pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
2 พงศาวดาร 2

2 พงศาวดาร 2  เป็นบทที่ 2 ของหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่ 2 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 2 ของ 2 พงศาวดารเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่รัชสมัยของซาโลมอน (2 พงศาวดาร 1 ถึง 9) จุดเน้นของบทนี้คือความรุ่งเรืองและความมั่งคั่งของซาโลมอน 
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 18 วรรคในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ แต่แบ่งเป็น 17 วรรคในคัมภีร์ฮีบรู ดังการเปรียบเทียบเลขวรรคต่อไปนี้:
บทความนี้อิงตามกำหนดเลขวรรคในคัมภีร์ไบเบิลภาษาไทยและภาษาอังกฤษของศาสนาคริสต์โดยทั่วไป 
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
2 พงศาวดาร 3

2 พงศาวดาร 3  เป็นบทที่ 3 ของหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่ 2 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 3 ของ 2 พงศาวดารเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่รัชสมัยของซาโลมอน (2 พงศาวดาร 1 ถึง 9) จุดเน้นของบทนี้คือการก่อสร้างพระวิหารในเยรูซาเล็ม
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 17 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
อันเดรอัส เบรเมอ

อันเดรอัส เบรเมอ (9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 – 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวเยอรมัน ในทีมชาติ เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากการยิงประตูชัยให้เยอรมนีในฟุตบอลโลก 1990 รอบชิงชนะเลิศที่เจอกับอาร์เจนตินาจากการยิงลูกโทษในนาทีที่ 85 เบรเมอเล่นให้กับหลายทีมในเยอรมนี และยังเคยเล่นในอิตาลีและสเปนด้วย
เบรเมอเป็นฟุลแบ็กสารพัดประโยชน์ สามารถเล่นได้ทุกตำแหน่งทั้งสองด้านของสนาม ทั้งฟุลแบ็กหรือวิงแบ็ก และยังสามารถเล่นเป็นกองกลางตัวรับได้ด้วย และเป็นที่รู้จักจากความสามารถในการจ่ายบอล, ถนัดทั้งสองเท้า, และความแม่นยำในการยิงฟรีคิก การยิงลูกโทษและการยิงอันทรงพลัง
ระดับสโมสร.
อันเดรอัส เบรเมอเกิดที่ฮัมบวร์ค และเริ่มอาชีพของเขากับทีม HSV Barmbek-Uhlenhorst ในท้องถิ่น
เบรเมอลงเล่นให้แอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์น ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 ถึง 1986 ก่อนที่จะย้ายไปไบเอิร์นมิวนิก ซึ่งเขาเล่นตั้งแต่ ค.ศ. 1986 ถึง 1988 และคว้าแชมป์บุนเดิสลีกาใน ค.ศ. 1987 หลังจากนั้น เขาย้ายไปร่วมทีมอินเตอร์มิลาน โดยเล่นที่นั่นตั้งแต่ ค.ศ. 1988 ถึง 1992 ร่วมกับเพื่อนร่วมทีมชาติอย่าง โลทาร์ มัทเทอุส และเยือร์เกิน คลีนส์มัน และคว้าแชมป์เซเรียอาใน ค.ศ. 1989 และยังได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นแห่งปีอีกด้วย และคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพใน ค.ศ. 1991 เบรเมอลงเล่นในฤดูกาล 1992–93 กับเรอัลซาราโกซาในลาลิกาหลังออกจากอินเตอร์มิลาน ก่อนที่จะกลับมาเยอรมนีอีกครั้งใน ค.ศ. 1993 เพื่อเล่นให้กับไคเซิร์สเลาเทิร์นอีกครั้ง เขาคว้าแชมป์เดเอ็ฟเบ-โพคาลกับสโมสรใน ค.ศ. 1996 แม้ว่าพวกเขาจะตกชั้นในช่วงฤดูกาลเดียวกันก็ตาม อย่างไรก็ตาม เบรเมอยังคงอยู่กับทีมเมื่อพวกเขาตกชั้น โดยมีบทบาทสำคัญในการเลื่อนชั้นของทีมทันทีในฤดูกาลถัดมา หลังจากคว้าแชมป์บุนเดสลีกากับสโมสรใน ค.ศ. 1998 เบรเมอก็เลิกเล่นฟุตบอลอาชีพหลังจากลงเล่นไป 301 นัด
เสียชีวิต.
เบรเมอเสียชีวิตจากภาวะหัวใจหยุดเต้นเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ขณะอายุ 63 ปี
ประเทศจีนในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศจีน เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023 โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันครั้งนี้ทั้งหมด 411 คนใน 15 ชนิดกีฬา
ประเทศบูร์กินาฟาโซในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศบูร์กินาฟาโซ เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ประเทศบุรุนดีในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศบุรุนดี เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ประเทศกัมพูชาในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศกัมพูชา เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ประเทศกาบูเวร์ดีในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศกาบูเวร์ดี เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ประเทศโคลอมเบียในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศโคลอมเบีย เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ประเทศคอโมโรสในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศคอโมโรส เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ประเทศคอสตาริกาในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศคอสตาริกา เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ประเทศโครเอเชียในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศโครเอเชีย เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ประเทศไซปรัสในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศไซปรัส เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ลูอิส พูลแมน

ลูอิส เจมส์ พูลแมน  เป็นนักแสดงชายชาวอเมริกัน เขาลูกชายของนักแสดง ชื่อ บิล พูลแมน เขาเริ่มต้นอาชีพการแสดงด้วยการแสดงภาพยนตร์เรื่อง "The Ballad of Lefty Brown" (2017) ซึ่งนำแสดงโดยพ่อของเขา ผลงานภาพยนตร์เรื่องต่อมาของเขา ได้แก่ ' (2018), "Bad Times at the El Royale" (2018) และ ' (2022) ทางโทรทัศน์เขาได้แสดงเป็น Major Major Major Major ในเรื่อง "Catch-22" (2019) และแสดงในเรื่อง "Outer Range" (2022) และ "Lessons in Chemistry" (2023) สำหรับการรับบทเป็นนักเคมีในช่วงสุดท้ายนี้ ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลคริติกชอยส์เทเลวิชันอวอร์ดและอินดิเพนเดนซ์สปิริตอวอร์ด
สโมสรฟุตบอลเรย์ลักชิงะ

สโมสรฟุตบอลเรย์ลักชิงะ (レイラック滋賀FC, "Reirakku Shiga Efu Shī") ชื่อเดิมคือมีโอะบิวาโกะชิงะ (MIOびわこ滋賀, "Mīo Biwako Shiga") โดยที่ "บิวาโกะ" อิงถึงทะเลสาบบิวะ เป็นสโมสรฟุตบอลญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ในคูซัตสึ จังหวัดชิงะ แม้ว่าพวกเขาจะลงแข่งในแมตช์ที่โอตสึและโคนังด้วยก็ตาม ปัจจุบันพวกเขาแข่งในเจแปนฟุตบอลลีก ซึ่งเป็นลีกฟุตบอลระดับสี่ของญี่ปุ่น
ประวัติ.
สโมสรนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2005 จากอดีตสโมสรฟุตบอลซางาวะเอกซ์เพรสเกียวโต ซึ่งเดิมเรียกว่าสโมสรฟุตบอลมีโอะบิวาโกะคูซัตสึ ครั้นใน ค.ศ. 2007 หลังจากที่ได้เลื่อนชั้นสู่เจแปนฟุตบอลลีก พวกเขาเปลี่ยนชื่อตัวเองเป็นมีโอะบิวาโกะคูซัตสึอย่างง่าย ๆ จนถึง ค.ศ. 2011
ลีกภูมิภาคและการเลื่อนชั้นสู่เจแปนฟุตบอลลีก (–ค.ศ. 2007).
ใน ค.ศ. 2007 พวกเขาคว้าอันดับสามในรอบตัดเชือกระดับภูมิภาคและได้รับการเลื่อนชั้นสู่เจแปนฟุตบอลลีกสำหรับฤดูกาล 2008 โดยพวกเขาได้เลื่อนชั้นสู่เจแปนฟุตบอลลีกเป็นครั้งแรกเมื่อปลาย ค.ศ. 2007
เจแปนฟุตบอลลีก (ค.ศ. 2008–).
สโมสรนี้ได้แข่งฤดูกาลแรกใน ค.ศ. 2008 โดยจบในอันดับที่ 14
ใน ค.ศ. 2012 พวกเขาเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็นมีโอะบิวาโกะชิงะ เพื่อขยายฐานแฟน ๆ ไปทั่วจังหวัดชิงะ โดยเฉพาะพื้นที่รอบ ๆ ทะเลสาบบิวะทางตอนใต้ ซึ่งเป็นที่ที่พวกเขาลงแข่งในแมตช์เป็นส่วนใหญ่
ส่วนใน ค.ศ. 2022 มีโอะบิวาโกะชิงะจบเป็นอันดับสุดท้ายจาก 16 ทีมที่เข้าร่วมในฤดูกาลนี้ อย่างไรก็ตาม สโมสรนี้ไม่ได้ตกชั้นกลับสู่ลีกคันไซ เนื่องจาก 2 ทีมนำของเจแปนฟุตบอลลีกได้รับการเลื่อนชั้นสู่เจลีก ดิวิชัน 3 โดยภายใต้ระบบลีก มีโอะบิวาโกะจะตกชั้นในฐานะทีมอันดับสุดท้ายหากไม่มีทีมที่ได้รับการเลื่อนชั้นสู่เจลีก ดิวิชัน 3 ในระหว่างฤดูกาล ซึ่งไม่เป็นเช่นนั้น
กระทั่งเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2023 มีโอะบิวาโกะชิงะได้ประกาศเปลี่ยนชื่อเป็นสโมสรฟุตบอลเรย์ลักชิงะตั้งแต่ ค.ศ. 2023 โดยในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ตัวตนใหม่นี้ได้รับการแนะนำอย่างเต็มรูปแบบพร้อมกับการเปิดตัวตราสัญลักษณ์ใหม่
และเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ในการประชุมคณะกรรมการบริหารของเจลีกซึ่งจัดขึ้นในวันนี้ เรย์ลักชิงะได้รับการตัดสินใจที่จะออกใบอนุญาตสโมสรเจลีก ดิวิชัน 3 สำหรับฤดูกาล 2024
ซึ่งพวกเขาจะแข่งเจแปนฟุตบอลลีกฤดูกาลที่ 16 ติดต่อกันใน ค.ศ. 2023
แดน เบนสัน

ดาเนียล ลี เบนสัน (;เกิด 10 กันยายน ค.ศ. 1987) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกและอดีตนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นรู้จักจากบทบาท"ซีก บีกเกอร์แมน" ใน"วิซาร์ดส ออฟ เวฟเวอรี่ เพลซ ครอบครัวพลังโอมเพี้ยง" และ"อีธาน"ใน"ริค แอนด์ มอร์ตี้" ใน ค.ศ. 2022 เบนสันได้รับความสนใจเป็นอย่างมากหลังจากที่เขาได้เปิดบัญชีบนเว็บไซต์บริการเนื้อหาสมัครสมาชิกในโอนลีแฟนส์
ประวัติ.
เบนสันเกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1987 ณ สปริงฟีลด์ รัฐมิสซูรี เขาได้ย้ายมาอยู่รัฐฟลอริดาเมื่ออายุได้ 15 ปีพร้อมกับครอบครัว และได้เริ่มเข้าสู่วงการถ่ายแบบและการแสดงจากการที่แมวมองท้องถิ่นได้ชักชวน ในเวลาต่อมาเบนสันได้ถูกรับเลือกให้เป็นตัวแทนของบริษัทในการถ่ายโฆษณา, ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ เขาได้เริ่มเข้าสู่วงการอย่างเต็มตัวจากภาพยนตร์สั้นเรื่อง"Young Artie Feldman" และได้ปรากฏตังในภาพยนตร์ตลกเรื่อง"Little Black Book" รวมถึงซีรีส์โทรทัศน์ของเอ็นบีซีเรื่อง"American Dreams" ก่อนที่เขาจะเริ่มปรากฏตัวทางโทรทัศน์มากขึ้นทางช่องดิสนีย์แชนแนลจากเรื่อง"ฟิลออฟเดอะฟิวเจอร์"และ"Zoey 101" และใน ค.ศ. 2007 ได้รับบทบาทเป็น"ซีก บีกเกอร์แมน" ในซีรีส์เรื่อง"วิซาร์ดส ออฟ เวฟเวอรี่ เพลซ ครอบครัวพลังโอมเพี้ยง"ทางดิสนีย์แชนแนลซึ่งตัวละครดังกล่าวมีบทบาทเป็นเพื่อนสนิทกับจัสติน รัสโซ ซึ่งแสดงโดยเดวิด เฮนรี เบนสันได้ปรากฏตัวในซีรีส์ทั้งหมด 4 ซีซันก่อนที่จะถูกยกเลิกใน ค.ศ. 2012 ใน ค.ศ. 2013 เบนสันได้รับบทบาทในการพากย์เสียงเป็น"อีธาน"ในแอนิเมชันแนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์เรื่อง"ริค แอนด์ มอร์ตี้" จนกระทั่งถึง ค.ศ. 2017 เบนสันได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์สั้นและเป็นแขกรับเชิญในซีรีส์ทางโทรทัศน์หลายเรื่อง แต่เขาก็ไม่มีงานแสดงในวงการบันเทิงหลักตั้งแต่ ค.ศ. 2018
ปัจจุบันเบนสันได้มีบัญชีในโอนลีแฟนส์ซึ่งเป็นเว็บไซต์บริการเนื้อหาสมัครสมาชิก โดยเขาได้ลงเนื้อหาเกี่ยวกับสื่อลามกอาทิ คลิปวิดีโอการสำเร็จความใคร่ด้วยตนเองของเขา ซึ่งรวมไปถึงในพอร์นฮับ กระทั่งในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2022 เขาได้รับความสนใจอย่างแพร่หลายจากชุมชนเกย์ในทวิตเตอร์โดยบัญชีของเขาได้มียอดผู้ติดตามมากถึง 80,000 บัญชีภายในเพียงไม่กี่สัปดาห์ หลังจากกระแสตอบรับจำนวนมากเบนสันได้ทำวิดีโอขอบคุณ "เกย์ทวิตเตอร์" โดยเขาได้กล่าวว่าจะสนับสนุนและให้การช่วยเหลือในเรื่องที่เกี่ยวกับประเด็นและองค์กรของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ เบนสันได้ให้สัมภาษณ์กับ"ลอสแอนเจลิสไทมส์" ว่าเขา "ตกเข้าสู่ในสื่อลามก" หลังจากที่เขาได้รับข้อความจากผู้หญิง เบนสันก็ได้พบว่าเขา "มีความน่าหลงใหลเป็นอย่างมาก" ซึ่ง "พวกเขาไม่ได้พูดออกมา พวกเขาเป็น" โดยเหตุผลก็มาจากการที่เบนสันมักจะส่งรูปเปลือยของเขาให้กับอีกฝ่ายและรูปทั้งหมดอาจจะที่ถูกเผยแพร่ในสื่อออนไลน์ ใน ค.ศ. 2023 เบนสันได้ติดอันดับที่ 10 ในการจัดอันดับ 10 นักแสดงภาพยนตร์ลามกเกย์ที่มียอดค้นหามากที่สุดประจำปีในพอร์นฮับ
ชีวิตส่วนตัว.
เบนสันได้ออกมาเปิดเผยว่าเขาเป็นชายรักต่างเพศ
เจ็ตต์ ไคลน์

เจ็ตต์ ไคลน์ (เกิด 15 มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นนักแสดงเด็กชาวแคนาดา รับบทเป็น ในเรื่อง "วันด้าวิสชั่น" และ "จอมเวทย์มหากาฬ ในมัลติเวิร์สมหาภัย"
เขาเกิดที่เมืองเพนทิกตัน รัฐบริติชโคลัมเบีย เขาเริ่มต้นอาชีพนักแสดงในวัยเด็กโดบรับบท Gerber Baby ในโฆษณาทางโทรทัศน์
ในปี ค.ศ. 2016 เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์สยองขวัญเรื่อง "The Boy"
ในปี ค.ศ. 2018 เขาปรากฏตัวในภาพยนตร์นิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง "The Humanity Bureau" โดยแสดงเป็น นิโคลัส เคจ ในวัยเด็ก; แม่ของเขาซึ่งเป็นนักแสดงหญิงชื่อ เดสทรี ไคลน์ ก็เป็นนักแสดงสมทบในภาพยนตร์เรื่องนี้เช่นกัน และพอล ไคลน์ พ่อของเขาก็มีส่วนร่วมเป็นเบื้องหลังด้วยการแสดงสตันทืคู่ของ Hugh Dillon
ในปี ค.ศ. 2023 เขาได้แสดงในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง "The Boy in the Woods"
ลาครอส 6 คน

ลาครอส 6 คน (หรือเรียกอีกอย่างว่า World Lacrosse Sixes) เป็นรูปแบบหนึ่งของกีฬาลาครอสที่แข่งขันกลางแจ้งโดยมีผู้เล่นข้างละหกคน การแข่งขันดังกล่าวเป็นไปตามกฎที่คล้ายคลึงกับสาครอสสนามแบบดั้งเดิม โดยมีการปรับเปลี่ยนเวลาแข่งขันที่สั้นลง และถือว่ามีจังหวะที่รวดเร็วยิ่งขึ้น ลาครอส 6 คนได้รับการอธิบายว่าเป็นสาขากีฬาแบบผสมผสานของฟิลด์และบอกซ์ลาครอส โดยเป็นกีฬาอีกประเภทหนึ่งที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ลาครอส 6 คนถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2021 โดยลาครอสโลกซึ่งเป็นองค์กรกำกับดูแลลาครอสระดับโลก ในการเสนอตัวเพื่อให้จัดแข่งขันกีฬาลาครอสในกีฬาโอลิมปิก ซึ่งจะเปิดตัวโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2028
กาด (ผู้เผยพระวจนะ)

กาด (#เปลี่ยนทาง ,) เป็นผู้เผยพระวจนะหรือผู้ทำนายที่ถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ฮีบรูและงานเขียนของโยเซพุสนักประวัติศาสตร์ชาวยิว กาดเป็นหนึ่งในผู้เผยพระวจนะส่วนพระองค์ของกษัตริย์ดาวิดแห่งอิสราเอล และตามทาลมุดเชื่อว่าบางงานเขียนของกาดได้รวมอยู่ในหนังสือซามูเอล กาดถูกกล่าวถึงครั้งแรกใน 1 ซามูเอล 22:5 โดยเป็นผู้บอกกับดาวิดให้กลับจากการลี้ภัยในโมอับมายังป่าเฮเรทในแผ่นดินยูดาห์ 
การอ้างถึงกาดในลำดับถัดไปในคัมภีร์ฮีบรูคือ 2 ซามูเอล 24:11–13 (1 พงศาวดาร 21:9–13) หลังจากดาวิดสารภาพบาปของพระองค์ที่สำรวจสำมะโนประชากรของอิสราเอลและยูดาห์ พระเจ้าทรงส่งกาดมาหาดาวิดและทูลเสนอทางเลือกในการถูกลงโทษ 3 อย่าง
กาดถูกกล่าวถึงเป็นครั้งสุดท้ายในหนังสือซามูเอลใน 2 ซามูเอล 24:18 เมื่อกาดมาเข้าเฝ้าดาวิดและทูลพระองค์ให้สร้างแท่นบูชาถวายพระเจ้า หลังจากพระเจ้าทรงหยุดโรคระบาดที่ดาวิดเลือกเป็นการถูกลงโทษ สถานที่กาดระบุให้เป็นที่ตั้งแท่นบูชาคือ "บนลานนวดข้าวของอาราวนาห์คนเยบุส"
1 พงศาวดาร 21:18-19 เล่าถึงการที่กาดได้พบกับทูตของพระยาห์เวห์
หลุมศพที่เชื่อว่าเป็นของกาดตั้งอยู่ที่ Halhul
พงศาวดารของกาดผู้เผยทำนาย.
บันทึกหรือพงศาวดารของกาดผู้ทำนายถูกกล่าวถึงใน 1 พงศาวดาร 29:29 และโดยทั่วไปถือว่าเป็นคัมภีร์ที่สูญหาย
รอเบิร์ต จอห์น เบิร์ก

โรเบิร์ต จอห์น เบิร์ก (เกิด 12 กันยายน ค.ศ. 1960) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาแสดงในภาพยนตร์ยุคแรกของ ฮัล ฮาร์ตลีย์ รวมถึงการแสดงในเรื่อง "RoboCop 3" (1993), "Tombstone" (1993) และ "ทินเนอร์" (1996) ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2000 เบิร์กกลายเป็นที่รู้จักจากการแสดงเป็นมิคกี้ กาวินในเรื่อง "เรสคิวมี" (2004–11), แสดงเป็น บาร์ต บาสในเรื่อง "แสบใสไฮโซ" (2007–12), เอ็ด ทัคเกอร์ในเรื่อง "" (2002–20) และบทบาทในภาพยนตร์และโทรทัศน์อื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง รวมถึงเรื่อง "อินทรัสชัน" (2021)
18 กะรัต

18 กะรัต เป็นภาพยนตร์ไทยขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม ของค่ายพีดี โปรโมชั่น จากการกำกับของศุภักษร นำแสดงโดยนักร้องจากอัลบั้ม 18 กะรัตจำนวน 22 คนเข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม 2528 ที่โรงภาพยนตร์เพชรรามา เพชรเอ็มไพร์
ยูเวอร์ชัน

ยูเวอร์ชัน  ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ ไบเบิลดอตคอม  หรือ แอพพระคัมภีร์  เป็นแพลตฟอร์มคัมภีร์ไบเบิลออนไลน์และมือถือที่เผยแพร่สำหรับระบบปฏิบัติการแอนดอรยด์ ไอโอเอส วินโดวส์โฟน และระบบปฏิบัติการอื่น ๆ จำนวนมาก 
ในปี ค.ศ. 2023 ตามข้อมูลของยูเวอร์ชัน แอพพระคัมภีร์มีคัมภีร์ไบเบิลมากกว่า 3,000 ฉบับจากมากกว่า 2,000 ภาษา มีเสียงอ่านคัมภีร์ไบเบิล คุณสมบัติการใช้งานแบบออฟไลน์ รวมไปถึงแผนการอ่านคัมภีร์ไบเบิลและการใคร่ครวญมากกว่า 800 แผน
ประวัติ.
ยูเวอร์ชันก่อตั้งในปี ค.ศ. 2008 โดย บอบบี กรูเนอวาลด์ (Bobby Gruenewald) และไลฟ์.เชิร์ช (Life.Church) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 เป็นอย่างน้อย ยูเวอร์ชันได้รับการสนับสนุนจากเดวิด กรีน (David Green) มหาเศรษฐีผู้ก่อตั้งและเจ้าของของบริษัทฮ็อบบีล็อบบีสโตร์ (Hobby Lobby Stores, Inc.) ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2014 ยูเวอร์ชันปล่อยเวอร์ชัน 5 ของแอพพระคัมภีร์ โดยเพิ่มคุณสมบัติของการมีส่วนร่วมของชุมชนและการอภิปรายพระคัมภีร์ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2016 แอพพระคัมภีร์เปิดให้ใช้งานบนแอปเปิลวอตช์ โดยให้ผู้ใช้สามารถอ่านข้อพระคัมภีร์ประจำวัน ดูข้อพระคัมภีร์ที่ได้รับความนิยม และเข้าถึงการใช้งานรูปภาพ ที่คั่น และการเน้นข้อพระคัมภีร์ของตัวผู้ใช้เอง ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2017 ยูเวอร์ชันได้รับการดาวน์โหลดมากกว่า 268 ล้านครั้งและมีคัมภีร์ไบเบิล 1,492 ฉบับใน 1,074 ภาษา ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 ยูเวอร์ชันเปิดตัวบริการที่ใช้กูเกิลแอสซิสแทนต์บนอุปกรณ์กูเกิลโฮม ให้ผู้ใช้สามารถขอข้อพระคัมภีร์ที่อิงตามอารมณ์ของตนได้ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 ยูเวอร์ชันมียอดดาวน์โหลดถึง 500 ล้านครั้ง
การวิจารณ์.
ยูเวอร์ชันถูกกล่าวหาว่าเก็บข้อมูลจากผู้ใช้มากเกินไปตั้งแต่ ค.ศ. 2013 เมื่อปี ค.ศ. 2019 แอพพลิเคชันรูปแบบแอนดรอยด์จำเป็นต้องเข้าถึงข้อมูลติดต่อของผู้ใช้ทั้งหมด รวมถึงตำแหน่งจีพีเอส ยูเวอร์ชันได้อัพเดตนโยบายความเป็นส่วนตัวในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2022
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 – ไจแอนต์สลาลอม บุคคลชาย

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 – ไจแอนต์สลาลอม บุคคลชาย เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาหนึ่งในเก้ารายการที่จัดแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024ที่คังนึง ประเทศเกาหลีใต้ การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่ระหว่างวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2024 ที่ไฮวันรีสอร์ท
ผลการแข่งขัน.
รอบแรกเวลา 10:00 น. และรอบสองเวลา 12:45 น.
ฮัลธาร์ นาค

ฮัลธาร์ นาค  เป็นกวีและนักเขียน#เปลี่ยนทาง จาก บาร์การ์ฮ รัฐโอฑิศา อินเดีย เป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่าเป็น "โลกกวีรัตน"  และ "กวีเสื้อกล้าม" เขาได้รับรางวัลปัทมศรีจากรัฐบาลอินเดียใน พ.ศ. 2559
ผลงานที่ดังที่สุดของเขาคือ "Kavyanjali" (ชุดคัดเลือกบทกวีแปลภาษาอังกฤษที่เปิดตัวเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2559) วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 ผลงานของเขา "Kavyanjali" เล่มที่ 3 ออกวางจําหน่ายใน Bargarh ในปีเดียวกันเขาได้รับปริญญาเอกจาก#เปลี่ยนทาง 
ผลงาน.
ผลงานบางส่วนของเขาที่ยังคงเป็นที่ชื่นชอบมากที่สุด ได้แก่:
รูปแบบวรรณกรรม.
กวีนิพนธ์ของเขามีพื้นฐานมาจากปัญหาในชีวิตประจําวัน เช่น ประเด็นทางสังคม ธรรมชาติ ศาสนา และการต่อต้านการกดขี่
การแต่งตัว.
ปกติแล้วฮัลธาร์เดินเท้าเปล่า ไม่สวมรองเท้าใดๆ เพราะเสมอใส่เสื้อกล้ามสีขาวและโธตี เรียกว่า "กวีเสื้อกล้าม" เขาบอกว่าเขารู้สึกดีและเปิดกว้างใส่เสื้อผ้าเหล่านี้
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 – ไจแอนต์สลาลอม บุคคลหญิง

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 – ไจแอนต์สลาลอม บุคคลหญิง เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาหนึ่งในเก้ารายการที่จัดแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 การแข่งขันนี้จัดขึ้นที่ระหว่างวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2024 ที่ไฮวันรีสอร์ท อำเภอช็องซ็อน ประเทศเกาหลีใต้
ผลการแข่งขัน.
รอบแรกเวลา 10:30 น. และสลาลอมเริ่มในเวลา 13:15 น.
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 – คอมไบน์ บุคคลชาย

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 – คอมไบน์ บุคคลชาย เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาหนึ่งในเก้ารายการที่จัดแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 ระหว่างวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2024 ที่ไฮวันรีสอร์ท อำเภอช็องซ็อน ประเทศเกาหลีใต้
ผลการแข่งขัน.
รอบแรกเวลา 10:20 น. และสลาลอมเริ่มในเวลา 14:15 น.
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 – คอมไบน์ บุคคลหญิง

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 – คอมไบน์ บุคคลหญิง เป็นการแข่งขันกีฬาสกีลงเขาหนึ่งในเก้ารายการที่จัดแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 ระหว่างวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2024 ที่ไฮวันรีสอร์ท อำเภอช็องซ็อน ประเทศเกาหลีใต้
ผลการแข่งขัน.
รอบแรกเวลา 09:00 น. และสลาลอมเริ่มในเวลา 13:00 น.
ดอกไม้สังเวียนทราย

ดอกไม้สังเวียนทราย (เกาหลี: ) เป็นซีรีส์โทรทัศน์เกาหลีใต้ ปี 2023–2024 นำแสดงโดย จาง ดง-ยุน, อี จู-มย็อง, ยุน จง-ซ็อก, คิม โบ-รา, อี แจ-จุน และ อี จู-ซึง บอกเล่าเรื่องราวของคนหนุ่มสาวที่กำลังดิ้นรนเพื่อเบ่งบานในชีวิตโดยมีฉากหลังเป็นเมืองซีรึม เขตกอซาน ออกอากาศทางช่อง ENA ตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม 2023 ถึง 31 มกราคม 2024 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) สตรีมมิ่งบน Netflix ในบางภูมิภาค
เรื่องย่อ.
คิม แบ็ก-ดู (จาง ดง-ยุน) ซึ่งเป็นนักมวยปล้ำเกาหลีดั้งเดิมเป็นเด็ก อัจฉริยะและเล่นกีฬาอย่างมืออาชีพ โดยเป็นตัวแทนของเขตกอซาน ซึ่งเป็นเมืองชนบทเล็ก ๆ ในเกาหลีใต้ แบคดูยังเป็นลูกชายคนเล็กของครอบครัวที่มีชื่อเสียงของตระกูลสีรึมอันทรงเกียรติ ซึ่งเป็นที่รู้จักในเรื่องความกล้าหาญ
ผู้เล่นคลาสแทแบค (รุ่นฟลายเวท) ของทีมซีรึมประจำเขตพื้นที่กอซานซึ่งใกล้จะถูกยุบแล้ว เขาเป็นลูกชายคนสุดท้องของตระกูลซีรึมที่มีชื่อเสียงและได้รับการขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะซึ่งจะกลายเป็นดาวของซีรึมด้วยทักษะที่โดดเด่นจากเทคนิคส่วนตัว แต่เมื่อเขาเผชิญกับวิกฤตของการรีไทร์ออกจากการเป็นนักกีฬาซีรึม เขาก็มีโอกาสได้พบกับ โอยูคยอง อีกครั้ง ซึ่งกลายเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิต
เธอผู้ขโมยหัวใจของโค้ชหลาย ๆ คนในชมรมกีฬาหลายแห่งเธอมีโอกาสได้มาที่เมืองกอซานเพื่อทำหน้าที่หัวหน้าบริหารทีมซีรึมประจำเขตกอซานและได้พบกับ คิมแบคดู
เด็กหนุ่มผู้แสนกระปรี้กระเปร่าซึ่งมาจากครอบครัวมีฐานะและกำลังจะลงไปที่เมืองกอซานในช่วงเวลาเดียวกับ โอยูคยอง หลังจากได้ใช้เวลาที่เมืองแห่งนี้ เขาก็สามารถปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้อย่างรวดเร็วจนน่าตกใจและสามารถเป็นมิตรกับพ่อค้าแม่ค้าในตลาดได้เป็นอย่างดีอีกด้วย
เจ้าของคาเฟ่ลึกลับที่ปรากฏตัวขึ้นมาอย่างกระทันหันในวันหนึ่งของเมืองกอซาน
อดีตนักกีฬาซีรึมและคู่ต่อสู้อันแสนยาวนานของ คิมแบคดู ในอดีตเขาใช้ชีวิตวัยเด็กภายใต้ร่มเงาของ คิมแบคดู มาโดยตลอดแต่วันหนึ่งเขากลับสามารถพลิกสถานการณ์ได้และกลายเป็นผู้เล่นมือเอซในะดับฮานรา (รุ่นมิดเดิ้ลเวต)
เพื่อนรักของ คิมแบคดู ที่ทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจในสถานตำรวจกอซาน คอยดูแลตรวจตราชายฝั่งของเมืองให้เงียบสงบ ซึ่งเขาเป็นคนที่ทำงานนี้ด้วยหัวใจและรักเมืองนี้เท่าชีวิต แต่แล้ววันหนึ่งเมื่อ โอยูคยอง ปรากฏตัวที่เมืองนี้ก็เกิดเหตุการณ์บางอย่างขึ้นจนทำให้เขาอยู่เฉยไม่ได้ซะแล้ว
การผลิต.
การถ่ายทำเริ่มขึ้นไม่นานหลังจากอ่านบทนักแสดงซึ่งจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2566
ในเดือนมิถุนายน ปี 2023 บริษัทผู้ผลิต AStory ประกาศว่าได้ลงนามในสัญญาจัดหาลิขสิทธิ์กับ Netflix สำหรับลิขสิทธิ์ในการออกอากาศซีรีส์ในต่างประเทศ
กระโดดน้ำชิงแชมป์ยุโรป 2023

การแข่งขันกีฬากระโดดน้ำชิงแชมป์ยุโรป 2023 จัดขึ้นที่เมืองแชชุฟ ประเทศโปแลนด์ ตั้งแต่วันที่ 22 ถึง 28 มิถุนายน ค.ศ. 2023 นับเป็นครั้งที่ 7 ของการแข่งขันกระโดดน้ำชิงแชมป์ยุโรปเพียงชนิดเดียวและเป็นครั้งที่ 42 ของการแข่งขันประโดดน้ำในรายการชิงแชมป์ยุโรปทั้งหมด ซึ่งรวมส่วนกีฬากระโดดน้ำในการแข่งขันกีฬาทางน้ำชิงแชมป์ยุโรปด้วย ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่การแข่งขันชิงแชมป์ถูกรวมเข้ากับ ยูโรเปียนเกมส์ 2023; กีฬากระโดดน้ำในกีฬาทางน้ำชิงแชมป์ยุโรป 2018 ซึ่งก่อนหน้านี้ได้รวมเข้ากับการแข่งขันกีฬาชิงแชมป์ยุโรป 2018 ที่เป็นการแข่งขันกีฬาหลายประเภท ในขณะที่กระโดดน้ำเยาวชนชิงแชมป์ยุโรปก่อนหน้านี้เป็นส่วนหนึ่งของยูโรเปียนเกมส์ 2015
การแข่งขันนี้เป็นการแข่งขันรอบคัดเลือกสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 โดยมีโควตามอบให้แก่คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่ชนะเลิศทั้งชายและหญิง ในรายการ 3 เมตร และ 10 เมตร มีการแข่งขันทั้งแปดรายการที่จัดในกีฬาโอลิมปิก โดยมีรายการสปริงบอร์ด 1 เมตรสำหรับชายและหญิง คู่ผสมสำหรับสปริงบอร์ด 3 เมตรและแพลตฟอร์ม 10 เมตร และยังมีการแข่งขันทีมผสมด้วย
European Diving Trophy จะมอบให้กับทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด ทีมชนะเลิศจากปี ค.ศ. 2022 คือ สหราชอาณาจักร
กีฬากระโดดน้ำในกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2023

กีฬากระโดดน้ำในกีฬาทางน้ำชิงแชมป์โลก 2023 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 14 ถึง 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 ที่สระน้ำประจำจังหวัดฟุกุโอกะในฟุกุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น
ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับที่ 4 ในระบบลีกฟุตบอลไทย และเป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 2 ของไทยแลนด์ เซมิโปรลีก
สโมสร.
สโมสรที่เข้าแข่งขันในฤดูกาล 2567 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีจำนวน 9 สโมสร
ตารางคะแนน.
อันดับ.
<section begin=northeastern region/><onlyinclude></onlyinclude><section end=northeastern region/>
 "ณ วันที่ 27 เมษายน 2567"
 "ณ วันที่ 27 เมษายน 2567"
ผู้ชม.
สถิติผู้ชมทั้งหมด.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
ปรับปรุงล่าสุดในนัดการแข่งขันเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2567แหล่งข้อมูล: ไทยลีก
จำนวนผู้ชมจากเกมเหย้า.
หมายเหตุ:#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2567 (ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด 2–1 อุบล โปลี ยูไนเต็ด)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2567 (อุดร บ้านจั่น ยูไนเต็ด 1–0 ศิวิไล)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2567 (ศิวิไล 0–1 วิทยาลัยพิชญบัณฑิต)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2567 (วารินชำราบ 1–2 ศรีสะเกษ ซิตี้)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2567 (วิทยาลัยพิชญบัณฑิต 4–3 อุบล โปลี ยูไนเต็ด)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2567 (ไฮ-เทค ชัยภูมิ ยูไนเต็ด 0–1 ศิวิไล)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2567 (ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด 2–1 วารินชำราบ)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2567 (วารินชำราบ 0–2 อุดร บ้านจั่น ยูไนเต็ด)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2567 (ศรีสะเกษ ซิตี้ 1–5 ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2567 (มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล 1–1 วิทยาลัยพิชญบัณฑิต)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2567 (อุบล โปลี ยูไนเต็ด 3–3 ไฮ-เทค ชัยภูมิ ยูไนเต็ด)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2567 (อุดร บ้านจั่น ยูไนเต็ด 0–1 ศรีสะเกษ ซิตี้)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 30 มีนาคม 2567 (ไฮ-เทค ชัยภูมิ ยูไนเต็ด 2–2 มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2567 (มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล 1–1 ศิวิไล)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2567 (ศรีสะเกษ ซิตี้ 1–1 วิทยาลัยพิชญบัณฑิต)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 20 เมษายน 2567 (อุบล โปลี ยูไนเต็ด 2–0 มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2567 (วิทยาลัยพิชญบัณฑิต 1–1 ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2567 (ไฮ-เทค ชัยภูมิ ยูไนเต็ด 0–2 ศรีสะเกษ ซิตี้)
วีระศักดิ์ วิจิตร์แสงศรี

วีระศักดิ์ วิจิตร์แสงศรี (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2504) เป็นสมาชิกวุฒิสภา อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดศรีสะเกษ และอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดพิจิตร
ประวัติ.
นายวีระศักดิ์ วิจิตร์แสงศรี มีชื่อเล่นว่า ปู เกิดเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม 2504 ที่ตำบลห้วยคันแหลน อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา และสาขาวิชารัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และระดับปริญญาโทจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
อนึ่ง ในช่วงเรียนระดับมหาวิทยาลัย วีระศักดิ์ และเพื่อนอีก 4 คน รวมตัวกันตั้งวงดนตรีโฟล์กซองเพื่อชีวิตชื่อ ‘กอไผ่’ เขาแต่งเพลงและเล่นกีตาร์ มีผลงานวางขาย 2 อัลบั้ม ชื่อ ‘สาวพาณิชย์’ และ ‘ดวงทิพย์’
รับราชการ.
นายวีระศักดิ์เริ่มต้นรับราชการในตำแหน่งนักพัฒนาชุมชน อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อปี 2526 ก่อนที่ในปี 2544 จะขยับขึ้นมารับตำแหน่งนายอำเภอครั้งแรกที่อำเภอแม่วงก์ จังหวัดนครสวรรค์ ตามมาด้วยอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี ในปี 2546 กระทั่งปี 2554 จึงได้ขึ้นเป็นปลัดจังหวัดสุพรรณบุรี 
ในปีถัดมาคือปี 2555 จึงได้เลื่อนเป็นรองผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ในปี 2559 จึงได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดครั้งแรกที่จังหวัดพิจิตร ตามมาด้วยจังหวัดศรีสะเกษ ในปี 2561 ต่อมาในปี 2562 ก็ได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสาครตรงกับการระบาดหนักของโควิด-19 โดยเฉพาะกรณี "คลัสเตอร์ตลาดกลางกุ้ง" รวมถึงตัวของนายวีระศักดิ์ก็ติดโควิดจนต้องพักรักษาตัวและหยุดปฏิบัติหน้าที่
ด้วยปัญหาเรื่องอายุ สุขภาพหลังจากติดโควิด และปัญหาโควิดทำให้นายวีระศักดิ์ตัดสินใจยื่นหนังสือลาออกจากราชการเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2564 แต่ได้รับการปฏิเสธ จากนั้นในวันที่ 24 สิงหาคม 2564 ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีได้มีมติให้ย้ายนายวีระศักดิ์ไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง ซึ่งเป็นบ้านเกิด จนกระทั่งเกษียณอายุราชการในปีถัดมา
ในปี พ.ศ. 2567 เขาได้สมัครรับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา และได้รับการเลือกเป็นอันดับที่ 2 ของกลุ่มที่ 1 การบริหารราชการแผ่นดินและความมั่นคง
ซานเฉิ่ง

สามสำนัก หรือ ซานเฉิ่ง  เป็นระบบรัฐบาลกลางของจีนโบราณเป็นชื่อรวมของสามหน่วยงาน ได้แก่ สำนักซ่างซู สำนักเหมินเซี่ย และสำนักจงซู ซึ่งอำนาจและหน้าที่จะแตกต่างกันไปในแต่ละช่วงเวลา
ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับสามสำนัก.
"สามสำนัก" เป็นหน่วยงานรัฐบาลกลางที่จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการตั้งแต่ราชวงศ์สุยและราชวงศ์ถัง ซึ่งมีดังนี้
ระบบดำเนินงาน.
จงซูเฉิ่งทำการหารือเกี่ยวกับการร่างกฎหมายกับจักรพรรดิและการร่างพระราชโองการ แล้วส่งไปให้กับเหมินเซี่ยเฉิ่งเพื่อทำการตรวจสอบเนื้อหาของพระราชโองการ แล้วจึงส่งคืนให้กับจงซูเฉิ่ง ทั้งสองสำนักนี้ ถือว่าหน่วยงานที่ทำหน้าในการตัดสินใจ กฎหมายและพระราชโองการที่ผ่านการทบทวนจะถูกส่งไปยังซ่างซูเฉิ่งเพื่อดำเนินการ โดยมีหกกระทรวงอยู่ภายใต้ซ่างซูเฉิ่ง ได้แก่ :
ในบรรดาสามสำนัก ซ่างซูลิ่งและซ่างซูผูเช่อถึงแม้จะมีตำแหน่งสูง แต่พวกเขากลับถูกมองว่าเป็นเสนาบดีที่ไม่มีอำนาจบริหารที่แท้จริง เพราะผู้ที่มีอำนาจอย่างแท้จริงคือจงซูและเหมินเซี่ย
วิวัฒนาการทางประวัติศาสตร์.
ราชวงศ์ถัง.
ลักษณะเฉพาะของระบบสามสำนักในสมัยราชวงศ์ถังคือได้มีการเปลี่ยนชื่อสามสำนักและรูปแบบการทำงาน แตกต่างกันไปในแต่ล่ะช่วงเวลา แรงจูงใจสำหรับการเปลี่ยนแปลงนี้อยู่ที่อำนาจของจักรพรรดิที่ต้องการจะควบคุมอำนาจของขุนนางและเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพในการบริหารงาน
ห้าราชวงศ์และสิบอาณาจักร.
ไม่แตกต่างจากระบบของราชวงศ์ถัง แต่เนื่องจากสงครามที่ต่อเนื่อง ทำให้อัครเสนาบดีไม่ได้กุมอำนาจไว้ ทั้งสามสำนักจึงเป็นเพียงชื่อเท่านั้น กิจการทางการเมืองส่วนใหญ่ถูกจัดการโดยขุนนางที่จักรพรรดิแต่งตั้งขึ้น
ราชวงศ์ซ่ง.
ในสมัยราชวงศ์ซ่ง แม้ว่าชื่อของสามสำนักจะมีมาโดยตลอด แต่ก็ถูกรวมเข้าเป็นสำนักเดียวกัน คือจงซูเหมินเซี่ย (中书门下) ในเวลาเดียวกันเนื่องจากมีการจัดตั้งสภาองคมนตรีและสามกรม ทำให้อำนาจทางการทหารและการเงินของอัครเสนาบดีถูกจำกัด
ราชวงศ์หยวน.
ในสมัยราชวงศ์หยวนซ่างซูเฉิ่งถูกยกเลิก และไม่มีการก่อตั้งเหมินเซี่ยเฉิ่ง ดังนั้นจงซูเฉิ่งจึงมีความสำคัญมากกว่าในสมัยก่อน ๆ นอกจากนี้ชิ่งจงซูเฉิ่ง (行中书省) ยังถูกก่อตั้งขึ้นภายใต้จงซูเฉิ่ง ซึ่งมีอำนาจเต็มในการบริหารส่วนท้องถิ่นในนามของรัฐบาลกลาง
ราชวงศ์หมิง.
ในช่วงต้นราชวงศ์หมิงไม่มีจงซูลิ่ง แต่จงซูเสิ่งยังคงคุมกระทรวงทั้งหกอยู่ และหัวหน้าของจงซูเสิ่งถูกเรียกว่า โหย้วเชิ่งเซียง (右丞相 "อัครเสนาบดีขวา") และ จั่วเชิ่งเซียง (左丞相 "อัครเสนาบดีซ้าย")
ในปีที่สิบสามของการครองราชย์จักรพรรดิหมิงไท่จู่ จงซูเฉิ่งและเชิ่งเซียงถูกยกเลิก และกระทรวงทั้งหกมีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรงกับจักรพรรดิ เมื่อถึงจุดนี้ระบบสามสำนักและตำแหน่งอัครเสนาบดีก็ถูกยกเลิกไปโดยสิ้นเชิง ในช่วงกลางและปลายราชวงศ์หมิง เนย์เก๋อ (内阁 "คณะรัฐมนตรี")ของราชวงศ์หมิงเข้าทำหน้าที่ในการบริหารอย่างแท้จริง
ราชวงศ์ชิง.
ราชวงศ์ชิงดำเนินตามระบบราชวงศ์หมิงและโดยมี 6 กระทรวง และมีเนย์เก๋อจะก่อตั้งขึ้นตามราชวงศ์หมิง แต่ก็ไม่มีอำนาจที่แท้จริง
มวยปล้ำชิงแชมป์โลก 2023

การแข่งขันกีฬามวยปล้ำชิงแชมป์โลก 2023 จัดขึ้นระหว่างวันที่ 16 ถึง 24 กันยายน พ.ศ. 2566 ที่ เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย นักมวยปล้ำจะมีโอกาสได้รับโควตา 90 โควต้าสำหรับโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ประเทศที่เข้าร่วมในการแข่งขันชิงแชมป์ระดับทวีปปี ค.ศ. 2023 จะมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์โลก
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน.
นักมวยปล้ำ 941 คนจาก 87 ประเทศ ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อ่างสาคร

อ่างสาคร หรือ ขันสาคร ("yām mūṣāq" "") เป็นอ่างขนาดใหญ่ในพระวิหารในเยรูซาเล็มที่โปรดให้สร้างโดยซาโลมอนเพื่อใช้ในการชำระกายของปุโรหิต ถูกกล่าวถึงใน 1 พงศ์กษัตริย์ 7:23-26 และ 2 พงศาวดาร 4:2-5 ตั้งอยู่มุมด้านตะวันออกเฉียงใต้ของลานชั้นใน ในคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าอ่างสาครมีความสูง 5 ศอก (2.25 เมตร) มีเส้นผ่านศูนย์กลางยาว 10 ศอก (4.5 เมตร) จากขอบหนึ่งไปอีกขอบหนึ่ง และมีเส้นรอบวงยาว 30 ศอก (13.5 เมตร) ขอบของอ่างทำเหมือนขอบถ้วยหรือเหมือนกับดอกพลับพลึงบาน และมีความหนา 1 คืบ (7.5 เซนติเมตร) ตัวอ่างสาครวางอยู่บนหลังของรูปวัว 12 ตัวที่ยืนหันหน้าออกไปด้านนอก อ่างสาครสามารถบรรจุน้ำได้ 2,000 หรือ 3,000 บัท (1 พงศ์กษัตริย์ 7:26 และ 2 พงศาวดาร 4:5) คือประมาณ 40,000 ลิตรหรือ 60,000 ลิตร ความจริงที่ว่าอ่างชำระนั้นมีขนาดใหญ่เกินกว่าจะเข้าใช้จากด้านบนทำให้มีแนวคิดว่าว่าน้ำน่าจะไหลจากอ่างลงในสู่ภาชนะย่อยด้านล่าง เดิมน้ำในอ่างสาครจัดหามาให้โดยชาวกิเบโอน แต่ภายหลังน้ำนำมาโดยรางน้ำจากสระของซาโลมอน อ่างสาครสร้างจากทองเหลืองหรือสัมฤทธิ์ซึ่งซาโลมอนนำมาจากเมืองที่ยึดมาจากฮาดัดเอเซอร์กษัตริย์แห่งโศบาห์ (1 พงศาวดาร 18:8) ภายหลังอาหัสทรงย้ายตัวอ่างลงจากรูปวัววางไว้บนพื้นหิน (2 พงศ์กษัตริย์ 16:17) ท้ายที่สุดอ่างสาครถูกทำลายโดยชาวเคลเดีย (2 พงศ์กษัตริย์ 25:13)
เยือร์เกิน โคเลอร์

เยือร์เกิน โคเลอร์ (เกิด 6 ตุลาคม ค.ศ. 1965) เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวเยอรมันผู้คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก โดยเล่นในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก
ระดับสโมสร.
โคเลอร์เป็นนักฟุตบอลอาชีพมาอย่างยาวนานโดยลงเล่นไป 500 นัด โดยเล่นเป็นเซ็นเตอร์แบ็กในบุนเดิสลีกาเยอรมัน และในเซเรียอาอิตาลี โดยประสบความสำเร็จทั้งในระดับประเทศและระดับนานาชาติร่วมกับไบเอิร์นมิวนิก, โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ และยูเวนตุส
โคเลอร์เริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลของเขาโดยเริ่มต้นที่วัลท์โฮฟมันไฮม์ ซึ่งเขาประเดิมสนามในบุนเดิสลีกาในฐานะผู้เล่นสำรองที่พบกับแอร์สเทอ เอ็ฟเซ ไคเซิร์สเลาเทิร์นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1984 ประตูแรกในอาชีพของเขาเกิดขึ้นในชัยชนะเหนือชัลเคอ 04 5–2 เมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1985 โดยเป็นประตูที่ 4 ของทีม
เขาอยู่กับแอร์สเทอ เอ็ฟเซ เคิลน์ 2 ปีก่อนย้ายไปไบเอิร์นมิวนิก กับสโมสรจากรัฐไบเอิร์นเขาคว้าแชมป์บุนเดิสลีกาในฤดูกาลแรกของเขา
ใน ค.ศ. 1991 โคเลอร์ย้ายไปยูเวนตุส หลังจากได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นต่างชาติยอดเยี่ยมของเซเรียอาใน ค.ศ. 1992 เขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่คว้าแชมป์ยูฟ่าคัพฤดูกาล 1992–93 เจอกับโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ รวมถึงคว้าดับเบิลทั้งแชมป์ลีกและบอลถ้วยในฤดูกาล 1994–95
เขากลับมาเยอรมนีเพื่อเล่นให้กับดอร์ทมุนท์ในปี 1995 โคเลอร์คว้าแชมป์ลีกอีกสมัยในปี 1996 และช่วยให้สโมสรเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกปี 1997 ในรอบชิงชนะเลิศ ดอร์ทมุนท์เอาชนะสโมสรเก่าของเขาอย่างยูเวนตุส และกลายเป็นแชมป์ยุโรปสมัยแรกและสมัยเดียวของสโมสร
2 พงศาวดาร 5

2 พงศาวดาร 5  เป็นบทที่ 5 ของหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่ 2 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 5 ของ 2 พงศาวดารเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่รัชสมัยของซาโลมอน (2 พงศาวดาร 1 ถึง 9) จุดเน้นของบทนี้คือการนำหีบแห่งพันธสัญญาเข้าในพระวิหาร
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 14 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
การก่อสร้างพระวิหารเสร็จสมบูรณ์ (5:1).
วรรคนี้เป็นการสรุปตอนที่เริ่มต้นใน 2 พงศาวดาร 4:6 เกี่ยวกับการจัดวางเครื่องตกแต่งของพระวิหารเข้าในอาคารที่สร้างเสร็จแล้ว
"บรรดากิจการซึ่งซาโลมอนทรงทำสำหรับพระนิเวศของพระยาห์เวห์ก็สำเร็จดังนี้ แล้วซาโลมอนทรงนำบรรดาสิ่งของที่ดาวิดพระราชบิดาทรงถวายไว้เข้ามา คือเครื่องเงิน เครื่องทอง และเครื่องใช้ต่างๆ และเก็บไว้ในคลังพระนิเวศของพระเจ้า"
วรรค 1.
การก่อสร้างพระวิหารเริ่มต้นในปีที่ 4 ของรัชสมัยซาโลมอน ใช้เวลา 7 ปีจึงแล้วเสร็จ (1 พงศ์กษัตริย์ 6:1) ข้อมูลนี้ไม่ได้ถูกกล่าวถึงในหนังสือพงศาวดาร
2 พงศาวดาร 7

2 พงศาวดาร 7  เป็นบทที่ 7 ของหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่ 2 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 7 ของ 2 พงศาวดารเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่รัชสมัยของซาโลมอน (2 พงศาวดาร 1 ถึง 9) จุดเน้นของบทนี้คือส่วนสรุปของพิธีการถวายพระวิหารและพันธสัญญาของพระเจ้าสำหรับพระวิหาร
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 22 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
วัดมหาพรหมโพธิราช

วัดมหาพรหมโพธิราช เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลดงชน อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร
วัดมหาพรหมโพธิราช ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2497 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 ก่อนหน้าการตั้งวัดในสมัยพระเจ้าพรหมเทโวโพธิสัตว์ได้สร้างวัดที่สำคัญ 3 วัด ได้แก่ วัดเหนือชาวขอมสร้าง วัดกลางชาวมอญสร้าง วัดใต้ชาวลาวสร้าง เมื่อเมืองถูกตีแตก เมืองเป็นเมืองร้าง ต่อมาราษฎรที่ได้กลับมารวมตัวกันใหม่ได้สร้างวัดขึ้นใหม่ คือ วัดแจ้งสมสะอาด ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นวัดมหาพรหมโพธิราช ตามนามเจ้าเมือง
สถาปัตยกรรมมีซากฐานอาคาร ปรากฏเป็นแนวศิลาแลงและเนินอิฐ ยาวประมาณ 25 เมตร กว้าง 10 เมตร สันนิษฐานว่าเป็นที่ตั้งของอุโบสถหรือสิมร้าง โบราณวัตถุที่เก็บรักษา ได้แก่ พระพุทธรูปหินทราย สมัยทวารวดี ขนาด หน้าตักกว้าง ประมาณ 60 เซนติเมตร สูงประมาณ 120 เซนติเมตร ลักษณะพระเศียรหัก ปัจจุบันได้นำมาวางต่อกันโดยไม่ได้นำวัสดุใดมาเชื่อม พระพุทธรูปหินทราย ศิลปะลพบุรี ขนาด หน้าตักกว้าง ประมาณ 40 เซนติเมตร สูงประมาณ 60 เซนติเมตร ลักษณะ เป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องน้อย ประทับนั่งขัดสมาธิราบอยู่บนฐานบัวหงาย องค์พระพุทธรูปมีแผ่นหินทรายยึดติดเป็นแผ่นหลัง สภาพค่อนข้างสมบูรณ์ ยังพบเศษชิ้นส่วนประติมากรรมหินทรายอีกจำนวนหนึ่ง ก้อนศิลาแลงตกกระจายอยู่จำนวนหนึ่ง ซึ่งโบราณวัตถุต่าง ๆ นี้ได้เก็บไว้ในอาคารพิพิธภัณฑ์วัดมหาพรหมโพธิราชซึ่งตั้งอยู่ถัดจากอุโบสถไปทางทิศเหนือ
2 พงศาวดาร 8

2 พงศาวดาร 8  เป็นบทที่ 8 ของหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่ 2 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 8 ของ 2 พงศาวดารเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่รัชสมัยของซาโลมอน (2 พงศาวดาร 1 ถึง 9) จุดเน้นของบทนี้คือโครงการก่อสร้างอื่น ๆ และความพยายามด้านการค้าของซาโลมอน
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 18 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
การนมัสการที่พระวิหาร (8:12–16).
ส่วนนี้ให้รายละเอียดเรื่องที่โซโลมอนรักษาธรรมบัญญัติของโมเสสในการถวายเครื่องบูชาและกฎเกณฑ์ของดาวิดในการมอบหมายหน้าที่ให้ปุโรหิตและคนเลวี (1 พงศาวดาร 22:7–16; 28:6–10, 20-21) ปราฏชื่อของเทศกาลประจำปี 3 เทศกาลอยู่ ณ ที่นี้ พร้อมด้วยการถวายเครื่องบูชาประจำวันรวมถึงวันสะบาโตและวันขึ้นหนึ่งค่ำ
กองเรือของซาโลมอน (8:17–18).
ส่วนนี้คล้ายกับ 1 พงศ์กษัตริย์ 9:26-28 โดย "ทะเล" นั้นหมายถึงทะเลแดง
2 พงศาวดาร 9

2 พงศาวดาร 9  เป็นบทที่ 9 ของหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่ 2 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 9 ของ 2 พงศาวดารเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่รัชสมัยของซาโลมอน (2 พงศาวดาร 1 ถึง 9) จุดเน้นของบทนี้คือชื่อเสียงและความมั่งคั่งของซาโลมอนพร้อมด้วยการเสด็จเยี่ยมของพระราชินีแห่งเชบาและรายการทรัพย์สินของซาโลมอน จบลงด้วยรายงานเรื่องการสิ้นพระชนม์ของซาโลมอนและหนังสือประวัติศาสตร์ที่บันทึกพระราชกิจของพระองค์ 
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 31 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
2 พงศาวดาร 10

2 พงศาวดาร 10  เป็นบทที่ 10 ของหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่ 2 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 10 ของ 2 พงศาวดารเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่ราชอาณาจักรยูดาห์จนกระทั่งถูกทำลายโดยชาวบาบิโลนภายใต้กษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ และการเริ่มต้นฟื้นฟูใหม่ภายใต้กษัตริย์ไซรัสมหาราชแห่งเปอร์เซีย (2 พงศาวดาร 10 ถึง 36) จุดเน้นของบทนี้คือการแบ่งราชอาณาจักรอิสราเอลในช่วงต้นรัชสมัยของเรโหโบอัม 
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 19 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
หนังสือเอสรา

หนังสือเอสรา  เป็นหนังสือในคัมภีร์ฮีบรูซึ่งเดิมอยู่รวมกับหนังสือเนหะมีย์เป็นหนังสือเล่มเดียวกัน ซึ่งนิยมเรียกในทางวิชาการว่า เอสรา–เนหะมีย์ หนังสือสองเล่มนี้ได้แยกออกจากกันโดย rabbinic bibles ฉบับพิมพ์ครั้งแรกเมื่อต้นศตวรรษที่ 16 ตามธรรมเนียมของคริสต์ศาสนิกชนละตินในยุคกลาง เนื้อหาของหนังสือเขียนด้วยภาษาฮีบรูและภาษาแอราเมอิก โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับการกลับสู่ศิโยนหลังสิ้นสุดการตกเป็นเชลยในบาบิโบน หนังสือเอสราร่วมกับหนังสือเนหะมีย์นำเสนอฉากสุดท้ายของเรื่องเล่าประวัติศาสตร์ในคัมภีร์ฮีบรู
หนังสือเอสราแบ่งออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเล่าเรื่องเกี่ยวกับการกลับจากการตกเป็นเชลยครั้งแรกในปีแรกของรัชสมัยไซรัสมหาราช (538 ปีก่อนคริสตกาล) และการสร้างกับการถวายพระวิหารในเยรูซาเล็มหลังใหม่ในปีที่ 6 ของรัชสมัยดาริอุสที่ 1 (515 ปีก่อนคริสตกาล) ส่วนที่ 2 เล่าเรื่องเกี่ยวกับการเดินทางของเอสรามายังเยรูซาเล็มและความพยายามของเขาที่จะชำระชาวยิวจากการแต่งงานกับผู้ที่ไม่ใช่ชาวยิว 
ในรูปแบบของการเล่าเรื่องที่ลักษณะหมุนเวียนของหนังสือ พระเจ้าของอิสราเอลทรงดลใจกษัตริย์แห่งเปอร์เซีย 3 ครั้งให้มอบหมายผู้นำจากหมู่ชาวยิวในการปฏิบัติภารกิจ ครั้งแรกเพื่อการสร้างพระวิหารขึ้นใหม่ ครั้งที่สองเพื่อชำระชุมชนชาวยิว และครั้งที่สามเพื่อสร้างกำแพงของเมืองศักดิ์สิทธิ์ ภารกิจที่สามนี้เป็นของเนหะมีย์ซึ่งไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหนังสือเอสรา
ภิสา สวนศรี

ร้อยโทหญิง ภิสา สวนศรี (เกิด 18 เมษายน 2534) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซาย เคพีเอ็น ปัจจุบันเป็นนายทหารบกหญิง, นักร้อง, นักแสดงละครโทรทัศน์ และ นักแสดงลิเกชาวไทย
ประวัติ.
ภิสา สวนศรี มีชื่อจริงเมื่อแรกเกิดว่า หทัยชนก สวนศรี มีชื่อเล่นว่า ซาย เกิดเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2534 เป็นบุตรสาวของ พงษ์ศักดิ์ สวนศรี อดีตพระเอกลิเกชื่อดังเจ้าของฉายา ลิเกจอแก้ว นอกจากนี้เธอยังเป็นลูกพี่ลูกน้องกับ เก่ง เมธัส สวนศรี อดีตนักแสดง นายแบบชื่อดัง
ภิสาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากวิทยาลัยนาฏศิลป์ ระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาโท ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต สาขา การจัดการวัฒนธรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2563
เข้าสู่วงการ.
ภิสาเข้าสู่วงการจากการแสดงภาพยนตร์เรื่องเหลือแหล่ ของโน้ต เชิญยิ้ม เมื่อปี 2554 จากนั้นจึงได้เข้าประกวดเคพีเอ็น อวอร์ด ครั้งที่ 24 และได้มีผลงานละครเรื่องแรกคือเรื่องมนต์รักสองฝั่งคลอง ที่ออกอากาศทางพีพีทีวี เมื่อปี 2559 โดยรับบทเป็น แก้มบุ๋ม ตามมาด้วยเรื่องนางฟ้าเปื้อนฝุ่น ทางช่อง 7 เอชดี ในปีเดียวกันโดยรับบทเป็น รสริน จากนั้นในปี 2560 ได้แสดงละครเรื่องรักหลงโรง ทางช่อง 3 เอชดี โดยรับบทเป็น หยกฟ้า มายาพร ต่อมาในปี 2563 ได้แสดงละครเรื่องวาสนารัก ทางช่อง 3 เอชดี โดยรับบทเป็น ดุจดาว เทพทอง
ช่วงปี พ.ศ. 2567 ภิสา ได้เข้าแข่งขันรายการ The Golden Song เวทีเพลงเพราะ ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ และได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินสังกัด ช่องวัน 31 เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม
รับราชการ.
ในปี 2562 ภิสาได้เข้ารับราชการในกองดุริยางค์ทหารบก จนกระทั่งได้ประดับยศร้อยตรีหญิง ในปี 2564 จากนั้นในปี 2566 ได้ประดับยศเป็นร้อยโท
กีฬาคริกเกตในแอฟริกันเกมส์ 2023

กีฬาคริกเกตในแอฟริกันเกมส์ 2023 จะจัดขึ้นในเมืองอักกรา ประเทศกานา ตั้งแต่วันที่ 7 ถึง 23 มีนาคม พ.ศ. 2567 Both men's and women's tournaments will be held in Twenty20 International format. This will be the first time that cricket will be played at the African Games.
วอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2023

การแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2023 จัดขึ้นที่เมืองตลัซกาลา, อาปิซาโก และฮัวมันตลา ประเทศเม็กซิโก ตั้งแต่วันที่ 6 ถึง 15 ตุลาคม ค.ศ. 2023
วอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2023 – ทีมชาย

การแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลชายหาดชิงแชมป์โลก 2023 – ทีมชาย จัดขึ้นที่เมืองตลัซกาลา, อาปิซาโก และฮัวมันตลา ประเทศเม็กซิโก ตั้งแต่วันที่ 6 ถึง 15 ตุลาคม ค.ศ. 2023
ออนเดรจ เปรูซิช และ เดวิด ชไวเนอร์ ชนะการแข่งขันครั้งแรกหลังจากเอาชนะเดวิด โอห์มาน และ โจนาธาน เฮลล์วิก ในรอบชิงชนะเลิศ ในขณะที่บาร์ตอสซ์ โลเซียคและมิคาล บรีลคว้าเหรียญทองแดง
ประเทศเช็กเกียในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศเช็กเกีย เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ประเทศเดนมาร์กในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ประเทศเอกวาดอร์ในกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021

ประเทศเอกวาดอร์ เข้าร่วมการแข่งขัน กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 2021 ที่เมืองเฉิงตู ประเทศจีน ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม ถึง 8 สิงหาคม ค.ศ. 2023
ยูเอสเอส วิสคอนซิน (BB-64)

ยูเอสเอส วิสคอนซิน (BB-64)  เป็นเรือประจัญบานลำที่ 4 ในชั้นไอโอวาที่สร้างขึ้นสำหรับกองทัพเรือสหรัฐในช่วงทศวรรษที่ 1940 ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1944 และถูกส่งไปประจำการในเขตสงครามแปซิฟิกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เข้าร่วมรบในการทัพฟิลิปปินส์ ยุทธการอิโวจิมะ และยุทธการที่โอกินาวะ ในช่วงสงครามเกาหลี วิสคอนซินได้โจมตีเป้าหมายของเกาหลีเหนือเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการภาคพื้นดินของสหประชาชาติและเกาหลีใต้ หลังจากนั้นจึงปลดประจำการ ต่อมาถูกนำกลับมาประจำการอีกครั้งในปี ค.ศ. 1986 และเข้าร่วมปฏิบัติการพายุทะเลทรายในช่วงเดือนมกราคม – กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991
ยูเอสเอส วิสคอนซิน ปลดประจำการครั้งสุดท้ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 1991 หลังจากประจำการอยู่ 14 ปี เรือได้รับดาวยุทธการ 6 ดวงจากการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามเกาหลี รวมถึงประกาศนียบัตรยกย่องชมเชยสำหรับการเข้าร่วมสงครามอ่าว เรือประจัญบานวิสคอนซินถูกจำหน่ายออกจากทะเบียนเรือรบของกองทัพเรือสหรัฐเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2006 และต่อมาได้ถูกบริจาคให้กับศูนย์วิทยาศาสตร์และพิพิธภัณฑ์นอติคัส (Nauticus) ในนอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย
ลัมบรี

ลามูรี  หรือ ลัมบรี  เป็นอาณาจักรทางตอนเหนือของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซียในสมัยศรีวิชัยจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 บริเวณนี้มีประชากรฮินดูเข้าอาศัยประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 7 และยังมีหลักฐานของศาสนาพุทธด้วย เชื่อกันว่าภูมิภาคนี้เป็นหนึ่งในสถานที่แรก ๆ ที่ศาสนาอิสลามเข้ามายังหมู่เกาะอินโดนีเซีย และผู้ปกครองในยุคหลังกลายเป็นมุสลิม
โดยทั่วไปถือว่าลัมบรีตั้งอยู่ใกล้บันดาอาเจะฮ์ในจังหวัดอาเจะฮ์ ส่วนที่ตั้งได้มีการเสนอแนะว่าอยู่ในพื้นที่ลัมบาโรทางตะวันตกของบันดาอาเจะฮ์ในปัจจุบันที่มีซากอาคารที่จมอยู่และมีการค้นพบหลุมฝังศพ แม้ว่าปัจจุบันบางคนจัดให้ลัมบรีเข้ากับลัม เระฮ์ (Lam Reh) ทางตะวันออกของอาเจะฮ์ที่มีหลุมฝังศพสมัยโบราณหลายแห่งอยู่ บันทึกประวัติศาสตร์ลัมบรีปรากฏในข้อมูลหลายแห่งตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 เป็นต้นมา และคาดว่าถูกดูดกลืนเข้ากับรัฐสุลต่านอาเจะฮ์ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16
ชื่อ.
ชาวอาหรับรู้จักอาณาจักรลามูรีหรือลัมบรีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 9 เป็นต้นมา และระบุชื่อเป็น "รอมนี" (رامني), "เลารี", "ลามุรี" และรูปแบบอื่น ๆ ข้อมูลอินเดียอันเดียวที่กล่าวถึงบริเวณนี้ปรากฏในจารึกตันโจเรอ (Tanjore inscription) ใน ค.ศ. 1030 ที่ระบุชื่อในภาษาทมิฬว่า "Ilâmurideśam" ส่วนในบันทึกของชาวจีน มีการกล่าวถึงครั้งเป็น "หลานหลี่" (藍里) ใน "หลิ่งไว่ไต้ตา" โดยโจว ชู่เฟย์ใน ค.ศ. 1178 จากนั้นปรากฏเป็น "หลานอู๋หลี่" (藍無里) ใน"จูฟ่านจื้อ", "หนานอูลี" (喃#เปลี่ยนทาง 哩) ใน"เต่าอี๋จิ้อเลฺว่" และรูปสะกดที่คล้ายกันแบบอื่น ๆ ในบันทึกของชาวยุโรปปรากฏเป็น "Lambri" (เช่นใน "บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล"), "Lamuri" หรือรูปสะกดแบบอื่น ("Lamori", "Lambry", ฯลฯ)
ใน"นาการาเกรตากามา" ผลงานชวาที่เขียนขึ้นใน ค.ศ. 1365 ระบุบริเวณนี้เป็น "Lamuri" และใน"พงศาวดารมลายู"ระบุเป็น "Lambri" คำว่า "lam" ในภาษาอาเจะฮ์หมายถึง "ใน", "ข้างใน" หรือ "ลึก" และยังใช้เป็นอุปสรรคสำหรับที่อยู่อาศัยหลายแห่งรอบ ๆ อาเจะฮ์
รายพระนามผู้ปกครอง.
จากสุสาน 84 แห่งในพื้นที่ 17 แห่ง มีหินหน้าหลุมฝังศพ 28 อันที่มีจารึกไว้ ในจำนวนนี้มีกษัตริย์ 10 พระองค์ที่ปกครองลามูรี แบ่งออกเป็นผู้ที่มีตำแหน่ง "มาลิก" 8 พระองค์ และ "ซุลตัน" 2 พระองค์
อาบียัม

ในคัมภีร์ฮีบรู อาบียัม (#เปลี่ยนทาง ;) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 4 ในราชวงศ์ดาวิดและลำดับที่ 2 ของราชอาณาจักรยูดาห์ พระองค์เป็นพระราชโอรสของเรโหโบอัมและเป็นพระราชนัดดาของซาโลมอน หนังสือพงศาวดารกล่าวถึงพระองค์ด้วยพระนามว่า อาบียาห์ (#เปลี่ยนทาง ;)
อาสา

ในคัมภีร์ฮีบรู อาสา (#เปลี่ยนทาง ;) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 3 ของราชอาณาจักรยูดาห์และเป็นลำดับที่ 5 ของราชวงศ์ดาวิด ตามลำดับเวลาในคัมภีร์ไบเบิล นักวิชาการคัมภีร์ไบเบิลมีความเห็นว่าพระองค์ครองราชย์ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 10 ถึงต้นศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสตกาล ผู้สืบราชสมบัติถัดจาพระองค์คือเยโฮชาฟัทพระราชโอรสของพระองค์ (ที่เกิดกับ อาซูบาห์) ตามลำดับเวลาของ Edwin R. Thiele เมื่ออาสาประชวรหนัก ทรงตั้งให้เยโฮชาฟัทให้ขึ้นครองราชย์ร่วมกับพระองค์ อาสาสิ้นพระชนม์หลังการครองราชย์ร่วมได้ 2 ปี 
อาสาทรงมีความกระตือรือร้นในการรักษาธรรมเนียมการมนัสการพระเจ้า และขจัดการบูชารูปเคารพของพระอื่นไปพร้อมกับการผิดทำนองคลองธรรมจากการติดตามพระเหล่านั้น หลังสู้รบกับเศลาห์แห่งเอธิโอเปียในปีที่ 10 ของรัชสมัยของพระองค์ ก็เกิดความสงบสุขในยูดาห์ (2 พงศาดวาร 14:1,9) จนกระทั่งปีที่ 36 ของรัชสมัยอาสา (2 พงศาวดาร 16:1) เมื่อพระองค์เผชิญหน้ากับบาอาชากษัตริย์แห่งอิสราเอลเหนือ พระองค์ทรงขอเป็นพันธมิตรกับเบนฮาดัดที่ 1 กษัตริย์แห่งอารัม-ดามัสคัส โดยทรงส่งเงินและทองคำไปให้เบนฮาดัดเพื่อโน้มน้าวให้เบนฮาดัดยกเลิกสนธิสัญญาสันติภาพที่พระองค์ทำกับบาอาชา และให้รุกรานราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ (2 พงศาวดาร 16:2-6) อาสาสิ้นพระชนม์โดยได้รับการเชิดชูเกียรติอย่างสูงจากประชาชนของพระองค์ ราชกิจส่วนใหญ่พระองค์ทำให้พระองค์ถือว่าเป็นกษัตริย์ที่ชอบธรรม พระองค์ส่งผู้เผยพระวจนะฮานานีขังคุกและ "ยังข่มเหงประชาชนบางคนในเวลานั้นด้วย" (2 พงศาวดาร 16:10) มีบันทึกด้วยว่าเมื่ออาสาอยู่ในวัยชรา เมื่อทรงเป็นโรคที่พระบาท พระองค์ "ไม่ได้ทรงแสวงหาพระยาห์เวห์ แต่แสวงหาการช่วยเหลือจากแพทย์"
เยโฮชาฟัท

ในคัมภีร์ฮีบรู เยโฮชาฟัท (การสะกดแบบอื่น Jehosaphat, Josaphat, หรือ Yehoshafat; #เปลี่ยนทาง ;) เป็นพระราชโอรสของอาสา และเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 4 ของราชอาณาจักรยูดาห์โดยสืบราชบัลลังก์จากพระราชบิดา พระราชโอรสของเยโฮชาฟัทคือเยโฮรัมได้สืบราชบัลลังก์ถัดจากพระองค์ พระราชมารดาของเยโฮชาฟัทคืออาซูบาห์ บางครั้งในอดีตพระนามของเยโฮชาฟัทถูกเชื่อมโยงเข้ากับหุบเขาโยซาฟัท