pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มิกกีย์ รูร์ก

มิกกีย์ โร๊ค  เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1952 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานโดยมากในภาพยนตร์แอ็กชัน, ดราม่า และทริลเลอร์ 
ในการทำงานของเขาช่วงแรก เขาเริ่มจากการเป็นนักมวย โดยเป็นนักมวยอาชีพในช่วงสั้น ๆ ในทศวรรษ 1990 เขาได้รับรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลบาฟต้า ในปี ค.ศ. 2009 และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแซกอวอร์ดและรางวัลออสการ์ จากผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง The Wrestler
ในวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 โร๊คได้สร้างความฮือฮา เมื่อกลับมาชกมวยอีกครั้งในวัย 62 ปี ที่รัสเซีย โดยเป็นฝ่ายเอาชนะน็อก เอลเลียต ซีมัวร์ คู่ชกวัย 29 ปี ไปได้ในยกที่ 2 แต่การชกครั้งนี้ถูกมองว่าเป็นการจัดฉาก ไม่ได้เป็นการแข่งขันจริง ต่อมาคู่ชกของรูร์กคนนี้ก็ถูกเปิดโปงว่า ไม่ใช่นักมวยตัวจริง แต่เป็นเพียงคนเร่ร่อนเท่านั้นเอง
เวียเดลโกร์โซ

เวียเดลโกร์โซ (อิตาลี: Via del Corso) หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อว่า โกร์โซ (Corso) เป็นถนนสายหลักที่ตัดผ่านศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของกรุงโรม อิตาลี มีชื่อเสียงในฐานะที่เป็นถนนเส้นตรงในย่านที่เต็มไปด้วยตรอกคดเคี้ยวแคบๆและ จัตุรัส เล็กๆ นอกจากนี้ยังกว้างมากกว่าถนนส่วนใหญ่ในใจกลางกรุงโรม แต่ก็มีพื้นที่เพียงสำหรับช่องทางเดินรถสองช่องและทางเท้าแคบๆสองฝั่งเท่านั้น พื้นที่ถนนทางด้านทิศเหนือเป็นพื้นที่ถนนคนเดิน ความยาวของถนนอยู่ที่ประมาณ 1.5 กิโลเมตร
โกร์โซ ทอดตัวในแนวทิศเหนือ-ใต้ ทางทิศเหนือบรรจบกับ ปีอัซซาเดลโปโปโล ตรงระหว่างโบสถ์ซานตามาเรียเดมิราโกลีกับซานตามาเรียอินมอนเตซาโน ทางทิศใต้บรรจบกับ ปีอัซซาเวเนเซีย แม้ตามถนนจะไม่มีสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ แต่ในบริเวณใกล้เคียงก็มีสถานที่ท่องเที่ยวอยู่มากมาย ตัวอย่างเช่น Ara Pacis, แพนธีออน, บันไดสเปน, น้ำพุเทรวี, Il Vittoriano และ จัตุรัสโรมัน
น้ำแคร์รอต

น้ำแคร์รอต เป็นเครื่องดื่มชนิดหนึ่งที่ได้จากหัวแคร์รอต น้ำมาคั้นแยกด้วยเครื่องแยกน้ำ แยกกากอัตโนมัติ หากใส่แครอทไปทั้งหัว ไม่ต้องผสมน้ำ จะได้น้ำแครอทเข้มข้น สามารถดื่มได้ทันที แต่หากไม่ชอบกลิ่นและรสชาติเฉพาะตัวของแคร์รอต สามารถนำน้ำมะนาว หรือน้ำส้มคั้นมาผสมก็ได้ หากชอบความหวาน สามารถเติมน้ำเชื่อม ใส่น้ำแข็งเพื่อดื่มเป็นเครื่องดื่มเย็นได้อีกด้วย
เนื่องจากวิตามินที่มีในแคร์รอต จะถูกทำลายลงไปมากหากมีการผ่านความร้อนเป็นเวลานาน ดังนั้นการดื่มน้ำแครอทคั้นสด จะคงคุณค่าของวิตามินเอ ได้มากกว่าการนำไปประกอบเป็นอาหารชนิดอื่น
มหาวิทยาลัยเทกซัส อาร์ลิงตัน

มหาวิทยาลัยเท็กซัส อาร์ลิงก์ตัน  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลตั้งอยู่ที่เมือง อาร์ลิงก์ตัน (ระหว่างเมืองดัลลัส-เมืองฟอร์ทเวิร์ท) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐเท็กซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นวิทยาเขตแห่งแรกในระบบของมหาวิทยาลัยเท็กซัส ที่ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2408 จากที่มีอยู่ทั้งหมดด้วยกัน 9 วิทยาเขต มีจำนวนนักศึกษามากกว่า 25,000 คน มากเป็นอันดับสามในระบบของมหาวิทยาลัยเท็กซัส
มหาวิทยาลัยเท็กซัส อาร์ลิงก์ตัน มีชื่อเสียงในด้าน วิศวกรรมศาสตร์ พาณิชยศาสตร์ และพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเปิดสอนในระดับปริญญาตรี 78 ภาควิชา ในระดับปริญญาโท 73 ภาควิชา และ 33 ภาควิชาในระดับปริญญาเอก นอกจากนี้ยังมีเปิดสอนหลักสูตรสำหรับปริญญาประกาศนียบัตร 
นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของศูนย์กลางสถาบันวิจัยต่างๆมากมายไม่ว่าจะเป็นสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์นาโนเทคโนโลยี, สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ทางอวกาศ
มาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ

มาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ ([maˈzurɛɡ dɔmbrɔfˈskʲɛɡɔ] "บทเพลงมาเซอร์กาของดอมบรอฟสกี") เพลงนี้ยังเป็นที่รู้จักในชื่อ "เพลงของกองทหารชาวโปลในอิตาลี" ([pʲɛɕɲ lɛˈgʲɔnuf ˈpɔlskiɣ vɛˈvwɔʂɛx]) และ "โปแลนด์ยังไม่สูญสิ้น" ([jɛʂt͡ʂɛ ˈpɔlska ɲɛzɡiˈnɛwa]) เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐโปแลนด์
เพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ เป็นบทเพลงซึ่งนำมาจากทำนองของเพลงพื้นเมืองโปแลนด์ประเภทหนึ่งที่เรียกว่า "มาเซอร์กา" ("Mazurka) โดยส่วนของเนื้อร้องนั้นเป็นผลงานการประพันธ์ของนายพลยูเซฟ วีบิตสกี (Józef Wybicki) เพลงนี้ได้แต่งขึ้นที่เมืองเรจโจเนลเลมีเลีย สาธารณรัฐซิแซลไพน์ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลี) เมื่อประมาณวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1797 อันเป็นเวลาสองปีภายหลังการแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 3 ซึ่งเหตุการณ์ในครั้งนั้นได้ทำให้ประเทศโปแลนด์ทั้งหมดหายไปจากแผนที่โลก บทเพลงนี้แต่เดิมใช้เป็นเพลงปลุกขวัญของทหารภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลยาน เคนริค ดอมบรอฟสกี แห่งกองทหารต่างด้าวชาวโปลในกองทัพปฏิวัติฝรั่งเศสภายใต้การนำของนโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งได้ยกทัพเข้าพิชิตดินแดนอิตาลีในครั้งนั้น ในเวลาต่อมาไม่นานเพลงนี้ก็ได้กลายเป็นเพลงปลุกใจของชาวโปลเพลงหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างสูงสุด
เนื้อหาของเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอ แสดงออกถึงความคิดของชาวโปล ซึ่งแม้ว่าจะสูญสิ้นเอกราชทางการเมืองไปก็ตาม แต่โปแลนด์จะยังไม่สูญหายไป ตราบเท่าที่ประชาชนชาวโปลยังมีชีวิตอยู่และร่วมต่อสู้ภายใต้นามนั้น
จากความนิยมอย่างสูงของเพลงนี้ ทำให้ได้เกิดเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอในรูปแบบที่หลากหลาย ซึ่งชาวโปลได้นำไปขับร้องเนื่องในวาระต่าง ๆ ทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจสำคัญให้ชนชาติอื่น ๆ ลุกขึ้นสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตัวอย่างหนึ่งที่เห็นได้ชัดก็คือเพลง "เฮ สลาฟ" (Hey Slavs) ซึ่งเป็นเพลงปลุกใจของชาวสลาฟ ได้รับอิทธิพลในการประพันธ์มาจากเพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกออย่างมาก (ภายหลังได้มีการนำไปใช้เป็นเพลงชาติของอดีตประเทศยูโกสลาเวีย) 
เมื่อประเทศโปแลนด์สามารถรวมตัวเป็นประเทศเอกราชได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 1918 เพลงมาซูแร็กดอมบรอฟสกีแยกอจึงได้กลายเป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของโปแลนด์ ต่อมาจึงได้มีการรับรองสถานะเป็นเพลงชาติโปลแลนด์อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1926
รักสี่สีของนายซามูไร!

รักสี่สีของนายซามูไร (; โรมาจิ: "Asu no Yoichi!") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพโดย ยู มินาโมโตะ ลงในนิตยสารโชเน็นแชมป์เปี่ยนรายเดือนของ
สำนักพิมพ์ อากิตะ โชเท็น ลงพิมพ์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2548 ลิขสิทธิ์ในไทยโดย สำนักพิมพ์ วิบูลย์กิจ ปัจจุบันที่ญี่ปุ่นออกมาแล้วทั้งหมด 11 เล่มและ
ในไทยทั้งหมด 10 เล่ม
 (; โรมาจิ: "คะระซึมะ โยอิจิ") ให้เสียงโดย โอกาโมโตะ โนบุฮิโกะ
 เด็กหนุ่มซามูไรอายุ 16 ปี เป็นคนอ่อนต่อโลกมาก เพราะอยู่บนเขากับพ่อตั้งแต่เกิด ลงมาฝึกวิชาที่สถานฝึกซ้อมอิการุงะ ตามคำสั่งของพ่อ
 เพราะสถานฝึกซ้อมอิการุงะ เป็นสายเดียวกับที่ตนฝึกอยู่
 (; โรมาจิ: "อิการุงะ อิบูคิ") ให้เสียงโดย ซาโต้ รินะ
 เด็กสาวอายุ 16 ปี เป็นพี่สาวคนโตของบ้านอิการุงะ มีหน้าอกขนาดมหึมา เป็นครูฝึกของสถานฝึกซ้อมอิการุงะ แทนพ่อแม่ที่
 ออกเดินทางไป คอยดูแลน้องสาวอีกสามคน
 (; โรมาจิ: "อิการุงะ อะยะเมะ") ให้เสียงโดย ฮารุกะ โทมัตสึ
 เด็กสาวอายุ 15 ปี เป็นพี่สาวคนรองของบ้านอิการุงะ มีหน้าอกที่ต่างจากพี่สาวมาก แอบชอบโยอิจิ แต่ไม่กล้าบอกความในใจ
 (; โรมาจิ: "อิการุงะ ชิฮะยะ") ให้เสียงโดย ยูคาริ ทามูระ
 เด็กสาวอายุ 14 ปี เป็นน้องสาวคนที่สามของบ้านอิการุงะ เป็นนักเขียนการ์ตูนมืออาชีพ ชอบแกล้งโยอิจิอยู่บ่อย ๆ
 (; โรมาจิ: "อิการุงะ คะโงเมะ") ให้เสียงโดย ฮานาซาว่า คานะ
 น้องสาวคนเล็กของบ้านอิการุงะ อยู่ชั้น ป.4 ทำงานบ้านเก่งทุกอย่าง คอยดูแลพวกพี่สาวอยู่ที่บ้าน
ปราสาทซ้อน

ปราสาทซ้อน  คือปราสาทที่สร้างภายในปราสาทโดยมีกำแพงม่านมากกว่าสองชั้นขึ้นไปและในบางกรณีก็ไม่มีหอกลาง โดยทั่วไปแล้วกำแพงนอกสุดของปราสาทชนิดนี้จะเป็นกำแพงที่เตี้ยที่สุดและค่อย ๆ สูงขึ้นไปตามลำดับของชั้นในเข้าไป กำแพงปราสาทก็จะประกอบด้วยหอยามและเชิงเทิน (bastion) และมักจะมีกำแพง (Battlement) ที่เป็นช่อง ๆ ที่สามารถมองลงมาดูหรือโจมตีข้าศึกได้ และประตูทางเข้าออกที่ป้องกันด้วยประตูปราสาท (barbican)
ปราสาทซ้อนเข้ามาเผยแพร่ในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 เพื่อเพิ่มความมั่นคงของปราสาทให้มากยิ่งขึ้น การที่มีกำแพงที่สูงขึ้นสำหรับชั้นในเข้าไปก็เพื่อใช้ในการการยิงด้วยธนูไฟจากกำแพงชั้นในผ่านกำแพงชั้นนอกไปยังข้าศึกได้ ถ้าข้าศึกยึดระบบการป้องกันรอบนอกได้ก็ยังจะต้องเผชิญกับระบบการป้องกันชั้นต่อไปอีก
ปราสาทครูเสดเชวาลิเยร์ในซีเรีย, ปราสาทโบมาริส (Beaumaris Castle) และปราสาทแคร์ฟิลลิ (Caerphilly Castle) ใน เวลส์เป็นตัวอย่างที่ดีของปราสาทซ้อนโดยมีเป็นปราสาทซ้อนที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป ลักษณะการก่อสร้างปราสาทซ้อนสร้างกันก็ยังสร้างกันต่อมาในสมัยต่อมา เช่นในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างในทางการทหารในสมัยต้นยุคใหม่ของเซบาสเตียง เลอ เพรส์เทรอ เดอ โวบอง ที่กำแพงป้องกันนอกป้องกันกำแพงในที่รักษาความมั่นคงของเนินปราสาทภายใน
ในทางการวิวัฒนาการปราสาทซ้อนวิวัฒนาการมาจากการขยายตัวของหอกลางและเป็นปราสาทชนิดที่คู่กับปราสาทแนว (Linear castle) ที่เป็นปราสาทที่สร้างตรงตำแหน่งที่ไม่สามารถสร้างปราสาทซ้อนได้เพราะเป็นที่แคบ ฉะนั้นจึงต้องใช้แนวป้องกันเป็นระยะ ๆ ก่อนที่จะถึงเนินปราสาทในสุดเช่นที่ปราสาทมาร์กัตในลิเบีย
ปราสาทซ้อน (Concentric castle) เป็นรูปแบบการสร้างปราสาทที่มีการวางระบบป้องกันแบบซ้อนกันหลายชั้น โดยมีกำแพงชั้นนอกและกำแพงชั้นในตั้งอยู่ขนานกัน โดยกำแพงชั้นในจะสูงกว่ากำแพงชั้นนอกเพื่อเปิดโอกาสให้ผู้ป้องกันสามารถยิงธนูหรือติดตั้งอาวุธป้องกันอื่น ๆ จากกำแพงชั้นในผ่านกำแพงชั้นนอกไปยังข้าศึกได้อย่างมีประสิทธิภาพ แม้ว่าศัตรูจะยึดกำแพงชั้นนอกได้ ก็ยังต้องเผชิญกับกำแพงชั้นในที่มั่นคงและแข็งแรงกว่าอีกชั้นหนึ่ง
รูปแบบปราสาทซ้อนเริ่มแพร่หลายเข้ามาในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยปราสาทครูเสดเชวาลิเยร์ในซีเรีย ปราสาทโบมาริสในเวลส์ และปราสาทแคร์ฟิลลี ซึ่งถือเป็นตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่และสมบูรณ์ที่สุดในยุโรป ลักษณะการก่อสร้างนี้ยังถูกนำไปปรับใช้ในยุคต้นของสมัยใหม่ เช่นที่ป้อมปราการของเซบาสเตียง เลอ เพรส์เทรอ เดอ โวบอง ซึ่งใช้ระบบกำแพงซ้อนกันเพื่อเพิ่มความมั่นคงแก่ฐานทัพ นอกจากนี้ ปราสาทซ้อนยังวิวัฒนาการมาจากการขยายตัวของหอกลาง (keep) ในปราสาทยุคก่อนหน้านั้น และมักจะสร้างคู่กับปราสาทแนว (linear castle) ซึ่งเป็นรูปแบบที่ใช้ในพื้นที่แคบที่ไม่สามารถสร้างกำแพงซ้อนได้ เช่น ปราสาทมาร์กัตในลิเบีย ที่เน้นใช้แนวป้องกันเป็นระยะ ๆ จนถึงเนินปราสาทภายในที่สุด
เชิงเทิน

เชิงเทิน  เป็นสิ่งก่อสร้างทางยุทธศาสตร์เช่นบนกำแพงเมืองหรือปราสาทที่ประกอบด้วยกำแพงกันตกที่เป็นกำแพงเตี้ยที่บากออกเป็นช่อง ๆ เป็นระยะ ๆ เพื่อใช้ในการยิงธนูหรือเครื่องยิงอื่น ๆ ออกจากกำแพง ส่วนที่บากหรือตัดออกไปเรียกว่า "ช่องกำแพง" ส่วนที่เป็นกำแพงเรียกว่า "ใบสอ" พื้นเชิงเทินมักจะมีช่องที่เปิดได้ระหว่างคันทวย ที่ใช้ในการหย่อนหินหรือของร้อนลงมายังหรือยิงศัตรูที่อยู่ข้างล่าง ส่วนนี้เรียกว่า "ช่องซัดอาวุธ"
คำว่า "battlement" มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า "batailler" ที่แปลว่าสร้างเสริมด้วย "batailles" หรือหอเล็ก ๆ 
ประวัติ.
เชิงเทินเป็นส่วนประกอบที่ใช้กันมาเป็นเวลาหลายพันปี ตัวอย่างแรกที่สุดเท่าที่ทราบคือที่ปราสาทเมดิเน็ต-อบูที่ธีบส์ (Thebes) ในอียิปต์ที่อ้างว่ามาจากป้อมในซีเรีย เชิงเทินใช้ในการก่อสร้างกำแพงรอบเมืองในอัสซีเรียที่เห็นได้จากภาพนูนจากนิมรัด (Nimrud) และที่อื่น ที่อื่นที่ยังเหลือร่องรอยให้เห็นอยู่บ้างก็ได้แก่ไมซีน (Mycenae) ในกรีซ และภาพบนแจกันกรีกโบราณ
โรมันโบราณในสมัยแรกใช้กำแพงเตี้ยที่ทำด้วยไม้แหลม ในการก่อสร้างเชิงเทินที่ปอมเปอีก็มีการเพิ่มค้ำยันด้านใน เชิงเทินในสมัยกลางช่องกำแพงจะกว้างราวหนึ่งในสามของใบสอ ตัวใบสออาจจะมีช่องธนูที่เป็นรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด 
ช่องธนูมักจะใช้ในเชิงเทินของอิตาลีที่มักจะสร้างใบสอที่สูงพร้องกับที่คลุมตอนบน สถาปนิกของสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการยุทธการของอิตาลีออกแบบเชิงเทินที่เรียกว่า "เชิงเทินเกลป์และกิเบลลิเน" หรือ "เชิงเทินสวอลโลว์เทล" ที่เป็นปมรูปตัววีเหนือใบสอ ที่ดูคล้ายแตร ถ้าเป็นใบสอสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า "เกลป์" ใบสอของมุสลิมและแอฟริกามักจะมีลักษณะกลม
เชิงเทินสร้างกันต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 13 แต่จุดประสงค์เปลี่ยนไปเป็นสิ่งตกแต่งกำแพงตอนบนมากกว่าที่ใช้เป็นสิ่งป้องกันหรือต่อสู้ทางยุทธการ การใช้เชิงเทินจึงกลายเป็นส่วนประกอบของสิ่งตกแต่งแต่เพียงอย่างเดียวในสถาปัตยกรรมยุโรปในสมัยสถาปัตยกรรมแบบเพอร์เพ็นดิคิวลาร์ (perpendicular style) ที่ไม่แต่จะปรากฏในลักษณะกำแพงบังแต่ยังปรากฏเป็นหยักตกแต่งหน้าต่าง, ขอบหลังคา หรือฉาก หรือรอบตอนบนของปล่องไฟแบบสถาปัตยกรรมทิวดอร์
การตกแต่งที่ใช้ส่วนที่เป็นใบสอก็อาจจะใช้บนกำแพงบังส่วนที่เหนือจากบัวที่วิวัฒนาการมาเป็นดอกจิกสี่กลีบ (quatrefoil) หรือรูปแบบที่เป็นธรรมดากว่านั้นที่ตกแต่งด้วยใบไม้ดอกไม้หรือโล่
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
ใบสอ

ใบสอ  เป็นส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงบัง (parapet) ของเชิงเทิน ที่บางครั้งสลับกับ “ช่องกำแพง” (Embrasure) 
คำว่า “Merlon” ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาฝรั่งเศสที่มาจากภาษาอิตาลี “merlone” ที่อาจจะย่อมาจากคำว่า “mergola” ที่แผลงมาจากภาษาละติน “mergae” ที่แปลว่าคราด หรือแผลงมาจาก “moerulus” ที่มาจากคำว่า “murus” หรือ “merulus” ที่แปลว่ากำแพง อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่ามาจากภาษาละติน “merulus” (กล่าวถึงในคริสต์ศตวรรษที่ 10) ที่ย่อเป็น “merle” ที่ทำให้เห็นภาพพจน์ของนกดำเกาะบนกำแพง
ใบสอเป็นส่วนสำคัญของเชิงเทินและใช้กันมาเป็นเวลานาน ตัวอย่างที่พบคือในสิ่งก่อสร้างจากยุคกลางที่ใช้ประโยชน์ทั้งทางการป้องกันทางยุทธการและในการตกแต่ง ลักษณะของใบสอถ้าเป็นสี่เหลี่ยมธรรมดาก็เรียกว่า “ใบสอเกล์พ” ถ้ามีที่คลุมตอนบนเป็นปมรูปตัววีของอิตาลีเรียกว่า “ใบสอเกล์พและกิเบลลิเน” หรือ “ใบสอสวอลโลว์เทล” ทรงอื่นที่ใช้ก็มีใบสอสามเหลี่ยม, สี่เหลี่ยม, โล่, ดอกไม้, กลม (มุสลิมและแอฟริกา), ปิรามิด หรืออื่น ๆ ขึ้นอยู่กับการใช้สอยหรือการตกแต่งที่ต้องการ
ในสมัยโรมันใบสอมีความกว้างพอที่จะให้ทหารคนหนึ่งใช้บังตัวได้ เมื่อมีการวิวัฒนาการทางอาวุธมากขึ้นในยุคกลางรวมทั้งหน้าไม้และอาวุธปืน ใบสอก็ได้รับการขยายให้กว้างขึ้นและบางครั้งก็จะมีช่องธนู (arrow-loop) ที่มีขนาดและรูปร่างหลายแบบที่อาจจะกลมหรือเป็นกางเขนขึ้นอยู่กับอาวุธที่ใช้ ใบสอสมัยต่อมาสามารถใช้ในการยิงด้วยปืนได้ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 ใบสอก็อาจจะมีหน้าต่างไม้ที่เปิดปิดได้เพื่อใช้ในการป้องกันเมื่อปิด 
หลังจากใบสอหมดความสำคัญลงเพราะการใช้ปืนใหญ่การใช้ใบสอจึงเป็นการใช้สำหรับในการตกแต่งเท่านั้น และกลับมาเป็นที่นิยมใช้กันอีกในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค
ช่องธนู

ช่องธนู  เป็นช่องแคบภายในสิ่งก่อสร้างทางยุทธการเช่นบนกำแพงปราสาทหรือในใบสอของเชิงเทินของปราสาทที่นายขมังธนูใช้ในการยิงไปยังข้าศึกโดยไม่เป็นอันตรายต่อตนเอง
ด้านในของกำแพงที่ใช้ในการสร้างช่องธนูมักจะถูกสร้างลึกเข้าไปเป็นมุมในผนังหรือกำแพงเพื่อให้ผู้ขมังธนูใช้ได้ทั้งเล็งและยิงเป้าได้ตามต้องการ รูปทรงของช่องก็ทรงและขนาดต่างๆ กัน แต่ที่เป็นที่รู้จักกันคือรูปกางเขน การทำเป็นช่องแคบยาวสามารถทำให้ปรับระดับการยิงให้สูงต่ำตามต้องการได้ แต่ผู้อยู่ภายนอกสามารถทำอันตรายต่อผู้อยู่ภายในได้ยากเพราะความแคบของช่องธนู
ช่องซัดอาวุธ

ช่องซัดอาวุธ  คือช่องบนพื้นเชิงเทินที่เปิดได้ระหว่างคันทวย ที่ใช้ในการหย่อนหินหรือของร้อนลงมายังหรือยิงศัตรูที่อยู่ข้างล่าง การออกแบบวิวัฒนาการขึ้นในสมัยกลางเมื่อนักรบนอร์มันกลับมาจากการไปทำสงครามครูเสด เชิงเทินที่มีช่องจะสร้างยื่นออกไปจากตัวกำแพง เชิงเทินชั่วคราว (hoarding) เป็นสิ่งก่อสร้างที่คล้ายกับเชิงเทินแต่สร้างด้วยไม้เฉพาะช่วงเวลาที่ถูกล้อม ช่องซัดอาวุธได้เปรียบกว่าเชิงเทินชั่วคราวเพราะเป็นส่วนหนึ่งของเชิงเทินที่สร้างด้วยหินซึ่งทำให้ปลอดภัยจากการถูกไฟไหม้
คำว่า "machicolation" มาจากภาษาฝรั่งเศสเก่า "machicoller" ที่มาจากภาษาพรอว็องส์เก่า "machacol" และจากภาษาละติน "*maccāre" ที่แปลว่า "บด, บีบอัด" ถ้าช่องอยู่บนเพดานของทางผ่านก็เรียกว่า "ช่องสังหาร" (murder-hole)
การใช้หลังสมัยกลาง.
ช่องซัดอาวุธหลังสมัยกลางที่เป็นช่องระหว่างคันทวยแต่ไม่มีช่องที่ไม่มีที่เปิดใช้ในการตกแต่ง และกลายมาเป็นลักษณะของสิ่งก่อสร้างที่ไม่ใช่สิ่งก่อสร้างทางทหาร เช่นในการใช้ในการก่อสร้างสิ่งก่อสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก
กลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค

กลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค  หรือ ดับเบิลยูเอ็มจี  เป็นกลุ่มธุรกิจและกลุ่มค่ายเพลงที่ใหญ่ที่สุดในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง เป็นหนึ่งในสี่ค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกกันว่า บิ๊กโฟร์ (Big Four) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1929 และเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 2003
ความขัดแย้งกับยูทูบ.
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 ข้อตกลงระหว่างกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิคกับยูทูบจบลง ผลคือกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิคเข้ามาบล็อกหรือปิดกั้นเสียงเพลงและวิดีโอบนยูทูบที่อยู่ภายใต้สังกัด หรือออกจำหน่ายภายใต้สัญญาของ วอร์เนอร์/แชปเปลล์มิวสิก โดยระบุเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ การบล็อกที่เกิดขึ้นมีผลต่อศิลปินภายใต้สังกัดเพลงที่เป็นเจ้าของหรือจัดจำหน่ายโดยกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค และมีผลรวมไปถึงศิลปินที่มีเพลงที่จัดจำหน่ายและอยู่ภายใต้สังกัดวอร์เนอร์/แชปเปลด้วย โดยไม่คำนึงถึงค่ายเพลงที่สังกัดจริง นอกจากนี้คลิปที่ถูกบล็อกเสียงยังรวมไปถึงคลิปที่มีการร้องเพลงหรือใช้เพลงของศิลปินในค่ายกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค หรือเพลงภายใต้สังกัดวอร์เนอร์/แชปเปล จนเกิดกระแสทางด้านลบอย่างล้นหลามจากผู้ใช้ของยูทูบต่อกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค ตัวอย่างวงที่ได้รับผลกระทบจากการดึงวิดีโอออกจากยูทูบ อย่างวงจากซีแอตเทิล ที่ชื่อ เดธแคบฟอร์คิวตี ที่พวกเขาหาวิธีทางนำมิวสิกวิดีโอของพวกเขาปล่อยออกทางเว็บไซต์ของแอตแลนติกเรคเคิดส์ กับวิดีโอในชุดอัลบั้ม "Plans" และ "Narrow Stairs"
ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ

ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ (ชื่อเล่น แจ็ค) เกิดวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ที่อำเภอเมือง จังหวัดตรัง เป็นผู้ประกาศข่าวช่องวัน 31 ในนามสำนักข่าววันนิวส์ และอดีตผู้ประกาศข่าวทางช่อง 7HD และศรีสุภางค์ยังได้ทำหน้าที่เป็นผู้ดำเนินรายการสดอย่าง เจาะประเด็น นอกสถานที่เมื่อครั้งที่เกิดอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 โดยได้รับคำชื่นชมจากผู้ชมต่อความสามารถของเธอ
ประวัติ.
ศรีสุภางค์ ธรรมาวุธ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนบูรณะรำลึก จังหวัดตรังและระดับปริญญาตรีจากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เริ่มแรกทำงานเป็นทนายความ ที่สำนักงานกฎหมาย AAA Law Office ต่อมา เป็นผู้ประกาศข่าว ที่ช่อง 7 สี ช่วงแรกอ่านข่าวภาคเช้า รายการเช้าด่วนเด็ด 7 สี เด็ดข่าวดึก ถัดมาเป็นนักจัดรายการวิทยุ คลื่น เอฟเอ็ม 101 VR ONE
ปราสาทคายร์นาร์วอน

ปราสาทคายร์นาร์วอน  หรือ ปราสาทคาร์นาร์วอน  เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่เมืองคายร์นาร์วอน ภาคกุยเน็ดด์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวลส์ในสหราชอาณาจักร สร้างโดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ หลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อกุยเน็ดด์ในปี ค.ศ. 1283
เบื้องหลัง.
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงสร้างปราสาทและเมืองล้อมรอบด้วยกำแพงหลายแห่งในเวลส์เพื่อใช้ในการควบคุมหลังจากที่ทรงยึดดินแดนจากราชรัฐเวลส์ในปี ค.ศ. 1283
ละเวลิน อัป กริฟฟิดด์ (Llywelyn ap Gruffudd) เจ้าชายแห่งเวลส์ ผู้ปฏิเสธสินบนจำนวนหนึ่งพันปอนด์ต่อปีและที่พำนักในอังกฤษเป็นการแลกเปลี่ยนกับการมอบอาณาจักรทั้งหมดให้แก่พระมหากษัตริย์อังกฤษทั้งหมด ถูกล่อลวงไปสังหารเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282 พระอนุชาดาวิดด์ อัป กริฟฟิดด์ (Dafydd ap Gruffudd) คงต่อต้านฝ่ายอังกฤษต่อไปแต่ไปถูกจับที่ภูเขาเบราในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1283
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงสร้างปราสาทคายร์นาร์วอนและปราสาทคอนุย (Conwy Castle) และต่อมาปราสาทโบแมริส (Beaumaris Castle) ในบริเวณที่เป็นตั้งของผู้ต่อต้านอังกฤษ และทรงสร้างปราสาทฮาร์เล็ค (Harlech Castle) ล้อมรอบบริเวณสโนว์โดเนีย (Snowdonia)
ที่ตั้งที่ทรงเลือกสำหรับการก่อสร้างปราสาทคายร์นาร์วอนเป็นจุดสำคัญทางยุทธศาสตร์ที่อยู่บนฝั่งแม่น้ำเซย็อนต์ที่ไหลลงสู่ช่องแคบเมไน และเป็นที่ตั้งเดิมของป้อมโรมันและต่อมาปราสาทเนิน ปราสาทสร้างใน ค.ศ. 1090 โดยฮิว เดฟรานชิส เอิร์ลที่ 1 แห่งเชสเตอร์ (Hugh d'Avranches, 1st Earl of Chester) เมื่อเริ่มก่อสร้างปราสาทขนาบสองข้างด้วยแม่น้ำและอีกด้านหนึ่งติดกำแพงเมืองคายร์นาร์วอน แต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บริเวณแม่น้ำเซย็อนต์ถูกถมเพื่อขยายท่าเรือคายร์นาร์วอน ในปัจจุบันบริเวณนี้เป็นลานจอดรถ
การก่อสร้าง.
การก่อสร้างปราสาทที่เห็นในปัจจุบันเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1283 หลังจากสโนว์โดเนียที่เป็นศูนย์กลางของราชอาณาจักรกุยเน็ดด์ถูกรุกรานโดยกองทัพใหญ่ และมายุติลงในปี ค.ศ. 1323 แต่ก็ยังสร้างไม่เสร็จแม้ในปัจจุบันก็ยังมีร่องรอยให้หลายจุดว่าเป็นบริเวณที่สร้างไว้เพื่อรับการต่อเติมต่อไป หลักฐานร่วมสมัยบ่งว่าค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างตกประมาณ 22,000 ปอนด์ – ซึ่งเป็นจำนวนเงินอันมหาศาลของสมัยนั้นเท่ากับรายได้ประจำปีของท้องพระคลังของพระมหากษัตริย์ ปราสาทเป็นปราสาทแบบปราสาทแนว (Linear castle) เป็นปราสาทที่ออกแบบอย่างซับซ้อนเมื่อเทียบกับปราสาทในอังกฤษ และกล่าวกันว่ากำแพงปราสาทเป็นกำแพงที่สร้างตามแบบกำแพงเมืองคอนสแตนติโนเปิล พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ทรงเคยเป็นทหารในสงครามครูเสดและทรงได้ไปเห็นปราสาทครูเสดต่าง ๆ ระหว่างที่เสด็จไปในสงครามที่ทรงนำกลับมาใช้เป็นแบบอย่างในการก่อสร้างปราสาทในเวลส์
ปราสาท.
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษประสูติที่ปราสาทนี้ระหว่างสมัยแรกของการก่อสร้างในปี ค.ศ. 1284
ในการก่อความไม่สงบในปี ค.ศ. 1294–1295 ปราสาทคายร์นาร์วอนถูกยึดโดยมาด็อก อัป ละเวลิน (Madog ap Llywelyn) แต่ถูกยึดคืนในปี ค.ศ. 1295 ในปี ค.ศ. 1403 ถึงปี ค.ศ. 1404 ปราสาทก็สามารถทนต่อการล้มของออไวน์ กลินดูร์ (Owain Glyndŵr) ได้ ระหว่างสงครามการเมืองอังกฤษปราสาทคายร์นาร์วอนใช้เป็นที่มั่นของทหารฝ่ายนิยมกษัตริย์ที่มายอมแพ้ต่อกองทหารฝ่ายรัฐสภาในปี ค.ศ. 1646
หมู่เกาะเอโอเลียน

หมู่เกาะเอโอเลียน (ซิซิลี: Ìsuli Eoli) เป็นกลุ่มเกาะ (archipelago) ภูเขาไฟในทะเลติร์เรเนียน (Tyrrhenian Sea) ทางตอนเหนือของซิซิลี ผู้ที่พำนักอาศัยอยู่บนเกาะเรียกว่า “เอโอเลียน” หมู่เกาะเอโอเลียนเป็นสถานที่ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเป็นอันมากในช่วงฤดูร้อน ในปีหนึ่งๆ หมู่เกาะเอโอเลียนมีนักท่องเที่ยวที่มาชมราว 200,000 คน
เกาะที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มเกาะคือเกาะลีปารี ซึ่งบางครั้งก็ทำให้ผู้โฆษณามักจะเรียกกลุ่มเกาะนี้ว่า “หมู่เกาะลีปารี” 
“หมู่เกาะเอโอเลียน” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000
อากวีเลยา

อากวีเลยา หรือ อากวีเลจา  เป็นที่ตั้งถิ่นฐานโบราณของเมืองโรมันที่ในปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลีตรงส่วนบนสุดของทะเลเอเดรียติกริมทะเลสาบน้ำเค็มประมาณ 10 กิโลเมตรจากทะเลบนฝั่งแม่น้ำนาตีโซ (ปัจจุบันนาตีโซเน) ที่เปลี่ยนเส้นทางไปบ้างตั้งแต่สมัยโรมัน อากวีเลยาเป็นที่ตั้งของมรดกโลกพื้นที่โบราณคดีและมหาวิหารอากวีเลยา
ประวัติ.
อากวีเลยาก่อตั้งเป็นอาณานิคมของโรมันโบราณราว 180/181 ปีก่อนคริสต์ศกราชตามลำแม่น้ำนาทิสสาบนดินแดนทางไต้ของเทือกเขาจูเลียนแอลป์ (Julian Alps) ราว 8 ไมล์เหนือบริเวณลากูน ชื่อบริเวณมาจากภาษาท้องถิ่น “Akylis” อาณานิคมใช้เป็นป้อมพรมแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือของอิตาลีและใช้ในการป้องกันเวเนตีผู้เป็นพันธมิตรกับโรมระหว่างสงครามอิลลิเรียน (Illyrian Wars) และเป็นที่ใช้เป็นที่สังเกตการณ์ของผู้ที่อาจจะมาเป็นศัตรูของชนเผ่าที่ไม่เป็นมิตรเช่นกลุ่มคาร์นิ หรืออิสตริ ตามความเป็นจริงแล้วที่ตั้งของอากวีเลยาไม่ไกลจากที่ที่ชนผู้รุกรานชาวกอลที่พยายามเข้ามาตั้งถิ่นฐานราว 183 ก่อนคริสต์ศกราช
สถานที่สำคัญ.
มหาวิหาร.
มหาวิหารอากวีเลยาเป็นสถานที่ที่สำคํญที่สุดแห่งหนึ่งของคริสต์ศาสนา ลักษณะการก่อสร้างเป็นหลังคาแบนแบบบาซิลิกา ที่ก่อสร้างโดยพาทริอาร์คพ็อพโพในปี ค.ศ. 1031 บนที่ตั้งของวัดเดิม และมาสร้างใหม่อีกครั้งราวปี ค.ศ. 1379 เป็นสถาปัตยกรรมกอธิคโดยพาทริอาร์คมาร์ควัด
อากวีเลยาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 2000 เพราะเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งของจักรวรรดิโรมันสมัยแรกที่ยังอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ซึ่งทำให้มีความสำคัญทางโบราณคดี นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิหารอากวีเลยาซึ่งเป็นมหาวิหารที่มีความสำคัญในการเผยแพร่คริสต์ศาสนาไปยังทวีปยุโรปตอนกลางในสมัยต้นยุคกลาง
พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต

พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโต  หรือ หุบเขาแห่งวิหาร  เป็นบริเวณทางโบราณคดีในเมืองอากรีเจนโตบนเกาะซิซิลี ทางตอนใต้ของประเทศอิตาลี หุบเขาแห่งวิหารเป็นสถานที่สำคัญของสถาปัตยกรรมและศิลปะกรีกที่เป็นทั้งสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งในซิซิลีและเป็นอนุสาวรีย์แห่งชาติของอิตาลี การขุดค้นและศึกษาและการบูรณปฏิสังขรณ์ทางโบราณคดีเป็นงานของนักโบราณคดีของคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดเมนีโก โล ฟาโซ ปีเอตราซานตา (Domenico Lo Faso Pietrasanta) ผู้เป็นดุ๊กแห่งแซร์ราดีฟัลโกระหว่างปี ค.ศ. 1809 ถึงปี ค.ศ. 1812.
พื้นที่โบราณคดีอากรีเจนโตได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดีย

ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดีย  หมายถึงกลุ่มคริสต์ศาสนสถานหรือกลุ่มโบสถ์น้อยและสิ่งก่อสร้างอื่นๆเก้ากลุ่มที่ตั้งอยู่ในบริเวณแคว้นปีเยมอนเตและแคว้นลอมบาร์เดียทางตอนเหนือของอิตาลีที่สร้างระหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 แต่ละกลุ่มจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับต่างๆใน คริสต์ศาสนา และถือกันว่าเป็นสิ่งสวยงามที่สร้างกลืนไปกับธรรมชาติรอบข้างไม่ว่าจะเป็นเนินเขา ป่า หรือ ทะเลสาบ นอกจากภูเขาศักดิ์สิทธิ์จะมีความสำคัญทางศาสนาแล้วยังมีความสำคัญทางศิลปะด้วยเพราะเป็นงานศิลปะแบบประสมสื่อในงานชิ้นเดียวกันที่ประกอบด้วยปฏิมากรรม และ จิตรกรรมปูนเปียกผสมกัน ความสำคัญอันนี้ทำให้ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดียได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003
“ภูเขาศักดิ์สิทธิ์” เป็นสิ่งก่อสร้างทางคริสต์ศาสนาซึ่งเริ่มมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 และระหว่างสมัย การปฏิรูปศาสนาของนิกายโรมันคาทอลิกตอนกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่17 ที่เผยแพร่จากประเทศอิตาลีไปจนถึงทวีปอเมริกา การสร้าง “ภูเขาศักดิ์สิทธิ์” มักสร้างอยู่บนที่สูงใกลจากชุมชนและอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ สิ่งก่อสร้างจะประกอบด้วยกลุ่มโบสถ์น้อยขนาดย่อมที่ตั้งเรียงเป็นระยะๆ บางภูเขามีด้วยกันกว่า 40 โบสถ์น้อย แต่ละโบสถ์น้อยก็จะเป็นฉากสำคัญของหัวเรื่องที่ทาง“ภูเขาศักดิ์สิทธิ์”แต่ละแห่งจะเลือก เช่นซาโครมอนเท ดิ วาราลโลจะเป็นเรื่องชีวิตของพระเยซูเป็นต้น เรื่องที่ “ภูเขาศักดิ์สิทธิ์” นิยมสร้างกันคือชีวิตของพระเยซู, พระแม่มารี หรือนักบุญ ศิลปะที่ใช้ก็จะผสมกันระหว่างประติมากรรมและจิตรกรรมภายในฉากเดียวกันเป็นงานสามมิติ การที่นักแสวงบุญต้องเดินลดเลี้ยวจากโบสถ์น้อยหนึ่งไปอีกโบสถ์น้อยหนึ่งเพื่อเดินตามเรื่องราวของงานศิลปะทำให้มึความรู้สึกเหมือนได้เดินทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ด้วยตัวเอง หรือได้เดินตามรอยพระบาทของพระเยซูบนถนนโดโลโรซา (Via Dolorosa) ในกรุงเยรูซาเลม ซึ่งเป็นถนนที่พระองค์ทรงเดินแบกกางเขนไปสู่เนินกอลกอธา (Golgotha) ที่ทรงถูกตรึงกางเขน
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งปีเยมอนเตและลอมบาร์เดียมีด้วยกัน 9 แห่งคือ
*ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งวาราลโล (Sacro Monte di Varallo หรือ Nuova Gerusalemme (New Jerusalem) of Varallo Sesia) (ค.ศ. 1486) 
*ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเครอา (Sacro Monte di Crea หรือ Sacro Monte of Santa Maria Assunta), (ค.ศ. 1589)
*ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งออร์ตา (Sacro Monte di Orta หรือ Sacro Monte of San Francesco หรือ Orta San Giulio) (ค.ศ. 1590) 
*ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งวาเรเซ (Sacro Monte di Varese หรือ Sacro Monte of the Rosary) (ค.ศ. 1598)
*ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอโรปา (Sacro Monte di Oropa หรือ Sacro Monte of the Blessed Virgin) (ค.ศ. 1617), 
*ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโอสซุชชิโอ (Sacro Monte di Ossuccio หรือ Sacro Monte of the Blessed Virgin of Succour) (ค.ศ. 1635) 
*ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟา (Sacro Monte di Ghiffa หรือ Sacro Monte of the Holy Trinity) (ค.ศ. 1591)
*ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งโดโมดอสโซลา (Sacro Monte di Domodossola หรือ Sacro Monte and Calvary) (ค.ศ. 1657), 
*ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งเบลมอนเต (Sacro Monte di Belmonte) ที่ วาลเพอร์กา (Valperga) (ค.ศ. 1712)
โรคอิไตอิไต

โรคอิไตอิไต (; โรมาจิ: "itaiitaibyō"; : อิไตอิไตเบียว) เป็นโรคชนิดหนึ่งเกิดจากภาวะพิษจากแคดเมียม ชื่อโรคอิไตอิไต มาจากภาษาญี่ปุ่น แปลว่า เจ็บปวด โรคอิไตอิไต พบครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น เช่นเดียวกับโรคมินามาตะ และโรคคาวาซากิ เนื่องจากผู้ที่ป่วยจะมีอาการเจ็บปวดจึงเรียกขานว่าโรคอิไตอิไต
ผู้ที่มีโอกาสจะได้รับพิษแคดเมียม คือ คนงานในอุตสาหกรรมชุบหรือเชื่อมโลหะ คนงานเคาะพ่นสีรถยนต์และมอเตอร์ไซด์ ที่มีการใช้ความร้อน
หรือเปลวไฟในการเชื่อมเหล็กที่มีแคดเมียมผสมหรือเคลือบอยู่ การสูดไอของโลหะแคดเมียมเข้าไประยะยาว แคดเมียมจะไปสะสมที่กระดูก ทำให้กระดูก
ผุมีอาการเจ็บปวดมาก เคยมีชื่อเรียกโรคพิษของแคดเมียมเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า อิไตอิไต ซึ่งแปลว่า เจ็บปวด เมื่อได้รับแคดเมียมสะสมมาก ๆ จะสังเกต
เห็นวงสีเหลืองที่โคนของซี่ฟัน ซึ่งจะขยายขึ้นไปเรื่อย ๆจนอาจเต็มซี่ ถ้าขนาดของวงยิ่งกว้างและสียิ่งเข้ม ก็แสดงว่ามีแคดเมียมสะสมมาก มีหลักฐานพิสูจน์
ได้ว่าแคดเมียมออกไซด์เป็นสารก่อมะเร็งที่ไตและต่อมลูกหมาก นอกจากนั้นยังทำอันตรายต่อไตเกิดโรคไตอย่างรุนแรง ทำให้สูญเสียประสาทการดมกลิ่นและทำให้
เลือดจาง ถ้าได้รับปริมาณมากระยะสั้น ๆ จะมีอาการจับไข้ หนาว ๆ ร้อน ๆ ปวดศีรษะ อาเจียน อาการนี้จะเป็นได้นานถึง 20 ชั่วโมงแล้วตามด้วยอาการเจ็บหน้า
อก ไอรุนแรง น้ำลายฟูม ดังนั้น เมื่อใดมีไอของแคดเมียม เช่น จากการเชื่อมเหล็กชุบ ควรใช้หน้ากากป้องกันไอและฝุ่นของแคดเมียม หรือสารประกอบแคดเมียม ในขณะทำงาน
แอชลีย์ แมสซาโร

แอชลีย์ มารี แมสซาโร (Ashley Marie Massaro) เกิดวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 เป็นนางแบบชาวอเมริกันและเป็นนักมวยปล้ำของWWE ก่อนที่เธอจะเข้าร่วม WWE เธอยังเป็น Miss Hawaiian Tropic USA ในปี 2002 และ Miss Hawaiian Tropic Canada ในช่วงที่เธอครองตำแหน่งอยู่นี้เธอขึ้นปกนิตยสารหลายเล่ม รวมถึงขึ้นปกนิตยสารเพลย์บอยฉบับเดือนเมษายน 2007 เธอยังเป็นแขกรับเชิญใหักับรายการโทรทัศน์หลายรายการ และในมิวสิกวิดีโอหลายตัว ในปี 2007 เธอร่วมเข้าแข่งขันในรายการเซอร์ไวเวอร์ในฤดูกาลที่ 15 แต่ถูกคัดออกเป็นคนที่ 2 ก่อนจะลาออกจาก WWE
พระเจ้าชินจงแห่งโครยอ

พระเจ้าชินจงแห่งโครยอ (#เปลี่ยนทาง ค.ศ. 1144-ค.ศ. 1204) จักรพรรดิองค์ที่ 20 แห่ง ราชวงศ์โครยอ (ค.ศ. 1197-ค.ศ. 1204) เป็นพระโอรสของพระเจ้าอินจง และพระมเหสีคงเยตระกูลอิม ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ท่านชายพยองยาง (평량공, 平凉公) พระเชษฐาพระเจ้าอีจงถูกขุนนางฝ่ายทหารยึดอำนาจในค.ศ. 1170 และยกท่านชายอิกยางพระเชษฐาอีกองค์ขั้นเป็นพระเจ้ามยองจง แต่แล้วพระเจ้ามยองจงก็ทรงถูกชเวชุงฮอนปลดจากราชสมบัติในค.ศ. 1197 ชเวจุงฮอนจึงยกท่านชายพยองยาง พระชนมายุ 53 ชันษาจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น พระเจ้าชินจง 
พระเจ้าชินจงทรงเป็นเพียงจักรพรรดิหุ่นเชิดไม่มีพระราชอำนาจใดๆเพราะเกาหลีอยู่ในยุดการปกครองเผด็จการทหารของชเวชุงฮอน (최충헌, 崔忠獻) เหตุการณ์ที่สำคัญในรัชสมัยของพระเจ้าชินจงคือกบฏชองมันจอก (만적) ซึ่งเป็นทาสในค.ศ. 1198 ซึ่งเป็นกบฏของสามัญชนและทาสขนาดใหญ่ทางเหนือของเมืองแคซอง ต่อต้านการปกครองที่กดขี่ของทางราชสำนัก ชเวชุงฮอนสามารถเข้าปราบได้ แต่ก็แสดงให้เห็นว่าการปกครองของเผด็จการทหารนำมาซึ่งความทุกข์ร้อนของราษฎรโครยอ
พระราชวงศ์.
พระมเหสี
พระราชโอรส
พระราชธิดา
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เม่งจื๊อ

เม่งจื๊อ  หรือในทางตะวันตกรู้จักในชื่อ เมนเชียส  ปีเกิดที่ได้รับการยอมรับที่สุดคือประมาณ 372 - 289 ก่อนคริสตกาล หรืออาจราว 385 - 303/302 ก่อนคริสตกาล) เป็นนักปรัชญาชาวจีน เป็นคนเมืองจูทางตอนใต้ของมณฑลชานตง เม่งจื๊อได้รับถ่ายทอดแนวความคิดของขงจื๊อมาจากหลานชายของขงจื๊อเอง จึงถือว่าเป็นลูกศิษย์ของขงจื๊อคนหนึ่ง 
เม่งจื๊อชอบเดินทางออกสั่งสอนหลักความคิดของเขาและก่อนที่เขาจะลาออกจากราชการ เขาแต่งหนังสือขึ้นรวม 7 เล่ม เป็นบันทึกคำสนทนาโต้ตอบเกี่ยวกับหลักปรัชญาของเขา มีการรวมรวบเข้าเป็น 4 เล่มใหญ่ และได้กลายเป็นรากฐานการศึกษาหลักปรัชญาของเม่งจื๊อในเวลาต่อมา
แนวคิดของเม่งจื๊อ กล่าวว่า "โดยธรรมชาติแล้ว มนุษย์ทุกคนมีพื้นฐานเป็นคนดีมาแต่กำเนิด แต่สิ่งแวดล้อมที่ไม่ดีต่าง ๆ ทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงไป" เม่งจื๊อเชื่อว่า ความดีทั้งหมดสามารถต่อเติมให้กับมนุษย์ได้ด้วยการศึกษาศิลปะวิทยาการต่าง ๆ การศึกษาสามารถช่วยแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นได้ ไม่ได้เกิดจากประชาชนเป็นผู้กระทำ แต่เกิดจากบรรดาผู้ปกครองที่ไม่มีการศึกษา ฉะนั้นผู้ปกครองควรเป็นนักปรัชญาหรือไม่ก็ควรให้นักปรัชญามาเป็นปกครอง ในกรณีที่นักปกครองไม่มีคุณสมบัติเช่นนั้น ในข้อนี้เขาเน้นว่าชนชั้นบริหารรัฐบาลควรเป็นผู้ที่มีการศึกษา ผู้มีการศึกษาจะสามารถเข้าใจถึงความต้องการของประชาชนได้ดีกว่า
แนวคิดในส่วนนี้ของเม่งจื๊อตรงกันข้ามกับศิษย์ของขงจื๊ออีกคน คือ ซุนจื๊อ โดยสิ้นเชิง ซุนจื๊อเห็นว่ามนุษย์มีธรรมชาติที่ชั่วร้ายเป็นพื้นฐาน เพื่อที่จะขจัดความชั่วร้ายนั้น ต้องมีการควบคุมและอบรมสั่งสอนให้ยึดมั่นคุณธรรมอย่างจริงจัง
นอกจากนี้ในส่วนที่เกี่ยวกับชนชั้นในสังคม เม่งจื๊อสนับสนุนให้มีชนชั้น คือ ผู้ปกครองและผู้ถูกปกครอง เม่งจื๊อกล่าวว่า "ทั้ง 2 ชนชั้น มีหน้าที่ที่จะต้องสนับสนุนซึ่งกันและกัน ถ้าขาดผู้หนึ่งผู้ใดไป สังคมก็จะไม่สมบูรณ์"
ซุนจื๊อ

ซุนจื๊อ  ราวปี 312–230 ก่อนคริสตกาล เป็นนักปรัชญาชาวจีน เป็นสานุศิษย์ของขงจื๊อเช่นเดียวกับเม่งจื๊อ เขาเป็นคนเมืองเชาซึ่งอยู่ทางตอนใต้ของมณฑลหูเป่ย กับมณฑลซันซี มีชื่อว่ากวง แต่เป็นที่รู้จักในชื่อ ซุน ชิง (Hsun Ching) พออายุได้ 50 ปี เดินทางไปศึกษาที่รัฐชี เขาบันทึกแนวคิดของเขาเป็นความยาว 32 บท
แนวคิดของเขาที่ปรากฏในหนังสือชื่อ "ซุนจื๊อ" เห็นว่า "ตามธรรมชาติแล้วมนุษย์ชั่วร้าย ซึ่งเกิดจากอารมณ์มีความต้องการอยากที่จะได้ เพื่อที่จะขจัดความชั่วร้าย มนุษย์จะต้องปฏิบัติตนอยู่ในกรอบแห่งข้อบังคับของสังคม ความดีงามและการศึกษาก็มีส่วนช่วยทำให้มนุษย์เป็นคนดีได้เช่นกัน" แนวคิดของเขาตรงกันข้ามกับเม่งจื๊อ โดยถ้าเปรียบเทียบเม่งจื๊อเป็นขาว ซุนจื๊อก็เป็นดำ นอกจากนี้เขายังปฏิเสธสิ่งที่เหลือเชื่อ ที่ไม่สามารถพิสูจน์ด้วยหลักเหตุและผล จัดได้ว่าเขาเป็นผู้ยกย่องความเป็นเหตุเป็นผลด้วยผู้หนึ่ง
ออสเตรเลียส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5

ออสเตรเลียเน็กซ์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 5 ออกอากาศเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2552 โดยเริ่มทำการคัดตัวตั้งแต่เดือนตุลาคม ถึง พฤศจิกายน 2551 โดยในฤดูกาลนี้ได้ ซาร่าห์ เมอร์ด็อคช์ พิธีกรชื่อดังมาเป็นโฮสต์แทน จอดิห์ มีอาเรส ที่หมดสัญญาไปในฤดูกาลที่ 4
ข้อมูลการออกอากาศ.
A Fashion Baptism of Fire.
"วันออกอากาศ: 28 เมษายน 2552"
Let's Get Physical.
"วันออกอากาศ: 5 พฤษภาคม 2552"
ในสัปดาห์ที่แล้ว การตัดสินต่างทำเอาสาวๆ เครียดกันมาก แต่ไม่ทันที่ความเครียดจะจางหายไป สาวๆ ก็ต้องถ่ายรูปกันอีกครั้ง โดยพวกเธอจะต้องพิสูจน์ให้เห็นว่าพวกเธอมีศักยภาพพอที่จะทำมันได้!
Makeover Meltdown.
"วันออกอากาศ: 12 พฤษภาคม 2552"
ถึงเวลาที่สาวๆ จะต้องแปลงโฉม แต่พวกเธอบางคนก็ไม่ต้องการที่จะเปลี่ยลุคตัเอง เคสซี่กลายเป็นคู่แข่งคนสำคัญของสาวๆ ในการแข่งขนครั้งนี้ และการถ่ายภาพบิวตี้ช็อตที่ทำให้พวกเธอบางคนต้องเสียน้ำตา
Runway Hell.
"วันออกอากาศ: 19 พฤษภาคม 2552"
ในสัปดาห์นี้สาวๆต้องเรียนการเดินแบบอย่างหนักมากหลังจากฝึกเสร็จ สาวๆต้องไปแข่งขันเพื่อของรางวัลประจำสัปดาห์ทันที! โดยสาวๆต้องเดินแบบในโรงงานที่มีแต่พนักงานชาย, ในการถ่ายภาพสาวๆต้องถ่ายภาพขณะเดินอยู่ให้ 
โฆษณาเพื่อคุณโดยโคเท็ก โดยมีแบล็กกราวเป็นพนักที่มีสีพ่น และ รถบัสหลากสี, มีการปะทะกันในบ้านโดยเคสซ๊ใชอาหารไปบนเตียงของแทห์นีเพราะ แทห์นีนำอาหารมาว่างบนเตียงของ มิคาร์ล่าจนทำให้เธอร้องไห้, 
ในห้องตัดสินทุกคนอึ่งเมื่อเหลือ 3 คนสุดท้ายซาร่าห์ตัดสินใจที่จะคัดออกถึง 2 คน 
Diamonds and the Desert.
"วันออกอากาศ: 26 พฤษภาคม 2552"
Cruising the Catwalk.
"วันออกอากาศ: 2 มิถุนายน 2552"
Media Virgins.
"วันออกอากาศ: 9 มิถุนายน 2552"
Tears and Emotion.
"วันออกอากาศ: 16 มิถุนายน 2552"
London's Calling.
"วันออกอากาศ: 23 มิถุนายน 2552"
The Final Three.
"วันออกอากาศ: 30 มิถุนายน 2552"
เบอร์นาร์ด ชูมี

เบอร์นาร์ด ชูมี (Bernard Tschumi) เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1944 ในเมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นสถาปนิก นักเขียน และนักศึกษาศาสตร์ เขามีส่วนร่วมกับสถาปัตยกรรมดีคอนสตรักทิวิสม์ เขาเกิดในครอบครัวชาวฝรั่งเศสและสวิส เขาทำงานและอยู่ที่นิวยอร์กและปารีส เขาศึกษาที่ปารีสและที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งสหพันธ์สวิส ซือริช ที่เขาได้รับสถาปัตยกรรมบัณฑิตในปี 1969 
ชูมีสอนที่ Portsmouth Polytechnic ในพอร์ตสมัท สหราชอาณาจักร, สมาคมสถาปัตยกรรม วิทยาลัยสถาปัตยกรรมในลอนดอน, Institute for Architecture and Urban Studies ในนิวยอร์ก, มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน, Cooper Union ในนิวยอร์ก และมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ที่เขาเป็นคณบดี Graduate School of Architecture, Planning and Preservation ระหว่างปี 1988 ถึง 2003 ชูมีเป็นพลเมืองถาวรอเมริกัน
คตินิยมเปลี่ยนแนว

คตินิยมเปลี่ยนแนว  หรืออาจเรียกว่า การเปลี่ยนแนว  เป็นรูปแบบสถาปัตยกรรมที่พัฒนาจากสถาปัตยกรรมหลังสมัยใหม่ ที่เริ่มช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยมีเอกลักษณ์จากรูปแบบการแตกกระจาย, ความสนใจในการเปลี่ยนแปลงพื้นผิวของโครงสร้างหรือเปลือก, รูปร่างที่ไม่ใช่เส้นตรง ที่ทำให้เกิดการทำให้บิดเบี้ยวและความไม่เป็นระเบียบขององค์ประกอบทางสถาปัตยกรรม อย่างเช่นโครงสร้างและสิ่งห่อหุ้ม ภาพปรากฏของอาคารที่เห็นจะมีเอกลักษณ์ที่เร่งเร้าสิ่งที่คาดไม่ถึงและความยุ่งเหยิงที่ถูกควบคุม
เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์ของการเคลื่อนไหวของนักนิยมเปลี่ยนแนว อย่างเช่นงานการแข่งขันการออกแบบสถาปัตยกรรมที่ปาร์กเดอลาวีแล็ต (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในผลงานการเข้าแข่งขันของฌาคส์ แดร์ริดา และปีเตอร์ ไอเซนมาน และผลงานชนะเลิศของเบอร์นาร์ด ชูมี, งานนิทรรศการสถาปัตยกรรมตามคติเปลี่ยนแนวที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ในปี ค.ศ. 1988 ที่นิวยอร์ก จัดขึ้นโดยฟิลิป จอห์นสันและมาร์ก วิกลีย์ และงานเปิดของเวกซ์เนอร์เซนเตอร์ฟอร์ดิอาตส์ ในโคลัมบัส ออกแบบโดยปีเตอร์ ไอเซนมาน และงานนิทรรศการเดอะนิวยอร์กเอกซิบิชัน ที่มีผลงานของแฟรงก์ เกห์รี, แดเนียล ลิเบส์ไคนด์, แร็ม โกลฮาส, ปีเตอร์ ไอเซนมาน, ซาฮ่า ฮาดิด, Coop Himmelb(l)au และบอร์นาร์ด ชูมี
จุดเริ่มต้น มีสถาปนิกหลายท่านรู้จักรูปแบบคตินิยมเปลี่ยนแนว ได้รับอิทธิพลจากแนวความคิดของนักปรัชญาชาวฝรั่งเศสที่ชื่อ ฌัก แดรีดา โดยไอเซนมานได้พัฒนาความสัมพันธ์กับแดรีดา ถึงกระนั้นรูปแบบการออกแบบทางสถาปัตยกรรมของเขาก็พัฒนามานานก่อนที่จะมาเป็นนักนิยมเปลี่ยนแนว ผู้มีงานคตินิยมเปลี่ยนแนวหลายคนมักได้รับอิทธิพลจากการทดลองจากกฎเกณฑ์ทั่วไปและการทำรูปทรงเรขาคณิตให้ไม่สมดุลของสถาปัตยกรรมคตินิยมโครงสร้าง (รัสเซีย) นอกจากนี้ยังมีการอ้างอิงในการเคลื่อนไหวสถาปัตยกรรมคตินิยมเปลี่ยนแนว อย่างนวยุคนิยม/คตินิยมหลังนวยุค, บาศกนิยม, ลัทธิจุลนิยม และศิลปะร่วมสมัย
ความพยายามของสถาปัตยกรรมในคตินิยมเปลี่ยนแนว คือการพยายามนำสถาปัตยกรรมออกจากที่ผู้ออกแบบเรียกว่า กฎตายตัวของนวยุคนิยม อย่างเช่น "รูปทรงตามประโยชน์ใช้สอย", "สัจจะแห่งรูปทรง" และ "เนื้อแท้แห่งวัสดุ"
ปราสาทมาร์กัต

ปราสาทมาร์กัต (หรือ Marqab,) เป็นซากปราสาทที่สร้างโดยทหารครูเสด ปัจจุบันตั้งอยู่ในประเทศซีเรีย ปราสาทมาร์กัตเป็นที่ตั้งมั่นสำคัญของอัศวินเซนต์จอห์น ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1062
ปราสาทมาร์กัตตั้งอยู่บนเนินสูงราว 500 เมตรจากระดับน้ำทะเลบนภูเขาไฟที่ดับแล้วริมถนนระหว่างทริโปลิและลาทาเคียราวสองกิโลเมตรจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนราว 6 กิโลเมตรจากทางใต้ของบันนิยาส เดิมคาดว่าเป็นป้อมโบราณแต่สิ่งก่อสร้างในทางการป้องกันทางการทหารเริ่มก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1062 โดยอาหรับผู้ยังรักษาป้อมต่อมาภายในนครรัฐอันติโอค (Principality of Antioch) ของคริสเตียนหลังสงครามครูเสดครั้งที่ 1 เมื่อนครรัฐพ่ายแพ้ในปี ค.ศ. 1104 ในยุทธการฮาร์รัน (Battle of Harran) จักรวรรดิไบแซนไทน์ก็ฉวยโอกาสยึดปราสาทมาร์กัตจากฝ่ายมุสลิม สองสามปีต่อมาปราสาทก็ถูกยึดโดยทานเคร็ด เจ้าชายแห่งกาลิลี (Tancred, Prince of Galilee) ผู้สำเร็จราชการของอันติโอคผู้รวมปราสาทมาร์กัตเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนครรัฐอันติโอค
ในคริสต์ทศวรรษ 1170 เรย์นาลด์ที่ 2 มาซอร์แห่งอันติโอคก็ปกครองปราสาทมาร์กัตในฐานะที่เป็นปราสาทที่ขึ้นกับอาณาจักร์เคานท์แห่งทริโปลิ ปราสาทมีขนาดใหญ่โตมากจนต้องมีเจ้าหน้าที่ของตนเองและมีปราสาทอื่นที่มาขึ้นเป็นของตนเอง ลูกชายของ เรย์นาลด์ขายปราสาทให้กับอัศวินเซนต์จอห์นในปี ค.ศ. 1186 เพราะตระกูลมาซอร์ไม่มีงบประมาณเพียงพอที่จะบำรุงรักษา หลังจากการซ่อมแซมและขยายโดยฮอสพิทาลเลอร์แล้วมาร์กัตก็กลายเป็นศูนย์กลางของอัศวินเซนต์จอห์นในซีเรีย ภายใต้การควบคุมของอัศวินเซนต์จอห์นของปราสาทสิบสี่หอก็เป็นปราสาทที่เข้ายึดได้ยาก ศอลาฮุดดีนล้อมปราสาทในปี ค.ศ. 1188 แต่ไม่สามารถยึดได้ และเป็นปราสาทในบรรดาดินแดนอีกเล็กน้อยที่ศอลาฮุดดีนไม่สามารถจะยึดได้หลังจากที่ได้รับชัยชนะส่วนใหญ่ต่อคริสเตียน
เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 อัศวินเซนต์จอห์นก็ปกครองอาณาบริเวณรอบๆ ปราสาทและถนนที่ผ่านปราสาท และสามารถทำรายได้ได้เป็นจำนวนมากจากนักเดินทางและนักแสวงบุญที่ต้องเดินทางผ่าน ไอแซ็ค คอมเนนัสแห่งไซปรัส (Isaac Comnenus of Cyprus) ถูกจำขังไว้ที่ปราสาทนี้หลังจากที่ถูกสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษไปจับตัวมาจากไซปรัสระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 3 สังฆราชจากวาเลเนียเองก็ใช้มาร์กัตเป็นศูนย์กลางราวปี ค.ศ. 1240 มาร์กัตมีขนาดใหญ่เป็นที่สองรองจากปราสาทเชวาลิเยร์
มามลุค (Mamluk) สุลต่านแห่งอียิปต์ คาลาวัน (Qalawun) เริ่มล้อมมาร์กัตเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1285 และเพียงเดือนเดียวก็สามารถยึดมาร์กัตได้โดยการระเบิดกำแพงทางด้านเหนือของปราสาท เพราะความที่มีความนับถือในความมั่นคงของปราสาทและในความกล้าหาญของผู้ต่อสู้รักษาปราสาทไว้ คาลาวันจึงอนุญาตให้อัศวินเซนต์จอห์นออกจากปราสาทได้โดยนำของติดตัวไปได้เท่าที่จะแบกไหวเท่านั้น และแทนที่จะทำลายปราสาทเช่นที่ทำลายปราสาทอื่นๆ ที่ผ่านมาก่อนหน้านั้น คาลาวันก็ใช้มาร์กัตเป็นที่ตั้งของกองทหารมามลุค
โมดูล

โมดูล (หรือมีการสะกด มอดูล หรือ มอยูล / มอจูล) หรือ ส่วนจำเพาะ เป็นส่วนประกอบของระบบที่ใช้ในการเชื่อมต่อกับระบบอื่น โดยตัวโมดูลเองจะมีการออกแบบและควบคุมดัดแปลงภายในตัวโมดูลเอง อาจหมายถึง
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ยีโอลดีเชชเชอร์ชีส

ยีโอลดีเชชเชอร์ชีส  เป็นผับเก่าแก่ในกรุงลอนดอน อังกฤษ ตั้งอยู่แยกออกจากถนนฟลีต บน Wine Office Court
อายุ.
ยีโอลดีเชชเชอร์ชีสเป็นหนึ่งในผับในลอนดอนที่สร้างขึ้นใหม่ไม่นานหลังจากไฟไหม้ครั้งใหญ่เมื่อ พ.ศ. 2209 โดยก่อนหน้านี้มีผับตั้งอยู่ที่ตำแหน่งนี้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2081 แม้ว่าจะมีผับที่เก่าแก่กว่าจำนวนมากที่เหลือรอดมาได้เนื่องจากตั้งอยู่พ้นจากขอบเขตที่เกิดเหตุไฟไหม้ หรือเนื่องจากสร้างจากหินอย่างเช่น Tipperary บนฝั่งตรงข้ามของ Fleet Street แต่ยีโอดล์เชชเชอร์ชีสก็ยังสามารถดึงดูดผู้สนใจได้ด้วยเสน่ห์ของบรรยากาศแบบทึมๆอันเนื่องมาจากภายในผับมีแสงสว่างธรรมชาติน้อย
ไม้บุผนังบางส่วนภายในผับเป็นของเมื่อศตวรรษที่ 19 ห้องใต้ดินหลังคาโค้งนั้นเชื่อกันว่าเป็นของ Carmelite Monastery ซึ่งเคยตั้งอยู่ที่ตำแหน่งนี้เมื่อศตวรรษที่ 13 ทางเข้าผับแห่งนี้ตั้งอยู่ในตรอกแคบๆและเงียบสงบมาก ในฤดูหนาวทางผับจะเปิดเตาผิงเพื่อให้ความอบอุ่นแก่ลูกค้า
ราชรัฐแอนติออก

ราชรัฐแอนติออก  ที่มีอาณาบริเวณบางส่วนที่อยู่ในตุรกีและซีเรียปัจจุบันเป็นนครรัฐครูเสด ที่ก่อตั้งระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1098 ถีงปี ค.ศ. 1268 โดยมีเมืองแอนติออกเป็นศูนย์กลาง
เคาน์ตีตริโปลี

เคาน์ตีตริโปลี  คือนครรัฐครูเสด (crusader states) แห่งสุดท้ายที่ก่อตั้งขึ้นในบริเวณเลแวนต์ (Levant) ที่ตั้งอยู่บริเวณที่ปัจจุบันคือทางตอนเหนือของเลบานอนที่ในปัจจุบันคือเมืองตริโปลี นักรบครูเสดยึดตริโปลีและสร้างอาณาจักรในปี ค.ศ. 1109 ที่เดิมเป็นของแบร์ทร็องแห่งตูลูซ (Bertrand of Toulouse) และขึ้นกับบอลด์วินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม (Baldwin I of Jerusalem) ต่อมาอาณาจักรตริโปลีก็กลายเป็นอนุรัฐของนครรัฐอันติโอคในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในกลางคริสต์ทศวรรษ 1200 ผู้นำของตริโปลีโบฮีมอนด์ที่ 6 แห่งอันติโอคภายใต้อิทธิพลของพ่อตาเฮธุมที่ 1 แห่งอาร์มีเนีย (Hethum I of Armenia) แห่งซิลิเชียนอาร์มีเนีย (Cilician Armenia) ไปสาบานเป็นรัฐที่ขึ้นกับจักรวรรดิมองโกลและส่งกำลังทหารไปช่วยฝ่ายมองโกลพิชิตอาณาบริเวณนั้น ในการแก้แค้นมัมลุก (Mamluk) คาลาวัน (Qalawun) สุลต่านแห่งอียิปต์ ก็นำทัพมาทำลายทั้งตริโปลีและอันติโอค และผนวกกลับเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอิสลามในปลายคริสต์ทศวรรษ 1200 การล่มสลายของอาณาจักรตริโปลีเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1289
โอราซีโอ เจนตีเลสกี

โอราซิโอ เจ็นทิเลสชิ (ภาษาอังกฤษ: Orazio Lomi Gentileschi หรือ Orazio Gentileschi) (ค.ศ. 1563 - ค.ศ. 1639) เป็นจิตรกรสมัยบาโรกชาวอิตาลีคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนศิลปะคริสต์ศาสนา โอราซิโอเป็นบิดาของอาร์เทมิเซีย เจ็นทิเลสชิ
โอราซิโอ เจ็นทิเลสชิเกิดเมื่อ ค.ศ. 1563 ที่เมืองปีซา และเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1639 ที่กรุงลอนดอน
ประวัติ.
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1570 หรือต้นคริสต์ทศวรรษ 1580 เจ็นทิเลสชิย้ายไปกรุงโรม เจ็นทิเลสชิมีส่วนในการสร้างงานที่มหาวิหารซานตามาเรียมายอเร, วัดซานนิโคโลอินคาเซเร, วัดซานตามาเรียเดลลาพาเซ และมหาวิหารเซนต์จอห์นแลเตอร์รัน
แต่ผู้ที่มีอิทธิพลต่อเจ็นทิเลสชิมากตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 คือคาราวัจโจผู้ที่ขณะนั้นทำงานอยู่ในโรมและเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงที่มีผู้ลูกศิษย์ลูกหาจำนวนมาก
มหาวิหารแซ็ง-เรมี

มหาวิหารนักบุญเรมีแห่งแร็งส์  เป็นอดีตแอบบีย์ ตั้งอยู่ในเมืองแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส มีก่อตั้งในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1099 ที่เก็บเรลิกของนักบุญเรมี บิชอปแห่งแร็งส์ผู้เปลี่ยนพระเจ้าโคลวิสที่ 1 พระมหากษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ให้หันมานับถือศาสนาคริสต์ได้ในวันคริสต์มาสปี ค.ศ. 496 ท่านเสียชีวิตในปี ค.ศ. 553 หลังจากที่ทรงได้รับชัยชนะต่อฝ่ายอาลามานนี (Alamanni) ในยุทธการที่ซึลพิช (Battle of Tolbiac)
บาซิลิกาปัจจุบันเดิมเป็นอารามมาก่อนและได้รับการสถาปนาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 9 ในปี ค.ศ. 1049 ทางเดินกลางและแขนกางเขนสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 11 เป็นแบบโรมาเนสก์และเป็นส่วนที่เก่าที่สุด ด้านหน้าทางด้านใต้เป็นส่วนที่สร้างใหม่ที่สุด
มหาวิหารแซ็ง-เรอมีแห่งแร็งส์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 1840
ประวัติ.
ประวัติอันคลุมเครือดั้งเดิม ของอารามแร็งส์อยู่ในชาเปลที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 6 ที่อุทิศให้แก่นักบุญคริสโตเฟอร์ ความมีชื่อเสียงของอารามเริ่มขึ้นเมื่อได้เรลิกของนักบุญเรมีมาเป็นเจ้าของในปี ค.ศ. 553 ซึ่งทำให้ได้รับเงินบริจาคจากผู้มีศรัทธาเป็นจำนวนมาก เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9 อารามก็เป็นเจ้าของทรัพย์สินที่ดินราวเจ็ดร้อยแปลงและอาจจะเป็นคริสต์ศาสนสถานที่มั่งคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในฝรั่งเศส อาจจะเป็นได้ว่าบาทหลวงประจำมุขมณฑลเป็นผู้ดูแลเรลิก แต่ต่อมาก็ได้รับการดูแลรักษาโดยนักพรตคณะเบเนดิกติน ระหว่างปี ค.ศ. 780 ถึงปี ค.ศ. 945 อาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์เป็นอธิการอารามแห่งนี้ ที่นี่ชาร์เลอมาญทรงต้อนรับสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 3
ในปี ค.ศ. 1005 อธิการอาเวียร์ดก็สร้างอารามใหม่และสร้างติดต่อกันตลอดยี่สิบปีจนกระทั่งเพดานทลายลงมา ซึ่งอาจจะเป็นการสร้างค้ำยันที่ไม่พอเพียงที่จะรับน้ำหนักได้ ต่อมาอธิการเตโอโดริกก่อสร้างบาซิลิกาที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้ ที่ได้รับการสถาปนาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 9 ในปี ค.ศ. 1049 พร้อมกับประทานสิทธิพิเศษหลายอย่างให้แก่โบสถ์ในโอกาสนั้นด้วย ห้องสมุดและสถานศึกษาของอารามมีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับกันจนกระทั่งสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ถึงกับทรงเขียนจดหมายมาชมอธิการปีแยร์ที่ยังมีให้เห็นกันอยู่จนทุกวันนี้
อารามแซ็ง-เรอมีเป็นที่บรรจุศพหรือพระศพของบุคคลสำคัญๆ หลายคนที่รวมทั้งอาร์ชบิชอปแห่งแร็งส์ เจ้าชายหลายพระองค์ พระอนุชาของชาร์เลอมาญ อ็องรีแห่งออร์เลอ็อง และพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส เป็นต้น
อธิการอารามก็มักจะมาจากบุคคลผู้มาจากตระกูลขุนนางชั้นสูง เช่น อ็องรีแห่งลอร์แรน (ค.ศ. 1622-ค.ศ. 1641) ผู้ที่นำอารามไปสังกัดคณะนักบุญมอร์ ฌัก-นีกอลา กอลแบร์ (ค.ศ. 1665) ต่อมาเป็นอาร์ชบิชอปแห่งรูอ็อง ชาร์ล มอริส เลอ เทลลิเยร์ (ค.ศ. 1680-ค.ศ. 1710); และ Joseph de Rochechouart ผู้ได้รับแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ในปี ค.ศ. 1745. 
ทรัพย์สมบัติมีค่าของมหาวิหารถูกขโมยไปเป็นจำนวนมากระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเหลือแต่เพียงหน้าต่างประดับกระจกสีที่สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 12
มหาวิหารแซ็ง-เรอมี มหาวิหารแร็งส์ และพระราชวังโต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกเมื่อปี ค.ศ. 1991
คาโรลิน สุภาลักษณ์ นีมะโยธิน

คาโรลิน สุภาลักษณ์ นีมะโยธิน หรือ "แคล" นักร้องนักแต่งเพลง และนักแสดงชาวไทยที่มีผลงานที่เป็นที่รู้จักอย่างเพลง "ใจชา ๆ" ภายใต้สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ประวัติ.
แคล เกิดที่ลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา มีพี่น้อง 3 คน โดยแคลเป็นลูกสาวคนโต และมีน้องชายอีก 2 คน แคลอาศัยอยู่ที่สหรัฐอเมริกาจนกระทั่งอายุ 17 ปี โดยในช่วงวันหยุดในแต่ละปี แคลได้เดินทางมาท่องเที่ยวที่ประเทศไทยอยู่เสมอ
เนื่องจากมีความสนใจในการเป็นนักร้อง แคลจึงได้สมัครเข้าเป็นนักร้องกับค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่เมื่ออายุ 16 ปี ควบคู่กับการเริ่มเข้าห้องอัด เรียนร้องเพลงเพิ่มเติมและฝึกหัดทำงานเบื้องหลังไปด้วย เช่น การร้องคอรัส การแต่งเพลง หลังจากนั้น 1 ปี เมื่อทางค่ายแกรมมี่รับเธอเข้าสังกัด แคลจึงย้ายมาอาศัยอยู่ที่ประเทศไทย พร้อม ๆ กับเริ่มทำงานเพลงทั้งในฐานะนักร้อง และนักแต่งเพลง
ชีวิตครอบครัว.
ด้านชีวิตครอบครัว ได้พบรักกับ ดีเจหนุ่มเชื้อสายเอเชีย นามว่า Atley ปัจจุบันสมรสแล้ว โดยมีบุตรชายและบุตรสาวรวมกันเป็น 2 คน
เบี้ยแก้

เบี้ยแก้ หมายถึง เครื่องรางของขลังชนิดหนึ่งสำหรับแก้คุณไสย มนต์ดำ และยาสั่ง ทำด้วยเบี้ยจั่นซึ่งเป็นหอยทะเลชนิดหนึ่ง บรรจุปรอทเอาไว้ภายใน แล้วปลุกเสกด้วยอาคม
และที่สำคัญผู้ครอบครองจะต้องคิดดีทำดีจึงมีฤทธิ์การป้องกันคุณไสยได้ดียิ่งขึ้นมิเช่นนั้นอาจป้องกันไม่ได้ในบางที
ณัฏฐพงษ์ ชาติพงศ์

ณัฏฐพงษ์ ชาติพงศ์ (เกิด 15 ธันวาคม 2529) เป็นนักแสดงและพิธีกรชายชาวไทย เป็นที่รู้จักจากบท ลิงค์ ในซิตคอมเรื่องบ้านนี้มีรัก และบท เต๋อ จากภาพยนตร์เรื่องสี่แพร่ง, ห้าแพร่ง และพี่มาก..พระโขนง
ประวัติ.
ณัฏฐพงษ์มีชื่อเล่นว่า ฟรอยด์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2529 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสตรีวิทยา 2 และระดับปริญญาตรีจากคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เข้าสู่วงการ.
ณัฏฐพงษ์เริ่มต้นเข้าสู่วงการจากการร่วมแสดงในภาพยนตร์ตลกวัยรุ่นเรื่องมอ ๘ (2549) โดยรับบทเป็น พายัพ นักเรียนจอมกะล่อน ในปีเดียวกัน เขาได้เข้าสู่วงการโทรทัศน์เป็นครั้งแรกในละครซิตคอมเรื่องบ้านนี้มีรัก โดยรับบทเป็น ลิงค์ ภัคพล อยู่เจริญยิ่ง จนเริ่มเป็นที่รู้จัก จากนั้นจึงเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากบท เต๋อ ในภาพยนตร์เรื่องสี่แพร่ง (2551) ตอน คนกลาง ตามมาด้วย ห้าแพร่ง (2552) ตอน คนกอง โดยยังคงรับบทเป็น เต๋อ ก่อนจะมารับบทพระเอกเต็มตัวเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่องกระดึ๊บ (2553) โดยรับบทเป็น สมหมาย ซึ่งเขาเผยว่าได้รับวิชาตลกมาจาก จาตุรงค์ มกจ๊ก ซึ่งแสดงนำและเป็นผู้กำกับด้วยรวมถึงจิ้ม ชวนชื่น
ก่อนจะมาโด่งดังจากภาพยนตร์ไทยรายได้สูงสุดตลอดกาลเรื่องพี่มาก..พระโขนง (2556) โดยยังคงรับบท เต๋อ ร่วมกับ 3 เพื่อนรักที่แสดงร่วมกันมาตั้งแต่ สี่แพร่ง และห้าแพร่ง อย่างเผือก พงศธร จงวิลาส (เผือก), เชน อัฒรุต คงราศรี (ชิน) และบอมบ์ กันตพัฒน์ เพิ่มพูนพัฒนสุข (เอ) และมีผลงานเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
ชีวิตส่วนตัว.
ณัฏฐพงษ์เคยคบหาดูใจกับหลิน มชณต สุวรรณมาศ นางแบบชื่อดังก่อนจะเลิกรากันไปเมื่อปี 2556 จากนั้นจึงมาคบหากับแพรว คณิตกุล เนตรบุตร นานถึง 5 ปีก่อนจะเลิกรากันไปเมื่อประมาณปี 2562
คดีความ.
ในช่วงเดือนพฤศจิกายน 2562 ณัฏฐพงษ์ถูกกล่าวหาว่ามอมยานักศึกษาสาวคนหนึ่งด้วยเยลลี่กัญชา โดยเขาได้ยืนยันความบริสุทธิ์ใจของตัวเองว่าเป็นแค่พยานที่อยู่ในเหตุการณ์ ก่อนที่จะพ้นมลทินจากข้อกล่าวหานี้ในช่วงเดือนมกราคม 2563
แพสชัน

แพสชัน  เป็นเพลงที่ขับร้องโดย ฮิคารุ อุทาดะ ซึ่งปล่อยซิงเกิ้ลนี้เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ถูกนำไปใช้ประกอบเกม Action-RPG ชื่อดังของค่ายสแควร์เอนิกซ์ เกมคิงดอมฮารตส์ II ซึ่งได้รับเสียงตอบรับที่ดีจากแฟนเพลงและประสบความสำเร็จมากมาย
เพลงนี้มีเวอร์ชันภาษาอังกฤษด้วยคือ แซงจัวรี่ (Sanctuary)
ปูร์โร

ปูร์โร  เป็นแก้วไวน์ดั้งเดิมของแคว้นกาตาลุญญาในประเทศสเปน มีรูปร่างก้ำกึ่งระหว่างขวดไวน์กับเหยือกน้ำ ส่วนบนของแก้วมีลักษณะแคบคล้ายคอขวดจึงใช้จุกคอร์กปิดได้ ขณะที่ส่วนซึ่งใช้รินเหมือนเหยือกนั้นจะยื่นยาวออกมาข้างแก้ว และค่อย ๆ เล็กแคบลง ทำให้ไวน์สัมผัสกับอากาศน้อยมาก
เดอร์มอยด์ซีสต์

เดอร์มอยด์ซีสต์  เป็นซีสต์ที่เกิดจากเซลล์ผิวหนังซึ่งจัดวางอยู่ผิดตำแหน่ง มักเกิดขึ้นตั้งแต่กำเนิดหรือวัยเด็ก ซีสต์ชนิดนี้มีส่วนประกอบเหมือนผิวหนังมากที่สุด ผนังของซีสต์ประกอบด้วยเซลล์ผิวหนัง เส้นผม ต่อมเหงื่อ และต่อมไขมัน ลักษณะของซีสต์เป็นก้อนกลมและมักมีปอยผม เล็บ กระดูก หรือไขมันอยู่ภายใน
ตำแหน่งที่พบได้แก่ บริเวณหางคิ้ว จมูก หนังศีรษะ หรือบางครั้งอาจพบได้ในท้อง
การรักษา.
รักษาโดยผ่าตัดออกทั้งหมด หากเป็นไปได้แพทย์จะพยายามเอาออกทั้งชิ้นโดยไม่ให้ซิสต์แตก เนื่องจากมีความเสี่ยงที่เศษเล็กๆ ของเนื้อซิสต์ที่ตกลงไปในร่างกาย จะเจริญขึ้นมาเป็นซิสต์ใหม่ได้อีก
มีการตรวจพบเดอร์มอยด์ซีสต์พร้อมกับการตั้งครรภ์มากขึ้นเรื่อยๆ จึงเป็นปัญหาในการตัดสินใจของผู้ทำการรักษาซึ่งต้องชั่งน้ำหนักระหว่างความเสี่ยงของการผ่าตัดและการระงับความรู้สึก กับความเสี่ยงของการปล่อยให้มีก้อนปีกมดลูกเอาไว้ แหล่งข้อมูลหลายที่ระบุว่าหากพบมีเดอร์มอยด์ซีสต์ที่รังไข่ทั้งสองข้างขณะตั้งครรภ์ และมีขนาดเกินกว่า 6 เซนติเมตร อาจสมควรผ่าตัดรักษา โดยนิยมผ่าตัดผ่านการส่องกล้อง และควรทำในช่วงไตรมาสที่ 2 ของการตั้งครรภ์หากเป็นไปได้
นางงามจักรวาล 2007

นางงามจักรวาล 2007  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 56 จัดขึ้นในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ ประเทศเม็กซิโก โดย ซูเลย์กา ริเบรา เมนโดซา นางงามจักรวาล 2006 จากปวยร์โตรีโก มอบมงกุฎให้แก่ ริโยะ โมริ จากประเทศญี่ปุ่น ครองตำแหน่งนางงามจักรวาล 2007 โดยเป็นการชนะเลิศครั้งที่สองของประเทศญี่ปุ่น และเป็นครั้งที่สองที่ประเทศในทวีปเอเชียได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลในศตวรรษที่ 21 (หลังจากอินเดียในปี ค.ศ. 2000)
ผลการประกวด.
คะแนนรอบตัดสิน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ลำดับการประกาศชื่อ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ผู้เข้าประกวด.
มี 77 ผู้เข้าประกวด ดังต่อไปนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
บริกซ์

บริกซ์  หรือสัญลักษณ์ °Bx เป็นหน่วยวัดค่าความหวานชนิดหนึ่งใช้ในอุตสาหกรรมผลิตน้ำผลไม้ น้ำอัดลม น้ำผึ้ง และไวน์โดยใช้เครื่องมือวัดค่าความที่เรียกว่า รีเฟรกโตมีเตอร์ 
ทั้งนี้ ระดับความเข้มข้น 1 บริกซ์ เท่ากับน้ำตาลซูโครส 1 กรัม ในสารละลาย 100 กรัม
พระเจ้ากูอีซิน

พระเจ้ากูอีซินแห่งแพ็กเจ ครองราชย์ ค.ศ. 420 - ค.ศ. 427 ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 19 แห่งอาณาจักรแพ็กเจ พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าจอนจีกับพระมเหสีพันซูแห่งอาณาจักรแพ็กเจ
ในปี ค.ศ. 420 ราชวงศ์ลั่วซ่งบนจีนแผ่นดินใหญ่ได้ส่งทูตมาเจริญสัมพันธไมตรีกับอาณาจักรแพ็กเจและอาณาจักรใกล้เคียง ปี ค.ศ. 424 พระเจ้ากูอีซินทรงส่งทูตไปยังลั่วซ่งเพื่อเจริญสัมพันธไมตรี ค.ศ. 425 ราชวงศ์ลั่วซ่งได้สรรเสริญพระเจ้ากูอีซินว่าเป็นกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่แห่งตะวันออก ความสัมพันธ์ของลั่วซ่งกับแพกเจมีขึ้นเพื่อถ่วงดุลอำนาจของอาณาจักรโคกูรยอทางตอนเหนือ
พระเจ้าบียู

พระเจ้าบียูแห่งแพกเจ ครองราชย์ ค.ศ. 427 - ค.ศ. 455 ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรแพ็กเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี ทรงเป็นกษัตริย์ลำดับที่ 20 แห่งอาณาจักรแพ็กเจ 
พระเจ้าบียูแห่งแพ็กเจเป็นพระราชโอรสในพระเจ้ากูอีซิน กษัตริย์พระองค์ก่อน ในปี ค.ศ. 433 และ ค.ศ. 434 พระองค์ได้ส่งทูตไปยังอาณาจักรชิลลาเพื่อสร้างความสัมพันธ์ แต่ในขณะนั้นชิลลาเป็นเมืองที่อยู่ภายอำนาจของอาณาจักรโคกูรยอ จนชิลลาจึงต้องสร้างสัมพันธ์กับแพกเจเพื่อให้หลุดจากอำนาจของอาณาจักรโคกูรยอ
วัดตาลเตี้ย

วัดตาลเตี้ย เป็นวัดในพระพุทธศาสนา เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 1 ตำบลตาลเตี้ย อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดที่มีความสำคัญมานับแต่อดีตในฐานะที่เป็นศูนกลางชุมชน รวมทั้งมีหลักฐานทางโบราณคดีเป็นเจดีย์เก่าสมัยสุโขทัยตอนปลายในบริเวณวัด รวมทั้งมีวัดร้างที่มีประวัติการสืบค้นการสร้างนับแต่ครั้งกรุงสุโขทัยตอนปลายด้วยเช่นกัน อาทิ วัดนครยศ และ วัดคลองโบสถ์ เป็นต้น 
ประวัติ.
วัดตาลเตี้ยเป็นวัดที่มีหลักฐานว่าประชาชนร่วมกันสร้างตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2100 โดยชื่อวัดตั้งตามหมู่บ้านที่ตั้ง ซึ่งในบริเวณดังกล่าวจะเป็นดงตาลเตี้ยที่ขึ้นตามธรรมชาติจำนวนมาก หมู่บ้านและวัดจึงตั้งชื่อตามสภาพแวดล้อม วัดตาลเตี้ยมีที่ดินตั้งวัด ประมาณ 20 ไร่ 3 งาน 35 ตารางวา ประมาณ พ.ศ. 2130 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา