pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ทางหลวงเอเชียสาย 2

ทางหลวงเอเชียสาย 2 (AH2) เป็นเครือข่ายทางหลวงสายเอเชีย ระยะทาง 8,230 ไมล์ (13,177 กม.) จากเดนพาซาร์, อินโดนีเซีย ถึง โคสราวี, อิหร่าน โดยช่วงที่ผ่านประเทศไทย เริ่มจากพรมแดนพม่าที่อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย ลงมาจนจรดชายแดนบ้านจังโหลน จังหวัดสงขลา เป็นระยะทาง 2,254 กิโลเมตร
อินโดนีเซีย.
เดนพาซาร์ — สุราบายา — สุราการ์ตา — เซมารัง — จิคัมเพค (— บันดุง) — จาการ์ตา (— เมรัค)
สิงคโปร์.
สิงคโปร์
มาเลเซีย.
Johor Bahru — เซไน อุทารา — เซรัมบัง — กัวลาลัมเปอร์ — บุทเทอร์วอร์ท — บูคิต คายู ฮิทัม
ไทย.
เริ่มจาก ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) บริเวณด่านศุลกากรสะเดา–บูกิตกายูฮิตัม พรมแดนไทย-มาเลเซีย ในเขตอำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ผ่านอำเภอหาดใหญ่ ถึงจังหวัดพัทลุง ถึงบริเวณสี่แยกเอเชียพัทลุง อำเภอเมืองพัทลุง ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ผ่านบางอำเภอในจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดชุมพร ถึงสี่แยกปฐมพร ตรงไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) อีกครั้ง ผ่านจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดนครปฐม ถึงทางแยกต่างระดับบางแค ในเขตบางแค กรุงเทพมหานคร 
จากนั้นแยกซ้ายไปตามทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 (ถนนวงแหวนรอบนอกกาญจนาภิเษกฝั่งตะวันตก) ผ่านบางอำเภอในจังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี ถึงทางแยกต่างระดับบางปะอิน 1 อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา แยกซ้ายไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 32 (ถนนสายเอเชีย) ผ่านจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดชัยนาท บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (ถนนพหลโยธิน) บริเวณอำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ ผ่านจังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดตาก จังหวัดลำปาง จังหวัดพะเยา และสิ้นสุดที่จุดผ่านแดนถาวรพรมแดนไทย-พม่า ในอำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย
พม่า.
ท่าขี้เหล็ก — เชียงตุง — Meiktila — มัณฑะเลย์ — ทามุ
อินเดีย (1).
โมเรฮ์ — อิมพัล — โคหิมะ(Kohima) — ติมาพูร์ — Nagaon — จอราบัต (— กูวาฮิติ) — ชิรอง — Dawki
บังกลาเทศ.
ทามาบิล — ชิเรต — Katchpur — ธากา — Hatikamrul — บังลาบันดา
อินเดีย (2).
ชิริกูรี
เนปาล.
คาการ์บิททา — พัตไรยา — นารายังกา — โคฮัลปู — มาฮาลี — บัมฮาเดฟ มันดี
อินเดีย (3).
บันบาซา — รัมปูร์ — นิวเดลี — อัตตารี — วากัทฮ์
ปากีสถาน.
วากัทฮ์ — ลาฮอร์ — มูตัน — รอฮ์ลี — เควตตาร์ — ทาฟทัน
สกุลลาเบโอ

สกุลลาเบโอ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Labeo") เป็นสกุลของปลาน้ำจืดที่อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) โดยมีลักษณะที่สำคัญคือ ลำตัวยาว แบนข้างมากในบางชนิด บางชนิดแบนข้างน้อย จะงอยปากยื่นยาว บางชนิดจะงอยปากทู่ บางชนิดจะงอยปากแหลม ส่วนใหญ่ปลายจะงอยปากจะปกคลุมด้วยรูเล็ก ๆ และตุ่มเม็ดสิวเล็ก ๆ ใต้จะงอยปากมีติ่งเนื้อยื่นออกมาทั้งสองข้างอยู่หเนือขากรรไกรบน ริมฝีปากบนและล่างหนา หนวดที่ปลายจะงอยปากมักยาวกว่าหนวดที่มุมปากบน แต่ไม่ยาวมากนัก ความยาวของหนวดเมื่อเทียบกับเส้นผ่าศูนย์กลางตาแล้วมีขนาดใกล้เคียงกัน ครีบท้องยาวกว่าส่วนหัว ก้านครีบเดี่ยวของครีบหลังมีขอบเรียบและไม่เป็นหนามแข็ง ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 10-12 ก้าน 
มีขนาดแตกต่างกันออกไป ตั้งแต่มีขนาดไม่ถึงหนึ่งฟุตจนถึงเกือบ ๆ หนึ่งเมตร มักหากินโดยแทะเล็มตะไคร่น้ำ, สาหร่าย หรืออินทรียสารต่าง ๆ บริเวณโขดหินหรือใต้ท้องน้ำ พบทั้งทวีปเอเชียและทวีปแอฟริกา พบแล้วมากกว่า 100 ชนิด นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามและรับประทานเป็นปลาเศรษฐกิจ 
โดยที่ปลาสกุลนี้มีความใกล้เคียงกับสกุล "Epalzeorhynchos" มาก โดยที่หลายชนิด เช่น "L. chrysophekadion" ก็ใช้ชื่อสกุล "Epalzeorhynchos" เป็นชื่อพ้องด้วย
ปลาเลียหิน

ปลาเลียหิน  คือชื่อสามัญเรียกโดยรวมของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง มีชื่อสกุลว่า "Garra" (/การ์-รา/)
เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) และอยู่ในวงศ์ย่อย Labeoninae เป็นปลาที่มีขนาดเล็ก ลำตัวยาว หลังโค้งเล็กน้อย สันท้องแบนราบ จะงอยปากยาว ปลายทู่ และมีตุ่มเหมือนเม็ดสิวเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะตัวผู้ริมฝีปากหนาและมีตุ่มเม็ดสิวที่อ่อนนุ่มอยู่เป็นจำนวนมาก ไม่มีร่องระหว่างริมฝีปากกับกระดูกขากรรไกร ริมฝีปากล่างแผ่ออกกว้างเป็นแผ่น ขอบหน้าเรียบ ใช้ในการยึดเกาะกับของแข็ง มีหนวด 1-2 คู่ ครีบอกและครีบครีบท้องอยู่ในแนวระดับสันท้อง ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 8 ก้าน และก้านครีบเดี่ยวไม่แข็ง ครีบก้นสั้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน เส้นข้างลำตัวตรง
มีพฤติกรรมมักอาศัยอยู่เป็นฝูง ในแหล่งน้ำไหลเชี่ยวบริเวณน้ำตกหรือลำธารในป่า เพื่อดูดกินตะไคร่น้ำหรือสาหร่ายหรืออินทรีย์วัตถุต่าง ๆ เป็นอาหาร
พบกระจายอยู่ทั่วไปในทวีปเอเชีย พบมากกว่า 90 ชนิด สำหรับในประเทศไทยพบด้วยหลายชนิด เช่น "G. fuliginosa", "G. notata", "G. cambodgiensis", "G. fasciacauda" เป็นต้น
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เพื่อให้ดูดกินเศษอาหารที่ปลาใหญ่กินเหลือและทำความสะอาดตู้เลี้ยง นอกจากนี้แล้วในปัจจุบัน ปลาเลียหินยังนิยมใช้ในธุรกิจสปา แบบที่เรียกว่า "ฟิชสปา" โดยให้ผู้ใช้บริการแช่เท้าและขาลงในอ่างน้ำ และให้ปลาเลียหินมาดูดกินผิวหนังชั้นผิวกำพร้าเพื่อกำจัดเซลล์ผิวที่ตายแล้ว เพื่อเป็นการสร้างเซลล์ผิวใหม่อีกด้วย โดยในน้ำลายของปลาเลียหินจะมีเอนไซม์ชนิดหนึ่งที่กระตุ้นในการสร้างเซลล์ผิวใหม่ซึ่งปลาเลียหินที่นิยมใช้กันคือ ชนิด "G. rufa" และ "G." sp. ซึ่งพบในประเทศตุรกี 
ปลาเลียหินยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ ในภาษาไทย อีก เช่น "ปลามูด" หรือ"ปลาอีดูด" หรือ "ปลามัน" 
การจำแนก.
มากกว่า 90 ชนิด และพบชนิดใหม่ ๆ ทุกปี ราวปีละ 1-2 ชนิด
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ปลานวลจันทร์น้ำจืด (สกุล)

ปลานวลจันทร์น้ำจืด เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Cirrhinus" ทั้งหมด 11 ชนิด 
มีลักษณะสำคัญคือ มีปากเล็ก บางชนิดไม่มีริมฝีปากล่าง บางชนิดทีริมฝีปากบางมาก มีฟันที่ลำคอ 3 แถว มีหนวด 2 คู่ หนวดที่ริมฝีปากบนยาวกว่าหนวดที่มุมปากบน ความยาวของหนวดแตกต่างกันแต่ละชนิด จุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่หน้าจุดเริ่มต้นของครีบท้อง มีก้านครีบแขนง 10–13 ก้าน ก้านครีบเดี่ยวมีขอบเรียบ และไม่เป็นหนามแข็ง ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน
ปลาในสกุลนี้เป็นปลาที่นิยมบริโภคกันเป็นปลาเศรษฐกิจ พบกระจายพันธุ์ในทวีปเอเชีย ตั้งแต่ตอนใต้ของจีน, เกาะไต้หวัน, อนุทวีปอินเดีย และภูมิภาคอินโดจีน
สำหรับในประเทศไทยมักเรียกปลาในสกุลนี้รวม ๆ กันว่า "ปลานวลจันทร์", "ปลาพอน" หรือ "ปลาพรวน" ในภาษาเขมร หรือ "ปลาสร้อย" เป็นต้น
ปลาโรซี่บาร์บ

ปลาโรซี่บาร์บ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pethia conchonius") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคเอเชียใต้ จากอัฟกานิสถานถึงบังกลาเทศ
มีลำตัวเพรียวยาวและแบนข้าง พื้นลำตัวมีสีแดงอมส้ม แผ่นหลังสีเขียวมะกอก เกล็ดมีขนาดเล็กเป็นมันแวววาวระยิบระยับ ลำตัวบริเวณใกล้โคนหางมีจุดสีดำอยู่ ข้างละ 1 จุด เพศผู้จะมีสีแดงเข้มและหางยื่นยาวกว่าเพศเมีย
จัดเป็นปลาขนาดเล็ก ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 14 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 3-4 เซนติเมตร นิยมอยู่รวมกันเป็นฝูง กระจายพันธุ์ในประเทศอินเดีย บริเวณรัฐอัสสัมและรัฐเบงกอล 
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่นเดียวกับปลาในวงศ์นี้ชนิดอื่น ๆ เช่น ปลาเสือสุมาตรา ("Puntigrus tetrazona"), ปลาเสือข้างลาย ("P. partipentazona") เป็นต้น สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้ในตู้เลี้ยงเช่นเดียวกับปลาวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ โดยปลาจะมีพฤติกรรมผสมพันธุ์เป็นหมู่ ไข่จะฟักเป็นตัวในเวลาประมาณ 24 ชั่วโมง โดยจะวางไข่ติดกับพืชไม้น้ำหรือสาหร่าย ซึ่งปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์จนมีสีสันสวยงามกว่าปลาที่พบในธรรมชาติ และมีครีบต่าง ๆ ที่ยาวกว่าเพื่อเพิ่มความสวยงามอีกด้วย
เมดิสันสแควร์การ์เดน

เมดิสันสแควร์การ์เดน  เป็นสนามกีฬาในร่มเอนกประสงค์ ความจุประมาณ 5,600 - 20,000 คน ตั้งอยู่บนถนนสายหลักเลขที่ 7 และ 8 ตั้งแต่ถนนสาย 31 ถึง 33, แมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เปิดทำการเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511
เขตมิสซังนครราชสีมา

เขตศาสนปกครองนครราชสีมา (เดิมเรียกว่าเขตมิสซังนครราชสีมา) หรือสังฆมณฑลนครราชสีมา เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศไทย มีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่ 3 จังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ และจังหวัดบุรีรัมย์ 
สำนักมิสซังคาทอลิกนครราชสีมา ตั้งอยู่ที่ 387 สุรนารี ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา 30000 มุขนายกมิสซังองค์ปัจจุบันคือ พระคุณเจ้ายอแซฟ ชูศักดิ์ สิริสุทธิ์
สถิติ.
สถิติมิสซังโรมันคาทอลิกนครราชสีมา มีดังนี้
เอ็นเอ๊กซ์ทีครุยเซอร์เวทแชมเปียนชิป

เอ็นเอ๊กซ์ทีครุยเซอร์เวทแชมเปียนชิป (NXT Cruiserweight Championship) เป็นตำแหน่งแชมป์ของสมาคมมวยปล้ำอเมริกา ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (WWE) ในค่าย205 ไลฟ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2016 เป็นรางวัลสำหรับการสถาปนาผู้ชนะ Cruiserweight Classic ผู้ที่จะเข้าร่วมประกวดในรุ่นครูเซอร์เวท WWE โดยนักมวยปล้ำจะต้องมีน้ำหนักไม่เกิน 
สมัยรวม.
As of 06, 2025.
ฮาร์ดร็อกสเตเดียม

ฮาร์ดร็อกสเตเดียม  เป็นสนามกีฬาเป็นสนามฟุตบอลอเมริกันในไมอามีการ์เดน, ฟลอริดาในชานเมืองของไมอามี่ เปิดทำการตั้งแต่วันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1987 เป็นสนามกีฬาหลักของทีมไมอามี่ดอลฟินส์ซึ่งเป็นทีมอเมริกันฟุตบอลของเอ็นเอฟแอล และทีมฟุตบอลเฮอร์ริเคน ของมหาวิทยาลัยไมอามี่ นอกจากนี้ยังเป็นเจ้าภาพในการจัดงานออเรนจ์โบวล์ ซึ่งมีวิทยาลัยฟุตบอลประจำปีของโบวล์เกม และยังเคยเป็นสนามกีฬาหลักของทีมเบสบอลฟลอริดามาร์ลินส์ ในช่วงปี ค.ศ. 1993-ค.ศ. 2011 ชื่อเดิมของสมามแห่งนี้มีชื่อว่า โจร็อบบีสเตเดียม หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ โปรเพลเยอร์พาร์ก, โปรเพลเยอร์สเตเดียม, ดอลฟินสเตเดียม, ดอลฟินส์สเตเดียม และ แลนด์ชาร์กสเตเดียม
ตั้งแต่มีการก่อสร้างของสนามแห่งนี้แล้ว สนามแห่งนี้ได้เป็นเจ้าภาพในการจัดงานซูเปอร์โบวล์ ถึง 5 ครั้ง (XXIII, XXIX, XXXIII, XLI และ XLIV) ต่อมาด้วยเวิลด์ซีรีส์ ได้จัดถึง 2 ครั้ง (1997 และ 2003) และต่อมาด้วยบีซีเอส เนชั่นแนลแชมเปี้ยนชิพเกมส์ ได้จัดถึง 2 ครั้ง (2001, 2005, 2009, 2013) สนามกีฬาแห่งนี้ได้ทำหน้าที่เป็นเจ้าภาพในการจัดสำหรับรอบที่ 2 ของ2009 เวิลด์เบสบอลคลาสสิก และเป็นเจ้าภาพในการจัด 2010 โปรโบวล์ นอกจากนี้ยังใช้สนามในการจัดศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ซึ่งเป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวของดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ในวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2010 ทีมไมอามี่ดอลฟินส์ ได้เซ็นสัญญากับซันไลฟ์ไฟแนนเชียล เป็นเวลา 5 ปี และได้เปลี่ยนชื่อสนามจากดอลฟินสเตเดียม มาเป็น ซันไลฟ์สเตเดียม เขาได้จัดการเป็นมูลค่า 7,500,000 ดอลลาร์สหรัฐ ต่อ 5 ปี (จำนวนทั้งหมด 37,500,000 ดอลลาร์สหรัฐ)
พระพรหมวชิรญาณ (โรเบิร์ต สุเมโธ)

พระพรหมวชิรญาณ นามเดิม โรเบิร์ต คาร์ แจ็คแมน สุเมโธ หรือ พระอาจารย์สุเมโธ เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองชั้นหิรัญบัฎฝ่ายวิปัสสนาธุระ เป็นพระเถระสายพระป่าในประเทศไทย ศิษย์ชาวตะวันตกรูปแรกของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) เคยดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดป่านานาชาติ ใน ประเทศไทย วัดอมราวดี ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร นับตั้งแต่ พ.ศ. 2527 ตราบจนเกษียณตนเองจากตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2553 และเป็นผู้นำรูปสำคัญในการเผยแพร่คำสอนเรื่องอริยสัจ 4 ในพระพุทธศาสนามาสู่สังคมชาวตะวันตก
ประวัติ.
พระพรหมวชิรญาณ เป็นชาวอเมริกัน มีนามเดิมว่า โรเบิร์ต คาร์ แจ็คแมน (Robert Karr Jackman) เกิดที่เมืองซีแอตเติล รัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1934 (พ.ศ. 2477) ท่านออกจากประเทศสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) เพื่อมาบวชเป็นพระภิกษุที่จังหวัดหนองคาย ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย หลังจากนั้นไม่นานท่านก็มีโอกาสไปอยู่กับพระโพธิญาณเถร (หลวงพ่อชา สุภัทโท) พระอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงในการสอนกรรมฐาน ณ วัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี ระเบียบการปฏิบัติธรรมของหลวงพ่อชาในวัดหนองป่าพงนี้เป็นที่รู้กันว่าเข้มงวดและเคร่งครัด โดยเน้นที่ความเรียบง่ายและเคร่งครัดต่อพระธรรมวินัย พระอาจารย์สุเมโธได้ฝึกปฏิบัติตามแนวของหลวงพ่อชาเป็นเวลาถึง 10 ปี จึงได้รับเชิญจากมูลนิธิสงฆ์แห่งประเทศอังกฤษ (The English Sangha Trust) ให้เดินทางไปอยู่ที่ลอนดอน ร่วมกับคณะศิษย์ของหลวงพ่อชา อีก 3 รูป
มูลนิธิสงฆ์แห่งประเทศอังกฤษมีจุดมุ่งหมายจะเสริมสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมแก่การฝึกพระภิกษุในประเทศตะวันตก โดยมีสำนักสงฆ์บ้านแฮมสเตด (The Hampstead Buddhist Vihara) ณ เมืองลอนดอนเป็นจุดเริ่มต้น สำนักสงฆ์แห่งนี้มีความเหมาะสมพอสมควร แต่คณะสงฆ์ก็เห็นข้อดีของการมีสิ่งแวดล้อมที่สงบกว่า เช่น บรรยากาศในชนบท จึงพยายามตั้งวัดป่าขึ้นในประเทศอังกฤษ และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522) โดยดัดแปลงบ้านที่ทรุดโทรมหลังหนึ่งในเวสต์ซัสเซกซ์ (West Sussex) ในเวลาต่อมาสถานที่นี้จึงเป็นที่รู้จักกันในนามว่า Chithurst Buddhist Monastery หรือวัดป่าจิตตวิเวก (Cittaviveka) นั่นเอง
เมื่อมีวัดที่เหมาะสมขึ้นแล้ว คณะสงฆ์จึงเริ่มเติบโต มีจำนวนพระภิกษุเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ รวมทั้งเริ่มมีการฝึกสีลธรา (Siladhara) มีทั้งผู้ที่ต้องการจะมาฝึกมาปฏิบัติในวัด และผู้ที่ต้องการจะถวายปัจจัยสนับสนุนวัด ซึ่งมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น เป็นเหตุให้ต้องก่อตั้งวัดสาขาเพิ่มอีกหลายแห่ง ทั้งในอังกฤษ และประเทศอื่น ๆ ขณะเดียวกันก็มีการจัดตั้งศูนย์กลางการสอน ปฏิบัติธรรมขนาดใหญ่ขึ้น ณ วัดอมราวดี (Amaravati Buddhist Monastery) ในปี ค.ศ. 1884 (พ.ศ. 2527) วัดแห่งนี้ต่อมาเป็นสถานที่ที่พระอาจารย์สุเมโธพำนักอยู่เป็นส่วนใหญ่
ปลาตะเพียนจุด

ปลาตะเพียนจุด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Barbodes binotatus") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 
มีรูปร่าง คือ ลำตัวแบนข้าง สันหลังโค้งเล็กน้อย หัวมีขนาดปานกลาง ปากแคบ มีหนวดยาว 2 คู่ โดยอยู่ที่จะงอยปาก 1 คู่ มุมปาก 1 คู่ ลำตัวมีสีเงินแวววาว มีจุดสีดำเป็นทรงกลมที่ครีบหลังและคอดหางแห่งละ 1 จุด
เป็นปลาที่มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 20 เซนติเมตร พบทั่วไปได้ที่ภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ตั้งแต่ พม่า, ไทย, มาเลเซีย ไปจนถึงอินโดนีเซีย
สำหรับในประเทศไทยสามารถพบได้ง่ายบริเวณแหล่งน้ำที่เป็นลำธารหรือน้ำตกในป่าดิบ เช่น จังหวัดเชียงใหม่, นครศรีธรรมราช, จันทบุรี, ตราด, ชุมพร, เกาะช้าง และเกาะสมุย เป็นต้น 
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง หากินตะไคร่น้ำและอินทรียสารตามโขดหินและพื้นน้ำ รวมทั้งแมลงน้ำขนาดเล็ก นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม มีชื่ออยู่ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (IUCN Red List) เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ หรือ LC
สกุลรัสบอร่า

สกุลรัสบอร่า เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็ก ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ซึ่งตั้งชื่อโดย ปีเตอร์ บลีกเกอร์ ในปี ค.ศ. 1859 ใช้ชื่อสกุลว่า "Rasbora" (/รัส-บอ-รา/)
มีลักษณะโดยรวม คือ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 1 ก้าน และก้านครีบแขนง 7 ก้าน ครีบก้นมีก้านครีบแขนง 5 ก้าน ปากแคบ มีปุ่มในปากล่าง ไม่มีหนวด และจุดเริ่มต้นของครีบหลังอยู่กึ่งกลางลำตัว
มีการกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในแหล่งน้ำของทวีปแอฟริกา, ทวีปเอเชีย พบตั้งแต่เอเชียใต้, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ไปจนถึงเอเชียตะวันออก
มีสมาชิกในสกุลนี้จำนวนมาก โดยในประเทศไทยจะเรียกปลาในสกุลนี้รวม ๆ กันว่า "ปลาซิว" มีอยู่หลายชนิด สำหรับในประเทศไทย ปลาที่ได้ชื่อว่าปลาซิว คือ ปลาที่อยู่ในสกุลนี้มากที่สุด มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการใช้บริโภคกันในท้องถิ่นและการเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม โดยอาจเรียกทับศัพท์ตามชื่อวิทยาศาสตร์ไปว่า รัสบอร่า โดยรวบรวมปลาได้จากการจับทีละมาก ๆ จากธรรมชาติและเพาะขยายพันธุ์ได้เองในที่เลี้ยง อีกทั้งยังถือเป็นห่วงโซ่อาหารเบื้องต้นตามธรรมชาติอีกด้วย เนื่องจากปลาในสกุลนี้มีขนาดเล็กและกินพืชเป็นอาหาร จึงมักตกเป็นอาหารของปลาและสัตว์น้ำขนาดใหญ่กว่าเสมอ
แต่ในปัจจุบัน ได้มีการแบ่งแยกเป็นสกุลใหม่ ได้แก่ "Kottelatia" 1 ชนิด, "Boraras" 5 ชนิด, "Breviora" 2 ชนิด, "Microrasbora" 7 ชนิด และ "Trigonostigma" 4 ชนิด 
การจำแนก.
ประมาณ 86 ชนิด
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
มิตซูโอะ ชิบาฮาชิ

มิตซูโอะ ชิบาฮาชิ (; โรมาจิ: "Shibahashi Mitsuo"; "มิตสึโอะ ชิบาฮาชิ") หรือ อดีตพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก เป็นอดีตพระภิกษุชาวญี่ปุ่น บวชในพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท คณะมหานิกาย ท่านเป็นศิษย์รุ่นแรกของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)
ชาติภูมิ.
มิตซูโอะ ชิบาฮาชิ เป็นชาวจังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 (ปีโชวะที่ 26) สำเร็จการศึกษาในระดับไฮสคูล (เทียบเท่าระดับ ปวช. หรือ มศ.5 ตามระบบการศึกษาไทย) สาขาเคมี ณ เมืองโมริโอกะ จังหวัดอิวาเตะ เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้วจึงทำงานจนสามารถเก็บเงินได้จำนวนหนึ่ง และออกเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ ทั่วโลกเพื่อแสวงหาความหมายของชีวิตตั้งแต่ พ.ศ. 2514
การอุปสมบท.
พระอาจารย์มิตซูโอะ ได้เดินทางมาสู่ประเทศไทย หลังจากได้เดินทางแสวงหาธรรมะที่แท้จริงมาแล้วจากหลายประเทศทั่วโลกทั้งอินเดีย, เนปาล, อิหร่าน, ยุโรป แล้วเปลี่ยนความตั้งใจที่เดิมจะไปยังแอฟริกา ไปเป็นที่อินเดียอีกครั้งในปี พ.ศ. 2517 แต่ได้เปลี่ยนใจเมื่อระลึกได้ถึงพุทธคยา เห็นพระพุทธรูปที่ประดิษฐานอยู่ก็ระลึกถึงคำสอนของพระพุทธเจ้าและประจักษ์ต่อใจตนเองว่า แท้จริงแล้วความสุขที่แท้จริงอยู่ที่จิตใจภายในตนเอง จึงหยุดการแสวงหาจากภายนอก มาสู่การแสวงหาจากภายใน
ในชั้นแรกท่านไปฝึกโยคะอยู่ที่สำนักโยคีแห่งหนึ่งในประเทศอินเดีย และเกิดความพอใจที่จะเป็นโยคีอยู่ที่อินเดียตลอดชีวิต แต่ต่อมาเกิดปัญหาว่าวีซ่าของท่านหมดอายุ ท่านจึงเดินทางมาประเทศไทยอีกครั้งเพราะมีผู้แนะนำให้ท่านไปศึกษาพุทธศาสนาที่ประเทศไทย เมื่อมาถึงเมืองไทยแล้วท่านจึงได้บรรพชาเป็นสามเณรอยู่ ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม กรุงเทพฯ หลังจากนั้นเมื่อท่านบรรพชาได้ 3 เดือน ท่านได้แสวงหาสถานที่ปฏิบัติธรรม มีผู้แนะนำท่านให้ไปกราบหลวงพ่อชา สุภทฺโท ที่จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งท่านก็ได้เป็นลูกศิษย์ของหลวงพ่อตั้งแต่บัดนั้น และได้รับการอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2518 ได้รับฉายา "คเวสโก" หมายถึง "ผู้แสวงหาซึ่งฝั่ง"
พระอาจารย์มิตซูโอะเป็นผู้บุกเบิกวัดป่าสุนันทวนาราม อำเภอไทรโยค จังหวัดกาญจนบุรี ซึ่งเป็นวัดป่านานาชาติ และเคยดำรงสถานะเป็นเจ้าอาวาส ซึ่งนับเป็นสาขาที่ 117 ของวัดหนองป่าพง จังหวัดอุบลราชธานี นอกจากนี้แล้วในปี พ.ศ. 2533 ยังเป็นผู้ริเริมมูลนิธิมายา โคตมี ที่ให้การช่วยเหลือด้านการให้ทุนการศึกษาแก่เด็ก ๆ ที่ขาดโอกาส ที่จังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งเป็นจังหวัดที่ตั้งของวัดหนองป่าพง ที่ท่านได้อุปสมบทมาก่อน
การลาสิกขา.
ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2556 พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโกได้ปรากฏเป็นข่าวว่าได้ลาสิกขาแล้วอย่างกะทันหัน โดยที่ลูกศิษย์และผู้ที่นับถือหลายคนไม่ทราบมาก่อน ขณะที่ผู้ใกล้ชิดได้ยืนยันว่า พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโกได้ลาสิกขาจริง และเดินทางกลับไปประเทศญี่ปุ่นแล้ว โดยเป็นเพราะต้องการไปรักษาสุขภาพ เช่น โรคเบาหวาน ซึ่งเป็นโรคประจำตัว และต้องการกลับไปช่วยเหลือผู้คนในประเทศญี่ปุ่น
ชีวิตส่วนตัวภายหลังการลาสิกขา.
ต่อมาหลังจากนี้ไม่นาน ได้มีการเผยแพร่ภาพทางโซเชียลเน็ตเวิร์กว่า อดีตพระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก ได้ถ่ายรูปร่วมกันหลายรูปกับผู้หญิงคนหนึ่ง ชื่อ นางสุทธิรัตน์ มุตตามระ อายุ 52 ปี เป็นนักธุรกิจหญิง ด้านความงาม ที่อ้างว่าเป็นคู่รัก และทั้งคู่ก็ได้จดทะเบียนสมรสกันแล้วที่จังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันศุกร์ที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2556 ซึ่งอดีตพระอาจารย์มิตซูโอะก็ได้เปิดเผยว่า ที่ลาสิกขาไปเพราะต้องการมีครอบครัว
ปลาซิวหางกรรไกร

ปลาซิวหางกรรไกร หรือ ปลาซิวหางดอก  เป็นปลาซิวชนิดหนึ่ง ในสกุล "Rasbora" 
มีรูปร่างเรียวยาว แบนข้าง ท่อนหางยาว ส่วนหลังโค้ง หัวโต นัยน์ตาโต ท้องใหญ่ ครีบใหญ่ เกล็ดตามลำตัวมีสีขาวเงินปนน้ำตาล หลังมีสีน้ำตาลปนดำ มีแถบสีดำตามลำตัว มีลายดำบนแฉกของครีบหาง หางแฉกเว้าคล้ายกรรไกรอันเป็นที่มาของชื่อ
จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในสกุลนี้ เนื่องจากสามารถโตเต็มที่ได้ 15 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่ กินพืชน้ำและแพลงก์ตอนสัตว์น้ำเป็นอาหาร รวมถึงแมลงขนาดเล็กด้วย ในประเทศไทยพบได้ที่ แม่น้ำเจ้าพระยา, แม่น้ำโขง และภาคใต้ ในต่างประเทศพบได้เรื่อยไปจนถึงคาบสมุทรมลายู, เกาะบอร์เนียว และเกาะสุมาตรา
เป็นปลาที่สามารถพบได้ทั่วไปในธรรมชาติ นิยมนำมาบริโภคกันในท้องถิ่นที่อาศัย และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะการเลี้ยงในตู้ไม้น้ำ
ปัจจุบัน สามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในที่เลี้ยง โดยการคัดเลือกพ่อแม่ปลาที่สมบูรณ์ จากนั้นจึงฉีดฮอร์โมนกระตุ้นให้แก่ปลาตัวผู้ และปล่อยทั้งคู่ผสมพันธุ์และวางไข่กันในตู้เลี้ยงหรือบ่อเพาะ
มาสค์ไรเดอร์ × มาสค์ไรเดอร์ โอส &amp; ดับเบิล feat. สคัล MOVIE ไทเซ็น CORE

มาสค์ไรเดอร์ × มาสค์ไรเดอร์ โอส & ดับเบิล feat. สคัล MOVIE ไทเซ็น CORE  เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ โดยได้นำซีรีส์ มาสค์ไรเดอร์ดับเบิ้ลและมาสค์ไรเดอร์โอสมาทำเป็นภาพยนตร์ ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2010
มาสค์ไรเดอร์ที่ปรากฏเฉพาะในภาพยนตร์.
มาสค์ไรเดอร์สคัลคริสตัล.
มาสค์ไรเดอร์สคัลร่างไม่สมบูรณ์ โดยมีลักษณะต่างกันคือส่วนหัวจะไม่มีรอยหยักสีดำกลางหน้าผากและส่วนหัวมีลักษณะคล้ายคริสตัล
ปลาซิวหางแดง

ปลาซิวหางแดง หรือ ปลาซิวแถบดำ หรือ ปลาซิวบอระเพ็ด  ปลาน้ำจืดจำพวกปลาซิวชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Rasbora borapetensis" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะเส้นข้างลำตัวไม่สมบูรณ์ ลำตัวแบนข้าง นัยน์ตาค่อนข้างโต ครีบหางแยกเป็นแฉก มีแถบสีดำพาดตามความยาวลำตัวจากหัวจนถึงโคนหาง และมีลายสีเขียวปนสีทองพาดตามแนวแถบสีดำ ครีบหางมีสีแดงสด
มีขนาดความเต็มที่ประมาณ 5 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดใหญ่ พบครั้งแรกที่บึงบอระเพ็ด ในปี ค.ศ. 1934 จึงได้มีการตั้งชื่อสายพันธุ์ตามสถานที่พบ ซึ่งนอกจากจะพบที่บึงบอระเพ็ดแล้ว ยังพบได้ที่หนองหาน จังหวัดสกลนคร, แม่น้ำโขง, กว๊านพะเยา และป่าพรุโต๊ะแดง ที่จังหวัดนราธิวาสอีกด้วย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ได้รับความนิยมทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศมาช้านาน
ณัฐชา วิทยากาศ

ณัฐชา วิทยากาศ เกิดเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักแสดงชาวไทย
ประวัติ.
ณัฐชา วิทยากาศ หรือ นัต เกิดเมื่อวันพุธที่ 23 เดือน มีนาคม พ.ศ. 2531 ราศีมีน เป็นนักแสดงเชื้อชาติไทย สัญชาติไทย ส่วนสูง 163 เซนติเมตร น้ำหนัก 45 กิโลกรัม จบมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี จากนั้นเข้าศึกษาระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาวิชานฤมิตศิลป และจบการศึกษาระดับปริญญาโทใน สาขาธุรกิจระหว่างประเทศ (International Business) ที่มหาวิทยาลัย มิดเดิลเซ็กส์ (Middlesex University) เมืองลอนดอน, ประเทศอังกฤษ 
วงการบันเทิง.
ณัฐชา วิทยากาศ เข้าสู่วงการบันเทิงจากละครเรื่อง ตะวันชิงพลบ รับบท ต๋อย (พ.ศ. 2549) จากโครงการของโรงเรียนสอนการแสดงของกันตนา ภายใต้การบริหารงานโดยบริษัท กันตนา เอ็ดดูเทนเมนท์ จำกัด และมีผลงานต่อมาคือละครเรื่องทะเลใจ รับบท บุหงัน จากนั้นได้เปลี่ยนบทบาทการแสดงมารับบทนางร้าย เป็นครั้งแรกในละครเรื่อง ธิดาซาตานในบท หญิงนิล 
ต่อมาใน พ.ศ. 2550 ณัฐชา วิทยากาศ รับบท วาสนา จากละครภูตพยาบาท ของค่ายกันตนาเช่นเดียวกัน และมีผลงานการแสดงมิวสิควีดีโอเพลง เลิกกับเขาเอาเท่าไร ของแทค ภรัญญู, มิวสิควีดีโอ การ์ดใบหนึ่ง ของเป๊ก ผลิตโชค อัลบั้ม I’m IN LOVE (พ.ศ. 2550) 
ณัฐชา วิทยากาศ ได้มาเล่นละครประวัติศาสตร์ไทยย้อนยุคเป็นครั้งแรก ในเรื่องรายากูนิง รับบท ศรีจุฬาลักษณ์ (พระวรราชชายา ของพระเจ้าปราสาททอง) (พ.ศ. 2551) และละครเพื่อนซ่าเทวดาจิ๋ว รับบท แองจี้ (พ.ศ. 2552) และนอกจากผลงานด้านการแสดงละครแล้ว ยังมีผลงานด้านมิวสิควีดีโอเพลง คนไม่รู้ตัว ของเตชินท์ ชยุติ ซึ่งเป็นอัลบั้ม เพลงประกอบละครเรื่องวิวาห์ว้าวุ่น (พ.ศ. 2553) รวมถึงผลงานถ่ายแบบนิตยสารหลายฉบับ ผลงานการแสดงในสื่อโฆษณา เช่น โฆษณาร้านอาหารญี่ปุ่น ฟูจิ, โฆษณาแชมพูสระผม แพนทีน เป็นต้น 
ใน พ.ศ. 2554 ณัฐชา วิทยากาศ ได้รับบท ดะราหวัน จากละคร สุดหัวใจ เจ้าชายเทวดา จนทำให้ได้รับเชิญในบทบาทของนักแสดงของสังกัดกันตนา อย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น ป่านางเสือ 2, เสือสั่งฟ้า ภาค2, และรับบท แคท ในละครเรื่องแสนซนค้นรัก ต่อมาใน พ.ศ. 2556 ได้รับรางวัลชนะเลิศการแต่งกายประเภทผ้าฝ้ายหญิง และรางวัลรองชนะเลิศอันดับสองประเภทความคิดสร้างสรรค์ ในงานรามคำแหงรวมใจแต่งผ้าไทย เทิดไท้มหาราชินี ครั้งที่ 9 ซึ่งจัดเมื่อวันที่ 3 กันยายน 2556 ณ อาคารหอประชุม พ่อขุนรามคำแหงมหาราช จัดโดยสถาบันศิลปวัฒนธรรมเฉลิมพระเกียรติมหาวิทยาลัยรามคำแหง เป็นผลงานล่าสุดก่อนเดินทางไปศึกษาต่อปริญญาโทยังเมืองลอนดอน, ประเทศอังกฤษ ทำให้ห่างหายจากวงการบันเทิงอยู่ช่วงนึง จนปัจจุบันมีผลงานล่าสุดกับค่ายกันตนา ในบทของ บัว ในละครเรื่อง กอสซิป เกิร์ล ไทยแลนด์ (Gossip Girl Thailand) ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 และละครเรื่อง เจ้านาง รับบท เพทาย (พ.ศ. 2558)
โอเวอร์เพลต์

โอเวอร์เพลต์  เป็นเทศบาลในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 14,000 คน มีแม่น้ำโดมเมลเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างโอเวอร์เพลต์กับเนียร์เพลต์และมีคลองโบคอลต์-เฮเรนทอลส์ผ่านทางเหนือ สำเนียงโอเวอร์เพลต์จัดได้ว่าอยู่ในภาษาถิ่นลิมเบิร์กตะวันตก ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "ภาษาถิ่นโดมเมล" ร่วมกับสำเนียงเนียร์เพลต์, ฮาโมนต์, อาเคิล และซินต์-ฮุยเบรชต์ส-ลิลล์
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
รวมเรื่องสั้นจิตหลุด

รวมเรื่องสั้นจิตหลุด  เป็นหนังสือการ์ตูนไทย ผลงานของเอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายโดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ (และ Let's Comic ในเวลาต่อมา) โดยเนื้อหาในเล่มเป็นการรวมเรื่องสั้นแนวสยองขวัญและแฟนตาซีหักมุมจบ ด้วยลายเส้นที่สวยงาม และจากมุมมองที่สร้างความแหวกแนวจากผู้เขียนนี้ ส่งผลให้ 2 ใน 5 เรื่องได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ คือเรื่อง "13 quiz show" ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง "13 เกมสยอง" และอีกเรื่องคือ "อย่าอ่านชะตาจะขาด" ถูกสร้างเป็น "ยันต์สั่งตาย" ตอนหนึ่งในภาพยนตร์เรื่อง "สี่แพร่ง" ในเวลาต่อมา
เรื่องย่อ.
รวมเรื่องสั้นจิตหลุด เป็นเล่มแรกของซีรี่ย์ชุดนี้ตีพิมพ์และจัดจำหน่ายโดย ส.น.พ วิบูลย์กิจ เมื่อปี พ.ศ. 2547 เป็นการรวบรวมผลงานเรื่องสั้นของ เอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ ที่เคยลงกับทาง นิตยสาร Thai Comics เป็นระยะเวลาหลายปี ต่อมาใน ปี 2557 ได้ตีพิมพ์ใหม่กับทาง Let's Comics ในรูปแบบ Director's Cut ซึ่งได้เพิ่มเรื่องสั้นลงไปอีก 3 เรื่องที่ไม่มีในรวมเล่มชุดเดิมซึ่งได้มีรายชื่อตอนดังต่อไปนี้
การตอบรับ.
ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดัง ได้อ่านจิตหลุดฉบับรวมเล่ม จากร้านหนังสือการ์ตูนให้เช่า และประทับใจกับตอน 13 Quiz Show จนนำไปสู่การซื้อสิทธ์มาสร้างเป็นภาพยนตร์คนแสดงในชื่อ 13 เกมสยอง และดึงตัว เอกสิทธิ์มาร่วมเขียนบทภาพยนตร์
กฤษฎา บุญศรี หรือ บ.ก.หนวด บรรณาธิการจาก นิตยสาร HOBBY TOYS & MODEL กล่าวถึงการ์ตูนชุดนี้ว่าเป็นการ์ตูนระดับคุณภาพ และอาจหาอ่านได้ยากพอสมควรเนื่องจากขายดี ซึ่งรวมเรื่องสั้นจิตหลุดเป็นการ์ตูนที่ผู้อ่านสามารถเข้าใจได้ง่าย แม้ไม่มีตัวหนังสือบรรยายประกอบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง women from mars ที่เชื่อว่าสามารถนำไปดัดแปลงสู่รูปแบบโอวีเอที่สามารถสร้างความน่าสนใจอย่างมากได้อีกเรื่องหนึ่ง
นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์ นักเขียนและนักวิชาการก็ได้ยกย่องให้ผลงานรวมเล่มชุดนี้ สมกับเป็นการ์ตูนไทยระดับคุณภาพ ที่สมบูรณ์ทั้งเนื้อหาและองค์ประกอบทางศิลปะ ที่ให้ทั้งข้อคิดและความบันเทิงที่สมควรได้รับรางวัล
ความสำเร็จของผลงานชุด 13 เกมสยอง ที่ดัดแปลงจากรวมเล่มชุดนี้ได้เปิดโอกาสต่อยอดให้ เอกสิทธิ์ ไทยรัตน์ ได้เข้าสู่วงการภาพยนตร์อย่างเต็มตัวในฐานะ นักเขียนบทภาพยนตร์, ซีรีส์ และกำกับผลงานหลาย ๆ เรื่องในอีกหลายปีถัดมา
ปลาไข่อองเล็ก

ปลาไข่อองเล็ก หรือ ปลาโรตี (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Osteobrama alfredianus") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในสกุล "Osteobrama" ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) 
มีรูปร่างเป็นทรงสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน แบนข้างมาก หัวมีขนาดเล็ก นัยน์ตาโต ปากเล็ก ไม่มีหนวด โคนหางแคบและสั้น เกล็ดมีขนาดเล็กและบางกลุดง่ายมาก มีเกล็ดตามแนวเส้นข้างลำตัว 55–70 แถว ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวเป็นหนามแข็ง ครีบก้นมีฐานยาว ครีบหางเป็นแฉกแว้ลึก ครีบอกและครีบท้องมีขนาดเล็ก ลำตัวมีสีเงินแวววาวปนสีเหลืองอ่อน มีแถบสีดำหลังช่องเหงือก 
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำที่มีสภาพขุ่นของแม่น้ำสาละวิน ในประเทศไทยพบได้แถบจังหวัดแม่ฮ่องสอน นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม นับว่าเป็นปลาที่มีราคาซื้อขายค่อนข้างแพงเนื่องจากมีขายไม่บ่อยนักในตลาดปลาสวยงาม
ปลาไข่อองใหญ่

ปลาไข่อองใหญ่ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Osteobrama feae") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในสกุล "Osteobrama" อยู่ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างคล้ายปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุลเดียวกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งชนิด "O. alfrediana" แต่ต่างกันตรงที่เกล็ดมีขนาดเล็กกว่า และขอบครีบอกมีลักษณะตัดตรง ในขณะที่ของ "O. alfrediana" จะเว้าเข้าเล็กน้อยในช่วงกลาง อีกทั้งมีขนาดใหญ่กว่า เมื่อโตเต็มที่อาจยาวได้ถึง 45 เซนติเมตร 
พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำสาละวินเช่นเดียวกัน โดยพบเป็นฝูงขนาดใหญ่หากอยู่ในสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมกับการอยู่อาศัย นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกในแวดวงปลาสวยงามว่า "โรตี"
ทางหลวงเอเชียสาย 1

ทางหลวงเอเชียสาย 1 (AH1) เป็นถนนที่ยาวที่สุดในเครือข่ายทางหลวงสายเอเชีย ระยะทางทั้งสิ้น 12,845 ไมล์ (20,557 กิโลเมตร) จากโตเกียว ญี่ปุ่น ผ่านเกาหลี, จีน, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (แผ่นดินใหญ่), อินเดีย, ปากีสถาน, อัฟกานิสถาน และอิหร่าน สิ้นสุดที่ตุรกี และบัลแกเรีย โดยมีเส้นทางต่อไปทางทิศตะวันตกต่อจากอิสตันบูล ซึ่งเป็นจุดสิ้นสุดของทางหลวงยุโรป E80
เอเชียตะวันออก.
ญี่ปุ่น.
ระยะทาง 750 ไมล์ (1,200 กิโลเมตร) ส่วนที่อยู่ในประเทศญี่ปุ่นได้เพิ่มเข้าสู่โครงข่ายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 โดยมีสายทางพาดผ่านทางด่วนต่าง ๆ ในประเทศญี่ปุ่น ได้แก่
จากฟูกูโอกะ ต้องขึ้นเรือคาเมลเลีย เฟอร์รี่ เพื่อข้ามทะเลไปยังปูซาน, เกาหลีใต้, และในอนาคตจะมีโครงการอุโมงค์ข้ามทะเล เพื่อความสะดวกในการขนส่ง
เกาหลีใต้.
ส่วนที่อยู่ในประเทศเกาหลีใต้ผ่านถนนต่าง ๆ ดังนี้
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้.
ไทย.
ทางหลวงเอเชียสาย 1 ช่วงที่ผ่านประเทศไทย เริ่มจากพรมแดนพม่าที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก ผ่านจังหวัดนครสวรรค์ นครนายก ปราจีนบุรี จนจรดพรมแดนกัมพูชาที่อำเภออรัญประเทศ ระยะทางประมาณ 703 กิโลเมตร
เชื่อมต่อกับทางหลวงยุโรป.
ทางหลวงเอเชียสาย 1 ในประเทศตุรกีมีหมายเลขในโครงข่ายทางหลวงยุโรป คือ E80 ทางหลวง E80 นี้จะไปต่อจากจุดตรวจชายแดนไปยังเมืองโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย ผ่านเมืองนีช, พริสตีนา, Dubrovnik, Pescara, โรม, เจนัว, นิส, ตูลูซ, บูร์โกส, บายาโดลิด, ซาลามังกา และสิ้นสุดที่เมืองลิสบอน ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก
จักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอส

จักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอส  จักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ทรงเป็น พระราชโอรสใน จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อปี ค.ศ. 1118 ขณะพระชนม์ได้ 31 พรรษาตลอดรัชสมัยของจอห์นที่ 2 เต็มไปด้วยสงครามมากมายที่สืบเนื่องมาจากรัชสมัยพระราชบิดารวมทั้งสงครามครูเสด สวรรคตเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1143 ขณะพระชนม์ได้ 56 พรรษา
คอลีน รูนีย์

คอลีน แมคลาฟลิน รูนีย์  เกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1986 เป็นอดีตนักแสดงและนางแบบและในปัจจุบันเธอเป็นภรรยาของกองหน้าทีมชาติอังกฤษและแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เวย์น รูนีย์ มีบุตรชายคนแรกเกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ชื่อว่า ไค เวย์น รูนีย์
เควิน แนช

เควิน สก็อตต์ แนช (Kevin Scott Nash) เกิดวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1959 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวอเมริกันที่เคยปล้ำให้กับWWE เควิน แนช (Kevin Nash) เขาใช้ชื่อการปล้ำหลายชื่อแต่ที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คือชื่อของเขาเองในสมาคม WCW และใช้ชื่อของตัวเองในการปล้ำ WWE ว่า ดีเซล (Diesel) นอกจากนี้ยังเคยปล้ำให้กับ TNA ด้วย ในปี 2015 ได้รับบรรจุชื่อเขาเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
ประวัติ.
แนชเป็นแชมป์โลก 6 สมัย (แชมป์ WCW 5 สมัย และแชมป์ WWE 1 สมัย) แชมป์แท็กทีม 11 สมัย (แชมป์โลกแท็กทีม WCW 9 สมัย และแชมป์แท็กทีม WWE 2 สมัย) และแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล นอกจากนี้เขายังชนะในแมตช์การปล้ำศึก WCW World War 3 ประจำปี 1998 อีกด้วย
แนชได้กลับมาปล้ำในรอยัลรัมเบิล (2011) โดยร่วมปล้ำแมตช์รอยัลรัมเบิลที่มีนักมวยปล้ำ 40 คน โดยออกมาปล้ำเป็นลำดับที่32 แต่ก็ไม่ชนะในแมตช์นี้ ซึ่งถูกเหวี่ยงออกนอกเวทีโดย เวด บาร์เร็ตต์
ในซัมเมอร์สแลม (2011) แนชได้ออกมาทำร้ายซีเอ็ม พังก์ โดยใส่ท่า Jackknife Powerbomb จึงทำให้อัลเบร์โต เดล รีโอใช้กระเป๋าสิทธิ์ชิงแชมป์ WWE กับพังก์ หลังจากที่ชนะจอห์น ซีนา และเดล รีโอก็คว้าแชมป์ WWE สมัยแรกไปได้
แนชได้เปิดศึกกับทริปเปิลเอช เพื่อนซี้ของตน และท้าเจอกันใน ในแมตช์ไต่บันไดเพื่อไปหยิบค้อนที่แขวนอยู่ข้างบน โดยทริปเปิลเอชเป็นฝ่ายชนะ
แนชได้มาปรากฏตัวใน WWE อีกครั้ง ในรอยัลรัมเบิล (2014) โดยร่วมปล้ำรอยัลรัมเบิล 30 คน ออกมาปล้ำเป็นลำดับที่14 แต่ก็ไม่ชนะ ซึ่งถูกเหวี่ยงออกนอกเวทีโดยโรแมน เรนส์
แนชได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2015 และเข้าในนาม nWo ปี 2020
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แฟรงกลิน เพียร์ซ

แฟรงกลิน เพียร์ซ  เป็นประธานาธิบดีคนที่ 14 ของสหรัฐอเมริกา มาจากพรรคเดโมแครตเกิดเมื่อ
วันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1804ที่ ฮิลส์โบโร่ นิวแฮมป์เชียร์ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีตั้งแต่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1853 ถึง 4 มีนาคม ค.ศ. 1857ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869ขณะอายุได้ 65 ปี
คู่หู คู่ฮา

คู่หู คู่ฮา  เป็นละครชุดซิตคอมยอดนิยมของประเทศญี่ปุ่น ทางสถานีโทรทัศน์ระบบแพร่สัญญาณโตเกียว (ทีบีเอส) ประมาณกลางปี พ.ศ. 2523 นำแสดงโดย เคน ชิมูระ กับ คาโต้ ชะ ที่ก่อนหน้านั้นเป็นสมาชิกกลุ่มพเนจร (The Drifters) ของ ฮาชิจิ ดาโยะ และเซนอิน ชุนโกะ มีเนื้อหาที่เสียดสี รายการจะเน้นเสียงหัวเราะใส่คนรุ่นเดียวกัน สังคมในญี่ปุ่น และ อาจเป็นภาพยนตร์ละครตลก ลักษณะคล้ายละครตลก ที่แสดงโดย เบนนี ฮิล และคาโรล เบิร์นเน็ต โดยเลสลี่ นายเลน เป็นคนแรกที่ปรากฏตัวในรายการพิเศษอีกด้วย
เจมส์ บิวแคนัน

เจมส์ บิวแคนัน (23 เมษายน ค.ศ. 1791 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 1868) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 15 และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐคนที่ 17 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐเพนซิลเวเนีย นักประวัติศาสตร์มักเรียกเจมส์ บูแคนันว่าเป็นหนึ่งในประธานาธิบดีที่แย่ที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา
ประวัติ.
บิวแคนันเกิดวันที่ 23 เมษายน 1791 รัฐเพนซิลเวเนีย บิดาของเขาเป็น สก็อต-ไอริช ได้ย้ายถิ่นฐานมาอยู่สหรัฐเมื่อปี 1783 มารดาของเขาเป็นหญิงที่ได้รับการศึกษาน้อย แต่เป็นคนขยันอ่านหนังสือและยังได้ปลูกฝังให้บุตรชายของเธอให้เป็นคนรักการอ่านหนังสืออีกด้วย ในความทรงจำของผู้คนสำหรับประธานาธิบดีคนนี้
เขาสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยดิกกินสัน เมื่ออายุได้ 16 ปี และอีกสองปีต่อมาเขาก็สำเร็จการศึกษาด้วยเกียรตินิยม หลังจากสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1809 บิวแคนันได้ศึกษาต่อด้านกฎหมาย บิวแคนันรับราชการในหน่วยสำรองระหว่างสงคราม ค.ศ. 1812 และไม่ได้ประสบกับการสู้รบใดๆเลย และไม่นานหลังสงคราม บัคผู้เฒ่าก็รับราชการในสภานิติบัญญัติแห่งรัฐเพนซิลเวเนีย ก่อนที่จะได้รับเลือกให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรถึง 5 สมัย โดยเขาเป็นสมาชิกคณะกรรมการตุลาการของสภา จากนั้นหลังจากดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีประจำรัสเซีย เขาก็ดำรงตำแหน่งวุฒิสมาชิกนานกว่า 10 ปี เขาได้รับแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการรัฐของ เจมส์ เค. โพล์ก และรัฐมนตรีประจำบริเตนใหญ่ของ แฟรงคลิน เพียร์ซ การรับราชการในต่างประเทศช่วยให้เขาได้รับการเสนอชื่อจากพรรคเดโมเครตในปี ค.ศ. 1856 เนื่องจากทำให้เขาไม่ต้องเผชิญวิกฤตภายในประเทศและเขาเก็บความคิดเห็นทางการเมืองของเขาไว้เป็นความลับ
การบริหารงานของบิวแคนันในฐานะประธานาธิบดีประสบความสำเร็จในด้านสังคมเป็นอย่างมาก แต่สถานการณ์ทางด้านการเมืองก็แย่ลงทุกที หลังจากดำรงตำแหน่งได้ 2 วัน ศาลสูงสุดก็เสนอเรื่องนิโกร เดรด สก๊อต ให้เขาพิจารณา บิวแคนันมีความคิดว่าการค้าทาสนั้นไม่ใช่เรื่องถูกต้องและเขาก็หวังว่า นิโกร เดรด สก๊อต จะทำให้สถานการณ์สงบลงได้ แต่อเมริกาเหนือก็ปฏิเสธผลการพิจารณาของศาลสูงสุด ดังนั้นชาวอเมริกาฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้จึงเหมือนกับถูกแยกให้ห่างกันออกไปทุกที
1 มิถุนายน 1868 บิวแคนัน ถึงแก่อสัญกรรม ที่วีทแลนด์
เคาน์ตีอิเดสซา

เคาน์ตีอิเดสซา  เป็นหนึ่งในนครรัฐครูเสด (crusader states) ของคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่มีอาณาบริเวณอยู่รอบตัวเมืองอิเดสซา เคาน์ตีอิเดสซาแตกต่างจากนครรัฐครูเสดอื่น ๆ ตรงที่ไม่มีส่วนใดที่ติดทะเลและไกลจากรัฐอื่น ๆ และไม่ใคร่มีความสัมพันธ์อันดีนักกับนครรัฐอันติโอคที่อยู่ติดกัน ครึ่งหนึ่งของเคาน์ตีรวมทั้งเมืองหลวงตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำยูเฟรทีสทีไกลไปทางตะวันออกจากรัฐอื่น ๆ ซึ่งทำให้เป็นจุดอ่อน ทางตะวันตกของแม่น้ำยูเฟรทีสควบคุมจากป้อมเทอร์เบสเซล (Turbessel)
พระเจ้าโบดวงที่ 1 แห่งเยรูซาเลม

พระเจ้าโบดวงที่ 1 แห่งเยรูซาเลม  เดิม โบดวงที่ 1 เคานต์แห่งเอดเดสสา  เมื่อประสูติ โบดวงแห่งบูลอญ (ราว ค.ศ. 1058 - 2 เมษายน ค.ศ. 1118) ทรงเป็นเคานต์แห่งอิเดสสาคนแรกมาก่อนที่จะขึ้นครองราชย์เป็นประมุของค์ที่สองแห่งราชอาณาจักรเยรูซาเลมตั้งแต่วันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1100 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1118 เป็นพระราชโอรสของอูซตาสที่ 2 เคานต์แห่งบูลอญกับอีดแห่งลอแรน และสมรสกับขุนนางหญิงชาวนอร์มันชื่อ โกเดอีลด์แห่งโตนี พระองค์ได้รับเคาน์ตีแวร์เดิงใน ค.ศ. 1096 แต่ไม่นานก็เข้าร่วมกองทัพครูเสดของพระเชษฐาของพระองค์ โกเดอฟรอยแห่งบูยง และกลายเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของสงครามครูเสดครั้งที่ 1
ขณะที่กองทัพครูเสดสายหลักกำลังเคลื่อนพลข้ามเอเชียไมเนอร์ใน ค.ศ. 1097 โบดวงและทานเครดแห่งกาลิลี ขุนนางชาวนอร์มัน ได้แยกออกไปทำภารกิจเฉพาะในการโจมตีซิลิเชีย ทานเครดพยายามยึดเมืองตาร์ซัสในเดือนกันยายน แต่โบดวงสามารถเข้ายึดเมืองได้ก่อนจึงทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างทั้งสองที่ยาวนาน พระองค์สามารถยึดป้อมปราการสำคัญหลายแห่งทางตะวันตกของแม่น้ำยูเฟรทีสได้ด้วยความช่วยเหลือจากชาวชาวอาร์มีเนียท้องถิ่น โธรอสแห่งอิเดสซา ได้เชิญพระองค์มายังอิเดสซาเพื่อช่วยต่อต้านเซลจุค โบดวงจึงฉวยโอกาสจากการจลาจลต่อต้านโธรอสเข้ายึดเมืองอิเดสซาและสถาปนารัฐครูเสดแห่งแรกขึ้นเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1098 เพื่อเสริมสร้างอำนาจของตน โบดวงที่เป็นหม้ายแล้วจึงแต่งงานกับธิดาของผู้ปกครองชาวอาร์มีเนียคนหนึ่ง (ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ อาร์ดา) พระองค์ยังจัดหาเสบียงอาหารให้แก่กองทัพครูเสดในระหว่างการล้อมแอนติออก พระองค์ยังป้องกันเมืองอิเดสซาจาก เคอร์โบกา เจ้าเมืองโมซูลได้นานถึงสามสัปดาห์ ขัดขวางไม่ให้เขาเดินทัพไปถึงแอนติออกก่อนที่กองทัพครูเสดจะยึดเมืองนั้นได้
เมื่อโกเดอฟรอยแห่งบูยงซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากกองทัพครูเสดให้เป็นผู้ปกครองเยรูซาเลมคนแรกเสียชีวิตใน ค.ศ. 1100 ดาโกแบทแห่งปิซา อัครบิดรละตินแห่งเยรูซาเลมและทานเครด เสนอให้ลุงของทานเครดคือ โบเฮมอนด์ที่ 1 แห่งแอนติออก ขึ้นเป็นกษัตริย์ แต่บริวารของโกเดอฟรอยกลับยึดเมืองไว้และเรียกร้องให้โบดวงรับมรดกจากพระเชษฐา ด้วยเหตุที่โบเฮมอนด์ถูกกองกำลังมุสลิมจับตัวไว้ โบดวงจึงสามารถเดินทางมาถึงเยรูซาเล็มได้โดยแทบไม่เจอการต่อต้าน และได้ประกอบพิธีบรมราชาภิเษกที่เมืองเบธเลเฮมในวันคริสต์มาส 25 ธันวาคม ค.ศ. 1100
พระเจ้าโบดวงสามารถยึดเมืองอาร์ซูฟและซีซาเรียได้ใน ค.ศ. 1101, เอเคอร์ใน ค.ศ. 1104, เบรุตใน ค.ศ. 1110 และไซดอนใน ค.ศ. 1111 โดยได้รับความช่วยเหลือจากกองเรือของชาวเจโนวาและเวนิส รวมถึงกลุ่มครูเสดขนาดเล็กอื่น ๆ อย่างไรก็ตาม ความพยายามของพระองค์ในการยึดเมืองอัสคาลอนและไทร์ประสบกับความล้มเหลว หลังชัยชนะในยุทธการที่รัมลาครั้งที่ 3 เมื่อ ค.ศ. 1105 กองทัพอียิปต์ก็ไม่เปิดศึกใหญ่กับราชอาณาจักรเยรูซาเลมอีก
พระเจ้าโบดวงยังช่วย แบร์ทร็อง เคานต์แห่งตูลูซ ยึดเมืองตริโปลีใน ค.ศ. 1109 ในฐานะกษัตริย์ผู้สวมมงกุฎเพียงพระองค์เดียวในละตินตะวันออก พระเจ้าโบดวงทรงอ้างอำนาจเหนือผู้ปกครองรัฐครูเสดคนอื่น ๆ โดย โบดวงที่ 2 แห่งอิเดสซาและแบร์ทร็องต่างถวายสัตย์ต่อพระองค์ ขณะเดียวกัน ทานเครดผู้ปกครองราชรัฐแอนติออกก็ปฏิบัติตามพระบรมราชโองการของพระองค์ด้วยเช่นกัน พระเจ้าโบดวงทรงให้การสนับสนุนโบดวงที่ 2 และทานเครดในการต่อต้าน เมาดุด ซึ่งเป็นผู้สืบตำแหน่งจากเคอร์โบกาและได้เปิดศึกต่อเนื่องกับอิเดสซาและแอนติออกในช่วงต้นทศวรรษ 1110 นอกจากนี้พระเจ้าโบดวงยังทรงสร้างป้อมปราการในดินแดนโพ้นทะเลจอร์แดน (ดินแดนฝั่งตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน) เพื่อควบคุมเส้นทางคาราวานระหว่างซีเรียและอียิปต์ พระองค์เสด็จสวรรคตในระหว่างการทัพอียิปต์เมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1118
ดัชชีบราบันต์

ดัชชีแห่งบราบันต์  หรือ บราบ็อง เป็นดัชชีในประวัติศาสตร์ของกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในบริเวณที่ในปัจจุบันคือบริเวณบราบองต์เฟล็มมิช, บราบองต์วอลลูน (Walloon Brabant), อันท์เวิร์พ และบรัสเซลส์ ในประเทศเบลเยียม และเลยไปในบริเวณนอร์ธบราบองต์ในเนเธอร์แลนด์ด้วย 
ในสมัยโรมันโบราณบราบองต์ตั้งอยู่ในบริเวณจังหวัดโรมันชื่อกาลเลียเบลจิคา และเจอร์มาเนียใต้ และเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนเคลต์จนมาแทนที่ด้วยชนเจอร์มานิคซึ่งเป็นการยุติความมีอำนาจของจักรวรรดิโรมันในบริเวณนี้ เมืองสำคัญของบราบองต์ก็ได้แก่บรัสเซลส์, อันท์เวิร์พ, ลูแวง (Leuven) และ เบรดา ชื่อของบริเวณนี้บันทึกเป็นครั้งแรกในสมัยคาโรลิงเกียนว่า “pagus Bracbatensis” ที่เป็นบริเวณที่ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำเชลด์ท (Scheldt) และแม่น้ำ Dijle ที่มาจากคำว่า “bracha” ที่แปลว่า “ใหม่” และคำว่า “bant” ที่แปลว่า “บริเวณ”
ราชรัฐมุขนายกฮิลเดิสไฮม์

ราชรัฐมุขนายกฮิลเดิสไฮม์  เป็นราชรัฐที่ปกครองโดยบิชอปแห่งฮิลเดิสไฮม์ที่เป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ยุคกลางมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1803 โดยมีชื่อตามชื่อเมืองหลวงฮิลเดิสไฮม์
หลังจากที่ดัชชีแซกโซนีเสียแก่จักรวรรดิแฟรงก์ ในปี ค.ศ. 800 จักรพรรดิชาร์เลอมาญก็ทรงตั้งมุขมณฑลมิชชันนารีที่ราชสำนักที่เอลซ์ (Elze) ราว 19 กิโลเมตรทางตะวันตกของฮิลเดิสไฮม์ ต่อมาจักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธาพระราชโอรสของพระองค์ก็ทรงก่อตั้งราชรัฐมุขนายก (bishopric) ที่ฮิลเดิสไฮม์ในปี ค.ศ. 815 อุทิศให้พระแม่มารีย์
ราชรัฐมุขนายกบัมแบร์ค

ราชรัฐมุขนายกบัมแบร์ค  เป็นรัฐที่ปกครองโดยเจ้าชายบิชอปแห่งบัมแบร์ค มุขมณฑลบัมแบร์คเดิมก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1007 เพื่อการเผยแพร่คริสต์ศาสนาในบริเวณบัมแบร์คทางตะวันออกของเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1250 ราชรัฐมุขนายกบัมแบร์คก็กลายมาเป็นราชรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และในปี ค.ศ. 1802 ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของรัฐบาวาเรีย
ราชรัฐมุขนายกบริกเซิน

เขตมุขนายกบริกเซิน  เป็นอดีตมุขมณฑลโรมันคาทอลิกที่ปกครองโดยบิชอปแห่งบริกเซินและเจ้าชายบิชอปแห่งบริกเซินเมื่อได้เลื่อนฐานะเป็นราชรัฐมุขนายก นอกจากนั้นเขตมุขนายกบริกเซินก็ยังเป็นอดีตรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ตั้งอยู่ในมณฑลโบลซาโน-โบเซนในอิตาลีปัจจุบันอีกด้วย 
เดิมเขตมุขนายกที่ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ตั้งอยู่ในหุบเขาไอซัค/อิซาโค ต่อมาย้ายมาตั้งอยู่ที่บริกเซินราว ค.ศ. 990 และเริ่มมีอำนาจทางการเมืองเพิ่มขึ้น เมื่อมาถึง ค.ศ. 1179 บริกเซินก็ได้รับเลื่อนฐานะขึ้นเป็นเขตมุขนายกผู้ครองนครและเป็นอยู่ต่อมาจนปี ค.ศ. 1803 เมื่อถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย แต่มุขมณฑลยังคงมีอยู่ต่อมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1964 ในปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของมุขณฑลโบลซาโน-บริกเซิน
ราชรัฐมุขนายกเอาคส์บวร์ค

ราชรัฐมุขนายกเอาคส์บวร์ค  เป็นราชรัฐมุขนายกในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยเจ้าชายบิชอปแห่งเอาคส์บวร์คและเป็นหนึ่งในเครือราชรัฐชวาเบีย (Swabian Circle)
เมืองเอาคส์บวร์คในปัจจุบันปรากฏในสตราโบในชื่อว่า “ดามาเซีย” (Damasia) และเป็นที่มั่นของลิคาติอิ ในปี 14 ก่อนคริสต์ศักราชเอาคส์บวร์คก็กลายเป็นอาณานิคมของโรมันโบราณ ในชื่อ “เอากุสตา วินเดลิโกรัม” (Augusta Vindelicorum) และได้รับฐานะเป็นเมืองจากจักรพรรดิเฮเดรียนที่กลายมาเป็นเมืองสำคัญทางยุทธศาสตร์และศูนย์กลางของเส้นทางการค้า
ประวัติศาสตร์การเผยแพร่คริสต์ศาสนาในบริเวณเอาคส์บวร์คไม่เป็นที่ทราบแน่นอนแต่อาจจะนำมาโดยทหารและพ่อค้า ตามตำนานของนักบุญอัฟราเอาคส์บวร์คก็ก่อตั้งมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 ภายใต้การนำของบิชอปนาร์ซิสซัส โดยมีนักบุญดิโอนีซีอุสลุงของนักบุญอัฟราเป็นบิชอปองค์ต่อมา
รัฐมุขนายกเอาคส์บวร์คเดิมก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1007 เพื่อการเผยแพร่คริสต์ศาสนาในบริเวณเอาคส์บวร์คทางตะวันออกของเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1250 ราชรัฐมุขนายกเอาคส์บวร์คก็กลายมาเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และในปี ค.ศ. 1802 ก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของบาวาเรีย
G Star

G★Star (เกาหลี: 지스타; G★,) เป็นงานจัดแสดงในประเทศเกาหลีใต้ จัดขึ้นโดย กระทรวงวัฒนธรรม, กีฬา และการท่องเที่ยว จัดขึ้นเพื่อแสดงศักยภาพและซื้อขายแลกเปลี่ยนเกมในอุตสาหกรรมเกมออนไลน์ของเกาหลี ซึ่งเป็นอีกหนึ่งงานจัดแสดงที่ทั่วโลกให้ความสำคัญ จัดขึ้นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2005 ที่ศูนย์ประชุม KINTEX เมือง กยองกิดง
ในปีนี้ (ปี ค.ศ. 2009) งาน G★Star จะจัดขึ้นที่ศูนย์ประชุม BEXCO เมืองปูซาน ในวันที่ 26-29 พฤศจิกายน
ประวัติ.
G★Star 2005.
จัดเมือวันที่ 10 พฤศจิกายน - 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005ที่ศูนยการประชุม KINTEX โดยมีผู้เข้าร่วมงานจากกว่า 15 ประเทศ และบริษัทกว่า 156 บริษัท ร่วมผู้จัดงาน 1,600คน และผู้เข้าชมงาน 150,000 คน
เอิร์ล

เอิร์ล  เป็นบรรดาศักดิ์ขุนนางในเกาะบริเตนใหญ่ เป็นภาษาแองโกล-ซัคเซินที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า ยาร์ล (Jarl) ในภาษานอร์สโบราณที่แปลว่า "หัวหน้าเผ่า" ซึ่งคอยประจำดินแดนต่างๆเพื่อปกครองแทนกษัตริย์ ตำแหน่งเอิร์ลกินเมืองนี้เริ่มล้าสมัยในยุคกลางและถูกแทนที่ด้วยตำแหน่งดยุก ตำแหน่งเอิร์ลของอังกฤษยุคกลางมีฐานะเทียบเท่ากับเคานต์ในยุโรปแผ่นดินใหญ่
เอิร์ลถือว่าเป็นบรรดาศักดิ์ที่อยู่ต่ำกว่ามาร์ควิส แต่อยู่สูงกว่าไวเคานต์ เอิร์ลที่เป็นสตรีหรือภริยาของเอิร์ลจะถูกเรียกว่า "เคาน์เตส" (Countess)
มุขมณฑล

มุขมณฑล  คริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกเรียกว่า สังฆมณฑล ในประเทศไทยกรมการศาสนาเรียกว่า เขตมิสซัง เป็นเขตการปกครองของคริสตจักรซึ่งมีมุขนายกเป็นประมุข แต่ละมุขมณฑลจะแบ่งออกเป็นเขตแพริช 
ในกรณีที่เป็นมุขมณฑลขนาดใหญ่และมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มากกว่ามุขมณฑลอื่นที่อยู่รอบ ๆ มุขมณฑลนั้นจะถูกยกสถานะขึ้นเป็นอัครมุขมณฑล โดยมีอัครมุขนายกเป็นประมุข อัครมุขนายกมีสถานะเป็นมุขนายกมหานคร มีอำนาจสูงกว่ามุขนายกปริมุขมณฑลซึ่งเป็นมุขนายกประจำมุขมณฑลอื่น ๆ ในภาคคริสตจักรเดียวกัน 
โครงสร้างการปกครองคริสตจักรแบบนี้เรียกว่า "การจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัล"
มุขมณฑลยังอาจหมายถึง "เขตมุขนายก" (bishopric) หรือ "อิปิสโคปัลซี" (Episcopal see) แต่คำว่าอิปิสโคปัลซีมักใช้หมายถึงอาณาเขตที่ปกครองโดยบิชอป ขณะที่ bishopric อาจหมายถึงตำแหน่งบิชอปก็ได้ 
เขตมิสซังโรมันคาทอลิกในประเทศไทย.
ศาสนจักรโรมันคาทอลิกในประเทศไทยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 2 ภาคคริสตจักร ซึ่งประกอบด้วย 11 เขตมิสซัง 2 ภาคคริสตจักรได้แก่
ในบรรดาเขตมิสซังเหล่านี้ เขตมิสซังกรุงเทพฯ มีสถานะเป็นอัครมุขมณฑล มีอำนาจควบคุม 6 เขตมิสซังที่เหลือซึ่งเป็นปริมุขมณฑล
ในบรรดาเขตมิสซังเหล่านี้ เขตมิสซังท่าแร่-หนองแสงมีสถานะเป็นอัครมุขมณฑล มีอำนาจควบคุม 3 เขตมิสซังที่เหลือซึ่งเป็นปริมุขมณฑล
จักรพรรดิมานูเอลที่ 1 โคมเนนอส

จักรพรรดิมานูเอลที่ 1 โคมเนนอส หรือ โคมเนนัส  (28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1118 – 24 กันยายน ค.ศ. 1180) มานูเอลที่ 1 โคมเนนอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์โคมเนนอส ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1143 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1180 โดยมีจักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 2 โคมเนนอสเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา มานูเอลที่ 1 โคมเนนอสเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1118 เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอส 
มานูเอล โคมเนนอสทรงปกครองในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของจักรวรรดิและของบริเวณเมดิเตอเรเนียน พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะฟื้นฟูจักรวรรดิให้รุ่งเรืองเช่นในอดีตในฐานะมหาอำนาจของบริเวณเมดิเตอเรเนียนโดยทรงดำเนินนโยบายทางการต่างประเทศอันทะเยอทะยาน ที่รวมทั้งการสร้างพันธมิตรกับพระสันตะปาปา, ทรงรุกรานคาบสมุทรอิตาลี, และทรงสามารถดำเนินสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ฝ่าอันตรายของจักรวรรดิของพระองค์ได้ และทรงก่อตั้งระบบการพิทักษ์แก่อาณาจักรครูเสดต่างๆ เมื่อฝ่ายมุสลิมนำทัพเข้ามายังดินแดนศักดิ์สิทธิ์พระองค์ก็เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับราชอาณาจักรเยรูซาเลมในไปการรุกรานฟาติมิดอียิปต์ มานูเอล โคมเนนอสทรงมีบทบาทในการเปลี่ยนแปลงแผนที่เขตแดนทางการเมืองของคาบสมุทรบอลข่านและเมดิเตอเรเนียนตะวันออกโดยทรงทำให้ราชอาณาจักรฮังการีและอาณาจักรครูเสดมาอยู่ภายใต้อิทธิพลของพระองค์ และทรงรณรงค์อย่างเอาจริงเอาจังในอาณาจักรที่อยู่ใกล้เคียงทั้งทางด้านตะวันออกและตะวันตก แต่ในปลายรัชสมัยความสำเร็จของพระองค์ทางด้านตะวันออกก็ต้องมาเสียไปกับความพ่ายแพ้ในยุทธการไมริโอเคฟาลอน (Battle of Myriokephalon) ซึ่งเป็นความเพลี่ยงพล้ำของพระองค์เองในการพยายามโจมตีที่มั่นของฝ่ายเซลจุคที่มีการป้องกันอย่างแข็งแรง
มานูเอลทรงได้รับการขนานพระนามว่า “ho Megas” หรือ “มหาราช”  โดยกรีก และทรงเป็นผู้นำผู้ทรงสามารถสร้างความจงรักภักดีจากผู้ตามอย่างเหนียวแน่น นักประวัติศาสตร์จอห์น คินนามอส (John Kinnamos) กล่าวว่ามานูเอลทรงเป็นผู้มีคุณลักษณะสมกับเป็นวีรบุรุษในประวัติศาสตร์ นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นผู้ที่ได้รับความนับถือจากนักรบครูเสดจากตะวันตกว่าเป็นพระมหากษัตริย์ผู้ทรงคุณธรรมแห่งกรุงคอนสแตนติโนเปิล แต่นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ไม่่ค่อยเห็นด้วยกับความเห็นเดิมเท่าใดนัก และกล่าวว่าอำนาจที่ทรงมีมิได้มาจากความสำเร็จของพระองค์เองแต่เป็นอำนาจของราชวงศ์โคมเนนอสที่พระองค์เป็นสมาชิก และยังกล่าวว่าอำนาจของไบแซนไทน์ลดลงอย่างรวดเร็วหลังจากการสวรรคตของพระองค์ซึ่งก็อาจจะเป็นได้ว่าได้เริ่มขึ้นในระหว่างที่ยังมีพระชนมายุอยู่
จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 2 โคมเนนอส

จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 2 โคมเนนอส (10 กันยายน ค.ศ. 1169#เปลี่ยนทาง – ตุลาคม ค.ศ. 1183) อเล็กซิออสที่ 2 โคมเนนอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์โคมเนนอส ผู้ทรงครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาจักรพรรดิมานูเอลที่ 1 โคมเนนอส ระหว่างปี ค.ศ. 1180 ขณะพระชนม์ได้เพียง 11 พรรษา จนเสด็จสวรรคตเมื่อเดือน ตุลาคม ค.ศ. 1183 ขณะพระชนม์ได้ 14 พรรษา
จักรพรรดิกาเลริอุส

จักรพรรดิกาเลริอุส หรือ กาอิอัส กาเลริอุส วาเลริอัส แม็กซิมิอานัส  (ราว ค.ศ. 260 – ปลายเมษายนหรือต้นพฤษภาคม ค.ศ. 311) กาเลริอุสทรงเป็นซีซาร์ภายใต้จักรพรรดิไดโอคลีเชียนระหว่างราววันที่ 1 มีนาคม หรือ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 293 ถึงวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ต่อมาก็ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันร่วมกับคอนแสตนติอัส คลอรัสระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ถึงปลายเดือนเมษายนหรือต้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 311, ร่วมกับเฟลเวียส วาเลริอัส เซเวรัส จนถึงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 307, ร่วมกับคอนสแตนตินที่ 1 จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 308 และร่วมกับลิซินิอัส จนถึง ค.ศ. 311
จตุราธิปไตย

จตุราธิปไตย หรือ สมัยสี่จักรพรรดิ  คำว่า “Tetrarchy” มาจากภาษากรีกที่แปลว่า “การนำโดยผู้นำสี่คน” โดยทั่วไปแล้วหมายถึงรัฐบาลที่แบ่งอำนาจการปกครองระหว่างบุคคลสี่คน แต่มักจะหมายถึงระบบจตุราธิปไตยที่ก่อตั้งโดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียนในปี ค.ศ. 293 หลังจากที่สมัยวิกฤติการณ์ของคริสต์ศตวรรษที่ 3 ยุติลงและความมั่นคงของจักรวรรดิโรมันได้รับการรื้อฟื้นขึ้นอีกครั้ง ระบบจตุราธิปไตยใช้ในการปกครองจักรวรรดิต่อมาจนถึงราว ค.ศ. 313 เมื่อความขัดแย้งภายในกำจัดผู้อ้างอำนาจต่าง ๆ ออกไปหมดจนเหลือแต่จักรพรรดิคอนแสตนตินที่ 1 ผู้ครองจักรวรรดิโรมันตะวันออก และจักรพรรดิลิซินิอัส ผู้ครองจักรวรรดิโรมันตะวันตก
เอมีล ลูแบ

เอมีล ฟร็องซัว ลูแบ  อดีต ประธานาธิบดีฝรั่งเศส , นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศส และผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์รา
ประวัติ.
เอมีล ลูแบ เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 1838 ได้เข้ารับราชการในช่วงปลายยุคจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2คือในปีค.ศ. 1869ขณะอายุเพียง 31 ปี เมื่อจักรวรรดิสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1870 ลูแบได้รับราชการต่อในยุคสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3จนได้เป็น นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสคนที่ 58 ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1892ขณะอายุได้ 53 ปีแต่ดำรงตำแหน่งได้เพียง 8 เดือน ก็ออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ปีเดียวกันและได้ลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศสและชนะการเลือกตั้งได้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1899ขณะอายุได้ 60 ปีและลงจากตำแหน่งในวันที่ดำรงตำแหน่งครบ 7 ปีคือในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1906 
เอมีล ลูแบ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1929 ขณะอายุได้ 90 ปี
เกาะอัลคาทราซ

เกาะอัลคาทราซ (บางครั้งเรียกว่า อัลคาทราซ หรือ เดอะร็อค) เป็นเกาะเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่กลางอ่าวซานฟรานซิสโก ในแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เกาะนี้เคยเป็นสถานที่ตั้งประภาคาร ป้อมปราการของกองทัพ และยังเป็นคุกทหารจนถึงปี 1963 หลังจากนั้น เกาะอัลคาทราซก็กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยว
ปัจจุบันนี้ เกาะอัลคาทราซเป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์จากการอนุมัติโดยหน่วยงานอุทยาน แห่งชาติ ที่เป็นส่วนหนึ่งของ "Golden Gate National Recreation Area" และเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยว นักท่องเที่ยวสามารถไปเยี่ยมชมโดยเรือเฟอร์รี่จากท่าเรือ 33 ใกล้กับ ฟิชเชอร์แมนวาร์ฟ (Fisherman's Wharf) ในซานฟรานซิสโก นอกจากนี้เกาะแห่งนี้ยังได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติในปี 1986
ชื่อของเกาะได้รับการตั้งขึ้นเมื่อปี 1775 เมื่อนักสำรวจชาวสเปน ฮวน มานูเอล เดอ อยาลา ทำการสำรวจอ่าวซานฟานซิสโก และตั้งชื่อตามขนาดของเกาะว่า ลา อิสลา เดอ ลอส อัลคาทราซ ซึ่งแปลว่า "เกาะแห่งนกกระทุง" เกาะแห่งนี้ไม่เหมาะที่จะอยู่อาศัย เนื่องจากกระแสน้ำทะเล พืชผักที่มีปริมาณน้อยมาก และพื้นดินที่แห้งแล้ง
เนื่องจากเกาะแห่งนี้ตั้งอยู่โดดเดี่ยวกลางอ่าวตามธรรมชาติ ล้อมรอบด้วยน้ำที่มีอุณหภูมิเยือกแข็งและคลื่นลมแรง เกาะอัลคาทราซ จึงได้รับการพิจารณาให้ใช้เป็นที่คุมขังนักโทษ ในปี 1861 เกาะนี้ได้เป็นที่รองรับนักโทษจากสงครามกลางเมืองจากรัฐต่าง ๆ และผลพวงจากสงครามสเปน-อเมริกัน ในปี 1898 ทำให้จำนวนนักโทษเพิ่มขึ้นจาก 26 คน เป็น 450 คน จากนั้นในปี 1906 ได้เกิดแผ่นดินไหวในซานฟานซิสโก (ที่ทำลายเมืองนี้อย่างรุนแรง) บรรดานักโทษจึงถูกย้ายไปบนเกาะเพื่อความปลอดภัย ในปี 1912 มีการก่อสร้างคุกขนาดใหญ่ที่ใจกลางเกาะ และในปลายทศวรรษ 1920 อาคารสามชั้นนี้ก็เสร็จสมบูรณ์
กองทัพสหรัฐใช้เกาะอัลคาทราซมามากว่า 80 ปี คือจากปี 1850 จนถึงปี 1933 จากนั้นเกาะนี้ได้ย้ายไปอยู่ภายใต้การดูแลของกระทรวงยุติธรรมเพื่อใช้เป็นที่คุมขังนักโทษ รัฐบาลได้ใช้เป็นสถานที่ดัดสันดานที่มีระบบรักษาความปลอดภัยสูงสุด ปราศจากสิทธิพิเศษใด ๆ เพื่อจัดการกับบรรดานักโทษ และแสดงถึงประสิทธิภาพทางกฎหมายที่รัฐบาลต้องการลดคดีอาชญากรรมที่มีมากมาย ในช่วงปี 1920 และปี 1930
เกาะอัลคาทราซ ไม่ใช่ "เกาะแห่งความชั่วร้ายของอเมริกา" อย่างที่ปรากฏในหนังสือและภาพยนตร์ต่าง ๆ จำนวนนักโทษโดยเฉลี่ยประมาณคือ 260-275 คน (จำนวนนักโทษนี้ยังไม่ถึงปริมาณที่รองรับได้สูงสุด 336 คน ซึ่งนับได้ว่าจำนวนนักโทษของเกาะมีสัดส่วนน้อยกว่า 1% ของจำนวนนักโทษทั่วประเทศ) มีนักโทษมากมายถูกพิพากษาไว้ชีวิต และมีสภาพความเป็นอยู่ที่ดีกว่านักโทษที่อื่น (ยกตัวอย่างเช่น นักโทษหนึ่งคนต่อหนึ่งห้องขัง) ซึ่งมีนักโทษหลายคนขอย้ายไปอยู่ที่เกาะอัลคาทราซ 
เกาะดังกล่าวถูกนำไปใช้เป็นสถานที่หลักในการดำเนินเนื้อเรื่องภาพยนตร์ชุด เรซิเดนต์อีวิล (ภาพยนตร์ชุด) Resident Evil: Death Island ผีชีวะ เชื้อคลั่งเกาะหายนะ
มาร์เชลโล ลิปปี

มาร์เชลโล ลิปปี  เกิดเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1948 เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอล สร้างชื่อในฐานะผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จสูงสุดคนหนึ่งในโลกกับสโมสรยูเวนตุส เขานำทีมชาติอิตาลี คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก ปี 2006
เจ้าพระยาโกษาธิบดี (เหล็ก)

เจ้าพระยาโกษาธิบดี นามเดิม เหล็ก เป็นบุตรคนโตของเจ้าแม่วัดดุสิต พระนมชั้นเอกในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
ประวัติ.
เจ้าพระยาโกษาธิบดี มีนามเดิมว่า เหล็ก เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2175 ในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง มีน้องชาย 1 คน คือ เจ้าพระยาโกษาธิบดี (ปาน) และน้องสาว 1 คน ชื่อ แจ่ม แช่ม หรือ ฉ่ำ
เจ้าพระยาโกษาธิบดีและน้องชายต่างเป็นข้าหลวงคนสำคัญของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช กล่าวคือ เมื่อกลุ่มขุนนางอาวุโสซึ่งเป็นกลุ่มที่ให้การช่วยเหลือให้สมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้ขึ้นครองราชย์หมดอำนาจลง กลุ่มขุนนางหนุ่มซึ่งนำโดยท่านและน้องชายจึงขึ้นมามีอำนาจแทน ท่านได้เป็นแม่ทัพในการสงครามหลายครั้งในต้นแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
เจ้าพระยาโกษาธิบดีถึงแก่อสัญกรรมในปี พ.ศ. 2226 โดยถูกเฆี่ยนด้วยไม้หวายจนเสียใจและตรอมใจจนสิ้นชีวิต สาเหตุเพราะไม่เห็นด้วยกับการสร้างป้อมปราการ และมีบันทึกจากชาวฝรั่งเศสร่วมสมัยว่า เจ้าพระยาโกษาธิบดีรับสินบนเป็นเงิน 50 ชั่ง (ประมาณ 4,000 บาทเมื่อเทียบกับสมัยปัจจุบัน)
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
ละครโทรทัศน์อิงประวัติศาสตร์เรื่อง "บุพเพสันนิวาส" ออกฉายครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 มีตัวละครหนึ่งชื่อ "โกษาเหล็ก" หรือ "เจ้าพระยาโกษาธิบดี" รับบทโดยสุรศักดิ์ ชัยอรรถ