pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ใบเมี่ยง

ใบเมี่ยง หรือ ละแพะ  เป็นอาหารพม่าและอาหารไทยภาคเหนือชนิดหนึ่งทำจากใบชา โดยนำใบชาไปนึ่ง นำมาม้วนและบรรจุลงตะกร้าไม้ไผ่ ปล่อยให้เกิดการหมัก จะได้ใบชาหมักหรือละแพะ ที่ทางภาคเหนือของไทยเรียก "ใบเมี่ยง" 
ต้นเมี่ยง.
ต้นเมี่ยงหรือต้นชาเป็นพืชพื้นเมืองในพม่า พบในบังกลาเทศ อินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ ลาว และจีน พบทั้ง "ชาจีน" และ "ชาอัสสัม" และปลูกมากทางเขตหุบเขาในรัฐฉานและนำซันในเขตของชาวปะหล่อง และยังปลูกในมัณฑะเลย์ เชียงตุง และรัฐฉานตอนใต้ด้วย โดยเก็บใบในช่วงเมษายนและพฤษภาคมจนถึงตุลาคม 
ละแพะในพม่า.
การรับประทานละแพะของพม่ามีหลายแบบ เช่นจัดเป็นชุดใส่ถาดเรียก "ละแพะโอะ" ถาดนี้จะมีช่องสำหรับใส่ใบชาหมักและเครื่องเคียงต่าง ๆ เช่น ถั่วแปยี ถั่วหัวช้าง ถั่วปากอ้า ถั่วลิสง กุ้งแห้งทอด กระเทียม ขิงดอง มะพร้าวคั่ว พริกขี้หนู มะเขือเทศ รับประทานคู่กับการดื่มน้ำชา พบมากในรัฐฉานและมัณฑะเลย์ การรับประทานอีกอย่างหนึ่งคือนำเครื่องทุกอย่างในละแพะโอะมาเคล้าเข้าด้วยกับในจานเดียว เรียก "ละแพะโตะ" หรือยำใบเมี่ยง 
เมี่ยงในภาคเหนือของไทย.
ต้นเมี่ยงคือต้นชาพันธุ์อัสสัม การทำเมี่ยงจะเลือกเก็บใบที่มีความสม่ำเสมอ ไม่เก็บยอดอ่อนเหมือนการทำชา เก็บใบที่ไม่อ่อนมาก เมื่อเก็บได้เต็มกำมือจะใช้ตอกมัดรวมไว้เรียกว่า 1 กำ นำเมี่ยงที่เก็บได้มานึ่งในไหเมี่ยงทำจากไม้มะเดื่อหรือไม้เนื้อแข็ง นึ่งให้สุก ใบจะเป็นสีเหลือง นำมาวางเรียงบนเสื่อผิวไม้ไผ่ พอเย็นนำไปเรียงในเข่ง กันไม่ให้อากาศเข้าประมาณ 2–3 วัน แล้วนำไปหมักต่ออีก 1–3 เดือน เมี่ยงจะมีรสเปรี้ยว จากนั้นนำใบเมี่ยงหมักมาจัดเรียงและคัดก้านแข็งออก จัดเรียงลงก๋วยเมี่ยง ในบางท้องที่นำใบเมี่ยงที่นึ่งสุกแล้วนำไปหมักไว้ 2–3 คืน จากนั้นใส่โอ่งดองไว้ 15–30 วัน การดองในโอ่งจะวางใบเมี่ยงเป็นชั้น ๆ ใส่เกลือ ราดน้ำ กดใบเมี่ยงลง แล้วเรียงชั้นต่อไปเรื่อย ๆ ให้เต็ม พอทิ้งไว้ 3–4 วันจะยุบลง จึงใส่ใบเมียดลงไป เพื่อป้องกันไม่ให้อากาศเข้า มิฉะนั้นเมี่ยงจะมีกลิ่นเหม็น 
เมี่ยงที่ได้จากการดองนี้เรียกว่าเมี่ยงส้ม นิยมนำไปกินกับเกลือเม็ด ขิง มะขามเปียก กระเทียมดอง หรือกินกับไส้หวานที่ทำจากมะพร้าวคั่ว น้ำตาลทราย เกลือ ถั่วลิสงคั่ว นอกจากนี้ ยังมีเมี่ยงรสฝาด เรียกเมี่ยงฝาด และเมี่ยงที่มีรสเปรี้ยวและฝาด เรียกเมี่ยงส้มฝาด ทางภาคเหนือของไทย เช่น ที่จังหวัดลำปาง จะทำยำใบเมี่ยงทั้งจากใบเมี่ยงสดและใบเมี่ยงหมัก และนำไปผสมในไส้อั่วด้วย
ปัญหาสุขภาพ.
ละแพะ 1 จานมี 200 แคลอรี ไขมันทั้งหมด 12 กรัม โซเดียม 50 มิลลิกรัม เส้นใยที่รับประทานได้ 4 กรัม โปรตีน 10 กรัม โดยจะต่างไปตามเครื่องปรุงที่ประกอบเช่น กุ้งแห้ง น้ำปลา ถั่วลิสงทอด ปริมาณวิตามินขึ้นกับผักที่รับประทานด้วย เช่น มะเขือเทศ กระเทียม พริกขี้หนู งา หรือผักอื่น ๆ
ในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2552 กระทรวงสาธารณสุขของพม่าประกาศว่าละแพะ 43 ยี่ห้อในพม่ารวมทั้งยี่ห้อยอดนิยมมีสีย้อมผ้าชนิด Auramine O ซึ่งทำลายตับ ไต และเป็นสารก่อมะเร็งได้ ซึ่งเป็นเพราะสีเหล่านี้ราคาถูกกว่าสีผสมอาหาร สิงคโปร์ได้ห้ามนำเข้าละแพะจากพม่า 20 ยี่ห้อเพราะไม่ปลอดภัย มาเลเซียได้ร่วมคว่ำบาตรด้วย แต่ประเทศไทยไม่ได้เข้าร่วมแม้จะมีประชากรชาวพม่าอาศัยในประเทศจำนวนหนึ่ง
ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013–14

ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2013–14 เป็นการจัดการแข่งขันฤดูกาลที่ 43 ของฤดูกาลในทวีปยุโรป ซึ่งเป็นการแข่งขันรองของสโมสรฟุตบอลชื่อดังจากทั่วทวีปยุโรป ซึ่งจัดการแข่งขันโดยยูฟ่า และเป็นการแข่งขันครั้งที่ 5 ของฤดูกาล นับตั้งแต่เปลี่ยนชื่อจาก"ยูฟ่าคัพ" มาเป็น"ยูฟ่ายูโรปาลีก" โดยในยูฟ่ายูโรปาลีก รอบชิงชนะเลิศ 2014 จะแข่งขันที่ยูเวนตุส สเตเดียม ในตูริน ประเทศอิตาลี และเชลซี แชมป์ยูโรปาลีกฤดูกาลที่แล้ว แต่ไม่ได้เข้ามาป้องกันแชมป์รายการนี้เนื่องจากพวกเขาได้สิทธิ์ผ่านเข้ารอบยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2013–14 และได้ผ่านเข้าสู่รอบน็อกเอาต์แล้ว
ทีมที่มีคุณสมบัติเข้าการแข่งขัน.
ทีมสโมสรทั้งหมด 194 ทีม จาก 53 ใน 54 สมาคมของแต่ละประเทศ ที่จะเข้าร่วมการแข่งขัน ในฤดูกาล 2013-14 ซึ่งมีคุณสมบัติดังนี้
รอบน็อกเอาต์.
รอบ 32 ทีมสุดท้าย.
การจับสลากประกบคู่ในรอบ 32 ทีมสุดท้ายและรอบ 16 ทีมสุดท้าย มีขึ้นในวันที่ 16 ธันวาคม 2013 รอบ 32 ทีมสุดท้าย นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2014 และรอบ 32 ทีมสุดท้าย นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2014
รอบ 16 ทีมสุดท้าย.
รอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 13 มีนาคม 2014 และรอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 20 มีนาคม 2014
รอบก่อนรองชนะเลิศ.
การจับสลากประกบคู่สำหรับรอบก่อนรองชนะเลิศ มีขึ้นในวันที่ 21 มีนาคม 2014 รอบก่อนรองชนะเลิศ นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 3 เมษายน 2014 และรอบก่อนรองชนะเลิศ นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 10 เมษายน 2014
รอบรองชนะเลิศ.
การจับสลากประกบคู่สำหรับรอบรอบรองชนะเลิศและรอบชิงชนะเลิศ (กำหนดทีม "เจ้าบ้าน") มีขึ้นในวันที่ 11 เมษายน 2014 รอบรองชนะเลิศ นัดแรก ลงเล่นในวันที่ 24 เมษายน 2014 และรอบรองชนะเลิศ นัดที่สอง ลงเล่นในวันที่ 1 พฤษภาคม 2014
รอบชิงชนะเลิศ.
รอบชิงชนะเลิศลงเล่นในวันที่ 14 พฤษภาคม 2014 ที่สนามยูเวนตุส สเตเดียม ในตูริน ประเทศอิตาลี ผู้ชนะจะได้ผ่านเข้าไปเล่นในยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2014
สถิติ.
อันดับดาวซัลโว และ การผ่านบอล (ไม่รวม รอบคัดเลือก และ รอบเพลย์ออฟ)
หมายเหตุ: นักเตะและทีมที่อยู่ใน ตัวหนา คือยังอยู่ในระบบการแข่งขัน
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1988 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งที่ 51 และมีขึ้นในวันอังคารที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 มีผู้สมัครเลือกตั้งที่สำคัญ 2 คนได้แก่ ผู้แทนจากพรรครีพับลิกัน คือ รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช กับ วุฒิสมาชิกจากรัฐอินดีแอนา แดน เควลย์ และ ผู้แทนจากพรรคเดโมแครต คือ ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ ไมเคิล ดูคาคิส กับ วุฒิสมาชิกจากรัฐเท็กซัส ลอยด์ เบนต์เซน 
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ไมเคิล ดูคาคิส

ไมเคิล สแตนลีย์ ดูคาคิส (, กรีก: Μιχαήλ Δουκάκης) เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2476 เป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์คนที่ 65 และ 67 จาก พ.ศ. 2518 - พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2526 - พ.ศ. 2534 เขาเป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ที่ดำรงตำแหน่งนานที่สุดในประวัติศาสตร์ และยังเป็นชาวกรีกอเมริกันคนที่ 2 ที่ได้เป็นผู้ว่าการรัฐ ในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา ซึ่งคนแรกคือ สไปโร แอกนิว รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาคนที่ 39 และเป็นผู้ว่าการรัฐแมรีแลนด์คนที่ 55 ใน พ.ศ. 2531 ดูคาคิสยังเป็นผู้ลงสมัครเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1988 แต่พ่ายแพ้ให้กับรองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช
รถไฟใต้ดินเฉิ่นหยาง สาย 1

รถไฟใต้ดินเฉิ่นหยาง สาย 1  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวตะวันตก-ตะวันออกในนครเฉิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2009 ปัจจุบันมีระยะทาง 27.80 กิโลเมตร 22 สถานี
ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์

ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์  เป็นผู้ที่บริหารงานในรัฐแมสซาชูเซตส์ ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์คนปัจจุบัน คือ Maura Healey ตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2566
รายชื่อผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์.
ตั้งแต่ พ.ศ. 2323 มีบุคคลที่ได้รับการเลือกตั้งเป็นผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ 65 คน มี 6 คน ที่ข้อตกลงไม่ต่อเนื่องกัน และมี 7 คนที่เคยเป็นรองผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ พวกเขาเป็นผู้ว่าการรัฐโดยที่ไม่ต้องผ่านการเลือกตั้ง ก่อนที่จะถึง การปฏิวัติรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1918 ทั้งสำนักงานของผู้ว่าการรัฐและรองผู้ว่าการรัฐได้ว่างลงในช่วงที่สภาผู้ว่าการรัฐควบคุม
อาณานิคมแมสซาชูเซตส์.
ประวัติศาสตร์ของการเป็นอาณานิคมของรัฐแมสซาชูเซตส์ได้เริ่มขึ้นจากการค้นพบอาณานิคมพลีมัธ เมื่อปี พ.ศ. 2163 และอาณานิคมอ่าวแมสซาชูเซตส์ ในปี พ.ศ. 2171 และทั้งสองอาณานิคมก็รวมกันในปี พ.ศ. 2235 ซึ่งรวมถึงดินแดนที่ในปัจจุบันคือ รัฐเมน
รถไฟใต้ดินเฉิ่นหยาง สาย 2

รถไฟใต้ดินเฉิ่นหยาง สาย 2  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครเฉิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน เปิดให้บริการวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2012 ระยะทาง 21.86 กิโลเมตร จำนวนสถานี 19 สถานี
พรทิพย์ บูรณะประเสริฐสุข

พรทิพย์ บูรณะประเสริฐสุข ชื่อเล่น พีซ เป็นนักแบดมินตันทีมชาติไทย ปัจจุบันเป็นมือวางอันดับ 58 ของโลก (มีนาคม 2019) อันดับโลกที่สูงที่สุดคืออันดับที่ 8 ของโลกในเดือนมิถุนายน 2014 พรทิพย์มีผลงานเด่นใน ซุปเปอร์ซีรีส์ ฮ่องกง โอเพ่น 2013 หลังเข้าสู่รอบตัดเชือก หญิงเดี่ยว ได้สำเร็จ ด้วยการล้มมือ 1 ของโลกจากจีน ลี ซูรุย 2 เกมติดต่อกัน
ประวัติ.
พรทิพย์ บูรณะประเสริฐสุข สำเร็จการศึกษา นิเทศศาสตรบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
แอละโมกอร์โด

แอละโมกอร์โด  เป็นเคาน์ตีซีตและศูนย์กลางเศรษฐกิจของโอเทโรเคาน์ตี ทางตอนใต้-กลางของรัฐนิวเม็กซิโก สหรัฐอเมริกา เป็นเมืองที่อยู่ใกล้กับฐานทัพอากาศฮอลโลแมนที่สุด เมืองมีประชากร 30,403 คน จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2010 เป็นสถานที่ที่ทดลองระเบิดปรมาณูเป็นครั้งแรก
มีมนุษย์อาศัยอยู่บริเวณแอละโมกอร์โดมานานอย่างน้อย 11,000 ปี ในยุคใหม่มีการตั้งถิ่นฐานในปี ค.ศ. 1898 เพื่อสนับสนุนการสร้างทางรถไฟสายเอลแพโซและตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งขึ้นเป็นเมืองในปี ค.ศ. 1912
อานดรีอา

อานดรีอา  เป็นเมืองและเทศบาลในแคว้นปุลยา ทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี เป็นเมืองศูนย์กลางการเกษตรและการให้บริการ มีการผลิตไวน์ มะกอกและอัลมอนด์ เป็นเทศบาลที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของแคว้นปุลยา รองจากบารี, ตารันโต และฟอจจา
ฟอจจา

ฟอจจา  เป็นเมืองและเทศบาลในแคว้นปุลยา เป็นเมืองหลวงของจังหวัดฟอจจา ประเทศอิตาลี เป็นเมืองสำคัญบนที่ราบปูเลียอันกว้างใหญ่ เป็นศูนย์กลางด้านการติดต่อสื่อสาร และเป็นตลาดข้าวสาลีที่สำคัญของอิตาลีตอนใต้ มีแตงโมและมะเขือเทศที่มีชื่อเสียง
เอลดา

เอลดา  หรือ แอ็ลดา  เป็นเมืองในจังหวัดอาลิกันเต ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศสเปน จากข้อมูลในปี ค.ศ. 2009 เมืองมีประชากร 55,618 คน เป็นเมืองมีประชากรเป็นอันดับ 7 ของจังหวัด เมืองมีแม่น้ำบินาโลโปไหลผ่าน เอลดาเป็นที่รู้จักจากอุตสาหกรรมรองเท้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งรองเท้าสตรี
เอ็มบีเคเอนเตอร์เทนเมนต์

เอ็มบีเคเอนเตอร์เทนเมนต์ (MBK Entertainment) (ภาษาเกาหลี: MBK 엔터테인먼트) ก่อตั้งเมื่อปีค.ศ.2007 โดย คิม กวางซู เป็นบริษัทเพลงในเครือ CJ E&M Music and Live ชื่อเดิม คือ คอร์คอนเทนส์มีเดีย (Core Contents Media) มีศิลปินในสังกัดที่เป็นที่รู้จัก เช่น แชนนอน, HIGH BROW, ไดอา ซน โฮ-จุน และ ฮา ซอก-จิน อีกทั้งยังเป็นที่รู้จักในฐานะบริษัทผู้ผลิตศิลปินชื่อดังในวงการเพลงเกาหลีใต้อย่าง เช่น ที-อารา ดาวีชี โคเอ็ดสคูล SG Wannabe (เอสจีวอนนาบี), Seeya (ซียา), BAE173 เป็นต้น
มารู เอนเตอร์เทนเมนต์.
มารู เอนเตอร์เทนเมนต์เป็นหนึ่งในบริษัทย่อยของเอ็มบีเคเอนเตอร์เทนเมนต์
โมริ ทากาจิกะ

โมริ ทากาจิกะ (毛利 敬親, 5 มีนาคม 1819 - 17 พฤษภาคม 1871) เป็นไดเมียวหรือเจ้าแคว้นโจชูคนที่ 14
ซึ่งในสมัยการปกครองของเขาถือได้ว่าแคว้นโจชูเป็นไม้
เบื่อไม้เมากับ รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ ตลอดและแคว้น
โจชูก็คือกุญแจสำคัญในการล่มสลายของ เอโดะบะคุฟุ
ระงับพิษ

ระงับพิษ หรือจ้าสีเสียด ผักหวานด่าง ชื่อวิทยาศาสตร์: "Breynia glauca" เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Phyllanthaceae เปลือกต้นสีน้ำตาลอมเทา แก่แล้วแตกเป็นสะเก็ด อ่อนเป็นสีแดงอมเขียว ใบเดี่ยว เรียบเขียว เป็นมัน ด้านหลังใบสีเขียวนวล แห้งแล้วเป็นสีดำ ดอกช่อ แยกเพศไม่แยกต้น ดอกตัวเมียออกตามซอกใบ เป็นดอกเดี่ยวสีแดง ดอกตัวผู้เป็นดอกช่อ ออกตามซอกใบ สีเหลืองแกมเขียว ผลเดี่ยวกลม สีแดงอมเขียวเล็กน้อย ปลายผลมีแฉกตื้นๆ 3 แฉก ภายในมี 6 เมล็ด ใบปรุงเป็นยาเขียว รากแก้พิษไข้และแก้ไข้จับสั่น
ข่อยดาน

ข่อยดานหรือปัดหิน ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gardenia saxatilis" เป็นไม้พุ่มในวงศ์ Rubiaceae ลำต้นตรง มีหนาม ใบเดี่ยว ปลายแหลม ผิวใบสากมือ ดอกเดี่ยว โคนกลีบเชื่อมติดกันเป็นรูปกรวย กลิ่นหอม ผลสด สุกแล้วเป็นสีส้ม เมล็ดมีเยื่อหุ้มสีส้ม เปลือกลำต้นแช่เหล้าใช้ทาตามแขนขา แก้ปวดและอัมพาต ชาวไทยอีสาน ใช่รากข่อยดานตรวจสอบเห็ดพิษ โดยต้มรากรวมกับเห็ด ถ้าเห็ดมีพิษทำให้น้ำเปลี่ยนสี
ตองเต๊าะ

ตองเต๊าะ ชื่อวิทยาศาสตร์: "Mallotus barbatus" เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กในวงศ์ Euphorbiaceae ลำต้น ใบ และช่อดอกมีขนสีเหลือง ใบเดี่ยว ปลายใบเป็นติ่งแหลม หรือมน โคนเว้ารูปหัวใจ ขอบใบเว้าเป็น 3 พู ดอกช่อ แยกเพศ มีขนาดเล็ก ดอกสีเหลืองอ่อน เกสรตัวผู้จำนวนมาก ผลแห้ง มีขนสีน้ำตาลอ่อนที่เปลือกผล แก่นต้มน้ำดื่ม แก้โรคทางเดินปัสสาวะอักเสบ ต้มรวมกับยาอื่น แก้โรคปัสส่วะขุ่นข้น
อังกาบหนู

อังกาบหนู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Barleria prionitis") เป็นพืชในวงศ์เหงือกปลาหมอ (Acanthaceae) ที่เป็นพืชท้องถิ่นในประเทศอินเดีย เป็นพืชสมุนไพรในตำรับยาอายุรเวท น้ำคั้นจากใบใช้ป้องกันเท้าเปื่อยและแตกในฤดูมรสุม ชาวโอรังอัซลีในรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย ใช้ใบบดแล้วพอกบริเวณที่อักเสบ
อังกาบหนูมักเป็นอาศัยของหนอนของ และ "" ในใบมี ซึ่งเป็นตัวยับยั้งแบบไม่แข่งขันของcytochrome P450 2C9
1. ดอกอังกาบนำมาตากแห้งใช้ปรุงเป็นยาสมุนไพร ช่วยบำรุงธาตุในร่างกาย ช่วยเจริญธาตุไฟได้ดีมาก (ราก, ดอก) 
2. รากหรือใบใช้เป็นยาลดไข้ (ราก, ใบ) ช่วยแก้หวัดด้วยการนำใบมาคั้นกิน (ใบ) 
3. ช่วยขับเสมหะด้วยการใช้รากของดอกอังกาบสีเหลืองที่ตากแห้งแล้วนำมาต้มเป็นยาดื่ม (ราก) 
4. ใบอังกาบหนูใช้เคี้ยวแก้อาการปวดฟันได้ (ใบ) 
5. ใบใช้ผสมกับน้ำผึ้งช่วยรักษาโรคเลือดออกตามไรฟัน (ใบ) 
6. น้ำคั้นจากใบใช้หยอดหู แก้หูอักเสบได้ (ใบ) 
7. ช่วยป้องกันและแก้อาการท้องผูก (ใบ) 
8. ช่วยแก้อาการอาหารไม่ย่อย (ราก) 
9. ใช้แก้พิษงู (ใบ) 
10.ช่วยรักษาโรคคัน (ใบ) 
11.รากหรือใบใช้ผสมกับน้ำมะนาวช่วยรักษากลากเกลื้อน (ใบ, ราก) 
12.รากใช้เป็นยาแก้ฝี (ราก) 
13.ทั้ง 5 ส่วนของต้นอังกาบหนูใช้เป็นยาแก้ไข้ข้ออักเสบ (ทั้ง 5 ส่วน) 
14. ช่วยแก้อัมพาต รักษาโรคปวดตามข้อ โรครูมาติซั่ม หรือใช้ทาแก้อาการปวดหลัง แก้ปวดบวม (ใบ) 
15. มีคนเคยใช้อังกาบเพื่อเยียวยารักษาโรคมะเร็ง เนื้องอกในสมอง และเบาหวาน แต่ไม่มีแหล่งข้อมูลไหนที่ยืนยันว่ามันสามารถช่วยหรือมีส่วนรักษาได้จริง (ราก) 
16.  สารสกัดจากรากอังกาบหนูมีฤทธิ์ในการคุมกำเนิด โดยมีการทดลองในหนูเพศผู้นานติดต่อกัน 60 วัน พบว่าสามารถคุมกำเนิดได้ 100% เนื่องจากสารสกัดดังกล่าวมีฤทธิ์ในการรบกวนการสร้างสเปิร์ม ลดจำนวนสเปิร์ม และทำให้การเคลื่อนไหวของสเปิร์มลดลง โดยสารสกัดจากอังกาบหนูนั้นส่งผลต่อการสร้างสเปิร์ม ทำให้โครงสร้างและหน้าที่ของสเปิร์มผิดปกติไป (ราก)
รถไฟใต้ดินเชินเจิ้น สาย 1

สายลัวเป่า เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายที่ 1 ในระบบรถไฟใต้ดินเซินเจิ้น นครเซินเจิ้น ประเทศจีน สถานีปลายทางคือ สถานีหลัวหู และ สถานีสนามบินตะวันออก ความถี่ในการให้บริการ 3-6 นาที ผู้โดยสารต่อวันจำนวน 807,400 คน ซึ่งมากที่สุดในระบบ สีประจำเส้นทางคือสีเขียว แต่ขบวนรถไฟฟ้าตกแต่งด้วยสีแดง
แซกซอลขาว

แซกซอลขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Haloxylon persicum") เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กในวงศ์ Amaranthaceae แพร่กระจายพันธุ์ในเอเชียตะวันตกตั้งแต่อิสราเอล จอร์แดน อียิปต์ คาบสมุทรไซนาย อิรักตอนใต้ ซาอุดีอาระเบีย อิหร่าน โอมาน สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ อัฟกานิสถาน และปากีสถาน ไปจนถึงเอเชียกลาง ได้แก่ คีร์กีซสถาน เติร์กเมนิสถาน และซินเจียงในจีน ชอบขึ้นในทรายที่มีผลึกหินยิปซัม ตันมีกิ่งก้านขรุขระ เปลือกสีน้ำตาล ไม่มีใบ โดยใบลดรูปเป็นกุ่งที่อวบน้ำ พบในภูเขาทราย ทะเลทราย 
การใช้ประโยชน์.
ระบบรากของแซกซอลขาวมีประโยชน์ในการยึดเกาะดินทราย เนื้อไม้แข็งและหนักใช้ในงานช่างไม้ ใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ดี ในภาษาอาหรับเรียกว่า "ghada" และมักได้รับการอ้างถึงในบทกวี
พระยาบุรีรัตน์ (เจ้าภูเกียง)

พระยาบุรีรัตน์ (เจ้าภูเกียง) เป็นราชโอรสในพระยาคำฟั่น เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 3 และเจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์ที่ 1 กับหม่อมคำหล้า
ประวัติ.
เจ้าภูเกียง หรือเจ้าปูเกียง ประสูติในช่วงรัชกาลที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ เป็นราชโอรสในพระยาคำฟั่น เจ้าผู้ครองนครเชียงใหม่องค์ที่ 3 และเจ้าผู้ครองนครลำพูนองค์ที่ 1 กับหม่อมคำหล้า มีพี่น้องร่วมพระบิดาพระมารดาเดียวกัน 1 องค์คือ เจ้าธรรมเสนา
เจ้าภูเกียง ได้รับแต่งตั้งเป็นพระยาบุรีรัตน์เมืองเชียงราย ถือศักดินา 800 ไร่ ซึ่งเมืองเชียงรายเป็นเมืองขึ้น ชั้นที่ 1 ของนครเชียงใหม่
พระยาบุรีรัตน์ (เจ้าภูเกียง) ถึงแก่กรรมในช่วงต้นรัชกาลที่ 5
ทายาท.
พระยาบุรีรัตน์ (เจ้าภูเกียง) เป็นเจ้าบิดาในเจ้าหนานสุยะ (ณ เชียงใหม่), พระยารัตนอาณาเขต เจ้าเมืองเชียงราย และเป็นเจ้าปู่ทวดในแม่เจ้าขานแก้ว ชายาในพลตรี เจ้าจักรคำขจรศักดิ์ เจ้าผู้ครองนครลำพูน องค์ที่ 10
ทราดินโน

ทราดินโน  เป็นหุ่นยนต์ที่หายใจเป็นเปลวเพลิงในระบบจักรกลขนาดยักษ์ โดยได้รับการบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ 2014 ว่าเป็นหุ่นยนต์เดินได้ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก มันเป็นหุ่นยนต์มังกรสำหรับจัดแสดงในการแสดง"ดราเคนซติช" ที่โรงละครฟูร์ทอิมวัลด์ ประเทศเยอรมนี ทั้งนี้ ชื่อ ทราดินโน (Tradinno) มาจากการผสมของคำว่า ทราดีทีออน (Tradition) กับคำว่า อินโนฟาทีออน (innovation)
ประวัติ.
ใน ค.ศ. 2001 ได้มีการตัดสินใจที่จะแทนที่มังกรตัวเก่าในการแสดง"ดราเคนซติช" โดยใช้มังกรตัวใหม่ ซึ่งใน ค.ศ. 2002 ทางซอลล์เนอร์เอเลคโทรนิคอาเกได้สร้างแนวคิดการออกแบบในมาตราส่วน 1:4 โดยแบบจำลองดังกล่าวได้รับการจัดแสดงหลายครั้ง และในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ซอลล์เนอร์เอเลคโทรนิคอาเกได้เริ่มโครงการขึ้นอย่างเป็นทางการ โดยมังกรได้รับการส่งตัวไปเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 และได้มีการจัดแสดงในโรงละครตั้งแต่วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 
ลักษณะ.
หุ่นยนต์มังกรยักษ์ตัวนี้มีน้ำหนักที่ 11 ตัน และปฏิบัติการตามคำสั่งของระบบรีโมท รวมถึงสามารถขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์ดีเซล 2.0 ลิตร เทอร์โบ กับพละกำลังที่ 140 แรงม้า มันมีช่วงปีกกางออกที่กว้างถึง 12 เมตรแต่ไม่สามารถบินได้ และมีหางขนาดยักษ์ ซึ่งหุ่นตัวนี้ใช้ระบบสัญญาณเซ็นเซอร์ที่ประมาณ 250 จุด มันสามารถจุเลือดสำหรับการแสดง 80 ลิตรในเส้นโลหิตของมัน กับอีก 11 ลิตรของแก๊สเหลวที่ช่วยให้มันสามารถพ่นไฟไปได้กว่าห้าฟุต และหุ่นทราดินโนยังได้รับการสร้างขึ้นเพื่อความสะดวกในการขนย้ายอีกเช่นกัน
ซัมซุง เอสจีอาร์-เอ1

ซัมซุง เอสจีอาร์-เอ1  เป็นหุ่นยนต์ทหารคุ้มกันสัญชาติเกาหลีใต้ โดยได้รับการออกแบบมาเพื่อแทนที่แรงงานมนุษย์ในเขตปลอดทหารที่ชายแดนประเทศเกาหลีใต้และเกาหลีเหนือ มันเป็นหุ่นยนต์ระบบประจำที่ฝ่ายป้องกันของบริษัทซัมซุงเทควินซึ่งเป็นบริษัทย่อยของซัมซุง
ประวัติ.
ใน ค.ศ. 2006 บริษัทซัมซุงเทควินได้ประกาศตัวหุ่นยนต์ปืนกล 5.56 มม. มูลค่า 200,000 ดอลลาร์ ที่ใช้งานได้ในทุกสภาพอากาศ และสามารถเลือกติดตั้งเกรเนดลันเชอร์สำหรับการป้องกันที่เขตปลอดทหารเกาหลี มันมีความสามารถในการติดตามเป้าหมายเคลื่อนที่ได้หลายเป้าหมายโดยใช้กล้องอินฟราเรดและแสงที่ตามองเห็น ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของผู้ปฏิบัติการที่เป็นมนุษย์ ระบบการเฝ้าระวังอัจฉริยะและหุ่นยนต์รักษาความปลอดภัยสามารถระบุเป้าหมายและยิงออกไปได้ไกลกว่าสองไมล์ (3.2 กม.) โดยอัตโนมัติ ซึ่งหุ่นยนต์ได้รับการพัฒนาโดยมหาวิทยาลัยของประเทศเกาหลีใต้โดยใช้ระบบนำแสงคู่และเซ็นเซอร์อินฟราเรดสำหรับการระบุเป้าหมายตั้งแต่ 2.5 ไมล์ (4 กม.) ในเวลากลางวัน และที่ระยะทางประมาณครึ่งหนึ่งในเวลากลางคืน
มันยังเป็นหุ่นยนต์ที่มีอุปกรณ์การสื่อสาร (ไมโครโฟนและลำโพง) โดยรหัสผ่านสามารถแลกเปลี่ยนกับทหารที่เป็นมนุษย์ได้ หากมีคนใช้รหัสผ่านที่ไม่ถูกต้อง หุ่นยนต์ก็สามารถส่งเสียงสัญญาณภัยหรือยิงไปที่เป้าหมายโดยใช้กระสุนยาง หรือปืนกล เค-3 แบบหมุนบนฐาน ปัจจุบันทหารของเกาหลีใต้ในประเทศอิรักต่างใช้หุ่นยนต์เฝ้าฐานนี้เพื่อป้องกันฐานที่พัก
ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์

ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ (เกิด 12 เมษายน พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น ณิชา เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย อดีตนักแสดงสังกัดช่อง 3 เอชดี ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ.
ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์ เกิดที่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรคนที่ 2 ในบรรดาพี่น้อง 3 คน ของ จักราวุฒิ และ กชกร ณัฏฐณิชา มีพี่ชาย 1 คนชื่อว่า วชิรวิชญ์ และมีน้องสาวอีก 1 คนชื่อว่า ปัณฑารีย์ สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาถึงมัธยมศึกษาปีที่ 4 จาก โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 5 จาก โรงเรียนดาราวิทยาลัย ก่อนจะย้ายเข้ากรุงเทพฯ มาศึกษาต่อระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนศรีวิกรม์ และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะนิเทศศาสตร์ ภาควิชาการสื่อสารแบรนด์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ 
เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงจากคำชักชวนของ ธนินทร์ ไฝสิงห์ ขณะอายุได้ 17 ปี ทำให้เธอต้องย้ายมากรุงเทพฯ รวมถึงต้องเปลี่ยนชื่อเล่นจาก "ใบเฟิร์น" เป็น "ณิชา" ให้เรียกง่ายขึ้นแทน มีผลงานทางโทรทัศน์ที่ออกอากาศเป็นครั้งแรกคือละครเรื่อง "ทองเนื้อเก้า" ในบทบาทรับเชิญตอนจบ จากนั้นก็แสดงละครแอคชันโรแมนติกเรื่อง "คิวบิก" ในปี พ.ศ. 2557 ก่อนที่จะมารับบทนำครั้งแรกในปี พ.ศ. 2559 ในละครเรื่อง "นางอาย"
รถไฟใต้ดินเชินเจิ้น สาย 3

สายหลงกั่ง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายที่ 3 ในนครเซินเจิ้น ประเทศจีน มีสถานีปลายทาง คือ สถานีอี้เถียน และชวงหลง เปิดให้บริการวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2010 มีผู้โดยสาร 433,400 คนต่อวัน
รายชื่อรางวัลที่ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ได้รับ

รายชื่อรางวัลและการได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลของ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ นักแสดงชาวไทย
รางวัลอื่น ๆ.
ปี พ.ศ. 2552 : รางวัล Man Of The Match ทีมสีเขียว จากงานมหกรรมฟุตบอลฉลอง 39 ปี ไทยทีวีสีช่อง 3
รถไฟใต้ดินเชินเจิ้น สาย 4

สายหลงหัว เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายที่ 4 ในนครเซินเจิ้น ประเทศจีน มีสถานีปลายทางคือสถานีด่านฟูเทียและสถานีชิงฮู มีจำนวนผู้โดยสาร 250,000 คน สีประจำเส้นทางคือสีแดง
รถไฟใต้ดินเชินเจิ้น สาย 5

สายหวนจง  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายที่ 5 ในนครเซินเจิ้น ประเทศจีน มีสถานีปลายทาง คือ สถานีเฉียนไห่วัน และสถานีหวงเป่ย์หลิ่ง เปิดให้บริการวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ผู้โดยสารประมาณ 500,000 คนต่อวัน
รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น สาย 1

รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น สาย 1  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในนครอู่ฮั่น ประเทศจีน เปิดให้บริการวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2004 ทำให้อู่ฮั่นเป็นเมืองที่ 5 ที่มีรถไฟฟ้า ถัดจาก รถไฟใต้ดินปักกิ่ง รถไฟใต้ดินเทียนจิน รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ และ รถไฟใต้ดินกว่างโจว โดยก่อนหน้านี้ มีโครงการที่จะสร้างเป็นรถไฟฟ้ารางเบา เนื่องจากเป็นทางยกระดับ
รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น สาย 2

รถไฟใต้ดินอู่ฮั่น สาย 2 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครอู่ฮั่น ประเทศจีน ลอดใต้ แม่น้ำแยงซี เปิดให้บริการชั่วคราววันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2012 และเปิดให้บริการทางการวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2012 จำนวนผู้โดยสารต่อวัน 500,000 คน เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2013
รถไฟใต้ดินซีอาน สาย 1

รถไฟใต้ดินซีอาน สาย 1  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายที่ 2 ในนครซีอาน ประเทศจีน เปิดให้บริการวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2013 มีระยะทาง 25.4 กิโลเมตร 19 สถานี
รถไฟใต้ดินซีอาน สาย 2

รถไฟใต้ดินซีอาน สาย 2  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแนวเหนือ-ใต้ในนครซีอาน ประเทศจีน เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2011 มีระยะทาง 19.9 กิโลเมตร 17 สถานี
สุลต่านมูรัดที่ 5

สุลต่านมูรัดที่ 5 (Murad V; ภาษาตุรกีออตโตมาน:مراد خامس) ประสูติเมื่อวันที่ 21 หรือ 22 กันยายน ค.ศ.1840 เป็นสุลต่านพระองค์ที่ 33 แห่งจักรวรรดิออตโตมาน
ประวัติ.
พระองค์ประสูติที่อิสตันบูล เป็นพระโอรสองค์โตของสุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1 พระองค์ขึ้นครองราชย์เมื่อ 30 พฤษภาคม ค.ศ.1876 เมื่อสุลต่านอับดุล อะซีซ พระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ถูกถอดออกจากราชบัลลังก์ พระองค์เป็นผู้ที่นิยมวัฒนธรรมฝรั่งเศสมาก และชอบฟังเพลงสากลและพรงองค์นั้นชอบเล่นเปียโน พระองค์ชอบอ่านวารสารของตะวันตก พระองค์ครองราชย์ได้เพียง 93 วันก็ถูกถอดออกจากราชบัลลังก์เมื่อ 31 สิงหาคม เพราะมีอาการทางประสาทอย่างหนัก และยังมีแนวคิดที่จะต่อต้านการปฏิรูปประเทศ ไม่สนับสนุนการประกาศใช้รัฐธรรมนูญ สุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ผู้ซึ่งเป็นอนุชาต่างมารดา ได้ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อ 29 สิงหาคม ค.ศ.1904 พระศพถูกฝังที่กรุงอิสตันบูล
ซานเปโดรซูลา

ซานเปโดรซูลา  เป็นเมืองในประเทศฮอนดูรัส ตั้งอยู่ทางมุมทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ในบาเยเดซูลา (หุบเขาซูลา) ตั้งอยู่ห่างจากเมืองปวยร์โตกอร์เตสทางทิศใต้ราว 60 กม. เมืองมีประชากร 873,824 คน ในเขตเทศบาล และมีประชากร 1,245,598 คนในเขตมหานคร (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศรองจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงเตกูซิกัลปา ถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมของประเทศ
วุฒิชัย สุขศาลา

วุฒิชัย สุขศาลา ชื่อเล่น กอล์ฟ เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในระดับอาชีพให้แก่สโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา ด้วยส่วนสูง และการพัฒนาฝีมืออย่างเห็นได้ชัดจากการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก ส่งผลให้มนต์ชัย สุภจิรกุล หรือโค้ชยุ่น ได้เชิญให้เขาเข้าร่วมทีมชาติไทยในเวลาต่อมา
ในปี พ.ศ. 2557 ทางเว็บไซต์วอลเลย์บอลที่มีชื่อเสียง volleywood.net ได้เปิดเผยว่า วุฒิชัย สุขศาลา เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลที่สูงที่สุดในโลก ด้วยความสูงที่ 222 ซม.
ประวัติ.
วุฒิชัยเดิมเป็นเด็กเก็บตัวอยู่ภายในบ้าน เนื่องด้วยอายต่อความสูงของตัวเอง แต่ครั้นเมื่ออาจารย์สมบูรณ์ สุคนธพงศ์ ซึ่งเป็นอาจารย์ประจำโรงเรียนขามทะเลสอวิทยา จังหวัดนครราชสีมา ได้ชักชวนให้มาร่วมทีมกีฬา ก็ได้เกิดความชอบ และตัดสินใจร่วมทีมในเวลาต่อมา
เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 วุฒิชัยเป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลทีมชาติไทยเข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลชาย 4 เส้า เอเชียแปซิฟิคคัพ 2012 ที่เมืองฟุกุโอะกะ ประเทศญี่ปุ่น โดยมีมนต์ชัย สุภจิรกุล เป็นผู้ฝึกสอน ซึ่งวุฒิชัยทำหน้าที่ในตำแหน่งบอลสั้น และทีมของเขาได้อันดับ 3 และในปีเดียวกันนี้ เขาได้เป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทย เข้าร่วมแข่งขันวอลเลย์บอลเยาวชนชายชิงชนะเลิศแห่งเอเชีย 2012 ที่เมืองอุรเมีย ประเทศอิหร่าน โดยมี พ.อ.อ.ปัญญา มาขุมเหล็ก เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน
วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2556 วุฒิชัยทำหน้าที่ในการแข่งขันวอลเลย์บอลไทยแลนด์ลีก 2013 ที่สนามเอ็มซีซีฮอลล์ เดอะมอลล์ นครราชสีมา ให้แก่สโมสรวอลเลย์บอลนครราชสีมา โดยทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะทีมสวนดุสิตวีซีที่ 3–1 เซต และในวันที่ 27 เมษายน ทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะทีมมหาวิทยาลัยแม่โจ้ ในรอบชิงชนะเลิศ ที่ 3-0 เซต ที่สนามศูนย์กีฬากาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยแม่โจ้ จังหวัดเชียงใหม่
วันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ในการแข่งกีฬานักเรียนแห่งภูมิภาคอาเซียน ครั้งที่ 5 หรือ อาเซียนสคูลเกมส์ 2013 ที่ประเทศเวียดนาม วุฒิชัยได้เป็นตัวแทนถือธงชาติไทยนำทัพนักกีฬาไทยเข้าสู่สนามในพิธีเปิด รวมถึงเป็นผู้มีส่วนสูงมากที่สุดของมหกรรมการแข่งขันดังกล่าว นอกจากนี้ วุฒิชัยได้เป็นหนึ่งในนักกีฬาวอลเลย์บอลชายทีมชาติไทยที่เข้าร่วมแข่งขันซีเกมส์ 2013 ที่จัดขึ้น ณ ประเทศพม่า ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2556 โดยได้รับกำหนดเป็นตัวสำรอง
ด้านชีวิตส่วนตัว วุฒิชัยเป็นพี่ชายคนโตในจำนวนพี่น้อง 3 คน โดยมีบิดาประกอบอาชีพช่าง และมารดาชื่อสมจิตร สุขศาลา ประกอบอาชีพเสริมสวย นอกจากนี้ วุฒิชัยมีความสามารถด้านการวาดภาพ รวมถึงมีนักวอลเลย์บอลในดวงใจคือ วันชัย ทัพวิเศษ
ณ กาลครั้งหนึ่ง

ณ กาลครั้งหนึ่ง  เป็นละครโทรทัศน์จากสหรัฐ แนวชีวิตในจินตนาการ ฉายครั้งแรกวันที่ 23 ตุลาคม 2011 ถึงวันที่ 18 พฤษภาคม 2018 ทางช่อง ABC หกฤดูกาลแรกดำเนินเรื่องในเมืองสมมุติริมทะเลแห่งหนึ่งชื่อเมืองสตอรีบรุก รัฐเมน ซึ่งชาวเมืองนั้นเป็นตัวละครในเทพนิยายที่ถูกลบความทรงจำส่งมายังโลกจริงโดยคำสาป โดยมีเอ็มมา สวอนรับบทนำ ในขณะที่ฤดูกาลที่เจ็ดซึ่งเป็นฤดูกาลสุดท้ายเหตุการณ์เกิดขึ้นในซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน หรือที่เรียกว่าเมือง ไฮพีเรียน ไฮตส์ ซึ่งมีเรื่องราวหลักใหม่นำโดย เฮนรี มิลส์ ลูกชายของเอ็มมา สวอน การแสดงยืมองค์ประกอบและตัวละครจากแฟรนไชส์ของดิสนีย์และวรรณคดีตะวันตกที่เป็นที่นิยมของชาวบ้านและเทพนิยาย
ณ กาลครั้งหนึ่ง สร้างขึ้นโดยผู้สร้างเดียวกับอสุรกายดงดิบ และทรอน ล่าข้ามโลกอนาคต โดยนักเขียนบท เอ็ดเวิร์ด คิตซิส และอดัม โฮโรวิตซ์ และมีภาคย่อยคือ ณ กาลครั้งหนึ่งในแดนมหัศจรรย์ ประกอบด้วย 13 ตอน โดยมีตัวละครหลักจากอลิซในแดนมหัศจรรย์ เริ่มออกอากาศวันที่ 10 ตุลาคม 2013 ถึงวันที่ 3 เมษายน 2014
ปลาช่อนแอนดริว

ปลาช่อนแอนดริว หรือ ปลาช่อนบลูอัสสัม (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Channa andrao") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
เป็นปลาช่อนขนาดเล็กอีกชนิดหนึ่ง มีความยาวเต็มที่ประมาณ 15-20 เซนติเมตร โดยพบแพร่กระจายพันธุ์เพียงเฉพาะบึงเลฟรากูรี่ ในเมืองจัลไพกูรี่ รัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เท่านั้น
โดยในอดีต ปลาช่อนแอนดริวมักจะถูกพบปะปนไปกับปลาช่อนเจ็ดสี ("C. bleheri") ในฐานะของปลาสวยงามเสมอ ๆ จึงเคยได้ชื่อว่า "ปลาช่อนบลูเบลเฮอรี่" และได้ชื่อวิทยาศาสตร์อย่างไม่เป็นทางการต่าง ๆ เช่น "C." sp. "Assam", "C." sp. "Lal Cheng", "C." sp. "blue bleheri" เป็นต้น เพราะมีความแตกต่างกันที่สีสันบนลำตัว โดยเฉพาะครีบหางที่ไม่มีลายสีแดง แต่จะเป็นสีน้ำเงิน และมีขอบครีบสีแดง มีครีบหลัง และครีบก้นสีน้ำเงินขนาดใหญ่กว่าปลาช่อนเจ็ดสีชัดเจน 
มีพฤติกรรมการแพร่ขยายพันธุ์ด้วยการวางไข่แบบลอย และมีการดูแลลูกปลาอ่อน ได้รับการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์เพื่อเป็นเกียรติแก่ แอนดริว เรา นักสำรวจปลาชาวอินเดีย
ปลาช่อนแคระ

ปลาช่อนแคระ  เป็นชื่อสามัญที่เรียกปลาในวงศ์ปลาช่อน (Channidae) โดยหมายถึงปลาที่มีขนาดเล็ก เมื่อโตเต็มที่แล้วมีขนาดความยาวไม่เกิน 20-30 เซนติเมตร
เช่น
โดยมากแล้ว จะเป็นปลาขนาดเล็กที่มีสีสันสวยงามสดใสตามครีบหรือลำตัวต่าง ๆ มีพฤติกรรมที่ไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาช่อนขนาดใหญ่ ซ้ำยังมีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม สามารถเลี้ยงปะปนกันได้ อีกทั้งเป็นปลาที่พบในกลุ่มอาณาบริเวณเดียวกัน คือ ประเทศอินเดีย และประเทศใกล้เคียง เช่น พม่า, ศรีลังกา หรือปากีสถาน ปลาช่อนกลุ่มนี้จะอาศัยอยู่ในสภาพที่มีอุณหภูมิหลากหลายเปลี่ยนแปลงต่างขั้วกันในรอบปี ตั้งแต่ฤดูที่มีฝนตกหนัก ฤดูร้อนที่อุณหภูมิร้อนจัด ไปจนถึงฤดูหนาวที่มีการละลายของหิมะจากเทือกเขาสูงตามแนวเทือกเขาหิมาลัย จึงมีพฤติกรรมขุดโพรงลึกตามรากไม้เพื่อจำศีลเข้าสู่ฤดูที่เหมาะสมต่อการหากินและแพร่ขยายพันธุ์ต่อไป จึงเป็นปลาที่มีการขยายพันธุ์ด้วยการที่ปลาตัวผู้เป็นฝ่ายอมไข่ในปากจนกระทั่งฟักเป็นตัว และยังเลี้ยงลูกต่อไปอีกสักระยะร่วมกับปลาตัวเมีย
นอกจากนี้แล้ว ยังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้มีการระบุชื่อทางวิทยาศาสตร์หรืออนุกรมวิธานอย่างแน่ชัด จึงยังมีอีกหลายชนิดที่มีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการ เช่น "Channa" sp. "five stripe", "Channa" sp. "Dwarf Redfin", "Channa" sp. "Fire & Ice", "Channa" aff. "limbata" เป็นต้น โดยมีชนิดล่าสุดที่ได้รับชื่อวิทยาศาสตร์คือ "Channa andrao"
รถไฟใต้ดินโกลกาตา สาย 1

รถไฟใต้ดินโกลกาตา สาย 1 หรือ สายเหนือใต้ เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายแรกในนครโกลกาตาและประเทศอินเดีย มีจำนวน 26 สถานี โดยมีสถานียกระดับ 9 สถานี สถานีระดับดิน 2 สถานี สถานีใต้ดิน 15 สถานี ระยะทาง 25.30 กิโลเมตร ใช้ราง #เปลี่ยนทาง
สายคูโก (รถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ)

สายคูโก (; โรมาจิ: "Kūkō-sen"; : สายท่าอากาศยาน) เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในระบบรถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ นครฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น โดยมีสถานีปลายทาง ได้แก่ สถานีเมโนฮามะ และสถานีฟูกูโอกะกูโก สีประจำเส้นทางคือสีแดง เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินเพียงแห่งเดียวในประเทศที่เชื่อมต่อกับท่าอากาศยาน แม้ว่า โทเอเมโทร สายอาซากูซะ จะเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟฟ้าท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะและท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว แต่ 2 สถานีนั้นมิใช่สถานีรถไฟฟ้าของสายอาซากูซะ
โมกเหลือง

โมกเหลือง ชื่อวิทยาศาสตร์: "Wrightia viridiflora" เป็นพืชในวงศ์ Apocynaceae เป็นไม้พุ่มขนาดเล็ก เปลือกลำต้นและกิ่งมีเลนติเซลเป็นรอยขีดนูน สีขาว ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม แผ่นใบด้านบนเรียบ ด้านล่างมีขนเล็กน้อย ดอกช่อออกที่ปลายยอด สีเขียวอ่อนหรือเขียวอมเหลือง ติดผลเป็นฝักคู่ แห้งแตก เมล็ดมีปุย ปลิวตามลม ดอกบานช่วงมิถุนายน-ตุลาคม พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2473 ที่ อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี โดยหมอคาร์ ชาวไอริช ปัจจุบันใช้เป็นไม้ประดับ เป็นพืชเฉพาะถิ่นในประเทศไทย พบเฉพาะเขาหินปูนในภาคกลางและภาคตะวันตก
ปลาช่อนสจวร์ต

ปลาช่อนสจวร์ต (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Channa stewartii") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
ปลาช่อนสจวร์ตเป็นปลาช่อนในกลุ่มปลาช่อนเล็กหรือปลาช่อนแคระอีกชนิดหนึ่ง โตได้เต็มที่ประมาณ 25 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในลุ่มน้ำพรหมบุตรในอินเดียและบังกลาเทศ, แถบตะวันออกของเทือกเขาหิมาลัยในอินเดียและเนปาล และลุ่มน้ำที่มาจากทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเนปาล
ปลาช่อนสจวร์ตเป็นปลาช่อนอีกชนิดหนึ่งที่มีสีสันสวยงามมาก จึงนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและถูกนำเข้ามาจำหน่ายในประเทศไทยหลายครั้ง เป็นปลาช่อนที่มีสีสันแตกต่างหลากหลายกันมากเนื่องจากมีถิ่นฐานการแพร่กระจายพันธุ์กว้างขวาง และยังมีอีกหลายแหล่งที่มีปลาที่มีความแตกต่างกันชัดเจน แต่ทว่ายังมิได้มีการบรรยายทางวิทยาศาสตร์ จึงมีการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์อย่างไม่เป็นทางการ แต่เป็นชื่อทางการค้าอย่างหลากหลาย แตกต่างกันออกไปตามลักษณะของปลา เช่น "Channa" cf. "stwartii" barca ใช้เรียกปลาที่มีครีบหลังและครีบก้นใหญ่เหมือนปลาช่อนบาร์กา ("C. barca"), "Channa" cf. "stwartii" "Cobalt", "Channa" sp. "Meghalaya leopard", "Channa" cf. "stwartii" "West Bengal" หรือ Blue moon galaxy เป็นต้น
สายฮาโกซากิ

สายฮาโกซากิ (; โรมาจิ: "Hakozaki-sen") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมือง ฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น มีสถานีปลายทาง ได้แก่ สถานีนากัตสึคาวาบาตะ และ สถานีเค็ตสึกะ สีประจำเส้นทางคือสีน้ำเงิน โดยเส้นทางนี้มักถูกเรียกว่าสาย 2
ปลาช่อนเอเชียติกา

ปลาช่อนเอเชียติกา หรือ ปลาช่อนสีจีนใต้ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Channa asiatica") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
เป็นปลาช่อนอีกชนิดหนึ่งที่มีความสวยงามมาก พบกระจายพันธุ์ในแถบตอนกลางและตอนใต้ของแม่น้ำแยงซี และแม่น้ำสวิ๋น ในมณฑลกวางสี และกวางตุ้ง ในประเทศจีน และยังพบในเกาะไหหลำไปจนถึงแม่น้ำแดงในประเทศเวียดนาม และยังมีรายงานพบในประเทศเวียดนาม และศรีลังกาอีกด้วย
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 35 เซนติเมตร เป็นปลาช่อนอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมในฐานะของการเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งเป็นปลาที่มีราคาแพงมาก โดยเฉพาะในปลาที่มีความหลากหลายทางสีสันที่มีจุดสีแดงขนาดใหญ่ ที่ใช้ชื่อว่า "Red Spot" ที่พบในหมู่เกาะซะคิชิมะ จังหวัดโอะกินะวะ ประเทศญี่ปุ่น (ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นชนิดใหม่) มีราคาซื้อขายแพงมากเป็นรองก็เพียงแค่ปลาช่อนบาร์กา ("C. barca") เท่านั้น สำหรับในประเทศไทยเป็นปลาที่ไม่ค่อยมีการนำเข้ามาจำหน่ายมากนัก แต่การเลี้ยงในตู้เลี้ยงสามารถกระทำได้ไม่ยาก เนื่องจากเป็นปลาที่สามารถปรับตัวให้เข้าที่สภาพแวดล้อมได้เป็นอย่างดี กินอาหารได้อย่างหลากหลาย แต่มีอุปนิสัยดุ ควรแก่การเลี้ยงลำพังเพียงตัวเดียว สามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้ โดยไข่เป็นการวางไข่แบบลอยน้ำ ตัวผู้มีการอมไข่เป็นบางครั้ง ปลาทั้งพ่อและแม่มีการดูแลเลี้ยงดูลูกปลาเป็นอย่างดี
ปลาเอนด์เลอร์

ปลาเอนด์เลอร์ หรือ ปลาหางนกยูงเอนด์เลอร์ ที่นิยมเรียกกันว่า ปลาหางนกยูงป่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Poecilia wingei") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาสอด 
เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัวขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ที่มีลักษณะคล้ายกับปลาหางนกยูง ("P. reticulate") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกันมาก จนมีความเข้าใจผิดกันว่าเป็นปลาหางนกยูงสายพันธุ์ดั้งเดิมในธรรมชาติ หรือปลาหางนกยูงป่า โดยชื่อ "เอนด์เลอร์" นั้นเป็นการตั้งชื่อสามัญเพื่อเป็นเกียรติแก่ ดร.จอห์น เอนด์เลอร์ นักวิทยาศาสตร์ชาวแคนาดาผู้ค้นพบในปี ค.ศ. 1975
ปลาเอนด์เลอร์ เป็นปลาที่มีขนาดเล็กกว่าปลาหางนกยูง มีสีสันสะดุดตามาก โดยสีที่เห็นเด่นชัด คือ สีดำ และสีส้ม ตัดกันอย่างชัดเจน ขณะที่สีอื่น ๆ เช่น สีเขียว หรือสีฟ้า เป็นเพียงแค่สีประกอบตามลำตัวและครีบ ไม่โดดเด่นเท่า ซึ่งสีดังกล่าวจะมีเฉพาะปลาตัวผู้เท่านั้น ขณะที่ปลาตัวเมียไม่มีสีสันเลยคล้ายกับปลาหางนกยูง และปลาในวงศ์ปลาสอดชนิดอื่น ๆ ขณะที่ครีบต่าง ๆ และหางก็มีขนาดเล็ก
ปลาเอนเลอร์ มีพฤติกรรมคล้ายกับปลาหางนกยูง หรือปลาในวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ คือ เป็นปลาที่มีพฤติกรรมว่ายน้ำและหากินบริเวณผิวน้ำ อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ในประเทศเวเนซุเอลา ในทวีปอเมริกาใต้ มีความว่องไว ปราดเปรียว 
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ ปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนเกิดเป็นสายพันธุ์ที่มีสีสันใหม่ ๆ แปลก ๆ เกิดขึ้นมา ตลอดจนผสมข้ามสายพันธุ์กับปลาชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกัน เช่น ปลาหางนกยูง แต่ก็มีผู้ที่ยังเก็บรักษาสายพันธุ์ของปลาเอนด์เลอร์แท้ ๆ ไว้ โดยเฉพาะปลาในกลุ่มนี้มีความเสี่ยงที่จะเกิดการปนเปื้อนทางพันธุกรรมได้ง่ายมาก การเลี้ยงในตู้กระจก ตลอดจนการดูแลรักษาก็กระทำเหมือนกับปลาหางนกยูง
ปลาช่อนออเรียนตาลิส

ปลาช่อนออเรียนตาลิส หรือ ปลาช่อนศรีลังกา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Channa orientalis") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
เป็นปลาช่อนขนาดเล็กจำพวกปลาช่อนแคระ หรือปลาก้างชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายกับปลาก้าง ("C. limbata") ที่พบในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ หรือปลาก้างอินเดีย ("C. gachua") ที่พบในอินเดีย โดยไม่มีครีบท้อง ลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาก้างที่พบในเอเชียอาคเนย์มาก
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบเฉพาะบนเกาะซีลอน หรือศรีลังกาเท่านั้น พฤติกรรมการหากินและการแพร่ขยายพันธุ์เหมือนกับปลาช่อนแคระชนิดอื่น ๆ คือ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายเฝ้าดูแลไข่และลูกอ่อนร่วมกับตัวเมีย โดยมีชื่อพื้นถิ่นในภาษาเบงกอลว่า ulka
ปลาช่อนพัลชรา

ปลาช่อนพัลชรา หรือ ปลาช่อนพม่าจุดส้ม หรือ ปลาช่อนพม่าจุดแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Channa pulchra") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาช่อน (Channidae)
เป็นปลาช่อนที่มีความสวยงามมากอีกชนิดหนึ่ง มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร พบในต้นน้ำของรัฐยะไข่ ประเทศพม่า เป็นปลาช่อนที่ถูกบรรยายลักษณะทางวิทยาศาสตร์หรืออนุกรมวิธานพร้อม ๆ กับปลาช่อนออนาติพินนิส ("C. ornatipinnis") ซึ่งพบในพม่าและมีลักษณะคล้ายคลึงกัน แต่ทว่า ปลาช่อนพัลชราไม่มีจุดสีดำขนาดใหญ่กระจายทั่วตัวเหมือนปลาช่อนออนาติพินนิส โดยมีเพียงจุดประสีดำเล็ก ๆ จาง ๆ กระจายอยู่เพียงเล็กน้อย ครีบอกมีลายสีจางไม่ชัดเจน จุดสีดำบนครีบหลังสีจาง และมีจำนวนน้อยกว่าปลาช่อนออนาติพินนิส
ด้วยความสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาช่อนที่ไม่มีนิสัยดุร้ายก้าวร้าว เป็นปลาที่เลี้ยงง่าย สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้กระจก หรือในบ่อคอนกรีต วางไข่แบบไข่ลอย พ่อปลาและแม่ปลาช่วยกันเลี้ยงดูแลลูก กินอาหารได้หลากหลาย
โมริ ฮิเดนาริ

โมริ ฮิเดนาริ (; โรมาจิ: "Mōri Hidenari";19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1595 - 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1651) เป็นไดเมียวแห่งโชชูคนที่ 2 ดำรงตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 1623-1651
นิตยา บุญสูงเนิน

นิตยา บุญสูงเนิน เกิดเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2506 เป็นชาวจังหวัดนครราชสีมา แต่ไปเติบโตที่กรุงเทพมหานคร เป็นนักร้องหญิงชาวไทย มีผลงานเพลงดังหลากหลายเพลง เช่น พิษรัก, จำเลยรัก, เจ็บนิดเดียว และอีกมากมาย ในสังกัดโปรมีเดียมาร์ท มีชื่อเสียงจากผลงานอัลบั้มชุด "ก้าวใหม่" ในปลายปี พ.ศ. 2536 จากเพลง "เจ็บนิดเดียว" นิตยาเป็นน้องสาวแท้ ๆ ของนักร้องชื่อดัง เจินเจิน บุญสูงเนิน และเป็นแม่ของนักร้อง นักแต่งเพลงชื่อดัง เดอะทอยส์ 
ด้านครอบครัว เคยกินอยู่ด้วยกันกับ ธนพงศ์พันธ์ บูรณะคุปต์ โดยไม่ได้จดทะเบียนสมรส เป็นโปรดิวส์เซอร์ มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ ธันวา บุญสูงเนิน ชื่อเล่น ทอย หรือ เดอะทอยส์ (The TOYS) เป็นนักร้อง นักดนตรี และนักแต่งเพลง
วิชัย จงประสิทธิ์พร

วิชัย จงประสิทธิ์พร 
(เกิด 1 มกราคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น เอก เป็นนักแสดงชาวไทย
ประวัติ.
วิชัย จงประสิทธิ์พร เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2517 โดยจบจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่ โรงเรียนทวีธาภิเศก
ตำบลบ้านยาง (อำเภอคีรีรัฐนิคม)

ตำบลบ้านยาง เป็นตำบลในอำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ประวัติ.
ตำบลบ้านยางแยกจากตำบลท่าขนอนและตำบลท่ากระดาน อำเภอท่าขนอน ในขณะนั้นจัดตั้งเป็นตำบลบ้านยาง 
ภูมิศาสตร์.
ตำบลบ้านยางอำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฏร์ธานี ห่างจากอำเภอคีรีรัฐนิคม 6 กม.ห่างจากจังหวัดสุราษฏร์ธานีประมาณ 54 กม.เป็นที่ราบลุ่มริมคลองพุมดวงและคลองยัน โดยมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลต่าง ๆ ดังนี้
ภูมิประเทศ.
พื้นที่ตำบลท่าขนอนเป็นที่เขตเทือกเขาทางตะวันตก เป็นที่ราบสูงตอนกลาง เป็นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงทางตอนใต้
การแบ่งเขตการปกครอง.
แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ดังนี้
พระมริอัมมัน

พระแม่มริอัมมัน  เป็นเทวีแห่งฝนในศาสนาฮินดู เป็นที่เคารพบูชามากในรัฐทมิฬนาฑูของประเทศอินเดีย การบูชาพระมริอัมมันมักมีไปเพื่อการบูชาขอฝน และมีที่บูชาเพื่อขอการรักษาจากโรคต่าง ๆ โดยเฉพาะโรคบิดและฝีดาษ
เข้าใจกันว่าคติบูชาพระแม่มริอัมมันปรากฏในดินแดนอินเดียมาตั้งแต่ยุคก่อนพระเวท เป็นเทวีองค์หลักของชาวทมิฬ หลายครั้งมักเกี่ยวข้องพระนางกับพระแม่ปารวตี พระแม่กาลี และ พระแม่ทุรคา รวมไปถึงพระแม่องค์เทียบเท่าในคติของอินเดียเหนือ ศีตลาเทวี
คำว่า "มริ" มาจากภาษาของสังฆัมทมิฬ แปลว่า "ฝน" ส่วน "อัมมัน" เป็นคำทมิฬ แปลว่า "มารดา" พระนางได้รับการบูชาโดยชาวทมิฬโบราณในฐานะเทวีผู้พาฝนและความเจริญ คติการบูชาเทวีนี้ได้รับการมองว่าเป็นวัฒนธรรมบูชาสตรีเพศ เทวสถานในยุคสังฆัม โดยเฉพาะในมทุราย ปรากฏเทวรูปของพระนางและเทวีองค์อื่น ๆ เป็นหลักมากกว่า
สายนานากูมะ

สายนานากูมะ (; โรมาจิ: "Nanakuma-sen") เป็นเส้นทางรถไฟใต้ดินนครฟูกูโอกะ ในเมืองฟูกูโอกะ จังหวัดฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น สถานีปลายทางได้แก่ สถานีฮาชิโมโตะ และ สถานีเท็นจินมินามิ เปิดใช้งานเมื่อปี ค.ศ. 2005 สีประจำเส้นทางคือสีเขียว มักถูกเรียกว่า สาย 3 จากนั้นได้ต่อขยายจากสถานีเท็นจินมินามิไปถึงสถานีฮากาตะ เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2023
สายไคงัง

สายไคงัง (; โรมาจิ: "Kaigan-sen") เป็นหนึ่งในสองเส้นทางของรถไฟใต้ดินเทศบาลโคเบะ มีระยะทาง 7.9 กิโลเมตร 10 สถานี เปิดให้บริการวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2001
เนตติฎีกา

เนตติฎีกา เป็นคัมภีร์อธิบายเนื้อความและคำศัพท์ของคัมภีร์เนตติปกรณ์ จึงจัดอยู่ในกลุ่มเนตติปกรณ์ หรือเนตติบาลี ที่สืบทอดมาจากภาษิตของพระมหากัจจายนะที่กล่าวไว้ในสมัยพุทธกาล ต่อมาได้มีการรจนาคัมภีร์อธิบายความเพิ่มเติมเป็นลำดับ เริ่มจากคัมภีร์เนตติอรรถกา มาถึงคัมภีร์เนตติฎีกา และยังมีคัมภีร์อรรถาธิบายในลำดับต่อมาอีก ในภาษาไทยได้มีการแปลโดยโครงการปริวรรตอักษรขอมและอักษรโบราณท้องถิ่น มูลนิธิภูมิพโลภิกขุ และฉบับแปลของพระคันธสาราภิวงศ์ แห่งวัดท่ามะโอ จังหวัดลำปาง
ผู้แต่ง.
เนตติฎีกา เป็นคัมภีร์อธิบายเนติอรรถกถาอีกชั้นหนึ่ง ในคัมภีร์คันถวงศ์ได้กล่าวว่า เป็นผลงานของท่านพระธรรมปาละ ซึ่งคาดว่าจะมีช่วงชีวิตอยู่ราวพ.ศ. 950 - 1000 แต่ตามทัศนะของผู้แปลเนตติฎีกา ฉบับมูลนิธิภูมิพโลภิกขุ เมื่อปี 2525 ระบุว่า น่าจะเป็นผลงานของพระธรรมปาละอีกองค์หนึ่ง ซึ่งเป็นศิษย์อาวุโสของท่านพระอานันทาจารย์ คนละองค์กับพระธรรมปาละผู้อยู่สำนักวัดพทรติตถวิหาร หากเป็นไปตามข้อสันนิษฐานนี้ เนตติฎีกา น่าจะมีอายุอยู่ในราวพุทธศตวรรษที่ 13 - 14 
ด้านพระคันธสาราภิวงศ์ผู้แปลเนตติฎีกา ฉบับปี 2551 ระบุว่า พระธรรมปาลแห่งสำนักวัดพทรดิตถวิหาร (วัดท่าพุทรา) เป็นผู้แต่งขึ้น ซึ่งพระอารามแห่งนี้พระเจ้าอโศกมหาราชโปรดให้สร้างขึ้นที่เมืองนาคปัฏฏัน ประเทศอินเดีย
เนื้อหา.
เนตติฎีกา มีจุดประสงค์หลักอยู่ที่การอธิบายเพิ่มเติมเนื้อความในเนตติอรรถกถา เริ่มต้นของคัมภีร์นี้แตกต่างจากคัมภีร์อื่น ๆ ตรงที่ไม่มีประณามคาถา คือคาถาภาษาบาลีสรรเสริญพระรัตนตรัย แต่เริ่มต้นด้วยการพรรณนากถาเริ่มพระคัมภีร์ พรรณนานิทานถกา แล้วพรรณนาตามเนื้อหาของเนตติอรรถกถา ไปจบลงที่พรรณนานิคม หรือคำลงท้ายคัมภีร์ ซึ่งผู้รจนาแต่งไว้อย่างไพเราะสละสลวย
น้ำนมราชสีห์ทะเล

น้ำนมราชสีห์ทะเล ชื่อวิทยาศาสตร์: "Euphorbia atoto" เป็นไม้ล้มลุกในวงศ์ Euphorbiaceae ปกติจะคืบคลานไปตามพื้นดิน เมื่อมีความหนาแน่นสูงจึงจะยกต้นขึ้น มียางสีขาวข้น ลำต้นสีเขียวหรือเขียวอมม่วง อวบน้ำ ใบเดี่ยว สีเขียวเรียบเป็นมัน หลังใบสีเขียวขาว ดอกช่อเป็นกระจุก ออกตามง่ามใบ กลีบเลี้ยงขนาดเล็ก สีเขียว กลีบดอกสีเหลืองอ่อน ผลเดี่ยวกลม ปลายผลกว้าง ส่วนขั้วเรียวดูคล้ายลูกข่าง เป็นพืชคลุมดินในบริเวณชายหาด ช่วยยึดเกาะเม็ดทรายไม่ให้ปลิวตามลม
ดีปลากั้ง

ดีปลากั้ง หรือ บีปลากั้ง ชื่อวิทยาศาสตร์: "Phlogacanthus pulcherrimus" T.Anderson. เป็นพืชในวงศ์เหงือกปลาหมอ (Acanthaceae) เป็นไม้พุ่ม ลำต้น ตั้งตรง ใบ เดี่ยว เรียงตรงข้าม แผ่นใบรูปรีแกมรูปขอบขนาน ดอกช่อแบบช่อเชิงลด ออกที่ปลายยอด สมบูรณ์เพศ กลีบเลี้ยงสีเขียว รูประฆัง กลีบดอก สีม่วงอมแดง เชื่อมกันเป็นรูปคนโท ส่วนหลอดกลีบพองออกด้านเดียว ส่วนปลายแยกเป็น 5 แฉก ผลแบบแคปซูล
ยอดอ่อน รับประทานเป็นผักแกล้มกับน้ำพริก ในทางยาสมุนไพรนั้น ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ ลำต้น ต้มน้ำดื่ม ช่วยขับปัสสาวะ ทางจังหวัดมุกดาหารใช้ เป็นยาบำรุงกำลัง
รายพระนามรัชทายาทเดนมาร์ก

รายพระนามรัชทายาทเดนมาร์ก รายพระนามนี้รวมถึงบุคคลทุกคนที่ได้รับการพิจารณาว่าจะได้รับมรดกสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก หรือ สถานะพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์ก โดยเริ่มตั้งแต่สมัยราชวงศ์ออลเดนบูร์กจนถึงปัจจุบัน
ราชวงศ์ออลเดนบูร์ก - สมัยราชาธิปไตยเลือกตั้ง ค.ศ. 1448 - 1660.
ถึงแม้ว่าในช่วงนี้พระมหากษัตริย์จะมาจากการเลือกตั้ง ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์จากรัชสมัยพระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (ด้วยข้อยกเว้นการบังคับสละราชบัลลังก์) ยึดหลักตามกฎหมายแซลิก 
ราชวงศ์ออลเดนบูร์ก - สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ ค.ศ. 1660 - 1863.
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 แห่งเดนมาร์กทรงใช้กฎหมายกึ่งแซลิกในการสืบราชสันตติวงศ์
ราชวงศ์กลึคส์บูร์ก ค.ศ. 1863 - ปัจจุบัน.
ทั้งพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 7 แห่งเดนมาร์กและเจ้าชายเฟอร์ดินานด์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งเดนมาร์ก พระปิตุลาของพระองค์ทรงไร้รัชทายาท กฎหมายได้ผ่านการเห็นชอบในปีค.ศ. 1922 ให้มอบราชบัลลังก์เดนมาร์กแก่เจ้าชายคริสเตียนแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์ก ผู้เป็นพระปนัดดาในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก กฎหมายกึงแซลิกได้มีการใช้ต่อไปจนกระทั่งค.ศ. 1953 ได้มีการประกาศใช้สิทธิของบุตรหัวปีขึ้นมาแทน และยังคงดำรงอยู่จนกระทั่งค.ศ. 2009 เมื่อสิทธิของบุตรหัวปีอยู่ในตำแหน่งที่แน่นอน
พระแม่เปะริยาจจิ

พระแม่เปะริยาจจิ (Tamil: பெரியாச்சி, IAST: Periyāchī) เป็นเทวีในศาสนาฮินดู นางเป็นเทพีพื้นเมืองที่ถูกการผสานความเชื่อแบบพหุเทวนิยมของศาสนาฮินดูโดยอธิบายว่าเป็นหนึ่งในภาคหนึ่งของเจ้าแม่ศรีมหาอุมาเทวี นางเป็นที่รู้จักในนาม เปะริยาจจิ อัมมัน ("อัมมัน" ในภาษาทมิฬหมายถึง "มารดา") และบางครั้งอาจขนานนามของนางว่า เปะริยาจจิ กาลี อัมมัน เนื่องจากนางนั้นมีเทวลักษณะดุร้ายดังเช่นเจ้าแม่กาลี โดยทั่วนางได้รับการนับถือในฐานะเทพีผู้ผดุงครรภ์และการคลอดบุตร รวมถึงเทพีผู้เป็นหมอตำแย นางได้รับการยกย่องนับถือเป็นอย่างสูงในหมู่ชาวฮินดูในสิงคโปร์, มาเลเซีย และ เกาะเรอูว์นียง สำหรับในเทวสถานฮินดูในไทยมีการประดิษฐานเทวรูปพระเปะริยาจจิในวัดพระศรีมหาอุมาเทวีในฝั่งศาลพระเสื้อวัดด้านข้างศรียันตร์มหาลักษมี
เทพปกรณัม.
ในสมัยราชวงค์ปาณฑยะ มีกษัตริย์นามครองนครนามว่า พระเจ้าวัลภราช (Tamil: வல்லலராஜன் ராஜா) อันทรงมีอุปนิสัยเบียดเบียนอาณาประชาราษฎร์เป็นนิจสินอาจิณ ซึ่งในขณะนั้นพระอัครมเหสีของพระองค์ทรงครรภ์โอรสของพระองค์อยู่และทรงได้รับการพยากรณ์ว่า บุตรของอัครมเหสีของพระองค์จะนำความมาสู่วิบัติพระองค์หากเท้าของโอรสของพระองค์สัมผัสพื้นปฐพี ทรงเสาะหาและได้ว่าจ้างหมอตำแยชรานางหนึ่งเป็นผู้อภิบาลผดุงครรภ์โดยที่ไม่ทราบว่านางหมอตำแยนั้นเป็นผู้ใด 
หลังจากอัครมเหสีของพระองค์มีประสูติกาลโอรสของพระองค์อย่างปลอดภัยแล้วทรงไม่ปฏิบัติตามสัญญาที่ทรงตรัสไว้รวมถึงหมายจะสังหารนางหมอตำแยชรานางนี้ด้วย นางจึงกลับปรากฏเป็นพระเทพีอันเป็นทิพยฐานะอันแท้จริงของนาง และทำการสังหารกษัตริย์องค์นี้เสีย อัครมเหสีของกษัตริย์องค์นั้นจึงจะสังหารโอรสนั้นด้วย เนื่องจากนางนั้นคิดว่าว่าโอรสที่เกิดแก่นางนั้นคือต้นเหตุของสิ่งเลวร้ายทั้งหมดที่นางได้ประสบเจอ พระเทพีองค์จึงสังหารนางกษัตรีย์นี้ด้วยโดยฉีกอุทรของนางและบริโภคอันตะ (ลำไส้) ของนางเสีย และช่วยชีวิตทารกนี้ไว้ นางจึงได้รับกายกย่องในฐานะเทพีผู้พิทักษ์ทารกและสตรีมีครรภ์ กล่าวกันว่าทารกนี้เจริญวัยขึ้นมาภายใต้การดูแลของพระเทพีองค์นี้และต่อมาได้เป็นกษัตริย์แห่งปาณฑยะ
ประติมานวิทยา.
พระเปะริยาจจิมักปรากฏทิพยรูปเป็นเทพีที่มีลักษณะดูดุร้าย มักมีแปดกร โดยปกติมักทรงเทพอาวุธและทารกในหัตถ์ของนาง และหัตถ์ที่เหลืออาจทรงตรีศูล บ่วงบาศก์ กลองฑมรุ (บัณเฑาะว์) พร้อมงู ดาบ และกปาละอันเต็มไปด้วยโลหิต โดยนางนั้นนั่งหรือยืนโดยบาทของนั้นเหยียบที่อุระกษัตริย์ และกำลังฉีกอุทรของนางกษัตรีย์ที่อยู่บนตักของนาง และพระโอรสของกษัตริย์ก็ถูกยกขึ้นในอีกหัตถ์หนึ่ง ถือกันว่ารูปลักษณ์ที่ดุร้ายของเทพีองค์นี้สามารถปัดเป่าวิญญาณชั่วร้ายและอวมงคลทั้งหลายได้
อรูวาล

อรูวาลเป็นดาบชนิดหนึ่งของประเทศอินเดียนิยมใช้โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พบในรัฐทางตอนใต้ของรัฐทมิฬนาดูและถูกใช้เป็นทั้งเครื่องมือในการชีวิตทั่วไปและอาวุธในยามคับขัน ชาวทมิฬนั้นถือว่าอาวุธนี้เป็นสัญลักษณ์ของเทพเจ้าท้องถิ่นของอินเดียใต้ด้วย.
นวราตรี

นวราตรี (อักษรโรมัน: Navaratri) เป็นเทศกาลในศาสนาฮินดูรายปีที่เฉลิมฉลองเทิดเกียรติแด่พระแม่ทุรคา กินระยะเวลาเก้าคืนในเดือนอัศวินตามปฏิทินฮินดู (กันยายน-ตุลาคม) ที่มาในการเฉลิมฉลองมีแตกต่างกันไปในแต่ละภาคส่วนของวัฒนธรรมฮินดูในอนุทวีปอินเดีย คำว่า "นวราตรี" มาจากภาษาสันสกฤต คำว่า "นว" แปลว่าเก้า และ "ราตรี" แปลว่าค่ำคืน จึงแปลรวมกันว่า "เก้าค่ำคืน"
ในแถบตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย นวราตรีมีความหมายเดียวกับทุรคาบูชา ในฐานะการเฉลิมฉลองชัยชนะของพระทุรคาเหนืออสูรควาย มหิษาสูร เพื่อกู้คืนมาซึ่งธรรมะ ส่วนในแถบอินเดียใต้จะเฉลิมฉลองชัยชนะของพระทุรคาหรือพระกาลี ในรัฐคุชราต นวราตรีจะประกอบด้วยการประกอบอารตี ตามด้วยนาฏกรรม "ครรพ์" ในทุกกรณีของการฉลองนวราตรี มีรูปแบบร่วมกันคือชัยชนะของความดีเหนือความชั่วร้าย โดยมีรากฐานมาจากมหากาพย์หรือตำนาน เช่น "เทวีมหัตมยะ"
พระภวานี

ภวานี (อักษรโรมัน: Bhavānī) หรือนามอื่น ภาวยะ, ตุลชา, ตุรชา, ตวริตะ, อัมพา เป็นปางอวตารหนึ่งของอาทิปราศักติ พระนาม "ภวานี" แปลว่า "ผู้มอบชีวิต" บ่งบอกถึงอำนาจแห่งธรรมชาติหรือแหล่งแห่งพลังงานสร้างสรรค์
ผู้ที่เคารพบูชาพระนางจะบูชาพระนางในฐานะมารดา พระภวานีมีบทบาทในฐานะผู้กำจัดความชั่วร้ายด้วยการฆ่าอสูร ในศิวปุราณะระบุว่าพระนางเป็นเทวีคู่ครองของพระภวะ (สทาศิวะ) และยังเชื่อว่าพระนางมีรูปปางดุร้ายในฐานะพระทุรคา
พระแม่อันนปูรณา

พระแม่อันปูรณา (อักษรเทวนาคิรี:)เป็นเทวีในศาสนาฮินดู คำว่า อันนา หมายถึง "อาหาร" หรือ "ธัญพืช" และ คำว่า ปูรณา หมายถึง "เต็มรูปแบบที่สมบูรณ์และดี" ดังนั้น คำว่า อันปูรณา จึงหมายถึง ความอุดมสมบูรณ์ในทุกด้านของอาหาร และ ยังถือว่า เป็นอวตารของพระแม่ปารวตีชายาของพระศิวะ
พรรณนา.
อาศิวะ(ตำราทางศาสนา) พรรณนาถึงรูปเคารพของพระแม่อันนาปูรนาว่าเป็นเทพีวัยเยาว์ที่มีผิวสีแดง ใบหน้ากลมเหมือน พระจันทร์เต็มดวง มีตาสามดวง อกสูง และมีมือสี่มือ มือซ้ายล่างถือหม้อหรือถ้วยที่เต็มไปด้วยข้าวแสนอร่อย พระหัตถ์ขวามีทัพพีทองคำประดับด้วยอัญมณีต่างๆ มืวัตองมือแสดงท่าอภัยมุทราและวรมุทรา เธอเป็นภาพที่มีคล้องข้อมือและเครื่องประดับทองคำอยู์เสี้ยวประดับศีรษะ
ในภาพวาดบางภาพ พระศิวะยืนอยู่ทางขวามือพร้อมกับชามขอทานและขอทานจากเธอ พระศิวะในอันนะปุรนา สโตตรา บรรยายว่าเทพมักจะถือคัมภีร์พระอักษมาลาและผู้เปิดประตูโมกษะอยู่ในมือแทนหม้อหรือถ้วยและทัพพี บ่งชี้ว่าคำอธิษฐานของพระองค์ต่ออันนาปูรนะเป็นความสมบูรณ์แบบทางด้านจิตวิญญาณมากกว่าอาหาร
เทวสถาน.
อันนปูรณาเทวีมณเทียร ตั้งอยู่ที่วิเชศวรรฆัญ เมืองพาราณสี 
รัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย
พระแม่ราธา

พระแม่ราธา (IAST: "Rādhā") หรือ พระแม่ราธิกา เป็นเทวีในศาสนาฮินดูเป็นอีกปางหนึ่งของพระแม่ลักษมี พระมเหสีของพระกฤษณะ เมื่อพระนารายณ์อวตารลงมาเป็นพระกฤษณะ พระแม่ลักษมีก็ได้เสด็จตามลงมาด้วยโดยในภาคนี้ทรงอวตารถึงสององค์ด้วยกันคือ พระแม่ราธาและพระแม่รุกขมิณี
ลัทธิศักติ

ลัทธิศักติ หรือ ศากติ (ศากฺต) เป็นนิกายในศาสนาฮินดูที่บูชาอาทิปราศักติเป็นพระเป็นเจ้า ศักติในทางอภิปรัชญาคือความเป็นจริงและหมายถึงสตรีในรูปอุปมาซึ่งประกอบด้วยเทวีหลายองค์ ทุกพระองค์ล้วนถือว่าเป็นเทวีสูงสุดองค์เดียวกัน ลัทธิศักติยังประกอบลัทธิย่อย ๆ อีกมากมาย ตั้งแต่บูชาพระปารวตีผู้เลอโฉม ไปจนถึงพระแม่กาลีผู้ดุดัน
คัมภีร์ศรุติและสมฤติเป็นเอกสารสำคัญของโครงสร้างความเชื่อในลัทธิศักติ นอกจากนี้ยังมี เทวีมาหาตมยะ เทวีภาควตปุราณะและ ศากตอุปนิษัท เช่น เทวีอุปนิษัท ในความเชื่อของลัทธิศักติยกย่องเทวีมาหาตมยะเป็นพิเศษ และถือว่าสำคัญเทียบเท่ากับภควัทคีตา
เทวีต่าง ๆ เป็นที่นิยมมากขึ้นภายหลังการเสื่อมของศาสนาพุทธในอินเดีย เทวีต่าง ๆ ของฮินดูและพุทธได้ถูกรวมเข้ากันเป็นมหาวิทยา หรือเทวีสิบองค์ เทวีที่เป็นที่บูชาทั่วไปในลัทธิศักติและพบได้บ่อย เช่น พระแม่ทุรคา, พระแม่กาลี, พระแม่สุรัสวดี, พระแม่ลักษมี, พระแม่ปารวตี และ พระแม่ตรีปุระสุนทรี ลัทธิบูชาเทวีนี้เป็นที่นิยมมากเป็นพิเศษในแถบตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย โดยเฉพาะในรัฐเบงกอลตะวันตกและรัฐอัสสัม ที่ซึ่งเทศกาลอย่างทุรคาบูชา เป็นที่นิยมสูงเป็นพิเศษ แนวคิดของลัทธิศักติมีอิทธิพลต่อลัทธิไวษณพ (ลัทธิที่บูชาพระวิษณุเป็นหลัก) และ ลัทธิไศวะ (ลัทธิที่บูชาพระศิวะเป็นหลัก) โดยมีองค์เทวีต่าง ๆ เป็น "ศักติ/พลัง" ของพระวิษณุและพระศิวะตามลำดับ
ตรีเทวี

ตรีเทวีหรือตรีศักติ  คือ การอวตารรวมของภาคของมหาเทวีสูงสุดทั้งสามองค์ในศาสนาฮินดู อันได้แก่ พระแม่ปารวตี (พระมเหสีของพระศิวะ) พระลักษมี (พระมเหสีของพระนารายณ์) และ พระสุรัสวดี (พระมเหสีของพระพรหม) ซึ่งมหาเทวีสามองค์นี้คือพระผู้เป็นใหญ่ในศาสนาฮินดูนิกายศักติ(นิกายใหญ่ในศาสนาฮินดูที่นับถือพระแม่เป็นหลัก) 
พระตรีศักติ เป็นตัวแทนแห่งพลังอำนาจของมหาเทพทั้ง 3 โดยแบ่งเป็น รชะ(การสร้างสรรค์) สตวะ(การธำรงอยู่) ตามสะ(การดับไปหรือหมดสิ้นไป) ซึ่งพระแม่มหาสรัสวตีจะอยู่ในรูป รชะ คู่กับพระพรหม พระแม่มหาลักษมีอยู่ในรูปของ สตวะ คู่กับพระวิษณุ และพระแม่มหากาลี หรือ ปารวตี อยู่ในรูปของ ตามสะ คู่กับพระศิวะ ในเทวีภาควตมหาปุราณะ กล่าวว่า พระเทวีทั้งสามปรากฏแรกเริ่มจากการสร้างของพระอาทิศักติ(Adi Shakti)ในสมัยแรกเริ่มกำเนิดจักรวาลนั่นเอง
นกอ้ายงั่วแอฟริกัน

นกอ้ายงั่วแอฟริกัน หรือ นกคองูแอฟริกัน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anhinga rufa") นกชนิดหนึ่ง ในวงศ์นกอ้ายงั่ว (Anhingidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายกับนกอ้ายงั่วชนิดอื่น ๆ เช่น นกอ้ายงั่ว ("A. melanogaster") ที่พบในทวีปเอเชียและประเทศไทย แต่มีลำตัวสีแดงเข้มกว่า
จัดเป็นนกขนาดใหญ่ มีลำตัวยาวกว่า 80 เซนติเมตร หากินอยู่ตามอ่างเก็บน้ำและแม่น้ำขนาดใหญ่ของทวีปแอฟริกา ตั้งแต่ซับสะฮะราลงมา เมื่ออยู่ในน้ำจะโผล่เฉพาะคออันยาวขึ้นมาเหนือน้ำทำให้ดูมีลักษณะคล้ายกับงู ทำรังวางไข่บนต้นไม้ครั้งละ 3-6 ฟอง ใกล้กับรังของนกน้ำชนิดอื่น เช่น นกกระยาง, นกกาน้ำ
นกหัวค้อน

นกหัวค้อน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Scopus umbretta") นกชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Scopidae ในอันดับนกกระทุง (Pelecaniformes) จัดเป็นนกเพียงสกุลเดียวและชนิดเดียว ในวงศ์นี้เท่านั้น
ศัพทมูลวิทยา.
คำว่า "Hamerkop" เป็นภาษาแอฟริคานส์ มีความหมายในภาษาอังกฤษว่า "Hammerhead" (หัวค้อน) โดยเรียกตามลักษณะส่วนหัวของนก ซึ่งมองเหมือนหัวค้อน
ลักษณะและพฤติกรรม.
นกหัวค้อน เป็นนกน้ำขนาดกลาง ซึ่งพบได้เฉพาะทวีปแอฟริกาและเกาะมาดากัสการ์เท่านั้น ไม่พบในทวีปอื่น มีขนาดความยาวเต็มที่ 56 เซนติเมตร มีส่วนหัวโดยเฉพาะด้านหลังที่ใหญ่และแหลมดูแลคล้ายส่วนหัวของค้อน มีขนลำตัวเพียงสีเดียว คือ สีน้ำตาล
อาศัยและหากินตามแหล่งน้ำจืด โดยเฉพาะตามลำธารที่มีน้ำไหลช้า ๆ ตามชายฝั่งทะเลสาบ และหนองบึง กินอาหารได้ทุกชนิด รวมทั้งกบ, หอยกาบ, ปลา และสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ
นกหัวค้อน เป็นนกที่สร้างรังขนาดใหญ่มากบนต้นไม้ โดยตัวผู้และตัวเมียช่วยกันสร้างรังจากกิ่งไม้ โดยรังอาจจะมีขนาดใหญ่ได้ถึง 1.5 เมตร นกคู่หนึ่งอาจสร้างรังได้มากถึง 4–5 รัง และหากจับกลุ่มรวมกัน จะร่วมกันเต้นระบำเป็นภาพที่สวยงาม และเมื่อสร้างรังใหม่เสร็จแล้ว อาจมีนกหัวค้อนตัวอื่นเข้ามาเยี่ยมเยือนหรือร่วมอาศัยในลักษณะแบบนิคมได้ด้วย
การจำแนก.
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย คือ
ชิมาซุ ทาดาสึเนะ

ชิมาซุ ทาดาสึเนะ (,27 พฤศจิกายน 1576 - 7 เมษายน 1638) เป็นไดเมียวแห่งซัตสึมะคนที่ 1 ภายใต้ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และเป็นชาวญี่ปุ่นคนแรกที่ปกครองเหนือ อาณาจักรรีวกีว ในฐานะไดเมียวแห่งซัตสึมะ เขาเป็นหนึ่งในไดเมียวที่ทรงอิทธิพลที่สุดในญี่ปุ่นในขณะนั้น เขายอมจำนนต่อ โทกูงาวะ อิเอยาซุ อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1602 เพื่อพิสูจน์ความภักดีของเขา เขาได้รับรางวัลเป็นชื่อ มัตสึไดระ อิเอฮิซะ ตระกูลมัตสึไดระ เป็นตระกูลสาขาของ ตระกูลโทกูงาวะ และ "อิเอะ" ของ "อิเอฮิซะ" มาจาก "อิเอยาซุ" ในปี ค.ศ. 1603 เขาถือครองที่ดินจำนวน 605,000 โคกู
นิคคาโลเดียนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

นิคคาโลเดียนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  เป็นช่องสถานีโทรทัศน์ ที่ออกฉายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งในประเทศไทยเคยออกอากาศทางทรูวิชั่นส์ ช่อง 452 (ปัจจุบันได้ยุติการออกอากาศวันที่ 1 ตุลาคม 2567)
รายการที่ออกอากาศ.
รายการที่ออกอากาศในขณะนี้.
Nickelodeon Originals
Acquired programming