pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
นายตำรวจปกครอง

นายตำรวจปกครอง หรือ นายตำรวจฝ่ายปกครอง  คือ ข้าราชการตำรวจชั้นสัญญาบัตรกลุ่มหนึ่งของโรงเรียนนายร้อยตำรวจ (รวมถึงนายตำรวจปกครองที่ทำหน้าที่ปกครองในโรงเรียนเตรียมทหาร) ที่ทำหน้าที่ปกครองบังคับบัญชานักเรียนนายร้อยตำรวจ นักเรียนอบรม และนักเรียนเตรียมทหารในส่วนของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
นายตำรวจปกครองนั้นไม่ใช่อาจารย์ ไม่ได้มีหน้าที่เหมือนอาจารย์ฝ่ายปกครอง ของโรงเรียนทั่วๆไป นายตำรวจปกครอง มีบทบาทหน้าที่ต่างๆกว้างขวางมาก ดังนี้
โดยสรุป คำว่า "นายตำรวจปกครอง" ไม่ใช่ชื่อของตำแหน่ง แต่เป็นคำจำกัดความของข้าราชการตำรวจที่ทำหน้าที่ปกครองบังคับบัญชา ปลูกฝังกวดขันระเบียบวินัย อบรมหล่อหล่อมความคิด จิตวิญญาณ ทัศนคติ เสริมสร้างภาวะผู้นำ และอุดมการณ์ให้แก่นักเรียนนายร้อยตำรวจ นักเรียนอบรม และนักเรียนเตรียมทหารในส่วนของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
"นายตำรวจปกครอง" ที่อยู่ในฐานะใกล้ชิดนักเรียนนายร้อยตำรวจมากที่สุด คือ นายตำรวจปกครองที่ดำรงตำแหน่ง "ผู้บังคับหมวด" "ผู้บังคับกองร้อย" "รองผู้กำกับการ" และ "ผู้กำกับการ" ของฝ่ายปกครอง 1,2 และ 3 กองบังคับการปกครอง
โรงเรียนนายร้อยตำรวจ (Royal Police Cadet Academy : RPCA) เป็นสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ มีหน้าที่และความรับผิดชอบในการให้การศึกษาอบรมนักเรียนนายร้อยตำรวจ และนักเรียนอบรมหลักสูตรต่างๆ เพื่อบรรจุและแต่งตั้งเป็นข้าราชการตำรวจชั้นสัญญาบัตร ในตำแหน่งรองสารวัตรหรือเทียบเท่า ตามความต้องการของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ 
โรงเรียนนายร้อยตำรวจประกอบด้วยบุคลากรหลักๆ 3 ฝ่าย ได้แก่
“นายตำรวจปกครอง” ตามระเบียบโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ว่าด้วยการปกครองบังคับบัญชานักเรียนนายร้อยตำรวจ พ.ศ. 2552 หมายความว่า “นายตำรวจชั้นสัญญาบัตรในโรงเรียนนายร้อยตำรวจที่ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่ปกครองนักเรียนนายร้อยตำรวจ” ทั้งนี้ มิได้มีการกำหนดตำแหน่งหรือมีชื่อเรียกตำแหน่งว่า “นายตำรวจปกครอง” โดยเฉพาะแต่อย่างใด แต่เป็นคำเรียกรวมสำหรับนายตำรวจที่ทำหน้าที่ในการปกครองบังคับบัญชา สอดส่องดูแลความประพฤตินักเรียนนายร้อยตำรวจหรือผู้เข้ารับการฝึกอบรมหลักสูตรต่างๆ อบรมแบบธรรมเนียมของวิชาชีพตำรวจ และทำหน้าที่ในการอบรมหล่อหลอมความคิด จิตวิญญาณ ปลูกฝังคุณลักษณะที่ดีให้แก่นักเรียนและผู้เข้ารับการอบรม ทั้งนี้นายตำรวจปกครองนั้น หมายความถึงนายตำรวจในสังกัดกองบังคับการปกครองที่ทำหน้าที่ปกครองบังคับบัญชานักเรียนเตรียมทหารด้วย
สายการบังคับบัญชาของนายตำรวจปกครอง ได้แก่ ตำแหน่งดังต่อไปนี้
ทั้งนี้ นายตำรวจปกครอง ในสังกัดฝ่ายปกครอง 1,2,3 มีความรับผิดชอบหน้าที่ ในขอบเขตดังนี้
นายตำรวจปกครอง 
รวมภาพการทำหน้าที่ของนายตำรวจปกครอง
ปราสาทโบราณแห่งเกาะอีเยอ

ปราสาทโบราณแห่งเกาะอีเยอ (ฟังเสียง) เป็นซากปราสาทที่ตั้งอยู่บนฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกในจังหวัดว็องเด แคว้นเปอีเดอลาลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส 
โอลีวีเยที่ 4 แห่งกลีซง นักสร้างปราสาทคนสำคัญเป็นผู้สร้างปราสาทแห่งเกาะอีเยอเพื่อใช้ในการป้องกันชาวเกาะจากการถูกรุกรานโดยชาวต่างประเทศ ครั้งที่เกาะถูกยึดครองนานที่สุดก็เมื่อโรเบิร์ต โนลส์ โจรสลัดมีชื่อของอังกฤษเข้ามาบุกยึดปราสาทในปี ค.ศ. 1355 และยึดครองเกาะอยู่ 37 ปี ในปี ค.ศ. 1381 โอลีวีเยที่ 5 แห่งกลีซงก็ยึดเกาะคืนได้ระหว่างการยึดปัวตูคืน
ระหว่างยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ฌ็องที่ 5 แห่งรีเยอ ประมุขของเกาะก็ทำการก่อสร้างกำแพงและหอล้อมรอบปราสาท การก่อสร้างลักษณะนี้ทำโดยวิศวกรจากอิตาลีที่พระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 ทรงนำกลับมาจากสงครามอิตาลีด้วย ต่อมาโวบ็องก็วิวัฒนาการปรับปรุงมาใช้ในการสร้างป้อมอันมีชื่อเสียงต่อมา ระบบการป้องกันนี้มีประสิทธิภาพดีพอที่จะต่อต้านผู้รุกรานชาวสเปนหลายพันคนในปี ค.ศ. 1550 ที่เข้ามาจากทางเหนือ จนต้องถอยทางทะเลไปทางคาบสมุทรไอบีเรีย
ระหว่างปี ค.ศ. 1654 ปี ค.ศ. 1660 เมื่อมีกรก่อสร้างป้อมปราการขนาดเล็กตามแบบของโวบ็องขึ้น ปราสาทแห่งเกาะอีเยอหมดความสำคัญลงไปและถูกรื้อทิ้งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 พร้อมกับปราสาทโบราณหลายปราสาทตามชายฝั่งทะเลของฝรั่งเศสตามพระบรมราชโองการของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส ผู้ทรงกังวลว่าถ้ายังคงอยู่ในสภาพดีก็อาจจะเปิดโอกาสให้ฝ่ายศัตรูยึดและทำเป็นที่ตั้งมั่นได้
ปราสาทได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1890.
สันดอนเชื่อมเกาะ

สันดอนเชื่อมเกาะ  เป็นศัพท์บัญญัติของสำนักงานราชบัณฑิตยสภา หรือที่รู้จักกันในชื่อของ ทะเลแหวก สันดอนเชื่อมเกาะเป็นลักษณะทางธรณีสัณฐานวิทยาชนิดหนึ่ง ที่มีลักษณะเป็นสันทรายเชื่อมระหว่างชายฝั่งกับเกาะ โดยจะปรากฏขึ้นเมื่อระดับน้ำทะเลลดลง และจะชัดเจนมากในช่วงก่อนและหลังวันขึ้น 15 ค่ำประมาณ 5 วัน สำหรับในประเทศไทยช่วงเวลาที่เหมาะสมจะอยู่ในช่วงเดือนพฤศจิกายนถึงต้นพฤษภาคม
สันดอนเชื่อมเกาะเป็นสันทรายที่เกิดจากการพัดพาตะกอนทรายมาสะสมตัวบนสัณฐานโดยกระแสน้ำทะเลและคลื่น เกิดเป็นแนวยาวยื่นออกจากชายฝั่งทะเลออกไปเชื่อมกับเกาะขนาดเล็กในทะเล ตัวอย่างสันดอนเชื่อมเกาะในประเทศไทย ได้แก่ สันดอนเชื่อมเกาะเต่า สุราษฎร์ธานี สันดอนเชื่อมเกาะบริเวณอ่าวคุ้งกระเบน จันทบุรี และสันดอนเชื่อมเกาะยอบริเวณทะเลสาบสงขลา
โสภี พรรณราย

โสภี พรรณราย เป็นนามปากกาของ สุรภี โพธิสมภรณ์ (นก) นักเขียนนวนิยายไทย มีผลงานที่ถูกนำไปสร้างเป็นละครโทรทัศน์หลายต่อหลายเรื่อง
สุรภีเป็นชาวกรุงเทพมหานคร จบการศึกษาบัญชีจากโรงเรียนพณิชยการพระนคร และด้านการบริหารทั่วไป จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ผลงานประพันธ์เรื่องแรกคือเรื่อง แฝดสาวเจ้าเสน่ห์ เขียนเป็นตอน ๆ ตีพิมพ์ในนิตยสารดรุณี ในฐานะนักเขียนสมัครเล่น ต่อมาเมื่อนิตยสารดรุณีปิดตัวลง ก็หยุดเขียนไป 1 ปี กระทั่งได้รับคำแนะนำจากคุณบำรุง สำนักพิมพ์รวมสาส์น แนะนำให้ไปเขียนนิตยสารภาพยนตร์บันเทิง จึงเริ่มเขียนนวนิยายเรื่อง "ปิ่นมุก" และเขียนต่อมาอีก 1-2 เรื่อง จากนั้นได้ลาออกจากงานประจำเพื่อนมาเขียนนวนิยายอย่างเดียว
น้ำขึ้นลง

น้ำขึ้นลง (อังกฤษ: tide) เกิดขึ้นเนื่องจากอิทธิพลดึงดูดระหว่างโลกกับดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ (อิทธิพลของดวงอาทิตย์มีน้อยกว่าดวงจันทร์ประมาณครึ่งหนึ่ง)
น้ำขึ้นเกิดใน 2 ส่วนของโลกคือ ส่วนที่หันเข้าหาดวงอาทิตย์หรือดวงจันทร์ และส่วนที่อยู่ห่างจากซีกโลกด้านตรงข้าม และเกิดน้ำขึ้นลงสูงสุดหรือน้ำเกิด (spring tide) เมื่อโลก ดวงจันทร์ และดวงอาทิตย์อยู่ในแนวเดียวกัน หรือทุก ๆ 2 อาทิตย์ คือ ขึ้น 15 ค่ำ และ แรม 15 ค่ำ และระดับน้ำขึ้นลงจะเปลี่ยนแปลงน้อยหรือน้ำตาย (neap tide) เมื่อดวงอาทิตย์ โลก และดวงจันทร์อยู่ในแนวตั้งฉากคือ วันขึ้น 8 ค่ำ และ แรม 8 ค่ำ
การเคลื่อนที่ขึ้นลงของน้ำบริเวณชายฝั่งทะเลก่อให้เกิดกระแสน้ำขึ้นลง (tidal current) ซึ่งอาจมีความเร็ว 7–8 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ตอนน้ำขึ้นกระแสน้ำที่ไหลท่วมชายฝั่งต่ำหรือท่วมลำน้ำสายเล็ก ๆ นั้นเรียกว่า "น้ำท่วมฝั่ง" (flood tide) และช่วงกระแสน้ำลดต่ำลงจนบริเวณที่ถูกน้ำท่วมโผล่ขึ้นมาอีกเรียกกระแสน้ำนั้นว่า "น้ำหนีฝั่ง" (ebb tide) เราเรียกบริเวณที่ราบต่ำที่น้ำทะเลท่วมถึงซึ่งอาจเป็นดินหรือทรายก็ได้ ว่า "หาดโคลน" (tidal flat หรือ mud flat) หาดโคลนที่ประกอบด้วยดินโคลนมักมีวัชพืชที่ทนต่อน้ำเค็มขึ้นปกคลุมอยู่เรียกว่า "ลุ่มดินเค็ม" (salt marsh) หาดโคลนบางแห่งอาจมีสภาวะเหมาะสมจนเป็นแหล่งอาศัยที่สำคัญของหอยหลอดได้
นันทนา วีระชน

นันทนา วีระชน เป็นนักเขียนชาวไทยผู้เขียนงานนวนิยาย ซึ่งนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายเรื่อง อาทิ "ไม่สิ้นไร้ไฟสวาท", "ปีกมาร", "สะใภ้ปฏิวัติ", "เพลิงพ่าย", "แรงเงา", "คุณหญิงบ่าวตั้ง", "ไอ้เปรี้ยวตลาดแตก", "ไฟเสน่หา", "ไปไม่ถึงดวงดาว", "ลูกหลง", "ลูกเขยซ่า พ่อตาแสบ", "พ่อจอมยวน แม่จอมยุ่ง", "เมียแต่ง", "บ้านนี้ผีไม่ปอบ", "ดงดอกเหมย", "รักนี้หัวใจเราจอง" ฯลฯ รวมไปถึงงานเขียนบทละครโทรทัศน์อีกมากมาย ทั้งที่มาจากนวนิยายของตัวเองและของนักเขียนท่านอื่น 
นันทนา วีระชน จบการศึกษา จาก วิทยาลัยครูนครสวรรค์ ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ บิดาและมารดา ชื่อ นาย เสน่ห์ นาง สุนีย์ วีรชน เริ่มงานเขียนครั้งแรกตอนอายุ 17 ปี
ธรณีภาค

ธรณีภาค (มีรากศัพท์จากภาษากรีก "λίθος [lithos]" แปลว่า "หิน" และ "sphere" แปลว่า "โลก") เป็นชั้นหินแข็ง ที่อยู่ส่วนนอกสุดของโลก ซึ่งรวมตั้งแต่ชั้นหินหนืดตอนบนและชั้นเปลือกโลก
ธรณีภาคของโลก.
ชั้นธรณีภาคประกอบไปด้วยชั้นเปลือกโลกและชั้นหินหนืดตอนบน ซึ่งเป็นชั้นนอกสุดของโลกที่มีความแข็ง ธรณีภาควางตัวอยู่บนชั้นฐานธรณีภาคที่มีความอ่อนตัวกว่า ร้อนกว่า และลึกกว่า รอยต่อระหว่างชั้นธรณีภาคและชั้นฐานธรณีภาคจะแยกโดยดูจากลักษณะการตอบสนองต่อแรง ชั้นธรณีภาคเป็นชั้นที่มีความแข็งต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลานานตามเวลาทางธรณีและสามารถแตกหักได้ แตกต่างจากชั้นฐานธรณีภาคที่มีความยืดหยุ่นกว่า 
ชั้นธรณีภาคแบ่งได้เป็น ธรณีภาคมหาสมุทร มีความสัมพันธ์กับแผ่นมหาสมุทรและรองรับพื้นที่ที่เป็นมหาสมุทรทั้งหมดของโลก มีความหนาประมาณ 50-100 กิโลเมตร และธรณีภาคพื้นทวีป มีความสัมพันธ์กับแผ่นทวีป มีความหนาตั้งแต่ 40-200 กิโลเมตร มีความดันน้อยกว่าธรณีภาคมหาสมุทร
โรงเรียนท่านครญาณวโรภาสอุทิศ

โรงเรียนท่านครญาณวโรภาสอุทิศ  เป็นโรงเรียนประจำตำบลปากนคร อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 12
ประวัติ.
โรงเรียนท่านครญาณวโรภาสอุทิศ จัดตั้งเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2535 โดยนายศุภมน เลาหฤทธิวงศ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนเบญจมราชูทิศ และผู้อำนวยการสามัญศึกษาจังหวัดนครศรีธรรมราช ได้มอบหมายให้นายจำนงค์ เกราะแก้ว ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนเมืองนครศรีธรรมราช เป็นผู้ดำเนินการรับบริจาคที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงเรียนปัจจุบัน จำนวน 45 ไร่ 3 งาน 85 ตารางวา โดยนายสิริ รัตนปริคณน์ พระครูธรรมธรถาวร พระอาจารย์เข็ม ญติธมโม พระครูจิตรการประสาท พระครูวิเศษศาสนกิจ และพระครูโอภาสโพธิรัตธรรมรัตโนภาส เป็นผู้จัดหาให้ ซึ่งได้รับบริจาคจากพระครูญาณวโรภาส จำนวน 35 ไร่ 88 ตารางวา พระอาจารย์เข็ม ญติธมโม จำนวน 10 ไร่ 2 งาน 97 ตารางวา
ต่อมาวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2536 กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนสาขาโรงเรียนเมืองนครศรีธรรมราช และวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 กระทรวงศึกษาธิการมีประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่องการจัดตั้งโรงเรียนรัฐบาลชื่อโรงเรียนท่านครญาณวโรภาสอุทิศ ลงนามโดยนายสัมพันธ์ ทองสมัคร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ โดยมีนายเสถียร สุคนธ์ ผู้อำนวยการสามัญศึกษาจังหวัดนครศรีธรรมราช ปฏิบัติหน้าที่รักษาราชการในตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนท่านครญาณวโรภาสอุทิศ ตามคำสั่งกรมสามัญศึกษาที่ 2982/2536 สั่ง ณ วันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 และมอบหมายให้นายจำนงค์ เกราะแก้ว ผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนเมืองนครศรีธรรมราชเป็นผู้ดูแล 
ต่อมากรมสามัญศึกษามีคำสั่งแต่งตั้งให้นายจำนงค์ เกราะแก้ว ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ โรงเรียนท่านครญาณวโรภาสอุทิศ ตามคำสั่งกรมสามัญที่ 3033/2538 สั่ง ณ วันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2538 เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
ดัดลีย์

ดัดลีย์ (Dudley, ออกเสียง) เป็นเมืองหลวงในภาคการปกครองมิดแลนด์สตะวันตกของอังกฤษ มีประชากรทั้งหมด 194,919 คน ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1974 ได้รับเกี่ยวกับการบริหารในใจกลางกว้างของนครหลวงของดัดลีย์
กีฬา.
ดัดลีย์ เป็นเมืองใหญ่ในอังกฤษ แต่ยังไม่เคยมีฟุตบอลทีมไหนอยู่ในฟุตบอลลีก. ฟุตบอลทีมที่สำคัญของเมืองดัดลีย์ คือ ดัดลีย์ทาวน์เอฟซี และ ดัดลีย์สปอร์ตเอฟซี แต่ทั้งสองทีมไม่เคยเข้าถึงเซาเทิร์นลีก ขณะนี้อยู่ในลำดับที่ 10 ของฟุตบอลลีกพีระมิด
มุขป้อม

มุขป้อม  คือโครงสร้างที่ยื่นออกมาจากกำแพงเมืองหรือกำแพงปราสาทที่แบนราบของป้อมปราการ ที่ช่วยในการป้องกันการโจมตีจากข้าศึก และเป็นเครื่องมือสำหรับผู้ป้องกันปราสาทหรือเมืองในการโจมตีข้าศึกตรงที่เป็นกำแพงม่าน (Curtain wall) ระหว่างมุขป้อมสองมุข
มุขป้อมสร้างขึ้นเพื่อทำให้การป้องกันเมืองหรือปราสาทจากผู้รุกรานเป็นไปได้ง่ายขึ้น ป้อมปราการก่อนหน้าที่จะมีมุขป้อมจำกัดการป้องกันการโจมตีได้เพียงช่วงสั้นๆ ที่ผู้ป้องกันไม่อาจะมองเห็นจากกำแพงที่แบนราบได้ไกลเท่าใดนัก มุขป้อมแก้ปัญหาดังกล่าวโดยใช้ปืนใหญ่ที่ตั้งอยู่บนป้อมในการยิงโจมตีในรัศมีของกำแพงม่าน
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
มูดะ

มูดะ (; โรมาจิ: "muda") หมายถึง ความสูญเปล่าสิ้นเปลือง (Waste) โดยที่กิจกรรมใดๆ ที่กระทำขึ้นแล้วไม่ก่อให้เกิดมูลค่าเพิ่มถือว่าเป็นความสูญเปล่า 
ในการผลิต ความสูญเปล่าสามารถแบ่งออกได้เป็น 7 ประการ (7 Wastes) คือ
เทลอาวีฟ

เทลอาวีฟ-ยาโฟ (ฮีบรู: תֵּל־אָבִיב–יָפוֹ
‎ – "Tel Aviv-Yafo" ; – "Tall ʾAbīb - Yāfā") หรือมักเรียก เทลอาวีฟ  เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 ของประเทศอิสราเอล มีประชากรราว 405,000 คน เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ด้วยพื้นที่ 51.8 ตร.กม. (20.0 ตร.ไมล์)
เทลอาวีฟก่อตั้งในปี ค.ศ. 1909 บนเขตพื้นที่รอบนอกของเมืองท่าโบราณจัฟฟา (ฮีบรู: יָפוֹ
‎, "Yafo"; , "Yaffa") ความเจริญของเทลอาวีฟได้ก้าวไปไกลกว่าเมืองจัฟฟาที่ในตอนนั้นเป็นของอาหรับอยู่ จนเทลอาวีฟและจัฟฟาถูกรวมเป็นเมืองเดียวกันในปี ค.ศ. 1950 สองปีหลังจากการก่อตั้งรัฐอิสราเอล นครสีขาวแห่งเทลอาวีฟได้รับการขึ้นเป็นมรดกโลกในปี 2003 ถือเป็นการรวมกลุ่มอาคารสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ ที่ใหญ่ที่สุดในโลก
เทลอาวีฟเป็นเมืองเศรษฐกิจที่สำคัญและเป็นเมืองที่มั่งคั่งที่สุดในอิสราเอล เป็นที่ตั้งของตลาดหุ้นเทลอาวีฟและสำนักงานและศูนย์กลางการพัฒนาและวิจัยหลายแห่ง การที่เมืองมีชายหาด บาร์ คาเฟ่ ร้านอาหาร ร้านค้าราคาแพง ภูมิอากาศที่ดีและชีวิตคนเมือง ทำให้เป็นจุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยวทั้งในประเทศและต่างประเทศ และยังได้ฉายาว่า "เมืองที่ไม่เคยหลับ"
และยังเป็นเมืองหลวงการเงินของประเทศ และเป็นศูนย์กลางด้านศิลปะการแสดงและศูนย์กลางการค้า เขตเมืองของเทลอาวีฟยังเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 2 ของตะวันออกกลางด้านเศรษฐกิจ และเป็นเมืองที่มั่งคั่งที่สุดในโลกในอันดับที่ 17
พระสุทธิสารวินิจฉัย (มะลิ บุนนาค)

พระสุทธิสารวินิจฉัย (25 กรกฎาคม 2439 - 16 ตุลาคม 2520) อดีตข้าราชการกระทรวงยุติธรรม ผู้เป็นเจ้าของที่ดินซึ่งได้บริจาคให้ทางราชการไทยเป็นสาธารณสมบัติเพื่อสร้างถนนสุทธิสารวินิจฉัย ซึ่งเป็นถนนสายสำคัญสายหนึ่งของกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน
ประวัติ.
นามเดิม มะลิ บุนนาค เป็นบุตรคนที่สองของ นายราชจินดา (อรุณ บุนนาค-ผู้สืบเชื้อสายจาก สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาพิไชยญาติ (ทัด)) กับ หม่อมหลวงแฉล้ม อิศรางกูร เกิดเมื่อวันเสาร์ ที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 (ปีวอก) ณ บ้านเลขที่ 251 ถนนกรุงเกษม ตำบลหัวลำโพง อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนคร มีพี่น้องร่วมบิดามารดา 4 คน คือ
พระสุทธิสารวินิจฉัยสมรสกับนางสาวผ่องศรี เวภาระ ธิดาของขุนหลวงพระยาไกรสี (เปล่ง เวภาระ) กับคุณหญิงทองคำ ไกรสีห์ เมื่อปี พ.ศ. 2463 มีบุตรธิดาด้วยกัน 3 คน คือ
คุณพระสุทธิสารวินิจฉัย ย้ายมาอยู่ที่บ้านถนนประดิพัทธ์ ริมคลองประปา กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ ปี พ.ศ. 2484 และอาศัยอยู่กับบุตรธิดา ตลอดมาจนกระทั่งถึงอนิจกรรมในปี 16 ตุลาคม พ.ศ. 2520
การศึกษา.
พระสุทธิสารวินิจฉัย เรียนจบชั้นมัธยมปลายภาคภาษาไทย และ มัธยม 6 พิเศษ ภาคภาษาอังกฤษ จากโรงเรียนเทพศิรินทร์
เข้าศึกษากฎหมายที่โรงเรียนกฎหมายของกระทรวงยุติธรรม ผ่านการสอบข้อเขียนได้ทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2455 ขณะมีอายุเพียง 16 ปี แต่เนื่องจากอายุน้อยจึงไม่ได้รับอนุญาตให้สอบปากเปล่า จึงต้องกลับไปเรียนใหม่อีก 1 ปี จนสอบได้ในปี 2456 อายุเพียง 17 ปี แต่เนี่องจาก เกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทางกระทรวงฯ จึงไม่ได้ส่งไปศึกษาต่อที่ประเทศอังกฤษ แต่ท่านก็มีความรู้ภาษาอังกฤษแตกฉาน และได้สะสมตำรากฎหมายของประเทศต่างๆไว้มากมาย
ภาคภูมิ วงษ์จินดา

ภาคภูมิ วงษ์จินดา ชื่อเล่น เพื่อน เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทย ก้าวเข้าสู่เบื้องหลังผู้ทำภาพยนตร์ จากการเป็นผู้กำกับศิลป์ให้กับภาพยนตร์เรื่อง "ท่านขุนน้อยแห่งสยาม" ซึ่งทำให้ได้รับรางวัลตุ๊กตาทอง พระสุรัสวดี จากนั้นเป็นผู้ช่วยผู้กำกับให้กับภาพยนตร์อย่างเรื่อง "แรงเป็นไฟละลายแค่เธอ", "ฝันติดไฟ หัวใจติดดิน", "ดอกไม้ในทางปืน" และ "เชอรี่แอน" และยังเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง "ปอบ หวีด สยอง"
ภาคภูมิได้เป็นผู้กำกับครั้งแรกกับภาพยนตร์เรื่อง "ฟอร์มาลีนแมน รักเธอเท่าฟ้า" (2547) กับสังกัดบาแรมยู ต่อมากับภาพยนตร์แนวระทึกขวัญเรื่อง "รับน้องสยองขวัญ" (2548) และในปี 2550 กับภาพยนตร์ "วิดีโอคลิป" ในปี 2553 กับเรื่อง "ใคร...ในห้อง" นำแสดงโดยสินจัย เปล่งพานิช ผลงานภาพยนตร์ล่าสุดในปีพ.ศ. 2555 เรื่อง ชอบกดLIKEใช่กดLOVE นำแสดงโดย มอส ปฏิภาณ,ออม สุชาร์ , อัทธ์ อังกูร
เซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง

เซบัสเตียง เลอ แพร็สทร์ เดอ โวบ็อง และต่อมา มาร์ควิสแห่งโวบ็อง หรือเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า โวบ็อง (ฟังเสียง Sébastien Le Prestre) (15 พฤษภาคม ค.ศ. 1633 - 30 มีนาคม ค.ศ. 1707) โวบ็องผู้มีตำแหน่งเป็นมาเรชาลเดอฟร็องส์ซึ่งเป็นตำแหน่งทางพลเรือนอันมีเกียรติที่มอบให้แก่ทหารผู้มีเกียรติคุณเป็นวิศวกรการทหารแนวหน้าของยุค โวบ็องมีชื่อเสียงจากทั้งในด้านความเชี่ยวชาญในการออกแบบและการทำลายระบบป้อมปราการ นอกจากนั้นโวบ็องก็ยังเป็นผู้ถวายคำแนะนำแก่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ในด้านการปรับปรุงพรมแดนของฝรั่งเศสให้มีประสิทธิภาพในการป้องกันตนเอง และยังเป็นผู้ให้การตัดสินใจที่ค่อนข้างจะนอกแนวในการยุบภูมิภาคบางภูมิภาคเพื่อทำให้ภูมิภาคที่คงเหลืออยู่มีความแข็งแกร่งขึ้น ที่ทำให้ยากต่อการทลวงเข้ามาโดยข้าศึกจากประเทศเพื่อนบ้าน
ไนท์สปอตโปรดักชั่น

ไนท์สปอต โปรดักชั่น เป็นชื่อบริษัทผลิตรายการวิทยุของไทย และค่ายเพลงไทยที่มีผลงานเพลงในช่วงทศวรรษ 1980s 
ไนท์สปอต โปรดักชั่น ก่อตั้งอย่างเป็นทางการปี พ.ศ. 2518 บริหารงานโดย พันตำรวจเอก อิทธิวัฒน์ เพียรเลิศ วาสนา วีระชาติพลี และ ขวัญชัย กิตติศรีไสว โดยเริ่มจัดรายการเพลงสากลทางวิทยุกระจายเสียงในชื่อ "Nite Spot Show" และ "Radio Active" จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2526 ได้เริ่มทำธุรกิจด้านผลงานเพลง โดยรับเป็นดีลเลอร์ขายเทปเพลงของศิลปินต่างประเทศในสังกัด WEA RECORDS และในปี พ.ศ. 2527 ได้ผลิตผลงานเพลงไทยสากล โดยศิลปินคนแรกในสังกัด คือ ปานศักดิ์ รังสิพราหมณกุล กับชุด "ไปทะเล" โดยเป็นผลงานชุดแรกของศิลปินไทยที่บันทึกเสียงข้ามทวีป และบุกเบิกด้วยการทำมิวสิกวิดีโออย่างพิถีพิถันเป็นเพลงแรกของไทย จากนั้นจึงรับผลิตผลงานเพลงของศิลปินอีกหลายคน ซึ่งเป็นที่ยอมรับในด้านคุณภาพ เพราะผลงานเพลงโดยส่วนใหญ่ของค่ายได้ทำการบันทึกเสียงที่ประเทศในแถบยุโรป และอเมริกา แต่ดำเนินงานได้เพียงไม่นานปีก็ต้องยุติลงในราวปี พ.ศ. 2532 เหลือเพียงการดำเนินธุรกิจท่องเที่ยวในนาม "ไนท์สปอต ฮอลิเดย์" จนถึงปัจจุบัน
ดีเจสังกัดค่ายนี้ ได้แก่ วาสนา วีระชาติพลี ,ดารณี มณีดิษ, มาลี บุญยศรีสวัสดิ์, ณรงค์ ลัมพกานนท์, "คุณนัท" (อุดม โพธิ์ทอง), นิมิตร ลักษมีพงศ์, วินิจ เลิศรัตนชัย ฯลฯ
ผลงานของ ไนต์สปอตโปรดักชันส์ คือนำเข้าคอนเสิร์ตจากศิลปินเพลงชื่อดังต่างประเทศเป็นเจ้าแรก ๆ ในประเทศไทย เริ่มต้นจาก วงดนตรีแนวโซลและอาร์แอนด์บี จากอเมริกา เดอะสไตลิสติกส์, วงร็อกเชอร์เบ็ต จากออสเตรเลีย, บลอนดี, คลิฟฟ์ ริชาร์ด, อีริก แคลปตัน, ร็อด สจ๊วต, สตีวี วันเดอร์, เบย์ซิตีโรเลอส์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคอนเสิร์ต เดวิด โบอี ที่สนามกีฬากองทัพบก ขายบัตรได้มากถึง 35,000 ใบ
รายการวิทยุ และ โทรทัศน์.
รายการวิทยุ
รายการโทรทัศน์
ฯลฯ
เทศบาลเมืองตากใบ

เทศบาลเมืองตากใบ เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางนราทางตะวันออกสุดของจังหวัดนราธิวาส โดยฝั่งตรงข้ามแม่น้ำบางนราเป็นอำเภอตุมปัต รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย เมืองตากใบห่างจากเมืองนราธิวาสไปทางทิศใต้ประมาณ 38 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางทิศใต้ประมาณ 1,182 กิโลเมตร เขตเทศบาลมีพื้นที่ 9.149 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมบางส่วนของตำบลเจ๊ะเห ได้แก่ หมู่ที่ 1, 2, 6, 7 ทั้งหมู่บ้าน และบางส่วนของหมู่ที่ 3,4
ประวัติ.
เมืองตากใบได้รับการจัดตั้งเป็นสุขาภิบาล เมื่อปี พ.ศ. 2499 ต่อมาได้ยกฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 และต่อมาเปลี่ยนแปลงเป็นเทศบาลเมือง เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2550
ชุมชน.
เทศบาลเมืองตากใบแบ่งการปกครองออกเป็น 9 ชุมชน ดั้งนี้
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การศึกษา.
โรงเรียนในเขตเทศบาลเมืองตากใบ
วัก

วัก  คือ ช่องว่างหรือโพรงเล็กๆในสายแร่หรือหิน โดยปรกติจะมีผลึกแร่ต่างชนิดกับผลึกแร่ของหินที่ล้อมรอบอยู่เคลือบผนังช่องว่างนั้น บางครั้งอาจมีกระบวนการเกิดค่อนข้างหลากหลาย รอยแยกและรอยแตกทั้งหมดมักเกิดจากกระบวนการทางธรณีแปรสัณฐาน (การคดโค้งโก่งงอและรอยเลื่อน) โดยแร่ ควอตส์ แคลไซน์ และแร่ทุติยภูมิต่างๆ จะเข้าไปเติมในรอยแตกนั้น รอยเปิดและหินกรวดเหลี่ยมยุบ มวลเศษหินซึ่งประกอบด้วยกรวดเหลี่ยมที่เกิดจากการยุบตัวลงมาของเพดานหินในโพรงหิน หรือถ้ำหรือของหินท้องที่ซึ่งอยู่เหนือหินอัคนีแทรกซอน เป็นตัวสำคัญของบริเวณที่มีการเกิดวัก วักบางครั้งเป็นผลจากเมื่อผลึกแร่หรือฟอสซิลในเนื้อหินที่เกิดการกัดกร่อนและถูกละลายออกมาอาศัยอยู่ในช่องว่าง โดยบริเวณผิวหน้าของโพรงข้างในหินจะถูกเคลือบและตกผลึกของสารละลาย ถ้ามีการเกิดอย่างเสถียรและช้าๆจะทำให้เกิดเป็นผลึกแร่ หรือผลึกที่มีหน้าสมบูรณ์ สวยงาม 
วักมักไม่พบในสายแร่ แนวแตกหรือรอยแยกขนาดใหญ่ที่ปะทุให้เห็นเป็นแนวยาวแต่อาจพบการเกิดวักในช่องว่างหรือโพรงที่เกิดตามธรรมชาติใต้ผิวดินหรือเกิดขึ้นจากองอากาศในเนื้อหิน โดยเฉพาะหินภูเขาไฟ จีโอดเป็นวักปกติที่เกิดในหิน
คำว่า วัก เป็นชื่อภาษาอังกฤษตั้งโดย Cornish miners ภาษา Cornish มาจากคำว่า vooga แปลว่า "ถ้ำ" โดยสามารถสะกดได้อีกว่า vugg และ vugh
เทศบาลเมืองนราธิวาส

เทศบาลเมืองนราธิวาส เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองนราธิวาส จังหวัดนราธิวาส ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำบางนราริมฝั่งตะวันตก ซึ่งไหลออกสู่อ่าวไทยทางทิศเหนือ ห่างจากกรุงเทพมหานครไปทางทิศใต้ 1,141 กิโลเมตร มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลบางนาคทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2565 จำนวน 42,007 คน
ประวัติ.
เทศบาลเมืองนราธิวาสเดิมชื่อ "บางนรา" ลักษณะเป็นหมู่บ้านชายทะเล และเป็นท่าเรือสำคัญในแถบนี้ ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองนราธิวาส เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2479 และได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนราธิวาสใหม่ เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2499
ภูมิศาสตร์.
เมืองนราธิวาสตั้งอยู่ติดทะเลด้านอ่าวไทย บนชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรมลายู สภาพโดยทั่วไปลักษณะเป็นที่ราบลุ่มริมฝั่งแม่น้ำ มีแม่น้ำบางนราเป็นแม่น้ำสายหลักไหลผ่านทางทิศตะวันออกของตัวเมือง นอกจากนี้ ยังมีแม่น้ำโคกเคียน และคลองยะกัง มีอาณาเขตโดยสังเขป ดังนี้
ชุมชน.
ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองนราธิวาสมีทั้งหมด 35 ชุมชน ดังต่อไปนี้
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ชะทอยยันซี

ในทางอัญมณีวิทยา ชะทอยยันซี  หรือ ปรากฏการณ์ตาแมว คือ การเหลือบแสงเป็นปรากฏการณ์การสะท้อนแสงของแร่โปร่งแสงบางชนิด ทำให้เกิดความวาวคล้ายไหมหรือคล้ายตาแมว
มีลักษณะเป็นแถบแสงเหลือบตั้งฉากกับความยาวของเส้นใยหรือแนวของมลทิน เนื่องจากแร่นั้นประกอบด้วยเส้นใยรูปเข็มหรือรูปท่อ ช่องว่างที่เป็นแนวยาวคล้ายเสี้ยน หรือมลทินที่เรียงตัวขนานกัน
การเหลือบแสงนี้พบได้ชัดเจนในแร่ที่เจียระไนแบบหลังเบี้ยโดยการจัดให้รับแสง
เช่น แร่คริโซเบริลชนิดไพฑูรย์ (แก้วตาแมว) แร่ควอตซ์แทนที่แร่โครซิโดไลต์ (แก้วตาเสือ) ทัวร์มาลีนเบริล เซอร์คอน โอปอล
เจ้าแว่นทิพย์แห่งเชียงตุง

เจ้าแว่นทิพย์ ณ เชียงตุง พระธิดาในเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง เจ้าฟ้าเชียงตุงองค์ที่ 6 ประสูติแต่เจ้านางบัวทิพย์หลวง โดยเจ้าแว่นทิพย์ได้เสกสมรสกับเจ้าห่มฟ้า จากเมืองแสนหวีด้วยเหตุผลทางการเมือง ท้ายที่สุด ทั้งสองพระองค์ก็หย่าขาดจากกัน
ประวัติ.
เจ้าแว่นทิพย์ ณ เชียงตุง พระธิดาในเจ้าฟ้าก้อนแก้วอินแถลง เจ้าฟ้าเชียงตุงองค์ที่ 6 ประสูติแต่เจ้านางบัวทิพย์หลวง โดยเจ้าแว่นทิพย์มีพี่น้องร่วมมารดา 5 คน ได้แก่ 
สมรส.
เจ้าแว่นทิพย์ ได้เสกสมรสกับเจ้าห่มฟ้า เมืองแสนหวี โดยในพิธีแต่งงานเจ้าห่มฟ้าได้แห่ขันหมากข้ามาหน้าหอคำเมืองเชียงตุง โดยเจ้าห่มฟ้าประทับอยู่บนหลังช้างตามประเพณี และจัดพิธีสมรสที่หน้าหอหลวงเมืองเชียงตุง โดยมีชาวเมืองเชียงตุงร่วมแสดงความยินดีแก่ทั้งสองพระองค์ แต่อย่างไรก็ตามการสมรสของทั้งสองพระองค์ไม่ได้เกิดจากความรัก แต่หากเกิดจากการเมืองระหว่างรัฐ ท้ายที่สุดชีวิตรักของทั้งสองพระองค์จึงสิ้นสุดโดยการหย่าขาดจากกัน
พระครูโศภณธรรมาภรณ์ (จูม โชติโก)

พระครูโศภนธรรมาภรณ์ (จูม โชติโก) (2441-2530) อดีตเจ้าอาวาสวัดเวฬุวันและรองเจ้าคณะอำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี สานุศิษย์ผู้เคารพศรัทธานิยมเรียกนามท่านว่า “หลวงปู่จูมหรือพ่อท่าน” นับเป็นเถระผู้นำภารธุระทั้งด้านคันถธุระและวิปัสสนาธุระ ควบคู่กันอย่างเข้มข้นเต็มความสามารถโดยเฉพาะการพัฒนาการศึกษาสงฆ์และพัฒนาชุมชนท้องถิ่น ซึ่งเป็นการพัฒนาคนให้มีความสมบูรณ์ทั้งสติปัญญา ร่างกาย และจิตใจ ตลอดจนการบ่าเพ็ญตนให้เป็นประโยชน์ต่อสาธารณชนอย่างใหญ่หลวง เป็นแบบอย่างของพระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ และทรงไว้ซึ่ง ภูมิธรรม ภูมิปัญญา อย่างแท้จริง
ประวัติ.
"พระครูโศภนธรรมาภรณ์" มีนามเดิม "จูม บุญพูล" เกิดเมื่อ เกิดวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2441 ตรงกับวันอังคาร ขึ้น 3 ค่ำ ปีจอที่บ้านไผ่ใหญ่ ตำบลไผ่ใหญ่ อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี
อุปสมบท.
อุปสมบทวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 ได้เข้าพิธีอุปสมบท ณ ที่วัดสว่างวนาราม (ซึ่งเป็นวัดอีกแห่งหนึ่งในหมู่บ้านไผ่ใหญ่) โดยมีเจ้าอธิการอุ่น จิตฺปญฺโญ เจ้าอาวาสวัดเวฬุวัน เป็นพระอุปัชฌาย์ 
วุฒิทางธรรม.
สอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยคและนักธรรมชั้นโทในส่านักเรียน วัดเบญจมบพิตร กรุงเทพมหานคร 
หน้าที่การงาน.
ด้านการศึกษา.
พ.ศ. 2475 ครูสอนปริยัติธรรมส่านักเรียนวัดเบญจมบพิตร โดยได้รับแต่งตั้งจากพระพรหมมุนี (ปลด กิตฺติโสภโณ) เจ้าอาวาสวัดเบญจมบพิตร ต่อมาได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระสังฆราช
พ.ศ. 2476 พระพรหมมุนี (ปลด กิตฺติโสภโณ) ในฐานะเจ้าคณะใหญ่หนเหนือ (ภายหลังได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราชพระองค์ที่ 14 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ สถิต ณ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม) ส่งให้ไปสอนที่สำนักเรียนวัดเมืองชุมแม่ต่ำ อำเภอพะเยา จังหวัดเชียงราย (ปัจจุบัน คือ จังหวัดพะเยา) เป็นเวลา 2 ปี
พ.ศ. 2478 กลับมาปิดสอนบาลีและนักธรรมวัดเวฬุวัน อ่าเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี ผลงานที่ท่านได้บากบั่นทุ่มเทให้กับการศึกษาที่สำนักเรียนวัดเวฬุวัน จนศิษย์สำนักเรียนวัดเวฬุวันได้ไปตั้งสำนักเรียนหรือเป็นพระสังฆาธิการเป็นจำนวนมาก เช่น
ปัจฉิมวัย.
บั้นปลายแห่งชีวิตของพระครูโศภนธรรมาภรณ์ ได้หันมาบำเพ็ญวิปัสสนากัมมัฏฐานอย่างจริงจัง โดยให้สร้างกุฏิกลางน้ำหลังเล็ก ๆ ขึ้นหนึ่งหลังที่หนองสวน เพื่อเป็นที่พำนักและปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน ท่านอาศัยจำพรรษาที่กุฏิหลังเล็กกลางน้ำมาตลอด จนกระทั่งมรณภาพด้วยโรคชราในปี พ.ศ. 2530 รวมอายุได้ 89 ปี 68 พรรษา
รอยชีวิต

รอยชีวิต (ญี่ปุ่น: 個人的な体験, "Kojinteki na taiken"; อังกฤษ: "A Personal Matter") เป็นนิยายที่เขียนโดยนักเขียนรางวัลโนเบลปี 1994, เค็นซะบุโร โอเอะ ซึ่งอัดแน่นไปด้วยมโนภาพของความตาย การผุสลาย และเซ็กส์ เขียนขึ้นในปี 1964 และได้รับรางวัลวรรณกรรมชิงโชซะ "รอยชีวิต" เป็นนิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่ดำมืดและล้วงลึกเข้าไปในประสบการณ์ชีวิตส่วนตัวของโอเอะ บอกเล่าเรื่องราวของเบิร์ด ชายผู้ซึ่งต้องเผชิญหน้ากับลูกชายที่เกิดมามีความพิการทางสมอง
"รอยชีวิต" แปลโดย เดือนเต็ม กฤษดาธานนท์ และจัดพิมพ์โดย สนพ.นานมีบุ๊คส์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2546
พล็อตเรื่อง.
ลูกชายของเบิร์ดเกิดมาพร้อมกับความผิดปกติทางสมอง เบิร์ดพยายามที่จะหลีกหนีความรับผิดชอบโดยการหันหน้าไปพึ่งแอลกอฮอล์และคนรักเก่า และต้องตัดสินใจว่าสุดท้ายจะปล่อยให้ลูกมีชีวิตอยู่ต่อไปหรือไม่
คาทีดรา

คาทีดรา  หรือ อาสนะบิชอป (bishop's throne) เป็นเก้าอี้ของบิชอป เป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจในการเทศนาของบิชอปในคริสตจักรคาทอลิก คริสจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และกลุ่มอังกลิคัน คริสต์ศาสนสถานซึ่งเป็นที่ตั้งของอาสนะบิชอปจึงเรียกว่า อาสนวิหาร (cathedral)
คำว่า "cathedra" ปรากฏในวรรณกรรมคริสเตียนยุคแรกในวลี "cathedrae apostolorum" ซึ่งบ่งบอกถึงอำนาจที่รับมาโดยตรงจากอัครทูต
โรงเรียนวูดสต็อก

โรงเรียนวู๊ดสต็อก  เป็นโรงเรียนประจำ ที่อยู่ในรัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย มีตั้งแต่ระดับชั้นเนอร์สเซอรี่ จนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (KG-Grade 12) เป็นโรงเรียนคริสเตียน และโรงเรียนนานาชาติ ส่วนใหญ่มีครูผู้สอนมากจากยุโรปและสหรัฐอเมริกา
ด้านวิชาการ.
โรงเรียนวู๊ดสต็อกมีหลายทางเลือกให้สำหรับนักเรียนที่สำเร็จการศึกษา ทั้งเป็นโรงเรียนที่ได้รับการรับรองโดยสมาคมกลางของรัฐ และใบประกาศนียบัตรมีมาตรฐานเทียบเท่ากับประกาศนียบัตรระดับชั้นมัธยมปลายของสหรัฐอเมริกา โรงเรียนแห่งนี้เป็นศูนย์ทดสอบสำหรับการทดสอบของคณะกรรมการวิทยาลัย รวมทั้งการสอบSATและAdvanced Placement นอกจากนี้ การสอบIGCSEและการเตรียมการต่างๆได้มีการนำเสนอขึ้นที่วูดสต็อกแห่งนี้ ทางโรงเรียนยังได้มีการจัดเตรียมนักเรียนสำหรับการศึกษาต่อเนื่องในประเทศอินเดียโดยหน่วยงานวู๊ดสต็อก อินเดียน มาร์กชีท ซึ่งเป็นที่ยอมรับโดยสมาคมมหาวิทยาลัยอินเดีย คิดเป็น 10+2 ช่วงชั้นในระบบการศึกษาของอินเดีย
วิทยาเขต.
วิทยาเขตของโรงเรียนวู๊ดสต็อกตั้งอยู่ในเขตปลายเทือกเขาหิมาลัยและ มี กระจาย ทั่ว พื้นที่ ประมาณ 250 ไร่ (1.0 ตารางกิโลเมตร) และตั้งอยู่ในพื้นที่ป่าที่มีความหลากหลายของพืชนานาชนิด อาทิ โอ๊ก และพันธุ์ไม้พุ่มต่างๆ
ศิษย์เก่า และนักเรียนไทยในปัจจุบัน.
ธารินทร์ นิมมานเหมินทร์ และศิรินทร์ นิมมานเหมินทร์ (น้องชาย) เป็นศิษย์เก่าของโรงเรียนวู๊ดสต็อก รวมทั้งนิพัทธ์ พุกนะสุต เป็นอีกผู้หนึ่งที่เข้าโรงเรียนในรุ่นหลัง
ปัจจุบันมีนักเรียนชาวไทยเรียนอยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้เป็นจำนวนค่อนข้างน้อย สาเหตุที่มีนักเรียนไทยน้อยคือ ค่าเล่าเรียนค่อนข้างสูง (ประมาณ 5 แสนบาทต่อปี) โดยทุก ๆ ปี ทางโรงเรียนจะมาที่เมืองไทยในช่วงกุมภาพันธ์ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ในงานที่มีชื่อว่า The Great Indian Education Fair
แท่นตั้งศพ

แท่นตั้งศพ ((ออกเสียง)) คือแท่นที่มักจะเคลื่อนที่ได้ที่ใช้ในการตั้งหีบศพ หรือร่างของผู้ตายระหว่างพิธีศพหรือพิธีรำลึกผู้ตาย หลังจากพิธีมาสเรควีเอ็มของโรมันคาทอลิกแล้วแท่นตั้งศพก็อาจจะใช้ตั้งร่างของผู้ตายในการทำพิธีพิธียกบาปให้แก่ผู้ตาย (Absolution of the dead)
“Catafalque” มาจากภาษาอิตาลี “Catafalco” ที่แปลว่า “นั่งร้าน” “แท่นตั้งศพ” ที่มีชื่อเสียงที่สุดออกแบบโดยไมเคิล แอนเจโลสำหรับเพื่อนศิลปินด้วยกันในปี ค.ศ. 1564 การตกแต่ง “แท่นตั้งศพ” เรียกว่า “ปราสาทแห่งความเศร้า” (Castrum doloris) 
แท่นตั้งศพของประธานาธิบดีลิงคอล์น.
ในสหรัฐอเมริกาแท่นตั้งศพลิงคอล์นใช้เป็นครั้งแรกในการวางศพประธานาธิบดีลิงคอล์นในปี ค.ศ. 1865 และใช้ต่อมาในการตั้งศพเคารพ (Lying in state) ของบุคคลสำคัญภายใต้โดมตึกรัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกา เมื่อไม่ใช้แท่นตั้งศพก็จะตั้งแสดงให้ประชาชนได้ชมในหอแสดงภายในศูนย์นักท่องเที่ยวของตึกรัฐสภา
แท่นตั้งศพลิงคอล์นเป็นแท่นที่ทำจากแผ่นไม้สนเชื่อมกันด้วยตาปูคลุมด้วยผ้าดำ บางครั้งแม้ฐานก็จะได้รับการเปลี่ยนแปลงให้เหมาะสมกับขนาดของโลงที่มีขนาดใหญ่ขึ้นในปัจจุบัน แต่โดยทั่วไปแล้วก็ยังเป็นแท่นเดิมที่ใช้มาตั้งแต่สมัยของประธานาธิบดีลิงคอล์น ในปัจจุบันแท่นวางศพนี้มีความยาว 216 เซนติเมตร กว้าง 76 เซนติเมตร และสูง 61 เซนติเมตร ฐานแท่นยาว 269 เซนติเมตร กว้าง 131 เซนติเมตร และสูง 5 เซนติเมตร ตัวฐานแท่นยาว 338 เซนติเมตร กว้าง 183 เซนติเมตร และสูง 23.5 เซนติเมตร ผ้าคลุมดำได้รับการเปลี่ยนหลายครั้งแตกการจีบตกแต่งยังคงเป็นลักษณะเดียวกับที่ทำไว้ในปี ค.ศ. 1865 
แท่นตั้งศพลิงคอล์นใช้ครั้งล่าสุดในการตั้งศพของประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด
มหาวิหารนักบุญมาระโก

มหาวิหารนักบุญมาระโก หรือชื่อเต็มคือ อัครบิดรอาสนมหาวิหารนักบุญมาระโก  เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิก ระดับมหาวิหารรอง ประจำเขตอัครบิดรเวนิสในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบกอทิก ได้รับการเสกในปี ค.ศ. 1094
มหาวิหารนักบุญมาระโกที่เป็นตัวอย่างอันสำคัญของสถาปัตยกรรมไบแซนไทน์ตั้งอยู่ที่จัตุรัสซันมาร์โกติดและเชื่อมกับปาลัซโซดูกาเล เดิมตัวโบสถ์เป็นโบสถ์น้อยของประมุขผู้ครองเวนิส และมิได้เป็นมหาวิหารของเมือง แต่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1807 เป็นต้นมาจึงใช้เป็นที่นั่งของอัครบิดรแห่งเวนิส ตัวสิ่งก่อสร้างเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างอย่างงดงามประดับด้วยงานโมเสกแบบไบแซนไทน์ และ ประติมากรรมต่างที่แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ อำนาจ และ ความมั่งคั่งของเวนิส ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ก็ได้รับสมญาว่า “Chiesa d'Oro” หรือ “โบสถ์ทอง”
นิรนาม (วงดนตรี)

นิรนาม คือวงดนตรีไทยแนวสะท้อนสังคมหรือเพื่อชีวิต วงแรกๆ ภายใต้สังกัด นิธิทัศน์ โปรโมชั่น โดยเป็นการรวมสมาชิกวง "เดอะ วอลล์" ที่เคยร่วมงานกับ เสกสรร ทองวัฒนา และ วง "ฮิวมัส" ซึ่งนำโดย คณิต อุทยานสิงห์ หรือ นิค นิรนาม(ชาว จ.หนองคาย)มาตั้งวงใหม่ โดย นิค ทำหน้าที่นักร้องนำและแต่งเพลงทั้งหมด 
วงนิรนาม เริ่มออกอัลบั้มเพลงชุดแรกในปลายปี พ.ศ. 2529 ชื่อ "คนกินแดด" และมีสตูดิโออัลบั้มตามมาอีก 4 ชุด มีเพลงดัง อาทิ " คนกินแดด, ไอ้หรั่ง" (กะลุกปุ๊กไทย), "เห้..เห้, ป้าบัวศรี" และ "รักเรือล่ม" จนได้รับความนิยมสูสีกับวงคาราบาวอยู่ระยะเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นสมาชิกในวงเกิดการแยกตัว จึงเหลือเพียง นิค โดยออกอัลบั้มเพลงเก่าชุด หยิบสิบ จำนวน 11 ชุด ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างสูงสุด 
นิค นิรนาม ถือเป็นศิลปินต้นแบบของการนำเพลงลูกทุ่งมาร้องใหม่แล้วประสบความสำเร็จ จนศิลปินเพลงแนวอื่นๆ ต้องหยิบเพลงลูกทุ่งมาร้องกัน และมีนักก็อปปี้โชว์ เลียนแบบท่าทางและการร้องของนิคอีกด้วย
ตราสัญลักษณ์ประจำวงนิรนาม เป็นรูปพิมพ์ลายนิ้วหัวแม่มือ โดยประทับหน้าปกเทปของตัวเองมาตลอด ตั้งแต่อัลบั้มชุดแรกถึงชุดหยิบสิบ
ยมทูต

ยมทูต  เป็นจินตสัตว์, จิตวิญญาณ, ทูตสวรรค์, ปิศาจ หรือเทวดา ในหลาย ๆ ศาสนา ซึ่งมีบทบาทหน้าที่รับผิดชอบในการคุ้มกันดวงวิญญาณของผู้ที่เพิ่งเสียชีวิตไปยังดินแดนหลังความตาย บทบาทหน้าที่นี้มิได้มีความเกี่ยวข้องกับการตัดสินคดีของผู้เสียชีวิตแต่อย่างใด เพียงแค่นำทางดวงวิญญาณเพื่อความปลอดภัยเท่านั้น ยมทูตมักปรากฏในงานศิลปะที่เกี่ยวข้องกับความตาย (funerary art) โดยมีตัวอย่างรูปพรรณสัณฐานที่แตกต่างกันไปตามความเชื่อและวัฒนธรรมของแต่ละพื้นที่ ซึ่งสามารถปรากฎได้ทั้งในรูปของ มานุษยรูป, ม้า, กวาง, สุนัข, นกกินแมลง, นกเรเวน, อีกา, แร้ง, นกฮูก, นกกระจอก ไปจนถึง นกดุเหว่า ในกรณีของสัตว์ปีกมักมีภาพจำว่า สามารถพบเห็นนกฝูงใหญ่บินว่อนอยู่บริเวณรอบ ๆ บ้านของผู้เสียชีวิต
ชื่อเรียกของยมทูตในภาษาอังกฤษมีรากศัพท์มาจากคำว่า "psychopompós" ในภาษากรีก ซึ่งเป็นอีกนามหนึ่งที่เอาไว้เรียก เฮอร์มีส (Hermes) เทพแห่งการทูต โดยเป็นคำผสมระหว่างคำว่า "psykhé" (จิตวิญญาณ) กับคำว่า "pompós" (แนวทาง) ที่มีความหมายถึง ตัวตนซึ่งคอยทำหน้าที่ชี้นำหรือควบคุมการรับรู้ของมนุษย์ ระหว่างเหตุการณ์สำคัญตั้งแต่สองเหตุการณ์ขึ้นไป อย่างไรก็ตามแนวคิดเรื่องยมทูตก็เป็นแนวคิดที่เป็นที่แพร่หลายอย่างมากในหลาย ๆ วัฒนธรรม เช่น ในวัฒนธรรมอียิปต์โบราณที่นับถือเทพอะนูบิส (Anubis) เทพสุนัขจิ้งจอกเป็นเทพแห่งความตาย ในประมวลเรื่องปรัมปราเยอรมันก็มีความเชื่อว่าวัลกือริยา (Valkyrie) เป็นผู้ที่นำนักรบที่เสียชีวิตในสงครามไปยังวัลฮ็อลล์ (Valhalla) ขณะที่อ็อกมา (Ogma) ก็คอยทำหน้าที่นำทางให้กับวิญญาณ ในวัฒนธรรมความเชื่อของชาวเคลต์ 
ขณะที่ในความเชื่อของชาวคริสต์ อัครทูตสวรรค์มีคาเอล หรือ นักบุญคริสโตเฟอร์ จะคอยทำหน้าที่เป็นผู้เฝ้าประตูสู่สวรรค์ โดยมีนักบุญเปโตรคอยทำหน้าที่นำทางให้แก่ดวงวิญญาณที่ปรารถนาจะกลับคืนสู่พระผู้เป็นเจ้า สัญลักษณ์ของนักบุญคริสโตเฟอร์ในยุคแรกมีลักษณะเป็นรูปหัวสุนัข เหมือนกับสัญลักษณ์ประจำตัวของเทพอะนูบิสในวัฒนธรรมอียิปต์โบราณ ในศาสนาอิสลามทูตสวรรค์อัศราเอล (Azrael) เป็นผู้ที่ทำหน้าที่รับรายชื่อบุคคลที่ถูกกำหนดให้ต้องถึงฆาตจากอัลลอฮ์ และคอยทำหน้าที่แยกดวงวิญญาณของผู้ตายออกจากร่างภายในอีก 40 วันถัดไป ตัวอย่างที่กล่าวมาทั้งหมดจึงสะท้อนให้เห็นว่า จะด้วยภูตผี, พระผู้เป็นเจ้า, ปิศาจ หรือ เทวทูต ทั้งหมดต่างก็สามารถเป็นภาพแทนของยมทูตได้หมดทั้งสิ้น นอกจากการทำหน้าที่เป็นผู้นำวิญญาณแล้ว ตัวตนของยมทูตเองก็เป็นความเชื่อรูปแบบหนึ่งที่ยึดโยงกับการรับรู้และกระบวนการยอมรับถึงความตายได้อีกเช่นกัน
ตามหลักจิตวิทยาวิเคราะห์ของคาร์ล ยุง (Karl Jung) ยมทูตเป็นตัวกลางระหว่างจิตไร้สำนึกและจิตสำนึก บุคลาธิษฐานของยมทูตในฝันมักปรากฎในรูปของนักปราชญ์หรือสตรี บ้างก็ปรากฎในรูปของสัตว์ที่มีความกรุณา ในบางวัฒนธรรมเชมัน (shaman) จะคอยทำหน้าที่เป็นผู้นำวิญญาณของผู้เสียชีวิต หรือ ผู้ที่เสียชีวิตอาจจะทำหน้าที่นำทางชาแมนก็ย่อมได้ ในการช่วยเหลือการกำเนิด หรือการนำวิญญาณของเด็กเกิดใหม่ให้เข้ามาในโลก (หน้าที่ 36 ของ “Shamans in Eurasia”) ที่เป็นการขยายความเชื่อเรื่อง “หมอตำแยแก่ผู้กำลังจะสิ้นใจ” ("midwife to the dying") ซึ่งเป็นอีกหน้าที่หนึ่งของผู้นำวิญญาณ
ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992

ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระ  เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ที่นครบาร์เซโลนาของสเปน ระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
บุคลาธิษฐานของความตาย

บุคลาธิษฐานของความตาย  เป็นบุคลาธิษฐานของความเชื่อทางวัฒนธรรมที่เกิดขึ้นในสังคมมาตั้งแต่ยุคแรกของประวัติศาสตร์ ในภาษาอังกฤษ “บุคลาธิษฐานของความตาย” มักจะเรียกกันว่า “กริม รีพเพอร์” (Grim Reaper) และตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมาก็มักจะเป็นรูปโครงกระดูกสวมเสื้อคลุมยาวแบบมีหมวกคลุมศีรษะสีดำถือเคียวด้ามยาว หรือบางครั้งก็จะเรียกว่า “เทพแห่งความตาย” (หรือ ฮีบรู: מַלְאַךְ הַמָּוֶת
‎ "Malach HaMavet") ที่มาจากคัมภีร์ไบเบิล
ในบางกรณีกริม รีพเพอร์อาจจะเป็นผู้ที่เป็นสาเหตุที่ทำให้เสียชีวิตได้ ที่ทำให้เชื่อกันว่ากริม รีพเพอร์เป็นผู้ที่ติดสินบน, ล่อลวง หรือ เอาฉลาดได้ เพื่อให้ยืดอายุต่อไปได้ ความเชื่ออื่นก็เชื่อว่าจินตสัตว์แห่งความตายเป็นแต่เพียงยมทูต ผู้มีหน้าที่ตัดสายใยสุดท้ายระหว่างวิญญาณและร่างกาย และมีหน้าที่นำผู้ตายไปยังโลกหน้าโดยไม่มีอำนาจใดๆ ต่อการตายของผู้ตาย
บุคลาธิษฐานของความตายในหลายวัฒนธรรมจะเป็นชาย และอีกหลายวัฒนธรรมก็จะเป็นหญิง เช่นในวัฒนธรรมสลาวิคเป็นต้น
โรงเรียนการบินทหารบก

โรงเรียนการบินทหารบก  เป็นหน่วยฝึกอบรมทางด้านการบินของกองทัพบก ขึ้นตรงต่อศูนย์การบินทหารบก ค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา ซึ่งมีการจัดตามคำสั่งศูนย์การบินทหารบก (เฉพาะ) ที่ 5/2533 ลงวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2533 มีสถานที่ตั้ง ณ ค่ายสมเด็จพระศรีนครินทรา เลขที่ 303 หมู่ที่ 7 ตำบลเขาพระงาม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
มิโซะเลือด

มิโซะเลือด (ญี่ปุ่น: "イン ザ・ミソスープ In za Misosūpu", อังกฤษ: "In the Miso Soup") เป็นนิยายที่เขียนโดย ริว มูราคามิ ตีพิมพ์ในญี่ปุ่นปี 1997 ฉบับภาษาไทยอยู่ระหว่างการจัดพิมพ์
พล็อตเรื่อง.
เคนจิ, ไกด์นำเที่ยวยามค่ำคืน ต้องพบกับฝันร้ายที่เขาไม่อาจลืมเลือน เมื่อแฟรงค์ว่าจ้างเคนจิให้พาเขาเที่ยวกลางคืนในอุตสาหกรรมเซ็กส์ของญี่ปุ่นเป็นเวลาสามวัน
ตัวละคร.
ตัวละครหลัก.
1. เคนจิ - ไกด์นำเที่ยวยามค่ำคืนในโตเกียว อายุ 20 ปี เป็นผู้บรรยายเรื่อง
2. แฟรงค์ - นักท่องเที่ยวชาวอเมริกันตัวอ้วน เตี้ย ผู้ว่าจ้างให้เคนจิพาเขาเที่ยวกลางคืน
ตัวละครย่อย.
1. อาซามิ/มาโดกะ - โฮสเตสในร้านโชว์เปลือย
2. จุน - แฟนสาวอายุสิบหกของเคนจิ
3. มากิ - หญิงบริการในโอมิไอผับ เธออ้างว่าเธอไม่ใช่หญิงขายบริการ และทำงานในคลับชั้นสูง
4. โนริโกะ - คนเชียร์แขกให้โอมิไอผับ และเคยเป็นเยาวชนผู้กระทำความผิดมาก่อน
5. เรกะกับริเอะ - สองสาวโฮสเตสในลินเจอรี่ผับ
6. ซาโตชิ - คนเชียร์แขกให้ลินเจอรี่ผับ เป็นเพื่อนของเคนจิ
7. โยโกยามะ - ผู้จัดพิมพ์หนังสือท่องเที่ยวยามค่ำคืน โตเกียว พิงค์ ไกด์
8. ยูโกะ - หญิงบริการในโอมิไอผับ เช่นเดียวกับมากิ
เหยื่อที่กล่าวถึงนอกท้องเรื่อง.
1. อากิโกะ ทากาฮาชิ - เด็กนักเรียนมัธยมอายุสิบเจ็ดปี
2. คนจรจัดไม่ทราบชื่อ
บุคคลจริงที่นิยายกล่าวอ้างถึง.
1. นามิเอะ อามุโระ - นักร้องเพลงป๊อบสาวชาวญี่ปุ่น
2. เคนนี เบอร์เรลล์ - นักกีตาร์เพลงแจ๊สชาวอเมริกัน
3. โรเบิร์ต เดอ นีโร - นักแสดงระดับรางวัลออสการ์ชาวอเมริกันที่แฟรงค์กล่าวถึง
4. เอ็ด แฮร์ริส - นักแสดงชาวอเมริกันที่แฟรงค์เปรียบเทียบเขากับตนเอง
5. เซโกะ มัตซึดะ - นักร้อง/นักแต่งเพลงป๊อบชาวญี่ปุ่น
6. เวส มอนต์โกเมอรี - นักกีดาร์เพลงแจ๊สชาวอเมริกัน
7. มิสเตอร์ชิลด์เด้นท์ - วงดนตรีญี่ปุ่นในยุคปลาย 1980
8. ทาคาโกะ โอคามูระ - นักร้อง/นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น
9. ยูกิ อูชิดะ - นักแสดง/นางแบบชาวญี่ปุ่น
จอน แลนเดา

จอน แลนเดา (เกิด 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1960) ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากการอำนวยการสร้างภาพยนตร์ของเจมส์ แคเมรอนเรื่อง "ไททานิค" (1997), "อวตาร" (2009) และ "" (2022) ซึ่งทำเงินถึง 2.19, 2.9 และ 2.3 พันล้านดอลลาร์สหรัฐตามลำดับ ใน ค.ศ. 2023 ภาพยนตร์ดังกล่าวเป็นสามในสี่ของภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาล
ชีวิตในวัยเด็ก.
แลนเดาเกิดเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1960 ที่นครนิวยอร์ก เป็นบุตรชายของผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เอดี กับผู้บริหารสตูดิโอและผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เอลี เอ. แลนเดา เขามีเชื้อสายชาวยิว แลนเดาจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย
การเสียชีวิต.
แลนเดาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2024 ด้วยวัย 63 ปี มีรายงานว่าเขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง "อวตาร 3", "อวตาร 4" และ "อวตาร 5", ซึ่งเขาเป็นผู้อำนวยการสร้างก่อนเสียชีวิต จะได้รับการเผยแพร่หลังจากเขาเสียชีวิตแล้ว
ผลงานทางภาพยนตร์.
<templatestyles src="Col-float/styles.css" />
อำนวยการสร้างเดี่ยว
<templatestyles src="Col-float/styles.css" />
ร่วมอำนวยการสร้าง
เตเฟาเปเยเดน

เตเฟาเปเยเดน คือสถานีโทรทัศน์แห่งแรกของโปแลนด์ (เริ่มออกอากาศ 25 ต.ค. 1952) เปิดสถานีเวลา 19.00 มีช่องพีน้อง คือ เตเฟาเปดวา
การออกอากาศก่อนเปิดและหลังปิดสถานี.
หลังจากที่รายการโฆษณาได้จบไปในเวลาประมาณ 02:30 น. จะมีการทดสอบสัญญาณของสถานี พร้อมเสียงบี๊พ 1000 เฮิร์ตส์ และจึงมีการตัดสัญญาณ ไปสู่เครื่องรับโทรทัศน์ทั่วไป ซึ่งใช้ระบบสีแบบภาพทดสอบ (testcard) โดยในช่วงแรก เปิดในเวลา 08:00 น. จนถึงประมาณ 23:00 น. ในปี พ.ศ. 2535
โดยในภาพทดสอบวงกลมนั้น ด้านบนคือชื่อเมืองที่รับอยู่ในภาษาโปแลนด์ ตรงกลางคือวันที่และเวลาปัจจุบันตามเวลายุโรปกลาง ด้านล่างเขียนว่า "เตเฟาเป" ซึ่งเป็นชื่อย่อของ "เทเลวิเซีย พอลสก้า"
ระหว่างพ.ศ. 2525-พ.ศ. 2533 เตเฟาเปได้ทำตามคำแนะนำของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ โดยมีการปิดสถานีฯในช่วงกลางวัน ตั้งแต่เวลา 14:30 น. จนถึง เวลา 18:00 น. และเพิ่มหน้าจอ "โปรดอย่าลืมปิดเครื่องรับโทรทัศน์ของคุณ " เข้าไปในแผนปิดสถานี แต่หน้าจอนี้ยังคงออกอากาศจนถึง พ.ศ. 2536
หลังจากนั้น ในช่วงปิดสถานีเตเฟาเปตั้งแต่เวลาประมาณ 01.45 น. ถึงเวลา 05.30 น.
ก่อน พ.ศ. 2540 เตเฟาเปออกอากาศเสียงเพลงบนหน้าจอทดสอบ แต่ได้ยกเลิกเนื่องจากปัญหาลิขสิทธิ์ ซึ่งในหน้าจอแจ้งรายการ เคยมีเพลงเหมือนกัน แต่เตเฟาเปเยเดน ได้ยกเลิกเมื่อพ.ศ. 2536 แลเตเฟาเปดวาเมื่อพ.ศ. 2540 โดยเปลี่ยนเป็นเพลงประจำสถานี ทั้งคู่ได้ยกเลิกเนื่องจากปัญหาลิขสิทธิ์
การปิดสถานี (ถึง พ.ศ. 2551).
เมื่อรายการโฆษณาได้จบไปเวลาประมาณ 2.30 น. - เตเฟาเปเริ่มออกอากาศรายการวันพรุ่งนี้ ต่อด้วยนาฬิกา และเริ่มภาพทดสอบทันที
โลโก้.
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ.1970
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในปี ค.ศ.1975 – ค.ศ.1976
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในปี ค.ศ.1976 – 22 ธันวาคม ค.ศ.1985
โลโก้เตเฟาเปเยเดน วันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ.1985 – มิถุนายน ค.ศ.1987
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1987 – 29 กุมพาพันธ์ ค.ศ.1992)
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ.1992 – 6 มีนาคม ค.ศ.2003
โลโก้เตเฟาเปเยเดน ใช้ในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ.2003 – ปัจุจปัน
ร็อคแมน เมกาเวิลด์

ร็อคแมน เมกาเวิลด์ (; โรมาจิ: "Rokkuman Megawārudo") หรือ เมกาแมน เดอะไวลี่วอร์ส (Mega Man The Wily Wars) เป็นวิดีโอเกมจากซีรีส์ร็อคแมนโดยซีรีส์นี้เป็นการนำ ร็อคแมนภาคแรก, ร็อคแมน 2 และ ร็อคแมน 3 มาทำใหม่ในรูปแบบ 16 บิท จากเครื่องเล่นเซก้า เมกาไดรฟ์ นอกจากนี้ยังเพิ่มบอสจากภาคนี้อีกด้วย ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1994 ในประเทศสหรัฐอเมริกาและยุโรป และวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1994 ที่ประเทศญี่ปุ่น
รูปแบบการเล่น.
รูปแบบการเล่นของ ร็อคแมน เมกาเวิลด์ นั้นยังคงใช้องค์ประกอบตามแบบภาคก่อนแต่จุดที่เปลี่ยนไปคือฉาก, ดนตรี และ ตัดระบบพาสเวิร์ดจากภาค 2 และ 3 และสูตรปุ่ม Select จากภาคแรกออก อีกทั้งความยากของเกมต้นฉบับได้ถูกลดลงเพื่อให้ง่ายขึ้น
เกร็ดข้อมูล.
ตัวละครบอสสามราย ได้แก่ บัสเตอร์ ร็อด, เมกา วอลเตอร์ และไฮเปอร์ สตรอม ได้แรงดลบันดาลใจในการออกแบบมาจากตัวละครจากนิยายจีนเรื่องไซอิ๋ว
ลัทธิเริงรมณ์

ลัทธิเริงรมณ์  คือขบวนการศิลปะ และ ขบวนการวรรณกรรมของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของยุโรปตะวันตกโดยเฉพาะในฝรั่งเศส
บทนำ.
“Decadence” หรือ “ความเริงรมณ์” เป็นชื่อที่เดิมตั้งขึ้นในทางแดกดันโดยนักวิพากษ์ต่อนักเขียนหลายคนในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้เทิดทูนความมีเล่ห์กลเหนือทัศนคติอันปราศจากมายาเกี่ยวกับธรรมชาติของกลุ่ม
จินตนิยม ผู้อยู่ในกลุ่มนำคำดังกล่าวมาใช้ด้วยความยินดีและเรียกตนเองว่า “Decadents” โดยทั่วไปแล้วงานของผู้ดำเนินตามแนวลัทธิเริงรมณ์จะมีอิทธิพลมาจากนวนิยายกอธิค และ จากกวีนิพนธ์และนวนิยายที่เขียนโดยเอดการ์ อัลเลน โพและมีความสัมพันธ์กับลัทธิสัญลักษณ์นิยม และ/หรือ ลัทธิสุนทรียนิยม
ปรัชญาของความเริงรมณ์และความฟุ้งเฟ้อมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยเฉพาะจากชาร์ลส์ เดอ เซคองดัต บารอนแห่งมงต์เตส์คิว และถือกันว่าเป็นคำเสียดสีหลังจากนักวิพากษ์Désiré Nisardใช้ในการวิจารณ์วิกตอร์ อูโก และ ศิลปะจินตนิยมโดยทั่วไป ศิลปินจินตนิยมรุ่นต่อมาเช่นทีโอฟีล โกติเยร์ และ ชาร์ลส์ โบเดอแลร์ใช้คำนี้ด้วยความภูมิใจว่าเป็นการหันหลังให้กับสิ่งที่เรียกกันว่าเป็นความก้าวหน้าอันไม่น่าสนใจ ในคริสต์ทศวรรษ 1880 กลุ่มนักเขียนชาวฝรั่งเศสเรียกตนเองว่า “Decadents” นวนิยายคลาสสิกจากโยริส-คาร์ล อุยส์มองส์นักเขียนของกลุ่มนี้ ชื่อ “À rebours” ถือกันว่าเป็นนวนิยายดีเด่นของลัทธิเริงรมณ์เรื่องแรก แต่ผู้อื่นกล่าวว่างานของชาร์ลส์ โบเดอแลร์เป็นจุดเริ่มต้น ลัทธิเริงรมณ์ในปัจจุบันถือกันว่าเป็นลัทธิที่คาบระหว่างศิลปะจินตนิยม กับ สมัยใหม่นิยม
ในบริเตนบุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับลัทธิเริงรมณ์คือออสคาร์ ไวล์ด
เซลีนา โกเมซ

เซลีนา แมรี โกเมซ (เกิด 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ นักแสดง นักเขียนชาวอเมริกัน เกิดและเติบโตที่แกรนด์แพร์รี รัฐเท็กซัส ผลงานแจ้งเกิดทางวงการของเธอคือ การแสดงซีรีส์ Barney & Friends เมื่อช่วงปี 2000's ซึ่งทำให้เธอได้รู้จักกับเดมี โลวาโต ซึ่งเป็นนักแสดงในซีรีส์ด้วย ผลงานที่โดดเด่นสร้างชื่อเสียงให้กับเธอเป็นอย่างมาก คือ ซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "ครอบครัวพลังโอมเพี้ยง! (Wizards of Waverly Place)" ในบทของอเล็กซ์ รุสโซ ทางช่องดิสนีย์แชนแนล
นอกจากผลงานทางด้านแสดง เซลีนายังรวมกลุ่มกับร่วมกับวงดนตรี The Scene ชื่อกลุ่มว่า Selena Gomez & The Scene โดยเซ็นสัญญากับค่ายเพลง Hollywood Records และออกอัลบั้มด้วยกัน 3 อัลบั้ม คือ "Kiss & Tell", "A Year Without Rain" และ "When The Sun Goes Down" ก่อนที่จะแยกกลุ่มกัน ปัจจุบันเธอได้กลายเป็นนักร้องเดี่ยว โดยอัลบั้ม Revival ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกภายใต้สังกัด Interscope เมื่อรวมยอดขายทั้งหมดที่ผ่านมาจนถึงเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 2015 เธอมียอดขายอัลบั้มรวม 6.7 ล้านแผ่น และยอดขายซิงเกิล 22 ล้านซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา
เซลีนาเข้าสู่วงการภาพยนตร์ครั้งแรกกับผลงานภาพยนตร์ เรื่อง "Ramona and Beezus" นอกจากนี้ยังมีผลงานภาพยนตร์ที่สร้างชื่อให้กับเธออีกมากมาย เช่น "Monte Carlo", "Hotel Transylvania" และ "Spring Breakers" เป็นต้น นอกจากผลงานในวงการแล้ว เซลีนายังเป็นตัวแทนเข้าร่วมองค์กรการกุศลและองค์กรสิ่งแวดล้อมต่าง ๆ มากมายโดยเฉพาะ ที่สำคัญเธอยังได้มีแบรนด์น้ำหอมเป็นของตัวเองอีกด้วย
นิเชา

นิเชา (Juǀʼhoan: Nǃxau, Gǃkau, Gcao Coma) เป็นชาวนามิเบีย เกิดเมื่อ พ.ศ. 2487 (จากการประมาณ) มีผลงานการแสดงหลายเรื่อง เช่น "เทวดาท่าจะบ๊องส์" ภาพยนตร์ตลกของฮอลลีวูด และ "เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร" (ภาพยนตร์ตลกของฮ่องกง) ซึ่งในภาคพิสดารนี้ นิเชาใช้วิชา "จีทคุนโด้" จาก "บรูซ ลี" ต่อสู้กับศัตรูด้วยเช่นกัน ชาวนามิเบียยกย่องนิเชาว่าเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของประเทศนามิเบีย
ประวัติ.
นิเชาเป็นคนในชนเผ่าซาน (San) หรือรู้จักในชื่อบุชเม็น (Bushmen) เขาสามารถพูดภาษา Juǀʼhoan, ภาษาเฮเรโร, และภาษา Tswana ได้เป็นอย่างดี และพูดภาษาอาฟรีกานส์ได้บ้าง นิเชาไม่ทราบอายุที่แท้จริงของตัวเอง ก่อนหน้าที่เขาจะปรากฏตัวในภาพยนตร์ เขามีประสบการณ์การใช้ชีวิตสมัยใหม่เพียงเล็กน้อย เช่น เขามีโอกาสได้พบคนผิวขาวเพียงสามคนเท่านั้นก่อนเข้าวงการ และเขาไม่รู้จักค่าของธนบัตร รายได้จากการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก "เทวดาท่าจะบ๊องส์" เขาก็ปล่อยทิ้งให้ปลิวไปกับลม เขาได้ค่าตัวจากภาพยนตร์ "เทวดาท่าจะบ๊องส์" เพียงไม่กี่ร้อยดอลลาร์สหรัฐ แต่ภาพยนตร์เรื่องต่อมาเขาก็เจรจาเพื่อให้ได้ค่าตอบแทนสูงขึ้น และถึงแม้เขาจะได้รับรายได้ที่เพียงพอ เขาก็ไม่มีความสามารถในการจัดการรายได้ แม้ว่าเขาใช้เงินบางส่วนซื้ออิฐมาสร้างบ้าน ต่อน้ำประปาและไฟฟ้าให้ครอบครัวเขายังเคยซื้อรถมือสองและจ้างคนขับรถให้ด้วยในเวลาต่อมาเนื่องจากเขาไม่มีความต้องการที่จะเรียนขับรถ
นอกจาก "เทวดาท่าจะบ๊องส์ (The Gods Must Be Crazy)" นิเชายังมีผลงานภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง อาทิ "เทวดาท่าจะบ๊องส์ 2 (The Gods Must Be Crazy II)", "เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร (Crazy Safari)", "Crazy Hong Kong" และ "The Gods Must Be Funny in China" ครั้งหนึ่ง นิเชาเคยเป็นนายแบบโฆษณาให้กับกระเบื้องห้าห่วงที่ประเทศไทย โดยมีบทพูดเป็นภาษาไทยว่า "ห้าห่วง ทนหายห่วง" หลังจากเขาเลิกอาชีพนักแสดง เขากลับนามิเบียเพื่อไปทำไร่ข้าวโพด ฟักทอง ถั่ว และเลี้ยงวัวควาย นิเชาเสียชีวิตวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 จากวัณโรคที่ดื้อยาหลายขนาน ซึ่งติดโรคมาจากการล่าสัตว์ ชนพื้นเมืองประกอบพิธีฝังศพของนิเชาเมื่อ 12 กรกฎาคม ที่ Tsumkwe ถัดจากหลุมศพภรรยาคนที่สอง
โคโค่แจ๊ซ

โคโค่ แจ๊ซ เป็นกลุ่มศิลปินเพลงแนวแจ๊ซ ของไทย ที่มีผลงานเพลงในช่วงปี พ.ศ. 2532-พ.ศ. 2536 โดยมีนักร้องนำคือ นรีกระจ่าง คันธมาส
ประวัติ.
โคโค่แจ๊ซ เป็นการรวมตัวของนักดนตรีอาวุโส คือ ปิยะ โกศินานนท์ มือเปียโนคนตาบอด และ ชื่น เริงใจ มือแซ็กโซโฟนระดับอาจารย์ ร่วมกับ นรีกระจ่าง คันธมาส นักร้องหญิงวัย 18 ปีในขณะนั้น โดยมีสตูดิโออัลบั้มเพลงชุดแรกกับค่าย คีตา เรคคอร์ดส ในปี พ.ศ. 2532 ซึ่งเพลงในอัลบั้มแรกล้วนเป็นการนำบทเพลงเก่าของศิลปินท่านอื่น ๆ มาเรียบเรียงใหม่เป็นดนตรีแจ๊ซทั้งสิ้น เช่น อีกนาน, ตัวสำรอง, อำนาจเงิน, รางวัลแด่คนช่างฝัน, เดือนเพ็ญ ฯลฯ ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 ได้ออกอัลบั้มชุด "แทนค่านับพันของคืนวันหวาน" ซึ่งเป็นการนำเพลงเก่ามาทำดนตรีใหม่เช่นเคย โดยได้เพิ่มเพลงใหม่ คือ รักฉันวันละนิด และ นั่งลงตรงที่เดิม แต่คุณปิยะได้ถึงแก่กรรมก่อนอัลบั้มจะวางแผง ทำให้โคโค่แจ๊ซเหลือสมาชิกเพียงสองคน และนรีกระจ่างได้เริ่มออกอัลบั้มเดี่ยวกับต้นสังกัดเดิมในอีกหนึ่งปีให้หลัง 
ปี พ.ศ. 2536 โคโค่แจ๊ซรวมตัวอีกครั้งโดยมีเพียง อาจารย์ชื่น และ นรีกระจ่าง โดยมีสตูดิโออัลบั้มชุด "คิดถึง...คาราบาว" กับค่ายมูเซอร์ เรคคอร์ดส ซึ่งเป็นการนำบทเพลงของสุดยอดวงดนตรีเพื่อชีวิต "คาราบาว" มาเรียบเรียงเป็นดนตรีแจ๊ซ เช่น ทะเลใจ, รักคุณเท่าฟ้า, รักต้องสู้, สบายกว่า ฯลฯ แต่หลังจบอัลบั้มชุดนี้แล้วก็เป็นอันต้องยุบวง โดยนรีกระจ่างได้ออกอัลบั้มเดี่ยวอีกหลายชุด ส่วนอาจารย์ชื่น ยังคงสอนดนตรี และเป่าแซ็กโซโฟนให้กับวงดนตรีในสังกัดกรุงเทพมหานคร
โรเบิร์ต แลงดอน

โรเบิร์ต แลงดอน  เป็นตัวละครที่สร้างขึ้นโดย แดน บราวน์ เป็นศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด 
ประวัติตามท้องเรื่อง.
บราวน์กล่าวว่าโรเบิร์ต แลงดอน เป็นตัวละครที่เป็นตัวแทนของคนที่เขาอยากจะเป็น โดยมีวันเกิดและประวัติการศึกษาเหมือนกับตัวของบราวน์เอง ชื่อ "แลงดอน" มาจากจอห์น แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านศิลปะงานพิมพ์ (typography) แห่งมหาวิทยาลัยเดรกเซล (Drexel University) ผู้ออกแบบรูปสมมาตรที่ปรากฏในหนังสือ "เทวากับซาตาน"
แลงดอนสวมนาฬิการูปมิกกี้ เมาส์ ที่ได้เป็นของขวัญตอนอายุ 9 ปี เขามีอาการกลัวที่แคบ (claustrophobia) เพราะตอนอายุ 7 ปี เขาตกลงไปในบ่อน้ำ นอกจากนี้ แลงดอนยังเคยเป็นนักกระโดดน้ำสมัยที่เรียนที่ Phillips Exeter Academy อีกด้วย เขาเคยเล่นโปโลน้ำตอนเรียนอยู่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน และยังคงว่ายน้ำ 50 รอบในทุก ๆ เช้า
นักแสดงชาวอเมริกัน ทอม แฮงส์ เป็นผู้รับบทบาทนี้ ในฉบับภาพยนตร์
โรแบร์ท บุนเซิน

โรแบร์ท วิลเฮ็ล์ม เอเบอร์ฮาร์ท บุนเซิน  เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน เขาศึกษาสเปกตรัมการแผ่ของวัตถุที่ได้รับความร้อน เป็นผู้ค้นพบซีเซียม (ค.ศ. 1860) และรูบิเดียม (ค.ศ. 1861) ร่วมกันกับกุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ บุนเซินพัฒนากระบวนวิธีวิเคราะห์ก๊าซขึ้นมากมาย เป็นผู้บุกเบิกในสาขาเคมีเชิงแสง (photochemistry) และยังริเริ่มการศึกษาในสาขา organoarsenic chemistry บุนเซินกับผู้ช่วยในห้องทดลองของเขา คือปีเตอร์ เดซาก ร่วมกันพัฒนาตะเกียงบุนเซินขึ้นเป็นอุปกรณ์ให้ความร้อนที่ดีกว่าอุปกรณ์เดิม ๆ ในห้องทดลอง รางวัลบุนเซิน-เคียร์ชฮ็อฟเป็นรางวัลที่ตั้งขึ้นตามชื่อของเขากับเพื่อนร่วมงานคือ กุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ
กุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ

กุสทัฟ โรแบร์ท เคียร์ชฮ็อฟ (12 มีนาคม ค.ศ. 1824-17 ตุลาคม ค.ศ. 1887) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมันผู้มีส่วนร่วมในการทำความเข้าใจพื้นฐานเกี่ยวกับวงจรไฟฟ้า สเปกโทรสโกปี และการแผ่รังสีของวัตถุดำจากวัตถุที่ได้รับความร้อน เขาเป็นผู้กำหนดคำว่า การแผ่รังสีของ "วัตถุดำ" เมื่อปี ค.ศ. 1862 และหลักการสองประการในทฤษฎีวงจรและการแผ่รังสีความร้อน เรียกชื่อว่า กฎของเคียร์ชฮ็อฟ ซึ่งตั้งชื่อตามนามสกุลของเขา รางวัลบุนเซิน-เคียร์ชฮ็อฟ ในสาขาสเปกโทรสโกปีตั้งชื่อตามเขาและเพื่อนร่วมงาน คือ โรแบร์ท บุนเซิน
เลมูเอล ฟรานซิส แอบบ็อตต์

เลมูเอล ฟรานซิส แอบบ็อตต์  (ราว ค.ศ. 1760 - 5 ธันวาคม ค.ศ. 1802) เป็นจิตรกรภาพเหมือนชาวอังกฤษของคริสต์ศตวรรษที่ 18 แอบบ็อตต์มีชื่อเสียงจากการเขียนภาพเหมือนของโฮราชิโอ เนลสัน ไวส์เคานท์เนลสันที่ 1 ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ทำเนียบนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร และภาพเหมือนของนายทหารเรือคนสำคัญๆ ของอังกฤษของคริสต์ศตวรรษที่ 18
แอบบ็อตต์ผู้เกิดในแคว้นเลสเตอร์เชอร์ในอังกฤษราวปี ค.ศ. 1760 เป็นบุตรของนักบวชเลมูเอล แอบบ็อตต์ และภรรยาแมรี แอบบ็อตต์มาเป็นลูกศิษย์ของฟรานซิส เฮย์แมน และพำนักอยู่ในลอนดอน
แม้ว่าจะมีผลงานแสดงที่ราชสถาบันศิลปะแอบบ็อตต์ก็ไม่เคยเป็นนักการศึกษา เมื่ออายุได้ 40 ปีแอบบ็อตต์ก็มีอาการเสียสติและได้รับการรักษาโดยนายแพทย์ทอมัส มันโรผู้เชี่ยวชาญทางโรงประสาทแห่งโรงพยาบาลเบ็ธเล็ม นายแพทย์มันโรเป็นนายแพทย์คนเดียวกันกับนายแพทย์ที่ถวายการรักษาอาการทางประสาทของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1738–ค.ศ. 1820) แอบบ็อตต์เสียชีวิตในลอนดอนเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1802