หอสมุดแห่งกาตาลุญญา

หอสมุดแห่งกาตาลุญญา  เป็นหอสมุดแห่งชาติกาตาลุญญา ตั้งอยู่ในเมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1907 มีหน้าที่สำคัญในการเก็บ อนุรักษ์ และเผยแพร่ผลงานทางบรรณานุกรมภาษากาตาลา และงานที่เกี่ยวข้องกับภาษากาตาลา เพื่อดูแลการอนุรักษ์และเผยแพร่มรดกทางบรรณานุกรม พร้อมกับการเป็นศูนย์กลางการวิจัยและการให้คำปรึกษา
หอสมุดแห่งกาตาลุญญามีพื้นที่ 8,820 ตารางเมตร โดยมีวัตถุจัดแสดงรวมเกือบ 4 ล้านชิ้น นอกจากนี้ หอสมุดยังเป็นสมาชิกพิเศษของสมาคมห้องสมุดวิจัยยุโรป (CERL) 
ประวัติ.
หอสมุดก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1907 ในฐานะห้องสมุดของสถาบันการศึกษาด้านกาตาลา ("Institut d'Estudis Catalans", IEC) ตั้งอยู่ในปาเลาดาลาฌานาราลิตัต ที่ทำการของฌานาราลิตัตดากาตาลุญญา โดยใช้เงินทุนจากประชาชน ซึ่งแตกต่างจากห้องสมุดแห่งชาติส่วนใหญ่ในยุโรปที่มาจากการดัดแปลงจากห้องสมุดพระอาราม ศาสนจักร หรือที่เก็บของสะสมส่วนตัว หอสมุดได้เปิดให้เข้าชมอย่างเป็นสาธารณะ ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1914 ในช่วงการก่อตั้งเครือจักรภพกาตาลา และได้เปิดให้นักวิจัยและนักวิชาการจากประเทศต่าง ๆ เข้าถึงได้ และยังได้แต่งตั้งผู้อำนวยการหอสมุดคนแรก คือ ฌอร์ดี รูบิโอ อิ บาลากูเอร์ นักภาษาศาสตร์และศาสตราจารย์ด้านห้องสมุด ในปี ค.ศ. 1929 รัฐบาลเมืองบาร์เซโลนาได้เข้ามาเป็นเจ้าของหอสมุดแห่งนี้ ก่อนที่ ในปี ค.ศ. 1931 อาคารโรงพยาบาลซันตากรูซเดบาร์เซโลนา โรงพยาบาลทั่วไปของเมือง ซึ่งอยู่ห่างจากหอสมุดเดิมราว 700 เมตร ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1401 ถึง 1926 ซึ่งสร้างเพื่อนำโรงพยาบาลต่าง ๆ ที่มีอยู่ในเมืองมาไว้แห่งเดียว จะได้รับการประกาศให้เป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางประวัติศาสตร์ของสเปน และเทศบาลเมืองบาร์เซโลนาได้อนุมัติการโอนพื้นที่ส่วนใหญ่ของโรงพยาบาลให้แก่หอสมุด
ในสมัยสาธารณรัฐสเปนที่ 2 (ค.ศ. 1931–1939) การย้ายไปยังสถานที่ใหม่ได้เริ่มขึ้น ในปี ค.ศ. 1936 ห้องอ่านหนังสือ ซาลาเซร์บันตินา ได้เปิดทำการเป็นจุดแรกในหอสมุดแห่งใหม่ แต่ส่วนอื่น ๆ ทั้งหมดหยุดชะงักลงเนื่องจากสงครามกลางเมืองสเปน (ค.ศ. 1936–
1939) หลังจากการล่มสลายของบาร์เซโลนาในเดือนมกราคม ค.ศ. 1939 ห้องสมุดถูกปิดตัวลงจนถึงปี ค.ศ. 1940 และได้เปิดทำการอีกครั้งภายใต้ชื่อใหม่ในสถานที่แห่งใหม่ว่า ห้องสมุดกลาง ภายใต้ระบอบเผด็จการของฟรังโก เหตุการณ์ทางการเมืองในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทำให้ลักษณะของห้องสมุดเปลี่ยนแปลงไป การเปลี่ยนแปลงครั้งแรกเกิดขึ้นในช่วงเผด็จการของปริโมเดริเบราครั้งที่สอง ซึ่งสำคัญที่สุดเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1939 เมื่อ ฌอร์ดี รูบิโอ อิ บาลากูเอร์ ถูกขับไล่และปลดจากตำแหน่ง และเป็นช่วงเวลาหอสมุดถูกเปลี่ยนให้ไม่มีแนวทางการเมืองแบบกาตาลา ในช่วงหลายปีที่เศรษฐกิจตกต่ำ หอสมุดเพียงแต่ชดเชยข้อบกพร่องของห้องสมุดสาธารณะและมหาวิทยาลัยเท่านั้น และสามารถขยายมรดกทางบรรณานุกรมได้ด้วยการบริจาคจากนักสะสม และสำนักพิมพ์เอกชน เท่านั้น
รัฐบาลปกครองตนเองกาตาลุญญาได้รับการฟื้นฟูอีกครั้ง ภายหลังการเปลี่ยนผ่านสู่ประชาธิปไตยของสเปน หอสมุดได้รับการแต่งตั้งเป็น หอสมุดประจำชาติ โดยพระราชบัญญัติหอสมุด ("Llei de biblioteques") ซึ่งผ่านการอนุมัติจากรัฐสภากาตาลุญญา ในปี ค.ศ. 1981 โดยมีหน้าที่ในการรับฝาก เก็บรักษา และเผยแพร่เอกสารทางกฎหมายภาษากาตาลา ในปี ค.ศ. 1993 กฎหมายระบบหอสมุดแห่งกาตาลุญญาได้ขยายหน้าที่ในการรับฝากของสถาบัน และช่วยในการปรับปรุงให้ทันสมัย ซึ่งรวมถึงการปรับปรุงอาคาร การจัดระเบียบใหม่ และการแปลงขั้นตอนต่าง ๆ ให้เป็นดิจิทัล
ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1990 โครงการปรับปรุงครั้งใหญ่ได้เปลี่ยนโฉมห้องสมุด รวมถึงการสร้างชั้นเก็บของใต้ดิน 4 ชั้น (ซึ่งสร้างพื้นที่วางหนังสือได้กว่า 40 กิโลเมตร) และอาคารผนวก ในปี ค.ศ. 1998 ห้องสมุดได้ปรับปรุงองค์ประกอบแบบโกธิกของอาคารและขยายพื้นที่ออกไป โดยสร้างอาคารบริการใหม่
ความร่วมมือกับกูเกิล.
ในปี ค.ศ. 2007 หอสมุดแห่งกาตาลุญญา และหอสมุดในกาตาลุญญาอีก 4 แห่ง ได้ร่วมมือกับกูเกิลบุ๊กส์ ในการร่วมโครงการแปลงสื่อของห้องสมุดที่เป็นสมบัติสาธารณะให้เป็นดิจิทัล โดยทำหน้าที่เป็นผู้ประสานงานในนามของห้องสมุดคาตาลันอีกสี่แห่งที่เข้าร่วมโครงการ ได้แก่
กลุ่มห้องสมุดในกาตาลุญญา เป็นผู้เข้าร่วมโครงการห้องสมุดกูเกิลบุ๊กส์รายที่สองที่ไม่อยู่ในกลุ่มภาษาแองโกล-แซกซัน ต่อจากมหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริด
ปัจจุบัน หอสมุดยังได้ร่วมมือในโครงการยูโรเปียนา เพื่อแปลงมรดกทางวัฒนธรรมของยุโรปให้เป็นดิจิทัล
ผู้อำนวยการหอสมุด.
นี่คือรายชื่อผู้อำนวยการหอสมุดแห่งกาตาลุญญา