนในขณะนั้น
การศึกษา.
ในปี พ.ศ. 2531 ด้วยข้อตกลงของรัฐบาลไทย หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) ได้เปิดตัวโครงการความช่วยเหลือทางการศึกษาครั้งสำคัญ โดยมุ่งเน้นที่ระดับประถมศึกษาและให้การสนับสนุนการพัฒนาหลักสูตร การพิมพ์สื่อการสอน การศึกษาระดับประถมศึกษา การศึกษาพิเศษ การรู้หนังสือสำหรับผู้ใหญ่ การฝึกอบรมครู การฝึกอบรมผู้ฝึกอบรมครู การจัดหาอุปกรณ์ และการก่อสร้างและอุปกรณ์ในห้องเรียน นอกจากนี้ UNBRO ยังขยายการสนับสนุนโครงการบริการสังคมที่มุ่งเป้าไปที่กลุ่มเปราะบางและถูกละเลยเป็นอย่างมาก และริเริ่มโครงการใหม่ที่มุ่งเป้าไปที่การพัฒนาทักษะชีวิตที่จะเป็นประโยชน์ในกัมพูชาเมื่อถูกส่งตัวกลับประเทศ ในโครงการทั้งหมดนี้ UNBRO พยายามที่จะตัดเนื้อหาทางการเมืองออกไป และให้แน่ใจว่าบริการต่าง ๆ จะได้รับอย่างเท่าเทียมกันแก่ผู้อยู่อาศัยในค่ายทุกคนโดยไม่คำนึงถึงแนวทางทางการเมืองของพวกเขา UNBRO ส่งเสริมจริยธรรมแห่งความเท่าเทียมกันและระบบรางวัลตามผลงาน
ผู้รับผลประโยชน์.
ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2525 หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) ให้บริการแก่ผู้รับประโยชน์จำนวน 290,000 ราย ในสามกลุ่ม คือ:
ตอนกลาง.
ชาวกัมพูชา 155,000 คนในค่าย 9 แห่งในตอนกลางของชายแดนซึ่งทอดยาวจากบ้านสะแงไปจนถึงทับปริก ในค่าย 5 แห่งในภาคกลาง (หรือภาคตะวันตกเฉียงเหนือ) ได้แก่
UNBRO ได้รับอนุญาตให้ทำการนับจำนวนคนบ่อยครั้งและแจกจ่ายอาหารโดยตรง UNBRO ยังแจกจ่ายอาหารในค่ายเขมรแดง 2 แห่งทางตอนใต้ของอรัญประเทศ ได้แก่
แม้ว่าในตอนแรกจะไม่ได้รับอนุญาตให้ทำการนับจำนวนคนก็ตาม ภาคกลางยังรวมถึง NW82 ซึ่งเป็นค่ายย่อยที่ตั้งอยู่ที่ค่ายผู้อพยพหนองเสม็ด ซึ่งเป็นที่พักพิงของผู้ลี้ภัยชาวเวียดนาม 800 คน ที่ได้รับความช่วยเหลือจาก ICRC
ตอนเหนือและตอนใต้.
ประกอบด้วยชาวกัมพูชา 70,000 คนทางตอนเหนือและตอนใต้
ชาวไทยตามแนวชายแดน.
ชาวชายแดนไทยจำนวน 65,000 คนที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่ได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งยัง ได้รับความช่วยเหลือด้านอาหารจาก UNBRO ผ่านโครงการหมู่บ้านไทยที่ได้รับผลกระทบ 
หลังจากการโจมตีในฤดูแล้งของเวียดนามในปี พ.ศ. 2527–2528 จำนวนค่ายผู้ลี้ภัยที่บริหารโดยหน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) ลดลงจาก 21 ค่ายเหลือเพียง 11 ค่าย เนื่องจากประชากรผู้ลี้ภัยถูกควบรวมเข้าในค่ายที่ใหญ่กว่า เช่น พื้นที่อพยพที่ 2
การบริหาร.
องค์กรนี้บริหารโดยโครงการอาหารโลก (WFP) ในช่วงแรก ในปี พ.ศ. 2531 โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP) ได้เข้ามาบริหารหน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) ต่อจาก WFP ในปี พ.ศ. 2534 เลขาธิการสหประชาชาติได้ตัดสินใจว่าสำนักงานข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ (UNHCR) จะเข้ามารับช่วงแทนที่ UNDP ในฐานะหน่วยงานบริหาร โดยผู้แทน UNHCR ในประเทศไทยจะมีตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการ UNBRO แต่รองผู้อำนวยการ UNBRO ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบเพียงคนเดียว ทำหน้าที่บริหารงานประจำวัน ก่อนที่ UNBRO จะถูกยกเลิกในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544
ผลการดำเนินงาน.
เจ้าหน้าที่หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) ให้ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรมภายใต้เงื่อนไขที่ยากลำบากและอันตรายในพื้นที่ซึ่งมักเป็นเขตสงคราม ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2526 ผู้อำนวยการ วินสตัน แพรตลีย์ ได้บรรยายถึงสถานการณ์ดังกล่าวให้ผู้บริจาคในนิวยอร์กฟังดังนี้:
"ฝ่ายบริหารและผู้นำพลเรือนของเขมร...ได้หลีกทางให้กับผู้นำทางทหารหรือกองกำลังกึ่งทหารอย่างรวดเร็ว ซึ่งการปรากฏตัวที่เห็นได้ชัดและแข็งขันของพวกเขาได้เปลี่ยนนิคมใหญ่ ๆ ส่วนใหญ่ให้กลายเป็นค่ายทหาร อาวุธและอุปกรณ์ทางทหารปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนและโบกสะบัดไปมาระหว่างเจ้าหน้าที่ UNBRO และหน่วยงานอาสาสมัครในขณะที่พวกเขาพยายามให้ความช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ เป็นผลให้การควบคุมและกำหนดทิศทางการแจกจ่ายอาหารและการให้บริการทางการแพทย์มีประสิทธิภาพน้อยลง ไม่มั่นคง และมักจะเป็นอันตราย เจ้าหน้าที่ UNBRO ถูกละเมิดสิทธิและถูกจ่อปืนขู่ ระหว่างการปฏิบัติงาน เจ้าหน้าที่ UNBRO และหน่วยงานอาสาสมัครต้องเผชิญกับความเสี่ยงส่วนบุคคลอย่างร้ายแรงอันเป็นผลจากการยิงปืนใหญ่และการดำเนินการทางทหารอื่นๆ..."
นักวิจารณ์สรุปว่า UNBRO มีจุดประสงค์อื่นนอกเหนือไปจากหลักมนุษยธรรม นั่นคือ เป็นตัวกลางในการให้การสนับสนุนกลุ่มต่อต้านเวียดนามที่ปฏิบัติการอยู่ในค่ายผู้อพยพที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ปฏิบัติการของ UNBRO ซึ่งทำให้ความพยายามของเวียดนามในการมีบทบาทที่เด็ดขาดในทางการเมืองภายในของกัมพูชามีความซับซ้อนมากขึ้น นอกจากนี้ UNBRO ยังถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางว่าล้มเหลวในการให้การปกป้องที่เหมาะสมแก่ผู้อยู่อาศัยในค่ายผู้อพยพจากการโจรกรรมและความรุนแรง
รัฐสมาชิกสหประชาชาติและหน่วยงานที่ไม่ใช่ของรัฐส่วนใหญ่ยังคงถือว่า UNBRO เป็นปฏิบัติการต้นแบบของสหประชาชาติที่ให้การสนับสนุนที่จำเป็นแก่พลเรือนชาวกัมพูชาอย่างมีประสิทธิภาพและคุ้มทุนมากกว่า 350,000 คน และมีบทบาทสำคัญในการช่วยชีวิตผู้คนนับพันที่อาศัยอยู่ภายใต้การควบคุมอันเข้มงวดของเขมรแดงหรือที่ถูกกองกำลังเวียดนามโจมตี
ระหว่างปี พ.ศ. 2537 ถึง พ.ศ. 2544 หน่วยบรรเทาทุกข์ชายแดนแห่งสหประชาชาติ (UNBRO) ได้ส่งเอกสารจำนวน 252 กล่องไปยังศูนย์จัดเก็บนอกสถานที่ซึ่งถูกใช้งานโดยสหประชาชาติในกรุงเทพฯ สามครั้ง ในปี พ.ศ. 2541, 2542 และ 2544 และรองผู้อำนวยการ UNBRO ได้อนุญาตให้ทำลายเอกสารเหล่านี้