ราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟิน

โฮเอินชเตาเฟิน (Hohenstaufen) เป็นราชวงศ์หรือตระกูลของกษัตริย์เยอรมันที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1138 จนถึง ค.ศ. 1254 ในบรรดากษัตริย์จากราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟินสามพระองค์ได้รับการราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ในปี ค.ศ. 1194 ราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟินก็ได้เป็นกษัตริย์แห่งซิชิลีด้วย “Staufen” เป็นคำคุณศัพท์และพหูพจน์ของคำว่า “Staufer” และเป็นชื่อของปราสาทของราชตระกูลในชวาเบินที่สร้างโดยผู้ก่อตั้งราชวงศ์เป็นคนแรกฟรีดริชที่ 1 ดยุกแห่งชวาเบิน (Frederick I, Duke of Swabia) ฉะนั้นบางครั้งราชวงศ์จึงรู้จักกันในชื่อ “ราชวงศ์ชวาเบิน” ตามประวัติของการดำรงตำแหน่งดยุกของราชวงศ์มาก่อน ปราสาทโฮเอินชเตาเฟินตั้งอยู่บนเขาชื่อเดียวกันใกล้เมืองเกิพพิงเก็น (Göppingen)
ประวัติ.
ที่มานั้นยังคงไม่ชัดเจน อย่างไรก็ตาม จำนวนสเตอเฟอร์ถูกกล่าวถึงในเอกสารของจักรพรรดิอ็อตโตที่ 3 ในปี 987 ในฐานะทายาทของเคานต์แห่งแคว้นไรช์เกาใกล้กับนอร์ดลิงเงนในดัชชีแห่งสวาเบีย ซึ่งเกี่ยวข้องกับตระกูลซิกฮาร์ดิงเงอร์แห่งบาวาเรีย เคานต์เฟรเดอริก(ราวๆ ค.ศ. 1075) ถูกกล่าวถึงว่าเป็นบรรพบุรุษในสายเลือดที่วาดขึ้นโดยเจ้าอาวาสวิบาลด์แห่งสเตฟโลตามคำสั่งของจักรพรรดิเฟรเดอริค บาร์บารอสซาในปี ค.ศ. 1153 เขาดำรงตำแหน่งเคานต์พาลาไทน์ชาวสวาเบียน บุตรชายของเขาเฟรเดอริกแห่งบูเรน (ค. 1020–1053) แต่งงานกับฮิลเดการ์ดแห่งเอกิสไฮม์-ดักส์บูร์ก (ประสูติ 1094/95) หลานสาวของสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 9 บุตรชายของเฟรเดอริคที่ 1 พวกเขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นดยุกแห่งสวาเบียที่ปราสาทโฮเฮนสเตาเฟนโดยกษัตริย์ราชวงศ์ซาเลียน เฮนรีที่ 4 แห่งเยอรมนีในปี ค.ศ. 1079
ในเวลาเดียวกัน Duke Frederick I หมั้นกับ Agnes ลูกสาววัยประมาณสิบเจ็ดปีของกษัตริย์เฮนรีที่ 4 แห่งเยอรมนี ก่อนเหตุการณ์นี้ก็ไม่มีหลักฐานเรื่องราวชีวิตของเฟรเดอริค แต่เขาพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเป็นพันธมิตรของจักรพรรดิตลอดการต่อสู้ของเฮนรี่กับขุนนางชาวสวาเบียนคนอื่นๆ ได้แก่ รูดอล์ฟแห่งไรน์เฟลเดน บรรพบุรุษของเฟรเดอริก และขุนนางซาห์รินเงินและเวลฟ์ อ็อตโตน้องชายของเฟรเดอริคได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นบาทหลวงแห่งสตราสบูร์กในปี ค.ศ. 1082
มีอำนาจในการปกครองเยอรมนี.
เมื่อสมาชิกชายคนสุดท้ายของราชวงศ์ซาเลียน จักรพรรดิเฮนรี่ที่ 5 สิ้นพระชนม์โดยไม่มีทายาทในปี ค.ศ. 1125 การโต้เถียงเกิดขึ้นเกี่ยวกับการสืบทอดตำแหน่ง Duke Frederick II และ Conrad สมาชิกชายสองคนของ ราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟิน โดย Agnes แม่ของพวกเขาเป็นหลานชายของจักรพรรดิ Henry IV และเป็นญาติของ Henry V. Frederick พยายามที่จะสืบทอดบัลลังก์ของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (สมัยนั้นรู้จักกันในนามกษัตริย์แห่งชาวโรมัน) ผ่านการเลือกตั้งตามธรรมเนียม แต่แพ้ดยุคชาวแซ็กซอนโลทาร์แห่งซัพพลินเบิร์ก สงครามกลางเมืองระหว่างราชวงศ์ของเฟรเดอริคกับโลแธร์สิ้นสุดลงด้วยการยอมจำนนของเฟรเดอริกในปี ค.ศ. 1134 หลังจากโลแธร์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1137 คอนราดน้องชายของเฟรเดอริคได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์ในฐานะคอนราดที่ 3
เนื่องจากดยุคแห่งราชวงศ์เวลฟ์ Henry the Proud บุตรเขยและทายาทของ โลแธร์ และเจ้าชายผู้ทรงอำนาจที่สุดในเยอรมนีซึ่งได้รับมอบอำนาจในการเลือกตั้งปฏิเสธที่จะยอมรับกษัตริย์องค์ใหม่ คอนราดที่ 3 กีดกันเขาจากดินแดนทั้งหมดของเขา มอบดัชชีแห่งแซกโซนีให้กับอัลเบิร์ต เดอะ แบร์และบาวาเรียแก่เลียวโปลด์ที่ 4 มาร์เกรฟแห่งออสเตรีย ในปี ค.ศ. 1147 คอนราดได้ยินเบอร์นาร์ดแห่งแคลร์โวซ์เทศนาสงครามครูเสดครั้งที่สองที่สเปเยอร์และเขาตกลงที่จะเข้าร่วมกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสในการเดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ซึ่งได้ล้มเหลว
Duke Frederick II น้องชายของ Conrad เสียชีวิตในปี 1147 และ ดยุค เฟรเดอริคที่ 3 ลูกชายของเขาประสบความสำเร็จใน Swabia เมื่อกษัตริย์คอนราดที่ 3 สิ้นพระชนม์โดยไม่มีรัชทายาทที่เป็นผู้ใหญ่ในปี ค.ศ. 1152 เฟรเดอริกก็สืบทอดตำแหน่งต่อจากเขา
เฟรเดอริค บาบารอสซา.
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 (รัชสมัยที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1155 – 10 มิถุนายน ค.ศ. 1190) ที่รู้จักกันในนามพระเจ้าเฟรเดอริค บาร์บารอสซา เนื่องจากทรงมีหนวดมีเคราสีแดง ทรงต่อสู้ดิ้นรนตลอดรัชสมัยของพระองค์เพื่อฟื้นฟูอำนาจและศักดิ์ศรีของสถาบันกษัตริย์เยอรมันให้พ่ายแพ้ต่อดยุคซึ่งมีอำนาจเพิ่มขึ้นทั้งก่อนและหลัง ความขัดแย้งด้านการลงทุนภายใต้ Salian รุ่นก่อนของเขา เนื่องจากการเข้าถึงทรัพยากรของคริสตจักรในเยอรมนีลดลงอย่างมาก เฟรเดอริคจึงถูกบังคับให้เดินทางไปอิตาลีเพื่อค้นหาการเงินที่จำเป็นในการฟื้นฟูอำนาจของกษัตริย์ในเยอรมนี ในไม่ช้าเขาก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิในอิตาลี แต่การทำสงครามบนคาบสมุทรนานหลายทศวรรษให้ผลลัพธ์เพียงเล็กน้อย สันตะปาปาและนครรัฐที่เจริญรุ่งเรืองของสันนิบาตลอมบาร์ดทางตอนเหนือของอิตาลีเป็นศัตรูกัน แต่ความกลัวการครอบงำของจักรวรรดิทำให้พวกเขาเข้าร่วมกลุ่มเพื่อต่อสู้กับเฟรเดอริก ภายใต้การนำของพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ฝ่ายพันธมิตรประสบความพ่ายแพ้หลายครั้ง แต่ในที่สุดก็สามารถปฏิเสธชัยชนะโดยสมบูรณ์ของจักรพรรดิในอิตาลีได้ เฟรเดอริคกลับไปเยอรมนี เขาได้ปราบศัตรูที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง ญาติของราชวงศ์เวลฟ์ ดยุคเฮนรีสิงห์แห่งแซกโซนีและบาวาเรียในปี ค.ศ. 1180 แต่ความหวังของเขาในการฟื้นฟูอำนาจและศักดิ์ศรีของสถาบันพระมหากษัตริย์ดูเหมือนจะไม่น่าจะบรรลุผลได้เมื่อสิ้นพระชนม์
ในระหว่างที่เฟรเดอริกพำนักอยู่ในอิตาลีเป็นเวลานาน เจ้าชายชาวเยอรมันก็แข็งแกร่งขึ้นและเริ่มการล่าอาณานิคมในดินแดนสลาฟได้สำเร็จ ข้อเสนอลดหย่อนภาษีและอากรในคฤหาสน์ดึงดูดให้ชาวเยอรมันจำนวนมากเข้ามาตั้งรกรากทางตะวันออกในช่วง Ostsiedlung ในปี ค.ศ. 1163 เฟรเดอริกประสบความสำเร็จในการรณรงค์ต่อต้านราชอาณาจักรโปแลนด์เพื่อก่อตั้งดยุคแห่งซิลีเซียนแห่งราชวงศ์ปิอาสต์อีกครั้ง ด้วยการตกเป็นอาณานิคมของเยอรมัน จักรวรรดิก็ขยายขนาดขึ้นและรวมเอาดัชชีแห่งพอเมอราเนียเข้าไปด้วย ชีวิตทางเศรษฐกิจที่เร่งรีบในเยอรมนีได้เพิ่มจำนวนเมืองและเสรีนครจักรวรรดิ และให้ความสำคัญกับพวกเขามากขึ้น ในช่วงเวลานี้เช่นกันที่ปราสาทและศาลได้เปลี่ยนอารามให้เป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรม วรรณคดีเยอรมันชั้นสูงตอนกลางเติบโตขึ้นจากวัฒนธรรมที่สุภาพเรียบร้อย ถึงจุดสูงสุดในกวีนิพนธ์รักแบบโคลงสั้น ๆ ที่ Minnesang และในบทกวีมหากาพย์เล่าเรื่องเช่น Tristan, Parzival และ Nibelungenlied
ไฮน์ริชที่ 6.
เฟรเดอริกเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1190 ขณะอยู่ในสงครามครูเสดครั้งที่สามและสืบทอดต่อจากไฮน์ริชที่ 6 ลูกชายของเขา ได้รับเลือกเป็นกษัตริย์ก่อนที่บิดาจะสิ้นพระชนม์ เสด็จไปยังกรุงโรมเพื่อสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิ เขาแต่งงานกับเจ้าหญิงคอนสแตนซ์แห่งซิซิลี และการสิ้นพระชนม์ของครอบครัวของมเหสีของเขาทำให้เขาได้รับมรดกและการครอบครองอาณาจักรซิซิลีในปี ค.ศ. 1189 และ 1194 ตามลำดับ ซึ่งเป็นแหล่งความมั่งคั่งมหาศาล ไฮน์ริชล้มเหลวในการสืบราชบัลลังก์และสืบราชบัลลังก์ของราชวงศ์ แต่ในปี ค.ศ. 1196 เขาประสบความสำเร็จในการรับคำปฏิญาณว่าเฟรเดอริคบุตรชายทารกของเขาจะได้รับสวมมงกุฏเยอรมัน ต้องเผชิญกับความยากลำบากในอิตาลีและมั่นใจว่าเขาจะตระหนักถึงความปรารถนาของเขาในเยอรมนีในภายหลัง ไฮน์ริชกลับมาทางใต้ ซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะรวมคาบสมุทรภายใต้ชื่อโฮเฮนสตอเฟน อย่างไรก็ตาม หลังจากชัยชนะทางทหารหลายครั้ง เขาก็ล้มป่วยและเสียชีวิตด้วยสาเหตุตามธรรมชาติในซิซิลีในปี ค.ศ. 1197 เฟรเดอริค ลูกชายที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของเขาทำได้เพียงสืบทอดตำแหน่งต่อเขาในซิซิลีและมอลตา ในขณะที่การต่อสู้ระหว่างราชวงศ์ชเตาเฟนและราชวงศ์เวลฟ์ได้ประทุอีกครั้งอีกครั้ง