ลกข้อง

ลกข้อง หรือ ลกค่อง (ค.ศ. 226 – สิงหาคมหรือกันยายน ค.ศ. 274) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ลู่ ค่าง  ชื่อรอง โย่วเจี๋ย  เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของลกซุนอัครมหาเสนาบดีลำดับที่ 3 ของง่อก๊ก ลกข้องสืบทอดหน้าที่ถัดจากบิดาแต่ไม่ค่อยมีส่วนร่วมในด้านการเมือง และรับราชการในด้านการทหารของง่อก๊กเป็นหลัก ลกข้องขึ้นมามีชื่อเสียงในรัชสมัยของซุนโฮจักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของง่อก๊ก 
เมื่อ ค.ศ. 272 ลกข้องปราบกบฏที่นำโดยปู้ ฉ่าน (步闡) ได้สำเร็จ และป้องกันการบุกของทัพราชวงศ์จิ้นที่เป็นอริของง่อก๊ก หลังยุทธการที่ซีหลิง (西陵) ลกข้องดำเนินนโยบายผ่อนคลายความตึงเครียดกับเอียวเก๋าขุนพลราชวงศ์จิ้นที่ชายแดนระหว่างง่อก๊กและรัฐจิ้น ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น ลกข้องถวายฎีกาให้ซุนโฮอย่างต่อเนื่อง โดยทูลโน้มน้าวให้จักพรรดิซุนโฮผู้ทรงใช้อำนาจอย่างกดขี่ ให้เปลี่ยนวิถีทางและปกครองด้วยความเมตตากรุณา แต่คำแนะนำของลกข้องถูกเพิกเฉย เมื่อ ค.ศ. 280 ประมาณ 6 ปีหลังการเสียชีวิตของลกข้อง ราชวงศ์จิ้นเปิดฉากการศึกที่รบกับง่อก๊กและพิชิตง่อก๊กได้ภายใน 6 เดือน
ในรัชสมัยของซุนกวน.
ลกข้องเป็นบุตรชายคนที่ 2 ของลกซุน (陸遜 "ลู่ ซฺวิ่น") และเป็นหลานตาของซุนเซ็กผู้เป็นพี่ชายและเป็นผู้นำก่อนหน้าซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก ลกซุนเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 245 ขณะที่ลกข้องมีอายุราว 19 ปี หลังการเสียชีวิตของบิดา ลกข้องได้รับหน้าที่เป็นนายกองพันสถาปนายุทธ์ ("เจี้ยนอู่เซี่ยวเว่ย์") และได้รับมอบหมายให้กำกับดูแลกำลังพล 5,000 นายที่เคยอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของบิดา หลังลกข้องพาโลงศพของบิดาจากบู๊เฉียง (武昌 "อู่ชาง"; ปัจจุบันคือนครเอ้อโจว มณฑลหูเป่ย์) กลับไปบ้านเกิดในเมืองง่อกุ๋น (吳郡 "อู๋จฺวิ้น"; อยู่บริเวณนครซูโจว มณฑลเจียงซูในปัจจุบัน) เพื่อฝังศพ ลกข้องเดินทางไปเกี๋ยนเงียบ (建業 "เจี้ยนเย่"; ปัจจุบันคือนครหนานจิง มณฑลเจียงซู) นครหลวงของง่อก๊กเพื่อเข้าเฝ้าซุนกวน ที่เกี๋ยนเงียบนั้น ซุนกวนทรงแสดงรายการความผิด 20 ข้อที่ลกซุนถูกกล่าวหาว่ากระทำ และพระองค์ทรงตั้งคำถามต่อลกข้องเกี่ยวกับเรื่องนี้ พระองค์ทรงไม่อนุญาตให้ลกข้องพบกับผู้ใดและทรงไต่ถามลกข้องพร้อมกับขุนนางคนอื่น ๆ ลกข้องให้ความร่วมมือและทูลตอบตามความจริง ความกริ้วที่ซุนกวนมีต่อลกข้องจึงค่อย ๆ ลดลง
เมื่อ ค.ศ. 246 ลกข้องเลื่อนยศจากนายกองพันเป็นขุนพลราชองครักษ์ ("จงหลางเจี้ยง") และได้รับคำสั่งให้แลกเปลี่ยนตำแหน่งกับจูกัดเก๊ก โดยลกข้องออกจากบู๊เฉียงแล้วย้ายไปชีสอง (柴桑 "ไฉชาง"; อยู่บริเวณนครจิ่วเจียง มณฑลเจียงซีในปัจจุบัน) ส่วนจูกัดเก๊กเดินทางในทางกลับกัน ก่อนที่ลกข้องจะออกเดินทาง ลกข้องได้ดำเนินการซ่อมแซมกำแพงเมืองและปรับปรุงบ้านพักของตนโดยปล่อยให้สวนผลไม้คงอยู่ดังเดิม เมื่อจูกัดเก๊กมาถึงชีสองก็ประหลาดใจที่ลกข้องจากมาโดยบำรุงรักษาบ้านพักเป็นอย่างดีให้ตน จูกัดเก๊กยังรู้สึกละอายใจเพราะกองทหารรักษาการที่ชีสองอยู่ในสภาพย่ำแย่ก่อนที่ตนจะจากไป
เมื่อ ค.ศ. 251 ลกข้องล้มป่วยและไปพักรักษาตัวที่เกี๋ยนเงียบ เมื่ออาการดีขึ้นแล้วและเตรียมตัวจะออกเดินทาง ซุนกวนเสด็จมาส่ง พระองค์ตรัสกับลกข้องโดยมีพระอัสสุชล (น้ำตา) คลอพระเนตรว่า "ก่อนหน้านี้ ข้าเชื่อข่าวลือใส่ร้าย และไม่ยอมเข้าใจคำแนะนำที่มีเจตนาดีของบิดาท่าน ข้าทำให้ท่านผิดหวังแล้ว ข้าจะเผาเอกสารทั้งหมดที่มีเนื้อหากล่าวหาบิดาท่านเมื่อไม่ให้มีใครได้เห็นอีก"
ในรัชสมัยของซุนเหลียงและซุนฮิว.
ซุนกวนสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 252 ซุนเหลียงพระโอรสองค์สุดท้องสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊ก หลังการขึ้นครองราชย์ ซุนเหลียงทรงเลื่อนยศให้ลกข้องเป็นขุนพลสำแดงเดช (奮威將軍 "เฟิ่นเวย์เจียงจฺวิน")
เมื่อ ค.ศ. 257 จูกัดเอี๋ยนขุนพลของรัฐวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของง่อก๊กเริ่มก่อกบฏในฉิวฉุน (壽春 "โช่วชุน"; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว มณฑลอานฮุย) และขอร้องขอกำลังเสริมจากง่อก๊ก ซุนเหลียงทรงแต่งตั้งลกข้องเป็นแม่ทัพแห่งชีสอง (柴桑 "ไฉชาง"; อยู่บริเวณนครจิ่วเจียง มณฑลเจียงซีในปัจจุบัน) และมีรับสั่งให้ลกข้องนำกำลังพลไปฉิวฉุนเพื่อหนุนช่วยจูกัดเอี๋ยน แม้ว่าในที่สุดกบฏก็ถูกทัพวุยก๊กปราบปราม แต่ลกข้องยังสามารถเอาชนะทัพวุยก๊กบางส่วนในการศึกได้ จากความดีความชอบนี้ ราชสำนักง่อก๊กจึงเลื่อนตำแหน่งให้ลกข้องเป็นขุนพลโจมตีภาคเหนือ (征北將軍 "เจิงเป่ย์เจียงจฺวิน")
เมื่อ ค.ศ. 259 ในรัชสมัยของซุนฮิวผู้ขึ้นครองราชย์ถัดจากซุนเหลียง ลกข้องได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลพิทักษ์ทัพ (鎮軍將軍 "เจิ้นจฺวินเจียงจฺวิน") และมีหน้าที่ดูแลซีหลิง (西陵; อยู่บริเวณนครอี๋ชาง มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) พื้นที่รับผิดชอบของลกข้องครอบคลุมดินแดนตั้งแต่เขตน้ำตื้นกวนอู (關羽瀨 "กวาน-ยฺหวี่ไล่") ไปจนถึงเป๊กเต้เสีย (白帝城 "ไป๋ตี้เฉิง") ซุนฮิวพระราชทานอาญาสิทธิ์ให้ลกข้องในปีถัดมา
การรับราชการต้นรัชสมัยของซุนโฮ.
ซุนฮิวสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 264 ซุนโฮผู้เป็นพระภาติยะ (หลานอา) ของซุนฮิวได้สืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊ก ซุนโฮทรงเลื่อนตำแหน่งให้ลกข้องเป็นมหาขุนพลพิทักษ์ทัพ ("เจิ้นจฺวินต้าเจียงจฺวิน") และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งเจ้ามณฑล (ในนาม) ของมณฑลเอ๊กจิ๋ว ("อี้โจวมู่") แม้ว่ามณฑลเอ๊กจิ๋วไม่ได้อยู่ในอาณาเขตของง่อก๊ก 
ภายหลังจากชือ จี (施績) ขุนพลง่อก๊กเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 270 ซุนโฮทรงตั้งให้ลกข้องรับผิดชอบกำกับดูแลราชการทหารในอำเภอซิ่นหลิง , ซีหลิง , อี๋เต้า , เล่อเซียง  และกังอั๋น (公安 "กงอัน") โดยมีศูนย์กลางการบริหารอยู่ที่เล่อเซียง (อยู่ทางตะวันออกของนครซงจือ มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน)
เสนอการเปลี่ยนแปลงนโยบาย 17 ประการ.
เมื่อลกข้องได้ยินว่านโยบายของราชสำนักง่อก๊กมีข้อบกพร่องหลายประการ ลกข้องรู้สึกกังวลจึงเขียนฎีกาถวายซุนโฮความว่า:
พูดต่อต้านการทุจริตในราชสำนักง่อก๊ก.
เมื่อขุนนางเหอ ติ้ง  ใช้อำนาจในทางมิชอบ และบรรดาขันทีก้าวก่ายราชการแผ่นดิน ลกข้องจึงเขียนฎีกาทูลแนะนำซุนโฮว่า:
สร้างสันติภาพกับเอียวเก๋า.
"จิ้นหยางชิว" (晉陽秋) บันทึกว่าลกข้องมีความสัมพันธ์ฉันมิตรกับเอียวเก๋าขุนพลของราชวงศ์จิ้นแม้ว่าจะอยู่คนละฝ่ายกันก็ตาม มิตรภาพของทั้งสองได้รับการนำมาเปรียบเทียบกับมิตรภาพของจื๋อฉ่าน (子產) และจี้จ๋า (季札) ในยุควสันตสารทหรือยุคซุนสิว (春秋 "ชุนชิว") ครั้งหนึ่งลกข้องเคยส่งสุราให้กับเอียวเก๋า เอียวเก๋าก็ดื่มสุรานั้นโดยไม่แสดงอาการระแวงสงสัยใด ๆ ภายหลังเมื่อลกข้องล้มป่วย เอียวเก๋าก็ส่งยาไปให้ลกข้อง ลกข้องก็กินยานั้นโดยไม่ระแวงสงสัยเช่นกัน ผู้คนในเวลานั้นตั้งข้อสังเกตว่าความสัมพันธ์ระหว่างลกข้องและเอียวเก๋าเหมือนกันความสัมพันธ์ของฮฺว่า ยฺเหวียน (華元) และจื่อฝ่าน (子犯) ในยุควสันตสารท
"ฮั่นจิ้นชุนชิว" (漢晉春秋) บรรยายเพิ่มเติมเกี่ยวมิตรภาพอันแปลกประหลาดระหว่างลกข้องและเอียวเก๋า โดยระบุว่าหลังเอียวเก๋ากลับมายังอาณาเขตของราชวงศ์จิ้น ก็เริ่มการส่งเสริมคุณธรรมและความเอื้อเฟื้อ พลเรือนง่อก๊กจำนวนมากต่างประทับใจเอียวเก๋า ลกข้องกล่าวกับทหารง่อก๊กที่ประจำการอยู่บริเวณชายแดนระหว่างราชงงศ์จิ้นและง่อก๊กว่า "หากพวกเขาปกครองด้วยคุณธรรม ส่วนพวกเราปกครองอย่างโหดร้าย เราก็จะพ่ายแพ้ทั้งที่ไม่ได้รบ ข้าหวังว่าพวกท่านจะสามารถรักษาชายแดนเป็นอย่างดีและไม่ก่อปัญหาด้วยเรื่องเล็กน้อย"
ทายาท.
ลกข้องเสียชีวิตในฤดูใบไม้ร่วงของ ค.ศ. 274 ในช่วงระหว่างวันที่ 20 สิงหาคมถึง 17 กันยายน บุตรชานคือลู่ เยี่ยน  ได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ ลู่ เยี่ยนและน้องชายคือลู่ จิ่ง , ลู่ เสฺวียน , ลู่ จี  และลู่ ยฺหวิน  ร่วมกันบัญชาการกำลังพลของบิดาและได้รับตำแหน่งเป็นขุนพลในง่อก๊ก ลกข้องยังมีบุตรชายอีกคนคือลู่ ตาน  ซึ่งอายุน้อยกว่าลู่ ยฺหวิน