pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/บัญชีดุลการชำระเงินระหว่างประเทศ

บัญชีดุลการชำระเงินระหว่างประเทศ (International Balance of Payment Accounting)  เป็นบัญชีที่บันทึกการรับและจ่ายเงินตราต่างประเทศ อันสืบเนื่องมาจากการแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจระหว่างผู้มีภูมิลำเนาในประเทศหนึ่งกับผู้ที่มีภูมิลำเนาในประเทศอื่น ๆ ระยะเวลาหนึ่ง ดุลการชำระเงินประกอบด้วยบัญชีย่อยจำนวน 4 บัญชี ซึ่งประกอบไปด้วยบัญชีดังต่อไปนี้
1) บัญชีเดินสะพัด (Current Account).
  ประกอบด้วยบัญชีย่อย 4 บัญชี ดังนี้
I.บัญชีการค้า (ดุลการค้า) เป็นบัญชีที่บันทึกรายได้จากการขายสินค้าให้กับต่างประเทศ และรายจ่ายจากการนำสินค้าเข้าจากต่างประเทศ
II.บัญชีบริการ (ดุลบริการ) เป็นบัญชีที่บันทึกรายได้จากการให้บริการต่างประเทศ และรายจ่ายจากการใช้บริการของต่างประเทศ เช่น การขนส่ง การท่องเที่ยว เป็นต้น
III.บัญชีบริจาคและเงินโอน ได้แก่ เงินช่วยเหลือต่างประเทศ ส่งเงินให้ญาติ
IV.บัญชีรายได้ เป็นรายได้นอกเหนือจากบัญชีข้างต้น ได้แก่ ค่าแรง เงินปันผล
2) บัญชีเงินทุน (Capital and Account).
ประกอบด้วย 2 ส่วน ดังนี้
I.บัญชีทุน เป็นบันทึกรายการเกี่ยวกับการโอนสิทธิหรือเงินทุนที่เกิดจากการซื้อขายสินทรัพย์ถาวร ที่ไม่ก่อให้เกิดผลผลิตและมิใช่สินทรัพย์ทางการเงิน
II.บัญชีการเงิน เป็นการบันทึกธุรกรรมที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสินทรัพย์และหนี้สินทางการเงินระหว่างประเทศ แบ่งเป็นการลงทุน 3 ประเภท ได้แก่
§การลงทุนโดยตรง (Direct Investment) เช่น ต่างประเทศเข้ามาลงทุนตั้งโรงงานผลิตสินค้าในประเทศไทย
§การลงทุนโดยอ้อม (Indirect Investment) เช่น การลงทุนของชาวต่างประเทศในประเทศไทย ซึ่งอยู่ในรูปของการซื้อหุ้นหรือตราสารหนี้อื่นๆ
§การลงทุนอื่นๆ เช่น เงินฝากธนาคาร และเงินกู้ เป็นต้น
3) บัญชีดุลการชำระเงิน (Balance of payment).
เป็นผลรวมของบัญชีเดินสะพัดกับบัญชีเงินทุน (1) + (2) ถ้ารายรับจากต่างประเทศมากกว่าการจ่ายชำระหนี้ให้ต่างประเทศ ดุลการชำระเงินจะเกินดุล แต่ถ้าหากเป็นไปในลักษณะตรงกันข้าม ดุลการชำระเงินจะขาดดุล
  การขาดดุลหรือเกินดุลการชำระเงิน จะมีผลต่อการลดลงหรือเพิ่มขึ้นของทุนสำรองของประเทศ ดังนั้นการปรับความไม่สมดุลในการชำระเงินระหว่างประเทศจะอยู่ที่บัญชีทุนสำรองระหว่างประเทศ (International reserve account)
4) บัญชีทุนสำรองระหว่างประเทศ.
หมายถึง สินทรัพย์ทั้งหลายที่ทั่วโลกยอมรับว่าใช้ ชำระหนี้ต่างประเทศได้ ทุนสำรองระหว่างประเทศมักจะไม่รวมเงินตราสกุลของตนเอง แม้แต่ประเทศสหรัฐอเมริกาที่มีเงินดอลลาร์เป็นที่ยอมรับไปทั่วโลก ดอลลาร์ก็ไม่ใช่เงินทุนสำรองของประเทศสหรัฐอเมริกา
  ทุนสำรองระหว่างประเทศ ประกอบด้วย ทองคำ เงินตราต่างประเทศ เงินฝากที่ IMF เป็นต้น
การเกินดุลหรือขาดดุลการชำระเงิน : ผลกระทบต่อปริมาณเงิน อัตราแลกเปลี่ยน และทุนสำรองระหว่างประเทศ
เกินดุล ปริมาณเงินเพิ่ม ค่าเงินบาทลด ทุนสำรองเพิ่มขึ้น
ขาดดุล ปริมาณเงินลด ค่าเงินบาทเพิ่ม ทุนสำรองลดลง
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/ฉันทมติแห่งวอชิงตัน

ฉันทมติแห่งวอชิงตัน (Washington Consensus).
  โดย จอห์น วิเลียนสัน (John Williamson,1989)  นักเศรษฐศาสตร์แห่งสถาบันเพื่อการเศรษฐศาสตร์ระหว่างประเทศ (The Institute for International Economics)  สรุปสาระสำคัญได้ดังนี้ 
1. การเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ (Economic Liberalization)
  โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปิดเสรีการค้า การเงิน และการลงทุน เพื่อให้กลไกตลาดทำงานอย่างเสรีและมีประสิทธิภาพ โดยไม่มีอุปสรรคกีดขวางการไหลเวียนของการค้า การเงิน และการลงทุนระหว่างประเทศ  
2. การลดการกำกับและควบคุมโดยรัฐบาล (Deregulation)
  เช่น รัฐบาลเลิกการแทรกแซงตลาด โดยจำกัดบทบาทของรัฐเหลือเป็นเพียงผู้ออกกฎกติกาและคุ้มครองดูแลรักษากฎกติกา รวมถึงอำนวยความสะดวกและส่งเสริมบทบาทของภาคเอกชน
3.การแปรรูปรัฐวิสาหกิจ (Privatization)
  เป็นความพยายามที่จะลดภาระของรัฐ เช่น ลดภาระด้านงบประมาณ ลดขนาดของภาครัฐให้เล็กลง โดยผลักภาระให้แก่ภาคเอกชนและตลาดเข้ามารับหน้าที่แทน ด้วยหวังว่าจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการ
  โดยการให้เอกชนเพิ่มระดับความเป็นเจ้าของในกิจการสาธารณะ เช่น การให้บริษัทเอกชนเข้ามาประกอบกิจการที่เคยทำโดยรัฐวิสาหกิจ การกระจายหุ้นของรัฐวิสาหกิจเข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ การยกเลิกการผูกขาดของรัฐวิสาหกิจแล้วเปิดโอกาสให้เกิดการแข่งขันกับบริษัทเอกชน เป็นต้น 
4. การรักษาเสถียรภาพของระดับราคาในระบบเศรษฐกิจ (Price Stabilization)
  เป้าหมายหลักในการดำเนินนโยบายเศรษฐกิจมหภาค คือ การธำรงอัตราเงินเฟ้อให้อยู่ในระดับต่ำและสามารถควบคุมได้ ในส่วนของรัฐบาลก็ผสมผสานการใช้นโยบายการคลัง ด้วยการรักษาวินัยทางการคลัง
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/บทบาทที่สำคัญของรัฐยุคหลังวิกฤตการณ์ซับไพรม์

บทบาทที่สำคัญของรัฐยุคหลังวิกฤตการณ์ซับไพรม์.
  ภูมิทัศน์ของเศรษฐกิจโลกยุคหลังวิกฤตการณ์ซับไพรม์ จึงมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก จุดสำคัญคือ รัฐบาล ซึ่งถูกลดบทบาทลงไปมากในยุคเสรีนิยมใหม่ จะกลับมามีบทบาททางเศรษฐกิจโดยเป็นผู้เล่นหลักในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจอีกครั้ง ทั้งตามสภาพเศรษฐกิจที่มิอาจหลีกเลี่ยงได้ และตามกระแสเรียกร้องจากสังคมที่ความศรัทธาต่อตลาดลดลง บทบาทที่สำคัญของรัฐในห้วงเวลานี้ ได้แก่
  (1) การรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจโดยการกระตุ้นเศรษฐกิจ แทนที่ความต้องการใช้จ่ายของภาคเอกชน (ภาคครัวเรือนและภาคธุรกิจ) ที่อ่อนแรงลง ผลลัพธ์ก็คือ รัฐบาลต้องดำเนินนโยบายการคลังแบบขาดดุล โดยการเพิ่มการใช้จ่ายภาครัฐและการลดภาษี
  (2) การช่วยเหลือดูแลด้านสวัสดิการ แก่ผู้ที่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตการณ์เศรษฐกิจ โดยเฉพาะกลุ่มคนจน และกลุ่มแรงงานรายได้ต่ำ และการปฏิรูประบบสวัสดิการสังคม
  (3) การให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่สถาบันการเงิน และธุรกิจบางประเภท เช่น อุตสาหกรรมรถยนต์ ที่ล้มละลาย ในหลายกรณี รัฐบาลเข้าไปเป็นเจ้าของวิสาหกิจเอกชน หรือเข้าไปมีบทบาทในการกำกับควบคุมทิศทางและการทำงานของวิสาหกิจเอกชนในบางระดับ
  (4) การมีบทบาทในการกำกับดูแลในระบบเศรษฐกิจมากขึ้น เช่น การกำกับดูแลระบบสถาบันการเงิน การกำกับดูแลการเคลื่อนย้ายเงินทุนระหว่างประเทศ เพื่อสร้างเสถียรภาพ และลดความเสี่ยงของระบบเศรษฐกิจ รวมถึงการกำกับดูแลตลาดเพื่อสร้างความเป็นธรรมทางเศรษฐกิจ
ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/คำนาม/สามานยนาม

หมายถึง คำนามที่เป็นชื่อเรียกของคน สัตว์ และสิ่งของ สถานที่ ไม่ใช่ชื่อเฉพาะ
ตัวอย่าง.
Bird / Tiger / Elephant / Man / Girl / Uncle / Sky / Sun / Table / Kitchen / Car / School / Pen / Road เป็นต้น
ภูมิปัญญาท้องถิ่น/แนวคิด

ความหมาย.
ธวัช ปุณโณทก กล่าวว่า ภูมิปัญญา หมายถึง ประสบการณ์ในการประกอบอาชีพในการศึกษาเล่าเรียน
เจตนา นาควัชระ กล่าวว่า ภูมิปัญญาไทย หมายถึง ประสบการณ์ทางความคิดที่สั่งสมมาตั้งแต่อดีต ปัจจุบัน และสามารถสกัดออกมาจากสิ่งแวดล้อมในชีวิตประจำวัน หรือมรดกทางวัฒนธรรม
บานจิต สายรอคำ และถนัด ใบยา กล่าวว่า ภูมิปัญญา หมายถึง การเรียนรู้ของชุมชนที่ได้รับการเชื่อมโยงจากรุ่นหนึ่งสู่รุ่นหนึ่ง เช่น ภูมิปัญญาการรักษาแม่น้ำ ภูมิปัญญาการแพทย์แผนไทย
ลักษณะสำคัญ.
ภูมิปัญญาได้รับการยอมรับว่ามีความสำคัญ ได้รับการยกระดับคุณค่าสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ส่วนใหญ่ยังอยู่ในขั้นของการปลูกจิตสำนึก สร้างการตื่นตัวและตระหนักในคุณค่า เมื่อความรู้ความเข้าใจ เรื่องภูมิปัญญาได้ขยายวงกว้างขึ้น การตรวจสอบแสวงหาเนื้อหาสาระของภูมิปัญญาก็ขยายผลมากขึ้น เพื่อประโยชน์ของการศึกษาและการปรับตัวของคนไทยในบริบทใหม่ แทนการสืบสานตามอัธยาศัยที่มีมาในสังคมประเพณี การเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลง หรือพัฒนาดังกล่าวนี้เป็นไปอย่างกว้างขวาง ความสนใจเรื่องนี้ขยายผลไปสู่หลายแง่มุมของชีวิตวัฒนธรรมไทย กล่าวอีกนัยหนึ่งการแปลงรูปภูมิปัญญาไทยมาสู่ความเป็นองค์ความรู้ที่ผ่านการเลือกสรร กลั่นกรอง แล้วจัดเป็นระบบเพื่อให้เกิดความสะดวกต่อการเรียนรู้และการปรับตัว และยังเป็นเรื่องที่จะต้องพัฒนาอีกมากมายอย่างต่อเนื่องและจริงจัง 
อิทธิพลที่ทำให้เกิดภูมิปัญญา.
อภิชาต ทองอยู่ ได้กล่าวถึงอิทธิพลที่เป็นแรงผลักดันทำให้เกิดภูมิปัญญาทำให้เกิดภูมิปัญญา 2 ประการ ดังนี้ (1)อิทธิพลจากสิ่งแวดล้อม คนจะผูกชีวิตของตนเองติดกับธรรมชาติอย่างมีเอกภาพแน่นแฟ้น ตั้งแต่การดำรงชีพไปถึงการให้คุณค่ามนุษย์ และการปฏิบัติในชีวิตประจำวัน (2) อิทธิพลจากศาสนา พุทธศาสนาเป็นศาสนาที่ไปผสมผสานกลมกลืนกับชีวิตของชาวบ้านมาช้านานจนฝั่งอยู่ในภูมปัญญา และความเชื่อทางศาสนา จึงทำให้ชาวบ้านแต่ละชุมชน หรือท้องถิ่นได้สร้างสรรค์ภูมิปัญญาในท้องถิ่นขึ้นมาใช้เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตอย่างเป็นสุขภายในท้องถิ่นของตนเองซึ่งเป็นผลให้ชาวบ้านมีพื้นฐานการเคารพคุณค่าของตนเองกับสิ่งแวดล้อมใกล้เคียงกัน
ความหมายภูมิปัญญาท้องถื่น.
ภูมิปัญญาท้องถิ่น หมายถึง องค์ความรู้ ความสามารถ ความเชื่อ และประสบการณ์ ผสมกับความกลมกลืนระหว่างศาสนา ภูมิอากาศ การประอบอาชีพ และการถ่ายทอดหลายชั่วคน ของคนในท้องถิ่นนั้นๆ ประยุกต์ใช้ในการดำรงชีวิต
ภาษาเกาหลีสำหรับโรงเรียนอักษรฮันกึล 1

A : 안녕하세요?
B : 안녕하세요?
A : 이름이 뭐예요?
B : 저는 "..."(~이에요/~예요).
A : 이게 뭐예요?
ฺB : 연필이에요.
A : 저게 뭐예요?
ฺB : 시계예요.
A : 이게 빵이에요?
B : 네, 빵이에요.
A : 이게 주스예요?
B : 아니요, 우유예요.
A : 누구예요?
B : 우리 할아버지예요.
A : 누구예요?
B : 동생이에요.
A : 집이 어디예요?
B : 여기예요.
A : 학교가 어디예요?
B : 저기예요.
A : 방에 뭐가 있어요?
B : 침대가 있어요.
A : 거실에 뭐가 있어요?
B : 텔레비전이 있어요.
A : 뭘 해요?
B : 우유를 마셔요.
A : 뭘 해요?
B : 그림을 그려요.
A : 뭘 좋아해요?
B : 딸기를 좋아해요.
A : 뭘 싫어해요?
B : 떡을 싫어해요.
ภาษาเกาหลีสำหรับโรงเรียนอักษรฮันกึล 2

ภาษาเกาหลีสำหรับโรงเรียนอักษรฮันกึล เล่ม 2
คำศัพท์
A : 누가 노래해요?
B : 민수가 노래해요.
A : 누가 수영해요?
B : 슬기가 수영해요.
A : 누가 전화해요?
B : 미라가 전화해요.
คำศัพท์
A : 언제 수영을 해요?
B : 아침에 수영을 해요.
A : 언제 운동을 해요?
B : 저녁에 운동을 해요.
A : 언제 바다에 가요?
B : 내일 바다에 가요.
A : 장난감 기차가 있어요?
B : 네, 있어요.
A : 곰 인형이 있어요?
B : 아니요, 없어요.
A : 뭐가 있어요?
B : 강아지 인형이 있어요. 뭐가 있어요?
A : 장난감 기차가 있어요.
A : 이게 구두예요?
B : 아니요, 구두가 아니에요.
A : 뭐예요?
B : 운동화예요.
A : 이게 치마예요?
B : 네, 치마예요.
A : 저게 모자예요?
B : 아니요, 모자가 아니에요.
A : 저게 안경이에요?
B : 아니요, 안경이 아니에요.
A : 오늘 뭘 해요?
B : 친구 집에 가요.
A : 친구 집에서 뭘 해요?
B : 장난감 배를 만들어요.
하나(한),둘(두),셋(세),넷(네),다섯,여섯,일곱,여덟,아홉,열
일,이,삼,사,오,육,칠,팔,구,십
A : 몇 살이에요?
B : 여섯 살이에요.
A : 동생은 몇 살이에요?
B : 동생은 네 살이에요.
코끼리하고 토끼가 그네를 타요.
코끼리는 커요.
토끼는 작아요.
คำศัพท์
ภาษาเกาหลีสำหรับโรงเรียนอักษรฮันกึล 3

ภาษาเกาหลีสำหรับโรงเรียนอักษรฮันกึล เล่ม 3
A : 가족이 몇 명이에요?
B : 우리 가족은 모두 네 명이에요.
A : 동생이 있어요?
B : 아니요, 동생은 없어요. 언니가 있어요.
A : 동생이 몇 명이에요?
B : 두 명이에요.
A : 강아지가 몇 마리예요?
B : 모두 다섯 마리예요.
A : 동생이 몇 살이에요?
B : 두 살이에요.
A : 동생이 귀여워요?
B : 네, 귀여워요.
คำศัพท์
A : 동생이 귀여워요?
B : 네, 귀여워요.
A : 꽃이 어때요?
B : 예뻐요.
A : 놀이터에 가요?
B : 오늘은 놀이터에 안 가요.
A : 왜 안 가요?
B : 나하고 동생은 수영장에 가요.
A : 놀이터에 가요?
B : 아니요, 안 가요.
A : 그네를 타요?
B : 아니요, 그네를 안 타요.
A : 책을 읽어요?
B : 아니요, 책을 안 읽어요.
A : 뭘 해요?
B : 텔레비전을 봐요.
A : 빵을 먹어요?
B : 아니요, 빵을 안 먹어요.
A : 뭘 해요?
B : 우유를 마셔요.
A : 머리가 아파요?
B : 네, 머리가 아파요.
A : 목이 아파요?
B : 아니요, 안 아파요.
아빠하고 엄마는 청소를 해요.
나는 청소를 안해요. 나는 속제를 해요.
동생도 청소를 안 해요.
동생은 그림을 그려요.
คำศัพท์
A : 청소해요?
B : 아니요, 청소를 안 해요. 밥을 먹어요.
A : 축구해요?
B : 아니요, 축구를 안 해요. 수영을 해요.
คำศัพท์
A : 피아노를 잘 쳐요?
B : 네, 잘 쳐요.
A : 태권도를 잘해요?
B : 아니요, 잘 못해요.
A : 방에 뭐가 있어요?
B : 책상하고 침대가 있어요.
A : 책상은 어디에 있어요?
B : 챔대 옆에 있어요.
A : 책은 어디에 있어요?
B : 책상 위에 있어요.
คำศัพท์
A : 뭘 마시고 싶어요?
B : 딸기 우유를 마시고 싶어요.
A : 딸기 우유를 좋아해요?
B : 네, 아주 좋아해요. 뭘 마시고 싶어요?
A : 코코아를 마시고 싶어요. 코코아는 맛있어요.
คำศัพท์
우리 가족은 어제 공원에 갔어요.
아빠하고 나는 축구를 했어요.
엄마하고 동생은 그림을 그렸어요.
A : 어제 무엇을 했어요?
B : 축구를 했어요.
A : 어제 무엇을 했어요?
B : 병원에 갔어요.
A : 어제 어디에 갔어요?
B : 공원에 갔어요.
A : 공원에서 무엇을 했어요?
B : 자전거를 탔어요.
นโยายสาธารณะ/ความหมาย-ความสำคัญ

ความหมาย.
Thomas R. Dye กล่าวว่า นโยบายสาธารณะ หมายถึง กิจกรรมที่รัฐบาลสามารถเลือกทำหรือไม่เลือกทำก็ได้
David Easton กล่าวว่า นโยบายสาธารณะ หมายถึง การจัดสรรและการแจกแจงคุณค่าของสังคม
Ira Shakansky กล่าวว่า นโยบายสาธารณะ หมายถึง กิจกรรมต่างๆ ที่รัฐบาลทำขึ้น
James Anderson กล่าวว่า นโยบายสาธารณะ หมายถึง แนวทางการปฏิบัติของรัฐบาล
Lasswell + Kalplan กล่าววว่า นโยบายสาธารณะ หมายถึง แผนงาน และ โครงการที่เกิดขึ้น โดยมีเป้าประสงค์ ค่านิยม การปฏิบัติต่างๆ ของโครงการรัฐ
นโยายสาธารณะ/กระบวนการนโยบายสาธารณะ

กระบวนการ (Dror เสนอ).
1. กำหนดนโยบาย.
ความหมาย.
Dror กล่าวว่า การกำหนดนโยบาย คือ การตัดสินใจนโยบายของรัฐที่จะตอบสนอต่อปัญหาและความต้องการของประชาชน
Linblom กล่าวว่า การกำหนดนโยบาย คือ กระบวนการทางการเมืองที่เป็นการต่อสู้ของกลุ่มที่มีความคิดขัดแย้งกัน
ก่อตัวนโยบาย.
กิจกรรมที่สำคัญ
เตรียมเสนอร่างนโยบาย.
กิจกรรมที่สำคัญ
อนุมัติและประกาศเป็นนโยบาย.
กิจกรรมที่สำคัญ
2. นำนโยบายไปปฏิบัติ.
ความหมาย.
Rondinelli กล่าวว่า การนำนโยบายไปปฏิบัติ คือ การนำนโยบาย แผนงาน หรือโครงการไปปฏิบัติให้บรรลุสำเร็จตามวัตถุประสงค์ของนโยบาย
3. การประเมินผลนโยบาย.
ความหมาย.
ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ กล่าวว่า เป็นกระบวนการที่มุ่งแสวงหาคำตอบว่า นโยบาย แผน โ๕รงการ บรรลุตามวัตถุประสงค์หรือไม่
ภาษาเกาหลีสำหรับโรงเรียนอักษรฮันกึล 4

ภาษาเกาหลีสำหรับโรงเรียนอักษรฮันกึล เล่ม 4
A : 뭐가 되고 싶어요?
B : 가수가 되고 싶어요.
A : 뭐가 되고 싶어요?
B : 소방관이 되고 싶어요.
A : 뭐가 되고 싶어요?
B : 화가가 되고 싶어요.
คำศัพท์
A : 오늘이 무슨 요일이에요?
B : 오늘은 월요일이에요.
A : 수요일에 뭐해요?
B : 수요일에는 수영해요.
A : 무슨 요일에 한글학교에 가요?
B : 토요일에 가요.
คำศัพท์
A : 오늘 날씨가 어때요?
B : 비가 와요.
A : 어제도 비가 왔어요?
B : 아니요, 어제는 날씨가 좋았어요.
A : 내일은 날씨가 어때요?
B : 잘 모르겠어요.
คำศัพท์
A : 날씨가 어때요?
B : 추워요.
A : 어제도 추웠어요?
B : 아니요, 어제는 따뜻했어요.
A : 주말에 뭐 할거예요?
B : 동물원에 갈 거예요.
A : 동물원에서 뭘 볼 거예요?
B : 코끼리를 볼 거예요.
A : 그리고 뭘 볼 거예요?
B : 사자도 볼 거예요.
คำศัพท์
A : 주말에 뭐 할 거예요?
B : 친구를 만날 거예요. 그리고 축구를 할 거예요.
A : 내일 뭐 할 거예요?
B : 책을 읽을 거예요. 그리고 텔레비전을 볼 거예요.
A : 어디서 생일파티를 할 거예요?
B : 집에서 생일파티를 할 거예요.
저는 토요일에 친구를 만날 거예요.
그리고 친구하고 축구를 할 거예요.
저는 일요일에 가족하고 동물원에 갈 거예요.
동물원에서 코끼리를 볼 거예요.
그리고 사자도 볼 거예요.
A : 내 방은 2층에 있어요.
B : 동생 방은 어디에 있어요?
A : 내 방 오른쪽에 있어요.
B : 화장실은 어디에 있어요.
A : 내 방 왼쪽으로 가면 화장실이 있어요.
A : 생일이 며칠이에요?
B : 오월 십이일이에요.
A : 그러면 이번 주 토요일이 생일이에요?
B : 네, 집에서 생일파티를 할 거예요. 토요일에 우리 집으로 오세요.
A : 네, 좋아요.
A : 지금 몇 시예요?
B : 여덟 시 이십 분이에요.
A : 한국어 수업은 몇 시에 시작해요?
B : 아홉 시에 시작해요.
A : 매일 한국어 수업이 있어요?
B : 아니요, 토요일마다 있어요.
A : 한국어 수업은 몇 시에 시작해요?
B : 아홉 시에 시작해요.
A : 몇 시에 끝나요?
B : 열두 시에 끝나요.
A : 아홉 시부터 열두 시까지 공부해요?
B : 네, 세 시간 동안 공부해요.
A : 주말에 뭐 해요?
B : 친구를 만날 거예요.
A : 어디에서 만날 거예요?
B : 학교 앞에서 만날 거예요.
A : 집에서 학교까지 어떻게 가요?
B : 자전거로 가요.
คำศัพท์
A : 학교가 멀어요?
B : 아니요, 가까워요.
A : 집에서 학교까지 얼마나 걸려요.
B : 10분쯤 걸려요.
A : 걸어서 10분이요?
B : 아니요, 버스로 10분쯤 걸려요.
คำศัพท์
หลักเทียบคำบาลีและสันสกฤต

มีคำโดยมากที่เราใช้เขียนได้ทั้ง 2 อย่าง เช่น นิจ, ภิกขุ จะเขียนเป็น นิตย์ ภิกษุ ก็ได้ ที่เป็นเช่นนี้ มิใช่เราเอามาแผลงใช้ในภาษาไทยเป็นด้วยที่มาต่างกันคือ นิจ ภิกขุ เป็นภาษา บาลี, นิตย์, ภิกษุ เป็นภาษา สันสกฤต แต่บางคำเราก็ใช้ทั้งคู่ ยากที่จะสังเกตว่าเป็นคำภาษาไหน หรือแผลงมาจากภาษาไหน ต่อไปนี้จะวางหลักไว้เพื่อเป็นที่สังเกตได้บ้างดังนี้
(1) สระ ฤ ฤๅ ฦ ฦๅ และตัว ศ ษ นี้มีในภาษาสันสกฤต ไม่มีในภาษาบาลี คำที่มีอักษรเหล่านี้ต้องมาจากสันสกฤต ที่เราแผลงมาใช้ก็มีบ้าง แต่น้อย เช่น อังกฤษ, ศอก, ศึก เป็นต้น
(2) คำบาลีไม่ค่อยมีพยัญชนะประสม (คือควบกัน เช่น กฺย, กฺร, ทฺย, ทฺร ฯลฯ) มากเหมือนสันสกฤต ทั้งส่วนพยัญชนะต้น และตัวสะกด ตัวสะกด ในภาษาบาลีมีหลักที่จะสังเกตดังนี้
ก. ตัวสะกดต้องมีตัวตามด้วย จะมีตัวเดียวไม่ได้ และต้องเป็นพยัญชนะที่1 ที่3 ที่5 และตัว ย ล ว ส ฬ (ตัว ห สะกดได้บ้าง เช่น พฺรหฺมา) จึงจะสะกดได้
ข. ส่วนตัวตามนั้นก็มีที่สังเกตเห็น คือพยัญชนะที่ 1 ที่ 2 ตามตัวสะกด ที่เป็นพยัญชนะที่ 1 เช่น สกฺก, ทุกฺข, สจฺจ, อจฺฉ ฯลฯ พยัญชนะที่ 3 ที่ 4 ตามหลังตัวสะกดที่เป็นพยัญชนะตัวที่ 3 เช่น วคฺค, พยคฺฆ ฯลฯ พยัญชนะ ทั้ง 5 ตัวตามหลังตัวสะกดที่เป็นพยัญชนะที่ 5 ในวรรคของมันได้ เช่น วงฺก, อุญฺฉา,ทณฺฑ,สนธิ,สมฺมา ฯลฯ ในเศษวรรคตัว ย ล ส ตามหลังตัวเองได้ เช่น เสยฺย, สลฺล, ผสฺส ฯลฯ แต่ตัว ย ร ล ว ห ตามหลังตัวสะกดหรือไม่ใช่ตัวสะกดก็ได้ เช่น พฺยาบาล, อคฺยาคาร. พฺรหฺม, กิเลส, อวฺหย, วิรุฬฺห ฯลฯ
(3) ส่วนตัวสะกดในภาษาสันสกฤตนั้นตัวเดียวก็สะกดได้ เช่น มนสฺ, หสฺดิน ฯลฯ และตัว ร สะกดก็ได้ และมีใช้ชุกชุมด้วย เช่น ธรฺม, สรฺว, ติรฺถ ฯลฯ ส่วนตัวตามหลังนั้นมีกำหนดคล้ายบาลี แต่ต่างวรรคกันก็ตามหลังกันได้ เช่น ฤกฺษ, มุกฺต, ปุทฺคล, สปฺต, สนิคฺธ ฯลฯ
คำบาลี และสันสกฤตมีมูลรากเป็นอันเดียวกัน แต่ใช้ตัวอักษร แตกต่างกันไป จะคัดมาเทียบไว้พอเป็นหลักสังเกตดังนี้
ยังมีคำอื่นๆ อีกเป็นอันมาก ที่ไม่เป็นระเบียบดังข้างบนนี้ ต้องอาศัยสังเกตเปรียบเทียบเอาเองจากภาษาเดิม
คำที่ต่างภาษากันเช่นข้างบนนี้ จะนับว่าฝ่ายหนึ่งแผลงมาจากอีกฝ่ายหนึ่งไม่ได้ เพราะเป็นคนละภาษา ต่อเมื่อไรภาษาเดิมเขาเป็นอย่างหนึ่ง ไทยนำมาใช้เป็นอีกอย่างหนึ่ง เช่นนี้จึงจะนับว่า แผลง ในที่นี้ เช่นคำบาลีว่า มคฺก, วณฺณ, กมฺม, กตฺติค, ขคฺค, อคฺค, ชุณฺห แต่สันสกฤตเป็น มารฺค, วรฺณ, กรฺม, การฺกติก, ขรฺค, อคฺร, โชฺยตฺสฺน ดังนี้จะนับว่าฝ่ายใดแผลงไม่ได้ ต่อเมื่อไทยนำมาใช้ผิดไปจากเดิมเป็น วรรค, วรรณ, กรรม, กรรดึก, ขรรค์, อัคร, ชุณห เช่นนี้จึงจะนับว่าแผลง ถ้าคำที่แผลงนั้นใกล้ข้างภาษาใด ก็ให้นับว่าแผลงตามภาษานั้นหรือจากภาษานั้น คำแผลงข้างบนนี้ใช้กันมานมนาน เป็นอันใช้ได้ แต่จะคิดแผลงขึ้นตามหลักนี้ เช่น สพฺพญฺญู ใช้อย่างสันสกฤต ว่า สรรเพช หรือ สรรเพชญ์ และจะใช้คำกตฺญว่า กเดช หรือ กเดชญ์ เลียน ตามนั้นไม่ได้ ต้องให้ถูกตามภาษาของเขา ให้สังเกตหลักเทียบที่ไทยใช้ตามข้างบนนี้
ภาษามาร์กอัปข้อความหลายมิติ/เริ่มต้น

มาเริ่มกันกับ 
 HTML
สิ่งที่คุณควรจะรู้ก่อนเริ่มต้น
ฉันควรรูัอะไรบ้างก่อนเริ่มต้น.
นี่เป็นคำถามที่ดี แต่เราขอเสนอข่าวดีว่า คุณไม่จำเป็นต้องรู้ภาษาใด ๆ ก่อนเลย (ถึงคุณควรจะรู้จักCSSก่อนบ้างก็เถอะ) แต่ก็ไม่ใช่เรื่องน่ากังวล เพราะหากคุณรู้แล้วคุณก็สามารถนำไปสร้างเว็บไซต์ได้สบาย
ฉันควรจะใช้ภาษานี้ที่ไหน?
ภาษานี้เป็นภาษามาร์กอัปของเว็บไซต์ ดังนั้นเว็บไซต์ทั้งหมดจึงถูกเขียนด้วยภาษานี้ และทางเบราว์เซอร์จะแสดงผลออกมาในรูปแบบที่เราเข้าใจได้คุณสามารถใช้ภาษานี้บนคอมพิวเตอร์ของคุณด้วยการใช้โปรแกรมแก้ไขข้อความ (เช่น NotePad หรือ NotePad++) แล้วแสดงผลบนเบราว์เซอร์ของคอมพิวเตอร์ก็ยอมได้
วิธีเขียนเบื้องต้น.
เขียนบนโปรแกรมแก้ไขข้อความโดยใช้เนื้อหาเช่น:
ข้อควรระวัง:
ฉันมีข้อสงสัย.
สอบถามโดยกดปุ่มด้านล่างได้เลย
[ เพิ่มส่วนสอบถามที่นี่]
ภาษามาร์กอัปข้อความหลายมิติ/doctype

<!DOCTYPE ...><br>ตัวบ่งชี้ข้อมูลเอกสาร
ความแตกต่างจากรุ่น 4.1.
ในรุ่น 4.1 คุณต้องเขียนยาว ๆ เช่น
แต่ในรุ่น 5 คุณเขียนตามตัวอย่างก็พอแล้ว เห็นได้ชัดว่าสะดวกขึ้นมากเลยทีเดียว
การใช้งาน.
เขียนที่บรรทัดแรกของเอกสารเท่านั้น
ทำไมใช้ในมีเดียวิกิไม่ได้.
เห็นได้ชัดว่าคุณไม่สามารถแก้ไขอินเตอร์เฟซเว็บของมึเดียวิกิได้อยู่แล้ว และในไซต์ส่วนใหญ่ก็เขียนมันเอาใว้แล้ว คุณไม่จำเป็นต้องใช้มันหรอก จริงมั้ย
ภาษามาร์กอัปข้อความหลายมิติ/a

<a><br>การเชื่อมโยงไปยังหน้าอื่น
การใช้งาน.
เปิดแท็กด้วย ปิดด้วย ที่มักจะใช้จะเป็นการลิงค์ไปยังที่อยู่อื่นหรือยูอาร์แอลอื่นโดยใช้แอททริบิวต์ <code>href=" "</code> 
การทดแทน.
เนื่องจากมีเดียวิกิมีนโยบายความเป็นส่วนตัวและการงดใช้จาวาสคริปต์ในโครงการวิกิมีเดีย ทำให้แท็ก a และแอททริบิวต์ href ทั้งหมด ใช้ไม่ได้ เพราะผูัใช้อาจนำจาวาสคริปต์มาใส่ในหน้าได้(ผ่านลิงค์ใน href) และอาจทำให้เกิดช่องโหว่ 
ทางมีเดียวิกิจึงใช้วงเล็บเหลี่ยมสองอันในการเชื่อมโยงไปที่หน้าในวิกิเดียวกัน และใช้วงเล็บเหลี่ยมเดียวในลักษณะ<code>ไปที่ example.com</code> ในการเชื่อมโยงไปยังไซต์ภายนอก
อนึ่ง หากคุณเป็นผู้ดูแลระบบ คุณสามารถเขียนจาวาสคริปต์ได้ที่เนมสเปซมีเดียวิกิ
การใช้วิกิตำรา

การใช้วิกิตำรา
ตำราคู่มือแบบโอเพนซอร์ซสำหรับการเรียนรู้เกี่ยวกับวิกิตำราอย่างครอบคลุม
ตำราเล่มนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อแนะนำเกี่ยวกับการใช้วิกิตำราให้กับคุณ
ตั้งแต่เริ่มเป็นผู้อ่านจนเป็นนักเขียนและอื่น ๆ ในแต่ละบท
ดูสิ่งที่คุณควรรู้เพื่อให้การใช้งานของคุณเป็นไปอย่างคุ้มค่า
<table class="plainlinks noprint messagebox growth" style="width:250px; float:right; clear:right; margin:0px; margin-left:10px;"> 
<tr style="vertical-align:middle;"><td style="padding:0.1em; text-align:center; vertical-align:middle; width:45px; border:none;">
</td>
<td style="color:black; text-align:left; vertical-align:middle; padding:0.5em; padding-left:0em; border:none;">
ตำรานี้มี 
</td></tr></table>
เบื้องต้น
/เกี่ยวกับตำรา/
/วิกิตำราคืออะไร/
/การสร้างบัญชีผู้ใช้/
/การอภิปรายและความเห็นพ้อง/
/นโยบายและแนวปฏิบัติ/
ผู้แก้ไขวิกิตำรา
/แก้ไขวิกิตำราอย่างไร/
/วิกิมาร์กอัป/
/การเก็บกวาดและบำรุงรักษา/
/เทคนิคขั้นสูง/
เพิ่มรูปภาพลงในหน้า
คู่มือเริ่มต้นอย่างรวดเร็ว
/สำหรับชาววิกิพีเดีย/
/แนวปฏิบัติสำหรับโครงการชั้นเรียน/
ผู้เขียนวิกิตำรา
/การเข้ามีส่วนร่วมกับวิกิตำราที่มีอยู่เดิม/
/เริ่มต้นวิกิตำราใหม่/
/บริจาคตำราให้กับวิกิตำรา/
/โครงสร้างของวิกิตำราเป็นอย่างไร/
/ชั้น หมวดหมู่และการจำแนก/
/แรงจูงใจของผู้อ่าน/
/ฉบับพิมพ์และพีดีเอฟ/
ผู้อ่านวิกิตำรา
/การสืบค้นวิกิตำรา/
/การพิมพ์วิกิตำรา/
/การใช้วิกิตำราในชั้นเรียน/
/การแก้ไขข้อผิดพลาด/
/การทบทวนหน้า/
ผู้ดูแลระบบวิกิตำรา
/บทบาทของผู้ดูแลระบบวิกิตำรา/
/การลบ กู้คืนการลบและการนำเข้า/
/การก่อกวน/
/การบริหารขั้นสูง/
กฎหมายเบื้องต้น/สารบัญ

ความหมายของกฎหมาย วิวัฒนาการของกฎหมาย และความสำคัญของกฎหมาย ความหมายและความสำคัญแหล่งข้อมูล
ลักษณะของกฎหมายตามการเกิดขึ้นและวิวัฒนาการของมนุษย์ สภาพบังคับของกฎหมาย ข้อเปรียบเทียบลักษณะของกฎหมาย ลักษณะของกฎเกณฑ์ที่เป็นกฎหมาย ส่วนประกอบของกฎหมาย ประวัติและวิวัฒนาการของกฎหมายไทยและระบบกฎหมายต่างประเทศ ลักษณะของกฎหมายและวิวัฒนาการแหล่งข้อมูล
ที่มาของกฎหมาย ศักดิ์ของกฎหมาย สิทธิ หน้าที่ การตีความกฎหมาย ที่มาและศักดิ์ของกฏหมายแหล่งข้อมูล
ความหมายของบุคคล บุคคลธรรมดา นิติบุคคล ภูมิลำเนา บุคคลแหล่งข้อมูล
องค์ประกอบของนิติกรรม ประเภทของนิติกรรม ลักษณะสำคัญของสัญญา การเกิดสัญญา การเลิกสัญญา นิติกรรมสัญญาแหล่งข้อมูล
ความหมายของ “ทรัพย์และทรัพย์สิน” ประเภทของทรัพย์สิน ดอกผล ส่วนควบ อุปกรณ์ บุคคลสิทธิและทรัพย์สิทธิ ทรัพย์แหล่งข้อมูล
ความหมายของละเมิด ลักษณะการกระทำละเมิด การละเมิดโดยหมิ่นประมาท การละเมิดร่วมกัน ความรับผิดในความเสียหายอันเกิดจากทรัพย์ ค่าสินไหมทดแทน อายุความ ละเมิดและหนี้แหล่งข้อมูล
ครอบครัว การหมั้น สินสอด อายุความ สมรส มรดก ทายาทโดยธรรม การแบ่งมรดกระหว่างทายาทโดยธรรม การรับมรดกแทนที่ การเสียสิทธิในการรับมรดก พินัยกรรม การจัดการมรดก ครอบครัวและมรดกแหล่งข้อมูล
ความหมายและสาระสำคัญของกฎหมายอาญา ประเภทของความผิดอาญา การใช้กฎหมายอาญา โครงสร้างความรับผิดทางอาญา การพยายามกระทำความผิด ผู้กระทำความผิดหลายคน
กระบวนการยุติธรรมทางแพ่ง ผู้เกี่ยวข้องในคดีแพ่ง การดำเนินคดีแพ่ง กระบวนการยุติธรรมทางอาญา ผู้เกี่ยวข้องในคดีอาญา การดำเนินคดีอาญา
กฎหมายเบื้องต้น/บทที่ 1

นิยามคำว่า กฎหมาย.
ศาสตราจารย์ประภาศน์  อวยชัย กล่าวว่า “ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไป เป็นศาสตร์เบื้องต้นในกฎหมาย ซึ่งหมายถึงวิชาที่ว่าด้วยความรู้สึกนึกคิดและหลักเกณฑ์ที่เป็นรากฐานของกฎหมาย ทำให้ศึกษากฎหมายได้ง่ายและสะดวกขึ้น”
กฎหมาย คือ “บรรดาข้อบังคับของรัฐหรือประเทศที่ใช้บังคับความประพฤติทั้งหลายของบุคคลอันเกี่ยวด้วยเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างกัน ถ้าใครฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามก็จะต้องมีความผิดและถูกลงโทษ”
ความแตกต่างระหว่างกฎหมายลายลักษณ์อักษรและกฎหมายจารีตประเพณี.
ความแตกต่างระหว่างหลักกฎหมายที่เป็นลายลักษณ์อักษรกับกฎหมายจารีตประเพณี ทำให้การศึกษาวิชานี้ต้องเพ่งเล็งถึงหลักวิชาความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไปว่าเป็นระบบใด ส่งผลให้ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับกฎหมายทั่วไปมีลักษณะและหลักเกณฑ์ต่างกัน แต่ยังมีหลักเกณฑ์บางอย่างเป็นหลักเกณฑ์ของกฎหมายลักษณะใดลักษณะหนึ่งโดยเฉพาะซึ่งไม่มีทางกำหนดให้เป็นหลักเกณฑ์ทั่วไปได้
หลักกฎหมาย.
หลักกฎหมาย.
“ความไม่รู้กฎหมายไม่เป็นข้อแก้ตัว”
ข้อยกเว้น.
  การอ้างไม่รู้กฎหมายต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไข ๒ ประการ
  ๑. ศาลเห็นว่า ตามสภาพและพฤติการณ์ ผู้กระทำความผิดอาจจะไม่รู้ว่ากฎหมายบัญญัติว่าการกระทำนั้นเป็นความผิด ศาลอาจอนุญาตให้แสดงพยานหลักฐานต่อศาล
  ๒. ศาลเชื่อว่าผู้กระทำไม่รู้ว่ากฎหมายบัญญัติไว้เช่นนั้น
ข้อสังเกต.
การอ้างไม่รู้กฎหมาย แม้จะเข้าหลักเกณฑ์ตามเงื่อนไขก็ตาม ผู้กระทำผิดก็ยังต้องรับโทษ แต่ศาลจะลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้นเพียงใดก็ได้  แต่จะไม่ลงโทษไม่ได้
<table class="navbox " cellspacing="0" style=";"><tr><td style="padding:2px;"><table cellspacing="0" class="nowraplinks collapsible collapsed " style="width:100%;background:transparent;color:inherit;;"><tr><th style=";background:#0B6138;; color:white;" colspan=2 class="navbox-title">ด • อ • [ก]  กฎหมายเบื้องต้น (Basic Law)
</th></tr><tr style="height:2px;"><td></td></tr><tr><td class="navbox-group" style=";background:#0B6138; ; color:white;">กฎหมายเบื้องต้น</td><td style="text-align:left;border-left-width:2px;border-left-style:solid;width:100%;padding:0px;padding:0.25em 0; line-height:1.4em;;;" class="navbox-list navbox-odd">
 • บทที่ 1 • บทที่ 2 • บทที่ 3 • บทที่ 4 • บทที่ 5 • บทที่ 6 • บทที่ 7 • บทที่ 8 • บทที่ 9 • บทที่ 10 
</td></tr></table></td></tr></table>
การใช้วิกิตำรา/การสร้างบัญชีผู้ใช้

ข้อดีของการมีบัญชีผู้ใช้.
การสร้างและทำการแก้ไขผ่านบัญชีผู้ใช้อย่างสม่ำเสมอในวิกิตำรานั้นมีข้อดีหลายประการ เราขออธิบายข้อดีบางอย่างดังต่อไปนี้
การสร้างบัญชีผู้ใช้.
การรสร้างบัญชีผู้ใช้นั้นทำได้อย่างรวดเร็วและง่ายโดยใช้เวลาไม่กี่นาที ก่อนที่จะเริ่มกระบวนการนี้คุณต้องเลือกชื่อผู้ใช้ที่เหมาะสมก่อนเป็นอย่างแรก เมื่อคุณรสร้างบัญชีของคุณแล้วการแก้ไขทั้งหมดของคุณจะถูกดำเนินการภายใต้ชื่อผู้ใช้นี้ ด้วยเหตุนี้การเลือกชื่อผู้ใช้ที่เหมาะสมจึงเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการรสร้างบัญชีผู้ใช้
เมื่อคุณได้เลือกชื่อผู้ใช้ที่ต้องการแล้วคุณก็สามารถลงทะเบียนได้ คลิกที่ลิงก์ "สร้างบัญชี" ที่ด้านบนขวาของหน้าจอเพื่อไปยังหน้าสร้างบัญชี จากนั้นทำการกรอกรายละเอียดที่จำเป็นในการสร้างบัญชี นอกจากชื่อผู้ใช้แล้วคุณควรตั้งรหัสผ่านที่คาดเดายากเพื่อความปลอดภัยสำหรับบัญชีของคุณ เมื่อคุณได้กรอกข้อมูลครบถ้วนแล้วให้คลิก 'สร้างบัญชีของคุณ' เป็นอันเสร็จสิ้นกระบวนการ 
เมื่อเสร็จสิ้นการลงทะเบียนคุณก็สามารถเข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้และรหัสผ่านของคุณตั้งไว้ ตอนนี้คุณสามารถเข้าถึงรายการเฝ้าดูและการตั้งค่าส่วนตัวของคุณโดยปรากฏลิงก์เพิ่มเติมให้เห็นด้านบนขวาของหน้าจอ
การตั้งชื่อผู้ใช้.
เพื่อส่งเสริมสภาพแวดล้อมในการแก้ไขให้เป็นไปอย่างเรียบร้อย คุณไม่ควรตั้งชื่อผู้ใช้ที่ส่อถึงการดูหมิ่นหรือทำให้เกิดความสับสนต่อผู้ใช้คนอื่น แม้เราจะไม่มีนโยบายเกี่ยวกับการตั้งชื่อผู้ใช้โดยเฉพาะแต่ควรที่จะมี เพื่อเป็นแนวทาง เราขอแนะนำให้หลีกเลี่ยงการตั้งชื่อดังนี้
การตั้งรหัสผ่านที่เหมาะสม.
เพื่อป้องกันความปลอดภัยให้กับบัญชีของคุณ คุณควรเลือกรหัสผ่านที่เหมาะสมและซับซ้อน
รหัสผ่านที่ไม่เหมาะสม
ตัวอย่างรหัสผ่านที่คาดเดาง่าย ได้แก่
รหัสผ่านที่เหมาะสม
รหัสผ่านที่เหมาะสมจะหลีกเลี่ยงการใช้คำในพจนานุกรมและโดยทั่วไปจะประกอบด้วยตัวอักษร ตัวเลขและสัญลักษณ์แบบสุ่ม วลีที่ผิดปกติหรือแปลกประหลาดก็สามารถใช้ได้เช่นกัน ความยาวของรหัสผ่านสามารถชะลอเวลาในการคาดเดารหัสผ่านได้บ่อยครั้งทำให้นักเลงคอมพิวเตอร์ (hacker) เห็นว่าการใช้เวลาคาดเดานั้นไม่คุ้มค่านัก
ตัวอย่างรหัสผ่านที่คาดเดายาก ได้แก่
หมายเหตุ: ตัวอย่างเหล่านี้ไม่ใช่รหัสผ่านที่คาดเดายากอีกต่อไปเพราะมีการเผยแพร่แล้ว
การใช้วิกิตำรา/เกี่ยวกับตำรา

ใครเขียนตำราเล่มนี้.
ตำรานี้ก็เหมือนกับตำราอื่นในวิกิตำราที่ถูกเขียนโดยผู้ใช้ทั่วไปรวมถึงคุณเอง ใครก็ตามที่เข้าชมวิกิตำราสามารถที่จะแก้ไขหน้าเกือบทั้งหมดได้ในทุกเวลา ผู้ใช้บางคนเป็นผู้ที่มีประสบการณ์กับวิกิตำราสูงและบางคนก็อาจแค่แวะมาแก้ไขข้อผิดพลาดด้านไวยากรณ์หรือการสะกดเล็กน้อยที่พวกเขาเจอ คุณสามารถช่วยในการเขียนตำราเล่มนี้ได้และสามารถที่จะเลือกรูปแบบความช่วยเหลือที่คุณต้องการได้
คุณสามารถแก้ไขข้อบกพร่องที่คุณเห็น เพิ่มเนื้อหาที่คุณได้เรียนรู้จากประสบการณ์ของคุณเองลงในที่นี่หรือเริ่มที่จะเขียนตำราใหม่ก็ได้ ถ้าคุณมีคำถามเดี่ยวกับการใช้วิกิตำรา ! เมื่อคุณทราบคำตอบแล้วคุณก็สามารถเขียนลงในตำรานี้เพื่อเป็นประโยชน์ต่อผู้ใช้และผู้อ่านในอนาคต
การใช้วิกิตำรา/วิกิตำราคืออะไร

วิกิตำราคืออะไร.
วิกิตำราคือคือเว็บไซต์ที่เขียนตำราร่วมกันซึ่งมีผู้ใช้จากทั่วทุกมุมโลกร่วมกันในเพื่อเขียนหนังสือตำราและคู่มือการเรียนการสอนประเภทอื่นในหัวข้อต่าง ๆ วิกิตำราคือส่วนหนึ่งของโครงการวิกิมีเดียซึ่งดำเนินงานโดยมูลนิธิวิกิมีเดียเช่นเดียวกับวิกิพีเดีย คุณสามารถแก้ไขหน้านี้และเกือบทุกหน้าที่ต้องการได้ตลอดเวลาโดยถือเป็นลักการพื้นฐานของวิกิตำราว่า"ทุกคนสามารถแก้ไขได้"
วิกิมีเดียคืออะไร.
มูลนิธิวิกิมีเดียคือมูลนิธิที่ไม่แสวงหาผลกำไรที่กำกับการดำเนินงานของวิกิตำรา วิกิพีเดียและโครงการอื่น ๆ อีกมากมาย โครงการบางส่วนของมูลนิธิวิกิมีเดีย อาทิ
ป้ายจราจรในประเทศไทย/ป้ายบังคับ

ป้ายบังคับ (Regulatory Signs) ได้แก่ ป้ายจราจรที่มีความหมายเป็นการบังคับให้ผู้ใช้ทางปฏิบัติตามความหมายของเครื่องหมายจราจรที่ปรากฏอยู่ในป้ายนั้น
ป้ายจราจรในประเทศไทย/ป้ายเตือน

ป้ายเตือน (Warning Signs) ได้แก่ ป้ายจราจรที่มีความหมายเป็นการเตือนผู้ใช้ทางให้ทราบล่วงหน้าถึงสภาพทางหรือข้อมูลอย่างอื่นที่เกิดขึ้นในทางหรือทางหลวงข้างหน้า อันอาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออุบัติเหตุขึ้นได้
ป้ายจราจรในประเทศไทย/ป้ายแนะนำ

ป้ายแนะนำ (Guide Signs) มีวัตถุประสงค์เพื่อแนะนำให้ผู้ขับขี่ทราบถึงทิศทางและระยะทางไปสู่จุดหมายปลายทางได้อย่างถูกต้อง อีกทั้งยังให้ข้อมูลต่าง ๆ ที่จำเป็นต่อการเดินทางตลอดการใช้บริการทางหลวงนั้น ๆ ด้วย
ป้ายจราจรในประเทศไทย/สัญญาอนุญาต

สัญญาอนุญาต.
ข้อความอนุญาตให้เผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต CC-BY-SA 3.0 ของวิกิตำรา
ภาพอนุญาตให้เผยแพร่ตามสัญญาอนุญาตที่กำกับไว้กับภาพที่อยู่บนคอมมอนส์ (บ้างเป็นสาธารณสมบัติในประเทศไทย บ้างเป็นสัญญาอนุญาตเสรีแบบอื่น)
ภาษาฝรั่งเศส/บทเรียน

ประวัติศาสตร์ ขอบเขตของภาษา ข้อแนะนำการเรียนภาษาฝรั่งเศส 
 Grammar · Letters and examples, final consonants, dental consonants, "b" and "p", aspirated vs. non-aspirated "h", diacritics (accents) 
 Vocabulary · Punctuation 
 Vocabulary · Greetings, good-byes, How are you?, names 
 Grammar · "Vous" vs. "tu" 
 Vocabulary · Courtesy, titles, asking for one's name 
 Vocabulary · Cardinal numbers, mathematics, How much?, ordinal numbers 
 Vocabulary · Days, months, seasons, age 
 Vocabulary · Time, time of day
ภาษาฝรั่งเศส/บทเรียน/จำนวน

คำศัพท์ · จำนวนเชิงการนับ.
สังเกตว่า 21, 31, 41, 51, 61 และ 71 สามารถเติม "et un" ทั้งแบบมีหรือไม่มี hyphen ได้ นอกนั้นเพียงแค่เรียงเลขตามลำดับ ("vingt-six", "trente-trois" ฯลฯ) โดยมี hyphen คั่น สำหรับ 100–199 เติม "cent" นำหน้าจำนวนหลักสิบ ซึ่งเป็นเช่นนี้จนถึง 1000 และกว่านั้น ผู้พูดภาษาฝรั่งเศสนอกประเทศฝรั่งเศสเรียกเลข 70 ถึง 99 โดยเติม -te ในทำนองเดียวกับ 30, 40, 50, 60 เช่น 70 "septante" (เซปทองต์), 90 "nonante" (นงน็องต์) ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 80 เรียก "huitante" (อุยท็องต์), หรือ "octante" (อ็อกท็องต์)
คำศัพท์เพิ่มเติม · จำนวนเชิงอันดับที่ · "Les nombres ordinaux".
ภาษาอังกฤษ/ชุดตัวอักษร

ชุดตัวอักษรภาษาอังกฤษ (English Alphabet)
ภาษาอังกฤษใช้ ประกอบด้วยอักษร 26 ตัว
อักษร.
อักษรตัวเล็กพัฒนามาจากอักษรตัวใหญ่รุ่นที่ดัดแปลงแล้ว ซึ่งใช้มาแต่โบราณ
สระและพยัญชนะ.
ภาษาอังกฤษมีสระ 5 ตัว ได้แก่ a, e, i, o, u ("y" และ "w" ถือว่าเป็นกึ่งสระ (semi-vowel)) แต่รูปสระไม่ได้สอดคล้องกับจำนวนเสียงสระ ในภาษาอังกฤษมีเสียงสระประมาณ 14 เสียง ขึ้นอยู่กับสำเนียง
อักษรอีก 21 ตัวที่เหลือเป็นพยัญชนะ b, c, d, f, g, h, j, k, l, m, n, p, q, r, s, t, v, w, x, y, z
ภาษาอังกฤษ/การออกเสียง

บทนี้ว่าด้วยการออกเสียงในภาษาอังกฤษ ในภาษาอังกฤษมีหน่วยเสียงบางหน่วยที่ไม่มีในภาษาไทย เช่น /θ/, /ð/, /dʒ/, /v/ ซึ่งผู้เรียนควรฝึกฝนเพื่อให้สื่อสารกับเจ้าของภาษาได้เข้าใจ ในหน้านี้มีการใช้สัญลักษณ์ของสัทอักษรสากล (International Phonetic Alphabet) ซึ่งสามารถใช้เทียบกับพจนานุกรมภาษาอังกฤษได้ในกรณีส่วนใหญ่ (ไม่ทุกกรณี)
พยัญชนะ.
สัญลักษณ์ที่ใช้กับพยัญชนะปรากฏในตารางด้านล่าง หากสัญลักษณ์มาเป็นคู่ ฝั่งซ้ายมือจะไม่ออกเสียง และออกเสียงฝั่งขวามือ
สระ.
สำเนียงบริติชมาตรฐาน (Received Pronunciation).
Full vowels.
Full vowels หมายถึง สระที่ปรากฏในพยางค์เน้น
Reduced vowels.
Reduced vowels ปรากฏในพยางค์ไม่เน้น
สำเนียงอเมริกันมาตรฐาน (General American).
Full vowels.
หมายเหตุ: สระ /e/ และ /o/ ปกติเป็นสระคู่ ฉะนั้นจึงมักใช้การถอดเสียง /eɪ/ และ /oʊ/
ภาษาอังกฤษ/ดัชนี/Irregular verbs

Irregular verb หมายถึง คำกริยาที่เปลี่ยนรูป past simple และ past participle ส่วนกริยาส่วนใหญ่เติม "-d" หรือ "-ed' ไว้ท้ายคำ 
รายการ.
รายการ irregular verbs ที่ใช้บ่อยที่สุด
ภาษาอังกฤษ/คำศัพท์/จำนวน

บทนี้ว่าด้วยจำนวน (Numbers)
จำนวนนับเชิงอันดับที่ (Cardinal numbers).
การเขียนรูปย่อเขียนโดยใช้เลขนั้นตามด้วยอักษรสองตัวท้าย (st, nd, rd หรือ th) เช่น eleventh ย่อเป็น 11th, twenty-first ย่อเป็น 21st, thirty-third ย่อเป็น 33rd
จำนวนเชิงอันดับที่ที่ใหญ่กว่านี้มักไม่ค่อยพบเขียนรูปเต็ม พบเฉพาะรูปย่อ
คำบอกปริมาณ.
คำบอกปริมาณเป็นจำนวน
การบอกปริมาณเป็นเศษส่วน ใช้คำสองคำเพื่อบอกเศษและส่วน เศษใช้จำนวนเชิงการนับ และส่วนใช้จำนวนเชิงอันดับที่ เช่น 
สังเกตว่ารูปเขียนจะมีเครื่องหมาย hyphen คั่น (ยกเว้น a ไม่ต้องใช้) และเมื่อเศษไม่ใช่ 1 ส่วนจะเปลี่ยนเป็นรูปพหูพจน์ด้วย
ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/หน้าที่ของคำ

บทนี้ว่าด้วยหน้าที่ของคำ (Parts of Speech) ในภาษาอังกฤษ
สารบัญ.
<ul>
• คำนาม (Nouns)
 "(การใช้คำชนิดอื่นเป็นคำนาม, นามนับไม่ได้, เอกพจน์และพหูพจน์)"
• คำนำหน้านาม (Articles)
• คำสรรพนาม (Pronouns)
• คำคุณศัพท์ (Adjectives)
 "(ลำดับคำคุณศัพท์, การเปรียบเทียบ)"
• คำกริยา (Verbs)
 "(Active vs. passive, Moods, การผันคำกริยา)"
• Verbals
 "(Participles, infinitives, gerunds)"
• คำวิเศษณ์ (Adverbs)
• คำบุพบท สันธาน และอุทาน (Prepositions, Conjunctions, and Interjections)
 คำบุพบทจิปาถะ: "against", "about", "at", "for", "of", "on" ("upon"), "to", "with"
ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/หน้าที่ของคำ/คำนำหน้านาม

คำนำหน้านาม (article) ในภาษาอังกฤษ ได้แก่ "a", "an" และ "the" เติมหน้านามเพื่อแสดงถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่ง หรือบอกกลุ่มหรือชนิดของสิ่งหนึ่ง
 "He passes "an" ordinary brick house on "the" road, with "an" ordinary little garden."
คำนำหน้านามแบ่งได้เป็น definite (the) และ indefinite articles (a, an)
Indefinite articles.
ใช้ "an" นำหน้าเสียงสระ และ "a" นำหน้าเสียงพยัญชนะ ซึ่งผู้อ่านควรทราบว่าเสียงสระหรือเสียงพยัญชนะอาจไม่ตรงกับรูปสระหรือรูปพยัญชนะเสมอไป ตัวอย่างเช่น "a house," "an orange," "a European," "an honor," "a yelling crowd."
หมายเหตุการใช้
ภาษาอังกฤษ/คำศัพท์/วันที่และเวลา

บทนี้ว่าด้วยคำศัพท์เกี่ยวกับวันที่และเวลา (Dates and Times)
ปี.
การบอกปีให้แบ่งเลขออกเป็นสองชุด ชุดแรกประกอบด้วยเลขสองตัวหน้า และอีกชุดประกอบด้วยอีกสองตัวที่เหลือ เช่น
การถามและตอบวันที่.
"คำตอบ" ตอนเป็นวันที่ เดือน ปี และอาจใส่วันในสัปดาห์ด้วย เช่น Today is Sunday, the seventh of June, two thousand twenty. 
การเขียนวันเดือนปี อาจมีสองวิธี
การถามและบอกเวลา.
คำตอบบอกเวลาอาจตอบว่า It's ... เช่น
อาจขยายความต่อว่าเป็นแปดโมงเช้า (เพื่อแยกกับเวลาสองทุ่ม)
การบอกเวลาอาจบอกได้เป็นเลขชั่วโมงกับนาทีได้เลย หรืออาจบอกเวลาคล้ายแบบหน้าปัดซึ่งระบุว่าผ่าน 1 ชั่วโมงมากี่นาทีแล้ว หรืออีกกี่นาทีจะครบ 1 ชั่วโมงถัดไป ตัวอย่าง
สังเกตว่าเมื่อผ่านครึ่งชั่วโมงไป การบอกเวลาแบบหน้าปัดจะเปลี่ยนจาก past (พ้น, เลย) มาเป็น to (ถึง) แทน และจะบอกเวลาโดยบอกจำนวนนาทีที่เหลือก่อนถึงชั่วโมงถัดไป สำหรับคำว่า quarter (หนึ่งในสี่) หรือ half (ครึ่ง) เกิดขึ้นจากการแบ่งนาฬิกาออกเป็นสี่ส่วนเท่ากัน เมื่อเวลาผ่านไป 15 นาทีหรือ 30 นาทีจึงใช้คำดังกล่าวได้ตามลำดับ
ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/หน้าที่ของคำ/Verbals

<ns>10</ns>
 <id>1777</id>
 <revision>
 <id>26217</id>
 <parentid>26028</parentid>
 <timestamp>2013-02-07T09:19:04Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Tiemianwusi</username>
 <id>2084</id>
 </contributor>
 <origin>26217</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
Verbals หมายถึง คำที่แสดงการกระทำแบบทั่วไป โดยไม่จำกัดการกระทำว่าเกิดในเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือว่าเป็นของประธานใด
Verbals อาจเป็น participles, infinitives, หรือ gerunds
Participles.
"Participles" เป็น adjectival verbals (คุณศัพท์) คือ เป็นคำขยายคำนามโดยแสดงการกระทำที่เชื่อมโยงกับนามนั้น หรือแสดงการกระทำ และขยายนามโดยตรง ทำหน้าที่เสมือนคำคุณศัพท์
ตัวอย่างเช่น
 Another name glided into her petition—it was that of the "wounded" Christian, whom fate had placed in the hands of bloodthirsty men, his "avowed" enemies.—Scott.
จากประโยคตัวอย่าง "wounded" และ "avowed" เป็น participles ซึ่งใช้ในหน้าที่คุณศัพท์เหมือนกับ "bloodthirsty"
Participles อาจเป็น active หรือ passive, incomplete (หรือ imperfect), complete (perfect หรือ past), และ perfect definite 
Participles ด้วยตัวมันเองไม่มี tense แต่จะเปลี่ยนแปลงตามคำกริยาที่ไปร่วม ตัวอย่างเช่น 
 He walked conscientiously through the services of the day, "fulfilling" every section the minutest, etc.—De Quincey.
ประโยคข้างต้น fulfilling อยู่ใน past tense ตามกริยาของประโยค (walked)
Infinitives.
"Infinitives" ใช้แสดงการกระทำที่ไม่เชื่อมโยงกับประธาน
Infinitives มี to นำหน้าด้วย (เช่น to be, to choose) แต่ยกเว้นในกรณีต่อไปนี้ ("infinitive without to")
"Shall" และ "will" ไม่ถือเป็นกริยาโดด ๆ แต่เป็นกริยาร่วมกับ infinitive โดยเป็น tense ของประโยคด้วย เช่น "will choose", "I shall have chosen." 
นอกจากนี้ "do" ยังอาจถือเป็นกริยาช่วยในประโยคคำถาม ประโยคปฏิเสธ และประโยคนเน้นในปัจจุบันและอดีต เช่นเดียวกับ imperative เช่น
 "Do" not "entertain" so weak an imagination—Burke.
บางที infinitives มีความหมายเป็น passive แม้ตัวมันอยู่ในรูป active ตัวอย่างเช่น
 But there was nothing "to do".—Howells.
 (= to be done)
Gerunds.
Gerund มีรูปเหมือนกับ participles แต่ใช้เหมือนคำนาม; gerund อาจเรียกได้ว่าเป็น noun verbal ในทำนองเดียวกับที่ participles เรียกว่าเป็น adjectival verbal
Gerund แสดงการกระทำ และมีคุณลักษณะหลายประการของคำนาม อาจถือเป็นคำนาม อาจเป็นประธานของกริยา หรือวัตถุของกริยาหรือบุพบท อาจตามหลังคำนำหน้านาม และมักมีคำขยายด้วยประพันธนามหรือสรรพนาม
ทั้งนี้ ต่างจาก participle ตรงที่ใช้เป็นคำนามเสมอ ไม่ได้ใช้ขยายคำนาม และต่างจาก verbal noun ตรงที่มีคุณสมบัติกำหนดไวยากรณ์ของคำนาม และใช้แสดงการกระทำได้ (ส่วน verbal noun เป็นเพียงชื่อเรียก)
การใช้ gerund
ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/หน้าที่ของคำ/คำวิเศษณ์

<ns>10</ns>
 <id>1777</id>
 <revision>
 <id>26217</id>
 <parentid>26028</parentid>
 <timestamp>2013-02-07T09:19:04Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Tiemianwusi</username>
 <id>2084</id>
 </contributor>
 <origin>26217</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
คำวิเศษณ์ (adverb) เป็นคำขยายกริยา คุณศัพท์ นามหรือสรรพนาม หรือคำวิเศษณ์อื่น หรือแม้แต่อนุประโยคและประโยค
Adverb ในภาษาอังกฤษ หมายถึง ร่วมกับกริยา (joined to a verb)
คำวิเศษณ์แบ่งประเภทตามการใช้ได้เป็น
 "When" last I saw thy young blue eyes, they smiled.—Byron.
"When" ในประโยคข้างต้นไม่ได้ใช้บอกเวลาหรือขยายคำอื่น เป็นคำเชื่อมประโยค
การจำแนกตามความหมาย.
จำแนกคำวิเศษณ์ตามความหมายได้ 6 ชนิด
"The" เป็นคำวิเศษณ์บอกระดับเมื่อนำหน้าคำคุณศัพท์หรือคำวิเศษณ์โดยเฉพาะในรูปขั้นกว่า เช่น
 "The" more they multiply, "the" more friends you will have; "the" more evidently they love liberty, "the" more perfect will be their obedience.—Burke.
"Such" ใช้เทียบเท่ากับ "so"; "such" นำหน้าคำคุณศัพท์พร้อมคำนาม ส่วน "so" นำหน้าเฉพาะคำคุณศัพท์
 An eye of "such" piercing brightness and "such" commanding power that it gave an air of inspiration.—Lecky.
การใช้ในประโยคคำถาม.
คำวิเศษณ์สามารถใช้ในประโยคคำถามทั้งประโยคคำถามโดยตรงหรือโดยอ้อม (ระวังสับสนกับปฤจฉาสรรพนาม)
การเปรียบเทียบ.
คำคุณศัพท์สามารถใช้เปรียบเทียบได้ เช่นเดียวกับคำวิเศษณ์ การเปรียบเทียบมี 2 ขั้น (degree) คือ ขั้นกว่า (comparative) และขั้นสุด (superlative)
คำคุณศัพท์พยางค์เดียวส่วนมากเติม -er และ -est เพื่อสร้างขั้นกว่าและขั้นสุด เช่น "high", "higher", "highest"; "soon", "sooner", "soonest". คำคุณศัพท์ที่ลงท้ายด้วย -ly ปกติเติม "more" และ "most" ด้านหน้า อย่างไรก็ตาม ไม่มีกฎตายตัว
ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/หน้าที่ของคำ/คำบุพบท สันธาน และอุทาน

<ns>10</ns>
 <id>1777</id>
 <revision>
 <id>26217</id>
 <parentid>26028</parentid>
 <timestamp>2013-02-07T09:19:04Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Tiemianwusi</username>
 <id>2084</id>
 </contributor>
 <origin>26217</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
บทนี้ว่าด้วยคำบุพบท สันธาน และอุทาน ในภาษาอังกฤษ
คำบุพบท.
"คำบุพบท" (prepositions) เป็นคำที่เชื่อมกับนามหรือคำที่เทียบเท่านามเพื่อเป็นคำบอกคุณภาพหรือใช้เหมือนคำวิเศษณ์ และเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างวัตถุกับคำที่ไปขยาย
วัตถุของบุพบท.
คำบุพบทอาจมีสิ่งเหล่านี้เป็นวัตถุ
คำบุพบทโดยส่วนใหญ่นำหน้าวัตถุ ยกเว้นตามหลังวัตถุในกรณีต่อไปนี้
วัตถุของบุพบทเป็นคำนามเสียส่วนใหญ่ จึงมักจัดประโยคให้บุพบทนำหน้าวัตถุ ดังในประโยค
 "Roused "by" the shock, he started "from" his trance.
ในที่นี้ by และ from เป็นคำเชื่อม แต่ยังแสดงความสัมพันธ์เชิงความความคิดด้วย by แสดงถึงวิธีการหรือตัวการ ส่วน from แสดงความสัมพันธ์แบบแยกออกจากกัน
กรณีวัตถุของบุพบทเป็นคำนามหรือคำสรรพนาม คำนั้นมักอยู่ในรูปกรรม (objective) เช่น "Upon "them" with the lance."
สำหรับสำนวน double possessive วัตถุที่ตามหลัง of เป็นรูปสัมพันธการก เช่น 
 There was also a book of "Defoe's"... and another of "Mather's".—Franklin.
ส่วนคำบุพบท "but" และ "save" (ถ้าเป็นคำบุพบทจะแปลว่า "ยกเว้น") ใช้กับสรรพนามรูปประธาน เช่น
 Nobody knows but "my mate" and "I" 
 Where our nest and our nestlings lie. 
 —BRYANT.
การใช้คำบุพบท.
สำหรับการใช้บุพบทบางคำโดยเฉพาะ ดูที่ บทถัดไป
คำสันธาน.
"คำสันธาน" (conjunctions) เป็นคำเชื่อมคำ กลุ่มคำ ประโยคหรือกลุ่มประโยค 
การใช้คำสันธาน
แบ่งคำสันธานได้เป็น 2 ประเภทหลัก คือ
Coordinate conjunctions.
Coordinate conjunctions แบ่งได้อีก 4 ประเภทย่อย
ตัวอย่างประโยคที่เชื่อมด้วย coordinate conjunctions
 He began to doubt whether "both" he "and" the world around him were not bewitched.—Irving.
ประโยคข้างต้นประกอบด้วยประโยคสองประโยค ได้แก่ He began to doubt whether he [was] not bewitched. และ He began to doubt whether the world around him [was] not bewitched.
Subordinate conjunctions.
Subordinate conjunctions เป็นคำที่ใช้โดยมีความหมายดังต่อไปนี้
ตัวอย่างประโยคที่เชื่อมด้วย subordinate conjunctions
 "Where" the treasure is, there will the heart be also.—Bible.
ประโยคข้างต้น the treasure is เป็นอนุประโยคไม่สมบูรณ์ และเป็นส่วนเติมเต็มของ There will the heart be โดยมี where เชื่อมสองประโยค
"As if" และ "as though" มักใช้เป็นคำสันธานเชื่อมบอกอาการของกริยา และแท้จริงแล้วมีการละคำระหว่างสองคำนี้ เช่น
 But thy soft murmuring Sounds sweet "as if" a sister's voice reproved. —Byron.
ประโยคข้างต้นอาจวิเคราะห์ได้เป็น "sounds sweet as [the sound would be] if a sister's voice reproved" ในกรณีนี้ เป็นการแสดงระดับ (degree) หากเขียนแยกกัน
คำอุทาน.
คำอุทาน (Interjections) เป็นเสียงที่เปล่งออกมาเพื่อแสดงอารมณ์ บ้างเป็นการเลียนเสียง เช่น tut! buzz! คำอุทานอื่น เช่น oh! ah! alas! pshaw! hurrah!
อย่างไรก็ดี คำชนิดอื่นก็อาจใช้เป็นคำอุทานได้ แต่ยังถือเป็นคำในหน้าที่เดิมของมัน กล่าวคือ นาม กริยา คุณศัพท์ หรือวิเศษณ์ เช่น Halt! Up! Impossible!
ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/หน้าที่ของคำ/คำบุพบทจิปาถะ

<ns>10</ns>
 <id>1777</id>
 <revision>
 <id>26217</id>
 <parentid>26028</parentid>
 <timestamp>2013-02-07T09:19:04Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Tiemianwusi</username>
 <id>2084</id>
 </contributor>
 <origin>26217</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
บทนี้ว่าด้วยคำบุพบทจิปาถะ ประกอบด้วย "against", "about", "at", "for", "of", "on" ("upon"), "to", "with"
"Against".
"Against" สื่อความหมายตรงข้าม บ้างใช้บอกสถานที่ แต่บ้างก็ใช้บอกเวลาได้ ตัวอย่างเช่น
 She contrived to fit up the baby's cradle for me "against" night.—Swift
"About".
"About" รวมทั้ง participial prepositions "concerning", "respecting", "regarding" มีความหมายว่า "เกี่ยวกับ"
"At".
"At" มีความหมายโดยทั่วไปว่า ใกล้ (near, close to) เมื่อตามหลังคำที่ใช้บอกสถานที่ หรือ มุ่งหน้าสู่ (toward) เมื่อตามหลังอาการเคลื่อนไหว การใช้หลักมีดังนี้
"By".
"By" มีความหมายว่า ใกล้ คล้ายกับ "at" แต่มีความหมายอื่นกว้างกว่า
"For".
"For" มีความหมายหลักดังนี้
"Of".
"Of" มีความหมายแบ่งแยกหรือบอกที่มา เหมือนกับ "from" ดังในตัวอย่าง
"Of" ยังใช้ต่อกับกริยาบางคำ เช่น admit, accept, allow, approve, disapprove, permit (เป็น admit of, accept of, ...) โดยมีความหมายคงเดิม นอกจากนี้ยังสามารถใช้กับกริยา tire, complain, repent, consist (tire of, ...) เป็นต้น
"On", "Upon".
"On" มีความหมายทั่วไปบอกตำแหน่งหรือทิศทาง ทั้ง on และ upon ใช้แทนกันได้ในการใช้เกือบทุกอย่าง มีตัวอย่างด้านล่าง
"With".
"With" แสดงความคิดว่ามาด้วยกัน ตัวอย่างการใช้เช่น
ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/ประโยค

<ns>10</ns>
 <id>1777</id>
 <revision>
 <id>26217</id>
 <parentid>26028</parentid>
 <timestamp>2013-02-07T09:19:04Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Tiemianwusi</username>
 <id>2084</id>
 </contributor>
 <origin>26217</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ประโยค (sentence) เป็นการแสดงความคิดออกมาเป็นถ้อยคำ
หากแบ่งวิธีที่มีการนำเสนอความคิดต่อผู้ฟังหรือผู้อ่าน อาจแบ่งประโยคออกได้เป็น 3 ชนิด
การจำแนกประโยคตามจำนวนข้อความ.
การแบ่งประโยคอีกชนิดหนึ่งคือการแบ่งประโยคตามจำนวนข้อความ (statement) ซึ่งมีประโยชน์มากกว่าในการวิเคราะห์ คือ การแยกประโยคออกเป็นส่วนองค์ประกอบ
ประโยคความเดียว.
ประโยคความเดียว (simple sentence) หมายถึงประโยคที่มีข้อความ คำถามหรือคำสั่งเดียว 
ประโยคทุกประโยคต้องประกอบด้วยสองส่วน คือ ประธานและภาคแสดง (predicate)
ภาคแสดงของประโยคคือกริยาหรือวลีกริยาซึ่งกล่าวถึงประธาน
ลองดูตัวอย่างประโยค
 (A) But now all is to be changed.
 (B) A rare old plant is the ivy green.
เราหาประโยคใน (A) โดยลองวางคำว่า what นำหน้าภาคแสดง "What" is to be changed? คำตอบคือ all เราจึงกล่าวได้ว่า all เป็นประธานของประโยค ส่วนในประโยค (B) เกิดปัญหาขึ้น What is the ivy green? คำตอบ a rare old plant แต่เราจะเห็นว่าในประโยคนี้มีการประเมิน (ซึ่งเป็นหน้าที่ของภาคแสดง) ไม่ใช่ประเมิน a rare old plant แต่ประเมิน the ivy green เพราะฉะนั้นจึงเป็นประธานของประโยคด้วย
ประโยค (B) เป็นตัวอย่างของประโยคในภาษาอังกฤษอาจมีการเรียงลำดับแบบผกผัน (inversion) ส่วนมากพบในบทกวี
การเรียงลำดับแบบผกผันยังพบในประโยคคำถาม
 ""When" should this scientific education be commenced?" → "This scientific education should be commenced "when"?"
 ""What" wouldst thou have a good great man obtain?" → "Thou wouldst have a good great man obtain "what"?"
ประโยคชี้นำมักละประธาน และเวลาคิดความหมายอาจใส่กลับเข้าไป เช่น 
 "ฺBehold her single in the field." → "You behold her single in the field."
องค์ประกอบ.
ประโยคความเดียวอาจมีองค์ประกอบได้ดังนี้
ประธานและภาคแสดงอธิบายไว้แล้วข้างต้น
"กรรม" แบ่งได้อีกเป็นสองชนิด
 I give "thee" this to wear at the collar. (this เป็นกรรมตรง, thee เป็นกรรมรอง)
"ส่วนเติมเต็ม" เป็นคำที่เติมเข้ากับกริยาซึ่งมีภาคแสดงไม่สมบูรณ์เพื่อให้ความหมายสมบูรณ์
กริยาที่ภาคแสดงไม่สมบูรณ์มีได้สองชนิด ทั้งสกรรมกริยาและอกรรมกริยา
สกรรมกริยามักต้องการคำ (นอกเหนือจากกรรม) เพื่อนิยามการกระทำอย่างบริบูรณ์ซึ่งมีต่อวัตถุ ตัวอย่างเช่น 
 "Ye call me chief." 
 ประโยคนี้ call เป็นกริยา, ส่วน me ไม่ได้เป็นวัตถุของ call อย่างเดียว แต่เป็นวัตถุของ call chief คำว่า me เป็นวัตถุที่สอง แต่เป็นส่วนเติมเต็มแท้
อกรรมกริยา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรูป be, seem, appear, taste, feel, become ฯลฯ มักต้องการคำเพื่อทำให้ความหมายสมบูรณ์ เช่น 
 "He was termed "Thomas"."
สิ่งที่ใช้เป็นประธานได้.
บางกรณีประธานอยู่หลังกริยาได้ ในกรณีต่อไปนี้
การใช้วิกิตำรา/สำหรับชาววิกิพีเดีย

วิกิพีเดียเป็นโครงการพี่น้องที่สำคัญสำหรับวิกิตำราและผู้แก้ไขของเราจำนวนมากเริ่มต้นด้วยการเป็นชาววิกิพีเดียก่อนจะมาที่วิกิตำรา แม้ทั้งสองโครงการจะคล้ายคลึงกันหลายอย่างโดยเฉพาะซอร์ฟแวร์ที่ใช้ การที่ทั้งสองโครงการมีความแตกต่างกันไม่มากอาจสร้างความสับสนให้กับชาววิกิพีเดียในช่วงแรกได้ บทนี้จึงถูกเขียนขึ้นเพื่อเป็นคู่มือเริ่มต้นใช้งานอย่างรวดเร็วสำหรับชาววิกิพีเดียเพื่อให้มีความคุ้นเคยกับโครงการวิกิตำรามากขึ้น
หนังสือตำรากับบทความสารานุกรม.
เป็นที่ชัดเจนว่ามีหลายสิ่งใน "หนังสือตำรา" ที่แตกต่างจาก "สารานุกรม" ทั้งที่เป็นรูปเล่มและออนไลน์ ในขณะที่สารานุกรมแสดงถึงข้อมูลสารสนเทศแต่หนังสือตำราจะต้อง"ชี้นำ"ให้กับผู้อ่านและ"สั่งสอน"ถึงข้อมูลนั้นในแนวทางที่ทำให้ผู้อ่านสามารถเรียนรู้ได้ เมื่อมีขนาดเท่ากันหนังสือตำรามักจะแสดงข้อมูลน้อยกว่าแต่มีคำอธิบายและคำแนะนำมากกว่าสารานุกรม
หนังสือตำราในวิกิตำราควรมีโครงสร้างคล้ายกับหนังสือตำราแบบดั้งเดิม ตำราประกอบด้วยสารบัญและเนื้อหาของตำราถูกแบ่งออกเป็นบทต่าง ๆ ในแต่ละหน้า ตำราบางเล่มอาจมีแค่หน้าเดียวโดยไม่มีบทหรือใช้การจัดการเพื่อแบ่งเนื้อหาอื่น เช่น "หน่วย" และ "บทย่อย" โดยขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้ประพันธ์ อย่างไรก็ตาม ส่วนที่สำคัญคือตำจะถูกจัดเรียงตามลำดับชั้นโดย "ตำรา" จะอยู่ในลำดับชั้นบนสุดและ "หน้า" จะอยู่ในลำดับล่าง เนื่องจากโครงสร้างลำดับชั้นและข้อจำกัดของตำราเอง ทำให้ตำราของเรามีแนวโน้มที่จะใช้การเชื่อมโยงหลายมิติน้อยกว่าบทความในวิกิพีเดีย
ตำราของวิกิตำราและอาจรวมถึงตำราแบบดั้งเดิมอื่น ๆ มีองค์ประกอบหลัก ๆ ดังนี้
การจัดระเบียบและโครงสร้างนั้นไม่เพียงพอที่จะแยกความแตกต่างระหว่างหนังสือตำรากับบทความสารานุกรม อย่างไรก็ตามหน้าในหนังสือตำราควรที่จะมีความสัมพันธ์กับหน้าอื่น ซึ่งโดยปกติหนังสือตำราจะกำหนดลำดับการอ่านไว้อยู่ก่อนและบรรยายจากหน้าหนึ่งไปยังอีกหน้าหนึ่งอย่างต่อเนื่อง หนังสือตำราไม่ใช่สารานุกรมเชิงลึกที่เป็นแหล่งรวบรวมบทความสารานุกรมหลายบทความที่มีความสัมพันธ์กัน อย่างไรก็ตามมีตำราบางกลุ่มเช่นตำราอาหารที่มีลักษณะโครงสร้างเป็นแหล่งรวบรวมของหน้าโดยเป็นข้อยกเว้นนอกเหนือจากกฎระเบียบอื่น ๆ ถ้าตำราไม่มีการกำหนดลำดับการอ่านและการอธิบายหลัก ตำรานั้นก็ควรมีลักษณะที่เป็น" สื่อการเรียนการสอน"เป็นอย่างน้อย
"ลิงก์ตำรา" และการจัดรูปแบบคล้ายตำรา.
ตำราหลายเล่มเริ่มเขียนขึ้นโดยคล้ายกับบทความในสารานุกรมหรือสารานุกรมเชิงลึก ถึงแม้ว่าสารานุกรมเชิงลึกไม่ใช่หนังสือตำราที่ยอมรับได้แต่ก็เป็นเรื่องปกติและยอมรับบางตำราที่มีโครงสร้างเหมือนกับสารานุกรมเชิงลึกที่อยู่ในระหว่างการพัฒนาโดยมีเหตุผลหลายหลายประการสำหรับประเด็นนี้ อย่างแรกคือตำราส่วนมากถูกสร้างขึ้นด้วยการนำเข้าบทความจากวิกิพีเดียเพื่อใช้เป็นฐานสำหรับสร้างตำราใหม่ อย่างที่สองคือบ่อยครั้งที่ผู้ใช้มักจะเขียนข้อมูลลงไปก่อนแล้วค่อยจัดระเบียบและปรับปรุงใหม่ในภายหลัง การเขียนคำอธิบายหลักอาจเป็นเรื่องยากในช่วงแรกของการเขียนตำราเมื่อลำดับการอ่านของหน้ายังไม่เสร็จ สารานุกรมเชิงลึกที่อยู่ระหว่างการพัฒนาจะถูกแจ้งเพื่อเก็บกวาดและสารานุกรมเชิงลึกที่เก่ามากหรือไม่ได้เขียนต่อมานานอาจถูกพิจารณาเพื่อลบ
ดังที่ได้กล่าวไปข้างต้น หน้าในหนังสือตำราของวิกิตำรามักใส่ลิงก์เพียงเล็กน้อย มีเหตุผลสองสามอย่างประการสำหรับประเด็นนี้ อย่างแรกคือตำราต้องมีเนื้อหาอยู่ในตัวตำราเอง การใส่ลิงก์มากเกินไปหมายความว่าตำราของคุณมีเนื้อหาไม่ครอบคลุมเท่าที่ควร นอกจากนี้แหล่งข้อมูลภายนอกก็ไม่อาจใช้ในการสอนได้เหมือนกับตำรา อย่างที่สองคือการใส่ลิงก์มากเกินไปหรือใส่ลิงก์ในกลางประโยคอาจทำให้ผู้อ่านเสียสมาธิและขัดขวางไม่ให้ผู้อ่านไล่อ่านคำอธิบายของตำราและเรียนรู้บทเรียนได้อย่างเหมาะสม
การใช้วิกิตำรา/สารบัญย่อ

<small>ส่วนที่ 1 เบื้องต้น#เปลี่ยนทาง เกี่ยวกับตำรา#เปลี่ยนทาง วิกิตำราคืออะไร#เปลี่ยนทาง การสร้างบัญชีผู้ใช้#เปลี่ยนทาง การอภิปรายและความเห็นพ้อง#เปลี่ยนทาง นโยบายและแนวปฏิบัติ#เปลี่ยนทาง ส่วนที่ 2 ผู้แก้ไขวิกิตำรา#เปลี่ยนทาง แก้ไขวิกิตำราอย่างไร#เปลี่ยนทาง วิกิมาร์กอัป#เปลี่ยนทาง การเก็บกวาดและบำรุงรักษา#เปลี่ยนทาง เทคนิคขั้นสูง#เปลี่ยนทาง เพิ่มรูปภาพลงในหน้า#เปลี่ยนทาง ส่วนที่ 3 คู่มือเริ่มต้นอย่างรวดเร็ว#เปลี่ยนทาง สำหรับชาววิกิพีเดีย#เปลี่ยนทาง แนวปฏิบัติสำหรับโครงการชั้นเรียน#เปลี่ยนทาง การเริ่มตำราใหม่#เปลี่ยนทาง ส่วนที่ 4 ผู้เขียนวิกิตำรา#เปลี่ยนทาง การเข้ามีส่วนร่วมกับวิกิตำราที่มีอยู่เดิม#เปลี่ยนทาง การเริ่มต้นวิกิตำราใหม่#เปลี่ยนทาง การบริจาคตำราให้วิกิตำรา#เปลี่ยนทาง โครงสร้างของวิกิตำราเป็นอย่างไร#เปลี่ยนทาง ชั้น หมวดหมู่และการจำแนก#เปลี่ยนทาง แรงจูงใจของผู้อ่าน#เปลี่ยนทาง ฉบับพิมพ์และพีดีเอฟ#เปลี่ยนทาง ส่วนที่ 5 ผู้อ่านวิกิตำรา#เปลี่ยนทาง การสืบค้นวิกิตำรา#เปลี่ยนทาง การพิมพ์วิกิตำรา#เปลี่ยนทาง การใช้วิกิตำราในชั้นเรียน#เปลี่ยนทาง การแก้ไขข้อผิดพลาด#เปลี่ยนทาง การทบทวนหน้า#เปลี่ยนทาง ส่วนที่ 6 ผู้ดูแลระบบวิกิตำรา#เปลี่ยนทาง บทบาทของผู้ดูแลระบบวิกิตำรา#เปลี่ยนทาง การลบ กู้คืนการลบและการนำเข้า#เปลี่ยนทาง การก่อกวน#เปลี่ยนทาง การบริหารขั้นสูง