ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/หน้าที่ของคำ/คำสรรพนาม

<ns>10</ns>
 <id>1777</id>
 <revision>
 <id>26217</id>
 <parentid>26028</parentid>
 <timestamp>2013-02-07T09:19:04Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Tiemianwusi</username>
 <id>2084</id>
 </contributor>
 <origin>26217</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
คำสรรพนาม (Pronouns) คือคำที่ใช้แทนชื่อคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่และสิ่งนามธรรม (คำนาม) เพื่อเลี่ยงไม่กล่าวคำนามนั้นซ้ำซากในประโยค ตัวอย่างเช่น 
 "The pupil will succeed in the pupil's efforts if the pupil is ambitious" 
เราสามารถย่นให้เหลือ
 "The pupil will succeed in "his" efforts if "he" is ambitious."
นอกจากนี้ยังใช้ในประโยคคำถาม 
 ""Whose" house is that?"
จะเห็นว่าคำสรรพนามใช้แทนชื่อเจ้าของในระหว่างที่ยังไม่ทราบ
บุรุษสรรพนาม.
"บุรุษสรรพนาม" มีไว้สำหรับใช้แทนชื่อของผู้พูด ผู้ฟัง และบุคคล สัตว์ สิ่งของที่เอ่ยถึง บุรุษสรรพนามแบ่งออกเป็น 2 พจน์ 3 บุรุษ ดังนี้
นอกจากนี้ บุรุษสรรพนาม ยังแจกออกไปได้อีก 5 รูป ดังนี้
การใช้บุรุษสรรพนามในประโยค.
กรรตุการก (Nominative).
สรรพนามรูปประธานทำหน้าที่เป็นประธานในประโยค หรือเป็นส่วนเติมเต็มของกริยา ซึ่งสังเกตได้จากตำแหน่งที่วางอยู่หลังกริยา to be เช่น
 It is "I" who can speak English. ผมเองเป็นผู้พูดภาษาอังกฤษได้
กรณีภาษาอังกฤษพูด สรรพนามที่ใช้เป็นภาคแสดงอาจใช้รูปกรรม เช่น
 "I am sure it was "him"." 
 "I am sure it was "he"." ฉันมั่นใจว่าเป็นเขา
สัมพันธการก (Possessive).
การใช้เหมือนกับ สัมพันธการกของคำนาม (โดยเปลี่ยนคำนามเป็นคำสรรพนามที่สอดคล้องกัน เช่น Mark's เป็น his, yesterday's เป็น its)
สามีสรรพนามแท้จริงแล้วเป็น double possessive เช่น
 In New York I read a newspaper criticism one day, commenting upon a letter "of mine".—Id.
 = my letter
ประพันธสรรพนาม.
"ประพันธสรรพนาม" ใช้แทนนามคำที่อยู่ข้างหน้า (antecedent), ใช้เชื่อมประโยค มีข้อดีเชื่อมประโยคสั้น ๆ ให้ยาวขึ้นและทำให้ลื่นไหลมากขึ้น เช่น
 "The last of all the Bards was he. These bards sang of Border chivalry." 
ย่อเป็น 
 "The last of all the Bards was he, "who" sung of Border chivalry."
ประโยคตัวอย่าง the last of all the Bards เป็น antecedent
ประพันธสรรพนาม ได้แก่ "who" (รวม "whose" และ "whom"), "which", "that", "what"
สำหรับการเลือกใช้ประพันธสรรนาม
 
 ""What" can't be cured must be endured."
 What a man does, "that" he has.—Emerson.
ประโยคแรกไม่มี antecedent ส่วนประโยคที่สองกลุ่มคำ "[w]hat a man does" เป็น antecedent
คำอื่นที่ใช้เป็นประพันธสรรพนาม.
"But" และ "as" ใช้เป็นประพันธสรรพนามได้ในบางประโยค ตัวอย่างเช่น
 There is nothing "but" is related to us, nothing "that" does not interest us.—Emerson.
 I have not from your eyes that gentleness 
 And show of love "as" I was wont to have. 
 —Shakespeare
ในประโยคแรก "but" เทียบเท่ากับ "that not"; "as" ใช้เหมือนกับ "that" หรือ "which"
ใช้สันธาน "wherein", "whereupon", "whereby" ฯลฯ แทน "in which", "upon which", "by which" ฯลฯ เช่น
The sovereignty of this nature "whereof" we speak.—Id.
ประโยคข้างต้น whereof ใช้แทน of which
การละประพันธสรรพนาม.
อาจมีการละประพันธสรรพนามในภาษาอังกฤษพูด เช่น
 These are the sounds ‸ we feed upon.—Fletcher.
 There isn't one here ‸ knows how to play ball.
‸ แทนตำแหน่งของประพันธสรรพนามที่ละ
อนิยมสรรพนาม.
"อนิยมสรรพนาม" ใช้แทนนามที่ไม่เจาะจง ประกอบด้วย "whoever", "whichever", "whatever", "whatsoever"; และคำที่ใช้น้อยหรือใช้ในบทกวี "whoso", "whosoever", "whichsoever", "whatsoever" นอกจากนี้ "who", "which" และ "what" ซึ่งเป็นประพันธสรรพนามอาจใช้เป็นอนิยมสรรพนามก็ได้ ตัวอย่างเช่น
 It is no proof of a man's understanding, to be able to affirm "whatever" he pleases.—Emerson
 Do "what" we can, summer will have its flies.—Emerson
สรรพนามชี้เฉพาะ.
"สรรพนามชี้เฉพาะ" เป็นการพาดพิงถึงบุคคลหรือสิ่งของในประโยคอื่น หรืออาจเป็นทั้งประโยค (ระวังสับสนกับคำคุณศัพท์ชี้เฉพาะ)
ตัวอย่างเช่น
 I did not say "this" in so many words.
 "Such" are a few isolated instances, accidentally preserved.
ปฤจฉาสรรพนาม.
"ปฤจฉาสรรพนาม" ใช้แทนนามในส่วนของคำถาม ปัจจุบันที่มีใช้ได้แก่ "who" (รวม "whose", "whom"), "which", "what", "whether"
"Who" เป็นสรรพนามไว้ถามเกี่ยวกับบุคคล เช่น
 "Who" is she in bloody coronation robes from Rheims?—De Quincey.
"Who" เป็นคำที่ใช้ได้ทั้งกรรตุการกและกรรมการก สำหรับสำหรับการแยกให้ดูว่าเป็นประธานหรือกรรมของกริยา
"Which" เป็นสรรพนามไว้ถามเกี่ยวกับบุคคลหรือสิ่งของก็ได้ สังเกตว่าเป็นการเจาะจงบุคคลหรือสิ่งของจากบุคคลหรือสิ่งของที่ผู้ถามทราบอยู่ก่อนแล้ว เช่น
 "Which" of you, shall we say, doth love us most?—Shakespeare.
"What" เป็นสรรพนามไว้ถามเกี่ยวกับสิ่งของ สิ่งที่เป็นนามธรรม หรือการกระทำ เช่น
 "What" is so rare as a day in June?—Lowell.
สรรพนามแบบอื่น.
สรรพนามแจกแจง (Distributive pronouns).
"สรรพนามแจกแจง" หมายถึง คำสรรพนามที่ใช้แทนชื่อบุคคลหรือสิ่งของโดยพิจารณาทีละคนหรือทีละสิ่งแยกกัน เช่น "each", "other", "each other", "one another" 
ตัวอย่างการใช้ เช่น
 They stood, or sat, or reclined, as seemed good to "each".
 As two yoke devils sworn to "other's" purpose.
Numeral pronouns.
ใช้แทนบุคคลหรือสิ่งของที่ไม่ทราบปริมาณหรือจำนวน เช่น "much", "many", "more", "most", "all", "one(s)", "another", "one other", "other(s)", "none"
ตัวอย่างการใช้ เช่น
 Trusting too much to "others"' care is the ruin of "many".
 "Much" might be said on both sides.
จะเห็นว่าตัวอย่างข้างต้นไม่มี antecedent และมีหน้าที่เสมือนอนิยมสรรพนาม
"ข้อสังเกต:" one มีรูปสะท้อน ได้แก่ oneself (หรือ one's self) ตัวอย่างเช่น
 The best way to punish "oneself" for doing ill seems to me to go and do good.—Kingsley.