รัฐสมาชิกเนโท

รัฐสมาชิกเนโท  คือพันธมิตรทางทหารระหว่างประเทศที่ประกอบไปด้วย 32 รัฐสมาชิกจากยุโรปและอเมริกาเหนือ ก่อตั้งขึ้นจากการลงนามในสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2492 มาตรา 5 ของสนธิสัญญาระบุว่าหากเกิดการโจมตีด้วยอาวุธเกิดขึ้นกับรัฐสมาชิกรัฐใดรัฐหนึ่ง จะถือว่าเป็นการโจมตีรัฐสมาชิกทั้งหมด และสมาชิกอื่น ๆ จะต้องส่งกองทัพไปช่วยเหลือสมาชิกที่ถูกโจมตีหากจำเป็น มาตรา 6 ของสนธิสัญญาได้จำกัดขอบเขตของมาตรา 5 ไว้ที่เฉพาะหมู่เกาะทางตอนเหนือของทรอปิกออฟแคนเซอร์ แผ่นดินหลักของอเมริกาเหนือและยุโรป ทั่วทั้งตุรกี และแอลจีเรียของฝรั่งเศส ซึ่งข้อสุดท้ายยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ดังนั้น หากเกิดการโจมตีฮาวาย ปวยร์โตรีโก เฟรนช์เกียนา หมู่เกาะฟอล์กแลนด์ เซวตา หรือเมลียา รวมถึงสถานที่อื่น ๆ จะไม่เป็นการกระตุ้นให้เกิดการตอบสนองตามมาตรา 5
จากทั้งหมด 31 ประเทศสมาชิก มี 29 ประเทศอยู่ในยุโรป และ 2 ประเทศอยู่ในอเมริกาเหนือ ระหว่าง พ.ศ. 2537–2540 มีการเปิดกว้างมากขึ้นสำหรับความร่วมมือระดับภูมิภาคระหว่างเนโทกับประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งรวมไปถึงหุ้นส่วนเพื่อสันติภาพ การหารือเมดิเตอร์เรเนียน และคณะมนตรีหุ้นส่วนยูโร-แอตแลนติก
สมาชิกทุกชาติมีกำลังทางทหาร ยกเว้นไอซ์แลนด์ซึ่งไม่มีกองทัพตามแบบปกติ (แต่มีหน่วยยามฝั่งและหน่วยปฏิบัติการพลเรือนเล็ก ๆ สำหรับปฏิบัติการของเนโท) ในขณะที่มี 3 ชาติสมาชิกของเนโทเป็นรัฐที่มีอาวุธนิวเคลียร์ คือ ฝรั่งเศส สหรัฐ และสหราชอาณาจักร โดยเนโทมีรัฐสมาชิกที่ร่วมกันก่อตั้งดั้งเดิม 12 รัฐ มีรัฐเข้าร่วมเพิ่มเติมอีก 3 รัฐในช่วง พ.ศ. 2495–2498 อีกรัฐเข้าร่วมใน พ.ศ. 2525 หลังจากสิ้นสุดสงครามเย็น เนโทมีสมาชิกเพิ่มอีก 15 รัฐสมาชิกในช่วง พ.ศ. 2542–2566
ปัจจุบันเนโทแสดงความประสงค์ที่จะรับจอร์เจีย บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และยูเครน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของนโยบายเปิดกว้างสำหรับการขยายตัว
สมาชิกผู้ก่อตั้งและการขยายตัว.
เนโทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2492 ผ่านการลงนามในสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ (สนธิสัญญาวอชิงตัน) ประกอบด้วยสมาชิกผู้ก่อตั้งซึ่งอยู่ในฝ่ายสัมพันธมิตร จำนวน 12 รัฐสมาชิก ได้แก่ แคนาดา เดนมาร์ก นอร์เวย์ เนเธอร์แลนด์ เบลเยียม โปรตุเกส ฝรั่งเศส ลักเซมเบิร์ก สหรัฐ สหราชอาณาจักร อิตาลี และไอซ์แลนด์ 
ฝ่ายสัมพันธมิตรทั้งหมดนี้ได้ลงนามในข้อตกลงออตตาวา ซึ่งเป็นเอกสารใน พ.ศ. 2494 กำหนดให้ความคุ้มครองพลเรือนของฝ่ายสัมพันธมิตร
สมาชิกปัจจุบันประกอบด้วย 32 ประเทศ นอกจาก 12 ประเทศผู้ก่อตั้งแล้ว ยังมีสมาชิกใหม่อีก 4 รายที่เข้าร่วมในช่วงสงครามเย็น ได้แก่ กรีซและตุรกี (พ.ศ. 2495) เยอรมนีตะวันตก (พ.ศ. 2498) และสเปน (พ.ศ. 2525) ใน พ.ศ. 2533 ดินแดนของอดีตเยอรมนีตะวันออกเพิ่มเข้ามาจากการรวมประเทศเยอรมนี เนโทขยายตัวเพิ่มเติมขึ้นอีกหลังสงครามเย็น ได้แก่ โปแลนด์ สาธารณรัฐเช็ก และฮังการี (พ.ศ. 2542) บัลแกเรีย โรมาเนีย ลัตเวีย ลิทัวเนีย สโลวาเกีย สโลวีเนีย และเอสโตเนีย (พ.ศ. 2547) โครเอเชียและแอลเบเนีย (พ.ศ. 2552) มอนเตเนโกร (พ.ศ. 2560) มาซิโดเนียเหนือ (พ.ศ. 2563) ฟินแลนด์ (พ.ศ. 2566) และสวีเดน (พ.ศ. 2567) จากดินแดนและสมาชิกที่เพิ่มเข้ามาระหว่าง พ.ศ. 2533–2567 ทั้งหมดเคยเป็นส่วนหนึ่งของสนธิสัญญาวอร์ซอ (รวมถึงรัฐบอลติกเดิมของสหภาพโซเวียต) หรือดินแดนของอดีตยูโกสลาเวียยกเว้นฟินแลนด์กับสวีเดน ไม่มีประเทศใดออกจากเนโทนับตั้งแต่ก่อตั้ง
ในปัจจุบัน องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือมีพื้นที่ครอบคลุมทั้งหมด นับตั้งแต่การภาคยานุวัติของสวีเดนเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2567
ความต้องการเข้าร่วมเป็นสมาชิก.
ข้อมูลเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2566 มีรัฐจำนวน 4 รัฐได้แจ้งเนโทอย่างเป็นทางการถึงความต้องการเข้าร่วมเป็นสมาชิกกับเนโท ได้แก่ บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา จอร์เจีย สวีเดน และยูเครน
รายชื่อรัฐสมาชิก.
สมาชิกปัจจุบันและวันที่รับเข้าเป็นสมาชิก มีดังนี้
การเตรียมการพิเศษ.
กลุ่มประเทศนอร์ดิกสามประเทศซึ่งเข้าร่วมกับเนโทในฐานะสมาชิกผู้ก่อตั้ง ได้แก่ เดนมาร์ก นอร์เวย์ และไอซ์แลนด์ เลือกที่จะจำกัดการมีส่วนร่วมในพื้นที่ของเนโทสามพื้นที่ กล่าวคือ จะไม่มีการตั้งฐานทัพถาวรในยามสงบ ไม่มีหัวรบนิวเคลียร์ และไม่มีกิจกรรมทางการทหารของฝ่ายสัมพันธมิตร (ยกเว้นได้รับเชิญ) ในดินแดนของตน อย่างไรก็ตาม เดนมาร์กอนุญาตให้สหรัฐรักษาฐานที่มีอยู่เดิม คือ ฐานทัพอากาศทูลี (ปัจจุบันคือฐานทัพอวกาศปิตุฟฟีก) ในกรีนแลนด์
ตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 ฝรั่งเศสได้ดำเนินยุทธศาสตร์ทางการทหารเป็นอิสระจากเนโท ภายใต้นโยบายที่เรียกว่า "ลัทธิเดอ โกล–มีแตร็อง" (Gaullo-Mitterrandism) และฝรั่งเศสยังคงเป็นสมาชิกเนโทเพียงชาติเดียวที่อยู่นอกกลุ่มวางแผนนิวเคลียร์ของเนโท (NATO Nuclear Planning Group) และต่างจากสหรัฐและสหราชอาณาจักรตรงที่จะไม่ส่งมอบเรือดำน้ำนิวเคลียร์ให้แก่พันธมิตร
บุคลากรทางทหาร.
รายการต่อไปนี้ จัดทำจากรายงานของ "The Military Balance" ซึ่งตีพิมพ์เผยแพร่เป็นประจำทุกปีโดย สถาบันระหว่างประเทศเพื่อการศึกษาเชิงกลยุทธ์ (International Institute for Strategic Studies)
ค่าใช้จ่ายทางการทหาร.
ค่าใช้จ่ายทางหทารของสหรัฐ เปรียบเทียบกับ 29 ประเทศสมาชิกเนโทอื่น ๆ (ทั้งหมดยกเว้นฟินแลนด์) (ล้านเหรียญสหรัฐ)
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  สหรัฐ (70.46%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  รวมประเทศเนโทอื่น ๆ ทั้งหมด (29.53%)
การใช้จ่ายทางทหารทั้งหมดของประเทศสมาชิกเนโท ยกเว้นสหรัฐและฟินแลนด์ (ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
<templatestyles src="Legend/styles.css" />  กรีซ (1.58%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  เอสโตเนีย (0.21%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  โปรตุเกส (1.09%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  มอนเตเนโกร (0.03%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ลิทัวเนีย (0.35%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  นอร์เวย์ (2.34%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ตุรกี (4.54%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ลัตเวีย (0.23%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  เดนมาร์ก (1.55%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  โครเอเชีย (0.35%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  มาซิโดเนียเหนือ (0.035%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  โรมาเนีย (1.64%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ฮังการี (0.67%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  บัลแกเรีย (0.35%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  อิตาลี (7.99%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  ฝรั่งเศส (16.55%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  โปแลนด์ (3.91%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  สเปน (4.29%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  สโลวีเนีย (0.18%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  สหราชอาณาจักร (19.72%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  สโลวาเกีย (0.62%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  แคนาดา (7.15%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  เยอรมนี (17.68%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  เนเธอร์แลนด์ (4.05%)<templatestyles src="Legend/styles.css" />  อื่น ๆ (2.895000000000022%)
ค่าใช้จ่ายด้านกลาโหมของสหรัฐนั้นมากกว่าสองเท่าของค่าใช้จ่ายด้านกลาโหมของสมาชิกเนโทอื่น ๆ ทั้งหมดรวมกัน จนเกิดการวิพากษ์วิจารณ์ในข้อเท็จจริงที่ว่ารัฐสมาชิกหลายรัฐไม่ได้มีส่วนร่วมในการแบ่งปันตามข้อตกลงระหว่างประเทศของประธานาธิบดีดอนัลด์ ทรัมป์ แห่งสหรัฐ ในขณะที่เกิดปฏิกิริยาที่แตกต่างกันทั้งในฝั่งอเมริกันและฝั่งยุโรปทั้งในรูปแบบของความขบขันไปจนถึงการตื่นตระหนก
การสนับสนุนทางการเมืองและความนิยม.
จากการสำรวจของสำนักวิจัยพิวเมื่อ พ.ศ. 2559 ในกลุ่มประเทศสมาชิกพบว่า แม้ว่าประเทศส่วนใหญ่มองเนโทในแง่บวก แต่สมาชิกเนโทส่วนใหญ่กับเลือกที่จะใช้จ่ายในด้านการทหารเท่าเดิม ความคิดเห็นที่ว่าประเทศของตนควรตอบสนองทางด้านการทหารแก่ประเทศสมาชิกเนโทอื่นหรือไม่หากเกิดความขัดแย้งทางการทหารร้ายแรงกับรัสเซียก็มีหลากหลายเช่นกัน ครึ่งหนึ่งหรือน้อยกว่านั้นใน 6 จาก 8 ประเทศที่สำรวจกล่าวว่าประเทศของตนควรใช้กำลังทหารหากรัสเซียโจมตีประเทศเพื่อนบ้านที่เป็นพันธมิตรกับเนโท และอย่างน้อยครึ่งหนึ่งใน 3 จาก 8 ประเทศของเนโทกล่าวว่า รัฐบาลของตนไม่ควรใช้กำลังทหารในสถานการณ์ดังกล่าว 
คำตอบที่ต้องการให้ตอบโต้ทางการทหารที่รุนแรงมาจากเยอรมนี (58%) ตามมาด้วยฝรั่งเศส (53%) และอิตาลี (51%) ในขณะที่ชาวอเมริกันมากกว่าครึ่ง (56%) และชาวแคนาดา (53%) เต็มใจที่จะร่วมตอบสนองด้วยกำลังทางหทารหากรัสเซียรุกรานประเทศสมาชิกเนโท ความเห็นจากชาวอังกฤษ (49%) และชาวโปแลนด์ (48%) ส่วนใหญ่เลือกที่จะปฏิบัติตามข้อบังคับในมาตรา 5 ที่มีผลผูกพันกันไว้ และความเห็นของชาวสเปนมีความเห็นที่แตกต่างกันในอัตราส่วน 48% สนับสนุน และ 47% คัดค้าน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />