pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เจฟฟรีย์ อาร์เชอร์

เจฟฟรี่ย์ อาร์เชอร์  เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ เกิดวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1940 ในอดีตเขาเคยเป็นสมาชิกวุฒิสภาเมื่ออายุ 29 ปี (ถือเป็นสมาชิกวุฒิสภาที่อายุน้อยที่สุดในอังกฤษ) ต่อมาเขาได้ประพันธ์งานเขียนออกมาเป็นจำนวนมาก
ผลงาน.
ชื่อภาษาไทย แปลโดย สุวิทย์ ขาวปลอด
ยุทธการที่ซานโรมาโน (อุชเชลโล)

ยุทธการที่ซานโรมาโน  เป็นจิตรกรรมสีฝุ่นบนไม้สามภาพที่เขียนโดยปาโอโล อุชเชลโล จิตรกรสมัยเรอแนซ็องส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติในลอนดอน, หอศิลป์อุฟฟีซีในฟลอเรนซ์ และพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในปารีส 
ปาโอโล อุชเชลโลเขียนภาพ "ยุทธการที่ซานโรมาโน" ในปี ค.ศ. 1432 เป็นภาพที่บรรยายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในยุทธการที่ซานโรมาโน ในปี ค.ศ. 1432 เป็นภาพสามภาพแต่ละภาพยาวกว่าสามเมตร ที่ได้รับการจ้างให้เขียนโดยตระกูลบาร์โตลีนี ซาลิมเบนี เป็นภาพสำคัญที่แสดงลักษณะการวิวัฒนาการการเขียนภาพแบบทัศนมิติของยุคจิตรกรรมยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีตอนต้น และเป็นงานเขียนที่ใหญ่มากสำหรับงานจ้างของฆราวาส
ยุทธการที่ซานโรมาโนเป็นยุทธการในสงครามลอมบาร์ด ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1432 ที่ซานโรมาโนในอิตาลี เป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของสาธารณรัฐฟลอเรนซ์ที่นำโดยนิกโกลอ ดา โตเลนตีโน และมีเกเลตโต อัตเตนโดโล และสาธารณรัฐเซียนาที่นำโดยฟรันเชสโก ปิชชีนีโน 
ภาพเขียนเป็นที่ชื่นชมกันมากในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในที่สุดก็ตกไปเป็นของตระกูลเมดีชีเป็นเวลาสามร้อยปี ในปัจจุบันอยู่ในงานสะสมของสามพิพิธภัณฑ์ดังกล่าวข้างต้น
หัวเรื่อง.
ภาพสามภาพจากซ้ายไปขวา:
แผงของหอศิลป์อุฟฟีซีอาจจะออกแบบให้เป็นแผงกลางของบานพับภาพสามและเป็นแผงเดียวที่ลงชื่อโดยอุชเชลโล ลำดับของภาพเป็นที่เห็นพ้องกันว่าเรียงตามลำดับ: แผงลอนดอน, แผงฟลอเรนซ์ และ แผงปารีส แต่ก็มีผู้เสนอลำดับแตกต่างจากที่ว่า หรืออาจจะเป็นสามเวลา: เช้า (ลอนดอน) กลางวัน (ฟลอเรนซ์) และพลบค่ำ (ปารีส) ยุทธการที่ซานโรมาโนใช้เวลาแปดชั่วโมงจึงเสร็จ
ในแผงลอนดอน นิกโกลอ ดา โตเลนตีโน สวมหมวกแดงเป็นลายทองขนาดใหญ่ขี่ม้าขาวนำกองทหารม้าฟลอเรนซ์ ด้าหน้าของภาพมีหอกหักและร่างของทหารที่เสียงชีวิตวางในท่าที่จงใจเพื่อแสดงความเป็นทัศนมิติ ภาพสามภาพออกแบบให้แขวนสูงบนผนังสามด้านของห้อง และการวางภาพให้มีทัศนมิติก็คำนึงถึงความสูงของภาพด้วย ซึ่งเมื่อมองในระดับต่ำกว่าที่ตั้งใจไว้หรือจากภาพถ่ายก็จะทำให้เห็นสิ่งต่างๆ ที่ผิดปกติในภาพ
บริเวณหลายบริเวณในภาพใช้ทองคำเปลวและเงินในการตกแต่ง ทองใช้ในการตกแต่งบังเหียนซึ่งยังคงดูใหม่ ส่วนเงินใช้ตกแต่งเสื้อเกราะซึ่งทำปฏิกิริยากับออกซิเจนที่ทำให้กลายเป็นสีเทาหรือดำ ภาพทุกภาพได้รับความเสียหายจากกาลเวลาและการซ่อมแซมสมัยต้น และบางส่วนก็หายไป
อวตาร (แก้ความกำกวม)

อวตาร อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
เทศบาลเมืองกระทุ่มแบน

เทศบาลเมืองกระทุ่มแบน เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลตลาดกระทุ่มแบนทั้งตำบล และเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอกระทุ่มแบน
ประวัติ.
เทศบาลเมืองกระทุ่มแบนเดิมมีฐานะเป็นเทศบาลตำบล จัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2483 โดยมีขุนประสูติศาสน์ (ชื่น ชวนานนท์) เป็นนายกเทศมนตรีคนแรก ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองกระทุ่มแบน เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2538
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลเมืองกระทุ่มแบนเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอกระทุ่มแบน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดกระทุ่มแบนทั้งหมด โดยมีขนาดพื้นที่ 2.175 ตารางกิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ข้างเคียง ดังนี้
ชุมชน.
เทศบาลเมืองกระทุ่มแบนมีทั้งหมด 9 ชุมชน ดังนี้
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เทศบาลเมืองกระทุ่มแบน มีวัดเพียงแห่งเดียว คือ วัดดอนไก่ดี
ตันเต๋ง

ตันเต๋ง (ป. ค.ศ. 170 – ป. ค.ศ. 209) ชื่อรอง ยฺเหวียนหลง เป็นขุนพลและขุนนางชาวจีนที่อาศัยอยู่ในปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน เกิดในครอบครัวขุนนางในชีจิ๋ว เขาเริ่มต้นรับราชการเป็นนายอำเภอเมื่ออายุ 24 ปี และต่อมาได้เป็นขุนนางฝ่ายเกษตรภายใต้การปกครองของโตเกี๋ยม ผู้ว่าการแคว้นชีจิ๋ว หลังจากโตเกี๋ยมถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 194 ตันเต๋งได้สนับสนุน เล่าปี่ ให้เป็นผู้ว่าการคนใหม่ อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 196 เขาถูกบังคับให้เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของลิโป้หลังจากที่ฝ่ายหลังเข้ายึดชีจิ๋วจากเล่าปี่ ในช่วงเวลานี้ ตันเต๋งและตันกุ๋ย พ่อของเขา แสร้งทำเป็นภักดีต่อลิโป้ ในขณะที่แอบบ่อนทำลายอิทธิพลของเขาโดยห้ามไม่ให้เขาเป็นพันธมิตรกับอ้วนสุด ตันเต๋งยังแอบตกลงที่จะทำหน้าที่เป็นไส้ศึกในชีจิ๋วให้กับ โจโฉ ที่ควบคุมราชสำนัก ตันเต๋งได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองกวงหลิง ระหว่างยุทธการที่แห้ฝือใน ค.ศ. 198-199 ตันเต๋งนำทหารของเขาเข้าร่วมกับโจโฉและช่วยเขาในการเอาชนะลิโป้ หลังจากได้ชัยชนะ ตันเต๋งได้รับแต่งตั้งเพิ่มเติมให้เป็น ขุนพลคลื่นสงบ (平息海浪的將軍) ระหว่างที่เขาดำรงตำแหน่งที่เมืองกวงหลิง เขาได้รับความนิยมในหมู่ประชาชนอย่างสูงในด้านการปกครองที่ดีและมีคุณธรรม - จนผู้คนอยากติดตามเขาหลังทราบว่าเขาต้องไปรับตำแหน่งที่เมืองอื่น เขายังสามารถต้านทานการรุกรานถึงสองครั้งโดยกองทัพของ ซุนเซ็ก ขุนศึกที่ควบคุมดินแดนในภูมิภาค เจียงหนาน (หรือ กังตั๋ง) เขาถึงแก่กรรมไม่ทราบปีเมื่ออายุได้ 38 ปีอันเนื่องมาจากความเจ็บป่วยที่เกิดจาก โรคพยาธิในลำไส้
เห็ดถ่านเล็ก

เห็ดถ่านเล็ก เป็นเห็ดที่สามารถกินได้ มีลักษณะสีขาวนวล พบได้ในทั่วโลก และมีเขตการกระจายพันธุ์ในประเทศไทยทางภาคเหนือ และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จะขึ้นเป็นดอกเดี่ยวในป่าก่อ ป่าตองตึง และป่าสน
ลักษณะ.
หมวกเห็ด.
เห็ดถ่านเล็กจะมีหมวกเห็ดเป็นสีขาวนวล เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 4 - 6 เซนติเมตร กลางหมวกจะเว้าดิ้น ผิวเรียบ แต่จะหนืดเมื่อจับ 
ครีบ.
มีสีขาวนวล บาง เรียงชิดกันและยึดติดกับก้าน
ก้าน.
ส่วนก้านจะมีสีขาวนวลเช่นเดียวกับหมวกเห็ดและครีบ ยาวประมาณ 1 - 2 เซนติเมตร และเส้นผ่าศุนย์กลางประมาณ 1 - 1.2 เซนติเมตร มีผิวเรียบและภายในสีขาว สีดอกเห็ดจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลดำหรือสีดำ และเมื่อฉีกขาดหรือช้ำสีของดอกเห็ดจะเปลี่ยนแปลงเร็วขึ้น
สปอร์.
สปอร์ของเห็ดถ่านเล็กจะมีลักษณะค่อนข้างกลม และมีสีขาว ขนาดประมาณ 6x7 ไมโครเมตร ผิวขรุขระมีสันนูนสานกันเป็นร่างแห และมีติ่ง 1 อัน
ชนิด.
เห็ดถ่านเล็กสามารถจำแนกได้ 4 ชนิด
1. ชนิด "R. densifolia (Secr.) Grill" ซึ่งเมื่อเนื้อในเห็ดช้ำจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลดำ หรือน้ำตาลแดง
2. ชนิด "R. aduata Fr." เนื้อในเห็ดจะค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงเรื่อ ๆ ก้านเป็นร่องตื้น ๆ 
3. ชนิด R. acrifolia Romagn เนื้อในเห็ดจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลแดงก่อน เมื่อฉีกขาดหรือช้ำแล้วจึงค่อยเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลและสีดำ
4. ชนิด R. albonigra Krombh. เนื้อในเห็ดจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลหรือดำทันที
แต่ 3 ชนิดหลังยังสำรวจไม่พบในประเทศไทย
(เดย์ลองทูบี) โคลสทูยู

"(เดย์ลองทูบี) โคลสทูยู"  เป็นเพลงดังที่แต่งโดยเบิร์ต แบแคแรกและฮัล เดวิด บันทึกเสียงครั้งแรกโดยริชาร์ด แชมเบอร์เลน ออกวางขายในชื่อ "They Long to Be Close to You" (ไม่มีวงเล็บ) ซึ่งเป็นซิงเกิลหน้าหลังของเพลงดัง "Blue Guitar" แต่ต่อมาบันทึกเสียงโดย ดิออน วอร์วิก ในปี 1963 และนำมาบันทึกเสียงโดยการเรียบเรียงใหม่ของเบิร์ต แบแคแรกในปี 1968 แต่เวอร์ชันที่เป็นที่รู้จักที่สุดคือของวง เดอะคาร์เพนเทอร์ส ในปี 1970 เป็นเพลงฮิตเพลงแรกของพวกเขา ขึ้นอันดับ 1 ในอเมริกา และ 6 ในอังกฤษ เป็นเพลงที่ทำให้วงนี้ได้รับรางวัล Grammy ถึง 2 รางวัลคือ Best New Artist (ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม) และ Best Contemporary Vocal Performance by a Duo, Group or Chorus โดยครั้งแรกที่ปล่อยออกมาเป็นซิงเกิลเขียนเพียงแค่ Close To You เท่านั้น ปัจจุบันเพลงนี้ถูกบรรจุอยู่ใน Grammy Hall of Fame ด้วย
รายละเอียดอื่น ๆ.
เพลงนี้เป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มที่ 2 ของวงคาร์เพนเทอร์ส Close To You หลังจากที่เพลง Ticket To Ride ซิงเกิลก่อนหน้านั้นไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าที่ควร (อันดับที่ 54 ในอเมริกา) และอัลบั้มแรก Offering ไม่สามารถทำตลาดได้ แต่จากการให้โอกาสอีกครั้งของ เฮิร์บ อัลเพิร์ต ทำให้พวกเขาได้รับโอกาสที่ทำงานเพลงอีกชุด
(They Long To Be) Close To You ถูกเรียบเรียงออกมา 3 ครั้งโดยริชาร์ด คาร์เพนเทอร์ส จนผ่านความเห็นชอบจาก เฮิร์บ และถูกปล่อยออกมาเป็นซิงเกิลที่ 2 ถัดจาก Ticket To Ride โดยที่เฮิร์บเองได้ถามริชาร์ดถึงเพลงนี้ว่าผลน่าจะเป็นอย่าง ซึ่งริชาร์ดเองก็ไม่มั่นใจนักโดยตอบเฮิร์บไปว่าถ้าไม่ขึ้นอันดับที่ 1 ก็ไม่เข้าชาร์ทเลย (สมัยกลางยุค 60s ถึงต้น 70s ดนตรีร็อคแอนด์โรลยังครองตลาด) ผลคือเพลงนี้ไต่สู่ชาร์ทอเมริกาได้อย่างรวดเร็วจากสัปดาห์หนึ่งไปสัปดาห์หนึ่งจนขึ้นสู่อันดับที่ 1 และครองอันดับได้นาน 4 สัปดาห์ทีเดียว มียอดจำหน่ายเกินกว่า 1 ล้านแผ่นในอเมริกาและเป็นแผ่นเสียงทองคำแผ่นแรกของวง เพลงนี้ทำให้วงคาร์เพนเทอร์สประสบความสำเร็จและเริ่มต้นเป็นที่รู้จักของแฟนเพลง
คริสตจักรปฏิรูป

คริสตจักรปฏิรูป  เป็นกลุ่มผู้นับถือศาสนาคริสต์ในนิกายโปรเตสแตนต์ที่มีปรัชญาคล้ายคลึงกับลัทธิคาลวิน ที่มีต้นตอที่เกี่ยวข้องกับลัทธิที่เกิดขึ้นโดยเฉพาะคริสตจักรปฏิรูปสวิสเซอร์แลนด์ที่นำโดยฮุลดริช ซวิงลี (Huldrych Zwingli) และหลังจากนั้นไม่นานนักก็เผยแพร่ไปทั่วยุโรปตะวันตกและยุโรปตะวันกลาง แต่ละชาติที่ระบบปฏิรูปเผยแพร่เข้าไปต่างก็ก่อตั้งระบบการปกครองลัทธิของตนเองขึ้น ลัทธิบางลัทธิก็ขยายตัวไปทั่วโลกและบางลัทธิก็แบ่งย่อยต่อไปอีก การสั่งสอนปรัชญาคาลวินก็คงติดตามลัทธิเหล่านี้ไปด้วยที่สะท้อนให้เห็นจากปรัชญาของแต่ละลัทธิ แต่ในบางกรณีก็มีได้เป็นปรัชญาหลักของลัทธิอีกต่อไป จากการสำรวจในปี ค.ศ. 1999 พบว่าคริสตจักรปฏิรูปมีด้วยกันราว 746 ลัทธิทั่วโลก
ตัวอย่างลัทธิในกลุ่มนี้ก็ได้แก่
ทางแยกต่างระดับบางบัวทอง

ทางแยกต่างระดับบางบัวทอง  หรือชื่อเดิม แยก 345 เป็นชุมทางต่างระดับบริเวณทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 340 (ถนนบางบัวทอง-สุพรรณบุรี) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 (ถนนบางบัวทอง-บางคูวัด) บรรจบกับถนนกาญจนาภิเษก ในเขตตำบลละหาร อำเภอบางบัวทอง จังหวัดนนทบุรี ในอนาคตบริเวณแยกบางบัวทอง จะมีโครงการบางบัวทอง-บางขุนเทียน และบางบัวทอง-บางปะอิน
ทางแยกต่างระดับบางใหญ่

ทางแยกต่างระดับบางใหญ่  หรือ สามแยกบางใหญ่ เป็นทางแยกต่างระดับบริเวณจุดตัดถนนรัตนาธิเบศร์ กับถนนกาญจนาภิเษก ในเขตตำบลเสาธงหิน อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี
ประวัติ.
ในอดีตเป็นเพียงสามแยกที่มีสัญญาณไฟจราจรนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 หลังจากการก่อสร้างถนนรัตนาธิเบศร์แล้วเสร็จ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2540 ได้มีการก่อสร้างสะพานต่างระดับ และก่อสร้างแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2542 ทำให้สามแยกบางใหญ่กลายมาเป็นทางแยกต่างระดับนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
อิมเมซีน

อิมเมซีน  เป็นเครื่องหมายการค้า ที่เกิดจากการร่วมทุนของชาวเกาหลี ชื่อว่า "หลิน" (อาจารย์และนักออกแบบ) และชาวฮ่องกงชื่อว่า "พอล" ทั้ง 2 คนนี้เป็นเพื่อนสนิทกัน โดยเครื่องหมายการค้านี้เกิดขึ้นเมื่อปี 2006 หลังจากที่ หลิน ได้ออกแบบนาฬิกาข้อมือซึ่งได้รับรางวัลการออกแบบยอดเยี่ยมประจำประเทศเกาหลี (GOOD DESIGN AWARD) ของ KIDP ทำให้หลินได้มาเริ่มเจรจากับ พอล ในการที่จะประดิษฐ์นาฬิกาข้อมือดังกล่าวให้สามารถใช้ได้จริง โดยผู้ออกแบบมีบริษัทของตนอยู่แล้ว คือ Jupiter Project (Jupiter Design) ในประเทศเกาหลี ซึ่งได้ออกแบบผลิตภัณฑ์ต่างๆ มากมาย อาทิ เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์สำนักงาน เป็นต้น
ประวัติ.
เนื่องจากทั้ง 2 ประเทศคือเกาหลี และฮ่องกง ต่างก็มีอาณาเขตใกล้กับประเทศจีน จึงทำให้มีการย้ายฐานการผลิตไปยังประเทศจีน โดยเริ่มแรกนั้น บริษัทฯได้ดำเนินการตลาดในประเทศเกาหลี จีน และฮ่องกง โดยยังคงซึ่งมาตรฐานการผลิตคุณภาพสูงโดยมีทางเกาหลีควบคุมการผลิต ต่อมาจึงได้มีการขยายตลาดไปยังประเทศใกล้เคียงมากขึ้น ได้แก่ ญี่ปุ่น (ซึ่งประเทศญี่ปุ่นเองผลิตภัณฑ์ประเภทอิออนลบเป็นที่แพร่หลายมากอยู่แล้ว) ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย และเริ่มมีการขยายไปยังตลาดโลกอันได้แก่ อังกฤษ สหรัฐอเมริกา อิตาลี อัฟริกาใต้ รวมทั้งในประเทศไทยด้วย
ที่มาของเครื่องหมายการค้า.
เครื่องหมายการค้าจะเป็นรูปคล้ายกับนาฬิกาทราย ซึ่งบ่งบอกถึงเวลา และเป็นการเล่นคำของคำว่า Imagine (จินตนาการ) คือ การจินตนาการถึงเวลา โดยสินค้าตัวแรกเองนั้นก็คือ นาฬิกาข้อมือนั่นเอง
สาเหตุที่ทำให้เป็นที่รู้จัก.
อย่างแรกคือ การได้รับรางวัลการออกแบบยอดเยี่ยม และต่อมานิตยสาร Times ในประเทศเกาหลี ได้ลงว่า "Imazine" เป็นสินค้าที่ได้รับการคัดเลือกจากกลุ่มลูกค้าว่าเป็น 21'C Leading Company (Blue Ocean Industry and Brand)
และเริ่มเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นในประเทศแถบยุโรป ซึ่งมีการ ODM สินค้าของอิมเมซีน ภายใต้ตราสินค้าว่า "breo" (ประเทศอังกฤษ) และ "io?ion?" (ประเทศอิตาลี) ซึ่งสร้างความโด่งดังเป็นอย่างมาก ด้วยดีไซน์ที่แปลกใหม่ และเหมาะสำหรับทั้งนักกีฬาหรือผู้หลงใหลในแฟชั่น
ของละเมิดลิขสิทธิ์และของปลอม.
เนื่องด้วยสินค้าเริ่มมีชื่อเสียงในวงกว้าง การลอกเลียนแบบจึงเกิดขึ้น โดยปัจจุบันมีสินค้าที่ลอกเลียนแบบตัวสินค้า และมีการแอบอ้างชื่อตราสินค้า แต่ใช้เป็นชื่ออื่น เช่น Ion watch หรือใช้เป็นรูปสินค้าแทนตราสินค้า เป็นต้น โดยทั้งนี้เองเราจะรู้ได้อย่างไรว่าเป็นของจริง หรือของปลอม ที่สังเกตได้จากตัวสินค้าเลยจะเป็น คุณภาพของยางที่ใช้หรือแม้กระทั่งสีที่จะเห็นความแตกต่างกันอย่างชัดเจน แตกหากไม่มีตัวเทียบแล้ว แนะนำให้ดูที่บรรจุภัณฑ์ เช่น กรณีของประเทศไทย บรรจุภัณฑ์จะมีสีสันที่สดใส และเมื่อซื้อสินค้ามาแล้ว สามารถนำไปลงทะเบียนได้ผ่านเว็บไซต์ของสาขาในประเทศไทย เป็นต้น และของแท้สามารถตรวจวัดค่าปริมาณอิออนลบที่มีในผลิตภัณฑ์ได้จริง ซึ่งสามารถวัดค่าปริมาณอิออนได้ด้วยเครื่องมือวัด COM-PRO-3010 (ผลิตจากประเทศญี่ปุ่น)
บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล

บันทึกการเดินทางของมาร์โค โปโล (,) เป็นวรรณกรรมบันทึกประสบการณ์ของการเดินทางไปยังตะวันออกไกลระหว่าง ค.ศ. 1271 ถึง ค.ศ. 1298 ที่เขียนโดยมาร์โค โปโลและรุสติเชลโล ดา ปิซาในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 หนังสือนี้เรียกกันเล่น ๆ ว่า “เรื่องฝอยล้านเรื่อง” (Il Milione) หรือ “หนังสือตื่นตา” (The Book of Wonders) บันทึกการเดินทางไปยังดินแดนต่างรวมทั้งเอเชีย, เปอร์เชีย, จีน และ อินโดนีเซีย ที่บางครั้งก็เรียกว่า “บรรยายดินแดนตะวันออก” (Oriente Poliano) หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเล่มสำคัญและเป็นหนังสือที่แพร่หลายในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 มาร์โค โปโลอ้างว่าได้กลายเป็นคนสำคัญในราชสำนักของกุบไล ข่าน แต่นักวิชาการในสมัยปัจจุบันโต้แย้งกันถึงระดับความเที่ยงตรงของเนื้อหา ว่ามาร์โค โปโลได้ท่องเที่ยวไปยังราชสำนักจริงหรือเพียงแต่เล่าจากปากคำของนักเดินทางผู้อื่น “บันทึกการเดินทางของมาร์โค” เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสร่วมกับนักเขียนนวนิยายรักรุสติเชลโล ดา ปิซา (Rustichello da Pisa) ที่กล่าวว่าเขียนจากคำบอกเล่าของมาร์โค โปโลเมื่อเป็นนักโทษอยู่ด้วยกันในเจนัว
อิบน์ อัลฮัยษัม

อะบู อะลี, อัลฮะซัน อิบน์ อัลฮะซัน อิบน์ อัลฮัยษัม  หรือแผลงด้วยอักษรละตินเป็น แอลแฮซัน (อักษรโรมัน: Alhazen, ; #เปลี่ยนทาง) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักดาราศาสตร์ และนักฟิสิกส์สมัยกลางในยุคทองของอิสลามจากบริเวณที่เป็นประเทศอิรักในปัจจุบัน ได้รับการกล่าวถึงเป็น "บิดาแห่งทัศนศาสตร์สมัยใหม่" เขามีส่วนสำคัญต่อหลักการทัศนศาสตร์และการรับรู้ทางสายตาเป็นการเฉพาะ ผลงานที่มีอิทธิพลมากที่สุดของเขามีชื่อว่า "กิตาบุลมะนาซิร" ("หนังสือทัศนศาสตร์") ที่เขียนขึ้นในช่วง ค.ศ. 1011–1021 ซึ่งยังคงเหลือเพียงฉบับภาษาละติน ผลงานของอิบน์ อัลฮัยษัมได้รับการอ้างอิงอย่างมากในช่วงการปฏิวัติทางวิทยาศาสตร์ของไอแซก นิวตัน, โยฮันเนิส เค็พเพลอร์, คริสตียาน เฮยเคินส์ และกาลิเลโอ กาลิเลอี
อิบน์ อัลฮัยษัมเป็นบุคคลแรกที่อธิบายทฤษฎีการมองเห็นได้ถูกต้อง และโต้แย้งว่าการมองเห็นเกิดขึ้นในสมอง ชี้ให้เห็นถึงข้อสังเกตที่เป็นอัตวิสัยและได้รับผลกระทบจากประสบการณ์ส่วนตัว เขายังกล่าวถึงหลักการใช้เวลาสำหรับการหักเหน้อยที่สุด ซึ่งภายหลังมีชื่อเรียกว่า หลักการของแฟร์มา เขามีส่วนสำคัญในเรื่องแสงสะท้อนหรือกระจก (catoptric) และการหักเหของแสง (dioptric) โดยศึกษาการสะท้อน การหักเห และธรรมชาติของภาพที่เกิดจากลำแสง อิบน์ อัลฮัยษัมเป็นผู้สนับสนุนแนวคิดเบื้องต้นที่ว่า สมมติฐานจะต้องได้รับการสนับสนุนจากการทดลองตามขั้นตอนที่ยืนยันได้ หรือการใช้เหตุผลทางคณิตศาสตร์ ซึ่งทำให้เขาเป็นผู้บุกเบิกระเบียบวิธีแบบวิทยาศาสตร์ยุคแรกประมาณ 5 ศตวรรษก่อนหน้านักวิทยาศาสตร์สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ด้วยเหตุผล ทำให้บางครั้งมีการเรียกเขาเป็น "นักวิทยาศาสตร์ที่แท้จริงคนแรก"ของโลก เขาก็ยังเป็นผู้รู้รอบด้านที่เขียนเนื้อหาในด้านปรัชญา, เทววิทยา และแพทยศาสตร์
เขาเกิดที่บัสรา และใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่ไคโร เมืองหลวงของรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ และหาเลี้ยงชีพด้วยการประพันธ์ตำราต่าง ๆ และสั่งสอนสมาชิกขุนนาง บางครั้งมีการเรียกอิบน์ อัลฮัยษัมตามชื่อรอง "อัลบัศรี" ตามสถานที่ที่เขาเกิด หรือ "อัลมิศรี" ("ชาวอียิปต์") แอบูล-แฮแซน แบย์แฮกีขนานนามอัลฮัยษัมเป็น "ทอเลมีที่สอง" และจอห์น เพ็กคัมเรียกเขาเป็น "นักฟิสิกส์" อิบน์ อัลฮัยษัมได้ปูทางสู่ศาสตร์ของทัศนศาสตร์เชิงฟิสิกส์สมัยใหม่
ประวัติ.
อิบน์ อัลฮัยษัม (แอลแฮซัน) เกิดเมื่อประมาณ ค.ศ. 965 จากครอบครัวชาวอาหรับ หรือเปอร์เซีย ที่บัสรา อิรักในสมัยเอมิเรตบูยิด อิทธิพลช่วงแรกของเขาคือการศึกษาศาสนาและการให้บริการแก่ชุมชน ในเวลานั้นสังคมมีมุมมองศาสนาที่ขัดแย้งกันหลายประการ จนทำใหเเขาก็พยายามที่จะก้าวออกจากศาสนา สิ่งนี้นำไปสู่การเจาะลึกการศึกษาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ เขาดำรงตำแหน่ง"วิเซียร์"ที่บัสรา และสร้างชื่อให้ตัวเองในด้านความรู้เกี่ยวกับคณิตศาสตร์ประยุกต์ เนื่องจากเขาอ้างว่าสามารถควบคุมอุทกภัยของแม่น้ำไนล์ ทำให้เขาได้ัรบเชิญให้พบกับเคาะลีฟะฮ์ อัลฮากิมแห่งฟาฏิมียะฮ์ เพื่อทำโครงการชลศาสตร์ที่อัสวาน อย่างไรก็ตาม อิบน์ อัลฮัยษัมถูกบังคับให้ยอมรับว่าไม่สามารถทำโครงการนั้นได้
เมื่อกลับมาที่ไคโร เขาได้รับตำแหน่งฝ่ายบริหาร หลังจากที่พิสูจน์แล้วว่าตนไม่สามารถทำภารกิจนี้ได้เช่นกัน เขาก็ทำสัญญาความโกรธแค้นต่อเคาะลีฟะฮ์อัลฮากิม และกล่าวกันว่าเขาถูกบังคับให้ซ่อนตัวจนกระทั่งเคาะลีฟะฮ์สวรรคตใน ค.ศ. 1021 หลังจากนั้นก็คืนทรัพย์สินของเขาที่ถูกยึด
ตำนานระบุว่าอิบน์ อัลฮัยษัมแสร้งทำเป็นบ้า และซ่อนตัวในบ้าน โดยในช่วงนั้น เขาเขียนหนังสือเรื่อง "กิตาบุลมะนาซิร" เขายังคงอาศัยอยู่ที่ไคโรในย่านของมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร และดำรงชีวิตจากรายได้ในการผลิตวรรณกรรมของเขา จนกระทั่งเขาเสียชีวิตประมาณ ค.ศ. 1040
เดอะฟอกออฟวอร์

เดอะฟอกออฟวอร์: อีเลฟเวนเลสเซินส์ฟรอมเดอะไลฟ์ออฟโรเบิร์ต แม็กนามารา  (พ.ศ. 2546) คือภาพยนตร์สารคดีจากสหรัฐอเมริกาที่กำกับโดย เออร์โรล มอร์ริส เกี่ยวกับชีวิตและช่วงเวลาของโรเบิร์ต แม็กนามารา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมแห่งสหรัฐอเมริกา
เดอะ ฟอก ออฟ วอร์นำเสนอถึงความไม่แน่นอนในสนามรบระหว่างสงคราม ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์ ประเภทภาพยนตร์สารดคียอดเยี่ยม และ 
หลักการ.
เดอะ ฟอก ออฟ วอร์ ใช้การตัดต่อภาพระหว่างเทปบันทึกการสนทนาของคณะรัฐมนตรีแห่งสหรัฐอเมริกา และการสัมภาษณ์โรเบิร์ต แม็กนามารา วัยแปดสิบห้าปี นำเสนอชีวิตของเขาตั้งแต่ช่วงที่ทำงานในกองทัพระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ประธานบริษัทฟอร์ดมอเตอร์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมแห่งสหรัฐอเมริกา ในรัฐบาลของประธานาธิบดีเคนเนดี และจอห์นสัน เพื่ออำนวยการสงครามเวียดนาม เนื้อหาในช่วงการทำงานในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมนี้เน้นถึงความป่าเถื่อนของสงครามในช่วงเวลาของมัน และสาเหตุที่เขาถูกเชิญขึ้นรับตำแหน่งรัฐมนตรีทั้ง ๆ ที่เขาแทบจะไม่มีประสบการณ์ด้านการทหาร
แรงบันดาลใจในการสร้าง.
จากการปรากฏตัวของเออร์โรล มอร์ริส ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ใน พ.ศ. 2547 เขากล่าวว่าเขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากหนังสือสารคดีของแม็คนามารา (เขียนร่วมกับเจมส์ ไบรท์) "Wilson's Ghost: Reducing the Risk of Conflict, Killing, and Catastrophe in the 21st Century" (พ.ศ. 2544) มอร์ริสใช้เวลาสัมภาษณ์แม็คนามารายี่สิบชั่วโมง ซึ่งตัวสารคดีสองชั่วโมงนี้สรุปเนื้อหาสิบเอ็ดบทจาก "In Retrospect: The Tragedy and Lessons of Vietnam" (พ.ศ. 2538) เขาแนะนำและกล่าวถึงบทเรียนจากการสัมภาษณ์ว่า "เมฆหมอกแห่งสงคราม" (The fog of war) เนื่องจากแม็คนามาราไม่เห็นด้วยกับการตีความหมายของมอร์ริส ในเหตุการณ์ที่เบิร์กลีย์ เขาจึงเพิ่มเติมให้ภาพยนตร์นี้สมบูรณ์ด้วยการเพิ่มเติมสิบบทเรียนในรุ่นดีวีดี
แต่เมื่อถูกถามถึงการประยุกต์ใช้สิบเอ็ดบทเรียนจาก "In Retrospect" ในการรุกรานอิรัก พ.ศ. 2546 แม็คนามาราปฏิเสธที่จะตอบและให้เหตุผลว่าอดีตรัฐมนตรีจะต้องไม่วิจารณ์นโยบายของรัฐมนตรีที่ยังดำรงตำแหน่ง เขากล่าวว่าคนอื่นสามารถประยุกต์ใช้สิบเอ็ดบทเรียนในสงครามอิรักได้ แต่เขาจะไม่ทำ อีกทั้งยังกล่าวว่าบทเรียนของเขานั้นเป็นมุมมองทั่วไปของสงคราม มิได้มีความจำเพาะเจาะจง
สิบบทเรียนเพิ่มเติมจากแม็คนามารา.
ส่วนเสริมนี้ปรากฏในส่วนพิเศษของรุ่นดีวีดี
เชิงอรรถอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
สังคายนาลาเตรันครั้งที่หนึ่ง

สังคายนาลาเตรันครั้งที่ 1  เป็นสภาสังคายนาสากลในคริสตจักรโรมันคาทอลิกที่สมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 2 ทรงเรียกประชุมในเดือนธันวาคมปี ค.ศ. 1122 ทันทีหลังจากความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลที่เวิมส์ (Concordat of Worms) โดยมีจุดประสงค์ดังต่อไปนี้:
ผู้ร่วมประชุมมีด้วยกันเป็นจำนวนมากที่รวมทั้งบิชอปสามร้อยองค์ และอธิการอารามอีกกว่าหกร้อยองค์ การประชุมเกิดขึ้นที่กรุงโรมในปี ค.ศ. 1123 พระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสทรงเป็นประธานในการประชุมด้วยพระองค์เอง ระหว่างการประชุมก็ได้มีการอ่านข้อตกลงจากความตกลงระหว่างสันตะปาปากับรัฐบาลที่เวิมส์และอนุมัติ
อัลแบร์ตุส มาญุส

นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุส  หรือนักบุญอัลเบิร์ตผู้ยิ่งใหญ่ (Albert the Great) หรือนักบุญอัลเบิร์ตแห่งโคโลญ (Saint Albert of Cologne) เป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เกิดราวปี ค.ศ. 1193/ค.ศ. 1206 ที่เลาอิงเงิน ดัชชีไบเอิร์น (ประเทศเยอรมนีปัจจุบัน) และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1280 ที่เมืองโคโลญ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ 
นักบุญอัลแบร์ตุสได้ปฏิญาณตนเป็นไฟรเออร์คณะดอมินิกัน และมีตำแหน่งฝ่ายปกครองในคริสตจักรเป็นบิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค มีชื่อเสียงจากการเป็นการมีความรู้และความเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงความสัมพันธ์ระหว่างศาสนาคริสต์กับวิทยาศาสตร์ เป็นนักปรัชญาคนสำคัญที่สุดของเยอรมนีและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ในสมัยกลาง และเป็นหนึ่งในนักวิชาการคนแรก ๆ ในสมัยกลางที่ประยุกต์ปรัชญาอาริสโตเติลให้เข้ากับปรัชญาคริสต์ศาสนา คริสตจักรโรมันคาทอลิกประกาศให้นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุสเป็นหนึ่งในนักปราชญ์แห่งคริสตจักร 33 คน
อับดุรเราะฮ์มาน อัลฆอฟิกี

อับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ อับดุลลอฮ์ อัลฆอฟิกี (เสียชีวิต: ค.ศ. 732) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ อับดุรเราะฮ์มาน อัลฆอฟิกี  เป็นผู้นำกองทัพมุสลิมในการต่อสู้กับกองทัพของชาร์ลส์ มาร์เตลในยุทธการตูร์ในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบันเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 732 ที่ทำให้ฆอฟิกีเป็นที่รู้จักกันในโลกตะวันตก 
ชื่อเต็มของฆอฟิกีคือ "อบูซะอีด อับดุรเราะฮ์มาน อิบน์ อับดุลลอฮ์ อิบน์ บิชร์ อิบน์ อัซซะรีม อัลอะกี อัลฆอฟิกี"
ลมพิษจากแสงแดด

ลมพิษจากแสงแดด  เกิดจากการแพ้แสงแดดโดยมีผื่นลมพิษขึ้นนอกร่มผ้า แค่โดนแสงแดดเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เกิดลมพิษได้ ความเข้มข้นของแสงก็เป็นสิ่งสำคัญเพราะยิ่งโดนแดดแรงลมพิษก็จะยิ่งขึ้นตามไปด้วย
เซปทิเมเนีย

เซปทิเมเนีย  คือภูมิภาคประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ในบริเวณตะวันตกของมณฑลแกลเลียนาร์โบเนนซิสของโรมัน ที่ตกมาอยู่ภายใต้การปกครองของทีโอโดริกที่ 2 กษัตริย์วิซิกอท ในปี ค.ศ. 462 เมื่ออยู่ภายใต้การปกครองของวิซิกอท เซปทิเมเนียมีชื่อเรียกว่า "แกลเลีย" หรือ "นาร์โบเนซิส" บริเวณเซปทิเมเนียคร่าว ๆ ตรงกับบริเวณแคว้นล็องก์ด็อก-รูซียงในฝรั่งเศสปัจจุบัน เซปทิเมเนียตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรเอมีร์แห่งกอร์โดบาอยู่ระยะหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 8 แต่ชาวแฟรงก์ก็ยึดคืนได้ ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 9 ชาวแฟรงก์ก็เรียกบริเวณนี้ว่า "กอเทีย" หรือ "ภูมิภาคชายแดนกอท" (Marca Gothica) 
เซปทิเมเนียเคยเป็นภูมิภาคชายแดนของจักรวรรดิการอแล็งเฌียงและจักรวรรดิแฟรงก์ตะวันตกมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่ในทางการเมืองและทางวัฒนธรรม เซปทิเมเนียจะถูกแยกจากตอนเหนือของฝรั่งเศสและจากศูนย์กลางของการปกครอง อาณาบริเวณนี้ได้รับอิทธิพลจากตูลูแซ็ง, พรอว็องส์ และกาตาลุญญา และเป็นส่วนหนึ่งของเขตวัฒนธรรมและภาษาที่เรียกว่าอ็อกซิเทเนีย (Occitania) ที่ในที่สุดก็ถูกนำเข้ามาอยู่ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ฝรั่งเศสเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 อันเป็นผลมาจากสงครามครูเสดแอลบิเจนเซียน หลังจากนั้นก็อยู่ภายใต้การปกครองของข้าหลวงฝรั่งเศส ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 บริเวณนี้มีชื่อเรียกว่าล็องก์ด็อก และประวัติศาสตร์ของภูมิภาคนี้ก็ผูกพันเกี่ยวเนื่องกับประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสนับแต่นั้น
ชื่อ "เซปทิเมเนีย" อาจแผลงมาจากชื่อโรมันของเมืองเบซีเย (Béziers) คือ "โกโลเนียยูเลียเซปตีมาโนรุมเบอาเตไร"  ซึ่งสื่อถึงถิ่นฐานของนักรบที่ปลดประจำการจากกองทหารที่ 7 คลอเดีย (Legio VII Claudia) ในเมืองดังกล่าว หรืออาจจะเป็นได้ว่าเป็นชื่อที่แผลงมาจากการเรียกรวมเมืองเจ็ดเมือง  ในบริเวณนั้น ซึ่งได้แก่ เบซีเย, แอลน์ (Elne), อากด์ (Agde), นาร์บอน (Narbonne), ลอแดฟว์ (Lodève), มาเกอลอน (Maguelonne) และนีม (Nîmes) อาณาบริเวณเซปทิเมเนียทางตะวันตกเฉียงเหนือครอบคลุมไปถึงระยะทางกึ่งหนึ่งระหว่างทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับแม่น้ำการอน ทางตะวันออกมีแม่น้ำโรนเป็นเส้นแบ่งเขตกับภูมิภาคพรอว็องส์ ส่วนทางใต้จรดเทือกเขาพิเรนีส
ดีน คุนซ์

ดีน คุนซ์  เป็นนักเขียนนิยายชาวสหรัฐ เขาเริ่มมีผลงานตั้งแต่อายุเพียง 19 ปี และขายดีเรื่อยมาจนถึงปัจจุบนเฉลี่ยปีละกว่าหนึ่งล้านหกแสนเล่ม นอกจากนี้ยังเคยขายดีติดอันดับทั้งในญี่ปุ่นและนอร์เวย์มาแล้วเช่นกัน
ผลงานที่ผ่านมา.
นิยายที่ได้รับการปฏิเสธในช่วงแรก (out of print).
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
นิยายภาพ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
งานสะสม.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
นิยายขนาดสั้น.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
บทภาพยนตร์.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
บทกวี.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พระเจ้าแฮบูรู

พระเจ้าแฮบูรู เป็นองค์ปฐมวงศ์ของแคว้นพูยอ และเป็นผู้ก่อตั้งแคว้นพูยอ โดยมีพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวคือเจ้าชายกึมวา ซึ่งภายหลังครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเป็นพระเจ้ากึมวา พระเจ้าแฮบูรูสิริพระชนมายุ 38 พรรษา
พระแม่มารีซิสติน (ราฟาเอล)

พระแม่มารีซิสติน  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยราฟาเอล จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอจิตรกรรมชั้นครูแห่งเดรสเดนที่เมืองเดรสเดนในประเทศเยอรมนี 
ภาพพระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญซิกซ์ตัสและนักบุญบาร์บารามักจะเรียกกันว่าภาพ “พระแม่มารีซิสติน” เป็นภาพที่ราฟาเอลเขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1513 ถึงปี ค.ศ. 1514 ตัวแบบในภาพยืนบนปุยเมฆที่ล้อมเป็นกรอบด้วยม่านหนาหนักสองข้าง พระแม่มารีเองดูราวกับว่าลอยลงมาจากสวรรค์จากที่ว่างลวงตามายังที่ว่างจริงบริเวณหน้าภาพที่จะเห็นได้จากจุดโฟคัสที่พระหนุของพระองค์ นักบุญบาร์บาราปรายตามาทางผู้ศรัทธาที่เลยออกมาจากระเบียงด้านล่างของภาพ มงกุฎพระสันตะปาปาด้านล่างซ้ายของภาพเป็นสิ่งที่เชื่อมระหว่างที่ว่างลวงตาของภาพและที่ว่างจริงนอกภาพ (real และ pictorial space)
ภาพเขียนนี้อาจจะเป็นภาพที่เขียนขึ้นสำหรับตกแต่งที่บรรจุศพของ สมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 เพราะนักบุญซิกส์ตุสเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของตระกูลเดลลาโรเวเร (Della Rovere) ซึ่งเป็นตระกูลของพระองค์ 
รูปยุวเทพสองตนที่เกยคางอยู่ด้านล่างของภาพกลายมาเป็นรูปสัญลักษณ์ที่เป็นที่รู้จักกันดีและปรากฏในงานศิลปการค้าต่างๆ อย่างแพร่หลาย
ปูนา

"สำหรับปูนาในสกุลอื่นดูที่ Sayamia"
ปูนา  เป็นสิ่งมีชีวิตประเภทปูน้ำจืด(สัตว์น้ำ)ในวงศ์ Parathelphusidae ในสกุล "Somanniathelphusa" แหล่งที่อยู่มักจะอยู่ในนาข้าวจึงเรียกว่าปูนา 
ปูนาแพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้รวมถึงบางพื้นที่ของภูมิภาคเอเชียตะวันออก เกษตรกรผู้ปลูกข้าวในไทย ถือว่าปูนาเป็นศัตรูพืชของข้าว เพราะปูจะกัดกินต้นข้าวที่ปักดำใหม่ ๆ ทำให้ชาวนาต้องปักดำซ้ำหลายครั้ง นอกจากนี้ ปูยังขุดรูตามคันนา ทำให้คันนาไม่สามารถกักเก็บน้ำไว้ได้ แต่ปูนาก็เป็นอาหารราคาถูกและหาง่ายโดยเฉพาะกับวิถีชีวิตผู้คนในชนบท และเป็นส่วนประกอบสำหรับปรุงเป็นอาหารประเภทต่าง ๆ เช่น ส้มตำ
ในประเทศไทยพบมี 8 ชนิด ในภาคต่าง ๆ ดังนี้ 
1. "Somanniathelphusa germaini" พบใน 27 จังหวัดคือ คือ ภาคกลาง 22 จังหวัด ภาคตะวันตก 2 จังหวัด ภาคตะวันออก 1 จังหวัด ภาคใต้ 1 จังหวัดและภาคเหนือ 1 จังหวัด 
2. "Somanniathelphusa bangkokensis" พบใน 18 จังหวัดคือ คือ ภาคกลาง 8 จังหวัด ภาคตะวันตก 4 จังหวัด ภาคตะวันออก 2 จังหวัด และภาคใต้ 13 จังหวัด
3. "Somanniathelphusa sexpunetata" พบใน 19 จังหวัดคือ คือ ภาคกลาง 1 จังหวัด ภาคตะวันตก 1 จังหวัด ภาคตะวันออก 4 จังหวัด และภาคใต้ 13 จังหวัด
4. "Somanniathelphusa maehongsonensis" เป็นปูชนิดใหม่ ที่พบในแห่งเดียวในจังหวัดแม่ฮ่องสอน
5. "Somanniathelphusa fangensis" เป็นปูชนิดใหม่ที่พบในจังหวัดลำปางและเชียงใหม่ 
6. "Somanniathelphusa denchaii" เป็นปูชนิดใหม่ที่พบในจังหวัดแพร่ 
7. "Somanniathelphusa nani" เป็นปูชนิดใหม่ล่าสุดที่พบในจังหวัดน่าน 
8. "Somanniathelphusa dugasti" (หรือ "Esanthelphusa dugasti" ในอดีต) พบใน ภาคกลาง 10 จังหวัด ภาคตะวันตก 3 จังหวัด ภาคตะวันออก 3 จังหวัด และภาคเหนือ 9 จังหวัด และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 16 จังหวัด 
ปูนาบางชนิดเช่น "S. dugasti" มีอาณาเขตการแพร่กระจายกว้างมากถึง 40 จังหวัด ในภาคกลางมีปูอยู่ถึง 3 ชนิด ในภาคใต้พบมี 2 ชนิด ทางภาคเหนือบางจังหวัดพบมีชนิดเดียว 
ปูนาจะพบมากในช่วงฤดูฝน ซึ่งเป็นฤดูที่อุดมสมบูรณ์ เพราะวิถีชีวิตของปูนาจะผูกพันกับน้ำ โดยผสมพันธุ์และวางไข่เพียงปีละครั้ง ในระหว่างเดือนกุมภาพันธ์-กรกฎาคม ปูนาตัวเมียเมื่อผสมพันธุ์แล้วจะขุดรูให้สูงกว่าระดับน้ำ เพื่อเตรียมอุ้มไข่และจะไม่ลอกคราบจนกว่าไข่จะฟักเป็นตัว ปูนาส่วนใหญ่จะออกหากินในเวลากลางคืน ใช้การลอกคราบราว 13-15 ครั้ง หลังจากฟักเป็นตัว ใช้เวลาประมาณ 6-8 เดือนจึงโตเต็มวัย ปูนาจะไม่มีช่วงเดือนมกราคมและช่วงฤดูร้อน นอกจากนี้แล้วจากการศึกษาพบว่าเปลือกของปูนามีสารไคตินสูงถึงร้อยละ 19.27 ในสภาพน้ำหนักแห้ง ในขณะที่เปลือกของปูทะเลมีเพียงร้อยละ 14.14 เท่านั้น ดังนั้นเปลือกของปูนาจึงมีประโยชน์ใช้เป็นสารตั้งต้นในการผลิตไคโตซานได้เป็นอย่างดีกว่าสัตว์จำพวกครัสเตเชียนอย่างอื่น
เอ็นเกจ

เอ็นเกจ  เป็นชื่อของโทรศัพท์มือถือรุ่นหนึ่งในอดีต หรือชื่อของบริการเกมในโทรศัพท์มือถือในปัจจุบันของบริษัทโนเกีย ซึ่งสำหรับตัวเครื่องในยุคเริ่มต้นนั้นได้เริ่มมีการจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2546 โดยได้ออกวางจำหน่ายเพื่อให้แตกต่างจากเกมบอยแอดวานซ์ของบริษัทนินเทนโดในด้านของการที่เป็นเครื่องเล่นเกมบนโทรศัพท์มือถืออย่างเต็มรูปแบบ แต่สุดท้ายแล้วก็ไม่ได้รับความนิยมมากเท่าที่ควร ซึ่งส่วนหนึ่งนั้นเนื่องมาจากปุ่มต่างๆที่อยู่บนเครื่องนั้นถูกมองว่าเหมาะสมกับการโทรศัพท์มากกว่าการเล่นเกม และอีกประการหนึ่งก็คือตัวเครื่องในรุ่นแรกนั้นถูกมองว่ามีลักษณะคล้ายกับอาหารของชาวเม็กซิกันที่มีชื่อว่า "ทาโก้"
ต่อมาในปีพ.ศ. 2548 ทางบริษัทโนเกียได้เปลี่ยนรูปแบบของเอ็นเกจเป็นการให้บริการเกมบนโทรศัพท์มือถือแทน โดยได้มีการปล่อยโปรแกรมเอ็นเกจตัวต้นแบบในโทรศัพท์มือถือตระกูลเอ็นซีรีส์เพื่อให้ผู้ใช้งานได้ดาวน์โหลดและสั่งซื้อเกมผ่านเว็บไซต์ของเอ็นเกจเป็นครั้งแรกในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และได้ปล่อยโปรแกรมดังกล่าวที่เป็นฉบับสมบูรณ์ในวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2551
เวกกีเอตตา

ฟรานเชสโค ดิ จอร์โจ เอ ดิ โลเรนโซ หรือที่รู้จักกันว่า เวชชิเอตตา หรือ โลเรนโซ ดิ เปียโตร  (ค.ศ. 1412 - 6 มิถุนายน ค.ศ. 1480) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีของตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนาของคริสต์ศตวรรษที่ 15 นอกจากจะเป็นจิตรกรแล้วเวชชิเอตตาก็ยังเป็นช่างทอง ประติมากร และสถาปนิกอีกด้วย จอร์โจ วาซารีรวมประวัติชีวิตของเวชชิเอตตาในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น”
เชื่อกันว่าเวชชิเอตตาเป็นลูกศิษย์ของสเตฟาโน ดิ จิโอวานนิ (Stefano di Giovanni), ทัดเดโอ ดิ บาร์โตโล (Taddeo di Bartolo) และ จาโคโป เดลลา เควอร์เชีย (Jacopo della Quercia) และต่อมาก็เป็นครูของฟรานเชสโค ดิ จอร์โจ (Francesco di Giorgio) และ เนโรชชิโอ เดลันดี (Neroccio de’ Landi) 
“จิตรกรประจำสถานพยาบาล”.
เวชชิเอตตาเกิดที่คาสติกลิโอนิ ดอร์เชียและพำนักอยู่ที่เซียนา งานส่วนใหญ่จึงพบที่นั่นโดยเฉพาะที่สถานพยาบาลซานตามาเรียเดลลาสกาลา ที่ทำให้ได้สมญาว่า “จิตรกรประจำสถานพยาบาล” (pittor dello spedale) 
เวชชิเอตตาเขียนจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพชุดภายใน “โถงนักแสวงบุญ” (Pellegrinaio) ในโรงพยาบาลร่วมกับโดเมนนิโค ดิ บาร์โตโล (Domenico di Bartolo) และ พริอาโม เดลลา เควอร์เชีย (Priamo della Quercia) รวมทั้งภาพ “การก่อตั้งสถานพยาบาล” และ “มโนทัศน์ของนักบุญซานตาโซโรเร” ซึ่งเป็นภาพความฝันของแม่ของนักบุญโซโรเรผู้ตามตำนานกล่าวว่าเป็นผู้ก่อตั้งสถานพยาบาล 
ต่อมาราวปี ค.ศ. 1444 เวชชิเอตตาก็เขียนภาพในชาเปลเดลซาโครชิโอโด ที่รวมทั้งภาพ “การประกาศของเทพ” “การประสูติของพระเยซู” และ “การตัดสินครั้งสุดท้าย” และรวมทั้งอุปมานิทัศน์ของบันไดที่เป็นภาพเด็กปีนบันไดขึ้นไปบนสวรรค์ นอกจากนั้นแล้วเวชชิเอตตาก็ยังเขียนภาพภายในวัดซานทิสสิมาอันนันซิอาตาของสถานพยาบาลเป็นภาพการคืนชีพของพระเยซูที่ลงชื่อและปีที่เขียน ค.ศ. 1476 ที่แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของโดนาเทลโล
งาน “Arliquiera” เป็นงานตกแต่งสำหรับวัตถุมงคลของวัดซานตามาเรียเดลลาสกาลาที่ทำในปี ค.ศ. 1445 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ในเมืองเซียนา
งานอื่นในเซียนา.
งานผอบศีล (ciborium) สัมริดขนาดใหญ่ที่สร้างโดยเวชชิเอตตาสำหรับวัดซานตามาเรียเดลลาสกาลา (ราว ค.ศ. 1467-ค.ศ. 1472) ถูกนำไปไว้ตั้งที่มหาวิหารเซียนาในปี ค.ศ. 1506 วาซารีบรรยายว่าเป็นงานหล่อที่งดงาม ที่ได้สัดส่วน ออกแบบดี และฝีมือชั้นเยี่ยม ระหว่างปี ค.ศ. 1447 ถึงปี ค.ศ. 1450 เวชชิเอตตาและลูกศิษย์ก็เขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในหอศีลจุ่มซานจิโอวานนิของมหาวิหารเซียนา เป็นภาพของอีแวนเจลิส, ประกาศก และ ประกาศกี และอัสสัมชัญ จิตรกรรมได้รับการซ่อมแซมเป็นอันมากในคริสต์ศตวรรษที่ 19 นอกจากนั้นแล้วก็ยังเขียนภาพพระเยซูถูกเฆี่ยนและถนนสู่กางเขนภายในมุขด้วย
งานประติมากรรมที่สร้างก็ได้แก่รูปนักบุญมาร์ตินสำหรับพาลัซโซซาราชินิ อนุสรณ์ผู้ตายที่หล่อด้วยสัมริดของมาร์ตินัส ซอชชินัสผู้อาวุโสสำหรับวัดซานโดเมนิโคที่ปัจจุบันอยู่ที่อุฟฟิซิในฟลอเรนซ์ และงานแกะสลักนักบุญปีเตอร์ที่วาซารีสรรเสริญว่าเป็นงานชิ้นที่มีฝีมือดี
พระเจ้าอัลฟองโซที่ 5 แห่งอารากอง

พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 5 แห่งอารากอน  (ค.ศ. 1396 - 27 มิถุนายน ค.ศ. 1458) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอารากอนในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 5”, พระมหากษัตริย์แห่งบาเลนเซียในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 3”, พระมหากษัตริย์แห่งมายอร์คาและซาร์ดิเนียในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 2”, และพระมหากษัตริย์แห่งซิซิลีและเคานท์แห่งบาร์เซโลนา ในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 4” และพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์ในพระนามว่า “อัลฟอนโซที่ 1”
ลัทธิเอเรียส

ลัทธิเอเรียส  เป็นแนวคำสอนทางเทววิทยาของเอเรียส (ราว ค.ศ. 250–336) บาทหลวงที่สังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 325 ประกาศว่าเป็นพวกนอกรีต แต่มาได้รับการยกโทษให้ในการประชุมซีนอดแห่งไทร์ครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 335 แต่ต่อมาก็ถูกประกาศว่าเป็นผู้นอกรีตอีกหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว กล่าวกันว่าจักรพรรดิคอนสแตนเชียสที่ 2 (ค.ศ. 337–361) และจักรพรรดิวาเลนส์ (ค.ศ. 364–378) ทรงนับถือลัทธิเอเรียสหรืออาจจะลัทธิกึ่งเอเรียส
เอเรียสพำนักและสั่งสอนเทศนาอยู่ที่อะเล็กซานเดรีย อียิปต์ แนวคำสอนของลัทธินี้ถือว่าขัดกับหลักความเชื่อทางคริสตวิทยาเรื่องตรีเอกภาพกระแสหลักที่ใช้ในปัจจุบันในนิกายโรมันคาทอลิก ออร์ทอดอกซ์ และโปรเตสแตนต์
ซัมบอดีส์วอตชิงมี

"ซัมบอดีส์วอชชิงมี"  เป็นซิงเกิลแรกของศิลปินอาร์แอนด์บีในนามร็อกเวลล์ ออกในสังกัดโมทาวน์ในปี ค.ศ. 1984 เพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับการเล่าเรื่องอาการระแวงจากการถูกตามและถูกแอบดู เพลงนี้ยังได้อดีตศิลปินโมทาวน์อย่างไมเคิล แจ็กสันและเจอร์เมน แจ็กสันมาร้องในท่อนคอรัส เพลงนี้ยังถูกมาทำใหม่และประกอบในโฆษณาของ GEICO ในปี 2008 และ 2009
ประวัติ.
ร็อกเวลล์ เป็นนามแฝงของเคนเนดี วิลเลียม กอร์ดี บุตรชายของซีอีโอค่ายเพลงโมทาวน์ เบอร์รี กอร์ดี จูเนียร์ เขาเซ็นสัญญากับโมทาวน์โดยที่พ่อของเขาไม่รู้ และพ่อของเขาก็ไม่รู้เลยว่าศิลปิน ร็อกเวลล์ คือลูกชายของเขา จนกระทั่งได้ออกซิงเกิลแล้ว 
เพลงนี้โปรดิวซ์โดยเคอร์ติส แอนโทนี โนเลน โดยมีเสียงร้องของไมเคิล แจ็กสันและเจอร์เมน แจ็กสัน"ซัมบอดีส์วอชชิงมี" ติดชาร์ตสูงสุดอันดับ 2 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในปี 1984 และติดอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดอาร์แอนด์บีซิงเกิลส์ และยังติดอันดับ 6 ในยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต
ในปี 2009 เพลงนี้ติดอยู่อันดับ 20 ของการจัดอันดับทางช่องวีเอชวัน ในหัวข้อ 100 เพลงวันฮิตวันเดอร์สในยุค 80
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ศุภมิตร จันทร์แจ่ม

ศุภมิตร จันทร์แจ่ม หรือ ปุ๋ย เดวิล เป็นนักเขียนการ์ตูนในสังกัดสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น
ประวัติ.
ศุภมิตร จันทร์แจ่ม เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ที่ อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี จบการศึกษาจาก วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
ศุภมิตรเข้าสู่วงการการ์ตูนโดยเขียนการ์ตูนให้กับนิตยสารสวนเด็ก หนูจ๋า เบบี้ ขายหัวเราะ และ มหาสนุก ของสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น เมื่อ พ.ศ. 2531 โดยเขียนการ์ตูนตลก 3 ช่อง (ตีพิมพ์ทั้งขายหัวเราะ มหาสนุก สวนเด็ก) รวมทั้งการ์ตูนเรื่องสั้นในตอน ชุด สติแตก...สุดขอบฟ้า! ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในมหาสนุกเล่มใหญ่ ช่วงปลายปี พ.ศ. 2532 และรวมเล่มในปี 2539 และยังเขียนเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน และยังมีเรื่องสั้นชุดอื่นๆอีกมากมาย เช่น ผี! วิญญาณและความผูกพัน เค้าโครงจากเหม เวชกร 
ศุภมิตรมีโรคประจำตัวคือ SLE เมื่อระบบภูมิคุ้มกันมีปัญหา ใบหน้าจะเกิดรอยแผล
หมายเหตุ.
ศุภมิตร จันทร์แจ่ม ได้เข้ามาเพิ่มข้อมูลในวิกิพีเดียเป็นบางส่วน หลังจากที่ได้เห็นข้อมูลผิดเพี้ยนมาเป็นเวลานาน
ขนมหัวล้าน

ขนมหัวล้าน เป็นขนมพื้นบ้านภาคใต้ ใช้วิธีการทำแบบขนมต้ม
ลักษณะ.
ทำจากแป้งข้าวเหนียวห่อไส้ที่ทำมาจากถั่วเขียวนึ่งบด กวนกับมะพร้าวขูดและน้ำตาล ปั้นเป็นรูปกลม นำไปนึ่งให้สุก ราดด้วยกะทิ ถ้าไม่นึ่งแต่นำไปทอดเรียก ขนมหัวล้านทอด
ขนมพื้นบ้านภาคใต้อีกชนิดหนึ่งที่คล้ายขนมหัวล้านคือ ขนมหนวยหนุน ซึ่งใช้กะทิมากกว่าขนมหัวล้าน และปั้นเป็นเม็ดคล้ายเม็ดขนุน ไส้ต่างไปจากไส้ของขนมหัวล้าน
ในภาคกลางเรียนขนมโคกะทิ
เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ปะทะวายร้าย

เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ปะทะวายร้าย  เป็นฤดูกาลที่ 20 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ จะทำการฉลองที่รายการครบรอบ 10 ปีอีกด้วย รวมถึงจะไม่เหมือนฤดูกาลอื่น ๆ ที่จะหยุดการถ่ายทำไปก่อนช่วงหนึ่งแล้วจึงเริ่มถ่ายทำฤดูกาลถัดไปแต่ฤดูกาลนี้จะถ่ายทำทันทีหลังจากฤดูกาลที่ 19 เซอร์ไวเวอร์ ซาโมอา จบลงโดยจะทำการถ่ายทำที่ประเทศซามัว เช่นเดียวกับฤดูกาลที่ 19 โดยใช้สถานที่เดียวกันแต่จะใช้ชื่อต่างออกไปเพื่อป้องกันการสับสน ผู้แข่งขันได้ถูกทำการเลือกเสร็จเรียบร้อยแล้วพร้อมกับเซอร์ไวเวอร์ ซาโมอา ข้อหักมุมสำหรับฤดูกาลนี้คือ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนเป็นผู้เข้าแข่งขันจากฤดูกาลก่อน ๆ หน้าทั้งหมดและจะเป็นการคัดเฉพาะผู้เข้าแข่งขันที่ "ดีที่สุด" ปะทะ "ร้ายกาจที่สุด"อีกด้วย ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 20 คนมาจากในฤดูกาลก่อนๆ ทั้งสิ้นซึ่งมีทั้งเคยเล่นมาแล้ว 1 ครั้งกับเล่นมาแล้ว 2 ครั้ง การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย แต่ตอนแรกจะฉายที่ 13:00 น. ด้วยความยาว 2 ชั่วโมง
ฤดูกาลนี้ได้รับการขนานนามว่าเป็นฤดูกาลที่มีการแข่งขันที่ดุเดือดที่สุดเท่าที่เคยมีมาและสัญลักษณ์รายการได้ถูกเปลี่ยนเป็นครั้งแรกจากคำว่า Outwit, Outplay, Outlast เป็น Return (กลับมา) Revenge (แก้แค้น) Redemption (ถอนรากถอนโคน)
 ฮีโร่ สีประจำเผ่า สีฟ้าเข้มหม่น
 วายร้าย สีประจำเผ่า สีแดง
 หยิน หยาง สีประจำเผ่า สีดำ
การโหวต.
<br>
หมายเหตุ 1: ทอมใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ ทอม จะไม่ถูกนับ <br>
หมายเหตุ 2: รัสเซลมอบเครื่องรางคุ้มกันให้กับพาร์วาตี พาร์วาตีจึงใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ พาร์วาตี จะไม่ถูกนับ <br>
หมายเหตุ 3: พาร์วาตีมอบเครื่องรางคุ้มกันให้กับแซนดร้า 1 อันและให้กับเจอร์รี่ 1 อัน ทั้ง 2 คนจึงใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ แซนดร้าและเจอร์รี่ จะไม่ถูกนับ <br>
หมายเหตุ 4: แซนดร้าใช้เครื่องรางภูมิคุ้มกันที่ซ่อนเอาไว้ทำให้ผลโหวตที่มีชื่อ แซนดร้า จะไม่ถูกนับ <br>
ฟูซีลี

ฟูซีลี  เป็นพาสตาชนิดหนึ่ง มีลักษณะเป็นเส้นเกลียวสั้นที่มีหลากหลายสีเช่นเดียวกันกับพาสตาชนิดอื่น ๆ โดยคำว่า "fusilli" ในภาษาอิตาลีมีความหมายว่า "เกลียวเล็ก" 
ในไทยมักจะเรียกพาสตามักกะโรนีเป็นชื่อพาสตาฟูซีลี
สตรีตฟุตบอล

สตรีตฟุตบอล  หรือ สตรีตซอกเกอร์  ฟุตบอลข้างถนน เป็นฟุตบอลที่เล่นใช้เทคนิค 2 ประเภท คือเล่นกลางอากาศ (airmove) กับบนพื้นดิน (groundmove) airmove อาจจะเรียกอีกประเภทว่า ฟรีสไตล์ฟุตบอลก็ได้ เพราะเน้นพวกเดาะบอล groundmove จะเป็นแนวสตรีตฟุตบอลคือจะเน้นการคลึงบอลบนพื้น
จุดกำเนิดของสตรีตฟุตบอล มาจากดิเอโก มาราโดนา ที่มีเทคนิคการคลึงบอลเหมือนบอลเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย
เรื่องของบริเตน

เรื่องของบริเตน  เป็นชื่อที่เรียกรวมตำนานที่เกี่ยวกับเคลต์และตำนานประวัติศาสตร์ของเกรตบริเตน โดยเฉพาะตำนานที่เกี่ยวกับกษัตริย์อาเธอร์ และอัศวินโต๊ะกลม 
"เรื่องของบริเตน" เป็นศัพท์ที่ฌ็อง บอแดล (Jean Bodel) กวีชาวฝรั่งเศส นำมาใช้ในกวีนิพนธ์ "Chanson de Saisnes" ในคริสต์ศตวรรษที่ 12: 
"Ne sont que III matières à nul homme atandant,"
"De France et de Bretaigne, et de Rome la grant."
(แปล: "ปกรณัมชุดสามชุดที่ไม่มีผู้ใดที่ควรจะขาด: เรื่องของฝรั่งเศส, เรื่องของบริเตน, เรื่องของโรม")
การใช้ศัพท์ "เรื่องของบริเตน" เป็นการแยกจากวรรณกรรมที่มีเรื่องราวเกี่ยวกับบริเตนจากแหล่งอื่น ๆ เช่นตำนานของกรีซโบราณ, "เรื่องของโรม" และตำนานพาลาดิน (Paladin) ที่เกี่ยวกับชาร์เลอมาญและสงครามกับมัวร์และซาราเซนซึ่งถือกันว่าเป็นส่วนหนึ่งของ "เรื่องของฝรั่งเศส" แม้ว่าตำนานที่เกี่ยวกับกษัตริย์อาเธอร์จะเป็นหัวข้อหลักของตำนานเกี่ยวกับบริเตนแต่ก็มิใช่หัวข้อเดียว หัวข้ออื่นที่ถือว่าอยู่ในเครือข่ายของเรื่องของบริเตนก็ได้แก่ตำนานเกี่ยวกับบรูตัสแห่งบริเตน, กษัตริย์โคล, กษัตริย์เลียร์ (Leir of Britain) และกอกและมากอก (Gog and Magog)
บทเพลงแห่งพระเจ้า

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
บทเพลงแห่งพระเจ้า หรือ ดีวีนากอมเมเดีย  เป็นวรรณกรรมอุปมานิทัศน์ที่ดันเต อาลีกีเอรี เขียนขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1308 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1321 ถือเป็นกวีนิพนธ์สำคัญของวรรณกรรมอิตาลีและเป็นหนึ่งในงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของวรรณกรรมของโลก กวีนิพนธ์นี้เป็นเป็นจินตนิยายและอุปมานิทัศน์ของคริสเตียนสะท้อนให้เห็นถึงการวิวัฒนาการของปรัชญาสมัยกลางในเรื่องที่เกี่ยวกับโรมันคาทอลิกของตะวันตก นอกจากนั้นก็ยังเป็นหนังสือที่มีบทบาทต่อสำเนียงทัสคัน (Tuscan dialect) ตามที่เขียนเป็นภาษาอิตาลีมาตรฐาน
“บทเพลงแห่งพระเจ้า” แบ่งออกเป็นสามตอน “สู่นรกภูมิ” (Inferno) “แดนชำระ” (Purgatorio) และ “สวรรค์” (Paradiso) กวีนิพนธ์เขียนในรูปของบุคคลที่หนึ่งและเป็นเรื่องที่บรรยายการเดินทางของดานเตไปยังภูมิสามภูมิของผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว ที่เริ่มการเดินทางตั้งแต่วันศุกร์ศักดิ์สิทธิ์ไปจนถึงวันพุธหลังจากวันอีสเตอร์ของปี ค.ศ. 1300 โดยมีเวอร์จิล กวีโรมัน เป็นผู้นำใน “นรก” และ “แดนชำระ” และเบียทริเช พอร์ตินาริ เป็นผู้นำใน “สวรรค์” เบียทริเชเป็นสตรีในอุดมคติที่ดันเตพบเมื่อยังเป็นเด็กและชื่นชมต่อมาแบบรักเทิดทูน ที่พบในงานสมัยแรกของดันเตใน “ชีวิตใหม่” (La Vita Nuova) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1295
ชื่อเดิมของหนังสือก็เป็นเพียงชื่อสั้น ๆ ว่า “Commedia” แต่ต่อมา โจวันนี บอกกัชโชก็มาเพิ่ม “Divina” ข้างหน้าชื่อ ฉบับแรกที่พิมพ์ที่มีคำว่า “Divine” อยู่หน้าชื่อ เป็นฉบับที่โลโดวีโก ดอลเช (Lodovico Dolce) นักมานุษยวิทยาฟื้นฟูศิลปวิทยาของเวนิส พิมพ์ในปี ค.ศ. 1555
ภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสภา

ภาคีสมาชิกราชบัณฑิตยสภา ผู้ทรงคุณวุฒิมีความรู้เชี่ยวชาญในสาขาวิชาใดวิชาหนึ่งที่อยู่ในหน้าที่ของราชบัณฑิตยสภา โดยมีจำนวนจำกัดได้ไม่เกิน 84 คน แบ่งเป็นสำนักต่าง ๆ คือ สำนักธรรมศาสตร์และการเมือง 34 คน สำนักวิทยาศาสตร์ 23 คน และสำนักศิลปกรรม 27 คน
หลักเกณฑ์วิธีการสมัครและวิธีการรับบุคคลเป็นภาคีสมาชิก.
ผู้สมัครเป็นภาคีสมาชิกจะต้องมีความรู้เชี่ยวชาญในสาขาวิชาใดวิชาหนึ่งที่อยู่ในหน้าที่ของราชบัณฑิตยสภา โดยได้รับปริญญา ประกาศนียบัตร หรือดำรงตำแหน่งทางวิชาการ อย่างใด อย่างหนึ่งดังต่อไปนี้ 
ผู้ประสงค์จะสมัครเป็นภาคีสมาชิก สามารถยื่นใบสมัครต่อเลขาธิการราชบัณฑิตยสภาโดยมีราชบัณฑิตในสำนักวิชาที่ตนสมัครอย่างน้อยสองคนรับรองว่าผู้แสดงความจำนงนั้นสมควรเป็นภาคีสมาชิก ผู้สมัครเป็นภาคีสมาชิกจะสมัครได้เพียงสำนักเดียวและสาขาวิชาเดียวเท่านั้น จากนั้นประธานสำนักที่จะรับบุคคลเข้าเป็นภาคีสมาชิกทำการแต่งตั้งราชบัณฑิตในสำนักเป็นคณะกรรมการคัดเลือกขึ้นคณะหนึ่ง ประกอบด้วย ประธานหนึ่งคน และกรรมการอย่างน้อยสองคน เพื่อดำเนินการคัดเลือกผู้สมัครเป็นภาคีสมาชิก โดยให้คณะกรรมการพิจารณาผลงานทางวิชาการของผู้สมัครทั้งปริมาณและคุณภาพ การเป็นที่ยอมรับทางวิชาการ การนำเสนอผลงานต่อที่ประชุม ระดับผู้ฟัง และระดับการประชุม เป็นต้น
กาลักติโกส

กาลักติโกส  เป็นคำในภาษาสเปน มีความหมายตรงตัวว่า "ที่เกี่ยวข้องกับดาราจักร" หรือ "ผู้มาจากดาราจักร" แต่ในวงการฟุตบอลนำมาใช้เรียกบรรดานักเตะที่มีค่าตัวแพงและมีชื่อเสียงระดับโลกของสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ซึ่งก็คือ "ดารา" หรือ "ซูเปอร์สตาร์" ในดาราจักรนั่นเอง คำนี้ยังใช้สื่อถึงนโยบายของเรอัลมาดริดภายใต้การบริหารของประธานสโมสรโฟลเรนติโน เปเรซด้วย โดยในช่วงนั้นเขาจะซื้อตัวผู้เล่นจากสโมสรอื่นอย่างน้อยหนึ่งคนในฤดูร้อนของทุกปี สรุปคือ "กาลักติโกส" ซึ่งเป็นรูปพหูพจน์ของ "กาลักติโก"  สื่อความหมายถึงนโยบายซื้อนักเตะและบรรดานักเตะที่ถูกซื้อตัวมาตามนโยบายนั้น
ในปัจจุบัน กาลักติโกสมีนัยความหมายทั้งในแง่บวกและแง่ลบ โดยในช่วงแรกนิยมใช้เพื่อเน้นความยิ่งใหญ่ของเหล่านักเตะซูเปอร์สตาร์และการสร้างทีมระดับโลกของเรอัลมาดริด แต่ภายหลังคำนี้เริ่มมีความหมายแฝงในเชิงลบมากขึ้น โดยใช้เป็นคำเยาะหยันนโยบายซื้อตัวนักเตะของสโมสร หลังจากที่สื่อต่าง ๆ ได้รับรู้ว่า ท้ายที่สุด (ของกาลักติโกสยุคแรก) นโยบายดังกล่าวไม่สามารถพาทีมไปสู่ความสำเร็จในระดับที่คาดหวังได้
กาลักติโกสยุคแรก.
เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2000–2006 สร้างขึ้นโดยโฟลเรนติโน เปเรซ โดยการใช้เงินซื้อเหล่านักฟุตบอลชื่อดังมารวมตัวกัน เช่น
และส่วนที่เหลือเป็นเด็กปั้นทีมเยาวชนของเรอัลมาดริดที่แจ้งเกิดจนกลายมาเป็นซูเปอร์สตาร์ชื่อดังระดับโลก
กาลักติโกสยุคแรกสิ้นสุดลงเนื่องจากเปเรซพ้นจากตำแหน่งเก้าอี้ประธานสโมสร และรามอน กัลเดรอน ประธานที่รับงานต่อจากเปเรซก็ปล่อยตัวนักเตะชื่อดังเหล่านั้นออกไป ไม่ว่าจะเป็นโรนัลโด, ลูอิช ฟีกู, เดวิด เบคแคม ส่วนซีเนดีน ซีดานได้แขวนสตั๊ดไปหลังจากเล่นฟุตบอลโลก 2006 และพ่ายให้กับอิตาลี โดยกัลเดรอน ประธานในปี ค.ศ. 2007–2008 ได้ประกาศผ่านสื่อว่า เรอัลมาดริดได้หมดยุคของกาลักติโกสแล้ว ยุคกาลักติโกสยุคแรกจึงหมดไป
กาลักติโกสยุคที่ 2.
ในสมัยที่รามอน กัลเดรอน เข้ามารับตำแหน่งประธานสโมสร เรอัลมาดริดทำผลงานได้แย่กว่าที่คิด และทำให้สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาซึ่งเป็นคู่แข่งก้าวขึ้นมาเป็นสโมสรที่เก่งที่สุดในลาลิกา เขาจึงพ้นจากตำแหน่งประธานสโมสรไป และอดีตประธานโฟลเรนติโน เปเรซก็ได้รับเลือกเข้ามานั่งแท่นเป็นประธานสโมสรอีกครั้ง
หลังจากที่บาร์เซโลนาคว้า 3 แชมป์ในปี ค.ศ. 2008–2009 ทำให้เรอัลมาดริดจากที่เคยยิ่งใหญ่มาก่อนนั้น ดูเหมือนจะเป็นรองบาร์เซโลนามากขึ้นเรื่อย ๆ ดังนั้นทางเรอัลมาดริดจึงหาวิธีที่จะกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง และการกลับมาของเปเรซก็ทำให้แฟนบอลเรอัลมาดริดต้องตกตะลึงกับการสร้างกาลักติโกสรุ่นที่ 2 โดยการใช้เงินมหาศาลนำนักเตะซูเปอร์สตาร์ในยุคนี้มารวมตัวในสโมสรอีกครั้ง ได้แก่
แกรนด์ดัชชีมอสโก

แกรนด์ดัชชีแห่งมอสโก  เป็นแกรนด์ดัชชีของรัสเซียในยุคกลางที่รุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 1340 จนถึงปี ค.ศ. 1547 แกรนด์ดัชชีแห่งมอสโกมักจะเรียกกันโดยยุโรปตะวันตกว่า “มอสโกวี” แต่คำนี้บางครั้งก็หมายถึงอาณาจักรซาร์แห่งรัสเซีย (Tsardom of Russia) ด้วย นักค้นคว้าบางท่านก็สันนิษฐานว่าการใช้คำนี้ของยุโรปตะวันตกเป็นผลมาจากความสนใจทางการเมืองของโปแลนด์ แกรนด์ดัชชีเป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากราชรัฐมอสโกและเป็นอาณาจักรก่อนที่จะกลายเป็นอาณาจักรซาร์แห่งรัสเซีย
อาณาจักรซาร์รัสเซีย

อาณาจักรซาร์รัสเซีย (#เปลี่ยนทาง , , ในภายหลังจึงเปลี่ยนมาเป็น: ,) เป็นชื่อทางการ ของราชอาณาจักรรัสเซียที่เริ่มตั้งแต่การขึ้นเสวยราชย์ของซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซียในปี ค.ศ. 1547 และสิ้นสุดลงเมื่อซาร์ปีเตอร์ที่ 1 ทรงก่อตั้งจักรวรรดิรัสเซียในปี ค.ศ. 1721
คำว่า “Muscovite Tsardom” มักจะเป็นคำที่นักประวัติศาสตร์รัสเซียบางคนใช้ในการเรียกอาณาจักรซาร์แห่งรัสเซีย และถือว่าเป็นคำที่มีความหมายถึงอาณาจักรที่แท้จริง
ฟีลิปปีโน ลิปปี

ฟิลิปปิโน ลิปปี  (ราวระหว่าง ค.ศ. 1457-ค.ศ. 1458 - 20 เมษายน ค.ศ. 1504) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง และ จิตรกรรม
ฟิลิปปิโน ลิปปีเกิดเมื่อราวระหว่าง ค.ศ. 1457-ค.ศ. 1458 ที่เมืองพราโตในประเทศอิตาลี เป็นลูกนอกสมรสของฟิลิปโป ลิปปีและแม่ชี ฟิลิปปิโนฝึกงานกับบิดา ต่อมาก็ย้ายไปสโปเลตโตไปมีส่วนในการก่อสร้างมหาวิหารที่นั่น เมื่อฟิลิปโป ลิปปีเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1469 ฟิลิปปิโนก็กลับมาเขียนงานจิตรกรรมชีวิตของพระแม่มารีจนเสร็จ ฟิลิปปิโน ลิปปีจบการฝึกงานกับห้องเขียนภาพของ
วังดยุกแห่งมานตัว

วังดยุกแห่งมานตัว  เป็นกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่เป็นวังที่พำนักของดยุกแห่งมานตัวตั้งอยู่ที่มานตัวในประเทศอิตาลี วังดยุกสร้างราวระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 17 ส่วนใหญ่สำหรับตระกูลกอนซากาเพื่อใช้เป็นที่พำนักในเมืองหลวงของอาณาจักรดยุก สิ่งก่อสร้างต่างๆ ภายในกลุ่มเชื่อมต่อกันโดยซุ้มระเบียง ลานภายใน และสวน และมีห้องทั้งหมดด้วยกัน 500 ห้องในเนื้อที่ทั้งหมดราว 34,000 ตารางเมตร สิ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดของวังคืองานจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งห้องเจ้าสาว (ห้องสมรส) ที่เขียนโดยอันเดรีย มานเทนยา
ประวัติ.
ส่วนที่เก่าที่สุดของวังคือ “วังกัปตัน” (Palazzo del Capitano) ที่สร้างเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดยกัปตันแห่งประชาชนจุยโด บวยนาโคสซิ (ตระกูลของจุยโดปกครองมานตัวระหว่าง ค.ศ. 1271 จนถึง ค.ศ. 1328) และ “วังใหญ่” (Magna Domus) ในปลายคริสต์ศตวรรษ บาร์โทลิโน ดา โนวาราผู้เป็นสถาปนิกทางการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างทางการทหารคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของยุคนั้นเป็นผู้ก่อสร้าง “ปราสาทเซนต์จอร์จ”
“วังใหม่” (Domus Nova) มาสร้างเสร็จในอีกศตวรรษหนึ่งต่อมาโดยสถาปนิกลูคา ฟานเชลลิ (Luca Fancelli) ลูคาเป็นผู้รับผิดชอบในการสร้าง “ตำหนักใหม่” (Corte Nuova) ที่รวมทั้งชุดห้องพักของดยุกที่มีจิตรกรรมฝาผนังโดยจูลิโอ โรมาโน
ชาเปลซานตาบาร์บาราของวังสำหรับตระกูลกอนซากาออกแบบโดยจิโอวาน บัตติสตา แบร์ตานิที่สร้างระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 สถาปนิกอันโตนิโอ มาเรีย วิอานิสร้างชุดห้องพักของวินเชนโซที่ 1 กอนซากา รวมทั้ง “ห้องเมตะมอร์ฟอร์ซิส” และ “ระเบียงเอเลโอโนรา” 
ตระกูลกอนซากาพำนักอยู่ในวังระหว่าง ค.ศ. 1328 จนถึง ค.ศ. 1707 เมื่อตระกูลมาสิ้นสุดลง หลังจากนั้นสิ่งก่อสร้างก็เสื่อมโทรมลงอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งมาได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในเป็นพิพิธภัณฑ์
สิ่งก่อสร้าง.
ทางเข้าวังอยู่ทางด้านจตุรัสซอร์เดลโลซึ่งเป็นด้านของส่วนที่เก่าที่สุดของวัง --วังกัปตัน และ วังใหญ่ “บันไดดัชเชส” สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และซ่อมแซมในปี ค.ศ. 1779 โดยเพาโล พอซโซที่นำไปยังห้องโมโรเนที่ตั้งตามชื่องานจิตรกรรมของจิตกรชาวเวโรนาโดเมนนิโค โมโรเน เป็นภาพ “การขับโบนาโคลซิในปี ค.ศ. 1328” (Expulsion of the Bonacolsi in 1328) (ฉากจากจตุรัสซอร์เดลโล) ชั้นล่างของวังกัปตันเป็นห้องแรกของจัวสตาลลาที่มีรายภาพเหมือนของตระกูลกอนซากา ที่เดิมติดต่อไปยังห้อง “ห้องเมตะมอร์ฟอร์ซิส” และ “ห้องพิซาเนลโล” ที่ตามมาด้วย หลังปี ค.ศ. 1433 อันโตนิโอ ปิซาโน ได้รับจ้างให้เขียนจิตรกรรมฝาผนังฉาก “การแข่งขัน” และอื่นๆ แต่เขียนไม่เสร็จ
ระเบียงใหม่สร้างในปี ค.ศ. 1778 โดยจูเซปเป ปิแอร์มารินิเพื่อเชื่อมห้องพักจัวสตาลลากับหัองพักของดยุก ที่เป็นที่ตั้งของฉากแท่นบูชาหลายแท่นที่สร้างตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยฟรานเชสโค บอร์กานิ, คาร์โล โบโนนิ, สปาโยเลตโตและอื่นๆ ระเบียงสิ้นสุดลงด้วย “ห้องนักขมังธนู” (Sala degli Arcieri) ที่มีงานฉากแท่นบูชาฉากสำคัญโดยปีเตอร์ พอล รูเบนส์ ที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของบานพับภาพของวัดซานทิสสิมาทรินิตาในเมืองมานตัวเป็นภาพ “ตระกูลกอนซากาในการชื่นชมพระตรีเอกานุภาพ” 
ห้องต่อมาเป็น “ห้องกระจก” (Galleria degli Specchi) ที่สร้างเป็นระเบียงเปิดตกแต่งเป็นศิลปะฟื้นฟูคลาสสิคระหว่างปี ค.ศ. 1773 ถึงปี ค.ศ. 1779 เพดานเป็นจิตรกรรมฝาผนังโดยลูกศิษย์สองคนของจุยโด เรนิ
ห้องเจ้าสาว (มานเทนยา)

ห้องภาพสโปซิ หรือ ห้องเจ้าสาว  เป็นห้องที่มีจิตรกรรมฝาผนังภายในวังดยุคแห่งมานตัวที่เขียนโดยอันเดรีย มานเทนยาจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 1465 ถึงปี ค.ศ. 1474 
มานเทนยาได้รับจ้างให้เขียนโดยลุโดวิโคที่ 2 กอนซากา มาร์ควิสแห่งมานตัวที่มีลักษณะเด่นตรงที่เป็น “จิตรกรรมเชิง 3 มิติ” และ “จิตรกรรมลวงตาบนเพดาน” (di sotto in sù)
ผนัง.
“ฉากในสำนัก” บนผนังด้านเหนือเป็นภาพลุโดวิโค กอนซากาแต่งตัวอย่างลำลองและภรรยาบาร์บาราแห่งบรานเดนบวร์ก พร้อมกับด้วยญาติพี่น้อง และผู้คนในสำนัก 
ผนังด้านตะวันตกเป็นฉากการประชุม ภาพนี้ลุโดวิโคแต่งตัวอย่างเป็นทางการพบปะกับลูกชาย, คาร์ดินัลฟรานเชสโค กอนซากาสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ พระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
เพดาน.
เพดานเป็นภาพชวนหัวรอบวงกลมที่เป็นภาพลวงตามองขึ้นไปยังท้องฟ้า โดยมียุวเทพยืนเล่นหัวกันอยู่รอบระเบียง งานชิ้นนี้เป็นงานชิ้นแรกๆ ของการเขียน “จิตรกรรมลวงตาบนเพดาน”
มิเนอร์วา

มิเนอร์วา  เป็นเทพีโรมันแห่งปัญญา และผู้สนับสนุนศิลปะ การค้าและยุทธศาสตร์ พระองค์กำเนิดจากพระเจ้าของจูปิเตอร์พร้อมด้วยศาสตราวุธ หลังศตวรรษที่ 2 ก่อน ค.ศ. เป็นต้นมา ชาวโรมันยกให้พระนางเทียบเท่าอะธีนาของกรีก พระองค์เป็นเทพีพรหมจรรย์แห่งดนตรี กวี แพทยศาสตร์ การพาณิชย์ การทอผ้า งานช่างและเวทมนตร์ มักพรรณนาพระองค์กับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์แห่งพระองค์ คือ นกฮูกซึ่งปกติได้ขนานนามว่า "นกฮูกแห่งมิเนอร์วา" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ว่าพระนางทรงเชื่อมโยงกับภูมิปัญญา
จูโน

เทพีจูโน  เป็นเทพีในตำนานเทพปกรณัมโรมันที่เทียบเท่ากับเทพีเฮราในตำนานเทพปกรณัมกรีก เทพีจูโนเป็นเทพีผู้พิทักษ์ที่ปรึกษาของรัฐ เป็นธิดาของเทพแซทเทิร์น และเป็นน้องสาว (และภรรยา) ของเทพจูปิเตอร์และแม่ของเทพจูเวนตัส (Juventus), เทพมาร์ส และเทพวัลคัน
เทพีจูโนเป็นเทพีผู้พิทักษ์กรุงโรมและจักรวรรดิโรมันที่บางครั้งก็เรียกว่าเรจินา (พระราชินี) เทพีจูโน เทพจูปิเตอร์ และ เทพีมิเนอร์วาเป็นสามเทพที่สักการะบนจูโนคาพิโตลินา (Juno Capitolina) ในกรุงโรม
มาส์

เทพมาส์  เป็นเทพในตำนานเทพปกรณัมโรมันที่เทียบเท่ากับเทพแอรีสในตำนานเทพปกรณัมกรีก เทพมาส์เป็นเทพแห่งสงคราม เป็นลูกของเทพีจูโนและเทพจูปิเตอร์ เป็นสามีของเทพีเบลโลนาและคนรักของเทพีวีนัส มาส์เป็นเทพทางการทหารที่เป็นที่สักการะของกองทหารโรมัน นักรบโรมันถือว่ามาส์เป็นเทพที่มีความสำคัญเป็นลำดับสองรองจากเทพจูปิเตอร์ เดือนที่ฉลองคือเดือนมีนาคมซึ่งเป็นชื่อเดือนที่ตั้งตามชื่อของเทพและเดือนตุลาคม
คำว่า “Mars” ไม่มีรากจากคำในตระกูลภาษาโปรโต-อินโด-ยูโรเปียนซึ่งทำให้สันนิษฐานกันว่ามาจากเทพแห่งการเกษตรกรรมของอีทรัสคันชื่อเทพมาริส เดิมเทพมาส์เป็นเทพแห่งความอุดมสมบูรณ์และพืชพันธุ์และเป็นผู้พิทักษ์วัว ทุ่งการเกษตรกรรม พืชผัก และเกษตรกร ในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช รัฐบุรุษโรมันคาโตผู้อาวุโส ได้ทำอะไรสักอย่างหนึ่งก็ไม่ทราบแน่ชัด หรือมีความเกี่ยวข้องอย่างใดอย่างหนึ่งที่ไม่ทราบแน่ชัดกับเทพมาส์
ต่อมาเทพมาส์ก็มาเกี่ยวข้องกับการศึกสงครามที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งขึ้นเมื่อจักรวรรดิโรมันเริ่มขยายตัว
เทพมาส์ไม่เหมือนเทพแอรีสของตำนานเทพปกรณัมกรีกเพราะเป็นเทพที่เป็นที่นับถือและมีความสำคัญพอ ๆ กับเทพจูปิเตอร์ และถือกันว่าเป็นเทพในนามของกรุงโรม และยังถือกันว่าเป็นพ่อของรอมิวลุส ฉะนั้นชาวโรมจึงสืบเชื้อสายมาจากเทพมาส์