pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อลิส กัว

อลิส ลีล กัว (อักษรโรมัน: Alice Leal Guo, ; IPA:) เป็นนักธุรกิจและอดีตนักการเมืองในประเทศฟิลิปปินส์ อดีตนายกเทศบาลนครบัมบัน จังหวัดตาร์ลัก ระหว่าง ต.ศ. 2022 ถึง 2024 
เธอถูกกล่าวหาว่าเป็นสายลับจีน และมีส่วนร่วมในกิจกรรมการพนันและในกิจกรรมอาชญากรรมอื่น ๆ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 เธอถูกพักงานจากตำแหน่งนายกเทศบาลนานหกเดือนโดยคำสั่งจากคณะผู้ตรวจการแผ่นดินหลังกรมกิจการภายในและรัฐบาลท้องถิ่น (DILG) ตั้งข้อหารับสินบนเนื่องมาจากความสัมพันธ์ที่เธอมีกับกิจกรรมของผู้ให้บริการเกมนอกดินแดนฟิลิปปินส์ (POGO) ในเขตเทศบาลที่เธอดูแล และท้ายที่สุดในเดือนสิงหาคม 2024 คณะผู้ตรวจการแผ่นดินปลดเธอจากตำแหน่ง สมาชิกวุฒิสภา รีซา ฮอนตีเวอรอส และ วิน กัตชาเลียน กล่าวหาว่าเธอมีส่วนร่วมกับกิจกรรมผิดกฎหมายของ POGO หลังการบุกค้นในบัมบันใน ค.ศ. 2023 และ 2024 นอกจากนี้การมีสัญชาติฟิลิปปินส์ของเธอยังถูกตั้งคำถามเนื่องมาจากความไม่สอดคล้องกันของข้อมูลเอกสารและข้อมูลที่ให้ภายใต้การสอบสวนของเธอ
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2024 ทรัพย์สินทั้งหมดของเธอถูกแช่แข็ง และมีการออกประกาศจับกุมเธอ ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 มีรายงานว่ากัวได้เดินทางหลบหนีออกจากฟิลิปปินส์ไปเมื่อ 17 กรกฎาคม ไปยังประเทศมาเลเซีย และตามด้วยประเทศสิงคโปร์ ท้ายที่สุดในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2024 เธอถูกจับกุมในประเทศอินโดนีเซีย และถูกเนรเทศกลับไปยังฟิลิปปินส์ในสองวันถัดมา
ตำบลบางจืด (อำเภอเมืองสมุทรสาคร)

บางน้ำจืด (เป็น ตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ กรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ภูมิศาสตร์.
ชื่อ "บางน้ำจืด" มาจากความหมายว่า "สถานที่ที่มีน้ำจืด" เนื่องจากสภาพของพื้นที่เป็นเช่นนั้น
สภาพภูมิประเทศทั่วไปของตำบลเป็นพื้นที่ลุ่มน้ำ มีคลองธรรมชาติหลายสายไหลผ่านหมู่บ้านต่าง ๆ ในตำบล ดินในพื้นที่นี้ค่อนข้างเสื่อมโทรม คลองศรีวัฒนากลม คลองบางน้ำจืด คลองเทพกาญจนา คลองปทุมานนท์ คลองคุ้มใหม่ คลองเลียบทางรถไฟ คลองคอกกระบือ เป็นแหล่งน้ำสำคัญ
พื้นที่บางน้ำจืดล้อมรอบด้วยตำบลอื่น ๆ ในจังหวัดสมุทรสาครทั้งหมด ได้แก่ (จากทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา): แครายในอำเภอกระทุ่มแบน พันท้ายนรสิงห์และคอกกระบือในอำเภอเมืองสมุทรสาคร บางบอนใต้ในเขตบางบอน และแสมดำในเขตบางขุนเทียนของกรุงเทพมหานคร บางน้ำจืดตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือสุดของจังหวัด
บางน้ำจืดมีพื้นที่รวม 18.73 ตารางกิโลเมตร (11,707 ไร่)
การปกครอง.
บางน้ำจืดอยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลบางน้ำจืด (อบต.บางน้ำจืด)
บางน้ำจืดยังประกอบด้วย 6 หมู่บ้าน ดังนี้:
ประชากร.
ตำบลบางน้ำจืดมีประชากรรวมทั้งหมด 11,525 คน (ชาย 5,625 คน หญิง 5,900 คน) มีจำนวนครัวเรือนทั้งหมด 2,156 ครัวเรือน มีความหนาแน่นเฉลี่ย 583 คน/ตารางกิโลเมตร
ประชากรส่วนใหญ่ทำงานในภาคอุตสาหกรรม
สาธารณูปโภค.
ตำบลบางน้ำจืดมีโรงเรียนประถม 3 แห่ง โรงเรียนมัธยม 1 แห่ง โรงเรียนอาชีวศึกษา 1 แห่ง วัดพุทธ 2 แห่ง โบสถ์คริสต์ 2 แห่ง
ในด้านสาธารณสุขและความปลอดภัยในชีวิต มีโรงพยาบาลท้องถิ่น 2 แห่ง โรงพยาบาลเอกชน 1 แห่ง ร้านยา 1 แห่ง สถานีตำรวจ 1 แห่ง และสถานีดับเพลิง 1 แห่ง
ในทุกครัวเรือนมีไฟฟ้าใช้
การคมนาคม.
เนื่องจากเป็นพื้นที่ติดกับกรุงเทพมหานคร บางน้ำจืดจึงมีการคมนาคมที่สะดวก ทางหลวงเอกชัย (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3242) และถนนพระราม 2 (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 35) ผ่านพื้นที่ มีรถโดยสารประจำทางหลายสายให้บริการ ทั้งจากองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) และรถร่วมบริการ สาย 105, 120 (ปรับอากาศ), 7, 68, 105, 141 และรถสองแถวท้องถิ่นหลายสาย
รถประจำทางสาย 43 เคยให้บริการตั้งแต่เทเวศร์ กรุงเทพฯ ไปยังสุดสายที่โรงเรียนศึกษานารีวิทยาบนถนนเอกชัย แต่หยุดให้บริการตั้งแต่วันที่ 27 เมษายน 2564 เนื่องจากผลกระทบจากวิกฤตการณ์โควิด-19
บางน้ำจืดยังถูกตัดผ่านโดยเส้นทางรถไฟสายแม่กลองของการรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) โดยมีป้ายหยุดรถสองแห่ง คือ บางน้ำจืด จากสถานีวงเวียนใหญ่ (จุดเริ่มต้นของเส้นทางสายแม่กลอง) และทุ่งสีทอง จากสถานีวงเวียนใหญ่
แม่น้ำโคลึยมา

แม่น้ำโคลึยมา  เป็นแม่น้ำทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของภูมิภาคไซบีเรีย ซึ่งมีพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำครอบคลุมบางส่วนของสาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย) เขตปกครองตนเองชูคอตคา และแคว้นมากาดันของรัสเซีย
แม่น้ำโคลึยมานั้นได้ถูกแช่แข็งจนน้ำแข็งมีความหนาหลายเมตรมามากกว่า 250 วันโดยเฉลี่ยในแต่ละปี แต่มีช่วงระยะเวลาที่ปลอดน้ำแข็งเพียงแค่ต้นเดือนมิถุนายนจนถึงเดือนตุลาคมเท่านั้น
เส้นทางแม่น้ำ.
แม่น้ำโคลึยมาเริ่มต้นที่จุดบรรจบกันของแม่น้ำ Kulu และ Ayan-Yuryakh (โคลึยมาเป็นความต่อเนื่องตามธรรมชาติของ Ayan-Yuryakh) จุดบรรจบกันเกิดขึ้นที่ที่ราบสูงโอค็อตสค์-โคลึยมา (Охотско-Колымское нагорье) ซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่แยกแอ่งโคลึยมาและแอ่งแม่น้ำที่ไหลลงสู่ทะเลโอค็อตสค์ แม่น้ำโคลึยมาไหลผ่านที่ราบสูงโคลึยมาตอนบน ไปทางใต้โดยประมาณในเส้นทางตอนบน แม่น้ำสายนี้ไหลออกจากเขตภูเขาและมุ่งไปทางเหนือผ่านที่ราบลุ่มโคลึยมา ซึ่งเป็นที่ราบกว้างใหญ่ที่มีทะเลสาบนับพันแห่ง และเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบลุ่มไซบีเรียตะวันออกที่ใหญ่กว่า แม่น้ำนี้ไหลลงสู่อ่าวโคลึยมาในทะเลไซบีเรียตะวันออก ที่ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก
แม่น้ำมีความยาวอยู่ที่ พื้นที่ลุ่มน้ำมีเนื้อที่ ปริมาณการระบายน้ำเฉลี่ยที่เมือง Kolymskoye คือ 3,254 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (114,900 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที) โดยมีค่าสูงสุดที่ 26,201 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (925,300 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที) จากรายงานในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2528 และมีค่าต่ำที่สุดอยู่ที่ 30.6 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที (1,080 ลูกบาศก์ฟุตต่อวินาที) ในเดือนเมษายนของปี พ.ศ. 2522
แม่น้ำคัมชัตคา

แม่น้ำคัมชัตคา  เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในคาบสมุทรคัมชัตคา ตั้งอยู่ในดินแดนคัมชัตคาในตะวันออกไกลของรัสเซีย แม่น้ำสายนี้ไหลลงสู่มหาสมุทรแปซิฟิกที่เมืองอุสต์-คัมชัตสค์บนชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรคัมชัตคา แม่น้ำสายนี้มีระยะทางยาวถึง และมีพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำใหญ่ถึง แม่น้ำสายนี้อุดมไปด้วยปลาแซลมอนที่ซึ่งวางไข่นับล้านตัวทุกปี และเคยเป็นแหล่งอาศัยของชนพื้นเมืองชาว Itelmen อีกด้วย
ภูมิอากาศ.
ลุ่มแม่น้ำคัมชัตคามีภูมิอากาศแบบไม่มีฤดูแล้งหนาวภาคพื้นสมุทรในพื้นที่ระดับความสูงต่ำ โดยมีฤดูร้อนที่สั้นและเย็นสบาย แต่กลับมีฤดูหนาวที่หนาวเหน็บและมีหิมะตกชุก
อุปมาเรื่องแกะหาย

อุปมาเรื่องแกะหาย  เป็นอุปมาของพระเยซูที่ปรากฏในพระวรสารนักบุญมัทธิว (มัทธิว 18:12 -14) และพระวรสารนักบุญลูกา (ลูกา 15:3 -7) เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่ละฝูงแกะ 99 ตัวของตนเพื่อออกไปตามหาแกะ 1 ตัวที่หายไป ในลูกา 15 อุปมานี้เป็นเรื่องแรกในชุดอุปมา 3 เรื่องเกี่ยวกับการไถ่ที่พระเยซูตรัสกับพวกฟาริสีและผู้นำศาสนาหลังพวกเขากล่าวหาพระองค์ว่าทรงต้อนรับและเสวยร่วมกับ "คนบาป"
ความในคัมภีร์ไบเบิล.
ในพระวรสารนักบุญลูกา อุปมามีความต่อไปนี้:
 พระเยซูจึงตรัสอุปมาต่อไปนี้ให้พวกเขาฟังว่า "ใครในพวกท่านที่มีแกะร้อยตัวและตัวหนึ่งหลงหายไป จะไม่ทิ้งเก้าสิบเก้าตัวนั้นไว้ที่กลางทุ่งหญ้าแล้วออกไปตามหาตัวที่หายไปนั้นจนกว่าจะพบหรือ? และเมื่อพบแล้ว เขาจะยกขึ้นใส่บ่าแบกมาด้วยความชื่นชมยินดี เมื่อมาถึงบ้าน เขาก็เชิญมิตรสหายและเพื่อนบ้านให้มาพร้อมกัน แล้วพูดกับพวกเขาว่า 'มาร่วมยินดีกับข้า เพราะข้าพบแกะของข้าที่หายไปนั้นแล้ว' เราบอกท่านทั้งหลายว่า ในทำนองเดียวกัน จะมีความชื่นชมยินดีในสวรรค์เรื่องคนบาปคนเดียวที่กลับใจใหม่ มากกว่าเรื่องคนชอบธรรมเก้าสิบเก้าคนที่ไม่ยอมกลับใจ"
 — ลูกา 15:3–7, พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน
อุปมาเรื่องเงินเหรียญหาย

อุปมาเรื่องเงินเหรียญหาย  เป็นอุปมาของพระเยซูที่ปรากฏในพระวรสารนักบุญลูกา (ลูกา 15:8 -10) เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับหญิงคนหนึ่งที่ค้นหาเหรียญเงินที่หายไป เมื่อพบก็ชื่นชมยินดี อุปมานี้อยู่ในชุดอุปมา 3 เรื่องเกี่ยวกับการไถ่ที่พระเยซูตรัสกับพวกฟาริสีและผู้นำศาสนาหลังพวกเขากล่าวหาพระองค์ว่าทรงต้อนรับและเสวยร่วมกับ "คนบาป" อีกสองเรื่องในชุดได้แก่อุปมาเรื่องแกะหายและอุปมาเรื่องบุตรหายไป
ความในคัมภีร์ไบเบิล.
ลูกา 15 เล่าว่าผู้หญิงคนหนึ่งมีเหริญเงิน 10 เหรียญ (กรีก: "drachmae") แต่เหรียญหนึ่งหายไป เธอจึงจุดตะเกียงน้ำมันและกวาดบ้านเพื่อค้นหาจนกระทั่งเจอ จึงรู้สึกชื่นชมยินดี:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />"หญิงคนใดที่มีเหรียญเงินสิบเหรียญและเหรียญหนึ่งหายไป จะไม่จุดตะเกียงกวาดบ้านค้นหาอย่างละเอียดถี่ถ้วนจนกว่าจะพบหรือ? เมื่อพบแล้วนางจะเชิญมิตรสหายและเพื่อนบ้านมาพร้อมกัน แล้วพูดกับพวกเขาว่า 'มาร่วมยินดีกับฉัน เพราะฉันพบเหรียญเงินที่หายไปนั้นแล้ว' ในทำนองเดียวกัน เราบอกท่านทั้งหลายว่า จะมีความชื่นชมยินดีท่ามกลางพวกทูตสวรรค์ของพระเจ้าเรื่องคนบาปคนเดียวที่กลับใจใหม่"
ภาพวาด.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อุปมานี้ได้รับการวาดเป็นภาพโดยจิตรกรหลายคน ได้แก่ จอห์น เอเวอเรตต์ มิเล, Jan Luyken, Domenico Fetti และ James Tissot
แม่น้ำอะนาดีร์

แม่น้ำอะนาดีร์ (ยูคากีร์: Онандырь) เป็นแม่น้ำที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสุดของไซบีเรีย แม่น้ำสายนี้ไหลลงสู่อ่าวอะนาดีร์ที่ซึ่งอยู่ในทะเลเบริง พื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำของลำน้ำสายนี้ส่วนใหญ่จะอยู่ภายในเขตปกครองตนเองชูคอตคา
ลักษณะทางภูมิศาสตร์.
แม่น้ำอะนาดีร์มีความยาวอยู่ที่ และมีพื้นที่ราบลุ่มแม่น้ำอยู่ที่ แม่น้ำสายนี้จะแข็งตัวตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงปลายเดือนพฤษภาคม และมีปริมาณน้ำถสูงสุดในเดือนมิถุนายนพร้อมกับการละลายของหิมะในบริเวณรอบข้าง
เหตุผลนิยม

ทางปรัชญา เหตุผลนิยม  เป็นมุมมองทางญาณวิทยาที่ "ถือว่าเหตุผลเป็นแหล่งที่มาหลักและเป็นบททดสอบความรู้" หรือ "มุมมองใด ๆ ที่บอกเหตุผลให้เป็นแหล่งความรู้หรือการพิสูจน์" โดยมักจะเปรียบเทียบกับแหล่งความรู้อื่น ๆ ที่เป็นไปได้ เช่น ศรัทธา ประเพณี หรือ การใช้ประสบการณ์ในการรับรู้สัมผัส หากจะกล่าวอย่างเป็นทางการ มีการกำหนดให้เหตุผลนิยมเป็นระเบียบวิธีหรือทฤษฎี "ซึ่งเกณฑ์ของความจริง ไม่ใช่การรับรู้ แต่เป็นสติปัญญาและนิรนัย"
ป้ายจราจรในสหรัฐ

ในสหรัฐอเมริกา ป้ายจราจรส่วนใหญ่เป็นไปตามมาตรฐานที่กำหนดโดยข้อบังคับของรัฐบาลกลาง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในคู่มือมาตรฐานเครื่องหมายจราจร (Manual on Uniform Traffic Control Devices; MUTCD) และคู่มือมาตรฐานป้ายทางหลวง (Standard Highway Signs; SHS)
การยอมรับและปฏิบัติตาม.
คู่มือมาตรฐานเครื่องหมายจราจรฉบับที่ 11 ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2023 วันที่มีผลบังคับใช้ของคู่มือนี้นับจากวันที่เผยแพร่เป็นระยะเวลา 30 วัน ตรงกับวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2024 รัฐต่าง ๆ มีเวลาสองปีนับจากวันที่คู่มือมีผลบังคับใช้ในการเลือกดำเนินการอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ คือ
มีรัฐจำนวน 18 รัฐที่ใช้คู่มือฉบับนี้โดยไม่มีการดัดแปลงใด ๆ, 22 รัฐ เขตโคลัมเบีย และปวยร์โตรีโก นำคู่มือฉบับนี้ไปใช้ควบคู่กับเอกสารประกอบเพิ่มเติม และมีรัฐอีก 10 รัฐที่ได้จัดทำคู่มือฉบับของรัฐขึ้นมาเอง โดยมีความสอดคล้องกับฉบับแห่งชาติอย่างมีนัยสำคัญ คู่มือมาตรฐานเครื่องหมายจราจร และคู่มือมาตรฐานป้ายทางหลวง กำหนดหมวดหมู่ของป้ายจราจรสำหรับใช้บนถนนและทางหลวงไว้ 7 หมวดหมู่ ดังต่อไปนี้: (รายการนี้ไม่ได้ครอบคลุมทุกสถานการณ์ โดยป้ายจราจรที่ระบุในที่นี้เป็นไปตามมาตรฐานคู่มือฉบับแห่งชาติ เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น)
อุปมาเรื่องบุตรหายไป

อุปมาเรื่องบุตรหายไป หรือ คำอุปมาเรื่องบุตรที่หลงหาย  ยังเป็นที่รู้จักในชื่อว่า อุปมาเรื่องสองพี่น้อง , อุปมาเรื่องบิดาผู้รักบุตร  และอุปมาเรื่องบิดาผู้ให้อภัย  เป็นอุปมาของพระเยซูในคัมภีร์ไบเบิล ปรากฏในลูกา 15:11–32 ในลูกา 15 พระเยซูทรงเล่าอุปมาเรื่องนี้ควบคู่กับอุปมาเรื่องแกะหายและอุปมาเรื่องเงินเหรียญหาย ให้กับพวกฟาริสีและผู้นำศาสนาที่ตำหนิพระเยซูในเรื่องที่พระองค์ทรงต้อนรับและเสวยร่วมกับคนเก็บภาษีและคนอื่น ๆ ที่ถูกมองว่าเป็นคนบาป
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง  เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าของประเทศไทย ตั้งอยู่ในอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศไทย ได้รับการประกาศให้เป็นเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าในปี พ.ศ. 2532
เขตพื้นที่ดังกล่าวถือเป็นส่วนหนึ่งของผืนป่าตะวันตก พื้นที่ใกล้เคียงเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผาง ได้แก่ (จากทางเหนือไปตามเข็มนาฬิกา): ประเทศพม่า, หมู่บ้านมอครอ และอำเภอพบพระ จังหวัดตาก, อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้า, อุทยานแห่งชาติคลองลาน, อุทยานแห่งชาติแม่วงก์ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร
ด้วยความอุดมสมบูรณ์ของป่าไม้ ทำให้ที่นี่เป็นต้นน้ำของแม่น้ำแม่กลอง (รวมถึงแม่น้ำแควน้อย) ที่ไหลลงสู่จังหวัดกาญจนบุรี, จังหวัดราชบุรี และจังหวัดสมุทรสงคราม
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา ทำให้อากาศเย็น และในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงกุมภาพันธ์ อากาศจะหนาวเย็นเป็นพิเศษ ประกอบด้วยป่าดิบชื้นและป่าผลัดใบ มีความสูงตั้งแต่ 80 ถึง 2,152 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
สัตว์ที่พบเห็นบ่อยในพื้นที่ เช่น เสือลายเมฆ, สมเสร็จมาเลเซีย, เลียงผา, เหยี่ยว, นกเงือกคอเขียว, นกเงือกใหญ่, นกอ้ายงั่ว, เสือโคร่งอินโดจีน, ช้างอินเดีย, ลิงลมสีเงิน, ลิงกังหางหมูเหนือ นอกจากนี้ยังมีสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก เช่น เต่าปูลู, เต่าป่าเอเชีย, งูเหลือมพม่า, งูหลาม และกบใกล้สูญพันธุ์อย่างกบแม่น้ำบลายธ์
จุดเด่นของพื้นที่นี้คือ น้ำตกทีลอซู ซึ่งเป็นน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทย และเป็นหนึ่งในน้ำตกที่ใหญ่ที่สุดในเอเชีย ชื่อของน้ำตกหมายถึง "น้ำตกดำ" ในภาษากะเหรี่ยง น้ำตกนี้มีหลายชั้น ลำธาร และสระน้ำให้เล่น น้ำจะไหลแรงที่สุดระหว่างเดือนกรกฎาคมถึงพฤศจิกายน แต่สามารถชมน้ำตกได้ตลอดทั้งปี น้ำตกนี้อยู่ห่างจากที่ทำการเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าประมาณ 3 กิโลเมตร
นอกจากที่ลอซูแล้ว เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าอุ้มผางยังมีน้ำตกอื่น ๆ เช่น น้ำตกปิตุ๊โกร (น้ำตกหัวใจและน้ำตกที่สูงที่สุดในประเทศไทย) และน้ำตกทีลอเล ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเขตแดนกับทุ่งใหญ่นเรศวร
พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งไทย

พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งไทย เป็น พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง ที่ตั้งอยู่ในถนนบรมราชชนนี ตำบลขุนแก้ว อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม เนื่องจากสภาพอากาศแบบเขตร้อนในประเทศไทย หุ่นต่างๆ จึงทำจาก ไฟเบอร์กลาส แทนการใช้ขี้ผึ้งแบบดั้งเดิม
ประวัติ.
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เปิดให้บริการเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2532 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากศิลปิน ดวงแก้ว พิทยากรศิลป์ และคณะ โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อส่งเสริมและอนุรักษ์ศิลปะและวัฒนธรรมไทยแบบดั้งเดิม กลุ่มศิลปินเหล่านี้ใช้เวลามากกว่า 10 ปีในการศึกษาและทดลองสร้างหุ่นขี้ผึ้งโดยใช้ไฟเบอร์กลาสจนกระทั่งประสบความสำเร็จในการสร้างหุ่นที่งดงาม ละเอียดอ่อน และคงทน
นิทรรศการ.
การจัดแสดงประกอบด้วยบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์ของไทย รวมถึงพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี การแสดงวัฒนธรรมและประเพณีไทย และตัวละครจากวรรณคดี เช่น ตัวละครจากพระอภัยมณี ของ สุนทรภู่
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อองหำ

อองหำ หรือ องเสีย มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หวาง หาน  เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
ในปี ค.ศ. 258 เกียงอุยผู้เป็นมหาขุนพล (大將軍 "ต้าเจียงจฺวิน") แห่งจ๊กก๊กเสนอแผนใหม่ในการป้องกันเมืองฮันต๋ง (漢中 "ฮั่นจง") โดยให้แบ่งกำลังทหาร "โอบล้อมฮันต๋ง" เมื่อข้าศึกบุกเข้ามาให้ตั้งมั่นสะสมเสบียงอาหาร รักษาจุดยุทธศาสตร์ และใช้ยุทธวิธีแบบกองโจร เมื่อกำลังทหารฝ่ายข้าศึกอ่อนล้าและล่าถอยไป ให้ยกกองกำลังป้องกันและกองกำลังแบบกองโจรเข้าโจมตีร่วมกัน เอาเจ้, อองหำผู้เป็นผู้ควบคุมทัพ (監軍 "เจียนจวิน") และเจียวปินผู้เป็นผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 "ฮู่จฺวิน") รับคำสั่งเกียงอุยและนำทหารใต้บังคับบัญชาโอบล้อมเมืองฮันต๋ง โดยเอาเจ้รักษาอำเภอเซียวเส (漢壽縣 "ฮั่นโช่วเซี่ยน"; ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอเจี้ยนเก๋อ มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน) อองหำรักษาอำเภอก๊กเสีย (樂城縣 "เล่อเฉิงเซี่ยน"; ปัจจุบันคืออำเภอเฉิงกู้ มณฑลฉ่านซี) และเจียวปินรักษาอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 "ฮั่นเฉิงเซี่ยน"; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี)
ในปี ค.ศ. 263 จงโฮยขุนพลของรัฐวุยก๊กยกทัพบุกจ๊กก๊ก จงโฮยให้ลิจูผู้เป็นขุนพลหน้า (前將軍 "เฉียนเจียงจฺวิน") ให้นำกำลังทหารหมื่นนายไปล้อมอองหำที่ก๊กเสีย ให้ซุนไคผู้เป็นผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 "ฮู่จฺวิน") นำกำลังทหารไปล้อมเจียวปินที่ฮั่นเสีย บันทึกประวัติศาสตร์ไม่มีการกล่าวถึงอองหำอีกหลังจากนั้น
เจียวปิน

เจียวปิน หรือ เจียวปีน (เสียชีวิต ค.ศ. 264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี่ยง ปิน  เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
เจียวปินเป็นชาวอำเภอเซียงเซียง ("เซียงเซียงเซี่ยน") เมืองเลงเหลง ("หลิงหลิงจฺวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคือนครเซียงเซียง มณฑลหูหนาน เป็นบุตรชายคนโตของเจียวอ้วนผู้เป็นขุนพล ขุนนาง และผู้สำเร็จราชการของรัฐจ๊กก๊ก
ในปี ค.ศ. 246 เจียวอ้วนเสียชีวิต เจียวปินสืบทอดบรรดาศักดิ์อานหยางถิงโหว  ของบิดา เจียวปินรับราชการเป็นขุนพลในจ๊กก๊กเช่นเดียวกับบิดา และมียศเป็นขุนพลสงบยุทธ ("ซุยอู่เจียงจฺวิน") และดำรงตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์ทัพ ("ฮู่จฺวิน") ในอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 "ฮั่นเฉิงเซี่ยน"; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี)
ในปี ค.ศ. 263 จงโฮยขุนพลของรัฐวุยก๊กยกทัพบุกจ๊กก๊ก จงโฮยให้ซุนไคผู้เป็นผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 "ฮู่จฺวิน") นำกำลังทหารไปล้อมเจียวปินที่ฮันเสีย จงโฮยเขียนจดหมายถึงเจียวปินว่า "มีผู้มีความสามารถและคุณธรรมมากมายในจ๊ก คนเช่นท่านและจูเก่อ ซือยฺเหวี่ยน (จูกัดเจี๋ยม) ก็เฉกเช่นข้าพเจ้า และยังมีคนอื่นอีกมากที่เฉกเช่นท่านเช่นกัน เป็นธรรมเนียมปฏิบัติของบรรพชนที่ต้องสักการะมหาปราชญ์ในอดีต บัดนี้เมื่อข้าพเจ้ามาถึงจ๊ก ข้าพเจ้าต้องการไปเยือนหลุมศพของบิดาท่าน ข้าพเจ้าหวังว่าท่านจะบอกข้าพเจ้าว่าหลุมศพนั้นอยู่ที่ใด"
เจียวปินตอบว่า "ข้าพเจ้ารู้ว่าท่านเป็นผู้ที่เข้าใจข้าพเจ้าและข้าพเจ้าอยากจะเป็นมิตรกับท่าน บัดนี้เมื่อท่านร้องขออย่างสุภาพ ก็คงจะเป็นการเสียมารยาทหากปฏิเสธท่าน บิดาผู้ล่วงลับของข้าพเจ้าล้มป่วยเสียชีวิตที่อำเภอโปยเสีย (涪縣 "ฝูเซี่ยน"; ปัจจุบันคือนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน) หลังจากที่อาจารย์ด้านฮวงจุ้ยบอกว่าอำเภอโปยเสียเป็นสถานที่ดี เราจึงฝังศพของบิดาที่นั่น ท่านมาตามทางไปจ๊กเพื่อเยี่ยมและคำนับหลุมศพของบิดา งันเอี๋ยน (顏回 "เหยียน หุย") ก็แสดงความเป็นผู้มีคุณธรรมเมื่อปฏิบัติต่อขงจื๊อเหมือนเป็นบิดาของตน บัดนี้หลังได้รับจดหมายของท่าน ข้าพเจ้ารู้สึกเสียใจอย่างมากและคิดถึงบิดาของข้าพเจ้ามากยิ่งขึ้น"
จงโฮยรู้สึกประทับใจกับลักษณะนิสัยอันน่านับถือของเจียวปินหลังได้รับการตอบกลับของเจียวปิน จงโฮยจึงมุ่งหน้าไปยังอำเภอโปยเสีย หาสุสานของเจียวอ้วนจนพบและคำนับหลุมศพ 
หลังการล่มสลายของจ๊กก๊กเมื่อปลายปี ค.ศ. 263 เจียวปินเดินทางไปยังอำเภอโปยเสียเพื่อพบกับจงโฮยแล้วกลายเป็นมิตรกับจงโฮย เจียวปินถูกสังหารโดยทหารที่ก่อการกำเริบในเดือนมีนาคม ค.ศ. 264 เมื่อจงโฮยเริ่มก่อกบฏในเซงโต๋ต่อต้านสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแห่งวุยก๊ก
เอาเจ้

เอาเจ้, ออจี้ หรือออเจ๊ก (#เปลี่ยนทาง คริสต์ทศวรรษ 220– ค.ศ. 256) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หู จี้  ชื่อรอง เหว่ย์ตู้  เป็นขุนพลของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
เอาเจ้เป็นชาวอำเภองีหยง ("อี้หยางเซี่ยน") เมืองงีหยง ("อี้หยางจฺวิ้น") ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของอำเภอถงไป่ มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน มีข้อมูลน้อยมากเกี่ยวกับประวัติในช่วงต้นของเอาเจ้ เอาเจ้ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในบันทึกประวัติศาสตร์เมื่อเอาเจ้รับราชการแล้วในรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กในตำแหน่งนายทะเบียน ("จู่ปู้") ของจูกัดเหลียงผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งจ๊กก๊ก
ในปี ค.ศ. 231 ลิเงียมขุนพลจ๊กก๊กผู้รับผิดชอบการขนส่งเสบียงระหว่างการทัพที่รบกับวุยก๊กรัฐอริของจ๊กก๊ก ไม่สามารถขนส่งเสบียงไปยังแนวหน้าได้ทันเวลาที่กำหนด จึงพยายามปกปิดความผิดพลาดของตน แต่จูกัดเหลียงพบความจริง เอาเจ้ในเวลานั้นดำรงตำแหน่งเป็นรักษาการที่ปรึกาษาทัพ ("ชานจฺวิน") และขุนพลราชองครักษ์สำแดงยุทธ ("เจาอู่จงหลางเจี้ยง") ร่วมกับจูกัดเหลียงในการถวายฎีกาต่อเล่าเสี้ยนจักรพรรดิจ๊กก๊กให้ปลดลิเงียมจากตำแหน่งและถอดบรรดาศักดิ์
หลังการเสียชีวิตของจูกัดเหลียงในปี ค.ศ. 234 เล่าเสี้ยนทรงแต่งตั้งให้เอาเจ้เป็นผู้จัดการทัพกลาง ("จงเตี่ยนจฺวิน") และตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เฉิงหยางถิงโหว  
เมื่ออองเป๋งขุนพลจ๊กก๊กเสียชีวิตในปี ค.ศ. 248 ราชสำนักจ๊กก๊กแต่งตั้งให้เอาเจ้เป็นแม่ทัพพื้นที่ของเมืองฮันต๋ง (漢中 "ฮั่นจง") แทนที่อองเป๋ง มอบอาญาสิทธิ์ และแต่งตั้งให้เป็นข้าหลวงมณฑล ("ชื่อฉื่อ") ในนามของมณฑลกุนจิ๋ว หลายปีต่อมาเอาเจ้ได้เลื่อนขึ้นเป็นมหาขุนพลพิทักษ์ภาคตะวันตก ("เจิ้นซีต้าเจียงจฺวิน")
ในปี ค.ศ. 256 เกียงอุยขุนพลจ๊กก๊กนำทัพจ๊กก๊กออกรบกับวุยก๊ก เกียงอุยนัดแนะกับเอาเจ้ที่นำอีกกองกำลังแยกให้ยกไปบรรทบกับทัพของเกียงอุยที่อำเภอเซียงเท้ง (上邽縣 "ช่างกุยเซี่ยน"; อยู่ในนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) แต่เอาเจ้ไม่สามารถยกกำลังมาสมทบกับเกียงอุยได้ทันกาล เกียงอุยจึงถูกทัพวุยก๊กใต้บังคับบัญชาของเตงงายตีแตกพ่าย ภายหลังเอาเจ้ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นขุนพลม้าทะยานฝ่ายขวา ("โย่วเพี่ยวฉีเจียงจฺวิน") 
ในปี ค.ศ. 258 เกียงอุยส่งเอาเจ้ อองหำ ("หวาง หาน") และเจียวปิน ("เจี่ยงปิน") ไปรักษาอำเภอเซียวเส (漢壽縣 "ฮั่นโช่วเซี่ยน"; ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอเจี้ยนเก๋อ มณฑลเสฉวนในปัจจุบัน), อำเภอก๊กเสีย (樂城縣 "เล่อเฉิงเซี่ยน"; ปัจจุบันคืออำเภอเฉิงกู้ มณฑลฉ่านซี) และอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 "ฮั่นเฉิงเซี่ยน"; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี) เพื่อป้องกันการบุกของวุยก๊ก
ไม่ทราบแน่ชัดของเอาเจ้เสียชีวิตในปีใด 
เอาเจ้มีชื่อเสียงในฐานะผู้ซื่อสัตย์ชอบธรรม ครั้งหนึ่งจูกัดเหลียงเคยกล่าวว่าเอาเจ้, ซุยเป๋ง ("ชุย โจวผิง"), ชีซี และตั๋งโห ("ต่ง เหอ") เป็นสหายเพียงกลุ่มเดียวที่สามารถวิจารณ์จูกัดเหลียงและชี้ให้เห็นข้อบกพร้องของจูกัดเหลียง
ยมราช

ยมราช เป็นราชทินนามที่มอบให้กับขุนนางผู้ดำรงตำแหน่งเสนาบดีกรมเวียงหรือนครบาล ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่กรมสำคัญในระบบจตุสดมภ์ มีหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยในพระนคร ผู้ที่มีราชทินนามว่ายมราชมักจะได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์สูงเป็นพระยาหรือเจ้าพระยา
รายนามผู้ดำรงตำแหน่ง.
ขุนนางที่มีราชทินนามว่ายมราช ได้แก่
หลังจากเจ้าพระยายมราช (เฉย) ถึงแก่อสัญกรรม ตำแหน่งเจ้ากรมนครบาลถูกปล่อยให้ว่างลง เนื่องจากมีการปฏิรูประบบการปกครองและยกเลิกระบบจตุสดมภ์ รัฐบาลได้จัดตั้งคณะกรรมการสี่ท่านเพื่อดูแลหน้าที่ในระหว่างนั้น จนกระทั่งได้มีการสถาปนากระทรวงนครบาลขึ้นในปี พ.ศ. 2435 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนเรศรวรฤทธิ์ ได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีคนแรก และในปี พ.ศ. 2450 พระยาสุขุมนัยวินิต ได้สืบตำแหน่งต่อ และต่อมาได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นเจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) ในปี พ.ศ. 2451 เจ้าพระยายมราช (ปั้น สุขุม) เป็นผู้ได้รับราชทินนามว่ายมราชเป็นคนสุดท้าย ก่อนที่กระทรวงนครบาลจะถูกรวมเข้ากับกระทรวงมหาดไทย ในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2465
ตลาดวังหลัง

ตลาดวังหลัง เป็นตลาดที่เปิดทุกวัน ตั้งอยู่ในเขต บางกอกน้อย ใกล้กับแม่น้ำ เจ้าพระยา ในกรุงเทพมหานคร
ชื่อ "วังหลัง" หมายถึง "วังหลัง" ในช่วงต้นของ กรุงรัตนโกสินทร์ ในสมัยของ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พื้นที่ดังกล่าวเคยเป็นที่ตั้งของวังของ สมเด็จพระอนุชาธิราช กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข หรือ "วังหลัง" ตามที่ชาวบ้านเรียกกันเพราะวังตั้งอยู่ทางด้านหลังของพระบรมมหาราชวัง ในปัจจุบันยังมีซากกำแพงวังหลงเหลืออยู่ใกล้บริเวณตลาด
ตลาดมีความยาวประมาณ 300 เมตร เป็นตรอกแคบ ๆ ที่เชื่อมต่อระหว่าง ท่าวังหลังและท่าพรานนก กับถนนอรุณอมรินทร์ ตั้งอยู่ตรงข้ามกับท่าพระจันทร์ ในบริเวณใกล้เคียงมหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในเขต พระนคร สินค้าที่จำหน่ายในตลาดรวมถึงเสื้อผ้า ร้านเสริมสวย เบเกอรี่ ร้านซูชิ ร้านอาหาร รวมถึงร้านกาแฟ นอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงเรื่องร้านอาหารใต้ที่มีรสชาติเผ็ดร้อน บริเวณใกล้แยกพรานนกก็มีร้านอาหารใต้อยู่หลายแห่งเช่นกัน
ย่านเตาปูน

เตาปูน เป็นย่านหนึ่งในเขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร ชื่อย่านนี้มาจากเตาปูน ซึ่งเป็นโรงงานปูนซีเมนต์แห่งแรกของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นในปี 1913 โดยบริษัทปูนซิเมนต์ไทย สำนักงานใหญ่ของบริษัทนี้ยังคงตั้งอยู่ใกล้กับสถานีรถไฟชุมทางบางซื่อ ด้านทิศตะวันตกของสถานี ปัจจุบันคำว่า "เตาปูน" มักหมายถึงพื้นที่รอบ ๆ ทางแยกเตาปูน ที่ถนนกรุงเทพ-นนทบุรี ตัดกับถนนประชาราษฎร์สาย 2 ใต้สถานีเตาปูน ซึ่งเชื่อมต่อรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงินและรถไฟฟ้าสายสีม่วง
กดาม-ชา-มเร็จ-คเจ็ย

กดาม-ชา-มเร็จ-คเจ็ย ("กฺดามฉาเมฺรจขฺจี"; #เปลี่ยนทาง) บ้างเรียก ปูผัดพริกไทยอ่อน เป็นอาหารประเภทผัดชนิดหนึ่งของประเทศกัมพูชา มีส่วนประกอบสำคัญคือ ปู, กระเทียม, น้ำตาลโตนด, หอมต้นเดี่ยว, น้ำปลา และพริกไทยกำปอด ถือเป็นอาหารที่พบได้เฉพาะจังหวัดกำปอดและจังหวัดแกบ ซึ่งอยู่ชายฝั่งอ่าวไทย พริกไทยจากกำปอดถือเป็นพริกไทยคุณภาพสูง และเป็นเครื่องบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ของประเทศกัมพูชา ทั้งนี้หากไม่มีพริกไทยอ่อนแบบสด ให้ใช้พริกไทยเขียวในน้ำเกลือ บางแห่งใช้พริกไทยดำบดหยาบแทน นอกจากปู สามารถใช้โปรตีนจากทะเลอย่างอื่นแทนได้ เช่น กุ้ง หรือปลาหมึก
การทำปูผัดพริกไทยอ่อนไม่ซับซ้อน คือ ใส่กระเทียมทุบลงผัดให้หอม นำปูสับเป็นชิ้นลงไปผัด ปรุงรสด้วยน้ำปลา ปิดฝารอจนปูสุกดี แล้วใส่พริกไทยอ่อนและต้นหอมหั่นท่อนลงไป ผัดให้เข้ากันเป็นอันเสร็จ
ในประเทศไทยมีอาหารใกล้เคียงกัน เรียกว่า ปูผัดพริกไทยดำ ซึ่งไม่ใช้พริกไทยสดอย่างกัมพูชา
กองกำลังผาเมือง

กองกำลังผาเมือง  คือกองกำลังป้องกันชายแดน 1 ใน 7 ของกองทัพบกไทย ตั้งอยู่ที่ ถนนโชตนา ตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ดูแลพื้นที่ด้านชายแดนไทย–ลาวช่วงจังหวัดพิษณุโลก, อุตรดิตถ์, น่าน, พะเยา และเชียงราย ความยาวประมาณ ด้านชายแดนไทย–พม่าช่วงจังหวัดเชียงราย และเชียงใหม่ ความยาวประมาณ รวมความยาวประมาณ 
กองกำลังผาเมือง ปฏิบัติงานในสังกัดของ ศูนย์ปฏิบัติการกองทัพภาคที่ 3 (ศปก.ทภ.3) และยังปฏิบัติงานในฐานะ กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 3 ส่วนแยก 2 (กอ.รมน.ภาค 3 สย.2) อีกด้วย
ประวัติ.
กองกำลังผาเมือง ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2538 ที่ตั้งเดิมอยู่ในค่ายสุริยพงษ์ อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน มีหน้าที่รับผิดชอบเพียง 3 จังหวัด คือ จังหวัดน่าน, อุตรดิตถ์ และพิษณุโลก กระทั่งปี พ.ศ. 2542 กองกำลังผาเมืองได้รับมอบหมายจากศูนย์ปฏิบัติการกองทัพบกให้ดูแลพื้นที่ด้านจังหวัดเชียงใหม่, เชียงราย และพะเยา ทำให้กองกำลังผาเมืองได้ย้ายที่ตั้งกองบัญชาการไปยังที่ตั้งปัจจุบันในตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
สำหรับชื่อของกองกำลังผาเมืองนั้นตั้งชื่อมาจากหน่วยกำลังหลักของหน่วย คือกองพลทหารม้าที่ 1 ค่ายพ่อขุนผาเมือง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์
โครงสร้าง.
หน่วยขึ้นตรง.
กองกำลังผาเมือง ประกอบด้วยหน่วยขึ้นตรงต่อกองบัญชาการ ดังนี้
หน่วยขึ้นควบคุมทางยุทธการ.
กองกำลังผาเมือง ประกอบด้วยหน่วยขึ้นควบคุมทางยุทธการ ดังนี้
หน่วยขึ้นสมทบ.
กองกำลังผาเมือง ประกอบด้วยหน่วยขึ้นสมทบ ดังนี้
หน่วยสนับสนุนโดยตรง.
กองกำลังผาเมือง ประกอบด้วยหน่วยสนับสนุนโดยตรง ดังนี้
พื้นที่รับผิดชอบ.
หากแบ่งพื้นที่รับผิดชอบรายจังหวัด จะสามารถแบ่งได้ ดังนี้
ภารกิจ.
กองกำลังผาเมือง มีภารกิจในการป้องกันชายแดนในพื้นที่ตั้งแต่ต่อเนื่องจากอำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตั้งแต่จังหวัดเชียงใหม่, เชียงราย, พะเยา, น่าน, อุตรดิตถ์ และพิษณุโลก บรรจบกับพื้นที่อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย รวม 24 อำเภอ รวมระยะทางตลอดแนวชายแดนยาว 
การปฏิบัติที่สำคัญของกองกำลังผาเมืองคือการปกป้องพื้นที่อธิปไตย การป้องกันปราบปรามยาเสพติดในพื้นที่ชายแดน การลักลอบตัดไม้ทำลายป่า การลักลอบค้าอาวุธสงคราม สกัดกั้นสินค้าหนีภาษี การโจรกรรมรถและการหลบหนีเข้าเมืองผิดกฎหมายของแรงงานต่างด้าว
ฐานปฏิบัติการ.
ฐานปฏิบัติการของกองกำลังผาเมืองตามที่มีการเปิดเผยและเผยแพร่ผ่านสื่อมวลชน ได้แก่
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2567

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเพชรบุรี พ.ศ. 2567 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2567 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
สืบเนื่องจากชัยยะ อังกินันทน์ ได้ลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2567
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
หมายเลข 1: ชัยยะ อังกินันทน์.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเพชรบุรี และสามี ธิวัลรัตน์ อังกินันทน์ สส. เพชรบุรี เขต 1 พรรครวมไทยสร้างชาติ
หมายเลข 2: กฤษณ์ แก้วอยู่.
อดีต สส.เพชรบุรี เขต 1 พรรคพลังประชารัฐ และอดีตผู้สมัคร สส.เพชรบุรี เขต 1 พรรคภูมิใจไทย
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ชัยยะ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">74.63%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">กฤษณ์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">25.37%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
ตำบลกฤษณา (อำเภอบางปลาม้า)

กฤษณา เป็นตำบลในอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มและบางส่วนตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีน และคลองสาลี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลกฤษณา มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลกฤษณาแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลกฤษณาเดิมมีฐานะสภาตำบลกฤษณา ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลกฤษณามี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 28.11 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,060 คน และ 875 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลกฤษณาอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลกฤษณา
ตำบลจรเข้ใหญ่

จรเข้ใหญ่ เป็นตำบลในอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลจรเข้ใหญ่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ตำบลจรเข้ใหญ่ เป็นพรมแดนอยู่ระหว่างจังหวัดสุพรรณบุรีและจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปี พ.ศ. 2478 ทางจังหวัดสุพรรณบุรีโดยพ.ท.พระเจนกระบวนหัด (ทองคำ พรโสภณ) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ร่วมกับพระชาติตระการ ผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้รับรายงานว่าเขตหมู่ 6 บางส่วนของตำบลจรเข้ใหญ่ (ในขณะนั้น) ได้แจ้งแก่ทางราชการว่าประชาชนติดต่อราชการกับอำเภอผักไห่ และจังหวัดพระนครศรีอยุธยาสะดวกกว่าไปติดต่อกับอำเภอบางปลาม้า 
ปี พ.ศ. 2479 จึงมีการเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดสุพรรณบุรี และจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยโอนพื้นที่หมู่ 6 เฉพาะส่วนที่อยู่ฝั่งเหนือของคลองขุดพระยารักษ์ฯ ของตำบลจรเข้ใหญ่ อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี ไปขึ้นกับหมู่ 4 บ้านดอนลาน ตำบลดอนลาน อำเภอผักไห่ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยได้รับอนุมัติจากพระยาพหลพลพยุหเสนา นายกรัฐมนตรี 
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลจรเข้ใหญ่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลจรเข้ใหญ่เดิมมีฐานะสภาตำบลจรเข้ใหญ่ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลจรเข้ใหญ่มี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 43.56 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,489 คน และ 1,150 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลจรเข้ใหญ่อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลจรเข้ใหญ่
คอมมิคยูริฮิเมะ

คอมมิคยูริฮิเมะ (コミック百合姫, Komikku Yuri Hime, lit. "Lily Princess Comics" or "Lesbian Princess Comics") เป็นนิตยสารรวมมังงะญี่ปุ่นที่จัดพิมพ์โดย อิจิจินชะ เริ่มด้วยการตีพิมพ์รายไตรมาสในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 แต่ออกทุกสองเดือนในเดือนคี่ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2559 จึงได้เปลี่ยนเป็นตีพิมพ์รายเดือน คานาโกะ อูเมซาวะ ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารของคอมมิคยูริฮิเมะ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2560
เป็นนิตยสารที่สืบทอดจากนิตยสาร "ยูริชิมาอิ" และมีมังงะที่มีธีมเกี่ยวกับ ยูริ (หญิงรักร่วมเพศ) เหมือนกัน "คอมมิคยูริฮิเมะ" เคยพึ่งพาทางการเงินจากนิตยสาร Comic Zero Sum รายเดือน แต่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 เป็นต้นมา นิตยสารนี้ก็แยกเป็นอิสระ เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองนี้ เล่มที่ 11 ซึ่งวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2551 ได้รวมหนังสือเล่มพิเศษชื่อ Petit Yuri Hime ซึ่งเป็นความร่วมมือของผู้เขียนจาก คอมมิคยูริฮิเมะ, คอมมิคยูริฮิเมะเอส และ ยูริฮิเมะ: ไวลด์โรส คอมมิคยูริฮิเมะเอส เป็นนิตยสารพี่น้องของ คอมมิคยูริฮิเมะ ที่มุ่งเป้าไปที่ผู้ชายโดยเฉพาะ
ยูริฮิเมะ @ พิซิฟ.
ยูริฮิเมะ @ พิซิฟ เป็นบัญชี พิซิฟ อย่างเป็นทางการสำหรับ ยูริฮิเมะ อัปเดตทุกวันที่ 8 และ 28 ของทุกเดือน เป็นการสืบทอดต่อจาก Nico Nico ยูริฮิเมะ
มหาวิทยาลัยดับลิน

มหาวิทยาลัยดับลิน (อักษรย่อ: DU) ก่อตั้งในชื่อ Chancellor, Doctors and Masters of the University of Dublin เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยที่ตั้งอยู่ในนครดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ มหาวิทยาลัยดับลินเป็นหน่วยงานมอบปริญญาสำหรับวิทยาลัยทรินิตี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1592 เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ทรงออกกฎบัตรให้วิทยาลัยทรินิตีเป็น "มหาวิทยาลัยแม่" จึงทำให้มหาวิทยาลัยดับลินเป็นมหาวิทยาลัยที่ยังเปิดดำเนินการที่เก่าแก่ที่สุดในไอร์แลนด์ โครงสร้างของมหาวิทยาลัยถูกจำลองจากมหาวิทยาลัยที่แบ่งเป็นวิทยาลัยย่อยอย่างอ็อกซ์ฟอร์ดและเคมบริดจ์ แต่จนถึงปัจจุบัน มีเพียงวิทยาลัยเดียวเท่านั้นที่ถุกจัดตั้งขึ้น ดังนั้นในทางปฏิบัติโดยทั่วไปแล้ว ชื่อ "วิทยาลัยทรินิตีดับลิน" และ "มหาวิทยาดับลิน" จึงเป็นเป็นคำพ้องความหมายกัน
มหาวิทยาลัยดับลินเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยโบราณเจ็ดแห่งของบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ เป็นสมาชิกของสมาคมมหาวิทยาลัยไอริช มหาวิทยาลัยไอร์แลนด์ และกลุ่มกูอิงบรา
สาวน้อยเบสบอล

สาวน้อยเบสบอล  เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้แนวกีฬาในปี 2019 เขียนบทและกำกับโดย ชเว ยุน-แท นำแสดงโดยอี จู-ย็อง, อี จุน-ฮย็อก, ย็อม ฮเย-รัน, ซ็อง ย็อง-กยู และควัก ดง-ย็อน ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2020
ภาพยนตร์เปิดตัวครั้งแรกในโลกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน ครั้งที่ 24 เมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2019 โดยอยู่ในหมวด "Korean Cinema Today - Panorama"
เนื้อเรื่อง.
"สาวน้อยเบสบอล" เป็นภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องราวของ จู ซู-อิน สาวน้อยผู้มีความฝันอยากจะเป็นนักเบสบอลหญิงคนแรกที่เข้าร่วมทีมเบสบอลอาชีพ
งานสร้าง.
การพัฒนาบทภาพยนตร์.
แรงบันดาลใจในการเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "สาวน้อยเบสบอล" มาจากที่ ชเว ยุน-แท (Choi Yoon-tae) ผู้กำกับได้รับแรงบันดาลใจจากบทสัมภาษณ์นักเบสบอลหญิงในปี 2017 เขาได้เปิดเผยว่า “ตอนที่ผมบอกภรรยาว่าปัจจุบันไม่มีกฎหมายข้อไหนห้ามผู้หญิงเล่นเบสบอลอาชีพเลย เธอถึงกับตกใจ ผมจึงคิดว่ามันน่าสนใจที่จะสร้างเรื่องราวเกี่ยวกับผู้หญิงที่ใฝ่ฝันเป็นนักเบสบอล”
การคัดเลือกนักแสดง.
เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 2018 อี จู-ย็อง ได้รับบทนำในภาพยนตร์เรื่อง "สาวน้อยเบสบอล"
การถ่ายทำ.
การถ่ายทำเริ่มต้นขึ้นในเดือนมกราคม ปี 2019 และสิ้นสุดในเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งเป็นช่วงที่นักเบสบอลส่วนใหญ่มักจะไม่สามารถฝึกซ้อมได้เนื่องจากสภาพอากาศหนาวเย็น ทำให้การถ่ายทำเป็นไปได้ยากขึ้นไปอีก โดยเฉพาะเมื่อต้องเผชิญกับงบประมาณที่จำกัด
วิทยาลัยทรินิตี ดับลิน

วิทยาลัยทรินิตี ดับลิน หรือ ทรินิตีคอลเลจดับลิน  มีชื่อทางการว่า The College of the Holy and Undivided Trinity of Queen Elizabeth near Dublin (วิทยาลัยแห่งพระตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์และแบ่งแยกไม่ได้ของสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ ใกล้ดับลิน) เป็นวิทยาลัยแห่งเดียวที่เป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ก่อตั้งเมื่อต้นปี ค.ศ. 1592 โดยกฎบัตรซึ่งออกโดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 และตั้งชื่อตามพระตรีเอกภาพ เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในไอร์แลนด์และสร้างตามโครงสร้างแบบมหาวิทยาลัยที่มีวิทยาลัยย่อยอย่างออกซ์ฟอร์ดและเคมบริดจ์ โดยทั่วไปแล้วคำว่า "วิทยาลัยทรินิตีดับลิน" และ "มหาวิทยาลัยดับลิน" เป็นคำพ้องความหมายกัน เนื่องจากมีการก่อตั้งวิทยาลัยในมหาวิทยาลัยดังกล่าวเพียงแห่งเดียวเท่านั้น
มหาวิทยาลัยได้รับการก่อตั้งขึ้นเพื่อรวบอำนาจการปกครองของราชวงศ์ทิวดอร์ในไอร์แลนด์ ในด้านวิชาการนั้นแบ่งเป็น 3 กลุ่มคณะซึ่งประกอบด้วย 23 คณะ โดยมีหลักสูตรระดับปริญญาและประกาศนียบัตรต่างๆ ทั้งระดับอุดมศึกษาและหลังอุดมศึกษา การรับเข้าเรียนขึ้นกับผลการเรียนเป็นหลัก โดยหลักสูตรด้านกฎหมาย วรรณคดี และมนุษยศาสตร์มีอัตราการคัดเลือกสูงมาก
วิทยาลัยทรินิตี ดับลิน เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยโบราณเจ็ดแห่งของบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ และเป็นวิทยาลัยพี่น้องกับทั้งวิทยาลัยเซนต์จอห์น เคมบริดจ์ และวิทยาลัยโอเรียล อ็อกซ์ฟอร์ด ผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด เคมบริดจ์ หรือดับลิน สามารถได้รับปริญญาเทียบเท่า (Oxon, Cantab et Dubl) จากมหาวิทยาลัยใดมหาวิทยาลัยหนึ่งจากอีกสองแห่งได้โดยไม่ต้องสอบเพิ่มเติม ห้องสมุดของวิทยาลัยทรินิตีเป็น สถานที่ฝากเอกสารตามกฎหมายสำหรับทั้งไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักร เป็นห้องสมุดที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ และเก็บรักษาหนังสือ Book of Kells มาตั้งแต่ปี 1661 และพิณ Brian Boru มาตั้งแต่ปี 1782
 
ห้องสมุดของวิทยาลัยทรินิตีเป็นห้องสมุดวิจัยที่ใหญ่ที่สุดในไอร์แลนด์ จากสถานะทางประวัติศาสตร์ของสมุด ห้องสมุดของวิทยาลัยทรินิตียังเป็นห้องสมุดที่รับฝากหนังสือตามกฎหมายสำหรับสหราชอาณาจักร (ตาม Legal Deposit Libraries Act 2003) และยังมีสถานะแบบเดียวกันตามกฎหมายของไอร์แลนด์ ดังนั้นวิทยาลัยจึงมีสิทธิ์ตามกฎหมายที่จะได้รับสำเนาหนังสือทุกเล่มที่ตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ และเป็นผลให้ได้รับหนังสือใหม่มากกว่า 100,000 รายการในทุกปี ห้องสมุดมีหนังสือประมาณห้าล้านเล่ม รวมถึงสิ่งพิมพ์ต่อเนื่องและชุดต้นฉบับที่สำคัญ 30,000 ฉบับ แผนที่ และผลงานดนตรีในรูปแบบสิ่งพิมพ์ หนังสือสามล้านเล่มถูกเก็บไว้ในคลังหนังสือ "Stacks" ในซานทรี ซึ่งจะมีการดึงหนังสือจากคลังหนังสือนี้วันละสองครั้ง
อารัด (ประเทศโรมาเนีย)

อารัด  เป็นศูนย์กลางการปกครองของเทศมณฑลอารัด ในภูมิภาคทางประวัติศาสตร์ระหว่างกรีชานากับบานัต เทศบาลนครนี้ไม่มีหมู่บ้านในปกครอง อารัดเป็นนครที่ใหญ่ที่สุดอันดับสามในโรมาเนียตะวันตก รองจากตีมีชออาราและออราเดอา และถือว่าใหญ่ที่สุดอันดับที่ 12 ของประเทศ ด้วยประชากร 145,078 คน
อารัดเป็นศูนย์กลางการขนส่งเดินทางบนฝั่งแม่น้ำมูเรช และมีความสำคัญในฐานะศูนย์กลางเศรษฐกิจและอุตสาหกรรมหนึ่งของภูมิภาค รวมถึงยังเป็นที่ตั้งของโรงเรียนดนตรีแห่งแรก ๆ ของยุโรป โรงเรียนธรรมดาแห่งแรก ๆ ของยุโรป และโรงงานผลิตรถยนต์แห่งแรกในฮังการี และโรมาเนียในปัจจุบัน
นครอารัดมีภูมิหลังทางวัฒนธรรมที่หลากหลาย อันเนื่องมาจากสถานะของนครที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฮังการี, ราชอาณาจักรฮังการีตะวันออก, เตเมชวาร์เอลาเยตในปกครองของออตโตมัน, รัฐทรานซิลวาเนีย, จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี และโรมาเนียตั้งแต่ปี 1920 จนถึงปัจจุบัน อารัดมีประชากรชาวฮังการี, เยอรมัน, ยิว, เซอร์บ, บัลกาเรีย และ เช็กเกีย อยู่อย่างมีนัยสำคัญตลอดช่วงต่าง ๆ ของประวัติศาสตร์ นับตั้งแต่ครึ่งหลังของศตวรรษที่ 19 จนถึงต้นศตวรรษที่ 20 นครอารัดได้รับการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด พร้อมด้วยการก่อสร้างอาคารสถาปัตยกรรมมากมายที่ยังคงอยู่ในปัจจุบัน เช่น สถาปัตยกรรมนีโอคลาสสิกของโรงละครโยอัน ซลาวีชี, สถาปัตยกรรมเอ็กเล็กติกของศาลาว่าการนคร และสถาปัตยกรรมนีโอกอธิกของโบสถ์แดง ล้วนแล้วแต่สร้างในสมัยดังกล่าว ทำให้ปัจจุบันอารัดยังได้รับการขึ้นชื่อให้เป็นเวียนนาน้อย ด้วยงานสถาปัตยกรรมต่าง ๆ ที่วิจิตรตระการตา
ชื่อ.
ชื่อของอารัดมีที่มาจาก "ispán" แรก ซึ่งเรียกอารัดว่า Arad มาจากภาษาฮังการี แปลว่า 'ลอร์ด' ในสมัยขบวนการคอมมิวนิสต์แห่งชาติและขบวนการดาเกีย ชื่อ ซีรีดาวา จากชื่อของป้อมปราการเก่าแก่ ได้ถูกเสนอให้นำมาใส่ต่อท้ายชื่อเมืองเป็น "อารัด-ซีรีดาวา" (Arad-Ziridava) แบบเดียวกับที่เติมชื่อของป้อมปราการนาปอกาเข้ากับนครกลุฌ เป็นชื่อกลุฌ-นาปอกา กระนั้นข้อเสนอนี้ไม่ได้นำไปใช้
อัลมุนษิรที่ 3 อิบน์ อันนัวะอ์มาน

อัลมุนษิรที่ 3 อิบน์ อันนัวะอ์มาน  มีอีกพระนามว่า อัลมุนษิร อิบน์ อิมริิอ์ อัลก็อยส์ (สวรรคต ค.ศ. 554) เป็นกษัตริย์ลัคมิดใน ค.ศ. 503/505–554
พระราชประวัติ.
พระราชมารดาของพระองค์คือมาวิยะฮ์ บินต์ เอาฟ์ อิบน์ ญุชม์ พระองค์เป็นพระราชโอรสในอันนัวะอ์มานที่ 2 อิบน์ อัลอัสวัด โดยขึ้นครองตำแหน่งหลังพระราชบิดาสวรรคตทันทีใน ค.ศ. 503 หรือหลังช่วงว่างระหว่างรัชกาลโดยอะบู ยะอ์ฟุร อิบน์ อัลเกาะมะฮ์ พระองค์เป็นหนึ่งในกษัตริย์ลัคมิดที่มีชื่อเสียงมากที่สุด และเป็นที่รู้จักจากความสำเร็จทางการทหาร โดยก่อนขึ้นครองราชย์ ในสงครามอานัสตาเซีย พระองค์เข้ารุกรานปาไลส์ตีนาซาลูตาริสและอาราเบียเปไตรอาใน ค.ศ. 503 แล้วจับกุมชาวโรมันจำนวนมาก การรุกรานของอัลมุนษิรครอบคลุมพื้นที่ระหว่างแม่น้ำยูเฟรติสทางตะวันออกถึงอียิปต์ทางตะวันตก และนัจญ์ทางตอนใต้ที่พระองค์เข้าสู้รบกับซัยฟ์ อิบน์ ษียะซัน กษัตริย์ฮิมยัรใน ค.ศ. 516
อัลมุนษิรถูกปลงพระชนม์ขณะสู้รบในยุทธการที่เยาม์ฮะลีมะฮ์ต่อพวกฆ็อสซานของอัลฮาริษ อิบน์ ญะบะละฮ์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 554 พระราชโอรส 3 พระองค์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ ได้แก่ อัมร์ที่ 3 อิบน์ อัลมุนษิร (ครองราชย์ ค.ศ. 554–569), กอบูส อิบน์ อัลมุนษิร (ครองราชย์ ค.ศ. 569–573) และอัลมุนษิรที่ 4 อิบน์ อัลมุนษิร (ครองราชย์ ค.ศ. 574–580).
วิทยาลัยทรินิตี

วิทยาลัยทรินิตี (Trinity College) อาจหมายถึง:
สหราชอาณาจักร.
ในสหราชอาณาจักร วิทยาลัยทรินิตีมักใช้เป็นคำเพื่ออ้างถึงวิทยาลัยในหนึ่งใน"มหาวิทยาลัยโบราณ"ของอังกฤษ:
หรืออาจหมายถึง:
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ตำบลบางใหญ่ (อำเภอบางปลาม้า)

บางใหญ่ เป็นตำบลในอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลบางใหญ่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลบางใหญ่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลบางใหญ่เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางใหญ่ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบางใหญ่มี 8 หมู่บ้าน พื้นที่ 27.12 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,805 คน และ 1,036 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบางใหญ่อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางใหญ่
Estola acrensis

Estola acrensis เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Galileo และ Martins ใน ค.ศ. 2009 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
Estola albosignata

Estola albosignata เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากประเทศบราซิล
ตำบลตะค่า

ตะค่า เป็นตำบลในอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลตะค่า
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลตะค่า มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ตำบลตะค่าตั้งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำท่าจีนมาเป็นเวลากว่า 100 ปี เดิมชื่อว่า ตำบลมะค่า เนื่องจากมีสภาพเดิมเป็นป่าไม้มะค่าโมง และมะค่าแต้เป็นจำนวนมาก จึงได้มีการเรียกชื่อตามสภาพของพันธุ์ไม้ ต่อมาได้มีการเรียกผิดเพี้ยนจากตำบลมะค่า เป็น "ตะค่า" มาจนถึงปัจจุบัน
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลตะค่าแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลตะค่าเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลตะค่า ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลตะค่ามี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 38.50 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,055 คน และ 1,356 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลตะค่าอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลตะค่า
ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลตะค่ามี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 38.50 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,830 คน และ 1,668 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 5.05 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลตะค่าอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลตะค่า
ตำบลองครักษ์ (อำเภอบางปลาม้า)

องครักษ์ เป็นตำบลในอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลองครักษ์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เดิมพื้นที่ตำบลองครักษ์มี 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลองครักษ์ และตำบลทองขาหย่าง ต่อมาปี พ.ศ. 2472 พระยาพิศาลสารเกษตร (พร พิมพสูตร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี และหม่อมเจ้าธานีนิวัต เสนาบดีกระทรวงธรรมการ พิจารณายุบตำบลทองขาหย่าง เข้ากับตำบลองครักษ์ เนื่องจากมีพื้นที่เพียง 4 หมู่บ้านและมีอาณาเขตติดต่อใกล้เคียงกัน
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลองครักษ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลองครักษ์เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลองครักษ์ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลองครักษ์มี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 27.12 ตารางกิโลเมตร ประชากร 5,761 คน และ 1,298 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลองครักษ์อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลองครักษ์
แคว้นซุฆด์

แคว้นซุฆด์  เป็นหนึ่งในสี่เขตการปกครองและหนึ่งในสามแคว้นที่ประกอบเป็นประเทศทาจิกิสถาน แคว้นนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ มีพื้นที่ประมาณ 25,400 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรอยู่ที่ 2,707,300 คน (ประมาณการปี 2020) โดยเพิ่มขึ้นจาก 2,233,550 คนตามสำมะโนปี 2010 และ 1,871,979 คนในปี 2000 ศูนย์กลางการบริหารแคว้นคือเมืองฆูจันด์ ในปี 2010 องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ของแคว้นจะประกอบด้วยชาวทาจิกอยู่ที่ร้อยละ 84 ชาวอุซเบกร้อยละ 14.8 ชาวคีร์กีซร้อยละ 0.6 ชาวรัสเซียร้อยละ 0.4 และชาวตาตาร์ร้อยละ 0.1
เศรษฐกิจ.
เศรษฐกิจของแคว้นซุฆด์นี้เติบโตอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2000 โดยมีอัตราเติบโตเฉลี่ยอยู่ที่ 13.2% ในปี 2008 และ 13.3% ในปี 2009 ในปี 2009 การเกษตร การค้า และการผลิตภาคอุตสาหกรรมมีส่วนสนับสนุนต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมในภูมิภาคของแคว้นซุฆด์ โดยคิดเป็น 28.2%, 25.8% และ 14.0% ตามลำดับ ตั้งแต่ปี 2000 ผลผลิตของการผลิตภาคอุตสาหกรรมในแคว้นเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า โดยมีอัตราการเติบโตเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 5–8%
เขตภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐ

เขตภายใต้การบริหารของรัฐบาลกลางประจำสาธารณรัฐทาจิกิสถาน หรือ เขตภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐ (อักษรละตินทาจิก:) เป็นเขตการปกครองในประเทศทาจิกิสถาน ประกอบด้วย 9 เขตและ 4 เมืองระดับเขตที่อยู่ภายใต้การบริหารส่วนกลางโดยตรง เมืองดูชานเบ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของทาจิกิสถานก็ล้อมรอบไปด้วยเขตที่อยู่ภายใต้เขตอำนาจของรัฐบาลกลางนี้ แต่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเขตดังกล่าว ภูมิภาคนี้ครอบคลุมพื้นที่ 28,500 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรทั้งหมดอยู่ที่ 2,165,900 คนเมื่อปี 2020 องค์ประกอบทางชาติพันธุ์ของเขตในปี 2010 จะประกอบด้วยชาวทาจิกร้อยละ 85 และชาวอุซเบกร้อยละ 11.7
อียอน อีลีเยสกู

อีออน อีลีเอสกู (((3 มีนาคม ค.ศ. 1930 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 2025) เป็นนัการเมืองและวิศวกรชาวโรมาเนีย ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีโรมาเนียคนที่สองและสี่ ระหว่างปี 1989 ถึง 1996 และอีกวาระในปี 2000 ถึง 2004 ในระหว่างปี 1996 ถึง 2000 และ 2004 ถึง 2008 เขาดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาจากพรรคประชาธิปไตยสังคม (PSD) ที่เขาร่วมก่อตั้งและเป็นประธานกิตติมศักดิ์จนถึงปัจจุบัน
อีลีเอสกูเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนีย (PCR) ในปี 1953 และเป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางของพรรคในปี 1965 นับตั้งแต่ปี 1971 เขาเริ่มถูกผลักออกไปอยู่ชายขอบของพรรคโดยนีกอลาเอ เชาเชสกู อีลีเอสกูมีบทบาทอย่างมากในการปฏิวัติโรมาเนีย และกลายมาเป็นประธานาธิบดีของโรมาเนียในเดือนธันวาคม 1989 และในเดือนพฤษภาคม 1990 ได้กลายเป็นผู้นำคนแรกของโรมาเนียที่มาจากการเลือกตั้งโดยโปร่งใส เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสองวาระซึ่งถูกคั่นโดยเอมิล กอนซตันตีเนสกู ซึ่งเอาชนะเขาในการเลือกตั้งปี 1996
ในปี 2004 ในสมัยรัฐบาลของเขา โรมาเนียเข้าร่วมเนโท ในเดือนเมษายน 2018 อีลีเอสกูถูกตั้งข้อหาในโรมาเนียด้วยโทษฐานอาชญากรรมต่อมนุษยชาติจาก "การยินยอมให้มีการใช้กำลังการทหาร ซึ่งบางครั้งมีหลักฐานว่าทำไปโดยมีคุณลักษณะเบี่ยงเบนความสนใจ" ในช่วงหลังการปฏิวัติโรมาเนียซึ่งเกิดการนองเลือด กระนั้นในปี 2020 ทนายความยกฟ้องข้อกล่าวหานี้ มีการยื่นฟ้องใหม่อีกครั้งในปี 2023 ต่อศาลอุทธรณ์ซึ่งตัดสินให้การตัดสินคดีความสามารถดำเนินต่อ
ตำบลหัวโพธิ์

หัวโพธิ์ เป็นตำบลในอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นตำบลที่มีทางรถไฟสายสุพรรณบุรีผ่าน โดยเป็นที่ตั้งของอดีตที่หยุดรถไฟดอนสงวน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลหัวโพธิ์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
หัวโพธิ์ เดิมมีต้นโพธิ์ใหญ่อยู่ที่หัวแง่ (หมู่ที่ 3 บ้านหัวโพธิ์ปัจจุบัน) ซึ่งเป็นทางลัดของชาวบางพลับชาวสองพี่น้องที่จะเดินทางไปตลาดสระยายโสม เพื่อซื้อถ่าน ไม้ไผ่ ไม้ลำ ต้องเดินเรือผ่านหัวแง่ต้นโพธิ์ มักนิยมเรียกว่า "ลัดขึ้นหัวแง่ต้นโพธิ์" ต่อมาคําาว่า "แง่" และ "ต้น" หายไป เรียกกันติดปากว่า "หัวโพธิ์" เริ่มตั้งตำบลเมื่อ พ.ศ. 2447 แบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้าน ปัจจุบันแยกเป็น 14 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลหัวโพธิ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลหัวโพธิ์เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลหัวโพธิ์ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลหัวโพธิ์มี 14 หมู่บ้าน พื้นที่ 42.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 9,925 คน และ 1,999 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลหัวโพธิ์อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหัวโพธิ์
แคว้นฆัตลอน

แคว้นฆัตลอน  หนึ่งในสี่แคว้นของประเทศทาจิกิสถานที่มีมีประชากรมากที่สุดจากสี่เขตการปกครองในประเทศ แคว้นนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ และมีอาณาเขตติดกับอัฟกานิสถานทางตะวันออกเฉียงใต้ และอุซเบกิสถานทางตะวันตก ศูนย์กลางการบริหารของแคว้นคือเมืองบอฆทาร์ ซึ่งเดิมเรียกว่า "Qurghonteppa" และ "Kurgan-Tyube"
แคว้นฆัตลอนมีพื้นที่อยู่ที่ 24,700 ตารางกิโลเมตร และประกอบด้วย 21 เขตและ 4 เมืองในระดับเขต จำนวนประชากรทั้งหมดของแคว้นฆัตลอนในปี 2020 อยู่ที่ 3,348,300 คน ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 2,677,251 คนจากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2010 ประชากรในหแคว้นส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม
กลาวุส ยอฮานิส

กลาวุส เวร์เนร์ ยอฮานิส  หรือ เคลาส์ แวร์เนอร์ โยฮันนิส (อาจสะกดเป็น Johannis; เกิด 13 มิถุนายน 1959) บางครั้งสื่อเรียกด้วยตัวย่อ KWI เป็นนัการเมืองชาวโรมาเนีย นักฟิสิกส์ และอดีตครูฟิสิกส์ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีโรมาเนียคนที่ 6 นับตั้งแต่ปี 2014
เขาเริ่มต้นชีวิตในแวดวงการเมืองจากการได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีนครซีบิวในการเลือกตั้งปี 2000 ในฐานะสมาชิกสภาประชาธิปไตยชาวเยอรมันในโรมาเนีย (FDGR/DFDR) และชนะด้วยคะแนนเสียงถล่มทลายในการเลือกตั้งปี 2004, 2008 และ 2012 และได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้มีบทบาทผลักดันนครซีบิวสู่การกลายเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญของโรมาเนีย รวมถึงการได้รับตำแหน่งเมืองหลวงวัฒนธรรมของยุโรปประจำปี 2007 ร่วมกับนครลักเซมเบิร์กในประเทศลักเซมเบิร์ก
มุมมองทางการเมืองของเขาเป็นอนุรักษนิยม และเป็นประธานาธิบดีชนกลุ่มน้อยทางชาติพันธุ์คนแรกในฐานะชาวแซกซันทรานซิลเวเนีย (กลุ่มย่อยของชาวโรมาเนียเชื้อสายเยอรมัน)
ผลการสำรวจและนักวิจารณ์การเมืองจำนวนมากจัดอันดับให้เขาเป็นประธานาธิบดีที่แย่ที่สุดของโรมาเนียนับตั้งแต่การปฏิวัติโรมาเนียในปี 1989
ลาวดวงเดือน (เพลงถวายพระพรชัยมงคล)

ลาวดวงเดือน เป็นเพลงไทยถวายพระพรชัยมงคล รัชกาลที่ 6 เนื่องในพระราชพิธีเฉลิมพลกองทหารบกรถยนต์ การรับทหารกลับจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทวีปยุโรป แต่งโดยนายพันโท หลวงไววิธีทัพ (พล เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา) เมื่อ พ.ศ. 2462#เปลี่ยนทาง 
ประวัติ.
เมื่อวันที่ 21 กันนายน พ.ศ. 2462 กองทหารซึ่งกลับจากราชการสงครามโลกครั้งที่หนึ่งพร้อมด้วยทหารประจำพระนคร ให้เดินขบวนแห่จากศาลาว่าการกลาโหม (ปัจจุบันคือ กระทรวงกลาโหม) ตามริ้วขบวนลำดับแรก คือ ขนวนแตรวง กรมทหารบกม้า และกองทัพน้อยทหารบกที่ 1 จนถึงริ้วขบวนสุดท้าย คือ ขบวนแตรวง กรมทหารบกราบที่ 3 โดยให้ทหารทุกคนถือโคมรูปดอกบัวสีเขียว สีขาวแดง และสีน้ำเงินสลับสีกันเป็นสีธงชาติไทย แล้วเดินริ้วขบวนมาตั้งแถวหน้าพระที่นั่งไชยชุมพล พระบรมมหาราชวัง ถนนสนามไชย พระนคร#เปลี่ยนทาง 
เมื่อเวลา 21.00 น. พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จออก ณ พระที่นั่งไชยชุมพล เมื่อขบวนทหารตั้งแถวพร้อมแล้วนายทหารในกองทหารบกรถยนต์ซึ่งกลับจากราชการสงครามร้องเพลงตำนานย่อของกองทหารบกรถยนต์ และเพลงถวายพระพรชัยมงคลตามลำดับ#เปลี่ยนทาง ดังนี้:–
เมื่อร้องจบ 5 เพลงแล้ว ทหารทั้งจึงร้องเพลงสรรเสริญพระบารมีถวายพระพรชัยมงคลแล้วเคลื่อนริ้วขบวนทหารไปที่หน้าสถานทูตอังกฤษ ถนนเจริญกรุง แล้วบรรเลงเพลงสรรเสริญพระบารมี ถวายพระพรชัยพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษ#เปลี่ยนทาง จากนั้นเคลื่อนริ้วขบวนไปที่หน้าสถานทูตฝรั่งเศสบรรเลงเพลงชาติฝรั่งเศส ลามาร์แซแยซ ตามลำดับ#เปลี่ยนทาง 
เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2462 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินไปนมัสการพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร (พระแก้วมรกต) ณ วัดพระศรีรัตนศาสดาราม พระสงฆ์ราชาคณะ 39 รูป สวดเจริญพระพุทธมนต์ถวายพระพรชัยมงคลแล้วจึงเสด็จพระราชดำเนินกลับ#เปลี่ยนทาง 
เนื้อร้อง.
เนื้อร้องเพลงลาวดวงเดือนถวายพระพรชัยมงคล รัชกาลที่ 6 แต่งโดยนายพันโท หลวงไววิธีทัพ (พล เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา)
วาระและโอกาสในการใช้.
ระเบียบส่วนราชการไม่ได้กำหนดหลักเกณฑ์การใช้ มีเพียงประวัติการใช้ในวาระดังนี้
ตำบลดอนมะนาว

ดอนมะนาว เป็นตำบลในอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นตำบลที่มีทางรถไฟสายสุพรรณบุรีผ่าน เป็นที่ตั้งของอดีตสถานีรถไฟสะพังเขิน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลดอนมะนาว มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ดอนมะนาว เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 3 และหมู่ 16 ของตำบลทุ่งคอก อำเภอสองพี่น้อง ปี พ.ศ. 2527 นายจรินทร์ กาญจโนมัย ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 7 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1 บ้านหัวทราย, หมู่ 2 บ้านไผ่วัดชี, หมู่ 3,16 บ้านดอนมะนาว, หมู่ 4 บ้านศรีเฉลิมเขต, หมู่ 17 บ้านหนองนา และหมู่ 19 (บางส่วน) บ้านสระพังเขิน ของตำบลทุ่งคอก ออกมาตั้งเป็นตำบลดอนมะนาว โดยอนุมัติจากนายพิศาล มูลศาสตรสาทร ปลัดกระทรวงมหาดไทย
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลดอนมะนาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลดอนมะนาวเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนมะนาวหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนมะนาวมี 7 หมู่บ้าน พื้นที่ 31.60 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,401 คน และ 903 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนมะนาวอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะนาว
แคว้นปกครองตนเองเคอฮิสทอนีบาดัฆชอน

<templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"></templatestyles>
แคว้นปกครองตนเองเคอฮิสทอนีบาดัฆชอน  เป็นแคว้นปกครองตนเองทางตะวันออกของประเทศทาจิกิสถานในเทือกเขาปามีร์ ครอบคลุมพื้นที่เกือบร้อยละสี่สิบห้าของประเทศ แต่มีประชากรเพียงร้อยละสองของประเทศเท่านั้น