เชื้อเพลิงเหลว

เชื้อเพลิงเหลว คือโมเลกุลที่สามารถเผาไหม้หรือสร้างพลังงานได้ ซึ่งสามารถนำมาใช้ในการสร้างพลังงานกล โดยมักจะผลิตพลังงานจลน์ออกมา นอกจากนี้ เชื้อเพลิงเหลวยังต้องมีลักษณะเป็นไปตามรูปทรงของภาชนะที่บรรจุไว้ ควันของเชื้อเพลิงเหลวเป็นส่วนที่ติดไฟได้แทนที่จะเป็นตัวของเหลวเอง
เชื้อเพลิงเหลวส่วนใหญ่ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมีที่มาจากเชื้อเพลิงฟอสซิล อย่างไรก็ตาม ยังมีเชื้อเพลิงเหลวหลายประเภท เช่น เชื้อเพลิงไฮโดรเจน (สำหรับการใช้ในยานยนต์), เอทานอล และไบโอดีเซล ซึ่งจัดอยู่ในประเภทเชื้อเพลิงเหลวด้วย เชื้อเพลิงเหลวจำนวนมากมีบทบาทสำคัญในด้านการขนส่งและเศรษฐกิจ
เชื้อเพลิงเหลวต่างจากเชื้อเพลิงแข็งและเชื้อเพลิงก๊าซ
คุณสมบัติทั่วไป.
คุณสมบัติทั่วไปบางประการของเชื้อเพลิงเหลวคือสามารถขนส่งได้ง่ายและสามารถจัดการได้อย่างสะดวก คุณสมบัติทางกายภาพของเชื้อเพลิงเหลวจะแตกต่างกันไปตามอุณหภูมิ แม้ว่าจะไม่แตกต่างกันมากเท่ากับเชื้อเพลิงก๊าซก็ตาม คุณสมบัติเหล่านี้ได้แก่ จุดวาบไฟ ซึ่งเป็นอุณหภูมิต่ำสุดที่ทำให้เกิดไอระเหยในความเข้มข้นที่ติดไฟได้, จุดติดไฟ ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่การเผาไหม้ของไอระเหยจะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง, จุดเกิดเมฆสำหรับน้ำมันดีเซล ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่สารประกอบขี้ผึ้งที่ละลายอยู่เริ่มจับตัวกัน และจุดไหลเท ซึ่งเป็นอุณหภูมิที่เชื้อเพลิงมีความหนืดมากเกินกว่าจะเทได้อย่างอิสระ คุณสมบัติเหล่านี้มีผลต่อความปลอดภัยและการจัดการเชื้อเพลิง
เชื้อเพลิงปิโตรเลียม.
เชื้อเพลิงเหลวส่วนใหญ่ที่ใช้ในปัจจุบันผลิตจาก ปิโตรเลียม โดยที่เด่นที่สุดคือ น้ำมันเบนซิน นักวิทยาศาสตร์โดยทั่วไปเห็นว่า ปิโตรเลียมเกิดจากซากของพืชและสัตว์ที่ตายแล้วซึ่งถูกฝังและสัมผัสกับความร้อนและความดันในเปลือกโลก
น้ำมันเบนซิน.
น้ำมันเบนซิน เป็นเชื้อเพลิงเหลวที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุด น้ำมันเบนซินที่รู้จักในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา หรือ เบนซิน ซึ่งใช้ในที่อื่น ๆ ทั่วไป ทำมาจาก โมเลกุลของไฮโดรคาร์บอน (สารประกอบที่มีเฉพาะไฮโดรเจนและคาร์บอน) ซึ่งเป็น สารประกอบอะลิฟาติก หรือโซ่ของคาร์บอนที่มีอะตอมของไฮโดรเจนติดอยู่ อย่างไรก็ตาม ยังพบสารประกอบอะโรแมติก (โซ่คาร์บอนที่มีวงแหวน) เช่น เบนซิน ในธรรมชาติในน้ำมันเบนซิน ซึ่งทำให้เกิดความเสี่ยงต่อสุขภาพจากการสัมผัสเชื้อเพลิงเป็นเวลานาน
การผลิตน้ำมันเบนซินเกิดจากการ การกลั่น น้ำมันดิบ ซึ่งน้ำมันเหลวที่ต้องการจะถูกแยกออกจากน้ำมันดิบใน โรงกลั่นน้ำมัน น้ำมันดิบจะถูกสกัดจากพื้นดินในหลายกระบวนการที่มักเห็นคือ ปั๊มบีม การผลิตน้ำมันเบนซินต้องเอาปิโตรเลียมออกจากน้ำมันดิบก่อน
น้ำมันเบนซินที่เป็นของเหลวเองจะไม่ได้ถูกเผาไหม้ แต่ไอระเหยของมันจะติดไฟ ทำให้เหลวที่เหลือ ระเหย และเผาไหม้ น้ำมันเบนซินมีความไวไฟสูงและติดไฟได้ง่าย ทำให้การรั่วไหลเป็นอันตรายอย่างมาก น้ำมันเบนซินที่ขายในหลายประเทศมีการระบุ ค่าออกเทน ซึ่งเป็นการวัดเชิงประจักษ์ของความต้านทานของน้ำมันเบนซินต่อการติดไฟก่อนเวลา (การเคาะของเครื่องยนต์) ค่าออกเทนที่สูงขึ้นหมายความว่าเชื้อเพลิงมีความต้านทานต่อการติดไฟอัตโนมัติภายใต้ความดันสูง ซึ่งอนุญาตให้มี อัตราส่วนการบีบอัด ที่สูงขึ้น เครื่องยนต์ที่มีอัตราส่วนการอัดสูง ซึ่งมักใช้ในรถแข่งและรถยนต์ที่ผลิตทั่วไปสำหรับประสิทธิภาพสูง สามารถผลิตพลังงานได้มากขึ้น แต่เครื่องยนต์เหล่านี้ต้องการน้ำมันเบนซินที่มีค่าออกเทนสูง การเพิ่มค่าออกเทนในอดีตทำได้โดยการเติมสารเติมแต่ง "ป้องกันการเคาะ" เช่น ตะกั่วเทตระเอทิล เนื่องจากผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของสารเติมแต่งตะกั่ว การเพิ่มค่าออกเทนในปัจจุบันทำได้โดยการกลั่นออกสารปนเปื้อนที่ทำให้เกิดการเคาะ
ดีเซล.
ดีเซล เป็นเชื้อเพลิงที่คล้ายกับน้ำมันเบนซิน เนื่องจากเป็นการผสมของไฮโดรคาร์บอนอะลิฟาติกที่สกัดจากปิโตรเลียม ดีเซลอาจมีราคาสูงกว่าหรือต่ำกว่าน้ำมันเบนซิน แต่โดยทั่วไปจะมีต้นทุนการผลิตต่ำกว่าเพราะกระบวนการสกัดที่ใช้เรียบง่ายกว่า บางประเทศ (โดยเฉพาะแคนาดา, อินเดีย และอิตาลี) ยังมีอัตราภาษีที่ต่ำกว่าสำหรับเชื้อเพลิงดีเซล
หลังจากการกลั่น เฟรคชันดีเซลจะถูกประมวลผลเพื่อลดปริมาณ ซัลเฟอร์ ในเชื้อเพลิง ซัลเฟอร์ทำให้เกิดการกัดกร่อนในรถยนต์ ฝนกรด และการปล่อยควันดำจากท่อไอเสีย ในอดีตในยุโรปมีข้อกำหนดทางกฎหมายให้มีระดับซัลเฟอร์ต่ำกว่าที่สหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม กฎหมายล่าสุดในสหรัฐอเมริกาลดปริมาณซัลเฟอร์สูงสุดในดีเซลจาก 3,000 ppm เป็น 500 ppm ในปี 2007 และ 15 ppm ภายในปี 2010 การเปลี่ยนแปลงที่คล้ายกันกำลังดำเนินการในแคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และหลายประเทศในเอเชีย ดูเพิ่มเติมที่ ดีเซลซัลเฟอร์ต่ำพิเศษ
เครื่องยนต์ดีเซล เป็นประเภทหนึ่งของเครื่องยนต์สันดาปภายใน ที่จุดประกายเชื้อเพลิงโดยการฉีดเชื้อเพลิงเข้าไปในห้องเผาไหม้ที่ถูกบีบอัดด้วยอากาศ (ซึ่งจะทำให้เพิ่มอุณหภูมิ) แทนที่จะใช้แหล่งจุดระเบิดภายนอก เช่น เทียน
น้ำมันก๊าด.
น้ำมันก๊าดใช้ใน โคมไฟน้ำมันก๊าด และเป็นเชื้อเพลิงสำหรับการทำอาหาร การทำความร้อน และเครื่องยนต์ขนาดเล็ก มันแทนที่ น้ำมันปลาวาฬ สำหรับการใช้งานในแสงสว่าง น้ำมันเครื่องบิน สำหรับเครื่องบินเจ็ทผลิตในหลายเกรด (Avtur, Jet A, Jet A-1, Jet B, JP-4, JP-5, JP-7 หรือ JP-8) ซึ่งเป็นการผสมประเภทน้ำมันก๊าด หนึ่งรูปแบบของเชื้อเพลิงที่รู้จักกันในชื่อ RP-1 ถูกเผาไหม้กับออกซิเจนเหลวเป็นเชื้อเพลิงจรวด น้ำมันก๊าดเกรดเชื้อเพลิงเหล่านี้ต้องเป็นไปตามข้อกำหนดสำหรับจุดควันและจุดเยือกแข็ง
ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 น้ำมันก๊าด หรือ "TVO" (Tractor Vaporising Oil) ถูกใช้เป็นเชื้อเพลิงราคาถูกสำหรับรถแทรกเตอร์ เครื่องยนต์จะเริ่มต้นด้วยน้ำมันเบนซิน จากนั้นเปลี่ยนไปใช้น้ำมันก๊าดเมื่อเครื่องยนต์ร้อนขึ้น วาล์วความร้อนบนท่อไอเสียจะนำก๊าซไอเสียไปยังท่อไอดี ซึ่งจะทำให้น้ำมันก๊าดร้อนจนสามารถติดไฟด้วย ประกายไฟไฟฟ้า
น้ำมันก๊าดบางครั้งใช้เป็นสารเติมแต่งในน้ำมันดีเซลเพื่อป้องกันการจับตัวเป็นเจลหรือการเกิดขี้ผึ้งในอุณหภูมิที่เย็น อย่างไรก็ตาม ไม่แนะนำในเครื่องยนต์ดีเซลที่ใหม่ล่าสุดบางรุ่น เนื่องจากอาจรบกวนอุปกรณ์ควบคุมการปล่อยไอเสียของเครื่องยนต์
ก๊าซปิโตรเลียมเหลว (LPG).
ก๊าซ LPG เป็นการผสมของ โพรเพน และ บิวเทน ซึ่งเป็นก๊าซที่สามารถอัดได้ง่ายในสภาวะบรรยากาศมาตรฐาน มันมีข้อดีหลายประการของก๊าซธรรมชาติที่อัด (CNG) แต่ไม่เผาไหม้อย่างสะอาดเท่า, หนาแน่นกว่าลม และอัดได้ง่ายมากขึ้น ใช้กันอย่างแพร่หลายในการทำอาหารและการทำความร้อนในพื้นที่ ก๊าซ LPG และโพรเพนที่อัดได้กำลังถูกใช้เพิ่มขึ้นในยานยนต์ โพรเพนเป็นเชื้อเพลิงที่ใช้ในยานยนต์ที่เป็นอันดับสามที่ใช้มากที่สุดทั่วโลก
การเกิดคาร์บอนไดออกไซด์จากเชื้อเพลิงปิโตรเลียม.
เชื้อเพลิงปิโตรเลียม เมื่อถูกเผาไหม้จะปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ซึ่งจำเป็นสำหรับการเจริญเติบโตของพืช แต่ในขนาดใหญ่ของการปล่อยทั่วโลกอาจเป็นอันตรายต่อสภาพภูมิอากาศโลก ปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์ที่ปล่อยออกมาจากการเผาไหม้เชื้อเพลิง 1 ลิตรสามารถคำนวณได้ดังนี้: การประมาณค่าได้ดีโดยใช้สูตรเคมีของดีเซล เช่น #เปลี่ยนทาง 
 โดยดีเซลเป็นการผสมของโมเลกุลต่าง ๆ คาร์บอนมีมวลโมเลกุล 12 g/mol และไฮโดรเจน (โมเลกุล!) มีมวลโมเลกุลประมาณ 1 g/mol ดังนั้นสัดส่วนของคาร์บอนโดยน้ำหนักในดีเซลจะประมาณ 12/14 การเผาไหม้ดีเซลมีปฏิกิริยาดังนี้:
2#เปลี่ยนทาง 
 + 3n#เปลี่ยนทาง 
 ⇌ 2n#เปลี่ยนทาง 
 + 2n#เปลี่ยนทาง 
คาร์บอนไดออกไซด์มีมวลโมเลกุล 44 g/mol เพราะประกอบด้วยอะตอมออกซิเจน 2 อะตอม (16 g/mol) และอะตอมคาร์บอน 1 อะตอม (12 g/mol) ดังนั้น 12 g ของคาร์บอนจะให้คาร์บอนไดออกไซด์ 44 g ดีเซลมีความหนาแน่น 0.838 กิโลกรัมต่อลิตร เมื่อนำมารวมกัน มวลคาร์บอนไดออกไซด์ที่ผลิตจากการเผาไหม้ดีเซล 1 ลิตรสามารถคำนวณได้เป็น:
<math>0.838 kg/L \cdot {\frac{12}{14}}\cdot {\frac{44}{12}}= 2.63 kg/L</math>
จำนวน 2.63 กิโลกรัมของคาร์บอนไดออกไซด์จากดีเซล 1 ลิตรใกล้เคียงกับค่าที่พบในวรรณกรรม
สำหรับน้ำมันเบนซิน ซึ่งมีความหนาแน่น 0.75 กิโลกรัมต่อลิตรและอัตราส่วนของอะตอมคาร์บอนต่อไฮโดรเจนประมาณ 6 ต่อ 14 ค่าการปล่อยคาร์บอนจากการเผาไหม้น้ำมันเบนซิน 1 ลิตรคำนวณได้เป็น:
<math> 0.75 kg/L \cdot {\frac{6 \cdot 12}{6\cdot 12 + 14}\cdot 1} \cdot {\frac{44}{12}}= 2.3 kg/L </math>
เชื้อเพลิงฟอสซิลที่ไม่ใช่ปิโตรเลียม.
เมื่อปิโตรเลียมไม่สามารถเข้าถึงได้ง่าย กระบวนการเคมีเช่น กระบวนการฟิสเชอร์–ทรอพช์ สามารถใช้ผลิตเชื้อเพลิงเหลวจาก ถ่านหิน หรือ ก๊าซธรรมชาติ เชื้อเพลิงสังเคราะห์จากถ่านหินมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองสำหรับกองทัพเยอรมัน ปัจจุบันมีการผลิตเชื้อเพลิงสังเคราะห์จากก๊าซธรรมชาติเพื่อใช้ประโยชน์จากมูลค่าสูงของเชื้อเพลิงเหลวในการขนส่ง
ก๊าซธรรมชาติ.
ก๊าซธรรมชาติ ซึ่งประกอบด้วย มีเทน เป็นหลัก สามารถถูกบีบอัดเป็นของเหลวและใช้เป็นทางเลือกแทนเชื้อเพลิงเหลวแบบดั้งเดิมอื่น ๆ การเผาไหม้ของมันสะอาดกว่าการเผาไหม้ของเชื้อเพลิง ไฮโดรคาร์บอน อื่น ๆ แต่จุดเดือดต่ำของเชื้อเพลิงทำให้ต้องเก็บเชื้อเพลิงที่ความดันสูงเพื่อให้มันอยู่ในสถานะของเหลว แม้ว่าจะมีจุดระเบิดต่ำกว่าผลิตภัณฑ์เชื้อเพลิงเช่นน้ำมันเบนซิน แต่ในหลาย ๆ ด้าน มันปลอดภัยกว่าเนื่องจากมี อุณหภูมิการจุดติดอัตโนมัติ สูงกว่าและมีความหนาแน่นต่ำซึ่งทำให้มันกระจายตัวเมื่อปล่อยออกมาในอากาศ
ไบโอดีเซล.
ไบโอดีเซลคล้ายกับดีเซล แต่มีความแตกต่างคล้ายกับความแตกต่างระหว่างน้ำมันเบนซินกับเอทานอล ตัวอย่างเช่น ไบโอดีเซลมีค่า ค่าซีเทน สูงกว่า (45-60 เมื่อเปรียบเทียบกับ 45-50 สำหรับดีเซลที่ได้จากน้ำมันดิบ) และทำหน้าที่เป็นตัวทำความสะอาดเพื่อกำจัดสิ่งสกปรกและการสะสม ตัวการันตีว่าไบโอดีเซลจะกลายเป็นทางเลือกทางเศรษฐกิจได้เมื่อราคาน้ำมันดิบสูงกว่า 80 ดอลลาร์สหรัฐ (£40 หรือ €60 ณ สิ้นเดือนกุมภาพันธ์ 2007) ต่อบาร์เรล แต่สิ่งนี้ขึ้นอยู่กับสถานที่ สถานการณ์ทางเศรษฐกิจ และท่าทีของรัฐบาลต่อไบโอดีเซล รวมถึงปัจจัยอื่น ๆ และได้พิสูจน์แล้วว่าเป็นไปได้ที่ต้นทุนที่ต่ำกว่ามากในบางประเทศ นอกจากนี้ ไบโอดีเซลยังให้พลังงานประมาณ 10% น้อยกว่าดีเซลปกติ การใช้ค่า ค่าซีเทน ที่สูงของไบโอดีเซลอาจช่วยลดช่องว่างพลังงานเมื่อเปรียบเทียบกับดีเซลหมายเลข 2 ได้
แอลกอฮอล์.
โดยทั่วไปแล้ว คำว่าแอลกอฮอล์หมายถึงเอทานอล ซึ่งเป็นสารเคมีอินทรีย์ชนิดแรกที่มนุษย์ผลิตขึ้น แต่แอลกอฮอล์ทุกชนิดสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ เอทานอลและเมทานอลเป็นชนิดที่พบได้บ่อยที่สุด และมีราคาถูกพอสมควร
เมทานอล.
เมทานอล เป็นแอลกอฮอล์ที่เบาที่สุดและง่ายที่สุด ผลิตจากส่วนประกอบของก๊าซธรรมชาติ คือ มีเทน การใช้งานของมันมีข้อจำกัดหลัก ๆ เนื่องจากความเป็นพิษ (คล้ายกับน้ำมันเบนซิน) และความเป็นกรดสูง รวมถึงการละลายน้ำ เมทานอลปริมาณเล็กน้อยจะถูกใช้ในน้ำมันเบนซินบางประเภทเพื่อเพิ่มค่า ค่าออกเทน น้ำมันที่ใช้เมทานอลเป็นฐานจะถูกใช้ในรถแข่งและเครื่องบินจำลองบางชนิด
เมทานอลยังมีชื่อว่า "methyl alcohol" หรือ "wood alcohol" เนื่องจากมันเคยถูกผลิตจากการกลั่นไม้ นอกจากนี้ยังรู้จักกันในชื่อ "methyl hydrate"
เอทานอล.
เอทานอล หรือที่รู้จักกันในชื่อแอลกอฮอล์จากธัญพืชหรือเอทิลแอลกอฮอล์ มักพบใน เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ อย่างไรก็ตาม มันยังสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ โดยมักจะใช้ร่วมกับน้ำมันเบนซิน โดยปกติจะใช้ในอัตราส่วน 9:1 ของน้ำมันเบนซินต่อเอทานอลเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากน้ำมันเบนซิน
ความสนใจในการใช้เอทานอล 85% ผสมกับน้ำมันเบนซิน 15% เพิ่มมากขึ้น เชื้อเพลิงผสมที่เรียกว่า E85 มีค่าออกเทนเชื้อเพลิงสูงกว่าน้ำมันเบนซินพรีเมียมส่วนใหญ่ เมื่อใช้ในรถยนต์เชื้อเพลิงยืดหยุ่น รุ่นใหม่ จะทำให้น้ำมันเบนซินที่ใช้ทดแทนมีสมรรถนะสูงขึ้น แต่สิ้นเปลืองเชื้อเพลิงมากขึ้นเนื่องจากเอทานอลมีปริมาณพลังงานจำเพาะน้อยกว่า
เอทานอลที่ใช้ในน้ำมันเบนซินและวัตถุประสงค์อุตสาหกรรมอาจถือเป็นเชื้อเพลิงฟอสซิลเพราะมักจะสังเคราะห์จากผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เอทิลีน ซึ่งมีราคาถูกกว่าการผลิตจากการหมัก ธัญพืช หรือ อ้อย
บูทานอล.
บูทานอล เป็นแอลกอฮอล์ที่สามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงในเครื่องยนต์เบนซินทั่วไปโดยไม่ต้องปรับเปลี่ยนเครื่องยนต์ มันมักจะเป็นผลิตภัณฑ์จากการหมัก ชีวมวล โดย แบคทีเรีย "Clostridium acetobutylicum" (รู้จักกันในชื่อ Weizmann organism) กระบวนการนี้ได้รับการกำหนดโดย Chaim Weizmann ในปี 1916 สำหรับการผลิต อะซิโตน จาก แป้ง เพื่อทำ คอร์ไดต์ ซึ่งเป็นดินปืนไร้ควัน
ข้อดีของบูทานอลคือค่า ค่าออกเทน ที่สูง (มากกว่า 100) และปริมาณพลังงานสูง ซึ่งต่ำกว่าน้ำมันเบนซินประมาณ 10% และมีความหนาแน่นพลังงานสูงกว่าที่เอทานอล 50% และมากกว่าน้ำมันเมทานอล 100% ข้อเสียหลักของบูทานอลคือจุดระเบิดสูง (35 °C หรือ 95 °F) ความเป็นพิษ (แม้ว่าระดับความเป็นพิษจะมีอยู่แต่ยังไม่ยืนยันอย่างแม่นยำ) และการที่กระบวนการหมักบูทานอลที่ได้จากพืชปล่อยกลิ่นเหม็นออกมา Weizmann organism สามารถทนระดับบูทานอลได้สูงสุดประมาณ 2% เทียบกับ 14% สำหรับเอทานอลและยีสต์ การผลิตบูทานอลจากน้ำมันไม่ได้มีกลิ่นเหม็นเช่นนี้ แต่การใช้ทรัพยากรน้ำมันและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมของน้ำมันทำให้ไม่บรรลุวัตถุประสงค์ของเชื้อเพลิงทดแทน ราคาของบูทานอลอยู่ที่ประมาณ 1.25–1.32 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลกรัม (0.57–0.58 ดอลลาร์สหรัฐต่อปอนด์ หรือประมาณ 4 ดอลลาร์สหรัฐต่อแกลลอน) ซึ่งแพงกว่ามากเมื่อเปรียบเทียบกับเอทานอล (ประมาณ 0.40 ดอลลาร์สหรัฐต่อลิตร หรือ 1.50 ดอลลาร์สหรัฐต่อแกลลอน) และเมทานอล
เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2006 DuPont และ BP ประกาศว่าพวกเขาจะเปลี่ยนโรงงานผลิตเอทานอลที่มีอยู่ให้ผลิตบูทานอล 9 ล้านแกลลอน (34,000 ลูกบาศก์เมตร) ต่อปีจากหัวบีต น้ำตาล DuPont ตั้งเป้าหมายในการแข่งขันกับน้ำมันที่ราคาต่อบาร์เรล 30-40 ดอลลาร์สหรัฐ (0.19-0.25 ดอลลาร์สหรัฐต่อลิตร) โดยไม่ต้องอุดหนุน ดังนั้นช่องว่างราคาเมื่อเปรียบเทียบกับเอทานอลจึงแคบลง
ไฮโดรเจน.
ไฮโดรเจนของเหลว เป็นสถานะของเหลวของธาตุ ไฮโดรเจน เป็นเชื้อเพลิงของเหลวทั่วไปสำหรับ จรวด และสามารถใช้เป็นเชื้อเพลิงใน เครื่องยนต์สันดาปภายใน หรือ เซลล์เชื้อเพลิง ได้ ยานยนต์ไฮโดรเจนในรูปแบบแนวคิดต่าง ๆ มีพลังงานที่ต่ำกว่าในปริมาตรเท่ากัน ซึ่งทำให้ปริมาณไฮโดรเจนที่ต้องใช้ในการเผาไหม้มีขนาดใหญ่ ไฮโดรเจนถูกทำให้เป็นของเหลวครั้งแรกโดย เจมส์ ดิวาร์ ในปี 1898
แอมโมเนีย.
แอมโมเนีย (NH3) เคยถูกใช้เป็นเชื้อเพลิงในบางครั้งเมื่อเบนซินไม่สามารถใช้ได้ (เช่น สำหรับรถบัสในเบลเยียมระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง) มีความหนาแน่นพลังงานเชิงปริมาตรที่ 17 เมกาจูลต่อลิตร (เทียบกับ 10 สำหรับไฮโดรเจน, 18 สำหรับเมทานอล, 21 สำหรับดีเมทิลอีเธอร์ และ 34 สำหรับเบนซิน) ต้องทำให้แอมโมเนียมีสถานะเป็นของเหลวโดยการอัดหรือทำให้เย็นลง แม้ว่าจะไม่จำเป็นต้องใช้การทำความเย็นในระดับ ไครโอเจนิกส์ เหมือนไฮโดรเจน