pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
คำพิพากษาของซาโลมอน (จอร์โจเน)

คำพิพากษาของซาโลมอน  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอร์โจเนจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
จอร์โจเนเขียนภาพ “คำพิพากษาของซาโลมอน” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1500 ถึงปี ค.ศ. 1501 เป็นภาพที่มีเนื้อหาและขนาดใกล้เคียงกับภาพ “การพิสูจน์โดยไฟของโมเสส” ที่ก็เป็นงานสะสมของหอศิลป์อุฟฟิซิเช่นกัน
ภาพ “คำพิพากษาของซาโลมอน” แสดงซาโลมอนกษัตริย์ของชาวยิวบนบัลลังก์พร้อมด้วยข้าราชสำนัก โดยมีสตรีสองคนอ้างสิทธิว่าเป็นแม่ที่แท้จริงชองเด็กที่นอนอยู่บนดิน และทูลขอให้พระองค์ตัดสิน คำพิพากษาของซาโลมอนทำให้ทราบว่าสตรีคนใดที่ไม่ใช่แม่ที่แท้จริง ภาพแบ่งครึ่งด้วยต้นโอ้คสูงใหญ่สองต้นที่แบ่งภูมิทัศน์ในฉากหลังเป็นสองส่วน
การพิสูจน์โดยไฟของโมเสส (จอร์โจเน)

การพิสูจน์โดยไฟของโมเสส  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอร์โจเนจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี
จอร์โจเนเขียนภาพ “การพิสูจน์โดยไฟของโมเสส” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1500 ถึงปี ค.ศ. 1501 ซึ่งเป็นปีหลังจากที่ย้ายไปเวนิส ภาพการพิสูจน์เป็นภาพที่มีเนื้อหาและขนาดใกล้เคียงกับภาพ “การตัดสินของซาโลมอน” ที่ก็เป็นงานสะสมของหอศิลป์อุฟฟิซิเช่นกัน
เนื้อหาของภาพ “การพิสูจน์โดยไฟของโมเสส” มาจากคัมภีร์ทาลมุดและอาจจะเป็นงานที่ได้รับการจ้างให้เขียน โดยผู้ที่ไม่ได้รับการศึกษาทางวัฒนธรรมอย่างสูงเท่าใดนักและมีได้ปฏิบัติตามหลักทางการของโรมันคาทอลิก
การวางภาพตามแนวนอนคล้ายคลึงกันกับงานเขียน “อุปมานิทัศน์ศักดิ์สิทธิ์” โดยจิโอวานนี เบลลินี ที่ให้ความสำคัญแก่การเขียนภูมิทัศน์ รายละเอียดของการเขียนภูมิทัศน์แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลที่ได้รับจากลักษณะการเขียนทางตอนเหนือของยุโรป
ชายหนุ่มกับแอปเปิล (ราฟาเอล)

ชายหนุ่มกับแอปเปิล  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในเมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี 
ราฟาเอลเขียนภาพ “ชายหนุ่มกับแอปเปิล” ในปี ค.ศ. 1505 และเป็นภาพที่มักจะมีความเกี่ยวข้องกับภาพ “นักบุญไมเคิล” และภาพ “นักบุญจอร์จ” 
ผู้เป็นแบบเชื่อกันมานานว่าเป็นฟรานเชสโค มาเรียที่ 1 เดลลา โรเวเร
พุทราอินเดีย

พุทราอินเดีย (ชื่อวิทยาศาสตร์ : "Ziziphus mauritiana" Lam.) หรือ เบอร์  เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Rhamnaceae มีถิ่นกำเนิดในแถบประเทศอินเดีย
ลักษณะทั่วไป.
พุทราอินเดียเป็นไม้ยืนต้นขนาดกลาง ใบรูปทรงไข่แกมกลมขนาดประมาณ 1 นิ้ว บริเวณลำต้นและกิ่งจะมีหนามแหลม ดอกจะออกเป็นช่อเล็ก ๆ สีเหลือง มีกลิ่นเหม็น ผลมีเปลือกสีเขียว รูปทรงมีทั้งที่เป็นแบบทรงกลมถึงรูปรี ปลายผลรูปร่างกลมถึงแหลม มีหลายขนาด ผลแก่จะมีสีเหลือง แก่จัดจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล รสชาติมีทั้งแบบที่หวานสนิท เปรี้ยวอมหวานหรือฝาด มีเมล็ดเดียวอยู่กลางลูก
การขยายพันธุ์.
โดยทั่วไป ต้นพุทรามักจะเกิดขึ้นเองในที่ราบสภาพดินทั่วไปในป่า ซึ่งการขยายพันธุ์ สามารถทำได้ทั้งเพาะเมล็ด และตอนกิ่ง
ฟีลิปส์ เวาเวอร์มัน

ฟีลิปส์ เวาเวอร์มัน (24 พฤษภาคม ค.ศ. 1619 - 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1668) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 เวาเวอร์มันมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมทะเลทัศน์และฉากการต่อสู้ในสงคราม
ประวัติ.
เวาเวอร์มันเริ่มการศึกษาศิลปะกับบิดา เปาล์ เวาเวอร์มัน ผู้เป็นจิตรกรประวัติศาสตร์ผู้มีความสามารถพอสมควร ตามปากคำของผู้ร่วมสมัย เวาเวอร์มันก็ได้รับการฝึกหัดจากฟรันส์ ฮัลส์ (ค.ศ. 1581/85-ค.ศ. 1666) ด้วย และเข้าเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกาในปี ค.ศ. 1642 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1668
จำนวนงานเขียน.
เวาเวอร์มันเขียนภาพทั้งหมดด้วยกันราว 800 ภาพที่อยู่ในรายการในแค็ตตาล็อกของจอห์น สมิท แต่ในแค็ตตาล็อกของโฮฟสเตเดอ เดอ โครต ก็มีด้วยกันกว่า 1200 ภาพ แต่ใน "Catalogue raisonné" ของเบียร์กิท ชูมาเคอร์ จำนวนลดลงเหลือเพียง 560 ภาพที่ระบุว่าเป็นงานที่เขียนโดยเวาเวอร์มันจริง และภาพหลายภาพในแค็ตตาล็อกของโฮฟสเตเดอ เดอ โครต เป็นภาพที่เขียนโดยน้องชายสองคนของฟีลิปส์ คือ ปีเตอร์และยัน และโดยผู้ลอกเลียนอื่น ๆ ทั่วยุโรป
งานเขียน.
งานเขียนของเวาเวอร์มันรวมหัวข้อต่าง ๆ ที่ได้แก่ ฉากม้า ฉากล่าสัตว์ ภาพภูมิทัศน์กับนักเดินทาง การประจัญบานของทหารม้าและทหารราบ เวาเวอร์มันมักจะเขียนม้าขาวในภาพ และเป็นผู้มีฝีมือในการเขียนภาพสัตว์และฉากหลังที่เป็นภูมิทัศน์ที่เหมาะสม
งานเขียนของเวาเวอร์มันแบ่งได้เป็นสามช่วง ช่วงแรกเป็นช่วงที่ได้รับอิทธิพลจากปีเตอร์ ฟัน ลาร์ (ค.ศ. 1599-หลัง ค.ศ. 1642) ซึ่งเป็นจิตรกรที่เขียนแบบอิตาลี และเห็นได้จากการใช้สีน้ำตาลหมาจิ้งจอกและการเขียนที่ยังเป็นเหลี่ยม ในช่วงกลางเป็นภาพเขียนที่สดใสบรรจงและการใช้โทนสีเงิน และช่วงสุดท้ายเป็นสีที่หม่นลง
อาการชอบน้ำปัสสาวะ

อาการชอบน้ำปัสสาวะ  เป็นกามวิปริต  ประเภทหนึ่งซึ่งเป็นพฤติกรรมของมนุษย์ที่เมื่อได้เห็นหรือได้คิดคำนึงถึงปัสสาวะก็จะเกิดกามารมณ์ คำว่า urolagnia ในภาษาอังกฤษนั้นมีที่มาจากคำประสมในภาษาละติน คือ "ouron" ว่าปัสสาวะ + "lagneia" ว่าหื่นกาม 
ผู้มีอาการชอบน้ำปัสสาวะบางทีมักชอบถ่ายปัสสาวะรดบุคคลอื่นหรือชอบที่จะถูกกระทำเยี่ยงนั้น บางคนก็ชอบบริโภคน้ำปัสสาวะซึ่งมีชื่ออาการทางแพทยศาสตร์ว่า "อาการชอบดื่มน้ำปัสสาวะ"  กิจกรรมเหล่านี้ในภาษาอังกฤษมักเรียกโดยภาษาปากว่า golden showers, watersports, piss play
ในประเทศนิวซีแลนด์ การเผยแพร่สิ่งใด ๆ เพื่อส่งเสริมหรือสนับสนุนให้เกิดอาการชอบน้ำปัสสาวะไม่ว่ากระทำโดยประการใด เป็นความผิดอาญาที่ระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบปี
แฮ็นดริก อาเฟอร์กัมป์

แฮ็นดริก อาเฟอร์กัมป์ (รับศีล 27 มกราคม ค.ศ. 1585 - 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1634) เป็นจิตรกรคนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ชาวดัตช์ อาเฟอร์กัมป์มีชื่อเสียงในการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์
อาเฟอร์กัมป์ได้รับการศึกษาเบื้องต้นกับปีเตอร์ อีซากส์ (ค.ศ. 1569-ค.ศ. 1625) ผู้เป็นจิตรกรภาพเหมือนที่เกิดในเดนมาร์ก และอาจจะกับดาฟิด ฟิงก์โบนส์ ในปี ค.ศ. 1608 อาเฟอร์กัมป์ก็ย้ายจากอัมสเตอร์ดัมไปยังเมืองกัมเปิน (Kampen) อาเฟอร์กัมป์เป็นใบ้ ซึ่งทำให้เขาได้รับฉายาว่า "de Stomme van Kampen" (นายใบ้แห่งกัมเปิน)
แฮ็นดริก อาเฟอร์กัมป์เป็นจิตรกรคนแรก ๆ ที่เริ่มเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ของตระกูลการเขียนแบบดัตช์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความถนัดในการเขียนฉากเนเธอร์แลนด์ในฤดูหนาว งานของอาเฟอร์กัมป์เป็นงานที่มีชีวิตชีวาและมีสีสัน และการวาดผู้คนในภาพอย่างบรรจง
งานของอาเฟอร์กัมป์เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ภาพหลายภาพได้รับแต่งโทน (tint) ด้วยสีน้ำ ผู้ซื้อก็จะนำไปใส่อัลบัมเป็นงานสะสม งานสะสมศิลปะหลวงของพระราชวงศ์อังกฤษมีงานเขียนหลายชิ้นอันสำคัญของอาเฟอร์กัมป์
พันธมิตรสายการบิน

พันธมิตรสายการบิน คือ การรวมกลุ่มกันระหว่างสายการบินสองสายหรือมากกว่าขึ้นไป โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ความร่วมมือกันในด้านต่างๆ เช่น ข้อตกลงการบินโดยใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน (หรือบางครั้งอาจไม่ได้ใช้รหัสเที่ยวบินร่วมกัน แต่สามารถเชื่อมต่อเที่ยวบินกันระหว่างเที่ยวบินในพันธมิตรฯ สองเที่ยวบินหรือมากกว่า), จัดตั้งรายการสะสมแต้มการบินร่วมกัน, การประชาสัมพันธ์ร่วมกันในนามพันธมิตรสายการบิน เป็นต้น พันธมิตรสายการบินที่สำคัญๆ มีอยู่สามกลุ่มได้แก่ สตาร์อัลไลแอนซ์, วันเวิลด์และสกายทีม 
นอกจากนี้ยังมีพันธมิตรสายการบินกลุ่มอื่นอีก เช่น วานิลลาอัลไลแอนซ์ ที่เป็นการรวมกลุ่มกันของสายการบินในประเทศหมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดีย, ยู-ฟลายอัลไลแอนซ์ และ แวลูอัลไลแอนซ์ ที่เป็นการรวมกลุ่มกันของสายการบินต้นทุนต่ำ รวมถึงพันธมิตรสายการบินขนส่งสินค้า ได้แก่ สกายทีมคาร์โก (SkyTeam Cargo) และวาวคาร์โกอัลไลแอนซ์ (WOW Cargo Alliance)
สำหรับกลุ่มของสายการบินที่เป็นเครือเดียวกันทั้งหมดหรือใช้ชื่อยี่ห้อเดียวกันอยู่แล้วทั้งหมดตั้งแต่ต้น เช่น กลุ่มแอร์เอเชีย หรือกลุ่มไลอ้อนแอร์ นั้นไม่ถือว่าเป็นพันธมิตรสายการบิน
พันธมิตรสายการบินที่สำคัญ.
ข้อมูล ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2562 
พันธมิตรสายการบินอื่นๆ.
วานิลลาอัลไลแอนซ์ (Vanilla Alliance หรือ Alliance Vanille) เป็นการรวมกลุ่มกันของสายการบินในประเทศหมู่เกาะในมหาสมุทรอินเดีย ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 2015 มีสมาชิก 5 รายคือ
ยู-ฟลายอัลไลแอนซ์ (U-FLY Alliance) ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 2016 มีสมาชิกเป็นสายการบินต้นทุนต่ำ 5 รายคือ
แวลูอัลไลแอนซ์ (Value Alliance) ก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 2016 ปัจจุบันมีสมาชิกเป็นสายการบินต้นทุนต่ำ 5 รายคือ
ไทเกอร์แอร์ออสเตรเลีย (ผู้ร่วมก่อตั้ง) ได้ออกจากการเป็นสมาชิกไปในปี ค.ศ. 2018 และ วานิลลาแอร์ ผู้ร่วมก่อตั้งแวลูอัลไลแอนซ์อีกรายกำลังจะปิดตัวลงเพื่อควบรวมกิจการกับสายการบินพีช จึงออกจากการเป็นสมาชิกตั้งแต่วันที่ 30 มีนาคม 2019 ส่วนนกสกู๊ตได้ปิดกิจการลงใน ค.ศ. 2020 จึงพ้นสมาชิกภาพไป
พระแม่มารีให้นม (ดา วินชี)

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พระแม่มารีให้นม (อิตาลี: Madonna Litta ) เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี จิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในสหพันธรัฐรัสเซีย
องค์ประกอบภาพอยู่ภายในที่มืดโดยมีช่องโค้งเปิดสองช่องเช่นเดียวกับในภาพ แม่พระแห่งดอกคาร์เนชันของดา วินชี ซึ่งวาดขึ้นก่อนหน้า และมีฉากหลังเป็นทิวทัศน์ของภูเขาในมุมมองทางอากาศที่สามารถมองเห็นได้กว้างไกล ในพระหัตถ์ซ้ายของพระคริสต์ทรงนกจาบปีกอ่อนสีทอง (Goldfinch) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความหลงใหลในอนาคต 
เลโอนาร์โดเขียนภาพ “พระแม่มารีให้นม” ราวปี ค.ศ. 1490 เป็นภาพที่พระแม่มารีกำลังให้นมแก่พระบุตร แต่ท่าทางเก้งก้างของพระบุตรทำให้นักวิชาการบางท่านสันนิษฐานว่าบางส่วนของภาพอาจจะเขียนโดยโบลทราฟฟิโอผู้เป็นลูกศิษย์ของดา วินชี อีกข้อหนึ่งที่ทำให้สันนิษฐานว่าดา วินชีให้ลูกศิษย์เขียนให้เสร็จคือจากเส้นของของพระแม่มารีและพระบุตรดูแข็งกว่างานอื่นของดา วินชี และฉากหลังที่เรียบ
ภาพ “พระแม่มารีให้นม” เป็นภาพที่เขียนให้กับตระกูลวิสคอนติประมุขแห่งมิลาน ต่อมาตกไปเป็นของตระกูลลิตตาที่เป็นเจ้าของต่อมาอีกหลายร้อยปี ในปี ค.ศ. 1865, ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซียซื้อจากเคานท์ลิตตา และเก็บภาพไว้ที่พิพิธภัณฑ์เฮอร์มิทาจที่เป็นที่ตั้งของภาพมาจนกระทั่งทุกวันนี้ ภาพเขียนปรากฏในภาพยนตร์ รหัสลับดาวินชี
ฌ็อง-ออนอเร ฟรากอนาร์

ฌ็อง-ออนอเร ฟรากอนาร์ (5 เมษายน ค.ศ. 1732 - 22 สิงหาคม ค.ศ. 1806) เป็นจิตรกรรมสมัยบาโรกชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีลักษณะงานที่มีชีวิตชีวา และออกไปในเชิงสุขารมณ์นิยม (hedonism) ฟรากอนาร์เป็นจิตรกรที่มีความสามารถดีเด่นของปลาย "สมัยอ็องเซียงเรฌีม" ผู้มีผลงานกว่า 550 ภาพที่ไม่รวมงานวาดเส้นและงานแกะพิมพ์ แต่เพียงห้าชิ้นเท่านั้นที่ระบุเวลาเขียนที่แน่นอน ในบรรดาภาพเขียน ภาพชีวิตประจำวันเป็นประเภทการเขียนที่มีชื่อเสียงที่สุด ที่ฟรากอนาร์สื่อบรรยากาศของความใกล้ชิดและเชิงความดึงดูดทางเพศ (eroticism)
พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา (เลโอนาร์โด ดา วินชี)

พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยเลโอนาร์โด ดา วินชี จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ที่ปารีสในประเทศฝรั่งเศส 
“พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนา” เป็นงานที่เขียนราวปี ค.ศ. 1508 เป็นภาพของนักบุญอันนา พระนางพรหมจารีมารีย์ และพระกุมารเยซู พระกุมารกำลังไขว่คว้าแกะซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพระมหาทรมานของพระเยซู ขณะที่พระแม่มารีย์ทรงพยายามรั้งไว้ ภาพเขียนไดัรับจ้างให้เขียนสำหรับเป็นฉากแท่นบูชาเอกที่บาซิลิกาเดลลาซานทิซซิมาอันนันซิอาตาแห่งฟลอเรนซ์ (Santissima Annunziata, Florence) และเป็นหัวเรื่องที่ดา วินชีครุ่นคิดมานาน
ประวัติ.
ในปี ค.ศ. 1498 เลโอนาร์โดศึกษาการวางตัวแบบทั้งสามในรูปเดียวกันโดยร่างภาพ “พระนางพรหมจารีและพระกุมารกับนักบุญอันนาและนักบุญยอห์นแบปติสต์” (หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอน, อังกฤษ) ซึ่งประกอบด้วยตัวแบบทั้งสามและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เมื่อยังเป็นเด็ก ภาพร่างอีกภาพหนึ่งที่วาดก่อนหน้านั้นตั้งแสดงอยู่ที่บาซิลิกาซานทิซซิมาอันนันซิอาตา ในปี ค.ศ. 1501 แต่ปัจจุบันสูญหายไปแล้ว 
ภาพนี้เป็นภาพที่เขียนในบั้นปลายชีวิตของเลโอนาร์โดเมื่อหันไปให้ความสนใจในด้านคณิตศาสตร์และอื่น ๆ เลโอนาร์โดอาจจะเขียนภาพไม่เสร็จเพราะมัวแต่ไปสนใจสิ่งอื่นๆ 
นอกจากสัญลักษณ์เกี่ยวกับลูกแกะที่กล่าวข้างบนแล้ว ฟราปีเอโตร ดา โนเวลลาราผู้เป็นรองอธิการคณะคาร์เมไลท์ก็ยังให้ความหมายที่มีความสำคัญต่อภาพเพิ่มเติม ดา โนเวลลาราเชื่อว่าใบหน้าที่สงบของนักบุญอันนาที่ตรงกันข้ามกับความพะวักพะวนของพระแม่มารีย์ “อาจจะแทนความรู้สึกของทางสถาบันศาสนาที่ไม่ต้องการให้พระมหาทรมานของพระเยซูถูกระงับ” 
โครงร่างของภาพเป็นแบบสามเหลี่ยมปิรามิดซึ่งมีอิทธิพลต่อราฟาเอลและอันเดรอา เดล ซาร์โต องค์ประกอบของภาพเป็นแรงบันดาลใจให้แก่ประติมากรของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา อันเดรอา ซานโซวีโน (โบสถ์ซานอากอสติโน, โรม) และงานที่มีชื่อเสียงน้อยกว่าโดยฟรันเชสโก ดา ซันกัลโล (Francesco da Sangallo) (ออร์ซันมีเกเล เมืองฟลอเรนซ์)
เกร็ดความรู้.
ในบันทึกของเลโอนาร์โด ดา วินชีกล่าวไว้ก่อนการร่างภาพวาดชิ้นนี้ว่าตนเองฝันเห็นนกแร้งตัวใหญ่ที่กำลังเข้ามาหาตนและเขาก็กำลังจะหนี ซึ่งก็ได้แปลงจากนกแร้งให้เป็นพระแม่มารีย์ และวาดภาพการวางท่าทางของเขาเองแทนตัวพระบุตรดั่งที่เห็น หากสังเกตดูในงานชินนี้จะพบท่าทางที่กล่าวมา
เอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน

เอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส  หรือ เอลีซาแบ็ตแห่งบูร์บง  หรือ อีซาแบลแห่งบูร์บง  (พระราชสมภพ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1602 - สวรรคต 6 ตุลาคม ค.ศ. 1644)
เอลีซาแบ็ตแห่งฝรั่งเศสเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1602 ที่พระราชวังฟองแตงโบลในฝรั่งเศส เป็นพระธิดาองค์โตในพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสและพระอัครมเหสีองค์ที่สองมารี เดอ เมดิชิ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ต่อมาทรงเสกสมรสกับพระเจ้าเฟลีเปที่ 4 แห่งสเปน และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระเชษฐภคินีของอ็องเรียต มารีแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ
มารีอา อันนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน

มารีอานาแห่งออสเตรีย หรือ มารีอา อันนาแห่งออสเตรีย  เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1634 ที่พระราชวังฮอฟบวร์กในกรุงเวียนนาในออสเตรีย เป็นพระธิดาในจักรพรรดิแฟร์ดีนันท์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และอินฟันตามาริอา อันนาแห่งสเปน พระนางมารีอา อันนาเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าเฟลิเปที่ 4 แห่งสเปนผู้เป็นพระอนุชาของพระราชมารดาของพระองค์ เมื่อพระเจ้าเฟลิเปที่ 4 เสด็จสวรรคต พระราชินี มารีอา อันนาก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ให้แก่พระราชโอรส แต่ทรงดำรงความมีอิทธิพลต่อมาในรัชสมัยของพระเจ้าการ์โลสพระราชโอรส ผู้ทรงเป็นกษัตริย์สเปนองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง

มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็อง (26 มีนาคม ค.ศ. 1662  – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1689) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน ในฐานะพระมเหสีในพระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน พระองค์เป็นเปอทิเทอ-ฟิลล์เดอฟร็อง โดยเป็นพระธิดาในดยุกฟีลิปที่ 1 แห่งออร์เลอ็องและเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ มารีกลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปนเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1679 และดำรงพระยศจนถึงสวรรคตในปี ค.ศ. 1689 จากเหตุสันนิษฐานว่าไส้ติ่งอักเสบ
พระราชประวัติ.
มารี-หลุยส์แห่งออร์เลอ็องพระราชสมภพเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1662 ที่พระราชวังหลวงในกรุงปารีสในฝรั่งเศส เป็นพระธิดาในฟีลิปที่ 1 ดยุกแห่งออร์เลอ็องและเจ้าหญิงเฮนเรียตตาแห่งอังกฤษ มารี-หลุยส์เป็นพระอัครมเหสีองค์ที่แรกในพระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน
มารีอา อันนาแห่งน็อยบวร์ค

มาเรีย อันนาแห่งฟัลทซ์-น็อยบวร์ค สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (,) (28 ตุลาคม ค.ศ. 1667 - 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1740)
มาเรีย อันนาแห่งฟัลทซ์-น็อยบวร์คเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1667 ณ วังเบินรัทที่เมืองดึสเซลดอร์ฟในรัฐผู้คัดเลือกฟัลทซ์ เป็นพระธิดาในฟิลลิพ วิลเฮ็ล์ม ผู้คัดเลือกแห่งฟัลทซ์และเอลีซาเบ็ท อมาเลียแห่งเฮ็สเซิน-ดาร์มชตัท มาเรีย อันนาเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าคาร์โลสที่ 2 แห่งสเปน
เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ

เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซ สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน (,) (22 ตุลาคม ค.ศ. 1692 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1766)
เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซพระราชสมภพเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1692 ที่วังพิลอตตา, พาร์มาในอิตาลี เป็นพระธิดาในโอโดอาร์โดที่ 2 ดยุคแห่งพาร์มาและมาเรีย อันนา ดัชเชสแห่งบาวาเรีย เอลีซาเบตตา ฟาร์เนเซเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งสเปน หรือฟิลิปป์แห่งฝรั่งเศส พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระราชินีแห่งสเปนสองครั้งๆ แรกระหว่างปี ค.ศ. 1692 ถึงปี ค.ศ. 1724 และ ครั้งที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1724 ถึงปี ค.ศ. 1746ทรงมีบทบาททางการต่างประเทศและทางการเมืองสเปนอย่างมาก
ปีเตอร์ ลัสต์มัน

ปีเตอร์ ปีเตอส์โซน ลัสต์มัน (ค.ศ. 1583 - 4 เมษายน ค.ศ. 1633) เป็นจิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปีเตอร์ ลัสต์มันมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์ ความสำคัญของลัสต์มันไม่ใช่แต่เพียงภาพที่เขียน แต่ตรงที่เป็นครูของแร็มบรันต์และยัน ลีเฟินส์ ด้วย การเขียนของลัสต์มันเน้นรายละเอียดของใบหน้า มือ และเท้า
แคปิตอลเรเคิดส์

แคปิตอลเรเคิดส์ (Capitol Records) เป็นค่ายเพลงที่อยู่ในลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา เคยอยู่ในเครือ อีเอ็มไอกรุ๊ป ปัจจุบันอยู่ในเครือ ยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป
ค่ายเพลงอิสระ

ค่ายเพลงอิสระ  หรือ ค่ายเพลงอินดี้  คือ ค่ายเพลงที่ก่อตั้งโดยไม่อยู่ในการควบคุมของบริษัทหรือองค์กรในอุตสาหกรรมธุรกิจการบันทึกเสียงใด ๆ
ภาพรวม.
นักวิจารณ์ทั้งหลายต่างก็ให้คำนิยามความแตกต่างระหว่างค่ายเพลงทั่วไปกับค่ายเพลงอิสระแตกต่างกันออกไป แต่ในทางปฏิบัติแล้ว คำนิยามเดิมของค่ายเพลงทั่วไป คือ ค่ายเพลงที่มีช่องการเผยแพร่เป็นของตนเอง ซึ่งในค่ายเพลงอิสระบางแห่ง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ค่ายเพลงที่มีศิลปินที่ประสบความสำเร็จสังกัดอยู่ จะลงนามในข้อตกลงกับค่ายเพลงทั่วไป ค่ายเพลงทั่วไปยังอาจถือสิทธิ์ในค่ายเพลงอิสระบางส่วนหรือทั้งหมดก็เป็นได้
พระเยซูและหญิงผิดประเวณี (เบรอเคิลผู้พ่อ)

พระเยซูและหญิงผิดประเวณี  เป็นงานจิตรกรรมที่เขียนโดยปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ) (ค.ศ. 1525-1569) จิตรกรชาวเฟลมิชคนสำคัญของจิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช ภาพ "พระเยซูและหญิงผิดประเวณี" เขียนขึ้นเมื่อราวปี ค.ศ. 1565 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์สถาบันศิลปะคอร์โทลด์ (Courtauld Institute of Art) ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ภาพ "พระเยซูและหญิงผิดประเวณี" เป็นภาพที่มีเนื้อหามาจากพระคัมภีร์ไบเบิล เมื่อฟาริซีนำหญิงที่ทำผิดฐานล่วงประเวณีมาหาพระเยซู ความผิดดังกล่าวตามปกติแล้วมีโทษถึงตายโดยการถูกขว้างด้วยก้อนหิน แต่ในภาพนี้พระเยซูทรงคุกเข่าลงเขียน "ผู้ใดในพวกท่านที่ไม่มีบาป ก็ให้ผู้นั้นเอาหินขว้างเขาก่อน" บนพื้นหน้าสตรีที่ถูกกล่าวหา บนพื้นทางซ้ายของสตรีมีก้อนหินวางอยู่หลายก้อนที่ไม่ได้ใช้ขว้าง เบรอเคิลเขียนภาพสตรีที่มีลักษณะอ่อนโยน ที่เป็นรูปทรงแบบอุดมคติแทนที่จะเป็นภาพสตรีพื้นบ้านเช่นที่เบรอเคิลชอบเขียนตามปกติ
งานเขียนถูกขโมยจากหอศิลป์เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 ความที่เป็นภาพที่มีชื่อเสียงและมีค่ามากทำให้หาผู้ซื้อไม่ได้ และภาพเขียนหายไปจนกระทั่งปี ค.ศ. 1992 เมื่อตำรวจพบ
ภาพเหมือนเจ้าหญิง (พิซาเนลโล)

ภาพเหมือนเจ้าหญิง หรือ ภาพเหมือนเจ้าหญิงแห่งตระกูลเอสเต  เป็นจิตรกรรมที่เชื่อกันว่าเขียนโดยพิซาเนลโลจิตรกรชาวอิตาลีของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นของอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์, ลูฟร์ในประเทศฝรั่งเศส 
พิซาเนลโลอาจจะเขียนภาพ “ภาพเหมือนเจ้าหญิง” ราวระหว่างปี ค.ศ. 1435 ถึงปี ค.ศ. 1449 ภาพ “ภาพเหมือนเจ้าหญิง” เป็นภาพของ การระบุว่าเป็นงานเขียนโดยพิซาเนลโลมาจากลักษณะการเขียนของภาพและเพราะพิซาเนลโลพำนักอยู่ที่เฟอร์ราราในช่วงเวลาเดียวกันนั้นด้วย ที่ไปเขียนภาพเหมือนบนแป้นของมาร์ควิสเลโอเนลโล เดสเต (Leonello d'Este)
ทั่วไป.
ภาพเขียนเป็นภาพด้านข้างของสตรีที่มีฉากหลังเป็นผีเสื้อและดอกไม้ ตัวแบบในภาพกล่าวกันว่าคือจิเนวรา เดสเต (Ginevra d'Este) (เพราะมีจูนิเพอร์อยู่ในภาพ ที่ในภาษาอิตาลีคือคำว่า “ginepro”) แต่ก็เคยเชื่อกันว่าอาจจะเป็นภาพของมาร์เกอริตา กอนซากา ภรรยาของเลโอเนลโล เดสเต แต่ในภาพไม่มีสิ่งใดที่เป็นนัยยะถึงตระกูลกอนซากา แต่มีสิ่งที่เป็นนัยยะถึงตระกูลเอสเต จิเนวราสมรสกับทหารรับจ้างแห่งริมินิซิจิสมอนโด พันโดลโฟ มาลาเทสทา (Sigismondo Pandolfo Malatesta) แต่ถูกสามีฆ่าเมื่อพบว่าไปนอกประเวณี การมีดอกอควิลิเจีย (Aquilegia) ในฉากหลังที่เป็นสัญลักษณ์ของการแต่งงานหรือความตาย ทำให้สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นหลังจากที่จิเนวราเสียชีวิตไปแล้ว ในราวคริสต์ทศวรรษ 1440 
ผีเสื้อที่บินไกล้คิ้วของสตรีในภาพเป็นสัญลักษณ์ของวิญญาณ
อิมโนเดริเอโก

อิมโนเดริเอโก  เป็นบทเพลงปลุกใจของสเปน มีต้นกำเนิดในช่วงทรีนิโอลิเบรัล (Trienio Liberal "ไตรวรรษเสรีนิยม") ระหว่าง ค.ศ. 1820–ค.ศ. 1823 ชื่อของเพลงนี้มีที่มาจากราฟาเอล เดล ริเอโก นายทหารและนักการเมืองสายเสรีนิยมของสเปน ผู้นำในการลุกฮือเพื่อนำรัฐธรรมนูญสเปนฉบับ ค.ศ. 1812 ที่มีเนื้อหาเชิงเสรีนิยมกลับมาใช้อีกครั้ง เอวาริสโต เฟร์นันเดซ เด ซาน มิเกล  เป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้อง และเชื่อกันว่าโฆเซ มัลคอร์ โกมิสเป็นผู้ประพันธ์ทำนอง 
เพลงนี้ได้รับการประกาศให้เป็นเพลงชาติของสเปนใน ค.ศ. 1822 และถูกใช้สืบต่อมาจนกระทั่งรัฐบาลสายเสรีนิยมถูกล้มล้างในปีถัดไป อิมโนเดริเอโกเป็นหนึ่งในเพลงที่นิยมใช้ในฐานะเพลงชาติระหว่างสมัยสาธารณรัฐสเปนที่หนึ่ง (ค.ศ. 1873–1874) และได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายมากขึ้นในสมัยสาธารณรัฐสเปนที่สอง (ค.ศ. 1931–1939) ภายหลังจากการสิ้นสุดสงครามกลางเมืองสเปนใน ค.ศ. 1939 เพลงนี้ถูกใช้เป็นเพลงชาติของรัฐบาลสาธารณรัฐสเปนพลัดถิ่น จนกระทั่งมีการยุบรัฐบาลพลัดถิ่นใน ค.ศ. 1977 สองปีหลังจากระบอบเผด็จการฟรังโกสิ้นสุดลง
เนื้อร้อง.
เนื้อร้องต้นฉบับ (ค.ศ. 1820–1823).
เนื้อร้องดังกล่าวนี้ถือเป็นเนื้อร้องฉบับดั้งเดิมที่ใช้ในสมัยทรีนิโอลิเบรัล (ค.ศ. 1820–1823)#เปลี่ยนทาง 
เนื้อร้องฉบับสังเขปแบบแรก (ค.ศ. 1931–1939).
เนื้อร้องดังกล่าวนี้เป็นฉบับที่ใช้ในสมัยสาธารณรัฐสเปนที่สอง (ค.ศ. 1931–1939) ประกอบไปด้วยบทที่หนึ่ง บทที่สาม และบทที่เจ็ดของเนื้อร้องต้นฉบับ โดยมีการปรับเปลี่ยนเนื้อเพลงเล็กน้อย#เปลี่ยนทาง 
เนื้อร้องฉบับสังเขปแบบที่สอง.
เนื้อร้องดังกล่าวนี้ประกอบไปด้วยบทแรกและบทสุดท้ายของเนื้อร้องต้นฉบับ โดยมีการปรับเปลี่ยนเนื้อเพลงเล็กน้อย#เปลี่ยนทาง 
ข้อขัดแย้ง.
ในประวัติของเพลงอิมโนเดริเอโก มีเรื่องราวของความขัดแย้งที่สำคัญเกิดขึ้นดังนี้
กุสโก ค.ศ. 1951.
ในบันทึกเรื่อง "The Motorcycle Diaries"  หรือบันทึกการเดินทางไปทั่วทวีปอเมริกาใต้ของเออร์เนสโต "เช" เกบารา ซึ่งเขียนขึ้นในช่วงก่อนที่เขาจะเป็นนักปฏิวัติ เขาได้บรรยายถึงเหตุการณ์หนึ่งเกี่ยวกับเพลงนี้ที่เขาพบในเมืองกุสโก ประเทศเปรู ว่า ชาวเมืองกุสโกต้องการที่จะบรรเลงเพลงชาติสเปนเพื่อแสดงความขอบคุณจอมพลฟรันซิสโก ฟรังโก ผู้ปกครองประเทศสเปนขณะนั้น ที่ช่วยเหลือในการบูรณะโบสถ์คริสต์แห่งหนึ่งที่เสียหายจากภัยธรรมชาติ แต่ด้วยความเข้าใจผิด แทนที่วงดนตรีจะบรรเลงเพลงมาร์ชากราเดนารา (ชื่อเดิมของเพลงมาร์ชาเรอัล เพลงชาติสเปนในปัจจุบัน) พวกเขากลับบรรเลงเพลงอิมโนเดริเอโก ซึ่งเป็นเพลงต้องห้ามของสเปนเวลานั้น สร้างความไม่พอใจต่อชาวสเปนที่อยู่ในที่นั้นด้วย
การแข่งขันเทนนิสเดวิสคัพ 2003.
ก่อนเริ่มการแข่งขันเทนนิสเดวิสคัพ 2003 รอบชิงชนะเลิศ ระหว่างสเปนกับออสเตรเลีย ซึ่งจัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ได้เกิดเหตุผิดพลาดขึ้นจากการบรรเลงเพลงอิมโนเดริเอโกในฐานะเพลงชาติสเปน แทนที่จะเป็นเพลงมาร์ชาเรอัล ซึ่งเป็นเพลงชาติของราชอาณาจักรสเปนปัจจุบัน จากเหตุการณ์นี้ทำให้รัฐมนตรีกระทรวงกีฬาของสเปนยื่นหนังสือประท้วงต่อคณะกรรมการจัดการแข่งขัน พร้อมเรียกร้องให้มีการขอโทษจากฝ่ายออสเตรเลีย ด้วยเห็นว่าการกระทำดังกล่าวถือเป็น "การคุกคามชาติสเปน" ซึ่งภายหลังได้มีคำชี้แจงและขอโทษจากฝ่ายจัดการแข่งขันว่าเกิดจากความเข้าใจผิดของนักดนตรีผู้บรรเลงเพลง อย่างไรก็ตาม ทางฝ่ายสเปนเห็นว่ายังไม่เป็นการเพียงพอ และต้องการให้รัฐบาลออสเตรเลียทำหนังสือชี้แจงอย่างเป็นทางการด้วย
สุชาติ เชาว์วิศิษฐ

ร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐ (21 เมษายน พ.ศ. 2483 – 22 ตุลาคม พ.ศ. 2552) อดีตรองนายกรัฐมนตรี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร
ประวัติ.
เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2483 ที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นน้องชายของนายสุจินต์ เชาว์วิศิษฐ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ เจ้าของฉายา "ส.ส.ปลาทูเค็ม" และนายสุรศักดิ์ เชาว์วิศิษฐ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร และมีน้องชายฝาแฝด คือ ร้อยโท สุชาย เชาว์วิศิษฐ อดีตประธานกรรมการบริหารธนาคารกรุงไทย
การศึกษา.
ร้อยเอกสุชาติ เชาว์วิศิษฐ สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนอัสสัมชัญ ต่อมาปี พ.ศ. 2499 จบการศึกษาจาก SCHOOL LEAVING CERTIFICATE DIOCESAN BOY'S SCHOOL ประเทศฮ่องกง 
ปี พ.ศ. 2502 จาก GCE A' LEVEL BRISTOL COLLEGE OF COMMERCE ประเทศอังกฤษ และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี ECONOMICS LONDON SCHOOL OF ECONOMICS AND POLITICAL SCIENCE ในปี พ.ศ. 2505
การทำงาน.
ร้อยเอกสุชาติ เชาว์วิศิษฐ เริ่มรับราชการเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 สังกัดกองทัพบก ในตำแหน่ง ทส.เจ้ากรมการเงินทหารบก และโอนมาสังกัดกระทรวงการคลัง เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ในตำแหน่ง วิทยากรโท สศค. และได้ดำรงตำแหน่งสำคัญๆ ในกระทรวงการคลังหลายตำแหน่ง อาทิ ผู้อำนวยการกองกลาง สำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง ในปี 2521 ผู้อำนวยการกองอากร กรมสรรพากร และผู้อำนวยการโรงงานกระสอบ ปี 2523 สรรพากรเขต 3 ผู้อำนวยการกองนโยบายและแผน กรมสรรพากร รองอธิบดีกรมสรรพากร
ในปี พ.ศ. 2536 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองปลัดกระทรวงการคลัง อีก 2 ปีต่อมาเป็นอธิบดีกรมสรรพากร อธิบดีกรมธนารักษ์ ตำแหน่งละ 1 ปี และกลับมาเป็นอธิบดีกรมสรรพากรอีกครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 2540
ในรัฐบาลพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในปี พ.ศ. 2546 ต่อมาเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2547 ร้อยเอกสุชาติ เชาว์วิศิษฐ ก็ได้รับพระบรมราชโองการแต่งตั้งเป็น รองนายกรัฐมนตรี อีกตำแหน่งหนึ่ง
ชีวิตครอบครัว.
ชีวิตครอบครัวสมรสกับนางรัตนา เชาว์วิศิษฐ
ถึงแก่อนิจกรรม.
ร้อยเอก สุชาติ เชาว์วิศิษฐ เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็งกล่องเสียง เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2552 มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
งานสะสมศิลปะเรย์นสท์

งานสะสมศิลปะเรย์นสท์  อาจจะเป็นงานสะสมศิลปะและสิ่งของทางศิลปะที่สมบูรณ์ที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่ทำการสะสมโดยพ่อค้าชาวดัตช์ยาน เรย์นสท์ (Jan Reynst) และเพิ่มเติมต่อมาโดยพี่ชายเกอร์ริท เรย์นสท์ (Jan Reynst) งานสะสมตั้งแสดงที่บ้านของสองพี่น้องในอัมสเตอร์ดัม ที่ประกอบด้วยภาพเขียนโดยจิตรกรอิตาลีกว่า 200 ภาพและประติมากรรมอีก 300 ชิ้นส่วนใหญ่จากสมัยโรมัน นอกจากนั้นก็ยังมีสิ่งของโบราณ (antiquities) อื่นๆ แต่งานสะสมมากระจัดกระจายในคริสต์ทศวรรษ 1660 และ 1670 หลังจากการเสียชีวิตของพี่น้องทั้งสอง และแม่หม้ายของเกอร์ริทขายให้แก่ผู้ซื้อต่างๆ
เทพนักสู้เจ็ดดาวกายเฟิร์ด

เทพนักสู้เจ็ดดาวกายเฟิร์ด (; โรมาจิ: "Shichisei Tōshin Gaifādo ทับศัพท์คำว่า Guyferd") แป็นภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึ ที่เกิดจากความร่วมมือของบริษัท โตโฮ และบริษัท แคปคอม ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 8 เมษายน และอวสานเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1996 รวมทั้งสิ้น 26 ตอน
เนื้อเรื่อง.
หลังจากการหายตัวของ “คาซาม่า มาซาโตะ” ทำให้ “คาซาม่า โก” น้องชายที่ออกเดินทางฝึกวิชาหมัดสำนักเคนโอริวไปทั่วโลก ต้องกลับมาที่ญี่ปุ่นเพื่อหาเบาะแสของพี่ชาย และเขาก็ได้ค้นพบว่ามาซาโตะหายไปด้วยฝีมือขององค์กรอาชาญากรรมใต้ดินที่มีชื่อว่า “Crown” (คราวน์) โดยองค์กรดังกล่าวมีความปรารถนาที่จะสร้าง “สุดยอดนักสู้ไร้เทียมทาน” จึงได้ทำการลักพาตัวนักสู้คนดัง ฝีมือดี มาทำการทดลองแต่โกก็พลาดท่าถูกจับไปดัดแปลงเป็น Guyborg (กายบอร์ก) ทหารเลวสุดชั่วขององค์กรคราวน์ แต่โชคดีที่จิตใจ และความทรงจำของโกยังอยู่ดีครบถ้วน ทำให้เขาตัดสินใจแหกคุกขององค์กร แต่ในขณะที่กำลังจะหลบหนี โกได้เสียท่าให้ Jerk (เจิร์ค) จอมหมัดอสูร (Mutian) ที่ถูกดัดแปลงจนไม่เหลือความเป็นมนุษย์ ในตอนนั้นเอง ด้วยจิตใจที่ดีงาม และอยากปกป้องผู้คนของโก ก็ได้ทำให้ปรสิตฟาลาห์ที่ถูกฝังในร่างของโก ได้เปลี่ยนสภาพร่างกายของเขา โดยมีชุดเกราะชีวะจักรกลคลุมร่างกาย ด้วยความช่วยเหลือของ “ชิโรอิชิ ทาเคโอะ” อดีตนักวิทยาศาสตร์ของคราวน์ ทำให้โกค่อยๆเรียนรู้ที่จะใช้พลังต่อกรกับพวกจอมหมัดอสูรขององค์กรคราวน์ ในนาม Guyferd (กายเฟิร์ด) นักสู้ผู้ใช้เพลงหมัดสำนักเคนโอริว
ตัวละคร.
 นักสู้หนุ่มเลือดร้อนที่เดินทางทั่วโลกเพื่อฝึกเพลงหมัดสำนักเคนโอริว ผู้รักความถูกต้อง แต่ต้องกลับมาญี่ปุ่นเพื่อตามหาพี่ชาย มาซาโตะที่หายสาบสูญ เขาถูกฝังปรสิตฟาลาห์เพื่อจะเปลี่ยนให้เขากลายเป้นนักสู้ขององค์กรที่ไม่รู้จักความเจ็บปวด แต่ทว่า ผลของปรสิตไม่สามารถทำอะไรโกได้เลย แถมยังมอบพลังใหม่ให้ ในฐานะชุดเกราะชีวะอีกด้วย หลังจากทำลายองค์กรคราวน์ได้ โกก็หายสาบสูญไปตลอดกาล
 อดีตหัวหน้าทีมวิจัยปรสิตฟาลาห์เขาพยายามที่จะใช้ไวรัสดังกล่าวในการรักษาทุกชีวิต แต่ก็ล้มเลว แถมยังทำให้ทีมวิจัยที่เกี่ยวข้องกลายเป็น “จอมหมัดอสูร”  ไปอีกหลังจากนั้นเขาก็เผาบันทึกของเขาและสาบานว่าจะไม่ทำวิจัยอีกเลย
 นักสู้มากฝีมือผู้สืบทอดวิชาหมัดสำนักเคนโอริว 
 ร่วมกันกับน้องชาย แท้จริงเป้นคนจิตใจดี แต่รู้สึกอิจฉาน้องชายที่เก่งกว่า จึงได้หลงผิดไปเข้ากับพวกคราวน์ แม้ว่าจะได้สติกลับมาแล้ว แต่ด้วยปรสิตฟาลาห์บางส่วนที่ยังสามารถถูกควบคุมจากองค์กรได้  ทำให้บางครั้งยังคงต้องสู้กับน้องชายตัวเอง แต่ในที่สุดมาซาโตะก้ได้สติเต็ม100% ร่วมมือกับโก ในการกำจัดโซดิแอค แต่หลังจากทำลายองค์กรคราวน์ได้ มาซาโตะก็หายสาบสูญไปพร้อมกับน้องชายเช่นกัน…
กระบวนท่าไม้ตายต่างๆของกายเฟิร์ด.
 หมัดดาวตกทะลายฟ้า Kyokuseiken (極星拳) 
 หมัดกระสุนเพลิงจู่โจม Rekkageki (烈火撃) 
 ลูกเตะตอกผสุธา Jiraishin (地雷震)
 ลูกเตะบุปผาสลาตัน Fukaranbu (風花乱舞)
 ลูกเตะระเบิดสายฟ้า Bakuraiha (爆雷波)
 ลูกเตะคลื่นกางเขน Saigekishu (碎撃蹴)
 หมัดมังกรทะยานฟ้า Gekiryusho (撃竜衝)
 หมัดผสานดาวตกทะลายฟ้า Renki 
 Kyokuseiken (連気極星拳)
ยูเวอร์... / บัลลาด

ยู เวอร์... / บัลลาด (; โรมาจิ: "Yu Wa / Baraddo"; : You were... / BALLAD) เป็นผลงานซิงเกิลที่ 47 ของอายูมิ ฮามาซากิ วางขายในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในรูปแบบดับเบิล เอ ไซด์ ซิงเกิล และเพลงหน้าบีอย่าง "RED LINE ～for TA～" 
เพลง "You were..." เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "ทิงเกอร์ เบลล์ กับสมบัติที่สูญหาย" ส่วนเพลง "BALLAD" เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "ซูสีไทเฮา ก่อนแผ่นดินสิ้นสลาย" ทางช่อง NHK
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี

เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี (ประสูติ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2483) พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์แห่งอิหร่าน กับพระมเหสีองค์แรกคือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ อดีตราชินีแห่งอิหร่าน
ประวัติ.
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2483 ณ พระราชวังซาอาดาบัด กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์แห่งอิหร่าน กับพระมเหสีองค์แรกของพระองค์คือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ อดีตราชินีแห่งอิหร่าน ต่อมาพระราชบิดา และพระราชมารดาได้หย่าขาดจากกันหลังจากประสูติกาล
ภายหลังได้เกิดการปฏิวัติต่อต้านระบบชาห์ และเกิดการปฏิวัติอิสลาม เจ้าหญิงชาห์นาซจึงเสด็จไปประทับอยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์จนถึงปัจจุบัน
เสกสมรส.
ก่อนอภิเษกสมรสเจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวีทรงเคยถูกสู่ขอโดยพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรักและพระนางอาจจะได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอิรัก โดยพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระราชบิดาได้ทรงเห็นชอบด้วยแต่เจ้าหญิงทรงปฏิเสธที่จะอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฟัยศ็อล
เจ้าหญิงชาห์นาซ เสกสมรสครั้งแรกกับอาร์เดชีร์ ซาเฮดี (اردشیر زاهدی) อดีตรัฐมนตรีต่างประเทศของอิหร่าน และอดีตเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำสหรัฐอเมริกา (พ.ศ. 2500-2507 และ พ.ศ. 2515-2522) และทั้งคู่ได้มีพระธิดา 1 องค์ คือเจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี (ประสูติ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2501) ก่อนที่จะหย่ากันใน พ.ศ. 2507
ต่อมาเจ้าหญิงชาห์นาซ ได้สมรสอีกครั้งกับโคสเรา จาฮันบานี เชื้อพระวงศ์ราชวงศ์กอญัรเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2514 ทั้งคู่มีบุตร-ธิดา 2 คน ได้แก่ เคย์โคสลอว์ (เกิด พ.ศ. 2514) และเฟาซียะห์ (เกิด พ.ศ. 2517)
ความสัมพันธ์ในพระราชวงศ์.
เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาต่างพระมารดากับมกุฎราชกุมารไซรัส เรซา, เจ้าหญิงฟาราห์นาซ, เจ้าชายอาลีเรซาที่สอง และเจ้าหญิงไลลา ซึ่งประสูติแต่จักรพรรดินีฟาราห์ ส่วนเจ้าหญิงชาห์นาซนั้นเป็นพระราชธิดาในเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ ซึ่งพระชนนีเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีนาซลี โดยเจ้าหญิงชาห์นาซมีศักดิ์เป็นพระภาคิไนยของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์
ไข่ฟาแบร์เช

ไข่ฟาแบร์เช  คือหนึ่งในงานตกแต่งอัญมณีรูปไข่ที่สร้างโดยห้องงานอัญมณีฟาแบร์เช (House of Fabergé) ระหว่างปี ค.ศ. 1885 จนถึงปี ค.ศ. 1917 งานส่วนใหญ่เป็นงานชิ้นเล็กที่เหมาะกับการให้เป็นของขวัญสำหรับเทศกาลอีสเตอร์ 
แต่ไข่ฟาแบร์เชที่มีชื่อเสียงที่สุดที่สร้างโดยห้องงานอัญมณีเป็นงานชิ้นใหญ่ที่สร้างให้แก่ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 และ ซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย ที่มีด้วยกันทั้งหมด 50 ชิ้น และ 43 ชิ้นได้ค้นพบแล้ว อีกสองชิ้นสร้างแล้วเสร็จ 1 ใบ อีกใบยังไม่เสร็จ ได้แก่ "กลุ่มดาวสีน้ำเงินแห่งซาเรวิช" และ "คาเรเลียนเบิร์ช" สำหรับปี ค.ศ. 1917
ไข่ใบใหญ่เจ็ดใบสร้างให้แก่นักอุตสาหกรรมอเล็กซานเดอร์ เคลช์แห่งมอสโก
ไข่ทำจากโลหะมีค่าหรือหินแข็งตกแต่งด้วยอัญมณีและการลงยา คำว่า “ไข่ฟาแบร์เช” มีความหมายเดียวกับความหรูหรา และถือกันว่าเป็นงานอัญมณีชั้นหนึ่ง “ไข่ฟาแบร์เช” ของราชวงศ์รัสเซียถือว่าเป็นกลุ่มงานศิลปะชิ้นเอก (objets d'art) ที่ได้รับการจ้างชิ้นสุดท้าย
ประวัติ.
การสร้าง “ไข่ฟาแบร์เช” เริ่มขึ้นเมื่อซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 มีพระราชประสงค์ที่มอบไข่อีสเตอร์ให้แก่จักรพรรดินีมาเรีย เฟโดโรฟนา (Empress Maria Fedorovna) ในปี ค.ศ. 1885 เพื่ออาจจะในพระราชวโรกาสฉลองครอบรอบ 20 ปีของการเสกสมรสระหว่างทั้งสองพระองค์ เชื่อกันว่าซาร์อเล็กซานเดอร์ทรงได้ความคิดมาจากไข่ที่เป็นของเจ้าหญิงวิลเฮลมีน มารี แห่งเดนมาร์กผู้เป็นพระปิตุจฉาของพระจักรพรรดินี ที่เป็นวัตถุที่ต้องพระทัยจักรพรรดินีมาเรียมาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ 
ไข่ใบแรกที่สร้างที่เรียกกันว่า “ไข่ไก่” ทำด้วยทอง โดยมีเปลือกเป็นทองคำเคลือบเอนนาเมลขาวใสที่เปิดขึ้นมาเป็นสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจสิ่งแรกที่เป็นไข่แดงทองคำสีเหลืองนวล ที่เปิดออกมาเป็นไก่ทองคำระบายหลากสี ที่เปิดได้ ภายในเป็นมงกุฎจักรพรรดิเพชรขนาดเล็กที่ภายในบรรจุจี้ทับทิม แต่เป็นที่น่าเสียดายที่สองอย่างหลังนี้สูญหายไป
จักรพรรดินีมาเรียทรงพอพระทัยกับของขวัญเป็นอันมาก จนพระราชสวามีต้องมีพระบรมราชโองการแต่งตั้งให้ฟาแบร์เชเป็น ‘ช่างทองผู้ได้รับการแต่งตั้งเป็นพิเศษแห่งจักรวรรดิ’ ปีต่อมาพระองค์ก็ทรงจ้างให้ฟาแบร์เชสร้างไข่ให้อีกใบหนึ่ง แต่หลังจากนั้น ปีเตอร์ คาร์ล ฟาแบร์เชผู้เป็นเจ้าของกิจการก็ได้รับอภิสิทธิ์ในการไข่อีสเตอร์สำหรับพระจักรพรรดิต่อมา การออกแบบก็เพิ่มความซับซ้อนขึ้นทุกปี ตามธรรมเนียมของตระกูลฟาแบร์เช แม้แต่พระเจ้าซาร์ก็ไม่ทราบว่าไข่จะออกมาในรูปใด ข้อแม้อย่างเดียวของการสร้างงานคือต้องประกอบด้วยสิ่งที่สร้างความประหลาดใจแก่ผู้ดู หลังจากการเสด็จสวรรคตของซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 ในปี ค.ศ. 1894 แล้ว ซาร์นิโคลัสที่ 2 พระราชโอรสก็ทรงมอบไข่ให้แก่ทั้งพระอัครมเหสีและพระราชชนนี 
ในช่วงนี้ก็มิได้มีการสร้างไข่อยู่สองปี ในปี ค.ศ. 1904 และในปี ค.ศ. 1905 เพราะสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น เมื่อแบบได้รับการอนุมัติจากฟาแบร์เชแล้ว ทีมช่างก็จะเริ่มทำงานประกอบไข่ขึ้น
ไข่อีสเตอร์สำหรับพระจักรพรรดิสร้างชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือให้แก่ฟาแบร์เช ผู้รับงานสร้างไข่ให้แก่ลูกค้าส่วนตัวที่เลือกสรรบ้างไม่กี่คน ที่รวมทั้งดัชเชสแห่งมาร์ลบะระห์, ตระกูลโนเบล, ตระกูลรอธไชลด์ และตระกูลยูซูพอฟ
8 เทพอสูรมังกรฟ้า (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2537)

8 เทพอสูรมังกรฟ้า  เป็นภาพยนตร์กำลังภายในสัญชาติฮ่องกง กำกับภาพยนตร์โดย แอนดี้ ชิน ออกฉายในปี ค.ศ. 1994 นำแสดงโดย กง ลี่, หลิน ชิงเสีย, จาง เหมี่ยน, หลิน เหวินหลง
เนื้อเรื่องย่อ.
ในสำนักเทียนซานมีหยกทิพย์ และพลังเหนือโลกันตร์ที่ผู้ฝึกจะไม่แก่ ไม่ตาย เจ้าสำนักเซียนเหยาจื่อมีศิษย์น้อง 3 คน หวู่ชิงหยุน และสองพี่น้องฝาแฝด คือ หลี่ชิวซุ่ย และหลี่ชางไห่ ซึ่งทั้งสองต่างหลงรักเซียวเหยาจื่อ ขณะที่หวู่ชิงหยุน แอบหลงรักหลี่ชางไห่ เซียวเหยาจื่อจึงพาหลี่ชางไห่ไปอยู่บนยอดเขาวิเวก แต่เซียวเหยาจื่อกลับถูกวางยาพิษจากศิษย์ทรยศ ต้องใช้หยกทิพย์รักษา
ซิจุ๊ เณรน้อยจากวัดเส้าหลินถูกเจ้าสำนักใช้ให้ขอความช่วยเหลือจากเซียวเหยาจือ โดยนำคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นหยกหยกติดตัวไปด้วย แต่ถูกอาจื่อจับตัวไป เรื่องราวจะเป็นอย่างไรติดตามชมได้ใน 8 เทพอสูรมังกรฟ้า
เกล็ดแก้ว

เกล็ดแก้ว (โรมาจิ: "chinshurin") เป็นปลาทองสายพันธุ์หนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันในปัจจุบัน มีรูปร่างลักษณะ ตัวอ้วนกลมคล้ายลูกกอล์ฟ มีลักษณะเด่นคือ เกล็ดทุกเกล็ดจะปูดนูนออกมา จึงเป็นที่มาของชื่อเกล็ดแก้ว หัวมีขนาดเล็กมาก จนอาจนับได้ว่าเป็นปลาทองสายพันธุ์ที่มีหัวเล็กที่สุด ครีบหางแผ่กางออกแลดูสวยงาม สีสันของลำตัวมีมากมายหลากหลาย ทั้ง ขาว, น้ำตาล, เหลือง และส้ม และหลากหลายสีในตัวเดียวกัน แต่ไม่พบปลาที่มีสีดำทั้งตัว และมีทั้งหัววุ้นและหัวมงกุฎ
เกล็ดแก้วเป็นปลาทองที่ชาวไทยเป็นผู้เพาะพันธุ์ขึ้นมาเป็นครั้งแรก แต่ทว่าไม่ปรากฏหลักฐานว่าผู้ใดเป็นผู้คิดค้นและทำไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่
ลูกโป่ง (ปลาทอง)

ลูกโป่ง (โรมะจิ: Suihogan) เป็นสายพันธุ์ของปลาทองชนิดหนึ่ง ที่ปรากฏในปัจจุบัน เป็นปลาที่มีลักษณะเด่นที่เห็นได้ชัดเจนคือ มีถุงใต้ตาขนาดใหญ่ที่มีเส้นเลือดอยู่ภายใน ปูดยื่นออกมาทั้งสองข้างแลดูคล้ายลูกโป่ง จึงเป็นที่มาของชื่อ มีลักษณะลำตัวเรียวยาว ครีบทุกครีบสั้น ไม่มีครีบหลังซึ่งลักษณะดังกล่าวนี้คล้ายกับปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งคือ สิงห์จีน, สิงห์ญี่ปุ่น และ รันชู
ลูกโป่ง เป็นปลาทองที่มีสายพันธุ์กำเนิดมาจากประเทศจีน นับว่าเป็นปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งที่มีความเปราะบาง เลี้ยงยาก ทั้งนี้เพราะผู้เลี้ยงต้องคอยระวังมิให้ถุงใต้ตานั้นแตก ซึ่งอาจจะทำให้ปลาพิการหรือตายได้เลย เพราะปลาจะเสียการทรงตัวและติดเชื้อโรค ลูกโป่งนับว่าเป็นปลาทองที่มีสีสันหลากหลายมากที่สุดสายพันธุ์หนึ่ง เพราะมีทั้ง เหลือง, แดง, ขาว, เหลือง, ส้ม หรือหลากหลายสีสันในตัวเดียวหรือแม้กระทั่งน้ำตาลดำทั้งตัว 
เมื่อยังเล็ก ถุงใต้ตาจะยังเล็กอยู่และจะโตขึ้นเรื่อย ๆ ตามอายุขัยปลา จนกระทั่งเจริญเติบโตเต็มที่เมื่ออายุได้ 2 ขวบปี ลูกโป่งมีอายุขัยเต็มที่ราว 5 ปี
สิงห์ดำตามิด

สิงห์ดำตามิด หรือ สิงห์สยาม  เป็นปลาทองสายพันธุ์หนึ่ง ที่ได้รับความนิยมเลี้ยงในปัจจุบัน มีลักษณะเด่นคือ ลำตัวสีดำสนิททั้งตัวไม่เว้นแม้กระทั่งส่วนท้อง ส่วนหัวมีก้อนเนื้อที่เรียกว่า วุ้น ขนาดใหญ่และปิดจนมิดมองไม่เห็นลูกตา ลักษณะส่วนอื่นทั่วไปก็คล้ายกับสายพันธุ์หัวสิงห์ คือ ครีบทุกครีบสั้น ไม่มีครีบหลัง โคนหางใหญ่ แข็งแรง 
สิงห์ดำตามิดหรือสิงห์สยามนั้น เป็นปลาทองอีกสายพันธุ์หนึ่งที่ชาวไทยเป็นผู้คิดค้นสายพันธุ์ขึ้นมา โดยเริ่มขึ้นที่สหกรณ์ปลาสวยงาม อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี โดยพัฒนาสายพันธุ์ขึ้นมาจากสายพันธุ์หัวสิงห์ จนได้เป็นสายพันธุ์แท้ที่มีความนิ่งในพันธุกรรมและมีเอกลักษณ์เฉพาะสายพันธุ์ 
ปัจจุบัน สิงห์ดำตามิด เป็นปลาทองอีกชนิดหนึ่งที่ได้รับความนิยมเลี้ยงกันมาก โดยในตลาดปลาสวยงาม มักพบปลาทองสายพันธุ์นี้ขายอยู่เสมอ ๆ
โคเมท

โคเมท  เป็นปลาทองสายพันธุ์หนึ่งที่ปรากฏในปัจจุบัน มีถิ่นกำเนิดดั้งเดิมที่สหรัฐอเมริกา ลักษณะของโคเมทคือ ลำตัวผอมเพรียวยาวแลดูคล้ายปลาคาร์ป ครีบทุกครีบยาวโดยเฉพาะครีบหาง ลำตัวมักมีสีเดียวล้วน ๆ เช่น สีขาวหรือสีแดง ขนาดเมื่อโตเต็มที่สามารถยาวได้ถึง 12 นิ้ว จัดว่าเป็นปลาทองสายพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่มากสายพันธุ์หนึ่ง
โดยชื่อ โคเมท นั้น หมายถึงดาวหาง ทั้งนี้เพราะความที่มีลักษณะเพรียวยาวเหมือนดาวหางนั่นเอง โคเมทในประเทศแถบตะวันตก เช่น ที่สหรัฐอเมริกาหรืออังกฤษจะเป็นสายพันธุ์ที่ได้รับความนิยมมาก และมีราคาสูง แต่สำหรับในประเทศไทยและแถบเอเชียนั้น สายพันธุ์นี้กลับไม่ได้รับความนิยมเท่าและมีราคาต่ำ ทั้งที่ปลาทองสายพันธุ์นี้จัดว่าเลี้ยงง่ายกว่าสายพันธุ์อื่นมาก ทั้งนี้เนื่องจากไม่มีจุดเด่นเพียงพอที่จะทำให้แลดูสวยงามเหมือนสายพันธุ์อื่น อีกทั้งยังมีลักษณะทั่วไปคล้ายปลาคาร์ปอีกด้วย จึงทำให้มีความเข้าใจผิดและสับสนกันระหว่างปลาทั้งสองชนิดนี้เสมอ ๆ โดยเฉพาะในตัวที่ยังเล็กอยู่ และบางคนอาจจะเลี้ยงปนกันในบ่อเดียวกันด้วย
Nepenthes × trichocarpa

Nepenthes × trichocarpa (มาจากภาษากรีก: "trikho-" "ขน, เส้นด้าย", และ "-carpus" "ผล"), หรือมีอีกชื่อหนึ่งว่า Dainty Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงลูกผสมทางธรรมชาติระหว่าง "N. ampullaria" และ "N. gracilis" เดิมถูกเข้าใจผิดว่าเป็นสปีชีส์
บี.เอช. แดนเซอร์ (B. H. Danser) ได้จัดหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ไว้ในบทความของเขาในปี ค.ศ. 1928 อยู่ในสกุลหม้อข้าวหม้อแกงลิง เขาได้บรรยายถึงพืชชนิดนี้ไว้ดังนี้ ลำต้นเลื้อยไต่เป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง หม้อล่างโค้งเข้าหาสายดิ่งและเป็นทรงรูปไข่ ทั้งหม้อล่างและหม้อบนสามารถสูงได้ถึง 8 ซม. กว้างสุดประมาณ 1/3 ของความสูงและอาจกว้างได้ถึง 4 ซม. มี 2 ปีกชายครุยตลอดความยาว
สีของหม้ออยู่ระหว่างสีเขียวถึงเป็นจุดหรือมีลายแดงหรือเหลือง สามารถมองเห็นหม้อผุดตลอดทั้งพื้นป่าอย่างน่าตื่นใจ และหม้อบนอยู่บนพุ่มไม้หรือต้นไม้ที่เลื้อยไต่ขึ้นไป
"N. × trichocarpa" พบในพื้นราบตลอดทั้งมาเลเซียตะวันตก, บอร์เนียว, สิงคโปร์ และ เกาะของอินโดนีเซียในสุมาตรา ปกติพบปะปนกับ "N. ampullaria" และ "N. gracilis"
Nepenthes × cincta

Nepenthes × cincta (มาจากภาษาละติน: "cinctus" = สายคาด) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงลูกผสมทางธามชาติระหว่าง "N. albomarginata" และ "N. northiana"
"N. × cincta" เป็นพืชหายากเพราะการกระจายพันธุ์ของ "N. northiana" พบเพียงสองสามแห่งในเบา (Bau) รัฐซาราวัก ซึ่งเติบโตบนหินปูน "N. × cincta" เป็นหนึ่งในสามลูกผสมตามธรรมชาติที่เกิดจาก "N. northiana"
ลักษณะขอบขาวที่ปากของ "N. albomarginata" เด่นมากในลูกผสมนี้ เพอริสโตมที่ผายออกของ "N. northiana" หายไป หม้อเป็นทรงกรวยแคบ มีสีครีมถึงม่วงคล้ำ มีจุดสีแดงหรือดำ
Nepenthes × cantleyi

Nepenthes × cantleyi (ได้ชื่อตาม ร็อบ แคนต์ลีย์ (Rob Cantley) นักอนุรักษ์ธรรมชาติและนักประดิษฐ์หม้อข้าวหม้อแกงลิงปลอม) เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงลูกผสมทางธามชาติระหว่าง "N. bicalcarata" และ "N. gracilis" นอกจากบรูไนแล้วเป็นพืชหายากมาก ทั้งๆที่พ่อและแม่กระจายพันธุ์กว้างขวางตลอดบอร์เนียว
รูปร่างของหม้อคล้ายกับ "N. bicalacarata" มาก ถึงแม้ว่าเพอริสโตมจะคล้ายกับ "N. gracilis" เขี้ยวของ "N. bicalcarata" ลดลงหรือเพียงแค่ปุ่มเล็กๆ ลูกผสมนี้เติบโตคล้าย "N. gracilis" ซึ่งลำต้นเลื้อยไปตามพื้น ขึ้นในที่เปิดโล่ง ดินเป็นดินทราย ของเหลวในหม้อเป็นกรดสูงคล้ายกับ "N. gracilis" มีค่า pH ต่ำที่สุดเท่าที่มีการบันทึกไว้ถึง 1.82
สโมสรฟุตบอลโคราช

สโมสรฟุตบอลโคราช เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ปัจจุบันลงแข่งขันในะดับไทยลีก อเมเจอร์ ทัวร์นาเมนต์ โดยสโมสรเริ่มต้นส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. ในปี 2551 และสามารถผ่านเข้ารอบ 8 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ทำให้ได้เลื่อนชั้นสู่ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. ปี 2552
ในปีต่อมาได้ส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ค. และผ่านเข้ารอบ 4 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ ทำให้ได้เลื่อนชั้นสู่ระดับถ้วยพระราชทาน ข. ต่อไป และต่อมาได้เล่นอยู่ในฟุตบอลดิวิชัน 3 
ประวัติสโมสร.
จุดกำเนิดสโมสรฟุตบอลโคราช
ด้วยอุดมการณ์เดียวกัน ที่มองเห็นความสำคัญของเยาวชนรุ่นใหม่ โดยเฉพาะการให้โอกาสเด็กโคราช ได้มีโอกาสเล่นฟุตบอล คุณไพโรจน์ นุชกลาง และคุณสายัณห์ พันธุ์บัว ได้ริเริ่มโครงการอย่างเอาจริงเอาจังและต่อเนื่อง ในการพัฒนาวงการฟุตบอลโคราช จึงได้ก่อตั้งสโมสรฟุตบอลขึ้นมา โดยใช้ชื่อว่า "สโมสรฟุตบอลโคราช" ภายใต้พันธกิจ "เพื่อคนโคราช" เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2550 ได้ทำการจดทะเบียนการค้า หจก.สโมสรฟุตบอลโคราช ขึ้นเพื่อเป็นนิติบุคคล
ในเวลาต่อมา ได้มีการเชิญคุณสุวัฒนชัย เจริญสุข ซึ่งเป็นอดีตเพื่อนร่วมทีม (สมัยเรียน) เข้ามาร่วมเป็นหุ้นส่วนอีกคน และยังได้รวบรวมผองเพื่อน-พี่น้องร่วมอุดมการณ์เดียวกัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่ เข้ามาช่วยกัน เพื่อพัฒนาวงการฟุตบอลโคราช อย่างแท้จริง โดยไม่ได้หวังผลประโยชน์ใดๆทั้งสิ้น
หลังจากนั้นจึงได้ทำการก่อตั้งสมาคมขึ้นมา เพื่อเริ่มตันเตรียมทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ง. (ซึ่งเป็นระดับลีกล่างสุด) โดยใช้ชื่อสมาคมว่า "สมาคมสโมสรฟุตบอลโคราช" พร้อมด้วยทีมงานซึ่งเป็นบุคคลที่รักวงการฟุตบอล ได้แก่คุณสมชาย เสร็จกิจ และคุณธัชพล นุชกลาง มาเป็นอุปนายกสมาคม และยังได้เชิญคุณเทิดศักดิ์ ชัยพิมลผลิน (รองผู้ช่วยผู้จัดการธนาคารออมสิน สาขาสุรนารี) เข้ามาดำรงตำแหน่งเหรัญญิก พร้อมด้วยทีมงานคุณภาพ พร้อมถึงบุคลากรจากท้องถิ่นเข้ามาช่วยงานมากมาย
จุดเริ่มต้นของสโมสร กับการเริ่มสร้างทีมฟุตบอลชุดแรกขึ้น ภายใต้การดูแลของ คุณสายัณห์ พันธุ์บัว โดยปีแรกได้ทำการส่งทีมเข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทาน ง. ประจำปี 2551 โดยเปิดโอกาสให้เยาวชนในระดับมัธยมปลาย ภายในจังหวัดนครราชสีมาเข้าร่วมแข่งขันเป็นส่วนใหญ่ สโมสรฟุตบอลโคราช เข้ารอบ 8 ทีมสุดท้าย ส่งผลให้ได้เลื่อนชั้นสู่ถ้วยพระราชทาน ค. ในปีเดียวเท่านั้น และได้เลื่อนชั้นสู่ถ้วยพระราชทาน ข. 
ทีมงานประจำสโมสร.
ห้างหุ้นส่วนจำกัด สโมสรฟุตบอลโคราช 
สมาคมสโมสรฟุตบอลโคราช
คณิน บัดติยา

คณิณ บัดติยา (ชื่อเล่น: คูณ; เกิด: 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2529) เป็นอดีตนักแสดงและพิธีกรชาวไทย
ประวัติ.
คณินมีเชื้อสายอินเดีย และมีพี่ชายหนึ่งคน เขาเคยศึกษาอยู่ที่ คณะทันตแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต แต่ถูกรีไทร์เสียก่อน คณิน บัดติยา หนุ่มหล่อมาดเข้ม จาก ม.3 ปี 4 เรารักนาย และเขาจึงเรียนจบที่ คณะทันตแพทย์ศาสตร์ ที่ประเทศฟิลิปปินส์ คณินเข้าวงการโดยการโพสต์ภาพของตนเองลงในไฮไฟฟ์ และมีโมเดลลิ่งสนใจเชิญไปถ่ายโฆษณาแก๊สโซฮอลล์ของปั้มน้ำมัน ปตท. ในปี พ.ศ. 2550 จนในที่สุดได้รับเชิญจากทางค่ายอาวอง ให้ไปแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "ม.3 ปี4 เรารักนาย" ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่คณินได้เล่นและได้รับบทพระเอก
นอกจากนี้คณินยังมีผลงานเพลงอีกหนึ่งเพลง คือ เพลง "รัก..ได้ยินหรือเปล่า" ซึ่งเป็นเพลงที่คูณร้องประกอบภาพยนตร์เรื่อง" ม.3 ปี 4 เรารักนาย" อีกด้วย
จันผา

จันผา หรือ จันทร์ผา เป็นไม้ประดับที่มีอยู่แถบตามป่าเขาในประเทศไทย มีความสูงประมาณ 5 - 7 ฟุต ลำต้นมีความแข็งแรงมาก จะมีการแตกใบตรงบริเวณยอด ใบมีสีเขียวเข้ม ลักษณะเป็นรูปหอก ขนาดใบเรียวและยาว ปลายใบจะมีรูปแบบแหลมใบยาวประมาณ 45-50 cm และมีความกว้างที่ประมาณ 4-5 cm ส่วนใหญ่จะนิยมปลูกประดับไว้ที่สนามหญ้าและใช้ตกแต่งร่วมกับสวนหินจันทร์ผานั้นมีหลายชื่อ บ้างก็เรียกว่า "จันทร์แดง" หรือ "ลักจั่น" ชอบขึ้นบริเวณหน้าผา
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
เป็นไม้พุ่มที่มีขนาดใหญ่หรือไม้ต้นขนาดเล็ก แต่จะไม่ผลัดใบ ลำต้นจะกลมๆ คล้ายต้นหมาก และเปลือกของลำต้นจันทร์ผานั้นจะมีสีเทาๆ ส่วนใบจะแตกเป็นช่อๆ โดยจะแตกบริเวณปลายยอดเท่านั้น เรือนยอดเป็นรูปทรงไข่ เมื่อต้นโตจะแผ่กว้างขยายออกไป เปลือกต้นสีน้ำตาลหรือน้ำตาลปนเทา แตกเป็นร่องตามยาว
ใบเดี่ยว เรียงเวียนสลับถี่ ๆ ที่ปลายกิ่ง ใบรูปแถบยาวแคบ กว้าง 4-5 เซนติเมตร ยาว 45-60 เซนติเมตร ปลายใบแหลม โคนใบแผ่เป็นกาบหุ้มลำต้น ผิวใบด้านบนสีเขียวเข้ม ก้านใบเป็นกาบหุ้มซ้อนทับ กันรอบลำต้น 
ดอกสีขาวนวลตรงกลางดอกมีจุดสีแดง มีกลิ่นหอม ออกเป็นช่อแบบช่อแยกแขนงขนาดใหญ่ตามซอกใบที่ปลายกิ่ง มีดอกจำนวนมาก กลีบดอก 6 กลีบ ผลสด ทรงกลมขนาดเล็กอยู่รวมกันเป็นพวง ผลอ่อนสีเขียว ผลแก่สีแดงคล้ำ มีเมล็ดเดียว
ประโยชน์.
แก่นมีสรรพคุณบำรุงระบบภายในร่างกายคือหัวใจและ แก้เลือดออกตามไรฟัน
สโมสรฟุตบอลอำนาจ ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลอำนาจ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่อำเภอเมือง จังหวัดอำนาจเจริญ ปัจจุบันอยู่ในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก
โดยสโมสรก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2554 ในชื่อ "อำนาจเจริญ ทาวน์" และ ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "อำนาจ โปลี ยูไนเต็ด" ในปี พ.ศ. 2557 ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น "อำนาจ ยูไนเต็ด" ในปี พ.ศ. 2560
ประวัติ.
อำนาจเจริญ ทาวน์.
ชมรมฟุตบอลจังหวัดอำนาจเจริญได้มีแนวความคิดที่จะเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 และมีโอกาสที่จะเข้าร่วมการแข่งขันการแข่งขันในฤดูกาล 2553 แต่กลับประสบปัญหาทางด้านความพร้อมของสนาม จึงทำให้ไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันในฤดูกาลดังกล่าวได้ ความไม่พร้อมของผู้บริหารภายในจังหวัด ทำให้อำนาจเจริญเป็นหนึ่งในไม่กี่จังหวัดที่ไม่มีทีมฟุตบอลเข้าร่วมแข่งขันลีกภูมิภาคในยุคที่กำลังรุ่งเรือง
ต่อมาสำนักงานเทศบาลเมืองอำนาจเจริญ ได้ตั้งงบประมาณซ่อมแซมและปรับปรุงสนามฟุตบอลจนผ่านเกณฑ์มาตรฐานและสามารถเข้าร่วมการแข่งขันได้เป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2554 โดยหลังจากได้สิทธิเข้าร่วมการแข่งขันแล้ว ได้ก่อตั้งขึ้นเป็น สโมสรฟุตบอลอำนาจเจริญ ทาวน์ และใช้ มด เป็นสัญลักษณ์ของสโมสร เนื่องจากชื่อทีมในภาษาอังกฤษคือ "Amnat Town" มีตัวย่อ A.N.T. อีกทั้งยังสื่อถึงว่าอำนาจเจริญเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดอุบลราชธานี ซึ่งมีชื่อเดิมว่า ดอนมดแดง
 โดย อำนาจเจริญ ทาวน์ ได้รับฉายาว่า มดพิฆาต
อำนาจ โปลี ยูไนเต็ด.
พ.ศ. 2556 สโมสรประสบปัญหาด้านงบประมาณและการเงิน แต่ก็ยังสามารถแข่งขันในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2556 ได้จนจบฤดูกาล โดยสโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับที่ 12 ในโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และหลังจบฤดูกาลมีข่าวว่าทางผู้บริหารของสโมสรอาจยุบทีมเนื่องจากประสบปัญหาทางการเงิน
จนกระทั่งในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 "วิทยาลัยอาชีวศึกษาโปลีเทคอำนาจเจริญ" ได้เข้ามาเป็นผู้สนับสนุนหลักของสโมสร โดยมีประธานสโมสร คือ นางจันทร์เพ็ญ ประเสริฐศรี จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อสโมสรเป็น อำนาจ โปลี ยูไนเต็ด และใช้ชื่อนี้ในการลงแข่งขันครั้งแรกในลีกภูมิภาค ดิวิชัน 2 ฤดูกาล 2557 เป็นต้นมา
สตีเวน รีด

สตีเวน จอห์น รีด  เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษเชื้อสาย ไอร์แลนด์เหนือ เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1981 เล่นในตำแหน่งรับ ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียนในพรีเมียร์ลีกของอังกฤษ
ไซมอน ค็อกซ์

ไซมอน ริชาร์ด ค็อกซ์  เกิดวันที่ 28 เมษายน ค.ศ.1987 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียนในเอฟเอพรีเมียร์ลีกของประเทศอังกฤษ โดยปกติค็อกซ์จะเล่นในตำแหน่งกองหน้า
เกรอัม ดอร์แรนส์

เกรอัม ดอร์แรนส์  เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ.1987 เป็นนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์ ปัจจุบันเล่นอยู่กับสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียนในเอฟเอพรีเมียร์ลีกของประเทศอังกฤษ โดยปกติดอร์แลนด์จะเล่นในตำแหน่งกองกลาง
จิน เชาฉฺวิน

จิน เชาฉฺวิน (เกิด 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1951) เป็นนักแสดงชาวไต้หวัน ที่ได้รับรางวัล ซึ่งมีชื่อเสียงในภูมิภาคเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากการแสดงเป็น เปาบุ้นจิ้น ข้าราชการจีนโบราณ ในละครโทรทัศน์เรื่อง "เปาบุ้นจิ้น" ในปี 1993 ในปี 2012 เขาได้แสดงเป็น เปาบุ้นจิ้น ในละครโทรทัศน์มากกว่า 700 ตอนที่ผลิตในไต้หวันฮ่องกงจีนแผ่นดินใหญ่และสิงคโปร์ ในปี 1997 เขาให้ทุนสร้าง "Chao-chun Film Studio" ในเมืองชิงเต่า ประเทศจีน เพื่อถ่ายทำละครโทรทัศน์เกี่ยวกับเปาบุ้นจิ้น
ตี๋ หลง

ตี๋ หลง (#เปลี่ยนทาง , , พินอิน: Dí Lóng, เกิดวันที่ 3 สิงหาคม ค.ศ. 1946) มีชื่อจริงว่า ถัน ฟู่หรง  เป็นนักแสดงชาวฮ่องกง ผู้เป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงอันดับหนึ่งของค่ายชอว์บราเดอร์สสตูดิโอ ร่วมกับ เดวิด เจียง โดยเขามีผลงานการแสดงภาพยนตร์จีนกำลังภายในที่ประสบความสำเร็จและเป็นที่รู้จักในวงกว้างเช่น "เดชไอ้ด้วน ภาค 2" (ค.ศ. 1969), "ฤทธิ์ไอ้หนุ่ม" (ค.ศ. 1971), "เดชไอ้เปีย" (ค.ศ. 1973), "ชอลิ้วเฮียง ตอน ศึกวังน้ำทิพย์" (ค.ศ. 1977), "ฤทธิ์มีดสั้นลี้คิมฮวง ศึกยุทธจักรหงส์บิน" (ค.ศ. 1977), "ถล่ม 13 เจ้าอินทรี" (ค.ศ. 1978), "ฤทธิ์มีดสั้นลี้คิมฮวง ภาค 2" (ค.ศ. 1981), "ชอลิ้วเฮียง ตอน แผนฟ้าคำรณ" (ค.ศ. 1982) และ "ถล่มอสูรหอกคู่" (ค.ศ. 1984) 
หลังจากที่เขาออกจากค่ายชอว์บราเดอร์สสตูดิโอไปในช่วงกลางยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาก็หันไปรับบทบาทการแสดงที่ร่วมสมัยมากขึ้น ซึ่งบทบาทโดดเด่นหลังจากที่เขาออกจากค่ายชอว์บราเดอร์สและทำให้เขาเป็นที่จดจำไปทั่วทั้งทวีปเอเชียคือการแสดงนำร่วมกับ โจว เหวินฟะ ในภาพยนตร์แอ็คชัน-ดรามา เรื่อง "โหด เลว ดี" (ค.ศ. 1986) ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลม้าทองคำ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม, "โหด เลว ดี 2" (ค.ศ. 1987), แสดงร่วมกับ หวัง จู่เสียน ในภาพยนตร์แนวผจญภัย-แฟนตาซี เรื่อง "ฉก มังกรฉิว" (ค.ศ. 1987) , แสดงนำร่วมกับ จาง ม่านอวี้ ในภาพยนตร์แนวอาชญากรรมเรื่อง "ถลกหนังคอรัปชั่น จนเห็นเนื้อ" (ค.ศ. 1993), แสดงเป็น "หวง ฉีอิน" พ่อของ "หวง เฟยหง" (แสดงนำโดย เฉินหลง) ใน "ไอ้หนุ่มหมัดเมา ภาค 2" (ค.ศ. 1994) และแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง "เปาบุ้นจิ้น" ทางช่องทีวีบีในบท เปาบุ้นจิ้น (ค.ศ. 1995) จำนวน 80 ตอน 
ปัจจุบัน ตี๋ หลง ยังคงรับงานแสดงอยู่เป็นระยะๆ โดยผลงานในช่วงหลังเช่น "พ่อหนูเป็นมาเฟีย" (ค.ศ. 2008), รับบทเป็น กวนอู ในภาพยนตร์เรื่อง "สามก๊ก ขุนศึกเลือดมังกร" (ค.ศ. 2008), "มหาสงครามโคตรคนต่างพันธุ์" (ค.ศ. 2010), แสดงละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้เรื่อง "สืบ แสบ ซ่า...ล่าครบสูตร" (ค.ศ. 2010), "7 เพชฌฆาตทะเลทราย" (ค.ศ. 2013) และกลับมารับบทบาทนักแสดงนำอีกครั้งในวัย 70 ปี ในภาพยนตร์แนวครอบครัวเรื่อง "คุณหลานสุดซ่า...คุณตาสุดเจ๋ง" ภาค 1 และ 2 (ค.ศ. 2015 และ ค.ศ. 2017)
ตี๋ หลงเกิดที่เมืองซินฮุย มณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐจีน เริ่มฝึกฝนศิลปะการต่อสู้แบบหวิงชุน และได้รับคัดเลือกให้แสดงภาพยนตร์ของชอว์บราเดอร์ส หลังจบมัธยมต้น ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 โดยเริ่มจากบทนักแสดงสมทบในภาพยนตร์เรื่อง เดชไอ้ด้วน ภาค 2 "(Return of the One-Armed Swordsman)" ที่แสดงนำโดย หวัง หยู่ และมีชื่อเสียงเป็นนักแสดงชั้นนำของชอว์บราเดอร์สคู่กับเดวิด เจียง มีผลงานแสดงกับชอว์บราเดอร์สมากกว่า 70 เรื่อง
ที่มาของชื่อ ตี๋ หลง.
ในวัยเด็กเขาชื่นชอบ อาแล็ง เดอลง (Alain Delon) นักแสดงชาวฝรั่งเศสชื่อดังเป็นอย่างมาก เมื่อเข้ามาอยู่กับค่ายชอว์บราเดอร์สสตูดิโอ เขาจึงไปขอให้โปรดิวเซอร์ตั้งชื่อในการแสดงของเขาให้มีตัวสะกดหรือออกเสียงคล้ายกับคำว่า "เดอลง" (Delon) ฟาง อี้หัว โปรดิวเซอร์หญิงของค่ายจึงตั้งชื่อในการแสดงให้เขาว่า "ตี๋ หลง" ซึ่งมีความหมายดี และเขียนเป็นอักษรพินอินว่า Dí Lóng ซึ่งคล้ายกับ Delon
ไคร้น้ำ

ไคร้น้ำ หรือ ไคร้, ไค้, ไค้น้ำ (ไทย-พายัพ), หึยที้ (กะเหรี่ยง-ฮ่องสอน), แร่(ตราด), ไคล้น้ำ(ยะลา), ไคล้หิน(หลังสวน), กะแลแร, แกลแร(มะลายู-ยะลา) เป็นพรรณไม้ยืนต้น หรือลำต้นแตกออกมาเป็นกอก็มีลักษณะของต้นจะกลม ๆ ขนาดเท่าต้นอ้อยก็มี ลำต้นจะไม่ใหญ่มากนัก และอาจจะเท่านิ้วก้อยหรือนิ้วมือก็มี รากของต้นเป็นฝอยรวมกันเป็นกระจุกใหญ่ มีเนื้อในสีขาวเปลือกสีน้ำตาลคล้ำใบเดี่ยว ลักษณะของใบจะแคบและยาวคล้ายใบของต้นชองระอา แต่จะหนา และสากระคายมือ ขนาดของใบกว้างประมาณ 0.5-1 นิ้วยาว 4-6 นิ้ว มีสีเขียว
เป็นพรรณไม้ที่ขึ้นอยู่ตามริมน้ำหรือริมห้วย ซึ่งรากของต้นนั้นจะแช่อยู่ในน้ำเป็นฝอยเป็นไม้ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ขยายพันธุ์ด้วยการแยกต้น ส่วนมากจะพบทางภาคเหนือ จังหวัดที่มีมากคือ ตาก หรือมีขึ้นไปเรื่อยตามเกาะแก่งลำน้ำปิง
ราก นำมาใช้ปรุงเป็นยา แก้กษัย ขับปัสสาวะ แก้ไข้เซื่องซึม เบาพิการ นอกจากนี้ยอดอ่อนของต้นยังใช้รับประทาน จิ้มกับน้ำพริกได้อร่อยอีกด้วย และเนื้อไม้ภายในเปลือกนั้น นำมาหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ คั่วผสมยาสูบซึ่งทางเหนือจะเรียกว่า ขี้โย