อำเภอดอกคำใต้

ดอกคำใต้  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพะเยา เป็นที่ตั้งของอาณาจักรโบราณได้แก่อาณาจักรสิงหราช อาณาจักรโกมคำศรีมฑเทียนธรรม อาณาจักรภูกามยาว 
ดอกคำใต้ยังถือว่าเป็นเมืองที่รักษาวัฒนธรรมแบบดั้งเดิมได้มาก ทั้งภาษา การกิน วิถีชีวิต วัฒนธรรมประเพณีที่สืบกันมากคงแบบดั้งเดิม มีกลิ่นอายวัฒนธรรมประเพณีที่งดงาม 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอดอกคำใต้ตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติ.
สมัยอาณาจักรสิงหราช 
เป็นอาณาจักรก่อนพุทธจนมาถึงหลังพุทธกาล สิงหราชถือเป็นอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ มีเมืองน้อยใหญ่ของเป็นไมตรีต่ออาณาจักรสิงหราช ศูนย์กลางอาณาจักรอยู่ที่ เวียงศรีมฑเทียน-งิ้วหงกตำบลบ้านปิน อ.ดอกคำใต้ จ.พะเยา ในปัจจุบัน มีกษัตริย์ครองราชอาณาจักรหลายพระองค์จนสมัย พญาจอมธรรม แห่งราชวงค์ลวปู่เจ้าลาวจกขอเป็นไมตรี และภายหลังได้แต่งตั้งพญาจอมธรรมเป็นกษัตริย์ครองอาณาจักร 
สมัยภูกามยาว 
พญาจอมธรรมครองราช ได้ย้ายราชธานีศูนย์กลางอาณาจักรไปใกล้ดอยแห่งหนึ่ง นามว่า ดอยแจ้โว้ มีพระธาตุที่แจ้โว้ประทับอยู่บนยอดดอย เนื่องจาก เมืองศรีมฑเทียน-งิ้วหงก เสี่ยงเกิดอุทกภัยบ่อยครั้ง พระองค์จึงตัดสินใจ สถาปนาเวียงป่าสัก เป็นราชธานี (ปัจจุบันตั้งอยู่ เวียงห้าวปางนคร ต.คือเวียง อ.ดอกคำใต้ จ.พะเยา) และได้เปลี่ยนชื่ออาณาจักรเป็นภูกามยาว เนื่องจาก เมืองและอาณาจักรต่างๆ เรียกจนเคยชินว่า ภูกามยาว ภูกามยาวมาจาก ลักษณะ ของเทือกเขาที่ทอดยาวเป็นแนวกั้นอาณาจักรทางทิศตะวันตก (เทือกเขาภูกามยาว ประกอบไปด้วย ดอยหลวงดอกคำใต้ ดอยด้วน ดอยภูนาง ดอยเวียงลอ) ทอดยาวตั้งแต่ อำเภอเชียงม่วน-จังหวัดเชียงรายในปัจจุบัน 
สมัยเวียงพยาว 
อาณาจักรภูกามยาว อาณาจักรล้านนา ในสมัยพญาคำฟู อาณาจักรภูกามยาวถือได้ผนวกเข้ากันล้านนาโดยสิ้นเชิง และถือเป็นเมืองในประเทศราชของราชอาณาจักรล้านนา 
สมัยเวียงพยาว 
กำเนิดเจ้าผู้ครองนครในสมัยรัตนโกสินทร์ ชาวบ้านชาวเมือง และได้หลบหนีสงครามไปอยู่ที่อื่นจำนวนมาก ได้ถือกำเนิดตำนาน สาวงามดอกคำใต้ สาวเครือฟ้ากับข้าราชกรุงเทพ 
สมัยพะเยา 
ดอกคำใต้ปล่อยรกร้าง มีชุมชนไม่มากนัก จนภายหลังสงครามสงบลง ชาวบ้านต่างพากันกลับมายังบ้านเกิดเมืองนอนและช่วยกันทำนุบำรุงบ้านเมืองกลับมายังเดิม และไม่นานก็ดอกคำใต้ก็กลายเป็น นครเมืองดอกคำใต้ ตั้งชื่อตาม ดอกไม้ป่าที่ทรงคุณค่าและตำนาน ต่อมานครเมืองดอกคำใต้มีขนาดใหญ่ขึ้น และได้ยกฐานะเป็น "อำเภอดอกคำใต้" ขึ้นต่อบริเวณพายัพเหนือ เมื่อ พ.ศ. 2397 อำเภอดอกคำใต้ จุดเด่น ประชาชนจะตั้งบ้านแปงเมืองอยู่ตามลำน้ำ และประกอบกับสองฝั่งลำน้ำร่องช้างมีต้นดอกคำใต้ขึ้นเป็นอันมาก เป็นบ้านไม้ตามรูปแบบศิลปะชาวดอกคำใต้ ที่เป็นอาคารไม้ยกสูง มีวิถีชีวิตที่คู่กับสายน้ำ ร่องช้างมหานที 
ปัจจุบัน 
มีสถานที่ประวัติศาสตร์และสถานที่ท่องเที่ยว ในอำเภอดอกคำใต้อยู่หลากหลายแห่ง เช่น 1.เวียงศรีมฑเทียน-งิ้วหงก ชุมชนบ้านปิน 2.เวียงห้าวปางนคร 3.เวียงหนองหล่ม 4.เวียงจอมศีล ชุมชนบ้านถ้ำ 5.เวียงหม้าย 6.เวียงศรีชุม-ดอนเหล็ก 7.นครดอกคำใต้ 8.จำปาหวาย 9.ชุมชนงำเมือง เป็นต้น มีสถานที่ทางประวัติศาสตร์ วิถีวิต มากมายในอำเภอ ดอกคำใต้ 
อำเภอดอกคำใต้ 
ต่อมาชุมชนมีขนาดใหญ่ขึ้น และได้ยกฐานะเป็น "อำเภอดอกคำใต้" ขึ้นต่อบริเวณพายัพเหนือ เมื่อ พ.ศ. 2397 
ต่อมาได้เปลี่ยนนามอำเภอเป็น "อำเภอสันช้างหิน" ซึ่งมีนามมาจากที่ชาวบ้านคนหนึ่งลงไปอาบน้ำในแม่น้ำร่องช้างที่หน้าวัดบังเอิญได้พบช้างซึ่งทำด้วยหินสองตัวตัวหนึ่งมีพระพุทธรูปอยู่บนหลังอีกตัวหนึ่งมีประสาทประทับอยู่บนหลังชาวบ้านคนนั้นก็ได้บอกให้คนทั้งหลายมาช่วยกันนำเอาช้างทั้งสองตัวขึ้นมาอาศัยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นครั้งนั้นเป็นนิมิตชาวบ้านุจึงตั้งชื่อว่าวัดสันช้างหิน และถูกยุบเป็นตำบลเมื่อ พ.ศ. 2460 จนถึง พ.ศ. 2506 ได้ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอ และเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ได้ยกฐานะเป็นอำเภออีกครั้งจนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอดอกคำใต้แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 12 ตำบล 125 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอดอกคำใต้ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่