pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี

เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี (เปอร์เซีย: ایمان پهلوی) (ประสูติ 12 กันยายน ค.ศ. 1993-) เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน ต่อจากพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ผู้เป็นพระอัยกาของเจ้าหญิง
พระประวัติ.
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1993 เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน เนื่องจากพระราชวงศ์อิหร่าน ได้เสด็จลี้ภัยจากการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศอิหร่าน ที่เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐอิสลาม ใน ค.ศ. 1979 โดยทั้งเจ้าหญิงอีมานจึงยังไม่เคยกลับไปยังดินแดนมาตุภูมิตั้งแต่แรกประสูติเลย เจ้าหญิงอีมานมีพระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวี และพระขนิษฐาคือ เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี ปัจจุบันเจ้าหญิงยังศึกษาอยู่ในโรงเรียนในรัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เจ้าหญิงอีมานสามารถรับสั่งเป็นภาษาเปอร์เซีย ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส
หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม

หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม (ดีวีดีในไทย ใช้ชื่อว่า "หลายแผ่นดิน แม้สิ้นใจ ก็ไม่ลืม") เป็นภาพยนตร์จีนที่กำกับโดยเฉิน ข่ายเกอ สร้างจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของลิเลียน ลี นักเขียนชาวฮ่องกง 
มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของโตวจื่อ นักแสดงอุปรากรจีนชาย ที่ได้รับการฝึกฝนให้รับบทเป็นตัวนาง กับซือโถว เพื่อนรุ่นพี่ที่คอยปกป้องโตวจื่อมาตั้งแต่เด็ก เมื่อเติบโตขึ้นโตวจื่อใช้ชื่อในการแสดงว่า เฉิงเตี๋ยอี มีชื่อเสียงโด่งดังกับกับบทอวี้จี่อัน นางสนมของเซี่ยงอี่ (หรือ ฌ้อปาอ๋อง 232-202 ปีก่อนคริสตกาล) แม่ทัพแห่งแคว้นฉู่ตะวันตกในยุคราชวงศ์ฉิน ที่แสดงโดยซือโถว ซึ่งใช้ชื่อในการแสดงว่า ต้วนเสี่ยวโหลว บทบาทของทั้งคู่มาจากอุปรากรปักกิ่งเรื่อง "ฌ้อปาอ๋อง" เกี่ยวกับการรบเมื่อ 202 ปีก่อนคริสตกาล ระหว่างเซี่ยงอี่ กับหลิวปัง, การสถาปนาราชวงศ์ฮั่น และเรื่อง "ศาลาโบตั๋น" 
ภาพยนตร์นำเสนอความสัมพันธ์แบบสามเส้าแบบ ชาย-ชาย-หญิง ระหว่าง เฉิงเตี๋ยอี (รับบทโดย เลสลี่ จาง) กับ ต้วนเสี่ยวโหลว (รับบทโดย จาง เฟิงอี้) และนางโลมชื่อ จูเสียน (รับบทโดย กง ลี่) โดยภาพยนตร์จบลงที่ความตายของเฉิงเตี๋ยอี โดยใช้ดาบเชือดคอตัวเอง เช่นเดียวกับในบทอวี้จี่อัน ที่ตัวเองเป็นผู้เล่น
ภาพยนตร์สะท้อนให้เห็นถึงวัฒนธรรมและการเมืองจีนในช่วงต้นทศวรรษที่ 20 ตั้งแต่ยุคสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง การพ่ายแพ้ของกองทัพญี่ปุ่น การโค่นล้มพรรคก๊กมินตั๋งโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน ผ่านยุคการปฏิวัติทางวัฒนธรรมที่งิ้วกลายเป็นสิ่งต้องห้าม จนมาถึงยุคปัจจุบัน เป็นภาพยนตร์ภาษาจีนเพียงเรื่องเดียวที่ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1993
รหัสคิวอาร์

รหัสคิวอาร์  หรือ คิวอาร์โค้ด เป็นเครื่องหมายการค้าของบาร์โค้ดเมทริกซ์ (หรือบาร์โค้ดสองมิติ) ถูกคิดค้นโดยมาซาฮิโระ ฮาระ วิศวกรชาวญี่ปุ่นในปี 1994 เดิมออกแบบสำหรับอุตสาหกรรมยานยนต์ในญี่ปุ่น บาร์โค้ดเป็นป้ายสำหรับให้เครื่องอ่านด้วยแสงที่บรรจุข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งของที่ตัวรหัสติดอยู่ รหัสคิวอาร์มีมาตรฐานของหลักการเข้ารหัส 4 แบบ (ตัวเลข อักขระอักษรเลข ไบต์/เลขฐานสอง และคันจิ) สำหรับเก็บข้อมูลดิบ
รหัสคิวอาร์ยังเป็นที่นิยมนอกเหนือจากอุตสาหกรรมยานยนต์ เนื่องจากความสามารถในการอ่านเร็วและพื้นที่เก็บข้อมูลที่มากกว่าเมื่อเทียบกับบาร์โค้ดรหัสผลิตภัณฑ์สากล8114 รหัสคิวอาร์นำมาใช้ในการตามรอยผลิตภัณฑ์ การระบุสิ่งของ การระบุเวลา การจัดการเอกสาร และการตลาดทั่วไป
รหัสคิวอาร์ประกอบด้วยมอดูลสีดำ (จุดสี่เหลี่ยม) จัดวางในกริดบนพื้นหลังสีขาว ซึ่งสามารถอ่านได้ด้วยเครื่องมืออ่านภาพ (เช่น กล้องถ่ายรูป เครื่องสแกน เป็นต้น) และประมวลผลด้วยกระบวนการแก้ไขข้อผิดพลาดรี้ด-โซโลมอน จนกระทั่งภาพถูกแปลความหมายอย่างเหมาะสม และถอดออกมาจากรหัสที่นำเสนอเป็นภาพในแนวตั้งและแนวนอนจนได้ข้อมูลที่ต้องการ
ลิขสิทธิ์.
รหัสคิวอาร์ไม่มีลิขสิทธิ์ แต่กำหนดและเผยแพร่ ในลักษณะของมาตรฐานไอเอสโอ โดยทางเดนโซเป็นผู้ถือสิทธิบัตรของรหัสคิวอาร์ แต่มิได้สงวนลิขสิทธิ์แต่อย่างใด
โมนิกา (นักร้อง)

โมนิกา เดนิส อาร์โนลด์  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โมนิกา  เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1980 เป็นนักร้องแนวอาร์แอนด์บี นักแต่งเพลง และในบางครั้งเป็นนักแสดง ชาวอเมริกัน เกิดและโตในแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เธอเป็นสมาชิกวงชาร์ล ทอมสัน แอนด์เดอะเมเจสติกส์ วงร้องประสานเสียงแนวกอสเปล 12 ช้ิน และเซ็นสัญญาเป็นศิลปินนักร้องกับค่ายอาริสตา ในปี 1995 เธอออกผลงานอัลบั้มเปิดตัว "Miss Thang" (1995) ที่มี 4 ซิงเกิลและทำให้เธอเป็นศิลปินที่อายุน้อยที่สุดที่มีซิงเกิลฮิตอันดับ 1 ติดต่อกัน 2 เพลงบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอตอาร์แอนด์บีซิงเกิลส์ชาร์ต
หลังจากความสำเร็จจากซิงเกิล "The Boy Is Mine" ที่ร้องร่วมกับนักร้องแบรนดี้ และอัลบั้มที่ 2 ในชื่อเดียวกัน ในปี 1998 เธอก็ถือเป็นศิลปินหญิงแนวอาร์แอนด์บีรุ่นใหม่ที่ประสบความสำเร็จที่สุดคนหนึ่งในกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 อย่างไรก็ตามความนิยมของเธอก็ลดลงไปในช่วงคริสต์ทศวรรษ 2000 ที่เธอประสบกับปัญหาส่วนตัว รวมถึงการฆ่าตัวตายของแฟนหนุ่มของเธอ ปัญหาวุ่นวายกับอดีตคู่หมั้น โครีย์ "ซี-เมอร์เดอร์" มิลเลอร์ และการเลื่อนขายอัลบั้มชุดที่ 3 ชุด "All Eyez on Me" (2002) ในปี 2003 โมนิกา ออกอัลบั้มชุดที่ 4 ที่ชื่อ "After the Storm" หลังจากที่ไม่ประสบความสำเร็จ เธอก็มีซิงเกิลอันดับ 1 บนชาร์ตอาร์แอนด์บีอย่างเพลง "So Gone" หลังจากนั้นเธอก็ให้กำเนิดลูกชายคนแรกที่ชื่อ ร็อดนีย์ ราโมน ฮิลล์ ที่ 3 ในเดือนพฤษภาคม 2005 และหลังจากห่างหายไปในช่วงสั้น ๆ เธอกลับมาออกอัลบั้มชุดที่ 5 ชุด "The Makings of Me" ในเดือนตุลาคม 2006
ขณะที่เธอเป็นนักร้อง เธอก็มีชื่อเสียงจากการแสดงในภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง รวมถึงรับบทสมทบในภาพยนตร์เรื่อง "Boys and Girls" (2000) และ "ATL" (2006) และยังแสดงในภาพยนตร์ของเอ็มทีวีเรื่อง "Love Song" (2000)
ออลเซนต์ส (กลุ่มดนตรี)

ออลเซนต์ส  เป็นกลุ่มดนตรีอังกฤษหญิงล้วน ก่อตั้งวงปลายปี 1993 ในชื่อ ออลเซนต์ 1.9.7.5 วงประกอบด้วยสมาชิกคือ เมลานี แบลตและแชซเนย์ ลูอิส และคู่พี่น้อง นิโคล แอปเพิลตันและนาตาลี แอปเพิลตัน พวกเธอถือเป็น 1 ในวงป็อปอังกฤษที่ประสบความสำเร็จที่สุด โดยมี 9 ซิงเกิลติดท็อป 10 (รวมถึงมีซิงเกิลอันดับ 1 ถึง 5 ซิงเกิล) มีอัลบั้มแผ่นเสียงทองคำขาว 2 ชุด (รวมถึงอัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 1 อัลบั้ม) มีอัลบั้มแผ่นเสียงทองคำ 2 ชุด และมียอดขายเพลงและอัลบั้มมากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก
ผลงานเพลง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์

นายกองตรี อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน กลุ่ม 8 สังกัดพรรคมาตุภูมิ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี และอดีตรองหัวหน้าพรรคมาตุภูมิ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนราธิวาส
ประวัติ.
อารีเพ็ญ อุตรสินธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 ที่ตำบลปะลุรู อำเภอสุไหงปาดี จังหวัดนราธิวาส เป็นบุตรนายมาตร นางมีเนาะ อุตรสินธุ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ และปริญญาโทสาขาบริหารรัฐกิจ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และสำเร็จการศึกษาประกาศนียบัตรชั้นสูง สาขาบริหารงานภาครัฐและกฎหมายมหาชน สถาบันพระปกเกล้า
อารีเพ็ญ สมรสกับนางฮาลีเมาะ อุตรสินธุ์ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนราธิวาส
งานการเมือง.
อารีเพ็ญ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกที่จังหวัดนราธิวาส ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2529 และได้รับการเลือกตั้งเป็น ส.ส. จังหวัดนราธิวาสเรื่อยมา จนกระทั่งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 จึงย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในแบบบัญชีรายชื่อ 
เขาเคยเป็นกรรมการบริหารพรรคประชาชน ในปี พ.ศ. 2531
ในปี พ.ศ. 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการในคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้ 
อารีเพ็ญ เคยดำรงตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ (15 สิงหาคม 2540 - 8 พฤศจิกายน 2540) เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2537 และ พ.ศ. 2547 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม พ.ศ. 2538 และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ พ.ศ. 2547
ในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคมาตุภูมิ และในการเลือกตั้งในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 3 พรรคมาตุภูมิ แต่ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และได้ลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคมาตุภูมิ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2556 ภายหลังการยุบสภาผู้แทนราษฎร เขาได้ย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อไทย
ในปี พ.ศ. 2561 เขาและกลุ่มวาดะห์ นำโดยนาย วันมูหะมัดนอร์ มะทา อดีต ประธานสภาผู้แทนราษฎร ได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชาติ
บาสแตร์

บาสแตร์ (ครีโอลเซนต์คิตส์: "Basterre") เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของสหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิส มีประชากรราว 14,000 คนใน ค.ศ. 2018 ท่าเรือบาสแตร์ตั้งอยู่ที่พิกัด บนชายหาดตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเซนต์คิตส์ และเป็น 1 ในศูนย์กลางเศรษฐกิจที่สำคัญของเกาะลีวาร์ด 
บาสแตร์ถือเป็น 1 ในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในแคริบเบียนตะวันออก
แอเรีย 51

แอเรีย 51  เป็นชื่อเรียกของฐานทัพที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐเนวาดา ในสหรัฐอเมริกาตะวันตก ห่างจากดาวน์ทาวน์ในลาสเวกัส 83 ไมล์ (133 กม.) ตั้งอยู่ทางฝั่งใต้ของ "กรูม เลก" ในบริเวณพื้นที่ทางทหารการบินลับขนาดใหญ่ มีจุดประสงค์เพื่อสนับสนุนการพัฒนาและทดสอบอากาศยานและระบบอาวุธ
ฐานทัพลับนี้ตั้งอยู่ในเขตทดสอบและฝึกซ้อมเนวาดาในพื้นที่ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ อันกว้างขวาง ถึงแม้ว่าสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ จะดำเนินงานโดยฐานทัพทางอากาศที่ 99 (99th Air Base Wing) ที่ฐานทัพอากาศเนลลิส (Nellis Air Force Base) สิ่งอำนวยความสะดวกในกรูมเลกนี้ดำเนินการเสริมให้กับศูนย์ทดสอบกองทัพอากาศ (Air Force Flight Test Center (AFFTC)) ที่ฐานทัพอากาศเอ็ดเวิร์ดส ในทะเลทรายโมฮาวี ราว 186 ไมล์ (300 กม.) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรูม และยังเป็นที่รู้จักของศูนย์ทดสอบฐานทัพอากาศกองที่ 3 (Air Force Flight Test Center (Detachment 3)) 
เนื่องจากความเข้มงวดด้านการปกปิดความลับของฐานทัพ ทำให้มักถูกตั้งประเด็นว่าเป็นทฤษฎีสมคบคิด ในเรื่องวัตถุบินไม่สามารถระบุเอกลักษณ์ หรือยูเอฟโอ
ภูมิศาสตร์.
แอเรีย 51.
เป็นพื้นที่รูปร่างสี่เหลี่ยมผืนผ้าดั้งเดิมขนาด 6 x 10 ไมล์ (10 x 16 กม.) เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่เรียกว่า "Groom box" (กล่องเจ้าบ่าว) ซึ่งเป็นพื้นที่สี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 23 x 25 ไมล์ (37 x 40 กม.) ซึ่งเป็นพื้นที่เขตน่านฟ้าหวงห้าม
ธงชาติโปแลนด์

ธงชาติโปแลนด์ ประกอบด้วยแถบแนวนอนสองสีขนาดกว้างเท่ากัน โดยแถบบนเป็นสีขาว แถบล่างเป็นสีแดง สีทั้งสองนี้ถือเป็นสีประจำชาติตามที่บัญญัติไว้ในรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์ สำหรับธงชาติโปแลนด์ที่มีการเพิ่มเครื่องหมายตราแผ่นดินลงที่กลางแถบขาวของธงถือเป็นธงชาติสำหรับใช้ในทางราชการตามกฎหมายทั้งในต่างประเทศและในเรือเดินทะเลของรัฐ ส่วนธงอีกอย่างหนึ่งที่คล้ายคลึงกับธงในราชการแต่มีการตัดชายธงเป็นรูปหางนกแซงแซวนั้นเป็นธงนาวีสำหรับกองทัพเรือโปแลนด์
สีขาวและสีแดงถือเป็นสีประจำชาติของโปแลนด์อย่างเป็นทางการมานับตั้งแต่ ค.ศ. 1831 ต้นกำเนิดของทั้งสองสีนั้นมีที่มีจากลวดลายของตราอาร์มแห่งเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนียในอดีต ซึ่งได้แก่รูปนกอินทรีสีขาวของโปแลนด์ และรูปอัศวินชุดขาวขีม้าขาวถือโล่ของแกรนด์ดัชชีแห่งลิทัวเนีย ซึ่งตราอาร์มทั้งสองดวงนั้นต่างใช้สีพื้นตราเป็นสีแดงเช่นกัน โดยในยุคก่อนหน้านั้น กองทหารชาวโปลจะทำริ้บบิ้นรูปวงกลม (cockade) ด้วยสีต่าง ๆ ผสมกันอย่างหลากหลายติดที่หมวกเป็นสัญลักษณ์ สำหรับธงชาติโปแลนด์นั้นได้รับการยอมรับฐานะอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1919 และนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 เป็นต้นมา โปแลนด์จะมีการเฉลิมฉลองวันธงชาติในวันที่ 2 พฤษภาคมของทุกปี
ธงชาติโปแลนด์จะมีการชักไว้ตลอดเวลา ณ ที่ทำการของราชการระดับสูงสุดของประเทศ เช่น รัฐสภาสาธารณรัฐโปแลนด์และทำเนียบประธานาธิบดีที่กรุงวอร์ซอว์ เป็นต้น สถาบันอื่น ๆ และประชาชนชาวโปลส่วนมากจะชักธงชาติในวันหยุดราชการและในโอกาสพิเศษอื่น ๆ ที่มีความสำคัญเกี่ยวกับชาติ อนึ่ง กฎหมายธงของโปแลนด์ในปัจจุบันมิได้เข้มงวดการใช้ธงชาติซึ่งไม่มีรูปตราแผ่นดินอยู่ด้วย ตราบเท่าที่การใช้ธงดังกล่าวจะไม่เป็นไปด้วยความไม่เคารพ
ธงแถบแนวนอนสีขาวและสีแดงถือเป็นรูปแบบธงอย่างหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย ดังจะเห็นได้ว่ามีธงหลากหลายธงที่คล้ายคลึงกับธงชาติโปลแลนด์แต่มิได้มีความเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใด ธงสำคัญซึ่งมีลักษณะดังกล่าวได้แก่ธงของแคว้นโบฮีเมียในสาธารณรัฐเช็ก และธงชาติของสองประเทศซึ่งเรียงแถบสีแดงอยู่เหนือสีขาว อันได้แก่ธงชาติอินโดนีเซียและธงชาติโมนาโก ในประเทศโปแลนด์ ธงหลายชนิดจะมีพื้นฐานการออกแบบมาจากธงชาติเป็นหลัก และมีสีประจำชาติปรากฏร่วมอยู่ในธงด้วย
ดิออฟสปริง

ดิออฟสปริง  เป็นวงร็อกอเมริกันที่ก่อตั้งในการ์เดนโกรฟ รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปี ค.ศ. 1984 สมาชิกปัจจุบันได้แก่ เดกซ์เตอร์ ฮอลแลนด์ (ร้องนำ กีตาร์), นูเดิลส์ (กีตาร์ลีดและกีตาร์ริธึม, ร้องประสาน) และท็อด มอร์ส (เบส และร้องประสาน) วงมีการเปลี่ยนมือกลองบ่อยครั้ง มือกลองคนล่าสุดคือ แบรนดอน เพิร์ซบอร์น อดีตสมาชิกวงมาริลีนแมนสัน และซุยไซด์เทนเดนซีส์ ที่อยู่กับวงมาตั้งแต่ปี 2023
วงดิออฟสปริงได้รับการยกย่องร่วมกับวงพังก์แคลิฟอร์เนียอย่างกรีนเดย์และแรนซิด ที่นำกระแสพังก์ร็อกกลับมาฟื้นฟูใหม่ในสหรัฐอเมริกาในช่วงระหว่างกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 จนปัจจุบัน ดิออฟสปริงออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 10 ชุด อัลบั้มรวมเพลง 2 ชุด อีพี 4 ชุด และดีวีดี 3 ชุด พวกเขามียอดขายอัลบั้มทั่วโลกกว่า 40 ล้านชุด ทำให้พวกเขาเป็นหนึ่งในวงพังก์ร็อกที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล โดยอัลบั้มตั้งแต่ปี 1994 ทุกอัลบั้มมียอดขายเกินล้านชุด
ตั้งแต่ออกผลงานอัลบั้มชุด "Smash" ที่ถือเป็นอัลบั้มเพลงจากค่ายอิสระที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ดิออฟสปริงประสบความสำเร็จด้านยอดขายมากกว่า 5 อัลบั้ม มีซิงเกิลดังอย่าง "Come Out and Play", และ "Self Esteem" อัลบั้มถัดมา 3 อัลบั้ม "Ixnay on the Hombre", "Americana" และ "Conspiracy of One" ก็ประสบความสำเร็จ ที่ "Ixnay on the Hombre" และ "Conspiracy of One" ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว ต่อมาปี 2003 วงออกอัลบั้มที่ 7 ชุด "Splinter" ที่ได้รับยอดขายที่ดีและได้เสียงวิจารณ์ที่ดีพอควร ในปี 2005 วงออกอัลบั้มรวมฮิตและออกทัวร์เพื่อสนับสนุนอัลบั้มรวมเพลงนี้ อัลบั้มที่ 8 ของพวกเขาชุด "Rise and Fall, Rage and Grace" ออกขายเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2008 มีซิงเกิลฮิตอย่าง "You're Gonna Go Far, Kid" และ "Hammerhead" พวกเขาออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 9 "Days Go By" ในปี 2012 และอัลบั้มที่ 10 "Let the Bad Times Roll" ในปี 2021
ยกกางเขน (รือเบินส์)

ยกกางเขน  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เป็นส่วนหนึ่งของบานพับภาพที่เขียนโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรสมัยบาโรกชาวดัตช์ ปัจจุบันตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ป ในเมืองแอนต์เวิร์ป ประเทศเบลเยียม 
รือเบินส์เขียนภาพ "ยกกางเขน" ราวระหว่างปี ค.ศ. 1610 ถึงปี ค.ศ. 1611 หลังจากกลับมายังฟลานเดอส์จากอิตาลี เป็นงานที่แสดงอิทธิพลของจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาและบาโรกของอิตาลี เช่น การาวัจโจ, ตินโตเรตโต และมีเกลันเจโลอย่างเห็นได้ชัด แผงกลางแสดงแรงดึงระหว่างกล้ามเนื้อส่วนต่าง ๆ ของร่างกายของทุกคนที่พยายามยกกางเขนที่หนักด้วยน้ำหนักของพระเยซูที่ทรงถูกตรึงอยู่บนกางเขน
อิทธิพลของลักษณะการเขียนแบบทัศนมิติของมีเกลันเจโลเห็นได้อย่างชัดเจนจากความบิดเบี้ยวของร่างแต่ละร่างที่ต่างก็ใช้ความพยายามอย่างหนักในการยกกางเขนให้ตั้งขึ้น ร่างของพระเยซูแผ่ทแยงอย่างเต็มที่อยู่กลางภาพคล้ายกับการวางภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" โดยการาวัจโจ ที่ทั้งการยกลงและยกขึ้นปรากฏในชั่วขณะเดียวกัน รือเบินส์ใช้สีที่เต็มไปด้วยพลังและค่าต่างแสงอย่างชัดเจน ซึ่งเป็นลักษณะการเขียนที่ค่อยอ่อนลงต่อมา
ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ปในเมืองแอนต์เวิร์ปพร้อมกับงานเขียนอื่นของรือเบินส์ ระหว่างการยึดครองของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระองค์ก็ทรงนำภาพเขียนภาพนี้และภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" ของรือเบินส์ไปยังปารีส จนกระทั่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1800 ทางมหาวิหารจึงได้ภาพเขียนคืน
พระพิรุณ

ตามคติของศาสนาฮินดู พระพิรุณ หรือ พระวิรุณ หรือ พระวรุณ  เป็นเทพแห่งน้ำและฝน เป็นโลกบาลประจำทิศประจิม (ทิศตะวันตก) มีพระวรกายสีน้ำเงิน บ้างก็ว่าสีขาวผ่อง ถือบ่วงวรุณบาศและร่มอาโภค ทรงจระเข้เป็นพาหนะ (หรือนาค หรือมกร) 
ตำนาน.
สมัยฤคเวท พระวรุณเป็นเทพผู้เป็นใหญ่คู่กับพระอาทิตย์ หรือ พระมิตระ พระอาทิตย์มีหน้าที่ปกครองกลางวัน พระวรุณมีหน้าที่ปกครองกลางคืน เรียกว่า "เจ้าฟ้าอันอยู่ทั่วไป" มีความศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่เคารพยำเกรง เป็นผู้บำรุงเทวโลกและมนุษยโลกด้วยน้ำ พระวรุณมีเทวทูตที่คอยจดบัญชีกรรมส่งให้พระยม พระองค์ทรงเป็นผู้รักความสัตย์และเกลียดความเท็จ มีตำนานเล่าว่า ครั้งหนึ่ง พระเจ้าหริศจันทร์ทำพิธีขอบุตรจากพระวรุณ และสัญญาว่าเมื่อบุตรโตขึ้น จะนำมาบูชายัญแด่พระวรุณ พระเจ้าหริศจันทร์ก็ทรงมีบุตรนามว่า พระโรหิตกุมาร กาลเวลาล่วงเลยไป พระเจ้าหริศจันทร์ก็มิได้ทำการบูชายัญแด่พระวรุณด้วยบุตร พระวรุณจึงบันดาลให้พระเจ้าหริศจันทร์ ประชวรเป็นโรคท้องมาน เป็นโรคที่มีน้ำในท้องมากเกินไป จึงเป็นต้นแบบประเพณีการถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยาของไทย พระวรุณทรงเป็นเจ้าแห่งน้ำ ภายหลังได้ฉายาว่า "สินธุปติ" แปลว่า "เจ้าน้ำทั่วไป" ในรามเกียรติ์ พระวรุณ ทำหน้าที่เป็นกองเกียกกายในสงครามรบกับอินทรชิต ในรามายณะ พระวรุณทรงบอกวิธีข้ามไปกรุงลงกาแก่พระราม
ในพระไตรปิฎกภาษาบาลี ธชัคคสูตรระบุว่า พระวรุณเป็นเทวราชองค์หนึ่ง มีศักดิ์รองจากพระประชาบดี
ลักษณะของพระวรุณ ในคติไทย เป็นเทพบุรุษมีกายสีน้ำเงิน มี ๒ กร ทรงพระขรรค์เป็นอาวุธ สวมมงกุฎยอดเดินหน สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำ ไข่มุกและแก้วเพทาย ทรงนาคเป็นพาหนะ ในคติฮินดู เป็นเทพบุรุษมีกายสีน้ำเงิน บ้างก็ว่าสีขาว รูปร่างเล็ก แต่กำยำล่ำสัน มี ๔ กร ทรงบ่วงวรุณบาศ ร่มอาโภค หม้อน้ำ ดอกบัว สังข์ ฯลฯ สวมมงกุฎทองคำ มีรัศมีทอง สวมอาภรณ์สีทอง ทรงเครื่องประดับด้วยทองคำ ไข่มุกและแก้วเพทาย ทรงจระเข้ หรือ มกร เป็นพาหนะ พระวรุณ ยังมีนามอื่นๆอีก อาทิ เช่น พระสินธุปติ,พระชลปติ,พระชลพิมพา,พระนีลปุรุษ,พระปาศปาณี,พระอัมพุราช,พระยาทปติ ฯลฯ
พระวรุณเมื่อเทียบกับความเชื่อทางตะวันตกแล้ว เทียบได้กับโพไซดอนตามเทพปกรณัมกรีก และเนปจูนตามเทพปกรณัมโรมัน
ในหนังสือพระนลคำหลวง พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวระบุว่า พิรุณเป็นนามของเทพคณะอาทิตย์ เป็นบุตรองค์โตของพระแม่อทิติ เป็นเทพแห่งความเป็นธรรม พระพิรุณย่อมรู้ว่าผู้ใดทำอะไร ย่อมรู้ว่าผู้ใดกะพริบตากี่ครั้ง ใครทำบาป เมื่อมีผู้ทำบาปพระพิรุณจักใช้บ่วงคล้องผู้นั้นไปหาพระยมเพื่อนำไปลงทัณฑ์ ในมหาภารตะ พระพิรุณเป็นบุตรพระฤๅษีกรรทมพรหมบุตร พระพิรุณในความเชื่อของคนไทยว่าเป็นผู้ให้ฝน ให้น้ำ ถือพระขรรค์ ทรงนาค หรือมกร เป็นพาหนะ จึงเป็นสัญลักษณ์ของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวกับการเกษตร อาทิ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
อาร์ม็อง ฌ็อง ดูว์ แปลซี เดอ รีเชอลีเยอ

อาร์ม็อง ฌ็อง ดูว์ แปลซี พระคาร์ดินัลดยุกแห่งรีเชอลีเยอ  เป็นบาทหลวงและรัฐบุรุษชาวฝรั่งเศส ท่านยังได้รับฉายาว่า พระคุณเจ้าแดง ("I'Éminence rouge") จากการที่ท่านสวมเสื้อคลุมสีแดงของพระคาร์ดินัล
ภูมิหลัง.
อาร์ม็อง เดอ รีเชอลีเยอเกิดที่ปารีส เป็นบุตรชายคนที่สามของครอบครัวขุนนางที่มีฐานะไม่ร่ำรวย บิดาของเขาป่วยเสียชีวิตในช่วงสงครามศาสนาของฝรั่งเศสในปี 1590 ทำให้ครอบครัวตกอยู่ในภาวะขัดสน เมื่อมีอายุเก้าปี เด็กชายอาร์ม็องถูกส่งตัวเข้าวิทยาลัยนาวาร์ในปารีสเพื่อศึกษาปรัชญา ภาษาละติน ภาษากรีก ภาษาฮีบรู ไวยากรณ์ และศิลปกรรม หลังจากออกจากวิทยาลัย เขาได้สืบบรรดาศักดิ์ มาร์ควิสแห่งชีลู (Marquis de Chillou) ซึ่งเป็นยศขุนนางจากญาติห่างๆที่เขามีสิทธิ์สืบทอด จากนั้นจึงเข้ารับการฝึกเตรียมทหาร ทำให้เขาได้เรียนคณิตศาสตร์ ขี่ม้า และมารยาทชั้นสูง ชีวิตส่วนตัวของเขาในช่วงนี้เหมือนกับเด็กเตรียมทหารทั่วไป
พระเจ้าอ็องรีที่ 3 ทรงตอบแทนบิดาของอาร์ม็อง ผู้มีความดีความชอบในสงครามศาสนา โดยการประทานมุขมณฑณลูว์ซง (Luçon) ให้แก่ครอบครัวรีเชอลีเยอ ด้วยเหตุนี้ ครอบครัวรีเชอลีเยอจึงนำรายได้ของมุขมณฑณมาใช้จ่ายส่วนตัวเป็นจำนวนมาก สร้างความไม่พอใจต่อนักบวชบางส่วนที่ต้องการนำเงินไปใช้จ่ายเพื่อศาสนา มารดาของรีเชอลีเยอต้องการปกป้องแหล่งรายได้ดังกล่าวจึงเสนอให้อาลฟงส์ บุตรชายคนที่สอง เตรียมตัวเป็นมุขนายกแห่งลูซง แต่อาลฟงส์ไม่อยากเป็นมุขนายก และเลือกเป็นแค่นักบวชคณะคาร์ทูเซียน ด้วยเหตุนี้ อาร์ม็องผู้น้อง จึงต้องหันไปสู่การเป็นพระ เขาเริ่มเรียนเทววิทยาในปี 1605 และจบการศึกษาในปี 1607
มุขนายก.
รีเชอลีเยอในวัยยี่สิบเอ็ดได้รับการเสนอชื่อโดยพระเจ้าอ็องรีที่ 4 ให้เป็นมุขนายกแห่งลูว์ซงในปลายปี 1606 เขาไปวาติกันและรับหนังสือแต่งตั้งในเดือนเมษายน 1607 
ในปี 1614 พระคุณเจ้ารีเชอลีเยอได้เป็นสมาชิกสภาฐานันดร ผู้แทนฐานันดรที่หนึ่ง ส่งผลให้เขาเริ่มเข้าสู่แวดวงอำนาจการเมืองในปารีส ต่อมาเข้ารับราชการจนได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงครามในปี 1616 และยังก้าวหน้าในสมณศักดิ์จนได้รับการสถาปนาเป็นพระคาร์ดินัลในปี 1622 และได้ดำรงตำแหน่งมุขมนตรีแห่งรัฐ (principal ministre d'État) ในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส 
พระคุณเจ้ารีเชอลีเยอมีนโยบายรวมศูนย์อำนาจไว้ที่ส่วนกลาง ด้วยเหตุนี้ พระคุณเจ้าจึงพยายามรวมอำนาจเข้าสู่องค์กษัตริย์ (ซึ่งทรงตกอยู่ใต้อิทธิพลของท่าน) และพยายามจำกัดอำนาจของขุนนาง อีกด้านหนึ่ง พระคุณเจ้าก็นำฝรั่งเศสเข้าผูกมิตรกับประเทศที่นับถือโปรเตสแตนต์อย่างราชอาณาจักรอังกฤษและสาธารณรัฐดัตช์ เพื่อรักษาความเหนือกว่าของฝรั่งเศสในสงครามสามสิบปีระหว่างปี 1618–1648
ดยุกแห่งรีเชอลีเยอถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 1642 ในการนี้ พระคาร์ดินัลฌูล มาซาแร็ง เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งมุขมนตรีต่อจากเขา
ซอฮย็อน

ซอ จู-ฮย็อน (อักษรโรมัน: Seo Ju-hyeon หรือ Seo Joo-hyun; เกิด 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991) ชื่อในการแสดงว่า ซอฮย็อน (อักษรโรมัน: Seohyun) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน ในตำแหน่งนักร้องเสียงหลัก ปัจจุบันสังกัด LEAD Entertainment
ประวัติ.
ซอ จู-ฮย็อน เกิดวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991 ซึ่งนับถือศาสนาคริสต์ นิกายโรมันคาทอลิก เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนมัธยมปลายแทย็อง (대영고등학교) จากนั้นได้เทียบโอนย้ายไปยัง โรงเรียนศิลปะมัธยมปลายช็อนจู (전주예술고등학교) และปัจจุบันจบการศึกษาระดับอุดมศึกษาในสาขาการแสดง มหาวิทยาลัยทงกุก
บาร์โตโลเมโอ บันดีเนลลี

บาร์โทโลเมโอ บันดิเนลลิ  (7 ตุลาคม ค.ศ. 1488 - ไม่นานก่อนวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1560) เป็นประติมากร, ช่างเขียนแบบ และจิตรกรชาวอิตาลีของสมัยฟืนฟูศิลปวิทยาของคริสต์ศตวรรษที่ 16
คองคอร์เดีย (เทพปกรณัม)

เทพีคองคอร์เดีย  ในศาสนาของโรมันโบราณคองคอร์เดียเป็นเทพีแห่งความสมานฉันท์ ความเข้าใจ และความปรองดองกันในชีวิตคู่ ในตำนานเทพเจ้ากรีกที่เทียบเท่ากับเทพีฮาร์โมเนีย
ด็อกวิลล์

ด็อกวิลล์  เป็นภาพยนตร์ภาษาอังกฤษแนวปรัชญา ดรามา และลึกลับ เขียนบทและกำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวเดนมาร์ก นำแสดงโดยนิโคล คิดแมน เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกของไตรภาคชุด "สหรัฐอเมริกา ดินแดนแห่งโอกาส" (USA - Land of Opportunities) โดยมีภาคต่อคือเรื่อง "แมนเดอร์เลย์" (Manderlay) ออกฉายในปี 2005 และปิดท้ายด้วย "วอซิงตัน" (Wasington) ที่ยังไม่มีกำหนดการถ่ายทำ
ภาพยนตร์แบ่งออกเป็น 9 องก์ เล่าเรื่องราวในทศวรรษ 1930 เกี่ยวกับ เกรซ มัลลิแกน (รับบทโดย คิดแมน) เป็นหญิงสาวที่หลบหนีการตามล่าของอันธพาล มาหลบซ่อนในด็อกวิลล์ เมืองเล็กๆ แถบเทือกเขาร็อกกี การมาถึงของเธอ กลับทำให้ความเป็นอยู่ของชุมชนเมืองเล็กๆ เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอได้รับความช่วยเหลือจากชาวเมือง แต่ก็ต้องแลกกับถูกใช้งานเป็นคนรับใช้สารพัด และถูกล่วงละเมิดทางเพศ
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่โรงถ่ายภาพยนตร์ในสวีเดนด้วยกล้องวิดีโอดิจิทัล โดยใช้ฉากเรียบง่าย คล้ายละครเวที อุปกรณ์ประกอบฉาก และตัวแสดงประกอบ ล้วนอยู่ในโรงถ่ายโล่ง โดยตีเส้นที่พื้นแสดงอาณาบริเวณของห้อง และสถานที่ต่างๆ ไม่มีการกั้นฝาห้อง ในภาพยนตร์ "แมนเดอร์เลย์" ภาคต่อมา ก็ถ่ายทำในฉากลักษณะเดียวกันนี้ แต่เปลี่ยนนักแสดงนำจากนิโคล คิดแมน เป็นไบรซ์ ดัลลัส ฮาเวิร์ด
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 2003 และได้รับการจัดอันดับจากหนังสือพิมพ์เดอะการ์เดียน เป็นภาพยนตร์ยอดเยี่ยมลำดับที่ 8 แห่งทศวรรษ 2000 
ดนตรีประกอบภาพยนตร์เกือบทั้งเรื่อง เป็นดนตรีคลาสสิกจากการประพันธ์ของอันโตนีโอ วีวัลดี
จังหวะชีวิต ลิขิตด้วยเพลง

จังหวะชีวิต ลิขิตด้วยเพลง เป็นชื่อภาษาไทยของภาพยนตร์เรื่อง "Dancer in the Dark" ภาพยนตร์เพลง/ดรามา ที่กำกับและเขียนบทโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดง ร้องและแต่งเพลงประกอบโดยปีเยิร์ก เป็นภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในไตรภาค "หัวใจทองคำ" (Golden Heart Trilogy) ของลาร์ส ฟอน เทรียร์ ต่อจากเรื่อง "Breaking the Waves" (1996) และ "The Idiots" (1998) 
ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยกล้องวิดีโอดิจิตอลโดยใช้แสงธรรมชาติ ไม่มีการจัดแสงใด ๆ ใช้เทคนิคที่เรียกว่า Cinéma vérité ทำให้ได้ภาพสั่นไหว ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 2000 และได้รับรางวัลปาล์มทองคำ นักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ปีเยิร์ก) ประจำปีนั้น ท่ามกลางความอื้อฉาว เนื่องจากผู้ชมจำนวนมากเดินออกจากโรงภาพยนตร์ระหว่างการฉาย เนื่องจากทนไม่ได้กับภาพที่สั่นไหวจากการถ่ายทำด้วยกล้องมือถือ 
นอกเหนือจากเพลงประกอบของปีเยิร์กแล้ว ในภาพยนตร์ยังประกอบด้วยเพลงสามเพลงของร็อดเจอร์สและแฮมเมอร์สไตน์ จากเรื่องมนต์รักเพลงสวรรค์ คือเพลง "My Favorite Things" ที่เธอร้องขณะกำลังจะถูกประหารชีวิต นอกจากนี้ เพลง "I've Seen It All" ในภาพยนตร์ ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเพลงประกอบยอดเยี่ยม อัลบัมดนตรีประกอบภาพยนตร์ ใช้ชื่ออัลบัมตามตัวละครเอกว่า "Selmasongs"
เรื่องย่อ.
ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาในช่วงทศวรรษ 1960 เกี่ยวกับชีวิตของเซลมา (รับบทโดย ปีเยิร์ก) คนงานอพยพมาจากเช็ก พร้อมกับลูกชาย เธอทำงานเป็นสาวโรงงาน กำลังจะตาบอดและมีเป้าหมายเดียวในชีวิต คือสะสมเงินเพื่อให้ลูกชายได้ผ่าตัดดวงตาและหลุดพ้นจากความทุกข์แบบเดียวกับเธอ นอกจากนี้เธอยังมีความใฝ่ฝันที่จะได้แสดงละครเวที ในบทมาเรีย จากเรื่อง The Sound of Music (บทบาทเดียวกับที่แสดงโดยจูลี แอนดรูว์) เธอถูกเพื่อนบ้าน คือบิล (รับบทโดย เดวิด มอร์ส) และ ลินดา (รับบทโดย คารา ซีมัวร์) กล่าวหาว่าขโมยเงินไป ซ้ำยังถูกจับและกล่าวหาว่าเป็นฆาตกร จนถึงฉากสุดท้าย เธอตาบอดสนิทและกำลังจะถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอ
ชาวนาวี

นาวี  คือสิ่งมีชีวิตในจินตนาการจากภาพยนตร์เรื่อง "อวตาร" (2009)
เป็นประชากรส่วนใหญ่บนดาวแพนดอรา (Pandora) มักอาศัยอยู่ในเขตป่าฝน ลักษณะโดยทั่วไปมีผิวเรียนเนียนเป็นสีน้ำเงิน มีหางยาว กะโหลกศีรษะค่อนข้างเล็กโหนกแก้มสูงมีจมูก เขี้ยวและหูที่คล้ายกับแมว บนใบหน้ามีจุดเรืองแสงอยู่ อายุขัยโดยเฉลี่ยยืนยาวกว่ามนุษย์ถึง 30% ส่วนสูงประมาณ 9 - 12 ฟุต มีผมเกลียวหนาห่อหุ้มเส้นประสาท นับถือเทพเจ้านาม เอวา (Eywa)
เบรกกิงเดอะเวฟส์

Breaking the Waves เป็นภาพยนตร์ภาษาอังกฤษ เขียนบทและกำกับโดยลาร์ส ฟอน เทรียร์ นำแสดงโดยเอมิลี วัตสัน และสเตลลัน สคาร์การ์ด เป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในไตรภาค "หัวใจทองคำ" (Golden Heart Trilogy) ของลาร์ส ฟอน เทรียร์ ที่ประกอบด้วย Breaking the Waves (1996), The Idiots (1998) และ "Dancer in the Dark" (2000)
ลาร์ส ฟอน เทรียร์ได้โครงเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากนิทานที่เขาชื่นชอบมาตั้งแต่เด็ก เรื่อง "Golden Heart" กล่าวถึงเด็กหญิงคนหนึ่ง ที่เข้าไปเที่ยวเล่นในป่าพร้อมกับขนมปังแถวหนึ่ง เมื่อกลับออกมา เธอมีเพียงร่างกายเปลือยเปล่าไม่เหลืออะไรเลย มีแต่ร่างเปลือยเปล่าเท่านั้น เปรียบเทียบกับในภาพยนตร์ ที่ตัวเอกยอมเสียสละทุกสิ่งเพื่อให้คนรักพบแต่ความสุข 
ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยกล้องมือถือ ด้วยเทคนิคที่เรียกว่า Cinéma vérité ทำให้ได้ภาพสั่นไหว ทำให้ผู้ชมจำนวนมากไม่สามารถทนชมได้จนจบเรื่อง เพราะเกิดอาการมึน และปวดศีรษะ เดิมลาร์ส ฟอน เทรียร์ คัดเลือกเฮเลนา บอนด์แฮม คาร์เตอร์ หรือเมลานี กริฟฟิท ให้รับบทเบส แต่ถูกปฏิเสธเนื่องจากต้องแสดงบทเปลือยกาย และฉากเซ็กซ์ 
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลกรังปรีซ์ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1996 และรางวัลอื่นๆ จากเทศกาลภาพยนตร์ยุโรป และทำให้เอมิลี วัตสัน ไดรับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในปีนั้น
เรื่องย่อ.
เรื่องราวในภาพยนตร์เกิดขึ้นที่สกอตแลนด์ในทศวรรษ 1970 เบส แมคนีล (รับบทโดย วัตสัน) หญิงชาวสกอตเคร่งศาสนาที่แต่งงานกับ ยาน (รับบทโดย สคาร์การ์ด) คนงานแท่นเจาะน้ำมันชาวนอร์เวย์ ที่ประจำอยู่นอกชายฝั่งทะเลเหนือและได้พบกันนานๆ ครั้ง วันหนึ่งยานประสบอุบัติเหตุจนเป็นอัมพาตจนทำให้ไม่สามารถมีเพศสัมพันธ์กับเธอได้ เขาร้องขอให้เธอไปมีความสัมพันธ์กับชายอื่น และนำประสบการณ์กลับมาเล่าให้เขาฟัง เธอยินยอมตามคำของสามี โดยถือว่าพิธีกรรมดังกล่าวเป็นการล้างบาป โดยเสนอเรือนกายเป็นเครื่องบนบานต่อพระเจ้า เป็นการพิสูจน์ให้พระเจ้ารับรู้ถึงความรักที่เธอมีต่อยาน และจะทรงปัดเป่าโรคภัยแก่ยานในที่สุด 
เบสถูกข่มขืนและรุมโทรมโดยชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่ง จนไปเสียชีวิตที่โรงพยาบาล ในขณะที่เธอกำลังเสียชีวิตนั้น อาการป่วยของยานกลับดีขึ้นราวกับมีปาฏิหาริย์ ราวกับว่าพระเจ้าได้ทรงยอมรับการเสียสละของเธอ แลกกับอาการเจ็บป่วยของสามี
คู่ซ่าฮาคูณสอง

คู่ซ่าฮาคูณสอง (; โรมาจิ: "Kyō Kara Ore Wa!!"; ตั้งแต่วันนี้ไปฉันน่ะ..!!) เป็นมังงะและอนิเมะที่เขียนโดย นิชิโมริ ฮิโรยูกิ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531 จนถึง พ.ศ. 2533 รวมทั้งสิ้น 38 เล่ม
นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2561 ยังมีการดัดแปลง "คู่ซ่าฮาคูณสอง" เป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวี และในปี พ.ศ. 2563 เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นที่กำกับโดย ยูอิจิ ฟูกาดะ โดยภายหลังในปี พ.ศ. 2564 ได้มีการเผยแพร่ละครโทรทัศน์ดังกล่าวบนแพลตฟอร์มเน็ตฟลิกซ์
เรื่องย่อ.
นักเรียนชั้นมัธยมปลายหนุ่มสองคน มิตสึฮาชิ ทาคาชิ และ อิโต้ ชินจิ ได้พบกันโดยบังเอิญที่ร้านตัดผม ตัดสินใจว่าจะผันตัวเป็นนักเลงที่น่าเกรงขามที่สุดในประเทศญี่ปุ่น แต่นั่นทำให้พวกเขาต้องเผชิญกับอันธพาลตัวจริงที่เกินกว่าจะรับมือไหว
ตัวละคร.
โรงเรียนมัธยมปลายนันโย.
มิตสึฮาชิ ทาคาชิ.
หลังจากที่มิตสึฮาชิย้ายบ้านมาอยู่ที่จังหวัดชิบะ เขาได้ตัดสินใจว่าตั้งแต่วันนั้นเขาจะเป็นนักเลงและย้อมผมเป็นสีทอง ซึ่งทำให้เขาดูโดดเด่นที่สุดในโรงเรียน ความปลอดภัยในตนเองคืออุดมคติของการเป็นนักเลงของเขา มิตสึฮาชิจะหลีกเลี่ยงการต่อสู้โดยไม่จำเป็น หรือหากจำเป็นก็จะใช้วิธีสกปรกจนทำให้เขาชนะการต่อสู้มาได้ นั่นทำให้เขามักถูกเรียกว่า "นักเลงที่ขี้ขลาดที่สุด"
อิโต้ ชินจิ.
อิโต้ได้ไปที่ร้านตัดผมแห่งหนึ่งในจังหวัดชิบะเพื่อทำทรงผมใหม่ที่ตั้งสูง 30 เซนติเมตร การต่อสู้อย่างยุติธรรมคืออุดมคติของเขา อิโต้มักจะไปมีเรื่องชกตีอยู่บ่อย ๆ เพื่อเป็นการปกป้องคนที่ได้ถูกกลั่นแกล้ง และด้วยเหตุนั้นเคียวโกะจึงตกหลุมรักเขาและเป็นคู่รักกัน
อากาซากะ ริโกะ.
เป็นสารวัตรนักเรียนของโรงเรียนฯ มีลักษณะนิสัยที่เหมือนกับอิโต้ คอยปกป้องและช่วยเหลือคนอื่นอยู่เสมอ แต่ริโกะแอบชอบมิตสึฮาชิซึ่งมีนิสัยที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง เธอมักถูกมิตสึฮาชิเรียกว่า "ยัยลิงจิ๋ว" อยู่เป็นประจำ
ทานากะ เรียว.
เพื่อนร่วมห้องและโรงฝึกของริโกะ มักถูกเรียกว่า "เรียวคุง" โดยมิตสึฮาชิและอิโต้อยู่บ่อยครั้ง
ซางาว่า นาโอยะ.
เป็นนักเลงที่อ่อนหัด แต่เขาก็ได้เป็นผู้ติดตามของทั้งมิตสึฮาชิและอิโต้ได้ ซางาว่ามักได้รับการยอมรับว่าเขาสามารถเรียกมิตสึฮาชิและอิโต้ให้มาช่วยเหลือได้
โรงเรียนมัธยมปลายเบนิบาเนะ.
คัตสึโทชิ อิไม.
เป็นอันดับหนึ่งของโรงเรียนเบนิบาเนะ แต่กลับถูกมิตสึฮาชิรังแกบ่อย ๆ แต่ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้นก็เป็นเพื่อนกัน อิไมเคยถูกมิตสึฮาชิขังไว้ในตึกร้าง
ทานิงาว่า ยาสุโอะ.
บุคคลที่คอยติดตามอิไมอยู่ตลอดเวลา ทำตัวโหด แต่ที่จริงแล้วไม่มีฝีมือ เขามักเรียกอิไมว่า "อิไมซัง"
โรงเรียนมัธยมปลายเซรัน.
ฮายากาวะ เคียวโกะ.
อดีตนักเลงเก่าแห่งโรงเรียนเซรัน แต่เธอกลับทำตัวน่ารักกับอิโต้หลังจากที่ทั้งสองเป็นคู่รักกัน เคียวโกะมักจะมีผู้ติดตามคืออาเคมิ
คาวาซากิ อาเคมิ.
เป็นมือขวาของเคียวโกะ เธอเคยสารภาพรักกับอิไมและขอคบกับเขา แต่แท้ที่จริงแล้วเธอถูกไหว้วานจากนักเรียนชายคนหนึ่งที่เข้าไปพัวพันกับนักเลงให้ทำเช่นนั้น
ละครโทรทัศน์.
"คู่ซ่าฮาคูณสอง" ถูกดัดแปลงมาผลิตเป็นละครโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวี ตั้งแต่วันที่ 14 ตุลาคม จนถึง 16 ธันวาคม พ.ศ. 2561 โดยออกอากาศไปทั้งสิ้น 10 ตอน นำแสดงโดย เคนโต คากุ และ เค็นตาโร อิโต
เรตติง.
จากตารางด้านล่าง สีน้ำเงิน แสดงเรตติงต่ำสุด และ #เปลี่ยนทาง แสดงเรตติงสูงสุด
แมนเดอร์เลย์

แมนเดอร์เลย์  เป็นภาพยนตร์ภาคต่อของเรื่อง "ด็อกวิลล์" ของลาร์ส ฟอน เทรียร์ เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สองในไตรภาคชุด "สหรัฐอเมริกา ดินแดนแห่งโอกาส" (USA - Land of Opportunities) 
ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยทีมงานชุดเดียวกับเรื่องด็อกวิลล์ ทั้งผู้กำกับ ผู้อำนวยการสร้าง ผู้กำกับภาพ และตัดต่อ โดยใช้เทคนิคแบบเดียวกัน คือใช้กล้องวิดีโอดิจิทัล ใช้ฉากเรียบง่ายคล้ายละครเวที อุปกรณ์ประกอบฉากอยู่ในโรงถ่ายโล่ง โดยตีเส้นที่พื้นและมีตัวหนังสือกำกับ เช่นเดียวกับในภาคแรก ภาพยนตร์ยังแบ่งเป็นหลายๆ องก์ ตามแนวทางส่วนตัวของฟอน เทรียร์ เช่นเดิม ดนตรีประกอบภาพยนตร์ใช้ดนตรีคลาสสิกจากการประพันธ์ของอันโตนีโอ วีวัลดี โทมาโซ อัลบิโนนี จอร์จ เฟรดริก ฮันเดล จิโอวานนี บัททิสตา เปอร์โกเลซี และเดวิด โบวี
ฟอน เทรียร์ใช้เสียงบรรยายของจอห์น เฮิร์ต เช่นเดิม แต่เปลี่ยนตัวนักแสดงนำในบทเกรซ จากนิโคล คิดแมน เป็นไบรซ์ ดัลลัส ฮาเวิร์ด และบทตัวพ่อ จากเจมส์ คาน เป็นวิลเลม เดโฟ ส่วนนักแสดงอื่น ได้แก่ลอเรน เบคอล โคลเอ เซวิกนี ฌอง-มาร์ก บาร์ และอูโด เคียร์ กลับมารับบทอีกครั้ง แต่เปลี่ยนตัวละครที่เล่นไปจากในภาคก่อน 
เนื้อเรื่องในภาพยนตร์ต่อเนื่องจากภาคแรก ในทศวรรษ 1930 หลังจากเมืองด็อกวิลล์ถูกเผาทำลายไป เกรซและพ่อเดินทางไปยังแอละบามา และได้พบกับเมืองเกษตรกรรมเล็กๆ ชื่อ "แมนเดอร์เลย์" เมืองชนบทที่ยังคงมีการใช้แรงงานทาส ถึงแม้จะเป็นเวลากว่า 70 ปีหลังสงครามกลางเมืองอเมริกาแล้วก็ตาม
ในการถ่ายทำภาพยนตร์ ถูกวิพากษ์วิจารณ์ถึงการทารุณกรรมสัตว์ โดยมีการฆ่าและชำแหละลาจริงๆ เพื่อความสมจริง ผลจากฉากนี้ ทำให้นักแสดงคนหนึ่ง คือ จอห์น ซี. รีลลีย์ ขอถอนตัวออกจากภาพยนตร์เรื่องนี้ แต่ในที่สุด ฉากนี้ก็ถูกตัดออกจากการฉายจริง
ดนตรีทดลอง

ดนตรีทดลอง  ในงานเขียนภาษาอังกฤษ มีความหมายถึงรูปแบบการเรียบเรียงดั้งเดิมที่เกิดขึ้นในกลางศตวรรษที่ 20 ในอเมริกาเหนือมีความหมายว่า การประพันธ์ดนตรีในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งที่ได้ผลมาแบบไม่สามารถคาดเดาได้ ทั้งนี้ดนตรีทดลองมีชื่อเสียงอย่างมาก และมีผู้สนับสนุนอันมีอิทธิพลอย่าง จอห์น เคจ ส่วนในความหมายโดยทั่วไปแล้ว คำว่า "ทดลอง" (experimental) ใช้เป็นตัวเชื่อมกับชื่อแนวเพลงที่อธิบายถึงดนตรีในทางเฉพาะที่ดันขอบเขต นิยาม หรืออื่น ๆ ซึ่งเป็นสไตล์ลูกผสมที่แตกต่างอย่างมาก หรือแนวรวมแบบนอกคอก หรือส่วนผสมที่โดดเด่นแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด ความโดดเด่นของดนตรีทดลองเด่นชัดขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 ที่อธิบายถึงการประพันธ์โดยการควบคุมของคอมพิวเตอร์ ซึ่งในบางครั้งก็จะใช้เรียกว่าดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ และ musique concrète 
คำว่าดนตรีทดลองนั้น ได้ใช้โดยสื่อมวลชน ที่คำทั่วไปที่หมายถึง การขัดคอกันของดนตรีที่แยกมาจากดนตรีปกติดั้งเดิม
กอนเตปาร์ตีโร

"กอนเตปาร์ตีโร"  มีความหมายว่า "ผมจะไปกับคุณ" เป็นเพลงครอสโอเวอร์คลาสสิกอิตาเลียน เขียนโดย ฟรานเซสโก ซาร์โตรี (ดนตรี) และลูซิโอ ควอแรนตอตโต (เนื้อเพลง) เป็นเพลงที่ร้องโดยอานเดรอา โบเชลลี ที่เทศกาลซานเรโม ในปี 1995 และบันทึกเสียงไว้อยู่ในอัลบั้มในปีเดียวกันนั้น ยังถือเป็นเพลงประจำตัวของโบเชลลี เพลงประสบความสำเร็จกับเวอร์ชันที่ 2 ที่ร้องในภาษาอังกฤษ โดยโบเชลลีร้องร่วมกับนักร้องเสียงโซปราโน ซาราห์ ไบรต์แมน ในชื่อ "Time to Say Goodbye" เพลงนี้ติดอันดับ 2 ในยูเคซิงเกิ้ลส์ชาร์ต และยังติดอันดับ 1 ในออสเตรเลีย เยอรมนี ไอร์แลนด์ สวิตเซอร์แลนด์ สำหรับเวอร์ชันภาษาอังกฤษ
จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 2

จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 2  เป็นหนังสือเล่มที่ 22 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่ เป็นหนึ่งในเจ็ดจดหมายสากล อันได้แก่ จดหมายของนักบุญยากอบ จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญเปโตร ฉบับที่ 2 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 1 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 2 จดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 3 และจดหมายของนักบุญยูดา เนื่องจากจดหมายเหล่านี้ถูกส่งถึงคริสต์ศาสนิกชนทั่วไป ไม่ได้ระบุว่าเป็นคริสตจักรใด
เดิมทีหนังสือเล่มนี้เป็นจดหมาย ซึ่งในตอนต้นระบุว่าผู้เขียนคือซีโมนเปโตรอัครทูตของพระเยซู จากข้อความในจดหมายที่ว่าจดหมายฉบับนี้เป็นฉบับที่สอง และเรียกนักบุญเปาโลว่าน้องที่รักของเรา รวมถึงเนื้อหาอื่น ๆ ในจดหมายแล้ว ก็น่าจะเชื่อได้ว่าเป็นอัครทูตเปโตรได้เขียนจดหมายนี้เอง จดหมายฉบับนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นราวปีค.ศ. 66 หรือสองปีหลังจากเขียนจดหมายฉบับแรก
แม้ว่าในจดหมายฉบับที่สองนี้ อัครทูตเปโตรจะเรียกผู้รับจดหมายว่า "ท่านทั้งหลายที่ได้ความเชื่อเท่าเทียมกับเรา" ซึ่งต่างไปจากจดหมายฉบับแรกที่เรียกผู้รับจดหมายว่า "พวกที่กระจัดกระจายไป" แต่ผู้รับจดหมายทั้งสองฉบับน่าจะเป็นคนกลุ่มเดียวกัน เพราะจากข้อความที่ว่า "นี่เป็นจดหมายฉบับที่สองที่ข้าพเจ้าได้เขียนถึงท่านทั้งหลาย" แสดงว่าผู้รับจดหมายฉบับนี้ต้องได้รับฉบับแรกแล้ว
การที่อัครทูตเปโตรใช้คำแตกต่างกันในการเรียกคริสเตียนกลุ่มเดียวกัน น่าจะเป็นเพราะสถานการณ์เปลี่ยนไป ในจดหมายฉบับแรก คริสต์ศาสนิกชนกลุ่มนี้กำลังถูกกดขี่ข่มเหงจากการดำรงชีวิตอยู่ท่ามกลางผู้ที่ไม่เชื่อ แต่ในจดหมายฉบับที่สอง คริสเตียนกลุ่มนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย เนื่องจากกำลังถูกชักจูงให้หลงผิดจากผู้ที่สอนผิดหรือครูเทียม
ในฐานะผู้เลี้ยงแกะของพระเยซู อัครทูตเปโตรเป็นห่วงคริสต์ศาสนิกชนที่กำลังถูกชักจูงให้หลงผิดเป็นอย่างมาก อัครทูตเปโตรต้องการสอนคริสตจักรว่าจะรับมือกับผู้ที่สอนผิดอย่างไร และต้องการสั่งให้คริสเตียนยึดมั่นทั้งในความเชื่อและหลักปฏิบัติควบคู่ไปด้วยกัน เพราะพระเยซูจะเสด็จกลับมาพิพากษาแน่นอน
อัครทูตเปโตรมีจุดประสงค์สามประการในการเขียนจดหมายฉบับนี้ ประการแรกคือ อัครทูตเปโตรทราบว่าวาระสุดท้ายของชีวิตใกล้เข้ามาแล้ว ดังที่เขียนในจดหมายว่า "อีกไม่ช้าข้าพเจ้าก็จะต้องสละทิ้งร่างกายของข้าพเจ้าไป"จึงต้องการเตือนให้คริสต์ศาสนิกชนดำเนินชีวิตให้เหมาะสม
ประการที่สองคือ ต้องการให้ระวังครูเทียมซึ่งสอนผิด ๆ อัครทูตเปโตรกล่าวถึงลักษณะของเหล่าครูเทียมไว้ว่า เป็นคนที่หลงระเริงไปตามกิเลสตัณหา ใจของเขาชินกับการโลภ พูดโอ้อวดตัว ปรารถนาชั่วทางกาย เป็นต้น
ประการสุดท้ายคือ ย้ำกับคริสต์ศาสนิกชนว่า พระเยซูจะเสด็จกลับมาพิพากษาแน่นอน เพราะมีหลายคนคิดไปว่า เวลาผ่านไปนานแล้ว ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น สิ่งต่าง ๆ ก็เป็นเหมือนเดิมตั้งแต่แรก อัครทูตเปโตรชี้แจงให้เข้าใจว่า เหตุการณ์นั้นจะต้องเกิดขึ้น แต่สาเหตุที่เวลาผ่านไปนานแล้วยังไม่เกิดขึ้น เพราะพระเจ้าอดทนรอเพื่อให้คนทั้งปวงกลับใจเสียใหม่ อัครทูตเปโตรยังกล่าวถึงเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นในวันที่พระเยซูเสด็จมาพิพากษาไว้ด้วยว่า ชาวโลกจะพินาศไปเพราะน้ำท่วม "ท้องฟ้าจะล่วงเสียไปด้วยเสียงที่ดังกึกก้อง และโลกธาตุจะสลายไปด้วยไฟ และแผ่นดินโลกกับสิ่งสารพัดที่มีอยู่ในโลกนั้น จะต้องไหม้เสียสิ้น
โครงร่าง.
1. การดำเนินชีวิตคริสต์ศาสนิกชน 1:1 - 21
2. ลักษณะของความไม่ชอบธรรม 2:1 - 22
3. การเสด็จกลับมาอย่างแน่นอนของพระเยซู 3:1 - 18
มัณฑะเลย์

มัณฑะเลย์ หรือ มานดะเล ([máɰ̃.də.lé]) เป็นอดีตเมืองหลวง และเมืองใหญ่อันดับที่สองของพม่ารองจากนครย่างกุ้ง ตั้งอยู่ในภาคมัณฑะเลย์ ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำอิรวดี ห่างจากย่างกุ้งไปทางทิศเหนือ 716 กิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1857 โดยพระเจ้ามินดง โดยตั้งชื่อตามภูเขามัณฑะเลย์ที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งมีความสูง 775 ฟุต
มัณฑะเลย์เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าทางตอนเหนือของพม่า และถือเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศรองจากย่างกุ้ง นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญบนเส้นทางการค้าระหว่างอินเดียกับจีน และรัฐบาลพม่ายังให้ความสำคัญโดยตั้งนิคมอุตสาหกรรมขึ้นในปี พ.ศ. 2533 ซึ่งปัจจุบันมีบริษัทเข้ามาดำเนินการประมาณ 1,000 แห่ง ส่วนใหญ่เป็นโรงงานถลุงเหล็กและโรงงานผลิตอุปกรณ์เครื่องจักรกล มัณฑะเลย์ยังเป็นเมืองศูนย์กลางคมนาคม มีทั้งท่าเรือและท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์
ด้านสาธารณูปโภค.
ถนนที่ใช้รองรับการขนส่งอยู่ในสภาพค่อนข้างดี สาธารณูปโภคพื้นฐานอื่น ๆ เช่น น้ำประปา ไฟฟ้า โรงพยาบาล สถานีอนามัย มีคุณภาพและการให้บริการที่ดี ส่วนระบบโทรคมนาคมมีความสะดวกสบายพอสมควร สามารถใช้อินเทอร์เน็ตได้ อีกทั้งยังสามารถรับสัญญาณโทรทัศน์จากประเทศไทยได้บางช่องสัญญาณ
(เลิฟอีสไลก์อะ) ฮีตเวฟ

"ฮีตเวฟ"  เป็นซิงเกิลฮิตในปี 1963 แต่งโดย ฮอลแลนด์-โดซิเออร์-ฮอลแลนด์ ขับร้องโดยเกิร์ลกรุปจากโมทาวน์ มาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาส และต่อมานักร้องเพลงร็อกหญิง ลินดา รอนสตัดต์ นำมาร้องใหม่อยู่ในผลงานระดับแผ่นเสียงทองคำขาวชุด "Prisoner In Disguise" และในบางครั้งเพลงนี้จะเรียกว่า "(เลิฟอีสไลก์อะ) ฮีตเวฟ" ถึงแม้ว่าตอนออกซิงเกิลในปี 1963 จะไม่ได้ใช้ชื่อนี้
ซิสเตอร์สเลดจ์

ซิสเตอร์สเลดจ์  เป็นกลุ่มดนตรีสัญชาติอเมริกัน จากฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1972 ประกอบด้วยสมาชิก 4 สาวพี่น้องคือ คิม สเลดจ์ (เกิด 21 สิงหาคม 1958), เดบบี สเลดจ์ (เกิด 9 กรกฎาคม 1954), โจนี สเลดจ์ (เกิด 13 กันยายน 1957) และเคธี สเลดจ์ (เกิด 6 มกราคม 1959) นอกจากนี้พวกเธอยังมีพี่สาวชื่อ แคโรล แต่ไม่ได้เป็นบุคคลมีชื่อเสียง
4 พี่น้องเป็นหลานสาวของอดีตนักร้องโอเปราที่ชื่อ วิโอลา วิลเลียมส์ พวกเธอเคยแสดงภายใต้ชื่อวง มิสซิสวิลเลียมส์แกรนด์ชิลเดรน
สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุก

สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุก พระราชชนนีแห่งภูฏาน (ไวลี: "sangs-rgyas chos-ldan"; พระราชสมภพ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1963) ทรงเป็นหนึ่งในพระอัครมเหสีพระองค์ที่ 4 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก พระบรมราชชนกใน สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรภูฏานพระองค์ปัจจุบัน โดยสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก พระบรมราชสวามีของพระองค์ ได้ทรงสละราชสมบัติให้พระราชโอรสพระองค์โตที่พระราชสมภพในสมเด็จพระราชินีหรือพระอัครมเหสีพระองค์ที่สามให้ทรงขึ้นครองราชย์ โดยสมเด็จพระราชินีทั้งหมด 4 พระองค์นั้นเป็นพระพี่น้องกันทั้งหมด
พระราชโอรสธิดา.
สมเด็จพระราชินีซังเก โชเดน วังชุกทรงให้การพระประสูติกาลพระราชโอรส-ธิดาให้แก่สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก 2 พระองค์ ได้แก่
การนึ่ง

การนึ่ง หรือ การอบไอน้ำ เป็นกระบวนการทำอาหารให้สุกโดยการผ่านความร้อนจากไอน้ำ จากการต้มน้ำให้ถึงจุดเดือด การนึ่งเป็นกระบวนการทำอาหารที่เหมาะสมกับอาหารเกือบทุกชนิด ซึ่งสามารถรักษาและคงความชื้นไว้ในอาหารได้เป็นอย่างดี
กระบวนการ.
การนึ่งเป็นกระบวนการที่ผ่านความร้อนจากไอน้ำโดยตรง ที่ได้จากการระเหยของการต้มน้ำให้เดือดอย่างต่อเนื่อง โดยที่วัตถุดิบที่ใช้ในการนึ่งจะถูกวางไว้ในอุปกรณ์ที่มีฝาปิดมิดชิด เช่น ซึง หรือ หวด (สำหรับการนึ่งข้าวเหนียว) ที่ใช้เพื่อแยกจากการสัมผัสกับน้ำโดยตรง
อาหารจากการนึ่ง.
โดยรวมแล้วอาหารที่ใช้นึ่งจะเป็นผักเสียส่วนมาก เช่น ข้าวโพดนึ่ง มันนึ่ง บวบนึ่ง ข้าวเหนียวนึ่ง ถั่วนึ่ง อาหารประเภทเนื้อและอาหารทะเลที่ใช้การนึ่ง เช่น ไก่นึ่งตะไคร้ หมูนึ่งมะนาว ปลานึ่งมะนาว
อดัม โบรดี

อดัม จาเรด โบรดี  เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ ในบางครั้งยังเป็นนักดนตรี เขาเริ่มอาชีพบันเทิงในปี ค.ศ. 1995 ปรากฏในซีรีส์เรื่อง "Gilmore Girls" และซีรีส์เรื่องอื่น จนในต่อมามีชื่อเสียงในบทบาท เซธ โคเฮน ในเรื่อง "The O.C." 
โจเอล สไตน์แห่งนิตยสารไทม์ ยังอธิบายถึงโบรดี โดยเรียกว่า "ลักษณะแบบอดัม โบรดี" ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวบนจอในลักษณะ "เนิร์ด ช่างเสียดสี ยิวไม่เด่น โบรดียังปรากฏในภาพยนตร์หลายเรื่องอย่างเช่น "Mr. & Mrs. Smith", "Thank You for Smoking", "Jennifer's Body" และ "In the Land of Women" นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักในบทของ "เฟรดดี ฟรีแมน/ซาแซม (ผู้ใหญ่)" ในภาพยนตร์ซุปเปอร์ฮีโรเรื่อง ซาแซม!
กฎว่าด้วยเอกสิทธิ์แปดประการ

กฎว่าด้วยเอกสิทธิ์แปดประการ  เป็นกฎหมายจีนดั้งเดิมประเภทหนึ่งที่ใช้เป็นข้อพิจารณาในการลดโทษสำหรับอภิชนบางกลุ่ม เช่น สมาชิกราชวงศ์ ขุนนาง และชนชั้นสูงอื่น ๆ
กฎว่าด้วยเอกสิทธิ์แปดประการตราขึ้นในวุยก๊ก สมัยสามก๊ก โดยพัฒนามาจากกฎแห่งโจว อันมีหลักว่า ผู้กระทำความผิดอาญา หากมีลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ ให้ได้รับการลดโทษ คือ เป็นประยูรญาติขององค์อธิปัตย์ เป็นสหายสนิทชิดเชื้่อกับองค์อธิปัตย์ เป็นผู้มีคุณความดีอย่างใหญ่หลวง เป็นผู้มีคุณธรรมมาก เป็นข้าราชการชั้นสูง เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ได้รับการยกเว้นเป็นพิเศษ หรือเป็นอาคันตุกะขององค์อธิปัตย์หรือเป็นประยูรญาติของประมุขแห่งรัฐคนก่อน
ต่อมาได้รับการตราไว้ในมาตรา 7 แห่งประมวลกฎหมายราชวงศ์ถัง และคงได้รับนามตามเดิม โดยตามมาตรา 7 นี้ การไต่สวนและพิจารณาพิพากษาผู้มีลักษณะข้างต้นต้องได้รับราชานุญาตจากพระจักรพรรดิเสียก่อน ทว่า ในมาตรา 8 บัญญัติยกเว้นว่า มิให้ใช้มาตรา 7 หากบุคคลดังกล่าวกระทำความผิดร้ายแรงตามกฎว่าด้วยความชั่วสิบประการ ซึ่งประมวลกฎหมายของราชวงศ์ต่อ ๆ มาของจีนก็มีหลักการเดียวกัน
กฎว่าด้วยเอกสิทธิ์แปดประการ ประกอบด้วย
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
Nepenthes sumatrana

Nepenthes sumatrana เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งได้ถูกตั้งชื่อตามแหล่งที่อยู่
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"N. sumatrana" เป็นไม้เลื้อยไต่ มีลำต้นกึ่งทรงกระบอกยาว 15 ม.หนา 0.9 ซม. ปล้องยาว 20 ซม. ใบคล้ายแผ่นหนัง มีก้านใบ แผ่นใบรูปใบหอก-รูปไข่กลับ ยาว 55 ซม.กว้าง 9 ซม. มีเส้นใบตามยาว 6-8 เส้น และเส้นใบแบบขนนกมากมาย สายดิ่งยาว 60 ซม.
หม้อใบกระจุกเป็นทรงรูปไข่ถึงทรงรูปไข่แคบในครึ่งล่างและเป็นทรงกระบอกในครึ่งบน สูง 10 ซม.กว้าง 4 ซม.มีปีกตะเข็บ 1 คู่ด้านหน้า เพอริสโตมทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 4 มม. ล้อมรอบด้วยฟันที่ไม่แยกกัน ฝารูปกึ่งวงกลม ไม่มีรยางค์ มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤15 มม.) ที่ฐานฝา
หม้อล่างทรงรูปไข่ มีคอใต้เพอริสโตม สูง 20 ซม. กว้าง 10 ซม. มีปีกตะเข็บ 1 คู่กว้าง 6 มม. เพอริสโตมเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 10 มม. ฝารูปวงกลม มีเดือยเดี่ยว
หม้อบนรูปกรวย ถ้าวัดตามความยาวแล้ว จะเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีหม้อบนใหญ่ที่สุดที่สกุล สูง 30 ซม. กว้าง 15 ซม. ปีกตะเข็บลดรูปลงเหลือแค่สัน ปากยกขึ้นในด้านหน้าเห็นได้ชัด ซึ่งคล้ายกับ "N. rafflesiana"
"N. sumatrana" มีช่อดอกแบบกระจะ ในเพศผู้ก้านช่อดอกยาว 20 ซม. ขณะที่แกนกลางสูง 70 ซม. ในช่อดอกเพศเมียมีก้านช่อดอกยาวกว่า (≤30 ซม.) และแกนกลางสั้นกว่า (≤40 ซม.) ก้านดอกมีหนึ่งถึงสองดอก ยาว 15 มม. กลีบเลี้ยงรูปไข่ ยาว 6 มม.
บางส่วนของพืชปกคลุมด้วยขนหรือขนกิ่งสั้นประปราย ซึ่งร่วงง่าย มีขนสั้นสีน้ำตาลที่ขอบใบ
ไม่มีรูปแบบและความหลากหลายของ "N. sumatrana" บันทึกไว้
ลูกผสมตามธรรมชาติ.
ลูกผสมระหว่าง "N. eustachya" เป็นที่รู้จักตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 โดยถูกบันทึกเป็น "N. alata" × "N. treubiana"
รายชื่อธงในประเทศโปแลนด์

บทความนี้ว่าด้วยธงต่างๆ ในประเทศโปแลนด์โดยสังเขป สำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับธงชาติ สามารถศึกษาได้จากบทความธงชาติโปแลนด์
ธงของโปแลนด์ในปัจจุบัน.
ธงพิเศษสำหรับใช้ในหน้าที่ราชการ.
ธงหน่วยงานพิเศษต่างๆ ของรัฐ เป็นสิ่งที่ใช้สำหรับเรือในราชการของฝ่ายพลเรือนในขณะปฏิบัติหน้าที่ ธงเหล่านี้ใช้การออกแบบขั้นพื้นฐานเหมือนกัน กล่าวคือ พื้นธงสีขาว มีแถบกว้างขนาด 1 ใน 5 ส่วนของธง พาดที่กลางธงตามแนวยาว กลางธงแต่ละธงนั้นมีรูปตราแผ่นดินซ้อนทับบนรูปสมอสีเหลืองทอง ซึ่งสมอดังกล่าวสูง 3 ใน 5 ส่วนของความกว้างธง แถบสีแนวยาวที่กลางธงนั้นเว้นเป็นช่องไว้ ไม่สัมผัสกับรูปสมอหรือตราอาร์ม ส่วนการระบุว่าเรือดังกล่าวสังกัดหน่วยงานใดนั้นจะกระทำด้วยการใช้สีของแถบกลางธง
หุบเขากษัตริย์

หุบเขากษัตริย์  เป็นหุบเขาในประเทศอียิปต์ เป็นหลุมศพของกษัตริย์และราชวงศ์ในราชอาณาจักรใหม่ (ตั้งแต่ราชวงศ์ที่ 18 ถึง 20 ของอียิปต์โบราณ). หุบเขาตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ ฝั่งตรงข้ามกับเมืองธีปส์ (หรือ ลักซอร์ในปัจจุบัน) ตั้งอยู่ใจกลางของธีบันเนโครโปลิส บริเวณที่อุดมสมบูรณ์ในทะเลทรายนั้นประกอบด้วย 2 หุบเขาคือ หุบเขาตะวันออก (ที่เป็นที่ตั้งของสุสานเป็นส่วนใหญ่) และหุบเขาตะวันตก 
ในปี 2006 ได้มีการค้นพบห้อง (เควี 63) และในปี 2008 ได้ค้นพบทางเข้าสุสานอีก 2 แห่ง หุบเขานี้มีหลุมศพอยู่ 63 แห่งและห้อง (ที่มีหลายขนาดทั้งห้องเล็ก ๆ ไปจนถึงสุสานที่มีห้องซับซ้อน ที่มีห้องมากกว่า 120 ห้อง) และยังเป็นที่ฝังพระศพที่สำคัญของราชวงศ์ของอาณาจักรใหม่แห่งอียิปต์โบราณ รวมถึงยังมีสุสานของบุคคลสำคัญอีกหลายแห่ง สุสานตกแต่งด้วยภาพของเทพเจ้าอียิปต์และได้ให้ข้อมูลความเชื่อเกี่ยวกับพิธีศพในช่วงเวลานั้น สุสานทั้งหมดดูเหมือนจะถูกเปิดและโจรรกรรมวัตถุโบราณไปแล้ว แต่ก็ยังให้แนวคิดเกี่ยวกับความมั่งคั่งและอำนาจในการปกครองในยุคนั้น
พื้นที่นี้ถือเป็นการค้นพบด้านโบราณคดีและอียิปต์ศึกษา ตั้งแต่สิ้นสุดศตวรรษที่ 18 สุสานและที่ฝังศพก็ยังคงเป็นที่สนใจในการสำรวจข้อมูล ในยุคสมัยใหม่นี้หุบเขาเป็นที่มีชื่อเสียงขึ้นมาหลังจากการค้นพบสุสานของฟาโรห์ตุตันคามุน (ที่เป็นที่เลื่องลือด้านคำสาปฟาโรห์)และยังถือเป็นหนึ่งในสถานที่โบราณคดีที่โด่งดังที่สุดในโลก ในปี ค.ศ. 1979 ถูกยกให้เป็นมรดกโลก ร่วมกับส่วนที่เหลือของธีบันเนโครโพลิส การค้นพบ การขุดค้นหาวัตถุโบราณ และการอนุรักษ์ยังคงดำเนินการต่อไป และยังถือเป็นจุดศูนย์กลางการท่องเที่ยวในปัจจุบัน ที่เปิดให้เข้าชม
เควี 63

เควี 63  เป็นห้องที่ถูกค้นพบในหุบเขากษัตริย์ เดิมทีเชื่อว่าเป็นสุสาน แต่ปัจจุบันเชื่อว่าเป็นห้องเก็บของสำหรับขั้นตอนในการทำมัมมี่
ภายในห้องประกอบด้วยโลงศพไม้ 7 โลงและไหขนาดใหญ่หลายไห โลงศพทุกโลงได้ถูกผนึกออกแล้ว และสิ่งที่พบเป็นเพียงวัสดุสำหรับการทำมัมมี่ และไหก็บรรจุด้วยของสำหรับการทำมัมมี่ อย่างเช่นเกลือ ผ้าลินิน และเครื่องปั้นดินเผาที่แตกอย่างตั้งใจหลายชิ้น
ดินที่ผนึกไว้ยังมีอักษรอย่างเช่น ส่วนหนึ่งของคำว่า "พา อะเท็น" (pa-aten) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชื่อมเหสีของตุตันคามุน ที่ชื่อ อังเคเซนามุน (Ankhesenamun) จากสิ่งจารึกของรูปแบบสถาปัตยกรรมของห้อง และรูปแบบของโลงและไหทำให้ชี้ยุคสมัยไปที่ราชวงศ์ที่ 18 ในยุคสมัยเดียวกับตุตันคามุน ที่มีสุสานอยู่ใกล้กับห้องนี้
เอกเทศสัญญา

เอกเทศสัญญา , หนี้เอกเทศ  หรือ สัญญามีชื่อ  เป็นศัพท์กฎหมาย หมายถึง หนี้หรือสัญญาประเภทที่กฎหมายขนานนามให้เป็นพิเศษ เพื่อวางกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้องเป็นการเอกเทศ ดังนั้น หนี้หรือสัญญาทั่วไปที่ไม่ปรากฏชื่อตามกฎหมาย จึงได้ชื่อว่า "สัญญาไม่มีชื่อ"  หรือ "หนี้สามัญ" 
โดยปกติแล้ว กฎหมายจะวางบทบัญญัติครอบคลุมสัญญาและหนี้เป็นการทั่วไปก่อน เรียกบทบัญญัตินี้ว่า "บททั่วไป" ซึ่งจะใช้บังคับแก่ทุกกรณี และวางหลักเฉพาะเจาะจงสำหรับเรื่องพิเศษบางประเภท เรียกบทบัญญัตินี้ว่า "บทพิเศษ" ซึ่งต้องนำมาใช้ก่อนบททั่วไป เมื่อไม่มีบทพิเศษบัญญัติไว้จึงค่อยยกบททั่วไปมาใช้ เช่น ตามกฎหมายไทย ซื้อขายเป็นเอกเทศสัญญาที่มีบทบัญญัติกำหนดความสัมพันธ์ของคู่กรณีไว้เป็นบทพิเศษ แต่ไม่ได้กำหนดเรื่องการเกิดและการสิ้นสุดลงของสัญญา จึงต้องยกบททั่วไปที่เกี่ยวข้องมาใช้
เอกเทศสัญญาและหนี้เอกเทศนั้นเป็นบทบัญญัติจำพวกบทพิเศษ ส่วนสัญญาไม่มีชื่อและหนี้ทั่วไปคือสัญญาและหนี้ตามบททั่วไปนั่นเอง และเอกเทศสัญญาหรือหนี้เอกเทศจะมีประเภทใดบ้างนั้น ขึ้นอยู่กฎหมายของแต่ละประเทศ
ประเทศไทย.
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์.
ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ กำหนดประเภทของเอกเทศสัญญาไว้ในบรรพ 3 เอกเทศสัญญา ดังต่อไปนี้
เอสเคอีโฟร์ตีเอต

เอสเคอีโฟร์ตีเอต SKE ย่อมาจาก ซากาเอะ ซึ่งเป็นชื่อเขตหนึ่งในเมืองนะโงะยะ คือ กลุ่มศิลปินไอดอลสาว ซึ่งมี Akimoto Yasushi เป็นโปรดิวเซอร์ ตั้งอยู่ที่เขตซาคาเอะ เมืองนาโงย่า จังหวัดไอจิ SKE48 มีการออดิชั่นและเดบิวท์ในช่วงเดือนตุลาคมปี 2008 โดยแบ่งทีมออกเป็น ทีม S ทีม KII และทีม E โดยมี Tsuyokimono yo เป็นเดบิวท์
เอสเคอีโฟร์ตีเอต (SKE48) ย่อมาจากชื่อเขตซากาเอะ (Sakae) ซึ่งเป็นเขตหนึ่งในเมืองนะโงะยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น กลุ่มศิลปินไอดอลสาววงนี้ก่อตั้งขึ้นโดย Akimoto Yasushi โปรดิวเซอร์ชื่อดังของวง AKB48 โดยเริ่มการออดิชั่นและเดบิวท์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2551 โดยแบ่งสมาชิกออกเป็น 3 ทีมหลัก ได้แก่ ทีม S, ทีม KII และทีม E เพลงเดบิวท์ของวงคือ “Tsuyokimono yo” ซึ่งได้รับความนิยมและเป็นจุดเริ่มต้นของความสำเร็จในวงการไอดอลญี่ปุ่น
สมาชิก.
ทีม S.
สีประจำทีมคือ ██ สีส้ม โดยมี Aikawa Honoka เป็นลีดเดอร์ 
ทีม KII.
สีประจำทีมคือ ██ สีแดง โดยมี Ito Miki เป็นลีดเดอร์ และมี Fujimoto Fuyuka เป็นรองลีดเดอร์
ทีม E.
สีประจำทีมคือ ██ สีเขียวอ่อนน้ำทะเล โดยมี Akahori Kimie เป็นลีดเดอร์ และมี Nakamura Izumi เป็นรองลีดเดอร์
การเปลี่ยนแปลงสมาชิก.
นับตั้งแต่งานเปิดตัวครั้งแรกของ SKE48 ทางวงได้มีการคัดเลือกสมาชิกเข้ามาแล้วทั้งสิ้น 12 รุ่น โดยไม่นับสมาชิกที่ย้ายมาจากวงพี่น้อง
ผลงานต่างๆ.
Stages.
Team S
Team KII
Team E
Kenkyuusei
อินดีป็อป

อินดีป็อป  เป็นแนวดนตรีแนวออลเทอร์นาทิฟร็อกเกิดขึ้นในสหราชอาณาจักรในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 กับต้นกำเนิดจากวงโพสต์-พังก์ สกอตแลนด์ของค่ายโพสต์การ์ดเรคคอร์ด ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 อย่างเช่นวงออเรนจ์จูซ โจเซฟเค และศิลปินอินดีที่โดดเด่นในแถบสหราชอาณาจักรอย่างวงเดอะสมิธส์
มอตลีย์ครู

มอตลีย์ครู  เป็นวงฮาร์ดร็อกอเมริกัน ก่อตั้งวงในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนียในปี ค.ศ. 1981 วงก่อตั้งโดยนิกกี ซิกซ์ มือกีตาร์เบส และ ทอมมี ลี มือกลอง โดยต่อมามือกีตาร์ลีด มิก มาร์ส และนักร้องนำ วินซ์ นีล ได้เข้ามาร่วมวงภายหลัง มอตลีย์ครูมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 80 ล้านชุดทั่วโลก รวมถึงขายได้ 23.5 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา 
สมาชิกแต่ละคนของวงถูกเอ่ยถึงในเรื่องการใช้ชีวิตอย่างแสนสาหัส สมาชิกทุกคนมีข้อหาคดีความ ใช้ชีวิตอยู่ในคุก ประสบปัญหากับการติดสุราและยาเสพติด ผ่านผู้หญิงมากหน้าหลายตา และมีรอยสักตามตัวมากมาย พวกเขามีผลงานอัลบั้มออกมาแล้ว 9 ชุด ช่วงปี ค.ศ.1993 วินซ์ นีล นักร้องนำได้ออกจากวงไปมีผลงานเดี่ยวของตนเอง ส่วนทางวงก็ได้หานักร้องนำคนใหม่นั่นก็คือ จอห์น โคราบี (นักร้องนำวง The Scream, มือกีตาร์วง Ratt) ได้ออกผลงานอัลบั้มชุดที่ 7 หรือ "Motley Crue" ชื่อเดียวกับวงเหมือนเจตนาให้เป็นการกำเนิดวงใหม่ที่แนวดนตรี ซาวนด์ต่างจากวงเดิมโดยสิ้นเชิงและออกทัวร์แต่ไม่ได้รับความนิยมมากนักจากแฟน มีเพียงแฟนพันธุ์แท้กลุ่มเล็กและได้แฟนกลุ่มใหม่แต่ก็ไม่มากนัก และตามมาด้วยออกอีพีอีก 1 อัลบั้ม ต่อมาทั้งหมดก็กลับมารวมวงกันเช่นเดิม โคราบีกลับไปทำงานเดี่ยวของตน ส่วนงานชุดที่ 9 "Saints of Los Angeles" ออกขายวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 2008 หนังสืออัตชีวประวัติที่สมาชิกวงได้ร่วมกันเขียนออกมาในปี 2001 และยังมีภาพยนตร์ที่เน็ตฟลิกซ์ดัดแปลงจากอัตชีวประวัติของพวกเขาที่ชื่อ "The Dirt" ออกฉายปี 2019 
มอตลีย์ครูประกาศยุบวงในปี ค.ศ. 2015 หลังเสร็จสิ้นการทัวร์ The Final Tour ที่ลอสแอนเจลิส ต่อมาในปี ค.ศ. 2018 พวกเขาประกาศรวมวงอีกครั้ง
คาบสมุทรไครเมีย

คาบสมุทรไครเมีย  เป็นผืนดินขนาดใหญ่ทางชายฝั่งด้านเหนือของทะเลดำซึ่งแทบถูกน้ำล้อมรอบแทบทุกด้าน คาบสมุทรไครเมียตั้งอยู่ทางใต้ของแผ่นดินใหญ่ยูเครน และทางตะวันตกของเขตคูบันของรัสเซีย คาบสมุทรนี้ถูกสองทะเลล้อมรอบ คือ ทะเลดำและทะเลอะซอฟที่เล็กกว่าทางตะวันออก ติดต่อกับแผ่นดินใหญ่ยูเครนโดยคอคอดเปเรกอฟ (Isthmus of Perekop) และแยกจากยูบันด้วยช่องแคบเคิร์ช (Strait of Kerch) สันดอนจะงอยอะราบัด (Arabat Spit) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งเป็นแผ่นดินเล็ก ๆ ที่แยกระบบลากูนชื่อ ซิวัช (Sivash) จากทะเลอะซอฟ
เทรซี แชปแมน

เทรซี แชปแมน  เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานซิงเกิล "Fast Car", "Talkin' 'bout a Revolution", "Baby Can I Hold You", "Give Me One Reason", "The Promise" และ "Telling Stories" ผลงานของเธอได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวมาแล้วหลายชุดและยังได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 4 ครั้ง
ชีวประวัติ.
เทรซี แชปแมน เกิดที่เมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีแม่เป็นผู้ดูแลเลี้ยงดู และถึงแม้จะไม่ได้มีฐานะอะไรนัก แต่แม่ก็ยังซื้ออูคูเลเล่ให้เมื่อตอนสามขวบ เพราะเห็นว่าเธอชอบเกี่ยวกับเรื่องดนตรี 
เธอเริ่มเล่นกีต้าร์และเขียนเพลงตอนอายุแค่เพียงแปดขวบ เธอกล่าวว่า แรงบันดาลใจที่ทำให้เธอจับกีต้าร์นั้นมาจากรายการทีวีชื่อ "Hee Haw"
ซิสเตมออฟอะดาวน์

ซิสเตมออฟอะดาวน์ (หรือมักย่อสั้น ๆ ว่า SOAD หรือ System) เป็นวงร็อกอาร์มาเนีย-อเมริกันจากเกลนเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1994
วงออกผลงานสตูดิโออัลบั้ม 5 ชุดมียอดขายมากกว่า 20 ล้านชุดทั่วโลก ยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ 4 ครั้ง ซึ่งพวกเขาได้รับรางวัลสาขาแสดงเพลงฮาร์ดร็อกยอดเยี่ยม ในปี ค.ศ. 2006 วงได้แยกย้ายชั่วคราวก่อนจะกลับมารวมกันใหม่ในปี ค.ศ. 2010
สมาชิก.
สมาชิกปัจจุบัน
อดีตสมาชิก