สิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 321

สิงคโปร์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 321 เป็นเที่ยวบินประจำจากท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ไปยังท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ โดยเมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 โบอิง 777-300 อีอาร์ เผชิญกับความปั่นป่วนอย่างหนักเหนือน่านฟ้าประเทศพม่า ทำให้มีผู้เสียชีวิต 1 คนและบาดเจ็บ 104 คน ทำให้เครื่องบินต้องลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิในจังหวัดสมุทรปราการ มีรายงานว่าเครื่องบินลำนี้บรรทุกผู้โดยสาร 211 คนและลูกเรือ 18 คน เหตุนี้นับเป็นอุบัติเหตุทางการบินครั้งแรกของสิงคโปร์แอร์ไลน์ที่มีผู้เสียชีวิต นับตั้งแต่เที่ยวบินที่ 006 เมื่อปี ค.ศ. 2000
อากาศยาน.
เครื่องบินที่ประสบอุบัติเหตุคือ โบอิง 777-300 อีอาร์ ที่มีอายุใช้งาน 16 ปี ระบุทะเบียนเป็น 9V-SWM หมายเลขเครื่องที่ 34578 และหมายเลขสายการผลิตที่ 701 มีการส่งเครื่องบินลำนี้ให้สิงคโปร์แอร์ไลน์ใน ค.ศ. 2008
อุบัติเหตุ.
อากาศยาน โบอิง 777-300 อีอาร์ ประสบเหตุกระแสลมแปรปรวนเหนือลุ่มน้ำอิรวดีในประเทศพม่า ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ เครื่องบินร่วงลงในแนวดิ่งอย่างรุนแรงระหว่างพนักงานกำลังบริการอาหารเช้า ผู้โดยสารพร้อมสัมภาระถูกกระชากและลอยระหว่างเกิดเหตุดังกล่าว ที่ระดับความสูง เหนือระดับน้ำทะเล สิงคโปร์แอร์ไลน์ระบุว่าเครื่องบินลดระดับลง ในระยะเวลาสามนาที
จากเหตุดังกล่าว ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 71 ราย ในจำนวนนี้มีผู้เข้ารับการบริบาลเป็นพิเศษจำนวน 20 ราย ผู้เสียชีวิตคือ Geoff Kitchen ชายชาวอังกฤษวัย 73 ปี ที่มีอาการหัวใจวาย มีการเผยแพร่ภาพความเสียหายภายในเครื่องบิน และหน้ากากออกซิเจนที่ถูกดีดออกมาจากช่องเหนือศีรษะผู้โดยสาร
เที่ยวบินนี้ลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิในเวลา 15.45 น. 
หลังจากนั้นสิงคโปร์แอร์ไลน์ได้ส่งอากาศยาน แอร์บัส เอ350 เพื่อรับผู้โดยสารไปยังท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ ในเที่ยวบิน SQ9071 ซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางของเที่ยวบินดังกล่าวตามกำหนดการเดิม เครื่องบินดังกล่าวนำผู้โดยสาร 131 คน และลูกเรือ 12 คน ถึงท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ในเช้าวันต่อมา ในเวลา 04.57 น.ตามเวลาในประเทศสิงคโปร์
การสืบสวน.
ผู้สืบสวนจากสำนักงานสืบสวนความปลอดภัยด้านการขนส่ง (Transport Safety Investigation Bureau: TSIB) ซึ่งเป็นคณะกรรมการตามกฎหมายของกระทรวงคมนาคมสิงคโปร์ เดินทางมาถึงประเทศไทยในคืนวันเกิดเหตุ โดยมีรายงานว่าพวกเขาจะสอบสวนร่วมกับฝ่ายสืบสวนของไทย
กิตติพงศ์ กิตติขจร ผู้อำนวยการท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ กล่าวว่าเครื่องบินลำดังกล่าวทะเบียน 9V-SWM สามารถบินกลับไปยังท่าอากาศยานชางงีได้ อย่างไรก็ตามทางสิงคโปร์แอร์ไลน์ตัดสินใจไม่นำเครื่องบินลำดังกล่าวขึ้นบินและสอบสวนเบื้องต้นที่ประเทศไทย ก่อนบินกลับท่าอากาศยานชางงีสิงคโปร์ในวันที่ 26 พฤษภาคม 2567
รายละเอียดจากการสืบสวนเบื้องต้นที่เผยแพร่โดย TSIB เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2567 เปิดเผยว่าเมื่อพบกับความปั่นป่วนครั้งแรก เครื่องบินประสบกับความโน้มถ่วงที่ผันผวนระหว่าง 0.44 จี ถึง 1.57 จี เป็นเวลาประมาณ 19 วินาที โดยทำให้ความสูงของเครื่องบินโดยไม่มีการบังคับเพิ่มเป็น ความปั่นป่วนทำให้เครื่องบินสั่นสะเทือน ระบบการบังคับอากาศยานอัตโนมัติได้ลดระดับเครื่องบินลงเพื่อกลับสู่ระดับความสูง นอกจากนี้ยังมีการเพิ่มความเร็วของเครื่องบินโดยไม่ได้มีการรับคำสั่ง ซึ่งนักบินได้ขยายความเร็วเบรกเพื่อตอบโต้ สิบเอ็ดวินาทีหลังจากการสั่นครั้งแรก ปรากฏว่าสัญญาณรัดเข็มขัดนิรภัยเปิดอยู่ หลังจากนั้นเครื่องบินประสบกับความปั่นป่วนอีกด้วยความโน้มถ่วงที่ผันผวนระหว่าง -1.5 และ 1.5 จี หลายครั้ง ก่อนที่อากาศยานจะเสถียรในที่สุดภายใต้โหมดควบคุมด้วยตนเองของนักบิน ซึ่งได้ปิดการใช้งานระบบขับเคลื่อนอัตโนมัติเป็นเวลา 21 วินาที
การเพิ่มความเร็วและระดับความสูงของเครื่องบินโดยไม่มีการบังคับนั้น น่าจะเกิดจากการยกตัวของอากาศยาน สิบเจ็ดนาทีหลังจากเหตุการณ์ นักบินได้เริ่มควบคุมการลงสู่ระดับ ตามปกติ โดยไม่พบความปั่นป่วนอีกจนถึงการลงจอดที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ปฏิกิริยา.
หลังจากเหตุดังกล่าว สิงคโปร์แอร์ไลน์ได้ปรับการให้บริการของลูกเรือ ซึ่งรวมถึงการงดเสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่มร้อนเมื่อมีสัญญาณแจ้งรัดเข็มขัดนิรภัยปรากฏขึ้น
ตรรมัน จัณมุกรัตตินัม ประธานาธิบดีสิงคโปร์ และลอว์เรนซ์ หว่อง นายกรัฐมนตรีสิงคโปร์ แสดงความเสียใจต่อครอบครัวผู้เสียชีวิต และให้กำลังใจผู้ได้รับบาดเจ็บ อีกทั้งกล่าวว่ารัฐบาลสิงคโปร์พร้อมให้ความร่วมมือเจ้าหน้าที่ฝ่ายไทยอย่างเต็มที่ ด้านโบอิงก็พร้อมให้ความช่วยเหลือสิงคโปร์แอร์ไลน์เช่นกัน