pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
นาวา อันลี่

???? เป็นตัวละครในหนังสือนิยายเรื่อง ดี.เกรย์แมน ของ คาสึระ โฮชิโนะ 
ประวัติ.
นาวา อันลี่ เป็นลูกครึ่งระหว่างพระผู้เป็นเจ้ากับปีศาจ เธอเป็นเสนาบดีแห่งวาติกัน เมื่อสมัยเด็ก เกิดความขัดแย้งภายในวาติกัน โดยศาสนจักรแห่งความมืดทำสงครามกับโนอาห์
อันลี่จึงถูกพาตัวมาหลบภัยที่ศาสนจักรแห่งความมืดสาขาเอเชีย และได้พบกับคันดะ ยู(ตอนเด็ก) แต่มันก็เป็นการแค่พบหน้าเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ความทรงจำของเธอแทบไม่มี ในวัยเด็กเธอมีเคยน้องชายชื่อกาเลนท์ เป็นน้องชายบุญธรรมที่ถูกรับเข้ามาในตระกูลนาวา หากแต่ถูกวาติกันตัดสินประหารในภายหลัง เหตุเพราะไม่สามารถเชื่อมต่ออินโนเซนท์ได้ และเพื่อเป็นการปลุกความมืดอีกด้านในใจของอันลี่ เพื่อทำให้เธอสามารถใช้พลังอินโนเซนท์ของตัวเองได้มากขึ้นและเป็นประโยชน์ต่อศาสนจักรแห่งความมืดต่อมาอันลี่ได้เข้ามาที่ศาสนจักรแห่งความมืดในคำสั่งของพระสันตปาปา โดยเป็นภารกิจลับสุดยอดเพื่อจับตาดูเอเลน วอกเกอร์ หรือลำดับที่ 14 ว่าเขาเป็นภัยร้ายกับศานจักรจริงหรือไม่ แต่กลับกันในอีกด้านหนึ่งทางวาติกันก็ได้ทดสอบความไว้วางใจในตัวของอันลี่อีกเช่นเดียวกัน ว่าแท้จริงแล้วเธอมีความทรงจำที่เกี่ยวพันกับลำดับที่ 14 และรู้เรื่องของกุญแจแห่งสงครามศักดิ์สิทธิ์จริงหรือไม่ เพราะหากเป็นจริงแต่เธอปิดบังศาสนจักร เธอก็คงไม่ต่างอะไรจากผู้ทรยศที่คิดหักหลังพระผู้เป็นเจ้าและต้องกำจัดทิ้งเสีย ตอนที่เธอมาพักอยู่ที่ศาสนจักรแห่งความมืดเธอได้พบกับอเลนและคันดะ ตอนที่เธอเจออเลนนั้น เธอตกใจมาก เพราะกาเลนท์หน้าตาเหมือนอเลนอย่างกับฝาแฝด ต่างเพียงสีผมและฝ่ามือต้องสาปเพียงเท่านั้น ซึ่งเพราะเหตุนั้นมันจึงทำให้เธอมีความสนิทสนมกับเอเลน วอกเกอร์มากขึ้น เธอมีความทรงจำบางอย่างเกี่ยวกับดอกบัว สิ่งที่ชอบเก็บสะสมพู่กันโบราณ
อินโนเซนต์.
ไม่ปรากฏ
เกร็ดความรู้จากชื่อ.
เกล็ดความรูที่ได้จากชื่อของ อันลี่(Anli) ก็คือชื่อของอันลี่นั้นมากจาก คำาว่า lily ที่แปลว่า'ดอกบัว'
และคำว่า An ที่มาจากภาษาละตินตะวันออก ซึ่งแปลเป็นภาษาอังกฤษคือ half หรือ'ครึ่งหนึ่ง'หรือ 'ไม่เต็มเปี่ยมครบถ้วน'
ซึ่งรวมกันเป็น Anli แปลว่า'ครึ่งหนึ่งของดอกบัว'(มีตัวตนเพียงครึ่งแห่งwater lily)
เกริกไกร จีระแพทย์

เกริกไกร จีระแพทย์ (เกิด 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2486) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลพลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ อดีตผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร
ประวัติ.
เกริกไกร จีระแพทย์ สมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ เกิดเมื่อวันที่ 10 พ.ศ. 2486 ( ปี) ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2509 ระดับปริญญาโท ด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยซิดนี่ย์ ประเทศออสเตรเลีย ในปี พ.ศ. 2514 นอกจากนี้ยังได้รับประกาศนียบัตรจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ. รุ่น 37) สำเร็จการศึกษาจากเนติบัณฑิตไทย ได้รับประกาศนียบัตร CERTIFICATE IN ECONOMICS DEVELOPMENT จากประเทศญี่ปุ่น (พ.ศ. 2516) และประกาศนียบัตร CERTIFICATE IN PROJECT APPRAISAL จากมหาวิทยาลัยอ็อกฟอร์ด (พ.ศ. 2518)
การทำงาน.
เกริกไกร จีระแพทย์ เริ่มรับราชการในกระทรวงพาณิชย์ เคยได้รับตำแหน่งสำคัญในกระทรวงพาณิชย์ เช่น รองปลัดกระทรวงพาณิชย์ อธิบดีกรมเศรษฐกิจการพาณิชย์ เอกอัครราชทูตผู้แทนถาวรไทยประจำองค์การการค้าโลก อธิบดีกรมการค้าต่างประเทศ และปลัดกระทรวงพาณิชย์เป็นตำแหน่งสุดท้าย
เกริกไกร จีระแพทย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในรัฐบาลดร.ทักษิณ ชินวัตร เมื่อปี 2546 ต่อมาในการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวหลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549 ซึ่งนำโดยพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี เกริกไกร จีระแพทย์ ได้เข้ามาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
สกุลแพนเทอรา

สกุลแพนเทอรา หรือ สกุลเสือ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Panthera") เป็นสกุลในวงศ์ Felidae ที่ได้รับการตั้งชื่อและอธิบายโดย Lorenz Oken ใน ค.ศ. 1816 ซึ่งรวมแมวลายจุดทั้งหมดเข้าในกลุ่มนี้ เรจินัลด์ อินเนส โพค็อกปรับปรุงการจัดอันดับสกุลนี้ใหม่ใน ค.ศ. 1916 โดยจัดให้เสือโคร่ง ("P. tigris"), สิงโต ("P. leo"), เสือจากัวร์ ("P. onca") และเสือดาว ("P. pardus") อยู่ในกลุ่มนี้จากลักษณะกะโหลกศีรษะเหมือนกัน ผลจากการวิเคราะห์ทางพันธุกรรมระบุว่าเสือดาวหิมะ (อดีต "Uncia uncia") อยู่ในสกุล "Panthera" ("P. uncia") ซึ่งเป็นการจัดอันดับที่ทางผู้ประเมินบัญชีแดงไอยูซีเอ็นยอมรับใน ค.ศ. 2008
เสือในสกุลแพทเทอรา ทั้ง 4 ชนิดมีโครงสร้างทางกายวิภาคที่ช่วยให้พวกมันสามารถคำรามได้ เริ่มแรกมีสมมุติฐานว่าเกิดจากการกลายเป็นกระดูกที่ไม่สมบูรณ์ของกระดูกไฮออยด์ แต่การศึกษาครั้งใหม่แสดงว่าความสามารถในการคำรามมาจากลักษณะสัณฐานอื่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกล่องเสียง เสือดาวหิมะ ("Uncia uncia") บางครั้งถูกรวมอยู่ในสกุล "Panthera" แต่มันไม่สามารถคำรามได้ เพราะแม้ว่ามันมีขบวนการกลายเป็นกระดูกที่ไม่สมบูรณ์ของกระดูกไฮออยด์ แต่ขาดลักษณะพิเศษของกล่องเสียงไป
ศัพทมูลวิทยา.
ศัพท์ "panther" มาจากภาษาละตินคลาสสิกว่า "panthēra" ซึ่งสืบมาจากภาษากรีกโบราณว่า "pánthēr" (πάνθηρ)
อนุกรมวิธาน.
รายการข้างล่างของสกุล "Panthera" มาจากการจัดอนุกรมวิธานใน "Mammal Species of the World" และสะท้อนการปรับปรุงอนุกรมวิธานใน ค.ศ. 2017 โดยหน่วยเฉพาะกิจจำแนกแมวของกลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านแมว:
ชนิดย่อยและชนิดที่สูญพันธ์.
นอกจากนี้ ยังมีชนิดอื่นที่ระบุไว้ แต่ปัจจุบันไม่ถือเป็นสกุลเดียวกัน เช่น "Panthera crassidens" จากแอฟริกาใต้ที่ภายหลังพบว่ามีคุณลักษณะผสมระหว่างฟอสซิลเสือดาวและเสือชีตาห์
วิวัฒนาการชาติพันธุ์.
แผนภาพวิวัฒนาการชาติพันธุ์ข้างล่างนี้อิงจาก Mazák, Christiansen และ Kitchener (2011)
ณัฐ อินทรปาณ

ณัฐ อินทรปาณ (6 มีนาคม พ.ศ. 2481 — 6 สิงหาคม พ.ศ. 2561) เป็นอดีตกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย อดีตกรรมการคณะกรรมการโอลิมปิกสากล อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ในรัฐบาลพลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ และอดีตประธานสหพันธ์ยิงเป้าบินแห่งเอเชีย
ประวัติ.
ณัฐ อินทรปาณ เกิดเมื่อวันที่ 6 พ.ศ. 2481 ที่กรุงเทพมหานคร สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญและประกาศนียบัตรสาขาการพลศึกษา จากวิทยาลัยครูซิดนี่ย์ ประเทศออสเตรเลีย เมื่อปี พ.ศ. 2506 ระดับปริญญาตรีและปริญญาโท ด้านพลศึกษา จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาการพลศึกษา มหาวิทยาลัยอัลเบอร์ตา ในปี พ.ศ. 2516
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางธิติมา อินทรปาณ มีบุตร 2 คน คือ นางสาวณัฐติมา อินทรปาณ และนายณกุล อินทรปาณ
การทำงาน.
ณัฐ อินทรปาณ ทำงานในด้านการกีฬาของไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในวงการกีฬา อาทิ รองประธานกรรมการบริหารกีฬามหาวิทยาลัยแห่งประเทศไทย (กกมท.) ประธานคณะกรรมการเทคนิคเอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 8 เลขาธิการคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทยและประธานสหพันธ์ยิงเป้าบินแห่งเอเชีย
ในการจัดตั้งรัฐบาลของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ได้มีการแต่งตั้งให้ ณัฐ อินทรปาณ ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ซึ่งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการคนแรกและคนเดียวของกระทรวงจนถึงปัจจุบัน
ณัฐ อินทรปาณ ดำรงตำแหน่งคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย (กรรมการ IOC) วาระปี พ.ศ. 2552-2556
ถึงแก่อนิจกรรม.
ณัฐ อินทรปาณ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2561 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปในการพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
พลเดช ปิ่นประทีป

นายแพทย์ พลเดช ปิ่นประทีป สมาชิก วุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 เลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ เลขาธิการสถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนา และอดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ อดีตกรรมการนโยบายองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย และอดีตผู้ปฏิบัติหน้าที่ประธานกรรมการนโยบายองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย (ชั่วคราว) กรรมการในคณะกรรมการขับเคลื่อนการปฏิรูปเพื่อรองรับการปรับเปลี่ยนตามนโยบาย thailand 4.0 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรีที่ 194/2560 ใน รัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา
ประวัติ.
พลเดช ปิ่นประทีป เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2498 เป็นบุตรของนายเสงี่ยม กับนางกาญจนา ปิ่นประทีป สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต ระดับปริญญาโท แพทยศาสตร จากมหาวิทยาลัยมหิดล และวุฒิบัตรด้านเวชศาสตร์ แพทยสภา
พลเดช ปิ่นประทีป สมรสกับนางวณี ปิ่นประทีป (สกุลเดิม สุขอารมณ์) มีบุตรทั้งหมด 3 คน คือ พิชญา ตั้งปกรณ์ (พิชญา ปิ่นประทีป) , วศิน ปิ่นประทีป, สวรรยา ปิ่นประทีป
การทำงาน.
นายแพทย์ พลเดช ปิ่นประทีป รับราชการในกระทรวงสาธารณสุข และเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลในจังหวัดพิษณุโลก ต่อมาได้เข้ามาทำงานการเมืองในตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ (ไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม) ซึ่งภายหลังได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ในปี พ.ศ. 2550 เพื่อช่วยงานของไพบูลย์ วัฒนศิริธรรม ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรีอีกตำแหน่งหนึ่ง
หลังจากพ้นจากตำแหน่งรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2551 เขาได้ไปดำรงตำแหน่งเลขาธิการสถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนา และ กรรมการนโยบายองค์การกระจายเสียงและแพร่ภาพสาธารณะแห่งประเทศไทย 
พลเดช ปิ่นประทีป ได้เข้ามามีบทบาททางการเมืองอีกครั้ง ภายหลังการชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง พ.ศ. 2553 ยุติลง โดยเข้ามาทำหน้าที่เป็นคณะกรรมการสมัชชาปฏิรูปประเทศ ซึ่งประกอบด้วยคณะกรรมการ จำนวน 27 คน เพื่อรวบรวมข้อมูล รับฟังความคิดเห็น และนำไปสู่นโยบายในการปฏิรูปประเทศไทย 
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 พลเดช ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ และในปี พ.ศ. 2559 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ
ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2560 ได้รับแต่งตั้งเป็น กรรมการในคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ และได้รับการแต่งตั้งเป็นกรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านสาธารณสุข 
ใน พ.ศ. 2561 ได้ร่วมก่อตั้ง พรรคพลังประชารัฐ แต่นายแพทย์พลเดชขอเป็นเพียงผู้ก่อตั้ง ไม่ขอเป็นผู้บริหารพรรค และไม่ขอลงสมัคร ส.ส.
ประชา มาลีนนท์

นายกองเอก ประชา มาลีนนท์ (เกิด 20 มีนาคม พ.ศ. 2490) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร
ประวัติ.
นายประชา มาลีนนท์ เกิดเมื่อวันที่ 20 พ.ศ. 2490 ( ปี) ที่กรุงเทพมหานคร (จังหวัดพระนครในขณะนั้น) เป็นบุตรชายคนที่สามของนายวิชัย และนางสมศรี มาลีนนท์(เสียชีวิตทั้งคู่) มีพี่น้อง 8 คน
สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ บางรัก ในปี พ.ศ. 2509 ระดับปริญญาตรี จาก Elmhurst College สหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2514 และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปรอ.344) ในปี พ.ศ. 2535
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับนางแพ็ตตริเซีย แมรี่ มาลีนนท์ โดย มีบุตร ธิดา คือเทรซี่ แอน มาลีนนท์, ดร.แคทลีน มาลีนนท์ (สมรสกับ ธนกร วังบุญคงชนะ), แอน มาลีนนท์, ตู่ ปิยวดี มาลีนนท์ (สมรสกับ มาวิน ทวีผล),ประพันธ์พงศ์ มาลีนนท์
การทำงาน.
นายประชา มาลีนนท์ ทำงานเป็นกรรมการรองผู้จัดการ บริษัท บางกอกเอ็นเตอร์เทนเม้นต์ จำกัด เคยดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ในระหว่างปี พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2543 ต่อมาได้เข้าสู่วงการการเมือง โดยการร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย และได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา จนกระทั่งเกิดรัฐประหารเมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
ปัจจุบัน อยู่ระหว่างหลบหนีคดี ต้องโทษจำคุก 12 ปี คำพิพากษาคดีทุจริตรถ-เรือดับเพลิงกทม. โดยศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง พิพากษาเมื่อวันที่ 10 เดือน กันยายน พ.ศ. 2556
สับปะรดภูแล

สับปะรดภูแลเชียงราย  หรือในชื่อเรียก สับปะรดภูแล เป็นสับปะรดสายพันธุ์ในกลุ่มควีน ลูกเล็กและสามารถปลูกได้ตลอดปี ผล ขนาดเล็ก เนื้อสีทอง กลิ่นหอม แกนสับปะรดกรอบ รับประทานได้ รสชาติหวานปานกลาง แหล่งกำเนิดอยู่ที่ตำบลนางแล ตำบลท่าสุด และตำบลบ้านดู่ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย
ประวัติ.
เอนก ประทีป ณ ถลาง อาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฎเชียงราย อาศัยอยู่ที่ตำบลนางแล เป็นผู้นำพันธุ์มาจากจังหวัดภูเก็ตมาปลูก ในตำบลนางแล อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย และได้มีการปรับเปลี่ยนวิธีการปลูกให้เหมาะสมกับสภาพภูมิประเทศและภูมิอากาศ โดยไม่ได้มีการใช้ยาฆ่าแมลงและใส่ปุ๋ยวิทยาศาสตร์ เป็นคนละพันธุ์กับสับปะรดนางแล และสาเหตุที่เปลี่ยนชื่อจากพันธุ์ภูเก็ตเป็นพันธุ์ภูแล เนื่องจากแม่ค้าคนกลางเห็นว่า ลักษณะลูกมีลักษณะเล็กและคนต่างจังหวัดที่มาเที่ยวชอบกิน โดยเป็นการผสมชื่อระหว่าง ตำบลนางแล กับ สับปะรดพันธุ์ภูเก็ต มิใช่มาจาก พันธุ์ภูเก็ต ผสมกับพันธุ์นางแล
ปัจจุบัน ได้มีการนำ สัปปะรดภูแล มาแปรรูปมากมาย ทั้ง เบเกอรี่ และ เครื่องดื่ม มากมาย ที่มีรสชาติเป็นเอกลักษณ์
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
สับปะรดภูแล เชียงราย
พรรคพลังคนกีฬา

พรรคพลังคนกีฬา (ตัวย่อ: S.P.O.T. พ.ก.) เป็นพรรคการเมืองไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยมีนายวนัสธนา สัจจกุล เป็นหัวหน้าพรรค และนายวิรุณ เกิดชูกุล เป็นเลขาธิการพรรค โดยมีนโยบายหลักเพื่อพัฒนาวงการกีฬาและสร้างความสามัคคีของคนในชาติ
นโยบายพรรค.
พรรคพลังคนกีฬา จัดตั้งขึ้นโดยมีนโยบายสำคัญ 11 ข้อ คือ
การส่งผู้สมัครรับเลือกตั้ง.
พรรคพลังคนกีฬา ได้ส่งผู้สมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 เป็นครั้งแรก โดยมีหมายเลขประจำพรรค คือ หมายเลข 36 ประกอบด้วยผู้สมัครแบบบัญชีรายชื่อจำนวน 103 คน ซึ่งพรรคพลังคนกีฬา ได้นำเสนอนโยบายการให้คนนอกมาเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อยุติปัญหาทางการเมือง โดยเสนอให้นายศุภชัย พานิชภักดิ์ เป็นนายกรัฐมนตรี และนายวนัสธนา สัจจกุล หัวหน้าพรรคฯ จะขอเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา จะได้ใช้กีฬาสร้างความปรองดองในชาติ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้งแม้แต่ที่นั่งเดียวในสภาผู้แทนราษฎร
พรรคพลังคนกีฬาสิ้นสภาพความเป็นพรรคการเมืองเมื่อวันศุกร์ที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2563
เอชไอดี (รถจักร)

ฮิตาชิ 8เอฟเอ-36ซี (HITACHI 8FA-36C) หรือ เอชไอดี (HID) มักถูกเรียกสั้น ๆ ด้วยชื่อยี่ห้อว่าฮิตาชิ รถจักร เอชไอดี เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้ารุ่นหนึ่งของการรถไฟแห่งประเทศไทย ที่สั่งนำเข้ามาเพื่อใช้ในการทำบวนรถโดยสารและขบวนรถสินค้า โดยสั่งซื้อจาก บริษัท ฮิตาชิ ที่ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อปี พ.ศ. 2536 จำนวนทัังสิ้น 22 คัน
รถจักร เอชไอดี ในช่วงแรกมีบทบาทกับการรถไฟแห่งประเทศไทยในด้านการทำขบวนรถโดยสารทางไกล เช่น ขบวนรถด่วนพิเศษ CNR ขบวนด่วนพิเศษ ขบวนรถด่วน ขบวนรถเร็ว รถนำเที่ยวในบางโอกาส อีกทั้งยังทำรถสินค้า (ในอดีตเคยทำขบวนรถสินค้า ICD แต่ในภายหลังได้รถจักร CSR และ QSY มาแทนที่) ปัจจุบันรถจักร เอชไอดี ได้ถูกลดบทบาทลงอย่างมาก ตามอายุและสภาพการใช้งานของตัวรถจักร ซึ่งสามารถพบเห็นได้ตามขบวนรถด่วน(บางขบวน) ขบวนรถเร็ว(บางขบวน) ขบวนรถธรรมดา ขบวนรถชานเมือง ขบวนรถท้องถิ่น(บางขบวน) และรถสินค้า(บางขบวน) โดยประเภทขบวนรถทั้งหมดที่ว่ามาขึ้นอยู่กับสถานการณ์และความจำเป็นในการพร้อมใช้งานเพื่อทำขบวนนั้นๆ ไม่สามารถระบุได้อย่างแน่ชัด
ติดตั้งระบบ สำหรับรถจักร เอชไอดี โดยใช้ระบบ รูปแบบ On board (Alstom) ให้กับหมายเลข 4503 4504 4510 4511 4514 4517 4518 4519 4520 4521 4522 ระบบนี้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในประเทศโซนยุโรปซึ่งเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยช่วยลดอุบัติเหตุการตกรางและเพิ่มประสิทธิภาพในการเดินขบวนรถไฟภายในประเทศและนอกประเทศ ซึ่งการรถไฟแห่งประเทศไทยมีความสนใจที่จะติดตั้งระบบ ATP นี้ให้กับรถจักรเก่าเช่น Alsthom เป็นต้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความปลอดภัยให้กับหัวรถจักรและขบวนรถ
รถจักร เอชไอดี เป็นรถจักรที่มี 2 เครื่องยนต์ ใช้เป็น KTA50-L 4 จังหวะ V16 เครื่องยนต์ดีเซล จำนวน 2 เครื่อง แต่ละเครื่องมีแรงม้า 1,250 แรงม้า เมื่อรวมแล้วจะได้ที่ 2,500 แรงม้า สามารถทำความเร็วได้สูงสุดที่ 100 กม./ชม. แคร่ของรถจักรนี้ มีทั้งหมด 2 แคร่ แต่ละแคร่มี 3 เพลา 6 ล้อ เมื่อนับแค่เพลารวมกันจะได้ 6 เพลา ในแต่ละเพลามีมอเตอร์ลากจูงหรือที่เรียกว่า อยู่ทั้งหมดจำนวน 6 ลูก ซึ่งทำหน้าที่ขับเคลื่อนรถจักร เพื่อลากจูงขบวนรถโดยสารและรถสินค้าหนักได้ และเนื่องด้วยรถจักรนี้อายุมากแล้ว เมื่อทำรถสินค้าหนักขึ้นทางตอนภูเขา อาจเกิดอาการเครื่องร้อนได้ง่าย เมื่อเทียบกับรถจักรที่การรถไฟแห่งประเทศไทยมีใช้อยู่ในปัจจุบันเช่น CSR และ QSY เป็นต้น
ในช่วงปี พ.ศ.2559 การรถไฟแห่งประเทศไทย ได้จัดทำสีให้กับรถจักร เอชไอดี สีใหม่เกือบทั้งหมด เพื่อจะได้ลากจูงรถนอน CNR ใหม่ที่พึ่งนำเข้ามา ณ ตอนนั้น ปัจจุบันยังคงมีการทำนุบำรุง ซ่อมแซม และทำสีอยู่เสมอ เพื่อรักษาสภาพรถจักร
ศุภชัย สิงห์ยะบุศย์

ศุภชัย สิงห์ยะบุศย์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2504 ที่ อำเภอจตุรพักตรพิมาน จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นนักเขียนเรื่องสั้น เรื่อง คนเถื่อน และเข้ารอบสุดท้ายรางวัลซีไรท์ ประเภท เรื่องสั้น ปี 2536
อ.ศุภชัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก ปร.ด. ไทศึกษา (Tai Studies) จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม ปริญญาโท กศ.ม. ศิลปศึกษา มศว.ประสานมิตร ปริญญาตรี กศ.บ. ศิลปศึกษา มศว.มหาสารคาม และระดับอนุปริญญา ประกาศนียบัตรการศึกษาชั้นสูง (ปก.ศ.สูง) สาขาศิลปศึกษา วิทยาลัยครูบุรีรัมย์
ปัจจุบันเป็น รองศาสตราจารย์ ระดับ 9 สังกัดสาขาทัศนศิลป์ คณะศิลปกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม จ.มหาสารคาม
ข้าราชการพลเรือนในพระองค์

ข้าราชการพลเรือนในพระองค์ ข้าราชการพลเรือนของ ประเทศไทย ซึ่งปฏิบัติหน้าที่โดยการบรรจุแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในองค์พระมหากษัตริย์ตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนในพระองค์ พ.ศ. 2552 มีหน้าที่ปฏิบัติราชการในสำนักพระราชวัง
การบรรจุแต่งตั้ง.
การบรรจุแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนในพระองค์ สำนักพระราชวัง จะต้องนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง หรือเพื่อขอพระราชทานพระบรมราชานุมัติ หรือเพื่อทรงพระกรุณาทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทแล้วแต่ระดับตำแหน่ง
สวอนเลก

สวอนเลก  เป็นบัลเลต์ โอปุสที่ 20 โดยปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี ที่แต่งขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1875-1876 โดยมีเค้าโครงมาจากนิทานของรัสเซีย และจากตำนานพื้นเมืองของเยอรมัน เล่าเรื่องราวของเจ้าหญิงชื่อ "โอเดตต์" ที่ถูกสาปให้กลายร่างเป็นหงส์ในเวลากลางวัน และเป็นมนุษย์ในเวลากลางคืน โอเดตต์มีความรักกับเจ้าชายชื่อ "ซิกฟรีด" แต่มีอุปสรรคทำให้ไม่สามารถอภิเษกสมรสกันได้
บัลเลต์เรื่องสวอนเลกแบ่งออกเป็น 4 องก์ จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1877 ที่โรงละครบอลชอย มอสโก ออกแบบท่าเต้นโดย Julius Reisinger จากนั้นได้มีการจัดแสดงอีกหลายครั้งโดยคณะบัลเลต์หลายคณะ แต่ฉบับที่มีชื่อเสียงที่สุดเป็นการแสดงโดยคณะมาริอินสกี้บัลเล่ต์ จัดแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1895 ที่โรงละครมาริอินสกี้ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ออกแบบท่าเต้นโดย Marius Petipa และ Lev Ivanov
เดอะนัทแครกเกอร์

เดอะนัทแครกเกอร์  เป็นบัลเลต์ความยาว 2 องก์ โดยปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1892 โดยดัดแปลงจากเรื่อง "The Nutcracker and the Mouse King" ของอี. ที. เอ. ฮอฟมานน์ จัดแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1892 ที่โรงละครมาริอินสกี้ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ออกแบบท่าเต้นโดย Marius Petipa ในการแสดงรอบปฐมทัศน์นี้ จัดแสดงร่วมกับอุปรากรเรื่อง Iolanta โอปุสที่ 69 ของไชคอฟสกี ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จ บัลเลต์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จหลังจากเข้าไปแสดงที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา โดย George Balanchine ในปี ค.ศ. 1954
เนื้อเรื่องกล่าวถึงเด็กหญิงชื่อ คลารา (หรือ มารี หรือ มารีอา หรือ มาชา) กับน้องชายชื่อ ฟริตซ์ (หรือ มีชา) เหตุการณ์เกิดขึ้นในช่วงเทศกาลคริสต์มาส เมื่อเจ้าชายที่ถูกสาปให้กลายเป็นที่กระเทาะเปลือกลูกนัท กลับมามีชีวิตชั่วคราว ต่อสู้กับราชาหนู และพากันผจญภัยในอาณาจักรของเล่นของเทพธิดาขนมหวาน (sugar plum fairy) 
ไชคอฟสกีได้คัดเลือกบางส่วนของดนตรีประกอบบัลเลต์ ออกมาจัดแสดงคอนเสิร์ต ใช้ชื่อว่า "เดอะนัทแครกเกอร์สวีท โอปุสที่ 71 เอ"  บรรเลงครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1892 เป็นผลงานชิ้นหนึ่งของไชคอฟสกีที่ได้รับความนิยม โดยเฉพาะท่อนโซโลส่วนหนึ่งขององก์ที่สอง ใช้ชื่อว่า "Dance of the Sugar Plum Fairy" และส่วนของการเต้นระบำนานาชาติ
เดอะนัทแครกเกอร์สวีท ได้รับการคัดเลือกจากวอลต์ ดิสนีย์ ให้เป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์แอนิเมชัน "แฟนเทเชีย" ในปี ค.ศ. 1940 อำนวยเพลงโดยลีโอโปลด์ สโตคอฟสกี นอกจากนี้ยังเคยถูกดุค เอลลิงตัน นำไปดัดแปลงเป็นดนตรีแจ๊ส ในปี ค.ศ. 1960 ในผลงานของเอลลิงตันร่วมกับบิลลี สเตรย์ฮอร์น ชื่อชุด "The Nutcracker Suite"
ซองส์อะเบาต์เจน

ซองส์อะเบาต์เจน  เป็นอัลบั้มเปิดตัวของวงป็อปร็อกอเมริกัน มารูนไฟฟ์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2002 ในสังกัดเจเรเคิดส์และอ็อกโทนเรเคิดส์ อัลบั้มมีเพลงฮิตอย่าง "ฮาร์ดเดอร์ทูบรีด" และเพลงฮิตในระดับนานาชาติอย่าง "ดิสเลิฟ" และ "ชีวิลบีเลิฟด์" 
อัลบั้มออกขายใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ประสบความสำเร็จอย่างมากในต่างประเทศ อัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศออสเตรเลีย ฝรั่งเศส นิวซีแลนด์ สาธาณรัฐไอร์แลนด์ และสหราชอาณาจักร และในปลายปี 2004 อัลบั้มติด 10 อันดับแรกบนบิลบอร์ด 200 มียอดขายเกือบ 2.7 ล้านชุดในปลายปี 2004 และมากกว่า 5.1 ล้านชุดภายในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 อัลบั้มขายได้มากกว่า 10 ล้านชุดภายในปี ค.ศ. 2015
แมสโสสปอนดิลัส

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
แมสโสสปอนดิลัส  หรือ “สันหลังใหญ่” วงศ์ เพลททีโอซอริเด อันดับใหญ่ โปรซอโรโพดา อันดับย่อย ซอโรโพโดมอร์พา อันดับ ซอริสเชีย ยุคจูแรสสิกตอนต้น ถิ่น ทางตอนใต้ของทวีปแอฟริกา และทวีปอเมริกาเหนือ ลักษณะเดินได้ทั้ง 2 เท้า และ 4 เท้า เป็นสัตว์กินพืช ยาวประมาณ 13 ฟุต (4 เมตร) คอและหางยาว ลำตัวใหญ่ หนา มือใหญ่ ฟันหน้ามน ฟันด้านในมีด้านข้างติดเรียบ และอาจมีเขา หรือปุ่มเล็ก ๆ บนจะงอยปาก
หนังสืออ่านเพิ่ม.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
วัดนาฬิกาวาส

วัดนาฬิกาวาส ตั้งอยู่ที่บ้านโนนสูง หมู่ที่ 5 ต.หนองนกทา อ.เขมราฐ จ.อุบลราชธานี ปัจจุบันมี พระครูสุตประภัศรคุณ เป็นเจ้าอาวาส 
เดิมวัดนี้ตั้งอยู่ที่เนินป้านรเก (ปัจจุบันเป็นสำนักสงฆ์ป่านรเก) ตั้งแต่ตอนเริ่มตั้งหมู่บ้านตอนแรก หลักจากนั้นชาวบ้านเห็นว่าอยุ่ห่างไกลจากหมู่บ้านจึงได้มีมติในที่ประชุมเห็นพ้องต้องกันว่าควรจะย้ายวัดให้มาอยู่ใกล้หมู่บ้านหรือว่าใจกลางหมู่บ้านเพื่อจะได้เดินทางสะดวกสบาย และเพื่อเป็นที่จุดศูนย์รวมของการประชุมของชาวบ้าน โดยได้กำหนดพื้นที่บริเวณทิศใต้ของหมู่บ้าน(ในสมัยก่อนเริ่มตั้งหมู่บ้าน) เป็นที่ตั้งวัด
วัดนาฬิกาวาสปัจจุบันที่เป็นตั้งของสำนักงานเจ้าคณะตำบลหนองนกทา
ฮาคาน

ฮาคาน  เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ ปรากฏตัวครั้งแรกใน ซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV ในฐานะตัวละครใหม่ โดยเขาเป็นผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้แบบมวยปล้ำน้ำมัน  ซึ่งเป็นการต่อสู้แบบมวยปล้ำของตุรกีที่ใช้น้ำมันชโลมกายให้ลื่นขณะต่อสู้ โดยขณะที่ฮาคานตัวแห้งนั้นจะมีรูปแบบการโจมตีแบบพื้นๆเช่นเดียวกับนักสู้ทั่วไป แต่เมื่อร่างกายของเขาชุ่มน้ำมันแล้วจะมีพลังในการทุ่มที่พิเศษไปจากเดิม
ประวัติตามท้องเรื่อง.
ฮาคานเป็นตัวแทนผู้ผลิตน้ำมันระดับจ้าวโลก และเป็นผู้นำวิชามวยปล้ำน้ำมัน มาใช้ในการต่อสู้ ส่วนแรงจูงใจที่นำให้เขามาร่วมศึกสตรีทไฟท์เตอร์นั้น ไม่ใช่เกียรติยศหรือการแก้แค้นเพื่อใครทั้งสิ้น แต่เขาต้องการอยากจะร่วมสนุกและอยากโชว์ฝีมือให้ภรรยากับลูกสาวทั้งเจ็ดของเขาได้ปลื้มกัน ตลอดจนเป็นการถือโอกาสเดินทางไปเพื่อหาสูตรใช้น้ำมันแบบสุดยอดมาใช้ทำกับข้าว เขาเป็นมวยปล้ำน้ำมันที่มีร่างกายใหญ่โต เน้นการใช้พลังในการต่อสู้ มีผิวกายสีแดง มีสีผมเป็นสีฟ้าอ่อนที่ดัดเป็นวงกลมโดยจัดให้อยู่ในแนวเดียวกันอย่างเป็นระเบียบ และไว้หนวด นอกจากนี้ เขายังสวมเข็มขัดที่มีสัญลักษณ์รูปหัวสิงโตสีทอง
มังโยงานะ

มังโยงานะ (; โรมาจิ: "Man'yōgana") เป็นระบบการเขียนในสมัยโบราณของภาษาญี่ปุ่นโดยอักษรจีนหรือคันจิ ช่วงเวลาที่เริ่มใช้ระบบการเขียนนี้ไม่ทราบแน่ชัด แต่ประมาณกลางคริสต์ศตวรรษที่ 7 ชื่อ "มังโยงานะ" นี้ ได้จากชื่อหนังสือ “มังโยชู” (; โรมาจิ: "Man'yōshū") อันเป็นวรรณกรรมรวมบทกวีในยุคนาระที่เขียนด้วยระบบมังโยงานะ
ประวัติ.
หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่ปรากฏอักษรมังโยงานะที่เก่าแก่ที่สุด คือ ดาบอินาริยามะ ซึ่งเป็นดาบเหล็กที่ขุดค้นพบที่สุสานโบราณอินาริยามาโกฟุง จังหวัดไซตามะ เมื่อ พ.ศ. 2511 และ 10 ปีหลังการขุดพบ ใน พ.ศ. 2521 ได้มีการวิเคาระห์ดาบเล่มนี้โดยการเอกซเรย์ จนพบตัวอักษรจีนสลักด้วยทองจำนวน 115 ตัว ซึ่งเขียนเป็นมังโยงานะ สันนิษฐานว่าดาบเล่มนี้ถูกตีขึ้นในปี 辛亥年 เทียบเท่ากับ พ.ศ. 1041
หลักการเขียน.
มังโยงานะจะใช้หลักการนำตัวอักษรจีนที่มีเสียงใกล้เคียงเสียงภาษาญี่ปุ่นของคำที่จะเขียน โดยไม่คำนึงถึงความหมายของอักษรจีนตัวนั้น หรือเรียกว่า "ชากูอง" (; โรมาจิ: "shakuon"; : ยืมเสียง) เนื่องจากมีอักษรจีนหลายตัวที่อ่านออกเสียงเหมือนกัน การเลือกว่าจะใช้อักษรจีนตัวใดสำนวนภาษาของผู้เขียน เห็นได้จากหนังสือ “มันโยชู” บทที่ 17/4025 ซึ่งเขียนไว้ดังนี้
จากตัวอย่างด้านบน เสียง "mo" (母, 毛) และ "shi" (之, 思) เขียนด้วยอักษรจีนได้หลายตัว และในขณะที่คำส่วนมากเขียนโดยถอดเสียงเป็นพยางค์ ๆ โดยไม่คำนึงถึงความหมาย (เช่น 多太 "tada" และ 安佐 "asa" เป็นต้น) แต่คำว่า "umi" (海) และ "funekaji" (船梶) เป็นการเขียนโดยใช้ความหมายของอักษรจีนตัวนั้น ไม่ใช้การถอดเสียง
เสียงภาษาญี่ปุ่นบางพยางค์จะถูกแทนด้วยอักษรจีนที่กำหนดเอาไว้เป็นกฎการสะกดคำ (orthographic) ในยุคนาระ ที่เรียกว่า "โจไดโตกูชูกานาซูไก" (; โรมาจิ: "Jōdai Tokushu Kanazukai") ซึ่งช่วยให้ผู้ศึกษาประวัติศาสตร์ภาษาสรุปได้ว่า เสียงในภาษาญี่ปุ่นยุคเก่าซึ่งแทนด้วยอักษรมังโยงานะนั้น อาจเริ่มมีมาตรฐานตั้งแต่ในครั้งนั้นเป็นต้นมา
ประเภท.
สำหรับมังโยงานะ มีวิธีจับคู่ตัวอักษรจีนกับเสียงภาษาญี่ปุ่นอยู่หลายวิธี
พัฒนาการ.
อักษรคันจิในระบบมังโยงานะ ต่อมาได้พัฒนาไปเป็นอักษรฮิรางานะและคาตากานะ
อักษรฮิรางานะดัดแปลงมาจากอักษรมังโยงานะที่เขียนด้วยพู่กันในรูปแบบอักษรหวัด วัตถุประสงค์เดิมของอักษรฮิรางานะ คือ เพื่อให้สตรีซึ่งสังคมไม่ยอมได้ให้รับการศึกษาสูง ได้อ่านออกเขียนได้ วรรณกรรมในยุคเฮอังส่วนใหญ่ที่ผู้แต่งเป็นสตรีถูกเขียนด้วยอักษรฮิรางานะ 
ส่วนอักษรคาตากานะก็ดัดแปลงมาจากอักษรมังโยงานะเช่นกัน แต่ตัดเฉพาะบางส่วนของอักษรมังโยงานะมาเป็นอักษรคาตากานะหนึ่งตัว อักษรคาตากานะกำเนิดในสำนักสงฆ์ยุคเฮอัง ใช้เสมือนการย่ออักษรมังโยงานะเพื่อให้ง่ายต่อพระสงฆ์ในการศึกษาพระคัมภีร์
ตัวอย่างเช่น เสียง "ru" เขียนเป็นอักษรฮิรางานะว่า る ซึ่งดัดแปลงมาจากอักษรมังโยงานะ 留 แต่เขียนเป็นอักษรคาตากานะว่า ル ซึ่งดัดแปลงมาจากอักษรมังโยงานะ 流 โดยอักษรมังโยงานะใช้เขียนแทนเสียง "ru" ทั้งคู่
การที่เสียงภาษาญี่ปุ่นหนึ่งพยางค์สามารถเขียนด้วยอักษรคันจิหลายตัวนั้น ทำให้เกิดอักษรเฮ็นไตงานะ (; โรมาจิ: "hentaigana") ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของอักษรฮิรางานะขึ้นมา แต่ได้ถูกเลิกใช้อย่างเป็นทางการไปใน พ.ศ. 2443
ปัจจุบัน อักษรมังโยงานะยังคงปรากฏอยู่ในชื่อสถานที่ต่าง ๆ ของญี่ปุ่น โดยเฉพาะบนเกาะคีวชู การใช้อักษรคันจิอีกประเภทที่มีลักษณะคล้ายกับมังโยงานะคืออาเตจิ (当て字, 宛字 "ateji") ซึ่งเป็นการเขียนคำยืมจากภาษาต่างประเทศ โดยใช้แทนเสียงมากกว่าความหมาย ตัวอย่างเช่น 倶楽部 ("kurabu" คลับ) และ 珈琲 ("kōhii" กาแฟ) เป็นต้น ปัจจุบันนี้ยังคงมีใช้กันอยู่ในป้ายร้านค้า
บีเออี ซิสเต็มส์

บีเออี ซิสเต็มส์ พีแอลซี  เป็นบริษัทผลิตยุทโธปกรณ์ และอากาศยานสัญชาติอังกฤษ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองฟาร์นโบโร แฮมป์เชอร์ ประเทศอังกฤษ เป็นบริษัทผู้ผลิตอาวุธรายใหญ่อันดับสองของโลก รองจากโบอิง และอันดับหนึ่งของยุโรป
บีเออี ซิสเต็มส์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1999 จากการควบรวมกิจการของสายการผลิตอุปกรณ์อีเล็คทรอนิคส์ทางทหาร และอู่ต่อเรือ ของมาร์โคนี อีเล็คทรอนิคส์ ซิสเต็มส์ (MES) กับสายการผลิตอากาศยาน กระสุนปืนใหญ่ และเรือรบของบริติชแอร์โรว์สเปซ (BAe) มีสายการผลิตทั้งเครื่องบินขับไล่ เครื่องบินพาณิชย์ เรือรบ เรือบรรทุกเครื่องบิน และเรือดำน้ำ ทั้งยังร่วมทุนกับอีเอดีเอส ถือหุ้นในแอร์บัสอยู่ 20%
เทเลโฟน (เพลง)

"เทเลโฟน"  คือซิงเกิลที่สองของเลดีกากา ศิลปินชาวอเมริกันจากสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สองของเธอ "เดอะเฟมมอนสเตอร์" โดยร่วมงานขับร้องกับบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องอารืแอนด์บีชาวอเมริกัน เดิมนั้นกาก้าประพันธ์เพลง "เทเลโฟน" ขึ้นเพื่อให้บริตนีย์ สเปียรส์ หากทว่ามิได้เป็นไปตามแผนการดังกล่าว กาก้าจึงนำเพลงนี้มาขับร้องเพลงเอง โดยร่วมกับบียอเซ่ แรงบันดาลใจหลักของการประพันธ์เพลงนี้คือความกลัวต่อภาวะหายใจไม่ออกของกาก้า เนื้อเพลงเป็นการพรรณนาเกี่ยวกับผู้ร้องเพลงเป็นผู้ที่ชื่นชอบการเต้นในฟลอร์มากกว่าการตอบโทรศัพท์คนที่รัก กาก้าอธิบายว่า telephone ในเนื้อเพลงนั้นเป็นบุคคลที่มีอยู่จริง ซึ่งคอยบอกให้เธอทำงานหนักขึ้น ดนตรีของบทเพลงประกอบด้วยบริดจ์, เวิร์ส-แรปที่ขยายออก และบทส่งท้ายที่ขาดการเชื่อมต่อกับบทเพลง โนวส์ร่วมขับร้องในส่วนท่อนกลางของเพลง ซึ่งเป็นในช่วงที่บทประพันธ์ต้องขับร้องอย่างรวดเร็วพร้อมเสียงดับเบิลบีตส์ 
"เทเลโฟน" ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์แนวร่วมสมัยทั่วไป ซึ่งกล่าวว่าเป็นเพลงที่โดดเด่นจากอัลบั้ม "เดอะเฟมมอนสเตอร์" มีคำวิจารณ์ที่เปรียบเทียบเพลงนี้กับ "จัสแดนส์" ซิงเกิลแรกของเธอ ซิงเกิลนี้ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่สองของอัลบั้มและขึ้นชาร์ตดิจิตอลดาวน์โหลดในหลายประเทศ ตามหลังการออกจำหน่ายอัลบั้มในสหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, แคนาดา, ไอร์แลนด์, เนเธอร์แลนด์, นิวซีแลนด์, สวีเดน, ฮังการี และสหราชอาณาจักร กาก้าเคยขับร้องเพลงนี้ในรูปแบบอคูสติกร่วมกับเพลง "แดนส์อินเดอะดาร์ก" ในงานประกาศรางวัลบริตประจำปี ค.ศ. 2010เพื่อรำลึกถึงอเล็กซานเดอร์ แม็กควีน และเพลงนี้ยังอยู่ในรายชื่อเพลงในการจัดคอนเสิร์ตเดอะมอนสเตอร์บอลทัวร์ในยุโรป 
กาก้าอธิบายมิวสิกวิดีโอว่าจะเป็นเรื่องราวตามต่อจากมิวสิกวิดีโอเพลง "ปาปารัสซี่" ซึ่งถ่ายทำเป็นลักษณะภาพยนตร์สั้น โดยกาก้าจะอยู่ในคุกและได้รับการประกันตัวโดยบียอนเซ่ พวกเธอไปยังร้านอาหารเล็กๆซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์ซึ่งทั้งสองได้ฆ่าแขกของร้านทั้งหมด ในตอนจบกาก้าและบียอนเซ่หลบหนีจากตำรวจ และคาราวะต่อเควนติน แทแรนติโนและภาพยนตร์ของเขาเรื่อง "คิลบิล" ในปี ค.ศ. 2003 - 2004 วิดีโอนี้ซึ่งได้รับการวิจารณ์ในด้านบวกจากนักวิจารณ์ดนตรี
รายชื่อเพลง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เครดิตและบุคลากร.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศกัมพูชาในเอเชียนเกมส์ 2010

ประเทศกัมพูชา เข้าร่วมแข่งขันกีฬากีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ณ เมืองกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน ระหว่างวันที่ 12 พฤศจิกายน – 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ในครั้งนี้กัมพูชาได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 22 คน เจ้าหน้าที่ 13 คน ใน 8 ชนิดกีฬา
กรีฑา.
นักกีฬา 2 คน เจ้าหน้าที่ 1 คน
เทควันโด.
นักกีฬา 4 คน เจ้าหน้าที่ 2 คน
เทนนิส.
นักกีฬา 2 คน เจ้าหน้าที่ 1 คน
มวยปล้ำ.
นักกีฬา 4 คน เจ้าหน้าที่ 2 คน
มวยสากล.
นักกีฬา 2 คน เจ้าหน้าที่ 1 คน
วอลเลย์บอลชายหาด.
นักกีฬา 4 คน เจ้าหน้าที่ 2 คน
ว่ายน้ำ.
นักกีฬา 2 คน เจ้าหน้าที่ 1 คน
หมากรุกจีน.
นักกีฬา 2 คน เจ้าหน้าที่ 1 คน
แสนรัก

แสนรัก อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ซิ ยิ่นกุ้ย

ซิ ยิ่นกุ้ย  เป็นแม่ทัพที่มีพละกำลังมาก และไม่เคยแพ้ใคร และเป็นแม่ทัพที่งักฮุย วีรบุรุษอีกคนในวัฒนธรรมจีนรุ่นต่อมานับถืออีกด้วย แต่เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ยมักถูกเล่าจนเป็นตำนานจนคล้ายเป็นเรื่องแต่งมากกว่าเรื่องจริง เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ยไม่ทราบว่าใครเป็นผู้แต่ง แต่ได้มีการแต่งเนื้อเรื่องต่อมาในรุ่นลูกและรุ่นหลาน คือ ซิ ติงซาน (薛丁山, Xue Dingshan) และซิ กัง (薛剛, Xue Gang)
ซิ ยิ่นกุ้ย เกิดที่มณฑลซานซี ในปี ค.ศ. 614 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิสุยหยาง โดยไม่ทราบประวัติก่อนหน้านี้ ทราบแต่เพียงว่าซิ ยิ่นกุ้ยและภรรยามี แซ่เล่า (柳) มีชื่อเดิมว่า ซิ หลี่ (Xue Li, 薛禮) และมาจากครอบครัวชาวนาที่ยากจน ก่อนจะสมัครเป็นทหารจนเติบโตในหน้าที่จนถึงเป็นแม่ทัพใหญ่ รับราชการถึง 2 รัชกาล ในรัชกาลจักรพรรดิถังไท่จง และจักรพรรดิถังเกาจง เป็นแม่ทัพที่มีบทบาทสำคัญในยุคราชวงศ์ถังกับการทำสงครามกับอาณาจักรทางทิศตะวันออก ในปี ค.ศ. 640 (อาณาจักรโคกูรยอ) และอาณาจักรทางทิศตะวันตกในปี ค.ศ. 670 (ทิเบตในปัจจุบัน) ก่อนที่จะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 683
ตำนาน.
คืนหนึ่งจักรพรรดิถังไท่จงทรงพระสุบินร้ายว่ามีปีศาจบุกมาทำร้ายพระองค์ แต่มีบุรุษผู้หนึ่งสวมชุดขาวทั้งชุดโผล่เข้ามาจัดการปีศาจตนนั้นด้วยทวนวงเดือน (戟) เมื่อพระองค์ตื่นจากบรรทม โหรได้ทำนายพระสุบินว่า คนผู้นี้จะเป็นแม่ทัพที่เก่งกล้ามาช่วยเหลือพระองค์สถาปนาราชวงศ์ถัง
ซิ ยิ่นกุ้ย เป็นบุตรชายของซิ เอง และนางพัว สี ตั้งแต่เกิดมาจนถึงอายุ 15 ไม่เคยพูดหรือเปล่งเสียงเลยสักคำ จนบิดามารดานึกว่าเป็นใบ้ แต่แล้วจู่ ๆ วันหนึ่งซิ ยิ่นกุ้ยก็เผลออุทานออกมาหนึ่งคำ ผู้คนจึงรู้ว่าไม่ได้เป็นใบ้ จากนั้นทางการประกาศรับสมัครทหาร ซิ ยิ่นกุ้ยได้สมัครเป็นทหาร และสร้างผลงานไว้ตั้งแต่เป็นพลทหาร จนกระทั่งถึงแม่ทัพใหญ่ในที่สุด ซิ ยิ่นกุ้ยเป็นผู้มีพละกำลังวังชามาก เก่งกาจการขี่ม้า ใช้ทวน และยิงธนู มักขี่ม้าขาวและสวมเกราะสีขาวออกรบ สามารถหักโค่นต้นไม้ได้ด้วยมือเดียว และทานข้าววันละ 7 ถัง สู้กับข้าศึกนับร้อยได้ด้วยตัวคนเดียว
เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ย ยังมีเป็นภาคต่อเนื่องสืบมาคือ ซิ ติงซาน ที่เป็นบุตรชายของซิ ยิ่นกุ้ย ซึ่งได้กระทำปิตุฆาตเพราะเห็นภาพหลอนว่าซิ ยิ่นกุ้ยเป็นเสือโคร่งกระโจนเข้าใส่ อันเนื่องจากซิ ยิ่นกุ้ย นั้นเป็นเทพจุติมาจากเสือขาว (白虎) และมีศัตรูคู่อาฆาตคือมังกรเขียว (青龍) ซึ่งก็คือ ซิ ติงซาน นั่นเอง ซึ่งเรื่องของซิ ติงซานและซิ กังนั้น เป็นเรื่องราวที่แต่งขึ้นมาภายหลังในยุคราชวงศ์ชิง
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
เรื่องราวของซิ ยิ่นกุ้ยถูกเล่าขานเป็นตำนานมาจนถึงปัจจุบัน มีปรากฏในส่วนต่าง ๆ ในวัฒนธรรมจีน เช่น ภาพวาดในศาลเจ้าต่าง ๆ หรือนับถือเป็นเทพเจ้าในบางแห่ง ได้รับการเรียกขานว่าเป็น เจ้าเสือขาว หรีอ ขุนพลเสือขาว (白虎星君, General White Tiger) มีการละเล่น เช่น งิ้ว จนกระทั่งถึงวัฒนธรรมร่วมสมัย เช่น ถูกสร้างเป็นซีรีส์ความยาว 20 ตอน โดยทีวีบี ในปี ค.ศ. 1985 ในชื่อ 薛仁貴征東 (ซิ ยิ่นกุ้ยออกรบ–ชื่อภาษาอังกฤษ: The Legend of The General Who Never Was, ชื่อภาษาไทย: ซิยิ่นกุ้ยผู้พิชิตตะวันออก) นำแสดงโดย ว่าน จื่อเหลียง, เติ้ง ชุ่ยเหวิน ซึ่งได้มีการดัดแปลงเนื้อหาบางส่วนจากเนื้อเรื่องเดิมและในปี ค.ศ. 2006 ในชื่อ 薛仁贵传奇 (ตำนานซิ ยิ่นกุ้ย–ชื่อภาษาอังกฤษ: The Legendary Warrior, ชื่อภาษาไทย: ซิยิ่นกุ้ย จอมทัพคู่บัลลังก์) ความยาว 32 ตอน นำแสดงโดย เป่า เจี้ยนฟง, จาง เถี่ยหลิน, จิน เฉียวเฉี่ยว และถูกอ้างอิงถึงในปีเดียวกัน ในซีรีส์เกาหลีเรื่อง The King Dae Joyoung
รวมถึงในแวดวงมวยไทย มีนักมวยไทยคนหนึ่งที่มีฉายาว่า "ซิ ยิ่นกุ้ย" เนื่องจากมีจุดเด่นในเรื่องของพละกำลัง คือ แสนเชิง ปิ่นสินชัย
วันพาย

วันพาย  และ วันการประมาณค่าพาย  เป็นรายชื่อวันสำคัญสำหรับการเฉลิมฉลองอย่างไม่เป็นทางการ 2 วัน ซึ่งจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ π (พาย) ได้แก่ 14 มีนาคม และ 22 กรกฎาคม
สาเหตุที่ยึดถือวันที่ 14 มีนาคมของทุกปีเป็น "วันพาย" เนื่องจากเลขนัยสำคัญสามตัวแรกของค่าพาย คือ 3.14 นอกจากนั้น วันดังกล่าวยังเป็นวันเกิดของอัลเบิร์ต ไอนสไตน์ และเหตุการณ์ทั้งสองมักจะจัดการฉลองพร้อมกันในวันเดียวกัน
วันการประมาณค่าพายจัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม เช่นกัน เนื่องจากอาร์คิมีดีสมักจะประมาณค่าพายอยู่ที่ 22/7 อย่างไรก็ตาม มันอาจถูกพิจารณาว่านำไปสู่ความเข้าใจผิดได้ ดังที่วันดังกล่าวถูกเรียกว่าเป็น "วันการประมาณค่า" (แต่พายเป็นจำนวนอตรรกยะ) และ 22/7 เป็นค่าที่ใกล้เคียงของพายมากกว่า 3.14 วันที่ 14 มีนาคมจึงมักถูกจัดขึ้นในประเทศซึ่งใช้รูปแบบเดือน/วัน และวันที่ 22 กรกฎาคม มักถูกจัดขึ้นในประเทศที่ใช้รูปแบบวัน/เดือน
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2015 เวลา 9.26 น. 53 วินาที ถือเป็นโอกาสพิเศษที่วันพายเรียงตรงตามค่าคงตัวสิบตัวแรกของพาย (3/14/15 9.26.53) โดยเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นอีกครั้งในอีกหนึ่งร้อยปีข้างหน้า
ข้อตกลงพักรบอูล์ม

ข้อตกลงพักรบอูล์ม  หรืออาจเรียกว่า สนธิสัญญาอูล์ม  ถูกลงนามในอูล์ม เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1647 ระหว่างฝรั่งเศส สวีเดน และบาวาเรีย ข้อตกลงพักรบดังกล่าวเป็นผลมาจากการรุกรานบาวาเรียร่วมกันของฝรั่งเศสและสวีเดนระหว่างสงครามสามสิบปี ทั้งสองประเทศบังคับให้แม็กซิมิเลียนที่ 1 พรินซ์อีเล็คเตอร์แห่งบาวาเรีย ลงนามในข้อตกลงพักรบและประกาศยกเลิกเป็นพันธมิตรกับจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 3 อย่างไรก็ตาม พระองค์ละเมิดข้อตกลงดังกล่าวและดำเนินนโยบายเป็นพันธมิตรกับจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ในฤดูใบไม้ร่วงปีเดียวกัน
ปีไร้ฤดูร้อน

ปีไร้ฤดูร้อน หรือ ปีแห่งความยากเข็ญ  คือปี ค.ศ. 1816 ซึ่งเป็นปีที่อากาศในช่วงฤดูร้อนผิดจากปกติที่มีผลในการทำลายพืชพันธุ์ธัญญาหารของยุโรปเหนือ, ตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา และ แคนาดา นักประวัติศาสตร์ จอห์น ดี. โพสต์เรียกช่วงเวลานี้ว่าเป็น “ช่วงเวลาแห่งวิกฤตการณ์อันยากเข็ญครั้งยิ่งใหญ่ครั้งสุดท้ายในโลกตะวันตก”
โดยทั่วไปแล้วก็ถือว่าอากาศที่ผิดปกติมีสาเหตุมาจากปัจจัยหลายอย่างที่รวมทั้งระดับการผันแปรของรังสีบนดวงอาทิตย์ที่ต่ำกว่าปกติมาก และฤดูหนาวที่เกิดจากภูเขาไฟระเบิด เหตุการณ์หลังเกิดจากการระเบิดของภูเขาไฟหลายครั้งที่จบลงด้วยการระเบิดของภูเขาไฟตัมโบราในอินโดนีเซียในปี ค.ศ. 1815 ซึ่งเป็นการระเบิดของภูเขาไฟครั้งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่ทราบในรอบ 1,600 ปี
ประวัติผู้ป่วย

ประวัติผู้ป่วย  คือข้อมูลที่แพทย์ได้จากผู้ป่วยด้วยการถามคำถามเฉพาะ โดยผู้ให้ประวัติอาจเป็นผู้ป่วยเองหรือผู้อื่นที่สามารถให้ข้อมูลได้ก็ได้ จุดประสงค์ของการเก็บข้อมูลเหล่านี้คือเพื่อใช้สร้างคำวินิจฉัยที่จะนำไปสู่แนวทางการดูแลรักษาผู้ป่วยที่เหมาะสม ข้อมูลที่ได้จากผู้ป่วยหรือผู้ใกล้ชิดเหล่านี้เรียกว่าอาการ (symptom) ซึ่งแตกต่างจากอาการแสดง (sign) โดยที่อาการแสดงนั้นจะเป็นสิ่งที่ได้จากการตรวจโดยบุคลากรทางการแพทย์ การเข้ารับบริการทางสาธารณสุขส่วนใหญ่จะมีขั้นตอนของการซักประวัติเป็นส่วนหนึ่งของการให้บริการเสมอ ประวัติผู้ป่วยนั้นอาจมีจุดสนใจหรือความละเอียดแตกต่างกันไปตามแต่ละสถานการณ์ เช่น paramedic ที่ไปกับรถพยาบาลอาจถามเฉพาะชื่อ ประวัติอาการสำคัญปัจจุบัน ประวัติแพ้สารต่าง ๆ เป็นต้น ในทางกลับกัน ประวัติทางจิตเวชอาจยาวและมีความละเอียดมาก เนื่องจากรายละเอียดบางอย่างในชีวิตของผู้ป่วยอาจมีความสำคัญในการกำหนดแนวทางการดูแลรักษาผู้ป่วยที่มีอาการทางจิตเวช
ข้อมูลที่ได้จากการซักประวัตินั้นเมื่อใช้ร่วมกับการตรวจร่างกายจะทำให้แพทย์สามารถกำหนดคำวินิจฉัยและแนวทางการรักษาได้ หากยังไม่สามารถวินิจฉัยได้แพทย์อาจให้คำวินิจฉัยเบื้องต้น (provisional diagnosis) ไว้ก่อนและเพิ่มสาเหตุอื่นที่เป็นไปได้ในลักษณะของการวินิจฉัยแยกโรค (differential diagnosis) ร่วมกันไปตามลำดับของความน่าจะเป็น แผนการดูแลรักษาอาจต้องมีการตรวจเพิ่มเติมเพื่อให้ได้ข้อมูลเพิ่มมาใช้ในการวินิจฉัย
ขั้นตอน.
โดยทั่วไป แพทย์จะถามคำถามเพื่อให้ได้ข้อมูลดังต่อไปนี้
การซักประวัติอาจเป็นการซักประวัติกว้าง ๆ (comprehensive history taking) เช่นที่นักเรียนแพทย์ปฏิบัติ หรือเฉพาะเจาะจง (itirative) เช่นที่แพทย์ทั่วไปปฏิบัติก็ได้
ทุพภิกขภัยในประเทศรัสเซีย ค.ศ. 1921–1922

ทุพภิกขภัยในประเทศรัสเซีย ค.ศ. 1921–1922  เป็นทุพภิกขภัยที่เกิดขึ้นเริ่มขึ้นในฤดูใบไม้ผลิของปี ค.ศ. 1921 และยืดยาวจนถึงปีต่อมา ทุพภิกขภัยครั้งนี้เป็นเหตุการณ์ที่รุนแรงที่เกิดขึ้นในรัสเซียบอลเชวิค ที่มีผู้เสียชีวิตไปกว่า 5 ล้านคนส่วนใหญ่ในภูมิภาควอลกา-ยูรัล
ความอดอยากครั้งนี้มีสาเหตุมาจากปัจจัยของการขัดจังหวะการสร้างผลิตผลทางเกษตรกรรม ที่เริ่มมาตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่หนึ่งและดำเนินต่อมาจนตลอดความยุ่งเหยิงที่เกิดขึ้นระหว่างการปฏิวัติรัสเซีย ค.ศ. 1917 และ สงครามกลางเมืองรัสเซีย ความอดอยากครั้งนี้รุนแรงถึงขั้นวิกฤติการณ์ และความขาดการรับรู้ถึงสถานการณ์ของผู้บริหารระดับท้องถิ่นก็ยิ่งเพิ่มความเลวร้ายให้แก่ปัญหาหนักยิ่งขึ้น ตัวอย่างเช่นระหว่างฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1921 ครึ่งหนึ่งของดินแดนเกษตรกรรมในไครเมียถูกทำลายไปเพราะความแห้งแล้ง แต่เจ้านายระดับท้องถิ่นก็มิได้รายงานของความช่วยเหลือมาจนกระทั่งเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1922 ความอดอยากรุนแรงจนกระทั่งผู้คนต้องบริโภควัชพืช หรือสิ่งที่แทนอาหาร เป็นอาหาร และในบางกรณีถึงกับมีการฆ่ากินกันเองเพื่อพยายามรักษาเมล็ดพันธุ์พืชไว้ปลูก
แอร์อินเดีย

แอร์อินเดีย  เป็นสายการบินประจำชาติของประเทศอินเดีย โดยมีฐานการบินหลักที่ท่าอากาศยานนานาชาติอินทิรา คานธีในนิวเดลี และมีสำนักงานใหญ่ในคุรุคราม แอร์อินเดียให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 102 แห่งในเอเชีย ยุโรป อเมริกาเหนือ ออสเตรเลียและแอฟริกา สายการบินนับเป็นสายการบินที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 16 ของทวีปเอเชีย แอร์อินเดียเป็นสมาชิกของพันธมิตรทางสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์
ประวัติ.
แอร์อินเดียก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1932 โดยจาฮังกีร์ ราตันจี ดาดับ ทาทาภายใต้ชื่อในขณะนั้นว่า "ทาทาแอร์ไลน์" ซึ่งเป็นบริษัทหนึ่งในกลุ่มบริษัททาทากรุ๊ป โดยในวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1932 เป็นวันเริ่มให้บริการครั้งแรก โดยการขนส่งพัสดุไปรษณีย์ ระหว่างเมืองการาจีสู่เมืองมุมไบ โดยผ่านเมืองอาห์เมราบัด และบินกลับสู่เมืองมัทราส (เจนไน) ผ่านเมืองเบลลารี โดยนักบินอดีตทหารอากาศกองทัพสหราชอาณาจักร
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองสงบลง ธุรกิจการบินพาณิชย์ในอินเดียกลับมาให้บริการอีกครั้ง ทาทาแอร์ไลน์ถูกแปรรูปเป็นบริษัทมหาชนในวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1948 และเปลี่ยนชื่อเป็น "แอร์อินเดีย" ในปี 1948 ภายหลังอินเดียได้รับเอกราช รัฐบาลอินเดียได้เข้ามาถือหุ้นในสายการบิน 51% ทำให้แอร์อินเดียมีสถานะเป็นสายการบินแห่งชาติอินเดีย โดยมีชื่อว่า "แอร์อินเดีย อินเตอร์แนชันแนล" และได้เริ่มเปิดเส้นทางการบินระหว่างประเทศขึ้น โดยในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1948 ได้เปิดเส้นทางบินจากมุมไบสู่ลอนดอน ผ่านเมืองไคโรและเจนีวา โดยใช้เครื่องบิน ล็อกฮีด คอนสเตลเลชัน แอล-749A (VT-CQP) นับเป็นเที่ยวบินระยะไกลระหว่างประเทศเที่ยวแรก และในปี 1950 เปิดเส้นทางสู่ไนโรบี โดยผ่านเมืองเอเดน
ต่อมาในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1953 รัฐบาลอินเดียได้เข้าเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ของสายการบิน ซึ่งรัฐบาลอินเดียพิจารณว่าเป็นธุรกิจที่สำคัญและต้องการที่จะเป็นผู้ควบคุมอุตสาหกรรมการบินอินเดียในขณะนั้น ขณะเดียวกันนั้นการบริการเที่ยวบินภายในประเทศของแอร์อินเดียได้ถูกโอนไปให้อินเดียนแอร์ไลน์ และในปี ค.ศ. 1954 ได้สั่งซื้อเครื่องบิน แอล-1049 ซูเปอร์คอนสเตลเลชัน และเปิดเส้นทางการบินสู่ กรุงเทพ ฮ่องกง และสิงคโปร์
ปี 1960 แอร์อินเดียอินเตอร์แนชันแนลได้เข้าสู่ยุคไอพ่นเมื่อได้รับมอบโบอิง 707-420 และเปิดเส้นทางการบินสู่เมืองนิวยอร์กผ่านเมืองลอนดอน และเปลี่ยนชื่อเป็นแอร์อินเดียดังเช่นปัจจุบัน ในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1962 และในวันที่ 11 มิถุนายน ปีเดียวกัน แอร์อินเดียเป็นสายการบินแรกในโลกที่ให้บริการโดยเครื่องบินไอพ่นทั้งหมด
จุดหมายปลายทาง.
พันธมิตรทางการบิน.
แอร์อินเดียเป็นสมาชิกของพันธมิตรทางการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ลำดับที่ 27 ในวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 2011
ข้อตกลงการบินร่วม.
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 แอร์อินเดียมีข้อตกลงการทำการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ข้อตกลงระหว่างสายการบิน.
ณ เดือนธันวาคม ค.ศ. 2023 แอร์อินเดียมีข้อตกลงระหว่างสายการบินดังต่อไปนี้:
ฝูงบิน.
ฝูงบินปัจจุบัน.
ณ เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024 แอร์อินเดียมีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
แอร์อินเดียมีอายุฝูงบินเฉลี่ย 9.4 ปี
จูริ

จูริ  เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ ปรากฏตัวครั้งแรกใน ซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV ในฐานะตัวละครชาวเกาหลีรายแรกของสตรีทไฟท์เตอร์ โดยเธอเป็นผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้แบบเทควันโด้ในการต่อสู้ และดวงตาซ้ายของเธอสามารถส่องแสงได้ จูริเป็นตัวละครที่มีรูปแบบการป้องกันและการชกเพียงเล็กน้อย แต่เน้นการโจมตีด้วยการเตะเป็นส่วนใหญ่ โดยเธอเป็นนักสู้ที่มีความคล่องตัวในการต่อสู้สูง และมักจะมองเห็นคู่ต่อสู้ของเธอเป็นเพียงของเล่นชิ้นหนึ่งสำหรับเธอเท่านั้น
ประวัติตามท้องเรื่อง.
จูริ ฝึกวิชาเทควันโด้เมื่ออายุได้ 15 ปี บิดาของเธอเป็นนักกฎหมายในองค์กรอาชญากรรม และจูริได้สูญเสียบิดาพร้อมกับตาซ้ายของเธอในภายหลัง ทางองค์กร S.I.N.จึงได้มอบดวงตาใหม่ให้กับเธอ ซึ่งมีระบบพลังแห่งฮวงจุ้ยแฝงอยู่ และดูเหมือนว่าคู่ปรับคนสำคัญของเธอคือ เวก้า ผู้เป็นหัวหน้าองค์การชาโดลู รวมไปจนถึง ชุนลี กับแคมมี่ ซึ่งเป็นตัวละครเพศหญิงจากเกมเดียวกัน ทั้งนี้ รูปแบบบางส่วนของจูริ ดูคล้ายกับ โจลีน ซึ่งเป็นตัวละครเอกจากการ์ตูนเรื่อง โจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษ ภาค Stone Ocean โดยทั้งคู่ต่างไว้มวยผมทรงเดียวกัน นอกเหนือไปกว่านั้น โจลีนมีสิ่งประดับเป็นผีเสื้อ ในขณะที่จูริมีสิ่งประดับเป็นแมงมุม
แบนาเกกาเซอนัก

แบนาเกกาเซอนัก (ฟังเสียง) เป็นเมืองในจังหวัดดอร์ดอญในแคว้นอากีแตนในประเทศฝรั่งเศส ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ตัวเมืองเป็นที่ตั้งของปราสาทแบนัก
แบนาเกกาเซอนักได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในหมู่บ้านที่งดงามที่สุดในฝรั่งเศส โดยสมาคมเลปลูว์โบวีลาฌเดอฟร็องส์ (Les Plus Beaux Villages de France)
มีดโบวี

มีดโบวี่  มีดโบวี่กำเนิดมาจากการออกแบบของ Rezin P. Bowie ถูกออกแบบมาสำหรับ ล่าสัตว์ และต่อสู้ โดยมีลักษณะคล้ายมีดทำครัว ส่วนมีดโบวี่ที่เราคุ้นเคย (S Guard Bowie) เป็นแบบของ James "Jim" Bowie ซึ่งโด่งดังมาจากสงครามอลาโม (Alamo war)
การรักษาแบบมุ่งเป้า

การรักษาแบบมุ่งเป้า  เป็นวิธีการรักษาด้วยยาอย่างหนึ่งโดยใช้ยาที่ยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งด้วยวิธีการไปทำปฏิกิริยากับโมเลกุลเป้าหมาย (targeted molecule) ที่จำเป็นต่อการเจริญของเซลล์มะเร็ง แทนที่จะไปยับยั้งการเจริญของเซลล์ที่มีการแบ่งตัวเร็วอย่างเคมีบำบัดทั่วไป ทางทฤษฎีแล้วการรักษามะเร็งแบบมุ่งเป้า น่าจะได้ประสิทธิภาพดีกว่าและเป็นอันตรายต่อเซลล์ปกติน้อยกว่าการรักษาในปัจจุบัน
แม้ในภาษาอังกฤษการใช้คำนี้ก็ยังมีความไม่แน่นอนอยู่ โดยบางครั้งมีการกล่าวว่าการรักษาด้วยวิธีเหล่านี้นั้นยังมีความจำเพาะไม่มากพอ คำ targeted therapy นี้หลายครั้งก็ยังถูกใส่เครื่องหมายคำพูดเอาไว้ (เช่น ใช้เป็น "targeted therapy" หรือ 'targeted therapy')
การตัดเนื้อออกตรวจ

การตัดเนื้อออกตรวจ  เป็นการตรวจทางการแพทย์อย่างหนึ่งโดยเป็นการนำเอาเซลล์หรือเนื้อเยื่อออกจากร่างกายผู้ป่วยที่มีชีวิตอยู่เพื่อนำไปตรวจเพิ่มเติมว่ามีโรคที่สงสัยหรือไม่ โดยทั่วไปเนื้อเยื่อที่นำออกมานี้จะได้รับการตรวจด้วยกล้องจุลทรรศน์โดยนักพยาธิวิทยาหรือพยาธิแพทย์ และยังสามารถนำไปตรวจวิเคราะห์ทางเคมีได้ด้วย
ป้อมริบาต

ป้อมริบาต (ออกเสียง) มาจากภาษาอาหรับว่า “رباط” ที่แปลว่า “ที่พัก” หมายถึงป้อมขนาดเล็กที่สร้างตามพรมแดนในช่วงปีแรกของการพิชิตแอฟริกาเหนือโดยอุมัยยะห์เพื่อเป็นที่พักของทหารอาสาสมัครที่เรียกว่า “murabitun” ป้อมเหล่านี้ต่อมากลายเป็นสถานที่สำหรับพิทักษ์เส้นทางการค้า และ ศูนย์กลางของประชาคมมุสลิมที่อยู่ห่างไกล
ต่อมาป้อมริบาตก็กลายมาเป็นที่พักสำหรับนักเดินทางบนเส้นทางการค้า (สถานีคาราวาน) ที่พักหลบภัยสำหรับนักรหัสยิก (mystic) ในข้อหลังนี้อาจจะเป็นบ่อเกิดของลัทธิซูฟีย์ และโรงเรียนสอนศาสนาของซูฟีย์ที่แพร่ขยายไปทั่วทางตอนเหนือของแอฟริกาไปยังซาฮารา และ แอฟริกาตะวันตก
ราชรัฐออเรนจ์

ราชรัฐออเรนจ์ หรือ ราชรัฐออร็องฌ์  เป็นราชรัฐในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศฝรั่งเศสในบริเวณยุโรปตะวันตกในยุโรป ราชรัฐออเรนจ์ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1163 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1713 
ราชรัฐออเรนจ์ก่อตั้งขึ้นเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์พระราชทานอิสรภาพเต็มตัวให้แก่อดีต "อาณาจักรเคานท์แห่งออเรนจ์" ภายในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราชรัฐออเรนจ์เป็นดินแดนที่เป็นสมบัติของราชวงศ์ออเรนจ์-นาซอที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วไป มาตั้งแต่สมัยวิลเลียมเดอะไซเลนท์ (ค.ศ. 1533-ค.ศ. 1584) ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ในปีค.ศ. 1544 จนกระทั่งมาตกไปเป็นของประเทศฝรั่งเศสหลังจากการลงนามในสนธิสัญญาอูเทร็คท์ในปี ค.ศ. 1713
วิปลาส

วิปลาส (อ่านว่า วิ-ปะ-ลาด) มาจากคำบาลีว่า วิปลาโส หมายถึง ความรู้เห็นที่คลาดเคลื่อน หรือความรู้เข้าใจอันผิดเพี้ยน ไปจากความเป็นจริง ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานก็ได้ให้ความหมายของวิปลาสไว้ว่า "คลาดเคลื่อนไปจากธรรมดาสามัญ" 
ซึ่งวิปลาสในทางพระพุทธศาสนานั้นมี 3 ลักษณะคือ
1. สัญญาวิปลาส คือ สัญญาผิดเพี้ยน เกิดขึ้นจากการให้สัญญะ หรือการสมมุติความหมาย ให้แก่สิ่งต่าง ๆ ว่าเป็นนั่นเป็นนี่ อย่างไม่ระวัง จนจิตเข้าไปยึดติดถือมั่นในสัญญะเหล่านั้น เช่น มีคนน้ำขวดน้ำเปล่าวางไว้หน้าเรา แล้วบอกว่าเขายกให้เป็นของเรา ต่อมามีคนมาหยิบไปดื่ม เราอาจรู้สึกไม่พอใจว่าทำไมไม่ขออนุญาตเราก่อน นี่คือความเร็วของการยึดติด ทั้งที่ขวดน้ำแต่ก่อนไม่ได้เป็นของเรา เรากำหนดสัญญะใส่ขวดน้ำทันทีว่าขวดน้ำนี้เป็นของเรา จึงเกิดการยึดติดขึ้น บางครั้งอาจเกิดจากความทรงจำผิดเพี้ยน เช่นการโกหกตัวเองให้เชื่อแบบนั้นทั้งที่สิ่งนั้นอาจไม่เคยเกิดขึ้นจริง หรือความทรงจำเสื่อม จนความทรงจำบางอย่างหรือทักษะบางอย่างหายไป รวมถึงการตีความสัญลักษณ์ผิด เช่น เห็นเชือกคิดว่างู เป็นต้น การฝังใจจากประสบการณ์พิเศษในอดีต
2. จิตตวิปลาส คือ ความคิดผิดเพี้ยน เกิดจากการไม่ระวังในการคิด คิดในสิ่งที่ไม่ควรคิด จนทำให้จิตมีอารมณ์แปรปรวนเกิดอารมณ์ลักษณะต่าง ๆ ขึ้นมา เพราะจิตเชื่อในความคิดเหล่านั้นที่ปรุงแต่งขึ้นมา เมื่อมีผัสสะมากระทบจิตก็ปรุงแต่งไปตามความคิดที่ไม่ระวังนั้นในที่สุด ทั้งที่อาจเป็นความคิดที่ไร้เหตุผล ไม่มีประโยชน์ใด ๆ หรือไม่ใช่เรื่องจริง ไร้หลักฐาน การคิดไปเอง ต่อยอดความคิดไปในทางที่ผิด ไม่เกิดประโยชน์ เคยชินคิดฟุ้งซ่านมากกว่าการมีสมาธิมีสติมีสัมปชัญญะในกิจหน้าที่ ซึ่งแก้ได้ด้วยการไม่คิดในสิ่งที่ไม่ควรคิด มีสมาธิในสิ่งที่ทำ การฝึกควบคุมความคิดให้ดี การคิดในสิ่งที่ดี เป็นธรรม เป็นกุศล เกิดปัญญา เท่านั้น จิตตวิปลาสเกิดจากตัณหา คือ ทะยานอยาก ยินดี ไม่ยินดี ในสังขารและวิญญาณอันเป็นเหตุเกิดจิตตวิปลาส แล้วจึงเข้าไปยึดมั่นถือมั่น (อุปาทาน) ในสังขารและวิญญาณนั้น จึงเกิดวิปลาสขึ้น เมื่อมีสติเท่าทันในตัณหาและอุปาทานย่อมกำจัดจิตตวิปลาสลงเสียได้
3. ทิฏฐิวิปลาส คือ ความคิดเห็นผิดเพี้ยน ได้แก่ความเชื่อ ค่านิยม ทัศนคติ ความเข้าใจ ที่ผิดเพี้ยนไป เกิดจากความด้อยปัญญาของจิต ที่ไม่พิจารณาสิ่งต่าง ๆ ให้ชัดเจนแจ่มแจ้ง ด้วยปัญญาตามเหตุผล จึงเกิดความเห็นผิดในสิ่งต่าง และเชื่อ ปฏิบัติตัว ปกป้องรักษายึดมั่นในความเห็นผิดนั้น หรือหวั่นไหวต่อสิ่งเร้าต่าง ๆ ที่เข้ามา เพราะขาดการพิจารณาจนเห็นความจริง เช่น หวั่นไหวต่อความงาม เพราะไม่พิจารณาอสุภะว่าร่างกายเป็นของไม่สะอาด ไม่พิจารณาโทษจากการครองเรือน ให้มากพอถี่ถ้วนจนจิตสิ้นสงสัยในสิ่งนั้น ดังนั้น จิตจึงด้อยปัญญาหวั่นไหวในความงามได้ เป็นต้น
อนุสัยขั้นต่ำทั้ง 2 คือ ทิฏฐิ วิจิกิจฉา จัดเป็นสัญญาวิปลาส
อนุสัยขั้นกลางทั้ง 2 คือ กามราคะ ปฏิฆะ จัดเป็นจิตตวิปลาส
อนุสัยขั้นสูงทั้ง 3 คือ ภวราคะ มานะ อวิชชา จัดเป็นทิฏฐิวิปลาส
ในวิปลาสกถากล่าวว่า ทิฏฐิวิปลาสมีกำลังมากกว่าจิตตวิปลาส และจิตตวิปลาสมีกำลังมากกว่าสัญญาวิปลาส
ประเภท.
วิปลาสทั้ง 3 ลักษณะนี้ แต่ละลักษณะ มีทั้งสิ้น 4 ประเภท คือ
รวมทั้งสิ้นเป็น 12 วิปลาส
ในวิปลาสสูตรกล่าวว่า
อลิซในแดนมหัศจรรย์ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2553)

อลิซในแดนมหัศจรรย์  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวผจญภัยแฟนตาซี ฉายในปี ค.ศ. 2010 กำกับโดยทิม เบอร์ตัน เป็นผลงานการประพันธ์บทภาพยนตร์ของลินดา วูลเวอร์ตัน นำแสดงโดย มีอา วาซีโควสกา, จอห์นนี เดปป์, แอนน์ แฮททาเวย์, เฮเลนา บอนแฮม คาร์เตอร์, คริสพิน โกลเวอร์, ไมเคิล ชีน และ สตีเฟน ฟราย ซึ่งเป็นส่วนต่อขยายของวรรณกรรมชุด "อลิซท่องแดนมหัศจรรย์" และ "ธรูเดอะลุกกิงกลาสส์" ซึ่งภาพยนตร์ได้ใช้เทคนิคการตัดต่อผสมระหว่างการแสดงจริงและแอนิเมชัน 
ในภาพยนตร์เป็นการดำเนินเรื่องของอลิซในวัย 19 ปีและกลับเข้าไปยังดินแดนใต้พิภพโดยบังเอิญ สถานที่ซึ่งเธอเคยเข้าไปแล้วเมื่อ 13 ปีที่แล้ว เธอกล่าวว่าเธอเป็นเพียงผู้เดียวที่สามารถสยบแจ็บเบอร์ว็อกกี มังกรร้ายที่ควบคุมโดยราชินีแดง ทิม เบอร์ตันกล่าวว่าแต่ดั้งเดิมนั้นเรื่องราว "ดินแดนมหัศจรรย์" นั้นเกี่ยวกับเด็กหญิงที่เร่ร่อนจากตัวละครหนึ่งสู่ตัวละครหนึ่ง และเขาไม่รู้สึกถึงความต่อเนื่องของอารมณ์เขาเลยต้องการสร้างความรู้สึกเป็นเรื่องราวมากกว่าเป็นลำดับเหตุการณ์ เขาไม่ได้มองว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการนำมาสร้างใหม่ "อลิซในแดนมหัศจรรย์" ปฐมทัศน์ ณ จัตุรัส Odeon Leicester กรุงลอนดอน ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 และออกฉายในออสเตรเลียในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 2010 ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 2010 โดยวอลต์ดิสนีย์พิกเจอร์สผ่านระบบ 3 มิติและไอแม็กส์ 3 มิติ และในรูปแบบโรงภาพยนตร์ทั่วไป
กลี (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)

กลี  เป็นรายการโทรทัศน์อเมริกันเกี่ยวกับเพลง แนวตลก-ดราม่า ออกอากาศทางช่องฟ็อกซ์ในสหรัฐอเมริกา มีเรื่องราวเกี่ยวกับคณะนักร้องประสานเสียงของโรงเรียนไฮสคูลทวิลเลียมแม็กคินลีย์ ในลิมา รัฐโอไฮโอ ตอนแรกของรายการออกอากาศหลังรายการอเมริกันไอดอล เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 และในฤดูกาลแรกเริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2009
รายการสร้างโดยไรอัน เมอร์ฟี, แบรด ฟอลชักและเอียน เบรนแนน ที่เริ่มทีจะสร้าง "กลี" เป็นภาพยนตร์ เมอร์ฟีเลือกที่จะทำซีรีส์เพลง ที่ยังคงมีความสมดุลในส่วนของท่วงทำนองโชว์กับเพลงฮิตบนชาร์ต เพลงต่าง ๆ ที่ถูกกลับมาทำใหม่ในรายการออกทางไอทูนในระหว่างสัปดาห์ที่ออกอากาศ และอัลบั้ม "Glee" ก็ออกวางขายกับสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์ เริ่มจาก "Glee: The Music, Volume 1" ที่ออกขายวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ซึ่งประสบความสำเร็จด้านยอดขาย มียอดดิจิทัลดาวน์โหลด 2 ล้าน
รายการ โดยรวมได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวกจากนักวิจารณ์ ถึงแม้ว่าอเลสซาดรา สแตนลีย์จาก "เดอะนิวยอร์กไทมส์" จะบอกว่าในตอนแรกสุด ไม่มีความเป็นต้นแบบและตัวละครดูสามัญ ทั่ว ๆ ไป เธอชื่นชมนักแสดงและความสามารถของนักแสดง ขณะที่แมรี แม็กนามาราจาก "ลอสแอนเจลิสไทมส์" เขียนว่า "กลี" มีกลุ่มคนดูที่กว้างขวาง เรียกว่า "เป็นโชว์แรกในระยะเวลาอันยาวมากที่ตื้นตัน สนุกอย่างไม่ผิด ไม่กดดัน ไม่มีเหตุผล อย่างไม่จำเป็น" ซีรีส์นี้ยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำปี 2010 ในสาขาซีรีส์ทางโทรทัศน์ยอดเยี่ยม ประเภทเพลงหรือตลก นอกจากนี้ยังได้บการเสนอชื่อเข้าชิงสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม (ลีอา มิเชล) นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม (แมททิว มอร์ริสัน) นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม (คริส คอลเฟอร์) และนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม (เจน ลินช์)
สลัชชี่ (Slushie).
สมาชิกชมรมกลีคลับนั้นมักถูกสาดน้ำปั่นใส่เสมอเนื่องจากชมรมนั้นถูกมองว่าเป็นชมรมของคนขี้แพ้และเป็นสังคมชั้นสองของโรงเรียน (ยกเว้นบริททานี่ที่ยังไม่ถูกสาดน้ำปั่นใส่)
ผู้อำนวยการฟิกกินส์เคยบอกวิลล์ไว้ในตอนหนึ่งของซีซั่น 3 ว่า การสลัชชี่นั้นไม่ถือว่าเป็นการทำผิดกฎของโรงเรียนเว้นแต่ว่าจะทำให้ผู้อื่นได้รับบาดเจ็บ
รัฐปารา

ปารา  เป็นรัฐในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ
พื้นที่ที่ติดกับรัฐปารา (หมุนตามเข็มนาฬิกา จากทางเหนือ) คือรัฐอามาปา รัฐมารันเญา รัฐโตกังจิงช์ รัฐมาตูโกรซู รัฐอามาโซนัช และรัฐโฮไรมา ทางทิศเหนือติดกับชายแดนประเทศกายอานาและประเทศซูรินาม รัฐปาราเป็นรัฐที่มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจากรัฐอามาโซนัส (เคยเป็นที่ 3 จนรัฐมาตูโกรซูดูซูวแยกจากรัฐมาตูโกรซู ไปใน ค.ศ. 1977) ในเขตภาคเหนือเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุด มากกว่า 6 ล้านคน สิ่งสำคัญและมีชื่อเสียงคือแม่น้ำแอมะซอนและป่าฝนเขตร้อนแอมะซอน สินค้าสำคัญเช่น ยางจากป่าธรรมชาติ ไม้เนื้อแข็งเขตร้อน อย่างเช่นไม้มะฮอกกานี และมีแร่ที่สำคัญอย่างเช่น แร่เหล็ก แร่บอกไซต์ และในเดือนตุลาคมของทุกปี ที่เมืองเบเล็ง เมืองหลวงของรัฐ จะมีนักท่องเที่ยวเป็นหมื่นคนเข้ามาร่วมเฉลิมฉลองทางศาสนา ขบวนแห่ที่เรียกว่า "Círio de Nazaré"
รัฐเบรากรุซ

รัฐเบรากรุซ  เป็น 1 ใน 31 รัฐของประเทศเม็กซิโก รัฐเบรากรุซติดกับรัฐตาเมาลิปัสทางทิศเหนือ ติดกับอ่าวเม็กซิโกทางทิศตะวันออก ติดกับรัฐตาบัสโกทางตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับรัฐวาฮากาและรัฐเชียปัสทางทิศใต้และติดกับรัฐปวยบลา รัฐอิดัลโก และรัฐซานลุยส์โปโตซีทางทิศตะวันตก มีประชากรในรัฐ 7 ล้านคน ที่เป็นอันดับ 3 ของประเทศ
เมืองหลวงของรัฐคือเมืองฮาลาปา ส่วนเมืองสำคัญอื่นได้แก่เบรากรุซ โกอัตซาโกอัลโกส (Coatzacoalcos) และโอริซาบา (Orizaba)
รัฐอาดามาวา

อาดามาวา  เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไนจีเรีย มีเมืองหลวงคือเมืองโยลา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1991 แยกจากรัฐกอนโกลา เป็น 4 เขตการปกครองย่อย เป็น 1 ใน 36 รัฐของสหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย