เอียงเหียง

เอียงเหียง (เสียชีวิต ป. ธันวาคม ค.ศ. 264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ผูหยาง ซิง  ชื่อรอง จื่อ-ยฺเหวียน  เป็นขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นอัครมหาเสนาบดีลำดับที่ 8 ของรัฐง่อก๊ก
ภูมิหลังครอบครัว.
บ้านเกิดของบรรพบุรุษของเอียงเหียงอยู่ในเมืองตันลิว ("เฉินหลิวจฺวิ้น") ซึ่งอยู่บริเวณนครไคเฟิง มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน บิดาของเอียงเหียงคือผูหยาง อี้  มาจากครอบครัวที่ยากจนแต่มีความทะเยอทะยานสูง ผูหยาง อี้เป็นมิตรสนิทกับลู่ เม่า (陸瑁) ผู้แบ่งปันทรัพย์สินของตนให้กับผูหยาง อี้และสหายคนอื่น ๆ
เมื่อเกิดความวุ่นวายในภาคกลางของจีนช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก ผูหยาง อี้ลี้ภัยลงทางใต้ไปยังภูมิภาคกังตั๋ง (江東 "เจียงตง") หรือภูมิภาคง่อ (吳 "อู๋") ผูหยาง อี้ได้รับราชการกับซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก และได้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง ("ไท่โฉ่ว") ของเมืองเตียงสา (長沙郡 "ฉางชาจฺวิ้น") เอียงเหียงน่าจะเกิดในภูมิภาคกังตั๋งหลังบิดาย้ายถิ่นฐานไปที่แห่งนั้น
รับราชการกับซุนกวนและซุนเหลียง.
เอียงเหียงมีชื่อเสียงในเรื่องความสามารถทางวิชาการตั้งแต่ยังอยู่ในวัยเยาว์ ในรัชสมัยของซุนกวน เอียงเหียงเริ่มรับราชการในตำแหน่งนายอำเภอของอำเภอช่าง-ยฺหวี (上虞縣 "ช่าง-ยฺหวีเซี่ยน"; ปัจจุบันคือเขตช่าง-ยฺหวี นครเช่าซิง มณฑลเจ้อเจียง) ก่อนจะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นราชเลขาธิการ (尚書 "ช่างชู") ต่อมาซุนกวนทรงแต่งตั้งให้เอียงเหียงเป็นขุนพลราชองครักษ์ห้าสำนัก ("อู่กวานจงหลางเจี้ยง") และส่งเอียงเหียงเป็นทูตเดินทางไปยังจ๊กก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรของง่อก๊ก หลังเอียงเหียงเดินทางกลับมาจากภารกิจทางทูต ซุนกวนทรงแต่งตั้งให้เอียงเหียงเป็นเจ้าเมืองของเมืองห้อยเข (會稽郡 "ไคว่จีจฺวิ้น"; อยู่บริเวณนครเช่าซิง มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน) ในช่วงเวลานั้น เอียงเหียงได้พบและได้เป็นพระสหายกับซุนฮิวพระโอรสองค์ที่ 6 ของซุนกวนที่ประทับอยู่ในเมืองห้อยเขในเวลานั้น
รับราชการกับซุนฮิว.
ในปี ค.ศ. 258 หลังซุนฮิวทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊กถัดจากซุนเหลียงที่เป็นพระอนุชา พระองค์ทรงแต่งตั้งเอียงเหียงเป็นเสนาบดีพิธีการ ("ไท่ฉาง") และขุนพลพิทักษ์ ("เว่ย์เจียงจฺวิน") และมอบหมายให้เอียงเหียงรับผิดชอบดูแลราชการทหารในง่อก๊ก พระองค์ยังทรงตั้งให้เอียงเหียงมีบรรดาศักดิ์เป็นไว่หฺวางโหว 
ในปี ค.ศ. 260 นายกองร้อยเหยียน มี่  เสนอให้ก่อสร้างเขื่อนกั้นน้ำใกล้กับบริเวณที่เป็นนครเซฺวียนเฉิง (宣城) มณฑลอานฮุยในปัจจุบันเพื่อสร้างทะเลสาบเทียมสำหรับการชลประทาน ข้าราชการง่อก๊กหลายคนคัดค้านความคิดนี้อย่างหนักเนื่องจากเห็นว่ามีค่าใช้จ่ายสูงเกินไป และไม่มีหลักประกันว่าโครงการนี้จะสำเร็จ เอียงเหียงเป็นเพียงคนเดียวที่สนับสนุนโครงการนี้ และเอียงเหียงได้ระดมกำลังคนทั้งหมดที่มีอยู่เพื่อเริ่มต้นสร้างเขื่อนกั้นน้ำ แต่มวลชนก็ไม่พอใจเอียงเหียงอย่างมากเพราะคนงานจำนวนมากเสียชีวิตในอุบัติเหตุเนื่องจากความอันตรายและความยากลำบากในการสร้างเขื่อน
ในเดือนตุลาคมหรือพฤศจิกายน ค.ศ. 262 ซุนฮิวทางแต่งตั้งเอียงเหียงเป็นอัครมหาเสนาบดี ("เฉิงเซี่ยง") ในช่วงที่เอียงเหียงดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี เอียงเหียงและขุนพลเตียวปอ (張布 "จางปู้") สนับสนุนกันและกันในฐานะที่ทั้งคู่ผูกขาดอำนาจในราชสำนักง่อก๊ก พฤติกรรมการกุมอำนาจของทั้งสองทำให้ทั้งเหล่าข้าราชสำนักและเหล่าราษฎรต่างรู้สึกผิดหวังอย่างมาก
เมื่อซุนฮิวประชวรหนักในปี ค.ศ. 264 พระองค์ทรงเรียกเอียงเหียงมาเข้าเฝ้าที่พระราชวัง พระองค์มีรับสั่งต่อซุนเปียน (孫𩅦 "ซุน วาน") พระโอรสองค์โตและรัชทายาทของพระองค์ให้ทรงคำนับเอียงเหียง ในเวลาเดียวกันนั้น พระองค์ทรงจับแขนของเอียงเหียงและฝากฝังซุนเปียนไว้กับเอียงเหียง
รับราชการกับซุนโฮ.
หลังการสวรรคตของซุนฮิวในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 264 เอียงเหียงไม่ได้ตั้งซุนเปียน (孫𩅦 "ซุน วาน") ขึ้นครองราชย์ตามที่ถวายคำมั่นกับซุนฮิว เอียงเหียงและเตียวปอกลับสนับสนุนซุนโฮซึ่งเป็นพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) ของซุนเปียน หลังบั้นเฮ็กโน้มน้าวทั้งสองให้ตั้งซุนโฮขึ้นครองราชย์ ซุนโฮจึงได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊กองค์ใหม่ หลังการขึ้นครองราชย์ ซุนโฮทรงแต่งตั้งตำแหน่งเพิ่มเติมให้เอียงเหียงเป็นขุนนางมหาดเล็ก ("ชื่อจง") และตั้งให้เป็นเจ้ามณฑลในนามของมณฑลเฉงจิ๋ว (ซึ่งไม่อยู่ในอาณาเขตของง่อก๊ก)
ภายหลังซุนโฮทรงกลายเป็นผู้ปกครองเผด็จการที่โหดเหี้ยม เชื่อถือโชคลาง และเอาแต่พระทัยพระองค์เอง แทนที่จะเป็นผู้ปกครองที่ชาญฉลาดอย่างที่เอียงเหียงและเตียวปอหวังไว้ เอียงเหียงและเตียวปอแสดงความรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจก่อนหน้านี้ของพวกตนที่ตั้งให้ซุนโฮขึ้นครองราชย์ บั้นเฮ็กได้ยินเรื่องนี้จึงลอบทูลรายงานซุนโฮ ต่อมาในวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 264 เอียงเหียงและเตียวปอถูกจับกุมในทันทีที่ทั้งสองมาถึงราชสำนักของซุนโฮ จากนั้นซุนโฮจึงปลดทั้งสองออกจากตำแหน่งและเนรเทศให้ไปอยู่มณฑลกว่างโจว (廣州; ครอบคลุมพื้นที่มณฑลกวางตุ้งและเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงในปัจจุบัน) อันห่างไกล ซุนโฮทรงเปลี่ยนพระทัยในภายหลังและทรงส่งมือสังหารไปสังหารเอียงเหียงและเตียวปอขณะที่กำลังเดินทางไปมณฑลกว่างโจว และมีรับสั่งให้ประหารชีวิตคนในครอบครัวของทั้งสองด้วย
คำวิจารณ์.
ตันซิ่ว (陳壽 "เฉิน โช่ว") นักประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 3 ผู้เขียนบทประวัตเอียงเหียงใน"สามก๊กจี่" แสดงความเห็นว่าเอียงเหียงสมควรที่จะล่มจมแล้ว จากการที่ไม่ได้ทำหน้าที่อย่างเหมาะสมในฐานะอัครมหาเสนาบดี จากการที่ผูกขาดอำนาจร่วมกับเตียวปอ และจากการที่ปฏิบัติตามคำแนะนำของบั้นเฮ็กที่ให้ตั้งซุนโฮขึ้นครองราชย์