pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดา

ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดา หรือ ค้างคาวดูดเลือดธรรมดา  เป็นค้างคาวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Desmodus rotundus" (/เดส-โม-ดัส /โร-ทัน-ดัส/) จัดเป็นค้างคาวเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Desmodus"
เป็นค้างคาวแวมไพร์หรือค้างคาวดูดเลือด 1 ใน 3 ชนิดที่มีในโลก แต่ถือเป็นเพียงชนิดเดียวที่ดูดเลือดของสัตว์อื่นที่มีขนาดใหญ่กว่ากินเป็นอาหารเท่านั้น จัดว่าเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่กินเลือดเป็นอาหาร กระจายพันธุ์ในป่าดิบตั้งแต่อเมริกากลาง จนถึงทั่วไปในหลายพื้นที่ของทวีปอเมริกาใต้ 
ลักษณะทั่วไปของค้าวคาวแวมไพร์ธรรมดา คือ จะมีปากสั้นรูปกรวย ไม่มีปีกจมูกทำให้เผยเห็นโพรงจมูกเป็นรูปตัวยู และมีอวัยวะพิเศษ เรียกว่า "Thermoreceptors" ติดอยู่ที่ปลายจมูก สำหรับใช้ช่วยตรวจหาบริเวณที่มีเลือดไหลได้ดีใต้ผิวหนังของเหยื่อ อีกทั้งยังมีสายตาที่มองเห็นเป็นภาพอินฟาเรด จากอุณหภูมิความร้อนของตัวเหยื่อ และทำให้เห็นดีมากในเวลากลางคืน ซึ่งเป็นเวลาออกหากิน
ตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่าตัวผู้
มีนิ้วและข้อต่อที่แข็งแรง และคล่องแคล่วว่องไวมากเมื่อเทียบกับค้างคาวชนิดอื่น ๆ โดยเฉพาะเมื่ออยู่กับพื้นที่ สามารถกระโดดหรือคลานไปมาเคลื่อนไหวได้เร็วมากผิดกับค้างคาวชนิดอื่น ๆ
ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดา จะดูดเลือดจากสัตว์เลือดอุ่นที่มีขนาดใหญ่กว่า ซึ่งอาจใหญ่กว่าตัวค้างคาวได้ถึง 10,000 เท่าได้ โดยมากจะเป็นสัตว์ป่าและสัตว์เลี้ยงที่เป็นปศุสัตว์ เช่น หมู, หมูป่า, วัวและควาย เป็นต้น รวมถึงอาจดูดเลือดมนุษย์ได้ด้วย เมื่อจะดูดเลือด ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดาจะดูดเฉพาะเหยื่อที่นอนหลับ ด้วยฟันที่แหลมคมคู่หน้าที่แหลมเหมือนมีดโกน ประกอบกับเป็นเวลาที่เหยื่อนอนหลับอยู่ด้วย จึงมักไม่ทันระวังหรือรู้ตัว โดยค้างคาวจะร่อนลงและเดินด้วยเล็บเล็ก ๆ ที่ติดอยู่กับปีกทั้ง 4 ข้าง ไปดูดเลือด ซึ่งเลือดของเหยื่อจะไม่แข็งตัว เนื่องจากในน้ำลายของค้างคาว มีสารเคมีพิเศษที่ทำให้เลือดไม่แข็งตัว และขณะที่ดูดเลือด ค้างคาวจะถ่ายปัสสาวะไปด้วย เนื่องจากจะดูดเลือดในปริมาณที่มาก ทำให้ไม่สามารถบินได้ ซึ่งปริมาณเลือดที่ดูดไปนั้น หากคำนวณว่าดูดเลือดหมูทุกคืน ภายในเวลา 5 เดือน จะมีปริมาณเท่ากับน้ำหนัก 5 แกลลอน อีกทั้งเลือดที่ไหลออกมานั้นจะไหลผ่านลิ้นของค้างคาวที่มีร่องพิเศษช่วยให้เลือดไหลผ่านหลอดเลือดฝอยได้โดยง่าย ซึ่งคุณสมบัติที่ทำให้เลือดไม่แข็งตัวของค้างคาวแวมไพร์ธรรมดานั้น เป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์ ที่จะศึกษาเกี่ยวกับเรื่องพันธุกรรมเพื่อที่จะค้นหายีนที่จะป้องกันภาวะหัวใจวาย 
ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดาจะดูดกินเลือดมากถึงครึ่งหนึ่งของน้ำหนักตัวต่อวัน เนื่องจากกินแต่เลือดอย่างเดียว ซึ่งเลือดให้พลังงานไม่มากอีกทั้งยังไม่มีไขมัน หากไม่ทำเช่นนั้น ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดาจะตายภายในเวลาไม่เกิน 3 วัน
ในเวลา[[กลางวัน]] ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดาจะหลับพักผ่อนบนเพดาน[[ถ้ำ]] โดยอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง ทั้งพ่อและแม่ค้างคาวจะช่วยกันเลี้ยงดูลูกน้อยที่ยังบินไม่ได้ เป็นระยะเวลานานถึง 9 [[เดือน]] อีกทั้งยังมีพฤติกรรมนำเลือดที่หามาได้ กลับมาฝากสมาชิกตัวอื่นในฝูงด้วย สำหรับสมาชิกตัวใดที่หากินได้พอ
แต่ค้างคาวแวมไพร์ธรรมดา ก็ถือเป็นสัตว์อันตราย โดยเป็นพาหะนำ[[โรคพิษสุนัขบ้า]]แพร่สู่มนุษย์ได้ ที่[[ประเทศเปรู]]ในปี [[ค.ศ. 2010]] มีผู้[[เสียชีวิต]]ทั้งหมด 4 ราย เป็น[[เด็ก]] จากโรคนี้โดยมีพาหะจากค้างคาว
กระแตไต่ไม้

กระแตไต่ไม้ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Drynaria quercifolia",) เป็นเฟิร์นอิงอาศัยในสกุลกระแตไต่ไม้ ("Drynaria") กระจายพันธุ์ในเขตร้อน ตั้งแต่ประเทศศรีลังกา อินเดีย จีน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ฟิจิ และออสเตรเลีย พบเกาะอยู่ตามต้นไม้ใหญ่ หรือโขดหินที่ชุ่มชื้น ในป่าดิบแล้ง ป่าเต็งรัง ป่าชายเลน
ในประเทศไทยมีชื่อพื้นเมืองอื่นดังนี้ กระปรอกว่าว (ชลบุรี,ปราจีนบุรี) กูดขาฮอก (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) เช้าวะนะ (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) เดาน์กาโละ (มลายู ปัตตานี) ใบหูช้าง (กาญจนบุรี) พุดองแคะ (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) สะไบนาง (กาญจนบุรี) สะโมง (นราธิวาส,ส่วย สุรินทร์) และหัวว่าว (ใต้,ประจวบคีรีขันธ์)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
กระแตไต่ไม้มีเหง้าอ้วนทอดเลื้อย เส้นผ่าศูนย์กลาง 1.5-4 ซ.ม. และยาวได้มากกว่า 1 เมตร ปกคลุมด้วยเกล็ดแคบหรือขนสีน้ำตาลแดง ขนยาวราว 1-1.8 ซ.ม. ใต้เหง้ามีรากสีน้ำตาล ทำหน้าที่ยึดเกาะและหาอาหาร ใบกาบ ไม่มีก้าน รูปไข่ ปลายแหลม โคนมน ขอบใบหยัก ตื้น ปลายมน ใบกาบจะผลิออกมาในช่วงฤดูฝน เป็นสีเขียวอ่อน เมื่อเริ่มเข้าสู่ฤดูแล้ง จะแห้งเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลติดอยู่กับเหง้า ใบสปอร์ เป็นใบประกอบแบบขนนก เส้นใบเป็นร่างแห อับสปอร์ เกิดบนเส้นใบย่อยของใบสปอร์ อับสปอร์รูปกลม เรียงตัวเป็นระเบียบ 2 ข้างของเส้นกลางใบ
กระปรอดเล็ก

กระปรอดเล็ก (basket fern) เป็นเฟินอิงอาศัยในสกุลกระแตไต่ไม้ ("Drynaria") กระจายพันธุ์ในประเทศพม่า ไทย อินโดจีน มาเลเซีย จีน โพลีนีเซีย ออสเตรเลีย และหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันออกเฉียงใต้ พบตามคาคบไม้สูง ในป่าดิบชื้น หรืออยู่ตามโขดหินที่เปียกชื้น ในป่าเปิดตามแนวลำธารน้ำตก มักพบเจริญเติบโตอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ขนาดรัศมีใหญ่ได้มากกว่า 1 เมตร
ในประเทศไทยมีชื่อพื้นเมืองอื่นดังนี้ กระปรอกหัวหิน (จันทบุรี) กูดตั่ง (เชียงใหม่) กูดเฟือย (เหนือ) กูดไม้ (เหนือ) กูดหางม้า (แม่ฮ่องสอน) กูดอ้อม (เหนือ)
ลักษณะทางพฤษศาสตร์.
กระปรอดเล็กมีลำต้นเป็นเหง้าอวบ ยาว ปกคลุมด้วยเกล็ดสีน้ำตาลอ่อนถึงน้ำตาลเข้ม ใบมีสองแบบ ใบกาบ (sterile frond) และใบสปอร์ (fertile frond) ใบกาบไม่สร้างสปอร์ ยาวได้ถึง 36 ซ.ม. กว้าง 10 ซ.ม. ขอบใบหยักละเอียด ปลายหยักเรียวแหลม ร่างแหของเส้นใบสันนูนมองเห็นได้ชัดเจน ใบสปอร์เป็นใบประกอบแบบขนนก ปลายเดี่ยว ยาว 3-4 ฟุต ใบย่อยรูปรี ปลายเรียวแหลม มีก้านใบย่อยสั้นๆ อับสปอร์ เรียงตัวเป็น 1 แถวขนานไปกับเส้นกลางใบย่อยทั้งสองข้าง อับสปอร์จมอยู่ในผิวใบ ปูดนูนขึ้นมาถึงด้านหน้าใบ
อาเลกเซย์ ฟอน ยัฟเลนสกี

อาเลกเซย์ ฟอน ยัฟเลนสกี  หรือ อะเลคเซย์ เกออร์กีวิช ยัฟเลนสกี  เป็นจิตรกรลัทธิสำแดงพลังอารมณ์ชาวรัสเซียที่มีผลงานในประเทศเยอรมนี เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองตอร์จอค (Torzhok) ในจักรวรรดิรัสเซีย เขาเป็นลูกของทหารในกองทัพล่าอาณานิคม เขาโตขึ้นในไวต์รัสเซีย (ปัจจุบันคือภาคตะวันออกของประเทศเบลารุส) ใกล้กับชายแดนปรัสเซียต่อมาเขาและแม่ของเขาได้ย้ายไปที่นครมอสโกใน ค.ศ. 1874 และเข้าได้ศึกษาที่โรงเรียน Grammar School ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับเจ้าหน้าที่ทหารตั้งแต่ ค.ศ. 1877
หลังจากที่พ่อของเขาได้เสียชีวิต เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนเตรียมทหารในนครมอสโกและได้ติดยศร้อยโทใน ค.ศ. 1884 เวลานั้นเขาพยายามที่จะเข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะแห่งหนึ่ง แต่เขาก็ทำไม่สำเร็จ แต่ในที่สุดเขาก็สามารถเข้าเรียนโรงเรียนศิลปะที่กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และที่นั่นเขาได้เรียนกับอิลยา เรปิน (Ilya Repin) และเขาได้พบกับมาริยันเนอ ฟอน เวเรฟคิน (Marianne von Werefkin) ซึ่งเธอก็เป็นศิษย์ของเรปินเหมือนกัน ซึ่งต่อมาทั้งคู่ก็เป็นสหายกันจนถึง ค.ศ. 1920 
ต่อมาใน ค.ศ. 1896 เขาออกจากกองทัพและได้ย้ายไปยังเมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี และที่นั่นเขาได้เข้าเรียนที่โรงเรียนศิลปะของอันทอน อัชเบ ที่ซึ่งเขาได้พบกับวาซีลี คันดินสกี และช่วงหลังจากนั้นเขาก็ยังกลับไปอยู่ที่รัสเซีย และเดินทางไปยังประเทศอิตาลีและฝรั่งเศส เมื่อเขาได้ไปที่ฝรั่งเศสเขาก็ได้พบกับอ็องรี มาติส เมื่อถึง ค.ศ. 1906 เขาได้เป็นหนึ่งในสมาชิกของสมาคมศิลปินใหม่แห่งมิวนิก  แต่เขาก็ได้ออกจากสมาคมนี้ใน ค.ศ. 1912 เพื่อไปเข้าร่วมในกลุ่มดีเบลาเออเฟียร์  
ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 เขาได้อยู่ในเมืองอัสโกนา (Ascona) ประเทศสวิตเซอร์แลนด์จนถึง ค.ศ. 1921 และในปีนี้นั่นเองที่เขาได้แยกกับมาริยันเนอ ฟอน เวเรฟคิน และได้ย้ายไปยังเมืองวีสบาเดินเขาได้เข้าร่วมกับกลุ่มสมาคมเดอร์เบลาเออไรเทอร์  ใน ค.ศ. 1929 โดยมีสมาชิกคือไลโอเนล ไฟนิงเกอร์ (Lyonel Feininger), เพาล์ เคล (Paul Klee) และวาซีลี คันดินสกี เขามีผลงานที่มีชื่อเสียงหลายชิ้น และมีผลงานของเขา 3 ชิ้นที่ได้จัดแสดงในงานนิทรรศการศิลปะที่เสื่อมทราม (Degenerate Art) แต่ใน ค.ศ. 1933 เป็นต้นมา คณะสังคมนิยมแห่งชาติก็สั่งห้ามไม่ให้งานของเขาจัดแสดงในงานนิทรรศการ
ยัฟเลนสกีป่วยเป็นโรคไขข้ออักเสบตั้งแต่ ค.ศ. 1929 และอาการของเขาได้ร้ายแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดท้ายเขาป่วยเป็นอัมพาตและเสียชีวิตลงในเมืองวีสบาเดินเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1941
ข้อมูลเพิ่มเติม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
มัคส์ เพ็ชชไตน์

มัคส์ เพ็ชชไตน์ (31 ธันวาคม ค.ศ. 1881 – 29 มิถุนายน ค.ศ. 1955) เป็นศิลปินในลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน และเป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มดีบรึคเคอ
ชีวิตและผลงาน.
เพ็ชชไตน์ศึกษาที่วิทยาลัยประยุกตศิลป์ในเดรสเดินระหว่าง ค.ศ. 1900–1902 และได้เข้าร่วมกับกลุ่มดีบรึคเคอใน ค.ศ. 1906 จนกระทั่ง ค.ศ. 1908 เขาได้ย้ายไปอยู่ที่เบอร์ลินและได้เป็นสมาชิกของกลุ่มน็อยเออเซทเซ็สซีโอน  ถัดมาใน ค.ศ. 1911 เขาได้ก่อตั้ง MUIM Stitute (Modern Painting Lessons) ร่วมกับแอ็นสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์ เขาได้ออกจากการเป็นสมาชิกของกลุ่มดีบรึคเคอ เนื่องจากได้เข้าไปมีส่วนร่วมกับนิทรรศการของน็อยเออเซทเซ็สซีโอน เพ็ชชไตน์เข้ารับราชการทหารระหว่าง ค.ศ. 1915–1916 หลังจากรับราชการทหารเสร็จสิ้น ก็ได้เป็นสมาชิกสถาบันศิลปะปรัสเซียใน ค.ศ. 1922 สิบปีให้หลัง เขาถูกเหล่านาซีห้ามไม่ให้เขียนภาพอีกต่อไป อีกทั้งผลงานของเขากว่า 326 ชิ้นได้ถูกยึดไป และสตูดิโอของเขาก็ได้ถูกทำลายโดยการโจมตีทางอากาศด้วยเช่นกัน
ลักษณะของผลงาน.
ผลงานของเพ็ชชไตน์เป็นผลงานที่ใช้สีอย่างมีชีวิตชีวา แสดงออกถึงอารมณ์แท้จริงของผู้วาดโดยไม่คำนึงถึงสัดส่วนหรือความเป็นจริงของสิ่งที่วาดมากนัก เพ็ชชไตน์เป็นจิตรกรที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาวาดทั้งสีน้ำและสีน้ำมัน และทำงานภาพพิมพ์เหมือนกับคนอื่น ๆ ในกลุ่ม ทั้งการแกะสลักจากไม้และกะเทาะหิน
ลีอา ซาลองกา

" เลอา ซาลองกา"' (Lea Salonga) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวฟิลิปปินส์ มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็น คิม หญิงสาวชาวเวียดนามจากละครเวทีเวสต์เอนด์ ของ คลอดด์-มิเชล โชนเบิร์ก, อัลเลน บูบลิล และ ริชาร์ด มอลต์บี เรื่อง "มิสไซง่อน" ในปี 1989 ซึ่งในเวลาต่อมา เธอได้รับบทเดียวกันนี้ในละครบรอดเวย์ที่นิวยอร์ก คู่กับโจนาทาน ไพรซ์ บทบาทในละครเวทีเรื่องนี้ทำให้เธอได้รับรางวัลโทนี และรางวัลโอลิเวียร์
ซาลองกายังได้รับบทเป็น เอโปนีน และ ฟองตีน ในละครเวทีเรื่อง "เหยื่ออธรรม" (Les Misérables) ที่นิวยอร์ก ในปี 1993 โดยเป็นนักแสดงชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับบทนี้ ต่อมาเธอได้ร่วมงานกับดิสนีย์ โดยพากย์เสียงและร้องเพลงนำในภาพยนตร์แอนิเมชันหลายเรื่อง ได้แก่ "อะลาดิน" (1992), "มู่หลาน" (1998) และ "มู่หลาน 2" (2004)
โจเซฟ เอสตราดา

โจเซฟ "เอรัป" เอเฮร์ซีโต เอสตราดา (Joseph "Erap" Ejercito Estrada) อดีตประธานาธิบดีคนที่ 13 ของฟิลิปปินส์ ดำรงตำแหน่งระหว่างปี พ.ศ. 2541 ถึง พ.ศ. 2544
เอสตราดาเกิดที่มะนิลา มีชื่อเสียงจากการเป็นพระเอกภาพยนตร์ โดยรับบทนำในภาพยนตร์กว่า 100 เรื่อง ในระยะเวลา 33 ปีที่ประกอบอาชีพนักแสดง จากนั้นได้หันมาเล่นการเมืองท้องถิ่น เป็นนายกเทศมนตรีเมืองซานฮวน ในเขตเมโทรมะนิลา เป็นเวลา 17 ปี แล้วลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาสูงของฟิลิปปินส์ และดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีในสมัยของฟิเดล รามอส
เอสตราดาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ในปี พ.ศ. 2540 และชนะการเลือกตั้งอย่างขาดลอย เนื่องจากชื่อเสียงเดิมในฐานะพระเอกภาพยนตร์ยอดนิยม เขาพ้นจากตำแหน่งหลังจากถูกยื่นถอดถอน ด้วยข้อหาคอร์รัปชัน และถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหาฉ้อฉล ในปี พ.ศ. 2550 แต่ได้รับการอภัยโทษจากประธานาธิบดีกลอเรีย มาคาปากัล-อาร์โรโย ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีในสมัยของเอสตราดา
ในการเลือกตั้งประธานาธิบดี พ.ศ. 2553 เอสตราดาได้ลงสมัครอีกครั้ง แต่พ่ายแพ้ให้กับเบนิกโน อากีโนที่ 3
วงศ์ค้างคาวแวมไพร์แปลง

"สำหรับค้างคาวแวมไพร์แปลงที่พบในภูมิภาคอเมริกากลาง ดูที่: ค้างคาวสเปกตรัม"
วงศ์ค้างคาวแวมไพร์แปลง  เป็นวงศ์ของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกค้างคาววงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Megadermatidae
ค้างคาวในวงศ์นี้ มีถิ่นกำเนิดและกระจายพันธุ์ตั้งแต่ทวีปแอฟริกาตอนกลาง จนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และออสเตรเลีย แรกเริ่มมีความเข้าใจว่า ค้างคาวในวงศ์นี้กินเลือดสัตว์อื่นเป็นอาหาร เหมือนค้างคาวแวมไพร์ที่พบในทวีปอเมริกาใต้และอเมริกากลาง แต่หาใช่ความจริงไม่ เมื่อมีการศึกษามากขึ้น พบกว่าค้างคาวในวงศ์นี้กินแมลง รวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กเป็นอาหาร และรวมถึงค้างคาวด้วยกันเองด้วย แต่พฤติกรรมนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าจริงหรือไม่
แบ่งออกได้เป็น 5 สกุล 6 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบทั้งหมด 3 ชนิด
มาร์แซล ดูว์ช็อง

อ็องรี-รอแบร์-มาร์แซล ดูว์ช็อง (28 กรกฎาคม ค.ศ. 1887 – 2 ตุลาคม ค.ศ. 1968) (ออกเสียง ; [maʁsɛl dyʃɑ̃]) เป็นจิตรกร ประติมากร นักเล่นหมากรุก และนักเขียนชาวฝรั่งเศส-อเมริกัน ผู้ซึ่งผลงานมีความเกี่ยวข้องกับศิลปะในลัทธิคิวบิสม์, ดาดา และ คอนเซปชวล ดูว์ช็อง, ปาโบล ปิกัสโซ และ อ็องรี มาตีส มักได้รับการกล่าวขานว่าเป็นศิลปินสามคนที่ช่วยนิยามการพัฒนาและปฏิรูปศิลปะพลาสติกในทศวรรษต้นของศตวรรษที่ 20 และวิวัฒนาการอย่างใหญ่ต่อวงการประติมากรรม ดูว์ช็องมีอิทธิพลอย่างมากต่อศิลปะในศตวรรษที่ 20 และ 21 และมีอิทธิพลอย่างมากต่อศิลปะแนวคอนเซปชวลที่เกิดขึ้นในยุคหลัง ดูว์ช็องมีมุมมองต่อศิลปะว่าเขาประสงค์ให้ศิลปะเป็นผู้รับใช้จิตใจ (to use art to serve the mind)
เอชดี 147018 บี

เอชดี 147018 บี เป็นดาวเคราะห์นอกระบบ และดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์ ซึ่งโคจรรอบแถบลำดับหลักประเภท G ดาวฤกษ์เอชดี 147018 ตั้งอยู่ที่ประมาณ 140 ปีแสง ห่างออกไปจากกลุ่มดาวสามเหลี่ยมใต้ ดาวเคราะห์ดวงนี้มีมวลขั้นต่ำเกินกว่าสองเท่าของดาวพฤหัสบดี แต่ดาวเคราะห์ดวงนี้โคจรมากใกล้เคียงกับดาวพฤหัสบดีมากกว่าดวงอาทิตย์โดยมีปัจจัย 22 ขณะเดียวกันก็มีวงโคจรผิดปกติ ดาวเคราะห์สามารถได้ใกล้เคียงกับดาวเป็น 0.13 AU หรือได้รับเท่า 0.35 AU ไกลออกไปมีอีกเป็นดาวเคราะห์ซุเปอร์โจเวียนเอชดี 147018 ซี ซึ่งถูกค้นพบในวันเดียวกันว่าเป็นดาวเคราะห์นี้เมื่อ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2009
เอชดี 147018 ซี

เอชดี 147018 ซี เป็นดาวเคราะห์นอกระบบ และดาวเคราะห์ก๊าซยักษ์ ซึ่งโคจรรอบแถบลำดับหลักประเภท G ดาวฤกษ์เอชดี 147018 ตั้งอยู่ที่ประมาณ 140 ปีแสง ห่างออกไปจากกลุ่มดาวสามเหลี่ยมใต้ มันมีมวลอย่างน้อยหกและครึ่งเวลามากกว่าดาวพฤหัสบดีและวงโคจรสองเกือบสองเท่าระยะทางโลกและดวงอาทิตย์ ดาวเคราะห์ดวงนี้อยู่แปดเท่าห่างไกลออกไปเกิน เอชดี 147018 บี ดาวเคราะห์ดวงนี้ถูกค้นพบเมื่อ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2009 โดยวิธีรัศมีความเร็ว
โจนาทาน ไพรซ์

โจนาทาน ไพรซ์ นักแสดงภาพยนตร์และละครเวทีชาวเวลส์ ไพรซ์มีชื่อเสียงจากบทบาทในละครเวทีของเชกสเปียร์หลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่อง "แฮมเลต" (1980) ที่ลอนดอน ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลโอลิเวียร์ ทำให้เขาได้รับบทบาทในภาพยนตร์โทรทัศน์อังกฤษหลายเรื่อง และเริ่มมีชื่อเสียงจากบทนำในภาพยนตร์ไซไฟนอกกระแสอังกฤษเรื่อง "บราซิล" (1985)
ไพรซ์ยังได้รับบทบาทในภาพยนตร์ใหญ่หลายเรื่อง เช่น "เอวิตา" (1996), "พยัคฆ์ร้ายไม่มีวันตาย" (1997), "ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน" (3 ภาค) และยังได้รับรางวัลโอลิเวียร์ และรางวัลโทนี จากบทบาทในละครเวที "มิสไซง่อน" (1989) ของ คลอดด์-มิเชล โชนเบิร์ก, อัลเลน บูบลิล และ ริชาร์ด มอลต์บี
หลังการแสดงละครเวทีมิสไซง่อน ที่เวสต์เอนด์ ลอนดอน ซึ่งได้รับคำชื่นชมเป็นอย่างสูง และจะไปเปิดการแสดงที่บรอดเวย์ สหรัฐอเมริกา ไพรซ์ไม่ได้รับอนุมัติจากสมาคมนักแสดง (Actors' Equity Association - AEA) ให้แสดงในสหรัฐอเมริกา เนื่องจากระเบียบเกี่ยวกับ "นักแสดงชาวคอเคเชียนที่ต้องรับบทเป็นชาวเอเชีย" ทำให้แคเมรอน แมคอินทอช ผู้อำนวยการสร้าง ถึงกับต้องประกาศยกเลิกการแสดงในสหรัฐอเมริกา เพื่อเป็นการกดดันสมาคม AEA จึงทำให้ไพรซ์ได้รับอนุฐาตให้แสดงในสหรัฐอเมริกาในที่สุด
มหาวิทยาลัยเทคนิคเดรสเดิน

มหาวิทยาลัยเทคนิคเดรสเดิน  เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในเมืองเดรสเดิน ใหญ่ที่สุดซัคเซิน และหนึ่งในสิบมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในเยอรมนี มีจำนวนนักศึกษา 36,066 คน (ใน ค.ศ. 2010) ชื่อ นี้เริ่มใช้มาตั้งแต่ ค.ศ. 1961 แต่ตัวมหาวิทยาลัยนั้นมีประวัติย้อนไปถึง ค.ศ. 1828 เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศเยอรมนี เทอูเดรสเดินเป็นสมาชิกของกลุ่มมหาวิทยาลัยเทคนิคเยอรมัน เทอูน็อยน์
พระเทพวรเวที (วิน โฆสิโต)

ดร. พระเทพวรเวที (วิน โฆสิโต) 
("พระเทพวรเวที ชินสีห์ ธรรมโสภณ โกศลศาสนกิจ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี") 
อดีตเจ้าคณะจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อดีตเจ้าอาวาส วัดบรมวงศ์อิศรวรารามวรวิหาร ตำบลสวนพริก อำเภอพระนครศรีอยุธยาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ประวัติ.
พระเทพวรเวที มีนามเดิม วิน นามสกุล ศัตรูคร้าม เกิดเมื่อวันที่15 มกราคมพ.ศ. 2487 ปีวอก ณ ตำบลไผ่ล้อม อำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา 
บรรพชาเป็นสามเณรเมื่อ วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2500 ณ วัดหนองกลาง ตำบลไผ่ล้อม อำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยมีพระครูอดุล วิริยกิจ (ผัน) วัดมเหยงค์ ตำบลนครหลวง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยาเป็นพระอุปัชฌาย์ และมาจำพรรษาอยู่ที่วัดตะโหนด ตำบลนครหลวง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
อุปสมบท.
อุปสมบท เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2508 ณ วัดหนองกลาง ตำบลไผ่ล้อม อำเภอภาชี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยมี พระครูอุดมนครกกิจ เป็นพระอุปัชฌาย์ , พระครูอดุลวิริยกิจ วัดมเหยงค์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระปลัดสำรวย ปาสาทิโก วัดตะโก อ.ภาชี จ.พระนครศรีอยุธยา เป็นพระอนุสาวนาจารย์ และกลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดตะโหนด ตำบลนครหลวง อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยาดังเดิม
วิทยฐานะ.
จบการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดหนองกลาง ต.ไผ่ล้อม อ.ภาชี จ.พระนครศรีอยุธยา
และเข้ารับการอบรมครูฝ่ายศาสนศึกษา
งานปกครอง.
ท่านได้ชื่อว่าเป็นพระนักปกครองและพระนักเผยแผ่พระพุทธศาสนา จัดระเบียบ การบริหารงานของคณะสงฆ์ใน จ.พระนครศรีอยุธยา พระเทพวรเวทียังเป็นผู้ริเริ่มส่งเสริมงานทางด้านศึกษาอย่างต่อเนื่อง ทำให้ในแต่ละปี พระภิกษุ-สามเณรของสำนักเรียนจังหวัดพระนคร ศรีอยุธยา สามารถสอบได้นักธรรม-บาลี เป็นจำนวนมาก ท่านยังเป็นผู้เทศนาและบรรยายธรรมให้แก่เยาวชน นักเรียน นักศึกษา รวมทั้งได้บรรยายอบรมข้าราชการ พลเรือนและข้าราชการที่จะเกษียณอายุ ตลอดจนเป็นผู้บรรยายธรรมในเทศกาลสำคัญๆ อยู่ตลอดเวลา คำสอนที่ท่านได้กล่าวเน้นย้ำกับสาธุชน คือเรื่องของความกตัญญู ให้รู้จักบุญคุณคนและให้ประชาชนรู้จักการปฏิบัติตามหลักเบญจศีลเบญจธรรม นอกจากนี้ ยังเน้นในเรื่องของสามัคคีธรรม ก่อนจะมรณภาพลงในปี พ.ศ. 2553
สนามกีฬาลุจนีกี

กรีฑาสถานแห่งศูนย์โอลิมปิกลุจนีกี  ในมอสโก หรือเรียกสั้น ๆ ว่า สนามกีฬาลุจนีกี  เป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศรัสเซีย มีความจุที่นั่งทั้งหมด 81,000 ที่นั่ง ซึ่งทั้งหมดมีหลังคาคลุม
สนามกีฬานี้เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์โอลิมปิกลุจนีกี ก่อนเรียกว่าสนามกลางเลนิน เป็นสนามกีฬาหลักของโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 และปัจจุบันยังเป็นสนามฟุตบอลของสโมสรฟุตบอลชื่อดังในรัสเซีย คือ สโมสรฟุตบอลซีเอสเคเอมอสโก และสโมสรฟุตบอลสปาร์ตัคมอสโก โดยสนามแห่งนี้มีระดับ 4 ดาว จากการรับรองมาตรฐานจากยูฟ่า และสนามแห่งนี้เคยจัดในการแข่งขันฟุตบอลถ้วยยุโรปมาแล้วสองเหตุการณ์ คือ ยูฟ่าคัพ รอบชิงชนะเลิศ 1999 ระหว่างสโมสรฟุตบอลปาร์มากับออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศ 2008 ระหว่างสโมสรฟุตบอลเชลซีกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด สนามแห่งนี้ได้ใช้ในการจัดฟุตบอลโลก 2018 ซึ่งรวมถึงรอบชิงชนะเลิศ
นอกจากนี้ สนามกีฬาลุจนีกี ยังเคยใช้เป็นสถานที่จัดงานชุมนุมเพื่อฉลอง 8 ปี การผนวกไครเมีย และสนับสนุนปฏิบัติการรุกรานยูเครน เมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022 โดยมีผู้เข้าร่วมกว่า 200,000 คน ซึ่งสื่อได้รายงานว่ามีเจ้าหน้าที่รัฐเข้าร่วม และบางส่วนได้รับเงินหรือถูกบังคับให้เข้าร่วมการชุมนุม
สกุลแมวลายหินอ่อน

สกุลแมวลายหินอ่อน  เป็นสกุลของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในวงศ์แมว (Felidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Pardofelis" ปัจจุบันมีแมวชนิดเดียวที่อยู่ในสกุลนี้คือ แมวลายหินอ่อนที่อาศัยในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ส่วนแมวอีกสองชนิดที่เคยอยู่ในสกุนี้ ปัจจุบันอยู่ในสกุล "Catopuma".
โดยคำว่า "Pardofelis" นั้นเป็นภาษาละติน 2 คำ คือ "pardus" หมายถึง เสือดาว และ "felis" หมายถึง แมว
ประวัติ.
สัตว์ที่อยู่ในสกุลนี้นั้น มีด้วยกัน 3 ชนิด กระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย ตั้งแต่ภาคใต้ของจีน, อินโดจีน จนถึงเกาะบอร์เนียว โดยสกุลนี้ถูกตั้งขึ้นโดยนักสำรวจและนักธรรมชาติวิทยาชาวรัสเซีย นิโคไล เซเวอร์ทซอฟ ในปี ค.ศ. 1858 โดยมีแมวลายหินอ่อนเป็นต้นแบบ จากการศึกษาพบว่าสกุลนี้ได้พัฒนาตัวเองขึ้นมาเมื่อ 9.4 ล้านปีก่อน และมีความสัมพันธ์กับสัตว์สกุลอื่นในวงศ์เดียวกัน ที่พบในทวีปแอฟริกา 2-3 ชนิด คือ เซอร์วัล, คาราคัล และแมวสีทองแอฟริกัน โดยอาจมีบรรพบุรุษร่วมกัน
สนามกีฬาเปตรอฟสกี

สนามกีฬาเปตรอฟสกี  เป็นสนามกีฬาคอมเพล็กซ์ ที่มีความซับซ้อนสนามกีฬาแห่งนี้ประกอบด้วยจำนวนของอาคารกีฬาหนึ่งในนั้นคือสนามกีฬาแกรนด์ซึ่งเป็นสนามเหย้าของ สโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและสำหรับความเรียบง่ายโดยเรียกสนามเป็น "เพร์ทรอฟสคาย สเตเดียม" มีความจุ 21,405 ที่นั่ง นอกจากนี้ยังมีอีกสนามฟุตบอลสนามกีฬาไมเนอร์ (MSA) ของ เพร์ทรอฟสคาย ในปี 2008 ถูกใช้โดยหลายทีมที่แข่งขันในลีกอาชีพอย่าง สโมสรฟุตบอลดินาโมเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, สโมสรฟุตบอลเซนิตทูเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และ สโมสรฟุตบอลเซเวอร์มัวร์แมนซัค์ ตั้งอยู่บนฝั่งเปโตรกราดในภาคกลางของเซนต์ปีเตอร์ เพร์ทรอฟสคาย เกาะเกาะแห่งหนึ่งในแหลมมลายูแม่น้ำเนวาที่เชื่อมต่อกับที่อยู่ติดกัน
วงศ์ย่อยแมว

วงศ์ย่อยแมว หรือ วงศ์ย่อยเสือเล็ก  เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์แมว (Felidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Felinae
ลักษณะโดยรวมของสัตว์ในวงศ์ย่อยนี้ คือ เป็นเสือขนาดเล็กหรือชื่อสามัญนิยมเรียกว่า "แมว" มีลักษณะเด่น คือ ตีนมีซองหุ้มเล็บ แต่กระดูกกล่องเสียงไม่มีแถบเส้นเสียง จึงคำรามไม่ได้ จึงร้องได้แต่เป็นเสียงธรรมดา โดยขนาดใหญ่ที่สุด คือ เสือชีตาห์ ที่พบในทวีปแอฟริกา (บางข้อมูลก็จัดให้แยกเป็นวงศ์ย่อยออกไป) และสิงโตภูเขา ที่พบในทวีปอเมริกาเหนือ สัตว์ในวงศ์ย่อยนี้ที่เก่าที่สุดที่มีการบันทึกไว้ได้ คือ "Felis attica" ที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคไมโอซีนยุคสุดท้าย (9 ล้านปีก่อน) ในแถบยูเรเชียตะวันตก เป็นวงศ์ย่อยที่แยกออกมาจากวงศ์ Pantherinae หรือเสือใหญ่ หรือเสือที่คำรามได้ เมื่อ 11.5 ล้านปีก่อน
พระกกุสันธพุทธเจ้า

พระกกุสันธพุทธเจ้า เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์ที่ 22 ในพุทธวงศ์ แต่เป็นพระพุทธเจ้าพระองค์แรกในภัทรกัปนี้
พุทธประวัติ.
พระกกุสันธพุทธเจ้าเสด็จอุบัติในตระกูลพราหมณ์ ในพระนครเขมวดี พระพุทธบิดาคือพราหมณ์นามว่าอัคคิทัตต์ ส่วนพระพุทธมารดาคือนางวิสาขาพราหมณี พระองค์ทรงมีปราสาทอันประเสริฐ 3 หลัง ชื่อกามวัฑฒะ กามสุทธิ และรติวัฑฒนะ มีพระชายาเป็นพราหมณีพระนามว่า "โรปินี" มีพระโอรสพระนามว่า "อุดร" มีนางสนมนารีกำนัลใน 3 หมื่น ทรงครองเพศฆราวาสวิสัยอยู่ 4 พันปี เสด็จออกผนวชด้วยรถราชยาน ทรงทำความเพียรอยู่ 8 เดือนจึงสำเร็จพระอนุตตรสัมมาสัมโพธิยาน ณ ควงไม้สิรีสะ (ต้นซึก) หลังจากตรัสรู้แล้ว ประทับอยู่ที่ใต้โพธิพฤกษ์ ได้ทรงประกาศพระธรรมจักรอันยอดเยี่ยมที่ป่าอิสิปตนมฤคทายวันใกล้ลัมกิลนคร ทรงแสดงธรรมครั้งใหญ่ ๆ 3 ครั้ง คือ
ครั้งที่ 1 สัตว์ 40,000 โกฏิ เมื่อคราวที่พระองค์เสด็จไปแสดงธรรมโปรดภิกษุ 40,000 รูปที่บวชตามพระองค์แล้ว ยังภิกษุเหล่านั้นให้บรรลุพระอรหันต์
ครั้งที่ 2 สัตว์ 30,000 โกฏิ เมื่อคราวที่พระองค์ทรงทำยมกปาฏิหาริย์ เพื่อย่ำยีความมัวเมา และมานะของพวกเดียรถีย์ ณ โคนต้นมหาสาละ ใกล้ประตูกัณณกุชชนคร
ครั้งที่ 3 สัตว์หาประมาณมิได้ เมื่อคราวที่พระองค์เสด็จไปแสดงธรรมโปรดนรเทพยักษ์ ซึ่งอาศัยอยู่ที่เทวาลัยแห่งหนึ่ง ใกล้เขมวดีนคร แล้วประกาศจตุราริยสัจแก่มหาชน
ทรงมีการประชุมพระสงฆ์สาวกขีณาสพ ผู้ปราศจากมลทิน ผู้สงบ ผู้คงที่ ครั้งเดียวเท่านั้น มีพระสงฆ์สาวกขีณาสพ 4 หมื่นรูป เมื่อคราวที่พระองค์เสด็จไปประกาศพระธรรมจักร แก่ภิกษุผู้ที่บวชตามพระองค์ ในป่าอิสิปตนมฤคทายวัน ใกล้ลัมกิลนคร จนสำเร็จพระอรหันต์ทุกรูป แล้วทรงแสดงโอวาทปาติโมกข์แก่พระสงฆ์สาวกขีณาสพ ในวันเพ็ญเดือนมาฆมาส พระองค์มีพระวิธูรเถระและพระสัญชีวเถระเป็นพระอัครสาวก พระพุทธิชเถระเป็นพุทธอุปัฏฐาก พระสามาเถรีและพระจัมปาเถรีเป็นคู่พระอัครสาวิกา อัจจุคคคอุบาสกและสุมนอุบาสกเป็นคู่อัครอุบาสก นันทาอุบาสิกาและสุนันทาอุบาสิกาเป็นคู่อัครอุบาสิกา พระองค์มีพระวรกายสูง 40 ศอก มีพระรัศมีสีทอง แผ่ซ่านออกจากพระวรกายของพระองค์ สว่างไสวไปได้ 11 โยชน์โดยรอบ มีพระชนมายุได้ 40,000 ปี จึงเสด็จดับขันธปรินิพพาน พร้อมด้วยพระสงฆ์สาวกขีณาสพทั้งหลายที่เขมารามวิหาร พระสถูปของพระองค์ สูงจรดฟ้าประมาณคาวุตหนึ่ง ประดิษฐานอยู่ ณ เขมารามวิหาร พระศาสนาของพระองค์ดำรงอยู่ 4 หมื่นปี จึงอันตรธานไป
ความเกี่ยวข้องกับพระโคตมพุทธเจ้า.
ในสมัยพระกกุสันธพุทธเจ้า พระโคตมพุทธเจ้าในปัจจุบันได้เสด็จอุบัติในตระกูลกษัตริย์พระนามว่า เขมะ ในเขมวดีนคร ได้ถวายบาตรและจีวรเป็นมหาทาน และถวายเภสัชทุกอย่าง มียาหยอดตาเป็นต้น พร้อมด้วยสมณบริขารอย่างอื่นอีกเป็นจำนวนมาก แก่พระภิกษุสงฆ์ ซึ่งมีพระพุทธเจ้าเป็นประธาน และได้ฟังพระธรรมเทศนาของพระองค์ แล้วมีพระหฤทัยเลื่อมใส ได้ตั้งมั่นอยู่ในสรณคมน์ และเบญจศีลอย่างมั่นคง ในเวลาสิ้นสุดแห่งการถวายมหาทาน พระพุทธองค์ทรงทำการอนุโมทนา แล้วได้พยากรณ์ว่า 
"ในอนาคตกาล ในภัทรกัปนี้แล พระเจ้าเขมราชพระองค์นี้จักได้เป็นพระพุทธเจ้าในโลกเหมือนดั่งตถาคต มีนามว่า พระศรีศากยมุนีพุทธเจ้า"
พระองค์ได้ฟังพุทธพยากรณ์นั้นแล้ว ก็ยังจิตให้เลื่อมใสอย่างยิ่ง เมื่อจะยังประโยชน์นั้นให้สำเร็จ จึงได้อธิษฐานวัตรในการบำเพ็ญบารมีให้ยิ่งขึ้นไป ทรงบริจาคราชสมบัติทั้งหมดไว้ในพระพุทธศาสนาของพระพุทธองค์ แล้วผนวชในสำนักของพระพุทธเจ้า ทรงยังพระศาสนาของพระชินเจ้าพระองค์นี้ให้งดงามแล้ว ทรงเป็นผู้ไม่ประมาทเจริญพรหมวิหารภาวนา จนได้สำเร็จอภิญญา เมื่อสิ้นอายุขัยจึงได้ไปบังเกิดเป็นพรหมครองพรหมโลก
มั่วเหยียน

มั่วเหยียน  เป็นนามปากกาของ กวั่น หมัวเย่  นักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นชาวจีน จิม ลีชเรียกเขาเป็นฟรันทซ์ คัฟคาหรือโจเซฟ เฮลเลอร์ชาวจีน
มั่วเหยียนเกิดในครอบครัวชาวนาจากมณฑลชานตง ผลงานเขียนของเขาในปี 1987 เกี่ยวกับชาวนาจีนในชานตงช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "Red Sorghum" กำกับโดยจาง อี้โหมว นำแสดงโดยกง ลี่ และเจียง เหวิน ได้รับคำชื่นชมในระดับนานาชาติ ได้รับรางวัลไก่ทองคำของจีน และรางวัลหมีทองคำของเยอรมนี 
เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 2012 มั่วเหยียน ได้รับการประกาศชื่อเป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม นับเป็นคนจีนคนแรกที่ได้รับรางวัลนี้
ผลงาน.
ลำนำกระเทียม （天堂蒜薹之歌）
ตำนานรักทุ่งสีเพลิง （紅高粱）
บาวด์ฟอร์กลอรี (2005)

บาวด์ฟอร์กลอรี (2005)  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ที่ ทีเอ็นเอ อิมแพ็ค! โซน ออร์แลนโด, รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา บาวด์ออฟกลอรีครั้งนี้เป็นครั้งแรก
บาวด์ฟอร์กลอรี (2006)

บาวด์ฟอร์กลอรี (2006)  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2006 ที่ Compuware Sports Arena ไพย์เมาธ์ ทาวน์ชิพ, รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา บาวด์ออฟกลอรีครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2
ผลการปล้ำ / แมทช์การปล้ำ.
Gauntlet Battle Royal entrances and eliminations.
1. <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ Johnson ไม่ได้เข้าอย่างเป็นทางการ
วงศ์ย่อยเสือใหญ่

วงศ์ย่อยเสือใหญ่ หรือ วงศ์ย่อยเสือ  เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กินเนื้อ ในวงศ์เสือและแมว (Felidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pantherinae
ลักษณะโดยรวมของสัตว์ในวงศ์ย่อยนี้ คือ เป็นเสือขนาดใหญ่ ที่อุ้งตีนมีซองหุ้มเล็บได้ทั้งหมด ในลำคอมีกระดูกกล่องเสียงชิ้นกลางดัดแปลง มีลักษณะเป็นแถบเส้นเอ็นสั่นไหวได้ดี จึงสามารถใช้ส่งเสียงร้องดัง ๆ ได้ ที่เรียกว่า คำราม
จากการศึกษาพบว่า วงศ์ย่อยนี้แยกออกมาจากวงศ์ย่อย Felinae เมื่อ 60 ล้านปีก่อน และจากการวิเคราะห์ดีเอ็นเอพบว่า เสือดาวหิมะ เป็นรากฐานของเสือในวงศ์ย่อยนี้ทั้งหมด นอกจากนี้ยังพบหลักฐานที่บ่งชี้ว่ามีจีโนมที่แตกต่างกันของเสือและแมวในวงศ์นี้ 
โดยเสือที่อยู่ในวงศ์ย่อยนี้ แบ่งออกได้เป็น 3 สกุล 7 ชนิด พบกระจายพันธุ์ทั้งในทวีปเอเชียและแอฟริกา และพบเพียงชนิดเดียวในทวีปอเมริกาใต้
การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน

การเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชน (ศัพท์โรมันคาทอลิก) หรือ การข่มเหงคริสต์ศาสนิกชน (ศัพท์โปรเตสแตนต์)  หมายถึงการเบียดเบียนศาสนาคริสต์ คริสต์ศาสนิกชนยุคแรกถูกเบียดเบียนทั้งจากชาวยิวและจักรวรรดิโรมันซึ่งปกครองดินแดนรอบทะเลเมดิเตอร์เรเนียนอยู่ในขณะนั้น การเบียดเบียนครั้งนี้เกิดขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 จนมาสิ้นสุดตอนต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4 เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 1 และจักรพรรดิลิซิเนียสทรงประกาศพระราชกฤษฎีกาแห่งมิลานเป็นการรับรองเสรีภาพทางศาสนาทั่วทั้งจักรวรรดิโรมัน จนต่อมาศาสนาคริสต์จึงกลายเป็นศาสนาประจำชาติจักรวรรดิโรมันอย่างเป็นทางการ
มิชชันนารีและผู้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ก็มักตกเป็นเป้าของการเบียดเบียน เป็นที่มาให้เกิดมรณสักขีในศาสนาคริสต์เป็นจำนวนมาก แม้แต่ระหว่างนิกายในศาสนาคริสต์เองก็ยังเบียดเบียนกันเพราะกล่าวหาคริสต์ศาสนิกชนนิกายอื่นว่าเป็นพวกนอกรีต เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นมากในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่มีการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 คริสต์ศาสนิกชนยังคงถูกเบียดเบียนจากชาวมุสลิมและกลุ่มรัฐที่เป็นอเทวนิยม เช่น สหภาพโซเวียต ในปัจจุบัน (ค.ศ. 2012) กลุ่มโอเพนดอรส์ประเมินว่ามีคริสต์ศาสนิกชนราวหนึ่งร้อยล้านคนถูกเบียดเบียน โดยเฉพาะในประเทศมุสลิม เช่น ประเทศอิหร่าน ประเทศซาอุดิอาระเบีย และ ประเทศอัฟกานิสถาน และประเทศคอมมิวนิสต์ เช่น ประเทศเกาหลีเหนือ จากการศึกษาของสันตะสำนักพบว่าร้อยละ 75 ของผู้ที่ถูกฆ่าตายเพราะศาสนาเป็นคริสต์ศาสนิกชน
นะวาซ ชะรีฟ

นะวาซ ชะรีฟ (เกิด 25 ธันวาคม พ.ศ. 2492) เป็นนักการเมืองอนุรักษนิยมฝ่ายขวา นักอุตสาหกรรมโรงงานเหล็กกล้าและผู้มีอิทธิพลทางธุรกิจ อดีตนายกรัฐมนตรีปากีสถานสามสมัย โดยเชห์บาซน้องชายของเขา เป็นผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีปากีสถานคนปัจจุบัน
ปัจจุบัน เขาเป็นประธานพรรคสันนิบาตมุสลิมปากีสถาน (เอ็น) หนึ่งในพรรคการเมืองสำคัญและอนุรักษนิยมใหญ่ที่สุดในปากีสถาน เขายังเป็นนักอุตสาหกรรมที่มั่งคั่งที่สุดคนหนึ่งของประเทศ
เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดนครปฐม

เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดนครปฐม เป็นเขตการปกครองของคณะสงฆ์ในระดับจังหวัด ที่เกิดขึ้นจากการจัดแบ่งตาม พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช 2505 ฉบับแก้ไข พุทธศักราช 2535 ที่จัดให้มีการปกครองในระดับต่าง ๆ ตั้งแต่มหาเถรสมาคมเป็นองค์กรปกครองสูงสุด มีเจ้าคณะใหญ่ เจ้าคณะภาค เจ้าคณะจังหวัด เจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาสเป็นลำดับสุดท้าย ในปัจจุบันในฝ่ายคณะสงฆ์มหานิกายมี พระเทพมหาเจติยาจารย์ (ชัยวัฒน์ ปญฺญาสิริ ป.ธ.9) วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม เป็น เจ้าคณะจังหวัดนครปฐม
เจ้าคณะผู้ปกครองระดับจังหวัด.
ประวัติ.
รูปแบบการปกครองคณะสงฆ์ของไทย มีมาแต่ครั้งกรุงสุโขทัยที่จัดรูปแบบการปกครองเป็นฝ่ายคามวาสี และอรัญวาสี ซึ่งในสมัยอยุธยาก็ยังคงรูปแบบการปกครองนั้นมา จนกระทั่ง ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ก็ได้มีการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงบ้างเล็กน้อยมาตามลำดับ จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว การปกครองคณะสงฆ์ก็ยังจัดโดยมีตำแหน่งเปรียบเทียบดังนี้
ดังนั้นรูปแบบการปกครองคณะสงค์แต่เดิมในระดับจังหวัด จึงมีตำแหน่งเรียกว่า “สังฆปาโมกข์” มีหน้าที่ในการปกครองคณะสงค์ในระดับจังหวัด จนกระทั่งเมื่อมีการตรากฎหมาย พระราชบัญญัติลักษณะปกครองคณะสงฆ์ ร.ศ. 121 พ.ศ. 2445อันกำหนดให้มีองค์กรมหาเถรสมาคมเป็นองค์กรปกครองสูงสุดของคณะสงฆ์ และพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2484 พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 (ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535) จึงมีองค์กรมหาเถรสมาคมอันมีอำนาจในการปกครองบริการกิจการคณะสงฆ์สุด ทั้งมีตำแหน่งเจ้าคณะจังหวัดในการบริหารปกครองคณะสงฆ์ระดับภูมิภาคด้วย
อำนาจหน้าที่.
เจ้าคณะจังหวัด (รวมถึงเจ้าคณะอำเภอ เจ้าคณะตำบล และเจ้าอาวาส) มีอำนาจหน้าที่การปกครองคณะสงฆ์ในจังหวัด ในเขตการปกครองของตน ให้เป็นไปตามพระธรรมวินัย และตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 ฉบับแก้ไข พ.ศ. 2535 และกฎมหาเถรสมาคม ดังนี้
การปกครองระดับอำเภอในจังหวัดนครปฐม.
การปกครองในระดับอำเภอในจังหวัดนครปฐม มี 7 อำเภอคือ
โรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์

โรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์  เป็นหนึ่งในโรงพยาบาลเด็กแรกเริ่มในสหรัฐอเมริกา ซึ่งทำหน้าที่ไม่เพียงแต่เฉพาะเด็กจากเซนต์หลุยส์เท่านั้น หากแต่รวมถึงเด็กๆจากทั่วโลก โดยทางโรงพยาบาลได้ให้บริการด้านกุมารเวชกรรมแบบครบวงจรในพื้นที่นครบาลของเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี ตลอดจนให้บริการเบื้องต้นของภูมิภาคที่ครอบคลุมในหกรัฐ ในฐานะโรงพยาบาลหลักสำหรับโรงเรียนแพทย์แห่งมหาวิทยาลัยวอชิงตัน โดยโรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์ได้นำเสนอหลักสูตรที่ได้รับการยอมรับในระดับประเทศสำหรับการฝึกอบรมแพทย์และการวิจัย โรงพยาบาลมีเตียงที่ได้รับใบอนุญาต 258 เตียง, พนักงาน 3,000 คน, สมาชิกเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ 700 คน และสมาชิกผู้ช่วยกับอาสาสมัครอีก 1,300 คน
ประวัติ.
โรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์เปิดใน ค.ศ. 1989 ในย่านใจกลางเมืองเซนต์หลุยส์ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเด็กแห่งแรกทางตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี และเก่าแก่ที่สุดอันดับเจ็ดของประเทศ โดยได้มีการฉลองครบรอบ 125 ปี ใน ค.ศ. 2004 โรงพยาบาลแห่งนี้ก่อตั้งโดยกลุ่มผู้บุกเบิกหญิง 8 คน ในรูปแบบของโรงพยาบาลขนาดเล็ก ที่เป็นบ้านเช่าและมี 15 เตียง ปัจจุบัน คลินิกของโรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์และโครงการขยายสู่ชุมชนสามารถเข้าถึงผู้ป่วยได้กว่า 250,000 คนเป็นประจำทุกปี
รางวัลและความสำเร็จ.
ไชลด์แมกกาซีนได้ให้โรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์ติดอันดับ 10 รายชื่อโรงพยาลเด็กที่ดีที่สุดของประเทศสี่สมัยติดต่อกัน โรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์เป็นโรงพยาบาลเพียงแห่งเดียวในรัฐมิสซูรี, อิลลินอยส์ และแปดรัฐในภูมิภาคโดยรอบที่ประสบความสำเร็จในการจัดอันดับในระดับสูง ใน ค.ศ. 2008 นิตยสารได้จัดอันดับด้านเวชศาสตร์ทารกแรกเกิดและหลักสูตรศัลยกรรมกระดูกในอันดับที่ 3, วิชาโรคระบบการหายใจกับเวชศาสตร์ฉุกเฉินในอันดับที่ 4 และการอภิบาลผู้ป่วยหัวใจในอันดับที่ 6 
ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ตยังมีชื่อของโรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์ในฐานะโรงพยาบาลเด็กที่ดีที่สุดในสหรัฐอเมริกา ใน ค.ศ. 2008 นิตยสารได้จัดอันดับโรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์อยู่ในอันดับ 6 ในประสาทวิทยาและศัลยกรรม, อันดับ 11 ในการดูแลทารกแรกเกิด, อันดับ 12 ในแผนกความผิดปกติของระบบทางเดินหายใจ, อันดับ 17 ในกุมารเวชศาสตร์ทั่วไป, การรักษามะเร็ง, หัวใจกับการผ่าตัดหัวใจ และอันดับที่ 23 ในแผนกความผิดปกติทางเดินอาหาร ค.ศ. 2009 โรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์เป็นหนึ่งใน 10 เกียรตินิยมแห่งข่าวสหรัฐฯ โดยการจัดอันดับใน 10 การประเมินแบบพิเศษ โรงพยาบาลได้รับการจัดอันดับในแผนกโรคมะเร็ง, ความผิดปกติของต่อมไร้ท่อกับโรคเบาหวาน, ความผิดปกติของการย่อยอาหาร, หัวใจกับการผ่าตัดหัวใจ, ความผิดปกติของไต, การดูแลทารกแรกเกิด, ประสาทวิทยากับศัลยกรรม, ศัลยกรรมกระดูก, ความผิดปกติของระบบทางเดินหายใจ และระบบทางเดินปัสสาวะ ทั้งใน ค.ศ. 2010 และ 2011 โรงพยาบาลได้รับการประกาศชื่ออีกครั้งในฐานะเกียรตินิยมแห่งข่าวสหรัฐฯ
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 โรงพยาบาลเด็กแห่งนี้ได้รับเกียรติสูงสุดของประเทศในด้านความเป็นเลิศทางการพยาบาลที่ดึงดูดใจจากศูนย์รับรองคุณภาพพยาบาลของประเทศสหรัฐอเมริกา (เอเอ็นซีซี) จนถึงปัจจุบัน มีโรงพยาบาลเพียง 170 แห่ง จากที่มีอยู่ทั่วประเทศ 5,000 แห่ง หรือเพียง 3 เปอร์เซ็นต์ที่อยู่ในฐานะน่าดึงดูด ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2010 โรงพยาบาลเด็กเซนต์หลุยส์ได้รับการกำหนดให้เป็นโรงพยาบาลที่น่าดึงดูดอีกครั้งโดยหลักสูตรดึงดูดใจของเอเอ็นซีซี ซึ่งมีโรงพยาบาลทั่วประเทศเพียง 2 เปอร์เซ็นต์เท่านั้นที่ได้รับการแต่งตั้งนี้
สกุลเสือชีตาห์

สกุลเสือชีตาห์ เป็นสกุลของสัตว์กินเนื้อขนาดกลางจำพวกหนึ่ง จัดเป็นเสือขนาดเล็ก ในวงศ์เสือและแมว (Felidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Acinonyx" 
ลักษณะเด่นของเสือในสกุลนี้ คือ ที่อุ้งตีนไม่มีซองหุ้มเล็บเหมือนสมาชิกในวงศ์นี้ทั่วไป และในลำคอไม่มีเส้นเสียง จึงไม่สามารถร้องคำรามเสียงดังได้ (ในบางข้อมูลจัดให้เป็นวงศ์ย่อยแยกออกมา)
ปัจจุบัน เสือในสกุลนี้หลงเหลือเพียงชนิดเดียวเท่านั้น คือ เสือชีตาห์ ที่กระจายพันธุ์ในทวีปแอฟริกา ส่วนชนิดอื่นได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ตั้งแต่ยุคน้ำแข็งสุดท้าย จากเดิมที่เคยมีอยู่ทั้งหมด 5 ชนิด และกระจายพันธุ์ทั้งทวีปแอฟริกา, ยุโรป และเอเชีย
บาวด์ฟอร์กลอรี (2007)

บาวด์ฟอร์กลอรี (2007)  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ที่ Gwinnett Center ดิวลูธ, รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา บาวด์ออฟกลอรีครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3
สกุลเสือไฟ

สกุลเสือไฟ  เป็นสกุลของสัตว์กินเนื้อจำพวกเสือขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Catopuma" ในวงศ์เสือและแมว (Felidae)
ลักษณะโดยทั่วไปของเสือในสกุลนี้ คือ จะมีขนสีเดียวตลอดทั้งตัว คือ สีแดงหรือสีส้ม ในขณะที่ส่วนหัวจะมีลวดลายสีเข้มเป็นเอกลักษณ์ พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ จนถึงเกาะบอร์เนียว ปัจจุบันมีการแบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด โดยทั้ง 2 ชนิดนี้ถูกแยกออกจากกันชัดเจนจากการวิเคราะห์ทางพันธุกรรม
โดยทั้ง 2 ชนิดนี้ถูกแยกออกจากกันเมื่อ 4.9-5.3 ล้านปีมาแล้ว โดยชนิดที่พบบนเกาะบอร์เนียววิวัฒนาการตัวเองแยกออกมาก่อน โดยมีญาติใกล้ชิดที่สุด คือ แมวลายหินอ่อน ซึ่งอยู่ในสกุล "Pardofelis" ซึ่งแยกออกมาต่างหากเมื่อ 9.4 ล้านปีก่อน
การจำแนก.
หมายเหตุ สกุล "Catopuma" นี้ ในบางข้อมูลจะรวมเป็นสกุลเดียวกันกับ "Pardofelis" หรือเป็นชื่อพ้องกัน
บาวด์ฟอร์กลอรี ครั้งที่ 4

บาวด์ฟอร์กลอรี ครั้งที่ 4  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ที่ Sears Centre Hoffman Estates, Illinois สหรัฐอเมริกา บาวด์ออฟกลอรีครั้งนี้เป็นครั้งที่ 4
บาวด์ฟอร์กลอรี (2009)

บาวด์ฟอร์กลอรี (2009)  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 2009 ที่ Bren Events Center Irvine, California สหรัฐอเมริกา บาวด์ออฟกลอรีครั้งนี้เป็นครั้งที่ 5
บาวด์ฟอร์กลอรี (2010)

บาวด์ฟอร์กลอรี (2010)  เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง (TNA) โดยจะจัดในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ที่ Ocean Center Daytona Beach, Florida สหรัฐอเมริกา บาวด์ออฟกลอรีครั้งนี้เป็นครั้งที่ 6
อันอะโพโลเจติก

อันอะโพโลเจติก  คือ สตูดิโออัลบั้มลำดับที่เจ็ดของริอานน่า นักร้องแนวอาร์แอนด์บีเชื้อสายบาร์โบโดส ออกจำหน่ายในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยเดฟแจมและเอสอาร์พี โดยได้ปล่อยซิงเกิลแรกที่มีชื่อว่า ไดอะมอนด์ ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2555 ใน iHeartRadio เพื่อสนับสนุนอัลบั้มนี้
ลีแยฌ

ลีแยฌ , ลีช , ลึททิช  และ เลยก์  เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียมและเป็นเมืองหลวงของจังหวัดลีแยฌ ตั้งอยู่ในหุบเขาริมแม่น้ำเมิส ใกล้กับพรมแดนทางตะวันออกของเบลเยียมซึ่งติดต่อกับประเทศเนเธอร์แลนด์และเยอรมนี ลีแยฌเป็นเมืองหลวงทางเศรษฐกิจของเขตวัลลูน มีประชากรประมาณ 197,000 คน มีชาวต่างชาติอาศัยอยู่ประมาณ 30,000 คน และมีประชากรบริเวณปริมณฑลประมาณ 600,000 คน ซึ่งถือได้ว่ามีผู้อยู่อาศัยมากที่สุดในวัลโลเนีย ลีแยฌเป็นเมืองใหญ่จากประชากรอันดับสามของประเทศเบลเยียมรองจากกรุงบรัสเซลส์และแอนต์เวิร์ป และเป็นเทศบาลใหญ่อันดับสี่รองจากแอนต์เวิร์ป เกนต์ และชาร์เลอรอย
ในอดีตที่ตั้งของลีแยฌเคยเป็นรัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ชื่อ "ราชรัฐมุขนายกลีแยฌ" ซึ่งก่อตั้งตั้งแต่ ค.ศ. 980 แต่ได้ถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1795 เมื่อพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยลีแยฌ (University of Liège: ULg) ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ และเปิดอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1817 ประมาณครึ่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 ลีแยฌเป็นศูนย์กลางของอุตสาหกรรมเหมืองแร่ซึ่งนำความเจริญมาสู่วัลโลเนีย แต่ต่อมาได้มีการลดความสำคัญของอุตสาหกรรมเหมืองแร่และเหล็กลง 
ลีแยฌมีชื่อเล่นคือ "La Cité Ardente" (เมืองที่ร้อนแรง) โดยชื่อนี้มาจากนิยายอิงประวัติศาสตร์ชื่อเดียวกันโดย Henri Carton de Wiart ใน ค.ศ. 1904 ซึ่งในขณะนั้นชื่อนี้ยังไม่เคยถูกใช้
เมืองแฝดและเมืองพี่น้อง.
ลีแยฌได้จับคู่จับเมืองต่างๆ ดังนี้
และลีแยฌมีข้อตกลงด้านความร่วมมือและสันติภาพกับเมืองต่อไปนี้
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อ่าวพังงา

อ่าวพังงา เป็นอ่าวในมหาสมุทรอินเดีย อยู่ทางตอนเหนือของช่องแคบมะละกา และอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัดพังงา ซึ่งเป็นจังหวัดที่มีชื่อเดียวกับอ่าวนี้ด้วย และจังหวัดภูเก็ตทางอำเภอถลาง อ่าวพังงามีพื้นที่ราว 400 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2524 ได้เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา
สมพล พงศ์ไทย

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์สมพล พงศ์ไทย (9 พฤษภาคม พ.ศ. 2492 – 17 มกราคม พ.ศ. 2565) เป็นราชบัณฑิต ประเภทวิชาแพทยศาสตร์และ ทันตแพทยศาสตร์ สาขาวิชาสูติศาสตร์ - นรีเวชวิทยา สำนักวิทยาศาสตร์ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยบูรพา ซึ่งได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2553 และยังเป็นผู้ได้รับรางวัลแพทย์รางวัลมหิดลทยากร ในฐานะผู้สร้างประโยชน์แก่สังคมอย่างโดดเด่น และเป็นที่ยอมรับในระดับนานาชาติ ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นราชบัณฑิตประเภทวิชาแพทยศาสตร์และทันตแพทยศาสตร์ สาขาวิชาสูติศาสตร์ - นรีเวชวิทยา สำนักวิทยาศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2559
ประวัติ.
ศาสตราจารย์นายแพทย์สมพล พงศ์ไทย สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีในสาขาแพทยศาสตรบัณฑิตและวิทยาศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหิดล นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ และเคยดำรงตำแหน่ง อาจารย์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ จากคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล ใน พ.ศ. 2520 ถึง 2551 นอกจากนี้ เขายังได้รับโล่เกียรติคุณจากแพทยสภา สำหรับอาจารย์แพทย์ และเป็นผู้เปิดการประชุมวิชาการระดับประเทศใน พ.ศ. 2554
ศาสตราจารย์นายแพทย์สมพล พงศ์ไทย ยังเป็นหนึ่งในผู้นำในการจัดตั้งศูนย์พักพิงเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 ที่สามารถรองรับผู้ประสบภัยได้กว่า 300 คน ตลอดจนเป็นผู้ผลักดันให้นิสิตชาวจีน ที่ศึกษาที่มหาวิทยาลัยบูรพาได้นำสินค้าโอท็อปไปจำหน่ายยังประเทศของตน เพื่อเป็นการช่วยเหลือชาวบ้านที่ได้รับความเดือดร้อน รวมถึงเป็นการกระตุ้นเศรษฐกิจ และเพิ่มช่องทางการจำหน่ายสินค้าโอท็อปสู่ระดับสากล รวมทั้งร่วมเป็นเจ้าภาพจัดงานคอมมาร์ตบูรพา 2012 ภายหลังจากที่ประสบความเร็จในการจัดงานดังกล่าวมา 4 ครั้ง นอกจากนี้ ศาสตราจารย์นายแพทย์สมพล ยังเป็นผู้ร่วมลงนามอย่างเป็นทางการในการสร้างข้อตกลงนักศึกษาแลกเปลี่ยนระหว่างวิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยบูรพา กับมหาวิทยาลัยรัฐแอปปาเลเชียน และเป็นผู้เปิดเผยว่ามหาวิทยาลัยบูรพาซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่ได้รับการอ้างอิงในระดับโลก จะมีส่วนร่วมกับประเทศไทยต่อประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ภายใน พ.ศ. 2558
เกรนิช

เกรนิช (-itch", -ij", -itch", หรือ -ij") เป็นเมือง (town) ในลอนดอนตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่ราว ทางตะวันออกของแชร์ริงครอสส์ และตั้งอยู่ในอดีตเคาน์ทีเคนท์
ในแง่ของการปกครองส่วนท้องถิ่น เกรนิชเป็นส่วนหนึ่งของเมโทรพอลิเทินโบโรออฟเกรนิช ใสเคาน์ทีออฟลอนดอน ตั้งแต่ปี 1889 ถึง 1965 และภายหลังจนถึงปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของรอยัลโบโรออฟเกรนิชในเซเรมอเนียลเคาน์ที เกรเทอร์ลอนดอน
ชเวโบ

ชเวโบ  เป็นเมืองในภาคซะไกง์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมัณฑะเลย์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 113 กิโลเมตร ระหว่างแม่น้ำอิรวดีกับแม่น้ำมู่ มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เป็นสถานที่ประสูติของพระเจ้าอลองพญา ปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์โก้นบอง ราชวงศ์สุดท้ายของประเทศพม่า ต่อมาเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรในรัชสมัยของพระองค์ระหว่าง ค.ศ. 1752–1760 ณ ค.ศ. 2021 ชเวโบมีประชากร 88,914 คน
ประวัติ.
ชเวโบเคยเป็นหมู่บ้านที่มีชื่อเรียกว่า มุโซ่โบ  จนกระทั่ง ค.ศ. 1752 โดยมีจำนวนบ้านประมาณ 300 บ้าน เมืองนี้ตั้งอยู่ใกล้ฮะลี่น นครรัฐปยูโบราณ ต่อมาในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1752 อองเซยะ หัวหน้าหมู่บ้าน สถาปนาราชวงศ์โก้นบองเพื่อต้านทานการรุกรานของกองทัพหงสาวดีที่มีฐานในพม่าตอนล่าง อองเซยะ ผู้ใช้พระนามราชวงศ์เป็นพระเจ้าอลองพญา รวบรวมพันธมิตรหมู่บ้านรอบ ๆ ถึง 46 แห่ง และจัดแนวป้องกัน สร้างป้อมปราการ และขุดคูน้ำรอบมุโซ่โบ พระองค์เปลี่ยนชื่อหมู่บ้านนี้เป็น ชเวโบ  หลังจากนั้น 8 ปี พระเจ้าอลองพฐาจึงรวมพม่าเป็นหนึ่ง โดยมีชเวโบเป็นเมืองหลวง
ชเวโบสูญเสียสถานะเมืองหลวงหลังพระเจ้าอลองพญาสวรรคตใน ค.ศ. 1760 พระเจ้ามังลอกทรงย้ายเมืองหลวงไปยังซะไกง์ที่อยู่ใกล้แม่น้ำอิรวดี ถึงกระนั้น ชเวโบยังคงเป็นพื้นที่สำคัญในสมัยโก้นบอง (1752–1885) หลังจากนั้น เจ้าชายมินดงก่อกบฏใน ค.ศ. 1853 ที่เมืองนี้เพื่อโค้นล่มพระเจ้าพุกาม
ชื่อเมือง.
ชเวโบมีชื่อเสียงจากการมีชื่อนครถึง 5 ชื่อ ดังนี้:
ผู้คนส่วนใหญ่รู้จักชื่อเหล่านี้ แต่ชื่อ "အယုစြ်ဇပူရ" กับ "မြေဘုံသာ" ("Ayuhcyajpuur" กับ "Myaybhonesar") แทบไม่มีใครรู้จัก
จอร์จทาวน์ (กายอานา)

จอร์จทาวน์  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศกายอานา มีประชากรราว 239,227 คน (ค.ศ. 2002) ตั้งอยู่ริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก บริเวณปากแม่น้ำเดเมรารา
สำนักงานบริหารทั้งหมดของรัฐบาลกายอานาตั้งอยู่ในเมืองนี้รวมถึงอาคารรัฐสภา สภานิติบัญญัติของกายอานาและศาลอุทธรณ์ซึ่งเป็นศาลยุติธรรมของกายอานา ทำเนียบรัฐบาล (ที่พำนักอย่างของประมุขแห่งรัฐ) ตลอดจนสำนักงานและที่อยู่อาศัยของหัวหน้ารัฐบาลล้วนตั้งอยู่ในเมืองยี้ สำนักงานใหญ่ของ CARICOM ก็ตั้งอยู่ในเมืองจอร์จทาวน์เช่นกัน 
จอร์จทาวน์ยังขึ้นชื่อจากสถาปัตยกรรมยุคอาณานิคมอังกฤษ ซึ่งรวมถึงมหาวิหารเซนต์จอร์จที่ทาสีด้วยไม้สูง และตลาด Stabroek อันโด่งดัง
รีอูเซงตรู

รีอูเซงตรู  เป็นศูนย์ประชุมและแสดงสินค้าที่ตั้งอยู่ในรีโอเดจาเนโรประเทศบราซิล ซึ่งเป็นศูนย์แสดงนิทรรศการที่ใหญ่ที่สุดในลาตินอเมริกา โดยได้รับการสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1977 และใน ค.ศ. 1992 ได้ใช้เป็นสถานที่จัดการประชุมสุดยอดของโลกขององค์การสหประชาชาติ และยังใช้เป็นสถานที่จัดมหกรรมกีฬาแพนอเมริกันเกมส์ 2007 ในหลายอาคาร โดยความจุของอาคารอยู่ที่ระหว่าง 2,000 ถึง 4,500 คน
เมื่อรีโอเดจาเนโรชนะการเสนอเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน และพาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 สี่ในหกอาคารก็ได้รับการเสนอให้เป็นสถานที่จัดการแข่งขัน ซึ่งพาวิลเลียน 2 จะใช้จัดมวยสากลโอลิมปิก, พาวิลเลียน 3 จะใช้จัดเทเบิลเทนนิสโอลิมปิกและพาราลิมปิก, พาวิลเลียน 4 จะใช้จัดแบดมินตัน และพาวิลเลียน 6 จะใช้จัดยกน้ำหนักโอลิมปิก และยกน้ำหนักทรงพลังพาราลิมปิก
ตูลง

ตูลง  เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส บนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นเมืองท่าทางทะเลและฐานทัพเรือที่สำคัญของฝรั่งเศสในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน มีอู่เรือและคลังแสงของกองทัพเรือ เป็นเมืองหลวงของจังหวัดวาร์ เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของเมืองชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของฝรั่งเศส รองจากมาร์แซย์ นิส และมงเปอลีเย
ตูลงเป็นเมืองสำคัญด้านการต่อเรือ การประมง ผลิตเหล้าองุ่น อุปกรณ์การบิน อาวุธยุทธภัณฑ์ ทำแผนที่ กระดาษ ยาสูบ สิ่งพิมพ์ รองเท้า และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
มีการกล่าวถึงเมืองนี้เป็นครั้งแรกในฐานะสถานีกองทัพเรือสมัยโรมัน ตกเป็นของราชวงศ์ฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1481 เป็นศูนย์กลางของความขัดแย้งในสงครามระหว่างฝรั่งเศสกับจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 เมืองนี้เป็นด่านเข้าเมืองและสถานีกองทัพเรือที่สำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และระหว่างสงครามโลกทั้ง 2 ครั้ง
เนธาน อีสต์

เนธาน อีสต์  เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ.1955 ในฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้รับปริญญาบัตรทางดนตรีจาก University of California, San Diego เป็นสมาชิกวงซุเปอร์แจ๊สกรุ๊ป Fourplay ในตำแหน่งมือเบส ศิลปินที่มีอิทธิพลต่ออีสต์คือ รอน คาร์เตอร์ และ เรย์ บราวน์
เนธานมีผลงานร่วมกับศิลปินชื่อก้องโลกมากมาย อาทิ แอนนิตา เบเกอร์, อีริค แคลปตัน, เอลตัน จอห์น, ไมเคิล แจ็กสัน, วิทนีย์ ฮูสตัน, โจ ซาทริอานี่, ลอรา แบรนิแกน, เบบี้เฟส, ควินซี โจนส์, อัล จาร์โร, โทนี แบรกซ์ตัน, ไลโอเนล ริชชี, เซร์ชีอู เมงจิส และ เดวิด เบนวอร์ เพลงฮิตอันดับ 1 อย่าง Easy Lover ที่ได้รับความมาถึงในประเทศไทย ก็เป็นหนึ่งในผลงานที่อีสต์เขียนร่วมกับฟิล คอลลินส์ และฟิลิป ไบเลย์ รวมทั้งเพลง If I could Change the World ของอีริค แคลปตันก็เป็นอีกเพลงที่อีสต์มีส่วนร่วม
อีสต์ได้รับรางวัลทางดนตรีมากมาย อาทิ Most Valuable Bass Player จาก International Rock Awards และ Bassist of the Year จาก National Smooth Jazz Awards เป็นต้น ล่าสุดผลงานในนาม Fourplay ซุเปอร์แจ็สกรุ๊ป กับอัลบั้ม “X” ได้ขึ้นไปครองอันดับ 1 บนอันดับเพลง Best Contemporary Jazz Album Chart ของนิตยสาร Billboards อยู่นานหลายสัปดาห์
วัดศรีโคมคำ

วัดศรีโคมคำ หรือ วัดพระเจ้าตนหลวง พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ สังกัดมหานิกาย ภายในวิหารประดิษฐานพระเจ้าตนหลวงเป็นพระประธาน สร้างขึ้นในรัชสมัยของพญายอดเชียงราย กษัตริย์ลำดับที่ 10 แห่งราชวงศ์มังราย 
วัดศรีโคมคำ ตั้งอยู่ริมกว๊านพะเยา เขตเทศบาลเมืองพะเยา เลขที่ 692 ถนนพหลโยธิน หมู่ที่ 1 ตำบลเวียง อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา เนื้อที่รวมทั้งสิ้น ประมาณ 74 ไร่
ประวัติ.
ตัววัดมี ตัววิหารหลังเดิม ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าผู้ใดสร้างเนื่องจากเมืองพะเยามีการอพยพผู้คนจากภัยสงคราม ทำให้ตัวเมืองถูกปล่อยร้าง จนกระทั่งมีการฟื้นฟูเมืองขึ้นมาใหม่หลังยุคที่กรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์ตีเอาล้านนามาจากพม่า มาจนถึงช่วงที่พระยาประเทศอุดรทิศ เป็นผู้ครองเมืองพะเยาคนสุดท้าย ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนระบบการปกครองแบบหัวเมือง มาเป็นมณฑลเทศาภิบาลในสมัยรัชกาลที่ 5 ช่วงสมัยนี้ เริ่มมีการบูรณะวัดศรีโคมคำและพระเจ้าตนหลวงขึ้นมาอีกครั้ง หลังตัววัดและองค์พระมีสภาพทรุดโทรมมาเกือบ 60 ปี
การบูรณะวัดศรีโคมคำ เป็นการบูรณะไปทีละส่วน เนื่องจากขาดงบประมาณ ทำให้เกิดความล่าช้า จนเมื่อ ปี พ.ศ. 2465 ชาวเมืองพะเยา ภายใต้การนำของพระยาประเทศอุดรทิศได้อาราธนาครูบาศรีวิชัยจากเมืองลำพูน เข้ามาเป็นประธานฝ่ายสงฆ์ การบูรณะวัด ปี พ.ศ. 2466 ภายใต้การนำของครูบาศรีวิชัย ได้มีการรื้อวิหารหลังเก่าที่ครอบพระเจ้าตนหลวงออกแล้วสร้างหลังใหม่ขึ้นมาแทน มีการสร้างศาลาราย โบสถ์ วิหารพระพุทธบาทจำลอง ทั้งหมดแล้วเสร็จภายในระยะเวลาเพียง 1 ปี จนเมื่อปี พ.ศ. 2467 ก็ได้มีการทำบุญฉลองวัดที่บูรณะขึ้นมาใหม่ เป็นระยะเวลานานกว่าหนึ่งเดือน
เทศกาลแปดเป็ง นมัสการพระเจ้าตนหลวง.
วัดศรีโคมคำ เป็นวัดที่มีความแปลก ต่างจากวัดอื่น เนื่องจากเริ่มสร้างวิหารหลังแรก ภายหลังการขึ้นโครง ก่ออิฐ เพื่อก่อสร้างองค์พระเจ้าตนหลวง ซึ่งแล้วเสร็จในวันเพ็ญเดือนแปด (ปฏิทินจันทรคติแบบล้านนา) ตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำเดือนหกของไทย มีการฉลององค์พระครั้งแรก เรียกว่า เทศกาลแปดเป็ง 
เทศกาลแปดเป็ง จัดขึ้นทุกปี ในช่วงเดือนพฤษภาคม ช่วงสัปดาห์วันวิสาขบูชา ในงาน มีการทำบุญฉลององค์พระช่วงกลางวัน และมีงานมหรสพ การออกร้านของกาชาดจังหวัด เครื่องเล่น และร้านขายสินค้าที่ระลึกในช่วงกลางคืน
พระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ.
วัดศรีโคมคำ ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวง ชั้นตรี ชนิดสามัญ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2523 ถือเป็นพระอารามหลวงแห่งแรกและแห่งเดียวในจังหวัดพะเยา
แพร์ แมร์เทิสอัคเคอร์

แพร์ แมร์เทิสอัคเคอร์ ([ˈpeːɐ̯ ˈmɛʁtəsʔakɐ]; เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน เคยลงเล่นให้กับ อาร์เซนอล ในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ และเคยติดทีมชาติเยอรมนีด้วย โดยแมร์เทิสอัคเคอร์นั้นเคยเป็นผู้เล่นชุดเยาวชนของ ฮันโนเฟอร์ 96 ในบุนเดิสลีกา ก่อนจะได้ขึ้นมาเล่นชุดใหญ่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2003
หลังจบฟุตบอลโลก 2014 ที่เยอรมนีได้แชมป์โลกสมัยที่ 4 แมร์เทิสอัคเคอร์ได้ประกาศยุติการเล่นให้กับทีมชาติไปด้วยวัย 29 ปี โดยจะไปทุ่มเทให้กับสโมสรอย่างเต็มที่ พร้อมกับรับตำแหน่งรองกัปตันทีม
ซึ่งในฤดูกาล 2014–15 นั้น แมร์เทิสอัคเคอร์ ทำหน้าที่กัปตันทีมแทบจะทุกนัดที่ลงแข่ง เนื่องจาก มีเกล อาร์เตตา กัปตันทีมตัวจริงของอาร์เซนอลได้รับบาดเจ็บเกือบทั้งฤดูกาล ในเอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศ แมร์เทิสอัคเคอร์ เป็นผู้โหม่งทำประตูจากลูกเตะมุมได้ในนาทีที่ 62 นับเป็นประตูที่ 3 เมื่อจบการแข่งขัน อาร์เซนอลเป็นฝ่ายเอาชนะ แอสตันวิลลา ไปได้มากถึง 4–0 ทำสถิติเป็นแชมป์รายการนี้มากที่สุด คือ 12 ครั้ง และเมื่อขึ้นรับถ้วยรางวัล แมร์เทิสอัคเคอร์ยังเป็นผู้รับถ้วยร่วมกับอาร์เตตาอีกด้วย 
ในฤดูกาล 2016–17 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันทีมแทนที่อาร์เตตาที่ยุติการเล่นไป แต่ทว่าตัวของแมร์เทิสอัคเคอร์เองได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่าไม่อาจลงเล่นได้ในช่วงต้นฤดูกาล และปรากฏว่าตลอดทั้งฤดูกาล แมร์เตซัคเกอร์ลงเล่นได้เพียงแค่ 31 นาทีเท่านั้น จนกระทั่งจบฤดูกาล ในนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ 2017 กับเชลซี ซึ่งได้แชมป์พรีเมียร์ลีกมาก่อนหน้านั้นไม่นาน เนื่องจากกองหลังตัวจริงทั้งหมดบาดเจ็บหรือติดโทษแบน แมร์เตซัคเกอร์จึงต้องลงเล่นแทน และปรากฏว่าเล่นได้ดี สามารถสกัดลูกในจังหวะอันตราย ๆ ได้หลายครั้งจนได้รับคำชม ส่งให้อาร์เซนอลเอาชนะไปได้ในที่สุด และเป็นแชมป์เอฟเอคัพสมัยที่ 13 นับว่าเป็นสโมสรที่ได้แชมป์รายการนี้มากที่สุด จากนั้นเพียงหนึ่งสัปดาห์แมร์เตซัคเกอร์ประกาศเลิกเล่นและขอผันตัวเองไปทำหน้าที่อย่างอื่น โดยเล่นให้กับอาร์เซนอลทุกรายการทั้งหมด 210 นัด ได้แชมป์เอฟเอคัพทั้งหมด 3 สมัย ต่อมา อาร์เซนอลได้ประกาศให้แมร์เทิสอัคเคอร์เป็นผู้จัดการทีมเยาวชนของอาร์เซนอลตั้งแต่ฤดูกาล 2017–18 และตั้งใจจะเลิกเล่นหลังจบฤดูกาลนี้
ฟร็องซิส กอเกอแล็ง

ฟร็องซิส กอเกอแล็ง (เกิด 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับบิยาร์เรอัล สโมสรในลาลิกา
เกียรติประวัติ.
อาร์เซนอล เยาวชน
อาร์เซนอล
บาเลนเซีย
บิยาร์เรอัล
ฝรั่งเศส อายุไม่เกิน 19 ปี
ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง

ชนประคัลภ์ จันทร์เรือง ชื่อเล่น "ครูช่าง" (เกิดวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2497) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ภาพยนตร์และละคร) ประจำปี พ.ศ. 2562 นักแสดง ผู้กำกับและเขียนบทละครเวที ปัจจุบันเป็นผู้ฝึกสอนวิชาการแสดง โดยก่อตั้งโรงเรียนการแสดงชื่อ โรงเรียนมรดกใหม่ คลอง6 ได้รับการเชิดชูเกียรติรางวัลศิลปาธร สาขาศิลปะการแสดง ประจำปี พ.ศ. 2552
ชนประคัลภ์ จบสาขาการละคร ด้านการเขียนบทละคร จากมหาวิทยาลัยมอนแทนา สหรัฐอเมริกา
โรโบคอป (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2557)

โรโบคอป  เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรอเมริกัน ในปี 2014 ที่สร้างจากตัวละครเรื่องโรโบคอป สร้างโดยเมโตร-โกลด์ไวน์-เมเยอร์ ,โคลัมเบียพิกเจอส์ และสตูดิโอคาเนล เป็นภาคที่ 4 ในภาพยนตร์โรโบค็อพที่ห่างหายไปนานถึง 20 ปี ภาพยนตร์มีกำหนดฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014
สกุลเสือลายเมฆ

|{{#iferror:{{period start| ไพลสโตซีนตอนต้นถึงปัจจุบัน
 }}| ไพลสโตซีนตอนต้นถึงปัจจุบัน
 |{{geological range| ไพลสโตซีนตอนต้นถึงปัจจุบัน
สกุลเสือลายเมฆ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Neofelis") เป็นสกุลของเสือ 2 ชนิดเพิ่มเติมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คือ: เสือลายเมฆ ("Neofelis nebulosa") ในเอเชียภาคพื้นทวีป และเสือลายเมฆบอร์เนียว ("Neofelis diardi") ในเกาะสุมาตราและเกาะบอร์เนียว
โดยคำว่า "Neofelis" นั้น มาจากภาษากรีกคำว่า "neo-" (νέος-) หมายถึง "ใหม่" และภาษาละตินคำว่า "fēles" หมายถึง "แมว" รวมความแล้วหมายถึง "แมวใหม่"
ประวัติทางอนุกรมวิธาน.
สกุลนี้ตั้งขึ้นโดย จอห์น เอ็ดเวิร์ด เกรย์ นักสัตววิทยาชาวอังกฤษ ใน ค.ศ. 1867 ซึ่งประกอบด้วยสัตว์ 2 ชนิด คือ "Neofelis macrocelis" ที่ปรากฏในหิมาลัย, มะละกา และไทย กับ"Neofelis brachyurus" ที่พบในอดีตฟอร์โมซา
เรจินัลด์ อินเนส โพค็อกยอมรับการจัดอันดับอนุกรมวิธานของ "Neofelis" ใน ค.ศ. 1917 แต่ยอมรับเพียงชนิด "Neofelis nebulosa" กับชนิดย่อยบางส่วน และถือให้ "macrocelis" เป็นตัวอย่างต้นแบบแรก เป็นเวลาเกือบ 90 ปีที่มีการยอมรับการจัดอันดับ "Neofelis" ในฐานะสกุลชนิดเดียวอย่างกว้างขวาง
ใน ค.ศ. 2006 มีผู้พบว่า "Neofelis diardi" มีความแตกต่างจากญาติบนพื้นทวีป "Neofelis nebulosa" และจัดให้เป็นชนิดต่างหาก 
คุณลักษณะ.
ลักษณะเด่นของเสือในสกุลนี้ คือ มีกะโหลกส่วนใบหน้าที่กว้าง หน้าผากมีขนาดใหญ่และจมูกยาว ขากรรไกรล่างและขากรรไกรบนมีฟันเขี้ยวที่คมและปลายขอบตัดขวาง ซึ่งกะโหลกลักษณะนี้คล้ายคลึงกับเสือเขี้ยวดาบที่สูญพันธุ์ไปแล้วตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ นอกจากนี้แล้วเสือลายเมฆที่พบในภูมิภาคซุนดามีเขี้ยวบนยาวและมีเพดานปากที่แคบระหว่างเขี้ยวนั้น 
โดยรวมแล้ว เสือลายเมฆเป็นเสือขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างเล็กกว่าเสือขนาดใหญ่ชนิดอื่น ๆ พบกระจายพันธุ์เฉพาะภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ไปจนถึงเกาะบอร์เนียว และพบได้ในพื้นที่ภาคกลางและภาคใต้ของจีน