pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (1 กรกฎาคม ค.ศ. 1534 - 4 เมษายน ค.ศ. 1588) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1699 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1588
คติพจน์ประจำรัชกาลของพระองค์คือ 
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1534 พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคริสเตียนที่ 3 และ โดโรเทียแห่งแซ็กซ-เลาเอินบวร์ก พระองค์ทรงเสกสมรสกับโซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1588 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์
เฮนรี เฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์

เฮนรี เฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ (19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1594 - 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1612) เฮนรี เฟรเดอริกเป็นพระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษและแอนน์แห่งเดนมาร์ก
เฮนรี เฟรเดอริกเป็นผู้ที่เห็นกันว่าทรงเป็นชายหนุ่มผู้ทรงมีความเหมาะสมที่จะสืบครองราชสมบัติต่อจากพระราชบิดา แต่เมื่อมีพระชนมายุได้ 18 พระองค์ก็ทรงมาด่วนสิ้นพระชนม์ลงด้วยไข้รากสาดน้อย ซึ่งทำให้ตำแหน่งรัชทายาทตกไปเป็นของพระอนุชาผู้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ
พิภพ อ่อนโม้

พิภพ อ่อนโม้ (ชื่อเล่น : กบ) (เกิดวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2522) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย เกิดที่จังหวัดพิจิตร ในอดีตพิภพเคยเล่นและเป็นกัปตันทีมให้กับสโมสรฟุตบอลชลบุรี เอฟซี ในตำแหน่งกองหน้า หลังจากได้เลิกเล่นฟุตบอลอาชีพแล้วพิภพเคยเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับชลบุรี เอฟซี ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของขอนแก่น ยูไนเต็ด ในไทยลีก 2 
เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2555 พิภพ สามารถทำประตูได้จำนวน 100 ลูกในทุกรายการให้กับสโมสรชลบุรีเป็นคนแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร
พิภพเคยได้รับโอกาสเรียกให้มาติดทีมชาติไทยในปี พ.ศ. 2554 ภายใต้การคุมทีมของวินฟรีท เชเฟอร์ และได้เดินทางไปร่วมทำศึกฟุตบอลโลก 2014 รอบคัดเลือก โซนเอเชียที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย
เกียรติประวัติ.
นักฟุตบอล.
สโมสร
"บีอีซี เทโรศาสน"
"ชลบุรี เอฟซี"
ทีมชาติไทย
หัวหน้าผู้ฝึกสอน.
ทีมชาติไทย รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี
โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร

โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร (4 กันยายน ค.ศ. 1557 — 14 ตุลาคม ค.ศ. 1631) เดิมทรงเป็นขุนนางชาวเยอรมันและต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และพระราชมารดาของพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ โซฟีเป็นพระราชธิดาของอุลริชที่ 3 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร และ เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
ยุคแจกเคอไบต์

ยุคแจกเคอไบต์  เป็นระยะเวลาในประวัติศาสตร์อังกฤษและสกอตแลนด์ช่วงเดียวกับการครองราชย์ของพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ และที่ 1 แห่งอังกฤษ ก่อนหน้ายุคเอลิซาเบธ (Elizabethan era) และตามด้วยยุคชาลส์ (Caroline era) ชื่อยุค "แจกเคอไบต์" นั้นมาจากชื่อขบวนการแจกเคอไบต์ (Jacobite) และมักใช้เรียกรูปแบบที่โดดเด่นของสถาปัตยกรรม ทัศนศิลป์ มัณฑศิลป์ และวรรณกรรมแบบแจกเคอไบต์ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้
ชิเงมาซะ คาวากามิ

ชิเงมาซะ คาวากามิ (; โรมาจิ: "Kawakami Shigemasa") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2482 ที่เมืองโคจิ จังหวัดโคจิ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 27 ครั้ง ชนะ 25 (น็อค 12) แพ้ 2
ไฮน์ริช ยูลีอุส ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค

ไฮน์ริช ยูลีอุส ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (15 ตุลาคม ค.ศ. 1564 - 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1613) ไฮน์ริช ยูลีอุสเป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คและเจ้าชายแห่งวูลเฟนบืตเตลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1589 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1613 ในปี ค.ศ. 1576 ไฮน์ริช ยูลีอุสก็ได้รับตำแหน่งเป็นอธิการบดีของมหาวิทยาลัยเฮลมชเตดท์ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยโปรเตสแตนต์
โรกูโร อิชิยามะ

โรกูโร อิชิยามะ (; โรมาจิ: "Ishiyama Rokuro") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2487 ที่จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 12) เสมอ 2 แพ้ 11
อากิโอะ มากิ

อากิโอะ มากิ (; โรมาจิ: "Maki Akio") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2479 ที่โอซากะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 10 เสมอ 3 แพ้ 5
อัลเบร็คท์ที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค

อัลเบร็คท์ที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (ค.ศ. 1236 - ค.ศ. 1279) อัลเบร็คท์ที่ 1เป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค ระหว่างปี ค.ศ. 1252 จนถึงปี ค.ศ. 1269 และเป็นเจ้าชายแห่งราชรัฐเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1269 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1279 อัลเบร็คท์เป็นบุตรคนที่สองของออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คและเป็นดยุกคนแรกของดัชชีแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค เมื่อออทโทเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1252 อัลเบร็คท์ผู้เป็นบุตรคนโตที่สุดที่ยังคงมีชีวิตอยู่จึงได้รับอำนาจสืบครองดัชชีต่อมา
เมอรานดา คอสโกรฟ

มิแรนดา เทย์เลอร์ คอสโกรฟ  เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักในบทเมแกน พาร์กเกอร์ ใน "Drake & Josh" และในบทชื่อเดียวกับเรื่องคือ "iCarly" เธอมีผลงานการแสดงตั้งแต่อายุ 3 ปี โดยเฉพาะในส่วนของโฆษณาทางโทรทัศน์ คอสโกรฟมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2002 รับบทเป็นซัมเมอร์ แฮททาเวย์ในเรื่อง "School of Rock" คอสโกรฟมีรายได้ $180,000 ต่อตอนสำหรับในเรื่อง "iCarly" ทำให้เธอเป็นดาราเด็กบนโทรทัศน์ที่มีค่าตัวสูงที่สุดเป็นอันดับ 2 หลังจากที่ประสบความสำเร็จใน "iCarly" ก็มีผลงานอัลบั้มเพลงประกอบซีรีส์ ออกขายในเดือนมิถุนายน 2008 ที่เธอร้อง 4 เพลง คอสโกรฟมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวเปิดตัวที่ชื่อ "Sparks Fly" ออกขายเมื่อ 27 เมษายน ค.ศ. 2010
ประวัติ.
คอสโกรฟเกิดที่ ลอสแอนเจลิส, รัฐแคลิฟอร์เนีย เธอเป็นลูกสาวของทอม คอสโกรฟ และคริส เคซีย์ เธอได้กล่าวว่ามีเชื้อสายอังกฤษ,ไอริชและฝรั่งเศส เมื่อเธอตอนอายุได้ 3 ปี เธอสามารถร้องเพลงและเต้น คอสโกรฟใฝ่ฝันอยากเป็นนักแสดงและนักร้อง นอกจากนี้เธอชื่นชอบปีนเขา, ทำอาหาร, ร้องเพลง, เต้นโคฟเวอร์ อีกด้วย
อาชีพ.
คอสโกรฟเริ่มมีผลงานแรกคือในบท ลาน่า แลงก์ ในวัยเด็ก จากซีรีย์ซุปเปอร์ฮีโร่ สมอลล์วิลล์ เธอได้เดบิวท์ผลงานแรกเป็นภาพยนตร์คือ School of Rock ในบท ซัมเมอร์ แฮททาเวย์ คู่กับ แจ็ก แบล็ก นักแสดงตลกและนักดนตรีชื่นดัง เธอประสบความเร็ตจากบท เมแกน ปาร์กเกอร์ จากซีรีย์โทรทัศน์ นิคคาโลเดียน เรื่อง เดรกและจอช ซีรีย์สำหรับวัยรุ่นและ คาร์ลี เชย์ จาก ไอคาร์ลี ที่ออกอากาศทางโทรทัศน์ นิคคาโลเดียน เช่นเดียวกัน ทำให้เธอมีชื่อเสียงมาก
ฮวน เอร์เรรา

ฮวน ฮัวนิโต เอร์เรรา  นักมวยสากลชาวโคลอมเบีย เกิดเมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่ประเทศโคลอมเบีย สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 26 (น็อก 15) เสมอ 2 แพ้ 7
ยานี มัลเฮนโด

ยานีน มัลเฮนโด (Yani Malhendo) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 9 
ประวัติ.
มัลเฮนโดขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะ อีโปเอ็ง ที่ อินโดนีเซีย จกนั้นขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 1 ก่อนจะหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2538 โดยขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF ชนะน็อค วันวิน จ.เจริญ ยก 11 ที่อินโดนีเซีย แต่พอมาป้องกันแชมป์หนแรก ก็มาเสียแชมป์ให้เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลที่สุพรรณบุรี หลังจากนั้น มัลเฮนโดมาชกนอกรอบในไทย เมื่อ พ.ศ. 2539 แพ้คะแนนเอกภพ ผลเจริญ และสมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์ ก่อนจะชกชนะน็อค ยอดดอย สิงห์ชัชวาลย์ ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2540 จึงได้ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2540 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ไม่ได้แชมป์
หลังจากนั้น มัลเฮนโดขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC ชนะน็อค ฮิปโป กาลา ยก 3 ที่ จาการ์ตา เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ได้ครองแชมป์ และยังชกนอกรอบ ชนะคะแนนพรชัย ศิษย์พระพรหมที่อินโดนีเซียด้วย แต่หลังจากนั้น การชกของมัลเฮนโดก็ตกต่ำลง ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนแฮงกี วูวุนกัน ไปเมื่อ 20 มีนาคม พ.ศ. 2544 แม้จะชกแก้มือกับวูวุนกันอีก ก็แพ้อีก หลังจากที่มาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัยเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2545 มัลเฮนโดก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
อ็อทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค

ออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (ค.ศ. 1204 - 9 มิถุนายน ค.ศ. 1252) ออทโทที่ 1 เป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คคนแรกระหว่างปี ค.ศ. 1235 จนกระทั่งเสียชีวิต ค.ศ. 1252 ออทโทได้รับสมญาว่า "Otto the Child" เพื่อให้ต่างจากพระปิตุลาสมเด็จพระจักรพรรดิออทโทที่ 4 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เนลสัน พูริสมา

เนลสัน พูริสมา  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 18 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 3) เสมอ 1 แพ้ 10 
ประวัติ.
พูริสมาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2528 แพ้คะแนน โรแลนโด โปรตาซิโอ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์อีกหลายครั้ง มีทั้งแพ้และชนะ จน 24 มีนาคม พ.ศ. 2533 จึงได้ชิงแชมป์เงารุ่นสตรอเวทที่ไทย แต่แพ้คะแนน อัศวิน ศ.ดุสิต ไม่ได้แชมป์ พูริสมาขึ้นชกอีกหลายครั้ง แต่ก็แพ้เป็นส่วนใหญ่ หลังที่ขึ้นชกแพ้คะแนนลีโอ รามิเรซ เมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 พูริสมาก็แขวนนวมไป
โรนัลดี กาปูคู

โรนัลดี กาปูคู (Ronaldi Kapughu) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดที่ ตาลวด ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 11 ครั้ง ชนะ 4 เสมอ 1 แพ้ 6 
ประวัติ.
กาปูคูขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ชนะคะแนนบะห์ดี อาฆาซี ที่จาการ์ตา เขาหยุดชกไปสามปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2545 ต่อมา กาปูคูขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 เสมอกับอันเดรียน จอห์น ไม่ได้แชมป์ การ์ปูคูขึ้นชิงแชมป์รุ่นเดิมอีกครั้งเมื่อ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2547 คราวนี้เขาเป็นฝ่ายชนะคะแนน คริสเตียน ซัวเด ได้แชมป์มาครอง หลังจากนั้น กาปูคูเดินทางมาชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่รเฟเธอร์เวทเมื่อ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ปรากฏว่ากาปูคูเป็นฝ่ายแพ้น็อคฟ้าประกอบ รักเกียรติยิมไปแค่ยก 2 เท่านั้น และเมื่อกลับไปที่อินโดนีเซีย ขึ้นชกป้องกันแชมป์อินโดนีเซียเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2548 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ออร์ลันโด ซิโตฮัง เสียแชมป์ไปอีก จากนั้น การชกของกาปูคูก็ตกต่ำลง เขาไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนนนักมวยเจ้าถิ่น จากนั้นขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน อเล็กซานเดอร์ บายาวา จากนั้นก้แขวนนวมไป
มาร์ก แอนโทนี (นักร้อง)

มาร์ก แอนโทนี  เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1968 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักแสดงและโปรดิวเซอร์ จากข้อมูลของหนังสือกินเนสบุ๊ก แอนโทนีเป็นศิลปินแนวทรอปิคอลซัลซาที่มียอดขายมากที่สุดตลอดกาล เขาได้รับรางวัลแกรมมี 5 ครั้ง และมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลก เขามีเพลงฮิตละตินซัลซาและบัลลาดมากมาย แอนโทนีแสดงเดี่ยวซัลซาครั้งแรกที่เมดิสันสแควร์การ์เดน ซึ่งขายตั๋วได้หมดทุกที่นั่ง แอนโทนีได้รับรางวัล Congressional Hispanic Caucus Institute ในปี 2009 เขาได้รับรางวัลความสำเร็จสูงสุด
ซอโรโพไซดอน

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ซอโรโพไซดอน  มีชื่อมาจาก "เทพโพไซดอน" ของกรีก เป็นไดโนเสาร์ในสกุล ซอโรพอด ขนาดใหญ่ ถูกขุดพบในทวีปอเมริกาเหนือในทิศตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐโอคลาโฮมาของสหรัฐอเมริกา ถูกค้นพบครั้งแรกในปี ค.ศ.1994 อาศัยอยู่ในยุค ครีเตเชียสเมื่อประมาณ 110 ล้านปีที่แล้ว
การวิเคราะห์ของนักนิเวศวิทยาบรรพกาล (Paleoecological) ระบุว่า ซอโรโพไซดอน อาศัยอยู่บนชายฝั่งของอ่าวเม็กซิโกในปากแม่น้ำ เช่น เดียวกับ ซอโรพอดอื่นอย่าง แบรกคิโอซอรัส เป็นสัตว์ซึ่งกินพืชเป็นอาหาร คอมีลักษณะคล้ายกับสัตว์กินพืชในยุคปัจจุบันอย่างยีราฟ
การค้นพบ.
กระดูกสันหลังถูกพบในชนบทของโอคลาโฮมา ไม่ไกลจากเท็กซัส วัดอายุฟอสซิล ได้ประมาณ 110 ล้านปี ซึ่งอยู่ใน ช่วงยุคครีเทเชียส
กระดูกสันหลังคอที่สี่ถูกพบใน Antlers Formation ที่เมือง ฮโทคาเค้าตี้ อยู่ในรัฐโอคลาโฮมา โดย ดร.Richard Cifelli และทีมจากพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติโอคลาโฮมา
ขนาด.
" "มันน่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง สัตว์ใหญ่ที่สุดที่เคยเดินดิน" " เป็นคำพูดโดย Richard Cifelli จากการค้นพบของ ซอโรโพไซดอน
ข่าวประชาสัมพันธ์ในปี 1999 ทันทีรวบรวมมาสนใจสื่อต่างประเทศที่นำไปสู่ข่าว (ถูกต้อง) หลายรายงาน"ไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดที่เคยพบ! ในขณะที่มันเป็นความจริงที่ ซอโรโพไซดอน น่าจะเป็นไดโนเสาร์ที่เรารู้จักที่สูงที่สุด"
กระดูกสันหลังที่ยาวมากด้วยชิ้นที่ใหญ่ที่สุดมีความยาวรวม 1.4 เมตร (4.6 ฟุต) ทำให้ซอโรโพไซดอนน่าจมีะคอยาวที่สุดในบันทึก ซอโรพอด การตรวจสอบกระดูกคอพวกเขาพบว่าภายในกระดูกเต็มไปด้วย honeycombed ซึ่งเป็น เซลล์อากาศขนาดเล็ก ที่พบได้ในกระดูกไก่หรือนกซึ่งทำให้คอเบาและง่ายต่อการยก เช่นกันกับซี่โครงวัดที่ยาวที่สุด วัดได้ 3.42 เมตร (11.2 ฟุต)
ประมาณการขนาดของ ซอโรโพไซดอน ความยาวของคอเป็นประมาณ 11.25 - 12 เมตร (37-39 ฟุต) เทียบกับความยาวคอของตัวอย่างที่พบ 9 เมตร (30 ฟุต) ซึ่งยังไม่สมบูรณ์ด้วยสัดส่วนที่เหลืออยู่ ความสูงประมาณ 17 เมตร (56 ฟุต) เหนือพื้นดินซึ่งเทียบเท่ากับอาคารสูงหกชั้น ซึ่งเปรียบเทียบกับยีราฟในปัจจุบัน ด้วยตัวสั้นและคอยาวมาก ความสูงถึงไหล่ ประมาณ 6-7 เมตร (20-23ฟุต) ความยาวทั้งหมด ประมาณ 28 เมตร (92 ฟุต) ถึง 35 เมตร (115 ฟุต)
มวลของ ซอโรโพไซดอน ประมาณ 60-90 ตัน ในขณะที่กระดูกสันหลังของ ซอโรโพไซดอน ซึ่งยาวกว่า ยีราฟฟาไททั่น และอาจมีร่างกายใหญ่กว่า ยีราฟฟาไททั่น เมื่อเทียบขนาดของลำคอ ยีราฟฟาไททั่นอาจมีน้ำหนักระหว่าง 36-40 ตัน ซึ่งน้อยกว่า ซอโรโพไซดอน
เดนมาร์ก–นอร์เวย์

เดนมาร์ก-นอร์เวย์ (,) เป็นรัฐร่วมประมุขที่เกิดจากการรวมตัวระหว่างประเทศเดนมาร์กและนอร์เวย์ และรวมทั้งดินแดนอิสระไอซ์แลนด์ของนอร์เวย์ หลังจากการล่มสลายของสหภาพคาลมาร์แล้ว สองราชอาณาจักรก็ทำการตกลงรวมกันเป็นราชอาณาจักรร่วมประมุขใหม่ในปี ค.ศ. 1536 และรุ่งเรืองมาจนถึง ค.ศ. 1814
บางครั้งคำว่า "ราชอาณาจักรเดนมาร์ก" ก็จะหมายถึงทั้งสองอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1536 จนถึง ค.ศ. 1814 เพราะอำนาจทางการเมืองและทางการเศรษฐกิจมีศูนย์กลางอยู่ที่โคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก คำนี้ครอบคลุมส่วนที่เป็น "ราชอาณาจักร" โอลเดนบูร์กของปี ค.ศ. 1460 แต่ไม่รวมส่วนที่เป็น "ดัชชี" แห่งชเลสวิช และ ฮ็อลชไตน์ ภาษาราชการมีสองภาษา ภาษาเดนมาร์ก และ ภาษาเยอรมัน และมีอยู่ช่วงหนึ่งที่มีทั้งสภาเดนมาร์กและสภาเยอรมัน
เดนมาร์ก และ นอร์เวย์ยุติการมีประมุขร่วมกันในปี ค.ศ. 1814 ไอซ์แลนด์ที่ตามกฎหมายแล้วเป็นอาณานิคมของเดนมาร์กกลายมาเป็นประเทศอิสระต่อมา
แองไคโลซอรัส

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
แองไคโลซอรัส หรือ แองคิโลซอรัส  เป็นไดโนเสาร์ที่ใหญ่ที่สุดในสกุล แองคิโลซอร์  อาศัยอยู่ในยุคครีเตเชียส ในทวีปอเมริกาเหนือ โครงกระดูกของ แองไคโลซอรัส ที่ค้นพบยังไม่สมบูรณ์ แองไคโลซอรัส เป็นไดโนเสาร์ที่มีลักษณะในแบบสกุล แองคิโลซอร์ที่มีน้ำหนักตัวหนักมีเกราะแข็งหุ้มทั่วทั้งตัวมันอึดมาก และมีลูกตุ้มขนาดใหญ่(ลักษณะคล้ายกับรังผึ้ง)สำหรับไว้ป้องกันตัวจากนักล่าในยุคนั้นอย่าง ไทรันโนซอรัส 
ลักษณะ.
นักวิทยาศาสตร์ได้ให้ความยาวของ แองไคโลซอรัส ประมาณ6.25 (20ฟุต) - 9เมตร (30 ฟุต) ความสูงถึงสะโพก1.7 เมตร (5.5 ฟุต) มีน้ำหนักตัว 6 ตัน มีรูปร่างลำตัวที่กว้างมาก ขาหลังยาวกว่าขาหน้า มีกระดูกยื่นออกมาจากร่างกายเป็นเกราะป้องกันตัวชั้นดี กินพืชเป็นอาหาร มีฟันขนาดเล็กไว้สำหรับบดเคี้ยวพืช ปากมีลักษณะคล้ายนกแก้ว
ลูกตุ้มขนาดใหญ่.
ลูกตุ้มขนาดใหญ่ของ แองไคโลซอรัส เป็นส่วนกระดูกที่ยื่นออกมาจากหาง โดยมีกระดูกสันหลังส่วนบริเวณหางข้อที่เจ็ดรองรับน้ำหนักทั้งหมด มีเส้นเอ็นหนาติดกับกระดูกสันหลังส่วนหาง เส้นเอ็นเหล่านี้คล้ายกับกระดูกและไม่ยืดหยุ่นมากให้กำลังได้ดีที่จะส่งไปถึงปลายหาง จากการศึกษาพบว่าลูกบิดหางขนาดใหญ่ ของมันส่งผมกระทบร้ายแรงต่อกระดูกของไดโนเสาร์กินเนื้อที่จู่โจมมันอย่างนักล่าขนาดใหญ่เช่น ไทรันโนซอรัส ให้กระดูกหักได้ ทราบว่าหางที่ใช้ในการป้องกัน ต่อสู้
สมองไหล

สมองไหล  หรือ การสูญเสียคนชั้นมันสมอง เป็นการอพยพออกจากประเทศขนานใหญ่ของบุคคลซึ่งมีทักษะหรือความรู้เฉพาะด้าน; ส่วนใหญ่เกิดขึ้นเพราะความขัดแย้ง การขาดโอกาส ความไร้เสถียรภาพทางการเมือง หรือความเสี่ยงด้านสุขภาพ "สมองไหล" มักได้รับพิจารณาว่าเป็นมูลค่าทางเศรษฐกิจ เนื่องจากผู้อพยพมักจะนำบางส่วนของการฝึกซึ่งได้รับการสนับสนุนของรัฐบาลไปด้วย คู่ขนานกับการโยกย้ายทุน ซึ่งหมายถึงการเคลื่อนไหวในแนวเดียวกันของทุนทางการเงิน สมองไหลมักเกี่ยวข้องกับการลดทักษะการทำงานของผู้อพยพในประเทศจุดหมายของพวกเขา ในขณะที่ประเทศซึ่งอพยพออกนั้นสูญเสียประสบการณ์ของผู้มีทักษะ
คำว่า "brain drain" ประดิษฐ์ขึ้นโดยราชสมาคมเพื่อธิบายถึงการอพยพ "นักวิทยาศาสตร์และผู้เชี่ยวชาญทางเทคโนโลยี" จากทวีปยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่สองไปยังทวีปอเมริกาเหนือ ปรากฏการณ์ตรงกันข้าม คือ "การได้คนชั้นมันสมอง" ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อมีการอพยพเข้ามาขนานใหญ่ของบุคคลที่มีคุณวุติทางเทคนิค ตามทฤษฎีแล้ว ภาวะ "สมองไหล" สามารถยุติได้ด้วยการให้โอกาสทางอาชีพแก่บุคคลผู้มีความชำนาญและให้โอกาสในการพิสูจน์ความสามารถของตนเอง 
สมองไหลเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั่วไปในประเทศกำลังพัฒนา อย่างเช่น อดีตอาณานิคมในทวีปแอฟริกา กลุ่มประเทศหมู่เกาะในแคริบเบียน และโดยเฉพาะอย่างยิ่งประเทศซึ่งมีเศรษฐกิจที่วางแผนมาจากศูนย์กลาง อย่างเช่น ในอดีตเยอรมนีตะวันออกและสหภาพโซเวียต ที่ซึ่งทักษะทางการค้าไม่ได้รับผลตอบแทนทางการเงิน
เสือเขี้ยวดาบ

เสือเขี้ยวดาบ  หรือ สไมโลดอน  จัดอยู่ในเผ่า Smilodontini ในวงศ์ย่อย Machairodontinae ของวงศ์เสือและแมว (Felidae) เสือเขี้ยวดาบเป็นสัตว์ตระกูลแมวที่มีเขี้ยวยาวที่สุดในโลก เมื่อกัดเข้าไปที่คอเหยื่อ จะทำให้เหยื่อมีโอกาสตายสูง แต่อย่างไรก็ตามเสือเขี้ยวดาบก็ยังมีขนาดที่เล็กกว่านักล่าตระกูลแมวใหญ่ทั่วไปเนื่องจากมันมีขนาดเท่ากันกับแมวในปัจจุบัน แต่ขนาดที่เล็กก็ยังทำให้มันวิ่งได้เร็วและคล่องแคล่วว่องไวเหมือนกับสิงโตอเมริกา (Panthera atrox) หลังจากการสูญพันธุ์ของไดโนเสาร์และโลกเข้าสู่ยุคของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ก็ได้มีสัตว์นักล่าสายพันธุ์ต่าง ๆ ปรากฏขึ้นมามากมาย โดยเสือเขี้ยวดาบถือเป็นหนึ่งในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมนักล่าที่โดดเด่นและอันตรายที่สุดชนิดหนึ่งที่เคยอยู่บนโลกใบนี้
ลักษณะเด่น.
เขี้ยวคู่บนที่งอกยาวออกจนพ้นริมฝีปากจะยื่นยาวและแบนเรียบโค้งไปทางด้านหลังคล้ายกับใบกริช เขี้ยวที่ยาวนี้ช่วยให้พวกมันสามารถจัดการกับสัตว์กินพืชหนังหนาในตระกูลเดียวกับแรดและหมู ซึ่งเริ่มกระจายพันธุ์กว้างขวางในสมัยไมโอซีน
ถิ่นกำเนิด.
ทวีปอเมริกาเหนือและกระจายพันธุ์เข้าสู่อเมริกาใต้หลังการเกิดขึ้นของแผ่นดินที่เชื่อมสองทวีปเข้าด้วยกันในสมัยไพลสโตซีนตอนกลาง โดยเสือเขี้ยวดาบมีช่วงขาค่อนข้างสั้น แข็งแรง เขี้ยวยาวกว่า 25 ซม. และอาจมีน้ำหนักตัวเกือบ 200 กิโลกรัม ลักษณะโครงสร้างร่างกายที่หนาและบึกบึน บ่งบอกว่าไม่ใช่นักล่าที่รวดเร็วมากนัก นักบรรพชีวินวิทยาเชื่อว่า เสือเขี้ยวดาบน่าจะล่าเหยื่อขนาดใหญ่ที่หนังหนาและเคลื่อนไหวช้า อย่างพวกมาสโตดอน ไบซันยักษ์ สลอธยักษ์ แมมมอธโคลอมเบีย รวมทั้งมาครอคีเนียที่ดูคล้ายอูฐผสมกับสมเสร็จ และทอคโซดอนซึ่งมีรูปร่างหน้าตาและขนาดใกล้เคียงกับฮิปโปโปเตมัส เป็นอาหาร
สายวิวัฒนาการ.
เสือเขี้ยวดาบสืบเชื้อสายมาจาก โปรไอลูรัส (Proailurus) สัตว์ตระกูลแมวชนิดแรกของโลกที่มีวิวัฒนาการขึ้นเมื่อ 30 ล้านปีก่อน ในสมัยโอลิโกซีน โดยพวกเสือเขี้ยวดาบได้แยกสายวิวัฒนาการของพวกมันเมื่อราว 15 ล้านปีก่อน ในสมัยไมโอซีนตอนกลาง สายพันธุ์เกี่ยวเนื่องต่าง ๆ ในอเมริกามีหลากหลายสายพันธุ์เช่น โฮโมเทอเรียม (Homotherium) สิงโตอเมริกา เสือซิคิมิต้า เสือชีตาห์อเมริกา ในปัจจุบันสายพันธุ์ที่ใกล้ชิดมากที่สุดอาจเป็นเสือลายเมฆ (Neofelis) หรือสิงโตแอฟริกา
ดีเอ็นเอที่รักษาไว้อยู่ที่ระดับ 3/5 สัตว์ที่อุ้มบุญได้น่าจะเป็นสิงโต ความเหมาะสมในการอุ้มบุญ 3/5 หรือเหมาะสมพอประมาณ
ปราสาทครอนบอร์

ครอนบอร์  ตั้งอยู่ใกล้เมืองเฮลซิงเงอร์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของเซแลนด์ในเดนมาร์ก ซึ่งเป็นจุดที่แคบที่สุดของเออเรซุนด์ ซึ่งเป็นอ่าวระหว่างเดนมาร์กและสวีเดน ตรงจุดนี้อ่าวมีความกว้างเพียง 4 กิโลเมตร ซึ่งทำให้เป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญของการรักษาป้อมในตำแหน่งที่สามารถควบคุมการเดินเรือในบริเวณทะเลบอลติก ปราสาทโครนบอร์กเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นสำคัญของปราสาทแบบสถาปัตยกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในทางตอนเหนือของยุโรป ซึ่งทำให้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000
อินิโก โจนส์

อินิโก โจนส์ (15 กรกฎาคม ค.ศ. 1573 - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1652) ถือกันว่าเป็นสถาปนิกคนสำคัญคนแรกของสถาปัตยกรรมสหราชอาณาจักรสมัยใหม่ และเป็นสถาปนิกคนแรกที่นำสถาปัตยกรรมแบบอิตาลีเข้ามายังอังกฤษ งานชิ้นสำคัญๆ ของโจนส์เป็นตึกโดดเช่นคฤหาสน์รับรอง, ไวท์ฮอลล์ และโคเวนต์การ์เดน ที่กลายมาเป็นแบบอย่างของการพัฒนาในบริเวณเวสต์เอ็นด์ นอกจากนั้นโจนส์ก็ยังมีบทบาทสำคัญในการออกแบบเวทีในฐานะนักออกแบบฉากละครสำหรับ งานสวมหน้ากากเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่ตามพระราชประสงค์จากราชสำนัก และอีกหลายชิ้นเป็นงานที่ทำร่วมกับเบ็น จอนสัน
เดวิด เกฟเฟน

เดวิด ลอว์เรนซ์ เกฟเฟน  เกิดเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 เป็นผู้อำนวยการสร้างเพลง โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ละครเวที นักการกุศลสังคม เกฟเฟนเป็นผู้ก่อตั้งแอสไซลัมเรเคิดส์ ในปี ค.ศ. 1970 (ที่ต่อมาขายให้กับวอร์เนอร์มิวสิกกรุป ซึ่งรวมเข้ากับอีเลกทราเรเคิดส์ ในปี 1972 เป็นค่าย อีเลกทรา/แอสไซลัมเรเคิดส์) และเกฟเฟนเรเคิดส์ ในปี 1980 และบทบาทของเขาต่อมาคือ เป็น 1 ใน 3 ผู้ก่อตั้งดรีมเวิร์กเอสเคจี หรือดรีมเวิร์กส ในปี 1994
เกรียงอาจ สุวรรณภักดี

เกรียงอาจ สุวรรณภักดี  เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง "ใครว่าข้าไม่เก่ง" (KOKO TEKKENDEN TOUGH) ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 155 ซึ่งเขียนโดย "เท็ตสึยะ ซารุวาตาริ"
ประวัติตามท้องเรื่อง.
เกรียงอาจ สุวรรณภักดี เป็นนักมวยไทยตั้งแต่อายุ 10 ขวบจากภาคอีสานของไทย เขาเคยแข่งมวยกับเพื่อนนักมวยไทยคนหนึ่งจากคลองเตย ผลการแข่งในครั้งนั้น เกรียงอาจเป็นฝ่ายชนะ เพื่อนนักมวยจากคลองเตยจึงได้มอบพระเครื่อง ซึ่งมีชื่อเรียกว่า "พระร่วง" แก่เกรียงอาจ ก่อนที่เพื่อนจากคลองเตยคนนี้ตัดสินใจใช้มีดตัดขาของตนทิ้งเพื่อละเส้นทางนักมวยเพื่อไปเป็นขอทาน เนื่องจากในสมัยนั้นหากหมดโอกาสแข่งขันแล้วก็ไม่สามารถหารายได้ด้วยวิธีอื่นได้อีกเลย เหตุการณ์ในครั้งนั้นสร้างความสะเทือนใจแก่เกรียงอาจเป็นอย่างมาก
เมื่อเกรียงอาจเติบโตขึ้น เขาได้เดินทางมายังประเทศญี่ปุ่น แล้วปราบนักสู้ชาวญี่ปุ่นไปหลายราย ไม่ว่าจะเป็น โอมุมะ รวมทั้งศิษย์สำนักคาราเต้ เทซึชิน, โทงุ อากิระ นักมวยคิกบอกซิ่ง และอาริคาวะ โคเก็น เจ้าสำนักเทซึชิน ทำให้ "คีโบ" (มิยาซาว่า คิอิจิ) ประจักษ์ในฝีมือ และมีความปรารถนาที่จะดวลฝีมือกับเกรียงอาจบ้าง คีโบจึงเริ่มฝึกวิชามวยไทยอย่างจริงจังเพื่อรอวันประลองฝีมือกับเกรียงอาจ เมื่อได้เผชิญฝีมือกันแล้วทำให้คีโบประจักษ์ว่ามวยไทย เป็นศิลปะการต่อสู้ที่มีทักษะท่ายืนที่ดีที่สุด ทั้งคู่เคยปะทะกันอย่างดุเดือดหลายครั้ง และการปะทะกันในครั้งหลังส่งผลให้คีโบถึงกับหมดสติ ก่อนที่พ่อของคีโบจะเข้ามาห้ามเอาไว้ได้ทัน พ่อของคีโบนำพระเครื่องมามอบให้แก่เกรียงอาจ เมื่อเกรียงอาจเห็นเช่นนั้นแล้วจึงมีอาการสงบลง ในภายหลังเกรียงอาจกับคีโบได้เป็นเพื่อนกัน ก่อนที่จะให้คำมั่นสัญญาว่าจะพบกันอีกในโอกาสต่อไป
การปรากฏตัวในสื่ออื่น.
ครั้งหนึ่ง ได้มีการนำเกรียงอาจ ไปเป็นตัวละครประกอบในเกมสล็อต แมชชีน ที่ประเทศญี่ปุ่น
การตอบรับ.
เกรียงอาจเป็นนักมวยไทยที่สามารถเอาชนะ มิยาซาว่า คิอิจิ (คีโบ) ตัวเอกของเรื่องได้ และได้รับการกล่าวว่าเป็นนักมวยไทยอันดับหนึ่งของเรื่อง
พระราชวังพลาเซนเชีย

พระราชวังพลาเซนเชีย  เป็นพระราชวังของพระราชวงศ์อังกฤษที่สร้างโดยฮัมฟรีย์ ดยุคแห่งกลอสเตอร์ในปี ค.ศ. 1447 ที่กรีนิชบนฝั่งแม่น้ำเทมส์ทางใต้ของลอนดอน พระราชวังถูกรื้อทิ้งในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และสร้างแทนที่ด้วยโรงพยาบาลกรีนิช (ปัจจุบันคือราชวิทยาลัยราชนาวีเดิม) เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17
ประวัติ.
ฮัมฟรีย์ ดยุคแห่งกลอสเตอร์เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 และสร้างวังโดยตั้งชื่อว่า "เบลลาคอร์ต" (Bella Court) ในปี ค.ศ. 1447 ต่อมาเมื่อหลังจากกลายเป็นผู้ไม่ได้รับการโปรดปรานโดยพระราชินีพระองค์ใหม่มาร์กาเร็ตแห่งอองชู ฮัมฟรีย์ก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏต่อแผ่นดิน และเสียชีวิตในคุก วิลเลียม เชคสเปียร์กล่าวว่าฮัมฟรีย์ถูกฆาตกรรม จากนั้นพระราชินีมาร์กาเร็ตก็ทรงยึดเบลลาคอร์ตและตั้งชื่อใหม่ว่า "พระราชวังพลาเซนเชีย" หรือบางครั้งก็สะกดเป็น "Palace of Pleasaunce"
พระราชวังพลาเซนเชียกลายมาเป็นพระราชฐานที่ประทับหลักต่อมาอีกสองร้อยปี และเป็นที่ประสูติของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ในปี ค.ศ. 1491 และมีบทบาทอันสำคัญในรัชสมัยของพระองค์ หลังจากการเสกสมรสกับแคเธอรีนแห่งอารากอนแล้วพลาเซนเชียก็เป็นที่ประสูติของแมรี ทิวดอร์ผู้ต่อมาครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 ในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 1516 หลังจากการเสกสมรสเป็นครั้งที่สองกับแอนน์ โบลีน พลาเซนเชียก็เป็นที่ประสูติของเอลิซาเบธ ทิวดอร์ผู้ต่อมาครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ในเดือนกันยายนปี ค.ศ. 1533 ต่อมาพระองค์ก็ทรงเสกสมรสกับแอนน์แห่งคลีฟส์ที่พลาเซนเชียในปี ค.ศ. 1540 1540 ต้นไม้ในอุทยานต้นหนึ่งกรีนิชเรียกก้นว่าต้นโอคพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่กล่าวกันว่าเป็นที่ที่ใช้ในการทรงพระสำราญเมื่อยังทรงพระเยาว์
ทั้งเจ้าหญิงแมรี และเจ้าหญิงเอลิซาเบธใช้เวลาเจริญพระชันษาขึ้นมาที่พระราชวังพลาเซนเชียเป็นเวลาหลายปีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่เมื่อมาถึงรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 and สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ก็ได้มีการสร้างตำหนักพระราชินีทางด้านใต้ของพระราชวัง เมื่อมาถึงช่วงสงครามกลางเมืองอังกฤษพระราชวังพลาเซนเชียก็ตกอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรม ระหว่างนั้นก็ใช้เป็นโรงงานทำบิสคิต และ ที่จำขังนักโทษสงครามอยู่ระยะหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1660 สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 ทรงตัดสินพระทัยสร้างพระราชวังใหม่ขึ้นแทนที่ โดยทรงจ้างจอห์น เวบบ์ให้เป็นสถาปนิกในการสร้างพระราชฐานขึ้นใหม่ แต่ส่วนเดียวที่สร้างเสร็จคือทางปีกตะวันออกของในที่ที่ปัจจุบันคือลานพระเจ้าชาร์ลส์ แต่ก็มิได้เคยทรงใช้เป็นที่ประทับ ส่วนที่เหลือส่วนใหญ่ถูกรื้อถอน และ ทิ้งว่างอยู่จนกระทั่งเมื่อมาก่อสร้างโรงพยาบาลกรีนิชที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1694
กลุ่มสิ่งก่อสร้างของโรงพยาบาลกรีนิชกลายมาเป็นราชวิทยาลัยราชนาวีกรีนิชในปี ค.ศ. 1873 เมื่อวิทยาลัยราชนาวีย้ายมาจากพอร์ทสมัธ ในปัจจุบันกลุ่มสิ่งก่อสร้างเป็นมหาวิทยาลัยกรีนิช และ วิทยาลัยดนตรีทรินิตี
การก่อสร้างท่อระบายน้ำเมื่อปลายปี ค.ศ. 2005 พบซากสิ่งก่อสร้างจากสมัยทิวดอร์ที่ไม่ทราบจุดประสงค์ เมื่อทำการขุดค้นทางโบราณคดีที่เสร็จในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 2006 พบชาเปลทิวดอร์และห้องศาสนภูษาที่ยังมีพื้นกระเบื้องดั้งเดิมอยู่ ห้องศาสนภูษาจึงเป็นห้องที่ไม่ได้ถูกทำลายไปพร้อมกับส่วนอื่นๆ ของพระราชวังและต่อมาได้รับการเปลี่ยนแปลงเป็นห้องเหรัญญิกของโรงพยาบาลกรีนิช
ฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์

ฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ หรือพระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (26 สิงหาคม ค.ศ. 1596 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1632) เป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ (พาลาทิเนต) และเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย ในพระนามว่า "พระเจ้าฟรีดริชที่ 1"  ระหว่างปี ค.ศ. 1619 ถึงปี ค.ศ. 1620 อันเป็นระยะเวลาอันสั้นที่ทำให้เรียกกันว่า "เหมันตราชา"  
พระเจ้าฟรีดริชเสด็จพระราชสมภพที่ตำหนักล่าสัตว์ใกล้อัมแบร์กที่โอเบอร์ฟัลทซ์ พระองค์เป็นพระโอรสและทายาทของฟรีดริชที่ 4 ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์และเจ้าหญิงลูอีเซอ ยูเลียนาแห่งนัสเซาพระราชธิดาของวิลเลิมที่ 1 เจ้าชายแห่งออเรนจ์ และ ชาร์ล็อตแห่งบูร์บง พระองค์ทรงเป็นผู้คงแก่เรียนในด้านรหัสยลัทธิ และทรงนับถือลัทธิคาลวิน ต่อมาฟรีดริชสืบราชสมบัติเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ในปี ค.ศ. 1610 ฟรีดริชทรงเป็นผู้สร้าง "สวนพฤกษชาติพาเลไทน์" อันมีชื่อเสียงที่ไฮเดลแบร์ก
คาร์ลที่ 1 ลูทวิช ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์

คาร์ลที่ 1 ลูทวิช ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ (22 ธันวาคม ค.ศ. 1617 - 28 สิงหาคม ค.ศ. 1680) เป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งรัฐผู้คัดเลือกฟัลทซ์ คาร์ลเป็นพระโอรสองค์รองของฟรีดริชที่ 5 ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์ และเอลิซาเบธ สจวตพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ และ อันนทแห่งเดนมาร์ก
กงจักรปีศาจ

กงจักรปีศาจ  เป็นหนังสือสืบสวนการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล (รัชกาลที่ 8) แห่งสยาม เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษ-แอฟริกาใต้ที่ชื่อ เรย์นี ครูเกอร์ (Rayne Kruger) 
เนื้อหาโดยสรุปของหนังสือ.
หนังสือแบ่งเป็น 4 หมวดหลัก ๆ แต่ละหมวดยังแบ่งเป็นบทย่อย ๆ หมวด "Before (ก่อน)" เป็นหมวดอารัมภบทก่อนไปถึงการการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล พูดถึงความเป็นไปของสยามและพื้นหลังของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
หมวดต่อไป “The Life and Death of Ananda (ชีวิตและความตายของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล)” มีทั้งสิ้น 10 บท เป็นพระราชประวัติของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ตั้งแต่ทรงพระราชสมภพ ณ เมืองไฮเดลแบร์กในปี พ.ศ. 2468 จนถึงเสด็จสวรรคตด้วยทรงต้องพระแสงปืนอย่างลึกลับภายในพระบรมมหาราชวังในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2489 หมวดนี้จะพูดถึงบุคคลที่เกี่ยวข้องโดยรอบกับสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลและบุคคลที่กลายเป็นหัวข้อในการสืบสวนสาเหตุการเสด็จสวรรคต
“The Trial (การสอบสวน)” เป็นหมวดที่ 3 มีด้วยกัน 8 บท เป็นสรุปเหตุการณ์และข้อคิดเห็นของการสอบสวนการปลงพระชนม์ตามที่สามเจ้าหน้าที่พระราชวังที่เป็นจำเลย รวมถึงผู้ยื่นอุทธรณ์ทั้งสองที่การสอบสวนกินเวลามากกว่า 6 ปีและผลของการประหารชีวิตจำเลยทั้งสามในปี พ.ศ. 2498
หมวดสุดท้าย “Who Killed Ananda? ใครปลงพระชนม์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล” เป็นการวิเคราะห์ของครูเกอร์จากหลักฐาน นำไปสู่ข้อสรุปของเขาที่ว่าคำอธิบายที่น่าพอใจคือทรงกระทำอัตวินิบาตกรรมปลงพระชนม์ตัวพระองค์เอง เขาสนับสนุนทฤษฏีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวระหว่างสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดลและเพื่อนนักศึกษานิติศาสตร์ แมรีเลน เฟอร์รารี (Marylene Ferrari) ซึ่งความสัมพันธ์ดังกล่าวไม่ได้รับการยอมรับในกลุ่มสนับสนุนสถาบันกษัตริย์ในสยาม
ประวัติการตีพิมพ์.
กงจักรปีศาจตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 โดยสำนักพิมพ์แคสเซลล์ (Cassell) รัฐบาลไทยได้สั่งห้ามตีพิมพ์ในทันทีและตัวครูเกอร์เองก็ถูกห้ามเข้าประเทศไทยด้วยเช่นกัน 
กงจักรปีศาจได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดย เรือเอก ชลิต ชัยสิทธิเวช ในปี พ.ศ. 2517 และมีการหมุนเวียนขายอยู่ในตลาดมืดในประเทศไทย โรงพิมพ์ที่ตีพิมพ์หนังสือฉบับภาษาไทยโดนเผาทำลาย และหนังสือกงจักรปีศาจได้รับการประกาศเป็นหนังสือต้องห้ามเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 ใน พ.ศ. 2559 ศาลฎีกายังพิพากษาว่า การขายหนังสือเรื่องนี้เป็นความผิดฐานหมิ่นพระบรมเดชานุภาพตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 112 โดยลงโทษจำคุก 2 ปี ไม่รอลงอาญา แก่ชายผู้หนึ่ง อายุ 67 ปี
เนื่องจากกลุ่มเสรีภาพต่อต้านการเซ็นเซอร์แห่งประเทศไทย (FACT) ต้นฉบับภาษาอังกฤษจึงได้รับการพิมพ์ซ้ำในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 โดยสำนักพิมพ์ DMP ในฮ่องกง
สงครามสี่สัมพันธมิตร

สงครามสี่สัมพันธมิตร (ค.ศ. 1718–ค.ศ. 1720) เป็นสงครามที่เกิดจากความทะเยอทยานของพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน, พระมเหสีเอลิซาเบธ ฟาร์เนเซ และอัครมหาเสนาบดีจุยลิโอ อัลแบโรนีในการพยายามที่จะยึดดินแดนในอิตาลีคืน และ อ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ฝ่ายสเปนเป็นฝ่ายแพ้ต่อสัมพันธมิตรที่รวมทั้งราชอาณาจักรบริเตนใหญ่, ราชอาณาจักรฝรั่งเศส, อาณาจักรอาร์คดยุคแห่งออสเตรีย (ขณะนั้นเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) และ สาธารณรัฐดัตช์ ต่อมาซาวอยเข้าร่วมในการสงครามกลายเป็นสัมพันธมิตรที่ห้า แม้ว่าการต่อสู้จะเริ่มขึ้นเมื่อต้นปี ค.ศ. 1717 แต่ก็มิได้มีการประกาศกันอย่างเป็นทางการจนกระทั่งเดือนธันวาคม ค.ศ. 1718 สงครามยุติลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญากรุงเฮก (ค.ศ. 1720)
แอนโทนี่ มาร์เซียล

แอนโทนี่ มาร์เซียล  นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่ ซัมบัวงา จังหวัดซัมบัวงาใต้ ประเทศฟิลิปปินส์ ฉายา Rocky สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 15 (น็อค 14) แพ้ 1
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์

ศูนย์ส่งเสริมบัณฑิตศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิต (ศบร.) มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ หรือบัณฑิตวิทยาลัย (ชื่อเดิม) ดำเนินการจัดตั้งโดยมีภารกิจหน้าที่ในการกำกับดูแลและควบคุมมาตรฐานการศึกษา การจัดการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา ทั้งในระดับปริญญาโทและปริญญาเอก ร่วมกับคณะต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ปัจจุบันใช้ชื่อว่า ศูนย์ส่งเสริมบัณฑิตศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิต (ศบร.)
ประวัติ.
ศูนย์ส่งเสริมบัณฑิตศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิต (ศบร.) มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ ได้ก่อตั้งขึ้น จากความร่วมมือกับคณะรัฐประศาสนศาสตร์สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (NIDA) เปิดสอนหลักสูตรปริญญาโททางรัฐประศาสนศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2533 และความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร เปิดสอนหลักสูตรปริญญาโทพลศึกษา ในปี พ.ศ. 2535 ทำให้ในปี พ.ศ. 2538 สถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์จึงได้ตั้งสำนักงานบัณฑิตศึกษาขึ้น เพื่อเป็นศูนย์ประสานงานการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา และใน พ.ศ. 2541 สถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์ จึงได้เปิดการสอนหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษาตามหลักสูตรของสถาบันราชภัฏ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ได้มีพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ ลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. 2547 มีผลทำให้สถาบันราชภัฏทั่วประเทศได้ยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏ บัณฑิตวิทยาลัย สถาบันราชภัฏอุตรดิตถ์ จึงได้ยกฐานะเป็น "บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์" และ พ.ศ. 2566 เปลี่ยนชื่อเป็น "ศูนย์ส่งเสริมบัณฑิตศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิต" (ศบร.) จนถึงปัจจุบัน
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบันการศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์แบ่งออกเป็นหลักสูตรปกติและหลักสูตรภาคพิเศษ เปิดการสอนทั้งในระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต ปริญญามหาบัณฑิต และปริญญาดุษฎีบัณฑิต ดังนี้
รายนามผู้อำนวยการศูนย์ส่งเสริมบัณฑิตศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิต มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
ผู้อำนวยการศูนย์ส่งเสริมบัณฑิตศึกษาและการเรียนรู้ตลอดชีวิต มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ มีตำแหน่งเทียบเท่าคณบดีของมหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์ โดยมีรายนามดังต่อไปนี้
วอตเดอะเวิลด์นีดส์นาวอีสเลิฟ

"วอตเดอะเวิลด์นีดส์นาวอีสเลิฟ"  เป็นเพลงที่มีชื่อเสียงในปี ค.ศ. 1965 ประพันธ์เนื้อร้องโดยฮอล เดวิดและดนตรีประพันธ์โดยเบิร์ต แบแคแร็ก ทำให้มีชื่อเสียงอีกทั้งยังบันทึกเสียงครั้งแรกโดยแจ็กกี ดีแชนนอน ออกขายเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1965 กับสังกัดอิมพีเรียล ซึ่งก่อนหน้านี้จะออกกับค่ายลิเบอร์ตี้ค่ายพี่น้อง ในก่อนหน้านี้ 1 เดือน แต่ก็ถูกยกเลิกไป เพลงติดอันดับ 7 ในสหรัฐอเมริกา ในเดือนพฤษภาคม ในปีนั้น
ประวัติการบันทึกเสียง.
เพลงนี้เดิมทีจะแต่งให้ดิออน วอร์วิก แต่ก็ได้ปฏิเสธไปในเวลานั้น แต่ต่อมาเธอก็ได้บันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้มชุด "Here Where There Is Love" สำหรับในเวอร์ชันของดีแชนนอน บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1965 ที่เบลซาวด์สตูดิโอในนิวยอร์ก
เพลงนี้มีการนำมาขับร้องในการแสดงสด โดยศิลปินมากมายมากกว่า 100 ศิลปิน รวมถึง เดอะสเตเพิลซิงเกอร์ส, จูดี การ์แลนด์, ไวนอนนา จัดด์, เดอะซูพรีมส์, แม็กคอย ไทเนอร์, แบร์รี แมนิโลว์, เอ็ด เอเมส, สตีฟ ไทเรล, ลูเธอร์ แวนดรอส, แอนเดรีย รอส, ไอมี มานน์ และริก แอสต์ลีย์ และยังติดบนอันดับเพลงคันทรีโดย รอน ชอว์ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย

แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (17 มกราคม พ.ศ. 2425 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2500) ซึ่งในบางครั้งรู้จักในชื่อ เฮเลน (Helen) เฮเลนา (Helena) เฮลีเนอ (Helene) เอ็ลเล็น (Ellen) เยเลนา (Yelena) เอแลน (Hélène) หรือ เอเลนิ (Eleni) เป็นสมาชิกในราชวงศ์รัสเซีย โดยเป็นพระธิดาในแกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย กับ เจ้าหญิงมารีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวรีน และเป็นพระชายาในเจ้าฟ้าชายนิโคลาสแห่งกรีซและเดนมาร์ก
อิแมจิน (เพลง)

"อิแมจิน"  เป็นเพลงที่เขียนและร้องโดยนักดนตรีร็อกชาวอังกฤษ จอห์น เลนนอน เป็นเพลงเปิดตัวในอัลบั้มของเขาชุด "Imagine" ออกในปี 1971 หลังจากการแตกของวง เดอะบีเทิลส์ 
เพลง "อิแมจิน" ออกเป็นซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา ติดอันดับ 3 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นซิงเกิลอันดับ 1 ซิงเกิลเดียวของซิงเกิลหลังที่อยู่กับวงเดอะบีตเทิลส์ในชาร์ตออสเตรเลีย ติดอันดับ 1 นาน 5 สัปดาห์ เพลงนี้ยังเป็น 1 ใน 3 เพลงของเลนนอนในฐานะศิลปินเดี่ยว ร่วมกับเพลง "Instant Karma!" และ "Give Peace a Chance" ที่อยู่ในรายชื่อ 500 เพลงที่มีอิทธิพลของร็อกแอนด์โรล ในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล นิตยสารโรลลิงสโตนยังจัดให้อยู่อันดับ 3 ของเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล ใน 500 อันดับเพลง
นอกจากนี้เพลง อิแมจิน เป็นหนึ่งในเพลง ปิดพิธีโอลิมปิกฤดูร้อน 2012ซึ่งเป็นหนึ่งในไฮไลท์ของงาน ที่มีเด็กพิการออทิสติกมาร่วมร้องบรรเลง เพลงนี้รวมถึง ชาวอังกฤษและนักกีฬาโอลิมปิกในสนาม ที่อยู่ในสนามต่างช่วยกันร้องเพลงนี้จนดังกึกก้องสนามโอลิมปิก 
ในเพลง.
เพลงอิแมจิน ของจอห์น เลนนอน นั้นมีโครงสร้างเพลงที่ไม่ยุ่งยากซับซ้อนเป็นเพลงสั้นๆที่ได้ใจความ ไม่มีลูกเล่นอะไรมากมาย เพลงนี้ จอห์นกับภรรยา โยโกะ ได้ร่วมแสดง ใน มิวสิก วิดีโอด้วย โดยที่ตอนแรก จอห์น เลนนอนเดินเคียงคู่กับโยโก มาที่บ้านหลังหนึ่ง ต่อจากนั้นจอห์นเล่นเปียโน พร้อมกับร้องเพลง ส่วนโยโกะ ไม่ได้ร้อง แต่เป็นคนเปิดผ้าม่านในห้องมืดๆ ซึ่งหมายถึง การเปิดผ้าม่านเพื่อให้ห้องได้รับแสงสว่างในยามเช้า คอนเซปของเพลงนั้น คือ เพื่อให้โลกได้รับรู้ว่าทุกคนมีความฝัน คนเรานั้นไม่ใช่ว่าจะมีความฝันแล้วจะไม่เป็นความจริงเสมอ เปรียบเหมือนห้องมืดๆที่ซึ่ง ดูแล้วเหมือนคนไม่มีจินตนาการไม่มีความฝันเอาเสียเลย แต่เมื่อลองเปิดตาสู่โลกกว้างก็จะสามารถ ทำให้เรามีจินตนาการการได้ เพราะจินตนาการเกิดจากการสังเกตจากสิ่งรอบๆตัว ก็เปรียบเหมือนห้องที่สว่าง ไม่ยอมให้ความมืดเขาครอบงำ
ซิลิเกต

ซิลิเกต  เป็นแร่ที่เกิดจากการรวมตัวของ ซิลิกอนและ ออกซิเจน และยังมีสารอื่นประกอบ ทำให้เกิดลักษณะต่างๆกันหลายชนิด ซึ่งสามารถแบ่งออกได้เป็น 6 ชนิด คือ นีโซซิลิเกต (Nesosilicate), โซโรซิลิเกต (Sorosilicate), ไซโคลซิลิเกต (Cyclosilicate), ไอโนซิลิเกต (Inosilicate), ฟิลโลซิลิเกต (Phyllosilicate), เทกโทซิลิเกต (Tectsilicate)
วอตส์โกอิงออน (เพลง)

"วอตส์โกอิงออน"  เป็นเพลงที่เขียนโดยเรนัลโด "โอบี" เบนสัน, อัล คลีฟแลนด์ และมาร์วิน เกย์ เป็นเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มของมาร์วิน เกย์ในปี 1971 ชุด "What's Going On" และถือเป็นซิงเกิลฮิตที่ติดอันดับ 2 บนชาร์ตเพลงป็อปและติดอันดับ 1 บนชาร์ตอาร์แอนด์บี. เป็นเพลงที่พูดถึงปัญหาต่าง ๆ ในโลกนี้ เพลงซึ่งออกในช่วงเวลาอันพอเหมาะและถือเป็นการข้ามพ้นเพลงป็อปของมาร์วิน เกย์ ในรูปแบบเพลงโมทาวน์ในยุคคริสต์ทศวรรษ 1960 อีกด้วยที่มีเนื้อหามาจากเขาเอง เพลงติดอันดับ 1 ในรายชื่อของหนังสือพิมพ์เมโทรไทมส์ ในหัวข้อ 100 เพลงดีทรอยต์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล และในปี 2004 ยังติดอยู่อันดับ 4 ของนิตยสารโรลลิงสโตนในหัวข้อเพลงที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
เพลงนี้ยังมีศิลปินนำมาทำใหม่อยู่หลายครั้ง ที่เป็นที่รู้จักเช่นของซินดี ลอเปอร์ ที่ติดอันดับ 12 บนซิงเกิลเพลงป็อปในปี 1987
ละครสวมหน้ากาก

ละครสวมหน้ากาก (ออกเสียง) เป็นการละเล่นแบบหนึ่งที่นิยมทำกันในราชสำนักยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่อันที่จริงแล้วเริ่มขึ้นในอิตาลีก่อนหน้านั้นในรูปแบบของละครอินเทอร์เมดิโอซึ่งเป็นละครสวมหน้ากากที่แสดงในที่สาธารณะในงานเทศกาลยุคกลาง ละครสวมหน้ากากประกอบด้วยดนตรีและการเต้นรำ, การร้องเพลงและการแสดง บนเวทีที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ที่โครงสร้างของฉากและเครื่องแต่งกายอาจจะออกแบบโดยสถาปนิกผู้มีชื่อเสียง ที่เป็นจะอุปมานิทัศน์ที่เป็นการสรรเสริญผู้เป็นเจ้าภาพ นักแสดงและนักดนตรีอาชีพจะได้รับการจ้างให้แสดงและร้องเพลงในละครดังกล่าว โดยทั่วไปแล้วผู้แสดงที่เป็นข้าราชสำนักจะไม่มีบทพูดหรือร้องแอนน์แห่งเดนมาร์กพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษมักจะทรงมีบทเต้นรำร่วมกับนางสนองพระโอษฐ์ในละครสวมหน้ากาก ระหว่างปี ค.ศ. 1603 จนถึง ค.ศ. 1611 และ สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ต่างก็เคยมีบทในละครสวมหน้ากากของพระองค์ ตามธรรมเนียมนิยมของละครสวมหน้ากากพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสทรงเต้นบัลเลต์ที่พระราชวังแวร์ซายส์ตามดนตรีโดยฌอง-แบ๊ปติสต์ ลุลลี่
การวิวัฒนาการ.
ละครสวมหน้ากากวิวัฒนาการมาจากเทศกาลอันหรูหราของราชสำนักของอาณาจักรดยุคแห่งเบอร์กันดีในสมัยยุคกลางตอนปลาย การละเล่นดังกล่าวมักจะเป็นการแสดงเพื่อการสรรเสริญเยินยอแก่ผู้เป็นแขก และอาจจะรวมฉากท้องทุ่ง (pastoral settings), ตำนานลึกลับ และองค์ประกอบที่เป็นนาฏกรรมของหัวข้อเกี่ยวกับจริยธรรม และสิ่งที่ขาดไม่ได้คืออุปมานิทัศน์ของหัวข้อที่เกี่ยวกับการเมืองและการสังคม งานเทศกาลดังกล่าวมักจะเฉลิมฉลองการเกิด, การแต่งงาน, การมีประมุของค์ใหม่ และ พิธีเลียบพระนคร ศิลปะรูปลักษณ์ที่ใช้ในการละครมักจะมีพื้นฐานมาจากแหล่งข้อมูลคลาสสิกมากกว่าที่จะเป็นทางศาสนา และ เป็นส่วนหนึ่งของการฉลองใหญ่ ฉะนั้นละครสวมหน้ากากจึงเหมาะสมกับการจัดแบบแมนเนอริสม์โดยนักออกแบบผู้มีฝีมือเช่นจูลีโอ โรมาโน หรือ อินิโก โจนส์ นักวิพากษ์วรรณกรรมใหม่เขียนบรรยายในบทความเช่นใน "The Politics of the Stuart Court Masque", ค.ศ. 1998  โดยเดวิด เบวิงตันและปีเตอร์ โฮลบรุคที่ชี้ให้เห็นเนื้อหาทางการเมืองที่ซ่อนอยู่ในบทละครสวมหน้ากาก บางครั้งนัยยะทางการเมืองก็ไม่ยากนักที่จะเห็นได้เช่นในละครเรื่อง "ชัยชนะของสันติ", ค.ศ. 1998  ที่สร้างด้วยทุนจำนวนมากที่หามาได้โดยรัฐสภาโดยสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ที่สร้างความไม่พึงพอใจให้แก่ฝ่ายเพียวริตัน พระราชพิธีเฉลิมฉลองในราชสำนักของแคทเธอรีน เดอ เมดิชิที่มักมีสาระเกี่ยวกับการเมืองยิ่งไปกว่าของอังกฤษ เป็นงานอันใหญ่โตเลื่องชื่อกันไปทั่วในสมัยนั้น แต่ละครอินเทอร์เมซซิของสำนักของตระกูลเมดิชิในฟลอเรนซ์ก็มีชื่อเสียงพอกัน
รายชื่อละครสวมหน้ากากบางเรื่อง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เฮนรี โฮเวิร์ด เอิร์ลแห่งนอร์ทแธมพ์ตันที่ 1

เฮนรี โฮเวิร์ด เอิร์ลแห่งนอร์ทแธมพ์ตันที่ 1 (25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1540 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 1614) เฮนรี โฮเวิร์ดเป็นขุนนางและข้าราชสำนักคนสำคัญชาวชาวอังกฤษ ผู้ที่ถูกต้องสงสัยว่าเป็นผู้นับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกอย่างลับๆ จนตลอดชีวิต และในบางช่วงของชีวิตก็ประสบการไม่เป็นที่ทรงโปรดปรานจากพระมหากษัตริย์ ซึ่งทำให้ชื่อเสียงต้องได้รับความเสื่อมเสียเป็นอันมากตามไปด้วย เฮนรี โฮเวิร์ดผู้ที่เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นผู้คงแก่เรียน, ผู้มีความรู้ทางศิลปวัฒนธรรม และ ผู้มีใจบุญสุนทาน เป็นผู้สร้างคฤหาสน์นอร์ทธัมเบอร์แลนด์ในกรุงลอนดอน และเป็นผู้ดูแลการก่อสร้างคฤหาสน์อันงดงามชื่อคฤหาสน์ออดลีย์เอนด์ นอกจากนั้นก็ยังเป็นผู้ก่อตั้งโรงพยาบาลอีกหลายแห่งด้วย ฟรานซิส เบคอนอ้างคำกล่าวสามคำของเฮนรี โฮเวิร์ดใน "Apophthegms" และกล่าวว่าเฮนรี โฮเวิร์ดเป็น "ที่ปรึกษาราชการผู้ที่เป็นผู้มีการศึกษาดีที่สุดในราชอาณาจักร ผู้ที่ถวาย "ความก้าวหน้าทางการศึกษา" แด่พระมหากษัตริย์" เฮนรี โฮเวิร์ดมาเสียชีวิตก่อนที่จะต้องขึ้นศาลในข้อกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องในการฆาตกรรมเซอร์ทอมัส โอเวอร์บรี
จอห์น รูธเว็น เอิร์ลแห่งเกาว์รีที่ 3

จอห์น รูธเว็น เอิร์ลแห่งเกาว์รีที่ 3 (ราว ค.ศ. 1577 - 5 สิงหาคม ค.ศ. 1600) จอห์น รูธเว็นผู้เป็นขุนนางชาวสกอตแลนด์เป็นบุตรชายคนที่สองของวิลเลียม รูธเว็น เอิร์ลแห่งเกาว์รีที่ 1 และภรรยาโดโรเธีย สจวต จอห์น รูธเว็นเสียชีวิตเมื่อพยายามลักตัวพระเจ้าเจมส์ที่ 6 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1600 ในเหตุการณ์ที่มารู้จักกันว่า "การคบคิดเกาว์รี’’
อุลริช ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค

อุลริช ดยุคแห่งเม็คเลนบวร์ก  (5 มีนาคม ค.ศ. 1527 - 14 มีนาคม ค.ศ. 1603) อุลริชเป็นดยุคแห่งเม็คเลนบวร์กระหว่างปี ค.ศ. 1555/1556 จนถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1603 อุลริชผู้เกิดเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1527 เป็นบุตรของอัลเบรชท์ที่ 7 ดยุคแห่งเม็คเลนบวร์กและอันนาแห่งบรานเดนบวร์ก
เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก

เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก  (14 ตุลาคม ค.ศ. 1524 - 15 ตุลาคม ค.ศ. 1586) ทรงเป็นดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีนและต่อมาแห่งเมคเลินบวร์ค-กึส โทร โดยการสมรส เอลิซาเบธทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 1 แห่งเดนมาร์กและโซฟีแห่งโพเมอราเนีย
ชิมิ

"ชิมิ" เป็นเพลงป็อปกึ่งลูกทุ่ง ร้องโดยกลุ่มศิลปินบลูเบอร์รี่ ประพันธ์คำร้องโดยกำแหง เกรียงไกรธรณี ประพันธ์ทำนองโดย กำแหง เกรียงไกรธรณี (ปูชิมิ อาร์สยาม), ยุทธนา ศรีอาจ และเรียบเรียงโดย ยุทธนา ศรีอาจ เพลงอยู่ในอัลบั้มรวมเพลงของศิลปินวัยรุ่นแนวลูกทุ่งชุด "สโมสรชิมิ" 
เพลงนำภาษาวัยรุ่น คำว่า "ชิมิ" ที่มีความหมายว่า "ใช่ไหม" เป็นการนำคำสั้น ๆ ในเพลง โดยในตอนที่อัดเพลง ยังไม่รู้ว่าจะตั้งชื่อเพลงว่าอย่างไร ทีมงานส่งข้อความมาบอกสมาชิกในวงว่าทุกคนร้องได้ดีมากเพราะมาก ออมซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกก็เลยบอกว่า เพราะว่าหนูสวยชิมิ...ชิมิ" มีกลุ่มเป้าหมายอยู่ที่กลุ่มวัยรุ่น ต้องการให้วัยรุ่นหันมาฟังเพลงลูกทุ่ง 
เพลงนี้ติดอันดับ 3 บน มหานครชาร์ตเอฟเอ็ม 95 ในช่วงเดือนมีนาคม 2553 ติดอันดับ 3 บนชาร์ตทีซองฮิต ของช่องทีแชนแนล
เฟิร์ธออฟฟอร์ธ

เฟิร์ธออฟฟอร์ธ  คือชะวากทะเล หรือ "firth" ในภาษาสกอตที่หมายถึงบริเวณชายฝั่งทะเลของแม่น้ำฟอร์ธที่ไหลออกไปยัง
ทะเลเหนือ ระหว่าง ไฟฟ์ทางตอนเหนือ และ เวสต์โลเธียน, เอดินบะระห์ และ อีสต์โลเธียนทางตอนใต้ เฟิร์ธออฟฟอร์ธรู้จักกันในชื่อ "โบโดเทรีย" ในสมัยโรมัน
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
จอห์น เอิร์สคิน เอิร์ลแห่งมาร์ที่ 18

จอห์น เอิร์สคิน เอิร์ลแห่งมาร์ที่ 18 (ราว ค.ศ. 1558 - 14 ธันวาคม ค.ศ. 1634) จอห์น เอิร์สคินเป็นนักการเมืองชาวสกอตแลนด์ จอห์น เอิร์สคินผู้ที่เกิดราว ค.ศ. 1558 เป็นบุตรของเอิร์สคิน เอิร์ลแห่งมาร์ที่ 1 ได้รับการศึกษาพร้อมกับสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์โดยพระอาจารย์นักมนุษยนิยมจอร์จ บุคานัน หลังจากการบรรลุนิติภาวะแล้วจอห์น เอิร์สคินก็ได้รับหน้าที่ในเชิงเป็นผู้ดูและสมเด็จพระเจ้าเจมส์ผู้มีอายุอ่อนกว่าเจ็ดปี ที่ประทับอาศัยอยู่ด้วยกันที่สเตอร์ลิง แต่อันที่จริงแล้วก็เป็นเพียงหุ่นเชิดของเจมส์ ดักกลาส เอิร์ลแห่งมอร์ตันที่ 4ผู้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ และมาสูญเสียอำนาจและตำแหน่งเมื่อเอิร์ลแห่งมอร์ตันถูกจำคุก
จอห์นมีความวิตกกังวลเมื่อมีการลักตัวสมเด็จพระเจ้าเจมส์โดยวิลเลียม รูธเว็น เอิร์ลแห่งเกาว์รีที่ 1ในปี ค.ศ. 1582 ในการคบคิดที่เป็นที่รู้จักกันว่า "การคบคิดรูธเว็น’’ (Raid of Ruthven) แต่เมื่อสมเด็จพระเจ้าเจมส์เสด็จหนีจากผู้ดูแลใหม่ของพระองค์ได้ เอิร์ลแห่งเกาว์รีก็หลบหนีไปทางตะวันตกของสกอตแลนด์ เมื่อออกมาจากที่ซ่อนเอิร์ลแห่งมาร์ก็ทำการยึดปราสาทสเตอร์ลิง โดยมีสมเด็จพระเจ้าเจมส์เข้าประชิด จนมาร์ต้องหลบหนีไปยังอังกฤษ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษทรงพยายามไกล่เกลี่ยแต่ไม่สำเร็จ หลังจากการเจรจาหลายครั้งระหว่างรัฐบาลอังกฤษและสกอตแลนด์ที่ไม่ประสบความสำเร็จแล้ว มาร์ก็รวบรวมกองกำลังกับเพื่อนๆ และเข้าเฝ้าสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ปราสาทสเตอร์ลิง และไม่นานหลังจากนั้นก็ได้รับอำนาจสูงสุดในปี ค.ศ. 1585 มาร์ได้รับทรัพย์สินและตำแหน่งคืน ตั้งแต่บัดนั้นมาร์ก็ได้รับความรุ่งเรืองในหน้าที่การงานและเป็นที่โปรดปราน ต่อมามาร์ก็ได้รับตำแหน่งเป็นข้าหลวงของปราสาทเอดินบะระห์ และได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระอาจารย์ของเฮนรี เฟรเดอริค เจ้าชายแห่งเวลส์พระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเจมส์
จอห์น เอิร์สคินสมรสครั้งที่สองกับแมรี บุตรีของเอเม สจวต ดยุคแห่งเลนน็อกซ์
ในปี ค.ศ. 1601 จอห์น เอิร์สคินก็ถูกส่งตัวไปยังลอนดอนในฐานะราชทูตจากสกอตแลนด์ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ทรงรับรองกับเอิร์สคินว่าเจมส์ควรจะเป็นทายาทของพระองค์ และการเดินทางมาทำหน้าที่ของเอิร์สคินเป็นการกระทำที่ทำด้วยความสุขุมและรอบคอบ เมื่อได้เป็นสมาชิกของสภาองคมนตรีแล้วเอิร์สคินก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นลอร์ด คาร์รอสส์ในปี ค.ศ. 1610 นอกจากนั้นแล้วก็ยังมีตำแหน่งใน Court of High Commission และ เป็นองคมนตรีการคลังระหว่างปี ค.ศ. 1615 ถึงปี ค.ศ. 1630 จอห์น เอิร์สคินเสียชีวิตที่สเตอร์ลิงเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1634 เอิร์สคิน เอิร์ลแห่งมาร์ที่ 3 บุตรชายคนเดียวจากภรรยาคนแรกได้รับตำแหน่งเอิร์ลต่อจากบิดา จอห์น เอิร์สคินมีบุตรชายห้าคนกับภรรยาคนที่สอง
วิทยาภูเขาไฟ

วิทยาภูเขาไฟ  เป็นการศึกษาเกี่ยวกับภูเขาไฟ หินหลอมเหลว หินหนืด และเกี่ยวข้องกับการศึกษาปรากฏการณ์ทางธรณีวิทยา ธรณีฟิสิกส์ ธรณีเคมี คำว่า volcanology ในภาษาัอังกฤษมาจากคำในภาษาละติน คำว่า "vulcan" ซึ่งหมายถึงเทพเจ้าแห่งไฟของโรมัน 
นักวิทยาภูเขาไฟ คือบุคคลที่ศึกษาข้อมูลของภูเขาไฟ และเหตุการณ์การปะทุทั้งปัจจุบันและในอดีต นักวิทยาภูเขาไฟมักจะไปสำรวจภูเขาไฟอยู่บ่อยครั้ง โดยเฉพาะภูเขาไฟที่ยังไม่ดับเพื่อสังเกตการณ์ปะทุ เก็บสิ่งที่ปะทุออกมา รวมถึงเทบพรา (tephra) หรือ ชิ้นส่วนภูเขาไฟ เช่น ขี้เถ้าหรือหินภูเขาไฟ หินและตัวอย่างของหินหลอมเหลว นอกจากนี้ยังเน้นการศึกษาในเรื่องการพยากรณ์การระเบิดของภูเขาไฟ ซึ่งปัจจุบันยังไม่มีผลแม่นยำนัก แต่เป็นการพยากรณ์การระเบิดเหมือนอย่างที่พยากรณ์แผ่นดินไหว เพื่อรักษาชีวิตให้ได้มากที่สุด
เดอะลาสเทมป์เทชันออฟไครสต์

เดอะลาสเทมป์เทชันออฟไครสต์  เป็นภาพยนตร์อื้อฉาวที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2531 กำกับโดยมาร์ติน สกอร์เซซี อำนวยการสร้างโดย บาร์บารา เดอ ฟีนา ภรรยาของสกอร์เซซีในขณะนั้น ดัดแปลงจากบทประพันธ์ในชื่อเดียวกันของ นิคอส คาซานซาคิส นักเขียนชาวครีต มีเนี้อหาเกี่ยวกับพระทรมานของพระเยซูก่อนจะถูกตรึงกางเขน และทรงถูกมารทดลองในช่วงบั้นปลายพระชนม์ชีพ โดยการยั่วยวนด้วยกิเลสทั้งหลาย
ภาพยนตร์รับบทนำโดย วิลเลม เดโฟ เป็นพระเยซู, ฮาร์วีย์ คีเทล เป็นยูดาส อิสคาริโอท, บาร์บารา เฮอร์ชีย์ เป็นมารีย์ชาวมักดาลา มีเดวิด โบวี รับบทสมทบเป็นปอนติอุส ปิลาตุส และแฮรรี ดีน สแตนตัน เป็นเปาโลอัครทูต
ในช่วงแรกที่ภาพยนตร์ออกฉาย ถูกต่อต้านอย่างหนักจากคริสต์ศาสนิกชนด้วยข้อกล่าวหาการดูหมิ่นศาสนา เนื่องจากภาพยนตร์นำเสนอเหตุการณ์ช่วงที่ถูกยั่วยวนจากซาตาน โดยทรงเลือกที่จะแต่งงานกับมารีย์ชาวมักดาลาและใช้ชีวิตครอบครัวแบบคนธรรมดา แทนที่จะสิ้นพระชนม์เพราะถูกตรึงกางเขน รวมทั้งยังมีฉากสั้น ๆ ที่แสดงการร่วมเพศระหว่างพระองค์กับมารีย์ อย่างไรก็ตามภาพยนตร์ก็ได้เปิดเผยในท้ายที่สุดว่า สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงนิมิต และทรงเลือกที่จะปฏิบัติตามภารกิจของพระองค์ นอกจากนี้ภาพยนตร์ยังถูกโจมตีถึงรายละเอียดบางอย่างในเรื่อง เช่น ลักษณะการตรึงกางเขนที่มีการตอกตะปูที่ข้อมือ แทนที่จะเป็นที่ฝ่ามือตามภาพเขียนศิลปะศาสนาคริสต์ทั่วไป รวมไปถึงการที่นักแสดงในเรื่องพูดภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกัน 
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกห้ามฉายในหลายประเทศ เช่น ตุรกี, เม็กซิโก, ชิลี, อาร์เจนตินา, ฟิลิปปินส์ และสิงคโปร์
ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้สกอร์เซซีได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม, บาร์บารา เฮอร์ชีย์ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงสมทบหญิง ส่วนบทบาทจูดาส์ อิสคาริออท ของฮาร์วีย์ คีเทล กลับทำให้เขาถูกเสนอชื่อรับรางวัลแรซซี สาขานักแสดงสมทบยอดแย่
สตีเฟน บอลด์วิน

สตีเฟน บอลด์วิน  เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1966 เป็นนักแสดง ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ นักเขียน ชาวอเมริกัน และเป็นน้องชายคนเล็กสุดของพี่น้องตระกูลบอลด์วิน เป็นที่รู้จักในบท วิลเลียม เอฟ. โคดี ในรายการแนวคาวบอย เรื่อง "The Young Riders" (1989–1992) และบท สจ๊วต ในภาพยนตร์ "Threesome" (1994) ส่วนผลงานภาพยนตร์อื่น เขาแสดงใน "Posse" (1993), "8 Seconds" (1994), "The Usual Suspects" (1995), "Fall Time" (1995), "Bio-Dome" (1996), "Fled" (1996), "One Tough Cop" (1998), "The Flintstones in Viva Rock Vegas" (2000), "The Harpy" (2007), และ "The Flyboys" (2008)
วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์

วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์  เป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์สัญชาติอเมริกันและเป็นบริษัทย่อยของเดอะวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดิสนีย์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และมีบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์เป็นเจ้าของ สตูดิโอแห่งนี้เป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ชั้นนำฉบับคนแสดงจริง (live-action) ภายในหน่วยของวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ และตั้งอยู่ที่วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์ในเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ภาพยนตร์แอนิเมชันที่ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์และพิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ก็ออกฉายภายใต้แบนเนอร์ของสตูดิโอเช่นกัน วอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์เป็นผู้จัดจำหน่ายและทำการตลาดภาพยนตร์ที่ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์
ดิสนีย์เริ่มผลิตภาพยนตร์ฉบับคนแสดงในปี ค.ศ. 1950 แผนกไลฟ์แอ็กชันได้กลายเป็นวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ในปี ค.ศ. 1983 เมื่อดิสนีย์จัดแผนกสตูดิโอใหม่ทั้งหมด ซึ่งรวมถึงการแยกออกจากแผนกแอนิเมชันฟีเจอร์และการสร้างทัชสโตนพิกเจอส์ในเวลาต่อมา ในช่วงปลายทศวรรษนั้น เมื่อรวมกับผลงานของทัชสโตน วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ได้ยกระดับดิสนีย์ให้เป็นหนึ่งในสตูดิโอภาพยนตร์รายใหญ่ของฮอลลีวูด
ปัจจุบันวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์เป็นหนึ่งในห้าสตูดิโอภาพยนตร์ฉบับคนแสดงจริงภายในวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอ ส่วนที่เหลือคือ ทเวนตีท์เซนจูรีสตูดิโอส์, มาร์เวลสตูดิโอส์, ลูคัสฟิล์ม และเสิร์ชไลต์พิกเจอร์ส ภาพยนตร์สร้างใหม่ในปี ค.ศ. 2019 "เดอะไลอ้อนคิง" เป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดของสตูดิโอทั่วโลกด้วยรายได้ 1.6 พันล้านดอลลาร์ และ"ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน" เป็นภาพยนตร์ชุดที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของสตูดิโอ โดยมีภาพยนตร์ 5 เรื่องที่ทำรายได้รวมกว่า 4.5 พันล้านดอลลาร์ในบ็อกซ์ออฟฟิศทั่วโลก
คลังภาพยนตร์.
ภาพยนตร์คนแสดงเรื่องแรกของสตูดิโอคือ "เกาะมหาสมบัติ" (1950) ภาพยนตร์แอนิเมชันที่ผลิตโดยวอลต์ดิสนีย์แอนิเมชันสตูดิโอส์และพิกซาร์ก็ออกฉายโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์เช่นกัน สตูดิโอได้เปิดตัวภาพยนตร์สี่เรื่องที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ได้แก่ "แมรี่ ป๊อปปินส์" (1964), "โฉมงามกับเจ้าชายอสูร" (1991), "ปู่ซ่าบ้าพลัง" (2009) และ"ทอย สตอรี่ 3" (2010)
ภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุด.
วอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์สผลิตภาพยนตร์ฉบับคนแสดง 5 เรื่องซึ่งทำรายได้ทะลุ 1 พันล้านดอลลาร์ในบ็อกซ์ออฟฟิศทั่วโลก ได้แก่ "สงครามปีศาจโจรสลัดสยองโลก" (2006), "อลิซในแดนมหัศจรรย์" (2010), "ผจญภัยล่าสายน้ำอมฤตสุดขอบโลก" (2011), "โฉมงามกับเจ้าชายอสูร" (2017), และ"อะลาดิน" (2019); และได้เปิดตัวภาพยนตร์แอนิเมชัน 8 เรื่องที่บรรลุเป้าหมายดังกล่าว: "ทอย สตอรี่ 3" (2010), "ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ" (2013), "นครสัตว์มหาสนุก", "ผจญภัยดอรี่ขี้ลืม" (ทั้งคู่ในปี 2016), "รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก 2" (2018), "เดอะไลอ้อนคิง", "ทอย สตอรี่ 4" และ"ผจญภัยปริศนาราชินีหิมะ" (ทั้ง 3 เรื่องในปี 2019)
 "<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ระบุภาพยนตร์ที่เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในสัปดาห์ที่เริ่มตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2023"
<templatestyles src="Column/styles.css"/>
<templatestyles src = "Column/styles.css" />
‡—รวมถึงการออกภาพยนตร์ใหม่ด้วย
ลีธ

ลีธ  เป็นดิสตริคท์และอดีตบะระห์ ทางตอนเหนือของเมืองเอดินบะระที่ปากแม่น้ำลีธและเป็นเมืองท่าของเอดินบะระห์, สกอตแลนด์ ลีธตั้งอยู่ทางฝั่งใต้ของเฟิร์ธออฟฟอร์ธ
ดรีมเวิกส์

ดรีมเวิกส์พิกเจอส์  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ดรีมเวิกส์, แอลแอนซี (DreamWorks, LLC), ดรีมเวิกส์ เอสเคจี (DreamWorks SKG), ดรีมเวิกส์สตูดิโอส์ (DreamWorks Studios) หรือ ดีดับเบิลยูสตูดิโอส์, แอลแอลซี (DW Studios, LLC) เป็นสตูดิโอผลิตภาพยนตร์อเมริกัน ที่พัฒนา ผลิต และจัดจำหน่ายภาพยนตร์ วิดีโอเกมและรายการโทรทัศน์ บริษัทผลิตหรือจัดจำหน่ายภาพยนตร์มากกว่า 10 เรื่องที่มีรายได้มากกว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จที่สุดคือเรื่อง "Shrek 2"
ดรีมเวิกส์ เริ่มต้นขึ้นในปี 1994 จากความพยายามอย่างมากของผู้มีอำนาจในวงการสื่อ อย่าง สตีเวน สปีลเบิร์ก, เจฟฟรีย์ แคตเซนเบิร์ก และเดวิด เกฟเฟน (ชื่อ SKG มาจากสกุลของทั้ง 3 คน) ที่จะสร้างสตูดิโอฮอลลีวูดใหม่ โดยในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2005 ผู้ก่อตั้งเห็นด้วยที่จะขายสตูดิโอนี้ให้กับทางเวียคอม บริษัทแม่ของพาราเมาต์พิกเจอส์ การขายได้เสร็จสิ้นในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ต่อมาในปี 2008 ดรีมเวิกส์ออกมาประกาศยุติหุ้นส่วนกับพาราเมาต์ และเซ็นสัญญาด้วยเงินจำนวน 1.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในการผลิตภาพยนตร์กับ รีไลแอนซ์เอดีเอกรุ๊ป ของอินเดีย รีไลแอนซ์ให้เงินกรรมสิทธิหุ้นส่วน 325 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นเงินทุนในการสร้างสตูดิโอดรีมเวิกส์ใหม่ ให้แยกออกมา โดยรีไลแอนซ์เป็นเจ้าของ 50% ซึ่งนำโดยอนิล แอมบานิ
บริษัทดรีมเวิกส์แอนิเมชันเอสเคจี ที่แยกออกมาจากดรีมเวิกส์ในปี 2004 โดยภาพยนตร์จัดจำหน่ายทั่วโลกโดยพาราเมาต์ แต่สำหรับสตูดิโอแอนิเมชันแล้ว ยังคงเป็นอิสระจากพาราเมาต์/เวียคอม