pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มาโซลีโน ดา ปานีกาเล

มาโซลิโน ดา พานิคาเล  (ราว ค.ศ. 1383 - ราว ค.ศ. 1447) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและจิตรกรรมแผง มาโซลิโน ดา พานิคาเลเกิดราว ค.ศ. 1383 ที่เมืองพานิคาเลในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตเมื่อราว ค.ศ. 1447 
งานที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดก็เห็นจะเป็นงานที่เขียนร่วมกับมาซาชิโอ ในปี ค.ศ. 1424: “พระแม่มารีและพระบุตรกับนักบุญแอนน์” และงานจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลบรันคาชชิที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1424 ถึงปี ค.ศ. 1428
งานชิ้นสำคัญๆ ของมาโซลิโนก็ได้แก่
จอร์โจ วาซารีรวมประวัติชีวิตของมาโซลิโน ดา พานิคาเลในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น”
กอปโป ดี มาร์โกวัลโด

ค็อพโพ ดิ มาร์โควาลโด  (ราว ค.ศ. 1225 - ราว ค.ศ. 1276) เป็นจิตรกรก่อนยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง ค็อพโพ ดิ มาร์โควาลโดเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1225 ที่เมืองฟลอเรนซ์ และกล่าวว่าทำงานที่พิสโตเอีย ในปี ค.ศ. 1265 เมื่อไปเขียนจิตรกรรมฝาผนังภายในชาเปลเซนต์เจมส์ภายในมหาวิหารพิสโตเอีย
งานอีกชิ้นหนึ่งที่เชื่อแน่กันว่าเป็นงานของค็อพโพคือ “พระแม่มารีบอร์โนเน” (Madonna del Bordone) ที่ลงชื่อและปีที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1261) ในวัดซานตามาเรีย เดอิ แซร์วิแห่งเซียนา ที่ค็อพโพไปถูกจับเป็นนักโทษหลังจากยุทธการมอนตาแปร์ติ (Battle of Montaperti) ที่เข้าไปมีส่วนในการต่อสู้ด้วย งานที่คล้ายคลึงกันที่เชื่อกันว่าเป็นงานของค็อพโพอยู่ในวัดที่ออร์วิเอโต และอีกชิ้นหนึ่งเป็นฉากแท่นบูชา “อัครเทวดาไมเคิลและตำนาน” ในพิพิธภัณฑ์ของวัดคาสชิอาโนอินวาลดิเปซาที่เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1255 ถึงปีค.ศ. 1260 ซึ่งถ้าเป็นงานเขียนค็อพโพจริงก็เป็นงานชิ้นที่เก่าที่สุด
นอกจากนั้นแล้วค็อพโพก็ยังร่างภาพโมเสกให้แก่หอศีลจุ่มซานจิโอวานนิ (Battistero di San Giovanni) ในเมืองฟลอเรนซ์ที่เป็นภาพของ “การตัดสินครั้งสุดท้าย” ที่สร้างราวระหว่างปี ค.ศ. 1260 ถึงปีค.ศ. 1270 ในปี ค.ศ. 1274 ค็อพโพกับลูกชายก็เขียนภาพแผงบางภาพให้แก่มหาวิหารพิสโตเอียแต่งานนี้สูญหายไปแล้ว
วิต

Vite ([vit]) เป็นเซิร์ฟเวอร์พัฒนาเฉพาะที่ที่สร้างโดยโหยว หยวี่ซี (ผู้เขียน Vue.js)
Vite ถูกใช้เป็นแม่แบบเริ่มต้นสำหรับ Vue.js และ React นอกจากนี้ Vite ยังรองรับ TypeScript และ JSX ตั้งแต่แรก
Vite จะทำการตรวจสอบไฟล์ที่กำลังแก้ไข และเมื่อบันทึกไฟล์ เว็บเบราว์เซอร์จะโหลดโค้ดที่กำลังแก้ไขอีกครั้งผ่านกระบวนการที่เรียกว่า Hot Module Replacement (HMR) กระบวนการนี้ทำงานโดยเพียงแค่โหลดไฟล์ใหม่แค่เฉพาะที่ได้รับการแก้ไขโดยใช้มอดูล ES6 (ESM) แทนการคอมไพล์ทั้งตัวแอปพลิเคชันใหม่หมด
Vite ให้การสนับสนุนรองรับในตัวสำหรับการเรนเดอร์ฝั่งเซิร์ฟเวอร์ (SSR) โดยค่าเริ่มต้นแล้วเซิร์ฟเวอร์จะเริ่มทำงานบนพอร์ต TCP 5173 สามารถตั้งค่าให้ Vite ส่งเนื้อหาไปยังเว็บเซิร์ฟเวอร์ส่วนหลัง เช่น Apache HTTP Server หรือ lighttpd โดยผ่าน HTTPS และพรอกซี รวมถึง WebSockets
ออร์กัญญา

อันเดรอา ออร์ชานยา หรือเรียกสั้นๆ ว่า ออร์ชานยา  (ราว ค.ศ. 1308 - 25 สิงหาคม ค.ศ. 1368) เป็นจิตรกร, ประติมากร และ สถาปนิกของยุคกอธิคชาวอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง, ฉากแท่นบูชา 
ออร์ชานยาเป็นลูกศิษย์ของอันเดรอา ปิซาโนและจอตโต ดี บอนโดเน น้องชายจาโคโป ดิ โชเน (Jacopo di Cione) และ นาร์โด ดิ โชเน (Nardo di Cione) ต่างก็เป็นจิตรกร ดิ โชเนมักจะทำงานจิตรกรรมร่วมกัน
งานของออร์ชานยารวมทั้ง “ฉากแท่นบูชารีดีมเมอร์” 
Orcagna's works include the "Altarpiece of the Redeemer" (ค.ศ. 1354-ค.ศ. 1357) ภายในชาเปลสโตรซซิภายในบาซิลิกาซานตามาเรียโนเวลลา และแท่นบูชาที่วัดออร์ซันมิเคเล (เสร็จ ค.ศ. 1359) ที่ถือกันว่าเป็น “งานชิ้นที่สมบูรณ์ที่สุดของงานกอธิคอิตาลี”
จิตรกรรมฝาผนัง “ชัยชนะของความตาย” ที่เป็นแรงบันดาลใจให้แก่งานคีตกรรมชิ้นเอกของฟรานซ์ ลิซท์ “ระบำมรณะ” (Totentanz) ในบรรดาลูกศิษย์ของออร์ชานยาก็ได้แก่เนลโล ดิ วันนิ (Nello di Vanni) จิตรกรชาวปิซาของคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้ที่มีงานเขียนที่แคมโปซานโตด้วย บางแหล่งก็ให้ความเห็นว่าเนลโลเป็นคนคนเดียวกับแบร์นาร์โด เนลโลหรือจิโอวานนิ ฟาลโคเน.
งานตกแต่งโมเสกและหน้าต่างกุหลาบของมหาวิหารออร์วิเอโตเชื่อกันว่าเป็นงานของออร์ชานยา
อัลตีกีเอโร

อัลติเชียโร หรือ อัลติเชียโร ดา เวโรนา  (ราว ค.ศ. 1330 - ราว ค.ศ. 1390) เป็นจิตรกรศิลปะยุคกอธิคชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
งานของอัลติเชียโรเป็นไปแนวเขียนของจอตโต ดี บอนโดเน และเป็นผู้ที่เชื่อกันว่าเป็นผู้ก่อตั้งตระกูลการเขียนภาพแบบเวโรนาและปาดัว — งานของอัลติเชียโรยังคงมีให้เห็นในวัดซานอานาสตาเซียในเวโรนาและในโอราโตริโอซานจอร์โจในปาดัวที่มักจะเชื่อว่าเขียนร่วมกับจาโคโปจาโคโป ดาวันซิ (Jacopo d'Avanzi)
อัลติเชียโรอาจจะเกินในบริเวณที่ไม่ไกลจากเซวิโอ และกลายมาเป็นสมาชิกคนสำคัญในสำนักของตระกูลสคาลิแจร์ (House of Scaliger) ในปี ค.ศ. 1364 อัลติเชียเขียนจิตรกรรมฝาผนังชุดที่มาจากงานเขียนของเฟลเวียส โจซีฟัส “สงครามของชนยิว (The Wars of the Jews) ในห้องโพเดสตาภายในวังสกาลา
อัลติเชียโรมีงานจิตรกรรมฝาผนังภายในบาซิลิกาเซนต์แอนโทนีแห่งปาดัว (Basilica of Saint Anthony of Padua) อัลติเชียร่วมมือกับดาวัโซ เวโรเนเซเขียนจิตรกรรมฝาผนังในชาเปลเซนต์เจมส์ที่ได้รับค่าจ้าง 792 ดูคัท ภาพเจ็ดภาพแรกที่เกี่ยวกับชีวิตของนักบุญเจมส์เขียนโดยอัลติเชียโร
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 1 โคมเนนอส

จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 1 โคมเนนอส  (ราว ค.ศ. 1118 – 12 กันยายน ค.ศ. 1185) อันโดรนิคอสที่ 1 โคมเนนอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์โคมเนนอส ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1183 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1185
จักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส

จักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส (กรีก: Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, Mikhaēl VIII Palaiologos) (ค.ศ. 1223 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282) มิคาเอลที่ 8 ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไนเซียร่วมกับจักรพรรดิจอห์นที่ 4 ลาสคาริส ระหว่างปี ค.ศ. 1259 จนถึงปี ค.ศ. 1261 และทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ระหว่างวันที่ 25 ธันวาคม ค.ศ. 1261 จนถึงวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282 และทรงเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชโอรสจักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอสตั้งแต่ ค.ศ. 1272
มิคาเอลที่ 8 ทรงเป็นปฐมกษัตริย์ราชวงศ์พาลาโอโลกอสผู้เป็นประมุขของจักรวรรดิไบแซนไทน์ไปจนถึงตอนที่กรุงคอนสแตนติโนเปิลแตกในปี ค.ศ. 1453 พระองค์ทรงตีกรุงคอนสแตนติโนเปิลคืนจากจักรวรรดิละตินในปี ค.ศ. 1261 และเปลี่ยนจักรวรรดิไนเซียให้เป็นจักรวรรดิไบแซนไทน์ใหม่ แต่เบลิคตุรกีเริ่มเข้ามาในจักรวรรดิในปี ค.ศ. 1260
อัลญะซีเราะฮ์

อัลญะซีเราะฮ์  หรือ แอลจะเซียรา  แปลว่า "คาบสมุทร" หมายถึง "คาบสมุทรอาหรับ" มาจาก شبه الجزيرة العربية šibh al-ğazīra al-‘arabīya, คาบสมุทรอาหรับ, เรียกอย่างย่อว่า الجزيرة العربية al-ğazīra al-‘arabīya, แปลว่า เกาะอาหรับ, شبه šibh แปลว่า "ราวกับ") เป็นสำนักข่าวอาหรับตั้งอยู่ ณ กรุงโดฮา ประเทศกาตาร์ ก่อตั้งเมื่อเดือนเมษายน ปี พ.ศ. 2539 เจ้าของกิจการ คือ เชคฮามัด บิน คอลีฟะห์ อัลตานี ผู้บริหารคนสำคัญ คือ วาดาห์ คันฟัร (Wadah Khanfar) ใช้งบประมาณก่อตั้ง 150 ล้านเรียลจากการอุปถัมภ์ของรัฐบาลกาตาร์ มีผู้ชมราว 45 ล้านคน เหตุที่เป็นสำนักข่าวยอดนิยมก็เพราะมักนำเสนอข่าวสงครามอัฟกานิสถาน อิรัก และเรื่องราวของอุซามะฮ์ บิน ลาดิน อย่างเจาะลึก มีคำขวัญคือ "ทัศนะและอีกทัศนะหนึ่ง"  นำเสนอข่าวผ่านดาวเทียม ไนล์แซต อาหรับแซต และฮอตเบิร์ด
นอกเหนือจากช่องข่าว อัลญะซีเราะฮ์ยังมีช่องอื่น ๆ ของทางสถานี เช่น ช่องรายการสำหรับเด็ก ช่องรายการกีฬา ช่องรายการสารคดี ช่องภาคภาษาอังกฤษ ช่องภาคภาษาอุรดู
จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอส

จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอส (กรีก: Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος) (25 มีนาคม ค.ศ. 1259 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1332) อันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์พาลาโอโลกอส ผู้ทรงครองราชย์เป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส ระหว่างปี ค.ศ. 1272 ถึงปี ค.ศ. 1282, ร่วมกับจักรพรรดิมิคาเอลที่ 9 พาลาโอโลกอส ระหว่างปี ค.ศ. 1294 ถึงปี ค.ศ. 1320 และระหว่างปี ค.ศ. 1320 ถึงปี ค.ศ. 1328 ด้วยพระองค์เอง อันโดรนิคอสที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอสและธีโอดอรา ดูคาอินา วาทัทซินาและทระเป็นพระราชนัดดาของจอห์นที่ 3 ดูคาส วาตัทซีส
แคว้นชายแดนไมเซิน

แคว้นชายแดนไมเซิน  เป็นแคว้นนในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ปัจจุบันตั้งอยู่ในบริเวณรัฐซัคเซินของประเทศเยอรมนี บางครั้งแคว้นแห่งนี้จะถูกเรียกว่า แคว้นชายแดนทือริงเงิน  แต่มักจะเป็นชื่อสำหรับเรียกบริเวณทางตะวันออกของไมเซินหรือดินแดนทางตะวันออกของแม่น้ำเอ็ลเบอไปจนถึงซาลที่เป็นดินแดนที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนสลาฟ ซึ่งเดิมคือแคว้นชายแดนซอร์เบีย
อิควานัลมุสลิมีนในประเทศอียิปต์

ในประเทศอียิปต์ อิควานัลมุสลิมีน  เป็นขบวนการขับเคลื่อนทางการเมือง สังคม และเศรษฐกิจตามแนวทางของอิสลาม คาดว่ามีสมาชิกประมาณ 2 ถึง 2.5 ล้านคน ก่อตั้งโดยฮะซัน อัลบันนา ชาวอียิปต์ เมื่อ ค.ศ. 1928 กลุ่มนี้ขยายไปยังประเทศมุสลิมอื่น ๆ แต่มีองค์การที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอียิปต์ แม้ว่าจะถูกรัฐบาลปราบปรามใน ค.ศ. 1948, 1954, 1965 และ 2013 หลังมีการเปิดโปงแผนการหรือแผนการที่ถูกกล่าวหาว่ามีการลอบสังหารและการโค่นล้ม
ประวัติ.
ขบวนการภราดรภาพมุสลิมอียิปต์ หรืออิควานุลมุสลิมูนได้สนับสนุนปาเลสไตน์โดยใน พ.ศ. 2491 ได้ส่งอาสาสมัครไปยับยั้งการก่อสร้างรัฐอิสราเอลทำให้ถูกประธานาธิบดีญะมัล อับดุลนาซิรหรือนัสเซอร์ปราบปรามอย่างรุนแรง ขบวนการภราดรภาพมุสลิมได้รับแรงบันดาลใจจากขบวนการวะฮาบีย์ ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2471 ผู้ก่อตั้งคือ ฮะซัน อัล-บันนา ที่มีอาชีพเป็นครู ขบวนการนี้ได้รับการสนับสนุนจากชนทุกชั้น ขบวนการนี้ถูกปราบปรามโดยอับดุลนาซิรจนกระทั่งนาซิรเสียชีวิตใน พ.ศ. 2513 ขบวนการได้ฟื้นตัวขึ้นมาอีกครั้งใน พ.ศ. 2519 โดยมีหนังสือพิมพ์ของตนเอง จนกระทั่งขบวนการได้ใช้การญิฮาดต่อต้านอิสราเอลใน พ.ศ. 2522 รัฐบาลของซาดัตจึงเริ่มปราบปรามขบวนการอย่างรุนแรงโดยใช้เหตุจลาจลในเดือนมกราคม พ.ศ. 2520 เป็นข้ออ้างในการปราบปรามกลุ่มที่สุดโต่งในขบวนการ
ราชอาณาจักรซิลิเชีย

ราชอาณาจักรอาร์มีเนียแห่งซิลิเชีย  หรือ ราชอาณาจักรซิลิเชีย  หรือ นิวอาร์มีเนีย เป็นคนละราชอาณาจักรกับราชอาณาจักรอาร์มีเนียของสมัยโบราณ เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งขึ้นในยุคกลางโดยผู้ลี้ภัยชาวอาร์มีเนียที่หนีการรุกรานอาร์มีเนียของชนเซลจุคตุรกี (Seljuk Turks) ที่ตั้งอยู่ที่อ่าวอเล็กซานเดร็ตตา (Gulf of Alexandretta) ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่ในปัจจุบันคือทางตอนใต้ของตุรกี อาณาจักรเป็นอิสระระหว่างปี ค.ศ. 1078 ถึงปี ค.ศ. 1375
ราชอาณาจักรซิลิเชียก่อตั้งขึ้นโดยราชวงศ์รูเบเนียน (Rubenian dynasty) ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของราชวงศ์บากราติดที่ครองบัลลังก์อาร์มีเนียและจอร์เจียในบางช่วงเวลา เมืองหลวงเดิมอยู่ที่ทาร์ซัส หลังจากนั้นก็ย้ายไปอยู่ที่ซิส ซิลิเชียเป็นพันธมิตรสำคัญของนักรบครูเสด และถือตนเองว่าเป็นที่มั่นของคริสต์ศาสนจักรในตะวันออก และเป็นศูนย์กลางของความเป็นชาตินิยมและวัฒนธรรมเมื่ออาร์มีเนียอยู่ภายใต้การยึดครองของชาวต่างประเทศในบางช่วง
ญะมาล อับดุนนาศิร

ญะมาล อับดุนนาศิร ฮุซัยน์ (15 มกราคม 1918 - 28 กันยายน 1970) เป็นประธานาธิบดีอียิปต์คนที่สอง ดำรงตำแหน่งมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1970 นาศิรได้นำการล้มล้างระบอบกษัตริย์ ปี ค.ศ. 1952 และแนะนำการปฏิรูปที่ดินอย่างกว้างขวางในปีต่อมา หลังปี ค.ศ. 1954 ความพยายามทั้งชีวิตของเขาโดยฐานะสมาชิกภราดรภาพมุสลิม เขาได้ทำลายองค์กรดังกล่าว ได้ทำให้ประธานาธิบดี มุฮัมมัด นะญีบ ถูกกักบริเวณภายในบ้านและเข้ารับตำแหน่งผู้บริหารปกครอง เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1956
ความนิยมของนาศิรในอียิปต์และโลกอาหรับได้พุ่งสูงขึ้น ภายหลังจากที่เขาได้เปลี่ยนให้คลองสุเอซกลายเป็นของรัฐและชัยชนะทางการเมืองของเขาในวิกฤตการณ์คลองสุเอซที่ตามมา ได้เรียกร้องสำหรับความเป็นเอกภาพของชาวอาหรับภายใต้ความเป็นผู้นำของเขาที่เพิ่มมากขึ้น ถึงจุดสูงสุดด้วยการก่อตั้งสหสาธารณรัฐอาหรับกับซีเรีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1958 ถึง 1961 ในปี ค.ศ. 1962 นาศิรได้เริ่มต้นด้วยหนึ่งในมาตราการสังคมนิยมที่สำคัญและการปฏิรูปความทันสมัยในอียิปต์ แม้ว่าจะล้มเหลวในจุดชนวนของการรวมชาวอาหรับ, ในปี ค.ศ. 1963 ผู้สนับสนุนของนาศริได้รับอำนาจในหลายประเทศอาหรับ แต่เขาได้กลายเป็นผู้ต้องพัวพันในสงครามกลางเมืองเยเมนเหนือและในที่สุดก็เป็นสงครามเย็นอาหรับที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก เขาได้เริ่มวาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่สองในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1965 หลังจากที่คู่แข่งทางการเมืองของเขาได้ถูกสั่งห้ามจากการเข้าชิงตำแหน่ง หลังจากที่อิยิปต์พ่ายแพ้ให้กับอิสราเอลในสงครามหกวันในปี ค.ศ. 1967 นาศิรได้ประกาศลาออก แต่เขาได้กลับเข้ามารับตำแหน่งอีกครั้งภายหลังจากประชาชนได้เรียกร้องให้เขากลับไปรับตำแหน่งอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1968 นาศิรได้แต่งตั้งตนเองเป็นนายกรัฐมนตรี ได้เปิดฉากสงครามการบั่นทอนกำลัง เพื่อชิงคืนดินแดนที่เสียไป เริ่มต้นกระบวนการที่จะทำให้สร้างความเสื่อมเสียการทหารและออกกำหนดของการปฏิรูปเสรีทางการเมือง ภายหลังจากการสรุปของการประชุมสุดยอดสันนิบาตอาหรับ ปี ค.ศ. 1970 นาศิรได้ประสบหัวใจวายและเสียชีวิต พิธีงานศพของเขาได้ถูกจัดขึ้นในกรุงไคโรซึ่งได้ดึงดูดผู้มาร่วมงานกว่าห้าล้านคนและสร้างความโศกเศร้าทั่วทั้งโลกอาหรับ
นาศิรยังคงเป็นบุคคลสำคัญในโลกอาหรับ โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับความก้าวหน้าของเขาที่มีต่อความยุติธรรมทางสังคมและความเป็นเอกภาพของชาวอาหรับ นโยบายความทันสมัยและความพยายามต่อต้านจักรวรรดินิยม การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขายังคงได้รับการสนับสนุนและประจวบกับความเจริญทางวัตนธรรมของอียิปต์และเปิดตัวโครงการอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ รวมทั้งเขื่อนอัสวาน และเมืองเฮลเวน(Helwan) ผู้กล่าวร้ายต่อนาศิรได้วิพากษ์วิจารณ์ถึงลัทธิอำนาจนิยมของเขา การละเมิดสิทธิมนุษยชน และการปกครองทหารของเขาได้อยู่เหนือสถาบันพลเรือน ได้สร้างรูปแบบการปกครองทางทหารและการปกครองแบบเผด็จการในอียิปต์
ดัชชีเอเธนส์

อาณาจักรดยุกแห่งเอเธนส์  เป็นหนึ่งในอาณาจักรครูเสดที่ตั้งอยู่ในกรีซหลังจากการได้รับชัยชนะของจักรวรรดิไบแซนไทน์ระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 4 ที่ครอบคลุมบริเวณอัตติคา และโบเธียและรุ่งเรืองต่อมาจนมาเสียแก่จักรวรรดิออตโตมันในคริสต์ศตวรรษที่ 15
แรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซ

แรมงที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซ หรือ เรมอนด์แห่งเซนต์ไจลส์  (ราว ค.ศ. 1041 - ค.ศ. 1105) แรมงเป็นขุนนางชาวฝรั่งเศส ผู้เกิดเมื่อราว ค.ศ. 1041 เป็นบุตรของปองส์ เคานต์แห่งตูลูซ (Pons, Count of Toulouse) และ Almodis de la Marche แรมงมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานต์แห่งตูลูซ, ดยุคแห่งนาร์บอนน์ และมากราฟแห่งโปรวองซ์ และเป็นผู้นำคนหนึ่งในสงครามครูเสดครั้งที่ 1 แรมงได้รับเมืองแซงต์-ไจลส์เมื่อได้ตำแหน่งเป็นเคานต์จากพ่อแทนที่หลานสาว ฟิลิปปา เคานเตสแห่งตูลูซ ลูกสาวของพี่ชาย วิลเลียมที่ 4 เคานต์แห่งตูลูซในปี ค.ศ. 1094
จากหลักฐานของอาร์มีเนีย แรมงเสียตาไปข้างหนึ่งเมื่อเดินทางไปแสวงบุญที่เยรูซาเลมก่อนที่จะไปทำสงครามครูเสด นอกจากนั้นแรมงก็ยังต่อสู้กับมัวร์ในสเปนก่อนปี ค.ศ. 1096 และเป็นคนแรกที่เข้าร่วมสงครามครูเสดหลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงเทศนาเรียกร้องให้เข้าร่วมในสงครามที่การประชุมที่แกลร์มง
แวร์ม็องดัว

อาณาจักรเคานท์แห่งแวรมองดัวส์  เป็นอาณาจักรเคานท์ของฝรั่งเศสที่ปรากฏในสมัยเมโรวิเกียน ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 อาณาจักรก่อตั้งอยู่ในบริเวณแซงต์เควนแตง (St Quentin, Aisne) และเปรอนน์ (Peronne, Somme) โดยมีเปแปงที่ 1 เคานท์แห่งแวรมองดัวส์เป็นเคานท์คนแรกผู้เป็นผู้สืบเชื้อสายโดยตรงมาจากชาร์เลอมาญ
การประชุมที่แกลร์มง

การประชุมที่แกลร์มง  เป็นการประชุมของนักบวชและฆราวาสในคริสตจักรโรมันคาทอลิก จัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1095 ที่เมืองแกลร์มง-แฟร็อง และเป็นต้นกำเนิดของสงครามครูเสดครั้งที่ 1
เบื้องหลัง.
ในปี ค.ศ. 1095 จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส แห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ทรงส่งทูตมายังตะวันตกเพื่อขอให้ส่งกองทัพไปช่วยในการต่อต้านเซลจุคตุรกี สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงได้รับข่าวระหว่างที่ทรงประชุมอยู่ที่การประชุมที่ปีอาเชนซา (Council of Piacenza) ต่อมาในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกันพระองค์ก็ทรงเรียกประชุมที่แกลร์มงเพื่อถกกันถึงปัญหานี้ และทรงแนะนำให้มุขนายกและอธิการอารามที่จะมาเข้าร่วมประชุมให้นำขุนนางผู้นำจากท้องถิ่นมาด้วย
การประชุมเริ่มตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายน จนถึงวันที่ 28 พฤศจิกายน โดยมีผู้เข้าร่วมประชุมที่เป็นนักบวช 300 คนจากทั่วฝรั่งเศส พระสันตะปาปาเออร์บันทรงกล่าวถึงการปฏิรูปกลูว์นี (Cluniac Reforms) และยืดเวลาการขับพระเจ้าฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ออกจากศาสนจักร โทษฐานที่ทรงไปเสกสมรสกับแบร์ทราด เดอ มงฟอร์ โดยผิดหลักศาสนา เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายนพระสันตะปาปาเออร์บันจึงทรงกล่าวถึงปัญหาทางตะวันออกเป็นครั้งแรก และทรงสนับสนุนให้คริสต์ศาสนิกชนทางตะวันตกเดินทางไปต่อสู้กับมุสลิมผู้ยึดแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์และกำลังโจมตีจักรวรรดิโรมันตะวันออก
คุยตัง อัจฉริยะนักสืบ

คุยตัง อัจฉริยะนักสืบ (; โรมาจิ: "Kuitan") เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนทีวีในปี ค.ศ. 2006 ถึง ค.ศ. 2007 
ในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 7 ทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 08.30 - 10.20 น. 
เรื่องย่อ.
นักสืบคนหนึ่งชื่อ เซยะ ทากาโนะ หรือเจ้าของฉายา คุยตัง หรือ นักสืบจอมโซ้ย ซึ่งเกือบทุกคดีของเขาจะต้องมีอาหารมาเกี่ยวข้องเนื่องจากเขาจะต้องกินอาหารก่อนถึงจะได้พลังงาน และได้หลักฐาน
ฟิล มิเคลสัน

ฟิล มิเคลสัน นักกอล์ฟชาวอเมริกันจากซานดีเอโก แคลิฟอร์เนียเจ้าของ 5 แชมป์เมเจอร์ และ 44 แชมป์พีจีเอทัวร์เจ้าของ
ฉายา Lefty เนื่องจากเขาถนัดตีมือซ้ายมากกว่ามือขวาและพลังในการตีลูกที่มือซ้ายมีมากกว่ามือขวา
คัลลิสโต

คัลลิสโต  เป็นดาวบริวารดวงที่ 8 ของดาวพฤหัสบดีและเป็นหนึ่งในดวงจันทร์ของกาลิเลโอที่สี่ของดาวพฤหัสบดี ด้วยระยะทางรัศมีวงโคจรประมาณ 1,880,000 กิโลเมตร คัลลิสโตเป็นดาวบริวาร กาลิเลียน วงนอกสุด คัลลิสโตมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 99% ของเส้นผ่านศูนย์กลางของดาวพุธ แต่มีมวลเพียงประมาณหนึ่งในสามของดาวพุธ
คัลลิสโต ประกอบไปด้วยหิน และน้ำแข็ง มีความหนาแน่นเฉลี่ยประมาณ 1.83 g/cm3 สารประกอบที่ตรวจพบบนพื้นผิวน้ำแข็ง ได้แก่ คาร์บอนไดออกไซด์ ,ซิลิเกต และสารประกอบอินทรีย์ การตรวจสอบโดย ยานอวกาศกาลิเลโอ พบว่าคัลลิสโตอาจจะมีแกนซิลิเกตขนาดเล็ก และ และอาจจะมีมหาสมุทรใต้ดินในของเหลวน้ำที่ระดับความลึกมากกว่า 100 กิโลเมตร
การผจญภัยโอลิมปิกของฝูหวา

การผจญภัยโอลิมปิกของฝูหวา เป็นการ์ตูนที่ออกอากาศทางบีทีวีในกรุงปักกิ่ง และทั่วประเทศทางซีซีทีวี เพื่อส่งเสริมให้เด็กตื่นตัวในการเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และยุติการออกอากาศลงเมื่อปลายปี 2550 เนื่องจากใกล้ปี 2551 ซึ่งเป็นปีที่จีนเป็นเจ้าภาพ
แก่นเรื่อง.
เป็นการเล่าเรื่องเกี่ยวกับกีฬาต่างๆโดยมีฝูหวา เด็กๆ สัตว์ประหลาด และหนอนทั้งสองตัวโดยฝูหวาจะแตกต่างกันไปตามเนื้อเรื่อง เช่น ตอนมวยสากลจะมีจิงจิง แต่ในบางตอนจะมาครบทั้ง 5 ตัว
กระแสตอบรับ.
การ์ตูนชุดนี้กระแสตอบรับดีมากในหมู่เด็กๆชาวจีน และทำให้ชาวปักกิ่งนับร้อยต้องหนีห่างจากช่องทั้ง 12 ช่องของซีซีทีวีหันมาดูฝูหวา
ฮะซัน อัลบันนา

ชัยค์ ฮะซัน อะห์มัด อับดุรเราะห์มาน มุฮัมมัด อัลบันนา (14 ตุลาคม ค.ศ. 1906 – 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949) รู้จักกันในชื่อ ฮะซัน อัลบันนา  เป็นครูและอิหม่ามชาวอียิปต์ที่เป็นที่รู้จักจากการเป็นผู้ก่อตั้งอิควานมุสลิมีน หนึ่งในองค์กรฟื้นฟูอิสลามที่ใหญ่และมีอิทธิพลมากที่สุด
ประวัติ.
ฮาซัน อัลบันนา เกิดที่เมืองมะห์มูดียะฮ์ จังหวัดญีซะฮ์ ประเทศอียิปต์ จากครอบครัวสามัญชน บิดาของเขาประกอบอาชีพเป็นผู้จัดการการสมรส เขาฉายแววการเป็นผู้นำตั้งแต่ครั้งเยาว์วัย มีความโดดเด่นกว่าเพื่อนอายุคราวเดียวกัน จึงได้รับโหวตเสียงให้ดำรงตำแหน่งนายก "สมาคมอบรมจรรยา" (جمعية الأخلاق الأدبية) ตั้งแต่กำลังศึกษาระดับประถม ฮาซัน อัลบันนา ยังไม่หยุดยั้งความกระตือรือร้นแต่เพียงเท่านี้ เขายังก่อตั้ง "สมาคมยับยั้งสิ่งต้องห้าม" (جمعية منع المحرمات) ร่วมกับเพื่อนๆ ซึ่งเป็นสมาคมที่ไม่ขึ้นกับโรงเรียนที่เขาศึกษาอยู่ เมื่อเขาเดินทางไปศึกษาต่อโรงเรียนมุอัลลิมีน ณ จังหวัดดามันฮูร เขาก็ก่อตั้ง"สมาคมประพฤติดีอย่างแน่วแน่" (الجمعية الحصافية الخيرية) ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อเผยแผ่จริยธรรมดีงาม และยับยั้งสิ่งโสมมที่มีอยู่อย่างดาษดื่น หลังจากนั้นเขารับการศึกษาต่อโรงเรียน ดารุลอูลูมอัลอุลยา ณ กรุงไคโร และได้เข้าร่วมชมรม"เกียรติแห่งจริยธรรมอิสลาม "(جمعية مكارم الأخلاق الإسلامية،) ซึ่งขณะนั้นเป็นสมาคมเดียวที่มีอยู่ในกรุงไคโร เขามักพบปะกับปราชน์ทางศาสนาในมัสยิดต่างๆเพื่อรับฟังโอวาทจากท่านเหล่านั้น
คิงส์ทาวน์

คิงส์ทาวน์ (/ˈkɪŋz.taʊn/) เป็นท่าเรือหลักของเกาะเซนต์วินเซนต์และยังเป็นเมืองหลวงของเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ มีประชากร 12,909 คน (ค.ศ. 2012) เมืองนี้เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมการเกษตรของเกาะและเป็นเมืองท่าที่ต้อนรับนักท่องเที่ยว เมืองนี้ตั้งอยู่ในเขตแพริชเซนต์จอร์จ บริเวณฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเซนต์วินเซนต์
ภูมิประเทศ.
เมืองนี้ล้อมรอบไปด้วยเขาสูงชัน
มาริบอร์

มาริบอร์  เป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ของประเทศสโลวีเนีย รองจากกรุงลูบลิยานาซึ่งเป็นเมืองหลวง โดยมีประชากรประมาณ 133,000 คน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำดราวา เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของภูมิภาคโลเวอร์สตีเรียของประเทศ มีท่าอากาศยานนานาชาติมาริบอร์เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของประเทศ และมีเมืองกราซ ประเทศออสเตรียเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่อยู่ใกล้ที่สุด ห่างออกไปประมาณ 60 กิโลเมตร โดยสัญลักษณ์ของเมืองเป็นรูปนกพิราบกำลังบินบนปราสาทสีขาวซึ่งมีหอคอย 2 หอ
มาริบอร์ร่วมสมัย.
สถานที่ท่องเที่ยวในเมืองที่นักท่องเที่ยวเยี่ยมชนเช่นวิหารกอทิกที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 รวมถึงศาลากลางเมืองที่สร้างเป็นแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยาหรือสถาปัตยกรรมเรอเนซองซ์ ซึ่งสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เมืองนี้ยังมีมหาวิทยาลัยมาริบอร์ ซึ่งก่อตั้งในปี พ.ศ. 2504 ยังเป็นแหล่งองุ่นที่เก่าแก่แห่งหนึ่งของโลก รวมถึงเป็นถิ่นของสโมสรฟุตบอลมาริบอร์ ที่มีชื่อเสียงมากในประเทศสโลวีเนีย และในทุก ๆ เดือนมกราคมของทุกปี จะมีการแข่งขันสกีรายการมาริบอร์สโกพอฮอร์ย เพื่อชิงถ้วยแอลไพน์สกีอิงเวิลด์คัพ หรือถ้วยหมาป่าทองคำ โดยจัดบริเวณชานเมือง บนเทือกเขาโปฮอร์เจล ในเดือนมิถุนายนจะมีการจัดเทศกาลเลนท์สองสัปดาห์โดยจะมีการแสดงดนตรีและละครมากมายหลายรายการ
มาริบอร์ได้รับการกำหนดให้เป็นเมืองแอลไพน์ในปี พ.ศ. 2543 ยังได่รับการคัดเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรป ในปีพ.ศ. 2555 และมาริบอร์ยังเป็นเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูหนาว ในปีพ.ศ. 2556
ราฟาเอล ฟัน เดอร์ฟาร์ต

ราฟาเอล แฟร์ดีนันด์ ฟัน เดอร์ ฟาร์ต (เกิด 11 กุมภาพันธ์ 1983) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวดัตช์ ซึ่งเล่นเป็นกองกลางตัวรุก
 "ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2018"
ฟรันเชสโก เดล กอสซา

ฟรานเชสโค เดล คอสสา  (ราว ค.ศ. 1430 - ราว ค.ศ. 1477) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีตอนต้นของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์ราราของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
ประวัติ.
ฟรานเชสโค เดล คอสสาเป็นบุตรของคริสโตฟาโน เดล คอสสาช่างสลักหินในเฟอร์ราราในประเทศอิตาลีที่เกิดเมื่อราว ค.ศ. 1430 แม้ว่าชีวิตและงานสมัยแรกไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนักแต่ก็ทราบว่าได้เดินทางออกจากเฟอร์ราราเมื่ออายุยี่สิบหรือสามสิบกว่าๆ
งานที่มีชื่อเสียงที่สุดของคอสสาคืองานจิตรกรรมฝาผนัง
งานชิ้นหนึ่งในบรรดางานเขียนชิ้นแรกๆ เป็นงานที่เขียนในปี ค.ศ. 1456 ในฐานะผู้ช่วยของบิดาผู้ได้รับจ้างให้เขียนและสลักประติมากรรมสำหรับแท่นบูชาเอกในชาเปลของวังพระสังฆราชในเฟอร์รารา
จิตรกรรมฝาผนังอุปมานิทัศน์ในวังสคิฟาโนเอีย.
งานเขียนที่วังสคิฟาโนเอียเป็นงานที่ทำร่วมกับโคสิโม ทูรา โคสิโมมีชื่อเสียงจากการเขียนจิตรกรรมฝาผนังตกแต่งวังฤดูร้อนชื่อวังสคิฟาโนเอียที่ตั้งอยู่นอกประตูเมือง ทั้งสองคนเขียนงานที่เป็นงานอุปมานิทัศน์ที่ซับซ้อนในบริบทของ “วัฏจักรสิบสองเดือน” (Cycle of the Year) ที่ประกอบด้วยจักรราศี และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในรอบสิบสองเดือนของแต่ละปี จิตรกรรมฝาผนังเพิ่งได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ในคริสต์ศวรรษที่ 20 และมีอยู่สามภาพที่น่าจะเป็นที่แน่นอนว่าเขียนโดยคอสสา ในบรรดาสามภาพภาพกลุ่มเด็กเปลือยเป็นฝูงในภาพ “อุปมานิทัศน์ของเดือนพฤษภาคม” เป็นภาพที่เด่นที่สุดที่ดูจะเหมาะสมกับการเป็นสัญลักษณ์ของฤดูใบไม้ผลิ
“อุปมานิทัศน์ของเดือนเมษายน” มีภาพของไตรเทพีแห่งคุณธรรม (Three Graces) ซึ่งเป็นหนึ่งในภาพเขียนแรกๆ ของยุคหลังคลาสสิกที่เป็นภาพนางอัปสรเปลือยร่ายรำประสานกัน ที่ปรากฏในงานเขียนต่อมาของซานโดร บอตติเชลลีในภาพ “ฤดูใบไม้ผลิ” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1482 และราฟาเอลในภาพ “ไตรเทพีแห่งคุณธรรม” ในปี ค.ศ. 1501 ถ้าเวลาเสียชีวิตของคอสสาถูกต้องก็แปลว่าคอสสาเขียนภาพนี้ก่อนบอตติเชลลีและราฟาเอล
คอสสาในโบโลนยา.
เมื่อไม่พอใจกับค่าจ้างที่ได้รับเป็นตารางเมตรจากบอร์โซ เดสเต (Borso d'Este) ผู้เป็นดยุคแห่งเฟอร์รารา คอสสาก็ประท้วงว่าได้ค่าจ้างพอๆ กับคนหมดหนทางในเฟอร์รารา คอสสาจึงเดินทางออกจากเฟอร์ราราไปโบโลนยาในปี ค.ศ. 1470 ในโบโลนยาคอสสาก็ได้รับงานจ้างหลายชิ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของตระกูลเบนติโวกลิโอ (Bentivoglio) และได้เขียนงานชิ้นเอกสองชิ้น “พระแม่มารีและพระบุตรและนักบุญสององค์และอัลแบร์โต เดคาตาเนอิ” (ค.ศ. 1474) และจิตรกรรมฝาผนัง “พระแม่มารีบาราคาโน” (Madonna del Baracano) ที่เป็นภาพพระแม่มารีและพระบุตรและภาพเหมือนของจิโอวานนิ เบนติโวกลิโอ (Giovanni Bentivoglio) และมาเรีย วินซิเกอร์รา (Maria Vinziguerra) (ค.ศ. 1472)
หอศิลป์แห่งชาติ, ลอนดอนมีภาพเขียนของนักบุญวินเซนต์ เฟอร์เรอร์ที่เขียนโดยคอสสา, เดรสเดนมีภาพ “การประกาศของเทพ” ที่เดิมเชื่อกันว่าเขียนโดย Pollaiuolo และภาพเหมือนด้านข้างที่ลอคโคพาร์คใกล้ดาร์บีที่เชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของแอร์โคเล เดสเตที่ 1 ดยุคแห่งเฟอร์รารา นอกจากนั้นแล้วคอสสาก็ยังสร้างหน้าต่างประดับกระจกสี ชิ้นที่ดีที่สุดเป็นหน้าต่างกลมที่วัดซานจิโอวานนิอินมอนเตเป็นหน้าต่างนักบุญจอห์นแห่งพัทโมส
โกซีโม ตูรา

โคสิโม ทูรา  (ราว ค.ศ. 1430 - ค.ศ. 1495) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีตอนต้นของตระกูลการเขียนภาพแบบเฟอร์ราราของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
ประวัติ.
โคสิโม ทูราเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1430 ที่เมืองเฟอร์ราราใน ประเทศอิตาลี โคสิโมเป็นลูกศิษย์ของฟรานเชสโค สควาร์ชิโอเน (Francesco Squarcione) แห่งปาดัว ต่อมาก็เข้าอยู่ในการอุปถัมภ์ของบอร์โซ เดสเต และแอร์โคเล เดสเตที่ 1 ดยุคแห่งเฟอร์รารา เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1460 โคสิโมก็ได้รับค่าจ้างประจำจากสำนักดยุคแห่งเฟอร์รารา ลูกศิษย์ของโคสิโมก็ได้แก่ฟรานเชสโค เดล คอสสา และ ฟรานเชสโค บิอังชิ (Francesco Bianchi) และตนเองได้รับอิทธิพลจากอันเดรีย มานเทนยา และ เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา
ในเฟอร์ราราโคสิโมมีงานเขียนจิตรกรรมฝาผนังอุปมานิทัศน์ที่วังสคิฟาโนเอีย (ค.ศ. 1469–ค.ศ. 1471) ซึ่งเป็นวังฤดูร้อนของตระกูลเดสเตที่ตั้งอยู่นอกประตูเมืองเฟอร์รารา งานนี้เป็นงานที่ทำร่วมกับฟรานเชสโค เดล คอสสา เป็นงานอุปมานิทัศน์ในบริบทของ “วัฏจักรสิบสองเดือน” (Cycle of the Year) ที่ประกอบด้วยจักรราศี และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในรอบสิบสองเดือนของแต่ละปี 
นอกจากนั้นโคสิโมก็ยังเขียนภาพบนบานประตูออร์แกนของมหาวิหารเป็นภาพ “การประกาศของเทพ” (ค.ศ. 1469) และเขียนงานชุด “มิวส์” สำหรับห้องแคบิเน็ท (Cabinet) ของเลโอเนลโล เดสเต (Leonello d'Este) ที่รวมทั้งภาพอุปมานิทัศน์ของ Calliope ผู้เป็นมิวส์ของคีตกรรม งานที่ระบุบางว่าเขียนบางชิ้นก็มักจะเป็นที่ขัดแย้งกัน
บาร์เกย์

บาร์เกย์  คือบาร์เฉพาะที่จัดให้พิเศษ (หรือเน้น) ให้ลูกค้าเกย์ เลสเบี้ยน ไบเซ็กชวลและคนข้ามเพศ (กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ) ที่มีคำว่าเกย์มาใช้ยังครอบคลุมไปถึงกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศและเกย์ บาร์เกย์เป็นศูนย์รวมของสังคมเกย์และเป็นที่ในไม่กี่ที่ที่ชาวรักเพศเดียวกันและกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศจะมาพบปะสังสรรค์กันอย่างเปิดเผย คำอื่นที่อาจหมายถึงบาร์เกย์ ในเช่น คลับเกย์ ผับเกย์ หรือในภาษาอังกฤษอย่าง boy bar, girl bar, queer bar, lesbian bar, และ dyke bar เป็นต้น ซึ่งชื่อขึ้นกับสังคมเฉพาะกลุ่มนั้น ๆ และด้วยการมาถึงของสังคมบริการเครือข่ายสังคมทางอินเทอร์เน็ตและการเปิดกว้างขึ้นในการยอมรับของผู้คนต่อกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ จึงทำให้บาร์เกย์ในสังคมเกย์มีจำนวนลดลงไป
สันตะสำนัก

สันตะสำนัก ([ˈsaŋkta ˈsedes]) หรือ อาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์  คือสถาบันฝ่ายปกครองศาสนาในกำกับของมุขนายกแห่งกรุงโรม อันเป็นตำแหน่งประมุขของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมดด้วย สันตะสำนักเป็นที่ตั้งของรัฐบาลกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิก ฉะนั้นเมื่อกล่าวถึง “สันตะสำนัก” จึงหมายถึงองค์กรบริหารส่วนกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมด และเป็นอาณาจักรทางศาสนาที่เป็นที่ยอมรับตามกฎหมายนานาชาติว่าเป็นรัฐอิสระที่มีประมุขเป็นพระสันตะปาปาและสถาปนาความสัมพันธ์ทางทูตกับประเทศอื่นได้
สันตะสำนักแบ่งการบริหารออกเป็น 4 ระดับ ได้แก่
ทั้งนี้สันตะสำนักไม่ใช่นครรัฐวาติกันที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1929 สันตะสำนักถือว่ามีมาตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรก ตำแหน่งทูตจะไม่ใช่ตำแหน่งทูตแห่งนครรัฐวาติกัน แต่จะเป็นทูตแห่งสันตะสำนัก และผู้แทนของพระสันตะปาปาในรัฐหรือประเทศอื่นก็ถือว่าเป็นผู้แทนของสันตะสำนัก มิใช่ผู้แทนของนครรัฐวาติกันเรียกว่าเอกอัครสมณทูต
ขณะที่มุขมณฑลอื่น ๆ ในคริสตจักรต่างก็เป็นมุขมณฑลที่ศักดิ์สิทธิ์ แต่การเรียกอาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์โดยทั่วไปแล้วจะเป็นความหมายที่ใช้ในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศและในความหมายของประมวลกฎหมายพระศาสนจักร ที่หมายถึงรัฐบาลกลางของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั้งหมด
อัครมุขนายก

อาร์ชบิชอป  หรืออัครมุขนายก ชาวไทยคาทอลิกเรียกว่าพระอัครสังฆราช เป็นตำแหน่งการปกครองระดับสูงในบางคริสตจักรที่มีการจัดระเบียบองค์การแบบอิปิสโคปัล เช่น โรมันคาทอลิก ออร์ทอดอกซ์ แองกลิคัน ถือว่ามีสถานะเหนือกว่ามุขนายก (bishop) การเป็นอัครมุขนายกหมายถึงการได้ปกครองอัครมุขมณฑล (archdiocese) ซึ่งเป็นมุขมณฑลที่มีความสำคัญเป็นกรณีพิเศษ หรือในกรณีของแองกลิคันคอมมิวเนียนจะหมายถึงกลุ่มมุขมณฑลที่รวมกันเป็นภาคคริสตจักร เช่น ภาคแคนเทอร์เบอรีที่ปกครองโดยอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้นเสมอไป
“อัครมุขนายก” มีฐานะเท่าเทียมกับมุขนายกในด้านการศาสนา แต่มีอภิสิทธิ์บางอย่างมากกว่า ฉะนั้นถ้าผู้ที่เป็นมุขนายกอยู่แล้วได้รับการแต่งตั้ง (appointment) เป็นอัครมุขนายกก็ไม่จำเป็นต้องรับการอภิเษก (consecration) อีก มีแต่พิธีเข้ารับตำแหน่ง (installation) แต่ถ้าผู้ที่ได้รับตำแหน่งไม่ได้เป็นมุขนายกมาก่อน ผู้นั้นก็ต้องเข้าพิธีอภิเษกเพื่อรับศีลอนุกรมเสียก่อนที่จะทำหน้าที่เป็นอัครมุขนายก
คำว่า “Archbishop” มาจากภาษากรีกว่า “αρχι” ที่แปลว่า “ที่หนึ่ง” หรือ “หัวหน้า” และคำว่า “επισκοπος” ที่แปลว่า “ปกครองดูแล”
“อัครมุขนายก” ปกครอง “อัครมุขมณฑล” หรือภาคคริสตจักร ถ้าเป็นในสมัยโบราณโดยเฉพาะในสมัยจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ อัครมุขนายกก็จะปกครอง “รัฐอัครมุขนายก” เช่น อาร์ชบิชอปแห่งไมนทซ์ (Archbishop of Mainz) ผู้ปกครอง “ราชรัฐอัครมุขนายกไมนทซ์” (Archbishopric of Mainz)
ประวัติ.
ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าตำแหน่งอาร์ชบิชอปอย่างที่ใช้ในปัจจุบันเริ่มมีขึ้นตั้งแต่เมื่อไร หลักฐานเก่าที่สุดปรากฏในกฤษฎีกาสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งและซีนอดที่แอนติออก ว่ามี "เมโทรโพลิทัน" ทำหน้าที่ประธานคณะมุขนายกในแต่ละมณฑลของโรมัน จนถึงราวคริสต์ศตวรรษที่ 5 เมโทรโพลิทันจึงถือว่าสูงกว่ามุขนายก แต่ต่ำกว่าอัครบิดร และใช้คำว่า "อาร์ชบิชอป" อย่างในปัจจุบันมาตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6
ประเภท.
นิกายโรมันคาทอลิก แบ่งอัครมุขนายกออกเป็น 2 ประเภท คือ
ในประเทศไทย.
ในปี ค.ศ. 1965 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ได้ยกสถานะมิสซังคาทอลิกทั้ง 6 แห่งในประเทศไทยขึ้นเป็นมุขมณฑล โดยเขตมิสซังกรุงเทพฯ และเขตมิสซังท่าแร่-หนองแสงได้เป็นอัครมุขมณฑล และให้ประมุขของทั้งสองมิสซังมีสมณศักดิ์เป็นอัครมุขนายก โดยพระคุณเจ้ายอแซฟ ยวง นิตโย ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ และพระคุณเจ้ามีคาแอล เกี้ยน เสมอพิทักษ์ ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกท่าแร่-หนองแสง เป็นบาทหลวงไทยสององค์แรกที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัครมุขนายก 
ปัจจุบัน ในประเทศไทยมีอัครมุขนายกมหานคร 2 องค์ คือ 
และมีอัครมุขนายกเกียรตินาม 3 องค์ คือ
เจ้าชายมุขนายก

เจ้าชายมุขนายก  เป็นมุขนายกที่มีศักดิ์เป็นเจ้าชายแห่งคริสตจักรโดยมีราชรัฐในปกครองอย่างน้อยหนึ่งแห่ง ทำให้เขตปกครองของพระองค์ทั้งราชรัฐและมุขมณฑลมีลักษณะทับซ้อนกันในพื้นที่เดียว กรณีที่เป็นอัครมุขนายกปกครองราชรัฐก็เรียกว่า เจ้าชายอัครมุขนายก ถ้าเป็นนักพรตปกครองราชรัฐเรียกว่าเจ้าชายอธิการอาราม (prince-abbot)
ในยุโรปตะวันตกตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 จักรพรรดิโรมันเริ่มสูญเสียพระราชอำนาจเพราะถูกคุกคามจากพวกอนารยชน ดังนั้นมุขนายกซึ่งเป็นผู้นำฝ่ายคริสตจักรจึงต้องขึ้นมาทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการฝ่ายอาณาจักรแทน บางครั้งก็ถึงกับต้องนำทัพเองด้วยถ้าจำเป็น 
ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ จักรพรรดิก็นิยมแต่งตั้งหรือพระราชทานสิทธิและหน้าที่พิเศษให้มุขนายกบางองค์ปกครองรัฐในมุขมณฑลของตนได้ ซึ่งถือเป็นแนวพัฒนาการของลัทธิจักรพรรดิสันตะปาปานิยมที่จะให้คริสตจักรตะวันออกมาทำงานให้กับจักรวรรดิด้วย เช่น มีอัครบิดรสากลที่ทำหน้าที่คล้ายเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการศาสนาให้กับองค์จักรพรรดิ จักรวรรดิรัสเซียมีการดำเนินการยิ่งกว่านี้อีก กล่าวคือยุบตำแหน่งอัครบิดรแล้วให้คริสตจักรอยู่ภายใต้บังคับบัญชาของฝ่ายอาณาจักร 
คำว่า "ฮอคชติฟท์" ในภาษาเยอรมันก็หมายถึงอำนาจหน้าที่ฝ่ายอาณาจักรที่มุขนายกสามารถว่าการปกครองราชรัฐของตนได้ ถ้าเป็นของอัครมุขนายก เรียกว่า "แอร์ซชติฟท์"
ราชรัฐมุขนายกลีแยฌ

ราชรัฐมุขนายกลีแยฌ  เป็นรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศเบลเยียมที่ปกครองโดยเจ้าชายมุขนายกแห่งลีเยช (Prince-Bishop of Liège) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 980 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1795
บิชอปแห่งลีเยชได้รับอำนาจการปกครองทางการเมืองต่อเคาน์ตีฮุย (county of Huy) — ส่วนหนึ่งของมุขมณฑล — ในคริสต์ศตวรรษที่ 10 รัฐมุขนายกขยายตัวต่อไปยังดินแดนรัฐลอร์ดแห่งบูลียงในปี ค.ศ. 1096 (แต่มาเสียให้แก่ฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1678), เคาน์ตีแห่งลูนในปี ค.ศ. 1366 และเคาน์ตีแห่งฮอร์เนในปี ค.ศ. 1568. ราชรัฐมุขนายกลีแยฌมิได้เป็นส่วนหนึ่งชองสหมณฑลแห่งเนเธอร์แลนด์ หรือ เนเธอร์แลนด์ตอนใต้ แต่การปกครองของรัฐได้รับอิทธิดลของดยุกแห่งเบอร์กันดีและต่อมาราชวงศ์ฮับส์บูร์ก
ราชรัฐมุขนายกลีแยฌมาถูกยุบเลิกในปี ค.ศ. 1795 เมื่อพ่ายแพ้ต่อฝรั่งเศส ดินแดนของรัฐถูกแบ่งแยกเป็นจังหวัด (Département) ที่รวมทั้ง Meuse-Inférieure, Ourthe (département) และ Sambre-et-Meuse
โคโค บี.แวร์

เจมส์ แวร์ (James Ware) เกิด 20 มิถุนายน ค.ศ. 1957 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันสังกัด WWF ในชื่อ โคโค บี.แวร์ (Koko B. Ware) เจ้าของฉายา Birdman โดยก่อนปล้ำเขาจะเอานกแก้วมาคอว์ชื่อ แฟรงกี้ มาที่เวทีด้วย ปัจจุบันได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2009
*NWA United States Tag Team Championship "(Florida version)" (1 time) - with Norvell Austin
*AWA Southern Tag Team Championship (7 times) - with Norvell Austin (3), Bobby Eaton (2), Stan Lane (1), and Dutch Mantel (1)
*NWA Mid-America Heavyweight Championship (6 times)
*NWA Mid-America Television Championship (1 time)
*IWCCW Heavyweight Championship (1 time)
*PWI ranked him #406 of the 500 best singles wrestlers during the "PWI Years" in 2003.
*RWF Heavyweight Championship (1 time)
*SCW Supreme Championship (1 time)
*USWA Unified World Heavyweight Championship (2 times)
*USWA World Tag Team Championship (1 time) - with Rex Hargrove
*WWE Hall of Fame (2009)
Solen regularis

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
Solen regularis เป็นหอยทะเลกาบคู่ชนิดหนึ่ง รูปร่างคล้ายหลอดกาแฟ ความยาว 7–8 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1 เซนติเมตร เปลือกสีน้ำตาลอ่อน เนื้อสีขาวขุ่น ส่วนหัวนิ่ม ส่วนปลายเหนียว 
หอยชนิดนี้ชอบฝังตัวตามแนวดิ่งในตะกอนดินทรายปนโคลนบริเวณปากแม่น้ำ ในต่างประเทศพบที่เกาะบอร์เนียวและออสเตรเลีย ส่วนในไทยจะพบหอยชนิดนี้แพร่กระจายหนาแน่นตามจังหวัดบริเวณชายฝั่งอ่าวไทย เช่น จังหวัดตราด สมุทรปราการ สมุทรสงคราม เพชรบุรี เป็นต้น หอยในสกุล "Solen" ที่พบร่วมกับหอยชนิดนี้ได้แก่ "S. corneus", "S. strictus" และ "S. thailandicus" หอยเหล่านี้มีชื่อสามัญร่วมกันเป็นภาษาไทยว่า "หอยหลอด"
หอย "S. regularis" เป็นหอยหลอดชนิดหนึ่งที่พบมากและมีคุณค่าทางเศรษฐกิจสูงในไทย เมื่อปี พ.ศ. 2544 สถานีเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งจังหวัดสมุทรสงครามของกรมประมงสามารถเพาะขยายพันธุ์หอยชนิดนี้ได้สำเร็จในที่เลี้ยง แต่ยังต้องพัฒนาการอนุบาลลูกหอยวัยอ่อนต่อไป เพราะหอยจะฝังตัวอยู่ใต้ทราย จึงยากแก่การจัดการ
เสาตรายานุส

เสาตรายานุส  เป็นอนุสาวรีย์ชัยโรมันที่ตั้งอยู่ในกรุงโรมที่ก่อสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่จักรพรรดิตรายานุสแห่งจักรวรรดิโรมันและอาจจะก่อสร้างภายใต้การควบคุมของสถาปนิกอพอลโลโดรัสแห่งดามาสคัส (Apollodorus of Damascus) ตามคำสั่งของวุฒิสภาโรมัน เสาตั้งอยู่ที่จัตุรัสตรายานุสไม่ไกลจากเนินคิรินาลทางด้านเหนือของจตุรัสโรมัน เสาตรายานุสสร้างเสร็จใน ค.ศ. 113 เป็นเสาอิสระที่มีชื่อเสียงตรงที่มีภาพสลักนูนเป็นเกลียวรอบเสาที่เป็นการสรรเสริญชัยชนะของตรายานุสในสงครามตรายานุสเดเซียน (Trajan's Dacian Wars) และเป็นอนุสาวรีย์ชัยที่มีอิทธิพลในการก่อสร้างอนุสาวรีย์ชัยอื่น ๆ ต่อมาตั้งแต่ในสมัยโบราณมาจนถึงสมัยใหม่
เสาตรายานุสสูงราว หรือ ถ้ารวมฐานขนาดใหญ่ ตัวเสาเป็นปล้องหินอ่อน 20 ปล้องจากหินอ่อนคาร์รารา แต่ละปล้องหนักราว 32 ตัน โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลาง รูปสลักนูนเวียนรอบเสายาว วนรอบเสา 23 รอบ ภายในเสาเป็นช่องกลวงที่มีบันไดวน 185 ขั้นที่มีฐานชมทิวทัศน์อยู่ข้างบน ส่วนยอดของเสาตรายานุสมีน้ำหนัก 53.3 ตัน และต้องยกให้สูงประมาณ 
บนเหรียญโบราณแสดงภาพประติมากรรมรูปนกอยู่บนยอด ซึ่งอาจจะเป็นเหยี่ยว หลังสร้างเสร็จ มีการตั้งอนุสาวรีย์จักรพรรดิตรายานุสไว้ตรงนี้ แต่หายไปในยุคกลาง เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1587 สมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 5 ได้สั่งให้ตั้งรูปสัมริดของนักบุญปีเตอร์บนนั้น ซึ่งยังคงตั้งอยู่จนปัจจุบันนี้
เดิมที เสาตรายานุสเคยตั้งขนาบข้างหอสมุดอุลเปียนสองบริเวณคือห้องกรีกและห้องละตินที่หันหน้าเข้าหากัน และมีผนังเรียงรายไปด้วยช่องและตู้หนังสือไม้สำหรับใส่ม้วนหนังสือ ห้องละตินน่าจะมี "Dacica" อรรถกถาเกี่ยวกับสงครามโรมัน-ดาเกียของจักรพรรดิตรายานุส ที่นักวิชาการส่วนใหญ่ยอมรับว่าตั้งใจที่จะสะท้อนผ่านการออกแบบด้วยการสลักเรื่องราวแบบหมุนวนที่เสาตรายานุส
จารึก.
ข้อความจารึกที่ฐานเสามีรายละเอียดดังนี้:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />
เสน่ห์นางงิ้ว

เสน่ห์นางงิ้ว เป็น ละครโทรทัศน์ แนว พีเรียด-ดราม่า-โรแมนติก จากบทประพันธ์ของ ภราดร ศักดา สร้างเป็นละครโทรทัศน์มาแล้ว 3 ครั้ง
สร้างเป็นละครครั้งแรกปี 2542 ต่อมาปี 2551 และ 2561 มีเนื้อหาสะท้อนสังคมความความแตกต่างทางสังคมของชาวจีนที่อาศัยในประเทศไทย ผ่าน 2 ครอบครัวคือ ครอบครัวเกียรติกำจรผู้เป็นเจ้าของกิจการโรงน้ำปลา และครอบครัวแซ่โง้วเจ้าของคณะงิ้วไซป้อ
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์.
ครั้งแรก ในปี 2542 ออกอากาศทาง ช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท โนพรอบเล็ม จำกัด บทโทรทัศน์ ยิ่งยศ ปัญญา กำกับการแสดงโดย ชูศักดิ์ สุธีรธรรม นำแสดงโดย ศิริลักษณ์ ผ่องโชค , รวิชญ์ เทิดวงส์ , พลังธรรม กล่อมทองสุข, ภัคจีรา วรรณสุทธิ์, พรนภา เทพทินกร, มนตรี เจนอักษร, พิศมัย วิไลศักดิ์, ปนัดดา โกมารทัต, สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์
ครั้งที่สอง ในปี 2551 ออกอากาศทาง ช่อง 7 ผลิตโดย กันตนา บทโทรทัศน์ ตางาม กำกับการแสดงโดย ธีระศักดิ์ พรหมเงิน นำแสดงโดย ภัครมัย โปรตระนันท์, รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ ,รพีภัทร เอกพันธ์กุล ,พิชชา อาภากาศ, มาติกา อรรถกรศิริโพธิ์, เกรียงไกร อุณหะนันทน์, อภิรดี ภวภูตานนท์, สุภาภร คำนวณศิลป์, กาญจนาพร ปลอดภัย
และครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2561 ออกอากาศทาง ช่อง 3 ผลิตโดย บริษัท ดู เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด บทโทรทัศน์ ยิ่งยศ ปัญญา , กาญจนา โตะยู กำกับการแสดงโดย ธนากร โปษยานนท์ นำแสดงโดย ณัฏฐณิชา ดังวัธนาวณิชย์, ธีรเดช เมธาวรายุทธ ,ชัยพล จูเลี่ยน พูพาร์ต, พริมา พันธุ์เจริญ, ฉัตรฑริกา สิทธิพรม, มนตรี เจนอักษร, ปรารถนา บรรจงสร้าง, ปาริฉัตร ไพรหิรัญ, ทนงศักดิ์ ศุภการ, ทัศน์วรรณ เสนีย์วงศ์ ณ อยุธยา, โฉมฉาย ฉัตรวิไล เริ่มตอนแรกวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2561–15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ต่อจากละครเรื่อง เดือนประดับดาว
ทูอันลิมิตเต็ด

ทูอันลิมิตเต็ด  เป็นวงดนตรียูโรแดนซ์สัญชาติเนเธอร์แลนด์/เบลเยียม ก่อตั้งในปี 1991 โดย Ray Slijngaard (แร็ป) and Anita Doth (ร้องนำ). มีเพลงฮิตคือ "Get Ready for This", "Twilight Zone", "No Limit" and "Tribal Dance". มียอดขายกว่า 20 ล้านชุดใน และมียอดขายประมาณ 50 ล้านชุดทั่วโลก
หลวงพ่อบ้านแหลม

หลวงพ่อบ้านแหลม เป็นพระพุทธรูปยืน ปางอุ้มบาตร สูงประมาณ 2 เมตร 80 เซนติเมตร หล่อด้วยทองเหลืองปิดทอง ประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถวัดเพชรสมุทรวรวิหารหรือที่เรียกว่าวัดบ้านแหลม เป็นพระพุทธรูปสำคัญของชาวเมืองแม่กลอง หรือจังหวัดสมุทรสงคราม
ประวัติ.
ตามตำนานเล่ากัน หลวงพ่อบ้านแหลม มีความสัมพันธ์กับตำนานหลวงพ่อโสธร จังหวัดฉะเชิงเทรา แต่มีเพิ่มเติมจำนวนพระพุทธรูปจาก 3 องค์ เป็น 5 องค์ กล่าวคือ มีเรื่องเล่ากันมาว่า มีพระพุทธรูป 5 องค์ ลอยน้ำมาจากเมืองเหนือ เมื่อมาถึงภาคกลางก็ได้แยกย้ายกันไปประดิษฐานอยู่ตามจังหวัดต่างๆ รวม 5 จังหวัด
หลวงพ่อบ้านแหลม มีตำนานอีกเรื่องหนึ่ง กล่าวว่า ชาวบ้านแหลมที่มาตั้งรกรากอยู่ เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2307 ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวประมง วันหนึ่งได้มีชาวประมงไปลากอวนหาปลาที่ปากแม่น้ำแม่กลอง และอวนได้ติดพระพุทธรูปขึ้นมาสององค์องค์หนึ่งเป็น พระพุทธรูปยืน ปางอุ้มบาตร อีกองค์หนึ่งเป็นพระพุทธรูปนั่ง จึงอาราธนาพระพุทธรูปยืนมาประดิษฐานที่ วัดศรีจำปา ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่ของเมืองแม่กลอง ส่วนพระพุทธรูปนั่งได้มอบให้ญาติพี่น้องนำไปประดิษฐานที่ วัดเขาตะเครา จังหวัดเพชรบุรี
วัดศรีจำปา นี้ต่อมาได้ชื่อว่าวัดบ้านแหลม ซึ่งต่อมาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชั้นวรวิหาร และได้รับพระราชทานนามว่า วัดเพชรสมุทรวรวิหาร บาตรแก้วสีน้ำเงินที่เห็นอยู่ปัจจุบัน สมเด็จพระเจ้าบรมเธอกรมพระยาภาณุพันธุ์วงศ์วรเดช ได้ถวายไว้เนื่องจากบาตรเดิมอาจจมหายอยู่ในน้ำก่อนที่ชาวประมงจะได้จากทะเลปากอ่าวแม่กลอง
วัตถุมงคลของหลวงพ่อบ้านแหลม ซึ่งมีพุทธคุณโดดเด่นทั้งทางด้านเมตตาค้าขาย และแคล้วคลาดเป็นที่ประจักษ์แก่คนแม่กลองเป็นอย่างยิ่ง.
เรดีฟอร์เลิฟ

เรดีฟอร์เลิฟ  คือสตูดิโออัลบั้มภาษาอังกฤษลำดับที่สามของทาทา ยัง ออกจำหน่ายทั่วเอเชียระหว่างวันที่ 24 สิงหาคม - 14 กันยายน พ.ศ. 2552 ออสเตรเลียในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 และยุโรปในต้นปี พ.ศ. 2553 พร้อมกันนี้ยังได้ออกจำหน่ายในรูปแบบพร้อมพวงกุญแจสะสมเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในประเทศไทย
"เรดีฟอร์เลิฟ" เริ่มต้นการทำงานจากการคัดเลือกเพลงที่นักประพันธ์เพลงทั่วโลกส่งเข้ามาทั้งสิ้น 1,800 เพลงเหลือ 12 เพลง โดยผลงานอัลบั้มชุดนี้ได้จัดทำในประเทศเยอรมนี และได้ใช้เพลง "เรดีฟอร์เลิฟ" เป็นซิงเกิลแรกในการประชาสัมพันธ์อัลบั้มดังกล่าว โดยออกเผยแพร่ผ่านสถานีวิทยุต่างๆ และเปิดบริการดิจิตอลดาวน์โหลด เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2552
ทาทาประชาสัมพันธ์อัลบั้มนี้ด้วยการจัดงานเปิดตัวอัลบั้ม ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง เมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยในงานดังกล่าวได้มีการปฐมทัศน์มิวสิกวิดีโอเพลง "มายบลัดดีวาเลนไทน์" พร้อมกับแสดงสดในเพลงจากอัลบั้มนี้ และมีการออกจำหน่ายวิดีโองานดังกล่าวในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 อีกด้วย
เมื่อกลางเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ทาทา ยัง ได้ปล่อยเพลงมายบลัดดีวาเลนไทน์ เวอร์ชันภาษาไทย ออกมาทุกคลื่นวิทยุ เนื่องในโอกาสเดือนแห่งความรัก
การสร้างและอำนวยการผลิต.
ในอัลบั้มนี้ทาทาได้ร่วมงานกับ André Brix Buchmann แห่ง Valicon Production จากประเทศเยอรมัน เริ่มจากการที่ Brix เสนอความคิดการสร้างอัลบั้มนี้ไปยังนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงทั่วโลก หลังจากใช้เวลากว่า 5 เดือน Brix ก็ได้นำเพลงกลับมาจากนักแต่งเพลงที่อยากร่วมงานกับ ทาทา ยัง กว่า 1,800 เพลง โดยได้ใช้เวลาในการคัดเลือกและกลั่นกรองเพลงที่ดีที่สุดออกมาเพื่อให้อยู่ใน อัลบั้ม "เรดีฟอร์เลิฟ" นี้ 12 เพลง โดยจัดทำ ณ ประเทศเยอรมัน
อัลบั้มนี้ได้นักแต่งเพลงชื่อดังมาแต่งเพลงให้ทาทามากมาย โดยเพลงเปิดตัว "เรดีฟอร์เลิฟ" เป็นผลงานการประพันธ์ของมาร์ค เทย์เลอร์ (Mark Taylor) เจ้าของรางวัลแกรมมี สาขาผู้อำนวยการสร้าง ชาวอังกฤษ โดยที่มาร์คเคยประพันธ์เพลงให้กับศิลปินอย่าง แชร์ บริตนีย์ สเปียรส์ พุซซีแคต ดอลส์ ไดอาน่า รอส ร็อด สจ๊วต และเอ็นริเก อิเกลเซียส และในบทเพลง "เพอร์เฟกชัน" (Perfection) เป็นผลงานการประพันธ์ร่วมของเลโอนา ลิวอิส และเพลง "เบอร์นิงเอาต์" ผลงานการประพันธ์ของ Sabastian Thott ผู้ประพันธ์เพลงให้กับศิลปินชื่อดังอย่างเซลีน ดิออนและเวสต์ไลฟ์มาแล้ว
งานเปิดตัวอัลบั้มมีขึ้นเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 ณ ท่าอากาศยานดอนเมือง โดยทาทาได้ลงจากเครื่องบินของนกแอร์เพื่อแสดงคอนเสิร์ตบนเวทีกลางรันเวย์ นับเป็นศิลปินไทยรายแรกที่เปิดตัวกลางรันเวย์ท่าอากาศยาน นอกจากนี้ยังมีการเผยแพร่มิวสิกวิดีโอเพลง มาย บลัดดี วาเลนไทน์ เป็นครั้งแรกอีกด้วย
รายนามผู้ประกาศข่าว ผู้รายงานข่าว และผู้จัดรายการ สถานีวิทยุ วิทยุไทย

รายนามผู้ประกาศข่าว ผู้รายงานข่าว และ ผู้จัดรายการ สถานีวิทยุไทย เพื่อเด็กและครอบครัว เรียงชื่อตามลำดับอักษร
<templatestyles src="Hlist/styles.css"/>
บ.
บุญมา ศรีหมาด (ข่าวยามเช้า ข่าว 07.00 น. ข่าว 12.00 น. ข่าว 19.00 น. ข่าว 20.00 น. ข่าวต้นชั่วโมง หมุนตามวัน บันทึกสถานการณ์)
โบลท์ ซูเปอร์โฮ่ง ฮีโร่หัวใจเต็มร้อย

โบลท์ ซูเปอร์โฮ่ง ฮีโร่หัวใจเต็มร้อย  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันอเมริกันที่ออกฉายวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ผลิตโดย วอลท์ดิสนีย์โปรดักชันส์ ภาพยนตร์กำกับโดย Chris Williams และ Byron Howard
ซีซีทีวี 4

ซีซีทีวี-4  เป็นสถานีโทรทัศน์ภาคภาษาจีนกลางออกอากาศทั่วโลก ของสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี หรือสถานีโทรทัศน์กลางบนแผ่นดินจีน มีบริษัทซีทีวีโกลเด้นบริดจ์อินเตอร์แนชั่นแนลมีเดีย เป็นผู้ผลิตเนื้อหาให้สถานี เป็นหนึ่งในห้าช่องรายการระดับนานาชาติของ CCTV นอกเหนือจากการออกอากาศในประเทศจีน เช่น CCTV-News, CCTV-E, CCTV-F และ CCTV-العربية (อาหรับ) ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2535 เพื่อขยายผู้ชมไปทั่วโลก ตามนโยบายของสถานี จากเดิมจะออกอากาศเฉพาะประเทศจีน ช่องรายการนี้ประกอบไปด้วย สารคดี, ละคร, เพลง, กีฬา และ การ์ตูน
เพลงประจำสถานี.
เพลงประจำสถานี เป็นเพลงบรรเลงไม่มีเนื้อร้อง มีจังหวะเพลงพื้นบ้านจีน ผสมดนตรีสากล ประกอบศิลปวัฒนธรรมของจีน โดยจะออกอากาศก่อนการเริ่มออกอากาศภาคเช้าหรือบางเวลาในการออกอากาศของสถานี ซึ่งใช้ตั้งแต่ปรับภาพลักษณ์สถานีเมื่อปี 2550 จนถึงวันที่ 31 กรกฎาคม 2552 และได้กลับมาใช้อีกในปัจจุบัน เพลงนี้ยังออกอากาศทาง CCTV-9 แต่ตัดทอนให้สั้นลง
สีประจำสถานี.
ซีซีทีวี 4 ใช้สีแดง เป็นสีประจำสถานี (สำหรับสีน้ำเงินจะใช้ในช่วงการไว้อาลัย เช่น เหตุการณ์แผ่นดินไหวในมลฑลเสฉวน 2551 และเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมลฑลชิงไห่ 2553)
เหตุการณ์สำคัญ.
สัญญาณดาวเทียมขัดข้อง.
ในช่วงเที่ยงของวันที่ 1 พฤศจิกายน 2552 ขณะที่กำลังออกอากาศรายการเซาเบี่ยนญ่าโจรว สัญญาณดาวเทียมได้ขัดข้องกลางคืน และกลับมาเป็นปกติดอีก แต่ก็ขัดข้องอีกครั้งจนสัญญาณได้กลับมาเป็นปกติอีก
การจบรายการกลางคืน.
ในคืนวันอาทิตย์ที่ 15 พฤศจิกายน 2552 รายการจียื่อกวนฉุได้จบกลางคืน โดยไม่ได้กล่าวปิดรายการ เนื่องจากเวลาในการออกอากาศมีจำกัด
การคลาดเคลื่อนของผังรายการ อันเนื่องมาจากรายการพิเศษ.
วันที่ 17 พฤศจิกายน 2552 ในช่วงเช้า รายการ ถ่านสัวฟ้าเสี้ยน ถูกงดออกอากาศ เนื่องจากมีเหตุการณ์ที่ บารัก โอบามา ประธานาธิบดีสหรัฐ ได้เยือนประเทศจีน และเข้าพบ หู จิ่นเทา ประธานาธิบดีของจีน ทำให้ซีซีทีวีต้องจัดรายการสดออกอากาศ รายการจบเวลา 10.34 น. ซึ่งทำให้เวลา 10.45 น. ต้องออกอากาศรายการไคว่เล่อคว่านยี่ (โดยปกติเป็นการรีรันรายการ กั๋วบาวดางอาน)
วันที่ 20 ธันวาคม 2552 รายการ ชินเหวินเหลี่ยนโป จึงเพิ่มเวลาในการออกอากาศ เป็น 45 นาที ในกรณีพิเศษ เนื่องจากมีภาพบรรยากาศงานครบรอบ 10 ปี มาเก๊าส่งมอบคืนให้กับโปรตุเกส จนทำให้รายการ จงกั๋วเหวินยี่ (ช่วงรีรีน) ต้องงดออกอากาศ แต่จะออกอากาศภาพทัศนียภาพที่สวยงามจากประเทศจีน และตามด้วยรายการ กั๋วบาวดางอาน แทน
วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2554 รายการ ซินเหวินเหลี่ยนโป เลื่อนเวลาออกอากาศเป็นเวลา 00.08 น. (เวลาไทย)
พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน

พระราชวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลิน  หมายถึงกลุ่มวังและสวนภูมิทัศน์ที่ตั้งอยู่ในเมืองพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลินในประเทศเยอรมนีที่ไดัรับการขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปีค.ศ. 1990 ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรม เพราะความมีคุณค่าในความกลมกลืนของภูมิทัศน์ทางประวัติศาสตร์—และเป็นตัวอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของการออกแบบภูมิทัศน์ภายในบริบทของปรัชญาของความเป็นรัฐของปรัสเซีย 
ในมรดกโลกของเยอรมนี กลุ่มวังและอุทยานแห่งพ็อทซ์ดัมและเบอร์ลินนี้ มีพระราชวัง, วัง และ อุทยานแห่งเมืองพ็อทซ์ดัมโดยเฉพาะในส่วนของพระราชวังซ็องซูซี เป็นสถาปัตยกรรมเด่นของกลุ่ม
สกุลกระโถนฤๅษี

กระโถนฤๅษี (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sapria") เป็นสกุลพืชไม้ดอกจำพวกกาฝากหรือพืชเบียน ขึ้นอาศัยบนเถาองุ่นและพืชสกุลเครือเขาน้ำ ("Tetrastigma") พืชสกุลนี้พบแค่ในป่าร้อนชื้นของเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ดอกของพืชสกุลกระโถนฤๅษีมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 20 ซม. มีสีแดงสว่างมีจุดสีเหลืองหรือขาว มีเพศเดียวและดอกเพศผู้และดอกเพศเมียอยู่แยกต้นกัน ดอกมี 10 กลีบซึ่งต่างจากญาติใกล้ชิดอย่างสกุลบัวผุด
มีสามชนิดในสกุล กระโถนพระฤๅษี "(S. himalayana)" พบในประเทศกัมพูชา, บางส่วนของประเทศจีน, ตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย, ประเทศพม่า, ประเทศไทย และ ประเทศเวียดนาม ขณะที่ กระโถนนางสีดา "(S. poilanei)" พบในประเทศจีน, ประเทศกัมพูชา และประเทศไทย ชนิดที่ค้นพบใหม่ชนิดที่สาม กระโถนพระราม "(S. ram)" พบในประเทศไทยเท่านั้น
น้ำส้มสายชู

น้ำส้มสายชู เป็นของเหลวที่ได้จากกระบวนการหมัก มีองค์ประกอบหลักคือกรดน้ำส้ม (กรดอะซิติก) น้ำส้มสายชูทั่วไปมีความเข้มข้นของกรดตั้งแต่ 4% ถึง 8% โดยปริมาณ และอาจสูงถึง 18% หากเป็นน้ำส้มสายชูที่ได้จากการดอง น้ำส้มสายชูหมักโดยธรรมชาติยังมีกรดชนิดอื่น ๆ ในปริมาณเล็กน้อย เช่น กรดทาร์ทาริก และ กรดซิตริก มนุษย์รู้จักการผลิตและใช้น้ำส้มสายชูมาตั้งแต่สมัยโบราณ น้ำส้มสายชูเป็นองค์ประกอบสำคัญของอาหารยุโรป อาหารเอเชีย และตำรับอาหารอื่น ๆ และยังสามารถนำมากำจัดคราบได้อีกด้วย
คำว่า "vinegar" มาจากคำในภาษาอังกฤษ-ฝรั่งเศส vin egre แปลว่าไวน์ที่เปรี้ยว
น้ำส้มสายชูเป็นองค์ประกอบสำคัญของอาหารยุโรป อาหารเอเชีย และตำรับอาหารอื่นๆ น้ำส้มสายชู (Vinegar)เป็นของเหลวที่ได้จากกระบวนการหมัก คำว่า vinegar มาจากคำว่า vin aigre เป็นภาษาฝรั่งเศส แปลว่า ไวน์เปรี้ยว เพราะน้ำส้มสายชู ในสมัยเริ่มต้นได้จากการหมักทำให้ได้กรดน้ำส้ม (actetic acid) ซึ่ง มีคุณสมบัติที่ให้รสเปรี้ยว เพราะไม่มีพิษต่อร่างกายประเภทของน้ำส้มสายชูนั้นแบ่งออกเป็น 3 ชนิด ได้แก่น้ำส้มสายชูหมัก คือน้ำส้มสายชูที่ได้จากการหมัก เมล็ดธัญพืช เช่น ข้าว ข้าวโพด ผลไม้ เช่น สับปะรด แอปเปิล หรือ น้ำตาล กากน้ำตาล (molass)น้ำส้มสายชูกลั่น เป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการนำเอทธิลอัลกอฮอล์กลั่นเจือจาง มาหมักกับเชื้อน้ำส้มสายชู หรือเมื่อหมักแล้วนำไปกลั่น หรือได้จากการนำน้ำส้มสายชูหมักมากลั่น น้ำส้มสายชูกลั่นจะต้องมีลักษณะใส ไม่มีตะกอน และมีปริมาณกรดน้ำส้มไม่น้อยกว่า 4%น้ำส้มสายชูเทียม เป็นผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการนำเอากรดน้ำส้ม ซึ่งสังเคราะห์ขึ้นทางเคมี เป็นกรดอินทรีย์มีฤทธิ์เป็นกรดอ่อนมีความเข้มข้นประมาณ 95% มาเจือจางจนได้ปริมาณกรด 4-7% ลักษณะใส ไม่มีสี กรดน้ำส้มที่นำมาเจือจางจะต้องมีความบริสุทธิ์สูงจึงเหมาะสมที่จะนำมาเป็นอาหารได้ส่วนคำว่า "น้ำส้มสายชู" ซึ่งเป็นคำไทยนั้น น่าจะมาจากหลักฐานที่ว่า เมื่อหลายพันปี ที่ผ่านมา ประเทศจีนเข้าใจเทคนิคของการหมักน้ำส้มสายชูจากธัญพืช ในหนังสือโจว หลี่ ประพันธ์โดยโจวกง เมื่อปี ค.ศ.1058 นั้นได้บันทึกถึงการหมักน้ำส้มสายชู และสมัยชุนชิวจ้านกว๋อ ปรากฏว่ามีโรงกลั่นน้ำส้มสายชูแล้ว หนังสือบันทึกวิชาการสำคัญ ฉีหมินเย่าซู（齊民要術） ได้กล่าวไว้ว่า “ชู่ 醋” คือน้ำส้มสายชูจีนในปัจจุบัน ในสมัยโบราณเขียนคำว่าชื่อ “ชู่” 醋 ได้อีกว่า “ 酢” หรือ “醯” และได้บันทึกขั้นตอนของการหมักน้ำส้มสายชูอย่างละเอียด นักประวัติศาสตร์นามว่าห่าวซู่โหว(郝樹候) ได้สำรวจที่ไท้เอวี๋ยน และพบว่าก่อนค.ศ.479 เมื่อตั้งเมืองจิ้นหยาง（晉陽）แล้วก็มีผู้คนทำน้ำส้มสายชูจีน คนถิ่นอื่นจึงเรียกคนซานซีว่า “เหล่าซีเอ๋อร์（老醯兒）”คำว่า “ซี-醯” ซึ่งเป็นเสียงพ้องของคำว่า “ชู่-醋” อักษรในสมัยโบราณการนำอักษรชู่โบราณมาเรียกคนซานซีนั้น สะท้อนถึงเวลาที่เก่าแก่และคนจำนวนมากในการหมักน้ำส้มสายชูจีน ในประวัติศาสตร์ ด้วยเหตุนี้จึงกล่าวได้ว่า ซานซีเป็นแหล่งกำเนิดของการหมักน้ำส้มสายชูของจีน และประวัติของการหมักน้ำส้มสายชูอย่างน้อยก็มีอายุมากกว่า 2,480 ปี จึงเป็นที่น่าเข้าใจได้ว่า คำว่า "น้ำส้ม" มาจากรสชาติที่เปรี้ยว และคำว่า "สายชู" น่าจะมาจากแหล่งกำเนิดคือ "ซานซี" หรือ "ซานชู่" จนมาเป็นคำว่า "น้ำส้มซานชู่" หรือ "น้ำส้มสายชู"
กระโถนพระฤๅษี

กระโถนพระฤๅษี (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sapria himalayana") เป็นพืชดอกจำพวกกาฝากหรือพืชเบียนหายาก เป็นญาติใกล้ชิดกับพืชสกุลบัวผุด พบในทางตะวันออกของเทือกเขาหิมาลัย กระโถนพระฤๅษีเป็นการแสดงออกให้เห็นอย่างสุดโต่งของการอิงอาศัย ทุกอย่างจะขึ้นกับพืชเจ้าของบ้านไม่ว่าจะเป็นน้ำ, สารอาหาร และ ผลผลิตจากกระบวนการสังเคราะห์แสงที่มันจะดูดมาด้วยระบบรากพิเศษที่เรียกว่ารากเบียน (haustoria) รากเบียนนี้จะเจาะเข้าไปที่ไซเล็มและโฟลเอ็มของพืชเจ้าบ้าน
การกระจายพันธุ์.
กระโถนพระฤๅษีถูกพบในอุทยานแห่งชาตินัมทาฟา ในตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย และยังมีประวัติว่าพบในบริเวณนี้อีก เช่น หุบเขามิศมี (Mishmi) หุบเขาอะกา (Aka) ในอรุณาจัลประเทศ, และในรัฐอัสสัม, รัฐมณีปุระ และรัฐเมฆาลัย, แต่ไม่มีการพบในบริเวณเหล่านี้มานานแล้ว ในประเทศไทยพบในอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย, อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์, อุทยานแห่งชาติดอยภูคา, ภูสอยดาว, เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าภูเขียว และอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน และยังพบกระโถนพระฤๅษีในประเทศภูฏาน, ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน, ประเทศพม่า, และประเทศเวียดนามด้วย พบในป่าไม่ผลัดใบที่ความสูงจากระดับน้ำทะเล 800 ถึง 1,450 ม.
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
ดอกของกระโถนพระฤๅษีมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 20 ซม. มีเพศเดียวและดอกเพศผู้และดอกเพศเมียอยู่แยกต้นกัน มี 10 กลีบ กลีบหนาอ้วน เรียงเป็น 2 ชั้นกลีบชั้นนอกใหญ่กว่ากลีบชั้นใน มีสีแดงเลือดหมูปกคลุมด้วยจุดสีเหลือง กลีบลักษณะตั้งขึ้นส่วนปล่ายโค้งแอ่นออกด้านนอกคล้ายระฆังหงาย มีช่องเปิดตรงกราง ปลายฐานรูปแคปซูลแผ่ออกเป็นจานคล้ายแอ่งกระทะ เส้าเกสรอยู่บนแคปซูลใต้แผ่นจาน ในดอกเพศผู้แคปซูลจะผอมและเรียวกว่าในดอกเพศเมีย และมีลักษณะนูนตรงกลางจานขณะที่ดอกเพศเมียมีลักษณะเว้น ดอกปรากฏอยู่เหนือดิน ดอกบานใน 2-3 วัน มีกลิ่นเน่าเหม็น ออกดอกช่วงเดือนสิงหาคมและกันยายนติดผลช่วงฤดูหนาว หลังจากบานแล้วดอกจะแตกออกมีสีเข้มขึ้นและค่อยๆเน่าเปื่อยอย่างช้าๆ ผลหนาและมีกลีบเลี้ยงด้านบน เมล็ดมีขนาดเท่าผลองุ่นมีสีน้ำตาลดำ
พืชสกุลกระโถนฤๅษีมีรากเบียนและพืชที่มันอิงอาศัยนั้นเป็นไม้เลื้อยเขตร้อน เช่น องุ่น และ พืชสกุลเถาวัลย์น้ำ (Tetrastigma) ดอกจะแทงขึ้นมาสั้นๆ, ตั้งขึ้น และไม่แตกกิ่งก้าน มันอาจถูกผสมเกสรโดยแมลงวันและเมล็ดถูกกระจายพันธุ์โดยสัตว์จำพวกฟันแทะ แต่ยังไม่มีการยืนยัน
นอกจากนี้กระโถนพระฤๅษียังมีรูปแบบอีกหนึ่งรูปแบบคือกระโถนพระฤๅษีจุดขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sapria himalayana" Griffith f. "albovinosa" Bänziger&Hansen) ซึ่งต่างจากกระโถนพระฤๅษีตรงกลีบมีสีแดงแบบไวน์แดง และมีจุดสีขาวกระจายทั่วกลีบ เป็นพืชถิ่นเดียวของประเทศไทย
วัดราษฎร์สโมสร (จังหวัดชลบุรี)

วัดราษฎร์สโมสร ตั้งอยู่เลขที่ 4 หมู่ 11 ตำบลนาป่า อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันชื่อ พระมหาสุชาติ ธมมฺกาโม,ดร. พธ.ด. เป็นผู้อำนวยการ มหาวิทยาลัยสงฆ์ชลบุรี มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
วัดราษฎร์สโมสรตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2451 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2485