pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วากยสัมพันธ์ (ภาษาโปรแกรม)

ในวิทยาการคอมพิวเตอร์ วากยสัมพันธ์  ของภาษาโปรแกรม คือกลุ่มของกฎเกณฑ์ที่นิยามการจัดหมู่ของสัญลักษณ์ต่าง ๆ ที่ถือว่าเป็นการสร้างโปรแกรมด้วยภาษานั้นได้อย่างถูกต้อง วากยสัมพันธ์ของภาษาใดภาษาหนึ่งเป็นตัวกำหนดรูปแบบพื้นหน้า (surface form) ของมัน ภาษาโปรแกรมเชิงข้อความ (text-based programming language) อิงอยู่กับลำดับของอักขระต่าง ๆ ในขณะที่ภาษาโปรแกรมเชิงทัศน์ (visual programming language) อิงอยู่กับการจัดวางตามพื้นที่และความเชื่อมโยงกับสัญลักษณ์ (ซึ่งอาจจะเป็นข้อความหรือกราฟิกก็ได้)
ดิเอโก ซิเมโอเน

ดิเอโก ซิเมโอเน (เกิดวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1970 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา; ชื่อเต็ม: ดิเอโก ปาโบล ซิเมโอเน (Diego Pablo Simeone)) ซิเมโอเนเริ่มต้นเป็นนักฟุตบอลอาชีพมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 โดยได้ลงเล่นให้กับสโมสรใน 3 ประเทศคือ สเปน, อิตาลี และ อาร์เจนตินา ซิเมโอเนได้รับฉายาในสมัยที่ยังเล่นให้กับอัตเลติโกเดมาดริดว่า เอลโชโล ต่อมาในปี ค.ศ. 2006 ซิเมโอเน ได้เปลี่ยนอาชีพมาเป็นผู้จัดการสโมสร โดยสโมสรแรกคือราซินเดซันตันเดร์ ปัจจุบันซิเมโอเนได้เป็นผู้จัดการและหัวหน้าผู้ฝึกสอนสโมสรเก่าของตนเองคือ อัตเลติโกเดมาดริด
ในปี ค.ศ. 2012 ซิเมโอเนนำอัตเลติโกเดมาดริดผ่านเข้ารอบชิงยูฟ่ายูโรปาลีก โดยพบกับอัตเลติกเดบิลบาโอ สโมสรจากสเปนเช่นเดียวกัน ซึ่งอัตเลติโกเดมาดริดชนะไป 3–0 คว้าแชมป์มาได้ถือเป็นแชมป์แรกที่ซิเมโอเนทำได้ในฐานะผู้จัดการและหัวหน้าผู้ฝึกสอนอัตเลติโกเดมาดริด และในฤดูกาล 2013–14 ซิเมโอเนนำพาอัตเลติโกเดมาดริดได้แชมป์ลาลิกา โดยสามารถบุกไปเสมอกับบาร์เซโลนา ได้ถึงสนามกัมนอว์ 1–1 ได้แชมป์ลาลิกาเป็นสมัยที่ 9 ของสโมสร และนับเป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปี ซึ่งถือว่าเป็นการยุติการผูกขาดแชมป์ของทั้งบาร์เซโลนาและเรอัลมาดริด ซึ่งเป็นสองสโมสรชั้นนำของสเปนอีกด้วย
เกียรติประวัติ.
ผู้เล่น.
อัตเลติโกมาดริด
อินเตอร์มิลาน
ลาซิโอ
อาร์เจนตินา
รางวัลส่วนตัว
ผู้จัดการทีม.
Estudiantes La Plata
ริเบร์เปลต
อัตเลติโกมาดริด
รางวัลส่วนตัว
ปลาสอด

ปลาสอด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Poecilia latipinna") เป็นปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาสอด (Poeciliida)
ปลาสอดเป็นปลาพื้นเมืองดั้งเดิมมาจากเม็กซิโกจนถึงเวเนซุเอลา ที่สีสันในธรรมชาติจะเป็นสีน้ำเงินทึม ๆ หรือสีเขียววาว ๆ มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 10-15 เซนติเมตร โดยที่ตัวผู้จะมีสีที่สวยกว่าตัวเมีย รวมทั้งครีบต่าง ๆ ที่ใหญ่ยาวกว่า ขณะที่ลำตัวของตัวเมียนั้นจะใหญ่กว่า ท้องอูมป่องกว่าอย่างเห็นได้ชัดเจน เป็นปลาที่อาศัยและหากินอยู่บริเวณผิวน้ำเป็นฝูง โดยกินตะไคร่น้ำ, สาหร่าย, พืชน้ำขนาดเล็ก รวมทั้งตัวอ่อนของแมลงต่าง ๆ เช่น ลูกน้ำ เป็นต้น โดยบางครั้งอาจพบได้จนถึงแหล่งน้ำกร่อย
จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1907 ได้มีการนำเข้าปลาสอดจากเม็กซิโกเข้าไปในเลี้ยงในฐานะปลาสวยงามที่ประเทศเยอรมนี จากนั้นจึงแพร่ต่อไปยังสหรัฐอเมริกา มีการเพาะขยายพันธุ์โดยฝีมือมนุษย์จนได้สายพันธุ์ใหม่ ที่สวยงามและมีลักษณะต่างจากปลาในธรรมชาติอย่างน้อย สายพันธุ์ เช่น "เพลตี้" ใช้สำหรับเรียกปลาสายพันธุ์ที่มีสีทองทั้งตัว 
ต่อมาในช่วงปี ค.ศ. 1960-ค.ศ. 1965 ปลาสอดได้รับการผสมเพื่อให้ได้สายพันธุ์แปลก ๆ จากเดิมที่มีลักษณะ โดยเฉพาะได้สายพันธุ์ที่มีครีบหลังสูงใหญ่คล้ายใบเรือ เรียกว่า "เซลฟิน" ถือเป็นปลาที่เลี้ยงง่ายมาก แต่ลูกที่ออกมานั้นจะไม่ค่อยเหมือนพ่อแม่ กลับไปเหมือนบรรพบุรุษดั้งเดิมของคือ มีกระโดงครีบหลังสั้นและเล็กเป็นส่วนมาก ทั้งนี้เพราะปลาสอดเซลฟินไม่ใช่สายพันธุ์แท้ แต่เป็นพันธุ์ผสมหรือพันทาง อย่างไรก็ตามปลาสอดเซลฟินคู่ที่ดี อาจจะให้ลูกสายพันธุ์แท้คือมีกระโดงใหญ่เหมือนพ่อแม่ ได้ประมาณร้อยละ 50 ถึงร้อยละ 90 
และก็ยังมีสายพันธุ์ที่มีสีดำทั้งตัว เรียกว่า "มิดไนต์" เป็นต้น ในปัจจุบันยังมีปลาสายพันธุ์ที่พิการ โดยที่มีลำตัวสั้นอ้วนกลมคล้ายลูกบอล แต่นิยมเลี้ยงกันเรียกว่า "ปลาบอลลูน" 
ปลาสอดจะเติบโตได้ดีและให้ลูกได้ดีที่สุดเมื่ออยู่ในระดับอุณหภูมิอย่างต่ำที่สุด 22 องศาเซลเซียส และอุณหภูมิที่ 24 องศาเซลเซียส โดยปลาจะให้ลูกได้ดีที่สุด เมื่ออยู่ในอุณหภูมิ 23 องศาเซลเซียส ปลาตัวเมียที่มีสุขภาพสมบูรณ์จะออกลูกทุก ๆ 4 สัปดาห์ ปกติจะออกลูกคราวละ 2-200 ตัว แต่โดยเฉลี่ยแล้วจะออกลูกคราวละ 20 ตัว
สะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ

สะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ (เกาหลี: 조중우의교) หรือรู้จักกันในชื่อ สะพานข้ามแม่น้ำยาลฺวี่ เป็นสะพานมิตรระหว่างตานตง (จีน) กับ ชินอึยจู (เกาหลีเหนือ) ถูกสร้างขึ้นโดยจักรพรรดิญี่ปุ่น เมื่อ ค.ศ. 1937-1943 ในระหว่างที่ครอบครองเกาหลี เป็นอีกเส้นทางหนีทางหนึ่งของชาวเกาหลีเหนือ จึงมีกฎไม่อนุญาตให้คนเดินเท้าข้าม ถ้าจะข้ามประเทศ ต้องโดยสารรถไฟเท่านั้น
สะพานนี้สร้างด้วยเหล็ก ความยาวทั้งหมด 940.8 เมตร (3,087 ฟุต)
สะพานไปไม่หวนกลับ

สะพานไปไม่หวนกลับ  เป็นสะพานแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในเขตปลอดทหารเกาหลีชายแดนประเทศเกาหลีเหนือต่อแดนเกาหลีใต้ทอดข้ามแม่น้ำซาช็อล มักถูกใช้เป็นที่แลกเปลี่ยนของนักโทษเกาหลีหลังยุคสงครามเกาหลี ใน พ.ศ. 2496
ตานตง

ตานตง  เป็นชื่อของเมืองหนึ่งในประเทศจีน ตั้งอยู่ในมณฑลเหลียวหนิง ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน และเป็นจุดสิ้นสุดของกำแพงเมืองจีนทางทิศตะวันออก
ภูมิศาสตร์.
ภูมิประเทศ.
เมืองตานตง ตั้งอยู่ในมณฑลเหลียวหนิง ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน อยู่ตรงข้ามฝั่งกับประเทศเกาหลีเหนือ มีแม่น้ำยาลู เป็นพรมแดน ละติจูดที่ 39° 43' to 41° 09' N และลองจิจูดที่ 123° 22' to 125° 41' E ยาว 196 กิโลเมตร จากตะวันออกถึงตะวันตก และ 160 กิโลเมตร จากเหนือลงใต้
การแบ่งเขตการปกครอง.
ตานตงแบ่งออกเป็น 3 เขต, 2 นคร และ 1 เทศมณฑลปกครองตนเอง
ชินอึยจู

<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
ชินอึยจู (อ่านว่า "ชี-นี-จู" หรือ "ชี-นึย-จู") เป็นเมืองหลวงของจังหวัดพย็องอันเหนือ ประเทศเกาหลีเหนือ ตรงข้ามฝั่งกับนครตานตง ประเทศจีน มีแม่น้ำยาลู่ไหลคั่นชายแดน
ภูมิศาสตร์.
ชินอึยจูอยู่ตรงข้ามฝั่งกับเมืองตานตง ประเทศจีน โดยมีแม่น้ำยาลูคั่นชายแดน และสะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือเป็นทางข้ามผ่าน ซึ่งเมืองนี้มักเป็นทางหนีของชาวเกาหลีเหนือ ห่างจากปากแม่น้ำยาลู 25 ไมล์ (40 กิโลเมตร) สูงประมาณ 4 ฟุตจากระดับน้ำทะเล
เศรษฐกิจ.
ชินอึยจูเป็นอีกหนึ่งศูนย์กลางเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญของเกาหลีเหนือ มีโรงงานผลิตภาชนะเหล็กเคลือบเช่นเดียวกับโรงงานทอผ้า โรงงานกระดาษ และโรงงานป่า การค้าขายของจีนกับเกาหลีเหนือเกิดขึ้นที่เมืองนี้เป็นประจำ
การคมนาคม.
ทางอากาศ.
ท่าอากาศยานชินอึยจู มีเครื่องบินจากเปียงยาง มาลงประจำ มีรันเวย์ยาว 1.2 กิโลเมตร
ทางรถไฟ.
สถานีรถไฟชินอึยจู เป็นสถานีสำคัญบนเส้นทางรถไฟสายพย็องอึย สามารถเชื่อมต่อกับจีนที่ตานตง โดยข้ามสะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ ยาวประมาณ 940 เมตร และสามารถเชื่อมต่อกับรถไฟแมนจูเรียและทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรียได้
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495 รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับที่ 6 ที่ได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2495
สืบเนื่องจากภายหลังการ รัฐประหารตัวเอง ของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ในชื่อ คณะบริหารประเทศชั่วคราว เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ได้มีการประกาศยกเลิก รัฐธรรมนูญ ปี พ.ศ. 2492 ที่ไม่เป็นประโยชน์ต่อข้าราชการประจำทางคณะบริหารประเทศชั่วคราวจึงนำรัฐธรรมนูญ ปี 2475 แก้ไขเพิ่มเติม ปี 2483 มาปรับปรุงแก้ไขเพิ่มเติมโดยกำหนดให้ข้าราชการประจำสามารถเป็นนักการเมืองและรัฐมนตรีได้นอกจากนี้ยังให้มี ส.ส. 2 ประเภทคือ ส.ส. ประเภทที่ 1 มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชนและ ส.ส. ประเภทที่ 2 มาจากการแต่งตั้ง
รัฐธรรมนูญฉบับนี้ถูกยกเลิกโดยประกาศของ คณะปฏิวัติ ฉบับที่ 9 ภายใต้การนำของ จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2501
ยุทธการไซ่ง่อน (พ.ศ. 2511)

ยุทธการไซ่ง่อนครั้งที่หนึ่ง เป็นส่วนหนึ่งของการรุกตรุษญวน ระหว่างสงครามเวียดนาม ยุทธการนี้เป็นการโจมตีจากหลายด้านของกองกำลังคอมมิวนิสต์ ซึ่งรวมไปถึงกองทัพเวียดนามเหนือและเวียดกง เพื่อโจมตีกรุงไซ่ง่อน เมืองหลวงของเวียดนามใต้
ภูมิหลัง.
ในปี พ.ศ. 2511 ฝ่ายคอมมิวนิสต์เริ่มการรุกตรุษญวน ด้วยการโจมตีเวียดนามใต้จากทุกทาง ซึ่งส่วนใหญ่แล้วผู้ดำเนินการหลักคือกองโจรเวียดกงที่แทรกซึมเข้ามา
ไซง่อนเป็นเป้าหมายหลักของการรุก แต่การยึดกรุงโดยใช้กำลังทหารนั้นยังเป็นไปไม่ได้และไม่ใช่จุดประสงค์ของการรุกอยู่แล้ว ฝ่ายคอมมิวนิสต์มีเป้าหมายอยู่ด้วยกันหกเป้าหมายภายในเมืองหลวง โดยมอบหมายให้กองพันเวียดกงทำการโจมตีและยึดมา เป้าหมายประกอบไปด้วยกองบัญชาการกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม (ARVN), ทำเนียบอิสรภาพ (ทำเนียบประธานาธิบดีแห่งเวียดนามใต้), สถานทูตสหรัฐฯ ประจำกรุงไซ่ง่อน และฐานทัพอากาศเติ่นเซินเญิ้ต
การรบ.
กองทัพเวียดนามเหนือ (NVA) และเวียดกงปล่อยทหาร 35 กองพันเข้าโจมตีกรุงไซ่ง่อนจากทุกด้าน ในขณะที่กองพันทหารช่างและกองกำลังท้องถิ่นทำหน้าที่โจมตีทำเนียบประธานาธิบดี, สถานีวิทยุแห่งชาติ, สถานทูตสหรัฐฯ และเป้าหมายสำคัญอื่นๆ
กองพลเวียดกงที่ห้าเข้าโจมตีฐานทัพทหารลองบินห์และเบียนฮัว กองพลเวียดนามเหนือที่เจ็ดเข้าโจมตีกองพลทหารราบที่หนึ่งของสหรัฐฯ และกองพลเวียดนามใต้ที่ห้าที่ไลแค กองพลเวียดกงที่เก้าโจมตีกองพลทหารราบที่ 25 ของสหรัฐฯ ที่ขูจี
ผลที่ตามมา.
ในต้นเดือนกุมภาพันธ์ กองบัญชาการฝ่ายคอมมิวนิสต์ตระหนักดีว่าเป้าหมายทางทหารของตนไม่สำเร็จลุล่วงแม้แต่เป้าหมายเดียว พวกเขาจึงสั่งหยุดโจมตีฐานที่มั่นทุกแห่ง แต่การสู้รบยังมีอยู่ประปรายจนวันที่ 8 มีนาคม บางส่วนของเมืองได้รับความเสียหายอย่างหนักจากการสู้รบ โดยเฉพาะจากการโจมตีด้วยปืนใหญ่และการโจมตีทางอากาศของสหรัฐฯ เขตโชลองที่มีชาวจีนอาศัยอยู่มากได้รับความเสียหายเป็นพิเศษ เมื่อพลเรือนเป็นร้อยคนถูกสังหารจากการโจมตีตอบโต้ของฝ่ายอเมริกัน
การโจมตีไซ่ง่อนถูกถือว่าเป็นการรุกตรุษญวนที่ย่อขนาดลงมา เนื่องจากมียอดผู้เสียชีวิตสูงและฝ่ายคอมมิวนิสต์รุกเข้าโจมตีจากทุกทิศทาง นอกจากนี้ฐานทัพอเมริกันยังถูกโจมตีโดยตรงทั้งที่เบียนฮัว, ลองบินห์และเติ่นเซินเญิ้ต อาวุธหลักที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์ใช้ในการโจมตีคือจรวดโซเวียตขนาด 122 มม. ที่มีระยะยิงประมาณ 11,000 เมตร
กองกำลังคอมมิวนิสต์สามารถยึดท่าอากาศยานเติ่นเซินเญิ้ตมาได้บางส่วน และทำการปิดสนามบินเป็นระยะเวลาหนึ่งในช่วงต้นเดือนพฤษภาคม ทำให้ทหารอเมริกันที่กำลังเดินมาทางเครื่องบิน ต้องลงจอดล่าช้าไปอย่างน้อยสองวัน เครื่องบินเหล่านั้นต้องรออยู่ที่โอคแลนด์, ฮาวาย, เกาะเวกและเกาะกวม 
ฐานที่มั่นทหารที่เบียนฮัวเป็นสถานที่ถ่ายเททหารอเมริกันไปยังส่วนต่างๆ ของประเทศ รวมไปถึงการส่งกำลังเข้าและออกนอกประเทศ เมื่อฐานที่มั่นถูกโจมตีด้วยจรวด ทหารสหรัฐฯ ที่เพิ่งเดินทางเข้ามาในประเทศเป็นเที่ยวแรกได้รับบาดเจ็บเป็นจำนวนมาก อาคาร 2-3 หลังได้รับความเสียหายโดยตรงจากจรวด
หมู่เกาะฆวนเฟร์นันเดซ

หมู่เกาะฆวนเฟร์นันเดซ  เป็นหมู่เกาะร้างของประเทศชิลี เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและตกปลาในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ตั้งอยู่นอกชายฝั่งประเทศชิลีราว 600 กิโลเมตร ประกอบด้วย 3 เกาะสำคัญคือ เกาะโรบินสันครูโซ เกาะอาเลฮันโดรเซลเคิร์ก และเกาะซานตากลารา เกาะเหล่านั้นเป็นที่รู้จักจากการที่อะเลกซานเดอร์ เซลเคิร์ก ได้ติดอยู่บนเกาะนี้นาน 4 ปี และเป็นแรงบันดาลใจให้แก่บทประพันธ์เรื่อง "โรบินสัน ครูโซ" เกาะมีพื้นที่ 181 ตร.กม. โดยเกาะโรบินสันครูโซรวมกับเกาะซานตากลารามีพื้นที่ 93 ตร.กม. และเกาะอาเลฮันโดรเซลเคิร์กมีพื้นที่ 33 ตร.กม. ด้านประชากรมีประชากร 633 คน (ทั้งหมดอยู่บนเกาะโรบินสันครูโซ) โดยมี 598 คน อาศัยอยู่ที่เมืองซานควนเบาติสตา บริเวณอ่าวคัมเบอร์แลนด์ ทางชายฝั่งทิศเหนือของเกาะ (ข้อมูลประชากร ปี ค.ศ. 2002)
สะพานอกรยู

สะพานอกรยู [อก-รยู] (ฮันกึล: 옥류교, ฮันจา: 玉流橋) หรือ สะพานองนยู [อง-นยู] เป็น 1 ใน 6 ของสะพานข้ามแม่น้ำแทดงในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ เริ่มสร้างตั้งแต่ ค.ศ. 1958 เปิดใช้งานเมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1960 อยู่ระหว่างสะพานรังกราและสะพานแทดง เชื่อมต่อระหว่าง เขตชุง และ เขตแทดงกัง สถานที่สำคัญใกล้เคียงได้แก่ อกรยูวัน ร้านอาหารที่มีชื่อเสียง กับ หอคอยชูเช จุดชมวิว
โครงสร้าง.
สะพานอกรยู ก่อสร้างด้วยวัสดุคอนกรีตอัดแรง ยาว 700 เมตร ยาว ช่วงละ 28.5 เมตร ถนนบนสะพานมีทั้งหมด 4 ช่องทางสำหรับรถยนต์
วงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน

วงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งทะเลวงศ์หนึ่ง ในอันดับปลาเหล็กใน (Gasterosteiformes) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pegasidae (/เพ-กา-ซิ-ดี/)
เป็นปลาขนาดเล็กมีความยาวเพียงไม่กี่เซนติเมตร มีลักษณะ คือ มีลำตัวเป็นเกราะแข็ง ครีบหางมีเกราะรูปวงแหวนต่อกัน เป็นข้อ ๆ ปากยื่นยาวออกไป ลำตัวแบนลง ครีบหูมีขนาดใหญ่แผ่ออกด้านข้างคล้ายปีกของผีเสื้อ ครีบท้องมีก้านแข็งหนึ่งคู่ ที่เหลือเป็นก้านครีบอ่อนที่พัฒนาไปคล้ายขาเดิน อันเป็นที่มาของชื่อเรียก
เป็นปลาที่หากินบนพื้นน้ำเป็นหลัก อาหารได้แก่ สัตว์น้ำขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ตามพื้นทะเล ที่เป็นทรายหรือกรวดปนทราย ตามแนวหญ้าทะเล และบริเวณที่มีสาหร่ายขึ้นอยู่มาก โดยมักพรางตัวให้เข้ากับพื้นทรายและออกหากินในเวลากลางคืน
การจำแนก.
พบทั้งหมด 5 ชนิด 2 สกุล ได้แก่
ปลาผีเสื้อกลางคืน

ปลาผีเสื้อกลางคืน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Eurypegasus draconis") เป็นปลาทะเลปลากระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน (Pegasidae)
เป็นปลาขนาดเล็กขนาดโตเต็มที่ไม่เกิน 10 เซนติเมตร มีผิวลำตัวด้านบนมีลายรูปคล้ายตาข่ายสีน้ำตาลอ่อน จนถึงสีน้ำตาลเข้ม มีปากยาวและหางสั้น มีข้อหาง 8-9 ข้อ หรืออาจมากกว่าแต่พบได้น้อยมาก
มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่เป็นคู่บริเวณพื้นทะเลที่เป็นกรวดหิน หรือทรายปนโคลน โดยเฉพาะบริเวณแนวหญ้าทะเลและสาหร่ายทะเล หาอาหารกินได้แก่ สัตว์ที่อาศัยอยู่บริเวณพื้นทะเลขนาดเล็ก เช่น หนอนทะเล เคลื่อนที่ช้า ๆ โดยใช้ก้านครีบท้องที่พัฒนาไปคล้ายขา
พบกระจายพันธุ์กว้างขวางในทะเลและน้ำกร่อยเขตร้อนและเขตอบอุ่น ตั้งแต่ แอฟริกาใต้, มาดากัสการ์, ทะเลแดง, อินโด-แปซิฟิก, ทะเลญี่ปุ่น, ไมโครนีเซีย และน่านน้ำไทย
พิธีศักดิ์สิทธิ์

ในศาสนาคริสต์ พิธีศักดิ์สิทธิ์  คือ พิธีกรรมที่เชื่อว่าพระเยซูทรงกำหนดไว้ให้คริสต์ศาสนิกชนนำไปปฏิบัติเพื่อเป็นการระลึกถึงและนมัสการพระเป็นเจ้า และจะได้มีส่วนร่วมในแผนการแห่งความรอด ชาวโรมันคาทอลิกเรียกพิธีศักดิ์สิทธิ์ว่า "ศีลศักดิ์สิทธิ์" มีอยู่ 7 ศีล แต่ชาวโปรเตสแตนต์ถือว่าพระเยซูทรงกำหนดไว้เพียง 2 พิธี คือ พิธีบัพติศมาและพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ 
นิยามทั่วไป.
Concise Dictionary of Religion ของ Hexam ระบุว่า Sacrament คือ "พิธีกรรมที่พระเจ้าหรือเทพเจ้ามีส่วมร่วมกระทำ" แต่ในศาสนาคริสต์ คำนี้มีนัยะเฉพาะเจาะจงกว่านี้
"หนังสือคำสอนพระศาสนจักรคาทอลิก" นิยามศีลศักดิ์สิทธิ์ไว้ว่า "ศีลศักดิ์สิทธิ์เป็นเครื่องหมายทรงประสิทธิภาพของพระหรรษทาน ที่พระคริสตเจ้าทรงตั้งขึ้นและได้มอบแก่พระศาสนจักร ซึ่งโดยทางศีลศักดิ์สิทธิ์นี้ พระศาสนจักรก็ได้รับชีวิตพระ จารีตที่แลเห็นได้ ซึ่งเป็นส่วนประกอบของศีลศักดิ์สิทธิ์ แสดงและทำให้พระหรรษทานนั้นเป็นปัจจุบัน ศีลศักดิ์สิทธิ์ก่อให้เกิดผลในบรรดาผู้ซึ่งรับไว้โดยมีท่าทีที่เหมาะสม" ฝ่ายนิกายแองกลิคันระบุใน Book of Common Prayer ว่าพิธีศักดิ์สิทธิ์คือ "เครื่องหมายที่แสดงให้เห็นได้ถึงพระคุณฝ่ายจิตวิญญาณภายใน ซึ่งพระคริสต์ได้ทรงประทานแก่เราผู้ที่พระองค์ได้สถาปนาไว้เอง เพื่อเป็นวิธีการให้เราได้รับพระคุณนั้นและเป็นคำสัญญายืนยันพวกเรา"
นิกายโรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ สอนว่าศีลศักดิ์สิทธิ์มี 7 ประการ คริสตจักรโมันคาทอลิกถือว่าศีลศักดิ์สิทธิ์นั้นหมายรวมถึงพระคริสต์และคริสตจักรด้วย นิกายแองกลิคันสอนว่า "พิธีศักดิ์สิทธิ์ที่พระคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราได้สถาปนาไว้ตามพระกิตติคุณคือพิธีบัพติศมาและพิธีมหาสนิท" และสอนว่า "อีกห้าพิธีกรรมที่มักเรียกกันว่าพิธีศักดิ์สิทธิ์ อันได้แก่ พิธียืนยันความเชื่อ พิธีสารภาพบาป พิธีสถาปนา พิธีสมรส และพิธีเจิมครั้งสุดท้ายนั้น ไม่ต้องนับว่าเป็นพิธีศักดิ์สิทธิ์แห่งพระกิตติคุณ"
นิกายโรมันคาทอลิก.
ศีลศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับการรับรองจากศาสนจักรคาทอลิกมีอยู่ 7 ศีล ดังต่อไปนี้คือ
พีรกร โพธิ์ประเสริฐ

พีรกร โพธิ์ประเสริฐ (ชื่อเดิม : ชวนภ โพธิ์ประเสริฐ) ชื่อเล่น กัสเบล 
อดีตนักแสดงสังกัด สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
ปัจจุบัน พีรกร โพธิ์ประเสริฐ หมดสัญญากับทางช่อง 7 แล้วหลังจากนั้นเซ็นสัญญากับทางช่อง 8 ปัจจุบันได้ออกจากวงการไปอยู่กับสามีชาวอิตาลี ซึ่งเข้าพิธีแต่งงานไปเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ.2565 ที่นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา
กล้วยอีเห็น

กล้วยอีเห็น (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Uvaria dac" Pierre ex Finet & Gagnep.) ชื่ออื่นๆ พีพวน (เลย อุดรธานี) เป็นพืชที่พบได้เฉพาะภาคตะวันออกและภาคใต้ตามป่าดิบแล้งหรือตามริมห้วย เป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็ง มีขนรูปดาวสีน้ำตาลปกคลุมหนาแน่น ใบเลี้ยงคู่ และเป็นพืชดอก
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
กล้วยอีเห็น มีลักษณะเด่นคือ เป็นไม้เลื้อยเนื้อแข็ง มีขนรูปดาวสีน้ำตาลปกคลุมหนาแน่น ใบเลี้ยงคู่ และเป็นพืชดอก ใบเกิดเดี่ยวๆ เรียงสลับ รูปรีหรือรูปขอบขนาน ขนาดกว้าง 4-7.5 ซม. ยาว 8-16.5 ซม. ผิวใบมีขนปกคลุมเล็กน้อยโดยเฉพาะบริเวณเส้นใบ ดอกเกิดเดี่ยวๆ หรือออกเป็นกระจุกๆละ 2 ดอก ออกที่ปลายกิ่งหรือตรงข้ามใบ กลีบดอก 6 กลีบ สีขาวหรือสีเหลืองนวล รูปขอบขนาน ขนาดกว้าง 0.8-1.5 ซม. ยาว 1.3-2.5 ซม. เรียงเป็น 2 วงๆ ละ 3 กลีบ วงนอกใหญ่กว่าวงในเล็กน้อย มีขนสั้นนุ่มปกคลุม เส้นผ่าศูนย์กลางดอกบานประมาณ 2-4.5 ซม. ผลเป็นผลกลุ่ม ก้านช่อผลยาว 1-4.5 ซม. มีผลย่อย 7-5 ผล ผลย่อยรูปขอบขนานโค้องขึ้นยาว 4-7 ซม. ผิวผลขรุขระ ผลอ่อนสีเขียวเมื่อแก่สีเหลือง มี 7-8 เมล็ด ระยะเวลาออกดอกเริ่มตั้งแต่เดือนมกราคมจนถึงมิถุนายน ผลแก่หลังจากดอกบานประมาณ 5 เดือน
การกระจายพันธุ์.
กล้วยอีเห็น เป็นพืชที่พบได้เฉพาะภาคตะวันออกและภาคใต้ตามป่าดิบแล้งหรือตามริมห้วย
เบรชชา

เบรชชา  เป็นเมืองและเทศบาลในแคว้นลอมบาร์เดีย ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่เชิงเขาแอลป์ มีประชากรราว 197,000 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของแคว้นลอมบาร์เดีย รองจากเมืองหลวงของแคว้น เมืองมิลาน เมืองนี้เป็นเมืองโบราณของพวกเคลติก เป็นที่ตั้งของอาณานิคมโรมันเมื่อ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราช และหลังจากการปกครองของโรมัน ถูกพวกกอททำลาย ต่อมาตกเป็นของแคว้นลอมบาร์ดีใน ค.ศ. 412 ได้รับอิสระระหว่าง ค.ศ. 936-1426 จนถูกชาวเวนิสเข้ายึดครองในคริสต์ศตวรรษที่ 15 และต่อมาฝรั่งเศสและออสเตรีย เข้ายึดครองตามลำดับ จนกระทั่งได้รวมเข้ากับอิตาลี ในปี ค.ศ. 1860
จิตรกรสมัยใหม่ที่สำคัญและสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ของเบรสชาคือ Francesco Filippini ผู้ก่อตั้งกระแสศิลปะของ "Filippinismo " ซึ่งถือว่าลัทธิอิมเพรสชั่นนิสม์ของอิตาลีตรงกันข้ามกับอิมเพรสชันนิสม์ของฝรั่งเศส
รักเธอไม่รู้ลืม

รักเธอไม่รู้ลืม  เป็นละครเกาหลีที่กำกับโดย ยูน ซอกโฮ ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ เคบีเอสเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2012 สำหรับในประเทศไทยได้ออกอากาศทางช่อง 7 สี เมื่อปี 2015 นำแสดงโดย จาง กึนซอก และ อิม ยุนอา แห่งวงเกิลส์เจเนอเรชัน
เนื้อเรื่อง.
มันเป็นรักแรกพบเมื่อ ซอ อิน-ฮา (ชัง กึน-ซ็อก) และคิม ยุน-ฮี (อิม ยุน-อา) พบกันในฐานะนักศึกษามหาวิทยาลัยที่แสนจะขี้อายในยุค 70 ต้องใช้เวลากว่าทั้งคู่จะระบายความรู้สึกออกมาในที่สุด แต่สถานการณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมก็ส่งพวกเขาไปสู่เส้นทางที่แตกต่างกัน ใน ค.ศ. 2012 อิน-ฮา (ช็อง จิน-ย็อง) ในวัยกลางคนกำลังมีชีวิตแต่งงานที่ไม่มีความสุขกับ แพ็ก ฮเย-จ็อง ซึ่งเป็น 1 ในอดีตเพื่อนสนิทของยุน-ฮี เขาไม่เคยลืมรักครั้งแรกได้เลย และหลังจากหย่ากับฮเย-จ็อง เขาก็ได้พบกับยุน-ฮี (อี มี-ซุก) ซึ่งเป็นม่ายหลังจากผ่านไปหลายปี ทั้งสองคืนดีกันและตั้งหน้าตั้งตารอที่จะชดเชยเวลาที่เสียไป
นักแสดง.
นักแสดงหลัก
1970
2012
การเลือกนักแสดง.
จาง กึนซอก และอิม ยุนอา ถูกนำแสดงคู่กันเป็นครั้งแรกกับผู้กำกับ ยูน ซอก โฮ โดยระบุว่าทั้งสองเหมาะสมที่จะแสดงร่วมกันโดยที่จะถ่ายทอดตามแนวความคิดของเขาได้เป็นอย่างดี
ความนิยม.
ซีรีส์ชุดนี้นับว่าได้รับความนิยม (เรตติง) ไม่สูงมากเมื่อเทียบกับซีรีส์ชุดอื่นที่ออกอากาศในเวลาเดียวกัน โดยในตอนแรกที่ออกอากาศก็แพ้ "Fashion King" ของเอสบีเอส ที่มี ควอน ยูริ หนึ่งในสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชันแสดงด้วย
สะพานรึงรา

สะพานรึงรา (เกาหลี: ; ฮันจา: ; อาร์อาร์: "Reungnagyo"; เอ็มอาร์: "Rŭngnagyo") หรือสำเนียงเกาหลีใต้ว่า สะพานนึงนา (เกาหลี: ; ฮันจา: ; อาร์อาร์: "Neungnagyo"; เอ็มอาร์: "Nŭngnagyo") เป็นสะพานข้ามแม่น้ำแทดงแห่งหนึ่งในเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ อยู่ระหว่างสะพานอกรยู กับสะพานช็องนยู เชื่อมต่อระหว่างเขตโมรันบงกับเขตแทดงกัง ตัวสะพานทอดผ่านยังข้ามผ่านเกาะรึงราที่อยู่กลางแม่น้ำอีกด้วย ความยาวทั้งหมด 1,070 เมตร สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2531 ภาพของสะพานนี้ปรากฏในธนบัตร 500 วอน เมื่อ พ.ศ. 2535
สถานีรถไฟเปียงยาง

สถานีเปียงยาง  เป็นสถานีรถไฟกลางของเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ในย่านย็อกช็อน เขตชุง
ข้อมูลหลัก.
สถานีแห่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นของสายพย็องบูและสายพย็องอึย ซึ่งถูกปรับเปลี่ยนมาจากสายคย็องบูและคย็องอึยที่เคยใช้มาก่อนการแบ่งแยกเกาหลีเพื่อรองรับการย้ายเมืองหลวงจากโซลมายังเปียงยาง สายพย็องอึย วิ่งจากเปียงยางไปยังชินอึยจู ส่วนสายพย็องบูในทางทฤษฎีแล้วจะวิ่งผ่านโซลและไปสิ้นสุดที่ปูซาน แต่ในทางปฏิบัติ สายนี้จะไปสิ้นสุดที่แคซ็องเท่านั้น สถานีแห่งนี้ยังให้บริการโดยสายพย็องนัม ซึ่งวิ่งจากเปียงยางไปยังนัมโพ และสายพย็องด็อกที่วิ่งจากเปียงยางไปยังคูจัง
การเชื่อมต่อ.
สถานีเปียงยางเป็นสถานีหลักในเกาหลีเหนือและเชื่อมต่อกับเมืองส่วนใหญ่ของประเทศ ได้แก่ ช็องจู ชินอึยจู นัมโพ ซารีว็อน แคซ็อง ว็อนซัน ฮัมฮึงและราซ็อน นอกจากเส้นทางภายในประเทศแล้ว รถไฟระหว่างประเทศยังเชื่อมต่อเปียงยางกับปักกิ่งของจีนสัปดาห์ละสี่ครั้ง (ใช้เวลา 24 ชั่วโมง) และตานตงของจีน ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำยาลู่ที่อยู่ติดกัน รถไฟเชื่อมต่อเปียงยางกับมอสโกด้วยเช่นกัน แต่เนื่องจากความล่าช้าเรื้อรังจึงไม่อนุญาตให้ชาวต่างชาติใช้ ปัจจุบันยังไม่มีรถไฟตามกำหนดเวลาไปยังโซล (ห่างออกไปประมาณ) เนื่องจากการแบ่งแยกของทั้งสองเกาหลี
การเชื่อมต่อระบบขนส่งมวลชนท้องถิ่นสามารถทำได้ที่สถานีผ่านสถานีย็องกวังของรถไฟฟ้าใต้ดินเปียงยาง (สายช็อลลีมา),โดยรถรางเปียงยางสาย 1 และรถไฟฟ้าล้อยางเปียงยางสาย 1, 2 และ 10 โดยที่สถานีเปียงยางเป็นสถานีปลายทางของทั้งสามสาย
โครงสร้าง.
สถานีเดิมสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1920 โดยจักรวรรดิญี่ปุ่นซึ่งในขณะนั้นยึดครองเกาหลี รูปแบบสถาปัตยกรรมดั้งเดิมคล้ายกับสถานีโซลเดิมที่สร้างขึ้นในเวลาใกล้เคียงกัน โดยที่ทั้งสองเมืองเคยเชื่อมโยงถึงกัน ในช่วงสงครามเกาหลี โครงสร้างเดิมถูกทำลายและต่อมาถูกสร้างขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1958 ในรูปแบบสถาปัตยกรรมสังคมนิยม ปัจจุบันสถานีมีสามชั้นเหนือพื้นดินและมีชั้นใต้ดิน ชั้นพื้นดินมีเคาน์เตอร์จำหน่ายตั๋วสำหรับพนักงานรัฐบาลโดยเฉพาะ ที่ชั้นหนึ่งมีห้องรับรอง ห้องน้ำ เคาน์เตอร์จำหน่ายตั๋ว และทางเข้าสู่รถไฟ ที่ชั้นสองมีสำนักงานสำหรับพนักงาน และที่ชั้นสามเป็นสำนักงานของนายสถานี มีชานชาลาห้าแห่ง โดยชานชาลาหมายเลข 1 กว้างขวางที่สุด
ระบบลำโพง.
ทุกวันตอน 06:00 น. เพลง "ท่านนายพลที่รัก ท่านอยู่ไหน?" จะถูกเปิดเล่นผ่านระบบลำโพงที่สถานี บางคนคิดว่าเพลงนี้อาจมีจุดประสงค์เพื่อใช้เป็นเสียงปลุกตอนเช้าสำหรับผู้อยู่อาศัยในท้องถิ่น
แกลเลอรี.
สถานีเปียงยางในภาพวาด
กัณฏิ

กัณฏิ  หรือ มหนุวระ  หรือ แคนดี  เป็นเมืองแห่งหนึ่งในประเทศศรีลังกา และเป็นเมืองที่ตั้งของวัดพระเขี้ยวแก้ว นอกจากนี้ ยังเป็นเมืองหลวงสุดท้ายของยุคกษัตริย์โบราณของศรีลังกา ตั้งอยู่ในท่ามกลางภูเขาในที่ราบสูงกัณฏิซึ่งครอบคลุมพื้นที่ปลูกพืชเขตร้อนโดยเฉพาะชา กัณฏิเป็นหนึ่งในเมืองที่มีจุดชมทิวทัศน์ที่ดีที่สุดในศรีลังกา เป็นทั้งเมืองการปกครองและศาสนา เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดกลางและอำเภอกัณฏิ เป็นเมืองมรดกโลกของยูเนสโกเมื่อ ค.ศ. 1988
การปกครอง.
สภาเทศบาลกัณฏิ ปกครองเมืองกัณฏิ ก่อตั้งขึ้นภายใต้กฎหมายของเขตเทศบาลเมือง ค.ศ. 1865 สถาปนาขึ้นเมื่อ 20 มีนาคม ค.ศ. 1866 ศาลากลางกัณฏิ ก่อตั้งขึ้นในสถานที่ปัจจุบันที่รู้จักกันในชื่อ "ดูนูวิลเล วาลาวเว" ในปี ค.ศ. 1870
ภูมิศาสตร์.
ภูมิประเทศ.
กัณฏิตั้งอยู่ภายในภูเขาและป่าหนาทึบของเกาะ เมืองที่ตั้งอยู่ในระหว่างเทือกเขาหลายลูก ทำให้เมืองอยู่ที่ระดับความสูง 500 เมตร จากระดับน้ำทะเล
ประชากร.
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">เชื้อชาติในกัณฏิ (2007)</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;">ประชากร</td>
<td style="width:100px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;">%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ชาวสิงหล</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">70.48%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ชาวศรีลังกาเชื้อสายมัวร์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">13.93%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ชาวศรีลังกาเชื้อสายทมิฬ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">8.57%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ชาวอินเดียเชื้อสายทมิฬ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">4.77%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อื่น ๆ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">2.26%</td>
</tr>
</table>
เนเวอร์เซย์ดาย!

เนเวอร์เซย์ดาย!  เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 8 ของวงเฮฟวีเมทัล อังกฤษ วงแบล็ก ซับบาธ วางขายในเดือน กันยายน 1978 อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ได้ร่วมงานกับ ออซซี ออสบอร์น จนกระทั่งมีการกลับมารวมตัวกันอีกครั้งในช่วงเดือน พฤศจิกายน 2011
รายชื่อเพลง.
ทุกเพลงแต่งโดยสมาชิกของวง แบล็ก ซับบาธ
อธิการอาราม

อธิการอาราม  เป็นสมณศักดิ์สำหรับนักพรตที่เป็นอธิการของอาราม พบในหลายศาสนารวมทั้งศาสนาคริสต์ ถ้าเป็นนักพรตหญิงเรียกว่า อธิการิณีอาราม ส่วนอธิการอารามในศาสนาพุทธเรียกว่า "เจ้าอาวาส" หรือ "สมภาร"
ในภาษาอังกฤษใช้คำว่า abbot ซึ่งมาจากภาษาแอราเมอิก "ܐܒܐ"/"אבא" (อับบา) แปลว่า คุณพ่อ
ที่มา.
คำว่า abbot มีต้นกำเนิดมาจากอารามในอียิปต์และซีเรีย และต่อมาได้แพร่ไปทั่วดินแดนเมดิเตอร์เรเนียน จนนำไปใช้ในหลายภาษาว่าหมายถึง อธิการอาราม ในตอนแรกใช้เป็นคำนำหน้าชื่อของนักพรตโดยทั่วไป แต่ต่อมากฎหมายศาสนจักรให้ใช้เรียกเฉพาะบาทหลวงที่เป็นอธิการ คำว่า abbot ยังเคยใช้กับบาทหลวงในหลาย ๆ ตำแหน่ง เช่น ในราชสำนักของราชอาณาจักรแฟรงก์ มีตำแหน่ง Abbas palatinus (อธิการพระราชวัง) และ Abbas castrensis (อธิการค่าย) ซึ่งเป็นอนุศาสนาจารย์ประจำราชสำนักในราชวงศ์เมรอแว็งเฌียงและราชวงศ์การอแล็งเฌียง และกองทัพบกตามลำดับ ปัจจุบันมักใช้ในคณะนักบวชอารามิกในศาสนาคริสต์ตะวันตก ซึ่งมีสมาชิกเป็นบาทหลวงด้วย
ลำดับชั้นของอธิการอาราม.
ในคณะนักพรตบางกลุ่ม อธิการอารามจะมีหลายลำดับชั้นตามอำนาจหน้าที่ที่มากน้อยต่างกัน ส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากการที่อารามบางแห่งมีสถานะเป็นอารามแม่ของอารามอื่น ๆ (ซึ่งนับเป็นอารามลูก) ในบางกรณีเป็นเพราะอารามอยู่ในสังกัดคณะนักบวชเดียวกัน ทำให้อธิการอารามที่ได้เป็นหัวหน้าคณะมีศักดิ์สูงกว่าอธิการอารามอื่น ๆ และบางคณะก็ถือว่าอารามหนึ่งเป็นอารามแม่ของอารามทั้งหมดที่สังกัดคณะนั้น
รายชื่อโบราณสถานในจังหวัดบุรีรัมย์ (ตอนเหนือ)

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อโบราณสถานในอำเภอทางตอนเหนือของจังหวัดบุรีรัมย์ (ได้แก่ อำเภอลำปลายมาศ เมืองบุรีรัมย์ ห้วยราช กระสัง สตึก บ้านด่าน แคนดง คูเมือง พุทไธสง บ้านใหม่ไชยพจน์ และนาโพธิ์ รวบรวมโดยกรมศิลปากร
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อาริษา วิลล์

อาริษา วิลล์ ชื่อเล่น ลูกตาล เกิดวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 เป็นนักแสดงลูกครี่งไทย-อเมริกา ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับหนึ่งดัชชี่เกิร์ล จากการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ปี ค.ศ. 2000 มีส่วนสูง 172 เซนติเมตร จบการศึกษาจาก คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา
เปตะห์ติกวา

เปตะห์ติกวา (ฮีบรู: פֶּתַח תִּקְוָה
‎ ;) เป็นเมืองในเขตกลางของประเทศอิสราเอล ตั้งอยู่ห่างจากกรุงเทลอาวีฟไปทางทิศตะวันออก 10.6 กม. จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2009 เมืองมีประชากร 209,600 คน โดยมีความหนาแน่นของประชากรราว 5,800 คนต่อ 1 ตร.กม.
รายชื่อนครในประเทศเกาหลีเหนือ

นครในประเทศเกาหลีเหนือ ("si"; "ชี") แบ่งออกเป็นประเภทต่าง ๆ ได้แก่ นครที่มีสถานะการปกครองเทียบเท่ากับจังหวัด ได้แก่ เปียงยาง เมืองที่ใหญ่ที่สุดและเมืองหลวงของประเทศ จัดอยู่ในประเภทที่เรียกว่า "จิกฮาชี" หรือนครปกครองโดยตรง นครที่เทียบเท่าจังหวัดอีก 3 แห่ง ได้แก่ แคซ็อง นัมโพ และราซ็อน จัดอยู่ในประเภทที่เรียกว่า "ทึกพย็อลชี" หรือนครพิเศษ ส่วนนครทั่วไปจะเรียกว่า "ชี" อยู่ภายใต้การปกครองของจังหวัด มีสถานะในการปกครองเทียบเท่ากับอำเภอ
ตาร์ตู

ตาร์ตู (เอสโตเนียใต้: "Tarto", ชื่ออดีตในภาษาเยอรมันและ) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศเอสโตเนีย (เป็นรองเพียงทาลลินน์) ตาร์ตูมีประชากร 97,435 คน (ณ ค.ศ. 2023) ตั้งอยู่ห่างจากทาลลินน์ทางตะวันออกเฉียงใต้ และจากรีกา ประเทศลัตเวียทางตะวันออกเฉียงเหนือ 245 กิโลเมตร (152 ไมล์) ตาร์ตูตั้งอยู่ริมแม่น้ำเอมาเยอกีที่เชื่อมทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเอสโตเนียสองแห่ง คือ ทะเลสาบเวิตส์ยาร์ฟและทะเลสาบไปปัส ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โลกส่วนใหญ่รู้จักตาร์ตูภายใต้ชื่อเก่าว่า ดอร์ปัต
ตาร์ตู ซึ่งเป็นศูนย์กลางเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเอสโตเนียตอนใต้ มักถูกมองว่าเป็น "เมืองหลวงแห่งปัญญา" ของประเทศ โดยเฉพาะการเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยตาร์ตู (สถาปนาใน ค.ศ. 1632) มหาวิทยาลัยที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงที่สุดของประเทศ
ตาร์ตูได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปใน ค.ศ. 2024
ประวัติ.
จากเอกสารบันทึกในปี ค.ศ. 1030 ระบุการตั้งเมืองขึ้นเป็นปราสาทของยาโรสลาฟที่ 1 เจ้าชายแห่งเคียฟ เข้าร่วมเป็นสมาชิกของสันนิบาตฮันเซอ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 โปแลนด์และสวีเดนได้ผลัดกันเข้าปกครองก่อนผนวกรวมเข้ากับประเทศรัสเซีย ใน ค.ศ. 1704 โดยจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย และในปี ค.ศ. 1918-1919 เป็นสมรภูมิสงครามกลางเมืองรัสเซีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เยอรมนีเข้ายึดครองและทำลายจนเสียหายมาก
ทร็อลเฮ็ตตัน

ทร็อลเฮ็ตตัน  เป็นเมืองในประเทศสวีเดน บนฝั่งแม่น้ำเยอตา ใกล้ทะเลสาบแวเนิร์น เมืองมีประชากร 46,457 คน ในปี ค.ศ. 2010 เมืองตั้งอยู่ทางทิศเหนือของกอเทนเบิร์ก 75 กม.
ราซ็อน

ราซ็อน (เดิมชื่อ ราจิน-ซ็อนบง) เป็นเมืองพิเศษและท่าเรือปลอดน้ำแข็งของเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่ริมทะเลญี่ปุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ตรงปลายตะวันออกเฉียงเหนือสุดของประเทศเกาหลีเหนือ เมืองนี้อยู่ในภูมิภาคควันบุกและตั้งอยู่ในเขตเศรษฐกิจพิเศษราซ็อน
ในรูปสะกดของเกาหลีใต้ เสียงต้น "ร" ออกเสียงเป็น "น" (나선, "นาซ็อน") ตามสัทวิทยาเกาหลีมาตรฐาน ใน ค.ศ. 2000 มีการย่อชื่อเมืองจาก "ราจิน-ซ็อนบง" ไปเป็น "ราซ็อน" ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 ชาวญี่ปุ่นเรียกเป็น ราชิง ในเวลานั้นถือเป็นท่าเรือสำคัญที่ปลายเส้นทางรถไฟ จากนั้นจึงตกเป็นของกองทัพแดงในวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1945
ก่อน ค.ศ. 1991 สหภาพโซเวียตใช้ราซ็อนเป็นท่าเรือน้ำอุ่นสำรองในกรณีที่วลาดีวอสตอคไม่สามารถใช้การได้ สิ่งอำนวยความสะดวกทางทะเลของโซเวียตได้รับการสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1979 ในช่วง ค.ศ. 1993 ถึง 2004 เมืองนี้ได้รับการบริหารแยกต่างหากจากฮัมกย็องเหนือในฐานะเมืองปกครองโดยตรง ("chikhalsi") แห่งราซ็อน ก่อน ค.ศ. 1993 และใน ค.ศ. 2004 ถึง 2009 เมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดฮัมกย็องเหนือ เมืองนี้กลายเป็น "เมืองพิเศษ" อีกครั้งนับตั้งแต่ ค.ศ. 2010 แต่แตกต่างจากสถานะเดิมที่เป็นเมืองปกครองโดยตรง
ราซ็อนมีชายแดนติดกับเทศมณฑลหุนชุนในมณฑลจี๋หลินของประเทศจีนและอำเภอคาซันสกีในดินแดนปรีมอร์เยของประเทศรัสเซีย จีนกำลังลงทุนในท่าเรือแห่งนี้เนื่องจากเป็นทางเข้าสู่ทะเลญี่ปุ่น ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 ทางเกาหลีเหนือได้อนุมัติให้ขนส่งสินค้าภายในประเทศของจีนผ่านท่าเรือราจินจากตะวันออกเฉียงเหนือไปยังจีนตะวันออก ถ่านหินถูกส่งจากเหมืองในจีนที่อยู่ใกล้เคียงไปยังเซี่ยงไฮ้ กาสิโนริมทะเลให้บริการนักท่องเที่ยวชาวจีน
การแบ่งเขตการปกครอง.
ราซ็อนแบ่งออกเป็น 2 เขต ("kuyŏk")
การคมนาคม.
สถานีรถไฟราซ็อน ตั้งอยู่บนเส้นทางสายเปียงกรา
มันไฮม์

มันไฮม์ ([ˈmanhaɪm] ; เยอรมันพาลาทีน: หรือ) เป็นเมืองทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเยอรมนี มีประชากรใน ค.ศ. 2020 ที่ 309,119 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค รองจากเมืองหลวงของรัฐ เมืองชตุทการ์ท เมืองตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำไรน์ที่จุดบรรจบกับแม่น้ำเน็คคาร์ ตรงมุมทิศตะวันตกเฉียงเหนือของรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค
จังหวัดพย็องอันใต้

จังหวัดพย็องอันใต้ เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1896 และได้กลายเป็นจังหวัดของเกาหลีจนถึง ค.ศ. 1945 หลังจากนั้น ก็ได้เป็นจังหวัดของเกาหลีเหนือจนถึงปัจจุบัน มีเมืองหลวงชื่อ พย็องซ็อง
ภูมิศาสตร์.
อยู่ทางชายฝั่งตะวันตกของเกาหลีเหนือ ติดกับทะเลเหลืองและอ่าวเกาหลี และยังติดกับอีก 5 จังหวัดและเปียงยาง
นีอาเม

นีอาเม  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไนเจอร์ ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไนเจอร์ โดยเมืองส่วนใหญ่ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำ เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครอง วัฒนธรรม เศรษฐกิจ มีประชากร 1,026,848 คน ตามสำมะโน ค.ศ. 2012 ใน ค.ศ. 2017 ตัวประมาณการประชากรแสดงอำเภอเมืองหลวงว่ามีอัตราการเกิดน้อยกว่าทั้งประเทศ ซึ่งมีอัตราการเจริญพันธุ์ที่สูงที่สุดในโลก
ประชากร.
ประชากรในนีอาเมเพิ่มขึ้นอย่างมากนับตั้งแต่เป็นเอกราช ภัยแล้งในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1980 กับวิกฤตเศรษฐกิจในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ทำให้เกิดการอพยพครั้งใหญ่จากชนบทไปยังเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศไนเจอร์ ซึ่งทำให้ประชากรในเมืองเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง จากประมาณ 3,000 คนใน ค.ศ. 1930 ถึงประมาณ 30,000 คนใน ค.ศ. 1960 แล้วเพิ่มขึ้นถึง 250,000 คนใน ค.ศ. 1980 และ 800,000 คนจากสถิติทางการใน ค.ศ. 2000 ต่อมาในสมัยรัฐบาลทหารของนายพล Seyni Kountché ได้มีการควบคุมประชากรอย่างเข้มงวด และรัฐบาลมักจะไล่ต้อนและ "ส่งกลับ" ใครก็ตามที่ไม่ได้รับอนุญาตให้กลับไปที่หมู่บ้านของตน 
ในคริสต์ทศวรรษ 1990 อัตราการเติบโตของประชากรในเขตเมืองหลวงลดลงต่ำกว่าอัตราของทั้งประเทศ ทำให้มีข้อเสนอแนะว่านำ การอพยพจากชนบทขนาดใหญ่ (นคราภิวัตน์) มีน้อยมากในไนเจอร์ และ/หรือการเนรเทศจากเมืองไปชนบทของรัฐบาลได้ผล
กัมปาลา

กัมปาลา  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศยูกันดา ตั้งอยู่ใกล้ทะเลสาบวิกตอเรีย มีอุตสาหกรรมสิ่งทอและการแปรรูปอาหาร จากข้อมูลปี ค.ศ. 2011 คาดว่ามีประชากรราว 1,659,600 คน
ชาวญวน

ชาวญวน หรือ ชาวเวียดนาม  หรือ กิญ  ภาษาไทยถิ่นอีสานและลาวเรียกว่า แกว เป็นประชากรหลักของประเทศเวียดนาม และกระจายตัวอยู่ทางตอนใต้ของประเทศจีน เรียกว่า จิง  
จากการวิจัยของโรงพยาบาลแซ็ง-ลูยในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ในการเปรียบเทียบชาวเวียดนามกับชาวเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงพันธุกรรมของประชากรอันใกล้ชิดด้วยวิธีการต่าง ๆ โดยมีตัวแสดงเอกลักษณ์เจ็ดประการที่ไม่ซ้ำกัน ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 ได้มีการศึกษายีน "Human Leukocyte Antigen" ที่ห้องปฏิบัติการของโรงพยาบาลมักคายในกรุงไทเป ได้จำแนกชาวเวียดนามไว้ในกลุ่มพันธุกรรมเดียวกับม้ง ฮั่นตอนใต้ ปู้อี และไทย พร้อมกับครอบครัวที่หลากหลายอันประกอบด้วยไทยเชื้อสายจีน สิงคโปร์เชื้อสายจีน ชนหมิ่นหนาน (ฮกโล้) และจีนแคะ
โรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์

โรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ (อักษรย่อ: DBHS) ตั้งอยู่ที่ ไดมอนด์บาร์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และเป็นส่วนหนึ่งของเขตโรงเรียนสหพันธ์วอลนัทวัลเล่ย์ มาสคอตประจำโรงเรียนคือวัวสายพันธุ์บราห์มัน และมีสีประจำโรงเรียนคือ ม่วง, ทอง และขาว โรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ได้เข้าร่วมในหลักสูตร ดังเช่น โครงการเรียนล่วงหน้า (AP) และ การศึกษาระบบนานาชาติ (IB) ในระหว่างปีของโรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ได้รับการจัดดัชนีการปฏิบัติงานวิชาการที่ระดับ 870 และมีจำนวน 97 เปอร์เซนต์ของนักเรียนที่สามารถผ่านการสอบสำเร็จโรงเรียนมัธยมปลายแคลิฟอร์เนีย ใน ค.ศ. 2008 ถึง 2009 และปัจจุบันทีมนักกีฬาบราห์มันได้เข้าร่วมแข่งขันในลีกฮาเซียนดา ของซีไอเอฟเซาเธิร์นเซ็คชัน
ประวัติ.
โรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ได้รับการต่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1982 โดยมีนักเรียนชุดแรกมาจากโรงเรียนมัธยมซูซาน, โรงเรียนมัธยมแชพาร์รอล และโรงเรียนมัธยมปลายวอลนัท ซึ่งมี วอลท์ โฮล์มส์ เป็นอาจารย์ใหญ่ท่านแรกของโรงเรียน
โครงการวิชาการ.
โครงการเรียนล่วงหน้า.
โรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์เสนอความหลากหลายของหลักสูตรโครงการเรียนล่วงหน้า (AP) สำหรับนักเรียน ใน ค.ศ. 2005 คณะกรรมการวิทยาลัยยังได้ยอมรับโครงการแคลคูลัสของโรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ในฐานะโรงเรียนขนาดใหญ่ (1000+) ที่มีประสิทธิภาพ
ทีมหุ่นยนต์.
ใน ค.ศ. 2011 ทีมหุ่นยนต์เฟิร์สท์ ของโรงเรียนมัธยมปลายไดมอนด์บาร์ได้อันดับหนึ่งของการแข่งขันเฟิร์สท์โรโบติคคอมเพทิชัน ในภูมิภาคลอสแอนเจลิสในฐานะทีมมือใหม่
โครงการศึกษาระบบนานาชาติ.
โครงการศึกษาระบบนานาชาติ (IB) บริหารงานโดย ไอบีออร์แกไนเซชัน ซึ่งโครงการมีหลักสูตรระดับสูงสำหรับนักเรียน และให้นักเรียนมีโอกาสทางไอบีเทสท์ ในชั้นเรียนที่ได้รับการอนุมัติสำหรับเครดิตวิทยาลัย โดยมี เดนา ลอร์ดี เป็นผู้ประสานงานไอบีในปัจจุบัน ปีแรกที่เริ่มโครงการนี้เป็นอย่างมากคือช่วงฤดูใบไม้ร่วงในปี ค.ศ. 2002 
เส้นทางสู่สถาบันการศึกษา.
เส้นทางสู่สถาบันการศึกษาเป็นโครงการที่นำเสนอทางเลือกโรงเรียนให้กับนักเรียน ซึ่งโครงการได้นำเสนอหลักสูตรและตารางเรียนที่แตกต่างกัน หลักสูตรของโรงเรียนรวมถึงความหลากหลายของหลักสูตรเตรียมความพร้อมทางวิทยาลัย และประสบการณ์การทำงานในชั้นเรียน
มหาวิทยาลัยชุงอัง

มหาวิทยาลัยชุงอัง (อักษรย่อ: CAU) เป็นสถาบันการศึกษาเอกชน ซึ่งมีที่ตั้งมากกว่าสองวิทยาเขต ทั้งในโซล และนครอันซ็อง สถาบันแห่งนี้ได้ก่อตั้งขึ้นภายหลังจากการปลดปล่อยจากการปกครองอาณานิคมของญี่ปุ่น เพื่อประโยชน์ของประเทศชาติและความก้าวหน้าทางอารยธรรม ด้วยปรัชญาการศึกษาด้านความซื่อสัตย์และความยุติธรรม ภายใต้การดูแลของ ดร.อิม ยองซิน และเป็นแห่งแรกในเกาหลีใต้ที่นำเสนอในหลักสูตรเภสัชศาสตร์, บริหารธุรกิจ, สื่อสารมวลชน, การโฆษณาและการประชาสัมพันธ์, การถ่ายภาพ และการละครกับภาพยนตร์ศึกษา โดยมหาวิทยาลัยแห่งนี้มีชื่อเสียงในด้านเภสัชศาสตร์, สื่อและศิลปะ จากการวิเคราะห์เมื่อไม่นานมานี้ คณะสื่อสารมวลชนในมหาวิทยาลัยชุงอัง มีการผลิตนักข่าวเป็นจำนวนมากที่สุดในตำแหน่งผู้บริหารในองค์กรสื่อที่สำคัญ ในขณะที่สาขาการโฆษณาและการประชาสัมพันธ์มีการผลิตตัวแทนโฆษณาเป็นจำนวนมากที่สุดจากมหาวิทยาลัยที่มีอยู่ทั้งหมดในประเทศ หลักสูตรปริญญาโทที่นำเสนอโดยมหาวิทยาลัยชุงอังประกอบด้วย บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, คณะนิติศาสตร์ และคณะแพทยศาสตร์ ใน ค.ศ. 2008 ดูซัน ซึ่งเป็นองค์กรระดับโลก ได้ทำการรวมเข้าในฐานะที่เป็นสถาบันการศึกษาแห่งหนึ่ง และโครงการมหาวิทยาลัยชุงอัง 2018+ ได้กำหนดภายใต้แผนพัฒนาใหม่ ด้วยวัตถุประสงค์สำหรับการปลูกฝังความรู้ในระดับโลก และสร้างความสามารถทางวิชาการเพื่อให้บรรลุการจัดอันดับ 100 มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในระดับสากลภายในปี ค.ศ. 2018
ในฐานะหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของประเทศ มหาวิทยาลัยชุงอังเป็นที่รู้จักโดยเฉพาะอย่างยิ่งในคณะเภสัชศาสตร์, การละคร, ภาพยนตร์, การออกแบบ และศิลปศาสตร์ ปัจจุบันมหาวิทยาลัยชุงอังมีดูซันคอร์ปอเรชันเป็นเจ้าของ
มหาวิทยาลัยทงกุก

มหาวิทยาลัยทงกุก  เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนสหศึกษาในประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งดำเนินการเรียนการสอนอยู่ ณ วิทยาเขตโซล ในมหานครคย็องจู จังหวัดคย็องซังเหนือ และในลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ ยังมีการดำเนินงานด้านโรงพยาบาลในเครือทั้งสองแห่ง แบบแพทย์แผนตะวันตก กับแบบแพทย์แผนตะวันออกอีกสี่แห่ง ซึ่งรวมถึงการศึกษาแพทย์เกาหลีแผนโบราณ
สถานที่ตั้ง.
มหาวิทยาลัยทงกุกตั้งอยู่ในจุงกู ที่โซล ทางตอนเหนือของภูเขานัมซาน โดยอาคารส่วนบนของมหาวิทยาลัยได้มีการเชื่อมต่อโดยตรงสู่เส้นทางเดินของสวนนัมซานใช้เวลาเดินขึ้นประมาณ 5-10 นาที เมื่อมองจากบริเวณภายในมหาวิทยาลัยสามารถเห็นหอคอยโซลทาวเวอร์และภูเขานัมซานได้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะในเวลาตอนกลางคืนจะเห็นหอคอยโซลทาวเวอร์มีความสวยงามอย่างยิ่ง
ทางเข้าหลักของมหาวิทยาลัยเขตโซลอยู่ที่สถานีมหาวิทยาลัยทงกุก ซึ่งเป็นจุดตัดของสายรถไฟใต้ดินโซล 3 และ 4 ในขณะที่สถานีชุงมูโรอยู่ใกล้กับทางเข้าด้านหลัง
ประวัติ.
สถานศึกษาแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1906 ด้วยความต้องการที่จะเผยแผ่ศาสนาตามคำสั่งโชกเย ซึ่งทงกุกเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยในเครือพุทธศาสนาเพียงไม่กี่แห่งในโลก
มหาวิทยาลัยแห่งนี้ในช่วงแรกเริ่มคือโรงเรียนมย็องจิน (명진학교) เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1906 และได้ปิดตัวลงเมื่อรัฐบาลญี่ปุ่นเข้ายึดครองตั้งแต่ ค.ศ. 1922 ถึง 1928, ภายหลังจากเหตุจลาจลซัมอิลอุนดง และอีกครั้งใน ค.ศ. 1944 ในความสัมพันธ์กับเหตุการณ์ปั่นป่วนช่วงการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง สถานศึกษาแห่งนี้เป็นสถาบันแห่งแรกในสาธารณรัฐเกาหลีที่ได้รับสถานะเป็นมหาวิทยาลัยในความหมายแบบตะวันตก โดยกำหนดให้เป็นมหาวิทยาลัยใน ค.ศ. 1953 และได้มีการเปิดการศึกษาในระดับปริญญาโทขึ้นพร้อมกัน ในช่วงที่เกิดสงครามเกาหลี ได้มีการจัดชั้นเรียนขึ้นที่ปูซาน แต่ก็ได้ย้ายไปโซลอีกครั้งใน ค.ศ. 1953 และใน ค.ศ. 1959 ได้เริ่มมีระบบออกอากาศมหาวิทยาลัยทงกุกขึ้น วิทยาลัยวิชาการศึกษาได้เปิดตัวใน ค.ศ. 1968 โดยมี 4 หลักสูตร และได้เพิ่มสาขาศึกษาศาสตร์กับสาขาพลศึกษาในปีต่อมา และใน ค.ศ. 1978 ได้มีการก่อตั้งวิทยาเขตคย็องจูขึ้น
ศิษย์เก่า/นักศึกษาที่มีผลงานโดดเด่น.
นักแสดง
นักร้อง
กิตติฑัตย์ โควหกุล

กิตติฑัตย์ โควหกุล (ชื่อเล่น: ท็อป; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2533 –) เป็นทั้งนักเต้นบี-บอย และนักแสดงชาวไทย รวมถึงเคยรับบทเป็นชักกระตุก ในภาพยนตร์ "ช็อคโกแลต" เมื่อครั้งที่เขาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขานิเทศศาสตร์มัลติมีเดีย เขาเป็นตัวแทนทีม โรมิโอซีเรียส (ROMEO ZERIOUS) โดยเป็นผู้ชนะเลิศรายการ แบทเทิลออฟเดอะเยียร์ไทยแลนด์ 2008 (Battle of the Year Thailand 2008) ซึ่งจัดเป็นรายการที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ
ประวัติ.
กิตติฑัตย์ โควหกุล เป็นนักเต้นบี-บอย ในสังกัดทีม โรมิโอซีเรียส เมื่อครั้งที่เขามีอายุเพียง 18 ปี ก็ได้อันดับ 2 จากการแข่งขันรายการ แบทเทิลออฟเดอะเยียร์ไทยแลนด์ 2006 รวมถึงชนะการประกวดสยามฮิปฮอปอันเดอร์กราวด์ ในภายหลัง เขามีผลงานการแสดงใน ละครเวทีเรื่อง "ชายกลาง" จากผลงานที่ผ่านมา ทำให้เขาได้รับการทาบทามจาก ปรัชญา ปิ่นแก้ว ที่ซึ่งเขาได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์"ช็อคโกแลต" ในบทของผู้ใช้รูปแบบการต่อสู้ของผู้มีอาการชักกระตุก (Tourettes) ที่ต่อสู้กับอัจฉริยะออทิสติก (Autism) ซึ่งเป็นหนึ่งในฉากต่อสู้สำคัญของเรื่อง และใน พ.ศ. 2551 เขาก็เป็นผู้ชนะการแข่งขัน แบทเทิลออฟเดอะเยียร์ไทยแลนด์ 2008 ก่อนที่จะสร้างผลงานระดับโลกในเวลาต่อมา
สมโพธิ แสงเดือนฉาย

สมโพธิ แสงเดือนฉาย เกิด 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 (ตามบัตรประชาชน เกิดจริง พ.ศ. 2483) เสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เป็นผู้อำนวยการสร้าง และผู้กำกับเทคนิคพิเศษชาวไทย ที่ได้มีโอกาสไปดูงานในบริษัทโตโฮ ประเทศญี่ปุ่น เป็นผู้ก่อตั้งโรงถ่ายภาพยนตร์ไชโย และมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้อำนวยการสร้างและผู้กำกับภาพยนตร์ในแนวเทคนิคพิเศษ, แฟนตาซี และวรรณคดีไทย 
ประวัติ.
สมโพธิ เกิดที่อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรของชาวจีนโพ้นทะเลจากมณฑลกวางตุ้ง เดิมมีชื่อว่า "เล็ก" เนื่องจากเป็นบุตรชายคนเล็กของครอบครัว เป็นเด็กวัดตั้งแต่อายุเพียง 7 ขวบ โดยอาศัยอยู่ที่วัดไพชยนต์พลเสพย์ราชวรวิหาร ด้วยการขอพ่อแม่ออกไปอยู่เอง ด้วยความฝันที่อยากเป็นนักสร้างภาพยนตร์ตั้งแต่เด็ก โดยได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานการ์ตูนของประยูร จรรยาวงษ์ และภาพยนตร์เร่ที่มาฉายข้างวัด และที่วัดนี้เอง ที่เจ้าอาวาสได้เปลี่ยนชื่อให้เป็น "สมโพธิ" อย่างในปัจจุบัน โดยมีความหมายถึงสัมโพธิญาณ หรือการตรัสรู้ ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
สมโพธิเริ่มต้นเรียนรู้งานสร้างภาพยนตร์จากการเป็นลูกจ้างร้านถ่ายรูปก่อน มีผลงานการฉายพระรูป พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงฉลองพระองค์ชุดลูกเสือ แทนช่างภาพตัวจริงที่ป่วย จนได้ลงปกนิตยสารชัยพฤกษ์ ขณะที่ศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 (ม.3) และได้เป็นช่างภาพประจำหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ของม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช ตั้งแต่อายุเพียง 15 ปี ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อด้านการถ่ายภาพและภาพยนตร์ที่วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ และมีผลงานด้านภาพยนตร์โฆษณาชวนเชื่อต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ ตามนโยบายรัฐบาลในขณะนั้น เป็นภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับพระราชกรณียกิจ หลังจากที่เข้าศึกษาได้เพียงปีเดียว อีกทั้งยังได้เป็นช่างภาพประจำตัวของจิม ทอมป์สัน ต่อมาเมื่ออายุได้ 20 ปี ได้รับทุนการศึกษาจากธนาคารออมสิน กับธนาคารมิตซุยไปศึกษาต่อด้านเทคนิคภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นเวลา 2 ปี ในบริษัท โตโฮโปรดักชั่นส์ จำกัด และได้พบกับ เอจิ สึบูรายะ ในฐานะเป็นนักศึกษาฝึกงาน
สมโพธิ ได้สร้างภาพยนตร์เรื่องสุดท้าย คือ "กิ้งก่ากายสิทธิ์" ในปี พ.ศ. 2528 จากนั้นได้เดินทางไปประเทศญี่ปุ่นเพื่อทำงานเกี่ยวกับอุลตร้าแมนโดยเฉพาะ ซึ่งในภายหลังได้มีการฟ้องร้องกรณีเรียกสิทธิจากซึบูราญ่า โปรดักส์ชั่น จำกัด ประเทศญี่ปุ่น โดยอ้างถึงการเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในส่วนที่เกี่ยวของกับอุลตร้าแมนในประเทศต่าง ๆ แม้ชนะคดีที่ศาลฎีกาประเทศญี่ปุ่นและประเทศจีน แต่กลับแพ้คดีในศาลฎีกาประเทศไทยและศาลประเทศอเมริกา คงต้องรอดูผลในประเทศอื่น ๆ เนื่องด้วยอุลตร้าแมนเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง ในหลายประเทศทั่วโลก
การเสียชีวิต.
สมโพธิ แสงเดือนฉาย เสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2564 ด้วยโรคมะเร็ง สิริอายุ 80 ปี
ผลงาน.
ภาพยนตร์ (ทั้งหมด 16 เรื่อง)
ละครโทรทัศน์ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์/ ซีรีส์)
สกุลชงโค

สกุลชงโค ("Bauhinia") เป็นสกุลของพืชที่เป็นได้ทั้งไม้ยืนต้น ไม้พุ่ม ไม้เถา อยู่ในวงศ์ Fabaceae พบในเขตร้อนทั่วโลกกว่า 300 ชนิด ลักษณะเด่นคือปลายใบแยกเป็นสองแฉก มองดูคล้ายรูปเมล็ดถั่วหรือไต บางชนิดแยกเป็นสองใบย่อย ในประเทศไทยพบประมาณ 34 ชนิด
ชนิด.
ชนิดที่ยอมรับ.
"สกุลชงโค" มีชนิดที่ได้รับการยอมรับดังนี้:
ชื่อชนิดที่มีสถานะทางอนุกรมวิธานไม่ชัดเจน.
สถานะของสปีชีส์ต่อไปนี้ยังไม่ได้รับการตัดสิน:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
พันธุ์ผสม.
ปัจจุบันรู้จักแค่เพียงชนิดเดียว:
สกุลที่ถูกแยก.
บางครั้ง ชนิดในสกุล "Barklya", "Gigasiphon", "Lasiobema", "Lysiphyllum", "Phanera", "Piliostigma", "Schnella" และ "Tylosema" ถูกรวมเข้าไปใน "สกุลชงโค" ("sensu lato")
Bauhinia forficata

Bauhinia forficata หรือมีชื่อสามัญว่า ปาตา เด วากา  เป็นพืชมีดอกที่เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Fabaceae เป็นพืชท้องถิ่นของบราซิลและเปรู ในทางยาสมุนไพร ใช้รักษาโรคเบาหวานและโรคทางเดินปัสสาวะในบราซิล มีฤทธิ์ลดระดับน้ำตาลในเลือดของหนูทดลอง เพิ่มการนำกลูโคสเข้าสู่กล้ามเนื้อ
เสี้ยวดอกขาว

เสี้ยวดอกขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Bauhinia variegata") เป็นพืชมีดอกชนิดหนึ่งในวงศ์ถั่ว (Fabaceae) เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชีย แพร่กระจายในจีนไปจนถึงปากีสถานและอินเดีย 
เป็นไม้ยืนต้น สูงถึง 10-12 เมตร ใบยาว 10-20 เซนติเมตร และกว้าง กลม เป็นสองซีกแบบใบชงโค ดอกสีชมพูอ่อนหรือสีขาว เส้นผ่านศูนย์กลาง 8-12 เซนติเมตร มี 5 กลีบ ผลยาว มีหลายเมล็ด เป็นพืชที่นิยมใช้ในการจัดสวน และใช้ดึงดูดนกฮัมมิงเบิร์ด เช่น Sapphire-spangled Emerald ("Amazilia lactea"), Glittering-bellied Emerald ("Chlorostilbon lucidus") หรือ White-throated Hummingbird ("Leucochloris albicollis") ให้เข้ามาในสวน แต่ในบางบริเวณ อาจกลายเป็นพืชรุกรานได้
ยาสมุนไพร.
สารสกัดด้วยอะซีโตนและเมทานอลจากเปลือกไม้ของ "Bauhinia variegata" ยับยั้งเชื้อแบคทีเรียได้หลายชนิด ตาอ่อนและรากใช้รักษาโรคเกี่ยวกับการย่อยอาหาร ใช้รักษาโรคหืดและฝี ใช้เป็นยาบำรุงธาตุ รักษาโรคผิวหนัง ในอินเดีย มีฤทธิ์ยับยั้งการอักเสบ มีฤทธิ์ยับยั้งเซลล์มะเร็ง ป้องกันการเกิดมะเร็งตับในหนูทดลอง
ปลาผีเสื้อกลางคืนปากยาว

ปลาผีเสื้อกลางคืนปากยาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pegasus volitans") เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาผีเสื้อกลางคืน (Pegasidae)
เป็นปลาที่มีขนาดเล็ก มีขนาดยาวไม่เกิน 4-6 เซนติเมตร มีลำตัวเป็นเกราะแข็ง ครีบหางมีเกราะรูปวงแหวนต่อกัน เป็นข้อ ๆ ปากยื่นยาวออกไป ลำตัวแบนลง ครีบหูมีขนาดใหญ่แผ่ออกด้านข้างคล้ายปีกของผีเสื้อ ครีบท้องมีก้านแข็งหนึ่งคู่ ที่เหลือเป็นก้านครีบอ่อนที่พัฒนาไปคล้ายขาเดิน มีผิวตัวด้านบนมีลายรูปตาข่าย อาจมีสีน้ำตาลอ่อน จนถึงสีน้ำตาลเข้ม คล้ายกับปลาผีเสื้อกลางคืน ("Eurypegasus draconis") ซึ่งอยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่ปลาผีเสื้อกลางคืนปากยาว จะมีส่วนปากที่ยื่นยาวกว่า
เป็นปลาที่หากินตามพื้นทะเล ที่เป็นพื้นทรายหรือทรายปนโคลน ด้วยการใช้ครีบคืบคลานไปกับพื้นคล้ายกับการเดิน โดยกินสัตว์น้ำขนาดเล็ก ๆ ต่าง ๆ เป็นอาหาร
พบแพร่กระจายพันธุ์กว้างไกล ตั้งแต่ ออสเตรเลีย, บาห์เรน, จีน, อินเดีย, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, โมซัมบิก, พม่า, ฟิลิปปินส์, ซาอุดิอาระเบีย, สิงคโปร์, เกาะไต้หวัน, แทนซาเนีย และไทย
พย็องซ็อง

พย็องซ็อง เป็นเมืองในประเทศเกาหลีเหนือและเป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดพย็องอันใต้ ตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกของเกาหลีเหนือ ห่างจากกรุงเปียงยางไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 32 กิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ธันวาคม ค.ศ. 1969 มีประชากรมากกว่า 100,000 คน
การคมนาคม.
สถานีรถไฟพย็องซ็องตั้งอยู่บนทางรถไฟสายพย็องนา
อันจู

อันจู  เป็นเมืองแห่งหนึ่งในจังหวัดพย็องอันใต้ ประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่พิกัดภูมิศาสตร์ที่ 39.62 เหนือ 125.66 ตะวันออก ประชากร ค.ศ. 2008 มีทั้งหมด 240,117 คน มีแม่น้ำช็องช็อนไหลผ่านเมือง
วงศ์ปลาไหลมอเรย์

ปลาไหลมอเรย์ หรือ ปลาหลดหิน  เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Muraenidae อยู่ในอันดับปลาไหล (Anguilliformes)
มีรูปร่างเรียวยาวเหมือนปลาไหลทั่วไป ไม่มีครีบอก ครีบหลังเชื่อมต่อกับครีบก้นและครีบหาง โดยมีจุดเด่นร่วมกันคือ มีส่วนปากที่แหลม ไม่มีเกล็ดแต่มีหนังขนาดหนาและเมือกลื่นแทน เหงือกของปลาไหลมอเรย์ยังลดรูป เป็นเพียงรูเล็ก ๆ อยู่ข้างครีบอกที่ลดรูปเหมือนกัน เลยต้องอ้าปากช่วยหายใจเกือบตลอดเวลา คล้ายกับการที่อ้าปากขู่ นอกจากนี้แล้วภายในกรามยังมีกรามขนาดเล็กซ้อนกันอยู่ข้างใน ซึ่งปกติจะอยู่ในช่วงคอหอย แต่จะออกมาซ้อนกับกรามใหญ่เมื่อเวลาอ้าปาก ใช้สำหรับจับและขบกัดกินอาหารไม่ให้หลุด
ปลาไหลมอเรย์เป็นปลาที่กินเนื้อเป็นอาหาร ออกหากินในเวลากลางคืน โดยการล่าเหยื่อด้วยการใช้ประสาทสัมผัสทางกลิ่น ที่เป็นแท่งเล็ก ๆ ยื่นอยู่ตรงปลายปาก 2 แท่ง คล้ายจมูก ซึ่งอวัยวะส่วนนี้มีความไวต่อกลิ่นมาก โดยเฉพาะกลิ่นคาวแบบต่าง ๆ เช่น กลิ่นเลือดหรือกลิ่นของสัตว์ที่บาดเจ็บมีบาดแผล อาหารได้แก่ ปลาทั่วไป รวมถึงสัตว์ที่มีกระดองแข็งเช่น กุ้ง, กั้ง, ปู รวมถึงหมึกด้วย
โดยปกติแล้วปลาไหลมอเรย์จะอาศัยอยู่ตามโพรงหินหรือซอกปะการังในแนวปะการัง โดยยื่นแต่เฉพาะส่วนหัวโผล่ออกมาราว 1/4 ของความยาวลำตัว พร้อมกับอ้าปากส่ายหัว เพื่อป้องกันถิ่นที่อยู่อาศัยและหาเหยื่อ ที่จะออกมาว่ายน้ำนั้นจะเป็นช่วงเวลากลางคืนที่หาอาหาร
ปลาไหลมอเรย์มีกรามที่แข็งแรงและฟันที่แหลมคม แม้จะมีหน้าตาน่ากลัว แต่ไม่ใช่เป็นปลาที่ดุร้าย กลับกันกลับเป็นปลาที่รักสงบ แต่จะจู่โจมใส่ผู้ที่บุกรุก โดยหลายครั้งที่นักประดาน้ำไปเผลอรบกวนโดยไม่ได้ตั้งใจ ก็อาจถูกกัดเป็นแผลเหวอะหวะถึงขั้นนิ้วขาดได้ เพราะฟันที่แหลมคมและการกัดที่ไม่ปล่อย และอีกช่วงที่ปลาไหลมอเรย์จะดุร้าย คือ ในฤดูผสมพันธุ์ 
ปลาไหลมอเรย์ มีทั้งหมดราว 70 ชนิด พบในทะเลเขตร้อนและอบอุ่นทั่วโลก ส่วนใหญ่มีสีสันและลวดลายสวยงามแตกต่างกันออกไปตามแตค่ละชนิดหรือสกุล แบ่งออกเป็น 2 วงศ์ย่อย ในบางชนิดที่มีขนาดเล็ก จะไม่ความยาวไม่เกิน 2 ฟุตและอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืดได้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ขณะที่ชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด คือ ปลาไหลมอเรย์ยักษ์ ("Gymnothorax javanicus") ยาวได้ถึง 3 เมตร น้ำหนัก 36 กิโลกรัม
แคช็อน

แคช็อน  เป็นเมืองหนึ่งในจังหวัดพย็องอันใต้ ประเทศเกาหลีเหนือ
ภูมิศาสตร์.
แคช็อนเป็นเมืองที่อยู่ในภูเขา มีแม่น้ำสำคัญได้แก่ แม่น้ำแทดงและแม่น้ำช็องช็อนไหลผ่าน พื้นที่ร้อยละ 61 ของเมืองเป็นป่า
เศรษฐกิจ.
แหล่งน้ำที่มีความอุดมสมบูรณ์และอ่างเก็บน้ำหลายแห่งตั้งอยู่ในแคช็อน การเกษตรได้รับการพัฒนาอย่างกว้างขวาง รวมทั้งปศุสัตว์และสวนผลไม้ เครื่องจักรกลและโลหะเป็นอุตสาหกรรมที่โดดเด่น การทำเหมืองแร่ก็ยังโดดเด่นมากขึ้น
ค่ายคุก.
มีค่ายคุกอยู่ 2 แห่งในแคช็อน
ปลาไหลช่อ

ปลาไหลช่อ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gymnothorax tile") เป็นปลากระดูกแข็งขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาไหลมอเรย์ (Muraenidae)
เป็นปลาไหลมอเรย์ขนาดเล็ก มีลำตัวสีน้ำตาลเข้ม บางตัวอาจมีจุดสีขาวหรือเหลืองเล็ก ๆ กระจายไปทั่วลำตัว มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 2 ฟุต อายุขัยโดยเฉลี่ย 30 ปี 
พบกระจายพันธุ์ในเขตร้อนเช่น อนุทวีปอินเดีย, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงอินโดนีเซีย
จัดเป็นปลาที่อาศัยในทะเลที่ใกล้กับชายฝั่ง ในบางตัวอาจเข้าไปอยู่ในแหล่งน้ำกร่อยหรือน้ำจืดเช่น ป่าชายเลนหรือตามปากแม่น้ำได้ เป็นปลาที่กินอาหารจำพวก ลูกปลาหรือปลาขนาดเล็กรวมทั้งเคยหรือกุ้งฝอยเป็นอาหาร โดยมักจะซ่อนตัวในท่อหรือโพรงต่าง ๆ ใต้น้ำ แล้วโผล่ออกมาเฉพาะแต่ส่วนหัว
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาที่ไม่พบบ่อยมากนัก แต่ก็มีราคาซื้อขายที่ไม่แพง แต่ปลาที่นำมาเลี้ยงนั้นจะต้องผ่านการปรับน้ำให้ดีเสียก่อน มิฉะนั้นปลาจะไม่สามารถปรับตัวได้และอ่อนแอลงเรื่อย ๆ จนกระทั่งตายในที่สุด
คิม ชี-ฮู

คิม ชี-ฮู (อักษรโรมัน: Kim Shi-hoo; ; เกิด 2 มกราคม ค.ศ. 1988) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เริ่มต้นการแสดงด้วยเรื่อง Sympathy for Lady Vengeance (2005), A Bloody Aria (2006), Sunny (2011) และได้แสดงละครซีรีส์ร่วมกับชัง กึน-ซ็อก ในละครเรื่อง Love Rain เขาได้แสดงทั้งบทพ่อและลูกในบทบาทของ อี ด็อง-อุก และ อี ซัน-ฮู
เฮฟเวนแอนด์เฮลล์ (อัลบั้มแบล็กซับบาธ)

เฮฟเวนแอนด์เฮลล์  เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 9 ของวงเฮฟวีเมทัลของอังกฤษ วงแบล็ก ซับบาธ วางขายในเดือน เมษายน 1980 เป็นอัลบั้มแรกที่ได้ร่วมงานกับ รอนนี เจมส์ ดิโอ
รายชื่อเพลง.
ทุกเพลงแต่งโดย รอนนี เจมส์ ดิโอ, โทนี อิออมมี, บิล วอร์ด และ กีเซอร์ บัทเลอร์. เนื่อร้องโดย รอนนี เจมส์ ดิโอ.
นัมโพ

นัมโพ (ฮันกึล: 남포특급시, ฮันจา: 南浦特級市) เป็นเมืองในจังหวัดพย็องอันใต้ ประเทศเกาหลีเหนือ เป็นเมืองที่ได้รับการปกครองโดยตรงตั้งแต่ ค.ศ. 1980 - ค.ศ. 2004 หลังจากนั้นก็ได้เปลี่ยนเป็นเมืองพิเศษมาจนถึงปัจจุบัน นัมโพอยู่ห่างจากเปียงยาง 50 กิโลเมตร ใกล้ปากแม่น้ำแทดง เดิมนั้นเป็นหมู่บ้านตกปลาขนาดเล็ก ต่อมาได้เป็นเมืองท่าที่สำคัญที่สุดในเกาหลีเหนือ
ภูมิศาสตร์.
นัมโพอยู่ห่างจากปากแม่น้ำแทดงประมาณ 15 กิโลเมตร ตั้งอยู่ริมแม่น้ำแทดง
การคมนาคม.
สนามบิน ทางรถไฟ และฟรีเวย์สามารถเชื่อมต่อระหว่างนัมโพกับเปียงยางได้ สถานีรถไฟนัมโพอยู่บนเส้นทางรถไฟสายพย็องนัม
สถานที่.
มีมหาวิทยาลัยมากมายในนัมโพ เช่น "Nampho University, Sohae University, Samgwang College, Sunhwa College, Nampho University of Medicine, Nampho University of Agriculture, Nampo College of Shipping Industry, Nampho Building Materials College" และ "Nampo University of Fisheries"
ส่วนสถานที่ท่องเที่ยวนั้น ประกอบไปด้วย วาอูโดเพลเชอร์กราวด์, เขื่อนนัมโพ, สุสานคังซอ เป็นต้น
จังหวัดปาปัว

ปาปัว  เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศอินโดนีเซีย เมืองหลักคือจายาปูรา มีพื้นที่ทั้งหมด 319,036.05 ตารางกิโลเมตร (123,181 ตารางไมล์) มีประชากรทั้งหมด 2,833,381 คน ภาษาที่ใช้คือภาษาอินโดนีเซีย
ภูมิศาสตร์.
จังหวัดปาปัวมีอาณาเขตทางทิศเหนือติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศตะวันออกติดกับประเทศปาปัวนิวกินี ทิศใต้ติดกับทะเลอาราฟูรา และทางทิศตะวันตกติดกับจังหวัดปาปัวตะวันตก
หน่วยการบริหาร.
พื้นที่จังหวัดปาปัวแบ่งออกเป็น 8 อำเภอหรือ"กาบูปาเต็น" กับ 1 นครหรือ"โกตา"