pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
รัฐศาสตร์ กรสูต

ดร.รัฐศาสตร์ กรสูต (ชื่อเล่น: เปปเปอร์) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการใหญ่สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (DEPA) ซึ่งเป็นหน่วยงานในสังกัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม มีชื่อเสียงด้านวิชาการและการบริหารด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและดิจิทัลจากหน่วยงานภาครัฐและเอกชน ก่อนหน้าตำแหน่งปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งในองค์การมหาชน เป็นผู้อำนวยการอาวุโส สำนักส่งเสริมธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ สังกัดสำนักงานพัฒนาธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ (ETDA)
ในอดีตเคยเป็น นักร้อง นักแสดง และนายแบบ เชื้อสายไทย จีน และเยอรมัน เริ่มเข้าวงการตั้งแต่อายุ 17 โดยมีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกบอยแบนด์ "ยูเอชที" เมื่อปี พ.ศ. 2537 และจากการเป็นนักแสดงสังกัด เอ็กแซ็กท์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ หลังจากนั้นผันตัวเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และทำงานในภาคเอกชน เคยเป็นรองประธานบริหารธุรกิจเนื้อหาและพัฒนาธุรกิจ และผู้อำนวยการเว็บไซต์ sanook.com ภายใต้บริษัท Tencent ประเทศไทย (บริษัท Sanook Online Limited ในอดีต) และกรรมการผู้จัดการประจำประเทศไทย (Country Manager) คนแรกของบริษัท LINE Company (Thailand) Limited 
ประวัติ.
รัฐศาสตร์ กรสูต มีชื่อเล่นว่า เปปเปอร์ เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2519 เคยเป็นสมาชิกบอยแบนด์ "ยูเอชที" เมื่อปี พ.ศ. 2537 และนักแสดงสังกัดเอ็กแซ็กท์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ, สาขาวิชา Computer Business หลักสูตรบริหารธุรกิจภาคภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต รวมถึงเป็นผู้บริหารเว็บไซต์ sanook.com ภายใต้บริษัท Tencent ประเทศไทย (บริษัท Sanook Online Limited ในอดีต) และกรรมการผู้จัดการประจำประเทศไทย (Country Manager) คนแรกของบริษัท LINE Company (Thailand) Limited ในภาคเอกชน 
ในภาครัฐ เคยเป็นผู้อำนวยการอาวุโส สำนักส่งเสริมธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ สังกัดสำนักงานพัฒนาธุรกรรมอิเล็กทรอนิกส์ (ETDA) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการใหญ่สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (DEPA) ซึ่งเป็นหน่วยงานในสังกัดกระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม
รัฐศาสตร์เคยลงสมัครเข้ารับการคัดเลือกเป็นผู้อำนวยการองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย แต่ไม่ได้รับการคัดเลือก
ผลงานเพลง.
เพลงประกอบละคร
ไอ้หนูแข้งทอง

ไอ้หนูแข้งทอง  เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดยไดซูเกะ ฮิงูจิ ตีพิมพ์ในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ของชูเอชะในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1998 ถึงตุลาคม ค.ศ. 2002 จากนั้นจึงนำไปนำเป็นอนิเมะ 39 ตอนที่ออกอากาศในช่อง Animax ทั่วญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ จากนั้นจึงมีการทำภาคต่อชื่อ "Whistle! W" ลงใน"Ura Sunday" และ "MangaONE" ของโชงากูกังในเดือนกันยายน ค.ศ. 2016 ถึงเมษายน ค.ศ. 2021
คำตอบรับ.
"ไอ้หนูแข้งทอง" ได้รับเสียงวิจารณ์ในทางที่ดี Greg McElhatton จาก Read About Comics กล่าวว่า มังงะ "ไอ้หนูแข้งทอง" มีภาพวาดที่แสดงให้เห็นว่าตัวละครเคลื่อนไหวไปพร้อมกับลูกฟุตบอลในระหว่างการแข่งขันที่ดี David Welsh จาก Precocious Curmudgeon ดล่าวว่า ซีรีส์นี้น่าสนใจมากตรงที่ผู้ที่ไม่มีพื้นฐานฟุตบอลมาก่อนจะสนุกกับการอ่านมังงะ รวมถึงการใช้ภาพประกอบที่เหมือนจริง
ยูรีธมิกส์

ยูรีธมิกส์  เป็นคู่ดูโอดนตรีจากอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1980 โดยแอนนี เลนนิกซ์ และเดฟ สจ๊วต
ทั้งคู่ประสบความสำเร็จทั่วโลกทั้งด้านยอดขายและคำวิจารณ์ มียอดขายกว่า 75 ล้านชุดทั่วโลก ได้รับรางวัลมาหลายรางวัลและประสบความสำเร็จกับการมีเวิลด์ทัวร์ไปทั่วโลก พวกเขาถือเป็นคู่ดูโอที่ประสบความสำเร็จที่สุดในสหราชอาณาจักร ยูรีธมิกส์ทำเพลงป็อป โดยเลนนิกซ์ร้องนำในเสียงแบบอัลโตวอยซ์ และสจ๊วตทำดนตรีโดยใช้เทคนิคใหม่ ๆซึ่งซิงเกิลที่โด่งดังเช่นเพลง "There must be an angle (playing with my heart)" ก็ได้รับเกียรติจากศิลปินอย่างสตีฟวี่ วอนเดอร์ มาโซโล(เป่า) ฮาโมนิก้าให้ หรืออย่างเพลง "Here comes the rain again" ที่เป็นเพลงบัลลาดแนวซินธิไซเซอร์ผสมออเครสตร้าโด่งดังขึ้นถึงอันดับ 8 ในประเทศอังกฤษและอันดับ 4 ในสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ในปี 1984 พวกเขายังได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากการประกาศรางวัลของ MTV Video Music Award และรางวัลศิลปินดิวโอร๊อคยอดเยี่ยมจาก Grammy award ในปี 1987
เจสซิกา แลงจ์

เจสซิกา ฟิลลิส แลงจ์  นักแสดงหญิงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์และละครเวที เจ้าของรางวัลออสการ์ 2 รางวัล และรางวัลลูกโลกทองคำ 4 รางวัล ตลอดชีวิตการแสดงเป็นเวลา ปี เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์มาแล้ว 6 ครั้ง ผลงานที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง "Frances" (1982), "Tootsie" (1982), "Sweet Dreams" (1985) และ "Blue Sky" (1994)
เจสซิกา แลงจ์ เกิดที่รัฐมินนีโซตา บรรพบุรุษมีเชื้อสายฟินแลนด์ เยอรมนีและดัตช์ เริ่มทำงานโดยเป็นนางแบบแฟชั่นที่นิวยอร์ก ในสังกัดโมเดลลิง ตั้งแต่ปี 1973
เธอได้รับการคัดเลือกให้ร่วมแสดงในภาพยนตร์รีเมกของดิโน เดอ ลอเรนติส เรื่อง "คิงคอง" ในปี 1976 สร้างจากภาพยนตร์ฉบับดั้งเดิมของแมเรียน ซี. คูเปอร์ ในปี 1933 ผลงานการแสดงของเธอคู่กับเจฟ บริดเจดส์และคิงคอง ในเรื่องนี้ไม่ได้รับคำชื่นชมนัก แต่ก็ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำในฐานะนักแสดงหน้าใหม่ 
่ในภาพยนตร์สองเรื่องถัดมา คือ "All That Jazz" (1979) คู่กับรอย ไชเดอร์ และ "The Postman Always Rings Twice" (1981) คู่กับแจ็ค นิโคลสัน กลับได้รับคำชื่นชม และทำให้เธอประสบความสำเร็จในอาชีพการแสดงในเวลาต่อมา
อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์

อาร์เรสเตดเดเวลลอปเมนต์  เป็นศิลปินกลุ่มแนวอัลเทอร์เนทีฟฮิปฮอปสัญชาติอเมริกัน เคยได้รับรางวัลแกรมมี่ 2 ครั้ง ก่อตั้งโดยสปีชและเฮดไลเนอร์ โดยมีมุมมองเกี่ยวกับชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ไปจนถึงแกงสตาแร็ป ได้รับความนิยมช่วงต้นทศวรรษ 1990
มาร์ก คอห์น

มาร์ก เครก คอห์น  เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง เป็นที่รู้จักในผลงานเพลง "วอล์กกิงอินเมมฟิส" จากผลงานอัลบั้มในปี 1991 ชุด "Marc Cohn" เขายังมีผลงานสตูดิโออัลบั้มอีกสามชุดคือ "The Rainy Season" (1993), "Burning the Daze" (1998) และ "Join The Parade" (2007) 
คอห์นเขียนเพลง "My Great Escape" ให้กับภาพยนตร์ในปี 1995 เรื่อง "The Cure" กำกับโดยปีเตอร์ ฮอร์ตัน เพลงอยู่ตอนเริ่มของภาพยนตร์ แต่ไม่ได้อยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์
ฟูจีส์

เดอะฟูจีส์  เป็นวงฮิปฮอปจากนิวเจอร์ซีย์ มีชื่อเสียงในช่วงกลางทศวรรษ 1990 กับแนวเพลงที่มีองค์ประกอบของดนตรีโซลและดนตรีแคริบเบียน และโดยเฉพาะเพลงเร้กเก้ สมาชิกของวงคือ แร็ปเปอร์/นักร้อง/โปรดิวเซอร์ ชื่อวายเคลฟ ชอง, แร็ปเปอร์/นักร้อง ลอรีน ฮิลล์ และแร็ปเปอร์ พราส มิเชล ชื่อของวงมาจากคำว่า ผู้ลี้ภัย (refugee) ที่ชองและมิเชล เป็นชาวไฮติ-อเมริกัน ส่วนฮิลล์เป็นชาวแอฟริกัน-อเมริกัน พวกเขามีอัลบั้ม 2 อัลบั้ม หนึ่งในนั้นคืออัลบั้ม "The Score" (1996) ที่ประสบความสำเร็จได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวหลายรางวัลและได้รับรางวัลแกรมมี่ ก่อนที่พวกเขาจะแตกวงไปในปี 1997 ฮิลล์และชองประสบความสำเร็จกับการออกผลงานเดี่ยว ส่วนมิเชลทำงานเพลงประกอบภาพยนตร์และการแสดง ซึ่งมีเพลงที่ประสบความสำเร็จที่ชื่อ "Ghetto Supastar"
ดูวอป

ดูวอป  เป็นแนวเพลงสไตล์ที่เน้นเสียงร้องเป็นหลัก รูปแบบหนึ่งเพลงริทึมแอนด์บลูส์ ที่พัฒนาขึ้นมาโดยชาวแอฟริกัน-อเมริกันในช่วงทศวรรษ 1940 และประสบความสำเร็จ ได้รับความนิยมในทศวรรษ 1950 และ 1960 แนวเพลงการร้องของชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ที่เรียกว่าดู-วอปนี้ เกิดขึ้นบนถนนทางตอนเหนือและเมืองอุตสาหกรรมฝั่งกลางตะวันตก อย่างนิวยอร์ก ฟิลาเดลเฟีย ชิคาโก บัลติมอร์และพิตส์เบิร์จ กับการร้องนุ่มนวล สอดคล้องกลมกลืนกันของเสียงร้อง ดูวอปเป็นหนึ่งในเพลงกระแสหลัก เป็นเพลงป็อปในสไตล์อาร์แอนด์บีของยุคทศวรรษ 1950 และ 1960
ดาราศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ

การแข่งขันดาราศาสตร์โอลิมปิกระดับประเทศ  เป็นการแข่งขันระดับชาติซึ่งจัดขึ้นทุกปีในวิชาดาราศาสตร์สำหรับนักเรียนในระดับชั้นมัธยม และเป็นหนึ่งในการแข่งขันโอลิมปิกวิชาการ
ดาราศาสตร์โอลิมปิกระดับเอเชียแปซิฟิก.
ดาราศาสตร์โอลิมปิกระดับเอเชียแปซิฟิก  เป็นการแข่งขันระดับภูมิภาคสำหรับนักเรียนที่ไม่ได้เป็นผู้แทนไปแข่งขันดาราศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศ
แนชวิลล์

แนชวิลล์  เป็นเมืองหลวงของรัฐเทนเนสซี และเป็นเคาน์ตีซีต (เมืองหลวงมณฑล) ของเดวิดสันเคาน์ตี ถือเป็นเมืองที่มีพลเมืองหนาแน่นมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ในรัฐถัดจากเมืองเมมฟิส เมืองตั้งแถบริมแม่น้ำคัมเบอร์แลนด์ ในเดวิดสันเคาน์ตี ทางส่วนกลางเหนือของรัฐ แนชวิลล์เป็นเมืองที่เป็นศูนย์รวมด้านการเอาใจใส่ด้านสุขภาพ ดนตรี สิ่งตีพิมพ์ การธนาคาร และธุรกิจการขนส่ง
สะพานปทุมธานี 2

สะพานปทุมธานี 2 เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาระหว่างท้องที่ตำบลบางขะแยงกับตำบลบ้านใหม่ อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี และเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 เป็นสะพานที่รองรับปริมาณรถที่เพิ่มขึ้นในจังหวัดปทุมธานีและจังหวัดนนทบุรี สะพานนี้มีทั้งสิ้น 6 ช่องจราจร เป็นสะพานคอนกรีตผิวลาดยาง นับเป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาแห่งที่ 3 ของจังหวัดปทุมธานี
ปัจจุบัน กรมทางหลวงกำหนดให้สะพานปทุมธานี 2 และถนนที่เชื่อมต่อทั้งสองฝั่งรวมเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 (บางบัวทอง-บางพูน)
แป็งเซตูโวกอรา ฟราเปเลบาลาฟง

เพลงชาติสาธารณรัฐเซเนกัลมีชื่อว่า แป็งเซตูโวกอรา ฟราเปเลบาลาฟง  ซึ่งอาจแปลเป็นใจความได้ว่า "ทุกคนจงดีดกอราและตีบาลาโฟน" โดยชื่อของเพลงนี้มาจากเครื่องดนตรีพื้นเมืองของเซเนกัล 2 ชนิด คือ กอรา (kora) ซึ่งเป็นเครื่องดีดจำพวกพิณอย่างหนึ่ง และ บาลาโฟน (balafon) อันเป็นเครื่องตีคล้ายระนาดชนิดหนึ่ง ทำด้วยไม้
เพลงนี้ประพันธ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2503 ทำนองโดยเฮอร์เบิร์ต เปปเปอร์ (Herbert Pepper) ผู้ประพันธ์เพลง "ลาเรอแนซ็องส์" อันเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐแอฟริกากลาง คำร้องโดยเลโอโปลด์ เซดาร์ เซงกอร์ (Léopold Sédar Senghor) ประธานาธิบดีคนแรกแห่งสาธารณรัฐเซเนกัล
เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ

เอกชัย เอื้อสังคมเศรษฐ์ ชื่อเล่น เอก (เกิด 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2517) เป็นนักร้อง นักแสดง และพิธีกรชาวไทยเชื้อสายจีน มีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกบอยแบนด์วง ยูเอชที เมื่อปี พ.ศ. 2537, เป็นดีเจกรีนเวฟ และร้องเพลง "คือความรักใช่ไหม" ประกอบละคร "มารยาริษยา"
ประวัติ.
เอกชัยเกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 พื้นเพครอบครัวเป็นชาวไทยเชื้อสายจีนจากวงเวียนใหญ่ เขตธนบุรี 
วงการบันเทิง.
เอกชัย เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นสมาชิกบอยแบนด์ ยูเอชที มีผลงานร่วมกับวงในอัลบั้ม ดูดีดีนะเพื่อน (พ.ศ. 2537), ซัมเมอร์ ไทม์ (พ.ศ. 2539), ทูยู (พ.ศ. 2546) และ เรด เมสเสจ (พ.ศ. 2547) นอกจากนี้ ยูเอชทียังมีผลงานร่วมกับศิลปินอื่น ในอัลบั้มพิเศษ 6.2.12 อีกด้วย
ต่อมา เอกชัยร่วมแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง หกตกไม่แตก กับยูเอชที แล้วจึงมาเป็นดีเจ ทางกรีนเวฟ 106.5 เอฟเอ็ม (ถึงปัจจุบัน) และ อาร์วีเอส 93.5 จากนั้นจึงเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ คนมันมัน และ ไฟฟ์ไลฟ์, ร่วมแสดงละครเวที วิมานเมือง, แสดงเป็น"ติ่มซำ" ในละครโทรทัศน์เรื่อง หีบหลอนซ่อนวิญญาณ ปัจจุบันเป็นพิธีกร ในรายการประกวดร้องเพลง เดอะสตาร์ ค้นฟ้าคว้าดาว ของค่ายเอ็กแซ็กท์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ คู่กับ แฟรงก์-ภคชนก์ โวอ่อนศรี และรับงานลงเสียงโฆษณาเป็นครั้งคราว
ปี พ.ศ. 2561 เอกกี้ได้ร้องเพลงในรายการ The Mask Truce Day ฉายา หน้ากากตี๋น้อย เพลง ระยะทำใจ และ รักกันมั๊ย
จุดยืนทางการเมือง.
เอกชัยสนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 และต่อต้านการใช้ความรุนแรงในเหตุการณ์การสลายการชุมนุมที่แยกปทุมวัน พ.ศ. 2563
กัสซะมัน

เพลง "กัสซะมัน" (, ; หมายถึง "ขอสาบาน") เป็นเพลงซึ่งได้รับการรับรองว่าเป็นเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนแอลจีเรียภายหลังได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสในปี พ.ศ. 2506 บรรเลงครั้งแรกในพิธีประกาศเอกราช คำร้องของเพลงนี้แต่งโดยมุฟดี ซาการีอะห์ (Mufdi Zakariah) นักกวีชาตินิยม เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2498 ขณะที่ถูกฝ่ายฝรั่งเศสคุมขังที่ห้องขังหมายเลข 69 เรือนจำบาร์แบร์รูส (Barberousse) กรุงแอลเจียร์ ในระหว่างสงครามปฏิวัติเพื่ออิสรภาพ โดยใช้เลือดของตนเองเขียนคำร้องลงบนฝาผนังห้องขัง ส่วนทำนองเพลงเป็นผลงานการประพันธ์ของโมฮัมเม็ด เฟาซี (Mohamed Fawzi) นักดนตรีชาวอียิปต์
เนลล์ กวิน

เนลล์ กวิน (พ.ศ. 2193- 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2230) เป็นพระสนมเอกคนที่สามของ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2เนลล์มาจากจุดต่ำสุดของสังคมอังกฤษ เนลล์เกิดในซ่องโสเภณี แม่ของเนลล์เป็นอดีตโสเภณี แม่เมาเหล้าและตกน้ำตายตั้งแต่เนลล์ยังเล็ก เนลล์ไม่ได้เรียนหนังสือ อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้ พอเนลล์อายุ 14 ปี เธอเติบโตสวยสะพรั่งเป็นสาวหน้าอกใหญ่ เนลล์เป็นเด็กขายส้มในโรงละคร เด็กขายส้มเป็นอาชีพที่ต้องเสียตัวกับลูกค้าบ้ากาม ต่อมาเนลล์ได้เป็น "เด็ก"ให้กับ ชาร์ลส์ ฮาร์ท นักแสดงชายในโรงละคร เนลล์ได้เรียนเต้นระบำกับครูฝึก เนลล์เป็นสาวสวยน่ารัก ขี้เล่น เฮฮา มีลูกเล่นแพรวพราว ทำให้เจ้าของโรงละครและนักเขียนบทเห็นแววเป็น "ดาวรุ่ง" ของเนลล์ เนลล์ได้เลื่อนขั้นเป็นนักแสดงในวัย 15 ปี ด้วยความสวยและฉลาด เนลล์ได้เป็นนางเอกในเรื่อง Secret Love ในเรื่องนั้นนางเอกต้องเป็นสาวขี้เล่น เฮฮา เนลล์ได้มีนิสัยตรงกัน เธอเลยได้เป็นนางเอกของเรื่อง ซึ่งก็โด่งดังเป็นพลุแตก
คนดูหนึ่งในนั้นคือชาร์ลส์ แซควิลล์ ที่หลงใหลในตัวเนลล์จนถอนตัวไม่ขึ้น อยากได้มาเป็นเมียเก็บ และก็สำเร็จในที่สุด
ชาร์ลส์พาเนลล์ไปพักที่คฤหาสน์หลังงาม เนลล์ได้สัมผัสกับความหรูหราอลังการของที่นั่น เนลล์ได้ชุดสวยๆ นั่งรถม้า มีบ่าวรับใช้ สร้างความดีใจมาก แต่ความรักของเนลล์กับชาร์ลส์ต้องยุติลง จากนั้นเนลล์ก็ไปเป็น "เด็ก"ของขุนนางอีกหลายคน ก่อนที่จะไปเป็นพระสนมในวัย 19 ในตอนนั้นพระเจ้าชาร์ลส์มีพระสนมชื่อมอลล์ เดวิส ที่มีประวัติที่ไม่ค่อยดีนัก มอลล์เป็นลูกนอกสมรสของขุนนางคนหนึ่ง พ่อไม่ยอมรับ เธอต้องเป็นนางละคร ร้องเพลงได้ไพเราะยิ่งนัก
พระเจ้าชาร์ลส์ทรงชอบมอลล์มากๆแต่ในราชสำนัก มอลล์เป็นที่รังเกียจ เนื่องจากเธอมาจากความต้อยต่ำ ไม่รู้จักที่ต่ำสูง ขาดความนอบน้อม ไม่มีมารยาท นอกจากพระเจ้าชาร์ลส์แล้วไม่ใครรักมอลล์สักคน วันหนึ่งพระเจ้าชาร์ลส์ทอดพระเนตรดูการแสดงละคร เนลล์เองก็ไปกับคู่ควง เนลล์ได้นั่งติดกับพระเจ้าชาร์ลส์ เนลล์เป็นสาวขี้เล่น พระเจ้าชาร์ลส์ทรงสั่งให้ข้าราชบริพารนัดเนลล์และคู่ควงให้ไป "ดื่ม"กันต่อที่โรงเตี๊ยมใกล้ๆ พอดื่มเสร็จ เมื่อถึงเวลาจ่ายเงิน พระเจ้าชาร์ลส์ทรงไม่ได้พกกระเป๋าเงินมา เนลล์เลยอุทานมาว่า "โอ ตั้งแต่เกิดฉันไม่เคยเห็นเจ้าภาพที่ไหนกระจอกขนาดนี้" คนร่วมโต๊ะต่างตะลึงไปหมด กลัวว่าเนลล์จะถูกลงโทษ แต่เปล่า พระเจ้าชาร์ลส์กลับทรงเอ็นดูเนลล์มากกว่าเดิม
เนลล์ต้องเจอคู่แข่งอย่างหลุยส์ เดอ เครูอาล แต่ก็ทำอะไรเนลล์ไม่ได้ ส่วนมอลล์ เดวิสก็ถูกเขี่ยไปให้พ้นเส้นทาง ด้วยวิธีการคือเนลล์แอบเอาสมุนไพรที่มีฤทธิ์เป็นยาถ่ายใส่ลงไปในอาหาร แล้วก็มารับประทานด้วยกันปกติ พอสมุนไพรออกฤทธิ์ มอลล์เริ่มมีอาการท้องเสียง สร้างความอึดอัดอย่างมาก โดยเฉพาพระเจ้าชาร์ลส์ที่ตรัสว่า "ช่างอึดอัดจริง บรรยกาศชวนกินข้าวไม่ลง" มอลล์เกิดอาการท้องเสียอย่าแรง เป็นเหตุที่ทำให้ตกกระป๋องในที่สุด
เนลล์เป็นคนพูดตรง วันหนึ่งพระเจ้าชาร์ลส์เสด็จมาเยี่ยมเนลล์และลูกชายที่บ้านพัก เนลล์ได้พูดว่า "มานี่ซิ เด็กไม่มีพ่อ"สร้างความตกพระทัยแก่พระเจ้าชาร์ลส์มาก เนลล์เลยให้เหตุผลว่า "จริงไหมเพคะ ลูกหม่อมฉันเป็นแบสทาร์ด ลูกนอกสมรสนี่" ทำให้พระเจ้าชาร์ลส์ทรงชื่นชมเนลล์มากกว่าเดิม 
เนลล์เสียชีวิตในวัย 37 ปี.
มุลุงกูดาลิทซานีมาลาวี

มุลุงกูดาลิทซานีมาลาวี (ชิเชวา:) หมายถึง "ขอพระเจ้าประทานพรแก่มาลาวีของเรา" เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐมาลาวี เพลงนี้เป็นบทเพลงซึ่งชนะการประกวดเพลงชาติมาลาวีเมื่อ พ.ศ. 2507 ประพันธ์คำร้องและทำนองโดย ไมเคิล-เฟรเดอริค พอล ซอกา (Michael-Fredrick Paul Sauka)
ประวัติเพลงชาติ.
หลังจากประกาศอิสรภาพจากสหราชอาณาจักร ค.ศ.1964. โดยมีการจัดการแข่งขันเพื่อที่จะหาเพลงชาติมาลาวี. โดยเพลงชาติที่ถูกส่งเข้าประกวดมีทั้งจากทวีปยุโรปจากสหรัฐอเมริกาและจากหลายประเทศในทวีปแอฟริกา.ไมเคิล-เฟรเดอริค พอล ซอกา ชาวมาลาวีได้ส่งเพลงชาติเข้าประกวดทั้งหมด 4 เพลง. โดยเขาเป็นสมาชิกของแผนกตรวจสอบของ นยาซาแลนด์ และเขายังเป็นครูสอนดนตรีนอกเวลาใน โรงเรียนมัธยมสตรีเซนต์แมรี่ ในเมือง ซอมบ้า. เขายังเล่นออร์แกนในโบสถ์นิกาโรมันคาทอลิกในเมืองซอมบ้า.จากเพลงทั้งหมดสี่เพลงที่เขาส่งเข้าประกวดได้มีหนึ่งเพลงได้ชนะเลิศการแข่งขันและได้ถูกเลือกให้เป็นเพลงชาติมาลาวี
บรัสเซิลส์กริฟฟัน

บรัสเซิลส์กริฟฟัน (เป็นพันธุ์สุนัขแบบสุนัขตุ๊กตา (Toy dog) ที่ได้รับชื่อจากเมืองต้นกำเนิดคือกรุงบรัสเซลส์ในประเทศเบลเยียม บรัสเซิลส์กริฟฟันอาจหมายถึงพันธุ์สุนัขสามพันธุ์ ได้แก่ "บรัสเซิลส์กริฟฟัน", "กรีฟงแบลฌ์"  และ "เปอตีบราบ็องซง"  มาตรฐานของทั้งสามพันธุ์เป็นมาตรฐานเดียวกัน ต่างกันก็ตรงสีขน ในบางมาตรฐานก็ถือว่าทั้งสามพันธุ์เป็นความแตกต่างของพันธุ์เดียวกันที่คล้ายกับสุนัขเลี้ยงแกะเบลเยียม (Belgian Shepherd Dog)
มาตราฐานสายพันธุ์
อุปนิสัย : ฉลาด ตื่นตัวอยู่เสมอ ฝึกสอนง่าย
ศีรษะ : หัวกะโหลกมีลักษณะกลมกว้าง ส่วนหัวรูปโดม
หู : มีขนาดเล็ก โคนหูอยู่ในระดับสูง นิยมตัดหูและดามไว้ให้ตั้ง ในกรณีที่ไม่ตัดหูใบหูจะกึ่งตั้งกึ่งพับ
ตา : มีขนาดใหญ่ สีดำ มีขนตายาว
ดั้งจมูก : มีมุมหักชัดเจน
ปาก : ริมฝีปากตึง สีดำ กรามล่างแข็งแรงกว่ากรามบน ขณะหุบปากต้องไม่เห็นลิ้นหรือฟันยื่นออกจากปาก
จมูก : สีดำ ขนาดใหญ่ ปลายจมูกโด่ง
ฟัน : แข็งแรง ขบแบบ undershot (ฟันล่างเหลื่อมฟันบน)
ลำตัว : ค่อนข้างสั้น เส้นหลังตรงอยู่ในแนวระดับ
คอ : มีความยาวปานกลาง มีลักษณะโค้ง ความสมดุลย์ของคอมีส่วนทำให้สุนัขมีความสง่างาม
อก : กว้างและลึก
ขาหน้า : มีความยาวปานกลาง มีกล้ามเนื้อขามาก ขาหน้าตั้งตรงทั้งสองอยู่ห่างกันพอเหมาะ ข้อเท้าสั้นและแข็งแรง เท้ามีลักษณะกลมเล็ก นิ้วเท้าชิด เล็บและฝ่าเท้ามีสีดำ
ขาหลัง : มีลักษณะแข็งแรง กล้ามเนื้อมาก ข้อเท้าแข็งแรง ข้อเท้าไม่บิด เท้าหลังมีลักษณะกลมเล็ก นิ้วเท้าชิด เล็บ ฝ่าเท้าสีดำ
หาง : โคนหางอยู่ในระดับสูง นิยมตัดหางให้เหลือ 1 ใน 3 ของความยาวหางเดิม
ขน - สี : มี 2 ชนิด คือชนิดพันธุ์ขนสั้นและขนยาว ชนิดขนยาวขนจะหยิกแข็ง บริเวณหัวและตาจะมีขนยาว ชนิดขนสั้นมีลักษณะขนคล้ายสุนัขพันธุ์บลูด๊อก มีหลายสีเช่นน้ำตาล น้ำตาล-ดำ ดำ (สีดำยกเว้นชนิดขนสั้น)
ไดโนเสาร์จูเนียร์

ไดโนซอร์จูเนียร์  เป็นวงร็อกอเมริกันก่อตั้งวงใน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา ประกอบด้วยสมาชิก J Mascis (กีตาร์ และ ร้องนำ) Lou Barlow (มือเบส) และ Murph (กลอง) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1984 ออกอัลบั้มมาแล้ว 9 ชุด จนมาถึง 1997 ก็ได้แยกวง ไปซักพักก็กลับมาตั้งวงใหม่อีกครั้งในปี 2005
พิชญา เชาวลิต

พิชญา เชาวลิต ชื่อเล่น ฟาง (สกุลเดิม : ศรีเทพย์) (เกิด 5 มีนาคม พ.ศ. 2531) เป็นนักแสดง และยูทูบเบอร์ชาวไทย เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการประกวดมิสทีนไทยแลนด์ และได้รับตำแหน่ง "มิสทีนไทยแลนด์ ประจำปี 2546" ต่อมา เธอได้รับการทาบทามให้มาแสดงละครโทรทัศน์เรื่องแรก คือ "รักได้ไหมถ้าหัวใจไม่เพี้ยน" แต่ก็ยังไม่เป็นที่รู้จักมากนัก เพราะเนื่องจากเธอนั้นมักจะรับบทเป็นนางรองอยู่ในละครโทรทัศน์ถึง 3 เรื่อง จนกระทั่งได้มาเล่นละครเรื่อง "บ่วงรัก" ของค่ายเอ็กแซ็กท์ โดยแสดงคู่กับ รัฐศาสตร์ กรสูต (เปปเปอร์) ในบทนางเอกเป็นครั้งแรก จนทำให้เธอมีชื่อเสียงโด่งดังจากละครเรื่องนี้ และทำให้มีผลงานละครโทรทัศน์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอออกมาอย่างต่อเนื่อง เช่น ละครเรื่อง "ลิขิตรัก ลิขิตเลือด" และ ละครเรื่อง "แสงสูรย์" ที่แสดงคู่กับ ชาคริต แย้มนาม รวมถึงละครเรื่อง "หัวใจศิลา" ที่แสดงคู่กับ สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว (บี้ เดอะสตาร์) เป็นต้น
เบน คิงสลีย์

เซอร์ เบน คิงสลีย์  เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เจ้าของรางวัลการแสดงทั้งรางวัลออสการ์ รางวัลบาฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลของสมาคมนักแสดงอาชีพแห่งอเมริกา มีชื่อเสียงจากการรับบท มหาตมะ คานธี ในภาพยนตร์เรื่อง "Ghandhi" ในปี 1982 ของริชาร์ด แอทเทนบอโร และบท อิตซัก สเติร์น ในภาพยนตร์ "Schindler’s List" ปี 1993 ของสตีเวน สปีลเบิร์ก
เบน คิงสลีย์ เดิมมีชื่อว่า "กฤษณะ บัณฑิต พานจิ"  เกิดในประเทศอังกฤษ บิดาเป็นแพทย์ชาวอังกฤษเชื้อสายอินเดียที่นับถือศาสนาฮินดู ซึ่งเกิดที่ประเทศเคนยา และเติบโตที่แซนซิบาร์ ประเทศแทนซาเนีย ส่วนมารดาเป็นนางแบบและนักแสดงชาวอังกฤษเชื้อสายยิว-รัสเซีย เขาเปลี่ยนชื่อเป็น เบน คิงสลีย์ ตั้งแต่ประมาณปี 1977 เมื่อเริ่มอาชีพการแสดง เพื่อหลีกเลี่ยงการเหยียดผิวหากใช้ชื่อในภาษาต่างด้าว 
เบน มีชื่อเสียงจากการรับบทมหาตมา คานธีีในภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง "คานธี" ในปี ค.ศ. 1982 และได้รางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากเรื่องดังกล่าว
จูเซปเป รอสซี

จูเซปเป รอสซี (เกิด 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987) เป็นอดีตนักฟุตบอลตำแหน่งกองหน้าชาวอิตาลี
ชีวิตวัยเยาว์.
รอสซีเป็นอิตาเลียนอเมริกันโดยกำเนิดจากพ่อแม่ชาวอิตาเลียนซึ่งอพยพไปตั้งรกรากในสหรัฐอเมริกา ณ เมืองทีเน็ค, นิวเจอร์ซีย์ พ่อของเขา แฟร์ดินานโด รอสซี เป็นโค้ชให้กับทีมซอคเกอร์และเป็นอาจารย์สอนวิชาภาษาอิตาเลียนและภาษาสเปนให้กับโรงเรียนคลิฟตัน ไฮ สคูล ส่วนแม่ของเขา เคลโอนิลเด รอสซี เป็นครูสอนภาษาอยู่ที่คลิฟตัน
ประวัติการค้าแข้ง.
ช่วงเริ่มอาชีพ.
เมื่อได้รับข้อเสนอจากทีมเยาวชนปาร์ม่า รอสซีและพ่อของเขาจึงย้ายกลับมาอยู่ที่อิตาลี ก่อนที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด จะซื้อสัญญาของเขาเมื่ออายุได้ 17 ปี
ช่วงต้นฤดูกาล พรีเมียร์ลีก 2006-07 รอสซีย้ายไปอยู่กับนิวคาสเซิ่ล ยูไนเต็ดด้วยสัญญายืมตัวจนถึง 1 มกราคม 2007 และประเดิมสนามในวันที่ 24 กันยายน 2006
ก่อนที่จะย้ายกลับไปสู่ปาร์ม่าด้วยสัญญายืมตัวจนจบฤดูกาล โดยรอสซี่สามารถระเบิดตาข่ายได้ถึง 9 ประตู จาก 19 เกม ช่วยให้ปาร์ม่ารอดตกชั้นอย่างเหลือเชื่อ
บิยาร์เรอัล.
เดือนกรกฎาคม 2007 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดยืนยันการขายรอสซีไปให้กับบิยาร์เรอัลในสเปน ด้วยค่าตัว 6.6 ล้านยูโร และที่นี่รอสซีก็กลายเป็นหัวหอกตัวหลักและสตาร์ประจำทีมตั้งแต่ฤดูกาลแรก
ระดับนานาชาติ.
ในปี 2006 รอสซีได้รับเชิญจากบรู๊ซ อารีน่า โค้ชทีมชาติสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น ให้เข้าร่วมแคมป์ฝึกซ้อมก่อนศึกฟุตบอลโลก 2006 แต่รอสซีได้ปฏิเสธไป เนื่องจากเขาต้องการเล่นให้กับอิตาลี
เขาได้ลงเล่นให้กับอิตาลีตั้งแต่ชุด U-16 ไปจนถึง U-21 ก่อนที่จะได้ลงเล่นในศึกยูโร U-21 และคว้าสิทธิ์ไปเล่นโอลิมปิกเกมส์ 2008 ได้สำเร็จ ซึ่งในศึกโอลิมปิก รอสซียิงได้ 4 ประตู กลายเป็นดาวซัลโวสูงสุดของรายการ แม้จะไปถึงแค่รอบก่อนรองชนะเลิศเท่านั้น
มาร์เชลโล ลิปปี้ เทรนเนอร์ทีมชาติอิตาลีชุดใหญ่ได้เรียกตัวเขามาติดทีมในเดือนกันยายน 2008 เพื่อทำศึกฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือกโซนยุโรป โดยได้ประเดิมสนามในเกมเสมอ 0-0 กับบัลแกเรีย ก่อนที่รอสซี่จะทำประตูแรกในทีมชาติได้ในเกมอุ่นเครื่องกับไอร์แลนด์เหนือเมื่อเดือนมิถุนายน 2009
"Scores and results list. Italy's goal tally first."
เจลแต่งผม

เจลแต่งผม เป็นผลิตภัณฑ์ที่ใช้ตบแต่งทรงผมให้แข็งและอยู่ทรงนานเป็นพิเศษ ซึ่งนอกจากเจลแล้ว ผลิตภัณฑ์ที่ใช้แต่งผมนั้นก็ยังมีหลายประเภทแตกต่างกันออกไปให้เลือกใช้กัน เช่น สเปรย์ฉีดผม ซึ่งมีความแข็งแรงและอยู่ทรงมากกว่าเจล และ แว็กซ์ มีความทนทานและอยู่ทรงน้อยกว่าเจล แต่มีความอ่อนตัวกว่า ซึ่งสามารถเลือกใช้ได้ตามชนิดทรงผมของแต่ละคน เช่น คนผมตรงหรือแห้งอาจจะต้องใช้เจลเพื่อความทนทานของเส้นผม แต่คนผมหยักโศกอาจจะใช้แว๊กซ์เพื่อการตบแต่งเล็กน้อยก็พอ
ชนิดของเจล.
เจลหลายๆยี่ห้อถูกนำเข้ามาจาก อเมริกาเหนือ และ อังกฤษ ซึ่งมีคุณภาพที่แตกต่างกันออกไป เจลที่มีคุณภาพอันดับต้นๆนั้นจะมีคุณลักษณะที่สามารถทำให้ผมแข็งและอยู่ทรงได้นานเป็นพิเศษ ส่วนคุณภาพต่ำๆนั้น ไม่สามารถทำให้ทรงผมแข็งอยู่ตัวได้ และบางยี่ห้อใส่แล้วก็ทำให้ทรงผมดูเปียกและเละ
แควาเลียร์คิงชาลส์สแปเนียล

แควาเลียร์คิงชาลส์สแปเนียล  เป็นพันธุ์สุนัขขนาดเล็กของประเภทสแปเนียลและถือว่าเป็นสุนัขพันธุ์ตุ๊กตา ที่มีขนเป็นไหมยาวปานกลาง อาจจะหยิกอ่อนๆ และมีหูยาว มีด้วยกันสี่สี: เบล็นไฮม์ (น้ำตาลเชสต์นัตบนสีขาว), สามสี (ดำและขาวและแทนบนแก้ม, ในหู, บนคิ้ว, ภายในของขา และใต้หาง), ดำและแทน, และรูบี (น้ำตาลแดงทั้งหมด) พันธุ์นี้เริ่มผสมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 แต่มีรากมาจากพันธุ์คิงชาลส์สแปเนียลของสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์อังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 17
เทรเวอร์ ฮอร์น

เทรวอร์ ชาลส์ ฮอร์น  เกิดเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 เป็นนักร้อง นักดนตรี ชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จัก มีชื่อเสียงในฐานะนักร้องนำของวง เดอะบั๊กเกิลส์ วงในปลายยุคทศวรรษที่ 1970's และเคยรวมวง อย่าง ดิอาร์ตออฟน็อยส์ และ เยส ตอนนี่เขาเจ้าของค่ายเพลง ซีทีที เรคคอร์ดส์ ปัจจุบันเป็นสมาชิกวง เดอะโปรดิวเซอส์
สุนัขชี้เหยื่อ

สุนัขชี้เหยื่อ  เป็นประเภทของสุนัข (Dog type) ที่เรียกว่าสุนัขล่าเหยื่อที่มีหน้าที่ช่วยนักล่าสัตว์ในการบอกว่าที่ใดมีเหยื่อโดยเมื่อพบเหยื่อสุนัขจะหยุดตรงไปทางที่มีเหยื่อเหมือนกับชี้ เมื่อเห็นเช่นนั้นนักล่าสัตว์ก็จะได้เข้าไปในรัศมีกระสุนที่จะยิงสัตว์ สุนัขที่เลือกให้เป็น สุนัขชี้เหยื่อเป็นพันธ์ที่มีสัญชาตญาณในการชี้และการถอย โดยจะเริ่มมีสัญชาตญาณการล่าสัตว์ตั้งแต่เมื่ออายุได้ราวสองเดือน สุนัขบางพันธุ์ก็ต้องได้รับการฝึกเพิ่มเติมก่อนที่จะไปทำงานกับนักล่าสัตว์ได้
สุนัขล่าเหยื่อ

สุนัขล่าเหยื่อ  เป็นประเภทของสุนัข (Dog type) ที่ผสมพันธุ์ขึ้นเพื่อช่วยนักล่าสัตว์ในการหาเหยื่อ หรือ เก็บเหยื่อที่มักจะเป็นนก สุนัขล่าเหยื่อแบ่งออกเป็นสามประเภท: สุนัขเก็บเหยื่อ (Retriever), สุนัขต้อนเหยื่อ (flushing dog) และ สุนัขชี้เหยื่อ (pointing breed) สมาคมเค็นเนลบางสมาคมก็จัดสุนัขล่าเหยื่อให้อยู่ในกลุ่มอิสระเป็นกลุ่มสุนัขล่าเหยื่อ (Gundog Group) บางสมาคมก็รวมเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มสุนัขกีฬา (Sporting Group) ประเภทที่นิยมกันมากที่สุดก็ได้แก่สเปเนียล, โกลเดนรีทรีฟเวอร์ และลาบราดอร์
สุนัขล่าเหยื่อแบ่งได้เป็นหลายประเภทแต่ละประเภทก็แบ่งย่อยออกไปอีก: 
แม้ว่าจะจัดอยู่ในกลุ่มเฉพาะตามหน้าที่แต่สุนัขล่าเหยื่อมักจะมีความสามารถมากกว่าที่จำกัดเฉพาะในกลุ่มที่จัดไว้ ขึ้นอยู่กับการฝึกหัดสุนัขประเภทนี้ก็อาจจะมีประโยชน์หลายอย่างในการล่าสัตว์
สุนัขเก็บเหยื่อ

สุนัขเก็บเหยื่อ หรือ รีทรีฟเวอร์  เป็นประเภทของสุนัข (Dog type) ที่เรียกว่าสุนัขล่าเหยื่อที่มีหน้าที่ไปเก็บเหยื่อที่นักล่าสัตว์ล่าได้ สุนัขเก็บเหยื่อเป็นสุนัขที่ผสมพันธุ์ขึ้นเพื่อใช้ในการไปนำนกหรือสัตว์อื่นกลับมาให้เจ้าของโดยไม่ทำความเสียหายให้กับเหยื่อที่คาบกลับมาแม้ว่าบางครั้งจะมีการใช้สเปเนียลหรือสุนัขชี้เหยื่อในการไปคาบเหยื่อกลับมา สุนัขเก็บเหยื่อมีความชำนาญในการหาเหยื่อที่แตกต่างจากพันธุ์อื่นตรงที่คาบไม่หลุด ฉะนั้นการผสมพันธุ์สุนัขประเภทนี้จึงเน้นให้ปากนุ่มและมีความเต็มใจที่จะเอาใจเจ้าของ, ต้องการเรียนรู้ และเชื่อฟังดี ปากนุ่มหมายถึงความเต็มใจของสุนัขที่จะคาบเหยื่อในปากโดยไม่กัดเนื้อเหยื่อ ถ้าสุนัขมี "ปากแข็ง" ก็เป็นจุดอ่อนของสุนัขล่าเหยื่อและยากที่จะแก้ไข ที่ทำให้เหยื่อเสียและกินไม่ได้
ความเต็มใจที่จะเอาใจเจ้าของและฝึกง่ายทำให้สุนัขประเภทนี้เช่นลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์ และ โกลเดนรีทรีฟเวอร์เป็นสุนัขพันธุ์ที่นิยมกันในการเลี้ยงเป็นสุนัขผู้ช่วยสุนัขผู้ช่วย (assistance dog)
สุนัขต้อนเหยื่อ

สุนัขต้อนเหยื่อ  เป็นประเภทของสุนัขที่เรียกว่าสุนัขล่าเหยื่อที่ได้รับการฝึกให้หาเหยื่อและเมื่อพบก็ไล่ต้อนจากที่ซ่อนเพื่อให้นักล่าสัตว์ยิงหรือจับ สุนัขต้อนเหยื่อต่างจากสุนัขล่าเหยื่อชนิดอื่นเช่นสุนัขชี้เหยื่อหรือสุนัขหาเหยื่อที่จะหยุดนิ่งเมื่อพบเหยื่อ หรือสุนัขเก็บเหยื่อที่ไปคาบเหยื่อกลับมาให้เจ้าของ สุนัขบางพันธุ์ผสมเฉพาะในการใช้เป็นสุนัขต้อนเหยื่อโดยเฉพาะรีทรีฟเวอร์ สุนัขต้อนเหยื่อมักจะเป็นสุนัขใจดีที่เหมาะกับการเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงและเป็นเพื่อน
จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1

จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 หรือ มาร์คัส อันโตนิอัส กอร์ดิอานัส เซ็มโพรนิอานัส โรมานัส อาฟริกานัส  (ราว ค.ศ. 159 – 12 เมษายน ค.ศ. 238) กอร์ดิอานุสที่ 1 เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ทรงครองราชย์ร่วมกับพระราชโอรสจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 2 ระหว่างวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 238 จนเสด็จสวรรคตด้วยการแขวนพระศอพระองค์เองเมื่อวันที่ 12 เมษายนที่คาร์เธจในปีเดียวกัน
จักรพรรดิแซ็กสตุส มาร์ตินิอานุส

จักรพรรดิแซ็กสตุส มาร์ตินิอานุส หรือ แซ็กสตุส มาร์ซิอัส มาร์ตินิอานุส  (สวรรคต ค.ศ. 325) แซ็กสตุส มาร์ตินิอานุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ระหว่างเดือนกรกฎาคม จนถึงวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 325 ร่วมกับจักรพรรดิลิซินิอัส
จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 2

จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 2 หรือ เฟลเวียส เทออดอซิอุส หรือ คาลิกราเฟอร์  (10 เมษายน ค.ศ. 401 – 28 กรกฎาคม ค.ศ. 450) เทออดอซิอุสทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 408 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 450 จักรพรรดิเทออดอซิอุสทรงเป็นที่รู้จักจากกฎหมายที่ใช้พระนามของพระองค์ “ประมวลกฎหมายธีโอโดซิอานัส” (Codex Theodosianus) และกำแพงธีโอโดเซียนแห่งคอนสแตนติโนเปิลที่สร้างในรัชสมัยของพระองค์
จักรพรรดิมักแซ็นติอุส

จักรพรรดิมักแซ็นติอุส หรือ มาร์คัส ออเรลิอัส วาเลริอัส มักแซ็นติอุส  (ราว ค.ศ. 278 – 28 ตุลาคม ค.ศ. 312) มักแซ็นติอุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ระหว่างวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 306 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 312 มักแซ็นติอุสเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิแม็กซิเมียนและพระโอรสเขยของจักรพรรดิกาเลริอัส
วุฒิสภาโรมัน

วุฒิสภาโรมัน  เป็นสถาบันทางการเมืองของโรมันโบราณที่ก่อตั้งก่อนที่กษัตริย์แห่งโรมพระองค์แรกจะขึ้นครองราชย์ (ที่กล่าวกันว่าเป็นเวลา 753 ปีก่อนคริสต์ศักราช) ระบบนี้รอดการล่มสลายของราชอาณาจักรโรมันเมื่อ 509 ปีก่อนคริสต์ศักราช, การล่มสลายของสาธารณรัฐโรมันเมื่อ 27 ปีก่อนคริสต์ศักราช และการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกในปี ค.ศ. 476 ระหว่างสมัยราชอาณาจักร วุฒิสภาเป็นเพียงคณะที่ปรึกษาของกษัตริย์ ซึ่งต่อมากษัตริย์แห่งโรมองค์สุดท้ายผู้โหดร้ายลูกิอุส ตาร์กวินิอุส ซุแปร์บุส (Lucius Tarquinius Superbus) ถูกโค่นอำนาจโดยวุฒิสภาที่นำโดยลูซิอุส ยูนิอุส บรูตุส (Lucius Junius Brutus) 
ระหว่างตอนต้นของสมัยสาธารณรัฐโรมัน วุฒิสภาเป็นสถาบันทางการเมืองที่อ่อนแอ ขณะที่ผู้บริหารระบบยุติธรรมเป็นผู้มีอำนาจ การเปลี่ยนแปลงอำนาจจากระบอบกษัตริย์มาเป็นระบอบธรรมนูญการปกครองอาจจะกระบวนการที่ค่อยเป็นค่อยไป และเป็นเวลาอีกหลายชั่วคนก่อนที่ระบบวุฒิสภาจะมามีอำนาจเหนือผู้บริหารระบบยุติธรรม เมื่อมาถึงกลางสมัยสาธารณรัฐ วุฒิสภาก็มีอำนาจสูงสุด เมื่อมาถึงปลายสมัยสาธารณรัฐ อำนาจของวุฒิสภาก็ลดลงอีกเนื่องจากเกิดการปฏิรูปพี่น้องกราคัส — ไทบีเรียส กราคัส และกาเอียส กราคัส
อย่างไรก็ตาม วุฒิสภาสมัยจักรวรรดิโรมันไม่เหมือนกับวุฒิสภาสมัยสาธารณรัฐตรงที่ไม่มีความอิสระทางการเมืองแต่ขึ้นกับจักรพรรดิ ซึ่งทำให้สูญเสียความมีเกียรติศักดิ์และในที่สุดก็อำนาจแทบทั้งหมด หลังจากมีการปฏิรูปทางรัฐธรรมนูญโดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียน วุฒิสภาก็หมดความหมายทางการเมืองและหลังจากนั้นก็ไม่มีโอกาสได้อำนาจที่เคยมีคืนมา เมื่อรัฐบาลย้ายออกจากกรุงโรม วุฒิสภาก็ลดลงเป็นเพียงสถาบันท้องถิ่น สถานภาพนี้ได้รับการยืนยันโดยจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 เมื่อทรงก่อตั้งวุฒิสภาไบแซนไทน์ในคอนสแตนติโนเปิล เมื่อจักรวรรดิโรมันล่มสลายในปี ค.ศ. 476 วุฒิสภาก็ทำหน้าที่ต่อมาอยู่ระยะหนึ่งภายใต้การปกครองของอนารยชนก่อนที่จะได้รับการฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งในรัชสมัยของจักรพรรดิจัสติเนียนที่ 1 แต่ในที่สุดก็ยุติลง แต่วุฒิสภายังคงมีอยู่ในคอนสแตนติโนเปิลจนกระทั่งมายุติลงในที่สุดเช่นกัน
เมื่อรวมเวลาการมีวุฒิสภาในรูปแบบใดแบบหนึ่งแล้ว “วุฒิสภาโรมัน” ก็มีอายุการปฏิบัติงานที่รวมด้วยกันทั้งสิ้นอย่างน้อยร่วมสองพันปี
มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช

มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช  ตั้งอยู่ที่เมืองไลพ์ซิช รัฐซัคเซิน ประเทศเยอรมนี และเป็นมหาวิทยาลัยประจำเมืองไลพ์ซิช มีการเรียนการสอน 14 คณะ
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยไลพ์ซิชก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1409 เป็นมหาวิทยาลัยลำดับที่ 3 ที่เปิดการเรียนการสอนในประเทศเยอรมนี (ต่อจาก มหาวิทยาลัยไฮเดิลแบร์ค และมหาวิทยาลัยโคโลญ) แต่เป็นมหาวิทยาลัยที่มีอายุเก่าแก่อันดับสองของเยอรมนี ที่ยังคงมีการเรียนการสอนในปัจจุบัน เนื่องจากมหาวิทยาลัยโคโลญ มีการหยุดการเรียนการสอนไประยะหนึ่ง
ที่มาในการจัดตั้งมหาวิทยาลัย เนื่องจากในศตวรรษที่ 14 มีการแทรกแซงทางการเมืองในมหาวิทยาลัยแห่งกรุงปราก ซึ่งการแทรกแซงดังกล่าวมีผลกระทบอย่างมากต่อกลุ่มคณาจารย์ และนักศึกษาที่ใช้ภาษาเยอรมัน กลุ่มคณาจารย์นำโดยโยฮันน์ ฟอน มึนส์เทอร์แบร์ค (Johann von Münsterberg) โดยการสนับสนุนจาก เฟรดเดอริกที่หนึ่ง เจ้าผู้ครองรัฐซัคเซิน และ วิลเฮล์มที่สอง ผู้ปกครองเมืองไมเซิน ให้ย้ายมาเปิดการเรียนการสอน และจัดตั้งมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช โดยครั้งนั้น รวมจำนวนคณาจารย์และนักศึกษาประมาณ400 คน ได้ย้ายมาจากดำเนินการเรียนการสอนต่อที่มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช โดย โยฮันน์ ฟอน มวนสเตอร์เบือก (Johann von Münsterberg) เป็นอธิการบดีคนแรก โดยใช้เอากุสเทอูมและโบสถ์เซนต์เปาโล เป็นที่ทำการของมหาวิทยาลัยในสมัยนั้น
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เมืองไลพ์ซิชเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยอรมนีตะวันออก ซึ่งปกครองในระบบคอมมิวนิสต์ ในปี ค.ศ. 1953 มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช จึงถูกเปลี่ยนชื่อมหาวิทยาลัยเป็น มหาวิทยาลัยคาร์ล มาร์กซ์ ต่อมาเมื่อเกิดการรวมประเทศในปี ค.ศ. 1989 จึงได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ดังเดิมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 เป็นต้นมา
เหตุการณ์สำคัญ.
ประวัติศาสตร์ที่สำคัญของมหาวิทยาลัยมีดังนี้
หอสมุดมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช.
หอสมุดมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช หรือ หอสมุดอัลเบอตินา
คณะที่เปิดสอน.
มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช มีคณะที่เปิดสอนในปัจจุบัน ทั้งสิ้น 14 คณะ มีหลักการเรียนการสอนทั้งระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก รวมทั้งสิ้นกว่า 150 หลักสูตร ณ ปีการศึกษา 2007/2008 มีนักศึกษาทั้งสิ้น 26,978 คน โดยในจำนวนนี้ เป็นนักศึกษาต่างชาติ 2,347 คน
รายชื่อคณะที่เปิดทำการเรียนการสอนในมหาวิทยาลัยไลพ์ซิช ในปัจจุบันทั้งสิ้น 14 คณะ มีดังนี้
ความสัมพันธ์กับประเทศไทย.
ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช มีความร่วมมือทางวิชาการร่วมกับ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โดย ศ.ดร.สุพจน์ หารหนองบัว อาจารย์ประจำหน่วยวิจัยเคมีคอมพิวเตอร์ ภาควิชาเคมี คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้ร่วมงานวิจัย และงานวิชาการร่วมกับ ดร.ซีกฟรีด ฟริทซ์เช่ อาจารย์ประจำสถาบันฟิสิกส์เชิงทฤษฎี คณะฟิสิกส์และธรณีวิทยา มหาวิทยาลัยไลพ์ซิช
สโมสรฟุตบอลโตรีโน

สโมสรฟุตบอลโตรีโน  เป็นสโมสรฟุตบอลจากเมืองตูรินและเป็นคู่แข่งกับยูเวนตุส
ประวัติ.
ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1906 โดยในยุคนั้นใช้ชื่อว่า AC Torino และใช้ชื่อนี้มาจนถึงปี ค.ศ. 2005 ก่อนจะเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น Torino F.C. จนถึงปัจจุบันโตรีโนยิ่งใหญ่มากในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 เป็นยุคที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ได้แชมป์มากมายหลายรายการ (แต่หลังจากเหตุการณ์เครื่องบินตกในปีค.ศ. 1949) ความยิ่งใหญ่ของสโมสรก็สิ้นสุดลง
 "ณ วันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2016".
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ตลาดคลองสวน 100 ปี

ตลาดคลองสวน 100 ปี เป็นตลาดเก่า 2 จังหวัด คือ จังหวัดฉะเชิงเทราและจังหวัดสมุทรปราการ อยู่ริมคลองประเวศบุรีรมย์ ปัจจุบันมีสำนักงานเทศบาลตำบลเทพราช อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา และสำนักเทศบาลตำบลคลองสวน อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ.
ชุมชนริมคลองประเวศบุรีรมย์บริเวณตลาดคลองสวน 100 ปี จัดตั้งมาตั้งแต่สมัยใด ไม่มีหลักฐานยืนยันแน่ชัด แต่จากหลักฐานที่ปรากฏอยู่ ไม่ว่าจะเป็นตลาดห้องแถวไม้ ภาพเขียนเก่าอายุกว่า 100 ปี ของโรงเจเพ่งอังตั๊ว และจากคำบอกเล่าของบรรพบุรุษสืบต่อกันมาได้ใจความว่าสร้างขึ้นประมาณก่อน พ.ศ. 2444 โดยชาวจีนกลุ่มหนึ่ง ที่มีนางเป๋า นางเหล็ง นางวาล เป็นเจ้าของตลาดที่ชื่อว่า "ตลาดสามพี่น้อง" ณ บริเวณเดียวกับตลาดคลองสวนในปัจจุบัน ตลาดในขณะนั้นเป็นตลาดชั้นเดียว เสาของอาคารใช้ต้นหมาก หรือ เหลาชะโอน มีทางเดินเป็นดิน ต่อมาได้สร้างเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น เมื่อ พ.ศ. 2477
ต่อมาราว พ.ศ. 2517 เกิดการสร้างถนนทำให้การคมนาคมทางน้ำซบเซา ตลาดที่เคยคึกคักจึงเงียบเหงา แต่ภายหลังรัฐบาลได้มีนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์เพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจการท่องเที่ยว ชุมชนตลาดคลองสวนจึงได้รับการพัฒนาและปรับปรุงมาตามลำดับ โดยเมื่อ พ.ศ. 2542 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "ตลาดคลองสวน 100 ปี" เพื่อสะท้อนความเป็นของตลาดที่มีอายุยาวนาน 100 ปี
พื้นที่.
ตลาดคลองสวน 100 ปี เป็นตลาดบก เป็นห้องแถวไม้จำนวน 147 ห้อง ยาวตลอด 500 เมตร ขนานไปตามคลองประเวศบุรีรมย์ จุดเด่นของตลาด คือ สะพานสูงมีชื่อว่า "อัศวาณิชย"
ชุมชนตลาดคลองสวนเป็นชุมชนใหญ่หลายวัฒนธรรม มีทั้งชาวไทยจีน ชาวไทยพุทธ ชาวไทยมุสลิม ภายในชุมชนมีทั้งโรงเจ วัด สุเหร่า เป็นแหล่งนัดพบและมานั่งพูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนคติซึ่งกันและกัน มีโรงมหรสพ หรือที่เรียกกันว่า วิก โรงฝิ่น และร้านกาแฟ หรือสภากาแฟ ยังมีประเพณีที่สืบทอดต่อกันมาเป็นเวลาช้านาน คือ การแสดงอุปรากรจีนหรืองิ้ว
ภายในตลาดเก่าคลองสวน ฝั่งฉะเชิงเทรามีภาพเขียนสีเก่าแก่ ภายในโรงเจ อายุกว่า 120 ปี ร้านแป๊ะหลี เป็นร้านกาแฟโบราณ 70 ปี ร้านขายยา ขายขนม ขายของเล่น ร้านอาหาร ส่วนในฝั่งสมุทรปราการมีศาลเจ้าพ่อคลองสวน ศาลอาเสี่ย-คุณนาย เป็นที่สักการบูชา ของ ชาวคลองสวน และ คนทั่วไป มีร้านอาหาร ร้านขนม ร้านของฝาก ร้านกาแฟโบราณ ร้านขายของที่ระลึกแบบย้อนยุค ร้านตัดผม โรงสีข้าวโบราณ และพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านร่วมสมัย
การเดินทาง.
การเดินทางจากสี่แยกบางนามุ่งหน้าไปทางจังหวัดชลบุรี ก่อนถึงกิโลเมตรที่ 25 เลี้ยวซ้ายไปตามถนน 200 ปี อีกประมาณ 7 กิโลเมตร จนถึงสี่แยกสถานีตำรวจภูธรตำบลเปร็ง เลี้ยวขวาไปตามถนนลาดกระบัง-ฉะเชิงเทรา ระยะทางประมาณ 10 กิโลเมตร พบทางเข้าตลาดอยู่ทางซ้ายมือ แล้วเลี้ยวซ้ายไปตามทางประมาณ 300 เมตร จะถึงตลาดคลองสวน 100 ปี
สีไวโอเลต

สีไวโอเลต  เป็นสีของแสงอยู่ที่แถบสุดท้ายของสเปกตรัมที่มองเห็นได้ มีความยาวคลื่น 380–420 นาโนเมตร สั้นกว่าสีคราม (indigo) ชื่อของสีมาจากดอกไวโอเลต และใช้แทนชื่อสีเป็นครั้งแรกในภาษาอังกฤษเมื่อ ค.ศ. 1370
สีไวโอเลตเป็นสีที่อยู่นอกเหนือขอบเขต (gamut) ของปริภูมิสี RGB จึงไม่สามารถผสมในจอคอมพิวเตอร์ออกมาให้ตรงได้ แต่สามารถประมาณได้ว่าอยู่ระหว่างสีน้ำเงินกับสีมาเจนตา ตัวอย่างของวัตถุที่มีสีไวโอเลตเช่น หลอดไฟแบล็กไลต์
ในความหมายที่สอง สีไวโอเลตอาจหมายถึงสีที่เกิดจากการผสมของแสงสีแดงกับแสงสีน้ำเงิน ในกรณีนี้จะให้ผลเป็นสีที่ไม่อยู่ในสเปกตรัมคือสีม่วง ซึ่งสามารถแสดงผลในจอคอมพิวเตอร์ได้
ตุ้ม จันทนิตย์

ตุ้ม จันทนิตย์ (4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2396 – 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501) เป็นชาวจังหวัดนครพนม เป็นที่รู้จักจากภาพขณะกำลังถวายดอกบัวแก่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมพสกนิกรภาคอีสานเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498
แม่เฒ่าไปรอรับเสด็จพร้อมดอกบัวสายสีชมพู จำนวนสามดอก ตั้งแต่เช้าจนบ่าย แสงแดดแผดเผาจนดอกบัวสายในมือเหี่ยวโรย แต่หัวใจความจงรักภักดีของหญิงชรา ยังคงเบิกบาน เมื่อในหลวงเสด็จมาถึง ตรงมาที่แม่เฒ่าได้ยกดอกบัวสายโรยราสามดอกนั้นขึ้นจนเหนือศีรษะ แสดงความจงรักภักดีอย่างสุดซึ้ง พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรทรงโน้มพระองค์ลงมาจนพระพักตร์เกือบชิดกับศีรษะของแม่เฒ่า ทรงแย้มพระสรวลอย่างอ่อนโยน พระหัตถ์แตะมือกร้านคล้ำของเกษตรกรชาวภาคอีสานอย่างนุ่มนวล ไม่มีใครรู้ว่าทรงกระซิบคำใดกับแม่เฒ่า แต่แน่นอนว่า แม่เฒ่าไม่มีวันลืมเช่นเดียวกับที่ในหลวงไม่ทรงลืมราษฎรคนสำคัญที่ทรงพบริมถนนวันนั้น
ประวัติ.
แม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ เกิดเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2396 ในสกุลจักกัติ เมื่อรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แม่เฒ่าตุ้มสมรสกับคุณพ่อบู่ จันทนิตย์ โดยหลังจากที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินกลับกรุงเทพมหานคร แล้ว ทางสำนักพระราชวังได้ส่งภาพรับเสด็จของแม่เฒ่าตุ้ม พร้อมพระบรมรูปหล่อด้วยปูนปลาสเตอร์ ผ่านมาทางอำเภอธาตุพนม ให้แม่เฒ่าตุ้มไว้เป็นที่ระลึกพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้นี้ อาจมีส่วนชุบชูชีวิตให้แม่เฒ่าอายุยืนยาวขึ้นอีกด้วย ความสุขต่อมาอีก 3 ปี เต็ม ๆ โดยแม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 หลังจากนั้นลูกหลานได้สร้างธาตุเจดีย์บรรจุอัฐิแม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ ไว้ ณ หน้าบ้านเลขที่ 22 หมู่ที่ 11 ตำบลพระกลางทุ่ง อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ในบริเวณพื้นที่ 2 งาน โดยยกผืนดินดังกล่าวให้เป็นที่สาธารณประโยชน์ สมบัติของแผ่นดิน
ภาพที่แม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ ทูลเกล้าฯ ถวายดอกบัวสามดอก ถ่ายโดย อาณัติ บุนนาค ช่างภาพส่วนพระองค์ของ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่ถูกเรียกว่า ภาพดอกไม้แห่งหัวใจ ทำให้ประชาชนชาวไทยซาบซึ้งในพระจริยาวัตรอันงดงามของพระองค์
ภาวิณี วิริยะชัยกิจ

ภาวิณี วิริยะชัยกิจ เป็นนักแสดง,พิธีกร นางแบบหญิงชาวไทย
ประวัติ.
ภาวิณี วิริยะชัยกิจ มีชื่อเล่นว่า มิลค์ เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2531 ซึ่งเป็นคนอำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น ครอบครัวประกอบอาชีพธุรกิจส่วนตัว จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนแก่นนครวิทยาลัย จังหวัดขอนแก่น สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะวิทยาการจัดการ สาขาการบัญชี มหาวิทยาลัยขอนแก่น 
ภาวิณี วิริยะชัยกิจ ครองตำแหน่ง “สปาย แบรนด์ แอมบาสซาเดอร์ เคยเข้าประกวดมิสทีนไทยแลนด์ เมื่อปี 2006 และเคยมีผลงานทางด้านภาพยนตร์ เรื่อง “ฝันโคตรๆ” (The Begin) ของ“พิง ลำพระเพลิง”
ปัจจุบัน ภาวิณี วิริยะชัยกิจ เป็นแอร์โฮสเตสสายการบิน Air Asia (เป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาคู่กับณเดชน์ คูกิมิยะ)และยังมีผลงานบันเทิงให้ชมอย่างต่อเนื่อง
อินดัสเทรียลร็อก

อินดัสเทรียลร็อก  เป็นแนวเพลงร็อกแขนงหนึ่งที่เกิดขึ้นปลายในทศวรรษที่ 70 และ ได้รับความนิยมวงดนตรีใต้ดิน ลักษณะ จะมีซาวนด์ของดนตรีอินดัสเทรียล และ เสียงดนตรีพังก์ร็อก
เกริก มังคละพฤกษ์

ดร. เกริก มังคละพฤกษ์ ผู้ก่อตั้งเกริกวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยเกริก 
ประวัติ.
นายเกริก มังคละพฤกษ์ ชื่อเดิม ปทุม เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2458 ที่ตำบลท่ากลาง อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของนายเดียวเซียะ (ตีระ) และนางบุญรอด มังคละพฤกษ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 5 คน พี่น้อง 4 คน คือ นางสาลี่ กรัยวิเชียร นางสาวองุ่น มังคละพฤกษ์ นายเกรียง มังคละพฤกษ์ พล.อ.อ. เกียรติ มังคละพฤกษ์ และมีน้องหนึ่งคนคือ นายมนัส มังคละพฤกษ์ (ขณะนี้ถึงแก่กรรมทั้งหมดแล้ว) และได้สมรสกับ นางสุวรรณี (กอวัฒนา) ปัจจุบันคือ ดร.สุวรรณี มังคละพฤกษ์ เป็นประธานมูลนิธิเกริก มังคละพฤกษ์ มีบุตรธิดาด้วยกัน 4 คน
เมื่อเยาว์ได้รับการศึกษาชั้นมูล ที่โรงเรียนอัสสัมชัญ จนจบมัธยมปีที่ 8 นายเกริกได้ประกอบอาชีพครั้งแรกเป็นครูอยู่ตามโรงเรียนต่าง ๆ 3 ปี ต่อมาใน พ.ศ. 2480 ได้อุปสมบท 1 พรรษา ที่วัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร โดยสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (เจริญ ญาณวโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่อลาสิกขาแล้วได้เริ่มทำงานหนังสือพิมพ์เสียงไทยและประชามิตรและหลังจากนั้นได้จัดตั้งสำนักพิมพ์ขึ้นเองชื่อสำนักงานเทอดไทย อยู่ที่ตำบลบ้านหม้อ จังหวัดพระนคร รับทำบล็อก และงานช่างเขียน ทำอยู่ได้ 2 ปีก็ต้องเลิกกิจการแล้ว จนกระทั่งพ.ศ. 2487 ได้เข้าทำงานที่บริษัท โนมูระ ทำอยู่ได้ระยะหนึ่งก็กลับไปเป็นครูสอนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนประชาไทยวิทยาลัย ต่อมาเมื่อโรงเรียนประชาไทยวิทยาลัยเลิกกิจการแล้ว มีนักเรียนมาขอเรียนที่บ้าน 2 คนได้ชักชวนเพื่อนมาเรียนเพิ่มมากขึ้น ทำให้มีรายได้พอเลี้ยงตัว พร้อมกันนั้นก็สอนหนังสืออยู่ที่โรงเรียนขัตติยาณีผดุง แล้วเปลี่ยนไปทำงานที่สำนักพิมพ์บางกอกโพสต์ 
ปี พ.ศ. 2507 ได้ขยายโรงเรียนสอนภาษาและวิชาชีพ โดยรับนักเรียนที่จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3
ปี พ.ศ. 2508 ได้ย้ายจากอาคาร ก.ถนนราชดำเนินไปตั้งที่ตำบลบางด้วน (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นตำบลปากน้ำ) อำเภอเมืองสมุทรปราการ ใช้ชื่อว่าโรงเรียนภาษาและวิชาชีพปากน้ำ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นเกริกวิทยาลัย
อินดัสเทรียลเมทัล

อินดัสเทรียลเมทัล  เป็นแนวเพลงที่พัฒนามาจากแนว อินดัสเทรียล และ เฮฟวีเมทัล และเป็นหนึ่งในแนวเพลงย่อยของ ออลเทอร์นาทิฟเมทัล โดยใช้ท่อนริฟฟ์กีตาร์ซ้ำ ๆ ของเมทัล การใช้แซมพลิง เครื่องสังเคราะห์เสียงและท่อนซับซีเควนเซอร์ และเสียงร้องที่บิดไป วงแนวอินดัสเทรียลเมทัล อย่างเช่น มินิสตรี ก็อตเฟรช และ KMFDM และวงคนเดียวอย่าง ไนน์อินช์เนลส์ ก็ช่วงให้มีฐานกลุ่มคนฟังกว้างขึ้น
ชิมูระ ชินปาจิ

ชิมูระ ชินปาจิ (; โรมาจิ: "Shimura Shinpachi") เป็นหนึ่งในตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ เป็นสมาชิกคนที่ 2 ของร้านรับจ้างสารพัด มักทำหน้าที่ตบมุกตัวละครอื่น 
ชื่อที่กินโทกิและคารุงะชอบเรียกคือ ปัจซัง และ ขาตั้งแว่น และ ชิมูระ ชินปาจิ ยังซิงอยูู่
ข้อมูลตัวละคร.
ชิมูระ ชินปาจิเป็นบุตรคนที่ 2 ของเจ้าของโรงฝึกดาบโคโตคัง ที่สอนเพลงดาบสายเท็นโดมุชิน เมื่อชาวสวรรค์ได้ออกบัญญัติห้ามซามูไรใช้ดาบทำให้โรงฝึกดาบได้ปิดตัวลง หลังจากบิดาเสียชีวิต ตัวเขาและพี่สาวของเขาคือชิมูระ ทาเอะ (โอทาเอะ) ก็พยายามทำงานหาเงิน เพื่อฟื้นฟูโรงฝึกดาบ และเพื่อใช้หนี้ที่บิดาได้กู้ไว้ก่อนเสียชีวิต
ชินปาจินั้นได้ทำงานที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง วันหนึ่งได้ถูกชาวสวรรค์ที่เป็นทูตชาวดาวจาโทรันและเป็นลูกค้าของร้านอาหารแกล้งขัดขาจนล้มไปชนโต๊ะที่ซากาตะ กินโทกินั่งอยู่จนพาร์เฟ่ต์หก กินโทกิโมโหจึงทำร้ายทูตดาวจาโทรันและได้หลบหนีไป แต่ก็ได้แอบเอาดาบไม้ที่ใช้ก่อเหตุไว้กับชินปาจิ ทำให้ชินปาจิถูกเข้าใจว่าเป็นผู้ก่อเหตุและถูกไล่ออกจากงาน ชินปาจิและโอทาเอะจึงได้ตามตัวกินโทกิมาที่โรงฝึกเพื่อให้กินโทกิชดใช้การกระทำ แต่ในระหว่างนั้น นายทุนชาวสวรรค์ที่พ่อของชินปาจิได้กู้เงินไว้ได้เข้ามาเพื่อทวงหนี้จากชินปาจิและโอทาเอะ โอทาเอะตัดสินยอมไปทำงานเป็นหญิงบริการในสถานเริงรมย์เพื่อใช้หนี้และเพื่อรักษาโรงฝึกของพ่อไว้ ชินปาจิไม่ยอมรับการตัดสินใจของพี่สาว กินโทกิจึงพาชินปาจิบุกขึ้นเรือของนายทุนชาวสวรรค์และชิงตัวโอทาเอะกลับคืนมาได้สำเร็จ ชินปาจิได้รู้สึกถึงจิตวิญญาณของซามูไรในตัวของกินโทกิ จึงตัดสินร่วมทำงานในร้านรับจ้างสารพัดของกินโทกิ 
ชินปาจิเป็นชายที่หน้าตาค่อนข้างธรรมดาและใส่แว่น มีบทบาทคอยเป็นตัวเบรกมุข ฝีมือทางดาบค่อนข้างใช้ได้ แต่ยังเก่งไม่เท่ากินโทกิ ชินปาจิคลั่งไคล้เทราคาโตะ ซือ ซึ่งเป็นนักร้องชื่อดัง ตัวเขาเองก็เป็นหัวหน้าของกลุ่มองครักษ์พิทักษ์ เทราคาโตะ ซือ อีกด้วย
ชื่อของชินปาจิ.
ชื่อ "ชินปาจิ" มีที่มาจากชื่อของ นางาคุระ ชินปาจิ หนึ่งในสมาชิกชินเซ็นงุมิในประวัติศาสตร์จริง ส่วนนามสกุล "ชิมูระ" มีที่มาจาก ชิมูระ เคน นักแสดงตลกของญี่ปุ่น
ชิมูระ ชินปาจิ มีชื่อเล่นว่า "ชินจัง" เป็นชื่อที่โอทาเอะที่เป็นพี่สาวใช้เรียก ตัวละครส่วนใหญ่ในเรื่องเรียกชินปาจิด้วยชื่อจริง
ชื่อที่กินโทกิและคารุงะชอบเรียกคือ ปัจซัง และ ขาตั้งแว่น และ ชิมูระ ชินปาจิ ยังซิงอยูู่
การปรากฏตัวบนปก.
ชินปาจิปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 2 โดยอยู่ในท่าดื่มชาและมีดาวเสาร์เป็นฉากด้านหลัง และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน
มิเกล กอตโต

มิเกล อังเฆล กอตโต บัซเกซ  เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวปวยร์โตรีโกเชื้อสายอเมริกัน เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวปวยร์โตรีโกเชื้อสายอเมริกันคนแรกที่สามารถครองแชมป์โลกได้ 4 รุ่น ชกกับนักมวยที่มีชื่อเสียงระดับโลกมาแล้ว เช่น แซบ ยูดาห์, เชน มอสลีย์, อันโตนิโอ มาร์การิโต, แมนนี ปาเกียว, ฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์, เซร์ฆิโอ มาร์ติเนซ , ซาอุล อัลบาเรซ เป็นต้น จนได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักมวยชาวปวยร์โตรีโกเชื้อสายอเมริกันที่ชาวโลกรู้จักดีที่สุด
คางุระ (กินทามะ)

คางุระ (; โรมาจิ: "Kagura") เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ
ข้อมูลตัวละคร.
คางุระ เป็นเด็กหญิงชาวสวรรค์เผ่ายาโตะ ซึ่งเป็นเผ่านักรบที่แข็งแกร่งเผ่าหนึ่งในจักรวาล เป็นบุตรสาวของอุมิโบซุ ชอบแต่งตัวแบบคนจีน และพูดภาษาญี่ปุ่นสำเนียงจีน โดยมักจะลงท้ายคำพูดด้วยคำว่า 'น่อ' อยู่เสมอ มักจะเขียนภาษาญี่ปุ่นผิดๆ ถูกๆ อีกทั้งกินจุเอามากๆ และมักจะเห็นคางุระชอบกินบ๊วยแผ่นเป็นประจำ (บางครั้งอาจเป็นสาหร่ายดอง) คางุระชอบถือร่มไว้กันแดด เนื่องจากเผ่ายาโตะเป็นพวกแพ้แสงแดด และร่มคันเดียวกันนี้ยังใช้เป็นอาวุธ ทั้งใช้ฟาดฟันและใช้ในการยิง คางุระมักมีบทบาทในการเป็นตัวเสริมมุข และเป็นคู่กัดกับ โอคิตะ โซโกะ
คางุระเดินทางมายังโลกเพื่อทำงานหาเงินเลี้ยงครอบครัวและถูกยากูซ่าแนะนำให้เป็นพวก คางุระได้เข้ากลุ่มยากูซ่าและทำหน้าที่คอยทำร้ายฝ่ายอริของกลุ่มยากูซ่า แต่ต่อมาเธอไม่พอใจในการกระทำของเธอเอง จึงหลบหนีจากกลุ่มยากูซ่า คางุระได้พบกับซากาตะ กินโทกิและชิมูระ ชินปาจิโดยบังเอิญ จึงได้ขอร่วมทำงานในร้านรับจ้างสารพัดด้วย
ในตอนที่ 142 เธอสติแตกเพราะสู้กับอาบุโตะ ทำให้แสดงด้านมืดของเธอออกมา เธอเกือบจะฆ่าอาบุโตะ แต่ชินปาจิห้ามไว้ทัน เธอเป็นน้องสาวแท้ๆของคามุอิ
ชื่อของคางุระ.
คางุระมักถูกเรียกโดยตัวละครคนอื่นๆ ด้วยชื่อจริงๆ ส่วนชินปาจิและโอทาเอะจะเรียกว่า "คางุระจัง" กินโทกินั้นปกติจะเรียกคางุระว่า"คางุระ" แต่ในบางโอกาสจะเรียก" คางุระจัง" ฮิจิคาตะกับโอคิตะนั้นมักเรียกคางุระว่า"อาหมวย"
คาซึระเรียกคางุระว่า"หัวหน้า" โดยในครั้งแรกที่คาซึระเรียกคางุระว่าหัวหน้านั้น คือในเหตุการณ์ที่เหล่านักรับจ้างสารพัดได้ช่วยเหลือคาซึระในการช่วยอลิซาเบทที่ถูกผู้ตรวจการจับไป โดยให้ซัทจังช่วยฝึกสอนพวกเขาในการเร้นกาย ซัทจังได้ให้นักรับจ้างสารพัดและคาซึระแต่งกายด้วยชุดนินจาที่มีสีสันต่างๆกัน โดยคางุระได้ชุดสีแดง ซึงเป็นสีเสื้อของตัวหัวหน้าในซีรีส์ขบวนการนักสู้ คางุระจึงบังคับให้คาซึระเรียกว่าเป็นหัวหน้าตั้งแต่นั้นมา
การปรากฏตัวบนปก.
คางุระปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 3 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มเดียวกัน และได้ปรากฏตัวอีกครั้งบนปกหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 31 ร่วมกับโอทาเอะ คิวเบ ซัทจัง และซึคุโยะ
เบรกคอร์

เบรกคอร์  เป็นแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ รับอิทธิพลจากดรัมแอนด์เบส จังเกิล ดนตรีอินดัสเทรียล และดนตรีอินเทลลิเจนต์แดนซ์ ให้มีทิศทางในแนวเบรกบีต ที่เร่งความเร็ว ความซับซ้อน ความหนาแน่นเของเสียงอย่างสุดขีด
เบรกคอร์เกิดขึ้นช่วงปลายทศวรรษที่ 90 โดยนักดนตรีแนวอิเล็กทรอนิกส์อย่าง Venetian Snares, Igorrr และเอเฟ็กซ์ ทวิน
เกริกวิทยาลัย

เกริกวิทยาลัย (Krirk Institution) เป็นวิทยาลัยในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ
ประวัติ.
เกริกวิทยาลัยเป็นโรงเรียนอาชีวะศึกษาเอกชน ตั้งอยู่ที่ 18/9 ทางเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ถนนบางนา-ตราด กม.15 ตำบลบางโฉลง อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งก่อตั้งโดย ดร.เกริก มังคละพฤกษ์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2495 ทางด้านพาณิชยกรรมเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช) และประกาศนียบัตรวิชาชีพขั้นสูง (ปวส) โดยใช้หลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนทั้งภาคปกติ ภาคค่ำและภาคพิเศษ
โรงเรียนเกริกวิทยาลัยถือกำเนิดขึ้นมาจากโรงเรียนสอนภาษาอังกฤษของอาจารย์เกริก มังคละพฤกษ์ เมื่อปี พ.ศ. 2495 ที่อาคาร ก. ถนนราชดำเนิน กรุงเทพมหานคร โดยได้ใช้ชื่อว่า "โรงเรียนอาจารย์เกริก" และต่อมาได้ทำการเปิดสอนในสาขาวิชาชีพ หลักสูตรประกาศนียบัตร ทางด้านบัญชีการตลาด และเลขานุการ
ในการจัดตั้งโรงเรียนเกริกวิทยาลัยนั้น ดร.เกริก มังคละพฤกษ์มีเจตจำนงค์และเจตนาอันแรงกล้า ที่จะให้เป็นโรงเรียนประเภทอาชีวะศึกษา ในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช) ทางด้านพาณิชยกรรม ที่มีคุณภาพและมีชื่อเสียง โดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านภาษาต่างประเทศ และวิชาชีพ โดยได้ทำการขยายการศึกษาถึงระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพขั้นสูง (ปวส) สายบริหารธุรกิจ
เพื่อให้การจัดการศึกษาครบวงจร ในปี พ.ศ. 2513 ดร.เกริก มังคละพฤกษ์ได้จัดตั้งวิทยาลัยเกริกขึ้น และนับว่าเป็นวิทยาลัยแห่งที่ 1ใน 5 แห่งแรกที่จัดตั้งขึ้นมาในสมัยนั้น เพื่อรองรับนักศึกษาที่มีศักยภาพเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา โดยปัจจุบันได้ยกให้เป็นมหาวิทยาลัยเกริก ตั้งอยู่ที่ 43/1111 ถนนรามอินทราแขวงอนุสาวรีย์เขตบางเขน กรุงเทพมหานครและนับเป็นอีกมหาวิทยาลัยหนึ่งที่มีชื่อเสียง และมีศักยภาพทางด้านการศึกษา มีบุคลากรที่มีคุณภาพตลอดจนมีหลักสูตรที่สามารถรองรับความต้องการที่ตรงตามมาตรฐานอีกด้วย
ในปัจจุบัน โรงเรียนเกริกวิทยาลัย ได้ทำการย้ายสถานที่ใหม่โดยตั้งอยู่ที่ 18/9 ทางเข้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ถนนบางนา-ตราด กม.15 ต.บางโฉลง อ. บางพลี จ.สมุทรปราการ 
สัญลักษณ์.
ประกอบไปด้วย
ไทยเรดนิวส์

วิวาทะ ฉบับ ไทย เรดนิวส์ เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์เชิงวิเคราะห์เจาะลึกการเมืองไทย นำเสนอข่าวสารเชิงลึก เพื่อเปิดเผยความจริง และสร้างสรรค์สังคม พร้อมเสนอแนะแนวทางการแก้ไขปัญหา ให้ความรู้ที่ถูกต้องแก่สังคม ก่อตั้งโดย นายวิบูลย์ แช่มชื่น อดีตสมาชิกวุฒิสภา และ นายสมยศ พฤกษาเกษมสุข ผู้แทนองค์กรพัฒนาเอกชนด้านแรงงาน วางแผงเป็นฉบับแรก เมื่อวันศุกร์ที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2552 จำหน่ายราคาฉบับละ 20.00 บาท
หนังสือพิมพ์ ไทย เรดนิวส์ มีคณะที่ปรึกษา ประกอบด้วย นายมานิตย์ จิตต์จันทร์กลับ, ศาสตราจารย์ บุญทัน ดอกไธสง, นายแพทย์ เหวง โตจิราการ, นายคณิน บุญสุวรรณ, นายอดิศร เพียงเกษ, นายพศ อดิเรกสาร, นางประทีป อึ้งทรงธรรม ฮาตะ, นายวิชิต ปลั่งศรีสกุล, นายวรพล พรหมิกบุตร, นายสมพงษ์ สระกวี, นายสุธาชัย ยิ้มประเสริฐ, นายพิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์ และ พลตำรวจเอก ดรุณ โสตถิพันธุ์
อนึ่ง เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 ศูนย์อำนวยการแก้ไขสถานการณ์ฉุกเฉิน ออกคำสั่งที่ 71/2553 ตามอำนาจของ ห้ามมิให้หนังสือพิมพ์วิวาทะ ฉบับไทยเรดนิวส์ เสนอข่าวสาร หรือทำให้ปรากฏแพร่หลายซึ่งข่าวสาร ที่มีข้อความและเนื้อหา ที่กระทบกระเทือนต่อความมั่นคง และความสงบเรียบร้อย ภายในราชอาณาจักร อันทำให้เกิดความปั่นป่วน หรือกระด้างกระเดื่องในหมู่ประชาชน และบั่นทอนความเป็นปึกแผ่น แน่นแฟ้นของคนในชาติ หากฝ่าฝืน ต้องระวางโทษ จำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินสี่หมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
เอ แอนด์ ดับบลิว

เอแอนด์ดับบลิว (A&W) เป็นธุรกิจร้านอาหารจานด่วนที่มีสาขาหลายประเทศทั่วโลก มีจุดเด่นของอาหารคือ เครื่องดื่มรูทเบียร์ และวาฟเฟิล โดยชื่อเอแอนด์ดับบลิว มาจากอักษรตัวแรกของชื่อท้ายของ รอย อัลเลน (Roy Allen) และแฟรงค์ ไรท์ (Frank Wright) ปัจจุบันเป็นบริษัทในเครือของยัม! แบรนด์ส อิงส์
ประวัติ.
ในปี พ.ศ. 2462 นายลอย อัลเลน ได้ทำการเปิดร้านขายรูทเบียร์ร้านแรกที่โลได รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และเปิดสาขาที่สองที่เมืองแซคราแมนโต ในปี พ.ศ. 2463 
ปี พ.ศ. 2465 นายรอย อัลเลน ได้เข้าร่วมหุ้นกับนายแฟรงค์ไรท์ ตั้งชื่อร้านว่า เอแอนด์ดับบลิว จนถึงปี พ.ศ. 2476 
สามารถขยายสาขาออกไปได้ถึง 133 สาขา แต่สองปีต่อมา นายแฟรงค์ ไรท์ได้ถอนหุ้นออก คงเหลือแต่นายรอย อัลเลน เป็นเจ้าของเพียงผู้เดียว
ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 นายรอย อัลเลน ได้ขายกิจการให้กับนายยีน ฮูริช และเปลี่ยนชื่อเป็น A&W Rootbeer Company 
และในปี พ.ศ. 2511 ได้เปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น A&W INTERNATIONAL และเปลี่ยนสัญลักษณ์มาเป็นแบบที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน
สาขาของเอแอนด์ดับบลิวทั่วโลก.
ในปัจจุบันเอแอนด์ดับบลิว มีสาขาในหลายประเทศทั่วโลกนอกจากในสหรัฐอเมริกา เช่น ออสเตรเลีย, บาห์เรน, บังคลาเทศ, แคนาดา, จีน, คิวบา, อียิปต์, เยอรมนี, อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, คูเวต, มาเลเซีย, ปากีสถาน, ฟิลิปปินส์, กาตาร์, สิงคโปร์, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, สหราชอาณาจักร และประเทศไทย 
เอแอนด์ดับบลิวในประเทศไทย.
ในปี พ.ศ. 2526 เอแอนด์ดับบลิว เปิดสาขาที่ เซ็นทรัลพลาซา ลาดพร้าว เป็นสาขาแรกของประเทศไทย เคยมีสาขาในประเทศไทยมากถึง 30 สาขา ในปี พ.ศ. 2565 ได้ยุติให้บริการทุกสาขาเนื่องจากประสบสภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่อง
อุทยานแห่งชาติแม่ยม

อุทยานแห่งชาติแม่ยม ตั้งอยู่ในพื้นที่ของอำเภองาว จังหวัดลำปาง และอำเภอสอง จังหวัดแพร่ มีพื้นที่ประมาณ 284,218.75 ไร่ หรือ 454.75 ตารางกิโลเมตร มีลักษณะเป็นเทือกเขาสูงทั้งด้านทิศตะวันออกและทิศตะวันตกของพื้นที่ ลาดมายังแม่น้ำยมที่ไหลผ่านตอนกลางของพื้นที่ มีเทือกเขาอย่างดอยหลวง ดอยยาว ดอยขุนห้วยแปะ และดอยโตน เป็นต้น ซึ่งเป็นต้นกำเนิดแม่น้ำและลำห้วย อย่างเช่น น้ำแม่ปุง น้ำแม่ลำ น้ำแม่เต้น น้ำแม่สะกึ๋น น้ำแม่เป๋า ห้วยผาลาด ห้วยแม่ปง ห้วยแม่พุง ห้วยแม่แปง ห้วยเค็ด ห้วยปุย ห้วยเลิม และห้วยแม่ปุ๊ เป็นต้น และมีลำน้ำแม่งาว ไหลมารรจบกับแม่น้ำยมที่บริเวณอุทยาน
ทางด้านทิศเหนือไปทิศใต้ เป็นบริเวณที่ราบลาดเอียง ระดับความสูงประมาณ 180 เมตรจากระดับน้ำทะเล บริเวณอำเภอสอง แล้วลดความสูงมาเป็น 157 เมตร ส่วนทางด้านแนวทิศตะวันออกและทิศตะวันตกนั้น มีพื้นที่ลาดเอียงสู่แม่น้ำยมทั้งสองด้าน ดินส่วนใหญ่เป็นดินลูกรังและดินร่วนปนทราย ชนิดหินเป็นหินชั้นและหินเชล
กรมป่าไม้ได้นำเสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติเห็นสมควรให้ออกพระราชกฤษฎีกากำหนดพื้นที่ดังกล่าวเป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อ 23 มกราคม พ.ศ. 2527 โดยใช้ชื่อว่า “อุทยานแห่งชาติแม่ปุง” ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น “อุทยานแห่งชาติแม่ยม” โดยกำหนดพื้นที่บริเวณที่ดินป่าแม่ปุง ป่าแม่เป้าและป่าแม่สอง ในท้องที่ตำบลเตาปูน ตำบลสะเอียบ อำเภอสอง จังหวัดแพร่ และป่าแม่งาวฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลแม่ตีบ อำเภองาว จังหวัดลำปาง ให้เป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2529 เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 51 ของประเทศ
แก่งเสือเต้น.
เป็นเกาะแก่งธรรมชาติในแม่น้ำยม ยาวประมาณ 4 กิโลเมตร อยู่หน้าที่ทำการอุทยานแห่งชาติ ได้ชื่อจากลักษณะของหินก้อนหนึ่งในแก่งที่มีรอยคล้ายรอยเท้าเสือปรากฏอยู่