เนิร์ด

เนิร์ด หรือ เหนิด  หมายถึง “คนที่ทำอะไรด้วยความชอบเป็นหลัก” หรืออาจกล่าวได้ว่า คือ คนที่ใช้เหตุผลและตัดสินใจบนพื้นฐานของความชอบหรือความหมกมุ่น ไม่ใช่เป้าหมายอื่น ๆ เช่น เรื่องของเงินทองหรือการได้การยอมรับจากสังคม แนวคิดที่ว่าความชอบส่วนตัวควรเป็นแรงบันดาลใจในการตัดสินใจทุกอย่างในชีวิตนับเป็น “หลักการเบื้องต้น” ของคนในกลุ่มนี้ ทำให้ลักษณะการใช้ชีวิตของคนกลุ่มนี้แตกต่างจากคนทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด เนิร์ดมักจะเป็นผู้ที่งุ่มง่าม ขี้อายและไม่มีเสน่ห์ดึงดูด
เนิร์ด ในความหมายปัจจุบันนั้น หมายถึง คนที่มุ่งพัฒนาความสนใจเฉพาะด้านมากกว่าจะสนใจทำตัวตามความคาดหวังของสังคม (conformity) คนกลุ่มนี้มักมีทักษะ (โดยเฉพาะด้านเทคนิค) และจินตนาการสูง และเห็นว่าเรื่องที่ตนเองสนใจ มีความสำคัญกว่าการได้รับความยอมรับจากสังคม นิยามนี้ยังใช้เรียกคนที่คนส่วนใหญ่มองว่าฉลาดหลักแหลมกว่าคนธรรมดามาก
เนิร์ด มักจะชอบความแปลกใหม่และของใหม่ ๆ ใช้คอมพิวเตอร์คล่อง (แม้อาจไม่ถึงขั้นเขียนโปรแกรมเป็น) มักมีทักษะในโลกอินเทอร์เน็ตสูง 
นอกจากนั้น เนิร์ด ยังหมายถึงคนที่ทุ่มเทความสนใจกับอะไรสักอย่าง จนถึงระดับที่ทำให้อยู่นอก “กระแสหลัก” ของสังคม ในสมัยนี้มีคำอีกคำที่พัฒนาขึ้นมาในความหมายเฉพาะ อีกคำ คือ Geek 
นิยามของ Geek นี้กว้างมาก เพราะเมื่อเราพูดถึงหัวข้อความสนใจเป็นหลักแล้วมันจะครอบคลุมวิชาการแทบทุกเรื่อง ไปถึงความสนใจพิเศษในทุกเรื่องที่เกิดความชื่นชอบและสนใจ จึงครอบคลุมตั้งแต่คณิตศาสตร์, เครื่องบิน, ดนตรี, คอมพิวเตอร์, วิทยาศาสตร์ , ภาพยนตร์, การ์ตูนญี่ปุ่น และแอนิเมชัน, ละคร, ประวัติศาสตร์, เกมคอมพิวเตอร์, ภาษา, การเมือง, เศรษฐศาสตร์, กล้องถ่ายรูป ฯลฯ 
เนิร์ด ในสมัยก่อน มักใช้ในความหมายเชิงลบ ใช้เรียกคนที่ไม่มีทักษะในการเข้าสังคม ไม่ว่าจะฉลาดหรือไม่ ความหมายนี้เหมือนกับศัพท์แสลงอังกฤษอีกคำคือ “dork” แต่ตอนนี้เมื่อ เนิร์ด และ geek “เท่” กว่าสมัยก่อนมากแล้ว คนที่เข้าสังคมไม่เป็นจึงเรียกว่า dork อย่างเดียว ไม่ใช่ geek หรือ เนิร์ด อีกต่อไป
เนิร์ด สำหรับคนสายหัวเก่า เดิมหมายถึง คนที่ปกติจะขลุกอยู่กับคอมพิวเตอร์ หรือเรื่องที่คนอื่นเห็นว่าไม่น่าสนใจ เนิร์ดจะหมายถึงกลุ่มบุคคลที่มีระดับสติปัญญาสูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน สนใจในสิ่งที่สังคมทั่วไปไม่สนใจกัน (โดยมากจะเป็นเรื่องวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์) คำนี้ใช้กันแพร่หลายที่สุดในสหรัฐอเมริกา แต่ก็มีใช้ไม่น้อยในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ
อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 เนิร์ดจำนวนมากบนโลกอินเทอร์เน็ต ถือเอาคำนี้เสมือนเหรียญตราแห่งความภูมิใจ และเริ่มใช้มันในความหมายแง่บวก เพื่ออธิบายถึงบุคคลที่มีความสามารถทางด้านเทคนิค ถึงแม้ว่าดั้งเดิมแล้วคำว่า "เนิร์ด" และ "กี๊ก" (geek) จะใช้เรียกผู้ชาย แต่ผู้หญิงจำนวนมากที่สนใจในเทคโนโลยี วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ และสาขาวิชาอื่น ๆ ที่ปกติจะมีแต่ผู้ชาย ก็เริ่มรับเอาสองคำนี้ไปใช้เสมือนหนึ่งตราแห่งความสำเร็จด้วย
ในภาษาไทย อาจใช้คำว่าหนอนหนังสือเพื่ออธิบายเนิร์ดได้ แต่ก็ไม่ได้ให้ความหมายที่ตรงเท่าไรนัก หรือจะใช้คำว่า "แฟนพันธุ์แท้" ก็น่าจะเห็นภาพได้ครอบคลุมกว่า
ภาพลักษณ์ของเนิร์ดในสื่อมวลชนและการ์ตูน มักจะเป็นชายหนุ่มใส่แว่นหนากรอบดำ (ที่มักจะแตกและแปะด้วยเทปพันสายไฟ) มีไม้โปรเทกเตอร์ติดกระเป๋า สวมกางเกง "high-water pants" และเสื้อเชิ้ตหรือชุดที่มักจะเป็นทางการเกินไป
และบางครั้งภาพที่ออกมาก็มักจะเป็นคนที่ไม่ดูแลความสะอาดของตัวเอง และถ้าไม่ผอมแห้งก็จะอ้วนฉุไปเลย ภาพของเนิร์ดมักจะเป็นคนที่เข้าสังคมไม่คล่อง ไม่สามารถสนทนาเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องเทคนิคกับคนอื่น ๆ ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับสาวสวย
เนิร์ด และ กี๊ก.
ได้มีการถกเถียงกันถึงความสัมพันธ์ระหว่างคำ "เนิร์ด" และ "กี๊ก" บางคนก็มองว่า กี๊กนั้นก็คือเนิร์ด แต่มีความสามารถที่ด้อยชั้นกว่า บางคนก็ว่าเนิร์ดนั้นใช้หมายถึงคนที่มีความสามารถในด้านเทคนิค รวมทั้งมีความสามารถในการเข้าสังคม ส่วนกี๊กนั้นมีแต่ความสามารถทางด้านเทคนิค ขาดความสามารถในการเข้าสังคม บางกลุ่มก็ให้ความหมายกลับกันว่า กี๊กนั้น คือ เนิร์ดที่มีความสามารถในการเข้าสังคม และยังใช้คำนี้เรียกกลุ่มของตนด้วยความภาคภูมิใจ เช่น บริษัทกี๊ก (Geekcorps) ซึ่งเป็นองค์กรที่ส่งผู้เชี่ยวชาญทางด้านเทคนิค ไปช่วยประเทศที่กำลังพัฒนา ในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางด้านคอมพิวเตอร์ นอกเหนือจากนี้ก็ยังมีบางกลุ่มที่ว่า กี๊กนั้นคือกลุ่มคนที่ไม่มีทั้งความสามารถทางด้านเทคนิค และ การเข้าสังคม
นอกจากนั้นแล้ว ยังมีความแตกต่างของการใช้คำ เนิร์ด และ กี๊ก ตามท้องถิ่นต่าง ๆ บ้างก็ว่าตามชายฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือนั้นนิยมคำว่า "กี๊ก" มากกว่าคำว่า "เนิร์ด" ส่วนตามชายฝั่งตะวันออกนั้นนิยมคำว่า "เนิร์ด" มากกว่าคำว่า "กี๊ก" (ดูเว็บ The Sexiest Geek Alive) บางกลุ่มซึ่งอาศัยอยู่ตามชายฝั่งตะวันออกก็ไม่เห็นด้วย เนื่องจากพบเห็นบ่อยครั้งที่มีการใช้คำ เนิร์ด ในเชิงดูถูก และ กี๊ก ในเชิงยกย่อง ในประเทศอังกฤษ คำว่า"เนิร์ด" นั้นจะมีนัยสื่อไปในทางไม่ดี ส่วน "กี๊ก" นั้นจะใช้ไปในเชิงที่เป็นมิตร
คำว่า เนิร์ด เริ่มได้รับความนิยมในช่วง ทศวรรษ 1950 คำเนิร์ดจึงถูกเริ่มใช้ในเชิงค่อนแคะ เมื่อนักเรียนจำนวนไม่น้อยที่ไม่คิดว่าการมีผลการเรียนที่ดีนั้น "cool" หรือ เจ๋ง (ในขณะที่บางคนก็ถือเป็นคำชมเชย) 
ส่วนคำกี๊กนั้นเริ่มแพร่หลายทีหลังในช่วงทศวรรษ 1980 และไม่ได้ถูกใช้สื่อไปในทางไม่ดี เริ่มต้นนั้น กี๊กถูกใช้ในความหมายเดียวกับเนิร์ด เพียงแต่มีระดับความเข้มข้นของคำที่อ่อนกว่า โดยหมายถึง กลุ่มคนที่ถือว่าไม่ได้มีบทบาท ไม่เป็นที่รู้จัก ไม่ได้มีความสลักสำคัญในวงสังคม ในขณะที่เนิร์ดนั้นใช้หมายถึง กลุ่มคนที่มีความเงอะงะ ขัดเขินในการเข้าสังคม
“เด็กเนิร์ด”.
ส่วน nerd หรือที่เริ่มปรากฏคำว่า “เด็กเนิร์ด” ในภาษาไทย หมายถึงคนที่มีสติปัญญาดีกว่าคนปกติ คนส่วนใหญ่ที่ถูกเพื่อนๆ เรียกว่า “เด็กเรียน” และ/หรือ “หนอนหนังสือ” น่าจะเป็น nerd 
ความแตกต่างระหว่าง nerd กับ geek จะอยู่ที่ “ระดับความสนใจ” ในสิ่งที่ตัวเองชอบ (passion) เป็นหลัก โดยระดับความทุ่มเทของ geek ในสิ่งที่ตัวเองสนใจ จะมีมากกว่าของ nerd หลายเท่า เช่น nerd บางคนอาจชอบอ่าน Lord of the Rings มากจนจำบางประโยคในนั้นได้ แต่ geek ที่ชอบมากๆ จะใช้เวลาเป็นเดือน ๆ ศึกษาภาษา Sindarin ของพวกเอลฟ์จนพูดได้ หรือ nerd อาจชอบอ่านการ์ตูนญี่ปุ่น แต่ geek ประเภท otaku ที่เป็นแฟนพันธุ์แท้จริง ๆ จะหมดเวลาไปกับการตามเก็บสะสมการ์ตูนที่ชอบให้ครบทุกเวอร์ชัน แต่งตัวเป็นตัวการ์ตูนที่ชอบไปงานแฟนตาซี ฯลฯ
พูดง่าย ๆ คือ ระดับความสนใจของ nerd ไม่ว่าจะในเรื่องอะไรก็แล้วแต่ จะอยู่ในระดับ “วิชาการ” เป็นหลัก เป็นความรู้ที่มีประโยชน์ สามารถนำไปใช้ประกอบอาชีพได้ ในขณะที่ระดับความสนใจของ geek จะเข้าขั้น “หมกมุ่น” คือระดับที่คนทั่วไปจะไม่เข้าใจว่าทำไปทำไม เสียเวลาทำมาหากินเปล่าๆ ประมาณนั้น
แต่สิ่งที่หลายคนเข้าใจผิดคือ จริง ๆ แล้วความเป็น nerd และ geek ไม่เกี่ยวอะไรเลยกับทักษะในการเข้าสังคม กล่าวคือ nerd หรือ geek บางคนอาจประหม่า ทำตัวไม่ถูกเวลาเจอคนมากๆ ในขณะที่ nerd หรือ geek หลายคนไม่มีปัญหานั้นเลย แต่ถ้าพูดรวมๆ แล้ว geek โดยเฉลี่ยอาจมีความสามารถในการเข้าสังคมต่ำกว่าคนที่ไม่ใช่ geek เพราะใช้เวลาอยู่กับความสนใจของตัวเอง (เช่น อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ อ่านหนังสือเงียบ ๆ คนเดียว หรือสังสรรค์กับคนอื่นที่เป็น geek ในสาขาเดียวกัน) มากกว่าคนทั่วไป
ภาษาอังกฤษมีศัพท์เฉพาะสำหรับเรียกคนที่มีปัญหาในการเข้าสังคมจริงๆ อยู่แล้ว คือคำว่า “dork” ฉะนั้น dork ส่วนใหญ่อาจเป็น nerd หรือ geek แต่ nerd หรือ geek ไม่จำเป็นต้องเป็น dork ด้วย