pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ฟาโรห์โฮริ

ฟาโรห์เซวัตจ์คาเร โฮริ (อักษรโรมัน: Sewadjkare Hori; หรือเรียกว่า โฮริที่ 2) เป็นฟาโรห์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 น่าจะเป็นฟาโรห์องค์ที่ 36 ของราชวงศ์ พระองค์ทรงครอบครองเหนืออียิปต์ตอนกลางและอียิปต์ตอนบนเป็นเวลา 5 ปี อาจอยู่ในช่วงต้นหรือกลางศตวรรษที่ 17 จาก 1669 ถึง 1664 ปีก่อนคริสต์ศักราช หรือจาก 1648 ถึง 1643 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ตัวตน.
พระนามเซวัดจ์คาเร โฮริ อาจสับสนกับฟาโรห์เซวัดจ์คาเร ฟาโรห์ในราชวงศืที่ 19 ตอนต้น และฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่สามในราชวงศ์ที่ 14 ตอนกลาง ฟาโรห์ทั้งสองพระองค์ที่กล่าวถึงครอบราชย์สั้นกว่าเซวัดจ์คาเร โฮริ
แผนที่เล่ม

แผนที่เล่ม  คือแผนที่ที่รวมแผนที่ต่าง ๆ ทั้งลักษณะทางกายภาพ, ค่าเฉลี่ยของฝน, ค่าเฉลี่ยอุณหทางเศรษฐกิจ ทางสังคม ทางด้านประชากร และ อื่น ๆ รวมเอาไวในเล่มเดียวกันและนอกเหนือจากการนำเสนอคุณลักษณะทางภูมิศาสตร์และขอบเขตทางการเมืองแล้ว แผนที่เล่มยังมีการแสดงสถิติทางภูมิศาสตร์ การเมือง สังคม ศาสนา และเศรษฐกิจ
ประวัติ.
แผนที่เล่มชิ้นแรกนั้นมีรูปร่างลักษณะเป็นชุดแม่พิมพ์ไม้ขนาดสม่ำเสมอซึ่งตั้งใจเอาไว้ตีพิมพ์ในหนังสือ โดยมีชื่อว่า "De Summa totius Orbis" ซึ่งน่าจะผลิตในปี 1524 หรือ 1526 โดยนักเขียนชาวอิตาลีในศตวรรษที่ 16 และนี้ทำให้เริ่มมีการตีพิมพ์แผนที่เล่มที่ชื่อ "Theatrum Orbis Terrarum" ในปี ค.ศ. 1570 โดยผู้ตีพิมพ์คืออับราฮัม ออร์ทีเลียส
ประเภท.
เพือที่จะทำให้แผนที่เล่มใช้งานได้มากขึ้นจึงมีการแบ่งหมวดหมู่เอาไว้ว่าหน้าไหนมีการแสดงลักษณะของโลกด้านใดเช่นการแบ่งเป็นภูมิประเทศ ภูมิอากาศ จำนวนประชากร และค่าเฉลี่ยอุณหภูมิเป็นต้น โดยจะแบ่งไปตามลำดับตัวอักษร A-Z หรือ ก-ฮ
มัสยิดบาดชาฮี

มัสยิดบาดชาฮี  เป็นมัสยิดใหญ่นิกายซุนนี สร้างขึ้นในสมัยโมกุล ตั้งอยู่ที่ลาฮอร์ แคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่ทางตะวันตกของป้อมลาฮอร์ และได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในจุดสนใจที่โดดเด่นแลมีชื่อเสียงที่สุดของลาฮอร์ มีการบูรณะใหญ่นับตั้งแต่ปี 1939 เป็นต้นมาภายใต้การระดมทุนโดยสีกันทร ฮายัต ข่าน และภายใต้การดูแลของสถาปนิก นาวับ อาลัม ยัร ยุง บะฮาดูร เนื่องจากข่านมีส่วนอย่างมากในกาทำนุบำรุงมัสยิดครั้งใหญ่นี้ ร่างของเขาเมื่อเสียชีวิตได้นำไปฝังอยู่เยื้องกับมัสยิดบาดชาฮีที่ฮะญูรีบาฆ
มัสยิดบาดชาฮีสร้างขึ้นโดยดำริของจักรพรรดิเอารังเซบ เริ่มก่อสร้างในปี 1671 แล้วเสร็จในปี 1673 และเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดในโลกจนถึงปี 1986 มัสยิดบาดชาฮีถือเป็นผลงานชิ้นเอกของสถาปัตยกรรมโมกุล ภายนอกประดับด้วยหินทรายแดงแกะสลักประกอบงานฝังหินอ่อน ถือเป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดของจักรวรรดิโมกุล และปัจจุบันยังเป็นมัสสยิดที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในปากีสถาน หลังจักรวรรดิโมกุลล่มสลายจากการรุกรานของอังกฤษ จักรวรรดิอังกฤษใช้งานมัสยิดเป็นอาคารกองพล ปัจจุบันมัสยิดบาชาฮีเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของประเทศปากีสถาน
รายชื่อตอนในเลิฟไลฟ์! ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น

เลิฟไลฟ์! ปฏิบัติการไอดอลจำเป็น ในรูปแบบของอะนิเมะ เป็นผลงานการสร้างของซันไรส์ โดยมีจำนวนทั้งหมด 2 ฤดูกาล ฤดูกาลละ 13 ตอน รวม 26 ตอน และมี OVA 1 ตอน โดยทั้งสองซีซั่น ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์โตเกียวเอ็มเอกซ์ โดยฤดูกาลแรก ออกอากาศวันที่ 6 มกราคม - 31 มีนาคม พ.ศ. 2556 และฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศวันที่ 6 เมษายน - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2557
หมายเหตุ: ชื่อตอนภาษาไทยใช้ตามชื่ออย่างเป็นทางการของ DEX
พิภพวานร

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พิภพวานร  เป็นสื่อแฟรนไชส์อเมริกาแนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ ประกอบด้วยภาพยนตร์, หนังสือ, ละครชุดทางโทรทัศน์, การ์ตูนและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับโลกที่มนุษย์และลิงฉลาดปะทะกันเพื่อควบคุมโลก แฟรนไชส์สร้างจากนวนิยาย "La Planète des singes" เมื่อ ค.ศ. 1963 ของ ปีแยร์ บูล นักเขียนชาวฝรั่งเศส ได้รับการแปลภาษาอังกฤษในชื่อ "Planet of the Apes" หรือ "Monkey Planet" และแปลเป็นภาษาไทยในชื่อ "พิภพวานร" ต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ฉายเมื่อ ค.ศ. 1968 ในชื่อ "บุกพิภพมนุษย์วานร" ซึ่งประสบความสำเร็จทั้งด้านรายได้และคำวิจารณ์ จึงมีการสร้างภาคต่อและผลงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องตามมา อาเธอร์ พี. เจคอบส์ อำนวยการสร้างภาพยนตร์ห้าเรื่องแรกผ่านเอพีเจเอซีโปรดันชันส์และจัดจำหน่ายโดย ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ หลังเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1973 ฟอกซ์กลายเป็นผู้ควบคุมแฟรนไชส์
ภาพยนตร์ภาคต่อสี่เรื่อง ฉายตั้งแต่ ค.ศ. 1970 ถึง 1973 ได้แก่ "ผจญภัยพิภพวานร", "หนีนรกพิภพวานร", "มนุษย์วานรตลุยพิภพ" และ "สงครามพิภพวานร" ภาพยนตร์เหล่านี้ไม่ได้รับการตอบรับจากนักวิจารณ์ได้ดีเท่าภาพยนตร์ต้นฉบับ แต่ก็ประสบความสำเร็จในบ็อกซ์ออฟฟิศ ต่อมาจึงมีการออกอากาศละครชุดทางโทรทัศน์ใน ค.ศ. 1974 และแอนิเมชันชุดใน ค.ศ. 1975 แผนการสร้างภาพยนตร์ใหม่ติดอยู่ในการพัฒนามากกว่า 10 ปี จนกระทั่ง "พิภพวานร" ของ ทิม เบอร์ตัน ฉายเมื่อ ค.ศ. 2001 ภาพยนตร์ชุดรีบูตเริ่มต้นใน ค.ศ. 2011 ด้วย "กำเนิดพิภพวานร" ตามมาด้วย "รุ่งอรุณแห่งอาณาจักรพิภพวานร" ใน ค.ศ. 2014 และ "มหาสงครามพิภพวานร" ค.ศ. 2017 หลังดิสนีย์ได้ทรัพย์สินด้านความบันเทิงของ ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีฟอกซ์ ซึ่งรวมถึง ทเวนตีท์เซนจูรีฟอกซ์ เมื่อ ค.ศ. 2019 ดิสนีย์ประกาศจะสร้างภาคต่อจากภาพยนตร์ชุดรีบูตเมื่อ ค.ศ. 2011 ด้วย "อาณาจักรแห่งพิภพวานร" ฉายใน ค.ศ. 2024 นอกจากนี้ยังสื่อไทอินได้แก่ หนังสือ, การ์ตูน, วิดีโอเกมและของเล่น
"พิภพวานร" เป็นภาพยนตร์ชุดแนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ที่มีอายุยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์และทำเงินมากกว่า 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก จากทุนสร้างรวมกัน 567.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ชุดได้รับความสนใจเป็นพิเศษจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์ในเรื่องการปฏิบัติต่อปัญหาทางเชื้อชาติ นักวิเคราะห์ภาพยนตร์และวัฒนธรรมยังได้สำรวจแก่นเรื่องสงครามเย็นและสิทธิสัตว์ด้วย ภาพยนตร์ชุดมีอิทธิพลต่อภาพยนตร์, สื่อและศิลปะในเวลาต่อมา ตลอดจนวัฒนธรรมประชานิยมและวาทกรรมทางการเมือง
พิภพวานร (นวนิยาย)

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พิภพวานร  เป็นนวนิยายบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1963 โดยนักเขียนชาวฝรั่งเศสปีแยร์ บูล ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ชื่อเดียวกันเมื่อ ค.ศ. 1968 เกิดเป็นแฟรนไชส์ภาพยนตร์ชุด"พิภพวานร"
นวนิยายเรื่องนี้เล่าเรื่องของนักสำรวจอวกาศจากโลก 3 คน ซึ่งเดินทางไปยังดาวเคราะห์ที่โคจรรอบดาวฤกษ์ Betelgeuse ซึ่งมีวานรที่มีวิวัฒนาการสูง มีอารยธรรมปกครองอยู่ ในขณะที่มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ตามป่า มีพฤติกรรมคล้ายสัตว์
ฟาโรห์เซเบคโฮเตปที่ 7

เมร์คาวเร โซเบคโฮเทป (หรือเรียกว่า โซเบคโฮเทปที่ 7) เป็นฟาโรห์องค์ที่ 37 ของราชวงศ์ที่สิบสามแห่งอียิปต์ ในช่วงต่อระยะที่สอง 
การรับรอง.
สมัยใหม่.
มีการรับรองเมร์คาวเร โซเบคโฮเทปในตราสคารับที่ไม่ทราบต้นตอ และรูปปั้น 2 รูปที่อุทิศแด่อามุน รูปปั้นเหล่านี้เดิมอยู่ที่คาร์นัก และปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์อียิปต์และพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ตามลำดับ รูปปั้นเหล่านี้ระบุพระนามเมร์คาวเร โซเบคโฮเทป กับพระราชโอรสสองพระองค์ "เบบี" กับ "โซเบคโฮเทป" ทั้งคู่ได้รับตำแหน่ง "พระราชโอรส" และ "เสวก"
ก่อนสมัยใหม่.
มีการเขียนพระนามเมร์คาวเร โซเบคโฮเทปลงในบันทึกพระนามแห่งตูริน (Ryholt: แถว 8 คอลัมน์ 8, Gardiner & von Beckerath: แถว 7, คอลัมน์ 8) และในบันทึกพระนามแห่งคาร์นัก บันทึกพระนามแห่งตูรินระบุรัชกาลพระองค์เป็น 2 ปี จำนวนเดือนที่สูญหาย และ 3 ถึง 4 วัน ภายหลัง Ryholt ระบุว่ารัชกาลพระองค์ที่ 2 ปีครึ่ง
ลำดับพงศาวลี.
ตำแหน่งที่ชัดเจนของเมร์คาวเร โซเบคโฮเทปในราชวงศ์ที่ 13 ยังไม่เป็นที่รู้จัก เนื่องจากความไม่แน่นอนที่ส่งผลกระทบต่อฟาโรห์องค์ก่อนหน้าของราชวงศ์
บันทึกพระนามแห่งตูริน.
ตามรายงานจากบันทึกพระนามแห่งตูริน เมร์คาวเร โซเบคโฮเทปดำรงตำแหน่งถัดจากเซวัดจ์คาเร โฮรี หลังจากฟาโรห์ ลำดับฟาโรห์ในราชวงศ์ที่ 19 ไม่เป็นที่กระจ่างมากเนื่องจากช่องว่างขนาดใหญ่ในบันทึกพระนามแห่งตูริน ทำให้พระนามฟาโรห์ 4-7 พระองค์สูญหาย
การคาดเดา.
พระองค์น่าจะครองราชย์ในอียิปต์ตอนกลางและอาจรวมอียิปต์ตอนบนในช่วงกลางศตวรรษที่ 17 ก่อนคริสต์ศักราช จาก 1664 ถึง 1663 ปีก่อนคริสต์ศักราช ส่วนโทมัส ชไนเดอร์ นักไอยคุปต์วิทยาชาวเยอรมัน ระบุรัชสมัยของพระองค์ที่ 1646 ถึง 1644 ปีก่อนคริสต์ศักราช
Darrell Baker จัดให้พระองค์เป็นฟาโรห์องค์ที่ 37 ของราชวงศ์ Kim Ryholt จัดให้พระองค์เป็นฟาโรห์องค์ที่ 38 และ Jürgen von Beckerath จัดให้พระองค์เป็นฟาโรห์องค์ที่ 32 ของราชวงศ์
ฟาโรห์เมอร์เคปเปอร์เร

ฟาโรห์เมอร์เคปเปอร์เร เป็นฟาโรห์ของอียิปต์ในช่วงปลายทศวรรษที่ 13 ของราชวงศ์อียิปต์ในช่วงระยะเวลากลางสมัยที่สองซึ่งครองราชสมบัติระหว่าง 1663 ถึง 1649 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์เมอร์เคปเปอร์เรจะได้ปกครองทั้งเหนืออียิปต์จากธีบส์ หรือมากกว่าประเทศอียิปต์จากเมมฟิส ในขณะที่ลุ่มแม่น้ำไนล์ตะวันออกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ที่ 14
เวสต์มินสเตอร์ควอเตอส์

เวสต์มินส์เตอร์ควอเตอร์ (ภาษาอังกฤษ: Westminster Quarters) คือชื่อที่เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปของทำนองระฆัง โดยใช้ชุดของระฆัง 4 ตัวเพื่อลั่นทุก 15 นาที จำนวนของการลั่นจะตรงกับจำนวนเวลาที่ผ่านไปทุก 15 นาทีที่ผ่านไปแล้ว เป็นที่รู้จักอีกอย่างว่า สัญญาณระฆังเวสต์มินส์เตอร์ หรือ เคมบริจต์ควอเตอร์ ซึ่งเป็นชื่อที่ตั้งโดยชื่อของสถานที่ที่เป็นต้นกำเนิด (โบสถ์เกรทเซนต์แมรี่ เมืองเคมบริดจ์)
รูปแบบ.
ทำนองนี้ประกอบขึ้นจากการสับเปลี่ยน 4 ชุดของระดับเสียง 4 ระดับที่ต่างกัน ในรูปแบบของคีย์ E major และการเรียบเรียงหนึ่งแบบที่แทนที่ B3 ด้วย E4 (ในชุดที่ 3) ในทำนองจะประกอบไปด้วยระดับเสียงดังนี้ คือ B3, E4, F♯4, และ G♯4
โน๊ตเสียงที่ใช้ในแต่ละชุดมีดังนี้
ซึ่งในแต่ละชั่วโมงจะเล่นเสียงจนครบทุกชุดจนได้สองครั้ง โดยแต่ละชั่วโมงจะเล่นเสียงของแต่ละชุดตามลำดับ โดยแต่ละชุดจะเล่นตามเวลาในตารางต่อไปนี้
</score>
ฟาโรห์เมอร์คาเร

ฟาโรห์เมอร์คาเร เป็นฟาโรห์อียิปต์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 ของอียิปต์ในช่วงยุคกลางที่สองที่ครองราชย์ขณะที่ระยะสั้นบางเวลาระหว่าง 1663 ปีก่อนคริสตกาลและ 1649 ปีก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์เมนทูโฮเตปที่ 5

ฟาโรห์เซวัตจ์เร เมนทูโฮเตป (หรือเรียกว่าเมนทูโฮเทปที่ 5 หรือ เมนทูโฮเทปที่ 6 ขึ้นอยู่กับนักวิชาการ) เป็นฟาโรห์อียิปต์พิสูจน์ได้ไม่ดีในช่วงปลายราชวงศ์ที่ 13 ที่ทรงครองราชย์เป็นเวลาคสั้น 1655 ปีก่อนคริสตกาลในช่วงยุคกลางที่สอง นักไอยคุปต์ คิม ริโฮลต์และดาร์เรลล์ เบเคอร์ตามลำดับเชื่อว่าเขาเป็นคนที่ห้าสิบและ 49 กษัตริย์แห่งราชวงศ์ ดังนั้นฟาโรห์เซวัตจ์เร เมนทูโฮเตป ส่วนใหญ่จะขึ้นครองราชย์แทนก่อนที่จะมาถึงของฮัยก์โสส มากกว่าภูมิภาคเมมฟิทส์
การรับรู้จากระยะไกล

การรับรู้จากระยะไกล  เป็นการได้มาซึ่งข้อมูลเกี่ยวกับวัตถุหรือปรากฏการณ์โดยปราศจากการสัมผัสทางกายภาพกับวัตถุหรือปรากฏการณ์นั้นๆ โดยตรง การรับรู้จากระยะไกลถูกนำมาใช้ในหลายสาขาโดยเฉพาะในสาขาภูมิศาสตร์ การสำรวจรังวัดที่ดินและวิทยาศาสตร์โลก เช่น อุทกวิทยา นิเวศวิทยา สมุทรศาสตร์ วิทยาธารน้ำแข็ง และธรณีวิทยา รวมถึงด้านการทหาร การสืบราชการลับ การค้า เศรษฐกิจ การวางแผน และการใช้งานด้านมนุษยธรรม 
ในปัจจุบันการรับรู้จากระยะไกลโดยทั่วไปหมายถึงการใช้เทคโนโลยีการรับรู้ทางอากาศในการตรวจสอบและจำแนกประเภทวัตถุบนโลกทั้งบนพื้นผิว มหาสมุทร และชั้นบรรยากาศของโลกด้วยหลักของการกระจายของคลื่น เช่น คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งอาจแบ่งประเภทออกเป็นเป็นการรับรู้ระยะไกลแบบใช้พลังงานในตัวเอง (active remote sensing) เมื่ออากาศยานหรือดาวเทียมมีการปล่อยสัญญาณด้วยตัวเอง หรือการรับรู้ระยะไกลแบบไม่ใช้พลังงานในตัวเอง (passive remote sensing) โดยได้รับข้อมูลจากการสะท้อนของพลังงานอื่น ๆ เช่น แสงอาทิตย์
แบงก์ออฟอเมริกา

แบงก์ออฟอเมริกา หรือ ธนาคารแห่งอเมริกา (นิยมย่อเป็น BofA) เป็นธนาคาร 1 ใน 4 ที่ใหญ่ที่สุดของสหรัฐ ตามมูลค่าทรัพย์สินที่ธนาคารถือครอง ในปี ค.ศ. 2016 แบงก์ออฟอเมริกาเป็นบริษัทที่มีรายได้สูงสุดเป็นลำดับที่ 26 ของสหรัฐ และเป็นบริษัทที่ใหญ่ลำดับที่ 11 ของโลกจากการจัดลำดับของนิตยสารฟอร์บ
โหราน้ำเต้า

โหราน้ำเต้า ชื่อวิทยาศาสตร์: "Arisaema erubescens" อยู่ในวงศ์ Araceae เป็นพืชท้องถิ่นในเนปาล มีสารประกอบฟีโนลิกที่เรียกแพโอนอล หัวแห้งใช้เป็นยาแก้ลมชัก แก้อัมพาต สงบประสาท
วิทยาลัยการอาชีพร้อยเอ็ด สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓

วิทยาลัยการอาชีพร้อยเอ็ด (อังกฤษ :Roi Et Industrial and Community Education College ) เป็นวิทยาลัยด้านช่างฝึกอาชีพ สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓ ตั้งอยู่ อำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด โดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
ประวัติ.
วิทยาลัยการอาชีพร้อยเอ็ด แรกเริ่มจัดตั้งเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2522   เดิมชื่อ "ศูนย์ฝึกวิชาชีพ"  ได้จัดตั้งขึ้นตามโครงการจัดตั้งศูนย์ฝึกวิชาชีพ โดยเงินกู้ของธนาคารโลก จัดตั้งเป็นศูนย์ขนาดเล็กในเขตการศึกษา 10  ประกาศเริ่มก่อสร้างเมื่อวันที่ 3 กันยายน 2523 และได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยการอาชีพร้อยเอ็ด ได้เปิดทำการสอนเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2524 โดยเปิดสอนในหลักสูตรมัธยมศึกษาตอนปลายสายวิชาชีพ เรียกว่าหลักสูตรวิชาชีพ (วช.) บริการให้กับนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษาของกรมสามัญศึกษา ซึ่งเรียกว่าโรงเรียนต้นสังกัดในเขตจังหวัดร้อยเอ็ดและจังหวัดใกล้เคียงทั้ง ภาครัฐบาลและเอกชน นอกจากนั้นยังได้เปิดสอนในหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นให้กับ ประชาชนทั่วไปทั้งภาคในเวลาราชการ และภาคนอกเวลาราชการในสาขาวิชาต่าง ๆ ตามความต้องการของท้องถิ่น เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ได้เปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ(ปวช.) ในสาขาวิชาที่ขาดแคลน ปีการศึกษา 2539 เปิดสอนหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง(ปวส.) ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา 
หลักสูตร.
วิทยาลัยการอาชีพร้อยเอ็ด สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓ เปิดสอนระดับดังนี้
วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓

วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ (อังกฤษ : Kalasin Technical College ) เป็นวิทยาลัยด้านช่างอุตสาหกรรม สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓ ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ โดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
ประวัติ.
วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ แรกเริ่มเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ.  2495 จากกรมอาชีวศึกษาได้ประกาศจัดตั้ง "โรงเรียนช่างไม้กาฬสินธุ์ขึ้น"  รับนักเรียนที่จบชั้น  ประถมปีที่  4  เข้าเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น  (ม.1 – ม.3)  ในแผนกช่างไม้  โดยมีนายกิตติ  เสนากิจ  เป็นครูใหญ่
พ.ศ.  2499  กรมอาชีวศึกษา  ได้เปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนช่างไม้กาฬสินธุ์เป็นโรงเรียนการช่างกาฬสินธุ์และได้เปิดสอนแผนกวิชาช่างตัดผม
พ.ศ.  2508  นักเรียนสนใจเข้าศึกษา  โรงเรียนการช่างสตรีกาฬสินธุ์น้อยมากกรมอาชีวศึกษา  จึงได้ยุบโรงเรียนการช่างสตรีกาฬสินธุ์  มารวมกับโรงเรียนการช่างกาฬสินธุ์                                                          
พ.ศ.  2522  ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนชื่อจากโรงเรียนการช่างกาฬสินธุ์ เป็นโรงเรียนเทคนิคกาฬสินธุ์  เปิดสอนแผนกวิชาช่างวิทยุและโทรคมนาคม 
พ.ศ.  2523  กรมอาชีวศึกษา  ได้อนุมัติให้เปิดสอนแผนกวิชาช่างกลโรงงาน   วันที่ 1  เมษายน  2523  กระทรวงศึกษาธิการ  ได้ประกาศยกฐานะโรงเรียนเทคนิคกาฬสินธุ์  เป็นวิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์  สังกัดกองวิทยาลัยเทคนิค  โดยมีนายพินิจ  ศุภวัฒน์  ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการวิทยาลัย
พ.ศ.  2545  ได้รับการคัดเลือกให้เป็นที่ตั้ง   สำนักงานสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 4  (กาฬสินธุ์  มหาสารคาม  ร้อยเอ็ด)  และได้รับเกียรติเป็นสถานที่ตั้ง สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  (อศภ.)
พ.ศ   2556  เปิดสอนระดับปริญญาตรี  ภาควิชาเทคโนโลยียานยนต์ และเปิดสอนระดับ ปวช. หลักสูตร MEP สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ
พ.ศ   2557  เปิดสอนประเภทวิชาอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว สาขาวิชาการโรงแรม และเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาตรี  ภาควิชาเทคโนโลยีไฟฟ้า วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ ได้รับงบประมาณสิ่งก่อสร้าง  50 ล้านบาท จัดสร้างอาคารเอนกประสงค์ 3 ชั้น เนื้อที่ใช้สอย 6,200  ตารางเมตร โดยเป็นงบประมาณผูกพัน  2557 – 2559 
หลักสูตร.
วิทยาลัยเทคนิคกาฬสินธุ์ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓ เปิดสอนระดับดังนี้
วิทยาลัยเทคนิคร้อยเอ็ด สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓

วิทยาลัยเทคนิคร้อยเอ็ด (อังกฤษ : Roi Et Technical College ) เป็นวิทยาลัยด้านช่างอุตสาหกรรม สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓ ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด โดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
ประวัติ.
วิทยาลัยเทคนิคร้อยเอ็ด แรกเริ่มตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2481 เดิมชื่อโรงเรียน “โรงเรียนประถมอาชีพ” ในบริเวณโรงเรียนฝึกหัดครูมูล (เดิม) และเป็นที่ตั้งของวิทยาลัยเทคนิคร้อยเอ็ดในปัจจุบัน ถนนเทวาภิบาล อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด ในบริเวณเนื้อที่ 37 ไร่
ปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “โรงเรียนช่างไม้ร้อยเอ็ด” เปิดทำการสอนเฉพาะ มัธยม อาชีวศึกษาตอนต้น แผนกช่างไม้ หลักสูตร 3 ปี มีนักเรียนที่เข้าเรียนรุ่นแรก จำนวน 28 คน มี นายยงยุทธ นุกูลการ เป็นครูใหญ่คนแรก กิจการของโรงเรียนได้เจริญตลอดมาโดยลำดับ ปี พ.ศ. 2495 ได้เปิดทำการสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ปีแรกหลักสูตร 3 ปี
ปี พ.ศ. 2495 ได้รับโอนโรงเรียนฝึกอาชีพช่างดัดผมเข้ามารวมอยู่ด้วย ในสังกัด
ปี พ.ศ. 2502 ได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนจากช่างไม้ร้อยเอ็ด เป็นโรงเรียนการช่างร้อยเอ็ด
ปี พ.ศ. 2503 ได้เปิดสอนชั้น “มัธยมอาชีวศึกษาชั้นสูง” หลักสูตร 3 ปี (แผนกช่างไม้และก่อสร้าง)
ปี พ.ศ. 2504 ได้เปิดสอนหลักสูตรชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น สายอาชีพ (มศ.1) ตามแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2503
ปี พ.ศ. 2506 ได้รับงบประมาณค่าก่อสร้างอาคารเรียนไม้สองชั้น 4 ห้องเรียน ตามแบบ 031 ของกรมอาชีวศึกษา เป็นเงิน 200,000 บาท (สองแสนบาทถ้วน) และได้ใช้จ่ายเป็นค่าชดเชยแลกเปลี่ยน ที่ดิน ซึ่งเป็นที่ปลูก บ้านพักนายอำเภอเมืองร้อยเอ็ดเป็นเงิน 50,000 บาท (ห้าหมื่นบาทถ้วน) เพื่อนำมา สมทบปลูกสร้างบ้านพักนายอำเภอเมืองร้อยเอ็ดแห่งใหม่ โดยได้รับอนุเคราะห์จากผู้ว่าราชการจังหวัดร้อยเอ็ด (นายสมาส อมาตยกุล) ในสมัยนั้น
ปี พ.ศ. 2506 ได้ขอยกเลิกไม่รับนักเรียนกินอยู่ประจำ ได้ใช้หอพักนักเรียนประจำ ดัดแปลงเป็นอาคารเรียน
ปี พ.ศ. 2519 นี้ กระทรวงศึกษาธิการได้ยกฐานะโรงเรียนการช่างร้อยเอ็ด ขึ้นเป็นวิทยาลัย อาชีวศึกษาร้อยเอ็ด (วิทยาเขต) และเปิดสอนในระดับ ปวส. แผนกช่างก่อสร้าง เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2519 เป็นวันแรก มีนักศึกษารวม 30 คน โดยมี นางสาวอังกาบ วนรมย์ เป็นผู้อำนวยการ นายขวัญธนะ กระต่ายทอง เป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการ (รับผิดชอบการบริหารงานภายในวิทยาเขต 1)
ปี พ.ศ. 2523 ได้รับอนุมัติจากกรมอาชีวศึกษา ให้แยกตัวออกมาจากวิทยาลัยอาชีวศึกษา วิทยาเขต1ยกฐานะขึ้นเป็น“วิทยาลัย”ชื่อว่า วิทยาลัยเทคนิคร้อยเอ็ดโดยมี นายเอนก จูจันทร์ เป็น ผู้อำนวยการ เปิดสอนแผนกช่างกลโรงงาน ระดับ ปวช. (ประกาศนียบัตรวิชาชีพ) เพิ่มขึ้นอีก 1 แผนก ได้รับเงินงบประมาณหมวดค่าก่อสร้าง สร้างโรงงานช่างกลโรงงานแบบจั่วแฝด 1 หลัง แบบ กช.301 ในวงเงิน 1,670,000 บาท เปิดซองประกวดราคา เมื่อ 5 เมษายน 2523 การก่อสร้างแล้วเสร็จในปีเดียวกัน
นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 เป็นต้นมา วิทยาลัยได้พัฒนาเจริญก้าวหน้าขึ้นเรื่อย ๆ สร้างถนน ปรับปรุงบริเวณอาคารสถานที่ ที่ยังไม่แล้วเสร็จให้สมบูรณ์ต่อไป
หลักสูตร.
วิทยาลัยเทคนิคร้อยเอ็ด สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓ เปิดสอนระดับดังนี้
อเล็กซันเดอร์ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งอัสเตอร์

อเล็กซันเดอร์ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งอัสเตอร์ เป็นพระโอรสคนแรกใน เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ กับ บริจิตต์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ เมื่อแรกเกิด ได้รับการสถาปนาเป็น เอิร์ลแห่งอัสเตอร์ ซึ่งเป็น บรรดาศักดิ์รองของ ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ท่านสมรสกับ แคร์ล บรูท (ภายหลังคือ แคลร์ เคาน์เตสแห่งอัสเตอร์) มีโอรส-ธิดารวม 2 คน
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม

คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม  เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยศรีปทุม เปิดสอนทั้งหมด 3 แห่ง 
ประวัติคณะ.
คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม เปิดดำเนินการตั้งแต่ปีการศึกษา 2532 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้ผู้ศึกษาในศาสตร์แห่งการสื่อสารมวลชน ศิลปะการแสดงและแฟชั่นดีไซน์ได้ มีความรู้ความสามารถในการนำวิทยาการนิเทศศาสตร์ไปใช้ปฏิบัติงานให้เกิดประโยชน์แก่ตนเอง หน่วยงาน สังคม และประเทศชาติ และต้องการเผยแพร่นวัตกรรมด้านวิชาชีพนิเทศศาสตร์ให้เป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวาง ในปีการศึกษา 2543 ได้เปิดสอนที่ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตชลบุรี และต่อมาในปีการศึกษา 2556 ได้เปิดสอนที่ มหาวิทยาลัยศรีปทุม วิทยาเขตขอนแก่น เป็นแห่งล่าสุด
จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์

จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูส์ เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ กับ แคทริน ดัชเชสแห่งเคนต์ เขาได้รับ ยศเป็น เอิร์ลแห่งเซนด์แอนดรูส์ ท่านสมรสกับ ซิลเวนา โทมาเซลลี (ภายหลัง ซิลเวนา เคาน์เตสแห่งเซนด์แอนดรูส์) มีบุตรรวม 3 คน
สำเนียงฮัมกย็อง

สำเนียงฮัมกย็อง (เกาหลี: ; ฮันจา: ; อาร์อาร์: "Hamgyeongdo Bang'eon"; เอ็มอาร์: "Hamgyŏngdo Pang'ŏn") บ้างเรียก ภาษาเกาหลีตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นสำเนียงหนึ่งของภาษาเกาหลี มีผู้ใช้สำเนียงดังกล่าวในจังหวัดฮัมกย็องเหนือ จังหวัดฮัมกย็องใต้ และจังหวัดรยังกังของประเทศเกาหลีเหนือ และยังพบผู้ใช้ในจังหวัดปกครองตนเองชนชาติเกาหลี หยันเปียน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน ถือเป็นสำเนียงถิ่นที่มีความต่างเมื่อเปรียบเทียบกับภาษาเกาหลีสำเนียงมาตรฐานไม่ว่าของเกาหลีใต้หรือแม้แต่สำเนียงมาตรฐานของเกาหลีเหนือเอง เช่น ไวยากรณ์ เสียงสูงต่ำ และความหมาย
ดังตัวอย่างศัพท์ทางเครือญาติ (kinship terminology) ในภาษาเกาหลีมาตรฐานจะเรียกคำว่า "พ่อ" ว่า '"อาบอจี" (아버지) แต่สำเนียงฮัมกย็องจะออกเสียงเป็น "อาบาอี" (아바이) หรือ "แอบี" (애비)
นอกจากนี้สำเนียงฮัมกย็องยังส่งอิทธิพลต่อภาษาโครยอ-มาร์ อันเป็นภาษาที่ชาวเกาหลีที่อาศัยในอดีตสหภาพโซเวียตใช้เป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากประชากรกลุ่มดังกล่าวมีบรรพบุรุษอพยพจากจังหวัดฮัมกย็องไปตะวันออกไกลเมื่อศตวรรษที่ 19 พจนานุกรมภาษาเกาหลีของยุโรปฉบับแรกเป็นพจนานุกรมภาษาเกาหลี-รัสเซียของพุตซิลโล ที่ทำขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1874 ส่วนใหญ่คำศัพท์มีพื้นฐานมาจากสำเนียงฮัมกย็อง ซึ่งถูกรวบรวมขึ้นขณะที่ผู้เขียนอาศัยอยู่ในวลาดีวอสตอค
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ฤดูกาล 2017

การแข่งขัน ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟ ของ ฤดูกาล 2016–17 จะจัดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 กับรอบชิงชนะเลิศทั้งหมดจัดขึ้นที่สนาม เวมบลีย์ ใน ลอนดอน.
รอบเพลย์ออฟเริ่มต้นที่รอบรองชนะเลิศกับรอบรองชนะเลิศทั้งหมดจะลงเล่นสองนัด, เข้าร่วมโดยทีมที่มาจากการจบในอันดับที่ 3, 4, 5 และ 6 ใน แชมเปียนชิป และ ลีกวัน และทีมอันดับที่ 4, 5, 6 และ 7 ในตารางคะแนน ลีกทู. ทีมชนะเลิศของรอบรองชนะเลิศนั้นจะได้ก้าวเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ, พบกับผู้ชนะของรอบชิงชนะเลิศซึ่งได้เปรียบจากการเลื่อนชั้นในฤดูกาลถัดไป.
ภูมิหลัง.
ฟุตบอลลีกเพลย์ออฟได้จัดขึ้นทุกปีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987. พวกเขาใช้พื้นที่สำหรับแต่ละดิวิชันตามแต่ข้อสรุปของฤดูกาลปกติและได้เข้ารับการเข้าร่วมโดยสี่สโมสรที่เสร็จสิ้น ด้านล่างตามการเลื่อนชั้นอัตโนมัติ.
แชมเปียนชิป.
แชมเปียนชิป รอบรองชนะเลิศ.
"รวมผลสองนัด เรดิง ชนะ 2–1."
"รวมผลสองนัด เชฟฟีลด์เวนส์เดย์ 1–1 ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์. ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ ชนะลูกโทษ 4–3."
ลีกวัน.
ลีกวัน รอบรองชนะเลิศ.
"รวมผลสองนัด มิลล์วอลล์ ชนะ 3–2."
"รวมผลสองนัด แบรดฟอร์ด ซิตี ชนะ 1–0."
ลีกทู.
ลีกทู รอบรองชนะเลิศ.
"รวมผลสองนัด แบล็กพูล ชนะ 6–5."
"รวมผลสองนัด เอ็กซิเตอร์ซิตี ชนะ 6–5."
โบสถ์ชิลก็อล

โบสถ์ชิลก็อล (เกาหลี: ; เอ็มอาร์: "Ch'ilgol kyohoe") เป็นโบสถ์คริสต์นิกายโปรเตสแตนต์หนึ่งในสองแห่งของประเทศเกาหลีเหนือ ตั้งอยู่บนถนนควังบก เขตควังบก ทางตะวันตกของเปียงยาง โบสถ์นี้ถูกสร้างเพื่ออุทิศแด่คัง พัน-ซ็อก มัคนายิกาเพรสไบทีเรียน มารดาของคิม อิล-ซ็อง
ประวัติ.
โบสถ์ชิลก็อลก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2442 โดยคัง พัน-ซ็อกได้เข้าร่วมนมัสการที่คริสตจักรนี้ และคิม อิล-ซ็อง บุตรชาย ก็เคยเข้ามากับเธอบ้างในบางโอกาส ครั้นเมื่อเกิดสงครามเกาหลี โบสถ์ได้ถูกระเบิดของทหารอเมริกันทำลายเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2493 คิม อิล-ซ็องจึงมีคำสั่งให้บูรณะโบสถ์ใหม่ ณ จุดเดิมที่มารดาของเขาเคยยืน โบสถ์ถูกสร้างใหม่ตามรูปแบบเดิมในปี พ.ศ. 2532 และอยู่ในการดูแลของสหพันธ์คริสเตียนเกาหลี
นอกจากนี้ยังมีการสร้างพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศแด่คัง พัน-ซ็อกใกล้ ๆ โบสถ์
การประกอบศาสนกิจ.
โบสถ์เปิดต้อนรับศาสนิกชนมาปฏิบัติศาสนกิจอย่างเป็นทางการ คอยต้อนรับนักท่องเที่ยวต่างชาติในเปียงยาง นักการทูต และสมาชิกจากองค์กรต่างประเทศอยู่ตลอด ในโบสถ์จะมีการเทศนาเกี่ยวกับความรักชาติ เอกภาพของชาติและมีการเฉลิมฉลองที่นั่น ทั้งมีการอธิษฐานให้เกิดการรวมชาติเกาหลี 
มีผู้เข้าโบสถ์ชิลก็อล 150 คน ผู้อพยพลี้ภัยเกาหลีเหนือไม่เคยล่วงรู้ถึงการดำรงอยู่ของโบสถ์นี้เสียด้วยซ้ำ โบสถ์อยู่ในการดูแลของหัวหน้าฆราวาส (lay leadership) และมีศิษยาภิบาล แต่ไม่ทราบว่าใครเป็นศิษยาภิบาลประจำโบสถ์ดังกล่าว
แม้โบสถ์ชิลก็อลจะมีลักษณะเป็นโบสถ์โปรเตสแตนต์ก็ตาม แต่ก็มิได้ระบุว่าสังกัดนิกายใดอย่างเป็นทางการ
การเมือง.
มิชชันนารีชาวเกาหลีใต้ลงความเห็นว่าโบสถ์ชิลก็อลถูกใช้เป็นเครื่องมือในการโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาลเกาหลีเหนือ แต่วันที่ 28 มิถุนายน 2553 ฮัน ซัง-รย็อล (Han Sang-ryeol) ศิษยาภิบาลเกาหลีใต้ได้เข้าเยี่ยมโบสถ์ชิลก็อล ซึ่งเป็นการเดินทางไปเกาหลีเหนืออย่างผิดกฎหมายของประเทศเกาหลีใต้ หลังเขาเดินทางกลับสู่ประเทศแม่จึงถูกตัดสินจำคุก 5 ปี
กองทัพเรือสหรัฐ

กองทัพเรือสหรัฐ (อังกฤษ: United States Navy, USN) เป็นกองกำลังทางทะเลในสังกัดกองทัพสหรัฐ และหนึ่งในเจ็ดองค์กรในเครื่องแบบของสหรัฐ กองทัพเรือสหรัฐเป็นกองทัพเรือที่ใหญ่ และมีความสามารถมากที่สุดในโลก โดยมีขนาดกองเรือตามน้ำหนักที่มากที่สุด กองทัพเรือสหรัฐมีกองเรือบรรทุกอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีเรือบรรทุกอากาศยาน 10 ลำในสถานะประจำการ อีก 2 ลำในสถานะกองเรือสำรอง และกำลังก่อสร้างเรือบรรทุกอากาศยานใหม่อีก 3 ลำ กองทัพเรือสหรัฐมีกำลัง 323,792 นายในสถานะประจำการ และอีก 108,515 นายในกองทัพเรือสำรอง มีเรือรบพร้อมประจำการ 274 ลำ และมีอากาศยานที่ใช้การได้มากกว่า 3,700 ลำ ตามข้อมูลในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016
กองทัพเรือสหรัฐมีต้นกำเนิดย้อนไปยังกองทัพเรือภาคพื้นทวีปซึ่งถูกก่อตั้งขึ้นระหว่างสงครามปฏิวัติอเมริกา ก่อนที่จะถูกก่อตั้งขึ้นใหม่เป็นกองทัพเรือสหรัฐหลังจากนั้นไม่นาน กองทัพเรือสหรัฐมีบทบาทสำคัญในสงครามกลางเมืองอเมริกัน โดยทำการปิดล้อมทางทะเลต่อฝ่ายสมาพันธรัฐ และเข้าควบคุมทางแม่น้ำของสมาพันธรัฐ ทั้งยังมีบทบาทหลักในการเอาชนะจักรวรรดิญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง ในคริสต์ศตวรรษที่ 21 กองทัพเรือสหรัฐยังคงวางกำลังอยู่ทั่วโลก โดยเฉพาะในภูมิภาคมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก, ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และมหาสมุทรอินเดีย กองทัพเรือสหรัฐเป็นกองทัพเรือทะเลน้ำลึก ที่มีความสามารถในการแสดงกำลังตามแนวชายฝั่งทั่วโลก และตอบสนองต่อสถานการณ์วิกฤตระดับภูมิภาคได้อย่างรวดเร็ว ทำให้กองทัพเรือสหรัฐเป็นตัวแทนผู้กระทำของสหรัฐฯ ทางการทูตและการทหารอยู่บ่อยครั้ง
กองทัพเรือสหรัฐอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของกรมทหารเรือ โดยมีพลเรือนเป็นผู้บริหารในตำแหน่งอธิบดีกรมทหารเรือ กรมทหารเรืออยู่ใต้สังกัดของกระทรวงกลาโหม บริหารโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ผู้บัญชาการฝ่ายยุทธการทหารเรือ (CNO) เป็นนายพลเรือระดับสี่ดาวและนายทหารเรืออาวุโสของกรมทหารเรือ CNO อาจจะไม่ใช่นายทหารเรือที่อาวุโสที่สุดในกองทัพสหรัฐถ้าประธานหรือรองประธานคณะเสนาธิการร่วม ซึ่งตามกฎหมายแล้วมียศสูงกว่า CNO เป็นนายทหารจากกองทัพเรือ
ยุทโธปกรณ์.
ตามข้อมูลใน ค.ศ. 2013 กองทัพเรือสหรัฐมียุทโธปกรณ์ที่อยู่ในสถานะพร้อมปฏิบัติงานได้แก่ เรือ 280 ลำ, อากาศยานมากกว่า 3,650 ลำ, พาหนะที่ไม่ได้ใช้เพื่อการสู้รบ 50,000 คัน กองทัพสหรัฐเป็นเจ้าของอาคาร 75,200 อาคารบนพื้นที่ 13,000 ตร.กม.
เรือรบ.
ชื่อของเรือในกองเรือประจำการของกองทัพเรือสหรัฐนั้นนำหน้าด้วยตัวอักษร USS แทนคำว่า "เรือรบสหรัฐ" (United States Ship) เรือที่ไม่ได้อยู่ในกองเรือประจำการและมีลูกเรือเป็นพลเรือนมีชื่อนำหน้าด้วยตัวอักษร USNS แทนคำว่า "เรือเดินสมุทรสหรัฐ" (United States Naval Ship) ชื่อของเรือนั้นถูกเลือกอย่างเป็นทางการโดยอธิบดีกรมทหารเรือ โดยมักจะตั้งชื่อเพื่อให้เกียรติบุคคลหรือสถานที่สำคัญ นอกจากนี้เรือแต่ลำยังได้รับสัญลักษณ์จำแนกประเภทตัวเรือเพื่อระบุประเภทของเรือและหมายเลข (เช่น CVN หรือ DDG) นอกจากเรือรบประจำการแล้ว กองทัพเรือสหรัฐยังมีกองเรือสำรองที่ประกอบไปด้วยเรือที่ไม่พร้อมใช้งานที่ยังมีการบำรุงรักษาไว้เพื่อจะได้สามารถนำกลับมาใช้งานได้ในยามจำเป็น
กองทัพเรือสหรัฐเป็นกองทัพแรกที่ทำการติดตั้งเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์บนพาหนะทางทะเล ทุกวันนี้เรือบรรทุกอากาศยานและเรือดำน้ำทุกลำของสหรัฐที่ประจำการอยู่ล้วนใช้พลังงานนิวเคลียร์ ในกรณีของเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นนิมิตซ์ เครื่องปฏิกรณ์บนเรือสองเครื่องสามารถให้พลังงานเรือในการขับเคลื่อนอย่างไม่จำกัดและสามารถให้พลังงานไฟฟ้าให้กับเมืองที่มีประชากรอยู่อาศัย 100,000 คน
พิภพวานร (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2511)

พิภพวานร  เป็นภาพยนตร์บันเทิงคดีวิทยาศาสตร์จากประเทศสหรัฐอเมริกา ออกฉายเมื่อ ค.ศ. 1968 กำกับโดย Franklin J. Schaffner บทภาพยนตร์โดย Michael Wilson และ Rod Serling ดัดแปลงจากนวนิยายฝรั่งเศส ค.ศ. 1963 เรื่อง "La Planète des Singes" โดย Pierre Boulle
ฟาโรห์เดดูโมสที่ 1

ฟาโรห์ดเจดโฮเทปเร เดดูโมสที่ 1  เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 2 โดยคิม รีฮอล์ต, ดาร์เรล เบเกอร์, ไอแดน ด็อดสัน และไดแอน ฮิลตัน นักไอยคุปต์วิทยา ระบุให้พระองค์เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบหก ส่วน เยอร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธ, โธมัส ชไนเดอร์ และเด็ตเลฟ แฟรงค์ มองพระองค์เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบสาม
หลักฐานยืนยัน.
พระองค์ทรงถูกกล่าวถึงในจารึกศิลาที่พบในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1908 ทางตอนใต้ของเนินแห่งเอ็ฎฟู[1]  จารึกศิลาดังกล่าวเป็นของพระราชโอรสแห่งกษัตริย์และผู้บัญชาการนามว่า "คอนซูเอมวาเซต" (“เทพคอนซูประทับอยู่ที่เมืองวาเซต”)  ซึ่งไม่ทราบว่าเป็นพระราชโอรสของพระองค์จริง ๆ หรือไม่ หรือพระราชโอรสแห่งกษัตริย์เป็นเพียงแค่ตำแหน่งเท่านั้น ซึ่งไม่จำเป็นต้องสงวนไว้สำหรับพระราชโอรสที่แท้จริงของกษัตริย์  ยังมีฟาโรห์อีกพระองค์หนึ่งในสมัยช่วงระหว่างกลางครั้งที่ 2 มีพระนามว่า เดดูโมส หรือ ดเจดเนเฟอร์เร เดดูโมสที่ 2 เพราะด้วยพระนามของพระองค์ปรากฏในเอกสารต่างๆ น้อยมาก จึงเป็นไปได้ว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์เดดูโมสที่ 1
วัตถุโบราณหลายชิ้นปรากฏพระนาม "เดดูโมส" แต่ไม่ปรากฏพระนามครองพระราชบัลลังก์ จึงเป็นการยากที่จะตัดสินว่าวัตถุโบราณเหล่านั้นเป็นของฟาโรห์เดดูโมสพระองค์ใด ตัวอย่างเช่น ข้อความของข้าราชการนามว่า ฮาร์เซกเฮอร์ จากเมืองเอ็ฎฟู ระบุว่า พระราชโอรสแห่งกษัตริย์ ฮาร์เซกเฮอร์, พระราชโอรสแห่งพระราชโอรสแห่งกษัตริย์ โซเบคโฮเทป มีความเกี่ยวข้องกับฟาโรห์เดดูโมส ซึ่งไอแดน ด็อดสัน และไดแอน ฮิลตันได้ระบุว่าเป็นฟาโรห์เดดูโมสที่ 1
ตำแหน่งตามลำดับเวลา.
ยังไม่ทราบช่วงเวลาแห่งรัชสมัยของพระองค์ที่แน่นอน แต่ถ้าหากพระองค์เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบสาม รัชสมัยของพระองค์อาจจะสิ้นสุดลงประมาณช่วง 1690 ปีก่อนคริสตกาล ในขณะที่ถ้าพระองค์เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบหก พระองค์อาจจะขึ้นครองราชย์ในช่วงระหว่าง 1588 ปีก่อนคริสตกาล ถึง 1582 ปีก่อนคริสตกาล ในปีสุดท้ายแห่งราชวงศ์ที่สิบหกแห่งอียิปต์  รีฮอล์ตเชื่อว่าพระองค์ทรงต้องเผชิญกับการรุกรานดินแดนของพระองค์โดยพวกฮิกซอส และฟาโรห์เดดูโมสทรงพยายามต่อสู้เพื่อนำไปสู่สันติภาพ ตามที่ระบุในพระนามของพระองค์ "ความสงบสุขแห่งเทพรานั้นมั่นคง พระองค์ผู้นำมาซึ่งสันติภาพ พระองค์ผู้ทรงช่วยชีวิตแห่งสองดินแดน"
ฟาโรห์เซเนบมิอู

ฟาโรห์เซวาเฮนเร เซเนบมิอู (หรือ โซนบ์มิอู) เป็นฟาโรห์อียิปต์ที่พิสูจน์ได้ไม่ดีในช่วงต่อระยะที่สอง คาดว่าอยู่ในราชวงศ์ที่ 13 ตอนปลาย
การรับรอง.
เซเนบมิอูเป็นฟาโรห์ที่พิสูจน์ได้ไม่ดี การรับรองเซเนบมิอูในสมัยใหม่มีน้แย และทั้งหมดมีต้นกำเนิดจากอียิปต์ตอนบน Darrell Baker และ Daphna Ben Tor เสนอแนะว่าสิ่งนี้อาจเป็นสัญญาณว่าราชวงศ์ที่ 13 เสียการควบคุมอียิปต์ตอนล่าง และอาจรวมอียิปต์ตอนกลางในเวลานั้นด้วย
การคาดเดา.
Jürgen von Beckerath รายงานว่าพระองค์เป็นฟาโรห์องค์ที่ 41 แห่งราชวงศ์ที่ 13 อีกวิธีหนึ่งคือดาร์เรลล์ เบเคอร์แนะว่าพระองค์อาจจะเป็นฟาโรห์ลำดับที่ 57 ส่วนคิม ริโฮลต์เพียงระบุว่าฟาโรห์เซเนบมิอู รัชกาลสั้นวันระหว่าง 1,660 ปีก่อนคริสตกาลและ 1,649 ปีก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์สนาอิบ

ฟาโรห์เมนเคาเร สนาอิบ เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณในช่วงต่อระยะที่สอง
ทฤษฎ.
Kim Ryholt กับ Darrell Baker นักไอยคุปต์วิทยา รายงานว่าพระองค์เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์อไบโดส ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ระบุตำแหน่งเวลาแน่ชัดก็ตาม อีกทางเลือกหนึ่ง Jürgen von Beckerath มองพระองค์เป็นฟาโรห์ที่ครองคราชย์ใกล้ปลายราชวงศ์ที่ 13
เบลดรันเนอร์

เบลดรันเนอร์ เป็นภาพยนตร์แนวไซไฟออกฉายปี ค.ศ. 1982 กำกับภาพยนตร์โดย ริดลีย์ สก็อตต์ แสดงโดย แฮร์ริสัน ฟอร์ด , รัทเจอร์ ฮอร์เออร์ , ฌอน ยัง และ เอ็ดเวิร์ด โอลมอส ภาพยนตร์นี้เขียนบทโดย แฮปทัน แฟนเชอร์ และ เดวิด พีเพิล โดยเอาบทมาจากนวนิยาย Do Androids Dream of Electric Sheep? เมื่อปี 1968 ของฟิลิปส์ เค ดิกส์
ภาพยนตร์เป็นการพรรณาโลกอนาคตในเมืองลอสแอนเจอลิส รวมถึงมีการถูกดัดแปลงพันธุกรรมสำหรับออกแบบมนุษย์เทียม "Replicants" ผลิตขึ้นโดยมีประสิทธิภาพจากบริษัทไทเรล คอปเปอเรชั่น การใช้มนุษย์เทียมบนโลกถือเป็นสิ่งที่ต้องห้าม เพื่อใช้เป็นแรงงานทาสทั้งบนโลกและนิคมบนดาวอื่น มนุษย์เทียมบางส่วนเกิดต่อต้านและหนีมายังโลกจึงเกิดการไล่ล่าและฆ่า (ปลดประจำการ) สำหรับเหล่าหน่วยปฎิบัติการพิเศษที่รู้จักกันในนาม "เบลดรันเนอร์" โดยเนื้อเรื่องเน้นไปยังกลุ่มมนุษย์เทียมที่หนีรอดได้จำนวน 6 คน นำโดย รอย เบตตี้ (รัทเจอร์ ฮอร์เออร์) และรวมไปถึงอดีตเบรดรันเนอร์อย่างริชาร์ด เดคก้า (แฮร์ริสัน ฟอร์ด) ซึ่งไม่เต็มใจที่ตกลงรับที่หน้าที่ไล่ล่ามนุษย์เทียม , ระหว่างการสืบสวนเดคก้ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับราเชล
เบลดรันเนอร์ในตอนแรกที่วางจำหน่าย เกิดสองเสียงที่วิจารณ์หนัง , บางส่วนไม่พอใจกับการเล่าเรื่องของหนัง , บางส่วนชอบความซับซ้อนหลากหลายของหนัง , หนึ่งปีให้หลังจากหนังเข้าโรง ภาพยนตร์ดังกล่าวได้รางวัล Hugo Award สำหรับสาขา Best Dramatic Presentation.เบลดรันเนอร์ถือว่าไม่ประสบความสำเร็จในอเมริกาเหนือ จนถูกเรียกว่าคัลท์ฟิล์ม
ออดรีย์ ถัง

ออดรีย์ ถัง เฟิ่ง  เกิด 18 เมษายน พ.ศ. 2524 เดิมชื่อ ออทริยุส ถัง จงฮั่น  เป็นนักเขียนโปรแกรมซอฟต์แวร์เสรีชาวไต้หวัน รัฐมนตรีคนแรกของกระทรวงดิจิทัลแห่งสาธารณรัฐจีน (Minister of Digital Affairs (Taiwan)) และได้รับขนานนามเป็นหนึ่งใน "สิบบุคคลผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดด้านคอมพิวเตอร์ชาวไต้หวัน" ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 ถังได้รับเชิญเข้าสภาบริหาร (Executive Yuan) ของไต้หวันเป็นรัฐมนตรีลอย ทำให้กลายเป็นคนข้ามเพศและบุคคลสถานะเพศอทวิลักษณ์ (Non-binary gender) คนแรกที่ดำรงตำแหน่งในคณะรัฐมนตรี ถังระบุว่าตัวเองอยู่ "หลังเพศสภาพ" (post-gender) และยอมรับ "สรรพนามอะไรก็ได้ที่ผู้คนอยากใช้เรียกเราบนออนไลน์" ถังยังเป็นผู้นำในชุมชนภาษาโปรแกรมแฮสเคิลกับเพิร์ล และเป็นสมาชิกหลักของกลุ่ม g0v
คณะบัญชี มหาวิทยาลัยศรีปทุม

คณะบัญชี มหาวิทยาลัยศรีปทุม  เป็น คณะวิชา สังกัดมหาวิทยาลัยศรีปทุม เปิดสอนทั้งหมด 3 แห่งคือ
ประวัติคณะ.
คณะบัญชี มหาวิทยาลัยศรีปทุม เดิมจัดการเรียนการสอนเป็นสาขาวิชา สังกัดคณะบริหารธุรกิจ ในปีการศึกษา 2532 คณะกรรมการสภามหาวิทยาลัยศรีปทุมได้ตระหนักถึงความสำคัญในวิชาชีพบัญชี จึงมีมติสถาปนาสาขาวิชาการบัญชีเป็นคณะๆ หนึ่งของมหาวิทยาลัยศรีปทุมนับตั้งแต่ปีการศึกษา 2532 เป็นต้นมา
พู่กัน

พู่กัน  หรือแปรงคือเครื่องมือสำหรับทาสีและระบายสี พู่กันนั้นผลิตโดยใช้เหล็กหนีบขนแปรงให้มีขนาดต่าง ๆ โดยจะมีเกณฑ์แบ่งเป็นเบอร์ ๆ ไป
แปรง.
แปรงมีลักษณะต่าง ๆ ดังนี้ 
ขนาด.
ขนาดของแปรงจะมีขนาดมิลลิเมตร (มม.) หรือนิ้ว (นิ้ว) ซึ่งจะเป็นขนาดของของขนแปรงซึ่งขนาดโดยทั่วไปคือ:
พู่กัน.
พู่กันมีลักษณะต่าง ๆ ดังนี้
ขนาด.
พู่กันนั้นมีการกำหนดขนาดไวก็จริงแต่ไม่มีมาตรฐานที่แน่นอนโดยจะมีขนาดจากเล็กที่เล็กที่สุดจนถึงใหญ่ที่สุดคือ:
แต่โดยปกติมีขนาดแค่ 00-20
ชนิดของขน.
ขนสัตว์, ขนไนรอน, ขนกระรอก, ขนหางวัว เป็นต้น
ลอรา โลปส์

ลอรา โรส โลปส์ (1 มกราคม ค.ศ. 1978) พระราชธิดาคนเล็กใน สมเด็จพระราชินีคามิลลาแห่งสหราชอาณาจักร พระมเหสีใน สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร กับอดีตพระราชสวามี แอนดรูว์ พาร์กเกอร์-โบลส์ เขาสมรสกับแฮรี โลปส์ มีบุตรร่วมกัน 3 คน
ประวัติ.
ลอรา เป็นพระราชธิดาคนเล็กใน สมเด็จพระราชินีคามิลลาแห่งสหราชอาณาจักร และ แอนดรูว์ พาร์กเกอร์-โบลส์ เกิด ณ ลอนดอน หลังจากที่มารดาแยกทางกับบิดาและเสกสมรสกับ สมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร ทำให้ปัจจุบันเธอกลายเป็นพระราชธิดาบุญธรรมของพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร โดยเธอมีพี่ชาย 1 คนคือ ทอม พาร์กเกอร์-โบลส์
แต่งงาน.
เธอได้สมรสกับ แฮรี โลปส์ เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม 2006 โดย สมเด็จพระราชินีคามิลลาแห่งสหราชอาณาจักร พระมารดานอกจากจะเสด็จพระราชดำเนินร่วมงานพร้อมสมเด็จพระเจ้าชาลส์ที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรแล้ว ได้พระราชทานเครื่องประดับให้เป็นของขวัญรับแต่งงาน และมีแขกเข้าร่วมงานมากกว่า 2000 คน นอกจากนี้เมื่อปี 2011 ใน พระราชพิธีเสกสมรสระหว่างเจ้าชายวิลเลียมกับแคเธอริน มิดเดิลตัน เธอยังได้เป็นแขกรับเชิญและในฐานะเพื่อนเจ้าสาวด้วย
อาร์ม็อง กัตซี

อาร์ม็อง กัตซี
อาร์ม็อง กัตซี ([gati]; 26 มกราคม ค.ศ. 1924 – 6 เมษายน ค.ศ. 2017) เป็นนักเขียน, กวี, นักหนังสือพิมพ์ชาวฝรั่งเศส 
ในปี ค.ศ. 2013 อาร์ม็องได้รับรางวัล Grand prix du théâtre de l'Académie française.
ลิบูแช ฮาแว็ลโกวา

ลิบูแช ฮาแว็ลโกวา (11 พฤษภาคม ค.ศ. 1924 – 6 เมษายน ค.ศ. 2017) เป็นนักแสดงหญิงชาวเช็กเกีย แสดงภาพยนตร์มากถึง 90 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1957 ถึง ค.ศ. 2012
ฟาโรห์ยากบิม เซเคมเร

ข้อพิสูจน์ตัวตน.
พระนามของพระองค์ไม่เคยปรากฏอยู่ในคาร์ทูช ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เฉพาะในการเขียนพระนามของฟาโรห์ อย่างไรก็ตาม บนตราประทับของพระองค์ ซึ่งปรากฏพระนามว่า "เทพเจ้าอันดีงาม เซคาเอนเร" (หรือเรียกอย่างง่า ว่า "เซคาเอนเร") และ "พระราชโอรสแห่งรา, ยากบิม"
ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดว่าพระนามครองราชย์ของพระองค์ คือ เซคาเอนเร โดยทฤษฎีดังกล่าวมีพื้นฐานมาจากลักษณะของตราประทับและเสนอโดยวิลเลียม แอรส์ วอร์ด และต่อมาได้อธิบายเพิ่มเติมโดยไรโฮลต์ แต่ดาฟนา เบน-ทอร์โต้แย้งข้อพิสูจน์ตัวตนดังกล่าว โดยชี้ให้เห็นว่าตราประทับของผู้ปกครองหลายพระองค์ที่ทรงพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงเวลาดังกล่าวนั้นเป็นระยะเวลาใกล้เคียงกันเกินกว่าจะสร้างความสัมพันธ์ดังกล่าวบนพื้นฐานของลักษณะการออกแบบเพียงอย่างเดียว
ถ้าหากสมมติว่าวอร์ดกล่าวถูก เซคาเอนเร ยากบิม ได้รับการพิสูจน์ตัวตนด้วยตราประทับจำนวน 123 ชิ้น รองจากของผู้ปกครองพระนาม เชชิ ซึ่งมีจำนวน 396 ชิ้นเท่านั้น จากข้อมูลดังกล่าว ไรโฮลต์ประเมินว่าพระองค์จะทรงครองราชย์ได้ประมาณ 25 ปี ในช่วงระหว่าง 1805–1780 ปีก่อนคริสตกาล
ราฟาเอล กิเวียน นักไอยคุปต์วิทยาชาวอิสราเอลได้ระบุว่า ยากบิมกับผู้ปกครองอีกพระองค์จากช่วงเวลาเดียวกัน คือ ยาอัมมู นุบวอเซอร์เร ว่าเป็นบุคคลเดียวกัน ในขณะที่เยือร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธได้เปรียบเทียบพระองค์กับซาลิทิส ซึ่งทรงเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์ที่สิบห้าแห่งอียิปต์ตามที่แมนิโธกล่าว
ตราประทับที่ปรากฏพระนามนำหน้าของผู้ปกครองพระองค์นี้ถูกค้นพบในเมืองเทล เอล-อัจจูล ในฉนวนกาซาโดยฟลินเดอรส์ เพตรีในปี ค.ศ. 1933
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2017

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2017  เป็นการแข่งขันชิงแชมป์สโมสรโลกครั้งที่ 11 และเป็นครั้งแรกที่จัดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น โดยจัดขึ้น ณ โคเบะ, ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งมี 8 ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขัน
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน.
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แช่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การถ่ายทอดสด.
สำหรับรายการถ่ายทอดสดวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรโลก 2017 ในประเทศไทย มีดังนี้
ฟาโรห์นูบวอเซอร์เร

การพิสูจน์ตัวตน.
ดูเหมือนว่าผู้ปกครองพระองค์นี้จะไม่ปรากฏพระนามในคาร์ทูช โดยเป็นการเขียนพระนามของของฟาโรห์ ซึ่งใช้สำหรับเขียนพระนามครองราชย์เท่านั้นชื่อบัลลังก์เท่านั้น "นุบวอเซอร์เร" ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เสมอไปก็ตาม ส่วนพระนามประสูติก็ไม่ปรากฏอยู่ในคาร์ทูชเช่นกัน ซึ่งปรากฏเพียงแค่ว่า "พระราชโอรสแห่งรา, ยา'อัมมู"
เช่นเดียวกันกับผู้ปกครองยากบิม เซคาเอนเร ซึ่งเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าที่เป็นสันนิษฐานนั้น ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดที่แสดงให้เห็นว่าพระนามครองราชย์ของพระองค์ คือ "นุบวอเซอร์เร" โดยข้อสันนิษฐานนี้มีพื้นฐานมาจากลักษณะของตราประทับและเสนอโดยวิลเลียม แอรส์ วอร์ด และต่อมามีรายละเอียดเพิ่มเติมโดยไรฮอล์ต แต่ดาฟนา เบน-ทอร์โต้แย้งข้อพิสูจน์ตัวตนดังกล่าว โดยชี้ให้เห็นว่าตราประทับของผู้ปกครองหลายพระองค์ที่ทรงพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงเวลาดังกล่าวนั้นเป็นระยะเวลาใกล้เคียงกันเกินกว่าจะสร้างความสัมพันธ์ดังกล่าวบนพื้นฐานของลักษณะการออกแบบเพียงอย่างเดียว ส่วนในบันทึกพระนามแห่งตูรินก็ไม่สามารถช่วยแก้ไขข้อถกเถียงดังกล่าวได้ เนื่องจากไพระนามของพระองค์สูญหายในบริเวณที่เสียหายของบันทึก
ถ้าหากสมมติว่าวอร์ดและไรโฮลต์กล่าวถูก ผู้ปกครองนุบวอเซอร์เร ยา'อัมมู ได้รับการพิสูจน์ตัวตนจากตราประทับสคารับที่ไม่ปราณีตจำนวน 26 ชิ้น (ให้เจาะจงกว่านั้นคือปรากฏพระนาม "นุบวอเซอร์เร" จำนวน 19 ชิ้น และอีก 7 ตัวนั้นปรากฏพระนาม "ยา'อัมมู") จากข้อมูลดังกล่าว ไรโฮลต์สันนิษฐานว่า รัชสมัยของพระองค์ยาวนานประมาณสิบปี ในช่วง 1780–1770 ปีก่อนคริสตกาล แต่อย่างไรก็ตามไม่มีใครทราบเกี่ยวกับเหตุการณ์ในรัชสมัยของพระองค์เลย
ราฟาเอล กิเวียน นักไอยคุปต์วิทยาชาวอิสราเอลระบุว่า ยา'อัมมู เป็นบุคคลเดียวกันกับผู้ปกครองยากบิม
ฟาโรห์คาวอเซอร์เร

พระนาม "กาเรห์" เป็นภาษาเซมิติกตะวันตก และแปลว่า "ผู้หัวล้าน" ซึ่งก่อนหน้านี้พระนามดังกล่าวอ่านผิดว่า "การ์", "กูร์", และ"กาล"
หลักฐานยืนยัน.
หลักฐานการมีอยู่ของพระองค์มาจากตราประทับสคารับจำนวน 30 ชิ้นที่ปรากฏพระนามของพระองค์ โดยมีเพียงชิ้นเดียวเท่านั้นที่มีที่มาที่รู้จัก คือ เมืองเจริโคในปาเลสไตน์ โดยพระนาม "กาเรห์" ปรากฏอยู่บนตราประทับสคารับจำนวน 8 ชิ้น และพระนาม "คาวอเซอร์เร" จำนวน 22 ชิ้น
การพิสูจน์ตัวตน.
นักไอยคุปต์วิทยา คิม ไรโฮลท์ ได้เปรียบเทียบพระนาม "กาเรห์" กับพระนามนำหน้า "คาวอเซอร์เร" ว่ามีความเกี่ยวข้องกัน ซึ่งได้รับการพิสูจน์เพียงจากตราประทับสคารับเท่านั้น ตำแหน่งตามลำดับเวลาของพระองค์นั้นไม่แน่ชัด โดยไรฮอล์ตและดาร์เรล เบเกอร์ได้เสนอให้พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สามของราชวงศ์ที่สิบสี่ ตามรูปแบบตราประทับของพระองค์ ในทางกลับกัน โทมัส ชไนเดอร์และเยือร์เกน ฟอน เบ็คเคอราธมองว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองจากราชวงศ์ที่สิบหก และเจมส์ ปีเตอร์ อัลเลนเสนอว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองชาวฮิกซอสในช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบห้า
ฟาโรห์เอโฮเทปเร

หลักฐานยืนยัน.
เช่นเดียวกับผู้ปกครองพระองค์อื่นๆ ในราชวงศ์ ตราประทับสคารับเป็นเพียงหลักฐานเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ของการครองราชย์ของพระองค์ มีตราประทับจำนวน 61 ชิ้นที่ปรากฏพระนามของพระองค์ โดยตราประทับจำนวน 30 ชิ้นปรากฏพระนาม "'อัมมู" และอีก 31 ชิ้น ปรากฏพระนาม "อาโฮเทปเร"
ตราประทับสคารับของพระองค์ถูกค้นพบที่เมืองเทล เอล-อัจจุลในฉนวนกาซา โดยฟลินเดอร์ส เพตรีในปี ค.ศ. 1933
การพิสูจน์ตัวตน.
ไรโฮลท์ (1997) เสนอว่าพระนาม "อาโฮเทปเร" เป็นพระนามของ "'อัมมู" จากการตีความใหม่บันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งก่อนหน้านี้ ฟอน เบ็คเคอราธ (1964) เคยระบุให้ "อาโฮเทปเร" เป็นฟาโรห์จากราชวงศ์ที่สิบหกแห่งอียิปต์
ฟาโรห์เนเฮซี

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11423309</parentid>
 <timestamp>2024-04-06T09:48:00Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Waniosa Amedestir</username>
 </contributor>
 <comment>มีอ้างอิงแล้ว</comment>
 <origin>11423485</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ฟาโรห์เซเฮบเร

หลักฐานยืนยัน.
ปรากฏหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับพระองค์เพียงแค่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินเท่านั้น ซึ่งเป็นบันทึกพระนามของฟาโรห์ที่ถูกแก้ไขใหม่ในช่วงต้นสมัยรามเสส หรือกว่า 400 ปีหลังจากการครองราชย์ของพระองค์ ตามการตีความบันทึกพระนามใหม่โดยไรโฮลท์ พระนามของพระองค์ถูกระบุไว้ในคอลัมน์ที่ 9 แถวที่ 4 ของบันทึก (ตรงกับรายการ 8.4 ของการอ่านบันทึกพระนามของการ์ดิเนอร์และฟอน เบ็คเคราธ) ในบันทึกพระนามได้ระบุว่า พระอค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลา 3 ถึง 4 ปี โดยไม่ทราบจำนวนเดือนและอีก 1 วัน
การพิสูจน์ตัวตน.
จนถึงทุกวันนี้ยังไม่ปรากฏหลักฐานร่วมสมัยของพระองค์ แต่อย่างไรก็ตาม ไรโฮลท์ได้ชี้ให้เห็นว่าสิ่งนี้ขัดแย้งกับการครองราชย์ของพระองค์นั้นที่มีความยาวสามถึงสี่ปี ซึ่งเป็นการครองราชย์ที่ยาวนานที่สุดของราชวงศ์ที่สิบสี่ และมีเพียงฟาโรห์เมอร์ดเจฟาเร ซึ่งทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์เท่านั้น ในทางกลับกัน ฟาโรห์ที่มีรัชสมัยสั้นกว่า เช่น ฟาโรห์เนเฮซีที่ทรงครองราชย์ประมาณ 1 ปี ล้วนได้รับการยืนยันจากหลักฐานร่วมสมัย ดังนั้น ไรโฮลท์จึงเสนอว่า พระนาม "เซเฮบเร" จะต้องเป็นพระนามของฟาโรห์วาซาดหรือฟาโรห์เชเนห์ ซึ่งทั้งสองพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองราชวงศ์ที่สิบสี่ที่ปรากฏหลักฐานยืนยัน แต่ก็ไม่ปรากฏในอยู่ในบันทึกพระนามแห่งตูริน
ฟาโรห์เมอร์ดเจฟาเร

หลักฐานยืนยัน.
พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในฟาโรห์เพียงสี่พระองค์จากราชวงศ์ที่สิบสี่ที่หลงเหลือหลักฐานยืนยันไว้นอกเหนือจากบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามฟาโรห์ที่รวบรวมไว้ในช่วงต้นสมัยรามเซส อันที่จริงแล้ว มีการกล่าวถึงพระองค์บนแท่นของผู้ถือตราประทับของราชวงศ์และอัครมหาเสนาบดีที่มีชื่อว่า ศิลาแห่งรานิซอนบ์ ที่ถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1988–89 ซึ่งภาพเหตุการณ์ที่พระองค์ทรงกำลังถวายเครื่องบูชาแก่เทพซอปดู และอาจจะมาจากหลุมฝังศพของรานิซอนบ์ที่ซัฟต์ อัล-ฮินนา ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ ขณะนี้ ศิลาดังกล่าวอยู่ในชุดสะสมส่วนตัวของเครียฟแล้ว
ตำแหน่งตามลำดับเวลา.
ตำแหน่งตามลำดับรัชสมัยของพระองค์ในราชวงศ์ที่สิบสี่นั้นยังคงหลงเหลืออยู่ในบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งกล่าวถึงพระองค์ในคอลัมน์ 9 บรรทัดที่ 5 ตามบันทึกดังกล่าว โดยระบุว่าพระองค์ทรงครองราชย์เป็นเวลา 3 ถึง 4 ปี ซึ่งเป็นหนึ่งในรัชสมัยที่ยาวนานที่สุดของราชวงศ์ที่สิบสี่ ซึ่งฟาโรห์เซเฮบเรทรงเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าและฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 3 ทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์
ในทางตรงกันข้าม ตำแหน่งตามลำดับเวลาที่แน่นอนของพระองค์นั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ ตามที่นักไอยคุปต์วิทยา คิม ไรโฮลท์และดาร์เรล เบเกอร์ กล่าวว่า พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบของราชวงศ์ที่สิบสี่ ซึ่งทรงครองราชย์ราวประมาณ 1700 ปีก่อนคริสตกาล เป็นเวลา 3 ถึง 4 ปี อย่างไรก็ตาม การตีความบันทึกพระนามฯ ใหม่ที่เกี่ยวข้องกับช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบสี่ก็ยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ และผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ เช่น มันเฟรด เบียตัคและเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ เชื่อว่าราชวงศ์ที่สิบสี่น่าจะสถาปนาขึ้นไม่นานก่อนการขึ้นครองราชย์ของฟาโรห์เนเฮซิ หรือประมาณ 1710 ปีก่อนคริสตกาล แทนที่จะเป็นช่วงราว 1805 ปีก่อนคริสตกาล ตามที่เสนอโดยไรโฮลท์ในกรณีดังกล่าว พระองค์จะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่ 5 ของราชวงศ์ที่สิบสี่เเท่านั้น
การพิสูจน์ตัวตน.
เนื่องจากทราบเพียงแค่พระนามนำหน้า "เมอร์ดเจฟาเร" เท่านั้น ดังนั้นความพยายามที่จะระบุแหล่งที่มาของพระนามใดๆ ก็ตามที่หลงเหลือยังคงเป็นเพียงการคาดเดา อย่างไรก็ตาม ไรโฮลท์ เสนอว่าพระนาม "เมอร์ดเจฟาเร" อาจเป็นของฟาโรห์วาซาดหรือฟาโรห์เชเนห์ ตามข้อมูลของไรโฮลท์นั้น การเรียงลำดับของตราประทับสคารับในช่วงราชวงศ์ที่สิบสี่แสดงให้เห็นว่าทั้งฟาโรห์วาซาดและฟาโรห์เชเนห์ทรงขึ้นครองราชย์ถัดจากฟาโรห์เนเฮซิ นอกจากนี้ "มีฟาโรห์เพียงไม่กี่พระองค์ที่ทรงปกครองระหว่างรัชสมัยของฟาโรห์เนเฮซิและของฟาโรห์ยาคุบ-ฮาร์เท่านั้นที่ได้รับการยืนยันจากแหล่งหลักฐานร่วมสมัย" ไรโฮลท์ได้ตั้งข้อสังเกตว่า ฟาโรห์วาซาดอาจระบุว่าเป็นบุคคลเดียวกันกับหนึ่งในผู้สืบทอดของฟาโรห์เนเฮซิ ซึ่งมีการครองราชย์ยาวนานที่สุด ไม่ว่าจะเป็นฟาโรห์เซเฮบเรหรือฟาโรห์เมอร์ดเจฟาเร
ฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 3

เซวัดจ์คาเรที่ 3 (หรือที่รู้จักในพระนาม เซวัดจ์คาเรที่ 2) เป็นฟาโรห์แห่งอียิปต์โบราณจากราชวงศ์ที่สิบสี่ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองราว 1700 ปีก่อนคริสตกาล ในฐานะกษัตริย์แห่งราชวงศ์ที่สิบสี่ พระองค์ทรงปกครองบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออก และรวมถึงบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำฝั่งตะวันตกด้วย โดยมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่เมืองอวาริส
หลักฐานยืนยัน.
จนถึงทุกวันนี้ไม่ปรากฏหลักฐานร่วมสมัยของพระองค์หลงเหลืออยู่เลย และพระองค์เพียงปรากฏอยู่ในหลักฐานเพียงชิ้นเดียว คือ บันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามของฟาโรห์ที่รวบรวมขึ้นในช่วงต้นสมัยรามเสสจากเอกสารทางประวัติศาสตร์เก่าๆ และทำหน้าที่เป็นแหล่งข้อมูลหลักสำหรับฟาโรห์ในสมัยระหว่างกลางที่สอง โดยที่พระนามนำหน้าของพระองค์ปรากฏในคอลัมน์ที่ 9 บรรทัดที่ 6 ของบันทึกปาปิรุส
ตำแหน่งตามลำดับเวลา.
ตำแหน่งตามลำดับรัชสมัยในราชวงศ์ที่ 14 พระองค์นั้นก็เป็นไปตามบันทึกพระนามแห่งตูริน ตามบันทึกพระนามดังกล่าว พระองค์ทรงครองราชย์ประมาณหนึ่งปีและฟาโรห์เมอร์ดเจฟาเรเป็นผู้ปกครองก่อนหน้าและฟาโรห์เนบดเจฟาเรทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์
ในทางกลับกัน มีการถกเถียงถึงตำแหน่งตามลำดับเวลาที่แน่นอนของพระองค์ ตามที่นักอียิปต์วิทยา คิม ไรโฮลต์ และดาร์เรล เบเกอร์ กล่าวไว้ว่า พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบเอ็ดของราชวงศ์ที่สิบสี่ ซึ่งทรงครองราชย์ประมาณ 1699 ปีก่อนคริสตกาลเป็นเวลาประมาณหนึ่งปี อย่างไรก็ตาม การตีความบันทึกพระนามฯ ใหม่ที่เกี่ยวข้องกับช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบสี่ของไรโฮลท์นั้นยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ และผู้เชี่ยวชาญอื่นๆ เช่น มันเฟรด เบียตัค และเยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ เชื่อว่าราชวงศ์ที่สิบสี่สถาปนาขึ้นไม่นานก่อนรัชสมัยของฟาโรห์เนเฮซิราวประมาณ 1710 ปีก่อนคริสตกาล แทนที่จะเป็นช่วงประมาณ 1805 ปีก่อนคริสตกาล ตามที่เสนอโดยไรโฮลท์ ในกรณีดังกล่าว พระองค์จะเป็นฟาโรห์พระองค์ที่หกของราชวงศ์ที่สิบสี่เท่านั้น
การพิสูจน์ตัวตน.
ไม่ควรสับสนระหว่างพระองค์กับฟาโรห์อีกสองพระองค์ที่ทรงมีพระนามเดียวกันและยังทรงครองราชย์ในช่วงสมัยระหว่างกลางที่สองด้วย พระองค์แรกคือ ฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 1 จากช่วงต้นราชวงศ์ที่สิบสาม ซึ่งทรงครองราชย์ราว 781 ปีก่อนคริสตกาล เช่นเดียวกับพระองค์ ปรากฏพระนามของฟาโรห์เซวัดจ์คาเรที่ 1 เพียงแค่ในบันทึกพระนามแห่งตูรินเท่านั้น ส่วนฟาโรห์อีกองค์หนึ่งที่ทรงมีพระนามนำหน้าเหมือนกันคือ ฟาโรห์เซวัดจ์คาเร ฮอร์อิที่ 2 (หรือที่รู้จักในพระนาม ฮอร์อิที่ 2) ซึ่งทรงขึ้นครองราชย์ในช่วงปลายราชวงศ์ที่สิบสามตั้งแต่ 1669 ถึง 1664 ปีก่อนคริสตกาล
ฟาโรห์เนบเซนเร

หลักฐานยืนยัน.
แหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์.
พระนามนำหน้า "เนบเซนเร" ยังคงหลงเหลืออยู่ในคอลัมน์ที่ 9 แถวที่ 14 ของบันทึกพระนามแห่งตูริน ซึ่งเป็นบันทึกพระนามของฟาโรห์ที่เขียนขึ้นในรัชสมัยของฟาโรห์รามเสสที่ 2 (1279–1213 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งทำหน้าที่เป็นแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์เบื้องต้นในช่วงสมัยระหว่างกลางครั้งที่สอง ในบันทึกพระนามยังระบุว่า พระองค์ทรงครองราชย์เป็นระยะเวลาที่ไม่ปรากฏจำนวนปี 5 เดือนและอีก 20 วัน ซึ่งทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากฟาโรห์เฮอร์อิบเร พระนามนำหน้าของผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของพระองค์ เขียนว่า "wsf" ในบันทึกพระนาม ซึ่งบ่งชี้ว่าพระนามของพระองค์สูญหายไปจากเอกสารที่ใช้คัดลอกบันทึกพระนามในสมัยรามเสส
หลักฐานร่วมสมัย.
พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในฟาโรห์เพียงสี่ พระองค์จากราชวงศ์ที่สิบสี่ที่ได้รับการยืนยันตัวตนด้วยหลักฐานร่วมสมัยกับรัชสมัยของพระองค์ คือ โถที่ไม่ทราบที่มาซึ่งปรากฏพระนามนำหน้าของพระองค์ ซึ่งอยู่ในชุดสะสมส่วนตัวของมิคาอิลิดิส
ตำแหน่งตามลำดับเวลา.
ตามคำกล่าวของนักไอยคุปต์วิทยา คิม ไรโฮลท์ และดาร์เรล เบเกอร์ พระองค์เป็นฟาโรห์พระองค์ที่สิบสี่แห่งราชวงศ์ที่สิบสี่ ซึ่งทรงงเป็นผู้ปกครองที่ทรงมีเชื้อสายคานาอัน โดยทรงปกครองเหนือสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ฝั่งตะวันออกตั้งแต่ราว 1700 ปีก่อนคริสตกาล จนถึงราว 1650 ปีก่อนคริสตกาล หรืออีกด้านหนึ่ง นักไอยคุปต์วิทยา เยือร์เกิน ฟอน เบ็คเคอราธ มองว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สิบห้าเนื่องจากมีความเห็นที่แตกต่างไปในการตีความใหม่ของบันทึกพระนามแห่งตูรินในช่วงต้นของราชวงศ์ที่สิบสี่
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม

วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม เป็น วิทยาลัยของมหาวิทยาลัยศรีปทุม โดยเปิดทำการเรียนการสอน 3 แห่งคือ 
ประวัติวิทยาลัย.
วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยศรีปทุม เดิมจัดการเรียนการสอนเป็นสาขาวิชา สังกัดคณะบริหารธุรกิจ และต่อมาในปี พ.ศ. 2559 สาขาวิชาการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทานก็ได้แยกออกมาจัดตั้งเป็น วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชนปัจจุบัน วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน โดยเปิดทำการเรียนการสอน 2 แห่ง คือ 
เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้มีความรู้ ความสามารถและความเชี่ยวชาญในงานด้านการจัดการโลจิสติกส์และโซ่อุปทาน ทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ ระหว่างศึกษามีการเตรียมความพร้อมให้ผู้เรียนผ่านกิจกรรมเสริมหลักสูตร อาทิ การเสริมสร้างความเข้าใจแบบบูรณาการด้วยเกมส์ด้านโลจิสติกส์ การอบรมเสริมความรู้ใหม่ๆ โดยวิทยากรที่มีความเชี่ยวชาญชั้นนำ สาขาวิชาได้ทำการแบ่งกลุ่มวิชาเพื่อสร้างความเชี่ยวชาญให้เกิดขึ้นกับนักศึกษามากยิ่งขึ้น ได้แก่
 นอกจากนี้ทางสาขาวิชาได้มีความร่วมมือกับสหพันธ์การขนส่งทางบกแห่งประเทศไทยในด้านการพัฒนาหลักสูตรให้ทันสมัยอย่างต่อเนื่องและการเน้นสร้างความเชี่ยวชาญให้กับผู้เรียน
ราชวัติ ขลิบเงิน

พันตำรวจโทราชวัติ ขลิบเงิน (ชื่อเล่น มิกซ์) หรือสารวัตรมิกซ์ นักแสดงชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง สารวัตรกองกำกับการ 2 กองบังคับการตำรวจปราบปรามยาเสพติด 1 กองบัญชาการตำรวจปราบปรามยาเสพติด
การศึกษา.
โรงเรียนนายร้อยตำรวจ นรต.รุ่นที่ 58
เจ้าหญิงมุนา อัลฮุซัยน์

เจ้าหญิงมุนา อัลฮุซัยน์ (ประสูติ 25 เมษายน พ.ศ. 2484) เป็นพระราชชนนีในสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน เป็นอดีตพระราชชายาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ เป็นชาวสหราชอาณาจักรโดยพระชาติกำเนิด และทรงเปลี่ยนพระนามเป็น มูนา อัลฮุซัยน์ เมื่อทรงเข้าพระราชพิธีราชาภิเษกสมรส ต่อมาทรงหย่าเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2515
พระประวัติ.
เจ้าหญิงมุนามีพระนามเดิมว่า แอนทัวเนตต์ "โทนี" แอวริล การ์ดิเนอร์ เป็นธิดาของวอลเตอร์ เพอร์ซี การ์ดิเนอร์ (Walter Percy Gardiner) กับดอริส อลิซาเบธ ซัตตัน (Doris Elizabeth Sutton) พระชนกเป็นนายทหารระดับสูงของสหราชอาณาจักรประจำการอยู่ลองมาร์สตัน (Long Marston) ในมณฑลวอริกเชอร์ (Warwickshire) ช่วงปี ค.ศ. 1960 พระองค์เข้ารับการศึกษาเบื้องต้นที่โรงเรียนบอร์น (Bourne School) กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ซึ่งได้รับการดูแลจากกองบริการการศึกษาของครอบครัวชาวสหราชอาณาจักร (British Families Education Service) ที่จะดูแลการศึกษาของบุตรหลานชาวสหราชอาณาจักรในโพ้นทะเล ภายหลังเมื่อสหราชอาณาจักรถอนตัวจากมลายา โรงเรียนก็ปิดตัวลง
อภิเษกสมรส.
เจ้าหญิงมุนามีพระปฏิสันถารกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์แห่งจอร์แดนครั้งแรกเมื่อคราวที่พระองค์ทรงงานเป็นผู้ช่วยเลขานุการของกองภาพยนตร์เรื่อง "ลอเรนซ์แห่งอาราเบีย" ที่สมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ทรงอนุญาตให้ใช้กองกำลังทหารส่วนพระองค์มาร่วมแสดง และบางครั้งพระองค์ก็เสด็จเยี่ยมเพื่อทอดพระเนตรความคืบหน้าในการผลิตภาพยนตร์นี้ บางแห่งก็ว่าสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์พบกับพระองค์เมื่อคราที่วอลเตอร์ พระชนกมาเป็นที่ปรึกษาด้านการทหารในจอร์แดน
ทั้งสองได้ทำการอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 ณ อัมมาน ประเทศจอร์แดน ทั้งนี้พระองค์ได้เข้ารีตศาสนาอิสลามตามรัฐธรรมนูญจอร์แดนว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ที่องค์รัชทายาทต้องมีพระชนกและพระชนนีเป็นมุสลิมทั้งสองฝ่าย และทรงใช้พระนามว่า "มูนา"  พระองค์ประสูติการพระราชโอรส-ธิดา 4 พระองค์ แต่ต่อมาสมเด็จพระราชาธิบดีฮุซัยน์ทรงหย่ากับพระองค์เมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2515 พระองค์จึงมีพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงมุนาแห่งจอร์แดน และยังคงประทับอยู่ในประเทศจอร์แดนเพื่อปฏิบัติพระกรณียกิจ
พระกรณียกิจ.
เจ้าหญิงมุนาทรงให้การอุปถัมภ์ดูแลกิจการพยาบาลจอร์แดน ทรงจัดตั้งกองทุนเพื่อการศึกษาพยาบาลในพระอุปถัมภ์เจ้าหญิงมุนา (Princess Muna Scholarship Fund for Nursing) และในปีพ.ศ. 2505 ทรงก่อตั้งวิทยาลัยการพยาบาลเจ้าหญิงมุนา (Princess Muna College of Nursing) ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยการพยาบาลและวิชาชีพสุขภาพเจ้าหญิงมุนา (Princess Muna College of Nursing and Allied Health Professions)