หน่วยองค์ประกอบของประเทศรัสเซีย

หน่วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย  หรือที่เรียกว่า องค์ประกอบของสหพันธรัฐรัสเซีย (#เปลี่ยนทาง ,) หรือเรียกง่ายๆว่า องค์ประกอบของสหพันธรัฐ (อักษรโรมัน: subyekty federatsii) เป็นเขตการปกครองที่เป็นส่วนประกอบของประเทศรัสเซียซึ่งเป็นหน่วยงานทางการเมืองระดับสูงสุดตามรัฐธรรมนูญรัสเซีย แคว้นคาลินินกราดเป็นหน่วยองค์ประกอบแห่งเดียวที่ถูกแยกตามภูมิศาสตร์ออกจากพื้นที่ส่วนที่เหลือในสหพันธรัฐรัสเซียโดยพื้นที่ของประเทศอื่น ๆ 
ตามรัฐธรรมนูญของรัสเซีย สหพันธรัฐรัสเซียประกอบด้วย สาธารณรัฐ, ดินแดน, แคว้น, นครสหพันธ์, แคว้นปกครองตนเอง และ เขตปกครองตนเอง ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นเขตปกครองที่เท่าเทียมกันของสหพันธรัฐรัสเซีย นครสหพันธ์ 3 แห่ง (มอสโก เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และเซวัสโตปอล) มีสถานะเป็นทั้งเมืองและหน่วยองค์กอบที่แยกออกมา ซึ่งประกอบด้วยนครและเมืองอื่น ๆ (เซเลโนกราด, ทรอยต์สค์, ครอนสตัดท์, โคลปิโน ฯลฯ) ภายในแต่ละหน่วยองค์ประกอบ โดยยังคงโครงสร้างที่อยู่เกี่ยวกับการไปรษณีย์แบบเก่าไว้ ในปี ค.ศ. 1993 สหพันธรัฐรัสเซียประกอบด้วยหน่วยองค์ประกอบ 89 แห่ง ภายในปี ค.ศ. 2008 จำนวนหน่วยองค์ประกอบลดลงเหลือ 83 แห่ง เนื่องจากการควบรวมหลายแห่ง ในปี ค.ศ. 2014 หลังจากผนวกจากยูเครน เซวัสโตปอลและสาธารณรัฐไครเมียได้รับการประกาศให้เป็นหน่วยองค์ประกอบลำดับที่ 84 และ 85 ของรัสเซีย ซึ่งเป็นความเคลื่อนไหวที่ไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากล ระหว่างการรุกรานยูเครนโดยรัสเซีย พ.ศ. 2565, สี่แคว้นของยูเครนถูกผนวกโดยรัสเซีย แม้ว่าพวกเขายังคงได้รับการยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน และถูกรัสเซียยึดครองเพียงบางส่วน
ตั้งแต่วันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2557 สหพันธรัฐรัสเซียตามรัฐธรรมนูญประกอบด้วยองค์ประกอบของสหพันธรัฐ 85 รัฐบาล มีสองแห่งตั้งอยู่บนคาบสมุทรไครเมีย, เซวัสโตปอล และสาธารณรัฐไครเมียไม่ได้รับการยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซีย
ประเภท.
แต่ละหน่วยองค์ประกอบเป็นของประเภทใดประเภทหนึ่งดังต่อไปนี้:
รายชื่อ.
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
a. เมืองที่ใหญ่ที่สุดได้รับการระบุด้วยในกรณีที่ไม่ใช่เมืองหลวง/ศูนย์การบริหาร
b. ตามมาตรา 13 ของกฎบัตรของแคว้นเลนินกราด หน่วยงานปกครองของแคว้นตั้งอยู่ในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก อย่างไรก็ตาม เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กไม่ได้เป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอย่างเป็นทางการ
c. ตามมาตรา 24 ของกฎบัตรของภูมิภาคมอสโก หน่วยงานปกครองของแคว้นปกครองตนเองตั้งอยู่ในเมืองมอสโก และทั่วอาณาเขตของภูมิภาคมอสโก อย่างไรก็ตาม มอสโกไม่ได้เป็นศูนย์กลางการบริหารของแคว้นอย่างเป็นทางการ
d. เป็นที่ยอมรับในระดับสากลว่าเป็นส่วนหนึ่งของยูเครน
e. ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 รหัสเดิมของ 20 สำหรับสาธารณรัฐเชเชนถูกยกเลิกและแทนที่ด้วยรหัส 95 การผลิตป้ายทะเบียนถูกระงับเนื่องจากสงครามเชเชน ทำให้เกิดปัญหามากมาย ซึ่งทำให้ภูมิภาคต้องใช้รหัสใหม่
f. อ้างสิทธิ์ แต่รัสเซียควบคุมเพียงบางส่วนเท่านั้น
g. เนื่องจากรัสเซียควบคุมภูมิภาคเพียงบางส่วนเท่านั้น นี่เป็นตัวเลขที่อ้างสิทธิ์
การควบรวม การแยก และการเปลี่ยนแปลงอาณาเขตภายใน.
มีแผนการที่จะยุบรวมเขตการปกครองหลาย ๆ แห่งเพื่อจัดตั้งเป็นดินแดนที่ใหญ่ขึ้น เริ่มต้นในปี พ.ศ. 2548 เขตแรกที่จะเกิดขึ้นคือดินแดนเปียร์ม (Perm Krai) อันประกอบด้วยแคว้นเปียร์มและเขตปกครองตนเองโคมิ-เปียร์เมียคในปัจจุบัน ซึ่งได้รับการรับรองโดยประชามติ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2546 เขตปกครองใหม่นี้จะปรากฏขึ้นในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2548 
ส่วนเขตที่สองคือการรวมตัวกันของเขตปกครองตนเองเอเวนค์ เขตปกครองตนเองไตมีร์ และดินแดนครัสโนยาสค์ โดยยุบรวมสองเขตแรกเข้ากับเขตหลัง ข้อตกลงนี้ได้รับการรับรองจากประชามติเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2548 และจะรวมกันในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550
ในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2548 มีการออกเสียงประชามติในการรวมตัวกันของแคว้นคัมชาตคากับเขตปกครองตนเองคาเรียคเป็นดินแดนคัมชาตคา ซึ่งจะรวมกันในวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
นอกจากนี้ยังจะรวมเขตปกครองตนเองอุสต์-ออร์ดินสกีบูเรียตเข้ากับแคว้นอีร์คุตสค์ ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2551 และรวมแคว้นชีตากับเขตปกครองตนเองอะกิน-บูเรียตเป็นดินแดนซาไบคัลสกี ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2551
มีข้อเสนออื่น ๆ ในการยุบรวมเขตการปกครอง ได้แก่