pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เอเชียออนไลน์

เอเชียออนไลน์ (Asia Online) เป็นบริษัทเอกชนซึ่งได้รับการสนับสนุนโดยนักลงทุนและธุรกิจเงินร่วมลงทุนสถาบัน มีสำนักงานใหญ่อยู่ในประเทศสิงคโปร์ และมีการปฏิบัติงานที่สำคัญอยู่ในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมการวิจัยและพัฒนาทั่วทวีปเอเชีย และการดำเนินการเพิ่มการขายในทวีปยุโรปและอเมริกาเหนือ
เอเชียออนไลน์กำลังดำเนินการในสิ่งที่เรียกว่า โครงการเรียนรู้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยการแปลความรู้ในภาษาอังกฤษจำนวนมากไปเป็นภาษาของประเทศเอเชีย ซึ่งใช้เทคโนโลยีเครื่องแปลภาษาแบบใช้สถิติ (SMT) ซึ่งได้รับการพัฒนาและปรับปรุงในประเทศไทย โดยมุ่งเน้นให้ความสนใจในภาษาเอเชีย แต่ไม่เพียงเฉพาะภาษาในทวีปเอเชียตามชื่อบริษัทเท่านั้น เอเชียออนไลน์ยังสนับสนุนภาษาราชการของสหภาพยุโรปอีก 23 ภาษา
บริษัทดังกล่าวก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2549 โดยฟิลิป เคิห์น จากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ, เกรกอรี บิงเกอร์ นักเทคโนโลยีและทนายความ และอดีตนักวิเคราะห์อาวุโสของการ์ตเนอร์ บ็อบ เฮย์วาร์ด และดิออน วิกกินส์ 
ซอฟต์แวร์แปลภาษาที่ใช้สถิติของเอเชียออนไลน์เป็นตัวอย่างของความก้าวหน้าล่าสุดของระบบการแปลด้วยเครื่อง จนกระทั่งต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 เทคโนโลยีการแปลภาษาระดับ เทคโนโลยีเครื่องแปลภาษาระดับการผลิตเกือบทั้งหมดขึ้นอยู่กับรายการกฎทางภาษาเพื่อวิเคราะห์ถึงประโยคที่มา จากนั้นนำการสร้างประโยคและโครงสร้างความหมายเข้าไปยังภาษาเป้าหมาย เอเชียออนไลน์ใช้เทคนิคทางสถิติจากวิทยาการเข้ารหัสลับ โดยใช้อัลกอริทึมการเรียนรู้ของเครื่อง ซึ่งนำเอารูปแบบทางสถิติจากรายการแปลของมนุษย์ที่ใกล้เคียงกันที่มีอยู่แล้วโดยอัตโนมัติ และระบบที่ใช้เป็นเครื่องมือโมเสสโอเพนซอร์สของเคิห์นสำหรับเครื่องแปลภาษาอัตโนมัติ แต่ยังต้องพัฒนาเพิ่มเติมอีกเป็นอันมาก
ข่าวการแปลวิกิพีเดียภาษาอังกฤษเป็นภาษาไทย.
จุติ ไกรฤกษ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ได้ให้ กสท. โทรคมนาคม สนับสนุนโครงการแปลบทความแปลบทความบนวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ โดยใช้งบประมาณ 10.7 ล้านบาท ภายใน 1 ปี เพื่อให้เป็นแหล่งความรู้และรองรับจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตที่มีสูงกว่า 20 ล้านคน ใน พ.ศ. 2553 โดยมีการเปิดตัวเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2554 จุติกล่าวแสดงความเชื่อมั่นว่า การแปลดังกล่าวจะมีความถูกต้องมากกว่า 95% ถึงแม้จะมีการวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับโครงการนี้อย่างกว้างขวางทั้งในแง่บวกและแง่ลบ เอเชีย ออนไลน์ยังให้ความเชื่อมั่นว่าจะสามารถพัฒนาคุณภาพการแปลบทความในเว็บไซต์ได้โดยการเพิ่มข้อมูลให้ระบบแปลเรียนรู้เชิงสถิติ การตรวจแก้ภาษาบทความต่างๆ และจะมีการแปลบทความใหม่เป็นระยะๆ
การ์โลส เตเบซ

การ์โลส อัลเบร์โต มาร์ติเนซ เตเบซ (เกิดวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1984) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา เคยเล่นตำแหน่งกองหน้าให้กับโบกายูนิออร์ส, คอรินเทียนส์, เวสต์แฮมยูไนเต็ด, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และแมนเชสเตอร์ซิตี ถือเป็นผู้เล่นคนแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 ที่ย้ายในระหว่างสโมสรของเมืองแมนเชสเตอร์ทั้ง 2 สโมสร
สโมสร.
เตเบซเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับ กลุบอัตเลติโกโบกายูนิออร์ส ด้วยวัย 16 ปี คว้าแชมป์ โกปาลิเบร์ตาโดเรส และ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรยุโรปและอเมริกาใต้ ในปี 2005 ก่อนย้ายไปร่วมทีมคอรินเทียนส์ของบราซิล ซึ่งเขาคว้าแชมป์กัมเปโอนาโต บราซิเลโร เซเรีย อา ย้ายไปยัง สโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ดในปี 2006 และแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในปี 2007 เตเบซประสบกับปัญหา โดยประเด็นที่เกี่ยวข้องกับการเป็นเจ้าของบุคคลที่สามของเขาโดย Media Sports Investment และเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้ปูทางสำหรับการเปลี่ยนแปลงกฎระเบียบของพรีเมียร์ลีกและฟีฟ่าอีกด้วย
ในปี 2009 เตเบซ ได้ย้ายไปข้ามฟากจาก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด สู่ แมนเชสเตอร์ซิตี ด้วยค่าตัว 25.5 ล้านปอนด์ "สิ่งแรกที่แฟน ๆ ของยูไนเต็ดต้องเข้าใจคือส่วนหนึ่งของหัวใจจะอยู่กับพวกเขาเสมอ เตเบซกล่าว" ในฤดูกาล 2010–11 เขาได้รับและในฤดูกาล 2011–12 เขาได้คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกกับ แมนเชสเตอร์ซิตี ลงเล่น 113 นัด 58 ประตู ก่อนที่จะทำการย้ายไป สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส ในปี 2013 โดยที่เตเบซอยู่กับยูเวสตุส ได้ลงเล่น 66 นัด 39 ประตู และเตเบซคว้าสองถ้วย ได้อีกด้วย
ในปี 2015 เตเบซ กลับมาที่กลุบอัตเลติโกโบกายูนิออร์ส ก่อนย้ายไปร่วมสโมสร ในจีนในปีถัดมาในข้อตกลงซึ่งทำให้เขาเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ค่าตัวสูงที่สุดในโลก ก่อนจะถูก Neymar ทำลายในเวลาต่อมา เตเบซได้ยกเลิกสัญญากับ เนื่องจากเขาไม่มีความสุขในการใช้ชีวิตที่ประเทศจีน เขากลับมาที่กลุบอัตเลติโกโบกายูนิออร์สอีกครั้งเป็นครั้งที่ 3 ในปี 2018 และคว้าแชมป์ Primera Divisió ในปี 2017–18 และ 2019–20
ทีมชาติ.
ในฐานะทีมชาติอาร์เจนตินา เตเบซลงเล่นให้ทีมชาติอาร์เจนตินาในปี 2004 ลงเล่น 76 ครั้ง ทำประตูได้ 13 ประตูเขายังเล่นใน FIFA World Cups สองครั้ง FIFA Confederations Cup และการแข่งขัน Copa Américaสี่รายการ เขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลชาวอเมริกาใต้แห่งปีสามครั้ง นักฟุตบอลแห่งปีของอาร์เจนตินาสองครั้ง และนักกีฬาชาวอาร์เจนตินาแห่งปีหนึ่งครั้ง เขายังได้รับการเสนอชื่อให้เป็นทีมแห่งปีของอเมริกาใต้สามครั้ง เขาประกาศอำลาวงการฟุตบอลอาชีพในเดือนมิถุนายน 2022
เอร์เรเซเด มายอร์กา

ราชสโมสรกีฬามายอร์กา  หรือเรียกว่า เรอัลมายอร์กา หรือ มายอร์กา เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในเมืองปัลมา บนเกาะมาจอร์กา หมู่เกาะแบลีแอริก ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1916 ปัจจุบันพวกเขาลงเล่นอยู่ในลาลิกาโดยใช้บิซิตมายอร์กาเอสตาดิเป็นสนามเหย้า ซึ่งมีความจุ 23,142 ที่นั่ง
สโมสรมีจุดสูงสุดในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 และต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 สโมสรได้อันดับที่สามในลาลิกาในฤดูกาล 1999 และ 2001 และชนะเลิศโกปาเดลเรย์ใน ค.ศ. 2003 หลังจากแพ้ในรอบชิงชนะเลิศใน ค.ศ. 1991 และ 1998 นอกจากนี้ มายอร์กายังเคยชนะเลิศซูเปร์โกปาเดเอสปัญญาใน ค.ศ. 1998 และรองชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์คัพ 1999 ที่วิลลาพาร์กอีกด้วย
ตามธรรมเนียมของสโมสร มายอร์กาจะสวมเสื้อชุดเหย้าสีแดง กางเกงและถุงเท้าสีดำ
 "ณ วันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 2021"
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ทีมสำรอง.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
อยู่ภายใต้สัญญา.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ถูกยืมตัว.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
 ชนะเลิศ (1): 2002–03
 รองชนะเลิศ (2): 1990–91, 1997–98
 ชนะเลิศ (1): 1998
 รองชนะเลิศ (1): 2003
 ชนะเลิศ (2): 1959–60, 1964–65
 ชนะการเพลย์-ออฟ (1): 2019
 ชนะดลิศ (2): 1980–81, 2017–18
 รองชนะเลิศ (1): 1998-99
รอยัลรัมเบิล (2011)

รอยัลรัมเบิล (2011) เป็นรายการเพย์-เพอร์-วิวมวยปล้ำอาชีพของเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี จัดขึ้นหลังศึก วันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2011 ในสนามทีดี การ์เดน ในเมือง บอสตัน, รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา ในรอยัลรัมเบิลปีนี้ได้มีการเพิ่มจำนวนนักมวยปล้ำจากทั้งหมด 30 คน เป็น 40 คน 
สำหรับประเทศไทย ศึกรอยัลรัมเบิล (2011) มีออกอากาศทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง ทรูสปอร์ต ในวันอาทิตย์ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2011 ซึ่งช้ากว่าสหรัฐอเมริกาถึง 2 สัปดาห์
เบื้องหลัง.
ในศึกรอว์ที่ผ่านมาได้มีการคัดเลือกนักมวยปล้ำ ในแมทช์กรงเหล็ก เพื่อที่จะเป็นผู้ท่าชิงอันดับ 1 ที่จะไปชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ มีนักมวยปล้ำที่เข้าร่วมการแข่งขันอยู่ 3 คน ได้แก่ เวด บาร์เร็ตต์ , คิง เชมัส และ แรนดี ออร์ตัน ผลปรากฏว่า แรนดี ออร์ตัน ชนะและได้เป็นผู้ท่าชิงอันดับ 1 ที่จะไปชิงแชมป์ WWE กับ เดอะ มิซ ในทางด้านของ เอดจ์ ซึ่งจะต้องป้องกันแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ โดยถ้า เอดจ์ใช้ท่าสเปียร์ ซิกก์เลอร์ ก็จะเป็นแชมป์ทันที ซึ่งก่อนหน้านี้ ในศึก สแมคดาวน์ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ก็ต้องเสีย แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ให้กับ โคฟี คิงส์ตัน แต่ในคืนเดียวกัน ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ ก็สามารถชนะในแมตช์ 4 เส้า ได้เป็นผู้ท้าชิงอันดับ 1 ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท กับ เอดจ์
แมตช์การปล้ำรอยัลรัมเบิล.
นักมวยปล้ำ 2 คนแรก ที่เข้ามาในแมตช์นี้ คือ ซีเอ็ม พังก์ และ แดเนียล ไบรอัน ตารางนี้ คือลำดับนักมวยปล้ำที่เข้าแข่งขัน ทั้ง 40 คน และผู้ที่โดนเหวี่ยงออก 
รายชื่อผู้ที่เข้าร่วมแมตช์ รอยัลรัมเบิล 40 คน.
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ The Miz was not a participant in the Royal Rumble match.
เพลงอีแซว

เพลงอีแซว เป็นเพลงประจำถิ่นจังหวัดสุพรรณบุรีที่มีอายุกว่า 100 ปี แต่เดิมนิยมเล่นในลักษณะเกี้ยวพาราสีกันระหว่างชายหญิง โดยใช้ภาษาเรียบง่าย ต่อมาจึงพัฒนามาเป็นเพลงปฏิพากย์ ร้องโต้ตอบกัน และมีความยาวมากขึ้น มีลักษณะสนุกสนาน สามารถเล่นได้ในทุกโอกาส
ผู้แสดง.
ฝ่ายหญิงมักใส่เสื้อคอกลมหรือคอเหลี่ยมกว้าง และฝ่ายชายมักใส่เสื้อคอกลมสีสันฉูดฉาด จำนวนผู้แสดงไม่มีกำหนดตายตัว โดยหน้าที่ของผู้แสดงแต่ละคนสามารถแยกได้เป็น พ่อเพลง (ผู้ร้องนำฝ่ายชาย), แม่เพลง (ผู้ร้องนำฝ่ายหญิง), คอต้น (ผู้ร้องนำคนแรก), คอสองและคอสาม, ลูกคู่ 
ลำดับการเล่น.
พ่อเพลงและแม่เพลงเริ่มต้นจากบทไหว้ครู ฝ่ายชายจะร้องบทปลอบ จากนั้นฝ่ายหญิงก็จะร้องบทรับแขก ผู้ชายจึงเริ่มการเกี้ยวพาราศี ผู้หญิงอาจจะปะทะอารมณ์ หรือเล่นตัว ฝ่ายชายจึงว่าบทออด ฝ่ายหญิงจึงที่ไม่รับรัก และขอให้ฝ่ายชายมาสู่ขอตนจบด้วยฝ่ายชายขอพาหนี เมื่อหนีแล้วก็เป็นบทชมนกชมไม้
นกกระเรียนเหนียงคอยาว

นกกระเรียนเหนียงคอยาว  เป็นนกขนาดใหญ่ในวงศ์นกกระเรียน พบในทวีปแอฟริกา ทางใต้ของทะเลทรายสะฮารา เป็นสปีชีส์เดียวในสกุล
นกกระเรียนชนิดนี้สูงถึง 175 ซม. เป็นนกกระเรียนที่สูงที่สุดในทวีปแอฟริกาและสูงเป็นอันดับสองในวงศ์นกกระเรียน เป็นรองเพียงนกกระเรียนไทยเท่านั้น วงปีกกว้าง 230-260 ซม. ยาว 120 ซม. หนัก 6.4-7.9 กก.ในเพศเมีย 7.5-9 กก.ในเพศผู้ หลังและปีกมีสีเทาขี้เถ้า ขนบางส่วนบนศีรษะเหนือดวงตาและบริเวณกระหม่อมมีสีเทาอมน้ำเงิน ส่วนที่เหลือเป็นสีขาว มีเหนียงคอห้อยลงมาจากลำคอส่วนบน อกและหางสีดำ อกส่วนบนและลำคอจรดบริเวณหน้าสีขาว ผิวบริเวณตาแผ่ออกรอบจะงอยปากและปลายเหนียงคอ มีสีแดง เป็นหนังเปลือย และปกคลุมด้วยปุ่มเล็กๆคล้ายหูด นกกระเรียนเหนียงคอยาวมีปากยาว ขา และเท้าสีดำ ลักษณะต่างเพศสังเกตเห็นได้ยาก แม้ว่าเพศผู้จะมีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย
นกวัยอ่อนมีขนสีน้ำตาลอ่อนปกคลุม ไม่มีหนังเปลือยบริเวณหน้า และเหนียงคอสังเกตเห็นได้ไม่ชัดเจน
รางวัลแกรมมี ครั้งที่ 53

รางวัลแกรมมี ครั้งที่ 53  เป็นการประกาศผลรางวัลทางดนตรี โดยสถาบันศิลปะวิทยาการการบันทึกเสียงแห่งสหรัฐอเมริกา จัดในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ณ สเตเปิลส์เซ็นเตอร์ ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา 
ผู้แสดงบทเวที.
เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2554 ได้มีการประกาศให้ดำเนินการในพระราชพิธีอย่างเป็นทางการดังนี้:
A week later, the following were reported to be included in the line-up:
รางวัล.
Production, non-classical.
An Engineer's Award. (Artists names appear in parentheses.)
Production, classical.
An Engineer's Award. (Artist names appear in parentheses.)
A Producer's Award. (Artist names appear in parentheses.)
เบอริงเคน (เบลเยียม)

เบอริงเคน  เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีประชากรประมาณ 44,000 คน เบอริงเคนเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสามของมณฑลลิมเบิร์กรองจากฮัสเซิลต์และเคงก์ นอกจากนี้ยังเป็นเมืองอุตสาหกรรมที่สำคัญทางภาคตะวันตกของมณฑล
ในปี ค.ศ. 1901 มีการค้นพบถ่านหินและได้มีการพัฒนาอุตสาหกรรมเรื่อยมา จนกระทั่งเหมืองถ่านหินสุดท้ายในเบอริงเคนถูกปิดตัวลงในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1989 ในปัจจุบัน รอบๆ เมืองก็ยังมีเหมืองปรากฏให้ได้เห็นอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
เบร (ประเทศเบลเยียม)

เบร  เป็นเมืองและเทศบาลที่ตั้งอยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม มีพื้นที่ทั้งหมด 64.96 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 15,547 คน ซึ่งทำให้ความหนาแน่นประชากรเป็น 239.33 คนต่อตารางกิโลเมตร
เมืองพี่น้อง.
เบรได้จับคู่กับอีก 4 เมืองทั่วโลก ได้แก่
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
ปลาแอฟริกันไทเกอร์

ปลาแอฟริกันไทเกอร์  เป็นสกุลของปลาน้ำจืด 5 ชนิดที่อยู่ในวงศ์ปลาเตตร้าแอฟริกัน (Alestiidae) ในอันดับปลาคาราซิน ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hydrocynus" (/ไฮ-โดร-ไซ-นัส/) โดยมาจากภาษากรีก คำว่า "hydro" (ὕδωρ) หมายถึง "น้ำ" บวกกับคำว่า "kyon" (κύων) ที่หมายถึง "สุนัข" 
เป็นปลากินเนื้อทั้งหมด มีรูปร่างโดยรวมคือ ลำตัวเพรียวยาวเหมือนตอร์ปิโด เกล็ดมีขนาดใหญ่ มีสีเงินแวววาว และที่ชิ้นเกล็ดจะมีจุดสีเข้ม ทำให้เห็นเป็นลายพาดตามยาวไปตามแนวข้างลำตัวเหนือเส้นข้างลำตัว ทำให้มองดูคล้ายลายของเสือลายพาดกลอน อันเป็นที่มาของชื่อ นอกจากแถบดังกล่าวแล้วส่วนที่ไม่ใช่แถบจะมีสีออกสีเงิน, สีขาว และสีเทา ขณะที่บางตัวอาจมีเหลือบสีฟ้า, สีเขียว, สีส้ม หรือสีเหลืองอ่อนผสมอยู่ด้วย ปลาในสกุลนี้จะมีลักษณะเช่นเดียวกันนี้ทั้งหมด ครีบหลังจะอยู่ในระดับเดียวกับ ครีบท้องอาจจะอยู่ข้างหน้าเล็กน้อย ภายในปากมีฟันหนึ่งชุดที่มองเห็นได้อย่างชัดเจนและเป็นจุดเด่น ซึ่งฟันแต่ละซี่ตั้งอยู่ในเบ้า ระหว่างฟันซี่อื่น ๆ บนขากรรไกร และจะแลเห็นได้ตลอดเวลาแม้แต่เมื่อปิดปากสนิท ขากรรไกรมีความแข็งแรงและทรงพลังมาก อีกทั้งสามารถยืดขยายได้กว้างเพราะมีจุดยึดกับมุมปากอยู่ถึงสองจุด ตาจะถูกคลุมโดยเปลือกตาเกือบทั้งหมด ครีบหางเว้าลึกเป็นสองแฉก 
พบในลุ่มแม่น้ำคองโก ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวมากในทวีปแอฟริกาตอนกลาง เป็นปลาล่าเหยื่อที่ล่าได้อย่างรวดเร็ว ดุดัน ไม่แพ้ปลาปิรันยาในลุ่มแม่น้ำอเมซอน ในทวีปอเมริกาใต้ แต่ไม่นิยมล่ารวมเป็นฝูง เป็นปลาที่กินพวกเดียวกันเองเป็นอาหารและกัดทำร้ายจระเข้ได้ รวมถึงเคยมีรายงานว่าทำร้ายมนุษย์ได้อีกด้วย โดยที่ชาวพื้นเมืองแอฟริกาได้เรียกปลาสกุลนี้ในภาษาลิงกาลาว่า เอ็มเบ็งกะ (Mbenga) หรือ อิงเกวส (Ndweshi) และมีความเชื่อว่าการที่มันล่าและทำร้ายมนุษย์เพราะมีวิญญาณที่ชั่วร้ายสิงสถิตอยู่
มีทั้งหมด 5 ชนิด โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ "H. goliath" ที่มีความยาวที่สุดได้ถึง 6 ฟุต และมีน้ำหนักถึง 100 ปอนด์
เป็นปลาที่นิยมตกเป็นเกมกีฬา จัดเป็นปลาที่ตกได้ยากมากจำพวกหนึ่ง เพราะอาศัยในกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยว และชอบกระโดด และยังเป็นที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย
ภูวนิดา คุนผลิน

ผศ.ดร.ภูวนิดา คุนผลิน รองเลขาธิการสมาคมวัฒนธรรมและเศรษฐกิจไทย-จีน ผู้ช่วยศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยรังสิต สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ (เดิมเป็น ส.ส.เขต 18 กรุงเทพมหานคร พรรคพลังประชาชน) อดีตโฆษกกระทรวงคมนาคมและกระทรวงวัฒนธรรม อดีตเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศและเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ผู้ร่วมก่อตั้งพรรคไทยรักไทย พี่สาวดีเจนักร้อง ภูวนาท คุนผลินซึ่งเคยสมัคร ส.ก.เขตวังทองหลาง เขต 1 เมื่อ 23กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แต่ไม่ได้ตำแหน่ง เป็นหนึ่งในกลุ่มพลังหญิง
ในวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2553 ได้เข้าร่วมกับกลุ่มแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ กล่าวปราศรัยโจมตีความล้มเหลวนโยบายรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัคร ส.ส.ระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 25 ของพรรคเพื่อไทยวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ภูวนิดา คุนผลิน ได้ลาออกจากสมาชิกพรรคเพื่อไทย
ประวัติ.
ดร.ภูวนิดา คุนผลิน เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2511 เป็นบุตรของร้อยเอกชม คุนผลิน กับ ดร.มาลีรัตน์ คุนผลิน เป็นบุตรคนโตในจำนวนพี่น้อง 4 คน ได้แก่
การศึกษา.
ภูวนิดา จบการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต (คอมพิวเตอร์) จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2532 จบปริญญาโท พัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ปี พ.ศ. 2537 และจบปริญญาเอก รปศ.ด. (การบริหารการจัดการภาครัฐและภาคเอกชน) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ในปี พ.ศ. 2550
ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้สมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 46 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเพื่อไทยมีจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมากกว่าจำนวนสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพึงมีตามที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ
พิภพนิรันดร

พิภพนิรันดร เป็นชุดหนังสือที่เขียนโดย เค. เอ. แอปเปิลเกต และตีพพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สโกลาสติก ในสหรัฐอเมริกา และ สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ ในประเทศไทย
เนื้อเรื่อง.
เริ่มต้นเมื่อหลายพันปีก่อนหน้านี้ บรรดาทวยเทพทั้งหลาย ตัดสินใจที่จะละทิ้งโลกไป ที่รู้จักกันในชื่อโลกเก่า และไปสร้างโลกใหม่หรือรู้จักกันในชื่อพิภพนิรันดร ในโลกนั้นมีสิ่งแปลกประหลาดมากมาย สิ่งเหล่านั้นล้วนอยู่ในเทวตำนาน แม้กระทั่งตำนานในยุคกลาง เช่น พ่อมดเมอร์ลินเหล่าอัศวินโต๊ะกลม เป็นต้น
ที่นั่นบรรดาทวยเทพอยู่กันอย่างสุขสบาย มีคนรับใช้คอยทำงานแทนให้ จนกระทั่งมีสิ่งมีชีวิตที่ไม่เคยมีใครรู้จัก โผล่เข้ามา มันมีชื่อว่า "เฮทวาน" ซึ่งสิ่งมีชีวิตนี้ เข้ามาเพื่อจับเทพทั้งหลายไปประเคน คา อนอร์ที่เป็นเทพเจ้าของพวกมัน ในโลกเก่า เดวิด คริสโตเฟอร์ จาริล และเอพริล หลุดเข้ามาอยู่ในพิภพนิรันดร โดยผ่านตัวของเซนน่าที่เป็นแม่มดและเพื่อนของพวกเขา พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องผจญภัยกันไปในภิภพนิรันดร ซึ่งขณะนั้นพวกเฮทวานได้ยกทัพมาเพื่อโจมตียอดเขาโอลิมปัส อันเป็นที่อยู่ของทวยเทพกรีก ในท้ายที่สุด พวกเขาจึงตัดสินใจว่าจะร่วมต่อสู้กับเทพทั้งหลาย และขจัดเฮทวานให้ออกไปจากพิภพนิรันดร
ผู้คน.
โลกเก่า.
คนที่ทั้งเป็นเพื่อนและผู้ปกครองคนเหล่านี้
เทพ.
เทพผู้ซึ่งย้ายมาจากโลกเก่าและย้ายมาอยู่อาศัยในพิภพนิรันดร แยกตามรูปแบบของอารยธรรมได้ดังนี้
แหล่งข้อมูลอื่น.
Em.ip XXX.XXX.XX113
X:slsx SDK POX RE NS AN TaTa (T)HS S- 10°C 100$ แดง เยวเขียว นําตาล น้ำเงิน สีแดง
Hn เก่า GooGle
ปลาไทเกอร์โกไลแอต

ปลาไทเกอร์โกไลแอต  หรือ เอ็มเบ็งกะ (Mbenga) ในภาษาลิงกาลา มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hydrocynus goliath" อยู่ในวงศ์ปลาเตเตร้าแอฟริกัน (Alestiidae)
มีรูปร่างโดยรวมเหมือนปลาในสกุล "Hydrocynus" ทั่วไป แต่มีความแตกต่างคือ ปลาในวัยอ่อนจะไม่มีลายใด ๆ บนลำตัวทั้งสิ้น ลำตัวแลดูแบนข้างมาก ปลายหางล่างสีแดงจัด ครีบหางและครีบอื่น ๆ มีขนาดใหญ่ แฉกครีบของครีบหางมีความกว้างกว่าชนิดอื่น ในปากมีฟันแหลมคมขนาดใหญ่เรียงอยู่ทั้งหมด 36 ซี่ เท่ากับปลาฉลามขาว ขากรรไกรใหญ่และยื่นยาว
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ถึง 6 ฟุต และมีน้ำหนักกว่า 100 ปอนด์ จัดเป็นปลาแอฟริกันไทเกอร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด และเป็นปลาประเภทคาราซินที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
พบกระจายพันธุ์ในกระแสน้ำเชี่ยวของลุ่มแม่น้ำคองโก ในตอนกลางของทวีปแอฟริกา และแม่น้ำลูลาบา, ทะเลสาบอูเพ็มบา และทะเลสาบแทนกันยีกา 
อาศัยหากินอยู่บริเวณกลางน้ำและผิวน้ำ และชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง แต่เมื่อล่าเหยื่อจะออกล่าเพียงลำพัง โดยมักจะจู่โจมเหยื่อที่มีแสงสะท้อนระยิบระยับหรือมีเสียงหรือมีแรงกระเพื่อมของน้ำ โดยปลาแอฟริกันไทเกอร์ชนิดนี้เคยมีรายงานว่าทำร้ายมนุษย์จนถึงแก่ความตายมาแล้วด้วย
เป็นปลาที่นิยมตกเป็นเกมกีฬาที่ท้าทาย เนื่องจากเป็นปลาที่ทรงพละกำลังและตกได้ยากมากชนิดหนึ่ง และนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามด้วย
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ปลาไทเกอร์วิเตตัส

ปลาไทเกอร์วิเตตัส  มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Hydrocynus vittatus" ("Hydrocynus"-สุนัขน้ำ, หมาน้ำ; "vittatus-"ลายพาด) อยู่ในวงศ์ปลาเตตร้าแอฟริกัน (Alestidae)
มีรูปร่างโดยรวมทั่วไปคล้ายกับปลาในสกุล "Hydrocynus" ชนิดอื่น ๆ แต่มีความแตกต่างออกไป คือ มีขาไกรรไกรที่สั้นงุ้ม ส่วนหัวมีขนาดเล็กกว่าชนิดอื่น ๆ ลำตัวมีลายพาดตามยาว หางมีสีเหลืองไปจนถึงสีแดงในบางตัวและสภาพแวดล้อม ปลายปากล่างสีแดง เมื่อยังเล็กลำตัวมีความกลม แฉกของครีบหางแคบกว่าชนิด "H. goliath" มีเกล็ดประมาณ 44– 48 ชิ้น
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ยาวได้ 105 เซนติเมตร มีน้ำหนัก 28 กิโลกรัม อายุสูงสุดที่ได้รายงานคือ 8 ปี
เป็นปลาที่มีพฤติกรรมอยู่รวมเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวางในทวีปแอฟริกาทั้ง แม่น้ำไนล์, ประเทศไนเจอร์, สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก, แม่น้ำคองโก, แม่น้ำลูลาบา, แม่น้ำแซมเบซี, ทะเลสาบแทนกันยีกา, ทะเลสาบมาลาการาซี เป็นต้น
จัดเป็นปลาแอฟริกันไทเกอร์อีกชนิดหนึ่ง ที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม และตกกันเป็นเกมกีฬา
ปลาไทเกอร์วิเตตัส เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่สามารถทำร้ายมนุษย์ได้ มีชาวพื้นเมืองตลอดจนเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าถูกทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บและถึงแก่ชีวิตมาแล้ว ในความเชื่อของชาวพื้นเมือง นับเป็นปลาที่นำความโชคร้ายและอัปมงคลมาให้ หากใครได้รับประทานก็จะเจ็บป่วย เมื่อจับปลาได้จะไม่มีการนำเข้ามาในบ้าน แม้แต่การพูดถึงก็เป็นสิ่งที่ไม่ควร และเป็นปลาที่ทำความเสื่อมให้แก่พลังในการรักษาผู้คนของหมอผีพื้นบ้านอีกด้วย โดยมีชื่อเรียกในภาษาถิ่นว่า อิงเกวส (Ndweshi)
ปลาไทเกอร์วิเตตัส จะออกล่าอาหารเมื่อโตเต็มที่ ในบริเวณปากแม่น้ำโอคาวังโก ในแอฟริกาใต้ ในช่วงเดือนมกราคม-กุมภาพันธ์ เป็นช่วงที่น้ำในแม่น้ำจะใสสะอาด ฝูงปลาต่าง ๆ จะว่ายออกมาหาอาหาร รวมถึงพวกปลาหนัง ปลาหนังจะมีพฤติกรรมไล่ล่าปลาเล็ก ๆ เป็นอาหารในดงกกหรือปาริรุส นั่นคือสัญญาณเตือนให้ฝูงปลาไทเกอร์วิเตตัสออกมาไล่ล่าปลาหนัง ซึ่งบางครั้งเมื่อกัดและตระครุบเหยื่อได้ อาจฉีกเนื้อเหยื่อกระเด็นลอยขึ้นไปบนอากาศได้
นริศ ชัยสูตร

รองศาสตราจารย์ นริศ ชัยสูตร (8 มิถุนายน พ.ศ. 2498 -)ประธานกรรมการ บริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (พ.ศ. 2541-2547) อดีตรองปลัดกระทรวงการคลัง อดีตผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจการคลัง อดีตอธิบดีกรมธนารักษ์
การศึกษา.
นริศ ชัยสูตร จบการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ (เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2519 ปริญญาโทเศรษฐศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2521 จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เช่นเดียวกัน และปริญญาเอก สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยฮาวาย
การทำงาน.
นริศ ชัยสูตร เคยดำรงตำแหน่งรองอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2536-2537 ในปีต่อมาจึงได้รับตำแหน่งคณบดีคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2541-2547 ภายหลังจากพ้นจากตำแหน่งอธิการบดีแล้ว จึงได้โอนย้ายมารับราชการในสังกัดกระทรวงการคลัง และในปี พ.ศ. 2554 ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมธนารักษ์ และเป็นโฆษกกระทรวงการคลัง
แอปซอไมต์

แอปซอไมต์  เป็นแร่ในกลุ่มซัลเฟต, โครเมต, โมลิบเดต ,ทังสเตน
ลักษณะปรากฏ.
มีขนาดเล็ก ผลึกมีลักษณะคล้ายแท่งเข็ม ผลึกไม่มีสีถึงสีขาว ปกติพบบนเปลือกโลกมีลักษณะคล้ายหินย้อย
คุณสมบัติทางกายภาพ.
มีความแข็งอยู่ระหว่าง 2.0 – 2.5 ตามมาตราส่วนความแข็งของโมส์ สีอ่อน เปราะแตกง่าย มีรอยแตกเรียบ (Cleavage) ที่ชัดเจน มีลักษณะโปร่งใสถึงกึ่งโปร่งแสง จะมีความวาวแบบไหม (Silky luster) ในผลึก ถ้าเป็นก้อนเนื้อแน่นจะมีลักษณะด้าน มีรสขมเมื่อละลายในน้ำ (Epsom salts) มีการรวมกันได้ง่าย
สภาพแวดล้อมในการเกิด.
เกิดจากการตกตะกอนของสารละลายน้ำแร่ร้อน พุก๊าช และเกิดในน้ำทะเล ปกติจะพบเป็นผนังของแร่ซัลไฟด์ (ไพไรต์) ในสภาวะที่มีการตกสะสมในน้ำเย็นที่มีซัลเฟต (sulfatic waters)
การเกิด.
เกิดจากการที่เปลือกโลกมีการก่อให้เกิดน้ำแร่ร้อน ที่เมืองเอพซัม ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นแหล่งที่มีชื่อเสียง บริเวณใกล้กับทะเลเกลือของภูเขาครูเกอร์ ในรัฐวอชิงตัน เมืองคาร์ซแบด (Carlsbad), รัฐนิวเม็กซิโก (New Mexico) สหรัฐอเมริกา มีผลึกใหญ่วัดได้ประมาณ 2-3 เมตร มีการพบในลักษณะที่การเปลี่ยนเป็นผลึกหรือเป็นผงเมื่อสูญเสียน้ำในบริเวณเมืองสตรัสซเฟิร์ต ประเทศเยอรมนี และในหลายเหมืองที่อยู่ในเขตแห้งแล้งในบริเวณรัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา, ประเทศชิลี, ประเทศตูนิเซีย พบในหุบเขาแอนโทรนา (Antrona) ของเมืองเอลบา (Elba) และในทะเลสาบโคโม (Como) เมืองแคมพาเนีย (Campania) ประเทศอิตาลี 
การใช้ประโยชน์.
นำมาใช้ประโยชน์เกี่ยวกับการผลิตด้านเภสัชกรรม เช่น น้ำยาฟอกหนัง , น้ำยาซักผ้า และใช้ในอุตสาหกรรมผลิตกระดาษและน้ำตาล
บิลเซิน

บิลเซิน  เป็นเมืองและเทศบาลที่อยู่ในมณฑลลิมเบิร์กของประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ประมาณครึ่งทางระหว่างเมืองฮัสเซิลต์กับเมืองมาสทริชท์ บิลเซินมีประชากรกว่า 30,000 คนอาศัยอยู่ในทั้ง 13 เขตย่อย โดยประชากรเกือบ 1 ใน 3 อาศัยอยู่ที่ตัวเมือง บิลเซินมีทางหลวงยุโรปสาย E313 (แอนต์เวิร์ป-ฮัสเซิลต์-ลีแยฌ) ตัดผ่าน นอกจากนี้ยังมีคลองอัลเบิร์ตและทางรถไฟระหว่างฮัสเซิลต์กับลีแยฌผ่านด้วย
เมืองที่อยู่รอบข้างบิลเซิน ได้แก่ ฮุเซิลต์ทางตะวันตก, ดีเปินเบกทางตะวันตกเฉียงเหนือ, ซือเตินดาลและเคงก์ทางเหนือ, ลานาเกินทางตะวันออก และรีมสต์ทางใต้ บิลเซินเกิดขึ้นจากการรวมตัวกันของบิลเซินกับอีก 12 เขตย่อยขึ้นเป็นเมืองเมื่อปี ค.ศ. 1977
เมืองพี่น้อง.
บิลเซินมีเมืองพี่น้องอยู่ 1 เมือง
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
เพกมาไทต์

เพกมาไทต์  เป็นหินอัคนีแทรกซอน (Intrusive igneous) มักปรากฏอยู่เป็นสายแร่ ทำให้มักเรียกเป็น "สายแร่เพกมาไทต์" (Pegmatite veins) ประกอบด้วยแร่หลักเพียงควอตซ์ และ เค-เฟลด์สปาร์ และอาจมีมัสโคไวท์, ไบโอไทต์, ทัวร์มาลีน หรือแร่อื่นอยู่บ้างเป็นส่วนประกอบรอง ผลึกแร่ในเพกมาไทต์โดยปกติแล้วจะมีขนาดใหญ่กว่า 2.5 เซนติเมตรแต่บางครั้งอาจมีขนาดใหญ่มากถึง 10 เซนติเมตรได้ ทั้งนี้เนื่องจากสารละลายร้อนมักมีความเข้มข้นน้อย (มีน้ำและไอมาก) และมีพื้นที่สำหรับการตกผลึกดีกล่าวคือมีช่องรอยแตก (fracture) ในหินทำให้สารละลายร้อนและไอค่อย ๆ ทำการตกผลึกช้า ๆ และมีเวลาเพียงพอให้เกิดการตกผลึกใหญ่ ๆ ได้
ส่วนประกอบ.
เพกมาไทต์มีส่วนประกอบคล้ายกับส่วนประกอบหลักของหินแกรนิต ฉะนั้นเมื่อกล่าวถึงเพกมาไทต์ส่วนมากจะเข้าใจโดยปริยายว่าเป็น "แกรนิตเพกมาไทต์" แม้ว่ามันอาจเกิดได้ในหินอัคนีบาดาล (Plutonic igneous rock) อย่างอื่นบ้างเป็นส่วนน้อย การตกผลึกพร้อมกันช้า ๆ ของควอตซ์ และไมโครคลายน์ ทำให้ได้ลักษณะของผลึกประสานเสียบกันระหว่างสองแร่เป็นลักษณะเฉพาะตัวเรียกว่า "กราฟิกแกรนิต" (Graphic granite)
การเกิดสายแร่.
สายแร่เพกมาไทต์นั้นเข้าใจว่ามีความเกี่ยวข้องกับการตกผลึกของหินหนืด (Magma) มวลมหาศาล นั่นคือเกี่ยวข้องกับหินอัคนีบาดาลด้วย โดยมีการตกผลึกที่ทำให้เกิดธาตุที่เป็นไอมากขึ้นเรื่อย ๆ ลงในส่วนที่เป็นของเหลวเช่น โบรอน ฟลูออรีน คลอรีน ฟอสฟอรัส และไอน้ำ การมีไอมากขึ้นทำให้ความข้น (หนืด) ของหินหนืดลดลง ทำให้สภาวะการตกผลึกดี ขนาดผลึกใหญ่ขึ้น ซึ่งในขณะการเป็นไอนั้นทำให้ความดันสูงขึ้นด้วยสามารถผลักดันสารละลายแทรกซอนเข้าไปในหินท้องที่ เป็นสายแร่ได้
การตกผลึกทีละครังของสารละลายที่เข้าไปในสายแร่ทำให้ได้เพกมาไทต์ที่มีลักษณะโซน (Zone) ของแร่ได้ โดยมีการตกผลึกที่ผนังสองข้างของรอยแตกก่อนแล้วสารละลายจึงแทรกเข้าไปตรงกลางเปิดช่องว่างให้กว้างขึ้นอีก และแร่รุ่นใหม่กว่าจึงงอกตกผลึกออกจากผนังช่องว่างเรียกว่า “วัค” หรือหากมีรูปทรงคล้ายลูกมะพร้าวเรียก "จีโอด"
ความสำคัญ.
ความสำคัญของสายแร่เพกมาไทต์ คือ การที่มีธาตุอื่น ๆ ซึ่งมีธาตุรองอยู่เป็นจำนวนมากที่ยังคงหลงเหลือในสารละลายร้อนและจะมีโอกาสตกผลึกในสายแร่เพกมาไทต์นี้ ซึ่งแร่สำคัญเหล่านี้ได้แก่ เลพิโดไลท์ ทัวร์มาลีน เบริล สปอดโดมีน, แอมบลิโกไนท์ (Ambligonite), โทแพซ อะพาไทต์ และฟลูออไรต์ กลุ่มแร่หายากที่สามารถเกิดได้ในสายแร่เพกมาไทต์ ได้แก่ โคลัมไบต์ แทนทาไลท์ โมนาไซต์ โมลิบดีไนท์ และแร่ที่มีธาตุยูเรเนียม ประกอบอยู่ ซึ่งบางครั้งแร่หาหยากเหล่านี้บางครั้งมีขนาดผลึกใหญ่มากทำให้เป็นแร่เศรษฐกิจที่ดี
ลูกา มอดริช

ลูกา มอดริช ([lûːka mǒːdritɕ];; เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวโครเอเชียที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางให้กับเอซี มิลานและเป็นกัปตันทีมชาติโครเอเชีย เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ดีที่สุดตลอดกาล และเป็นนักฟุตบอลชาวโครเอเชียที่ดีที่สุดตลอดกาล
ชีวิตช่วงต้น.
ลูกา มอดริชเกิดในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1985 และเติบโตในหมู่บ้านขนาดเล็กชื่อ Modrići ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้าน Zaton Obrovački ที่ตั้งอยู่ทางเหนือของนครซาดาร์ในโครเอเชีย ซึ่งขณะนั้นเป็นสาธารณรัฐในยูโกสลาเวีย เขาเป็นลูกคนแรกของ Stipe Modrić จาก Modrići กับ Radojka Dopuđ จาก Kruševo ที่ตั้งอยู่ใกล้ Obrovac ทั้งคู่เคยทำงานในโรงงานเสื้อถัก มอดริชใช้เวลาส่วนใหญ่ในวัยนั้นที่บ้านหินของปู่ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ถนนทางเหนือของหมู่ขนาดเล็ก Modrići และทำหน้าที่เลี้ยงแพะตั้งแต่อายุ 5 ขวบ
อย่างไรก็ตาม ชีวิตในวัยเด็กต้องพบกับสงครามประกาศเอกราชโครเอเชีย โดยตอนที่สงครามเริ่มมีความรุนแรงมากขึ้นใน ค.ศ. 1991 ครอบครัวของเขาต้องย้ายออกจากพื้นที่นี้ Luka ปู่ของมอดริช ถูกกบฏเซิร์บที่เป็นส่วนหนึ่งของตำรวจ SAO Krajina ประหารใกล้บ้านของเขาที่ Modrići ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1991 และหลังครอบครัวของเขาหนีไป บ้านหลังนั้นถูกเผาทำลาย มอดริชกลายเป็นผู้ลี้ภัยและอาศัยอยู่กับครอบครัวที่โรงแรม Kolovare เป็นเวลา 7 ปี ภายหลังจึงย้ายไปที่โรงแรม Iž ซึ่งโรงแรมทั้งสองแห่งอยู่ในซาดาร์ พ่อของเขาเข้าร่วมกองทัพโครเอเชียในฐานะช่างเครื่องอากาศยาน (aeromechanic) ในช่วงปีนั้น มีการทิ้งระเบิดหลายพันลูกลงในนครและการเล่นฟุตบอลเป็นวิธีหนีความเป็นจริงของสงคราม เขาจำได้ว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากสำหรับครอบครัวและเป็นสิ่งที่หล่อหลอมให้เขาเป็นคน เขายังกล่าวด้วยว่าตนยังไม่รู้เกี่ยวกับสงครามเนื่องจากตนเป็นเพื่อนเด็กหลายคน และพ่อแม่ของเด็ก ๆ เหล่านั้นก็ไม่ให้สงครามส่งผลกระทบต่อชีวิตวัยเด็กด้วย
ชีวิตส่วนตัว.
มอดริชแต่งงานกับ Vanja Bosnić ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 ในพิธีแต่งงานส่วนบุคคลที่ซาเกร็บ หลังคบหา 4 ปี และในปีถัดมาจัดในโบสถ์คาทอลิก Ivano ลูกชายของทั้งคู่ ถือกำเนิดในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ส่วน Ema ลูกสาว เกิดในวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2013 และ Sofia ลูกสาวคนที่สอง เกิดในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2017 
มอดริชเป็นลูกพี่ลูกน้องกับมาร์ก วิดูกาอดีตนักฟุตบอลทีมชาติออสเตรเลีย และเป็นพ่อทูนหัวของอีวานลูกชายของมาเตออ กอวาชิช
 "ณ วันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023"
 "ณ วันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2022"
รางวัลเกียรติยศ.
ดินามอซาเกร็บ
เรอัลมาดริด
โครเอเชีย
เท็นทุก

เท็นทุก (ทิเบต: འཐེན་ཐུག་, ไวลี: "then thug", พินอินทิเบต: "tentug") เป็นอาหารจากเส้นที่นิยมกันมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอัมโต ซึ่งเป็นอาหารเย็นและบางครั้งรับประทานเป็นอาหารกลางวัน ส่วนผสมหลักคือแป้งสาลี ผัก และเนื้อแกะหรือเนื้อจามรี เท็นทุกที่ใส่ผักเป็นตัวเลือกที่นิยมทั่วไป
อาหารอินเดีย

อาหารอินเดีย เป็นชื่อเรียกโดยรวมของอาหารในอนุทวีปอินเดียซึ่งมีลักษณะร่วมกันคือใช้เครื่องเทศ สมุนไพรและผักหรือผลไม้มาก มีทั้งพืชผักที่ปลูกในประเทศอินเดียและจากที่อื่น ๆ นิยมกินอาหารมังสวิรัติในสังคมชาวอินเดีย แต่ละครอบครัวจะเลือกสรรและพัฒนาเทคนิคการทำอาหารทำให้มีความแตกต่างกันไปในแต่ละภูมิภาค สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทางด้านประชากรในอินเดีย
ความเชื่อของชาวฮินดูและวัฒนธรรมมีบทบาทต่อวิวัฒนาการของอาหารอินเดีย แต่ในภาพรวม อาหารทั่วประเทศอินเดียพัฒนามาจากปฏิสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมทั้งจากชาวมองโกลและยุโรปทำให้ได้อาหารที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง การค้าเครื่องเทศระหว่างอินเดียและยุโรปเป็นตัวเร่งหลักสำหรับการค้นพบอินเดียของชาวยุโรป ยุคอาณานิคมได้ทำให้เกิดการผสมผสานระหว่างอาหารยุโรปกับอาหารอินเดียเพิ่มความยืดหยุ่นทำให้เกิดความหลากหลายมากขึ้น อาหารอินเดียมีอิทธิพลต่ออาหารทั่วโลกโดยเฉพาะเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และหมู่เกาะแคริบเบียน
ส่วนผสม.
เครื่องปรุงที่โดดเด่นของอาหารอินเดีย ได้แก่ ข้าว, "อัตตะ (atta) " (แป้งสาลีโฮลวีท) และเมล็ดถั่วหลายชนิด ที่สำคัญได้แก่ masoor (ส่วนใหญ่เป็นเม็ดถั่วเลนทิลสีแดง) channa (ถั่วเขียวเบงกอล) toor urad และถั่วเขียว เมล็ดถั่วอาจรับประทานทั้งเม็ด แบบเป็นซีก หรือทำเป็นแป้ง 
แกงแบบอินเดียส่วนใหญ่ปรุงด้วยน้ำมันพืช ในภาคเหนือและตะวันตกของอินเดียนิยมน้ำมันถั่วลิสงสำหรับการทำอาหารในขณะที่ในภาคตะวันออกของอินเดียมีการใช้น้ำมันมัสตาร์ดมาก น้ำมันมะพร้าวใช้กันอย่างแพร่หลายตามแนวชายฝั่งตะวันตกโดยเฉพาะอย่างยิ่งในรัฐเกรละ น้ำมันงานิยมทั่วไปในภาคใต้ ในปัจจุบัน น้ำมันเมล็ดทานตะวันและน้ำมันถั่วเหลืองได้รับความนิยมทั่วไปในอินเดีย เนยเทียมหรือที่เรียกว่า ghee Vanaspati เป็นที่นิยมมากขึ้น ฆีแบบดั้งเดิมมีการใช้น้อยลง 
เครื่องเทศที่สำคัญและใช้บ่อยในอาหารอินเดียมีพริกขี้หนู เมล็ดมัสตาร์ดสีดำ ("rai") ยี่หร่า ("jeera") ขมิ้นชัน ("haldi", "manjal") เมล็ดฟีนูกรีก ("methi") ขิง ("adrak", "inji") ผักชี ("dhania") และกระเทียม ("lehsun", "poondu") เครื่องเทศผสมที่นิยมคือการัม มะสะล่า "garam masala" ผงที่มักจะมีเครื่องเทศแห้งห้าอย่างหรือมากกว่าโดยเฉพาะ กระวาน อบเชย และกานพลู "Goda masala" เป็นเครื่องเทศผสมที่คล้ายกันเป็นที่นิยมในรัฐมหาราษฏระ ใบไม้ที่ใช้โดยทั่วไปคือใบกระวาน ใบผักชี ใบฟีนูกรีก และใบสะระแหน่ พบในอาหารอินเดียใต้ อาหารหวานนิยมปรุงรสด้วยกระวาน, หญ้าฝรั่น ลูกจันทน์เทศและกลิ่นกุหลาบ
ท้าวทศรถ

ท้าวทศรถ เป็นพระราชโอรสของท้าวอัชบาลกับนางเทพอัปสร ครองกรุงอโยธยาต่อจากพระราชบิดา ท้าวทศรถได้กำหราบยักษ์หลายตน เช่น ปทูตทันต์ ในการศึกนั้นปทูตทันต์แผลงศรทำให้เพลารถของท้าวทศรถหัก นางไกษเกษีที่ตามเสด็จมาด้วยเห็นดังนั้นจึงนำแขนมาเทียมรถ จนในที่สุดท้าวทศรถขว้างพระขรรค์ไปใหม่ ด้วยอำนาจอันเรืองฤทธิ์ของพระขรรค์ปทูตทันต์จึงกระเด็นตกยังพื้นพสุธาคอหักตายคาที ท้าวทศรถจึงได้ให้สัญญาแก่พระนางไกษเกษีว่าในวันข้างหน้า หากนางขออะไรก็จะให้ตามที่นางขอ
ท้าวทศรถครองราชสมบัติมานานหลายปีแต่ยังไม่มีโอรส จึงอัญเชิญพระฤาษีกไลโกฏมาทำพิธีกวนข้าวทิพย์ และนำข้าวทิพย์ไปให้พระมเหสีทั้งสามเสวยจนตั้งครรภ์ และให้กำเนิดพระโอรสถึงสี่พระองค์ เมื่อโอรสอายุได้ 14 ปีก็ให้ไปเรียนวิชากับพระฤาษี
ท้าวทศรถอยู่ในราชสมบัติได้หกหมื่นปี ก็มาคิดเรื่องแบ่งสมบัติให้โอรสทั้งสี่ โดยพระพรตและพระสัตรุตจะได้ครองกรุงไกยเกษ ส่วนพระรามและพระลักษมณ์จะให้ครองเมืองอโยธยา แต่การนี้นางไกยเกษียกเรื่องคำสัญญาในอดีตมาเป็นข้อต่อรอง เพราะเชื่อนางค่อมกุจจี ขอให้เนรเทศพระรามไปอยู่ในป่าสิบสี่ปี และให้พระพรตขึ้นครองราชย์แทน ท้าวทศรถเสียใจมากจนสวรรคตด้วยความตรอมพระทัย
ลักษณะของท้าวทศรถ.
กายสีขาว 1 พักตร์ 2 กร ทรงมงกุฎยอดเดินหน (ยอดแหลม)
นางเกาสุริยา

นางเกาสุริยา หรือในรามายณะฝั่งอินเดียเรียกว่า นางเกาศัลยา  เป็นพระราชินีพระองค์หนึ่งของ อาณาจักรโกศล ในมหากาพย์ตำนานฮินดู จากเรื่อง "รามายณะ" พระนางเป็นพระมเหสีของ ท้าวทศรถ พระมารดาของ พระราม เป็นพระราชินีองค์ใหญ่ของ อโยธยา
ประวัติ.
ในรามายณะฉบับอินเดีย.
พระนางเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าสุโกศล กับนางอมฤตประภา เชื้อพระวงศ์ชาวทักษิณาโกศล ที่แผ่นดินเกิดของพระนาง มีวัดที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้พระนางก็คือ วัดมาตาเกาศัลยา ซึ่งเป็นวัดแห่งเดียวในโลกที่อุทิศให้กับนางเกาสุริยา
พระรามออกจากกรุงอโยธยาเป็นเวลาสิบสี่ปี พระราม นางสีดา และพระลักษณ์ต้องแต่งกายด้วยฉลองพระองค์ย้อมเปลือกไม้ที่พระนางไกยเกษีมอบให้สวมใส่ ขึ้นรถม้าซึ่งขับโดยสุมันตรา และรายล้อมไปด้วยชาวเมือง โดยมีท้าวทศรถเสด็จออกตามมาจากพระราชวังพร้อมกับพระมเหสีทั้งสาม ทั้งท้าวทศรถและนางเกาสุริยาเสด็จตามรถม้าไปอย่างรวดเร็วจนพระรามต้องบอกสุมันตราให้เร่งฝีเท้าเพื่อให้ทั้งสองพระองค์ตามพระองค์ไม่ทัน พระราชินีเกาสุริยาเป็นอวตารของธารา (พราหมณี) ภริยาของโทรณาวสุ โดยนางได้รับพรจากพระวิษณุว่า - "ข้าจะเกิดเป็นลูกชายของเจ้าใน "เตรตายุค"
เมื่อพระสวามีสิ้นพระชนม์ พระนางจึงครองตำแหน่งมเหสีแห่งอาณาจักรโกศล จวบจนพระราชโอรสเสด็จขึ้นครองราชย์
ในช่วงรัชสมัยของพระราม นางได้อยู่ในฐานะพระพันปี (พระมารดาของกษัตริย์)
พระนางเป็นพระมเหสีร่วมกับ นางสุมิตรา และ นางไกยเกษี
คูราชิกิ

คูราชิกิ (; โรมาจิ: "Kurashiki-shi") เป็นนครในจังหวัดโอกายามะ ประเทศญี่ปุ่น บนชายฝั่งแม่น้ำทากาฮาชิและทะเลในเซโตะ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 354.71 ตารางกิโลเมตร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 มีจำนวนประชากร 470,304 คน
คาวาโงเอะ (จังหวัดไซตามะ)

คาวาโงเอะ หรือ คาวาโกเอะ (; โรมาจิ: "Kawagoe-shi") เป็นนครศูนย์กลางในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้ได้รับฉายาว่าเป็นเมือง "เอโดะจิ๋ว" ด้วยอาคารบ้านเรือนภายในเขตเมืองเก่าที่อนุรักษ์ไว้อย่างดี เป็นสถาปัตยกรรมเก่าสมัยยุคเอโดะ และการเดินทางจากโตเกียว ใช้เวลาเดินทางเพียงประมาณ 30–60 นาที ทำให้เมืองนี้เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมอย่างมาก โดยย่านที่มีชื่อเสียงที่สุด คือถนนคูราซูกูริ (蔵造りの町並み)
ฮิเมจิ

ฮิเมจิ (; โรมาจิ: "Himeji-shi") เป็นนครในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 533 ตารรางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2551 ประมาณ 535,571 คน
ฮิเมจิเป็นเมืองที่ตั้งของปราสาทฮิเมจิ ซึ่งได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกและเป็นหนึ่งในปราสาทที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
ฟิล เนวิล

ฟิลลิปส์ จอห์น เนวิล (เกิด 21 มกราคม ค.ศ. 1977) เป็นผู้จัดการทีมและอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของพอร์ทแลนด์ ทิมเบอร์ส ในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ ทั้งยังเป็นเจ้าของสโมสรซอลฟอร์ดซิตีร่วมกับอดีตเพื่อนร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหลายคน
เขามีพี่ชายที่เป็นนักฟุตบอลในพรีเมียร์ลีกเช่นกัน คือ แกรี เนวิล อดีตกัปตันสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ฟุตบอลทีมชาติเติร์กเมนิสถาน

ฟุตบอลทีมชาติเติร์กเมนิสถาน  เป็นทีมชาติฟุตบอลของเติร์กเมนิสถาน ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลเติร์กเมนิสถาน และสมาพันธ์ฟุตบอล AFC หลังจากที่ประเทศได้รับเอกราช เติร์กเมนิสถานได้แข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติครั้งแรกกับคาซัคสถาน เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2535 เคยผ่านเข้ารอบสุดท้ายฟุตบอลเอเชียนคัพ ปี 2547 แต่ได้คะแนนเดียวจากซาอุดิอาระเบีย
เอเชียนเกมส์.
หมายเหตุ: ตั้งแต่ ปี 2002 ใช้ทีมชาติอายุไม่เกิน 23 ปีที่เข้าร่วมแข่งขัน
เหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว พ.ศ. 2554

เหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว พ.ศ. 2554 เป็นเหตุการณ์ซึ่งต้องสงสัยว่าเป็นเหตุโจมตีพลีชีพซึ่งเกิดขึ้นที่ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว ในเขตโดโมเดโวฟสกี มณฑลมอสโก นอกกรุงมอสโก เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 เวลา 16.30 น. ตามเวลามอสโก เหตุระเบิดดังกล่าวทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 35 คน และได้รับบาดเจ็บอีกมากกว่า 180 คน ซึ่ง 86 คนในจำนวนนี้ได้ถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล สถานที่เสียชีวิตนั้น 31 คนเสียชีวิตที่ท่าอากาศยาน 3 คนเสียชีวิตที่โรงพยาบาล และอีก 1 คนเสียชีวิตขณะอยู่ในรถพยาบาล
เหตุระเบิดสร้างความเสียหายแก่บริเวณรับสัมภาระของอาคารผู้โดยสารขาเข้าระหว่างประเทศ มีบางรายงานระบุว่าเหตุระเบิดเป็นการกระทำของมือระเบิดพลีชีพ โดยเจ้าหน้าที่สืบสวนกล่าวว่า เหตุระเบิดเกิดขึ้นจาก "ระเบิดแสวงเครื่องบรรจุด้วยเศษกระสุน ชิ้นส่วนจากสายไฟที่ถูกสับ" และมีความรุนแรงอยู่ระหว่างทีเอ็นที 2 ถึง 5 กิโลกรัม ตำรวจกำลังติดตามผู้ต้องสงสัยเป็นชายสามคน หัวหน้าฝ่ายสืบสวนของรัสเซียได้กล่าวว่า เหตุระเบิดเป็นผลงานของกลุ่มก่อการร้าย เจ้าหน้าที่สืบสวนพบศีรษะของมนุษย์เพศชาย และปัจจุบันเชื่อกันว่าอาจเป็นศีรษะของมือระเบิดพลีชีพ
ตามข้อมูลของหนังสือพิมพ์รัสเซียฉบับหนึ่ง มีมือระเบิดดำเนินการอยู่สองคน ชายและหญิงอย่างละหนึ่งคน ส่วนผู้สมรู้ร่วมคิดที่อยู่ห่างจากจุดเกิดเหตุระเบิดอีกสามคนกำลังอยู่ในระหว่างถูกไล่ล่า แหล่งที่มาของการโจมตีดังกล่าวยังไม่ชัดเจน ผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงคาดการณ์ว่ามือระเบิดอาจเป็นผู้ทำสงครามมุสลิมจากคอเคซัสเหนือ ถึงแม้ว่าข้อมูลดังกล่าวจะยังไม่ได้รับการยืนยันก็ตาม เหตุโจมตีดังกล่าวอาจเป็นพฤติการณ์แก้แค้นจากปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้ายล่าสุด รวมทั้งการสังหารปะฮ์รูดิน กัดจีเยฟ ในดาเจสถาน เมื่อวันศุกร์ที่แล้ว กัดจีเยฟต้องสงสัยว่าจัดการโจมตีพลีชีพเมื่อปีที่แล้ว ตามข้อมูลรายงาน
ท่าอากาศยานดังกล่าวตั้งอยู่ห่างจากใจกลางกรุงมอสโก 40 กิโลเมตร และมีการสัญจรหนาแน่นโดยผู้ทำงานต่างชาติและนักท่องเที่ยว เหตุระเบิดดังกล่าวส่งผลให้ตลาดหลักทรัพย์มอสโกร่วงลงเกือบ 2% หลังจากเหตุระเบิด ประธานาธิบดีรัสเซีย ดมิทรี เมดเวเดฟ ประกาศว่า เขาจะชะลอการเดินทางออกนอกประเทศเพื่อไปเข้าร่วมสภาเศรษฐกิจโลก ในดาวอส ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
เหยื่อ.
ผู้เสียชีวิตที่ได้รับการยืนยันรายแรกเป็นผู้เขียนบทชาวยูเครนวัย 29 ปี อันนา ยาบลอนสกายา ผู้ประพันธ์บทละครเป็นจำนวนมาก ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าเหตุระเบิด ยาบลอนสกายามาถึงท่าอากาศยานจากเมืองเกิด โอเดสซา เพื่อเข้าร่วมพิธีมอบรางวัลนักเขียนบทรุ่นใหม่ เธอเป็นหนึ่งในผู้ชนะรางวัลดังกล่าวซึ่งเป็นรางวัลที่จัดโดยนิตยสารซินีมาอาร์ต
25 มกราคม กระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉิน (EMECOM) ตีพิมพ์รายชื่อผู้เสียชีวิต โดยผู้เสียชีวิตจำนวน 26 คน จาก 35 คน ได้รับการยืนยัน
ตามการระบุของตัวแทนคณะกรรมการสืบสวนสหพันธรัฐรัสเซีย วลาดีมีร์ มาร์กิน ระบุว่า มีพลเมืองชาวอังกฤษเสียชีวิตในเหตุระเบิด 2 คน อย่างไรก็ตาม บทความในบีบีซีภายหลังได้ระบุว่ามีพลเมืองชาวอังกฤษเสียชีวิตเพียงคนเดียว ส่วนอีกคนหนึ่งเป็นพลเมืองเยอรมัน มีเพียง Gordon Cousland นักวิเคราะห์ของ CACI เท่านั้น ที่ได้รับการยืนยันว่าเป็นพลเมืองชาวอังกฤษ ในขณะที่เหยื่ออีกรายหนึ่ง คิริล โบดราชอฟ ถูกบรรจุเป็นพลเมืองอังกฤษโดยกระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉิน ซึ่งเป็นพลเมืองรัสเซียที่อาศัยอยู่ในลอนดอนเป็นเวลาหลายปี กระทรวงการต่างประเทศบัลแกเรียรายงานว่ามีชายชาวบัลแกเรียเสียชีวิตด้วย 1 คน อย่างไรก็ตาม มีการระบุภายหลังว่าชายเชื้อสายบัลแกเรียนั้นแท้จริงแล้วเป็นพลเมืองออสเตรีย 
ตามข้อมูลของสถานทูตสโลวาเกียในมอสโก นักแสดงหญิงชาวสโลวัก ซูซานนา เฟียโลวา ได้รับบาดเจ็บในเหตุระเบิดด้วย
ตลาดหลักทรัพย์มอสโก

ตลาดหลักทรัพย์มอสโก  เป็นหนึ่งในตลาดหลักทรัพย์สากลที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสหพันธรัฐรัสเซียและยุโรปตะวันออก ตลาดเปิดทำการใน ค.ศ. 1992 และปัจจุบัน เป็นตลาดหลักทรัพย์ชั้นนำของรัสเซีย โดยมีรายการบริษัทในตลาดราว 239 บริษัท และมีมูลค่าหลักทรัพย์ตามราคาตลาดอยู่ที่ 950,000 ดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010
ตลาดหลักทรัพย์มอสโกประกอบด้วยสมาชิกและองค์กรที่เข้าร่วมกว่า 550 องค์กร ซึ่งทำการแลกเปลี่ยนกับลูกค้า ใน ค.ศ. 2006 มูลค่าการแลกเปลี่ยนในตลาดหลักทรัพย์แตะระดับที่ 20.38 ล้านล้านรูเบิล (754,900 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) นับเป็นมากกว่า 90% ของอัตราการแลกเปลี่ยนทั้งหมดของตลาดหลักทรัพย์ของรัสเซีย
อันนา ยาบลอนสกายา

อันนา ยาบลอนสกายา (20 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 — 24 มกราคม พ.ศ. 2554) เป็นนักเขียนบทละครและกวีชาวยูเครน เป็นหนึ่งในผู้เสียชีวิตจากเหตุระเบิดท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว พ.ศ. 2554
ชีวประวัติ.
ยาบลอนสกายาเกิดในโอเดสซา สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน (ปัจจุบัน ประเทศยูเครน) เธอได้ตีพิมพ์บทละครในภาษารัสเซียมากกว่า 12 ชิ้น และผลงานจำนวนมากได้มีการนำไปแสดงในที่ประชุมหลายแห่งในรัสเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ตั้งแต่ พ.ศ. 2547 เป็นต้นมา ยาบลอนสากยาได้รับรางวัลหลายรางวัลในการประกาศรางวัลด้านวรรณกรรมและการละครหลายแห่งในรัสเซีย (มอสโกและเยคาเตรินเบิร์ก) และเบลารุส (มินสค์) เธอยังได้เขียนกลอนแสดงอารมณ์ส่วนตัวอีกจำนวนหนึ่งด้วย
ครึ่งชั่วโมงก่อนหน้าเหตุระเบิดในท่าอากาศยานโดโมเดโดโว เธอได้เดินทางมาถึงมอสโก จากโอเดสซาบ้านเกิด เพื่อเข้าร่วมพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นโดยนิตยสารซินิมาอาร์ต ประจำปี พ.ศ. 2553
ฟูนาบาชิ

ฟูนาบาชิ (; โรมาจิ: "Funabashi-shi") เป็นนครในจังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 85.64 ตารางกิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรประมาณ 601,396 คน
ประชากร.
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของฟูนาบาชิเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา
รอยไถ

รอยไถ เป็นผลงานประพันธ์อมตะนิยายของ ไม้ เมืองเดิม ที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง ได้แก่ แผลเก่า, บางระจัน, แสนแสบ, ขุนศึก ซึ่งเป็นเรื่องราวความรักของลือและบัวเผื่อนหนุ่มสาวแห่งทุ่งสอง นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์มาแล้วหลายครั้ง สร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2493 กำกับโดย สด ศรีบูรพารมย์ ต่อมานำกลับมาสร้างภาพยนตร์อีกครั้งในปี พ.ศ. 2503, พ.ศ. 2522 และ พ.ศ. 2532 
เนื้อเรื่อง.
เรื่องราวของลือ ชาวนาหนุ่มผู้ไม่เคยก้มหัวให้ใครในทุ่งบางเขน ลือรักชอบพอกับบัวเผื่อน สาวสวยประจำท้องทุ่ง ซึ่งเป็นที่หมายปองของอ่อน นักเลงใหญ่ผู้ร่ำรวย แม้บัวเผื่อนจะอาศัยอยู่กินกับลือจนมีลูกด้วยกัน แต่อ่อนก็ยังหวังได้ตัวเธอมาครองอยู่เสมอ ด้วยความสนับสนุนจากแม่ของบัวเผื่อน มีเพียงบัวผัน น้องสาวของบัวเผื่อนเท่านั้นที่คอยเป็นกำลังใจให้ลือ
เพลงรอยไถ.
เพลง รอยไถ เป็นเพลง คำร้องและทำนองโดย ไพบูลย์ บุตรขัน, เนียน วิชิตนันท์ เนื้อเดิมมี 3 ท่อน ไพบูลย์ บุตรขัน แต่ง 2 ท่อนแรกให้กับละครเรื่อง รอยไถ จากอมตะนิยายของ ไม้เมืองเดิม เมื่อปี พ.ศ. 2483 ใช้นามปากกาในการประพันธ์เพลงว่า "อมราวรรณ" เนียน วิชิตนันท์ แต่งท่อนที่ 3 เพิ่มขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2485 สมควร กระจ่างศาสตร์ ร้องมาก่อนสมัยเป็นเพลงละคร เมื่อเป็นภาพยนตร์ครั้งแรก คำรณ สัมปุณนานนท์ เป็นผู้ร้องในฐานะผู้แสดงนำ ในการบันทึกแผ่นเสียงจำเป็นต้องตัดเนื้อเพลงออกไป 1 ท่อนเพราะเวลาเกินที่จำกัดไว้ สมยศ ทัศนพันธ์ ขับร้องเมื่อปี พ.ศ. 2497
ต่อมา ขับร้องโดย ชรินทร์ นันทนาคร เป็นประกอบภาพยนตร์รอยไถ ในฉบับปี พ.ศ. 2503 และต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ถูกเรียบเรียงใหม่โดย อมรุเทพ นวลนิรันดร แต่งคำร้อง-ทำนองโดย สมศักดิ์ ใจกว้าง และขับร้องโดย หนุ่ม มาวิน เป็นเพลงประกอบละครรอยไถ ในฉบับปี พ.ศ. 2540 และ พ.ศ. 2545
สปีด (ช่องรายการโทรทัศน์)

สปีด แชนแนล หรือ สปีด  เป็นช่องรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศทางเคเบิลทีวี และ จานดาวเทียม ในส่วนต่างๆของทวีปอเมริกาเหนือ เริ่มออกอากาศครั้งแรกในประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งสำนักงานใหญ่อยู่ใน ชาร์ลอตต์, รัฐนอร์ทแคโรไลนา รายการโทรทัศน์ส่วนใหญ่จะเกี่ยวข้องกับยานยนต์ ได้แก่ รถสูตรหนึ่ง, NASCAR
แอรอน เลนนอน

แอรอน จัสติน เลนนอน  เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1987 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษที่เล่นในตำแหน่งปีกขวา และเป็นอดีตผู้เล่นทีมชาติอังกฤษอีกด้วย
บลัดดีแซตเทอร์เดย์ (ภาพถ่าย)

บลัดดีแซตเทอร์เดย์  เป็นชื่อของภาพถ่ายขาวดำซึ่งได้รับการตีพิมพ์อย่างกว้างขวางในช่วงเดือนกันยายน-ตุลาคม ค.ศ. 1937 และมีผู้ชมภาพถ่ายดังกล่าวมากกว่า 136 ล้านคนทั่วโลก ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน โดยเป็นภาพเด็กทารกกำลังร้องไห้อยู่ในซากปรักหักพังที่ถูกทิ้งระเบิดของสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้ใต้ ภาพถ่ายดังกล่าวได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมซึ่งแสดงถึงความโหดร้ายในช่วงสงครามของญี่ปุ่นในจีน ภาพนี้ถ่ายขึ้นเพียงไม่กี่นาทีหลังจากการโจมตีทางอากาศต่อพลเรือนระหว่างยุทธการเซี่ยงไฮ้ ช่างถ่ายภาพของเฮิร์สท์คอร์เปอเรชัน เอช.เอส. "นิวส์รีล" หว่อง ซึ่งไม่สามารถระบุเอกลักษณ์หรือแม้กระทั่งเพศของเด็กที่ได้รับบาดเจ็บคนดังกล่าว ผู้ซึ่งแม่ของเด็กคนนี้พบว่านอนเสียชีวิตในบริเวณใกล้เคียง ภาพนี้เป็นหนึ่งในภาพถ่ายสงครามที่เป็นที่จดจำที่สุดเท่าที่เคยได้รับการตีพิมพ์ ซึ่งอาจจะเป็นฉากภาพยนตร์ข่าวที่มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1930 ภาพดังกล่าวกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกโกรธแค้นแก่ชาวตะวันตกถึงความโหดร้ายของญี่ปุ่นในจีน นักหนังสือพิมพ์ แฮโรลด์ ไอแซกส์ เรียกภาพสัญลักษณ์นี้ว่าเป็น "หนึ่งในชิ้นงาน 'โฆษณาชวนเชื่อ' ที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาลชิ้นหนึ่ง" 
หว่องถ่ายภาพฟิล์มของสถานีใต้ที่ถูกระเบิดไปด้วยกล้องภาพยนตร์อายโมของเขา และเขายังได้จับภาพบางภาพด้วยกล้องไลก้า ภาพนิ่งที่มีชื่อเสียง ถ่ายจากกล้องไลก้า อาจเรียกได้ด้วยชื่ออื่นที่เกิดขึ้นไม่บ่อยครั้งนัก โดยมีการอธิบายถึงองค์ประกอบที่มองเห็นได้ โดยภาพนี้มีการเรียกว่า "ทารกชาวจีนไร้แม่", "ทารกชาวจีน" และ "ทารกในสถานีรถไฟเซี่ยงไฮ้" ภาพถ่ายดังกล่าวได้รับการประณามโดยนักชาตินิยมชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งแย้งว่าเป็นการจัดฉากขึ้น
เบรก

เบรก หรือ เครื่องห้ามล้อ  เป็นอุปกรณ์ที่ยับยั้งการเคลื่อนไหว ตรงกันข้ามกับคลัตช์
ส่วนใหญ่เบรกใช้แรงเสียดทานในการแปลงพลังงานเป็นความร้อน แต่วิธีการอื่น ๆ ของการแปลงพลังงานอาจจะมีการทำงานอย่างอื่น เช่น เบรกใหม่เพื่อแปลงพลังงานจลน์ให้เป็นพลังงานไฟฟ้าซึ่งอาจจะถูกเก็บไว้สำหรับใช้งานในภายหลัง วิธีการอื่นที่แปลงพลังงานจลน์ให้เป็นพลังงานที่อาจจะเกิดขึ้นในรูปแบบที่เก็บไว้เช่นแรงดันอากาศหรือน้ำมันที่มีแรงดัน วิธีการอื่น ๆ การเบรก ถึงแม้ว่าจะมีการแปลงพลังงานจลน์ในรูปแบบที่แตกต่างกัน เช่นการถ่ายโอนพลังงานไปตรงมู่เล่ (ล้อหนักสำหรับหมุนถ่วงให้เครื่องยนต์เดินเรียบ)..
ซาโมวาร์

ซาโมวาร์  ประดิษฐ์ขึ้นก่อนศตวรรษที่ 18 เพื่อใช้ต้มน้ำชาโดยเฉพาะ ให้ความร้อนด้วยถ่านหินหรือถ่าน ด้านล่างของกาจะมีก็อก ตรงกลางจะมีช่องว่างสำหรับใส่ถ่านเพื่อต้มน้ำให้เดือด ซึ่งส่วนใหญ่จะทำด้วยโลหะรูปร่างคล้ายแจกัน ประดับด้วยเงิน ทองแดง หรือเพชร ซาโมวาร์ มีใช้กันในหลายประเทศ นอกจากรัสเซียแล้ว ก็ยังนิยมใช้กันในประเทศที่ชนพื้นเมืองเป็นชาวสลาฟ ในอิหร่าน แคชเมียร์ และ ตุรกี หลายคนจึงโต้แย้งว่า ซาโมวาร์ อาจจะมีต้นกำเนิดมาจากประเทศเหล่านี้ก็ได้ แต่จากหลักฐานที่มีอยู่ และเป็นที่ชื่อถือ บอกว่ามันมาจากรัสเซีย แม้กระทั่งชื่อที่ใช้ในอิหร่าน ก็ยังเรียกว่า ซาโมวาร์ โดยคำๆนี้ในภาษารัสเซีย แปลได้ว่า " ต้มเอง " ซาโมวาร์ ในอิหร่าน มีหลักฐานว่าปรากฏขึ้นหลังศตวรรษที่ 18 แต่ในรัสเซีย มีหลักฐานว่าซาโมวาร์ปรากฏขึ้นในศตวรรษที่ 18 
ซาโมวาร์ มีหลากหลายรูปทรง และขนาด (ตั้งแต่ 1 แกลลอน จนถึง 1 ลิตร) ตอนแรกทำจากโลหะ แต่ต่อมามีการใช้วัสดุอื่นมาทำด้วยเช่นกัน อย่างเช่นดินเผา แต่ส่วนประกอบที่สำคัญ น่าจะได้แก่ขา ที่ทำหน้าที่ กันไม่ให้ความร้อนจากซาโมวาร์ ไหลลงมาโดนพื้นที่มันตั้งอยู่ และก็อกที่ทำหน้าที่ปล่อยน้ำออกจากซาโมวาร์
ใน สมัยก่อน ระบบการทำให้น้ำในซาโมวาร์ร้อน ใช้เป็นระบบท่อโลหะกลวง ติดตั้งในแนวตั้งอยู่กลางซาโมวาร์ ส่วนเชื้อเพลิงก็อาจจะเป็นฟืนหรือถ่านที่ใส่ลงไปในท่อกลวงนี้ ในสมัยเก่า ระบบการเผาไหม้เชื้อเพลิงที่เชื่องช้ามากของซาโมวาร์ ถือว่าเป็นการประหยัดเชื้อเพลิงอย่างมาก แต่ถ้าจะเร่งไฟให้แรงขึ้นก็สามารถทำได้โดยง่าย ด้วยความช่วยเหลือของที่เป่าลม แต่ปัจจุบัน ซาโมวาร์ พัฒนามาเป็นระบบไฟฟ้ากันหมดแล้ว ระบบท่อกลวงดังกล่าวจึงหายไป
บางรุ่นบางแบบ อาจจะมีฝาที่ด้านบนเป็นรูปถ้วย เพื่อใช้สำหรับอุ่นกาน้ำชา
ซาโมวาร์ ยุคโบราณ.
ตามประวัติที่บันทึกกันไว้ ผู้คิดค้นซาโมวาร์ขึ้นมา ชื่อนาย เฟดอร์ ลิซิตซิน ชาวเมืองตูลา ทางใต้ของกรุงมอสโก ซึ่งมีอาชีพทำปืนและกระสุน โดยในช่วงที่มีเวลาว่าง เขาและลูกชาย 2 คนก็ได้คิดสร้างซาโมวาร์ขึ้นมาเมื่อปลายศตวรรษที่ 18 ตอนแรกก็ทำใช้เอง แต่ต่อมาก็ทำมันออกขาย และก็ขายดิบขายดี โรงงานผลิตซาโมวาร์จึงเกิดตามมามากมาย และทำให้เมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางการผลิตซาโมวาร์ ก่อนที่ศูนย์กลางนี้จะขยับขยายไปยังเมืองอื่นๆ
ซาโมวาร์บนแสตมป์โซเวียต.
ต้นศตวรรษ 20 มีความพยายามที่จะพัฒนาซาโมวาร์ โดยการเปลี่ยนไปใช้เชื้อเพลิงที่ทันสมัยเช่นน้ำมันก๊าด น้ำมันเชื้อเพลิง แต่ไม่ได้รับความนิยม เพราะเรื่องกลิ่น อันตรายจากเพลิงไหม้ และการระเบิด ยุคนี้ การรถไฟ ก็นำเอาซาโมวาร์ไปติดอยู่บนขบวนรถด้วย เพื่อให้ผู้โดยสารมากดน้ำร้อนไปใช้ได้ตามสบายด้วย
พอ ถึงยุค 50 และ 60 ซาโมวาร์ ก็หันมาใช้ระบบไฟฟ้า และในยุคของเบรชเนฟ ซาโมวาร์ ก็มีชื่อเสียงไปทั่วโลก เมื่อมอสโกเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกปี 1980 และนักท่องเที่ยว นักกีฬา ที่เดินทางมารัสเซียในช่วงนั้น ก็ได้หอบหิ้วเอาซาโมวาร์กลับไปเป็นของที่ระลึกจำนวนมาก ทำให้คนทั้งโลกได้รู้จักมัน และนับตั้งแต่นั้นมา มันก็กลายเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างหนึ่งของรัสเซีย
ซาโมวาร์ยุคโมเดิร์น.
ปัจจุบัน ซาโมวาร์ กลายเป็นสัญลักษณ์อีกอย่างของการคิดถึงวันเวลาเก่าๆ เมื่อคนรัสเซียหลายคน ซื้อซาโมวาร์มาใช้ประดับประดาบ้าน แทนที่จะใช้ในการชงชา
อุทกภัยและโคลนถล่มในรัฐรีโอเดจาเนโร มกราคม พ.ศ. 2554

อุทกภัยและโคลนถล่มในรัฐรีโอเดจาเนโร มกราคม พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นในหลายเมืองในพื้นที่ภูเขา (Região Serrana) ในรัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล อุทกภัยทำให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 845 คน และสร้างความเสียหายกว่า 2 พันล้านเรียลบราซิล ขณะที่สื่อท้องถิ่นอ้างว่าอุทกภัย โคลนถล่มและดินถล่มประกอบกันคราวนี้ในรัฐรีโอเดจาเนโรกลายเป็นภัยธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับสภาพอากาศที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์บราซิล ขณะที่บางคนแย้งว่าโศกนาฏกรรมที่คล้ายกันที่เกิดขึ้นในรัฐรีโอเดจาเนโรเมื่อ พ.ศ. 2510 มีผู้เสียชีวิตมากกว่า ซึ่งครั้งนั้นมีผู้เสียชีวิตกว่า 1,700 คน
รายละเอียด.
ในช่วงเวลา 24 ชั่วโมง ระหว่างวันที่ 11 และ 12 มกราคม พ.ศ. 2554 หน่วยงานสภาพอากาศท้องถนนรายงานว่าจะมีฝนตกมากกว่าที่คาดการณ์ไว้ตลอดทั้งเดือน อุทกภัยในหลายพื้นที่ได้เกิดขึ้นในทันที ภัยธรรมชาติดังกล่าวทำให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพย์สินอย่างกว้างขวาง และสาธารณูปโภค อย่างเช่น ไฟฟ้า น้ำประปา และสายโทรศัพท์ได้รับผลกระทบ ประชาชนราว 2,960 คน บ้านถูกทำลายในอุทกภัยดังกล่าวด้วย
มีความเห็นว่าผู้เสียชีวิตส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในพื้นที่ยากจน และผลกระทบในพื้นที่เหล่านี้อาจลดลงอย่างมากหากไม่เป็นเพราะระบบฟาเวลาที่มีสภาพความเป็นอยู่เลวของบราซิล การขาดการให้ความสนใจแก่พื้นที่เหล่านี้ทำให้บางคนอธิบายภัยธรรมชาติดังกล่าวว่า "เกิดจากมนุษย์มากกว่าธรรมชาติ"
คลัตช์

คลัตช์ เป็นอุปกรณ์ซึ่งทำหน้าที่เชื่อมต่อหรือถ่ายทอดและตัดพลังการหมุนหรือแรงบิดจากแหล่งกำเนิดไปสู่อุปกรณ์อื่นเพื่อให้เกิดการหมุนเมื่อถูกเชื่อมต่อ หยุดหมุนเมื่อแยกจากกัน หรือ ทำให้เกิดการหมุนแตกต่างกันกับแหล่งกำเนิดหากไม่เชื่อมต่อกันอย่างสนิท คลัตช์ทำงานโดยอาศัยแรงเสียดทานของวัตถุ 
รูปแบบ.
ในทางวิศวกรรมได้มีการใช้งานคลัตช์ในรูปแบบต่างๆ โดยเฉพาะรถยนต์ เช่น ใช้กับเกียร์อัตโนมัติ เกียร์ธรรมดา คอมเพรสเซอร์แอร์ พัดลมระบายความร้อน หรือใช้ในเลื่อยยนต์แบบโซ่ ซึ่งหลักการทำงานแตกต่างกัน
โรงเรียนขาณุวิทยา

โรงเรียนขาณุวิทยา เป็นโรงเรียนประจำอำเภอขาณุวรลักษบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41 ตั้งอยู่เลขที่ 341 หมู่ 2 ตำบลแสนตอ อำเภอขาณุวรลักษบุรี จังหวัดกำแพงเพชร รหัสไปรษณีย์ 62130 
เดิมเป็นโรงเรียนประเภทสหศึกษา โดยมีนายธรรมศักดิ์ คำเพ็ญ นายอำเภอขาณุวรลักษบุรี และนายประสิทธิ์ จันทรมณี ศึกษาธิการอำเภอขาณุวรลักษบุรีในขณะนั้น เป็นผู้ริเริ่มดำเนินการของบประมาณก่อสร้างซึ่งได้รับการบริจาคที่ดิน จากนายสมพงษ์ พงษ์พูล เป็นจำนวน 72 ไร่ 3 งาน 65 ตารางวา โดยมีนายชะอำ มุสิกะพงษ์ เป็นครูใหญ่ เปิดทำการสอนเมื่อเดือนพฤษภาคม ในปี พ.ศ. 2512 ในปัจจุบันโรงเรียนขาณุวิทยาเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ ปัจจุบันเปิดทำการสอน 2 ระดับ คือ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.1-ม.3) และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.4-ม.6)
บาตร

บาตร เป็นหนึ่งในอัฐบริขาร เป็นของที่พระภิกษุและสามเณรใช้ในการบิณฑบาต
ลักษณะของบาตรในพระธรรมวินัย.
พระพุทธองค์ทรงบัญญัติไว้ว่าบาตรมี 2 ชนิดเท่านั้นคือบาตรดินเผาและบาตรเหล็กรมดำ โดยมีขนาดตั้งแต่ 7-11 นิ้ว และพระพุทธองค์ทรงห้ามไม่ให้ภิกษุใช้บาตรที่ทำจากวัสดุที่มีค่าเช่น เงิน ทอง ทองเหลือง ทองแดง
ในปัจจุบัน วัดส่วนใหญ่อนุโลมให้ใช้บาตรที่ทำจากสแตนเลส เนื่องจากทำความสะอาดง่ายและสะดวกต่อการดูแล ส่วนฝาบาตรในสมัยก่อนนั้นทำจากไม้หรือไม้ไผ่ ก็เปลี่ยนมาใช้เป็นฝาสแตนเลสแทน แต่ในบางที่ในภาคอีสานยังใช้ฝาบาตรที่ทำจากไม้อยู่
บาตรนั้นมีไว้เพื่อให้รู้จักทาน การขอเพื่อลดอัตตา แต่มิใช่ขอเพื่อสนองความต้องการที่ไม่รู้จักพอของตน หรือเกียจคร้าน และให้หรือบริจาคเพื่อให้รู้จักเสียสละและแบ่งปัน การให้นั้นคือให้ด้วยใจ มีเจตตนาดี มีใจสงสารเห็นอกเห็นใจผู้อื่น และเป็นการขัดเกลาจิตใจให้รู้จักความพอดี หวังให้เขาได้อิ่มท้อง นึกถึงใจเขาใจเรา นั้นคือการขอทานและการให้ทาน และเป็นการฝึกให้มี สติ ทุกย่างก้าวทุกขณะเพื่อมิให้เกิดความไม่ประมาท และสมาธิตั้งมั่น
แคมป์โทซอรัส

แคมป์โทซอรัส  มีชีวิตอยู่ในช่วงปลายยุคจูแรสสิค ทางตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือ ชื่อหมาย ชื่อนี้มาจากโครงสร้างของมันที่สามารถยืนตรง 2 เท้าหรือ 4 เท้าก็ได้ ขนาดตัวไม่ใหญ่มากนัก ความยาวประมาณ 6.5 เมตร และ ส่วนสูง 2 เมตรจากพื้นถึงเอว และประมาณน้ำหนัก 785-874 กิโลกรัม เป็นไดโนเสาร์ในกลุ่มสะโพกนก (Ornithischia) รุ่นแรกๆของกลุ่มสายพันธุ์ที่ต่อไปในสมัยหลังจะวิวัฒนาการไปเป็น อิกัวโนดอน และ ไดโนเสาร์ตระกูลปากเป็ดในยุคครีเทเชียส มันมีปากตัด เพื่อเอาไว้สำหรับกินพืชในป่า
เป็นไดโนเสาร์ที่ไม่ได้มีขนาดอาวุธป้องกันตัวครบเครื่องแบบสเตโกซอรัส หรือ มีขนาดใหญ่ร่างยักษ์อย่างซอโรพอด ฝีเท้าก็ไม่ว่องไวนักเนื่องจากน้ำหนักตัวที่หนักไป (จนต้องยืน 4 ขา ในบางเวลา) จึงมักกลายถูกล่าเป็นเหยื่อจากพวกไดโนเสาร์กินเนื้อในป่า จนกระทั่งมันเริ่มวิวัฒนาการไปเป็น ไดโนเสาร์ร่างใหญ่ติดอาวุธอย่างอิกัวโนดอน
ประวัติการค้นพบ.
วันที่ 4 กันยายน 2422 วิลเลียม ฮาร์โลว์ (William Harlow) และในปีเดียวกันนั้น ศาสตราจารย์ Othniel Charles Marsh ได้อธิบายและตั้งชื่อว่า "Camptonotus" หรือ "flexible back" มาจาก (ภาษากรีกκάμπτω, "bend" โค้ง และνῶτον, "back" หลัง)