pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ, อำเภอบางกระทุ่ม และอำเภอพรหมพิราม
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอวังทอง และกิ่งอำเภอเนินมะปราง
พรรคสัญญาพลเมือง

สัญญาพลเมือง (นิยมย่อเป็น) เป็นพรรคการเมืองในประเทศอาร์มีเนีย มีจุดยืนเป็นกลาง เป็นพรรคการเมืองผู้นำรัฐบาลมาตั้งแต่ชนะการเลือกตั้งในปี 2018 หลังการปฏิวัติปี 2018 นีกอล พาชินยัน หัวหน้าพรรค เป็นผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
ในวันที่ 23 มกราคม 2013 สมาชิกรัฐสภานีกอล พาชินยัน เริ่มเสนอโครงการจัดตั้งเป็นองค์การนอกรัฐบาลเพื่อขับเคลื่อนทางการเมือง และขึ้นทะเบียนเป็นองค์การนอกภาครัฐในวันที่ 24 มกราคม 2013 ก่อนจะแปรสภาพมาเป็นพรรคการเมืองในวันที่ 30 พฤษภาคม 2015 และเข้าร่วมการเลือกตั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา ปี 2017 และการเลือกตั้งสภานครเยเรวาน ปี 2017 ในฐานะสมาชิกของพันธมิตรทางออก ก่อนจะก้าวเข้าสู่ความนิยมในการปฏิวัติปี 2018 ในฐานะสมาชิกของพันธมิตรก้าวของเรา ซึ่งชนะการเลือกตั้งทั่วไป ปี 2018 เป็นเสียงข้างมากในรัฐสภา ก่อนที่จะสลายพันธมิตรในปี 2021 เนื่องจากพรรคเตรียมเข้าร่วมการเลือกตั้งปี 2021 ในฐานะพรรคเดี่ยว และชนะเลือกตั้งด้วยเสียงข้างมาก
อุดมการณ์.
พรรคสัญญาพลเมืองไม่มีอุดมการณ์ที่ชัดเจน นีกอล พาชินยัน ผู้นำพรรค เคยระบุว่า: "บรรดาอุดมการณ์ทางการเมืองต่าง ๆ มันไม่ได้มีเส้นแบ่งชัดเจนอีกต่อไปแล้ว ... ในศตวรรษที่ 21 เส้นแบ่งเหล่านี้ได้หายไปแล้ว มันคงไม่เหมาะที่ผมจะเรียกพรรคของเราว่าเป็นพรรค 'เสรีนิยม,' 'กลาง' หรือ 'ประชาธิปไตยสังคม' เพราะเป้าหมายต่าง ๆ ที่เราต้องไปถึงเกินกว่าชื่อลัทธิต่าง ๆ ['-isms']" อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์และผู้สังเกตการณ์ทางการเมืองบรรยายถึงตัวเขาเองและพรรคว่ามีอุดมการณ์เป็นกลางจัด, สนับสนุนการปฏิรูป, เสรีนิยม และบางครั้งถูกเรียกว่าเป็นประชานิยม และสนับสนุนประชาธิปไตยเสรีโดยสื่อนานาชาติ
คาเอดามะ

คาเอดามะ (; โรมาจิ: "kaedama") คือ การสั่งเส้นเพิ่มเติมที่ร้านราเม็ง หลังจากรับประทานเส้นไปแล้ว
กำเนิดและแพร่หลาย.
ว่ากันว่ามีต้นกำเนิดที่ร้านอาหารเก็นโสะนางาฮามายะ (元祖長浜屋) ในเขตชูโอของเมืองฟุกุโอกะ กล่าวกันว่าเส้นบะหมี่มักจะยืดออกขณะรับประทานอาหาร ดังนั้นจึงได้มีการคิดค้นระบบที่ให้เสิร์ฟเส้นในปริมาณเล็กน้อย แล้วค่อยให้สั่งเส้นเพิ่มเส้นเพิ่มเติมโดย การสั่งเส้นเพิ่มนี้เรียกว่า "คาเอดามะ"
ว่ากันว่าระบบนี้ซึ่งเริ่มจากที่นางาฮามะได้แพร่กระจายไปยังฮากาตะและต่อมาได้แพร่กระจายไปยังส่วนอื่น ๆ ของประเทศ ตามความนิยมของราเม็งฮากาตะในญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม หากดูทั่วประเทศ โดยหลักแล้วจะมีแค่ในร้านที่ให้บริการราเม็งฮากาตะแบบเส้นบางแค่บางส่วนช ร้านราเม็งในคิวชู รวมถึงฟุกุโอกะ และแม้แต่ร้านค้าที่ขายราเม็งคิวชูและราเมงฮากาตะในพื้นที่อื่นนอกเหนือจากคิวชูก็ไม่จำเป็นต้องมีระบบคาเอดามะเสมอไป นอกจากนี้ร้านอาหารบางแห่งก็ไม่มีบริการคาเอดามะในช่วงเวลาอาหารกลางวันที่มีผู้คนพลุกพล่าน
ในภูมิภาคคันโต แม้จะมีร้านราเม็งคิวชูและร้านราเม็งฮากาตะอยู่แต่ว่าหลายแห่งก็ไม่มีคาเอดามะ
นอกจากราเม็ง.
ในแถบเมืองฟุกุโอกะ นอกจากร้านราเม็งแล้ว ร้านอูดงบางร้านก็บริการคาเอดามะอยู่ในเมนูด้วย
นอกจากนี้ ที่ร้านนางาซากิเทย์ (長崎亭) ซึ่งเป็นร้านจัมปงในเมืองฟุกุโอกะ ก็มีให้บริการคาเอดามะด้วย
กอนดอซ

กอนดอซ  หรือ คูนดูซ (อักษรโรมัน: Kunduz) เป็นนครในอัฟกานิสถานตอนเหนือ เมืองหลวงของแคว้นกอนดอซ มีประชากรประมาณ 268,893 คน ณ ปี 2015 ถือว่ามีประชาการมาที่สุดอันดับเจ็ดของประเทศ และมากที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอัฟกานิสถาน กอนดอซตั้งอยู่ในภูมิภาคตอคารีสถานในอดีตของบักเตรีย ใกล้กับจุดบรรจบของแม่น้ำกอนดอซและแม่น้ำข่านาบาด กอนดอซเชื่อมต่อเข้ากับเมืองหลวงคาบูลและเมืองอื่น ๆ ในประเทศผ่านทางหลวง กอนดอซเป็นที่รู้จักในประเทศในฐานะแหล่งผลิตแตงโมที่มีชื่อเสียง
ข้อมูล ณ ปี 2015 ระบุการจัดสรรพื้นที่ในเขตเทศบาลนครอยู่ที่ 65.8% เป็นพื้นที่เกษตรกรรม และยังมีสนามบินอยู่ในเขตหนึ่งแห่ง
ในสมัยโบราณ นครนี้มีชื่อว่าออร์นอส  และต่อมาชื่อ วัลวาลีจ (Walwalij) หรือ วาร์วาลีซ (Varvaliz) ชื่อปัจจุบันเริ่มใช้ในสมัยจักรวรรดิตีมูริด
กอนดอซเคยเป็นราชธานีในศตวรรษที่ 18-19 ของรัฐข่านกอนดอซของชาวอุซเบก และเมื่อเจริญสูงสุดกินพื้นที่จากแบลค์ไปถึงเทือกเขาปามีร์ ในรัชสมัยของมูราด เบก (1815–1842) ก่อนจะเริ่มเสื่อมลงหลังแพ้ให้กับดอซต์ โมฮัมมัด ข่าน หลังจากมูราดเสียชีวิต รัฐข่านเสื่อมถอยลงจนท้ายที่สุดถูกผนวกเข้ากับอัฟกานิสถานในปี 1859
ศูนย์บริบาลผู้บาดเจ็บกอนดอซ

ศูนย์บริบาลผู้บาดเจ็บกอนดอซ  เป็นอดีตโรงพยาบาลขององค์การแพทย์ไร้พรมแดน (MSF) ในกอนดอซ ประเทศอัฟกานิสถาน ที่เปิดให้บริการระหว่างวันที่ 29 สิงกาคม 2011 ถึง 3 ตุลาคม 2015 ซึ่งต้องปิดตัวลงหลังถูกทำลายในการโจมตีทางอากาศจากอากาศยาน AC-130U โดยกองทัพอากาศสหรัฐ
ก่อนถูกทิ้วระเบิด โรงพยาบาลนี้เป็นศูนย์ให้บริการทางการแพทย์เพียงแห่งเดียวที่ยังเปิดให้บริการในแถบกอนดอซ และเป็นศูนย์บริบาลผู้บาดเจ็บ/ศูนย์อุบัติเหตุ (trauma center) เพียงแห่งเดียวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอัฟกานิสถาน
ในปี 2014 ใรผู้ป่วยเช้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลนี้มากกว่า 22,000 ราย และมีการทำการผ่าตัดมากกว่า 5,900 ครั้ง
บริการ.
โรงพยาบาลเปิดให้บริการในวันที่ 29 สิงหาคม 2011 มีขนาด 55 เตียง, ห้องผ่าตัดสองห้อง, ห้องไอซียูหนึ่งหน่วย, ส่วนบริการห้องแล็บและบริการเอ็กซ์เร รวมถึงหอผู้ป่วยในแยกเพศ
ในปลายปี 2012 จำนวนเตียงผู้ป่วยในเพิ่มเป็น 58 เตียง และมีห้องผ่าตัดห้องที่สาม ณ ขณะที่โรงพยาบาลถูกทิ้งระเบิด
เหตุการณ์เมื่อมกราคม 2015.
เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม 2015 กลุ่มคนติดอาวุธจำนวนมากจากกองทัพแห่งชาติอัฟกานิสถานพยายามบุกรุกเข้าโรงพยาบาลเพื่อจับกุมตัวผู้ป่วยสามคน ในขณะเดียวกันยังทำร้ายร่างกายเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลรวมสามคน และหนึ่งคนถูกใช้ปืนจ่อศีรษะขู่ องค์การแพทย์ไร้พรมแดนระบุว่าหลังผ่านไปหนึ่งชั่วโมง คนกลุ่มดังกล่าวก็ออกจากโรงพยาบาลไปโดยไม่ได้นำพาตัวผู้ป่วยคนใดไปด้วย
การโจมตี.
กองทัพอากาศสหรัฐทิ้งระเบิดทางอากาศใส่โรงพยาบาลในเดือนตุลาคม 2015 ทำให้โรงพยาบาลเสียหายอย่างหนัก ผู้ป่วยไอซียูทั้งหมดถูกส่งตัวไปยังศูนย์อื่น ๆ และองค์การแพทย์ไร้พรมแดนอพยพเจ้าหน้าที่ของตนเองทั้งหมดออกจากกอนดอซ ส่วนโรงพยาบาลปิดให้ทำการนับจากนั้น
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ และอำเภอบางกระทุ่ม
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอพรหมพิราม และอำเภอวังทอง
แคสเซียส (จระเข้)

แคสเซียส  เป็นจระเข้น้ำเค็ม ("Crocodylus porosus") เพศผู้ที่เคยได้รับการรับรองจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ให้เป็นจระเข้ที่ใหญ่ที่สุดในโลกเท่าที่มีชีวิตอยู่ในกรงเมื่อ ค.ศ. 2011 จระเข้ตัวนี้มีความยาว น้ำหนักประมาณ และเก็บไว้ที่สวนจระเข้ามารีนแลนด์ สวนสัตว์ในกรีนไอแลนด์ รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย
แคสเซียสได้รับการรับรองจากกินเนสส์อย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2011 แต่สูญเสียตำแหน่งใน ค.ศ. 2012 ให้กับโลลงจระเข้น้ำเข็มที่จับได้ในฟิลิปปินส์ตอนใต้ที่มีความยาว แคสเซียสถือครองตำแหน่งต่อหลังโลลงตายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013
เกรแฮม เวบบ์ นักวิจัยจระเข้กล่าวว่า แคสเซียสเป็น "จระเข้แก่ตัวใหญ่และมีกระดูกพรุน" ที่มีอายุระหว่าง 30 ถึง 80 ปีในตอนที่ถูกจับได้เมื่อ ค.ศ. 1984 และจะมีอายุ "ประมาณ 120 ปี" ใน ค.ศ. 2023
แคสเซียสตายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024 การชันสูตรศพไม่พบสาเหตุการตายที่ชัดเจน แสดงให้เห็นว่ามันตายด้วยวัยชรา มีการส่งตัวอย่างศพของแคสเซียสไปเพื่อพยายามตรวจสอบอายุของมัน และมีการเก็บรักษาหนังจระเข้และหัวไว้
จับตัว.
แคสเซียสเคยเป็นเป็นรู้จักในฐานะสัตว์เจ้าปัญหาที่โจมตีเรือในแม่น้ำฟินนิสส์ในนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี และถูกจับได้ใน ค.ศ. 1984 สามปีต่อมา จอร์จ เครก นักล่าจระเข้ผู้เปิดมารีนแลนด์เมลานีเซียใน ค.ศ. 1969 นำจระเข้ตัวนี้มาที่กรีนไอแลนด์ ตอนที่เขานำแคสเซียสมาที่สวนสัตว์ มันมีความยาว
เหตุโจมตีทางอากาศใส่โรงพยาบาลในกอนดอซ

เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2015 อากาศยาน AC-130U ของกองทัพอากาศสหรัฐ ทำการโจมตีใส่ศูนย์บริบาลผู้บาดเจ็บกอนดอซ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลขององค์การแพทย์ไร้พรมแดน (MSF) ในนครกอนดอซ แคว้นกอนดอซ ทางตอนเหนือของประเทศอัฟกานิสถาน เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 42 ราย และบาดเจ็บอีก 30 คน
องค์การแพทย์ไร้พรมแดนประณามเหตุการณ์นี้ โดยระบุว่าเป็นการละเมิดซึ่งกฎหมายมนุษยธรรมนานาชาติและจัดเป็นอาชญากรรมสงคราม รวมถึงระบุเพิ่มเติมอีกว่าองค์การและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องทั้งหมดล้วนได้รับการแจ้งให้ทราบแล้วถึงการมีอยู่และบริการของโรงพยาบาลมาตั้งนานแล้ว
กองทัพสหรัฐในตอนแรกระบุว่าการโจมตีนี้ทำไปเพื่อป้องกันกองทัพของสหรัฐบนภาคพื้น แต่ต่อมา ผู้บังคับบัญชาการทหารของอเมริกาในอัฟกานิสถาน จอห์น เอฟ. แคมป์เบลล์ กล่าวว่าการโจมตีนี้ถูกร้องขอมาโดยกองทัพกองทัพอัฟกานิสถานซึ่งในเวลานั้นกำลังถูกตอลิบานโจมตี แต่ในท้ายที่สุดแคมป์เบลล์ระบุว่าเป็นการตัดสินใจของสหรัฐ ทำในลำดับขั้นสั่งการของสหรัฐเท่านั้น โดยไม่มีอัฟกานิสถานมีส่วนในการตัดสินใจ เขายังระบุยอมรับว่าการโจมตีนี้ "เป็นความผิดพลาด" และ "ไม่มีทางที่จะจงใจโจมตีเป้าที่เป็นหน่วยให้บริการทางการแพทย์ซึ่งได้รับการคุ้มครอง" ในรายงาน USCENTCOM 15-6 ระบุว่าการขาดการชี้นำเชิงยุทธศาสตร์และการเผยแพร่กฎการปฏิบัติบางประการของนายพลแคมป์เบลล์เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้การบังคับบัญชาและการควบคุมล้มเหลวก่อนการโจมตีทางอากาศ และแหล่งข้อมูลไม่ระบุตัวตนอ้างเสียงอัดจากห้องนักบินแสดงให้เห็นว่าทหารบนอากาศยาน AC-130 เองก็ตั้งข้อสงสัยถึงความชอบด้วยกฎหมายของการโจมตีนี้
ในวันที่ 7 ตุลาคม 2015 ประธานาธิบดีสหรัฐ บารัก โอบามา ทำการขอโทษอย่างเป็นทางการและประกาศว่าสหรัฐอเมริกาจะทำการจ่ายเงินทำขวัญ 6,000 ดอลลาร์สหรัฐให้กับครอบครัวเหยื่อที่เสียชีวิตในเหตุการณ์ดังกล่าว มีการตั้งคณะกรรมการสอบสวนสามคณะโดยเนโท, กลุ่มร่วมมือระหว่างสหรัฐกับอัฟกานิสถาน และจากกระทรวงกลาโหมของสหรัฐ กระทรวงกลาโหมเผยแพร่ผลการสอบสวนใันวันที่ 29 เมษายน 2016 ในขณะที่ทางองค์การแพทย์ไร้พรมแดนเรียกร้องให้มีการสอบสวนโดยนานาชาติและโดยอิสระ พร้อมระบุว่ากองกำลังติดอาวุธที่ดำเนินการโจมตีทางอากาศไม่สามารถดำเนินการสืบสวนการกระทำของตนเองไปได้อย่างเที่ยงธรรม
หลี่เจาอี๋

หลี่เจาอี๋ (เสียชีวิต ค.ศ. 264) เป็นสตรีชนชั้นสูงชาวจีนของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน หลี่เจาอี๋เป็นพระสนมของเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก หลี่เจาอี๋มาจากตระกูลลิ (李 "หลี่") และเข้าสู่ราชสำนักภายด้วยยศสนมเจาอี๋ (昭儀)
การล่มสลายของจ๊กก๊ก.
ใน ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลวุยก๊กนำทัพเข้าพิชิตจ๊กก๊ก เมื่อเตงงายยกถึงประตูเมืองเซงโต๋ (成都 "เฉิงตู") นครหลวงของจ๊กก๊กที่หลี่เจาอี๋อาศัยอยู่ เล่าเสี้ยนและกองทัพทั้งหมดยอมจำนนต่อวุยก๊ก เล่าเสี้ยนทรงลงพระปรมาภิไธยในข้อตกลงยอมจำนนและได้รับการปฏิบัติอย่างจริงใจจากเตงงาย ภายหลังเล่าเสี้ยนและจักรพรรดินีจางเสด็จไปลกเอี๋ยง (洛陽 "ลั่วหยาง") นครหลวงของวุยก๊ก หลี่เจาอี๋ยังคงอยู่ที่เซงโต๋และถูกปลดออกจากตำแหน่ง 
การยอมจำนนของเล่าเสี้ยนสร้างเกิดความวุ่นวายในหมู่ขุนนางจ๊กก๊กที่มีความเห็นแตกแยกกัน และขุนนางหลายคนฆ่าตัวตาย รวมถึงเล่าขำพระโอรสของเล่าเสี้ยน หลี่เจาอี๋รู้สึกอับอายจากการยอมจำนนและแสดงความไม่พอใจต่อการปกครองของวุยก๊ก ภายหลังรัฐวุยก๊กตัดสินใจให้สตรีในราชสำนักจ๊กก๊กสมรสกับขุนพลวุยก๊กที่ยังไม่ได้แต่งงาน หลี่เจาอี๋ผู้อับอายจากการเสียแผ่นดินให้รัฐอริไปแล้ว จะต้องอับอายอีกครั้งการสมรสอย่างไม่เต็มใจกับขุนพลวุยก๊ก หลี่เจาอี๋กล่าวว่า "ข้าไม่อาจทนถูกดูหมิ่นครั้งแล้วครั้งเล่าได้อีก" แล้วจึงฆ่าตัวตาย
มูลนิธิเบาเฮาส์ เทลอาวีฟ

มูลนิธิเบาเฮาส์ เทลอาวีฟ เป็นพิพิธภัณฑ์และศูนย์วิจัยเอกชนในเทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล ที่ทำงานด้านการอนุรักษ์ ศึกษา และจัดแสดงชิ้นงานการออกแบบ ศิลปกรรม และสถาปัตยกรรมเบาเฮาส์ อาคารมูลนิธิตั้งอยู่ที่เลขที่ 21 ถนนบียาลิก (Bialik Street) ติดกันกับบ้านบียาลิกและศาลากลางนครเทลอาวีฟหลังเก่า อาคารหลังนี้เป็รผลงานออกแบบโดนชโลโม เกปชไทน์ (Shlomo Gepstein) ในปี 1934 มูลนิธินี้เป็นของมหาเศรษฐี นักธุรกิจ และนักสะสมงานศิลปะชาวอเมริกัน รอนัลด์ เลาเดอร์ โครงการในช่วงแรกริเริ่มโดยดานีลลา ลุมเซิมบวร์ค
มูลนิธิมีพื้นที่จัดแสดงขนาด ซึ่งจัดแสดงเฟอร์นิเจอร์และวัตถุที่เกี่ยวข้องกับขบวนการเบาเฮาส์ในทศวรรษ 1920-1930 รวมถึงนิทรรศการเกี่ยวกับศิลปะขบวนการอินเตอร์เนชันนอล วัตถุจัดแสดงนี้รวมถึงผลงานออกแบบโดยลุดวิก มีส ฟัน โรเฮอ, มาร์แซล บรอยเออร์ แลถ วอลเตอร์ โกรปีอุส
มูลนิธิเปิดให้เข้าชมได้โดยไม่มีค่าเข้าชม และเปิดสี่วันต่อสัปดาห์ ระหว่างวันพุธถึงวันเสาร์
จังหวัดพิษณุโลกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิษณุโลก พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิษณุโลก, อำเภอบางระกำ และอำเภอบางกระทุ่ม
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนครไทย, อำเภอชาติตระการ, อำเภอวัดโบสถ์, อำเภอพรหมพิราม และอำเภอวังทอง
อูนัมวิกิ

อูนัมวิกิ (เกาหลี: ) เป็นวิกิสัญชาติเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งใน ค.ศ. 2018 นำชื่อมาจากชื่อศิลปินของอี ซึง-มัน ประธานาธิบดีเกาหลีใต้คนแรก ข้อมูลเมื่อ ตุลาคม 2024[ [update]] วิกินี้มีบทความทั้งหมด 16,706 บทความ
วิกินี้ก่อตั้งโดยพัก ซ็อง-ฮย็อน  ในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 2018 โดยเจตนาส่งต่อข้อมูลที่มีมุมมองอนุรักษ์นิยมเกาหลีใต้ พักก่อตั้งมันขึ้นมาเป็นการเฉพาะ เพื่อโต้แย้งสิ่งที่เขารู้สึกว่าเป็นเรื่องเล่าของฝ่ายซ้ายหรือคอมมิวนิสต์ในวิกิเกาหลีใต้อื่น ๆ โดยเฉพาะนามูวิกิและวิกิพีเดียภาษาเกาหลี รายงานระบุว่าวิกิกำหนดให้แก้ไขต้องมีความเชื่อทางการเมืองที่สอดคล้องกับวิกิ ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 วิกิมีสมาชิกประมาณ 300 ราย และผู้ร่วมเขียนรายวัน 30 ราย เว็บไซต์ได้จัดเวิร์กช็อปและการประชุมสำหรับชุมชน
ศรีวีรมากาฬิยัมมันโกวิล

ศรีวีรมากาฬิยัมมันโกวิล (Sri Veeramakaliamman Temple) หรือชื่อเดิม จูนัมปุกัมปัมโกวิล (Soonambu Kambam Kovil) เป็นโบสถ์พราหมณ์ (โกวิล) ในใจกลางย่านลิตเติลอินเดีย ในตอนใต้ของประเทศสิงคโปร์ เป็นโบสถ์พระกาลีและพระปารวตี สร้างขึ้นแรกเริ่มเป็นศาลในปี 1855 ก่อนจะสร้างเป็นโบสถ์พราหมณ์ในปี 1881 โดยใช้แรงงานชาวเบงกอล ลักษณะทางสถาปัตยกรรมเป็นแบบทราวิฑหรือแบบทมิฬ
ในปี 2018 คณะกรรมการการกุศล (Charities Commissioner) ได้สั่งห้ามประธานของโบสถ์ ศิวกฑาจัม (Sivakadacham), อดีตประธานโบสถ์ อาร์ เสลวราจุ (R Selvaraju) และเลขานุการ รถ กฤษณัน เสลวกุมาร (Ratha Krishnan Selvakumar) ออกจากตำแหน่ง เนื่องจากทั้งสามคนซึ่งเป็นผู้ลงนามเช็คและอนุมัติการชำระเงิน ได้ออกเช็คที่ไม่ได้ขีดฆ่าจำนวนมากกว่า 1.5 ล้านดอลลาร์ ในจำนวนนี้ มีเช็ค 45 ฉบับ รวมมูลค่ากว่า 227,000 ดอลลาร์ที่ไม่ได้ออกให้กับผู้รับเงินตามชื่อที่ตั้งใจไว้ การสอบสวนยังเปิดเผยอีกว่า รถ ได้รับเงินกู้จำนวน 350,000 ดอลลาร์โดยไม่ได้รับการอนุมัติจากคณะกรรมการบริหาร และไม่มีข้อตกลงเงินกู้เป็นลายลักษณ์อักษรกับผู้ให้กู้ นอกจากนี้ เงินกู้สดและการจ่ายเงินจากเงินกู้ยังไม่ได้รับการบันทึกอย่างถูกต้องในบันทึกของวัด
อาทิตย์ การสังเวชน์

อาทิตย์ การสังเวชน์ ชื่อเล่น ต้น (22 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 –) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งแบ็กขวา
เกียรติประวัติ.
ผลงานระดับนานาชาติ.
ร่วมกับฟุตบอลทีมชาติไทยรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี
ราเม็งกระดูกหมู

ราเม็งกระดูกหมู หรือ ทงกตสึราเม็ง (; โรมาจิ: "tonkotsu rāmen") เป็นราเมงประเภทหนึ่ง ทำโดยใช้น้ำซุปที่ทำจากกระดูกหมูซึ่งอาจผสมกับวัตถุดิบอื่น ๆ แล้วนำไปเคี่ยวเป็นชั่วโมง มักรับประทานกับเนื้อหมูหั่นบางและเส้นราเม็งแข็ง มีต้นกำเนิดจากจังหวัดฟุกุโอกะบนเกาะคิวชู ถือเป็นของขึ้นชื่อของจังหวัด ราเม็งกระดูกหมูสูตรของเมืองฟุกุโอกะเป็นที่รู้จักดีในชื่อราเม็งฮากาตะ
น้ำซุปกระดูกหมูที่ใช้ทำโดยการต้มกระดูกหมูในน้ำนานถึง 18 ชั่วโมง ซึ่งมักจะมีสีขุ่น ส่วนผสมในน้ำซุปประกอบด้วย หัวหอม กระเทียม ต้นหอม ขิง ไขมันหมู ตีนเป็ดขาหมู น้ำมัน และ เนื้อไก่ เส้นราเมงปรุงสุกมักจะรับประทานกับหมูสามชั้นตุ๋นหรือย่าง และเครื่องปรุงรสอาจรวมถึง คมบุ เห็ดหูหนู ซอสพริก งา ฯลฯ ร้านราเม็งบางแห่งอนุญาตให้ลูกค้าเลือกระดับความแข็งของเส้นได้ด้วย
ราเม็งฮากาตะ

ราเม็งฮากาตะ (; โรมาจิ: "hakata rāmen") เป็นราเม็งกระดูกหมูประเภทหนึ่งซึ่งพบได้ในเมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ เป็นหลัก โดยทั่วไปอาจหากินได้ที่ ร้านราเม็ง, ร้านอาหารจีน หรือ ยาไต ต่าง ๆ ในจังหวัดฟุกุโอกะ
ภาพรวม.
เครื่องปรุงรสและสีอาจแตกต่างกันไปหลากหลายขึ้นอยู่กับร้าน แต่ลักษณะสำคัญคือซุปสีขาวขุ่นที่ทำจากกระดูกหมูเป็นหลักและเส้นที่ยืดตรงบางเฉียบคล้ายกับ ชิมาบาระโซเม็ง กระดูกหมูต้มด้วยไฟแรงซึ่งทำให้คอลลาเจนในกระดูกละลายส่งผลให้น้ำซุปขุ่น ในร้านบางแห่งอาจเลือกความแข็งของเส้นได้เวลาสั่ง นอกจากนี้ยังสามารถสั่งเส้นเพิ่ม (เรียกว่า คาเอดามะ)
ความแข็งของเส้นราเม็งที่เลือกได้อาจแบ่งหลายระดับ ตั้งแต่ "แข็งมาก", "แข็ง", "ปกติ", "อ่อน", "อ่อนมาก" (「バリカタ」「カタ」「普通」「やわ」「バリやわ」) อ้างอิงจากบทความในนิชินิปปงชิมบุงในเดือนสิงหาคม 2017 ลูกค้า 80% ในร้านราเม็งในเมืองฟุกุโอกะเลือกแบบ "แข็ง" อย่างไรก็ตาม ในร้านราเม็งฮากาตะหลายร้าน แม้ว่าจะสั่งความแข็ง "ปกติ" ก็ยังให้เส้นที่ค่อนข้างแข็งเมื่อเทียบกับราเม็งภูมิภาคอื่น ๆ
ราเม็งฮากาตะอาจใส่เมล็ดงาขาว (งาบด) โดยผู้ที่คิดสูตรนี้คือยาสึโนริ โทโนมุระ (外村泰徳) ซึ่งเป็นผู้ก่อตั้งร้านฮากาตะราเม็งชิบารากุ (博多ラーメンしばらく) ในย่านนิชิจิง ในเขตซาวาระ ของเมืองฟุกุโอกะ ในปี 1958
ราเม็งนางาฮามะ.
ราเม็งนางาฮามะ (長浜ラーメン) เป็นชื่อเรียกราเม็งกระดูกที่ขายในยาไตหรือร้านราเม็งหลายแห่งในเมืองฟุกุโอกะ โดยเดิมทีมีต้นกำเนิดจากร้านกันโสะนางาฮามะยะ (元祖長浜屋) ในย่านนางาฮามะ ริมชายฝั่งอ่าวฟุกุโอกะ ในเขตจูโอ กลางเมืองฟุกุโอกะ และต่อมาก็มีร้านอื่นที่ใช้ชื่อว่าราเม็งนางาฮามะตามมา แม้ว่าจะไม่ได้อยู่ในย่านนางาฮามะ และมีสูตรที่ต่างไปจากร้านกันโสะนางาฮามะยะก็ตาม และเนื่องจากเป็นราเม็งกระดูกหมูที่ขายในฟุกุโอกะเหมือนกับราเม็งฮากาตะ ทำให้ปัจจุบันมักถือเป็นชนิดหนึ่งของราเม็งฮากาตะ
ราเม็งนางาฮามะไม่ได้เป็นที่รู้จักในพื้นที่อื่นนอกจากฟุกุโอกะ ทำให้ร้านราเม็งนางาฮามะที่เปิดขายในพื้นที่จังหวัดอื่นมักใช้ชื่อว่า "ฮากาตะนางาฮามะราเม็ง" (博多長浜ラーメン)
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิจิตร, อำเภอสามง่าม, อำเภอโพธิ์ประทับช้าง, อำเภอวังทรายพูน และกิ่งอำเภอสากเหล็ก
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอตะพานหิน, อำเภอบางมูลนาก, อำเภอโพทะเล และอำเภอทับคล้อ
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิจิตร, อำเภอสามง่าม, อำเภอโพธิ์ประทับช้าง และอำเภอวังทรายพูน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอตะพานหิน, อำเภอบางมูลนาก, อำเภอโพทะเล และอำเภอทับคล้อ
จังหวัดกำแพงเพชรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกำแพงเพชร พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองกำแพงเพชร, อำเภอพรานกระต่าย, อำเภอลานกระบือ, อำเภอคลองลาน และกิ่งอำเภอปางศิลาทอง
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขาณุวรลักษบุรี, อำเภอคลองขลุง, อำเภอไทรงาม, กิ่งอำเภอทุ่งทราย และกิ่งอำเภอบึงสามัคคี
เสียวหมี่ ไฮเปอร์โอเอส

ไฮเปอร์โอเอส   มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เสียวหมี่ ไฮเปอร์โอเอส  เป็นระบบปฏิบัติการ ที่พัฒนาโดยเสียวหมี่ โดยเป็นระบบปฏิบัติการที่มีแอนดรอยด์เป็นพื้นฐานที่พัฒนาให้เข้ากับระบบ Vela ที่เสียวหมี่พัฒนาขึ้นเองและเขียนสถาปัตยกรรมพื้นฐานใหม่ทั้งหมด สำหรับสมาร์ทโฟน อุปกรณ์ IoT และฮาร์ดแวร์อื่น ๆ ของ เสียวหมี่ เช่น รถยนต์ มีการประกาศบน X และ Weibo เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 2023 และเปิดตัวพร้อมกับ เสียวหมี่ 14 ซีรีส์ เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม 2023 จะค่อย ๆ แทนที่ มี่ยูไอ ตั้งแต่ปี 2024
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิจิตร, อำเภอสามง่าม, อำเภอโพธิ์ประทับช้าง และอำเภอวังทรายพูน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอตะพานหิน, อำเภอบางมูลนาก, อำเภอโพทะเล และอำเภอทับคล้อ
ปูเลาอูบิน

ปูเลาอูบิน  หรือเรียกย่อว่า อูบิน เป็นเกาะในประเทศสิงคโปร์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะสิงคโปร์ บนเกาะเคยเป็นที่ตั้งของเหมืองหินแกรนิตที่เป็นแหล่งงานในทศวรรษ 1960 ซึ่งมีประชากรบนเกาะประมาณสองพันคน หลังเหมืองปิดตัวและการพัฒนาบนเกาะสิงคโปร์ ประชากรบนเกาะลดลงและ ณ ปี 2012 มีประชากรเพียง 40 คน ปัจจุบัน ปูเลาอูบินเป๋นหนึ่งในไม่กี่พื้นที่ชนบทในสิงคโปร์ รวมถึงยังคงความหลากหลายทางชีวภาพ เกาะนี้เป็นส่วนหนึ่งของเขตนกสำคัญอูบิน-คาติบ (IBA) โดยเบิร์ดไลฟ์อินเตอร์เนชันนอล ด้วยความหลากหลายทางชีวภาพของนกซึ่งบางสปีซีส์มีความเสี่ยงสูญพันธุ์ ปัจจุบัน เกาะบริหารงานโดยคณะกรรการอุทยานแห่งชาติ แทนที่ 12 หน่วยงานเดิม
ตำนานว่ากันว่าเกาะนี้เกิดจากสัตว์สามชนิดจากสิงคโปร์ กบ หมู และช้าง แข่งกันว่าใครจะไปถึงชายฝั่งยะโฮร์ก่อน สัตว์ที่แพ้จะต้องกลายเป็นหิน แต่ด้วยมีอุปสรรคระหว่างทางมากมายทำให้ไม่มีใครไปถึงชายฝั่งยะโฮร์ ช้างกับหมูรวมกันกลายเป็นเกาะอูบิน ส่วนกบกลายเป็นเกาะเซอกูดู
ชะฮาเราะฮ์

ชะฮาเราะฮ์ (Shahārah) เป็นหมู่บ้านชนาดใหญ่บนภูเขา ศูนย์กลางการปกครองของอำเภอชะฮาเราะฮ์ รัฐอัมรัน ประเทศเยเมน ตั้งอยู่ที่ความสูง 2600 เมตร และ "ตั้งอยู่เหนือภูเขาสูงตระหง่านทางทิศใต้และที่ราบอันร้อนระอุทางทิศเหนือ" หมู่บ้านตั้งอยู่บนภูเขาชื่อเดียวกัน ซึ่งเป็นเขายื่นของเขาอัลอะฮ์นุม ภายในหมู่บ้านมีบ้านเรือนหินเก่าแก่มากมายและมีโพรงน้ำใต้ดินหนึ่งแห่ง ชะฮาเราะฮ์มีชื่อเสียงเป็นพิเศษจากสะพานคนเดินทำจากหินปูนที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 17 ข้ามโกรกธารที่ลึก
ในอดีตหมู่บ้านอยู่ในอาณาเขตฮาชิด และปัจจุบันอยู่ในอาณาเขตบาคิล หมู่บ้านมีประตูทางเข้าออกเมืองอยู่สามประตู คือ บาบอัลนัฮร์ (Bab al-Nahr), บาบอัลนัสร์ (Bab al-Nasr) และ บาบอัลซะรออ์ (Bab al-Saraw)
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิจิตร, อำเภอสามง่าม, อำเภอโพธิ์ประทับช้าง และอำเภอวังทรายพูน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอตะพานหิน, อำเภอบางมูลนาก, อำเภอโพทะเล และอำเภอทับคล้อ
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิจิตร, อำเภอสามง่าม, อำเภอโพธิ์ประทับช้าง และอำเภอวังทรายพูน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอตะพานหิน, อำเภอบางมูลนาก, อำเภอโพทะเล และกิ่งอำเภอทับคล้อ
เฉิง เจินเจฺว๋

เฉิง เจินเจฺว๋ (#เปลี่ยนทาง คริสต์ทศวรรษ 210 – คริสต์ทศวรรษ 220) ชื่อรอง ฉฺยง-ยฺวี่  เดิมมีชื่อว่า เฉิง เจฺว๋  เป็นสมาชิกตระกูลเทีย (程 "เฉิง") แห่งหนิวปิ่ง เฉิง เจินเจฺว๋สมรสกับจาง เหวย์ แต่สามีเสียชีวิตก่อนเริ่มพิธีสมรส เฉิง เจินเจฺว๋มีชื่อเสียงในเรื่องความกตัญญูกตเวทีต่อครอบครัวสามี และเป็นผู้มีจิตใจเข้มแข็งและบริสุทธิ์
ประวัติ.
เฉิง เจินเจฺว๋เกิดที่อำเภอหนิวปิ่ง (牛鞞縣 "หนิวปิ่งเซี่ยน") เมืองเฉียนเว่ย์ (犍為郡 "เฉียนเว่ย์ฺจฺวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคือนครเจี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน เฉิง เจินเจฺว๋เป็นภรรยาของจาง เหวย์ (張惟) เฉิง เจินเจฺว๋สมรสขณะมีอายุ 19 ปี (ตามการนับอายุแบบเอเชียตะวันออก) แต่สามีของเฉิง เจินเจฺว๋กลับเสียชีวิตก่อนเริ่มพิธีสมรส เนื่องจากทั้งคู่ไม่มีบุตร เฉิง เจินเจฺว๋จึงรับบุตรชายของจาง เยฺว่ (張悅) พี่ชายของสามีมาเป็นบุตรบุญธรรม เฉิง เจินเจฺว๋ยังดูแลพ่อเขยและแม่เขยของตนอย่างขยันขันแข็งตลอดวันทั้งคืน หวาง ชง (王沖) เจ้าเมืองเฉียนเว่ย์ต้องการสมรสกับเฉิง เจินเจฺว๋ แต่เฉิง กง (程肱) น้าของเฉิง เจินเจฺว๋บอกหวาง ชงว่าหลานสาวของตนมีความตั้งใจของตนและไม่มีใครเปลี่ยนแปลงได้ ภายหลังหวาง ชงดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการหรือต๊กอิ้ว (督郵 "ตูโหยว") ในสังกัดลิเงียมเมื่อครั้งที่ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองเฉียนเว่ย์ (犍為太守 "เฉียนเว่ย์ไท่โฉ่ว")
ลิเงียมส่งเจ้าหน้าที่ให้นำลูกแกะและห่านไปเป็นสินสอด และยังสั่งให้จัดพิธีสมรสในนามของหวาง ชง เมื่อเฉิง เจินเจฺว๋ทราบเรื่องนี้ ก็พยายามฆ่าตัวตายด้วยการโจนลงน้ำ แต่รอดชีวิตมาได้หลังจากได้รับการช่วยเหลือ ซู เกา (蘇高) เจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") คนถัดมาของเมืองเฉียนเว่ย์รู้สึกความประทับใจในตัวเฉิง เจินเจฺว๋จึงให้จัดคนดูแลรักษาให้เฉิง เจินเจฺว๋ หลังจากที่เฉิง เจินเจฺว๋เสียชีวิต เจ้าเมืองของเมืองจ๊ก (蜀郡 "ฉู่จฺวิ้น") ได้ส่งเจ้าหน้าที่ไปมอบสมัญญานามให้เฉิง เจินเจฺว๋ว่า "เจินเจฺว๋" (貞玦) เพื่อเป็นการรำลึกถึงวิญญาณของเฉิง เจินเจฺว๋ หลิว เวย์ (劉威) เจ้าเมืองของเมืองจางหลิง (章陵) ก็เขียนบทยกย่องเฉิง เจินเจฺว๋ด้วย
ละฏีฟะฮ์ บินต์ มุฮัมมัด อาล มักตูม

ชีกะอ์ ละฏีฟะฮ์ บินต์ มุฮัมมัด อาล มักตูม (เกิด 5 ธันาคม 1985) เป็นชีคาชาวเอมิเรต สมาชิกของราชวงศ์ที่ปกครองดูไบ ลูกสาวของมุฮัมมัด บิน รอชิด อาล มักตูม นายกรัฐมนตรีสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กับสตรีชาวแอลจีเรียที่ชื่อ ฮูรียะฮ์ อะฮ์เมด อัลมะอาช (Huriah Ahmed al M'aash)
เธอมีพี่น้องร่วมบิดาแต่ต่างมารดาอีกสองคนที่มีชื่อเดียวกัน เธอมีน้องสาวร่วมบิดามารดาด้วยกันคือ มัยตะอ์ (เกิดปี 1980), ชัมซา (เกิดปี 1981) และ มาญิด (เกิดปี 1987)
เธอหลบหนีออกจากดูไบในปลายเดือนกุมภาพันธ์ 2018 และถูกบีบบังคับให้เดินทางกลับมายังบ้านเกิดจากน่านน้ำนานาชาติใกล้กับชายฝั่งอินเดียในปฏิบัติการร่วมระหว่างอินเดียกับสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในเดือนมีนาคม 2018 ในเดือนธันวาคม 2018 ราชสำนักระบุว่าเธอได้เดินทางกลับเข้าดูไบแล้ว เป็นที่เข้าใจว่าเธอถูกกักขังหน่วงเหนี่ยวโดยขัดกับความต้องการของเธอภายใต้คำสั่งของบิดา ในเดือนมิถุนายน 2021 มีการออกแถลงการณ์สั้นในนามของเธอโดยสำนักงานกฎหมาย เทย์เลอร์ วิสซิง ระบุว่าเธอมีอิสระในการเดินทางอยู่และต้องการความเป็นส่วนตัว ในเดือนสิงหาคม 2021 หลังมีผู้ถ่ายภาพเธอได้บนท้องถนนของดูไบ, สเปน และไอซ์แลนด์ จึงถือเป็นการสิ้นสุดการรณรงค์ #FreeLatifa (ปล่อยละฏีฟะฮ์) ซึ่งดำเนินการมานานสามปีครึ่ง ในเดือนกุมภาพันธ์ 2022 ข้าหลวงใหญ่สิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ มีแชล บาเชเล ระบุว่าตนได้พบกับละฏีฟะฮ์เป็นการส่วนตัวในปารีสแล้ว ซึ่งเธอสบายดีและต้องการความเป็นส่วนตัว
ความสัมพันธ์อิหร่าน–คูเวต

ประเทศคูเวตและประเทศอิหร่านมีความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์ที่ยาวนานมาหลายร้อยปี โดยเฉพาะในยุคก่อนน้ำมัน ความสัมพันธ์ได้รับอิทธิพลเชิงลบจากการปฏิวัติอิหร่านใน ค.ศ. 1979 และสงครามอิรัก–อิหร่านในคริสต์ทศวรรษ 1980 ความสัมพันธ์ระหว่างสองประเทศดีขึ้นหลังการบุกครองคูเวต
คริสต์ศตวรรษที่ 20.
ในอดีต คูเวตมีความสัมพันธ์ทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมอันใกล้ชิดกับอิหร่าน ใน ค.ศ. 1961 คูเวตกลายเป็นประเทศเอกราช จากนั้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 คูเวตเข้าข้างกับอิรักในช่วงสงครามอิรัก–อิหร่าน ทำให้ความสัมพันธ์อิหร่าน–คูเวตได้รับความเสียหาย และอิหร่านโจมตีเรือของคูเวต รวมทั้งเรือบรรทุกน้ำมันด้วย ความสัมพันธ์ของคูเวคกับอิหร่านพัฒนาขึ้นในภายหลังเมื่ออิหร่านประณามอิรักจากการรุกรานคูเวตในสงครามอ่าวเมื่อ ค.ศ. 1991
วังแห่งชาติ (ดูชานเบ)

วังแห่งชาติ  เป็นที่พำนักทางการของประธานาธิบดีทาจิกิสถาน ตั้งอยู่บนถนนชีรินชอ ชอเตมือร์ ในใจกลางนครดูชานเบ ติดกันกับวังคือเสาธงดูชานเบ อดีตเสาธงที่สูงที่สุดในโลก, สวนรูดากี และแม่น้ำวาร์ซอบ วังนี้ก่อสร้างขึ้นโดยบริษัทสัญชาติอิตาลี
ประวัติศาสตร์.
วังเริ่มก่อสร้างในปี 2000 โดยในต้นปี 2006 รัฐบาลทำการรื้อถอนโบสถ์ยิวดูชานเบและมิกเวฮ์, ร้านค้าเนื้อโคเชอร์ และโรงเรียนยิว เพื่อเตรียมพื้นที่สำหรับสร้างวังนี้ ทั้งหมดไม่ได้รับเงินชดเชยจากทางรัฐ แต่ต่อมาหลังถูกนานาชาติร้องเรียน รัฐบาลได้ประกาศว่าได้ยกเลิกแผนดังกล่าวและอนุญาตให้ชุมชนยิวกลับมาสร้างโบสถ์ที่จุดเดิมได้ กระนั้นท้ายที่สุด รัฐบาลรื้อถอนโบสถ์ยิวหลังดังกล่าว ซึ่งเป็นหลังสุดท้ายในประเทศ ทิ้ง ทำให้ทาจิกิสถานไม่มีโบสถ์ยิวในประเทศแม้แต่แห่งเดียว และทำให้ประชากรชาติพันธุ์ยิวบูฆอรอมีมุมมองทางลบต่อรัฐบาลทาจิก 
วังสร้างแล้วเสร็จไม่นานก่อนการประชุมสุดยอดองค์การความร่วมมือเซี่ยงไฮ้ในดูชานเบในเดือนสิงหาคม 2008 ซึ่งมีการจัดประชุมบางส่วนในโดมทองของอาคาร อาคารนี้ปรากฏพิมพ์บนด้านหลังของธนบัตรมูลค่า 500 ซอมอนีของประเทศ ในเดือนกันยายน 2018 ประธานาธิบดีเบลารุส อาเล็กซันดร์ ลูกาเชงกอ เป็นประมุขแห่งรัฐต่างชาติคนแรกที่เดินทางเยือนวัง อาคารที่พำนักทางการของประธานาธิบดีหลังเดิม และอาคารสภารัฐมนตรีของอดีตสาธารณรัฐโซเวียตทาจิกบนถนนรูดากีถูกรื้อถอนในปี 2023 และมีจีนเข้ามาสร้างอาคารหลังใหม่แทน
โรงแรมยึลดึซ

โรงแรมยึลดึซ  เป็นโรงแรมหรูในนครอาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน สร้างขึ้นในปี 2013 โดยบริษัทบวิค มีขนาด 155 ห้อง สูง 107 เมตร
การก่อสร้าง.
อาคารก่อสร้างขึ้นโดยใช้เหล็กกล้า 7000 ตัน และกระจกมากกว่า 14,000 ตารางเมตร อาคารออกแบบเป็นทรงรูปหยดน้ำ มีบนาดพื้นที่รวม 50,620 ตารางเมตร และมีขนาดพื้นที่โดยรอบประมาณ 85,000 ตารางเมตร อาคารสร้างมาให้ทนทานต่อแผ่นดินไหว
ลักษณะ.
โรงแรมมีขนาด 155 ห้อง มีห้อวระดับเพรสซิเดนเชียล, เดลุกซ์ และแบบธรรมดา ชั้นแรกของอาคารมีแบนเกต์ฮอลล์ขนาด 1000 ที่นั่ง บนชั้น 14 มีอะพาร์ตเมนต์วีไอพี และบนชั้น 18 มีภัตตาคารขนาด 600 ที่นั่งที่เห็นทิวนครอาชกาบัต
โบร์ฮานี

โบร์ฮานี (Borhani, "โพรหานี") เป็นเครื่องดื่มคล้ายโยเกิร์ต จากประเทศบังกลาเทศ ทำมาจากเคิร์ดนม, พริกเขียว, เม็ดมัสตาร์ด, เกลือดำ, ผักชี และใบมินต์ บ้างถือว่าเป็นชนิดย่อยของเครื่องดื่มลัสซี เครื่องดื่มนี้นิยมดื่มในแถบธากา และ จิตตะโกง และนิยมเสิร์ฟในโอกาสพิเศษ เช่น งานแต่งงานหรืออีฏฟัรระหว่างรอมะฎอน รวมถึงนิยมดื่มหลังมื้อาหารหนัก เช่น ข้าวหมก, ปูเลา และ เตหะรี เชื่อว่าดื่มไปเพื่อช่วยย่อยอาหารได้
ไม่เป็นที่ทราบถึงที่มาของชื่อนี้ แต่เป็นไปได้ว่ามาจากคำส่าโบรอนี (เปอร์เซีย: بورانی) ซึ่งหมายถึงอาหารที่ทำจากโยเกิร์ตกับผักใบเขียว
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิจิตร, อำเภอสามง่าม, อำเภอโพธิ์ประทับช้าง และกิ่งอำเภอวังทรายพูน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอตะพานหิน, อำเภอบางมูลนาก และอำเภอโพทะเล
ยากิราเม็ง

ยากิราเม็ง (; โรมาจิ: "yakirāmen") เป็นราเม็งประเภทหนึ่ง ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือยากิราเม็งที่มีต้นกำเนิดจากยาไตในเมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ บนเกาะคิวชู แต่ยังมีราเมงย่างที่คิดค้นขึ้นในพื้นที่อื่น ๆ อีกด้วย
เมืองฟุกุโอกะ.
กล่าวกันว่ามีต้นกำเนิดมาจากยาไต "ฮากาตะยาไต โคกินจัง" (博多屋台 小金ちゃん) ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ปี 1968 ที่ย่านเท็นจิง เมืองฟุกุโอกะ จังหวัดฟุกุโอกะ และได้รับความนิยมอย่างมาก
เป็นเมนูที่ทำโดยผสมเส้นราเม็งต้มกับซุปกระดูกหมูและซอสสูตรพิเศษแล้วย่างบนกระทะร้อน โดยเจ้าของร้านรุ่นแรกคิดค้นขึ้นสำหรับลูกค้าที่ไม่สามารถดื่มซุปในช่วงอากาศร้อนได้
ราเม็งคาเง็ตสึอาราชิ.
เครือราเมงร้าน "ราเม็งคาเง็ตสึอาราชิ" (らあめん花月嵐) จำหน่ายยากิราเม็งตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2003 อย่างไรก็ตาม ไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นเมนูยอดนิยมได้ และเนื่องจากการวิพากษ์วิจารณ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงยังคงถือเป็น "เมนูลับ" (裏メニュー) อยู่ต่อไป
ซัปโปโระอิจิบัง.
ซันโยโชกุฮิงได้วางขาย "ซัปโปโระอิจิบัง" (サッポロ一番) ในปี 2016 ในชุดประกอบด้วยซอสยากินิกุและเส้นสำหรับยากิราเม็งปิดท้าย โดยตั้งใจไว้ว่าจะให้ใช้รับประทานยากินิกุโดยใช้น้ำจิ้มก่อน นั้นจึงใช้ซอสที่เหลือเพื่อทำยากิราเมงชิ้นสุดท้าย
จังหวัดวากายามะ.
"วากายามะยากิราเม็ง" (和歌山焼きラーメン) คิดค้นโดยร้านในเมืองอาริดางาวะ จังหวัดวากายามะ ชนะการประกวดอาหารชวนชิมท้องถิ่นระดับ B ในปี 2012
เมืองเอนะ จังหวัดกิฟุ.
"เคย์นังมารุโงโตะยากิราเม็ง" (恵南まるごと焼きラーメン) คิดค้นขึ้นใน ปี 2017 โดยแผนกเยาวชนของหอการค้าและอุตสาหกรรมเมืองเอนะ โดยเป็นอาหารชวนชิมระดับ B ในท้องถิ่นในเมืองเอนะ จังหวัดกิฟุ ในโอกาสครบรอบ 10 ปีของการควบรวมกิจการ มีลักษณะเด่นคือการใช้ผลิตภัณฑ์พิเศษจากท้องถิ่น
ราเม็งมิยาซากิ

มิยาซากิราเม็ง (; โรมาจิ: "Miyazaki rāmen") เป็นราเม็งท้องถิ่นที่พบได้ในจังหวัดมิยาซากิ เป็นราเม็งกระดูกหมู ประเภทหนึ่ง ใช้กระดูกหมูเป็นน้ำซุป แต่ไม่มีลักษณะเข้มข้น กระดูกหมูที่เหนียว และมีซุปกระดูกหมูที่เบากว่าเมื่อเทียบกับของจังหวัดอื่น ๆ ในคิวชู ในพื้นที่ทางตอนเหนือของจังหวัดมิยาซากิ มีหลายร้านที่ทำเป็นซุปเข้มข้น
สำหรับตัวเส้นราเม็งนั้น มักใช้เส้นแบบที่นุ่มและหนาและมีปริมาณน้ำสูง อาจเติมกระเทียม และโชยุลงในซุป ขึ้นอยู่กับความชอบ
ใน ปี 2007 ได้มีการผลิตเป็นบะหมี่ถ้วยในซีรีส์ "ราเม็งร้านที่มีคิวยาว" (行列のできる店のラーメン) ของนิสชินฟูดส์
นาน

นาน (เปอร์เซีย, อูรดู, อุยกูร์: ; ฮินดี: नान, ทมิฬ:) หรือ หนาง  เป็นอาหารจำพวกขนมปังแบนชนิดหนึ่งที่ทำโดยอบในเตาเผาหลังการหมัก พบได้ในประเทศแถบเอเชียตะวันตก, เอเชียใต้, เอเชียกลาง, ส่วนหนึ่งของเอเชียตะวันออก รวมไปถึงแถบแคริบเบียน
เชื่อกันว่ามีต้นกำเนิดในบริเวณที่เป็นประเทศอิหร่านในปัจจุบัน และแพร่กระจายไปยัง เมโสโปเตเมีย, อียิปต์โบราณ และ อนุทวีปอินเดีย ชื่อเรียกมีรากศัพท์มาจากภาษาเปอร์เซีย
ส่วนผสมหลักได้แก่ แป้งสาลี เกลือ น้ำ และ ยีสต์ แต่อาจเติม นมเปรี้ยว นม น้ำมัน บางครั้งอาจใส่ ไข่ไก่ น้ำตาล และ เครื่องเทศ เล็กน้อย
ตำบลป่าสะแก

ป่าสะแก เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลป่าสะแก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ตำบลป่าสะแกมีชื่อเดิมว่า "ดอนมะเกลือ" มีวัดประจำตำบลชื่อ วัดโบสถ์ (ซึ่งเป็นที่ตั้งโรงเรียนวัดป่าสะแกในปัจจุบัน) นายผา สะราคำ เป็นกำนันคนแรก สมัยนั้นมีเขตการปกครองจำนวน 5 หมู่บ้าน ในสมัยต่อมาประมาณ ปี พ.ศ.2486 กำนันคนต่อมาได้ขยายเขตการปกครองออกจากหมู่ที่ 2 เป็น หมู่ที่ 6 โดยมีชื่อมาจากต้นหมาก และต้นสะแกขึ้นเป็นป่ารกทึบ และเป็นที่หลบซ่อนตัวของเสือร้าย จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "ป่าสะแก" ตั้งแต่นั้นมา
ปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลวังศรีราชเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ โดยโอน 4 หมู่บ้านของตำบลวังศรีราชมาขึ้นกับตำบลป่าสะแก ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 4 หมู่บ้านทางทิศตะวันออกของตำบลป่าสะแก ได้แก่ หมู่ 2,9 บ้านคันคลอง, หมู่ 8 บ้านวังศรีราช และหมู่ 10 บ้านโพธิ์ทอง ไปตั้งเป็น ตำบลวังศรีราช ดังเดิม
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลป่าสะแกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองพิจิตร, อำเภอสามง่าม, อำเภอโพธิ์ประทับช้าง และกิ่งอำเภอวังทรายพูน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอตะพานหิน, อำเภอบางมูลนาก และอำเภอโพทะเล
องค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก

ป่าสะแก เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทองค์การบริหารส่วนตำบล ที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของตำบลวังศรีราช และตำบลป่าสะแก ในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
องค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ป่าสะแกเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลป่าสะแก ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลวังศรีราชมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 12.32 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,168 คน และ 744 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลป่าสะแกอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
ปี พ.ศ. 2546 กระทรวงมหาดไทยพิจารณาให้สภาตำบลวังศรีราชที่มีประชากรเพียง 629 คน ไม่สามารถจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้และต้องรวมเข้ากับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่อยู่ใกล้เคียง ปี พ.ศ. 2547 สภาตำบลวังศรีราชจึงได้รวมเข้ากับองค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดพิจิตรทั้งจังหวัด
วัดเขาบ่อแก้ว

วัดเขาบ่อแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนิคมเขาบ่อแก้ว อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ 
วัดเขาบ่อแก้ว มีนามตามชื่อบ้าน และเป็นวัดที่ตั้งอยู่ติดต่อกับภูเขาด้านเหนือของตลาดนิคม ชาวบ้านนิยมเรียกนามวัดว่า วัดนิคม หรือ วัดนิคมบ่อแก้ว ส่วนชื่อ "เขาบ่อแก้ว" เล่าว่ามีชาวบ้านคนหนึ่งระบุว่ามีลูกแก้วสวยงามมากอยู่บนภูเขาลูกหนึ่ง และได้ชวนเพื่อนบ้านจำนวนหนึ่งขึ้นไปขุดค้นหาจนกระทั่งพบลูกแก้วดังกล่าวถูกฝังอยู่ในร่องหิน วัดเขาบ่อแก้วตั้งวัดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2513 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2516 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 40 เมตร ยาว 60 เมตร โดยมีหลวงพ่อเชย ซึ่งเป็นพระธุดงค์ เป็นผู้นำในการก่อสร้างวัด และพัฒนากันต่อ ๆ มาจนเจริญรุ่งเรืองจนถึงปัจจุบัน มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระมหาพีรวัส จนฺทสโร
ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ ปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 159 นิ้ว สูง 169 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางมารวิชัย สร้างเมื่อ พ.ศ. 2530
จังหวัดพิจิตรในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพิจิตร พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดพิจิตรทั้งจังหวัด
วัดเชิงอุนเทิ้ง

วัดเชิงอุนเทิ้ง (Cheng Hoon Teng Temple) หรือ วัดเมฆเขียว เป็นวัดจีนในศาสนาพุทธ, ลัทธิขงจื๊อ และลัทธิเต๋า (สามคำสอน) ตั้งอยู่ในนครมะละกา ประเทศมาเลเซีย ถือเป็นวัดที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศที่ยังคงประกอบศาสนกิจจนถึงปัจจุบัน
วัดตั้งอยู่ใกล้กับถนนจาลันตูกังเออมัซ (Jalan Tukang Emas) หรือที่รู้จักในชื่อ "ถนนกลมเกลียว" (Harmony Street) เนื่องด้วยความใกล้กันของวัดนี้, มัสยิดกัมปุงกลิง และ ศรีโปยตมูรติเทวาลัย ซึ่งกินพื้นที่รวมกว่า 4,600 ตร.ม. วัดนี้ตั้งอยู่บนถนนจาลันโตกง (Jalan Tokong) ภายในประกอบด้วยหลายอาคารโดยมีอาคารหลักขนาดใหญ่ประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิม ตรงข้ามกันกับวัดบนอีกฝั่งถนนเป็นโรงอุปรากรจีน ส่วนหนึ่งของวัด อาคารภายในวัดจัดเรียงกันตามศาสตร์ฮวงจุ้ย ดังที่เห็นได้จากที่ตั้งของวัดเห็นแม่น้ำที่ฝั่งหนึ่งและเนินเขาสูงอีกฝั่งหนึ่ง
จาซีเชอจง

จาซีเชอจง (Tashichho Dzong หรือ Tashichö-Dzong) เป็นอารามพุทธและป้อมปราการบนขอบทางเหนือของนครทิมพู ประเทศภูฏาน ริมฝั่งแม่น้ำวังจู เดิมทีเป็นที่ประทับของเทวราช หรือหัวหน้ารัฐบาลฝั่งพลเรือน ซึ่งคือตำแหน่งที่ต่อมาผนวกเข้ากับของกษัตริย์หลังการสถาปนาราชาธิปไตยในปี 1907 ในบันทึกหนึ่งของนักเดินทางเมื่อปี 1922 กล่าวถึงอารามนี้ว่าเป็น "ป้อมปราการแห่งหลักธรรมอันเป็นมงคล" (the fortress of auspicious doctrine)
ชื่อของจาซีเชอจงมีความหมายว่า จง (ป้อมปราการ-อาราม) แห่งศาสนาอันประเสริฐ และใช้งานเป็นศูนย์กลางของรัฐบาลภูฏานตั้งแต่ปี 1968 ในปัจจุบัน ภายในมีห้องประทับและห้องทรงงานของกษัตริย์ ตลอดจนห้องทำงานของเลขาธิการคณะรัฐมนตรี, รัฐมนตรีกระทรวงกิจการภายใน และรัฐมนตรีกระทรวงพาณิชย์ ส่วนกระทรวงอื่น ๆ มีที่ทำการอยู่ในอาคารทางใต้ของจง และในอาคารใหม่ ๆ ในนครทิมพู อีกฝั่งของจงเป็นที่ตั้งของหอ Ney Khang Lhakhang ที่ประดิษฐานพระพุทธรูปของพระศากยมุนีและเทพเจ้า ในปี 1953 ราชวงศ์ภูฏานได้ย้ายไปประทับที่วังเตเช็นเชอลิงที่พึ่งสร้างใหม่แทน
ปาโชตักชัง

ปาโชตักชัง (Paro Taktsang) หรือเรียกโดยสั้นว่า ตักชัง หรือที่รู้จักในชื่อแปลว่า ถ้ำเสือ  เป็นพุทธศาสนสถานพุทธแบบหิมาลัยวัชรยาน ตั้งอยู่บนหน้าผาในหุบเขาปาโร ประเทศภูฏาน ถือเป็นหนึ่งในสิบสามถ้ำเสือ (Tiger's Nest caves) ในทิเบตโบราณที่ซึ่งคุรุปัทมสัมภวะเคยเดินทางมาปฏิบัติธรรมและเผยแผ่พุทธศาสนาแบบวัชรยาน
อาคารสิ่งปลูกสร้างของอารามเริ่มสร้างในปี 1692 โดยจุกที่สี่ กยัลเซ เต็นซิน รับกา รอบถ้ำที่คุรุปัทมสัมภวะเคยมาบำเพ็ญเพียรและได้สอนศิษย์ เช่น เยเช ซกยัล ก่อนจะเดินทางออกจากอาณาจักรทิเบตในศตวรรษที่ 9 คุรุปัทมสัมภวะถือเป็นผู้นำศาสนาพุทธนิกายวัชรยานมายังภูฏานซึ่งในเวลานั้นเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนทิเบต ต่อมาคุรุปัทมสัมภวะได้รับการเคารพบูชาเป็นเทพารักษ์ของภูฏานจนถึงปัจจุบัน
อารามนี้ในปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญและสัญลักษณ์หนึ่งของประเทศภูฏาน ทุก ๆ ปีจะมีการจัดเทศกาลเชชู ซึ่งจัดเพื่อระลึกถึงคุรุปัทมสัมภวะในแถบหุบเขาปาโร ระหว่างเดือนมีนาคมถึงเมษายน
ฮุมบ็อลท์ฟอรุม

ฮุมบ็อลท์ฟอรุม (Humboldt Forum) หรือ หอประชาคมฮุมบ็อลท์ เป็นพิพิธภัณฑ์สถานเกี่ยวกับประวัติศาสตร์มนุษย์ ศิลปกรรม และวัฒนธรรม ตั้งอยู่ในพระราชวังกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ซึ่งเป็นอาคารที่สร้างขึ้นใหม่ตามลักษณะของวังเดิมซึ่งถูกทำลายในสงครามโลกครั้งที่สอง
หอประชาคมฮุมบ็อลท์ได้รับการตั้งชื่อตามอเล็คซันเดอร์ ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ และวิลเฮล์ม ฟ็อน ฮุมบ็อลท์ สองพี่น้องนักวิชาการชาวเยอรมันที่มีบทบาทสำคัญในด้านวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรม โครงการนี้ใช้งบกว่า 700 ล้านยูโร ถือเป็นโครงการทางวัฒนธรรมที่แพงที่สุดในยุโรป เปิดให้เข้าชมทางอินเตอร์เน็ตเมื่อธันวาคม 2020 แต่เปิดสาธารณชนเข้าชมเมื่อกรกฎาคม 2021 หอประชาคมฮุมบ็อลท์เป็นที่เก็บรักษาศิลปวัตถุจากเอเชียกว่าสองหมื่นชิ้น และถือเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ศิลปะเอเชียที่ใหญ่ที่สุดนอกทวีปเอเชีย
ภายในหอประชาคมประกอบด้วยพิพิธภัณฑ์สองแห่ง ได้แก่ พิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วิทยา (Ethnologisches Museum) และพิพิธภัณฑ์ศิลปะเอเชีย (Museum für Asiatische Kunst) นอกจากนี้ยังมีพื้นที่สำหรับการเสวนาในประเด็นร่วมสมัย เช่น ความหลากหลายทางวัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม และประวัติศาสตร์ยุคอาณานิคม
ธีรยา เชาวนโยธิน

ธีรยา เชาวนโยธิน ชื่อเล่น โอโบ (5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 –) เป็นนักกีฬาขี่ม้าชาวไทย ที่ชนะการแข่งระดับนานาชาติหลายรายการ โดยได้รับการฝึกสอนจากไทโซ ซูงิตานิ นักกีฬาขี่ม้าโอลิมปิกทีมชาติญี่ปุ่น
นอกจากนี้ เธอยังมีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่อง"บ้านขังวิญญาณ" ในบทผีเด็ก และ"ไอ้ไข่ เด็กวัดเจดีย์" ในบทเปี๊ยก
ประวัติ.
ธีรยาเป็นลูกสาวของธีรธร เชาวนโยธิน เธอชนะการแข่ง CSI 1* เมดิเตอร์เรเนียนอีเควสเทรียนทัวร์ โอลิบา โนบา 2022 ที่ประเทศสเปน และได้เป็นแชมป์การแข่งกีฬาขี่ม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวางระดับนานาชาติในรายการปีลแบร์เคอน์ CSI 1* 2023 ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์
ปาโร

ปาโร (Paro) เป็นเมืองและศูนย์กลางการปกครองของเขตปาโร ในหุบเขาปาโร ประเทศภูฏาน ปาโรเป็นเมืองประวัติศาสตร์และมีศาสนสถานตลอดจนโบราณสถานมากมายภายในพื้นที่ และเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานปาโร ท่าอากาศยานนานาชาติแห่งเดียวของประเทศภูฏาน
บนถนนสายหลักใจกลางเมืองเต็มไปด้วยสิ่งปลูกสร้างสถาปัตยกรรมภูฏาน ในปาโรยังเป็นที่ตั้งของอารามตุงเซลาคัง (Dungtse Lhakhang), วังอุกเยนเปร์ลี ที่ประทับตามฤดูกาลของราชวงศ์ภูฏาน รินปุงจง และโรงแรมโอลาทัง (Olathang Hotel) ซึ่งประดับแบบภูฏานอย่างวิจิตร
ห่างออกไป จากตัวเมืองปาโร เป็นที่ตั้งของปาโรตักชัง (วัดถ้ำเสือ) ที่ซึ่งเชื่อกันว่าคุรุปัทมสมภพเหาะมาบนหลังเสือจากทิเบตมายังถ้ำนี้และปฏิบัติธรรมอยู่ภายในถ้ำ ทางเดินไต่เขาชึ้นไปยังอารามใช้เวลาขาละประมาณสามชั่วโมง A และระหว่างทางจากปาโรไปถ้ำเสือยังมีจุกกยัลจง อารามที่เคยถูกไฟทำลายไปในปี 1951
อาคารที่สูงที่สุดในประเทศภูฏานคืออาคาร ตาจง (Ta-Dzhong) ตั้งอยู่ในปาโร มีความสูง 22 เมตร 6 ชั้น ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1649 ปัจจุบันอาคารเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์แห่งชาติภูฏาน
จอมใจอโยธยา

จอมใจอโยธยา เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวพีเรียด อิงประวัติศาสตร์ ระทึกขวัญ จากการกำกับของนุติ เขมะโยธิน นำแสดงโดยจิรายุ ตันตระกูล และนริลญา กุลมงคลเพชร นับเป็นการกลับมาแสดงละครให้กับช่อง 3 อีกครั้งของก๊อต จิรายุ ต่อจากละครเรื่องพรหมลิขิตเมื่อปี 2566 และยังเป็นการมาร่วมงานกับทางช่อง 3 เป็นครั้งแรกของเฌอปราง อารีย์กุลอดีตกัปตันและอดีตผู้จัดการวงบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต
งานสร้าง.
ลองเสื้อผ้า.
ในวันที่ 19 พฤศจิกายน 2567 ทางไอจีแฟนคลับของจิรายุ ตันตระกูลได้มีการเผยแพร่ภาพการลองเสื้อผ้าของนักแสดงในละครเรื่อง จอมใจอโยธยา
บวงสรวง.
ในวันที่ 28 พฤศจิกายน 2567 ทางทีมงานและนักแสดงได้ทำพิธีบวงสรวงละครที่บริษัท 360 องศา เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด (ย่านนวลจันทร์) โดยมีกำหนดเปิดกล้องในวันที่ 1 ธันวาคม 2567
อับดุลลอฮ์ อิบน์ ซะบะอ์

อับดุลลอฮ์ อิบน์ ซะบะอ์ อัลฮิมยะรี  บางครั้งเรียกเป็น อิบน์ ซะบาอ์, อิบน์ อัสเซาดาอ์ หรือ อิบน์ วะฮ์บ เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์อิสลามเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 7 ที่มีความเกี่ยวข้องกับกลุ่มผู้ติดตามที่มีชื่อว่า ซะบะอียะฮ์ 
รายงานจากธรรมเนียมซุนนีและชีอะฮ์ อับดุลลอฮ์ อิบน์ ซะบะอ์เป็นชาวเยเมนเชื้อสายยิวจากชาวอาหรับ เผ่าฮิมยัรที่เข้ารีตเป็นอิสลามในสมัยอุษมาน เนื่องจากการยกย่องอะลีอย่างเกินเหตุ ทำให้ตามธรรมเนียมถือให้เขาเป็นฆุลาตคนแรก ในบันทึกที่รวบรวมโดยซัยฟ์ อิบน์ อุมัร กล่าวกันว่าอิบน์ ซะบะอ์และซะบะอียะฮ์ ผู้ติดตามของเขา เป็นหนึ่งในกลุ่มที่หลอกล่อชาวอียิปต์ให้ต่อต้านอุษมาน และเป็นผู้รับผิดชอบต่อการทำลายใกล้ถิ่นฐานในสงครามอูฐ
นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่มีความเห็นในเรื่องความเป็นประวัติศาสตร์ของอิบน์ ซะบะอ์แตกต่างกัน บางคนเชื่อว่าอับดุลลอฮ์ อิบน์ ซะบะอ์และอิบน์ อัสเซาดาอ์เป็นคนละคน (ฮอดจ์สัน) บางคนกล่าวว่าเขาเป็นบุคคลกึ่งตำนานหรือเป็นตำนาน (ฏอฮา ฮุซัยน์, เบอร์นาร์ด ลิวอิส, วิลเฟรด มาเดอลุง, Leone Caetani และนักประวัติศาสตร์ชีอะฮ์) ส่วนบางคนอย่างอิสราเอล ฟรีดแลนเดอร์, ซาบาติโน มอสกาตี และนักประวัติศาสตร์ซุนนียืนยันการมีตัวตน ต้นกำเนิดชาวยิวของเขาก็เป็นประเด็นถกเถียง นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่บางส่วนยืนยันว่าซัยฟ์ อิบน์ อุมัรแต่งเรื่องเกี่ยวกับการสังหารอุษมานเพื่อ "ให้ชาวมะดีนะฮ์พ้นผิดจากการมีส่วนร่วมในการสังหารเคาะลีฟะฮ์" และการเคลื่อนไหวเพื่อสนับสนุนอะลีให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากมุฮัมมัดไม่ปรากฏในสมัยอุษมาน นักเขียนซุนนีสมัยใหม่ส่วนใหญ่ยืนยันการมีตัวตนของอิบน์ ซะบะอ์ ยกเว้นฏอฮา ฮุซัยน์
ความเป็นประวัติศาสตร์.
ข้อมูลตามธรรมเนียมซุนนีและชีอะฮ์รายงานว่า อับดุลลอฮ์ อิบน์ ซะบะอ์เป็นชาวเยเมนเชื้อสายยิวที่เข้ารีตเป็นอิสลาม แต่นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่มีความเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับความเป็นประวัติศาสตร์ของอิบน์ ซะบะอ์ เอ็ม.จี.เอส. ฮอดจ์สันสงสัยว่าอิบน์ ซะบะอ์เป็นยิวหรือไม่ และเสนอแนะว่าอิบน์ ซะบะอ์และอิบน์ อัสเซาดาอ์เป็นสองคนที่แตกต่างกัน Leone Caetani รายงานว่า ต้นตอของอิบน์ ซะบะอ์เป็นเพียงผู้สนับสนุนทางการเมืองของอะลี โดยเฉพาะ "คนรุ่นหลังที่จินตนาการถึงแผนการสมคบคิดทางศาสนาเช่นเดียวกับของราชวงศ์อับบาซียะฮ์" ฏอฮา ฮุซัยน์และอะลี อัลวัรดียังคงยืนกรานว่าอิบน์ ซะบะอ์เป็นสิ่งที่สร้างจากโฆษณาชวนเชื่อของอุมัยยะฮ์
อย่างไรก็ตาม นักประวัติศาสตร์บางส่วนยืนยันการมีตัวตนของอิบน์ ซะบะอ์หรือผู้ติดตามของเขา อิสราเอล ฟรีดแลนเดอร์สรุปว่าอิบน์ ซะบะอ์และซะบะอียะฮ์มีตัวตนจริง ผลงานของเขาได้รับการรับรองโดย Sabatino Moscati. Linda D. Lau และ A. R. Armush ก็ยอมรับรายงานและบทบาทของซะบะอียะฮ์ในสงครามอูฐของซัยฟ์ อิบน์ อุมัร
ในด้านเกี่ยวกับความเชื่อทางศาสนาของอิบน์ ซะบะอ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความเชื่อของพวกซะบะอียะฮ์ ดับเบิลยู. เอฟ. ทักเกอร์ ตั้งข้อสังเกตว่าความเชื่อดังกล่าวมีความสมบูรณ์ยิ่งขึ้นและบันทึกไว้ได้ดีกว่าในแหล่งข้อมูลที่อุทิศให้กับการนอกรีต Matti Musa ชี้ให้เห็นว่าซะบะอียะฮ์ที่เป็นลัทธิฆุลาตมีอยู่จริง โดยสังเกตว่ามุมมองของพวกเขาได้รับการพิจารณาอย่างจริงจังโดยนักวิชาการด้านการนอกรีตทั้งนิกายซุนนีและชีอะฮ์ ฮอดจ์สันระบุว่ามีข้อขัดแย้งในทัศนคติทางศาสนาที่มีต่อตัวเขาและผู้ติดตาม แต่เราสามารถสรุปได้ว่าเขาเป็นผู้ก่อตั้งหรือวีรบุรุษของนิกายหนึ่งนิกายหรือมากกว่าที่เรียกว่าซะบะอียะฮ์ ซึ่งสรรเสริญตำแหน่งของอะลี
เส้นหลักการส่งกำลัง

เส้นหลักการส่งกำลัง  คือเส้นทางหรือเส้นทางที่ถูกกำหนดไว้ในพื้นที่ปฏิบัติการซึ่งมีการจราจรส่วนใหญ่ไหลผ่านเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการทางทหาร และปฏิบัติการด้านมนุษยธรรม เส้นหลักการส่งกำลังเป็นคำที่ใช้ในการก่อการกำเริบและสงครามไม่ตามแบบ
เนื่องมาจากการจราจรทางทหารที่หนาแน่นและแน่นอน เส้นหลักการส่งกำลังมักจะกลายเป็นเป้าหมายของกองกำลังฝ่ายตรงข้าม ดังเช่นกรณีของถนนสนามบินในกรุงแบกแดด ซึ่งเป็นเส้นทางที่สั้นแต่อันตราย
ตำบลเขากะลา

เขากะลา เป็น "ตำบล" (ตำบล) และพื้นที่ใกล้เคียงในจังหวัดนครสวรรค์ ซึ่งตั้งอยู่ในภาคกลางตอนบนของประเทศไทย
ภูมิศาสตร์.
เขากะลาเป็นแนวภูเขาเตี้ยๆ ที่มีลักษณะเหมือนเปลือกมะพร้าวคว่ำ จึงได้รับชื่อ "เขากะลา" ตามรูปลักษณะ พื้นที่ของเขากะลาครอบคลุมทั้งตำบลเขากะลา อำเภอพยุหะคีรี ไปจนถึงตำบลพระนอนในอำเภอเมืองนครสวรรค์ หรือศูนย์กลางของจังหวัดนครสวรรค์
ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูงและพื้นที่ภูเขา เขากะลาตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองอำเภอพยุหะคีรีไปทางทิศตะวันออกราว 
เขากะลามีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 217.23 ตารางกิโลเมตร (ประมาณ 135,768.75 ไร่)
พื้นที่ใกล้เคียง (เริ่มจากทิศเหนือทวนเข็มนาฬิกา): ตำบลพระนอนในอำเภอเมืองนครสวรรค์ ตำบลหัวถนนในอำเภอตาคลี ตำบลนิคมเขาบ่อแก้วในอำเภอเดียวกัน ตำบลอุดมธัญญาในอำเภอตากฟ้า และตำบลเขาทองกับตำบลนิคมเขาบ่อแก้วในอำเภอเดียวกัน
ประชากร.
มีประชากรทั้งหมด 8,458 คน (ชาย 4,114 คน หญิง 4,344 คน) ใน 2,999 ครัวเรือน
เศรษฐกิจ.
ส่วนใหญ่ประชากรมีอาชีพทำไร่อ้อย อาชีพทำนาเป็นส่วนน้อย
การปกครอง.
ตำบลเขากะลาปกครองโดยองค์การบริหารส่วนตำบล (อบต.) เขากะลา
ตำบลแบ่งออกเป็น 19 หมู่บ้านทางปกครอง
สาธารณูปโภค.
เขากะลามีโรงพยาบาล 4 แห่ง ศูนย์สุขภาพ 19 แห่ง ร้านขายยา 4 แห่ง
มีวัดทั้งหมด 9 แห่ง และสำนักสงฆ์ 2 แห่ง
ด้านการศึกษา มีศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 5 แห่ง โรงเรียนประถมศึกษา 6 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษา 1 แห่ง ห้องสมุดประชาชน 6 แห่ง และศูนย์การศึกษานอกระบบ 1 แห่ง
ในด้านการสื่อสาร มีที่ทำการไปรษณีย์ 2 แห่ง และตู้โทรศัพท์สาธารณะ 16 ตู้
ทุกครัวเรือนมีไฟฟ้าและน้ำประปาใช้อย่างทั่วถึง
แหล่งพบยูเอฟโอ.
เขากะลามีชื่อเสียงในฐานะแหล่งพบยูเอฟโอ เพียงแห่งเดียวในประเทศไทย บางคนในพื้นที่เชื่อว่าเป็นสถานที่ที่สิ่งมีชีวิตนอกโลกจะนำ ยูเอฟโอ ลงจอดหรือมาปรากฏตัวให้เห็นบ่อยครั้ง แม้ว่าคนนอกพื้นที่หรือแม้แต่บางคนในพื้นที่จะไม่เชื่อเรื่องนี้ก็ตาม อย่างไรก็ตาม เขากะลาถูกขนานนามว่า "เเอเรียที่ 51 ของไทย"
ทัมพเทณิยะ

ทัมพเทณิยะ (สิงหล: දඹදෙණිය) เป็นซากเมืองโบราณในจังหวัดพายัพ ประเทศศรีลังกา ซึ่งเคยเป็นศูนย์กลางทางการเมือง วัฒนธรรม และศาสนาในช่วงศตวรรษที่ 13 เมื่อครั้งที่อาณาจักรทัมพเทณิยะถูกสถาปนาเป็นราชธานีโดยพระเจ้าวิชัยพาหุที่ 3 ทัมพเทณิยะตั้งอยู่บนยอดเขา ซึ่งเป็นที่ตั้งของวังและป้อมปราการที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อป้องกันการรุกรานจากศัตรู สิ่งก่อสร้างเหล่านี้แสดงถึงความชาญฉลาดด้านสถาปัตยกรรมในยุคโบราณ อีกทั้งยังมีเจดีย์และวัดพุทธที่สะท้อนถึงบทบาทสำคัญของพุทธศาสนาในชีวิตประจำวันของชาวเมือง