เดอะวอลล์

เดอะวอลล์  เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 11 ของวงโพรเกรสซิฟร็อกจากประเทศอังกฤษ พิงก์ ฟลอยด์ และนับเป็นสตูดิโออัลบั้มสุดท้ายที่รวมสมาชิกดั้งเดิมของวง ได้แก่ เดวิด กิลมอร์ (มือกีตาร์), โรเจอร์ วอเทอรส์ (มือกีตาร์/ร้องนำ), ริชาร์ท ไรท์ (มือคีย์บอร์ด) และนิค เมสัน (มือกลอง) ก่อนที่ไรท์จะออกจากวง อัลบั้มได้รับการเปิดตัวในวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 จนภายหลังการทัวร์ "The Wall Tour" (1980–81) ได้ออกภาพยนตร์กึ่งมิวสิกวีดิโอในปี ค.ศ. 1982 ในชื่อ "Pink Floyd – The Wall" ในซิงเกิล "Another Brick in the Wall, Part 2" ซึ่งครองอันดับ 1 บนชาร์ทต่าง ๆ เพียงซิงเกิลเดียวในอัลบั้ม 
เช่นเดียวกับ 3 อัลบั้มก่อนหน้าของพิงก์ ฟลอยต์ ที่เน้นแต่งปรัชญากับเนื้อเพลง เดอะวอลล์ ได้นำเสนอคอนเซปต์ในธีมของความโดดเดี่ยว และการถูกทิ้ง ผ่านการถ่ายทอดเรื่องราวอันข่มขื่นของ ซิด บาร์เร็ตต์ อดีตสมาชิกวง ที่ได้สูญเสียพ่อในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาถูกต่อต้านจากครูในโรงเรียน ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านที่แม่เข้มงวด และการแต่งงานที่ล้มเหลว จากทั้งหมดนี้เองได้เปลี่ยนแปลงเขาเป็นคนโดดเดี่ยวในสังคม จึงได้นำมาเปรียบในมุมมองของผนังกำแพง โดยวอร์เทอรส์ในฐานะหัวหน้าวงได้คิดขึ้นระหว่างทัวร์ "In the Flesh Tour" ปี ค.ศ. 1977 จากจินตนาการภาพที่เห็นผู้ฟังกับเขาบนเวทีว่าเป็นดั่งกำแพง อัลบั้มยังนับว่าได้นำเสนอเนื้อหาที่รุนแรงขึ้นกว่าอัลบั้มก่อนหน้านี้มาก ไรท์ได้ออกจากวงในระหว่างบันทึกเสียง แต่ก็ยังคงร่วมเล่นให้กับวงเป็นครั้งคราวในทัวร์ "The Wall Tour" หน้าปกอัลบั้ม "เดอะวอลล์" นับว่าเป็นหนึ่งในแบบหน้าปกมีความเรียบง่ายที่สุดของวง ด้วยการแสดงเพียงลายเส้นกำแพงอิฐสีขาว และไม่มีตัวหนังสือใด ๆ เลย
อัลบั้มได้ถูกนำไปใช้ในวงการต่อต้านเป็นวงกว้างโดยเฉพาะการศึกษา ในปี ค.ศ. 1980 ประเทศแอฟริกาใต้ ได้ทำการแบนเพลง "Another Brick in the Wall" ที่นักศึกษาได้นำเพลงมาปรับใช้ในการออกมาประท้วงด้านความไม่เท่าเทียมทางเชื้อชาติในโรงเรียนภายใต้ระบอบการแบ่งแยกสีผิว
อัลบั้ม ประสบผลสำเร็จในยอดขายด้วยการเป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ขายดีที่สุดใน ปี ค.ศ. 1980 และในปี ค.ศ. 1999 ก็สามารถจำหน่ายไปแล้วกว่า 23 ล้านการยืนยันจากสมาคมอุตสาหกรรมบันทึกเสียงของสหรัฐ (RIAA) หรือคิดเป็นกว่า 15 ล้านชุด ทำให้เป็นอัลบั้มที่ได้รับการยืนยันยอดจำหน่ายสูงที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในสหรัฐ นิตยสารโรลลิงสโตน ได้จัดอันดับ "เดอะวอลล์" ไว้ที่ 87 บนหัวข้อ "500 อัลบั้มที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล"
คอนเซปต์และเรื่องราว.
เดอะวอลล์เป็นแนวร็อกโอเปรา ที่นำเสนอการถูกละทิ้งและความโดดเดี่ยว ผ่านกำแพง ในเพลงได้ถ่ายทอดเนื้อเรื่องของตัวละครเอก คือ "พิงก์" (Pink) ซึ่งมีความหมายถึง ซิด บาร์เร็ตต์ และเช่นเดียวกับวอร์เทอรส์เอง ที่พ่อของพวกเขาเสียชีวิตจากสงครามโลกครั้งที่ 2 "พิงก์" จึงอยู่ในครอบครัวที่มีแม่เป็นเสาหลัก ซึ่งแม่ของเขาก็เป็นคนที่เข้มงวด เจ้าระเบียบ แต่ในเพลง "Mother" กลับสื่อออกมาในเชิงชื่นชมว่า แม่ของเขาต่างหากที่ช่วยพิงก์ในการสร้างกำแพงเพื่อปกป้องเขาจากโลกภายนอกนี้ จากประโยคที่ว่า "Of course Momma's gonna help build the wall," โดยได้เน้นว่าแม่จะอยู่เคียงข้างเขาจนกว่าเขาจะโตเป็นผู้ใหญ่ และเมื่อเขาโตขึ้นก็กังวลที่จะเอาความรักไปให้กับหญิงอื่น 
เมื่อเขาไปโรงเรียนก็ถูกรังแกกดขี่ข่มเหง จากคุณครู ความชอกช้ำนี้เองที่ทำให้ตอกย้ำว่า "เป็นกลุ่มก้อนอิฐในกำแพง" (Bricks in the wall) เช่นเดียวกับในเพลง "Another Brick in the Wall Part II" ที่ได้สื่ออย่างชัดเจนว่า เขาต้องการประท้วงความเข้มงวดและความเจ้าระเบียบของโรงเรียนลง รวมถึงต้องการเสรีภาพ เมื่อพิงก์ เติบโตขึ้นได้กลายเป็นร็อกเกอร์ที่มีชื่อเสียง เขาก็พบกับการนอกใจ ที่ทำให้การแต่งงานเขายุติลง จนเขาติดยา และระเบิดความรุนแรงที่สะสมมาเนิ่นนานในตัวของเขา ในที่สุดเขาก็สร้างกำแพงสำเร็จ เป็นการสิ้นสุดความโดดเดี่ยวของเขาจากการติดต่อกับโลกมนุษย์
จากนั้นพิงก์ได้พบว่าตนเองเป็นโรคซึมเศร้า จึงได้ไปปรึกษาแพทย์ไห้ช่วยรักษาอาการของเขา แต่ปรากฎว่าการรักษาครั้งนี้มีผลข้างเคียงจนทำให้พิงก์เชื่อว่าตนเองเป็นเผด็จการฟาสซิสต์ที่กำลังทำการแสดงอยู่ในคอนเสิร์ตธีมนีโอนาซี เมื่อเขาได้ฟื้นคืนสติมา เขากลับตกอยู่ในห้วงความคิด ที่เขากำลังถูกไต่สวนจากศาลในสิ่งที่เขาทำลงไป และเขาได้ถูกพิพากษาจากศาล (หรือคือความคิดของเขา) ให้ "ทลายกำแแพงลงเสีย" จนทำให้พิงก์กลับเข้าสู่ความจริงอีกครั้ง
เช่นเดียวกับอัลบั้มอื่น ๆ ของวง ยังคงมีการรำลึกถึงซิด บาร์เร็ตต์อยู่หลายครั้งในอัลบั้ม อาทิเช่นในเพลง "Nobody Home" และเพลง "Comfortbly Numb"
รายชื่อเพลง.
เพลงแต่งโดยโรเจอร์ วอร์เทอรส์ เป็นหลัก