pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
นินจารันทาโร่

นินจารันทาโร่ (; โรมาจิ: "Nintama Rantarō") เป็นซีรีส์อนิเมะญี่ปุ่นผลิตโดยสตูดิโออาจิอาโดแอนิเมชันเวิกส์และออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นทางสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเคตั้งแต่วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2536 เป็นสื่อดัดแปลงของซีรีส์มังงะ "รากูได นินจะ รันตาโร" ที่แต่งเรื่องและวาดภาพโดยโซเบะ อามาโกะ เรื่องราวเกี่ยวกับรันทาโร่และผองเพื่อนที่ร่วมเรียนในโรงเรียนสำหรับฝึกฝนนินจารุ่นใหม่ ถือเป็นอนิมะที่ยังออกอากาศในปัจจุบันที่ฉายยาวนานที่สุดของสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค ชื่อเรื่องภาษาอังกฤษอย่างเป็นทางการคือ Ninjaboy Rantaro
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 ภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลง "นินจารันทาโร่" กำกับโดยทากาชิ มิอิเกะออกฉาย ภาพยนตร์ภาคต่อออกฉายในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ชื่อเรื่องว่า "นินตามะ รันตาโร นัตสึยาซูมิ ชูกูได ไดซากูเซ็ง! โดะ ดัง"(; โรมาจิ: "Nintama Rantarō Natsuyasumi Shukudai Daisakusen! no Dan")
 ให้เสียงโดย: มินามิ ทากายามะ
 ตัวละครหลัก นักเรียนชั้นปี 1 ผู้สวมแว่นตา มีเป้าหมายจะกลายเป็นนินจาที่เก่งกาจ แต่กลับวอกแวกง่ายและมักไปเที่ยวกับเพื่อนคือคิริมารุและชิมเบ แม้สายตาไม่ค่อยดีแต่ขาวิ่งได้ไว
 ให้เสียงโดย: มายูมิ ทานากะ
 เพื่อนสนิทคนหนึ่งของรันทาโร่และเป็นตัวตบมุก เป็นเด็กกำพร้าที่สูญเสียครอบครัวและบ้านในช่วงสงคราม และกำลังหาเลี้ยวชีพด้วยการทำงานพิเศษ มีความหมกมุ่นในการหาเงินอย่างมาก
 ให้เสียงโดย: เทยู อิจิรีวเซ
 บุตรชายของพ่อค้าผู้มั่งคั่ง กลายเป็นเพื่อสนิทของรันทาโร่อย่างรวดเร็วในช่วงต้นซีรีส์ เป็นเด็กร่างอ้วน คิดช้า และกินจุ แต่มีพละกำลังมาก มักมีน้ำมูกไหลซึ่งบางครั้งก็นำมาใช้ประโยชน์ได้
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศเลบานอน มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 19 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ยิงปืน.
ผลการแข่งขันดังนี้
ยูกิ 100%

"ยูกิ 100%" (; โรมาจิ: "Yūki Hyaku Pāsento"; "ความกล้า 100%") เป็นซิงเกิลลำดับที่ 21 ของวงฮิการุ เก็นจิ จำหน่ายในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ใช้เป็นเพลงประกอบซีรีส์อนิเมะ "นินจารันทาโร่" ส่วนเพลงด้านบี "โฮโฮเอมิ โอะ อาซูเกเตะ" ก็ใช้เป็นเพลงแทรกในอนิเมะเรื่องเดียวกัน
เพลงนำมาใช้ซ้ำ 4 ครั้งในฐานะเพลงเปิดของอนิเมะ "นินจารันทาโร่" เพลงต้นฉบับใช้สำหรับฤดูกาลที่ 1 (พ.ศ. 2536–2537) เพลงร้องคัฟเวอร์เองภายใต้ชื่อเก็นจิซูเปอร์ 5 ใช้สำหรับฤดูกาลที่ 2 ถึงฤดูกาลที่ 9 (พ.ศ. 2537–2544) วงดนตรีในสังกัดจอห์นนีส์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ร้องคัฟเวอร์เพลงนี้ 3 ครั้ง: Ya-Ya-Yah (ฤดูกาลที่ 10–16, พ.ศ. 2545-2551), Hey! Say! JUMP (ฤดูกาลที่ 17, พ.ศ. 2552) และ NYC (ฤดูกาลที่ 18, พ.ศ. 2553)
โซลัส

โซลัส (Solus) หรือก่อนหน้านี้รู้จักกันในชื่อ Evolve OS เป็นการแจกจ่ายลินุกซ์สำหรับสถาปัตยกรรมแบบx86-64 ที่ใช้ลินุกซ์เคอร์เนล และมีตัวเลือก Budgie, กะโนม, MATE หรือเคดีอีพลาสมา เป็นสิ่งแวดล้อมเดสก์ท็อป ตัวจัดการแพ็คเกจของมันที่ชื่อ eopkg นั้นมีฐานมาจากระบบจัดการแพ็คเกจ PiSi จาก Pardus Linux และมีโมเดลการเปิดตัวแบบกึ่งกลิ้ง โดยมีการอัปเดตแพ็คเกจใหม่ลงใน พื้นที่เก็บข้อมูล ที่เสถียรทุกวันศุกร์ ผู้พัฒนาโซลัสระบุว่ามีจุดประสงค์ในการสร้างโซลัสเพื่อนำไปใช้บนคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลโดยเฉพาะ และจะไม่รวมซอฟต์แวร์ที่เป็นประโยชน์เฉพาะในสภาพแวดล้อมขององค์กรหรือเซิร์ฟเวอร์เท่านั้น
การตอบรับ.
โอเอ็มจี! อูบุนตู! ยกย่องโซลัส 3 ว่าเป็นหนึ่งในการแจกจ่ายลินุกซ์ที่ดีที่สุดประจำปี 2560
Jason Evangelho เขียนลงฟอบส์ ในแง่ดีสองสามครั้งเกี่ยวกับการเล่นเกมด้วยโซลัส และเกี่ยวกับการเปิดตัวโซลัส 4.0
กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

กีฬาสโนว์บอร์ดในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ถึง 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ที่ เวลลี ฮิลลี พาร์ค ฮองซอง ประเทศเกาหลีใต้
การคัดเลือก.
แต่ละประเทศสามารถรับโควต้าต่อเพศได้ผ่านการแข่งขัน FIS Snowboarding Junior World Ski Championships ปี ค.ศ. 2023 นอกจากนี้ NOC ที่เหลือจะได้รับโควต้าผ่านรายชื่อคะแนนของ YOG FIS ณ วันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2023
สรุปผลการคัดเลือก.
นี่คือรายการโควต้าชั่วคราว ณ วันที่ 18 ตุลาคม 2023
โชโกกัง

โชโกกัง (; โรมาจิ: "Chōkokan") เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เปิดทำการในนครซางะ จังหวัดซางะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1927 ก่อตั้งโดยนาเบชิมะ นาโอมิตสึ  บุตรชายของนาเบชิมะ นาโอชิโระแห่งตระกูลนาเบชิมะ ไดเมียวคนสุดท้ายของเขตซางะในแคว้นฮิเซ็ง สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยวัตถุทางประวัติศาสตร์และงานศิลปะที่เกี่ยวข้องกับเขตซางะและตระกูลนาเบชิมะ พิพิธภัณฑ์ปิดทำการในปี ค.ศ. 1945 และเปิดใหม่โดยมูลนิธินาเบชิมะ โฮโกไก (鍋島報效会) ในปี ค.ศ. 1998 อาคารของพิพิธภัณฑ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ตั้งแต่ ค.ศ. 1927 สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์รวมไปถึงโน้ตเพลงไซบาระที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลืออยู่ ซึ่งเป็นสมบัติแห่งชาติญี่ปุ่น
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์เมืองมิฟูเนะ

พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์เมืองมิฟูเนะ (; โรมาจิ: "Mifune-machi Kyōryū Hakubutsukan") เปิดทำการในเมืองมิฟูเนะ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2541 พิพิธภัณฑ์รวบรวม อนุรักษ์ วิจัย และจัดแสดงซากดึกดำบรรพ์ของไดโนเสาร์ที่พบในพื้นที่เมืองมิฟูเนะ สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์มีประมาณ 15,000 ชิ้น รวมไปถึงซากดึกดำบรรพ์ชิ้นแรกของญี่ปุ่นจากไดโนเสาร์กินเนื้อมิฟูเนซอรัส
วิวาห์พาฝัน

วิวาห์พาฝัน เป็นภาพยนตร์ไทยแนว มิวสิคัล โรแมนติก คอมเมดี ปี 2514 สร้างโดยละโว้ภาพยนตร์ ภาคต่อของเกาะสวาท หาดสวรรค์ ที่เข้าฉายเมื่อปี 2512 พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ ยังคงพระนิพนธ์เรื่อง ลำดับภาพ ภายใต้พระนาม "อนุสร" เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2514 นำแสดงโดย สมบัติ เมทะนี และอรัญญา นามวงศ์ ร่วมด้วยนักแสดงชุดเดิมจากภาคแรก นอกจากนี้หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ยังได้เข้ามามีส่วนช่วยพระบิดาในด้านสเปเชียลเอฟเฟค
รุล ไดก์สตรา

รุล ไดก์สตรา  เป็นซีรีส์หนังสือการ์ตูนดัตช์เกี่ยวกับนักฟุตบอลในเรื่องแต่ง ซีรีส์นี้ได้รับการสร้างสรรค์ขึ้นใน ค.ศ. 1975 โดยยัน สเตมัน (ค.ศ. 1933–2018 ผู้ชนะรางวัลสตริปสคัปไปรส์ ค.ศ. 2005 ของเนเธอร์แลนด์) และแอนดรูว์ บรันต์ ซึ่ง 21 เล่มแรกวาดโดยสเตมันและบรรดาผู้สืบทอดของเขา ที่ได้รับการตีพิมพ์ระหว่าง ค.ศ. 1977 ถึง 1995 โดยสำนักพิมพ์ของเนเธอร์แลนด์ที่ชื่อโอเบโรน ซึ่งสเตมันและบรันต์เป็นผู้ให้กำเนิดสิบเล่มแรก
ภูมิหลัง.
รุล ไดก์สตรา เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากโยฮัน ไกรฟฟ์ เขาได้เริ่มจากการเป็นนักฟุตบอลร่วมกับสโมสรฟุตบอลท้องถิ่นที่ชื่อ "สโมสรฟุตบอลไลเดรคต์" จากนั้นย้ายไปสังกัด "สโมสรฟุตบอลแฮดเฟิร์ต" ในสหราชอาณาจักร, "สโมสรฟุตบอลอูว์นียง" ในคอร์ซิกา และจากนั้นไปสังกัด "สโมสรฟุตบอลราปิดิตัส" ในประเทศสเปน ก่อนที่จะกลับมาสู่ "สโมสรฟุตบอลไลเดรคต์" โดยเรื่องราวนี้เกี่ยวกับไดก์สตรา และความยากลำบากของเขาในการปรับตัวให้เข้ากับชีวิตในต่างประเทศ, หัวหน้าสโมสรจอมเจ้าเล่ห์, มิตรภาพกับเพื่อนนักฟุตบอล และการชิงแชมป์ฟุตบอล
ครั้นใน ค.ศ. 2017 และ 2018 ได้มีการเปิดตัวอีกสองเล่ม ได้แก่ "เตยส์โฟรนต์" ("แนวหลัง") และ"ปัมโปลนา" โดยทั้งสองตอนที่ฟื้นคืนชีพนี้ได้รับการตีพิมพ์ต่อเนื่องกันในนิตยสาร"แอ็ปโป"
มิซูกิ สึจิมูระ

มิซูกิ สึจิมูระ (; โรมาจิ: "Tsujimura Mizuki"; เกิด 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) เป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่นจากนครฟูเอฟูกิ จังหวัดยามานาชิ
สึจิมูระเชี่ยวชาญการเขียนนวนิยายแนวรหัสคดีทั้งสำหรับผู้ใหญ่และสำหรับเด็ก โดยเขียนนวนิยายแนวรหัสคดีตั้งแต่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมปลาย และตัดสินใจศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยชิบะ เพราะมีชมรมวิจัยเรื่องลึกลับในมหาวิทยาลัย สึจิมูระเปิดตัวในฐานะนักเขียนด้วยผลงานนวนิยายเรื่อง"สึเมไต โคชะ โนะ โทกิ วะ โทมารุ" ในปี พ.ศ. 2547
สึจิมูระชนะเลิศรางวัลร้านหนังสือญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2561 จากผลงานนวนิยายเรื่อง "หมาป่าโดดเดี่ยว ปราสาทเดียวดาย ในกระจก" หลังได้รับการคัดเลือกเข้าชิงรางวัลนาโอกิหลายครั้ง ในที่สุดก็ได้รับรางวัลนาโอกิในปี พ.ศ. 2555 จากผลงานเรื่อง "คางิ โนะ ไน ยูเมะ โอะ มิรุ"
สึจิมูระบอกว่าตนเป็นแฟนของเรื่อง"โดราเอมอน" และได้เขียนบทภาพยนตร์ของภาพยนตร์โดราเอมอน  "" ในปี พ.ศ. 2561 รวมถึงฉบับนวนิยายของภาพยนตร์
ฮาเก็ง อนิเมะ!

ฮาเก็ง อนิเมะ! (; โรมาจิ: "Haken Anime!") เป็นนวนิยายญี่ปุ่นเขียนโดยมิซูกิ สึจิมูระ วาดภาพประกอบโดยแคลมป์ ละครเวทีดัดแปลงแสดงตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 ภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลงมีชื่อภาษาไทยว่า "วัยซนคนเมะ!" ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 และฉายในประเทศไทยในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2565
เนื้อเรื่อง.
"ฮาเก็ง อนิเมะ!" บอกเล่าเรื่องราวของผู้หญิงสามคนที่ทำงานในบทบาทที่แตกต่างกันในอุตสาหกรรมอนิเมะ ได้แก่ โปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ และแอนิเมเตอร์ ตลอดเรื่องตัวละครทั้งสามต้องเผชิญความท้าทายที่เกิดขึ้นในสร้างซีรีส์อนิเมะ ขณะที่มุ่งเป้าให้อนิเมะที่สร้างได้เป็น ‘ฮาเก็ง’ ซึ่งเป็นคำเรียกของอนิเมะที่ดีที่สุดในฤดูกาลนั้น ๆ ไม่ว่าจะในด้านยอดขายหรือกระแสความนิยม
สื่อ.
นวนิยาย.
นวนิยายเขียนโดยมิซูกิ สึจิมูระ และวาดภาพประกอบโดยแคลมป์ ตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์แมกกาซีนเฮาส์ในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2557 
นวนิยายภาพแยกชื่อเรื่องว่า "อนิเมะเลเจนต์!" (レジェンドアニメ!, Rejendoanime!) ตีพิมพ์ในวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2565
ละครเวที.
ละครเวทีดัดแปลงแสดงที่คูลเจแปนพาร์กโอซากะและคิโนกูนิยะฮอลล์ตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 เขียนบทและกำกับโดย G2 อำนวยการสร้างโดยโยชิโมโตะ โคเงียว
ภาพยนตร์คนแสดง.
บริษัทโทเอประกาศสร้างภาพยนตร์คนแสดงดัดแปลงจากนวนิยายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 พร้อมเผยใบปิดภาพยนตร์ ตัวอย่างภาพยนตร์ และตัวอย่างภาพยนตร์อนิเมะที่ปรากฏในภาพยนตร์ 2 เรื่องคือ "Soundback: Kanade no Ishi" กำกับโดยอาซูมะ ทานิ ออกแบบตัวละครโดยเอซากุ คูโบโนอูจิ และ "Unmei Sensen Liddell-Light" กำกับโดยทากาฮาชิ โอตสึกะ ออกแบบตัวละครโดยทากาฮิโระ คิชิดะ ภาพยนตร์นำแสดงโดย ริโฮะ โยชิโอกะ, โทโมยะ นากามูระ, ทาซูกุ เอโมโตะ และมาจิโกะ โอโนะ ภาพยนตร์ถ่ายทำที่โทเอโตเกียวฟิล์มสตูดิโอ และออกฉายในโรงภาพยนตร์ในวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 ภาพยนตร์ฉายในประเทศไทยในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2565 ในชื่อภาษาไทยว่า "วัยซนคนเมะ!"
เมกะลิท

เมกะลิท  คือหินขนาดใหญ่ที่ทำเป็นโครงสร้างหรืออนุสาวรีย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ มีทั้งแบบก้อนเดี่ยวหรือกองหิน เฉพาะในยุโรปเพียงแห่งเดียวมีมากกว่า 35,000 แห่ง ซึ่งกระจายอยู่อย่างกว้างขวางตั้งแต่สวีเดนไปจนถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
คำนี้ใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1849 โดยแอลเจอร์นอน เฮอร์เบิร์ต นักโบราณวัตถุชาวอังกฤษ เพื่อกล่าวอ้างถึงสโตนเฮนจ์ คำว่าเมกะลิทมาจากคำภาษากรีกโบราณ "mega" หมายถึงความยิ่งใหญ่ และ "lithos" หมายถึงหิน เมกะลิทส่วนใหญ่ที่ยังหลงเหลืออยู่สร้างขึ้นระหว่างยุคหินใหม่ไปจนถึงยุคทองแดงและเข้าสู่ยุคสัมฤทธิ์
ทางด่วนโฮกูริกุ

ทางด่วนโฮกูริกุ  หรือชื่อย่อ โฮกูริกุโด  เป็นทางด่วนแห่งชาติขนาด 4 ช่องจราจรในประเทศญี่ปุ่น เป็นเจ้าของและบำรุงรักษาโดยบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออกและบริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง
ภาพรวม.
ทางด่วนโฮกูริกุเปิดให้บริการช่วงแรกเมื่อ ค.ศ. 1972 โดยบริษัท ทางหลวงญี่ปุ่น จำกัด (มหาชน) จากนั้นการก่อสร้างดำเนินไปเป็นระยะ ๆ จนกระทั่งแล้วเสร็จตลอดสายเมื่อ ค.ศ. 1988 เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 ทางด่วนแห่งชาติทั้งหมดได้รับการโอนกิจการจากของรัฐไปเป็นของเอกชน และทางด่วนโฮกูริกุก็ถูกแบ่งการบริหารจัดการออกเป็นสองส่วนระหว่างบริษัททางด่วนญี่ปุ่นตะวันออกและบริษัททางด่วนญี่ปุ่นกลาง
เส้นทางนี้ให้บริการในภูมิภาคโฮกูริกุ บนชายฝั่งทางตอนกลางของเกาะฮนชู ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น ระยะทางส่วนใหญ่ของทางด่วนขนานไปกับทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 8 และทางรถไฟสายหลักโฮกูริกุของบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก
ถึงแม้ว่าเส้นทางจะมีจุดเริ่มต้นในนีงาตะและสิ้นสุดที่ไมบาระ แต่หมายเลขทางออกและการนับกิโลเมตรเริ่มต้นจากไมบาระ
ลักษณะเส้นทาง.
บริเวณทางแยกต่างระดับสึรูกะ  ฝั่งที่มุ่งหน้าไปทางใต้และฝั่งที่มุ่งหน้าไปทางเหนือจะไขว้สลับกันและแยกห่างออกจากกัน และไขว้กลับมาตามปกติที่บริเวณใกล้กับจุดพักรถซูอิซุ 
ช่วงระหว่างทางแยกต่างระดับคิโนโมโตะ  กับทางแยกต่างระดับทาเกฟุ  มีอุโมงค์จำนวน 14 แห่ง โดยมี 2 แห่งที่มีความยาวมากกว่า และช่วงระหว่างทางแยกต่างระดับอาซาฮิ  กับทางแยกต่างระดับโจเอ็ตสึ  มีอุโมงค์จำนวน 26 แห่ง โดยมี 8 แห่งที่มีความยาวมากกว่า
ฟิล์มอว์

ฟิล์มอว์  เป็นเว็บไซต์ที่เกี่ยวกับการภาพยนตร์ของบราซิล โดยเว็บไซต์มีข้อมูลเกี่ยวกับภาพยนตร์, ทีวีโชว์, นักแสดง, ผู้กำกับ, ผู้อำนวยการสร้าง, นักเขียนบท, นักแต่งเพลง, นักตัตต่อเป็นต้น บริษัทก่อตั้งขึ้นโดย ทาอีส เด ลิมา และวันเดอร์สัน นิกินี และเปิดตัวเมื่อวันที่ พ.ศ. 1 เมษายน 2552
รักบี้ 7 คนรอบคัดเลือกโอลิมปิกโซนเอเชีย 2023

การแข่งขันกีฬารักบี้ 7 คนรอบคัดเลือกโอลิมปิก โซนเอเชีย 2023 เป็นการแข่งขันกีฬารักบี้ 7 คน ที่จะจัดขึ้นที่โอซาก้า ในวันที่ 18–19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 การแข่งขันนี้เป็นรอบคัดเลือกระดับภูมิภาคของรักบี้ 7 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ผู้ชนะการแข่งขันจะได้รับการคัดเลือกโดยตรงไปยังโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ในขณะที่รองชนะเลิศและอันดับที่สามจะได้ผ่านเข้าสู่การคัดเลือกโอลิมปิกรอบแก้ตัว
ทีม.
เวลาการแข่งขันทั้งหมดอยู่ในเวลามาตรฐานของญี่ปุ่น (UTC+9)
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
รักบี้ 7 คนหญิงรอบคัดเลือกโอลิมปิกโซนเอเชีย 2023

การแข่งขันกีฬารักบี้ 7 คนหญิงรอบคัดเลือกโอลิมปิก โซนเอเชีย 2023 เป็นการแข่งขันกีฬารักบี้ 7 คนหญิง ที่จะจัดขึ้นที่โอซาก้า ในวันที่ 18–19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 การแข่งขันนี้เป็นรอบคัดเลือกระดับภูมิภาคของกีฬารักบี้ 7 คนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ผู้ชนะการแข่งขันจะได้รับการคัดเลือกโดยตรงไปยังโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ในขณะที่รองชนะเลิศและอันดับที่สามจะได้ผ่านเข้าสู่การคัดเลือกโอลิมปิกรอบแก้ตัว
ทีม.
เวลาการแข่งขันทั้งหมดอยู่ในเวลามาตรฐานของญี่ปุ่น (UTC+9)
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
งุยเป๋ง

งุยเป๋ง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เว่ย์ ผิง  เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน มีบทบาทในการปราบกบฏที่มณฑลเลียงจิ๋วและต้านการบุกของรัฐจ๊กก๊ก
ประวัติ.
ในปี ค.ศ. 220 จักรพรรดิโจผีแต่งตั้งโจว ฉี (鄒岐) ผู้มีตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองฮันเต๋ง (安定 "อานติ้ง"; อยู่บริเวณอำเภอเจิ้นยฺเหวียน มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) ให้เลื่อนขึ้นเป็นข้าหลวง (刺史 ชื่อฉื่อ) ของมณฑลเลียงจิ๋ว ชฺวี เหยี่ยน (麴演) ชาวเมืองเสเป๋ง (西平 "ซีผิง") ร่วมกับหลายเมืองในมณฑลเลียงจิ๋วก่อกบฏต่อต้านโจว ฉี เจ้าเมืองกิมเสีย (金城 "จินเฉิง") ชื่อซู เจ๋อ (蘇則) จึงนำเฮ็กเจียว งุยเป๋ง และคนอื่น ๆ ไปปราบปรามกบฏในแต่ละเมือง
ในปี ค.ศ. 231 ฤดูใบไม้ผลิ จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งรัฐจ๊กก๊กยกทัพบุกเมืองเทียนซุย (天水 "เทียนฉุ่ย"; อยู่บริเวณนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) ในอาณาเขตของรัฐวุยก๊ก โดยใช้โคยนต์ในการขนส่งเสบียง จูกัดเหลียงนำกำลังทหารเข้าล้อมขุนพลวุยก๊กเจี่ย ซื่อ (賈嗣) และงุยเป๋งที่เขากิสาน (祁山 "ฉีชาน"; พื้นที่ภูเขาบริเวณอำเภอหลี่ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) สุมาอี้แม่ทัพวุยก๊กทราบข่าว จึงมอบหมายให้ปีเอียวและไต้เหลงนำทหารชั้นดี 4,000 นายไปรักษาอำเภอเซียงเท้ง (上邽縣 "ช่างกุยเซี่ยน"; ปัจจุบันคือนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่) ตัวสุมาอี้นำทหารที่เหลือยกไปทางตะวันตกเพื่อช่วยเหลือเจี่ย ซื่อและงุยเป๋งที่เขากิสาน จูกัดเหลียงเห็นว่าค่ายใหญ่ของทัพวุยก๊กที่เขากิสานยากต่อการโจมตี จึงนำกำลังหลักไปตีอำเภอเซียงเท้งทางตะวันออกเฉียงเหนือของเขากิสาน สุมาอี้จึงนำกองกำลังไปยังเขาเสียวหล่งชาน (小隴山) ทางตะวันออกของอำเภอเซียงเท้ง และตั้งค่ายขึ้นเพื่อเผชิญหน้ากับทัพจ๊กก๊ก ทั้งสองฝ่ายอยู่ในภาวะคุมเชิงกันเป็นเวลาหนึ่งเดือน จูกัดเหลียงไม่ทางเลือกอื่นนอกจากนำทัพไปทางโลเสีย (鹵城 "หลู่เฉิง") และล่าถอยกลับฮันต๋ง (漢中 "ฮั่นจง")
สุมาอี้ตัดสินใจนำทัพไล่ตามตีจูกัดเหลียงทันที จูกัดเหลียงเห็นว่าทัพวุยก๊กกำลังไล่ตามมา จึงเข้าไปตั้งมั่นในโลเสีย สุมาอี้ขึ้นเขาใกล้กับโลเสียแล้วตั้งค่ายขึ้นแต่ไม่ออกรบ จูกัดเหลียงส่งอุยเอี๋ยนไปยั่วยุท้ารบอยู่หน้าค่ายทัพวุยก๊ก เจี่ย ซื่อและงุยเป๋งขอออกไปรบหลายครั้งโดยกล่าวว่า "ท่านกลัวจ๊กเหมือนกลัวเสือ จะไม่ถูกทั่วแผ่นดินหัวเราะเยาะหรอกหรือ" ในที่สุดสุมาอี้ก็ทนการรบเร้าไม่ได้ จึงส่งเตียวคับไปปิดล้อมทัพจ๊กก๊กทางใต้ ตัวสุมาอี้เองนำกองกำลังเข้าโจมตีทัพหลักของจ๊กก๊กที่โลเสีย การสู้รบดุเดือดดำเนินไปตลอดวัน ทัพวุยก๊กกลายเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เสียทหารไปสามพันกว่านายและเสียอาวุธจำนวนมาก
ซูเปอร์จูเนียร์-แอล.เอส.เอส.

ซูเปอร์จูเนียร์-แอล.เอส.เอส.  เป็นยูนิตย่อยลำดับที่หกของบอยแบนด์เกาหลีใต้ชื่อ ซูเปอร์จูเนียร์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2022 ประกอบด้วยสมาชิกสามคนของซูเปอร์จูเนียร์ ได้แก่ อีทึก ชินดง และ ซีวอน
ประวัติ.
ค.ศ. 2022–ปัจจุบัน: การก่อตัวและการเปิดตัว.
ในวันที่ 30 พฤศจิกายน และ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2022 ทั้ง 3 คนได้จัดงานแฟนมีตติ้งครั้งแรกในชื่อ Super Junior-L.S.S. Japan FanMeeting ที่ประเทศญี่ปุ่น
นิยามโอเพนซอร์ส

นิยามโอเพนซอร์ส  เป็นเอกสารที่เผยแพร่โดยองค์กรริเริ่มโอเพนซอร์ส  เพื่อพิจารณาว่าใบอนุญาตซอฟต์แวร์สามารถติดตรา "องค์กรริเริ่มโอเพนซอร์สให้การรับรอง"  ได้หรือไม่
คำนิยาม.
โอเพนซอร์สไม่ได้หมายถึงการเข้าถึงรหัสต้นทางเท่านั้น เงื่อนไขการจัดจำหน่ายซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สจะต้องเป็นไปตามคำนิยาม 10 ประการต่อไปนี้ คือ
เปเลซีญู (คอมิกส์)

เปเลซีญู  เป็นซีรีส์หนังสือการ์ตูนบราซิลที่สร้างสรรค์โดยเมารีซียู จี โซซา โดยอิงจากนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงอย่างเปเล่ในวัยเด็ก ตัวละครนี้ได้รับการสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1976 จากการสนทนาระหว่างเมารีซียูกับเปเล่ เพื่อสร้างตัวละครเพื่อส่งเสริมผู้เล่นให้ดีขึ้นซึ่งในเวลานั้นเพิ่งจะกลายเป็นปรากฏการณ์ของทีมชาติบราซิล และตัวละครดังกล่าวได้รับการแนะนำโดยเปเล่เอง โดยอิงจากความทรงจำในวัยเด็ก
การ์ตูนนี้ได้รับการตีพิมพ์ตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1977 ถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1986 โดยมีทั้งหมด 66 ฉบับที่เปิดตัว และหลังจากนั้นก็ไม่ได้ใช้ประโยชน์จากตัวละครดังกล่าวอีกต่อไป ยกเว้นในการ์ตูนพิเศษบางเรื่อง ในทางกลับกัน นอกเหนือจากเขาแล้ว ยังมีดาราฟุตบอลอีกหลายรายที่สร้างขึ้นโดยเมารีซียู เช่นเดียวกับเปเลซีญู เช่นเดียวกับเวอร์ชันเด็กอย่าง"ดิเอกิโต" (อิงจากดิเอโก มาราโดนา), โรนัลดู เฟโนเมนู, โรนัลจีญู กาอูชู และ"เนย์มาร์" อนึ่ง เฉพาะในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 เท่านั้นที่มีการใช้ตัวละครนี้พร้อมกับการตีพิมพ์การ์ตูนเก่าอีกครั้ง
ประวัติการตีพิมพ์.
ในคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังจากการเจรจาที่ยากลำบากหลายครั้งระหว่างเมารีซียู จี โซซา และเปเล่ ในที่สุดก็มีความเข้าใจกัน โดยแนวคิดของผู้สร้าง"ทูร์มา ดา โมนิกา" คือตัวละครยังเป็นเด็ก ซึ่งตรงกันข้ามกับความปรารถนาของเปเล่ ที่จินตนาการถึงเวอร์ชันผู้ใหญ่ ข้อโต้แย้งของเมารีซียู จี โซซา ได้รับชัยชนะ ซึ่งรวมถึงการยืนยันว่าจะรับประกันความต่อเนื่องของแบรนด์เปเล่หากเกี่ยวข้องกับเด็ก ดังนั้น ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1976 จึงได้เผยแพร่ครั้งแรกผ่านแถบหนังสือพิมพ์ของโฟลเฮ จี เอสเซ. เปาลู ซึ่งแบ่งปันพื้นที่กับ"จิมมี ไฟฟ์", "บลู" และการ์ตูนเรื่องสั้นอย่าง"ลิโอเนลส์คิงดัม" ต่อมา ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1977 นิตยสารของเขาได้เปิดตัวโดยสำนักพิมพ์อาบริล ร่วมกับนิตยสารโมนิกา นับจากนั้นเป็นต้นมา ความสำเร็จไม่ได้จำกัดอยู่เพียงการ์ตูนที่ตีพิมพ์ในบราซิลและประเทศอื่น ๆ เนื่องจากเปเลซีญูได้กลายเป็นตุ๊กตา และได้ประทับตราบนบรรจุภัณฑ์ของผลิตภัณฑ์ที่หลากหลายที่สุด ตั้งแต่อาหาร, สินค้ากีฬา ไปจนถึงของเล่นประเภทต่าง ๆ
ศาสนาพื้นบ้านเชียง

ศาสนาพื้นบ้านเชียง  เป็นศาสนาพื้นถิ่นของชาวเชียงส่วนใหญ่ ชาวเชียงเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ของเสฉวนในประเทศจีน ซึ่งมีความเกี่ยวพันใกล้ชิดกับชาวจีนฮั่นและชาวทิเบต#เปลี่ยนทาง ศาสนาพื้นบ้านเชียงมีลักษณะเป็นพหุเทวนิยม ประกอบด้วยการเคารพบูชาเทพเจ้าจำนวนมากที่เกี่ยวกับธรรมชาติและกิจกรรมของมนุษย์ ซึ่งรวมถึงเทพเจ้าที่เชื่อว่าเป็นบรรพชนต้นตระกูล ในคติเชียง มีการบูชาหินสีขาวซึ่งเชื่อว่าเต็มเปี่ยมด้วยพลังของเทพเจ้าเมื่อนำไปประกอบพิธี#เปลี่ยนทาง นอกจากนี้ยังมีความเชื่อที่คล้ายกันกับศาสนาพื้นบ้านของชาวจีนอื่น ๆ รวมถึงเทพเจ้า "Mubyasei" ("เจ้าสวรรค์") ซึ่งสัมพันธ์กับแนวคิดของ "เทียน" ในศาสนาพื้นบ้านจีน และที่ซึ่งชาวเชียงระบุว่าตรงกันกับเง็กเซียนฮ่องเต้ในคติเต๋า#เปลี่ยนทาง 
พิธีกรรมทางศาสนาของเชียงนั้นอยู่ภายใต้การกำกับของนักบวชซึ่งเรียกว่า ตวงกง ("duāngōng") ซึ่งเป็นชามานที่ได้รับตำแหน่งนี้ผ่านการฝึกกับอาจารย์เป็นเวลาหลายปี ตวงกงถือว่าเป็นผู้กำกับตัดสินเทววิทยาเชียง รวมถึงเป็นผู้จัดพิธีการเปลี่ยนผ่านวัยสำหรับชายที่เข้าสู่วัย 18 ปี พิธีนี้มีชื่อว่า "พิธีนั่งบนยอดเขา" และประกอบด้วยการที่เด็กชายและครอบครัวเดินทางขึ้นไปบนยอดเขาเพื่อบูชายัญแกะหรือวัว และปลูกต้นสนสามต้น#เปลี่ยนทาง 
เทศกาลเฉลิมฉลองที่สำคัญสองเทศกาลคือปีใหม่เชียง ซึ่งตรงกับวันที่ 24 ของเดือนหกตามปฏิทินจันทรคติ หรือที่ในปัจจุบันกำหนดตายตัวเป็นวันที่ 1 ตุลาคม ตามปฏิทินเกรกอเรียนอีกเทศกาลคือเทศกาลบูชายัญภูเขา จัดขึ้นในระหว่างเดือนที่สองถึงหกของปฏิทินจันทรคติ สองเทศกาลนี้เป็นการบูชาแด่เทพเจ้าแห่งสวรรค์และเทพเจ้าแห่งภูเขาตามลำดับ#เปลี่ยนทาง
เศร์ศาห์ สูรี กา มักพรา

เศร์ศาห์ สูรี กา มักพรา  อนุสรณ์ศพเศร์ศาห์ สูรี  เป็นมักบะราหรืออนุสรณ์ศพ ตั้งอยู่ในสาสาราม รัฐพิหาร เศร์ศาห์ สูรี ผู้สถาปนาจักรวรรดิสูร์เป็นผู้ดำริให้สร้างอนุสรณ์ศพแก่ตนเอง การก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนสิงหาคม 1545 ตรงกับสมัยปกครองของอิสลามชาห์ สูรี ซึ่งคือสามเดือนหลังเขาเสียชีวิตจากการระเบิดของกำมะถันโดยอุบัติเหตุที่ป้อมปราการในกลินชร
อนุสรณ์ศพตั้งอยู่บนทะเลสาบที่มนุษย์สร้าง และมีสะพานเชื่อมต่อเข้ากับแผ่นดิน ตัวอาคารสร้างด้วยหินทราย เดิมทีประดับด้วยกระเบื้องเคลือบหลากสีสัน อาคารมีแปลนรูปแปดเหลี่ยมและสูงสามชั้น บนยอดเป็นโดม และตามขอบของชั้นสองกับสามมี "ฉัตรี" เรียงอยู่ หน้าต่างทรงโค้งจาลีช่วยให้ภายในมีแสงส่องสว่าง ทางเข้ามีเปิดทุกทางยกเว้นทางที่เป็นผนัง "กิบละอ์" สำหรับภาวนา ซึ่งมีมิฮ์รอบตั้งอยู่ 
เมื่อสร้างแล้วเสร็จ อนุสรณ์ศพนี้ถือว่าใหญ่ที่สุดในอินเดีย และได้รับการยอมรับว่าเป็นตัวอย่างชิ้นสำคัญของสถาปัตยกรรมอินโด-อิสลาม และหนึ่งในโบราณสถานที่สำคัญของรัฐพิหาร ธรรมเนียมพื้นถิ่นระบุว่า มีร์ มูฮัมมัด อาลีวาล ข่าน (Mir Muhammad Aliwal Khan) เป็นสถาปนิกผู้ออกแบบ
เอ็ม. เอส. วลิยัตตาน

มารตตัณฏะ วรรมะ ศังกรัน วลิยัตตาน (อักษรโรมัน: Marthanda Varma Sankaran Valiathan, เกิด 24 พฤษภาคม 1934) เป็นศัลยแพทย์ทรวงอกและหัวใจชาวอินเดีย อดีตประธานสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติและศาสตราจารย์สถาบันวิจัยแห่งชาติของรัฐบาลอินเดีย ผู้รับปัทมภูษาณในปี 2005 จากรัฐบาลอินเดีย, เครื่องราชอัศวิน Ordre des Palmes Académiques จากรัฐบาลฝรั่งเศสในปี 1999 และผู้รับรางวัล ดร.ซามูแอล พี. แอสเพอร์ (Dr. Samuel P. Asper International Award) ของวิทยาลัยแพทยศาสตร์จอนส์ ฮ็อพคินส์ในปี 2009 เขาเป็นที่รู้จักจากการพัฒนาลิ้นหัวใจเทียมจิตรา (Chitra Valve) และการค้นคว้าเกี่ยวกับศาสตร์การแพทย์ทางเลือกอายุรเวท
วลิยัตตานจบการศึกษาแพทยศาสตร์วุฒิ MBBS จากมหาวิทยาลัยเกรละในปี 1956 ศึกษาต่อเป็นศัลยแพทย์ที่มหาวิทยาลัยลิเวอร์พูลในอังกฤษ และได้รับทุนจากราชวิทยาลัยศัลยแพทย์เอดินบะระและอังกฤษในปี 1960 เขาเข้าศึกษาต่อเฉพาะทางเป็นศัลยแพทย์หัวใจที่จอนส์ ฮ็อพคินส์ มหาวิทยาลัยวอชิงตัน และโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ ในสหรัฐ เขาเป็นแพทย์ต่อยอดภายใต้กำกับของวินเซนต์ ก็อตที่ฮ็อพคินส์ และชาลส์ ฮัฟแนเกลที่จอร์จทาวน์
ชาวอะปะตานี

อะปะตานี (อักษรโรมัน: Apatani) หรือ ตานี (อักษรโรมัน: Tani) เป็นชนเผ่าที่อาศัยอยู่ในเทือกเขาฌีโร ในอำเภอสุพันสิริล่าง รัฐอรุณาจัลประเทศ ประเทศอินเดีย
ระบบการเก็บเกี่ยวข้าวเปียก (wet rice cultivation system) และระบบเกษตรกรรมของอะปะตานีมีขนาดใหญ่แม้จะไม่มีการใช้สัตว์หรือเครื่องจักรทุ่นแรง เช่นเดียวกับระบบป่าไม้ที่ยั่งยืนของอะปะตานี หุบเขาอันเป็นที่อาศัยของชาวอะปะตานีได้รับการเสนอเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก ด้วยวิถีในการอนุรักษ์ธรรมชาติที่ยั่งยืนและยิ่งใหญ่ 
เทศกาลที่สำคัญของอะปะตานีมีสองเทศกาล คือ ดรี (Dree) และ มโยโก (Myoko) โดยในเดือนกรกฎาคมมีเทศกาลดรีซึ่งเป็นเทศกาลเก็บเที่ยว ฉลองโดยการสวดภาวนาเพื่อให้มีผลผลิตมากและความเจริญรุ่งเรืองในมนุษยชาติ ในเทศกาลนี้ยังมีกิจกรรมและนาฏกรรมปากูอีตู, ดามินดา เป็นต้น ส่วนมโยโกเป็นการฉลองความสัมพันธ์ระหว่างหมู่บ้านซึ่งส่งต่อสืบทอดกันมารุ่นสู่รุ่น ฉลองเป็นเวลาเกือบเดือนตั้งแต่กลางเดือนมีนาคมถึงกลางเดือนเมษายน ระหว่างเทศกาลจะมีการนำเอาอาหารและเครื่องดื่มจำนวนมากมาแจกจ่ายโดยหมู่บ้านที่เป็นผู้จัดงาน
วัฒนธรรมหินกวาง

หินกวาง  หรือ หินเรนเดียร์  หรือที่บางครั้งอรียก กลุ่มหินกวาง-คีรีกซูร์ (Deer stone-khirigsuur complex; DSKC) ควบคู่กับหมู่หลุมศพคีรีกซูร์ เป็นหินเดี่ยวก้อนใหญ่แกะสลักด้วยสัญลักณ์ซึ่งพบได้ส่วนใหญ่ในไซบีเรียและมองโกเลีย ชื่อ "กวาง" ในที่นี้มาจากการแกะสลักรูปกวางบิน หินกวางมีความเกี่ยวพันกับสมัยยุคสัมฤทธิ์ตอนปลายในแง่ของวิถีชีวิตและเทคโนโลยี
หินกวางเป็นส่วนหนึ่งของธรรมเนียมทางจิตวิญญาณในการสร้างหลุมศพนูนด้วยหินที่พบในมองโกเลียและพื้นที่โดยรอบมาตั้งแต่ยุคสัมฤทธิ์ (ca. 3000–700 BCE) วัฒนธรรมมากมายที่มีขอบเขตอยู่ในบริเวณนี้ และล้วนมีส่วนสร้างอนุสรณ์จากหินขนาดใหญ่ เช่น อาฟานาซีเอโว, เชมูร์เชก, มูนค์คาอีร์คาน และ อูลานซูค วัฒนธรรมหินกวางมีอายุอยู่ระหว่าง 1200 ถึง 700 ปีก่อนคริสต์กาล และมีอยู่มาก่อนวัฒนธรรมแผ่นป้ายหลุมศพ 
ในมองโกเลีย หินกวางมักจะเกี่ยวเนื่องกันกับหลุมศพนูนคีรีกซูร์ และเป็นไปได้ว่ารวมกันเป็นส่วนหนึ่งของธรรมเนียมพิธีศพในระห่วาง 1200-700 ปีก่อนคริสต์กาล
อุบัติเหตุรถบัสในโดดา พ.ศ. 2566

เมื่อ 15 พฤศจิกายน 2023 รถบัสโดยสารคันหนึ่งได้ไถลออกจากทางวิ่ง ร่วงและชนเข้ากับผาความสูง 300 ฟุต ในบริเวณซึ่งมีภูมิประเทศเป็นหุบเขาของอำเภอโดดา ในชัมมูและกัศมีร์ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 39 ราย และบาดเจ็บ 19 คน รถบัสคันดังกล่าวเลขทะเบียนรถ JK02CN-6555 ขณะเกิดเหตุมีผู้โดยสารนั่ง 56 คน และร่วงลงจากทางหลวงสาย 244
นายกรัฐมนตรีอินเดีย นเรนทระ โมที ออกแถลงการณ์แสดงความเสียใจอย่างเป็นทางการและร่วมไว้อาลัย นอกจากนี้ยังประกาศว่าจะมีการมอบเงินมูลค่า 2 ลาขรูปีจากกองทุน PMNRF เพื่อเยียวยาญาติผู้เสียชีวิต และ 50,000 รูปีแก่ผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ
ภัทรวาห์

ภัทรวาห์ (อักษรโรมัน: Bhaderwah หรือ Bhadarwah) เป็นเมือง, เตหสิล, ตำบล และอำเภอเพิ่มเติมของอำเภอโดดา มณฑลชัมมู ชัมมูและกัศมีร์ ประเทศอินเดีย เมืองมีชื่อเล่นว่า โจตกัศมีร์ หรือ กัศมีร์น้อย ด้วยทิวทัศน์อันงดงาม และด้วยอัตราการรู้หนังสือที่สูง ยังทำให้มีชื่อเล่นอีกว่าเป็นเกรละแห่งชัมมูและกัศมีร์
ในปี 1841 ภัทรวาห์รวมเป็นส่วนหนึ่งของรัฐชัมมูและกัศมีร์เมื่อมหาราชา ปรตาป สิงห์ ขึ้นสู่ราชบัลลังก์ เขาได้มอบภัทรวาห์ให้แก่น้องชาย ราชา อมร สิงห์ พร้อมกับบริเวณอื่น ๆ ในโดดา
ภัทรวาห์เป็นที่จัดเมลาปัตซึ่งมีที่มาจากศตวรรษที่สิบหก จักรพรรดิอักบัรมีความสนใจยิ่งเกี่ยวกับวัฒนธรรมด้านจิตวิญญาณของราชา นาคปาล (Raja Nagpal) ผู้ครองแคว้นภัทรวาห์ในสมัยศตวรรษที่ 16 พิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์นี้ตามธรรมเนียมแล้วจัดขึ้นสืบเนื่องกับไกลาศยาตร และจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในช่วงฤษีปัญจมีหรือนาคปัญจมี
เหตุอุโมงค์ถล่มในรัฐอุตตราขัณฑ์ พ.ศ. 2566

เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2023 อุโมงค์แห่งหนึ่งในอำเภออุตตรกาษี รัฐอุตตราขัณฑ์ถล่มลงตรงส่วนที่กำลังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง อุโมงค์นี้ก่อสร้างอยู่โดยเป็นส่วนหนึ่งของโครงการถนนทุกฤดูเพื่อเชื่อมต่อจารธามเข้าด้วยกัน อุโมงค์นี้ตั้งอยู่บนทางหลวงสาย 134 ยมุโนตรี เหตุอุโมงค์ถล่มเกิดขึ้นเมื่อเวลา 5:30 เช้าตรู่ เป็นผลให้มีผู้ติดอยู่ภายใน 40 คน เป็นคนงานทั้งหมด ภารกิจการช่วยเหลือนำโดยกองกำลังรับมือภัยพิบัติแห่งชาติ (NDRF), กองกำลังรับมือภัยพิบัติรัฐอุตตราขัณฑ์ (SDRF) และตำรวจ
จุดที่ถล่มตั้งอยู่ห่างจากปากอุโมงค์ไป 200 เมตร และมีคนติดอยู่ภายใน 40 คนโดยประมาณ คณะนักธรณีวิทยาจากรัฐบาลกลางและหน่วยงานการศึกษาได้ถูกส่งตัวมายังจุดเกิดเหตุเพื่อประเมินหาสาเหตุการถล่มของอุโมงค์ การกู้ภัยดำเนินไปได้หลังใช้เครื่องจักรเจาะอุโมงค์สองอัน โดยอันที่สองนำมาใช้เนื่องจากอันแรกเจาะด้วยความเร็วไม่เพียงพอ
การช่วยเหลือดำเนินไปจนวันที่ 28 พฤศจิกายน (17 วันให้หลัง) เมื่อ เครื่องขุดเจาะแบบรูหนู สามารถเจาะทะลวงระยะทางของซากหินที่เหลืออยู่ ตามด้วยการดันท่อเข้าไปยังจุดที่คนติดอยู่ด้วยมือ คนงานได้รับการกู้ภัยออกมาทีละคนออกมาทางเปลหามตลอดทั้งวัน ต่อมาเมื่อเวลา 20:50 IST รัฐบาลรัฐอุตตราขัณฑ์ยืนยันว่าคนงานทั้ง 41 คนได้รับการกู้ภัยสำเร็จแล้ว ผู้ว่าการรัฐ ปุษกร สิงห์ ธมี และรัฐมนตรีกระทรวงการขนส่งทางถนนและทางด่วนของรัฐ วีเค สิงห์ เดินทางไปยังจุดเกิดเหตุเพื่อต้อนรับคนงานที่ได้รับการกู้ภัย มีรายงานว่าคนงานทั้งหมดมีสภาพสุขภาพดี ทั้งหมดถูกนำส่งที่หน่วยแพทย์ในจินยลิเสาร์เพื่อทำการตรวจประเมินเบื้องต้น และในวันถัดมา (29 พฤศจิกายน) ทั้งหมดจึงได้รับการขนส่งทางอากาศไปยังสถาบัน AIIMS ฤษีเกศ ผ่านทางเฮลิคอปเตอร์ของกองทัพอากาศอินเดีย เพื่อทำการตรวจประเมินเพิ่มเติม หลังการประเมินที่ฤษีเกศ คนงาน 40 ได้รับการประเมินว่าอยู่ในสภาพดี และได้รับการปล่อยกลับบ้านในวันที่ 1 ธันวาคม
กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

กีฬาฮอกกี้น้ำแข็งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 จะจัดขึ้นที่ศูนย์ฮอกกี้คังนึง ในคังนึง ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 20-31 มกราคม ค.ศ. 2024
จะมีการแข่งขันทั้งหมด 4 รายการ ได้แก่ ทีมชายและหญิง (หกทีมต่อเพศ) ควบคู่ไปกับการแข่งขัน 3x3 สำหรับแต่ละเพศ ประเทศที่ผ่านการคัดเลือกสำหรับการแข่งขัน 6x6 จะคัดเลือกทีมที่มีนักกีฬา 18 คน ส่วนประเทศที่ผ่านการคัดเลือกสำหรับการแข่งขัน 3x3 จะคัดเลือกทีมที่มีนักกีฬา 13 คน โดยเจ้าภาพประเทศเกาหลีใต้ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมในทั้งสองรายการ แต่เป็นรายการต่างเพศ
กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

กีฬาสกีนอร์ดิกผสมในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 มีกำหนดจัดขึ้นที่ศูนย์สกีวิบากอัลเพนเซียและศูนย์สกีกระโดดไกลอัลเพนเซีย ในแดกวัลรยอง-มยอน ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 29-31 มกราคม ค.ศ. 2024
การคัดเลือก.
สรุปผล.
นี่คือรายการโควต้าชั่วคราว ณ วันที่ 6 ตุลาคม 2023
วัดโล่ห์สุทธาวาส

วัดโล่ห์สุทธาวาส เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตลาดหลวง อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง
วัดโล่ห์สุทธาวาสสร้างขึ้นเป็นวัดนับตั้งแต่ประมาณ พ.ศ. 2410 โดยมีนางโล่ห์เป็นผู้สร้าง ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดยายโล่ห์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาประมาณ พ.ศ. 2427 การบูรณะพัฒนาวัดได้เริ่มมาตั้งแต่สมัยที่พระครูวิบูลวิหารกิจเป็นเจ้าอาวาส ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2550
อาคารเสนาสนะมีอุโบสถ ซึ่งภายในอุโบสถชั้นล่างสามารถเดินลอดอุโบสถสวรรค์เพื่อเป็นสิริมงคล และยังเป็นที่ประดิษฐานพระแก้วมรกตและพระบรมสารีริกธาตุ ส่วนอุโบสถชั้นบนประดิษฐานพระพุทธอนันตชินเป็นพระประธาน และมีภาพจิตรกรรมฝาผนังพระพุทธประวัติ มีรูปหล่อของสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) จับยามสามตา บริเวณเดียวกันยังจัดแสดงหุ่นขี้ผึ้งของเกจิอาจารย์ชื่อดังต่าง ๆ และมีพระพุทธไสยาสน์
แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล พ.ศ. 2566

เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.7 ในอำเภอชาชรโกฏ รัฐกรรณาลี ประเทศเนปาล เมื่อเวลา 23:47 NPT ของวันที่ 3 พฤศจิกายน 2023 เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 154 ราย และบาดเจ็บอย่างน้อย 375 คน แผ่นดินไหวครั้งนี้มีแรงสั่นสสะเทือนรับรู้ได้ในพื้นที่อื่นของประเทศเนปาล, ตอนเหนือของอินเดีย และถือเป็นแผ่นดินไหวครั้งที่ร้ายแรงที่สุดของเนปาลนับตั้งแต่เมื่อปี 2015
องค์การสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ (USGS) ระบุว่าแผ่นดินไหวนี้มีขนาด #เปลี่ยนทาง 5.7 และมีความลึกอยู่ที่ ศูนย์วิจัยและติดตามแผ่นดินไหวแห่งชาติ (National Earthquake Monitoring and Research Center) ของเนปาล บันทึกแผ่นดินไหวได้ที่ขนาด 6.4 โลคัลแมกนิจูดสเกล  มีบันทึกอาฟเตอร์ช็อกได้ 483 ครั้ง อย่างน้อยหกครั้งมีขนาดมากกว่า 4.0 จุดศูนย์กลางโดยประมาณของแผ่นดินไหวอยู่ที่รามิทันท์ อำเภอชาชรโกฏ และมีอาฟเตอร์ช็อกขนาด 5.3 เกิดขึ้นตามมาในวันที่ 6 พฤศจิกายน
มีบ้านเรือนเสียหายประมาณ 62,039 หลัง ในสิบสามอำเภอ จำนวนนี้ 26,550 หลังถล่ม ส่วนใหญ่อยู่ในอำเภอรุขุมเวสต์ ผู้เสียชีวิตสี่สิบสองคน ในจำนวนนี้มีห้าคนที่เป็นครอบครัวเดียวกัน และยอดบาดเจ็บอีกกว่า 100 คน มีรายงานมาจากอาฐพีสโกฏ ในเทศบาลเดียวกันนี้มีบ้านเรือนเสียหายหรือถูกทำลายมากกว่า 5,000 หลัง
แผ่นดินไหวนี้รับรู้ได้ถึงกาฐมาณฑุ และในอินเดีย รวมถึงเมืองลักเนา, ปัฏนา และ นิวเดลี เป็นผลให้ผู้คนตื่นตระหนกและหนีออกจากอาคาร ในนครพาหไรจ์ และ ชัยปุระ มีรายงานอาคารบ้านเรือนมีรอยร้าว
กลไกเปลือกโลก.
เนปาลตั้งอยู่ในแนวเทือกเขาหิมาลัยซึ่งเป็นเขตที่มีแผ่นดินไหวเกี่ยวเนื่องกับการชนกันของทวีประหว่างแผ่นอินเดียและแผ่นยูเรเชียที่มีการมุดตัวหากันอย่างต่อเนื่อง ในอัตรา 40–50 มม. (1.6–2.0 นิ้ว) ต่อปี แผ่นอินเดียมุดเข้าไปใต้เปลือกทวีปของแผ่นยูเรเชียน ทำให้เกิดรอยเลื่อน แผ่นดินไหวตามแนวรอยเลื่อนประเภทแรงผลักเหล่านี้ ได้สร้างความเสียหายร้ายแรงในสมัยประวัติศาสตร์ที่ผ่านมา
จอร์เจีย (กาแฟ)

จอร์เจีย (Georgia) เป็นตราเครื่องดื่มกาแฟที่จำหน่ายโดยบริษัทโคคาโคลา ตั้งชื่อตามรัฐจอร์เจีย บ้านเกิดของโคคาโคลา และเปิดตัวในปี 1975 โดยบริษัทโคคาโคลาประเทศญี่ปุ่น ต่อมาได้ขยายฐานการจำหน่ายไปยังประเทศสิงคโปร์, เกาหลีใต้, อินเดีย, บาห์เรน และสหรัฐ
ประวัติศาสตร์.
จอร์เจียเปิดตัวครั้งแรกในปี 1975 โดยบริษัทโคคาโคลา (ประเทศญี่ปุ่น) ซึ่งเป็นบริษัทลูกสัญชาติญี่ปุ่น จอร์เจียประสบความสำเร็จมากที่สุดในประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นเครื่องดื่มกาแฟที่มียอดจำหน่ายมากที่สุด รวมถึงเป็นเครื่องดื่มที่ขายดีที่สุดของบริษัท ข้อมูลเมื่อปี 2007 ระบุว่ายอดขายของจอร์เจียในญี่ปุ่นมากกว่าสองเท่าของโคคาโคลา
กาแฟจอร์เจียเข้าสู่ตลาดสหรัฐอเมริกาในปี 2009 กระนั้นมีวางจำหน่ายเป็นพิเศษเพียงในร้านของชำเอเชีย โคคาโคลาอินเดียวางจำหน่ายจอร์เจียในรูปที่ไม่ใช่กระป๋องเช่นกัน
การตลาด.
ตัวละครจาก "ทวินพีกส์" ของเดวิด ลินช์ นำมาใช้ในการโฆษณาชุดสี่ตอนในปี 1991 ในบริการชุมชนออนไลน์ของเพลย์สเตชั่นโฮมสำหรับเพลย์สเตชั่น 3 มีการตั้งตู้กดน้ำโดยโคคาโคลาในหน้าโฮมในชื่อ "สถานีพักจอร์เจีย" ("Georgia Break Station") ซึ่งมีของจากตัวละครสมมติ และ "ซีปอง" (C-pons) ซึ่งเป็นคูปองดิจิทัลสำหรับใช้รับเครื่องดื่มได้จริงจากตู้กดน้ำจริง
เฉา ก้ง

เฉา ก้ง (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 223) เป็นเจ้าชายของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
เฉา ก้งเป็นโอรสของโจผี จักรพรรดิลำดับแรกของรัฐวุยก๊ก พระมารดาคือจางจี (張姬) พระสนมของโจผี เฉา ก้งได้รับฐานันดรศักดิ์เป็นอ๋องแห่งชิงเหอ (清河王 "ชิงเหอหวาง") ในปี ค.ศ. 222 ในปีถัดมาเฉา ก้งสิ้นพระชนม์ ฐานันดรศักดิ์อ๋องแห่งชิงเหอได้ถูกยกเลิกไปเพราะเฉา ก้งไม่มีโอรสผู้สิบทอดฐานันดรศักดิ์
เฉา เหยี่ยน

เฉา เหยี่ยน (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 223) เป็นเจ้าชายของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
เฉา เหยี่ยนเป็นโอรสของโจผี จักรพรรดิลำดับแรกของรัฐวุยก๊ก พระมารดาคือซ่งจี (宋姬) พระสนมของโจผี ได้รับฐานันดรศักดิ์เป็นอ๋องแห่งกว่างผิง (廣平王 "กว่างผิงหวาง") ในปี ค.ศ. 222 ในปีถัดมาเฉา เหยี่ยนสิ้นพระชนม์ ฐานันดรศักดิ์อ๋องแห่งกว่างผิงได้ถูกยกเลิกไปเพราะเฉา เหยี่ยนไม่มีโอรสผู้สิบทอดฐานันดรศักดิ์
เฉา เจี้ยน

เฉา เจี้ยน (สิ้นพระชนม์ ธันวาคม ค.ศ. 225 หรือ มกราคม ค.ศ. 226) เป็นเจ้าชายของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
เฉา เจี้ยนเป็นโอรสของโจผี จักรพรรดิลำดับแรกของรัฐวุยก๊ก พระมารดามีชื่อสกุลว่าจู (朱) เป็นพระสนมของโจผีผู้มีระดับสนมเป็น"ชูเยฺวี่ยน" (淑媛) เฉา เจี้ยนได้รับฐานันดรศักดิ์เป็นอ๋องแห่งตงอู่หยาง (東武陽王 "ตงอู่หยางโหว") ในเดือนสิงหาคมหรือกันยายน ค.ศ. 225 แต่สิ้นพระชนม์ในอีกไม่กี่เดือนต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 225 หรือมกราคม ค.ศ. 226 
ในปี ค.ศ. 235 เฉาเจี้ยนได้รับสมัญญานามว่า "หฺวายหวาง" (懷王)
ฐานันดรศักดิ์อ๋องแห่งตงอู่หยางได้ถูกยกเลิกไปเพราะเฉา เจี้ยนไม่มีโอรสผู้สิบทอดฐานันดรศักดิ์
บอส คอฟฟี่

บอส (Boss) เป็นตราสินค้าของกาแฟและเครื่องดื่มรสกาแฟในรูปกระป๋องและขวดพลาสติกที่วางจำหน่ายโดยซันโตรีในประเทศญี่ปุ่น 
บอสเปิดตัวครั้งแรกในปี 1992 และเป็นหนึ่งในตราสินค้ากาแฟกระป๋องจำนวนมากในญี่ปุ่น นับตั้งแต่ปี 2006 หลังนักแสดงชาวอเมริกัน ทอมมี ลี โจนส์ ได้ปรากฏตัวในโฆษณาโทรทัศน์ชุดและป้ายโฆษณาของบอสอยู่บ่อยครั้ง เขาได้กลายมาเป็นหนึ่งในใบหน้าที่เป็นที่คนจำได้มากที่สุดในญี่ปุ่น 
ซันโตรีบอสได้ไปเปิดตัวในออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์ และสหรัฐ ในปี 2019 โดยวางจำหน่ายสินค้าอยู่สองชนิด ตราสินค้าที่จำหน่ายในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์มีลักษณะพิเศษคือตราสินค้าไม่มีไปป์อยู่
ยุทธการที่หับป๋า (ค.ศ. 231)

ยุทธการที่หับป๋า  เป็นการรบระหว่างรัฐวุยก๊กและง่อก๊กในปี ค.ศ. 231 ในยุคสามก๊กของจีน 
ภูมิหลัง.
ในปี ค.ศ. 230 รัฐวุยก๊กก่อสร้างป้อมปราการใหม่ที่หับป๋า (合肥 "เหอเฝย์") เพื่อป้องกันรัฐง่อก๊กที่เป็นรัฐอริ ป้อมปราการแห่งนี้ถูกเรียกด้วยชื่อว่า "ซินเสีย" (新城 "ซินเฉิง"; มีความหมายว่า "เมือง/ป้อมปราการแห่งใหม่")
ยุทธการ.
ในปี ค.ศ. 231 ซุนกวนจักรพรรดิง่อก๊กนำทัพเข้าโจมตีซินเสีย หมันทองเขียนฎีกาถวายโจยอยจักรพรรดิวุยก๊กทูลขอกำลังทหารจากมณฑลกุนจิ๋วและอิจิ๋วไปช่วยป้องกันซินเสีย ไม่นานหลังจากกองกำลังยกมาถึง ซุนกวนก็ล่าถอยไปโดยไม่เข้าโจมตีซินเสีย สฺวี เซฺวียน (徐宣) ที่ปรึกษาคนหนึ่งของโจยอยเตือนว่านี่เป็นแผนของฝ่ายง่อก๊ก หากกองกำลังวุยก๊กแยกย้ายไป ซุนกวนจะกลับมาโจมตีอีกครั้ง หลังจากนั้นประมาณสิบวัน ซุนกวนก็กลับมาล้อมซินเสีย แต่หมันทองได้เตรียมพร้อมเต็มกำลังและขับไล่ทัพง่อก๊กไปได้อย่างง่ายดาย
ต่อมาซุนกวนตระหนักว่าตนไม่สามารถยึดซินเสียด้วยกำลัง จึงทรงพระราชดำริถึงความสำเร็จจากการแสร้งแปรพักตร์ของจิวหองในยุทธการที่เซ็กเต๋งและคิดการจะลองใช้แนวทางนี้อีกครั้ง ซุนกวนจึงให้ซุน ปู้ (孫布) พระญาติของพระองค์แสร้งแปรพักตร์ไปเข้าด้วยวุยก๊กเพื่อลวงให้หวาง หลิง (王淩) เจ้ามณฑลยังจิ๋วที่วุยก๊กแต่งตั้งเข้ามาสู่กับดัก ซุนกวนจัดทหารซุ่มไว้ที่ฝูหลิง (涪陵)
ซุน ปู้ขอให้หวาง หลิงส่งทหารมารับตนไปเข้าด้วยวุยก๊ก หวาง หลิงจึงส่งคำขออนุญาตไปถึงเหล่าผู้บังคับบัญชาเหนือตน หนึ่งในเหล่าผู้บังคับบัญชาคือหมันทอง ซึ่งไม่เชื่อว่าการแปรพักตร์ของซุน ปู้เป็นเรื่องจริง หมันทองจึงส่งจดหมาย (ในนามของหวาง หลิง) ไปถึงซุน ปู้ แจ้งว่ายินดีเป็นอย่างยิ่งที่ซุน ปู้ต้องการแปรพักตร์ แต่ก็อธิบายไปว่าตนเกรงว่าหากส่งกองกำลังไปน้อยเกินไปก็ไม่อาจปกป้องซุน ปู้ได้ แต่หากส่งกำลังไปมากเกินไปก็จะดึงดูดความสนใจฝ่ายง่อก๊กมากเกินไป ในจดหมายจึงโน้มน้าวให้ซุน ปู้คิดวิธีการหนีจากซุนกวนอย่างเงียบ ๆ ในขณะเดียวกัน โจยอยก็มีรับสั่งเรียกหมันทองมาเข้าเฝ้า ก่อนที่หมันทองจะไปเข้าเฝ้าได้สั่งหัวหน้าเลขานุการของตนว่าอย่ามอบทหารให้แก่หวาง หลิงในการไปรับตัวซุน ปู้ หวาง หลิงไม่ได้รับทหารจำนวนมากจึงส่งกองกำลังจำนวนน้อยไปคุ้มกันซุน ปู้ กองกำลังนี้ถูกซุ่มโจมตีที่ฝูหลิงและแตกพ่ายไป อย่างไรก็ตามด้วยการมองการณ์ไกลของหมันทอง การพ่ายแพ้นี้จึงไม่ส่งผลกระทบอะไรในภาพรวม กลยุทธ์ของซุนกวนในการกำจัดกองกำลังของวุยก๊กที่หับป๋าจึงล้มเหลว
ผลสืบเนื่อง.
หมันทองถูกเรียกตัวไปยังราชสำนักวุยก๊ก เหตุเพราะฎีกาที่หวาง หลิงทูลเกล้าฯ ถวาย หวาง หลิงนั้นไม่ถูกกันกับหมันทองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชา จึงกล่าวหาในฎีกาว่าหมันทองชราเกินไปและชอบเสพสุราจึงไม่เหมาะกับตำแหน่งสำคัญ โจยอยจึงมีรับสั่งเรียกตัวหมันทองมาเข้าเฝ้าเพื่อพระองค์จะทรงวินิจฉัยด้วยพระองค์เอง เมื่อโจยอยได้พบกับหมันทอง พระองค์ตัดสินว่าหมันทองเหมาะกับหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจึงให้หมันทองกลับไปปฏิบัติหน้าที่เดิมที่ซินเสีย
เหตุโรงพลศึกษาถล่มในฉีฉีฮาร์ พ.ศ. 2566

หลังคาของโรงพลศึกษาโรงเรียนมัธยมศึกษาหมายเลข 34 ฉีฉีฮาร์ ในเมืองฉีฉีฮาร์ มณฑลเฮย์หลงเจียง ประเทศจีน ถล่มลงมาในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 เมื่อเวลา 14:56 น. ตามเวลาท้องถิ่น เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 11 คน และบาดเจ็บอีก 4 คน
ภูมิหลัง.
โรงเรียนที่เกิดเหตุคือโรงเรียนมัธยมศึกษาหมายเลข 34 ฉีฉีฮาร์ (No 34 Middle School of Qiqihar) ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐ ตั้งอยู่ในอำเภอหลงชา เมืองฉีฉีฮาร์ เปิดสอนระดับมัธยมศึกษตอนต้น (ชั้นปี 2) ฉีฉีฮาร์เป็นนครระดับมณฑลที่มีประชากร 5 ล้านคน เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับสองในมณฑลเฮย์หลงเจียง โรงพลศึกษาหลังที่ถล่มสร้างขึ้นในปี 1997 มีขนาดพื้นที่ 1,200 ตารางเมตร
เหตุการณ์.
โรงพลศึกษาถล่มลงมาเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2023 เวลา 14:56 น. ตามเวลาท้องถิ่น ตามข้อมูลของสำนักงานกู้ภัยและดับเพลิงของมณฑล และรายงานผ่านทางซินหัว หลังคาของโรงพลศึกษาและวัสดุก่อสร้างซึ่งทำมาจากเพอร์ไลต์ที่จัดวางไว้อย่างไม่ถูกต้องทับอยู่ด้านบนหลังคา ได้ถล่มลงมาบนพื้นทั้งหมด ในตอนนั้นมีคนอยู่ภายใน 19 คน หลบหนีทัน 4 คน ที่เหลือทั้ง 15 คนติดอยู่ภายใน เกือบทั้งหมดเป็นเด็กนักเรียน เข้าใจว่าเด็กที่ติดอยู่ภายในส่วนใหญ่เป็นสมาชิกของทีมวอลเลย์บอลของโรงเรียนนี้หรือโรงเรียนอื่นในละแวกใกล้เคียง รายงานอ้างว่าเด็กกำลังซ้อมกีฬาอยู่ขณะที่เกิดเหตุหลังคาถล่ม โดยทีมดังกล่าวนั้นมีรายงานว่าเพิ่งจะชนะในอันดับที่สองในการแข่งขันระดับมณฑล ในจำนวน 15 คนที่ติดอยู่ภายใน เป็นผู้คุมซ้อมสองคน ที่เหลือเป็นเด็กนักเรียน
มีรถดับเพลิงรวม 39 คัน และนักกู้ภัย 159 คนถูกส่งไปยังจุดเกิดเหตุ นักกู้ภัยสามารถกู้คนออกมาได้แปดคนภายในเวลา 17:30 น. และอีก 6 คนก่อนที่พระอาทิตย์ลับไป คนสุดท้ายช่วยออกมาได้เมื่อเวลา 10:00 น. ของเช้าวันต่อมา 5 คนเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ 6 คนเสียชีวิตที่โรงพยาบาล และอีก 4 คนบาดเจ็บ ผู้คุมซ้อมรอดชีวิตคนเดียว อีกคนหนึ่งเสียชีวิต
ยุทธการที่หับป๋า (ค.ศ. 233)

ยุทธการที่หับป๋า  เป็นการรบระหว่างรัฐวุยก๊กและง่อก๊กในปี ค.ศ. 233 ในยุคสามก๊กของจีน 
ภูมิหลิง.
ในปี ค.ศ. 230 รัฐวุยก๊กก่อสร้างป้อมปราการใหม่ที่หับป๋า (合肥 "เหอเฝย์") เพื่อป้องกันรัฐง่อก๊กที่เป็นรัฐอริ ป้อมปราการแห่งนี้ถูกเรียกด้วยชื่อว่า "ซินเสีย" (新城 "ซินเฉิง"; มีความหมายว่า "เมือง/ป้อมปราการแห่งใหม่")
ยุทธการ.
ในปี ค.ศ. 233 ซุนกวนจักรพรรดิง่อก๊กนำทัพข้ามแม่น้ำแยงซีเข้าโจมตีซินเสีย แต่ป้อมปราการซินเสียต้องอยู่ห่างจากแม่น้ำไปไกล ทัพซุนกวนจึงยังคงอยู่บนเรือนานกว่า 20 วัน หมันทองขุนพลวุยก๊กผู้รักษาซินเสียลอบส่งทหารราบและทหารม้า 6,000 นายไปซุ่มรออยู่ใกล้แม่น้ำ เมื่อกองกำลังของซุนกวนขึ้นบก ทหารวุยก๊กที่ซุ่มอยู่ก็เข้าโจมตีก็เข้าโจมตีทันที ทหารง่อก๊กถูกสังหารไปหลายร้อยคน ส่วนทหารคนอื่น ๆ ก็จมแม่น้ำตายขณะพยายามหลบหนี ซุนกวนจึงมีรับสั่งให้ถอยทัพ ภายหลังซุนกวนมีรับสั่งให้จวนจ๋องไปโจมตีลู่อาน (六安) แต่ไม่สำเร็จและล่าถอยเช่นกัน
ยุทธการที่หับป๋า (แก้ความกำกวม)

ยุทธการที่หับป๋า อาจหมายถึง:
ยุทธการในประวัติศาสตร์.
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ชัสวันต์ถฑา

ชันวันต์ถฑา (อักษรโรมัน: Jaswant Thada) เป็นอนุสาวรีย์ผู้ล่วงลับในโชธปุระ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยมหาราชาสรทาร สิงห์ แห่งรัฐโชธปุระในปี 1899 เพื่อระลึกถึงบิดา มหาราชาชัสวันต์ สิงห์ ที่สอง รวมถึงใช้งานเป็นสถานที่ประกอบพิธีปลงศพของราชปุตแห่งมารวาร
อนุสรณ์นี้แกะสลักขึ้นมาจากหินอ่อนมกราน ภายในประกอบไปด้วยศาลา, สวนใต้ร่มเงา และสระน้ำขนาดเล็ก ภายในยังประกอบด้วยอนุสรณ์อื่นอีก ส่วนอนุสรณ์ของมหาราชาชัสวันต์ สิงห์ มีตั้งภาพบุคคลของผู้นำและมหาราชาแห่งโชธปุระ เชื่อกันว่าชัสวันต์ถฑานี้สร้างขึ้นโดย ลัลลุ ลาล (Lallu Lal) ผู้ออกแบบวังอุเมทภวันในโชธปุระเช่นกัน
เทวปรยาค

เทวปรยาค (อักษรโรมัน: Devprayag) เป็นเมืองและนครปัญจายัต ตั้งอยู่ใกล้กับนิวเตหรี ในอำเภอเตหรีครหาวัล รัฐอุตตราขัณฑ์ ประเทศอินเดีย และเป็นหนึ่งในปัญจปรยาคหรือจุดบรรจบทั้งห้าของแม่น้ำอลากานันทะ ตามธรรมเนียมเชื่อกันว่าที่นี่เป็นจุดที่ฤาษี เทวะ ชาร์มา (Dev Sharma) เริ่มต้นชีวิตถือพรต อันเป็นที่มาของชื่อเทวปรยาค เทวปรยาคเป็นหนึ่งในเมืองศักดิ์สิทธิ์สำคัญและจุดหมายปลายทางการจาริกแสวงบุญของชาวฮินดู
ตรงจุดบรรจบของแม่น้ำสองสายที่นี่มีโบสถ์พราหมณ์ตั้งอยู่สี่หลักที่สำคัญ ทางตอนบนของเทวปรยาคเป็นที่ตั้งของมนเทียรรฆุนาถจี 
ประากรตามสำมะโนปี 2001 ของเทวปรยาคอยู่ที่ 2144 เป็นผู้ชาย 52% อัตราการรู้หนังสือของเมืองอยู่ที่ 77% สูงกว่าค่าเฉลี่ยชาติในเวลานั้นที่ 74.5%
มาชุลี

มาชุลี (อักษรโรมัน: Mājuli, Majuli,) เป็นเกาะกลางแม่น้ำในแม่น้ำพรหมบุตร รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอที่เป็นอำเภอเกาะแห่งแรกของอินเดียตั้งแต่ปี 2016 ในทศวรรษ 1790s เกาะนี้มีขนาด และลดลงเหลือ ในต้นศตวรรษที่ 20 ก่อนจะมีการกัดเซาะจนในปี 2014 เกาะเหลือขนาดเพียง เกาะมาชุลีขนาดลดลงเนื่องพร้อมกับแม่น้ำพรหมบุตรมีขนาดที่กว้างขึ้น
เกาะนี้เกิดจากการแยกสายย่อยของแม่น้ำพรหมบุตรเป็นเขรกูติยะศูตี (Kherkutia Xuti) แม่น้ำสาขา และแม่น้ำสุพันสิริ เกาะมาชุลีสามารถเข้าถึงได้ทางเรือข้ามฟากจากโชรหัต ซึ่งตั้งอยู่ห่างไป 300-400 กิโลเมตรทางตะวันออกของคุวาหาฏี เปาะมาชุลีเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรมของชาวอัสสัมกลุ่มลัทธิไศวะใหม่ 
ในปี 2004 เกาะมาชุลีได้รับกาขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก
ซุลเดเท็งริ

ซุลเดเท็งริ (อักษรโรมัน: Sülde Tngri) เป็นเทพเจ้าการสงครามม้า หนึ่งในเท็งริ ซึ่งคือกลุ่มของเทพเจ้าในลัทธิชามานมองโกเลียที่มีลำดับศักดิ์สูงสุด และในศาสนาพุทธ รูปของซุลเดเท็งริมักแสดงในรูปของนักรบหุ้มเกราะขี่ม้า ในลัทธิชามานของมองโกเลีย ทุกคนจะมีเทพารักษ์ประจำตัว ซึ่งเรียกว่าซุลเด ส่วนซุลเดเท็งริอาจสามายถึงซุลเดของผู้นำคนสำคัญคนใดก็ตาม แต่หลัก ๆ แล้วมักหมายถึงเทพเจ้าซุลเดประจำตัวของเจงกิสข่าน หน้าที่หลักของซุลเดเท็งริในฐานะเทพเจ้าการสงครามคือการป้องกันผู้ที่บูชาให้ปลอดภัยจากศัตรู และช่วยในหารสงครามกับผู้ที่มารุกราน
ซุลเดเท็งริมักบรรยายถึงในลักษณะเกี่ยวข้องกันกับเจงกิสข่าน ในฐานะซุลเดประจำตัวของเจงกิสข่าน ซุลเดเท็งริเป็นรูปแทนของเจงกิสข่านในรูปตัวตนที่เป็นนักรบ ปราศจากมุมมองอื่น ๆ ของเจงกิสข่านโดยสิ้นเชิง บางครั้งอาจสับสนซุลเดเท็งริกันกับดายิซุนเท็งริ ซึ่งเป็นเทพเจ้าขี่ม้าเช่นกัน
วองก้า

วองก้า  เป็นภาพยนตร์แนวจินตนิมิตเพลง ที่ออกฉายในปี 2023 กำกับโดยพอล คิง เขียนบทร่วมกับไซมอน ฟาร์นาบี โดยอิงจากเรื่องราวของคิง บอกเล่าเรื่องราวต้นกำเนิดของตัวละคร วิลลี วองก้า ซึ่งเป็นตัวละครในนวนิยายในปี 1964 เรื่อง "ชาร์ลีกับโรงงานช็อกโกแลต" ของโรอาลด์ ดาห์ล โดยนำเสนอเรื่องราวช่วงแรกในฐานะนักช็อกโกแลตที่ดูพิลึก ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดยทิโมธี ชาลาเมต์ในบทบาทนำ ร่วมกับนักแสดงหน้าใหม่คาลาห์ เลน และนักแสดงทั้งทีม ได้แก่ คีแกน-ไมเคิล คีย์, แพตเตอร์สัน โจเซฟ, แมตต์ ลูคัส, แมทธิว เบย์นตัน, แซลลี ฮอว์กินส์, โรวัน แอตคินสัน, จิม คาร์เตอร์, ทอม เดวิส, โอลิเวีย โคลแมน และฮิว แกรนต์
การพัฒนาเริ่มต้นขึ้นหลังจากที่วอร์เนอร์บราเธอส์พิคเจอส์ ซึ่งก่อนหน้านี้วางจำหน่ายภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากนวนิยายปี 1964 ในปี 2005 ได้รับลิขสิทธิ์ตัวละครในนามเดือนตุลาคมปี 2016 และเปิดเผยว่าภาพยนตร์เรื่องนี้จะทำหน้าที่เป็นเรื่องราวต้นกำเนิดของวองก้า ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2021 ชาลาเมต์ได้รับการยืนยันว่าจะรับบทเป็นวองก้าและมีการประกาศนักแสดงสมทบในเดือนกันยายนของปีนั้น การถ่ายภาพยนตร์ฉากสำคัญเริ่มต้นในสหราชอาณาจักรในเดือนกันยายน ค.ศ. 2021 โดยการถ่ายทำเกิดขึ้นในสตูดิโอวอร์เนอร์บราเธอส์, ลีฟส์เดน ในเมืองวัตฟอร์ด รวมถึงออกซฟอร์ด, ไลม์เรจิส, บาธ, เซนต์อัลบันส์ และที่ริโวลีบอลรูม ในครอฟตันพาร์ก, เมืองลอนดอน เพลงต้นฉบับของภาพยนตร์เรื่องนี้ประพันธ์โดยนีล ฮันนอน ในขณะที่จ็อบบี ทัลบอตเป็นผู้ให้ดนตรีประกอบต้นฉบับ
"วองก้า"มีการฉายพิเศษที่โชว์อีสต์ ในวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2023 และมีกำหนดฉายในสหราชอาณาจักรวันที่ 8 ธันวาคม และในสหรัฐวันที่ 15 ธันวาคม โดยวอร์เนอร์บราเธอส์พิคเจอส์ และกำหนดเข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 7 ธันวาคม
เรื่องย่อ.
เรื่องราวของวิลลี วองก้า ที่เปลี่ยนจากวัยหนุ่มที่ขายช็อกโกแลตในร้านค้าเล็ก ๆ มาเป็นคนอัจฉริยะที่ดูประหลาดและเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก
การออกฉาย.
"วองก้า"มีรอบฉายพิเศษที่โชว์อีสต์เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2023 และมีกำหนดเข้าฉายโดยวอร์เนอร์บราเธอส์พิคเจอส์ในสหราชอาณาจักรวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 2023 ตามมาด้วยสหรัฐในวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2023 ในโรงภาพยนตร์ทั่วไปและในระบบดอลบีซีนีมา และไอแมกซ์ เดิมกำหนดไว้เป็นวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2023
โรเบร์โต อายาลา

โรเบร์โต ฟาเบียน อายาลา ([roˈβeɾto faˈβjan aˈʝala]; 14 เมษายน ค.ศ. 1973 –) ฉายา"เอลราตอน" ("หนู") เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาผู้ทำหน้าที่เซ็นเตอร์แบ็กให้แก่ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ตลอดจนสโมสรฟุตบอลบาเลนเซียและเรอัลซาราโกซาในสเปน, มิลานและนาโปลีในอิตาลี ตลอดจนเฟร์โรการ์ริล, ริเบร์เปลต และราซินกลุบในอาร์เจนตินาบ้านเกิดของเขา
เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกองหลังตัวกลางที่เก่งที่สุดในยุคของเขา ซึ่งโดดเด่นด้วยความเป็นผู้นำและความสามารถในลูกกลางอากาศตลอดอาชีพของเขา แม้ว่าเขาจะตัวเล็กในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กก็ตาม ทั้งนี้ อายาลาเคยทำหน้าที่กัปตันทีมอาร์เจนตินาในการแข่ง 63 นัด เขาลงแข่งในฟุตบอลโลกสามสมัยและลงเล่นให้แก่ทีมชาติทั้งหมด 115 นัด นับเป็นสถิติตามหลังฆาบิเอร์ มัสเชราโน, ฆาบิเอร์ ซาเนตติ และลิโอเนล เมสซิ ในแง่ของการลงเแข่งให้แก่ทีมชาติอาร์เจนตินา
อาชีพสโมสร.
อาชีพช่วงแรกในอาร์เจนตินา.
อายาลาเริ่มต้นอาชีพของเขาในอาร์เจนตินาบ้านเกิดของเขาโดยเป็นนักฟุตบอลสังกัดเฟร์โรการ์ริลโอเอสเต ครั้นหลังจากสามฤดูกาล เขาได้ย้ายไปสังกัดริเบร์เปลต ซึ่งฟอร์มที่ดีของเขาได้ดึงดูดความสนใจต่อสโมสรต่าง ๆ ในทวีปยุโรป
วัดฝ่าเหมิน

วัดฝ่าเหมิน  เป็นวัดพุทธ ตั้งอยู่ที่เมืองฝ่าเหมิน แคว้นฟูเฟิง มณฑลฉ่านซี ประเทศจีน
มีการตั้งทฤษฎีไว้ว่าวัดสร้างขึ้นในยุคสมัยใด ทฤษฎีหนึ่งเชื่อว่าเนื่องจากอิฐแกละสลักและกระเบื้องหลังคาที่ขุดพบเป็นของราชวงศ์ฮั่น (206 ปีก่อนคริสต์กาล - ค.ศ. 220) จึงเป็นไปได้ว่าวัดนี้สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิโจวเหนือ โดยจักรพรรดิหฺวัน ส่วนหลักฐานทางวรรณกรรมเสนอว่าวัดฝ่าเหมินได้มีอยู่แล้ว และมีขนาดใหญ่โต ในระหว่างราชวงศ์เว่ยเหนือ (ค.ศ. 386–534) กระนั้น เนื่องจากศาสนาพุทธถูกกดขี่อย่างหนักในสมัยของจักรพรรดิหวู่ในราชวงศ์โจวเหนือ (ค.ศ. 557–581) วัดฝ่าเหมินถูกทำลายเรียบ
วัดฝ่าเหมินสร้างขึ้นมาใหม่และกลับมามีสถานะอีกครั้งหลังการสถาปนาราชวงศ์ถังขึ้น (618–907) ในปีแรกในรัชสมัยของจักรพรรดิเกาจู่ (618) ได้มีการตั้งชื่อวัดว่าวัดฝ่าเหมินขึ้น พร้อมทั้งมีการเรียกหาพระสงฆ์มาจำวัดที่นี่ในปีถัดมา ต่อมาวัดถูกเผาทำลายลงอีกครั้ง ก่อนจะสร้างขึ้นใหม่ในปีที่ห้าของรัชสมัยเจิ้งกวง (631) มีการสร้างเจดีย์ขึ้น เจดีย์หลังดังกล่าวได้สร้างขึ้นใหม่อีกครั้งในปีที่ห้าของจักรพรรดิเกาจง (660) เจดีย์ความสูงสี่ชั้นนี้ตั้งชื่อว่าเป็น "เจดีย์พระธาตุแท้จริง" ("True Relic Pagoda") จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ถัง จงซงและจักรพรรดินีเว่ย์ซึ่งเป็นผู้อุปถัมภ์พระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้า ล้วนฝังร่างของตนไว้ใต้เจดีย์นี้ ร่างของทั้งคู่ถูกขุดขึ้นมาในปี 1978 ในสมัยราชวงศ์ถัง จักรพรรดิแห่งถังได้นำพระบรมสารีริกธาตุมาถวายแก่วัดรวม 7 ครั้ง พร้อมให้มีการขยับขยายทั้งวัดและเจดีย์ หลังการก่อสร้างและต่อเติมหลายครั้ง วัดฝ่าเหมินในเวลานั้นมีขนาดกว้างถึง 24 ลาน (courtyards) เจดีย์หลังเดิมจากสมัยราชวงศ์ถังพังทลายลงมาในสมัยราชวงศ์หมิง และวัดเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหว ในปี 1579 จึงมีการสร้างเจดีย์พระธาตุแท้จริงขึ้นใหม่อีกครั้ง มีบักษณะสูงสิบสามชั้นและสร้างมาจากอิฐเลียนลักษณะของไม้
หลังสาธารณรัฐจีนจัดตั้งขึ้น วัดฝ่าเหมินถูกใช้งานทางการทหารอย่างต่อเนื่อง และเสียหายอย่างหนัก การก่อสร้างใหม่นำโดยสมาคมผู้ใจบุญแห่งจีนเหนือระดมทุนสร้างวัดขึ้นใหม่ในปี 1938-1940 พร้อมทั้งมีการฟื้นฟูศาสนกิจในวัดขึ้นอีกครั้ง ในระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรม โถงและพระพุทธรูปภายในวัดถูกทำลายเสียหายโดยยุวชนแดง เจ้าอาวาสเหลียงชิง  จุดไฟเผาตนเองถึงแก่มรณภาพด้านหน้าเจดีย์พระธาตุแท้จริงเพื่อป้องกันพื้นที่ใต้ดินของวัด พระสงฆ์รูปที่เหลือถูกบังคับลาสิกขาหรือถูกสังหาร หลังปี 1979 รัฐบาลมณฑลฉ่านซีได้สนับสนุนเงินทุนในการฟื้นฟูอาคารโถงมหาวีระ และศาลาพระพุทธรูปโลหะ  วัดฝ่าเหมินได้ถูกส่งมอบคืนจากรัฐกลับสู่ชุมชนพุทธศาสนิกชนในปี 1984 และมีการสร้างเจดีย์พระธาตุแท้จริงขึ้นใหม่ในปี 1985 โดยรัฐบาลมณฑล ในปี 1987 "วังใต้ดิน" ของวัดได้ถูกขุดและเปิดออกเป็นครั้งแรก ภายในได้มีการค้นพบพระธาตุและโบราณวัตถุล้ำค่าจำนวนมาก ในปี 1988 การก่อสร้างเจดีย์ขึ้นใหม่เสร็จสิ้น และมีการเปิดพิพิธภัณฑ์วัดฝ่าเหมินขึ้น อย่างเป็นทางการ ภายในจัดแสดงวัตถุที่ค้นพบจากวังใต้ดินของวัด
พื้นที่ส่วนใหม่ที่ขยายจากตัววัดโดยรัฐบาลมณฑลก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2009 ภายใต้ชื่อ "พื้นที่ทิวทัศน์ทางวัฒนธรรมวัดฝ่าเหมิน" ขนาด ซึ่งมีอาคารหลังสำคัญคือนมัสเตดาโกบา (Namaste Dagoba) ความสูง 148 เมตร ผลงานออกแบบสร้างโดยสถาปนิกคนเดียวกับที่ออกแบบไทเป 101 ในประเทศไต้หวัน
จินติ่ง

จินติ่ง  ความสูง จากระดับน้ำทะเล เป็นยอดเขาหลักของเขาเอ๋อเหมย์ในมณฑลเสฉวน ประเทศจีน ชื่อนี้ยังเป็นชื่อเรียกทั่วไปของ วัดหวาจ้าง  ที่สร้างขึ้นบนยอดเขา จินติ่งเป็นหนึ่งในรายชื่อวัดพุทธสำคัญของชาวจีนฮั่นและเป็นวัดที่ตั้งอยู่บนความสูงที่สุดในรายชื่อนี้
จินติ่งเป็นที่รู้จักจาก "อัศจรรย์สี่ประการ" ได้แก่ พระอาทิตย์ขี้น, ทะเลเมฆ, พระอาทิตย์ทรงกลด ("พุทธฉัพพันรังสี") และ "แสงศักดิ์สิทธิ์"
วัดหวาจ้างสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1337 สมัยราชวงศ์หมิง ต่อมาวัดถูกไฟคลอกเสียหายแต่ก็สร้างขึ้นใหม่อยู่หลายครั้ง โดยครั้งล่าสุดเกิดขึ้นระหว่างการปฏิวัติวัฒนธรรมที่ซึ่งจินติ่งถูกใช้งานเป็นสถานีส่งต่อสัญญาณโทรทัศน์ ในปี 1972 ไฟไหม้ลุกลามบริเวณยอดเขาและวัดหวาจ้างซึ่งสร้างด้วยไม้เสียหายทั้งหมด ศาสนวัตถุโบราณสูญสลายไปในเพลิงไหม้ เหลือเพียงวัตถุไม่กี่ชิ้นที่ยังเหลือถึงปัจจุบัน ในปี 2004 ได้มีการสร้างวัดหวาจ้างขึ้นใหม่ภายใต้โครงการแผนพัฒนาและฟื้นฟูของพุทธสมาคมเขาเอ๋อเหมย์ ในโครงการเดียวกันนี้ยังรวมถึงการก่อสร้างรูปปั้นพระสมันตภัทรโพธิสัตว์สิบพักตร์ขึ้นเป็นพระสถูปความสูง 48 เมตร การก่อสร้างแล้วเสร็จและเปิดอย่างเป็นทางการในปี 2006 ในพิธีเปิดวัดมีพระสงฆ์ 300 รูปเข้าร่วม โครงการฟื้นฟูนี้ดึงดูดทั้งนักท่องเที่ยวและศาสนิกชนมายังจินติ่ง และช่วยกระตุ้นเศรษฐกิจกับการท่องเที่ยว อย่างไรก็ตาม วัดหลังใหม่นี้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการก่อสร้างขึ้นใหม่โดยไม่มีบริบททางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของเดิมมาประกอบ เป็นการสร้างวัฒนธรรมขึ้นใหม่อันไม่เป็นของดั้งเดิม ในปี 2016 พรสถูปพระโพธิสัตว์สมันตภัทรได้ปิดชั่วคราวเพื่อทำการบูรณะและปิดทองคำเปลวจำนวน 160,000 ใบ มูลค่าราว 20 ล้านหยวน
จาจา (ทิเบต)

จาจา (อักษรโรมัน: Tsatsa, tsa-tsa, tsha-tsha) เป็นเครื่องถวายบูชาคล้ายกับพระเครื่องในศาสนาพุทธแบบทิเบต มีลักษณะเป็นแผ่นขนาดเล็กนูนต่ำ ทำมาจากดินเหนียวขึ้นรูป แต่ก็พบที่ทำมาจากโลหะบ้างเช่นกัน 
จาจามักแสดงรูปชองพุทธศาสนบุคคล รวมถึงพระพุทธเจ้า, เทพเจ้า, คุรุ และศาสนสถาน และสามารถพบจารึกซึ่งมักเป็นพยางค์ศักดิ์สิทธิ์ หรือมนตร์ยาวก็ได้ จาจามักถูกนำมาตั้งถวายบูชาตามสถานที่พิเศษ เช่นในถ้ำที่เชื่อว่ามีความศักดิ์สิทธิ์ หรือนำมาบรรจุภายในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ เช่นในสถูป นอกจากนี้ยังมีการผลิตจาจาในโอกาสพิเศษ เช่น วันครบรอบวันเกิดของศาสนบุคคลที่สำคัญ หรือเพื่อฉลองการเดินทางเยือนของศาสนบุคคลที่สำคัญ
จาจาส่วนใหญ่ทำมาจากดินเหนียว ส่วนจาจาสำหรับถวายบูชามักทำมาจากโลหะหรือจากวัสดุมีค่า บางครั้งอาจมีการผสมอัฐิของพระสงฆ์ที่ได้รับความเคารพลงไปเล็กน้อยเพื่อให้จาจามีความศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาหรือเพื่อระลึกถึงพระสงฆ์รูปนั้น ๆ หลังนำไปขึ้นรูปด้วยแม่พิมพ์แล้ว จาจาจะนำไปตากแห้งหรือไปเผาให้แห้ง จากนั้นจึงนำไปเคลือบ แกะสลักจารึก หรือทาสี ในระหว่างขบวนการการผลิตจาจานั้นจะมีการสวดมนตร์ไปด้วย การผลิตจาจานั้นมองว่าเป็นการสะสมบุญ สร้างกรรมดี และเป็นหนทางไปสู่การหลุดพ้นจากสังสารวัฏในศาสนาพุทธ