pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เดกซ์คลอเฟนิรามีน

เดกซ์คลอเฟนิรามีน  เป็นยาที่มีสรรพคุณยับยั้งฮิสทามีนที่ตัวรับ H1 แบบแข่งขัน บรรเทาอาการหวัด อาการแพ้ เช่น แพ้สารเคมี แพ้อากาศ แพ้ฝุ่นละออง บรรเทาอาการคัน เป็นต้น
ผลข้างเคียงของยา.
อาจมีอาการ ปากแห้ง คอแห้ง ไม่สบายท้อง ง่วงซึม ปวดหัว ใจสั่น วิงเวียน นอนไม่หลับ อ่อนล้า คลื่นไส้อาเจียน มีปัญหาการมอง ปัสสาวะยาก แน่นหน้าอก ปวดแสบยอดอก ผื่นขึ้น ถ้ามีปัญหาควรปรึกษาแพทย์
ชื่อการค้า.
Allergin Acetacol Acetapyric Chl Chlorhistanorgest drop Chlorpyrimine Cohistan Decolgen Neozep Tiffy
การเก็บรักษา.
เก็บในภาชนะปิดสนิท พ้นจากมือเด็ก ควรเก็บที่อุณหภูมิ 5 –30 องศา C ส่วนยาน้ำควรเก็บไว้ในภาชนะป้องกันแสง ไม่เก็บไว้ในช่องแข็ง
ไดเมตินดีน

ไดเมตินดีน  เป็นสารต้านฮิสตามีน/anticholinergic ถือเป็นยาต้านฮีสตามีนที่ตัวรับชนิด เอช1 แบบเฉพาะรุ่นแรก
ไดเมตินดีนยังเป็นตัวต้านตัวรับชนิด เอ็ม2
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1958 และใช้งานในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1960
เฟนิรามีน

เฟนิรามีน (Pheniramine) เป็นสารต้านฮิสตามีนที่มีคุณสมบัติ anticholinergic ที่ใช้รักษาอาการแพ้อย่างไข้ละอองฟางหรือลมพิษ 
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1948
ภาษาสวาฮีลี

ภาษาสวาฮีลี (หรือ คิสวาฮีลี) เป็นภาษากลุ่มแบนตูที่พูดอย่างกว้างขวางในแอฟริกาตะวันออก ภาษาสวาฮีลีเป็นภาษาแม่ของชาวสวาฮีลี ซึ่งอาศัยอยู่แถบชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออกระหว่างประเทศโซมาเลียตอนใต้ ประเทศโมแซมบิกตอนเหนือ
มีคนพูดเป็นภาษาแม่ประมาณ 5 ล้านคนและคนพูดเป็นภาษาที่สองประมาณ 30-50 ล้านคน ภาษาสวาฮีลีได้กลายเป็นภาษาที่ใช้โดยทั่วไปในแอฟริกาตะวันออกและพื้นที่รอบ ๆ
คำว่า Swahili มาจากรูปพหูพจน์ของคำภาษาอาหรับ "sahel ساحل" (เอกพจน์) คือ "sawahil سواحل" แปลว่า "ขอบเขต" และ "ชายฝั่ง" (ใช้เป็นคำวิเศษณ์ที่แปลว่า "คนที่อาศัยอยู่ชายฝั่ง" หรือ "ภาษาชายฝั่ง") นอกจากนี้ คำว่า sahel ใช้เรียกพื้นที่พรมแดนของทะเลทรายซาฮารา การเพิ่ม "i" ตรงท้ายน่าจะมาจาก "nisba" ของภาษาอาหรับ ("ของชายฝั่ง سواحلي") บ้างก็ว่าเป็นเหตุผลทางสัทศาสตร์
ตำแหน่งเกิดเสียง

ตำแหน่งเกิดเสียง  ในทางสัทศาสตร์ เป็นตำแหน่งกำเนิดเสียงพยัญชนะ คือตำแหน่งในช่องเสียง  ที่เกิดการกีดขวาง จากการเคลื่อนตำแหน่งของกรณ์ (โดยปกติคือ บางส่วนของลิ้น) และฐาน (ปกติคือ บางส่วนของเพดานปาก) โดยเมื่อรวมกับลักษณะการออกเสียง  และการเปล่งเสียงพูด  ทำให้เกิดเสียงพยัญชนะที่แตกต่างกัน
ชนิดของการออกเสียง.
ฐานกรณ์ (articulator) นั้นแยกออกเป็นการออกเสียงแบบ "ฐาน" (passive articulator) และ "กรณ์" (active articulator) ตัวอย่างเช่น 
การสัมผัสเพดานแข็งด้วยส่วนหน้าและส่วนหลังของลิ้น 
เสียงแบบกรณ์ มีทั้งหมด 5 เสียง คือ 
การออกเสียงเหล่านี้สามารถเปล่งแยกจากกัน หรือ สามารถออกเป็นเสียงผสม เรียก "การออกเสียงผสม" (coarticulation)
การออกเสียงแบบฐานเป็นการออกเสียงที่ไม่มีการแบ่งแยกชัดเจน โดยตำแหน่งการออกเสียง เสียงจากลิ้น-ริมฝีปากบน (linguolabial) และเสียงลิ้นระหว่างฟัน (interdental), เสียงจากลิ้นระหว่างฟันและเสียงจากฟัน/ทันตชะ (dental), เสียงจากฟันและเสียงจากปุ่มเหงือก (alveolar), เสียงจากปุ่มเหงือกและเสียงจากเพดานแข็ง/ตาลุชะ (palatal), เสียงจากเพดานแข็งและเสียงจากเพดานอ่อน (velar), เสียงจากเพดานอ่อนและเสียงจากลิ้นไก่ (uvular) อาจเชื่อมโยงเหลื่อมกัน และการออกเสียงพยัญชนะอาจมีการออกเสียงในตำแหน่งก้ำกึ่ง
นอกจากนั้นแล้ว ในการใช้ลิ้นออกเสียง ส่วนที่ใช้สัมผัสอาจเป็นส่วน ผิวบนของลิ้น (blade) ที่ใช้ในการสัมผัส (เสียงพยัญชนะใช้ปลายลิ้น -), ส่วนยอดของปลายลิ้น (เสียงพยัญชนะใช้ปลายสุดลิ้น -), หรือผิวใต้ลิ้น (เสียงพยัญชนะใช้ใต้ปลายสุดลิ้น -) ซึ่งเสียงเหล่านี้ก็อาจผสมผสานก้ำกึ่งไม่ได้แบ่งแยกชัดเจน
เสียงพยัญชนะที่มีตำแหน่งออกเสียงเหมือนกัน เรียกว่ามีฐานกรณ์ร่วม เช่น เสียงจากปุ่มเหงือกในภาษาอังกฤษ
เมพิรามีน

เมไพรามีน (Mepyramine) เป็นสารต้านฮิสทามีนรุ่นแรกที่มีเป้าหมายที่ตัวรับ H1 เป็นสารกระตุ้นย้อนกลับ เมไพรามีนแทรกซึมเข้าสู่สมองอย่างรวดเร็ว มักทำให้เกิดอาการง่วงซึม
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1943 และใช้งานทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1949
โดยมีชื่อทางการค้าหลายชื่อ เช่น Histadyl, Histalon, Neo-Antergan, Neo-Pyramine และ Nisaval
ไตรเพเลนนามีน

ไตรเพเลนนามีน  เป็นยาที่ใช้เป็นยาแก้คันและยาแก้แพ้รุ่นที่หนึ่ง 
ไตรเพเลนนามีนได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1946 โดย Carl Djerassi และเพื่อนร่วมงานที่ทำงานใน CIBA ที่รัฐนิวเจอร์ซีย์
ไตรเพเลนนามีนไม่มีให้บริการในประเทศสหรัฐ
เมทาพิริลีน

เมทาพิริลีน (Methapyrilene) เป็นสารต้านฮิสทามีนและ anticholinergic ของชั้นเคมี pyridine ที่พัฒนาขึ้นในต้นคริสต์ทศวรรษ 1950 ขายภายใต้ชื่อทางการค้าว่า Co-Pyronil และ Histadyl EC ในสหราชอาณาจักร ผลิตภัณฑ์ทั้งหมดนี้ได้รับการปรับปรุงสูตรใหม่ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 เมื่อพิสูจน์ให้เห็นว่าเมทาพิริลีนทำให้เกิดมะเร็งตับในหนูเมื่อใช้เป็นเวลานาน
อะลิเมมาซีน

อะลิเมมาซีน (Alimemazine) เป็นสารจาก phenothiazine ที่ใช้เป็นยาแก้คัน และยังใช้เป็นยาสงบประสาท ยานอนหลับ และยาแก้อาเจียน เพื่อป้องกันอาการเมาเดินทาง
แม้ว่ามีโครงสร้างคล้ายกับโมเลกุล chlorpromazine สิ่งนี้ไม่ได้ใช้เป็นยาต้านอาการทางจิต
โปรเมทาซีน

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11372781</parentid>
 <timestamp>2025-04-23T17:18:07Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Some2-Idk</username>
 </contributor>
 <comment>ลบ "สงสัยกันว่าคืออะไร"</comment>
 <origin>12273899</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
โปรเมทาซีน (Promethazine)
กลไกการออกฤทธิ์.
ยับยั้งฮิสทามีนที่ตัวรับ H1 แบบแข่งขัน
ผลข้างเคียงของยา.
อาจมีอาการ ปากแห้ง คอแห้ง ง่วงซึม นอนไม่หลับ มีปัญหาการมอง สับสน หายใจขัด มีเสียงในหู สั่น ตื่นตัว รู้สึกพักผ่อนน้อย ผื่น ตาและผิวมีสีเหลือง ถ้ามีปัญหาเหล่านี้ควรปรึกษาแพทย์
ชื่อการค้า.
Deces Nordyl Nortuss Phencodin Phenergan Phensedyl Teradyl
การเก็บรักษา.
ควรเก็บในภาชนะปิดสนิท พ้นจากมือเด็ก เก็บไว้ที่อุณหภูมิห้อง
พระไอยการตำแหน่งนาพลเรือน นาทหาร หัวเมือง

พระไอยการตำแหน่งนาพลเรือน นาทหาร หัวเมือง พ.ศ. 1998 เป็นกฎหมายที่ตราขึ้นในแผ่นดินสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ กษัตริย์ผู้ครองกรุงศรีอยุธยา เป็นกฎหมายที่กำหนดตำแหน่งศักดินา บรรดาศักดิ์ ลำดับชั้น โครงสร้างส่วนราชการในระบบราชการ สมัยโบราณ เทียบได้กับ กฎหมายระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน ในปัจจุบัน แต่ในกฎหมายนี้ได้กำหนด ฐานันดรศักดิ์ประชาชนตั้งแต่ พระมหาอุปราชลงมาจนถึงพลเมืองขั้นต่ำสุดคือทาส พระไอยการนี้ กำหนดให้ประชาชนทุกคนมีศักดินาสูงต่ำ ตามคำสำคัญในโครงสร้างสังคม โดยศักดินานี้ กำหนดเป็นไร่ (หน่วยวัดพื้นที่ของไทยสมัยโบราณเท่ากับ 1,600 ตารางเมตร)
ตัวพระไอยการประกอบด้วย 3 ส่วนคือ ศักดินาของพลเรือน ศักดินาทหาร และศักดินาของขุนนางในห้วเมืองนอกราชธานี
โครงสร้างศักดินา.
ภริยาของขุนนางที่เป็นภรรยาพระราชทาน หรือภรรยาหลวงถือศักดินาครึ่งหนึ่งของสามี อนุภรรยามีศักดินาครึ่งหนึ่งของภรรยาหลวง ภรรยาทาสที่มีบุตรแล้วศักดินาเท่ากับอนุภรรยา
สามเณรรู้ธรรม (คือสอบได้เปรียญ) ศักดินา 300 สามเณรไม่รู้ธรรม 200 พระภิกษุรู้ธรรมศักดินา 600 พระภิกษุไม่รู้ธรรมศักดินา 400 พระครูรู้ธรรมศักดินา 2,400 พระครูไม่รู้ธรรม ศักดินา 1,000 พราหมณ์มีความรู้ด้านศิลปศาสตร์ศักดินา 400 พราหมณ์ทั่วไปศักดินา 200 ตาปะขาวรู้ธรรมศักดินา 200 ตาปะขาวไม่รู้ธรรมศักดินา 100
นอกจากนี้ยังกำหนดไว้ว่า ไพร่ (ประชาชนทั่วไป) มีศักดินา 10-25 ไร่ ทาส, ขอทาน มีศักดินา 5 ไร่ 
ศักดินานี้ ไม่ใช่จำนวนที่นาที่ถือครองจริง ๆ เป็นเพียงแต่ตัวเลขจัดลำดับชั้น (Ranking) ของประชาชนในราชอาณาจักร เนื่องจากสังคมไทยสมัยโบราณเป็นสังคมเกษตรกรรม การถือครองที่นาเป็นเครื่องชี้ฐานะของคนในสังคม ดังนั้น ระบบการจัดลำดับชั้นของสังคม จึงใช้การนับจำนวนนาเป็นหลัก เพื่อให้ประชาชนสามารถเข้าใจง่ายในบริบทและโครงสร้างสังคมสมัยนั้น ส่วนจำนวนการถือครองที่นาจริง ๆ นั้นเป็นทรัพย์สิน ไม่ได้เกี่ยวข้องกับระบบศักดินา ดังจะเห็นได้ว่า ทาสและขอทาน หรือพระภิกษุก็มีการกำหนดศักดินาไว้ ศักดินาจึงไม่ใช่สิทธิในการถือครองที่ดิน
ศักดินานี้มีความสำคัญทางกฎหมายเนื่องจากใช้ในการปรับไหม ในทางศาลในคดีละเมิด เช่นหากผู้มีศักดินาสูงละเมิดผู้มีศักดินาต่ำกว่า จะต้องจ่ายค่าสินไหมชดเชยเป็นสัดส่วนตามศักดินาของตน และหากผู้มีศักดินาต่ำไปละเมิดผู้มีศักดินาสูง ก็ต้องจ่ายค่าชดเชยสินไหมตามศักดินาของผู้มีศักดินาสูงกว่า ดังนั้นศักดินาจึงใช้วัด "ค่า" ของคนในสังคมในยุคนั้นในระบบกฎหมายของรัฐ
กฎหมายที่กำหนดศักดินาในสังคมไทยได้ถูกแก้ไขเพิ่มเติมในรัชสมัยรัชกาลที่ 2, รัชกาลที่ 5 และรัชกาลที่ 6 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ คือ พระไอยการตำแหน่งนาเมืองนครศรีธรรมราช จ.ศ. ๑๑๗๓ (กฎหมายตราสามดวง ฉบับจัดพิมพ์โดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง พ.ศ. 2547 หน้า 424) พระบรมราชโองการประกาศศักดินาทูต (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๓ หน้า ๓๑๘) พระราชบัญญัติตำแหน่งศักดินาพระบรมวงศานุวงศ์ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔ หน้า ๒๖๕) พระราชบัญญัติศักดินาทหาร(ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕ แผ่นที่ ๒๑) พระบรมราชโองการประกาศศักดินาผู้พิพากษาและข้าหลวง(ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๙ แผ่นที่ ๒๔) พระราชบัญญัติศักดินาขุน หมื่น นายเวร เสมียน (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙ แผ่นที่ ๓๐) รายละเอียดเพิ่มเติมค้นได้จากราชกิจจานุเบกษา
ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน

ไฮดรอกซีเอทิลโปรเมทาซีน (Hydroxyethylpromethazine) เป็นสารต้านฮิสทามีนที่มีคุณสมบัติต้านโคลิเนอร์จิก มีโครงสร้างทางเคมีคล้ายคลึงกันกับ promethazine
มีควิตาซีน

มีควิทาซีน (Mequitazine) เป็นสารต้าน H1 และสารต้านโคลิเนอร์จิกในกลุ่มสารเคมีฟีโนไทอะซีน ใช้รักษาโรคภูมิแพ้และโรคจมูกอักเสบ
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1969 และเริ่มใช้งานทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1976
บิวคลิซีน

บิวคลิซีน  เป็นสารต้านฮิสตามีนและ anticholinergic ในกลุ่ม diphenylmethylpiperazine ถือเป็นยาแก้อาเจียน คล้ายกับ meclizine
ในสหราชอาณาจักร บิวคลิซีนเป็นหนึ่งในสามยาที่บรรจุในแถบยา Migraleve ที่ขายตามตลาดโดย McNeil Healthcare สำหรับไมเกรน
คลอร์ไซคลิซีน

คลอร์ไซคลิซีน (และชื่ออื่นอย่าง Di-Paralene, Mantadil, Pruresidine, Trihistan) เป็นยาต้านฮีสตามีนรุ่นแรกของกลุ่ม diphenylmethylpiperazine ที่ขายในประเทศสหรัฐและบางประเทศ โดยหลักใช้ในการรักษาอาการเกี่ยวกับโรคภูมิแพ้อย่างเยื่อจมูกอักเสบ ลมพิษ และอาการคัน และอาจใช้เป็นยาแก้อาเจียน ยานี้ได้รับการศึกษาวิจัยว่าสามารถใช้เป็นการรักษาไวรัสฟลาวิไวรัสหลายชนิด เช่น ไวรัสตับอักเสบซี และไวรัสซิกา
ออกซาโตไมด์

ออกซาโทไมด์ (Oxatomide) เป็นสารต้านฮิสทามีนในวงศ์ diphenylmethylpiperazine ที่วางจำหน่ายในยุโรป ประเทศญี่ปุ่น และหลายประเทศ ค้นพบที่ Janssen Pharmaceutica ใน ค.ศ. 1975
ยานี้ได้รัับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1976 และใช้งานทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1981
เซทิริซีน

เซทิริซีน (Cetirizine) ขายภายใต้ชื่อ Zyrtec และอื่น ๆ เป็นยาต้านฮิสทามีนรุ่นที่สองที่ใช้รักษาโรคภูมิแพ้จมูก, โรคผิวหนัง และผื่นลมพิษ โดยจะนำเข้าทางปากซึ่งจะมีผลภายในหนึ่งชั่วโมงและมีอาการประมาณหนึ่งวัน ผลประโยชน์ของยาชนิดนี้มีความคล้ายกับยาต้านฮิสทามีนอื่น ๆ อย่างไดเฟนไฮดรามีน
ผลข้างเคียงหลักคือความง่วง ปากแห้ง ปวดหัว และปวดท้อง อาการง่วงในยาชนิดนี้มักพบน้อยกว่าอาการในยาต้านฮิสทามีนรุ่นแรก ถึงแม้ว่าหญิงตั้งครรภ์สามารถบริโภคได้ แต่ไม่แนะนำให้ใช้ในช่วงให้นมลูก ยานี้ทำงานด้วยการบล็อกฮิสตามีน ตัวรับ H1 ที่ส่วนใหญ่พบนอกสมอง
มีการจดสิทธิบัตรยานี้ใน ค.ศ. 1981 และเริ่มใช้งานทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1987 ยานี้ได้รับการบรรจุลงในรายชื่อยาสำคัญขององค์การอนามัยโลก และมีขายเป็นยาสามัญ
<templatestyles src="Template:TOC limit/styles.css" />
การเก็บรักษา.
ควรเก็บไว้ในภาชนะปิดสนิท พ้นจากมือเด็ก และเก็บไว้ที่อุณหภูมิห้อง
บามิพีน

บามิพีน  หรือชื่อทางการค้าว่า โซเวนทอล  เป็นสารต้านฮิสตามีน ที่มีฤทธิ์แอนติโคลิเนอร์จิก (anticholinergic) โดยบามิพีนเป็นตัวต้าน H1 (H1 antagonist) ซึ่งจะทำหน้าที่ต้านการจับฮิสตามีน ที่ ตัวรับ H1 (H1 receptor) บามิพีน ใช้เป็นยาแก้คัน (antipruritic) ในรูปแบบยาขี้ผึ้ง (ointment) ทั้งนี้ไม่พบการใช้บามิพีนด้วยวิธีรับประทาน
อาการไม่พึงประสงค์จากยา.
อาการไม่พึงประสงค์ หรือผลข้างเคียงที่พบได้จากบามิพีน เป็นรูปแบบเดียวกันกับที่พบได้จากการใช้สารต้านฮิสตามีนแบบเก่า (รุ่นแรก) เช่น ภาวะเหนื่อยล้าในผู้ใหญ่ ภาวะกายใจไม่สงบ (กระสับกระส่าย) ในเด็ก ภาวะรูม่านตาขยาย (mydriasis) ผลข้างเคียงเหล่านี้พบได้ไม่บ่อยนัก หากใช้บามิพีนในรูปแบบยาขี้ผึ้งเฉพาะที่
ข้อห้ามใช้ และอันตรกิริยา.
ปัจจุบันยังไม่พบข้อห้ามใช้ และอันตรกิริยากับยาอื่น
เภสัชวิทยา.
เภสัชจลนศาสตร์.
ออกฤทธิ์หลังจากใช้ 20–60 นาที และออกฤทธิ์นานถึง 48 ชั่วโมง
ไซโปรเฮปตาดีน

ไซโปรเฮปตาดีน  มีชื่อการค้า Cyheptine Cyprogin Cyprosian Polytab มีฤทธิ์ยับยั้งฮิสทามีนที่ตัวรับ H1 แบบแข่งขัน
ผลข้างเคียงของยา.
อาจมีอาการ ปากแห้ง คอแห้ง ไม่สบายท้อง ง่วงซึม ปวดหัว ใจสั่น วิงเวียน นอนไม่หลับ อ่อนล้า คลื่นไส้อาเจียน มีปัญหาการมอง ปัสสาวะยาก ผื่นขึ้น ถ้ามีปัญหาควรปรึกษาแพทย์
การเก็บรักษา.
เก็บในภาชนะปิดสนิท พ้นจากมือเด็ก ควรเก็บที่อุณหภูมิห้อง 15 - 30? C ส่วนยาน้ำควรเก็บไว้ในภาชนะป้องกันแสง ไม่เก็บไว้ในช่องแข็ง
ทีนาลิดีน

ทีนาลิดีน  เป็นยาต้านฮีสตามีนที่มีคุณสมบัติ anticholinergic ที่ใช้ในยาแก้คัน ยานี้ถูกถอนออกจากตลาดสหรัฐ แคนาดา และสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1963 เนื่องจากความเสี่ยงต่อการเป็นนิวโทรพีเนีย
อ่างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เฟนินดามีน

เฟนินดามีน (Phenindamine) เป็นยาแก้แพ้และ anticholinergic ที่มีความใกล้ชิดกับ cyproheptadine พัฒนาโดย Hoffman-La Roche ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 ใช้รักษาโรคหวัดและอาการแพ้ เช่นอาการจาม อาการคัน ผื่น และลมพิษ
แอนตาโซลีน

แอนตาโซลีน (Antazoline) เป็นสารต้านฮิสทามีนรุ่นแรกที่มีคุณสมบัติ anticholinergic ที่ใช้บรรเทาอาหารคัดจมูก และในยาหยอดตา ส่วนใหญ่ใช้ผสมกับ naphazoline เพื่อบรรเทาอาการแพ้เยื่อตาอักเสบ ในการรักษาอาการแพ้เยื่อตาอักเสบ แอนตาโซลีนสามารถนำไปผสมสารละลายกับ tetryzoline
ไตรโพรลิดีน

ไตรโพรลิดีน 
กลไกการออกฤทธิ์.
ยับยั้งฮิสทามีนที่ตัวรับ H1 แบบแข่งขัน
ชื่อการค้า.
Actifed Actil Cofed Consudine Hiscifed Nasolin Profed Polyfed Triprodinel
การเก็บรักษา.
เก็บในภาชนะปิดสนิท กันแสง ในที่แห้ง พ้นจากมือเด็ก ที่อุณหภูมิห้อง 15 - 30 องศา C ไม่ควรเก็บยานี้ไว้ในช่องแข็ง
อะซาตาดีน

อะซาตาดีน 
กลไกการออกฤทธิ์.
ยับยั้งฮิสทามีนที่ตัวรับ H1 แบบแข่งขัน
ผลข้างเคียงของยา.
อาจมีอาการ ปากแห้ง คอแห้ง ปัสสาวะขัด ปัสสาวะคั่ง ง่วงนอน วิงเวียน คลื่นไส้อาเจียน ท้องเสีย ไม่สบายท้อง มีปัญหาการมอง ผื่นขึ้น หากมีอาการเหล่านี้ ควรปรึกษาแพทย์
ชื่อการค้า.
Zadine
การเก็บรักษา.
เก็บในภาชนะปิดสนิท พ้นมือเด็ก ที่อุณหภูมิ 2 – 30 องศาเซลเซียส
แอสเทมมีโซล

แอสเทมมีโซล (Astemizole)
กลไกการออกฤทธิ์.
ยับยั้งฮิสทามีนที่ตัวรับ H1 แบบคัดเลือก และเป็นสารต้านฮิสทามีนรุ่นที่ 2 ที่ไม่มีผลทำให้สงบ (‘nonsedating’)
ผลข้างเคียงของยา.
อาจมีอาการ ง่วงนอน ปวดหัว วิงเวียน คลื่นไส้ ท้องเสีย ปวดท้อง อ่อนล้า อยากอาหาร น้ำหนักเพิ่ม
ชื่อการค้า.
Hismanal
การเก็บรักษา.
เก็บในภาชนะปิดสนิท ให้พ้นมือเด็ก ที่อุณหภูมิห้อง
เทอร์เฟนาดีน

เทอร์เฟนาดีน  เป็นยาที่มีฤทธิยับยั้งฮิสทามีนที่ตัวรับ H1 แบบคัดเลือก
ชื่อการค้า.
Teldane Centerfen Fenason Servinadine Tamagon Teranic Terdine Terfen Terfegen Trexyl
การเก็บรักษา.
ควรเก็บในภาชนะปิดสนิท พ้นจากมือเด็ก ควรเก็บในที่ แห้งและเย็น ไม่โดนแสง
เดปโตรพีน

เดปโตรพีน  มีอีกชื่อว่า dibenzheptropine เป็นยาแก้แพ้ที่มีคุณสมบัติ anticholinergic ทำหน้าที่เป็นตัวรับ เอช1 ส่วนใหญ่ขายในการตลาดเป็นเกลือซิเตรด
เดสลอร์อาตาดีน

เดสลอร์อาตาดีน  ขายภายใต้ชื่อการค้าว่า Aerius และอื่น ๆ เป็นไตรไซคลิกH1 ย้อนการต้านที่ใช้รักษาอาการแพ้ เป็นเมแทบอไลต์ที่ออกฤทธิ์ของ loratadine
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1984 และใช้งานในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 2001 ยานี้นำเข้าสู่ตลาดสหรัฐโดย Schering Corporation ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น Schering-Plough
ทีแอลเอส

[เกณฑ์วิธี]ความมั่นคงของชั้นขนส่ง หรือ ทีแอลเอส  หรือชื่อเดิม [เกณฑ์วิธี]ชั้นซ็อกเก็ตปลอดภัย หรือ เอสเอสแอล  เป็นโพรโทคอลที่ใช้เข้ารหัสข้อมูลที่ส่งในอินเทอร์เน็ต เช่น เว็บเพจ จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ โปรแกรมสนทนา และอื่นๆ เพื่อความปลอดภัยในการส่งข้อมูล มีข้อแตกต่างในรายละเอียดทางเทคนิคระหว่าง SSL 3.0 และ TLS 1.0 เพียงเล็กน้อย ดังนั้นตัวย่อ SSL จะหมายถึงโพรโทคอลทั้งคู่ ในกรณีที่ไม่ระบุว่าตัวใดตัวหนึ่งเป็นพิเศษ
อะคริวาสทีน

อะคริวาสทีน (Acrivastine)
กลไกการออกฤทธิ์.
ยับยั้งฮิสทามีนที่ตัวรับ H1แบบแข่งขัน (Competitive blockade)
ผลข้างเคียงของยา.
อาจมีอาการ ง่วงนอน ปวดหัว ใจสั่น วิงเวียน นอนไม่หลับ อ่อนล้า คลื่นไส้ ปวดท้อง ท้องเสีย
ชื่อการค้า.
Semprex
วิธีใช้.
ใช้ในผู้ใหญ่และเด็กอายุมากกว่า 12 ปี รับประทานยาครั้งละ 8 mg 3–4 ครั้ง/วัน
การเก็บรักษา.
เก็บในภาชนะปิดสนิท ให้พ้นมือเด็ก ที่อุณหภูมิห้อง
แบเรียมคลอไรด์

แบเรียมคลอไรด์ (Barium chloride; BaCl2) ที่เตรียมได้จากแร่แบไรต์ใช้เป็นตัวเคลือบกระดาษและเป็นส่วนผสมของกระดาษอัดรูปนอกจากนี้ยังใช้เป็นตัวเติมเพื่อเพิ่มความแข็งของเหล็กในอุตสาหกรรมเหล็กและเหล็กกล้า ช่วยในการผลิตโลหะแมกนีเซียมและปรับปรุงคุณภาพน้ำ
เฟกโซเฟนาดีน

เฟกโซเฟนาดีน (ชื่อการค้า Allegra, Telfast, Fastofen, Tilfur, Vifas, Telfexo, Allerfexo) เป็นสารต้านฮิสทามีน ซึ่งใช้รักษาไข้ละอองฟางและอาการแสดงภูมิแพ้ที่ใกล้เคียงกัน มันถูกพัฒนาให้ใช้แทนและเป็นทางเลือกของเทอร์เฟนาดีน ซึ่งเป็นสารต้านฮิสทามีนที่ทำให้เกิดความผิดปกติของคลื่นไฟฟ้าหัวใจ ซึ่งอาจนำไปสู่ภาวะหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะได้ เฟกโซเฟนาดีน เช่นเดียวกับสารต้นฮิสทามีนรุ่นที่สองและที่สามอื่น ๆ ที่ยังไม่พร้อมจะแพร่ข้ามโครงสร้างกั้นระหว่างเลือดกับสมอง และทำให้เกิดความง่วงน้อยกว่าสารต้านฮิสทามีนรุ่นที่หนึ่ง เฟกโซเฟนาดีนออกฤทธิ์โดยเป็นสารต้านตัวรับ H1 สารดังกล่าวถูกเรียกว่าเป็นทั้งสารต้านฮีสทามีนรุ่นที่สองและที่สาม
อีบาสทีน

อีบาสทีน  เป็นสารต้านฮิสทามีนแบบ H1 ที่มีโอกาสทำให้เกิดอาการง่วงนอนต่ำ
ยาตัวนี้ไม่ผ่านทะลุที่กั้นเลือด–สมองในปริมาณมาก จึงสามารถบล็อกตัวรับ H1 ในเนื้อเยื่อส่วนปลายได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีผลข้างเคียงต่อระบบประสาทส่วนกลางน้อยมาก กล่าวคือ แทบจะไม่ทำให้เกิดอาการง่วงซึมหรือง่วงซึม
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1983 โดย Almirall S.A และใช้งานทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1990
ไพเมตไทซีน

ไพเมตไทซีน  เป็นสารต้านฮิสตามีนและ anticholinergic ในประเภทเคมี thioxanthene ที่เดิมพัฒนาไว้รักษากัมมันตภาพเกิน, ความวิตกกังวล, ความผิดปกติด้านการนอน และอาการแพ้
อีพินาสทีน

อีพินาสทีน (Epinastine) เป็นสารต้านฮิสตามีนรุ่นสองและสารคงตัวเซลล์มาสต์ที่ใช้ในยาหยอดตาเพื่อรักษาโรคเยื่อบุตาอักเสบจากภูมิแพ้ ผลิตโดย Allergan และวางจำหน่ายในประเทศสหรัฐโดย Inspire
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1980 และใช้ในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1994
ไมโซลาสทีน

ไมโซลาสทีน  เป็นยาแก้แพ้ชนิดไม่ง่วงซึมที่กินได้วันละครั้ง ยานี้จะปิดกั้นตัวรับ H1 และมักออกฤทธิ์เร็ว ยานี้ไม่ได้ป้องกันการปลดปล่อยฮีสตามีนจากแมสต์เซลล์ แต่งป้องกันเพียงไม่ให้ฮีสตามีนจับกับตัวรับ ผลข้างเคียงอาจรวมถึงปากและคอแห้ง
ไดเมนไฮดริเนท

ไดเมนไฮดริเนท  จำหน่ายในชื่อ ดรามามีน  และชื่ออื่น ๆ เป็นยาทั่วไปที่ใช้รักษาอาการเมารถเมาเรือ และ คลื่นเหียนอาเจียน ไดเมนไฮดริเนทเป็นยาปกระกอบซึ่งประกอบด้วยไดเฟนไฮดรามีน กับ 8-คลอโรทีโอฟิลลีน
การใช้งาน.
ไดเมนไฮไดรเนทเป็นยาทั่วไปกลุ่มยาต้านฮิสตามีนที่มีข้อบ่งใช้เพื่อป้องกันและบรรเทาอาการคลื่นเหียนและอาเจียนจากสาเหตุต่าง ๆ โดยเฉพาะจากการเมารถเมาเรือ ยานี้จัดเป็นกลุ่มยายับยั้งตัวรับสัญญาณ H1 (H1 receptor antagonist) ที่มีฤทธิ์ต้านตัวส่งสัญญาณแบบคอลิเนอร์จิก (anticholinergic)
ปิน็อกกีโอ

ปิน็อกกีโอ (ราชบัณฑิตยสถาน: ปีนอกกีโอ) เป็นวรรณกรรมเยาวชนภาษาอิตาเลียน ผลงานของ การ์โล กอลโลดี (Carlo Collodi) นักประพันธ์ชาวอิตาเลียน ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1880 เรื่องปิน็อกกีโอนี้ ได้กลายมาเป็นเรื่องอ่านเล่นคลาสสิกสำหรับเด็ก และแพร่หลายอย่างกว้างขวาง โดยมีการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ เผยแพร่ไปทั่วโลก ทั้งยังมีการนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์มากกว่า 20 ครั้ง โดยที่มีชื่อเสียงมากที่สุดนั้น เป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาวของ วอลต์ ดิสนีย์ (Walt Disney) ส่วนที่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จ ได้แก่ภาพยนตร์ที่ใช้คนแสดงในปี ค.ศ. 2002 กำกับและแสดงโดย Roberto Benigni ในชื่อเรื่อง "พินอคคิโอ ฅนไม้ผจญภัย"
ปิน็อกกีโอ เป็นเรื่องราวการผจญภัยของหุ่นไม้ที่มีชีวิต กับพ่อผู้ยากจนของเขา "เจปเปตโต" ซึ่งเป็นช่างไม้ ปิน็อกกีโอมีลักษณะเด่นที่รู้จักกันดี คือ เมื่อพูดโกหก จมูกของเขาจะยาวขึ้น
กอลโลดีนั้นไม่ได้ตั้งใจที่จะเขียนเรื่องนี้ให้เป็นเรื่องสำหรับเด็กตั้งแต่แรก ในเนื้อเรื่องดั้งเดิมนั้น ปิน็อกกีโอถูกแขวนคอตาย เนื่องจากทำความผิดนับครั้งไม่ถ้วน แต่ก็ได้แก้ไขในฉบับถัดมา ซึ่งตอนจบนั้น ได้แก้ให้หุ่นกระบอกนั้นกลายเป็นเด็กที่มีชีวิตจริง ๆ ซึ่งก็เป็นตอนจบที่เรารู้จักกันดี
คำวิจารณ์.
นักวิจารณ์หลายคนได้ให้ความเห็นว่า ปิน็อกกีโอเป็นเรื่องราวของสังคมในสมัยนั้น โดยแสดงการเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่าง ความเป็นที่นับหน้าถือตา กับสัญชาตญาณของความเป็นอิสระ ในยุคสมัยที่มีธรรมเนียมปฏิบัติที่เคร่งครัด ภายใต้ภาพพจน์ของการสั่งสอนในรูปแบบของการมองโลกในแง่ดี แต่เรื่องนี้นั้นกลับเป็นเรื่องที่แดกดันและเหน็บแนม เกี่ยวกับรูปแบบธรรมเนียมวิธีที่เป็นทางการ และการวางตัวในสังคมโดยทั่วไปที่ดูไม่มีเหตุผล
รูปแบบของเรื่องนั้นเป็นแนวทันสมัย และได้เป็นรูปแบบนำร่องให้กับนักเขียนในยุดถัดมา ภาษาอิตาเลียนที่ใช้ในเรื่องนั้น มีภาษาของชาวเมืองฟลอเรนซ์ ผสมผสานอยู่ทั่วไปในเนื้อเรื่อง และแนวความคิดหลายอย่างในเรื่อง ก็กลายมาเป็นแนวความคิดที่ใช้กันทั่วไป เช่น คำกล่าวที่ว่า คนจมูกยื่นจมูกยาว หมายถึง คนโกหก
เรื่องปิน็อกกีโอนั้น ได้รับความสำเร็จอย่างรวดเร็ว แต่ในตระกูลชนชั้นสูงนั้นในช่วงแรก ๆ ถือว่าเรื่องนี้ไม่เหมาะสมกับเด็ก ๆ ที่ได้รับการศึกษาที่ดีแล้ว
คำว่า ปิน็อกกีโอ (Pinocchio) ในภาษาอิตาเลียน มาจากคำว่า pino คือ ต้นสน รวมกับคำว่า occhio คือ ตา
เทคโนโลยี

เทคโนโลยี ("ศาสตร์การประดิษฐ์", จากภาษากรีกโบราณ , "techne", "ศิลปะ, ทักษะ, ฝีมือ"; กับ , "ศาสตร์") เป็นการผสมผสานเทคนิค, ทักษะ, วิธีการ และ กระบวนการ เพื่อผลิตสินค้า หรือ บริการ หรือเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์หนึ่ง ๆ
คำว่า "เทคโนโลยี" เปลี่ยนความหมายไปอย่างมาก ในช่วง 200 ปีที่ผ่านมา ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำนี้ไม่ปรากฏใช้ในภาษาอังกฤษมากนัก และหากปรากฏก็มีไว้สื่อถึงศาสตร์ของศิลปะเพื่อการใช้งาน หรือการศึกษาเชิงเทคนิค ดังเช่นในชื่อของ สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (จัดตั้งในปี 1861)
คำว่า "เทคโนโลยี" เริ่มกลายมาเป็นคำที่ใช้ทั่วไปนับตั้งแต่การปฏิวัติอุตสาหกรรมครั้งที่สองในศตวรรษที่ 20 คำนี้เริ่มเปลี่ยนความหมายในต้นศตวรรษที่ 20 เมื่อนักสังคมวิทยา เริ่มต้นโดยธอร์สไตน์ เวเบลน แปลแนวคิดภาษาเยอรมันของคำว่า "" เป็น "เทคโนโลยี" ในภาษาเยอรมันและภาษายุโรปอื่น มีความแตกต่างชัดเจนระหว่างความหมายของ "technik" กับ "technologie" แต่ความต่างนี้ไม่ปรากฏในภาษาอังกฤษ ซึ่งมักแปลทั้งสองคำเป็น "technology" เหมือนกัน ภายในทศวรรษ 1930s "เทคโนโลยี" ถูกใช้เพื่อสื่อความหมายถึงทั้งการศึกษาศิลปะอุตสาหกรรมและตัวศิลปะอุตสาหกรรมเอง
เฟิร์มแวร์

เฟิร์มแวร์ (firmware) ในระบบคอมพิวเตอร์ คือซอฟต์แวร์ที่ฝังอยู่ในฮาร์ดแวร์ โดยที่ผู้ใช้จะสามารถอ่าน และเรียกใช้งานเฟิร์มแวร์ได้ แต่ไม่สามารถแก้ไข เขียน หรือลบเฟิร์มแวร์ได้
ตัวอย่างเฟิร์มแวร์ในระบบ
ระบบปฏิบัติการ

ระบบปฏิบัติการ (operating system) หรือ โอเอส (OS) เป็นระบบซอฟต์แวร์ที่ทำหน้าที่จัดการอุปกรณ์คอมพิวเตอร์และแหล่งซอฟต์แวร์และบริการโปรแกรมคอมพิวเตอร์ 
ระบบปฏิบัติการมีหน้าที่หลัก ๆ คือ การจัดสรรทรัพยากรในเครื่องคอมพิวเตอร์ เพื่อให้บริการซอฟต์แวร์ประยุกต์ ในเรื่องการรับส่งและจัดเก็บข้อมูลกับฮาร์ดแวร์ เช่น การส่งข้อมูลภาพไปแสดงผลที่จอภาพ การส่งข้อมูลไปเก็บหรืออ่านจากฮาร์ดดิสก์ การรับส่งข้อมูลในระบบเครือข่าย การส่งสัญญานเสียงไปออกลำโพง หรือจัดสรรพื้นที่ในหน่วยความจำ ตามที่ซอฟต์แวร์ประยุกต์ร้องขอ รวมทั้งทำหน้าที่จัดสรรเวลาการใช้หน่วยประมวลผลกลาง ในกรณีที่อนุญาตให้ซอฟต์แวร์ประยุกต์หลาย ๆ ตัวทำงานพร้อม ๆ กัน 
ระบบปฏิบัติการ ช่วยให้ตัวซอฟต์แวร์ประยุกต์ ไม่ต้องจัดการเรื่องเหล่านั้นด้วยตนเอง เพียงแค่เรียกใช้บริการจากระบบปฏิบัติการก็พอ ทำให้พัฒนาซอฟต์แวร์ประยุกต์ได้ง่ายขึ้น
ระบบปฏิบัติการที่เป็นที่นิยมในคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลทุกวันนี้ ได้แก่ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ แมคโอเอส และลินุกซ์ นอกจากนี้ ยังมีระบบปฏิบัติการตระกูลยูนิกซ์ ซึ่งได้รับความนิยมในเครื่องเซิร์ฟเวอร์ที่ใช้กันในหน่วยงาน ระบบปฏิบัติการตระกูลยูนิกซ์ที่เป็นที่รู้จักกันดี ได้แก่ ยูนิกซ์ตระกูลบีเอสดี เอไอเอกซ์ และโซลาริส และรวมถึงลินุกซ์ซึ่งพัฒนาโดยอาศัยหลักการเดียวกันกับยูนิกซ์ ระบบปฏิบัติการบางตัว ถูกออกแบบมาสำหรับการเรียนการสอนวิชาระบบปฏิบัติการโดยเฉพาะ เช่น มินิกซ์ ซินู หรือ พินโทส
ในอุปกรณ์อื่น ๆ ที่ควบคุมด้วยระบบคอมพิวเตอร์ ก็อาจมีระบบปฏิบัติการเช่นกัน เช่น ไอโอเอส แอนดรอยด์ หรือ ซิมเบียน ในโทรศัพท์มือถือ หรือระบบปฏิบัติการ TRON ในเครื่องใช้ไฟฟ้าตามบ้าน
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก

โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก (ย่อว่า OO.o หรือ OOo) เป็นชุดซอฟต์แวร์สำนักงานที่ทำงานบนหลายระบบปฏิบัติการ เผยแพร่ในรูปแบบซอฟต์แวร์เสรี เขียนขึ้นโดยใช้ชุดเครื่องมือส่วนต่อประสานกราฟิกของตัวเอง รองรับรูปแบบโอเพนด็อกคิวเมนต์ (ODF) ซึ่งเป็นมาตรฐานไอเอสโอ/ไออีซีเพื่อการแลกเปลี่ยนข้อมูล และใช้เป็นรูปแบบแฟ้มพื้นฐาน อีกทั้งยังรองรับรูปแบบเอกสารจากไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ และอื่น ๆ กระทั่งเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 โอเพนออฟฟิศดอตอ็อกรองรับมากกว่า 110 ภาษา
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อกพัฒนาต่อยอดมาจากสตาร์ออฟฟิศ (StarOffice) ซอฟต์แวร์สำนักงานจากสตาร์วิชัน (StarVision) ซึ่งภายหลังถูกควบกิจการโดยซัน ไมโครซิสเต็มส์ เมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2542 รหัสต้นฉบับของชุดซอฟต์แวร์นี้เผยแพร่เมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2543 ด้วยจุดประสงค์เพื่อช่วงชิงส่วนแบ่งตลาดจากไมโครซอฟท์ ออฟฟิศ โดยเพิ่มทางเลือกเสรีต่อผู้ใช้และผู้พัฒนา รุ่นหลัง ๆ ของสตาร์ออฟฟิศจะใช้โอเพนออฟฟิศดอตอ็อกเป็นพื้นฐานแทน และเพิ่มองค์ประกอบที่เป็นกรรมสิทธิ์ของสตาร์ออฟฟิศ
ซอฟต์แวร์และโครงการนี้อาจเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "โอเพนออฟฟิศ" แต่ชื่อนี้เป็นเครื่องหมายการค้าของบริษัทในเนเธอร์แลนด์ ซึ่งก่อตั้งโดย Wouter Hanegraaff และมีการใช้ชื่อนี้ในออเรนจ์สหราชอาณาจักรอีกเช่นกัน จึงทำให้โครงการนี้ต้องใช้ชื่อว่า "โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก" เป็นชื่อทางการ
ในประเทศไทย เคยมีการนำ โอเพนออฟฟิศดอตอ็อกมาพัฒนาต่อเพื่อให้ใช้งานภาษาไทยได้ โดยสองตัวหลักที่เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง คือ ปลาดาวออฟฟิศ ที่สนับสนุนโดย ซัน ไมโครซิสเต็มส์ (ประเทศไทย) และ ออฟฟิศทะเล ที่พัฒนาโดยเนคเทค
ประวัติ.
ในปีค.ศ. 1999 ซันไมโครซิสเต็มส์ได้ซื้อซอฟต์แวร์ สตาร์ออฟฟิศ จากบริษัทซอฟต์แวร์ของเยอรมนีชื่อ สตาร์ดิวิชัน ซันได้อนุญาตให้ใช้สตาร์ออฟฟิศ เวอร์ชัน 5.2 ได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย ในปีค.ศ. 2000 ซันได้เผยแพร่ซอร์สโค้ดของสตาร์ออฟฟิศภายใต้สัญญาอนุญาต LGPL และ Sun Industry Standards Source License (SISSL) เพื่อจะสร้างชุมชนโอเพนซอร์ส โครงการใหม่ที่ตั้งขึ้นมีชื่อว่า OpenOffice.org เว็บไซต์ของโอเพนออฟฟิศดอตอ็อกเริ่มเปิดใช้งานในเดือนตุลาคม ปี 2000
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก 1.0 เปิดตัวในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2002
ซันประกาศยุติการใช้งาน SISSL ในปี ค.ศ. 2005 โครงการโอเพนออฟฟิศดอตอ็อกจึงใช้เพียงสัญญาอนุญาตแบบ LGPL ในเวอร์ชันหลังจากนั้นมา โอเพนออฟฟิศดอตอ็อกเปิดตัวโปรแกรมเวอร์ชัน 2.0 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 โดยใช้รูปแบบไฟล์ OpenDocument แทน OpenOffice.org XML
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก 3.0 เปิดตัวในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2008 โดยสามารถเปิดเอกสารในรูปแบบ Office Open XML ได้ และรองรับรูปแบบไฟล์ OpenDocument 1.2
ซันไมโครซิสเต็มส์ยังคงทำตลาดสตาร์ออฟฟิศเป็นซอฟต์แวร์เชิงพานิชย์ โดยใช้โอเพนออฟฟิศดอตอ็อกเป็นฐาน และเพิ่มความสามารถบางอย่างเข้าไป
88 หนังสือดีวิทยาศาสตร์ไทย

88 หนังสือดีวิทยาศาสตร์ เป็นผลการวิจัยของคณะวิจัย โครงการวิจัยหนังสือดีวิทยาศาสตร์ ภายใต้การสนับสนุนของ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) และกรมวิชาการ โดยคณะวิจัยของโครงการได้ทำการคัดเลือกหนังสือซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ที่ตีพิมพ์เป็นเล่ม เนื้อหาเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ที่เป็นภาษาไทย เขียนโดยชาวไทย ตั้งแต่ ยุคสุโขทัย ถึง พ.ศ. 2536 มากกว่า 500 เล่ม แล้วแถลงข่าวประกาศยกย่องเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2544
ในจำนวนหนังสือ 88 เล่มนี้ สามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ประเภท คือ
โฮเมอร์ ซิมป์สัน

โฮเมอร์ เจย์ ซิมป์สัน  เป็นตัวการ์ตูนหลักในการ์ตูนชุดทางโทรทัศน์ในสหรัฐ เรื่อง "เดอะซิมป์สันส์" สร้างโดย แม็ตต์ เกรนิง (Matt Groening) ให้เสียงพากย์โดย แดน แคสเทลลาเนตา (Dan Castellaneta)
โฮเมอร์เป็นพ่อในครอบครัวซิมป์สัน ลักษณะอ้วนลงพุง ขี้เกียจ ตะกละ และไม่ฉลาด เขาทำงานที่โรงไฟฟ้าพลังปรมาณูของ ชารลส์ มอนโกเมอร์รี่ เบิร์นส์ (C.M. Burns)ในเมืองสปริงฟิลด์ (Springfield) ที่แผนก Sector 7G โดยใช้เวลาส่วนใหญ่กินโดนัทแทนที่จะทำงาน และงีบหลับ และใช้เวลาหลังเลิกงานที่ผับชื่อโมส์ ทาเวิร์น เมื่ออยู่บ้านก็มักจะนั่งบนโซฟาหน้าจอโทรทัศน์ พร้อมกับแกล้มและเบียร์ในมือ และมีคำอุทานติดปากว่า "โด้ะ!" (D'oh!) ซึ่งคำนี้ถูกบรรจุแล้วในพจนานุกรมออกซฟอร์ด
โฮเมอร์เกิดที่เมืองและโตที่เมืองสปริงฟิลด์ เป็นลูกชายคนแรกของ อับราฮัม ซิมป์สัน และแต่งงานกับ มาร์จ บูวีเยร์ (Marge Bouvier) หรือเรียกว่ามาร์จ มีลูกสามคนได้แก่ บาร์ต ซิมป์สัน ลิซา ซิมป์สัน และ แมกกี ซิมป์สัน มีพี่น้องต่างมารดาชื่อ เฮิร์บ โพเวลล์ (Herb Powell)
กระทิงแดง

กระทิงแดง  เป็นเครื่องดื่มชูกำลังยี่ห้อหนึ่ง มีส่วนผสมหลักได้แก่ น้ำตาล กาเฟอีน และแร่ธาตุอื่น ๆ ผลิตโดยบริษัทในประเทศไทย
กระทิงแดงเป็นที่นิยมของผู้ใช้แรงงานมาเป็นเวลานาน เนื่องจากทำให้ตื่นตัว และเมื่อไม่นานมานี้ ก็ได้ขยายรวมถึงกลุ่มนักเดินทาง พนักงานรุ่นใหม่ที่นิยมทำงานล่วงเวลา และนักเที่ยวที่นิยมผสมกระทิงแดงกับเครื่องดื่มอื่น ๆ โดยเฉพาะเหล้าวอดก้า ปัจจุบัน กระทิงแดงมีขายในหลายประเทศทั่วโลกและได้รับความนิยมอย่างมาก
ผู้ก่อตั้ง.
นายเฉลียว อยู่วิทยาเป็นประธานกรรมการและผู้ก่อตั้ง 
ผลิตภัณฑ์.
ในปี พ.ศ. 2524 บริษัท กระทิงแดง ออกวางจำหน่าย กระทิงแดงแบบขวดบรรจุ 150 ซี.ซี. โดยใช้เครื่องหมายการค้ารูปกระทิงแดงคู่ ให้ความหมายถึง พละกำลัง
ต่อมาปี 2531 บริษัทฯ ยังได้นำเครื่องดื่ม กระทิงแดง โดยมอบหมายให้ Mr. Dietrich Mateschitez ไปเริ่มทำตลาดในประเทศเยอรมันและออสเตรีย และขยายธุรกิจครอบคลุมกว่า 108 ประเทศทั่วโลกโดยในปัจจุบัน Mr.Dietrich Mateschitz ดำรงตำแหน่ง Director of International Marketing Red Bull GmbH. ซึ่งสำนักงานใหญ่ที่ตั้งอยู่ในประเทศออสเตรีย ที่ดูแลธุรกิจทั้งทางด้านการผลิตและจัดจำหน่าย เรดบูล ให้กับประเทศต่างๆ ทั้งในทวีปยุโรป อเมริกา และออสเตรเลีย
ปัจจุบันนอกจากสำนักงานและโรงงานในประเทศไทยและประเทศออสเตรียแล้ว บริษัทฯ ยังได้ลงทุนสร้างโรงงานเพื่อผลิตและจัดจำหน่าย เครื่องดื่มกระทิงแดง ในเวียดนาม, จีน และอินโดนีเซียอีกด้วย โดยทุกสำนักงาน และโรงงานการผลิตยังคงยึดมั่นในการรักษาคุณภาพ ของสินค้าในระดับมาตรฐานสากลและเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภคทั่วโลกตลอดมา
โดยตราสินค้าที่ใช้ทั่วโลกเป็น Red Bull 
กิจกรรมการละเล่นของไทย.
โครงการกระดานดำกับกระทิงแดง.
โครงการกระดานดำกับกระทิงแดง เป็นโครงการสนับสนุนทุนสำหรับการออกค่ายอาสาพัฒนาของนักศึกษาในประเทศไทย ซึ่งเป็นกองทุนที่จัดตั้งโดย บริษัท เครื่องดื่มกระทิงแดง จำกัด เริ่มก่อตั้งกองทุนครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 โดยให้นักศึกษาเขียนโครงการเพื่อขอรับการสนับสนุนงบประมาณในปี พ.ศ. 2545 เป็นปีแรก โดยให้การสนับสนุนโครงการละ 100,000 บาท รวม 10 โครงการ
ปัจจุบันโครงการกระดานดำกับกระทิงแดง ได้รับการดูแลโดย สุทธิรัตน์ อยู่วิทยา บุตรสาวเฉลียว อยู่วิทยา
หนังสือกระดานดำเดินทาง.
ในโอกาสครบรอบ 5 ปี โครงการกระดานดำกับกระทิงแดง ได้มีการจัดทำหนังสือที่ระลึกรวบรวม 10 โครงการเด่นของสมาชิกกระดานดำกับกระทิงแดง โดยการถ่ายทอดประสบการณ์ของประธานค่ายอาสา 10 คน ที่ได้รับทุนจากโครงการกระดานดำกับกระทิงแดง
ทีมกีฬา.
กระทิงแดงในต่างประเทศหรือ เรดบูล เป็นเจ้าของทีมกีฬาหลายทีม ได้แก่
นอกจากนี้เรดบูลยังเป็นสปอนเซอร์ให้กับทีมกีฬาอื่นเช่น ลีกแข่งขันทางอากาศ เร็ดบุลแอร์เรซเวิลด์ซีรีส์ (Red Bull Air Race World Series) และเร็ดบุลบาราโก ทีมบาสเกตบอลในฟิลิปปินส์ และในส่วนของประเทศไทยก็ยังเป็นผู้สนับสนุนการแข่งขันกีฬาอีกหลายชนิดด้วย เช่น วงการมวยสากล โดยเริ่มจากการป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกรุ่น 105 ปอนด์ ครั้งที่ 5 ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ของรัตนพล ส.วรพิน นักมวยเจ้าของตำแหน่งชาวไทย กับรอนนี่ มากราโม ผู้ท้าชิงชาวฟิลิปปินส์ ที่อำเภอบางมูลนาก จังหวัดพิจิตร เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
นักเขียนโปรแกรม

นักเขียนโปรแกรม หรือ โปรแกรมเมอร์  มีหน้าที่หลักคือการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ซึ่งนักเขียนโปรแกรมสามารถหมายถึงผู้ที่เชี่ยวชาญในการเขียนโปรแกรมเฉพาะด้าน หรือผู้ที่สามารถเขียนรหัสซอฟต์แวร์ได้หลากหลายข้อมูล
เอดา ไบรอนได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนโปรแกรมคนแรกของโลก เพราะเป็นคนแรกที่สามารถนำขั้นตอนวิธี มาเรียบเรียงเป็นชุดคำสั่ง ให้แก่เครื่องคำนวณได้ในปี พ.ศ. 2385 (ค.ศ. 1842) ในยุคที่ยังไม่มีเครื่องคอมพิวเตอร์ 
ชื่อตำแหน่งงาน.
ชื่อตำแหน่งงานที่เกี่ยวข้องกับงานเขียนโปรแกรมมีความหมายแตกต่างกันในอุตสาหกรรมคอมพิวเตอร์และสำหรับแต่ละบุคคล คำอธิบายที่สำคัญมีดังนี้:
"นักพัฒนาซอฟต์แวร์" (Software developer) ส่วนใหญ่จะทำการเขียนโปรแกรมตาม "ข้อกำหนด" (specifications) และแก้ไข "ข้อผิดพลาดของซอฟต์แวร์" (Software bugs) หน้าที่อื่น ๆ อาจรวมถึง "การตรวจสอบโค้ด" (code review) และ "การทดสอบซอฟต์แวร์" (software testing) เพื่อให้ได้ทักษะที่จำเป็นสำหรับงาน พวกเขาอาจได้รับ "ปริญญาวิทยาการคอมพิวเตอร์" (computer science) หรือ "อนุปริญญา" (associate degree) เข้าร่วม "ค่ายฝึกอบรมการเขียนโปรแกรม" (Coding bootcamp) หรือ "เรียนรู้ด้วยตนเอง" (self-taught)
"วิศวกรซอฟต์แวร์" (Software engineer) โดยปกติจะรับผิดชอบงานเดียวกับนักพัฒนาซอฟต์แวร์ รวมถึงความรับผิดชอบที่กว้างขึ้นของ "วิศวกรรมซอฟต์แวร์" (software engineering) เช่น การออกแบบสถาปัตยกรรมและออกแบบคุณสมบัติและแอปพลิเคชันใหม่ ๆ การกำหนดเป้าหมายแพลตฟอร์มใหม่ ๆ การจัดการ "วงจรการพัฒนาซอฟต์แวร์" (software development lifecycle) (การออกแบบ การนำไปใช้ การทดสอบ และการปรับใช้) การเป็นผู้นำทีมโปรแกรมเมอร์ การสื่อสารกับลูกค้า ผู้จัดการ และวิศวกรคนอื่น ๆ การพิจารณาความเสถียรและคุณภาพของระบบ และการสำรวจวิธีการพัฒนาซอฟต์แวร์
บางครั้ง วิศวกรซอฟต์แวร์จะต้องมีปริญญาด้านวิศวกรรมซอฟต์แวร์ "วิศวกรรมคอมพิวเตอร์" (computer engineering) หรือวิทยาการคอมพิวเตอร์ บางประเทศกำหนดให้มีปริญญาด้านวิศวกรรมเพื่อใช้ชื่อ "วิศวกร" (engineer) ตามกฎหมาย
รายชื่อบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ไทย

นี่คือ รายชื่อนิยายวิทยาศาสตร์ไทย
เรื่องย่อ เรื่องราวเกี่ยวกับการรุกรานโลกของมนุษย์จากต่างมิติ ซึ่งเป็นโลกที่นักวิทยาศาสตร์บางคนคิดว่ามีอยู่ เรียกว่า โลกคู่ขนาน ซึ่งผู้รุกรานปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับ "ประตูโค้งสีรุ้ง" ซึ่งเป็นประตูเชื่อมมิติระหว่างโลกทั้งสอง ทำให้นักข่าวหนุ่มไฟแรง ที่ชื่อ สันต์ เดชานนท์ ต้องหาทางหยุดยั้งเอาไว้ให้ได้
จอมพิภพเป็นนิยายขนาดยาว หลายเล่มจบ พิมพ์เมื่อปี 2502
เรื่องย่อ: เรื่องราวของนักวิทยาศาสตร์หนุ่มที่โคลนนิ่งหญิงสาวคนรักในชาติอดีตให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง 
เรื่องย่อ: นักวิทยาศาสตร์คิดยาทำให้สัตว์และพืชมีขนาดใหญ่ เพื่อแก้ปัญหาขาดแคลนอาหาร แต่ถูกนักวิทยาศาสตร์อีกคนนำไปใช้กับตัวเอง ทำให้กลายเป็นมนุษย์ยักษ์ไป
เรื่องย่อ: นิยายวิทยาศาสตร์ฆาตกรรม ความรู้ทางวิทยาศาสตร์ถูกนำมาใช้ในการแก้แค้น โดยที่ตำรวจไม่สามารถจับตัวคนลงมือได้ แม้คนร้ายจะแจ้งล่วงหน้าให้เหยื่อทราบล่วงหน้าทุกครั้ง
สถาบันสถาปนา

ชุดนิยาย สถาบันสถาปนา  เป็นนิยายวิทยาศาสตร์ขนาดยาว ประพันธ์โดยนักเขียนชาวอเมริกัน ไอแซค อสิมอฟ แต่ดั้งเดิมถูกเขียนขึ้นมาเป็นไตรภาค ประกอบด้วย "สถาบันสถาปนา", "สถาบันสถาปนาและจักรวรรดิ", และ"สถาบันสถาปนาแห่งที่สอง" ได้รับรางวัลฮิวโก้สาขา "นวนิยายชุดยอดเยี่ยมตลอดกาล" เมื่อ ค.ศ. 1966 ซึ่งเป็นครั้งเดียวที่มีการมอบรางวัลนี้ สามสิบปีต่อมาอสิมอฟจึงเขียนภาคต่ออีก 2 ภาค ได้แก่ "สถาบันสถาปนาและปฐมภพ" และ "สถาบันสถาปนาและโลก" กับภาคย้อนความอีก 2 ภาค ได้แก่ "กำเนิดสถาบันสถาปนา" และ "สู่เส้นทางสถาบันสถาปนา" ภาคเสริมเหล่านี้ได้เพิ่มการอ้างอิงถึงเหตุการณ์ในหนังสือนิยายเล่มอื่นๆ ของอสิมอฟ ได้แก่ ชุด"หุ่นยนต์" และชุด"จักรวรรดิ" เป็นการบ่งบอกว่าเรื่องราวทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในจักรวาลวรรณกรรมเดียวกัน
เนื้อหาของชุดนิยายเป็นเรื่องในช่วงเวลาที่มนุษยชาติได้กระจายอาศัยอยู่ทั่วไปในจักรวาล เนื้อเรื่องบอกเล่าถึงการล่มสลายของจักรวรรดิ และความพยายามของนักวิทยาศาสตร์กลุ่มหนึ่ง ที่ต้องการจะช่วยให้มนุษยชาติ กลับจากภาวะล่มสลายให้ได้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ โดยการรวมรวบความรู้ต่าง ๆ เก็บไว้ในสานานุกรม ซึ่งจัดทำโดยสถาบันสถาปนา
รายชื่อเรื่องในชุด.
สถาบันสถาปนา.
ในตอนแรกออกมาเพียง 3 เล่ม ในลักษณะไตรภาค ต่อมาภายหลัง อาซิมอฟได้เขียนเพิ่มเติมอีก 4 เล่ม, โดยที่ช่วงเวลาในเล่ม 6 และ 7 นั้น เกิดก่อนเล่มที่ 1 และเป็นการโยงเรื่องชุดสถาบันสถาปนา เข้ากับเรื่องชุดหุ่นยนต์.
สถาบันสถาปนา ไตรภาคที่สอง (Second Trilogy).
กองมรดกของไอแซค อาสิมอฟ ได้ว่าจ้างให้นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ยุคหลังอีก 3 คนแต่งเรื่องต่อไปจนจบ โดยเรียกว่าเป็นไตรภาคที่สองของสถาบันสถาปนา เนื้อเรื่องจะครอบคลุมระยะเวลาระหว่างเล่ม 6-7 กับเล่ม 1 และเรื่องราวที่ต่อจากเล่มที่ 5
ความเกี่ยวเนื่องกับนิยายเรื่องอื่น.
อสิมอฟได้เขียนให้เรื่องราวของสถาบันสถาปนาเล่มหลังๆ (ตั้งแต่เล่ม 4 สถาบันสถาปนาและปฐมภพ เป็นต้นไป) เกี่ยวเนื่องกับนิยายชุดอื่นๆ ของเขาเอง โดยเฉพาะชุดนักสืบหุ่นยนต์ และชุดจักรวรรดิ รายชื่อหนังสือที่เกี่ยวข้องทั้งหมดสามารถอ่านได้ในจักรวาลของอสิมอฟ
รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม

รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม  เป็นรางวัลโนเบลหนึ่งในห้าสาขา ที่ริเริ่มโดยอัลเฟรด โนเบล ตั้งแต่ ค.ศ. 1895 โดยรางวัลนี้บริหารจัดการโดยมูลนิธิโนเบลและมอบให้โดยคณะกรรมการที่ประกอบด้วยสมาชิกห้าคนที่ได้รับเลือกจากบัณฑิตยสถานสวีเดน มีพิธีมอบเป็นครั้งแรก เมื่อ ค.ศ. 1901 ผู้รับรางวัลแต่ละคนจะได้รับเหรียญ ประกาศนียบัตร และเงินรางวัลที่มีการปรับเปลี่ยนมาแล้วหลายครั้ง พิธีมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 10 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเสียชีวิตของอัลเฟรด โนเบล ที่กรุงสต็อกโฮล์ม 
ในปี 2023 รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมได้มอบให้แก่บุคคลแล้ว 120 ราย ในปี 1958 เมื่อบอริส ปัสเตร์นัค ชาวรัสเซียได้รับรางวัลเขาถูกบังคับให้ปฏิเสธรางวัลต่อสาธารณชนภายใต้แรงกดดันจากรัฐบาลของสหภาพโซเวียต ในปี 1964 ฌ็อง-ปอล ซาทร์ประกาศว่าเขาไม่ประสงค์จะรับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม เนื่องจากเขาเคยปฏิเสธการให้เกียรติอย่างเป็นทางการทั้งหมดในอดีตมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการโนเบลไม่ยอมรับการปฏิเสธ และรวมปัสเตร์นัค และซาทร์ ไว้ในรายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบลด้วย
มีผู้หญิงสิบแปดคนที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ซึ่งเป็นจำนวนรางวัลโนเบลของสตรีสูงสุดอันดับสองรองจากรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ มีสี่กรณีที่มอบรางวัลให้กับคนสองคน (1904, 1917, 1966, 1974) ไม่มีการมอบรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในเจ็ดปี (1914, 1918, 1935, 1940–1943) เป็นเวลาสามปีที่รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมถูกเลื่อนออกไปหนึ่งปี: รางวัลสำหรับปี 1915, 1949 และ 2018 โดยมีการรับรางวัลแต่ละรางวัลพร้อมกับของปีถัดไป ในเดือนตุลาคมของปีต่อมา
<templatestyles src="Template:TOC limit/styles.css" />
รางวัลโนเบล

รางวัลโนเบล  เป็นรางวัลประจำปีระดับนานาชาติ ซึ่งจัดโดยคณะกรรมการสแกนดิเนเวีย พิจารณาผลงานวิจัยและความอัจฉริยะและความเชี่ยวชาญที่โดดเด่น หรือสร้างคุณประโยชน์ให้กับมนุษยชาติ ทั้งในด้านวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรม ตามเจตจำนงของอัลเฟรด โนเบล นักเคมีชาวสวีเดน ผู้ประดิษฐ์ไดนาไมต์ โดยก่อตั้งขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1895 แต่การมอบรางวัลในสาขาฟิสิกส์ สาขาเคมี สาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ สาขาวรรณกรรม และสาขาสันติภาพ เริ่มมอบรางวัลครั้งแรกในปี ค.ศ. 1901
การมอบรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพจัดขึ้นที่เมืองออสโล ประเทศนอร์เวย์ ส่วนสาขาอื่น ๆ จัดที่เมืองสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลในแต่ละสาขานั้นถือว่าเป็นเกียรติยศสูงสุดในสาขาวิชาชีพนั้น 
ๆ
การมอบรางวัลโนเบลจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ในวันที่ 10 ธันวาคม โดยผู้พระราชทานคือ พระมหากษัตริย์สวีเดน ถึงแม้ว่าบางปีรางวัลบางสาขาอาจไม่มีการตัดสิน แต่มีข้อกำหนดว่าระยะการเว้นการมอบรางวัลต้องไม่เกิน 5 ปี สำหรับผู้ได้รับรางวัลจะได้รับเหรียญรางวัลโนเบล ใบประกาศเกียรติคุณ เงินรางวัลประมาณ 10 ล้านโคร์นหรือประมาณ 44 ล้านบาท
ประวัติ.
รางวัลโนเบลเป็นความตั้งใจก่อนเสียชีวิตของ อัลเฟรด โนเบล (Alfred Nobel) นักเคมีชาวสวีเดน ผู้คิดค้นระเบิดไดนาไมต์ ซึ่งรู้สึกเสียใจจากการที่ระเบิดของเขาถูกนำไปใช้ในการคร่าชีวิตมนุษย์ เขาจึงมอบ 94% ของทรัพย์สินมาให้เป็นเงินทุนในรางวัลโนเบล 5 สาขา (เคมี, การแพทย์, วรรณกรรม, สันติภาพ และฟิสิกส์)
สำหรับสาขาเศรษฐศาสตร์นั้น ได้เพิ่มเข้ามาเมื่อ พ.ศ. 2512 (ค.ศ. 1969) โดยธนาคารแห่งชาติสวีเดน โดยชื่ออย่างเป็นทางการคือ 
"Bank of Sweden Prize in Economic Sciences in Memory of Alfred Nobel" (รางวัลธนาคารกลางสวีเดน สาขาเศรษฐศาสตร์ ในความทรงจำถึง อัลเฟรด โนเบล) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "Nobel Memorial Prize in Economics" โดยผู้ตัดสินรางวัลคือ Royal Swedish Academy of Sciences. เนื่องจากรางวัลนี้ไม่ได้อยู่ในความตั้งใจก่อนเสียชีวิตของ อัลเฟรด โนเบล ดังนั้นจึงไม่ได้รับเงินรางวัลจากมูลนิธิโนเบล แต่ได้รับเงินจากธนาคารกลางสวีเดน อย่างไรก็ตาม รางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์มีศักดิ์และสิทธิ์เท่ากับรางวัลในสาขาอื่น ๆ การมอบรางวัลนี้ ก็จะมอบในวันเดียวกันกับรางวัลโนเบลสาขาอื่น โดยมีกษัตริย์สวีเดนเป็นผู้มอบตั้งแต่ปี 1902 เป็นต้นมา ได้รับเหรียญตรา และจำนวนเงินเท่าเทียมกัน ซึ่งในตอนแรกนั้นกษัตริย์ออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดนทรงไม่เห็นด้วยที่จะให้มีการมอบรางวัลที่สำคัญสูงสุดระดับประเทศนี้ให้กับคนต่างชาติ แต่สุดท้ายพระองค์ก็ทรงเปลี่ยนพระทัยเนื่องจากทรงเล็งเห็นว่ารางวัลที่สำคัญนี้จะสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศ
รายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบล

รางวัลโนเบล  เป็นรางวัลที่มอบให้รายปีโดยราชบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดน (Royal Swedish Academy of Sciences), Swedish Academy, สถาบันแคโรลินสกา (Karolinska Institutet) และ คณะกรรมการโนเบลนอร์เวย์ (Norwegian Nobel Committee) แก่บุคคลและองค์กรที่มีผลงานโดดเด่นในด้านฟิสิกส์ เคมี สรีรวิทยาหรือการแพทย์ วรรณกรรม และสันติภาพ ตามเจตจำนงของอัลเฟรด โนเบล ใน ค.ศ. 1895 ซึ่งประสงค์ให้รางวัลควรได้รับการจัดการโดยมูลนิธิโนเบล ภายหลังในปี 1968 รางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยธนาคารกลางสวีเดนเพื่อสนับสนุนบุคคลที่มีคุณูปการทางด้านเศรษฐศาสตร์ "ผู้ได้รับรางวัล" แต่ละรายจะได้รับมอบเหรียญทอง ประกาศนียบัตร และเงินจำนวนหนึ่ง
รางวัล.
คณะกรรมการต่างคณะจะเป็นผู้มอบรางวัลแต่ละประเภทรางวัลให้แก่ผู้ได้รับรางวัล กล่าวคือ ราชบัณฑิตยสถานวิทยาศาสตร์แห่งสวีเดนเป็นผู้มอบรางวัลในสาขาฟิสิกส์ เคมี และเศรษฐศาสตร์ สถาบันแคโรลินสกา มอบรางวัลในสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ และคณะกรรมการโนเบลนอร์เวย์มอบรางวัลสันติภาพ ผู้ได้รับรางวัลแต่ละรายจะได้รับเหรียญ ประกาศนียบัตร และเงินรางวัลที่แตกต่างกันไปในแต่ละปี ใน ค.ศ. 1901 ผู้รับรางวัลโนเบลสาขาแรกได้รับรางวัล 150,782 ครูนาสวีเดน (ซึ่งเท่ากับ 8,402,670 ครูนาสวีเดน ในเดือนธันวาคม 2560) ในปี 2560 ผู้ได้รับรางวัลได้รับรางวัลมูลค่า 9,000,000 ครูนาสวีเดน การมอบรางวัลประจำปีจะจัดขึ้นที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดนในพิธีประจำปีในวันที่ 10 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันครบรอบการเสียชีวิตของโนเบล
ในปีที่ไม่มีการมอบรางวัลโนเบลเนื่องจากเหตุการณ์ภายนอกหรือขาดการเสนอชื่อ เงินรางวัลจะถูกส่งกลับคืนไปยังกองทุนที่มอบรางวัลที่เกี่ยวข้อง เช่น การระหว่างปี 2483 ถึง 2485 ที่ไม่มีการมอบรางวัลเนื่องจากสงครามโลกครั้งที่สอง
ผู้ได้รับรางวัล.
ระหว่างปี 1901 ถึง 2017 มีการมอบรางวัลโนเบลและรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ทั้งสิ้น 585 รางวัล แก่ 923 รายและองค์กร แต่เนื่องด้วยบางรายได้รับรางวัลมากกว่าหนึ่งครั้ง จึงมีบุคคลธรรมดาทั้งสิ้น 892 คน (ชาย 844 คน ผู้หญิง 48 คน) และองค์กร 24 แห่งที่ได้รับรางวัล 
ผู้ได้รับรางวัลหกรายได้รับรางวัลมากกว่าหนึ่งรางวัล และจากหกรายนั้น คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพถึงสามครั้ง มากสุดในบรรดาผู้ได้รับรางวัล
ในบรรดาผู้ได้รับรางวัลโนเบล 892 คน มี 48 คนเป็นผู้หญิง โดยผู้หญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบล คือ มารี กูว์รี ในรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี 1903 นอกจากนี้ เธอยังเป็นบุคคลแรก (ชายหรือหญิง) ที่ได้รับรางวัลโนเบลสองรางวัล ซึ่งรางวัลที่สองคือรางวัลโนเบลสาขาเคมี ซึ่งมอบให้ในปี 1911
ซูว์ลี พรูว์ดอม

ซูว์ลี พรูว์ดอม  เป็นนามปากกาของ เรอเน-ฟร็องซัว อาร์ม็อง พรูว์ดอม  กวีและนักเขียนชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม เป็นบุตรของเจ้าของร้านค้าชาวฝรั่งเศส จบการศึกษาด้านวิศวกรรม แต่สนใจด้านงานเขียนจนเข้ารับการศึกษาใหม่ด้านวรรณคดี และหันมาเอาดีด้านวรรณกรรมนับแต่บัดนั้น ได้รับเกียรติให้เป็นสมาชิกของบัณฑิตยสถานฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1881 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1907
พรูว์ดอมได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม เมื่อปี ค.ศ. 1901
บุรุษผู้มาจากต่างดาว

บุรุษผู้มาจากต่างดาว  เขียนโดย วอลเตอร์ เทวิส แปลโดย พจน์ อนุวงศ์ เป็นเรื่องเกี่ยวกับสิ่งมีชีวิตต่างดาว ที่ลงมาในโลก ตีพิมพ์: ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2522 สำนักพิมพ์ดวงกมล และได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2519 นำแสดงโดย เดวิด โบวี่
ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน

ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน นิยายแปลจากเรื่อง Flowers for Algernon (ฟลาวเวอรส์ฟอร์อัลเจอนอน) เรื่องสั้นขนาดยาว ประพันธ์โดย ดาเนียล คีย์ (Daniel Keyes) เป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของชายปัญญาอ่อน ผู้มีไอคิวเพียง 68 ซึ่งได้เข้าร่วมเป็นมนุษย์ทดลอง รับการผ่าตัดเพื่อพัฒนาสมองให้ฉลาดขึ้นเป็นสามเท่า เขาได้เขียนบันทึกชีวิตจากที่เป็นคนปัญญาอ่อนจนกลายเป็นอัจฉริยะ
"Flowers for Algernon" ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร The Magazine of Fantasy and Science Fiction ปี พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) นอกเหนือไปจากรางวัลฮิวโกสำหรับเรื่องสั้นขนาดยาวในปี พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) เมื่อผู้เขียนนำไปขยายต่อเป็นนวนิยายในปี พ.ศ. 2509 (ค.ศ. 1966) ก็ได้รับรางวัลเนบิวลาในปีเดียวกัน และเมื่อถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968) (Charly 1968) ก็ได้รางวัลออสการ์ สำหรับบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ส่วน คลิฟ โรเบิร์ตสัน ผู้เล่นบท ชาลี ได้ตุ๊กตาทองสำหรับผู้แสดงนำ ถูกนำไปแสดงเป็นละครเพลงบรอดเวย์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ทีวีในปี พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) (ช่อง CBS นำแสดงโดย แมธธิว โมดีน) และถูกนำไปสร้างสรรค์ต่อในรูปแบบอื่นๆ อีกมากมาย
"Flowers for Algernon" ได้รับการถ่ายทอดเป็นภาษาไทยครั้งแรกในชื่อว่า "ดอกไม้สำหรับอัลเกอน่อน" โดย สุรชาติ จักร์ภัร์ศิริสุข ตีพิมพ์ใน "นิยายวิทยาศาสตร์ ชมรมการศึกษาฯ ฉบับที่ 1" โดยชมรมการศึกษา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปีพ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973) และครั้งที่สองในชื่อว่า "ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน" โดย ยงยุทธ ยุทธวงศ์ ตีพิมพ์ใน "ดอกไม้สำหรับอัลเจอนอน" หนังสือรวมเรื่องสั้นชื่อเดียวกัน โดยสำนักพิมพ์ดวงกมล เมื่อปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) สมัยที่ สุชาติ สวัสดิ์ศรี เป็นบรรณาธิการนิยายวิทยาศาสตร์
เนื้อเรื่องย่อ.
ชาลี กอดอน เข้าร่วมการทดลองผ่าตัดให้สมองมีพัฒนาการเป็นสามเท่าจากที่มีอยู่เดิม เขาได้เขียนบันทึกประจำวัน เพื่อบันทึกความเป็นไปในชีวิตของเขา จากที่มีไอคิวเพียง 68 จนกลายเป็นอัจฉริยะ
สัตว์เลี้ยงประหลาด

สัตว์เลี้ยงประหลาด  
ข้อมูลเบื้องต้น.
<br clear="all">
เนื้อเรื่องย่อ.
เป็นเรื่องของร้านขายสัตว์เลี้ยงต่างดาว และผู้คนที่ชอบเลี้ยงสัตว์ประหลาดและผิดกฎหมายจากต่างดาว ศูนย์กลางของสัตว์เลี้ยงนี้คือกระเพาะ เมื่อกระเพาะได้รับความร้อนจะสร้างบริวาร และบริวารจะเป็นผู้หาอาหารให้กับกระเพาะ ในตอนแรกมีสัตว์เลี้ยงอยู่สี่กลุ่ม แต่ละกลุ่มถูกจัดให้อยู่ในตู้ปลา เนื่องจากสัตว์เลี้ยงนี้เรียกได้ว่ามีความฉลาดและมีการวิวัฒนาการได้อย่างรวดเร็ว สามารถวางแผนการรบได้และมีพลังจิต ถ้าเลี้ยงอย่างดีก็อาจเชื่อฟังและใช้งานได้ มีกฎในการเลี้ยงสัตว์แต่เนื่องจากผู้ซื้อสัตว์เลี้ยงนี้ (พระเอกในเรื่อง) ปฏิบัติอย่างโหดร้ายโดยให้สัตว์เลี้ยงต่อสู้กับสัตว์อื่นๆ เมื่อตู้ปลาที่เลี้ยงไว้แตก สัตว์เลี้ยงเริ่มออกมายึดบ้านที่พักอาศัยและเริ่มวิวัฒนาการ เนื่องจากมีพื้นที่กว้างสัตว์เลี้ยงจึงเริ่มขยายขนาดและหิวมากยิ่งขึ้น พระเอกจึงต้องหาทางรับมือแก้ไขปัญหาเองโดยพยายามไม่ให้ผู้ขายสัตว์เลี้ยงและเจ้าหน้าที่รู้เรื่อง
ดูเพิ่ม.
วัฏจักรเวลา

วัฏจักรเวลา  เป็น เรื่องสั้นขนาดยาว แปลมาจากเรื่อง "By His Bootstraps" (พ.ศ. 2484) ประพันธ์โดย: โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์ และนำมาแปลในภาษาไทยโดย เวหน วิษุวัต ตีพิมพ์ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2525 โดย สำนักพิมพ์ต้นหมาก เป็นนิยายวิทยาศาสตร์แนว TIME PARADOX หรือ ความขัดแย้งของเวลา 
พล็อตย่อ.
บ๊อบ วิลสันขังตัวเองไว้ในห้องของเขาเพื่อจะให้เสร็จวิทยานิพนธ์ปริญญาโทของเขาในด้านคณิตศาสตร์แห่งวิชาอภิปรัชญา โดยใช้แนวคิดของการเดินทางข้ามเวลาเป็นกรณีในประเด็นนี้ มีบางคนกล่าวไว้ว่า "อย่าไปยุ่งกับเรื่องไร้สาระเลย มันไม่มีประโยชน์อะไรขึ้นมา รังแต่จะทำให้เสียเวลาอันมีค่าไปเปล่า ๆ"
แบบจำลองอ็อบเจกต์เอกสาร

แบบจำลองอ็อบเจกต์เอกสาร  มักเรียกย่อว่า ด็อม (DOM) เป็นวิธีการอธิบายว่าข้อมูลต่าง ๆ ในเอกสาร HTML หรือ XML จัดเรียงตัวแบบเชิงวัตถุ (object oriented) อย่างไร ด็อมเป็นวิธีในการสร้าง API ให้สามารถควบคุมเนื้อหา โครงสร้าง และรูปแบบของเอกสารได้
เดิมทีนั้นเว็บเบราว์เซอร์แต่ละค่ายมีการพัฒนาด็อมโดยใช้จาวาสคริปต์ที่แตกต่างกันออกไป ทาง W3C จึงได้ร่างมาตรฐานกลางที่เรียกว่า "W3C Document Object Model (W3C DOM) " โดยไม่ขึ้นกับภาษาโปรแกรมมิ่งภาษาใดภาษาหนึ่ง
การจัดข้อมูลในรูปแบบด็อมนั้นใช้แผนภูมิต้นไม้ในการบอกความสัมพันธ์ระหว่างวัตถุแต่ละชิ้น อย่างไรก็ตาม ด็อมมีจุดอ่อนในเรื่องประสิทธิภาพเมื่อต้องประมวลผลเอกสารขนาดใหญ่ ซึ่งด็อมจำเป็นต้องอ่านเอกสารให้ครบทั้งหมดก่อน จึงจะเริ่มประมวลผล ข้อเสียนี้จึงเกิดการออกแบบ SAX ที่ใช้วิธีอ่านเอกสารทีละส่วนแทน
ตามมาตรฐานของ W3C นั้น ได้แบ่งด็อมเป็นระดับชั้น (level) ที่มีข้อกำหนดแตกต่างกันออกไป ปัจจุบันมี Level 0-3
เอพีไออย่างง่ายสำหรับเอกซ์เอ็มแอล

เอพีไออย่างง่ายสำหรับเอกซ์เอ็มแอล (หรือมักเรียกย่อว่า แซกซ์ (SAX) เป็นวิธีการอ่านข้อมูลจากเอกสารเอกซ์เอ็มแอล โดยเป็นทางเลือกหนึ่งนอกเหนือไปจาก แบบจำลองอ็อบเจกต์เอกสาร (DOM)
ตัวอ่านข้อมูลที่ใช้วิธีแซกซ์ จะอ่านข้อมูลเอกซ์เอ็มแอลในรูปของสตรีมทิศทางเดียว ทำให้ดึงข้อมูลที่อ่านไปแล้วได้ โดยไม่ต้องอ่านใหม่ทั้งหมด ซึ่งวิธีการนี้จะได้ประสิทธิภาพที่ดีกว่าด็อม ที่อ่านข้อมูลทั้งหมดก่อนแล้วจึงประมวลผล ในเฉพาะกรณีที่เอกสารมีขนาดใหญ่
เขตลาดกระบัง

ลาดกระบัง เป็นเขตการปกครองที่มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของกรุงเทพมหานคร (รองจากเขตหนองจอก) สภาพโดยทั่วไปเป็นท้องทุ่ง มีแหล่งชุมชนหนาแน่นทางทิศใต้และมีเขตนิคมอุตสาหกรรมทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของพื้นที่
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตลาดกระบังตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของกรุงเทพมหานคร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ประวัติศาสตร์.
เดิมเขตลาดกระบังเป็นพื้นที่การปกครองของเมืองมีนบุรีซึ่งเป็นเมือง (จังหวัด) หนึ่งในมณฑลกรุงเทพ มีชื่อเรียกว่า อำเภอแสนแสบ ต่อมาใน พ.ศ. 2470 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอลาดกระบัง เพื่อให้ตรงกับชื่อตำบลที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ และใน พ.ศ. 2474 จังหวัดมีนบุรีถูกยุบมารวมกับจังหวัดพระนคร อำเภอลาดกระบังจึงย้ายมาขึ้นกับจังหวัดพระนครด้วย 
ในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2481 กระทรวงมหาดไทยได้ยุบอำเภอลาดกระบังลงเป็น กิ่งอำเภอลาดกระบัง ขึ้นกับอำเภอมีนบุรี เนื่องจากในขณะนั้นมีปริมาณงานไม่มากนักและมีจำนวนประชากรน้อย จนกระทั่งในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2500 จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอลาดกระบัง อีกครั้ง โดยได้โอนตำบลแสนแสบไปขึ้นกับอำเภอมีนบุรี และแบ่งพื้นที่บางส่วนของตำบลทับยาว มาจัดตั้งเป็นตำบลขุมทองใน พ.ศ. 2504
ต่อมามีประกาศคณะปฏิวัติรวมจังหวัดพระนครกับจังหวัดธนบุรีเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรีและเปลี่ยนรูปแบบเป็นกรุงเทพมหานครใน พ.ศ. 2515 อำเภอลาดกระบังจึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตลาดกระบัง ตั้งแต่นั้น
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตลาดกระบังแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 6 แขวง ได้แก่
การคมนาคม.
ทางสายหลักในพื้นที่เขตลาดกระบัง ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ขนส่งมวลชนทางราง
เขตหนองจอก

หนองจอก เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร เป็นเขตที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุด สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นท้องทุ่งและเกษตรกรรม มีลำคลองไหลผ่านหลายสาย ปัจจุบันเป็นที่อยู่อาศัยของชาวไทยมุสลิมบางส่วนและมีมัสยิดอยู่เป็นจำนวนมาก
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตหนองจอกตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของกรุงเทพมหานคร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ประวัติศาสตร์.
เดิมเขตหนองจอกมีฐานะเป็น อำเภอหนองจอก ได้รับการจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2440 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กลุ่มผู้ที่มาตั้งถิ่นฐานพวกแรก ๆ เป็นชาวไทยมุสลิมที่อพยพมาจากหัวเมืองภาคใต้ โดยตั้งชุมชนตามแนวคลองแสนแสบซึ่งได้มีการขุดลอกขยายคลองในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รวมทั้งชาวมอญ จีน ลาว เขมร และอีก 5 ปีต่อมา (พ.ศ. 2445) อำเภอหนองจอกก็ได้มาขึ้นอยู่กับเมืองมีนบุรีซึ่งเป็นหัวเมืองที่ตั้งขึ้นใหม่ในมณฑลกรุงเทพ
ต่อมา เกิดสภาวะวิกฤตเศรษฐกิจในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณของทางราชการ ใน พ.ศ. 2474 จังหวัดมีนบุรีจึงถูกยุบรวมเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดพระนคร ส่วนอำเภอหนองจอกถูกโอนไปขึ้นกับจังหวัดฉะเชิงเทรา แต่เนื่องจากความไม่สะดวกในการเดินทางและการติดต่อระหว่างกัน ในปีถัดมา (พ.ศ. 2475) ทางราชการจึงได้ย้ายอำเภอหนองจอกมาเป็นเขตการปกครองในจังหวัดพระนคร 
จนกระทั่งใน พ.ศ. 2514 มีประกาศคณะปฏิวัติให้รวมจังหวัดพระนครกับจังหวัดธนบุรีเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และในปีถัดมา (พ.ศ. 2515) ก็มีประกาศคณะปฏิวัติเปลี่ยนรูปแบบการบริหารเมืองหลวงใหม่อีกครั้งจากนครหลวงกรุงเทพธนบุรีเป็นกรุงเทพมหานคร แบ่งพื้นที่ออกเป็นเขตและแขวงแทนอำเภอและตำบล อำเภอหนองจอกจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตหนองจอก นับแต่นั้น
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตหนองจอกแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 8 แขวง ได้แก่
การคมนาคม.
เส้นทางถนนสายหลักในพื้นที่เขตหนองจอก ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
นอกจากนั้นยังมีลำคลองสายต่างๆ เป็นเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่สำคัญมาแต่โบราณอีกด้วย เนื่องจากลักษณะทางภูมิศาสตร์แต่เดิมมาของพื้นที่ ตั้งแต่ก่อนที่จะมีการจัดรูปการบริหารเป็นเขตหนองจอก มีลำคลองขุดเช่น คลองเก้า คลองสิบ จนถึงคลองสิบสี่ขุดผ่าน และมีคลองลัดตัดเชื่อมระหว่างลำคลองสายหลักในลักษณะก้างปลาอย่างทั่วถึง