pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เดอะไวท์โลตัส

เดอะไวท์โลตัส  เป็นละครชุดทางโทรทัศน์แนวสุขนาฏกรรมมืด หัสนาฏกรรม และรวมเรื่อง สัญชาติอเมริกัน สร้างโดยไมก์ ไวต์ ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์เอชบีโอ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับแขกและพนักงานของเครือรีสอร์ต ไวต์โลตัส ที่สมมติขึ้น โดยการกระทำระหว่างกันของพวกเขาล้วนได้รับผลกระทบจากความผิดปกติทางจิตสังคมต่าง ๆ ฤดูกาลแรกและฤดูกาลที่สองถ่ายทำที่เมาวีและแคว้นซิซิลี ตามลำดับ
แรกเริ่มเดิมที "เดอะไวท์โลตัส" ตั้งใจจะทำเป็นละครสั้นเท่านั้น แต่ด้วยความสำเร็จทั้งในด้านคำวิจารณ์และเรตติงที่สูง ทำให้เอชบีโอต่ออายุเป็นละครชุดรวมเรื่อง โดยฤดูกาลที่สองนั้น ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 30 ตุลาคม 2022 จากนั้นในเดือนพฤศจิกายน 2022 ละครได้ต่ออายุเพื่อทำฤดูกาลที่สาม โดยมีกำหนดออกอากาศภายในปี 2025 ซึ่งถ่ายทำที่ประเทศไทย และนาตาชา รอธเวลล์ จะกลับมาแสดงเป็นเบลินดาอีกครั้งด้วย
"เดอะไวท์โลตัส" ได้รับคำสรรเสริญจากนักวิจารณ์ โดยถูกรวมอยู่ในรายชื่อ 10 รายการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดแห่งปี 2021 และ 2022 ของสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน และยังได้รับรางวัลอีกมากมาย รวมถึงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี 15 รางวัล และรางวัลลูกโลกทองคำอีก 2 รางวัล
การออกอากาศและจัดจำหน่าย.
ฤดูกาลแรกออกอากาศเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2021 ทางช่องเอชบีโอและเอชบีโอแม็กซ์ ในสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ ออกอากาศในวันที่ 16 สิงหาคม 2021 ทางช่องสกายแอตแลนติก สำหรับฤดูกาลที่สองนั้น ออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2022
ฤดูกาลแรกวางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดีเมื่อวันที่ 13 กันยายน 2022
พิชัย ชุณหวชิร

พิชัย ชุณหวชิร #เปลี่ยนทาง (เกิด 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492) ชื่อเล่น แบงค์ เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน และแพทองธาร ชินวัตร นายกสมาคมกีฬามวยสากลแห่งประเทศไทย รองประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งประเทศไทย
ประวัติ.
พิชัย ชุณหวชิร มีชื่อเล่นว่า "แบงค์" จบการศึกษาระดับปริญญาตรี(บัญชีบัณฑิต) จากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จบปริญญาโทบริหารธุรกิจ จาก Indiana University of Pennsylvania สหรัฐอเมริกา
งานการเมือง.
ที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี.
วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2566 เศรษฐา ทวีสิน นายกรัฐมนตรี ลงนามในคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี แต่งตั้งให้ พิชัย ชุณหวชิร ดำรงตำแหน่ง ที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรี
รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง.
ต่อมาเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2567 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้พิชัยเป็นรองนายกรัฐมนตรี แทนปานปรีย์ พหิทธานุกร ที่ไปดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศเพียงตำแหน่งเดียว และพิชัยยังควบรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง แทนเศรษฐา ทวีสิน ที่ไปดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเพียงตำแหน่งเดียว
โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง

โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง  เป็นภาพยนตร์แนวก้าวผ่านวัยและหัสนาฏกรรมที่ออกฉายในปี 2021 เขียนบทและกำกับโดยไซอัน เฮเดอร์ ดัดแปลงจากภาพยนตร์ฝรั่งเศส-เบลเยียมเมื่อปี 2014 เรื่อง "ร้องเพลงรัก ให้ก้องโลก" ภาพยนตร์นำแสดงโดยเอมีเลีย โจนส์ ในบท รูบี รอสซี เด็กที่มีพ่อแม่เป็นคนหูหนวก (CODA) และเป็นสมาชิกเพียงคนเดียวในครอบครัวที่ได้ยินเสียง ผู้ซึ่งพยายามช่วยเหลือครอบครัวของเธอประคับประคองธุรกิจประมงไปพร้อม ๆ กับการไล่ตามความฝันที่จะเป็นนักร้อง
ภาพยนตร์มีการใช้นักแสดงหูหนวกมาร่วมแสดงกับโจนส์ โดยสื่อสารด้วยภาษามืออเมริกัน ร่วมด้วยเอวเฆนิโอ เดร์เบซ, ทรอย คอตเซอร์, เฟอร์เดีย วอลช์-พีโล, แดเนียล ดูแรนต์ และมาร์ลี แมตลิน แสดงในบทบาทสมทบ ภาพยนตร์ถือเป็นการผลิตร่วมกันระหว่างประเทศฝรั่งเศสและสหรัฐ โดยมี ฟีลิป รุสแล จาก "ร้องเพลงรัก ให้ก้องโลก" กลับมาทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างอีกครั้ง ภาพยนตร์ถ่ายทำที่กลอสเตอร์ รัฐแมสซาชูเซตส์ ในสหรัฐ
"โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง" ฉายรอบปฐมทัศน์โลกเมื่อวันที่ 28 มกราคม 2021 ที่เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ 2021 ซึ่งแอปเปิลได้รับสิทธิ์เป็นผู้จัดจำหน่าย และฉายบนบริการสตรีมมิง แอปเปิลทีวี+ เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2021 ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์เชิงบวกเป็นส่วนใหญ่จากนักวิจารณ์ โดยชื่นชมบทภาพยนตร์ของเฮเดอร์และการแสดงของคอตเซอร์ แม้ผลตอบรับจากผู้ชมหูหนวกจะแบ่งออกเป็นหลายขั้วก็ตาม ภาพยนตร์ได้รับเลือกจากสถาบันภาพยนตร์อเมริกันให้เป็นหนึ่งในสิบภาพยนตร์แห่งปี 2021 และตั้งแต่นั้นมาก็ถูกยกให้เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่ดีที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 2020
"โคด้า หัวใจไม่ไร้เสียง" ได้รับรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลออสการ์จำนวน 3 สาขา ได้แก่ ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม, นักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม สำหรับคอตเซอร์ และบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม กลายเป็นภาพยนตร์เรื่องที่เจ็ดที่ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมที่ชนะทุกสาขาที่ได้เข้าชิง ต่อจาก "วิงส์" (1927), "แกรนด์โฮเทล" (1932), "อิตแฮปเพนวันไนต์" (1934), "จีจี้ สาวโลกีย์" (1958), "จักรพรรดิโลกไม่ลืม" (1987) และ "" (2003) และยังเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกที่จัดจำหน่ายโดยบริการสตรีมมิงและภาพยนตร์เรื่องแรกที่เปิดตัวในเทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ที่ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม โดยคอตเซอร์กลายนักแสดงชายหูหนวกคนแรกที่ได้รับรางวัลออสการ์และรางวัลแบฟตา
พิทักษ์เดช เดชเดโช

พิทักษ์เดช เดชเดโช (เกิด 18 มกราคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น เท่ห์ เป็นกรรมการในคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎรไทย (รัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร) รองโฆษกพรรคประชาธิปัตย์ และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ.
พิทักษ์เดช เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2535 ที่อำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตร นายวิฑูรย์ เดชเดโช อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช และ นางกนกพร เดชเดโช ประธานคณะกรรมการพัฒนาสตรีจังหวัดนครศรีธรรมราชและอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นน้องชาย นายพิชิตชัย เดชเดโช ประธานสภาองค์การบริหารจังหวัดนครศรีธรรมราช และนายชัยชนะ เดชเดโช รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข และรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ 
สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีนิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และระดับปริญญาโทนิติศาสตรมหาบัณฑิตจากสถาบันเดียวกัน
การทำงาน.
พิทักษ์เดช ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2566 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้ง
จุดเน้นทางการเมืองของเขาอยู่ที่การสร้างแนวทางปฏิบัติเพื่อความปลอดภัยสำหรับการประมงในเขตเลือกตั้งของเขาและสร้างเศรษฐกิจที่แข็งแกร่ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
พิทักษ์เดช เดชเดโช ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
เบญจา แสงจันทร์

เบญจา แสงจันทร์ (เกิด 17 สิงหาคม พ.ศ. 2522) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ และอดีตกรรมการบริหารพรรคก้าวไกล
ประวัติ.
เบญจา เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ที่อำเภอหนองปรือ จังหวัดชลบุรี เป็นบุตรนายวิโรจน์ แสงจันทร์ และนางมนัสนันท์ ฐานศรีวัง สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนชลราษฎรอำรุง และระดับปริญญาตรี รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
เบญจามีความสนใจเกี่ยวกับกระดานสนทนา (เว็บบอร์ด) เช่น พันทิป.คอม ห้องราชดำเนิน, เว็บไซต์ของมหาวิทยาลัยเที่ยงคืน, และประชาไท ซึ่งประเด็นในการสนทนาค่อนข้างเปิดกว้าง และมีความเสรีทั้งในเชิงสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ ภายหลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 เบญจาเริ่มมีความสนใจในด้านการเมืองยิ่งขึ้น เริ่มตามอ่านงานวิชาการต่างๆ ของนักวิชาการ อาทิ นิธิ เอียวศรีวงศ์, เกษียร เตชะพีระ, และ ชาญวิทย์ เกษตรศิริ
ธุรกิจ.
ในช่วงปี พ.ศ. 2551 จนถึง พ.ศ. 2553 เบญจาประกอบอาชีพที่ปรึกษาโครงการผู้ประกอบการวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมไทย ต่อมาเบญจาหันมาประกอบอาชีพที่ปรึกษาด้านอสังหาริมทรัพย์ เป็นเวลา 3 ปี จากนั้นจึงผันตัวมาเป็นผู้ก่อตั้งและกรรมการผู้จัดการบริษัท บิลเลี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ แมเนจเม้นท์ จำกัด 
ภายหลังจากที่เบญจาตัดสินใจทำงานการเมือง เธอจึงลาออกจากทุกตำแหน่งในบริษัททันที
งานการเมือง.
เดิมเบญจาไม่ได้สนใจในการลงเลือกตั้ง เพราะเธอเดิมทำธุรกิจอยู่ ทว่า ธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ ได้สร้างแรงบันดาลใจให้เธออย่างมาก ด้วยคำพูดที่ว่า "ถ้าคุณอยากจะเปลี่ยนแปลงการเมืองไทยในช่วงยุคสมัยที่กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปนี้ มันจะเกิดขึ้นไม่ได้เลย ถ้าคุณไม่ลงมือทำมันด้วยตัวคุณเอง" ทำให้เธอตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 40 สังกัดพรรคอนาคตใหม่ ต่อมาพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบ จึงย้ายไปสังกัดพรรคก้าวไกล และเบญจาได้ดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารพรรค
เบญจามีบทบาทที่โดดเด่น จากการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา เรื่องกลุ่มทุนพลังงานผูกขาด จนทำให้เธอถูกบริษัท กัลฟ์ เอ็นเนอร์จี ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) ในขณะนั้นฟ้องเรียกร้องค่าเสียหายต่อเธอ จำนวน 100 ล้านบาท และการอภิปรายร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่าย พ.ศ. 2565 ในประเด็นโครงการที่เกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ไทยย์ และแผนบูรณาการใหม่ 3.3 หมื่นล้าน ตั้งแต่โครงการในพระราชดำริ, โครงการเทิดพระเกียรติ, ซุ้มเฉลิมพระเกียรติ, การจัดงานวันเฉลิมพระชนมพรรษา, พร้อมกับปิดท้ายด้วยการยืนยันว่างบประมาณที่เกี่ยวข้องกับสถาบันพระมหากษัตริย์ ต้องตรวจสอบได้ และหน่วยรับงบอย่างส่วนราชการในพระองค์ ก็ควรต้องเข้ามาชี้แจงกับกรรมาธิการงบประมาณเพื่อให้เกิดความโปร่งใส
และในการเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เบญจาได้ลงสมัครแบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 14 และได้รับเลือกตั้ง เบญจายังได้ดำรงตำแหน่งประธานของคณะทำงานพิเศษป้องกันและแก้ไขปัญหาความรุนแรงทางเพศของพรรคก้าวไกล ซึ่งมีความสำคัญในการขับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของพรรคที่มีคดีล่วงละเมิดทางเพศรวมทั้งสิ้น 2 คน ออกจากพรรค
วันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 10 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคก้าวไกลซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2567 ต่อมาเบญจาได้ไปทำงานในคณะก้าวหน้า
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
เบญจา แสงจันทร์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 2 สมัย คือ
คาร์แมนไลน์สตูดิโอ

คาร์แมนไลน์สตูดิโอ เป็นบริษัทผู้สร้างและจัดจำหน่ายภาพยนตร์ของไทย จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2567 โดยเป็นบริษัทที่เกิดจากการร่วมทุนระหว่างเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และเอ็ม สตูดิโอ ด้วยทุนจดทะเบียน 110 ล้านบาท และทั้ง 2 บริษัทมีสัดส่วนในการถือหุ้นฝ่ายละ 50% โดยนอกจากผลิตและจัดจำหน่ายภาพยนตร์แล้วทางบริษัทยังให้ทุนในการผลิตภาพยนตร์กับพันธมิตร และผู้ต้องการสร้างภาพยนตร์
สำหรับภาพยนตร์เรื่องแรกของบริษัทคือ เรื่องอนงค์ (My Boo) จากการกำกับของ เอส คมกฤษ ตรีวิมล นำแสดงโดย จี๋ สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร และโบว์ เมลดา สุศรี ซึ่งมีกำหนดเข้าฉายในวันที่ 1 พฤษภาคม 2567 นอกจากนี้ยังมีภาพยนตร์ของทางบริษัทที่เตรียมเข้าฉายอีก 2 เรื่องคือเรื่อง ศึกค้างคาวกินกล้วย และคุณชายน์
สเปซวัน

บริษัท สเปซวัน จำกัด  หรือเรียกว่าสเปซวัน เป็นบริษัทเอกชนเป็นผู้ผลิตในอุตสาหกรรมอวกาศของญี่ปุ่น ผู้ให้บริการในการปล่อยดาวเทียม และยังเป็นเจ้าของท่าอวกาศยาน มุ่งพัฒนาและดำเนินการส่งดาวเทียมอวกาศขนาดเล็ก ไครอส ขึ้นสู่ห้วงอวกาศตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 ก่อตั้งในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2018 โดยการร่วมลงทุนจากแคนนอน อิเล็คทรอนิคส์ ไอเอชไอ คอร์ปอเรชั่น ชิมิสึ คอร์ปอเรชั่น และธนาคารเพื่อการพัฒนาญี่ปุ่น
วิศวกรรมเครื่องยนต์จรวด.
สเปซวันมีวิศวกรรมจรวดชื่อ "ไครอส" หรือเรียกว่า " Advanced & Instant Rocket System" มีฐานปล่อยจรวดอยู่ที่จังหวัดวากายามะ คำว่าไครอสมาจากภาษากรีซแปลว่า "กาลเวลา" หรือสะกดอีกชื่อหนึ่งได้ว่า "ซีรัส" ซึ่งเป็นชื่อเทพเจ้าแห่งโชคลาภ
สถานที่ปลอยตัวท่าอวกาศยาน.
บริษัทชิมิสึ คอร์ปอเรชั่น ได้ก่อสร้างท่าอวกาศยานของสเปซวันเพื่อเปิดตัวจรวดไครอสโดยใช้ชื่อว่า สเปซพอร์ตคิอิ เป็นท่าอวกาศยาน ภาคเอกชนแห่งแรกของญี่ปุ่นมีที่ตั้งอยู่ที่เมืองคูชิโมโตะ จังหวัดวากายามะในระหว่างปี 2019 ถึง 2021 ท่าอวกาศยานแห่งนี้ได้เปิดข้อมูลให้บุคคลภายนอกเข้าถึงรายละเอียดของวงโคจร
อุบัติเหตุและเหตุการณ์ทางการบิน.
การระเบิดของจรวดรรทุกดาวเทียม.
วันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2024 บริษัท สเปซวัน ได้ทำการปลอยตัวจรวด “ไครอส” เป็นครั้งแรกโดยมีเป้าหมายที่จะกลายเป็นบริษัทเอกชนญี่ปุ่นแห่งแรกที่ส่งดาวเทียมขึ้นสู่วงโคจร แต่ไม่นานหลังจากทะยานขึ้นจากท่าอวกาศยานทางตะวันตกของญี่ปุ่นก็เกิดการระเบิดลุกเป็นไฟ แต่ไม่มีรายงานผู้บาดเจ็บโดยทันที
บารอกแบบยูเครน

บารอกแบบยูเครน , บารอกแบบคอสแซ็ก  หรือ บารอกแบบมาแซปา  เป็นรูปแบบทางสถาปัตยกรรมรูปแบบหนึ่งที่ปรากฏทั่วไปในดินแดนยูเครนในศตวรรษที่ 17–18 มีลักษณะซึ่งผสมผสานธรรมเนียมสถาปัตยกรรมแบบพื้นถิ่นกับสถาปัตยกรรมบารอกจากยุโรปตะวันตก
ประวัติศาสตร์.
เนื่องด้วยอิทธิพลจากยุโรปตะวันตกในระหว่างศตวรรษที่ 16 ตอนปลาย พื้นที่ที่เป็นดินแดนของยูเครนในปัจจุบันได้รับอิทธิพลของศิลปะและสถาปัตยกรรมแบบบารอกในรูปแบบการใช้งานนอกศาสนา ซึ่งยังไม่เคยปรากฏมาก่อนในรัฐซาร์แห่งมัสโกวี แซร์ฮีย์ ปลอคีย์ นักประวัติศาสตร์ชาวยูเครน ระบุว่า เปตรู มอวีเลอ สังฆราชมหานครแห่งเคียฟระหว่างปี 1633 ถึง 1647 มีส่วนสำคัญอย่างมากต่อการพัฒนาบารอกแบบยูเครน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามปฏิรูปคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ยูเครน และปรับเปลี่ยนคริสตจักรให้สอดรับกับขบวนการการปฏิรูปและการปฏิรูปคู่เคียง
ลักษณะ.
บารอกแบบยูเครนมีความพิเศษจากบารอกแบบยุโรปตะวันตกด้วยลักษณะการประดับประดาที่มีไม่มากเท่าและรูปแบบที่เรียบง่ายกว่า หรืออาจกล่าวได้ว่ามีลักษณะตามคตินิยมโครงสร้างมากกว่า สิ่งปลูกสร้างบารอกแบบยูเครนจำนวนมากได้รับการอนุรักษ์ เช่น แปแชร์สกาลาวราและอารามวือดูบือชีในเคียฟ แอนดรูว์ วิลสัน นักประวัติศาสตร์ชาวบริติช ระบุว่าโบสถ์นักบุญทั้งหลาย , อาสนวิหารพระแม่รับเกียรติยกขึ้นสวรรค์  และประตูพระตรีเอกภาพ  ภายในแปแชร์สกาลาวราในเคียฟเป็นตัวอย่างที่ดีของสถาปัตยกรรมนี้ เช่นเดียวกับอารามโดมทองในเคียฟ และโบสถ์นักบุญแคเธอรินในแชร์นีฮิว
ส่วนตัวอย่างสำคัญของจิตรกรรมบารอกในยูเครนสามารถพบได้ที่โบสถ์พระตรีเอกานุภาพในแปแชร์สกาลาวรา นอกจากนี้นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 เรื่อยมายังมีการเติบโตของวรรณกรรมบารอกในยูเครนซึ่งต่อมามีส่วนในการสร้างพื้นฐานต่อวรรณกรรมโลกวิสัยในรัสเซีย
มาริมาร์

มาริมาร์  เป็นเทเลโนเบล่าของเม็กซิโก ที่สร้างโดย อิเนส โรเดน่า โดยออกอากาศทางช่องลัสเอสเตรยัส เมื่อวันที่ 31 มกราคม ถึงวันที่ 26 สิงหาค พ.ศ. 2537 ซีรีส์นำแสดงโดยทาเลีย, เอดูอาร์โด คาเปติโย และชานทัล อันเดเร
โรซา ซาลบาเฌ

โรซา ซาลบาเฌ  เป็นเทเลโนเบล่าของเม็กซิโก ที่สร้างโดย อิเนส โรเดน่า โดยออกอากาศทางช่องลัสเอสเตรยัส เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2530 ถึงวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2531 ซีรีส์นำแสดงโดยเวโรนิกา คาสโตร และกิเยร์โม คาเปติโย
เกาะปู (จังหวัดกระบี่)

เกาะปู หรือ เกาะจำ บ้างเขียน เกาะจัม เป็นเกาะในตำบลเกาะศรีบอยา อำเภอเหนือคลอง จังหวัดกระบี่ เกาะมีความกว้าง 3.5 กิโลเมตร ยาว 9.4 กิโลเมตร เนื้อที่ 19.8 ตารางกิโลเมตร สูง 403 เมตร อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะโต๊ะลัง ระยะห่าง 240 เมตร
ในแผนที่แบ่งเกาะเป็นสองส่วน เกาะจำเป็นพื้นที่ช่วงกลางไปจนถึงทางใต้สุดของเกาะ ส่วนพื้นที่ตอนเหนือของเกาะที่ถูกคั่นด้วยคลองคล้าเรียกว่า "เกาะปู" เล่ากันว่า เดิมเกาะแห่งนี้เรียกว่า "เกาะปู" ส่วนเกาะจำคือเกาะเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ใกล้ ๆ ซึ่งปัจจุบันเรียกว่า เกาะจำนุ้ย แต่เดิมมีหมู่บ้านชาวเลอยู่บนเกาะจำนุ้ย แต่ภายหลังเกิดโรคระบาด ชาวเลจึงอพยพมาอยู่ทางตอนใต้ของเกาะปูและเรียกบริเวณใหม่ที่ย้ายไปอยู่ว่า "เกาะจำ" จึงทำให้เกาะนี้เรียกสองชื่อ
ที่มาของชื่อ "เกาะจำ" ภาษาชาวเลเรียกว่า "ปูเลากระจั๊บ" ปูเลา หมายถึง เกาะ ส่วนกะจั๊บ คือต้นจาก เนื่องจากเดิมเกาะนี้มีต้นจากขึ้นอยู่มาก สามารถนำมาทำ "ตับจาก" เพื่อใช้มุงหลังคาได้ สันนิษฐานว่าคำว่า เกาะจำคงเพี้ยนมาจาก "กะจั๊บ" อีกข้อสันนิษฐานคือ บริเวณบ้านเกาะจำแห่งใหม่ที่ชาวเลอพยพไปอยู่นั้น มีชื่อเรียกว่า "ปูเลาลักอะค้อย" แปลว่า "เกาะนกออก" เป็นนกทะเลชนิดหนึ่งที่อาศัยบนเกาะนี้เป็นประจำ ชาวเลจึงเรียกบริเวณนี้ว่า "เกาะจำ"
เกาะจำมีทั้งหมด 3 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่บ้านเกาะปู หมู่บ้านเกาะจำ และหมู่บ้านติงไหร ชาวบ้านส่วนใหญ่ประกอบอาชีพทำประมงทำสวนยางพารา และด้านการท่องเที่ยว มีรีสอร์ตและบังกะโล
ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2024

ยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2024 จะเป็นนัดชิงชนะเลิศของ ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2023–24 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 53 ของการแข่งขันฟุตบอลสโมสรของยุโรประดับที่สองที่จัดการแข่งขันในยูฟ่า และเป็นฤดูกาลที่ 14 นับตั้งแต่ได้รับการเปลี่ยนชื่อจากยูฟ่าคัพ เป็น ยูฟ่ายูโรปาลีก โดนจะแข่งขันที่อวีวาสเตเดียม ในดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 
ทีมชนะเลิศจะได้รับสิทธิ์ในการลงเล่นกับทีมชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2023–24 ในยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2024
ทีม.
"การแข่งขันในช่วงก่อนปี ค.ศ. 2009 ใช้นามว่า ยูฟ่าคัพ ก่อนที่นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 จะใช้นามว่า ยูฟ่ายูโรปาลีก"
สนามแข่งขัน.
การคัดเลือกเจ้าภาพ.
เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม 2021 คณะกรรมการบริหารยูฟ่าได้ประกาศว่าเนื่องจากการเพิกถอนสิทธิ์การเป็นเจ้าภาพสำหรับฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 ทำให้อวีวาสเตเดียม ในดับลิน ได้รับสิทธิ์ในการเป็นเจ้าภาพสำหรับนัดชิงชนะเลิศ 2024 นี่เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงข้อตกลงโดยยูฟ่าเพื่อรับทราบความพยายามและการลงทุนทางการเงินในการเป็นเจ้าภาพฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2020 
นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ยูโรป้า ลีก รอบชิงชนะเลิศจะจัดขึ้นที่อวีวาสเตเดียม โดยก่อนหน้านี้เคยเป็นเจ้าภาพนัดชิงชนะเลิศ 2011
เส้นทางสู่นัดชิงชนะเลิศ.
"หมายเหตุ: ในตารางทั้งหมดด้านล่างนี้ ผลการแข่งขันของทีมที่เข้าชิงชนะเลิศจะขึ้นต้นก่อน (H: เหย้า; A: เยือน)"
ก่อนการแข่งขัน.
อัตลักษณ์.
อัตลักษณ์ดั้งเดิมของยูฟ่ายูโรปาลีก นัดชิงชนะเลิศ 2024 ได้รับการเปิดเผยในการจับสลากรอบแบ่งกลุ่มเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2023 
ทูต.
ทูตการแข่งขันสำหรับรอบชิงชนะเลิศจะเป็นอดีตนักฟุตบอลสัญชาติไอริช จอห์น โอเช
การแข่งขัน.
รายละเอียด.
ทีม "เจ้าบ้าน" (สำหรับวัตถุประสงค์ในการจัดการ) จะถูกกำหนดขึ้นโดยการจับสลากเกิดขึ้นหลังจากเสร็จสิ้นการจับสลากรอบก่อนรองชนะเลิศ และรอบรองชนะเลิศ
 <onlyinclude></onlyinclude>
บันทึก.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
โมรเดคัย

โมรเดคัย (;; #เปลี่ยนทาง IPA:) เป็นบุคคลสำคัญคนหนึ่งของหนังสือเอสเธอร์ในคัมภีร์ฮีบรู โมรเดคัยเป็นบุตรชายของยาอีร์แห่งเผ่าเบนยามิน เป็นทั้งลูกพี่ลูกน้องและผู้อุปถัมป์ของเอสเธอร์ผู้ซึ่งกลายเป็นราชินีแห่งเปอร์เซียในรัชสมัยของกษัตริย์อาหสุเอรัส (เซอร์ซีสที่ 1) ความจงรักภักดีและความกล้าหาญของโมรเดคัยได้รับการขับเน้นในเรื่องราวของหนังสือเอสเธอร์ในฐานะผู้ที่ช่วยเอสเธอร์ในการยับยั้งแผนการของฮามานขุนนางผู้ใหญ่ที่คิดการจะกวาดล้างชาวยิว 
กษัตริย์ทรงมอบรางวัลตอบแทนการกระทำของโมรเดคัย และแต่งตั้งให้เป็นขุนนางผู้ใหญ่ โมรเดคัยได้กลายเป็นบุคคลที่เป็นที่นับถือทั้งในหมู่ชาวยิวและชาวเปอร์เซีย อำนาจของโมรเดคัยในราชสำนักถูกใช้เพื่อประโยชน์ของชาวยิว เรื่องราวของโมรเดคัยได้รับการเฉลิมฉลองในเทศกาลปูริมของชาวยิว ซึ่งเป็นเทศกาลเพื่อระลึกถึงชัยชนะของชาวยิวเหนือศัตรูของพวกตน ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1890 นักวิชาการหลายคน "เห็นพ้องกันที่จะเห็นว่า[หนังสือ]เอสเธอร์มีฐานะเป็นเรื่องปรัมปราหรือพิธีกรรมที่อิงประวัติศาสตร์" และโดยทั่วไปสรุปว่าเทศกาลปูริมมีต้นกำเนิดมาจากเรื่องปรัมปราหรือเทศกาลของบาบิโลเนียหรือเปอร์เซีย (แม้ยังเป็นที่ถกเถียงว่ามาจากของบาบิโลเนียหรือของเปอร์เซีย)
ฮามาน

ฮามาน (Hāmān; ยังรู้จักในชื่อว่า ฮามานคนอากัก) เป็นปฏิปักษ์หลักของหนังสือเอสเธอร์ในคัมภีร์ฮีบรู ฮามานเป็นขุนนางในราชสำนักของจักรวรรดิเปอร์เซียในรัชสมัยของกษัตริย์อาหสุเอรัสซึ่งโดยทั่วไปถือว่าเป็นพระองค์เดียวกับกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1 (สวรรคต 465 ปีก่อนคริสตกาล) แต่ตามธรรมเนียมถือว่าเทียบเท่ากับกษัตริย์อารทาเซอร์ซีสที่ 1 หรืออารทาเซอร์ซีสที่ 2 ฉายาของฮามานที่ว่า "คนอากัก" บ่งบอกว่าฮามานเป็นผู้สืบเชื้อสายของอากักกษัตริย์ชาวอามาเลข นักวิจารณ์บางคนตีความว่าการเป็นผู้สืบเชื้อสายนี้เป็นเพียงในเชิงสัญลักษณ์ เนื่องจากฮามานมีบุคลิกคล้ายคลึงกับอากัก
ในเรื่องเล่าของหนังสือเอสเธอร์ ฮามานเป็นคนหยิ่งทรนงและทะเยอทะยานผู้ต้องการให้ทุกคนมากราบแสดงความเคารพต่อตน แต่ชายชาวยิวชื่อโมรเดคัยไม่ยอมกราบฮามาน ทำให้ฮามานไม่พอใจจึงหาทางแก้แค้น ฮามานทูลโน้มน้าวกษัตริย์อาหสุเอรัสให้ออกพระราชกฤษฎีกาให้สังหารชาวยิวทั้งหมดในจักรวรรดิเปอร์เซีย แผนการของฮามานถูกขัดขวางโดยราชินีเอสเธอร์ซึ่งเป็นชาวยิวและปกปิดชาติกำเนิดของตนจากกษัตริย์ เอสเธอร์เปิดเผยแผนการของฮามานให้กับกษัตริย์อาหสุเอรัสและทูลขอร้องให้พระองค์ไว้ชีวิตชาวยิว กษัตริย์กริ้วการกระทำของฮามานจึงทรงสั่งให้ประหารชีวิตฮามานแทน
อาหสุเอรัส

อาหสุเอรัส ("ə-'-ew-'-əs"; #เปลี่ยนทาง , "Achashverosh"; ในเซปทัวจินต์; ในวัลเกต) เป็นพระนามในคัมภีร์ฮีบรูที่ใช้เรียกกษัตริย์ 3 พระองค์ของเปอร์เซียโบราณและเป็นชื่อที่ใช้เรียกขุนนางของบาบิโลน (หรือกษัตริย์แห่งมีเดีย) ใน"หนังสือโทบิต" ชื่อ "อาหสุเอรัส" เป็นชื่อในภาษาฮีบรูที่อาจแปลมาจากพระนามของกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1 หรือของอาร์ทาเซอร์ซีส ทั้งสองเป็นพระนามของกษัตริย์เปอร์เซียของราชวงศ์อะคีเมนิด
ศัพทมูล.
เชื่อกันว่ารูปคำภาษาฮีบรูของ "อาหสุเอรัส" มาจากพระนามในภาษาเปอร์เซียโบราณของกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1, "Xšayāršā" (< "xšaya" 'กษัตริย์' + "aršan" 'ชาย' > 'กษัตริย์ของชายทั้งปวง; วีรชนท่ามกลางเหล่ากษัตริย์') ซึ่งกลายเป็นคำภาษาบาบิโลนว่า "Aḫšiyâršu" ("aḫ-ši-ia-ar-šu") และจากนั้นเป็น "Akšîwâršu" ("ak-ši-i-wa6-ar-šu") แล้วถูกยืมมาใช่ในภาษาฮีบรูว่า จากนั้นจึงกลายเป็นภาษาละตินว่า "Ahasuerus" ซึ่งเป็นรูปคำดั้งเดิมที่ใช้ในคัมภีร์ไบเบิลภาษาอังกฤษ พระนามภาษาเปอร์เซียแปลเป็นภาษากรีกโบราณได้เป็น "Xérxēs" การแปลและถอดความคัมภีร์ไบเบิลภาษาอังกฤษฉบับใหม่ ๆ หลายฉบับ ใช้พระนามว่า Xerxes
หนังสือเอสเธอร์.
"อาหสุเอรัส" เป็นพระนามของกษัตริย์ผู้เป็นพระสวามีของเอสเธอร์ใน"หนังสือเอสเธอร์" ซึ่งระบุว่าอาหสุเอรัสเป็นผู้ "ทรงครอบครอง 127 มณฑล ตั้งแต่อินเดียถึงคูช" คือทั้งจักรวรรดิอะคีเมนิด ไม่มีการอ้างอิงถึงเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่ทราบในรัชสมัยของกษัตริย์เซอร์ซีสใน"หนังสือเอสเธอร์" บางคนเห็นว่าเรื่องเล่าใน"หนังสือเอสเธอร์"เป็นการเล่าที่มาของเทศกาลปูริม และพระนามอาหสุเอรัสมักเข้าใจว่าหมายถึงกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1 ผู้ปกครองจักรวรรดิอะคีเมนิดระหว่าง 486 และ 465 ปีก่อนคริสตกาล บันทึกประวัติศาสตร์นอกเหนือจากหนังสือเอสเธอร์บันทึกว่ากษัตริย์เซอร์ซีสทรงสมรสกับอาเมสทริส ไม่ใช่วัชทีหรือเอสเธอร์ นอกจากนี้เป็นที่เข้าใจกันว่ากษัตริย์เปอร์เซียไม่สมรสกับหญิงนอกตระกูลขุนนางเปอร์เซียที่มีจำนวนจำกัด "หนังสือเอสเธอร์"ในเซปทัวจินต์ระบุถึงกษัตริย์ด้วยพระนาม 'อาร์ทาเซอร์ซีส' ผู้เป็นพระราชโอรสองค์เล็กของกษัตริย์เซอร์ซีส 
หนังสือเอสรา.
อาหสุเอรัสยังถูกระบุในฐานะพระนามของกษัตริย์เปอร์เซียในหนังสือเอสรา นักวิจารณ์สมัยใหม่เชื่อมโยงพระนามนี้กับกษัตริย์เซอร์ซีสที่ 1 ผู้ทรงครองราชย์ตั้งแต่ 486 ถึง 465 ปีก่อนคริสตกาล มีการระบุอื่น ๆ ว่าเป็นพระนามของกษัตริย์แคมไบซีสที่ 2 หรือบาร์ดิยา (ภาษากรีก "Smerdis") ผู้ครองราชย์ (อาจเป็นผู้สวมรอยแทนพระองค์) เป็นเวลา 7 เดือนระหว่างรัชสมัยของกษัตริย์แคมไบซีสที่ 2 และดาริอุสที่ 1
รายชื่อรายการโทรทัศน์ไทยที่ซื้อลิขสิทธิ์จากรายการโทรทัศน์ต่างประเทศ

บทความนี้รวบรวมรายชื่อรายการโทรทัศน์ไทยที่ซื้อลิขสิทธิ์จากรายการโทรทัศน์ต่างประเทศ มาผลิตในรูปแบบของประเทศไทย ทั้งนี้ "ไม่นับ" รายการโทรทัศน์จากต่างประเทศที่ฉายในสถานีโทรทัศน์ในประเทศไทยแล้วพากย์เสียงภาษาไทยลงไป หรือรายการที่ผลิตขึ้นเองในรูปแบบที่คล้ายกันโดยมิได้ซื้อลิขสิทธิ์จากต่างประเทศ
ฮินเดินบวร์คโอเมิน

ฮินเดินบวร์คโอเมิน  เป็นรูปแบบการวิเคราะห์ทางเทคนิคที่เชื่อว่าสามารถทำนายการตกอย่างรวดเร็วของตลาดหลักทรัพย์ได้ สร้างขึ้นโดยนักคณิตศาสตร์ จิม เมียกกะ (James Richard Miekka) ซึ่งได้รับการตั้งชื่อตามวินาศภัยฮินเดินบวร์คที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 โดยเคนเนดี แกมเมจ (Kennedy Gammage) เพื่อนของเขา
ประวัติ.
ทฤษฎีนี้มีพื้นฐานส่วนใหญ่มาจากดัชนี High Low Logic Index (HLLI) ของนอร์แมน ฟอสแบค (Norman George Fosback) ค่าของ HLLI คือค่าที่น้อยกว่าระหว่างค่าสูงสุดใหม่หรือค่าต่ำสุดใหม่ของดัชนีตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก หารด้วยจำนวนของหลักทรัพย์ที่มีการซื้อขายในตลาด และทำการปรับเรียบโดยใช้ค่าเฉลี่ยเคลื่อนที่แบบเอกซ์โพเนนเชียลที่เหมาะสม ทฤษฎีนี้ได้รับการนำเสนอโดยจิม เมียกกะ
กลไก.
รูปแบบนี้เป็นการผสมผสานของปัจจัยทางเทคนิคต่าง ๆ ที่พยายามวัดความสมบูรณ์ของตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก (NYSE) และขยายไปยังตลาดหลักทรัพย์อื่นทั่วไป เป้าหมายของตัวบ่งชี้คือการระบุความน่าจะเป็นที่เพิ่มขึ้นของการตกอย่างรวดเร็วของตลาด
เหตุผลก็คือภายใต้ "สภาวะปกติ" หลักทรัพย์จำนวนมากอาจสร้างจุดสูงสุดใหม่ประจำปีหรือจุดต่ำสุดใหม่ประจำปี แต่ไม่ใช่ทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกัน เนื่องจากตลาดที่ดีมีระดับความสม่ำเสมอไม่ว่าจะขึ้นหรือลง การมีอยู่ของจุดสูงสุดใหม่และจุดต่ำสุดใหม่พร้อมกันอาจส่งสัญญาณถึงปัญหา
หลักเกณฑ์.
ตามกฎแล้ว ยิ่งเงื่อนไขที่ระบุไว้ข้างต้นเกิดขึ้นในกรอบเวลาที่สั้นลง และยิ่งจำนวนเงื่อนไขที่สังเกตได้ในกรอบเวลานั้นมากขึ้นเท่าใด ผลกระทบก็จะยิ่งรุนแรงขึ้นเท่านั้น หากมีการสังเกตสภาวะต่าง ๆ (แต่ไม่ใช่ทั้งหมด) เกิดขึ้นซ้ำหลายครั้งภายในไม่กี่สัปดาห์ นั่นเป็นตัวบ่งชี้ที่ชัดเจนกว่าการสังเกตพบสภาวะทั้งหมดได้เพียงครั้งเดียวในช่วงระยะเวลา 30 วัน
ราชินีเอสเธอร์ (จิตรกรรม)

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ราชินีเอสเธอร์  เป็นภาพจิตรกรรมที่วาดในปี ค.ศ. 1878 โดยเอ็ดวิน ลอง
จิตรกรวาดภาพประกอบหนังสือสารคดีท่องเที่ยวในพิพิธภัณฑ์บริติชเพื่อแสดงภาพของราชินีเอสเธอร์ในพระราชวังของกษัตริย์อาหสุเอรัสที่สุสา ตามเรื่องเล่าใน"หนังสือเอสเธอร์"ในคัมภีร์ไบเบิล
ภาพจิตกรรมจัดแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1878 ทีั่รอยัลอะคาเดมีออฟอาตส์ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมศิลปะ Pérez Simón.
ภาพจิตรกรรมนี้ตั้งใจจะให้แขวนข้างกับภาพจิตรกรรมที่คล้ายกันซึ่งแสดงภาพวัชที เก็บอยู่ในพิพิธภัณฑ์และหอศิลปที่มหาวิทยาลัยบ็อบ โจนส์เป็นระยะเวลาหนึ่ง และปัจจุบันเก็บอยู่ที่หอศิลป์แห่งชาติวิกตอเรีย (National Gallery of Victoria; NGV)
ปยะตะ

ปยะตะ ([pjaʔθaʔ]; จากภาษาสันสกฤต "ปฺราสาท"; [tan.cʰi̤ŋ]) เป็นชื่อของอาคารหลังคาหลายชั้น โดยมีชั้นเป็นเลขคี่ (จากสามชั้นถึงเจ็ด) ปยะตะ มักอยู่ในสถาปัตยกรรมพุทธและสถาปัตยกรรมหลวงของพม่า (เช่น อาคารพระราชวัง, เจดีย์) และหอคอยเหนือพระพุทธรูปหรือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อื่น ๆ (เช่น พระที่นั่งและประตูเมือง)
โครงสร้าง.
ปยะตะสร้างจากหลังคาทรงสี่เหลี่ยมมีหน้าจั่วสูงต่อเนื่องเป็นทรงกรวยหลายชั้น โดยมีโครงสร้างคล้ายกล่องแทรกขั้นระหว่างหลังคาแต่ละชั้น เรียกว่า "เลบอ" (လည်ပေါ်) ปยะตะสวมมงกุฎยอดไม้แหลมที่เรียกว่า "ไตง์พู่" (တိုင်ဖူး) หรือ "กู้นพู่" (ကွန်းဖူး) ขึ้นอยู่กับรูปร่าง คล้ายกับ "ที่" หรือฉัตร ซึ่งเป็นเครื่องประดับที่สวมยอดบนสุดของเจดีย์พม่า ขอบของแต่ละชั้นมีการประดับแผ่นโลหะปิดทองตรงมุมที่เรียกว่า "ตุยีน" (တုရင်; คล้ายกับช่อฟ้าของไทย) ปยะตะมีสามประเภทหลัก โดยแบ่งตามจำนวนชั้นที่เรียกว่า "โบน" (ဘုံ, จากภาษาบาลี "ภูมิ") สามชั้น, ห้าชั้น และเจ็ดชั้น
ประวัติ.
การใช้ปยะตะเริ่มแรกในสถาปัตยกรรมพม่ามีตัวอย่างมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรพุกาม ตัวอย่างโดดเด่นที่มีลักษณะเป็นปยะตะในยุคนี้ เช่น อานานดาพะย่า วัดกอด่อปะลีน
ในพม่าก่อนยุคอาณานิคม ปยะตะเป็นส่วนสำคัญในอาคารของราชวงศ์ เป็นสัญลักษณ์ของดาวดึงส์สวรรค์ของชาวพุทธ เหนือบัลลังก์หลักในท้องพระโรงมีปยะตะเก้าชั้น โดยส่วนยอดสื่อถึงเขาพระสุเมรุ (မြင်းမိုရ်) และชั้นล่างหกชั้นสื่อถึงที่อยู่ของเหล่าเทวดาและมนุษย์ นอกจากนี้ ประตูเมืองทั้งสิบสองแห่งของเมืองหลวงพม่ายังประดับด้วยปยะตะ โดยประตูหลักที่ใช้โดยราชวงศ์มีห้าชั้น
พม่าก่อนยุคอาณานิคมมีกฎหมายป้องกันความฟุ่มเฟือย จำกัดการใช้ปยะตะไว้เฉพาะอาคารของราชวงศ์และทางศาสนาเท่านั้น และมีการควบคุมจำนวนชั้นตามระดับชั้นยศ ปยะตะเก้าชั้นสงวนไว้สำหรับกษัตริย์แห่งอาณาจักร โดยที่เจ้าฟ้าประเทศราชสำคัญ มีสิทธิใช้ปยะตะเจ็ดชั้น
เอสเธอร์ 1

เอสเธอร์ 1  เป็นบทแรกของหนังสือเอสเธอร์ในคัมภีร์ฮีบรูหรือพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ ไม่ทราบว่าผู้เขียนหนังสือเอสเธอร์เป็นใคร นักวิชาการสมัยใหม่พิสูจน์ได้ว่าขั้นสุดท้ายของต้นฉบับภาษาฮีบรูน่าจะถูกเขียนเมื่อศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล บทที่ 1 และ 2 มีฐานะเป็นบทเปิดเรื่องของหนังสือเอสเธอร์ บทที่ 1 บันทึกถึงเรื่องงานเลี้ยงของกษัตริย์อาหสุเอรัสแห่งเปอร์เซียจนถึงเรื่องการปลดราชินีวัชทีจากตำแหน่ง
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 22 วรรคตั้งแต่ศตวรรษที่ 16
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
ยังมีคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: <math> \mathfrak{G}</math>S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
งานเลี้ยงหลวงแก่ข้าราชการ (1:1–4).
ส่วนเปิดของเรื่องกล่าวถึงงานเลี้ยงอันหรูหราที่จัดขึ้นเป็นเวลา 180 วันโดยกษัตริย์อาหสุเอรัสแห่งเปอร์เซียให้แก่ข้าราชการจากทั่วจักรวรรดิเปอร์เซีย
"อยู่มาในรัชสมัยของอาหสุเอรัส คืออาหสุเอรัสผู้ทรงครอบครอง 127 มณฑล ตั้งแต่อินเดียถึงคูช"
มีกษัตริย์อีก 2 พะรองค์ที่เรียกด้วยพระนามนี้ในพันธสัญญาเดิม:
*(1) อาหสุเอรัสในดาเนียล 9:1 พระราชบิดาของกษัตริย์ดาริอัสชาวมีเดีย หากกษัตริย์ดาริอัสเป็นพระองค์เดียวกับกษัตริย์ Astyages อาหสุเอรัสก็จะถูกระบุว่าเป็นกษัตริย์ Cyaxares
*(2) อาหสุเอรัสในเอสรา 4:6 ซึ่งได้รับการระบุว่าเป็นกษัตริย์แคมไบซีส พระราชโอรสของกษัตริย์ไซรัส
"เราคือเซอร์ซีส กษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ กษัตริย์เพียงหนึ่งเดียว กษัตริย์แห่งประเทศ (ทั้งปวงที่พูด) ทุกภาษา กษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกอันกว้างใหญ่และไพศาลแห่งนี้… ต่อไปนี้เป็นประเทศต่าง ๆ นอกเหนือไปจากเปอร์เซียซึ่งเราเป็นกษัตริย์ … ซึ่งส่งบรรณาการให้กับเรา ไม่ว่าอะไรก็ตามที่เราบัญชากับพวกเขา ที่พวกเขาทำและปฏิบัติตามกฎหมายของเรา เมเดีย, เอลาม … อินเดีย … (และ) คูช."
การอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนอันกว้างใหญ่ได้รับการยืนยันโดยเฮอรอโดทัส ("Histories" III.97; VII.9, 65, 69f).
"ในเวลานั้น เมื่อกษัตริย์อาหสุเอรัสประทับบนราชบัลลังก์ในสุสาเมืองป้อม"
"ในปีที่สามแห่งรัชกาลของพระองค์ พระองค์ประทานการเลี้ยงแก่เจ้านายและข้าราชการทั้งสิ้นของพระองค์ นายทัพนายกองแห่งเปอร์เซียและมีเดีย ขุนนางและผู้ว่าราชการมณฑลต่างๆ เฝ้าอยู่เฉพาะพระพักตร์พระองค์"
หนังสือมัคคาบี

หนังสือมัคคาบี  หรือ Sefer HaMakabim บอกเล่าถึงประวัติศาสตร์ของมัคคาบีซึ่งเป็นเหล่าผู้นำของกบฏชาวยิวต่อต้านราชวงศ์ซิลูซิด
รายชื่อหนังสือ.
หนังสือมัคคาบีหมายถึงชุดของคัมภีร์อธิกธรรมซึ่งมีอยู่ในสารบบต่าง ๆ ของคัมภีร์ไบเบิล:
หนังสือ 2 เล่มแรกจัดอยู่ในสารบบคัมภีร์ไบเบิลโดยนิกายโรมันคาทอลิก และ 3 เล่มแรกถูกจัดอยู่ในสารบบของคัมภีร์ไบเบิลโดยนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ นิกายออร์ทอดอกซ์จอร์เจียเป็นนิกายเดียวที่จัด 4 มัคคาบีให้อยู่ในสารบบ หนังสือเล่มอื่น ๆ ทั้งหมดถือว่าเป็นคัมภีร์นอกสารบบ สารบบคัมภีร์ไบเบิลของออร์ทอดอกซ์ เทวาเฮโดไม่ได้รวมหนังสือเล่มใด ๆ ตามรายชื่อข้างต้นเข้าสารบบ แต่ใส่หนังสือ 3 เล่มของมัคคาบีเอธิโอเปีย (1 Meqabyan, 2 Meqabyan, และ 3 Meqabyan) เข้าสารบบแทน ซึ่งเป็นหนังสือที่แตกต่างจากรายชื่อหนังสือข้างต้น และยังมีงานเขียนของศาสนายูดาห์นอกสารบบซึ่งมีชื่อว่า Megillat Antiochus ("ม้วนหนังสืออันทิโอคัส") หนังสือเล่มนี้อ่านในธรรมศาลาบางแห่งในช่วงเทศกาลฮานุกกะห์ของชาวยิว หนังสือนี้ไม่มีความเกี่ยวข้องกับ "หนังสือมัคคาบี" เว้นแต่มีการอ้างอิงคำพูดบางส่วนใน 1 และ 2 มัคคาบี และยังบรรยายถึงเหตุการณ์เดียวกันกับที่บรรยายใน 1 และ 2 มัคคาบี
คางามิเนะ ริน/เลน

คางามิเนะ ริน & เลน , ชื่อโค้ดรหัสทางการ CV02, เป็นตัวละครจากซอฟต์แวร์โวคาลอยด์ที่เป็นคู่ฝาแฝดพัฒนาโดยคริปตันฟิวเจอร์มีเดีย มีสำนักงานใหญ่ในเมืองซัปโปโระ ประเทศญี่ปุ่น มานุษยรูปนิยมแบบโมเอะอย่างเป็นทางการของพวกเขาประกอบด้วยเสียงร้องคู่หนึ่ง ทั้งผู้ชายและผู้หญิง เลนและรินตามลำดับชื่อ พวกเขาใช้โวคาลอยด์ 2 และ โวคาลอยด์ 4 เทคโนโลยีการสังเคราะห์เสียงร้องเพลงของยามาฮ่าคอร์ปอร์เรชั่น เสียงของพวกเขาเป็นตัวอย่างของนักพากย์คือ อาซามิ ชิโมดะ พวกเขาได้แสดงในคอนเสิร์ตสดด้วยกัน เนื่องจากพวกเขาเป็นภาพสะท้อนของกันและกัน
ชื่อโค้ดรหัสอย่างเป็นทางการของพวกเขา CV02 หมายถึงตำแหน่งของตนเป็นที่สองของโวคาลอยด์สร้างโดยคริปตันฟิวเจอร์มีเดียสำหรับคาแร็คเตอร์โวคอลซีรีส์ (ชื่อย่อ CV Series) ตามมาด้วย ฮัตสึเนะ มิกุ (ชื่อโค้ดรหัส CV01) และก่อนหน้า เมงุริเนะ ลูกา (ชื่อโค้ดรหัส CV03) สังเกตหมายเลข 02 บนไหล่ซ้ายของรินในงานศิลปะอย่างเป็นทางการของเธอ
เกาะเขาใหญ่

เกาะเขาใหญ่ บ้างเรียก เกาะอันยิง หรือ เกาะลาลา อยู่ในพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะเภตรา ในตำบลปากน้ำ อำเภอละงู จังหวัดสตูล เกาะมีความกว้าง 1.6 กิโลเมตร ยาว 4.3 กิโลเมตร เนื้อที่ 4.5 ตารางกิโลเมตร สูง 272 เมตร อยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะบุหลั่น ระยะห่าง 100 เมตร
เกาะเขาใหญ่เป็นเกาะหินปูนมีชายหาดบางส่วน มีอ่าวหนึ่งชื่ออ่าวนะปุลา และมีอ่าวชื่อว่าอ่าวก้ามปู ภายในอ่าวมีน้ำตกไหลลงมากลายเป็นลำธาร มีจุดเด่นที่เรียกว่า "ปราสาทหินพันยอด" เป็นช่องหินที่เกิดขึ้นจากการกัดเซาะจนกลายเป็นแท่งหินแหลมรูปร่างสวยงามแปลกตาคล้ายกับปราสาท บนเกาะยังมี "สุสานฟอสซิล" มีซากฟอสซิลนอติลอยด์ อายุกว่า 450 ล้านปี จัดเป็นสัตว์ในชั้นเดียวกับหมึก หมึกยักษ์ และหอยงวงช้าง (นอติลุส) ที่พบบนเกาะเขาใหญ่นั้น มีทั้งฟอสซิลนอติลอยด์ตัวตรงและม้วนขดเกลียวเป็นวง
ถนนนางลิ้นจี่

ถนนนางลิ้นจี่ เป็นถนนในกรุงเทพมหานคร เริ่มต้นจากถนนสวนพลู สิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 3 มีระยะทางโดยประมาณ 1,700 เมตร
ชื่อของถนนมาจากนามของ นางลิ้นจี่ ชยากร (พ.ศ. 2415–2503) ผู้พัฒนาพื้นที่และตัดถนนสายนี้ เดิมนางลิ้นจี่ มีภูมิลำเนาอยู่ที่ตำบลหีบอ้อย อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม ต่อมาย้ายมาอยู่พระนครตามบิดามารดาและสมรสกับนายเชย ชยากร พ่อค้าในตลาดสามเสน ซึ่งประกอบธุรกิจหลายประเภท เมื่อสามีเสียชีวิตจึงดูแลกิจการต่อ รวมถึงได้ลงทุนพัฒนาที่ดินผืนใหญ่ บริเวณทุ่งมหาเมฆยาวไปจนถึงแม่น้ำเจ้าพระยา เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2474 ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีสิทธิเช่าซื้อที่ดินราชพัสดุ ที่ทุ่งมหาเมฆ และตัดถนนจากตำบลวัดสวนพลู จากถนนสาธรไปจรดริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา แต่เดิมนางลิ้นจี่วางแผนตัดถนนสายหลักที่มีคลองคู่ขนานไปเชื่อมต่อกับถนนสาทรต่อเนื่องกับถนนคอนแวนต์ไปถึงถนนสีลม แต่เจ้าของที่ดินบางแปลงไม่ยอมขาย จึงทำให้ตัดถนนนางลิ้นจี่สิ้นสุดแค่ถนนสวนพลู
บริเวณถนนนางลิ้นจี่เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ ศูนย์เทคนิคกรุงเทพฯ และกองพันทหารสื่อสารที่ 1
สตีเฟน แลง

สตีเฟน แลง (เกิด 11 กรกฎาคม 1952) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทในภาพยนตร์เช่น "ฆาตกรอำมหิต" (1986), "เกตตีสเบิร์ก", "ทูมสโตน ดวลกลางตะวัน" (1993), "เทพเจ้าและนายพล", "วีรบุรุษปล้นสะท้านเมือง", "เรียกข้าว่า จารชนจ้องแพะ" (2009), "โรแนน นักรบเถื่อน" (2011) และ "ลมหายใจสั่งตาย" (2016) 
เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาท พันเอก ไมลส์ ควอริตช์ ในภาพยนตร์เรื่อง "อวตาร" ของเจมส์ แคเมรอน (2009) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลแซทเทิร์น สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากการแสดงของเขา แลงกลับมารับบทบาทเดิมในภาพยนตร์ภาคต่อเรื่อง "" (2022)
ชีวิตในวัยเด็ก.
แลงเกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 ที่นครนิวยอร์ก เป็นบุตรคนสุดท้องของเทเรซาและยูจีน แลง ซึ่งเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง แม่ของแลงเป็นคาทอลิกที่มีเชื้อสายเยอรมันและไอริช ในขณะที่พ่อของเขาเป็นชาวยิว ปู่ย่าของแลงเป็นผู้อพยพชาวยิวจากฮังการีและรัสเซีย เขามีพี่น้อง 2 คน ได้แก่ เจน ทนายความและนักเคลื่อนไหวทางการเมือง และเดวิด ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บริหารที่ REFAC ซึ่งเป็นบริษัทที่พ่อของพวกเขาก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1952 พ่อของแลงบริจาคทรัพย์สินสุทธิทั้งหมดของเขา (เกินกว่า 150 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ให้กับองค์กรการกุศล และไม่ได้ทิ้งมรดกไว้ให้ลูก ๆ ของเขา โดยเชื่อว่าพวกเขาแต่ละคนจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะพึ่งพาตนเองให้ได้
แลงเข้าเรียนที่โรงเรียนประถมศึกษาในจาเมกาเอสเตตส์ ควีนส์
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2563

การเลือกตั้งนายกองค์บริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2563 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
หมายเลข 1 :.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแม่ฮ่องสอน บุตรชายนายสมบูรณ์ วันไชยธนวงศ์ สมาชิกพรรคเพื่อไทย ลงสมัครในนามกลุ่มก้าวหน้าต่อเนื่อง
หมายเลข 2 : นันทิยา วงศ์วานิชย์.
ถูกตัดสิทธิ
หมายเลข 3 : อำนาจ แสงสกาย.
อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดพรรคทางเลือกใหม่
หมายเลข 4 : สิทธิชัย บุญระชัยสวรรค์.
ผู้สมัครอิสระ
หมายเลข 5 : พยุงศักดิ์ วงศ์วานิชย์.
น้องชายนางนันทิยา วงศ์วานิชย์ และผู้ช่วยสมาชิกวุฒิสภา (นายสุรสิทธิ์ ตรีทอง)
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อัครเดช</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">82.97%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อำนาจ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">10.22%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">พยุงศักดิ์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">3.76%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">สิทธิชัย</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">3.05%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
มิสชาร์ม

มิสชาร์ม (อังกฤษ : Miss Charm) เป็นการประกวดความงามระดับนานาชาติที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ในประเทศเวียดนาม มุ่งหวังที่จะส่งเสริมวัฒนธรรม การท่องเที่ยว และกิจกรรมการศึกษา
ปัจจุบันผู้ดำรงตำแหน่งมิสชาร์มคือ ราชมิตา ราซินดรานจากมาเลเซีย ซึ่งได้รับการสวมมงกุฎเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2024 ที่นครโฮจิมินห์, เวียดนาม
ประวัติ.
มิสชาร์ม เดิมชื่อ มิสชาร์มอินเตอร์เนชันแนล จัดขึ้นในสหภาพโซเวียต มีการประกวดครั้งสุดท้าย เมื่อปี 1991 ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลชนะเลิศในปีนั้น คือ ราซิดาห์ เจน ฮามิด จากมาเลเซีย 
ปัจจุบัน ก่อตั้งขึ้นใหม่เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2019 ในชื่อ มิสชาร์มอินเตอร์เนชันแนล จากนั้นจึงได้รีแบรนด์เป็นมิสชาร์ม การประกวดครั้งนี้จัดขึ้นโดย อีลิทเวียดนาม บริษัทบันเทิงจากนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 การประกวดมิสชาร์มครั้งแรกจึงถูกเลื่อนออกไปหลายครั้งใน 2 ปี ในวันที่ 17 พฤศจิกายน 2022 มีการแถลงข่าวที่โรงแรมล็อตเต้ โฮเต็ล ไซ่ง่อน เพื่อประกาศการกลับมาจัดการประกวดอีกครั้ง หลังจากที่ถูกเลื่อนออกไป ในโอกาสนี้ ชื่อการประกวดได้รับการเปลี่ยนอย่างเป็นทางการให้สั้นลงเหลือเพียง "มิสชาร์ม" และรางวัลสำหรับผู้ชนะเลิศในการประกวดครั้งแรก ได้รับการเปิดเผยว่ามีมูลค่า 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ
มงกุฎมิสชาร์ม.
มงกุฎประจำตำแหน่งของมิสชาร์มออกแบบโดย รีการ์โด ปาตรากา ดีไซเนอร์เครื่องประดับชาวเม็กซิกัน มีมูลค่าประมาณ 150,000 ดอลลาร์สหรัฐ มงกุฎได้รับแรงบันดาลใจจากใบกระวาน สื่อถึงสัญลักษณ์แห่งชัยชนะและเกียรติยศ มงกุฎสีขาวแดง ประดับเพชรพลอยมากกว่า 6,000 เม็ด สื่อถึงความรัก อารมณ์ ความกล้าหาญ และความหลงใหล มงกุฎนี้ยังเป็นมงกุฎทำมือที่ทำจากเงินแท้จากเม็กซิโกและชุบด้วยโรเดียม ใบไม้บนมงกุฎมักสื่อถึงความบริสุทธิ์ ความเรียบง่าย ความสดชื่น และพลังชีวิต
ซามูเอล เอ็งเงิล

ซามูเอล เอ็งเงิล (2 ธันวาคม ค.ศ. 1702 – 26 มีนาคม ค.ศ. 1784) เป็นบรรณารักษ์, ข้าราชการ, นักเศรษฐศาสตร์ และนักปฐพีวิทยาชาวสวิสที่ทำงานในแบร์น ซึ่งนำเสนอนวัตกรรมในหลายสาขา เขาเชื่อมั่นในการมีอยู่ของเส้นทางเดินเรือตะวันออกเฉียงเหนือ และได้รับการตีพิมพ์หนังสือที่มีอิทธิพลหลายเล่มเกี่ยวกับอาร์กติก
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา.
เอ็งเงิลเกิดในแบร์นในฐานะบุตรชายของบวร์คฮาร์ท เอ็งเงิล (ค.ศ. 1662–1750) ผู้เป็นลันท์โฟคท์แห่งรัฐแบร์นในแอบบีย์ฟรีนิสแบร์ค และโรซีนา ฟิชเชอร์ (เสียชีวิตใน ค.ศ. 1752) เขาศึกษาที่มหาวิทยาลัยแบร์นตั้งแต่ ค.ศ. 1718 ถึง 1722 เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับอาชีพราชการ โดยหลังจากไปเที่ยวพักผ่อนมาบ้างแล้ว เขาก็สอบผ่านเป็นผู้ทำคำรับรอง ใน ค.ศ. 1726
ที่

ที่ (#เปลี่ยนทาง , [tʰí]; , [daŋ]; ไทใหญ่: ထီး, [tʰi˦]) ในภาษาพม่าหมายถึงฉัตรหรือร่ม เป็นชื่อเครื่องประดับยอดบนสุดของเจดีย์พม่า อันเป็นสัญลักษณ์มงคลในศาสนาพุทธและศาสนาฮินดู
เครื่องราชกกุธภัณฑ์.
ในพม่าก่อนช่วงอาณานิคม "ที่" เป็นตัวบ่งชี้สถานะทางสังคมและใช้โดยผู้ที่ได้รับอนุญาตอย่างชัดเจนเท่านั้น ฉัตรขาว ("ที่พยูดอ",) เป็นหนึ่งในห้าเครื่องราชกกุธภัณฑ์พิธีราชาภิเษก ("มี่น-มเยาะดะซา",)
การใช้และครอบครองฉัตรขาวนั้นจำกัดไว้เฉพาะกษัตริย์และพระอัครมเหสีเท่านั้น ในขณะที่ข้าราชการระดับสูง ("วูน",) และเจ้าชาย (รวมทั้งมกุฎราชกุมารหรือพระมหาอุปราช) ครอบครองฉัตรสีทอง และเจ้าหน้าที่ระดับล่างครอบครองฉัตรสีแดงถ้ามี
ฉัตรขาวเป็นสัญลักษณ์ของอำนาจอธิปไตย การใช้ฉัตรขาวโดยบุคคลอื่นที่ไม่ใช่กษัตริย์และพระอัครมเหสีถือเป็นการประกาศกบฏ โดยมีโทษประหารชีวิตทันที เมื่อกษัตริย์สวรรคตจะมีการหักฉัตรขาวที่ทรงครอบครอง ฉัตรขาวยังได้รับอนุญาตให้ใช้ในทางศาสนาด้วย เช่น เดิมพระมหามัยมุนีมีฉัตรขาวบังไว้
ฉัตรประดับทั้งด้านในและด้านนอกด้วยรูปเหล่าชาวสรรค์จากทอง แผ่นทองคำบาง ๆ ที่คล้ายใบโพประดับไว้ด้านบน และด้ามจับทองคำประดับด้วยไข่มุก เพชร ทับทิม มรกต ปะการัง และเครื่องประดับแวววาว ฉัตรที่กษัตริย์ใช้ทรงช้างหรือทรงรถม้าเรียกว่า "ยีนที่"
จำนวนฉัตรที่ครอบครองยังเป็นเครื่องบ่งชี้สถานะทางสังคม เนื่องจากฉัตรเหล่านี้ถูกแสดงในระหว่างขบวนแห่ในที่สาธารณะ และนำไปประดับไว้ในสถานที่สำคัญ ๆ ในพระราชวัง กษัตริย์มีฉัตรขาวเก้าองค์ มกุฎราชกุมารมีฉัตรทองแปดคัน รัฐบุรุษผู้มีชื่อเสียงและแม่ทัพมีฉัตรทองหลายคัน ตามที่พระราชทานจากจำนวนความสำเร็จหรือเป็นที่นับถือของกษัตริย์ ช้างเผือกหลวง ("ซีน-พยูดอ",) ได้รับฉัตรหกคัน คือฉัตรขาวสองคันและฉัตรทองสี่คัน
"ชเวโบนนิด้าน" เป็นบทความเรื่องของพระราชวัง อธิบายฉัตรของราชวงศ์ 11 ประเภทและเทพารักษ์หญิงที่เกี่ยวข้อง ("นะตะมี่",) ซึ่งคอยพิทักษ์ฉัตรเหล่านี้
บนเจดีย์.
อาจกล่าวได้ว่า "ที่" เป็นลักษณะเด่นหลักของเจดีย์พม่า เนื่องจากมีความโดดเด่นมากกว่าเจดีย์ในศรีลังกา ลาว และไทย ที่มักไม่มีการประดับฉัตรบนยอดเจดีย์ ส่วนปลายของ "ที่" ซึ่งประดับด้วยอัญมณีมีค่า เรียกว่า "เซนพู่ดอ"  "ที่" มักพบบนเจดีย์ที่สร้างโดยกลุ่มชาติพันธุ์ทั้งสี่กลุ่มของประเทศพม่า ได้แก่ มอญ พม่า ยะไข่ และไทใหญ่ 
"ที่" ถือเป็นส่วนที่สำคัญที่สุดของเจดีย์ จึงมีพิธีพิเศษเมื่อมีการประดับ เรียกว่า "ที่ทิน-ปแว" 
"ที่" มักประดับบนยอดเจดีย์และแขวนพร้อมระฆังจำนวนมาก "ที่" บนเจดีย์สำคัญมักทำด้วยทองหรือเงินทั้งหมด ระฆังใช้เพื่อดึงดูดเหล่าเทวดา ที่สถิตบนเขาพระสุเมรุและในดาวดึงส์
ตัวอย่าง.
"ที่" บนวิหารในพุกามและมเยาะอู้ ซึ่งเป็นขุมทรัพย์ทางโบราณคดีสองแห่งของประเทศพม่าล้วนทำด้วยหิน ในขณะที่เจดีย์ที่นั่นและที่อื่น ๆ ทั่วพม่าทำด้วยโลหะ มักใช้เป็นเหล็กหรือเหล็กกล้าชุบทอง จากนั้นตกแต่งด้วยทอง ทองชุบและระฆังสัมฤทธิ์  ตามด้วยเครื่องประดับที่ได้รับบริจาคจากผู้ศรัทธา
"ที่" บนยอดเจดีย์ชเวดากอง เมืองย่างกุ้งสูงประมาณหนึ่งชั้นครึ่งและมีทองคำประมาณครึ่งตัน และประดับด้วยเพชรมากกว่า 5,500 เม็ด ทับทิม 2,300 เม็ด ไพลินและอัญมณีอื่น ๆ และระฆังทอง 4,000 ใบ "ที่" คันเก่าซึ่งได้รับการถวายโดยพระเจ้ามินดงสามารถพบได้ที่บริเวณเจดีย์ เป็นงานเหล็กเคลือบทอง โดยแต่ละห่วงแขวนระฆังทองและเงินประดับอัญมณีมากมาย และมีราคาไม่ต่ำกว่า 50,000 ปอนด์อังกฤษ ถูกสร้างขึ้นโดยแรงงานที่สมัครใจ โดยใช้เงินและอัญมณีที่ได้รับบริจาค ใบพัดและแถบบนสุดประดับอย่างวิจิตรด้วยอัญมณีที่มาจากทุกภาคส่วนของพม่า 
ร่มพะสิม.
เมืองพะสิม เขตปากแม่น้ำอิรวดี ในพม่าตอนล่าง มีชื่อเสียงในเรื่องร่มผ้าฝ้ายสีสันสดใส ซึ่งเรียกว่า "ร่มพะสิม"  เป็นงานหัตถกรรมพื้นบ้าน
เขาเทียนเหมิน

เขาเทียนเหมิน หรือ เทียนเหมินชาน  เป็นภูเขาที่ตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาติเขาเทียนเหมิน นครจางเจียเจี้ย ทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูหนาน ประเทศจีน
ภูเขา.
กระเช้าลอยฟ้าขึ้นเขาเทียนเหมินถูกสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2548 โดยบริษัทโปมา (Poma) ของฝรั่งเศส ให้บริการตั้งแต่สถานีกระเช้าลอยฟ้าจางเจียเจี้ยที่อยู่ใกล้เคียงจนถึงยอดเขา กระเช้าลอยฟ้าของเขาเทียนเหมินได้รับการกล่างอ้างในสื่อสิ่งพิมพ์ด้านการท่องเที่ยวว่าเป็น "ทางกระเช้าลอยฟ้าโดยสารของภูเขาสูงที่ยาวที่สุดในโลก" ด้วยกระเช้าลอยฟ้าจำนวน 98 คันและมีความยาวของทางกระเช้าทั้งหมด และขึ้นไปสูงถึง ความชันสูงสุดคือ 37 องศา นักท่องเที่ยวสามารถเดินบนเส้นทางหลายกิโลเมตรที่สร้างตามแนวหน้าผาบนยอดเขา รวมไปถึงส่วนที่มีพื้นทางเดินเป็นกระจกด้วย ถนนทงเทียน (通天) หรือถนนเชื่อมสวรรค์ระยะทาง และมี 99 โค้งก็สามารถนำขึ้นไปสู่ยอดเขา และพานักท่องเที่ยวไปยังซุ้มประตูธรรมชาติถ้ำเทียนเหมินในภูเขาที่มีความสูง ชื่อของถ้ำเช่นเดียวกับชื่อของภูเขาคือ "เทียนเหมิน" (天门) มีความหมายว่า "ประตูสวรรค์" และมีบันไดทางเข้า 999 ขั้นที่รู้จักในชื่อ "บันไดสู่สวรรค์"
สะพานกระจกจางเจียเจี้ย

สะพานกระจกจางเจียเจี้ย  เป็นสะพานทางเดินลอยฟ้าในนครจางเจียเจี้ย มณฑลหูหนาน บนพื้นที่อู่หลิงยฺเหวียน สะพานถูกสร้างขึ้นเป็นสถานที่ท่องเที่ยว พื้นสะพานเป็นกระจกใส เมื่อสะพานเปิดให้บุคคลทั่วไปเยี่ยมชมเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ได้กลายเป็นสะพานพื้นกระจกที่สูงและยาวที่สุดในโลก ด้วยความยาวทั้งหมด ความกว้าง และแขวนอยู่เหนือพื้นดินประมาณ สะพานนี้พาดผ่านหุบผาชันระหว่างหน้าผา 2 แห่งในอุทยานป่าไม้แห่งชาติจางเจียเจี้ย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของมณฑลหูหนาน ได้รับการออกแบบให้สามารถรองรับผู้เยี่ยมชมได้ 800 คนในเวลาเดียวกัน สะพานได้รับการออกแบบโดย Haim Dotan สถาปนิกชาวอิสราเอล
ในการสร้างสะพาน คณะวิศวกรได้ตั้งเสาค้ำ 4 ต้นบนขอบกำแพงของหุบผาชัน ตัวสะพานทำจากโครงโลหะพร้อมด้วยแผ่นกระจกมากกว่า 120 แผ่น แต่ละแผ่นมี 3 ชั้นและเป็นแผ่นกระจกนิรภัยหนา ด้านใต้ของสะพานมีชิงช้ายาว 3 อัน นอกจากนี้ยังมีจุดสำหรับกระโดดบันจีจัมป์ความสูง ซึ่งถือเป็นจุดกระโดดบันจีจัมป์ที่สูงที่สุดในโลก
คณะกรรมการจัดการของสะพานระบุว่าสะพานแห่งนี้ได้สร้างสถิติโลก 10 รายการซึ่งครอบคลุมถึงด้านการออกแบบและการก่อสร้าง ได้รับการบันทึกว่าเป็นสะพานกระจกที่ยาวที่สุดจนกระทั่งสะพานกระจกหุบเขาหงหยา (红崖谷玻璃桥) ในมณฑลเหอเป่ย์ได้ทำลายสถิติ
รัฐข่านบ็อกด์มองโกเลีย

รัฐข่านบ็อกด์มองโกเลีย  เป็นรัฐบาลโดยพฤตินัยของมองโกเลียนอกในระหว่าง ค.ศ. 1911 ถึง ค.ศ. 1915 และดำรงอยู่อีกครั้งตั้งแต่ ค.ศ. 1921 ถึง ค.ศ. 1924 โดยในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1911 ขุนนางคนสำคัญบางกลุ่ม ซึ่งรวมถึงเจ้าชายต็อก-โอชิริน นามนานซือเหรินได้เชิญให้เจาซันดัมบา โฮตักต์เข้าร่วมการประชุมขุนนางและเจ้าหน้าที่ฝ่ายสงฆ์เพื่อหารือเกี่ยวกับความเป็นอิสรภาพจากราชวงศ์ชิง ต่อมาเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1911 มองโกเลียได้ก่อตั้งรัฐบาลชั่วคราวฮัลฮ์ จากนั้นในวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1911 มองโกเลียจึงประกาศอิสรภาพจากราชวงศ์ชิงที่กำลังล่มสลายหลังจากการปฏิวัติซินไฮ่ โดยมีองค์เทวาธิปัตย์คือ บ็อกด์ เกเกงที่ 8 เป็นผู้นำสูงสุดของศาสนาพุทธแบบทิเบตในมองโกเลีย ซึ่งได้รับนามเรียกขานว่า "บ็อกด์ ข่าน" หรือ "ผู้ปกครองอันศักดิ์สิทธิ์" บ็อกด์ ข่าน เป็นข่านองค์สุดท้ายของชาวมองโกล โดยรัชสมัยของพระองค์มีชื่อเรียกว่า "สมัยเทวาธิปไตยมองโกเลีย" (Theocratic Mongolia) และอาณาจักรของพระองค์เป็นที่รู้จักกันในนาม "รัฐข่านบ็อกด์"
ในช่วงเวลานี้มีการเกิดขึ้นของสามกระแสการเมืองหลักด้วยกัน โดยกระแสแรกคือความพยายามของชาวมองโกลที่จะสร้างรัฐเทวาธิปไตยที่เป็นเอกราช ซึ่งประกอบด้วยมองโกเลียใน บาร์กา (หรือที่รู้จักกันในชื่อฮูหลุนเป้ย์) มองโกลส่วนบน มองโกเลียตะวันตก และตังนู่อูเหลียงไห ("ลัทธิรวมกลุ่มมองโกล") กระแสที่สองคือความมุ่งมั่นของจักรวรรดิรัสเซียในการสร้างอำนาจเหนือดินแดนมองโกเลีย แต่ในขณะเดียวกันก็รับรองเอกราชของมองโกเลียนอกในการดูแลของสาธารณรัฐจีน และกระแสที่สามคือความสําเร็จสูงสุดของสาธารณรัฐจีนในการลบล้างอำนาจปกครองตนเองของมองโกเลียและสถาปนาอํานาจอธิปไตยเหนือภูมิภาคอย่างสมบูรณ์ตั้งแต่ ค.ศ. 1919 ถึง ค.ศ. 1921
เอ็นอีซี เรดรอกเกตส์

เอ็นอีซี เรดรอกเกตส์ (NECレッドロケッツ, NEC Reddo Rokettsu) เป็นทีมวอลเลย์บอลหญิงที่ตั้งอยู่ในคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งแข่งในวี.ลีก 1 และเจ้าของทีมนี้คือบริษัทเอ็นอีซี
สโมสรนี้ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายน ค.ศ. 1978 ในฐานะทีมองค์กรของบริษัทเอ็นอีซี ซึ่งเข้าร่วมในปีเดียวกันในการแข่งวี.แชลเลนจ์ลีก ครั้งที่ 10 สโมสรดังกล่าวได้ก้าวเข้าสู่การเป็นสมาชิกในเจแปนวอลเลย์บอลลีกใน ค.ศ. 1979 โดยได้อันดับ 3 ในการจัดอันดับลีกเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล ต่อมา สโมสรนี้ได้เป็นแชมป์ลีกถึงหกสมัย และได้ชัยชนะครั้งที่ 200 ใน ค.ศ. 2008
อดีตผู้เล่น.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ดาเตะ เทรูมูเนะ

ดาเตะ เทรูมูเนะ (1544 – 29 พฤศจิกายน 1585) เป็นผู้นำตระกูลซามูไรของญี่ปุ่นในยุคเซ็งโงกุ เขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับโอดะ โนบุนางะ หนึ่งในบุคคลสำคัญในยุคนั้น เทรูมูเนะเป็นบิดาของดาเตะ มาซามูเนะ เจ้าของฉายามังกรตาเดียว ซึ่งสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลต่อจากเขาในปี 1584
ประวัติ.
ชื่อในวัยเด็กของเทรูมูเนะคือฮิโกทาโร่ (彦太郎) ต่อมาเปลี่ยนเป็นโซจิโระ (総次郎) เขาเกิดมาเป็นนักรบเพราะครอบครัวของเขามักจะขัดแย้งกับเพื่อนบ้าน
สงครามสมรส

สงครามสมรส เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวดราม่า ครอบครัว โรแมนติก สร้างจากเค้าโครงบทประพันธ์จากเรื่อง "คดีรักร้าง" ของ เวฬุวลี (เวฬุรีย์ เมธาวินิจ) ที่ได้รับรางวัลจากการประกวดช่องวันอ่านเอา หมวดนิยายดรามาครอบครัว ผลิตโดย บริษัท เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์ จำกัด (มหาชน) เขียนบทโทรทัศน์โดย พิมพ์มาดา พัฒนอลงกรณ์, วรรณถวิล สุขน้อย และ พิมสิรินทร์ พงษ์วานิชสุข กำกับการแสดงโดย สันต์ ศรีแก้วหล่อ นำแสดงโดย ทักษอร ภักดิ์สุขเจริญ, ชาคริต แย้มนาม, ภรภัทร ศรีขจรเดชา, ลภัสลัล จิรเวชสุนทรกุล ออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.30 น. ระหว่างวันที่ 18 มีนาคม - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2567
ละครเรื่องนี้มีความแตกต่างจากละครเรื่องอื่น ๆ โดยการดำเนินเรื่องด้วยการว่าความในศาลเป็นหลัก (Courtroom Drama) ในการตีแผ่ปัญหาครอบครัว คดีชู้สาว การฟ้องหย่า และสิทธิในการเลี้ยงดูบุตร รวมถึงให้ความรู้ในด้านข้อกฎหมาย สุขภาพจิต การใช้ชีวิต และการดูแลบุตร
งานสร้าง.
ละคร "สงครามสมรส" เริ่มถ่ายทำเมื่อช่วงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566 โดยใช้ชื่อเดียวกับนิยาย คือ "คดีรักร้าง" ต่อมาเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ช่องวัน 31 ได้เปิดตัวละครโทรทัศน์ที่จะออกอากาศในปี พ.ศ. 2567 ซึ่งรวมถึงการเปิดตัวละครเรื่องนี้ที่เปลี่ยนชื่อเป็น "สงครามสมรส" และมีพิธีบวงสรวงละครเรื่องนี้ที่อาคารจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เพลส เมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2567
การตอบรับ.
ละคร "สงครามสมรส" นอกจากตีแผ่ปัญหาภายในครอบครัว ยังให้ความรู้ในด้านข้อกฎหมาย สุขภาพจิต การใช้ชีวิต และการดูแลบุตร ทำให้ละครเรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก โดยมีผู้ชมทางทีวีมากกว่า 10 ล้านคน และบนสื่อสังคมทุกช่องทางมากกว่า 220 ล้านวิว ส่งผลให้มีเรตติ้งสูงที่สุดของละครโทรทัศน์ไทยในช่วงเวลาไพรม์ไทม์ของปี พ.ศ. 2567 และสูงที่สุดของช่องวัน 31 แทนวันทอง
ภายหลังละครจบลง ในสื่อสังคมยังมีการเปรียบเทียบละครกับเหตุการณ์จริง ที่ ณพสิน แสงสุวรรณ ฟ้องภรรยาในข้อหายักยอกเงินบริษัท และวิพากษ์วิจารณ์คำพูดในการแถลงข่าวบางส่วนของณพสินเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2567 โดยเปรียบเทียบว่ามีความใกล้เคียงกับการแสดงออกของตัวละครปรเมศวร์ในละครสงครามสมรสอย่างมาก
แอกาธา บาร์บารา

แอกาธา บาร์บารา (#เปลี่ยนทาง , 11 มีนาคม 1923 – 4 กุมภาพันธ์ 2002) เป็นนักการเมืองมอลตาจากพรรคแรงงาน อดีตผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมอลตา, อดีตสมาชิกรัฐสภามอลตาและอดีตรัฐมนตรี เธอเป็นสตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีมอลตา และยังเป็นสตรีที่เป็นสมาชิกรัฐสภายาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์การเมืองมอลตา
ก่อนจะเข้าสู่วงการการเมือง เธอเคยเป็นครูมาก่อน และต่อมาจึงเข้าร่วมกับพรรคแรงงานมอลตา โดยมีบทบาทอย่างมากในกิจกรรมของพรรค จนเธอขึ้นมาเป็นคณะกรรมการบริหารของพรรค นำฟากสตรีของพรรค รวมถึงยังสถาปนาขบวนการการเมืองของสตรีในมอลตาขึ้น
เธอเป็นสมาชิกคณะรัฐมนตรีของมอลตาคนแรกที่เป็นผู้หญิง และเป็นสตรีคนเดียวในคณะรัฐมนตรีจนถึงปลายทศวรรษ 1990 ที่ซึ่งโจวันนา เดโบโน เข้าสู่ตำแหน่ง เมื่อพรรคแรงงานก้าวเข้าสู่อำนาจในปี 1955 บาร์บาราได้รับมอบหมายเป็นรัฐมนตรีกระทรวงการศึกษาโดยดอม มินท็อฟ ระหว่างปี 1955 ถึง 1958 ในตำแหน่งนี้ เธอได้ทำการปฏิรูปมากมาย เช่น กำหนดการศึกษาเต็มเวลาขั้นพื้นฐานสำหรับเด็กเป็นภาคบังคับ จัดตั้งสถาบันฝึกสอนครู โรงเรียนสำหรับเด็กพิการ ทำให้การศึกษาระดับมัธยมศึกษาสามารถเข้าถึงได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าใช้จ่าย ตลอดจนจัดตั้งห้องเรียนวิทยาศาสตร์แก่เด็ก ๆ เมื่อปี 1958 ที่ซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างมอลตากับสหราชอาณาจักรระหองระแหงลง มีการประท้วงเกิดขึ้นไปทั่วที่ซึ่งบาร์บาราก็เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งด้วย ความวุ่นวายจบลงที่การลาออกของมินท็อฟ ส่วนบาร์บาราถูกตัดสินลงโทษใช้แรงงานหนัก 43 วัน ต่อมาหลังรัฐบาลของมินท็อฟกลับสู่อำนาจอีกครั้งในปี 1971 เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีศึกษาอีกครั้ง ในวาระนี้เธอได้ขยายการศึกษาภาคบังคับจากอายุ 14 ไปเป็น 16, มีการสถาปนาโรงเรียนช่าง และมีการกำหนดให้ยกเลิกค่าเล่าเรียนในมหาวิทยาลัย ต่อมาในปี 1974 เธอดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีแรงงาน วัฒยธรรม และสวัสดิการ ในตำแหน่งนี้เธอสามารถลดอัตราการว่างงาน ปรับเพิ่มค่าจ้างและปรับสภาพการทำงานให้ดีขึ้นสำหรับแรงงาน ฟื้นฟูความสัมพันธ์กับภาคอุตสาหกรรม กำหนดกฎหมายบังคับค่าจ้างเท่าเทียมระหว่างชายและหญิง การให้ลาหยุดสำหรับคลอดลูกโดยได้รับค่าจเาง การกำหนดชั่วโมงทำงาน 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์ และสวัสดิการสำหรับผู้ว่างงานและเกษียณ รวมถึงยังตั้งพิพิธภัณฑ์แห่งชาติขึ้นจำนวนหนึ่ง
บาร์บาราไม่ได้สมรส นักเขียนชาวมอลตา-ออสเตรเลีย ยอเซฟ เชตชูที (Joseph Chetcuti) อ้างว่าบาร์บาราเป็นหญิงรักร่วมเพศในหนังสือปี 2009 ที่เขาเขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของบุคคลเพศหลากหลายในมอลตา คำกล่าวอ้างนี้วิเคราะห์จากบทสัมภาษณ์ในอดีตของเธอ ส่วนในปี 2014 มีการเปิดเผยจดหมายที่กล่าวอ้างว่ามีเนื้อาห “โรแมนติก” ที่เธอส่งให้เดเร็ก บาร์นนิส (Derek Barnes) คนให้สัญญาณของราชนาวีที่ประจำการในมอลตาระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จดหมายนี้ถูกนำมาเปิดเผยโดยพี่/น้องสาวของบาร์นนิส
รยู จุน-ย็อล

รยู จุน-ย็อล (เกิด 25 กันยายน พ.ศ. 2529) เป็นนักแสดง นักเคลื่อนไหว และช่างภาพ ชาวเกาหลีใต้ รยูเริ่มต้นอาชีพการแสดงในภาพยนตร์อิสระ จากนั้นก็มีชื่อเสียงจากบทบาทในซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมเรื่อง "Reply 1988" (2015–2016), ละครที่มีเรตติ้งสูงสุดในประวัติศาสตร์เคเบิลทีวีของเกาหลีในขณะนั้น ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงหน้าใหม่ยอดเยี่ยมหลายรางวัลในเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงช็องมู-โรที่มีผลงานมากมาย นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาได้แสดงในภาพยนตร์ที่ทำรายได้ทะลุบ็อกซ์ออฟฟิศ ได้แก่ "The King" (2017), "A Taxi Driver" (2017), "Little Forest" (2018), "Believer" (2018), "Money" (2019), ' (2019), "The Night Owl" (2022) และเรื่อง ' (2024).