pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มัลติเบิร์ด จักรวาลธงไชย

มัลติเบิร์ด จักรวาลธงไชย เป็นคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ของเบิร์ด - ธงไชย แมคอินไตย์ และเป็นคอนเสิร์ตแรกของเขาหลังจากได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทยสากล-ขับร้อง) ประจำปี พ.ศ. 2565 จัดแสดงเป็นครั้งที่ 12 ในปี พ.ศ. 2566 เป็นปีที่ 37 นับจากคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ครั้งแรก จัดที่ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี โดยเบื้องต้นมีกำหนดแสดงจำนวน 2 รอบ ในวันที่ 18 และ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ต่อมาได้เพิ่มรอบการกุศลในวันที่ 17 พฤศจิกายน ทั้งนี้ เนื่องจาก 3 รอบนี้บัตรจำหน่ายหมดทุกที่นั่ง จึงมีการเพิ่มอีก 2 รอบในวันที่ 25 และ 26 พฤศจิกายน รวมจำนวนทั้งหมด 5 รอบ 
ทั้งนี้ ในรอบการแสดงเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ได้เสด็จทอดพระเนตรคอนเสิร์ตเป็นการส่วนพระองค์ และในรอบการแสดงเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และ สมเด็จพระนางเจ้าสุทิดา พัชรสุธาพิมลลักษณ์ พระบรมราชินี ได้เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรคอนเสิร์ตเช่นเดียวกัน
เบื้องหลัง.
ในคอนเสิร์ต Singing Bird ตอน Lifetime Soundtrack เมื่อวันที่ 11–13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2565 หลังจบการแสดงเพลงสุดท้ายของเบิร์ด มีการขึ้นประกาศบนจอกลางเวทีคอนเสิร์ตว่าจะมีการจัดคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ขึ้นเป็นครั้งที่ 12 ในช่วงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 เบิร์ดให้สัมภาษณ์กับสื่อมวลชนว่าได้กำหนดวันจัดคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ด ครั้งที่ 12 ไว้ตั้งแต่วันที่ 18 พฤศจิกายน เป็นต้นไป และสามวันถัดมาได้มีการประกาศชื่อตอนของคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ด ครั้งที่ 12 อย่างเป็นทางการ ในชื่อ มัลติเบิร์ด จักรวาลธงไชย
ศิลปินรับเชิญ.
ศิลปินรับเชิญหลัก.
ศิลปินรับเชิญในคอนเสิร์ต ตลอด 5 รอบการแสดง ได้แก่
ศิลปินรับเชิญพิเศษ.
ในคอนเสิร์ตนี้มีศิลปินรับเชิญพิเศษที่มาร่วมร้องเพลง หมั่นคอยดูแลและรักษาดวงใจ และโชว์ในแต่ละวัน ได้แก่
รูปแบบการแสดง.
การแสดงในคอนเสิร์ตแบบเบิร์ดเบิร์ดโชว์ ครั้งที่ 12 แบ่งออกเป็นองก์ต่าง ๆ สอดคล้องตามชื่อตอนของคอนเสิร์ต ดังนี้
ชิน ซ็อง-รก

ชิน ซ็อง-รก (เกิด 23 พฤศจิกายน 1982) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามักจะปรากฏตัวในภาพยนตร์และซีรีส์ทางโทรทัศน์ แต่เป็นที่รู้จักกันดีในละครเวที
ชีวิตในวัยเด็ก.
ชินมีความใฝ่ฝันที่จะเป็นนักบาสเก็ตบอลร่วมกับ เจ-รก น้องชายของเขาที่อายุน้อยกว่า 2 ปี สองพี่น้องเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมฮวีมูน  ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งในโรงเรียนมัธยมปลายระดับชั้นนำของกรุงโซลที่เด่นด้านบาสเกตบอล อาการบาดเจ็บทำให้ชินต้องพิจารณาอาชีพใหม่อีกครั้ง และเขาย้ายไปเรียนที่โรงเรียนมัธยมศิลปะอันยาง เขาเรียนวิชาเอกการละครและภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยซูวอน แต่ต่อมาเขาก็ลาออกหลังจากได้รับคัดเลือกให้แสดงละคร
อาชีพ.
ชินเปิดตัวการแสดงครั้งแรกในปี 2003 แต่พบว่าเป็นการยากที่จะหางานแสดง เนื่องจากผู้กำกับลังเลที่จะคัดเลือกนักแสดงที่สูง 189 เซนติเมตรมารับบทสมทบหรือบทเล็ก ๆ คิดว่าเขาจะมีโอกาสที่ดีกว่านี้หากเขาได้รับประสบการณ์การแสดงมากขึ้นและฝึกฝนฝีมือบนเวที ชินจึงเปลี่ยนเส้นทางและเข้าร่วมคณะละครฮักช็อน
เมื่อชินแสดงในละครเพลงเรื่องแรกของเขาเรื่อง "Moskito" มีผู้ชมเพียง 20-25 คนในห้องโถงขนาด 500 ที่นั่ง แม้จะรู้สึกหดหู่และท้อแท้ แต่เขาบอกว่าประสบการณ์ทำให้เขาแข็งแกร่งและช่วยให้เขากลายเป็นนักแสดงที่มีความกล้า
ในขณะที่แสดงละครเพลงเรื่อง "Dracula" ชินได้รับเลือกให้รับบททางจอแก้วเป็นครั้งแรกในละครทางเคเบิลเรื่อง "Hyena" (2006) เป็นนักแสดงสมทบในละครและภาพยนตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน "ขอขอบคุณจากดวงใจ" (2007) และ "My Life's Golden Years" (2008) เขายังปรากฏตัวในซีซั่นที่ 1 ของรายการเรียลลิตี้โชว์ "We Got Married" ของเอ็มบีซี ในฐานะ "คู่รักปลอม ๆ" กับนักแสดงตลกหญิงคิม ชิน-ย็อง
ในปี 2007 ชินได้รับเลือกจากผู้เข้าออดิชั่นกว่า 400 คนให้รับบทโซโลมอนใน "Dancing Shadows" ซึ่งเป็นละครเพลงที่ดัดแปลงมาจากบทละครแนวสมจริงเรื่อง "Forest Fire" ของนักเขียนบทละครชื่อดังชาวเกาหลี ชา บอม-ซอก หลังจากนั้นเขาก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมจากงาน Korea Musical Awards 
ในขณะที่ชินแสดงในละครเพลงยอดฮิตเรื่องแล้วเรื่องเล่า เขายังคงสร้างความประทับใจให้กับนักวิจารณ์ด้วยการแสดงของเขา เสียงร้องแบบบาริโทนที่หนักแน่นและทรงพลัง และโน้ตอัลโตที่ละเอียดอ่อนและชัดเจน
อี เซ-ย็อง

อี เซ-ย็อง  เป็นนักแสดงหญิงชาวเกาหลีใต้ เธอเดบิวต์ในฐานะนักแสดงเด็กในปี 1997 และเป็นที่รู้จักจากบทบาท ชเว กึม-ย็อง ตอนเด็กใน "แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง" (2003), "9 ขวบคับ เมื่อรักแรกเริ่ม" (2004), "Lovely Rivals" (2004) และ "Wonder Years" (2007) เธอเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทบาทของเธอใน "The Gentlemen of Wolgyesu Tailor Shop" (2016–2017), "ตำนานไซอิ๋วฉบับเกาหลี" (2017–2018), "สลับร่าง ล้างบัลลังก์" (2019),"หมอหัตถ์เทวดา" (2019), "ไขคดีลับสัมผัสเหนือโลก" (2020), "สืบอดีตล่าอนาคต" (2020), "นางในใจกล้า" (2021) และ "คาเฟ่เลิฟ กฎหมายรัก" (2022)
อาชีพ.
เริ่มต้นเข้าสู่วงการ.
อีเริ่มอาชีพของเธอในฐานะนักแสดงเด็ก และเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง "9 ขวบคับ เมื่อรักแรกเริ่ม", "Lovely Rivals" และ "The Wonder Years"
เมื่ออายุ 20 ต้น ๆ อีก็ปรากฏตัวในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "วันวานยังหวานอยู่", "รักสุดใจ" และ "Goddess of Marriage" รวมถึงภาพยนตร์เรื่อง "Horror Stories 2" และ "วัยรักเลือดเดือด" อีมีบทบาทมากขึ้นเรื่อย ๆ ในละครโรแมนติกเกี่ยวกับเพลงเรื่อง "Trot Lovers" และละครระทึกขวัญลึกลับแฟนตาซีเรื่อง "นักสืบแวมไพร์"
ช่างก่อสร้างเจ้าเล่ห์

"ช่างก่อสร้างเจ้าเล่ห์"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร"คอลเลียร์"ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1903 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 2 จากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ"
ประวัติการตีพิมพ์.
"ช่างก่อสร้างเจ้าเล่ห์" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"คอลเลียร์"เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1903 ในนิตยสาร"คอลเลียร์"มีภาพวาดประกอบ 7 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ" ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905
เทศมณฑลออเรนจ์

เทศมณฑลออเรนจ์  เป็นเทศมณฑลที่ตั้งอยู่ในเขตมหานครลอสแอนเจลิส เซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 มีประชากร 3,186,989 คน ทำให้เป็นเทศมณฑลที่มีประชากรมากเป็นอันดับสามของรัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นเทศมณฑลที่มีประชากรมากเป็นอันดับหกของสหรัฐ และมีประชากรมากกว่า 19 รัฐของสหรัฐรวมถึงวอชิงตัน ดี.ซี. แม้ว่าพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นเขตชานเมือง แต่ก็เป็นเทศมณฑลที่มีประชากรหนาแน่นมากเป็นอันดับสองในรัฐรองจากเทศมณฑลซานฟรานซิสโก เมืองที่มีประชากรมากที่สุดสามเมืองในเทศมณฑล ได้แก่ แอนะไฮม์ แซนตาแอนา และเออร์ไวน์ ซึ่งแต่ละเมืองมีประชากรมากกว่า 300,000 คน แซนตาแอนายังเป็นที่ตั้งเทศมณฑลอีกด้วย
พระยาพิบูลเสนานุกิจ (นิเมาะ)

พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) (มลายู: Nik Moh) เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 6 ในช่วงปี พ.ศ. 2427-2451 ชาวเมืองเรียกว่ารายาสะแต (สุลต่าน) ได้ปกครองเมืองยะหริ่งต่อจากพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) ซึ่งเป็นพี่ชายต่างมารดา
ประวัติ.
พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) เป็นบุตรคนที่สองของพระยายะหริ่ง (นิยูโซฟ) อดีตเจ้าเมืองปัตตานีและเจ้าเมืองยะหริ่ง ครั้นพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) ผู้เป็นพี่ชายถึงแก่พิราลัย ได้แต่งตั้งนิเมาะผู้น้องเป็นพระยายะหริ่งแทนได้รับบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม" เจ้าเมืองยะหริ่ง ต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี" ในตำแหน่งจางวางกำกับราชการเมืองยะหริ่ง และได้แต่งตั้งพระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) บุตรชายเป็น "รายามุดา" นอกจากนี้ยังได้แต่งตั้งบุตรชายเป็นกรรมการที่ปรึกษาเมืองยะหริ่งดังนี้ พระสุนทรรายา (นิโซะ) หลวงประชาภิบาล (นิแว) หลวงบุรานุมัติการ (นิตีมุง) ขุนอภิบาลบุรีรักษ์ (กูปัตตารอ) ขุนสิริบำรุง (นิแม) และพระวิเศษวังษา (นิกูวง) บุตรพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) โดยได้สร้างวังขึ้นใหม่ว่าราชการเมือง ห่างจากวังของพระยายะหริ่ง(นิตีมุง) ลงไปทางทิศใต้ประมาณหกเส้นเศษ ในสมัยนิเมาะปกครองเมืองยะหริ่งได้สร้าง "มัสยิดยามู" ตรงข้ามที่ว่าการอำเภอยะหริ่งในปัจจุบัน เมื่อพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) ถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าแต่งตั้งพระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) เป็นพระยายะหริ่งแทน ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม
บุตร-ธิดา.
พระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) มีบุตร-ธิดา 14 คน ดังนี้
1. พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ อับดุลละบุตร) เจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 7 เป็นเจ้าเมืองคนสุดท้าย
2. พระสุนทรรายา (นิโซะ)
3. หลวงประชาภิบาล (นิแว)
4. หลวงบุรานุมัติการ (นิตีมุง)
5. ขุนอภิบาลบุรีรักษ์ (กูปัตตารอ)
6. ขุนสิริบำรุง (นิแม) ศึกษาธิการอำเภอยะหริ่ง
7. หะยีนิเต๊ะ
8. นิเดร์
9. นิแม๊ะ
10. ตวนสปีเย๊าะ
11. นิบูงอ
12. นิเล๊าะ
13. กูสปีเย๊าะ หนึ่งในบุตรสาวคือ กูอามีนะห์ได้อภิเษกสมรสกับเต็งกูลักษามณา แห่งรัฐสลังงอร์ 
14. กูลาโบ๊ะ เสกสมรสกับหลวงรายาภักดี("ตวนลือเบะห์") ผู้ช่วยราชการเมืองรามัน บุตรของพระยารัตนภักดีศรีราชบดินทร์สุรินทรวิวังศา (ตวนยากง) เจ้าเมืองรามัน
ดาโต๊ะปังกาลัน

ดาโต๊ะปังกาลัน หรือ ดาตูปังกาลัน (มลายู: Datok Pengkalan หรือ Datu Pengkalan) เป็นเจ้าเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2334-2352 โดยดำรงตำแหน่งเป็นรายาองค์ที่ 2 ในฐานะประมุขสูงสุดแห่งเมืองปัตตานี.
ในปี พ.ศ. 2328 ปัตตานีได้ตกเป็นประเทศราชของสยาม ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ทรงแต่งตั้งเติงกูลามีเด็น เป็นเจ้าเมืองปกครองปัตตานี ครั้นถึงปี พ.ศ.2332 เติงกูลามีเด็นคิดกู้เอกราชปาตานีจากสยามโดยได้ส่งศาสน์ให้พระเจ้าองเชียงสือ กษัตริย์แห่งอันนาม(เวียดนามในปัจจุบัน)ให้ยกทัพตีกรุงเทพทางทิศตะวันออก ส่วนท่านเองจะยกทัพตีกรุงเทพทางทิศใต้ แต่พระเจ้าองเชียงสือได้นำเรื่องดังกล่าวกราบทูลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าฯ จึงส่งพระยากลาโหมราชเสนาลงมาปราบ ในที่สุดเติงกูลามีเด็นเสียชีวิตลงในการปราบครั้งนั้น ต่อมาได้แต่งตั้ง "ดาโต๊ะปังกาลัน" ปกครองปัตตานีแทน พร้อมทั้งแต่งตั้ง (ขวัญซ้าย) ไปเป็นผู้ตรวจการสอดส่องดูแลการปกครองของดาโต๊ะปังกาลัน
"ทางการไทยมองว่าการที่เติงกูลามีเด็นเลือกติดต่อพระเจ้าองเชียงสือ เป็นเพราะตระกูลผู้ปกครองปัตตานีมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชวงศ์ที่ปกครองจามปาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเวียดนาม"
หลักฐานไทยระบุเกี่ยวกับดาโต๊ะปังกาลันว่า "มีสติปัญญาและมีอำนาจมากเมืองใกล้เคียงก็คร้ามกลัวอยู่" และทางมลายูระบุว่า "ดาโต๊ะปังกาลัน" เป็นหลานของ(วันฟากิฮ์ อาลี มหารายาเลลา หรือ นิอาลี) ซึ่งเป็นโอรสในสุลต่านอับดุลฮามิดชาร์ หรือ นิมุสตอฟา ดาตูยามู-จามปา และได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ปัตตานีในสมัยรายาอูงู นับว่าเป็นสายตระกูลเจ้านายมลายูที่ได้กำเนิดเป็นดาตูปกครองเมืองต่างๆเช่น ปกครองจามปา(เวียดนาม) ดาตูยามู(ยะหริ่ง) ดาตูปูยุด และดาตูกลันตัน นอกจากนั้นดาโต๊ะปังกาลันยังเป็นบุตรเขยของดาโต๊ะกรือเซะ ดาโต๊ะปังกาลันจึงมีฐานอำนาจที่เข้มแข็ง
ภายใต้การปกครองของดาโต๊ะปังกาลัน เมืองปัตตานีมีความสงบระดับหนึ่ง แต่ยังเกิดความขัดแย้งทางการปกครองระหว่างเจ้าเมืองมลายูและข้าราชการสยามขึ้นบ่อยครั้ง จนในปี พ.ศ.2351 ดาโต๊ะปังกาลันและวงศ์พระญาติซึ่งเป็นเจ้าเมืองในการปกครองปัตตานี ผู้นำในท้องถิ่นใกล้เคียงรวมทั้งชาวปัตตานี ร่วมกันยกกำลังเข้าโจมตีข้าราชการสยามที่ปกครองอยู่จนต้องหนีไปสงขลา กองทัพจากนครศรีธรรมราชและสงขลากำลังไปถึงปัตตานี แต่ไม่สามารถเอาชนะได้ จนกระทั้งกองทัพจากกรุงเทพ นำโดยเจ้าพระยาพลเทพออกไปช่วย ในที่สุดปัตตานียอมแพ้อย่างสิ้นเชิง ส่วนดาโต๊ะปังกาลันก็เสียชีวิตระหว่างการสู้รบ
ประเทศบาฮามาสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศบาฮามาส มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ประเทศบาฮามาสจะเข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อนเป็นครั้งที่ 19 ติดต่อกัน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
วัดพระยาปันแดน

วัดพระยาปันแดน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำน่าน ในตำบลพญาแมน อำเภอพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์
วัดพระยาปันแดนเป็นวัดที่เจ้าเมืองพิษณุโลกกับเจ้าเมืองพิชัยได้ร่วมกันสร้างเพื่อตกลงเรื่องการแบ่งเขตแดนกัน โดยมีจุดเริ่มต้นที่หน้าจวนเจ้าเมืองของแต่ละเมือง ถ้าล่องเรือตามแม่น้ำน่านมาพบกัน ณ ที่ใดก็ถือว่าตรงจุดนั้นเป็นเขตแบ่งแดน วัดพระยาปันแดนยังปรากฏใน "ลิลิตพายัพ" พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชนิพนธ์เมื่อ พ.ศ. 2448 ครั้งยังเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชได้เสด็จไปประพาสมณฑลพายัพ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2350 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2458
ภายในวัดปรากฏเจดีย์ศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนต้นอยู่ด้านหลังอุโบสถ จำนวนสี่องค์ ส่วนอุโบสถมีการสร้างทับร่องรอยซากอุโบสถเก่า ในปัจจุบันไม่ปรากฏร่องรอยหลักฐานแล้ว ตัวอุโบสถหันหน้าลงสู่แม่น้ำน่านซึ่งเป็นคุ้งน้ำพอดี วัดมีเกจิอาจารย์คือ พระครูวิเชียรปัญญามหามุณี ผู้ทรงวิทยาคมที่ชาวบ้านเคารพศรัทธาอย่างยิ่ง
เมื่อ พ.ศ. 2563 เกิดไฟไหม้วัด มีกุฏิเสียหาย 13 ห้อง หอฉัน 1 หลัง เสียหายทั้งหมด หอสวดมนต์ 1 หลัง เสียหายทั้งหมด ศาลาอเนกประสงค์ 1 หลัง เสียหายบางส่วน เสียหายทั้งหมดพระพุทธรูป โบราณเสียหายหลายสิบองค์และพระเหรียญ รูปหล่อ บูชา เสียหายหลายพันองค์
ทิพา ปวีณาเสถียร

ทิพา ปวีณาเสถียร (เกิด 4 เมษายน พ.ศ. 2512) ชื่อเล่น ไก่ เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง สังกัดพรรคประชาชน
ประวัติ.
ทิพาสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนอรุโณทัย มัธยมศึกษาที่โรงเรียนลำปางกัลยาณี ระดับปริญญาตรีบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการจัดการและการตลาด มหาวิทยาลัยโยนก ปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง 
การทำงาน.
ธุรกิจ.
เธอประกอบธุรกิจโรงงานน้ำแข็ง และเคยดำรงตำแหน่งนายกสมาคมสตรีนักธุรกิจและวิชาชีพแห่งประเทศไทย จังหวัดลำปาง ปีบริหาร 2561-2563
งานการเมือง.
ทิพาลงสมัครรับเลือกตั้งครั้งแรกในปี พ.ศ. 2562 สังกัดพรรคอนาคตใหม่ โดยใช้ชื่อในการสมัครว่า "ฑิพาฎีพ์" มีคู่แข่งสำคัญคือ กิตติกร โล่ห์สุนทร จากพรรคเพื่อไทย ผลการเลือกตั้งเธอได้คะแนนเป็นอันดับ 2 อีกสี่ปีต่อมาเธอได้ลงรับสมัครเลือกตั้งในพื้นที่เดิมและแข่งกับบุคคลเดิม ซึ่งเธอได้รับการเลือกตั้ง ด้วยคะแนน 51,579 คะแนน โดยกิตติกรมีคะแนนตามมาเป็นลำดับที่สอง ด้วยคะแนนเสียง 34,747 คะแนน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ทิพา ปวีณาเสถียร ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย
ประเทศไทยในพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024

ราชอาณาจักรไทย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 17 ณ กรุงปารีส สาธารณรัฐฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 28 สิงหาคม ถึง 8 กันยายน พ.ศ. 2567
เหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
นักกีฬา.
ต่อไปนี้เป็นรายการจำนวนผู้เข้าแข่งขันตัวแทนราชอาณาจักรไทย (นักกีฬาพาราทีมชาติไทย) ในการแข่งขันกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024
ยิงปืน.
ผลการแข่งขันดังนี้
1. อนุสรณ์ ไชยชํานาญ
2. วรรณิภา เหลืองวิไล
3. อติเดช อินทนนท์
4. ชุติมา อรุณมาศ
5. สมพร ม่วงศิริ
6. ชุติมา แสนหล้า
บอคเซีย.
1. ศตนันท์ พรหมศิริ
2. วัชรพล วงษา
3. วรวุฒิ แสงอำภา
4. วิษณุ ฮวดประดิษฐ์
5. อรรคเดช ชูชื่นกลิ่น
6. ลดามณี กล้าหาญ
7. พรโชค ลาภเย็น
8. นวลจันทร์ พลศิลา
ยิงธนู.
1. หาญฤชัย เนตรศิริ
2. ภัทรภร ปัตตะแวว
3. คมสัน สิงห์ภิรมย์
วีลแชร์เรซซิ่ง.
1. พงศกร แปยอ 
2. ประวัติ วะโฮรัมย์
3. อธิวัฒน์ แพงเหนือ
4. พิเชษฐ์ กรุงเกตุ
5. มะสบือรี อาแซ
6. ภูธเรศ คงรักษ์
7. สายชล คนเจน
8. พิพัฒน์พงษ์ เสียงล้ำ
9. ชัยวัฒน์ รัตนะ
กรีฑา.
1. จักริน ดำมุณี
2. ศศิราวรรณ อินทโชติ
3. กฤษณพงษ์ ทิสุวรรณ
4. พลาธิป คำทา
5. สุนีย์ภรณ์ ถนอมวงศ์ 
6. อรวรรณ ไกรสิงห์
7. อรวรรณ ฉิมแป้น
ว่ายน้ำ.
1. ชาคร แก้วศรี
2. ภูชิต อิงชัยภูมิ
3. เอกรินทร์ น้อยทัด
4. ณัฐรินีย์ ขจรเมธา
5. วิลาสินี วงศ์นนทภูมิ
เทควันโด.
1. ขวัญสุดา พวงกิจจา 
2. จิราพร วงศ์สุวรรณ
3. ธันวา แก่นคำ
4. ธนพันธ์ุ โสตถิเศรษฐ์
แบดมินตัน.
1. อำนวย เวชวิฐาน
2. สุจิรัตน์ ปุกคำ
3. ณัฐพงษ์ มีชัย
4. ฉ่าย แซ่ย่าง
5. ศิริพงษ์ เติมอารมณ์
6. นิดาภา แสนสุภา
7. มงคล บุญสุน
8. ชวรัชต์ กิตติโชควัฒนา
เรือแคนู.
1. วาสนา คูทวีทรัพย์
2. สันติ วรรณทวี
เทเบิลเทนนิส.
1. วันชัย ชัยวุฒิ
2. รุ่งโรจน์ ไทยนิยม
3. ยุทธจักร กลิ่นบานชื่น
4. เฉลิมพงษ์ พันภู่
5. บรรพต ศิลปคง
6. พิสิษฐ์ หวังผลพัฒนศิริ
7. ดารารัตน์ อาสายุทธ์
8. ชิลชิตพยัค บุตรวรรณสิริณา
9. ปฐมวดี อินต๊ะนน
10. ถิรายุ เชื้อวงษ์
11. วิจิตรา ใจอ่อน
12. ปานวาด ศรีงาม
วีลแชร์ฟันดาบ.
1. สายสุนีย์ จ๊ะนะ
2. วิสิทธิ์ กิ่งมะนาว
3. อภิญญา ทองแดง
4. เดือน นาคประสิทธิ์
จักรยาน.
1. วัชโรบล บุญมาเลิศ - กัญญารัตน์ เกษทองหลาง (ผู้ช่วย)
2. ดารินทร์ ชีพชนแดน
3. สุมาศ พนาลัย
4. อรรถชัย ศรีวิชัย
5. นภัสกร รอดกลาง
ยกน้ำหนัก.
1. กมลพรรณ กระราชเพชร
2. อรวรรณ บุตรโพธิ์
เรือพาย.
1. ปรมินทร์ โพธิ์งามทิพยกุล
2. จิตนา เชื้อสะอาด
วีลแชร์เทนนิส.
1. สาคร ขันทะสิทธิ์
ยูโด.
1. วิฑูรย์ กองสุข
วีรภัฎ อ่อนสอาด

วีรภัฎ อ่อนสอาด (เกิด 26 มีนาคม พ.ศ. 2541) ชื่อเล่น แฟรงกี้ เป็นนักแสดง นักร้อง และนักดนตรีชาวไทย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
ประวัติ.
วีรภัฎมีชื่อเล่นว่า แฟรงกี้ เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 2541 ที่จังหวัดนครสวรรค์เป็นลูกชายคนเล็กของบ้านโดยมีพี่ชาย 1 คน (ภัทรชนน อ่อนสอาด) จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากวิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
เส้นทางเข้าสู่วงการบันเทิง.
วีรภัฎเข้าสู่วงการจากการถูกแม่หลอกพาเข้ากรุงเทพฯ ทำให้ได้พบกับ ปิ๊ก-ฌาณฉลาด ทวีทรัพย์ ผู้จัดการดาราชื่อดัง และได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดช่อง 3 เอชดี โดยได้ฝึกการแสดงและการเล่นดนตรีนาน 1 ปีก่อนจะได้เป็นสมาชิกวง ฟิน ต่อมาได้มีผลงานการแสดงละครเรื่องแรกคือเรื่อง "ซ่อนเงารัก" ในปี 2563 โดยรับบทเป็น ใต้ฟ้า ศิราพาณิชย์ ก่อนจะมีผลงานละครเรื่องที่ 2 ในปี 2564 คือเรื่อง "แก่นแก้ว" โดยรับบทเป็น ซัน
จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 10 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3 และ 4)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงใหม่, อำเภอสันกำแพง, อำเภอสารภี, อำเภอดอยสะเก็ด และกิ่งอำเภอแม่ออน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสันป่าตอง, อำเภอจอมทอง, อำเภอฮอด, อำเภอแม่แจ่ม, อำเภอสะเมิง, อำเภอหางดง, อำเภออมก๋อย, อำเภอดอยเต่า, อำเภอแม่วาง และกิ่งอำเภอดอยหล่อ
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอแม่ริม, อำเภอแม่แตง, อำเภอพร้าว และอำเภอสันทราย
เขตเลือกตั้งที่ 4.
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอเชียงดาว, อำเภอฝาง, อำเภอแม่อาย, อำเภอไชยปราการ และอำเภอเวียงแหง
นามิ นากางาวะ

นามิ นากางาวะ (; โรมาจิ: "Nakagawa Nami", 4 เมษายน 1975) เป็นนักร้อง นักพากย์ และ ผู้บรรยาย ชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองอุวาจิมะ จังหวัดเอฮิเมะ สังกัดค่าย MIT Gathering มีผลงานขึ้นชื่อคือเพลงคามาโดะ ทันจิโร โนะ อุตะ เพลงประกอบอนิเมะเรื่องดาบพิฆาตอสูร
ชีวประวัติ.
เธอเริ่มเล่นเปียโนตั้งแต่อายุ 3 ขวบ ทุ่มเทให้กับการร้องเพลงตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นประถม และได้เข้าร่วมชมรมนักร้องประสานเสียงและคณะนักร้องประสานเสียง หลังที่จากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมในจังหวัดเอฮิเมะ ก็ศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยเอเชีย หลังจากจบการณ์ศึกษาจึงได้เข้าร่วมโรงละครเชกสเปียร์
งานของเพลงของเธอเริ่มต้นด้วยงานเพลงธีมของเกมอินเทอร์เน็ต นอกจากการขับร้องเพลงพื้นบ้านแล้ว เธอยังร้องเพลงประสานเสียงสำหรับเกมและอนิเมะอีกด้วย ในขณะเดียวกันก็ยังทำงานเป็นผู้บรรยายและนักพากย์ไปด้วย
ก่อนหน้านี้เคยสังกัดค่ายเพาเวอร์ไรส์ แต่ได้ประกาศลาออกในวันที่ 1 เมษายน 2021 ตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายนของปีเดียวกัน จึงได้มาเป็นสมาชิกของค่าย MIT Gathering
เซียว ต้ง

เซียว ต้ง (อักษรโรมัน: Xiao Dong #เปลี่ยนทาง ; สวรรคตปี 552) มีพระนามเดิมว่า หยวนจี (อักษรโรมัน: Yuanji #เปลี่ยนทาง) บางครั้งรู้จักกันในชื่อก่อนสวรรคตว่า อ๋องแห่งอู่จาง (อักษรโรมัน: Prince of Yuzhang #เปลี่ยนทาง)), เป็น จักรพรรดิแห่งจีนในราชวงศ์เหลียง โดยสังเขป ในปี ค.ศ. 551 โดยมีแม่ทัพ โหว จิง คุมตำแหน่งสมุหนายกที่เมืองหลวง เจี้ยนคัง แม่ทัพโหวต้องการแสดงความแข็งแกร่งของเขา จึงปลด จักรพรรดิเจี้ยนเหวิน พระนัดดาของเซียวต้งออกจากราชสมบัติ และสถาปนาเซียวต้งขึ้นครองราชย์แทน ด้วยฐานะที่เซียวต้งคือรัชทายาท ในสมัยจักรพรรดิเหลียงอู่
ในช่วงรัชสมัยสั้นๆ อำนาจของเซียว ต้งอยู่ภายใต้การควบคุมของโหวจิงโดยสิ้นเชิง เพียงสองเดือนครึ่งหลังจากที่เสี่ยวตงขึ้นเป็นจักรพรรดิ โหวจิงก็บังคับให้เขามอบบัลลังก์ให้ตัวเองขึ้นครองบัลลังก์ในฐานะจักรพรรดิแห่งฮั่น ในปี ค.ศ. 552 กองทหารของ หวัง เสิงเปียน ซึ่งเป็นแม่ทัพที่จงรักภักดีต่อ เซียว อี้ พระนัดดาของเซียวต้ง ยึดเมืองหลวงเจี้ยนคังกลับคืนมา และแม่ทัพ จู้ เหม่ยเจิ๋น (อักษรโรมัน: Zhu Maichen #เปลี่ยนทาง) ยึดถือพระโองการของเซียว อี้ ได้โยนตัวเซียวต้ง และพี่ชายสองคนของเขาจมน้ำตายในแม่น้ำแยงซี
เส้า ซือ

เส้า ซือ (อักษรโรมัน: Xiao Ji #เปลี่ยนทาง) (508 – 5 สิงหาคม 553) พระนามเดิมว่า ชื่อ ฉวิน (อักษรโรมัน: Shixun #เปลี่ยนทาง) เป็นที่รู้จักกันในฐานะ อ๋องแห่งหวู่หลิง (อักษรโรมัน: Prince of Wuling #เปลี่ยนทาง) เป็นองค์รัชทายาทและเป็น ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ ของ จีน ในยุคราชวงศ์เหลียง พระองค์เป็นพระโอรสองค์เล็กของ จักรพรรดิเหลียงอู่ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์เหลียง พระองค์ปกครองภูมิภาคเสฉวน และฉงชิ่งสมัยใหม่ ในปี ค.ศ. 552 พระองค์ประกาศว่าสวรรค์ประทานให้พระองค์เป็นกษัตริย์ และยกทัพรุกคืบไปทางตะวันออกเพื่อพยายามชิงบัลลังก์ แต่ในปี 553 กองกำลังเว่ยตะวันตก ก็ยกทัพโจมตีอาณาจักรของพระองค์จากทางด้านหลังภายใต้คำแนะนำของพระเชษฐา จักรพรรดิเหลียงหยวน กองกำลังที่ก้าวหน้าของเส้า ซือ พ่ายแพ้ต่อจักรพรรดิหยวน และพระองค์ก็ถูกปลงพระชนม์ในสนามรบ
เหตุเครื่องบินชนกันที่ท่าอากาศยานฮาเนดะ พ.ศ. 2566

ผลสืบเนื่อง.
หลังจากเกิดการชนกัน ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวได้สั่งปิดทางวิ่ง 16R ใกล้กับจุดเกิดเหตุเป็นเวลาสองชั่วโมง เครื่องบิน TEO ของการบินไทยได้รับความเสียหายเล็กน้อยบริเวณปลายปีก เครื่องบินได้รับการซ่อมบำรุงโดยการนำปลายปีกออก และนำกลับไปทำการบินอีกครั้ง ส่วนเครื่องของอีวีเอแอร์ก็ได้นำกลับไปซ่อมบำรุงก่อนนำกลับมาทำการบินอีกครั้ง
นาคทา (รัฐราชสถาน)

นาคทา (อักษรโรมัน: Nagda) เป็นหมู่บ้านในอำเภออุทัยปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ในสมัยโบราณ นาคทาเป็นราชธานีและเมืองสำคัญของรัฐเมวาร์ ปัจจุบันเป็นที่รู้จักจากซากของหมู่สหัสรพาหุมนเทียร
นาคทาน่าจะสถาปนานครขึ้นโดยกษัตริย์นาคาทิตยะ (King Nagaditya) แห่งราชวงศ์คุหิล (Guhil dynasty) ในศตวรรษที่เจ็ด และในเวลานั้น เมืองเป็นที่รู้จักในชื่อ "นาคหฺรท" (Nagahrada) ซึ่งแปลว่า "ทะเลสาบแห่งนาค" ต่อมานาคทากลายมาเป็รราชธานีของรัฐเมวาร์ เรื่อยมากระทั่งราวปี 948 ซึ่งย้ายราชธานีไปนครอาหัรแทน ก่อนจะกลับมาเป็นราชธานีอีกครั้งในราวปี 1116 ถึงต้นศตวรรษที่ 13 ที่ถูกโจมตีโดยสุลต่านอิลตุตมิช
ประชากรตามสำมะโนปี 2011 ของนาคทา อยู่ที่ 237 คน
นายกรัฐมนตรีดอมินีกา

นายกรัฐมนตรีดอมินีกา  หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งเครือรัฐดอมินีกา เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศดอมินีกา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 หลังจากดอมินีกาได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบันคือ รูสเวลต์ สเกอร์ริต เข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2004
อำนาจหน้าที่.
ตามบทที่ 59 ของรัฐธรรมนูญแห่งเครือรัฐโดมินิกา;
ประธานาธิบดีจะทำหน้าที่ตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีของรัฐมนตรี นายกรัฐมนตรีจะกำกับดูแลการประชุมของคณะรัฐมนตรีตามเจตนารมณ์ของระบบเวสต์มินสเตอร์ มีชื่อเรียกสั้น ๆ ว่า 'ไพรมัส อินเตอร์ พาเรส' หรืออันดับหนึ่งในบรรดาที่เท่าเทียมกัน อย่างไรก็ตาม นายกรัฐมนตรีของดอมินีกาก็เหมือนกับนายกรัฐมนตรีส่วนใหญ่ในรัฐที่เป็นเกาะเล็ก ๆ โดยทั่วไปจะปกครองในลักษณะของประธานาธิบดี
จังหวัดแม่ฮ่องสอนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 1 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยจังหวัดแม่ฮ่องสอนทั้งจังหวัด
อาหัร (รัฐราชสถาน)

อาหัร (อักษรโรมัน: Ahar) เป็นอดีตนครที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ ตั้งอยู่บนฝั่งทางเหนือของแม่น้ำอาหัร ตั้งอนู่ในอำเภออุทัยปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย
การขุดค้นทางโบราณคดีในอาหัรในทศวรรษ 1950 ตอนปลาย ถึงต้นทศวรรษ 1960 พบว่าอาหัรเคยเป็นที่ตั้งของวัฒนธรรมยุคทองแดงชาร์ ที่ต่อมาเรียกว่าวัฒนธรรมอาหัร-พนัส ที่พื้นที่ขุดค้นโบราณคดีในอาหัรสามารถระบุสองวัฒนธรรมที่ต่างกัน ได้แก่ วัฒนธรรมอาหัร-1 (2580 ปี - 1500 ปีก่อน ค.ศ.) และอาหัร ยุค 2 (1000 ปีก่อน ค.ศ. เป็นต้นมา)
ในสมัยก่อนยุคใหม่ อาหัรมีความสำคัญทางการเมืองในฐานะราชธานีของราชวงศ์คุหิล (Guhil) แห่งรัฐเมวาร์ในราวปี 948 ถึงปี 1116 ที่ซึ่งได้ย้ายราชธานีกลับไปยังนาคทา ชื่อโบราณของอาหัร เช่น อาฆาฏปุระ (Aghatapura) และ อาฏปุระ (Atpura)
เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐ

เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐ  หรือ เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติ  เป็นเครื่องอิสริยาภรณ์ที่ได้รับจากรัฐเอกราช ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบเกียรติศักดิ์แห่งชาติ อิสริยาภรณ์เหล่านี้โดยทั่วไปจะถูกมอบให้กับผู้ที่ทำคุณงามความดีหรือสร้างเกียรติยศหรือชื่อเสียงที่ดีต่อรัฐหรือชาติ ซึ่งจะอยู่ในหมวดหมู่ของเครื่องอิสริยาภรณ์อัศวิน (Orders of chivalry) หรือเครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณ (Order of merit)
เครื่องอิสริยาภรณ์ที่ถูกมอบให้ก่อนหน้าโดยราชวงศ์จะไม่ถูกถือว่าเป็น เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐ และเครื่องอิสริยาภรณ์แห่งรัฐจะถูกมอบโดยรัฐที่เป็นรัฐเอกราช ไม่ใช่รัฐที่มีการปกครองระบอบกษัตริย์ เช่น จีน รัสเซีย ไต้หวัน
พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ อับดุลละบุตร)

พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ อับดุลละบุตร) (มลายู: Nik Wok Abdullaputra) เป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนที่ 7 และเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งคนสุดท้ายก่อนมีการปฏิรูปการปกครองเป็นมณฑลเทศาภิบาล และเป็นต้นตระกูล โดยได้รับพระราชทานนามสกุลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว 
ประวัติ.
พระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) เป็นบุตรของพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) กับนางนิมายอ ครั้นพระยายะหริ่ง (นิเมาะ) ถึงแก่พิราลัยเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2451 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าแต่งตั้งพระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) เป็นพระยายะหริ่ง ได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ) ได้สร้างวังยะหริ่งขึ้นใหม่ว่าราชการเมือง อยู่ตรงกันข้ามกับวังของพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) 
ภายหลังจากการปฏิรูปการปกครองเป็นมณฑลเทศาภิบาล เมืองยะหริ่งมีฐานะเป็นอำเภอขึ้นกับจังหวัดปัตตานี พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ) ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดสายบุรี จนกระทั่งปี พ.ศ. 2474 จังหวัดสายบุรีได้ถูกยุบลงเป็นอำเภอสายบุรีขึ้นกับจังหวัดปัตตานี นิโวะจึงได้พ้นจากตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสายบุรี และได้กลับมาอยู่ที่วังยะหริ่ง และถึงแก่อนิจกรรมในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2484 
บุตร-ธิดา.
พระยาพิพิธเสนามาตยาธิบดีศรีสงคราม (นิโวะ) มีบุตรธิดา 6 คน ได้แก่
เติงกูลามีเด็น

เติงกูลามีเด็น (มลายู: Tengku Lamidin) เป็นพระยาเมืองปัตตานีในช่วงปี พ.ศ. 2328-2334 โดยเป็นรายาปกครองปตานีองค์ที่ 1 หลังจากอาณาจักรปตานีเสียเมืองแก่สยามในปี พ.ศ.พ.ศ. 2328
ประวัติ.
หลังจากสยามสามารถยึดอาณาจักรปาตานีได้ในปี พ.ศ. 2328 ก่อนจะนำทัพกลับกรุงเทพได้แต่งตั้ง เติงกูลามีเด็น ขึ้นปกครองปาตานีโดยให้อยู่ภายใต้การปกครองของนครศรีธรรมราช เติงกูลามีเด็นเป็นบุตรของนิสุไลมาน ดาตูปูยุดที่2 เป็นหลานของรายาบือนังปาดัน เป็นเหลนของวันดาอิม ดาตูยามู-จามปา
เติงกูลามีเด็นได้พยายามฟื้นฟูบ้านเมืองที่เสียหายจากสงครามแต่เนื่องจากบ้านเมืองได้รับความเสียหายอย่างหนัก จึงได้ย้ายไปสร้างวังแห่งใหม่ที่ปราวันซึ่งเคยเป็นเมืองหลวงเก่าในสมัยอาณาจักรลังกาสุกะ โดยให้ดาโต๊ะปังกาลันเป็นผู้ดูแลเมืองหลวงที่กรือเซะ
ในสมัยการปกครองของเติงกูลามีเด็นได้คิดทำการกอบกู้เอกราชปาตานีจากอำนาจสยาม โดยได้ส่งสาส์นให้องเชียงสือ เจ้าอ๋องตระกูลเหงียนให้ยกทัพตีกรุงเทพทางทิศตะวันออก ส่วนท่านเองจะยกทัพตีกรุงเทพทางทิศใต้ แต่องเชียงสือได้นำเรื่องดังกล่าวกราบทูล พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชทรงทราบ จึงส่งพระยากลาโหมราชเสนาลงมาปราบในที่สุดเติงกูลามีเด็นเสียชีวิตลงในสงครามครั้งนั้น และได้กวาดต้อนประชาชนปาตานีกลับกรุงเทพ หลังจากนั้นได้แต่งตั้งดาโต๊ะปังกาลันเป็นผู้ปกครองปาตานีพร้อมทั้งแต่งตั้ง(ขวัญซ้าย) ไปเป็นผู้ตรวจการสอดส่องดูแลการปกครองของดาโต๊ะปังกาลัน
ผลของสงครามครั้งนั้น บรรดาแม่ทัพนายกองที่รอดชีวิต พร้อมด้วยบุตรธิดาของเติงกูลามีเด็นและราษฎรถูกจับเป็นเชลย ถูกกวาดต้อนเข้ากรุงเทพ โดยให้เชลยเหล่านี้อยู่ในที่ต่างๆทั้งในกรุงเทพและปริมณฑล เช่น เขตธนบุรี เขตคลองสาน เขตพระประแดง เขตหนองจอก เขตมีนบุรีในปัจจุบัน
บุตรธิดา.
เติงกูลามีเด็น มีบุตรธิดา 3 คน โดยทั้งสามถูกนำเข้าสู่กรุงเทพไปอยู่ที่บ้านแขกรวมกับเชลยอื่นๆ ได้แก่
1.ต่วนอีตัม
2.ต่วนตีมุน
3.ต่วนกุนโด
ฐานันดรศักดิ์เจ้านายมลายูปัตตานี

ฐานันดรศักดิ์เจ้านายมลายู หมายถึง ระบบชั้นและชั้นยศของเจ้านายมลายู หมายความเฉพาะในปัตตานี ยะลา นราธิวาส และรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย เนื่องจากรัฐกลันตันมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับปัตตานีและมีการใช้ชั้นยศที่เหมือนกันอีกทั้งในอดีตรัฐมลายูต่างๆมีการใช้ชั้นยศที่คล้ายกันและมีการสืบทอดกันมาตั้งแต่โบราณสมัยนครรัฐมลายูรุ่งเรืองจนถึงปัจจุบัน
ชั้นยศ.
ชั้นยศปัตตานียุคแรก 
ในสมัยเริ่มแรกมีการใช้ชั้นยศ 1.วัน(Wan) 2.นิ(Nik) 3.ตูแว(Tuwea) เป็นยศชั้นเดียวกันทั้งหมด หมายถึงผู้นำ พระเจ้าแผ่นดิน สุลต่าน ใช้ในเชื้อพระวงศ์และบรรดาเจ้าเมืองต่างๆ 
- ยศ "วัน" นอกจากหมายถึงการสืบเชื้อสายเจ้าแล้วอาจหมายถึงการสืบเชื้อสายเจ้าทางพระมารดา หรืออาจเป็นขุนนางที่มีคววามดีความชอบจึงได้รับแต่งตั้ง 
- ยศ "นิ" ปรากฏใช้ครั้งแรกในสมัยสุลต่านมูซอฟฟาร์ ซึ่งเป็นดาตูยามู-จามปา เป็นโอรสในสุลต่านสุลต่านอับดุลลอฮ์ (Wan Bo Tri Tri) เจ้าผู้ครองเมืองปัณฑุรังคะ แห่งอาณาจักรจามปา โดยตั้งชื่อโอรสว่า นิมุสตอฟา (สุลต่านอับดุลฮามิดชาห์) ตาดูยามู-จามปา หรือชาวจามปารู้จักในชื่อ (Po Rome) 
- ยศ ตวน หรือ ตูแว แปลว่า เจ้า "คำว่า ตูแว" พบที่ปัตตานีเท่านั้นและยอมรับกันทางภาษาศาสตร์ว่าน่าจะเป็นคำดั่งเดิมที่สุด 
นอกจากนี้ยังปรากฏลำดับชั้นยศซึ่งมีการใช้เฉพาะในปัตตานียุคกลาง โดยในตาริคปาตานี (Tariq Patani) ของวันฟากิฮ อาลี ดังนี้
ต่อมามีการเปลี่ยนแปลงการใช้ชั้นยศตามสมัยนิยมจนมาสู่ชั้นยศมลายูแบบ 3 ชั้น (ยุคหลังจนถึงปัจจุบัน) 
ในอดีตรัฐกลันตันนิยมใช้ชั้นยศ "ต่วน" จนกระทั้งในปี ค.ศ.1944 ได้มีการเปลี่ยนตามสมัยนิยมมาใช้ชั้นยศ ตนกู,เติงกู,เต็งกู ส่วนในปัตตานี ยะลา และนราธิวาสนิยมใช้ยศ ต่วน, กู ,นิ ตามแบบดั่งเดิม 
ปัจจุบันชั้นยศ "นิ" จะใช้เพื่อให้เกียรติสำหรับการสืบเชื้อสายเจ้าทางพระมารดา เช่น ฝ่ายหญิงเป็นเจ้าชั้นยศ "ต่วน" เสกสมรสกับชายสามัญชน บุตรที่เกิดจะถูกลดชั้นยศหนึ่งชั้นจะใช้ชั้นยศ "นิ" ส่วนยศ"วัน" หากเป็นการสืบชั้นยศแบบโบราณดั่งเดิมไม่ขาดสายจึงจะถือว่าเป็นเจ้า หรืออาจจะหมายถึงขุนนางในราชสำนักที่มีความดีความชอบจึงได้รับแต่งตั้งเพื่อเป็นการให้เกียรติกรณีนี้จะไม่ถือว่าเป็นเจ้า 
ในสมัยหัวเมืองมลายูตกเป็นประเทศราชสยาม ชั้นยศเหล่านี้บ่งบอกว่าเป็นเชื้อพระวงศ์เดิมของท้องถิ่นนั้น รวมถึงเชื้อพระวงศ์เดิมที่สยามแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองภายหลังจากตกเป็นประเทศราช โดยส่วนใหญ่จะเป็นชั้นยศ ตนกู ต่วน กู และนิ ที่ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมือง
การสืบทอดชั้นยศ.
ชั้นยศจะสืบทอดทางฝ่ายชายเป็นหลัก เช่น ฝ่ายชายเป็นเจ้าชั้น เต็งกู โอรสประสูติจะใช้ชั้นยศ เต็งกู ตามฝ่ายชายตลอดสาย และชั้นยศจะลดลงมาหนึ่งชั้นเมื่อ ฝ่ายหญิงเป็นเจ้า เสกสมรสกับชายสามัญชน เช่น ฝ่ายหญิงเป็นเจ้าชั้น ตนกู เสกสมรสกับชายสามัญชน บุตรที่เกิดจะถูกลดชั้นยศหนึ่งชั้นจะใช้ชั้นยศ "นิ" ฐานันดรศักดิ์มลายูเหล่านี้ยังมีการใช้สืบทอดจนถึงปัจจุบัน ทั้งในประเทศมาเลเซีย และสี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ อันได้แก่ ปัตตานี ยะลา นราธิวาส สตูล
ราชาศัพท์มลายู.
ในภาษามลายูนั้นมีการใช้ราชาศัพท์เรียกว่า
นักจักรยานผู้เดียวดาย

"นักจักรยานผู้เดียวดาย"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร"คอลเลียร์"ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนมกราคม ค.ศ. 1904 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ" ในปี ค.ศ. 1905
ประวัติการตีพิมพ์.
"นักจักรยานผู้เดียวดาย" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"คอลเลียร์"เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1903 และตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1904 ในนิตยสาร"คอลเลียร์"มีภาพวาดประกอบ 5 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ" ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905
อรรถพล เทศทะวงศ์

อรรถพล เทศทะวงศ์ (เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น เอ็ม เป็นนักแสดงและนักแสดงตลกชาวไทย
ประวัติ.
อรรถพล เทศทะวงศ์ มีชื่อเล่นว่า เอ็ม เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม 2532 เป็นบุตรชายคนเล็กในบรรดาพี่น้อง 5 คนของ ประสิทธิ์ เทศทะวงศ์ หรือ หม่อมเหยิน อดีตนักแสดงตลกชื่อดัง ซึ่งตัดสินใจบวชแบบไม่มีกำหนดสึก มีพี่ชายคือ อัศนัย เทศทะวงศ์ (ชื่อเล่น: เอ็กซ์) จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒ และระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม
เข้าสู่วงการ.
อรรถพลเข้าสู่วงการจากการร่วมแสดงตลกตามคาเฟ่และวิดีโอตลกของค่ายต่าง ๆ ร่วมกับพ่อและพี่ชาย จากนั้นจึงได้มีผลงานการแสดงทั้งภาพยนตร์และละครเรื่อยมา
ฮาจีซูมาตราบูมี

ฮาจีซูมาตราบูมี  เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรศรีวิชัยที่ส่งทูตไปยังจีนสมัยราชวงศ์ซ่งเมื่อ ค.ศ. 1017 "ซู่ซือจื้อทงเจี้ยนฉางเปียน"ของหลี่ เทาบันทึกพระนามของพระองค์เป็น Xiachi Suwuzhapumi (霞遲蘇勿吒蒲迷; ภาษาจีนสมัยกลางในรูปแบบการถอดเสียงของ Baxter: "Hae-drij Su-mjut-traeH-phuX-mi") ส่วนตำแหน่ง "ฮาจี" โดยทั่วไปถือเป็นประเภทของกษัตริย์ข้าราชบริพาร
ทูตที่ฮาจีซูมาตราบูมีส่งไปได้นำจดหมายจารึกทองคำ พร้อมไข่มุก งาช้าง หนังสือศาสนาในภาษาสันสกฤต และทาส จักรพรรดิซ่งเจินจงทรงพอพระทัยอย่างมาก และอนุญาตให้ทูตดูตึกรามบ้านช่อง ก่อนส่งกลับพร้อมจดหมายตอบกลับและของสมนาคุณหลายประเภท
ในรัชสมัยของพระองค์ คาดว่าอาณาจักรศรีวิชัยถูกโจมตีอย่างต่อเนื่องจากอาณาจักรโจฬะ ซึ่งอยู่ในช่วงสูงสุดใน ค.ศ. 1025 ภายใต้กษัตริย์ ราเชนทราที่ 1 เหตุการณ์นี้ได้รับการบันทึกในจารึกตันโจเรอ
ผู้ปกครององค์ถัดไปคือซังรามา วีจายาตุงกาวาร์มัน ผู้ถูกกองทัพโจฬะจับกุมขณะโจมตีที่เกอดะฮ์ ("Kadaram") หนึ่งในดินแดนของศรีวิชัย
วัดดอนแก้ว (อำเภอแม่ระมาด)

วัดดอนแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่ระมาด อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก
วัดดอนแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2465 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2477 อาคารเสนาสนะมีอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2475 ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2493 และกุฏิสงฆ์ 5 หลัง เป็นอาคารครึ่งตึกครึ่งไม้
วัดดอนแก้วมีพระพุทธรูปหินอ่อนที่เป็นที่เคารพนับถือ ได้อัญเชิญมาจากเมืองย่างกุ้ง ประเทศพม่าเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2465 โดยไปติดต่อขอบูชามาในราคา 800 รูปี โดยนำมาทางเรือผ่านเมืองมะละแหม่ง แล้วเดินทางต่อจนถึงท่าเรือจองโต ซึ่งจากท่าเรือแห่งนี้ครูบาขาวปี ได้ไปรับพระพุทธรูปหินอ่อนพร้อมญาติโยมและได้อัญเชิญขึ้นบนเกวียนแล้วเดินทางถึงเมืองกรุกกริก บ้านจ่อแฮ (บ้านกะเหรี่ยง) จากนั้นได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านป๋างการ จนกระทั่งถึงหมู่บ้านเมียวดีริมแม่น้ำเมยประเทศพม่าตรงข้ามบ้านท่าสายลวด อำเภอแม่สอดในปัจจุบัน จึงอัญเชิญลงจากเกวียน ข้ามแม่น้ำเมยเข้าเขตประเทศไทย ที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก โดยพักที่บ้านท่าสายลวด 3 คืน จึงเดินทางเข้าอำเภอแม่ระมาด และอัญเชิญขึ้นประดิษฐานที่วัดดอนแก้ว รวมเวลาทั้งหมด 12 วัน
พระพุทธรูปเป็นพระพุทธปฏิมาของชาวพม่าที่ได้แกะสลักขึ้นพร้อมกันสามองค์ โดยองค์แรกประดิษฐานที่ประเทศอินเดีย องค์ที่สองประดิษฐานที่ประเทศปากีสถาน และองค์ที่สามประดิษฐานที่วัดดอนแก้ว พระพุทธรูปแกะสลักจากหินอ่อนทั้งแท่ง มีขนาดหน้าตักกว้าง 50 นิ้ว สูง 63 นิ้ว
วัดดอนแก้ว (อำเภอเมืองตาก)

วัดดอนแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหลวง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 2 งาน 80.20 ตารางวา อาณาเขต ทิศเหนือยาว 280 เมตร ติดต่อกับถนนเทศบาล 1 ทิศใต้ยาว 436 เมตร ติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศตะวันออกยาว 155 เมตร ติดต่อกับทางสาธารณะ ทิศตะวันตกยาว 57.50 เมตร ติดต่อกับถนนมหาดไทยบำรุง โดยมีโฉนดที่ดินเลขที่ 3431 เป็นหลักฐาน และมีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 4 แปลง เนื้อที่ 15 ไร่ 11.6 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 593, 3432, 3433, 3434
วัดดอนแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2448 ประชาชนร่วมใจกันสร้างวัดนี้ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2508 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2519
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2509 วิหารกว้าง 15 เมตร ยาว 26.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2500 หอสวดมนต์กว้าง 8 เมตร ยาว 12.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2491 เป็นอาคารไม้ 2 ชั้น กุฎีสงฆ์จำนวน 5 หลัง และหอไตรกลางน้ำ สำหรับปูชนียวัตถุมีพระประธานในวิหารปางมารวิชัย มีพระพุทธรูปบูชาไม้แกะสลัก 3 องค์ ดินปั้น 1 องค์ ทองสัมฤทธิ์ 1 องค์ เจดีย์ทรงกลม 1 องค์
โรงเรียนสำนักอธิการ

"โรงเรียนสำนักอธิการ"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร"คอลเลียร์"ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ใน "นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 13 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ" ในปี ค.ศ. 1905 ดอยล์จัดอันดับให้ "โรงเรียนสำนักอธิการ" อยู่ในอันดับที่ 10 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ
เนื้อเรื่อง.
ดร. ทอร์นิย์ครอฟต์ ฮักสเตเบิล (Dr. Thorneycroft Huxtable) ผู้ก่อตั้งและอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนชั้นเตรียมชื่อโรงเรียนสำนักอธิการ (Priory School) ในภาคเหนือของอังกฤษได้มาพบกับโฮมส์ ฮักสเตเบิลขอร้องให้โฮมส์เดินทางไปที่แมกเกิลตัน (Mackleton) พร้อมกับตนเพื่อสืบสวนการหายตัวไปของลูกศิษย์คนหนึ่งของตนคือลอร์ดซอลเตอร์ (Lord Saltire) วัย 10 ขวบ บิดาของลอร์ดซอลเตอร์คือดยุคแห่งโฮลเดอร์นีส (Duke of Holdernesse) ผู้มั่งคั่งและมีชื่อเสียง ฮักสเตเบิลเล่าว่าไม่ใช่แค่เด็กชายที่หายตัวไป ไฮเดกเกอร์ (Heidegger) อาจารย์ชาวเยอรมันก็หายตัวไปพร้อมกับจักรยานของเขาด้วย
ประวัติการตีพิมพ์.
"โรงเรียนสำนักอธิการ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"คอลเลียร์"เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1904 และตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1904 ในนิตยสาร"คอลเลียร์"มีภาพวาดประกอบ 6 ภาพวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 9 ภาพวาดโดยซิดนีย์ พาเก็ต เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด คืนชีพ" ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1905 และในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1905
วัดศรีมณีวัน (จังหวัดตาก)

วัดศรีมณีวัน เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลแม่จะเรา อำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบมีถนนและเหมืองล้อมรอบ นอกจากนั้นวัดยังเป็นที่ตั้งของศูนย์พัฒนาคุณธรรมจริยธรรมของอำเภอแม่ระมาด สำนักงานเลขาธิการสภาวัฒนธรรมตำบลแม่จะเรา (ชั่วคราว) และศูนย์บูรณาการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลแม่จะเรา
วัดศรีมณีวันตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2446 เดิมมีนามว่า วัดแม่จะเลาบ้านทุ่ง ได้เปลี่ยนเป็น "วัดศรีมณีวัน" เมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2517 เดิมวัดตั้งอยู่ท่ามกลางของหมู่บ้าน ต่อมาในสมัยของเจ้าอาวาสพระอินทจักร จกฺกวโร พร้อมกับหมื่นเทพ สอนนา ผู้ใหญ่บ้าน ได้จัดการย้ายเสนาสนะมาจัดสร้างขึ้นใหม่ตรงที่ตั้งปัจจุบัน ระยะแรกได้รับบริจาคที่ดินจากนายมา นางน้อย พรมวิหาร นายหวัน นางบัว จันแก้วปง เนื้อที่ประมาณ 1 ไร่ 2 งาน 98 ตารางวา
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถ ศาลาการเปรียญเป็นอาคารไม้สัก กุฏิสงฆ์ ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปเนื้อทองเหลือง ปูนปั้นและไม จำนวนหลายองค์
วีลา

วิลา (vila) หรือ วีลา (víla; ; พหูพจน์: vile, หรือ víly ; ; ; ; ;) เป็นภูตประเภทหนึ่งตามตำนานของชาวสลาฟ ซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับนิมฟ์ ในตำนานกรีก
สำหรับวิลานั้นเป็นตำนานที่ชาวสลาฟคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี โดยชาวสลาฟมองว่าวิลานั้น เป็น “นางไม้” ประเภทหนึ่ง มีคุณต่อผู้คนและเคารพนับถือพวกเขา ชื่อวิลาจึงมาผูกเป็นชื่อสถานที่ต่าง ๆ ในแถวพื้นที่ที่ชาวสลาฟได้ตั้งรกรากดินแดนอาศัยอยู่
สำหรับวิลานั้น กำเนิดมาจากวิญญาณของเด็กสาวบริสุทธิ์ ทำให้ส่วนมากวิลาจึงมักปรากฎตัวในรูปลักษณ์ของสตรีเพศที่มีความงดงามหาใดเปรียบ พวกเธอมักจะปรากฎตัวในฐานะผู้หญิงผมยาวสลวยงดงาม นอกจากนี้พวกเธอยังสามารถแปลงกายตนเองเป็นสัตว์ชนิดอื่น อาทิเช่น ห่าน หงส์ ม้า เหยี่ยว และหมาป่าได้ด้วย
สำหรับลักษณะนิสัยของเหล่านางวิลานั้น พวกเธอมักจะอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม พวกเธอมักจะชอบจับกลุ่มกันเต้นรำเป็นวงกลม พวกเธอนั้นมีความชอบในมนุษย์ โดยเฉพาะมนุษย์ที่มีความกล้าหาญจำพวกอัศวิน นักรบ หรือวีรบุรุษ ตามความเชื่อของชาวสลาฟแล้ว คนพวกนี้มักจะได้รับความช่วยเหลือจากเหล่านางวิลา ซึ่งจะมาในรูปของคำอวยพร บ้างก็เป็นอาวุธเวทมนตร์ชั้นดี หรือว่าเป็นเวทมนตร์คุ้มครอง นอกจากนี้เหล่าอัศวินหรือนักรบผู้กล้าหาญทุกคนก็จะมีวิลาคุ้มครองประจำตัวไป ซึ่งพวกเธอเหล่านี้จะเป็นเหมือนกับ “พี่น้องร่วมสาบาน” ที่คอยช่วยเหลือและคุ้มครองผู้กล้าให้ปลอดภัยในหลาย ๆ สถานการณ์ ดั่งจะเห็นได้จากตำนานเจ้าชายมาร์โค (Kraljević Marko) ตำนานกษัตริย์ผู้กล้าของชาวเซอร์เบีย ที่วิลาชื่อว่า ราวิโยยลา (Ravijojia) เป็นภูติประจำตัว
วิลานั้นมีความเป็นมิตรกับมนุษย์ อย่างไรก็ตามวิลาก็มีความเจ้าคิดเจ้าแค้น หากมีใครก็ตามไปดูถูก เหยียดหยามหรือทำร้ายพวกนาง พวกนางก็จะแก้แค้นด้วยความพยาบาท จนกระทั่งคนที่ทำตายตายไปนั่นเอง
ในส่วนชื่อวิลา (Vila) นั้นมาจากไหนยังไม่อาจจะชี้ชัดได้ แต่คาดการณ์กันว่าชื่อของวิลานั้นมาจากคำว่า วิติ (Viti) หรือ วายุ (vāyú) ซึ่งมีความหมายถึง ‘สายลม’ นั่นเอง
จรวดขนส่งหนักพิเศษ

จรวดขนส่งหนักพิเศษ เป็นจรวดที่สามารถส่งน้ำหนักบรรทุกหนักพิเศษขึ้นสู่วงโคจรต่ำของโลก กล่าวคือน้ำหนักบรรทุกมากกว่า ตามนิยามของสหรัฐ และมากกว่า ตามนิยายของรัสเซีย โดยหมวดหมู่นี้เป็นหมวดหมู่ของพาหนะส่งที่มีความสามารถในการส่งมวลสู่วงโคจรมากที่สุด เหนือกว่าความสามารถของพาหนะในหมวดหมู่จรวดขนส่งหนัก
ใน ค.ศ. 2022 การส่งน้ำหนักบรรทุกในหมวดหมู่นี้เพียงแค่ 13 ครั้ง: 12 ครั้งในโครงการอะพอลโลก่อน ค.ศ. 1972 และหนึ่งครั้งในการส่งของจรวดเอเนอร์เกียใน ค.ศ. 1987 ในปัจจุบัน แผนภารกิจสู่ดวงจันทร์และระหว่างดาวเคราะห์ส่วนใหญ่จำเป็นที่จะต้องใช้พาหนะส่งเหล่านี้
แนวคิดของจรวดขนส่งหนักพิเศษหลายแนวคิดในยุคแรกถูกคิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 เช่นจรวดซีดรากอน ในช่วงการแข่งขันอวกาศ จรวดแซตเทิร์น Vและเอ็น1ถูกสร้างโดยสหรัฐและสหภาพโซเวียตตามลำดับ ภายหลังจากความสำเร็จของโครงการอะพอลโลและจรวดแซตเทิร์น V และความล้มเหลวของจรวดเอ็น 1 สหภาพโซเวียตส่งจรวดเอเนอร์เกียสองครั้งในคริสต์ทตวรรษที่ 1980 หนึ่งครั้งในการส่งยานอวกาศบูรัน และแท่นอาวุธโคจรโปลูสในอีกหนึ่งครั้ง ในอีกสองทศวรรษต่อมามีการพัฒนาแนวคิดต่าง ๆ ขึ้นมาอีกครั้ง เช่นโครงการพาหนะสืบจากกระสวยอวกาศและรุส-เอ็ม ในคริสต์ทศวรรษที่ 2010 มีความสนใจในจรวดขนส่งหนักพิเศษอีกครั้ง นำร่องโดยการส่งขึ้นของจรวดฟัลคอนเฮฟวี ระบบการส่งอวกาศ และสตาร์ชิป และการพัฒนาโครงการจรวดฉางเจิงและเยนีเซย์
กรุสมบัติกุรกิหาร

กุรสมบัติกุรกิหาร  ประกอบด้วยโบราณวัตถุทองสัมฤทธิ์จำนวน 226 ชิ้น ส่วนใหญ่เป็นชิ้นงานในศาสนาพุทธ อายุราวศตวรรษที่ 9-12 ค้นพบในหมู่บ้านกุรกิหาร ใกล้กับเมืองพุทธคยา รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย เนื้อหาในจารึกจำนวนหนึ่งเสนอว่าในอดีต กุรกิหารเป็นแหล่งรวมผู้จาริกแสวงบุญที่สำคัญระดับโลก สมบัติของกรุที่กุรกิหาร เช่น ประติมากรรมพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร อายุจากศตวรรษที่ 12 และมีบรรยายไว้ว่ามีลักษณะ "สุกสกาว" (resplendent)
งานทองสัมฤทธิ์ที่พบที่กุรกิหารได้รับการเปรียบเปรยกับงานจากนาลันทา และมีการเสนอว่าประติมากรจากนาลันทา ซึ่งอยู่ไม่ไกล อาจจะมาตั้งรกรากอยู่ในบริเวณกุรกิหาร
การค้นพบ.
สมบัติส่วนใหญ่จากกรุเก็บรวบรวมโดย พลเอก มาร์กัม คิตโต (Major Markham Kittoe) เดินทางไปยังกุรกิหารสองครั้งในปี 1847 และในการเดินทางไปครั้งที่สอง เขาใช้เวลานานสี่วันในการเก็บรวบรวม "รูปเคารพ จากสมัยพุทธะและตามริกะ รวมกว่า 10 คันรถ" งานสะสมส่วนใหญ่ในปัจจุบันเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์อินเดีย ในโกลกาตา บางส่วนอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริทิช ในลอนดอน 
ในปี 1930 ยังมีการค้นพบงานทองสัมฤทธิ์ 226 ชิ้น และวัตถุอื่นอีกห้าชิ้นที่กุรกิหาร หลังจากการขุดค้นในเนินดินหลักของกุรกิหาร ลึกลงไป 25 ฟุต ปัจจุบันของสะสมในชุดนี้เก็บรักษาที่พิพิธภัณฑ์ปัฏณา นอกจากนี้ยังมีบางส่วนที่ชาวบ้านในพื้นที่นำไปเคารพบูชาในวิหารในท้องถิ่นของกุรกิหาร และยังคงมีการเคารพบูชาเรื่อยมาถึงปัจจุบัน
เจ บัลบิน

โฆเซ อัลบาโร โอโซริโอ บัลบิน (เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1985) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ เจ บัลบิน (J Balvin) เป็นนักร้องชาวโคลอมเบีย เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "เจ้าชายแห่งเรเกตอน" (จากภาษาสเปน: "Príncipe del Reguetón") และเป็นศิลปินละตินที่มียอดขายสูงสุดคนหนึ่ง โดยมียอดขายมากกว่า 35 ล้านแผ่นทั่วโลก บัลบินเกิดที่เมืองเมเดยิน เมื่ออายุ 17 ปี เขาย้ายไปสหรัฐอเมริกาเพื่อเรียนภาษาอังกฤษ ซึ่งเขาอาศัยอยู่ทั้งในรัฐโอคลาโฮมาและนิวยอร์ก จากนั้นเขาก็กลับไปที่เมืองเมเดยินและได้รับความนิยมจากการแสดงตามคลับต่าง ๆ ในเมือง
สมเด็จพระราชินีกงมู่

สมเด็จพระราชินีกงมู่ หรือ กงมู่หวังโฮ่ว (ค.ศ. 890 – ค.ศ. 939) เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเหวินมู่ซื่อจง พระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 2 แห่งราชวงศ์อู๋เยฺว่ ในช่วงยุคห้าราชวงศ์และสิบอาณาจักร
พระราชประวัติ.
สมเด็จพระราชินีกงมู่ เสด็จพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 890 ในราชินีกุลหม่า เป็นชาวนครอานกั๋ว มีพระบิดานามว่าหม่าฉั่ว (马绰) พระองค์มีพระสติปัญญาฉลาดเฉียบแหลม และมีพระวิริยะ อุตสาหะ โดยที่การพระราชพิธีอภิเษกสมรสระหว่างสมเด็จพระราชินีกงมู่ กับสมเด็จพระเจ้าเหวินมู่ซื่อจง ได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระเจ้าอู่ซู่ไท่จู่
ต่อมาเมื่อสมเด็จพระเจ้าเหวินมู่ซื่อจงซึ่งมีพระชนมพรรษาเกิน 30 พรรษาแล้ว แต่ไร้พระราชโอรส เป็นเหตุให้สมเด็จพระราชินีกงมู่ขอพระราชทานกราบบังคมทูลต่อสมเด็จพระเจ้าอู่ซู่ไท่จู่ มีพระบรมราชานุญาตให้สมเด็จพระเจ้าเหวินมู่ซื่อจงมีพระมเหสีพระสนมอีก เพื่อจะได้มีพระราชโอรสสืบพระราชสันตติวงศ์ต่อไป เมื่อสมเด็จพระเจ้าเหวินมู่ซื่อจงมีพระราชโอรสธิดากับเหล่าพระมเหสีพระสนม ซึ่งสมเด็จพระราชินีกงมู่ มีพระกรุณา ทรงถือว่าพระราชโอรสที่มีประสูติกาลแต่พระมเหสีและพระสนมล้วนเป็นพระราชโอรสของพระองค์ทั้งสิ้นไม่แบ่งแยก。
เสด็จสวรรคต.
เทียนฝูปีที่ 4 เดือน 10 (ค.ศ. 939) สมเด็จพระราชินีกงมู่ เสด็จเสด็จสวรรคต สิริพระชนมพรรษาได้ 49 พรรษา สมเด็จพระเจ้าเหวินมู่ซื่อจงทรงมีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้เฉลิมพระนามาภิไธยภายหลังสวรรคตว่าสมเด็จพระราชินีกงมู่ (恭穆王后) และประดิษฐานหีบพระบรมศพ ณ พระราชสุสานอู๋เยฺว่คัง ภูเขาเฟิงอฺวี นครเฉียนถัง。
พระราชอนุสรณ์.
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เทียนฝูศักราช 4 ปีหมูดิน เดือน 12 วันที่ 25 สมเด็จพระราชินีกงมู่แคว้นอู๋เยฺว่ จากราชินีกุลหม่า ประดิษฐานหีบพระบรมศพ ณ พระราชสุสานอู๋เยฺว่คัง ภูเขาเฟิงอฺวี นครเฉียนถัง ตะวันออกสุดจินหร่ง ตะวันตกสุดเฟิงถิง ใต้สุดหนิงซัน เหนือสุดฮุ่ยเซียน บนสุดจรดฟ้า ล่างสุดแร่ธารา จารึกบนศิลา บูชาชั่วนิรันดร์
แกรนด์ดัชชีเวือทซ์บวร์ค

แกรนด์ดัชชีเวือทซ์บวร์ค  เป็นแกรนด์ดัชชีของเยอรมนีซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองเวือทซ์บวร์ค ดำรงอยู่ในช่วงต้นศตวรรษที่ 19
ประวัติศาสตร์.
อันเป็นผลตามสนธิสัญญาลูว์เนวีลในปี ค.ศ. 1801 สังฆมณฑลเวิร์ซบูร์กถูกประกาศให้เป็นเขตปกครองฆราวาสในปี ค.ศ. 1803 และมอบให้กับรัฐผู้คัดเลือกบาวาเรีย ในปีเดียวกันนั้น เฟอร์ดินานด์ที่ 3 แกรนด์ดยุคแห่งตอสคานาอดีตแกรนด์ดยุคแห่งตอสคานาได้รับการชดเชยด้วยรัฐผู้คัดเลือกซัลทซ์บวร์คในสนธิสัญญาเพรสบวร์ก และเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1805 เฟอร์ดินานด์สูญเสียซัลทซ์บวร์คให้กับจักรวรรดิออสเตรีย แต่ได้รับการชดเชยด้วยดินแดนเวิร์ซบูร์ก โดยบาวาเรียต้องสละดินแดนดังกล่าวเพื่อแลกกับทีโรล
รัฐของเฟอร์ดินานด์เคยถูกเรียกสั้นๆว่า รัฐผู้คัดเลือกแห่งเวือทบวร์ค (Kurfürstentum Würzburg) ได้รับการยกระดับเป็นแกรนด์ดัชชีเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1806 ภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และเข้าร่วมสมาพันธรัฐแห่งแม่น้ำไรน์เมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1806 และได้รับเมืองชไวน์ฟวร์ทในปี ค.ศ. 1810 
หลังจากที่นโปเลียนพ่ายแพ้ในยุทธการที่ไลพ์ซิช เฟอร์ดินานด์ได้ยกเลิกพันธมิตรกับจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง ในวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1813 ผ่านสนธิสัญญาออสเตรีย-บาวาเรีย เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1814 เฟอร์ดินานด์สูญเสียดินแดนในครอบครองให้กับราชอาณาจักรบาวาเรีย และแกรนด์ดัชชีก็ถูกยุบ เฟอร์ดินานด์ได้รับการคืนสถานะให้เป็นประมุขแกรนด์ดัชชีตอสคานาในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา สังฆมณฑลเวือทซ์บวร์คได้รับการสถาปนาขึ้นใหม่ในปี ค.ศ. 1821 แต่ไม่มีอำนาจทางโลก
กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 – รอบคัดเลือก

บทความต่อไปนี้เกี่ยวกับเกณฑ์การคัดเลือกและการจัดสรรโควตาสำหรับการแข่งขันกีฬาสกีนอร์ดิกผสมในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 
การคัดเลือก.
ระบบคัดเลือกสำหรับกีฬานอร์ดิกผสมในโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 ที่มิลาน-กอร์ตีนาดัมเปซโซ มีการเปลี่ยนแปลงจากการแข่งขันที่ปักกิ่ง 2022 โดยจะมีโควตาทั้งหมด 36 ที่นั่งสำหรับนักกีฬาชาย ซึ่งรวมถึงโควตาหนึ่งที่สงวนไว้สำหรับประเทศเจ้าภาพอิตาลี โดยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (NOC) แต่ละแห่งสามารถส่งนักกีฬาได้สูงสุดสามคน ระบบคัดเลือกอ้างอิงจากผลงานในรายการแข่งขันที่กำหนดโดยสหพันธ์สกีนานาชาติ (FIS) ที่จัดขึ้นก่อนการแข่งขันโฮลิมปิกฤดูหนาว นักกีฬาจะมีสิทธิ์เข้าร่วมแข่งขันหากเคยได้รับคะแนนจากการแข่งขันระดับเวิลด์คัพหรือแกรนด์ปรีซ์ในอาชีพ หรืออย่างน้อยหนึ่งรายการในระดับคอนติเนนทัลคัพภายในช่วงเวลาคัดเลือกตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2024 ถึง 18 มกราคม ค.ศ. 2026 
ในช่วงเวลาดังกล่าว คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสามารถผ่านการคัดเลือกได้สูงสุดสองโควตาจากอันดับรวมของสองฤดูกาลเวิลด์คัพ หลังจากนั้น อันดับจากการแข่งขันคอนติเนนทัลคัพจะถูกนำมาใช้ในการเติมเต็มโควตาที่เหลือ หากยังมีโควตาว่าง นักกีฬาคนที่สามที่มีอันดับสูงสุดจากแต่ละ NOC จะได้รับสิทธิ์เข้าแข่งขันเพื่อเติมเต็มโควตาที่เหลือ
การเปลี่ยนแปลง.
โอลิมปิกฤดูหนาว 2022 มีโครงสร้างการคัดเลือกที่คล้ายกัน โดยมีโควตาทั้งหมด 55 ที่นั่งสำหรับนักกีฬาชาย อย่างไรก็ตาม ระบบคัดเลือกสำหรับโอลิมปิก 2026 ได้ลดจำนวนผู้เข้าร่วมลงเหลือ 36 คน ความแตกต่างที่สำคัญอื่น ๆ ได้แก่:
การจัดสรรโควตา.
"การจัดสรร ณ วันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025" การจัดสรรโควตายังเป็นเพียงการกำหนดเบื้องต้น (ยังไม่ได้รับการยืนยัน) และอาจมีการเปลี่ยนแปลงต่อไปจนถึงวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2026
กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2026 – รอบคัดเลือก

บทความต่อไปนี้เกี่ยวกับกฎการคัดเลือกและการจัดสรรโควตาสำหรับการแข่งขันกีฬาสกีข้ามทุ่งในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2026
กฎการคัดเลือก.
โควตา.
มีนักกีฬาสูงสุด 296 คนที่สามารถเข้าร่วมแข่งขันกีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิก โดยแบ่งเป็นนักกีฬาชาย 148 คน และนักกีฬาหญิง 148 คน แต่ละประเทศสามารถส่งนักกีฬาเข้าร่วมได้สูงสุด 16 คน โดยจำกัดเพศละไม่เกิน 8 คน และในแต่ละรายการแข่งขันเดี่ยว ประเทศหนึ่ง ๆ สามารถส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันได้สูงสุด 4 คน นอกจากนี้ แต่ละประเทศสามารถส่งทีมเข้าแข่งขันในประเภททีมผสมของแต่ละเพศได้สูงสุด 1 ทีม
นักกีฬาที่มีคะแนน FIS Distance ต่ำกว่า 150.00 ในรายการที่เผยแพร่เมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2026 สามารถเข้าร่วมแข่งขันในรายการระยะทางและ/หรือสปรินต์ได้
นักกีฬาที่ไม่ผ่านเกณฑ์มาตรฐาน 'A' แต่มีคะแนน FIS Distance ต่ำกว่า 350.00 สามารถเข้าร่วมแข่งขันในรายการ 15 กิโลเมตรชาย หรือ 10 กิโลเมตรหญิง รวมถึงรายการทีม (ผลัดและทีมสปรินต์) ได้ ในทำนองเดียวกัน นักกีฬาที่มีคะแนน FIS Sprint ต่ำกว่า 350.00 สามารถเข้าร่วมแข่งขันในรายการสปรินต์ หรือทีมสปรินต์ได้
สำหรับการแข่งขันประเภทผลัด แต่ละประเทศสามารถใช้นักกีฬาที่ลงทะเบียนแข่งขันในกีฬาสกีนอร์ดิกผสมหรือทวิกีฬาฤดูหนาวได้ 1 คนต่อเพศ โดยมีเงื่อนไขว่านักกีฬาต้องผ่านมาตรฐานข้างต้น
สรุปการคัดเลือก.
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (NOC) ที่ได้รับโควตา "พื้นฐาน" ได้ผ่านมาตรฐานการเข้าร่วมขั้นต่ำและได้รับสิทธิ์เข้าร่วมโอลิมปิกอย่างแน่นอน
กีฬาอีสปอร์ตในเอเชียนเกมส์ 2026

กีฬาอีสปอร์ตในเอเชียนเกมส์ 2026 จะจัดขึ้นในจังหวัดไอจิ และ/หรือ นาโงยะ ประเทศญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 สภาโอลิมปิกแห่งเอเชียได้ประกาศเพิ่มอีสปอร์ตเป็นหนึ่งในรายการแข่งขันของเอเชียนเกมส์ 2026 โดยสหพันธ์กีฬาอีสปอร์ตแห่งประเทศญี่ปุ่นและสหพันธ์กีฬาอีสปอร์ตแห่งเอเชียเป็นผู้ร่วมจัดการแข่งขัน
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024 สภาโอลิมปิกแห่งเอเชียได้มีแผนถอดอีสปอร์ตออกจากเอเชียนเกมส์ และกำลังพิจารณาจัดการแข่งขันแยกสำหรับกีฬาที่ไม่ใช่กีฬาดั้งเดิม เช่น หมากรุก และเกมไพ่
เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 คณะกรรมการบริหารของสภาโอลิมปิกแห่งเอเชียได้อนุมัติให้มีการแข่งขันอีสปอร์ตใน 11 เกม และเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ได้มีการประกาศรายชื่อเกมที่ใช้แข่งขันอย่างเป็นทางการ โดยมีทั้งหมด 13 เกมใน 11 รายการ
สนามกีฬาอนุสรณ์โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี

สนามกีฬาอนุสรณ์โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี, หรือที่รู้จักกันในชื่อ สนามกีฬาอาร์เอฟเค และเดิมชื่อ สนามกีฬาเขตโคลัมเบีย เป็นอดีตสนามกีฬาอเนกประสงค์ในวอชิงตัน ดี.ซี. ตั้งอยู่บนถนนอีสต์แคปิตอลใกล้กับแม่น้ำอนาคอสเทีย สนามแห่งนี้เปิดทำการในปี ค.ศ. 1961 และเป็นของรัฐบาลกลางจนถึงปี ค.ศ. 1986
สนามกีฬาอาร์เอฟเคเป็นสนามเหย้าของทีมอเมริกันฟุตบอลลีก (NFL) 1 ทีม, ทีมเบสบอลเมเจอร์ลีก (MLB) 2 ทีม, ฟุตบอลอาชีพ 5 ทีม, ฟุตบอลระดับวิทยาลัย 2 ทีม, โบล์วเกม 1 ทีม, และทีมยูเอสเอฟแอล 1 ทีม สนามแห่งนี้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศเอ็นเอฟซี 5 ครั้ง, เอ็มแอลบีออลสตาร์ 2 ครั้ง, ฟุตบอลโลกทั้งชายและหญิง, ฟุตบอลชายและหญิงในรอบแรกของโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 9 นัด, เอ็มแอลเอสคัพ 3 นัด, เอ็มแอลเอสออลสตาร์ 2 นัด และการแข่งขันกระชับมิตรและคัดเลือกฟุตบอลโลกของอเมริกาอีกมากมาย นอกจากนี้ยังจัดการแข่งขันฟุตบอลระดับมหาวิทยาลัย, ฟุตบอลระดับวิทยาลัย, การแสดงเบสบอล, การแข่งขันมวยสากล, การแข่งขันจักรยานทัวร์ดูปองต์, การแข่งขันรถยนต์อเมริกันเลอแมนซีรีส์ ในปี ค.ศ. 2002, การแข่งขันวิ่งมาราธอน, และคอนเสิร์ตใหญ่และกิจกรรมอื่น ๆ อีกมากมาย