pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ความดันไอ

ความดันไอ  คือ ความดัน (ถ้าไอถูกผสมด้วยก๊าซอื่น เรียก ความดันย่อย) ของไอ (ไอนี้เกิดจากโมเลกุลหรืออะตอมหนีจากของเหลวหรือของแข็ง) ที่อุณหภูมิกำหนดสำหรับสารเฉพาะ มีความดันที่ซึ่งไอของสารนั้นอยู่ในจุด สมดุล กับสถานะที่เป็น ของเหลว หรือ ของแข็ง ของมัน นี่คือ ความดันไอสมดุล
ความดันไอสมดุลของของแข็ง.
ความดันไอสมดุลหมายถึงความดันเมื่อถึงสถานะควบแน่น (condensed phase) ที่อยู่ในภาวะสมดุลกับไอของมัน ในกรณีของภาวะสมดุลของผลึกของแข็ง ความดันเมื่ออัตราการระเหิดของของแข็งเท่ากับอัตราการหายกลายเป็นไอของมัน สำหรับของแข็งส่วนใหญ่ความดันนี้ต่ำมาก ยกเว้น แนพทาลีน (naphthalene) และน้ำแข็ง วัสดุที่เป็นของแข็งทั้งหมดมีความดันไอที่ต่ำมากและยากมากที่จะหาค่ามัน ซึ่งต้องมีวิธีพิเศษที่จะหาค่ามันคือ
ความสัมพันธ์ระหว่างความดันไอของแข็งและของเหลว.
เป็นที่น่าสังเกตว่าความดันไอของสารที่เป็นของเหลวปกติจะมีความแตกต่างจากความดันไอของสารเดียวกันที่อยู่ในสถานะของแข็ง ถ้าอุณหภูมิของความดันไอของของเหลวสูงกว่าของของแข็ง ของเหลวจะระเหยกลายเป็นไอแต่ไอจะควบแน่นเป็นของแข็ง นั่นคือของเหลวถูกทำให้เยือกแข็ง (freezing) ถ้าอุณหภูมิของความดันไอของของเหลวต่ำกว่าของของแข็ง ของแข็งจะระเหยกลายเป็นไอแต่ไอจะควบแน่นเป็นของเหลว นั่นคือของแข็งถูกทำให้หลอมเหลว ที่อุณหภูมิที่เท่ากัน
ของสองความดันไอที่ซึ่มีความสมดุลระหว่าง สถานะ ของเหลวและของแข็ง ที่อุณหภูมินี้จะเป็นจุดหลอมเหลว (melting point)
ความดันไอน้ำ.
ที่อุณหภูมิ น้ำ เดือด ความดันประมาณ 100 kPa สามารถคำนวณได้โดยสูตรดังนี้
<math>T_v = 100 + 0.0002772 \cdot (p - 101000) - 1.24 \cdot 10^{-9} \cdot (p - 101000)^2</math>
ที่ซึ่งอุณหภูมิเป็นองศา Celsius และความดัน "p" เป็น ปาสคาล ค่าความดันไอสามารถจะคำนวณจากค่า "p" จากสมการ
Raoult's law ใช้หาค่าความดันไอของของเหลวผสม
การประมวลผลสัญญาณ

การประมวลผลสัญญาณ หมายถึงการประมวลผล การขยาย และการแปลสัญญาณ รวมทั้งการวิเคราะห์และเปลี่ยนแปลงสัญญาณ
ประเภทของการประมวลผลสัญญาณ.
การประมวลผลสัญญาณอาจแบ่งได้ตามประเภทสัญญาณ เช่น
เขตพื้นที่ที่ปกครองตนเอง

เขตพื้นที่ที่ปกครองตนเอง  หมายถึง เขตหรือดินแดนที่รัฐบาลกลางให้ปกครองตัวเอง โดยอาจมีกฎหมายพิเศษที่เรียกว่ารัฐบัญญัติ (statute) เป็นธรรมนูญการปกครอง ส่วนใหญ่มักนำมาใช้กับเขตที่มีชนส่วนน้อยจำนวนมาก หรือ มีความแตกต่างทางด้านภูมิศาสตร์เช่น เป็นภูมิภาคที่อยู่ห่างไกลและไม่ต่อเนื่องกับดินแดนส่วนใหญ่ของประเทศ 
ประเทศที่มีเขตปกครองตนเอง เช่น สเปน จีน รัสเซีย อิตาลี เป็นต้น
สวัสดิ์ ตันตระรัตน์

ศาสตราจารย์ สวัสดิ์ ตันตระรัตน์ (4 ตุลาคม พ.ศ. 2492 -) เป็นนักวิชาการด้านโทรคมนาคมและการประมวลผลสัญญาณดิจิทัล คนสำคัญคนหนึ่งของประเทศไทย ปัจจุบันเป็นราชบัณฑิต ประจำสำนักวิทยาศาสตร์ ราชบัณฑิตยสภา และผู้อำนวยการสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย
ประวัติ.
ศาสตราจารย์ ดร.สวัสดิ์ ตันตระรัตน์ จบการศึกษาปริญญาตรีวิศวกรรมไฟฟ้า (เกียรตินิยมดีเด่น) จากมหาวิทยาลัยมินนิโซตา สหรัฐ เมื่อ พ.ศ. 2514, ปริญญาโทวิศวกรรมไฟฟ้าจากมหาวิทยาลัยแสตนฟอร์ด ในปี พ.ศ. 2515 และปริญญาเอกในสาขาเดียวกัน จากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน เมื่อ พ.ศ. 2520
เคยเป็นอาจารย์ที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, มหาวิทยาลัยออเบิร์น รัฐแอละแบมา, และไปเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ แอมเฮิสต์ 10 ปี นอกจากนี้เป็นนักวิทยาศาสตร์เยี่ยมเยือนที่ มหาวิทยาลัยอิลลินอย เออร์แบนา-แชมเปญจน์ รัฐอิลลินอย, และเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคนิคของห้องปฏิบัติการ AT&T Bell สหรัฐ ก่อนจะกลับประเทศไทยมาทำงานวิจัยที่เนคเทค และในปี พ.ศ. 2540 ได้เข้าทำงานที่สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในตำแหน่งศาสตราจารย์วิศวกรรมไฟฟ้า และดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธรสองสมัย
หัวข้อวิจัยที่เขาสนใจอยู่ขณะนี้รวมถึงการประมวลผลสัญญาณ การออกแบบและสร้างตัวกรองดิจิทัล ระบบการสื่อสาร ระบบ spread-spectrum และเทคโนโลยีโทรศัพท์ยุคที่ 3 (3G)
สวัสดิ์เคยเป็นรองบรรณาธิการวารสาร IEEE Transactions on Signal Processing ในช่วง พ.ศ. 2538-2540
พ.ศ. 2549 สวัสดิ์ได้รับรางวัลวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมูลนิธิโทเร ประเทศไทย ครั้งที่ 13 จาก มูลนิธิโทเร เพื่อส่งเสริมวิทยาศาสตร์ ประเทศไทย ซึ่งมอบให้แก่บุคคล คณะบุคคล หรือหน่วยงานที่มีความสามารถสูงและประสบความสำเร็จในงานด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ทรง องค์ชัยวัฒนะ

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>12478116</parentid>
 <timestamp>2025-08-16T21:20:56Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Prariwat Nuanma</username>
 </contributor>
 <origin>12478117</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ทรง องค์ชัยวัฒนะ หรือ กำนันทรง (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2563) ผู้ก่อตั้งตลาดกลางค้าข้าวแห่งแรกในประเทศไทย ที่อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ หรือที่รู้จักในนาม "ท่าข้าวกำนันทรง"
ประวัติ.
กำนันทรง เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 ที่อำเภอเมือง จังหวัดพิจิตร บิดาชื่อนายโบ๊ มารดาชื่อนางจั๊บ องค์ชัยวัฒนะ สมรสกับนางอำนวย บัวอุไร มีบุตรรวม 6 คน การศึกษาจบชั้นประถมปีที่ 4 จากโรงเรียนดรุณศาสตร์สงเคราะห์ จังหวัดพิจิตร
กำนันทรงทำงานช่วยกิจการครอบครัว คือขายข้าว จนกระทั่งสร้างโรงสีข้าวของตนเอง ที่จังหวัดพิจิตร ได้เมื่อปี พ.ศ. 2495 และต่อมาก็ได้ตั้งตลาดกลางค้าข้าวเป็นแห่งแรกของประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2508 ปัจจุบันปิดกิจการไปแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2549
กำนันทรง ได้ผู้ใหญ่บ้านเนินมะกอก เมื่อปี พ.ศ. 2506 ต่อมาเป็นกำนันตำบลเนินมะกอก อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ และวุฒิสมาชิก ปี พ.ศ. 2539
กำนันทรง ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2563
รางวัลดีเด่น.
กำนันทรง เคยได้รับรางวัลนักธุรกิจตัวอย่างประจำปี พ.ศ. 2530 สาขาเกษตรกรรม
หู

หู เป็นอวัยวะของสัตว์ที่ใช้ในการดักคลื่นเสียง เป็นส่วนหนึ่งของระบบประสาทการได้ยิน สัตว์แต่ละประเภทจะมีตำแหน่งหูที่แตกต่างกันออกไป
หูของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม.
หูของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ซึ่งรวมถึงมนุษย์เป็นอวัยวะที่ทำหน้าที่ 2 ประการ ซึ่งก็คือ 
ส่วนประกอบของหู.
หูชั้นนอก.
หูส่วนนอก (External ear) ซึ่งประกอบด้วย
หูชั้นกลาง.
หูส่วนกลาง (Middle ear) เป็นส่วนที่ถัดจากแก้วหูเข้ามา ภายในหูตอนกลางจะมีท่อยูสเตเชียน (Eustachian tube) มีลักษณะเป็นท่อกลวงขนาดเล็ก เชื่อมติดระหว่างคอหอยและหูชั้นกลาง มีหน้าที่ปรับความดันภายในหูให้ภายในหูมีความดันเท่ากับความดันภายนอก ถ้าหากระดับความดันของทั้งสองแห่งไม่เท่ากัน จะมีผลทำให้รู้สึก หูอื้อ และถ้าเกิดความแตกต่างมากจะทำให้รู้สึกปวดหู ภายในหูส่วนกลางนี้มีกระดูก 3 ชิ้นคือ กระดูกค้อน (malleus) กระดูกทั่ง (incus) และกระดูกโกลน (stapes) เรียงตามลำดับจากด้านนอกเข้าสู้ด้านใน มีหน้าที่ในการขยายการสั่นสะเทือนของคลื่นเสียงให้มากขึ้น และจึงส่งต่อการสั่น
สะเทือนเข้าสู่หูส่วนในเพื่อแปลเป็นความรู้สึกเพื่อส่งต่อไปยังสมอง
หูชั้นใน.
หูส่วนใน (Inner ear) อยู่ถัดจากหูส่วนกลางเข้ามา หูส่วนในประกอบด้วยท่อขดก้นหอย หรือ คอเคลีย (Cochlea) ภายในคอเคลียมีเยื่อบาง ๆ 2 ชนิดกั้นทำให้ภายในแยกเป็น 3 ส่วน
ภายในหูส่วนในยังมีอวัยวะที่ช่วยในการทรงตัว คือ เวสทิบิวล่าร์แอพพาราตัส (Vestibular apparatus) ซึ่งประกอปด้วยส่วนต่าง ๆ คือ
ภายใน semicircular canal มี endolymph เคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลาทำให้ขนของ hair cell เบนไปมาทำให้เกิดคลื่นกระแสประสาทส่งไปยังสมองเพื่อควบคุมการทรงตัว ถ้าหากหมุนตัวหลาย ๆ รอบ จะทำให้ระบบส่วนนี้ทำงานผิดปรกติทำให้เกิดอาการมึนงง
การสั่นสะเทือน.
ส่วนการสั่นสะเทือนที่มีความถี่ต่ำจะมีผลกระตุ้นมากที่สุดตรงปลายด้านในสุดของคอเคลีย การสั่นสะเทือนที่มีความถี่ปานกลาง จะมีผลกระตุ้นได้มากที่สุดตรงบริเวณกึ่งกลางระหว่างหน้าต่างรูปไข่และปลายด้านในสุดของคอเคลีย เนื่องจากเซลล์ประสาทรับความรู้สึกที่บริเวณต่าง ๆ ของคอเคลียนำกระแสความรู้สึกเข้าสู่บริเวณสมองคนละตำแหน่ง ดังนั้นผลที่สมองแปลออกมาจึงสามารถบอกถึงความแตกต่าง ของระดับความถี่ของคลื่นเสียงที่มากระตุ้นได้ ของเหลวในเอนโดลิมฟ์ที่มีส่วนประกอบคล้ายคลึงกับของเหลวในเซลล์แต่มีโปรตีนน้อยกว่า ซึ่งตรงกันข้ามกับ เฟริลิมฟ์ที่มี Na+ และโปรตีนสูง
รูปร่างของคอเคลียสามารถจะบอกช่วงความถี่ของคลื่นเสียงที่หู สามารถตอบสนองได้ ของมนุษย์ระหว่าง 20 – 20,000 รอบต่อวินาที แมวอยู่ระหว่าง 50,000 รอบต่อวินาที ค้างคาวและปลาโลมา มีความสามารถรับความถี่ได้สูงมากถึง 100,000 รอบต่อวินาที
เสียงที่ดังมาก ๆ เมื่อเข้ามากระทบแก้วหู การสั่นสะเทือนที่รุนแรงของของเหลวในหูส่วนในอาจทำให้ซิเลียของเซลล์ขนฉีกขาดได้ ทำให้สูญเสียการรับเสียงในช่วงความถี่นั้น ๆ ได้ หูของมนุษย์มีชุดกล้ามเนื้อที่สามารถลดการเคลื่อนที่อย่างรุนแรงของกระดูกโกลนเมื่อได้รับการกระตุ้นของเสียงอย่างรุนแรงได้บ้าง การสูญเสียเซลล์ขนจำนวนมากจะไม่สามารถสร้างกลับคืนมาได้ใหม่ อาจเกิดขึ้นได้กับมนุษย์ เนื่องจากความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยี เช่น เสียงเครื่องจักรกลในโรงงานใหญ่ เสียงเครื่องบินเร็วกว่าเสียง เช่นเครื่องบินไอพ่น เสียงจากท่อไอเสียของรถจักรยานยนต์ และรถแข่ง รวมทั้งเสียงดนตรีในแหล่งสถานบันเทิง
เดซิเบล

เดซิเบล  เป็นหน่วยวัดเทียบอัตราส่วนระหว่างปริมาณเสียงสองปริมาณ ใช้สำหรับวัดความดังของเสียง คิดค้นโดย Alexander Graham Bell นิยมใช้กันมากในทางอคูสติก ฟิสิกส์และอิเล็กทรอนิกส์ เดซิเบลเป็นหน่วยวัดที่ไม่มีหน่วยเหมือนค่าเปอร์เซ็นต์ หน่วยเดซิเบลเป็นหน่วยที่สามารถแสดงค่าสูงและค่าต่ำเปรียบเทียบกันได้เนื่องจากคำนวณจากการหาลอการิทึม ระดับเดซิเบลที่ถึงขั้นอันตรายของคนหูปกติคือ 85 เดซิเบลขึ้นไป (หลังจากรับฟังหลายชั่วโมง)
ระดับความเข้มเสียง.
ระดับความเข้มเสียง มีหน่วยเป็นเดซิเบล สามารถคำนวณได้โดยใช้สูตร ดังนี้:
แต่ความเข้มเสียงนั้นหากนำมาพูดคุยกันคงเข้าใจยาก เพราะความเข้มเสียงที่น้อยที่สุดที่มนุษย์เริ่มได้ยิน คือ 0.000000000001 วัตต์ต่อตารางเมตร ส่วนความเข้มเสียงที่ว่ามาก ๆ คือ 10 วัตต์ต่อตารางเมตร ดังนั้นเพื่อให้เข้าใจง่ายจึงมีคนคิดค้นหน่วยเดซิเบล นั่นคือ อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ (หน่วยเบล มาจากชื่อสกุลของเขา) ตามสูตรด้านบน
ระดับความดันเสียง.
ระดับความเข้มเสียงนั้นไม่สามารถตรวจวัดได้ แต่ระดับความดันเสียงนั้นสามารถตรวจวัดได้ โดยมีค่าเท่ากันกับระดับความเข้มเสียง ซึ่งมีสูตรคำนวณดังนี้:
ระดับความเข้มเสียงนั้นเป็นค่าที่ไม่สามารถตรวจวัดได้ แต่ความดันเสียงนั้นสามารถตรวจวัดได้ ในการวัดเสียงจึงนิยมใช้ ระดับความดันเสียง (Sound Pressure Level, SPL) มากกว่า ตามสมการด้านบน โดยระดับความดันเสียงนั้น (SPL) มีค่าเท่ากันกับ ระดับความเข้มเสียง (SIL)
ระดับความดังของเสียง.
หรือ ดูตารางระดับความดังของเสียง เทียบกับ ตัวอย่างเสียง และความรู้สึก แบบเข้าใจง่าย ตามตารางด้านล่าง
หมายเหตุ: "ตารางด้านบนเป็นหน่วย เดซิเบลเอ (dBA) ที่วัดได้จากเครื่องวัดเสียง"
องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา

องค์การเพื่อความร่วมมือทางเศรษฐกิจและการพัฒนา หรือ โออีซีดี ("OCDE") เป็นองค์กรระหว่างประเทศของกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้ว และยอมรับระบอบประชาธิปไตยและเศรษฐกิจการค้าเสรีในการร่วมกันและพัฒนาเศรษฐกิจของภูมิภาคยุโรปและโลก แต่เดิมองค์กรนี้ได้ถูกก่อตั้งขึ้นในนาม องค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจของยุโรป หรือ โออีอีซี (Organization for European Economic Co-operation: OEEC) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ในช่วงสมัยสงครามเย็น วัตถุประสงค์คือเพื่อร่วมมือกันฟื้นฟูภาวะเศรษฐกิจของประเทศยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ให้กลับคืนมาและคงไว้อย่างมั่นคงตามแนวทางเศรษฐกิจทุนนิยมโดยแผนการมาร์แชลล์ สัญญาในการก่อตั้งองค์การนี้ได้มีการลงนามกัน ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ.1948 โดยมีสมาชิกประเทศยุโรปตะวันตกจำนวน 19 ประเทศ เป็นผู้ลงนาม ได้แก่ ออสเตรีย, เบลเยียม, เดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, กรีซ, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, อิตาลี, ลักเซมเบิร์ก, นอร์เวย์, เนเธอร์แลนด์, โปรตุเกส, อังกฤษ, สวีเดน, สวิตเซอร์แลนด์, ตุรกี, สหรัฐอเมริกา, เยอรมนีตะวันตก และแคว้นอิสระของตรีเยสเต 
นอกจากจะเป็นการฟื้นฟูยุโรปแล้วยังเป็นการต่อต้านหยุดยั้งไม่ให้อิทธิพลของลัทธิคอมมิวนิสต์ของสหภาพโซเวียต มาเผยแพร่ที่ยุโรปตะวันตกและยังเป็นการโน้มน้าวให้ยุโรปตะวันออกที่เป็นประเทศบริวารให้เห็นด้วยและเข้าร่วม แต่ในขณะเดียวกัน สหภาพโซเวียตภายใต้การนำของโจเซฟ สตาลินได้หวาดระแวงแผนการมาร์แชลล์ โดยมองว่า เป็นแผนการร้ายของสหรัฐฯที่จะขยายอิทธิพลและเผยแพร่ลัทธิระบอบประชาธิปไตยและเศรษฐกิจทุนนิยมเข้าสู่ยุโรปตะวันออกจึงทำการบีบบังคับประเทศบริวารในยุโรปตะวันออกให้ปฏิเสธแผนการดังกล่าวและได้เสนอแผนการโมโลตอฟ ในการพัฒนาเศรษฐกิจตามแนวทางเศรษฐกิจของคอมมิวนิสต์ขึ้นมาแทนเพื่อเป็นการโต้ตอบแผนการมาร์แชล พร้อมก่อตั้งสภาเพื่อความช่วยเหลือซึ่งกันและกันทางเศรษฐกิจหรือคอมิคอน เพื่อเป็นการคานอำนาจจากองค์กรโออีอีซีเช่นเดียวกับสนธิสัญญาวอร์ซอต่อต้านองค์กรนาโต (แต่จนกระทั่งถึงปี ค.ศ.1991 คอมิคอนก็ได้ถูกยกเลิกไปพร้อมกับการล่มสลายของสหภาพโซเวียต) 
ต่อมาในช่วงหลังสงครามเย็นก็ได้มีการเปลี่ยนชื่อใหม่จากองค์กรโออีอีซีมาเป็นโออีซีดี และมีการลงนามกันใหม่อีกครั้ง ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศล เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1960 โดยมีอดีตประเทศสมาชิกโออีอีซีจำนวน 18 ประเทศ(แคว้นอิสระของตรีเยสเตได้ล่มสลายไปเมื่อปีค.ศ.1975และรวมผนวกกับอิตาลี)และมีเพิ่มขึ้นมาอีก 2 ประเทศ เป็นผู้ลงนาม ได้แก่ แคนาดาและสเปนรวมเป็น 20 ประเทศ สัญญาดังกล่าวได้มีผลบังคับใช้ เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1961 ปัจจุบันองค์การโออีซีดีก็ได้มีสมาชิกเพิ่มมาอีก 17 ประเทศได้แก่ โคลอมเบีย คอสตาริกา ชิลี, เช็ก, อิสราเอล, เม็กซิโก, ฮังการี, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, เกาหลีใต้, โปแลนด์, เอสโตเนีย, ลัตเวีย, สโลวาเกีย, สโลวีเนีย และญี่ปุ่น รวมทั้งหมดเป็น 34 ประเทศ และมีประเทศที่ได้รับเชิญให้เข้าร่วมองค์การคือประเทศรัสเซีย 
ตามพันธกรณีระหว่างประเทศ มีองค์การสำคัญในองค์การโออีซีดีคือคณะมนตรี ซึ่งประกอบด้วยประเทศสมาชิกทั้งหมดโดยมีคณะกรรมการบริหารรวมทั้งเลขาธิการ สำนักงานใหญ่ขององค์การตั้งอยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
สมเด็จพระเอกาทศรถ

สมเด็จพระเอกาทศรถ หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 3 เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 19 แห่งอาณาจักรอยุธยาและพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์สุโขทัย ระหว่าง พ.ศ. 2148 ถึง 2153/54 และเป็นเจ้าแห่งล้านนาระหว่าง พ.ศ. 2148 ถึง 2151/52 สืบราชสมบัติต่อจากพระเชษฐาคือสมเด็จพระนเรศวรมหาราช รัชสมัยของพระองค์ส่วนใหญ่สงบสุขเนื่องจากสยามเป็นรัฐที่มีอำนาจผ่านการพิชิตดินแดนของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชในรัชสมัยของพระองค์เริ่มมีชาวต่างชาติหลากหลายเชื้อชาติเข้ามาเป็นกองทหารรับจ้าง โดยเฉพาะสมเด็จพระเอกาทศรถมีกองทหารรักษาพระองค์ชาวญี่ปุ่นภายใต้บังคับบัญชาของยามาดะ นางามาสะ หรือออกญาเสนาภิมุข
พระราชประวัติ.
สมเด็จพระเอกาทศรถ หรือที่ชาวตะวันตกเรียกว่า พระองค์ขาว ตามสีพระวรกาย เสด็จพระราชสมภพที่เมืองพิษณุโลกในปี พ.ศ. 2103 เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชกับพระวิสุทธิกษัตรีย์ เป็นพระโสทรานุชาในพระสุพรรณกัลยาและสมเด็จพระนเรศวรมหาราช 
สมเด็จพระเอกาทศรถได้ตามเสด็จสมเด็จพระนเรศวรมหาราชออกรบอยู่เสมอจนเป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัย เมื่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเสวยราชสมบัติกรุงศรีอยุธยา จึงทรงสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 2 เมื่อสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเสด็จสวรรคตในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2148 โดยไม่มีพระราชโอรส บรรดาเสนาอำมาตย์จึงอัญเชิญพระองค์ขึ้นครองราชย์แต่เพียงพระองค์เดียว ทรงพระนามว่า "พระศรีสรรเพชญ์ สมเด็จบรมราชาธิราชรามาธิบดี ศรีสินทรมหาจักรพรรดิสร บวรราชาธิบดินทร์ ธรณินทราธิราช รัตนากาษภาษกรวงศ์ องค์ปรมาธิเบศ ตรีภูวเนศวรวรนาถนายก ดิลกรัตนราชชาติอาชาวศัย สมุทยตโรมนต์ สากฬจักรพาฬาธิเบนทร์ สุริเยนทราธิบดินทร์ หริหรินทรา ธาดาธิบดีวิบุลย์ คุณรุจิตฤทธิราเมศวร ธรรมิกราชเดโชชัย พรหมเทพาดิเทพ ตรีภูวนาธิเบศ โลกเชษฐวิสุทธ์ มกุฎประเทศคตามหาพุทธางกูร บรมบพิตร"
กรุงศรีอยุธยาในรัชสมัยของพระองค์ไม่มีข้าศึกเข้าประชิดพระนคร แต่มีต่างชาติเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารมากยิ่งกว่าแต่ก่อน เช่น พระเจ้าเชียงใหม่นรธาเมงสอ พญาตองอู พญาล้านช้าง นอกจากนี้ยังมีพระราชสาส์นติดต่อกับอุปราชโปรตุเกสประจำเมืองกัวด้วย
สมเด็จพระเอกาทศรถเสด็จสวรรคตเมื่อปี พ.ศ. 2153 ขณะพระชนมพรรษา 50 พรรษา อยู่ในราชสมบัติได้ 5 ปี สมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ซึ่งเป็นพระราชโอรสจึงได้สืบเสวยราชสมบัติต่อ
พระราชกรณียกิจ.
สมเด็จพระเอกาทศรถทรงสร้างวัดวรเชษฐารามขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2136 เพื่อเป็นพระราชานุสรณ์ถวายแด่สมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระบรมเชษฐาธิราช
สมเด็จพระเอกาทศรถ ได้ส่งเอกอัครราชทูตพร้อมด้วยทูตานุทูตไปยังฮอลันดาจำนวน 20 คน ไปในเรือลำเดียวกันกับพ่อค้าชาวฮอลันดา ในแบบอย่างเต็มยศ คือมีพระราชสาส์น ตลอดจนเครื่องราชบรรณาการต่าง ๆ ที่มีค่า ถูกต้องตามแบบแผนประเพณีของการเจริญพระราชไมตรีสมัยกรุงศรีอยุธยา ได้เดินทางไปถึงกรุงเฮก เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2151 คณะทูตานุทูตที่ได้ส่งไปประเทศฮอลันดา ถือเป็นการส่งคณะทูตครั้งแรกไปเจริญทางสัมพันธไมตรีกับประเทศในยุโรป
อย่างไรก็ตาม จดหมายเหตุของฮอลันดาไม่ได้ระบุชื่อราชทูตหรือบุคคลใด ๆ ในคณะทูต ทราบเพียงแต่จำนวนว่ามีหัวหน้าสองท่าน (ราชทูตและอุปทูต) พนักงานรักษาเครื่องราชบรรณาการ เจ้าพนักงานพระราชสาส์น และอื่น ๆ ซึ่งได้เข้าเฝ้าเจ้าชายมอร์ริส เจ้าชายแห่งออเรนจ์ในวันถัดจากที่เดินทางมาถึง
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท สมเด็จพระเอกาทศรถ ได้แก่
ภาษาลิสป์

ภาษาลิสป์ (Lisp Programming Language) เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ขั้นสูง นอกจากนำไปใช้ในการเขียนโปรแกรมทั่วไปแล้วยังสามารถใช้ได้ดีในการประมวลผลสัญลักษณ์ ดังนั้นจึงถูกใช้อย่างแพร่หลายทางด้านปัญญาประดิษฐ์ นอกจากนี้ ในภาษาลิสป์ ไม่จำเป็นต้องประกาศชนิดตัวแปรที่ใช้ในโปรแกรม ดังนั้นจึงง่ายในการเขียนและเรียนรู้ 
ประวัติ.
พัฒนาขึ้นโดย จอห์น แมคคาร์ที ในปี ค.ศ. 1958
สมบูรณาญาสิทธิราชย์

สมบูรณาญาสิทธิราชย์  เป็นราชาธิปไตยรูปแบบหนึ่งซึ่งพระมหากษัตริย์มีอำนาจสิทธิ์ขาดสูงสุด ซึ่งโดยหลักแล้วไม่ถูกจำกัดด้วยกฎหมายลายลักษณ์อักษร สภานิติบัญญัติ หรือจารีตประเพณีที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรใด ๆ สมบูรณาญาสิทธิราชย์มักปรากฏในรูปราชาธิปไตยแบบสืบตระกูล ตรงกันข้ามกับราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญที่อำนาจของประมุขแห่งรัฐมาจาก หรือถูกกฎหมายผูกมัดไว้กับ หรือถูกจำกัดไว้ด้วยรัฐธรรมนูญ สภานิติบัญญัติ หรือจารีตประเพณีที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษร
แนวคิดเรื่องสมบูรณาญาสิทธิราชย์ที่แพร่หลายอยู่ในยุโรปตกต่ำลงอย่างมากหลังเกิดการปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามโลกครั้งที่หนึ่งซึ่งหนุนทฤษฎีการปกครองตามแนวคิดเรื่องอำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชน
ราชาธิปไตยบางแห่งมีสภานิติบัญญัติและหน่วยงานรัฐอื่น ๆ ซึ่งมีอำนาจน้อยหรือเป็นเพียงสัญลักษณ์ และพระมหากษัตริย์สามารถเปลี่ยนแปลงหรือยุบเลิกได้ตามพระราชอัธยาศัย ประเทศที่พระมหากษัตริย์ยังมีอำนาจเด็ดขาดอยู่ ได้แก่ บรูไน เอสวาตินี โอมาน ซาอุดีอาระเบีย นครรัฐวาติกัน และรัฐเอมิเรตแต่ละรัฐที่ประกอบกันเป็นสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ซึ่งถือเป็นสหพันรัฐของรัฐราชาธิปไตยต่าง ๆ ดังกล่าว เรียกว่า ราชาธิปไตยแบบสหพันธรัฐ 
รายชื่อประเทศที่ปกครองโดยระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์.
 <ns>10</ns>
 <id>508114</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Div col" />
 <revision>
 <id>4555743</id>
 <timestamp>2013-01-13T10:58:43Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Nullzero</username>
 <id>106127</id>
 </contributor>
 <comment>#REDIRECT </comment>
 <origin>4555743</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อำเภอรามัน

รามัน เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดยะลา เดิมเป็นหนึ่งในเจ็ดหัวเมืองประเทศราชมลายูของสยาม
ประวัติ.
ในอดีตรามันเป็น 1 ใน 7 หัวเมืองมลายูที่ถูกแบ่งออกมาจากเมืองปัตตานี ชื่ออำเภอ รามัน เป็นคำมลายู แปลว่า "ชุมชนใหญ่" มาจากคำว่า "รามา"  หมายถึง "ผู้คนจำนวนมาก"
สมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้เปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาล เมืองรามันห์จึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอรามัน (ยาวี: ; รูมี:) จนถึงทุกวันนี้
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอรามันตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอรามันแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 16 ตำบล 88 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอรามันประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
อำเภอธารโต

ธารโต เป็นอำเภอตั้งอยู่ในจังหวัดยะลา มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซียทางทิศตะวันตก ทิศใต้ติดต่อกับอำเภอเบตง ทิศเหนือติดต่อกับอำเภอบันนังสตา และทิศตะวันออกติดต่อกับอำเภอศรีสาคร จังหวัดนราธิวาส มีทะเลสาบธารโตอยู่ตรงกลาง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอธารโตมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เดิมอำเภอธารโตอยู่ในการปกครองของตำบลแม่หวาด อำเภอบันนังสตา ซึ่งกรมราชทัณฑ์ได้จัดตั้งทัณฑสถานเพื่อกักขังนักโทษทางการเมืองและนักโทษคดีอุกฉกรรจ์ที่จัดส่งมาจากทั่วประเทศ และเรียกทัณฑสถานแห่งนี้ว่า "นรกธารโต" ถือเป็นป่าทึบที่ชุกชมไปด้วยไข้ป่าหลบหนีได้ยาก ต่อมากรมราชทัณฑ์ได้ยกเลิกทัณฑสถานแห่งนี้ใน พ.ศ. 2499 กรมประชาสงเคราะห์จึงได้จัดตั้งนิคมสร้างตนเองธารโตขึ้น และเปลี่ยนทัณฑสถานดังกล่าวเป็นโรงเรียนขึ้นในปี พ.ศ. 2500 ปัจจุบันยังมีร่องรอยของคุกปรากฏอยู่ เช่น โรงครัว, โซ่ตรวน และได้จัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์คุกธารโต
เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2518 ได้มีการแยกเขตการปกครองออกจากอำเภอบันนังสตา จัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอธารโต ขึ้นกับอำเภอบันนังสตา ก่อนจะยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอธารโต เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2524
แต่เดิมชาวบ้านแต่เก่าก่อนเรียกบริเวณนี้ว่า ไอร์กือดง หรือ ไอร์เยอร์กระดง เป็นภาษามลายู คำว่า ไอร์ หรือ ไอร์เยอร์ แปลว่า "น้ำ" หรือ "ลำธารใหญ่" ส่วน กือดง หรือ กระดง มีสองความหมายคือ "บริเวณที่ลำน้ำหลายสายไหลมารวมกันเป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่" หรือ "พืชมีพิษ" ซึ่งมีมากในแหล่งน้ำดังกล่าว 
คำว่า ธารโต มาจากชื่อ เรือนจำกลางภาคธารโต เป็นชื่อที่ทางกรมราชทัณฑ์ตั้งขึ้นตามลักษณะภูมิประเทศ สอดคล้องกับลักษณะทางภูมิศาสตร์ เพราะมีลำธารขนาดใหญ่ไหลผ่าน
ประชากร.
ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายมลายู ราวร้อยละ 60 และชาวไทยพุทธร้อยละ 40 ซึ่งรวมไปถึงชาวไทยเชื้อสายจีน, ชาวไทยจากภาคเหนือ, อีสาน และใต้ อพยพมาตั้งถิ่นฐานใหม่ในเขตนิคมทั้งสามแห่ง ได้แก่ นิคมสร้างตนเองธารโต นิคมสร้างตนเองเบตง และนิคมสร้างตนเองพัฒนาภาคใต้ (นิคมกือลอง) มีมัสยิด 16 แห่ง มีวัดทั้งหมด 6 วัด ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม เช่น ทำสวนยางพารา สวนผลไม้ และทำประมงน้ำจืด
และที่นี่ยังเป็นถิ่นที่อยู่ของเงาะป่าซาไก ซึ่งได้รับพระราชทานนามสกุล "ศรีธารโต" จากสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พวกยังดำรงชีวิตอย่างโบราณอยู่ แม้ว่าทางกรมประชาสงเคราะห์จะสร้างที่พักและที่ทำกินให้ แต่พวกเขาก็มิใคร่ใส่ใจ เพราะพวกเขาพอใจที่จะใช้ชีวิตอย่างเดิมมากกว่า แต่ปัจจุบันพวกเขานิยมที่จะอาศัยในประเทศมาเลเซียตั้งแต่เมื่อ 12 ปีก่อน และ 3 ปีที่ผ่านมาชาวซาไกที่เหลือก็เริ่มเข้าไปในมาเลเซียอย่างจริงจัง ด้วยเหตุผลด้านความไม่สงบ และข้อเสนอที่ดีของทางการมาเลเซียที่ให้ที่ทำกินที่ดีกว่าแก่พวกเขา 
ชาวซาไกนับถือศาสนาพุทธและผี ส่วนในมาเลเซียนับถือศาสนาอิสลาม แต่เป็นเพียงในนามเท่านั้นเพื่อความมั่นคงของตนเอง
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอธารโตแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 ตำบล 37 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอธารโตประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
เซ็กเธาว์

เซ็กเธาว์ มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ชื่อทู่หม่า (#เปลี่ยนทาง "กระต่ายแดง") เป็นม้าที่มีชื่อเสียงซึ่งเป็นของขุนศึกลิโป้ (呂布 "ลฺหวี่ ปู้") ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน
ในบันทึกประวัติศาสตร์.
เซ็กเธาว์ถูกกล่าวถึงในบทชีวประวัติลิโป้ในบันทึกประวัติศาสตร์"สามก๊กจี่" (三國志 "ซานกั๋วจื่อ") และ"โฮ่วฮั่นชู" (後漢書) โดยถูกบรรยายว่าเป็นม้าที่มีกำลังมากและสามารถ "ควบข้ามเมือง โดดข้ามคู" ได้ ลิโป้ขี่ม้าตัวนี้เมื่อ ค.ศ. 193 ในช่วงยุทธการที่เสียงสัน (常山 "ฉางชาน"; อยู่บริเวณนครฉือเจียจวง มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) ขณะช่วยขุนศึกอ้วนเสี้ยว (袁紹 "ยฺเหวียนเช่า") ในการเอาชนะเตียวเอี๋ยน (張燕 "จาง เยี่ยน") ที่เป็นอริ
"เฉาหมานจฺว้าน" (曹瞞傳) บันทึกว่าในช่วงเวลานั้นมีคำกล่าวถึงลิโป้และเซ็กเธาว์ว่า "ยอดคนลิโป้ ยอดม้าเซ็กเธาว์"
ในนวนิยาย"สามก๊ก".
เซ็กเธาว์มีบทบาทที่โดดเด่นยิ่งขึ้นในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่อง "สามก๊ก" (三國演義 "ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") ซึ่งเล่าถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ก่อนและระหว่างยุคสามก๊ก เซ็กเธาว์เดิมเป็นม้าชั้นดีของขุนศึกตั๋งโต๊ะ (董卓 "ต่ง จั๋ว") หลังตั๋งโต๊ะฟังข้อเสนอของที่ปรึกษาลิซก (李肅 "หลี่ ซู่") จึงตัดสินใจมอบหมายลิซกให้นำเซ็กเธาว์ไปมอบเป็นของกำนัลให้ลิโป้และชักชวนลิโป้ให้ทรยศเต๊งหงวน (丁原 "ติง ยฺเหวียน") ที่เป็นบิดาบุญธรรมและแปรพักตร์มาเข้าด้วยตั๋งโต๊ะ ลิโป้ยินดีมากที่ได้รับเซ็กเธาว์ จากนั้นจึงสังหารเต๊งหงวนตามการโน้มน้าวของลิซกและแปรพักตร์ไปเข้าด้วยตั๋งโต๊ะ ลิโป้สาบานจะภักดีต่อตั๋งโต๊ะและนับถือตั๋งโต๊ะเป็นบิดาบุญธรรมคนใหม่
นวนิยาย"สามก๊ก"บรรยายลักษณะของเซ็กเธาว์ไว้ดังนี้: <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />"[...] ชื่อ 'เซ็กเธาว์' สามารถวิ่งได้วันละพัน"ลี้" (里 "หลี่") [...] ข้ามน้ำขึ้นเขาได้ราวกับวิ่งบนที่ราบ [...] ตัวสีแดงดั่งถ่านติดไฟ ไม่มีขนสีอื่นแซม จากหัวถึงหางวัดได้หนึ่ง"จ้าง" (丈) จากกีบเท้าถึงหัววัดได้แปด"ฉื่อ" (尺) เสียงร้องดังก้องราวกับทะยานขึ้นฟ้าดำลงทะเล"
หลังการล่มจมและการเสียชีวิตของลิโป้ในยุทธการที่แห้ฝือ (下邳 "เซี่ยพี") เซ็กเธาว์ได้มาเป็นของขุนศึกโจโฉ (曹操 "เฉา เชา") ภายหลังโจโฉมอบเซ็กเธาว์ให้กับกวนอู (關羽 "กวาน ยฺหวี่") เพื่อซื้อใจกวนอูให้เข้าร่วมกับตน หลังกวนอูเสียชีวิต ม้าต๋ง (馬忠 "หม่า จง") นำเซ็กเธาว์ไปมอบให้ซุนกวน (孫權 "ซุน เฉฺวัยน") ผู้เป็นนาย ซุนกวนมอบเซ็กเธาว์เป็นของกำนัลให้ม้าต๋ง เซ็กเธาว์ไม่ยอมกินอาหารเป็นเวลาหลายวันและตายไปในที่สุด
ดัชนี Wilshire 5000

ดัชนีรวมตลาดหลักทรัพย์ ดาวน์โจนส์ Wilshire 5000 หรือ ดัชนีคอมโพสิตดาวน์โจนส์ Wilshire 5000 หรือ Wilshire 5000  เป็นดัชนีตลาดหลักทรัพย์ที่นิยมใช้เป็นตัวแทนตลาดหลักทรัพย์ของสหรัฐอเมริกาทั้งหมด ดัชนีนี้วัดประสิทธิภาพของบริษัทมหาชนทั้งหมดที่อยู่ในสหรัฐอเมริกา โดยใช้ "ข้อมูลราคา ณ ปัจจุบัน" (readily available price data) เป็นฐาน นั่นคือ มูลค่าของหุ้นสามัญ, สินเชื่อลงทุนอสังหาริมทรัพย์ (REIT), และหุ้นของบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก, แนสแดก หรือ ตลาดหลักทรัพย์อเมริกัน
ดัชนีนี้จัดทำโดย Wilshire Associates ในปี พ.ศ. 2517 และถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "Dow Jones Wilshire 5000" หลังจาก Dow Jones & Company เข้ารับช่วงคำนวณและดูแลดัชนีต่อ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2547
เดนเวอร์

เดนเวอร์  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของ รัฐโคโลราโด ตั้งอยู่บริเวณที่ราบสูง ทางทิศตะวันออกของเทือกเขาร็อกกี เดนเวอร์มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 25 ของสหรัฐอเมริกา โดยมีประชากร 579,744 คน (ค.ศ. 2005) และรวมบริเวณมหานครเดนเวอร์-ออโรราจะมีประชากรประมาณ 2,830,000 คน 
ชื่อเล่นของเดนเวอร์ คือ ไมล์ไฮซิตี้ เนื่องจากตัวเมืองสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1 ไมล์ (1,609 เมตร) ที่บันไดตึกแคปิตอลทิศตะวันตก ขั้นที่ 15 สูง 1 ไมล์พอดี และบริเวณที่ต่างๆในเมืองเดนเวอร์ เช่น สนามเบสบอลคูรส์ฟิลด์ จะมีที่นั่งหนึ่งที่เป็นสีม่วง (สีประจำทีม โคโลราโด รอกกี้ส์) เพื่อบ่งบอกว่าที่นั่งตัวนั้นสูงระดับ 1 ไมล์เช่นกัน สนามบินนานาชาติเดนเวอร์ สูงจากระดับน้ำทะเล 1,655 เมตร 
เดนเวอร์ยังได้ชื่อทางประวัติศาสตร์ว่า Queen City of the Plains เนื่องจากความสำคัญของอุตสาหกรรมการเกษตรของเมือง ทำให้เรือรบสหรัฐอเมริกา หลายลำใช้ชื่อว่า USS Denver เพื่อเป็นการให้เกียรติเมือง
ทีมกีฬาในเดนเวอร์ที่สำคัญ ได้แก่ เดนเวอร์ บรองโกส์ ทีมอเมริกันฟุตบอล เล่นที่สนามอินเวสโกฟิลด์
มหาวิทยาลัย ในเมืองเดนเวอร์ ได้แก่ มหาวิทยาลัยโคโลราโด เดนเวอร์, มหาวิทยาลัยเดนเวอร์
เอดมันด์ ฮิลลารี

เอดมันด์ ฮิลลารี  หรือ เซอร์ เอดมันด์ เพอร์ซิฝอล ฮิลลารี  (20 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 - 11 มกราคม พ.ศ. 2551) นักสำรวจและนักปีนเขาชาวนิวซีแลนด์ เป็น 1 ใน 2 คนแรกของโลกที่สามารถขึ้นถึงยอดของยอดเขาเอเวอเรสต์ได้ อีกคนหนึ่งคือ เทียนซิง นอร์เก ชาวเชอร์ปา ซึ่งเป็นคู่ปีนเขาของเซอร์ เอดมันด์ (การปีนเขาสูงมักทำกันเป็นคู่เพื่อจะได้ช่วยเหลือกันเวลาเกิดปัญหา) ถึงแม้ว่าเซอร์ เอดมันด์ ฮิลลารีเป็นชาวนิวซีแลนด์และเทียนซิง นอร์เกเป็นชาวเชอร์ปา แต่ทั้งคู่ปีนยอดเขาเอเวอเรสต์ในคณะของอังกฤษ
เซอร์เอดมันด์ ฮิลลารี กับ เทียนซิง นอร์เกขึ้นถึงยอดเขาเอเวอเรสต์ที่ความสูง 8850 เมตร เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 ประมาณเวลา 11:30 น. ณ เวลาท้องถิ่น (UTC-04:00)
ชื่อของเซอร์เอดมันด์ ฮิลลารี ถูกนำมาตั้งชื่อหน้าผาสูง 40 ฟุต ที่ระดับความสูง 28,840 ฟุตเหนือระดับน้ำทะเล ทางสันเขาด้านตะวันออกเฉียงใต้ของยอดเขาเอเวอเรสต์ ว่า ฮิลลารีสเตป (Hillary step) ซึ่งเป็นจุดที่ยากที่สุดของการปีนเขาช่วงสุดท้ายก่อนขึ้นถึงยอดเขา
เทนซิง นอร์เก

เทนซิง นอร์เก (ทิเบต: བསྟན་འཛིན་ནོར་རྒྱས།, เนปาล: तेन्जिङ नोर्गे शेर्पा, อังกฤษ: Tenzing Norgay) เกิดในปี พ.ศ. 2457 - 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 เป็นนักปีนเขาชาวเชอร์ปา (เนปาล) 
โดยเทนซิง นอร์เก และเอดมันด์ ฮิลลารี เป็น 2 คนแรกที่สามารถปีกถึงยอดของยอดเขาเอเวอเรสต์ได้สำเร็จ (ทั้งสองถึงยอดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2496)
เทนซิง นอร์เก เสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2529
ศิลปะ

ศิลปะ หมายถึงช่วงกว้าง ๆ ของสิ่งซึ่งเป็นหรือเป็นผลผลิตจากกิจกรรมของมนุษย์ ซึ่งประกอบด้วย ความคิด เพื่อแสดงออกซึ่งฝีมือ, สุนทรีย์, อำนาจทางอารมณ์, หรือแนวคิด
โดยทั่วไปถือกันว่าไม่มีคำนิยามร่วมว่าอะไรทำให้สิ่งหนึ่งเป็นศิลปะ และแนวคิดต่อศิลปะมีการเปลี่ยนแปลงไปตามช่วงเวลา โดยทัศนศิลป์ประกอบด้วยสามสาขาดั้งเดิม ได้แก่ จิตรกรรม, ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรม การละคร, การร่ายรำ, และศิลปะการแสดงอื่น ๆ รวมถึงวรรณกรรม, ดนตรี, ภาพยนตร์ และสื่ออื่น ๆ อย่างภาพถ่ายและสื่ออินเทอร์แอกทีฟล้วนเป็นส่วนหนึ่งในความหมายกว้างของบรรดาศิลปะ 
ธรรมชาติของศิลปะและแนวคิดที่เกี่ยวข้อง เช่น ความคิดสร้างสรรค์และการตีความศิลปะ ปรากฏศึกษาในอีกศาสตร์หนึ่งทางปรัชญาที่เรียกว่า สุนทรียศาสตร์ สำหรับงานศิลปะนั้นมีการศึกษาอย่างเป็นระบบในสาขาวิทยาการของการวิจารณ์ศิลปะและประวัติศาสตร์ศิลป์
ฮิโรมุ อารากาวะ

ฮิโรมุ อารากาวะ (; โรมาจิ: "Arakawa Hiromu") (เกิด 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2516 ที่จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น) เป็นนามปากกา มีชื่อจริงว่า ฮิโรมิ อารากาวะ (ผู้หญิง) เป็นนักวาดการ์ตูนมีชื่อเสียงจากการ์ตูนเรื่อง แขนกล คนแปรธาตุเธอมักจะแทนตัวเองว่าเป็นวัวแว่น
ประวัติ.
เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษถาคม 2516 ในโทกาจิ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เกิดและเติบโตในฟาร์มโคนมที่มีพี่น้อง2คนพี่สาวและน้องชาย เธอได้คิดจะเป็นนักเขียนการ์ตูนตั้งแต่ยังเด็ก ในช่วงที่เธออยู่ในโรงเรียนเธอชอบวาดรูปลงบนตำราเรียน ในขณะที่ทำงานในฟาร์มของครอบครัวของเธอ ในช่วงเวลานี้เธอยังสร้างโดจินชิกับเพื่อน และวาดการ์ตูนสี่ช่องให้นิตยสาร
เธอย้ายไปอยู่ที่โตเกียวในฤดูร้อนของปี 1999 และเธอเริ่มอาชีพในวงการมังงะโดยเป็นผู้ช่วยให้อาจารย์ฮิโรยูกิ เอโต้ผู้เขียนกูรุ กูรุ คาถาพาต๊องอาชีพนักเขียนการ์ตูนของเธอเริ่มต้นด้วยการตีพิมพ์การ์ตูนเรื่อง STRAY DOG ในนิตยสารรายเดือนโชเน็นกันกันของสำนักพิมพ์สแควร์เอนิกซ์ในปี 1999 การ์ตูนเรื่อง STRAY DOG ได้รางวัล the ninth 21st Century "Shōnen Gangan" Award ในเดือนกรกฎาคมปี 2001 การ์ตูนเรื่องแขนกล คนแปรธาตุตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารรายเดือนโชเน็นกันกันเป็นจำนวน 108 บท
บทล่าสุดตีพิมพ์ในเดือนกรกฎาคมปี 2010 และได้รวมเล่ม 27 เล่ม
ผลงาน.
 <ns>10</ns>
 <id>1464432</id>
 <revision>
 <id>12496796</id>
 <parentid>12421029</parentid>
 <timestamp>2025-08-25T08:44:03Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Narutzy</username>
 <id>179988</id>
 </contributor>
 <origin>12496796</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สุนทรียศาสตร์

สุนทรียศาสตร์  เป็นสาขาหนึ่งของปรัชญาที่ว่าด้วยธรรมชาติของความงามและรสนิยม รวมทั้งปรัชญาศิลปะ (ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของปรัชญาและสาขาหนึ่งของสุนทรียศาสตร์) สุนทรียศาสตร์วิเคราะห์คุณค่าทางอารมณ์และความรู้สึกส่วนตัวของบุคคลหนึ่ง หรือบางครั้งอาจกล่าวได้ว่าปรัชญาสาขานี้เป็นการตัดสินความรู้สึกและรสนิยม
สุนทรียศาสตร์ครอบคลุมทั้งแหล่งที่มาธรรมชาติและประดิษฐ์ของประสบการณ์และการตัดสินเชิงสุนทรียะ โดยพิจารณาว่าเกิดอะไรขึ้นในจิตใจของเราเมื่อเรามีส่วนร่วมกับวัตถุหรือสภาพแวดล้อมสุนทรียะ เช่น การดูงานทัศนศิลป์ การฟังเพลง การอ่านกวีนิพนธ์ หรือการสำรวจธรรมชาติ เป็นต้น ปรัชญาศิลปะศึกษาว่าศิลปินจินตนาการ สร้างสรรค์ และแสดงผลงานศิลปะได้อย่างไร และผู้คนใช้ เพลิดเพลิน และวิจารณ์ศิลปะของศิลปินเหล่านั้นอย่างไร ปรัชญาศิลปะยังศึกษาความรู้สึกทั่วไปของบุคคลหนึ่งที่มีต่อศิลปะ ทำไมพวกเขาจึงชอบผลงานกลุ่มหนึ่ง และไม่ชอบผลงานอื่น และศิลปะสามารถส่งผลกระทบต่ออารมณ์หรือแม้กระทั่งความเชื่อของเราได้อย่างไร ทั้งสุนทรียศาสตร์ทั่วไปและปรัชญาศิลปะถามคำถามโดยเฉพาะจำพวก อะไรคือ"ศิลปะ"? อะไรคือ"งาน"ศิลปะ? และอะไรทำให้ศิลปะ"ดี"?
นักวิชาการในสาขาได้นิยามสุนทรียศาสตร์ว่าเป็น "การสะท้อนเชิงวิจารณ์ต่อศิลปะ วัฒนธรรม และธรรมชาติ" ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่ คำว่า "aesthetics" ยังสามารถหมายถึงหลักการจำนวนหนึ่งภายใต้ความเคลื่อนไหวและทฤษฎีทางศิลปะที่เฉพาะเจาะจง เช่น บุคคลหนึ่งอาจกล่าวถึง "Cubist aesthetics"
รากศัพท์.
คำว่า "สุนทรียศาสตร์" มาจากการสมาสระหว่างคำว่า "สุนทรียะ" (เกี่ยวกับความนิยม ความงาม) กับศาสตร์ (ระบบวิชาความรู้) 
ประวัติ.
บรรดานักคิดทั้งหลายได้ครุ่นคิดถึงประเด็นเรื่องความงามและศิลปะมานานนับพัน ๆ ปีแล้ว แต่ประเด็นดังกล่าวเพิ่งถูกแยกเป็นหลักปรัชญาอิสระ เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 18 นี้โดยกลุ่มนักปรัชญาชาวเยอรมัน ก่อนหน้านี้นักคิดนักเขียนจะมองประเด็นดังกล่าวรวมกับประเด็นหลักอื่น ๆ เช่น จริยศาสตร์ ในหลักปรัชญาตะวันตก และเรื่องศาสนาในหลักปรัชญาตะวันออก
คลอร์เตตราไซคลีน

คลอร์เตตราไซคลีน (ชื่อการค้า Aureomycin, "Lederle") เป็นยาปฏิชีวนะชนิดแรกในกลุ่มเตตราไซคลีน คลอร์เตตราไซคลีนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1945 โดยเบนจามิน มิงก์ ดักการ์ (Benjamin Minge Duggar) ขณะที่เขาทำงานอยู่ที่เลเดอร์ลีแลบอทอรีส์ (Lederle Laboratories) ภายใต้การดูแลควบคุมของเยลลาปรากาดา ซุบบาโรว์ (Yellapragada Subbarow) โดยดักการ์ประสบผลสำเร็จในการคัดแยกยาปฏิชีวนะชนิดนี้จากแบคทีเรียแอคติโนมัยสีทที่เพาะเลี้ยงได้จากตัวอย่างดินที่เก็บมาจากทุ่งแซนบอร์นที่มหาวิทยาลัยมิสซูรี โดยแบคทีเรียดังกล่าวถูกตั้งชื่อในภายหลังว่า "Streptomyces aureofaciens" และให้ชื่อการค้าแรกของยาดังกล่าวว่า Aureomycin ทั้งนี้เนื่องมาจากสีเหลืองทองของยาและแบคทีเรียที่ค้นพบดังกล่าว ส่วนในวงการสัตวแพทย์ คลอร์เตตราไซคลีนมักถูกนำมาใช้เพื่อรักษาเยื่อตาอักเสบในแมวอยู่บ่อยครั้ง
ทั้งนี้ การได้รับการรักษาด้วยคลอร์เตตราไซคลีนร่วมกับอะซีโนคูมารอลอาจเพิ่มฤทธิ์ต้านการแข็งตัวของเลือดของยาดังกล่าวได้ ดังนั้น ผู้ที่จำเป็นต้องได้รับการรักษาด้วยยาสองชนิดนี้ร่วมกัน ควรมีการติดตามค่าพารามิเตอร์ที่เกี่ยวเนื่องกับการแข็งตัวของเลือดอย่างใกล้ชิด นอกจากนี้ อาการไม่พึงประสงค์ที่รุนแรงจากคลอร์เตตราไซคลีนอาจเพิ่มขึ้นได้เมื่อได้รับการบริหารยานี้ร่วมกับแอซิเทรทิน, อะดาพาลีน, หรืออะลิเทรทิโนอิน ส่วนการรับประทานยาหรืออาหารที่มีส่วนผสมของอะลูมิเนียมฟอสเฟตและอะลูมิเนียมไฮดรอกไซด์จะทำให้การดูดซึมคลอร์เตตราไซคลีนในทางเดินอาหารลดลงได้ ส่งผลให้ความเข้นข้นในกระแสเลือดและประสิทธิภาพการรักษาของคลอร์เตตราไซคลีนน้อยลงตามไปด้วย ยิ่งไปกว่านั้น การใช้คลอร์เตตราไซคลีนร่วมกับยาปฏิชีวนะชนิดอื่นบางชนิดอาจทำให้ประสิทธิภาพในการรักษาของยาที่ใช้ร่วมลดลง เช่น มีซิลลินัม (แอมดิโนซิลลิน), อะม็อกซีซิลลิน, และแอมพิซิลลิน เป็นต้น ในบางกรณีคลอร์เตตราไซคลีนก็อาจเพิ่มอาการไม่พึงประสงค์ที่ร้ายแรงของยาอื่นที่ใช้ร่วมได้ เช่นในกรณีที่ใช้ร่วมกับอะทาคิวเรียมเบซิเลท (atracurium besilate) อาจทำให้ฤทธิ์หย่อนกล้ามเนื้อ (neuromuscular blocking effect) ของยานี้เพิ่มขึ้นได้
เมตาไซคลีน

ไลมีซัยคลิน (Metacycline) เป็นยาปฏิชีวนะเตตราไซคลีน
ไลมีซัยคลินพบว่าทำหน้าที่เป็นตัวกระตุ้นตัวจับลิแกนด์ของตัวรับ X ของมนุษย์ในครรภ์และกระตุ้นการแสดงออกของ CYP3A4 ในหลอดทดลอง
ออกซิเตตราไซคลีน

ออกซิเตตราไซคลีน (Oxytetracycline) เป็นยาปฏิชีวนะเตตราไซคลีนสเปกตรัมกว้าง
ออกซิเตตราไซคลีนได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1949 และเริ่มนำมาใช้ในเชิงพาณิชย์ใน ค.ศ. 1950 จัดให้อยู่ในรายการยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลกเป็นทางเลือกต่อเตตราไซคลีน
ออกซิเตตราไซคลีนมักใช้รักษาโรคติดเชื้อทางเดินหายใจ โรคติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ สิวอักเสบ และโรคติดเชื้อที่เกิดจากสัตว์ เช่น โรคบรูเซลโลซิส และยังถูกใช้ในสัตวแพทย์อย่างแพร่หลายเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ยานี้ควรใช้ด้วยความระมัดระวัง เนื่องจากอาจทำให้เกิดผลข้างเคียง เช่น ภาวะไวต่อแสงแดด (photosensitivity) ความผิดปกติของฟันและกระดูกในเด็ก และไม่ควรใช้ในหญิงตั้งครรภ์หรือเด็กอายุต่ำกว่า 8 ปี เนื่องจากอาจส่งผลต่อการเจริญเติบโตของกระดูกและฟัน
โคลโมไซคลีน

โคลโลโมซัยคลิน หรือ คลอร์เมคลีน  เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มเตตราไซคลีน มีคุณสมบัติชอบไขมัน ทำให้ยานี้แพร่ผ่านเข้าสู่ภายในเซลล์หรือเกิดการแพร่แบบใช้พลังงานผ่านพอรินของแบคทีเรียได้โดยง่าย เมื่อเข้าสู่ภายในเซลล์ โคลโลโมซัยคลินจะเข้าไปยับยั้งการเจริญของแบคทีเรียโดยเข้าจับกับหน่วยย่อย 30 เอสบนไรโบโซมแบคทีเรีย ทำให้อะมิโนเอซิลทีอาร์เอ็นเอ (amino-acyl tRNA) ไม่สามารถเข้าจำกับตำแหน่ง A-site บนไรโบโซมนั้นได้ ส่งผลให้การแปรรหัสพันธุกรรมและการสังเคราะห์โปรตีนของแบคทีเรียดังกล่าวหยุดชะงักหรือไม่สามารถเกิดขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม กระบวนการยับยั้งนี้สามารถผันกลับมาเป็นปกติได้เองโดยธรรมชาติ ทั้งนี้ มีการเรียกชื่อยานี้แตกต่างกันออกไปในแต่ละพื้นที่ ได้แก่ คลอโรเตตราไซคลีน (Chlorotetracycline), อะไซคาซิลลิน (Acycacillin), ไฮดรอกซีซิทมัยซิน (hydroxycitmycin) และมีคลอเรทิน (Mechloretin) เป็นต้น
โคลโลโมซัยคลินมีข้อบ่งใช้สำหรับการรักษาโรคแท้งติดต่อ (Brucellosis), การติดเชื้อไมโคพลาสมา, สิวอักเสบรุนแรงจากการติดเชื้อแบคทีเรีย, การติดเชื้อคลามัยเดีย และหลอดลมอักเสบเรื้อรัง
ไทแอมเฟนิคอล

ไทแอมฟีนิคอล  เป็นยาปฏิชีวนะ
ไทแอมฟีนิคอลมีการใช้งานอย่างแพร่หลายในบราซิล โดยเฉพาะในการรักษาโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อย่างภาวะอุ้งเชิงกรานอักเสบ
รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ชิง

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>12360914</parentid>
 <timestamp>2025-06-11T10:07:46Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>1.46.4.185</ip>
 </contributor>
 <origin>12360997</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ทิกเกตทูไรด์ (เกมกระดาน)

ทิกเกตทูไรด์  เป็นเกมกระดานในรูปแบบของการสร้างทางรถไฟจำลอง ออกแบบโดย แอลัน อาร์. มูน และวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2547 โดยบริษัทเดยส์ออฟวันเดอร์ ทิกเกตทูไรด์รู้จักในชื่อ Zug um Zug (ภาษาเยอรมัน) ในปัจจุบันทิกเกตทูไรด์ มีสองรุ่นคือ รุ่นแผนที่สหรัฐอเมริกา และแผนที่ทวีปยุโรป
การเล่นเกมต้องใช้ความสามารถในการวางแผน รวมถึงความน่าจะเป็น เริ่มต้นเกมผู้เล่นแต่ละคนสะสมการ์ดรถไฟในแต่ละสี เพื่อใช้ในการสร้างทางรถไฟระหว่างเมืองแต่ละเมืองบนแผนที่ เพื่อสะสมแต้ม เกมจะสิ้นสุดลงเมื่อผู้เล่นคนใดคนหนึ่งไม่มีรถไฟเหลือในมือ และจะเริ่มทำการนับแต้ม ซึ่งได้จากการต่อรถไฟ แต้มพิเศษจะบวกหรือเข้าเมื่อสิ้นสุดเกม สำหรับผู้ที่สามารถต่อทางรถไฟได้ยาวที่สุด และผู้เล่นที่สามารถเชื่อมเมืองสองเมืองที่เขียนในตั๋วพิเศษที่ผู้เล่นจับได้ในต้นเกม
เกมนี้ได้รับรางวัลเกมยอดเยี่ยมแห่งปี พ.ศ. 2547 โดย Spiedl des Jahres และ รางวัลยอดเยี่ยมแห่งปี พ.ศ. 2548 รางวัล Diano Jones award และรางวัล International Gamers Award
วิธีเล่น.
Ticket to ride เป็นเกมที่มีเป้าหมายง่าย ๆ คือใครมีแต้มสูงสุดชนะ โดยแต้มก็ได้มาจากการสร้างเส้นทางรถไฟ ในประเทศและการทำตามเป้าหมายได้สำเร็จ โดยเกมจะจบลงเมื่อคนใดคนหนึ่งไม่มีตู้โบกี้ให้สร้างเส้นทางเหลือแล้ว หรือไม่มีเส้นทางจะให้สร้างแล้ว
เริ่มเล่นแต่ละคนจะได้โบกี้รถไฟไปคนละหนึ่งชุดไว้สำหรับสร้างเส้นทางรถไฟ ตามด้วยไพ่โบกี้สีต่าง ๆ คนละห้าใบและ เป้าหมายที่ต้องทำอีกคนละสามใบ โดยให้เลือกเก็บไว้อย่างน้อยสองใบ ใบไหนที่ไม่เอาก็คืนมาที่กองกลาง แต่ละรอบแต่ละคนต้องเลือกว่าจะจองเส้นทาง จะจั่วไพ่โบกี้เพิ่ม หรือจะจั่วเป้าหมายเพิ่มอย่างได้อย่างหนึ่ง ทำเสร็จก็เปลี่ยนไปคนถัดไป วนไปเรื่อย ๆ จนกว่าคนใดคนนึงไม่มีโบกี้เหลือหรือไม่มีเส้นทางให้สร้าง 
วิธีสร้างเส้นทางรถไฟ ต้องใช้ไพ่โบกี้ที่อยู่ในมือจับคู่สีเดียวกับช่องที่อยู่ระหว่างเมืองที่เราจะจองและจำนวนเท่ากับช่องนั้น เช่น จะสร้างเส้นทางจาก Montreal ไป New York ในแผนที่มีช่องสีน้ำเงินสามช่องก็ต้องจับคู่ไพ่โบกี้สีน้ำเงินสามใบในการสร้าง หรือถ้าจะสร้างเส้นทางจาก Montreal ไป Toronto ซึ่งช่องระหว่างเมืองเป็นสีเทา ๆ หมายความว่าใช้สีอะไรสร้างก็ได้แต่ต้องเป็นสีเดียวกัน จำนวนสามช่อง ก็ต้องใช้ไพ่โบกี้สีใดสีหนึ่งสามใบในการสร้าง สำหรับไพ่ที่มีหลาย ๆ สีอันนั้นจะใช้แทนสีอะไรก็ได้ เช่นหากในมือมีสีน้ำเงินสองใบกับสีรุ้งหนึ่งใบก็สามารถใช้รวมกันเป็นสีน้ำเงินก็ได้ 
วิธีจั่วไพ่โบกี้ ตอนเริ่มเกมไพ่โบกี้จะวางหงายเอาไว้ห้าใบ กับกองที่ไม่ได้หงายเปิดไว้ เวลาจั่วก็สามารถเลือกได้ว่าจะเอาใบที่หงายไว้สองใบ หรือเอาจากกองที่ไม่ได้เปิดก็ได้ แต่กองที่หงายมีเงื่อนไขคือ ถ้าหากใบที่จะหยิบไปเป็นสีรุ้งให้หยิบไปได้แค่ใบเดียว 
วิธีจั่วเป้าหมายเพิ่ม หากเป้าหมายที่เราได้เริ่มแรกหมด เราสามารถจั่วเป้าหมายเพิ่มได้ โดยหยิบไปเพิ่มสามใบ แล้วต้องเก็บไว้อย่างน้อยหนึ่งใบ 
วิธีการนับคะแนน แต่ละเส้นทางยิ่งยาวเท่าไหร่ยิ่งได้คะแนนเยอะ เช่นเส้นทางจากเมือง A ไปเมือง B มีระยะทางหกช่อง หากสามารถสร้างได้ก็จะได้คะแนนไปสิบห้าแต้ม ตามตารางคะแนนด้านบน แต่กว่าจะสะสมสีได้ครบก็ลำบากอยู่ใช่เล่น อีกอย่างอาจไม่ใช่เส้นทางที่เราจะไปด้วย นอกจากนี้ ยังมีคะแนนจากเป้าหมายที่เราทำได้ครบด้วย ยิ่งเส้นทางไกล ๆ ไปลำบาก ๆ ก็ยิ่งได้คะแนนเยอะ แต่ต้องสร้างเส้นทางเชื่อมกันระหว่างเมืองเป้าหมายให้ได้นะ ถ้าทำไม่ได้ก็โดนหักอ่วมเหมือนกันโดยเฉพาะเส้นทางไกล ๆ นอกจากนี้ ยังมีคะแนนพิเศษอีก สำหรับคนที่จองเส้นทางรถไฟได้ยาวมากที่สุด ก็จะได้โบนัสอีกสิบแต้มตอนจบเกม
แอมพิซิลลิน

แอมพิซิลลิน (Ampicillin) เป็นยาปฏิชีวนะที่มีชื่อทางการค้าหลายชื่อ เช่น Amilin, Ampat, Ampexin, Ampicillin Pharmacia, Ampicyn ออกฤทธิ์คล้ายกับ Benzypeni-Benzypenicillin ยานี้สามารถทำลายแบคทีเรียได้อย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะแบคทีเรียแกรมบวก แกรมลบ เช่นเชื้อทำให้เกิดโรคท้องเสีย หลอดลมอักเสบ ไซนัสอักเสบ ปอดบวม ทางเดินปัสสาวะอักเสบ กระเพาะปัสสาวะอักเสบ ถุงและท่อน้ำดีอักเสบ แผลมีหนอง ฝี
มากกว่า 7 วัน และมากกว่า 2,000 g - 100 mg /kg/วัน โดยแบ่งให้ทุก 6 ชม. (meningitis 200 mg /kg/วัน)
มากกว่า 7 วัน และน้อยกว่า 2,000 g - 75 mg/kg/วัน โดยแบ่งให้ทุก 8 ชม. (meningitis 150 mg/kg/วัน)
น้อยกว่า 7 วัน และ มากกว่า 2,000 g - 75 mg/kg/วัน โดยแบ่งให้ทุก 8 ชม. (meningitis 150 mg/kg/วัน)
น้อยกว่า 7 วัน และ น้อยกว่า 2,000 g - 50 mg/kg/วัน โดยแบ่งให้ทุก 12 ชม (meningitis 100 mg/kg/วัน) 
การเก็บรักษา.
ยานี้ หลังจากผสมน้ำแล้ว สามารถคงตัวได้ 7 วัน ที่อุณหภูมิห้อง (ไม่เกิน 25 องศาเซลเซียส หรือ 77 องศาฟาเรนไฮส์)
ไพแวมพิซิลลิน

ไพแวมพิซิลลิน (Pivampicillin) เป็นแอมพิซิลลินของ pivaloyloxymethyl ester ถือเป็นโปรดรักที่คาดว่าเพิ่มชีวปริมาณออกฤทธิ์ทางปากของแอมพิซิลลิน เนื่องจากมีความสามารถในการดูดซับไขมันมากกว่าแอมพิซิลลิน
ยานี้มีขายเฉพาะในประเทศเดนมาร์กที่ขายเป็น Pondocillin โดย PharmaCoDane หรือ Miraxid โดย LEO Pharma
อะม็อกซีซิลลิน

อะม็อกซีซิลลิน  เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่ง ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียได้หลายโรค เป็นยาที่แนะนำให้ใช้เป็นลำดับแรกในการรักษาหูชั้นกลางอักเสบ อาจใช้รักษาคออักเสบจากเชื้อสเตร็ป ปอดอักเสบ การติดเชื้อที่ผิวหนัง การติดเชื้อในทางเดินปัสสาวะ และอื่น ๆ ยานี้เป็นยากิน ส่วนการฉีดนั้นมีที่ใช้อยู่บ้างแต่น้อย
ผลข้างเคียงที่พบบ่อยคือการมีผื่น และอาการคลื่นไส้ หากใช้ร่วมกับกรดคลาวูลานิกอาจทำให้เกิดการติดเชื้อรา และอาการท้องเสียได้ ยานี้ไม่ควรใช้ในผู้ที่แพ้ยาเพนิซิลลิน หากใช้ในผู้ป่วยโรคไตอาจต้องลดขนาดยาลง การใช้ยานี้ในสตรีตั้งครรภ์หรือให้นมบุตรยังไม่พบว่ามีอันตราย
อะม็อกซีซิลลินได้รับการค้นพบครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1958 และถูกนำมาใช้ในทางการแพทย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1972 ได้รับการจัดเป็นหนึ่งในรายการยาสำคัญต้นแบบขององค์การอนามัยโลก และถือเป็นยาที่ปลอดภัยและใช้ได้ผลดีที่สุดชนิดหนึ่งในระบบบริการสุขภาพ เป็นยาปฏิชีวนะที่ถูกสั่งใช้ในเด็กบ่อยมากที่สุดตัวหนึ่ง มีผลิตจำหน่ายได้โดยทั่วไป ราคาขายส่งของยานี้ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วอยู่ที่แคปซูลละ 0.02-0.05 ดอลลาร์สหรัฐ ค่าใช้จ่ายตลอดการรักษาหากใช้เวลาสิบวันอยู่ที่ประมาณ 16 ดอลลาร์สหรัฐ
ข้อบ่งชี้สำหรับการใช้ยานี้.
การติดเชื้อ เนื่องจากเชื้อพวก Gram-negative, Gram-positive
ชื่อการค้า.
Amoxil
Amoxil-Bencard
Ibiamox
Siamox
Biomox
Alphamox
Amacin
Curam
Augmentin
Amoxicillin
Moxilin
Moxcillin
คารินแดกซิลลิน

คารินแดกซิลลิน  เป็นยาปฏิชีวนะประเภทเพนิซิลลิน โดยเป็นโปรดรักของ carbenicillin
ยานี้รับประทานทางปากเป็นเกลือโซเดียม Pfizer เคยนำจำหน่ายในสหรัฐภายใต้ชื่อทางการค้าว่า Geocillin ต่อมา Pfizer ถอนคารินแดกซิลลินจากตลาดสหรัฐในช่วงหลัง ค.ศ. 2008
พิวเมคซิลลินัม

พิวเมคซิลลินัม (Pivmecillinam) เป็นโปรดรักทางปากของ mecillinam ซึ่งเป็นยาปฏิชีวนะเพนิซิลลินสเปกตรัมแบบขยาย
ผลข้างเคียงทั่วไปที่พบบ่อยที่สุดได้แก่คลื่นไส้และท้องเสีย
มีซิลลินัม

มีซิลลินัม (Mecillinam) เป็นยาปฏิชีวนะเพนิซิลลินชนิดออกฤทธิ์ยาวในกลุ่มอะมิดิโนเพนิซิลลิน ซึ่งจับกับโปรตีนจับเพนิซิลลิน 2 (PBP2) โดยเฉพาะ และถือว่ามีฤทธิ์ต้านGram-negative bacteriaแบคทีเรียแกรมลบเท่านั้น ใช้เป็นหลักในการรักษาการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ และยังใช้รักษาไข้ไทฟอยด์และไข้พาราไทฟอยด์อีกด้วย
ปิปเปอราซิลลิน

ปิปเปอราซิลลิน (Piperacillin) เป็นยาปฏิชีวนะเบตา-แลกแตมสเปกตรัมกว้างในชั้น ureidopenicillin
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1974 และรับรองให้ใช้ในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1981
ไทคาร์ซิลลิน

ไทคาร์ซิลลิน  เป็นคาร์บอกซีเพนิซิลลิน ขายและใช้ผสมร่วมกับ clavulanate ในฐานะ ticarcillin/clavulanic acid เนื่องจากเป็นเพนิซิลิน ทำให้ยานี้อยู่ในยาปฏิชีวนะชั้นใหญ่ของ β-lactam
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1963
ทาแลมพิซิลลิน

ทาแลมพิซิลลิน  เป็นยาปฏิชีวนะกลุ่มเบตาแลคแทมในตระกูลเพนิซิลลิน เป็นโปร-ดรักภายใต้ภาวะที่เป็นกรดซึ่งให้ทางการรับประทาน ไม่ได้รับการอนุมัติจากองค์การอาหารและยาสหรัฐให้ใช้ในสหรัฐอเมริกา ในผู้เป็นโรคตับควรหลีกเลี่ยง
การสังเคราะห์.
แอมพิซิลลิน ยังคงเป็นสารในกลุ่มเพนิซิลลินที่เลือกใช้สำหรับรักษาการติดเชื้อหลายชนิด เนื่องจากมีฤทธิ์ในช่องปากและมีฤทธิ์ที่ดีในการต่อต้านแบคทีเรียแกรมลบ มีการตรวจสอบโปร-ดรักจำนวนหนึ่งในความพยายามที่จะปรับปรุงตามลักษณะทางเภสัชพลศาสตร์ และหนึ่งในนั้นคือทาแลมพิซิลลิน
การสังเคราะห์แบบหนึ่งเกี่ยวข้องกับการป้องกันหมู่อะมิโนปฐมภูมิของแอมพิซิลลิน (1) ทำปฏิกริยาเป็นอีนามีนโดยเอทิลอะซีโตอะซีเตต (2) จากนั้นจึงทำปฏิกิริยากับ 3-โบรมอพทาไลด์ ทำให้เกิดสารประกอบเอสเทอร์ (3) และอีนามีนถูกไฮโดรไลซ์อย่างระมัดระวังด้วยกรดไฮโดรคลอริกเจือจางในอะซีโตไนไตรล์ได้ผลผลิตเป็นทาแลมพิซิลลิน (4)
ฮีตาซิลลิน

ฮีตาซิลลิน (Hetacillin) เป็นยาปฏิชีวนะเบตา-แลกแตมที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอะมิโนเพนิซิลลิน โดยเป็นโปรดรักและไม่มีฤทธิ์ต่อต้านแบคทีเรีย แต่แยกตัวออกจากอะซิโตนในร่างกายมนุษย์อย่างรวดเร็ว เพื่อสร้างแอมพิซิลลิน ซึ่งมีฤทธิ์ต่อต้านเชื้อแบคทีเรียได้หลายชนิด
เบนซิลเพนิซิลลิน

เบนซิลเพนิซิลลิน  หรือ เพนิซิลลิน จี (PenG) หรือ BENPEN เป็นยาเพนิซิลลินชนิดมาตรฐาน โดยตัว G ย่อมาจาก Gold Standard หมายถึงมาตรฐานสูงสุดในการรักษา เพนิซิลลินจีเป็นยาที่ให้ทางหลอดเลือดดำเนื่องจากไม่คงทนในกรดไฮโดรคลอริกซึ่งมีอยู่ในกระเพาะอาหาร
ไคล์ โบรลอฟสกี

ไคล์ โบรลอฟสกี  ตัวละครจากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง เซาท์พาร์ก ไคล์มีประโยคที่พูดติดปากว่า "You Bastards!" (แปลประมาณว่า สารเลว) โดยมักพูดต่อจากสแตนที่พูดว่า"Oh My God! They Killed Kenny" (โอ้พระเจ้า!พวกเขาฆ่าเคนนี่!) หลังจากที่เคนนีถูกฆ่า แมตต์ สโตนผู้ให้เสียงและหนึ่งในผู้สร้างให้ความเห็นว่า ไคล์เป็นตัวละครที่แสดงลักษณะของตัวเองเมื่อขณะที่ยังเด็ก 
ไคล์เป็นเด็กชาวยิวคนเดียวในเนื้อเรื่อง สวมหมวกปิดหูสีเขียวพร้อมกับเสื้อแจ๊กเกตสีส้มตลอดเวลา ตลอดเรื่องทรงผมของไคล์เป็นส่วนหนึ่งของความลับของเรื่องเหมือนกับหน้าตาของเคนนี(ภายหลังเปิดเผยว่าไคล์มีผมอัฟโฟรสีแดง) ไคล์เป็นเพื่อนสนิทกับสแตน ซึ่งมักจะเป็นผู้นำของเพื่อนร่วมห้อง โดยไคล์มีนิสัยที่ค่อนข้างระวัง วางตัวดีและมักจะมีมารยาทและศีลธรรมสูงกว่าเพื่อนทั่วไป ซึ่งทำให้เป็นเป้าหมายของ อีริก คาร์ตแมน เพื่อนร่วมห้อง เด็กต่อต้านสังคมโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อต้านไคล์ ซึ่งทำให้ไคล์กับคาร์ตแมนทะเลาะกันบ่อยๆ
แม่ของไคล์ ชีลา (Sheila) ประธานสมาคมผู้ปกครองของโรงเรียน มีนิสัยที่มักจะปกป้องลูกมากเกินไป ในตอนหนึ่งเป็นคนจุดชนวนสงครามระหว่าง สหรัฐอเมริกา และประเทศแคนาดาเนื่องจากไม่ต้องการให้ไคล์ดูรายการทอล์กโชว์ของแคนาดาที่ไม่สุภาพ พ่อของไคล์ เจอรัลด์ (Gerald) เป็นทนายความ และน้องบุญธรรมชาวแคนาดาชื่อ ไอค์ (Ike) ที่มักจะโดนไคล์เตะหลายครั้ง
ชื่อสกุลของไคล์ "โบรลอฟสกี" (Broflovski, Broslovski, Broflofski, Broflovski, และ Brovlofski) มีการสะกดเป็นภาษาอังกฤษหลายแบบ โดยสำนักงานทนายความของพ่อไคล์เขียนว่า Brovlofski และในตอนหมีแพนด้าใช้ชื่อ Broflofski การสะกดหลายแบบมาจากแปลมาจากอักษรซีริลลิกว่า Бровловский ซึ่งในภาษารัสเซียไม่มีความหมายและไม่มีใครใช้ชื่อสกุลนี้
เพนาเมกซิลลิน

เพนาเมกซิลลิน (Penamecillin) เป็นโปรดรักที่ทำให้เป็น benzylpenicillin ด้วย esterases ไม่มีความเสี่ยงต่อความผิดปกติแต่กำเนิดที่ตรวจพบได้ต่อทารกในครรภ์
เบนซาทีนเบนซิลเพนิซิลลิน

เบนซาทีนเบนซิลเพนิซิลลิน  เป็นยาปฏิชีวนะที่ใช้รักษาการติดเชื้อแบคทีเรียหลายชนิด โดยเฉพาะในการรักษาคอหอยอักเสบจากเชื้อสเตร็ปโตค็อกคัส, โรคคอตีบ, ซิฟิลิส และคุดทะราด
เบนซาทีนเบนซิลเพนิซิลลินได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1950 จัดให้อยู่ในรายการยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลก
สังคมและวัฒนธรรม.
ยานี้ขายตามทอดคลาดโดย Pfizer (เดิมโดย Wyeth) ภายใต้ชื่อการค้า "Bicillin L-A"
เบนซาทีนฟีนอกซีเมตทิลเพนิซิลลิน

เบนซาทีนฟีนอกซีเมตทิลเพนิซิลลิน ((Penicillin V))
ใช้รักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อทั้งแกรมบวกและแกรมลบ เช่น ทอนซิลอักเสบ ปอดบวม แผลมีหนองอักเสบ เยื่อบุหัวใจอักเสบ
ชื่อการค้า.
Pen-V Atlantic, Fenocin, Pen-V, General Drugs House
ไดคลอกซาซิลลิน

ไดคลอกซาซิลลิน  เป็นยาที่ใช้ฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุของโรคติดเชื้อต่าง ๆ ได้แก่ โรคติดเชื้อบริเวณทางเดินหายใจส่วนบน (เช่น โรคหลอดลมอักเสบ โรคคอหอยอักเสบ) โรคติดเชื้อบริเวณทางเดินหายใจส่วนล่าง (เช่น โรคปอดอักเสบ) และโรคติดเชื้อบริเวณผิวหนังและเนื้อเยื่ออ่อน
คลอกซาซิลลิน

คลอกซาซิลลิน  เป็นยาปฏิชีวนะกึ่งสังเคราะห์ อยู่ในประเภทเดียวกับเพนิซิลลิน บริษัทบีแชม (Beecham) คิดค้นขึ้นเมื่อราวต้นพุทธทศวรรษที่ 2490 และพัฒนาเรื่อยมา ยานี้ขายโดยใช้ชื่อทางการค้าหลายชื่อ เช่น "คลอกซาเพน (Cloxapen) ", "คล็อกซาแคป (Cloxacap) ", "เทโกเพน (Tegopen) ", "ออร์เบนิน (Orbenin) " และ "เมคล็อก (Meicolx) "
คลอกซาซิลลินใช้ต่อต้านเชื้อสแตฟิโลคอกคัส (staphylococcus) ซึ่งสร้างเอนไซม์บีตา-แลกตาเมส (beta-lactamase) อันก่อแบคทีเรียบางประเภท คลอกซาซิลลินมีฤทธิ์ต่อต้านแบคทีเรียน้อยกว่าเบนซิลเพนิซิลลิน (benzylpenicillin) ทว่า มีข้อดีคือมีความเป็นพิษน้อย เว้นแต่ในกรณีแพ้ยา
ในการศึกษาหนึ่ง ผู้ศึกษาได้ตั้งข้อสังเกตว่า เมื่อมีการใช้คลอกซาซิลลินมากขึ้นเรื่อย ๆ จะส่งผลให้แวนโคไมซิน (vancomycin) หรือยาปฏิชีวนะที่ใช้ต่อต้านแบคทีเรียทำนองเดียวกัน ได้รับการใช้น้อยลง
ความร้อนจำเพาะ

ความร้อนจำเพาะ  เป็นคุณสมบัติทางฟิสิกส์ของวัตถุที่สามารถวัดได้ โดยอธิบายความสามารถในการเก็บความร้อนของวัตถุนั้น ๆ. กล่าวโดยคร่าว ๆ นิยามของความร้อนจำเพาะคือ "ปริมาณความร้อนที่ทำให้สารมวล 1 กรัมอุณหภูมิเปลี่ยนไปหนึ่งองศา และความร้อนจำเพาะก่อนการเปลี่ยนสภาพมีค่าเท่ากับความร้อนจำเพาะหลังการเปลี่ยนสภาพ". เนื่องจากการถ่ายเทความร้อนคือการถ่ายเทพลังงานประเภทหนึ่ง ดังนั้นหน่วยของความร้อนจำเพาะคือ จูลส์ต่อเคลวิน.
สำหรับความร้อนจำเพาะของตัวนำยวดยิ่งที่อุณหภูมิวิกฤตและความร้อนจำเพาะของตัวนำปกติที่อุณหภูมิวิกฤตมีค่าไม่เท่ากัน นั่นคือแสดงพฤติกรรมไม่ต่อเนื่อง
เมทิซิลลิน

เมทิซิลลิน (Methicillin) เป็นยาปฏิชีวนะเบตาแลกแทมสเปกตรัมแคบในกลุ่ม penicillin
เมทิซิลลินได้รับการพัฒนาโดย Beecham ใน ค.ศ. 1959 และได้รับการค้นพบใน ค.ศ. 1960
ออกซาซิลลิน

ออกซาซิลลิน (Oxacillin) เป็นยาปฏิชีวนะเบตา-แลกแตมรุ่นสองสเปกตรัมแคบ ชั้นเพนิซิลลินที่พัฒนาโดย Beecham.
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1960 และรับรองให้ใช้ในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1962
ซัลแบคแตม

ซัลแบคแตม  เป็นสารยับยั้งเบตาแลกตาเมส ยานี้ให้ร่วมกับยาปฏิชีวนะเบตาแลกแทมเพื่อยับยั้งเบตาแลกทาเมส ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่ผลิตโดยแบคทีเรียที่ทำลายยาปฏิชีวนะ
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1977 และได้รับการรับรองให้ใช้ในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1986
ทาโซแบคแตม

ทาโซแบคแตม  เป็นยารักษาโรคที่ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ β-lactamases ของแบคทีเรีย โดยเฉพาะในกลุ่ม SHV-1 และ TEM โดยทั่วไปมักใช้เป็นเกลือโซเดียมของเอนไซม์นี้ ได้แก่ โซเดียมทาโซแบคแตม
ทาโซแบคแตมได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1982 และใช้งานทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1992
ซัลทามิซิลลิน

ซัลทามิซิลลิน  เป็นยาปฏิชีวนะในรูปแบบสำหรับรับประทานที่ผสมระหว่างยาปฏิชีวนะสองตัว คือ แอมพลิซิลลิน/ซัลแบคแตม ประกอบด้วยแอมพลิซิลินในรูปที่เป็นเอสเทอร์ และซัลแบคแตม เครื่องหมายการค้าของยาชนิดนี้มีหลายแบบเช่น Saltum และ Unasyn
ปี

ปี หมายถึง คาบการโคจรของวัตถุดาวเคราะห์ เช่น การโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ ซึ่งดาวเคราะห์แต่ละดวงจะมีระยะเวลาของปีไม่เท่ากัน ขึ้นอยู่กับความเร็วในการโคจรของดาวเคราะห์และความยาววงโคจรของดาวเคราะห์
เนื่องจากความลาดเอียงของแกนโลกเป็นเหตุทำให้เห็นฤดูกาลหมุนเวียนผ่านไป สังเกตได้จากการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ ระยะเวลาของกลางวัน ในเขตอบอุ่นและกึ่งขั้วโลกรอบโลกโดยทั่วไปแล้วจะปรากฏสี่ฤดูกาลใน 1 ปี คือ ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว ส่วนในเขตร้อนและกึ่งเขตร้อน ภาคภูมิศาสตร์หลายแห่งไม่มีฤดูกาลที่กำหนดแน่นอน แต่ในเขตร้อนชื้นตามฤดูกาลจะรับรู้และติดตามได้เพียงแค่ฤดูฝนและฤดูแล้งในแต่ละปี
ปีปฏิทินเป็นค่าประมาณของจำนวนวันของคาบการโคจรของโลก ปฏิทินเกรกอเรียนหรือปฏิทินสมัยใหม่กำหนดให้ปีปฏิทินมี 365 วันในปีสามัญ หรือมี 366 วันในปีอธิกสุรทินเช่นเดียวกับปฏิทินจูเลียน สำหรับปฏิทินเกรกอเรียน ความยาวเฉลี่ยของปีปฏิทิน (ปีเฉลี่ย) ตลอดวงจรอธิกสุรทินที่ครบ 400 ปีคือ 365.2425 วัน (97 จาก 400 ปีเป็นปีอธิกสุรทิน)
ในภาษาอังกฤษ หน่วยเวลาสำหรับปีมักย่อว่า "y" หรือ "yr" สัญลักษณ์ "a" นั้นพบได้ทั่วไปในวรรณกรรมวิทยาศาสตร์แม้ว่าระยะเวลาที่แน่นอนอาจไม่สอดคล้องกันก็ตาม ในทางดาราศาสตร์ ปีจูเลียนเป็นหน่วยของเวลาที่กำหนดเป็น 365.25 วัน เท่ากับ 86,400 วินาที (หน่วยฐาน SI) เท่ากับ 31,557,600 วินาทีในปีดาราศาสตร์จูเลียน
คำว่า ปี ยังใช้สำหรับช่วงเวลาที่สัมพันธ์กัน แต่ไม่เหมือนกับปีปฏิทินหรือดาราศาสตร์ เช่น ปีตามฤดูกาล ปีงบประมาณ ปีการศึกษา เป็นต้น ในทำนองเดียวกัน ปี อาจหมายถึงระยะเวลาการโคจรของดาวเคราะห์ใดๆ เช่น ปีดาวอังคารและปีดาวศุกร์ที่เป็นตัวอย่างของระยะเวลาที่ดาวเคราะห์นั้น ๆ ใช้ในการโคจรครบหนึ่งวงโคจรที่สมบูรณ์ คำนี้ยังสามารถใช้เพื่ออ้างถึงระยะเวลาหรือวัฏจักรที่ยาวนานได้ เช่น ปีที่ดี
การนับปีบนโลก.
หนึ่งปีบนโลกตามปฏิทินสุริยคติ มีระยะเวลาทั้งหมด 365 วัน โดยที่โลกหมุนโคจรรอบดวงอาทิตย์ใช้เวลา 365 วัน 5 ชั่วโมง 49 นาที 12 วินาที หรือ 365.2425 วัน ส่งผลต่อการนับจำนวนวันให้ทุก ๆ 4 ปีจะมีวันเพิ่มขึ้นหนึ่งวันเป็น 366 วัน เพื่อทดแทนระยะเวลาที่ไม่พอดีวันในการโคจรรอบดวงอาทิตย์ เรียกปีที่มี 366 วันว่า ปีอธิกสุรทิน วันที่เพิ่มขึ้นมาจะถูกเพิ่มลงในเดือนกุมภาพันธ์จาก 28 วัน เป็น 29 วัน ในทุก ๆ 4 ปี เว้นปีที่หาร 100 ลงตัวแล้ว หารกับ 400 ไม่ลงตัว
เซฟาโลติน

เซฟาโลติน  เป็นยาปฏิชีวนะ cephalosporin รุ่นแรกที่มีฤทธิ์ปฏิชีวนะแบบสเปกตรัมกว้าง ถือเป็น cephalosporin ชนิดแรกที่ทำการขายทอดตลาด (1964) และยังคงใช้งานแพร่หลาย