ฐานบินอุดรธานี

ฐานบินอุดรธานี  เป็นฐานบินปฏิบัติการหน้าและที่ตั้งทางทหารของกองบิน 23 กองทัพอากาศไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลหมากแข้ง อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี อยู่ห่างจากชายแดนประเทศลาวประมาณ 60 กิโลเมตร ปัจจุบันบางส่วนถูกใช้งานเป็นพื้นที่สนามบินพลเรือน
ฐานบินอุดรธานีเป็นที่ตั้งของฝูงบิน 231 ฮันเตอร์ ซึ่งประจำการเครื่องบินโจมตีแบบที่ 7 ดาโซ/ดอร์เนียร์แอลฟาเจ็ต-เอ
ประวัติ.
ฐานบินอุดรธานี เริ่มต้นมาจากสนามบินยานอุดรธานี ซึ่งแต่เดิมในปี พ.ศ. 2466 ตั้งอยู่ในตัวเมืองอุดรธานี ต่อมาได้ย้ายมาตั้งในพื้นที่ปัจจุบันเมื่อปี พ.ศ. 2475 ประกอบไปด้วยทางวิ่งลูกรังขนาดความยาว 
ในปี พ.ศ. 2483 กองทัพอากาศไทยได้เริ่มใช้งานสนามบินอุดรธานีในทางทหารในฐานะฐานบินปฏิบัติการในกรณีพิพาทอินโดจีน โดยประจำการเครื่องบินในฝูงบินโจมตีที่ 41 กองบินผสมที่ 40 จำนวน 1 ฝูงบิน ประกอบด้วยอากาศยานแบบฮอว์ก 75, คอร์แซร์ วี-93 และนาโกย่า มีภารกิจหลักในการรักษาอธิปไตยตามลำน้ำโขงในพื้นที่อำเภอโพนพิสัย, อำเภอศรีเชียงใหม่ และปฏิบัติการโจมตีทิ้งระเบิดที่เมืองท่าแขกและเมืองสุวรรณเขตของประเทศลาวภายใต้ปกครองฝรั่งเศสเวลานั้น จนเกิดวีรกรรมอันกลาหาญจากกรณีที่ ร้อยตรี ศานิต นวลมณี ได้เสียชีวิตขณะทำการรบทางอากาศ จึงทำให้หน่วยบินที่ประจำการอยู่ได้สมญาว่า ฝูงบิน ศานิต นวลมณี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2500 ได้ปรับปรุงทางวิ่งใหม่เป็นคอนกรีตความยาว กว้าง ตามความร่วมมือระหว่างไทยและสหรัฐ และเรียกชื่อสนามบินใหม่ว่าฐานบินอุดร
สงครามเย็น.
สงครามกลางเมืองในลาวและความกลัวว่าสงครามจะลุกลามเข้ามาสู่ไทย ทำให้รัฐบาลไทยยอมให้สหรัฐ ใช้ฐานบินของไทย 5 แห่งอย่างลับ ๆ เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 2504 เพื่อป้องกันภัยทางอากาศของไทยและทำการบินลาดตระเวนทั่วประเทศลาว โดยฐานบินอุดรธานีก็เป็นหนึ่งในฐานเหล่านั้น ตามสนธิสัญญาป้องกันเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และจัดกำลังของกองทัพอากาศไทยจากกองบิน 2 มาประจำการที่ฐานบินอุดรธานีในชื่อกองบินผสมที่ 2 และให้ฝูงบินผสมอิสระที่ 23 มาประจำการที่อุดรธานี
ภายใต้ "ข้อตกลงสุภาพบุรุษ" ของไทยกับสหรัฐ ฐานทัพอากาศไทยที่กองทัพอากาศสหรัฐใช้งานจะได้รับคำสั่งจากเจ้าหน้าที่ไทย ตำรวจอากาศของไทยจะคอยควบคุมการเข้าถึงฐานต่าง ๆ พร้อมด้วยตำรวจรักษาความปลอดภัยของกองทัพสหรัฐ ซึ่งช่วยเหลือพวกเขาในการป้องกันฐานโดยใช้สุนัขเฝ้ายาม หอสังเกตการณ์ และบังเกอร์ปืนกล
กองกำลังทหารอากาศสหรัฐที่อุดรอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของทัพอากาศแปซิฟิก (PACAF) ทัพอากาศที่ 13 ฐานบินอุดรธานีเป็นที่ตั้งของสถานี TACAN ช่อง 31 และอ้างอิงโดยตัวระบุดังกล่าวในการสื่อสารด้วยเสียงระหว่างปฏิบัติภารกิจทางอากาศ
ในปี พ.ศ. 2505 กองทัพอากาศไทยได้แปรสภาพฝูงบินผสมอิสระที่ 23 เป็นกองบินผสมที่ 2 (เพื่อพลาง) ทำให้กองบินผสมอิสระที่ 23 มีสภาพเป็นฐานบิน
รหัสที่ทำการไปรษณีย์กองทัพบกสหรัฐ  สำหรับฐานบินอุดรธานี คือ "APO San Francisco 96237"
แอร์อเมริกา.
ฐานบินอุดรธานีเป็นสำนักงานใหญ่ในเอเชียของแอร์อเมริกา   ซึ่งเป็นสายการบินขนส่งผู้โดยสารและขนส่งสินค้าของสหรัฐ ซึ่งสำนักข่าวกรองกลาง (CIA) เป็นเจ้าของและดำเนินการอย่างลับ ๆ เพื่อจัดหาทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับสงครามในลาวและที่อื่น ๆ สายการบินรุ่นก่อนคือการขนส่งทางอากาศพลเรือน  เริ่มปฏิบัติการจากอุดรธานีเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2498 พร้อมกับการมาถึงของเครื่องบิน ซี-46 จำนวน 3 ลำเพื่อส่งอาหารและความช่วยเหลือฉุกเฉินไปยังอินโดจีน ภายในสิ้นเดือนกันยายน การขนส่งทางอากาศพลเรือนได้บินปฏิบัติภารกิจมากกว่า 200 ภารกิจ ไปยังจุดรับของ 25 แห่ง พร้อมจัดส่งอาหารฉุกเฉิน 1,000 ตัน การดำเนินการบรรเทาทุกข์ทางอากาศครั้งนี้ดำเนินการได้อย่างราบรื่นและมีประสิทธิภาพ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการขนส่งทางอากาศพลเรือน และต่อมาคือการสนับสนุนโครงการช่วยเหลือของสหรัฐในประเทศลาวของแอร์อเมริกา
บทบาทของแอร์อเมริกาในการสนับสนุนสถานการณ์ที่ปกปิดและเปิดเผยที่เกี่ยวข้องกับการสู้รบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และที่อื่น ๆ ทั่วโลก มอบบัฟเฟอร์และแนวทางแก้ไขปัญหาที่สหรัฐเผชิญในสถานที่ต่าง ๆ ปฏิบัติการมุ่งเน้นไปที่ลาวโดยเป็นส่วนหนึ่งของ "สงครามลับ" ที่สหรัฐดำเนินการต่อต้านกองกำลังปะเทดลาวที่ปฏิบัติการในประเทศ ฐานบินอุดรธานียังเป็นที่ตั้งของ "หน่วยบัญชาผสม 333" ซึ่งเป็นองค์กรของไทยที่ดูแลกองกำลังของตนในประเทศลาว
แอร์อเมริกา ยังคงให้บริการจากฐานบินอุดรธานีไปยังประเทศลาวจนถึงวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2517
การใช้งานของนาวิกโยธินสหรัฐใช้ในช่วงวิกฤตการณ์ลาว.
ในปี พ.ศ. 2504 ฝูงบินที่ 16 ของฐานทัพอากาศนาวิกโยธิน จำนวน 300 นาย ได้เข้าประจำการที่อุดรธานีเพื่อบำรุงรักษาเฮลิคอปเตอร์ที่สนับสนุนกองกำลังกองทัพบกราชอาณาจักรลาวในประเทศลาว
ภายหลังความพ่ายแพ้ของกองทัพบกราชอาณาจักรลาวในยุทธการหลวงน้ำทาเมื่อต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2505 โดยกองทัพประชาชนเวียดนามและกองกำลังปะเทดลาว ปรากฏว่าการรุกรานของคอมมิวนิสต์ทางภาคเหนือของประเทศไทยกำลังใกล้เข้ามา และในวันที่ 15 พฤษภาคม ฝ่ายบริหารเคนเนดี้ได้สั่งให้กองกำลังรบของสหรัฐเข้าโจมตี ซึ่งประเทศไทยจะสกัดกั้นการโจมตี เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม VMA-332 พร้อมด้วย A-4 Skyhawk จำนวน 20 ลำประจำการที่อุดรธานีจากสถานีการบินนาวีชูบิพอยท์ ในฟิลิปปินส์ และเฮลิคอปเตอร์ HMM-261 บินเข้าสู่ฐานทัพ วันที่ 19 พฤษภาคม ส่วนแยกของฝูงบินนาวิกโยธินที่ 1 และ 4 และฝูงบินฐานทัพอากาศนาวิกโยธินที่ 12 ก็เคลื่อนพลเข้าประจำการที่ฐานบินอุดรธานีเช่นกัน #เปลี่ยนทาง วันที่ 19 พฤษภาคม กลุ่มบังคับบัญชากองพลน้อยรบนอกประเทศนาวิกโยธินที่ 3 และชุดกองพันยกพลขึ้นบกที่ 3 กองพันที่ 9 นาวิกโยธินเริ่มบินเข้ามาจากกรุงเทพมหานครแล้วเคลื่อนกำลังขึ้นเหนือเข้าสู่เมืองหนองคาย#เปลี่ยนทาง นาวิกโยธินสหรัฐได้ทำการฝึกซ้อมภาคสนามกับกองทัพบกไทยและปฏิบัติการพลเมืองกับพลเรือนไทย ในขณะที่กองพันก่อสร้างเคลื่อนที่ทางเรือที่ 10 ซึ่งมาถึงในปลายเดือนพฤษภาคมได้จัดตั้งฐานทัพ ค่ายทหาร และซ่อมแซมอาคารสาธารณะ #เปลี่ยนทาง ปลายเดือนมิถุนายน HMM-162 ได้มาแทนที่ HMM-261#เปลี่ยนทาง 
เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ขณะที่สถานการณ์ในประเทศลาวมีเสถียรภาพและเกิดการเจรจาระหว่างประเทศ ฝ่ายบริหารของเคนเนดี้ได้สั่งให้กำลังรบสหรัฐทั้งหมดเริ่มถอนตัวออกจากประเทศไทย วันที่ 1 กรกฎาคม VMA-322 ออกเดินทางจากอุดรไปยังชูบิพอยท์ ขณะที่ HMM-162 บินไปยังกรุงเทพมหานคร และขนส่งกองกำลังนาวิกโยธินจำนวน 3/9 ส่วนออกไป ในวันที่ 6 กรกฎาคม มีนาวิกโยธินไม่ถึง 1,000 นายประจำการอยู่ที่อุดรธานี ความตกลงระหว่างประเทศว่าด้วยความเป็นกลางของลาวลงนามเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 ต่อจากนั้นนาวิกโยธินที่เหลือเริ่มถอนกำลังโดยหน่วยรบทั้งหมดถอนกำลังออกจากอุดรธานีในวันที่ 31 กรกฎาคม#เปลี่ยนทาง 
การใช้งานของกองทัพอากาศสหรัฐระหว่างสงครามเวียดนาม.
ในช่วงสงครามเวียดนาม ฐานบินแห่งนี้เคยเป็นกองบัญชาการในแนวหน้าของกองทัพอากาศสหรัฐตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 ถึง พ.ศ. 2519
การใช้งานของที่ปรึกษากองทัพอากาศสหรัฐ (พ.ศ. 2507–2509).
หน่วยชุดแรกกองทัพอากาศสหรัฐที่ได้รับมอบหมายให้มาประจำการที่ฐานบินอุดรธานี คือ หน่วยแยกสื่อสาร จากกลุ่มสื่อสารเคลื่อนที่ที่ 1 ซึ่งตั้งอยู่ที่ฐานทัพอากาศคลาร์ก ประเทศฟิลิปปินส์ ในฤดูร้อนปี พ.ศ. 2507 หน่วยถาวรของกองทัพอากาศสหรัฐหน่วยแรกที่ได้รับมอบหมายให้มาประจำการที่ฐานบินอุดรธานี คือ ฝูงบินฐานทัพอากาศที่ 333 ดี ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2507 ก่อนการจัดตั้งฝูงบิน เจ้าหน้าที่สนับสนุน ได้รับการฝึกฝนโดยเจ้าหน้าที่ประจำการชั่วคราวจากกลุ่มยุทธวิธีที่ 35 ณ ฐานทัพอากาศดอนเมือง ฝูงบินฐานทัพอากาศที่ 333 ดี อยู่ภายใต้การบังคับบัญชาและการควบคุมของทัพอากาศที่ 13
ในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 ฝูงบินฐานทัพอากาศที่ 333 ได้รับการกำหนดให้เป็นกลุ่มสนับสนุนการรบที่ 6232 (CSG) หน่วยนี้ยังอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาและการควบคุมของทัพอากาศที่ 13 และกองบินขับไล่ทางยุทธวิธีที่ 6234 ซึ่งเป็นกองบินชั่วคราวที่ฐานบินโคราช ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2508 กองบินขับไล่ทางยุทธวิธีที่ 6234 เป็นกองบินทางยุทธวิธีเพียงแห่งเดียวในประเทศไทย
การก่อตั้งรูปขบวนที่ 6232 ดี ที่ฐานบินอุดรธานีเกิดขึ้นเนื่องจากการขยายโครงการของกองทัพอากาศสหรัฐ ในการเพิ่มบุคลากรที่ได้รับมอบหมาย และความต้องการในการสนับสนุนฐานที่เพิ่มขึ้น บุคลากรส่วนใหญ่ที่อุดรธานีส่วนใหญ่ก่อนการก่อตั้งกลุ่มเป็นผู้ที่ได้รับการมอบหมายหน้าที่ชั่วคราว (TDY) ไม่นานก่อนที่กลุ่มจะเริ่มภารกิจ มีการประจำการบุคลากรถาวรของหน่วยอย่างค่อยเป็นค่อยไปเพื่อแทนที่บุคลากรชั่วคราว ในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 กลุ่มสนับสนุนการรบที่ 6232 ได้รับมอบหมายให้รายงานตรงต่อรองผู้บัญชาการกองพลบินที่ 2 ทัพอากาศที่ 13 แทนที่จะรายงานตรงต่อผู้บัญชาการทัพอากาศที่ 13 กลุ่มสนับสนุนการรบที่ 6232 ได้รับการกำหนดให้เป็นกลุ่มสนับสนุนการรบที่ 630 เมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2509 โดยมีหน้าที่รายงานต่อรองผู้บัญชาการ ทัพอากาศที่ 7 และทัพอากาศที่ 13 (7/13AF) ซึ่งมีกองบัญชาการอยู่ที่ฐานบินอุดรธานี
ฝูงบินที่ทราบกันว่าประจำการอยู่ที่อุดรธานีคือฝูงบินลาดตระเวนทางยุทธวิธีที่ 45 ซึ่งประจำการอยู่ที่เมืองนาฮา เอบี โอกินาวะ พร้อมด้วยกองพลบินที่ 39 (1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 – 15 สิงหาคม พ.ศ. 2509) พร้อมด้วย อาร์เอฟ-101 วูดู และฝูงบินขับไล่ทางยุทธวิธีที่ 555 เช่นกัน ซึ่งประจำอยู่ที่ นาฮา เอบี (25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509 – 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2509) ประจำการเครื่องบิน เอฟ-4 แฟนทอม 2
กองบินลาดตระเวนทางยุทธวิธีที่ 432.
ในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2509 กองบินลาดตระเวนทางยุทธวิธีที่ 432 (TRW) ได้เริ่มปฏิบัติการ และกลุ่มสนับสนุนการรบที่ 630 ถูกจัดตำแหน่งอยู่ใต้กองบินใหม่และกำหนดกลุ่มสนับสนุนการรบที่ 432 ขึ้นมาใหม่ ดำเนินการลาดตระเวนทางยุทธวิธีรบและเพิ่มปฏิบัติการรบทางยุทธวิธีในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2510 โดยช่วงแรกจะใช้เครื่องบินรบในการลาดตระเวนทางอากาศในการรบและใช้เครื่องบินลับปกปิดตัวตนเป็นรูปแบบการลาดตระเวนที่ไม่มีอาวุธ ต่อมาได้บินปฏิบัติการโจมตี ซึ่งกองบินขับไล่สามารถทำลายเครื่องบินของข้าศึกจำนวนมาก โดยเครื่องบิน 36 ลำสามารถยืนยันชัยชนะทางอากาศในระหว่างวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2510 ถึง 8 มกราคม พ.ศ. 2516 นอกจากนี้ ยังใช้เครื่องบินกันชิป AC-47D Spooky เพื่อป้องกันภัยทางอากาศของด่านหน้าที่เป็นพันธมิตรกันในฝ่ายลาวตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2512 ถึงมิถุนายน พ.ศ. 2513 การยุติการสู้รบในเวียดนามเกิดขึ้นในปีมกราคม ลาวในเดือนกุมภาพันธ์ และกัมพูชาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2516
กองบินยังคงประจำการอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เพื่อการลาดตระเวนและการฝึกตามปกติเพื่อรักษาความสามารถในการรบ โดยเปลี่ยนการกำหนดภารกิจจากการลาดตระเวนเป็นเครื่องบินขับไล่ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2517 กองบินสนับสนุนปฏิบัติการอีเกิ้ลพูล  ในการอพยพของกำลังพลสหรัฐจากกรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2518 และปฏิบัติการฟรีเควียนท์วินด์  ในการอพยพกำลังพลสหรัฐและเวียดนามใต้ออกจากไซง่อนเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2518 ตั้งแต่วันที่ 13 ถึง 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 กองบินมีบทบาทสำคัญในการค้นหา เอสเอส มายาเกวซ และในการปฏิบัติการทางทหารที่เกี่ยวข้องกับการกู้คืนเรือพาณิชย์ของสหรัฐและลูกเรือจากกัมพูชา กองบินถูกยุติบทบาทออกจากการปฏิบัติงานทั้งหมดในวันที่ 30 พฤศจิกายน และถูกยุติปฏิบัติการที่ฐานบินอุดรธานีเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2518#เปลี่ยนทาง 
กองบินลาดตระเวนทางยุทธวิธีที่ 432 เป็นหน่วยที่มีขนาดหลากหลายที่สุดในกองทัพอากาศสหรัฐ
ฝูงบินของกองบินลาดตระเวนทางยุทธวิธีที่ 432 ประกอบไปด้วย#เปลี่ยนทาง 
ฝูงบินลาดตระเวนทางยุทธวิธี.
ฝูงบินทั้งสามนี้คิดเป็นมากกว่า 80% ของกิจกรรมการลาดตระเวนทั้งหมดเหนือน่านฟ้าเวียดนามเหนือ
ฝูงบินขับไล่ทางยุทธวิธี.
นอกเหนือจากการลาดตระเวนแล้ว 432 ดี ยังมีส่วนประกอบฝูงบินขับไล่ทางยุทธวิธี ประกอบไปด้วย
ฝูงบินปฏิบัติการพิเศษ.
ในปี พ.ศ. 2510 หรือก่อนหน้านั้น เที่ยวบินปรับเปลี่ยนสภาพอากาศของกองทัพอากาศสหรัฐ มีต้นกำเนิดมาจากกลุ่มปฏิบัติการพิเศษที่ฐานบินอุดรธานี มีเครื่องบินซี‐130 ไม่เกิน 4 ลำ และโดยปกติจะมีเพียง 2 ลำเท่านั้นที่ได้รับมอบหมายให้ประจำการในส่วนต้องห้ามของฐานบิน ภารกิจของพวกเขาคือสร้างฝนตกเหนือเวียดนามเหนือ ลาว และเวียดนามใต้ เพื่อขัดขวางการขนส่งและการปฏิบัติการทางยุทธวิธีของศัตรู
แต่ปลายปี พ.ศ. 2513 ฐานบินอุดรธานีถูกดึงมาเป็นส่วนหนึ่งของการถอนตัวของสหรัฐทั้งหมดจากสงครามเวียดนาม
การเสริมกำลังในปี พ.ศ. 2515.
ในปี พ.ศ. 2515 อัตราของเครื่องบินขับไล่ทางยุทธวิธีได้รับการเพิ่มอัตราที่อุดรธานี โดยส่งฝูงบินประจำภาคพื้นทวีปของกองบัญชาการยุทธวิธีทางอากาศของสหรัฐ เพื่อตอบสนองต่อการรุกอีสเตอร์ของเวียดนามเหนือ ระหว่างปฏิบัติการไลน์แบ็คเกอร์ ช่วงเดือนพฤษภาคมถึงตุลาคม พ.ศ. 2515 กองบินลาดตระเวนทางยุทธวิธีที่ 432 มีฝูงบิน เอฟ-4 จำนวน 7 ลำที่ได้รับมอบหมายหรือประจำการ ทำให้เป็นกองบินที่ใหญ่ที่สุดในกองทัพอากาศสหรัฐที่ถูกส่งไปอุดรธานี#เปลี่ยนทาง ได้แก่
ด้วยการลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพปารีสเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2516 ฝูงบิน เอฟ-4 ส่วนใหญ่ที่เข้าร่วมในการทัพเมื่อปี พ.ศ. 2515 กลับคืนสู่ฐานบินต้นสังกัดของตน ส่งผลให้จำนวนบุคลากรและเครื่องบินของกองทัพอากาศสหรัฐที่ฐานบินอุดรธานีก็ลดลงตามไปด้วย
ภายในปี พ.ศ. 2518 ความสัมพันธ์ระหว่างวอชิงตันและกรุงเทพลดถอยลง รัฐบาลไทยต้องการให้กองทัพอากาศสหรัฐออกจากประเทศไทยภายในสิ้นปี โดยพาเลซไลท์นิ่ง  เป็นแผนการที่กองทัพอากาศสหรัฐจะถอนกองกำลังและเครื่องบินของตนออกจากประเทศไทย
กองบินลาดตระเวนทางยุทธวิธีที่ 423ดี ยุติบทบาทเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2518 และบุคลากรกองทัพอากาศสหรัฐชุดสุดท้ายออกจากจังหวัดอุดรธานีในเดือนมกราคม พ.ศ. 2519 ฐานบินอุดรธานีถูกส่งมอบให้กับทางการไทย ปัจจุบันดำเนินการโดยกองทัพอากาศไทย โดยมีเครื่องบินจากกองบิน 23 ประจำการอยู่
คุกลับ.
บีบีซี รายงานว่า ฐานบินดังกล่าวเป็นที่ตั้งของคุกลับซีไอเอ  ซึ่งคนวงในรู้จักกันในชื่อ "สถานที่กักกันสีเขียว"  ซึ่งใช้ในการสอบปากคำ อาบู ซูไบดาห์ ชาวปาเลสไตน์วัย 31 ปีที่เกิดในซาอุดีอาระเบีย ซึ่งเชื่อว่าเป็นหนึ่งในร้อยโทคนสนิทชั้นสูงของ อุซามะฮ์ บิน ลาดิน ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2557 คณะกรรมการคัดเลือกข่าวกรองวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา (SSCI) ตีพิมพ์บทสรุปผู้บริหารของรายงานลับความยาว 6,000 หน้าเกี่ยวกับเทคนิคของซีไอเอ รายงานดังกล่าวอ้างว่าเจ้าหน้าที่อาวุโสของไทยอย่างน้อยแปดคนทราบเกี่ยวกับสถานที่ลับดังกล่าว สถานที่ดังกล่าวถูกปิดในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 ประเทศไทยได้ปฏิเสธการมีอยู่ของสถานที่ดังกล่าว ในขณะที่รัฐบาลสหรัฐก็ไม่ได้ยืนยันหรือปฏิเสธการมีอยู่ของคุกลับดังกล่าว
รายงานก่อนหน้านี้กล่าวหาว่าสถานีถ่ายทอดเสียงของวิทยุเสียงอเมริกาในอำเภอบ้านดุง จังหวัดอุดรธานี เป็นคุกลับของซีไอเอ รายงานอีกฉบับระบุว่าสถานีรามสูรอาจเป็นคุกลับ
หลังการถอนกำลังของสหรัฐ.
ในปี พ.ศ. 2518 หลังจากกองทัพอากาศถอนกำลังออกจากฐานบินอุดรธานีแล้ว ในช่วงเวลาเดียวกันประเทศไทยกำลังประสบปัญหาจากลัทธิคอมมิวนิสต์ประกอบกับการเปลี่ยนแปลงการปกครองในประเทศเพื่อนบ้าน กองทัพอากาศจึงเห็นสมควรให้จัดวางกำลังทางอากาศถาวร จึงได้รับความเห็นชอบจากรัฐบาลให้แปรสภาพหน่วยจากฐานบินยกขึ้นเป็นกองบิน 23 และได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นกองบิน 23 อย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2520 และได้ปฏิบัติการทางอากาศในเหตุการณ์ต่าง ๆ ทั้งการก่อการกำเริบคอมมิวนิสต์ในประเทศไทย กรณีพิพาทชายแดน และสงครามร่มเกล้าในปี พ.ศ. 2531
ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 กรมการบินพลเรือนได้จัดซื้อที่ดินจำนวน 400 ไร่ บริเวณตำบลนาดีเพื่อสร้างอาคารผู้โดยสารและหอบังคับการบินเพิ่มเติมพร้อมลานจอดเครื่องบิน และเปิดให้บริการเที่ยวบินเชิงพาณิชย์ ซึ่งสามารถรองรับเครื่องบินแบบแอร์บัส เอ 320 และขยายความกว้างทางวิ่งจากเดิม 38 เมตรเป็น 45 เมตร
ในปี พ.ศ. 2547 รัฐบาลไทย โดยกระทรวงกลาโหมได้อนุญาตให้ประเทศสิงคโปร์เช่าพื้นที่ในฐานบินอุดรธานีเป็นฐานบินของกองทัพอากาศสิงคโปร์เป็นระยะเวลา 15 ปี เพื่อแลกกับเครื่องบิน เอฟ-16 เอ/บี มือสองจำนวน 7 ลำ
บทบาทและปฏิบัติการ.
กองทัพอากาศไทย.
ฐานบินอุดรธานี เป็นที่ตั้งหลักของกองบิน 23 กองทัพอากาศไทยในการปฏิบัติการในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน รวมถึงเป็นฐานบินปฏิบัติการหน้าที่มีอากาศยานประจำการ และการปฏิบัติการตามภารกิจที่กองทัพอากาศได้กำหนด ประกอบไปด้วย 1 ฝูงบิน คือ
และส่วนสนับสนุนอื่น ๆ ได้แก่ กองบังคับการ, แผนกการเงิน, แผนกสนับสนุนการบิน, กองเทคนิค, แผนกขนส่ง, แผนกช่างโยธา, โรงพยาบาลกองบิน, แผนกพลาธิการ, แผนกสวัสดิการ, ฝ่ายคลังพัสดุรวมการ และกองร้อยทหารสารวัตร
หน่วยปฏิบัติการฝนหลวงจังหวัดอุดรธานี.
ศูนย์ปฏิบัติการฝนหลวงภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน กรมฝนหลวงและการบินเกษตร ได้ใช้ฐานบินอุดรธานีในการปฏิบัติการฝนหลวงในพื้นที่จังหวัดอุดรธานีและภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน โดยมีอากาศยานแบบต่าง ๆ ของกรมฝนหลวงและการบินเกษตรหมุนเวียนกันมาประจำการ เช่น คาซา ซีเอ็น-235
กรมท่าอากาศยาน.
ท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี ได้ใช้พื้นที่และทางวิ่งของฐานบินอุดรธานีในการให้บริการเชิงพาณิชย์
สิ่งอำนวยความสะดวก.
ฐานบินอุดรธานีมีเนื้อที่ประมาณ 3,501 ไร่ ประกอบไปด้วยพื้นที่ 2 ส่วนด้วยกัน คือ พื้นที่ฐานบินของกองทัพอากาศ และพื้นที่พลเรือนของท่าอากาศยานนานาชาติอุดรธานี
ลานบิน.
ฐานบินอุดรธานีประกอบไปด้วยทางวิ่งความยาว ความกว้าง อยู่เหนือจากระดับน้ำทะเล ทิศทางรันเวย์คือ 12/30 หรือ 117.69° และ 297.68° พื้นผิวแอสฟอลต์คอนกรีต
โรงพยาบาลกองบิน 23.
โรงพยาบาลกองบิน 23 เป็นโรงพยาบาลในกองบิน 23 อยู่ภายใต้สังกัดกรมแพทย์ทหารอากาศ กระทรวงกลาโหม ประกอบด้วยเตียงผู้ป่วยขนาด 30 เตียง สำหรับตรวจรักษาข้าราชการทหาร ลูกจ้าง พนักงาน ครอบครัว และประชาชนบริเวณกองบิน และดำเนินการด้านเวชศาสตร์ป้องกันและเวชศาสตร์การบิน
การฝึกซ้อมรบ.
ฐานบินอุดรธานี เป็นฐานบินที่ถูกใช้ในการฝึกซ้อมการรบทางอากาศกับนานาประเทศพันธมิตรของประเทศไทย ทั้งการฝึกผสมโคปไทเกอร์  ระหว่างกองทัพอากาศไทย กองทัพอากาศสิงคโปร์และกองทัพอากาศสหรัฐ และการฝึกผสม ฟอลคอน สไตรก์  ระหว่างกองทัพอากาศไทยและกองทัพอากาศจีน
จากการฝึกซ้อมรบนี้เองทำให้เกิดข้อร้องเรียนจากประชาชนในพื้นที่ว่าได้รับมลภาวะทางเสียง โดยตรวจวัดได้ในระดับ 64 เดซิเบล และระดับสูงกว่า 100 เดซิเบล ทำให้กองทัพอากาศวางแผนที่จะย้ายการฝึกซ้อมรบไปยังฐานบินน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น ในช่วงปี พ.ศ. 2568 - 2569