pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
Mentha requienii

Mentha requienii หรือ มินต์คอร์ซิกา เป็นสมุนไพรและเป็นสายพันธุ์หนึ่งของมินต์ มีถิ่นกำเนิดในเกาะคอร์ซิกา เกาะซาร์ดิเนีย และเกาะมอนเตคริสโต และได้รับการปลูกแพร่หลายในโปรตุเกสและหมู่เกาะอังกฤษ มีลักษณะเติบโตใกล้พื้นดิน ใบสีเขียวสด และมีกลิ่นหอมของมินต์ที่เข้มข้น
ลักษณะ.
มินต์คอร์ซิกา เป็นพืชวงศ์มิ้นต์ที่มีขนาดเล็กที่สุดชนิดหนึ่งของวงศ์มินต์ มีความสูงเพียง 3–10 ซม. ใบมีลักษณะรีเล็กๆ ยาวประมาณ 2–7 มม. และมีดอกสีม่วงอ่อนขนาดเล็กที่บานในช่วงเดือนกรกฎาคมและสิงหาคม ซึ่งผสมเกสรโดยแมลง มีกลิ่นหอมแรงคล้ายเปปเปอร์มินต์
การกระจายพันธุ์.
มินต์คอร์ซิกามีถิ่นกำเนิดในคอร์ซิกา ซาร์ดิเนีย และเกาะมอนเตคริสโต ปัจจุบันมันได้กระจายตัวและเติบโตเป็นพืชพื้นเมืองในส่วนอื่นของโลก และถูกมองว่าเป็นชนิดพันธุ์รุกรานในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา#เปลี่ยนทาง 
การใช้ในสวน.
"Mentha requienii" สามารถใช้เป็นพืชคลุมดินในการจัดสวน โดยจะส่งกลิ่นหอมของมินต์เมื่อมีการเหยียบย่ำ เนื่องจากสามารถถูกเหยียบได้โดยไม่ตาย จึงมักถูกนำมาใช้ในการเรียงตามทางเดินระหว่างก้อนหิน อีกทั้งยังคงมีขนาดเล็กและเติบโตได้ดีในพื้นที่ร่มรื่นต่างจากมินต์ชนิดอื่นที่ปลูกทั่วไป อย่างไรก็ตาม หากมีความชื้นมากเกินไป ใบของมันจะเน่า การป้องกันที่ดีที่สุดคือการปล่อยให้ดินแห้งเล็กน้อยระหว่างการรดน้ำ แต่ต้องไม่แห้งเกินไป เนื่องจากพืชนี้อ่อนแอต่อความแห้งแล้ง Baby's tears มักถูกใช้แทนในพื้นที่ที่มินต์คอร์ซิกาเปราะบางเกินไป
มินต์คอร์ซิกา เช่นเดียวกับเพนนีรอยัล ถูกมองว่าเป็นหนึ่งในพืชตระกูลมินต์ที่ดีที่สุดสำหรับปลูกเป็นพืชคู่กับพืชตระกูล บราซิก้า เช่น บรอกโคลี กะหล่ำปลี กะหล่ำดอก ฯลฯ เพราะช่วยไล่แมลงศัตรูพืชบางชนิด โดยการทำให้กลิ่นของพืชหลักไม่ชัดเจน และยังอาจช่วยเพิ่มรสชาติอีกด้วย
การใช้ในครัว.
พืชชนิดนี้ยังใช้ในการทำอาหาร โดยมีชื่อเสียงที่สุดในฐานะส่วนผสมที่ให้กลิ่นใน ครีมมิ้นต์ บางครั้งยังกล่าวกันว่ามีกลิ่นคล้ายกับ Mentha pulegium
การใช้ประโยชน์อื่นๆ.
ในทางการแพทย์แผนโบราณ พืชชนิดนี้ถูกใช้เป็นยาฆ่าเชื้อโรค ยาขับลม และยาแก้ไข้ กลิ่นของมินต์ไม่เป็นที่ชื่นชอบของหนูและแมว และพืชชนิดนี้เคยถูกใช้โรยบนพื้นเพื่อไล่สัตว์รบกวน
ปัสตูแรล

ปัสตูแรล , ปัสตอแรล , ปัสโตเรลลา  หรือ ปัสโตริตา  เป็นบทร้อยกรองเล่าเรื่องขนาดสั้นตามแบบฉบับของภาษาฝรั่งเศสเก่าในสมัยกลาง ปัสตูแรลในยุคเริ่มแรกเล่าถึงอัศวินหนุ่มเจ้าบทเจ้ากลอนที่มาพบสาวเลี้ยงแกะแล้วเกี้ยวพาราสีโดยหวังจะมีความสัมพันธ์ทางเพศ สาวเลี้ยงแกะอาจแพ้หรือชนะคารมอัศวินแต่ในขณะเดียวกันก็มักจะแสดงท่าทีเอียงอาย ในตอนท้ายทั้งสองอาจมีความสัมพันธ์ทางเพศไม่ว่าจะเกิดจากการยินยอมหรือการข่มขืน หรืออัศวินอาจถูกปฏิเสธโดยที่สาวเลี้ยงแกะเรียกหนุ่มเลี้ยงแกะคนรักให้มาช่วย ก่อนที่เรื่องจะลงเอยด้วยการจากลาหรือการเผ่นหนีของอัศวิน ในยุคหลังเนื้อเรื่องของปัสตูแรลเอนเอียงไปทางชีวิตท้องทุ่ง หนุ่มสาวเลี้ยงแกะกลายเป็นตัวละครหลักและบางครั้งอาจมีการทะเลาะกันเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ปัสตูแรลมีต้นกำเนิดจากบทกวีของกลุ่มตรูบาดูในคริสต์ศตวรรษที่ 12 โดยเฉพาะอย่างยิ่งกวีมาร์กาบรือ (หนึ่งในผู้แต่งปัสตูแรลา)
ในท้ายที่สุด แบบแผนของปัสตูแรลได้ผสมผสานกับแบบแผนบทร้อยกรองของกลุ่มนักบวชและปัญญาชนพเนจรโกเลียร์ดจนกลายเป็นบทกวีแนวเสียดสี โดยมีเนื้อหาหันเหออกจากเรื่องราวของสาวเลี้ยงแกะแบบเดิมไปสู่การเหน็บแนมพฤติกรรมไม่ชอบมาพากลของศาสนจักร อย่างไรก็ตาม ปัสตูแรลยังส่งอิทธิพลต่อบทกวีแนวเซร์รานิยาในวรรณกรรมสเปนสมัยกลาง และยังคงมีการแต่งเป็นภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน ภาษาอังกฤษ และภาษาเวลส์อยู่บ้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ตัวอย่างปัสตูแรลสั้น ๆ ในภาษาสกอตคือ "รอบินกับแมกิน" บทละคร "เกมของรอแบ็งกับมารียง" ของอาด็อง เดอ ลา อาล เป็นบทละครที่ดัดแปลงมาจากบทร้อยกรองปัสตูแรล และแม้กระทั่งในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ปัสตูแรลยังได้รับการกล่าวถึงในมหากาพย์ "เดอะแฟรีควีน" เล่ม 6 ของเอดมันด์ สเปนเซอร์ ชุดลำนำนิทานพื้นบ้านที่ฟรานซิส เจมส์ ไชลด์ รวบรวมไว้ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ให้ตัวอย่างปัสตูแรลไว้ในเรื่อง "อัศวินผู้โง่งัน"
นักบะห์

นักบะห์ (อาหรับ: النَّكْبَة, an-Nakba, "หายนะ") เป็นการล้างชาติพันธุ์ ชาวปาเลสไตน์ผ่านการบังคับย้ายถิ่นและยึดที่ดินทรัพย์สิน รวมถึงทำลายสังคม กดขี่วัฒนธรรม อัตลักษณ์ สิทธิทางการเมืองและอุดมการณ์ของพวกเขา นักบะห์เป็นคำที่ใช้บรรยายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปาเลสไตน์ในอาณัติช่วงสงครามปาเลสไตน์ ค.ศ. 1947–1949 ตลอดจนการเบียดเบียนชาวปาเลสไตน์โดยอิสราเอลที่ยังคงดำเนินอยู่ ความหมายโดยรวมของนักบะห์หมายถึงความแตกแยกของสังคมปาเลสไตน์ และการปฏิเสธสิทธิการกลับสู่ถิ่นฐานเดิมของผู้ลี้ภัยชาวปาเลสไตน์ในระยะยาว
ชาวปาเลสไตน์ประมาณ 750,000 คนหรือมากกว่า 80% ของประชากรในพื้นที่ที่ต่อมากลายเป็นรัฐอิสราเอลถูกกำลังกึ่งทหารไซออนิสต์และกองกำลังป้องกันอิสราเอลในเวลาต่อมาขับไล่ออกจากบ้านของตน เกิดการสังหารหมู่ชาวปาเลสไตน์หลายพันคน ชุมชนชาวปาเลสไตน์มากกว่า 500 แห่งถูกลดประชากร หลายแห่งถูกทำลายลงหรือให้ชาวยิวเข้ามาอาศัยแทนและเปลี่ยนชื่อใหม่เป็นภาษาฮีบรู นอกจากนี้อิสราเอลยังใช้การสงครามจิตวิทยาในการกดดันและสร้างความหวาดกลัว รวมถึงใช้อาวุธชีวภาพในการปนเปื้อนแหล่งน้ำของชาวปาเลสไตน์ เมื่อสงครามจบลงใน ค.ศ. 1949 พื้นที่ราว 78% ของปาเลสไตน์ในอาณัติเดิมตกอยู่ใต้การปกครองของอิสราเอล
ชาวปาเลสไตน์มองนักบะห์เป็นบาดแผลร่วมที่กำหนดอัตลักษณ์ชาติและอุดมการณ์ทางการเมืองของตน#เปลี่ยนทาง ขณะที่อิสราเอลมองเหตุการณ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของสงครามประกาศอิสรภาพและการสร้างชาติ อิสราเอลยังลดทอนและปฏิเสธอาชญากรรมที่ตนก่อ โดยอ้างว่าชาวปาเลสไตน์สมัครใจย้ายออกไปเอง และบางปฏิบัติการมีความจำเป็น เกิดแนวคิดการปฏิเสธนักบะห์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยกลุ่ม "นักประวัติศาสตร์ใหม่" ที่ตั้งคำถามกับเรื่องเล่าประวัติศาสตร์อิสราเอลเดิม แนวคิดนี้ยังแพร่หลายในวาทกรรมของอิสราเอลและสหรัฐ และสัมพันธ์กับคตินิยมเชื้อชาติต่อต้านอาหรับ
ชาวปาเลสไตน์ระลึกถึงเหตุการณ์นี้ในวันนักบะห์ (15 พฤษภาคมของทุกปี) หนึ่งวันหลังวันประกาศอิสรภาพอิสราเอล ใน ค.ศ. 1967 เกิดการอพยพของชาวปาเลสไตน์อีกระลอกหลังสงครามหกวันเรียกว่า นักสะห์ (النكسة, an-Naksa, "ความปราชัย") ซึ่งมีการระลึกในวันที่ 5 มิถุนายนของทุกปีเช่นกัน นักบะห์เป็นเหตุการณ์ที่ทรงอิทธิพลยิ่งต่อประวัติศาสตร์ปาเลสไตน์ เป็นหนึ่งในภาพแทนของพวกเขาร่วมกับตัวการ์ตูนฮันเดาะละฮ์ ผ้าโพกหัวกูฟียะห์และกุญแจของปาเลสไตน์ มีหนังสือ บทกวีและเพลงจำนวนมากที่บอกเล่าถึงนักบะห์
เล เวี้ยต ก๊วก

เล เวี้ยต ก๊วก (จื๋อโนม: 黎曰國, เกิด 1982) เป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวเวียดนาม ผู้บุกเบิกด้านการเรียนรู้ของเครื่อง ทำงานที่กูเกิลเบรน เขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมคิดค้นแบบจำลอง doc2vec กับ seq2seq ที่ใช้ในด้านการประมวลภาษาธรรมชาติ นอกจากนี้เขายังได้ริเริ่มและเป็นผู้นำโครงการริเริ่ม AutoML ของกูเกิลเบรน รวมถึงการนำเสนอเทคนิคการค้นหาสถาปัตยกรรมประสาท
การศึกษาและการงาน.
เล เวี้ยต ก๊วก เกิดที่เมืองเฮืองถุย จังหวัดเถื่อเทียนเว้ ประเทศเวียดนาม เขาเรียนที่ โรงเรียนมัธยมก๊วกห็อกเว้ ในปี 2004 เขาย้ายไปออสเตรเลียเพื่อศึกษาในหลักสูตรระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาคือ อเล็กซ์ สโมลา (Alex Smola) และศึกษาวิธีการเคอร์เนล ในการเรียนรู้ของเครื่อง ในปี 2007 เขาเข้ามหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดเพื่อศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาคือ แอนดรูว์ อึ่ง
ในปี 2011 เขากลายมาเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งกูเกิลเบรน ร่วมกับแอนดรูว์ อึ่ง ซึ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาขณะนั้น และ เจฟฟรีย์ ดีน และ เกรก คอร์ราโด นักวิจัยของกูเกิล เลเป็นผู้นำการค้นพบขั้นตอนวิธีการเรียนรู้เชิงลึก ที่เป็นการคิดค้นครั้งสำคัญครั้งแรกของกูเกิลเบรน โดยทำการฝึกฝนบนหน่วยประมวลผลกลางแบบมัลติคอร์ 16,000 ตัว ทำให้มีความสามารถในการเรียนรู้ที่จะรู้จำแมวหลังจากดูวิดีโอในยูทูบโดยไม่เคยมีใครบอกว่า "แมว" คืออะไร
ในปี 2014 เลได้ร่วมกับ อิลยา ซุซเคเวร์ (Ilya Sutskever) และ อูริออล วีญัลส์ (Oriol Vinyals) เสนอแบบจำลอง seq2seq สำหรับทำการแปลด้วยเครื่อง และในปีเดียวกันนั้น เขายังได้ร่วมกับ โตมาช มิโคโลฟ (Tomáš Mikolov) เสนอแบบจำลอง doc2vec ที่ใช้สำหรับการเรียนรู้ตัวแทนในการแปลงเอกสาร เขายังเป็นหนึ่งในผู้เขียนหลักและนักวิจัยของ ระบบการแปลด้วยเครื่องประสาทของกูเกิล (GNMT)
เลริเริ่มและเป็นผู้นำโครงการ AutoML ของกูเกิลเบรน โดยรวมถึงการเสนอเกี่ยวกับการค้นหาสถาปัตยกรรมประสาท เขาเป็นหนึ่งในผู้เขียน LaMDA ซึ่งเป็นแบบจำลองภาษาการสนทนาขนาดใหญ่ที่พัฒนาและเปิดตัวครั้งแรกในปี 2020 ภายใต้ชื่อ Meena ในปี 2022 เขาและผู้ทำงานร่วมกันได้เสนอให้ใช้ข้อความพร้อมรับแบบลูกโซ่ความคิด (chain-of-thought, CoT) เป็นวิธีการปรับปรุงความสามารถในการให้เหตุผลของแบบจำลองภาษาขนาดใหญ่
ชัง อึย-ซู

ชัง อึย-ซู (เกาหลี:  , เกิด 22 มกราคม 1990) เป็นนายแบบและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาได้รับความนิยมอย่างมากหลังจากแสดงในละครโทรทัศน์แนวยาโออิเรื่อง "ซ่อนรักชายาลับ" (2020)
ชีวิตวัยเด็กและการศึกษา.
ชัง อึย-ซู เกิดเมื่อวันที่ 22 มกราคม 1990 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เขาเรียนที่ภาควิชาการแสดงนางแบบที่วิทยาลัยคย็องมุน
อาชีพ.
ชังเริ่มต้นอาชีพนายแบบในปี 2008 เขาได้รับความสนใจจากการทำงานบนเวทีต่าง ๆ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขาได้ทำให้ใบหน้าของเขาเป็นที่รู้จักต่อสาธารณชนผ่านโฆษณาและมิวสิควิดีโอต่าง ๆ จากนั้นเขาถูกเอเยนต์ค้นพบและเซ็นสัญญากับ Elrise Entertainment (이엘 라이즈)
ชังประเดิมงานแสดงครั้งแรกในปี 2012 โดยปรากฏตัวในละครดราม่าเรื่อง "โสดกะล่อนปลิ้นปล้อนคูณ 4" เขาได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในปี 2015 เรื่อง "สมรภูมิรบและเกียรติยศแห่งราชนาวี" จากนั้นเขาก็ได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะบิวตีอินไซด์" ซึ่งเขาได้แสดงเป็นตัวละครที่แปลงร่างเป็นอู-จิน เขาเป็นนายแบบให้กับงาน Seoul Fashion Week (서울 패션 위크) ในปี 2015 เช่นเดียวกับงาน SS14 Seoul Fashion Week เขายังได้เข้าร่วมถ่ายภาพให้กับ BNT International ในเดือนมีนาคม 2015
ในปี 2018 เขาได้รับบทสมทบเป็นนักสู้ศิลปะการต่อสู้ในละครดังเรื่อง "Bad Papa" ในปี 2019 เขาแสดงในละครดราม่าโรแมนติกคอมเมดี้แฟนตาซีเรื่อง "สัมผัสรักพลังจิต" โดยรับบทเป็นนักสืบหนุ่ม ในปีเดียวกันนั้น เขาได้แสดงนำเป็นครั้งแรกในละครโรแมนติกเรื่อง "Jal Pa Gin Love"
ภัฏฏิโปรลุ

ภัฏฏิโปรลุ (Bhattiprolu) เป็นหมู่บ้านในอำเภอพปัตละ รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของภัฏฏิโปรลุมณฑล ในบู่บ้านเป็นที่ตั้งของ "พุทธมหาสถูป" ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนอนุสรณ์ความสำคัญระดับชาติ หนึ่งในหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดของอักษรพราหมีในอินเดียใต้มาจากภัฏฏิโปรลุ อักษรดังกล่าวปรากฏบนผอบที่เชื่อว่าบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และเรียกว่าอักษรภัฏฏิโปรลุ
ในสมัยโบราณ ภัฏฏิโปรลุมีชื่อว่าประติปาลปุระ (Pratipalapura) เป็นเมืองพุทธที่เจริญรุ่งเรือง ส่วนกนึ่งของอาณาจัดรสาละโบราณที่มีอยู่ก่อนอานธรสตวาหนะ หลักฐานจารึกเสนอว่ากษัตริย์นามว่ากุเพรกะ (Kuberaka) เป็นผู้ปกครองภัฏฏิโปรลุใน 230 ปีก่อนคริสต์กาล พุทธมหาสถูปแห่งภัฏฏิโปรลุมีชื่อว่า วิกรมารกะโกฏทิพพะ ("Vikramarka Kota Dibba") เข้าใจว่าสร้างขึ้นในระหว่าง 300-200 ปีก่อนคริสต์กาล การขุดค้นที่ภัฏฏิโปรลุพบหลักฐานที่มีความสำคัญทางภาษาศาสตร์ ซึ่งคือหลักฐานภาษาเตลูกูยุคแรก อายุย้อนไปถึง 300 ปีก่อนคริสต์กาล ในปี 1870 มีการค้นพบเนินดินสามเนินที่นำไปสู่การขุดค้นเพิ่มเติม ในปี 1892 นักโราณคดีอาเล็กซันเดอร์ เรีย ขุดพบจารึกสามชิ้นบนผอบที่บรรจุพระธาตุและอัญมณีมีค่า สถูปมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 148 ฟุม ส่วนสูงสุดเป็นโดมมีความสูง 132 ฟุต
หมู่บ้านนางาวะ (จังหวัดนางาโนะ)

นางาวะ  เป็นหมู่บ้านในอำเภอมินามิอาซูมิ จังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 นางาวะกับหมู่บ้านชิงะ (จากอำเภอฮิงาชิจิกูมะ) และหมู่บ้านอาซูมิกับอาซูซางาวะ (ทั้งสองมาจากอำเภอมินามิอาซูมิ) ถูกผนวกเข้ากับนครมัตสึโมโตะที่ขยายตัวออกไป
ยาร์เดนิต

ยาร์เดนิต  มีอีกชื่อว่า พื้นที่พิธีบัพติศมายาร์เดนิต  เป็นพื้นที่ทำพิธีบัพติศมาริมแม่น้ำจอร์แดนในภูมิภาคกาลิลีของอิสราเอลตอนเหนือ ซึ่งผู้แสวงบุญชาวคริสต์เดินทางมาบ่อยครั้ง สถานที่นี้ตั้งอยู่ทางใต้ของปากแม่น้ำจากทะเลกาลิลี ใกล้ Kibbutz Kvutzat Kinneret ซึ่งเป็นเจ้าของและบริหารจัดการพื้นที่นี้
ประวัติ.
ตามธรรมเนียมศาสนาคริสต์ เหตุการณ์พระเยซูทรงรับบัพติศมา (มัทธิว 3:13-17) เกิดขึ้นที่เบธานีฝั่งเหนือแม่น้ำจอร์แดน (อัลมัฆฏ็อส) เหนือทะเลเดดซีและทางตะวันออกของเจริโค อัลมัฆฏ็อสเป็นพื้นที่ทำพิธีบัพติศมาที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้แสวงบุญมาหลายตวรรษ และมีการสร้างอารามและบ้านรับรองใกล้บริเวณนี้ ปัจจุบันอัลมัฆฏ็อสในประเทศจอร์แดนแสดงโครงสร้างทางศาสนายุคแรกที่เกี่ยวข้องกับพิธีบัพติศมาหรือการอาบน้ำทางศาสนา
นับตั้งแต่สงครามหกวัน ประเทศอิสราเอลเข้ายึดครองแม่น้ำจอร์แดนส่วนตะวันตก รวมถึงพื้นที่ตรงข้ามฝั่งจอร์แดนที่มีชื่อว่าก็อศรุลยะฮูด อย่างไรก็ตาม เนื่องจากกิจกรรมทางทหารและการขุดค้นในพื้นที่เวสต์แบงก์ กระทรวงการท่องเที่ยวอิสราเอลสถาปนายาร์เดนิตใน ค.ศ. 1981 เป็นพื้นที่แสวงบุญทางเลือก ยาร์เดนิตจึงกลายเป็นสถานที่รับบัพติศมาแห่งแรกที่ได้รับการควบคุมในอิสราเอล 
ดังนั้น ยาร์เดนิตจึงดึงดูดผู้แสวงบุญและมีการสร้างศูนย์บริการนักท่องเที่ยว
ตำบลดอนปรู

ดอนปรู เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี เดิมเป็นตำบลของอำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลดอนปรู มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ดอนปรู เดิมเป็นตำบลของอำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง ปี พ.ศ. 2479 พระประชากรบริรักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง กับพ.ท.พระเจนกระบวนหัก ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้รับรายงานว่าเขตตำบลดอนปรู อำเภอวิเศษชัยชาญ ได้แจ้งแก่ทางราชการว่าประชาชนติดต่อราชการกับอำเภอศรีประจันต์ และจังหวัดสุพรรณบุรีสะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอวิเศษชัยชาญ
ปี พ.ศ. 2480 จึงได้เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดอ่างทองกับจังหวัดสุพรรณบุรี โดยโอนพื้นที่ตำบลดอนปรู อำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มาขึ้นกับอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี รวมทั้งโอนพื้นที่หมู่ 6–10 (ในตอนนั้น) จากตำบลศาลาทุ่งแฝก อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง มาสมทบเข้ากับเขตปกครองของตำบลดอนปรู อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยได้รับอนุมัติจากพระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรี 
ปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1 บ้านรางหางม้า, หมู่ 2 บ้านบัวประจันต์, หมู่ 3 บ้านหนองอ้ายเกลา, หมู่ 8 บ้านดอนกลาง และหมู่ 13 บ้านป่าพระเจ้า ของตำบลดอนปรู ออกไปตั้งเป็นตำบลปลายนา 
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลดอนปรูแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลดอนปรูเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนปรู ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนปรูมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.18 ตารางกิโลเมตร ประชากร 9,025 คน และ 2,085 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนปรูอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนปรู
ตำบลมดแดง

มดแดง เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลมดแดง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลมดแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลมดแดงเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลมดแดง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลมดแดงมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 19.77 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,608 คน และ 1,189 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลมดแดงอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลมดแดง
ตำบลบางงาม

บางงาม เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลบางงาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เดิมตำบลบางงามมีพื้นที่ 12 หมู่บ้าน ต่อมาปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยกด้านทิศเเหนือของตำบลบางงามทั้งหมด 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1,8 บ้านดงขี้เหล็ก, หมู่ 2,6 บ้านวัดเกาะ, หมู่ 5 บ้านตลาดวังหว้า และหมู่ 8 บ้านดอนลาน ของตำบลบางงาม ออกไปตั้งเป็นตำบลวังหว้า ทำให้ในปัจจุบันเขตตำบลบางงามเหลือพื้นที่การปกครองเพียง 6 หมู่บ้าน 
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลบางงามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลบางงามเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางงาม ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบางงามมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 25.97 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,221 คน และ 815 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบางงามอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางงาม
จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลพบุรี, อำเภอพัฒนานิคม และอำเภอท่าวุ้ง
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอโคกสำโรง, อำเภอชัยบาดาล, อำเภอบ้านหมี่ และกิ่งอำเภอท่าหลวง
กรวัฒน์ เจียรวนนท์

กรวัฒน์ เจียรวนนท์ (ชื่อเล่น: ภู) เป็นนักธุรกิจชาวไทย ผู้ก่อตั้งและประธานกรรมการบริหารของอะมิตี้ โซลูชั่นส์ ซึ่งเป็นกลุ่มบริษัทซอฟต์แวร์ที่ให้บริการด้วยผลิตภัณฑ์ที่หลากหลาย บริษัทมีสำนักงานใหญ่ในกรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
กรวัฒน์เป็นบุตรชายของ ศุภชัย เจียรวนนท์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารเครือเจริญโภคภัณฑ์ ซึ่งเป็นบริษัทเอกชนที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย กับบุษดี (สกุลเดิม: มหพันธ์) เขายังมีน้องอีกสองคนคือกมลนันท์กับแซนเดอร์ กรวัฒน์ยังเป็นหลานปู่ของธนินท์ เจียรวนนท์ ผู้ก่อตั้งเครือเจริญโภคภัณฑ์และดำรงตำแหน่งประธานอาวุโสของบริษัทดังกล่าวในปัจจุบัน เขาศึกษาชั้นต้นที่โรงเรียนลอว์เรนซ์วิลล์ และระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย โดยสถาบันหลังนี้เขาศึกษาในวิชาเอกประวัติศาสตร์เป็นเวลาสองปี ก่อนที่จะลาออกจากมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2558 เพื่อเป็นผู้ประกอบการอย่างเต็มตัว
อะมิตี้ โซลูชั่นส์.
ในปี พ.ศ. 2555 กรวัฒน์ในเวลานั้นที่มีอายุ 15 ปี ได้ก่อตั้งเอโค่คอมมิวนิเคชั่นส์ ซึ่งเป็นแอปแชทบนมือถือ เขาหยุดเรียนที่โรงเรียนประจำเป็นเวลาหนึ่งปีเพื่อพัฒนาแอปนี้ หลังจากใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองพรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซีย์ และต้องการมุ่งเน้นไปที่กิจการนี้ กรวัฒน์จึงตกลงกับครอบครัวว่าหากเขาระดมทุนให้บริษัทนี้ได้อย่างน้อย 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐจะลาออกจากมหาวิทยาลัย ซึ่งเขาสามารถทำได้หลังจากระดมทุนรอบเริ่มต้นจากไทเกอร์แล็ปส์เวนเจอส์ ตามมาด้วยการระดมทุนซีรีส์ เอ ผ่านนักลงทุน เช่น 500 สตาร์ตอัพส์, โกบิเวนเจอส์ และ อิโตชูในปี พ.ศ. 2558 และระดมทุนซีรีส์ บี ได้ 28.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี พ.ศ. 2562 โดยเงินส่วนใหญ่จำนวน 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ มาจากซินามาสดิจิทัลเวนเจอส์ ตามด้วยกองทุนการลงทุนดิจิทัลของแอร์เอเชีย และอีวีโกรวธ์
กรวัฒน์กล่าวว่าตลาดการทำงานร่วมกันขององค์กร "เปิดกว้างมากในขณะนี้" เมื่อหารือกับคู่แข่งหลายราย เช่น สแลก, ไมโครซอฟท์ และเฟซบุ๊ก
ลูกค้าที่มีชื่อเสียงของบริษัท เช่น ธนาคารกรุงเทพ, ธนาคารธนชาต, บีอีซี-เทโร, ทรู คอร์ปอเรชั่น, ซีพี ออลล์, นกแอร์, ปตท. และเทเลคอมมาเลเซีย ปัจจุบันมีผู้ใช้งานอยู่ประมาณห้าล้านคนทั่วเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2563 เอโค่ได้เข้าซื้อคอนโวแล็ปซึ่งเป็นบริษัทแชทบอทด้านเอไอ และก่อตั้งบริษัทแม่แห่งใหม่โดยเปลี่ยนชื่อจากเอโค่เป็นอะมิตี้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการขยายกิจการ สี่ปีต่อมาบริษัทระดมทุนในซีรีส์ ซี ได้ 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ พร้อมเข้าซื้อกิจการโทลล์ริง บริษัทผู้ให้บริการวิเคราะห์การโทรศัพท์ในสหราชอาณาจักร อีกทั้งยังมุ่งหมายที่จะสร้างรายได้จากธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับปัญญาประดิษฐ์แบบรู้สร้าง และวางแผนเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ภายในปี พ.ศ. 2568
เกียรติประวัติ.
ในปี พ.ศ. 2559 กรวัฒน์ได้รับการจัดให้อยู่ในรายชื่อ "Forbes 30 Under 30 Asia" หรือชาวเอเชียอายุต่ำกว่า 30 ปี ที่ได้รับการจับตามองเป็นพิเศษ ในหมวดผู้ประกอบการทางเทคโนโลยี
ชีวิตส่วนตัว.
กรวัฒน์สมรสกับแอนนา คาลิเนนโควา ซึ่งทั้งสองพบกันครั้งแรกที่ประเทศรัสเซีย เมื่อปี พ.ศ. 2562 ก่อนจะคบหาดูใจและตกลงใช้ชีวิตคู่ร่วมกัน โดยมีพิธีฉลองสมรสพระราชทานเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2566 ณ ห้องบอลรูม โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ ทั้งนี้ พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ ประธานองคมนตรี เป็นประธานในงานดังกล่าว
กรวัฒน์เคยให้สัมภาษณ์ว่าแม้เขาจะเป็นทายาทรุ่นที่สามของเครือเจริญโภคภัณฑ์ แต่ทางครอบครัวมีนโยบายชัดเจนแต่แรกว่าลูกหลานรุ่นต่อไปจะต้องสร้างธุรกิจของตัวเอง ทำให้มีแรงผลักดันที่จะต้องมีธุรกิจของตัวเองให้ได้ โดยมีบิดาคอยผลักดันให้ออกไปหาเงินและหานักลงทุนด้วยตนเอง
ภูตเหมียวอันซุ (ภาพยนตร์)

ภูตเหมียวอันซุ (; โรมาจิ: "Bakeneko Anzu-chan") เป็นภาพยนตร์อนิเมะในปี พ.ศ. 2567 กำกับโดยโยโกะ คูโนะและโนบูฮิโระ ยามาชิตะ ผลิตโดยสตูดิโอชินเอแอนิเมชันและมิยุโปรดักชันส์ สร้างจากมังงะชื่อเรื่องเดียวกันโดยทากาชิ อิมาชิโระ นักพากย์ตัวละครหลักได้แก่ มิไร โมริยามะรับบทภูตแมวอันซุ และโนอะ โกโตรับบทเด็กหญิงชื่อคาริน ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 และมีกำหนดออกฉายในประเทศไทยในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
ดิลมัน

ดิลมัน หรือ เทลมัน (ซูเมอร์: , ต่อมา 𒉌𒌇(𒆠), NI.TUKki = dilmunki;) เป็นอารยธรรมโบราณที่พูดภาษาเซมิติกตะวันออกในคาบสมุทรอาหรับตะวันออก ซึ่งได้รับการกล่าวถึงตั้งแต่ 3,000 ปีก่อนคริสตกาล เป็นต้นมา จากหลักฐาน พบว่าตั้งอยู่บริเวณอ่าวเปอร์เซีย บนเส้นทางการค้าระหว่างเมโสโปเตเมียและอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ ใกล้ทะเลและบ่อน้ำบาดาล ดิลมันมีอาณาเขตครอบคลุมตั้งแต่บาห์เรน คูเวต และซาอุดีอาระเบียตะวันออก
ความสัมพันธ์ทางการค้าอันยิ่งใหญ่ระหว่างเมโสโปเตเมียและดิลมันนนั้นแข็งแกร่งและลึกซึ้งถึงขนาดที่ดิลมันเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในตำนานการสร้างโลกของชาวซูเมอร์
ดิลมันเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ ในช่วงที่มีอำนาจสูงสุด จักรวรรดิได้ควบคุมเส้นทางการค้าในอ่าวเปอร์เซีย ตามทฤษฎีสมัยใหม่บางประการ ชาวซูเมอร์ ถือว่าเมืองดิลมันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่ไม่ปรากฏหลักฐานโบราณ ชาวเมโสโปเตเมียกล่าวถึงเมืองดิลมันในฐานะพันธมิตรทางการค้า แหล่งทองแดง และแหล่ง การค้า
นิทานซูเมอร์เรื่องสวนสวรรค์แห่งดิลมันอาจเป็นแรงบันดาลใจให้เกิดนิทานเรื่อง สวนเอเดน
ตำบลปลายนา

ปลายนา เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลปลายนา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลปลายนา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ตำบลปลายนา เดิมเป็นพื้นที่ของตำบลดอนปรู อำเภอวิเศษชัยชาญ ย้ายมาขึ้นการปกครองกับจังหวัดสุพรรณบุรี ปี พ.ศ. 2480 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2501 นายพัฒน์ บุณยรัตพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยก 5 หมู่บ้านด้านทิศใต้ของตำบลดอนปรู คือ หมู่ 1 บ้านรางหางม้า, หมู่ 2 บ้านบัวประจันต์, หมู่ 3 บ้านหนองอ้ายเกลา, หมู่ 8 บ้านดอนกลาง และหมู่ 13 บ้านป่าพระเจ้า ออกมาตั้งเป็นตำบลปลายนา
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลปลายนาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลปลายนาเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลปลายนา ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลปลายนามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.67 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,416 คน และ 2,031 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลปลายนาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปลายนา
ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลปลายนามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.67 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,369 คน และ 2,342 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 11.72 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 3.82 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลปลายนาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลปลายนา
ลานกลางอาคาร

ในทางสถาปัตยกรรม ลานกลางอาคาร หรือ เอเทรียม  คือพื้นที่เปิดโล่งขนาดใหญ่หรือที่มี ช่องแสงหลังคาคลุม ที่ล้อมรอบด้วยอาคาร ลานกลางอาคารแบบนี้เป็นองค์ประกอบทั่วไปของที่อยู่อาศัยของชาวโรมันโบราณ โดยทำหน้าที่ให้แสงสว่างและการระบายอากาศสู่ภายในอาคาร ลานกลางอาคารสมัยใหม่ซึ่งได้รับการพัฒนาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 มักมีความสูงหลายชั้น มีหลังคาบานลูกฟักกระจกหรือหน้าต่างบานใหญ่ และมักจะตั้งอยู่ที่บริเวณประตูทางเข้าหลักของอาคาร (ในห้องโถงพักคอย)
ลานกลางอาคารเป็นลักษณะการออกแบบที่ได้รับความนิยม เนื่องจากทำให้ตัวอาคารให้ "ความรู้สึกกว้างขวางและสว่างไสว" ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ลานกลางอาคารได้กลายมาเป็นลักษณะสำคัญของอาคารหลายแห่ง ลานกลางอาคารได้รับความนิยมในหมู่ผู้ใช้อาคาร นักออกแบบอาคาร และผู้พัฒนาอาคาร ผู้ใช้ลานกลางอาคารเนื่องจากสามารถสร้างบรรยากาศภายในที่มีชีวิตชีวาและกระตุ้นจิตใจซึ่งช่วยเป็นเกราะกำบังจากสภาพแวดล้อมภายนอกได้ ทั้งยังเชื่อมโยงทางสายตากับสภาพแวดล้อมนั้นไว้ด้วย นักออกแบบมักใช้โอกาสในการสร้างพื้นที่ประเภทใหม่ ๆ ในอาคาร และนักพัฒนาต่างมองว่าลานกลางอาคารเป็นสิ่งอำนวยความสะดวกอันทรงเกียรติที่สามารถเพิ่มมูลค่าทางการค้าและความน่าดึงดูดใจได้
พาทามิ

พาทามิ (Badami) หรือ วาตาปิ (อักษรโรมัน: Vātāpi แปลว่ามีลม [วาต-] เป็นมิตร [อาปิ]) เป็นเมืองในอำเภอพคัลโกฏ รัฐกรณาฏกะ ประเทศินเดีย อดีตราชธานีของจาลุกยะพาทามิระหว่างปี 540 ถึง 757 เป็นที่รู้จักจากหมู่เทวาลัยถ้ำซึ่งเป็นเทวาลัยที่แกะวลักเข้าไปในหิน และกลุ่มเทวาลัยอื่น ๆ เช่น ภูตนาถเทวาลัย, ศิวาลัย และ ชมพุลิงเคศวรเทวาลัย
พาทามิเป็นหนึ่งในเมืองเก่าแก่ที่ได้รับการคัดเลือกจากรัฐบาลอินเดียเช้าร่วมโครงการพัฒนานครมรดก
ปุลเกษินที่หนึ่งเป็นผู้นำในยุคแรก ๆ ของชาวจาลุกยะ และโดยทั่วไปถือว่าเป็นผู้สถาปนาจักรวรรดิจาลุกยะพาทามิในปี ค.ศ. 540. ดังที่ปรากฏในจารึกบนเนินเหนือ ‘วาตาปิ‘ ลงปี ค.ศ. 544 การเลือกพาทามิเป็นราชธานีเป็นไปได้ว่ามาจากความได้เปรียบเชิงยุทธศาสตร์ของพาทามิซึ่งรายล้อมด้วยหน้าผาหินทรายที่ไม่ราบเรียบจากทั้งสามด้าน บุตรของเขา กีรติวรมันที่หนึ่ง และ มงคเลศ สร้างเทวาลัยในถ้ำต่าง ๆ ขึ้น ทะเลสาบอคัสตยะ (Agastya lake; เดิม ทะเลสาบวาตาปิ) เป็นทะเลสาบที่ขุดขึ้นโดยมนุษย์ สร้างแล้วเสร็จในศตวรรษที่ 7 เป็นไปได้ว่าสร้างเพื่อใช้งานเป็นแหล่งชลประทาน โดยรอบของทะเลสาบต่อมามีการสร้างเทวาลัยต่าง ๆ ขึ้นโดยรอบ
นิโคเดมัส

นิโคเดมัส (กรีก: ,  "Nikódēmos";) เป็นบุคคลในพันธสัญญาใหม่ที่ได้รับการนับถือในฐานะนักบุญในประเพณีศาสนาคริสต์จำนวนหนึ่ง นิโคนิมัสเป็นฟาริสีและเป็นสมาชิกของสภาซันเฮดรินผู้สนใจคำสอนของพระเยซู นิโคเดมัสไม่ถูกกล่าวถึงในพระวรสารสหทรรศน์ และถูกกล่าวถึงเฉพาะในพระวรสารนักบุญยอห์น เป็นกรณีเดียวกับลาซารัส นิโคเดมัสมีบทบาทมากกว่าครึ่งบทในบทที่ 3 และถูกกล่าวถึงอีกในบทที่ 7 และสุดท้ายกล่าวถึงบทที่ 19
ในธรรมเนียมของคริสจักรโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ถือว่านิโคเดมัสเป็นสาวกของพระเยซูอย่างลับ ๆ โดยมีพื้นฐานจากเรื่องเล่าในยอห์น 19 ในพระวรสารนักบุญยอห์นไม่ได้กล่าวอย่างชัดเจนถึงความเป็นสาวกของนิโคเดมัส บางครั้งนิโคเดมัสได้รับการเรียกว่า "ผู้ปกป้องพระเยซู" เนื่องจากนิโคเดมัสยืนกรานกับพวกฟาริสีด้วยกันว่าต้องฟังพระเยซูก่อนการพิพากษาตามกฎหมายของยิว
นักวิชาการบางคนระบุว่านิโคเดมัสในพันธสัญญาใหม่เป็นคนเดียวกันกับนิโคเดมัสบุตรกูเรียนซึ่งปรากฏในประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 1 แต่นักวิชาการคนอื่น ๆ เห็นว่าอายุและยุคสมัยของบุคคลสองคนนี้ไม่สอดคล้องกันจึงไม่น่าเป็นคนเดียวกัน งานเขียนนอกสารบบที่เขียนในชื่อของนิโคเดมัสคือพระวรสารนักบุญนิโคเดมัส เขียนขึ้นในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 4 และเนื้อหาส่วนใหญ่นำมาจากกิจการของปีลาตที่เขียนขึ้นก่อนหน้าซึ่งเล่าถึงการเสด็จสู่แดนผู้ตาย
ไมลีทัส

ไมลีทัส "Mīllawānda" or 𒈪𒆷𒉿𒋫 "Milawata" (exonyms);) เป็นเมืองกรีซโบราณบนชายฝั่งตะวันตกของอานาโตเลีย ใกล้ปากแม่น้ำเมแอนเดอร์ ในไอโอเนียโบราณ ซากปรักหักพังของเมืองตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านบาลัต ในจังหวัดอัยดึน ประเทศตุรกี ก่อนการปกครองของชาวเปอร์เซีย ที่เริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสตกาล เมืองไมลีทัสถือเป็นเมืองกรีกที่ใหญ่โตและร่ำรวยที่สุดแห่งหนึ่ง
หลักฐานการตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในสถานที่นี้ไม่สามารถเข้าถึงได้เนื่องจากระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้นและการทับถมของตะกอนจากแม่น้ำเมแอนเดอร์ หลักฐานแรกที่มีอยู่คือ ยุคหินใหม่ในยุคสำริดตอนต้นและตอนกลาง การตั้งถิ่นฐานอยู่ภายใต้อิทธิพลของชาวมิโนอัน ประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ในเมืองไมลีทัสเริ่มต้นด้วยบันทึกของจักรวรรดิฮิตไทต์และบันทึกไมซีเนียน เกี่ยวกับปีโลสและคนอสซอส ในช่วงปลายยุคสำริด เมืองไมลีทัสเป็นป้อมปราการของชาวไมซีเนียนที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งเอเชียไมเนอร์ราว 1450 ถึง 1100 ปีก่อนคริสตกาล
รถยาตรา

รถยาตรา (อักษรโรมัน: Ratha Yatra) เป็นคำเรียกการใช้ราชรถ ("รถ"; ratha) ในขบวน ปรากฏในเทศกาลประจำปีต่าง ๆ ในพื้นที่ประเทศอินเดีย, เนปาล และศรีลังกา หรืออาจหมายถึงรถยาตราแห่งนครปุรีโดยเฉพาะ ซึ่งเป็นขบวนราชรถที่ประดิษฐานพระชคันนาถ อวตารของพระวิษณุ, พระพลราม, พระสุภัทร และ สุทรรศนจักร บน "รถ" ซึ่งหมายถึงราชรถทรงเทวุฬะ 
รถยาตราเป็นที่พบปฏิบัติเป็นพิเศษในธรรมเนียมของศาสนาฮินดูที่เกี่ยวข้องกับพระวิษณุ (รวมถึงอวตารของพระวิษณุ เช่น พระชคันนาถ, พระราม, พระกฤษณะ), พระศิวะ, ในธรรมเนียมของศาสนาฮินดูในเนปาล, ตีรถังกรในศาสนาไชนะ ไปจนถึงในศาสนาพื้นบ้านของบรรดารัฐภาคตะวันออกของอินเดีย รถยาตราที่สำคัญ เช่น รถยาตราที่ปุรี, ธมราอีรถยาตราที่บังกลาเทศ และ รถยาตราแห่งมเหศ ในชุมชนฮินดูนอกอินเดียยังมีการเฉลิมฉลองรถยาตรากับเทพเจ้าฮินดูองค์อื่น ๆ เพิ่มเติมมาจากที่กล่าวมาข้างต้น เช่น พระมริอัมมันในประเทศสิงคโปร์ และในประเทศไทย นักวิชาการ นุต ยาเคิบเซน (Knut Jacobsen) ระบุว่า "รถยาตรา" มีที่มาและความหมายเชิงศาสนา แต่ในขณะเดียวกันก็มีสถานะเป็นมรดกสำคัญของชุมชน มีความสำคัญในแง่สังคมและวัฒนธรรมต่อทั้งผู้จัดและผู้เข้าร่วมขบวนยาตรา
ชาวตะวันตกในอดีตประทับใจในความยิ่งใหญ่ของรถยาตราในปุรีซึ้งแห่พระชคันนาถ จนกลายมาเป็นที่มาของคำภาษาอังกฤษ "จักเกอร์นอต" (juggernaut) แทนความหมายของสิ่งที่ทรงพลังและยิ่งใหญ่
เพอร์กามอน

เพอร์กามอน (กรีก:) หรือ เปร์กาโมน หรือเรียกอีกอย่างว่า เพอร์กามอส (Pergamos) ในรูปแบบกรีกสมัยใหม่  เป็นเมืองกรีซโบราณที่ร่ำรวยและทรงอำนาจในเอโอลิส ตั้งอยู่ห่างออกไป จากแนวชายฝั่ง ทะเลอีเจียน บนแหลม ชายฝั่งตอนเหนือของแม่น้ำไคคัส (ปัจจุบันคือ แม่น้ำบาคีร์ไช) และทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเบอร์กามาในปัจจุบันของประเทศตุรกี
ในช่วงสมัยเฮลเลนิสต์ เมืองนี้เป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรเพอร์กามอน ในช่วงปี ค.ศ. 281–133 ก่อนคริสตกาล ภายใต้ราชวงศ์อัตตาลิด ซึ่งเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางวัฒนธรรมที่สำคัญของโลกกรีก ซากโบราณสถานหลายแห่งยังคงปรากฏให้เห็น โดยเฉพาะผลงานชิ้นเอกของแท่นบูชาเพอร์กามอน เพอร์กามอนเป็นคริสตจักรที่ตั้งอยู่เหนือสุดในบรรดาคริสตจักรทั้งเจ็ดในแคว้นเอเชียที่กล่าวถึงในหนังสือวิวรณ์ พันธสัญญาใหม่
มิสซังหลวงพระบาง

มิสซังหลวงพระบาง (ละติน: "Vicariatus Apostolicus Luangensis Prabangensis") เป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปาในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มีอาณาเขตครอบคลุม 6 แขวง ได้แก่#เปลี่ยนทาง แขวงหลวงพระบาง แขวงอุดมไซ แขวงพงสาลี แขวงบ่อแก้ว แขวงหลวงน้ำทา และแขวงไชยบุรี 
ประวัติ.
มิสซังหลวงพระบางก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1963 ซึ่งแยกออกจากมิสซังเวียงจันทน์ ตั้งแต่การปฏิวัติลาวเป็นต้นมาในปี ค.ศ. 1975 พระศาสนจักรคาทอลิกในมิสซังหลวงพระบางถูกปราบปรามอย่างรุนแรง
จังหวัดพะเยาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพะเยา พ.ศ. 2544 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2539 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
การเลือกตั้งครั้งนี้เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นการทั่วไปครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2540 ที่มีการใช้การเลือกตั้งรูปใหม่ ทั้งการเปลี่ยนแปลงเขตเลือกตั้งจากเขตใหญ่เรียงหมายเลขเป็นเขตเดียวหมายเลขเดียว และเพิ่มเติมการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อเป็นครั้งแรก
ภาพรวม.
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดพะเยา).
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ไทยรักไทย</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">#E30613; width:56.04%; overflow:hidden">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">56.04%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ประชาธิปัตย์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">#03A1E8; width:28.72%; overflow:hidden">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">28.72%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ชาติพัฒนา</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">1.10%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อื่น ๆ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">14.14%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองพะเยา และอำเภอแม่ใจ
เขตเลือกตั้งที่ 2.
ประกอบไปด้วยอำเภอจุน อำเภอเชียงคำ และกิ่งอำเภอภูซาง
เขตเลือกตั้งที่ 3.
ประกอบด้วยอำเภอปง อำเภอเชียงม่วน อำเภอดอกคำใต้ และกิ่งอำเภอภูกามยาว
การค้นหาสถาปัตยกรรมประสาท

การค้นหาสถาปัตยกรรมประสาท (Neural Architecture Search, NAS) เป็นเทคนิคการออกแบบโครงข่ายประสาทเทียมโดยอัตโนมัติ เป็นแบบจำลองที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในด้านการเรียนรู้ของเครื่อง ปัจจุบัน ประสิทธิภาพของแบบจำลองที่ออกแบบผ่านการค้นหาสถาปัตยกรรมประสาทนั้นอาจเทียบเท่าหรือเหนือกว่าแบบจำลองที่ออกแบบโดยมนุษย์ วิธีการค้นหาสถาปัตยกรรมประสาทสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ด้าน ได้แก่ ปริภูมิการค้นหา กลยุทธ์การค้นหา และกลยุทธ์การประมาณค่าประสิทธิภาพ :
การค้นหาสถาปัตยกรรมประสาทมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับ การหาไฮเปอร์พารามิเตอร์ที่เหมาะที่สุด นอกจากนี้ยังเป็นสาขาย่อยของ การเรียนรู้ของเครื่องโดยอัตโนมัติ อีกด้วย
จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอโคกสำโรง, อำเภอชัยบาดาล และอำเภอบ้านหมี่
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลพบุรี, อำเภอพัฒนานิคม และอำเภอท่าวุ้ง
วีระพงษ์ ประภา

วีระพงษ์ ประภา (เกิด 30 กันยายน 2527) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งผู้แทนการค้าไทย
ประวัติ.
วีระพงษ์ศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาตอนต้นที่ประเทศไทย หลังจากนั้น เดินทางไปศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่ Burnside High School เมืองไครสต์เชิร์ช ประเทศนิวซีแลนด์ วีระพงษ์สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับ 1) ด้านการบัญชี ธุรกิจระหว่างประเทศ และกฎหมายพาณิชย์ จาก Victoria University of Wellington ประเทศนิวซีแลนด์ และระดับปริญญาโท ด้านการพัฒนาระหว่างประเทศ จาก วิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน (LSE) ประเทศสหราชอาณาจักร
เมื่อเดือนพฤษภาคม 2567 วีระพงษ์สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท ด้านการบริหารธุรกิจสำหรับผู้บริหาร (Executive MBA) จาก มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ประเทศสหราชอาณาจักร โดยได้รับทุนจากมหาวิทยาลัยสำหรับผู้ที่มีประสบการณ์ทำงานโดดเด่นในภาคประชาสังคม
วีระพงษ์เริ่มชีวิตการทำงาน โดยการเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีและที่ปรึกษาทางการเงินของอีวาย หนึ่งในสี่บริษัทบัญชียักษ์ใหญ่ของโลก ที่สาขาในประเทศนิวซีแลนด์และกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยทำหน้าที่ตรวจสอบบัญชีและเป็นที่ปรึกษาทางการเงินให้กับบริษัทข้ามชาติด้านการเกษตรและด้านการเงิน
หลังสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านการพัฒนาระหว่างประเทศที่ LSE วีระพงษ์ผันตัวมาทำงานในภาคประชาสังคม โดยมุ่งหมายที่จะนำประสบการณ์จากภาคธุรกิจมาผลักดันให้ธุรกิจดำเนินการโดยคำนึงถึงสิทธิมนุษยชน สิ่งแวดล้อม และประเด็นด้านสังคมอย่างยั่งยืน โดยทำงานเป็นที่ปรึกษาให้กับโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP) และผู้จัดการด้านการสื่อสารสาธารณะให้กับสถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย (TDRI)
ระหว่างปี 2557 ถึงปี 2565 วีระพงษ์ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษานโยบายอาวุโสให้กับ Oxfam องค์กรด้านการพัฒนาระหว่างประเทศชั้นนำของโลก ที่สาขาประเทศไทยและต่อมาที่เมืองบอสตัน มลรัฐแมสซาซูเซส ประเทศสหรัฐอเมริกา ในการทำงานที่องค์การ Oxfam วีระพงษ์มีส่วนสำคัญในการผลักดันให้บริษัทข้ามชาติขนาดใหญ่ของโลกในอเมริกา ยุโรป และเอเชีย เช่น Amazon Walmart และ Kroger หันมาให้ความสำคัญกับประเด็นด้านความยั่งยืนและผนวกประเด็นเหล่านี้เข้ากับกลยุทธ์การดำเนินธุรกิจ โดยวีระพงษ์ผลิตงานวิจัย งานเขียน ตลอดจนเป็นผู้แทนเจรจาระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และภาคประชาสังคม เพื่อให้การดำเนินธุรกิจเพื่อความยั่งยืนเกิดขึ้นและสร้างความเข้มแข็งให้กับทุกภาคส่วนในระยะยาว
ระหว่างปี 2565 ถึงปี 2567 วีระพงษ์ดำรงตำแหน่งเป็นผู้จัดการอาวุโสด้านธุรกิจเพื่อความยั่งยืนให้กับกองทุน Freedom Fund องค์กรให้ทุนระหว่างประเทศที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร โดยทำหน้าที่บริหารโครงการที่เกี่ยวข้องกับความยั่งยืนทั้งด้านสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อม ครอบคลุมหลายประเทศทั้งสหราชอาณาจักร ยุโรป อเมริกา ญี่ปุ่น และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และวีระพงษ์ได้ยื่นใบลาออกจากตำแหน่งดังกล่าวมีผลตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน 2567 เพื่อเข้ารับตำแหน่งผู้แทนการค้าไทยในวันที่ 5 พฤศจิกายน 2567 นอกจากนี้ วีระพงษ์ให้สัมภาษณ์สื่อชั้นนำ เช่น Moody's Corporation Reuters และเป็น speaker ให้กับการประชุมนานาชาติในประเด็นเกี่ยวกับนโยบายการค้าการลงทุน ตลอดจนกลยุทธ์ธุรกิจเพื่อความยั่งยืนอย่างต่อเนื่อง 
การปฎิบัติหน้าที่ในฐานะผู้แทนการค้าไทย.
เมื่อวันอังคารที่ 5 พฤศจิกายน 2567 สำนักนายกรัฐมนตรีมีคำสั่งแต่งตั้งวีระพงษ์ให้ดำรงตำแหน่งผู้แทนการค้าไทย โดยให้มีผลทันที
เวฬางกัณณิ

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11888184</parentid>
 <timestamp>2024-11-06T20:38:43Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Tikmok</username>
 </contributor>
 <comment>กล่าวถึงวิหาร ไม่ใช่ถึงเมือง</comment>
 <origin>11888202</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เวฬางกัณณิ ("Vēḷāṅkaṇṇi") เป็นปัญจยัตระดับเมืองพิเศษในอำเภอนาคปัฏฏิณัม รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนชายฝั่งโกโรมันเดลบนอ่าวเบงกอล ห่างไป 350 กิโลเมตรทางใต้ของเจนไน และ 12 กิโลเมตรทางใต้ของนาคปัฏฏิณัม
เมืองนี้เป็นที่รู้จักในฐานะที่ตั้งของมหาวิหารโรมันคาทอลิกจารีตลาตินที่สำคัญแห่งหนึ่งของอินเดีย ซึ่งคือมหาวิหารแม่พระสุขภาพดีที่สร้างขึ้นอุทิศแด่การประจักษ์ของพระแม่มารีย์ที่เกิดขึ้นในเวฬางกัณณิ นอกจากนี้เวฬางกัณณิยังได้รับการคัดเลือกเป็นหนึ่งในเมืองมรดกภายใต้โครงการการพัฒนาเมือง "หฤทัย" (HRIDAY) ของรัฐบาลอินเดีย
มหาวิหารแม่พระแห่งสุขภาพดีในเมืองเวฬางกัณณิเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางการแสวงบุญของคริสตชนคาทอลิกที่ใหญ่ที่สุดในอินเดีย สร้างขึ้นอุทิศแด่แม่พระแห่งสุขภาพดี จึงนิยมเรียกว่า "(สถานที่ศักดิ์สิทธิ์)ลูร์ดของโลกตะวันออก" ซึ่งมีที่มาจากศตวรรษที่ 16 โบสถ์นี้ได้รับสถานะมหาวิหารในปี 1962 โดยพระสันตปาปายอห์นที่ยี่สิบสาม มีศาสนิกชนเข้าเยี่ยมชมมหาวิหารนี้ 20 ล้านคนต่อปีจากทั่วโลกและอินเดีย โดย 3 ล้านคนเดินทางมาในช่วงเทศกาลฉลองของโบสถ์ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคม ถึง 8 กันยายน ซึ่งสิ้นสุดด้วยเทศกาลการฉลองแม่พระสมภพในวันที่ 8 กันยายน
ประวัติศาสตร์.
สึนามิปี 2004.
เวฬางกัณณิเป็นหนึ่งในเมืองที่ได้รับผลกระทบอย่างหนักจากสึนามิใหญ่ปี 2004 ในวันที่ 26 ธันวาคม โดยสึนามิเข้าสู่ฝั่งเมืองในเวลา 9.30 นาฬิกา เช้าวันอาทิตย์ ในเวลานั้นในมหาวิหารแห่งเวฬางกัณณิมีศาสนิกชนจากรัฐเกรละเข้าร่วมพิธีมิสซาจำนวนมาก แต่โชคดีที่น้ำไม่เข้าไปในโบสถ์ กระนั้นผู้คนบนชายหาดหลายร้อยคนถูกคลื่นพัดสูญหาย บริเวณอื่น ๆ ภายนอกอาคารของมหาวิหาร รวมถึงหมู่บ้านโดยรอบ ร้านค้า บ้านเรือน และผู้คนทั้งคนท้องถิ่นและศาสนิกชนที่เดินทางมาแสวงบุญ ถูกสึนามิพัดหายไปในทะเล มีผู้เสียชีวิตประมาณ 600 รายที่เป็นศาสนิกชนที่จาริกมาแสวงบุญ หลังสิ้นสุดสึนามิสามารถกู้ร่างได้ถึง 400 ร่างจากโดยรอบเมือง ร่างที่เหลือที่ไม่สามารถระบุตัวตนได้ถูกนำไปฝังในสุสานรวม
ประชากร.
ข้อมูลประชากรจากสำมะโนปี 2001 ระบุจำนวนประชากรอยู่ที่ 10,145 คน คิดเป็นชาย 48% อัตราการรู้หนังสือเฉลี่ย 69% สูงกว่าค่าเฉลี่ยชาติที่ 68% โดยในผู้ชายอยู่ที่ 75% และในผู้หญิงอยู่ที่ 64% ประชากร 12% อายุตำ่กว่าหกปี
กฏกะ

กตัก (อักษรโรมัน: Cuttack) หรือชื่อทางการ กฏกะ (Kataka) เป็นเมืองในรัฐโอฑิศาที่มีประชากรมากสุดเป็นอันดับสองของรัฐ ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอกฏกะ ชื่อเมืองมีที่มาจากคำภาษาสันสกฤต แปลว่า "ป้อมปราการ" ซึ่งในที่นี้หมายถึงป้อมพารพาฏิซึ่งเป็นศูนย์กลางของเมืองในอดีต ชื่อเล่นของเมืองกฏกะคือ "มิลเลนเนียมซิตี" (Millennium City; นครพันปี) หรือ "ซิลเวอร์ซิตี" (Silver City; นครเงิน) ซึ่งสะท้อนประวัติศาสตร์กว่า 1,000 ปีของช่างเงินในกฏกะ กฏกะเคยเป็นศูนย์กลางการปกครองของรัฐโอฑิศา และในปัจจุบันยังคงสถานะเป็นศูนย์กลางการค้าของรัฐ รวมถึงเป็นเมืองหลวงด้านตุลาการของรัฐ ในฐานะที่ตั้งของศาลสูงรัฐโอฑิศา กฏกะมีชื่อเสียงจากเทศกาลทุรคาบูชา และเป็นศูนย์กลางสำคัญหนึ่งของวัฒนธรรมโอฑิศา รัฐบาลอินเดียจัดระดับนครให้กฏกะเป็นนครระดับ II
บริเวณที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุดและสำคัญที่สุดของเมืองมีศูนย์กลางอยู่ตรงระหว่างแม่น้ำกาฐโยฑิกับแม่น้ำมหานที ทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นถนนโอลด์ชคันนาถ กฏกะแบ่งออกเป็น 59 แขวงการปกครอง
กฏกะ และ ภุวเนศวร มักเรียกกันว่าเป็นเมืองคู่แห่งรัฐโอฑิศา (Twin Cities of Odisha) ในปี ค.ศ. 2018 เขตมหานครที่ประกอบด้วยสองเมืองนี้มีประชากรรวมกันมากกว่า 1.8 ล้านคน
แกรนด์โฮเทล (ไทเป)

แกรนด์โฮเทล  เป็นโรงแรมและจุดหมายตาในเขตจงชาน กรุงไทเป ประเทศไต้หวัน ก่อตั้งขึ้นในปี 1952 และเคยเป็นที่พักของอาคันตุกะสำคัญหลายคนของรัฐบาลไต้หวัน รวมถึงผู้นำของหลายประเทศ
อาคารหลักของโรงแรมสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมจีนดั้งเดิม ถือเป็นอาคารสถาปัตยกรรมจีนดั้งเดิมที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ด้วยความสูง และเป็นอาคารที่สูงที่สุดในไต้หวันระหว่างปี 1973 ถึง 1981
ลักษณะ.
ห้องพัก.
ห้องพักของโรงแรมในอาคารหลักกินพื้นที่แปดชั้น แต่ละชั้นแทนราชวงศ์ของจีนซึ่งแสดงออกผ่านทางการประดับทั่วไปและภาพเขียนฝาผนัง โรงแรมมีห้องพักรวม 490 ห้อง โดยห้องที่หันหน้าออกทางทิศใต้สามารถเห็นทิวนครไทเปทั้งนคร ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีต (presidential suite) นั้น โรงแรมอ้างว่าภายในใช้โต๊ะทำงานของอดีตประธานาธิบดี เจียง ไค-เช็ก ส่วนโต๊ะเครื่องแป้งเป็บของภรรยาของประธานาธิบดีเจียง
อุโมงค์ใต้ดิน.
นับตั้งแต่โรงแรมเปิดทำการ มีข่าวลือว่าใต้โรงแรมมีอุโมงค์ใต้ดินที่เชื่อมต่อกับที่พักทางการชื่อหลิน และออกไปถึงอาคารที่ทำการของประธานาธิบดี เพื่อความสะดวกสบายของประธานาธิบดีเจียง ในปี 1995 มีการตรวจสอบความปลอดภัยและปลอดเพลิงในโรงแรมขึ้นซึ่งค้นพบว่าภายใต้โรงแรมมีอุโมงค์หลบภัยอยู่สองอุโมงค์ ยาว 180 เมตร และเชื่อมต่อเข้ากับสวนสาธารณะใกล้เคียง ทางเดินส่วนหนึ่งมีติดตั้งทางเลื่อนสำหรับผู้พิการแทนที่บันไดวน ทางออกของอุโมงค์ถูกปิดตายด้วยกำแพงคอนกรีตมาหลายทศวรรษ โดยรวมแล้วอุโมงค์มีความจุ 10,000 คน
ตำบลวังยาง (อำเภอศรีประจันต์)

วังยาง เป็นตำบลในอำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลวังยาง เป็นที่ตั้งของวัดไก่เตี้ย มีเจดีย์ทรงลังกาวี ได้รับอิทธิพลจากศิลปะแบบลังกาผสมอู่ทอง ฐานมีลายสลักรูปไก่ขนาดเล็กโดยรอบ 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลวังยาง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลวังยางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลวังยางเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลวังยาง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลวังยางมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 23.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 7,095 คน และ 1,609 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลวังยางอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวังยาง
ปี พ.ศ. 2549 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลวังยางมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 23.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,989 คน และ 2,066 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 11.48 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 4.01 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2550 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลวังยางอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลวังยาง
แอนดรูว์ แมดลีย์

แอนดรูว์ แมดลีย์ (เกิดเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1983) เป็นผู้ตัดสิน ฟุตบอลชาวอังกฤษจากฮัดเดอร์สฟิลด์ ยอร์กเชียร์ ซึ่งปัจจุบันทำหน้าที่ในพรีเมียร์ลีก
อาชีพ.
แมดลีย์เริ่มต้นอาชีพการเป็นผู้ตัดสินในลีกท้องถิ่นของเมืองเวคฟิลด์ เขาผ่านระดับต่างๆได้อย่างรวดเร็วก่อนที่จะมาเป็นผู้ตัดสินระดับ 3A ในปี 2008 ทำให้เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้ตัดสินในฟุตบอลลีกทั้งสามดิวิชั่นได้ ในปีถัดมา เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นคณะกรรมการ ซึ่งทำให้เขาสามารถทำหน้าที่ตัดสินในดิวิชั่น Conference ได้ ต่อมาในปีถัดมา เขาได้ก้าวหน้าไปอีกขั้นด้วยการเป็นผู้ช่วยผู้ตัดสินกลุ่มพิเศษ ทำหน้าที่ตัดสินในพรีเมียร์ลีก ในปี 2011 เขาได้ก้าวขึ้นสู่บทบาทปัจจุบันในฐานะผู้ตัดสินรายการ National List โดยทำหน้าที่ในลีกฟุตบอลทั้งสามลีก แอนดรูว์เป็นพี่ชายของโรเบิร์ต แมดลีย์อดีตผู้ตัดสิน Select Group
สำหรับช่วงเริ่มต้นฤดูกาล 2016–17 แอนดรูว์ได้รับเลือกให้เป็นผู้ตัดสินของ Select Group 2 ซึ่งทำให้เขาทำหน้าที่ตัดสินในแชมเปี้ยนชิพเป็นหลัก เขารับหน้าที่คุมทีมลงแข่งขันพรีเมียร์ลีกครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 2018 ซึ่งเป็นเกมที่วอตฟอร์ดเสมอกับบอร์นมัท ด้วยสกอร์ 2–2
ในเดือนมิถุนายน 2019 แมดลีย์ได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นผู้ตัดสินใน Select Group 1 ซึ่งจะทำหน้าที่ตัดสินในพรีเมียร์ลีกเป็นหลัก
จังหวัดลพบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอโคกสำโรง, อำเภอชัยบาดาล และอำเภอบ้านหมี่
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอเมืองลพบุรี, อำเภอพัฒนานิคม และอำเภอท่าวุ้ง
สุสานฉือหู

สุสานฉือหู  หรือชื่อทางการ สุสานอดีตประธานาธิบดีเจียง  หรือ สุสานประธานาธิบดีเจียง ไคเชก เป็นที่ไว้ศพของประธานาธิบดี เจียง ไคเชก ในปัจจุบัน ซึ่งตั้งใจใช้งานเป็นที่ไว้ศพพเพียงชั่วคราวเท่านั้น สุสานนี้ตั้งอยู่ในอำเภอต้าซี นครเถา-ยฺเหวียน ประเทศไต้หวัน เมื่อเจียงเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1975 เขาไม่ได้รับการฝังศพตามธรรมเนียมจีน แต่กลับถูกใส่ในโลงศพที่ทำจากหินอ่อนสีดำ เนื่องจากเขาเคยประกาศความจำนงว่าเมื่อเสียชีวิตให้นำร่างไปฝังในบ้านเกิดที่เฝิงหวาในมณฑลเจ้อเจียง เมื่อก๊กมินตั๋ง (KMT) สามารถกอบกู้จีนแผ่นดินใหญ่คืนจากพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้
ที่พักและทะเลสาบ.
ฉือหู  มีความหมายว่า "ทะเลสาบความเมตตากรุณา" เป็นชื่อเรียกของทะเลสาบขนาด ใกล้กับสุสาน ทะเลสาบนี้แบ่งย่อยออกเป็นอีกสองสระ ขนาดสระละ โดยมีคลองเชื่อมต่อกัน ชื่อเดิมคือ "สระน้ำเขียว"  ก่อนที่เจียงจะเปลี่ยนชื่อเป็น "ฉือหู" ในปี ค.ศ. 1962 เพราะทิวทัศน์นี้ทำให้เขาหวนนึกถึงมารดาของตนซึ่งเปี่ยมเมตตากรุณา และบ้านเกิดของเขาที่เฝิงหวา เขารักทะเลสาบนี้มากจนสั่งให้สร้างบ้านพักทางการสำหรับตนเองขึ้นในลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบเดียวกับบ้านเกิดที่เฝิงหวา และตั้งชื่อบ้านพักนี้ว่าฉือหูเช่นกัน อาคารนี้ต่อมาแปรสภาพเป็นอนุสรณ์ศพหรือสุสานหลังเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1975 ในโถงกลางของบ้านซึ่งออกแบบโดยหยาง โจว-เฉิง
สุสาน.
เดิมทีสุสานนี้อยู่ภายใต้กำกับของกระทรวงกลาโหม และมีตำรวจกองทัพเป็นองครักษ์ ก่อนจะส่งมอบแก่รัฐบาลท้องถิ่นของมณฑลเถา-ยฺเหวียนในปี ค.ศ. 2007 และเปลี่ยนมาใช้ทหารจากกองทัพสองนายประจำด้านหน้าทางเข้าแทนที่ตำรวจกองทัพ ตามธรรมเนียมผู้ที่เกินทางมาเยี่ยมชมจะโค้งคำนับก่อน และภายในส่วนที่ไว้ศพห้ามถ่ายภาพ
ฉือหูเปิดให้เข้าชมทุกวันตั้งแต่ 8 ถึง 16 นาฬิกา กระนั้น ระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 2007 ถึงพฤษภาคม 2008 ซึ่งเป็นช่วงระยะตกต่ำของรัฐบาลที่นำโดยเฉิง ฉุย-เปี่ยน ในฐานะส่วนหนึ่งของการรณรงค์โดยพรรคก้าวหน้าประชาธิปไตยที่จะล้างหลักฐานของเจียง ไคเชก บุคคลที่หลายคนมองว่าเป็นเผด็จการอำมหิต ไปจากความทรงจำสาธารณะ ในช่วงเดียวกันนี้ รูปปั้นของเจียงตามที่สาธารณะทั่วประเทศได้ถูกรื้อถอนและเคลื่อนย้ายมาตั้งที่สวนสาธารณะเชิงเขาติดกับสุสาน
นักเคลื่อนไหวสนับสนุนเอกราชไต้หวันทำลายทรัพย์สินภายในสุสานเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 วันที่ตรงกับการครบรอบ 71 ปีของเหตุการณ์ 228 หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น ได้มีการติดตั้งบานกระจกด้านหน้าบริเวณที่ไว้ศพ ผู้เข้าชมจะสามารถเห็นได้จากเพียงข้างนอกเท่านั้นนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
วัดไพรสณฑ์ (จังหวัดตรัง)

วัดไพรสณฑ์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนาตาล่วง อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง พื่้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่ม มีลำคลอง แม่น้ำตรัง มีสวนยางพารา และบ้านเรือนประชาชนโดยรอบ พื้นที่ตั้งวัด 63 ไร่ 56 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูสถิตมโนธรรม (หลี้) เป็นเจ้าอาวาส
วัดไพรสณฑ์ เดิมชื่อ วัดป่าหมาก ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2425 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2532
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยศาลาการเปรียญ กว้าง 13 เมตร ยาว 26 เมตร อาคาร 2 ชั้น 1 หลัง มีหอสวดมนต์กว้าง 12 เมตร ยาว 20 เมตร มีกุฏิ 4 หลัง เรือนไม้ชั้นเดียว วัดมีเกจิชื่อดัง คือ พ่อแก่ช่วย ปัจจุบันนี้ชาวบ้านได้จัดสร้างศาลาอนุสรณ์สถานพ่อแก่ช่วย
หมู่บ้านรุ้ง

หมู่บ้านรุ้ง (Rainbow Village) เป็นอดีตหมู่บ้านเครือญาติทหารที่แปรสภาพมาเป็นศิลปะริมทางในอำเภอหนานตุน นครไถจง ประเทศไต้หวัน
ประวัติศาสตร์.
ผลงานศิลปะในหมู่บ้านเป็นผลงานโดยอดีตนายทหาร หวาง หย่ง-ฟู่  ซึ่งเกิดที่เมืองไท่ชาน มณฑลกว่างตง ในปี 1924, เป็นบุตรคนโตสุดจาก 6 คนของครอบครัว (ชายสี่ หญิงสอง) เขามีความสามารถทางซิลปะมาตั้งแต่เด็ก หวางเข้าร่วมกับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ (NRA) ในหี 1946 เพื่อสู้กับกองทัพปลดแอกแห่งชาติในจีนแผ่นดินใหญ่ระหว่างสงครามกลางเมืองจีน ในปี 1949 ทหารของ NRA จำนวนมากที่ปราชัยในสมรภูมิได้ติดตามผู้นำเจียง ไคเชก หนีมายังไต้หวัน ซึ่งต่อมามีการสร้างหมู่บ้านสำหรับทหารและครอบครัวอยู่อาศัยมากมายทั่วประเทศ หมู่บ้านเช่นนี้เรียกว่าหมู่บ้านเครือญาติทหาร
บ้านหลายหลังในหมู่บ้านนี้ถูกทิ้งร้างในสภาพทรุดโทรม และนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เริ่มทำการซื้อที่ดินเพื่อพัฒนาโครงการต่าง ๆ โดยผู้อยู่อาศัยได้รับเงินชดเชยและย้ายออก กระนั้น หวางยังคงอยู่แม้ว่าเพื่อนบ้านจะย้ายออกไปหมดแล้ว และเหลือบ้านเพียง 11 หลังเท่านั้น ในฐานะคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ในหมู่บ้าน เขาเบื่อและเริ่มใช้เวลาไปกับการวาดระบายสีรูปนกในบ้าน ก่อนจะกินพื้นที่ขยายออกมาจนถึงหมู่บ้าน และในขณะเดียวกัน การวาดรูประบายสีตามบ้านเรือนและท้องถนนในหมู่บ้านเขา ยังทำไปเพื่อป้องกันไม่ให้ที่ดินที่เหลือเหล่านี้ถูกรื้อถอนหรือทำลาย ต่อมานักศึกษาจากมหาวิทยาลัยในพื้นที่มาค้นพบงานของหวางและเริ่มรณรงค์ให้มีการอนุรักษ์หมู่บ้านไว้ ต่อมารัฐบาลตอบรับและประกาศให้พื้นที่เป็นเขตวัฒนธรรมที่มีการดูแล และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีผู้เดินทางมาเยี่ยมชมประมาณหนึ่งล้านคนทุกปี
หวางเสียชีวิตในวันที่ 23 มกราคม 2024 สิริอายุ 100 เขาได้รับการเรียกขานว่าเป็น "คุณปู่สีรุ้ง"
วัดพรหมเทพาวาส

วัดพรหมเทพาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวป่า อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี
ประวัติ.
วัดพรหมเทพาวาส ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2446 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2449 แต่สันนิษฐานว่าสร้างขึ้นสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ จากประวัติพระพิมลธรรม (อ้น) ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดพรหมเทพาวาสเมื่ออายุได้ 14 ปี พ.ศ. 2378 ในสมัยรัชกาลที่ 3 แสดงให้เห็นว่าวัดมีความเจริญรุ่งเรืองมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น และได้รับการอุปถัมภ์เรื่อยมาจนถึงสมัยรัชกาลที่ 4,5,6 และ 7 
แต่เดิมวัดเรียกว่า วัดชลวน [ชน-วน] เนื่องจากตรงวัดน้ำเชี่ยวมากและวนด้วย ต่อมาออกเสียงเป็น วัดชลอน [ชะ-ลอน] วัดพรหมเทพาวาสเป็นสถานที่สำหรับข้าราชการเมืองพรหมบุรีจัดพิธีถือน้ำพิพัฒน์สัตยาในอุโบสถ
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้งเสด็จพระราชดำเนินเมืองลพบุรีและอื่น ๆ ในพ.ศ. 2421 ระหว่างเสด็จกลับพระนครทางชลมารคตามลำน้ำเจ้าพระยา ผ่านหน้าวัดพรหมเทพาวาส เมื่อวันจันทร์ขึ้น 10 ค่ำ เดือน 12 ปีขาล ร.ศ.97 (4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2421) ทรงบันทึกว่าเห็นวัดชลอนซึ่งพระธรรมไตรโลกสร้าง ช่อฟ้าใบระกาปิดทองใหม่ หอระฆังข้างหน้าทำเป็นยอดเกี้ยวดูงามดีอยู่ พระองค์ยังได้เสด็จประพาสต้นเยี่ยมเยียนราษฎรที่วัดพรหมเทพาวาสอีกครั้งเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2499 และยังทรงถ่ายภาพศาสนสถานและประชาชนที่มารับเสด็จ
เสนาสนะ.
เสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 22 เมตร ยาว 45 เมตร สร้าง พ.ศ. 2466 โครงสร้างก่ออิฐถือปูน ปูด้วยหินอ่อน มีกำแพงล้อมรอบ ศาลาการเปรียญกว้าง 15 เมตร ยาว 25 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2466 เป็นอาคารไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 เป็นอาคารไม้ กุฏิสงฆ์ จำนวน 6 หลัง เป็นอาคารไม้ นอกจากนี้มีวิหาร ศาลาพักร้อน และฌาปนสถาน สำหรับปูชนียวัตถุ มีพระประธานในอุโบสถ ปางสมาธิ มีพระพุทธรูปไสยาสน์ ประดิษฐานในวิหาร