pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ศาลแขวง (ประเทศญี่ปุ่น)

ศาลแขวง  เป็นศาลยุติธรรมของประเทศญี่ปุ่น จัดอยู่ในศาลชั้นล่างมีอำนาจพิจารณาคดีมโนสาเหร่และคดีอาญาที่มีโทษเบา การพิจารณาคดีจะกระทำโดยผู้พิพากษาคนเดียว นอกเหนือจากการพิจารณาคดี ศาลแขวงยังเป็นตัวกลางไกล่เกลี่ย โดยให้ฝ่ายต่างๆที่เกี่ยวข้องพยายามแก้ไขข้อพิพาทโดยการไกล่เกลี่ย
ภูมิหลัง.
ในอดีตขณะมีการร่างพระราชบัญญัติศาล แนวคิดเกี่ยวกับศาลแขวงไม่ได้อยู่ในร่างกฎหมาย เนื่องจากต้องการให้ศาลมีความเป็นองค์เดียวกันมากที่สุด แต่เนื่องจากรัฐธรรมนูญกำหนดให้ต้องมีหมายศาลเพื่อบังคับใช้กฎหมายในคดีอาญา โดยเฉพาะในชั้นสอบสวน จึงเกิดความกังวลว่าหากไม่มีผู้พิพากษาอยู่ใกล้สถานีตำรวจ เจ้าหน้าที่จะไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลาเมื่อมีเหตุจำเป็นเร่งด่วน จึงมีการเรียกร้องให้มีการจัดตั้งศาลคดีอาญาใกล้สถานีตำรวจ อีกด้านหนึ่งก็มีความจำเป็นต้องมีศาลที่ใกล้ชิดประชาชนและสามารถพิจารณาคดีแพ่ง เช่น การไกล่เกลี่ยค่าเสียหายเล็กน้อย เพื่อตอบสนองความต้องการทั้งสองข้อนี้ จึงมีการจัดตั้งศาลแขวงมากมายทั่วประเทศ
ปัจจุบัน ญี่ปุ่นมีศาลแขวงจำนวน 438 แห่ง ทั้งนี้ ประเทศญี่ปุ่นเคยมีศาลแขวงจำนวนมากถึง 575 แห่งในปี 1987
คดีในเขตอำนาจของศาลแขวง.
มาตรา 33 แห่งพระราชบัญญัติศาล ระบุให้ศาลแขวงมีอำนาจในการพิจารณาคดีชั้นต้นในกรณีดังนี้:
ศาลแขวงไม่สามารถตัดสินลงโทษจำคุก หรือลงโทษที่สูงกว่าการกักขัง อย่างไรก็ตาม ศาลแขวงสามารถตัดสินลงโทษจำคุกได้ไม่เกินสามปีในคดีบางประเภท เช่นการบุกรุกเคหสถาน (รวมถึงพยายามบุกรุก), การพนันที่เป็นนิสัย, การลักลักทรัพย์ (รวมถึงพยายามลักทรัพย์), การยักยอกทรัพย์, การรับซื้อของโจร หรือการกระทำผิดตามกฎหมายอื่น หากศาลแขวงเห็นว่าจำเลยควรได้รับโทษที่สูงกว่าอำนาจของศาลแขวง (เห็นว่าควรลงโทษจำคุกเกินสามปี) จะต้องส่งต่อคดีไปยังศาลภาค (地方裁判所)
หากจำเลยหรือโจทย์ไม่เห็นด้วยกับคำตัดสินของศาลภาคในท้องที่ สามารถยื่นอุทธรณ์ขึ้นสู่ชั้นศาลสูงในท้องที่
ผู้พิพากษาศาลแขวง.
ในปัจจุบัน ตำแหน่งผู้พิพากษาศาลแขวง (簡易裁判所判事) มีจำนวนทั้งสิ้น 806 อัตรา คัดเลือกโดยการจัดสอบเป็นการภายใน ซึ่งส่วนมาก ผู้เข้าสอบสนามนี้มักเป็นผู้สอบไม่ผ่านเนติบัณฑิต นักวิชาการด้านกฎหมาย หรือเจ้าหน้าที่ธุรการศาล เป็นต้น นอกจากนี้ ผู้พิพากษาศาลภาคหรือศาลสูงเมื่อใกล้เกษียณหรือเมื่อเกษียณที่อายุ 65 ปี ก็มักจะสอบเป็นผู้พิพากษาศาลแขวงใกล้บ้านของตนเอง เนื่องจากผู้พิพากษาศาลแขวงจะเกษียณที่อายุ 70 ปี
เรกิ คาวาฮาระ

เรกิ คาวาฮาระ (; โรมาจิ: "川原 礫"; : Kawahara Reki); เกิดวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2517 เป็นนักเขียนนวนิยายชาวญี่ปุ่น เขาเป็นที่รู้จักในฐานะผู้แต่ง"ซอร์ดอาร์ตออนไลน์" และ "แอกเซลเวิลด์" ซึ่งทั้งสองเรื่องได้รับการดัดแปลงให้เป็นซีรีส์อนิเมะ
อาชีพ.
คาวาฮาระ เขียน "ซอร์ดอาร์ตออนไลน์" เล่มแรกในปี พ.ศ. 2544 เพื่อส่งผลงานเข้าประกวด แอสกีมีเดียเวิร์กส ; โรมาจิ: "電撃ゲーム小説大賞"; : Dengeki Game Shōsetsu Taishō แต่ไม่ได้ส่งผลงานเนื่องจากเกินจำนวนหน้าที่กำหนด เขาจึงตีพิมพ์เป็นนวนิยายบนเว็บแทนโดยใช้นามปากกา ฟูมิโอะ คูโนริ ; โรมาจิ: "九里史生"; : Kunori Fumio เมื่อเวลาผ่านไป เขาได้เขียนเนื้อเรื่องหลักและเนื้อเรื่องเสริมเพิ่มเติม ซึ่งต่อมาได้รับการอัปเดตเพื่อตีพิมพ์เป็นไลท์โนเวล 
"The Isolator" เริ่มเผยแพร่ทางออนไลน์ตั้งแต่ปีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 และเริ่มตีพิมพ์เป็นฉบับรวมเล่มในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 โดยจนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 มีไลท์โนเวลออกมาแล้ว 5 เล่ม 
คาวาฮาระ ได้นำนวนิยายเรื่องแรกของเขา "แอกเซลเวิลด์" ไปเข้าประกวดรางวัล รางวัลนิยายเดงเกคิ ครั้งที่ 15 ของ แอสกีมีเดียเวิร์กส เมื่อปี พ.ศ. 2551 และนวนิยายเรื่องนี้ก็คว้ารางวัลใหญ่มาครองได้สำเร็จ นวนิยายเล่มแรกได้รับการตีพิมพ์โดย แอสกีมีเดียเวิร์กส ภายใต้สำนักพิมพ์ เดนเกคิบุนโกะ ซึ่งเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 จนถึงวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2567 มีการตีพิมพ์ออกมาแล้ว 27 เล่ม ซีรีส์อนิเมะเริ่มฉายครั้งแรกในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 
หลังจากได้รับชื่อเสียงจากรางวัลเดนเกคิ คาวาฮาระได้นำ "ซอร์ดอาร์ตออนไลน์" มาตีพิมพ์ใหม่เป็นฉบับรวมเล่ม โดยจนถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 มีการตีพิมพ์แล้ว 28 เล่ม และ "ซอร์ดอาร์ตออนไลน์: โปรเกรสซีฟ" อีก 8 เล่ม ซีรีส์อนิเมะเปิดตัวครั้งแรกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 และตามมาด้วยภาพยนตร์ทีวีเรื่อง "ซอร์ดอาร์ตออนไลน์:" "Extra Edition" ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 รวมถึงซีซันที่สอง "ซอร์ดอาร์ตออนไลน์" "II" ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 ภาพยนตร์ฉายในโรงเรื่อง "ซอร์ดอาร์ตออนไลน์ เดอะมูฟวี่ ออร์ดินอลสเกล" ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 และซีซันที่สาม "ซอร์ดอาร์ตออนไลน์" "Alicization" ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 "ซอร์ดอาร์ตออนไลน์: โปรเกรสซีฟ" ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์อนิเมะในรูปแบบของ "ซอร์ดอาร์ตออนไลน์: โปรเกรสซีฟ: Aria of a Starless Night" ซึ่งเข้าฉายในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2564 และมีภาพยนตร์ภาคที่สอง "" ออกฉายในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565
ในปี พ.ศ. 2565 คาวาฮาระ ได้เริ่มตีพิมพ์ไลท์โนเวลชุดใหม่ชื่อว่า "ดีมอนส์เครสต์" ซึ่งมีภาพประกอบโดย ยูกิโกะ โฮริกุจิ 
แรงบันดาลใจ.
เรกิ คาวาฮาระ มีแรงบันดาลใจมากมายตั้งแต่สมัยเด็ก ทั้งจากการอ่านมังงะและการเล่นเกมออนไลน์ ในช่วงหนึ่งในเซสชั่นถาม-ตอบระหว่างผู้เขียน เรกิ คาวาฮาระ กับ ฮีทคลิฟฟ์ (อากิฮิโกะ คายาบะ) ในปี พ.ศ. 2548 คาวาฮาระ กล่าวว่า "ถ้าผมขอให้คุณพูดถึงเกมที่คุณชอบมากที่สุด คุณจะเลือกเกมไหน?" คาวาฮาระได้ตอบว่า "ถ้าหมายถึงนอกจาก SAO แล้ว เกมที่ผมชอบที่สุดคงเป็น Wizardry เกมเก่าที่ผมได้รับแรงบันดาลใจจากมันมากมาย"
เมืองเฉวียนโจว

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2025-03-25T20:54:49Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Phyblas</username>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง เฉวียนโจว</comment>
 <origin>12215820</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เถี่ยกวานอิน

เถี่ยกวานอิน  หรือ ทิกวนอิม เป็นชาแบบกึ่งหมักชนิดหนึ่ง ในชาจีนในความหมายกว้าง ๆ ถือเป็นชาอูหลงชนิดหนึ่ง ตราสินค้าที่เป็นที่รู้จักได้แก่ "อานซีเถี่ยกวานอิน" (安溪鐵觀音) ที่ผลิตในเขตอานซี เมืองเฉวียนโจว มณฑลฝูเจี้ยน ประเทศจีน และ "มู่จ้าเถี่ยกวานอิน" (木柵鐵觀音) ที่ผลิตขึ้นแถวเขตเหวินซาน นครไทเป ถือเป็นหนึ่งในสิบชาชั้นยอดของจีน
ภาพรวม.
ใบชาดิบโดยทั่วไปเก็บเกี่ยวจากต้นชาพันธ์ที่เรียกว่าเถี่ยกวานอิน ซึ่งเป็นพันธุ์ไม้สวนที่มีต้นกำเนิดในเขตอานซี เมืองเฉวียนโจว มณฑลฝูเจี้ยน และกล่าวกันว่าพี่น้องจาง ไหน่เฉียนเป็นผู้นำต้นชาและวิธีการผลิตชาจากอานซีมายังไต้หวันในรัชสมัยของจักรพรรดิกวางซวี่ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ชิง แม้ว่าจะเป็นตราสินค้าที่รู้จักกันดี แต่ยอดผลิตคิดเป็นเพียง 5% ของชาอูหลงทั้งหมดที่ผลิต เนื่องจากเป็นชาประเภทกึ่งหมัก จึงต้องหมักในระดับหนึ่งด้วยเอนไซม์ ออกซิไดซ์ในใบชาเอง จากนั้นจึงคั่วเพื่อหยุดการหมัก จากนั้นจึงผ่านกระบวนการที่เรียกว่าการกลิ้งใบชา รวมถึงการคั่วและอบแห้ง ใบชาจะถูกม้วนอย่างแรงเพื่อให้ใบชาม้วนงอและมีพื้นผิวมันคล้ายเหล็ก หรือเหมือนทาด้วยน้ำมัน
มีรสชาติที่เข้มข้นเต็มที่ แต่ก็ยังมีรสหวานติดคอ กลิ่นหอมหวานบริสุทธิ์ ได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับกลิ่นหอมของน้ำผึ้ง กล้วยไม้ หรือ หอมหมื่นลี้ หรือดอกไม้อย่างลูกท้อ สีของชาที่ชงแล้ว (สีฟ้าอ่อน) จะมีสีทอง จนถึงสีเหลืองส้มอ่อน
นอกจากนี้ยังกล่าวกันว่ามีประสิทธิผลในการบรรเทาอาการท้องผูก และ การไหลเวียนโลหิตไม่ดีอีกด้วย ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ชานี้ ได้รับรางวัลชนะเลิศจากการแข่งขันชาภายนอกประเทศจีน และกลายเป็นแบรนด์ยอดนิยมทั่วโลก ในญี่ปุ่น ถูกนำมาใช้เป็นใบชาผสมชนิดหนึ่งเมื่อ บริษัทอิโตเอ็ง เปิดตัวชาอูหลงชนิดกระป๋องเป็นครั้งแรก ทำให้ชื่อเสียงของเถี่ยกวานอินเริ่มเป็นที่รู้จักในญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษ 1980 ชาอูหลงทองคำ (อาหารเพื่อสุขภาพ) ที่บริษัทอิโตเอ็งออกจำหน่ายในเดือนเมษายน 2015 มีส่วนประกอบของชาพันธุ์นี้ถึง 60%
ชาอูหลงต้งติ่ง

ชาอูหลงต้งติ่ง  เป็นชาไต้หวันที่จัดอยู่ในประเภทชาอูหลง เป็นชาชนิดหนึ่งที่มีประวัติศาสตร์ยาวนานที่สุดในไต้หวัน
ภาพรวม.
เดิมเป็นชื่อชาอูหลงชนิดหนึ่งที่เพาะบนไหล่เขา ทางทิศตะวันออกของตำบลหลูกู่ เทศมณฑลหนานโถว ของไต้หวัน ปัจจุบันได้รับการเพาะปลูกอย่างแพร่หลายทั่วไต้หวัน และได้รับการยอมรับว่าเป็นชาอูหลงที่เป็นเอกลักษณ์ของไต้หวัน มีรสชาติคล้ายกับ ชาเขียว แต่เนื่องจากวิธีการให้ความร้อนใบชาแตกต่างจากชาญี่ปุ่น จึงมีกลิ่นหอมสดชื่นที่เป็นเอกลักษณ์
กล่าวกันว่าต้นกำเนิดของชาอูหลงต้งติ่งนั้นย้อนกลับไปถึงกลาง ศตวรรษที่ 19 เมื่อจวี่เหริน (บุคคลที่ผ่านการสอบวัดการสอบขุนนางระดับท้องถิ่น) ชื่อหลิน เฟิ่งฉือ (林鳳池) ได้นำต้นกล้าชามาจากแผ่นดินใหญ่และปลูกไว้ในเขตภูเขาต้งติ่งของไต้หวัน อย่างไรก็ตาม ชาชนิดนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวแทนของไต้หวันใน ปี 1970 เมื่อมีการส่งเสริมนโยบายการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจ และพื้นที่ภูเขาต้งติ่งได้รับเลือกให้เป็นพื้นที่ต้นแบบสำหรับการพัฒนาและปลูกชาเพื่อการส่งออก ภาครัฐและเอกชนร่วมกันสร้างตราสินค้าชาอูหลงต้งติ่ง
เมื่อเข้าสู่ช่วงทศวรรษปี 1980 เทคนิคการชงชาได้รับการพัฒนาขึ้น ส่งผลให้ชามีคุณภาพดียิ่งขึ้น และมีการพัฒนาพันธุ์ชาใหม่ ๆ ขึ้น เช่น ชาจินเซวียน (金萱茶) ซึ่งมีกลิ่นวานิลลาโดยไม่ได้เติมแต่งรสชาติ ชาซื่อจี้ชุน (四季春種) ซึ่งมีกลิ่นเขียว และพันธุ์ ชุ่ยยวี่(翠玉茶) ซึ่งมีกลิ่นเขียว การสร้างตราสินค้าชาอูหลงต้งติ่งประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่อง และตอนนี้ได้รับความนิยมไม่เพียงแต่ในไต้หวันเท่านั้น แต่ยังรวมถึงในประเทศญี่ปุ่นด้วย
สรรพคุณ.
ว่ากันว่าชาอู่หลงต้งติ่งมีประสิทธิภาพต่อต้านอาการแพ้เกสรดอกไม้ได้ เพราะมีสารคาเทชินที่ถูกเมทิลเลชัน จำนวนมาก ซึ่งช่วยระงับอาการภูมิแพ้ได้
ตามการศึกษาร่วมกันของสถานีวิจัยผักและชาขององค์การวิจัยการเกษตรและอาหารแห่งชาติ มหาวิทยาลัยชิซึโอกะ มหาวิทยาลัยคิวชู และมหาวิทยาลัยอื่น ๆ พบว่า 3-O-methylgalloly-epigallocatechin (C-1) และ 4-O-methylgalloly-epigallocatechin (C-2) ที่มีอยู่ในชาอูหลงต้งติ่งมีประสิทธิภาพในการต่อต้านภูมิแพ้ได้ดีกว่า epigallocatechin gallate ของคาเทชินในชาทั่วไป อย่างไรก็ตาม การวิเคราะห์นี้ได้ดำเนินการกับชาที่ทำจากต้นชาพันธุ์ชิงซินต้าโหย่ว (青心大有) และพันธ์ต้าเย่อูหลง (大葉烏龍) ไม่ได้หมายความว่าชาอูหลงต้งติ่งมีฤทธิ์ต่อต้านอาการแพ้ แต่ ชาภูเขาสูง หรือ ชาเปาจ่งเหวินซาน ก็ให้ผลเช่นเดียวกัน ตราบใดที่ทำจากต้นชาพันธุ์เดียวกัน
เจ้าหญิงอูร์รากาแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง

เจ้าหญิงอูร์รากาแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง (พระนามเต็ม: อูร์รากา มารีอา อีซาเบลลา คาโรลีนา อเดลกุนดา การร์เมลา; 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 - 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2542) ทรงเป็นเจ้าหญิงเยอรมนี ผ่านทางราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง
พระประวัติ.
เจ้าหญิงอูร์รากา ประสูติเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 เป็นพระธิดาพระองค์เล็กใน เจ้าชายแฟร์ดีนันด์ ปิอุส ดยุกแห่งกัสโตร กับ เจ้าหญิงมารีอา ลุดวิกา เตเรซาแห่งบาวาเรีย ทรงเป็นพระราชนัดดา (หลานตา) ในพระเจ้าลูทวิชที่ 3 แห่งบาวาเรีย พระมหากษัตริย์รัชกาลสุดท้ายแห่งราชอาณาจักรบาวาเรีย ทรงมีศักดิ์เป็นพระอัยยิกา (ย่า) ในเจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งบาวาเรีย พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชวงศ์บาวาเรีย และด้วยพระองค์ประสูติวันที่ 14 กรกฎาคม ซึ่งเป็นวันวันบัสตีย์ พระองค์จึงทรงเลือกไม่ฉลองวันประสูติมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2484 ตราบจนสิ้นพระชนม์ แต่ทรงเลือกฉลองวันประสูติในวันที่ 15 กรกฎาคม หรือวันถัดมาแทน
พระกรณียกิจ.
ในฐานะพระธิดาขององค์รัชทายาทซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งประมุขแห่งราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง พระองค์จึงเป็นตัวแทนของสมาชิกราชวงศ์ในงานของทางสำนักพระราชวังหรือเหล่าผู้ดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมืองระดับสูง ทั้งยังรวมงานการกุศลเป็นประจำ นอกจากนี้ พระองค์ทรงเสด็จร่วมงานพระศพ เจ้าชายลีโอโพล์ดแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2473ที่
พระองค์และพระพี่นาง (เจ้าหญิงลูเซียแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง) เคยเสด็จงานเต้นรำของชาวฮังการีของสมาคมช่วยเหลือฮังการีในมิวนิก ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2477 ทั้งยังทรงเข้าร่วมงานเฉลิมฉลองคาร์นิวัลของมิวนิก ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 อีกด้วย
เมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2479 พระองค์ทรงเป็นแขกในงานเสกสมรสของ อินฟันเตอัลฟอลโซ ดยุกแห่งกาลาเบรีย กับ อินฟันตาอลิเซีย ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย ใ เวียนนา นอกจากนี้ง ยังทรงเป็นแขกในขบวนพาเหรดฤดูใบไม้ผลิของกองทัพออสเตรีย ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2479 พร้อมด้วยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน , อาร์ชดัชเชสมารีอา อันนาแห่งออสเตรีย (พ.ศ. 2425 - พ.ศ. 2483) และ อิไลแอส ดยุกแห่งปาร์มา 
เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2500 ทรงร่วทงานเสกสมรสของ เจ้าหญิงมารี กาบรีเอลแห่งบาวาเรีย กับ เกออร์ค เจ้าชายแห่งวาลด์บวร์ก ซู ซีล อุนด์ เทรุคบูร์ก ในมิวนิก
อุบัติเหตุ.
เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2500 เจ้าหญิงอูร์รากา ทรงขับรถยนต์ส่วนพระองค์ นำเสด็จ เจ้าหญิงมารีอา อันโตนีตา พระภคินีพระองค์ใหญ่ ไปยังพระตำหนักของพระองค์ในลินเดา ขณะนั้น รถยนต์พระที่นั่งทรงขับชนเข้ากับรถบรรทุก ที่เสียหลักจากถารที่ถนนมีหิมะ ตกมากเกินไป ในวินเทอร์ทัวร์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทำให้เจ้าหญิงมารีอา อันโตนีตา สิ้นพระชนม์ในวันที่ 11 มกราคม ขณะนี่พระองค์ทรงบาดเจ็บสาหัส
สิ้นพระชนม์.
เจ้าหญิงอูร์รากา สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 สิริพระชันษา 85 ปี
ชาภูเขาสูง

ชาภูเขาสูง  หรือ ชาภูเขาสูงไต้หวัน (台灣高山茶) เป็นชาไต้หวันชนิดหนึ่ง
เป็นคำทั่วไปสำหรับชาที่ปลูกบนภูเขาของไต้หวันที่ระดับความสูงมากกว่า 1,000 เมตร ในภูเขาเหล่านี้ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างกลางวันและกลางคืนมีมาก และความชื้นก็สูง ทำให้มีหมอกมากในตอนเช้า ซึ่งช่วยปลูกใบชาคุณภาพสูงได้
เมื่อเปรียบเทียบกับชาอูหลงต้งติ่ง ซึ่งเป็นชาที่รู้จักกันดีในไต้หวัน ชาชนิดนี้มีรสชาติเบากว่า และได้เข้ามาแทนที่ชาอูหลงต้งติ่งในฐานะชาที่เป็นกระแสหลักในไต้หวันตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1980
ชาภูเขาสูงมีอยู่หลายประเภท โดยแต่ละประเภทจะมีรสชาติที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับวิธีการหมัก
ชาชนิดนี้เป็นชาอีกประเภทหนึ่งที่ใช้กรรมวิธีเดียวกับชาอูหลงตงติ้ง แต่ปลูกที่ระดับความสูงกว่า 1,000 เมตร
ราชรัฐอชัฟเฟินบวร์ค

ภายหลังการการเวรคืนอัครมุขนายกไมนทซ์ใน ค.ศ. 1803 คาร์ล เทโอดอร์ ฟ็อน ดาลแบร์คได้รับการชดเชยด้วยการครอบครองดินแดนราชรัฐอชัฟเฟินบวร์คและราชรัฐเรเกินส์บวร์ครวมถึงเคาน์ตีเว็ทซ์ลาร์ นอกจากตัวเมืองอัชัฟเฟินบวร์คแล้ว ราชรัฐอชัฟเฟินบวร์คยังรวมถึงเมืองคลิงเงินแบร์ค, โลร์, เอาเฟเนา, ชตัดท์โปรเซลเทิน, ออร์บและเอารา
ใน ค.ศ. 1806 หลังจากการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ราชรัฐอชัฟเฟินบวร์คได้เข้าร่วมสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ ต่อมาใน ค.ศ. 1810 จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงมอบราชรัฐเรเกินส์บวร์คให้แก่ราชอาณาจักรบาวาเรียเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ดาลแบร์กได้รับดินแดนฮาเนาและฟุลดาเป็นการชดเชย ดาลแบร์กจึงรวมดินแดนที่เหลืออยู่ ได้แก่ อัชัฟเฟินบวร์ก, นครแฟรงก์เฟิร์ต, เวทซ์ลาร์, ฮานาว และฟุลดา เป็นรัฐเดียวกันภายใต้ชื่อแกรนด์ดัชชีแฟรงก์เฟิร์ตโดยราชรัฐอชัฟเฟินบวร์คกลายเป็นส่วนหนึ่งของแกรนด์ดัชชีดังกล่าว อย่างไรก็ตาม เมืองอชัฟเฟินบวร์คยังคงเป็นที่พำนักของดาลแบร์ก ต่อมาดินแดนของราชรัฐอชัฟเฟินบวร์คถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรบาวาเรียใน ค.ศ. 1814
การเลือกตั้งที่เสรีและยุติธรรม

การเลือกตั้งที่เสรีและยุติธรรม หมายถึง การเลือกตั้ง ที่ "มีการใช้การบังคับค่อนข้างไม่บ่อยนัก" คำจำกัดความนี้ได้รับความนิยมโดยนักรัฐศาสตร์ โรเบิร์ต ดาห์ล การเลือกตั้งที่เสรีและยุติธรรมเกี่ยวข้องกับ เสรีภาพทางการเมือง และกระบวนการที่ยุติธรรมที่นำไปสู่การลงคะแนนเสียง การนับจำนวนผู้มีสิทธิ์ลงคะแนนเสียงอย่างยุติธรรม การไม่มีการโกงเลือกตั้ง หรือการปิดกั้นผู้ลงคะแนนเสียง และการยอมรับผลการเลือกตั้งจากพรรคการเมืองทั้งหมด การเลือกตั้งอาจตรงตามมาตรฐานสากลสำหรับการเลือกตั้งที่เสรีและยุติธรรมเพียงบางส่วนหรืออาจตรงตามมาตรฐานบางประการแต่ไม่ตรงตามมาตรฐานทั้งหมด
ปัจจัย.
การศึกษาวิจัยในปี 2016 ได้ประเมินมิติทั้งสิบของการดำเนินการเลือกตั้งระหว่างปี 1975–2011: 
ดัชนีประชาธิปไตยโดยวี-เดม มีข้อกำหนดการเลือกตั้งที่เสรีและยุติธรรมแยกจากขอบเขตของสิทธิออกเสียง
สถานการณ์ทั่วโลก.
ผลการศึกษาใน 169 ประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1975 ถึง 2011 ประเมินว่าการเลือกตั้งเพียงประมาณครึ่งหนึ่งเท่านั้นที่เสรีและยุติธรรม การศึกษานี้ตั้งข้อสังเกตว่าการเพิ่มขึ้นของระบอบการปกครองที่ไม่เป็นประชาธิปไตย ในการจัดการเลือกตั้งในช่วงเวลาต่าง ๆ ควบคู่กับความพยายามทั่วโลกที่เพิ่มขึ้นในการสังเกตการณ์การเลือกตั้ง ส่งผลให้สัดส่วนของการเลือกตั้งที่ถูกมองว่าไม่เสรีและยุติธรรมเพิ่มขึ้นหรือไม่ การศึกษายังชี้ว่า การมีผู้ตรวจสอบการเลือกตั้งและการจำกัดอำนาจบริหาร จะส่งผลให้ความน่าจะเป็นที่การเลือกตั้งจะเกิดความเสรีและยุติธรรม เพิ่มขึ้น 31%
ฮิโรโอมิ โทซากะ

ฮิโรโอมิ โทซากะ (; โรมาจิ: "Hiroomi Tosaka") หรือ โอมิ (ØMI) เป็นนักร้อง และนักแสดงชาวญี่ปุ่น เขาเป็นนักร้องของวงซังไดเมะ เจโซลบราเธอร์ส เขาเข้าร่วมวงหลังจากเป็นผู้ชนะในการแข่งขัน "โวคอลแบทเทิล ออดิชั่น ครั้งที่ 2"(Vocal Battle Audition 2) ร่วมกับริวจิ อิมาอิจิ 
เขาได้เปิดตัวฐานะนักแสดงใน ภาพยนตร์เรื่อง "Hot Road" ปี 2014 ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัล "นักแสดงหน้าใหม่แห่งปี" ที่งานรางวัลเจแปนอะแคเดมีฟิล์ม ครั้งที่ 38 ในปี 2019 เขาได้แสดงเรื่อง "Snow Flower (Yuki no Hana)" เป็นภาพยนตร์โรแมนติกที่สร้างจากเพลงอันโด่งดังที่ชื่อเดียวกันกับของมิกะ นาคาชิมะ
ในปี 2017 เขาได้เปิดตัวฐานะนักร้องเดี่ยวด้วยดิจิทัลซิงเกิล "Wasted Love" ในขณะที่ยังเป็นสมาชิกซังไดเมะ เจโซลบราเธอร์ส สำหรับกิจกรรมเดี่ยวของเขาใช้ชื่อ "HIROOMI TOSAKA" ในเดือนเมษายน 2019 เขาได้ปล่อยเพลง "Blue Sapphire" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์อนิเมะ "" รวมอยู่ในซิงเกิล "Supermoon" ที่ปล่อยเมื่อวันที่ 10 เมษายน
เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2021 เขาได้ย้ายโปรเจคเดี่ยวไปยังบริษัทซีดีแอล เอนเตอร์เทนเมนต์ (ภายใต้ค่ายแอลดีเอชเรคคอร์ดส) ของเขาเอง ซึ่งสามารถผลิตผลงานด้วยตัวเองได้ และได้เปลี่ยนชื่อในวงการในฐานะนักร้องเดี่ยวเป็น "ØMI (โอมิ)"
เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2021 เขาได้ปล่อยดิจิทัลซิงเกิล "ANSWER ... SHINE" มีเพลง "You (Prod. SUGA of BTS)" ที่โปรดิวซ์โดยชูกา จากวงบีทีเอส ได้อันดับชาร์จเพลงยอดนิยมของ iTunes ใน 42 ประเทศและภูมิภาคทั่วโลก และได้อันดับที่ 3 ในชาร์จยอดขายดิจิทัลเพลงประจำสัปดาห์ของบิลบอร์ด
ผลงานเพลง.
การจัดอันดับสูงสุดในการจัดอันดับรายสัปดาห์ของออริก้อน
วัลต์เตริ โบตตัส

วัลต์เตริ วิกโตร์ โบตตัส (เกิด 28 สิงหาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักแข่งรถชาวฟินแลนด์ ปัจจุบันเป็นนักขับสำรองในการแข่งขันฟอร์มูลาวันให้แก่เมอร์เซเดส และเซ็นสัญญาเข้าร่วมการแข่งขันให้แก่คาดิลแลคในฤดูกาล โบตตัสเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล ถึง โดยทำผลงานได้ดีที่สุดด้วยอันดับรองชนะเลิศการชิงแชมป์โลกประเภทนักขับถึงสองสมัยในฤดูกาล และ กับเมอร์เซเดส เขาชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ด้วยกันทั้งสิ้น รายการ ตลอดการแข่งขัน 12 ฤดูกาล
โบตตัสเกิดและเติบโตที่เมืองนัสโตลา เขาเริ่มแข่งรถคาร์ตเมื่ออายุหกขวบ ก่อนจะศึกษาวิศวกรรมยานยนต์ในระดับอาชีวศึกษา และเข้ารับราชการทหารจนครบกำหนด โบตตัสเลื่อนขึ้นสู่รายการฟอร์มูลาระดับรองใน ค.ศ. 2007 เขาชนะการแข่งขันรายการแรกที่ฟอร์มูลาเรอโนเอ็นอีซี ฤดูกาล และชนะรายการด้วยคะแนนสามแต้มนำหน้าผู้ได้อันดับรองชนะเลิศ แดเนียล ริกคาร์โด ซึ่งทั้งสองรายการเขาลงแข่งให้แก่โมโตพาร์ก เขายังชนะการแข่งขันมาสเตอส์ออฟฟอร์มูลาทรีติดต่อกันในฤดูกาล และ กับอาแอร์เต ก่อนที่เขาจะชนะรายการจีพีทรีซีรีส์ ฤดูกาล โบตตัสเซ็นสัญญาเข้าแข่งขันฟอร์มูลาวันกับวิลเลียมส์ในฤดูกาล โดยจับคู่กับ ปัสตอร์ มัลโดนาโด หลังจากที่เขาเป็นนักขับทดสอบให้แก่ทีมมาสองฤดูกาล เขาเข้าแข่งขันรายการแรกที่ เขาจบการแข่งขันฤดูกาล ด้วยอันดับที่สี่ในการชิงแชมป์โลก และได้อันดับบนโพเดียมแรกในอาชีพที่ โบตตัสขึ้นโพเดียมด้วยกันทั้งสิ้นเก้าครั้งตลอดการแข่งขันสี่ฤดูกาลกับวิลเลียมส์
โบตตัสเซ็นสัญญากับเมอร์เซเดสในฤดูกาล เพื่อมาแทนที่ นีโค ร็อสแบร์ค ซึ่งอําลาวงการไป โดยได้จับคู่กับ ลูวิส แฮมิลตัน เขาได้ตำแหน่งโพลแรกที่และชนะการแข่งขันรายการแรกที่ ตามมาด้วยชัยชนะที่และ ส่งผลให้เขาได้อันดับที่สามในการชิงแชมป์โลก เขาไม่ชนะการแข่งขันใดเลยในฤดูกาล ก่อนที่เขาจะได้อันดับรองชนะเลิศตามหลังแฮมิลตันในการชิงแชมป์โลกทั้งฤดูกาล และ เขาชนะการแข่งขันสุดท้ายกับเมอร์เซเดสที่ในฤดูกาล และออกจากทีมหลังสิ้นสุดฤดูกาล โดยเขามีส่วนร่วมให้ทีมได้ตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตติดต่อกันห้าฤดูกาล เขาเข้าร่วมอัลฟาโรเมโอในฤดูกาล และรักษาที่นั่งต่อได้ในฤดูกาล เขาไม่ได้คะแนนชิงแชมป์โลกเลยในฤดูกาล กับทีมที่ปรับภาพลักษณ์ใหม่เป็นเซาเบอร์ โบตตัสกลับมายังเมอร์เซเดสอีกครั้งในฐานะนักขับสำรองประจำฤดูกาล 
โบตตัสมีผลงานชนะเลิศในการแข่งขัน ครั้ง ได้ตำแหน่งโพล ครั้ง ทำรอบได้เร็วที่สุด ครั้ง และมีอันดับบนโพเดียม ครั้งในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน เขาครองสถิตินักขับที่มีคะแนนมากที่สุดโดยไม่ได้รับตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับ (#เปลี่ยนทาง คะแนน)
พราวมุก

พราวมุก เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวจินตนิยม กำกับการแสดงโดยสรัสวดี วงศ์สมเพ็ชร นำแสดงโดยณวัสน์ ภู่พันธัชสีห์และนลินทิพย์ สกุลอ่องอำไพ ดัดแปลงจากนิยายชื่อเดียวกันของ ผักบุ้ง ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดีทุกคืนวันจันทร์และวันอังคาร ตั้งแต่วันที่ 10 พฤษภาคม ถึง 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2564 ละครเรื่องนี้ถือเป็นการร่วมงานกันครั้งที่สองของผู้กำกับและนักแสดงนำทั้ง 2 คน ต่อจากละครเรื่อง "ตราบาปสีชมพู" เมื่อปี พ.ศ. 2561 หลังจากละครออกอากาศแล้วก็ติดอันดับการค้นหายอดนิยมในทวิตเตอร์ของประเทศไทย
การชกต่อยในฮอกกี้น้ำแข็ง

การชกต่อยถือเป็นสิ่งที่ทำสืบต่อกันมาที่ได้รับการยอมรับในวงการฮอกกี้น้ำแข็งของทวีปอเมริกาเหนือ โดยมีประวัติศาสตร์อันยาวนานที่ครอบคลุมทั้งการแข่งสมัครเล่นและอาชีพในหลายระดับ ตลอดจนการชกต่อยแบบรายบุคคลที่มีชื่อเสียง ที่การชกต่อยอาจเกิดขึ้นโดยมือวิวาทหรือ "กูน"  ซึ่งเป็นผู้เล่นที่มีบทบาทในการชกต่อยและข่มขู่ ในทีมที่กำหนด รวมถึงถูกควบคุมโดยระบบกฎเกณฑ์ที่ไม่ได้เขียนไว้ ที่ผู้เล่น, ผู้ฝึกสอน, กรรมการ และสื่อมวลชนเรียกว่า "กฎเกณฑ์" ทั้งนี้ การชกต่อยบางครั้งเกิดขึ้นโดยทันที ในขณะที่บางครั้งผู้เข้าร่วมก็วางแผนไว้ล่วงหน้า แม้ว่าฝ่ายกรรมการจะยอมให้มีการชกต่อยระหว่างการแข่งฮอกกี้ แต่พวกเขาก็กำหนดบทลงโทษต่าง ๆ ให้กับผู้เล่นที่ทะเลาะวิวาทด้วยเช่นกัน
ในบรรดากีฬาประเภททีมระดับมืออาชีพของทวีปอเมริกาเหนือ อย่างแนชันแนลฮอกกีลีก (NHL) และลีกอาชีพรองส่วนใหญ่ในอเมริกาเหนือจะไม่ไล่ผู้เล่นออกทันทีหากทะเลาะกัน (แม้ว่าอาจทำเช่นนั้นหากมีการละเมิดกฎที่รุนแรงกว่าในการทะเลาะวิวาท) แต่ลีกฮอกกี้หลัก ๆ ของทวีปยุโรปและวิทยาลัยจะทำเช่นนั้น รวมถึงอาจมีการเพิ่มโทษแบนหลายเกมนอกเหนือไปจากการไล่ผู้เล่นออกอีกเช่นกัน ดังนั้น การชกต่อยส่วนใหญ่จึงเกิดขึ้นในแนชันแนลฮอกกีลีกและลีกอาชีพอื่น ๆ ในทวีปอเมริกาเหนือ ส่วนการชกต่อยในฮอกกี้น้ำแข็งหญิงนั้นเกิดขึ้นไม่บ่อยนักแต่ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่
การเล่นทางกายภาพในฮอกกี้ ซึ่งประกอบด้วยเทคนิคที่อนุญาต เช่น เช็กกิง และเทคนิคที่ห้าม เช่น การตีศอก, ไฮ-สติกกิง และครอส-เช็กกิง มีส่วนเชื่อมโยงกับการชกต่อย ซึ่งแม้ว่ากีฬาชนิดนี้มักจะถูกวิพากษ์วิจารณ์บ่อยครั้ง แต่ก็ถือเป็นจุดดึงดูดที่สำคัญสำหรับกีฬาชนิดนี้ และแฟน ๆ บางส่วนก็เข้าชมการแข่งเพื่อรับชมการชกต่อยเป็นหลัก นอกจากนี้ บรรดาผู้ที่แก้ต่างการชกต่อยในฮอกกี้กล่าวว่าการกระทำดังกล่าวช่วยป้องกันการเล่นรุนแรงประเภทอื่น ๆ ได้ รวมถึงช่วยให้ทีมต่าง ๆ ได้ปกป้องผู้เล่นตัวเก่งของตน ตลอดจนสร้างความรู้สึกเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันระหว่างเพื่อนร่วมทีม ส่วนการถกเถียงเรื่องการอนุญาตให้มีการชกต่อยในฮอกกี้น้ำแข็งยังคงดำเนินต่อไป แม้ว่าการชกต่อยในเกมอาจมีผลกระทบด้านลบ เช่น พวกมือวิวาทที่หนักกว่า (หรือ "พวกเฮฟวีเวต") จะทำการน็อกกันและกัน แต่ผู้บริหารในระดับอาชีพก็ไม่มีแผนที่จะกำจัดการชกต่อยออกไปจากเกม เนื่องจากผู้เล่นส่วนใหญ่มองว่าเป็นสิ่งซึ่งขาดเสียมิได้ โดยแฟน ๆ และผู้เล่นส่วนใหญ่ คัดค้านการขจัดการชกต่อยจากการแข่งฮอกกี้ระดับอาชีพ แต่ฝ่ายต่อต้านการชกต่อยยังคงมีอยู่มาก และความพยายามในการขจัดการชกต่อยยังคงมีอยู่ต่อไป
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์ค

ประวัติศาสตร์.
สมาพันธรัฐเยอรมัน.
ฟรีดริชที่ 5 สูญเสียดินแดนของพระองค์ในช่วงการปฏิรูปดินแดนในเยอรมนี ค.ศ. 1806 เมื่อเฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์ค ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของแกรนด์ดัชชีเฮ็สเซิน อย่างไรก็ตาม ในค.ศ. 1815 การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาได้บังคับให้เฮ็สเซิน-ดาร์มชตัดท์ยอมรับเอกราชของเฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์ค พร้อมทั้งขยายดินแดนด้วยการผนวกไมเซินไฮม์ซึ่งมีพื้นที่ 176 ตารางกิโลเมตร ดินแดนนี้เคยเป็นส่วนหนึ่งจังหวัดของประเทศฝรั่งเศสซาร์ของฝรั่งเศส และตั้งอยู่ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำไรน์ ห่างจากฮ็อมบวร์คไปทางตะวันตกเฉียงใต้ราว 80 กิโลเมตร
เฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์คเข้าร่วมสมาพันธรัฐเยอรมันในฐานะรัฐเอกราชเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1817 ในปี 1848 แคว้นลันด์กราฟแห่งนี้มีประชากร 22,800 คน และพื้นที่รวม 430 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นหนึ่งในรัฐที่เล็กที่สุดของสมาพันธรัฐเยอรมัน เฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์คเป็นรัฐเดียวในสมาพันธรัฐเยอรมันที่ไม่ได้เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้ง นอกเหนือจากดัชชีลิมบืร์ค ซึ่งถูกปกครองโดยกษัตริย์เนเธอร์แลนด์ (เข้าร่วมค.ศ. 1839) และดัชชีชเลสวิชซึ่งถูกปกครองโดยกษัตริย์เดนมาร์ก (ค.ศ. 1848–1851) แคว้นนี้มีส่วนร่วมทางการทหารโดยส่งกองพันทหารพรานฮ็อมบวร์คเข้าประจำการในกองทัพสมาพันธ์ และตั้งฐานที่ Jägerkaserne ในเมืองบาทฮ็อมบวร์ค นอกจากนี้ เฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์คยังมีที่นั่งในสภาใหญ่ของสมาพันธรัฐเยอรมันและให้แกรนด์ดัชชีแห่งเฮ็สเซินเป็นผู้แทนในสภาในของสภาสมาพันธ์
ในค.ศ. 1833 การเปิดตัวบ่อน้ำพุร้อนในเมืองฮ็อมบวร์คได้นำความมั่งคั่งที่คาดไม่ถึงมาสู่รัฐ จากนั้นไม่นานคาสิโนและห้องเล่นพนันก็เปิดขึ้นซึ่งช่วยให้เศรษฐกิจของรัฐเฟื่องฟู แม้ว่าจะมีความพยายามจากสภาสมาพันธ์ในการยุติการพนันหลายครั้ง แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จจนกระทั่งเฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์คตกอยู่ภายใต้การปกครองของปรัสเซีย เฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์คเข้าร่วมสหภาพการค้าเยอรมันกลาง ในปี 1828 แต่ดินแดนไมเซินไฮม์ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเขตศุลกากรปรัสเซีย (Prussian customs area) ในปี 1830 และเข้าร่วมซ็อลแฟไรน์ (สหภาพศุลกากรเยอรมัน) ที่นำโดยปรัสเซียในค.ศ. 1834 และในค.ศ. 1836 ระบบศุลกากรของเฮ็สเซินได้ถูกรวมเข้ากับซ็อลแฟไรน์ทำให้ฮ็อมบวร์คต้องเข้าร่วมตามไปด้วย
แม้ว่ามาตรา 13 ของรัฐธรรมนูญสมาพันธรัฐเยอรมันจะกำหนดให้รัฐต่างๆ ต้องมีรัฐธรรมนูญของตนเองแต่เฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์คไม่มีรัฐธรรมนูญจนกระทั่ง 3 มกราคม ค.ศ. 1850 เมื่อลันท์กราฟกุสทัฟออกรัฐธรรมนูญเพื่อตอบสนองต่อการปฏิวัติ ค.ศ. 1848 แต่รัฐสภาที่ถูกเลือกตั้งในปี 1848 ไม่มีอำนาจที่แท้จริง จนกระทั่ง 20 เมษายน ค.ศ. 1852 ลันท์กราฟกุสทัฟทรงยกเลิกรัฐธรรมนูญ
เมื่อลันท์กราฟแฟร์ดีนันท์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1866 ราชวงศ์เฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์คก็สิ้นสุดลง ดินแดนเฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์คจึงกลับไปรวมกับแกรนด์ดัชชีเฮ็สเซินส่วนไมเซินไฮม์ตกเป็นของปรัสเซีย ต่อมาในปีเดียวกัน หลังจากปรัสเซียได้รับชัยชนะในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย ตามสนธิสัญญาสันติภาพปรัสเซียได้บังคับให้เฮ็สเซิน-ดาร์มชตัดท์ยกดินแดนเฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์คให้แก่ตน และรวมดินแดนนี้เข้ากับรัฐผู้คัดเลือกเฮ็สเซิน, ดัชชีนัสเซา, เสรีนครแฟรงก์เฟิร์ตและบางส่วนของราชอาณาจักรบาวาเรีย ทั้งหมดนี้จึงถูกจัดตั้งขึ้นเป็นมณฑลเฮ็สเซิน-นัสเซาของปรัสเซีย ขณะที่ไมเซินไฮม์กลายเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลไรน์ของปรัสเซีย
ปัจจุบัน อดีตดินแดนของเฮ็สเซิน-ฮ็อมบวร์คเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเฮ็สเซิน ขณะที่ไมเซินไฮม์อยู่ในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ในเยอรมนี
ราชรัฐซาล์ม

ประวัติศาสตร์.
ราชรัฐซาล์มถูกก่อตั้งขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1632 ในฐานะรัฐหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และถูกจัดตั้งขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1803 เพื่อเป็นการชดเชยให้แก่เจ้าชายแห่งซาล์ม-ซาล์มและซาล์ม-เคียร์บวร์ค ซึ่งสูญเสียดินแดนของตนให้แก่ฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1793–1795 ดินแดนของรัฐใหม่นี้ได้รับการกำหนดอย่างเป็นทางการโดย ไรชส์เดพูตาซีโยนส์เฮาพท์ชลุสส์ใน ค.ศ. 1803 อาณาเขตของราชรัฐซาล์มใหม่นี้ไม่ได้ตั้งอยู่ใกล้กับดินแดนเดิมของเจ้าชายทั้งสองสาย แต่เป็นการขยายอาณาเขตของเคาน์ตีอันโฮลท์ซึ่งเคยเป็นทรัพย์สินเล็ก ๆ ของเจ้าชายแห่งซาล์ม-ซาล์ม โดยดินแดนส่วนใหญ่ของรัฐนี้ได้มาจากการยกเลิกราชรัฐมุขนายกมึนส์เทอร์
ราชรัฐซาล์มถูกปกครองร่วมกันโดยเจ้าชายสองพระองค์ ได้แก่ เจ้าชายฟรีดริชที่ 4 แห่งซาล์ม-เคียร์บวร์คและเจ้าชายค็อนสตันทีนแห่งซาล์ม-ซาล์ม โดยทั้งสองสายมีสิทธิอธิปไตยเท่าเทียมกันแต่ไม่มีดินแดนแยกเป็นของตนเอง ซาล์มได้รับเอกราชและเข้าร่วมสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์ใน ค.ศ. 1806 อย่างไรก็ตามใน ค.ศ. 1811 ราชรัฐซาล์มถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส ต่อมาการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาได้มอบดินแดนนี้ให้แก่ปรัสเซียใน ค.ศ. 1815 และกลายเป็นพื้นที่ทางตะวันตกสุดของมณฑลเว็สท์ฟาเลินของปรัสเซีย
ธงของราชรัฐซาล์มถูกนำไปใช้เป็นต้นแบบของธงจักรวรรดิเยอรมันใน ค.ศ. 1871 ซึ่งใช้สีเดียวกันทุกประการ
ภูมิศาสตร์.
เมืองหลวงของราชรัฐซาล์มคือโบโคลต์ มีพื้นที่ประมาณ 1,700 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรประมาณ 59,000 คน อาณาเขตของรัฐครอบคลุมพื้นที่ที่ปัจจุบันอยู่ในเขตบอร์เคิน
อานัสตาซียา ซอลอติตซ์

อานัสตาซียา ซอลอติตซ์ (เกิดวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002) เป็นนักกีฬาเทควันโดและผู้ได้เหรียญทองโอลิมปิกสัญชาติอเมริกัน เธอได้เหรียญเงินในโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 ประเภทหญิง 49 กก. เธอเข้ารอบเป็นตัวแทนสหรัฐในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2021 ตอนอายุ 18 ปี เธอกลายเป็นหญิงชาวอเมริกันคนแรกที่ได้เหรียญทองในเทควันโด เอาชนะตาเตียนา มินินาจากรัสเซียด้วยคะแนน 25 ต่อ 17 เธอเข้าแข่งในประเภทเฟเทอร์เวตหญิงในเทควันโดชิงแชมป์โลก 2022 ที่กัวดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก
ชีวิตส่วนตัว.
ซอลอติตซ์เกิดที่สหรัฐจากพ่อแม่ที่อพยพจากบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา พ่อของเธอฝึกเทควันโดตั้งแต่เด็กและเป็นแรงบันดาลใจแก่ตัวเธอ เธอแลพี่/น้องสาวเข้าร่วมโครงการเทควันโดหลังเลิกเรียนตั้งแต่ยังเด็ก โดยความสนใจของซอลอติตซ์เพิ่มมากขึ้นเมื่อเธอเริ่มดูและเข้าร่วมการฝึกซ้อมแบบแข่งขัน ในที่สุดเธอก็ย้ายไปที่โคโลราโดเพื่อฝึกซ้อมเต็มเวลาที่ศูนย์ฝึกโอลิมปิก ซึ่งช่วยกำหนดแนวทางของเธอต่อกีฬานี้ โดยเน้นที่วินัย โภชนาการที่เหมาะสม และการฟื้นฟูร่างกาย
บันไดนัมโกะมิวสิคไลฟ์

บริษัท บันไดนัมโกะมิวสิคไลฟ์ จํากัด  เดิมชื่อ บันไดนัมโกะอาร์ตส์ เป็นบริษัทญี่ปุ่นที่ก่อตั้งขึ้นจากการควบรวมของ บันไดวิชวล และบริษัทลูก แลนติส โดยบริษัทแม่ บันไดนัมโกะโฮลดิ้งส์ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 บริษัทนี้รับผิดชอบด้าน การผลิตและจัดจำหน่ายอนิเมะ รวมถึงการผลิตและจัดจำหน่ายเพลง
ประวัติของบริษัท.
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 บันไดนัมโกะโฮลดิ้งส์ ได้ประกาศว่าบริษัท แลนติส และบริษัทแม่ บันไดวิชวล จะควบรวมกันเป็นบริษัท บันไดนัมโกะอาร์ตส์ ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2561 โดยยังคงดำเนินธุรกิจเช่นเดิม แต่มีความเกี่ยวข้องกันมากขึ้นเพราะเป็นบริษัทเดียวกัน 
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564 บันไดนัมโกะโฮลดิ้งส์ ประกาศปรับโครงสร้างกลุ่มบริษัทใหม่ โดยให้ ซันไรส์ ดูแลธุรกิจสื่อวิดีโอ ซึ่งประกอบด้วย ซันไรส์, แผนกวิดีโอคอนเทนต์ของ บันไดนัมโกะอาร์ตส์, และ บันไดนัมโกะไรทส์มาร์เก็ตติ้ง ส่วน บันไดนัมโกะอาร์ตส์ จะเน้นไปที่ธุรกิจเพลงและอีเวนต์สด โดยรวมแผนกดนตรีของบริษัทเข้ากับ บันไดนัมโกะไลฟ์ครีเอทีฟ และ ซันไรส์มิวสิค เพื่อเสริมความแข็งแกร่งด้านการผลิตและจัดจำหน่ายผลงานเพลง รวมถึงการจัดแสดงสด
ไข่ใบชา

ไข่ใบชา , ไข่ชา (茶蛋) หรือ ไข่ไก่ชา (茶雞蛋) เป็นอาหารจีนที่มักรับประทานเป็นอาหารว่าง ทำโดยการตอกเปลือกไข่ต้ม แล้วเคี่ยวกับใบชา กับ ซีอิ๊ว หรือ เครื่องเทศ ในญี่ปุ่นบางครั้งเรียกว่า "ไข่ต้มแบบไต้หวัน" (台湾風煮卵) ในภาษาอังกฤษ เรียกว่า tea egg หรือ marble eggs เนื่องจากของเหลวที่ใช้ในการปรุงอาหารจะซึมผ่านรอยแตกแล้วทิ้งรอยคล้ายหินอ่อนไว้ มีขายกันอย่างแพร่หลายตามร้านค้าริมถนน และ ตลาดกลางคืน ในย่านคนจีนของประเทศต่าง ๆ และยังมักเสิร์ฟในร้านอาหารเอเชียอีกด้วย มีต้นกำเนิดในประเทศจีนและถือเป็นส่วนหนึ่งของอาหารจีนมายาวนาน แต่ก็มีสูตรและรูปแบบคล้าย ๆ กันที่พัฒนาขึ้นมาทั่วทั้งเอเชีย
รชานันท์ มหาวรรณ์

รชานันท์ มหาวรรณ์ (เกิด 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2543) ชื่อเล่น ฟิล์ม เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากบทบาทใน "เพราะเราคู่กัน" (2563), "นักเรียนต้องขัง" (2566), "รักแรก โคตรลืมยาก" (2566) และ "นิทาน ดวงดาว ความรัก" (2567) 
ประวัติ.
รชานันท์เกิดที่กรุงเทพฯ เป็นบุตรสาวคนโตของครอบครัว สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนลาซาล หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย เข้าศึกษาต่อที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี สาขาวิชามีเดียการแพทย์และวิทยาศาสตร์ สำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2566
อาชีพ.
รชานันท์เข้าสู่วงการบันเทิงเต็มรูปแบบหลังจากเปิดตัวในฐานะนักแสดงรับเชิญในละครโทรทัศน์เรื่อง "จูบสุดท้ายเพื่อนายคนเดียว" (2562) ในปี พ.ศ. 2563 เธอเริ่มเป็นที่พูดถึงจากบท เอิร์น ใน "เพราะเราคู่กัน" และกลับมารับบทเดิมใน "เพราะเรา(ยัง)คู่กัน" (2563) และ "เพราะเราคู่กัน เดอะมูฟวี่" (2564) เธอรับบทนำครั้งแรกในบท ตูน ในมินิซีรีส์เรื่อง "ทุกความคิดเห็น..มีฆ่า" (2564) ต่อมาเธอได้แสดงบทต่าง ๆ ในละครโทรทัศน์อีกหลายเรื่อง
ในปี พ.ศ. 2566 เธอได้รับบทนำในภาพยนตร์เป็นครั้งแรกในภาพยนตร์ไทยแนวจินตนิยม ก้าวผ่านวัย เรื่อง "รักแรก โคตรลืมยาก" ซึ่งเป็นการดัดแปลงจากนวนิยายไต้หวันเรื่อง "The Girl We Chased Together in That Years" ของกิดเดนส์ โค โดยแสดงร่วมกับกรภัทร์ เกิดพันธุ์ นักแสดงร่วมจาก "ซักอบร้ายนายสะอาด"
นอกจากนี้ เธอยังเป็นที่พูดถึงในวงกว้างมากขึ้นจากบทหญิงรักหญิงในละครซีรีส์แนวยูริเรื่อง "นิทาน ดวงดาว ความรัก" (2567) ร่วมกับทิพนารี วีรวัฒโนดม
ซองแดงแต่งผี

ซองแดงแต่งผี เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโลดโผน จินตนิมิต สุขนาฏกรรม กำกับโดยชยนพ บุญประกอบ ผู้กำกับจากเรื่อง "ซักซี้ด ห่วยขั้นเทพ" และ "Friend Zone ระวัง..สิ้นสุดทางเพื่อน" และอำนวยการสร้างโดยบรรจง ปิสัญธนะกูล นำแสดงโดยพุฒิพงศ์ อัสสรัตนกุลและกฤษฏ์ อำนวยเดชกร ดัดแปลงมาจากภาพยนตร์ไต้หวันปี 2023 เรื่อง "แต่งงานกับผี" โดยเข้าฉายครั้งแรกในโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2568
ฟูจิโนะ โอโมริ

ฟูจิโนะ โอโมริ (Fujino Ōmori) เป็นนักเขียนนวนิยายชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อเสียงจากการเขียนซีรีส์ไลต์โนเวลอย่าง "มันผิดรึไงถ้าใจอยากจะพบรักในดันเจี้ยน" ("หรือที่รู้จักกันในชื่อ" "Danmachi") อายุของเขายังไม่เป็นที่ทราบ แต่ในคำอธิบายท้ายเล่มของ มันผิดรึไงถ้าใจอยากจะพบรักในดันเจี้ยน เล่มที่ 14 ในปี พ.ศ. 2561 เขากล่าวว่าเขายังอายุไม่ถึง 30 ปี
อาชีพ.
ในต้นปี พ.ศ. 2556 ฟูจิโนะ โอโมริ ได้เผยแพร่ไลท์โนเวลเล่มแรกในซีรีส์ "มันผิดรึไงถ้าใจอยากจะพบรักในดันเจี้ยน" โดยใช้ชื่อว่า Familia Myth ซึ่งได้ส่งเข้าประกวดใน รางวัล GA Bunko ครั้งที่ 4 และชนะรางวัล พร้อมกับได้รับข้อเสนอให้ตีพิมพ์จากสำนักพิมพ์ บุนโกะ ซึ่งปัจจุบันมีจำนวน 19 เล่มและมีซีรีส์ภาคแยกหลายเรื่องถูกสร้างขึ้น ไลต์โนเวลของ โอโมริ ได้รับการทําเป็นมังงะ ซึ่งมีการตีพิมพ์ไปทั้งหมด 89 ตอน และตอนนี้กำลังดัดแปลงจากเล่มที่ 7 อยู่ 13 ตอน โดยข้ามเล่มที่ 6 นอกจากนี้ยังมีการทําเป็นอนิเมะซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 และตอนนี้ซีรีส์กำลังดำเนินไปในซีซันที่ 5 ซึ่งดำเนินเรื่องไปถึงเล่มที่ 14 ซึ่งในปี พ.ศ. 2560 ยังมีเกมมือถือ ที่ถูกปล่อยออกมาอีกด้วย 
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2563 โอโมริ ได้เปิดตัวซีรีส์มังงะเรื่องใหม่ชื่อ "ตำนานดาบและคทาแห่งวิสตอเรีย" โดยมีการวาดภาพประกอบโดย โทชิ อาโออิ และตีพิมพ์ใน "Bessatsu Shōnen Magazine" ของสำนักพิมพ์โคดันชะ
วัดแจ้งเจริญ (จังหวัดราชบุรี)

วัดแจ้งเจริญ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลจอมประทัด อำเภอวัดเพลง จังหวัดราชบุรี มีเนื้อที่ดิน 30 ไร่ 2 งาน 95 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 1 ไร่ 1 งาน 16 ตารางวา หน้าวัดติดลำคลองกั้นเขตจังหวัดราชบุรีกับจังหวัดสมุทรสงคราม ส่วนหลังวัดคือถนนสายวัดเพลง-ปากท่อ 
วัดแจ้งเจริญ (แจ้ง) ตั้งเมื่อ พ.ศ. 2319 ไม่ทราบชื่อผู้สร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2537 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 23 เมตร ยาว 45 เมตร วัดมีเกจิอาจารย์คือ หลวงปู่นวม ผู้เลื่องลือเรื่องของการประลองวิชาทางไสยศาสตร์ จนชาวกะเหรี่ยงจำนวนไม่น้อยจากภาคตะวันตกให้การเคารบนับถือมาแต่อดีต วัดมีประเพณีเหยียบหลังกะเหรี่ยง ถือเป็นแห่งเดียวในไทย มีขึ้นระหว่างวันที่ 30 มีนาคม ถึง 1 พฤษภาคมของทุกปี 
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 7 เมตร ยาว 15 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2525 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 8 หลัง เป็นอาคารไม้ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2496 ศาลาการเปรียญ กว้าง 14 เมตร ยาว 23 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2543 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก มีภาพจิตรกรรมบนเพดาน หอสวดมนต์ กว้าง 6 เมตร ยาว 18 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2501 เป็นอาคารไม้ ศาลาอเนกประสงค์ กว้าง 10 เมตร ยาว 21 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2539 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 3 หลัง สร้างด้วคอนกรีตเสริมเหล็ก
วัดปฐมวนาราม

วัดปฐมวนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสวนพริกไทย อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี เป็นวัดสาขาของวัดระฆังโฆสิตาราม มีเนื้อที่ 23 ไร่ 64 ตารางวา
วัดปฐมวนาราม หรือเดิมชื่อ วัดบางหลวงหัวป่า แต่เดิมเป็นวัดร้างตั้งแต่รัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมาพระครูสุภัทรธรรมโฆษิต (พระครูต้น) ได้ร่วมกับนายสุทธิพงษ์ จุลเจริญ ปลัดกระทรวงมหาดไทย คนที่ 41 ตั้งแต่เมื่อครั้งท่านดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมการพัฒนาชุมชน พร้อมด้วยวันดี กุญชรยาคง จุลเจริญ เป็นผู้ขอบูรณปฏิสังขรณ์ และขอยกวัดร้างแห่งนี้ให้เป็นวัดที่มีพระภิกษุสงฆ์อยู่จำพรรษา เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2565 สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก โปรดประทานนามชื่อวัดใหม่ว่า "วัดปฐมวนาราม" เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2568 
อุโบสถของวัดได้เงินบริจาคจากสุทธิพงษ์ จุลเจริญ และวันดี กุญชรยาคง จุลเจริญ ตั้งต้น 17 ล้านบาท เจ้าของช่อง 7 ถวายมาอีก 7 ล้านบาท ละออ ตั้งคารวคุณ ช่วยสร้างกุฎิให้ 1 หลัง ยังมีเจ้าภาพสร้างหอระฆัง หอกลองให้ด้วย
นิคมอุตสาหกรรมบางชัน

นิคมอุตสาหกรรมบางชัน เป็นหนึ่งในสี่นิคมอุตสาหกรรมของกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในพื้นที่แขวงคันนายาว เขตคันนายาว และแขวงมีนบุรี เขตมีนบุรี กรุงเทพมหานคร โดยมีคลองบางชันเป็นแนวแบ่งเขต โดยเป็นนิคมอุตสาหกรรมแห่งแรกของประเทศไทย จัดตั้งโดยกรมโรงงานอุตสาหกรรม กระทรวงอุตสาหกรรม เป็นผู้เริ่มดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2512 และโอนมาอยู่ในความรับผิดชอบของการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจสังกักกระทรวงอุตสาหกรรม เมื่อเดือนตุลาคม 2516
นิคมอุตสาหกรรมบางชันมีเนื้อที่ทั้งหมด 677 ไร่ 0 งาน 68.10 ตารางวา แบ่งเป็นเขตอุตสาหกรรมทั่วไป 515 ไร่ เขตที่พักอาศัย/พาณิชย์ 35 ไร่ พื้นที่สาธารณูปโภคและสิ่งอำนวยความสะดวก 110 ไร่ และพื้นที่สีเขียว และอื่น ๆ 17 ไร่
โฮเมอร์เดอะเฮเรติก

"โฮเมอร์เดอะเฮเรติก"  เป็นตอนที่สามในรายการโทรทัศน์แอนิเมชันสัญชาติอเมริกัน "เดอะซิมป์สันส์" ฤดูกาลที่ 4 เดิมออกอากาศผ่านช่อง Fox ในสหรัฐเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1992 ในตอนนี้ โฮเมอร์ตัดสินใจไม่ไปโบสถ์และอยู่บ้านอย่างมีความสุข พฤติกรรมของเขาทำให้พระเจ้าทรงพิโรธและมาเยี่ยมเขาในความฝัน แก็กกระดานดำจากตอนนี้อ้างอิงถึงตอนที่แล้วชื่อ "อะสตรีทคาร์เนมด์มาร์จ" ซึ่งมีอ้างอิงที่เป็นข้อพิพาทถึงนิวออร์ลีน
ตอนนี้เขียนบทโดยจอร์จ เมเยอร์และกำกับโดยจิม เรียร์ดอน
คำตอบรับ.
ในการออกอากาศต้นฉบับ "โฮเมอร์เดอะเฮเรติก"ติดอันดับที่ 36 ในสัปดาห์ของวันที่ 5–11 ตุลาคม ค.ศ. 1992 พร้อมเรตติง Nielsen ที่ 12.0 เทียบเท่ากับผู้ชมประมาณ 11.2 ล้านครัวเรือน ถือเป็นรายการที่มีเรตติงสูงเป็นอันดับ 2 ของเครือข่าย Fox ในสัปดาห์นั้น เป็นรองเพียง "Married… with Children"
สำเภากษัตริย์สุลัยมาน

สำเภากษัตริย์สุลัยมาน เป็นบันทึกการเดินทางของคณะราชทูตเปอร์เซียที่ถูกส่งมายังกรุงศรีอยุธยาในปี ค.ศ. 1685 โดยชาห์สุไลยมานที่ 1 แห่งเปอร์เซีย (ครองราชย์ ค.ศ. 1666–1694) ชาห์แห่งอิหร่านซาฟาวิด บันทึกนี้เขียนโดยมูฮัมหมัด ราบี อิบนิ มูฮัมหมัด อิบราฮิม ซึ่งเป็นอาลักษณ์ประจำคณะราชทูต บันทึกนี้ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์อย่างมากเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเปอร์เซียในภูมิภาคมหาสมุทรอินเดียทางตะวันออก นอกจากนี้ยังให้รายละเอียดมากมายเกี่ยวกับชุมชนเปอร์เซียในสยามในช่วงปลายศตวรรษที่ 17 อีกด้วย
โยเนโอะ อิชิอิ

โยเนโอะ อิชิอิ (10 ตุลาคม ค.ศ. 1929 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวญี่ปุ่นผู้เชี่ยวชาญการศึกษาเกี่ยวกับประเทศไทย
ประวัติ.
อิชิอิเกิดที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น หลังจากได้รับคำแนะนำจากอาจารย์ในการเรียนภาษาไทย เขาก็เดินทางมายังประเทศไทย ที่นั่น เขาได้เข้าศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี ค.ศ. 1958 ด้วยความรู้ด้านประวัติศาสตร์และศาสนาในภูมิภาคนี้ เขาจึงได้บวชเป็นพระภิกษุที่วัดบวรนิเวศวิหารเป็นเวลา 3 เดือน ต่อมาเขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่สมาคมชาติพันธุ์วิทยาญี่ปุ่นและมหาวิทยาลัยเมืองโอซากะ จากนั้นเขาได้เดินทางท่องเที่ยวไปยังประเทศต่าง ๆ เช่น กัมพูชา ลาว ไทย และเวียดนาม ซึ่งในแต่ละประเทศเขาได้ศึกษาเกี่ยวกับวัฒนธรรมของประเทศเหล่านั้น
เขาได้เข้าทำงานที่สถานเอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทยเป็นเวลา 7 ปี ในปี ค.ศ. 1963 เขากลับมายังบ้านเกิดเพื่อเข้าทำงานที่กระทรวงการต่างประเทศ และอีกสองปีต่อมาได้รับการว่าจ้างโดยศูนย์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา และเขาได้ดำเนินอาชีพทางวิชาการต่อมา ในปี ค.ศ. 1967 เขาได้เป็นศาสตราจารย์ที่นั่น และต่อมาได้เป็นผู้อำนวยการในปี ค.ศ. 1985 และเกษียณอายุในอีกห้าปีต่อมา ในช่วงเวลาดังกล่าว เขาเขียนและตีพิมพ์หนังสือ 5 เล่มชื่อ "The Computer Concordance to the Law of the Three Seals" และย้ายไปสอนที่สถาบันวัฒนธรรมเอเชียซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยโซเฟีย ซึ่งเขาสอนอยู่จนถึงปี ค.ศ. 1993 ในปีถัดมา เขาได้รับรางวัล Fukuoka Prize ในการประชุมสมาคมนักประวัติศาสตร์นานาชาติแห่งเอเชียครั้งที่ 13 ในปี ค.ศ. 1995 เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานของมหาวิทยาลัยคันดะและได้รับเหรียญเกียรติยศพร้อมริบบิ้นสีม่วง และอีกห้าปีต่อมาก็ได้เป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยโซเฟีย
เจ้าหญิงมารีอา คาโรลีนาแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง (ประสูติ พ.ศ. 2546)

เจ้าหญิงมารีอา คาโรลีนา ดัชเชสแห่งคาลาเบรีย และ ปาแลร์โม ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง นางแบบ ไฮโซชาวอิตาลี 
พระประวัติ.
เจ้าหญิงมารีอา คาโรลีนา ประสูติเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2546 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ของ เจ้าชายคาร์โล ดยุกแห่งกัสโตร และ เจ้าหญิงคามิลลา ดัชเชสแห่งกัสโตร เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งกัสโตร และ เจ้าหญิงแชนทัล ดัชเชสแห่งกัสโตร นอกจากนี้ ยังทรงเป็นพระขนิษฐา (ลูกพี่ลูกน้อง) ของฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน พระโอรสในเจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง พระปิตุจฉา (ป้าฝ่ายพ่อ) ทรงมีพระขนิษฐา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงมารีอา เชียร์ราแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง
พระชนม์ชีพส่วนพระองค์.
พระองค์ทรงดำรงพระชนม์ชีพส่วนใหญ่ในปารีส , มอนติคาร์โล และโรม ทรงได้รับการศึกษาที่พระตำหนัก โดยทรงปฏิบัติตามระบบการศึกษานานาชาติเคมบริดจ์และระเบียบข้อบังคับที่กำหนดโดยศูนย์แห่งชาติเพื่อการศึกษาระยะไกล ซึ่งอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของกระทรวงศึกษาธิการแห่งโมนาโก ต่อมาทรงศึกษาระดับมหาวิทยาลัย ณ , มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และ นอกจากนี้ พระองค์สามารถตรัสได้ 6 ภาษา ได้แก่ ภาษาอิตาลี , ภาษาฝรั่งเศส , ภาษาสเปน , ภาษาโปรตุเกส , ภาษาอังกฤษ และภาษารัสเซีย
นอกจากนี้ พระองค์ทรงเป็นทูตของ Passion Sea Project ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหากำไรที่มุ่งเน้นด้านการอนุรักษ์มหาสมุทร นอกจากนี้ ยังทรงมีส่วนร่วมในคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ และ องค์การกองทุนสัตว์ป่าโลกสากล โดยในปี พ.ศ. 2557 ทรงปรากฏพระองค์รับเชิญในภาพยนตร์ดราม่าชีวประวัติเรื่อง ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องราวพระราชประวัติของ เจ้าหญิงเกรซ พระชาบาแห่งโมนาโก
ในปี พ.ศ. 2559 ภายหลังที่พระบิดาทรงยกเลิกกฎหมายแซลิก พระองค์ทรงเป็นทายาทผู้มีสิทธิ์โดยตรงของพระประมุขแห่งราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ในอนาคต 
ในปี พ.ศ. 2562 ทรงได้รับการเสนอพระนามให้เป็นอยู่ในแวดวงสังคมในปารีส โดยในงานนั้น ทรงมีเจ้าชายเลออปอลแห่งนัสเซา พระโอรสใน เจ้าชายกีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก เป็นผู้ดูแลเรื่องฉลองพระองค์ โดยพระองค์ทรงเป็นผู้ทรงอิทธิพล ในโลกโซเชียลมีเดีย ผ่านทาง อินสตราแกรม , ยูทูบ และ ติ๊กต๊อก
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 เสด็จร่วมงานเปิดสำนักงานใหญ่ประจำภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกของคริสตีส์ในฮ่องกง พร้อมกับ พระบิดา พระมารดา และพระขนิษฐา
ซุยฮูหยิน

ซุยฮูหยิน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ชุยฟูเหริน  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" ("ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") เป็นพระชายาของเล่าขำผู้เป็นอ๋องแห่งเป่ย์ตี้ (北地王 "เป่ย์ตี้หวาง") และเป็นพระโอรสองค์ที่ 5 ของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งรัฐจ๊กก๊ก
ในนิยาย"สามก๊ก".
ซุยฮูหยินปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย"สามก๊ก"ตอนที่ 118 ตามความในนวนิยาย"สามก๊ก" ภายหลังจากเล่าเสี้ยนพระบิดาของเล่าขำทรงยอมจำนนต่อเตงงายขุนพลของรัฐวุยก๊ก เล่าขำทรงทราบเรื่องนี้ก็กริ้วจัด จึงทรงถือพระแสงกระบี่เข้าวัง ซุยฮูหยินจึงทูลถามว่า "ไต้อ๋องวันนี้สีพระพักตร์ไม่ปกติ มีเรื่องอะไรหรือเพคะ" เล่าขำทรงตอบว่า "ทัพวุยใกล้มาถึงแล้ว พระบิดาก็ทรงยอมจำนนไปแล้ว ในวันพรุ่งนี้ทั้งเจ้าแผ่นดินและขุนนางจะออกไปยอมแพ้ แต่นี้ไปแผ่นดินจะสิ้นสูญ ข้าประสงค์จะตายก่อนเพื่อไปเข้าเฝ้าจักรพรรดิองค์ก่อนในปรโลก จะไม่ยอมคุกเข่าให้ผู้อื่น" ซุยฮูหยินจึงทูลว่า "ดีแล้ว! ดีแล้ว! เป็นการตายโดยควรแล้ว เมียขอตายก่อน ท่านอ๋องตายตามก็ไม่สาย" เล่าขำจึงตรัสถามว่า "เหตุใดเจ้าต้องตายด้วยเล่า" ซุยฮูหยินทูลตอบว่า "ท่านอ๋องตายเพื่อพระบิดา เมียตายเพื่อสามี ก็มีความหมายเช่นเดียวกัน เหตุใดต้องถามด้วยเล่า" ทูลจบแล้วซุยฮูหยินก็กระแทกศีรษะกับเสาจนเสียชีวิต เล่าขำจึงทรงสังหารพระโอรส 3 องค์ของพระองค์ แล้วตัดศีรษะซุยฮูหยินเสด็จเข้าไปในศาลบรรพชนของเล่าปี่ พระองค์กรรแสงด้วยความขมขื่นก่อนจะทรงกระทำอัตวินิบาตกรรม
ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์.
ในบทชีวประวัติเล่าเสี้ยนใน"สามก๊กจี่" ("ซานกั๋วจื้อ") บันทึกว่าในวันเดียวกับที่เล่าเสี้ยนทรงจำนนต่อเตงงายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 263 เล่าขำทรงโทมนัสที่จ๊กก๊กล่มสลาย จึงทรงสังหารพระชายาและพระโอรส จากนั้นจึงทรงกระทำอัตวินิบาตกรรม "สามก๊กจี่"ไม่ได้บันทึกว่าพระชายาของเล่าขำมีชื่อสกุลใด
ในวัฒนธรรมประชานิยม.
ในละครโทรทัศน์ปี พ.ศ. 2537 เรื่อง"สามก๊ก" ซุยฮูหยินรับบทโดยจฺว้าง ลี่ (壯麗)
สมาคมพระคริสตธรรมญี่ปุ่น

สมาคมพระคริสตธรรมญี่ปุ่น (; โรมาจิ: "Nihon Seisho Kyōkai") เป็นองค์กรศาสนาคริสต์ไม่สังกัดนิกายซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อแปลและแจกจ่ายคัมภีร์ไบเบิลในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1937 ด้วยความช่วยเหลือจากสมาคมพระคริสตธรรมนานาชาติแห่งสก็อตแลนด์ (National Bible Society of Scotland, NBSS, ปัจจุบันเรียกว่าสมาคมพระคริสตธรรมสก็อตแลนด์), สมาคมพระคริสตธรรมอเมริกา และสมาคมพระคริสตธรรมอังกฤษและต่างประเทศ
คัมภีร์ไบเบิลฉบับแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นจำนวนประมาณ 2,390,000 เล่มได้รับการแจกจ่ายในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 ถึง ค.ศ. 1948 "ขบวนการแจกจ่ายคัมภีร์ไบเบิล 10 ล้านเล่ม" มีอิทธิพลในประเทศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1949 ถึง ค.ศ. 1951
ในปี ค.ศ. 1969 สมาคมพระคริสตธรรมญี่ปุ่นกลายเป็นองค์กรที่บริหารโดยอิสระ ไม่แสวงหาการสนับสนุนทางการเงินจากสมาคมพี่น้องทางตะวันตกอีก สมาคมพระคริสตธรรมญี่ปุ่นระบุว่ามีการขายคัมภีร์ไบเบิลประมาณหนึ่งล้านเล่มในประเทศญี่ปุ่นในทุก ๆ ปี รวมถึงคัมภีร์ไบเบิลฉบับมังงะด้วย
เจ้าชายไจเม ดยุกแห่งโนโต

เจ้าชายไจเม ดยุกแห่งโนโต (26 มิถุนายน พ.ศ. 2535) เป็นเจ้าชายแห่งอิตาลีสายราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง
พระประวัติ.
เจ้าชาขไจเม ประสูติเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2535 เป็นพระโอรสพระองค์แรกใน เจ้าชายเปรโด ดยุกแห่งกาลาเบรีย กับ เจ้าหญิงโซเฟีย ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย เดิมทีพระองค์ทรงเป็นพระบุตรนอกสมรส ของเจ้าชายเปรโด แต่ต่อมา พระบิดาและพระมารดา เสกสมรสกันถูกต้องตามกฎหมาย ทรงมีพระพี่น้องร่วมพระครรภ์ 6 พระองค์ โดยพระองค์เป็นพระเชษฐาพระองค์แรก
พระอัยกา (ปู่) ของพระองค์ คือ อินฟันเตคาลอส ดยุกแห่งกาลาเบรีย เจ้าชายแห่งสเปน พระอัยยิกา (ย่า) คือ เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย พระธิดาใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (พ.ศ. 2451–2542) อดีตพระประมุขแห่งราชวงศ์ฝรั่งเศส
พระองค์ทรงได้รับปริญญาทางกฎหมาย จากนั้นจึงได้รับปริญญาโทด้านการจัดการจาก ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2561 ถึงมกราคม พ.ศ. 2565 ต่อมาทรงเป็นผู้อำนวยการ ในปารีสและตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2562 ในสเปน
การสืบราชบัลลังก์.
พระอัยกาของพระองค์ อินฟันเตคาลอส ดยุกแห่งกาลาเบรีย ทรงพิจารณาว่าการเสกสมรสในอนาคตของเจ้าชายเปโดรกับโซเฟีย ลันดาลูเซ อี เมลกาเรโฆ จะเป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติอำนาจอธิปไตยที่ลงนามในเมืองเนเปิลส์ เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2372 กฎหมายฉบับที่ 2362 ซึ่งมอบอำนาจแก่ "ประมุขแห่งราชวงศ์บูร์บง... ที่จำเป็นในการปกป้องความบริสุทธิ์และความรุ่งโรจน์ของบัลลังก์" โดยกำหนดให้สมาชิกพระราชวงศ์ทุกพระองค ต้องได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการในการเสกสมรส ซึ่งได้รับการยืนยันในพระราชบัญญัติอำนาจอธิปไตยที่ลงนามในเมืองเนเปิลส์เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2379 กฎหมายฉบับที่ 3331 การเสกสมรสของสมาชิกทุกพระองค์ในราชวงศ์ที่เคยถือว่าสามารถถ่ายทอดสิทธิของราชวงศ์ได้นั้น เกิดขึ้นกับเจ้าหญิงในราชวงศ์จนกระทั่ง เจ้าชายแรนีเอรี ดยุกแห่งกัสโตร ทรงเสกสมรสกับเคาน์เตสคาโรลินา ซามอยสกาในปี พ.ศ. 2472
ต่อมา การตัดสินพระทัยครั้งสุดท้ายของอินฟันเตคาลอส ที่จะทรงอนุญาตให้การเสกสมรสของพระโอรส ถือเป็นการสืบทอดราชวงศ์ตามมาหลังจากการอภิเษกสมรสของพระราชธิดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน โดยที่ทั้ง 2 พระองค์ ไม่จำเป็นต้องสละสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์สเปน และการเปลี่ยนแปลงกฎการแต่งงานของราชวงศ์ออสเตรีย อินฟันเตคาลอส พร้อมด้วย เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย เสด็จร่วมงานเสกสมรสของพระบิดาของพระองค์ เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2544 โดยการเสกสมรสลักษณะนี้ ถูกส่งตรงมายังการเสกสมรสของพระองค์ กับพระชายาในปี พ.ศ. 2564
ในปี พ.ศ. 2547 ในวันอภิเษกสมรสของเจ้าฟ้าชายเฟลิเป เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส มีการประกาศว่า พระบุตรทุกพระองค์ของ เจ้าชายเปรโดร และพระชายา มีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์อย่างสมบูรณ์และได้รับฐานันดรที่ รอยัลไฮเนส เจ้าชาย/หญิงแห่งราชวงศ์บูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง
เสกสมรส.
พระองค์ทรงเสกสมรสเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2564 ที่ ในเมืองปาแลร์โม กับเลดีชาร์ล็อตต์ ลินด์เซย์-เบธูน ลูกสาวคนเล็กของเจมส์ ลินด์เซย์-เบธูน เอิร์ลแห่งลินด์เซย์ กับ ไดอานา แมรี เชมเบอร์เลน-แมคโดนัลด์
ต่อมา พระชายามีพระประสูติกาลพระธิดาพระองค์แรกคือ เจ้าหญิงฟรานเชสกา ณ ลอนดอน
สิโหน

สิโหน  เป็นกษัตริย์ของชาวอาโมไรต์ที่ถูกกล่าวถึงในคัมภีร์ฮีบรู เป็นกษัตริย์แห่งอัชทาโรทผู้ทรงปฏิเสธที่จะอนุญาตให้วงศ์วานอิสราเอลผ่านดินแดนของพระองค์ หนังสือกันดารวิถีบันทึกว่าสิโหนทรงถูกพิชิตโดยโมเสสและวงศ์วานอิสราเอลในยุทธการที่ยาฮาส กล่าวกันว่าพระองค์และโอกเป็นกษัตริย์ 2 พระองค์ที่โมเสสพิชิตได้ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน
เรื่องราวในคัมภีร์ไบเบิล.
หนังสือกันดารวิถีเล่าว่าเมื่อวงศ์วานอิสราเอลกำลังเดินทางอพยพมายังดินแดนด้านตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนใกล้กับเฮชโบน กษัตริย์สิโหนของชาวอาโมไรต์ปฏิบัติที่จะอนุญาตให้วงศ์วานอิสราเอลผ่านดินแดนของพระองค์:
"แต่สิโหนไม่ยอมให้อิสราเอลผ่านดินแดนของพระองค์ พระองค์ทรงรวบรวมประชาชนทั้งหมดของพระองค์ยกออกสู้กับคนอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร และมารบกับคนอิสราเอลที่ยาฮาส และคนอิสราเอลได้สังหารพระองค์ด้วยคมดาบ และยึดแผ่นดินของพระองค์ตั้งแต่แม่น้ำอารโนนจนถึงแม่น้ำยับบอก ไกลไปจนถึงดินแดนคนอัมโมน..." (กันดารวิถี 21:23 -24)
โมเสสจัดสรรดินแดนของสิโหนกษัตริย์แห่งเฮชโบนให้กับเผ่ากาดในระหว่างการจัดสรรดินแดนให้กับเผ่าต่าง ๆ ของวงศ์วานอิสราเอล (โยชูวา 13:24 -28)
ในทำนองเดียวกัน วงศ์วานอิสราเอลได้ยึดดินแดนของโอก ชัยชนะสองครั้งนี้ทำให้วงศ์วานอิสราเอลได้ครอบครองดินแดนด้านตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดนตั้งแต่แม่น้ำอารโนนจนถึงเชิงภูเขาเฮอร์โมน ชัยชนะเหล่านี้ซึ่งเป็นหนึ่งในการทัพที่ประสบความสำเร็จครั้งแรก ๆ ของวงศ์วานอิสราเอลได้กลายเป็นตำนานในหมู่วงศ์วานอิสราเอล และถูกกล่าวถึงหลายครั้งในคัมภีร์ฮีบรูในฐานะตัวอย่างต้นแบบของชัยชนะที่พระเจ้าทรงประทานให้ เช่นในสดุดี 135:11 และสดุดี 136:19 -20
วิเคราะห์.
นักประวัติศาสตร์คัมภีร์ไบเบิลโจเอล เอส. บาเดน (Joel S. Baden) ได้กล่าวถึงความคล้ายคลึงระหว่างการเผชิญหน้ากับสิโหน และการเผชิญหน้าก่อนหน้ากับกษัตริย์ของเอโดม (กันดารวิถี 20:14 -21) เช่นเดียวกับความคู่ขนานในภายหลัง (เฉลยธรรมบัญญัติ 2:2 -3:1)
โจว กวั้นยฺหวี่

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>12428787</parentid>
 <timestamp>2025-08-21T01:23:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Glittergelpen</username>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>12489158</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
โจว กวั้นยฺหวี่ (#เปลี่ยนทาง , ; เกิด 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1999) เป็นนักแข่งรถชาวจีน ปัจจุบันเป็นนักขับสำรองในการแข่งขันฟอร์มูลาวันให้แก่แฟร์รารี โจวเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล ถึง โดยเขาเป็นนักขับชาวจีนเพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ที่เข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวัน
โจวเกิดที่เซี่ยงไฮ้ และเริ่มแข่งรถคาร์ตเมื่ออายุแปดขวบ ก่อนที่เขาจะย้ายไปที่เมืองเชฟฟีลด์ใน ค.ศ. 2012 เพื่อเข้าแข่งขันในรายการนานาชาติ เขาเลื่อนขึ้นสู่การแข่งขันฟอร์มูลาระดับรองใน ค.ศ. 2014 โดยเขาได้อันดับรองชนะเลิศในการแข่งขันอิตาเลียนเอฟโฟร์ ฤดูกาล กับเปรมา เขาเข้าแข่งขันฟอร์มูลาทรีชิงแชมป์ยุโรปด้วยกันสามฤดูกาล และฟอร์มูลาอี ฤดูกาล กับเทคชีตาห์ในฐานะนักขับพัฒนา โจวเข้าแข่งขันเอฟไอเอฟอร์มูลาทูแชมเปียนชิปตั้งแต่ฤดูกาล ถึง กับเวอร์ชูโอซี โดยเขาได้อันดับที่สามในการชิงแชมป์ฤดูกาลสุดท้าย
โจวเป็นสมาชิกแฟร์รารีไดรเวอร์อะแคเดมีระหว่าง ค.ศ. 2014 ถึง 2018 และอาลปีนอะแคเดมี หรือเดิมชื่อเรอโนสปอร์ตอะแคเดมีระหว่าง ค.ศ. 2019 ถึง 2021 โดยเขาเข้าร่วมฟอร์มูลาวันในฐานะนักขับทดสอบให้แก่เรอโนและอาลปีนในฤดูกาล และ ตามลำดับ โจวเซ็นสัญญากับอัลฟาโรเมโอในฤดูกาล คู่กับ วัลต์เตริ โบตตัส และสะสมคะแนนแรกของเขาในการแข่งขันเปิดตัวที่ เขารักษาที่นั่งได้ต่อในฤดูกาล และสะสมอันดับที่ได้คะแนนอีกในการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ที่ และ เขาอยู่ต่อกับทีมที่ปรับภาพลักษณ์ใหม่เป็นเซาเบอร์ในฤดูกาล ซึ่งเขาเป็นนักขับคนเดียวที่ทำคะแนนให้แก่ทีมกับรถรุ่น ที่ ก่อนที่เขาจะออกจากทีมหลังสิ้นสุดฤดูกาล โจวเข้าร่วมแฟร์รารีในฐานะนักขับสำรองสำหรับฤดูกาล 
โจวมีผลงานด้วยการทำรอบได้เร็วที่สุดครั้ง และสะสมคะแนนชิงแชมป์โลกได้ทั้งสิ้น คะแนนในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน