pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
น้ำหนักไม่รวมเชื้อเพลิง

น้ำหนักไม่รวมเชื้อเพลิง  หรือย่อเป็น ZFW หมายถึงน้ำหนักของอากาศยานและสิ่งบรรทุกทั้งหมด โดยสมมติให้มาตรวัดเชื้อเพลิงแสดงค่าศูนย์ กล่าวคือเป็นน้ำหนักรวมของอากาศยานหักออกด้วยน้ำหนักเชื้อเพลิงที่ใช้งานได้ (เรียกว่าน้ำหนักเชื้อเพลิงบรรทุก) ซึ่งมิได้หมายความว่าในเวลาที่วัดค่านี้ มาตรวัดเชื้อเพลิงต้องเป็นศูนย์จริง
ประโยชน์และสูตร.
น้ำหนักไม่รวมเชื้อเพลิง (ZFW) เป็นค่าสำคัญในการคำนวณจุดศูนย์ถ่วง และมีไว้เพื่อยืนยันว่าอากาศยานไม่ได้บรรทุกหนักเกินกว่าที่โครงสร้างจะรับไหว การคำนวณ ZFW มีสูตรดังนี้
<math> ZFW + FOB = TOW</math>
โดยที่ FOB หมายถึง เชื้อเพลิงบรรทุก (fuel on board) และ TOW หมายถึง น้ำหนักขณะขึ้นบิน (take off weight)
บรูซ สเตรลีย์

บรูซ สเตรลีย์  เป็นผู้กำกับเกม ศิลปิน นักออกแบบ และผู้อำนวยการสตูดิโอชาวอเมริกัน เขาเคยทำงานกับบริษัทพัฒนาเกมนอตีด็อก ซึ่งเป็นที่รู้จักจากผลงานเกม"เดอะลาสต์ออฟอัส" และ' ผลงานเกมแรกของเขาคือการทำหน้าที่เป็นศิลปินที่เวสเทิร์นเทคโนโลยีส์ อิงค์ โดยมีส่วนร่วมในตลับหกเกมที่ใช้ปืนเมเนเซอร์ (1992) และ"เอกซ์เม็น" (1993) ต่อมาเขาร่วมก่อตั้งบริษัทแปซิฟิกซอฟต์สเกป และทำหน้าที่เป็นนักออกแบบในเกม "เจเนอเรชันส์ลอสต์" (1994) หลังจากบริษัทปิดตัวลง เขาเข้าทำงานกับคริสตัลไดนามิกส์ โดยทำหน้าที่เป็นนักออกแบบในเกม ' (1998) และผู้กำกับเกม "" (1999) ก่อนจะลาออกระหว่างการพัฒนาเกมดังกล่าว
สเตรลีย์เข้าร่วมงานกับนอตีด็อกในปี 1999 โดยเริ่มจากการเป็นศิลปินในเกม"แครชทีมเรซิง" (1999) และซีรีส์ "แจ็กแอนด์แดกซ์เตอร์" (2001–2004) ต่อมาเขาได้รับตำแหน่งผู้กำกับศิลป์ร่วมใน ' (2007) และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้กำกับเกมใน ' (2009) เขายังได้รับมอบหมายให้เป็นผู้นำในการพัฒนาเกม"เดอะลาสต์ออฟอัส" (2013) ในฐานะผู้กำกับเกม ซึ่งเขายังคงรับหน้าที่นี้ต่อในเกม อันชาร์ทิด 4: อะทีฟส์เอนด์ (2016) ผลงานของเขาได้รับคำชื่นชมอย่างมาก โดยเฉพาะเดอะลาสต์ออฟอัส ซึ่งได้รับรางวัลและการเสนอชื่อมากมาย เขาออกจากนอตีด็อกในเดือนกันยายน 2017 และก่อตั้งสตูดิโอของตนเองชื่อไวลด์ฟลาวเวอร์อินเทอร์แอกทีฟ ในเดือนมีนาคม 2021
พระยาสุวรรณศิริ (ทองดี สุวรรณศิริ)

มหาเสวกโท พระยาสุวรรณศิริ (ทองดี สุวรรณศิริ) (2407 – 20 ธันวาคม 2475) เป็นขุนนางชาวไทย อดีตอรรคราชทูตสยามประจำประเทศรัสเซีย คนที่ 3 อดีตอรรคราชทูตสยามประจำประเทศเยอรมนี ออสเตรีย–ฮังการี สวีเดน และเดนมาร์ก และอดีตสมุหพระราชมณเฑียร
รับราชการ.
พระยาสุวรรณศิริเริ่มต้นรับราชการในตำแหน่งเสมียนโทประจำกระทรวงการต่างประเทศเมื่อปี พ.ศ. 2421 ต่อมาในปี พ.ศ. 2428 ได้รับประทวนบรรดาศักดิ์เป็น หมื่นวิสูตรอักษร จากนั้นได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นผู้ช่วยราชทูตวิเศษประจำฝรั่งเศสคือ พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าวัฒนานุวงศ์ โดยได้เข้าเฝ้ากราบถวายบังคมลาเมื่อวันที่ 24 กันยายน และออกเดินทางเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2434 ต่อมาในปีเดียวกัน ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น หลวงวิสูตรวิรัชเทศ
ในปีถัดมาคือปี พ.ศ. 2435 ได้เป็นผู้ช่วยสถานทูตสยามประจำกรุงปารีส จากนั้นในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2440 ในงานเฉลิมพระชนมพรรษาระหว่างการเสด็จประพาสยุโรป ครั้งที่ 1 ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น พระศรีธรรมสาสน์ ถือศักดินา 800 นอกจากนี้ ยังได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ชั้น จัตุรถาภรณ์มงกุฎไทย ในปี พ.ศ. 2441 ได้เลื่อนเป็นเลขานุการที่สถานทูตสยามประจำกรุงปารีส
ในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2444 ได้โปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงการต่างประเทศส่งสัญญาบัตรเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นพระยาในราชทินนามเดิม ถือศักดินา 1000 จากนั้นอีก 6 วันคือในวันที่ 9 มกราคม ได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นอรรคราชทูตสยามประจำรัสเซีย แทนที่พระยามหิบาลบริรักษ์ (สวัสดิ์ ภูมิรัตน์) ที่กลับเข้ามารับราชการที่กรุงเทพฯ ต่อมาในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2449 ได้โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายมาดำรงตำแหน่งอรรคราชทูตสยามประจำเยอรมนี ออสเตรีย และสวีเดน แทนที่พระยาวิสูตรโกษาที่ย้ายไปดำรงตำแหน่งอรรคราชทูตสยามประจำอังกฤษ เนเธอร์แลนด์ และเบลเยียม 
ต่อมาในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2455 ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานเครื่องยศชั้น เสวกเอก เป็นกรณีพิเศษให้กับพระยาศรีธรรมสาสน์ จากนั้นในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้พ้นจากตำแหน่งอรรคราชทูตสยามประจำกรุงเบอร์ลิน และมารั้งตำแหน่งสมุหพระราชมณเฑียร และโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศมหาเสวกตรี
ต่อมาในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 ระหว่างพระราชพิธีฉัตรมงคล ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานสัญญาบัตรเปลี่ยนบรรดาศักดิ์เป็น พระยาบำเรอภักดิ์ คงถือศักดินา 1000 ในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2458 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนยศเป็น มหาเสวกโท จากนั้น ในปี พ.ศ. 2463 ได้ออกจากราชการรับพระราชทานบำนาญ ต่อมาในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2464 ได้มีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ เปลี่ยนบรรดาศักดิ์เป็น พระยาสุวรรณศิริ คงถือศักดินา 1000
โพลีกอน (เว็บไซต์)

โพลีกอน  เป็นเว็บไซต์บันเทิงสัญชาติอเมริกันที่ก่อตั้งโดย วอกซ์มีเดีย โดยเน้นเนื้อหาเกี่ยวกับวิดีโอเกม ภาพยนตร์ โทรทัศน์ และวัฒนธรรมสมัยนิยมอื่น ๆ เปิดตัวในเดือนตุลาคม ปี 2012 ในฐานะเว็บไซต์ลำดับที่สามของวอกซ์มีเดีย โดยมีจุดเด่นอยู่ที่การนำเสนอเรื่องราวเบื้องหลังของผู้สร้างวิดีโอเกม และบทความเชิงลึกในรูปแบบนิตยสาร
เว็บไซต์แห่งนี้ใช้เวลาก่อสร้างนานถึงสิบเดือน โดยมีบรรณาธิการผู้ร่วมก่อตั้งแปดคน ซึ่งรวมถึงอดีตบรรณาธิการบริหารของเว็บไซต์เกมชื่อดังอย่าง "จอยสติก", "โคทาคุ" และ"ดิเอสเกพิสต์" นอกจากนี้ วอกซ์มีเดียยังได้จัดทำซีรีส์สารคดีเกี่ยวกับการก่อตั้งเว็บไซต์อีกด้วย ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ปี 2025 "โพลีกอน"ถูกขายให้กับบริษัทวาลเน็ต
เดอะโนแอสโฮลรูล

เดอะโนแอสโฮลรูล: บิลดิงอะซิวิไลซ์เวิร์กเพลสแอนด์เซอร์ไววิงวันแดตอิเซินต์  เป็นหนังสือโดยรอเบิร์ต ไอ. ซัตตัน ศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ตอนแรกเขาเขียนเป็นบทความให้กับนิตยสาร "Harvard Business Review" ตีพิมพ์ในส่วนแนวคิดก้าวล้ำสำหรับปี 2004 หลังเขียนบทความเสร็จ เขาได้รับอีเมลและประสบการณ์ส่วนบุคคลที่ยืนยันแนวคิดมากกว่าหนึ่งพันฉบับ ในบรรดาเหตุผลต่าง ๆ ที่เปิดเผยในอีกบทความหนึ่งในนิตยสารเดียวกันจดหมายเหล่านี้เป็นเหตุผลหนึ่งที่โน้มนำให้เขาเขียนหนังสือซึ่งขายได้มากกว่า 115,000 เล่ม และได้รับรางวัล Quill ในฐานะหนังสือธุรกิจดีเด่นประจำปี 2007
ธีมหลักของหนังสือนี้คือการข่มเหงกลั่นแกล้งในที่ทำงานจะทำให้ขวัญกำลังใจและผลิตภาพแย่ลง ดังนั้น เพื่อคัดกรองพนักงานที่เป็นพิษออกไป ผู้เขียนจึงแนะนำให้ใช้ "กฎห้ามมีคนเลว[ในที่ทำงาน]" (no asshole rule) ผู้เขียนยืนกรานให้ใช้คำว่า "asshole" เนื่องจากคำอื่น ๆ เช่น การข่มเหงรังแก (Bully) หรือ ไอ้สารเลว (Jerk) "ไม่สามารถสื่อถึงความเลวร้ายในระดับเดียวกันได้" ในแง่ของการใช้คำดังกล่าวในชื่อหนังสือ เขากล่าวว่า "ชื่อเรื่องที่หยาบคายทำให้เกิดปฏิกิริยาทางอารมณ์ คุณ[คือผู้เขียนเอง]สามารถเลือกได้ระหว่างการเป็นคนหยาบคายหรือการถูกเพิกเฉย"
การรับรู้.
มีการทดสอบสำหรับการรับรู้ถึงคนเลวสองแบบ:
ซัตตันจัดหมวดหมู่พฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์ของคน ๆ นี้เป็น "โหลสกปรก" (The Dirty Dozen):
ซัตตันเชื่อว่ามีข้อแตกต่างระหว่างคนเลว "ชั่วคราว" ที่อาจมีช่วงเวลาหรือวันแย่ ๆ กับ คนเลวที่ "ผ่านการรับรอง" ซึ่ง "น่ารังเกียจอย่างต่อเนื่อง" เขายกตัวอย่างเมื่อเขาส่งอีเมลดูถูกเพื่อนร่วมงานเพราะเขาเชื่ออย่างผิด ๆ ว่าเธอกำลังพยายามแย่งตำแหน่งจากกลุ่มของเขา ในกรณีนี้ เขาทำตัวเหมือนคนเลวชั่วคราว และถ้าจะเป็นคนเลวที่ได้รับการรับรอง เขาจะต้องทำตัวเหมือนคนงี่เง่าอย่างต่อเนื่อง เจ้านายที่มีชื่อเสียง ซึ่งซัตตันระบุว่าทำให้ตำแหน่งของพวกเขาอ่อนแอลงด้วยพฤติกรรมที่ไม่ดี ได้แก่ แอล ดันแลปและไมเคิล ไอส์เนอร์ ซัตตันยังระบุด้วยว่า สก็อตต์ รูดิน เจ้านายในฮอลลีวูด เป็นตัวอย่างของคนเลวที่ผ่านการรับรอง รูดินได้ไล่ผู้ช่วยส่วนตัวออกไป 250 คนด้วยเหตุผลต่าง ๆ เช่น นำมัฟฟินผิดแบบมาให้เขา ซัตตันยืนยันว่ารูดินก็จัดอยู่ในประเภทคนเลวเช่นกัน เนื่องจากเป้าหมายของเขามีอำนาจน้อยกว่าเขาและถูกทำให้ขายหน้า
ซัตตันเตือนว่าแม้ว่าการคัดกรองคนเลวจะเป็นสิ่งสำคัญ แต่บริษัทก็ไม่ควรจ้าง "คนขี้ขลาด" (spineless wimps) เขาเชื่อว่าการโต้แย้งอย่างสร้างสรรค์จะเกิดประโยชน์ต่อบริษัทและช่วยให้พนักงานสามารถเสนอแนวคิดที่ดีกว่าได้ ซัตตันกล่าวว่า แอนดรูว์ โกรฟ ผู้ร่วมก่อตั้งอินเทล เชื่อว่าพนักงานควรท้าทายความคิดของกันและกัน อินเทลสอนพนักงานให้ "ต่อสู้" และกำหนดให้พนักงานใหม่เข้าชั้นเรียนเกี่ยวกับ "การเผชิญหน้าอย่างสร้างสรรค์"
ภาคต่อ.
ใน ค.ศ. 2010 ซัตตันได้ตีพิมพ์ภาคต่อที่มีชื่อว่า "Good Boss, Bad Boss: How to Be the Best... and Learn from the Worst" ซึ่งให้คำแนะนำเกี่ยวกับการเป็นเจ้านายที่ดี ต่อมาใน ค.ศ. 2017 ก็มีหนังสือภาคต่อที่ชื่อว่า "The Asshole Survival Guide: How to Deal with People Who Treat You Like Dirt" ออกมา
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เอกลีเซา

เอกลีเซา  เป็นเทศบาลในรัฐซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เอกลีเซาเป็นเมืองขนาดเล็กซึ่งมีประชากรประมาณ 5,500 คน ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนประเทศเยอรมนี และมีแม่น้ำไรน์ไหลผ่านกลางเมือง
ฮันส์ เครย์ซิง

ฮันส์ เครย์ซิง (17 สิงหาคม 1890 – 14 เมษายน 1969) เป็นนายพลชาวเยอรมันที่ทำหน้าที่บัญชาการ กองพลภูเขาที่ 3 และ กองทัพที่ 8 เขาได้รับเหรียญอัศวินกางเขนเหล็กพร้อมใบโอ๊กและดาบ
ชีวิตวัยเด็กและอาชีพทหาร.
ช่วงต้นชีวิต.
ฮันส์ เครย์ซิง (Hans Kreysing) เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1890 ที่เมืองเกิททิงเงิน ในแคว้นรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี เขาเติบโตในครอบครัวที่มีประเพณีการรับราชการทหาร และได้รับการศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก
สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง.
เครย์ซิงเข้าร่วมกองทัพบกจักรวรรดิเยอรมันในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1909 โดยสังกัดกรมทหารราบที่ 82 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับหน้าที่ในกองพันเยเกอร์ (ทหารราบเบา) และแสดงความสามารถจนได้รับเหรียญกล้าหาญหลายรายการ
ระหว่างสงคราม.
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขายังคงรับราชการในไรชส์แวร์ (กองทัพเยอรมันช่วงสาธารณรัฐไวมาร์) และได้รับการเลื่อนยศตามลำดับ
สงครามโลกครั้งที่สอง.
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้นในปี 1939 เครย์ซิงดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง:
เครย์ซิงยุติการรับราชการในยศ นายพลแห่งกองกำลังภูเขา  และเป็นผู้บัญชาการกองทัพที่ยอมจำนนต่อกองทัพสัมพันธมิตรที่ออสเตรียในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945
หลังสงคราม.
หลังสงคราม เขาถูกกองทัพอังกฤษจับกุมและถูกคุมขังเป็นเวลาสั้นๆ ก่อนจะได้รับการปล่อยตัวและใช้ชีวิตที่เหลือในเยอรมนีตะวันตก
อนุสาวรีย์พิทักษ์ไทย

อนุสาวรีย์พิทักษ์ไทย คืออนุสาวรีย์ที่สร้างขึ้นเพื่อเชิดชูและรำลึกถึงเหตุการณ์กรณีพิพาทพรมแดนไทย–กัมพูชา ในปี พ.ศ. 2554 ตั้งอยู่ที่บริเวณทางขึ้นปราสาทตาควาย บ้านไทยนิคมพัฒนา ตำบลบักได อำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์
ประวัติ.
อนุสาวรีย์พิทักษ์ไทย สร้างขึ้นมาเพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์ปะทะระหว่างกรณีพิพาทพรมแดนไทย–กัมพูชา ระหว่างวันที่ 22 เมษายน ถึงวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 บริเวณปราสาทตาเมือนธม และปราสาทตาควาย ซึ่งจากเหตุการณ์นั้นส่งผลให้มีกำลังพลฝ่ายไทยเสียชีวิตจำนวน 8 นาย และได้รับบาดเจ็บจำนวน 98 นาย
รายชื่อทหารผู้เสียชีวิต ประกอบด้วย
หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว พื้นที่ดังกล่าวกลับเข้าสู่สภาวะปกติ กองกำลังสุรนารีจึงได้พัฒนาพื้นที่บริเวณทางขึ้นปราสาทตาควายเพื่อเป็นแหล่งเรียนรู้และเชิดชูเกียรติให้กับทหารไทยที่เสียชีวิตจากการปะทะกันด้วยความกล้าหาญจากแนวคิดของ พลโท ธเนศ วงศ์ชะอุ่ม ซึ่งดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 2 ในเวลานั้น ทำให้ พลตรี อดุลย์ บุญธรรมเจริญ ผู้บัญชาการกองกำลังสุรนารีในเวลานั้น และ พันเอก สมภพ ภาระเวช ผู้บังคับหน่วยเฉพาะกิจที่ 2 ในเวลานั้น จึงได้สำรวจและเลือกตำแหน่งบริเวณทางขึ้นปราสาทตาควายเป็นที่ตั้งของอนุสาวรีย์ โดยใช้งบประมาณในการก่อสร้างจำนวน 760,000 บาท ซึ่งได้มาจากผู้บังคับหน่วยภายในกองกำลังสุรนารี กำลังพล และญาติของผู้เสียชีวิตในการสร้างอนุสาวรีย์นี้ขึ้นมา ดำเนินการก่อสร้างโดย กองพันทหารช่างที่ 6 กองพลทหารราบที่ 6 และทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2564
นอกจากนี้ อนุสาวียร์พิทักษ์ไทยถือเป็นอนุสาวรีย์เพียงแห่งเดียวที่นำพระเครื่องจริง ๆ ซึ่งเป็นวัตถุมงคลตามความเชื่อของไทย มาสวมที่คอของรูปปั้นทหาร โดยหลวงปู่รอด พระครูอาภัสร์ธรรมคุณ (บุญรอด อาภสฺสโร) เป็นผู้สวมด้วยตนเอง เพื่อเป็นขวัญและกำลังใจให้กับทหารที่ปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่
ในทุก ๆ ปี จะมีการประกอบพิธีสักการะอนุสาวรีย์ วางพวงมาลา พร้อมกันกับพิธีบวงสรวงปราสาทตาควาย เพื่ออุทิศส่วนกุศลให้กับผู้เสียชีวิตจากการปะทะที่ชายแดนกัมพูชา ซึ่งประกอบด้วยการประกอบพิธีพราหมณ์ตามศาสนาพราหมณ์ และพิธีสงฆ์ในการอุทิศส่วนกุศลตามศาสนาพุทธ จัดขึ้นโดยองค์การบริหารส่วนตำบลบักไดร่วมกับหน่วยเฉพาะกิจที่ 2 กองกำลังสุรนารี กองทัพภาคที่ 2 ซึ่งมีทั้งประชาชน เจ้าหน้าที่ของไทยเข้าร่วมพิธี รวมถึงเจ้าหน้าที่ของกัมพูชาร่วมสังเกตการณ์
รายละเอียด.
อนุสาวรีย์พิทักษ์ไทย ดำเนินการก่อสร้างโดย กองพันทหารช่างที่ 6 กองพลทหารราบที่ 6 ถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ
ฐานอนุสาวรีย์.
ส่วนของฐานของอนุสาวรีย์นั้น มีรูปทรงเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส ความกว้าง ความยาว และส่วนของแท่น ความกว้าง ความยาว ความสูง สร้างขึ้นเพื่อรองรับรูปปั้นทหาร
รูปปั้นทหารยืนถือปืน.
ส่วนของรูปปั้นทหารยืนถือปืนนั้น เป็นลักษณะของรูปปั้นที่แต่งเครื่องแต่งกายเป็นทหารในท่าพร้อมใช้อาวุธพร้อมกับสะพายเครื่องหลังเต็มอัตรา ในอัตราส่วนขนาดเท่าคนจริง วัสดุทำจากทองเหลืองรมดำ
เตาลันต์ บัลลา

เตาลันต์ บัลลา (เกิด 12 สิงหาคม ค.ศ. 1977) เป็นนักการเมืองชาวแอลเบเนียที่อยู่ในพรรคสังคมนิยม และสมาชิกรัฐสภาจากลิบัรฌด์ เขาได้รับเลือกเป็น สส. ครั้งแรกในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2005 เขาดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคสังคมนิยมและหัวหน้ากลุ่มรัฐสภา ปัจจุบันเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงความสัมพันธ์กับรัฐสภา
อาชีพการเมือง.
กิจกรรมการเมือง.
เขาได้รับเลือกเป็น สส. ครั้งแรกในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2005 และจากนั้นก็เป็นสมาชิกกลุ่มรัฐสภาของพรรคสังคมนิยมอีกสองครั้งติดต่อกัน
เขาเป็นหัวหน้าทางการเมืองของพรรคสังคมนิยมที่ Fier
ใน ค.ศ. 2020 บัลลาเสนอมาตรการที่จะรับคำนิยามการต่อต้านยิวของ International Holocaust Remembrance Alliance และสัญญาที่จะต่อสู้กับความเป็นอคติต่อชาวยิว มาตรการดังกล่าวได้รับการยอมรับเป็นเอกฉันท์จากรัฐสภาแอลเบเนีย และแอลเบเนียกลายเป็นประเทศมุสลิมแห่งแรกที่รับคำนิยามนี้อย่างเป็นทางการ
ชีวิตส่วนตัว.
บัลลาสมรสกับ Iris Pekmezi และมีลูกสองคน ได้แก่ เด็กชายชื่อ Robin และเด็กหญิงชื่อ Melani
บัลลาเป็นผู้สนับสนุนสโมสรฟุตบลอเยอรมนี ไบเอิร์นมิวนิก
สมเด็จพระสันตะปาปาฟอร์โมซุส

สมเด็จพระสันตะปาปาฟอร์โมซุส เป็นพระสันตะปาปาองค์ที่ 111 และปกครองรัฐสันตะปาปา ตั้งแต่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 891 จนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 896 รัชสมัยของพระองค์ในฐานะพระสันตะปาปาซึ่งเต็มไปด้วยปัญหาต่าง ๆ มากมาย โดยมีการแทรกแซงในการต่อสู้แย่งชิงอำนาจเหนือเขตอัครบิดรสากล อาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เนื่องจากพระองค์เข้าข้างอาร์นุลฟ์แห่งคารินเทียต่อต้านลัมเบิร์ตแห่งสโปเลโต พระบรมศพของพระองค์ถูกขุดขึ้นมาและนำไปพิจารณาคดีในการประชุมสภาพระสังฆราชแห่งคาดาเวอร์(Cadaver Synod) ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์หลายคนมีความกังวลอย่างมากเกี่ยวกับมรดกที่ก่อให้เกิดข้อโต้แย้งในช่วงที่ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตปาปา
เดอะลาสต์ออฟอัส (แฟรนไชส์)

เดอะลาสต์ออฟอัส  เป็นซีรีส์วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัยและแฟรนไชส์สื่อ ที่สร้างโดยบริษัทนอตีด็อก และจัดจำหน่ายโดยโซนี่อินเตอร์แอ็กทีฟเอ็นเตอร์เทนเมนต์ โดยมีฉากหลังอยู่ในสหรัฐอเมริกายุคหลังหายนะจากการแพร่ระบาดของเชื้อรากลายพันธุ์ในสกุล "คอร์ดีเซปส์" ที่เปลี่ยนผู้คนให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตคล้ายซอมบีกินคน เนื้อเรื่องติดตามชีวิตของผู้รอดชีวิตหลายคน เช่น โจเอล พ่อค้ายาที่สูญเสียลูกสาวไปในช่วงเกิดการระบาด เอลลี เด็กสาวที่มีภูมิคุ้มกันต่อเชื้อรา และแอ็บบี ทหารหญิงที่เข้าไปพัวพันกับความขัดแย้งระหว่างกลุ่มติดอาวุธและลัทธิศาสนา ตัวเกมเล่นในมุมมองบุคคลที่สาม ผู้เล่นจะต้องต่อสู้กับศัตรูทั้งมนุษย์และสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ โดยใช้ปืน อาวุธชั่วคราว และการลอบเร้น
บรูซ สเตรลีย์ ผู้กำกับเกม และนีล ดรักแมนน์ ผู้กำกับฝ่ายสร้างสรรค์ เป็นผู้นำการพัฒนาเกมภาคแรก "เดอะลาสต์ออฟอัส" ซึ่งวางจำหน่ายบนเพลย์สเตชัน 3 ในเดือนมิถุนายน 2013 และบนเพลย์สเตชัน 4 ในเดือนกรกฎาคม 2014 เนื้อหาเสริมแบบดาวน์โหลดชื่อ "" ที่เล่าเรื่องของเอลลีและไรลีย์เพื่อนสนิท ออกวางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 2014 ดรักแมนน์ยังคงเป็นผู้นำการพัฒนาเกมภาคต่อ "เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II" ที่ออกบนเพลย์สเตชัน 4 ในเดือนมิถุนายน 2020 บนเพลย์สเตชัน 5 ในเดือนมกราคม 2024 และบนวินโดวส์ในเดือนเมษายน 2025 ส่วนภาครีเมกของเกมแรกที่ใช้ชื่อว่า "เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต I" วางจำหน่ายบนเพลย์สเตชัน 5 ในเดือนกันยายน 2022 และบนวินโดวส์ในเดือนมีนาคม 2023
ซีรีส์นี้ได้รับเสียงชื่นชมอย่างล้นหลามและคว้ารางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลเกมแห่งปีหลายสำนัก โดยภาคแรกได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ดีที่สุดตลอดกาล ส่วนภาคสองชนะรางวัลเกมแห่งปีมากกว่า 320 รางวัล เกมในซีรีส์นี้ยังเป็นหนึ่งในเกมที่ขายดีที่สุดบนเครื่องเพลย์สเตชัน 3 และเพลย์สเตชัน 4 โดยมียอดขายรวมมากกว่า 37 ล้านชุด ณ เดือนมกราคม 2023 จากความสำเร็จด้านยอดขายและกระแสตอบรับเชิงบวก ทำให้แฟรนไชส์ "เดอะลาสต์ออฟอัส" ขยายออกไปสู่อื่น ๆ เช่น ในปี 2013 การแสดงสดในปี 2014 ซีรีส์โทรทัศน์ของเอชบีโอ และบ้านผีสิงของยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์ ในปี 2023 โดยธีมบอร์น ในปี 2024 และอีกหนึ่งเกมกระดานจาก CMON ที่อยู่ระหว่างการพัฒนา
โคทาคุ

โคทาคุ  เป็นเว็บไซต์และบล็อกเกี่ยวกับวิดีโอเกม ก่อตั้งขึ้นในปี 2004 โดยเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายกอว์เคอร์มีเดีย อดีตผู้เขียนที่มีชื่อเสียงของเว็บไซต์นี้ ได้แก่ ลู้ก สมิธ เซซิเลีย ดีแอนาสตาซิโอ ทิม โรเจอส์ และเจสัน ไชรเออร์
เกมแอ็กชันผจญภัย

เกมแนวแอ็กชันผจญภัย  คือแนววิดีโอเกมแบบผสมผสานที่รวมเอาองค์ประกอบหลักจากทั้งเกมแนวแอ็กชันและแนวผจญภัยเข้าด้วยกัน โดยผู้เล่นจะได้สัมผัสทั้งการต่อสู้ที่รวดเร็วและท้าทายควบคู่ไปกับการสำรวจ ฉากเนื้อเรื่อง และการแก้ปริศนาภายในเกม
นิยาม.
เกมแนวแอ็กชันผจญภัยสามารถนิยามได้ว่าเป็นเกมที่ผสมผสานองค์ประกอบจากเกมแนวแอ็กชันและแนวผจญภัย โดยเฉพาะองค์ประกอบสำคัญอย่างการแก้ปริศนา ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเกมผจญภัยรุ่นเก่า เกมแนวนี้ต้องการทักษะทางกายภาพคล้ายกับเกมแอ็กชัน แต่ก็มีเนื้อเรื่อง ตัวละครมากมาย ระบบไอเท็ม บทสนทนา และฟีเจอร์อื่น ๆ จากเกมแนวผจญภัยเข้ามาร่วมด้วย โดยทั่วไปแล้ว เกมแนวแอ็กชันผจญภัยจะดำเนินเรื่องเร็วกว่าเกมผจญภัยล้วน เพราะผสมทั้งความท้าทายด้านร่างกายและปริศนาทางความคิด ตัวเกมมักจะประกอบด้วยเนื้อเรื่องที่ซับซ้อน ถ่ายทอดผ่านเสียงและภาพ โดยเนื้อเรื่องจะดำเนินไปตามการเคลื่อนไหวของตัวละครผู้เล่น ซึ่งส่งผลต่อเหตุการณ์และการดำเนินเกม ตัวอย่างเกมแนวแอ็กชันผจญภัยที่ได้รับความนิยม ได้แก่ เกมซีรีส์ "เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา", "ก๊อดออฟวอร์", "แกรนด์เธฟต์ออโต" และ"ทูมเรเดอร์"
ความเกี่ยวข้องกับเกมประเภทอื่น ๆ.
ยังคงมีความขัดแย้งกันอยู่มากเกี่ยวกับสิ่งที่นิยามว่าเป็นเกมแนวแอ็กชันผจญภัยอย่างแท้จริง บางคำจำกัดความอธิบายว่า "เกมแอ็กชันผจญภัยคือเกมที่มีองค์ประกอบของแอ็กชันมากเกินกว่าจะเรียกว่าเกมผจญภัย แต่ก็ไม่มากพอจะเรียกว่าเกมแอ็กชัน" ในบางกรณี เกมแอ็กชันที่มีปริศนาอาจถูกจัดว่าเป็นเกมแอ็กชันผจญภัย แต่หากปริศนาเหล่านั้นง่ายเกินไป ก็อาจยังถือเป็นเกมแอ็กชันอยู่ บางฝ่ายมองว่าเกมแอ็กชันคือแนวบริสุทธิ์ ในขณะที่เกมแอ็กชันผจญภัยคือเกมแอ็กชันที่มีการแก้ปัญหาเฉพาะสถานการณ์ผสมอยู่ด้วย ขณะเดียวกัน แฟนเกมผจญภัยบางกลุ่มอาจยึดแนวทางเดิมอย่างเคร่งครัด และปฏิเสธเกมที่มีการท้าทายทางร่างกายหรือจำกัดเวลา แม้จะมีข้อถกเถียง คำว่า "แอ็กชันผจญภัย" ก็ยังเป็นคำที่พบได้บ่อยในบทความและสื่อออนไลน์ โดยมักใช้แทนหมวดย่อยต่าง ๆ เนื่องจากขอบเขตความหมายที่กว้างของคำนี้
พระยาตรังคภูมาภิบาล (เจิม ปันยารชุน)

มหาอำมาตย์ตรี พระยาตรังคภูมาภิบาล (เจิม ปันยารชุน) (24 มีนาคม พ.ศ. 2427 – 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2475) เป็นขุนนางชาวไทย เป็นอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงราย อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดตรัง อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานี อดีตสมุหเทศาภิบาลมณฑลอุดร และอดีตองคมนตรีในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
รับราชการ.
พระยาตรังคภูมาภิบาลเริ่มต้นรับราชการเป็นเสมียนกรมพลำพัง กระทรวงมหาดไทย เมื่อปี พ.ศ. 2446 เป็นรองเวร ในปี พ.ศ. 2447 และในปี พ.ศ. 2448 ได้เป็นผู้ช่วยราชการ ต่อมาในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2449 ได้เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็น พันจันทนุมาศ ปลัดกรม ถือศักดินา 300
ในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2451 ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ไปดำรงตำแหน่ง ข้าหลวงมหาดไทยมณฑลปราจิณบุรี ต่อมาในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2451 ได้เข้าเฝ้ารับพระราชทานสัญญาบัตรเลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น หลวงพัฒนกิจวิจารณ์ ถือศักดินา 600
จากนั้น ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2454 ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศชั้น รองอำมาตย์เอก วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2455 โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายขึ้นไปรับราชการที่มณฑลพายัพในตำแหน่งยกกระบัตรมณฑลพายัพ หลังจากนั้น จึงได้ขึ้นเป็นผู้ว่าราชการเมืองเชียงราย ต่อมาในวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2456 จึงได้เลื่อนยศและบรรดาศักดิ์เป็น อำมาตย์โท พระราชโยธา ถือศักดินา 800
ในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2460 ได้โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดตรังแทนพระยารัษฎานุประดิษฐ์ (สินธุ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา) ที่ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสงคราม ต่อมาในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2462 เนื่องในพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษาได้โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น พระยาตรังคภูมาภิบาล ถือศักดินา 3000 ในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2468 โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา แทนอำมาตย์โท พระยาสุริยานุวงศ์ประวัติ (เต๋า บุนนาค) ที่เข้าไปรับราชการที่กระทรวง
ในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานีแทน อำมาตย์โท พระยาประทุมเทพภักดี (ธน ณ สงขลา) ที่ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์ โดยมีรองอำมาตย์เอก พระเพชรคีรี (เจ้าแก้วเมืองไท ณ ลำปาง) ปลัดจังหวัดสงขลา รั้งตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา
จากนั้นในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 ได้โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนยศเป็น อำมาตย์เอก จากนั้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2472 โปรดเกล้าฯ ให้เป็นผู้รั้งตำแหน่งสมุหเทศาภิบาลสำเร็จราชการมณฑลอุดร แทนที่ มหาอำมาตย์ตรี พระยาอดุลยเดชสยาเมศวรภักดี (อุ้ย นาครทรรพ) ที่ออกจากราชการ ต่อมาในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2472 โปรดเกล้าฯ เลื่อนยศเป็น มหาอำมาตย์ตรี
ตระกูลกาญจนพาสน์

ตระกูลกาญจนพาสน์ เป็นตระกูลนักธุรกิจชาวไทยที่มีเชื้อสายจีนแต้จิ๋ว ซึ่งอยู่ในตระกูล หวง / หว่อง (黃) บริษัทเป็นเจ้าของธุรกิจในฮ่องกงและไทย รวมถึงสเตลักซ์โฮลดิ้งส์, บางกอกแลนด์ และบีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์
ครอบครัวนี้ก่อตั้งโดย มงคล กาญจนพาสน์ หรือ หว่อง จือเม้ง (พ.ศ. 2462–2546) ซึ่งเกิดในกรุงเทพฯ โดยมีพ่อเป็นชาวจีนที่อพยพมา เขาทำธุรกิจในประเทศไทยและเป็นผู้ถือหุ้นในธนาคารนครหลวงไทย ก่อนที่จะย้ายไปฮ่องกง ในปี พ.ศ. 2506 เขาได้ก่อตั้งบริษัทสเตลักซ์โฮลดิ้งส์ ซึ่งธุรกิจเติบโตจากการผลิตนาฬิกาไซโก้
มงคลมีบุตร 11 คน มีลูกชายคือ อนันต์ (พ.ศ. 2484–2563) และ คีรี (เกิด พ.ศ. 2493) แม้ว่าสมาชิกครอบครัวส่วนใหญ่ตั้งรกรากอยู่ในฮ่องกงภายใต้ชื่อ หว่อง แต่อนันต์และคีรีได้ย้ายกลับมายังประเทศไทยในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980–1990 เพื่อหาโอกาสทางธุรกิจ อนันต์เป็นผู้นำบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ "บางกอกแลนด์" ในขณะที่คีรีเป็นผู้นำบริษัทธนายง (ต่อมารู้จักกันในชื่อ บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์ หรือ บีทีเอสจี) ผู้พัฒนาโครงการรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งแรกของกรุงเทพฯ ซึ่งก็คือ รถไฟฟ้าบีทีเอส ทั้งสองบริษัทประสบภาวะขาดทุนอย่างหนักจากวิกฤตการณ์ทางการเงินในเอเชีย พ.ศ. 2540 แต่ครอบครัวก็ยังสามารถรักษาธุรกิจเอาไว้ได้ ปัจจุบัน ลูกชายของอนันต์ คือ ซุยพาง (พอลล์) และซุยฮัง (ปีเตอร์) ดำรงตำแหน่งรองประธานบริษัทบางกอกแลนด์ ขณะที่ลูกชายของคีรี คือ กวิน ได้เข้ารับตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบีทีเอสจีในปี 2558
พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์

พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลอง แสดงความยิ่งใหญ่ และความเจริญรุ่งเรือง เนื่องในโอกาสหรือวาระการครบรอบครั้งสำคัญของอาณาจักรรัตนโกสินทร์ โดยยังเป็นการสมโภชพระบรมมหาราชวังและวัดพระศรีรัตนศาสดารามไปในตัวด้วย ในแต่ละครั้งจะมีพระราชพิธี มหรสพสมโภช และกิจกรรมต่าง ๆ ตามที่พระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์ในขณะนั้น ๆ ทรงเห็นสมควร จัดขึ้นมาแล้วทั้งหมด 4 ครั้ง ดังนี้
พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ครั้งแรก.
พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์มีขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2328 หลังจากการก่อสร้างพระบรมมหาราชวังและพระราชวังบวรสถานมงคลแล้วเสร็จ และพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกตามโบราณราชประเพณีโดยสมบูรณ์แบบแล้ว โดยจัดพระราชพิธีนี้ขึ้นเป็นเวลา 3 วัน
พระองค์ทรงนิมนต์พระสงฆ์จากพระอาราม (วัด) ทั้งในและนอกเขตพระนคร ขึ้นสวดพระพุทธมนต์บนเชิงเทิน ทุก ๆ ใบเสมา ๆ ละ 1 รูป พระราชทานเงินส่วนพระองค์ให้ข้าราชการทำข้าวกระทงเลี้ยงพระสงฆ์ ตั้งโรงทานพระราชทานเลี้ยงให้กับขอทานรอบพระนคร ตั้งต้นกัลปพฤกษ์ตามแนวกำแพงพระนครเพื่อทิ้งทานต้นละ 1 ชั่ง (1.2 กิโลกรัม) ตลอด 3 วัน รวมถึงจัดมหรสพสมโภช โดยเฉพาะละครผู้หญิงโรงใหญ่ เก็บค่าเข้าชมวันละ 10 ชั่ง (12 กิโลกรัม)
ภายหลังเสร็จสิ้นพระราชพิธีแล้ว พระองค์พระราชทานนามพระนครให้สอดคล้องกับนามของพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร นามว่า "กรุงเทพมหานคร บวรรัตนโกสินทร์ มหินทรายุทธยา มหาดิลกภพ นพรัตนราชธานีบุรีรมย์ อุดมราชนิเวศน์มหาสถาน อมรพิมานอวตารสถิต สักกะทัตติยวิษณุกรรมประสิทธิ์" (ก่อนที่ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แปลงสร้อยจาก "บวรรัตนโกสินทร์" เป็น "อมรรัตนโกสินทร์")
อนุสรณ์สถานพิทักษ์ไทย

อนุสรณ์สถานพิทักษ์ไทย คืออนุสรณ์สถานที่สร้างขึ้นเพื่อเชิดชูและรำลึกถึงเหตุการณ์กรณีพิพาทพรมแดนไทย–กัมพูชาช่วงปี พ.ศ. 2550–2560 ตั้งอยู่ที่บริเวณฐานปฏิบัติการฟ้าลั่น เขาสัตตะโสม อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศรีสะเกษ
ประวัติ.
อนุสรณ์สถานพิทักษ์ไทย สร้างขึ้นเพื่อเป็นเครื่องรำลึกถึงความทุ่มเทและเชิดชูเกียรติให้กับกำลังพลที่เสียสละชีวิตปกป้องแผ่นดินไทยบริเวณพื้นที่เขาสัตตะโสม ช่องตาเฒ่า และปราสาทโดนตวล ระหว่างปี พ.ศ. 2550–2560 โดยการปะทะใหญ่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 เวลาประมาณ 16.30 น. ได้มีกองกำลังของกัมพูชาประมาณ 100 นาย ปฏิบัติการรุกล้ำเข้ามาในพื้นที่ของไทยทางทิศตะวันออกโดยมีเป้าหมายเพื่อยึดเขาสัตตะโสม ซึ่งฝ่ายไทยโดยกองพันทหารราบที่ 163 ได้ดำเนินกลยุทธ์พร้อมกับใช้กำลังผลักดันทหารกัมพูชาออกนอกพื้นที่ไป จนฝ่ายกัมพูชายอมล่าถอยเวลาประมาณ 23.30 น. หลังจากนั้นฝ่ายไทยได้นำกำลังเข้าควบคุมพื้นที่และตั้ง ฐานปฏิบัติการภูผา เพื่อสถาปนาที่ตั้งสำหรับรักษาเขตแดนของไทยในบริเวณดังกล่าวมาจนถึงปัจจุบัน
จากเหตุการณ์ดังกล่าว กองกำลังสุรนารี พร้อมด้วยผู้ผู้บังคับหน่วยภายในกองกำลัง รวมถึงกำลังพลที่ต้องการมีส่วนร่วม ได้บริจาคเงินเพื่อเป็นทุนในการก่อสร้างอนุสรณ์สถานพิทักษ์ไทยขึ้น เป็นเงินจำนวน 198,163 บาท เพื่อให้เป็นอนุสรณ์และสถานที่ศึกษาเรียนรู้สำหรับคนรุ่นหลังในความเสียสละของทหารไทย
อนุสรณ์สถานพิทักษ์ไทยทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2566 โดยมี นายสุทิน คลังแสง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้นเป็นประธานในพิธี
รายละเอียด.
อนุสรณ์สถานพิทักษ์ไทย แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ
ฐานอนุสรณ์.
ส่วนของฐานของอนุสรณ์นั้น เป็นฐานปูน ความกว้างและยาวด้านละ ความสูง บริเวณฐานมีการจารึกรายชื่อผู้บาดเจ็บจากการปกป้องพื้นที่ดังกล่าวจำนวน 20 นาย 
รูปปั้นทหาร.
ส่วนของรูปปั้นทหารนั้น เป็นรูปปั้นทหารพร้อมเครื่องสนามและอาวุธประจำกาย แสดงท่าทางโน้มตัวไปข้างหน้าพร้อมกับทำมือในลักษณะสั่งการ วัสดุทำมาจากปูนขนาดเท่ากับคนจริง ความสูง มีความหมายถึงความมุ่งมั่นและตั้งใจที่จะรักษาอธิปไตยของไทย
รายชื่อผู้ได้รับบาดเจ็บ.
บริเวณฐานของอนุสรณ์นั้น มีการจารึกรายชื่อผู้ได้รับบาดเจ็บระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ปกป้องพื้นที่บริเวณเขาสัตตะโสม ช่องตาเฒ่า และปราสาทโดนตวล ประกอบด้วย
กุสตาโบ ซานตาโอลายา

กุสตาโบ อัลเฟรโด ซานตาโอลายา (เกิด 19 สิงหาคม 1951) เป็นนักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ และนักดนตรีชาวอาร์เจนตินา เจ้าของรางวัลมากมายจากผลงานของเขา รวมถึงรางวัลออสการ์สาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยม 2 รางวัล, รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลแกรมมี 2 รางวัล และรางวัลลาตินแกรมมีถึง 17 รางวัล เขาเป็นที่รู้จักจากแนวการประพันธ์ดนตรีแบบมินิมอล และมีอิทธิพลอย่างมากต่อแนวเพลงร็อกละติน
ซานตาโอลายาเริ่มต้นเส้นทางดนตรีตั้งแต่วัยเยาว์ และเริ่มต้นอาชีพอย่างเป็นทางการในปี 1967 โดยก่อตั้งวงอาร์โกอิริสซึ่งมีอิทธิพลต่อแนวดนตรีร็อกนาเซียนาลของอาร์เจนตินา ต่อมาในปี 1978 เขาลี้ภัยการปกครองของรัฐบาลทหารและเผด็จการในช่วงกระบวนการฟื้นฟูระเบียบชาติ (National Reorganization Process) โดยย้ายไปอยู่ลอสแอนเจลิส หลังจากกลับมาอาร์เจนตินาในช่วงทศวรรษ 1980 และพักจากงานดนตรีชั่วคราว เขากลับมาอีกครั้งในฐานะบุคคลสำคัญของกระแสดนตรีร็อกภาษาสเปน (rock en español) โดยได้เป็นโปรดิวเซอร์ให้ศิลปินมากกว่า 100 ราย และในปี 2001 เขาได้ก่อตั้งวงบาโฆฟอนโด ซึ่งเป็นวงแนวเนโอตังโก ผลงานจากอัลบั้มเดี่ยว "รอนโรโก" ในปี 1998 ทำให้เขาเป็นที่สนใจของผู้กำกับภาพยนตร์ นำไปสู่การขยายสายอาชีพไปสู่การแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ โดยเริ่มจากเรื่อง "Amores perros" (2000), "21 Grams" (2003) และ "The Motorcycle Diaries" (2004)
ซานตาโอลายาโด่งดังจากการประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์ "หุบเขาเร้นรัก" (2005) และ "อาชญากรรม / ความหวัง / การสูญเสีย" (2006) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลออสการ์สาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยมสองปีซ้อน เขายังมีผลงานในภาพยนตร์ "อมตะฝนสีเลือด" (2009) และ "Biutiful" (2010) ซานตาโอลายายังได้รับการยกย่องอย่างมากจากการแต่งเพลงประกอบให้กับเกมซีรีส์ "เดอะลาสต์ออฟอัส" ทั้งภาคแรกในปี 2013 และภาคต่อในปี 2020 ในปี 2014 เขาได้แต่งเพลงประกอบภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกของเขา "มหัศจรรย์พิสูจน์รักถึงยมโลก" และภาพยนตร์อาร์เจนตินาเรื่องแรก "อยากมีเรื่อง..ใช่ป่ะ..จัดให้" ผลงานอื่น ๆ ได้แก่ เพลงประกอบหนังสั้น "Borrowed Time" (2015) และการร่วมแต่งดนตรีสารคดี "Before the Flood" (2016) เขากลับมาร่วมงานในซีรีส์โทรทัศน์ เดอะลาสต์ออฟอัส ปี 2023 โดยเรียบเรียงธีมเดิมและร่วมแต่งดนตรีประกอบ และในเดือนตุลาคม 2024 เขาได้แต่งดนตรีใหม่เพื่อประกอบการฉายภาพยนตร์ "แดร็กคิวลา" ฉบับภาษาสเปนปี 1931 โดยจัดแสดงร่วมกับคณะลอสแองเจลิสโอเปรา
แม้จะไม่สามารถอ่านหรือเขียนโน้ตดนตรีได้ ซานตาโอลายากลับเลือกที่จะประพันธ์เพลงด้วยตัวเองเป็นหลัก เขาชื่นชอบการใช้เครื่องดนตรีอย่าง รอนโรโก และมีแนวทางการแต่งเพลงแบบมินิมอล โดยให้ความสำคัญกับการถ่ายทอดความเป็นมนุษย์ผ่านเสียงดนตรี เขาเปรียบปรัชญาด้านดนตรีของตนเองกับการเล่นปาร์กูร์ โดยเปรียบเทียบการคำนวณก่อนกระโดดของนักกีฬา กับการเลือกโน้ตอย่างรอบคอบก่อนเล่นดนตรี ในขณะที่ผลงานประพันธ์ของเขามักจะเรียบง่าย การแสดงสดกลับเปี่ยมไปด้วยพลังและสีสัน ด้วยอิทธิพลที่มีต่อวงการดนตรีละติน ซานตาโอลายาจึงได้รับการยกย่องให้เป็นไอคอนบีเอ็มไอ ในงานประกาศรางวัลละตินอะวอดส์ ครั้งที่ 15 เมื่อปี 2008 และได้รับรางวัล Latin Grammy Trustees Award ในปี 2023
วารสารศาสตร์วิดีโอเกม

วารสารศาสตร์วิดีโอเกม (หรือที่เรียกว่า การวิจารณ์วิดีโอเกม) คือแขนงหนึ่งของวารสารศาสตร์ที่มุ่งเน้นการรายงานเกี่ยวกับวิดีโอเกมในหลากหลายแง่มุม เช่น การรีวิวเกม ข่าวในวงการ และวัฒนธรรมของผู้เล่น โดยทั่วไปจะดำเนินตามวงจรหลัก "เปิดตัว–พรีวิว–รีวิว" วงการนี้เริ่มต้นในช่วงทศวรรษ 1970 ผ่านนิตยสารและสิ่งพิมพ์เฉพาะทาง จากเดิมที่เป็นเพียงคอลัมน์ย่อยในนิตยสารบันเทิงหรือคอมพิวเตอร์ทั่วไป ก็ได้พัฒนาเป็นสิ่งพิมพ์เฉพาะด้านเกมโดยตรง ผู้มีบทบาทสำคัญในช่วงแรก ได้แก่ นิตยสาร "อิเล็กทรอนิกเกมส์" และ "แฟมิซือ" ซึ่งวางรากฐานให้กับการนำเสนอเนื้อหาสำหรับผู้บริโภคอย่างจริงจัง ต่อมาเมื่ออินเทอร์เน็ตเข้ามามีบทบาท วารสารศาสตร์เกมก็ขยายตัวสู่สื่อออนไลน์และแพลตฟอร์มวิดีโอ เช่น บล็อก เว็บไซต์เฉพาะทาง ช่องยูทูบ รวมถึงการรายงานข่าวอีสปอร์ต ซึ่งกลายเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญของวงการในยุคปัจจุบัน
ตลอดประวัติศาสตร์ของวงการ วารสารศาสตร์วิดีโอเกมต้องเผชิญกับประเด็นทางจริยธรรมอยู่เสมอ โดยเฉพาะความขัดแย้งทางผลประโยชน์จากแรงกดดันด้านโฆษณาและความสัมพันธ์กับผู้จัดจำหน่ายเกม ซึ่งนำไปสู่ข้อถกเถียงมากมาย หนึ่งในกรณีที่โด่งดังคือเหตุการณ์เกมเมอร์เกต ในปี 2014 ที่กระตุ้นให้เกิดการเรียกร้องความโปร่งใสมากขึ้นในวงการ ในขณะเดียวกัน ก็ได้เกิดแนวทางใหม่ในการวิจารณ์เกมอย่าง นิวเกมส์เจอนัลลิซึม ที่เน้นการเล่าประสบการณ์ส่วนตัวและบริบททางวัฒนธรรมของผู้เล่น แทนที่จะมุ่งเพียงวิเคราะห์เชิงเทคนิคหรือกราฟิกเพียงอย่างเดียว นอกจากนี้ เว็บไซต์รวบรวมคะแนนรีวิว เช่น เมทาคริติก ก็กลายเป็นมาตรฐานสำคัญที่ใช้ประเมินความสำเร็จของเกม การเติบโตของแพลตฟอร์มวิดีโออย่าง YouTube และ Twitch ยังได้เปลี่ยนจุดศูนย์กลางของอิทธิพลจากนักข่าวเกมแบบดั้งเดิมไปสู่ครีเอเตอร์อิสระ สะท้อนถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของวารสารศาสตร์วิดีโอเกมในยุคดิจิทัล
มัสยิดเยนี (เทสซาโลนีกี)

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>12351298</parentid>
 <timestamp>2025-06-16T13:30:19Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>JasperBot</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>แก้ไขตาม </comment>
 <origin>12371295</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
มัสยิดเยนี (จาก, "มัสยิดใหม่") เป็นอดีตมัสยิดในเทสซาโลนีกี ประเทศกรีซ สร้างโดยสถาปนิกชาวอิตาลี Vitaliano Poselli ใน ค.ศ. 1902 ให้แก่ชุมชนเดินเม ชาวยิวซ่อนเร้นที่เข้ารับอิสลาม กระทั่งเดินเมออกจากเมืองนี้ในช่วงการแลกเปลี่ยนประชากรระหว่างกรีซและตุรกี บริเวณนี้จึงเป็นที่จัดแสดงพิพิธภัณฑ์โบราณคดีเทสซาโลนีกีใน ค.ศ. 1925 ปัจจุบันใช้เป็นศูนย์แสดงวัตถุ
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2024 มัสยิดนี้เปิดให้ประชากรมุสลิมในเมืองเข้าใช้ครั้งแรกหลังจาก 102 ปีเนื่องในโอกาส Ramazan Bayram
โคบานี

โคบานี หรือ โคบาเน มีชื่อทางการว่า อัยนุลอะร็อบ เป็นนครชาวเคิร์ดส่วนใหญ่ในอำเภออัยนุลอะร็อบ ประเทศซีเรียตอนเหนือ ตั้งอยู่ทางใต้ชายแดนซีเรีย–ตุรกี เนื่องด้วยผลของสงครามกลางเมืองซีเรีย ทำให้นครนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของทหารกองหนุน People's Protection Units (YPG) ชาวเคิร์ดส่วนใหญ่ใน ค.ศ. 2012 และกลายเป็นเมืองหลักของโคบานีแคนทอน ภายหลังกลายเป็นภูมิภาคยูเฟรติสของฝ่ายปกครองตนเองซีเรียเหนือและตะวันออก
ในช่วงกันยายน ค.ศ. 2014 ถึงมกราคม ค.ศ. 2015 นครนี้ถูกล้อมโดยรัฐอิสลาม พื้นที่ตะวันออกของนครส่วนใหญ่ถูกทำลาย และประชากรส่วนใหญ่อพยพไปยังประเทศตุรกี ใน ค.ศ. 2015 ประชากรหลายคนกลับมาและเริ่มการก่อสร้างบูรณะ
ในช่วงกลางตุลาคม ค.ศ. 2019 กองกำลังเคิร์ดรับรองการเข้ามาของกองทัพซีเรียและตำรวจทหารรัสเซีย เพื่อหยุดยั้งตุรกีไม่ให้รุกรานเมืองนี้
ก่อนหน้าสงครามกลางเมืองซีเรีย โคบานีได้รับการบันทึกว่ามีประชากรเกือบ 45,000 คน ตามจำนวนใน ค.ศ. 2013 พลเมืองส่วนใหญ่เป็นชาวเคิร์ด ส่วนชาวอาหรับ, เติร์กเมน และอาร์มีเนียเป็นชนกลุ่มน้อย
ชื่อ.
ทฤษฎีหนึ่งเกี่ยวกับที่มาของชื่อในภาษาเคิร์ดว่า  คือคำว่า "company" สื่อถึงบริษัทการรถไฟเยอรมัน ที่สร้างในส่วนทางรถไฟคอนยา-แบกแดดที่เมืองนี้ตั้งอยู่ด้วยใน ค.ศ. 1911 อย่างไรก็ตาม บางคนตั้งข้อสงสัยเนื่องจากคำว่าบริษัทในภาษาเยอรมันคือ “Gesellschaft” ส่วน "Kompanie" (หมายถึง company) สื่อถึงหน่วยทหาร คนอื่นตั้งข้อเสนอแนะว่าที่มาของคำว่า อาจมาจากคำว่า "Bahn" ในภาษาเยอรมันที่แปลว่าถนน เนื่องจากทางรถไฟนี้มีชื่อเรียกว่า 
ชื่อภาษาตุรกีออตโตมันของหมู่บ้านตะวันออกคือ "อารับพือนารือ"  และ"อัยนุลอะร็อบ"  ชื่อโคบานีในภาษาอาหรับ เป็นรูปแปลจากชื่อนี้ คำว่า "ตาน้ำ" สื่อถึงลำธารที่เคยไหลไปทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน และในช่วงฤดูร้อน ชาวอาหรับเร่ร่อนจะนำฝูงสัตว์มายังสถานที่นี้
หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ทางใต้ของทะเลสาบขนาดเล็กที่แห้งขอดในคริสต์ทศวรรษ 1960 ชื่อมือร์ชิทพีนาร์  ยังคงใช้งานในบริเวณตะวันตกของหมู่บ้านและสถานีรถไฟฝั่งประเทศตุรกี
ภูมิอากาศ.
โคบานีมีสภาพภูมิอากาศแบบเมดิเตอร์เรเนียนเขตร้อนในฤดูร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Csa")
ตงปีน

ตงปีน (ค.ศ. 235 - 294) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ถาง ปิน  ชื่อรอง หรูจง  เป็นขุนพลและขุนนางชาวจีนของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก และของราชวงศ์จิ้นตะวันตก มีชื่อเสียงจากบทบาทในการพิชิตง่อก๊กระหว่าง ค.ศ. 279 และ ค.ศ. 280
ประวัติ.
ตงปีนเป็นชาวอำเภอโจว (鄒縣 "โจวเซี่ยน") ราชรัฐโลก๊ก (魯國 "หลู่กั๋ว") ซึ่งปัจจุบันคือนครโจวเฉิง (邹城市 "โจวเฉิงชื่อ") มณฑลชานตง บิดาของตงปีนคือถาง ไถ (唐台) รับราชการกับรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กในตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองไทสัน (泰山郡 "ไท่ชานจฺวิ้น")
ตงปีนในวัยเยาว์มีความสามารถในการขี่ม้าและยิงเกาทัณฑ์ ภายหลังเริ่มศึกษาคัมภีร์โบราณและตำราประวัติศาสตร์ ตงปีนเริ่มรับราชการเป็นเจ้าหน้าที่ใต้ประตูเมือง (郡門下掾 "จฺวิ้นเหมิงเซี่ยเยฺวี่ยน") ต่อมาได้เป็นนายทะเบียน (主簿 "จู่ปู้") และเจ้าหน้าที่ปกครอง (功曹 "กงเฉา") แล้วได้รับการเรียกตัวจากที่ว่าการมณฑลให้มาเป็นนายทะเบียนประจำมณฑล แล้วได้เลื่อนขึ้นเป็นผู้ช่วยข้าหลวงมณฑล (別駕 "เปี๋ยเจี้ย") ต่อมาได้รับการเรียกตัวจากสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของรัฐวุยก๊กให้มาเป็นข้าราชการในสังกัด และได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้าพนักงานกรมชลประทานและสำนักราชเลขาธิการ (尚書水部郎 "ช่างชูฉุ่ยปู้หลาง")
หลังราชวงศ์จิ้นตะวันตกก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 266 ตงปีนได้รับการแต่งตั้งให้มีบรรดาศักดิ์ระดับกวนไล่เหา (關內侯 "กวานเน่ย์โหว") แล้วได้ดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอ (令 "ลิ่ง") ของอำเภอเงียบกุ๋น (鄴縣 "เย่เซี่ยน"), เจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองอี้หยาง (弋陽郡 "อี้หยางจฺวิ้น"), ผู้ควบคุมทัพ (監軍 เจียนจวิน) ของเมืองปาตง (巴東郡 "ปาตงจฺวิ้น") และได้ยศเป็นขุนพลแผ่ยุทธ์ (廣武將軍 "กว๋างอู่เจียงจฺวิน")
เมื่อ ค.ศ. 279 ตงปีนติดตามขุนพลองโยย (王濬 "หวาง จฺวิ้น") เข้าร่วมในการศีกพิชิตรัฐง่อก๊กที่เป็นรัฐอริของราชวงศ์จิ้น ตงปีนมีผลงานโดดเด่นในการศึก หลังเสร็จศึก ตงปีนได้รับการตั้งแต่เป็นขุนพลขวา (右將軍 "โย่วเจียงจฺวิน") รับผิดชอบกำกับดูแลราชการทหารทั้งหมดของเมืองปาตง ภายหลังตงปีนถูกเรียกตัวมารับตำแหน่งเป็นนายกองพันสนับสนุนทัพ (翊軍校尉 "อี้จฺวินเซี่ยวเว่ย์") ได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เฮาแห่งอำเภอเซียงหยง (上庸縣侯 "ช่างยงเซี่ยนโหว") และได้รับศักดินา 6,000 ครัวเรือน
ต่อมาตงปีนได้รับพระราชทานอาญาสิทธิ์ รับผิดชอบดูแลราชการทหารในมณฑลอิวจิ๋ว (幽州 "โยวโจว") ได้รับตำแหน่งเป็นนายกองพันพิทักษ์ชนเผ่าออหวน (護烏丸校尉 "ฮู่อูหฺวานเซี่ยวเว่ย์ฺ") และขุนพลขวา (右將軍 "โย่วเจียงจฺวิน") ระหว่างดำรงตำแหน่งได้ทำศึกต้านการรุกรานของชนเผ่าทางเหนือ
ตงปีนถูกปลดออกจากตำแหน่งและถูกดำเนินคดีด้วยสาเหตุบางประการ ภายหลังได้รับการปล่อยตัวกลับมารับราชการ ตงปีนได้รับอาญาสิทธิ์อีกครั้ง ได้รับตำรงตำแหน่งเป็นขุนพลหน้า (前將軍 "เฉียนเจียงจฺวิน"), นายกองพันชนเผ่าหรงตะวันตก (西戎校尉 "ซีหรงเซี่ยวเว่ย์") และข้าหลวงมณฑล (刺史 "ชื่อฉื่อ") ของมณฑลยงจิ๋ว (雍州 "ยงโจว")
เมื่อ ค.ศ. 294 ตงปีนเสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง เวลานั้นตงปีนมีอายุ 60 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) ได้รับสมัญญานามว่า "เซียง" (襄)
โคลสเทอร์น็อยบวร์ค

โคลสเทอร์น็อยบวร์ค  เป็นเมือง ในรัฐนีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์ของประเทศออสเตรีย คนในท้องถิ่นมักเรียกเมืองนี้โดยย่อว่า โคลบวร์ค (Kloburg) โดยมีประชากรประมาณ 27,500 คน เมืองมีอารามโคลสเทอร์น็อยบวร์คซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1114 และมอบให้กับคณะออกัสติเนียนหลังจากนั้นไม่นาน ซึ่งมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เป็นอย่างยิ่ง
โคลสเทอร์น็อยบวร์คตั้งอยู่ริมแม่น้ำดานูบ ทางเหนือของกรุงเวียนนา เมืองหลวงของออสเตรีย 
ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำดานูบคือเมืองคู่แฝดที่ชื่อ ค็อร์น็อยบวร์ค นับตั้งแต่แม่น้ำเปลี่ยนเส้นทางในช่วงปลายยุคกลาง เมืองต่าง ๆ สัญจรไปมาด้วยเรือข้ามฟาก ซึ่งวิ่งระหว่างเวลากลางวันตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิถึงปลายฤดูใบไม้ร่วง
มัสยิดเยนี (เอเดสซา)

มัสยิดเยนี (,จาก) เป็นอดีตมัสยิดสมัยออตโตมันในเมืองเอเดสซา มาซิโดเนีย ประเทศกรีซ และเป็นมัสยิดเดียวที่เหลือรอดในเมืองนี้ ปัจจุบันทำหน้าที่เป็นพิพิธภัณฑ์
ประวัติ.
ไฟไหม้ขณะบิน

ในวงการการบิน ไฟไหม้ขณะบิน (in-flight fire) เป็นหนึ่งในประเภทของอุบัติเหตุทางอากาศที่เกิดจากการที่เครื่องบินเกิดเพลิงไหม้ระหว่างอยู่กลางอากาศ ซึ่งถือเป็นหนึ่งในอันตรายที่ร้ายแรงที่สุดในการบิน รายงานจากสำนักงานการบินพลเรือนแห่งสหราชอาณาจักร (Civil Aviation Authority) ระบุว่า เมื่อเกิดไฟไหม้บนเครื่องบิน ลูกเรือมีเวลาเฉลี่ยเพียง 17 นาทีในการนำเครื่องลงจอดก่อนที่เครื่องจะไม่สามารถควบคุมได้อีกต่อไป
ในช่วงปี ค.ศ. 1981 ถึง 1990 ประมาณ 20% ของผู้เสียชีวิตทั้งหมดจากสายการบินในสหรัฐอเมริกาเกิดจากไฟไหม้ขณะบิน
ประเภท.
– รวมถึงพื้นที่ที่เกี่ยวข้อง เช่น ห้องน้ำ, ห้องครัว, ช่องเก็บสัมภาระเหนือศีรษะ และสิ่งของของผู้โดยสาร
สาเหตุและการแพร่กระจาย.
 เพลิงไหม้จากระบบไฟฟ้ามักเกิดจากสะเก็ดไฟหรือความร้อนสูงเกินไปของชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ หากมีวัสดุที่ติดไฟได้อยู่ใกล้จุดกำเนิดไฟ เพลิงสามารถลุกลามได้อย่างรวดเร็ว ไฟในห้องนักบินมักเกี่ยวข้องกับไฟฟ้า เนื่องจากมีอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์จำนวนมากที่สามารถเกิดประกายไฟได้ หากไม่สามารถดับไฟในห้องนักบินได้ทันเวลา ควันและไฟที่ลามไปยังพื้นผิวควบคุมอาจทำให้การควบคุมเครื่องบินเป็นไปได้ยาก
ไฟไหม้ในห้องโดยสารอาจเกิดจากสิ่งของที่ผู้โดยสารนำขึ้นเครื่อง เช่น อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนตัว, แบตเตอรี่ลิเทียมไอออน, บุหรี่ หรือจากการจัดการขยะที่ไม่เหมาะสม เพลิงไหม้จากไฟฟ้ายังสามารถเกิดในห้องโดยสารจากสายไฟ เช่นสายของระบบความบันเทิงบนเครื่องบิน
ไฟไหม้ในห้องเก็บสัมภาระอาจลุกลามได้อย่างรวดเร็ว ขึ้นอยู่กับสิ่งที่บรรทุกไว้ เช่น แบตเตอรี่ลิเทียมสามารถเข้าสู่กระบวนการที่เรียกว่า การหลุดร้อนแบบลูกโซ่ (thermal runaway) ซึ่งแบตเตอรี่จะกลายเป็นทั้งแหล่งความร้อน เชื้อเพลิง และสารออกซิไดซ์ในตัวเอง สินค้าอันตรายอื่น ๆ เช่น ขวดออกซิเจน หรือผลิตภัณฑ์ทำความสะอาดก็สามารถเป็นสารออกซิไดซ์ได้เช่นกัน
ความล้มเหลวของเครื่องยนต์ โดยเฉพาะจากการสูญเสียน้ำมันหล่อลื่นหรือการแตกของเครื่องยนต์ มักเป็นสาเหตุของไฟไหม้เครื่องยนต์ ในกรณีเช่นนี้ ความร้อนส่วนเกินอาจจุดระเบิดน้ำมันเชื้อเพลิงเครื่องบินหรือไอเชื้อเพลิงภายในเครื่องยนต์ได้
หากไฟไหม้ดำเนินไปเป็นเวลานาน อาจเกิดเหตุการณ์ที่เรียกว่า แฟลชโอเวอร์ (flashover) ซึ่งคือการลุกไหม้พร้อมกันของวัสดุที่ติดไฟได้ทั้งหมดในพื้นที่ปิด เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นและมีการปล่อยก๊าซติดไฟมากขึ้น อุณหภูมิจะถึงจุดจุดวาบไฟอัตโนมัติ ทำให้สิ่งของทั้งหมดในพื้นที่นั้นลุกไหม้พร้อมกัน อุณหภูมิของแฟลชโอเวอร์สามารถสูงถึง ซึ่งไม่สามารถเอาชีวิตรอดได้นานเกินไม่กี่วินาที
การป้องกัน.
ตั้งแต่ปี 1985 สำนักงานบริหารการบินแห่งชาติสหรัฐอเมริกา (FAA) ได้กำหนดให้ใช้วัสดุที่ทนไฟมากขึ้นในเครื่องบิน เพื่อยืดระยะเวลาก่อนเกิดแฟลชโอเวอร์
มีการใช้การทดสอบเผาด้วยเตาเผาเครโรซีนกับที่นั่งบนเครื่องบินเพื่อประเมินความต้านทานต่อไฟประเภทเชื้อเพลิงทั่วไป และมีการพัฒนาโฟมทนไฟและชั้นกันไฟที่สามารถเพิ่มเวลาให้ผู้โดยสารหลบหนีได้อีก 40–60 วินาที ตั้งแต่ปี 1986 ห้องเก็บสัมภาระบนเครื่องบินต้องใช้วัสดุป้องกันไฟ และในปี 1998 ต้องติดตั้งระบบตรวจจับและดับไฟ
เครื่องดับเพลิงฮาลอนที่ใช้ฮาลอน 1301ถูกใช้กันอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมการบินเนื่องจากประสิทธิภาพสูงเมื่อเทียบกับน้ำหนัก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากฮาลอนเป็นสารที่ก่อให้เกิดการทำลายชั้นโอโซน การใช้งานในระบบดับเพลิงของอุตสาหกรรมการบินจึงเป็นหนึ่งในไม่กี่กรณีที่ยังได้รับอนุญาตอยู่ในปัจจุบัน
วัดในประเทศญี่ปุ่น

พุทธศาสนสถานถือเป็นศาสนสถานที่มีจำนวนมากที่สุดและสำคัญที่สุดของประเทศญี่ปุ่น ควบคู่ไปกับศาลเจ้าชินโต โชกุนหรือผู้นำในอดีตให้ความสำคัญกับการบูรณะหรือสร้างวัดพุทธใหม่กันมาตั้งแต่สมัยโมโมยามะ (ปลายศตวรรษที่ 16) ภาษาญี่ปุ่นเรียกพุทธารามว่า เทระ (#เปลี่ยนทาง , (อ่าน: "คุง"; kun) โดยคันจิเดียวกันนี้ยังออกเสียงได้ว่า "จิ" (ji; อ่าน: "อง", on) วัดหลายแห่งจึงมีชื่อลงท้ายด้วยคำว่า เดระ หรือ จิ ส่วนคำลงท้ายอีกคำว่า "อิง"  ใช้โดยทั่วไปหมายถึงวัดขนาดเล็ก
ศัพทมูล.
เทระ  เป็นคำภาษาญี่ปุ่นที่หมายถึงวัด ในสมัยโบราณยังเขียนในรูปสัทอักษรว่า 天良 เป็นคำเทียบเท่ากับภาษาเกาหลี "Chǒl" จากภาษาเกาหลียุคกลาง "Tiel" และยูรเช "Taira" และจากจีนเก่า *"dɘiaʁ" ทั้งหมดหมายถึงพุทธาราม คำทั้งหมดนี้มีที่มาจากคำภาษาอาราเมกที่แปลว่า "อาราม" "dērā/ dairā/ dēr" (จากราก "dwr" "อาศัยร่วมกัน / สังฆะ") มากกว่าที่จะมาจากคำภาษาของอินเดีย "วิหาร" ที่เกิดขึ้นภายหลัง และอาจมาถึงญี่ปุ่นผ่านผู้แปลพระสูตรพุทธจากเอเชียกลาง เช่น อังชิเกา หรือ โลกเสมา
อันเติน ชีเกอร์

อันเติน ชีเกอร์  เป็นตัวละครสมมติและตัวร้ายหลักในนวนิยายปี 2005 โดยคอร์แม็ก แม็กคาร์ที เรื่อง "โนคันทรีฟอร์โอลด์แมน" ที่ในปี 2007 ถูกนำมาดัดแปลงเป็นภาพยนตร์เรื่อง"ล่าคนดุในเมืองเดือด" และรับบทแสดงโดยฆาบิเอร์ บาร์เดม
ผลงานการแสดงของบาร์เดมเป็นชีเกอร์ได้รับการเชิดชูอย่างมากจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ เขาชนะรางวัลออสกอร์, ลูกโลกทองคำ และบัฟตา จากบทบาทนี้ นอกจากนี้ยังทำให้ชีเกอร์ปรากฏบนรายชื่อ "ตัวร้ายที่ยอดเยี่ยมที่สุด" หลายครั้ง เช่นบนรายชื่อ 100 ตัวละครภาพยนตร์ที่ดีที่สุดตลอดกาลของ "เอมไพร์" ซึ่งเขาได้อันดับ 44 และได้รับชื่อว่าเป็นการแสดงในภาพยนตร์ที่สวมบทบาทของไซโคพาทที่สมจริงที่สุดโดยคณะนักจิตวิทยาบนบทความวิชาการที่ตีพิมพ์บน "วารสารนิติเวชวิทยา" (Journal of Forensic Sciences)
ภาพรวมของตัวละคร.
ชีเกอร์เป็นนักฆ่าที่ไม่มีความรู้ผิดชอบชั่วดี ความสำนึกผิด หรือความเมตตา เมื่อเขาได้รับมอบหมายให้ทำอะไร เขาจะไม่หยุดที่จะทํามันให้เสร็จ และอาจทำถึงขั้นฆ่าใครก็ตามที่ขวางทางของเขา คาร์สัน เวลส์ (Carson Wells) ซึ่งเป็นตัวละครหลักคนหนึ่งในเรื่อง เรียกชีเกอร์ว่าเป็น "นักฆ่าไซโคพาธ" อายุราว ๆ สามสิบปี สีผิวเข้ม ตัวละครอื่นในเรื่องบรรยายลักษณะของเขาว่าดู "เป็นคนต่างชาติ" (exotic looking) อาวุธประจำตัวคือปืนสั้นแคปทีฟโบลต์ที่เขาใช้ฆ่าเหยื่อและใช้ยิงปลดล็อกประตู นอกจากนี้เขายังพกปืนลูกซองกึ่งอัตโนมัติเรมิงตัน 1100 ติดอุปกรณ์เก็บเสียง และปืนพก ส่วนในภาพยนตร์เขาพกปืน เทค-9 ด้วย ทั้งในเนื้อเรื่องบนหนังสือและภาพยนตร์ เขาจะให้เหยื่อบางรายทอยเหรียญเพื่อตัดสินชะตากรรมของตน
การสร้าง.
ตัวละครนี้ถือเป็นอีกหนึ่งตัวละครแบบ (archetype) "ความชั่วร้ายที่หยุดยั้งไม่ได้" ที่พบได้บ่อยในผลงานของคอร์แม็ก แม็กคาร์ที อย่างไรก็ตาม พี่น้องโคเอนไม่อยากให้ตัวละครมีมิติเดียว โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับเดอะเทอร์มิเนเตอร์ เพื่อไม่ให้เกิดการระบุตัว (identification) กันได้ พี่น้องโคเอนเลือกนักแสดงที่เป็นใครสักคนที่ "จะว่าว่ามาจากดาวอังคารก็เชื่อ" (who could have come from Mars) ในภาพยนตร์ ตัวละครของชีเกอร์นำเสนอเข้ามาในลักษณะคล้ายกันกับฉากเปิดภาพยนตร์ปี 1976 เรื่อง "บุรุษผู้มาจากต่างดาว" นักวิจารณ์ภาพยนตร์ เดวิด ดูโบส (David DuBos) บรรยายชีเกอร์ว่า "เป็นรุ่นเทียบเท่าสมัยใหม่ของเดธ (Death) จากภาพยนตร์ปี 1957 โดยอิงมาร์ แบร์กแมน เรื่อง "เดอะเซเวนท์ซีล""
เสียงตอบรับ.
เว็บไซต์ยูโกเน็ตเวิร์ก จัดอันดับให้ชีเกอร์เป็นหนึ่งใน 11 "ไซโคพาธจอเงิน" โดยระบุว่า "ชีเกอร์เป็นนักฆ่าที่ไม่พูดเยอะและมีตัวเลือกอาวุธที่น่าสนใจ เขาเป็นคนไร้อารมณ์ขัน บางคนอาจบอกว่าเขาถูกห้อมล้อมไปด้วยหลักการ แต่หนึ่งสิ่งที่หลายคนเห็นพ้องต้องกันคือ ชีเกอร์เป็นคนบ้าสัส ๆ [crazy S.O.B.] ที่ฆ่าแม่งเกือบทุกคน [damn near anyone] ที่มองเขา และดูเหมือนวิธีเดียวที่จะรอดได้คือการเอาชนะโอกาส 50–50 จากการทอยเหรียญ แต่ขอร้องเลยนะ อย่าถามถึงเหตุจูงใจของเขาเลย ถ้าถามไปแล้วดูจะยิ่งทำให้เขาระคาบเคืองยิ่งขึ้นไปอีก"
นิตยสาร"เอมไพร์" จัดอันดับเขาอยู่ที่ #46 ในรายชื่อ 100 ตัวละครภาพยนตร์ที่ดีที่สุดตลอดกาล โดยชื่นชมใบหน้าของเขาขณะรัดคอตำรวจโดยใช้กุญแจมือของตำรวจเอง
ยังไค

แมกซ์ แจง (เกิด 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2002) รู้จักกันในชื่อ ยังไค (, "-ky") เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีเชื้อสายจีน-แคนาดา เขาเป็นที่รู้จักจากซิงเกิล "บลู" ในปี 2024 ซึ่งเป็นกระแสไวรัลบนติ๊กต็อกและอินสตาแกรม และขึ้นถึงอันดับ 39 ในบิลบอร์ดโกลบัล 200 นอกจากนี้ยังขึ้นถึงอันดับ 10 ในชาร์ตฟิลิปปินส์ฮอต 100 และ อินโดนีเซียซองส์ โดยขึ้นถึงอันดับ 1 ในชาร์ตหลังอีกด้วย
ปฐมวัย.
ยังไคเกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2002 ที่ประเทศแคนาดา เขาเติบโตในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน และต่อมาย้ายกลับมาที่แวนคูเวอร์ เขาเรียนการเล่นกลอง เปียโน และกีตาร์ตั้งแต่ยังเด็ก เขายังรับหน้าที่ผลิตดนตรีประกอบ และบีตจังหวะเป็นงานอดิเรกตั้งแต่ปี 2018 เป็นต้นมา
อาชีพ.
ยังไคซึ่งอาศัยอยู่ในแวนคูเวอร์ เริ่มอัปโหลดโคฟเวอร์ด้วยตัวเองลงในติ๊กต็อก และมีส่วนร่วมกับศิลปินอื่น เช่น เบบีโนมันนี (Bbno$) เขาประสบความสำเร็จอย่างล้นหลามในปี 2024 เมื่อซิงเกิล "บลู" ของเขาเป็นไวรัลทางติ๊กต็อก และแพลตฟอร์มสื่อสังคมออนไลน์อื่น ๆ มากมาย รวมถึงเฟซบุ๊ก และอินสตาแกรม ต่อมาเขาอยู่ภายใต้จัดการโดยบริษัทจัดหานักแสดง "วัสเซอร์แมน"
ในปี 2025 ยังไคได้แสดงในเทศกาลดนตรีครบรอบ 10 ปีของวัสเซอร์แมน
อิทธิพลและศิลปิน.
ยังไคได้รับอิทธิพลจากนักดนตรีอย่าง เลเวย์, เคชิ, ไฮเฮอส์บราเดอร์ และ เวฟทูเอิร์ท ซึ่งเขามองว่าเป็นแรงบันดาลใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขา เขาได้รับแรงบันดาลใจจากแร็ปเปอร์อย่าง จูซเวิล์ด, เอกซ์เอกซ์เอกซ์เทนเทสซิยอน และ ยังทัก แม้ว่าเพลงของเขาจะมีแนวที่แตกต่างอย่างสิ้นเชิงก็ตาม ดนตรีของยังไคถูกสร้างขึ้นในสตูดิโอห้องนอนของเขา
มัสยิดเยนี (ลาริสซา)

มัสยิดเยนี (จาก, "มัสยิดใหม่") เป็นมัสยิดในประวัติศาสตร์ที่ลาริสซา ประเทศกรีซ
ประวัติ.
มัสยิดนี้สร้างขึ้นประมาณช่วงขึ้นสู่คริสต์ศตวรรษที่ 20 ในใจกลางเมืองที่ถนน Avgoustou ที่ 31 โดยไม่ทราบวันที่สร้างรวมถึงผู้ก่อตั้งที่แน่ชัด แต่ลวดลายแบบฟื้นฟูคลาสสิกทั้งด้านนอกและด้านในชี้ให้เห็นถึงช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถือเป็นหนึ่งในมัสยิดสุดท้ายที่สร้างขึ้นในนครสมัยออตโตมัน ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ
มุสลิมท้องถิ่นยังคงใช้มัสยิดนี้จนกระทั่งใน ค.ศ. 1924 ที่พวกเขาต้องออกไปตามการแลกเปลี่ยนประชากรกรีก-เติร์ก ใน ค.ศ. 1939 ถึง 1941 อาคารหลังนี้ใช้เป็นที่เก็บหนังสือห้องสมุดเทศบาลและแหล่งสะสมโบราณคดีขนาดเล็ก ซึ่งถูกกองกำลังยึดครองปล้นไปบางส่วนในช่วงการยึดครองกรีซของฝ่ายอักษะ แผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1941, 1955, 1957 และ 1980 สร้างความเสียหายให้กับอาคาร ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 ถึง 2011 อาคารนี้ใช้จัดแสดงเป็นพิพิธภัณฑ์โบราณคดีลาริสซา
ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองชาติพันธุ์

ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองชาติพันธุ์ หรือชื่อเต็มอย่างเป็นทางการคือ ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองและส่งเสริมวิถีชีวิตกลุ่มชาติพันธุ์ พ.ศ. ... เป็นร่างพระราชบัญญัติที่เสนอเพื่อรับรองและคุ้มครองสิทธิของชุมชนชาติพันธุ์ในประเทศไทย
เบื้องหลัง.
ณ เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2568 ประเทศไทยมีชนพื้นเมืองจำนวน 6 ล้านคน ซึ่งรวมถึงกลุ่มชาติพันธุ์มากกว่า 60 กลุ่ม เช่น มอแกน มลาบรี กะเหรี่ยง และมานิ ชนพื้นเมืองในประเทศไทยต้องเผชิญกับการเลือกปฏิบัติและการถูกขับไล่จากดินแดนของบรรพบุรุษอันเป็นผลมาจากกฎหมายสมัยใหม่
การพิจารณา.
สภาผู้แทนราษฎรมีมติเห็นชอบกับร่างที่คณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาเสร็จแล้ว
ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวไม่มีบทบัญญัติคำว่า "ชนพื้นเมือง" ซึ่งเป็นประเด็นที่นักกฎหมายถกเถียงกัน
ต่อมาวุฒิสภาได้มีมติรับหลักการพร้อมกับตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญจำนวน 27 คน จากนั้นที่ประชุมมีมติเห็นชอบให้แก้ไขร่างก่อนส่งต่อให้สภาผู้แทนราษฎรพิจารณาอีกครั้งหนึ่ง ต่อมาในการประชุมสภาผู้แทนราษฎร ที่ประชุมมีมติเห็นชอบกับร่างที่วุฒิสภาแก้ไขเพิ่มเติม ก่อนนำขึ้นทูลเกล้าฯ เพื่อให้ลงทรงลงพระปรมาภิไธยประกาศใช้เป็นกฎหมายต่อไป
สโมสรฟุตบอลกองเรือรบ ในฤดูกาล 2566–2567

ฤดูกาล 2566–67 เป็นฤดูกาลที่สามของ กองเรือรบ ในการลงแข่งขันฟุตบอลรายการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยสโมสรลงเข้าขันในไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67 ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับลีกอาชีพเป็นฤดูกาลที่สอง
"ข้อมูล ณ วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2567"
"สถิติการลงสนามและการยิงประตูรวมการแข่งขันทุกรายการ"
พระมโนชญศุจิโพธิสัตว์

พระมโนชญศุจิโพธิสัตว์  เป็นการทำให้เป็นพระเจ้าของเติ้ง ลี่จวิน ประดิษฐานอยู่ในวัดกวางยี่  เมืองเอ๋อหลิน เทศมณฑลจางฮว่า ไต้หวัน รูปเคารพที่เป็นนักร้องสวมกี่เพ้าลายมังกรและถือไมโครโฟน
ประวัติ.
ในพ.ศ. 2542 จาง ถิงเจิน  ได้ประกอบพิธีกรรมให้กับเติ้ง ลี่จวินที่เชียงใหม่ ประเทศไทย และได้สร้างสายสัมพันธ์กับเธอ พ.ศ. 2548 เธอได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "พระมโนชญศุจิโพธิสัตว์" พ.ศ. 2556 #เปลี่ยนทาง ประติมากรชาวไต้หวันได้สร้างรูปเคารพของพระมโนชญศุจิโพธิสัตว์ 2 รูป โดยรูปหนึ่งประดิษฐานอยู่ในวัดกวางยี่ เมืองเอ๋อหลิน เทศมณฑลจางฮว่า ไต้หวัน และอีกรูปหนึ่งประดิษฐานอยู่ในวัดกวางไท่ จังหวัดบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย
เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2558 วัดกวางยี่ ได้จัดพิธีวันสารทจีน โดยมีการถวายเครื่องบูชาจำนวน 5,000 โต๊ะ วัดยังได้เชิญรูปเคารพของพระมโนชญศุจิโพธิสัตว์ ให้มีการถวาย เพื่อให้ผู้ศรัทธา รวมทั้งแฟนๆของเติ้ง ลี่จวิน
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2495

การเลือกตั้งประธานาธิบดีจัดขึ้นในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 1952 ผู้สมัครจากพรรครีพับลิกันของนายพลดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ และวุฒิสมาชิก ริชาร์ด นิกสัน เอาชนะผู้สมัครจากพรรคเดโมแครตของ แอดไล สตีเวนสัน ที่ 2 ผู้ว่าการรัฐอิลลินอยส์ และวุฒิสมาชิก จอห์น สปาร์คแมน ด้วยชัยชนะถล่มทลาย ส่งผลให้เขาเป็นประธานาธิบดีจากพรรครีพับลิกันคนแรกในรอบ 20 ปี นับเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 1928 ที่ไม่มีประธานาธิบดีคนปัจจุบันอยู่ในบัตรลงคะแนน
สตีเวนสันได้รับชัยชนะในการลงคะแนนเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งที่สามของการประชุมใหญ่แห่งชาติของพรรคเดโมแครตในปี 1952 โดยเอาชนะเอสเตส เคฟอเวอร์ วุฒิสมาชิกจากเทนเนสซี ริชาร์ด รัสเซลล์ จูเนียร์ วุฒิสมาชิกจากจอร์เจีย และผู้สมัครคนอื่นๆ การเสนอชื่อชิงตำแหน่งประธานาธิบดีของพรรครีพับลิกันมีคู่แข่งหลักคือไอเซนฮาวร์ ซึ่งเป็นนายพลที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางจากการเป็นผู้นำในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และโรเบิร์ต เอ. แทฟต์ วุฒิสมาชิกจากโอไฮโอสายอนุรักษ์นิยม ด้วยการสนับสนุนของโทมัส อี. ดิวอี้และผู้นำพรรคคนอื่นๆ ไอเซนฮาวร์จึงเอาชนะแทฟต์ไปได้อย่างหวุดหวิดในการประชุมใหญ่แห่งชาติของพรรครีพับลิกันในปี 1952 เขาเลือกริชาร์ด นิกสัน วุฒิสมาชิกจากแคลิฟอร์เนียวัยหนุ่มเป็นคู่หูในการหาเสียงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ครั้งแรก ไอเซนฮาวร์เป็นคนมีเสน่ห์และมีชื่อเสียงมาก ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับสตีเวนสัน
พรรครีพับลิกันโจมตีการจัดการสงครามเกาหลีและสงครามเย็นของประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมน โดยกล่าวหาว่าสายลับโซเวียตแทรกซึมเข้าไปในรัฐบาลสหรัฐฯ พรรคเดโมแครตตำหนิไอเซนฮาวร์ที่ไม่ยอมประณามวุฒิสมาชิกโจเซฟ แมคคาร์ธี วิลเลียม อี. เจนเนอร์ และสมาชิกรีพับลิกันหัวรุนแรงคนอื่นๆ ซึ่งพรรคเดโมแครตกล่าวหาว่าได้โจมตีอย่างไม่รอบคอบและไม่มีเหตุผล สตีเวนสันพยายามแยกตัวจากรัฐบาลทรูแมนที่ไม่เป็นที่นิยม แต่กลับรณรงค์หาเสียงโดยอาศัยความนิยมของนโยบายนิวดีล และปลุกปั่นความกลัวว่าจะเกิดภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ขึ้นอีกครั้งภายใต้รัฐบาลรีพับลิกัน
ไอเซนฮาวร์ยังคงได้รับความนิยมอย่างล้นหลามจากสงคราม ดังจะเห็นได้จากสโลแกนหาเสียงของเขาที่ว่า "ฉันชอบไอค์" การสนับสนุนจากสาธารณชนของไอเซนฮาวร์ประกอบกับความไม่นิยมในตัวทรูแมนทำให้เขาสามารถชนะการเลือกตั้งได้อย่างสบายๆ ด้วยคะแนนเสียงนิยม 55.18% และเอาชนะทุกรัฐนอกภาคใต้ได้สำเร็จ เขายังสามารถเอาชนะเวอร์จิเนีย เทนเนสซี ฟลอริดา และเท็กซัส ซึ่งเป็นรัฐทางใต้ที่ลงคะแนนเสียงให้พรรคเดโมแครตมาตั้งแต่สิ้นสุดการฟื้นฟูประเทศ ยกเว้นในปี 1928 (เทนเนสซีก็ลงคะแนนให้พรรครีพับลิกันในปี 1920 เช่นกัน) ไอเซนฮาวร์ได้รับคะแนนเสียงมากกว่า 34 ล้านคะแนน ซึ่งในเวลานั้นถือเป็นส่วนแบ่งคะแนนเสียงนิยมสูงสุดที่ผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีได้รับ แซงหน้าสถิติของแฟรงคลิน ดี. โรเซอเวลต์ในปี 1936 พรรครีพับลิกันได้รับคะแนนเสียงจากพรรคเดโมแครต โดยเฉพาะชาวเมืองและชานเมืองทางใต้ และกลุ่มชาติพันธุ์ผิวขาวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือและมิดเวสต์