pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ดิจิทัล เลดี้

ดิจิทัล เลดี้ (; โรมาจิ: "Chobittsu" :) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่ได้รับความนิยม แต่งขึ้นโดยกลุ่มนักวาดการ์ตูน แคลมป์ มีเนื้อหา อยู่ในอนาคตในยุคที่มนุษย์มีความสามารถในการประดิษฐ์ คอมพิวเตอร์ ให้มีลักษณะเหมือนคนได้ โดยเนื้อเรื่องจะพูดถึงการตามหา "คนของฉันคนเดียว" ของคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งที่ชื่อว่า ชี
ลิขสิทธิ์เวอร์ชันหนังสือการ์ตูนเป็นของสำนักพิมพ์ โคดันฉะ. บริษัทที่ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์ในประเทศไทยคือสำนักพิมพ์ เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์
ตัวละครหลัก.
โมโตสุวะฮิเดกิ.
โมโตสุวะ ฮิเดกิ เด็กหนุ่มอายุ 19 ปี ที่สอบ Ent' ไม่ติด แล้วเข้ามาเรียนกวดวิชาในเมืองหลวง(โตเกียว) ขณะที่เดินทางกลับบ้านก็ได้พบเครื่องคอมพิวเตอร์คน(ชิ) ซึ่งมีผ้าพันไว้รอบตัวในกองขยะโดยบังเอิญ
โมโตสุว่า นำคอมพิวเตอร์กลับมายังบ้านและหาวิธีเปิดใช้งาน และได้ต้งชื่อให้กับเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นว่า ชิ (เอลต้า) จึงเสมือนเป็นผู้ให้กำเนิด ชิ อีกครั้ง และเขาเองก็คอยสอนชิให้ทำนู่นทำนี่ อีกทั้งยังหลงรักชิด้วย (พากย์เสียงโดย โทโมคาสึ ซุงิตะ)
ชิ (เอลด้า).
ชิ คอมพิวเตอร์รูปเหมือนคน ที่ถูกสร้างขึ้นมาเป็นพิเศษ เดิมทีเป็นคอมพิวเตอร์เครื่องที่ 2 เป็นคู่แฝดของ เฟรย่า แต่ภายหลังเฟรย่า ได้ตรอมใจเพราะไปหลงรักพ่อ หรือคนที่สร้างตนขึ้นมา จึงทำให้ CPU รวนและใกล้จะพัง เพื่อช่วยเฟรย่าเอลด้าได้บอกให้เฟรย่าโอนถ่ายข้อมูลของเฟรย่ามาอยู่ในตัวของเอลด้า จึงช่วยเฟรย่าไว้ และ ลบความทรงจำทิ้ง ก่อนที่จะลบความทรงจำ ได้สั่งเสียไว้ว่าให้ทิ้งตนไปซะ แล้วเธอก็ถือกำเนิดใหม่ โดยฮิเดกิ เป็นผู้เปิดเครื่อง ทำให้เธอทำงานอีกครั้ง
ชิ มีนิสัยน่ารัก อ่อนโยน และเรียนรู้ได้เร็ว ซึ่งหลังจากที่โดนลบความทรงจำ ฮิเดกิ ได้สอนเรียนราวต่างๆ ให้ จึงกลับมาพูดได้อีกครั้ง และยังมีความสามารถพิเศษต่างๆ ที่เหนือกว่าคอมพิวเตอร์รูปเหมือนคนตัวอื่นๆ ซึ่งบางครั้ง ทำให้เกิดเหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นมากมาย (พากย์เสียงโดย ริเอะ ทานากะ)
เฟรย่า.
เฟรย่า เป็นเครื่องคอมพิวเตอร์รูปเหมือนคนตัวแรกที่ถูกสร้างขึ้น มีความสามารถพิเศษ สามารถติดต่อกับคอมพิวเตอร์รูปเหมือนคนตัวอื่นๆ ได้ เฟรย่าถูกสร้างขึ้นมา เพื่อเป็นลูก เนื่องจากว่า "ฮิบิย่า จิโทเซะ" ไม่สามารถมีลูกได้ เพราะถูกสร้างเพื่อถูกรัก และ รักใครสักคน ทำให้เธอเลือกคนที่รัก เพราะว่าไม่มีใครอื่นอีกแล้ว เธอจึงเลือก พ่อ ของตน เป็น "คนของฉันคนเดียวเท่านั้น"แต่เนื่องจากว่ามีศักดิ์เป็นพ่อ และเฟรย่ามักจะเห็นว่าพ่อควรจะอยู่กับแม่มากกว่า จึงทำให้คิดมากและตรอมใจ จน CPU ของเธอรวน และพังในที่สุด
ภายหลัง เอลด้าเข้ามาพบ และช่วยเฟรย่าเอาไว้ โดยการถ่ายข้อมูล ทำให้เธอยังมีชีวิตอยู่ และโอนย้ายห้วใจมาที่เอลด้า และช่วย เอลด้า หาคนคนเดียวของเธอและมักจะพบกับเอลด้าในความฝันและใช้จิตสื่อสารกันได้ ในการ์ตูนที่อ่านจะพบได้ในเล่ม 2 ขึ้นไปและจะพบในรูปตัวการ์ตูนที่เป็นกระต่ายด้วย
ฮิบิยะ จิโทเซะ.
ฮิบิยะ จิโทเซะ เป็นผู้จัดการดูแลอพาร์ทเม้นต์ที่ ฮิเดกิ พักอาศัยอยู่ เป็นผู้เขียนนิทาน "เมืองไร้ผู้คน" และเป็นผู้ที่ร่วมสร้าง เฟรย่า และเอลด้า ซึ่งสร้างมาเพื่อเป็นลูกสาวของเธอ เธอเคยมีสามีชื่อ อิจิโร่ มิฮาระ ตัวเธอปรากฏตัวในเรื่อง โคบาโตะ ในนาม มิฮาระ จิโทเซะ (พากย์เสียงโดย คิคุโกะ อิโนอุเอะ)
รายชื่อตอนในภาคอนิเมะ.
รายชื่อตอนใน ภาคอนิเมะ มีจำนวนทั้งหมด 26 ตอน เนื้อหาใกล้เคียงกับในภาคหนังสือการ์ตูน มีรายชื่อตอนดังนี้
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์

มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์  เป็นสถาบันอุดมศึกษา ตั้งอยู่ในจังหวัดสุรินทร์ ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ปัจจุบัน เปิดสอนระดับอนุปริญญา ปริญญาตรี ปริญญาโท และระดับปริญญาเอก โดยเป็นสถานที่จัดการศึกษา และบริการวิชาการแก่ชุมชน ในกลุ่มเขตจังหวัดอีสานตอนใต้ อันได้แก่ จังหวัดสุรินทร์ ยโสธร อำนาจเจริญ ร้อยเอ็ด มหาสารคาม อำนาจเจริญ บุรีรัมย์ ศรีสะเกษ นครราชสีมา และอุบลราชธานี และประเทศใกล้เคียง และในปี พ.ศ. 2564 เว็บไซต์จัดอันดับมหาวิทยาลัยชื่อดังของโลก ได้มีการอันดับมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ ให้อยู่ในอันดับที่ 105 ของประเทศไทย จากจำนวนมหาวิทยาลัยในประเทศไทยที่ถูกจัดอันดับจากเว็บไซต์ดังกล่าวทั้งสิ้น 194 แห่ง และนอกจากนี้มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ยังถูกจัดให้อยู่ในอันดับที่ 10,918 ของโลกอีกด้วย
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ ได้รับการสถาปนาในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2516 ในชื่อ วิทยาลัยครูสุรินทร์ ในสังกัดกรมการฝึกหัดครู กระทรวงศึกษาธิการ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร (รัชกาลที่ 9) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนาม สถาบันราชภัฏ แก่วิทยาลัยครูทั่วประเทศ จำนวน 36 แห่ง เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 และได้จัดตั้ง สถาบันราชภัฏสุรินทร์ แทนวิทยาลัยครูสุรินทร์ ตามพระราชบัญญัติสถาบันราชภัฏ พ.ศ. 2538 ตั้งแต่วันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2538 ต่อมาได้ยกฐานะเป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 จึงโอนมาสังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม มาจนถึงปัจจุบัน
พระพุทธรูปประจำมหาวิทยาลัย.
พระพุทธสุรินทรานาคะเสน เป็นพระพุทธรูปประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ มีมาแต่ครั้งการก่อตั้งสถาบันราชภัฏ มีพุทธลักษณะเป็นพระพุทธรูปปางนาคปรกทำด้วยศิลาประเภทหินทราย สำหรับชื่อ สุรินทรานาคะเสน เป็นนามที่ท่าน รองศาสตราจารย์ อัจฉรา ภาณุรัตน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยในขณะนั้น เป็นผู้แต่งขึ้นถวายเป็นพุทธบูชาเนื่องในวาระมงคลสมโภชมหาวิทยาลัยครบรอบ 42 ปี แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัย ซึ่งจัดโดยสภานักศึกษา ปีการศึกษา 2558 ร่วมกับกองพัฒนานักศึกษา ในวันที่ 9 – 10 มีนาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งเป็นปีของการครบรอบ 42 ปี แห่งการสถาปนามหาวิทยาลัยราชภัฎสุรินทร์
โครงการศูนย์เรียนรู้ศาสตร์พระราชาทุ่งกุลาร้องไห้ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ทั้งนี้สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ได้อนุมัติงบประมาณรายการพัฒนาโครงการศูนย์เรียนรู้ศาสตร์พระราชาทุ่งกุลาร้องไห้ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์ เพื่อดำเนินการใน 3 กิจกรรมหลัก คือ งานปรับปรุงและพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน งานวิชาการ และงานบริการและสร้างคุณค่า
คณะ.
หลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา.
หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต (ปร.ด.)
หลักสูตรครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต(ค.ด.)
หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต(ค.ม.)
หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต(ศศ.ม.)
หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต(รป.ม.)
หลักสูตรบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต(บธ.ม.)
หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต(วท.ม.)
อิลราชคำฉันท์

อิลราชคำฉันท์ เป็น วรรณคดี คำฉันท์ที่ได้รับการยกย่องว่าแต่งดี มีความไพเราะ และนิยมใช้เป็นแบบอย่างในการแต่งคำฉันท์มาช้านาน แม้จะมีความยาวเพียง 329 บท ตีพิมพ์เป็นหนังสือเล่มเล็กเพียง 36 หน้ากระดาษเท่านั้น นับเป็นคำฉันท์อีกเรื่องหนึ่งที่นักศึกษาวรรณคดีเอ่ยถึงเสมอ
ผู้ประพันธ์อิลราชคำฉันท์คือ มหาเสวกตรี พระยาศรีสุนทรโวหาร (ผัน สาลักษณ) แต่งเมื่อครั้งยังมีบรรดาศักดิ์เป็นหลวงสารประเสริฐ
ประวัติ.
ในสมัยรัชกาลที่ 6 นับว่าเป็นยุคทองของวรรณคดีไทยอีกยุคหนึ่ง ด้วยองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเป็นกวี ขณะเดียวกันการศึกษาในประเทศก็กว้างขวางมากขึ้น อีกทั้งยังมีนักเรียนไทยได้รับทุนการศึกษาไปเรียนในต่างประเทศ วงการวรรณกรรมจึงมีความคึกคักและเปลี่ยนไหวมากเป็นพิเศษ
อย่างไรก็ตาม พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเป็นห่วงว่า ธรรมเนียมการแต่งคำประพันธ์อันงดงามแบบเดิมนั้น กำลังจะเลือนหายไป เพราะผู้คนจำนวนมากมองว่าเก่าคร่ำครึ ล้าสมัย จึงทรงแนะนำให้หลวงสารประเสริฐ (ในเวลานั้น) ได้แต่งหนังสือตามธรรมเนียมดั้งเดิมไว้บ้าง เพื่อเพิ่มพูนและผดุงรักษาวรรณศิลป์อย่างเดิมเอาไว้
หลวงสารประเสริฐยังไม่ได้แต่งหนังสือตามรับสั่ง เพราะยังหาเรื่องไม่ได้ แต่ครั้นเมื่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระราชนิพนธ์เรื่อง "บ่อเกิดรามเกียรติ์" หลวงสารประเสริฐได้อ่าน นิทานเรื่องอิลราช ในอุตตรกัณฑ์แห่งรามายณะ ก็ชอบใจ และเอามาเป็นเนื้อหาที่จะแต่งหนังสือตามรับสั่งดังกล่าว
เนื้อเรื่อง.
ในนครพลหิกา มีกษัตริย์ครองนคร ทรงพระนามว่า ท้าวอิลราช เป็นกษัตริย์ที่เปี่ยมด้วยคุณธรรม วันหนึ่งในวสันตฤดู ทรงออกป่าล่าสัตว์พร้อมบริวาร จนถึงตำบลที่กำเนิดของพระขันทกุมาร ในเวลานั้น พระอิศวรกำลังล้อเล่นกับพระอุมา ชายา ทรงจำแลงกายเป็นสตรี และบันดาลให้ทุกสิ่งในนั้นเป็นสตรีทั้งหมด ครั้นเมื่อท้าวอิลราชและข้าราชบริพารผ่านเข้าไปในป่าดังกล่าว ก็กลายเป็นสตรีไปทั้งหมด 
ครั้นเมื่อท้าวอิลราชกลายเป็นสตรี ก็ตกใจ ทูลขออภัยจากพระอิศวร พระอิศวรไม่ทรงยอม แต่พระอุมาเทวีประทานพรให้กึ่งหนึ่ง คือเป็นบุรุษและสตรีสลับกันไปเดือนละเพศ เมื่อเป็นบุรุษ ชื่อ อิลราช เมื่อเป็นสตรี ชื่อนางอิลา 
เมื่อถึงเดือนที่เป็นสตรี นางอิลาและบริวารสตรีพากันไปเที่ยวเล่นในป่า และเผอิญพบกับพระพุธ ที่กำลังบำเพ็ญตนในป่า นางอิลาได้อยู่เป็นชายาของพระพุธ จนครบเดือน เมื่อเป็นบุรุษ ก็ลืมความเป็นไปในภาคสตรีเพศ และเป็นเช่นนี้กระทั่งเก้าเดือน นางอิลาก็ให้ประสูติกุมารองค์หนึ่ง พระพุธให้นามว่า ปุรุรพ
เมื่อท้าวอิลราชคืนมาเป็นบุรุษ พระพุธเห็นใจ จึงประชุมมหาฤษีเพื่อหาทางแก้ไขคำสาปให้แก่ท้าวอิลราช ในที่สุดที่ประชุมตกลงทำพิธีอัศวเมธ ทำให้ท้าวอิลราชคืนมาเป็นเพศบุรุษอีกครั้ง
คำประพันธ์.
อิลราชคำฉันท์ แต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทฉันท์ ประกอบด้วยฉันท์ชนิดต่าง ๆ 15 ชนิด เป็นกาพย์ 2 ชนิด คือ
ส่วนฉันท์ในเรื่องนี้ ได้แก่
บางตอนจากอิลราชคำฉันท์.
"วสันตดิลก"
"ฉบัง"
กาพย์ฉบัง

กาพย์ฉบัง หมายถึง คำประพันธ์ประเภทกาพย์ บทหนึ่งมีเพียงหนึ่งบาท บาทละ 3 วรรค บังคับจำนวนคำและสัมผัส ไม่มีบังคับเอก-โท หรือครุ-ลหุ กาพย์ฉบังที่กวีนิยมใช้ในวรรณกรรมตั้งแต่โบราณคือ กาพย์ฉบัง 16
ประวัติ.
คนเรา เคยเชื่อกันว่ากาพย์เป็นคำประพันธ์ที่ดัดแปลงมาจากฉันท์ แต่สำหรับ กาพย์ฉบัง นี้ไม่ปรากฏว่ามาจากฉันท์ชนิดใด และไม่เหมือนกาพย์ชนิดใดในตำรากาพย์ ขณะที่สุจิตต์ วงษ์เทศ ระบุว่ากาพย์ฉบังเป็นฉันทลักษณ์เขมร โดย ฉบัง มีรากจากคำเขมรว่า “จฺบำง” หรือ “จํบำง” (ไทยใช้ว่า จำบัง) แปลว่า รบ, สงคราม แต่กวีเขมรบรรยายฉากสงคราม, เคลื่อนทัพ, สู้รบ ด้วยฉันทลักษณ์ที่เขมรเรียกบทพํโนล(ปุมโนล) แล้วไทยเรียกฉบัง
ในจินดามณีมีข้อความว่า
 จ ○○○○○○ ○○○○ ○○○○○○ ฯ 16 ฉบัง
 โคลสิงฆฉันท์ ฯ มิได้กำหนด ครุ ลหุ แลนิยมแต่กลอนฟัดกันอย่างกาพย
เมื่อพิจารณากาพย์ตัวอย่างแล้วฉันทลักษณ์ก็คือ กาพย์ฉบัง 16 นั่นเอง ส่วนคำว่า โคลงสิงฆฉันท์ น่าจะเป็นชื่อวรรณกรรมที่ยกมาเป็นตัวอย่าง
นอกจากนี้ในจินดามณี ยังปรากฏรูปแบบกาพย์ฉบังอีก 2 ชนิด จากที่ระบุว่า
 ๏ ○○○○○○ ○○○○ ○○○○○○○○ ฯ 18
 ชื่อฉันทฉบำดำเนอรกลอน 4
และ
 ๏ ○○○○○○○ ○○○○○ ○○○○○○ ฯ 18
 ฉันทฉบำดำเนอรกลอน 5 ฯ
เมื่อพิจารณากาพย์ตัวอย่างแล้วฉันทลักษณ์เป็นกาพย์ฉบัง 18 แต่การจัดวรรคต่างกัน คำว่าดำเนอรกลอน 4 หมายถึงการรับสัมผัสคำที่ 4 ของวรรคที่สอง และดำเนอรกลอน 5 หมายถึงการรับสัมผัสคำที่ 5 ของวรรคที่สองนั่นเอง
ฉันทลักษณ์.
กาพย์ฉบัง 16.
หนึ่งบทมี 16 คำ 3 วรรค วรรคละ 6 - 4 - 6 คำตามลำดับ บังคับสัมผัสท้ายวรรคแรกกับวรรคที่สอง สัมผัสระหว่างบทส่งจากคำสุดท้ายบทแรก ไปยังคำท้ายวรรคแรกในบทต่อไป ดังตัวอย่าง
กวีอาจเพิ่มสัมผัสระหว่างวรรคที่ 2 กับวรรคที่ 3 เพื่อเพิ่มความไพเราะก็ได้ ดังตัวอย่าง
กาพย์ฉบัง 18 แบบสัมผัสคำที่ 4.
หนึ่งบทมี 18 คำ 3 วรรค วรรคละ 6 - 4 - 8 คำตามลำดับ บังคับสัมผัสท้ายวรรคแรกกับวรรคที่สอง สัมผัสระหว่างบทส่งจากท้ายวรรคแรก ไปยังท้ายวรรคแรกในบทต่อไป ดังตัวอย่าง
กาพย์ฉบัง 18 แบบสัมผัสคำที่ 5.
หนึ่งบทมี 18 คำ 3 วรรค วรรคละ 7 - 5 - 6 คำตามลำดับ บังคับสัมผัสท้ายวรรคแรกกับวรรคที่สอง สัมผัสระหว่างบทส่งจากท้ายวรรคแรก ไปยังท้ายวรรคแรกในบทต่อไป ดังตัวอย่าง
ธนาคารอาคารสงเคราะห์

ธนาคารอาคารสงเคราะห์ หรือ ธอส.  เป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงการคลัง โดยปัจจุบันกระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้นทั้งหมด จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2496 ทำหน้าที่ช่วยเหลือตลาดทางการเงินให้กับประชาชน ได้มีที่อยู่อาศัยตามสมควรแก่อัตภาพ โดยการให้กู้ยืมเงิน และ จัดสรรที่ดินเพื่อก่อสร้างที่เป็นหน่วยงานของรัฐบาลที่ประกอบธุรกิจในการส่งเสริมและช่วยเหลือประชาชนนำเงินไป ลงทุนเกี่ยวกับการสร้างอาคารและที่ดินโดยตรงทำหน้าที่เสมือนสื่อกลางในการนำเงินไปใช้ประโยชน์ ใน กิจการเคหะและเป็นสถาบันการเงินที่ดำเนินธุรกิจ อีกทั้งยัง ร่วมมือกับหน่วยงานของรัฐต่าง ๆ สนับสนุนให้ประชาชนมีที่อยู่เป็นของตนเอง อาทิ ให้สินเชื่อกับผู้ที่ซื้อบ้านกับการเคหะแห่งชาติ สินเชื่อกับผู้ประกันตนกับสำนักงานประกันสังคม ร่วมกับกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการให้สมาชิกกู้เงินเพื่ออสังหาริมทรัพย์ ความช่วยเหลือด้านการมีบ้าน
ธนาคารอาคารสงเคราะห์ ได้รับโอนลูกหนี้และสินทรัพย์จากองค์การบริหารสินเชื่ออสังหาริมทรัพย์ ซึ่งเป็นอดีตรัฐวิสาหกิจของไทย เข้ามารวมไว้ด้วยกัน ในปี พ.ศ. 2542
ในสิ้นปี 2565 ธนาคารอาคารสงเคราะห์ เป็นรัฐวิสาหกิจที่นำส่งรายได้แผ่นดินสะสมสูงสุด ลำดับที่ 6
จำนวนสาขา.
ธนาคารอาคารสงเคราะห์ มีจุดบริการทั่วประเทศไทย จำนวน 146 จุด แบ่งเป็นสาขาหลัก 77 สาขา และสาขาย่อย 14 สาขา นอกจากนี้ยังมีหน่วยบริการสินเชื่อจำนวน 16 แห่ง ศูนย์ OSS จำนวน 26 ศูนย์ และเคาน์เตอร์การเงิน จำนวน 15 แห่ง
ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย

ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย (ธสน.) (Export-Import Bank of Thailand หรือ EXIM Bank) เป็นหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ สังกัดกระทรวงการคลัง จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2536 เพื่อประกอบธุรกิจอันเป็นการส่งเสริม และสนับสนุนการส่งออก การนำเข้า และการลงทุนทั้งในและต่างประเทศ ถือว่าเป็นธนาคารเดียวที่ไม่รับฝากเงินจากประชาชน
การดำเนินงาน.
ธสน. มีขอบเขตอำนาจในการทำธุรกิจไว้อย่างกว้างขวาง ธสน. จึงสามารถให้สินเชื่อได้ทุกรูปแบบ เช่น สินเชื่อระยะสั้นและสินเชื่อระยะยาว สินเชื่อในประเทศและสินเชื่อต่างประเทศ โดยสามารถทำธุรกิจได้ทั้งที่เป็นสกุลเงินบาทและสกุลเงินตราต่างประเทศ นอกจากนี้ยังสามารถกู้ยืมเงินจากสถาบันการเงินทุกประเภททั้งในประเทศและต่างประเทศและออกตราสารการเงินระยะสั้นและระยะยาวขายแก่สถาบันการเงินและประชาชนทั่วไปทั้งในประเทศและต่างประเทศ กล่าวโดยสรุป ธสน. สามารถทำธุรกิจทุกประเภทที่ธนาคารพาณิชย์ทำได้ยกเว้นเพียงการรับฝากเงินจากประชาชนทั่วไปเท่านั้น สำหรับนักลงทุนไทยที่ไปลงทุนในต่างประเทศ สนับสนุนการลงทุนในรูปของการให้บริการทางการเงินทั้งสินเชื่อระยะสั้นและระยะยาว และเพื่อเป็นการเพิ่มความมั่นใจให้แก่นักลงทุน ยังพร้อมที่จะร่วมลงทุนถือหุ้นในกิจการอีกด้วย การรับประกันความเสี่ยงในการเรียกเก็บเงินจากการส่งออก
สาขา.
ธนาคารเพื่อการส่งออกและนำเข้าแห่งประเทศไทย มีจำนวนสาขาทั่วประเทศไทยทั้งสิ้น 10 สาขา
กระทรวงศึกษาธิการ (ประเทศไทย)

กระทรวงศึกษาธิการ เป็นหน่วยงานราชการส่วนกลางประเภทกระทรวงของไทย มีหน้าที่ส่งเสริมการศึกษาให้กับประชาชนอย่างทั่วถึงและเท่าเทียม สร้างความเสมอภาคและโอกาสทางการศึกษา ส่งเสริมให้หน่วยงานต่าง ๆ ได้มีส่วนร่วมทางการศึกษา ส่งเสริมการศึกษาวิชาชีพ ให้เอกชนมีส่วนร่วมในการศึกษา เน้นให้นิสิตนักศึกษามีโอกาสศึกษาต่อสูงขึ้นทั้งในท้องถิ่นและสถาบันเปิด เน้นการเรียนรู้ตลอดชีวิต ให้บริการแก่สังคม พัฒนาบุคลากรทางการศึกษา ส่งเสริมผู้ที่มีความสามารถพิเศษให้ได้เรียนและแสดงออกในทางที่เหมาะสม
ประวัติ.
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีการก่อตั้ง "กระทรวงธรรมการ" ขึ้นเพื่อทำหน้าที่ดูแลศาสนา การศึกษา การพยาบาล และพิพิธภัณฑ์ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2435 ซึ่งกระทรวงธรรมการมีการเปลี่ยนชื่อไปมาหลายครั้งระหว่างชื่อ "กระทรวงศึกษาธิการ" อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2484 ก็ได้ใช้ชื่อว่า "กระทรวงศึกษาธิการ" ตั้งแต่นั้นมา โดยมีที่ทำการอยู่ที่วังจันทรเกษมจนถึงปัจจุบัน
หน่วยงานในสังกัด.
องค์การมหาชน.
แบ่งเป็นองค์การมหาชนที่จัดตั้งตามพระราชบัญญัติองค์การมหาชน พ.ศ. 2542 จำนวน 3 แห่ง และองค์การมหาชนที่จัดตั้งตามพระราชบัญญัติเฉพาะ จำนวน 3 แห่ง
ตรากระทรวง.
เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2435 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ได้มีการก่อตั้ง “กระทรวงธรรมการ" ขึ้น เพื่อทำหน้าที่ดูแลศาสนา การศึกษา การพยาบาล และพิพิธภัณฑ์ (ต่อมาได้มีการแยกหน่วยงานต่าง ๆ ออกไป) ซึ่งกระทรวงธรรมการมีการเปลี่ยนชื่อไปมาหลายครั้งระหว่างชื่อ "กระทรวงธรรมการ" และ “กระทรวงศึกษาธิการ" 
สมัยที่กระทรวงศึกษาธิการยังเป็นกระทรวงธรรมการอยู่ พระราชทานตราบุษบกตามประทีป ซึ่งเป็นพระราชลัญจกรเก่า เป็นตราตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงธรรมการ
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2436 โปรดให้เลื่อนตราบุษบกตามประทีปไปเป็นตราตำแหน่งอธิบดีกรมศึกษาธิการ จึงพระราชทานตราพระเพลิงทรงระมาดซึ่งเป็นตราเก่าให้เป็นตราตำแหน่งเสนาบดีกระทรวงธรรมการใช้ดำเนินกระแสพระบรมราชโองการไปในที่ต่าง ๆ คู่กับตราเสมาธรรมจักรซึ่งใช้ดำเนินกระแสพระบรมราชโองการที่มีถึงพระสงฆ์
สมัยรัชกาลที่ 6 โปรดให้ยกเลิกตราพระเพลิงทรงระมาด แล้วให้สร้างตราเสมาธรรมจักร “เหตุที่ทรงเปลี่ยน โดยที่ทรงพระราชดำริว่า นามเสนาบดีกระทรวงธรรมการก็ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ตั้งขึ้นไว้ตามนามในตำแหน่งเดิมแล้ว (คือ เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดีซึ่งในพระธรรมนูญใช้ตรากล่าวว่า ถือตราเสมาธรรมจักร) ”แต่ตราเก่าเป็นรูปจักราวุธอยู่ในบุษบก แล้วมีใบเสมาขนาบอยู่สองข้าง พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวไม่ชอบพระราชหฤทัย จึงโปรดให้ทำตราเสมาธรรมจักรขึ้นใหม่ ตราเสมาธรรมจักรที่โปรดให้สร้างขึ้นใหม่รูปกลม มีลายเสมาตั้งบนฐาน มีอักษรขอม ทุ. ส. นิ. ม. หัวใจพระอริยสัจ อยู่ที่ขอบเบื้องบนเสมา
กระทรวงธรรมการมีการเปลี่ยนชื่อไปมาหลายครั้งระหว่างชื่อ " กระทรวงธรรมการ " และ “ กระทรวงศึกษาธิการ " อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2484 ก็ได้ใช้ชื่อว่า " กระทรวงศึกษาธิการ " ตั้งแต่นั้นมา เหตุที่ตรากระทรวงศึกษาธิการเป็นรูปเสมาธรรมจักร น่าจะเป็นเพราะว่าแต่ก่อนดูแลกิจการในพระศาสนาด้วย โดยมีการรวมการศึกษา และศาสนาเข้าด้วยกัน และมีการแยกออกจากกันและกลับมารวมกันอีกหลายครั้ง ปัจจุบันกรมการศาสนา ย้ายไปสังกัดกระทรวงวัฒนธรรม
เครื่องหมายราชการของกระทรวงธรรมการ (ปัจจุบันคือกระทรวงศึกษาธิการ) แห่งราชอาณาจักรไทย มีลักษณะดังนี้ "เครื่องหมายราชการของกระทรวงธรรมการ เป็นรูปเสมาธรรมจักร"
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม

กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม  หรือ กระทรวงดีอีเอส เป็นหน่วยงานราชการส่วนกลางประเภทกระทรวงของไทย มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการวางแผน ส่งเสริม พัฒนา และดำเนินกิจการเกี่ยวกับดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม การอุตุนิยมวิทยา การสถิติ และราชการอื่นตามที่มีกฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม หรือส่วนราชการที่สังกัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
ประวัติ.
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เดิมชื่อว่า กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการวางแผน ส่งเสริม พัฒนา และดำเนินกิจการที่เกี่ยวกับเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร การอุตุนิยมวิทยา และการสถิติ
ต่อมาวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 คณะรัฐมนตรีได้เสนอร่างพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม เพื่อจัดตั้ง กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมขึ้นมาแทนกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2559 ได้มีการตราพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ 17) พ.ศ. 2559 ส่งผลให้กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารต้องสิ้นสุดลง และจัดตั้งกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมขึ้นแทน กระทรวงเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 16 กันยายน 2559 ใช้อักษรย่อ ดศ.
ต่อมาในวันที่ 15 กันยายน 2559 เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษา ได้เผยแพร่ประกาศพระราชบัญญัติ ปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม (ฉบับที่ 17) พ.ศ. 2559 โดยมีสาระสำคัญคือให้ยกเลิกกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร  และให้จัดตั้งกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมขึ้นมาแทน (เปลี่ยนชื่อกระทรวง)
ต่อมาในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2559 มีการประกาศใช้พระราชบัญญัติสภาความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ. 2559 โดยให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร เป็นสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ จึงเท่ากับให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เป็นสมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ ปลัดคนแรกของกระทรวงได้แก่ นางทรงพร โกมลสุรเดช ดำรงตำแหน่ง 1 เดือน 20 วันก่อน ไปได้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจราชการพิเศษประจำสำนักนายกรัฐมนตรีในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559
ในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 มีประกาศกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เรื่อง แต่งตั้งคณะกรรมการกลั่นกรองข้อมูลคอมพิวเตอร์ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 พ.ศ. 2560 แต่งตั้ง วิไลลักษณ์ ชุลีวัฒนกุล ปลัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม เป็นประธานคณะกรรมการกลั่นกรองข้อมูลคอมพิวเตอร์ โดยให้มีผลในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป
ในวันที่ 1 เดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2562 กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม ได้เปิด ศูนย์ป้องกันข่าวปลอม ขึ้นในกระทรวง หรือที่รู้จักใน ศูนย์เฟคนิวส์
หน่วยงานในสังกัด.
ส่วนราชการ.
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมมีหน่วยงานระดับกรมในสังกัด 5 หน่วยงาน ได้แก่
ทีโอที

บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) หรือชื่อย่อ ทีโอที  เป็นรัฐวิสาหกิจประเภทสื่อสารโทรคมนาคมอีกแห่งหนึ่งในสังกัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม และถือเป็นกิจการภายในเรื่องโทรศัพท์แห่งชาติของไทย ดำเนินกิจการเกี่ยวกับโทรศัพท์และการสื่อสารภายในประเทศ แปรรูปมาจาก "องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย" ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497
ทีโอที ทำหน้าที่ให้บริการสื่อสารโทรคมนาคมทุกประเภท ทั้งในและระหว่างประเทศ ผ่านบริการต่าง ๆ ทั้งทางสายโทรศัพท์ อินเทอร์เน็ต โทรศัพท์เคลื่อนที่ ซึ่งประกอบด้วยใบอนุญาตแบบที่ 3 (ที่มีโครงข่ายของตนเองเพื่อให้เช่าใช้) เดิมเป็นองค์กรที่ทั้งควบคุมการให้บริการ ออกกฎระเบียบเรื่องกิจการโทรคมนาคมภายในประเทศและเป็นผู้ให้บริการเพจเจอร์(วิทยุสื่อสาร) แต่ในปัจจุบันได้โอนหน้าที่ส่วนการกำกับดูแลไปยังคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) 
ทีโอทีได้ดำเนินกิจการเกี่ยวกับโทรศัพท์และการสื่อสารมาเป็นระยะเวลา 67 ปี จึงได้ทำการควบรวมกิจการกับ บริษัท กสท โทรคมนาคม จำกัด (มหาชน) เป็น บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2564
ประวัติ.
องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย.
เดิมเป็นหน่วยงานหนึ่งของกรมไปรษณีย์โทรเลข ใช้ชื่อว่ากองช่างโทรศัพท์ ต่อมาได้แยกออกมาจัดตั้งองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย หรือ ท.ศ.ท.  เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2497 ในช่วงแรกรับผิดชอบเฉพาะการวางชุมสายโทรศัพท์ในเขตจังหวัดพระนคร แต่ในภายหลังได้ดูแลกิจการโทรศัพท์ทั่วราชอาณาจักร โดยรับโอนความรับผิดชอบในพื้นที่ที่เหลือทั้งหมดมาจากกรมไปรษณีย์โทรเลข
บริษัท ทศท คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน).
วันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยได้แปรรูปเป็นบริษัทมหาชนจำกัด แต่ยังคงสถานะรัฐวิสาหกิจ ใช้ชื่อว่า บริษัท ทศท คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน)  ต่อมาเมื่อมีการปรับปรุงโครงสร้างทางราชการ บมจ.ทศท คอร์ปอเรชั่น ได้ย้ายมาสังกัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน).
ต่อมา ทศท คอร์ปอเรชั่น ได้จดทะเบียนเปลี่ยนชื่อบริษัทเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ใช้ชื่อว่า บริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน)  เพื่อให้ชื่อตรงกันทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ พร้อมเปลี่ยนตราสัญลักษณ์เหลือเพียงเครื่องหมายทีโอที
ควบรวมกิจการกับ กสท โทรคมนาคม.
ต่อมาเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2563 คณะรัฐมนตรีในรัฐบาลสมัยที่ 2 ของพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา ได้อนุมัติให้ทีโอทีกับ กสท โทรคมนาคม ควบรวมกิจการกัน ใช้ชื่อว่า บริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) เพื่อลดความซ้ำซ้อนในการดำเนินการ และให้บริษัทแห่งใหม่มีพันธกิจในการสนับสนุนนโยบายของรัฐในการพัฒนาระบบดิจิทัลต่อไป โดยมีกระทรวงการคลังเป็นผู้ถือหุ้นทั้งหมด 100% ตามเดิม และได้ดำเนินการแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2564
กิจการร่วมค้า ไทย-โมบาย.
จากนโยบายของรัฐบาลในสมัยนั้นที่ต้องการให้ หน่วยงานของรัฐให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่แข่งกับเอกชนเพื่อลดราคา จึงได้ให้รัฐวิสาหกิจในสังกัดกระทรวงคมนาคม (ในขณะนั้น) โดย ทีโอที กสท และ บจก.วิทยุการบินแห่งประเทศไทย จัดตั้งบริษัท เอซีที โมบาย จำกัด ชื่อบริษัทมาจากอักษรตัวแรกของทั้ง 3 หน่วยงาน ให้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ใน ระบบ GSM1900 ภายใต้ชื่อ THAImobile ต่อมา บจก.วิทยุการบินแห่งประเทศไทย ได้ถอนหุ้นไปในปัจจุบัน คงเหลือเพียง ทีโอที และ กสท ที่ยังคงดำรงหุ้นในอัตราส่วน 58 : 42 ต่อมาในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2551 ทีโอทีได้ซื้อหุ้นในส่วนของ กสท เพื่อมาบริหารทั้งหมด พร้อมทั้งได้สิทธิ์การให้บริการ 3 จี และสิทธิ์การใช้คลื่นความถี่วิทยุ 1900 MHz แต่เพียงผู้เดียว เพื่อเตรียมนำไปให้บริการ 3 จี
กาพย์

กาพย์ เป็นคำประพันธ์ชนิดหนึ่งที่บังคับจำนวนคำและสัมผัส จัดวรรคต่างจากกลอนและไม่บังคับเสียงวรรณยุกต์ท้ายวรรค ไม่มีบังคับเอก-โทเหมือนโคลง และไม่มีบังคับครุและลหุเหมือนฉันท์
ความเป็นมาของกาพย์.
กาพย์ มีที่มาไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นคำประพันธ์เดิมของไทย หรือรับมาจากชาติอื่น ตำรากาพย์เก่าแก่ที่มีอยู่ในปัจจุบันคือ กาพย์สารวิลาสินี และ กาพย์คันถะ แต่งเป็นภาษาบาลี ไม่ทราบชื่อผู้แต่ง แต่สันนิษฐานกันว่าแต่งขึ้นในล้านนาสมัยพระเจ้าติโลกราชแห่งล้านนา ซึ่งตรงกับสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถแห่งกรุงศรีอยุธยา และเปลี่ยนแปลงมาจากกาพย์มคธเป็นกาพย์ไทยโดยบริบูรณ์ประมาณรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งกรุงศรีอยุธยา
การจำแนกชนิดของกาพย์.
กาพย์ในคัมภีร์กาพย์.
ในคัมภีร์กาพย์กำหนดคำประพันธ์ชนิด กาพย์ ไว้ 8 ชนิด คือ กาพย์พรหมคีติ กาพย์มัณฑุกคติ กาพย์ตุรงคธาวี กาพย์มหาตุรงคธาวี กาพย์กากคติ ในคัมภีร์กาพย์สารวิลาสินี และกาพย์ตรังควชิราวดีหรือกาพย์ตรังคนที กาพย์มหาตรังคนที และกาพย์ทัณฑิกา ในคัมภีร์กาพย์คันถะ
นอกจากนี้ใน "ประชุมลำนำ" ของหลวงธรรมาภิมณฑ์ได้แสดงกาพย์อีกชนิดหนึ่งชื่อ กาพย์ภุชงคลิลา มาจากคัมภีร์กาพย์สารจินดา
กาพย์กากคติ.
หมายความว่า  มีการดำเนินคำดังกาที่บินไป กำหนดให้ ๑ บท มี ๔ บาท,  บาท ๑ และบาท ๓  มี ๓ วรรค บาท ๒ และ บาท ๔  มี ๔ วรรค   วรรคละ ๔ พยางค์
 เฉพาะบาทที่ ๑ มีบังคับครุ  และลหุ เช่นเดียวกับฉันท์    ดังนี้
ลหุ   ครุ   ลหุ   ครุ         ลหุ   ครุ   ลหุ   ครุ          ลหุ   ครุ   ลหุ   ครุ
กาพย์พรหมคีติ.
หมายความว่า มีเสียงขับอันไพเราะประเสริฐ
ฉันทลักษณ์กำหนดให้ บทละ ๘ วรรค, วรรคหน้า ๕ พยางค์ วรรคหลัง ๖ พยางค์ ส่งสัมผัสบทท้ายวรรค ๘ รับสัมผัสบทท้ายวรรค ๒ 
กาพย์มัณฑุกคติ.
หมายความว่า มีคำดำเนินไปดังกบเต้น วรรคละ ๖ พยางค์ ท้ายวรรค ๓ กับ ๔, ๔ กับ ๖, และ ๗ กับ ๘ ไม่สัมผัสกัน
ฉันทลักษณ์กำหนดให้ ๑ บท มี ๔ บาท,บาทละ ๒ วรรค,
บาทแรกบังคับครุ ลหุ 
ลหุ ลหุ ครุ ลหุ ครุ ครุ ลหุ ลหุ ครุ ลหุ ครุ ครุ
กาพย์ตุรงคธาวี.
หมายความว่า มีระเบียบดังม้าวิ่ง
ฉันทลักษณ์กำหนดให้ ๑ บท มี ๔ บาท,บาท ๑ และ ๓ มี ๓ วรรค วรรคละ ๓,๔,๕ พยางค์
บาท ๒ และ ๔ มี ๔ วรรค วรรคละ ๓,๕,๓,๕ พยางค์
กาพย์มหาตุรงคธาวี.
หมายความว่า มีระเบียบดังม้าวิ่ง
ฉันทลักษณ์กำหนดให้ ๑ บท มี ๔ บาท,บาท ๑ และ ๓ มี ๓ วรรค วรรคละ ๓,๔,๕ พยางค์
บาท ๒ และ ๔ มี ๔ วรรค วรรคละ ๓,๔,๓,๖ พยางค์
กาพย์ที่นิยมแต่งกันทั่วไป.
กาพย์ที่กวีนิยมใช้ในวรรณกรรม มี 3 ชนิด คือ กาพย์ยานี กาพย์ฉบัง และ กาพย์สุรางคนางค์ ซึ่งเป็นที่น่าแปลกว่า กาพย์ดังกล่าว ไม่ปรากฏอยู่ในตำรากาพย์เลย นอกจากนี้ กาพย์ทั้ง 9 ชนิดในตำรากาพย์ก็ไม่ปรากฏในวรรณกรรมเช่นกัน
กวีผู้ชำนาญเชิงกาพย์.
เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร.
กวีที่ได้รับยกย่องว่าสร้างสรรค์ผลงานด้านกาพย์มากที่สุดคือ เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร หรือ เจ้าฟ้ากุ้ง กรมพระราชวังบวรฯ ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ งานพระราชนิพนธ์มี 8 เรื่อง คือ กาพย์เห่เรือ 4 บท กาพย์เห่เรื่องกากี 3 ตอน กาพย์เห่สังวาสและเห่ครวญ กาพย์ห่อโคลงนิราศธารโศก กาพย์ห่อโคลงนิราศธารทองแดง นันโทปสันทสูตรคำหลวง พระมาลัยคำหลวง และเพลงยาว ในบรรดาพระราชนิพนธ์เหล่านี้ ทรงใช้กาพย์เป็นหลักถึง 5 เรื่อง
กาพย์ที่เจ้าฟ้าธรรมาธิเบศรทรงใช้มีเพียงชนิดเดียวคือ กาพย์ยานี 11 ซึ่งทรงเลือกใช้คำได้อย่างเด่น ทำให้เกิดความไพเราะ เสนาะหู ชวนฟัง นอกจากนี้ยังทรงเพิ่มสัมผัสสระในคำที่ 2 - 3 ของวรรคแรก และคำที่ 3 - 4 ของวรรคหลังอย่างเป็นระบบทำให้เกิดจังหวะอ่านรับกันและเพิ่มความไพเราะยิ่งขึ้น
ตัวอย่างลีลากาพย์ของเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร
มีฮาอิล บาคูนิน

มิคาอิล อะเลคซันโดรวิช บาคูนิน  (30 พฤษภาคม ค.ศ. 1814 - 13 มิถุนายน ค.ศ. 1876)
เป็นนักคิดและนักปฏิวัติชาวรัสเซียร่วมสมัยกับ คาร์ล มาร์กซ เขาคัดค้านลัทธิคอมมิวนิสต์ของมาร์กซ ด้วยเหตุผล
ที่ว่าลัทธิคอมมิวนิสต์รวมอำนาจทุกชนิดของสังคมเข้าสู่รัฐ และลงท้ายด้วยการรวมกรรมสิทธิ์ไว้กับรัฐ
ซึ่งเขาเห็นว่าจะมีชนชั้นหนึ่งได้ผลประโยชน์จากการให้คงมีรัฐอยู่เสมอ และในกรณีของรัฐคอมมิวนิสต์คือชนชั้นข้ารัฐการ
รายชื่อคณะศึกษาศาสตร์ในประเทศไทย

รายชื่อสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทย ที่เปิดสอนวิชาด้านศึกษาศาสตร์หรือครุศาสตร์
กลุ่มสถาบันเทางามสัมพันธ์.
การศึกษาบัณฑิต (กศ.บ) จะเป็นปริญญาบัตรที่สืบเนื่องมาด้วยประวัติความสัมพันธ์ของมหาวิทยาลัยที่เคยเป็น "วิทยาลัยวิชาการศึกษา" และเป็นมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒในทุกภูมิภาค ที่ได้ทำกิจกรรมร่วมกัน ทำคุณประโยชน์ให้กับประเทศชาติ ซึ่งล้วนแสดงให้เห็นถึงความเป็นเลือดของนิสิตศึกษาศาสตร์ที่ล้วนมีของสถาบันซึ่งเป็นสีเทาร่วมกัน ซึ่งมีด้วยกัน 6 มหาวิทยาลัยด้วยกัน ดังนี้
มาซากาซุ คัตสึระ

มาซากาซุ คัตสึระ (; โรมาจิ: "Katsura Masakazu") เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2505
มาซากาซุ คัตสึระเป็นผู้ที่นิยมตัวละครแบทแมนมากคนหนึ่ง โดยจะเห็นอิทธิพลของแบทแมนในงานเขียนของเขาหลายครั้ง เช่น ชาโดว์ เลดี้, ไอส์ และเซ็ทแมน
รัฐยูทาห์

ยูทาห์ (/ˈjuːtɑː/, /ˈjuːtɔː/) เป็นรัฐที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในอนุภูมิภาคตะวันตกภูเขาของภาคตะวันตกของสหรัฐ มีพรมแดนทางใต้ติดต่อกับรัฐแอริโซนา ทางตะวันตกติดต่อกับรัฐเนวาดา ทางเหนือติดต่อกับรัฐไอดาโฮ ทางตะวันออกเฉียงเหนือติดต่อกับรัฐไวโอมิง ทางตะวันออกติดต่อกับรัฐโคโลราโด และทางตะวันออกเฉียงใต้จรดมุมหนึ่งของรัฐนิวเม็กซิโก ในบรรดาห้าสิบรัฐของสหรัฐ ยูทาห์เป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 13 มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 30 และมีประชากรหนาแน่นน้อยที่สุดเป็นอันดับที่ 11 การพัฒนาเมืองส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ในสองพื้นที่ ได้แก่ วาแซตช์ฟรอนต์ทางตอนเหนือของรัฐซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของประชากรประมาณสองในสามและเป็นที่ตั้งเมืองหลวงซอลต์เลกซิตี และเทศมณฑลวอชิงตันทางตะวันตกเฉียงใต้ซึ่งมีผู้อยู่อาศัยมากกว่า 180,000 คน พื้นที่ส่วนใหญ่ทางตะวันตกของยูทาห์อยู่ในเกรตเบซิน
ยูทาห์เป็นที่อยู่อาศัยของชนพื้นเมืองกลุ่มต่าง ๆ มานานนับพันปี เช่น ชาวปูเอโบลโบราณ ชาวนาวาโฮ และชาวยูต ชาวสเปนเป็นชาวยุโรปกลุ่มแรกที่มาถึงในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษ 16 แต่ภูมิประเทศที่ทุรกันดารและภูมิอากาศที่รุนแรงส่งผลให้ภูมิภาคนี้กลายเป็นพื้นที่รอบนอกของนิวสเปนและเม็กซิโกในเวลาต่อมา แม้ในขณะที่เป็นดินแดนของเม็กซิโก ผู้ตั้งถิ่นฐานยุคแรกเริ่มของยูทาห์หลายคนก็เป็นชาวอเมริกันโดยเฉพาะชาวมอรมอนที่หลบหนีการผลักไสไปอยู่ชายขอบและการเบียดเบียนจากสหรัฐ หลังสงครามเม็กซิโก-สหรัฐใน ค.ศ. 1848 ภูมิภาคนี้ถูกผนวกเข้ากับสหรัฐและกลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนยูทาห์ซึ่งครอบคลุมถึงรัฐโคโลราโดและรัฐเนวาดาในปัจจุบัน ข้อพิพาทระหว่างชุมชนมอรมอนกับรัฐบาลกลางสหรัฐทำให้การรับยูทาห์เข้าเป็นรัฐนั้นล่าช้า โดยยูทาห์เพิ่งจะเข้าร่วมสหรัฐเป็นลำดับที่ 45 ใน ค.ศ. 1896 หลังการประกาศให้การแต่งงานแบบมีคู่ครองหลายคนผิดกฎหมายเท่านั้น
ประชากรมากกว่าครึ่งหนึ่งเล็กน้อยของยูทาห์เป็นชาวมอรมอน และส่วนใหญ่ในจำนวนนี้เป็นสมาชิกศาสนจักรของพระเยซูคริสต์แห่งวิสุทธิชนยุคสุดท้าย (ศาสนจักรแอลดีเอส) ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ระดับโลกอยู่ในซอลต์เลกซิตี ยูทาห์เป็นเพียงรัฐเดียวที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นสมาชิกศาสนจักรเดียว ศาสนจักรแอลดีเอสมีอิทธิพลอย่างมากต่อวัฒนธรรม การเมือง และชีวิตประจำวันของชาวยูทาห์ ถึงแม้ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา ยูทาห์จะมีความหลากหลายทางศาสนามากขึ้นและมีความเป็นโลกวิสัยมากขึ้นก็ตาม
เศรษฐกิจของรัฐยูทาห์มีความหลากหลายเป็นอย่างสูง โดยมีภาคส่วนหลักได้แก่ การขนส่ง การศึกษา เทคโนโลยีสารสนเทศและการวิจัย บริการภาครัฐ เหมืองแร่ การตลาดแบบหลายระดับชั้น และการท่องเที่ยว ยูทาห์เป็นหนึ่งในรัฐที่เติบโตเร็วที่สุดตั้งแต่ ค.ศ. 2000 โดยสำมะโนประชากรสหรัฐ ค.ศ. 2020 ยืนยันว่ายูทาห์มีอัตราการเพิ่มประชากรรวดเร็วที่สุดในประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 2010 เป็นต้นมา เซนต์จอร์จเป็นเขตเมืองใหญ่ที่เติบโตเร็วที่สุดในสหรัฐตั้งแต่ ค.ศ. 2000 ถึง 2005 ยูทาห์จัดอยู่ในกลุ่มรัฐที่ดีที่สุดในภาพรวมจากตัวชี้วัดอย่างการดูแลสุขภาพ การบริหารปกครอง การศึกษา และโครงสร้างพื้นฐานเป็นต้น มีรายได้เฉลี่ยมัธยฐานสูงเป็นอันดับที่ 14 และมีความไม่เท่าเทียมในรายได้น้อยที่สุดในบรรดารัฐใด ๆ ของสหรัฐ เมื่อเวลาผ่านไปและด้วยอิทธิพลจากการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ ช่วงหน้าแล้งในยูทาห์ได้เพิ่มความถี่และความรุนแรงขึ้น สร้างความตึงเครียดต่อความมั่นคงด้านน้ำของยูทาห์และส่งผลกระทบต่อเศรษฐกิจของรัฐ
ถนนตะนาว

ถนนตะนาว (อักษรโรมัน: Thanon Tanao) เป็นถนนในเขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนบำรุงเมืองที่สี่กั๊กเสาชิงช้า ตรงไปทางทิศเหนือ เป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงศาลเจ้าพ่อเสือกับแขวงเสาชิงช้า ข้ามคลองหลอดวัดราชนัดดาเข้าสู่ท้องที่แขวงบวรนิเวศ จากนั้นตัดข้ามถนนราชดำเนินกลางที่ทางแยกคอกวัว และเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบวรนิเวศกับแขวงตลาดยอด จนไปจรดแยกที่ถนนบวรนิเวศน์ ถนนสิบสามห้าง และถนนตานีบรรจบกัน
แต่เดิมถนนตะนาวเป็นส่วนหนึ่งของถนนเฟื่องนครซึ่งพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2406–2407 มีการสันนิษฐานว่าชื่อถนนตะนาวน่าจะตั้งตามชาวตะนาวศรีที่พระมหากษัตริย์โปรดเกล้าฯ ให้มาตั้งถิ่นฐาน เรียกกันว่า "ถนนบ้านตะนาวศรี" "ถนนบ้านตะนาว" หรือ "ถนนตะนาว"
ปัจจุบัน ถนนตะนาวเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นที่ตั้งของศาลเจ้าพ่อเสือ พระนคร ศาลเจ้าจีนที่มีชื่อเสียงโด่งดัง และยังได้รับความนับถือแม้กระทั่งจากนักท่องเที่ยวต่างชาติ และยังเป็นแหล่งของร้านอาหารอร่อยที่ขึ้นชื่ออีกจำนวนมากเช่นเดียวกับถนนมหรรณพ, แพร่งภูธร และแพร่งนรา ที่อยู่ใกล้เคียง เช่น ก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลาและเย็นตาโฟ ราดหน้าและหมูสะเต๊ะ กวยจั๊บ เผือกทอด ข้าวเหนียวมะม่วง บางร้านยังเป็นร้านที่ได้รับการแนะนำหรือบีบกูร์ม็องจากมิชลินไกด์อีกด้วย
สถานที่สำคัญ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ถนนจรัญสนิทวงศ์

ถนนจรัญสนิทวงศ์ (อักษรโรมัน: Thanon Charan Sanit Wong) เป็นถนนในฝั่งธนบุรี กรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนเพชรเกษม ที่สี่แยกท่าพระ ในแขวงวัดท่าพระ เขตบางกอกใหญ่ ตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับถนนพาณิชยการธนบุรี (จรัญสนิทวงศ์ 13) ที่สามแยกพาณิชยการธนบุรี จากนั้นข้ามคลองมอญ เข้าสู่พื้นที่แขวงบางขุนศรี เขตบางกอกน้อย ตรงไปทางทิศเหนือ ตัดกับถนนพรานนกที่สี่แยกไฟฉาย จากนั้นโค้งไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตัดกับทางรถไฟสายใต้เข้าแขวงบางขุนนนท์ ตัดกับถนนบางขุนนนท์ที่สามแยกบางขุนนนท์ จากนั้นข้ามคลองบางกอกน้อยเข้าสู่แขวงอรุณอมรินทร์ ตัดกับถนนบรมราชชนนีที่สี่แยกบรมราชชนนีเข้าสู่พื้นที่เขตบางพลัด โดยเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่างแขวงบางบำหรุกับแขวงบางยี่ขันไปจนตัดกับถนนสิรินธรและถนนราชวิถีที่สี่แยกบางพลัด จากนั้นจึงเข้าสู่แขวงบางพลัด มุ่งตรงไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ข้ามคลองบางพลัดเข้าสู่พื้นที่แขวงบางอ้อ และไปสิ้นสุดที่เชิงสะพานพระราม 7 ในพื้นที่ตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี
ชื่อถนนจรัญสนิทวงศ์ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่หลวงจรัญสนิทวงศ์ (ม.ล.จรัญ สนิทวงศ์) อดีตปลัดกระทรวงคมนาคม เดิมกรุงเทพมหานครติดป้ายชื่อถนนว่า "ถนนจรัลสนิทวงศ์" ต่อมาได้แก้ไขเป็น "จรัญสนิทวงศ์" ตามนามของหลวงจรัญสนิทวงศ์ ปัจจุบันถนนสายนี้เป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งของกรุงเทพมหานคร
ปัจจุบันถนนจรัญสนิทวงศ์ตลอดทั้งสายได้มีการก่อสร้างรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ส่วนต่อขยายสัญญาที่ 3 ช่วงสถานีเตาปูนถึงสี่แยกท่าพระ เป็นลักษณะรถไฟฟ้าแบบลอยฟ้าเช่นเดียวกับรถไฟฟ้าบีทีเอสและรถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรม (เชื่อมต่อกับสายฉลองรัชธรรมที่สถานีเตาปูน) เริ่มดำเนินการก่อสร้างใน พ.ศ. 2555 จากกำหนดเวลาเดิมที่จะเริ่มก่อสร้างใน พ.ศ. 2554 แต่เนื่องจากเกิดวิกฤตมหาอุทกภัย ทำให้ต้องเลื่อนการก่อสร้างออกไป จนกระทั่งการก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดให้บริการใน พ.ศ. 2563
ถนนจรัญสนิทวงศ์เคยเป็นแหล่งรวมของสำนักงานวงดนตรีลูกทุ่งในช่วง พ.ศ. 2510–2520 ซึ่งเป็นช่วงที่ดนตรีลูกทุ่งกำลังเบ่งบานมากที่สุด เกิดนักร้องลูกทุ่งมากหน้าหลายตาที่ซอยบุปผาสวรรค์ (ซอยจรัญสนิทวงศ์ 27) เช่น พุ่มพวง ดวงจันทร์, เพลิน พรหมแดน, สังข์ทอง สีใส เป็นต้น ในอดีตบุคคลที่มีชื่อเสียง เช่น ล้อต๊อก, สายัณห์ สัญญา เป็นต้น มักนิยมซื้อบ้านบริเวณถนนจรัญสนิทวงศ์
อนึ่ง ในอดีตถนนจรัญสนิทวงศ์เคยเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 405 สายป้อมพระจุลจอมเกล้า - วงเวียนท่าพระ - พระราม 6 - รังสิต และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306 สายสามแยกท่าพระ - รังสิต แต่ในภายหลังกรมทางหลวงได้มอบให้อยู่ในความดูแลของกรุงเทพมหานคร
สะพานพระราม 7

สะพานพระราม 7 เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาในเส้นทางถนนรัชดาภิเษกช่วงถนนวงศ์สว่างและถนนจรัญสนิทวงศ์ ตั้งอยู่คู่ขนานด้านเหนือน้ำของสะพานพระราม 6 เชื่อมระหว่างตำบลบางกรวย อำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี กับแขวงวงศ์สว่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร เป็นสะพานแบบคอนกรีตอัดแรงชนิดต่อเนื่อง มีจำนวนช่องทางรถวิ่ง 6 ช่องทางจราจร ความกว้างของสะพาน 29.10 เมตร และมีความยาว 934 เมตร
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร พระราชทานนามสะพานแห่งใหม่ที่ตั้งอยู่คู่ขนานกับสะพานพระราม 6 ว่า สะพานพระราม 7 เพื่อให้สอดคล้องกับสะพานพระปกเกล้าที่พระราชทานไปก่อนหน้าซึ่งตั้งอยู่คู่ขนานกับสะพานพระพุทธยอดฟ้าเช่นกัน และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (ขณะดำรงพระราชอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร) เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปทรงเปิดการจราจรเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2535 เวลา 16:00 น. หลังจากนั้นจึงปิดการจราจรของรถยนต์บนสะพานพระราม 6 และปรับเป็นสะพานรถไฟทางคู่เต็มรูปแบบ ปัจจุบันสะพานแห่งนี้อยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท
ถนนราชดำเนิน (กรุงเทพมหานคร)

ถนนราชดำเนิน เป็นถนนสายประวัติศาสตร์สำคัญแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร ตัดผ่านพื้นที่เขตพระนคร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และเขตดุสิต เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2442 และแล้วเสร็จทั้งสายเมื่อ พ.ศ. 2446
ประวัติ.
ถนนราชดำเนินเป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2442 เพื่อทรงใช้ในการเสด็จพระราชดำเนินระหว่างพระบรมมหาราชวังกับพระราชวังดุสิต เพื่อความสง่างามของบ้านเมืองและเพื่อให้ประชาชนได้เดินเที่ยวพักผ่อน จึงมีพระราชประสงค์ให้สร้างถนนราชดำเนินให้กว้างที่สุด แต่ทรงให้สองฟากถนนเป็นที่ตั้งของวังและสถานที่ราชการใหญ่ ๆ มิให้สร้างตึกแถวหรือร้านเล็ก ๆ ซึ่งจะทำให้กลายเป็นย่านการค้า โดยในชั้นแรกนั้นทรงมีพระราชดำริว่า เมื่อสร้างถนนที่ตำบลบ้านพานถมจะต้องรื้อป้อมหักกำลังดัสกร น่าจะรักษาชื่อป้อมไว้ใช้เป็นชื่อถนน แต่จะเรียกว่าถนนหักกำลังดัสกร "ก็ดูแปลไม่ได้ความกันกับถนน แต่พักเอาไว้ตรองทีหนึ่ง ควรจะต้องตั้งชื่อให้ทันก่อนตัดถนน"
สาเหตุของการตัดถนนเนื่องจากมีพระราชดำริว่า ท้องที่ตำบลบ้านพานถมถึงท้องที่ตำบลป้อมหักกำลังดัสกรเป็นที่เรือกสวนเปลี่ยวอยู่ระหว่างถนนพฤฒิบาศ (ปัจจุบันคือถนนนครสวรรค์) กับถนนสามเสน ยังไม่เป็นที่สมบูรณ์ทันเสมอท้องที่ตำบลอื่น เพราะยังไม่มีถนนหลวงที่จะทำให้ประชาชนทำการค้าขายสะดวกขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนขึ้นโดยตัดตั้งแต่ปลายถนนพระสุเมรุ ข้ามคลองรอบกรุงที่ตำบลบ้านพานถม ตรงไปยังป้อมหักกำลังดัสกร ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมบรรจบกับถนนเบญจมาศ (ปัจจุบันคือส่วนหนึ่งของถนนราชดำเนินนอก) พระราชทานนามว่า "ถนนราชดำเนิน" เช่นเดียวกับถนนควีนส์วอล์ก (Queen’s walk) ในกรีนปาร์ก (Green Park) ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยาเทเวศรวงศ์วิวัฒน์ เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการและอธิบดีกรมสุขาภิบาล เป็นพนักงานจัดสร้างถนนราชดำเนิน ต่อมาโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายถนนราชดำเนินไปตัดทางในตำบลบ้านหล่อ เพื่อให้ถนนตรงได้แนวตลอดถนนเบญจมาศด้วย และโปรดเกล้าฯ ให้ตัดถนนเทวียุรยาตร (ปัจจุบันคือถนนประชาธิปไตย) ผ่านตำบลบ้านพานถมขึ้นแทน ถนนราชดำเนินนอกเริ่มตั้งแต่ถนนพฤฒิบาศ ผ่านตำบลบ้านหล่อไปออกตำบลป้อมหักกำลังดัสกร ข้ามคลองผดุงกรุงเกษมไปบรรจบกับถนนเบญจมาศ ถือเป็นถนนสายแรกที่ใช้วิธีการจ่ายค่าเวนคืนที่ดินเพื่อตัดถนน
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดถนนราชดำเนินนอก สะพานมัฆวานรังสรรค์ และถนนเบญจมาศ เนื่องในอภิลักขิตสมัยเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 50 พรรษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2444 โปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนราชดำเนินกลาง ตั้งแต่สะพานเสี้ยว ตรงไปข้างคลองบางลำพูต่อกับถนนราชดำเนินนอก จึงโปรดเกล้าฯ ให้เรียกถนนราชดำเนินช่วงแรกว่าถนนราชดำเนินนอก ต่อมามีการก่อสร้างถนนราชดำเนินในมาจดถนนหน้าพระลาน โดยสร้างขยายแนวถนนจักรวรรดิวังหน้าเดิม เริ่มจากแยกจุดบรรจบระหว่างถนนหน้าพระลานและถนนสนามไชย เลียบท้องสนามหลวงฝั่งตะวันออก และไปบรรจบถนนราชดำเนินกลางที่สะพานผ่านพิภพลีลา แล้วเสร็จใน พ.ศ. 2446
ถนนราชดำเนินเป็นถนนที่สวยงามและเป็นศรีสง่าของบ้านเมือง ตั้งแต่แรกสร้างมาจนถึงปัจจุบัน และเป็นถนนสายประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งประวัติศาสตร์การเมืองไทย เพราะเป็นเสมือนสัญลักษณ์ของประชาธิปไตย โดยจะถูกใช้เป็นสถานที่ชุมนุมทางการเมืองในช่วงวิกฤตการณ์ของประเทศหลายต่อหลายครั้ง
องค์ประกอบ.
ถนนราชดำเนินแบ่งออกเป็นสามช่วง ได้แก่
ภาพปริทัศน์.
ถนนราชดำเนินบริเวณสะพานผ่านฟ้าและลานพลับพลามหาเจษฎาบดินทร์ (จุดตัดระหว่างถนนราชดำเนินกลางและราชดำเนินนอก)
ถนนหน้าพระลาน

ถนนหน้าพระลาน (อักษรโรมัน: Thanon Na Phra Lan) เป็นถนนในแขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ตั้งต้นจากปลายถนนราชดำเนินในต่อถนนสนามไชยที่มุมป้อมเผด็จดัสกร ไปตามกำแพงพระบรมมหาราชวัง ตัดกับถนนมหาราช ไปสุดที่ท่าช้างวังหลวง ริมแม่น้ำเจ้าพระยา รวมระยะทาง 550 เมตร
ถนนหน้าพระลานเป็นทางสัญจรเดิมที่มีมาแต่เริ่มสร้างพระนคร ตัดขึ้นในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เดิมมีชื่อว่า ถนนท่าช้างวังหลวง เนื่องจากเป็นเส้นทางที่ช้างหลวงลงท่าอาบน้ำในแม่น้ำเจ้าพระยา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการให้เรียกชื่อว่า ถนนหน้าพระลาน ต่อมามีการปรับปรุงถนนในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อใช้ในพระราชพิธีต่าง ๆ โดยขยายจากถนนเดิมที่เป็นถนนพูนดินสูงปูด้วยอิฐเรียงตะแคง เหตุที่ชื่อถนนหน้าพระลานเพราะเป็นถนนที่อยู่หน้าพระลานพระบรมมหาราชวัง
สะพานผ่านฟ้าลีลาศ

สะพานผ่านฟ้าลีลาศ เป็นสะพานข้ามคลองรอบกรุง ตอนที่เรียกว่าคลองบางลำพู เชื่อมถนนราชดำเนินกลางและถนนราชดำเนินนอก บริเวณใกล้กับป้อมมหากาฬ ในพื้นที่เขตพระนครและเขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
สะพานผ่านฟ้าลีลาศสร้างในปีใดไม่ปรากฏหลักฐาน แต่สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างพร้อมกับถนน เดิมเป็นสะพานโครงเหล็ก ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างสะพานใหม่ให้มีลักษณะใหม่และงดงามขึ้น และพระราชทานนามว่าสะพานผ่านฟ้าลีลาศ แม้ในสมัยต่อมาจะมีการปรับปรุงขยายสะพานผ่านฟ้าลีลาศอีกหลายครั้ง เพื่อรองรับกับจำนวนยวดยานพาหนะที่สัญจรผ่านไปมา แต่ก็ยังรักษาลักษณะศิลปกรรมเดิมไว้ให้มากที่สุด สะพานผ่านฟ้าลีลาศเป็นสะพานที่สวยงาม ปลายสะพานทั้ง 2 ฝั่งมีเสาหินอ่อนประดับด้วยเครื่องสำริดและมีลวดลายสลักที่เสาหินอ่อน มีลักษณะงดงามมาก
เดิมบริเวณสะพานผ่านฟ้าลีลาศยังเคยเป็นที่ทำการสอนของ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2477 ถึง 2479 บริเวณตึกโรงเรียนกฎหมายเดิม
ป้อมมหากาฬ

ป้อมปราการมหากาฬตั้งอยู่บริเวณเชิงสะพานผ่านฟ้าลีลาศ ติดกับถนนมหาไชย แขวงบวรนิเวศ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ทางด้านหลังมีกำแพงเมืองพระนครหลงเหลืออยู่
ป้อมมหากาฬสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (รัชกาลที่ 1) ในปี พ.ศ. 2326 เป็นป้อม 1 ใน 14 ป้อมที่โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเพื่อป้องกันรักษาพระนคร มีลักษณะรูปแปดเหลี่ยม มีกำแพงล้อมรอบ 2 ชั้น เป็นป้อมประจำพระนครด้านตะวันออก ปัจจุบันป้อมมหากาฬเป็น 1 ใน 2 ป้อมที่ยังคงเหลืออยู่ในกรุงเทพมหานคร อีกป้อมหนึ่งคือป้อมพระสุเมรุ ทางกรุงเทพมหานคร และกรมศิลปากรได้บูรณะซ่อมแซมป้อมมหากาฬเมื่อคราวพระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ในปี พ.ศ. 2525 และได้มีการบูรณะเรื่อยมาจนมีสภาพที่เห็นในปัจจุบัน
ที่ตั้งด้านหนึ่งของป้อมเป็นที่อยู่ของชุมชนของผู้คนที่ตั้งรกรากอยู่มาตั้งแต่แรกสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ และเป็นชุมชนที่มีชื่อเสียงด้านลิเกโบราณ รวมถึงเป็นแหล่งจำหน่ายดอกไม้ไฟ หรือพลุต่าง ๆ โดยเป็นแหล่งซื้อขายที่ได้รับความนิยมโดยเฉพาะในวันลอยกระทง ในช่วงรัชกาลที่ 1–4 เป็นบ้านพักขุนนางชั้นสูงหลายท่าน เช่น เจ้าพระยายมราช (ครุฑ) เสนาบดีกรมเวียง (กรมเมือง) ฯลฯ เป็นต้น โดยชุมชนป้อมมหากาฬนี้ ผู้ที่ศึกษาด้านการมีส่วนร่วมของชุมชนทั้งชาวไทยและต่างประเทศมักจะมาสำรวจและทำวิจัยเรื่องการมีส่วนร่วมฯ ณ ชุมชนแห่งนี้ โดยมีประวัติการชุมนุมและต่อสู้มายาวนานกว่า 20 ปี โดยเริ่มมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2535 หลังจากที่คณะรัฐบาลที่มี พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรีได้มีมติคณะรัฐมนตรีออกมา โดยรัฐบาลต้องการปรับปรุงภูมิทัศน์ และปรับพื้นที่ให้เป็นสวนสาธารณะ
ป้อมพระสุเมรุ

ป้อมพระสุเมรุ เป็นป้อมปราการที่สร้างขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 1 ในสมัยนั้นได้มีการสร้างป้อมปราการ 14 แห่งเพื่อป้องกันพระนคร แต่เมื่อเวลาผ่านไป ป้อมปราการหมดความจำเป็น จึงถูกรื้อถอนไป ป้อมพระสุเมรุเป็น 1 ใน 2 ป้อมที่ยังคงเหลืออยู่ อีกป้อมหนึ่งคือป้อมมหากาฬ ชื่อป้อมพระสุเมรุได้นำมาตั้งเป็นชื่อถนนพระสุเมรุ
ป้อมพระสุเมรุซึ่งสร้างมาแต่รัชกาลที่ 1 มีลักษณะสวยงามและเป็นประโยชน์ใช้สอยมากมาย มีเชิงเทิน ช่องยิงปืน ห้องเก็บกระสุนดินดำ และอาวุธยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ แต่ก็ชำรุดทรุดโทรมเป็นธรรมดา จนถึง พ.ศ. 2524 กรมศิลปากรได้ซ่อมแซมบูรณะตามรูปแบบเดิมจากภาพถ่ายในสมัยรัชกาลที่ 5 จนแลดูสง่างามเหมือนเดิม และยังปรับปรุงบริเวณโดยรอบให้เป็นสวนสาธารณะอีกด้วย โดยให้ชื่อว่า "สวนสันติชัยปราการ" มีพลับพลา ชื่อว่า "พระที่นั่งสันติชัยปราการ"
ชุมชนโดยรอบป้อมพระสุเมรุ คือชุมชนถนนพระอาทิตย์ มีความเข้มแข็งด้านการมีส่วนร่วมสูงเช่นเดียวกับชุมชนป้อมมหากาฬ แต่มีความหลากหลายสูงกว่า
ในสมัยรัชกาลที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 2326 มีชาวเขมร 10,000 คน มาขุดคลองเชื่อมระหว่างคลองบางลำภูกับคลองโอ่งอ่าง จนจรดต่อกันเกิดเป็นคลองรอบกรุง
สะพานผ่านพิภพลีลา

สะพานผ่านพิภพลีลา เป็นสะพานข้ามคลองคูเมืองเดิม เชื่อมระหว่างถนนราชดำเนินในและถนนราชดำเนินกลาง บริเวณใกล้สนามหลวง ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร 
สะพานผ่านพิภพลีลาเดิมเป็นสะพานโค้งมีโครงเหล็ก ใน พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างสะพานใหม่ให้กว้างและงดงามขึ้นเช่นเดียวกับสะพานมัฆวานรังสรรค์ซึ่งสร้างเมื่อ พ.ศ. 2443 เพื่อรับกับถนนราชดำเนินในที่สร้างขยายใหม่ เมื่อสร้างเสร็จ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสะพานว่า "สะพานผ่านพิภพลีลา" และเสด็จพระราชดำเนินทรงประกอบพิธีเปิดสะพานเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 
สะพานผ่านพิภพลีลาเป็นสะพานที่มีความเอียงน้อยมากเกือบเสมอกับระดับถนนและมีราวลูกกรงสะพานเป็นเหล็กดัดที่มีลวดลายงดงาม หลังจากนั้นได้มีการปรับปรุงสะพานผ่านพิภพลีลามาโดยตลอด ที่สำคัญคือการปรับปรุงเมื่อมีการก่อสร้างสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า โดยได้ขยายและเบี่ยงสะพานผ่านพิภพลีลาให้พ้นทางลาดของสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้าจนไม่หลงเหลือเหล็กดัดปรากฏให้เห็น
สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า

สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า  หรือที่นิยมเรียกกันว่า สะพานพระปิ่นเกล้า หรือ สะพานปิ่นเกล้า เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา เชื่อมถนนสมเด็จพระปิ่นเกล้าระหว่างเขตพระนคร (ฝั่งพระนคร) กับเขตบางกอกน้อย (ฝั่งธนบุรี) กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันอยู่ในความรับผิดชอบของกรมทางหลวงชนบท
สะพานพระปิ่นเกล้าเป็นสะพานแบบคอนกรีตอัดแรงชนิดต่อเนื่อง มีจำนวนช่องทางรถวิ่ง 6 ช่องทางจราจร ความกว้างของสะพาน 26.60 เมตร ความยาว 622 เมตร สร้างขึ้นเพื่อผ่อนคลายความคับคั่งของการจราจร โดยได้รับความร่วมมือจากรัฐบาลประเทศญี่ปุ่น ในการสำรวจออกแบบสะพาน และให้ความช่วยเหลือทางการเงินแก่รัฐบาลไทย โดยให้เงินกู้สมทบกับเงินงบประมาณของรัฐบาลไทย เริ่มลงมือก่อสร้างเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2514 และสร้างเสร็จทำพิธีเปิดการจราจรเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2516 โดยได้รับพระราชทานนามว่า "สะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า" เพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว กรมพระราชวังบวรสถานมงคลที่ได้รับการสถาปนาพระราชอิสริยยศเทียบเท่าพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องจากพื้นที่ทางทิศใต้ของสะพานทางฝั่งพระนครนั้นเคยเป็นเขตของพระราชวังบวรสถานมงคล
แต่ในช่วงเวลาเร่งด่วน (จันทร์-ศุกร์) จะมีช่องทางพิเศษดังนี้ 
ช่วงเช้า 06:00-08:30 ปิดการจราจร 1 ช่องทาง ฝั่งขาออก เพื่อเพิ่มช่องทางให้ฝั่งขาเข้าจากทางคู่ขนานลอยฟ้าช่องทางพิเศษ
ช่วงเย็น 15:30-18:00 ปิดการจราจร 1 ช่องทาง ฝั่งขาเข้า เพื่อเพิ่มช่องทางให้ฝั่งขาออก โดยรถที่ใช้ช่องทางพิเศษเพื่อขึ้นทางคู่ขนานลอยฟ้าในช่วง 15:30-16:00 จะต้องเบี่ยงไปทางซ้าย โดยมีแบริเออร์เปิด
พ.ศ. 2477

พุทธศักราช 2477 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1934
"(หากเป็นการนับศักราชแบบเดิม พ.ศ. 2477 เริ่มในวันที่ 1 เมษายน)"
ผู้นำ.
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2477"
พ.ศ. 2522

พุทธศักราช 2522 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1979 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันจันทร์ตามปฏิทินเกรกอเรียน
"ดูรายชื่อทั้งหมดได้ที่ "
"ดูรายชื่อทั้งหมดได้ที่ "
ดาวเหนือ

ดาวเหนือ หรือ ดาวโพลาริส  (α UMi / α หมีเล็ก / แอลฟาหมีเล็ก) เป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในกลุ่มดาวหมีเล็ก และอยู่ใกล้กับขั้วฟ้าเหนือ จึงปรากฏเหมือนอยู่นิ่งกับที่บนท้องฟ้า (แท้จริงเป็นภาวะชั่วคราวเท่านั้น เพราะแกนหมุนของโลกมีการส่าย)
การที่ดาวเหนืออยู่ในทิศทางที่เกือบจะเป็นทิศทางเดียวกับแกนหมุนของโลก ดาวฤกษ์ดวงอื่น ๆ จึงดูเหมือนเคลื่อนที่วนเป็นวงกลมรอบดาวเหนือ นักสำรวจอาศัยดาวเหนือในการเดินเรือ ปัจจุบันดาวเหนือไม่ได้อยู่ตรงกับขั้วฟ้าเหนือแต่ห่างจากขั้วฟ้าเหนือเล็กน้อย (ไม่เกิน 1°) จึงเคลื่อนที่เป็นวงกลมเล็ก ๆ ด้วยเส้นผ่านศูนย์กลางไม่เกิน 2° มีเพียงสองเวลาในวันหนึ่ง ๆ ที่ดาวเหนืออยู่ตรงกับทิศเหนือพอดี ส่วนในเวลาอื่นต้องอาศัยตารางคำนวณเพื่อหาทิศเหนือที่แม่นยำ
แท้จริงแล้วดาวเหนือไม่ได้บอกทิศเหนือตลอดไป การที่แกนหมุนของโลกส่ายคล้ายลูกข่างด้วยคาบ 26,000 ปี ทำให้ดาวฤกษ์ดวงอื่นเคยเป็นดาวเหนือมาก่อน เช่น ดาวทูแบนในกลุ่มดาวมังกร ส่วนในอนาคต จะเป็นดาวเวกาในกลุ่มดาวพิณ
ในอนาคตอันใกล้นี้ เรายังสามารถใช้ดาวเหนือบอกทิศเหนือได้ต่อไป โดยที่ดาวเหนือจะอยู่ใกล้ขั้วฟ้าเหนือมากที่สุดในปี ค.ศ. 2100 ด้วยระยะห่างไม่เกินครึ่งองศา
เราสามารถค้นหาดาวเหนือได้จากการลากเส้นตรงผ่านดาว 2 ดวงของกลุ่มดาวหมีใหญ่ (β และ α หมีใหญ่) ไปหาดาวเหนือได้ เรียกดาว 2 ดวงนี้ว่าดาวชี้ (Pointers) หรือไม่ก็ลากเส้นผ่านแบ่งครึ่งผ่านกลางกลุ่มดาวแคสซิโอเปียที่มีรูปร่างเหมือนตัวอักษร W
การเป็นที่รู้จักของดาวเหนือ ทำให้คนจำนวนมากคิดว่าดาวเหนือเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในท้องฟ้า, แต่ในความเป็นจริง ดาวเหนือเป็นดาวฤกษ์ที่สว่างเป็นอันดับที่ 47. ส่วนดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในท้องฟ้า (ยกเว้นดวงอาทิตย์) คือ ดาวซิริอัส
ข้อมูลจากดาวเทียมฮิปปาร์คอส พบว่าดาวเหนืออยู่ห่างจากโลกเป็นระยะทาง 431 ปีแสง (132 พาร์เซก) เป็นดาวยักษ์ใหญ่หรือดาวยักษ์ที่มีดาวฤกษ์จาง ๆ 2 ดวงเป็นสหาย ดวงแรกมีชนิดสเปกตรัม F3 V อยู่บนแถบลำดับหลัก ห่างจากดาวแม่ประมาณ 2,000 หน่วยดาราศาสตร์ อีกดวงอยู่ใกล้กว่าด้วยกึ่งแกนเอกของวงโคจรเพียง 5 หน่วยดาราศาสตร์ ดาวเหนือเป็นดาวฤกษ์ดาวแปรแสงดวงหนึ่ง ราวปี ค.ศ. 1900 ดาวเหนือมีความสว่างขึ้นลงประมาณ 8% (คิดเป็น 0.15 ความส่องสว่าง) ด้วยคาบ 3.97 วัน ปี ค.ศ. 2005 ความสว่างเปลี่ยนแปลงเพียง 2% นอกจากนี้ยังมีความสว่างมากกว่าปี ค.ศ. 1900 อยู่ประมาณ 15% รวมทั้งคาบก็เพิ่มขึ้นด้วยอัตรา 8 วินาทีต่อปี
งานวิจัยเมื่อเร็วนี้ ๆ บ่งชี้ว่าในยุคที่ทอเลมียังมีชีวิตอยู่ ดาวเหนืออาจสว่างกว่านี้ 2.5 เท่า ซึ่งถ้าหากเป็นจริง การเปลี่ยนแปลงความสว่างของดาวเหนือ จะสูงเกินกว่าผลการพยากรณ์โดยอาศัย ทฤษฎีวิวัฒนาการของดาวฤกษ์
ในท้องฟ้าซีกใต้ ไม่มีดาวฤกษ์สว่างที่อยู่ใกล้ขั้วฟ้าใต้ ดาวที่มองเห็นด้วยตาเปล่าและอยู่ใกล้ขั้วฟ้าใต้มากที่สุด คือ ดาวซิกมาออกแทนต์ (บางครั้งเรียกว่า Polaris Australis) อย่างไรก็ตาม คนในซีกโลกใต้สามารถใช้กลุ่มดาวกางเขนใต้ในการคะเนตำแหน่งของทิศใต้
ประดู่บ้าน

ประดู่บ้าน หรือ ประดู่กิ่งอ่อน มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Pterocarpus indicus" เป็นไม้ผลัดใบขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในสกุล "Pterocarpus" วงศ์ Leguminosae
ถิ่นที่อยู่.
ประดู่ชนิดนี้มีถิ่นกำเนิดในออสตราเลเซียตอนเหนือ, หมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกด้านตะวันตก, ติมอร์-เลสเต, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, ฟิลิปปินส์, หมู่เกาะรีวกีว, หมู่เกาะโซโลมอน, เวียดนาม และภาคใต้ของไทย โดยมีการนำไปปลูกในภูมิภาคอื่น ๆ ของไทยในภายหลัง
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
ประดู่บ้านเป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ ลักษณะทั่วไปคล้ายประดู่ แต่แตกกิ่งก้านเป็นทรงพุ่มกว้างกว่าและมีปลายกิ่งยาวห้อยระย้า มีความสูงประมาณ 10–25 เมตร ผิวเปลือกลำต้นมีสีดำหรือเทา ลำต้นเป็นพูไม่กลม แตกเป็นสะเก็ดร่องตื้น ๆ มีน้ำยางน้อยกว่าประดู่ ใบเป็นช่อแตกออกจากปลายกิ่ง มีใบย่อยประกอบอยู่ประมาณ 6–12 ใบ ลักษณะของใบเป็นรูปมนรี ปลายใบแหลม โคนใบมน ขอบใบเรียบเป็นมันสีเขียว ใบมีขนาดยาวประมาณ 2–3 นิ้ว กว้างประมาณ 1–2 นิ้ว ดอกมีขนาดเล็กสีเหลือง ออกเป็นช่อตามปลายกิ่ง โดยช่อดอกจะแตกแขนงเป็นช่อใหญ่กว่าประดู่ ผลมีขนเล็ก ๆ ปกคลุม ขนาดผลโตประมาณ 4–6 เซนติเมตร
การปลูกเลี้ยง.
ประดู่บ้านต้องการแสงแดดจัด หรือกลางแจ้ง ต้องการปริมาณน้ำปานกลาง ชอบดินร่วนซุย ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด นิยมปลูกริมถนนเพราะกิ่งทอดลงห้อยย้อยสวยงาม
วัชกู ดา กามา

วัชกู ดา กามา (ป. คริสต์ทศวรรษ 1460 – 24 ธันวาคม ค.ศ. 1524) เป็นนักสำรวจและขุนนางชาวโปรตุเกสที่เป็นชาวยุโรปคนแรกที่เดินทางถึงอินเดียผ่านทางทะเล
การเดินทางไปอินเดียผ่านแหลมกู๊ดโฮปตอนแรก (1497–1499) เป็นจุดแรกที่เชื่อมยุโรปและเอเชียด้วยเส้นทางเดินเรือผ่านมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดีย นี่คือเหตุการณ์สำคัญในการสำรวจทางทะเลของโปรตุเกส ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นโลกาภิวัตน์ผ่านทางทะเล การค้นพบเส้นทางทะเลไปอินเดียของดา กามาเปิดทางให้กับยุคจักรวรรดินิยมรอบโลก และทำให้โปรตุเกสสถาปนาจัรกวรรดิที่คงอยู่นานจากแอฟริกาถึงเอเชีย การเดินทางข้ามมหาสมุทรทำให้ทางโปรตุเกสหลีกเลี่ยงในการแล่นผ่านทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่มีข้อพิพาทสูงและผ่านคาบสมุทรอาหรับที่อันตราย ระยะทางโดยรวมในการเดินทางทั้งขาไปและขากลับทำให้การเดินทางครั้งนี้เป็นการเดินทางในมหาสมุทรที่ยาวนานที่สุดเท่าที่เคยมีมาจนถึงตอนนั้น
วัชกู ดา กามา ได้รับมอบหมายจากพระเจ้ามานูเอลที่ 1 แห่งโปรตุเกส ให้ไปค้นหาอินเดียที่เชื่อกันในสมัยนั้นว่าเป็นแผ่นดินคริสเตียนที่เล่าลือแพร่หลายเกี่ยวกับเปรสเตอร์ จอห์น พระคริสเตียนแห่งอินเดียผู้ครอบครองนคร 100 แห่งในโลกตะวันออก รวมทั้งเพื่อการหาลู่ทางเปิดตลาดค้าขายกับโลกตะวันออก
ต่อมา อีกครั้งหนึ่งระหว่างปี ค.ศ.1502-1504 วัชกู ดา กามา ได้นำกองเรือมุ่งสู่แคลิคัตเพื่อล้างแค้นจากการที่กลุ่มนักสำรวจชาวโปรตุเกสที่เปดรู อัลวารึช กาบรัล (นักสำรวจสำคัญของโปรตุเกส) ปล่อยไว้ที่นั่นถูกฆ่า ในปี ค.ศ.1519 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอุปราชแห่งอินเดีย แต่ต่อมาไม่นาน วัชกู ดา กามา ก็ล้มป่วยและเสียชีวิตที่โคชิน (Cochin) และได้รับการนำศพกลับโปรตุเกส
วัชกู ดา กามา มีชีวิตอยู่ในสมัยอยุธยาตรงกับรัชสมัยของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ และสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 (พระเชษฐาธิราช)
ชีวิตช่วงต้น.
วัชกู ดา กามาเกิดในเมืองซีนึช หนึ่งในเมืองท่าไม่กี่แห่งในชายฝั่งอาเล็งแตฌูของโปรตุเกสตะวันตกเฉียงใต้ Teixeira de Aragão นักประวัติศาสตร์โปรตุเกส รายงานว่าเขาเกิดในบ้านใกล้โบสถ์ Nossa Senhora das Salas นักเขียนบางส่วนเขียนว่าเขาเกิดในปีหรือประมาณ ค.ศ. 1460 ในขณะที่คนอื่นระบุปีเกิดเป็น ค.ศ. 1469