pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เซบูพรินเซสแรบบิตส์

เซบูพรินเซสแรบบิตส์  เป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งสมัครเล่นในลีกฮอกกี้น้ำแข็งหญิงญี่ปุ่นและการแข่งฮอกกี้น้ำแข็งหญิงชิงแชมป์แห่งชาติญี่ปุ่น ทีมนี้ตั้งฐานอยู่ที่นิชิโตเกียว ซึ่งเป็นเมืองในมหานครโตเกียวทางตะวันตก และแข่งที่ฮิงาชิ-ฟูชิมิไอซ์อะรีนา
ประวัติ.
ทีมนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1974 ในชื่อโคกูโดเคกากุ  ซึ่งเป็นหนึ่งในสโมสรฮอกกี้น้ำแข็งหญิงกลุ่มแรก ๆ ที่ก่อตั้งขึ้นในประเทศญี่ปุ่น โดยก่อตั้งได้ไม่ถึงหนึ่งปีหลังจากอิเซตัน ซึ่งเป็นทีมฮอกกี้น้ำแข็งหญิงทีมแรกที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการในประเทศญี่ปุ่น โดยตลอดช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 ทีมโคกูโดเคกากุได้เข้าร่วมการแข่งที่จัดขึ้นเองกับอิเซตันและมันไดมะโมเรียลคลับ  ซึ่งเป็นทีมหญิงอื่น ๆ ในภูมิภาคนี้เป็นประจำ
ใน ค.ศ. 1978 การแข่งฮอกกี้น้ำแข็งหญิงชิงแชมป์ประเทศอย่างไม่เป็นทางการได้รับการจัดตั้งขึ้นโดยตนเอง โดยทีมจำนวนเล็กน้อยจากฮกไกโดและมหานครโตเกียว ซึ่งทีมโคกูโดเคกากุเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งการแข่งชิงแชมป์ที่ไม่เป็นทางการและเข้าร่วมการแข่งทุกรายการระหว่าง ค.ศ. 1978 ถึง ค.ศ. 1982 กระทั่งใน ค.ศ. 1982 สหพันธ์ฮอกกี้น้ำแข็งแห่งประเทศญี่ปุ่นได้อนุมัติให้จัดการแข่งดังกล่าวเป็นครั้งแรก และนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ก็ได้มีการจัดการแข่งดังกล่าวขึ้นในฐานะการแข่งฮอกกี้น้ำแข็งหญิงชิงแชมป์แห่งชาติญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ
ในช่วงสามทศวรรษถัดมา การแข่งชิงแชมป์แห่งชาติญี่ปุ่นถือเป็นการแข่งฮอกกี้น้ำแข็งหญิงระดับสูงเพียงรายการเดียวในประเทศญี่ปุ่น โดยในทางปฏิบัติ นั่นหมายความว่าทีมโคกูโดเคกากุได้ลงแข่งเพียงสามหรือสี่เกมที่ทำสถิติตลอดการแข่งสามวันในแต่ละฤดูกาล และโดยทั่วไปจะลงแข่งรวมกันน้อยกว่าสิบเกมต่อฤดูกาล รวมถึงเกมกระชับมิตรที่จัดระหว่างทีมชิงแชมป์แห่งชาติญี่ปุ่นอื่น ๆ หรือกับทีมนอกประเทศญี่ปุ่น ซึ่งทีมนี้ได้รับตำแหน่งแชมป์ญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกในการแข่งชิงแชมป์แห่งชาติญี่ปุ่นครั้งที่สามเมื่อ ค.ศ. 1984 และเป็นผู้ท้าชิงตำแหน่งตลอดช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยคว้าแชมป์ไปได้หกสมัยระหว่าง ค.ศ. 1984 ถึง ค.ศ. 1993
ครั้นใน ค.ศ. 1993 ทีมนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นสโมสรฮอกกี้น้ำแข็งโคกูโดเลดีส์  การเปลี่ยนชื่อโดยไม่ได้ตั้งใจถือเป็นจุดเริ่มต้นของการร้างชัยชนะที่ยาวนานในการแข่งชิงแชมป์แห่งชาติญี่ปุ่นเป็นเวลา 15 ปี ซึ่งดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมีการเปลี่ยนชื่อเป็นครั้งที่สองใน ค.ศ. 2006
ทีมโคกูโดเลดีส์ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นเซบูพรินเซสแรบบิตส์ใน ค.ศ. 2006 เมื่อเซบูกรุปกลายเป็นผู้สนับสนุนหลักของทีม โดยชื่อใหม่นี้ได้รับการดัดแปลงในฐานะชื่อทีมหญิงคู่กันกับเซบูพรินซ์แรบบิตส์ ซึ่งเป็นทีมในเอเชียลีกไอซ์ฮอกกี้ที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1972 โดยตั้งชื่อตามเซบูกรุปและบริษัทถือหุ้นหลักของเซบูกรุป ซึ่งก็คือโรงแรมพรินซ์
Apalone

Apalone เป็นสกุลของเต่า ในวงศ์ Trionychidae โดยทั้งสามชนิดในสกุล "Apalone" มีถิ่นกำเนิดในแหล่งน้ำจืดของอเมริกาเหนือ ซึ่งจัดเป็นตะพาบเพียงสกุลเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่จากทวีปอเมริกา (ตะพาบในอเมริกาชนิดอื่น ๆ พบได้จากซากฟอสซิลเท่านั้น)
ขอบเขตทางภูมิศาสตร์.
ชนิดในสกุล "Apalone" ส่วนใหญ่ถูกจำกัดอยู่แค่ในสหรัฐอเมริกาเท่านั้น แม้ว่าชนิดของตะพาบหนาม ("A. spinifera") ซึ่งขยายไปจนถึงทางตอนใต้ของประเทศแคนาดาและทางตอนเหนือของประเทศเม็กซิโกก็ตาม
หลักฐานฟอสซิลชี้ให้เห็นว่า "Apalone" อาจกระจายพันธุ์ทางไปถึงตอนใต้สุดที่ประเทศคอสตาริกาในสมัยไพลโอซีน
อนุกรมวิธาน.
"Apalone" เป็นการจำแนกใหม่ที่ได้รับการรื้อฟื้นโดย Meylan ในปี ค.ศ. 1987 โดยกำหนดให้เป็นชนิดอเมริกาเหนือของสกุล "Trionyx" ในตำราบางเล่มยังระบุว่ายังเป็นสกุล "Trionyx" (ปัจจุบัน "Trionyx" หมายถึงตะพาบชนิดต่าง ๆ โดยเฉพาะซึ่งพบส่วนใหญ่ในแอฟริกา)
โดยทั่วไปแล้ว การศึกษาวิวัฒนาการระดับโมเลกุลแสดงให้เห็นว่าสกุล "Apalone" มีความใกล้ชิดกับสกุล "Rafetus" ในเอเชียซึ่งใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่ง โดยทั้งสองสกุลมีแนวโน้มที่จะแยกออกจากกันในช่วงปลายสมัยอีโอซีน บรรพบุรุษของสกุล "Apalone" มีแนวโน้มว่าจะข้ามจากเอเชียไปยังอเมริกาเหนือผ่านเบอรินเจีย โดยใช้ประโยชน์จากสภาพอากาศที่อบอุ่นในสมัยอีโอซีน
ชนิด.
สามชนิดต่อไปนี้เป็นชนิดได้รับการยอมรับ
"หมายเหตุ" : ผู้ตั้งชื่อทวินามในวงเล็บบ่งชี้ว่าชนิดนี้ได้รับการอธิบายไว้ในสกุลอื่นที่ไม่ใช่สกุล "Apalone" ในตอนแรก
หน่วยอนุกรมวิธานซากดึกดำบรรพ์.
ฟอสซิลชนิดที่แน่นอนชนิดหนึ่งคือ "A. amorense" จากสมัยไมโอซีนตอนปลาย (คลาเรนโดเนียนตอนปลาย, Clarendonian) ของรัฐฟลอริดา (การก่อตัวของอแลชูเอ, Alachua Formation)
นอกจากนี้ ฟอสซิลอีก 2 ชนิด ซึ่งโดยทั่วไปจัดอยู่ใน " "Trionyx" " "sensu lato" อาจเป็นสกุล "Apalone" ได้แก่ "Apalone latus" จากสมัยแคมพาเนียน (Campanian) ใน Dinosaur Park Formation ในรัฐแอลเบอร์ตา ประเทศแคนาดา และ "Apalone leucopotamica" จากสมัยอีโอซีนตอนปลาย ใน Cypress Hills Formation ในรัฐซัสแคตเชวัน ทั้งสองชนิดนี้มีอายุเก่าแก่มากกว่าชนิดอื่น ๆ ที่ถูกระบุในสกุล "Apalone" มาก และยังมีอายุเก่าแก่กว่าการแยกสกุลที่สันนิษฐานไว้โดยอิงจากวิวัฒนาการระดับโมเลกุลอีกด้วย อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการทดสอบอย่างเข้มงวดใด ๆ เหล่านี้ และการจัดสกุลเหล่านี้ภายใน "Apalone" อาจเป็นเพียงผลของโฮโมพลาซี หรือ การวิวัฒนาการอย่างอิสระของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ได้มีบรรพบุรุษร่วมกัน แต่กลับได้ลักษณะที่คล้ายกัน
ความแตกต่างทางเพศ.
ตะพาบในสกุล "Apalone" มีความแตกต่างทางเพศที่ชัดเจน โดยเพศเมียจะมีขนาดกระดองยาวประมาณสองเท่าของเพศผู้ ในเพศผู้ เล็บเท้าหน้าจะยาวกว่าเล็บเท้าหลัง แต่ในเพศเมียเล็บเท้าหลังจะยาวกว่า และในเพศผู้ จะมีหางที่หนาจะยาวเลยขอบด้านหลังของกระดองออกไปมาก แต่ในเพศเมีย จะมีหางที่ค่อนข้างบางและยาวไม่ถึงขอบกระดอง
พฤติกรรม.
ตะพาบสกุล "Apalone" เป็นนักว่ายน้ำที่รวดเร็วและไล่เหยื่อในน้ำ โดยจะกินปลาเป็นอาหารหลัก และยังชอบความสบายจากทรายที่ใช้เป็นที่นอนอีกด้วย
ตะพาบคอย่น

ตะพาบคอย่น (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Palea steindachneri") เป็นชนิดใกล้สูญพันธุ์ของตะพาบเอเชีย ในวงศ์ Trionychidae ชนิดนี้เป็นชนิดเดียวของสกุล Palea
ลักษณะ.
"P. steindachneri" แสดงออกถึงความแตกต่างทางเพศ โดยเพศเมียของตะพาบน้ำจืดชนิดนี้มีความยาวกระดองหลังแนวตรงยาวได้ถึง 44.5 ซม. (17.5 นิ้ว) ในขณะที่เพศผู้ยาวได้เพียง 36 ซม. (14 นิ้ว) แต่ เพศผู้จะมีหางที่ยาวกว่าเพศเมีย
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อเฉพาะ "steindachneri" ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวออสเตรีย Franz Steindachner
ขอบเขตทางภูมิศาสตร์.
"P. steindachneri" มีถิ่นกำเนิดในทางตะวันออกเฉียงใต้ประเทศจีน (มณฑลกวางตุ้ง เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง มณฑลกุ้ยโจว มณฑลไหหลำ และมณฑลยูนนาน) ประเทศลาว และประเทศเวียดนาม แต่ได้รับการนำเข้าไปยังรัฐฮาวายและประเทศมอริเชียสอีกด้วย
ภัยคุกคาม.
"P. steindachneri" กำลังใกล้สูญพันธุ์จากการบุกรุกเข้าไปล่าสัตว์เพื่อบริโภคของมนุษย์ แม้ว่าแรงกดดันต่อประชากรตะพาบป่าจะยังคงมีต่อไป แต่ก็มีตะพาบจำนวนหลายพันตัวที่ถูกฟักออกมาและเลี้ยงในฟาร์มเต่าในประเทศจีนและประเทศเวียดนามทุกปีเพื่อใช้เป็นอาหารและแพทย์แผนโบราณ
Cyclanorbis

Cyclanorbis เป็นสกุลของตะพาบในวงศ์ Trionychidae สกุลนี้เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในทวีปแอฟริกา
ลักษณะ.
ในสกุล "Cyclanorbis" กระดองท้องจะมีแผ่นผิวหนังซึ่งสามารถซ่อนขาหลังไว้ข้างใต้ได้
ชนิด.
สกุล "Cyclanorbis" มีชนิดที่มีอยู่ดังต่อไปนี้
พบชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้วชนิดหนึ่งจากซาก ฟอสซิล "Cyclanorbis turkanensis" Meylan et al. 1990 จากสมัยไพลโอซีนของประเทศเคนยา
"หมายเหตุ" : ผู้ตั้งชื่อทวินามในวงเล็บบ่งชี้ว่าชนิดนี้ได้รับการอธิบายไว้ในสกุลอื่นที่ไม่ใช่ "Cyclanorbis" ในตอนแรก
Cycloderma

Cycloderma เป็นสกุลของตะพาบ ในวงศ์ย่อย Cyclanorbinae ของวงศ์ Trionychidae สกุลนี้มีเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในทวีปแอฟริกา
ชนิด.
สกุล "Cycloderma" มีชนิดที่ยังมีชีวิตอยู่ดังต่อไปนี้
มีการค้นพบฟอสซิลที่สูญพันธุ์ไปแล้ว 2 ชนิด ได้แก่ "Cycloderma victoriae" Andrews, 1914 จากต้นสมัยไมโอซีนของประเทศเคนยา และ "Cycloderma debroinae" Meylan et al., 1990 จากปลายสมัยไมโอซีนถึงสมัยไพลโอซีนของประเทศเคนยา
"หมายเหตุ" : ผู้ตั้งชื่อทวินามในวงเล็บบ่งชี้ว่าชนิดนี้ได้รับการอธิบายไว้ครั้งแรกในสกุลอื่นที่ไม่ใช่ "Cycloderma"
ตะพาบไต้หวันเล็ก

ตะพาบไต้หวันเล็ก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pelodiscus parviformis") เป็นเต่าชนิดหนึ่งในวงศ์ Trionychidae เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นของประเทศจีน ซึ่งมีถิ่นอาศัยเพียงเล็กน้อยในเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงและมณฑลหูหนาน ปัจจุบันประชากรของชนิดนี้ในประเทศเวียดนามและมณฑลไหหลำ ถือเป็นชนิดที่แยกจากกัน คือ ตะพาบลายจุด ("P. variegatus")
นักวิจัยมีข้อถกเถียงกันว่า "P. parviformis" เป็นชนิดที่ถูกต้องหรือไม่ Yang et al. (2011) ถือว่ามันเป็นชนิดที่ถูกต้อง ฐานข้อมูลสัตว์เลื้อยคลาน แสดงความเห็นว่าเนื่องจากขาดการวินิจฉัยที่แก้ไขในการศึกษานี้ สถานะชนิดนี้จึงยังไม่ชัดเจน
มีการเสนอให้พิจารณาชนิดนี้ว่าอยู่ในข่ายใกล้สูญพันธุ์ขั้นวิกฤตในบัญชีแดงไอยูเอ็น เนื่องจากมีขอบเขตจำกัดและถูกนำไปใช้ประโยชน์อย่างหนัก
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
วาวาซัน 2020

วาวาซัน 2020  หรือ วิสัยทัศน์ 2020  เป็นอุดมคติมาเลเซียที่นำเสนอโดยมาฮาดีร์ โมฮามัด นายกรัฐมนตรีมาเลเซียคนที่ 4 และ 7 ระหว่างการวางผังแผนมาเลเซียฉบับที่ 6 ใน ค.ศ. 1991 วิสัยทัศน์ดังกล่าวเรียกร้องให้ประเทศบรรลุความเป็นประเทศอุตสาหกรรมที่สามารถพึ่งตนเองได้ภายใน ค.ศ. 2020 ซึ่งครอบคลุมทุกด้านของชีวิต ตั้งแต่ความเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ ความเป็นอยู่ที่ดีทางสังคม การศึกษาระดับโลก เสถียรภาพทางการเมือง รวมถึงความสมดุลทางจิตใจ เพื่อบรรลุวิสัยทัศน์ 2020 มาฮาดีร์แสดงความคร่ำครวญที่ประเทศชาติต้องมีการเติบโตประจำปีที่ร้อยละ 7 (ในมูลค่าจริง) ตลอดช่วง 30 ปีระหว่าง ค.ศ. 1990–2020 เพื่อให้เศรษฐกิจแข็งแกร่งขึ้นแปดเท่าจากจีดีพีใน ค.ศ. 1990 ซึ่งอยู่ที่ 115,000 ล้านริงกิต ซึ่งจะแปลงเป็นจีดีพีใน ค.ศ. 2020 ที่ 920,000 ล้านริงกิต (ในมูลค่าริงกิตเมื่อ ค.ศ. 1990)
"วาวาซัน 2020" ยังเป็นชื่อบทความเกี่ยวกับโลกาภิวัตน์ในประเทศมาเลเซียโดย William Greider
ความท้าทายเชิงกลยุทธ์.
มาฮาดีร์ได้ระบุถึงความท้าทายเชิงกลยุทธ์ 9 ประการที่มาเลเซียต้อก้าวข้ามเพื่อบรรลุวิสัยทัศน์ 2020
เพลง.
วาวาซัน 2020 ยังเป็นเพลงรักชาติที่มีแนวคิดเดียวกันที่ขับร้องในภาษามลายู เพลงนี้ประพันธ์โดยฟาริช ดาเนียล
ผลลัพธ์.
ใน ค.ศ. 2020 มาฮาดีร์ โมฮามัด นายกรัฐมนตรีมาเลเซียตามแนวร่วมปากาตันฮาราปันที่ขึ้นมามีอำนาจใน ค.ศ. 2018 ประกาศอย่างเป็นทางการถึงความล้มเหลวของวิสัยทัศน์เพื่อการบรรลุสถานะชาติพัฒนาแล้ว แม้ว่าวาวาซัน 2020 จะไม่ได้บรรลุวัตถุประสงค์อย่างเต็มที่ มาฮาดีร์ก็โต้แย้งว่าวิสัยทัศน์ด้านอื่น ๆ ประสบผลสำเร็จ ทำให้มาเลเซียเจริญรุ่งเรืองขึ้นและมีโครงสร้างพื้นฐานที่ดีขึ้น มาฮาดีร์กล่าวหาอับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวีและนาจิบ ราซัก ผู้สืบทอดที่เขาคัดเลือกมา ว่าไม่สามารถดำเนินการตามแผนได้อย่างเหมาะสม
ในแง่ของการเติบโตของจีดีพี การเติบโตของจีดีพีประจำปีของมาเลเซียประสบความสำเร็จอยู่ที่มากกว่า 7% ใน ค.ศ. 2000 นับแต่นั้นมา จีดีพีของมาเลเซียเฉลี่ยอยู่ที่ระหว่าง 4% ถึง 5% เท่านั้นจนถึง ค.ศ. 2018
เว็บไซต์ "The Full Frontal" ระบุว่าชาวมาเลเซียสามารถรับมือกับความท้าทายทั้ง 9 ประการที่มาฮาดีร์ได้ระบุไว้ใน ค.ศ. 1990 ได้ดีเพียงใด โดยระบุว่าความท้าทายข้อที่ 4 และข้อที่ 7 นั้นเกือบสามารถรับมือได้อย่างเต็มที่แล้ว ขณะที่ความท้าทายอื่น ๆ ยังคงมีช่องว่างให้ปรับปรุงอีกมาก
ตะพาบหูหนาน

ตะพาบหูหนาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pelodiscus axenaria") เป็นชนิดของเต่า ในวงศ์ Trionychidae หรือวงศ์ตะพาบ เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในประเทศจีน โดยปรากฏในมณฑลหูหนาน มณฑลกวางตุ้ง เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง และมณฑลเจียงซี และพบในอำเภอเถาหยวน อำเภอผิงเจียง อำเภอหรู่เชิ่ง เขตหลิงหลิง และจังหวัดเซ่าหยาง (Taoyuan Pingjiang Rucheng Lingling และ Shaoyang counties ตามลำดับ) ของมณฑลหูหนาน (Zhou, Zhang & Fang, 1991)
ความหมายของคำว่า "axenaria" ไม่ทราบแน่ชัด Gong et al. (2022) เสนอว่าอาจเป็นการสะกดผิดของคำว่า "arenaria" ซึ่งแปลว่า "ทราย" ในภาษาละติน
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
บรรณานุกรม
ตะพาบอามูร์

ตะพาบอามูร์ หรือ ตะพาบไต้หวันเหนือ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pelodiscus maackii") เป็นชนิดของเต่า ในวงศ์ Trionychidae ซึ่งเป็นชนิดพื้นถิ่นในทวีปเอเชีย
ขอบเขตทางภูมิศาสตร์.
"Pelodiscus maackii" พบได้ในรัสเซียตะวันออกไกล จีนตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศเกาหลี และประเทศญี่ปุ่น เป็นไปได้ว่าประชากรที่ประเทศญี่ปุ่นเป็นผลมาจากการนำเข้ามาของมนุษย์ในสมัยโบราณ
การเพาะพันธุ์.
โดยเฉพาะในประเทศจีน การเพาะพันธุ์ตะพาบไต้หวัน ซึ่งเป็นสัตว์ที่ใกล้ชิดนั้นเกิดขึ้นมาเป็นเวลา 2,400 กว่าปีแล้ว และการผลิตได้เพิ่มขึ้นมา เป็น 340,000 ตัวต่อปี เนื่องมาจากความต้องการที่เพิ่มขึ้น
คำอธิบาย.
เป็นสัตว์น้ำ และอาจมีกระดองแนวตรงยาวได้ถึง 32 เซนติเมตร (1.1 ฟุต)
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อเฉพาะ "maackii" ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่นักธรรมชาติวิทยาชาวรัสเซีย Richard Maack
ตะพาบลายจุด

ตะพาบลายจุด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pelodiscus variegatus") เป็นชนิดของเต่า ในวงศ์ Trionychidae พบในแถบอินโดจีน ซึ่งส่วนใหญ่จำกัดอยู่เฉพาะในประเทศเวียดนาม ประชากรแยกเดี่ยวของสกุล "Pelodiscus" ถูกค้นพบในเกาะไหหลำ ซึ่งบางส่วนเป็นตะพาบลายจุด นอกเหนือจากความแตกต่างทางพันธุกรรมแล้ว ยังสามารถแยกแยะชนิดนี้จาก "Pelodiscus" ชนิดอื่น ๆ ได้ง่ายที่สุดโดยสังเกตจากจุดด่างขนาดใหญ่บนกระดองท้อง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อชนิดด้วย เนื่องจากมีขอบเขตทางภูมิศาสตร์ที่จำกัดและมีการนำไปใช้ประโยชน์ในระดับที่สูงมาก จึงมีการเสนอให้จัดประเภทสัตว์ชนิดนี้เป็นชนิดใกล้สูญพันธุ์ขั้นวิกฤต ภายใต้บัญชีแดงของไอยูซีเอ็น
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
สราวุฒิ สิริรณชัย

สิบโท สราวุฒิ สิริรณชัย ชื่อเล่น วุฒิ เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 เป็นนักจักรยานประเภทถนนชาวไทย ซึ่งปัจจุบันลงแข่งให้กับไทยแลนด์ คอนติเนนตัล ไซคลิง ทีม
ในปี พ.ศ. 2562 สราวุฒิได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาซีเกมส์ 2019 ที่ประเทศฟิลิปปินส์ เขาได้รับรางวัลเหรียญทองในประเภทโรดเรซบุคคลชายที่เวลา 3.21.11 ชั่วโมง พร้อมทั้งคว้าเหรียญทองประเภทโรดเรซทีมชาย และยังได้เหรียญทองประเภทไทม์ไทรอัลทีมชาย ที่ระยะทาง 82.4 กม. ร่วมกับธุรกิจ บุญรัตนธนากร นวุติ ลี้พงษ์อยู่และพีระพล ชาวเชียงขวาง
เกียรติประวัติ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
 ซีเกมส์
อันดับที่ 1 ไทม์ไทรอัลทีม
อันดับที่ 2 โรดเรซทีม
 ซีเกมส์
อันดับที่ 2 ไทม์ไทรอัลทีม
อันดับที่ 6 โรดเรซ
 คะแนนรวมอันดับ 6 ทัวร์ ออฟ ไทยแลนด์
 คะแนนรวมอันดับ 9 ทัวร์ออฟอินโดนีเซีย
 ซีเกมส์
อันดับที่ 1 โรดเรซ
อันดับที่ 1 โรดเรซทีม
อันดับที่ 1 ไทม์ไทรอัลทีม
 อันดับที่ 1 สเตจ 5 ทัวร์ ออฟ ไทยแลนด์
 คะแนนรวมอันดับ 7 ทัวร์เดอโคเรีย
 จักรยานประเภทถนนชิงแชมป์ประเทศไทย
อันดับที่ 1 ไทม์ไทรอัล
อันดับที่ 7 โรดเรซ
 คะแนนรวมอันดับ 2 ทัวร์ ออฟ ไทยแลนด์
อันดับที่ 1 ผู้นำเวลารวม
อันดับที่ 1 เจ้าภูเขา
อันดับที่ 1 สเตจ 3 และ สเตจ 4
 จักรยานประเภทถนนชิงแชมป์ประเทศไทย
อันดับที่ 1 โรดเรซ
อันดับที่ 2 ไทม์ไทรอัล
 คะแนนรวมอันดับ 3 ทัวร์ ออฟ ไทยแลนด์
อันดับที่ 1 สเตจ 3
 จักรยานประเภทถนนชิงแชมป์ประเทศไทย
อันดับที่ 2 โรดเรซ
อันดับที่ 5 ไทม์ไทรอัล
 ซีเกมส์
อันดับที่ 2 ไคทีเรียม
อันดับที่ 6 โรดเรซ
 คะแนนรวมอันดับ 6 ทัวร์ออฟอิหร่าน 
 ทัวร์ ออฟ ไทยแลนด์
อันดับที่ 1 สเตจ 6
 จักรยานประเภทถนนชิงแชมป์ประเทศไทย
อันดับที่ 2 โรดเรซ
อันดับที่ 2 ไทม์ไทรอัล
 จักรยานประเภทถนนชิงแชมป์ประเทศไทย
อันดับที่ 3 โรดเรซ
อันดับที่ 4 ไทม์ไทรอัล
 คะแนนรวมอันดับ 2 ทัวร์ ออฟ ไทยแลนด์
 คะแนนรวมอันดับ 1 ทัวร์ ออฟ ล้านนา
อันดับที่ 2 สเตจ 1
อันดับที่ 4 สเตจ 2
อันดับที่ 2 สเตจ 3 และ สเตจ 4
อันดับที่ 4 สเตจ 5
อันดับที่ 1 สเตจ 6
อันดับที่ 2 สเตจ 7 และ สเตจ 8
 จักรยานประเภทถนนชิงแชมป์ประเทศไทย
อันดับที่ 1 โรดเรซ
อันดับที่ 6 ไทม์ไทรอัล
มันสเตอร์

มันสเตอร์ (หรือ ,) เป็นหนึ่งในสี่จังหวัดของไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ทางใต้ของเกาะ ในช่วงต้นของไอร์แลนด์ ราชอาณาจักรมันสเตอร์ เป็นหนึ่งในราชอาณาจักรของแกลิกไอร์แลนด์ที่ปกครองโดย "กษัตริย์แห่งกษัตริย์ผู้ครองอำนาจ"  หลังจากชาวนอร์มันได้รุกรานไอร์แลนด์ อาณาจักรโบราณนี้ได้จัดตั้งเป็นมณฑล เพื่อวัตถุประสงค์ในการบริหารและตุลาการ
โบอิง F-47

โบอิง F-47 เป็นเครื่องบินขับไล่ครองอากาศยุคที่หก รุ่นใหม่ที่พัฒนาโดยโบอิง สำหรับกองทัพอากาศสหรัฐ (USAF) ภายใต้โครงการการครองอากาศยุคถัดไป (NGAD) โดยคาดว่าจะเป็นรุ่นที่สืบทอดของล็อกฮีดมาร์ติน เอฟ-22 เจ้าหน้าที่กองทัพอากาศสหรัฐระบุว่ามีการทดสอบเครื่องต้นแบบตั้งแต่ ค.ศ. 2020 และตั้งเป้าประจำการภายในสิ้นทศวรรษนี้ ซึ่งจะทำให้เครื่องบินรุ่นนี้เป็นเครื่องบินขับไล่ยุคที่หกรุ่นแรกของสหรัฐ
เวสต์ยอร์กเชอร์

เวสต์ยอร์กเชอร์  เป็นเทศมณฑลมหานครและเทศมณฑลทางพิธีการ ในยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ของอังกฤษ อาณาเขตติดกับนอร์ทยอร์กเชอร์ ทางทิศเหนือและทิศตะวันออก ติดกับเซาท์ยอร์กเชอร์และดาร์บิเชอร์ ทางทิศใต้ ติดกับเกรเทอร์แมนเชสเตอร์ ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับแลงคาเชอร์ ทางทิศตะวันตก มีเมืองลีดส์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุด
แฟรม2

แฟรม2 เป็นภารกิจการบินอวกาศมนุษย์เชิงพาณิชย์ที่วางแผนไว้ ดำเนินการโดยสเปซเอ็กซ์ โดยใช้ยานครูว์ดรากอน ในนามของนักธุรกิจชุน หวัง ระหว่างภารกิจนี้ หวังและลูกเรือพลเรือนทั้งหมด ได้แก่ ยานนีค มิกเคลเซน, เอริก ฟิลิปส์ และ ราเบีย ร็อกเกอ จะถูกส่งขึ้นสู่วงโคจรขั้วโลก ซึ่งถือเป็นครั้งแรกสำหรับภารกิจการบินอวกาศมนุษย์ ในระหว่างภารกิจ 3–5 วัน ลูกเรือจะดำเนินการวิจัยทางวิทยาศาสตร์
ลูกเรือ.
ลูกเรือของภารกิจ Fram2 ได้รับการประกาศในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024
วิโรจน์ นุตพันธุ์

นาวาอากาศเอก (พิเศษ) วิโรจน์ นุตพันธุ์ (นอกจากนี้ยังมีรูปแบบการทับศัพท์ในงานเขียนอื่นด้วย เช่น Nootpand, Nutphand และ Nutphund; เกิด 5 พฤศจิกายน 2475; เสียชีวิต 5 มิถุนายน 2548) เป็นทหารและนักชีววิทยาชาวไทยที่เชี่ยวชาญด้านวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก (วิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกและสัตว์เลื้อยคลาน) ซึ่งถือเป็นชาวไทยคนแรกที่ทำการวิจัยและเผยแพร่ผลงานในสาขาวิชานี้
ชีวประวัติ.
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านวิจิตรศิลป์จากมหาวิทยาลัยศิลปากร และต่อมาได้สำเร็จการศึกษาด้านวารสารศาสตร์การแพทย์และโสตทัศนศิลป์จากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล นอกจากนี้ ยังได้เข้ารับการศึกษาต่อหลังระดับปริญญาตรีด้านกายวิภาคศาสตร์และจุลกายวิภาคศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยมหิดลอีกด้วย
ทำงานหลักในตำแหน่งนาวาอากาศเอก (พิเศษ) แห่งกองทัพอากาศไทย และยังได้ทำการวิจัยเกี่ยวกับสัตว์เลื้อยคลานในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นความหลงใหลที่มีมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยงานวิจัยส่วนใหญ่จะมุ่งเน้นไปที่การศึกษาเต่าและงูเป็นหลัก ซึ่งเขายังเคยทำงานเป็นภัณฑารักษ์ประจำสวนสัตว์พาต้าในกรุงเทพฯ และได้ดำรงตำแหน่งรองประธาน"สมาคมค้าผลิตผลสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกแห่งประเทศไทย" (TATRA) อีกทั้งยังได้ตีพิมพ์บทความวิชาการจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่เป็นภาษาไทย รวมถึงหนังสือเฉพาะทางอีกหลายเล่ม 
เนื่องจากแทบไม่ได้อ้างอิงงานวิจัยปัจจุบันและไม่ได้ให้ความสำคัญกับรหัสการตั้งชื่อทางชีววิทยาแบบคลาสสิก (Nomenclature codes) ผลงานของเขาจึงมีคุณค่าทางวิทยาศาสตร์ค่อนข้างต่ำในปัจจุบัน อาทิ ชื่อทวินามส่วนใหญ่ที่เขาตั้งขึ้นนั้นล้าสมัยไปแล้ว หรือพบภายหลังว่าเป็นชื่อพ้องของสิ่งมีชีวิตชนิดอื่นที่มีการอธิบายไว้ก่อนหน้านี้แล้ว มีเพียงการอธิบายและตั้งชื่อชนิดเป็นครั้งแรกเท่านั้นที่ยังคงได้รับการยอมรับจนถึงปัจจุบัน ได้แก่ งูแส้หางม้าเทา ("Boiga siamensis"; 1971) และงูเขียวดงลาย ("Boiga saengsomi"; 1985) ในสกุลงูตาแมว และตะพาบม่านลายไทย ("Chitra chitra"; 1986) รวมถึงอึ่งอ่างทอง ("Kaloula aureata"; 1989) ในวงศ์อึ่งอ่าง อย่างไรก็ตาม คุณวิโรจน์ก็มีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่ความรู้ด้านวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกในประเทศไทยเป็นอย่างมาก โดยมุ่งหวังที่จะปลูกฝังความเคารพต่อสัตว์เลื้อยคลานท้องถิ่นให้กับเพื่อนร่วมชาติ ผ่านงานเขียนทางวิทยาศาสตร์สำหรับบุคคลทั่วไป นอกจากนี้ เขายังได้พยายามลดความหวาดกลัวของประชาชนต่อสัตว์ที่ถูกมองว่าเป็นอันตรายอีกด้วย
ชื่อที่ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติ.
ได้มีการตั้งชื่อสัตว์สามชนิดตามชื่อของคุณวิโรจน์ นุตพันธุ์ เพื่อเป็นการยกย่องผลงานในด้านวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สิ่งพิมพ์ในภาษาอังกฤษ.
หนังสือ
บทความเฉพาะทาง
แอคตัส

บริษัท แอคตัส จำกัด เป็นสตูดิโอแอนิเมชันสัญชาติญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2541 ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือของบันไดนัมโกะฟิล์มเวิร์กส ซึ่งก็เป็นบริษัทในเครือของบันไดนัมโกะโฮลดิ้งส์ เช่นกัน
ประวัติของบริษัท.
แอคตัส ก่อตั้งเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 โดย ฮิโระชิ คาโตะ และ จูทาโร่ โอบะ ซึ่งเคยทำงานที่ทัตสึโนโกะโปรดักชันและอาชิโปรดักชันมาก่อน 
หลังจากการเสียชีวิตของ คาโตะ ในปี พ.ศ. 2552 ชุนเป มารูยามะ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานบริษัทคนใหม่ สตูดิโอนี้ยังมีสตูดิโอแอนิเมชันย่อยชื่อ คาราคุ แต่แอคตัสได้นำสตูดิโอนี้มารวมกับบริษัทหลักในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2560 บันไดวิชวล ได้ประกาศว่าได้เข้าซื้อกิจการ แอคตัส แล้ว 
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2566 มีการประกาศว่าอดีตประธานและผู้ผลิตแอนิเมชัน ชุนเป มารุยามะ เสียชีวิตแล้ว
อาลิซิอา เอ็สเตเบ แอต

อาลิซิอา เอ็สเตเบ แอต (เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1973) เป็นนักธุรกิจหญิงชาวสเปนที่อ้างเป็นผู้รอดชีวิตการโจมตีเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 ภายใต้ชื่อ ทาเนีย เฮด  เธอเข้าร่วมกลุ่มสนับสนุนเครือข่ายของผู้รอดชีวิตเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์  ภายหลังกลายเป็นประธานกลุ่ม ชื่อของเธอได้รับการกล่าวถึงเป็นประจำในรายงานข่าวขอสื่อเกี่ยวกับการโจมตี ใน ค.ศ. 2007 มีการเปิดเผยว่าเรื่องราวของแอตเป็นเรื่องหลอกลวง โดยเธอไม่ได้อยู่ที่นครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 แต่ในความเป็นจริงเธอกำลังเข้าเรียนในบาร์เซโลนา
ภูมิหลัง.
อาลิซิอา เอ็สเตเบ แอตเกิดในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1973 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน แอตมาจากครอบครัวที่มีชื่อเสียงในบาร์เซโลนาซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวทางการเงินใน ค.ศ. 1992 ซึ่งทำให้พ่อและพี่/น้องชายของเธอต้องติดคุก เธอเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนาและทำงานในบริษัทโรงแรมสเปนชื่อ Hotel de la Villa Olímpica S.A. ภายหลังเธอทำงานเป็นเลขานุการฝ่ายบริหารที่บาร์เซโลนาใน ค.ศ. 1998 ถึง 2000 และเข้าเรียนในระดับปริญญาโทที่ ESADE ในตอนที่เกิดวินาศกรรม 11 กันยายนเมื่อ ค.ศ. 2001
ผลที่ตามมา.
หลังการหลอกหลวงของแอตถูกเปิดโปง เธอปฏิเสธการสัมภาษณ์เพิ่มเติมทั้งหมดและออกจากนิวยอร์กทันที ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 อีเมลที่ไม่ระบุชื่อถูกส่งจากบัญชีในสเปนถึงสมาชิกของเครือข่ายผู้รอดชีวิตเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ โดยอ้างว่าแอตเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตาย ข้ออ้างนี้กลับกลายเป็นเรื่องโกหกอีกชิ้น ใน ค.ศ. 2012 หนังสือและภาพยนตร์สารคดีที่มีชื่อว่า "The Woman Who Wasn't There" เล่าเรื่องราวของแอดจากภายในเครือข่ายผู้รอดชีวิตเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ โดยใช้การสัมภาษณ์แอดและสมาชิกของเครือข่ายก่อนและหลังการหลอกลวงของเธอถูกเปิดเผย ทั้งหนังสือและภาพยนตร์ระบุว่ามีผู้พบเห็นแอดกับแม่ของเธอในนิวยอร์กเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2011 เธอถูกพบเห็นโดย Angelo J. Guglielmo Jr. ผู้กำกับภาพยนตร์และผู้ร่วมเขียนหนังสือ ที่เผชิญหน้าเธอต่อหน้ากล้อง
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 แอตถูกไล่ออกจากตำแหน่งใน Inter Partner Assistance บริษัทประกันภัยที่บาร์เซโลนา เมื่อนายจ้างของเธอพบกลอุบายของเธอที่นิวยอร์ก
ใน ค.ศ. 2021 เธอเปิดบริษัทรับปรับปรุงซ่อมแซมที่บาร์เซโลนา
บันไดนัมโกะพิคเจอร์ส

บริษัท บันไดนัมโกะพิคเจอร์ส จํากัด (หรือที่รู้จักในชื่อ BN Pictures และ BNP) เป็นสตูดิโอแอนิเมชันญี่ปุ่นที่แยกตัวออกมาจากซันไรส์ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของบันไดนัมโกะฟิล์มเวิร์กส ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของบันไดนัมโกะโฮลดิ้งส์ โดยบริษัทนี้ถูกก่อตั้งขึ้นตามแผนการบริหารจัดการระยะกลางของ บันไดนัมโกะโฮลดิ้งส์ เพื่อปรับโครงสร้างองค์กรใหม่ โดยการโอนกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับลิขสิทธิ์อนิเมะและการผลิตที่มุ่งเป้าหมายไปที่เด็กและครอบครัวจาก ซันไรส์ มายัง บันไดนัมโกะพิคเจอร์ส ซึ่งเริ่มดำเนินงานตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2558
ประวัติของบริษัท.
เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 บันไดนัมโกะโฮลดิ้งส์ ได้ประกาศแผนการปรับโครงสร้างองค์กรผ่านแผนการบริหารจัดการระยะกลาง 3 ปี บริษัทมุ่งหวังที่จะเน้นทรัพยากรในการสร้างทรัพย์สินทางปัญญาใหม่ๆ และตัวละครที่สามารถทำการตลาดได้ และต้องการเวลาในการวางแผนและพัฒนาที่เร็วขึ้นเพื่อให้ตอบสนองความต้องการ ผู้บริหารของบันไดนัมโกะยังเชื่อว่าเป็นสิ่งจำเป็นที่การสร้างทรัพย์สินทางปัญญาจะต้องเสริมสร้างความสัมพันธ์กับของเล่นและงานอดิเรก เนื่องจากจะนำไปสู่ความสัมพันธ์ที่ดีและมีโอกาสในการร่วมมือในการผลิตสินค้าในอนาคต 
เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของความพยายาม บันไดนัมโกะพิคเจอร์สจึงก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2558 ที่ เมืองเนริมะ โตเกียว โดยมี มาซายูกิ โอซากิ เป็นผู้อำนวยการฝ่ายตัวแทนของสตูดิโอแอนิเมชัน ซันไรส์ เป็นหัวหน้าและจะเป็นผู้นำโครงการ "Strengthen IP Creation Output" ของบริษัทแม่ และจะเน้นไปที่การสร้างตัวละครและแฟรนไชส์ใหม่ๆ โดยเฉพาะที่มุ่งเป้าไปที่เด็กและครอบครัว บันไดนัมโกะพิคเจอร์สยังทำงานร่วมกับแผนกของเล่นและงานอดิเรกของ บันไดนัมโกะโฮลดิ้งส์ พิคเจอร์สได้เข้าซื้อกิจการของซันไรส์ที่เกี่ยวข้องกับทรัพย์สินทางปัญญาสำหรับเด็ก จนกลายมาเป็นบริษัทในเครือของซันไรส์และเป็นส่วนหนึ่งของแผนกสร้างทรัพย์สินทางปัญญาของบันไดนัมโกะ 
โครงการแรกของบริษัทคือ "ไอกัตสึ!" อนิเมะที่สร้างจากเกมการ์ดสะสมของ บันได ในชื่อเดียวกัน ซึ่งผลิตโดยซันไรส์ นอกจากการทำงานกับแฟรนไชส์ที่ก่อตั้งไว้แล้ว บันไดนัมโกะพิคเจอร์ส ยังผลิตโปรเจ็กต์เป็นของตัวเองหลายรายการ เช่น ซีรีส์ แอนิเมชันสต็อปโมชั่น "Milpom!" ซึ่งภาพยนต์เรื่องนี้จะเน้นไปที่ซีรีส์และตัวละครที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นเด็กและครอบครัวเป็นหลัก แม้ว่าบางเรื่อง เช่น "ไทเกอร์แอนด์บันนี่" และซีรีส์ "กินทามะ" จะมุ่งเป้าไปที่กลุ่มผู้ชมที่มีอายุมากกว่าก็ตาม บริษัทได้ร่วมมือกับบริษัทย่อยอื่นๆ ภายใน บันไดนัมโกะโฮลดิ้งส์ เป็นประจำ และในปี พ.ศ. 2559 บริษัทได้ร่วมมือกับ บันไดนัมโกะเอนเตอร์เทนเมนต์ เพื่อผลิต "เทศกาลแห่งความฝัน!" แฟรนไชส์มัลติมีเดียที่เน้นไปที่วิดีโอเกมและ แอนิเมชันต้นฉบับบนอินเทอร์เน็ต
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2561 บันไดนัมโกะพิคเจอร์ส ได้เปิดแผนกในโอซากะ ที่ชื่อว่า บันไดนัมโกะพิคเจอร์สโอซากะสตูดิโอ วัตถุประสงค์เพื่อในการถ่ายโอนแอนิเมชั่นผ่านระบบดิจิทัลเพื่อลดระยะเวลาในการผลิต บริษัทหวังว่าความสำเร็จจากโอซากะสตูดิโอ จะช่วยให้สามารถเปิดสำนักงานเพิ่มเติมในญี่ปุ่นและต่างประเทศได้ในที่สุด หนึ่งปีต่อมาในเดือนตุลาคม พิคเจอร์สได้เข้าซื้อ Studio Dub ซึ่งเป็นผู้รับเหมาด้านแอนิเมชันที่ก่อตั้งโดยอดีตนักแอนิเมชันของซันไรส์ การเข้าซื้อกิจการครั้งนี้ทำให้บริษัทเปลี่ยนชื่อเป็น บันไดนัมโกะพิคเจอร์สอิวากิ แต่ยังคงใช้ชื่อ Studio Dub สำหรับโปรเจ็กต์ต่างๆ ต่อไป
ชาถั่วเหลืองดำ

ชาถั่วเหลืองดำ (; โรมาจิ: "kuromame cha") เป็นชาชนิดหนึ่งที่ทำจากถั่วเหลืองดำ
ถั่วเหลืองดำไม่มีกาเฟอีนโดยธรรมชาติ ดังนั้นชาถั่วเหลืองดำจึงเป็นชาที่ไม่มีคาเฟอีน
การทำเป็นชายังถือเป็นวิธีหนึ่งในการดื่มถั่วเหลืองดำ และยังทำได้ง่ายเพราะสะดวกมาก
ชาถั่วเหลืองดำนี้ถือกำเนิดขึ้นในปี 1998 โดยฮิโรชิ อินางากิ ประธานรุ่นที่ 2 ของยามาตาเกะ ซึ่งเป็นบริษัทผลิตชาถั่วเหลืองดำเหลืองซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เขตโมริยามะเมืองนาโงยะ ยามาตาเกะได้รับสิทธิบัตรสำหรับสารประกอบนี้ในปี 2000
รสชาติ.
ชาถั่วเหลืองดำมีลักษณะเด่นที่กลิ่นหอมอันเป็นเอกลักษณ์
ชาถั่วเหลืองดำที่ทำด้วยถั่วเหลืองดำบดหยาบหรือละเอียดมักจะมีลักษณะขุ่นในถ้วยชาและมีรสขมเมื่อเทียบกับชาถั่วเหลืองดำที่ไม่ได้บด ชาถั่วเหลืองดำดิบจะใช้เวลาชงนานกว่าชาถั่วเหลืองดำบด แต่ชาจะใสกว่า ไม่มีรสขม และมีกลิ่นหอมที่เข้มข้นกว่าภาพเปรียบเทียบความโปร่งใส 2
ชาผสม.
แม้ว่าชื่อผลิตภัณฑ์จะเป็น "ชาถั่วเหลืองดำ" แต่ในความเป็นจริงแล้ว อาจเป็นการผสมผสานส่วนผสมต่างๆ เช่น โต๋วต๋ง และ ข้าวบาร์เลย์ โดยถั่วเหลืองดำเป็นเพียงส่วนหนึ่งของส่วนผสมที่ใช้เท่านั้น
“ชาข้าวบาร์เลย์ถั่วเหลืองดำ” คือการผสมผสานระหว่างข้าวบาร์เลย์และถั่วเหลืองดำ โดยถั่วเหลืองดำใช้เป็นหนึ่งในส่วนผสม
เมื่อนำส่วนผสมอื่นมาผสมกัน รสชาติของส่วนผสมอื่นๆ (เช่น ชาข้าวบาร์เลย์) อาจจะเข้มข้นขึ้น
ส่วนประกอบทางโภชนาการ.
ถั่วเหลืองดำมีชื่อเสียงในเรื่องสารสีแอนโทไซยานิน สารแอนโทไซยานินเป็นโพลีฟีนอลชนิดหนึ่งที่กล่าวกันว่ามีฤทธิ์ทำให้เลือดเจือจาง - ถั่วดำยังได้รับการกล่าวกันว่าดีต่อการควบคุมน้ำหนักและความงาม
รอยรักรอยแค้น

รอยรักรอยแค้น เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ปี 2012 นำแสดงโดยซง จุง-กี, มุน แช-ว็อน และพัก ซี-ย็อน เป็นที่รู้จักในเน็ตฟลิกซ์ในชื่อ Nice Guy
เป็นละครแนวประโลมโลกมืดหม่นเกี่ยวกับการทรยศและจินตนิยม ออกอากาศทางช่องเคบีเอส 2 จำนวน 20 ตอน ตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน ถึง 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012
เรื่องย่อ.
คัง มารู (ซง จุง-กี) นักศึกษาแพทย์ที่ฉลาดและมีอนาคตไกล หลงรักเพื่อนบ้านที่อายุมากกว่าเล็กน้อยอย่าง ฮัน แจ-ฮี (พัก ซี-ย็อน) ซึ่งเป็นนักข่าวโทรทัศน์ เมื่อแจ-ฮีหมดหวังที่จะหนีจากความยากจน เธอได้พบกับชายคนหนึ่งที่เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง—ซีอีโอผู้ร่ำรวยซึ่งพาเธอให้รู้จักกับชีวิตที่สุขสบาย ดังนั้น เธอจึงทิ้งมา-รู เลือกเงินมากกว่าความรัก
การทรยศอันโหดร้ายทำให้หัวใจของมา-รูแตกสลาย แต่ก็เปลี่ยนเขาให้เป็นคนใหม่โดยสิ้นเชิง ไม่กี่ปีต่อมา มารูที่ตอนนี้อายุ 30 ปีแล้ว ทำงานเป็นบาร์เทนเดอร์และจิ๊กโกโล่ ไม่ใช่ “คนดี” อีกต่อไป จากนั้นเขาก็ได้พบกับซอ อึน-กี (มุน แช-ว็อน) ทายาทสาวตระกูลแชโบลที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีเพื่อเข้ามาบริหารกลุ่มบริษัทของพ่อเธอ อึน-กี เป็นคนเย็นชาและคำนวณเก่ง มีไหวพริบทางธุรกิจ และได้รับการเลี้ยงดูจากพ่อของเธอไม่ให้แสดงอารมณ์กับใคร
มา-รูตัดสินใจแก้แค้น แจ-ฮี แฟนเก่าของเขาหลังจากที่ คัง โช-โก (อี ยู-บี) น้องสาวของเขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วนเพราะแจ-ฮี โดยเขาใช้อึน-กีเป็นหมากในการแก้แค้นแจ-ฮี ขณะที่มา-รูเริ่มรักอึน-กี เธอก็รู้สาเหตุที่แท้จริงว่าทำไมเขาถึงเข้าหาเธอ แล้วทั้งคู่ก็เลิกกัน แต่อุบัติเหตุทางรถยนต์ทำให้อึน-กีสูญเสียความทรงจำ และเธอก็กลับเข้ามาในชีวิตของมา-รูอีกครั้ง
ประเทศมอนเตเนโกรในการประกวดเพลงยูโรวิชัน

ประเทศมอนเตเนโกรได้เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันทั้งหมด 24 ครั้ง โดยเข้าร่วมครั้งแรกในการประกวดปี 2007 และมีองค์การแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งมอนเตเนโกร (อาร์ทีซีจี) เป็นสถานีโทรทัศน์ประจำชาติที่เข้าร่วม
ก่อนการได้รับเอกราช สาธารณรัฐสังคมนิยมมอนเตเนโกรได้เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันในชื่อยูโกสลาเวีย (ทั้งในฐานะสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ระหว่างปี 1961 ถึง 1991 และในฐานะสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวีย ในปี 1992) และในฐานะสาธารณรัฐมอนเตเนโกรในชื่อเซอร์เบียและมอนเตเนโกร (ระหว่างปี 2004 ถึง 2006) อาร์ทีซีจี หรือเดิม (อือเรเตเต) ได้คัเลือกตัวแทนสำหรับยูโกสลาเวียในการประกวดปี 1983 และ 1984 และสำหรับเซอร์เบียและมอนเตเนโกรในการประกวดปี 2005
การเข้าร่วม.
องค์การแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งมอนเตเนโกร (อาร์ทีซีจี) เป็นสมาชิกสามัญของสหภาพการแพร่สัญญาณวิทยุและโทรทัศน์แห่งยุโรป (อีบียู) ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1993 จึงมีสิทธิ์เข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน โดยได้เข้าร่วมการประกวดตั้งแต่การประกวดครั้งแรกในปี 2007
ก่อนที่ประเทศจะได้รับเอกราชในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2006 ผลงานจากมอนเตเนโกรจะเข้าร่วมการประกวดในฐานะส่วนหนึ่งของยูโกสลาเวีย และต่อมาคือเซอร์เบียและมอนเตเนโกร การแข่งขันในฐานะยูโกสลาเวีย ผลงานจากสาธารณรัฐสังคมนิยมมอนเตเนโกรได้รับอันดับที่สี่ในการประกวดปี 1983 และได้อันดับที่ 18 ในปี 1984 และในฐานะส่วนหนึ่งของเซอร์เบียและมอนเตเนโกร ผลงานจากสาธารณรัฐมอนเตเนโกรได้รับอันดับที่เจ็ดในการประกวดปี 2005
เต่านาโคราช

เต่านาโคราช (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Malayemys khoratensis") เป็นชนิดของเต่าในวงศ์ Geoemydidae ซึ่งเป็นเต่าน้ำจืดจากที่ราบสูงโคราช ในประเทศไทย (จึงเป็นที่มาของชื่อ) แต่ถูกพบครั้งแรกที่จังหวัดอุดรธานี ประเทศไทย
พบมากในลุ่มแม่น้ำชีและตอนบนของลุ่มแม่น้ำมูลจนถึงแม่น้ำโขง
ตะพาบนูเบีย

ตะพาบนูเบีย (อังกฤษ: Nubian flapshell turtle หรือ Nubian soft-shelled turtle; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cyclanorbis elegans") เป็นหนึ่งในสองชนิดของตะพาบ ในสกุล "Cyclanorbis" ของวงศ์ Trionychidae โดยมีอาณาเขตตั้งแต่แอฟริกาตะวันตกไปทางตะวันออกผ่านแอฟริกากลางไปจนถึงประเทศซูดานใต้ แม้ว่าในปัจจุบันจะสูญพันธุ์ไปจากพื้นที่ส่วนใหญ่แล้ว
การกระจายพันธุ์.
ในอดีตพบ "Cyclanorbis elegans" ในขอบเขตที่กว้างตั้งแต่แอฟริกาตะวันตก (ประเทศเบนิน ประเทศกานา ประเทศไนจีเรีย และประเทศโตโก) ไปทางตะวันออกผ่านสาธารณรัฐแอฟริกากลาง ประเทศชาด ประเทศเอธิโอเปีย และประเทศซูดาน ในปี ค.ศ. 2017 ศาสตราจารย์ Luca Luiselli และคณะ ได้ค้นพบประชากรกลุ่มเดียวในพื้นที่ชุ่มน้ำไวท์ไนล์ ในประเทศซูดานใต้ การค้นพบนี้ได้รับการเผยแพร่ในเอกสารปี ค.ศ. 2019 และในปี ค.ศ. 2021 พบประชากรอีกกลุ่มหนึ่งตามพื้นที่ชุ่มน้ำเดียวกัน แต่อยู่ทางตอนเหนือของประเทศยูกันดา (ใกล้ชายแดนประเทศซูดานใต้) ซึ่งไม่เคยมีการบันทึกชนิดนี้ในพื้นที่นี้มาก่อน
ในฐานข้อมูลความหลากหลายทางชีวภาพ iNaturalist ได้มีการบันทึกการพบเห็น "ระดับการวิจัย" หลายครั้ง โดยมีหลักฐานภาพถ่ายที่ชัดเจนและพิกัด GPS ของ "C. elegans" ระหว่างเดือนเมษายน ค.ศ. 2022 ถึงพฤษภาคม ค.ศ. 2024 การสังเกตส่วนใหญ่เกิดขึ้นในและรอบ ๆ ซาลามัต ประเทศชาด ในขณะที่บางส่วนปรากฏในกอนจาตะวันตก ประเทศกานา และตองเกยแต (Tanguiéta) ประเทศเบนิน
ลักษณะ.
ตะพาบนูเบียสามารถยาวได้ถึง 70 ซม. (27.5 นิ้ว)
การอนุรักษ์.
ถิ่นอาศัยของตะพาบนูเบียมักตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีความขัดแย้งทางการเมืองและมีความวุ่นวาย ซึ่งส่งผลให้ถิ่นอาศัยสูญเสียไปเนื่องจากสถานการณ์ต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการสู้รบในพื้นที่ทุ่นระเบิด และความต้องการน้ำที่มากขึ้นของกองกำลังติดอาวุธและพลเรือนในพื้นที่ นอกจากนี้ โดยเฉพาะในช่วงสงคราม เต่าอาจถูกล่าเพื่อเอาเป็นเนื้อสัตว์ป่า (Bushmeat) เป็นที่ทราบกันดีว่าชาวจีนในแอฟริกาบางกลุ่มจะเสนอเงินจำนวนมากให้กับชาวประมงที่ยากจนเพื่อแลกกับการจับตะพาบเหล่านี้ เนื่องจากตะพาบเหล่านี้มีค่าทั้งในแง่ของอาหารและยาแผนจีน ตะพาบที่จับได้บางส่วนจะถูกส่งต่อไปยังเอเชียเพื่อให้มี "ความสดใหม่" ชาวประมงบารี ในประเทศซูดานใต้มีภูมิปัญญาเกี่ยวกับตะพาบนูเบีย ซึ่งรวมถึงประวัติศาสตร์ธรรมชาติ วิถีชีวิตและรูปแบบการสืบพันธุ์ และสถานที่ทำรัง ซึ่งอาจเป็นประโยชน์ในความพยายามอนุรักษ์ชนิดนี้ในอนาคต
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
รายชื่อนัดชิงชนะเลิศเอเชียนคัพวินเนอร์สคัพ

เอเชียนคัพวินเนอร์สคัพ เป็นอดีตการแข่งขันฟุตบอลสโมสรประจำปีจัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) โดยแข่งขันกันระหว่างผู้ชนะเลิศฟุตบอลชิงถ้วยในแต่ละประเทศ นัดชิงชนะเลิศในการแข่งขันสี่ครั้งแรกจะแข่งขันแบบสองนัด หลังจากนั้น นัดชิงชนะเลิศจะแข่งขันแบบนัดเดียว โดยหนึ่งในสองทีมที่เข้าชิงชนะเลิศจะเป็นเจ้าภาพ หรือในประเทศที่เป็นกลาง เปร์เซโปลิสจากอิหร่าน เป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันที่จัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1991 โดยชนะอัลมุฮาร์รักจากบาห์เรนด้วยผลประตูรวม 1–0 จากการแข่งขันสองนัด การแข่งขันยกเลิกใน ค.ศ. 2002 อัลฮิลาลจากซาอุดีอาระเบีย เป็นสโมสรสุดท้ายที่ชนะเลิศ หลังชนะช็อนบุกฮุนไดมอเตอส์ผลประตูรวม 2–1
สโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในรายการนี้คือ อัลฮิลาลจากซาอุดีอาระเบีย และโยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอสจากญี่ปุ่น โดยชนะเลิศสโมสรละสองสมัย สโมสรจากซาอุดีอาระเบียประสบความสำเร็จมากที่สุด โดยชนะเลิศหกสมัย มากกว่าประเทศอื่น
ผลงาน.
แบ่งตามสโมสร.
"1 รวมนิสสัน" <br>
"2 โยโกฮามะ ฟลูเกลส์ รวมเข้ากับ โยโกฮามะ มารินอส เป็น โยโกฮามะ เอ็ฟ มารินอส ใน ค.ศ. 1999"
แบ่งตามชาติ.
<noinclude>
กฎหมายสัญชาติไทย

กฎหมายสัญชาติไทย พระราชบัญญัติสัญชาติฉบับแรกของประเทศไทยประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2456 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระราชบัญญัติสัญชาติฉบับใหม่ประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2508 ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร แทนที่ พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2495 ที่ประกาศใช้ในรัฐบาลจอมพลแปลก พิบูลสงคราม
สิทธิโดยสายโลหิต.
สิทธิโดยสายโลหิตเป็นวิธีการหลักในการได้รับสัญชาติไทย บุคคลใดซึ่งเป็นบุตรของมารดาหรือบิดาซึ่งมีสัญชาติไทย ย่อมเป็นผู้มีสัญชาติไทยโดยกำเนิดตามมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติสัญชาติ
การสืบสายโลหิตฝ่ายพ่อต้องอาศัยการส่งข้อมูลไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อยืนยันว่าเป็นลูกที่ถูกต้องตามกฎหมายหรือไม่ หรือการทดสอบดีเอ็นเอเพื่อพิสูจน์ความสัมพันธ์ทางชีววิทยา
สิทธิโดยแผ่นดิน.
พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2456 และพระราชบัญญัติหลังจากนั้นส่วนใหญ่ได้รวมหลักการของสิทธิโดยแผ่นดินไว้ด้วย แม้ว่าในบางครั้งจะมีข้อจำกัดต่าง ๆ ก็ตาม พระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2495 ได้ยกเลิกบทบัญญัติเรื่องสิทธิโดยแผ่นดินในพระราชบัญญัติสัญชาติ พ.ศ. 2456 เพื่อตอบสนองต่อความกังวลเกี่ยวกับการผสมผสานเชื้อชาติกับบุตรหลานของผู้อพยพชาวจีน แต่สิทธิโดยแผ่นดินก็ได้รับการฟื้นคืนกลับมาในพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2499 ในปี พ.ศ. 2515 เนื่องด้วยมีการลักลอบเข้าเมืองอย่างผิดกฎหมายและเกิดความกังวลเรื่องคอมมิวนิสต์ในพื้นที่ชายแดน จอมพลถนอม กิตติขจร ในฐานะหัวหน้าคณะปฏิวัติ จึงออกประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 337 เพิกถอนสัญชาติไทยแก่บุคคลซึ่งเกิดในราชอาณาจักรไทยโดยบิดาเป็นคนต่างด้าวหรือมารดาเป็นคนต่างด้าวแต่ไม่ปรากฏบิดาที่ชอบด้วยกฎหมาย เรื่องนี้ก่อให้เกิดความยากลำบากแก่ชาวเขาในพื้นที่ชายแดนที่ไม่ได้ลงทะเบียนในสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2499 เพราะไม่มีทางพิสูจน์ได้ว่าพ่อแม่เป็นคนไทย ไม่ใช่เข้ามาในประเทศในฐานะผู้ลี้ภัย
มาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2551 ให้คืนสัญชาติแก่ผู้ถูกเพิกถอนสัญชาติตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 337 ลงวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2515 และให้บุคคลที่เกิดในประเทศไทยก่อนพระราชบัญญัติสัญชาติ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535 ใช้บังคับ สามารถยื่นคำร้องขอสัญชาติไทยใหม่ได้ อย่างไรก็ตาม ผู้ลงทะเบียนได้รายงานถึงความยากลำบากในการขอให้เจ้าหน้าที่รัฐดำเนินการลงทะเบียน ภายหลังจากพระราชบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ บุคคลแรกที่ได้รับสัญชาติตามมาตรา 23 คือฟองจันทร์ สุขเสน่ห์ บุตรของมิชชันนารีชาวอเมริกันที่สอนชาวมลาบรีหรือเผ่าตองเหลือง ซึ่งเกิดในจังหวัดเชียงใหม่
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ตะพาบเซเนกัล

ตะพาบเซเนกัล (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cyclanorbis senegalensis") เป็นชนิดของเต่าในวงศ์ย่อย Cyclanorbinae ของวงศ์ Trionychidae เต่าชนิดนี้เป็นหนึ่งในสองชนิดของตะพาบในสกุล "Cyclanorbis" ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในทวีปแอฟริกา
ขอบเขตทางภูมิศาสตร์.
"C. senegalensis" พบได้ในประเทศเบนิน ประเทศบูร์กินาฟาโซ ประเทศชาด ประเทศแคเมอรูน สาธารณรัฐแอฟริกากลาง ประเทศเอธิโอเปีย ประเทศโกตดิวัวร์ ประเทศแกมเบีย ประเทศกานา ประเทศกินี-บิสเซา ประเทศไลบีเรีย ประเทศมาลี ประเทศไนเจอร์ ประเทศไนจีเรีย ประเทศเซเนกัล ประเทศเซียร์ราลีโอน ประเทศซูดานใต้ ประเทศซูดาน และประเทศโตโก
ที่อยู่อาศัย.
แหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติที่ต้องการของ "C. senegalensis" คือพื้นที่ชุ่มน้ำจืดและสะวันนา
ลักษณะ.
"C. senegalensis" อาจมีความยาวกระดองในแนวตรงยาวได้ถึง 35 ซม. (14 นิ้ว)
หัวมีสีมะกอก และมีจุดสีขาวจำนวนมาก กระดองหลังเป็นสีเขียวมะกอก มีลักษณะสม่ำเสมอ หรือมีจุดสีเข้มเล็ก ๆ ลูกเต่าจะมีปุ่มเล็ก ๆ เรียงเป็นแถวตามยาวบนกระดองหลัง กระดองท้องมีสีเหลืองอมน้ำตาล ผิวด้านที่เป็นแผ่นกระดองของกระดองท้องมีลักษณะเป็นเม็ดละเอียด
อาหาร.
"C. senegalensis" ล่าลูกอ๊อด สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกอื่น ๆ และปลา ตัวเต็มวัยขนาดใหญ่ของ "C. senegalensis" มีขากรรไกรที่แข็งแรงพอที่จะกินหอยน้ำจืดและหอยทากได้
ตะพาบออบรี

ตะพาบออบรี (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cycloderma aubryi") เป็นชนิดของตะพาบในวงศ์ Trionychidae ชนิดเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในแอฟริกากลาง
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อเฉพาะ "aubryi" ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่ Charles Eugène Aubry-Lecomte (1821–1879) ซึ่งเป็นข้าราชการชาวฝรั่งเศสและนักธรรมชาติวิทยาสมัครเล่น
ขอบเขตทางภูมิศาสตร์.
"C. aubryi" พบได้ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ประเทศกาบอง จังหวัดกาบิงดาของประเทศแองโกลา และอาจพบในสาธารณรัฐแอฟริกากลาง
ที่อยู่อาศัย.
แหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติที่ต้องการของ "C. aubryi" คือป่าและพื้นที่ชุ่มน้ำจืดที่ระดับความสูงไม่เกิน 500 ม. (1600 ฟุต)
อาหาร.
"C. aubryi" โตเต็มวัยมักล่าปู เครย์ฟิช และปลา ตะพาบอ่อนอาจกินแมลงได้เช่นกัน
สถานะการอนุรักษ์.
ในปี ค.ศ. 2017 องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติได้จัดให้ "C. aubryi" เป็นสิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์
ตะพาบแซมเบซี

ตะพาบแซมเบซี หรือ ตะพาบแซมบีซี (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cycloderma frenatum") เป็นชนิดของตะพาบในวงศ์ Trionychidae ภายในวงศ์นี้ "C. frenatum" จัดอยู่ในวงศ์ย่อย Cyclanorbinae ในโลกเก่าที่มีขนาดเล็กกว่า
ขอบเขตทางภูมิศาสตร์.
"C. frenatum" พบได้ในแอฟริกาตะวันออกเฉียงใต้ ในประเทศมาลาวี ประเทศโมซัมบิก ประเทศแทนซาเนีย ประเทศแซมเบีย แซนซิบาร์ และประเทศซิมบับเว และส่วนใหญ่อยู่ในลุ่มแม่น้ำแซมเบซี
สถานะการอนุรักษ์.
"C. frenatum" กำลังหายากเนื่องจากการสูญเสียถิ่นที่อยู่อาศัย
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
การแปลคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาญี่ปุ่น

มีคัมภีร์ไบเบิลฉบับแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น 2 ฉบับหลักที่ใช้กันอย่างแพรหลายในปัจจุบัน ได้แก่ คัมภีร์ไบเบิลฉบับร่วมแปลใหม่  และคัมภีร์ไบเบิลฉบับปรับปรุงใหม่  คัมภีร์ไบเบิลฉบับปรับปรุงใหม่จัดพิมพ์โดยองค์กรเพื่อการแปลคัมภีร์ไบเบิลญี่ปุ่นใหม่  และจัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์อิโนจิโนโกโตบะ  มีจุดมุ่งหมายเพื่อแปลตรงตามตัวอักษรโดยใช้ภาษาญี่ปุ่นสมัยใหม่ ส่วนฉบับร่วมแปลใหม่ตีพิมพ์โดยสมาคมพระคริสตธรรมญี่ปุ่น มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เป็นคัมภีร์ไบเบิลสากลที่ทุกนิกายของศาสนาคริสต์สามารถใช้ร่วมกันได้ และต้องสอดคล้องกับหลักเทววิทยาต่าง ๆ คริสต์ศาสนิกชนนิกายโปรเตสแตนต์สายธรรมอักษรนิยม (Evangelicalism) นิยมใช้คัมภีร์ไบเบิลฉบับปรับปรุงใหม่ ส่วนฉบับร่วมแปลใหม่เป็นฉบับที่นิยมใช้อย่างแพร่หลายมากที่สุด มีการใช้โดยนิกายโรมันคาทอลิก, นิกายสหคริสตจักรแห่งพระคริสต์, นิกายลูเทอแรน และนิกายแองกลิคันหลายสายในประเทศญี่ปุ่น
พันธกิจของคณะเยสุอิต.
การแปลคัมภีร์ไบเบิลเป็นภาษาญี่ปุ่นเริ่มต้นเมื่อมิชชันนารีคาทอลิก ("คิริชิตัง") เข้าประเทศญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1549 ต่อมาในปี ค.ศ. 1613 คณะเยสุอิตตีพิมพ์บางส่วนของภาคพันธสัญญาใหม่ในเกียวโต แม้ว่าไม่มีสำเนาเหลือหลงก็ตาม มีการแปลพระวรสารสำหรับวันอาทิตย์ของปีและส่วนอื่น ๆ ของคัมภีร์ไบเบิล แต่ไม่ทราบแน่ชัดว่ามีการแปลอีกมากน้อยเท่าใด งานแปลคัมภีร์ไบเบิลเหล่านี้สูญหายไปในปัจจุบัน ไม่นานหลังจากนั้น ศาสนาคริสต์ก็ถูกห้ามเผยแผ่ในประเทศญี่ปุ่นและมิชชันนารีก็ถูกเนรเทศ
ตุ๊กแกตาแดง

ตุ๊กแกตาแดง หรือ ตุ๊กแกอาจารย์วิโรจน์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gekko nutaphandi") เป็นชนิดของตุ๊กแกหรือกิ้งก่า ในวงศ์ Gekkonidae ชนิดนี้เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นของประเทศไทย
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อเฉพาะ "nutaphandi" เพื่อเป็นเกียรติแก่วิโรจน์ นุตพันธุ์ นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทย (พ.ศ. 2475–2548)
ขอบเขตทางภูมิศาสตร์.
ตุ๊กแกตาแดงพบในจังหวัดกาญจนบุรี ภาคตะวันตกของประเทศไทย
ที่อยู่อาศัย.
แหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติที่ต้องการของตุ๊กแกตาแดง คือถ้ำหินปูนและป่าโดยรอบ
ลักษณะ.
ตุ๊กแกตาแดงมีขนาดกลางสำหรับสกุลของมัน โดยมีความยาวจากปลายจมูกถึงรูทวาร (SVL) ที่ 12 ซม. (4.7 นิ้ว) หรือมากกว่านั้น มีปุ่มกระดูกหลังจำนวน 14 แถว รูพรุนส่วนลำตัวมีจำนวน 17–22 และเรียงตัวกันเป็นชุดแบบไม่ต่อเนื่อง ม่านตามีสีแดง
การสืบพันธุ์.
ตุ๊กแกตาแดงเป็นสัตว์ที่ออกลูกเป็นไข่
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
งูพิษอาจารย์วิโรจน์

งูพิษอาจารย์วิโรจน์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Craspedocephalus wiroti") โดยมีชื่อสามัญในภาษาอังกฤษว่า Wirot's pit viper เป็นงูหางกระดิ่งมีพิษชนิดหนึ่งในวงศ์ Viperidae ชนิดนี้พบเฉพาะในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อเฉพาะ "wiroti" เป็นการยกย่องนักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวไทยวิโรจน์ นุตพันธุ์ (พ.ศ. 2475–2548)
ขอบเขตทางภูมิศาสตร์.
"C. wiroti" พบได้ในคาบสมุทรมาเลเซียและประเทศไทย 
ที่อยู่อาศัย.
แหล่งที่อยู่ตามธรรมชาติที่ต้องการของ "C. wiroti" คือป่าที่ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลถึง 1200 ม. (3900 ฟุต)
พฤติกรรม.
"C. wiroti" เป็นสัตว์ที่อาศัยบนต้นไม้
การสืบพันธุ์.
"C. wiroti" เป็นสัตว์ที่ออกลูกเป็นไข่
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เต่าบ้าน

เต่าบ้าน หรือ เต่าหวาย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Heosemys grandis") อาศัยอยู่ตามแม่น้ำ ลำธาร ที่ลุ่มชื้นแฉะ และนาข้าว ตั้งแต่พื้นที่ลุ่มบริเวณปากแม่น้ำจนถึงระดับความสูงปานกลาง (สูงประมาณ) ทั่วทั้งประเทศกัมพูชาและประเทศเวียดนาม และในบางส่วนของประเทศลาว ประเทศมาเลเซีย ประเทศเมียนมาร์ และประเทศไทย
ลักษณะ.
สามารถเห็นความแตกต่างเล็กน้อยในสีของแต่ละชนิด กระดองหลังของเต่าบ้านจะมีสีน้ำตาลจนถึงสีดำ โดยมีสันนูนที่โดดเด่นตรงกลาง ในขณะที่กระดองท้องมีสีเหลือง หัวมีสีเทาถึงน้ำตาล
ที่อยู่อาศัยและพฤติกรรม.
เต่าบ้านสามารถอาศัยอยู่ในน้ำหรือบนบกได้ โดยสามารถพบได้ตามแหล่งน้ำต่าง ๆ เช่น ทะเลสาบ บึงน้ำ แม่น้ำ ลำธาร และคลอง เต่าบ้านเป็นสิ่งมีชีวิตกินทั้งพืชและสัตว์ โดยหากินได้ทั้งบนบกและในน้ำ อาหารของของเต่าบ้านประกอบด้วยไส้เดือน ตัวอ่อน แมลง หอยทาก ซากสัตว์ และพืชน้ำและพืชบก ในทำนองเดียวกันกับเต่าชนิดอื่น ๆ เต่าบ้านได้พัฒนารูปแบบการปรับตัวและเทคนิคที่แตกต่างกันในการจับเหยื่อในสภาพแวดล้อมทั้งสองประเภท
ภัยคุกคามสำคัญ.
ปัญหาหลักที่น่ากังวลคือการจับและส่งออกเต่าเหล่านี้อย่างผิดกฎหมายเพื่อนำไปใช้เป็นอาหารและสัตว์เลี้ยง (ซึ่งพบไม่บ่อยนัก) ในบางส่วนของเอเชีย นอกจากนี้ ที่อยู่อาศัยเหล่านี้ยังถูกคุกคามจากการเปลี่ยนพื้นที่เพื่อเกษตรกรรม
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ลิเฮา

ลิเฮา มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลี หู่  เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ.
ลิเฮารับราชการในตำแหน่งเจ้าพนักงานสำนักราชเลขาธิการ (尚書郎 "ช่างชูหลาง") ของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก
ในปี ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลของวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊กนำกำลังทหารโจมตีจ๊กก๊ก เล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กทรงตัดสินพระทัยยอมจำนนต่อเตงงาย พระองค์ทรงส่งลิเฮาไปยื่นหนังสือบันทึกเกี่ยวกับข้อมูลประชากรและข้อมูลทางสถิติอื่น ๆ ของจ๊กก๊กให้กับเตงงาย ในบันทึกระบุว่าจ๊กก๊กมี 280,000 ครัวเรือน มีประชากร 940,000 คน มีทหาร 120,000 นาย มีข้าราชการ 40,000 คน มีข้าวมากกว่า 400,000 "หู" (斛; หน่วยปริมาตร) มีทองคำ 2,000 ชั่งจีน (斤 "จิน"; หน่วยน้ำหนัก) มีเงิน 2,000 ชั่งจีน มีผ้ายกและผ้าไหมสี 400,000 ม้วน
โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเงิน

ประวัติศาสตร์.
เคาน์ตีโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเงินถูกก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1576 อันเป็นผลจากการแบ่งแยกเคาน์ตีโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ซึ่งเป็นแคว้นศักดินาของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังจากคาร์ลที่ 1 แห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น (ค.ศ. 1512–1579) ถึงแก่กรรม ดินแดนนี้จึงถูกแบ่งออกให้แก่โอรสทั้งสามของพระองค์ ได้แก่
โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนียังคงนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ต่างจากสายราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นแห่งบรันเดินบวร์คและปรัสเซีย โดยเคาน์ตีแห่งนี้ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นราชรัฐใน ค.ศ. 1623 โดยมีราชสำนักอยู่ที่ปราสาทฟรีดริชส์บวร์กคในเมืองเฮ็คคิงเงิน
ในค.ศ. 1806 ราชรัฐแห่งนี้ได้เข้าร่วมสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์และต่อมาได้เป็นรัฐสมาชิกของสมาพันธรัฐเยอรมัน ตั้งแต่ป ค.ศ. 1815 ถึง 1850 ในการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 ในโฮเอินท์ซ็อลเลิร์นได้ประสบความสำเร็จในระดับหนึ่ง และเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1848 เจ้าชายถูกบังคับให้ยอมรับการจัดตั้งรัฐธรรมนูญ อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งระหว่างฝ่ายราชวงศ์และฝ่ายประชาธิปไตยยังคงดำเนินต่อไป จนกระทั่งวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1849 กองทัพปรัสเซียเข้ายึดครองโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น ต่อมาเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1849 เจ้าชายค็อนสตันทีนได้ขายดินแดนของพระองค์ให้แก่พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 4 แห่งปรัสเซียพระญาติของพระองค์และในวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1850 โฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-เฮ็คคิงเงินได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซียพร้อมกับโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น-ซีคมาริงเงินก่อตั้งเป็นมณฑลโฮเอินซ็อลเลิร์น
แคตช์เวต

แคตช์เวต  เป็นคำที่ใช้ในกีฬาต่อสู้ เช่น มวยหรือศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน เพื่ออธิบายพิกัดน้ำหนัก ที่ไม่เป็นไปตามพิกัดดั้งเดิมของรุ่นน้ำหนัก ในการชกมวย แคตช์เวตจะตกลงกันก่อนที่จะชั่งน้ำหนัก ซึ่งจะทำกันหนึ่งวันก่อนการชก คำศัพท์นี้อาจใช้ใน มวยปล้ำอาชีพได้
คำอธิบาย.
หากพูดอย่างเคร่งครัด แคชเวตในการชกมวย มีไว้สำหรับรุ่นพิกัดที่ผู้ต่อสู้ต่อสู้ไม่สามารถทำน้ำหนักได้ตามรุ่นพิกัดทั่วไป แคตช์เวตจะกำหนดขึ้นหลังจากการชั่งน้ำหนักแบบเดิมซึ่งทำขึ้นในวันแข่งขัน แต่ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นก่อนวันแข่งขันหนึ่งวัน ในทำนองเดียวกัน แคตช์เวตถูกนำมาใช้หลังจากมีการขยายรุ่นน้ำหนักแบบดั้งเดิมจากแปดรุ่นเป็นสิบเจ็ดรุ่น
น้ำหนักที่ตกลงกันไว้จะนำมาใช้เพื่อตกลงกันเป็นรุ่นแคตช์เวตแบบตามธรรมเนียมปฏิบัติที่มีมีข้อจำกัดเพียงแปดรุ่นเท่านั้น และการชั่งน้ำหนักทั้งหมดจะต้องทำ "วันหรือชั่วโมง" ก่อนการแข่งขัน เหตุการณ์สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ชี้ให้เห็นว่าการชั่งน้ำหนักในวันแข่ง สิ้นสุดเมื่อการถือกำเนิดของโทรทัศน์ ในยุคของมูฮัมหมัด อาลี (ค.ศ. 1960-1970) โปรโมชันมวยเริ่มถ่ายทอดการชั่งน้ำหนักทางโทรทัศน์เพื่อสร้างการประชาสัมพันธ์ก่อนการชก โดยต้องมีการชั่งน้ำหนัก "หนึ่งวันก่อน" การชก
นักมวยสามารถลดน้ำหนักเพื่อชั่งน้ำหนักใน "วันก่อนการแข่งขัน" ด้วยวิธีควบคุมน้ำหนักและการฝึกซ้อมตามระบบสมัยใหม่ และสามารถเพิ่มน้ำหนักได้ใน "วัน" แข่งขัน จุดประสงค์ของแคตช์เวตคือการชดเชยความสามารถของนักมวยตัวใหญ่ในการลดน้ำหนักก่อนการชั่งน้ำหนักใน "วันก่อนการแข่งขัน" และให้น้ำหนักกลับมาเกินน้ำหนักที่กำหนดในวันแข่งขัน โดยมีผลเพียงเล็กน้อยต่อประสิทธิภาพการแข่งขัน แคตช์เวตยังมีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างการแข่งขันที่เท่าเทียมและป้องกันความไม่สมดุลของน้ำหนักที่อาจเป็นอันตรายต่อนักสู้ ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น แคตช์เวตจะทำให้มั่นใจได้ว่าการต่อสู้จะไม่ถูกยกเลิกในวินาทีสุดท้ายเนื่องจากการตกลงเรื่องเวลาการชก
ตัวอย่าง.
กรณีศึกษาที่น่าสนใจเกี่ยวกับเรื่องน้ำหนัก คือกรณีของ อาร์ตูโร กัตติ กับโจอี กามาเช ในการแข่งขันกัตติเอาชนะกามาเช อดีตแชมป์โลกด้วยการน็อกในยกที่ 2 หลังการชก ผู้จัดการของกามาเช ยื่นฟ้องโดยอ้างว่ากัตติน้ำหนักเพิ่มขึ้น 19 ปอนด์หลังการชั่งน้ำหนัก และด้วยเหตุนี้กัตติ จึงมีความได้เปรียบกามาเชอย่างมาก ส่งผลให้ กามาเชซึ่งตัวเล็กกว่ามากได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากกัตติ-กามาเช คณะกรรมการมวยสากลบางแห่งเริ่มชั่งน้ำหนักนักมวยเป็นครั้งที่สอง
เจ้าหญิงมารีอา ลุดวิกา เตเรซาแห่งบาวาเรีย

เจ้าหญิงมารีอา ลุดวิกา เตเรซาแห่งบาวาเรีย (พระนามเต็ม: มารีอา ลุดวิกา เตเรซา; 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 – 10 มิถุนายน พ.ศ. 2497) เป็นเจ้าฟ้าหญิงแห่งบาวาเรีย และต่อมาเป็น ดัชเชสแห่งกาลาเบรียและกัสโตร ผ่านการเสกสมรส ผู้อ้างสิทธิ์ 
พระประวัติ.
เจ้าหญิงฯ ประสูติเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2515 เป็นพระราชธิดาใน พระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย กับ มารีอา เตรีซาแห่งออสเตรีย-เอสเต สมเด็จพระราชินีแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระบรมชนกนาถของพระองค์ เป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลสุดท้ายแห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย ทั้งนั้งพระองค์เป็นพระน้องนางเธอใน เจ้าชายรูพเพ็ชลท์ มกุฎราชกุมารแห่งบาวาเรีย เป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) ในเจ้าชายอัลเบ็รชท์ ดยุกแห่งบาวาเรีย และมีศักดิ์เป็นพระอัยยิกา (ย่า) ในเจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งบาวาเรีย ประมุขแห่งราชวงศ์บาวาเรีย พระองค์ปัจจุบัน
เสกสมรส.
เจ้าหญิงฯ ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายแฟร์ดีนันด์ ปิอุส ดยุกแห่งกัสโตร เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 มีพระบุตร ดังนี้
เราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีน

เราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีน (ค.ศ. 1312―11 เมษายน ค.ศ. 1349) เป็น "darughachi" (ผู้ว่าราชการ) แห่งราชวงศ์หยวนที่หรงโจว มณฑลกวางซี ที่เป็นมุสลิมและมาจากเกาหลี เขาดำรงตำแหน่งจนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1349 การมีอยู่ของเขาทราบเพียงจากคำจารึกบนหลุมศพในสุสานที่มัสยิดหฺวายเชิ่งที่กว่างโจวเท่านั้น เราะมะฎอนมีชื่อเสียงเพราะเป็นมุสลิมจากเกาหลีคนแรกที่มีการเอ่ยนามไว้ แม้ว่ายังไม่เป็นที่กระจ่างว่าเขามีเชื้อสายเกาหลีหรือไม่
ประวัติศาสตร์นิพนธ์และกลายเป็นที่นิยม.
สิ่งพิมพ์ทางวิชาการฉบับแรกที่กล่าวถึงเราะมะฎอน ชาวมุสลิมจากเกาหลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 คือเอกสารใน ค.ศ. 1989 เกี่ยวกับจารึกบนหลุมฝังศพของผู้นับถือศาสนาอิสลามที่เมืองกว่างโจวโดย Yang Tang และ Jiang Yongxing นักประวัติศาสตร์ชาวจีน การมีตัวตนของเราะมะฎอนกลายเป็นที่นิยมในประเทศเกาหลีใต้ใน ค.ศ. 2005 เมื่อหนังสือพิมพ์รายวัน "Hankook Ilbo" ตีพิมพ์เรื่องราวของ Son Sang-ha เอกอัครราชทูตประจำกระทรวงของประเทศในขณะนั้น เดินทางเยือนกว่างโจวเพื่อดูแบบจำลองจารึกของเราะมะฎอน ใน ค.ศ. 2006 เคบีเอส ช่องกระจายเสียงสาธารณะแห่งชาติเกาหลีใต้ ผลิตสารคดีเกี่ยวกับศาสนาอิสลามในเกาหลีสมัยกลางโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่เราะมะฎอน
จารึกหลุมฝังศพ.
ชีวิตของเราะมะฎอนรู้จักเฉพาะผ่านคำจารึกในสุสานของมัสยิดหฺวายเชิ่งที่กว่างโจว ประเทศจีน เดิมตั้งอยู่ใกล้หลุมฝังศพที่คาดว่าเป็นของซะอด์ อิบน์ อะบี วักกอศ เศาะฮาบะฮ์ของมุฮัมมัดที่เชื่อว่าเสียชีวิตในประเทศจีน คำจารึกนี้ปัจจุบันย้ายอยู่ข้างในอาคารมัสยิด ข้อความจารึกมีสองภาษา โดยที่ภาษาอาหรับตั้งอยู่ตรงกลาง และภาษาจีนคลาสสิกที่เขียนด้วยอักษรขนาดเล็กอยู่ที่ขอบ
จารึกภาษาอาหรับเป็นข้อความที่มักพบบนจารึกหลุมฝังศพอิสลาม โดยใช้วลีจากอัลกุรอานโองการที่ 3:185 ว่า "แต่ละชีวิตนั้น จะได้ลิ้มรสแห่งความตาย" เป็นหัวข้อ จากนั้นจึงต่อด้วยทั้งหมด แล้วเพิ่มรายละเอียดเกี่ยวกับเราะมะฎอนเพียงเล็กน้อย:
ศาสนทูตของอัลลอฮ์กล่าวไว้เมื่อนานมาแล้วว่า "ใครที่เสียชีวิตในต่างประเทศถือว่าเสียชีวิตอย่างคนชะฮีด"
หลุมศพนี้คือที่ซึ่งเราะมะฎอน อิบน์ อะลาอุดดีนเสียชีวิต ได้กลับคืนสู่พระองค์ ขอให้อัลลอฮ์ทรงประทานอภัยและเมตตาแก่เขาและ ["อ่านไม่ออก"] 
["อ่านไม่ออก"] ผู้เยือนอะเลปโปเขียนไว้ในเดือนเราะญับ ["อ่านไม่ออก"] ในปี 751 ได้รับพรจากอัลลอฮ์
ข้อความภาษาจีนที่แนบมาระบุที่อยู่ อาชีพ และวันที่เสียชีวิตกับวันฝังศพของเราะมะฎอน
เราะมะฎอน [ Lámǎdān] ผู้พักอาศัยแห่ง Qingxuangguan ที่ Wanping Prefecture ในเขตต้าตู เป็นชาวเกาหลี เขามีอายุสามสิบแปดปี และได้รับการแต่งตั้งเป็น "darughachi" ที่ Luchuan Prefecture ในหรงโจว มณฑลกวางซี เขาเสียชีวิตในวันที่ยี่สิบสาม เดือนสาม ปีที่เก้าของจื้อเจิ้ง [11 เมษายน ค.ศ. 1349] เขาถูกฝังในวันที่สิบแปด เดือนแปด [30 กันยายน] ที่ Guihuagang ริมสะพาน Liuhua ที่ Chengbei กว่างโจว [ที่ตั้งสุสานมุสลิม] ได้มีการสร้างคำจารึกบนหลุมศพไว้
ตามข้อความภาษาจีนระบุว่าเราะมะฎอนเสียชีวิตในเดือนเมษายน ค.ศ. 1349 แต่ฝังที่พื้นที่ปัจจุบันในเดือนกันยายน ข้อความภาษาอาหรับระบุเดือนอิสลามที่เราะญับ ฮ.ศ. 751 ตรงกับเดือนกันยายน ค.ศ. 1350 นั่นคือปีถัดมา ดังนั้น จึงดูเหมือนว่าตำแหน่งปัจจุบันของหลุมศพเป็นผลจากการฝังใหม่ และจารึกปัจจุบันนั้นถูกเขียนขึ้นหนึ่งปีหลังจากการฝังใหม่