pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อันเดด

อันเดด  เป็นสิ่งมีชีวิตในตำนาน, นิทาน หรือนิยายที่เสียชีวิตแล้ว แต่กลับมีพฤติกรรมราวกับว่าพวกเขายังมีชีวิตอยู่ ตัวอย่างทั่วไปของสิ่งมีชีวิตที่เป็นอันเดดคือศพที่ฟื้นขึ้นมาอีกครั้งโดยพลังเหนือธรรมชาติ โดยการใช้พลังชีวิตของผู้ตายเองหรือพลังชีวิตจากสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติ (เช่น ปีศาจ หรือวิญญาณชั่วร้ายอื่น ๆ) ทั้งนี้ อันเดดอาจจะเป็นสิ่งที่ไม่มีร่างกาย (ผี) หรือมีร่างกาย (มัมมี่, แวมไพร์, โครงกระดูก หรือซอมบี)
อันเดดมีอยู่ในความเชื่อของวัฒนธรรมส่วนใหญ่ และปรากฏในผลงานแฟนตาซีตลอดจนนิยายสยองขวัญจำนวนมาก คำนี้ยังใช้เป็นครั้งคราวสำหรับความพยายามในชีวิตจริงที่จะชุบชีวิตคนตายโดยใช้วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตั้งแต่การทดลองในช่วงแรก ๆ เช่น ของโรเบิร์ต อี. คอร์นิช ไปจนถึงวิทยาศาสตร์ในอนาคต เช่น "การเก็บรักษาสมองด้วยสารเคมี" และ "ไครโอนิกส์" แม้ว่าคำนี้มักจะหมายถึงสิ่งที่มีรูปร่าง แต่ในบางกรณี (เช่น ในเกม"ดันเจียนส์แอนด์ดรากอนส์") คำนี้ยังรวมถึงรูปร่างของสิ่งที่ไม่มีร่างกายของคนตาย เช่น ผี
ประวัติ.
แบรม สโตกเกอร์ เคยคิดที่จะใช้ชื่อเรื่อง"ดิอัน-เดด" ("The Un-Dead") สำหรับนวนิยายเรื่อง"แดรกคูลา" (ค.ศ. 1897) ของเขา และการใช้คำนี้ในนวนิยายเป็นส่วนใหญ่ที่ทำให้คำนี้มีความหมายตามแบบสมัยใหม่ ซึ่งคำนี้ปรากฏในภาษาอังกฤษก่อนการเขียนของสโตกเกอร์ แต่มีความหมายตามตัวอักษรมากกว่าว่า "มีชีวิต" หรือ "ไม่ตาย" โดยสามารถค้นหาการอ้างอิงได้ใน"พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด" และในตอนหนึ่งของเรื่อง"แดรกคูลา" ได้กล่าวถึง"นอสเฟอราตู"ว่าเป็นคำพ้องความหมายกับคำว่า "อัน-เดด" ในภาษา "ยุโรปตะวันออก"
สโตกเกอร์ใช้คำว่า "อันเดด" หมายถึงแวมไพร์เท่านั้น ส่วนการขยายความไปถึงสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติประเภทอื่น ๆ เกิดขึ้นในเวลาต่อมา ซึ่งโดยทั่วไปแล้ว ในปัจจุบันมักใช้เพื่ออ้างถึงสิ่งเหนือธรรมชาติที่เคยมีชีวิตอยู่และยังคงแสดงลักษณะบางอย่างของชีวิตหลังความตาย แต่การใช้คำนั้นมีความหลากหลายมาก
ส่วนการฟื้นคืนชีพหรือการสร้างซอมบีในเรื่องแต่งโดยวิธีที่ไม่เหนือธรรมชาติได้ได้กลายมาเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้วตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา เช่น "แฟรงเกนสไตน์" (ค.ศ. 1818) ได้ใช้เทคโนโลยีที่ไม่ระบุรายละเอียด, "ข้าคือตํานานพิฆาตมหากาฬ" (ค.ศ. 1954) เรื่องแต่งที่มีอิทธิพลได้กล่าวโทษเชื้อโรค, "ไนต์ออฟเดอะลิฟวิงเดด" (ค.ศ. 1968) ได้เสนอเกี่ยวกับรังสีจากยานสำรวจอวกาศที่ตก, "ผีลืมหลุม" (ค.ศ. 1985) แสดงให้เห็นแก๊สพิษ และ"เรซิเดนต์อีวิล" (ค.ศ. 1996) นำเสนอเกี่ยวกับอาวุธชีวภาพ
ทั้งนี้ อันเดดกลายมาเป็นศัตรูที่ได้รับความนิยมในเกมแฟนตาซีและเกมสยองขวัญ โดยมีบทบาทโดดเด่นในเกมเล่นตามบทบาท, วิดีโอเกมเล่นตามบทบาท, เกมออนไลน์ผู้เล่นจำนวนมากแบบเล่นตามบทบาท และเกมกลยุทธ์จำนวนมาก
ลมกรด

ลมกรด  คือกระแสลมแรงจัดที่มีลักษณะเป็นลำแคบและโค้งตวัดในบรรยากาศของโลก ดาวศุกร์ ดาวพฤหัสบดี ดาวเสาร์ ดาวยูเรนัส และดาวเนปจูน บนโลก ลมกรดกระแสหลักจะอยู่ใกล้ระดับความสูงของเขตโทรโพพอสและเป็นลมฝ่ายตะวันตก (พัดจากทิศตะวันตกไปตะวันออก) กระแสลมนี้อาจเริ่มพัด หยุดพัด แตกออกเป็นสองกระแสหรือมากกว่านั้น รวมตัวกันเป็นกระแสเดียว หรือพัดไปในทิศทางต่าง ๆ ซึ่งบางครั้งอาจสวนทางกับกระแสลมส่วนที่เหลือด้วยซ้ำ
ลมกรดที่แรงที่สุดคือ ลมกรดขั้วโลก ซึ่งอยู่รอบ ๆ กระแสอากาศวนแถบขั้วโลก ที่ระดับความสูง 9–12 กิโลเมตร (5.6–7.5 ไมล์; 30,000–39,000 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล และ ลมกรดกึ่งเขตร้อน ซึ่งมีกำลังค่อนข้างอ่อนกว่า แต่พัดอยู่ในระดับสูงกว่าที่ระดับความสูง 10–16 กิโลเมตร (6.2–9.9 ไมล์; 33,000–52,000 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล ลมกรดทั้งสองประเภทนี้มีอยู่ทั้งในซีกโลกเหนือและซีกโลกใต้ โดยในซีกโลกเหนือ ลมกรดขั้วโลกจะไหลเวียนเหนือเขตละติจูดกลางถึงสูงของทวีปอเมริกาเหนือ ยุโรป และเอเชีย รวมถึงมหาสมุทรที่อยู่ระหว่างทวีปเหล่านี้ ส่วนในซีกโลกใต้ ลมกรดขั้วโลกส่วนใหญ่จะพัดวนรอบทวีปแอนตาร์กติกา โดยลมกรดขั้วโลกทั้งสองจะพัดอยู่ตลอดทั้งปี
ลมกรดมีที่มาจากปัจจัยสองประการ ปัจจัยแรกคือการที่บรรยากาศได้รับความร้อนจากรังสีดวงอาทิตย์ซึ่งก่อให้เกิดวงจรการหมุนเวียนของอากาศ 3 วงจร ได้แก่ วงจรบริเวณขั้วโลก วงจรเฟร์เริล และวงจรแฮดลีย์ ส่วนปัจจัยที่สองคือแรงกอรียอลิสที่กระทำต่อมวลอากาศที่เคลื่อนที่เหล่านี้ โดยแรงนี้เกิดจากการที่ดาวเคราะห์หมุนรอบแกนของตัวเอง ส่วนดาวเคราะห์ดวงอื่น ๆ ตัวการสำคัญที่ขับเคลื่อนลมกรดคือความร้อนภายในดาวมากกว่าจะเป็นความร้อนจากดวงอาทิตย์ ลมกรดขั้วโลกก่อตัวใกล้กับรอยต่อระหว่างวงจรบริเวณขั้วโลกกับวงจรเฟร์เริล ในขณะที่ลมกรดกึ่งเขตร้อนก่อตัวใกล้กับรอยต่อระหว่างวงจรเฟร์เริลกับวงจรแฮดลีย์
นอกจากที่กล่าวมาแล้วยังมีลมกรดรูปแบบอื่น ๆ อีกเช่นกัน ในช่วงฤดูร้อนของซีกโลกเหนือ ลมกรดฝ่ายตะวันออกอาจก่อตัวขึ้นในเขตร้อน ซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นบริเวณที่อากาศแห้งปะทะกับอากาศชื้นกว่าในระดับสูงมาก นอกจากนี้ยังพบลมกรดระดับต่ำได้ทั่วไปในหลายภูมิภาค เช่น บริเวณตอนกลางของสหรัฐ เป็นต้น และยังมีลมกรดที่เกิดขึ้นในชั้นเทอร์โมสเฟียร์อีกด้วย
นักอุตุนิยมวิทยาใช้ตำแหน่งของลมกรดบางส่วนเป็นตัวช่วยในการพยากรณ์อากาศ ความสำคัญเชิงพาณิชย์หลักของกระแสลมนี้อยู่ที่การเดินทางทางอากาศ เนื่องจากตารางการบินอาจได้รับผลกระทบอย่างมากจากการบินไปในทิศทางเดียวกันหรือบินสวนทางกับกระแสลมนี้ สายการบินต่าง ๆ มักวางแผนเส้นทางให้บิน "ตาม" กระแสลมกรดเพื่อประหยัดต้นทุนเชื้อเพลิงและเวลา เส้นทางการบินแอตแลนติกเหนือเป็นตัวอย่างหนึ่งของความร่วมมือกันระหว่างสายการบินกับหน่วยงานควบคุมการจราจรทางอากาศในการใช้ประโยชน์จากลมกรดและลมที่พัดอยู่ด้านบนเพื่อให้สายการบินและผู้ใช้รายอื่น ๆ ได้รับประโยชน์สูงสุด แม้จะพบอาการปั่นป่วนในอากาศโปร่งในบริเวณที่มีลมกรดซึ่งเป็นอันตรายต่อผู้โดยสารอากาศยาน แต่สถานการณ์นั้นก็ไม่ได้ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อตารางการบิน
พอล อเล็กซานเดอร์

พอล ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ (30 มกราคม พ.ศ. 2489 – 11 มีนาคม พ.ศ. 2567) เป็นชาวอเมริกันผู้เป็นอัมพาตที่รอดจากโรคโปลิโอ นักกฎหมาย และนักเขียน เป็นชายคนสุดท้ายที่ใช้ชีวิตใน#เปลี่ยนทาง หลังจากป่วยด้วยโรคโปลิโอในวัย 6 ปี อเล็กซานเดอร์ได้รับปริญญานิติศาสตรบัณฑิตและ#เปลี่ยนทาง จากมหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสติน จากนั้นสอบได้เป็นทนายใน พ.ศ. 2529 เขาได้พิมพ์หนังสือบันทึกความทรงจำเองเมื่อ พ.ศ. 2563 และเสียชีวิตใน พ.ศ. 2567
ประวัติ.
อเล็กซานเดอร์เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2489 ในแดลลัส เป็นบุตรของกัส นิโคลัส อเล็กซานเดอร์ บุตรของชาวกรีกอพยพ และดอริส แมรี เอมเมตต์ ชาวเลบานอน เขาติดเชื้อโปลิโอเมื่ออายุได้ 6 ปีและเป็นอัมพาตตลอดชีวิต เขาสามารถขยับศีรษะ คอ และปากของเขาเท่านั้น
ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1950 ที่มีการแพร่ระบาดครั้งใหญ่ของโปลิโอในสหรัฐฯ มีเด็กจำนวนมากทั่วแดลลัสเข้า#เปลี่ยนทาง รวมทั้งอเล็กซานเดอร์ ในที่นั่นเด็กเหล่านั้นได้รับการรักษาในหอผู้ป่วยด้วยปอดเหล็ก เขาเกือบเสียชีวิตในโรงพยาบาลก่อนที่แพทย์จะพบว่าเขาหยุดหายใจและนำตัวเข้า#เปลี่ยนทาง โดยด่วน
เขาอยู่ในโรงพยาบาลนานถึง 18 เดือนกระทั่งได้รับอนุญาตให้กลับบ้าน โดยพ่อแม่ของเขาได้เช่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพกพาและรถบรรทุกเพื่อนำเขาพร้อมปอดเหล็กกลับบ้าน นับแต่ พ.ศ. 2497 อเล็กซานเดอร์ฝึกตัวเองให้#เปลี่ยนทาง ทำให้เขาสามารถออกจากปอดเหล็กในช่วงระยะเวลาหนึ่งได้ โดยที่ระยะเวลาดังกล่าวเพิ่มขึ้นที่ละน้อย ๆ ด้วยความช่วยเหลือจาก#เปลี่ยนทาง และนางซุลลิแวน นักกายภาพบำบัด
อเล็กซานเดอร์เป็นหนึ่งในนักเรียนกลุ่มแรกที่ได้รับการศึกษาแบบจัดการศึกษาโดยครอบครัวของ#เปลี่ยนทาง เขาเรียนโดยการท่องจำแทนการจดบันทึก เมื่ออายุได้ 21 ปี เขาสำเร็จการศึกษาจาก#เปลี่ยนทาง พ.ศ. 2510 ทำให้เขาเป็นบุคคลแรกที่สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาในแดลลัสโดยที่ไม่ได้เข้าเรียนในชั้นเรียนด้วยตนเอง
อเล็กซานเดอร์ได้รับทุนไปศึกษาต่อใน#เปลี่ยนทาง จากนั้นเขาย้ายไปมหาวิทยาลัยเท็กซัส ออสตินซึ่งเขาได้รับปริญญาตรีเมื่อ พ.ศ. 2521 และจูริสดอกเตอร์เมื่อ พ.ศ. 2527 ก่อนที่เขาจะสอบได้เป็นทนายใน พ.ศ. 2529 เขาเป็นผู้สอนศัพท์บัญญะติทางนิติศาสตร์แก่เจ้าหน้าชวเลขของศาลที่โรงเรียนการค้าออสติน เมื่อว่าความในศาล เขาจะออกจากปอดเหล็ก แต่งตัวด้วย#เปลี่ยนทาง สามชิ้นและนั่งวีลแชร์ที่ดัดแปลงให้ยกร่างของเขาให้ตั้งตรงได้
อเล็กซานเดอร์ได้รับการบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นบุคคลที่ใช้เวลาของชีวิตในปอดเหล็กนานที่สุดในโลก
อเล็กซานเดอร์เปิดบัญชีติ๊กต็อกในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 โดยโพสต์วิดีโอเกี่ยวกับชีวิตของเขา ในช่วงที่เขาเสียชีวิต บัญชีดังกล่าวมีผู้ติดตามมากกว่า 330,000 บัญชี
อเล็กซานเดอร์เสียชีวิตในแดลลัสเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2567 ในวัย 78 ปี แม้ว่าเมื่อเดือนกุมภาพันธ์เขาเข้ารับการรักษาโรคโควิด-19ในโรงพยาบาล แต่ยังไม่มีการประกาศสาเหตุการเสียชีวิตที่แท้จริง เขากลายเป็นหนึ่งในสองบุคคลสุดท้ายที่ยังคงใช้ปอดเหล็ก อีกบุคคลหนึ่งคือ#เปลี่ยนทาง ซึ่งใช้ปอดเหล็กครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2496
หนังสือ.
อเล็กซานเดอร์ออกหนังสือ "ทรีมินนิสต์ฟอร์อะด็อก: มายไลฟ์อินแอนไอรอนลัง" (แปลตรงตัว"สามนาทีเพื่อสุนัข: ชีวิตของฉันในปอดเหล็ก") เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 ด้วยความช่วยเหลือของนอร์แมน ดี. บราวน์ เพื่อนและอดีตพยาบาล อเล็กซานเดอร์ใช้เวลามากกว่า 8 ปีในการเขียนหนังสือเล่มนี้ โดยใช้แท่งพลาสติกและปากกากดบนแป้นพิมพ์หรือพูดให้เพื่อนบันทึกให้
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ตูกูยกยาการ์ตา

ตูกูยกยาการ์ตา (ชวา: ꦠꦸꦒꦸꦔꦪꦺꦴꦒꦾꦏꦂꦠ, "Tugu Ngayogyakarta") เป็นเสาจุดหมายตาเก่าแก่ในนครยกยาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย โดย "ตูกู" แปลว่าอนุสรณ์ เสานี้มีความสำคัญในฐานะการเป็นสัญลักษณ์ทางประวัติศาสตร์ของเมือง
ตูกูยกยาการ์ตาตั้งอยู่ใจกลางแยกจุดตัดของถนนมังกูบูมี (Mangkubumi), ซูดีร์มัน (Sudirman), เอ.เอ็ม ซางาจี (A.M Sangaji) และ ดีเปอโนโกโร (Dipenogoro)
ประวัติศาสตร์.
อนุสรณ์นี้สร้างขึ้นโดยศรีสุลต่าน ฮาเมิงกูบูโวโน ที่หนึ่ง ในปี 1755 โดยมีชื่อว่า "Tugu Golong-Gilig" (ตูกูโกลง-กีลิก; อนุสรณ์โกลง-กีลิก) สร้างขึ้นเพื่อแสดความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวของผู้คน บนยอดของอนุสรณ์เป็นรูปวงกลม ("โกลง") และตัวเสาเป็นทรงกระบอก ("กีลิก") จึงเป็นที่มาของชื่อนี้ เสามีความสูง 25 เมตร อนุสรณ์นี้ตั้งอยู่บนแนวแกนเส้นที่เชื่อมต่อทะเลทางใต้, วังยกยาการ์ตา และเขาเมอราปี เวลาสุลต่านแห่งยกยาการ์ตาทำสมาธิ ว่ากันว่าจะใช้อนุสรณ์นี้เป็นหมุดหมายในการหันหน้าออกสู่ยอดเขาเมอราปี
อนุสรณ์นี้ถล่มลงหลังแผ่นดินไหวเมื่อปี 1867 และในปี 1889 เจ้าอาณานิคมดัตช์บูรณะอนุสรณ์ชึ้นมาใหม่ บนยอดเป็นรูปทรงกรวยแทนรูปกลมเดิม และทรงกลมบนยอดของกรวย ความสูงยังลดลงจาก 25 เมตร เหลือ 15 เมตร และตั้งชื่อใหม่ว่า "เดอวิทเทอพาล" (De Witte Paal; อนุสรณ์ขาว)
ในปี 2012 มีการบูรณะอนุสรณ์จนเสร็จ โดยมีการทาสีเหลืองทองประดับ ซึ่งสีเหลืองนี้มีองค์ประกอบของทองคำ 22 กะรัต
กราตนงายกยาการ์ตาฮาดีนิงรัต

พระราชวังหลวงยกยาการ์ตา หรือ กราตนงายกยาการ์ตาฮาดีนิงรัต  เป็นพระราชวังในนครยกยาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ที่ประทับของสุลต่านแห่งยกยาการ์ตาและพระบรมวงศานุวงศ์ ศูนย์กลางอขงวัฒนธรรมชวาและภายในมีพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงวัตถุของราชวงศ์ พระราชวังมีราชองครักษ์กราตนยกยาการ์ตา 
ประวัติศาสตร์.
พระราชวังสร้างขึ้นในระหว่างปี 1755–1756 (AJ 1682) ให้แก่ฮาเมิงกูบูโวโนที่หนึ่ง ปฐมสุลต่านแห่งยกยาการ์ตา เป็นสิ่งแรก ๆ ที่กษัตริย์ทำหลังการลงนามสนธิสัญญากียันตีซึ่งยอมรับการสถาปนารัฐสุลต่านยกยาการ์ตาภายใต้บริษัทอินเดียตะวันออกของดัตช์ โดยเลือกเอาพื้นที่ที่เป็นป่าต้นบันยัน ขนาบข้างด้วยแม่น้ำสองสาย
ในวันที่ 20 มิถุนายน 1812 เซอร์สแตมฟอร์ด รัฟเฟิลส์ นำกองทัพ 1,200 นายจากสหราชอาณาจักรเข้าตีนครหลวงยกยาการ์ตา ซึ่งยกยาการ์ตาปราชัยแก่อังกฤษ พระราชวังถูกบุกทำลายและเผาทำลาย รัฐสุลต่านถูกเปลี่ยนมือมาอยู่ใต้ปกครองของอังกฤษเป็นช่วงสั้น ๆ ก่อนจะส่งคืนแก่ดัตช์ ส่วนใหญ่ของพระราชวังดังที่เห็นในปัจจุบันนี้สร้างขึ้นในสมัยของฮาเมิงกูบูโวโนที่แปด (ครองราชย์ 1921 ถึง 1939) และมีการสร้างขึ้นใหม่อีกหลังแผ่นดินไหวในปี 1876 และ 2006
บูกิตเซอกุนตัง

บูกิตเซอกุนตัง (เขาเซอกุนตัง) หรือ บูกิตซีกุนตัง  เป็นเนินเขาความสูง 30 เมตร ตั้งอยู่บนฝั่งตอนเหนือของแม่น้ำมูซี ในพื้นที่ของปาเล็มบัง เมืองหลวงของจังหวัดสุมาตราใต้ ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ห่างไป 3 กิโลเมตรทางเหนือของแม่น้ำมูซี และประมาณสี่กิโลเมตรจากตัวเมืองปาเล็มบัง คนท้องถิ่นถือว่าสถานที่นี้ศักดิ์สิทธิ์และมีการขุดค้นโลราณวัตถุมากมายจากสมัยศรีวิชัยซึ่งเรืองอำนาจในบ่องแคบมะละการะหว่างศตวรรษที่ 6-13 ปัจจุบันแปรสภาพเนินเขานี้เป็นอุทยานโบราณคดี
ในทศวรรษ 1920 มีการขุดค้นพบพระพุทธรูปประทับยืนหลายชิ้นส่วนในระยะเวลาหลายเดือนยกเว้นส่วนขายังคงไม่พบ พระพุทธรูปความสูง 277 เซนติเมตรสร้างมาจากหินแกรนิต เช้าใจว่ามาจากเกาะบังกาซึ่งอยู่ไม่ไกล นอกจากนี้ยังมีการค้นพบพระพุทธรูปปางประทับนั่งที่ยังแกะสลักไม่เสร็จ (ปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปาเล็มบัง) ทำให้เกิดข้อเสนอว่าจริง ๆ รูปสลักเหล่านี้น่าจะสร้างขึ้นในท้องที่ ประติมากรรมเหล่านี้เข้าใจว่ามาจากสมัยปาละ (ปลายศตวรรษที่ 7 - ต้นศตวรรษที่ 8) โบราณวัตถุอื่น ๆ ที่ขุดพบยังมีรูปพระโพธิสัตว์, ซากของสถูป, จารึก และรูปพระไวโรจนพุทธเจ้าประทับนั่งซึ่งมีประภา (รังสี) และฉัตร
ทางฝั่งใต้ของเขาเป็นที่ตั้งของแหล่งโบราณคดีการาญันยาร์ (Karanganyar site) ซึ่งมีการค้นพบโบราณวัตถุของราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่ง และจารึกจากสมัยศตวรรษที่ 7 เรียกวาาจารึกตาลังตูโว
จันดีมูวาโรจัมบี

จันดีมาวูโรจัมบี  เป็นหมู่วัดพุทธในอำเภอมาวูโรจัมบี จังหวัดจัมบี เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ห่างไป 26 กิโลเมตรทางตะวันออกจากนครจัมบี วัดเหล่านี้สร้างขึ้นในสมัยอาณาจักรเมอลายู ซากที่พบในปัจจุบันอายุประมาณศตวรรษที่ 7-13 แหล่งโราณคดีมาวูโรจัมบีประกอบด้วยวัดที่ขุดค้นแล้วแปดแห่ง พื้นที่ประมาณ 12 ตารางกิโลเมตร ตามแนว 7.5 กิโลเมตรริมแม่น้ำบาตังฮารี และเนินดินหรือซากวัดอีก 80 แห่งที่ยังไม่ได้ขุดค้นและฟื้นฟู
มีการเสนอว่ามาวูโรจัมบีน่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของอาณาจักรศรีวิชัย ด้วยความหนาแน่นของจำนวนวัดเมื่อเทียบกับแหล่งอื่น ๆ ในสุมาตราใต้
นครมาวูโรจัมบีล่มสลายลงในปี 1278 เมื่ออาณาจักรสิงหะส่าหรีเข้าโจมตีและจับกุมตัวราชวงศ์เดิมไป หลังจากนั้นแหล่งถูกทิ้งร้าง กระทั่งนายทหารชาวอังกฤษ เอส ซี บรูก (S.C. Crooke) ค้นพบในปี 1824 ปัจจุบันรัฐบาลขึ้นทะเบียนแหล่งนี้เป็นโบราณสถานภายใต้การพิทักษ์
เคาหงี

เคาหงี (เสียชีวิต ค.ศ. 263) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า สฺวี่ อี๋  เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน มีตำแหน่งเป็นขุนพลรักษาค่ายใหญ่ (牙門將 "หยาเหมินเจี้ยง") เป็นบุตรชายของเคาทูขุนพลผู้มีชื่อเสียงของวุยก๊ก
ประวัติ.
บ้านเกิดบรรพบุรุษของเคาหงีคืออำเภอเจากุ๋น (譙縣 "เฉียวเซี่ยน") เมืองไพก๊ก (沛國 "เพ่ย์กั๋ว") ซึ่งปัจจุบันคือนครปั๋วโจว มณฑลอานฮุย บิดาของเคาหงีคือเคาทู (許褚 "สฺวี ฉู่") นายทหารองครักษ์ของขุนศึกโจโฉในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและภายหลังเป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก หลังเคาทูเสียชีวิต เคาหงีได้สืบทอดบรรดาศักดิ์โหมวเซียงโหว (牟鄉侯) ของบิดา
ในปี ค.ศ. 263 สุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊กสั่งให้ยกทัพใหญ่ 3 ทางบุกรัฐจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก เคาหงีติดตามมาในทัพของจงโฮยผู้เป็นขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันตก (鎮西將軍 "เจิ้นซีเจียงจฺวิน") จงโฮยนำกำลังพล 100,000 นายเข้าอาณาเขตของจ๊กก๊กผ่านหุบเขาเสียดก๊ก (斜谷 "เสียกู่"; ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอเหมย์ มณฑลฉ่านซีในปัจจุบัน) และหุบเขาล่อก๊ก (駱谷 "ลั่วกู่"; ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอำเภอโจวจื้อ มณฑลฉ่านซีในปัจจุบัน) จงโฮยสั่งให้เคาหงีให้นำกำลังทหารล่วงหน้าไปแผ้วทางและซ่อมแซมเส้นทาง โดยจงโฮยยกทัพหลักตามมาด้านหลัง เมื่อจงโฮยยกพลมาถึงสะพานแห่งหนึ่ง ปรากฏว่าพื้นสะพานมีรอยแตกทำให้เท้าม้าก้าวร่วงลงรอยแตกนั้น เนื่องจากจงโฮยนั้นถืออาญาสิทธิ์ในการบัญชาทหารในภูมิภาคกวนต๋ง (關中 "กวานจง") มีอำนาจในการชี้เป็นชี้ตาย จึงสั่งให้ประหารชีวิตเคาหงีฐานที่ทำภารกิจล้มเหลวทันที เคาหงีนั้นเป็นบุตรชายของเคาทูผู้เป็นองครักษ์และขุนพลคนสนิทของผู้นำวุยก๊ก 3 รุ่นแรกคือโจโฉ โจผี และโจยอย แต่เคาหงีก็ไม่ได้รับการละเว้นโทษ การเสียชีวิตของเคาหงีจึงทำให้ทหารทุกคนตกตะลึงอย่างมาก
บุตรชาย.
เคาหงีมีบุตรชายชื่อสฺวี่ จง (許綜) ได้สืบทอดบรรดาศักดิ์โหมวเซียงโหวของบิดาในช่วงต้นศักราชไท่ฉื่อ (泰始; ค.ศ. 266-274) ในรัชสมัยของจักรพรรดิสุมาเอี๋ยนแห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก
ลียังบูวา

ลียังบูวา  เป็นถ้ำหินปูนบนเกาะฟลอเร็ซ ประเทศอินโดนีเซีย ทางเหนือของเมืองรูเติงในอำเภอมังงาไร จังหวัดนูซาเติงงาราตะวันออก ถ้ำนี้มีความสำคัญทางโบราณคดีและบรรพชีวินวิทยานับตั้งแต่ทศวรรษ 1950 และ 1960 ดังที่บรรยายไว้โดยนักสำรวจและมิชชันนารีชาวดัตช์ เทออดอร์ แฟร์ฮือเฟิน 
ในเดือนกันยายน 2003 ทีมสำรวจภาคพื้นนำโดย โทมัส ซูติกนา ค้นพบหลักฐานชิ้นส่วนส่วนบนของกะโหลกมนุษย์ชิ้นแรก ด้วยขนาดที่เล็กทำให้ในตอนแรกสันนิษฐานว่าเป็นกะโหลกของเด็กเล็ก ก่อนที่ต่อมาจะค้นพบส่วนฟันว่ามีลักษณะโตเต็มวัย แปลว่ากะโหลกนี้เป็นของผู้ใหญ่ หลังผ่านไปสงอสามสัปดาห์ ทีมขุดค้นสามารถกู้โครงการะดูกของโฮมินิดนี้ได้เป็นส่วนใหญ่ ตั้งชื่อรหัส LB1, LB2, ฯลฯ ตามชื่อถ้ำ โครงกระดูกนี้ต่อมากลายเป็นตัวอย่างโฮโลไทป์ของมนุษย์สปีซีส์ "Homo floresiensis" หรือเรียกกันว่ามนุษย์ "ฮ็อบบิต" ซึ่งแม้จะมีปริมาตรสมองเล็กแต่สามารถใช้อุปกรณ์ ล่าสัตว์ และรับมือกับผู้ล่าเช่นมังกรโคโมโดได้
ตำบลพิหารแดง

พิหารแดง เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นที่ตั้งของวัดสำคัญในจังหวัดสุพรรณบุรีหลายแห่ง คือ วัดหน่อพุทธางกูร วัดชีสุขเกษม วัดพระนอน วัดเจ้าพระยาธรรมาราม วัดพิหารแดง และวัดสว่างอารมณ์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลพิหารแดง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ตำบลพิหารแดงในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช มีทหารเอกชื่อพระเพทราชา เป็นคนบ้านโพธิ์หลวง ซึ่งปลูกหมากและพลูส่งไปเมืองหลวง ต่อมาเรียกเพี้ยนเป็น "พลูหลวง" และต่อมาพระเพทราชาเป็นพระเจ้าแผ่นดินต่อ ได้ค้นพบวิหารในบริเวณใกล้บ้านพลูหลวง ได้ปรับปรุงบูรณะโดยใช้สีแดงเป็นหลักเพื่อเป็นอนุสรณ์ โดยเรียกชื่อวัดว่า วิหารแดง เรียกเพี้ยนไปเป็น "พิหารแดง" และใช้เป็นชื่อเรียกตำบลพิหารแดงเป็นต้นมา
ปี พ.ศ. 2498 นายพินิต โพธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี โดยขยายเขตมาถึงพื้นที่บางส่วนของหมู่ 8 บ้านหัวเวียง ของตำบลพิหารแดง ในปีต่อมาทางจังหวัดสุพรรณบุรีจึงได้โอนพื้นที่หมู่ 8 (บางส่วน) ของตำบลพิหารแดง ในเขตเทศบาลเมืองสุพรรณบุรีให้ไปขึ้นกับตำบลท่าพี่เลี้ยง เพื่อเป็นแนวเขตที่ชัดเจนในการปกครอง
ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 6 หมู่บ้านด้านทิศตะวันออกของแม่น้ำท่าจีน ของเขตตำบลพิหารแดง ได้แก่ หมู่ 1 บ้านหัวถนน, หมู่ 2 บ้านกิโลแปด, หมู่ 3 บ้านหัวเกาะ, หมู่ 7 บ้านสนามชัย, หมู่ 8 บ้านหัวเวียง และหมู่ 10 บ้านดอนโพธิ์ ออกไปตั้งเป็นตำบลสนามชัย โดยอนุมัติจากนายคนึง ฦาไชย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย และลำดับหมู่บ้านในเขตตำบลพิหารแดงขึ้นใหม่
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลพิหารแดงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลพิหารแดงเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลพิหารแดง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลพิหารแดงมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 16.59 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,751 คน และ 1,046 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลพิหารแดงอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลพิหารแดง
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอลาดยาว และ อำเภอโกรกพระ
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอบรรพตพิสัย, อำเภอเก้าเลี้ยว, อำเภอชุมแสง และอำเภอท่าตะโก
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหนองบัว, อำเภอไพศาลี, อำเภอตากฟ้า และอำเภอตาคลี
ตำบลสระแก้ว (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)

สระแก้ว เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลท่าเสด็จ เป็นที่ตั้งของสวนนกท่าเสด็จ (หน่วยอนุรักษ์นกท่าเสด็จ) และสระศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลสระแก้ว มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เดิมพื้นที่มีชื่อว่า ตำบลท่าว้า ขึ้นกับอำเภอท่าพี่เลี้ยง ต่อมาทางราชการได้เปลี่ยนชื่อจากตำบลท่าว้า เป็น ตำบลสระแก้ว ในปี พ.ศ. 2492 ซึ่งชื่อหมู่บ้านก็ได้เปลี่ยนจาก ท่าว้า เป็น "ท่าเสด็จ" การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวสันนิษฐานได้ว่าสืบเนื่องจากเหตุการณ์ที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้เคยเสด็จประพาสเมืองสุพรรณบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2451 และได้เสด็จประพาสมาที่สระน้ำศักดิ์สิทธิ์ ทั้ง 4 ที่ตั้งอยู่ท้องที่บ้านท่าเสด็จ
ปี พ.ศ. 2510 นายเวียง สาครสินธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้พิจารณาพื้นที่หมู่ 3 บ้านท่าเสด็จ ของตำบลสระแก้ว มีสภาพชุมนุมชนหนาแน่น เป็นที่ตั้งของตลาด ร้านค้า โรงสี และศูนย์ราชการ สมควรได้รับการจัดตั้งเป็นสุขาภิบาล ปี พ.ศ. 2511 จึงจัดตั้งขึ้นเป็น สุขาภิบาลท่าเสด็จ โดยมีพื้นที่ดูแลทั้งตำบล เนื่องจากเหตุผลด้านผังเมือง ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยกำหนดให้สุขาภิบาลท่าเสด็จมีฐานะการคลังเพียงพอที่จะบริหารงานประจำของสุขาภิบาลได้ 
ปี พ.ศ. 2542 สุขาภิบาลท่าเสด็จได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบล ด้วยผลของกฎหมาย
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลสระแก้วแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
หลังจากที่ได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาล ยังได้มีการจัดตั้งชุมชนขึ้น 21 ชุมชนภายในพื้นที่ ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
จุดสำหรับติดตามเครื่องพิมพ์

จุดสำหรับติดตามเครื่องพิมพ์ , พรินเทอร์สเทกาโนกราฟี , จุดติดตามแบบดอคูคัลเลอร์ , จุดเหลือง, จุดความลับ, หรือ รหัสระบุเครื่อง  เป็นลายน้ำดิจิทัลที่เครื่องพิมพ์เลเซอร์และเครื่องถ่ายเอกสารแบบสีจำนวนมากจะพิมพ์ออกมาทุกหน้าเพื่อระบุเครื่องพิมพ์โดยเฉพาะ ๆ เป็นวิธีที่พัฒนาขึ้นโดยบริษัทซีร็อกซ์และแคนนอนในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 แต่การใช้โค้ดเช่นนี้เพิ่งเปิดเผยเป็นสาธารณะเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2004
ประวัติ.
ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ซีร็อกซ์ได้เป็นผู้บุกเบิกการเข้ารหัส โดยเลขที่มีเอกลักษณ์จะถูกแสดงเป็นจุดเล็ก ๆ กระจายไปทั่วหน้าที่พิมพ์ออกมา มีการใช้งานครั้งแรกในเครื่องพิมพ์ตระกูล DocuColor เครื่องพิมพ์ของซีร็อกซ์ได้พัฒนาระบบการติดตามแบบลับ ๆ เพื่อป้องกัน "การใช้เครื่องถ่ายเอกสารสีในการทำธนบัตรปลอม" โดยซีร็อกซ์ได้รับสิทธิบัตรหมายเลข 5515451 จากประเทศสหรัฐอเมริกา ในเวลาต่อมามีการนำไปใช้ในเครื่องถ่ายเอกสารอย่างกว้างขวางในหลากหลายยี่ห้อ
สาธารณชนได้รับรู้ถึงเทคโนโลยีในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2004 เมื่อเจ้าหน้าที่ชาวดัตช์ใช้เทคโนโลยีดังกล่าวในการติดตามการปลอมแปลงจากเครื่องพิมพ์สีแคนนอน
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004, "#เปลี่ยนทาง "รายงานว่ามีการใช้เทคโนโลยีดังกล่าวเป็นเวลาหลายทศวรรษในเครื่องพิมพ์บางประเภท เพื่อให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องสามารถระบุและติดตามผู้ที่แปลมแปลงได้
 (CBCDG) ออกมากล่าวว่าไม่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาระบบนี้
ใน ค.ศ. 2005 กลุ่มประท้วงสิทธิของบุคคล (EFF) ได้กระตุ้นให้สาธารณชนส่งตัวอย่างการพิมพ์ของเครื่องพิมพ์ตัวเองมาให้ EFF และได้ถอดรหัสสำเร็จในเวลาต่อมา
รหัสนี้พบได้ในเครื่องพิมพ์หลากหลายรุ่นและผู้ผลิต
ใน ค.ศ. 2015 EFF ระบุว่าเอกสารที่ได้รับก่อนหน้านี้ผ่าน#เปลี่ยนทาง โดยใจความเอกสารแนะนำให้ทุกบริษัทที่ผลิตเครื่องถ่ายเอกสารสีแบบเลเซอร์ทำข้อตกลงลับกับรัฐบาล เพื่อให้มั่นใจว่าผลลัพธ์จากเครื่องสามารถตรวจสอบได้ด้วยเทคโนโลยีทางนิติวิทยาศาสตร์
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />เราก็ยังไม่ทราบว่าข้อมูลนี้เป็นความจริงหรือไม่ หรือเทคโนโลยีการติดตามทางนิติวิทยาศาสตร์รุ่นถัดไปจะทำงานอย่างไร วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือให้สันนิษฐานว่าเครื่องพิมพ์เลเซอร์สีสมัยใหม่ทั้งหมดมีการเชื่อมโยงเอกสารกับจุดสำหรับติดตาม (หากผู้ผลิตรายใดต้องการออกแถลงการณ์ที่ขัดแย้งกับข้อมูลนี้ เราจะยินดีเผยแพร่ข้อมูลใหม่ที่นี้)
ใน ค.ศ. 2007 รัฐสภายุโรปตั้งคำถามว่า[เทคโนโลยีนี้]เป็นการบุกรุกความเป็นส่วนตัวหรือไม่
ด้านเทคนิค.
รูปแบบนั้นประกอบไปด้วย การกระจายทั่วไปแบบแมทริกซ์ของจุดสีเหลืองที่แทบจะไม่สามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า แต่ละจุดมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางอยู่ที่หนึ่งในสิบของมิลลิเมตร (0.004") และมีช่องว่างขนาด 1 มิลลิเมตร (0.039") การจัดเรียงของจุดเหล่านี้แปลออกมาเป็นข้อมูลหมายเลขประจำเครื่อง วันที่และเวลาที่พิมพ์ มีการทำซ้ำจุดพวกนี้หลายครั้งทั่วกระดาษเผื่อในกรณีที่เกิดข้อผิดพลาด
ตัวอย่างเช่น ถ้าโคดประกอบด้วย 8 × 16 จุดในรูปแบบสี่เหลี่ยมหรือหกเหลี่ยม จะกระจายไปทั่วพื้นผิวประมาณ และปรากฎบนกระดาษขนาด A4 ประมาณ 150 ครั้ง ดังนั้นจึงสามารถวิเคราะห์ได้แม้จะมีกระดาษเพียงบางส่วน เครื่องพิมพ์บางรุ่นจะจัดจุดสีเหลืองในรูปแบบคล้ายกลุ่มจุดที่ดูเหมือนก้อนเมฆ
พอลูร์ (เทศมณฑลรูดอน)

พอลูร์  เป็นหมู่บ้านและเมืองหลักในตำบลแจฆีเนโจนูบี อำเภอแจฆีน เทศมณฑลรูดอน จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน
ประชากร.
จากสำมะโนแห่งชาติ พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 1,017 คนใน 202 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน พ.ศ. 2554 มีประชากรเพิ่มขึ้นเป็น 1,347 คนใน 316 ครัวเรือน และสำมะโนล่าสุดใน พ.ศ. 2559 ระบุประชากรไว้ที่ 1,370 คนใน 360 ครัวเรือน หมู่บ้านนี้เป็นหมู่บ้านที่มีประชากรมากที่สุดในตำบลนี้
อองกิ๋น

อองกิ๋น, อองกิ๋ม หรือองกิ๋น มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หวาง ฉี  ชื่อรอง ข่งชั่ว  เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน ภายหลังเป็นขุนนางของราชวงศ์จิ้น
ประวัติ.
อองกิ๋นเป็นชาวเมืองตงไหล (東萊郡 "ตงไหลจฺวิ้น") ซึ่งอยู่ในนครไหลโจว มณฑลชานตงในปัจจุบัน
เดิมอองกิ๋นทำหน้าที่รักษาชายแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือ ในช่วงต้นศักราชเจิ้งฉื่อ (正始; ค.ศ. 240-249) ในรัชสมัยของโจฮองจักรพรรดิลำดับที่ 3 ของวุยก๊ก อองกิ๋นดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองเสฺวียนถู (玄菟郡 "เสฺวียนถูจฺวิ้น") ต่อมาไม่นานอองกิ๋นได้เข้าร่วมในสงครามกับอาณาจักรโคกูรยอ ในช่วงเวลานี้ อองกิ๋นได้รับคำสั่งจากบู๊ขิวเขียมให้ไปยังอาณาจักรพูยอเพื่อขอเสบียงอาหารให้กองทัพ
ในปี ค.ศ. 247 อองกิ๋นได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองของเมืองไต้ฟาง (帶方郡 "ไต้ฟางจฺวิ้น") เพื่อประสานสัมพันธไมตรีกับรัฐวะ (ประเทศญี่ปุ่นในปัจจุบัน)
ในปี ค.ศ. 263 อองกิ๋นในเวลานั้นดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองของเมืองเทียนซุย (天水郡 "เทียนฉุ่ยจฺวิ้น") ได้เข้าร่วมในการพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก โดยเตงงายให้ส่งอองกิ๋นให้นำกำลังทหารเข้าโจมตีค่ายของเกียงอุยขุนพลจ๊กก๊ก
ในรัชสมัยของจักรพรรดิสุมาเอี๋ยนแห่งราชวงศ์จิ้น อองกิ๋นได้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมืองของเมืองยีหลำ (汝南郡 "หรู่หนานจฺวิ้น")
ทายาท.
หวาง หมี (王彌) ผู้นำกลุ่มโจรในรัชสมัยจักรพรรดิจิ้นหฺวายตี้แห่งราชวงศ์จิ้นตะวันตก เป็นหลานชายของอองกิ๋น
พอลูร์ (เทศมณฑลมีนอบ)

พอลูร์  เป็นหมู่บ้านในตำบลเบมอนี อำเภอซีรีก เทศมณฑลมีนอบ จังหวัดโฮร์โมซกอน ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน พ.ศ. 2549 หมู่บ้านนี้มีประชากร 360 คนใน 69 ครัวเรือน
สัญศาสตร์

สัญศาสตร์ หรือ สัญญาณศาสตร์  คือการศึกษาเชิงระบบเกี่ยวกับกระบวนการแสดงสัญลักษณ์และการสื่อสารความหมาย ในศาสตร์สัญศาสตร์ เครื่องหมายหรือสัญญะ คือสิ่งใดก็ตามที่สื่อความหมายหรือความรู้สึกทั้งโดยเจตนาและไม่ได้ตั้งใจไปยังผู้แปลความสัญลักษณ์
สัญศาสตร์คือกิจกรรม การดำเนินการ หรือกระบวนการใด ๆ ที่เกี่ยวข้องกับเครื่องหมาย เครื่องหมายเหล่านั้นมักจะสื่อสารด้วยภาษาพูด แต่ยังรวมถึงท่าทางหรือรูปแบบภาษาอื่น ๆ เช่น ศิลปะ (ดนตรี ภาพวาด ประติมากรรม เป็นต้น) สัญศาสตร์ร่วมสมัยเป็นสาขาหนึ่งของวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาเกี่ยวกับการสร้างความหมาย (ไม่ว่าจะสื่อสารได้หรือไม่ก็ตาม) และความรู้ประเภทต่าง ๆ
ต่างจากภาษาศาสตร์ สัญศาสตร์ยังศึกษาเกี่ยวกับ ระบบสัญญะ (sign system) ที่ไม่ใช่ภาษาด้วย สัญศาสตร์ครอบคลุมการศึกษาเกี่ยวกับการบ่งชี้ การกำหนด ความเหมือน แนวเทียบ อุปมานิทัศน์ นามนัย อุปลักษณ์ สัญลักษณ์ การใช้สัญลักษณ์แสดงนัย และการสื่อสาร
การเกลื่อนคำ

การเกลื่อนคำ, คำรื่นหู หรือ เสาวพจน์  เป็นคำหรือสำนวนที่ไม่เป็นพิษเป็นภัย ใช้แทนคำหรือสำนวนที่ถือว่าหยาบคาย หรือสื่อถึงสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ การเกลื่อนคำบางคำมีจุดประสงค์เพื่อความบันเทิง ในขณะที่บางคำก็ใช้คำศัพท์ที่ไม่น่าสนใจและไม่เป็นพิษเป็นภัยสำหรับแนวคิดที่ผู้ใช้ต้องการลดความสำคัญลง การเกลื่อนคำมีไว้เพื่อหลีกเลี่ยงความหยาบคายหรืออ้างอิงถึง หัวข้อที่บางคนถือเป็นเรื่องต้องห้าม เช่น ความพิการทางร่างกาย การมีเพศสัมพันธ์ การขับถ่ายของร่างกาย ความเจ็บปวด ความรุนแรง ความเจ็บป่วย หรือความตายในลักษณะสุภาพ
เอียวหัว

เอียวหัว (เสียชีวิต ค.ศ. 278) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หยาง ซิน  เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน ภายหลังเป็นขุนนางของราชวงศ์จิ้น
ประวัติ.
เอียวหัวเป็นชาวเมืองเทียนซุย (天水郡 "เทียนฉุ่ยจฺวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคือนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน เอียวหัวรับราชการในวุยก๊กโดยดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองกิมเสีย (金城郡 "จินเฉิงจฺวิ้น"; อยู่บริเวณอำเภอยฺหวีจง มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน)
ในปี ค.ศ. 263 เอียวหัวได้เข้าร่วมในการพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก โดยเตงงายให้ส่งเอียวหัวให้นำกำลังทหารของเมืองกิมเสียเข้าโจมตีกานซง (甘松; ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเตี๋ยปู้ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เอียวหัวได้เข้ารบกับเกียงอุย และยึดได้กานซง ต่อมาเอียวหัวได้ติดตามเตงงายในการเข้าโจมตีเมืองอิวกั๋ง (江油郡 "เจียงโหยวจฺวิ้น")
ในปี ค.ศ. 271 ในรัชสมัยของจักรพรรดิสุมาเอี๋ยนแห่งราชวงศ์จิ้น เอียวหัวได้ดำรงตำแหน่งข้าหลวงมณฑล (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลเลียงจิ๋ว (涼州 "เหลียงโจว") โดยได้รับสืบทอดตำแหน่งถัดจากคันห่องที่เสียชีวิต
ในปี ค.ศ. 276 ลิ่งหู หง (令狐宏) แห่งเมืองตุ้นหฺวาง (燉煌郡 "ตุ้นหฺวางจฺวิ้น") ก่อกบฏ เอียวหัวนำกำลังทหารเข้าโจมตีและสังหารลิ่งหู หงได้
ในปี ค.ศ. 278 เอียวหัวนำกำลังทหารเข้ารบกับรั่วหลัวป๋าเหนิง (若羅拔能) ชนเผ่าเซียนเปย์ในกลุ่มของทูฟ่า ชู่จีเหนิง (禿髮樹機能) ที่เมืองอู่เวย์ (武威郡 "อู่เว่ย์จฺวิ้น") เอียวหัวพ่ายแพ้และถูกสังหารในที่รบ
พอแยนเดบอดออีรอน

"พอแยนเดบอดออีรอน"  เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน ซึ่งได้นำมาใช้ในปี พ.ศ. 2523 หลังจากก่อตั้งสาธารณรัฐอิสลาม ดนตรีประพันธ์โดย Abolghasem Halat และเนื้อเพลงเขียนโดย Abolghasem Halat เพลงชาติดังกล่าวถูกเปลี่ยนแทนในปี พ.ศ. 2533 ด้วยเพลงชาติของสาธารณรัฐอิสลามอิหร่านจนถึงปัจจุบันปัจจุบัน
คำแปล.
บทที่ 1
สาธารณรัฐอิสลามได้สถาปนาขึ้น 
จักมอบศรัทธาและปฐพีให้แก่เรา 
ท่ามกลางการปฏิวัติอิหร่านเอย
ที่ซึ่งพระราชวังอันข่มขี่ได้ถูกพลิกคว่ำ 
ภาพพจน์แห่งอนาคตของเราคือบทบาทแห่งความปรารถนาของเรา 
ด้วยพลังอันยั่งยืนของเรานั้นคือศรัทธาและความสามัคคีของเรา 
ผู้อำนวยเราคือฝ่าพระหัตถ์แห่งพระอัลลอฮ์ 
เป็นพระองค์ผู้ทรงนำทางเราไปสู่การรบสู้ครั้งนี้
ประสานเสียง:
ด้วยพระคุณใต้ร่มเงาแห่งพระคัมภีร์อัลกุรอาน 
จงเป็นอิหร่านหยัดยืนตราบนานเท่านานเถิด!
บทที่ 2
เสรีภาพเปี่ยมดังดอกไม้เท่าแดนดินเรา 
จักเบ่งบานด้วยเลือดอันบริสุทธิ์ของเรา 
อิหร่านผู้ส่งต่อถึงเพลงชาติเพลงนี้ 
ขอน้อมคารวะนักรบแห่งผืนปิตุภูมิ 
ศาสนาแห่งสาธารณรัฐของเราคือผู้ค้ำจุนและความร่มเย็นของเรา 
ด้วยผลประโยชน์จากความหาญกล้าของเราคืออิสรภาพและความมั่นคงของเรา 
ค่ำคืนอันมืดมิดของความทุกข์ยากได้พ้นจากไปแล้ว 
ดวงตะวันแห่งโชคชะตาของเราจักส่องแสงมาแล้ว
ประสานเสียง
คำขอวันละข้อจากสาวน้อยเดียวดาย

คำขอวันละข้อจากสาวน้อยเดียวดาย (ロンリーガールに逆らえない, Ronrī Gāru ni Sakaraenai) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวยูริ เขียนและวาดภาพโดย Kashikaze เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร "คอมมิคยูริฮิเมะ" ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะ ตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 ถึงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู
เรื่องย่อ.
แม้ว่าซากุราอิ อายากะ จะเป็นนักเรียนที่เรียนดีมาก แต่ทำข้อสอบได้ไม่ดี ทำให้ไม่ได้รับการรับเข้ามหาวิทยาลัยที่เธอเลือก เมื่อคุณครูประจำชั้นของเธอสัญญาว่าจะแนะนำโรงเรียนที่เธอเลือกให้กับเธอ เพื่อแลกกับการโน้มน้าวฮอนดะ โซระ นักเรียนที่เคยหนีเรียนให้มาโรงเรียน อายากะจึงตกลง อย่างไรก็ตาม หลังจากที่โซระรู้ถึงข้อตกลงของอายากะ เธอก็ตกลงที่จะกลับมาโรงเรียน แต่ก็ต่อเมื่ออายากะช่วยเธอเพียงหนึ่งอย่างทุกวันเท่านั้น
การตีพิมพ์.
เขียนและวาดภาพโดย Kashikaze "คำขอวันละข้อจากสาวน้อยเดียวดาย" เริ่มตีพิมพ์ในญี่ปุ่นในนิตยสาร"คอมมิคยูริฮิเมะ" ของสำนักพิมพ์อิจิจินชะตั้งแต่วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ถึงวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2565 และได้รวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ทั้งหมด 6 เล่ม ตั้งแต่วันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2563 ถึงวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2565
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เซนชู
ในภาษาอังกฤษมังงะมีลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ Kodansha USA วางจำหน่ายในอเมริกาเหนือ
!width=4%|#
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ
!width=24%|ISBN ต้นฉบับ
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายภาษาอังกฤษ
!width=24%|ISBN ภาษาอังกฤษ
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol1" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">1</th></td><td> 16 เมษายน พ.ศ. 2563</td><td></td><td>—</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol2" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">2</th></td><td> 16 ตุลาคม พ.ศ. 2563</td><td></td><td>—</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol3" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">3</th></td><td> 16 เมษายน พ.ศ. 2564</td><td></td><td>—</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol4" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">4</th></td><td> 18 ตุลาคม พ.ศ. 2564</td><td></td><td>—</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol5" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">5</th></td><td> 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2565</td><td></td><td>—</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol6" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">6</th></td><td> 16 ธันวาคม พ.ศ. 2565</td><td></td><td>—</td><td></td></tr>
</table>
การตอบรับ.
Erica Friedman จาก Yuricon ชื่นชมซีรีส์เรื่องนี้ โดยกล่าวในบทวิจารณ์ของเธอสำหรับเล่มที่ 2 ว่า "แม้ว่าเนื้อหาจะดูไร้สาระ ซึ่งในตอนแรกดูเหมือนจะเข้าใกล้สิ่งที่อาจก่อให้เกิดการฝ่าฝืนขอบเขตและความสัมพันธ์ที่ไม่ดีต่อสุขภาพมากกว่าที่ฉันชอบ แต่จริง ๆ แล้วซีรีส์เรื่องนี้กลับอ่อนโยนและน่ารักทีเดียว"
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอลาดยาว และ อำเภอโกรกพระ
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอบรรพตพิสัย, อำเภอเก้าเลี้ยว, อำเภอชุมแสง และอำเภอท่าตะโก
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหนองบัว, อำเภอไพศาลี, อำเภอตากฟ้า และอำเภอตาคลี
บริษัทสาขา

บริษัทสาขา หรือ บริษัทย่อย (subsidiary company) หรือ บริษัทลูก (daughter company) คือ บริษัทที่มีเจ้าของหรือควบคุมโดยบริษัทอื่น ซึ่งเรียกว่า บริษัทแม่ หรือ บริษัทผู้ถือหุ้น ซึ่งมีอำนาจควบคุมทางกฎหมายและทางการเงินเหนือบริษัท บริษัทสาขาสองแห่งหรือมากกว่านั้นที่อยู่ในเครือบริษัทแม่เดียวกันหรือมีฝ่ายบริหารชุดเดียวกันและควบคุมโดยนิติบุคคลหรือกลุ่มเดียวกันเป็นหลัก เรียกว่า บริษัทในเครือ บริษัทสาขาจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายของประเทศที่ตนมีสำนักงานใหญ่และจดทะเบียนอยู่ และยังคงรักษาความเป็นผู้นำฝ่ายบริหารของตนเองไว้ด้วย
บริษัทสาขาอาจเป็นบริษัท (โดยปกติมีความจำกัดในการรับผิด) และอาจเป็นของรัฐหรือรัฐวิสาหกิจ ก็ได้ บริษัทในลักษณะนี้เป็นคุณลักษณะทั่วไปในธุรกิจสมัยใหม่ และบริษัทข้ามชาติส่วนใหญ่จัดระเบียบการดำเนินงานของตนในลักษณะนี้ ตัวอย่างของบริษัทผู้ถือหุ้นได้แก่ เบิร์กเชียร์แฮทาเวย์ เจฟเฟอรีส์ไฟแนนเชียลกรุป, เดอะวอลต์ดิสนีย์, วอร์เนอร์บราเธอส์ดิสคัฟเวอรี หรือ ซิตีกรุป ตลอดจนบริษัทที่มุ่งเน้นด้านหนึ่ง เช่น ไอบีเอ็ม, ซีร็อกซ์ และไมโครซอฟท์ บริษัทเหล่านี้และบริษัทอื่น ๆ จัดระเบียบธุรกิจของตนให้เป็นบริษัทสาขาในระดับประเทศและระดับปฏิบัติงาน โดยมักมีบริษัทสาขาอยู่หลายระดับ
เงินอุดหนุน

เงินอุดหนุน (subvention หรือ government incentive) เป็นประเภทหนึ่งของรายจ่ายของรัฐบาล สำหรับบุคคลและครัวเรือน รวมถึงธุรกิจต่าง ๆ โดยมีเป้าหมายเพื่อรักษาเสถียรภาพของเศรษฐกิจ ช่วยให้มั่นใจได้ว่าแต่ละบุคคลและครัวเรือนจะสามารถดำรงอยู่ได้โดยสามารถเข้าถึงสินค้าและบริการที่จำเป็น พร้อมทั้งเปิดโอกาสให้ธุรกิจต่าง ๆ สามารถดำเนินต่อไปได้และ/หรือแข่งขันได้ เงินอุดหนุนไม่เพียงแต่ส่งเสริมเสถียรภาพทางเศรษฐกิจในระยะยาวเท่านั้น แต่ยังช่วยให้รัฐบาลตอบสนองต่อภาวะเศรษฐกิจรุนแรง ในช่วงภาวะเศรษฐกิจถดถอย หรือตอบสนองต่อภาวะรุนแรงที่ไม่คาดคิด เช่น การระบาดทั่วของโควิด-19
เงินอุดหนุนมีหลากหลายรูปแบบ เช่น รายจ่ายโดยตรงจากรัฐบาล สิ่งจูงใจด้านภาษี เงินกู้แบบผ่อนปรน (soft loan) การพยุงราคา และการจัดหาสินค้าและบริการจากรัฐบาล ตัวอย่างเช่น รัฐบาลอาจแจกจ่ายเงินอุดหนุนโดยตรงให้กับบุคคลและครัวเรือนในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ เพื่อช่วยให้พลเมืองของตนจ่ายใบแจ้งหนี้และเพื่อกระตุ้นกิจกรรมทางเศรษฐกิจ เงินอุดหนุนทำหน้าที่ช่วยเหลือทางการเงินที่มีประสิทธิผลซึ่งพ้นไปเมื่อเศรษฐกิจประสบความยากลำบากทางเศรษฐกิจ
ตำบลบ้านสระ

บ้านสระ เป็นตำบลในอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นที่ตั้งของวัดลาดสิงห์ที่เป็นที่พักทัพของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชและสมเด็จพระเอกาทศรถ ก่อนออกสงครามยุทธหัตถีกับพม่า 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลบ้านสระ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลบ้านสระแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลบ้านสระเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบ้านสระ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบ้านสระมี 10 หมู่บ้าน พื้นที่ 54.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,895 คน และ 1,523 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบ้านสระอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านสระ
ใบแจ้งหนี้

ใบแจ้งหนี้ ใบกำกับสินค้า บัญชีสิ่งของ หรือ บัญชีสินค้าพร้อมด้วยราคา (bill หรือ tab) เป็นเอกสารทางการค้าที่ผู้ขายออกให้กับผู้ซื้อ มีความเกี่ยวข้องกับธุรกรรมการขาย มีการระบุถึงผลิตภัณฑ์ จำนวน และราคา ที่ตกลงกันไว้ของผลิตภัณฑ์หรือ บริการที่ผู้ขายจัดหาให้แก่ผู้ซื้อ
เงื่อนไขการชำระเงินโดยทั่วไป จะระบุไว้ในใบแจ้งหนี้ สิ่งเหล่านี้อาจระบุว่าผู้ซื้อมีต้องชำระเงินในเวลากี่วันและบางครั้งอาจมีส่วนลดหากชำระเงินก่อนวันครบกำหนด ผู้ซื้ออาจชำระเงินผลิตภัณฑ์หรือบริการที่ระบุไว้ในใบแจ้งหนี้ไปแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนและการสื่อสารที่ไม่จำเป็นจากผู้ซื้อถึงผู้ขาย ผู้ขายบางรายจะระบุอย่างชัดเจนด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่และตัวพิมพ์ใหญ่บนใบแจ้งหนี้ว่าได้รับการชำระเงินแล้วหรือไม่
ตำบลหนองผักนาก

หนองผักนาก เป็นตำบลในอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลหนองผักนาก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลหนองผักนากแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลหนองผักนากเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองผักนาก ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหนองผักนากมี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 60.55 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,163 คน และ 1,996 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองผักนากอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองผักนาก
ไซเบอร์เนติกส์

ไซเบอร์เนติกส์  เป็นการศึกษาแบบข้ามสาขาวิชาเกี่ยวกับกระบวนการเชิงวงกลม เช่น ระบบผลป้อนกลับ ซึ่งข้อมูลส่งออกเท่ากับข้อมูลรับเข้าด้วย เกี่ยวข้องกับหลักการทั่วไปที่มีความเกี่ยวข้องในบริบทต่าง ๆ อย่างระบบนิเวศ เทคโนโลยี ชีวภาพ การรู้คิด และระบบสังคม ตลอดจนในกิจกรรมภาคปฏิบัติ เช่น การออกแบบ การเรียนรู้ และ การจัดการ
การข้ามสาขาของไซเบอร์เนติกส์ ทำให้มีการเชื่อมโยงกับสาขาอื่น ๆ จำนวนมาก จึงมีอิทธิพลกว้างไกลและมีการตีความที่หลากหลาย
มีการนิยามไซเบอร์เนติกส์ไว้ในรูปแบบต่าง ๆ ซึ่งสะท้อนถึง "ความอุดมสมบูรณ์ของฐานแนวคิด" คำจำกัดความที่รู้จักกันดีที่สุดนิยามหนึ่งคือคำจำกัดความของนักวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน นอร์เบิร์ต ไวเนอร์ ซึ่งระบุว่าไซเบอร์เนติกส์คือ "การควบคุมและการสื่อสารในสัตว์และเครื่องจักร" คำจำกัดความในช่วงแรกอีกนิยามหนึ่งในการประชุมไซเบอร์เนติกส์ที่เมซี ซึ่งเข้าว่าไซเบอร์เนติกส์เป็นการศึกษา "กลไกเชิงเหตุและผลแบบวงกลมในระบบทางชีววิทยาและสังคม" มาร์กาเร็ต มีด เน้นย้ำถึงบทบาทของไซเบอร์เนติกส์ในฐานะ "รูปแบบหนึ่งของความคิดแบบข้ามสาขาที่ทำให้สาขาวิชาสามารถสื่อสารกันได้อย่างง่ายดายในภาษาที่ทุกคนสามารถเข้าใจได้"
ตูกุนบูลัก

ตูกุนบูลัก  เป็นเมืองสมัยกลางในทิวเขาเตอร์เกสถาน ตั้งอยู่ในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศอุซเบกิสถานตะวันออกเฉียงใต้ใกล้อุทยานแห่งชาติซามิน ตัวเมืองและตัชบูลัก  สถานที่ในยุคเดียวกัน มีผู้เข้าอาศัยอยู่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10 เมืองนี้ตั้งอยู่ในระดับความสูง เป็นศูนย์กลางการทำเหมืองและการผลิตเหล็กซึ่งเชื่อมต่อกับเครือข่ายการค้าเส้นทางสายไหม ส่วนหลงเหลือของตูกุนบูลักกินพื้นที่ประมาณ ซึ่งประกอบด้วยกำแพงอันกว้างขวาง นาขั้นบันได และป้อมปราการ
ตัชบูลักในบริเวณใกล้เคียงค้นพบโดยทีมที่มีไมเคิล ฟราเชตตี นักโบราณคดีชาวอเมริกัน และฟาร์โฮด มักซูดอฟ นักโบราณคดีชาวอุซเบกใน ค.ศ. 2011 ขณะที่ฟราเชตตีกำลังสืบหาชิ้นส่วนเครื่องปั้นดินเผาในพื้นที่นั้นเมื่อ ค.ศ. 2015 เขาได้พบกับเจ้าหน้าที่ป่าไม้ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่โดยรอบ ซึ่งแจ้งแก่เขาว่าเห็นเครื่องปั้นดินเผาลักษณะเดียวกันในสวนหลังบ้าน เมื่อตรวจสอบที่ทำฟาร์มของเขาแล้ว ฟราเชตตีก็พบว่าบ้านของเจ้าหน้าที่นั้นสร้างอยู่บนซากส่วนหลงเหลือของป้อมปราการ มีการขุดค้นและสแกนพื้นที่ด้วยไลดาร์ใน ค.ศ. 2022 เผยให้เห็นศูนย์กลางเมืองขนาดใหญ่ หลังจากลงพื้นที่เพิ่มเติมในปีถัดมา จึงมีการตีพิมพ์การค้นพบในวารสาร "Nature" เมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 2024
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอลาดยาว และ อำเภอโกรกพระ
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอบรรพตพิสัย, อำเภอเก้าเลี้ยว, อำเภอชุมแสง และอำเภอท่าตะโก
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหนองบัว, อำเภอไพศาลี, อำเภอตากฟ้า และอำเภอตาคลี
อาเมิด

อาเมิด  เป็นหมู่บ้านและชายหาดบนชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ในตำบลอาบัง อำเภอการางาเซิม ชายหาดอาเมิดเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของเกาะบาหลี และเนื่องด้วยการพัฒนาทางอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวอย่างรวดเร็วในพื้นที่ รัฐบาลได้ประกาศพื้นที่อนุรักษ์ขนาด 14 กิโลเมตรตามแนวชายหาดซึ่งกินพื้นที่หาดอาเมิดและหมู่บ้านอื่น ๆ ได้แก่ อาเมิด, เจอเมอลุก (Jemeluk), บูนูตัน (Bunutan), ลีปะฮ์ (Lipah), เลอฮัน (Lehan), เซอลัง (Selang), บายูนิง (Banyuning), อาอัซ (Aas) และ กูซัมบี (Kusambi) ซึ่งอาจเรียกรวมกันด้วยชื่อทางภูมิศาสตร์ว่าเขตชายฝั่งตอนเหนือของคาบสมุทนเซอรายา (Seraya)
ชายหาดส่วนมากในพื้นที่นี้ รวมถึงชายหาดอาเมิด มีหาดทรายเป็นสีดำเนื่องมาจากทรายภูเขาไฟ ด้วยหาดนี้ตั้งอยู่ใกล้กับเขาอากุง ภูเขาไฟที่ใหญ่ที่สุดของบาหลี
ในปี 2017 มีการประกาศให้หาดอาเมิดเป็นเขตอนุรักษ์พันธุ์น้ำเค็ม กินพื้นที่ตั้งแต่กูซัมบี ถึงปันตายีบาตูโกรี (Pantai Batu Kori) ตอนใต้ หรือ เซอรายาตะวันออก ในฐานะส่วนหนึ่งของ "เขตอนุรักษ์พันธุ์น้ำเค็มการางาเซิม" (Karangasem Bali Marine Conservation)
หาดอาเมิดยังเป็นแหล่งดำน้ำยอดนิยมของบาหลี ทั้งการดำน้ำอิสระและการดำน้ำสกูบา โดยที่ใต้น้ำมีสิ่งน่าสนใจ เช่น ซากของเรือ ยูเอสเอที "ลิเบอร์ตี" ที่ถูกจมในตูลัมเบิน ห่างไป 12 กิโลเมตรทางเหนือของอาเมิด และ "ซากเรือญี่ปุ่น" ซึ่งได้ชื่อมาจากส้วมบนเรือที่มีสภาพเกือบสมบูรณ์และมีลักษณะเป็นแบบส้วมญี่ปุ่น กระนั้นสัญชาติหรือที่มาที่แท้จริงของเรือนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด ตั้งอยู่ที่ความลึก 6 ถึง 12 เมตรจากชายฝั่ง หรือ 2 ถึง 12 เมตร ตามแหล่งข้อมูลต่าง ๆ
บาตารากูรู

บาตารากูรู  หรือชื่ออื่น ๆ ได้แก่ บัตตารากูรู (Bhattara Guru; ภัตตรคุรุ), เดอบาตาบาตารากูรู (Debata Batara Guru; เทวดาภัตตรคุรุ) หรือ บาจาราซีวา (Batara Siwa; ภัตตรศิวะ) เป็นชื่อเรียกพระเป็นเจ้าในศาสนาฮินดูแบบอินโดนีเซียองค์หนึ่ง ชื่อนี้มีที่มาจากภาษาสันสกฤต "ภัตตรกะ" (Bhattaraka) แปลว่า "พระผู้ทรงศักดิ์" ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีคติต่อเทพเจ้าองค์นี้ในฐานะคุรุทางจิตวิญญาณ เป็นคุรุองค์แรกแห่งคุรุทั้งปวงในวรรณกรรมฮินดูแบบอินโดนีเซีย ลักษณะคล้ายกันกับปางทักษิณามูรติของพระศิวะในศาสนาฮินดูแบบอนุทวีปอินเดีย กระนั้น บาตารากูรูมีรูปปางที่มากกว่าพระศิวะตามคติฮินดูในเอเชียใต้ เนื่องมาจากการผสานความเชื่อท้องถิ่น ทั้งดวงวิญญาณและวีรชนพื้นถิ่นของอินโดนีเซียเข้าไปผสม ในคติอินโดนีเซีย พระชายาของบาตารากูรูคือพระทุรคา
บ้างอาจถือว่าบาตารากูรูเป็นรูปปางหนึ่งของพระรุทร-ศิวะ ในฐานะพระผู้สร้างในปรัมปราของวรรณกรรมภาษาชวาและภาษาบาหลี คล้ายกันกับคติของพระพรหมในฮินดูแบบอนุทวีปอินเดีย และมีฐานะเป็นพระเป็นเจ้าสูงสุดในคติฮินดูแบบอินโดนีเซีย คล้ายกันกับจูปีเตอร์ในคติชนสมัยโรมันโบราณ
ในปรัมปราวิทยาของเกาะสุมาตรากล่าวถึงบาตารากูรูเป็นพระผู้สร้างโลก และบรรพชนคนแรกของมนุษย์ทั้งปวง ลักษณะคล้ายกับคติเทพเจ้าผู้สร้างโลกในเอเชียกลางและชนพื้นเมืองของอเมริกาเหนือ ส่วนในพื้นที่อื่น ๆ ของอินโดนีเซียอาจถือว่าเทียบเท่าพระศิวะ ในบางพื้นที่ยังอาจถือว่าสูงส่งกว่าพระพรหม พระวิษณุ พระศิวะ และพระพุทธเจ้า ด้วยซ้ำ
นอสคาพีน

นอสคาพีน (อังกฤษ: noscapine, narcotine, nectodon, nospen, anarcotine หรือ (โบราณ) opiane) เป็นแอลคาลอยด์ในกลุ่มเบ็นซิลไอโซควิโนลินของกลุ่มโครงสร้างย่อยพาทาไลด์ไอโซควิโนลีน ซึ่งสามารถแยกได้จากสปีชีส์จำนวนมากในวงศ์ Papaveraceae (วงศ์ฝิ่น) ซึ่งไม่มีผลข้างเคียงที่เกี่ยวข้องกับสารกลุ่มโอปิออยด์ เช่น อาการง่วงซึม ภาวะเคลิ้มสุข หรือการระงับอาการปวด และไม่ทำให้เสพติด นอสคาพีนถูกใช้เพื่อลดหรือระงับอาการไอ
ทางการแพทย์.
นอสคาพีนมักใช้เป็นยาระงับอาการไอ อย่างไรก็ตาม แนวปฏิบัติของประเทศเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 2012 ไม่แนะนำให้ใช้ยานี้กับอาการไอแบบเฉียบพลัน
การทำปฏิกิริยา.
นอสคาพีนอาจเพิ่มผลของสารที่ออกฤทธิ์ต่อศูนย์กลางประสาท เช่นเดียวกับแอลกอฮอล์และยานอนหลับ
ไม่ควรใช้ยานี้ร่วมกับยาในกลุ่ม MAOIs เพราะอาจเกิดผลข้างเคียงที่ไม่ทราบแน่ชัดและอาจถึงแก่ชีวิตได้
ไม่ควรใช้นอสคาพีนร่วมกับวาร์ฟาริน เนื่องจากอาจเพิ่มฤทธิ์ป้องกันการแข็งตัวของเลือดของวาร์ฟารินได้
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอลาดยาว และ อำเภอโกรกพระ
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอบรรพตพิสัย, อำเภอเก้าเลี้ยว, อำเภอชุมแสง และอำเภอท่าตะโก
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอหนองบัว, อำเภอไพศาลี, อำเภอตากฟ้า และอำเภอตาคลี
ตำบลหนองสะเดา

หนองสะเดา เป็นตำบลในอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลหนองสะเดา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลหนองสะเดาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลหนองสะเดาเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหนองสะเดา ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหนองสะเดามี 10 หมู่บ้าน พื้นที่ 43.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,449 คน และ 1,409 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหนองสะเดาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองสะเดา
ฮยัง

ฮยัง (กาวี, ซุนดา, ชวา, บาหลี: Hyang) หรือรูปปริวรรตอักษร หฺยํ เป็นรูปแสดงของพระเป็นเจ้าสูงสุดในปรัมปราโบราณของชวาและบาหลีในประเทศอินโดนีเซีย อาจถือว่ามีลักษณะความเป็นพระเจ้าหรือเป็นความเป็นบรรพชน การนับถือบูชาฮยังสาสารถพบได้ในศาสนาพื้นถิ่นของเกาะชวาและเกาะบาหลี ซึ่งรวมทั้ง ซุนดาวีวีตัน หรือศาสนาซุนดา, เกอจาเวิน หรือศาสนาชวาประเภทไม่เป็นเอกเทวนิยม, กาปีตายัน หรือศาสนาชวาประเภทเป็นเอกเทวนิยม และ กามาตีร์ตา หรือศาสนาบาหลี โลกที่ประทับอยู่ของฮยังเรียกว่า "กะฮ์ยังกัน" (Kahyangan) ซึ่งเป็นคำภาษาชวาเก่าแปลว่า "วิมานของฮยัง" ในอีกนับหนึ่งอาจแปลว่า "สวรรค์"
เอกสารภาษาซุนดาเก่า ซังฮยัง ซิกซา กันดัง กาเรอซียัน ระบุถึงฮยังว่าอาจตีความเป็น "อำนาจสูงสุด" เช่นเดียวกับที่ในซุนดาวีวีตันถือว่าฮยังอาจเรียกว่า "ซังฮยังเกอร์ซา" (Sang Hyang Kersa; ซึ่งทรงอำนาจ)
กามาตีร์ตาหรือศาสนาบาหลีบรรยายถึงฮยังว่าเป็นสิ่งทางจิตวิญญาณอันเป็นที่เคารพบูชาซึ่งต้องให้การบูชาที่พิเศษ หรืออาจใช้เป็นชื่อเรียกสิ่งดำรงอยู่ทางจิตวิญญาณที่มีอำนาจเหนือธรรมชาติ โดยแสดงออกในรูปประดุจดวงอาทิตย์ในตวามฝัน ส่วนมากเป็นรูปบุรุษ การมาถึงของฮยังในชีวิตใครก็ตามมีความหมายถึงการได้รับกุศลใหญ่แบะความสุขแก่บุคคลนั้น โดยทั่วไปแล้ว คำว่าฮยังสามารถหมายถึงต้นธารขอบความงดงาม ต้นธารของทุกสิ่ง (หรือ "ผู้สร้าง") หรืออาจเรียกถึงพระเจ้าโดยรวม ๆ
ตำบลวังลึก (อำเภอสามชุก)

วังลึก เป็นตำบลในอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลวังลึก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
พื้นที่เดิมเป็นตำบลวังลึก ของอำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี กับตำบลศาลาทุ่งแฝก อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง ปี พ.ศ. 2479 พระประชากรบริรักษ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดอ่างทอง กับพ.ท.พระเจนกระบวนหัก ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้รับรายงานว่าบางหมู่บ้านในตำบลศาลาทุ่งแฝก อำเภอโพธิ์ทอง ได้แจ้งทางราชการว่าประชาชนติดต่อราชการกับอำเภอสามชุก และจังหวัดสุพรรณบุรีสะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอโพธิ์ทอง
ปี พ.ศ. 2480 จึงได้เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดอ่างทองกับจังหวัดสุพรรณบุรี โดยโอนพื้นที่หมู่ 2–5 (ในตอนนั้น) จากตำบลศาลาทุ่งแฝก อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง มาสมทบเข้ากับเขตปกครองของตำบลวังลึก อำเภอสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี โดยได้รับอนุมัติจากพระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรี
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลวังลึกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลวังลึกเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลวังลึก ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2537 สภาตำบลวังลึกมี 15 หมู่บ้าน พื้นที่ 70.0 ตารางกิโลเมตร ประชากร 12,618 คน และ 3,213 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2538 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลวังลึกอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลวังลึก
วัฑฒนะแคปปิตอล

วัฑฒนะแคปปิตอล (วฑฺฒนกาพีตาล,) เป็นตึกระฟ้าความสูง 39 ชั้นในพนมเปญ ประเทศกัมพูชา ของบริษัทวัฒฑนะพร็อปเพอร์ตีส์โดยธนาคารวัฒฑนะ อาคารก่อสร้างระหว่างปี 2009 ถึง 2012 ส่วนใหญ่ของอาคารเปิดใช้งานในปี 2014 และส่วนโรงแรมเปิดให้บริการในปี 2018 อาคารแบ่งออกเป็นสี่ส่วน ได้แก่ วัฒฑนะไลฟ์สไตล์คิวบ์ (Vattanac Lifestyle Cube), วัฒฑนะแคปปิตอลมอลล์ (Vattanac Capital Mall), วัฒฑนะแคปปิตอลออฟฟิซทาวเวอร์ (Vattanac Capital Office Tower) และโรงแรมโรสวูดโฮเทลพนมเปญ
อาคารประกอบไปด้วยส่วนอาคารสำนักงาน, ที่ทำการสำนักงานใหญ่ของธนาคารวัฒฑนะ, โรงแรมโรสวูด, เซอร์วิสด์อะพาร์ตเมนต์, ร้านค้า และบาร์ดาดฟ้าเปิด
ชั้นล่าง ๆ ของอาคารเป็นที่ตั้งของร้านค้าสินค้าหรูหรา และมีพื้นที่จัดแสดงสินค้าหรือจัดนิทรรศการ ร้านค้าหรูหราในพื้นที่นี้ เช่น เอริค ไคเซอร์, ชาทีดับเบิลยูจี, เปอร์เซนต์อาราเบีย, ฮูโกบอส, จิมมีชู, ล็อกซิตาน, โปโล ราล์ฟ ลอเร็น, ทิฟฟานีแอนด์โค เป็นต้น
ชั้น 25 ถึง 39 เป็นที่ตั้งของโรงแรมหรูในเครือโรสวูด เปิดให้บริการในปี 2018 มีขนาด 148 ห้องพัก และ 27 เซอร์วิสด์อะพาร์ตเมนต์ มีสระว่ายน้ำขนาด 20 เมตรบนชั้น 33 และสกายบาร์
อาคารออกแบบโดยทีเอฟพี แฟร์เริลส์ ลักษณะของอาคารได้รับแรงบันดาลใจมาจากรูปมังกร และออกแบบโดยใช้หลักฮวงจุ้ยและลักษณะรูปนาคแบบพื้นถิ่น ควบคุมการก่อสร้างโดยอารูป มีลิฟน์โดยสารความเร็วสูงจำนวน 30 ตัวของบริษัทชินด์เลอร์ และ 2 ตัวของบริษัทคอเนอ
อาคารได้รับการรับรองลีดโกลด์ และชนะรางวัล "การพัฒนาเชิงพาณิชย์ที่ดีที่สุด (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้)" ในงานรางวับอสังหาริมทรัพย์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (South East Asia Property Awards) ประจำปี 2012
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอโกรกพระ, อำเภอลาดยาว, อำเภอบรรพตพิสัย และอำเภอเก้าเลี้ยว
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอชุมแสง, อำเภอหนองบัว, อำเภอท่าตะโก, อำเภอไพศาลี, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอตาคลี และอำเภอตากฟ้า