เฮาหุน

เฮาหุน หรือ ห่อหุน (เสียชีวิต ค.ศ. 288) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หู เฟิ่น  ชื่อรอง เสฺวียนเวย์  เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน ภายหลังเป็นขุนพลของราชวงศ์จิ้นตะวันตก
ประวัติช่วงต้น.
เฮาหุนเป็นชาวอำเภอหลินจิง (臨涇縣 "หลินจิงเซี่ยน") เมืองฮันเต๋ง (安定郡 "อานติ้งจฺวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอเจิ้น-ยฺเหวียน มณฑลกานซู่ เฮาหุนเป็นบุตรชายของอ้าวจุ๋น (胡遵 "หู จุน") ผู้เป็นขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 "เชอฉีเจียงจฺวิน") เฮาหุนเป็นพี่ชายของเฮาเหลก (胡烈 "หู เลี่ย") 
เฮาหุนมีบุคลิกเปิดเผยและกระจ่างแจ้ง ชำนาญการวางกลยุทธ์ ชื่นชอบในการเรื่องการทหารตั้งแต่วัยเด็ก
การรับราชการกับวุยก๊ก.
ในปี ค.ศ. 238 ในช่วงที่สุมาอี้ยกทัพบุกเลียวตั๋ง (遼東 "เหลียวตง") เพื่อปราบกองซุนเอี๋ยน เฮาหุนได้ติดตามสุมาอี้ในฐานะข้ารับใช้ สุมาอี้ปฏิบัติต่อเฮาหุนเป็นอย่างดี หลังกลับมาจากการปราบกองซุนเอี๋ยนได้สำเร็จ เฮาหุนได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกองพัน (校尉 "เซี่ยวเว่ย์") ต่อมาไปเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 "ชื่อฉื่อ") ของมณฑลชีจิ๋ว และได้รับบรรดาศักดิ์หยางเซี่ยจื่อ
ในปี ค.ศ. 255 เกียงอุยขุนพลแห่งจ๊กก๊กรัฐอริของวุยก๊กปิดล้อมอองเก๋งข้าหลวงมณฑลยงจิ๋วในยุทธการที่เต๊กโตเสีย (狄道 "ตี้เต้า") เฮาหุนร่วมกับขุนพลต้านท่าย, เตงงาย และหวาง มี่ (王秘) นำกำลังทหารไปช่วยอองเก๋ง ในที่สุดเกียงอุยก็ล่าถอยไป
ในปี ค.ศ. 257 จูกัดเอี๋ยนขุนพลวุยก๊ก่อกบฏที่อำเภอฉิวฉุน (壽春 "โช่วชุน"; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว นครลู่อาน มณฑลอานฮุย) เพื่อต่อต้านผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์สุมาเจียว ในปีถัดมาสุมาเจียวเข้าตีฉิวฉุนได้สำเร็จ จูกัดเอี๋ยนพยายามตีฝ่าวงล้อมทางประตูเล็ก เฮาหุนซึ่งเวลานั้นมีตำแหน่งนายกองพัน (司馬 "ซือหม่า") ของสุมาเจียวยกพลเข้าโจมตีจูกัดเอี๋ยน สามารถสังหารจูกัดเอี๋ยนและนำศีรษะของจูกัดเอี๋ยนไปมอบให้สุมาเจียว
การรับราชการกับราชวงศ์จิ้น.
ในปี ค.ศ. 271 หลิว เมิ่ง (劉猛) แม่ทัพผู้กล้าหน่วยเผ่าซฺยงหนู (匈奴中部帥 "สฺยงหนูจงปู้ชฺว่าย") ก่อกบฏ ราชสำนักมีคำสั่งให้ลู่ ฟาน (路蕃) ผู้เป็นขุนพลทหารม้ากล้า (驍騎將軍 "เซียวฉีเจียงจฺวิน") ยกพลไปปราบปราม โดยตั้งให้เฮาหุนเป็นผู้ควบคุมทัพ (監軍 "เจียนจฺวิน") และมอบอาญาสิทธิ์ให้ เฮาหุนจัดทัพใหญ่ที่เคิงเป่ย์ (硜北) เพื่อสนับสนุนลู่ ฟาน เฮาหุนเอาชนะหลิว เมิ่งและตีทัพชนเผ่าซฺยงหนูแตกพ่าย หลี่ เค่อ (李恪) ขุนพลใต้บังคับบัญชาของหลิว เมิ่งตัดศีรษะหลิว เมิ่งและยอมจำนน
จากความดีความชอบในการศึกหลายครั้ง เฮาหุนได้เลื่อนยศเป็นขุนพลโจมตีภาคใต้ (征南將軍 "เจิงหนานเจียงจฺวิน") ได้รับอาญาสิทธิ์ และรับผิดชอบดูแลราชการทหารทั้งหมดในมณฑลเกงจิ๋ว ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้พิทักษ์ทัพ (護軍 "ฮู่จฺวิน") และนายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 "ซ่านฉีฉางชื่อ") ครอบครัวของเฮาหุนได้เป็นขุนพลมาหลายรุ่น ในปีต่อ ๆ มา เฮาหุนมีความกระตือรือร้นที่จะศึกษาตำรา แล้วจึงเชี่ยวชาญการเขียนเอกสารราชการ เฮาหุนประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงในทุก ๆ ที่ที่ไป ในช่วงที่เฮาหุนประจำการป้องกันชายแดนก็ได้รับเกียรติเป็นพิเศษ
ในปี ค.ศ. 273 สุมาเอี๋ยนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งราชวงศ์จิ้นตะวันตกทรงละเลยงานราชการและหมกมุ่นกับสาวงาม พระองค์ทรงเลือกบุตรสาวของเหล่าขุนนางเข้าวังหกหลัง หู ฟาง (胡芳) บุตรสาวของเฮาหุนก็ได้รับเลือกให้สนมระดับกุ้ยเหริน (貴人) เฮาหุนมีบุตรชายคนเดียวซึ่งไปเป็นข้ารับใช้ของซือหม่า หมัว (司马模) ผู้เป็นอ๋องแห่งลำหยง (南陽王 "หนานหยางหวาง") บุตรชายคนนี้เสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย ต่อมาเมื่อเฮาหุนได้ยินว่าบุตรสาวได้รับเลือกให้เป็นกุ้ยเหริน เฮาหุนก็หลั่งน้ำตาพูดว่า "ข้ารับใช้เฒ่าไม่ตาย มีบุตรเพียง 2 คน บุตรชายอยู่ใต้แผ่นดินทั้งเก้า บุตรสาวอยู่เหนือสวรรค์ทั้งเก้า"
เฮาหุนเป็นเสนาบดีเก่าแก่ และยังได้รับการช่วยเหลือจากวังจักรพรรดินี จึงได้รับความนับถืออย่างมาก เฮาหุนได้รับการแต่งตั้งเป็นรองราชเลขาธิการฝ่ายขวา (尚書右僕射 "ช่างชูโย่วผูเช่อ") และมหาขุนพลพิทักษ์ทัพ (鎮軍大將軍 "เจิ้นจฺวินต้าเจียงจฺวิน") ได้รับการตั้งให้เป็นไคฝู่อี๋ถงซานซือ (開府儀同三司; "ผู้ได้รับอำนาจเปิดสำนักว่าราชการเทียบเท่าสามมหาเสนาบดี") และได้รับบรรดาศักดิ์หยางเซี่ยเซี่ยนโหว (陽夏縣侯)
ในเวลานั้น หยาง จฺวิ้น (楊駿) บิดาของจักรพรรดินีหยาง จื่อ (楊芷) พระมเหสีของสุมาเอี๋ยน มีความทรนงที่ตนเป็นบิดาของจักรพรรดินี เฮาหุนกล่าวกับหยาง จฺวิ้นว่า "ท่านจะหยิ่งผยองมากกว่านี้เมื่อพึ่งพิงบุตรสาวหรือ ย้อนมองไปราชวงศ์ก่อน ไม่มีใครที่สมรสกับราชวงศ์แล้วไม่ทำลายครอบครัวตัวเอง ไม่ช้าก็เร็วเรื่องนี้ต้องเกิดขึ้น ดูการกระทำของท่านสิ นั่นจะนำหายนะมาให้อย่างรวดเร็ว" หยาง จฺวิ้นถามกลับว่า "แล้วบุตรสาวท่านไม่ได้แต่งเข้าราชวงศ์หรอกหรือ" เฮาหุนตอบว่า "บุตรสาวของข้าเป็นข้ารับใช้ของบุตรสาวท่าน จะมีได้มีเสียได้อย่างไร" ทุกคนในเวลานั้นยำเกรงเฮาหุน หยาง จฺวิ้นแม้จะไม่ชอบคำพูดของเฮาหุนแต่ก็ไม่สามารถทำอันตรายกับเฮาหุนได้
เสียชีวิต.
เฮาหุนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 288 หลังเสียชีวิตได้รับการแต่งตั้งย้อนหลังเป็นขุนพลทหารม้าและรถรบ (車騎將軍 "เชอฉีเจียงจฺวิน") และได้รับสมัญญานามว่า "จฺว้าง" (壯)