pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โทโยะ (จังหวัดเอฮิเมะ)

โทโยะ  เป็นนครในจังหวัดเอฮิเมะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองโทโยะก่อตั้งในวันที่ 1 มหราคม ค.ศ. 1971 ส่วนตัวนครโทโยะจัดตั้งขึ้นในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1972
ณ ค.ศ. 2003 นครนี้มีประชากรประมาณ 32,652 คน และความหนาแน่นที่ 441.90 คนต่อตารางกิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 73.89 ตารางกิโลเมตร
ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 โทโยะ ร่วมกับเมืองโคมัตสึและทัมบาระ (ทั้งสองเมืองอยู่ในอำเภอชูโซ) ถูกผนวกเข้ากับนครไซโจที่ขยายตัวอยู่ และไม่ได้มีสถานะเทศบาลอิสระอีกต่อไป
เซาเดีย เที่ยวบินที่ 162

เซาเดีย เที่ยวบินที่ 162 เป็นเที่ยวบินที่จากท่าอากาศยานนานาชาติดาห์ราน ประเทศซาอุดิอาระเบียไปยังท่าอากาศยานานาชาติการาจี ประเทศปากีสถานซึ่งประสบกับความดันอากาศภายในห้องโดยสารลดลงอย่างรวดเร็วเหนือน่านน้ำสากลนอกชายฝั่งกาตาร์ส่งผลให้มีเด็กสองคนในบรรดาผู้โดยสาร 271 คนเสียชีวิต
นี่เป็นอุบัติเหตุครั้งที่สองที่เกิดขึ้นกับเครื่องบินเซาเดีย ล็อกฮีด แอล-1011 ไตรสตาร์ ในรอบสี่เดือนหลังจากที่เซาเดีย เที่ยวบินที่ 163 เกิดเพลิงไหม้หลังจากการลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานนานาชาติริยาด ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 301 คนบนเครื่อง
เซาเดีย เที่ยวบินที่ 163

เซาเดีย เที่ยวบินที่ 163 เป็นเที่ยวบินโดยสารของสายการบินเซาเดียที่ออกเดินทางจากสนามบิน Quaid-e-Azam ในเมืองการาจี ประเทศปากีสถาน มุ่งหน้าสู่สนามบิน Kandara ในเมืองญิดดะฮ์ ประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยผ่านท่าอากาศยานนานาชาติรียาด กรุงรียาด ประเทศซาอุดีอาระเบีย ซึ่งเกิดเพลิงไหม้หลังจากขึ้นบินจากท่าอากาศยานนานาชาติรียาด (ปัจจุบันคือฐานทัพอากาศรียาด) เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1980 แม้ว่าเครื่องบินล็อกฮีด แอล-1011-200 ไตรสตาร์ จะลงจอดฉุกเฉินที่รียาดได้สำเร็จ แต่ลูกเรือกลับไม่สามารถอพยพผู้โดยสารออกจากเครื่องบินได้ ส่งผลให้ผู้โดยสาร 287 คนและลูกเรือ 14 คนบนเครื่องเสียชีวิตจากการสำลักควัน
อุบัติเหตุในครั้งนี้เป็นภัยพิบัติทางการบินที่ร้ายแรงที่สุดที่เกี่ยวข้องกับเครื่องบินล็อกฮีด แอล-1011-200 ไตรสตาร์ และภัยพิบัติที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยเกิดขึ้นมาในประเทศซาอุดิอาระเบีย ในขณะนั้น เหตุการณ์นี้เป็นอุบัติเหตุทางเครื่องบินที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์การบินที่เกี่ยวข้องกับเครื่องบินลำเดียว รองจากสายการบินเตอร์กิชแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 981 และเป็นอุบัติเหตุที่มีผู้เสียชีวิตมากเป็นอันดับที่สาม
ผู้โดยสารและลูกเรือ.
ในบรรดาผู้โดยสารทั้งหมด 82 คนขึ้นเครื่องที่การาจี ขณะที่อีก 205 คนที่เหลือขึ้นเครื่องที่รียาด ผู้โดยสารส่วนใหญ่เป็นผู้แสวงบุญชาวซาอุดิอาระเบียและปากีสถานที่กำลังเดินทางไปมักกะฮ์ นอกจากชาวซาอุดิอาระเบียและปากีสถานแล้ว ยังมีผู้แสวงบุญอีก 32 คนที่มาจากอิหร่าน นอกจากนี้ ผู้โดยสารส่วนน้อยมาจากหลายประเทศซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังญิดดะฮ์เพื่อทำภารกิจทางการทูต#เปลี่ยนทาง
โยวคู่

โยวคู่ ถู่ตู้ หรือ โยวคู่  เป็นผู้ให้บริการแพลตฟอร์มวิดีทัศน์ออนไลน์ ของประเทศจีน มีฐานอยู่ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เป็นบริษัทย่อยของกลุ่มอาลีบาบา
โยวคู่เป็นหนึ่งในผู้ให้บริการแพลตฟอร์มวิดีทัศน์ออนไลน์ชั้นนำของจีน เช่นเดียวกับ IQIYI Le.com Sohu Tencent Video
ฮิโรกิ อิโต

ฮิโรกิ อิโต (เกิด 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ปัจจุบันเล่นได้ทั้งในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก และแบ็กขวา ให้แก่ไบเอิร์นมิวนิก สโมสรในบุนเดิสลีกา และทีมชาติญี่ปุ่น
ทิวเขาจันทบุรี

ทิวเขาจันทบุรี เป็นทิวเขาในภาคตะวันออกของประเทศไทยที่มีความยาว 170 กิโลเมตร เริ่มต้นจากเขาสิบห้าชั้น ซึ่งเป็นเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างอำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา กับอำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี ทอดยาวไปตามแนวเส้นแบ่งเขตจังหวัดระหว่างจังหวัดฉะเชิงเทรากับจังหวัดสระแก้วและจังหวัดจันทบุรี ผ่านอำเภอวังสมบูรณ์ จังหวัดสระแก้ว เข้าอำเภอแก่งหางแมว จังหวัดจันทบุรี และทอดตัวเป็นเส้นแบ่งเขตแดนอำเภอแก่งหางแมวกับ อำเภอสอยดาว และอำเภอเขาคิชฌกูฏ กับอำเภอโป่งน้ำร้อน และไปสิ้นสุดทิวเขาที่อำเภอมะขาม จังหวัดจันทบุรี 
ทิวเขาจันทบุรีมีลักษณะสันปันน้ำแบ่งน้ำไหล 2 ทาง ทางเหนือไหลลงแม่น้ำปราจีนบุรี แม่น้ำบางปะกง ส่วนทางใต้เป็นแม่น้ำสายสั้น ๆ ไหลลงสู่อ่าวไทย ทิวเขาจันทบุรีมีทิวเขาย่อยจากทิวเขาใหญ่ 3 แนว รวมความยาวของทิวเขาย่อยทั้ง 3 แนวประมาณ 160 กิโลเมตร ยอดเขาสูงสุดชื่อ เขาสอยดาวใต้มีความสูง 1,640 เมตร เขาสำคัญอื่น ได้แก่ เขาสอยดาวเหนือ เขาคิชฌกูฏ เขาสลาบ๊ะ เขาชะเมา เขาเขียว และเขาสิบห้าชั้น
เขาเขียว

เขาเขียว เป็นทิวเขาประกอบด้วยเขาบริวารหลายลูกรวมกัน เช่น เขาขวาง เขามาบเอียง เขาเขียว เขาตาอิน ฯลฯ มีลักษณะเขาแบ่งออกเป็น 2 ตอน ตอนแรกมีจุดยอดสูงกว่า เรียกว่าเขาเขียว และอีกตอนหนึ่งซึ่งเตี้ยกว่าตอนแรก เรียกว่าเขาชมภู่ มียอดสูงสุดจากระดับน้ำทะเล 789 เมตร เป็นแหล่งน้ำที่ไหลมาลงอ่างเก็บน้ำบางพระ แหล่งน้ำจืดใหญ่ที่สุดของภาคตะวันออก 
เขาเขียวอยู่ในพื้นที่เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาเขียว-เขาชมพู่ เนื้อที่ประมาณ 144.7 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 90,437.5 ไร่ ประกาศเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 มีทั้งป่าเบญจพรรณ ป่าดิบแล้ง และป่าดิบชื้น บริเวณเชิงเขาเขียวเป็นที่ตั้งของสวนสัตว์เปิดเขาเขียว
อ่างเก็บน้ำบางพระ

อ่างเก็บน้ำบางพระ เป็นอ่างเก็บน้ำที่ถือเป็นส่วนหนึ่งของเขตห้ามล่าสัตว์ป่าอ่างเก็บน้ำบางพระ มีต้นกำเนิดของแหล่งน้ำจากเทือกเขาเขียว โดยเป็นที่รวมของลำห้วยต่าง ๆ คือ ห้วยสุครีพ ห้วยวังหิน ห้วยกลุ่ม และห้วยปราบ ตั้งอยู่ในตำบลบางพระ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี มีเนื้อที่ 19 ตารางกิโลเมตร หรือ 11,600 ไร่ เป็นแหล่งน้ำจืดใหญ่ที่สุดของภาคตะวันออก ได้กำหนดเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่าเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2519
อ่างเก็บน้ำบางพระขึ้นชื่อว่าเป็นแหล่งดูนก มีนกสายพันธุ์ต่าง ๆ มากกว่า 130 ชนิด มีเส้นทางจักรยานและเส้นทางศึกษาธรรมชาติสำหรับบริการให้แก่นักท่องเที่ยว มีความสูงจากระดับน้ำทะเล ระหว่าง 12–35 เมตร บริเวณรอบ ๆ อ่างเก็บน้ำมีราษฎรปลูกอ้อยและมันสำปะหลังจนถึงตีนเขาเขียว
ธงนอนไบนารี

ธงนอนไบนารีคือธงไพรด์ที่เป็นตัวแทนของนอนไบนารี ได้รับการออกแบบโดย ไค โรวัน ในปี ค.ศ
2014
การออกแบบ.
ไค โรวัน ได้สร้างธงไพรด์สำหรับบุคคลที่เป็นนอนไบนารีในเดือนกุมภาพันธ์ค.ศ. 2014 เพื่อเป็นตัวแทนของคนที่มีสถานะเพศที่นอกเหนือจากเพศทวิลักษณ์คือชายและหญิง แถบสีเหลืองแสดงถึงบุคคลที่อยู่นอกเพศทวิลักษณ์ของซิสเจนเดอร์ แถบสีขาวหมายถึงคนที่มีหลายสภาวะเพศ แถบสีม่วงแสดงถึงบุคคลที่ระบุว่าเป็นการผสมผสานระหว่างชายและหญิง แถบสีดำแสดงถึงบุคคลผู้เป็นเอเจนเดอร์คือผู้ที่รู้สึกว่าตนเองไม่มีสภาวะเพศ
ธงนี้ไม่ได้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแทนที่ธงเจนเดอร์เควียร์ซึ่งสร้างโดยมาริลิน ร็อกซีในปีค.ศ. 2011 แต่จะใช้โบกเคียงข้างกัน และหลายคนเชื่อว่ามีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นตัวแทนของผู้คนที่รู้สึกว่าธงเจนเดอร์เควียร์ไม่ได้เป็นตัวแทนอย่างเพียงพอ
การออกแบบธงของทั้งธงเพศที่ไม่แน่นอนและธงเพศที่แปลว่าเป็นสีลาเวนเดอร์ (ม่วง) เพื่ออ้างอิงถึง กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ คำว่า ลาเวนเดอร์ มีการใช้ในการอธิบายชุมชนเกย์มาอย่างยาวนาน ซึ่งหมายถึงบุคคลที่ถูกมองว่าเป็นผู้หญิง การแต่งงานระหว่างเพศต่างกันโดยที่ทั้งสองฝ่ายสันนิษฐานว่าเป็นเกย์เรียกว่าการแต่งงานแบบลาเวนเดอร์The Lavender Scareถือเป็นเรื่องตื่นตระหนกทางศีลธรรมในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ซึ่งกลุ่มกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศถูกไล่ออกจากงานกับรัฐบาลสหรัฐอเมริกาจำนวนมากสำนวนที่ใช้โดยชุมชนกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศบางครั้งเรียกว่าภาษาศาสตร์ลาเวนเดอร์
ธงแพนเซ็กชวล

ธงแพนเซ็กชวลเป็นธงสีชมพู เหลือง และฟ้า ออกแบบมาเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของแพนเซ็กชวลเพื่อเพิ่มการมองเห็นและการรับรู้ และสร้างความโดดเด่นจากการเป็นไบเซ็กชวล
ประวัติและการใช้งาน.
ธงนี้มีการใช้งานอย่างกว้างขวางตั้งแต่ต้นค.ศ. 2010 เมื่อถูกโพสต์ในบัญชีทัมเบลอร์ ที่ไม่ระบุชื่อ โดยผู้สร้าง แจสเปอร์ วี ธงทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ของแพนเซ็กชวล เช่นเดียวกับธงสีรุ้งที่ใช้เป็นสัญลักษณ์ของ หญิงรักร่วมเพศ, เกย์, รักร่วมสองเพศ, คนข้ามเพศ ใครก็ตามในกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ ธงแพนเซ็กชวลไพรด์ใช้เพื่อระบุว่าแพนเซ็กชวลมีแรงดึงดูดทางเพศและความสัมพันธ์กับผู้คนที่มีเพศและเพศต่างกัน[] ทฤษฎีความเป็นแพนเซ็กชวลมีจุดมุ่งหมายเพื่อท้าทายอคติที่มีอยู่ ซึ่งอาจทำให้เกิดการตัดสิน การถูกกีดกัน และความผิดปกติร้ายแรงในสังคม
การออกแบบและสัญลักษณ์.
ธงแพนเซ็กชวลประกอบด้วยแถบแนวนอนที่มีขนาดเท่ากันสามแถบซึ่งมีสีชมพู เหลือง และฟ้าตั้งแต่บนลงล่าง 
แหล่งข้อมูลบางแห่งระบุว่าสีฟ้าแสดงถึงความดึงดูดใจของผู้ชาย สีชมพูแสดงถึงความดึงดูดใจของผู้หญิง และสีเหลืองแสดงถึงความดึงดูดใจของคนที่ไม่ใช่ไบนารี่เช่น ผู้ที่ถือเป็นเพศทางเลือก , บิ๊กเดอร์และเพศสภาพ แหล่งข้อมูลอื่นระบุว่าสีฟ้า สีชมพู และสีเหลืองหมายถึงผู้ที่ระบุว่าเป็นผู้ชาย ผู้หญิง และคนที่ไม่ใช่ไบนารี่ ตามลำดับ
เป็นลป

เป็นลป (Dzongkha: དཔོན་སློབ་; Wylie: "dpon-slob"; also spelled Ponlop, Pönlop) เป็นภาษาภูฏานที่แปลออกมาคร่าว ๆ ได้ว่า "เจ้าหัวเมือง" โดยเป็นตำแหน่งทางการปกครองในสมัยโบราณของภูฏาน ก่อนที่จะมีการรวมประเทศ เจ้าหัวเมืองเหล่านี้จะมีการแบ่งเขตการปกครองตัวเองตามส่วนต่าง ๆ ของภูฏาน ตำแหน่งเป็นลปเหล่านี้ค่อย ๆ ถูกลดบทบาทลงภายใต้การขึ้นมามีอำนาจของราชวงศ์วังชุก และถูกแทนที่ด้วยเจ้าหน้าที่ข้าราชการจากรัฐบาลกลางตามรูปแบบการปกครองสมัยใหม่
โดยในสมัยก่อนที่ภูฏานจะรวมชาติเป็นปึกแผ่นนั้น ดินแดนในประเทศภูฏานปัจจุบันถูกปกครองโดยเป็นลปต่าง ๆ ที่แบ่งพื้นที่ออกเป็นเก้าส่วน ประกอบด้วย ตรองซา พาโร พูนาคา วังดูโพดัง ธากา บัมดัง ทิมพู เคอร์มัด และ เคอร์ธอด ซึ่งแต่ละส่วนก็จะมีเป็นลปคอยบริหารพื้นที่ส่วนนั้นๆเป็นของตัวเอง ในบางครั้งตำแหน่งเป็นลปของแต่ละที่อาจจะถูกเรียกขานว่า "ซองเพ็น" (Dzongpen) แต่ตำแหน่งซองเพ็นจะถูกเรียกขานแก่เป็นลปที่มีอำนาจและบารมีมากเท่านั้น 
สำหรับตำแหน่งเป็นลปนั้นถือได้ว่าเป็นผู้มีอำนาจสิทธิขาดเหนือพื้นที่ภายใต้การปกครองของตัวเอง และเป็นลปแต่ละแห่งล้วนแล้วแต่มีสถานะเท่ากัน อย่างไรก็ตามภายใต้การปกครองตามอิทธิพลธิเบต กลุ่มที่มีอำนาจสูงสุดคือกลุ่มลามะ ภูฎานในสมัยก่อนก็เช่นกัน เป็นลปจาก 9 แคว้นนั้นล้วนแล้วแต่ต้องภักดีต่อองค์ซับดรุง อันเป็นองค์ลามะที่มีอำนาจสูงสุดและเป็นดั่งประมุขของภูฏาน 
อย่างไรก็ตามรูปแบบการปกครองแบบทิเบตนั้นมีปัญหาอย่างมาก ทำให้อำนาจของส่วนกลางไม่เข้มแข็ง เป็นลปต่าง ๆ จึงพยายามแข็งขันอำนาจกัน โดยมีเป็นลปจากพาโรและเป็นลปจากตรองซาที่พยายามแย่งชิงอำนาจกัน และในที่สุดก็เป็นเป็นลปแห่งตรองซาที่สามารถเอาชนะไปได้ เป็นลปแห่งตองซาต่อมาได้ก้าวขึ้นมาสถาปนาระบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ภายใต้ราชวงศ์วังชุก ทำให้กษัตริย์แห่งภูฏานในปัจจุบันมีตำแหน่งเป็น "เป็นลปแห่งตรองซา" ด้วย
พระครูสุวรรณปัญญารัต (เซ้ง, สกล ปญฺญาพโล)

ประวัติ.
ชาติภูมิ.
ชื่อ เซ้ง ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น สกล นามสกุล พระมนตรี ชาตะ วันที่ 2 เมษายน พ.ศ.2480 (วันพฤหัสบดี แรม 6 ค่ำ เดือน 5 ปีฉลู) ณ บ้านดอนกระแต ตำบลบางงาม (ปัจจุบันอยู่ในเขตตำบลวังหว้า) อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
เป็นบุตรคนที่ 6 ในจำนวน 8 คน ของนายมาลี นางอบ นามสกุล พระมนตรี ครอบครัวประกอบอาชีพเกษตรกร
บรรพชา.
บรรพชาเป็นสามเณร วันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 (วันพุธ ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 8 ปีเถาะ) โดยมี พระครูเจริญ ปภาโส (ภายหลังได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระครูสุวรรณวิสุทธิ์) เจ้าอาวาสวัดธัญญวารี ตำบลไร่รถ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี (ปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอดอนเจดีย์) จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์
บรรพชาแล้วศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกธรรม อยู่ที่วัดเกาะ ตำบลบางงาม (ปัจจุบันอยู่ในเขตตำบลวังหว้า) อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี 
ต่อมาพระอธิการปุย ปุญฺญสิริ (เจ้าอาวาสวัดเกาะ) จึงพาไปฝากให้ศึกษาต่อและจำพรรษาอยู่ที่วัดคูหาสวรรค์วรวิหาร ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี (ปัจจุบันแขวงคูหาสวรรค์ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร) 
ศึกษาพระปริยัติธรรมยังสำนักเรียนวัดคูหาสวรรค์วรวิหาร ในสมัยพระเมตตาวิหารีเถร (ปัด ธมฺมสโร) เป็นเจ้าอาวาส และยังศึกษาต่อยังสำนักเรียนวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ในสมัยพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) เป็นเจ้าอาวาส
อุปสมบท.
วันที่ 7 มีนาคม พ.ศ.2500 อุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดคูหาสวรรค์วรวิหาร ตำบลคูหาสวรรค์ อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี โดยมี
พระเมตตาวิหารีเถร (ปัด ธมฺมสโร) เจ้าอาวาสวัดคูหาสวรรค์วรวิหาร อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์
พระสุธรรมมุนี (ฟุ้ง ปุณฺณโก) ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร (ภายหลังได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระธรรมเสนานี) เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พระอธิการปุย ปุญฺญสิริ เจ้าอาวาสวัดเกาะ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี (ภายหลังได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระครูวรนาถรังษี) เป็นพระอนุสาวนาจารย์
ได้รับฉายาทางพระพุทธศาสนาว่า "ปญฺญาพโล" [ปัน - ยา - พะ - โล]
อุปสมบทแล้วจำพรรษาอยู่ที่วัดคูหาสวรรค์วรวิหารเป็นระยะเวลาหลายพรรษา ภายหลังพระเมตตาวิหารีเถร (ปัด ธมฺมสโร) มรณภาพ จึงย้ายไปจำพรรษาอยู่ที่วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ตามที่พระเมตตาวิหารีเถร (ปัด ธมฺมสโร) เคยฝากไว้กับสมเด็จพระวันรัต (ปุ่น ปุณฺณสิริ) จวบจนถึงปี พ.ศ. 2518 จึงมาจำพรรษาอยู่ที่วัดเกาะ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เพื่ออุปัฏฐากพระครูวรนาถรังษี (ปุย ปุญฺญสิริ) ผู้เป็นพระอาจารย์
อาพาธ และมรณภาพ.
บั้นปลายชีวิต พระครูสุวรรณปัญญารัตมีสุขภาพไม่ดี อาพาธเกี่ยวกับลำไส้ ต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลจันทรุเบกษา อำเภอกำแพงแสน จังหวัดนครปฐม กระทั่งวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2549 เวลา 02.14 น. ถึงแก่มรณภาพ ด้วยอาการอันสงบ สิริอายุ 69 ปี 8 เดือน 22 วัน อุปสมบทได้ 50 พรรษา
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 6 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 16 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1, 2, 3 และ 4) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 5 และ 6)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา และอำเภอสูงเนิน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอครบุรี, อำเภอโชคชัย, อำเภอจักราช, อำเภอห้วยแถลง, อำเภอเสิงสาง และอำเภอหนองบุนนาก
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอโนนสูง, อำเภอประทาย, อำเภอพิมาย, อำเภอชุมพวง, กิ่งอำเภอเมืองยาง และกิ่งอำเภอลำทะเมนชัย
เขตเลือกตั้งที่ 4.
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอบัวใหญ่, อำเภอคง, อำเภอขามสะแกแสง, อำเภอโนนไทย, อำเภอบ้านเหลื่อม, อำเภอแก้งสนามนาง, อำเภอโนนแดง และกิ่งอำเภอพระทองคำ
เขตเลือกตั้งที่ 5.
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอด่านขุนทด, อำเภอสีคิ้ว, อำเภอขามทะเลสอ และกิ่งอำเภอเทพารักษ์
เขตเลือกตั้งที่ 6.
เขตการเลือกตั้งที่ 6 ประกอบด้วยอำเภอปากช่อง, อำเภอปักธงชัย และกิ่งอำเภอวังน้ำเขียว
เกาะเกล็ดแก้ว

เกาะเกล็ดแก้ว เป็นเกาะในตำบลบางเสร่ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี มีความกว้าง 250 เมตร ยาว 1.3 กิโลเมตร เนื้อที่ 270,391 ตารางเมตร สูง 74 เมตร อยู่ทางทิศตะวันตกของ เขาแหลมขาม ระยะห่าง 500 เมตร
เกาะเกล็ดแก้ว หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่า เกาะเป็ด บนเกาะมีลิงแสมอาศัยอยู่ราวนับพันตัวจึงมีชื่อในภาษาอังกฤษว่า Monkey island เกาะนี้อยู่ในความดูแลของโรงเรียนชุมพลทหารเรือ ลักษณะของเกาะมีชายหาดยาวประมาณ 150 เมตร อยู่ทางด้านทิศตะวันออกของเกาะ พื้นที่รอบเกาะเป็นโขดหิน มีแนวปะการังน้ำตื้นบริเวณด้านทิศเหนือของเกาะ
อัมโนน

ในคัมภีร์ฮีบรู อัมโนน ("’Amnōn", "faithful") เป็นราชโอรสหัวปีในพระเจ้าดาวิดกับอาหิโนอัม มเหสีองค์ที่สองจากยิสเรเอล พระองค์เสด็จพระราชสมภพที่ฮีบรอนในช่วงที่พระราชบิดาปกครองที่ยูดาห์ พระองค์เป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงต่อราชบัลลังก์อิสราเอล จนกระทั่งถูกปลงพระชนม์โดยอับซาโลม เพื่อแก้แค้นต่อการขมขืนทามาร์
พระคัมภีร์.
ภูมิหลัง.
อัมโนนพระราชสมภพที่ฮีบรอนจากอาหิโนอัมกับพระเจ้าดาวิด เนื่องจากเป็นทายาทโดยสันนิษฐานต่อพระราชบัลลังก์อิสราเอล ทำให้อัมโนนทรงมีความสุขกับชีวิตที่มีอำนาจและสิทธิพิเศษ
การขมขืนทามาร์.
แม้ว่าอัมโนนเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงต่อราชบัลลังก์ดาวิด พระองค์กลับเป็นจดจำอย่างดีจากการขมขืนทามาร์ พระราชธิดาในพระเจ้าดาวิดกับมาอาคาห์ แม้ว่าพระคัมภีร์สั่งห้ามมีเพศสัมพันธ์กับลูกสาวของภรรยาของบิดา อัมโนนมีความปรารถนาต่อพระนางอย่างแรงกล้า พระองค์จึงทำตามคำแนะนำจากโยนาดับ ลูกพี่ลูกน้องที่เป็นบุตรชิเมอาห์ พี่ชายของดาวิด ให้ล่อทามาร์เข้าไปยังตำหนักของพระองค์โดยแสร้งว่าป่วยและขอให้พระนางทำอาหารพิเศษแก่พระองค์ ขณะอยู่ในตำหนัก พระองค์ขมขืนพระนาง แล้วขับไล่ออกจากตำหนัก เมื่อพระเจ้าดาวิดทรงกริ้วต่อเหตุการณ์นี้ พระองค์ไม่สามารถลงโทษราชโอรสหัวปีได้ ส่วนอับซาโลม พี่ชายของทามาร์ เก็บความแค้นต่ออัมโนนในเรื่องการขมขืนน้องสาวของตน
สองปีต่อมา เพื่อแก้แค้นต่อทามาร์ อับซาโลมเชิญพระราชโอรสทั้งหมดของดาวิดในงานฉลองตัดขนแกะ แล้วให้บริวารของพระองค์ปลงพระชนมอัมโนนหลังจากที่เมาเหล้าแล้ว หลังจากนั้น อับซาโลมจึงหนัีไปที่เกชูร์
ช.พ.๑ สมรภูมิคืนชีพ

ช.พ.๑ สมรภูมิคืนชีพ  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอคชันและสยองขวัญ ฉายใน พ.ศ. 2567 กำกับโดย ก้องเกียรติ โขมศิริ จากบทภาพยนตร์ที่เขาเขียนร่วมกับ นฤทธิ์ ปาเฉย, ภาส พัฒนกำจรและสืบพงศ์ ศรีหะไตร แสดงนำโดย ชานน สันตินธรกุลและอวัช รัตนปิณฑะ ร่วมกับ สุพิชชา สังขจินดา, อัครัฐ นิมิตรชัย, เซงิ โอเซกิ, กันตพัฒน์ เกษมสันต์ ณ อยุธยา, ธวัชนินทร์ ดารายน, ธนดล เอื้อพงษ์, ธนกร ติยานนท์, ธนวัฒน์ รอดภัยและจักรกฤช สกุลเดช ในบทบาทสมทบ
ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวช่วงสงครามโลกครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2484 เมื่อกองทัพญี่ปุ่นยกพลขึ้นบก โดยมีกลุ่มยุวชนทหารหน่วย ช.พ.๑ ถูกเกณฑ์ไปร่วมต่อต้านทหารญี่ปุ่นซึ่งสมรภูมินี้ไม่ได้มีแต่กองกำลังทหารเพียงอย่างเดียว ยังมีบางอย่างแฝงอยู่ด้วย
"ช.พ.๑ สมรภูมิคืนชีพ" ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ที่นิวยอร์กเอเชียนฟิล์มเฟสติวัล ครั้งที่ 23 ในเมืองนิวยอร์กและฉายในไทยวันที่ 1 สิงหาคม ภาพยนตร์ได้รับการตอบรับที่หลากหลายจากนักวิจารณ์และผู้ชม ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำเงินรวมทั่วประเทศ 12.4 ล้านบาท (เฉพาะกรุงเทพฯ ปริมณฑล และเชียงใหม่ 6.02 ล้านบาท)
เรื่องย่อ.
บอกเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2484 ทั่วโลกรวมถึงประเทศไทยกำลังระส่ำระสายจากการบุกรุกของทหารญี่ปุ่น ที่มีเป้าหมายจะใช้จังหวัดชุมพรเป็นจุดยกพลขึ้นบก นายทหารทุกคนล้วนถูกเรียกรวมพลเพื่อไปต้านทานทหารญี่ปุ่น รวมถึง เมฆ (ชานน สันตินธรกุล) นายทหารหนุ่มผู้ซื่อสัตย์และพร้อมเสียสละเพื่อประเทศชาติ แต่กลับกัน หมอก (อวัช รัตนปิณฑะ) น้องชายของเมฆ ซึ่งอยู่ในหน่วยยุวชนทหาร กลับคิดจะหนีทัพเพราะเขาไม่อยากเสี่ยงชีวิตเหมือนพี่ชาย ทำให้ทั้งคู่ทะเลาะกัน แต่สุดท้ายด้วยคำพูดของเมฆ ทำให้หมอกตัดสินใจจะไม่หนีและเข้าร่วมรบ หลังจากนั้นไม่นานกลุ่มยุวชนทหารของหมอกก็พบว่ากองทัพญี่ปุ่นได้นำบางสิ่งบางอย่าง เข้ามาเป็นอาวุธในสนามรบ คือทหารญี่ปุ่นที่ไร้สติ พวกมันไล่ล่า กัดกินทุกชีวิตที่พบเห็น หมอกและกลุ่มยุวชนทหารก็ไม่อาจหนีรอดจากการไล่ล่าสงครามครั้งนี้ได้ พวกมันเปลี่ยนพวกเขาให้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์บางอย่าง หมอกและกลุ่มยุวชนทหารต้องพยายามที่จะครองสติเอาไว้ให้ได้ก่อนที่เขาจะสูญเสียตัวตนไปตลอดกาลในขณะเดียวกัน ไทยและญี่ปุ่นก็ยุติการสู้รบลง พร้อมทั้งประกาศตัวเป็นพันธมิตรกัน เมฆได้รับคำสั่งด่วนให้เข้าร่วมภารกิจพิเศษภายใต้การนำของร้อยเอก นากามูระ (เซงิ โอเซกิ) เพื่อทำการกวาดล้างสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ที่หลุดจากการควบคุม แต่เมฆกลับพบว่าน้องชายของเขาอาจกลายเป็นเป้าหมายที่ต้องถูกกวาดล้างด้วยเช่นกัน
งานสร้าง.
ก่อนหน้านี้สื่อและเพจภาพยนตร์หลายสำนักได้มีการเผยภาพโปสเตอร์แรกอย่างไม่เป็นทางการของภาพยนตร์และชื่อภาษาอังกฤษของโปรเจกต์หนังซอมบี้ไทยครั้งนี้ พร้อมระบุข้อมูลเพียงแค่ว่าเป็นผลงานการร่วมทุนระหว่างไทยและสิงคโปร์ จากการกำกับของก้องเกียรติ โขมศิริ ผู้กำกับจากขุนพันธ์และลองของ ต่อมาบริษัทผลิตมีเดียชื่อดังในภูมิภาคเอเชียอย่าง บริษัท อินโฟคัสเอเชีย จำกัด, บริษัท แบล็ค ดราก้อน เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด และ บริษัท ก้องเกียรติ โปรดักชั่น จำกัด ปล่อยทีเซอร์ตัวอย่างสั้นออกมาเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2567 และ วันที่ 9 กรกฏาคม พ.ศ. 2567 ได้ปล่อยทีเซอร์ตัวเต็ม โดยเป็นหนึ่งในภาพยนตร์เอเชียที่ได้รับเลือกให้ฉายรอบปฐมทัศน์ในเทศกาลภาพยนตร์ นิวยอร์ก เอเชียน ฟิล์ม เฟสติวัล ครั้งที่ 23 จัดขึ้นในวันที่ 12-22 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ที่ ฟิล์ม แอท ลินคอร์น เซ็นเตอร์ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ซึ่งถือว่าเป็นการฉายเปิดตัวครั้งแรก โดยผู้กำกับ ก้องเกียรติ โขมศิริ และ 2 นักแสดงนำของเรื่องอย่าง ชานน สันตินธรกุล และอวัช รัตนปิณฑะ จะบินไปร่วมเดินพรมแดงในงานเทศกาลภาพยนตร์ดังกล่าวด้วย ซึ่งมีกำหนดการเข้าฉายวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ในโรงภาพยนตร์
ยินดีที่ได้อยู่บ้านฟูจิโยชิ

ยินดีที่ได้อยู่บ้านฟูจิโยชิ (ただいま、おかえり, Tadaima, Okaeri) เป็นซีรีส์มังงะแนวเสี้ยวชีวิตของความรักของผู้ชาย ผลงานของอิจิ อิชิกาวะ ได้รับการตีพิมพ์ต่อเนื่องในนิตยสาร"โอเมก้าเวิร์ส โปรเจค"ของฟิวชั่นโปรดักส์ ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 และรวบรวมเป็นเล่ม(ทังโกบง)จำนวน 5 เล่ม อนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ดัดแปลงโดยสตูดิโอดีน ออกอากาศในเดือนเมษายนถึงมิถุนายน พ.ศ. 2567
ให้เสียงโดย: อัตสึชิ ทามารุ
ให้เสียงโดย: โทชิยูกิ โมริกาวะ
ให้เสียงโดย: อัตสึมิ ทาเนซากิ
ให้เสียงโดย: ทากุ ยาชิโระ
ให้เสียงโดย: โคซูเกะ โทริอูมิ
ให้เสียงโดย: โคโนมิ โคฮาระ
ให้เสียงโดย: ชินตาโร อาซานูมะ
ให้เสียงโดย: คาเอเดะ ฮนโดะ
ให้เสียงโดย: โทชิกิ มาซูดะ
ให้เสียงโดย: คาซูยูกิ โอกิตสึ
ให้เสียงโดย: จุนตะ เทราชิมะ
สื่อ.
มังงะ.
!width=4%|#
!width=48%|วันที่ออกจำหน่าย
!width=48%|ISBN
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol1" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">1</th></td><td> 24 มิถุนายน พ.ศ. 2559</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol2" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">2</th></td><td> 24 มิถุนายน พ.ศ. 2560</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol3" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">3</th></td><td> 24 เมษายน พ.ศ. 2561</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol4" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">4</th></td><td> 24 เมษายน พ.ศ. 2562</td><td> <br> (SE)</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol5" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">5</th></td><td> 24 เมษายน พ.ศ. 2567</td><td></td></tr>
</table>
อนิเมะ.
ได้ประกาศดัดแปลงเป็นอนิเมะเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2566 ต่อมาได้รับการเปิดเผยว่าเป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอดีน และกำกับโดยชินจิ อิชิฮิระ โดยมีบทเขียนโดยโยชิโกะ นากามูระ จุนตะ มัตสึมูระรับหน้าที่ผู้ช่วยผู้กำกับ การออกแบบตัวละครที่ดูแลโดยมินะ โอซาวะ และเพลงที่แต่งโดยเมกุมิ โอฮาชิ ออกอากาศในวันที่ 9 เมษายนถึง 25 มิถุนายน พ.ศ. 2567 บนช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่นๆ เพลงเปิดคือ "Futatsu no Kotoba" (ふたつのことば, "สองคำ") ร้องโดย Madkid ในขณะที่เพลงปิดคือ "Tsunagiai" (つなぎあい, "การเชื่อมต่อ") ร้องโดยทาคาโยชิ ทานิโมโตะ
สโลว์โมชัน

"สโลว์โมชัน"  เป็นเพลงของแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน แมต แชมเปียน และนักร้องชาวเกาหลีใต้ เจนนี ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2024 ผ่านสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์ เป็นซิงเกิลที่สามจากสตูดิโออัลบั้มเปิดตัว "มิกาส์ลอนดรีเดย์" (2024) เพลงเป็นแนวดรัมแอนด์เบส เขียนโดยแชมเปียน, เจนนี, แอดัม ฟีนีย์, ดีจอน, เฮนรี ควาปิส, เจคอบ เรสกี และโรมิล เฮมนานี และผลิตโดยแชมเปียน, ควาปิส และดีจอน
เบื้องหลังและการออกจำหน่าย.
บอยแบนด์แนวฮิปฮอปสัญชาติอเมริกัน บร็อกแคมป์ตัน ซึ่งมีแมต แชมเปียน เป็นสมาชิก ได้ออกสองอัลบั้มสุดท้ายชื่อ "เดอะแฟมิลี" และ "ทีเอ็ม" รวมถึงแสดงเป็นครั้งสุดท้ายในเดือนพฤศจิกายน 2022 หลังจากนั้นวงก็หยุดพักอย่างไม่มีกำหนด แชมเปียนจึงเริ่มทำกิจกรรมเดี่ยวและได้ออกเพลง "เอฟิด" ร้องรับเชิญโดยดีจอน เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2024 ซึ่งเป็นซิงเกิลนำจากสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวของเขา จากนั้นในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ เขาก็ออกซิงเกิลที่สอง "สลัก" พร้อมกับมิวสิกวิดีโอ
ในปี 2023 เจนนีออกซิงเกิลอีกสองเพลงในฐานะศิลปินเดี่ยว ได้แก่ "ยูแอนด์มี" และ "วันออฟเดอะเกิลส์" กับเดอะวีกเอนด์ และลิลี-โรส เดปป์ ทั้งสองเพลงติดสิบอันดับแรกบน"บิลบอร์ด" โกลบอล 200 ในเดือนธันวาคม 2023 วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ยืนยันว่าเธอยุติสัญญากับต้นสังกัดในกิจกรรมรายบุคคล ในเดือนเดียวกัน เจนนีได้ก่อตั้งค่ายเพลงเป็นของตนเองชื่อ อ็อดอาเตอลีเย (Odd Atelier) "สโลว์โมชัน" จึงเป็นผลงานแรกของเธอนับตั้งแต่ออกจากวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์
แชมเปียนและเจนนีรู้จักกันตั้งแต่ทั้งคู่เข้าร่วมเทศกาลโคเชลลาในเดือนเมษายน 2023 ซึ่งเจนนีได้ลงพาดหัวข่าวเทศกาลนี้ในฐานะสมาชิกของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ แบล็กพิงก์ ในวันที่ 3 มีนาคม 2024 ทั้งคู่เผยการทำงานร่วมกัน โดยโพสต์ตัวอย่างเพลงที่ยังไม่ได้รับการเผยแพร่ลงบนสตอรีอินสตาแกรม เสียงร้องของแชมเปียนและเจนนีสามารถได้ยินในตัวอย่างเพลง และทั้งคู่ก็แท็กกันและกันในโพสต์ของพวกเขา จากนั้นในวันที่ 6 มีนาคม แชมเปียนได้ประกาศความร่วมมืออย่างเป็นทางการในชื่อ "สโลว์โมชัน" โดยโพสต์ลงบนบัญชีสื่อสังคมของเขา ซึ่งมีทั้งภาพหน้าปก วันที่และเวลาออกจำหน่าย รวมถึงแท็กเจนนีบนภาพ เจนนียังแชร์ภาพนี้มายังสตอรีอินสตาแกรมของเธอและเพิ่มคำบรรยายว่า "แทบจะรอให้โลกได้ฟังเพลงของพวกเราไม่ไหวแล้ว" ในวันถัดมา อ็อดอาเตอลีเย ต้นสังกัดของเจนนีได้โพสต์ภาพหน้าปกของซิงเกิลลงบนบัญชีสื่อสังคม หลังเพลงออกจำหน่ายในวันที่ 8 มีนาคม แชมเปียนเผยว่าเพลงนี้จะเป็นซิงเกิลที่สามจากสตูดิโออัลบั้มเปิดตัว "มิกาส์ลอนดรีเดย์" ซึ่งมีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 22 มีนาคม
แฮนซอ (จังหวัดแยซด์)

แฮนซอ  เป็นหมู่บ้านในตำบลมียอนคู อำเภอกลาง เทศมณฑลเมฮ์รีซ จังหวัดแยซด์ ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 134 คนใน 48 ครัวเรือน
การ์โลวีวารี

การ์โลวีวารี  หรือ คาลส์บาท  เป็นเมืองสปาแห่งหนึ่งทางภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเช็กเกีย และเป็นเมืองหลักของแคว้นการ์โลวีวารี ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำโอห์แฌกับแม่น้ำแตปลา ห่างจากกรุงปรากไปทางทิศตะวันตกประมาณ 106 กิโลเมตร ใน ค.ศ. 2024 การ์โลวีวารีมีประชากร 49,353 คน
การ์โลวีวารีได้รับการตั้งชื่อตามพระนามของจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (หรือพระเจ้ากาแร็ลที่ 1 แห่งโบฮีเมีย) ซึ่งทรงก่อตั้งเมืองในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ด้วยพุน้ำร้อนที่มีอยู่จำนวนมาก (พุน้ำหลัก 13 แห่ง พุน้ำขนาดเล็กกว่าประมาณ 300 แห่ง และแม่น้ำแตปลาซึ่งมีน้ำอุ่น) เมืองนี้จึงกลายเป็นสถานตากอากาศสปาในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของอภิชนและผู้มีชื่อเสียงในแวดวงต่าง ๆ ของยุโรป การเติบโตอย่างรวดเร็วของการ์โลวีวารีสิ้นสุดลงจากการปะทุของสงครามโลกครั้งที่ 1 หลังจากนั้นได้รวมเข้ากับรัฐเชโกสโลวาเกียที่จัดตั้งขึ้นใหม่ ใน ค.ศ. 1938 การ์โลวีวารีและส่วนที่เหลือของซูเดเทินลันท์ถูกผนวกเข้ากับเยอรมนีนาซี เมืองนี้กลับคืนสู่เชโกสโลวาเกียอีกครั้งเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยประชากรชาติพันธุ์เยอรมันส่วนใหญ่ถูกขับไล่ออกไป หลังจากการปฏิวัติกำมะหยี่ใน ค.ศ. 1989 การ์โลวีวารีก็กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญอีกครั้ง
การ์โลวีวารีเป็นเมืองสปาที่มีผู้ไปเยือนมากที่สุดในเช็กเกีย ใจกลางเมืองอันเก่าแก่พร้อมด้วยภูมิทัศน์วัฒนธรรมสปาได้รับการอนุรักษ์ไว้เป็นอย่างดีและได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายในฐานะเขตโบราณสถานชุมชนเมือง ใน ค.ศ. 2021 เมืองนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกข้ามชาติของยูเนสโกในชื่อ "เมืองสปาใหญ่แห่งยุโรป" เนื่องจากมีวัฒนธรรมสปาและสถาปัตยกรรมสปาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึง 20
ซลีน

ซลีน  เป็นนครแห่งหนึ่งในประเทศเช็กเกีย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำดแฌ็ฟญิตแซในแคว้นซลีน มีประชากรประมาณ 74,000 คน เป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นและยังขึ้นชื่อในฐานะศูนย์กลางอุตสาหกรรม การพัฒนานครในสมัยใหม่มีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับบริษัทรองเท้าบาจาและแผนการทางสังคมที่พัฒนาขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 พื้นที่ส่วนใหญ่ของนครซลีนมีคุณค่าทางสถาปัตยกรรมและการผังเมือง และได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายในฐานะเขตโบราณสถานชุมชนเมือง
นิคคลัส ฟึลครูค

นิคคลัส ฟึลครูค (เกิด 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่เวสต์แฮมยูไนเต็ด สโมสรในพรีเมียร์ลีก และทีมชาติเยอรมนี
การเตะจากประตู (ฟุตบอล)

การเตะจากประตูหรือโกลคิก คือการเตะจากประตูเป็นวิธีการอย่างหนึ่งของการเริ่มเล่นใหม่สามารถท่าประตูได้โดยตรงจากการเตะจากประตูโดยลูกตั้งเตะจากเขตประตู เมื่อลูกทั้งลูกได้ผ่านเส้นประตูออกไปนอกสนาม นอกจากจะผ่านไปในระหว่างเสาประตูไม่ว่าจะกลิ้งไปบนพื้นสนามหรือลอยไปในอากาศก็ตาม โดยฝ่ายรุกเป็นผู้ถูกลูกนั้นเป็นครั้งสุดท้าย ให้ผู้รักษาประตูเตะจากในกรอบเขตประตู
การเตะเข้าประตูจะมอบให้กับทีมป้องกันเมื่อลูกบอลออกนอกสนามโดยการข้ามเส้นทั้งบนพื้นหรือในอากาศเส้นประตูโดยไม่มีการทำประตู เมื่อผู้เล่นคนสุดท้ายที่สัมผัสลูกบอลคือ สมาชิกคนหนึ่งของทีมโจมตี หากผู้เล่นคนสุดท้ายที่สัมผัสลูกบอลเป็นสมาชิกของฝ่ายรับผู้โจมตีจะได้รับ เตะมุม แทน
การเตะจากประตูจะมอบให้กับทีมป้องกันเมื่อลูกบอลเข้าประตูโดยตรง โดยทีมรุกสัมผัสครั้งสุดท้าย จากสถานการณ์ที่กฎหมายไม่อนุญาตให้ทำประตูโจมตีโดยตรงเหล่านี้คือ เตะฟรีคิกทางอ้อม, การดรอปบอล, การส่งบอลเข้าเล่น, ลูกบอลที่ผู้รักษาประตูฝ่ายรุกโยนจากภายในเขตโทษของตนเอง
ข้อระวัง.
ถ้าเตะด้วยลูกบอลที่กำลังเคลื่อนที่หรือมาจากตำแหน่งที่ไม่ถูกต้อง ให้เตะจากประตูใหม่
ฝ่ายตรงข้ามจะต้องพยายามออกจากเขตโทษก่อนที่จะเตะจากประตู อย่างไรก็ตาม หากมีการเตะจากประตู "เร็ว" ในขณะที่คู่ต่อสู้พยายามจะออกจากเขตโทษ คู่ต่อสู้นั้นอาจสัมผัสหรือท้าทายลูกบอลเมื่ออยู่ในการเล่น
ถ้าผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามจงใจยังคงอยู่ในเขตโทษหรือเข้าไปในเขตโทษก่อนที่จะได้เตะจากประตู เตะจากประตูอีกครั้ง หากสิ่งนี้เกิดขึ้นหลายครั้ง ผู้เล่นฝ่ายตรงข้ามจะถูกจองเนื่องจากละเมิดกฎของเกมอย่างต่อเนื่อง
ถ้าผู้เตะสัมผัสลูกบอลเป็นครั้งที่สองก่อนที่ผู้เล่นอื่นจะถูกสัมผัส ให้ฝ่าย ตรงข้ามได้เตะโทษโดยอ้อมจากจุดที่การกระทำผิดเกิดขึ้น เว้นแต่การสัมผัสครั้งที่สองจะเป็นการกระทำผิดในการรับมือที่รุนแรงกว่าด้วย ซึ่งก็คือ ลงโทษด้วยการเตะโทษโดยตรง (หรือการเตะลูกโทษหากอยู่ในเขตโทษและผู้เตะไม่ใช่ผู้รักษาประตู) ให้กับทีมฝ่ายตรงข้าม
ทูร์ลัฆ (ทะเลสาบ)

ทูร์ลัฆ  เป็นแหล่งน้ำชั่วคราวหรือตามฤดูกาล ส่วนใหญ่พบในพื้นที่คาร์สหินปูนทางตะวันตกของแม่น้ำแชนนอน ประเทศไอร์แลนด์ ชื่อของแหล่งน้ำมีที่มาจากคำว่า "ทูร์"  หมายถึง "แห้งแล้ง" กับคำว่า "ลัฆ"  หมายถึง "ทะเลสาบ" โดยปกติในช่วงฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วง ระดับน้ำในแหล่งน้ำจะเหือดแห้งหรือมีระดับต่ำมาก ส่วนในฤดูหนาวจะมีระดับน้ำเต็ม เมื่อระดับน้ำบาดาลลดลง น้ําจะไหลออกไปใต้ดินผ่านรอยแตกในหินปูนคาร์ส
ทูร์ลัฆแทบจะเป็นเอกลักษณ์ของประเทศไอร์แลนด์ แม้ว่าแหล่งน้ำประเภทนี้จะพบได้ในที่อื่นอีก เช่น ในเวลส์ สหราชอาณาจักร รวมถึงยังเป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์จำนวนมาก โดยนักธรณีสัณฐานวิทยาสนใจว่าทูร์ลัฆเกิดขึ้นมาได้อย่างไร นักอุทกวิทยาได้พยายามอธิบายสิ่งที่ทําให้ทูร์ลัฆท่วม นักพฤกษศาสตร์ศึกษาพืชพันธุ์แปลกซึ่งปกคลุมพื้นทูร์ลัฆ และนักสัตววิทยาศึกษาสัตว์ที่เกี่ยวข้องกับทูร์ลัฆ
ปัญญาจารย์ 1

ปัญญาจารย์ 1  เป็นบทแรกของหนังสือปัญญาจารย์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยคำพูดเชิงปรัชญาของตัวละครที่เรียกว่า"ปัญญาจารย์" ("โคเฮเลท"; "ผู้สอน"; "ผู้พูดต่อหน้าที่ชุมนุมชน") อาจประพันธ์ขึ้นในช่วงศตวรรษ 5 ถึง 2 ก่อนคริสตกาล เพชิตตา, ทาร์กุม และทัลมุด ตลอดจนผู้อ่านชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่ถือว่าผู้เขียนหนังสือปัญญาจารย์คือกษัตริย์ซาโลมอน บทที่ 1 ของหนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยชื่อหนังสือ, อรรถาธิบายของข้อสังเกตพื้นฐานบางประการ และปัญญาของชีวิต โดยเฉพาะความอนิจจังของการแสวงหาปัญญา
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 18 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4QQoh#เปลี่ยนทาง [[แม่แบบ:ยก]] (4Q110; 30 ปีก่อนคริสตกาล#เปลี่ยนทาง ค.ศ. 30; วรรคที่หลงเหลือ 8–15)
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: <math> \mathfrak{G}</math>S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5) ต้นฉบับภาษากรีกอาจมาจากผลงานของ Aquila of Sinope และผู้ติดตาม
"ถ้อยคำของปัญญาจารย์ ผู้เป็นเชื้อสายของดาวิด กษัตริย์ในเยรูซาเล็ม"
"ปัญญาจารย์กล่าวว่า อนิจจัง อนิจจัง"
"อนิจจัง อนิจจัง สารพัดอนิจจัง"
บทนำ (วรรค 2-11).
วรรค 2.
คัมภีร์ไบเบิลอังกฤษเล็กซ์แฮมเรียกวรรคนี้ว่าเป็น "คติพจน์" (motto) ของปัญญาจารย์ คติพจน์นี้ปรากฏอีกครั้งในช่วงท้ายของคำสอนของปัญญาจารย์ในปัญญาจารย์ 12:8 "อนิจจัง" ซึ่งเป็นคำสำคัญของหนังสือปัญญาจารย์ แปลมาจากคำภาษาฮีบรูว่า , "hebel" ซึ่งมีความหมายว่า "ความไม่มีสาระ" หรือ "ความไร้แก่นสาร" ในทางรูปธรรมใช้หมายถึง "ควัน", "ไอน้ำ", หรือ "ลมหายใจ" และในเชิงเปรียบเทียบใช้หมายถึง 'สิ่งที่หายวับไปหรือว่องไว' (มีความแตกต่างกันขึ้นกับบริบท) อาจแปลได้ว่า 'ความไร้เหตุผล, ความคับข้องใจ, ความไร้ประโยชน์, ความไร้สาระ' คำนี้ปรากฏ 5 ครั้งในวรรคนี้วรรคเดียวและปรากฏอีก 29 ครั้งในหนังสือปัญญาจารย์
"อนิจจัง อนิจจัง" มาจากความในภาษาฮีบรู: ("habel habalim")
"มนุษย์ได้ประโยชน์อะไรจากการตรากตรำทุกอย่างของเขา"
"ซึ่งเขาตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์นั้น"
วรรค 3.
คำถามเชิงโวหารนี้เป็นไปตามคำกล่าวเกี่ยวกับ "อนิจจัง" และเป็นไปตามการพรรรณนาถึงโลกที่ 'ไม่ยอมรับความพยายามของมนุษย์'
วรรค 9.
วรรค 9 มีคำกล่าวที่เป็นที่รู้จักอย่างดีว่า "ไม่มีสิ่งใดใหม่ภายใต้ดวงอาทิตย์"
"ไม่มีการจดจำถึงคนสมัยก่อน"
"และไม่มีการจดจำถึงคนสมัยหลังที่จะเกิดมา"
"โดยคนรุ่นต่อมา"
บ้านผูกวิญญาณ

บ้านผูกวิญญาณ  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวผี โรแมนติก ดราม่า จากการกำกับของทวีวัฒน์ วันทา นำแสดงโดยสุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร, สุวพิชญ์ ไตรพรวรกิจ, กพล ทองพลับ และซอ จียอน ออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.15 น. ทางช่องเวิร์คพอยท์ เริ่มตอนแรกเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2567 และยังสตรีมบนเน็ตฟลิกซ์แบบย้อนหลังในเวลา 22.00 น. ของวันเดียวกัน
เรื่องย่อ.
"บ้านผูกวิญญาณ" บอกเล่าเรื่องราวของ อ๋อง (สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร) หนุ่มดวงตกที่ทำอะไรก็ไม่ประสบความสำเร็จ ที่ต้องร่วมมือกับ ทิพย์ (สุวพิชญ์ ไตรพรวรกิจ) สาวความจำเสื่อมที่มีความสามารถพิเศษในการมองเห็นผีเปิดบริษัทนายหน้าขายบ้านที่มีผีสิงสถิต โดยพวกเขายังทำหน้าที่ปลดบ่วงทุกข์ภายในใจให้กับเหล่าวิญญาณที่อยู่ภายในบ้าน เพื่อให้พวกเขาได้ไปผุดไปเกิด รวมถึงนอกจากนี้ยังมี ลูกช้าง (กพล ทองพลับ) และ ธูปหอม (ซอ จียอน) สองมิจฉาชีพมาขอร่วมแจมด้วยเพราะทั้งคู่มีส่วนเกี่ยวข้องกับตัวตนที่แท้จริงของทิพย์ โดยการปฏิบัติภารกิจต่าง ๆ หากทำสำเร็จความทรงจำช่วงสั้น ๆ ของทิพย์ก็จะกลับมาและจะได้ไขปริศนาว่าเธอคือใคร ส่วนอ๋องก็จะได้นำเงินไปไถ่อพาร์ตเมนต์และไถ่บาปให้กับตัวเองเพราะเขาเป็นคนนำอพาร์ตเมนต์ไปจำนองจนทำให้ เฮียเติ้ง (ทรงสิทธิ์ รุ่งนพคุณศรี) พ่อของอ๋องซึ่งเป็นเจ้าของอพาร์ตเมนต์ต้องตรอมใจตาย
ปัญญาจารย์ 2

ปัญญาจารย์ 2  เป็นบทที่ 2 ของหนังสือปัญญาจารย์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยคำพูดเชิงปรัชญาของตัวละครที่เรียกว่า"ปัญญาจารย์" ("โคเฮเลท"; "ผู้สอน"; "ผู้พูดต่อหน้าที่ชุมนุมชน") อาจประพันธ์ขึ้นในช่วงศตวรรษ 5 ถึง 2 ก่อนคริสตกาล เพชิตตา, ทาร์กุม และทัลมุด ตลอดจนผู้อ่านชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่ถือว่าผู้เขียนหนังสือปัญญาจารย์คือกษัตริย์ซาโลมอน 
บทที่ 2 ของหนังสือปัญญาจารย์มีเนื่อความต่อเนื่องจากบันทึกในวรรค 12-18 ของบทที่ 1 โดยเพิ่มข้อสังเกตเกี่ยวกับความพยายามของมนุษย์ในชีวิตซึ่งเกี่ยวข้องกับคำถามในปัญญาจารย์ 1 1:3 ที่ว่า "มนุษย์ได้ประโยชน์อะไรจากการตรากตรำทุกอย่างของเขา ซึ่งเขาตรากตรำภายใต้ดวงอาทิตย์นั้น" และความทุกข์กับความสุขของชีวิตในแง่ของประทานจากพระเจ้า
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 26 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4QQoh#เปลี่ยนทาง [[แม่แบบ:ยก]] (4Q110; 30 ปีก่อนคริสตกาล#เปลี่ยนทาง ค.ศ. 30; วรรคที่หลงเหลือ 8–15)
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: <math> \mathfrak{G}</math>S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5) ต้นฉบับภาษากรีกอาจมาจากผลงานของ Aquila of Sinope และผู้ติดตาม
"ข้าพเจ้าพูดถึงการหัวเราะว่า "บ้าๆ บอๆ" และกล่าวถึงความสนุกสนานว่า "มีประโยชน์อะไร?""
ความอนิจจังเนื่องจากการตามใจตนเอง (วรรค 1–11).
วรรค 2.
มีเนื้อความที่คล้ายกับในสุภาษิต 14:13 ที่ว่า "แม้ในขณะหัวเราะ ใจก็อาจเศร้าหมอง และความยินดีก็อาจมีปลายทางเป็นความโศกสลด"
"แล้วข้าพเจ้าหันมาดูทุกสิ่งที่มือข้าพเจ้าทำ และผลของการตรากตรำที่ข้าพเจ้าทำลงไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย และดูเถิด ทุกอย่างก็อนิจจังคือ กินลมกินแล้ง และไม่มีประโยชน์อะไรภายใต้ดวงอาทิตย์"
วรรค 11.
ความสรุปสะท้อนถึงคำกล่าวในปัญญาจารย์ 2:1 -2
การูดาอินโดนีเซีย เที่ยวบินที่ 206

การูดาอินโดนีเซียแอร์เวย์ เที่ยวบินที่ 206 เป็นเที่ยวบินของ การูด้าอินโดนีเซีย ที่ ถูกจี้ เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2524 โดยกลุ่มคอมมานโดญิฮาดในประเทศอินโดนีเซียเครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9-32 PK-GNJ ถูกจี้ในเที่ยวบินภายในประเทศ และถูกบังคับให้ลงจอดที่ท่าอากาศยานดอนเมือง ใน กรุงเทพฯ ประเทศไทย ผู้จี้เครื่องบินเรียกร้องให้ปล่อยตัวสมาพันธรัฐของตนออกจากคุกในอินโดนีเซียและออกข้อเรียกร้องอื่นๆ สามวันต่อมา เครื่องบินลำดังกล่าวถูกโจมตีโดย กองกำลังพิเศษของอินโดนีเซีย ในการปฏิบัติการครั้งต่อมา นักจี้เครื่องบินทั้งห้าคนเสียชีวิต ในขณะที่นักบินและเจ้าหน้าที่ปฏิบัติการ Kopassus หนึ่งคนได้รับบาดเจ็บสาหัส ผู้โดยสารทุกคนได้รับการช่วยเหลือ
เหตุการณ์.
เครื่องบินแมคดอนเนลล์ ดักลาส ดีซี-9 ชื่อ "Woyla" มีกำหนดออกจาก ท่าอากาศยานนานาชาติสุลต่านมะฮ์มุด บาดารูดินที่ 2 ใน เมืองปาเล็ม บัง จังหวัดสุมาตราใต้ ในเช้าวันเสาร์ที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2524 นักบินคือกัปตันเฮอร์มาน รันเต เครื่องบินลำนี้ออกจาก ท่าอากาศยานเคมาโยรัน ใน กรุงจาการ์ตา เวลา 08.00 น. และมีกำหนดเดินทางถึง ท่าอากาศยานนานาชาติโปโลเนีย ใน เมืองเมดาน สุมาตราเหนือ เวลา 10.55 น. หลังจากเครื่องขึ้น ชายห้าคนพร้อม ปืนพก ก็ลุกขึ้นจากที่นั่ง บางคนเล็งปืนไปที่นักบิน ในขณะที่บางคนก็ลาดตระเวนตามทางเดินเพื่อติดตามผู้โดยสาร พวกเขาเรียกร้องให้นักบินบินไปยังโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา แต่เครื่องบินมีเชื้อเพลิงไม่เพียงพอพวกเขาจึงเติมเชื้อเพลิงที่ท่าอากาศยานนานาชาติปีนังในบายันเลปาสประเทศมาเลเซีย ขณะที่พวกเขากำลังเติมน้ำมัน นักจี้เครื่องบินได้นำหญิงชราชื่อ ฮุลดา ปันใจตัน ออกจากเครื่องบินเพราะเธอเอาแต่ร้องไห้ ต่อมาเครื่องบินได้ขึ้นบินและลงจอดที่ท่าอากาศยานดอนเมืองในกรุงเทพฯ เมื่อไปถึงที่นั่น นักจี้จะอ่านข้อเรียกร้องของพวกเขา ข้อเรียกร้องหลักคือการปล่อยตัวบุคคล 80 คนที่เพิ่งถูกจำคุกในอินโดนีเซียหลังจากเหตุการณ์ "Cicendo" เมื่อสองสัปดาห์ก่อน ซึ่งกลุ่มอิสลามิสต์โจมตีสถานีตำรวจแห่งหนึ่งในเขต Cicendo ของ บันดุง นักจี้เครื่องบินยังเรียกร้องเงิน 1.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้สั่งพักงาน อดัม มาลิก จากตำแหน่ง รองประธานาธิบดีอินโดนีเซีย และขอให้ ชาวอิสราเอล ทุกคนถูกเนรเทศออกจากอินโดนีเซีย พวกเขายังระบุด้วยว่าจะมีการปล่อยตัวสหายคนหนึ่งในสถานที่ลับ ผู้จี้เครื่องบินบอกกับตำรวจไทยให้ส่งข้อเรียกร้องไปยังรัฐบาลอินโดนีเซีย และขู่ว่าจะระเบิดเครื่องบินพร้อมผู้โดยสารและลูกเรือทั้งหมดบนเครื่อง หากไม่เป็นไปตามข้อเรียกร้อง
ปัญญาจารย์ 3

ปัญญาจารย์ 3  เป็นบทที่ 3 ของหนังสือปัญญาจารย์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หนังสือปัญญาจารย์ประกอบด้วยคำพูดเชิงปรัชญาของตัวละครที่เรียกว่า"ปัญญาจารย์" ("โคเฮเลท"; "ผู้สอน"; "ผู้พูดต่อหน้าที่ชุมนุมชน") อาจประพันธ์ขึ้นในช่วงศตวรรษ 5 ถึง 2 ก่อนคริสตกาล เพชิตตา, ทาร์กุม และทัลมุด ตลอดจนผู้อ่านชาวยิวและคริสต์ศาสนิกชนส่วนใหญ่ถือว่าผู้เขียนหนังสือปัญญาจารย์คือกษัตริย์ซาโลมอน 
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู บทแบ่งออกเป็น 22 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4QQoh#เปลี่ยนทาง [[แม่แบบ:ยก]] (4Q110; 30 ปีก่อนคริสตกาล#เปลี่ยนทาง ค.ศ. 30; วรรคที่หลงเหลือ 8–15)
ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) บางสำเนาต้นฉบับที่หลงเหลือในเซปทัวจินต์ ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: <math> \mathfrak{G}</math>S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5) ต้นฉบับภาษากรีกอาจมาจากผลงานของ Aquila of Sinope และผู้ติดตาม
โครงสร้าง.
"พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน" (THSV11) แบ่งบทนี้ออกเป็น 3 ส่วน:
มีวาระสำหรับทุกสิ่ง (3:1–8).
ส่วนนี้กล่าวถึง 'มุมมองของพระอำนาจของพระเจ้าซึ่งให้ทั้งความปลอบประโลมแต่ก็ให้สติ' ให้ผู้อ่าน เพราะพระเจ้าทรงเป็นผู้ควบคุม แต่ก็ยังคงลึกลับ บทบรรณาการของนิวซิตีอ้างถึงความเหล่านี้ว่าเป็น "กวีนิพนธ์ที่เก่าแก่ที่สุดและเป็นที่รู้จักมากที่สุดบทหนึ่งของโลก"
"มีฤดูกาลสำหรับทุกสิ่ง"
"และมีวาระสำหรับเรื่องราวทุกอย่างภายใต้ฟ้าสวรรค์"
ววรค 1.
'ในชีวิตมีความหมาย' เพราะพระเจ้าทรงควบคุมดูแลฤดูกาลอยู่เสมอ (เปรียบเทียบกับสดุดี 31:15 : "วันเวลาของข้าพระองค์อยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์")
วรรค 2–8.
วรรค 2-8 ให้รายการของวาระของกิจกรรมใหญ่ ๆ ตามแผนของพระเจ้า อยู่ในรูปแบบกวีนิพนธ์ซึ่งในแต่ละวรรคมีคำภาษาฮีบรู 2 คำที่มีความหมายขัดแย้งกับคำภาษาฮีบรูอีก 2 คำ ตัวอย่างเกี่ยวข้องกับร่างกาย จิตใจ และวิญญาณ กวีนิพนธ์นี้ให้ภาพที่ชัดแจ้งให้กับข้อความในวรรค 1 "ว่าทุกการกระทำหรือทุกเหตุการณ์จะมาถึงเพื่อผ่านไป" โดยมีคำอธิบายในวรรค 11 ว่าพระเจ้าทรงทำให้สรรพสิ่ง "งดงามตามวาระของมัน" บริบทของกวีนิพนธ์คือการขาดอิสรภาพในชีวิตมนุษย์ ซึ่งถูกควบคุมโดยข้อจำกัดภายนอกทางธรรมชาติ ตลอดจนการที่ไม่มีการควบคุมว่าเกิดหรือตายเมื่อใด ควบคู่ไปกับความไร้ความสามารถของมนุษย์ในการเข้าใจเรื่องลึกซึ่งในชีวิต ในขณะที่ก็เข้าใจว่าเป็น 'การยืนยันถึงความงดงามของชีวิตที่พระเจ้าประทานให้กับเผ่าพันธุ์มนุษย์'
"พระองค์ทรงกระทำให้สรรพสิ่งงดงามตามวาระของมัน"
"พระองค์ทรงบรรจุนิรันดร์กาลไว้ในจิตใจมนุษย์ด้วย"
"แต่มนุษย์ยังค้นไม่พบว่า พระเจ้าทรงกระทำอะไรไว้ตั้งแต่ปฐมกาลจนกาลสุดท้าย"
การปลดปล่อยมลภาวะเป็นศูนย์

การปลดปล่อยมลภาวะเป็นศูนย์  สำหรับทั้งโลก หมายถึง สถานการณ์ที่การปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกจากกิจกรรมของมนุษย์ รวมถึงการกำจัดแก๊สเหล่านี้อยู่ในสมดุลในช่วงเวลาที่พิจารณา มักเรียกโดยย่อว่า net zero (สุทธิรวมเป็นศูนย์) ในบางกรณี การปลดปล่อยมลภาวะหมายถึงแก๊สเรือนกระจกทุกชนิด แต่ในบางกรณีหมายถึงแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์เท่านั้น (CO2) การจะไปให้ถึงเป้าสุทธิรวมเป็นศูนย์จำเป็นต้องใช้มาตรการที่ลดการปลดปล่อยแก๊สเหล่านั้น ตัวอย่างหนึ่งได้แก่การเปลี่ยนแปลงแหล่งเชื้อเพลิงจากซากดึกดำบรรพ์ไปใช้เชื้อเพลิงจากแหล่งพลังงานหมุนเวียน หน่วยงานทั้งหลายสามารถชดเชยการปลดปล่อยแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์จากกิจกรรมขององค์กรด้วยการซื้อเครดิตคาร์บอน 
คำต่อไปนี้มักใช้แทนกัน "net zero emissions" (การปลดปล่อยมลภาวะเป็นศูนย์) carbon neutrality (สถานภาพเป็นกลางทางคาร์บอน) " และ climate neutrality" (สถานภาพเป็นกลางทางภูมิอากาศ) โดยมีความหมายเหมือนกัน#เปลี่ยนทาง แต่ในบางกรณี คำเหล่านี้มีความหมายที่แตกต่างกันได้ เช่น มาตรฐานบางอย่างสำหรับ "carbon neutral certification" อนุญาตให้มีการชดเชยปริมาณแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ได้มาก แต่ "net zero standards" กำหนดให้ต้องลดการปลดปล่อยแก๊สลงก่อนไม่น้อยกว่าร้อยละ 90 จากนั้นใช้วิธีการชดเชยในส่วนไม่เกิน 10% ที่เหลือเพื่อให้สอดคลอ้งกับเป้าหมายอุณหภูมิโลกที่เพิ่มขึ้นไม่เกิน 1.5°C
ในช่วยไม่กี่ปีที่ผ่านมาการปลดปล่อยมลภาวะเป็นศูนย์เป็นกลไกหลักสำหรับกิจกรรมการจัดการกับปัญหาภูมิอากาศ ประเทศและองค์กรกำหนดเป้าหมายเป็นศูนย์ของตนเอง เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ราว 45 ประเทศได้ประกาศและกำลังพิจารณาใช้เป้าหมายการปลดปล่อยมลภาวะเป็นศูนย์ ซึ่งครอบคลุมร้อยละ 90 ของการปลดปล่อยมลภาวะ ในจำนวนนี้มีประเทศที่เคยต่อต้านกิจกรรมการจัดการกับปัญหาภูมิอากาศในทศวรรษก่อน เป้าหมายการปลดปล่อยมลภาวะเป็นศูนย์ ปัจจุบันได้ครอบคุลมร้อยละ 92 ของ GDP ร้อยละ 88 ของการปลดปล่อยมลภาวะ และร้อยละ 89 ของประชากรโลก สำหรับบริษัทในตลาดหลักทรัพย์เป้าหมายดังกล่าวครอบคลุม ร้อยละ 65 ของ 2,000 บริษัทที่ใหญ่ที่สุดโดยรายได้ สำหรับบริษัทใน Fortune 500 ครอบคุลมร้อยละ 63% เป้าหมายของบริษัทนี้เกิดจากความประสงค์ของบริษัทเองและการกำกับดูแลของรัฐบาล
คำกล่าวอ้างเรื่องการปลดปล่อยมลภาวะเป็นศูนย์มีความน่าเชื่อถือแตกต่างกันอย่างมาก แต่โดยส่วนใหญ่แล้วมีความน่าเชื่อถือต่ำ แม้ว่าจะมีการเพิ่มการปฏิบัติการและเป้าหมาย ในขณะที่ ร้อยละ 61 ของการปลดปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ในโลกอยู่ภายใต้เป้าหมายบางอย่าง เป้าหมายที่น่าเชื่อถือได้ครอบคลุมเพียงร้อยละ 7 ของการปลดปล่อยก๊าซเท่านั้น ความน่าเชื่อถือที่ตำ่สะท้อนการขาดการกำกับดูแลที่มีผลบังคับผูกพันได้จริง และยังแสดงถึงความจำเป็นที่จะต้องพัฒนานวัตกรรมและการลงทุนที่จะทำให้การลดการใช้คาร์บอนเป็นจริงได้
ถึงปัจจุบัน มี 27 ประเทศที่ได้ออกกฎหมายกำหนดเป้าหมายการปลดปล่อยมลภาวะในประเทศ โดยกฎหมายเหล่านี้มีเป้าการปลดปล่อยมลภาวะเป็นศูนย์หรือสิ่งที่เทียบเท่ากัน แต่ในขณะนี้ยังไม่มีกฎหมายที่กำหนดให้บริษัทที่ประกอบการในประเทศเหล่านั้นต้องมีเป้าหมายการปลดปล่อยมลภาวะเป็นศูนย์เป็นการทั่วไป หลายประเทศ เช่น สวิตเซอร์แลนด์กำลังพิจารณากฎหมายในลักษณะนี้
ฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโร

ฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโร  เป็นพื้นที่เปิดโล่งในกรุงปารีส ตั้งอยู่ในเขตที่ 16 ของกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ล้อมรอบด้วยปีกอาคารปาแลเดอชาโยทางตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วนทางตะวันออกเฉียงใต้ติดกับแม่น้ำแซน และท่าเรือปงดีเยนา โดยมีหอไอเฟลอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ
ใจกลางของฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโร เป็นที่ตั้งของน้ำพุแห่งวอร์ซอ อันมีลักษณะเป็นแอ่งน้ำยาวหรือกระจกเงาน้ำ โดยมีน้ำพุ 12 แห่งสร้างเสาน้ำสูง 12 เมตร, น้ำพุเล็กๆ ยี่สิบสี่แห่งสูงสี่เมตร และน้ำพุโค้งสิบสาย ที่ปลายด้านหนึ่งหันหน้าไปทางแม่น้ำแซน มีปืนใหญ่ฉีดน้ำทรงพลังจำนวน 20 กระบอก ซึ่งสามารถพ่นกระแสน้ำได้ไกลถึง 50 เมตร เหนือแอ่งยาวเป็นแอ่งขนาดเล็กสองแอ่ง เชื่อมโยงกับแอ่งล่างโดยมีน้ำตกขนาบข้างด้วยละอองน้ำ 32 สายสูงสี่เมตร น้ำพุเหล่านี้เป็นน้ำพุในนิทรรศการนานาชาติว่าด้วยศิลปะและชีวิตยุคปัจจุบันเพียงแห่งเดียวที่ยังคงมีอยู่และทำงานเป็นปกติ ในปี ค.ศ. 2011 ระบบประปาของน้ำพุได้รับการปรับปรุงใหม่ทั้งหมด และติดตั้งระบบสูบน้ำที่ทันสมัย
ประวัติ.
พื้นที่ทั้งหมดเคยเป็นสวนของพระราชวังทรอกาเดโร ซึ่งออกแบบโดย Adolphe Alphand สำหรับงานนิทรรศการโลกในปี ค.ศ. 1878 
สวนในปัจจุบันมีพื้นที่ 93,930 ตารางเมตร สร้างขึ้นสำหรับนิทรรศการนานาชาติว่าด้วยศิลปะและชีวิตยุคปัจจุบัน ซึ่งจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1937 ทั้งนี้ในระหว่างนิทรรศการดังกล่าว ศาลาของนาซีเยอรมนี และสหภาพโซเวียต ตั้งประจันหน้ากันที่ฝั่งตรงข้ามของสวนโดยมีบ่อน้ำพุคั่นกลาง
ฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโรเป็นสถานที่จัดพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 อีกทั้งยังเป็นสถานที่ฉลองเหรียญรางวัลของนักกีฬาในการแข่งขันดังกล่าวอีกด้วย
รูปปั้น.
ด้วยแฟร์เวย์ลาดเอียงที่ทอดยาวไปตามแม่น้ำ ระเบียงสวนมีประติมากรรมหลายชิ้น บางชิ้นมีอายุตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1930 ได้แก่
มิตสึฮิโระ อิจิกิ

มิตสึฮิโระ อิจิกิ (; โรมาจิ: "Ichiki Mitsuhiro", 10 มกราคม 1982 –) เป็นนักพากย์และนักแสดงละครเวทีชาวญี่ปุ่น สังกัดโปรโมชันเมาซู เกิดที่จังหวัดคาโงชิมะ
ฮิเอดะ โนะ อาเระ

ฮิเอดะ โนะ อาเระ  โดยหลักรู้จักจากการมีส่วนในการเรียบเรียงตำรา"โคจิกิ"ใน ค.ศ. 712 แม้ว่าไม่ทราบปีเกิดและเสียชีวิต อาเระมีบทบาทในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8
ภูมิหลัง.
ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับภูมิหลังของอาเระ โดยข้อความใน "เซกีวกิ" (西宮記) เสนอแนะว่าอาเระอยู่ในตระกูลซารูเมะ-โนะ-คิมิ ที่สืบต้นตระกูลถึงเทพีอาเมะ-โนะ-อูซูเมะ-โนะ-มิโกโตะ
นักวิชาการอย่างคูนิโอะ ยานางิตะและไซโง โนบุตสึนะตั้งทฤษฎีว่าอาเระเป็นผู้หญิง อาเระได้รับตำแหน่ง "โทเนริ"  ซึ่งโดยทั่วไปเป็นตำแหน่งบุรุษ อย่างไรก็ตาม สมาชิกตระกูลซารูเมะ-โนะ-คิมิมีชื่อเสียงจากการเป็นมิโกะ ซึ่งเป็นสถาบันสตรี แก่ราชสำนัก นอกจากนี้ ข้อความหลายส่วนใน"โคจิกิ"ดูเหมือนว่าเขียนโดยผู้หญิง
โคจิกิ.
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 7 จักรพรรดิเท็มมุมุ่งแก้ไขความไม่สอดคล้องกันของประวัติศาสตร์ชาติที่ปรากฏอยู่ใน"เทกิ"และ"คีวจิ"หลายเล่มที่หมุนเวียนอยู่กับบรรดาขุนนาง พระองค์ทรงจัดแยกตำราเหล่านี้และทรงสั่งให้อาเระ ซึ่งตอนนั้นอายุ 28 ปี จดจำตำราเหล่านี้ อาเระมีชื่อเสียงในด้านความฉลาดของตน: "อาเระผู้แจ่มใสและฉลาดตามธรรมชาติ เพียงได้ยินหรืออ่านครั้งเดียวก็สามารถสาธยายและจำได้" จักรพรรดิเท็มมุสวรรคตก่อนที่ผลงานนี้เสร็จสิ้น ภายหลังจักรพรรดินีเก็มเมทรงมีพระราชพระแสรับสั่งให้โอ โนะ ยาซูมาโระเรียบเรียง"โคจิกิ"ตามที่อาเระได้จดจำไว้ ผลงานนี้เสร็จสิ้นใน ค.ศ. 712
แคว้นโทโยะ

แคว้นโทโยะ  เป็นแคว้นโบราณของประเทศญี่ปุ่นในบริเวณแคว้นบูเซ็งกับแคว้นบุงโงะ พื้นที่แคว้นโบราณตั้งอยู่ในบริเวณจังหวัดโออิตะและจังหวัดฟูกูโอกะทางตะวันออกเฉียงเหนือในปัจจุบัน แคว้นนี้ถูกแบ่งเป็นแคว้นบูเซ็งและบุงโงะใน ค.ศ. 683 บางครั้งเรียกเป็น โฮชู 
กล่าวกันว่าจักรพรรดิเคโกให้อูนาเดะปกครองแคว้นโทโยะ และพระราชทานนามสกุลโทโยะ-โนะ-คูนิ-โนะ-อาไตแก่เขา ทำให้แคว้นนี้ในระยะแรกถือว่าอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลกลาง
จังหวัดชัยนาทในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดชัยนาท พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดชัยนาททั้งจังหวัด
แคว้นสึกูชิ

แคว้นสึกูชิ  เป็นแคว้นโบราณของประเทศญี่ปุ่นในบริเวณแคว้นชิกูเซ็งกับแคว้นชิกูโงะ ปัจจุบันตั้งอยู่ในพื้นที่จังหวัดฟูกูโอกะ บางครั้งเรียกเป็น ชิกูชู
หนังสือเพลงซาโลมอน

หนังสือเพลงซาโลมอน (;) เป็นกวีนิพนธ์กามวิสัย หนึ่งในห้า"เมกิลล็อต" ("ม้วน") ใน"เคทูวีม" ("ข้อเขียน") ส่วนสุดท้ายของทานัค เป็นหนังสือที่มีลักษณะเฉพาะตัวในคัมภีร์ฮีบรู โดยไม่ได้แสดงความสนใจในธรรมบัญญัติหรือพันธสัญญาหรือพระเจ้าแห่งอิสราเอล ไม่ได้สอนหรือแสวงปัญญาอย่างหนังสือสุภาษิตหรือหนังสือปัญญาจารย์ แม้ว่ายังมีส่วนที่เกี่ยวข้องกับปัญญานิพนธ์อยู่บ้างตามที่อ้างว่าเป็นของซาโลมอนกษัตริย์แห่งอิสราเอลเมื่อศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาล แต่หนังสือเพลงซาโลมอนมีเนื้อหาชื่นชมความรักทางเพศ โดยให้ "เสียงของคนรักสองคน ยกย่องกันและกัน โหยหากันและกัน เชิญชวนให้เพลิดเพลินจำเริญใจ"
คนรักสองคนประสานกลมเกลียวกัน ต่างปรารถนากันและกันและชื่นชมยินดีในความสัมพันธ์ทางเพศ นักวิชาการสมัยใหม่โดยมากถือว่าคู่รักในหนังสือเพลงซาโลมอนยังไม่ได้แต่งงาน ซึ่งสอดคล้องกับบริบทของตะวันออกใกล้โบราณที่อยู่ใกล้เคียง เหล่าสตรีแห่งเยรูซาเล็มรวมตัวเป็นนักร้องหมู่ให้กับคู่รัก ทำหน้าที่เป็นผู้ชมผู้มีส่วนร่วมในการเผชิญหน้าทางกามวิสัยของคู่รัก กระตุ้นความมีส่วนร่วมของผู้อ่านได้ง่ายขึ้น
ในความเห็นที่ได้รับการพิจารณาอย่างสูงของมาร์วิน เอช. โพพ (Marvin H. Pope) ให้ความเห็นว่าหนังสือเพลงซาโลมอนอาจเคยนำมาใช้ประกอบพิธีกรรมของลัทธิการเจริญพันธุ์ในยุคโบราณ และเป็น "การชี้นำถึงความสำราญทางเพศ" แม้ว่านักวิชาการจะประมาณเวลาที่หนังสือซาโลมอนเขียนแตกต่างกันไป โดยมีการประมาณตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 ถึง 2 ก่อนคริสตกาล การวิเคราะห์ทางภาษาบ่งชี้ว่ามีต้นกำหนดในศตวรรษที่ 3 ก่อนคริสตกาล 
ในศาสนายูดาห์สมัยใหม่ หนังสือเพลงซาโลมอนใช้อ่านในวันสะบาโตระหว่างเทศกาลปัสกา ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการเก็บเกี่ยวธัญพืชและเป็นการรำลึกถึงการอพยพจากอียิปต์ ตามธรรมเนียมของศาสนายูดาห์ การอ่านหนังสือเพลงซาโลมอนเป็นอุปมานิทัศน์ถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าและชาวอิสราเอล ในศาสนาคริสต์ การอ่านหนังสือเพลงซาโลมอนเป็นอุปมานิทัศน์ถึงพระคริสต์และเจ้าสาวของพระองค์อันหมายถึงคริสตจักร
โทโย (จังหวัดโคจิ)

โทโย  เป็นเมืองในอำเภออากิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2022 (2022)[ [update]] เมืองนี้มีประชากรประมาณ 2,226 คนใน 1,363 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นประชากรที่ 30 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนี้มีพื้นที่ทั้งหมด 
ภูมิศาสตร์.
โทโยตั้งอยู่ที่ปลายตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดโคจิบนเกาะชิโกกุ ตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาตรงชายฝั่งริอาของมหาสมุทรแปซิฟิก โดยเขตเมืองหลักเป็นแถบหมู่บ้านเล็ก ๆ ตามแนวทางหลวงเลียบชายฝั่ง ตัวเมืองส่วนใหญ่อยู่ในขอบเขตของกึ่งอุทยานแห่งชาติมูโรโตะ-อานังไคงัง
ประชากร.
ข้อมูลจากสำมะโนญี่ปุ่น ประชากรโทโยลดลงอย่างรวดเร็วนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960
การศึกษา.
โทโยมีโรงเรียนประถมศึกษาสองแห่ง และโรงเรียนมัธยมต้นสองแห่ง ที่บริหารจัดการโดยเทศบาลเมืองโทโน เมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
เซ็ตสึจิ ซาโต

เซ็ตสึจิ ซาโต (; โรมาจิ: "Satō Setsuji", เกิด 6 ธันวาคม 1974) เป็นนักแสดง, นักพากย์เสียง และผู้บรรยายชาวญี่ปุ่น เขาเกิดที่ กรุงโตเกียว เขาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยศิลปะโอซากะ ในด้านของการพากย์เสียง เขาได้พากย์เสียงตัวละคร กรีนแลนเทิร์น ในภาพยนตร์เรื่องแบทแมน, คิงจูเลียน ในอนิเมชั่นเรื่องเพนกวินจอมป่วน ก๊วนมาดากัสการ์, เลือดมูส ในอนิเมชั่นเรื่อง ผึ้งน้อยหัวใจบิ๊ก, เจสัน เพโนโปลิส ในอนิเมชั่น Home Movies, เบบี้เบรนท์ แม็คเฮล ในอนิเมชั่น มหัศจรรย์ลูกชิ้นตกทะลุมิติ, มิ๊ก ในภาพยนตร์ มนุษย์ตัวเขียวจอมพลัง, ชิคเกน โจ ใน ไต่คลื่นยักษ์ ซิ่งสะท้านโลก ตัวละครนำใน คลาเรนซ์, โป ในอนิเมชั่นภาคต่อของกังฟูแพนด้า จอมยุทธ์พลิกล็อค ช็อคยุทธภพ; กังฟูแพนด้า 3 และ ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์/สไปเดอร์แมน: อินเดีย ในอนิเมชั่น 
ประวัติ.
ชื่อจริงเป็นชื่อเดียวกัน โดยใช้นามแฝงว่า ซาโต, (せつじ) เสียงของเขาเป็นเสียงชายสูง และเป็นสมาชิกของคณะละครเอน
เขาเริ่มอาชีพการแสดงเพราะต้องการเป็นฮีโร่จากผลงานของ โชตะโร อิชิโนะโมะริ หลังจากลาออกจากภาควิชาศิลปะการแสดง คณะอักษรศาสตร์มหาวิทยาลัยศิลปะโอซากะ ในปี 1995 เข้าร่วมคณะละครเอน และหลังจากนั้น 2 ปีในปี 1997 เขาได้กลายเป็นสมาชิกประจำของคณะละครที่เขาสังกัดอยู่ในปัจจุบัน
หลังจากการเสียชีวิตของคาเนตะ คาเนสึกิในเดือนตุลาคมปี 2016 ซาโต ก็เข้ามารับหน้าที่พากย์เสียง เป็น ทอม ตัวเอกของเรื่อง ในเวอร์ชั่นภาษาญี่ปุ่นของ ทอมแอนด์เจอรี่ (อนิเมชั่นเรื่องใหม่) ที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์เขาถูกมอบหมายให้กับซาโตเป็นผู้พากย์ต่อจากเขา
โลมาแม่น้ำ

โลมาแม่น้ำ เป็นกลุ่มสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในน้ำที่อาศัยอยู่เฉพาะในน้ำจืดหรือน้ำกร่อย เท่านั้น พวกมันเป็นกลุ่มโลมาที่ยังไม่ใช่โลมาแท้ๆ 100% แต่พวกมันจัดอยู่ในกลุ่มวาฬแทน
โลมาแม่น้ำมีขนาดค่อนข้างเล็กเมื่อเทียบกับโลมาชนิดอื่น โดยวิวัฒนาการมาเพื่อให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ในน้ำอุ่นตื้นและกระแสน้ำในแม่น้ำที่เชี่ยวได้