pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน พ.ศ. 2555

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน พ.ศ. 2555 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ประกอบไปด้วยการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 ที่นั่ง
ผู้สมัคร.
หมายเลข 1 : ทรงชัย วงศ์สวัสดิ์.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน (2551-2555) อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดลำพูน และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน พรรคประชาธิปัตย์
หมายเลข 2 : นิรันดร์ ด่านไพบูลย์.
น้องชายของ มนตรี ด่านไพบูลย์ ซึ่งเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน โดยได้รับการสนับสนุนจาก พรรคเพื่อไทย, นปช, และกลุ่มวังบัวบานของ เยาวภา วงศ์สวัสดิ์ ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีอิทธิพลทางภาคเหนือของพรรค
หมายเลข 3 : ประเสริฐ ภู่พิสิฐ.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน (2543-2547) ได้รับการสนับสนุนจาก พรรคเพื่อไทย เช่นกัน
ก่อนการเลือกตั้ง.
เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2555 กลุ่ม นปช.ลำพูน ได้รวมกลุ่มกันออกมาประท้วงการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่พัฒนาสังคมจังหวัด และ สส.จังหวัดลำพูน ที่หน้าศาลากลางจังหวัดลำพูน โดยระบุในป้ายข้อความที่นำมาชูประท้วงว่า มีการนำเงินภาษีประชาชนไปช่วยผู้สมัครนายก อบจ.ลำพูน หาเสียงเลือกตั้ง ทอดทิ้งคนจน, ส.ส.ใช้อำนาจรัฐลำเอียง สร้างความแตกแยกให้คนลำพูน, คนเสื้อแดงเรียกร้องความถูกต้อง ส.ส.-จนท.ไม่โปร่งใส เอาเงินภาษีไปหาเสียง ไม่แน่จริง, เอาเงินหลวงซื้อเสียง ทอดทิ้งคนจน เป็นต้น 
นอกจากนี้ยังมีประเด็นที่แกนนำพรรคเปลี่ยนการสนับสนุน ประเสริฐ ภู่พิสิฐ ไปสนับสนุน นิรันดร์ ด่านไพบูลย์ แทน ซึ่งสร้างความไม่พอใจให้กับคนเสื้อแดงในพื้นที่
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">นิรันดร์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">47.20%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ทรงชัย</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">43.91%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ประเสริฐ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">8.89%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
มิทเทินวัลท์

มิทเทินวัลท์  เป็นเมืองชนบทและเทศบาลในอำเภอการ์มิช-พาร์เทินเคียร์เชิน รัฐไบเอิร์น ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ติดกับพรมแดนประเทศออสเตรีย
มิทเทินวัลท์ตั้งอยู่ปากทางช่องเขาเบร็นเนอร์ ซึ่งเป็นเส้นทางเชื่อมต่อกับนครอินส์บรุค และมีแม่น้ำอีซาร์ไหลผ่านมาจากเทือกเขาทางทิศใต้ มิทเทินวัลท์มีชื่อเสียงในฐานะเมืองแห่งไวโอลิน เนื่องจากเป็นศูนย์กลางการผลิตเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 และเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์การผลิตไวโอลิน  ซึ่งจัดแสดงประวัติและกระบวนการสร้างไวโอลินอย่างละเอียด
มิทเทินวัลท์ตั้งอยู่ท่ามกลางเทือกเขาแอลป์ทำให้มีทัศนียภาพที่สวยงามราวกับภาพวาด นักท่องเที่ยวสามารถเพลิดเพลินกับการเดินป่า ขี่จักรยาน และเล่นสกีในช่วงฤดูหนาว นอกจากนี้ยังมีสถาปัตยกรรมไบเอิร์นที่โดดเด่น โดยเฉพาะอาคารที่มีภาพวาดปูนเปียกประดับบนผนังซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของภูมิภาคนี้ อีกหนึ่งจุดเด่นคือโบสถ์ซังคท์เพเทอร์อุนท์เพาล์  ซึ่งมีการตกแต่งภายในที่วิจิตร นักท่องเที่ยวสามารถเดินชมย่านเมืองเก่าที่เต็มไปด้วยร้านค้าท้องถิ่น ร้านกาแฟ และโรงเบียร์ที่ให้บริการอาหารไบเอิร์น
เตรูเอล

เตรูเอล  เป็นนครในแคว้นอารากอน ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศสเปน และยังเป็นเมืองหลักของจังหวัดเตรูเอลอีกด้วย เมืองมีประชากร 35,900 คน ในปี 2022 ทำให้เป็นเมืองหลักของจังหวัดที่มีประชากรน้อยที่สุดในสเปน เมืองนี้มีชื่อเสียงในเรื่องสภาพอากาศที่เลวร้าย โดยมีอุณหภูมิที่แตกต่างกันในแต่ละวัน และมีแฮมเลื่องชื่อ นอกจากนี้ยังมีเครื่องปั้นดินเผา แหล่งโบราณคดี ที่อยู่รายล้อม หินโผล่ที่มีซากไดโนเสาร์ ที่เก่าแก่ที่สุดของคาบสมุทรไอบีเรีย และมีงานที่มีชื่อเสียง เช่น "La Vaquilla del Ángel"
ซาโมรา (ประเทศสเปน)

ซาโมรา  เป็นนครและเทศบาลของประเทศสเปน ตั้งอยู่ในแคว้นปกครองตนเองกัสติลและเลออน เป็นเมืองหลักของจังหวัดซาโมรา เมืองมีแม่น้ำโดรูพาดผ่าน จากการที่มีโบสถ์ สถาปัตยกรรรมโรมันเนสก์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว 24 แห่ง ซึ่งเป็นโบสถ์จากศตวรรษที่ 12 และ 13 ทำให้ได้รับการขนานนามว่าเป็น "พิพิธภัณฑ์ศิลปะโรมันเนสก์"
Sarcolobus merrillii

Sarcolobus merrillii เป็นชนิดของพืชดอกในวงศ์ Apocynaceae มีถิ่นกำเนิดในประเทศฟิลิปปินส์ ได้รับการอธิบายครั้งแรกโดย Rudolf Schlechter ในปี ค.ศ. 1915 ในชื่อ Petalonema merrillii
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
จังหวัดกาฬสินธุ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกาฬสินธุ์, อำเภอสมเด็จ, อำเภอกุฉินารายณ์, อำเภอเขาวง, อำเภอนามน, อำเภอห้วยผึ้ง และกิ่งอำเภอนาคู
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอกมลาไสย, อำเภอยางตลาด, อำเภอท่าคันโท, อำเภอสหัสขันธ์, อำเภอห้วยเม็ก, อำเภอคำม่วง, อำเภอหนองกุงศรี, อำเภอร่องคำ และกิ่งอำเภอสามชัย
Sarcolobus pepo

Sarcolobus pepo เป็นชนิดของพืชดอกในวงศ์ Apocynaceae เป็นไม้เลื้อยซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในรัฐควีนส์แลนด์ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศออสเตรเลีย
มีความสูงตั้งแต่ใกล้ระดับน้ำทะเลจนถึง 100 เมตร ขึ้นในบริเวณป่าไม้เลื้อยเล็กหนาแน่น ป่ามรสุม และป่าฝน
พืชชนิดนี้ได้รับการอธิบายครั้งแรกในชื่อ "Gunnessia pepo" ในปี ค.ศ. 1990 และจัดอยู่ในสกุลที่มีชนิดเดียว "Gunnessia" และในปี ค.ศ. 2022 ได้ถูกจัดอยู่ในสกุล "Sarcolobus"
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
โทมัส มันน์

พอล โทมัส มันน์ (Paul Thomas Mann; 6 มิถุนายน ค.ศ. 1875 – 12 สิงหาคม ค.ศ. 1955) เป็นนักประพันธ์นวนิยาย นักเขียนเรื่องสั้น นักวิจารณ์สังคม นักการกุศล และนักเขียนบทความชาวเยอรมัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี 1929 นวนิยายและเรื่องสั้นของเขามีลักษณะเชิงสัญลักษณ์และเสียดสี โดยมีชื่อเสียงในด้านการเจาะลึกจิตวิทยาของศิลปินและปัญญาชน งานของเขาวิเคราะห์และวิพากษ์จิตวิญญาณของยุโรปและเยอรมนี ผ่านการใช้เรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิลและวรรณกรรมเยอรมันในรูปแบบที่ทันสมัย ตลอดจนแนวคิดของโยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ, ฟรีดริช นีทเชอ และอาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์
จักรวรรดิอาณานิคม

จักรวรรดิอาณานิคม  หมายถึง รัฐที่มีการล่าอาณานิคม ซึ่งอาจรวมถึงการก่อตั้งหรือรักษาอาณานิคมไว้ โดยมีลักษณะบางอย่างของลัทธิอาณานิคมและลัทธิจักรวรรดินิยม รัฐเหล่านี้สามารถขยายอำนาจได้ทั้งทางบกที่มีพรมแดนติดกันและทางทะเลไปยังดินแดนโพ้นทะเล จักรวรรดิอาณานิคมอาจก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นอาณานิคมผู้ตั้งถิ่นฐาน 
ก่อนที่มหาอำนาจยุโรปในยุคใหม่จะขยายตัว อาณาจักรอื่น ๆ ได้มีการพิชิตและล่าอาณานิคมมาก่อน เช่น จักรวรรดิโรมันในยุโรป แอฟริกาเหนือ และเอเชียตะวันตก อาณานิคมจักรวรรดิสมัยใหม่เริ่มปรากฏขึ้นจากการแข่งขันสำรวจระหว่างมหาอำนาจทางทะเลที่ก้าวหน้าที่สุดในยุโรปยุคศตวรรษที่ 15 ได้แก่ โปรตุเกสและสเปน แรงผลักดันแรกเริ่มของจักรวรรดิทางทะเลเหล่านี้รวมถึงจักรวรรดิที่ตามมา คือ การค้า ซึ่งได้รับแรงกระตุ้นจากแนวคิดใหม่ ๆ และระบบทุนนิยมที่เติบโตขึ้นจากสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ของยุโรป นอกจากนี้ยังมีการทำข้อตกลงเพื่อแบ่งโลกระหว่างกันใน ค.ศ. 1479, 1493 และ 1494 ลัทธิจักรวรรดินิยมของยุโรปเกิดขึ้นจากการแข่งขันระหว่างชาวคริสต์ยุโรปและชาวมุสลิมออตโตมัน ซึ่งเติบโตอย่างรวดเร็วในคริสต์ศตวรรษที่ 14 และผลักดันให้ชาวสเปนและโปรตุเกสต้องแสวงหาเส้นทางการค้าใหม่ไปยังอินเดียและจีน
แม้อาณานิคมจะมีอยู่ตั้งแต่สมัยโบราณ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่ชาวฟินิเชียและชาวกรีกโบราณ ซึ่งตั้งรกรากอยู่ตามเกาะและชายฝั่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน แต่อาณานิคมเหล่านี้เป็นอิสระทางการเมืองจากนครรัฐที่พวกเขาจากมา ดังนั้นจึงยังไม่ถือเป็นจักรวรรดิอาณานิคม อย่างไรก็ตาม รูปแบบนี้เริ่มเปลี่ยนไปในยุคของจักรวรรดิทอเลมี จักรวรรดิซิลูซิด และจักรวรรดิโรมัน
ประเทศในยุโรปยุคใหม่ที่ได้รับการจดจำมากที่สุดว่าเป็นจักรวรรดิอาณานิคม ได้แก่ สหราชอาณาจักร สเปน โปรตุเกส อิตาลี เนเธอร์แลนด์ ฝรั่งเศส เยอรมัน และเบลเยียม
ศาสนาในประเทศกาตาร์

ศาสนาในประเทศกาตาร์ (2022)
<templatestyles src="Legend/styles.css" />   อิสลาม (ศาสนาประจำชาติ)
 (65.5%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />   ฮินดู
 (15.4%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />   คริสต์
 (14%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />   พุทธ
 (3%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />   อื่น ๆ/ไม่มี
 (2%)
ประเทศกาตาร์เป็นประเทศอิสลามที่มีชนกลุ่มน้อยหลายศาสนาเช่นเดียวกับประเทศแถบอ่าวเปอร์เซียส่วนใหญ่ที่เผชิญกับคลื่นผู้อพยพในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา ศาสนาประจำชาติคือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี ชุมชนในประเทศประกอบด้วยมุสลิมนิกายซุนนีกับชีอะฮ์, ชาวคริสต์, ชาวฮินดู และชาวพุทธและบาไฮขนาดเล็ก มุสลิมมีจำนวน 65.5% ของประชากรทั้งหมด รองลงมาคือฮินดูที่ 15.4%, คริสต์ที่ 14.2%, พุทธที่ 3.3% และอื่น ๆ กับไม่นับถือที่ 1.9% กาตาร์ยังเป็นที่ตั้งของศาสนาอื่น ๆ อีกมากมายซึ่งส่วนใหญ่มาจากตะวันออกกลางและเอเชีย
ประเทศนี้ยังเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสนทนาระหว่างศาสนาหลายครั้ง
อิสลาม.
ศาสนาประจำชาติในประเทศกาตาร์คือศาสนาอิสลาม ชาวกาตาร์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายซุนนี ส่วนนิกายชีอะฮ์มีประมาณ 10% ของประชากรมุสลิมในกาตาร์ทั้งหมด
ฮินดู.
ชาวฮินดูในกาตาร์มี 15.1% โดยประมาณการว่ามีผู้นับถือศาสนานี้ประมาณ 422,118 คน ชาวฮินดูส่วนใหญ่มาจากเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
คริสต์.
ชุมชนชาวคริสต์ในกาตาร์นั้นผสมกันระหว่างชาวต่างชาติจากยุโรป อเมริกาเหนือและใต้ เอเชีย ตะวันออกกลาง และแอฟริกา ใน ค.ศ. 2023 มีประชากรในกลุ่มนี้ประมาณ 13.7% ส่วนใหญ่เป็นแรงงานต่างชาติจากฟิลิปปินส์ ยุโรป และอินเดีย 
ไม่มีกลุ่มมิชชันนารีต่างชาติดำเนินการเผยแผ่อย่างเปิดเผยในประเทศ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005 รัฐบาลกาตาร์ได้ให้เช่าทรัพย์สินในเขตชานเมืองโดฮาให้กับตัวแทนของชาวคริสต์ในประเทศเพื่อสร้างอาคารแบบโบสถ์ งานวิจัยใน ค.ศ. 2015 ประมาณว่าว่ามีชาวคริสต์ประมาณ 200 คนมีพื้นเพจากมุสลิม แม้ว่าไม่ใช่ทั้งหมดที่เป็นพลเมืองในประเทศก็ตาม
มหาวีระ ปุน

มหาวีระ ปุน (Mahabir Pun,) เป็นนักวิจัย อาจารย์ นักธุรกิจสังคม และนักกิจกรรมชาวเนปาล เป็นที่รู้จักจากผลงานในการนำเอาเทคโนโลยีไร้สายมาใช้ในพื้นที่ห่างไกลในแถบเทือกเขาหิมาลัย ภายใต้โครงการโครงข่ายไร้สายเนปาล ปุนได้รับการยอมรับโดยมูลนิธิอโศก ได้รับรางวัลจากมูลนิธิรามอน แมกไซไซ, มหาวิทยาลัยเนแบรสกา และ ธนาคารไอเดียโลก
มหาวีระ ปุน เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม 1955 ในหมู่บ้านนังกี (Nangi) หมู่บ้านห่างไกลบนภูเขาในอำเภอมยาคฑีในเนปาลตะวันตก ปุนใช้ชีวิตในวัยเด็กเลี้ยงแกะและวัวควาย เข้าเรียนในโรงเรียนหมู่บ้านที่ไม่มีกระดาษา ดินสอ หนังสือ หรือครูที่ผ่านการฝึกครูมา ตามธรรมเนียมแล้ว คนที่ท้องถิ่นที่ไร้การศึกษาจะเข้าร่วมก่องทัพกูรข่าองอังกฤษ พ่อของปุนซึ่งเป็นอดีตทหารกูรข่าได้ทุ่มเงินเก็บทั้งหมดที่มีพาครอบครัวย้ายไปตั้งรกรากใหม่ในที่รายทางตอนใต้ของเนปาลและให้ปุนได้รับการศึกษา หลังจบชั้นมัธยม ปุนทำงานเป็นครูในสี่โรงเรียนเป็นเวลา 12 ปีเพื่อสนับสนุนให้พี่น้องได้รับการศึกษา ในปี 1989 หลังพยายามสมัครเข้าศึกษาในสถาบันทั้งในอังกฤษและอเมริกาจำนวนมาก เขาได้รับทุนการศึกษาบางส่วนจากมหาวิทยาลัยเนแบรสกาแอทเคียร์นีย์ เขาจบการศึกษาปริญญาตรีในปี 1992 ด้านศึกษาศาสตร์วิทยาศาสตร์ เขาเดินทางกลับไปยังหมู่บ้านที่เขาเกิดอีกครั้งในรอบยี่สิบสี่ปี ที่ซึ่งเขารับรู้ถึงความต้องการการศึกษาที่ยั่งยืนและเริ่มตั้งเป้าในการสร้างโรงเรียนมัธยมขึ้นเพื่อเป็นตัวอย่างในการพัฒนาการศึกษาและเศรษฐกิจของท้องถิ่น ปุนได้ก่อตั้งโรงเรียนมัธยมหิมาจัล (Himanchal High School) ขึ้น โดยตั้งเป้าไปที่การศึกษาคอมพิวเตอร์และโปรแกรมอื่น ๆ ที่มีความสามารถในการสร้างรายได้สูง จากนั้นเขาเดินทางกลับไปศึกษาต่อด้านการบริหารการศึกษาที่มหาวิทยาลัยเนแบรสกา จบการศึกษาในปี 2001 ต่อมาในปี 2002 เขาได้สร้างโครงการที่มีเป้าหมายในการสร้างเครือข่ายการสื่อสารท้องถิ่นโดยใช้เทคโนโลยีไร้สาย ช่วยเชื่อมต่อชุมชนในหิมาลัยกับโลกภายนอก ในปี 2006 โครงการของเขาประสบผลสำเร็จในการสร้างเครือข่ายไวไฟในหมู่บ้าน 13 แห่งบนภูเขาห่างไกลในเนปาลให้สามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตได้ ในปี 2022 โครงการขยายอาณาเขตครอบคลุมมากกว่า 175 หมู่บ้านห่างไกลใน 15 อำเภอทั่วประเทศเนปาล
เตียวอี้ (เถียน ยฺวี่)

เตียวอี้ (ป. ค.ศ. 171 – ป. ค.ศ. 252) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เถียน ยฺวี่  ชื่อรอง กั๋วร่าง  เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ.
เตียวอี้เป็นชาวอำเภอยงหนู ("ยงหนูเซี่ยน") เมืองยีหยง ("ยฺหวีหยางจฺวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคือเขตอูชิง นครเทียนจิน ในช่วงเวลาที่เล่าปี่อาศัยด้วยกองซุนจ้าน เตียวอี้ในวัยเยาว์เสนอตนให้อยู่ภายใต้การอุปการะของเล่าปี่ เล่าปี่เอ็นดูเตียวอี้อย่างมาก เมื่อเตียวอี้จากไปเพื่อไปดูแลมารดาที่ชรา เล่าปี่หลั่งน้ำตาแสดงความเสียใจที่ไม่สามารถร่วมงานกับเตียวอี้ได้
ภายหลังเตียวอี้เข้ารับใช้กองซุนจ้านในตำแหน่งนายอำเภอของอำเภอตงโจว ("ตงโจวเซี่ยน") ขุนพลคนหนึ่งของกองซุนจ้านชื่อหวาง เหมิน  ทรยศกองซุนจ้านและไปเข้าร่วมกับอ้วนเสี้ยว แล้วนำกองกำลังกว่า 10,000 นายกลับมาโจมตีกองซุนจ้านนายเก่า เตียวอี้จึงเดินทางไปพบหวาง เหมินเป็นการส่วนตัวและพูดหว่านล้อมจนหวาง เหมินรู้สึกละอายใจและล่าถอยไป แม้ว่ากองซุนจ้านจะรู้ว่าเตียวอี้เป็นผู้มีความสามารถ แต่ก็ไม่อาจแต่งตั้งตำแหน่งสำคัญให้กับเตียวอี้ ภายหลังจากกองซุนจ้านพ่ายแพ้ในการรบกับอ้วนเสี้ยว เซียนยฺหวี ฝู่ (鲜于辅) สหายของเตียวอี้ได้รับเตียวอี้มาเป็นผู้ช่วย เตียวอี้แนะนำเซียนยฺหวี ฝู่ให้เข้าร่วมกับโจโฉ โจโฉจึงได้รับเตียวอี้มารับราชการในตำแหน่งต่าง ๆ
เตียวอี้

เตียวอี้ เป็นบุคคลในยุคสามก๊ก อาจหมายถึง:
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
วัดเขาไกรลาศ (จังหวัดประจวบคีรีขันธ์)

วัดเขาไกรลาศ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองแก อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ตั้งอยู่บนเขาไกรลาสซึ่งอยู่ใกล้เคียงกับเขาตะเกียบ บนเขาไกรลาสมีจุดชมทิวทัศน์ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 114 ไร่ 1 งาน 50 ตารางวา
วัดเขาไกรลาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2474 ผู้บริจาคที่ดินสร้างวัด คือ นายสุมิตร ราษฎรหมู่บ้านเขาตะเกียบร่วมกันก่อสร้างเสนาสนะต่าง ๆ โดยได้รับความอุปถัมภ์จากพระธรรมจินดาภรณ์ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2501 ต่อมา พ.ศ. 2502 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรได้เสด็จพระราชดำเนินตัดหวายลูกนิมิต
อาคารเสนาสนะประกอบด้วย อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กว้าง 4 เมตร ยาว 10 เมตร ผนังอุโบสถเป็นหินเรียงฉาบด้วยปูน ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ปูชนียวัตถุ มีพระประธานประจำอุโบสถ จำนวน 1 องค์ พร้อมด้วยพระอัครสาวก
ประเทศแอลเบเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศแอลเบเนีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอลเบเนีย (KOKSH) เป็นตัวแทน จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 8 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
หมู่เกาะบริติชเวอร์จินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวติดต่อกันเป็นครั้งที่ 11 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศอินโดนีเซีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 17 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ยิงธนู.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศกรีเนดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศกรีเนดา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวติดต่อกันเป็นครั้งที่ 11 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1984
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศไลบีเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศไลบีเรีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 14 ของประเทศในกีฬาโอลิมปิกนับตั้งแต่เปิดตัวในปี ค.ศ. 1956 ยกเว้นสามครั้งคือ โอลิมปิกฤดูร้อน 1968 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เป็นสองครั้งที่ไลบีเรียไม่สามารถลงทะเบียนนักกีฬาได้ ในขณะที่โอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ในมอนทรีออล ประเทศไลบีเรียได้เข้าร่วมกับชาติแอฟริกาที่เหลือเพื่อคว่ำบาตร
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศลัตเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศลัตเวีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นครั้งที่ 9 ติดต่อกันของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศโกตดิวัวร์ หรือที่รู้จักในชื่อ ไอวอรีโคสต์ ไอวอรีโคสต์ หรือที่รู้จักในชื่อโกตดิวัวร์และชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐโกตดิวัวร์ มีกำหนดจัดการแข่งขันใน โอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ใน ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคมถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 เป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 15 ของประเทศในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
หมู่เกาะเคย์แมนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

หมู่เกาะเคย์แมน มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 12 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ว่ายน้ำ.
ผลการแข่งขันดังนี้
สามรูปรจนา

สามรูปรจนา (อักษรโรมัน: Samrup Rachna) เป็นชุดงานศิลปะอักษรวิจิตร 60 ชิ้น ที่สร้างขึ้นด้วยรูปแบบ "apni boli" ซึ่งประกอบทั้งอักษรเทวนาครีของภาษาฮินดีและอักษรนัสตะลีกของภาษาอูรดูเข้าด้วยกัน สร้างสรรค์โดยศิลปินชาวปากีสถาน ไซเยด โมฮัมเมด อานเวร์ (Syed Mohammed Anwer) คำว่า "สามรูป" เป็นคำสันสกฤตแปลว่าความสอดคล้องกัน ส่วน "รจนา" แปลว่า "งานสร้างสรรค์" ในภาษาฮินดูสถานนั้น สามารถเขียนได้ด้วยสองอักษร
อักษรวิจิตรนี้ผสมผสานอักษรเทวนาครีกับนัสตะลีกเข้าด้วยกัน โดยศิลปินเรียกรูปแบบการผสมผสานนี้ว่า "apni boli" เขาเรียนรู้การเขียนอักษรเทวนาครีจากมารดา ผู้สอนเขาว่าทั้งภาษาฮินดีและอูรดูนั้นเหมือนกัน เพียงแค่เขียนด้วยคนละอักษรกัน อักษรวิจิตรของเขาจะสร้างขึ้นโดยให้มีรูปเหมือนภาพหรือสัญลักษณ์ตามคำนั้น ๆ เช่นคำว่า "surahi" (สุรหี; แปลว่า "เหยือกน้ำ") เขียนออกมาในรูปที่ดูคล้าย
เหตุฆาตกรรมเอกรามุล หัก

เหตุฆาตกรรมเอกรามุล หัก เป็นเหตุการฆาตกรรมนอกกฎหมาย (extrajudicial killing) โดยมีเหยื่อคือ เอกรามุล หัก (Ekramul Haque) นักการเมืองชาวบังกลาเทศ สมาชิกสภาท้องถิ่นของเทศบาลเฏกนาผ เขตสาม (Teknaf Municipality Ward three) โดยผู้ก่อเหตุเป็นหน่วยหนึ่งของกองพันโจมตีเร็ว ก่อนเสียชีวิต หักเป็นผู้แทนสามสมัยในเทศบาลเฏกนาผจากพรรคอวามีลีก และอดีตประธานหน่วยจูโบลีก ซึ่งเป็นปีกเยาวชนของพรรคอวามีลีก เป็นเวลากว่า 13 ปี ในเวลานั้น รัฐบาลบังกลาเทศกำลังทำการกวาดล้างการค้ายาเสพติดครั้งใหญ่ซึ่งเป็นผลให้มีผู้ต้องสงสัยเสียชีวิตมากกว่า 100 รายจากการยิงโดยหน่วยบังคับใช้กฎหมาย นับตั้งแต่ปี 2018 เพียงแค่ในเฏกนาผ มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 200 รายจากการยิงนอกกฎหมายโดยหน่วยบังคับใช้กฎหมาย
เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2018 เอกรามุล หัก เสียชีวิตจากกระสุนปืนหลังกองพันโจมตีเร็วนำโดยผู้นำกองร้อย โมฮัมเม็ด เรซาว หัก (Mohammad Rezaul Haque) พันตรี เอ็มดี รุหุล อามิน (Md Ruhul Amin) ผู้การกองพันโจมตีเร็วที่เจ็ด (Rapid Action Battalion-7) ระบุว่าเกิดการยิงสู้เกิดขึ้น และก็พบร่างของเอกรามุล หัก นอกจากนี้ยังพบยาบ้า 10,000 เม็ด และปืนสองกระบอก รณชีต กุมาร บารุอา (Ranjit Kumar Barua) ผู้บังคับการสถานีตำรวจเฏกนาผ ระบุกับธากาไตรบูนว่าเอกรามุล หัก ถูกขึ้นชื่อเป็นพ่อค้ายาเสพติดโดยกระทรวงมหาดไทยของบังกลาเทศ เอหสนุล หัก บะหาดูร์ (Ehsanul Haque Bahadur) พี่/น้องชายของเอกรามุล ระบุว่าเอกรามุลถูกเจ้าหน้าที่ข่าวกรองเรียกตัวไป ระบุว่าต้องการจะสนทนาเกี่ยวกับการซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ ผู้นำกองร้อบ นาซมุส ซากิบ (Nazmus Sakib) หัวหน้าหน่วเฏกนาผ กองกำลังข่าวกรอง มีส่วนร่วมการเหตุการณ์ยิงนี้ด้วย
ร้อยโท พันเอกมิตฟะห์ อุดดีน อะห์เมด (Lieutenant Colonel Miftah Uddin Ahmed) ผู้บังคับบัญชากองพันโจมตีเร็วที่เจ็ด เรียกเอกรามุล หัก ว่าเป็น "เจ้าพ่อยาบ้า" ("godfather of Ya ba") พันตรี อามีน (Major Amin) ระบุว่าเอกรามุลถูกขึ้นชื่อเป็นพ่อค้ายาระดับต้น ๆ โดยกรมควบคุมยาเสพติด อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นของกรมปฏิเสธว่ามีการแจ้งชื่อเอกรามุลว่าเป็นผู้ต้องสงสัย คำกล่าวอ้างว่าเอกรามุลเป็นพ่อค้ายาถูกปฏิเสธจากทั้งภรรยาของเขาและ จาเบด อิกบัล จาวธุรี (Jabed Iqbal Chowdhury) ประธานอวามีลีกหน่วยเฏกนาผ
ต่อมา บันทึกเสียงบทสนทนาทางโทรศัพท์สุดท้ายของเอกรามุลถูกปล่อย ในเสียงบันทึกเป็นการโทรศัพท์ระหว่างเขากับภารยา อาเยชา เบกุม (Ayesha Begum) เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2018 หนึ่งวันก่อนที่ตามรายงานจะระบุว่าเอกรามุลถูกยิงเสียชีวิต ในเสียงบันทึกโทรศัพท์มีเสียงกรีดร้องของภรรยาและบรรดาลูกสาวของเอกรามุล เสียงปืนยิง และเสียงชายร้องครวญ อาเยชาเรียกการฆาตกรรมนี้ว่าเป็น "การฆาตกรรมที่มีวางแผนมาก่อน" และระบุว่าหน่วยข่าวกรองกดดันเอกรามุลให้ช่วยซื้อที่ดินบนถนนมารีนไดรฟ์ (Marine drive) คำกล่าวอ้างนี้ถูกปฏิเสธโดยทั้งหน่วยสื่อและหน่วยกฎหมายของกองพันโจมตีเร็ว
แผ่นดินไหวในเกาะสุมาตรา ค.ศ. 1907

แผ่นดินไหวในเกาะสุมาตรา ค.ศ. 1907 เกิดขึ้นในวันที่ 4 มกราคม ณ เวลา 05:19:12 UTC มีขนาดประมาณ 7.5–8.0 #เปลี่ยนทาง ที่มีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวใกล้กับเกาะซีเมอลูเวอ ริมเกาะสุมาตรา ซึ่งก่อให้เกิดสึนามิที่สร้างความเสียหายในวงกว้าง และทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 2,188 คน ความรุนแรงที่สังเกตได้ต่ำเมื่อเทียบกับขนาดของสึนามิทำให้เกิดการตีความเป็นแผ่นดินไหวสึนามิ การสั่นสะเทือนในระดับที่สูงขึ้นที่สังเกตได้จากเกาะนียัซมีสาเหตุมาจากแผ่นดินไหวตามขนาดใหญ่ไม่ถึงชั่วโมงต่อมา สึนามินี้ก่อให้เกิดตำนานซมง (S'mong legend) ซึ่งได้รับการระบุว่าช่วยชีวิตผู้คนจำนวนมากในช่วงแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 2004
เอียวหอง

เอียวหอง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หยาง เฟิง  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 เป็นชาวเผ่าลำมัน นายถ้ำของถ้ำงินติสัน 
เอียวหองเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย"สามก๊ก" ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยาย"สามก๊ก".
เอียวหองปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย"สามก๊ก"ตอนที่ 89 เอียวหองเป็นนายถ้ำของชนเผ่าลำมัน (南蠻 "หนานหมาน") ที่ถ้ำงินติสัน (銀冶洞 "อิ๋นเหย่ต้ง") มีถ้ำภายใต้การปกครอง 21 ถ้ำ
เอียวหองได้รับการปฏิบัติด้วยความกรุณาจากจูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊ก พี่น้องลูกหลานของเอียวหองก็ต่างก็ได้รับพระคุณของจูกัดเหลียงที่ไว้ชีวิต เอียวหองแสร้งทำเป็นพาบุตรชายห้าคนพร้อมด้วยทหารสามหมื่นนายไปช่วยเบ้งเฮ็กในการรบกับจ๊กก๊ก เบ้งเฮ็ก เบ้งฮิว และโต้สู้ไต้อ๋องเชื่อว่าเอียวหองนำกำลังเสริมมาช่วยพวกตนจริง จึงจัดงานเลี้ยงให้กับเอียวหองและบุตรชาย เอียวหองขอนำเหล่าหญิงชาวลำมันที่ติดตามมาในทัพด้วยให้ออกมาแสดงรำดาบกับโล่เพื่อสร้างความบันเทิงในงานเลี้ยง บุตรชายสองคนของเอียวหองเข้าไปนำจอกสุราให้เบ้งเฮ็กและเบ้งฮิว ทันใดนั้นเอียวหองก็ตะโกนเสียงดัง บุตรชายของเอียวหองทั้งสองก็จับตัวเบ้งเฮ็กและเบ้งฮิวลงจากที่นั่ง ส่วนเอียวหองจับตัวโต้สู้ไต้อ๋องได้ หญิงชาวลำมันในทัพเอียวหองก็เข้าล้อมที่จัดงานเลี้ยงไว้ เอียวหองนำตัวทั้งหมดไปให้จูกัดเหลียง ถือเป็นการถูกจับตัวเป็นครั้งที่ 5 ของเบ้งเฮ็ก 
จูกัดเหลียงมอบรางวัลให้แก่เอียวหองและบุตรชายรวมถึงทหารลำมันจากความชอบที่จับตัวเบ้งเฮ็ก เอียวหองและคนอื่น ๆ คำนับขอบคุณและลาจากไป
ตั้วไหล

ตั้วไหล มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ต้ายหลายต้งจู่  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 เป็นน้องชายของจกหยงภรรยาของเบ้งเฮ็ก
ตั้วไหลเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย"สามก๊ก" ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยาย"สามก๊ก".
ตั้วไหลปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย"สามก๊ก"ตอนที่ 90 ตั้วไหลเป็นน้องชายของจกหยงผู้เป็นภรรยาของเบ้งเฮ็กและมีตำแหน่งเป็นผู้นำแปดชนเผ่า (八番部長 "ปาฟานปู้จ่าง") กล่าวกันว่าตั้วไหลสืบเชื้อสายจากจู้หรงที่เป็นเทพแห่งไฟในตำนานปรัมปรา
หลังจากจูกัดเหลียงจับตัวเบ้งเฮ็กได้เป็นครั้งที่ 5 และปล่อยตัวไป เบ้งเฮ็กถอยไปตั้งมั่นที่ถ้ำงินแข (銀坑洞 "อิ๋นเคิงต้ง") ก็หนีไปที่ ตั้วไหลจึงเข้าไปแนะนำเบ้งเฮ็กใหไปขอความช่วยเหลือจากบกลกไต้อ๋องนายถ้ำปัดหลับต๋อง (八納洞 "ปาน่าต้ง") ซึ่งมีความสามารถในการเรียกสัตว์ร้ายเพื่อใช้เข้าโจมตีทัพจ๊กก๊ก แต่จูกัดเหลียงสามารถเอาชนะบกลกไต้อ๋องได้ 
ตั้วไหลจึงดำเนินแผนมัดตัวเบ้งเฮ็กและจกหยงไปให้จูกัดเหลียงเพื่อแสร้างยอมจำนนและจะใช้โอกาสนี้ในการสังหารจูกัดเหลียง แต่จูกัดเหลียงอ่านแผนการของตั้วไหลออก ค้นตัวพบเจออาวุธในตัวตั้วไหลและทหาร จูกัดเหลียงปล่อยตัวเบ้งเฮ็ก จกหยง และตั้วไหลไป ถือเป็นการจับและปล่อยตัวเบ้งเฮ็กเป็นครั้งที่ 6
หลังเบ้งเฮ็กถูกปล่อยตัวเป็นครั้งที่ 6 ตั้วไหลแนะนำเบ้งเฮ็กให้ไปขอความช่วยเหลือจากลุดตัดกุด เจ้าแห่งรัฐออโกก๊ก (烏戈國 "อูเกอกั๋ว") ผู้มีทหารตีนกระเป๋ง (籐甲兵 "เถิงเจี่ยปิง") หรือทหารเกราะหวายใต้บังคับบัญชา แต่จูกัดเหลียงก็เอาชนะลุดตัดกุดและทหารตีนกะเป๋งได้ ในที่สุดตั้วไหลก็ติดตามเบ้งเฮ็กและจกหยงไปยอมสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก
ตีนกะเป๋ง

ตีนกะเป๋ง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เถิงเจี่ยจฺวิน  มีความหมายว่า ทหารเกราะหวาย เป็นกองทหารสมมติที่ปรากฏในตอนที่ 90 ของนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 อยู่ เป็นกองทหารใต้การบังคับบัญชาของลุดตัดกุด เจ้าแห่งรัฐออโกก๊ก (烏戈國 "อูเกอกั๋ว") รัฐของชนเผ่าลำมัน (南蠻 "หนานหมาน") ทางใต้ของรัฐจ๊กก๊ก
ในนิยาย"สามก๊ก".
ทหารตีนกะเป๋งปรากฏในนวนิยาย"สามก๊ก"ตอนที่ 90
เมื่อจูกัดเหลียงยกทัพจ๊กก๊กลงใต้เพื่อปรายชนเผ่าลำมัน จับตัวเบ้งเฮ็กผู้เป็นมันอ๋อง (กษัตริย์ของชนเผ่าลำมัน) ได้ 6 ครั้งและปล่อยตัวไปทั้ง 6 ครั้ง เบ้งเฮ็กทำตามคำแนะนำของตั้วไหลโดยไปขอความช่วยเหลือจากลุดตัดกุดแห่งรัฐออโกก๊กให้มาช่วยรบกับจูกัดเหลียงเป็นครั้งที่ 7 ลุดตัดกุดนั้นมีกองกำลังทหารที่แข็งแกร่งเรียกว่า "ตีนกะเป๋ง" หรือ "ทหารเกราะหวาย" ทำให้เบ้งเฮ็กมีความมั่นใจมากขึ้นว่าจะรบทัพจ๊กก๊กชนะ
ตีนกะเป๋งหรือทหารเกราะหวายเป็นกองกำลังทหารชั้นยอดที่สวมเกราะทำจากหวาย หวายชนิดนี้ขึ้นตามลำธารในภูเขา เกาะเกี่ยวกับผาหิน คนในท้องถิ่นเก็บหวานมาแช่น้ำมันนานครึ่งปีและนำออกมาตากแดด แห้งแล้วก็นำมาแช่ใหม่ ทำวนไปรวมสิบกว่าครั้งจึงนำมาสานเป็นชุดเกราะ เมื่อสวมเกราะหวายเวลาข้ามแม่น้ำจะไม่จม ไม่เปียกน้ำ ดาบและเกาทัณฑ์ฟันแทงไม่เข้า
ลุดตัดกุดให้เขาอั๋น (土安 "ถู่อาน") และเคหลี (奚泥 "ซีหนี") นำทหารตีนกะเป๋งสามหมื่นนายเข้าร่วมในการรบกับจ๊กก๊ก ในการรบครั้งแรกสามารถเอาชนะกองกำลังของจ๊กก๊กที่นำโดยอุยเอี๋ยนได้ที่ริมแม้น้ำโท้ฮัวสุย (桃花水 "เถาฮฺวาฉุ่ย"; #เปลี่ยนทาง "แม่น้ำดอกท้อ") จูกัดเหลียงจึงวางแผนแสร้งรบแพ้ล่าถอยเพื่อล่อให้ทหารตีนกะเป๋งเข้าไปในหุบเขาจัวปัวสก (盤蛇谷 "ผานเฉอกู่"; #เปลี่ยนทาง "หุบเขางูขด") แล้วโจมตีทหารตีนกะเป๋งด้วยไฟและระเบิดฝังดิน ชุดเกราะหวายที่แช่น้ำมันถูกไฟก็ลุกไหม้ขึ้น ลุดตัดกุดและทหารตีนกะเป๋งสามหมื่นนายก็ถูกไฟคลอกตายในหุบเขา จูกัดเหลียงมองลงมาจากบนภูเขาเห็นฉากอันน่าสังเวชที่ทหารตีนกะเป๋งถูกไฟครอกในหุบเขาก็คร่ำครวญว่า "เราทำการครั้งนี้ถึงจะได้บำเหน็จความชอบสักเท่าใดก็ดี เห็นอายุเราจะสิ้นเสียมั่นคงเพราะฆ่าชีวิตสัตว์เสียมากนัก"
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศไอซ์แลนด์ มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยประเทศไอซ์แลนด์เข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อนทุก ๆ ครั้งนับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1912 ยกเว้นสี่ครั้งอันเป็นผลมาจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก (1920 ถึง 1932)
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ว่ายน้ำ.
ผลการแข่งขันดังนี้
ล็อกฮีด (ตัวละคร)

ล็อกฮีด  เป็นตัวละครที่ปรากฏในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่ตีพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ ซึ่งตัวละครนี้ส่วนใหญ่มักปรากฏร่วมกับทีมเอ็กซ์เมน โดยเป็นมังกรต่างดาวและเป็นสหายที่รู้จักกันมานานของชาโดว์แคท (คิตตี ไพรด์) ซึ่งเป็นสมาชิกของเอ็กซ์เมนและเอกซ์แคลิเบอร์
อนึ่ง ล็อกฮีดปรากฏตัวเล็กน้อยในซีรีส์แอนิเมชันทางโทรทัศน์ที่เกี่ยวข้องกับเอ็กซ์เมน และได้รับการเปิดตัวในฉบับคนแสดงในภาพยนตร์ ค.ศ. 2020 เรื่อง"มิวแทนท์รุ่นใหม่"
ประวัติการตีพิมพ์.
ล็อกฮีดได้รับการสร้างโดยนักเขียนชื่อคริส เคลร์มอนต์ กับศิลปินชื่อพอล สมิธ และปรากฏตัวครั้งแรกใน"อันแคนนีเอ็กซ์เมน" #166 (เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983)
ประวัติตัวละคร.
ใน"ดิอันแคนนีเอ็กซ์เมน" # 153 ตอน"คิตตีส์แฟรีเทล" คิตตี ไพรด์ ซึ่งเป็นสมาชิกวัยสาวของเอ็กซ์เมน ได้เล่านิทานก่อนนอนให้อิลลียานา รัสปูติน วัยสาวซึ่งอาศัยอยู่กับเอ็กซ์เมนในเวลานั้นฟัง โดยเรื่องราวนี้จำลองเอ็กซ์เมน รวมถึงจีน เกรย์ ผู้ล่วงลับไปเมื่อไม่นานมานี้ ในบทบาทของตัวละครในเทพนิยาย ซึ่งหนึ่งในตัวละครดังกล่าวคือมังกรดำขนาดยักษ์ชื่อ "ล็อกฮีด" ที่อิงมาจากอากาศยานไอพ่นล็อกฮีด เอสอาร์-71 แบล็กเบิร์ด ดัดแปลงของเอ็กซ์เมน
ถนนท่าแพ

ถนนท่าแพ หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า ถนนต้าแป เป็นถนนในจังหวัดเชียงใหม่ เริ่มต้นจากแม่น้ำปิงบริเวณสะพานนวรัฐ ผ่านวัดอุปคุต ไปจนถึงประตูท่าแพ มีความยาวประมาณ 1 กิโลเมตร เป็นเส้นทางหลักในการเดินทางเข้าสู่กำแพงเมืองเชียงใหม่ ในปัจจุบันยังใช้เป็นเส้นทางในการประกอบพิธีกรรมสำคัญต่าง ๆ เช่น การต้อนรับแขกบ้านแขกเมืองสำคัญ ประเพณีลอยกระทง ประเพณีสงกรานต์ เป็นต้น
ประวัติ.
ถนนท่าแพสร้างตามแนวแกนหลักตามความเชื่อในการสร้างเมืองของพญามังราย เมื่อ พ.ศ. 1839 เมื่อแรกสร้างเมืองมีหมู่บ้านคือ "หมู่บ้านเชียงเรือก" เป็นย่านการค้าถนนท่าแพ
มีการตั้งถิ่นฐานของชุมชนไทยวนซึ่งถูกเทครัวมาจากเมืองเชียงแสน สมัยพระเจ้ากาวิละ ราว พ.ศ. 2347 คือชุมชมบ้านฮ่อม เชื่อมโยงการค้าบริเวณริมแม่น้ำปิงมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง ในช่วงสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีชาวจีนและชาวตะวันตกเข้ามาอยู่อาศัยเพราะแม่น้ำปิงเป็นเส้นทางสำคัญในการส่งสินค้ามายังกรุงเทพ ในยุคพัฒนาประเทศในช่วงพุทธทศวรรษ 2500 เป็นถนนศูนย์กลางเศรษฐกิจ ตามนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยว
อาคาร.
วัดที่เก่าแก่ที่สุดบนถนนท่าแพคือ วัดแสนฝาง แต่สถาปัตยกรรมเก่าแก่ที่สุดบนเส้นถนนท่าแพคือ วิหารเล็กวัดบุพพาราม และยังมีวิหารหลวงวัดมหาวันที่สร้างเมื่อ พ.ศ. 2410
จากภาพถ่ายเก่าที่ถ่ายเมื่อ พ.ศ. 2420 ถ่ายโดยมิชชันนารีชาวอเมริกัน ภาพแสดงให้เห็นบ้านเรือนในลักษณะ "เฮือนแป" คือเรือนที่สร้างในลักษณะผูกติดกันยาวคล้ายการผูกแพในน้ำ ปัจจุบันหลงเหลืออยู่เพียงหลังเดียวบนนถนนท่าแพ (ข้อมูล พ.ศ. 2544) ในช่วง พ.ศ. 2432–2433 ชาวจีนที่เคยอาศัยอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำปิงช่วงวัดเกตุ ได้ย้ายข้ามฝั่งแม่น้ำมาบริเวณถนนท่าแพ ซึ่งแต่เดิมมีชาวพม่าและชาวต่องซู่อาศัยอยู่ ได้สร้างบ้านเรือนด้วยปูนที่เรียกว่า "บ้านตึก" ยังมีการก่อสร้างอาคารแบบตะวันตกเนื่องจากมีชาวตะวันตกเข้ามาอยู่อาศัย เช่นมีลักษณะเป็นช่องประตูทรงโค้ง (arch) หลัง พ.ศ. 2505 ที่เริ่มใช้แผนพัฒนาสังคมและเศรษฐกิจแห่งชาติฉบับที่ 1 เริ่มมีการสร้างอาคารพาณิชย์ มีความสูงอาคารแตกต่างกันไป
เมื่อ พ.ศ. 2503 เทศบาลนครเชียงใหม่ได้รื้อทำลายประตูท่าแพแล้วสร้างประตูใหม่ ปัจจุบันบริเวณประตูท่าแพรวมถึงถนนท่าแพยังคงเป็นศูนย์รวมของธุรกิจร้านค้าด้านการท่องเที่ยว
จอมบงการใจทมิฬ

"จอมบงการใจทมิฬ"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร"คอลเลียร์"ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1908 และตีพิมพ์ ใน"นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน-ตุลาคม ค.ศ. 1908 เป็นเรื่องราวที่แบ่งเป็น 2 ตอนย่อยที่ประกอบด้วย "เหตุประหลาดที่มิสเตอร์จอห์น สกอตต์ เอคคลิส ได้ประสบ" (The Singular Experience of Mr. John Scott Eccles) และ "เสือแห่งซานเปโดร" (The Tiger of San Pedro) ซึ่งเมื่อตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีชื่อเรื่องโดยรวมว่า "A Reminiscence of Mr. Sherlock Holmes" 
"จอมบงการใจทมิฬ" เป็นเรื่องสั้นลำดับแรกจากทั้งหมด 8 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ในปี ค.ศ. 1917
ประวัติการตีพิมพ์.
"จอมบงการใจทมิฬ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"คอลเลียร์"เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1908 และตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"ในเดือนกันยายน-ตุลาคม ค.ศ. 1908 ใน"นิตยสารสแตรนด์"แบ่งการตีพิมพ์เป็นสองตอนย่อย ได้แก่ "เหตุประหลาดที่มิสเตอร์จอห์น สกอตต์ เอคคลิส ได้ประสบ" (The Singular Experience of Mr. John Scott Eccles) และ "เสือแห่งซานเปโดร" (The Tiger of San Pedro) ในนิตยสาร"คอลเลียร์"มีภาพวาดประกอบ 6 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 10 ภาพวาดโดยอาเทอร์ ทวิดเดิล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917
โชริคิเซ็นไต โอเรนเจอร์ โอเร VS คาคุเรนเจอร์

โชริคิเซ็นไต โอเรนเจอร์ โอเร VS คาคุเรนเจอร์ (; โรมาจิ: "Chōriki Sentai Ōrenjā Ōre tai Kakurenjā"; : Chouriki Sentai Ohranger Olé vs. Kakuranger) เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ "ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์" จาก ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1996 ความยาว 45 นาที 
ภาพรวม.
เป็นออริจินอลวิดีโอจากละครชุดโทรทัศน์ "ขบวนการพลังมหัศจรรย์ โอเรนเจอร์" จาก ซูเปอร์เซ็นไตซีรีส์ และเป็นผลงานเรื่องแรกของซีรีส์ที่ถูกทำรูปแบบของหนังแผ่นหรือ V ซินีม่า หลังจากผลงานเรื่องนี้ ผลงาน V ซินีม่า ที่มีเนื้อหาคอนเซปต์เดียวกันก็ถูกสร้างขึ้นอย่างต่อเนื่อง ต่อมาได้เป็นผลงานเรื่องที่ 1 ของ ซูเปอร์เซ็นไต วีซินีม่า และเป็นครั้งแรกที่มีการสร้างออริจินัลวิดีโอ โดยนับเป็นสปินออฟจากทีวีซีรีส์ในผลงานหลัก นอกจากนี้ยังเป็นผลงานเรื่องแรกที่มี 2 ขบวนการปรากฏตัวพร้อมกัน นับเป็นผลงานเรื่องแรกตั้งแต่ แจ็คเกอร์ เด็นเกคิไต VS โกเรนเจอร์
ผลงานเรื่องนี้ถูกสร้างเป็นผลงานครอสโอเวอร์กับเรื่องก่อนหน้านี้ซึ่งก็คือ ขบวนการนินจา คาคุเรนเจอร์ ตามชื่อเรื่อง ก่อนหน้านี้ในงานผลิตขั้นต้น มีแผนจะเป็น V ซินีม่า ของ โอเรนเจอร์ เพียงอย่างเดียว แต่โปรดิวเซอร์ โยชิคาวะ ซุซุมุ เสนอให้ คาคุเรนเจอร์ ปรากฏตัวร่วมกัน โดยเชิญนักแสดงหลักที่รับบท ซาสึเกะ / นินจาเรด และ ซึรุฮิเมะ / นินจาไวท์ กลับมารับบทอีกครั้ง แต่หลังจากแผนการเริ่มถ่ายทำขึ้น ทีมงานก็เสนอให้นักแสดงคนอื่นๆ ฝั่งคาคุเรนเจอร์ปรากฏตัวด้วย นอกจากนี้ชื่อตอน "โอเร VS คาคุเรนเจอร์" ยังแตกต่างจากเรื่องหลังตรงที่ชื่อตอนแทรกเข้ามาพร้อมคำบรรยายในทีวีซีรีส์
มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2566

มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2566 เป็นการจัดประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ครั้งที่ 30 เพื่อคัดเลือกนางงามเป็นตัวแทนประเทศไทยไปประกวดมิสเวิลด์ 2023 เป็นการกลับมาจัดการประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์อีกครั้งในรอบ 3 ปี หลังจากพักการประกวดชั่วคราวเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทย และเป็นการประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ครั้งแรกนับตั้งแต่เริ่มต้นการจัดการประกวดในปี พ.ศ. 2528 ที่ย้ายช่องทางการถ่ายทอดสดมาเป็นช่อง 7HD ซึ่งเป็นแม่ข่ายปัจจุบันของเทโร เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ผู้จัดการประกวด หลังจากที่การประกวดก่อนหน้านี้ถ่ายทอดสดทางไทยทีวีสีช่อง 3 ทั้งหมด
ผลการประกวด.
ลำดับ.
(§) เข้ามาอยู่ใน 10 คนสุดท้าย จาก รางวัลฟาสต์แทร็ก
($) เข้ามาอยู่ใน 10 คนสุดท้าย จาก รางวัลป๊อปปูล่าโหวต
รางวัลพิเศษ.
เฮด-ทู-เฮด ชาลเลนจ์ - Head To Head.
การแข่งขัน Fast Track รอบ Head To Head และเป็นการเก็บคะแนนพิเศษจาก ลอรีอัล ปารีส ที่จะส่งให้สาวงามได้รับสิทธิ์เข้าสู่รอบ 10 คนสุดท้ายแบบอัตโนมัติ ซึ่ง 20 สาวงาม ต่างงัดศักยภาพ โชว์ไหวพริบ และทัศนคติในการพูด Speech กับหัวข้อ "Shine It Your Way by L'Oreal Paris" ที่สร้างแรงบันดาลใจ และเสริมคุณค่าความงามให้โดดเด่นได้อย่างน่าประทับใจ
ทาเลนต์ - Talent.
การแข่งขัน Fast Track รอบ Talent ที่มีนางเอกสาว “เนย-ปภาดา กลิ่นสุมาลย์” มาร่วมสร้างสีสันเป็นหนึ่งในคณะกรรมการให้กับการแข่งขันในรอบนี้ด้วย ซึ่งรอบนี้ 20 สาวงามต่างงัดเอาความสามารถของตัวเองมาโชว์บนเวทีกันอย่างเต็มที่ ทั้ง การแสดง ร้อง เต้น เล่นดนตรี การรำเซิ้ง รำมวยไทย รวมถึงการโชว์ความสามารถทางด้านศิลปะ และอื่นๆ อีกมากมาย ที่ทำเอาคณะกรรมการ อึ้ง ทึ่ง และประทับใจ
บิวตีวิธอะเพอร์โพส - Beauty With A Purpose.
กิจกรรมFast Track โดยในช่วงเช้าเป็นการแข่งขันรอบ “Beauty With A Purpose” ที่ 20 สาวงาม ได้นำเสนอโครงการกิจกรรมจิตอาสา ทั้งในด้าน เยาวชน สังคม การศึกษา สิ่งแวดล้อม ความเป็นอยู่ และอีกหลายๆ กิจกรรม ที่เหล่าสาวงาม มีความมุ่งมั่น ตั้งใจ และต้องการสานต่อโครงการให้สำเร็จด้วยพลังและศักยภาพที่มีบนเวทีมิสไทยแลนด์เวิลด์ เพื่อช่วยเหลือสังคมและเป็นการเสริมคุณค่าความงามในแบบ Real Beauty Empowers ซึ่งจะเป็นบันไดก้าวสู่เวทีโลก มิสเวิลด์ ต่อไป โดยการแข่งขันในรอบนี้ นอกจากจะมีสาวงาม รุ่นพี่อย่าง นิโคลีน ลิมศนุกาญจน์ รองมิสเวิลด์ 2018 และ “เกรซ-นรินทร ชฎาภัทรวรโชติ” มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2019 มาร่วมเป็นกรรมการแล้ว ยังมีนางเอกสาว “ฮาน่า ลีวิส” มาสร้างสีสันร่วมให้คะแนนสาวงาม อีกด้วย สำหรับ 3 สาวงามที่มีกิจกรรมโดดเด่นจับใจคณะกรรมการและทำคะแนนได้สูงสุดในรอบนี้
ท็อปโมเดล - Model.
กิจกรรมการแข่งขันในรอบ Fast Track Model ทักษะการเดินแบบ ซึ่งรอบนี้มี อนิสา นูกราฮา นางเอกสาวและเจ้าของตำแหน่ง ไทยซูเปอร์โมเดลคอนเทสต์ 2010 มาร่วมเป็นคณะกรรมการให้คะแนน และงานนี้ ทางกองประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ ได้เนรมิต สตูดิโอ 8 อาคาร 7 ช่อง 7HD เป็นแคทวอล์กยาว ก่อนเปิดรันเวย์ให้สาวงาม ทั้ง 20 คน ได้โชว์ทักษะการเดินแบบประชันลีลาและท่าโพสต์ ด้วยชุดสวยที่เหล่าสาวงามเลือกสรรมานำเสนอความเป็นตัวเองและพรีเซนต์ต่อหน้าคณะกรรมการ อย่างมั่นใจ
ก่อนจะปิดท้ายกิจกรรม Fast Track และปิดรันเวย์ด้วยการเดินแบบชุดสุดท้าย ที่ทำเอาไฟลุกท่วมเวที เมื่อ 20 สาวงามปรากฏตัวในชุดว่ายน้ำ
ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ (ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก)

หน้านี้สรุป ตัวแทนที่ชนะเลิศจากลีก แต่ละนัดของ ยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ฤดูกาล 2023–24 รอบคัดเลือกและรอบเพลย์ออฟ.
แต่ละเวลาคือ CEST , ตามที่ระบุไว้โดยยูฟ่า (เวลาท้องถิ่น, ถ้าแตกต่าง, คืออยู่ในวงเล็บ).
รอบคัดเลือกรอบสอง.
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสองได้ภจภัดขึ้นในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2566.
สรุปผลการแข่งขัน.
<section begin=Q2 />
<section end=Q2 />
แมตช์.
"รวมผลสองนัด วัลมิเอรา ชนะ 10–0."
"รวมผลสองนัด แฟแร็นตส์วาโรช ชนะ 6–0."
"รวมผลสองนัด สวิฟต์ เฮสเปรันเก ชนะ 4–3."
"รวมผลสองนัด ปาร์ตีซานี ชนะ 5–1."
"รวมผลสองนัด แฮมรุน สปาร์ตันส์ ชนะ 3–1."
"รวมผลสองนัด ฟารุล คอนสแตนตา ชนะ 6–4."
"รวมผลสองนัด สตรูกา ชนะ 5–3."
"รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 7–1."
รอบคัดเลือกรอบสาม.
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกรอบสามได้จัดขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2566.
สรุปผลการแข่งขัน.
<section begin=Q3 />
แมตช์.
"รวมผลสองนัด แฟแร็นตส์วาโรช ชนะ 8–2."
"รวมผลสองนัด ฟารุล คอนสแตนตา ชนะ 5–0."
"รวมผลสองนัด ปาร์ตีซานี ชนะ 3–1."
"รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 5–1."
"รวมผลสองนัด สตรูกา ชนะ 4–3."
รอบเพลย์ออฟ.
การจับสลากสำหรับรอบเพลย์ออฟได้จัดขึ้นในวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 2023.
สรุปผลการแข่งขัน.
<section begin=PO />
แมตช์.
"รวมผลสองนัด บอลล์กานี ชนะ 4–2."
"รวมผลสองนัด แฟแร็นตส์วาโรช ชนะ 7–0."
"รวมผลสองนัด ไบรดาบลิก ชนะ 2–0."
"รวมผลสองนัด เอชเจเค ชนะ 3–2."
"รวมผลสองนัด อัสตานา ชนะ 2–1."
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
โซนิกบลาสต์แมน II

โซนิกบลาสต์แมน II (คาตากานะ: ソニックブラストマンII) เป็นวิดีโอเกมที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทไทโทสำหรับซูเปอร์แฟมิคอมใน ค.ศ. 1994
รูปแบบการเล่น.
"โซนิกบลาสต์แมน II" เป็นภาคต่อของเกม"โซนิกบลาสต์แมน" ซึ่งรูปแบบการเล่นคล้ายกับภาคก่อนและเพิ่มตัวเลือกมากขึ้น โดยมีตัวละครใหม่ที่สามารถเล่นได้คือ "โซเนีย" และ "กัปตันโชเยียร์" รวมถึงโหมดสองผู้เล่น
การตอบรับ.
นิตยสาร"เนกซ์เจเนอเรชัน"ได้วิจารณ์เกมนี้โดยให้คะแนนสองดาวจากเต็มห้า และระบุว่า "มันไม่ใช่เกมเน่า ๆ แต่ไม่มีอะไรที่จะทำให้คุณนั่งลงและให้ความสนใจได้" ส่วนนิตยสาร"อิเล็กทรอนิกเกมมิงมันทลี" ??
อำเภอบาญูวางี

บาญูวางี  เป็นอำเภอ  ในจังหวัดชวาตะวันออก ประเทศอินโดนีเซีย และได้รับการขนานนามให้เป็น "อาทิตย์อุทัยแห่งเกาะชวา" เนื่องจากที่ตั้งของอำเภอที่อยู่ปลายตะวันออกสุดของเกาะชวา นครบาญูวางีเป็นเมืองท่าที่มีให้บริการเดินเรือข้ามเกาะระหว่างชวากับเกาะบาหลี บาญูวางีทางตะวันออกติดกับช่องแคบบาหลี ซึ่งแบ่งเกาะชวาออกจากเกาะบาหลี อำเภอบาญูวางีมีพื้นที่รวม 5,782.4 กิโลเมตร2 ถือเป็นอำเภอมี่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดในเกาะชวา บาญูวางีเป็นอำเภอแหล่งท่องเที่ยวและนับตั้งแต่ปลายทศวรรษ 2010 อยู่ภายใต้การพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกและสาธารณูปโภคที่ช่วยสนับสนุนและรองรับการท่องเที่ยวจากนานาชาติ อำเภอบาญูวางีได้รับการประกาศให้เป็น "ตามันบูมี" (taman bumi) หรืออุทยานแห่งชาติธรณีวิทยาในปี 2018
ประชากรของอำเภออยู่ที่ 1,488,791 คน ตามสำมะโนปี 2000 และเพิ่มขึ้นในสำมะโนปี 2010 เป็น 1,556,078 and at the 2020 Census to 1,708,114; ส่วนประมาณจำนวนประชากรกลางปี 2022 อยู่ที่ 1,731,731 (คิดเป็นชาย 862,930 คน หญิง 868,801 คน) นครบาญูวางีเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอ ชื่อ "บาญูวางี" มาจากภาษาชวา แปลว่า "น้ำอันมีกลิ่นหอมหวาน" (fragrant water) ซึ่งเชื่อมโยงกับตำนานพื้นถิ่นเรื่องซรีตันจุง
หมู่ถ้ำการเล

หมู่ถ้ำการละ  หรือ หมู่ถ้ำการเล  เป็นหมู่ถ้ำสลักหินของอินเดียโบราณในศาสนาพุทธ ตั้งอยู่ที่การเล ใกล้กับโลณาวลา รัฐหมาราษฏระ นอกจากนี้ยังมีถ้ำอื่น ๆ ในพื้นที่ เช่น หมู่ถ้ำภชะ, ถ้ำพุทธปาฏัณ, หมู่ถ้ำเพทเส และ หมู่ถ้ำนาศิก วิหารในหมู่ถ้ำการเลพัฒนาขึ้นตามยุคสมัย เริ่มต้นที่ 200 ปีก่อนคริสต์กาลถึงศตวรรษที่ 5 ถ้ำที่เก่าแก่ที่สุดเชื่อว่าสร้างขึ้นเมื่อ 160 ปีก่อนคริสต์กาล
แม้หมู่ถ้ำการเลจะมีขนาดเล็กกว่าและเก่ากว่าถ้ำสลักหินส่วนใหญ่ในรัฐมหาราษฏระ แต่หมู่ถ้ำการเลเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจาก "มหาเจดีย์" ("Grand Chaitya") ในถ้ำหมายเลขแปด ซึ่งถือเป็นโถงเจดีย์ที่มีขนาดใหญ่และอยู่ในสภาพดีที่สุดจากยุคนี้ รวมถึงประติมากรรมในถ้ำซึ่งมีคุณลักษณะวิจิตรกว่าถ้ำอื่น ๆ ถ้ำมหาเจดีย์หรือถ้ำหมายเลขแปด เป็นถ้ำสำหรับประกอบพิธีสวดมนต์ คาดว่าก่อสร้างขึ้นในปี 50-70 และถือเป็นเดีย์สลักหินที่ใหญ่ที่สุดในอินเดียด้วยขนาดยาว และสูง ภายในโถงยังปรากฏประติมากรรมรูปชายและหญิง รวมถึงสัตว์ต่าง ๆ เช่นสิงโต
พ่อค้ามากมาย, พวกสาตราปตะวันตกจากสกะ และเจ้าครองนครของสตวาหนะ ล้วนได้บริจาคทุนทรัพย์เพื่อการก่อสร้างถ้ำเหล่านี้ ชาวพุทธในเวลานั้นมักจะสร้างอารามอยู่ตามบริเวณที่มีธรณีสันฐานตามธรรมชาติ ใกล้กับเส้นทางค้าขาย อารามเหล่านี้ยังใช้งานเป็นที่พักแรมแก่พ่อค้าที่เดินทางค้าชายเช่นกัน ชาวพุทธในเวลานั้นระบุตัวตนกับการค้าและการผลิต ผ่านทางความสัมพันธ์กับบรรดาพ่อค้ามาตั้งแต่ในช่วงแรก ๆ ถ้ำการเล ก็เป็นหนึ่งในอารามที่สร้างเข้าไปในธรณีสัณฐาน และตั้งอยู่ไม่ไกลจากเส้นทางการค้าโบราณ หมู่ถ้ำนี้ในปัจจุบันได้รับการคุ้มครองและดูแลโดยกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย
เนอุม

เนอุม ([něum]) เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ตั้งอยู่ในรัฐเฮอร์เซโกวีนา-เนเรตวาของสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ณ ปี 2013 เขตเทศบาลเนอุมมีประชากร 4,653 คน ส่วนเขตเมืองเนอุมมีประชากร 3,013 คน ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนามีชายฝั่งยาวเพียง หรือ และเนอุมเป็นเมืองเดียวของประเทศที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งนั้น จึงเป็นทางออกสู่ทะเลเอเดรียติกเพียงแห่งเดียวของประเทศ
เนอุมตั้งอยู่ห่างจากดูบรอฟนีก , ห่างจากม็อสตาร์ และห่างจากปลอเช 
พื้นที่ชายฝั่งของเนอุมตัดขาดพื้นที่ทางใต้สุดของโครเอเชียออกจากส่วนที่เหลือของประเทศ แนวพรมแดนนี้เป็นผลมาจากสนธิสัญญาคาร์โลวิทซ์ซึ่งลงนามในปี 1699 ตั้งแต่ปี 1991 และหลังการล่มสลายของยูโกสลาเวียเป็นต้นมา แนวพรมแดนระหว่างโครเอเชียกับบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาในภูมิภาคเนอุมได้กลายเป็นพรมแดนระหว่างประเทศ
ชาวจักมา

จักมา (จักมา:) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์หนึ่งซึ่งตั้งถิ่นฐานอยู่บริเวณทิศตะวันออกสุดของอนุทวีปอินเดีย เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเขตเนินเขาจิตตะกองทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบังกลาเทศ อาศัยอยู่มากในเขตปกครองตนเองจักมา รัฐมิโซรัม ประเทศอินเดีย หลังการก่อสร้างเขื่อนกาพตาอีเมื่อ พ.ศ. 2507 ชาวจักมาจำต้องอพยพออกจากหลักแหล่งเดิม กระจัดกระจายไปตามรัฐต่าง ๆ เช่น รัฐอรุณาจัลประเทศ 60,000 คน รัฐตริปุระ 79,000 คน และรัฐอัสสัมอีกราว 20,000–30,000 คน ชาวจักมาที่อาศัยในประเทศพม่า จะเรียกว่า "ไดง์เนต" ถือเป็นหนึ่งหนึ่งใน 135 ชาติพันธุ์ที่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลพม่า
ชาวจักมาเป็นเครือญาติกับกลุ่มชาติพันธุ์ในตระกูลภาษาทิเบต-พม่าแถบตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย แต่ภายหลังภาษาได้เปลี่ยนแปลงไปอันเกิดขึ้นจากการรวมอำนาจระหว่างชนเผ่าจึงรับเอาภาษาตระกูลอินโด-อารยันเข้ามา โดยเฉพาะภาษาเบงกอลถิ่นจิตตะกองที่ตั้งถิ่นฐานใกล้เคียงกับชุมชนชาวจักมา ชาวจักมายุคปัจจุบันนับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาทสืบทอดมานานนับศตวรรษ จากการปฏิรูปและการสถาปนาขึ้นเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 24 โดยรานีกาลินที สมเด็จพระราชินีนาถแห่งจักมาราช มีชาวจักมาส่วนน้อยที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์ จากการสำรวจสำมะโนครัวประชากรรัฐมิโซรัม พ.ศ. 2554 พบว่า ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธนิกายเถรวาท และมีกลุ่มที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์ คิดเป็นร้อยละ 7.3
ความสัมพันธ์ระหว่างชาวจักมากับเพื่อนบ้านค่อนข้างซับซ้อน ชาวจักมาจำนวนมากถูกรวมเข้ากับสังคมชนชั้นกลางของประเทศบังกลาเทศและอินเดีย หลายคนเข้าทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รัฐการ นักการเมือง หรือเป็นทูตในกองทัพของประเทศอินเดียและบังกลาเทศ แต่ก็เคยเกิดเหตุขัดแย้งเนินเขาจิตตะกอง ซึ่งถูกมองว่าเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวจักมา กระทั่งมีการจัดทำข้อตกลงสันติภาพเนินเขาจิตตะกอง ความรุนแรงในพื้นที่จึงลดลงไป
โตบี

โตบี (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 190 – ทศวรรษ 220) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ตู้ เวย์  ชื่อรอง กั๋วฝู่  เป็นบัณฑิตผู้ปฏิเสธการเข้ารับราชการ รวมไปถึงการแกล้งป่วย ก่อนในที่สุดจะกลายมาเป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ.
โตบีเป็นชาวอำเภอโปยเสีย (涪縣 "ฝูเซี่ยน") เมืองจื่อถง (梓潼郡 "จื่อถงจฺวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคือนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน โตบีเกิดในช่วงกลางหรือปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ในวัยเยาว์โตบีเรียนตำรากับเริ่น อาน (任安; ค.ศ. 124–202) บัณฑิตและพหูสูตที่มีชื่อเสียง โตบีกลายเป็นบัณฑิตผู้ถือวิถีสันโดษเช่นเดียวกับเริ่น อานผู้เป็นอาจารย์ เล่าเจี้ยง เจ้ามณฑลของมณฑลเอ๊กจิ๋ว (ครอบคลุมพื้นที่มณฑลเสฉวนและนครฉงชิ่งในปัจจุบัน) ได้ยินชื่อเสียงของโตบีจึงเสนอให้โตบีมาดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ผู้ช่วย (從事 "ฉงชื่อ") ประจำที่ว่าการเมือง แต่โตบีอ้างว่าตนป่วยและปฏิเสธข้อเสนอในปี ค.ศ. 214หลังจากขุนศึกเล่าปี่ยึดครองมณฑลเอ๊กจิ๋วจากเล่าเจี้ยง เล่าปี่ต้องการรับโตบีมารับราชการ แต่โตบีอ้างว่าตนไม่สามารถรับราชการได้เพราะตนหูหนวก และยังคงอยู่กับบ้าน
ดัยร์ยาซีน

ดัยร์ยาซีน  เป็นอดีตหมู่บ้านชาวอาหรับปาเลสไตน์ที่มีผู้อยู่อาศัยราว 600 คน ตั้งอยู่ จากเยรูซาเลม ดัยร์ยาซีนประกาศตนเป็นกลางในระหว่างสงครามปาเลสไตน์ปี 1948 ระหว่างชาวอาหรับกับชาวยิว หมู่บ้านถูกโจมตีและทำลายล้างในระหว่างการสังหารหมู่เมื่อ 9 เมษายน 1948 ที่ซึ่งผู้อยู่อาศัยชาวอาหรับ 107 คนถูกสังหารโดยกองกำลังกึ่งกองทัพ อีร์กูนและเลฮี ปัจจุบัน พื้นที่ของหมู่บ้านเป็นส่วนหนึ่งของศูนย์สุขภาพจิตกฟาร์ ชาอุล โรงพยาบาลจิตเวชศาสตร์ของรัฐอิสราเอล
คำว่า "ดัยร์" แปลว่า "อาราม" ในภาษาอาหรับ วาลีด คาลีดี นักประวัติศาสตร์ปาเลสไตน์ ระบุว่าการใช้คำนี้พบได้ทั่วไปในชื่อหมู่บ้านของปาเลสไตน์โดยเฉพาะที่ตั้งอยู่ใกล้กับเยรูซาเลมขนาดนี้ ขอบทางใต้ของหมู่บ้านมีซากอารามตั้งอยู่ซึ่งเรียกกันว่าเพียง "ดัยร์" ("Deir")
แมดเดน เอ็นเอฟแอล 23

แมดเดน เอ็นเอฟแอล 23  เป็นวิดีโอเกมอเมริกันฟุตบอลที่ได้สร้างจากเนชันแนลฟุตบอลลีก (NFL) พัฒนาโดยอีเอทีบูรอน และจัดจำหน่ายโดยอิเล็กทรอนิกส์ อาร์ท เป็นภาคต่อของชุดเกม "แมดเดน เอ็นเอฟแอล" ที่ดำเนินมายาวนาน และตามหลังการวางขายเกม "แมดเดน เอ็นเอฟแอล 22"
ตัวเกมวางจำหน่ายสำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ เพลย์สเตชัน 4 เอกซ์บอกซ์วัน เพลย์สเตชัน 5 และเอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส ในวันที่ 19 สิงหาคม 2022 โดยตัวเกมเป็นการเปิดตัวชุดเกมนี้บนเอปิกเกมสโตร จอห์น แมดเดน อดีตหัวหน้าโค้ชและผู้บรรยายซึ่งชุดเกมนี้ได้รับการตั้งชื่อตามเขา เป็นดาราหน้าปกเพื่อเป็นเกียรติแก่การเสียชีวิตของเขาในเดือนธันวาคม 2021 ตัวเกมได้รับกระแสวิจารณ์ผสมกันจากนักวิจารณ์ ซึ่งประกาศว่ามีการปรับปรุงจากเกมก่อนหน้านี้
เบงกอง

เบงกอง หรือ เบงก๋อง (มีบทบาทในช่วงทศวรรษ 190 – ศตวรรษที่ 3) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เมิ่ง กวาง  ชื่อรอง เซี่ยวยฺวี่  เป็นขุนนางและบัณฑิตของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ.
เบงกองเป็นชาวนครลกเอี๋ยง (洛陽 "ลั่วหยาง") ในเขตเมืองโห้หล้ำ (河南 "เหอหนาน") ซึ่งคือนครลั่วหยาง มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน เบงกองเกิดในยุตราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ญาติของเบงกองชื่อเมิ่ง ยฺวี่ (孟郁) รับราชการเป็นเสนาบดีกลาโหม (太尉 "ไท่เว่ย์") ในราชสำนักฮั่น พี่ชายของเมิ่ง ยฺวี่ชื่อเมิ่ง เปิน (孟賁) เป็นขันทีในตำแหน่งผู้ถวายงานกลาง (中常侍 "จงฉางชื่อ") เบงกองเริ่มรับราชการในฐานะเจ้าหน้าที่ระดับล่างในสำนักหนึ่งของราชสำนักในช่วงปลายรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (ครองราชย์ ค.ศ. 168–189)
โดโจ

โดโจ  หมายถึงโถงหรือสถานที่สำหรับการเรียนรู้แบบสมจริง (immersive learning), การเรียนรู้เชิงประสบการณ์ (experiential learning) หรือการทำสมาธิ โดยธรรมเนียมใช้สำหรับศิลปะป้องกันตัวแต่ก็มีนำมาใช้สำหรับการเรียนรู้ในสาขาอื่น ๆ เช่นกัน คำว่าโดโจแปลว่า "สถานที่แห่งหนทาง" ในภาษาญี่ปุ่น
คำว่า "โดโจ" มีที่มาจากโพธิมัณฑ์ แรกเริ่ม "โดโจ" จะตั้งอยู่ตรงข้ามกับพุทธศาสนสถานเพื่อเป็นสถานที่สำหรับฝึกฝนอย่างเป็นระบบสำหรับศิลปกรรมญี่ปุ่นใด ๆ ที่ชื่อลงท้ายด้วยคำว่า "โด" ("-dō") ซึ่งมาจากภาษาจีน "เต๋า" แปลว่า "หนทาง" บางครั้ง โถงในศาสนาพุทธแบบเซนสำหรับการฝึกสมาธิ "ซาเซง" ก็อาจเรียกว่าโดโจเช่นกัน
ในประเทศญี่ปุ่น สถานที่ใด ๆ ที่มีไว้สำหรับการฝึกทางกายภาพ รวมถึงซูโมอาชีพ อาจเรียกว่า "โดโจ" เช่นกัน ในโลกตะวันตก คำว่า "โดโจ" ในแง่สำหรับกิจกรรมทางกายภาพ ใช้สำหรับศิลปะป้องกันตัวของญี่ปุ่นโดยเฉพาะ เช่น "ไอคิโด", "ยูโด", "คาราเตะโด"
น้ำตกทุธสาคร

น้ำตกทุธสาคร  เป็นน้ำตกสี่ชั้น ตั้งอยู่บนแม่น้ำมัณโฑวี ในกัว ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป 60 กิโลเมตรจากปณชีทางถนน ทุธสาครเป็นหนึ่งในน้ำตกที่สูงที่สุดในอินเดียด้วยความสูง 310 เมตร และความกว้างเฉลี่ย 30 เมตร ทุธสาครตั้งอยู่ในเขตอนุรักษ์พันธุ์สัตว์ป่าภควัน มหาวีระ และอุทยานแห่งชาติโมลเลมในเทือกเขาฆาฏตะวันตก
สถานีรถไฟที่เข้าถึงได้ทางรถที่ใกล้ที่สุดคือสถานีคัสเซิลร็อก อุตตรกันนาดา รัฐกรณาฏกะ นักท่องเที่ยวสามารถขึ้นรถไฟจากสถานีนั้นและลงที่ป้ายทุธสาครซึ่งเป็นป้ายที่ไม่มีชานชาลา จากป้ายนี้สามารถเดินไปอีกราวหนึ่งกิโลเมตรจะถึงตัวน้ำตก อย่างไรก็ตาม ในปี 2015 การรถไฟอินเดียได้ออกประกาศห้ามขึ้นลงรถที่ป้ายทุธสาคร
สถาบันเพื่อการวิจัยแพทยศาสตร์

สถาบันเพื่อการวิจัยแพทยศาสตร์  เป็นสถาบันวิจัยในเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ตัวอาคารของสถาบันเป็นที่รู้จักในชื่อ "หลุมหลบภัยหนู" ("Mäusebunker") แรกเริ่มสร้างขึ้นเพื่อใช้งานสำหรับการทดลองในสัตว์และผสมพันธุ์สัตว์ทดลองที่ใช้ในสถาบัน ตัวสถาบันตั้งอยู่ใกล้กันกับศูนย์การแพทย์เบนยามิน ฟรังกลิน ("Benjamin Franklin Medical Center") และ สถาบันความสะอาดและอนูชีววิทยา ("Institute for Hygiene and Microbiology") สามสถาบันนี้ตั้งขึ้นเพื่อเป็นสาธารณูปโภคกำลังสูงสำหรับการพัฒนาและการใช้งานยากับวัคซีนใหม่ ๆ
ตัวอาคารเป็นผลงานออกแบบแรกเริ่มโดยสามีภรรยา แกร์ด และ มักดาเลนา ฮันสกา (Gerd Hänska and Magdalena Hänska) ออกแบบในระหว่างปี 1965 ถึง 1967 และเริ่มก่อสร้างในปี 1971. แบบแปลนโดยละเอียดและการก่อสร้างนำโดยแกร์ด ฮันสกา และ ควร์ท ชแมร์โซว (Kurt Schmersow) ระหว่างปี 1971 ถึง 1981 รูปลักษณะของอาคารกลายมาเป็นที่ถกเถียงนับตั้งแต่แรกเริ่ม ด้วยการออกแบบที่ดูชั่วร้าย (sinister) และการใช้งานเพื่อการทดลองในสัตว์ ทำให้อาคารนี้ไม่เป็นที่นิยมในสาธารณชน กระนั้น เมื่อเวลาผ่านไป อาคารนี้กลายมาเป็นที่นิยมชื่นชอบโดยผู้นิยมสถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์ มีการตีพิมพ์ระดับนานาชาติหลายชิ้นที่ยกอาคารนี้เป็นตัวอย่างชิ้นสำคัญของสถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์ในเยอรมนี
หลังเจ้าของปัจจุบันของอาคาร ชาริเต ประกาศแผนว่าจะทุบอาคารนี้ทิ้ง ได้เกิดความตระหนักขึ้นในสาธารณชนมากยิ่งขึ้น มีการลงนามยื่นอุทธรณ์ให้อนุรักษ์อาคารนี้ นำโดยสถาปนิกกุนแนร์ คลัก (Gunnar Klack) และนักประวัติศาสตร์ศิลป์ แฟลิซ ตอร์แคร์ (Felix Torkar) ในปี 2020 มีการพูดคุยเกี่ยวกับอนาคตของอาคาร "หลุมหลบภัยหนู" ตีพิมพ์ในสิ่งพิมพ์ระดับนานาชาติ มีการอ้างถึงอาคารนี้เชื่อมต่อกับตัวอย่างชิ้นงานบรูทัลลิสต์อื่น ๆ ในระดับโลก ไปจนถึงการพูดคุยเกี่ยวกับอนาคตของแต่ละอาคารโดยอ้างถึงอาคารหลังนี้ เช่น สถานีรถบัสกลางเทลอาวีฟ ในอิสราเอล และวังแสดงดนตรีและกีฬาวิลเนียส ในลิทัวเนีย
มาโอะ โคบายาชิ

มาโอะ โคบายาชิ (21 กรกฎาคม 1982 - 22 มิถุนายน 2017) เป็นผู้ประกาศข่าวและนักแสดงอิสระชาวญี่ปุ่น เธอยังเป็น 1 ในผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศของฟูจิเทเลวิชันอีกด้วย
ชีวิตในวัยเด็ก.
มาโอะ โคบายาชิเกิดในปี 1982 ที่เมืองโอจิยะ จังหวัดนีงาตะ เป็นลูกสาวคนสุดท้องในบรรดาพี่น้อง 2 คน ครอบครัวของเธอย้ายไปมาระหว่างไซตามะ จังหวัดไซตามะ และนิชิโนะมิยะ จังหวัดเฮียวโงะ 7 ครั้ง ก่อนจะมาตั้งรกรากที่อารากาวะ จังหวัดโตเกียว เมื่อเธอเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย พี่สาวของเธอคือมายะ โคบายาชิ (小林 麻耶, เกิดปี 1979) ซึ่งเป็นนักข่าวเช่นเดียวกับเธอ
เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลาย Kokugakuin ในปี 2005 เธอสำเร็จการศึกษาจากภาควิชาจิตวิทยาที่มหาวิทยาลัยโซเฟีย
อาชีพ.
ในขณะที่ยังอยู่ในมหาวิทยาลัย เธอได้รับความสนใจจากการแสดงในรายการ "Koi no kara Sawagi" ทางช่องนิปปงทีวี ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2003 ถึงเดือนกันยายน 2006 โคบายาชิทำหน้าที่เป็นผู้ประกาศข่าวพยากรณ์อากาศให้กับรายการ "Mezamashi Saturday" ของฟูจิเทเลวิชัน