pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
จอห์น แบร์รี

จอห์น แบร์รี ผู้อำนวยเพลง นักแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ชาวอังกฤษ มีชื่อเสียงในฐานะผู้อำนวยเพลง และแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ สูงสุดถึง 12 ภาค จาก 15 ภาคแรก และเป็นผู้แนะนำสตูดิโอผู้สร้าง ให้มอบหมายให้เดวิด อาร์โนลด์ เป็นผู้แต่งดนตรีประกอบต่อมาอีก 5 ภาค จนถึงภาคล่าสุด
ผลงานแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์อื่นๆ ของแบร์รี ที่มีชื่อเสียง ได้แก่เรื่อง "Midnight Cowboy" (1969), "King Kong" (1976), "Somewhere in Time" (1980), "Out of Africa" (1985), "Dances with Wolves" (1990) และ "Chaplin" (1992)
จอห์น แบร์รี เคยได้รับรางวัลออสการ์ จากผลงานดนตรีประกอบภาพยนตร์ Out of Africa และ Dances with Wolves
การยอมรับความต่างทางศาสนา

การยอมรับความต่างทางศาสนา  คือภาวะของการยอมรับหรือการอนุญาตความเชื่อหรือการปฏิบัติของศาสนาอื่นที่แตกต่างไปจากศาสนาของตนเอง
ในประเทศที่มีศาสนาประจำชาติ “การยอมรับ” หมายความว่ารัฐบาลอนุญาตการปฏิบัติสักการะของศาสนาหรือความเชื่อที่แตกต่างไปจากศาสนาประจำชาติ และไม่เบียดเบียนผู้ถือศาสนาอื่นเหล่านั้น หลักการนี้เป็นหลักการฝักฝ่ายซึ่งอาจจะยังคงตามมาด้วยการเลือกปฏิบัติทางศาสนา (การยอมรับความต่างทางศาสนาเพียงแต่หมายถึงการละเว้นจากการเบียดเบียนผู้ถือปฏิบัติศาสนาที่ต่างออกไปจากศาสนาประจำชาติ ซึ่งแตกต่างจากเสรีภาพทางศาสนา ซึ่งถือว่าทุกศาสนามีความเท่าเทียมกัน) การยอมรับในบางสถานการณ์เป็น “เอกสิทธิ์” ที่มอบให้โดยรัฐบาล (ที่อาจจะออกมาเป็นกฎหมายหรือใบอนุญาต) ไม่ถือว่าเป็น สิทธิ รัฐบาลมักจะยอมรับศาสนาบางศาสนาเท่านั้น และไม่ยอมรับศาสนาบางศาสนาหรือลัทธิ
การยอมรับความต่างทางศาสนาในรูปแบบของการปฏิบัติของรัฐบาลมิได้เกิดขึ้นอย่างชัดแจ้งมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 16 ฉะนั้นจึงเป็นการยากที่จะใช้ในการกล่าวถึงหัวข้อเช่นการไล่ทำร้ายและสังหารคริสเตียนในจักรวรรดิโรมันเป็นต้น
ในประวัติศาสตร์การยอมรับความต่างทางศาสนาเป็นประเด็นที่มักจะสร้างข้อขัดแย้งภายในศาสนาเอง และ ระหว่างศาสนาต่างๆ ปัญหามิได้เพียงอยู่ที่การอนุญาตหรือไม่อนุญาตศาสนาที่ต่างออกไป แต่ผู้เป็นประมุขจะเป็นผู้ที่ยอมรับให้ผู้อยู่ในการปกครองนับถือที่ต่างออกไปได้ด้วย
ในยุคกลางการยอมรับผู้ถือศาสนายูดายเป็นหัวข้อที่สร้างความขัดแย้งโดยทั่วไปในคริสต์ศาสนจักร ในปัจจุบันประเด็นสำคัญคือการยอมรับผู้ถือศาสนาคริสต์ในประเทศอิสลาม
พระแม่มารีซอลทิง (เมสสินา)

พระแม่มารีซอลทิง หรือ พระแม่มารีและพระบุตร  เป็นภาพเขียนที่เขียนโดยอันโตเนลโล ดา เมสสินา จิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร ชื่อของภาพมาจากชื่อเจ้าของคนหนึ่งผู้เป็นนักสะสมศิลปะผู้อุทิศภาพนี้ให้แก่หอศิลป์ในปี ค.ศ. 1910
ภาพ “พระแม่มารีซอลทิง” ที่เขียนโดยเมสสินาในคริสต์ทศวรรษ 1460 เป็นภาพที่มีความซับซ้อนทางด้านการอ้างอิงทางวัฒนธรรมที่ทำให้นักวิชาการในอดีตจัดภาพนี้ให้อยู่ในกลุ่มต่างกันไปที่รวมทั้งแบบเฟล็มมิช, แบบสเปน หรือ แม่แต่แบบรัสเซีย แต่อันที่จริงแล้วเป็นงานเขียนชิ้นแรกๆ ของเมสสินาเมื่อยังพำนักอยู่ในซิซิลี เป็นภาพของพระแม่มารีที่ตกแต่งด้วยการเขียนอย่างละเอียดและมีฝีมือ เช่นมงกุฎและเครื่องทรงแบบเวนิส
ความงามของใบหน้ามาจจากการเขียนแบบจิตรกรโปรวองซ์โดยเฉพาะจากงานเขียนของ Enguerrand Quarton
รักน้องต้องมีเหมียว!

รักน้องต้องมีเหมียว! (; โรมาจิ: "Nyan Koi!") เป็นการ์ตูนที่เขียนขึ้นโดย ซาโตะ ฟูจิวาระ เริ่มออกตีพิมพ์ครั้งแรกใน FlexComix Blood เมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2550 และถูกมาทำเป็นอนิเมะ และออกอากาศตอนแรก เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในญี่ปุ่น มีทั้งหมด 12 ตอน
เนื้อเรื่องย่อ.
โคซากะ จุนเป นักเรียนชั้นมัธยมปลายชั้นปีที่ 2 ผู้แพ้ขนแมวอย่างสุดๆ เขาตกหลุมรัก คาเอเดะ มิซุโนะ หญิงสาวที่รักแมวเป็นชีวิตจิตใจ (แต่บ้านของเธอเลี้ยงสุนัข) วันหนึ่งที่เขาเดินกลับบ้าน เขาพยายามจะเตะกระป๋องน้ำอัดลมเปล่าเข้าถังขยะ แต่พลาดไปโดนหัวรูปปั้นเทวรูปแมวผู้พิทักษ์ (ท่านจิโซ) หน้าศาลเจ้าเข้า ทำให้เขานั้นต้องคำสาปและสามารถสนทนากับแมวได้ เขาต้องทำภารกิจที่จะทำให้หลุดพ้นจากคำสาปแมวโดยการช่วยเหลือแมว 100 ตัว แต่ถ้าเกิดช่วยไม่ครบภายในระยะเวลาที่กำหนดจะทำให้เขาต้องกลายเป็นแมวเสียเอง เขาจึงต้องยอมทำตามเพื่อแก้คำสาปแมวไม่ให้ตัวของเขาต้องตายด้วยอาการแพ้ขนแมวนั่นเอง
 ให้เสียงโดย : #เปลี่ยนทาง ชินทาโร่ อะสะนุมะ 
นักเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 2 ผู้ที่แพ้ขนแมวอย่างสุดๆ อาศัยอยู่กับแม่และน้องสาวที่รักแมวสุดๆ ในบ้านของเขามีแมวที่เลี้ยงมาตั้งแต่เขายังเล็กๆชื่อ เนียมซัส ภายหลังที่เขาพูดกับเนียมซัสได้เพราะคำสาปเทวรูปแมว เนียมซัสก็มักจะให้คำแนะนำเกี่ยวกับคำสาปนี้ เขานั้นต้องช่วยแมวหลายตัวที่มีปัญหาตามที่แมวเหล่านั้นร้องขอ และการได้ช่วยแมวหลายๆตัวเข้าทำให้เขารู้สึกเริ่มรักแมวขึ้นมานิดๆเช่นกัน
 ให้เสียงโดย : #เปลี่ยนทาง 
นักเรียนชั้นมัธยมปลายปีที่ 2 เช่นเดียวกันกับจุนเป และเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนอีกด้วย คาเอเดะนั้นชอบแมวมากเป็นชีวิตจิตใจ มักจะไปเดินเล่นที่สนามเด็กเล่นเพื่อที่จะคว้าแมวมากอดตามใจชอบ ทำให้แมวหลายๆตัวหวาดกลัวไปตามๆกัน แต่บ้านเธอกลับเลี้ยงสุนัขไว้เต็มบ้าน เพราะที่บ้านของเธอชอบสุนัขนั่นเอง เธอเก่งด้านกีฬา และดูเท่ และน่ารัก แต่เธอมักจะเข้าใจผิดอะไรได้ง่าย
การ์ตูนเล่ม.
เป็นการ์ตูนที่เขียนขึ้นโดย ซาโตะ ฟุจิวาระ โดยที่ตีพิมพ์ครั้งแรกในเว็บไซด์การ์ตูนของFlex Comix ในชื่อนิตยสารออนไลน์ Flex Comix Blood ปัจจุบันออกเล่มรวมมาทั้งหมดแล้ว 5 เล่มในญี่ปุ่น
ในประเทศไทย ปัจจุบันมีออกรวมเล่มทั้งหมด 5 เล่มแล้วเช่นกัน ลิขสิทธิ์เป็นของบริษัท รักพิมพ์ พับบลิชชิ่ง จำกัด
อนิเมะ.
เรื่องดังกล่าวได้ถูกมาทำเป็นแอนิเมชั่นการ์ตูนญี่ปุ่น ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยออกอากาศตอนแรกมีชื่อว่า แมวหน้าตาขี้เหร่กับนักเรียนมัธยมปลายผู้ถูกสาปแช่ง (; โรมาจิ: "บาซาอิคุนะ เนะโกะ โตะ โนะรุวะอิชิ โควโควเซ") ออกผ่านสถานีโทรทัศน์ TBS,BS-TBS,MBS,CBC และอำนวยการผลิตโดย AIC
"Nyanderful! (; โรมาจิ: "เหมียวมหัศจรรย์") " ขับร้องโดย ยูอิ ซากะกิบาระ
"Strawberry ~Amaku Setsunai Namida~ (; โรมาจิ: "สตรอว์เบอร์รี่~ความหวาน ความเจ็บปวด และ น้ำตา~") " ขับร้องโดย อะซามิ อิไม
แตร์แอร์อิตเอินติตแลน

แตร์แอร์อิตเอินติตแลน (หมายถึง "แผ่นดินอันสวยงาม") เป็นชื่อของเพลงชาติของราชอาณาจักรเดนมาร์ก เพลงนี้ใช้บรรเลงในโอกาสต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับชาติโดยทั่วไป และบรรเลงร่วมกับเพลงสรรเสริญพระบารมีของเดนมาร์กที่มีชื่อว่า "คองคริสเตียนสตุดเวอโฮเอ็นมัสต์" ในวาระต่าง ๆ ที่เกี่ยวของกับพระมหากษัตริย์ โดยปกติแล้วมักใช้ขับร้องด้วยบทร้องบทที่ 1 และสามวรรคสุดท้ายในบทที่ 4 ของเพลงนี้
บทร้องของเพลง Der er et yndigt land ประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1819 โดย Adam Gottlob Oehlenschläger เมื่อมีการตีพิมพ์บทร้องดังกล่าวครั้งแรกมีความยาวของเนื้อหาทั้งสิ้น 12 บท ภายหลังได้ย่อความลงเหลือเพียงบทที่ 1 บทที่ 3 บทที่ 5 และบทที่ 12 ในการจัดพิมพ์ครั้งต่อมา สำหรับทำนองเพลงประพันธ์ขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1835 โดย Hans Ernst Krøyer ซึ่งต่อมาได้มีผู้ประพันธ์ทำนองสำหรับเพลง Der er et yndigt land ขึ้นใหม่ 2 ทำนองโดย Thomas Laub และ Carl Nielsen แต่ทั้งสองทำนองนี้ไม่ได้รับการยอมรับและเป็นที่รู้จักของประชาชนมากนัก
พิจิตตรา สิริเวชชะพันธ์

พิจิตตรา สงวนศักดิ์ภักดี (เกิด 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น เจี๊ยบ เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย ก้าวเข้าสู่วงการบันเทิงจากผลงานละครเรื่อง ตะวันยอแสง ทางช่อง 3 ก่อนจะย้ายเข้าสังกัดกันตนาด้วยละครเรื่อง บ้านรังนกไม้ คู่กับจุลจักร จักรพงษ์ และเรื่อง คนทะเล ทางไอทีวี
ประวัติ.
พิจิตตราเป็นหลานสาวของพันโท บุญผ่อง สิริเวชชะพันธ์ และแผน สิริเวชชะพันธ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี จบการศึกษาหลักสูตรนิเทศศาสตร์ คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสวนดุสิต นับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์
พิจิตตราสมรสกับอนุวัฒน์ สงวนศักดิ์ภักดี โดยได้เข้าพิธีหมั้นและจดทะเบียนสมรสท่ามกลางญาติผู้ใหญ่เมื่อวันศุกร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2562 หลังจากคบหาดูใจกันมานานกว่า 14 ปี
ผลงาน.
 โทรทัศน์ 
 ออนไลน์
ณรงค์ วิเศษศรี

ณรงค์ วิเศษศรี เป็นนักฟุตบอลที่ผันตัวเองจากตำแหน่งผู้เล่นแดนหลังมาเป็นผู้รักษาประตู ปัจจุบันเล่นให้กับเอยูยู อินเตอร์ แบงค็อก ในไทยลีก 3 
ประวัติ.
ณรงค์ วิเศษศรี เป็นนักเรียนเทพศิรินทร์ รุ่น 34 - 37 ตำแหน่งผู้รักษาประตู เป็นนายทวารที่มีฝีมืออีกคนหนึ่งของเทพศิรินทร์ ที่ทีมชาติไทยเรียกใช้บริการหลายครั้ง และผลงานในระดับสโมสรอยู่ในระดับยอดเยี่ยม ด้วยรูปร่างสูงใหญ่ ในระดับมัธยมต้น ณรงค์เล่นตำแหน่งเซนเตอร์ เมื่อเล่นชุดใหญ่ 18 ปี อ.ณรงค์ ห้วยหงษ์ทอง ให้ผันตัวเองมาเป็นเป็นผู้รักษาประตู แทนที่ผู้รักษาประตูคนเดิม พนมพจน์ เรืองอำพัน ที่เลิกเล่นฟุตบอลทีมโรงเรียนไปเล่นฟุตบอลพลาสติก สนามปูน
ณรงค์ยังทำหน้าที่เป็นผู้รักษาประตูให้แก่ทีมชาติไทยในการแข่งขันฟุตบอลชายหาด ออสเตรเลียนบีชซ็อคเกอร์คัพ 2013 ที่ประเทศออสเตรเลีย
ณรงค์ เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูให้กับทีมฟุตบอลโรงเรียนเทพศิรินทร์ ในฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคี ครั้งที่ 29 อีกด้วย
ณรงค์ กลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้งในการแข่งขันไทยลีก 3 เมื่อวันที่ 21 มกราคม 2567 โดยเขาทำหน้าที่ผู้รักษาประตูให้กับ เอยูยู อินเตอร์ แบงค็อก ในวัย 47 ปี
จันนี่ สแกนเดอลัคกี้

จันนี่ สแกนเดอลัคกี้  เป็นตัวละครสำคัญจากการ์ตูนเรื่อง"คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ" ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวฝรั่งเศส มีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 24, 25 และ 39 ซึ่งเป็นผู้ที่สามารถเอาชนะ "โคฮินาตะ มิโนรุ" ที่เป็นพระเอกของเรื่องมาแล้วครั้งหนึ่ง
จันนี่ เป็นนักมวยที่สวมกางเกงและถุงเท้าลายเสือดาวในการทำศึก เขาเป็นนักมวยแชมป์โลก ที่กลัวภรรยาของเขาเป็นอย่างมาก
ประวัติตามท้องเรื่อง.
"จันนี่ สแกนเดอลัคกี้" เป็นนักมวยเจ้าสำราญ จนดูราวกับว่าไม่จริงจังในการแข่งขัน เคยคิดจะยอมแพ้แก่"โคฮินาตะ มิโนรุ" แต่ถูกภรรยาชาวไทยชื่อ "อริศรา" ซึ่งเป็นบุตรสาวของ"โปรโมเตอร์สมชาย" ขู่จะเอาเรื่องหากหนีการแข่ง เขาจึงตั้งใจแข่งต่อจนสามารถเอาชนะ"โคฮินาตะ มิโนรุ"ในที่สุด
ในภายหลัง จันนี่ได้กล่าวชมเชยถึงความตั้งใจของ"โคฮินาตะ มิโนรุ" ถึงความตั้งใจจริงเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "Tu t'es bien defendu, petit." - "เอ็งเป็นนักสู้ที่เยี่ยมมาก เจ้าหนู" ก่อนที่จะกล่าวต่อว่า "ไว้สู้กันใหม่นะ" ซึ่งเป็นการแสดงสปีริทของนักกีฬาที่น่าประทับใจ ในภายหลัง เขายังได้ปรากฏตัวอีกครั้งด้วยสภาพร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้น ซึ่งเขาได้เป็นฝ่ายชนะต่อคู่ชกชาวเนเธอร์แลนด์ชื่อ กิลเบิร์ต ไดค์แมน ด้วยผลการตัดสิน 3 ต่อ 0 ส่งผลให้เขาเข้าสู่การแข่งขันระดับโลก ซึ่งจะได้พบกับอิบูกิซึ่งเป็นคิกบ็อกเซอร์อันดับหนึ่งชาวญี่ปุ่นในรอบถัดไป
การออกแบบตัวละคร.
จันนี่เป็นตัวละครที่ได้รับแรงบันดาลใจบางส่วนมาจากนักมวยไทยชาวฝรั่งเศสชื่อ ฌอง สตาร์สโบสกี
กรมการท่องเที่ยว

กรมการท่องเที่ยว  เป็นส่วนราชการระดับกรม ในสังกัดกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา มีหน้าที่เกี่ยวกับการพัฒนาการท่องเที่ยวในประเทศไทย ในด้านบริการท่องเที่ยว แหล่งท่องเที่ยว ธุรกิจนำเที่ยว มัคคุเทศก์และผู้นำเที่ยว มาตรฐานอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว การรักษาความปลอดภัยทางการท่องเที่ยว รวมถึงการสร้างภาพยนตร์ต่างประเทศในราชอาณาจักร ให้สอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยนโยบายการท่องเที่ยวแห่งชาติ กฎหมายว่าด้วยธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ กฎหมายว่าด้วยภาพยนตร์และวีดิทัศน์ เฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการสร้างภาพยนตร์ต่างประเทศในราชอาณาจักร และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง เพื่อก่อให้เกิดประโยชน์ทางเศรษฐกิจ สังคม วัฒนธรรม การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน
ประวัติ.
กรมการท่องเที่ยว เดิมชื่อ สำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม พ.ศ. 2545 เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 โดยเป็นการถ่ายโอนภารกิจบางส่วนของการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย และภารกิจด้านภาพยนตร์จากกรมประชาสัมพันธ์ มาไว้ในการดูแลของสำนักงานฯ
ต่อมาคณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ให้เปลี่ยนชื่อสำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว เป็น กรมการท่องเที่ยว ทั้งนี้มีผลตั้งแต่วันที่พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนชื่อสำนักงานพัฒนาการท่องเที่ยว เป็นกรมการท่องเที่ยว พ.ศ. 2553 มีผลบังคับใช้ คือ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2553
การแบ่งส่วนราชการ.
กรมการท่องเที่ยว แบ่งส่วนราชการออกเป็น 6 หน่วยงาน ได้แก่
สถานที่ตั้ง.
กรมการท่องเที่ยว ที่ทำการตั้งอยู่ที่ศูนย์ราชการเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 อาคารรัฐประศาสนภักดี (อาคาร B) ชั้น 2 เลขที่ 120 หมู่ 3 ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร 10210 ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2563 โดยย้ายจากที่ตั้งเดิมที่ตั้งอยู่ในกรีฑาสถานแห่งชาติ
กรมการท่องเที่ยว มีสำนักงานทะเบียนธุรกิจนำเที่ยวและมัคคุเทศก์ มีหน้าที่ควบคุมและกำกับดูแลธุรกิจนำเที่ยว มัคคุเทศก์ และผู้นำเที่ยว ภายในเขตพื้นที่รับผิดชอบ ดังนี้
เซร์ฆิโอ กานาเลส

เซร์ฆิโอ กานาเลส มาดราโซ (เกิดเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้กับสโมสรเรอัลเบติส และทีมชาติสเปน
เขาเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับราซินซันดันเดร์ ก่อนที่ในปี ค.ศ. 2010 เขาได้ย้ายร่วมทีม เรอัลมาดริด ด้วยค่าตัว 4.50 ล้านยูโร เขาได้แชมปโกปาเดลเรย์กับทีมในฤดูกาลแรกของเขาแต่ก็ไม่ได้รับโอกาสลงเล่นมากนัก เขาถูกปล่อยยืมตัวให้กับบาเลนเซียใช้งานในฤดูกาลถัดมาก่อนที่จะถูกขายขาดให้ด้วยค่าตัว 7.50 ล้านยูโร เขาลงเล่นเพียง 15 นัดให้กับทีมและถูกขายให้กับเรอัลโซซิเอดัดในเดือนมกราคม ค.ศ. 2014 เขาลงเล่น 161 นัดและทำ 13 ประตูให้กับทีม เขาย้ายร่วมทีมเรอัลเบติสในช่วงกลางปี ค.ศ. 2018
เขายังลงเล่นให้กับทีมชาติสเปนมาตั้งแต่ระดับเยาวชนมาในหลากหลายช่วงอายุ เขาพาทีมรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีแชมป์ยุโรป ในปี ค.ศ. 2008 ที่ประเทศตุรกี และเป็นรองแชมป์ยุโรป ในปี ค.ศ. 2010 กับทีมอายุไม่เกิน 19 ปี เขายังเป็นส่วนหนึ่งของทีมชุดแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนรุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2011 ที่ประเทศไนจีเรีย ซึ่งสเปนตกรอบก่อนรองชนะเลิศ ในปีถัดมาเขาช่วยให้ทีมอายุไม่เกิน 21 ปี คว้าแชมป์ยุโรป ในปี ค.ศ. 2019 เขาได้ถูกเรียกติดทีมชาติสเปนชุดใหญ่เป็นครั้งแรก
เกียรติประวัติ.
สโมสร.
เรอัลมาดริด
เรอลัเบติส
ทีมชาติ.
สเปน รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี
สเปน รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
ปัญหาขอบฟ้า

ปัญหาขอบฟ้า  เป็นปัญหาในแบบจำลองมาตรฐานจักรวาลวิทยาตามทฤษฎีบิกแบง เริ่มต้นขึ้นในราวคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยบอกว่า มีย่านต่างๆ ที่แตกต่างกันในเอกภพซึ่งมิได้ "เชื่อมโยง" (contacted) เข้ากับที่อื่นๆ อันเนื่องมาจากระยะทางอันไพศาล ทว่ามันกลับมีอุณหภูมิเท่ากันและมีคุณลักษณะทางกายภาพอื่นอีกหลายประการเหมือนกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่น่าเป็นไปได้ หากถือว่าการแลกเปลี่ยน "ข้อมูล" (หรือพลังงาน, ความร้อน, ฯลฯ) จะสามารถเกิดขึ้นได้ภายในขีดจำกัดความเร็วแสงเท่านั้น ปัญหาขอบฟ้านี้อาจอธิบายได้ด้วยทฤษฎีการพองตัว ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ถือกำเนิดมาเพื่อแก้ปัญหาข้อนี้ส่วนหนึ่ง
ปัญหาความแบนของเอกภพ

ปัญหาความแบนของเอกภพ  เป็นปัญหาเชิงลึกของการศึกษาจักรวาลวิทยาเชิงกายภาพตามแบบจำลองทฤษฎีบิกแบง เกิดขึ้นเนื่องจากการสังเกตการณ์พบว่า สถานะเริ่มต้นบางประการของเอกภพมิได้เข้ากันอย่างสนิทดีกับค่า "พิเศษ" บางประการ การผิดเพี้ยนไปเพียงเล็กน้อยนั้นอาจส่งผลกระทบอันกว้างขวางต่อลักษณะของเอกภพที่เป็นอยู่ในปัจจุบันได้
ในกรณีของปัญหาความแบนนี้ ค่าตัวแปรที่มิได้เข้ากันพอดีคือ ค่าความหนาแน่นของสสารและพลังงานในเอกภพ ค่านี้ส่งผลกระทบต่อความโค้งของกาล-อวกาศ โดยมีค่าความหนาแน่นวิกฤตที่เฉพาะเจาะจงมากๆ ที่จำเป็นต่อสภาวะเอกภพที่แบน การสังเกตการณ์พบว่าความหนาแน่นของเอกภพในปัจจุบันมีค่าใกล้เคียงกับค่าวิกฤตนี้มาก ความหนาแน่นโดยรวมนั้นจะเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วไปจากค่าวิกฤตตลอดช่วงเวลาคอสมิก ดังนั้นเอกภพในยุคเริ่มแรกจะต้องมีความหนาแน่นใกล้กับความหนาแน่นวิกฤตมากๆ โดยผิดเพี้ยนไปไม่เกินหนึ่งส่วน 1062 สิ่งนี้ทำให้นักจักรวาลวิทยาตั้งข้อสงสัยว่า ค่าความหนาแน่นเริ่มต้นของเอกภพมีค่าใกล้เคียงกับค่า "พิเศษ" นี้ได้อย่างไร
ผู้ระบุถึงปัญหานี้ขึ้นเป็นครั้งแรกคือ โรเบิร์ต ดิค เมื่อปี ค.ศ. 1969 ข้อสรุปซึ่งเป็นที่ยอมรับกันมากที่สุดในหมู่นักจักรวาลวิทยาคือทฤษฎีการพองตัว อันเป็นแนวคิดว่าเอกภพได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วในช่วงเวลาสั้นๆ เพียงเสี้ยววินาทีแรกหลังการเกิดบิกแบง ปัญหาความแบนของเอกภพนี้เป็นหนึ่งในสามปัญหาสำคัญที่เป็นรากฐานของการพัฒนาทฤษฎีการพองตัว เช่นกันกับปัญหาแม่เหล็กขั้วเดียวและปัญหาขอบฟ้า
โจหิม

โจหิม (ทำกิจกรรม คริสต์ทศวรรษ 200 - คริสต์ทศวรรษ 210) เป็นโอรสในโจโฉ ขุนศึกที่ขึ้นมามีอำนาจในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น และวางรากฐานรัฐวุยก๊กในสมัยสามก๊กของจีน ไม่มีการกล่าวถึงประวัติของโจหิมมากนัก แต่ทราบเพียงว่าเสียชีวิตตั้งแต่ยังหนุ่ม มารดาของพระองค์คือเปียนซี ผู้ให้กำเนิดพระโอรสสามองค์กับโจโฉ คือ โจผี โจเจียง และโจสิด โจหิมถือเป็นโอรสองค์สุดท้อง
ใน ค.ศ. 221 หลังโจผียุบเลิกราชวงศ์ฮั่นและสถาปนาวุยก๊ก พระองค์ให้พระนามหลังสวรรคตของโจหิมเป็น "เซียวหฺวายกง" (蕭懷公) จากนั้นใน ค.ศ. 229 ในรัชสมัยโจยอย พระราชโอรสในโจผี โจหิมได้รับการเลื่อนสถานะหลังสวรรคตเป็นอ๋อง ทำให้พระนามหลังสวรรคตของพระองค์กลายเป็น "เซียวหฺวายอ๋อง" (蕭懷王)
สืบทอด.
ใน ค.ศ. 234 เฉา ปิ่ง (曹炳) บุตรโจหิม ได้รับตำแหน่งอ๋องพร้อมบริเวณที่เก็บภาษีได้ 2,500 ครัวเรือน ตำแหน่งนั้นมีชื่อว่า "เซียว" (蕭) ตามชื่อหลังเสียชีวิตของโจหิม จากนั้น 6 ปีต่อมา เฉา ปิ่งเสียชีวิตโดยไม่มีบุตรสืบทอด ทำให้ต้องยุบเลิกพื้นที่นี้ เขาได้รับชื่อหลังเสียชีวิตเป็น "ไออ๋อง" (哀王)
ในนิยาย "สามก๊ก".
โจหิมได้รับการกล่าวถึงเพียงเล็กน้อยใน "สามก๊ก" วรรณกรรมอิงประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ใน ค.ศ. 220 เมื่อโจโฉสวรรคต โจหิมปฏิเสธที่จะเสด็จไปลั่วหยางเพื่อเข้าเยี่ยมพิธีศพของพระราชบิดา โจผีจึงส่งผู้ส่งสาส์นเพื่อตำหนิพระอนุชา ตามคำแนะนำของฮัวหิม แต่ภายหลังผู้ส่งสาสน์กลับมา และรายงานว่าโจหิมผูกพระศอตายด้วยความกลัวต่อพระราชอาญา โจผีจึงให้ทำพิธีศพแก่พระอนุชาและให้ตำแหน่งหลังสวรรคตเป็น "เซียวหฺวายอ๋อง"
ยุทธการขยับเหงือก

ยุทธการขยับเหงือก เป็นรายการวาไรตี้โชว์แนวตลกของเจ เอส แอล โกลบอล มีเดีย เดิมออกอากาศทางททบ.5 เอชดี ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2532 พิธีกรชายทุกคนจะมีฉายาขึ้นต้นด้วยคำว่า เสนา เช่น เสนาโค้ก, เสนาเปิ้ล, เสนาหอย, เสนาเพชร, เสนาลิง ฯลฯ และพิธีกรหญิงทุกคนจะมีฉายาขึ้นต้นด้วยคำว่า เลขา ซึ่งในขณะนั้นมีคนเดียวคือเลขาแหม่ม ลักษณะรายการเป็นปล่อยมุกและการแกล้งดารารับเชิญ และมีการหักหลังดาราหรือหักหลังพิธีกรกันเอง มุกหักหลังนี้ได้เป็นต้นแบบของรายการสาระแนและฮาจะเกร็ง ในเวลาต่อมา
เมื่อรายการถึงจุดอิ่มตัวและเสียงตอบรับของผู้ชมลดน้อยลง ทำให้รายการปิดตัวลงเมื่อปลายปี พ.ศ. 2540 หลังจากออกอากาศมายาวนานถึง 9 ปี
ในปี พ.ศ. 2562 ยุทธการขยับเหงือกกลับมาอีกครั้งในชื่อ ยุทธการขยับเหงือก 5.0 พร้อมกับเหล่าเสนาหน้าใหม่มาซึ่งเป็นนักแสดงละครเวที เช่น ปอ อรรณพ, เนสท์ นิศาชล, น้ำ กัญญ์กุลณัช, ปาล์ม ธัญวิชญ์ และส้วม สุขพัฒน์ โดยมี เสนาหอย - เกียรติศักดิ์ อุดมนาค เป็นหัวหน้าเสนาธิการคนใหม่ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 14.45 น. ทางช่องวัน 31 เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2562 และยุติการออกอากาศเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2563
ทับหลัง

"สำหรับอัลบั้มเพลงของคาราบาว ดู ทับหลัง (อัลบั้มเพลง)"
ทับหลัง คือ ส่วนโครงสร้างแนวนอน ทำหน้าที่รับน้ำหนักของผนังซึ่งอยู่เหนือช่องว่าง อาทิ วงกบประตูหรือหน้าต่าง และถ่ายน้ำหนักลงไปยังเสาเอ็นและยึดประตูและหน้าต่างเข้ากับผนัง นอกจากนี้ยังใช้เรียกสิ่งที่อยู่บนหน้าต่างหรือประตูหลังกรอบเช็ดหน้า ใช้บังคับปลายเดือยบานแผละหน้าต่างหรือประตูว่า ทับหลังหน้าต่าง หรือ ทับหลังประตู
ในประเทศไทย ทับหลัง หมายความรวมถึง ลวดลายที่ทำประดับไว้บนหลังตู้ หรือท่อนหินรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่สลักเป็นลวดลายต่าง ๆ ประดับอยู่เหนือประตูเข้าปราสาทหิน เช่น ทับหลังนารายณ์บรรทมสินธุ์ของปราสาทพนมรุ้ง
อัลกรังการ์ลามัญ

อัลกรังการ์ลามัญ (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'ชาร์เลอมาญผู้ยิ่งใหญ่') เป็นเพลงชาติของราชรัฐอันดอร์รา ประพันธ์ทำนองโดยอันริก มาร์ฟัญ บ็อนส์ (Enric Marfany Bons) ประพันธ์คำร้องโดยฌูอัน เบ็นย็อก อี บิโบ (Joan Benlloch i Vivó) นำมาใช้เป็นเพลงชาติเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1921 ซึ่งเป็นวันชาติของอันดอร์รา เนื้อเพลงอ้างอิงถึงประเด็นสำคัญหลายประการของวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของอันดอร์รา เช่น มรดกของจักรวรรดิการอแล็งเฌียง
แม่เหล็กขั้วเดียว

แม่เหล็กขั้วเดียว  เป็นอนุภาคตามสมมุติฐานในการศึกษาฟิสิกส์ โดยกล่าวว่าเป็นแม่เหล็กที่มีเพียงขั้วเดียว (ดู สมการของแมกซ์เวลล์ เพิ่มเติมเกี่ยวกับขั้วแม่เหล็ก) ความสนใจในยุคใหม่คือแนวคิดที่กำเนิดจากทฤษฎีเกี่ยวกับอนุภาค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่ (grand unification theory) และทฤษฎีซูเปอร์สตริง ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ทำนายถึงการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียว
สมมุติฐานแรกเกี่ยวกับแม่เหล็กขั้วเดียวตั้งขึ้นโดย ปีแยร์ กูรี ในปี ค.ศ. 1894 แต่ทฤษฎีควอนตัมว่าด้วยประจุแม่เหล็กเริ่มต้นจากบทความของ พอล ดิแรก เมื่อปี ค.ศ. 1931 ในบทความนี้ ดิแรกแสดงให้เห็นว่าการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียวนั้นสอดคล้องกับสมการของแมกซ์เวลล์ก็ต่อเมื่อสามารถระบุปริมาณของประจุไฟฟ้าได้ นับแต่นั้นมากมีการวิจัยเพื่อค้นหาแม่เหล็กขั้วเดียวอย่างเป็นระบบ การทดลองในปี 1975 และปี 1982 ช่วยให้มองเห็นภาพเหตุการณ์ที่เป็นไปได้ว่าอาจจะตีความหมายถึงแม่เหล็กขั้วเดียว แต่ปัจจุบันนี้ถือว่าไม่นับรวมการทดลองเหล่านั้น
การตรวจจับแม่เหล็กขั้วเดียวยังคงเป็นปัญหาที่หาข้อยุติไม่ได้ในฟิสิกส์เชิงทดลอง แต่ในการศึกษาฟิสิกส์เชิงทฤษฎี มีอยู่หลายแนวคิดในยุคใหม่ๆ ซึ่งสันนิษฐานได้ว่ามันมีอยู่จริง โจเซฟ โพลชินสกี นักทฤษฎีสตริงผู้มีชื่อเสียง อธิบายถึงการมีอยู่ของแม่เหล็กขั้วเดียวว่า "หนึ่งในปริศนาฟิสิกส์ที่พนันได้อย่างปลอดภัยที่สุดว่าจะไม่มีวันมองเห็น" ในแบบจำลองบางแบบ ไม่สามารถจะสังเกตการณ์แม่เหล็กขั้วเดียวได้ เพราะมันมีมวลมากเกินกว่าที่จะสร้างขึ้นด้วยเครื่องเร่งอนุภาคได้ และยังมีจำนวนน้อยมาก หายากยิ่งในเอกภพจนเกินกว่าที่เครื่องตรวจจับอนุภาคจะสังเกตเห็น
อสมมาตรของแบริออน

อสมมาตรของแบริออน  เป็นปัญหาทางฟิสิกส์เกี่ยวข้อเท็จจริงที่ปรากฏในปัจจุบันถึงความไม่สมดุลระหว่างสสารแบริออนกับแอนติแบริออนในเอกภพ ไม่ว่าแบบจำลองมาตรฐานในวิชาฟิสิกส์อนุภาค หรือทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป ก็ยังไมสามารถให้คำอธิบายที่แจ่มแจ้งได้ว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น ตามสมมุติฐาน เอกภพมีภาวะเป็นกลางจากประจุทุกชนิด การเกิดบิกแบงควรจะทำให้เกิดสสารและปฏิสสารขึ้นเป็นจำนวนพอ ๆ กัน ซึ่งจะทำให้มันเกิดการหักล้างกันและกัน กล่าวคือ โปรตอนจะหักล้างกับแอนติโปรตอน อิเล็กตรอนจะหักล้างกับแอนติอิเล็กตรอน นิวตรอนจะหักล้างกับแอนตินิวตรอน เป็นเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ กับอนุภาคมูลฐานทุกชนิด ผลก็คือเอกภพจะเต็มไปด้วยทะเลโฟตอนโดยไม่มีสสารเกิดขึ้นเลย แต่เอกภพของเราไม่ได้เป็นเช่นนั้น หลังจากบิกแบงแล้ว มีบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้กฎเกณฑ์ทางฟิสิกส์แตกต่างไปสำหรับสสารและปฏิสสาร
มีทฤษฎีอยู่หลายทฤษฎีที่พยายามอธิบายปรากฏการณ์แบริโอเจเนซิส แต่ ณ ปัจจุบันยังไม่มีทฤษฎีที่เป็นเอกฉันท์ที่สามารถอธิบายปรากฏการณ์นี้ได้
เหตุรถประสานงาในปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2553

เหตุการณ์รถประสานงาในปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2553 เป็นเหตุการณ์ในประเทศปาปัวนิวกินีที่รถโดยสารสาธารณะประจำทางหลวงหมายเลข 3 ประสานงากับกับรถบรรทุกสาธารณะสำหรับรับส่งบุคคล เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2553 ณ 130 กิโลเมตรจากอำเภอแล (Lae) จังหวัดโมโรบี (Morobe Province) ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 40 คน และจัดเป็นอุบัติเหตุบนท้องถนนที่ร้ายแรงที่สุดสำหรับประเทศปาปัวนิวกินี และได้ชื่อว่าเป็น "วันอันเศร้าสลุดที่สุดวันหนึ่งในประวัติศาสตร์การจราจร" อันเกิดขึ้นแก่ประเทศ "แร้นแค้น" ประเทศนี้
 อย่างไรก็ดี ด้วยเหตุที่หน่วยกู้ภัยท้องถิ่นและห้องดับจิตไม่เพียงพอรับมือกับสถานการณ์ คาดว่าจะมีรายงานยอดผู้เสียชีวิตจะมากขึ้น
การประสานงา.
ความจริงแล้ว รถโดยสารทั้งสองลำจุคนได้เพียงยี่สิบห้าคนเท่านั้น แต่ในเหตุการณ์นี้ รถทั้งสองบรรจุคนเพียบเกินอัตรา และมีรายงานว่าต่างแล่นมาในอาการอันฉวัดเฉวียนและน่าหวาดเสียว ด้วยความเร็วหนึ่งร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง จนมาเจอถนนเป็นหลุมเป็นบ่อ เสียหลัก พุ่งเข้าชนกันอย่างเลี่ยงมิได้ ร่างผู้โดยสารถูกเหวี่ยงจากรถผ่านหน้าต่างและข้ามถนนสายหนึ่งไปอีกสายหนึ่ง บางรายนอนจมอยู่ในน้ำมัน ขณะที่บางรายตกอยู่ใกล้เชื้อเพลิง ผู้เห็นเหตุการณ์เห็นศีรษะ แขน ขา คอ ที่ขาดจากกัน เจ้าหน้าที่ตำรวจท้องที่นายหนึ่งให้สัมภาษณ์แก่หนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ (Washington Post) ว่า "อุบัติเหตุครั้งนี้เกิดขึ้นเพราะคนขับพยายามประคองตัวผ่านหลุมบ่อบนถนน แต่กลับประสานงากัน"
ราษฎรใกล้เคียงรุดเข้าช่วยเหลือผู้ประสบเหตุ และกล่าวด้วยว่าพวกเขาไม่เคยพบเจอเหตุการณ์ "นองเลือดและน่าสะพรึงกลัว" เช่นนี้มาก่อน ผู้บาดเจ็บหลายรายตายคาที่ในทันที มีแปดคนนอนเจ็บสาหัส ก่อนหน่วยกู้ภัยจะเข้าถึงท้องที่ และนำพาผู้บาดเจ็บอย่างน้อยสิบแปดคนเข้ารับการรักษาโดยด่วน แปดรายในจำนวนนี้ต้องอยู่แผนกผู้ป่วยหนักซึ่งไม่คาดว่าจะรอดชีวิต
กีเดียน แจ็ก (Gideon Jack) ผู้โดยสารรายหนึ่ง วัยยี่สิบสองปี ให้สัมภาษณ์ภายหลังว่า เขางีบอยู่ในรถ พอตื่นขึ้นมาก็พบว่าร่างของเขาโชกเลือดเสียแล้ว และรายรอบเขาก็เต็มไปด้วยศพเปลือยเปล่าเต็มคันรถ สื่อมวลชนในประเทศปาปัวนิวกินีนำเสนอภาพซึ่งสำนักข่าวเอบีซีแห่งประเทศออสเตรเลียพรรณนาว่าเป็น "ภาพอันน่าตื่นกลัวของศพที่ห้อยอยู่กับซากรถอันพักยับเยิน"
สภาพรถนั้น สื่อมวลชนของประเทศออสเตรเลียรายงานว่า "เหลวแหลกไม่มีชิ้นดี" หน่วยกู้ภัยนำผู้บาดเจ็บอัดกันเต็มรถส่งไปยังโรงพยาบาลอังโก (Angau Hospital) ในอำเภอแล ตามมาด้วยญาติสนิทมิตรสหายของผู้บาดเจ็บเพื่อตรวจดูคนของตน ด้วยเหตุที่หน่วยกู้ภัยท้องถิ่นและห้องดับจิตไม่เพียงพอรับมือกับการสถานการณ์ จึงมีการร้องขอบริจาคตู้แช่ศพด้วย
การตอบสนอง.
จีออสซี ลาบี (Giossi Labi) ผู้ช่วยผู้บัญชาการตำรวจปาปัวนิวกินี บรรยายสถานการณ์ว่าเป็น "วันอันเศร้าสลุดที่สุดวันหนึ่งในประวัติศาสตร์การจราจร" และตำหนิการขับรถอันน่าหวาดเสียวเพราะโลภเห็นแก่รายได้เช่นนั้น
พีเทอร์ กินเนส (Peter Guinness) จเรตำรวจ กล่าวเสริมว่า "ทางหลวงบ้านเราล้วนแต่หลุมแต่บ่อ บางที่ยิ่งแล้วใหญ่ อย่างกับหลุมภูเขาไฟ"
โคนิ อิกวน (Koni Iguan) สมาชิกรัฐสภาปาปัวนิวกินี กล่าวอีกว่า "มันเป็นอุบัติเหตุอันเขย่าขวัญที่สุดที่ผมเคยเห็นมา" และ "นี่เป็นเหตุการณ์นองเลือดอันน่าวิตกที่สุดที่เกิดมาบนทางหลวง"
ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่

ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่ (หรือ GUT) เป็นทฤษฎีทางฟิสิกส์ที่อ้างอิงแบบจำลองหลายแบบที่คล้ายคลึงกันในการศึกษาฟิสิกส์อนุภาคที่ระดับพลังงานสูง โดยที่อันตรกิริยาพื้นฐาน 3 อย่างในแบบจำลองมาตรฐาน สามารถควบรวมกันได้ตามทฤษฎีเกจ (Guage Theory) ได้แก่ แรงแม่เหล็กไฟฟ้า อันตรกิริยาอย่างเข้ม และอันตรกิริยาอย่างอ่อน แทนที่จะต้องแบ่งแยกการพิจารณาออกเป็นสามแบบที่แตกต่างกัน
การรวมแรงนี้มีความเป็นไปได้เนื่องจากระดับพลังงานที่ขึ้นอยู่กับค่าองค์ประกอบต่าง ๆ ในทฤษฎีสนามควอนตัม เรียกชื่อว่า renormalization group running ซึ่งจะยินยอมให้ค่าองค์ประกอบที่แตกต่างกันอย่างมากสามารถเปลี่ยนรูปไปที่ระดับพลังงานที่สูงมากยิ่งขึ้น โดยประมาณที่ <math>10^{14}</math> GeV และระดับพลังงานของพลังค์ จากคุณสมบัตินี้ สถานการณ์จำลองของการรวมแรงในทางกายภาพจึงไม่สามารถหยั่งตรวจได้โดยตรงจากเครื่องชนอนุภาค แต่จะต้องตรวจผ่านการสังเกตการณ์ทางอ้อม เช่น การสลายตัวของโปรตอน หรือคุณสมบัติบางอย่างของนิวตริโน
ทฤษฎีการรวมแรงครั้งใหญ่นี้ ยังมิได้รวมไปถึงการควบรวมอันตรกิริยาตามแบบจำลองมาตรฐานเข้ากับแรงโน้มถ่วงควอนตัม มีการคาดการณ์ว่าอาจเป็นไปได้ที่จะรวมเอา แรงโน้มถ่วง เข้ากับอันตรกิริยาทั้งสามอย่างตามทฤษฎีเกจ เพื่อให้กลายเป็น ทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง (Theory of everything)
ชนะพล สัตยา

ชนะพล สัตยา (เกิด 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530) ชื่อเล่น อ๊อฟ เป็นนักแสดงชาวไทย สังกัดสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 เข้าวงการจากเวทีการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ประจำปี 2006
ประวัติ.
ชนะพลเกิดวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 เป็นนักแสดงชาวไทย จากอำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา จบระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา ปัจจุบันจบปริญญาตรีจาก คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา จังหวัดนครศรีธรรมราช 
ชนะพลเข้าวงการจากเวทีการประกวดดัชชี่บอยแอนด์เกิร์ล ประจำปี 2006 แสดงละครเรื่องแรกรับบทเป็นโอฬารในละครย้อนยุค "นางทาส" จากบทนี้ทำให้ได้รับรางวัลดาวรุ่งชายยอดเยี่ยม จากการประกาศผลรางวัลท็อปอวอร์ด 2008 จากนั้นแสดงในละครบู๊เรื่อง "เนตรนาคราช", "ลูกผู้ชายหัวใจเข้ม" และ "มือเหนือเมฆ" ปี 2561 มารับบทร้ายครั้งแรกกับละครเรื่อง "สายโลหิต" เป็นละครย้อนยุคโดยรับบทเป็น หมื่นทิพเทศา 
ปัจจุบันอ๊อฟ ชนะพล คุกเข่าขอ ฮาน่า ลีวิส แต่งงาน เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2567 
ในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ฮาน่า กับ อ๊อฟ ชนะพล สัตยา ได้เข้าพิธีหมั้นตามประเพณีอีสาน ด้วยการบายศรีสู่ขวัญ เป็นการทำพิธีแบบเรียบง่าย ณ Misstar Cafe by Davika
สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินา

สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์(อังกฤษ:Rasoherina หรือ Rasoaherina) (พ.ศ. 2357 - 1 เมษายน พ.ศ. 2411) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาดากัสการ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2406 ถึง พ.ศ. 2411 ทรงครองราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าราดามาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ พระสวามีผู้ถูกลอบปลงพระชนม์
พระนามเดิมของพระนางคือ เจ้าหญิงราโบโดซานากันเดรียนา เสด็จพระราชสมภพในปีพ.ศ. 2357 เป็นพระราชธิดาใน เจ้าชายอันเดรียนท์ซาลามานานเดรียนาแห่งอัมโบฮิเทรียนา กับ เจ้าหญิงราฟารามันจากา และพระนางทรงมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ พระนางทรงอภิเษกสมรสกับพระโอรสของพระราชินีรานาวาโลนาซึ่งก็คือ เจ้าชายราโกโต ซึ่งต่อมาครองราชย์ต่อจากพระมารดาเป็นพระเจ้าราดามาที่ 2 ในปีพ.ศ. 2404 ทำให้ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งมาดากัสการ์ หลังจากพระเจ้าราดามาที่ 2 เสด็จสวรรคตจากการถูกลอบปลงพระชนม์ในปีพ.ศ. 2406 หลังจากพระเจ้าราดามาที่ 2 สวรรคต ประธานเหล่าสภาขุนนางคือ ไรนิไลอาริโวนีได้พยายามตีสนิทกับเจ้าหญิงราโบโด เหล่าขุนนางได้ยื่นข้อเสนอให้พระนางสืบราชสมบัติต่อจากพระสวามี ข้อเสนอนี้รวมไปถึงการปราบปรามการพิจารณาคดีโดยการทรมาน โดยการคุ้มครองจากระบอบกษัตริย์ที่ให้มีเสรีภาพในการนับถือศาสนา 
อำนาจที่แท้จริงของราชอาณาจักรที่ในรัชสมัยของพระนางขึ้นอยู่กับ นายกรัฐมนตรี ไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี ผู้ซึ่งสมรสกับพระนางเพียงไม่กี่สัปดาห์ หลังจากนี้ไม่กี่ปี สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาทรงแต่งตั้งไรนิไลอาริโวนีขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี สืบต่อจากพี่ชายต่างมารดาของเขาคือไรนิโวนินาฮิทรินิโอนี และเขาก็เป็นผู้มีอำนาจแท้จริงในราชอาณาจักรและเป็นพระสวามีของพระนางด้วย
ชาวมาลากาซีได้จดจำเกี่ยวกับพระนางได้ดีเมื่อทรงส่งคณะราชทูตไปยังลอนดอนและปารีส และทรงประกาศห้ามมีตลาดวันอาทิตย์ (ตลาดเกษตรกร) วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2408 ทรงลงพระปรมาภิไธยในสนธิสัญญากับสหราชอาณาจักรให้สิทธิสภาพนอกอาณาเขตแก่พลเมืองชาวอังกฤษและมีการตั้งกงสุล สถานทูต พระนางทรงลงพระปรมาภิไธยในสนธิสัญญาการค้ากับสหรัฐอเมริกาและมีการค้าขายอาวุธต่างๆ และสุดท้ายทรงลงนามในสนธิสัญญาความเป็นมิตรกับฝรั่งเศสระหว่างเชื้อสายของพระนางกับเชื้อสายของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 พระนางทรงได้เข้ารีตนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกที่แท่นพระบรรทมก่อนเสด็จสวรรคตเพียงไม่นาน
หลังจากพระนางสวรรคต เจ้าหญิงรามาโก ผู้เป็นหนึ่งในพระมเหสีของพระเจ้าราดามาที่ 2 ได้ครองราชสมบัติสืบต่อเป็นสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์
ศิระ แพทย์รัตน์

ศิระ แพทย์รัตน์ ชื่อเล่น ใหญ่ เกิดเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2523 เป็นนักแสดง และพิธีกรชาวไทย มีผลงานละครเรื่อง "5 คม", "หนึ่งในทรวง", "ผ้าขี้ริ้วห่อดิน", "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด", "สมปองน้องสมชาย" แสดงภาพยนตร์เรื่อง "อมนุษย์" รับบท รตอ.พิชิต มีผลงานพิธีกรรายการ "ด้นสยาม" ช่องไทยไทยแชนแนล และ "โหรพลิกชีวิต" ช่อง มายาแชนแนล ปัจจุบันสมรสกับแอ๋ว จิตรา รักใคร่ สาวนอกวงการมีลูกชาย 1 คน
สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 2

สมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ (อังกฤษ:Ranavalona II)(พ.ศ. 2372 - 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2426) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาดากัสการ์ในระหว่างปีพ.ศ. 2411 ถึงพ.ศ. 2426 ต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์ และพระนางทรงเป็นหนึ่งในพระมเหสีของพระเจ้าราดามาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์
ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2412 ทรงเข้ารับการแบ็ฟติสท์และเปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ นิกายเชิร์ชออฟอิงแลนด์และทรงตั้งให้นิกายอังกลิคันเป็นศาสนาประจำชาติในมาดากัสการ์แทนโรมันคาทอลิกในรัชสมัยพระราชินีราซอเฮอรินา พระนางทรงผิดหวังต่อการเผยแพร่ศาสนาในที่สาธารณะ คณะมิชชันนารีคาทอลิกและโปรแตสแตนต์ได้เข้ามาก่อตั้งโรงเรียนสอนศาสนามากมาย ในรัชสมัยของพระนางถือเป็นยุครุ่งเรืองของอิทธิพลชาวอังกฤษต่อมาดากัสการ์ ภาษาอังกฤษได้เข้ามาเป็นภาษาที่ 2 แทนที่ภาษาฝรั่งเศสและบางคำก็เข้าไปประสมกับภาษามาลากาซี พระนางทรงอภิเษกสมรสกับนายกรัฐมนตรีไรนิไลอาริโวนีผู้กุมอำนาจแท้จริงในราชอาณาจักร
หลังจากพระนางเสด็จสวรรคต พระนัดดาของพระนางได้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถรันฟาลูนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ซึ่งทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถพระองค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรเมรีนาหรือมาดากัสการ์
ศิลปะเฉพาะที่

ศิลปะเฉพาะที่  คืองานศิลปะที่สร้างขึ้นบนตำแหน่งที่เฉพาะเจาะจง ที่ศิลปินจะคำนึงถึงสิ่งแวดล้อมที่จะสร้างงานศิลปะประกอบกับการออกแบบและการสร้างตัวงานศิลปะเองด้วย คำว่าศิลปะเฉพาะที่เป็นคำที่ได้รับการเผยแพร่และนิยามโดยศิลปินชาวแคลิฟอร์เนียโรเบิร์ต เออร์วิน แต่อันที่จริงแล้วเป็นคำที่ใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 โดยประติมากรหนุ่มสาวเช่นลอยด์ แฮมโรล และเอธีนา ทาชาผู้เริ่มสร้างงานจ้างสำหรับสาธารณชนสำหรับที่ตั้งขนาดใหญ่ในเมือง ศิลปะเฉพาะที่ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกโดยนักวิพากษ์สถาปัตยกรรมแคทเธอรีน เฮาเวทท์ และนักวิพากษ์ศิลป์ลูซี ลิพพาร์ด
ศิลปะเฉพาะที่ภายนอกมักจะเป็นสวนภูมิทัศน์ที่รวมสวนประติมากรรมที่ตั้งอย่างถาวรเป็นองค์ประกอบ ซึ่งทำให้เกี่ยวข้องกับ “ศิลปะผสานสิ่งแวดล้อม” (Environmental art) นอกจากนั้นก็ยังอาจจะมีการแสดง, การเต้นรำที่สร้างขึ้นเฉพาะที่ การออกแบบการเต้นก็มักจะคำนึงถึงลักษณะรูปทรงของสิ่งแวดล้อมเข้าไปด้วยไม่ว่าจะเป็นทางด้านประวัติศาสตร์, สังคม และ/หรือ สิ่งแวดล้อม โดยพยายามทำความเข้าใจความหมายที่ซ่อนเร้นของสถานที่ที่ใช้และนำมาขยายความเพิ่มขึ้น ศิลปินบางท่านถึงกับจ้างคีตกวีท้องถิ่นให้เขียนบทเพลงสำหรับการเต้นรำเฉพาะที่ ส่วนศิลปะเฉพาะที่ภายอาจจะสร้างขึ้นร่วมกับสถาปนิกผู้สร้างอาคาร
ถ้าพูดกันอย่างกว้าง ๆ แล้ว ศิลปะเฉพาะที่หมายถึงศิลปะใดก็ตามที่สร้างขึ้นสำหรับตั้งแสดง ณ ที่ใดที่หนึ่งอย่างถาวร ฉะนั้นตามความหมายนี้สถาปัตยกรรมที่มีองค์ประกอบที่น่าสนใจก็อาจจะถือว่าเป็นงานศิลปะเฉพาะก็ได้ ศิลปินผู้สร้างศิลปะเฉพาะที่ก็ได้แก่ โรเบิร์ต สมิธสัน, แอนดี โกลด์สเวิร์ทธี, คริสโต, แดน เฟลวิน, ริชาร์ด เซอร์รา, โอลกา คิสเซเลวา, แพทริเชีย โจฮันสัน, เอธีนา ทาชา, แอลิซ แอดัมส์, แมรี มิสส์, แจ็คคี เฟอร์รารา, แนนซี โฮลท์, โรวัน กเลสปี, มาเรียน ซาซีลา, Guillaume Bijl, เบ็ตตี โบมอนท์ และศิลปินรุ่นเด็กกว่าที่รวมทั้ง เอเบอร์ฮาร์ด บอสส์เล็ท, มาร์ค ดิโว, จอห์น เค. เมลวิน, เลนเนิร์ด ฟาร มุนสเตอร์, ลูนา เนรา, ซิมพาร์ค, แซราห์ เซ, เสตฟาโน คาโก และ เซ็ท วุลซิน
วอชเลต

วอชเลต (; โรมาจิ: "Woshuretto"; : โวชุเร็ตโตะ) เป็นเครื่องหมายการค้าของที่นั่งส้วมแบบมีน้ำอุ่นชำระล้างของบริษัท โตโต้ จำกัด
วอชเลตเริ่มจำหน่ายครั้งแรกในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2523 และจนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 มียอดขายสะสมถึง 20 ล้านเครื่อง วอชเลตเป็นสินค้าที่มีส่วนแบ่งตลาดสูงมากในตลาดที่นั่งส้วมแบบมีน้ำอุ่นชำระล้าง จนทำให้สินค้าประเภทเดียวกันที่ผลิตโดยบริษัทอื่น ๆ เช่น INAX (ชื่อสินค้าคือชาเวอร์โทอิเระ) ถูกเรียกว่าวอชเลตไปด้วย
เมดูซา (การาวัจโจ)

เมดูซา  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยการาวัจโจ จิตรกรสมัยบาโรกคนสำคัญชาวอิตาลี 
ภาพ “เมดูซา” เขียนราวเสร็จในปี ค.ศ. 1597 ภาพแรกที่เขียนเขียนในปี ค.ศ. 1596 ที่รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า เมอร์ทูลา ซึ่งเป็นชื่อของกวีที่เขียนเกี่ยวกับเมดูซาและลงชื่อ มิเคล เอ เอฟ (มิเคล อันเจโล เอ เอฟ) และปัจจุบันเป็นงานสะสมส่วนบุคคล ขนาดของภาพใหญ่กว่าฉบับที่สองเล็กน้อย (60 x 55 เซนติเมตร) ที่มิได้ลงชื่อที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ, ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี 
ในตำนานเทพเจ้ากรีก เพอร์ซิอุสใช้หัวขาดของอสูรกายเมดูซาที่มีผมเป็นงูเป็นเกราะในการเปลี่ยนศัตรูให้เป็นหิน แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมดูซาก็ถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของชัยชนะของเหตุผลต่อความรู้สึก ที่อาจจะเป็นสาเหตุของที่มาของภาพนี้เมื่อคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้อุปถัมภ์จ้างให้การาวัจโจวาดภาพที่สองเป็นโล่ห์เกียรติยศแก่เฟอร์ดินานโดที่ 1 เดอ เมดิชิ แกรนด์ดยุคแห่งทัสเคนีในปี ค.ศ. 1601 เดล มอนเตเป็นผู้แทนของตระกูลเมดิชิในกรุงโรมและได้มีโอกาสเห็นภาพ “เมดูซา” ภาพแรกที่การาวัจโจเขียน ฉะนั้นจึงได้จ้างให้เขียนเมื่อเฟอร์ดินานโดจัดระเบียบสิ่งที่เกี่ยวกับอาวุธและการต่อสู่้ที่สะสมไว้ใหม่ ภาพ “เมดูซา เมอร์ทูลา” พบในห้องเขียนภาพของการาวัจโจเมื่อเสียชีวิตไปแล้ว กวีจามบัตติสตา มาริโน (Giambattista Marino) อ้างว่าภาพเมดูซาของเมดิชิเป็นสัญลักษณ์ของความกล้าหาญของดยุคในการได้รับชัยชนะต่อการต่อสู้กับศัตรู ในปี ค.ศ. 1568 จอร์โจ วาซารีบรรยาย “เกราะเมดูซา” ที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชีที่เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมของดยุคแต่หายไปว่าถ้ายังอยู่ในปี ค.ศ. 1597 เดล มอนเตก็คงทราบและการมอบงานนี้ให้การาวัจโจเขียนก็เป็นการบ่งถึงความสามารถของการาวัจโจต่อจิตรกรผู้เป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นจิตรกรเอกในบรรดาจิตรกรคนสำคัญๆ ผู้อื่น
การาวัจโจเคยชินกับการเขียนภาพหลายฉบับแต่แม้ว่าจะได้รับการบันทึกในแคตาลอกว่าเป็นภาพดั้งเดิมของการแสดงภาพที่มิลานและดุสเซลดอร์ฟแต่ภาพแรกที่เขียนก็ไม่เป็นที่ทราบถึงโดยทั่วไปโดยสาธารณชน ศาสตราจารย์มอริซิโอ มาร์นินิบรรยายถึงในหนังสือที่เขียนเกี่ยวกับภาพนี้ (Michelangelo da Caravaggio-Gaspare Murtola e la chioma avvelenata di Medusa)
การเขียนภาพเมดูซาเป็นการแสดงความสามารถอันดีเลิศในการแสดงทัศนมิติ เพราะผิวโล่ห์เป็นโค้งนูนที่ทำให้ดูราวกับว่าหัวของอสูรกายเมดูซายื่นออกมาจากโล่ห์ที่ทำให้เหมือนกับว่าเลือดรอบคอแทบจะหยดลงบนพื้น
Nepenthes tenuis

Nepenthes tenuis (มาจากภาษาละติน: "tenuis" = บาง, แหลม, เรียว) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ถูกเก็บได้ครั้งแรกใน ค.ศ. 1957 จากภูเขาที่ห่างไกลทางตะวันตกของเกาะ และถูกจำแนกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1994 และถูกค้นพบอีกครั้งในป่าปี ค.ศ. 2002 ซึ่งก่อนหน้านี้ "N. tenuis" มีเพียงรูปถ่ายรูปเดียวและตัวอย่างแห้งในหอพรรณไม้เท่านั้น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"N. tenuis" เป็นพืชเลื้อยไต่ ลำต้นผอมเรียว (หนา 2-3 มม.) เป็นเหลี่ยมหรือรูปคล้ายสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดเมื่อตัดขวาง ปล้องยาว 5-6.5 ซม.
ใบไร้ก้าน คล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปใบหอก ยาว 5-6 ซม.กว้าง 1-1.5 ซม.ปลายแหลมค่อยไสอบเรียวไปทางฐาน หุ้มลำต้นสองถึงสามของความกว้างลำต้น (ไม่มีกาบ) มีการเรียงเส้นใบไม่เด่นชัด มีสามเส้นใบตามยาวหรือมากกว่าในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เกิดจากที่ฐานหนึ่งในสามของเส้นกลางใบ วิ่งขนานกันไปเกินครึ่งหนึ่งของแผ่นใบโดยนับจากขอบใบ เส้นใบแบบขนนกเฉียงแบบร่างแหไม่สม่ำเสมอ มองเห็นได้ไม่ชัดเจน สายดิ่งยาวประมาณ 1.5 เท่าของแผ่นใบ อาจยาวถึง 12 ซม. และหนา 0.5-1 มม. สายดิ่งอาจหรืออาจไม่ขดงอรอบวัตถุเพื่อพยุงต้น
"N. tenuis" เป็นชนิดหนึ่งในสกุลที่มีหม้อขนาดเล็กมาก อาจเป็นรองเพียง "N. argentii" เท่านั้น หม้อบนรูปกรวย สูง 2.5-4.5 ซม.กว้าง 1.5-2.5 ซม. หม้อล่างและหม้อบนไม่มีปีกตะเข็บ มีเพียงสันยื่นออกมาหนึ่งคู่ด้านหน้า กว้าง 3-5 มม. มีต่อมปกคลุมผิวด้านในทั้งหมด ต่อมมีขนาดเล็กและมีความหนาแน่น 600-800 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร ปากรูปไข่ วางตัวในแนวนอน เพอริสโตมแบน กว้าง 6 มม. มีสันห่างกัน 1/8 มม. ฝารูปรีแคบ ไม่มีรยางค์ มีเส้นสองเส้นเห็นได้ชัด หนึ่งเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลาง ยาว 1.5-2.5 ซม.กว้าง 0.5-0.8 ซม. มีต่อมกระจายอยู่ทั่วไปใต้ฝา มีเดือยเดี่ยวยาว 1 มม.ใกล้กับฐานฝา
ส่วนมากไม่มีสิ่งปกคลุม แม้ว่าบางส่วนจะมีขนปกคลุมหร็อมแหร็ม หม้อมีสีเหลืองถึงเขียว อาจมีจุดสีแดง-น้ำตาล เพอริสโตมมีสีเหลือง-น้ำตาลเข้ม
วันเลิฟ (เพลงอะระชิ)

"One Love" เป็นซิงเกิลที่ 22 ของของวงบอยแบนด์ อาราชิ ซิงเกิลวางจำหน่ายทั้งหมดสองรูปแบบ: แบบปกติบรรจุเพลงทั้งหมดของซิงเกิลไว้ รวมทั้งเวอร์ชันคาราโอเกะ, แบบ limited editions ได้บรรจุเพลงหลักพร้อมกับดีวีดีที่บรรจุมิวสิกวีดีโอ โดยเป็นครั้งแรกในผลงานของอาราชิที่ได้มีการรีมิกซ์เพลงประกอบซีรีส์ "Hana Yori Dango" เข้าไว้ด้วยกัน และถูกบรรจุอยู่ในเวอร์ชัน limited ภายหลังซิงเกิลนี้ได้มีการจัดจำหน่ายอีกรอบหลังจากที่ภาพยนตร์เรื่อง "Hana Yori Dango Final" ประสพความสำเส็จ โดยในการจำหน่ายครั้งใหม่นี้ได้เพิ่มบทพูดความยาว 2 นาที ของ โดเมียวจิ สึคาสะ พระเอกของซีรีส์ "Hana Yori Dango" ซึ่งแสดงโดย มัตซึโมโตะ จุน สมาชิกของอาราชิ
ข้อมูลซิงเกิล.
"One Love" ได้ถูกใช้เป็นเพลงประกอบของภาพยนตร์เรื่อง "Hana Yori Dango Final" ซึ่งนำแสดงโดยทีนักแสดงของ Hana Yori Dango จากภาคละคร โดยซิงเกิลนี้เรียกได้ว่าเป็นบทต่อจากเพลง "Wish" และ "Love So Sweet" ซึ่งเป็นเพลงประกอบละครของ Hana Yori Dango และ Hana Yori Dango 2 ซึ่งเป็นภาคก่อนหน้าของ "Hana Yori Dango Final" ตามลำดับ ซิงเกิลนี้ยังถูกจัดเป็น 10 ซิงเกิลที่ดีที่สุดในปี 2009 ของ Japan Gold Disc Award's 
ก่อนวางจำหน่าย.
ก่อนการวางจำหน่าย ชื่อของเพลงได้ถูกตั้งไว้ว่า "I Love You" โดยตัวเพลงได้ถูกเล่นครั้งแรกในการโปรโมตภาพยนตร์เรื่อง "Hana Yori Dango Final" ทางรายการทีวี "Ōsama no Brunch" ในวันที่ 26 เมษายน 2008 เพื่อเป็นการสร้างกระแสให้กับเพลง เพลงนี้จึงได้ถูกแถมเป็นของชำร่วยจากทัวร์คอนเสิร์ตของทางวง "Arashi Marks 2008 Dream-A-Live" พร้อมกับเพลงใหม่ที่ชื่อว่า "Green" วันที่ 18 พฤษภาคม CDJapan ร้านจำหน่ายซีดีออนไลน์ได้เปิดให้สั่งจองล่วงหน้าโดยทั้งสองเวอร์ชันสามารถทำยอดสั่งจองได้สูงสุด นอกจากนี้ซิงเกิล limited edition ยังสามารถขายหมดภายในสองชั่วโมง ตัวเพลงเต็มถูกเล่นครั้งแรกในรายการ Jun Style ซึ่งเป็นรายการวิทยุของมัตสึโมโตะในวันที่ 24 พฤษภาคม ปี 2008
ผลงานบนตาราง.
"One Love" เปิดตัวด้วยอันดับสูงสุดในออริก้อนชารท์ประจำวันด้วยยอดขาย 74,610 และทำยอดขายประจำสัปดาห์ไปมากกว่า 300,000 ชุด โดยซิงเกิลนี้ยังได้รางวัล Double Platinum จาก RIAJ หลังจากทำยอดขายได้เกิน 500,000 ชุด
ซิงเกิลสามารถอยู่ในชารท์ประจำสัปดาห์ได้ถึงห้าอาทิตย์ เท่ากับซิงเกิล "Love So Sweet" ของวง ก่อนที่จะตกไปที่อันดับ 14 ในสัปดาห์ที่หก ในสัปดาห์ที่เจ็ดไดก้กลับมาอยู่อันดับสูงสุดที่ 2 ในชารท์รายวัน และได้อันดับที่ 5 ในสัปดาห์นั้น และใช้เวลาทั้งหมดไปแปดสัปดาห์ใน 10 อันดับสูงสุด นานกว่าทุกซิงเกิลขิงวง และอยู่ใน 30 อันดับแรกเป็นเวลาสิบเอ็ดสัปดาห์
สิ้นปี 2008 ซิงเกิลทำยอดขายไปได้ทั้งหมด 524,269 ชุด กลายเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดอันดับ 2 ในปี 2008 ของญี่ปุ่น เป็นรองเพียงแค่ "Truth/Kaze no Mukō e" ซิงเกิลที่ 23 ของทางวง
ตาราง, ยอดขาย และ การรับรอง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
Nepenthes albomarginata

Nepenthes albomarginata หรือ White-Collared Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองของเกาะบอร์เนียว, มาเลเซียตะวันตก, และ เกาะสุมาตรา ชื่อ "albomarginata" มาจากภาษาละตินจากคำว่า "albus" (ขาว) และ "marginatus" (ขอบ) ซึ่งหมายถึงขอบขนสีขาวซึ่งเป็นลักษณะพิเศษในหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"Nepenthes albomarginata" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 4 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง ยาว 15 ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปใบหอก ยาว 25 ซม.กว้าง 2 ซม. ปลายแหลม ฐานสอบเรียวเล็กน้อย หุ้มลำต้น ใบในหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้มีลักษณะพิเศษคือไม่มีก้านใบ เส้นใบตามยาวไม่ชัดเจน สายดิ่งยาว 20 ซม.
หม้อล่างและหม้อใบกระจุกป่องที่ฐานประมาณหนึ่งในสามของความสูง และเป็นทรงกระบอกในส่วนที่เหนือขึ้นมา หม้อมีขนาดเล็ก 15 ซม.กว้าง 4 ซม.มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่กว้าง 5 มม.ที่ด้านหน้าของหม้อ ปากกลมเฉียงไปด้านหลังเล็กน้อย เพอริสโตมทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 2 มม.มีฟันไม่แยก มีแถบขนสั้นสีขาวใต้เพอริสโตม ถึงแม้ว่าจะหายไปเมื่อหม้อดักจับปลวกได้ มีต่อมปกคลุมที่ผิวภายในบริเวณส่วนที่ป่อง ฝากึ่งรูปวงกลม ไม่มีรยางค์ มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤3 มม.) ใกล้ฐานฝา
หม้อบนคล้ายหม้อล่าง เป็นรูปทรงกระบอก-รูปกรวย ปีกลดรูปลงเหลือแค่สัน
"Nepenthes albomarginata" มีช่อดอกแบบกระจะ ช่อดอกเพศผู้จะยาวกว่า ก้านช่อดอกยาว 25 ซม.ขณะที่แกนกลางยาวถึง 40 ซม. ก้านดอกย่อยมีหนึ่งถึงสองดอก ยาว 30 มม. ไม่มีใบประดับ กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับถึงรูปขอบขนาน ยาว 4 มม.
มีสิ่งปกคลุมหนาแน่นเกือบทุกส่วน เป็นขนรูปดาวสั้นสีขาว ใต้แผ่นใบปกคลุมด้วยขนยาวหนาแน่น
นิเวศวิทยา.
"Nepenthes albomarginata" เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีการกระจายพันธุ์กว้าง พบในบอร์เนียว, มาเลเซียตะวันตก, และสุมาตรา พบที่ระดับความสูง 0 ถึง 1000 ม.จากระดับน้ำทะเล
ทั่วไปจะพบในป่าฝนเขตร้อน (Kerangas forest) แต่ก็มีรายงานว่าพบตามพื้นดินในทุ่งโล่งบนเนิน ขึ้นบนดินที่เกิดจากต้นไม้ในหนองที่ทับถมกัน และหินปูน
ญาติใกล้ชิด.
ในปี ค.ศ. 2001 ชาร์ลส์ คลาร์ก (Charles Clarke) ได้ทำการวิเคราะห์ลำดับชั้นบนพื้นฐานของการวิวัฒนาการชาติพันธุ์ของ "หม้อข้าวหม้อแกงลิง" บนเกาะสุมาตราและเพนนิซูล่า มาเลเซีย โดยใช้รูปร่างลักษณะ 70 ลักษณะของอนุกรมวิธาน ตามส่วนของแผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ที่ได้ แสดงในส่วนของ "เครือบรรพบุรุษที่ 6 (Clade 6)" มีส่วนคล้ายคลึงเพียง 50% ส่วน "N. angasanensis" และ "N. mikei" มีส่วนคล้ายคลึงถึง 79% 
ลูกผสมตามธรรมชาติ.
N. albomarginata × N. northiana.
"Nepenthes × cincta" เป็นพืชที่พบได้ยากเนื่องจากการกระจายตัวของ "N. northiana" นั้นพบแค่เพียงไม่กี่แห่งใน เบา รัฐซาราวัก บนหินปูน
ลักษณะพิเศษของ "N. albomarginata" โดดเด่นมาในลูกผสมนี้ เพอริสโตมกว้างของ "N. northiana" นั้นหายไป หม้อรูปกรวย สีครีมถึงม่วงเข้ม มีจุดแดงหรือดำ
N. albomarginata × N. reinwardtiana.
หม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้พบในบอร์เนียวและสุมาตรา ตัวอย่างถูกเก็บโดยไซเกะโอะ คุระตะ (Shigeo Kurata) ใน เกนูกัต (Kenukat), กาลีมันตัน ตะวันตก, ในปี ค.ศ. 1981 คุระตะจำแนกลูกผสมนี้ในปีถัดมา
ความชัน

ในทางคณิตศาสตร์ ความชัน (slope หรือ gradient) ของเส้นตรงบอกถึงความสูงชัน ความลาดเอียง หรือ ระดับ ค่าความชันยิ่งมากแสดงถึงความสูงชัน ความลาดเอียงที่มากขึ้น
ความชันนิยามตามอัตราของ"การยก"หารด้วย"การเคลื่อนที่"ระหว่างจุดสองจุดบนเส้น หรืออัตราส่วนสูงที่เปลี่ยนแปลงต่อระยะทางตามแนวนอนระหว่างสองจุดใดๆบนเส้น ให้สองจุดนั้นเป็น ("x"1,"y"1) และ ("x"2,"y"2) บนเส้นตรง ความชัน "m" ของเส้นตรงเป็น
 <math>m=\frac{y_2-y_1}{x_2-x_1}</math>
ด้วยวิธีแคลคูลัสเชิงอนุพันธ์สามารถคำนวณความชันของเส้นสัมผัสจนถึงเส้นโค้งที่จุดๆหนึ่งได้
แนวคิดเรื่องความชันสามารถประยุกต์ในระดับหรือความชันในภูมิศาสตร์และวิศวกรรมโยธา ด้วยวิธีตรีโกณมิติ ระดับ "m" ของถนนที่งมุมลาดเอียง "θ"
 <math>m = \tan \theta\!</math>
รัฐหาน

หาน  เป็นรัฐจีนโบราณในยุครณรัฐ (戰國時代) ตั้งอยู่ในท้องที่ซึ่งปัจจุบันเป็นชานซีและเหอหนาน ที่ตั้งดังกล่าวกีดกันมิให้รัฐฉิน (秦國) เข้าถึงที่ราบจีนเหนือ ทำให้รัฐหานตกเป็นเป้าโจมตีของรัฐฉินบ่อยครั้ง ที่สุดแล้ว รัฐหานก็เป็นรัฐแรกในกลุ่มเจ็ดรณรัฐ (戰國七雄) ที่ผนวกเข้ากับรัฐฉิน หลังจากการรบราจนเลือดนองแผ่นดินในยุทธการที่ฉางผิง (長平之戰) เมื่อ 260 ปีก่อนคริสตกาล
ประวัติ.
การก่อตั้ง.
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน

ชิราโตะ เตมูร์ ชิน  เป็นตัวละครสำคัญจากการ์ตูนเรื่อง"คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ" ซึ่งเป็นนักมวยไทยชาวมองโกเลียประจำสมาพันธ์มวยไทยแห่งประเทศญี่ปุ่น (ALL JAPAN MUAY THAI FEDERATION - AJM) โดยมีเทรนเนอร์ชาวไทยคอยให้คำแนะนำ และเริ่มมีบทบาทสำคัญในหนังสือการ์ตูนเล่มที่ 31-32 เป็นต้นมา ชื่อของเขาเป็นชื่อที่มาจากการเล่นคำในภาษาญี่ปุ่น โดยดัดแปลงมาจากชื่อของ เตมูจิน ซึ่งเป็นนามเดิมของ เจงกีส ข่าน ผู้เป็นจักรพรรดิของมองโกเลียสมัยก่อน ทั้งนี้ คำว่า เตมูร์ ในภาษาญี่ปุ่นนั้นหมายถึง "เหล็ก" ส่วนคำว่า ชิน ในภาษาญี่ปุ่นหมายถึง "ใจ" เมื่อรวมกันแล้วจึงมีความหมายว่า ใจเหล็ก
ประวัติตามท้องเรื่อง.
"ชิราโตะ เตมูร์ ชิน" เป็นนักมวยไทยชาวมองโกลที่ได้แข่งขันศึก "K-O-SGENESIS" โดยเขาได้ทำการสู้กับ "มินามิ ฮิโรคิ" ซึ่งเป็นนักคาราเต้ การต่อสู้เป็นไปอย่างดุเดือด แต่ในที่สุด ชิราโตะก็ถูกศอกฟาดจนได้รับบาดเจ็บ เขาจึงจำใจที่จะยอมแพ้เพราะต้องการเก็บแรงไว้รอแข่งในรายการชิงแชมป์รุ่นเวลเตอร์เวทของสมาพันธ์มวยไทยแห่งประเทศญี่ปุ่นในอีก 2 เดือนข้างหน้า เพื่อที่จะได้กลับมาแข่งขันใหม่ในฐานะแชมป์ที่มาจากองค์กรที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศต่อไป
การตอบรับ.
ชิราโตะ เตมูร์ ชิน ถือเป็นตัวละครจากที่มีอยู่ทั้งหมดของเรื่องเดียวกันนี้ ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในประเทศญี่ปุ่น โดยได้รับคะแนนโหวตล่าสุดอยู่ในอันดับที่สอง
อีวอล์ฟเรสต์ลิง

Evolve Wrestling เป็นค่ายมวยปล้ำน้องใหม่ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 2010 โดยอดีตนักมวยปล้ำ Gabe Sapolsky ซึ่งสำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่
ฟิลาเดลเฟีย เพนซิลเวเนีย โดยนักมวยปล้ำส่วนใหญ่เป็น นักมวยปล้ำอาชีพ ที่หมดสัญญากับค่ายมวยปล้ำต่างๆ ปัจจุบันปิดกิจการแล้ว โดย WWE ได้ซื้อสมาคมไปในวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ.2020
อายุ มายุ

อายุ มายุ (; โรมาจิ: "Ayumayu") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนโดย ชิโอตารุ และวาดรูปโดย ซุสุโนะ เทะทสึจิ ผลิตและจัดจำหน่ายโดย อะกิตะ โชเท็ง และตีพิมพ์ในนิตยสาร โชเน็น แชมป์เปี้ยน รายเดือน รวมเล่มมีทั้งหมด 5 เล่ม โดยเล่มแรกออกเมื่อเดือน ธันวาคม 2549 และเล่มสุดท้ายออกเมื่อเดือน เมษายน 2552 เป็นเรื่องของชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ โยสุเกะ นั้นได้มาตามหาน้องสาวที่พลัดพรากจากไปอยู่กับครอบครัวบุญธรรมนับสิบปี
เนื้อเรื่อง.
โยสุเกะ ชายหนุ่มผู้กำพร้าพ่อและแม่ อยู่ภายในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า เขามีน้องสาวอยู่คนหนึ่ง และในที่สุด เขาก็พบว่าน้องสาวของเขา อยู่กับตระกูลอันโจ แต่ตระกูลอันโจ ดันมีลูกบุญธรรมสองคน เป็นผู้หญิงทั้งคู่ และ มีพี่ชายเหมือนกันทั้งคู่ และนั่นทำให้เขาต้องค้นหาหลักฐานที่ยืนยันว่า ระหว่างสองคนนี้ ใครเป็นน้องสาวของเขากันแน่ และนั่นทำให้เขาต้องอาศัยอยู่ในบ้านของตระกูลอันโจ เป็นการชั่วคราว จนกว่าจะพบกับน้องสาวที่แท้จริง ซึ่งลักษณะโครงเรี่องนั้น จะดูคล้ายกับเรื่อง Please Twin!  และ Kiss x Sis
 ตัวละครหลัก เรียนอยู่ชั้นปีที่ 2 ของโรงเรียนนันโย สูง 171 เซนติเมตร หมู่เลือด O พ่อแม่ของเขานั้นเสียชีวิตไปตั้งแต่เขายังเด็ก ทำให้เขาและน้องสาวของเขานั้นถูกมาเลี้ยงในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และไม่นาน น้องสาวของเขาก็ถูกผู้ใจบุญรับไปเป็นลูกบุญธรรม ซึ่งหลังจากที่เขาโตขึ้นมา เขาก็พยายามที่จะค้นหาน้องสาว และไปพบว่าไปอยู่กับตระกูลอันโจ ซึ่งผู้นำตระกูลนั้นเป็นผู้อำนวยการของโรงเรียนนันโย ที่เขาเรียนอยู่นั่นเอง เขาจึงเข้าไปติดต่อเพื่อจะพบน้องสาวของเขา แต่ทว่า เขากลับพบว่า ลูกบุญธรรมที่ตระกูลอันโจนั้นรับมา มีอยู่สองคน และต่างก็มีพี่ชายทั้งคู่ หมู่เลือดเหมือนกันทั้งคู่ เขาจึงต้องอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ของตระกูลอันโจจนกว่าจะพบน้องสาวที่แท้จริง นิสัยทั่วไปของเขาจะเป็นคนที่ค่อนข้างดูหื่น แต่รักน้องสาวมาก เขาพยายามที่จะดูแลน้องสาวทั้งสองคน โดยที่ถ้าหากน้องสาวคนใดเกิดอันตราย เขาจะมีท่าพิเศษของเขา คือ "GPS น้องสาว" ด้วยความบ้าของเขานั้นเอง ทำให้เกิดเหตุการณ์แปลกๆขึ้นตลอดเวลา
 นักเรียนหญิงชั้นปีที่ 1 ของโรงเรียนนันโย ส่วนสูง 153 เซนติเมตร หมู่เลือด O เป็นลูกสาวบุญธรรมของตระกูลอันโจ อยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเช่นเดียวกันกับโยสุเกะ ซึ่งตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าจะเป็นน้องสาวของโยสุเกะ เธอชอบเล่นบาสเกตบอลมาก มีบุคลิกคล้าย ๆ กับทอมบอย และขี้โมโหเป็นครั้งคราว
 นักเรียนหญิงชั้นปีที่ 1 ของโรงเรียนนันโย ส่วนสูง 158 เซนติเมตร หมู่เลือด O เป็นลูกสาวบุญธรรมอีกคนหนึ่งของตระกูลอันโจ ในวัยเด็กก็ถูกเลี้ยงมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเช่นเดียวกับอายุและโยสุเกะ เธอค่อนข้างเป็นคนที่อ่อนโยนและหลงรักโยสุเกะหัวปักหัวปำ ดังนั้นเธอไม่ได้อยากจะเป็นน้องสาวของโยสุเกะเลยแม้แต่น้อย
Nepenthes bicalcarata

Nepenthes bicalcarata (มาจากคำในภาษาละติน: "bi" "สอง", "calcaratus" "เดือย, เขี้ยว")หรือ Fanged Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิง ถิ่นเดียวของทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว
ประวัติ.
Nepenthes bicalcarata ถูกจำแนกครั้งแรกโดย โจเซฟ เดลตัน ฮุกเคอร์  ในปี ค.ศ. 1873 พบพื้นฐานของตัวอย่างที่เก็บมาโดย ฮักฮ์ โลว  และ โอโดอาร์โด เบคคารี  ใกล้กับแม่น้ำลาวัส (Lawas) ในเกาะบอร์เนียว ต้นแบบ "Low s.n." ถูกเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว 7 ปีต่อมา สเพนเซอร์ เลอ เมอร์ชานต์ มัวร์ (Spencer Le Marchant Moore) ได้จำแนกเป็น "Nepenthes dyak" บนพื้นฐานของตัวอย่างที่เก็บโดย โจฮันเนส์ อีเลียส ทีจ์สแมนน์  ที่ชื่อ "Teijsmann 10962" จากแม่น้ำกาปูวัส (Kapuas) ในทางตะวันตกของบอร์เนียว ตัวอย่างนี้ถูกเก็บรักษาไว้ที่สวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิวเช่นกัน และสำเนาถูกเก็บรักษาไว้ที่หอพรรณไม้แห่งชาติเนเธอร์แลนด์ในไลเดน มีการกล่าวถึงชื่อ "N. dyak" ซึ่งถูกตั้งในภายหลังในหนังสือหลายเล่ม ปัจจุบันมันถูกพิจารณาให้เป็นชนิดเดียวกันกับ "N. bicalcarta"
"Nepenthes bicalcarata" ถูกนำมาสู่ยุโรปในปี ค.ศ. 1879 โดยนักสำรวจชาวอังกฤษที่ชื่อ เฟรดเดอร์ริก วิลเลียม เบอร์บิดก์ (Frederick William Burbidge) ซึ่งเก็บมาให้สถานเพาะเลี้ยงวีตช์ (Veitch Nurseries) ที่มีชื่อเสียง มีการปลูกเลี้ยงกันขนานใหญ่และแพร่กระจายไปอย่างกว้างขวางในปี ค.ศ. 1881
ในระหว่างที่หม้อข้าวหม้อแกงลิงเป็นที่นิยมอย่างมาก มีบันทึกใน "The Gardeners' Chronicle" ของปี ค.ศ. 1881 ถึง "N. bicalcarata" ของสถานเพาะเลี้ยงวีตช์ดังนี้:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />"N. bicalcarata" มีใบที่แข็ง ทน และมีหม้อทีมีเครื่องมือคล้ายกับดักหนูดูดุร้ายที่ฝา ทำให้มันแตกต่างจากหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดอื่นเป็นอย่างมาก
สองสามปีหลังจะถูกนำเข้ามา "N. bicalcarata" ยังคงเป็นต้นไม้ที่หายาก ในบัญชีวีตช์ในปี ค.ศ. 1889 "N. bicalcarata" มีราคา £3.3s ต่อต้น ขณะที่ต้นไม้ยอดนิยมอย่าง "N. northiana" และ "N. rajah" มีราคาเพียงr £2.2s
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"N. bicalcarata" เป็นพืชที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสกุล เลื้อยไต่ได้สูงถึง 20 ม. ลำต้นทรงกระบอกหนากว่าชนิดอื่น มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 3.5 ซม. ปล้องอาจยาวถึง 40 ซม.
ใบของ "N. bicalcarata" มีก้านใบ คล้ายแผ่นหนัง แผ่นใบรูปไข่กลับ-รูปใบหอก มีขนาดใหญ่ ยาว 80 ซม.กว้าง 12 ซม. เป็นครีบแคบๆที่ลำต้น แผ่นใบมีเส้นใบตามยาวไม่ชัดเจนและเส้นใบแบบขนนกจำนวนมาก สายดิ่งยาว 60 ซม.กว้าง 8 มม. มีแอ่งและรอยปูดใกล้กับหม้อ
ถึงแม้หลายๆส่วนของพืชจะมีขนาดใหญ่ แต่หม้อก็ไม่ได้ใหญ่ตามอย่างเช่นในชนิด "N. rajah" แต่กระนั้น หม้อก็อาจมีปริมาตรมากกว่า 1 ลิตร หม้อสูง 25 ซม.กว้าง 16 ซม. มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ยื่นออกมา (กว้าง ≤15 มม.) ตลอดด้านหน้าของหม้อล่าง และจะลดรูปลงเหลือแค่สันในหม้อบน เพอริสโตม (กว้าง ≤20 มม.) มีลักษณะแบบโค้งเข้าหาภายใน มีฟันขนาดเล็กแยกกัน มีหนามแหลมหนึ่งคู่ใต้ฝา ยาว 3 ซม. กลายมาจากสันของเพอริสโตม 10–12 สัน ฝารูปไตถึงรูปหัวใจ ไม่มีรยางค์ เดือยเดี่ยว (ยาว ≤15 มม.) แทรกอยู่ที่ฐานฝา
"N. bicalcarata" มีช่อดอกแบบช่อแยกแขนง ก้านช่อดอกอาจยาวถึง 40 ซม. แกนกลางยาว 100 ซม. ในช่อดอกเพศเมียจะสั้นกว่า ก้านดอกย่อยยาว 40 มม.อาจมีดอกถึง 15 ดอก กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับหรือรูปใบหอกยาว 4 มม.
พืชที่โตเต็มที่ไม่มีสิ่งปกคลุม ขนร่วงง่ายจะพบในพืชที่ยังเล็กและช่อดอก
"N. bicalcarata" มีการกระจายตัวไม่กว้างนัก ไม่มีหน่วยอนุกรมวิธานต่ำกว่าระดับชนิดจำแนกไว้
แจงเกิลป็อป

แจงเกิลป็อป  เป็นแนวเพลงย่อยของป็อปร็อก ที่เน้นเสียงกีตาร์ที่แหลมเหมือนระฆัง (มักจะเป็นกีต้าร์ไฟฟ้า 12 สาย) และทำนองเพลงป็อปในทศวรรษ 1960 แม้ว่าวง Everly Brothers และ Searchers จะได้วางรากฐานให้กับแจงเกิลป็อป วงเดอะบีเทิลส์ (The Beatles) และเดอะเบิดส์ (The Byrds) มักให้ถูกให้เครดิตในฐานะผู้ริเริ่มที่ทำให้เสียง "jangly" เป็นที่แพร่หลาย โดยเฉพาะเพลง "Mr. Tambourine Man" ที่ชื่อแจงเกิลป็อปได้มาจากเนื้อร้อง "jingle-jangle morning" ที่มาพร้อบเสียงกีตาร์เหมือนระฆัง แม้จะมีวงอื่นในภายหลังที่ได้อิทธิพลจากเดอะเบิดส์ พวกเขาไม่ได้ทำเพลงโฟล์กร็อกเหมือนที่เดอะเบิดส์ทำ
ในช่วงต้นถึงกลางทศวรรษที่ 1980 แจงเกิลป็อป ได้ปรากฏตัวเป็นสัญลักษณ์ของการเคลื่อนไหวของโพลต์พังก์อเมริกันที่กลับมาใช้เสียง "jangly" จากทศวรรษที่ 1960 ระหว่างปี 1983 ถึง 1987 แจงเกิลป็อป ในอเมริกาใช้ในการอธิบายถึงวงดนตรี เช่น อาร์.อี.เอ็ม. (R.E.M.) และ เลตส์แอคทีฟ (Let's Active) รวมถึง เพสลีย์อันเดอร์กราวนด์ (Paisley Underground) ที่เป็นแนวย่อยซึ่งรวมกับไซเคเดลิก
สนามกีฬาโออิตะ

สนามกีฬาโออิตะ  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ในเมืองโออิตะ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น มักเรียกชื่อกันว่า สนามกีฬาน้ำมันคีวชู ( ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากบริษัทน้ำมันคีวชู ส่วนมากใช้สำหรับการแข่งขันฟุตบอล เป็นสนามกีฬาของสโมสรเจลีก ที่ชื่อโออิตะทรินิตา สนามกีฬาออกแบบโดยสถาปนิกที่มีชื่อเสียง คิโช คูโรคาวา และสร้างโดยเคทีกรุ๊ป, ทาเคนากา คอร์โปเรชัน