ระวางบรรทุกสุทธิ

ระวางบรรทุกสุทธิ (NT, NT หรือ nt) คือดัชนีไร้มิติที่คำนวณจากปริมาตรรวมของพื้นที่บรรทุกสินค้าของเรือโดยใช้สูตรทางคณิตศาสตร์ นิยามขึ้นใน "อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการวัดระวางบรรทุกเรือ" ซึ่งองค์การทางทะเลระหว่างประเทศได้นำมาใช้ใน ค.ศ.1969 ระวางบรรทุกสุทธิเข้ามาแทนที่ระวางบรรทุกสุทธิจดทะเบียน (NRT) ซึ่งหมายถึงปริมาตรของพื้นที่ทำรายได้ของเรือในหน่วย "ระวางบรรทุกจดทะเบียน" ซึ่งเป็นหน่วยปริมาตรเท่ากับ ระวางบรรทุกสุทธิใช้ในการคำนวณภาษีท่าเรือและต้องไม่น้อยกว่า 30% ของระวางบรรทุกรวมของเรือ
ระวางบรรทุกสุทธิไม่ได้เป็นหน่วยวัดน้ำหนักของเรือหรือสินค้า และไม่ควรสับสนกับศัพท์อื่น ๆ เช่น ระวางน้ำหนักบรรทุกหรือระวางขับน้ำ ระวางบรรทุกสุทธิไม่เหมือนกับระวางบรรทุกสุทธิจดทะเบียน เพราะระวางบรรทุกสุทธิในปัจจุบันไม่มีหน่วย จึงไม่สามารถนิยามเป็น "ตัน" หรือ "ตันเนต" ได้
ประวัติศาสตร์.
อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการวัดระวางบรรทุกของเรือ ค.ศ. 1969 ได้รับการรับรองโดยองค์การทางทะเลระหว่างประเทศ (IMO) ใน ค.ศ. 1969 เรือที่สร้างขึ้นก่อนหน้านั้นได้รับเวลา 12 ปีในการเปลี่ยนจากระวางบรรทุกแบบเดิมมาใช้ค่าระวางบรรทุกสุทธิ (NT) และระวางบรรทุกรวม (GT) ซึ่งช่วงเวลาการเปลี่ยนผ่านนี้มีไว้เพื่อให้เรือมีเวลาในการปรับตัวทางเศรษฐกิจ เนื่องจากระวางบรรทุกเป็นพื้นฐานในการปฏิบัติตามกฎระเบียบเกี่ยวกับการจัดหาพนักงานและกฎความปลอดภัย ระวางบรรทุกยังเป็นพื้นฐานสำหรับการคำนวณค่าธรรมเนียมการจดทะเบียนและภาษีท่าเรือ หนึ่งในเป้าหมายของอนุสัญญาฉบับนี้คือเพื่อให้แน่ใจว่าหน่วยใหม่ "ไม่ได้แตกต่างจาก" หน่วยดั้งเดิม (GRT และ NRT) มากเกินไป
ทั้งระวางบรรทุกสุทธิและระวางบรรทุกรวมได้มาจากการวัดปริมาตรของเรือแล้วนำไปคำนวณด้วยสูตรทางคณิตศาสตร์ ระวางบรรทุกสุทธิจะอ้างอิงจาก "ปริมาตรภายในของพื้นที่บรรทุกสินค้าทั้งหมดของเรือ" ขณะที่ระวางบรรทุกรวมจะอ้างอิงจาก "ปริมาตรภายในของพื้นที่ปิดทั้งหมดของเรือ" นอกจากนี้ ระวางบรรทุกสุทธิของเรือจะต้องไม่น้อยกว่า 30% ของระวางบรรทุกรวม
การคำนวณ.
การเลือกค่ากินน้ำลึก.
การคำนวณระวางบรรทุกสุทธิขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย โดยหนึ่งในนั้นคือกินน้ำลึก "d" การเลือกค่า "d" ที่จะใช้อาจมีความซับซ้อน สำหรับเรือที่อยู่ภายใต้อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยเส้นบรรทุกจะใช้ค่ากินน้ำลึกที่เส้นบรรทุกฤดูร้อน ยกเว้นในกรณีที่เป็นเส้นบรรทุกไม้ สำหรับเรือโดยสารจะใช้ค่ากินน้ำลึกที่เส้นบรรทุกแบ่งกั้นส่วนที่ลึกที่สุด ซึ่งกำหนดตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยความปลอดภัยแห่งชีวิตในทะเล หากเรือถูกกำหนดเส้นบรรทุกโดยรัฐบาลของประเทศนั้น ๆ จะใช้ค่ากินน้ำลึกของเส้นบรรทุกฤดูร้อนดังกล่าวแทน หากเรือไม่มีเส้นบรรทุก แต่ถูกกำหนดค่ากินน้ำลึกสูงสุดโดยรัฐบาลของประเทศนั้น ๆ จะใช้ค่าดังกล่าวแทนถ้าหากมีการกำหนดไว้ ในท้ายที่สุด สำหรับเรือที่ไม่มีคุณสมบัติตามที่กล่าวมาข้างต้น จะใช้ค่า "d" เป็น 75% ของความลึกของตัวเรือที่กึ่งกลางลำเรือ
ผู้โดยสาร 12 คนหรือน้อยกว่า.
ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในกฎข้อที่ 4 ของภาคผนวก 1 แห่ง "อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการวัดระวางบรรทุกเรือ ค.ศ. 1969" การคำนวณระวางบรรทุกสุทธิขึ้นอยู่กับตัวแปรหลักสามตัว ได้แก่:
ขั้นตอนแรกในการคำนวณระวางบรรทุกสุทธิคือการหาค่า "K2" ซึ่งเป็นตัวคูณที่ขึ้นอยู่กับค่า "Vc" โดยใช้สูตรดังนี้:
<math>
K_2 = 0.2 + 0.02 \times \log_{10}(V_c)
</math>
จากนั้นนำค่าทั้งสามมาใช้ในการคำนวณระวางบรรทุกสุทธิด้วยสูตรต่อไปนี้:
<math>
NT = K_2 \times V_c \times (\tfrac {4d}{3D})^2
</math>
ทั้งนี้ ค่าตัวประกอบ <math>(\tfrac {4d}{3D})^2</math> จะต้องไม่เกิน 1 และค่าพจน์ <math>K_2 \times V_c \times (\tfrac {4d}{3D})^2</math> จะต้องไม่น้อยกว่า 0.25 ของระวางบรรทุกรวม (GT) และค่าสุดท้ายของระวางบรรทุกสุทธิจะต้องไม่น้อยกว่า 0.30 ของ GT
ผู้โดยสาร 13 คนหรือมากกว่า.
เมื่อคำนวณระวางบรรทุกสุทธิสำหรับเรือที่ได้รับการรับรองให้บรรทุกผู้โดยสารตั้งแต่ 13 คนขึ้นไป จะมีการใช้พจน์เพิ่มเติมในสูตรการคำนวณระวางบรรทุกสุทธิ โดยพจน์นี้จะขึ้นอยู่กับตัวแปรเพิ่มเติมสามตัว ได้แก่:
ขั้นตอนแรกคือการหาค่าตัวคูณ K3 ซึ่งอ้างอิงจากระวางบรรทุกรวมของเรือ ดังนี้
<math>
</math>
จากนั้นจึงคำนวณระวางบรรทุกสุทธิได้จากสูตร:
<math>
NT = K_2 \times V_c \times (\tfrac {4d}{3D})^2 + K_3 \times (N_1 + \frac {N_2}{10})
</math>
โดยมีข้อกำหนดเพิ่มเติม ได้แก่ ค่าตัวประกอบ <math>(\tfrac {4d}{3D})^2</math> จะต้องไม่เกิน 1, ค่าพจน์ <math>K_2 \times V_c \times (\tfrac {4d}{3D})^2</math> จะต้องไม่น้อยกว่า 0.25 ของระวางบรรทุกรวม และค่าสุดท้ายของระวางบรรทุกสุทธิจะต้องไม่น้อยกว่า 0.30 ของระวางบรรทุกรวม
ความแตกต่างระหว่างกรณีที่มีผู้โดยสาร 12 คนหรือน้อยกว่ากับกรณีที่มีผู้โดยสาร 13 คนขึ้นไปเป็นผลมาจากข้อจำกัดที่ระบุไว้ในคำจำกัดความของระวางบรรทุกสุทธิที่ระบุว่า "...เมื่อ N1 + N2 มีค่าน้อยกว่า 13 ให้ถือว่า N1 และ N2 เป็นศูนย์"
การใช้งาน.
ในสหรัฐอเมริกา ระวางบรรทุกสุทธิใช้เพื่อพิจารณาคุณสมบัติในการจดทะเบียนเรือกับรัฐบาลกลาง เรือที่มีระวางบรรทุกสุทธิ 5 ตันขึ้นไปมีสิทธิ์จดทะเบียนกับรัฐบาลกลางและไม่จำเป็นต้องแสดงหมายเลขทะเบียนของรัฐ เรือส่วนใหญ่ที่มีความยาวเกิน มีระวางบรรทุกสุทธิ 5 ตันขึ้นไป
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />