pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เทศบาลเมืองสุโขทัยธานี

สุโขทัยธานี เป็นเทศบาลเมืองในอำเภอเมืองสุโขทัย และเป็นหนึ่งในสี่เทศบาลเมืองของจังหวัดสุโขทัย คู่กับเทศบาลเมืองศรีสัชนาลัย เทศบาลเมืองสวรรคโลก และเทศบาลเมืองกลางดง จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2480 และก่อตั้งสำนักงานเมื่อ พ.ศ. 2501 มีพื้นที่ 3.5 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ริมสองฝั่งแม่น้ำยม ครอบคลุมพื้นที่ตำบลธานีทั้งตำบล เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ตั้งศาลากลางจังหวัดสุโขทัย
ประวัติความเป็นมา.
เทศบาลเมืองสุโขทัยธานี ถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2480 ตามพระราชกฤษฎีกา จัดตั้งเทศบาลเมืองสุโขทัยธานี จังหวัดสวรรคโลก และได้ประกาศให้จัดตั้งเทศบาล เมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2480 โดยตั้งอยู่ที่ตำบลธานี อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสวรรคโลก ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2482 ก็ได้มีการเปลี่ยนชื่อจังหวัดสวรรคโลกเป็นจังหวัดสุโขทัยมาจนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลตั้งอยู่ทางภาคกลางตอนบน บริเวณกึ่งกลางของตัวอำเภอเมืองสุโขทัย อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ระยะทาง 440 กิโลเมตร
ประชากรและเขตการปกครอง.
เทศบาลเมืองสุโขทัยธานี มีประชากรรวมทั้งสิ้น 13,567 คน แบ่งออกเป็นผู้ชาย 6,313 คน กับผู้หญิง 7,254 คน แบ่งเขตการปกครองเป็น 12 ชุมชน ประกอบไปด้วย
โครงสร้างพื้นฐาน.
การขนส่ง.
ทางถนน.
ระหว่างจังหวัดและเมือง.
สามารถเดินทางได้โดยรถส่วนตัว และระบบขนส่วนมวลชนต่างๆ (รถทัวร์ รถตู้ บขส) ผ่านทางหลวงสายสำคัญต่างๆ โดยเทศบาลเมืองสุโขทัยธานี เป็นจุดตัดระหว่างทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 ตรงวงเวียนหอนาฬิกาสุโขทัย
ภายในตัวเมือง.
“รถคอกหมู” เป็นรถโดยสารประจำทาง ระหว่างเขตเทศบาลเมืองสุโขทัยธานี ไปยังเมืองเก่า (อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย) และต่างอำเภอ เช่น ศรีสำโรง กงไกรลาศ บ้านด่านลานหอย
ทางราง.
ปัจจุบันเทศบาลเมืองสุโขทัยธานี ไม่มีระบบขนส่งทางราง โดยสถานีรถไฟที่อยู่ใกล้สุดคือ สถานีรถไฟสวรรคโลก อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย โดยมีระยะห่าง 39 กม. สามารถเดินทางได้โดยใช้ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101
ในอนาคตทางกระทรวงคมนาคมมีแผนที่จะก่อสร้างรถไฟความเร็วสูงสายเหนือ เส้นทางพิษณุโลก - เชียงใหม่ และจะมีการก่อสร้างสถานีรถไฟความเร็วสูงสุโขทัยในบริเวณตำบลบ้านสวน อำเภอเมืองสุโขทัย
โทยามะ (เมือง)

โทยามะ (; โรมาจิ: "Toyama-shi") เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ติดชายฝั่งทะเลญี่ปุ่นในภูมิภาคชูบุ ภาคกลางของเกาะฮนชู อยู่ทางทิศเหนือของนครนาโงยะไปประมาณ 200 กิโลเมตร และทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของโตเกียวประมาณ 300 กิโลเมตร นครโทยามะมีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น มีประชากรประมาณ ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2023 ประมาณ 406,727 คน และมีความหนาแน่นประชากรอยู่ที่ 328 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์.
นครโทยามะเป็นเมืองริมชายฝั่งทะเลญี่ปุ่น ใจกลางเมืองตั้งอยู่กึ่งกลางของจังหวัดโทยามะ แต่เขตเทศบาลนครโทยามะทั้งหมดจะครอบคลุมทั้งพื้นที่ตอนกลางยาวไปจนถึงส่วนตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด
ประชากร.
จากสำมะโนประชากรญี่ปุ่น จำนวนประชากรของนครโทยามะเริ่มคงที่หลังจากที่เพิ่มขึ้นมาเป็นเวลานาน
การเมืองการปกครอง.
นครโทยามะปกครองในรูปแบบเทศบาลระบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครซึ่งเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียว มีสมาชิกจำนวน 38 คน นครโทยามะมีสถานะเป็นนครศูนย์กลาง ซึ่งมีอำนาจในการบริหารท้องถิ่นมากกว่านครทั่วไป
ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ.
เมืองพี่น้อง.
โทยามะเป็นเมืองพี่น้องกับ
อิวากิ (จังหวัดฟูกูชิมะ)

อิวากิ  เป็นนครในจังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ริมชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทางตอนใต้ของภูมิภาคฮามาโดริ ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2020 อิวากิมีประชากร 337,765 คน 143,500 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 270 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น นับเป็นนครที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดฟูกูชิมะ และใหญ่เป็นอันดับ 10 ในประเทศญี่ปุ่น (ค.ศ. 2010) อิวากิได้รับการกำหนดเป็นนครศูนย์กลาง และอีกทั้งยังเป็นหนึ่งในสถานที่ที่มีชื่อเขียนด้วย"ฮิรางานะ" นครอิวากิในปัจจุบันมาจากการควบรวมเทศบาลขนาดเล็ก 14 แห่งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966 ในทุก ๆ ปี อิวากิจะมีการจัดงานเทศกาลไทระทานาบาตะ ในวันที่ 6–8 สิงหาคม
ประวัติศาสตร์.
นครอิวากิในปัจจุบันจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1966 โดยการควบรวม 14 เทศบาล ซึ่งเป็นเทศบาลนคร 5 แห่ง ได้แก่ ไทระ (平), อูจิโง (内郷), อิวากิ (磐城), นาโกโซะ (勿来), และ โจบัง (常磐); เทศบาลเมือง 4 แห่ง ได้แก่ ยตสึกูระ, (四倉) โทโนะ (遠野), โองาวะ (小川) และ ฮิซาโนฮามะ (久之浜); และเทศบาลหมู่บ้าน 5 แห่ง ได้แก่ โยชิมะ (好間), มิวะ (三和), ทาบิโตะ (田人), คาวามาเอะ (川前) และ โอฮิซะ (大久) โดยไทระได้รับเลือกให้เป็นที่ตั้งของศาลาว่าการเทศบาลนครและสำนักงานการบริหารต่าง ๆ
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1999 อิวากิได้รับการกำหนดให้เป็นนครศูนย์กลาง ทำให้มีอำนาจในการปกครองตนเองท้องถิ่นเพิ่มขึ้นและมีความเป็นอิสระจากหน่วยงานบริหารของจังหวัดมากขึ้น
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 2011 อิวากินี้ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวและสึนามิ นับตั้งแต่เกิดเหตุจนถึงวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 มีผู้เสียชีวิต 303 ราย และยังมีผู้สูญหายอีก 82 ราย
ประชากร.
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของอิวากิยังคงค่อนข้างคงที่ในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา
โทโยฮาชิ

โทโยฮาชิ (; โรมาจิ: "Toyohashi-shi") เป็นนครในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1906 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2019 (2019)[ [update]] โทโยฮาชิมีประชากรประมาณ 377,453 คน 160,516 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 1,400 คนต่อตารางกิโลเมตร โทโยฮาชิเคยเป็นนครที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของจังหวัดไอจิ จนกระทั่งวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2005 นครโทโยตะได้มีขนาดพื้นที่แซงหน้าโทโยฮาชิ เนื่องจากได้มีการควบรวมเทศบาลข้างเคียงจำนวน 6 แห่ง
ประวัติศาสตร์.
ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลสมัยใหม่ภายใต้รัฐบาลเมจิใน ค.ศ. 1879 ได้มีการจัดตั้งเทศบาลเมืองโทโยฮาชิขึ้น ซึ่งอยู่ภายในเขตอำเภออัตสึมิ จังหวัดไอจิ ต่อมาโทโยฮาชิก็ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครใน ค.ศ. 1906 และได้รับการยกฐานะเป็นนครศูนย์กลางใน ค.ศ. 1999 ทำให้มีความเป็นอิสระจากจังหวัดเพิ่มมากขึ้น ในการปกครองตนเองท้องถิ่น
ประชากร.
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของโทโยฮาชิเติบโตขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา
น้ำตกภูฟ้า

น้ำตกภูฟ้า ตั้งอยู่กลางป่าลึกใกล้ชายแดนลาว เป็นน้ำตกที่สูงที่สุดในอุทยานแห่งชาติดอยภูคา ในเขตอำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน สูงประมาณ 140 เมตร มีทั้งหมด 12 ชั้น น้ำตกภูฟ้าเป็นน้ำตกขนาดใหญ่อยู่ท่ามกลางป่าดิบเขาอันอุดมสมบูรณ์ และมีน้ำตลอดปี 
ชั้นล่างสุดของน้ำตกเป็นแอ่งน้ำใหญ่และลึก มีผาน้ำตกลาดชันขึ้นไปเป็นขั้นบันไดสามารถมองเห็นชั้น 1 ถึงชั้น 3 ได้ชัดเจน รวมความสูงไม่ต่ำกว่า 100 เมตร ส่วนชั้นอื่นต้องปีนป่ายขึ้นไปทีละชั้นจึงจะสามารถเห็นได้ โดยเฉพาะชั้น 5 และ 6 สายน้ำจะทิ้งตัวลงตามผาหินเป็นสองสาย ชั้น 10 จะเป็นม่านน้ำลดหลั่นเป็นชั้นๆ ตามผาหินกว้าง และชั้น 12 สายน้ำจะทิ้งตัวจากผาสูงใหญ่อลังการ
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เปิดสอนหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
 และปริญญาโทถึงปริญญาเอก นับเป็นสถาบันการศึกษาที่เปิดสอนการพัฒนาทรัพยากร มนุษย์ เป็นแห่งที่ 2 ของประเทศไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อผลิตบัณฑิต นักปฏิบัติการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ที่มีความรู้คู่คุณธรรม เป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงในองค์กรแห่งการเรียนรู้ เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้ ความสามารถ ทักษะ และทัศนคติในการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และมีสมรรถนะในการพัฒนาหลักสูตร และจัดกิจกรรมการเรียนรู้ เพื่อพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ให้มีศักยภาพในการเรียนรู้อย่างต่อเนื่อง และเป็นผู้นำการเปลี่ยนแปลงในองค์กร เพื่อผลิตบัณฑิตที่มีความรู้คู่คุณธรรม และมีจรรยาบรรณวิชาชีพ
ประวัติ.
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ได้จัดตั้งขึ้นในรูปของโครงการจัดตั้งคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ตามที่สภามหาวิทยาลัยรามคำแหง ในการประชุม ครั้งที่ 10/2552 เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2552 โดยมีการจัดโครงสร้างการแบ่งส่วนงานพร้อมหน้าที่ความรับผิดชอบ และอัตรากำลัง 5 ปี(ปีงบประมาณ พ.ศ.2553-2557) คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ได้จัดการเรียนการสอนสาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ 3 ระดับปริญญา คือ ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท และระดับปริญญาเอกใน 3 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เป็นหลักสูตรเชิงบูรณาการศาสตร์ (Integrated science) หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ แผน ก๒ และแผน ข สอนด้วยระบบสหวิทยาการ (interdisciplinary) ทั้งภาคปกติ ภาคพิเศษ และโครงการพิเศษ และหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์
คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ เปิดทำการสอนในปีการศึกษา พ.ศ.2552 โดยแตกต่างจากคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ซึ่งเปิดทำการสอนหลักสูตร วิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ ปัจจุบันคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ กำลังขยายงาน และบริการการศึกษาในด้านพร้อมทั้งเปิดสอนวิชาโท ให้แก่คณะอื่นๆในมหาวิทยาลัยอีกด้วย ดังนั้นคณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จึงได้กำหนดทุกวันที่ 18 กันยายน ของทุกปีเป็นวันก่อตั้งคณะ
รายนามคณบดีตั้งแต่ก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน.
♦ รองศาสตราจารย์ ดร.โฆษิต อินทวงศ์ พ.ศ. 2553 - 2560<br>
♦ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ดวงเดือน จันทร์เจริญ พ.ศ. 2560 - 2563<br>
♦ รองศาสตราจารย์ วิทยา จิตนุพงศ์ พ.ศ. 2564 - ปัจจุบัน<br>
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบัน คณะพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง จัดการเรียนการสอนในหลักสูตร ได้แก่
พระเจ้าเหยา

พระเจ้าเหยา , (ตามตำนาน 2356-2255 ก่อนคริสตกาล) คือ ผู้ปกครองจีนตามตำนาน ในยุคสามกษัตริย์ห้าจักรพรรดิ ชื่ออื่นที่เรียกกันได้แก่ เถาถัง ซื่อ (陶唐氏) หรือ ถัง เหยา (唐堯) เมื่อแรกเกิดมีนามว่า อี ฟ่างซวิน (伊放勳) หรือ อี ฉี (伊祁) เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของจักรพรรดิคู่
พระเจ้าเหยามักได้รับยกย่องว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่สมบูรณ์แบบและมีคุณธรรมอย่างสูง เป็นผู้เฉลียวฉลาดและเป็นแบบอย่างแก่จักรพรรดิราชวงศ์ต่าง ๆ ของจีนในเวลาต่อมา ประวัติศาสตร์จีนในยุคต้นมักเอ่ยถึงพระเจ้าเหยา พระเจ้าซุ่น และพระเจ้าอวี่ ว่าเป็นบุคคลสำคัญ นักประวัติศาสตร์ปัจจุบันเชื่อว่าทั้งสามอาจเป็นหัวหน้าเผ่าที่ก่อตั้งระบบการปกครองที่เป็นหนึ่งเดียวและมีระบบลำดับชั้นในช่วงยุคเปลี่ยนผ่านเข้าสู่สังคมศักดินา
ตามตำนานเล่าว่า เหยาขึ้นเป็นผู้ปกครองเมื่ออายุ 20 ปี และสวรรคตเมื่ออายุ 119 ปี และมอบบัลลังก์ให้กับซุ่น ซึ่งสมรสกับพระราชธิดาของพระองค์ทั้ง 2 คน
กฎหมายเสรีภาพด้านข้อมูลข่าวสาร

เสรีภาพด้านข้อมูลข่าวสาร  ประกอบด้วยกฎหมายต่าง ๆ ที่รับประกันการเข้าถึงข้อมูลที่ครอบครองดูแลโดยรัฐ กฎหมายเหล่านี้วางรากฐานกระบวนการทางกฎหมายสำหรับ "สิทธิที่จะได้รู้" โดยอนุญาตให้ประชาชนทั่วไปสามารถร้องขอข้อมูลข่าวสารซึ่งรัฐบาลครอบครองอยู่ได้ การได้มาซึ่งข้อมูลจะต้องไม่เสียค่าใช้จ่ายหรือเสียค่าใช้จ่ายน้อยที่สุด และมีข้อยกเว้นน้อยที่สุด
หญ้าขน

หญ้าขน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Brachiaria mutica")เป็นพืชในวงศ์หญ้า เป็นพืชหลายฤดู แพร่กระจายด้วยเมล็ด และการแตกไหล ออกรากตามข้อ สูงประมาณ 2 เมตร ใบมีขน ยาว 10 - 30ซม. และกว้าง 1 -1.5 ซม. บริเวณข้อมีขน ดอกเป็นดอกช่อ ยาว 10 - 20 ซม. ออกดอกตลอดปี ชอบดินที่ระบายน้ำได้ไม่ดี พบตามบริเวณที่นาและน้ำท่วมขัง พบได้ทั่วประเทศไทย
หญ้าต้นติด

หญ้าต้นติด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Brachiaria reptans") เป็นพืชในวงศ์หญ้า เป็นพืชหลายฤดู มีไหล ออกรากตามข้อ สูงประมาณ 10 - 20 ซม. กว้าง 1 - 1.5 ซม. ใบมีขนน้อย พบบริเวณด้านล่างของใบและขอบของปลอกหุ้ม ดอกช่อแบบราซีม ยาว 2-6 ซม. ช่อดอกมีขนาดเล็กกว่าหญ้าขน ออกดอกตลอดปี ขยายพันธุ์โดยการแตกหน่อและเมล็ด ชอบดินแห้ง พบในบริเวณที่ทิ้งขยะและพื้นที่เกษตรกรรม พบได้ทั่วประเทศไทย
ไทยรีเจียนัลแอร์ไลน์

สายการบินไทยรีเจียนัล ก่อตั้งขึ้นด้วยเงินทุนจดทะเบียน 400,000,000 บาท (สี่ร้อยล้านบาทถ้วน) โดยมีผู้ถือหุ้นเป็นคนไทยทั้งหมด สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ที่จะทำการขนส่งผู้โดยสารทางอากาศ โดยใช้เครื่องบินโดยสารขนาดที่เหมาะสม ไปยังจังหวัดต่างๆที่ยังไม่มีเครื่องบินให้บริการ และมีเคาร์เตอร์เช็คอิน อยู่ที่ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ อาคาร Concourse A ชั้น 4 ในปัจจุบันปิดตัวแล้ว 
ประวัติ.
สายการบิน Thai Regional ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2553 โดยมีความตั้งใจที่จะทำการบินให้ได้ทุกจังหวัดในประเทศไทย เพื่อให้ประชาชนในทุกๆจังหวัดได้มีโอกาสใช้เครื่องบินในการเดินทาง ซึ่งเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการบินและอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวภายในประเทศด้วย
สายการบิน Thai Regional ริเริ่มธุรกิจการบินด้วยเครื่องบินแบบ Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินขนาดเล็กโดยเริ่มเปิดบริการเส้นทางบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ สู่ท่าอากาศยานในต่างจังหวัดที่ยังไม่มีสายการบินให้บริการ เช่น นครราชสีมา เพชรบูรณ์ บุรีรัมย์ สุรินทร์ เป็นต้น
ในวันที่ 1 สิงหาคม ปี พ.ศ. 2559 เกิดอุบัติเหตุเครื่องบินตก โดยเที่ยวบิน TRB 106 ตกก่อนที่จะเดินทางถึงท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ มีผู้เสียชีวิต 1 ราย บาดเจ็บ 4 ราย
เครื่องบินที่ใช้.
บริษัทเลือกใช้เครื่องบิน Piper Navajo Chieftain PA-31-350 ขนาด 10 ที่นั่ง และ 8 ที่นั่ง ซึ่งเป็นเครื่องบินที่ได้รับความนิยมสูง และ มีความปลอดภัยสูงในประเทศสหรัฐอเมริกา
Piper Navajo เป็นเครื่องบิน Multi Engine ชนิด 2 เครื่องยนต์ ซึ่งมีความปลอดภัยมากกว่าเครื่องบินชนิด 1 เครื่องยนต์ จำนวน 2 ลำ และกำลังนำเข้ามาอีก 4 
เส้นทางการบินที่เปิดให้บริการ.
ตารางการบิน
ผานกู่

ผานกู่ (หมายถึง "แผ่นโลกโบราณ") คือสิ่งมีชีวิตชนิดแรกสุดของโลก เป็นผู้สร้างทุกสิ่งทุกอย่าง ตามความเชื่อเรื่องการสร้างโลกของจีน 
ตำนานผานกู่.
เมื่อแรกเริ่มไม่มีสิ่งใดในจักรวาลเลยนอกจากความสับสนวุ่นวาย ต่อมาความวุ่นวายนั้นรวมตัวกันเข้าเป็นไข่จักรวาลใบหนึ่งเป็นเวลา 18,000 ปี ภายในนั้นคือหยินและหยางที่สมบูรณ์แบบและสมดุล ผานกู่ถือกำเนิดในไข่ใบนั้น คำพรรณนาถึงผานกู่มักว่าเป็นยักษ์มีขนดก มีเขาอยู่บนศีรษะ ร่างคลุมไปด้วยขน ผานกู่เริ่มต้นสร้างโลกโดยแยกหยินและหยางออกโดยการจามด้วยขวานยักษ์ของเขา หยินกลายเป็นโลก และหยางกลายเป็นท้องฟ้า เพื่อให้ทั้งสองแยกกันตลอดไป ผานกู่จึงยืนขวางระหว่างทั้งสองส่วนไว้แล้วดันท้องฟ้าขึ้นไป ขั้นตอนนี้ใช้เวลา 18,000 ปี แต่ละวันท้องฟ้าสูงขึ้น 10 เชียะ (3 เมตร) และโลกก็กว้างขึ้น 10 เชียะ ผานกู่ก็สูงขึ้น 10 เชียะ เรื่องเล่าบางแห่งบอกว่าในระหว่างการสร้างโลกนี้มีสัตว์ใหญ่ 4 ชนิดมาช่วย คือ เต่า, กิเลน, หงส์ และมังกร
หลังผ่านไป 18,000 ปี ผานกู่เหน็ดเหนื่อยมาก จึงล้มลงขาดใจตาย ลมหายใจกลายเป็นสายลม เสียงกลายเป็นสายฟ้า ตาซ้ายเป็นดวงอาทิตย์ ตาขวาเป็นดวงจันทร์ ร่างกายกลายเป็นเทือกเขาและที่ราบสูงส่วนใหญ่ของโลก เลือดกลายเป็นแม่น้ำ กล้ามเนื้อเป็นผืนดินอันอุดมสมบูรณ์ หนวดเคราเป็นดวงดาวและทางช้างเผือก ขนเป็นพุ่มไม้และป่าไม้ กระดูกเป็นแร่ธาตุมีค่า ไขกระดูกเป็นเพชร เหงื่อกลายเป็นฝน และเหลือบไรบนขนตามร่างกายกายไปเป็นปลาและสัตว์ต่าง ๆ บนแผ่นดิน ทุกสิ่งของผานกู่ได้กลายเป็นสิ่งต่าง ๆ บนโลกหมด จากนั้น เมื่อผ่านไปเนิ่นนาน เทพธิดาหนี่ว์วา แห่งดวงจันทร์ได้ลงเยี่ยมชมโลก นางได้เอาดินโคลนมาปั้นเป็นรูปมนุษย์ มนุษย์เหล่านี้ฉลาดหลักแหลมเพราะถูกประดิษฐ์ขึ้นทีละคน แต่ต่อมาหนี่ว์วาเหน็ดเหนื่อยในการสร้างทีละคน นางจึงเอาเชือกมาจุ่มน้ำโคลนและสะบัดออกไป โคลนเหล่านี้กลายเป็นมนุษย์อีกกลุ่มหนึ่งซึ่งไม่ฉลาดเหมือนกลุ่มแรก
นักเขียนคนแรกที่บันทึกปกรณัมผานกู่คือ สวีเจิ่ง (徐整) ในระหว่างยุคสามก๊ก
พลังเคิน

พลังเคิน  เป็นเทศบาล  หนึ่งใน 11 เทศบาลของประเทศลีชเทินชไตน์ ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศและอยู่ในเขตเลือกตั้งตอนบน  เทศบาลมีพื้นที่ทั้งหมด 5.3 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บนความสูงจากระดับน้ำทะเลเฉลี่ย 786 เมตร และยังมีเขตติดต่อกับประเทศออสเตรีย มีจำนวนประชากร 425 คน 170 ครัวเรือนจากการสำรวจเมื่อปลายปี ค.ศ. 2010 เทศบาลพลังเคินมีหมู่บ้าน 1 แห่งคือ ฮินเทอร์เช็ลเลินแบร์ค (Hinterschellenberg) ซึ่งเป็นที่ตั้งของ "อนุสรณ์สถานแห่งรัสเซีย"  ชื่อของเทศบาลมีที่มาจากภาษาโรแมนซ์ที่หมายความว่า "กองสิ่งของ" โดยสิ่งก่อสร้างที่มีชื่อเสียงที่สุดของเทศบาลคือชาเปลสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ที่ได้รับการปรับปรุงโครงสร้างใหม่ใน ค.ศ. 1955 หลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่กล่าวถึงชื่อเทศบาลแห่งนี้คือข้อตกลงฉบับหนึ่งที่จัดทำขึ้นในปี ค.ศ. 1361
ตราประจำเทศบาล.
ตราประจำเทศบาลพลังเคินได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในสัญญาฉบับวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1943 โดยฟรานซ์โยเซฟ เจ้าชายแห่งลีชเทินชไตน์ สัญลักษณ์ในตราประกอบด้วยพื้นสีเขียวที่หมายถึงทุ่งหญ้าบนภูเขาในเขตเทศบาล และพื้นสีขาวมีรูปดาวหกแฉกสีเหลืองที่หมายถึงสรวงสวรรค์
แวเธ่อร์ระทม

แวเธ่อร์ระทม  เป็นนวนิยายจดหมายและอาจถือได้ว่าเป็นนวนิยายอัตชีวประวัติของโยฮันน์ วอล์ฟกัง ฟอน เกอเทอ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1774 ฉบับแก้ไขปรับปรุงของนวนิยายถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1787 แวร์เธ่อร์เป็นนวนิยายชิ้นสำคัญในช่วง "พายุและแรงอารมณ์" (Sturm und Drang) ในวรรณกรรมเยอรมัน และมีอิทธิพลต่อการเคลื่อนไหววรรณกรรมโรแมนติกในสมัยหลังเป็นอย่างมาก
หนังสือดังกล่าวได้ทำให้เกอเทอเป็นหนึ่งในผู้มีชื่อเสียงด้านวรรณกรรมระหว่างประเทศคนแรก ๆ ของโลก และได้ทำให้การเดินทางเยือนไวมาร์ของชายหนุ่มที่มายังยุโรปเพียงลำพังนั้นเป็นสิ่งที่ยึดถือกันมาก
โครงเรื่อง.
เนื้อหาส่วนใหญ่ของแวเธ่อร์ระทมนั้นเป็นรูปแบบของการรวบรวมจดหมายที่เขียนขึ้นโดยแวเธ่อร์ ศิลปินหนุ่มผู้อ่อนไหวสูงและอารมณ์ใคร่รุนแรง โดยส่งถึงเพื่อนของเขา วิลเฮล์ม
ในจดหมายเหล่านี้ แวเธ่อร์ได้เล่าเรื่องราวอย่างละเอียดถึงการอาศัยอยู่ในหมู่บ้านที่ไม่มีอยู่จริง ชื่อ วาฮ์ลไฮม์ (ซึ่งมีพื้นฐานมาจากเมืองการ์เบนไฮม์ ใกล้กับเว็ทซลาร์) เขารู้สึกหลงใหลกับวิถีชีวิตอันเรียบง่ายของชาวนาในหมู่บ้านแห่งนั้น และยังพบกับลอทเตอ หญิงสาวงดงามผู้ต้องเลี้ยงดูบรรดาพี่น้องหลังจากแม่ของเธอเสียชีวิต ถึงแม้ว่าจะรู้ก่อนหน้าแล้วว่าชาร์ลอตเตอจะหมั้นหมายกับชายนามอัลเบิร์ตเรียบร้อยแล้ว ซึ่งมีอายุมากกว่าเธอถึง 11 ปี แต่แวเธ่อร์ก็ยังตกหลุมรักเธอ
ถึงแม้ว่าจะรู้สึกเจ็บปวดที่เกิดแก่แวเธ่อร์ เขาได้ใช้ชีวิตอีกหลายเดือนต่อมาพัฒนาความสัมพันธ์อันใกล้ชิดระหว่างทั้งสอง ความเจ็บปวดของเขารุนแรงขึ้นจนกระทั่งเขาถูกบีบให้ออกจากหมู่บ้านและเดินทางไปยังไวมาร์ และขณะที่เขาไม่อยู่นั้น เขาได้ทำความรู้จักกับฟรอยไลน์ ฟอน เบ เขารู้สึกอับอายอย่างมากเมื่อเขาไม่สนใจไปเยี่ยมเพื่อนในวันที่บรรดาชนชั้นสูงทั้งหมดมักจะจัดการชุมนุมขึ้นที่นั้น เขาเดินทางกลับมายังวาฮ์ลไฮม์หลังจากนั้น ที่ซึ่งเขารู้สึกทุกข์ทรมานยิ่งกว่าที่เคยเป็นมาก่อน ซึ่งบางส่วนเป็นเพราะลอทเทอและอัลเบิร์ตสมรสกันแล้ว ทุกวันเป็นเครื่องเตือนใจอันทุกข์ระทมว่าลอทเทอจะไม่ตอบรับรักของเขาได้อีก เนื่องจากสงสารเพื่อนของเธอและเคารพในตัวสามี ลอทเทอจึงตัดสินใจว่าแวเธ่อร์จะต้องไม่มาเยี่ยมเธอบ่อยครั้งอีกต่อไป เขาได้มาเยี่ยมเธอเป็นครั้งสุดท้าย และทั้งสองนั้นถูกเอาชนะโดยอารมณ์หลังจากแวเธ่อร์ท่องจำบางส่วนของ "ออสเซียน"
แวเธ่อร์ได้รับรู้แล้วก่อนหน้านี้ว่าหนึ่งในสามคน ลอทเทอ อัลเบิร์ตหรือแวเธ่อร์เอง จะต้องตาย เนื่องจากไม่อาจทำร้ายผู้อื่นหรือคิดฆาตกรรมอย่างจริงจัง แวเธ่อร์จึงมองไม่เห็นทางอื่นนอกจากฆ่าตัวตาย หลังจากเขียนจดหมายลาตาย (ซึ่งถูกพบในภายหลังที่เขาฆ่าตัวตายแล้ว) เขาเขียนถึงอัลเบิร์ตโดยร้องขอปืนพกสองกระบอก โดยเสแสร้งว่าเขากำลังออกเดินทางผจญภัย ลอทเทอตอบรับคำร้องขอและส่งปืนพกมาสองกระบอก จากนั้นแวเธ่อร์จึงได้ยิงตัวตายที่หัว แต่ยังไม่ตายจนกระทั่งอีก 12 ชั่วโมงต่อมา ร่างของเขาถูกฝังอยู่ใต้ต้นลินเดน อันเป็นต้นไม้ที่เขามักจะกล่าวถึงบ่อย ๆ ในจดหมาย และงานศพไม่มีพระ อัลเบิร์ต หรือลอทเทอที่เขารักเข้าร่วมเลย
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส

สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส หรือ สุสานแห่งโมโซลูส (กรีก: Μαυσωλεῖον τῆς Ἁλικαρνασσοῦ) เป็นสุสานขนาดใหญ่ของกษัตริย์โมโซลูสแห่งลิเชีย ในเอเชียไมเนอร์ จัดเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก เป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส ตั้งอยู่ที่ฮาลิคาร์นัสเซิส ประเทศตุรกี ในปัจจุบัน สร้างขึ้นโดยราชินี อาเตมีสเซีย หลังการสวรรคตของพระสวามี สร้างขึ้นระหว่าง 353-350 ปีก่อนคริสต์ศักราช สร้างขึ้นมาจากหินอ่อนในระหว่างปี ค.ศ. 156-190 ในรูปแบบสถาปัตยกรรมกรีกโบราณ มีบันทึกไว้ว่า มีขนาดสูงถึง 140 ฟุต ฐานโดยรอบยาวถึง 460 ฟุต บนยอดสุดเป็นพื้นเหลี่ยมเล็กกว่าฐานล่าง ได้ปั้นเป็นรูปราชรถและม้า 1 ชุด กำลังวิ่ง และมีกษัตริย์และพระมเหสีประทับยืนอยู่บนราชรถม้า ประกอบด้วยลวดลายสวยงามมาก 
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส พังทลายลงด้วยเหตุแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 12-13 ปัจจุบันจึงเหลือแต่เพียงซากชิ้นส่วน และชิ้นส่วนบางอย่างถูกเก็บรักษาไว้ที่ บริติช มิวเซียม ในประเทศอังกฤษ
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง

ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง  คือ ตัวรับรู้  ชนิดหนึ่งที่สามารถตรวจหาการปรากฏตัวของวัตถุใกล้เคียงโดยปราศจากการสัมผัสทางกาย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงมักจะปล่อยสนามแม่เหล็กไฟฟ้าหรือลำรังสีแม่เหล็กไฟฟ้า (เช่นรังสีอินฟราเรด) และมองหาการเปลี่ยนแปลงของสนามหรือสัญญาณที่ส่งกลับมา วัตถุที่กำลังตรวจหามักจะถูกเรียกว่าเป้าหมาย เป้าหมายต่างกันก็ใช้ตัวรับรู้ต่างกัน เช่นถ้าเป้าหมายเป็นพลาสติก ตัวรับรู้ก็จะเป็นแบบเก็บประจุ หรือ photoelectric ถ้าเป้าหมายเป็นโลหะ ตัวรับรู้ก็จะเป็นแบบเหนี่ยวนำ เป็นต้น
ระยะห่างสูงสุดที่ตัวรับรู้นี้จะสามารถตรวจพบได้จะถูกกำหนดให้เป็น "ระยะกำหนด"  ตัวรับรู้บางตัวสามารถปรับระยะกำหนดได้หรือวิธีการรายงานระยะห่างที่วัดได้อีกด้วย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงอาจมีความน่าเชื่อถือที่สูงและอายุการทำงานยืนยาวเพราะว่ามันไม่มีชิ้นส่วนกลไกที่เคลื่อนไหวและไม่มีการสัมผัสทางกายระหว่างตัวรับรู้และเป้าหมาย
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงถูกใช้ทั่วไปบนโทรศัพท์อัจฉริยะเพื่อตรวจหา (และกระโดดข้าม) การแตะหน้าจอโดยไม่ได้ตั้งใจขณะกำลังถือโทรสัพท์ติดกับหูเวลาพูดสาย พวกมันยังถูกใช้อีกด้วยในการเฝ้าดูการสั่นของเครื่องยนต์เพื่อวัดการแปรเปลี่ยนของระยะทางระหว่างเพลากับแบริ่งที่รองรับมันอยู่ หน้าที่จะพบเห็นทั่วไปในเครื่องกังหันไอน้ำขนาดใหญ่ เครื่องอัดความดันด้วยก๊าซ และมอเตอร์ที่ใช้แบริ่งแบบปลอกแขนเสื้อ
International Electrotechnical Commission (IEC) 60947-5-2 เป็นผู้กำหนดรายละเอียดด้านเทคนิคของตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียง
ตัวรับรู้สิ่งใกล้เคียงที่ถูกปรับให้ทำงานในระยะที่ใกล้มากจะถูกใช้ใน สวิชต์แบบสัมผัส 
หลักการทำงานของเซนเซอร์แบบเหนี่ยวนำ.
บริเวณส่วนหัวของเซนเซอร์จะมีสนามแม่เหล็กซึ่งมีความถี่สูง โดยได้รับสัญญาณมาจากวงจรกำเนิดความถี่ในกรณีที่มีวัตถุหรือชิ้นงานที่เป็นโลหะเข้ามาอยู่ในบริเวณที่สนามแม่เหล็กสามารถส่งไปถึง จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงค่าความเหนี่ยวนำ จากเหตุการที่เกิดขึ้นทำให้เกิดการหน่วงออสซิเลท (Oscilate) ลดลงไปหรือบางทีอาจถึงจุดที่หยุดการออสซิลเลท และเมื่อนำวัตถุนั้นออกจากบริเวณตรวจจับ วงจรกำเนิดคลื่นความถี่ก็เริ่มต้นการออสซิเลทใหม่อีกครั้งหนึ่ง สภาวะดังกล่าวจะถูกแยกแยะได้ด้วยวงจรอิเล็กทรอนิกส์ที่อยู่ภายในหลังจากนั้นก็จะส่งผลไปยัง Out Put ว่าทำงานหรือไม่ทำงาน โดยทั้งนี้จะขึ้นอยู่กับชนิดของเอาต์พุตว่าเป็นแบบใด เพื่อเป็นการลดจินตนาการในการทำความเข้าใจการทำงานของเซนเซอร์ชนิดนี้
เขมรเสรี

เขมรเสรี (อักษรโรมัน: Khmer Serei) เป็นขบวนการที่ก่อตั้งโดย เซิง งอกทัญในไทยและเวียดนามใต้ภายใต้การสนับสนุนของสหรัฐอเมริกา เพื่อต่อต้านกองโจรคอมมิวนิสต์ในกัมพูชา ขบวนการเขมรเสรีมีการเชื่อมโยงกับขบวนการของชาวขแมร์กรอมในเวียดนามใต้อย่างหลวม ๆ โดยทหารของสองกลุ่มนี้ได้รับการฝึกจากสหรัฐอเมริกาเหมือนกัน ในช่วงที่เฟื่องฟูสุดเมื่อราว พ.ศ. 2505 มีทหารประมาณ 8,000 คน
หลังการปฏิวัติของลอน นอล เซิง งอกทัญได้แยกตัวออกมาเมื่อ พ.ศ. 2515 และลี้ภัยไปเวียดนามใต้ เมื่อเวียดนามใต้พ่ายแพ้ เซิง งอกทัญถูกจับ ทหารของเขมรเสรีในเวียดนามใต้ถูกเวียดนามเหนือปราบ ส่วนในกัมพูชาถูกเขมรแดงปราบ เหลือเพียงกองกำลังบางส่วนอยู่ตามแนวเทือกเขาพนมดงรัก และในค่ายผู้อพยพตามชายแดนไทย ทหารเขมรเสรีบางส่วนเข้าร่วมกับแนวร่วมปลดปล่อยชาติเขมรของซอนซาน เซิง งอกทัญผู้ก่อตั้งเสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2520
ศัตรูประชาชน

ศัตรูประชาชน  เป็นภาพยนตร์สารคดีที่เขียนบท กำกับ ถ่ายทำ และอำนวยการสร้างโดย เทด สัมพัด ผู้สื่อข่าวชาวกัมพูชา และร็อบ เลมกิน ผู้สร้างภาพยนตร์สารคดีชาวอังกฤษ ภาพยนตร์ออกฉายครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์สารคดีนานาชาติอัมสเตอร์ดัมในปี 2009 และฉายในเทศกาลภาพยนตร์อีกหลายแห่ง ได้รับรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยมจากเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ประจำปี 2010 
ในภาพยนตร์ เทด สัมพัด ซึ่งสูญเสียบุคคลในครอบครัวทั้งหมดจากเหตุการณ์ทุ่งสังหาร ได้เดินทางไปสัมภาษณ์บุคคลต่างๆ รวมทั้ง นวน เจีย ผู้นำอันดับสองของเขมรแดงรองจาก พล พต ซึ่งได้ยอมรับระหว่างการถ่ายทำว่า ได้สั่งการให้มีการสังหารสมาชิกพรรค ที่พวกเขาเห็นว่าเป็น "ศัตรูของประชาชน"
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกห้ามฉายในประเทศกัมพูชา เนื่องจากเกรงว่าการฉายให้ชาวกัมพูชาชม อาจมีผลต่อการพิจารณาคดีในศาลพิเศษกรุงพนมเปญ คดีสังหารหมู่ประชาชนของกลุ่มผู้นำเขมรแดง
รายชื่อตัวละครในร็อคซ่าส์ใสหัวใจเกินร้อย!

นี่คือ ตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง ร็อคซ่าส์ใสหัวใจเกินร้อย!
ชมรมวิจัยปฏิกิริยาเคมีของโลหะ.
วงเมทัลลิก้าจัง.
อุซึงิ ฮารุ.
ตัวเอกหญิงของเรื่อง ที่ตัวเล็กน่ารักเหมือนเด็ก ม.ต้น เห็นแบบนี้ ทั้งว่องไว และบ้าพลังไม่เหมือนใครเลย เป็นคนที่จริงจังกับเรื่องดนตรีมากๆ แต่ค่อนข้างจะซื่อบื้อในด้านความรัก การหวดกลองของเธอนั้นทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ ถึงจะเป็นมือกลองแต่ก็ดีดกีตาร์เป็นเหมือนกันนะ แถมยังเป็นนักแต่งเพลงประจำวงอีกด้วย
ทาจิบานะ F ทันโปโปะ.
มือเบสของวงเมทัลลิก้าจัง สาวลูกครึ่งอังกฤษ-ญี่ปุ่น ดูเผินๆเหมือนสาวห้าวพังก์ร็อค แต่เนื้อในกลับอ่อนหวานแบบไม่น่าเชื่อ ไม่ชอบให้คนเรียกชื่อจริงที่น่ารักผิดกับบุคคลิกภายนอกเป็นอย่างมาก เวลาไม่พอใจมักทำอะไรรุนแรงเสมอๆ
มาคิเมะ ไอฮะ.
มือกีตาร์ของวงเมทัลลิก้าจัง สาวแว่นแสนอึ๋ม ดูเรียบร้อยน่ารัก แต่นิสัยที่แท้จริงเปลี่ยนไปได้เรื่อยๆ ทั้งซาดิสม์ บ้าร็อค ฯลฯ โดยจะเปลี่ยนไปเมื่อมือถือกีตาร์ พูดอะไรไม่คิด เป็นเพื่อนสนิทของทันโปโปะ
ทาคากิ ยูทากะ.
นักร้องนำแห่งวงเมทัลลิก้าจัง ประธานชมรมร่างยักษ์ ผู้คอยจัดการเรื่องต่างๆในชมรม มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นมือกลอง ทำให้หัวเสียเป็นประจำ
วงเทียร์ไดรฟ์.
อาซากุระ โคซาเมะ.
ตัวเอกชายของเรื่อง ตอน ม.ต้น ได้หัดเล่นดนตรีเพื่อสารภาพรักกับคนที่ชอบ แต่ก็อกหัก เมื่อขึ้น ม.ปลายจึงได้ตั้งใจที่จะฝึกฝนด้านการดนตรีใหม่อีกครั้ง ถูกคุณฮารุลากเข้าชมรมวิจัยปฏิกิริยาเคมีของโลหะ หรือก็คือชมรมแอบเล่นดนตรี และเพราะการแสดงของคุณฮารุและวงของเธอ ก็ทำให้เขาหลังรักในตัวคุณฮารุขึ้นมา
มินาคามิ อุราระ.
ลูกสาวตระกูลมินาคามิผู้เป็นผู้นำตลอดกาล หวังที่จะเป็นประธานนักเรียน จึงคิดที่จะยุบชมรมวิจัยปฏิกิริยาเคมีของโลหะเพื่อทำคะแนน แต่กลับไปตกหลุมรักโคซาเมะจนตนเองเข้าชมรมมาด้วย มองฮารุเป็นคู่แข่งของหัวใจคนสำคัญ เธอเคยเล่นคอนทราเบสมาก่อน ทำให้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธอที่จะเข้าวงดนตรีของโคซาเมะได้
คุโมริ โทยะ.
มือกลองฝีมือดีที่ไม่สังกัดวงใดเป็นหลักแหล่ง ต้องการที่จะเก่งเหนือว่าพี่ตนเองให้ได้ ถูกฮารุเชิญชวนมาทำวงกับโคซาเมะ แต่ด้วยความที่ตัวเองก็ชอบฮารุเหมือนกัน ทำให้ไม่ชอบขี้หน้าโคซาเมะสักเท่าไหร่ ประกอบกับที่โคซาเมะเล่นดนตรีไม่ได้เรื่อง ทำให้ทะเลาะกันเป็นประจำ แต่เมื่อได้เห็นเวลาที่โคซาเมะเปิดสวิตช์ ก็เริ่มยอมรับในตัวโคซาเมะบ้างแล้ว
เทศบาลตำบลหาดเสี้ยว

หาดเสี้ยว เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งในอำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย
ประวัติ.
ได้เริ่มจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลหาดเสี้ยว อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย เมื่อ วันที่ 20 กันยายน 2499 จำนวนพื้นที่ประมาณ 0.51 ตารางกิโลเมตร
และเปลี่ยนแปลงยกฐานะจากสุขาภิบาลหาดเสี้ยวเป็น เทศบาลตำบลหาดเสี้ยว เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 โดยปัจจุบันมีพื้นที่ 44 ตารางกิโลเมตร 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตั้งอยู่ในตำบลหาดเสี้ยว อำเภอศรีสัชนาลัย จังหวัดสุโขทัย ตามถนนทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101 สวรรคโลก - ศรีสัชนาลัย อยู่ห่างจากจังหวัดสุโขทัย ประมาณ 67 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพฯประมาณ 540 กิโลเมตร
การปกครอง.
ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลหาดเสี้ยว ตั้งแต่หมู่ที่ 1-5 และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 3 และหมู่ที่ 4 ตำบลหนองอ้อ จำนวนพื้นที่ประมาณ 44 ตารางกิโลเมตร
ไป๋ยหวิน

ไป๋ยหวิน (#เปลี่ยนทาง "เมฆสีขาว") เกิดวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2534 เป็นหมีแพนด้ายักษ์เพศเมียในสวนสัตว์ซานดิเอโก (San Diego Zoo) แม่ของไป๋ยหวินคือตงตง อาศัยอยู่ที่กวางโจว ส่วนพ่อของไป๋ยหวินคือเทียนเทียน อาศัยอยู่ที่จุนอี้
ในฤดูฝนปีพ.ศ. 2542 ไป๋ยหวินได้รับการผสมพันธุ์กับซือซือ แพนด้าเพศผู้ที่อยู่ในสวนสัตว์เวลานั้น ต่อมาในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ไป๋ยหวินได้ให้กำเนิดฮวาเหม่ย แพนด้าตัวแรกที่เกิดในสหรัฐอเมริกา
ไป๋ยหวินได้ให้กำเนิดลูกแพนด้าอีก 4 ตัวคือ เหม่ยเซิง (2546), ซูหลิน (2548), เจินเจิน (2550) และยหวินจื่อ (2552) เป็นลูกที่ได้จากการผสมตามธรรมชาติทั้งหมด
หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา

หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา บุตรีของพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) นางห้ามสามัญในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และต่อมาได้เป็นนางห้ามในกรมขุนราชสีหวิกรม 
ประวัติ.
หม่อมน้อย ชุมสาย ณ อยุธยา เป็นบุตรีของพระยาราชมนตรี (ภู่ ภมรมนตรี) อันเกิดแต่ท่านผู้หญิงอิน เธอมีพี่น้องต่างมารดาคือ คุณพุ่ม (บุษบาท่าเรือจ้าง) ยอดกวีหญิงในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 เบื้องต้นเธอได้เข้าเป็นนางห้ามในกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ ซึ่งเป็นที่เชิดหน้าชูตาอย่างมาก เนื่องจากเป็นธิดาของพระยาราชมนตรี ทั้งสองมีโอรสธิดาด้วยกันสองพระองค์ แต่ต่อมาเมื่อกรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ได้สิ้นพระชนม์ในวัยหนุ่ม หม่อมน้อยจึงกลับไปอยู่บ้านที่ท่าช้างวังหลวงร่วมกับบิดาพร้อมด้วยพระโอรสและพระธิดาทั้งสองที่ยังเล็กอยู่คือ หม่อมเจ้าสาระพัดเพชร ศิริวงศ์ และพระสัมพันธวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประเสริฐศักดิ์ 
หลังจากการสิ้นพระชนม์ของอดีตสวามี ในช่วงนั้นหม่อมน้อยยังสาวสวยอยู่มาก หม่อมน้อยจึงได้เข้าเป็นนางห้ามในกรมขุนราชสีหวิกรม ต้นราชสกุลชุมสาย มีโอรสธิดาด้วยกัน 7 พระองค์ ซึ่งองค์สุดท้องคือหม่อมเจ้าปฤษฎางค์ ที่ทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปฤษฎางค์
ดอมีนิก สโทรส-กาน

ดอมีนิก กัสตง อ็องเดร สโทรส-กาน (เกิด 25 เมษายน ค.ศ. 1949) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ ทนายความ นักการเมืองชาวฝรั่งเศส และสมาชิกพรรคสังคมนิยมฝรั่งเศส สโทรส-กานเป็นกรรมการผู้บริหารของกองทุนการเงินระหว่างประเทศเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2007 ด้วยการสนับสนุนจากนีกอลา ซาร์กอซี อดีตประธานาธิบดีฝรั่งเศส และดำรงตำแหน่งจนกระทั่งลาออกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2011
เขาเป็นศาสตราจารย์ด้านเศรษฐศาสตร์ที่สถาบันรัฐศาสตร์ปารีส สโทรส-กานเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐกิจและการคลังระหว่าง ค.ศ. 1997 และ 1999 ในสมัยนายกรัฐมนตรีลียอแนล ฌ็อสแป็ง เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเพื่อเป็นตัวแทนลงสมัครรับตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศสของพรรคในปี ค.ศ. 2007 แต่พ่ายต่อเซกอแลน รัวยาล เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006
เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2011 สโทรส-กานถูกจับกุมตัวในนครนิวยอร์กและถูกแจ้งข้อหาล่วงละเมิดทางเพศต่อแม่บ้านซึ่งทำความสะอาดห้องชุดโรงแรมโซฟีเทล สโทรส-กานยังไม่ได้ให้การหรือแก้ต่าง แต่ปฏิเสธทุกข้อกล่าวหา ในภายหลังเขาถูกปล่อยตัวโดยวางเงินประกันตัว 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ อัยการเขตนิวยอร์กถอนฟ้องในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2554 เนื่องจากความไม่น่าเชื่อถือของผู้ร้อง และหลักฐานทางกายภาพที่ยังไม่มีข้อสรุป และศาลเห็นพ้อง
การกล่าวหาลวนลามทางเพศในนิวยอร์ก.
14 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 แม่บ้านวัย 32 ปี ชื่อ นาฟิสซาตู ไดอัลโล (Nafissatou Diallo) ที่โรงแรมนิวยอร์กโซฟิเทล กล่าวหาว่าสโทรส-กาน ได้ล่วงละเมิดทางเพศเธอหลังเธอเข้าไปในห้องชุดของเขา<ref name="Hossenball 05/19"></ref>
สโทรส-กานถูกฟ้องอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม และได้วางเงินประกัน 1 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ และทัณฑ์บน 5 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในวันรุ่งขึ้น เขาถูกสั่งให้ถูกจำกัดอยู่แต่ในอพาร์ตเมนต์ในนิวยอร์กภายใต้การควบคุม เขาถูกนำตัวมายังศาลเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2554 และแก้ต่างว่าตนไม่มีความผิด วันที่ 30 มิถุนายน นิวยอร์กไทมส์ รายงานว่า คดีดังกล่าวกำลังอยู่บน "ริมความล้มเหลว" เพราะปัญหาความน่าเชื่อถือของเหยื่อผู้กล่าวหา ผู้ซึ่ง ตามข้อมูลของแหล่งข่าวภายในกรมตำรวจนครนิวยอร์ก โกหกเจ้าหน้าที่ตำรวจครั้งแล้วครั้งเล่าตั้งแต่ให้การครั้งแรก ตามข้อมูลของอัยการ ผู้กล่าวหายอมรับว่าเธอโกหกต่อคณะลูกขุนใหญ่เกี่ยวกับเหตุการณ์แวดล้อมเหตุลวนลาม สโทรส-กานถูกปล่อยจากการกักตัวในบ้านเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 
หลังสิ้นสุดการสอบสวนอันกินเวลานาน อัยการยื่นคำร้องถอนฟ้องทุกข้อกล่าวหาต่อสโทรส-กาน โดยระบุว่า ไม่อาจเชื่อได้ว่าความผิดของสโทรส-กาน นอกเหนือไปจากข้อสงสัยที่มีเหตุผล จากประเด็นจริงจังในความน่าเชื่อถือของผู้ร้อง และหลักฐานกายภาพที่ไม่มีข้อสรุป และดังนั้น จึงไม่อาจร้องขอให้คณะลูกขุนเชื่อได้ คำร้องดังกล่าวได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2554
เชาวน์ มณีวงษ์

รองศาสตราจารย์ เชาวน์ มณีวงษ์ (เกิด 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2479) หัวหน้าพรรคพลังชล อดีตรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางแสน และเป็นอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยบูรพา ระหว่างปี พ.ศ. 2534 - พ.ศ. 2536
ประวัติ.
รศ.เชาวน์ เกิดเมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2479 ที่ บ้านบางงาม ตำบลวังหว้า อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี วัยเยาว์เป็นลูกศิษย์ได้รับการส่งเสริมการศึกษาจากพระครูวรนาถรังษี (ปุย ปุญฺญสิริ) อดีตเจ้าอาวาสวัดเกาะ อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี กศ.บ. (ประวัติศาสตร์) จากวิทยาลัยการศึกษา บางแสน "(ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยบูรพา)" เมื่อปี พ.ศ. 2501 และจบปริญญาโท ครุศาสตรมหาบัณฑิต (บริหารการศึกษา) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2519 ปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี
การทำงาน.
รศ.เชาวน์ รับราชการเป็นอาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางแสน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองอธิการบดีวิทยาเขตบางแสน และเป็นอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยบูรพา ในระหว่างปี พ.ศ. 2534 ถึง พ.ศ. 2536 ต่อจากนั้นจึงได้หันมาทำงานการเมือง โดยเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดชลบุรี และลงสมัคร ส.ส.ในระบบสัดส่วน กลุ่ม 5 สังกัดพรรคชาติไทย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ร่วมจัดตั้งพรรคการเมืองกับนายสนธยา คุณปลื้ม และรับตำแหน่งหัวหน้าพรรคพลังชลคนแรก และได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 4 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 นายสนธยา คุณปลื้ม ได้รับเลือกจากสมาชิกพรรคพลังชลให้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคแทน กระทั่งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2561 พรรคพลังชล มีมติเลือกให้เขาเป็นหัวหน้าพรรคอีกครั้ง แทนนายสนธยา คุณปลื้ม ที่ลาออกไปดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี
ปัจจุบันดำรงตำแหน่งที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี
ดีเจแมกซ์ เทคนิคกา

ดีเจแมกซ์ เทคนิคกา (ตัวย่อ: DMT หรือ เทคนิคกา) เป็นเกมอาเขตประเภทดนตรี ที่ผลิตและจัดจำหน่ายโดยบริษัทเพนทาวิชั่นในประเทศเกาหลีใต้ โดยเป็นส่วนหนึ่งในเกมชุด"ดีเจแมกซ์เมโทรโปรเจกต์" ซึ่งสำหรับประเทศไทยได้มีการนำเข้าเกมนี้เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2552
รถไฟใต้ดินมาดริด

ระบบการคมนาคมโดยรถไฟใต้ดินกรุงมาดริด  ประเทศสเปน ได้เริ่มเปิดให้บริการเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1919 ในรัชสมัยของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 ทางรถไฟสายแรกนั้นเป็นสายระหว่างสถานีกัวโตรกามิโนส (Cuatro Caminos) กับสถานีโซล (Sol) ในขณะนั้นมีสถานีอีกสถานีหนึ่งระหว่างสองสถานีนี้คือ สถานีชัมเบรี (Chamberí) แต่ปัจจุบันสถานีนี้ได้เลิกให้บริการและเปลี่ยนสภาพมาเป็นพิพิธภัณฑ์เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2008)
ตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2011 ระบบรถไฟใต้ดินมาดริดประกอบด้วย 12 เส้นทางเดินรถไฟใต้ดิน และ 1 สายเชื่อม (ระหว่างสถานีโอเปรากับสถานีปรินซิเปปิโอ) สถานีให้บริการทั้งหมด 288 สถานี ด้วยเส้นทางเดินรถรวม 293 กิโลเมตร ทำให้นับได้ว่ามีระยะทางรวมเป็นอันดับที่สองของสหภาพยุโรป และอันดับที่แปดของโลกรองจากเซี่ยงไฮ้ ลอนดอน นิวยอร์ก โตเกียว โซล มอสโก และปักกิ่งตามลำดับ
แผนที่รถไฟใต้ดิน.
แผนที่เส้นทางเดินรถไฟใต้ดินมาดริดในแต่ละปีนั้นจะมีการปรับปรุงข้อมูลให้ทันสมัยอยู่เสมอ เราสามารถขอแผนที่กับเจ้าหน้าที่ที่ทำการรถไฟใต้ดินทุกสถานีได้โดยไม่เสียใช้จ่ายใด ๆ (ในส่วนที่เป็นห้องกระจกที่มีเจ้าหน้าที่รอให้บริการสอบถามข้อมูล) 
ตั๋วรถไฟใต้ดิน.
สามารถซื้อได้ที่เครื่องขายตั๋วในทุกสถานี ประเภทของตั๋วมีทั้งแบบเที่ยวเดียว สิบเที่ยว ตั๋ววัน และตั๋วสนามบิน การชำระเงินทำได้โดยใช้เหรียญ ธนบัตร และบัตรเครดิต สกุลเงินที่ใช้คือยูโร ส่วนราคาของตั๋วจะมีการปรับเปลี่ยนราคาแตกต่างกันออกไปในแต่ละปี ซึ่งทั้งนี้จะมีการแจ้งเตือนล่วงหน้าก่อนเสมอ
เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์

เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ อดีตนักการเมืองและนักธุรกิจชาวไทยที่มีชื่อเสียง อดีตรองนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพลเอกชาติชาย ชุณหะวัณ และอดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ พรรคเอกภาพ รวมถึงเป็นรองหัวหน้าพรรคสามัคคีธรรม
ประวัติ.
เฉลิมพันธ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 เป็นบุตรคนสุดท้องจากบรรดาบุตรทั้ง 3 คน ของ พระยาศรีวิกรมาทิตย์ (สงวน สิงคะเนติ) กับคุณหญิงวาด จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ปริญญาตรีสาขาบริหารธุรกิจและเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยฟลอริดาสเตต สหรัฐอเมริกา และต่อมายังได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเคนซิงตัน อีกด้วย
นายเฉลิมพันธ์เป็นผู้ก่อตั้งและเป็นที่ปรึกษาของโรงเรียนศรีวิกรม์ เป็นเจ้าของโรงแรมและเป็นเจ้าของที่ดินหลายแปลงในย่านสี่แยกราชประสงค์ และถนนสุขุมวิท โดยที่ตำแหน่งสุดท้ายเป็นประธานกรรมการบริษัท ศรีวิกรม์ กรุ๊ป โฮลดิ้ง จำกัด บริษัท เพรสสิเด้นท์ โฮเต็ลแอนด์ทาวเวอร์ จำกัด บริษัท อุตสาหกรรมพรมไทย จำกัด บริษัท ศรีธาราแลนด์ จำกัด และบริษัท ที.ซี.เอซ.ซูมิโอเนะ จำกัด
ชีวิตครอบครัว นายเฉลิมพันธ์สมรสกับคุณหญิงศศิมา วุฑฒินันท์ มีบุตรทั้งหมด 4 คน เป็นชาย 3 หญิง 1 โดยบุตรชายคนโต คือ นายพิมล ศรีวิกรม์ เป็นอดีต ส.ส.กรุงเทพมหานคร ของพรรคไทยรักไทย จากการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2548 และอดีตผู้จัดการทีมเทควันโดทีมชาติไทย และบุตรสาวซึ่งเป็นคนสุดท้อง คือ นางทยา ทีปสุวรรณ ซึ่งเป็นรองผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในสมัยที่หม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตร เป็นผู้ว่าฯสมัยแรก (พ.ศ. 2552-พ.ศ. 2556; สมรสกับนายณัฏฐพล ทีปสุวรรณ ผู้อำนวยการพรรคประชาธิปัตย์)
นายเฉลิมพันธ์เสียชีวิตที่โรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ ด้วยโรคมะเร็งปอดและหัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อเวลา 13.00 น. ของวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 สิริอายุได้ 75 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
งานการเมือง.
ในทางการเมือง นายเฉลิมพันธ์เป็นนักการเมืองสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เคยเป็นเลขาธิการของพรรคระหว่างวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522-26 พฤษภาคม ปีเดียวกัน และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมในปี พ.ศ. 2524 ในปี พ.ศ. 2529 นายเฉลิมพันธ์ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร เขต4 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ก่อนจะลาออกจากพรรคจากกรณี "กลุ่ม 10 มกรา" เมื่อปี พ.ศ. 2531 เนื่องจากนายวีระ มุสิกพงศ์ และสมาชิกพรรคประชาธิปัตย์ส่วนหนึ่งต้องการหนุนให้นายเฉลิมพันธ์เป็นหัวหน้าพรรค แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จ ซึ่งเหตุนี้ได้กลายเป็นความขัดแย้งกันเองในพรรค นายเฉลิมพันธ์พร้อมด้วยนายวีระได้ย้ายไปสังกัดพรรคประชาชนในปี พ.ศ. 2531 โดยเขาได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรค และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา เขต3 สังกัดพรรคประชาชน จากนั้นได้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรี คณะที่ 46 ที่มี พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี ในปี พ.ศ. 2532 พรรคประชาชน พร้อมด้วยพรรคกิจประชาคม และพรรคก้าวหน้า ได้รวมเข้ากับพรรครวมไทยซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคเอกภาพ โดยนายเฉลิมพันธ์ได้ดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคเอกภาพด้วย หลังการรัฐประหารในปี พ.ศ. 2534 เขาได้ไปร่วมงานกับพรรคสามัคคีธรรม โดยดำรงตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรค
เครื่องนับไกเกอร์–มึลเลอร์

เครื่องนับไกเกอร์–มึลเลอร์  หรือ เครื่องนับไกเกอร์  เป็นเครื่องมือวัดชนิดหนึ่งประกอบด้วยกระบอกรับรังสี และมิเตอร์ที่มีหน้าปัดบอกปริมาณรังสีได้
ลักษณะของไกเกอร์ประกอบด้วยกระบอกซึ่งบรรจุก๊าซอาร์กอนไว้ เมื่อนำไปวางไว้ในบริเวณที่มีการแผ่รังสี รังสีจะผ่านเข้าทางช่องด้านหน้าของกระบอก กระทบกับอะตอมของอาร์กอน ทำให้อิเล็กตรอนของอาร์กอนหลุดออกไป กลายเป็น Ar+ ก่อให้เกิดความต่างศักย์ระหว่าง Ar+ กับ e- ในหลอด ซึ่งจะแปลงค่าความต่างศักย์ออกมาเป็นตัวเลขบนหน้าปัด ค่าที่ได้นี้จะมากหรือน้อยก็ขึ้นอยู่กับชนิดของรังสี และความเข้มข้นของรังสีที่จะทำให้ Ar กลายเป็น Ar+ ได้มากหรือน้อย
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
ออปอแล

ออปอแล  หรือ อ็อพเพิล์น  เป็นเมืองทางตอนใต้ของประเทศโปแลนด์ บนฝั่งแม่น้ำโอเดอร์ เป็นเมืองหลักของจังหวัดชื่อเดียวกัน มีประชากร 125,992 คน (มิถุนายน ค.ศ. 2009) เป็นชุมทางรถไฟและเมืองท่าริมแม่น้ำ ผลิตปูนซีเมนต์ มีอุตสาหกรรมหล่อเหล็ก อยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรโบฮีเมีย ใน ค.ศ. 1327 และอาณาจักรปรัสเซีย ใน ค.ศ. 1742 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองในเดือนมกราคม ค.ศ. 1945 และเป็นของโปแลนด์ภายใต้การประชุมที่เมืองพ็อทซ์ดัมในปีเดียวกัน
นาร์วา

นาร์วา ,) เป็นเทศบาลและนครในประเทศเอสโตเนีย ตั้งอยู่ในเทศมณฑลอีดา-วีรู ตรงจุดตะวันออกสุดของประเทศที่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำนาร์วา ซึ่งเป็นชายแดนเอสโตเนีย–รัสเซีย นาร์วาเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศ (เป็นรองเพียงทาลลินน์ เมืองหลวง และตาร์ตู) โดยมีประชากร 53,360 คน (ณ ค.ศ. 2024)
นาร์วาเกือบถูกทำลายจนไม่เหลือซากในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 1944 ในสมัยโซเวียตเมื่อ ค.ศ. 1944–1991 ผู้อยู่อาศัยดั้งเดิมไม่ได้รับอนุญาตให้กลับไป และมีการนำเข้าแรงงานต่างด้าวจากรัสเซียโซเวียตและพื้นที่อื่น ๆ ของอดีตสหภาพโซเวียต ประชากรของเมืองนาร์วา ซึ่งร้อยละ 65 เป็นชาวเอสโตเนียตามการสำรวจสำมะโนประชากรใน ค.ศ. 1934 แต่ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ประชากรส่วนใหญ่ในนครนี้ไม่ใช่ชาวเอสโตเนีย ตามข้อมูลล่าสุด พลเมืองร้อยละ 46.7 เป็นพลเมืองเอสโตเนีย ร้อยละ 36.3 เป็นพลเมืองรัสเซีย ส่วนอีกร้อยละ 15.3 สัญชาติไม่ชัดเจน
ประวัติ.
การตั้งถิ่นฐานยุคแรก.
ผู้คนเข้าตั้งถิ่นฐานในพื้นที่นี้เมื่อสหัสวรรษที่ 5 ถึง 4 ก่อน ค.ศ. ตามที่ปรากฎหลักฐานทางโบราณคดีของวัฒนธรรมนาร์วาที่นำชื่อมาจากแม่น้ำนาร์วา แหล่งโบราณคดีที่นาร์วาโยอาโอรู  ประกอบด้วยซากนิคมป้อมปราการที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักในประเทศเอสโตเนีย ซึ่งมีอายุประมาณ 1,000 ปีก่อนคริสตกาล 
สมัยโซเวียต ค.ศ. 1944–1991.
เมื่อช่วงสิ้นเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1944 พื้นที่นาร์วาถูกทำลายไปร้อยละ 98 หลังสงคราม อาคารส่วนใหญ่สามารถบูรณะได้เนื่องจากยังคงมีกำแพงบ้านอยู่ แต่ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1950 ทางการโซเวียตตัดสินใจรื้อซากปรักหักพังเพื่อสร้างพื้นที่สำหรับสร้างอาคารอพาร์ตเมนต์ ทำให้เหลืออาคารในเมืองเก่าเพียง 3 แห่งเท่านั้น รวมถึงศาลากลางแบบบาโรก
หลังสงคราม พลเมืองดั้งเดิมไม่ได้รับอนุญาตให้กลับมา และนำเข้าแรงงานที่พูดภาษารัสเซีย ซึ่งอพยพมาจากส่วนอื่น ๆ ของสหภาพโซเวียตเพื่อเพิ่มประชากรในเมือง ทำให้เมืองที่เคยมีประชากรร้อยละ 65 เป็นชาวเอสโตเนียตามสำมะโนใน ค.ศ. 1934 กลายเป็นเมืองที่ประชากรส่วนใหญ่ไม่ใช่ชาวเอสโตเนีย เหตุผลหลักคือแผนที่จะสร้างโรงงานแปรรูปยูเรเนียมลับในตัวเมือง ซึ่งจะเปลี่ยนให้นาร์วาเป็นเมืองปิด
ฟ็อกซ์คอนน์

ฟ็อกซ์คอนน์อินเตอร์เนชั่นแนลโฮลดิงส์  เป็นบริษัทในเครือของ หองไห่พรีซีชันอินดัสทรี จำกัด  บริษัทสัญชาติไต้หวันที่เป็นผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นผู้ผลิตแผ่นวงจรพิมพ์รายใหญ่ และมีแผนการเข้าซื้อหน่วยธุรกิจการผลิตจอแอลซีดีของฮิตาชิในประเทศญี่ปุ่น
บริษัทหองไห่พรีซีชันอินดัสทรีก่อตั้งขึ้นในไต้หวันในปี พ.ศ. 2517 เดิมเป็นผู้ผลิตหัวต่ออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์ เช่นที่พบในเครื่องเล่นเกมอาตาริ โดยใช้เครื่องหมายการค้า "ฟ็อกซ์คอนน์" บริษัทได้ตั้งฐานการผลิตในจีนแผ่นดินใหญ่ ที่เมืองเซินเจิ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ปัจจุบันโรงงานแห่งนี้เป็นโรงงานขนาดใหญ่ที่สุด มีคนงานระหว่าง 300,000 ถึง 450,000 คน ปัจจุบันมีโรงงานอยู่ในสาธารณรัฐประชาชนจีน สาธารณรัฐเช็ก สโลวาเกีย โปแลนด์ อินเดีย เม็กซิโก และบราซิล โดยเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดของจีน และรายใหญ่อันดับสองของสาธารณรัฐเช็ก
ฟ็อกซ์คอนน์ เป็นผู้รับช่วงผลิตไอโฟน ไอพอด ไอแพด ให้กับแอปเปิล เป็นผู้ผลิตแอมะซอน คินเดิลให้กับแอมะซอน.คอม
ในช่วงที่ผ่านมาชื่อของ Foxconn ผู้ผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ของโลกจากไต้หวัน ถูกพูดถึงอย่างมากในวงการยานยนต์ หลังจากมีข่าวออกมาว่า พวกเขากำลังจะทำตลาดรถยนต์ไฟฟ้าและประกาศจับมือกับปตท. ตั้งโรงงานผลิตรถยนต์ไฟฟ้าในไทยภายในปี 2022
ล่าสุดสื่อยานยนต์จากต่างประเทศ ได้มีการเผยภาพหลุดของรถยนต์ไฟฟ้าจาก Foxconn ออกมา ซึ่งคาดว่าจะเป็นรถที่จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในเดือนตุลาคมนี้
ชาญ บัวบังศร

ร้อยโท ชาญ บัวบังศร หรือ ชาญชัย บัวบังศร (7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 – 31 มีนาคม พ.ศ. 2555) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง
ประวัติ.
ชาญชัย บัวบังศร เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 ที่จังหวัดพระนคร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนศรีบุณยานนท์ จังหวัดนนทบุรี 
เริ่มรับราชการเป็นทหารม้าอยู่ที่จังหวัดสระบุรี ต่อมาได้ลาออกจากราชการมาทำงานอยู่ในคณะละครเร่ ได้ศึกษาหาความรู้ทางด้านดนตรีจนสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้หลายชนิด ได้แก่ แอคคอร์เดียน, เปียโน, กีตาร์, กีตาร์ฮาวาย และมีความสามารถทางด้านการประพันธ์และเรียบเรียงเพลง เป็นผู้สร้างประวัติศาสตร์ให้กับวงการเพลงลูกทุ่งและเพลงลูกกรุง โดยการนำแอคคอร์เดียนเข้ามาใช้ในเพลงลูกทุ่งเป็นคนแรกจนเป็นเอกลักษณ์ของเพลงลูกทุ่งที่ขาดไม่ได้ตราบจนปัจจุบัน อีกทั้งยังเป็นผู้นำสุดยอดนักร้องในแนวลูกกรุงและลูกทุ่งมาร้องคู่กัน เช่น สุเทพ วงศ์กำแหง และ ผ่องศรี วรนุช โดยมีเพลงที่ได้รับความนิยมและรู้จักเป็นอย่างดี คือ "กระท่อมไพรวัลย์", "โปรดเถิดดวงใจ", "ฝนเดือนหก" เป็นต้น จนได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพันธ์เพลงร้องคู่และเพลงร้องแก้ที่มากที่สุด ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางเอมอร บัวบังศร
ในปี พ.ศ. 2550 ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง เพลงลูกกรุง 
ถึงแก่อนิจกรรม.
ต่อมา ร.ท.ชาญ บัวบังศร เข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลพระนั่งเกล้า จังหวัดนนทบุรี ด้วยอาการเส้นเลือดในสมองตีบ และถึงแก่กรรมด้วยวัย 78 ปี ที่โรงพยาบาลฉะเชิงเทรา หลังจากการเข้ารับรักษาอาการเจ็บป่วยได้ 2 ปี ในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2555
เกาเกา

เกาเกา  เป็นหมีแพนด้ายักษ์ เพศผู้ในสวนสัตว์ซานดิเอโก (San Diego Zoo) 
ประวัติ.
เกาเกาเกิดในป่าของประเทศจีนในประมาณปีพ.ศ. 2535 และจากนั้นถูกส่งตัวไปยัง Fengtongzhai Nature Reserve ในปีพ.ศ. 2536
ในปีพ.ศ. 2537 เกาเกาจะได้ถูกส่งตัวไปยังป่าแต่เนื่องจากความยุ่งยากวุ่นวาย มันจึงถูกส่งตัวไปยังศูนย์อนุรักษ์แพนด้าอู่หลง (Wolong Panda Conservation Center) ในปีพ.ศ. 2545 
เกาเกามาถึงสวนสัตว์ซานดิเอโก ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2546 แทนที่ซือซือ เพื่อเป็นเพื่อนกับไป๋ยหวิน
ปอลิสเซีย

ปอลิสเซีย (;) เป็นที่ลุ่มชื้นแฉะขนาดใหญ่ มีพรรณไม้ขึ้นหนาแน่น พื้นที่ส่วนใหญ่ไม่มีประชากรอยู่อาศัย อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศยูเครนและทางตอนใต้ของประเทศเบลารุส บนสองฝั่งแม่น้ำปรือปิยัจ มีความยาวจากทางเหนือไปใต้ราว 225 กิโลเมตร และจากตะวันตกไปตะวันออกราว 485 กิโลเมตร รู้จักในอีกชื่อว่า ที่ลุ่มชื้นแฉะปรือปิยัจ (Pripyat Marshes) ตามชื่อแม่น้ำ หรือ ที่ลุ่มชื้นแฉะปินสก์ (Pinsk Marshes) ตามชื่อเมืองปินสก์ในเบลารุส
โครงการสูบน้ำออกจากที่ลุ่มตั้งแต่ทศวรรษ 1870 ทำให้มีพื้นที่เพื่อการเกษตรเพิ่มขึ้น เคยเป็นเส้นเขตแดนธรรมชาติระหว่างโปแลนด์กับสหภาพโซเวียต ซึ่งมีผลต่อการวางยุทธศาสตร์ในการเดินทัพและการอพยพประชากรนานหลายศตวรรษ
ปุยฝ้าย (เกิร์ลกรุป)

ปุยฝ้าย เป็นวงดนตรีหญิงล้วนวงแรกของค่ายเพลง อาร์เอส ซาวด์ ประกอบไปด้วยสมาชิก 3 คนคือ โอ อัจฉรพรรณี หาญณรงค์, บุ๋ม จุฑามาศ อิสสรานุกฤต และ แป๊ก อาริดา ปัจฉิมาภิรมย์
ประวัติ.
วงปุยฝ้ายเกิดจากการรวมตัวกันของเด็กนักเรียนมัธยมหญิง 3 คนของ โรงเรียนสตรีวิทยา เพื่อเข้าร่วมการประกวดวงดนตรีโฟล์คซองสมัครเล่นในงานประกวดของ วิทยาลัยครูบ้านสมเด็จเจ้าพระยา หรือ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา ในปัจจุบัน ในขณะนั้นใช้ชื่อวงว่า "นกฮู" และประกอบไปด้วยสมาชิกทั้งหมด 5 คนต่อมาค่ายเมโทรแผ่นเสียงและเทปค่ายเพลงในสมัยนั้นได้ตัดสินใจทำเพลงให้กับ 5 สาวในชื่ออัลบั้มว่า นกฮู จนกระทั่งทั้ง 5 คนเรียนจบระดับมัธยมและเข้าศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัยค่ายเมโทรแผ่นเสียงและเทปจึงเรียกตัวทั้ง 5 คนให้กลับมาทำเพลงกับทางค่ายแต่สมาชิกของวง 2 คนไม่ได้กลับมาร่วมทำงานเพลงจึงเหลือสมาชิกเพียง 3 คนคือ โอ , บุ๋ม และแป๊กพร้อมกับได้มีการเปลี่ยนชื่อวงมาเป็นปุยฝ้ายและออกอัลบั้มแรกคืออัลบั้ม "สองหัวใจ" ในปี พ.ศ. 2527 จากนั้นไม่นานวงปุยฝ้ายได้ออกสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ตามออกมาในชื่อชุดว่า พรหมลิขิต
ในปีเดียวกันค่ายเมโทรแผ่นเสียงและเทปได้รับการติดต่อจากค่าย อาร์เอส ซาวด์ หรือค่าย อาร์เอส ในปัจจุบันเพื่อขอยืมตัววงปุยฝ้ายให้เข้าร่วมโปรเจ็กต์ รวมดาว เพราะในขณะนั้นอาร์เอส ซาวด์ยังไม่มีนักร้องหญิงในสังกัดโดยอัลบั้มชุดนี้พวกเธอต้องร้องเพลงคู่กับนักร้องชายชื่อดังของทางอาร์เอส ซาวด์ เช่น แซม ประวิตร เปรื่องอักษร จากวงซิกเซนส์, ชมพู สุทธิพงษ์ วัฒนจัง จากวง ฟรุตตี้, อ๊อด โอภาส ทศพร จากวง บรั่นดี , อ๊อด รณชัย ถมยาปริวัฒน์ จากวง คีรีบูน เป็นต้นซึ่งผลตอบรับจากอัลบั้มชุดนี้ดีเกินคาดทำให้พวกเธอได้ย้ายมาเซ็นสัญญาและออกอัลบั้มกับทางอาร์เอส ซาวด์แทนโดยอัลบั้มแรกของพวกเธอกับอาร์เอส ซาวด์ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2528 ใช้ชื่อว่า "สายธารรัก" ในอัลบั้มชุดนี้เป็นการนำเพลงจากวงนกฮูมาร้องและทำดนตรีใหม่ซึ่งประสบความสำเร็จพอประมาณ 
หลังจากนั้น โอ อัจฉรพรรณี หนึ่งในสมาชิกต้องไปเป็นครูฝึกสอนเนื่องจากเธอเรียนที่คณะครุศาสตร์ จุฬาฯ ทำให้ในอัลบั้มชุดที่ 2 ของวงปุยฝ้าย คืออัลบั้ม "สองเรา" ซึ่งออกวางแผงในปี พ.ศ. 2529 จึงเหลือสมาชิกเพียง 2 คนคือบุ๋มและแป๊กโดยอัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จพอประมาณอีกเช่นเคยต่อมาหลังจากโอเรียนจบจึงได้กลับเข้าร่วมวงอีกครั้งจึงได้มีการทำอัลบั้มชุดที่ 3 ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของวงโดยอัลบั้มชุดนี้ได้ออกวางแผงในปี พ.ศ. 2530 ใช้ชื่อว่า "เก็บรัก...มาฝากฝัน" ซึ่งประสบความสำเร็จพอประมาณอีกเช่นกัน หลังจากนั้นปุยฝ้ายก็แยกวง ในที่สุดมีเพียงโอและบุ๋มเท่านั้นที่ทำงานเพลงกับต้นสังกัด ส่วนแป๊กไม่ได้ทำงานเพลงต่อ เหมือนเพื่อนร่วมวง
ผลงานเพลง.
"อัลบั้มเพลง วง นกฮู (พ.ศ. 2526)
"สองหัวใจ (พ.ศ. 2527) "ค่ายเมโทร
"พรหมลิขิต (พ.ศ. 2527) "ค่ายเมโทร
"สายธารรัก (พ.ศ. 2528) "ค่ายอาร์เอส
"สองเรา (พ.ศ. 2529) "ค่ายอาร์เอส
"เก็บรัก...มาฝากฝัน (พ.ศ. 2530) "ค่ายอาร์เอส
อัลบั้มรวมศิลปิน.
"รวมดาว" (พ.ศ. 2527)
"รวมดาว 2" (พ.ศ. 2528)
"นพเก้า" (พ.ศ. 2528)
"นพเก้า 2" (พ.ศ. 2529)
"นพเก้า 3" (พ.ศ. 2530)
"มรดกไทย" (พ.ศ. 2530)
ผลงานหลังจากแยกวง.
"เพลงประกอบละคร แผลเก่า (อ๊อด & โอ) (พ.ศ. 2530) 
"อ๊อด รณชัย & โอ อัจฉรพรรณี รักหวาน...หวาน" (พ.ศ. 2531) 
"บุ๋ม จุฑามาศ กับ...วันที่มาถึง" (พ.ศ. 2531)
เดอะ มูฟวี่ (เกมส์)

เดอะมูวี  เป็นเกมจำลองสถานการณ์ธุรกิจ สร้างโดยไลออนเฮดสตูดิโอส์สำหรับเล่นบนไมโครซอฟท์วินโดวส์ และในภายหลังถูกพอร์ตให้สามารถเล่นบนเครื่องแม็กโอเอสได้ โดยเฟรัลอินเทอร์แอ็กทีฟ โดยสมมติให้ผู้เล่นดำเนินกิจการโรงถ่ายภาพยนตร์ในฮอลลีวูดและสร้างสรรค์ภาพยนตร์ โดยภาพยนตร์ที่ถ่ายในเกมนำออกมาใช้ได้ เดอะมูวีออกวางจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 แม้ว่าเกมได้รับกระแสวิจารณ์ในแง่บวก แต่ยอดขายกลับทำได้ไม่ดีนัก ภาคเสริมของเกม ออกวางจำหน่ายในปี ค.ศ. 2006
ลักษณะทั่วไปภายในเกมส์.
เดอะมูวีให้ผู้เล่นดำเนินกิจการโรงถ่ายภาพยนตร์ของตัวเอง รวมไปถึงโรงออกแบบและการจัดการสายอาชีพนักแสดง เกมเริ่มขึ้นเมื่อเปิดตัวโรงถ่ายและดำเนินต่อมาเรื่อยนับจากนั้น
ลูกประคบ

ลูกประคบ คือสิ่งที่เกิดจากภูมิปัญญาจากบรรพบุรุษ ที่ใช้พืชสมุนไพรที่มีอยู่ในท้องถิ่นนำมาใช้ในการรักษาหรือเพื่อช่วยในการไหลเวียนของโลหิต ต่อมาก็ได้มีการปรับปรุงและพัฒนาลูกประคบเรื่อยมา เพื่อประโยชน์ในการรักษาที่มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น
อุปกรณ์สำหรับการทำลูกประคบ.
ผ้าขาวบาง ควรจะเป็นผ้าฝ้ายหรือผ้าดิบ เพื่อไม่ให้ตัวสมุนไพรหลุดออกมาจากตัวผ้าได้, สมุนไพร ก่อนนำมาทำลูกประคบต้องทำความสะอาด แล้วหั่นหรือสับเป็นชิ้นเล็ก ๆ, หม้อสำหรับนึ่งลูกประคบ, เชือกที่ไว้ใช้สำหรับมัดลูกประคบ
สรรพคุณ.
หากยังไม่ต้องการนำลูกประคบมาใช้งาน เราสามารถเก็บไว้ได้ประมาณ 3–5 วัน ควรเก็บให้อยู่ในที่แห้ง และเมื่อต้องการนำลูกประคบออกมาใช้งาน เราเพียงแค่นำมานึ่งก่อนนำไปใช้งานประมาณ 10–15 นาที และก่อนใช้งานควรทดสอบก่อนด้วยว่าลูกประคบร้อนเกินไปหรือไม่
พจนานุกรมกฎหมาย

พจนานุกรมกฎหมาย  เป็นพจนานุกรมประเภทหนึ่งซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อให้นิยามสำหรับบรรดาคำที่ใช้ในทางกฎหมาย
พจนานุกรมมีหลายรูปแบบแล้วแต่เกณฑ์การจัด เช่น เกณฑ์ภาษา ได้แก่ พจนานุกรมแบบเอกภาษา  และแบบทวิภาษา  เป็นต้น, เกณฑ์ความครอบคลุม ได้แก่ พจนานุกรมแบบครอบจักรวาล  ซึ่งครอบคลุมสาขาทั้งหมดในทางกฎหมาย ขณะอันซึ่งครอบคลุมบางสาขาจะเรียก พจนานุกรมแบบสาขาย่อย , และเกณฑ์การกำหนดศัพท์ ได้แก่ แบบขั้นสูง  คือที่กำหนดศัพท์ครอบคลุมทุกสาขาของกฎหมาย และแบบขั้นต่ำ  เป็นต้น
แซนโดร นีลเซน  ว่าใน ค.ศ. 1994 (พ.ศ. 2537) ว่า พจนานุกรมกฎหมายสามารถปฏิบัติหน้าที่ได้หลายแขนง ทั้งช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจในบทบัญญัติที่ตนต้องการทำความเข้าใจด้วย เรียกว่าเป็นประโยชน์ในทางสื่อสาร  และช่วยให้ผู้อ่านได้รับสารประโยชน์และความรู้ทางกฎหมายตามแต่ความสนใจ เรียกว่าเป็นประโยชน์ในทางเรียนรู้  ซึ่งประโยชน์เหล่านี้มักปรากฏในพจนานุกรมกฎหมายแบบเอกภาษามากกว่า ขณะที่แบบทวิภาษานั้นมักประกอบด้วยคำศัพท์หรือคำอธิบายศัพท์ในสองภาษา อันจะช่วยยังความรู้เกี่ยวกับกฎหมายในภาษาต่างประเทศได้เป็นอย่างดี โดยเฉพาะเกี่ยวกับกฎหมายของต่างประเทศ ตลอดจนช่วยในการแปลกฎหมายจากภาษาหนึ่งเป็นภาษาหนึ่งด้วย
อนึ่ง ตำราศัพทวิทยาทางกฎหมาย  จะต่างจากพจนานุกรมกฎหมายซึ่งมีการเรียงคำศัพท์และให้คำอธิบายศัพท์ตามลำดับอักษร ตรงที่ตำราศัพทวิทยาจะลำดับศัพท์ตามหมวดหมู่หรือหัวเรื่องเป็นต้น ซึ่งผู้สนใจในคำศัพท์กฎหมายในหมวดหมู่หนึ่ง ๆ มักเปิดตำราศัพทวิทยาทางกฎหมายมากกว่าพจนานุกรมกฎหมาย
สำหรับพจนานุกรมกฎหมายฉบับแรกของประเทศไทย คือ พจนานุกรมกฎหมายของ ขุนสมาหารหิตะคดี (โป๊ โปรคุปต์) ซึ่งมีคำโฆษณาบนปกว่า "พจนานุกรมกฎหมายเล่มแรกของประเทศไทย บรรจุคำตั้งแต่โบราณกาลถึงปัจจุบันกาล สำหรับความสะดวกในผู้ใคร่ศึกษาและผู้ต้องการทราบ" อย่างไรก็ดี ที่ว่า "ปัจจุบันกาล" บนปกนั้นหมายถึงกาลที่พจนานุกรมพิมพ์ขึ้น คือ พ.ศ. 2474 เท่านั้น แม้ว่าจะได้รับการพิมพ์ซ้ำเป็นครั้งที่สองใน พ.ศ. 2549 แต่พจนานุกรมฉบับนี้ยังมิได้รับการปรับปรุงนับแต่บัดนั้นจนบัดนี้ อย่างไรก็ดี ยังมีพจนานุกรมกฎหมายอีกหลายเล่มในภาษาไทยที่มีการปรับปรุงเสมอ เช่น พจนานุกรมศัพท์กฎหมายไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน ฯลฯ
ปลาลัง

ปลาลัง, ปลาทูลัง หรือ ปลาทูโม่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Rastrelliger kanagurta") เป็นปลาชนิดหนึ่งในสกุลปลาทู อีกสองชนิดได้แก่ ปลาทู ("R. brachysoma") และปลาทูปากจิ้งจก ("R. faughni") 
ปลาลังมีลักษณะทั่วไปคล้ายกับปลาทูชนิดอื่นในสกุลเดียวกัน จนชาวประมงในอดีตเคยเชื่อว่าปลาลังเป็นปลาทูตัวผู้ แต่ปัจจุบันได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นปลาคนละชนิดกัน ความแตกต่างระหว่างปลาลังกับปลาทูชนิดอื่นคือ ปลาลังตัวโตกว่า ตัวเรียวยาวกว่า ปลายจมูกยื่นแหลมกว่า มีจุดสีดำใต้ฐานครีบหลัง 16 จุดซึ่งมีมากกว่าปลาทูชนิดอื่น ชอบอยู่ในบริเวณห่างไกลจากฝั่ง นิยมกินอาหารที่เป็นแพลงก์ตอนสัตว์
โมลิบดินัม

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2009-07-11T11:19:16Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>PAHs</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ โมลิบดีนัม</comment>
 <origin>1944627</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>