pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระยาอนุศาสน์จิตรกร (จันทร์ จิตรกร)

มหาเสวกตรี พระยาอนุศาสน์จิตรกร (จันทร์ จิตรกร) (23 ตุลาคม พ.ศ. 2414 – 10 ตุลาคม พ.ศ. 2492) เป็นขุนนางชาวไทย อดีตองคมนตรี เป็นผู้มีฝีมือทางด้านศิลปะ โดยเฉพาะด้านจิตรกรรม และการถ่ายภาพ จนได้เป็นช่างภาพประจำพระองค์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยฉายพระบรมฉายาลักษณ์ และการเสด็จประพาสในวาระต่าง ๆ
พระยาอนุศาสน์จิตรกรเป็นต้นสกุล "จิตรกร"
ประวัติ.
พระยาอนุศาสน์จิตรกรเป็นต้นสกุล "จิตรกร" เป็นบิดาของคุณหญิงอำพัน บำรุงราชบริพาร มารดาของสมัคร สุนทรเวช
พระยาอนุศาสน์จิตรกรเกิดที่ตำบลวัดราชบูรณะ อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2414 เข้าศึกษาวิชาการชั้นต้นที่ วัดสังเวชวิศยาราม สำนักพระอาจารย์เพชร และพระอาจารย์สังข์ และวิชาการอื่น ๆ จากครูพุด ยุวะพุกกะ
พระยาอนุศาสน์จิตรกรเข้ารับราชการครั้งแรกใน พ.ศ. 2436 โดยถวายตัวเป็นมหาดเล็กในพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงสรรพสาตรศุภกิจ ต่อมาได้รับราชการในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร เป็นที่ "หลวงบุรีนวราษฐ์" มีตำแหน่งราชการในกรมมหาดเล็ก ถือศักดินา 600 เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2448 เมื่อสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ ได้ขึ้นเถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้ว ในปี พ.ศ. 2454 จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้หลวงบุรีนวราษฎร์ได้รับพระราชทานยศชั้นหัวหมื่นมหาดเล็ก มีบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาอนุศาสน์จิตรกร" ตำแหน่งจางวางกรมช่างมหาดเล็ก และได้รับพระราชทานเครื่องยศเป็น โต๊ะทองกาทอง ในงานสมโภชพระชัยวัฒน์ประจำรัชกาลและพระมหานาคชินะเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2455 และได้โปรดเกล้าฯ ให้เลื่อนตำแหน่งเป็นเจ้ากรมช่างมหาดเล็กในปี พ.ศ. 2459
พระยาอนุศาสน์จิตรกรได้ดำรงตำแหน่งองคมนตรีในองค์พระมหากษัตริย์ 2 รัชกาล โดยเป็นองคมนตรีรัชกาลที่ 6 เมื่อ พ.ศ. 2462 และองคมนตรีในรัชกาลที่ 7 เมื่อ พ.ศ. 2469
พระยาอนุศาสน์จิตรกรถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2492 เมื่ออายุได้ 78 ปี
ผลงาน.
พระยาอนุศาสตร์จิตรกรเป็นช่างฝีมือในทางศิลปหลายแขนง โดยเฉพาะการเขียนภาพ ทั้งภาพปก ภาพลายเส้นประกอบเรื่อง และภาพจิตรกรรมฝาผนัง เชี่ยวชาญทางเขียนภาพที่ใช้สีผสมน้ำปูนตามแบบโบราณ ภาพสีน้ำมัน ออกแบบเครื่องแต่งกาย สร้างฉากละครเรื่องต่าง ๆ ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงแสดง ภาพวาดฝาผนังในสถานที่สำคัญ ได้แก่ พระราชวังสนามจันทร์, วัดพระปฐมเจดีย์ (นครปฐม), ภาพเรื่องรามเกียรติ์ ในพระที่นั่งบรมพิมาน และระเบียงวัดพระศรีรัตนศาสดาราม, ภาพเขียนสีน้ำมัน บนกุฏิสมเด็จฯ วัดเทพศิรินทราวาส, ภาพจิตรกรรมฝาผนังวัดสุวรรณดาราราม (อยุธยา) และวัดสามแก้ว (ชุมพร) เป็นต้น 
ผลงานชิ้นเอกที่คนไทยรู้จักมากที่สุด น่าจะเป็นภาพพระราชประวัติของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ในวิหารวัดสุวรรณดาราราม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งใช้เวลาวาดเกือบสองปีเต็ม
ในทางการถ่ายภาพ ท่านยังเป็นช่างภาพที่มีฝีมือดี เคยเป็นผู้อำนวยการร้านถ่ายรูปฉายานรสิงห์ (อยู่ตรงข้ามศาลาเฉลิมกรุงในปัจจุบัน) ร้านถ่ายรูปหลวง ได้ถ่ายภาพพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และภาพสถานที่ต่าง ๆ ที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จประพาสไว้เป็นจำนวนมาก
นอกจากนี้พระยาอนุศาสน์จิตรกรยังได้แต่งกวีนิพนธ์ไว้จำนวนหนึ่ง ตามความนิยมในแวดวงพระราชสำนักของสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า เช่น "นิราศตามเสด็จฯ" เมื่อคราวตามเสด็จการแปรพระราชฐาน ระหว่างเมษายน - กรกฎาคม พ.ศ. 2467
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พระยาอนุศาสน์จิตรกร (จันทร์ จิตรกร) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ เหรียญและเข็มต่าง ๆ ดังนี้
อาณัติ บุนนาค

อาณัติ บุนนาค (2 สิงหาคม พ.ศ. 2466 — 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2527) อดีตช่างภาพส่วนพระองค์ ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เป็นช่างภาพประจำพระองค์คนแรก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 จนเกษียณอายุราชการเมื่อปี พ.ศ. 2526 ทำหน้าที่ในฐานะช่างภาพประจำพระองค์และหัวหน้าส่วนช่างภาพส่วนพระองค์เป็นเวลานานเกือบ 40 ปี ได้ตามเสด็จฯ เพื่อบันทึกภาพพระราชกรณียกิจในโอกาสต่าง ๆ ไว้มากมาย สมาคมถ่ายภาพแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ ได้มอบเกียรตินิยม Hon.ES.P.S.T. ให้เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2518
ภาพดอกไม้แห่งหัวใจ เป็นผลงานอันสำคัญภาพหนึ่งของนายอาณัติ บุนนาค หัวหน้าช่างภาพส่วนพระองค์ท่านนี้ ภาพดอกไม้แห่งหัวใจคือภาพแม่เฒ่าตุ้ม จันทนิตย์ ขณะอายุ 102 ปี (แม่เฒ่าตุ้ม ถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2501 เมื่ออายุ 105 ปี) ชาวจังหวัดนครพนมที่มาเฝ้ารับเสด็จฯ เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 ภาพนี้นับเป็นภาพที่ประทับใจของคนไทยทั่วทั้งประเทศ ที่พระเจ้าอยู่หัวของคนไทยมีพระจริยาวัตรอันงดงามหาที่เปรียบใด ๆ มิได้
นายอาณัติ บุนนาค เป็นบุตร เจ้าหมื่นสรรเพธภักดี (อาคม บุนนาค, นามเดิมว่า อั้น) กับนางนลินี (นามเดิมว่า แนม) ธิดาพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทียน บุนนาค) สมรสกับนางดารา บุนนาค (สกุลเดิม "เดอ เยซูซ์") มีบุตรสองคน คือ นายศุภกร บุนนาค และนางอรนิตย์ บุนนาค] (ปุตระเศรณี)
สวรรค์

สวรรค์  หมายถึง ภพหนึ่งในคติของศาสนาต่าง ๆ เช่น ศาสนายูดาห์ ศาสนาพุทธ ศาสนาคริสต์ และศาสนาอิสลาม อันเป็นสถานที่ตอบแทนคุณงามความดีของมนุษย์ที่ได้ทำไปเมื่อครั้งที่ยังมีชีวิตอยู่บนโลกนี้
รากศัพท์.
คำว่า "สวรรค์" ในภาษาไทยนั้นเป็นคำที่มาจากภาษาสันสกฤต ภาษาไทอื่น ๆ มักใช้คำว่า "เมืองฟ้า" เช่น ꪹꪣꪉꪡ꫁ꪱ "เมิงฟ้า" ในภาษาไทดำ
กลุ่มศาสนาอินเดีย.
พระพุทธศาสนา.
สวรรค์ในความเชื่อทางศาสนาพุทธ แปลว่า "ภูมิหรือดินแดนที่มีอารมณ์เลิศด้วยดี" เป็นที่อยู่ของเทวดา เหตุที่ทำให้มาเกิดเป็นเทวดาเพราะได้ สร้างบุญกุศลไว้เมื่อครั้งยังเป็นมนุษย์ เมื่ออุบัติขึ้นก็ตั้งอยู่ในวัยหนุ่มสาวทันที งดงามตลอดเวลา จนกว่าจะถึงเวลาจุติ ไม่มีความแก่บังเกิดขึ้นเหมือนในเมืองมนุษย์ วิมานคือที่อยู่อาศัยของเทวดา ล้วนมีความวิจิตรงดงาม มีขนาดแตกต่างกัน มี ความเป็นอยู่สะดวกสบาย มีอาหารทิพย์บังเกิด ขึ้น มีบริวารคอยรับใช้ใกล้ชิด เสื้อผ้าเป็นทิพย์ วิจิตรงดงาม บังเกิดขึ้นให้สวมใส่ กิจกรรมแต่ละวันก็มีการเที่ยวเพลิดเพลินบันเทิงอยู่กับการชมสวน การสังสรรค์กันระหว่างทวยเทพทั้งหลาย ส่วนจะอุบัติขึ้น ณ สวรรค์ชั้นไหน เป็น เทวดาประเภทใด และอยู่ในฐานะอะไรนั้น ก็ขึ้นอยู่กับบุญที่ตัวเองสั่งสมมาเมื่อครั้งยังเป็นมนุษย์ ซึ่งได้มีกล่าวไว้ในคิลายนสูตร ของพระไตรปิฎกภาษาบาลี ดังนี้
กลุ่มศาสนาอับราฮัม.
คริสต์ศาสนา.
โรมันคาทอลิก.
ในคริสตจักรโรมันคาทอลิก "สวรรค์" มีความหมายต่างจากนิกายโปรเตสแตนต์ที่ถือว่าสวรรค์เป็นสถานที่ทางกายภาพ ชาวคาทอลิกเชื่อกันว่าความรักต่อพระเป็นเจ้าและต่อเพื่อนมนุษย์ ไม่ได้ถูกทำลายด้วยความตายแต่ยังคงอยู่ต่อไป โดยอาศัยพระคริสต์ผู้ทรงชีวิตร่วมกับพระบิดา ดังนั้น เมื่อคนหนึ่งตายจากโลกนี้ไป คนที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ยังมีความสัมพันธ์กับเขาได้ เพราะเขามีชีวิตในความรักของพระบิดา ผู้ล่วงลับมิได้ขาดสายสัมพันธ์แห่งความรักต่อผู้เป็น และพร้อมกับพระคริสต์ เขารอให้ผู้ที่ยังมีชีวิตในโลกจะไปร่วมกับเขาใน "เยรูซาเลมใหม่" หรือ "แผ่นดินใหม่" ที่เราเรียกว่า "สวรรค์"
พระวรสารใช้โวหารพรรณนาสภาพชีวิตกับพระเจ้าว่า เป็นชีวิตที่ทุกคนรวมกันฉันท์พี่น้องกับพระบิดา หรือเปรียบกับงานเลี้ยงที่ทุกคนได้รับเชิญไปร่วม หรืออธิบายว่าเป็นการชมเชยพระพักตร์พระผู้เป็นเจ้า ที่จริง เรื่องชีวิตกับพระผู้เป็นเจ้าที่เรียกว่าอยู่สวรรค์ พ้นสติปัญญาของมนุษย์ ส่วนผู้ที่ยังอยู่ในโลก เปาโลอัครทูตอธิบายว่า สำหรับเขาการกลับคืนชีพได้เริ่มแล้ว เพราะพระจิตของพระเยซูผู้ทรงกลับคืนชีพ ทรงโปรดให้เขามีชีวิตใหม่แล้ว เพียงแต่ยังไม่ปรากฏภายนอก ผู้ที่ตายโดยมีชีวิตของพระคริสต์ในตัวเขา มีส่วนในการกลับคืนชีพของพระองค์แล้ว อย่างไรก็ดี เขายังจะต้องรอคอยการกลับคืนชีพของทุกคนรวมกันในวันสุดท้าย เหตุว่า ประชาคมมนุษย์ยังไม่ได้รับการรวบรวมในพระคริสตวรกายอย่างครบบริบูรณ์
โปรเตสแตนต์.
ในคริสตจักรโปรเตสแตนต์ "แผ่นดินสวรรค์" หรือ "แผ่นดินโลกใหม่" หรือ "นครเยรูซาเล็มใหม่" หรือ "สวรรค์" หมายถึง สถานที่ที่พระเป็นเจ้าสร้างขึ้นเพื่อเป็นมรดกแก่ผู้ที่ชอบธรรมในสายพระเนตรของพระองค์ และผู้ที่เชื่อในการไถ่และได้รับความรอดจากพระบุตรพระเป็นเจ้า (คือรอดพ้นจากความพินาศด้วยความเชื่อนั้น) ความรอดนั้นเป็นความรอดส่วนบุคคล ไม่มีผู้ใดสามารถร้องขอ/วอนขอความรอดจากพระเจ้าแทนกันได้ ดังนั้นจะสังเกตได้ว่าในคริสตจักรโปรเตสแตนต์จะไม่มีการวอนขอจากพระนางมารีย์พรหมจารี หรือนักบุญต่าง ๆ ตามคริสตจักรโรมันคาทอลิก และในจุดนี้เองที่เป็นความเชื่อที่ต่างกันที่สุดในนิกาย คริสตจักรโปรเตสแตนต์ยึดถือตามคัมภีร์ไบเบิลเป็นหลัก นั่นคือเชื่อว่าเรื่องราวในพระคัมภีร์ผู้ที่บันทึกได้รับการดลใจจากพระวิญญาณบริสุทธิ์ ดังนั้นจึงมาจาก สวรรค์
ประเทศไอซ์แลนด์

ไอซ์แลนด์ ("อิสตลันต์") เป็นประเทศนอร์ดิกในยุโรปเหนือ ตั้งอยู่บนเกาะในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ระหว่างกรีนแลนด์ นอร์เวย์ และสหราชอาณาจักร ประเทศไอซ์แลนด์มีความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมและการเมืองอย่างลึกซึ้งกับทวีปยุโรป และเป็นประเทศที่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกสุด และมีประชากรเบาบางที่สุดในภูมิภาค มีเมืองหลวงคือเรคยาวิกซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของประชากรประมาณ 36% ของประชากรทั้งหมด 380,000 คนของประเทศ (ไม่รวมเขตเมือง/ชานเมืองใกล้เคียงซึ่งเป็นเขตเทศบาลที่แยกจากกัน) ภาษาราชการคือภาษาไอซ์แลนด์ ดินแดนของประเทศตั้งอยู่บริเวณรอยแยกระหว่างแผ่นเปลือกโลก และต้องเผชิญกับกิจกรรมทางธรณีวิทยา เช่น กีย์เซอร์ และการปะทุของภูเขาไฟบ่อยครั้ง มีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบสูงภูเขาไฟอันประกอบด้วยทรายและทุ่งลาวาจำนวนมาก และมีแม่น้ำตลอดจนธารน้ำแข็งหลายสายไหลลงสู่ทะเลผ่านพื้นที่ราบลุ่ม ไอซ์แลนด์ได้รับความอบอุ่นซึ่งเป็นอิทธิพลมาจากกัลฟ์สตรีมและมีภูมิอากาศอบอุ่น แม้จะตั้งอยู่ที่ละติจูดทางใต้ของอาร์กติกเซอร์เคิลก็ตาม ละติจูดและอิทธิพลทางทะเลทำให้ช่วงฤดูร้อนมีอากาศหนาวเย็น และเกาะส่วนใหญ่มีภูมิอากาศแบบขั้วโลก คำว่า "ไอซ์แลนด์" ที่ใช้ในภาษาไทยนั้นทับศัพท์จากคำศัพท์ภาษาอังกฤษว่า "Iceland" ส่วนชื่อในภาษาไอซ์แลนด์คือ "Ísland" (อีสลันต์) คำว่า ís แปลว่าน้ำแข็ง และ land แปลว่าแผ่นดินหรือประเทศ
โอมาร์ คัยยาม

โอมาร์ คัยยาม (18 พฤษภาคม ค.ศ. 1048 - 4 ธันวาคม ค.ศ. 1131; เปอร์เซีย عمر خیام) เกิดในเมืองเนชาปูร เมืองหลวงของเขตการปกครองคุรอซาน ในเปอร์เซีย (ประเทศอิหร่าน)
โอมาร์ คัยยาม เป็นกวี นักปราชญ์ นักดาราศาสตร์ นักคณิตศาสตร์ และแพทย์ชาวเปอร์เซียที่ได้รับอิทธิพลจากอะบู เรฮัน อัลบิรูนีและอวิเซนนา เขาเป็นผู้ประพันธ์รุไบยาตอันลือชื่อ โดยผลงานของเขาเป็นต้นแบบของผลงานของอัตตาร์แห่งเนชาปูร คัยยามมีชื่อในภาษาอาหรับว่า "ฆิยาษุดดีน อะบุลฟาติฮฺ อุมัร บิน อิบรอฮีม อัลคอยยาม" (غياث الدين ابو الفتح عمر بن ابراهيم خيام نيشابوري) คำว่า "คัยยาม" (خیام) เป็นคำยืมจากภาษาอาหรับ มีความหมายว่า "ผู้สร้างกระโจมพัก" 
มะลิกชาห์ ญะลาลุดดีน กษัตริย์ราชวงศ์สัลจูกได้มีรับสั่งให้คัยยามมาที่หอดูดาวแห่งใหม่ในเมืองเรย์ (Ray) ในราวปี 1074 เพื่อปฏิรูปแก้ไขปฏิทินสุริยคติที่ใช้ในอิหร่านเป็นเวลานาน คัยยามได้นำเสนอปฏิทินที่มีความถูกต้องแม่นยำและตั้งชื่อว่า อัตตารีค อัลญะลาลีย์ (เพื่อเป็นเกียรติแก่กษัตริย์ญะลาลุดดีน) ซึ่งมีความผิดพลาดเพียงวันเดียวในรอบ 3770 ปี และมีความถูกต้องเหนือกว่าปฏิทินกริกอเรียนที่มีความผิดพลาด 1 วันใน 3330 ปี
รุไบยาต

รุไบยาต  เป็นคำในภาษาเปอร์เซีย ยืมมาจากภาษาอาหรับ "รุบาอียาต" หมายถึง บทกวี ชนิดหนึ่งซึ่งในหนึ่งบทมีสี่บาท
รุไบยาตที่รู้จักกันดี คือ รุไบบาตของโอมาร์ คัยยาม
ธรรม

ธรรม หมายถึง สภาพที่ทรงไว้, ธรรมดา, ธรรมชาติ, สภาวธรรม, สัจจธรรม, ความจริง; เหตุ, ต้นเหตุ; สิ่ง, ปรากฏการณ์, ธรรมารมณ์, สิ่งที่ใจคิด; คุณธรรม,ความดี, ความถูกต้อง, ความประพฤติชอบ; หลักการ, แบบแผน, ธรรมเนียม, หน้าที่; ความชอบ, ความยุติธรรม; พระธรรม, 
ท่านพุทธทาสภิกขุ ให้คำนิยามไว้ในหนังสือของท่านว่า ธรรม มีความหมายที่ยิ่งใหญ่ ไม่สามารถหาคำพูดที่เป็นภาษาของมนุษย์มานิยามได้ แต่ขอนิยามให้เข้าใจพอสังเขปไว้ด้วยความว่า หน้าที่ เพราะไม่มีสิ่งใดในสากลโลกที่ไม่มีหน้าที่ ธรรมนั้นคือความเที่ยงธรรม ยุติธรรม ในหลักธรรมนั้น
พระธรรมในศาสนาพุทธ.
ศาสนาพุทธเรียกธรรมว่าพระธรรม คือหลักความเป็นไปของโลก เน้นความจริงที่เกิดขึ้นกับโลก การเกิด ดับ ไม่มุ่งเน้นความสบาย พระพุทธศาสนาสอนให้มุ่งเน้นในส่วนที่โลกกำลังดำเนินอยู่ เกี่ยวพัน เกี่ยวข้องกับระบบทั้งมวล เราอยู่ในจักรวาล ก็ย่อมดำเนินตามระบบของจักรวาล เราอยู่ในโลกก็ย่อมดำเนินตามระบบของโลก ทุกอย่างล้วนเกี่ยวข้องกับธรรมชาติ ธรรมชาติก็คือระบบ ทุกอย่างพัวพันกับระบบ พระพุทธเจ้าสอนให้รู้จักระบบ และอยู่บนระบบได้อย่างเป็นสุข รู้ทันระบบ ดำเนินอยู่ในระบบได้อย่างเป็นสุข ไม่ระแวงกับระบบ แต่สามารถอยู่ในขณะที่ระบบกำลังกลั่นแกล้งเราได้ อยู่กับธรรมชาติ ได้อย่างเป็นสุข รู้ทางพ้นจากทุกข์ หรือพ้นจากระบบได้ในทางที่ถูกต้อง เหมาะสม นี่คือ หลักธรรมในพระพุทธศาสนาที่แท้จริง
ในพระไตรปิฎกของพุทธศาสนาจะพบคำว่า ธรรมและวินัย ควบกันไปเช่นพระพุทธเจ้า ตรัสไว้ว่า 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />อานนท์ ! ธรรมวินัยใดอันเราแสดงแล้ว บัญญัติแล้วแก่เธอทั้งหลาย ธรรมและวินัยนั้นจักเป็นศาสดาของเธอทั้งหลายโดยกาลล่วงไปแห่งเรา
คำว่า ธรรม สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต) และหลวงพ่อพุทธทาสกล่าวว่า คือ
คำว่า ธรรม นั้น สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ประยุทธ์ ปยุตฺโต)กล่าวไว้ว่า คือ สภาพที่ทรงไว้, ธรรมดา, ธรรมชาติ สภาวะธรรม, สัจธรรม, ความจริง, เหตุ, ต้นเหตุ, สิ่ง, ปรากฏการณ์ ฯลฯ
ฟล็อก

ฟล็อก  เป็นเว็บเบราว์เซอร์ที่ยุติการบริการใช้งาน ซึ่งบริการเครือข่ายสังคมและ Web 2.0 ที่สร้างให้เข้ากับส่วนต่อประสานกับผู้ใช้
ฟล็อกรุ่นแรกใช้ Gecko เร็นเดอริงเอนจิน HTML ของมอซิลลา
รุ่นที่ 2.6.2 ที่เผยแพร่ในวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 2011 เป็นรุ่นสุดท้ายที่มีฐานจากมอซิลลา ไฟร์ฟ็อกซ์
หลังจากรุ่นที่ 3 เป็นต้นมา ฟล็อกได้ใช้โครเมียมและเร็นเดอริงเอนจินเว็บคิตพัฒนาเว็บไซต์ของตนเอง
การสนับสนุนของเบราว์เซอร์นี้ได้สิ้นสุดลงตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2011
ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์

ซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์ หรือ ซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์ คือ ซอฟท์แวร์ที่จำกัดสิทธิ์ผู้ใช้ในการใช้งาน ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือ เผยแพร่ ซึ่งถูกจำกัดสิทธิ์ตามเงื่อนไขการใช้งานที่เจ้าของหรือผู้จัดทำซอฟต์แวร์กำหนด โดยการใช้กลไกของระบบกฎหมายลิขสิทธิ์และทรัพย์สินทางปัญญา เป็นเครื่องมือในการสงวนสิทธิ์และกำหนดเงื่อนไขการใช้งาน ซึ่งถ้าหากเงื่อนไขการใช้งานนั้นระบุไม่ให้ใช้งาน ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือ เผยแพร่อย่างเสรี ก็จะกลายเป็นซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์
ตัวอย่างของซอฟต์แวร์จำกัดสิทธิ์ที่เป็นที่รู้จัก เช่น ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ หรือ อะโดบี โฟโตชอป
คำว่า "โพรไพรเอทารีซอฟต์แวร์" เป็นคำจำกัดความที่ทางมูลนิธิซอฟต์แวร์ได้สร้างขึ้นเพื่อใช้อธิบายถึงซอฟต์แวร์ที่ไม่ใช่ซอฟต์แวร์เสรี เพื่อ ไว้เรียกเปรียบเทียบกับซอฟต์แวร์เสรี หรือ ซอฟต์แวร์ที่เปิดให้ผู้อื่นใช้งาน แจกจ่าย และดัดแปลงแก้ไขได้
ในประเทศไทย บางทีจะใช้คำทับศัพท์ว่า "โพรไพรเอทารีซอฟต์แวร์" หรือมีการใช้คำว่า "ซอฟต์แวร์เอกสิทธิ์เฉพาะ"
ความหมาย.
ถ้าดูความหมายตามตัวอักษรแล้ว คำภาษาอังกฤษว่า proprietary software (ซอฟต์แวร์กรรมสิทธิ์) จะหมายถึงซอฟต์แวร์ที่มีเจ้าของหรือผู้ครอบครองกรรมสิทธิ์ (proprietor) - ดังนั้นคำๆ นี้จึงอาจใช้เรียกซอฟต์แวร์ทุกตัวที่ไม่ได้เป็นสาธารณสมบัติ (public domain) ก็ได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม FSF ใช้คำๆ นี้เพื่ออธิบายถึงหัวใจสำคัญขั้นพื้นฐานของซอฟต์แวร์นั้นๆ โดยที่ "ซอฟต์แวร์เสรี" นั้น ยึดเอาเสรีภาพเป็นสิ่งสำคัญขั้นพื้นฐาน ในขณะที่ "proprietary software" ยึดเอาผู้ที่ถือกรรมสิทธิ์ในตัวซอฟต์แวร์เป็นสำคัญ
คำภาษาอังกฤษว่า "non-free software" (ซอฟต์แวร์ไม่ใช่เสรี) มักจะถูกใช้เพื่อหมายถึง proprietary software เช่นเดียวกัน บางครั้งริชาร์ด สตอลแมน (Richard Stallman) ผู้ก่อตั้งโครงการกนู และมูลนิธิซอฟต์แวร์เสรี ก็ใช้คำว่า "user subjugating software" (ซอฟต์แวร์กดขี่ผู้ใช้) ในขณะที่ Eben Moglen ใช้คำว่า "unfree software" (ซอฟต์แวร์ไร้เสรี) ในการสนทนาของเขา โดยปกตินักพัฒนาของ Debian มักจะใช้คำว่า "non-free" (ไม่ใช่เสรี) แต่บางทีพวกเขาก็จะพูดถึงหรือใช้คำว่า "proprietary software" ด้วยเช่นกัน ส่วน Open Source Initiative (องค์กรริเริ่มและส่งเสริมโอเพนซอร์ส) จะนิยมใช้คำว่า "closed source software" (ซอฟต์แวร์ไม่เปิดเผยต้นฉบับ)
โดยมีหลักเกณฑ์ทั้งในเชิงกฎหมายและเชิงเทคนิคที่จะพิจารณาว่าซอฟต์แวร์นั้นเป็นซอฟต์แวร์เสรีหรือเป็น proprietary software ดังนี้ ถ้าผู้ถือกรรมสิทธิ์ซอฟต์แวร์ใช้วิธีการทางเทคนิคที่จะขัดขวางไม่ให้ผู้ใช้แก้ไขซอฟต์แวร์ เช่น การปกปิดรหัสต้นฉบับ (source code) ของซอฟต์แวร์ ซอฟต์แวร์นั้นก็จะถูกจัดว่าเป็น proprietary software หรือ ถ้าผู้ถือกรรมสิทธิ์ใช้วิธีการทางกฎหมาย เช่น ลิขสิทธิ์ เพื่อขัดขวางไม่ให้ผู้ใช้แจกจ่ายซอฟต์แวร์ทั้งที่เป็นของเดิมหรือที่ถูกปรับแต่งโดยผู้ใช้ นั้นก็จัดว่าเป็น proprietary software เช่นเดียวกัน
ในกรณีที่ไม่มีข้อห้ามหรือข้อจำกัดทั้งทางกฎหมายหรือทางเทคนิคดังกล่าวข้างต้นนั้น - กล่าวคือผู้ใช้มีอิสระในการใช้งาน ศึกษาการทำงาน ปรับแต่ง และแจกจ่ายซอฟต์แวร์นั้นๆ - ซอฟต์แวร์นั้นจะไม่จัดว่าเป็น proprietary software; และจัดว่าเป็นซอฟต์แวร์เสรี
พลังงานศักย์

ในฟิสิกส์ พลังงานศักย์  คือ พลังงานที่มีในวัตถุเนื่องด้วยตำแหน่งในสนามแรง หรือมีในระบบนั้นเนื่องด้วยการกำหนดค่าในส่วนนั้น ชนิดของพลังงานศักย์ที่พบได้บ่อยคือ พลังงานศักย์โน้มถ่วงของวัตถุที่ขึ้นอยู่กับมวลและตำแหน่งแนวดิ่ง พลังงานศักย์ยืดหยุ่น ของสปริงที่ยืดหยุ่น และพลังงานศักย์ไฟฟ้าของประจุในสนามไฟฟ้า หน่วยเอสไอของพลังงานนี้คือ จูล (สัญลักษณ์คือ J)
โฮชิงากิ คิซาเมะ

โฮชิงากิ คิซาเมะ (; โรมาจิ: "Hoshigaki Kisame") เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ เพื่อนร่วมทีม อุจิวะ อิทาจิ
ข้อมูลตัวละคร.
เพื่อนร่วมทีมของ อิทาจิ ที่ดูเหมือนจะเคารพในตัวของอิทาจิมากพอดู มีอาวุธเป็นดาบปากฉลามเล่มเขื่อง ที่ห้อยไว้กลางหลัง ปรากฏตัวพร้อมอิทาจิ ในตอนที่กลับมาโคโนะฮะ เพื่อชิงตัวนารุโตะ แต่นารุโตะก็ได้ จิไรยะ ช่วยเอาไว้ได้ทัน มีความสามารถในการควบคุมน้ำ สามารถใช้คุกน้ำขังศัตรูได้
ไฮเดรนเจีย

ไฮเดรนเยีย  เป็นสกุลของพืชมีดอก 70-75 ชนิดที่เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออก (จีน ญี่ปุ่น คาบสมุทรเกาหลี เทือกเขาหิมาลัย อินโดนีเซีย) อเมริกาเหนือ และอเมริกาใต้ ความหลากหลายส่วนใหญ่อยู่ในทวีปเอเชีย โดยเฉพาะจีน ญี่ปุ่น คาบสมุทรเกาหลี ตัวอย่างไฮเดรนเยียจากจีน
บัวตอง

บัวตอง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Tithonia diversifolia" (Hemsl.) A.Gray.) เป็นพืชพื้นเมืองของประเทศเม็กซิโก เป็นไม้ดอกมีอายุยืนยาวหลายปี สามารถสูงได้ถึง 5 เมตร ออกดอกเป็นช่อเดียว บริเวณปลายกิ่ง มีสีเหลืองคล้ายดอกทานตะวัน แต่มีขนาดเล็กกว่า ดอกวงนอกเป็นหมัน กลีบเรียวมีประมาณ 12–14 กลีบ ดอกวงในสีเหลืองส้มเป็นดอกสมบูรณ์เพศ ใบของบัวตองเป็นใบเดี่ยว รูปไข่หรือแกมขอบขนาน มีขนขึ้นเล็กน้อยประปราย บริเวณ ปลายใบเว้า มีขนขึ้นเล็กน้อยประปราย ปลายใบเว้าลึก 3–5 แฉก ชอบขึ้นในพื้นที่ที่มีอากาศเย็น จะออกดอกสวยงามที่สุดบนยอดดอยที่สูงกว่า 800 เมตรขึ้นไป โดยจะออกดอกในช่วงระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงต้นเดือนธันวาคมเท่านั้น ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
ในประเทศไทย บัวตองมิใช่พืชพื้นเมือง แต่มีสถานที่ที่มีดอกบัวตองขึ้นอย่างงดงามกว้างขวางเป็นทุ่งและมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักโดยทั่วไป คือ ดอยแม่อูคอ อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีที่มาจากการที่บาทหลวง ชาวเม็กซิโกผู้หนึ่งนำมาปลูก และต้องใช้เวลาหลายปีกว่าที่จะกลายมาเป็นทุ่งบัวตองอย่างในปัจจุบัน และถือเป็นดอกไม้ประจำจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ข้อมูลด้านนิเวศวิทยา.
พืชชนิดพันธุ์ต่างถิ่นรุกราน.
บัวตองเป็นพืชที่ทนต่อความร้อนและความแห้งแล้ง สามารถขยายทรงพุ่มให้เจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็ว ในต่างประเทศเช่น ประเทศในหมู่เกาะแปซิฟิกและออสเตรเลีย จะพบตามข้างถนนและรบกวนพืชท้องถิ่นได้เป็นวงกว้าง มีการปล่อยสารพิษยับยั้งการเติบโตของพืชต้นอื่น มีอายุยืนยาว ต้นแตกหน่อได้ดี นอกจากนี้บัวตองมีเมล็ดที่มีน้ำหนักเบาและผลิตได้จำนวนมาก จึงสามารถแพร่พันธุ์ไปได้อย่างรวดเร็ว
การรุกรานในประเทศไทย.
บัวตองเป็นพืชที่มักก่อความเสียหายต่อระบบนิเวศ โดยเฉพาะพื้นที่ต้นน้ำ พบบัวตองระบาดในพื้นที่สูงเกินระดับ 800 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลางขึ้นไป พบระบาดมากในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ระบาดปานกลางในเชียงใหม่และเชียงราย ระบาดน้อยในพื้นที่จังหวัดลำปาง ลำพูน สุโขทัย พิษณุโลก เพชรบูรณ์ และเลย
การควบคุมจำนวน.
บัวตองไม่สามารถกำจัดโดยการถางหรือขุดทำลายได้ และเป็นไม้ดอกที่มีความสวยงาม ทำให้คนนำเมล็ดไปขยายพันธุ์และหลุดเข้าสู่ธรรมชาติ จึงควรควบคุมโดยการห้ามไม่ใหคนนำเมล็ดไปเพาะขยายพันธุ์ ส่วนที่เป็นวัชพืชในธรรมชาติ ถ้ายังระบาดไม่มาก สามารถควบคุมโดยการถางลำต้นและขุดรากทำลายทิ้งก่อนที่จะมีการออกดอก แต่ถ้าพื้นที่การระบาดมีวงกว้าง ควรใช้สารเคมีในการควบคุม เช่น สารเคมีในกลุ่มไกลโฟเสท
ชาปัตตาเวีย

ชาปัตตาเวีย หรือ ชาใบมัน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Malpighia coccigera" L.) เป็นพืชมีดอกในวงศ์ Malpighiacea และเป็นพืชท้องถิ่นในแถบแคริบเบียน บางครั้งเรียกว่าโฮลลีแคระเพราะรูปร่างของใบ แต่เป็นพืชคนละชนิดกับโฮลลี่ที่อยู่ในสกุล "Ilex" มีดอกสีขาว ผลแบบเบอร์รี่สีแดง และเป็นอาหารของนก ซึ่งช่วยในการกระจายพันธุ์ นิยมนำมาทำบอนไซ 
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
ชะพลู

ชะพลู หรือ ช้าพลู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Piper sarmentosum" Roxb. หรือ "Piper lolot" C.DC.) เป็นพืชในวงศ์ Piperaceae มักสับสนกับพลู แต่ใบรสไม่จัดเท่าพลูและมีขนาดเล็กกว่า ชะพลูเป็นพันธุ์ไม้ที่ชอบพื้นที่ลุ่ม มีความชื้น ขยายพันธุ์ด้วยวิธีการปักชำ โดยการเลือกกิ่งที่มีใบอ่อนและใบแก่ เด็ดใบแก่ออกและนำไปปักชำได้
""Piper lolot" (lolot)" ปัจจุบันทราบว่าเป็นสปีชีส์เดียวกันกับ "Piper sarmentosum" โดย lolot ได้รับการปลูกเพื่อใช้ใบประกอบในอาหารของลาว และเวียตนาม เช่นใช้สำหรับห่อเนื้อย่าง thịt bò nướng lá lốt ("ถิตบ่อเหนืองหลาโล้ต") ในเวียดนาม
ชื่อ.
นอกจากชื่อ ชะพลู, ช้าพลู ในภาษาไทยแล้ว ในภาษาอังกฤษไม่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ แต่อาจถูกเรียกในชื่อ wild betel, ในภาษาลาวเรียกว่า ຜັກອີ່ເລີດ ("ผักอีเลิด"), ภาษามลายูเรียก Pokok Kaduk, ภาษาอินโดนีเซียเรียก Merica lolot, ภาษาเขมรเรียก ចាព្លូ ("ชาพลู" หรือ ជីរភ្លូ "ชีพลู"), ภาษาเวียดนามเรียก lá lốt ("ลาโล้ต"), ภาษาจีนเรียก 假蒟 ("เจี๋ยจู่"), ภาษาจีนกวางตุ้งเรียก 蛤蔞 ("กับเหล่า")
ชะพลูมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ ในประเทศไทยอีกคือ ทางภาคเหนือเรียกว่า "ผักปูนา", "ผักพลูนก", "พลูลิง", "ปูลิง", "ปูลิงนก" ทางภาคกลาง เรียกว่า "ช้าพลู" ทางภาคอีสานเรียกว่า "ผักแค", "ผักปูลิง", "ผักนางเลิด", "ผักอีเลิด" และ ทางภาคใต้เรียกว่า "นมวา"
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
ใบมีลักษณะคล้ายรูปหัวใจรูปทรงคล้ายกับใบพลู แต่มีขนาดใบเล็กกว่า มีสีเขียวเข้มเป็นใบเดี่ยว รสชาติเผ็ดอ่อน ๆ ดอกออกบริเวณปลายยอด มีสีขาวอัดแน่นกันเป็นทรงกระบอกขนาดเล็ก ลักษณะคล้ายดีปลีแต่สั้นกว่าชะพลูพบในเขตร้อนของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย และตอนใต้ของจีน และไกลถึงหมู่เกาะอันดามัน
การใช้ประโยชน์.
ในใบชะพลูมีสารบีตา-แคโรทีนสูงมาก ใบนำมารับประทานกับเมี่ยงคำ นำมาแกงใส่กะทิ ข้าวยำ ห่อหมก หรือเป็นผักจิ้มน้ำพริก ทางภาคใต้ใส่ในแกงกะทิหอยขม แกงคั่วปูในจังหวัดจันทบุรีใส่ในแกงป่าปลา ในใบมีออกซาเลตสูง จึงไม่ควรรับประทานมากเป็นประจำ
ชะพลูเป็นพืชที่มีสรรพคุณทางยา ดอกทำให้เสมหะแห้ง ช่วยขับลมในลำไส้ รากขับเสมหะให้ออกมาทางระบบขับถ่าย ขับลมในลำไส้ ทำให้เสมหะแห้ง ต้นขับเสมหะในทรวงอก ใบมีรสเผ็ดร้อน ทำให้เจริญอาหาร ขับเสมหะ ใบ ต้น และดอกใช้ขับเสมหะ รากใช้ขับลม น้ำต้มทั้งต้นช่วยลดน้ำตาลในเลือดของกระต่ายที่เป็นเบาหวานได้
ใบสั่งยา

Rx หรือ ℞ เป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ใน ใบสั่งยา จากแพทย์ถึงเภสัชกร เริ่มแรกเข้าใจว่าเป็นการเขียนอักขระลงเลขยันต์เพราะสมัยก่อนการแพทย์ยังไม่เจริญก้าวหน้าและมีประสิทธิภาพเช่นปัจจุบัน โอกาสที่คนไข้จะหายหรือตายไม่ต่างกันมากนัก การอาศัยโชคช่วยจึงมีส่วนในการรักษา โดยการเขียนคำในภาษาลาตินว่า recipe (เรซิพี) หมายถึง "สูตร ตำรับ" เขียนไปเขียนมามีการตัดหางตัวอาร์เลยกลายเป็น ℞ ที่เห็นกันในปัจจุบัน
นามิ

นามิ ตัวละครการ์ตูนจากเรื่องวันพีซ ต้นหนเรือของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางลูฟี่
ประวัติตามท้องเรื่อง.
นามิเป็นต้นหนของเรือของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง เธอเป็นตัวละครตัวแรกของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางที่โผล่มาในอนิเมะ เธอเป็นลูกเรือคนที่ 2 แต่หากนับการยอมร่วมกลุ่มแบบใจจริงเธอเป็นลูกเรือคนที่ 4(ลูกเรือไม่นับกัปตัน)เนื่องจากเธอไม่ยอมรับการเป็นลูกเรือในตอนแรกแต่แค่ยอมร่วมมือด้วยเฉยๆ และเธอก็เป็นนักล่าสมบัติอีกด้วย นอกจากนี้เธอยังเป็นนักล้วงกระเป๋าที่ชำนาญมาก ๆ ด้วย สมญานาม "นางแมวขโมย"
นามิสามารถบ่งบอกความแตกต่างของอากาศได้ และ เข้าใจกระแสน้ำ ทำให้กลุ่มโจรสลัดหมวกฟางหลุดพ้นจากอากาศแสนวุ่นวายของแกรนด์ไลน์ได้ แต่สำหรับการเดินเรือในแกรนด์ไลน์เธอไม่ชำนาญในบางเรื่อง เช่น เธอไม่ทราบว่าต้องใช้ ล็อกโพส หรือ เอเทอนอลโพสในการเดินทาง พึ่งมาทราบจากคำแนะนำของคร็อกคัสที่เฝ้าประภาคาร และ มนุษย์เงือก (แนะนำล็อกโพส3เข็ม) เธอมีนิสัยตระหนี่ และ มักชอบใช้งานลูกเรือคนอื่นให้ทำงานแทนเธอ ตอนเด็กเธอมีนิสัยชอบลักเล็กขโมยน้อย เธอมีอยู่ 2 อย่างที่เธอชอบที่สุดนั่นคือ เงิน และ “Mikan” ซึ่งเป็นส้มชนิดหนึ่ง เพราะเธอรักเบลล์เมียร์ซึ่งคือแม่เลี้ยงของเธอ ความฝันของนามิคือการได้วาดแผนที่โลกที่สมบูรณ์แบบของโลก ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังไม่สำเร็จ แผนที่แรกที่นามิวาดคือแผนที่ของเกาะที่หมู่บ้านโคโคยาชิอยู่
ลักษณะของนามิคือ มีรอยสักที่แขนด้านซ้ายของเธอ ซึ่งหมายถึง “Mikan” ซึ่งเป็นส้มชนิดหนึ่ง และเกวียน หมายถึงอดีตของเธอ ซึ่งตอนแรกจะเป็นรอยสักที่บ่งบอกว่าเป็นพวกของกลุ่มโจรสลัดอารอน เธอมีความสูง 169 เซนติเมตร สัดส่วน 36-22-36 อาจารย์โอดะเคยบอกว่านามิถูกเปรียบเทียบเหมือนกับแมว และสีที่บ่งบอกเกี่ยวกับเธอคือสีส้ม มีกลิ่นตัวเหมือนส้ม “Mikan” และ เงิน อาจารย์โอดะก็บอกด้วยว่า สิ่งที่นามิชอบกินที่สุดคือส้มและผลไม้ทุกชนิด
ในเรื่องของการต่อสู่ นามิไม่ชำนาญในด้านการต่อสู้เหมือนทุกคนในกลุ่ม แต่เธอก็ยังสามารถป้องกันตัวได้อย่างเล็กน้อยด้วยกระบองของเธอ และสามารถกำจัดโจรสลัดธรรมดาๆ หรือทหารเรือธรรมดาได้ แม้จะมีปัญหาเล็กน้อย เธอสามารถปล่อยพลังโจมตีที่ทั้งเร็วทั้งแรง และเมื่อเธออยู่ที่อลาบาสตาและหลังจากนั้น เธอใช้กระบองที่มีความสามรถเปลี่ยนสภาพอากาศอยู่ข้างในที่อุซปสร้างให้ ตอนแรกๆ กระบองถูกสร้างมาเพื่อใช้ในงานปาร์ตี้ แต่เมื่อนำท่าต่างๆ มาใช้ร่วมกันแล้ว นามิเปลี่ยนกระบองที่ใช้ในงานปาร์ตี้มาเป็นกระบองที่แสนอันตราย แต่หลังจากนั้น กระบองคุริมะได้กลายเป็น “กระบองคุริมะ ฉบับสมบูรณ์” ซึ่งกระบองนี้สามารถทำลายกลุ่มทหารเรือได้กลุ่มใหญ่เลย เทคนิคบางอย่าง คือ “ทันเดอร์โบลท์ เทมโป” ที่ใช้คูลบอลกับฮีทบอลผสมกันให้เป็นเมฆ และส่งทันเดอร์บอลไปบนเมฆทำให้เกิดสายฟ้าฟาดขนาดใหญ่และสามารถสร้างภาพมิราจ เป็นต้น แต่ต่อมาอีก 2 ปี นามิได้อยู่บนเกาะท้องฟ้าที่ใช้วิทยาศาสตร์ในการควบคุมสภาพอากาศกระบองคุริมะจึงเปลี่ยนเป็น "กระบองคุริมะซอคเซรี่" แล้วพอจบศึกเดรสโรซ่าอุซปได้ดัดแปลงให้กระบองคุริมะมีความสามารถที่ดียิ่งกว่าเดิม แต่อุซปลืมใส่ไป 1 อย่าง
เธอเป็นเพื่อน ลอราลูกสาวบิ๊กมัม ต่อมาเธอให้ซุสซึ่งเป็นเมฆสายฟ้าที่ได้รับเศษวิญญาณส่วนหนึ่งของบิ๊กมัมเป็นคู่หู
ซารุโทบิ ซาสึเกะ

ซารุโทบิ ซาสึเกะ (; โรมาจิ: "Sarutobi Sasuke") เป็นนินจาที่มีชื่อเสียงในนิทานพื้นบ้านของญี่ปุ่น ซึ่งในปัจจุบันยังสรุปไม่ได้ว่าซารุโทบิ ซาสึเกะ เป็นนินจาในนิยายยุคเมจิ เขียนโดยทาจิคาวะ หรือว่าเป็นนินจาตัวจริงที่เป็น 1 ใน 10 นินจาคนสนิทของซานาดะ ยูคิมูระ
ชื่อของซารุโทบิ ซาสึเกะผสมจากคำว่า 猿 (ซารุ) ที่แปลว่า ลิง และ 飛 (โทบิ) ที่แปลว่าการกระโดด ซึ่งซารุโทบิ ซาสึเกะ เป็นที่ขึ้นชื่อว่ามีการเคลื่อนไหวที่ว่องไวเหมือนลิง
วัฒนธรรมสมัยนิยม.
ชื่อของเขาได้มีการถูกนำมาใช้ในการ์ตูนในหลายเรื่อง เช่น
บัตรเอทีเอ็ม

บัตรเอทีเอ็ม  เป็นบัตรที่ได้รับการรับรองโดยธนาคารหรือสถาบันการเงินที่ออกให้ ใช้ทำธุรกรรมบน.  สามารถใช้ฝาก ถอน โอน ชำระค่าสาธารณูปโภค หรือแก้ไขข้อมูลบัญชีที่ผูกอยู่กับบัตรเอทีเอ็มใบนั้น ในขณะเดียวกันก็อาจใช้จ่ายแทนเงินสดเรียกว่าบัตรเดบิต ซึ่งเมื่อชำระค่าสินค้าและบริการ เงินจะถูกหักออกจากบัญชีโดยตรง แต่บัตรเอทีเอ็มอาจไม่ใช่บัตรเดบิตทุกใบ (ใช้ทำธุรกรรมภายในบัญชีอย่างเดียว) ส่วนบัตรเครดิตก็อาจใช้เป็นบัตรเอทีเอ็มได้ ขึ้นอยู่กับการสมัครขอใช้บริการ
บัตรเอทีเอ็มสร้างขึ้นจากพลาสติกแข็งด้วยขนาดมาตรฐานตาม ISO 7810 และ ISO 7813 อาจเป็นสมาร์ตการ์ดหรือบัตรแม่เหล็ก หรือทั้งสองอย่างรวมกัน
บัตรเอทีเอ็มถือกำเนิดขึ้นในประเทศสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1960 แต่ได้ถูกนำมาใช้จริงเป็นที่แรกในอังกฤษ ก่อนที่จะแพร่หลายไปทั่วโลกรวมทั้งประเทศไทย
ฟลิคเกอร์

ฟลิคเกอร์ ("-kər") เป็น เว็บไซต์สำหรับเก็บรูปภาพดิจิทัล โดยอัปโหลดจากผู้ใช้งาน และสามารถแบ่งปันให้ผู้อื่นดูได้ 
บริการของฟลิคเกอร์เป็นที่นิยมสำหรับผู้ที่ใช้เขียนบล็อก เนื่องจากสามารถนำรูปจากฟลิคเกอร์มาใช้ในบล็อกได้โดยตรง โดยเนื่องจากความสามารถในการแท็กเขียนคำอธิบายรูป และค้นหาตามชื่อที่เขียนโดยผู้ใช้งาน
นอกจากผู้ใช้จะสามารถอัปโหลดไฟล์ภาพจากในเครื่องคอมพิวเตอร์แล้ว ยังสามารถอัปโหลดภาพโดยตรงจากโทรศัพท์มือถือขึ้น Flickr ได้โดยตรงอีกด้วย 
ประวัติ.
ฟลิคเกอร์พัฒนาในบริษัทลูดิคอร์ป (Ludicorp) โดยแคเทอรินา เฟก (Caterina Fake) และ สจ๊วร์ต บัตเตอร์ฟิลด์ (Stewart Butterfield) โดยได้พัฒนาระบบการจัดเก็บข้อมูลโดยคำนึงถึงระดับของผู้ใช้งาน โดยให้มีการเชื่อมโยงข้อมูลเชื่อมถึงกันได้ในทุกส่วน ซึ่งเป็นจุดเด่นของฟลิคเกอร์ที่ทำให้ทางบริษัทยาฮู! สนใจพัฒนาเว็บจัดการภาพของตัวเองมีคุณภาพเทียบเท่า โดยทางยาฮู! ได้จ้างนักศึกษาปริญญาเอกจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT) มาคิดค้นระบบจัดเก็บข้อมูลในลักษณะเดียวกันแต่ไม่ประสบความสำเร็จ จนในเดือน มีนาคม พ.ศ. 2548 บริษัทยาฮู! ได้ซื้อฟลิคเกอร์ (ในขณะที่ยังเป็นรุ่นเบตา) พร้อมทั้งบริษัทลูดิคอร์ป ในราคาประมาณ 2 พันล้านบาท (50 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)
ความสามารถ.
นอกจากนี้ความสามารถพื้นฐานเช่นการเขียนข้อความแสดงความคิดเห็นของภาพ รวมถึงการใส่ชื่อเพื่อนไว้ในรายชื่อเพื่อน เหมือนเว็บไซต์สังคมออนไลน์ทั่วไป
การกำหนดสัญญาอนุญาต.
ฟลิคเกอร์สามารถให้ผู้ใช้กำหนดสัญญาอนุญาตแบบต่าง ๆ ซึ่งรวมถึงสัญญาอนุญาตแบบครีเอทีฟคอมมอนส์ โดยความสามารถของแท็ก อนุญาตให้ผู้ใช้ค้นหาภาพภายใต้ลิขสิทธิ์ที่กำหนดได้
ตัวสะกด.
การสะกดชื่อ Flickr แบบไม่มีตัว e ของฟลิคเกอร์ กลายเป็นความนิยมของเว็บในยุคเว็บ 2.0 ที่เว็บจะตั้งชื่อแบบตัดสระทิ้งหรือเติมตัวอักษรซ้ำเข้าไป เพื่อให้จดจำง่าย เช่นเว็บ Digg หรือ Tumblr
แมจิก จอห์นสัน

เออร์วิน "แมจิก" จอห์นสัน  เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1959 เป็นนักบาสเกตบอลชาวอเมริกัน เขาเป็นนักบาสที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดคนหนึ่งในลีกบาสเก็ตบอลอาชีพอย่าง เอ็นบีเอ 
ด้วยความสูงถึง 6 ฟุต 9 นิ้ว หนัก 255 ปอนด์ เออร์วิน จอห์นสัน เป็นผู้เล่นตำแหน่ง พอยต์การ์ด ที่ตัวสูงที่สุดคนหนึ่ง ทั้งที่โดยปกติแล้วตำแหน่งนี้เหมาะกับคนตัวเล็ก เพราะจำเป็นที่จะต้องเลี้ยงลูกครองบอล ซึ่งคนตัวสูงจะทำไม่ได้ดีนัก แต่สำหรับแมจิก จอห์นสันแล้ว มันไม่ใช่อุปสรรคสำหรับเขาเลย
ด้วยความสามารถของเขาที่หาจับตัวได้ยาก เออร์วิน จอห์นสัน ได้ฉายา "แมจิก" เพราะการที่สามารถควบคุมบอลได้คล่องแคล่วเหมือนคนตัวเล็ก ความสามารถที่ไม่มีใครเทียบได้ และ นิสัยอารมณ์ดี ทั้งหมดนี้จึงทำให้เขาเป็นฮีโร่ในดวงใจของเด็ก ๆ หรือเหล่านักบาสทั่วโลก
ในสมัยที่ แมจิก จอห์นสัน เล่นให้กับมหาวิทยาลัยอย่าง มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต แมจิก จอห์นสัน เป็นคู่แข่งกับตำนานอีกคนอย่าง แลร์รี เบิร์ด ทั้งคู่สู้กันมาตั้งแต่เกมระดับ เอ็นซีดับเบิลเอ (NCAA ลีกระดับมหาวิทยาลัย) จนกระทั่งไปถึง เอ็นบีเอ โดย แมจิก จอห์นสัน ถูกดราฟท์โดยทีมลอสแอนเจลิสเลเกอส์
ในปี 1991 เขาออกมาประกาศว่าเขาเป็นหนึ่งในผู้ที่ติดเชื้อเอชไอวี พร้อมยอมรับว่ามีเพศสัมพันธ์กับหญิงสาวมากหน้าหลายตา แต่ภรรยาและลูกของเขามีผลการตรวจเลือดเป็นลบ (Negative) จากนั้นก็เขาได้ประกาศรีไทร์ ปัจจุบันเขายังมีร่างกายแข็งแรง และยังทำหน้าที่รณรงค์การป้องกันโรคเอดส์ตลอดมา
เหลืองคีรีบูน

เหลืองคีรีบูน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pachystachys lutea" Nees; อังกฤษ: Lollypops)เป็นพืชในเขตกึ่งร้อน มีสีเขียวตลอดปี ดอกช่อสีเหลือง ออกดอกในช่วงอากาศอบอุ่น เป็นไม้ประดับที่นิยมใช้ในการจัดสวน
ญาบิร

อะบูมูซา ญาบิร บินฮัยยาน ที่ชาวตะวันตกเรียกว่า เกเบอร์ (Geber) ขึ้นชื่อลือชาว่าเป็นบิดาแห่งเคมี ท่านเป็นนักเคมีที่ยิ่งใหญ่มาก ตำราชื่อ Kitab al-Kimya, Kitab al-Sab'een เป็นตำราถูกแปลเป็นภาษาของยุโรปหลายภาษา เช่น ภาษาลาติน ภาษาฮีบรู ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส มีอิทธิผลต่อนักเคมีชาวยุโรปต่อมาอีกหลายศตวรรษ 
ญาบิร บินฮัยยานเกิดราวปี ค.ศ. 721 และเสียชีวิตในเมืองกูฟะหฺ ประเทศอิรักราวปี ค.ศ. 815 (บ้างก็ว่า 803) หลังจากเกิดมาได้ไม่นาน บิดาของเขา ซึ่งพัวพันกับการก่อกบฏล้มรัฐเคาะลีฟะฮ์อุมัยยะฮ์ ก็ถูกประหารชีวิต ญาบิรถูกส่งไปแผ่นดินอาระเบีย ที่นั่นเขาได้เข้านับถือมัซฮับชีอะหฺ และเข้าสมัครเป็นลูกศิษย์ของอิมามญะอฺฟัร อัศศอดิก ในเมืองมะดีนะหฺ เนื่องจากท่านมีความสนใจในเรื่องเคมีและคณิตศาสตร์เป็นทุนเดิม อิมามญะอฺฟัรจึงประสิทธิ์ประสาทวิชาของนบีมุฮัมมัดที่ไม่เคยเผยแพร่ให้ใครมาก่อนแก่ญาบิร จนได้กลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เด่นที่สุดในสมัยนั้น และภายหลังได้กลายเป็นนักเคมีแห่งราชสำนักของฮารูน อัรรอชีด 
ญาบิร บินฮัยยานได้แต่งหนังสือและบทบันทึกเกี่ยวกับเคมี และวิทยาศาสตร์รวมทั้งหมดราว 2,000 เล่ม ในวิทยาการต่าง ๆ รวมทั้งแผนที่ ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นบันทึกข้อมูลที่เขาเรียนรู้มาจากท่านอิมามญะอฺฟัร และส่วนหนึ่งแปลจากภาษาสันสกฤต ชาวยุโรปได้เริ่มแปลหนังสือของเขาเป็นภาษาละตินในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 13 หลายเล่ม และเป็นที่ยอมรับว่าเป็นหนังสือที่เขียนได้ดีมาก และกว่าจะหาผู้ที่เขียนได้เทียมเท่าก็อีก 8 ศตวรรษต่อมา 
แม้ว่าเขาจะลือชื่อว่าเป็นบิดาแห่งแห่งนักเคมีอาหรับเปอร์เซีย แต่นักวิชาการเชื่อว่า บุคคลที่อยู่เบื้องหลังเขาก็คือยอดอัจฉริยะ นั่นคือท่านอิมามญะอฺฟัร ผู้เป็นปรมาจารย์
โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์

โยฮัน ฟรีดริช ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์  เป็นคีตกวีชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2349 ที่เมืองเรเกินส์บวร์ค เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2417 ที่ชานกรุงปารีส 
ประวัติ.
บิดาชื่อโยฮัน เอากุสท์ ฟรันทซ์ บวร์คมึลเลอร์ ซึ่งเป็นผู้จัดการแสดงดนตรีในเมืองดึสเซิลดอร์ฟ มีน้องชายชื่อ นอร์แบร์ท บวร์คมึลเลอร์ ซึ่งเป็นคีตกวีเช่นกัน แต่มีชื่อเสียงมากกว่าในสมัยนั้น
บวร์คมึลเลอร์ได้เรียนกับลูอี ชปอร์ และโมริทซ์ เฮาพท์มันน์ ระหว่าง พ.ศ. 2335–2411 หลังจากนั้นก็ได้ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส จนกระทั่งเสียชีวิตใน พ.ศ. 2417
ผลงาน.
บวร์คมึลเลอร์ได้รับอิทธิพลทางดนตรีของฝรั่งเศส เขาได้แต่งเพลงเชมเบอร์มิวสิกไว้เป็นจำนวนมาก แต่งานที่โด่งดังของเขาได้แก่บทเพลงสำหรับฝึกหัดเปียโน (โอปุสที่ 68 76 97 100 และ 105) ซึ่งเหมาะกับเด็กเล็กที่มีมือขนาดเล็ก เนื่องจากไม่มีการจับคีย์แบบคู่แปด (ห่างกันมากสุดเจ็ดคีย์) เป็นบทเพลงสั้น ๆ และมีท่วงทำนองไพเราะถูกใจเด็ก ๆ 
บทเพลงบรรเลงเปียโนสำหรับเด็ก.
โอปุสที่ 100
พีเอชพีบีบี

พีเอชพีบีบี (phpBB ย่อจาก php Bulletin Board) เป็นโปรแกรมระบบกระดานสนทนาบนอินเทอร์เน็ตแบบโอเพนซอร์ส ทำงานด้วยภาษาพีเอชพี ควบคู่กับระบบฐานข้อมูล โดยรับรองการทำงานของฐานข้อมูลหลากหลายชนิด ได้แก่ MariaDB, Microsoft SQL Server, MySQL, PostgreSQL, SQLite, Oracle Database หรือ Access (ร่วมกับ ODBC) ด้วยความแพร่หลายของภาษาพีเอชพีและระบบฐานข้อมูล MySQL รวมถึงการติดตั้งที่ง่าย และไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการจัดหา ทำให้ phpBB ได้รับความนิยมแพร่หลายในอินเทอร์เน็ต
ความสามารถเด่นของพีเอชพีบีบี ได้แก่ ระบบหมวดหมู่ กระดานส่วนตัว ระบบค้นหา การส่งข้อความด้วยรูปแบบพิเศษและอีโมติคอน การสร้างโพล ระบบสมาชิกและการกำหนดสิทธิ์ผู้ใช้ รวมถึงระบบจัดการสำหรับดูแลรักษากระดานสนทนา ผู้ดูแลระบบสามารถปรับแต่งหน้าตากระดานได้โดยง่าย โดยดัดแปลงโค้ดภาษาพีเอชพี หรือ Cascading Style Sheets (CSS) โดยโค้ดจากโปรแกรมเป็นไปตามมาตรฐาน XHTML 1.0 หรือ HTML 4.01 ของ W3C นอกจากนี้ยังมีโปรแกรมเสริมเพื่อเพิ่มความสามารถใหม่
จักรวาลวิทยา

จักรวาลวิทยา  เป็นการศึกษาเอกภพโดยรวม ซึ่งนับว่าเป็นการศึกษาถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นพื้นฐานที่สุดในเวลาเดียวกัน จักรวาลวิทยามุ่งเน้นที่จะศึกษาถึงองค์ประกอบและความสัมพันธ์ของสรรพสิ่งทั้งหลายในเอกภพ พร้อมกับพยายามที่จะอธิบายความเป็นมาของเอกภพในอดีต และทำนายความเป็นไปของเอกภพในอนาคต เอกภพเป็นอย่างไร เอกภพมีขอบเขตจำกัดหรือไม่ เอกภพเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะเหตุใดเอกภพจึงมีรูปร่างลักษณะอย่างที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน และอนาคตข้างหน้าเอกภพจะเป็นอย่างไร ปัญหาเหล่านี้คือสิ่งที่นักจักรวาลวิทยาทั้งหลายสนใจ
จักรวาลวิทยาในความหมายที่กว้างที่สุด จะหมายถึงการทำความเข้าใจเอกภพโดยอาศัยความรู้จากหลายสาขาวิชา ไม่ว่าจะเป็น วิทยาศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา หรือศิลปะ แต่โดยทั่วไปในปัจจุบัน จักรวาลวิทยาจะหมายถึงการศึกษาเอกภพโดยใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์ ซึ่งถือว่าเป็นสองเครื่องมือสำคัญในการใช้ศึกษาเอกภพ เป็นที่ยอมรับกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ว่า ยิ่งเรามีความรู้ทางด้านฟิสิกส์และดาราศาสตร์มากขึ้นเท่าใด เราก็จะยิ่งมีความเข้าใจในเอกภพมากขึ้นเท่านั้น
มโนทัศน์เกี่ยวกับเอกภพของมนุษย์เปลี่ยนแปลงไปตามยุคสมัย ชาวอียิปต์โบราณเชื่อว่าเอกภพประกอบด้วยโลก คือ เทพเจ้าชื่อเก็บ ซึ่งถูกโอบล้อมด้วยท้องฟ้าคือ นัท ต่อมาเมื่อชาวกรีกโบราณศึกษาท้องฟ้าและการโคจรของดวงดาวมากขึ้น เขาก็สามารถสร้างแบบจำลองเอกภพที่สอดคล้องกับข้อมูลที่ได้จากการศึกษานั้น โดยให้โลกเป็นจุดศูนย์กลางของเอกภพ และมีดวงจันทร์ ดวงอาทิตย์ รวมทั้งดาวฤกษ์และดาวเคราะห์ทั้งหลาย โคจรอยู่รายล้อม แบบจำลองโลกเป็นศูนย์กลางนี้เป็นที่ยอมรับกันมานับพันปี ก่อนที่โคเปอร์นิคัสจะเสนอแบบจำลองใหม่ที่ให้ดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ด้วยเหตุผลว่าแบบจำลองนี้ใช้การคำนวณที่ซับซ้อนน้อยกว่า (หลักการของออคแคม) จะเห็นว่าความรู้ความเข้าใจที่เพิ่มขึ้นนั้นทำให้มนุษย์มองโลกและเอกภพต่างออกไป
การศึกษาเอกภพก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพราะในศตวรรษนี้มีทฤษฎีใหม่ที่ให้ความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติของเอกภพมากขึ้น เช่น ทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป และควอนตัมฟิสิกส์ รวมทั้งมีการค้นพบหลายสิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างมากต่อวงการจักรวาลวิทยา เช่น การค้นพบว่าเอกภพกำลังขยายตัว หรือการค้นพบการแผ่รังสีคอสมิกไมโครเวฟเบื้องหลัง เป็นต้น ทั้งทฤษฎีและการค้นพบใหม่ ๆ เหล่านี้ทำให้ภาพของเอกภพในใจมนุษย์นั้นกระจ่างแจ่มชัดและใกล้เคียงความจริงยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตามก็ต้องยอมรับว่าสิ่งที่มนุษย์รู้เกี่ยวกับเอกภพนั้นยังน้อยมาก และยังคงมีอีกหลายปัญหาในทางจักรวาลวิทยาที่ยังคงเป็นปริศนาอยู่ในปัจจุบัน
คีตกวี

คีตกวี  เป็นคำศัพท์ทางดนตรีที่พบได้บ่อยครั้ง หมายถึง ผู้ประพันธ์ดนตรี มักจะใช้เรียกผู้ที่แต่งและเรียบเรียงดนตรีบางประเภท โดยเฉพาะ ดนตรีคลาสสิก โดยที่ผู้แต่งเพลงมักจะแต่งทั้งท่วงทำนองหลัก และแนวประสานทั้งหมด เพื่อให้นักดนตรีเป็นผู้นำบทเพลงนั้นไปบรรเลงอีกทอดหนึ่ง โดยนักดนตรีจะต้องบรรเลงทุกรายละเอียดที่คีตกวีได้กำหนดไว้อย่างเคร่งครัด
คำว่า คีตกวี ในภาษาไทยนี้ นิยมใช้เรียก ผู้ประพันธ์ดนตรีในแนวดนตรีคลาสสิกของตะวันตก โดยแปลมาจากคำว่า composer นั่นเอง อย่างไรก็ดี บางท่านอาจใช้คำว่า ดุริยกวี แต่ก็มีความหมายอย่างเดียวกัน สำหรับผู้ที่แต่งเพลงในแนวดนตรีอื่นๆ มักจะเรียกว่า นักแต่งเพลง หรือ ครูเพลง เท่านั้น
คีตกวี อาจไม่จำเป็นต้องประพันธ์ดนตรีลงในแผ่นกระดาษเพียงอย่างเดียว แต่อาจเป็นผู้บรรเลงบทประพันธ์นั้นเป็นครั้งแรก และในภายหลังมีผู้อื่นนำไปใช้บรรเลงตามก็ได้ชื่อว่า คีตกวีเช่นกัน
โดยทั่วไปเราจะรู้จัก คีตกวี ในฐานะที่เป็น นักแสดงดนตรี แม้ว่าหลายท่านจะมีผลงานการประพันธ์ดนตรี มากกว่าผลงานการบรรเลงก็ตาม เช่น เบโทเฟิน, โมซาร์ท, วากเนอร์ ฯลฯ
ชาร์ล กูโน

ชาร์ล-ฟร็องซัว กูโน (18 มิถุนายน ค.ศ. 1818–18 ตุลาคม ค.ศ. 1893) เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส
ประวัติ.
กูโนเข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยดนตรีแห่งกรุงปารีส และได้รับรางวัลโรมไพรซ์ในปี ค.ศ. 1837 ซึ่งเขาได้ถือโอกาสพำนักที่วิลลาเมดีชี ประเทศอิตาลี เพื่อศึกษาทางดนตรี โดยเฉพาะอย่างยิ่งดนตรีทางศาสนา
ในปี ค.ศ. 1859 อุปรากรเรื่อง "เฟาสท์" ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของเขา ก็ได้ถูกนำออกแสดงที่โรงละคร "เตอัทร์-ลีริก" (Théâtre-lyrique) ซึ่งเป็นผลงานที่สร้างมาจากบทประพันธ์โศกนาฏกรรมของเกอเทอ เป็นเรื่องราวของหญิงสาวชื่อ "มาการิท" ที่ถูกล่อลวงโดยชายแก่ชื่อ "เฟาสท์" ผู้ซึ่งขายวิญญาณของตนให้แก่ "ซาตาน" ด้วยบทเพลงที่ยอดเยี่ยม รวมถึงบทร้องของ "เมฟิสโต" "เลอโวดอร์" (วัวทองคำ) และบทร้องของ "มาการิท" "แลร์เดอบีชู" (บทเพลงแห่งเพชรพลอย) บทร้องของ "แอร์เจ" ชื่อ"ลากัสตาฟีโอเร" และเพลงประสานเสียงของเหล่าทหารจากบัลเลต์ชื่อ "นุยเดอวาลเปอร์จี" ทำให้อุปรากรเรื่อง "เฟาสท์"ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย ด้วยการเปิดการแสดงถึง 70 รอบในปีแรก และในปี ค.ศ. 1867 เขาก็ได้นำอุปรากรเรื่อง "โรมิโอกับจูเลียต" จากบทประพันธ์ของเชกสเปียร์ ออกแสดง ซึ่งมีบทร้องที่โด่งดัง ได้แก่เพลงวอลทซ์ของจูเลียต "เฌอเวอวีฟวร์" (ฉันอยากมีชีวิตอยู่) และบทร้องเสียงเทนเนอร์ ชื่อเพลง "ลามูร์ ลามูร์" (ความรัก ความรัก)
นอกจากกูโนจะมีชื่อเสียงจากอุปรากรแล้ว เขายังประพันธ์ซิมโฟนีอีกสองบท ชื่อว่า "เปอตีต์ซิมโฟนี" สำหรับเครื่องเป่า 9 ชิ้น ในปี ค.ศ. 1885 และยังมีบทเพลงทางศาสนาอีกจำนวนหนึ่ง โดยมีบทเพลงอันเลื่องชื่อได้แก่ "อาเว มารีอา" ซึ่งดัดแปลงจากพรีลูดของบาค (BWV 846) และไม่ได้มุ่งให้ขับร้องในโบสถ์ ผลงานของกูโน ยังมีบทเพลงขับร้องจำนวนมาก และบทเพลงประกอบบทกวีของ อัลเฟรด เดอ มูสเสท หรือวิกตอร์ อูโก เป็นต้นว่าบทกวีชื่อ "เวนิส", "โอ้มาแบลเรอแบล" และ "เดิงเกอร์กีแอม"
ขานาง

ขานาง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Homalium tomentosum" (Vent.) Benth.) เป็นชนิดของพืชดอกในวงศ์ Salicaceae พบในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ขานางเป็นไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูง 15 - 30 เมตร เปลือกต้นสีขาวนวล เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลนุ่ม ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่ ขอบใบหยักคล้ายฟันเลื่อย ออกดอกเป็นช่อตามง่ามใบและปลายกิ่ง ดอกขนาดเล็ก สีเหลืองอ่อน ออกดอกช่วงเดือนมีนาคม-พฤษภาคม ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด การดูแลรักษา ขานางชอบดินที่มีหินปูนปนอยู่มาก น้ำและความชื้นปานกลาง
ขานางมีชื่อพื้นเมืองอื่น ขางนาง คะนาง (ภาคกลาง), ค่านางโคด (ระยอง), ช้างเผือกหลวง (เชียงใหม่), แซพลู้ (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี), ปะหง่าง (ราชบุรี), เปลือย (กาญจนบุรี), เปื๋อยคะนาง เปื๋อยนาง (อุตรดิตถ์), เปื๋อยค่างไห้ (ลำปาง), ลิงง้อ (นครราชสีมา) นอกจากนี้ยังเป็นต้นไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดกาญจนบุรี
อุณรุทร้อยเรื่อง

อุณรุทร้อยเรื่อง เป็นวรรณคดีขนาดสั้น แต่งในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ประพันธ์โดย คุณสุวรรณ เป็นวรรณคดีนิทานจักร ๆ วงศ์ ๆ ที่นำตัวละคร และเรื่องราวจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ มาประมวลไว้ด้วยกันมากกว่าร้อยชื่อ
ประวัติ.
อุณรุทร้อยเรื่องเป็นกลอนบทละครที่แต่งด้วยอารมณ์ขัน ไม่ได้ตั้งใจที่จะใช้แต่งละครจริง ๆ กวีได้นำตัวละครร้อยกว่าชื่อจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ มาร้อยโยงเป็นเรื่องเดียวกัน โดยใช้สำนวนภาษาที่ไพเราะ เป็นที่รู้จักและท่องจำกันอย่างแพร่หลายในยุคที่แต่งนั้น ทว่าเวลาที่แต่งเรื่องไม่ปรากฏหลักฐาน แต่เชื่อกันว่าน่าจะแต่งในสมัยรัชกาลที่ 4 ช่วงต้นรัชกาล 
เหตุที่เรียกวรรณคดีเรื่องนี้ ว่า อุณรุทร้อยเรื่อง เพราะวรรณคดีเรื่องนี้ขึ้นต้นด้วยตัวละครชื่อ อุณรุท และมีการเอ่ยถึงตัวละครจากวรรณคดีจำนวนมาก โดยมีตัวละครนับได้ 144 ตัว และมาจากวรรณคดีเรื่องต่าง ๆ ถึง 51 เรื่อง โดยมากเป็นตัวละครจากเรื่องที่คุ้นเคยกันดีในเวลานั้น เช่น จากเรื่อง พระอภัยมณี รามเกียรติ์ อิเหนา ไกรทอง เป็นต้น
โฟบอส

โฟบอส  เป็น 1 ใน 2 ดาวบริวารของดาวอังคาร โดยเป็นดาวบริวารที่ใหญ่กว่าและอยู่ใกล้กับดาวอังคารมากกว่า โฟบอสตั้งชื่อตามโฟบอส ลูกชายของเทพเจ้าแอรีสหรือมาร์สของกรีกและโรมันตามลำดับ วงโคจรของโฟบอสนับว่าใกล้กับดาวเคราะห์มากที่สุดในบรรดาดาวบริวารทั้งหมดของระบบสุริยะ
โฟบอสได้รับการค้นพบโดยแอซัฟ ฮอลล์ (Asaph Hall) นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1877 โดยฮอลล์ยังเป็นผู้ค้นพบดาวบริวารอีกดวงของดาวอังคารคือดีมอสด้วย
ดีมอส

ดีมอส หรือ ไดมอส  เป็น 1 ใน 2 ดาวบริวารของดาวอังคาร โดยเป็นดาวบริวารที่เล็กกว่าและอยู่ไกลจากดาวอังคารมากกว่า ดีมอสตั้งชื่อตามดีมอสในเทพปกรณัมกรีกและโรมัน
ดีมอสและดาวบริวารอีกดวงคือโฟบอสได้รับการค้นพบโดยแอซัฟ ฮอลล์ (Asaph Hall) นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1877
อิคิดนา

"สำหรับ อีคิดนา ในเทพปกรณัมดูที่ อีคิดนา (เทพปกรณัม)"
อีคิดนา "(Echidna)" หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อของ ตัวกินมดหนาม "(Spiky Anteater)" เป็นสัตว์ประจำท้องถิ่นของออสเตรเลีย พบในนิวกินีและออสเตรเลีย นอกจากตุ่นปากเป็ดแล้วมีเพียงอีคิดนาเท่านั้น ที่เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ออกลูกเป็นไข่ในอันดับโมโนทรีมาตา "(Monotremata)" ซึ่งยังมีชีวิตอยู่ จึงเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเพียงสองชนิดเท่านั้นที่ออกลูกเป็นไข่
ลักษณะทั่วไป.
อีคิดนามีรูปร่างคล้ายเม่นตัวเล็ก ๆ มีขนหยาบและขนหนาม (spine) ปกคลุมตลอดตัว เมื่อโตเต็มที่จะมีความยาวประมาณสามสิบเซนติเมตร จมูกเรียวยาว ขาสั้นแข็งแรง อุ้งเล็บใหญ่ ขุดดินได้ดี อีคิดนามีปากเล็ก ไม่มีฟัน หาอาหารโดยการฉีกท่อนไม้ผุ ขุดจอมปลวก ใช้ลิ้นเหนียว ๆ กวาดปลวก มด และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังขนาดเล็กชนิดอื่น ๆ แล้วบดเหยื่อกับเพดานปากก่อนกลืน
อีคิดนาเป็นสัตว์ที่สันโดษมาก มักหากินไปตามลำพัง ยกเว้นในฤดูผสมพันธุ์มันจะตามกลิ่นไปหาคู่ อีคิดนาผสมพันธุ์ในช่วงกลางฤดูหนาว หรือประมาณเดือนกรกฎาคมถึงสิงหาคม เพราะมีขาสั้นอีคิดนาจึงเดินช้าและงุ่มง่าม แต่ว่ายน้ำเก่งจนน่าแปลกใจเนื่องจากอีคิดนานั้นสืบเชื้อสายมาจากบรรพบุรุษที่มีลักษณะคล้ายตุ่นปากเป็ด
พฤติกรรมทั่วไป.
อีคิดนา ตาไว จมูกไว แม้รูปลักษณ์ภายนอกจะดูน่าเกรงขามแต่อีคิดนาเป็นสัตว์ขี้อายและขี้กลัว ที่ข้อเท้าหลังของอีคิดนาตัวผู้มีเดือยยื่นออกมาคล้ายของตุ่นปากเป็ด ในขณะที่ตุ่นปากเป็ดสามารถใช้เดือยแทงและปล่อยพิษใส่ศัตรูได้ อีคิดนากลับไม่มีคุณสมบัติดังกล่าว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้บุกรุกมันจะหลบมากกว่าสู้ อาจจะซ่อนตัวในพุ่มไม้ หรือแทรกตัวเข้าไปในโพรงขอนไม้ ซอกหิน หรือมุดลงในดิน หากไม่มีทางเลือกอื่นมันก็จะม้วนตัวกลมให้หนามยื่นออกไปรอบตัว 
มีศัตรูไม่กี่ชนิดที่สามารถทำร้ายอีคิดนาได้ เช่น สุนัข หมาป่าดิงโก แมว หมู ศัตรูเหล่านี้ต้องเคยผ่านประสบการณ์กับอีคิดนามาก่อน จึงรู้ว่าเมื่ออีคิดนาวัยผู้ใหญ่ม้วนตัวจะมีจุดอ่อนที่ท้อง เพราะมันไม่สามารถม้วนจนกลมเป็นลูกบอลได้เหมือนอีคิดนาวัยอ่อน และเชื่อกันว่าสัตว์เลื้อยคลานบางชนิดกินลูกอีคิดนา อีคิดนาวางไข่ครั้งละหนึ่งฟองเท่านั้น หลังผสมพันธุ์ยี่สิบสองวันอีคิดนาตัวเมียจะวางไข่เปลือกนิ่มออกมาหนึ่งฟอง แล้วใส่ไว้ในถุงหน้าท้องคล้ายของจิงโจ้ ซึ่งร่างกายสร้างขึ้นมาในระยะผสมพันธุ์ ฟักไข่ไว้ในถุงสิบวัน ลูกอีคิดนาจึงออกจากไข่ ลูกอ่อนของอีคิดนาเรียกว่า "พักเกิ้ล (puggle) " มีขนาดไม่เกินสองเซนติเมตร 
เนื่องจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับโมโนทรีมาตาไม่มีหัวนม มีเพียงฐานนมสองข้าง พักเกิ้ลจึงดูดนมจากท่อเล็ก ๆ ที่ฐานนมแม่ และอาศัยอยู่ในถุงหน้าท้องแม่สี่สิบห้าถึงห้าสิบห้าวัน ซึ่งเป็นช่วงที่ขนหนามเริ่มขึ้นแล้ว แม่อีคิดนาจะขุดโพรงอนุบาลไว้ใส่ลูก และกลับมาให้นมทุกห้าวัน ลูกอีคิดนาหย่านมตอนอายุประมาณเจ็ดเดือน อีคิดนาเป็นสัตว์ที่มีอายุยืนและปรับตัวเก่ง ในเขตภูเขาช่วงหน้าหนาวมันจะจำศีลอย่างกบ ในเขตทะเลทรายตอนกลางวันมันจะหลบร้อนอยู่ในอุโมงค์หรือหลืบหิน ออกหากินเฉพาะตอนกลางคืน ในเขตอากาศอบอุ่นส่วนใหญ่จะออกมาตอนพลบค่ำ แต่หากอากาศหนาวขึ้นมันก็จะออกมาหากินได้ทั้งวัน
การจำแนกประเภท.
อีคิดนาแยกเป็น 2 สกุล คือ "Zaglossus" กับ "Tachyglossus" 
สถานภาพ.
แม้จะไม่สามารถบอกได้ว่าอีคิดนาจมูกสั้นมีจำนวนประมาณเท่าไร แต่เชื่อกันว่ามันอยู่ในสถานภาพที่ไม่มั่นคงนัก ลักษณะและพฤติกรรมของอีคิดนาจะแตกต่างกันออกไปตามถิ่นอาศัย การแยกกันอยู่อย่างกระจัดกระจายทำให้ถูกโจมตีจากสัตว์อื่นได้ง่าย พื้นที่อาศัยลดน้อยลงก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่มีผลกระทบต่อจำนวนอีคิดนา อีคิดนาจมูกยาวอยู่ในรายชื่อสัตว์ใกล้สูญพันธุ์แล้ว และอยู่ในภาวะที่น่าเป็นห่วงมาก เพราะชาวนิวกินีล่ามันเป็นอาหารด้วย
กีโยม อาปอลีแนร์

กีโยม อาปอลีแนร์ (หรือ Wilhelm Albert Vladimir Apollinaris de Kostrowitzky; 26 สิงหาคม ค.ศ. 1880 - 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918) เป็นผู้เรียกตัวเองว่า "เจ้าชายรัสเซีย" น่าจะเกิดในโรม เป็นบุตรชายของชาวโปลผู้เป็นนักผจญภัยและ (อาจจะ) เป็นขุนนางเชื้อสายสวิส-อิตาลี อาปอลีแนร์เป็นบรรณาธิการคอลัมน์วิจารณ์หนังสือ นักเขียนเรื่องโป๊ และกวีแนวทดลองผู้เข้าไปมีส่วนร่วมกับขบวนการวรรณกรรมบุกเบิกก้าวหน้าทุกแนวของฝรั่งเศสในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาเรียนหนังสือแบบไม่เป็นโล้เป็นพายในอิตาลีและที่ภาคใต้ของฝรั่งเศส เขาย้ายไปอยู่ปารีสเมื่ออายุ 20 เคยถูกกักตัวไว้หนึ่งอาทิตย์เพราะสงสัยว่าจะขโมยภาพโมนาลิซ่า เขาได้รับสัญชาติฝรั่งเศส ร่วมรบและบาดเจ็บจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1918 คราวที่โรคไข้หวัดสเปนระบาด หลังจากแต่งงานได้ไม่นานนัก
ผลงาน.
Alcools (ค.ศ. 1913) ซึ่งเป็นหนังสือรวมบทกวีเล่มที่สองของเขายังคงมีชื่อเสียงมาจนถึงทุกวันนี้ โดยเป็นที่รู้จักกันมากกว่า "Calligrammes" (กาลีกราม (ค.ศ. 1918 ตีพิมพ์หลังจากเขาเสียชีวิต) ส่วนเรื่อง "Le pont Mirabeau" (เลอปงมีราโบ) และอย่างน้อยหนึ่งบทใน "La chanson du mal-aimé" (ลาช็องซงดูว์มาแลเม) ได้กลายมาเป็นที่คุ้นหูของชาวฝรั่งเศสแทบทุกคน เขาเป็นผู้สนับสนุนศิลปะแนวบาศกนิยม (ทรงเรขาคณิตแบบปีกัสโซ) ต่อมาก็แนวออร์ฟิสม์ (เช่นงานของโรเบิร์ต เดอโลเน ปีกาบียา เลเช หรือกูปตา) นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ริเริ่มละครเวทีแนวแอบเสิร์ด (Les Mamelles de Tirésias, ค.ศ. 1917 – Tiresias’s Udders) และถือว่าเป็นศิลปินคนแรก ๆ ที่สร้างงานในแนวเหนือจริง โดยเขาเป็นผู้คิดคำว่า surrealism เป็นคนแรก
กัฟเฟลลัตเต

กัฟเฟลลัตเต , กัฟแฟะลัตเต  หรือนิยมเรียกย่อว่า ลัตเต  หรือ ลาตเท  คือเครื่องดื่มกาแฟที่เตรียมด้วยนมร้อน โดยเทเอสเปรสโซ 1/3 ส่วน และนมร้อนที่ตีด้วยไอน้ำจากเครื่องชง 2/3 ส่วน ลงในถ้วยพร้อม ๆ กัน และจะหยอดฟองนมหนาประมาณ 1 เซนติเมตร ทับข้างบน กาแฟชนิดนี้มีหน้าตาคล้ายกับกาเฟโอแลของฝรั่งเศสมาก แต่กาเฟโอแลมักเตรียมจากกาแฟดำที่ชงแบบหยด ผสมกับนมที่อุ่นให้ร้อนในอัตราส่วนเท่ากัน
"ลาตเท" ในภาษาอังกฤษเป็นรูปคำที่ตัดย่อมาจากชื่อกาแฟชนิดเดียวกันในภาษาอิตาลีว่า "กัฟเฟลลัตเต" หรือ "กัฟแฟะลัตเต" แปลว่า "กาแฟนม" ดังนั้น หากไปสั่ง "ลัตเต"  ตามร้านเครื่องดื่มในประเทศอิตาลี ก็จะได้เพียงนมเท่านั้น กัฟเฟลลัตเตเริ่มเป็นที่นิยมนอกประเทศอิตาลีในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 
ในการชงกัฟเฟลลัตเต ผู้ชงกาแฟที่ชำนาญงานจะใช้วิธีขยับข้อมือเล็กน้อยขณะที่รินนมและฟองนมลงบนกาแฟ ทำให้เกิดลวดลายต่าง ๆ เรียกว่า ศิลปะกัฟเฟลลัตเต (latte art) หรือศิลปะฟองนมในถ้วยกาแฟ
วัสดุนาโน

วัสดุนาโน วัสดุนาโนเป็นวัสดุที่สามารถเป็นได้ทั้ง
โลหะ เซรามิก พอลิเมอร์และคอมพอสิท ซึ่งถูกสังเคราะห์ขึ้นมาโดยการดัดแปลงการจัดเรียงตัวของ
อะตอมหรือโมเลกุลให้มีช่วงขนาด 0.1-100 นาโนเมตร ซึ่งเล็กกว่าเส้นผ่าศูนย์กลางของเส้นผม
ประมาณ 1 แสนเท่า สมบัติและพฤติกรรมต่างๆ ของวัสดุขนาดจิ๋วเหล่านี้ เช่น สมบัติการนำไฟฟ้า 
สมบัติเชิงกล และสมบัติทางแม่เหล็ก มีความแตกต่างจากวัสดุชนิดเดียวกันที่มีขนาดใหญ่ขึ้นในระดับที่เรา
คุ้นเคย วัสดุโนสามารถแบ่งย่อยออกได้เป็นหลายกลุ่มตามการประยุกต์ใช้สอยที่สำคัญและ
อยู่ในความนิยมประกอบด้วย
ส้มมือ

ส้มมือ หรือ ส้มโอมือ เป็นผลไม้ชนิดหนึ่งจำพวกส้ม เป็นส้มที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่ง พบได้ทั่วไปในภูมิภาคเขตร้อน ส้มชนิดนี้มีชื่อต่าง ๆ กันในหลากหลายภาษา แต่โดยมากมีความหมายคล้ายกันว่า นิ้วมือ เช่น ภาษาจีนเรียก "ฝอโส่ว" ซึ่งแปลว่า นิ้วพระหัตถ์ของพระพุทธเจ้า ภาษาอังกฤษเรียก "Buddha's Hand" ซึ่งแปลว่า พระหัตถ์ของพระพุทธเจ้า หรือ "fingered citron" ซึ่งแปลว่า ส้มนิ้ว
ส้มมือเป็นไม้พุ่ม มีหนามยาวแข็ง ใบประกอบลดรูปเหลือใบเดียว ขอบใบจักฟันเลื่อย ดอกสีขาว กลิ่นหอม ผลรูปร่างแปลกกว่าส้มอื่น ๆ กล่าวคือ มีรูปร่างเรียวยาวห้อยลงมาเป็นแฉก ๆ คล้ายนิ้วมือ ขนาดใกล้เคียงหรือใหญ่กว่านิ้วมือผู้ใหญ่ และอาจมีความยาวได้ถึง 12 นิ้ว เมื่อสุกผลมีสีเหลืองสด เปลือกหนาคล้ายฟองน้ำอย่างส้มโอ เนื้อแห้งไม่ชุ่มน้ำ มีกลิ่นหอมอย่างมะนาว นิยมใช้ทำยาดมส้มโอมือ เครื่องหอม ผสมน้ำยาทำความสะอาด ไม่ใช้ผลรับประทาน แต่อาจนำเปลือกมาใช้ผสมอาหารได้ ในประเทศจีนและญี่ปุ่นนิยมนำไปไว้ในห้องนอนและห้องน้ำเพื่ออบกลิ่น
เจน ออสเตน

เจน ออสเตน (16 ธันวาคม ค.ศ. 1775 – 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1817) เป็นนักเขียนนวนิยายชาวอังกฤษที่เขียนเรื่องในแนวเหมือนจริง (realism) เป็นหนึ่งในนักเขียนที่มีผู้อ่านผลงานมากที่สุดคนหนึ่งในบรรดาวรรณกรรมภาษาอังกฤษทั้งหมด
ออสเตนเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางขนาดใหญ่ในแฮมเชอร์ และใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เกือบทั้งชีวิต เธอได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากบิดาและพี่ชาย รวมถึงการศึกษาด้วยการอ่านด้วยตนเอง การสนับสนุนจากครอบครัวเป็นปัจจัยสำคัญในการพัฒนาไปสู่การเป็นนักเขียนอาชีพ เธอเป็นนักอ่านตัวยงและเริ่มเขียนงานตั้งแต่อายุไม่ถึงยี่สิบปี ในบรรดานวนิยายทั้งหกเรื่องที่เธอเขียนจบ เรื่องที่รู้จักกันมากที่สุดได้แก่ Sense and sensibility (ค.ศ. 1811) , สาวทรงเสน่ห์ (ค.ศ. 1813) และ Emma (ค.ศ. 1816) ทุกเรื่องล้วนมุ่งเน้นชีวิตสามัญของชนชั้นกลางในชนบท และตัวนางเอกมักจะเป็นหญิงสาวผู้ได้รับการอบรมบ่มสอนที่หาเรื่องใส่ตัว หรือออกอุบายเรื่องแต่งงาน อยู่ในโลกซึ่งผู้ชายเป็นใหญ่ ตัวออสเตนเองนั้นไม่เคยแต่งงาน เธอตายด้วยโรคฮอร์โมนบกพร่องเมื่ออายุ 41 ปี
ด้านความรัก.
เจน ออสเตน และโทมัส เลอฟรอย (Thomas Langlois Lefroy) ได้รู้จักกันในปี 1796 จากการที่เจนเป็นเพื่อนของญาติ แม้เจนจะไม่ได้แต่งงาน แต่ในช่วงที่เจน ออสเตนตาย (18 กรกฎาคม 1817) โทมัสได้เดินทางจากไอร์แลนด์มายังอังกฤษเพื่อไว้อาลัยให้กับเจน และภายหลังโทมัส เลอฟรอยเปิดเผยว่าเคยมีความรู้สึกดีๆกับเจน ออสเตน หากแต่เป็นความรู้สึกรักแบบผิวเผินและไร้เดียงสาตามวัยเท่านั้น กล่าวว่าโทมัส เลอฟรอยเป็นต้นแบบในเรื่องนิสัยการชอบเข้าสังคมของตัวละคร เอลิซาเบธ เบนเน็ต และเปรียบเทียบในด้านของเจน ออสเตน เป็นนิสัยที่ชอบวางท่าในตัวละครดาร์ซี่ จากเรื่อง Pride and Prejudice
ผลงาน.
ผลงานของเจน ออสเตนนั้นถือว่ามีความสำคัญกับวรรณกรรมอังกฤษ มีการเรียนการสอนเกี่ยวกับงานเขียนของเธอในมหาวิทยาลัยต่างๆ มีงานวิจัยและงานวิจารณ์ผลงานของเธอออกมามากมายในวงการศึกษา สำหรับผู้คนทั่วไปนั้น จะอ่านนิยายที่เธอเขียนขึ้นเพื่อความเพลิดเพลิน นอกจากนี้ยังมีการนำนิยายของเธอไปดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์เป็นจำนวนไม่น้อย
วัสดุชีวภาพ

วัสดุชีวภาพ  คือวัสดุที่สามารถใช้แทนส่วนหนึ่งส่วนใดของเนื้อเยื้อในอวัยวะ
ส่วนหนึ่งส่วนใดในร่างกายมนุษย์ที่เสื่อมสภาพโดยไม่เกิดปฏิกิริยาจากร่างกายมนุษย์ วัสดุชีวภาพสามารถผลิตได้จากวัสดุทั่วไปไม่ว่าจะเป็น โลหะ เซรามิก พอลิเมอร์ วัสดุผสม หรือสารกึ่งตัวนำ
วัสดุฉลาด

วัสดุฉลาด (อังกฤษ: intelligent materials) หรือบางครั้งเรียก วัสดุสมาร์ท (smart materials) คือ วัสดุที่สามารถรับรู้การเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมที่มันทำงานอยู่ และตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงเหล่านั้นตามรูปแบบที่มีการกำหนดไว้ก่อนล่วงหน้าเหมือนพฤติกรรมของสิ่งมีชีวิต
วัสดุฉลาดประกอบด้วยส่วนประกอบสำคัญ 2 ส่วนดังนี้
คุณหมอมือใหม่หัวใจเกินร้อย

คุณหมอมือใหม่หัวใจเกินร้อย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่บรรยายเกี่ยวกับ วงการแพทย์สมัยใหม่ของญี่ปุ่นและของโลก โดยเจาะลึกด้านศีลธรรม ที่ขัดกันกับวินัยหรือกฎของโรงพยาบาล หรือทั้งวงการแพทย์เลยทีเดียว
เนื้อเรื่องย่อ.
ตัวเอกของเรื่องนี้ชื่อว่า ไซโต้ เป็นแพทย์เพิ่งเรียนจบไฟแรง และมีความคิดแตกต่างจากแพทย์ทั่ว ๆ ไป เนื้อเรื่องเริ่มที่ไซโต้เข้าทำงานเป็นแพทย์ฝึกหัดของทางมหาวิทยาลัย และเมื่อได้พบสภาพความจริงของวงการแพทย์ญี่ปุ่น เขาจะทำอย่างไร