หน้ากากแก้ว

หน้ากากแก้ว หรือ นักรักโลกมายา (; โรมาจิ: "Garasu no Kamen"; : การาซุ โนะ คาเม็ง) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ ซูซูเอะ มิอูจิ ที่ได้รับความนิยมอย่างสูง ทั้งในประเทศญี่ปุ่นและต่างประเทศ รวมถึงประเทศไทย ซึ่งนอกจากหนังสือการ์ตูนแล้ว หน้ากากแก้วยังโด่งดังจนถูกสร้างเป็นละครวิทยุ ภาพยนตร์การ์ตูน OVA ละครโทรทัศน์ ละครเวทีและละครโนด้วย
การ์ตูนเรื่องนี้โด่งดัง ด้วยคาแร็กเตอร์ที่โดดเด่นของนางเอก "มายะ" ที่มีพรสวรรค์ในการแสดงเป็นอย่างมาก เธอต้องผ่านบททดสอบและพิสูจน์ความสามารถในการแสดงต่างๆมากมาย เห็นได้จากฉากนึง ที่เธอต้องรับมือกับการแสดงท่าทาง โดยห้ามพูดอะไรใดๆ นอกจากคำว่า "ค่ะ" "ใช่ค่ะ" "ขอบคุณค่ะ" "ขอโทษค่ะ" และตัวละครรอบข้างก็ได้เล่นบทส่งที่มีความท้าทายเพื่อบีบให้เธอไม่สามารถแสดงบทโต้ตอบได้ แต่เธอก็ใช้วิธีสมมติเหตุการณ์และสิ่งต่างๆที่มองไม่เห็น แต่สื่อให้ทุกคนเข้าใจได้ว่าเธอสื่อถึงอะไร พร้อมพูดคำสั้นๆตามโจทย์ได้อย่างไหลลื่นไม่มีติดขัด ทำเอาทุกคนตะลึงกันไปเลย เอกลักษณ์ของเธอคือการแสดงละครอย่างเป็นธรรมชาติ สามารถสวมรอยเป็นตัวละครต่างๆได้ทุกบทบาท จนลืมความเป็นตัวตนของตัวเองไปขณะแสดง และต้องพบกับคู่ต่อสู้ที่ดูเหนือกว่าเธอทุกด้านอย่าง "อายูมิ" โดยมี "นายกุหลาบสีม่วง" บุคคลลึกลับ ผู้ให้การสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง เธอจะรับมือกับอายูมิอย่างไร เพื่อก้าวเข้าสู่เวทีที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน และเพื่อแย่งชิงบท นางฟ้าสีแดง น่าติดตามมากๆ
หน้ากากแก้ว ได้ถูกตีพิมพ์ออกจำหน่ายในหลายๆ ประเทศ โดยใช้ชื่อเรื่องที่แตกต่างกันไปตามภาษาของประเทศนั้นๆ เช่น ฉบับภาษาอังกฤษใช้ชื่อว่า Mask of Glass (มาสก์ออฟกลาส) หรือ Glass Mask (กลาสมาสก์) ฉบับภาษาอิตาลีใช้ชื่อว่า Il grande sogno di Maya และฉบับภาษาฝรั่งเศสใช้ชื่อว่า Laura ou la passion du théâtre
สำหรับการจัดพิมพ์ในประเทศไทยช่วงแรกๆ ไม่ค่อยแน่ชัดนักในเรื่องของลิขสิทธิ์ ครั้งแรกจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มิตรไมตรีใช้ชื่อว่า "หน้ากากแก้ว" ตีพิมพ์เล่ม 1-4 เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2523-2524 หลังจากนั้นเปลี่ยนมาจัดพิมพ์โดย วิบูลย์กิจ ใช้ชื่อว่า "นักรักโลกมายา" มีประมาณ 56 เล่ม (ยังไม่จบ) และต่อมาก็เป็น สยามอินเตอร์คอมิกส์ ที่ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์อย่างถูกต้องตามกฎหมาย โดยได้มีการตีพิมพ์มาแล้วถึง 3 ครั้ง ซึ่งในครั้งที่ 2 นี่เอง ที่ได้เปลี่ยนชื่อ "นักรักโลกมายา" มาเป็น "หน้ากากแก้ว" เพื่อให้ตรงกับความหมายในภาษาญี่ปุ่นมากขึ้น ซึ่งล่าสุดตีพิมพ์ถึงฉบับที่ 49 ส่วนฉบับที่ 50 ที่มีกำหนดการจะวางขายที่ญี่ปุ่น ในวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 นั้น ทางซุสุเอะ มิอุจิ ก็แจ้งเลื่อนการวางออกไปอีก โดยยังไม่มีประกาศวันวางใหม่ที่แน่นอนออกมาในขณะนี้ ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม ปีเดียวกัน มิอุจิได้ให้สัมภาษณ์ว่าเธออยู่ในช่วงใกล้ตอนจบของการ์ตูนเรื่องนี้แล้ว
เนื้อเรื่อง.
คิตาจิมะ มายะ เป็นเพียงเด็กหญิงที่ดูธรรมดา แต่ซ่อนด้วยความสามารถด้านการแสดงที่เธอสามารถสวมทุกบทบาทได้อย่างอิสระ ราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน ความสามารถที่เธอซ่อนไว้ข้างใน ทำให้สึกิคาเงะ จิงุสะ อดีตนักแสดงชื่อดังเจ้าของบทบาท "นางฟ้าสีแดง" เห็นเข้า และชักจูงเธอเข้าสู่วงการโลกมายา โดยให้มายะ เข้าสู่คณะละครสึกิคาเงะซึ่งเป็นคณะละครที่เธอตั้งขึ้น แต่แล้วก็โดนขัดขวางทั้งจากคณะละครคู่แข่ง คณะไดโตะ ซึ่งมีดารานำสาวชื่อ ฮิเมกาวะ อายูมิ เด็กสาวผู้เพียบพร้อมในทุกๆ ด้าน เป็นกำลังสำคัญ และมี ฮายามิ มาสึมิ ผู้หวังจะครอบครองลิขสิทธิ์เรื่อง นางฟ้าสีแดง ที่อาจารย์สึกิคาเงะถืออยู่เป็นแรงผลักจากเบื้องหลัง และเธอยังถูกขัดขวางจากแม่ของเธอที่ไม่ยอมให้เธอไปเต้นกินรำกิน คณะสึกิคาเงะและคณะไดโตะมีเรื่องราวกระทบกระทั่งกันอยู่หลายครั้งเพื่อกดดันให้ สึกิคาเงะ ยอมปล่อยลิขสิทธิ์บทประพันธ์ให้เป็นของไดโตะ สุดท้ายด้วยความพ่ายแพ้และถูกดูถูกและเหยียดหยามจากเพื่อนรวมวงการ ทำให้คณะสึกิคาเงะต้องยุบตัวลง และถูกยึดทรัพย์สินทุกอย่าง มายะ และเพื่อนๆ ในคณะของเธอจึงตัดสินใจย้ายไปอยู่ในอพาร์ตเมนต์กันตามลำพัง
ต่อมา มายะและเพื่อน ๆ ได้รับโอกาสอีกครั้งจากคณะละครอิคาคุจู ให้มาร่วมเปิดทำการแสดงร่วมกัน ด้วยพลังใจของทั้งสอง ทำให้คณะละครสึกิคาเงะและอิคาคุจูกลายเป็นคณะละครที่แข็งแกร่งอย่างล้นหลาม มายะเองยังได้รับโอกาสจากคณะละครต่าง ๆ ให้เข้าร่วมทำการแสดง และเหตุนี้ทำให้ มายะ และ อายูมิ ต้องห้ำหั่นกันด้วยความสามารถทางด้านการแสดง จนกระทั่งเธอทั้งสองคน ได้มายืนอยู่บนเวทีเดียวกัน หลายต่อหลายครั้ง ทำให้เธอทั้งสอง ตระหนัก และ กังวล กับความสามารถของทั้งสองฝ่ายอยู่ตลอด จนในที่สุด มายะ ได้โอกาสในการเติบโตหลังจาก สึกิคาเงะ ตัดสินใจให้เธอย้ายเข้าคณะไดโตะเพื่อฝึกเป็นดาราเต็มตัว โดยมี มิสึกิ ซาเอโกะ ผู้เป็นเลขาส่วนตัวของมาสึมิเป็นผู้จัดการชีวิตของเธอ และเธอยังได้รับโอกาสในการห้ำหั่นกับ อายูมิ เพื่อรับตำแหน่งผู้สืบทอด "นางฟ้าสีแดง" อย่างสมภาคภูมิ
การอยู่ในวงการมายาทำให้ มายะ ต้องเจอกับฝันร้ายที่สุดในชีวิต เมื่อเธอเริ่มมีความรักกับดาราจนเกิดข่าวฉาวใหญ่โต เรื่องราวทั้งหมดบานปลายจนค่ายละครและสถานีโทรทัศน์ต่างแบนเธอ มายะ กลายเป็นคนไร้ตัวตนอีกครั้ง และถูกถอดออกจากตำแหน่งผู้สืบทอดนางฟ้าสีแดง ทั้งหมดทำให้ มายะ เสียใจมาก แต่ด้วยพลังใจของเธอ เธอขอโอกาสกลับไปอยู่กับสึกิคาเงะ แต่ก็ถูกขัดขวางจากคณะไดโตะเหมือนแต่ก่อน แต่ไม่ใช่เพราะต้องการแย่งบทนางฟ้าสีแดง แต่ต้องการให้ มายะ ถอนตัวออกจากวงการเพื่อที่ อายูมิ จะได้เป็นทายาทนางฟ้าสีแดงเพียงคนเดียว มายะไม่ย่อท้อต่อปัญหาและตัดสินใจสู้ทุกวิถีทาง จนในที่สุดเธอก็ได้รับโอกาสในการรับบทใหญ่ที่สุดในชีวิต และประชันหน้ากับ อายูมิ อย่างเป็นทางการเป็นครั้งแรก และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เธอได้เจอกับ คุโรนุมะ ริวโซ ผู้กำกับละครชื่อดัง ที่เห็นแววตาที่ไม่ยอมแพ้ของเธอ จึงชักชวนเธอมาร่วมแสดงละคร "ทุ่งหญ้าที่ถูกลืม" ร่วมกัน และทำให้ มายะ กลายเป็นทายาทนางฟ้าสีแดงอีกครั้ง
ในตอนท้ายของเรื่อง เป็นช่วงของการชิงชัยสู่เส้นทางของนางฟ้าสีแดง โดยสึกิคาเงะ ได้ให้สมาคมการละครเป็นผู้จัดการแข่งขัน และให้ทั้งสองคณะมาแสดงเรื่องนางฟ้าสีแดงประชันกันที่เวทีใหญ่ร้างกลางแจ้งใจกลางเมือง โดยฝั่ง มายะ มีคุโรนุมะเป็นผู้กำกับ และมีซากุระโคจิ ยู เป็นผู้รับบทช่างไม้ และฝั่ง อายูมิ มีโอโนเดระเป็นผู้กำกับ รวมไปถึงความรักครั้งสุดท้ายของ มายะ ที่ตั้งใจจะบอกให้มาสึมิรับรู้ แต่ก็ถูกขัดขวางโดย ทากามิยะ ชิโอริ ภรรยาที่ถูกจับคู่ให้แต่งงานเพื่อธุรกิจ ซึ่งผู้แต่งเปรยว่ามีตอนจบอยู่ในใจแล้ว และเร่งผลิตผลงานจัดพิมพ์ใหม่นี้ให้ทันตามความต้องการของผู้อ่าน หลังพักการแก้ไขผลงานที่ถูกท้วงติงไปเป็นระยะเวลานาน
จริงๆ แล้วนามสกุล "โคบายาชิ" ของเก็นโซนั้น อ้างอิงจากฉบับละครโทรทัศน์ เพราะในฉบับหนังสือการ์ตูนไม่เคยกล่าวถึงนามสกุลของเก็นโซเลย (แต่ภายหลัง ในเว็บของผู้เขียนก็ได้ลงชื่อเต็มไว้ว่า "โคบายาชิ เก็นโซ" เช่นกัน) 
เช่นเดียวกับเก็นโซ ชื่อ "ซาเอโกะ" นี้ เป็นชื่อที่อ้างอิงจากฉบับละครโทรทัศน์ เพราะในฉบับหนังสือการ์ตูนไม่เคยกล่าวถึงชื่อของมิสึกิเลย (แต่ภายหลัง ในเว็บของผู้เขียนก็ได้ลงชื่อเต็มไว้ว่า "มิสึกิ ซาเอโกะ" เช่นกัน) 
ภาพยนตร์การ์ตูน.
หน้ากากแก้ว เคยถูกสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนมาแล้วถึง 3 ครั้งด้วยกัน ครั้งแรกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2527 โดยเอเคน ครั้งที่ 2 สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2541 ในรูปแบบ OVA โดย TMS ส่วนครั้งที่ 3 ซึ่งเป็นเวอร์ชันล่าสุด สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2548 โดย TMS เช่นเดียวกัน เวอร์ชันล่าสุดนี้ มักถูกเรียกในชื่อภาษาอังกฤษว่า GLASS MASK 2005
เวอร์ชัน พ.ศ. 2527.
ออกอากาศทางสถานีนิปปอนทีวี ตั้งแต่เมื่อวันที่ 24 กันยายน ถึง 4 เมษายน พ.ศ. 2527 มีความยาวทั้งสิ้น 23 ตอน ได้นำออกฉายในประเทศไทยครั้งแรกในช่อง IBC ในชื่อเรื่อง "นักรักโลกมายา" (ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็น UBC และ True ในปัจจุบัน) โครงเรื่องหลักๆ จะเหมือนกับในฉบับหนังสือการ์ตูน โดยเริ่มตั้งแต่ตอนแรกที่มายะต้องวิ่งส่งบะหมี่คนเดียว จนถึงช่วงที่แสดงบทเฮเลน เคลเลอร์ แต่ได้มีการเปลี่ยนแปลงรายละเอียดและลำดับเหตุการณ์ในเนื้อเรื่องไปมากพอสมควร เช่น ในฉากที่มายะจะต้องได้ประชันฝีมือครั้งแรกกับอายูมิในการเล่นละครใบ้ กลับถูกเปลี่ยนเป็นให้มายะได้แต่แอบดูการแสดงของอายูมิเท่านั้น และหลังจากที่มายะเข้าคณะละคร ก็ได้รับบทเป็นเบ็ธ ในเรื่องสี่ดรุณีทันที โดยไม่มีการกล่าวถึงเหตุการณ์ก่อนที่จะได้รับบทเลย ซึ่งหากเปรียบเทียบกันแล้ว เวอร์ชัน พ.ศ. 2548 จะมีเนื้อเรื่องที่ตรงกับในฉบับหนังสือการ์ตูนมากกว่า
เวอร์ชัน OVA.
มีความยาว 3 ตอนจบ ออกจำหน่ายในช่วงปี พ.ศ. 2541-2542 โดยใช้ชื่อว่า "หน้ากากแก้ว เด็กสาวผู้มีหน้ากากพันหน้า" (; โรมาจิ: "Garasu no Kamen Sen no Kamen wo Motsu Shoujo") ผลิตโดย TMS และจัดจำหน่ายโดย โพลีแกรม
ในประเทศไทย หน้ากากแก้ว เวอร์ชัน OVA นี้ เคยออกอากาศทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ในช่วงวันหยุดนักขัตฤกษ์ เมื่อหลายปีก่อน
เวอร์ชัน พ.ศ. 2548.
ออกอากาศตั้งแต่เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2548 ถึง 28 มีนาคม พ.ศ. 2549 ทางสถานีทีวีโตเกียว เป็นสถานีหลัก เรื่องราวทั้งหมดจะดำเนินตามในฉบับหนังสือการ์ตูนตั้งแต่ต้น จนถึงตอนช่วงชิงบทนางฟ้าสีแดงที่หุบเขาดอกบ๊วย แต่ได้มีการตัดทอนรายละเอียดบางส่วนออกไป เพื่อให้เนื้อเรื่องรวบรัดและกระชับขึ้น จนสามารถจบลงได้ภายใน 51 ตอนพอดี รวมทั้งได้ออกแบบทรงผม และเครื่องแต่งกายของตัวละครบางตัวขึ้นมาใหม่ เพื่อให้เข้ากับยุคปัจจุบัน
ในประเทศไทย หน้ากากแก้ว เวอร์ชันนี้เคยออกอากาศทางยูบีซีสปาร์ค ช่อง 28 ของสถานีเคเบิลโทรทัศน์ยูบีซี เมื่อช่วงกลางปี พ.ศ. 2549 นอกจากนี้ยังออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี, ดีวีดี โดยอามีโก้ และออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ทีวี ในช่วงของโมเดิร์นไนน์การ์ตูน ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 9.30 - 10.00 น. ตั้งแต่วันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ถึง 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2551
(อ้างอิงตามฉบับลิขสิทธิ์ของอามีโก้)