การให้สินบน

การให้สินบน คือ การเสนอ การให้ การรับ หรือการเรียกร้องสิ่งของมีค่าเพื่อโน้มน้าวการกระทำของเจ้าหน้าที่ หรือบุคคลอื่น ที่รับผิดชอบหน้าที่สาธารณะหรืองานทางกฎหมาย และเพื่อชักจูงให้บุคคลนั้นกระทำการขัดต่อหน้าที่และกฎที่เป็นที่รู้จักของ ความซื่อสัตย์ และ ความสุจริต. เกี่ยวกับการดำเนินงานของรัฐบาล โดยพื้นฐานแล้ว การให้สินบนคือ "การเรียกร้อง การยอมรับ หรือการถ่ายโอนมูลค่าเพื่อแลกเปลี่ยนกับการดำเนินการอย่างเป็นทางการโดยทุจริต" 
ของขวัญเป็นเงินหรือสิ่งของมีค่าอื่นๆ ที่บุคคลทั่วไปสามารถได้รับอย่างเท่าเทียมกัน โดยปราศจากเจตนาไม่สุจริต ไม่ถือว่าเป็นการให้สินบน การคืนเงิน หรือส่วนลดให้กับผู้ซื้อทุกรายเป็นการกระทำที่ถูกกฎหมายและไม่ถือเป็นการให้สินบน ตัวอย่างเช่น พนักงานของคณะกรรมการสาสาธารณูปโภคที่เกี่ยวข้องกับการกำกับดูแลอัตราค่าไฟฟ้า สามารถรับส่วนลดค่าไฟฟ้าที่ช่วยลดค่าใช้จ่ายของตนได้ เมื่อส่วนลดดังกล่าวมีให้สำหรับลูกค้าไฟฟ้าที่เป็นครัวเรือนรายอื่นๆ อย่างไรก็ตาม การให้ส่วนลดเฉพาะแก่พนักงานคนดังกล่าวเพื่อโน้มน้าวให้พิจารณาใบสมัครขอขึ้นอัตราค่าไฟฟ้าของการไฟฟ้าอย่างเป็นที่น่าพอใจ จะถือว่าเป็นการให้สินบน 
สินบนคือของกำนัลที่ผิดกฎหมายหรือผิดจรรยาบรรณ หรือความพยายามในการวิ่งเต้นเพื่อโน้มน้าวพฤติกรรมของผู้รับ อาจเป็นเงิน สินค้า สิทธิในส่วนของการฟ้องร้อง ทรัพย์สิน ตำแหน่ง สิทธิพิเศษ ผลประโยชน์ วัตถุมีค่า ผลประโยชน์ หรือเพียงแค่คำสัญญาที่จะชักจูงหรือมีอิทธิพลต่อการกระทำ การลงคะแนน หรืออิทธิพลของบุคคลในตำแหน่งอย่างเป็นทางการหรือในที่สาธารณะ 
องค์การสหประชาชาติ มีเป้าหมาย ในการลดการทุจริตและการติดสินบนทุกรูปแบบอย่างมาก ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามระดับนานาชาติที่มุ่งสร้างสันติภาพ ความยุติธรรม และสถาบันที่เข้มแข็ง 
สังคมมักจะผ่านการเปลี่ยนแปลงที่นำมาซึ่งภาวะแทรกซ้อนเชิงบวกหรือเชิงลบที่ยาวนาน ความรับสินบนก็เช่นเดียวกัน ซึ่งนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงเชิงลบต่อบรรทัดฐานทางสังคมและการค้า นักวิจัยพบว่าเมื่อการรับสินบนกลายเป็นส่วนหนึ่งของบรรทัดฐานทางสังคม วิธีการเดียวไม่เพียงพอที่จะจัดการกับการรับสินบนเนื่องจากมีสังคมที่แตกต่างกันในแต่ละประเทศ หากการลงโทษอย่างรุนแรงได้ผลในประเทศหนึ่ง ไม่ได้หมายความว่าการลงโทษอย่างรุนแรงจะได้ผลในอีกประเทศหนึ่งเพื่อป้องกันการรับสินบน นอกจากนี้ งานวิจัยยังพบว่าการรับสินบนมีบทบาทสำคัญในบริษัทของรัฐและเอกชนทั่วโลก 
รูปแบบ.
การชำระเงินหรือความโปรดปรานหลายประเภทอาจถูกระบุอย่างเป็นธรรมหรือไม่เป็นธรรมว่าเป็นสินบน: ทิป, ของขวัญ, สินบนเล็กน้อย, สวัสดิการพนักงาน, การขูดราคา, การขอให้ช่วย, ส่วนลด, ค่าธรรมเนียม/ตั๋วที่ได้รับการยกเว้น, อาหารฟรี โฆษณาฟรี ทริปฟรี ตั๋วฟรี ข้อตกลงที่เอื้อประโยชน์, การให้สินบนแบบส่วนต่าง, การให้เงินลงทุน, การขายวัตถุหรือทรัพย์สินที่มีราคาสูงเกินจริง สัญญาที่ทำกำไร การบริจาค, เงินสนับสนุนการหาเสียง, การระดมทุน, การสนับสนุน/การหนุนหลัง, งานที่จ่ายสูงกว่า ตราสารสิทธิ, ค่านายหน้าลับ หรือ การเลื่อนตำแหน่ง (การเลื่อนตำแหน่ง/ยศ)
ต้องระมัดระวังบรรทัดฐานทางสังคมและวัฒนธรรมที่แตกต่างกันเมื่อพิจารณาการติดสินบน ความคาดหวังว่าธุรกรรมทางการเงินใดเหมาะสมอาจแตกต่างกันไปในแต่ละสถานที่ ตัวอย่างเช่น การบริจาคทางการเมืองในรูปแบบของเงินสด ถือเป็นการติดสินบนทางอาญาในบางประเทศ ในขณะที่ในสหรัฐอเมริกา หากเป็นไปตามกฎหมายการเลือกตั้ง ถือว่าถูกกฎหมาย ตัวอย่างเช่น การให้เงินตอบแทนแก่ผู้ให้บริการ ถือเป็นการติดสินบนในบางสังคม ในขณะที่บางสังคมอาจไม่สามารถใช้แทนกันได้ 
ในบางประเทศที่พูดภาษาสเปน การติดสินบนเรียกว่า "mordida" (แปลตรงตัวว่า "กัด") ในประเทศอาหรับ การติดสินบนอาจเรียกว่า "Baksheesh" (ทิป ของขวัญ หรือสินน้ำใจ) หรือ "shay" (แปลตรงตัวว่า "ชา") ประเทศที่พูดภาษาฝรั่งเศสมักใช้สำนวน "dessous-de-table" (ค่านายหน้า "ใต้โต๊ะ"), "pot-de-vin" (แปลตรงตัวว่า "เหี่ยวไวน์") หรือ "commission occulte" ("ค่านายหน้าลับ" หรือ "เงินใต้โต๊ะ") ในขณะที่สองสำนวนหลังมีความหมายเชิงลบโดยเนื้อแท้ สำนวน "dessous-de-table" มักเป็นที่เข้าใจกันว่าเป็นวิธีปฏิบัติทางธุรกิจที่ยอมรับกันโดยทั่วไป ในภาษาเยอรมัน คำที่ใช้กันทั่วไปคือ "Schmiergeld" ("เงินหล่อลื่น")
ความผิดอาจแบ่งออกได้เป็นสองประเภทใหญ่ ๆ คือ ประเภทแรก บุคคลผู้มีอำนาจถูกชักจูงโดยการจ่ายเงินเพื่อใช้อำนาจโดยมิชอบ และประเภทที่สอง อำนาจได้มาจากการซื้อเสียงของผู้ที่มีสิทธิ์มอบอำนาจ ในทำนองเดียวกัน ผู้ให้สินบนอาจดำรงตำแหน่งที่มีอำนาจและควบคุมการทำธุรกรรม หรือในกรณีอื่น ๆ สินบนอาจถูกเรียกเก็บจากผู้จ่ายอย่างมีผลบังคับ แม้ว่าสิ่งนี้จะเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ การรีดไถ
รูปแบบของการให้สินบนนั้นมีมากมาย ยกตัวอย่างเช่น ผู้ขับขี่รถยนต์อาจให้สินบนเจ้าหน้าที่ตำรวจ เพื่อหลีกเลี่ยงการออกใบสั่งสำหรับการขับรถเร็วเกินกำหนด พลเมืองที่ต้องการเอกสารหรือการเชื่อมต่อสายสาธารณูปโภคอาจให้สินบนแก่เจ้าหน้าที่เพื่อให้บริการเร็วขึ้น 
การให้สินบนอาจอยู่ในรูปแบบของ ค่านายหน้าลับ ซึ่งเป็นกำไรที่ตัวแทนได้รับระหว่างการจ้างงานโดยที่นายจ้างไม่ทราบ คำสุภาพที่ใช้เรียกสิ่งนี้มีมากมาย (เช่น ค่านายหน้า, เงินใต้โต๊ะ, เงินตอบแทน ฯลฯ) ผู้ให้สินบนและผู้รับสินบนมีจำนวนมากเช่นกัน แม้ว่าผู้ให้สินบนจะมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือ ความสามารถทางการเงินที่จะให้สินบนได้ 
ในปี ค.ศ. 2007 มีการคาดการณ์ว่าสินบนทั่วโลกมีมูลค่าประมาณหนึ่งล้านล้านเหรียญสหรัฐ
ดังที่ระบุไว้ในหน้าที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตทางการเมือง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ประชาคมโลกได้พยายามส่งเสริมให้ประเทศต่างๆ แยกแยะและกำหนดให้การติดสินบนทั้งฝ่ายผู้ให้และผู้รับเป็นความผิดทางอาญาแยกกัน จากมุมมองทางกฎหมาย การติดสินบนเชิงรุกสามารถนิยามได้ว่า เป็น "การที่บุคคลใดให้สัญญา เสนอให้ หรือมอบผลประโยชน์ที่ไม่เหมาะสมแก่ [เจ้าหน้าที่ของรัฐ] โดยตรงหรือโดยอ้อม เพื่อตนเองหรือผู้อื่น เพื่อให้เจ้าหน้าที่ของรัฐนั้นกระทำการหรือละเว้นการกระทำการใด ๆ ในหน้าที่" (มาตรา 2 ของอนุสัญญากฎหมายอาญาว่าด้วยการทุจริต (ETS 173) ของ สภายุโรป) การติดสินบนเชิงรับสามารถนิยามได้ว่า เป็น "การร้องขอหรือรับผลประโยชน์ที่ไม่เหมาะสม [โดยเจ้าหน้าที่ของรัฐ] โดยตรงหรือโดยอ้อม เพื่อตนเองหรือผู้อื่น หรือการยอมรับข้อเสนอหรือสัญญาว่าจะให้ผลประโยชน์ดังกล่าว เพื่อให้เจ้าหน้าที่ของรัฐนั้นกระทำการหรือละเว้นการกระทำการใด ๆ ในหน้าที่" (มาตรา 3 ของอนุสัญญากฎหมายอาญาว่าด้วยการทุจริต (ETS 173)) 
เหตุผลของการแยกประเภทความผิดเช่นนี้ก็เพื่อทำให้การกระทำในขั้นตอนเบื้องต้น (เช่น การเสนอ การให้สัญญา การร้องขอผลประโยชน์) ของการติดสินบนเป็นความผิด และเป็นการส่งสัญญาณที่ชัดเจน (จากมุมมองของนโยบายทางอาญา) ว่าการติดสินบนเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ นอกจากนี้ การแยกประเภทดังกล่าวยังทำให้การดำเนินคดีอาญาในคดีติดสินบนทำได้ง่ายขึ้น เนื่องจากเป็นเรื่องยากมากที่จะพิสูจน์ว่าคู่กรณีทั้งสองฝ่าย (ผู้ให้สินบนและผู้รับสินบน) ได้ตกลงทำข้อตกลงทุจริตอย่างเป็นทางการแล้ว นอกจากนี้ บ่อยครั้งที่ไม่มีข้อตกลงอย่างเป็นทางการ แต่เป็นความเข้าใจร่วมกัน เช่น เป็นที่ทราบกันดีในเขตเทศบาลว่าการขออนุญาตก่อสร้างจะต้องจ่าย "ค่าธรรมเนียม" ให้กับผู้มีอำนาจตัดสินใจเพื่อให้ได้รับการตัดสินใจที่เอื้อประโยชน์
เมื่อพิจารณาถึงข้อเท็จจริงของการรับสินบน เราจำเป็นต้องเข้าใจเป็นอันดับแรกกว่า การกระทำใดๆ ล้วนได้รับผลกระทบจากองค์ประกอบที่หลากหลาย นอกจากนี้ องค์ประกอบทั้งหมดเหล่านี้ล้วนสัมพันธ์กัน ยกตัวอย่างเช่น การระบุว่าแรงจูงใจของผู้รับสินบนคือความโลภโดยไม่ตรวจสอบสาเหตุของการปรากฏขึ้นของความโลภในบุคลิกภาพของผู้รับสินบนโดยเฉพาะนั้น เป็นสิ่งที่ผิด โดยส่วนใหญ่แล้ว เป็นไปได้ที่จะจำกัดตัวเองให้อยู่กับแรงจูงใจของความโลภเท่านั้น ในกรณีที่ผู้รับสินบนพยายามที่จะสนองความต้องการขั้นพื้นฐาน (ทางกายภาพ) แต่หากเงินถูกใช้เพื่อสนองความต้องการรอง ซึ่งก็คือความต้องการทางจิตใจ เราควรค้นหาแรงจูงใจที่ลึกซึ้งกว่าของการรับสินบน
รัฐบาล.
อาจเกิดพื้นที่สีเทาขึ้นได้เมื่อมีการชำระเงินเพื่อความราบรื่นในการทำธุรกรรม กฎหมายของสหรัฐอเมริกามีความเข้มงวดเป็นพิเศษในการจำกัดความสามารถของธุรกิจในการจ่ายเงินเพื่อให้ได้รับรางวัลสัญญาจากรัฐบาลต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม พระราชบัญญัติป้องกันการทุจริตในต่างประเทศ มีข้อยกเว้นสำหรับ "การจ่ายเงินเพื่ออำนวยความสะดวก" โดยพื้นฐานแล้วสิ่งนี้อนุญาตให้มีการชำระเงินแก่เจ้าหน้าที่เพื่อให้ได้รับการดำเนินการตามรัฐมนตรีซึ่งพวกเขามีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามกฎหมาย แต่อาจล่าช้าได้หากไม่มีการชำระเงินดังกล่าว ในบางประเทศแนวปฏิบัตินี้เป็นบรรทัดฐานซึ่งมักเป็นผลมาจากประเทศกำลังพัฒนาที่ไม่มีโครงสร้างภาษีที่จะจ่ายเงินเดือนที่เพียงพอให้กับข้าราชการพลเรือน อย่างไรก็ตามนักเศรษฐศาสตร์ส่วนใหญ่มองว่าการให้สินบนเป็นสิ่งที่ไม่ดีเพราะเป็นการส่งเสริมพฤติกรรมการ แสวงหารายได้จากค่าเช่า รัฐที่การให้สินบนเป็นปกติ ที่สุดแล้วจะกลายเป็น โจราธิปไตย หรือคือ รัฐล้มเหลว 
หลักฐานล่าสุดเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 ชี้ให้เห็นว่าการติดสินบนอาจส่งผลกระทบทางการเมืองได้ โดยประชาชนที่ถูกขอให้ติดสินบนมีแนวโน้มน้อยลงที่จะระบุว่าตนเองเป็นส่วนหนึ่งของประเทศ ภูมิภาค หรือชนเผ่าของตน
กระบวนการทางภาษี.
สถานะทางภาษีของสินบนเป็นประเด็นสำหรับรัฐบาล เนื่องจากการติดสินบนเจ้าหน้าที่ของรัฐเป็นการขัดขวางกระบวนการทางประชาธิปไตยและอาจรบกวนการปกครองที่ดี ในบางประเทศ สินบนดังกล่าวถือเป็นการชำระเงินที่สามารถนำไปหักลดหย่อนภาษีได้ อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1996 ในความพยายามที่จะยับยั้งการให้สินบน องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา (OECD) ได้แนะนำให้ประเทศสมาชิกยุติการอนุญาตให้หักลดหย่อนภาษีสำหรับสินบนแก่เจ้าหน้าที่ต่างประเทศ ซึ่งตามมาด้วยการลงนามใน อนุสัญญา OECD ต่อต้านการติดสินบน นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประเทศส่วนใหญ่ของ OECD ซึ่งเป็นผู้ลงนามในอนุสัญญาได้แก้ไขนโยบายภาษีของตนตามคำแนะนำนี้ และบางประเทศได้ขยายมาตรการดังกล่าวไปยังสินบนที่จ่ายให้กับเจ้าหน้าที่ใดๆ เพื่อส่งสัญญาณว่าจะไม่ยอมให้มีการติดสินบนในการดำเนินงานของรัฐบาลอีกต่อไป 
โดยทั่วไปแล้ว ผลประโยชน์ทางการเงินใดๆ ที่ได้รับจากกิจกรรมที่ผิดกฎหมาย เช่น การติดสินบน ถือเป็นส่วนหนึ่งของรายได้ที่ต้องเสียภาษี อย่างไรก็ตาม เนื่องจากเป็นอาชญากรรม รัฐบาลบางแห่งอาจปฏิเสธที่จะยอมรับว่าเป็นรายได้ เนื่องจากอาจหมายความว่าพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมดังกล่าว 
การติดสินบนในประเทศต่าง ๆ.
งานวิจัยที่ดำเนินการในปาปัวนิวกินีสะท้อนให้เห็นว่าบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมเป็นเหตุผลสำคัญของการทุจริต การให้สินบนเป็นวิธีที่แพร่หลายในการดำเนินงานบริการสาธารณะในปาปัวนิวกินี ชาวปาปัวไม่คิดว่าการให้สินบนเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย พวกเขาคิดว่าการให้สินบนเป็นวิธีหา "เงินเร็วและเลี้ยงชีพ" ยิ่งไปกว่านั้น ผลการวิจัยที่สำคัญสะท้อนให้เห็นว่าเมื่อการทุจริตกลายเป็นบรรทัดฐานทางวัฒนธรรม การกระทำที่ผิดกฎหมาย เช่น การให้สินบน จะไม่ถูกมองว่าเป็นสิ่งที่ไม่ดี และขอบเขตที่ชัดเจนที่ครั้งหนึ่งเคยแยกแยะระหว่างการกระทำที่ถูกกฎหมายและผิดกฎหมาย และการตัดสินใจจะลดลงตามความคิดเห็น มากกว่าจรรยาบรรณ 
การวิจัยที่ดำเนินการในรัสเซียสะท้อนให้เห็นว่า "การติดสินบนเป็นปรากฏการณ์ทางสังคมที่เกิดขึ้นน้อย" ในมุมมองของนักนิติศาสตร์มืออาชีพและพนักงานของรัฐ กฎหมายรัสเซียยอมรับว่าการติดสินบนเป็นอาชญากรรมทางการ ดังนั้น แพลตฟอร์มทางกฎหมาย เช่น ศาลยุติธรรม จึงเป็นสถานที่เดียวที่มีการดำเนินการต่อต้านการติดสินบนในประเทศ อย่างไรก็ตาม ในความเป็นจริง การติดสินบนไม่สามารถแก้ไขได้ด้วย "หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายและศาล" เพียงอย่างเดียว การติดสินบนจำเป็นต้องได้รับการแก้ไขโดยบรรทัดฐานทางสังคมที่ไม่เป็นทางการซึ่งกำหนดคุณค่าทางวัฒนธรรมสำหรับสังคม นอกจากนี้ งานวิจัยยังชี้ให้เห็นว่าความรุนแรงของการลงโทษสำหรับการติดสินบนไม่ได้ช่วยป้องกันไม่ให้ผู้คนรับสินบนในรัสเซีย ยิ่งไปกว่านั้น งานวิจัยยังเปิดเผยอีกว่าชาวรัสเซียจำนวนมาก ประมาณ 70% ถึง 77% ไม่เคยให้สินบน อย่างไรก็ตาม หากมีความจำเป็นที่จะต้องจ่ายสินบนสำหรับปัญหา งานวิจัยพบว่าชาวรัสเซียส่วนใหญ่ทราบดีว่าจำนวนเงินสินบนควรเป็นเท่าใดและวิธีการส่งมอบสินบน ปัญหาการติดสินบนของรัสเซียสะท้อนให้เห็นว่าเว้นแต่จะมีการเปลี่ยนแปลงอย่างแข็งขันในทุกส่วนของสังคม ทั้งในหมู่คนหนุ่มสาวและผู้สูงอายุ การติดสินบนจะยังคงเป็นปัญหาสำคัญในสังคมรัสเซีย แม้ว่าเจ้าหน้าที่ของรัฐจะตีตราว่าเป็น "ปรากฏการณ์ทางสังคมที่เกิดขึ้นน้อย" ก็ตาม 
เพื่อเปรียบเทียบระหว่างประเทศ องค์กรเพื่อความโปร่งใสนานาชาติ เคยเผยแพร่ ดัชนีผู้จ่ายสินบน แต่ได้ยุติลงในปี ค.ศ. 2011 โฆษกขององค์กร ชื่อ ชุบัม เคาชิค กล่าวว่า องค์กร "ตัดสินใจยุติการสำรวจเนื่องจากปัญหาเรื่องเงินทุน และเพื่อมุ่งเน้นไปที่ประเด็นที่สอดคล้องกับเป้าหมายในการสนับสนุนของเรามากกว่า" 
การค้าขาย.
จากการศึกษาของนักวิจัย พบว่า การติดสินบนมีผลกระทบอย่างมากต่อระบบการค้าของประเทศ ผลการวิจัยที่สำคัญชี้ให้เห็นถึงผลลัพธ์ที่เป็นไปได้สองประการเมื่อการติดสินบนกลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบการส่งออกของประเทศ ประการแรก เมื่อบริษัทและเจ้าหน้าที่ของรัฐมีส่วนเกี่ยวข้องกับการติดสินบนในประเทศ การส่งออกของประเทศจะเพิ่มขึ้น เนื่องจากได้รับแรงจูงใจจากการติดสินบน ประการที่สอง การนำเข้าของประเทศลดลง เนื่องจากบริษัทในประเทศไม่สนใจตลาดต่างประเทศ และลดการนำเข้าจากประเทศอื่นๆ นอกจากนี้ ในการศึกษาอีกชิ้นหนึ่งพบว่า บริษัทต่างๆ ยินดีที่จะเสี่ยงจ่ายสินบนที่สูงขึ้น หากผลตอบแทนสูง แม้ว่าจะเกี่ยวข้องกับ "ความเสี่ยงและผลที่ตามมาของการตรวจจับและการลงโทษ" นอกจากนี้ ผลการวิจัยอื่นๆ ยังแสดงให้เห็นว่า เมื่อเปรียบเทียบกับบริษัทของรัฐ บริษัทเอกชนจ่ายสินบนในต่างประเทศมากที่สุด 
ยา.
บริษัทเภสัชกรรมอาจพยายามจูงใจให้แพทย์สั่งจ่ายยาของตนมากกว่ายาอื่น ๆ ที่มีประสิทธิภาพเทียบเคียงกัน หากมียาถูกสั่งจ่ายเป็นจำนวนมาก พวกเขาอาจพยายามให้รางวัลแก่แพทย์ด้วยของขวัญ สมาคมการแพทย์อเมริกันได้เผยแพร่แนวทางจริยธรรมสำหรับของขวัญจากอุตสาหกรรม ซึ่งรวมถึงหลักการที่ว่าแพทย์ไม่ควรยอมรับของขวัญ หากของขวัญเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับการจ่ายยาของแพทย์ กรณีที่น่าสงสัย ได้แก่ เงินทุนสำหรับการเดินทางไปร่วมการประชุมสัมมนาทางการแพทย์ที่เป็นการท่องเที่ยวไปในตัว 
ทันตแพทย์มักได้รับตัวอย่างผลิตภัณฑ์ดูแลสุขภาพช่องปากที่ใช้ในบ้าน เช่น ยาสีฟัน ซึ่งมีมูลค่าไม่มากนัก แต่กลับเป็นเรื่องที่น่าขันเล็กน้อยที่ทันตแพทย์ในโฆษณาทางโทรทัศน์มักจะระบุว่าพวกเขาได้รับตัวอย่างเหล่านี้ แต่จ่ายเงินเพื่อใช้ผลิตภัณฑ์ของผู้สนับสนุน
ในประเทศที่ให้บริการด้านการรักษาพยาบาลเป็นรัฐสวัสดิการ หรือได้รับทุนสนับสนุนจากรัฐบาล บุคลากรทางการแพทย์ได้รับค่าตอบตอบแทนต่ำ ผู้ป่วยอาจใช้วิธีการติดสินบนเพื่อให้ได้รับการรักษาพยาบาลในระดับที่คาดหวัง ตัวอย่างเช่น ในหลายประเทศที่เคยเป็นคอมมิวนิสต์ ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มตะวันออก มีธรรมเนียมปฏิบัติที่จะมอบของขวัญราคาแพงให้กับแพทย์และพยาบาล เพื่อเป็นการตอบแทนการให้บริการในทุกระดับของการรักษาพยาบาลในภาครัฐ 
การเมือง.
นักการเมืองได้รับเงินสนับสนุนการหาเสียง และผลตอบแทนอื่น ๆ จากบริษัทที่มีอำนาจ องค์กร หรือบุคคล เพื่อแลกเปลี่ยนกับการตัดสินใจที่เป็นประโยชน์ต่อฝ่ายเหล่านั้น หรือเพื่อคาดหวังนโยบาย ที่เอื้อประโยชน์ เรียกอีกอย่างว่าการวิ่งเต้น ซึ่งไม่ผิดกฎหมายในสหรัฐอเมริกา และเป็นส่วนสำคัญของเงินสนับสนุนการหาเสียง แม้ว่าบางครั้งจะถูกเรียกว่าเส้นทางการเงิน อย่างไรก็ตาม ในหลายประเทศในทวีปยุโรป การที่นักการเมืองรับเงินจากบริษัทที่มีกิจกรรมภายใต้ภาคส่วนที่พวกเขากำลังกำกับดูแลอยู่ (หรือกำลังรณรงค์เพื่อให้ได้รับเลือกตั้ง) จะถือเป็นความผิดทางอาญา ตัวอย่างเช่น กรณี "Cash-for-questions affair" และ "Cash for Honours" ในสหราชอาณาจักร 
ประเด็นที่คลุมเครือในระบอบประชาธิปไตยเหล่านี้คือ สิ่งที่เรียกว่า "การเปลี่ยนงานระหว่างภาครัฐและเอกชน" ซึ่งเมื่อนักการเมืองเกษียณจากงานการเมือง มักจะได้รับข้อเสนองานที่ได้รับค่าตอบแทนสูง และจะเป็นงานที่ปรึกษา โดยบริษัทที่พวกเขาเคยกำกับดูแล ขณะดำรงตำแหน่งเพื่อเป็นการตอบแทนที่ได้ออกกฎหมายที่เอื้อประโยชน์ต่อบริษัทนั้น ในขณะที่พวกเขาดำรงตำแหน่ง ซึ่งถือเป็น ผลประโยชน์ทับซ้อน การตัดสินว่ามีความผิดในรูปแบบของการให้สินบนนี้จะง่ายขึ้น หากมีหลักฐานที่ชัดเจน เป็นจำนวนเงินที่เฉพาะเจาะจงที่เชื่อมโยงกับการกระทำที่เฉพาะเจาะจงโดยผู้รับสินบน หลักฐานดังกล่าวมักได้มาโดยใช้สายลับ เนื่องจากหลักฐานของความสัมพันธ์แบบ quid pro quo มักเป็นเรื่องยากที่จะพิสูจน์ ดูเพิ่มเติม อิทธิพลการใช้เส้นสาย และ การทุจริตทางการเมือง
หลักฐานล่าสุดเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 ชี้ให้เห็นว่าการเรียกรับสินบนสามารถส่งผลเสียต่อระดับความเชื่อมั่นและการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน 
ธุรกิจ.
พนักงาน ผู้จัดการ หรือพนักงานขายของธุรกิจ อาจเสนอเงินหรือของกำนัลให้กับลูกค้าเป้าหมาย เพื่อแลกเปลี่ยนกับการทำธุรกิจ 
ตัวอย่างเช่น ในปี ค.ศ. 2006 อัยการเยอรมันได้ทำการสอบสวนซีเมนส์อย่างกว้างขวาง เพื่อตรวจสอบว่าพนักงานของซีเมนส์จ่ายสินบนเพื่อแลกกับการทำธุรกิจหรือไม่ 
ในบางกรณีที่ระบบกฎหมายไม่มีการนำไปใช้อย่างมีประสิทธิภาพ การติดสินบนอาจเป็นวิธีที่บริษัทต่างๆ ใช้เพื่อดำเนินธุรกิจของตนต่อไปได้ ตัวอย่างเช่น เจ้าหน้าที่ศุลกากรอาจก่อกวนบริษัทหรือโรงงานผลิตแห่งใดแห่งหนึ่ง โดยอ้างอย่างเป็นทางการว่ากำลังตรวจสอบความผิดปกติ ซึ่งเป็นการหยุดการผลิตหรืองัดข้อกับกิจกรรมปกติอื่นๆ ของบริษัท การขัดขวางดังกล่าวอาจทำให้บริษัทต้องสูญเสียเงินมากกว่าจำนวนเงินที่จ่ายให้กับเจ้าหน้าที่ การติดสินบนเจ้าหน้าที่เป็นวิธีการทั่วไปในการจัดการกับปัญหานี้ในประเทศที่ไม่มีระบบที่ชัดเจนในการรายงานกิจกรรมกึ่งผิดกฎหมายเหล่านี้ โดยอาจมีบุคคลที่สาม หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ถุงมือสีขาว" เข้ามาเกี่ยวข้องเพื่อทำหน้าที่เป็นคนกลางที่สะอาด
มีการจัดตั้งบริษัทที่ปรึกษาเฉพาะทางเพื่อช่วยเหลือบริษัทข้ามชาติและที่มีความมุ่งมั่นต่อต้านการทุจริตให้สามารถค้าขายได้อย่างมีจริยธรรมมากขึ้นและได้รับประโยชน์จากการปฏิบัติตามกฎหมาย 
สัญญาที่ทำขึ้นโดยอาศัยหรือเกี่ยวข้องกับการจ่ายหรือโอนเงินสินบน ("เงินทุจริต", "ค่านายหน้าลับ", "pots-de-vin", "เงินใต้โต๊ะ") เป็นโมฆะ 
ในปี ค.ศ. 2012 ได้กล่าวว่า
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />การติดสินบนจะไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไปหากไม่ใช่การลงทุนที่มั่นคง บทความใหม่โดย "ราฆเวนทระ ราว" จาก มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และ หยาน เหลียง เฉิง และ อาริส สตูไรติส จาก มหาวิทยาลัยแบ๊บติสต์ฮ่องกง ได้ตรวจสอบกรณีการติดสินบนที่มีชื่อเสียง 166 กรณีตั้งแต่ปี 1971 ครอบคลุมการจ่ายเงินใน 52 ประเทศโดยบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ 20 แห่ง การติดสินบนให้ผลตอบแทนโดยเฉลี่ย 10 ถึง 11 เท่าของมูลค่าของเงินติดสินบน paid out to win a contract, measured by the jump in stockmarket value when the contract was won. America's Department of Justice found similarly high returns in cases it has prosecuted.
นอกจากนี้ การสำรวจโดยบริษัทตรวจสอบบัญชี เอินส์ทแอนด์ยัง (อีวาย) ในปี ค.ศ. 2012 พบว่า ร้อยละ 15 ของผู้บริหารระดับสูงด้านการเงินยินดีที่จะจ่ายสินบนเพื่อรักษาหรือชนะธุรกิจ อีกร้อยละ 4 กล่าวว่าพวกเขายินดีที่จะแจ้งผลประกอบการทางการเงินที่ไม่ถูกต้อง ความไม่แยแสที่น่าตกใจนี้แสดงถึงความเสี่ยงอย่างมากต่อธุรกิจของพวกเขา เมื่อพิจารณาถึงความรับผิดชอบของพวกเขา 
การทุจริตในวงการกีฬา.
ผู้ตัดสิน และกรรมการให้คะแนน อาจได้รับการติดสินบนด้วยเงิน ของขวัญ หรือผลตอบแทนอื่นๆ เพื่อรับประกันผลลัพธ์ที่เฉพาะเจาะจงในการแข่งขันกีฬา ตัวอย่างที่รู้จักกันดีของการติดสินบนประเภทนี้ในกีฬาคือ อื้อฉาวสเก็ตลีลาในโอลิมปิกฤดูหนาวปี 2002 ซึ่งผู้ตัดสินชาวฝรั่งเศสในการแข่งขันประเภทคู่ได้ลงคะแนนให้กับนักสเก็ตลีลาชาวรัสเซีย เพื่อรักษาความได้เปรียบให้กับนักสเก็ตลีลาชาวฝรั่งเศสในการแข่งขันประเภทไอซ์แดนซิง 
นอกจากนี้ เมืองต่างๆ อาจเสนอสินบนเพื่อให้ได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬา หรือแม้แต่การแข่งขันกีฬาระดับโลก ดังเช่นกรณีที่เกิดขึ้นกับการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2002 เป็นเรื่องปกติที่เมืองต่างๆ จะ "ประมูล" กันด้วยสนามกีฬา สิทธิประโยชน์ทางภาษี และข้อตกลงด้านใบอนุญาต 
การป้องกัน.
งานวิจัยชี้ให้เห็นว่ารัฐบาลควรจัดให้มีโครงการฝึกอบรมสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐ เพื่อช่วยเหลือเจ้าหน้าที่ของรัฐไม่ให้ตกหลุมพรางของการรับสินบน นอกจากนี้ โปรแกรมต่อต้านการรับสินบนควรถูกรวมเข้ากับโปรแกรมการศึกษา นอกจากนี้ รัฐบาลควรส่งเสริมวัฒนธรรมที่ดีทั้งในภาครัฐและภาคเอกชน ควรมี "จรรยาบรรณที่ชัดเจนและระบบควบคุมภายในที่เข้มแข็ง" ซึ่งจะช่วยปรับปรุงระบบโดยรวมทั้งภาครัฐและเอกชน นอกจากนี้ งานวิจัยยังชี้ให้เห็นว่าภาคเอกชนและภาครัฐทั้งในและต่างประเทศต้องทำงานร่วมกันเพื่อจำกัดการทุจริตในบริษัทในประเทศและบริษัทต่างประเทศ จะมีความโปร่งใสมากขึ้นและมีโอกาสในการรับสินบนน้อยลง ควบคู่ไปกับการตรวจสอบข้ามพรมแดนควรได้รับการปรับปรุงเพื่อลดการรับสินบนในระดับสากล 
กฎหมาย.
สหรัฐอเมริกาได้ประกาศใช้ พระราชบัญญัติป้องกันการทุจริตในต่างประเทศ (FCPA) ในปี ค.ศ. 1977 เพื่อจัดการกับปัญหาการติดสินบนเจ้าหน้าที่ต่างประเทศ FCPA บัญญัติให้การจ่ายสินบนแก่เจ้าหน้าที่ต่างประเทศโดยบริษัทต่างๆ ผ่านรางวัลหรือเงินตอบแทน เป็นความผิดทางอาญา กฎหมายฉบับนี้มีบทบาทสำคัญในการบังคับใช้กฎหมายต่อต้านการทุจริตระหว่างประเทศจนกระทั่งราวปี ค.ศ. 2010 เมื่อประเทศอื่นๆ เริ่มนำกฎหมายที่ครอบคลุมและเข้มงวดมากขึ้นมาบังคับใช้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระราชบัญญัติต่อต้านการติดสินบน ของสหราชอาณาจักร องค์กรระหว่างประเทศว่าด้วยการมาตรฐานได้นำเสนอมาตรฐานระบบการจัดการต่อต้านการติดสินบนระหว่างประเทศในปี ค.ศ. 2016 ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา[] ความร่วมมือในการบังคับใช้กฎหมายระหว่างประเทศต่างๆ ได้เพิ่มขึ้น 
ภายใต้ประมวลกฎหมายสหรัฐอเมริกา มาตรา 201 – การให้สินบนเจ้าพนักงานและพยาน กฎหมายห้ามอย่างเคร่งครัดในการให้สัญญา มอบ หรือเสนอสิ่งของมีค่าแก่เจ้าพนักงาน โดยเจ้าพนักงานถูกนิยามเพิ่มเติมว่าเป็นบุคคลใดก็ตามที่ดำรงตำแหน่งสาธารณะหรือได้รับเลือกตั้ง ข้อกำหนดอีกประการหนึ่งของกฎหมายประณามการเสนอ ให้ หรือบังคับพยานในคดีความให้เปลี่ยนแปลงคำให้การในลักษณะเดียวกัน ภายใต้ประมวลกฎหมายสหรัฐอเมริกา มาตรา 1503 การใช้อิทธิพลหรือการทำร้ายเจ้าหน้าที่หรือคณะลูกขุนโดยทั่วไป ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าความผิดใด ๆ ภายใต้มาตรานี้อาจได้รับโทษจำคุกสูงสุด 10 ปี และ/หรือปรับ 
ธุรกิจ.
โครงการการป้องกันจำเป็นต้องได้รับการออกแบบอย่างเหมาะสมและเป็นไปตามมาตรฐานแนวปฏิบัติที่ดีที่สุดระหว่างประเทศ เพื่อให้มั่นใจได้ถึงความน่าเชื่อถือของโปรแกรม ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของพนักงานหรือพันธมิตรทางธุรกิจ จำเป็นต้องมีการตรวจสอบจากภายนอก แนวปฏิบัติที่ดีที่สุดระหว่างประเทศ เช่น คณะมนตรีเพื่อการต่อต้านการติดสินบนเจ้าหน้าที่ของรัฐต่างประเทศในการทำธุรกรรมทางธุรกิจระหว่างประเทศ ภาคผนวก 2; ISO 26000 (ส่วนที่ 6.6.3) หรือหลักการทางธุรกิจของ TI สำหรับการต่อต้านการติดสินบน ถูกนำมาใช้ในกระบวนการตรวจสอบจากภายนอกเพื่อวัดผลและทำให้มั่นใจได้ว่าโปรแกรมการป้องกันการติดสินบนนั้นได้ผลและสอดคล้องกับมาตรฐานสากล เหตุผลอีกประการหนึ่งที่ธุรกิจต่างๆ ควรได้รับการตรวจสอบโปรแกรมการป้องกันการติดสินบนจากภายนอก นั่นคือ เป็นการแสดงหลักฐานที่สามารถยืนยันได้ว่าได้ดำเนินการทุกวิถีทางแล้วเพื่อป้องกันการทุจริต บริษัทต่างๆ ไม่สามารถรับประกันได้ว่าจะไม่เกิดการทุจริต สิ่งที่พวกเขาทำได้คือแสดงหลักฐานว่าพวกเขาได้พยายามอย่างเต็มที่แล้วเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดขึ้น 
ไม่มีกฎหมายของรัฐบาลกลางภายใต้กฎหมายสหรัฐอเมริกาที่ห้ามหรือควบคุมการติดสินบนในภาคเอกชนหรือเชิงพาณิชย์ทุกรูปแบบ มีวิธีที่อัยการจะดำเนินคดีกับผู้ที่ติดสินบนได้โดยใช้กฎหมายที่มีอยู่ มาตรา 1346 แห่งประมวลกฎหมายมาตรา 18 สามารถถูกนำมาใช้โดยอัยการ เพื่อดำเนินคดีกับผู้ที่ 'วางแผนหรือเล่ห์เหลี่ยมเพื่อกีดกันผู้อื่นจากสิทธิอันชอบธรรมในการได้รับบริการที่ซื่อสัตย์' ภายใต้กฎข้อบังคับการฉ้อโกงทางไปรษณีย์และทางโทรเลข อัยการได้ดำเนินคดีกับพนักงานบริษัทเอกชนที่ละเมิดหน้าที่ของตนและรับสินบนภายใต้การฉ้อโกงบริการที่ซื่อสัตย์มาโดยตลอด
นอกจากนี้ยังมีกรณีที่การฟ้องร้องดำเนินคดีการให้สินบนประสบความสำเร็จในกรณีของธุรกิจระหว่างประเทศ กระทรวงยุติธรรมสหรัฐฯ ได้ใช้กฎหมายการเดินทาง มาตรา 1952 แห่งประมวลกฎหมายสหรัฐฯ มาตรา 18 เพื่อดำเนินคดีการให้สินบน ภายใต้กฎหมายการเดินทาง ถือเป็นการขัดต่อกฎหมายทั้งในและต่างประเทศ ที่จะใช้ 'ไปรษณีย์หรือสิ่งอำนวยความสะดวกใดๆ ในการพาณิชย์ระหว่างรัฐหรือต่างประเทศ' โดยมีเจตนา 'เพื่อส่งเสริม จัดการ สถาปนา ดำเนินการ หรืออำนวยความสะดวกในการส่งเสริม จัดการ สถาปนา หรือการดำเนินการ กิจกรรมที่ผิดกฎหมายใดๆ' 
ตัวอย่างที่น่าสังเกต.
ดูเพิ่ม
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>