pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ริตชี เดอ ลาต

ริตชี รียา อัลโฟนส์ เดอ ลาต  เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 เป็นนักเตะทีมชาติเบลเยียม จากสโมสรเลสเตอร์ซิตี ตำแหน่งกองหลังซึ่งเขาเล่นได้ทุกตำแหน่งในกองหลัง
ผลงาน.
สโตกซิตี.
เดอ ลาต ได้ย้ายจากรอยัลแอนต์เวิร์ปมาอยู่กับสโตกซิตีเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2007 ด้วยค่าตัวเพียง 100,000 ปอนด์ และสัญญาอีก 3 ปี
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2008 เขาได้ทดลองเล่นให้กับบอร์นมัท แต่หลังจากนั้นถูกสโตกเรียกกลับ ต่อมาในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน เขาได้ถูกยืมตัวไปอยู่กับทีมเรกซัม
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด.
เดอ ลาต ได้ย้ายมาอยู่กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2009 พร้อมด้วยสัญญาอีก 3 ปี เขาประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในนัดสุดท้ายของพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2008-09 ที่พบกับทีมฮัลล์ซิตี
ผลงานระดับนานาชาติ.
หลังจากลงประเดิมสนามให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้ไม่นาน เขาก็ถูกเรียกตัวติดทีมชาติเบลเยียม ชุดที่จะลงทำศึกคิรินคัพ ในนัดที่จะพบกับทีมชาติชิลีและทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งเขาลงสนามนัดแรกในนามทีมชาตินัดที่พบกับทีมชาติชิลีเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม
เบิร์ด-เสก

เบิร์ด-เสก เป็นอัลบั้มเพลงชุดพิเศษของธงไชย แมคอินไตย์และเสกสรรค์ ศุขพิมาย นักร้องชาวไทย ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 เพื่อเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 20 ปี ของจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ โดยอัลบั้มมียอดจำหน่ายสูงสุดของปี จำนวนสองล้านชุด
อัลบั้มชุดนี้ประกอบด้วยเพลงดังของธงชัยและเสกสรรค์ที่นำมาขับร้องใหม่ พร้อมเพลงใหม่ 2 เพลง ได้แก่ "อมพระมาพูด" และ "คุณรู้ไหมครับ" การจัดทำอัลบั้มเกิดขึ้นจากความร่วมมือระหว่างธงชัยที่ชักชวนเสกสรรค์มาร่วมบันทึกเสียงอัลบั้มพิเศษ ซึ่งถือเป็นการรวมตัวระหว่างสองศิลปินที่มีอิทธิพลต่อวงการเพลงไทยในยุค 90s–2000s
อัลบั้มดังกล่าวได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางจากแฟนเพลง เนื่องจากมีการผสมผสานแนวดนตรีป็อปและร็อกเข้าด้วยกัน พร้อมการเรียบเรียงดนตรีใหม่ให้ทันสมัย โดยยังคงเอกลักษณ์ของเสียงร้องและสไตล์เฉพาะตัวของธงชัยและเสกสรรค์
เพื่อส่งเสริมการวางจำหน่ายอัลบั้ม มีการจัดคอนเสิร์ตใหญ่ 2 วัน ชื่อคอนเสิร์ต เบิร์ดซน เบิร์ดเสก ระหว่างวันที่ 5 มิถุนายน – 6 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ณ อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี คอนเสิร์ตดังกล่าวมีการแสดงเพลงจากอัลบั้มทั้งหมด พร้อมเพลงฮิตเก่าของทั้งคู่ ซึ่งได้รับการตอบรับอย่างล้นหลามจากผู้ชม
อัลบั้ม "เบิร์ด-เสก" นับเป็นหนึ่งในผลงานสำคัญที่สะท้อนความร่วมมือของศิลปินไทยระดับแนวหน้า และมีอิทธิพลต่อวงการดนตรีไทยในด้านการจัดอัลบั้มพิเศษและคอนเสิร์ตรูปแบบร่วมมือระหว่างศิลปิน
อิกกี พอป

อิกกี พอป  หรือชื่อเกิด เจมส์ นีเวลล์ ออสเตอร์เบิร์ก จูเนียร์  เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1947 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักดนตรีชาวอเมริกัน นักร้องและในบางครั้งเป็นนักแสดง ถึงแม้ว่าเขาจะมีผลงานประสบความสำเร็จในกระแสนิยมไม่มาก อิกกี ป็อปก็ถือว่าเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลต่อวงการเพลงพังก์ร็อก ฮาร์ดร็อก และแนวเพลงอื่นใกล้เคียง ในบางครั้งเขาก็มีฉายาว่า "เจ้าพ่อแห่งพังก์" และ "อีกัวน่า" และเป็นที่รู้กันว่าเป็นหนึ่งในผู้แสดงที่ทรงพลังมากที่สุดบนเวที ตลอดกาล ป็อปเริ่มเรียกตัวเองว่า อิกกี หลังจากวงดนตรีวงแรกสมัยไฮสกูลที่ชื่อ ดิอีกัวน่า
อิกกี พอปเป็นนักร้องนำวงเดอะสตูกส์ วงร็อกในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960/ต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่เป็นอิทธิพลในการพัฒนาของดนตรีฮาร์ดร็อกและพังก์ร็อกช่วงเริ่มแรก เดอะสตูกส์มีชื่อเสียงด้านไม่ดี ที่มักเปลือยอก ทำของเสียหาย พูดจาข่มเหงคนดู กระโดดลงเวที
ความนิยมในตัวป็อปลดลงไปในช่วงผลงานเดี่ยวถัดมา มีผลงานโซโล่ที่เป็นที่รู้จักอย่าง "Lust for Life," "I'm Bored," "Real Wild Child," และเพลงดังท็อป 40 ที่ชื่อ "Candy" ร้องร่วมกับเคต เพียร์สัน แห่งวง B-52's และเพลง "The Passenger" ภาพยนตร์เกี่ยวกับตัวเขามีชื่อว่า "The Passenger" กำลังอยู่ในการพัฒนา
เกิร์ลกรุป

เกิร์ลกรุป  เป็นกลุ่มนักร้องที่มีนักร้องหญิงหลายคนซึ่งโดยทั่วไปจะประสานเสียงกัน คำว่า "เกิร์ลกรุป" ยังใช้ในความหมายที่แคบกว่าในสหรัฐอเมริกาเพื่อแสดงถึงกระแสของกลุ่มนักร้องเพลงป๊อปหญิงชาวอเมริกัน หลายคนได้รับอิทธิพลจากดูวอปและเจริญรุ่งเรืองในช่วงปลายทศวรรษ 1950 และต้นทศวรรษ 1960 ระหว่างการเสื่อมถอยของร็อกแอนด์โรลในยุคแรกและเริ่มต้นบริติชอินเวชัน วงดนตรีหญิงล้วน ซึ่งสมาชิกเล่นเครื่องดนตรีด้วย มักจะถือว่าแยกจากเกิร์ลกรุป กลุ่มเหล่านี้บางครั้งเรียกว่า "วงเกิร์ลแบนด์" ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ใช้คำศัพท์นี้ในระดับสากลก็ตาม
ด้วยการถือกำเนิดของวงการเพลงและวิทยุกระจายเสียง จึงมีเกิร์ลกรุ๊ปจำนวนหนึ่งเกิดขึ้น เช่น The Andrews Sisters ช่วงปลายทศวรรษ 1950 วงดนตรีหญิงล้วนถือกำเนิดขึ้นมาเป็นกำลังสำคัญ โดยมีเกิร์ลกรุปที่แตกต่างกันถึง 750 วงปล่อยเพลงขึ้นชาร์ตเพลงของสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี 1960 ถึง 1966
เจสัน สเตธัม

เจสัน สเตธัม  เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดง, นักศิลปะการต่อสู้ และอดีตนักกีฬากระโดดน้ำ ชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์ของกาย ริตชี เรื่อง "Lock, Stock and Two Smoking Barrels"; "Revolver"; และ "Snatch" สเตธัมยังรับบทรองในภาพยนตร์อเมริกันหลายเรื่องอย่างเช่น "The Italian Job", "The meg" และยังแสดงบทนำใน "The Transporter", "Crank", "The Bank Job", "War" (แสดงร่วมกับเจต ลี) และเรื่อง "Death Race" เขามักแสดงบทต่อสู้และสตันท์ด้วยตนเอง
สเตแธม เกิดในเมืองซิดเดนแฮม ประเทศอังกฤษ เขาเป็นหนึ่งในนักดำน้ำระดับแนวหน้าของทีมชาติอังกฤษ และได้ขึ้นถึงอันดับที่ 12 ของโลก ระหว่างที่เขาทำการฝึกอยู่ที่ศูนย์กีฬาแห่งชาติคริสตัล พาเลซ ในลอนดอน ทีมงานถ่ายทำและช่างภาพได้ทาบทามให้เขามาเป็นนักแสดง 
เจสัน มีภรรยา คือ โรซี่ ฮันทิงตัน-ไวท์ลีย์ (นางแบบ,นักแสดง) สาวสวยแห่ง Victoria secret และมีบุตรด้วยกัน คือ แจ็ค ออสการ์ สเตธัม
ในปี 2015 สเตธัม รับบทเป็น เดคการ์ด ชอว์ ในภาพยนตร์ "เร็ว..แรงทะลุนรก 7"
วัดเชียงมั่น

วัดเชียงมั่น  เป็นวัดที่ตั้งอยู่ถนนราชภาคิไนย ตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ มีพระเสตังคมณี (พระแก้วขาว) และพระศิลาซึ่งเป็นพระพุทธรูปปางปราบช้างนาฬาคีรี ประดิษฐานอยู่ในพระวิหาร
มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน ปรากฏในตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่และพงศาวดารโยนก หลังจากที่พญางำเมือง พ่อขุนรามคำแหงมหาราชและพญามังรายทรงสร้างเมืองเชียงใหม่ในปี พ.ศ. 1839 ทั้ง 3 พระองค์โปรดให้สร้างเจดีย์ และพญามังรายทรงประทับชั่วคราวในระหว่างควบคุมการสร้างเมือง ตรงหอนอนบ้านเชียงมั่น เรียกว่า "เวียงแก้ว" ทรงอุทิศตำหนักคุ้มหลวงเวียงเหล็ก ตั้งเป็นพระอารามหลวงแห่งแรกและพระราชทานนามว่า "วัดเชียงมั่น" จากนั้นคาดว่าเจดีย์พังลงมาในสมัยพระเจ้าติโลกราช (ครองราชย์ พ.ศ. 1985 - 2031) พระองค์จึงโปรดให้สร้างเจดีย์ใหม่ ทำด้วยศิลาแลง เมื่อปี พ.ศ. 2014
เมื่อเชียงใหม่ตกเป็นเมืองขึ้นของพม่า ในปี พ.ศ. 2094 วัดเชียงมั่นจึงถูกปล่อยร้าง จนปี พ.ศ. 2101 เจ้าฟ้ามังทรา (สมเด็จพระมหาธัมมิกะราชาธิราช) แห่งพม่า บูรณปฏิสังขรณ์วัดเชียงมั่นขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง โดยโปรดให้สร้างเจดีย์ วิหาร อุโบสถ หอไตร ธัมมเสนาสนะกำแพง และประตูโขง มีพระมหาหินทาทิจจวังสะเป็นเจ้าอาวาสเมื่อถึงสมัยพระเจ้ากาวิละครองเมืองเชียงใหม่ (พ.ศ. 2324–2358)
ต่อมาพระพุทธศาสนาแบบธรรมยุกนิกายเผยแผ่เข้ามาในอาณาจักรล้านนา เจ้าอินทวโรรสสุริยวงษ์จึงนิมนต์พระธรรมยุตมาจำพรรษาอยู่ แต่ได้ย้ายไปอยู่วัดหอธรรมและวัดเจดีย์หลวงวรวิหารตามลำดับในภายหลัง
การประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถาน.
ได้รับการประกาศเป็นโบราณสถานสำหรับชาติ ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 0ง วันที่ 8 มีนาคม 2478 พร้อมกับวัดอีกหลายแห่งในจังหวัดเชียงใหม่
วินส์

วินส์ (w-inds.) เป็นวง บอยแบนด์จากญี่ปุ่น โดยมีสมาชิก 3 คน ทำหน้าที่ร้องและเต้น รวมตัวกันเป็นกลุ่ม hiphop dance ซึ่งสมาชิกวง วินส์ประกอบด้วยเคตะ ทาจิบานะ เด็กหนุ่มที่มีพรสวรรค์ในการร้องเพลง มีเสียงร้องที่มีเรนจ์กว้างมากออดิชั่นมาจากคิวชู ในขณะที่เรียวเฮ จิบะกับริวอิจิ โองาตะเป็นแดนเซอร์จากโรงเรียนแดนซ์ซัปโปโร ออดิชั่นที่โอกินาว่า โดยเริ่มรวมวงตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2543 และออกแสดงทุกวันอาทิตย์ตามถนนในแหล่งบันเทิงวัยรุ่นในโตเกียว เช่น ชิบุยะหรือสวนสาธารณะโยโยหงิปลายปี พ.ศ. 2543 ก็เริ่มเป็นที่รู้จักคุ้นหน้าคุ้นตาทั้งที่ยังไม่เคยออกผลงานมาเลย 
14 มีนาคม 2001 w-inds. ขึ้นเวทีเปิดตัวอย่างเป็นทางการที่ชิบุยะ มีคนดูกว่า 8000 คน ความแรงของ 3 หนุ่มเริ่มขึ้นทันทีตั้งแต่ ออกซิงเกิลแรก Forever Memories ในเดือนมีนาคม 2001 w-inds. ก็ได้รับการขนานนามให้เป็นวงไอดอลแห่งศตวรรษที่ 21 หลังจากออกซิงเกิลที่ 2 Feel The Fate ได้ไม่นาน w-inds. ก็ได้รับเลือกให้เป็นวงเปิดคอนเสิร์ตในการ EXCITING SUMMER 2001 ของวงแดนซ์รุ่นพี่อย่าง DA PUMP ด้วย
เมื่อฤดูร้อน 2001 สิ้นสุดลง w-inds. ก็ได้แสดงภาพยนตร์เรื่องแรก Star Light และออกสมุดภาพชุดแรกชื่อเดียวกับชื่อวง ซิงเกิลที่ 3 Paradox ตามออกมาในเดือนตุลาคม หลังจากนั้นไม่นาน w-inds. ก็ออกอัลบั้มชุดแรก w-inds.~1st messege~ ที่รวมเอา single ทั้ง 3 เพลงนี้ไว้ด้วย w-inds.~1st messege~ ขึ้นครองแชมป์อันดับ 1 Oricon Chart ทันที ทำลายสถิติ Arashi ในการเป็นศิลปินที่มีอายุน้อยที่สุดเฉลี่ย 16.3 ปี
ที่สามารถ มีอัลบั้มอันดับที่ 1 ได้สำเร็จ
วินส์ได้รับความนิยมเป็นอย่างในประเทศญี่ปุ่นติดต่อกันเป็นเวลานาน ได้รางวัลมาหลายเวที จนกระทั่งได้รับเลือกให้เป็นศิลปินทูตสัมพันธไมตรีในหลายประเทศ เช่น จีน ไต้หวัน เกาหลี เวียตนาม หรือแม้กระทั่งเกาะฮ่องกง พวกเค้าได้เล่นคอนเสิร์ตนอกประเทศเป็นครั้งแรกในปี 2002 ที่ เชียงไฮ ประเทศจีน
สามหนุ่มได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศไต้หวัน โดยครั้งแรกได้เป็นรวมงาน MTV Mandarin Awards นั้นเป็นแค่ Performance เล็กๆ ที่เล่นแค่ 3 เพลง แต่ในงานนี้ก็ยังได้รับรางวัล Most Popular Group (Japan) MTV Mandarin Awards และ Special Award: 12 Million CDs Sold (มียอดขายซีดี 12 ล้านแผ่น) จากงานเดียวกันอีกด้วย
วินส์ได้เล่นคอนเสิร์ตที่ประเทศไต้หวันถึง 3 ครั้ง ซึ่งคอนเสิร์ตที่ไต้หวันนั้นจัดในปี 2004 2005 และ 2007 โดยในปี 2004 ใช้ชื่อคอนเสิร์ตว่า วินส์"Prime of Life" Tour 2004 การขายบัตรคอนเสิร์ตของ วินส์นั้น พวกเค้าสามารถขายได้หมดในเวลาเพียงแค่ 23 นาทีเท่านั้น ซึ่งถูกบันทึกในสถิติของประเทศไต้หวันว่า เป็นศิลปินที่สามารถขายบัตรคอนเสิร์ตได้เร็วที่สุดในขณะนั้น
วินส์ยังได้รับความนิยมในประเทศเกาหลีอีกด้วย โดยทางสถานทูตญี่ปุ่นประจำประเทศเกาหลี ยังได้เลือก วินส์ให้ร่วมงาน Mnet KM Music Festival 2006 โดยเป็นศิลปินต่างประเทศเพียงกลุ่มเดียวที่ได้มาเล่น Performance ในงานนี้อีกด้วย ยังได้รับรางวัล Best Pop Artists (Asia) อีกด้วย โดยรับกับมือศิลปินที่มีชื่อเสียงอย่างมากในเกาหลีอย่าง BOA ด้วย
ต่อมา วินส์ได้รับเลือกให้ขึ้นงานยักษ์ของประเทศเกาหลีอย่าง Asia Song Festival 2008 ซึ่งในงานนี้ยังมีศิลปินไทยอย่าง ไอซ์ ศรัณยู วินัยพานิช และ เป๊ก ผลิตโชค อายนบุตร ไปร่วมด้วย โดยในงานนี้สามหนุ่มก็ได้รับรางวัล นักร้องยอดเยี่ยมแห่งเอเชีย ไปครองด้วย
หนุ่มๆ ทั้งสาม ยังได้นำเงินจากการขายเสื้อหน้าคอนเสิร์ต w-inds. Live Tour 2007 Journey ซึ่งเป็นเสื้อยืดหนึ่งตัวสามารถปลูกต้นไม้ได้หนึ่งต้น โดยเงินที่เป็นรายได้จากการขายนำไปมอบให้กับ ศูนย์วิจัยป่าชายเลนหงาว อยู่ที่ บ้านล่าง หมู่4 ตำบลหงาว อ.เมือง จ. ระนอง ประเทศไทย นี่เอง ชื่อของป่านี้มีชื่อว่า "ป่าแห่งชีวิต"
ฟักข้าว

ฟักข้าว เป็นไม้เลื้อยตามต้นไม้หรือตามรั้วบ้าน โดยมีชื่อเรียกกันต่างไป เช่น ขี้กาเครือ (ปัตตานี) ผักข้าว (ตาก ภาคเหนือ) มะข้าว (แพร่) เป็นต้น
ถิ่นกำเนิด.
ฟักข้าว เป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิด ตั้งแต่ประเทศจีนตอนใต้ พม่า ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม มาเลเซีย บังกลาเทศ และฟิลิปปินส์
ลักษณะพืช.
ลำต้น.
ฟักข้าวเป็นไม้ประเภทพืชล้มลุก โดยเป็นเถาเลื้อย มีมือเกาะ แบบเดียวกับตำลึง ใบเป็นใบเดี่ยว รูปหัวใจ หรือรูปไข่ รูปร่างคล้ายใบโพธิ์ ความกว้างยาวเท่ากันประมาณ 6-15 เซนติเมตร ขอบใบหยักเว้าลึกเป็นแฉก 3-5 แฉก
ดอก.
ดอกลักษณะดอกจะออกบริเวณข้อต่อระหว่างใบ หรือ ซอกใบ โดยออกข้อละดอก ลักษณะ คล้ายดอกตำลึง ลักษณะกลีบดอก ขาวอมเหลือง หรือขาวแกมเหลือง ก้านเกสรและกลีบละอองมีสีม่วงแกมดำ หรือน้ำตาลแกมม่วง ใบเลี้ยงประดับมีขน โดยดอกจะเป็นดอกแบบ เพศไม่สมบูรณ์ แยกเป็นดอกเพศผู้และดอกเพศเมีย และจะอยู่ต่างต้นกัน ดอกจะมีสีขาวอมเหลือง มีกลีบดอก 5 กลีบ ดอกเพศเมียจะมีขนาดเล็กกว่าดอกตัวผู้
ผล.
มี 2 ลักษณะคือ พันธุ์ผลรี กับพันธุ์ผลกลม (พบมากในภาคใต้) พันธุ์ผลรี ก็ยังมีแตกต่างปลีกย่อยหลากหลายไปอีกมาก อาจจะไม่เห็นความต่างเด่นชัดนัก (มข.นำมาวิจัย เกือบ 20 สายพันธุ์) เช่น ดูจากขนาดของผล, ความหนาของเยื่อหุ้มเมล็ด ฯลฯ ฟักข้าวพันธุ์ดั้งเดิมจะมีหนามเล็ก ๆ อยู่รอบผล บางพันธุ์จะแหลมมาก (ดังรูป) ผลอ่อนมีสีเขียว จะเจริญได้ต้องมีการผสมระหว่างดอกตัวผู้กับดอกตัวเมีย ต้นฟักข้าวมีการแยกเพศ เมื่อผลสุกจะมีสีแดง หรือแดงอมส้ม ภายในมีเมล็ดจำนวนมากเรียงตัว
เยื่อหุ้มเมล็ด.
ฟักข้าวที่ปลูกในประเทศไทย ปริมาณความหนาของเยื่อหุ้มเมล็ดมีมาก-น้อยขึ้นกับสายพันธุ์และการดูแล บางพันธุ์มีเยื่อหุ้มเมล็ดมากถึง 144.62 กรัม/ผล ในขณะที่บางพันธุ์มีเยื่อหุ้มเมล็ดแค่ 41 กรัม/ผล
การขยายพันธุ์.
สามารถขยายพันธุ์ มีหลายวิธึ เช่น ด้วยเมล็ด, แยกราก, ปักชำ, ทับเถา ฟักข้าวชอบความชื้นสูง (ประมาณ 70-80 %) เริ่มมีดอกหลังจากปลูกไปได้แล้วประมาณ 3-6 เดือน พันธุ์ไทยมักจะให้ผลผลิตตลอดปี การเก็บเกี่ยวสามารถให้ผลประมาณ 0-60 ผล/ปี ขึ้นอยู่กับสถานที่ปลูก และการดูแล ถ้าปลูกในสถานที่ที่โดนแดดน้อยกว่า 5 ชมหรือปริมาณแสงแดดน้อย เช่น ปลูกบริเวณหมู่บ้านจัดสรรที่มีที่แคบ ๆ มีต้นไม้ใหญ่หรือมีอะไรมาบังแสงแดดนั่งร้านฟักข้าว ฯลฯ ฟักข้าวจะไม่ออกดอก หรือออกดอกน้อย
คุณค่าทางโภชนาการ.
ในประเทศไทยคนสมัยก่อนนำผลฟักข้าวอ่อนสีเขียวเป็นอาหาร เนื่องจากรสชาติเนื้อฟักข้าว เหมือนมะละกอ วิธีการนำมารับประทานโดยการนำมาลวกหรือต้มให้สุก จิ้มกินกับน้ำพริก หรือใส่แกง ส่วนยอดอ่อน ใบอ่อน นำมาเป็นผักได้ โดยการนึ่งหรือลวกให้สุก เช่นเดียวกับผลอ่อนนำไปปรุงเป็นแกง เช่น แกงแค น้ำปรุงสามรส หรือจิ้มน้ำพริกได้เช่นเดียวกัน ในปัจจุบันจากงานวิจัยหลายแห่งพิสูจน์แล้วว่าการบริโภคเยื่อหุ้มเมล็ดของผลสุก มีประโยชน์มากกว่าการบริโภคผลอ่อน เพราะในเยื่อหุ้มเมล็ด มีสารที่มีประโยชน์มากมาย เช่น สารต้านอนุมูลอิสระสูง, ช่วยเสริมภูมิคุ้มกันให้ร่างกาย มีส่วนช่วยลดความเสี่ยงของการเกิดโรคหลอดเลือดหัวใจ โรคมะเร็งต่อมลูกหมาก มะเร็งปอด และมะเร็งกระเพาะอาหาร ฯลฯ
ฟุตบอลฮูลิแกน

ฟุตบอลฮูลิแกนนิสซึม  คือ พฤติกรรมเกเร ใช้ความรุนแรง และเป็นอันตราย ที่แสดงออกโดยกลุ่มผู้สนับสนุนสโมสรฟุตบอลหัวรุนแรง เช่น การทะเลาะเบาะแว้ง การทำลายสิ่งของ และการข่มขู่ เป็นต้น บุคคลที่มีพฤติกรรมเช่นนี้เรียก ฟุตบอลฮูลิแกน (football hooligan)
โดยปกติแล้วฟุตบอลฮูลิแกนมักจะเกิดขึ้นจากความขัดแย้งระหว่างกลุ่มก๊วนซึ่งเป็นที่รู้จักกันบ่อยครั้งในชื่อ "ฟุตบอลเฟิร์ม" (football firm; คำสแลงในภาษาอังกฤษที่หมายถึงกลุ่มอาชญากร) ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อข่มขู่และโจมตีกลุ่มผู้สนับสนุนจากสโมสรฟุตบอลอื่นเป็นการเฉพาะ นอกจากนี้ยังมีคำเรียกขานอื่น ๆ ที่ใช้สื่อถึงฟุตบอลเฟิร์มกันทั่วไป เช่น "อาร์มี", "บอยส์", "แคชวลส์" และ "ครูว์" ในขณะที่กลุ่มฟุตบอลฮูลิแกนบางสโมสรมีประวัติความขัดแย้งยาวนานกับสโมสรอื่น (ส่วนมากเป็นสโมสรที่อยู่ใกล้เคียงกันในทางภูมิศาสตร์ แต่ไม่ใช่กับทุกกรณี) ส่งผลให้พฤติกรรมฟุตบอลฮูลิแกนในเกมการแข่งขันระหว่างสโมรสรที่มีความขัดแย้งดังกล่าวมีโอกาสที่จะรุนแรงมากเป็นพิเศษ (ในบางครั้งเรียกว่า "โลคัลเดอร์บีย์")
ความขัดแย้งอาจเกิดขึ้นก่อน ในระหว่าง หรือหลังจบเกมการแข่งขัน ซึ่งกลุ่มฟุตบอลฮูลิแกนมักจะเลือกสถานที่ก่อเหตุให้ห่างจากสนามที่ใช้แข่งขันเพื่อหลีกเลี่ยงการจับกุมของตำรวจ แต่ความขัดแย้งก็อาจจะเกิดขึ้นได้ในสนามแข่งขันหรือถนนและบริเวณโดยรอบสนาม ในกรณีดังกล่าว หน้าต่างของร้านค้าอาจถูกทุบทำลาย ถังขยะอาจถูกวางเพลิง และรถตำรวจถูกจับพลิกคว่ำ ส่วนกรณีที่รุนแรงมาก ๆ อาจมีผู้เสียชีวิตจากฝ่ายฮูลิแกน ตำรวจ หรือผู้คนโดยรอบบริเวณ และส่งผลให้ตำรวจปราบจลาจลในชุดเกราะเข้าแทรกแซงสถานการณ์ด้วยแก๊สน้ำตา สุนัขตำรวจ ยานยนต์หุ้มเกราะ และปืนฉีดน้ำแรงดันสูง เหตุความรุนแรงที่เกิดขึ้นโดยฮูลิแกนเรียกว่า "อักโกร" (aggro) ซึ่งมาจากคำว่า "aggravation" หรือการทำให้ร้ายแรงขึ้น และ "บอฟเวอร์" (bovver) ซึ่งเป็นคำที่ออกเสียงด้วยสำเนียงคอกนีย์ของคำว่า "bother" หรือความรำคาญ ส่วนคำว่า "รัน" หรือวิ่งคือสัญญาณที่บอกกลุ่มฮูลิแกนว่าให้แยกย้ายหนีไป
กลุ่มฮูลิแกนที่สามารถสละเวลาและเงินของตนได้จะติดตามฟุตบอลทีมชาติไปยังการแข่งขันนอกสถานที่และแสดงพฤติกรรมฮูลิแกนต่อกลุ่มฮูลิแกนของทีมเจ้าบ้านที่ตนไปเยือน นอกจากนี้ยังอาจสร้างความไม่สงบเรียบร้อยในสถานที่สาธาณะอีกด้วย และแม้จะไม่ปรากฏว่ามีกลุ่มฮูลิแกนในระดับทีมชาติเหมือนกับที่มีในระดับสโมสรฟุตบอล แต่กลุ่มฮูลิแกนที่สนับสนุนทีมชาตินั้น ๆ ก็จะใช้ชื่อกลางหรือชื่อรวมเพื่อแสดงออกถึงการเป็นพันธมิตรกับกลุ่มฮูลิแกนของสโมสรฟุตบอลจากชาติเดียวกันแทน
พฤติกรรม.
พฤติกรรมฟุตบอลฮูลิแกนมีขอบข่ายที่ค่อนข้างกว้าง ดังนี้
ปลามูด

ปลามูด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gyrinocheilus pennocki") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาสร้อยน้ำผึ้ง (Gyrinocheilus) อันดับปลากินพืช (Cypriniformes) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาสร้อยน้ำผึ้ง ("G. aymonieri") ซึ่งเป็นปลาที่อยู่ในสกุลเดียวกัน แต่สำหรับปลามูดจะมีรูปร่างที่แลดูใหญ่กว่า ครีบหลังใหญ่และยาวกว่า และตัวผู้เมื่อเจริญวัยขึ้นจะมีปุ่มคล้ายเม็ดสิวขึ้นตามหน้าและริมฝีปากบนมากกว่า
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร ปลามูดพบได้เฉพาะแม่น้ำโขงและลำน้ำสาขาเท่านั้น โดยเฉพาะอย่างบริเวณที่เป็นโขดหินหรือแก่งหินหรือบริเวณที่น้ำไหลเชี่ยว โดยรวมแล้วจะพบได้ยากกว่าปลาสร้อยน้ำผึ้ง
มีชื่อเรียกในภาษาอีสานท้องถิ่นว่า "ปลาเกาะ" หรือ "ปลามันมูด" หรือ "ปลาข่วยข้า" และมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกว่า "ปลาน้ำผึ้งป่า" เป็นต้น
เคชา

เคชา โรส เซเบิร์ต (เกิด 1 มีนาคม ค.ศ. 1987) (เดิมถูกออกแบบชื่อเป็น Ke$ha) เป็นนักร้องชาวอเมริกัน ใน ค.ศ. 2005 ขณะอายุ 18 ปี เคชาเซ็นสัญญากับค่ายเพลงเคโมซาบีเรเคิดส์ของดร.ลู้ก เธอแจ้งเกิดในต้นปี ค.ศ. 2009 หลังจากมีส่วนร่วมในเพลง "ไรต์ราวด์" ซิงเกิลอันดับหนึ่งของโฟล ไรเดอ ดนตรีและภาพลักษณ์ของเคชาผลักดันให้เธอประสบความสำเร็จทันที จากอัลบั้มแรกชื่อ "แอนิมัล" เปิดตัวบนชาร์ตในสิบอันดับแรกในหลายประเทศ เธอเคยมีซิงเกิลอันดับหนึ่งสามเพลง ได้แก่ "ทิกทอก" และ "วีอาร์ฮูวีอาร์" ในฐานะนักร้องเดี่ยว และ "ทิมเบอร์" ในฐานะนักร้องรับเชิญ ขณะเดียวกัน เธอได้แต่งเพลงให้ศิลปินคนอื่น ๆ อีกหลายคน กลายเป็นนักแต่งเพลงที่เป็นที่นับถือ อัลบั้ม "วอร์เรียร์" สตูดิโออัลบั้มที่สองของเธอ ออกจำหน่ายใน ค.ศ. 2012 มีเพลง "ดายยัง" ซิงเกิลติดสิบอันดับแรกติดต่อกันเป็นเพลงที่แปด ครั้งหนึ่ง "ทิกทอก" เคยเป็นหนึ่งในซิงเกิลดาวน์โหลดที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์ ทำยอดขายได้มากกว่า 14 ล้านซิงเกิลทั่วโลก
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 เคชาเป็นโจทก์ในคดีหลายคดีกับดร.ลู้ก อดีตโปรดิวเซอร์ของเธอ ซึ่งมีการฟ้องร้องกันไปมา เคชากล่าวหาดร.ลู้กในเรื่องการข่มเหงทางร่างกายและอารมณ์ และการกีดกันในการทำงาน ขณะที่ดร.ลู้กอ้างการผิดสัญญาและถูกทำให้เสียชื่อเสียง ระหว่างนี้ เคชาออกได้ซิงเกิลเดียว เธอกลับมาทำงานดนตรีอย่างเต็มตัวได้อีกครั้งในปี ค.ศ. 2017 โดยออกสตูดิโออัลบั้มที่สามชื่อ "เรนโบว์" และซิงเกิลแรกคือ "เพรย์อิง"
เคชาเคยพัวพันกับสิทธิสัตว์และกิจกรรมเกี่ยวกับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (LGBT) เธอได้รับรางวัลและได้เข้าชิงรางวัลมากมาย เช่น เธอชนะรางวัลเอ็มทีวียุโรปมิวสิกอะวอร์ดสาขาศิลปินหน้าใหม่ในปี ค.ศ. 2010 จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2013 มีการบันทึกว่าเธอขายเพลงได้มากกว่า 33 ล้านหน่วยในสหรัฐ และ 60 ล้านหน่วยทั่วโลก
พออยู่พอกิน

พออยู่พอกิน เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 20 ของวงคาราบาว ออกจำหน่ายถัดจากอัลบั้มชุดที่แล้วเพียง 3 เดือน เนื่องจากจำเป็นต้องออกเผยแพร่ในช่วงเดือนที่มีวันเฉลิมพระชนมพรรษาพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เพราะในอัลบั้มชุดนี้มีบทเพลงหลักที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับทฤษฎีใหม่ "เศรษฐกิจพอเพียง" ซึ่งเป็นโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริของพระองค์ เพื่อให้ประชาชนคนไทยใช้ชีวิตแบบพออยู่พอกิน มาถ่ายทอดเนื้อหาเป็นบทเพลงชื่อเดียวกับชื่ออัลบั้ม โดยทำดนตรีด้วยจังหวะสนุกสนานแบบ สามช่า ตามสไตล์ของวง ดังที่เคยทำไว้ในเพลง วณิพก นอกจากนี้ยังมีบทเพลง "ลมพัดใจเพ" ซึ่งกลายเป็นเพลงฟังที่ฮิตอีกเพลงหนึ่งจากเสียงร้องของ เทียรี่ เมฆวัฒนา จนมีนักร้องท่านอื่น ๆ นำไปร้องต่ออีกด้วย
จักรพรรดิลูทวิชที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์

จักรพรรดิลูทวิชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ หลุยส์ที่ 2 แห่งอิตาลี หรือ หลุยส์ผู้เยาว์วัย  (ค.ศ. 825 - 12 สิงหาคม ค.ศ. 875) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์การอแล็งเฌียงผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 850 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 875 
ลูทวิชเป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโลทาร์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีในปี ค.ศ. 839 และทรงย้ายไปประทับในอิตาลีและได้รับการสวมมงกุฎในกรุงโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 2 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 844 ในโอกาสนั้นก็ทรงประกาศพระองค์เป็นพระจักรพรรดิแต่ไม่เป็นที่ยอมรับ แต่ในปี ค.ศ. 850 ลูทวิชก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4
จังหวัดฝาง

จังหวัดฝาง  เป็นโครงการจัดตั้งจังหวัดแห่งใหม่ในประเทศไทย โดยมีแนวคิดจะแยกอำเภอฝาง อำเภอแม่อาย และอำเภอไชยปราการ ออกจากการปกครองของจังหวัดเชียงใหม่ และยกฐานะขึ้นเป็นจังหวัดฝาง โดยมีอำเภอฝางเป็นอำเภอเมือง ได้รับการเสนอเมื่อปี พ.ศ. 2552 เพื่อให้สภาผู้แทนราษฎรพิจารณา ต่อมาในปี พ.ศ. 2557 สภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลงก่อนจะผ่านความเห็นชอบร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว จึงส่งผลให้การเสนอเรื่องตกไป
การเสนอจัดตั้งจังหวัด.
ในปี พ.ศ. 2552 นายบดินทร์ กินาวงค์ ประธานคณะกรรมการจัดตั้งจังหวัดฝาง ยื่นรายชื่อประชาชนเพื่อประกอบการเข้าชื่อเสนอกฎหมาย จำนวน 10,756 รายชื่อ ต่อประธานรัฐสภา เพื่อให้รัฐสภาพิจารณาตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ได้มีแนวความคิดในการสนับสนุนการจัดตั้งจังหวัดฝาง โดยการรวมเอาอำเภอฝาง อำเภอแม่อาย อำเภอไชยปราการ จังหวัดเชียงใหม่และพื้นที่ดอยวาวี จังหวัดเชียงราย ซึ่งจะมีจำนวนประชากรประมาณ 300,000 คน
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 ได้ผ่านการพิจารณาลงนามโดยนายกรัฐมนตรีเพื่อเสนอต่อสภาผู้แทนราษฎร แต่ต่อมาได้มีการยุบสภาผู้แทนราษฎร ส่งผลให้ร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวต้องชะลอไป จากนั้นประธานสภาผู้แทนราษฎรได้อนุญาตบรรจุระเบียบวาระการประชุมสภาผู้แทนราษฎรชุดถัดไปเป็นเรื่องด่วน รอการพิจารณาในวาระที่ 1 อย่างไรก็ตาม ในสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (ประเทศไทย) พ.ศ. 2557 ไม่ได้มีการพิจารณาเรื่องดังกล่าว
ต่อมาเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2567 สมดุลย์ อุตเจริญ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่จากพรรคประชาชน ซึ่งอยู่ในเขตเลือกตั้งที่ 7 ที่มีพื้นที่ครอบคลุมโครงการจัดตั้งจังหวัดฝางทั้งจังหวัด ได้ยื่นกระทู้ถามทั่วไปต่อสภาผู้แทนราษฎรเพื่อถามรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (อนุทิน ชาญวีรกูล) ในการขอตั้งจังหวัดฝาง กระทั่งวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2568 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยได้มอบหมายให้รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (ทรงศักดิ์ ทองศรี) มาเป็นผู้ตอบกระทู้แทน 
โดยรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยได้ตอบกระทู้ว่าร่างพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดฝาง พ.ศ. ... ที่เสนอเข้าสู่สภาผู้แทนราษฎรเมื่อปี พ.ศ. 2552 ไม่สามารถนำเสนอใหม่ได้แล้วเนื่องจากไม่ได้รับการพิจารณาภายใน 60 วัน ทำให้ต้องเริ่มทำกระบวนการใหม่ทั้งหมดให้เข้าหลักเกณฑ์แล้วค่อยนำมาเสนอใหม่ นอกจากนี้ สมดุลย์ยังได้ตั้งคำถามว่าถ้ามีการตั้งจังหวัดฝางขึ้นมาแล้วตัวจังหวัดเชียงใหม่จะยังมีการเลือกตั้งผู้ว่าราชการจังหวัดได้หรือไม่ ซึ่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทยได้ตอบคำถามนี้ว่าต้องแก้กฎหมายหลายฉบับ
ภูมิศาสตร์.
โครงการจัดตั้งจังหวัดฝาง ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัดเชียงใหม่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การจัดตั้งจังหวัดฝาง ประกอบด้วยพื้นที่การปกครองของ 3 อำเภอ ได้แก่
ดิเกร์ ฮูลู

ดิเกร์ ฮูลู  เป็นการละเล่นพื้นบ้านของชาวไทยมุสลิมใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ดิเกร์มาจากภาษาอาหรับว่า ดิเกร์อาวัล หรือดิเกร์อาวา ซึ่งหมายถึงการสวดหรือการร้องเพลง คำว่าฮูลู เป็นภาษามลายู หมายถึง ยุคก่อนหรือจุดเริ่มต้นพัฒนามาจากพิธีกรรมประกอบดนตรีเพื่อรักษาผู้ป่วยที่เชื่อว่าเกิดจากการกระทำของภูตผี ตั้งแต่สมัยที่ผู้คนในบริเวณนี้ยังนับถือศาสนาพุทธนิกายมหายานหรือศาสนาฮินดู ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชวา ภายหลังเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลามจึงได้นำการกล่าวสรรเสริญพระเจ้าในศาสนาอิสลามแทน 
พัฒนาการของดิเกร์ ฮูลู.
ดิเกร์ ฮูลูเริ่มมาจากเพลงพื้นบ้านที่ใช้ประกอบพิธีกรรม ในสมัยที่นับถือศาสนาฮินดู-พุทธ และได้พัฒนาเป็นการละเล่นเพื่อความสนุกสนานเมื่อเปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม โดยนำการสวดหรือกล่าวสรรเสริญศาสดาในศาสนาอิสลามเข้าผสมในการประกอบพิธีกรรม แล้วตั้งเป็นวงหรือคณะขึ้น นำดนตรีมาประกอบ นิยมละเล่นในงานแก้บน สะเดาะเคราะห์ งานแต่งงานและงานเข้าสุหนัต เรียกการละเล่นที่พัฒนาขึ้นใหม่นี้ว่าดิเกร์ฮูลู 
ในช่วงตั้งแต่ พ.ศ. 2043-2328 ศาสนาอิสลามได้แพร่กระจายอย่างกว้างขวาง จนปัตตานีเป็นศูนย์กลางการศึกษาด้านศาสนาอิสลามของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีการศึกษาศาสนาในปอเนาะ นักปราชญ์และผู้รู้ศาสนาอิสลาม มองว่าการละเล่นดังกล่าวเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสม จึงเกิดการละเล่นอีกแบบหนึ่ง เรียกว่า ดิเกร์ปายะซึ่งคล้ายกับดิเกร์ฮูลู แต่ได้ตัดส่วนที่เห็นว่าขัดกับหลักศาสนาอิสลามออกไป คือเริ่มต้นด้วยการร้องสรรเสริญศาสดาในศาสนาอิสลาม ใช้การตบมือแทนเครื่องดนตรี นั่งล้อมเป็นวงกลมโยกตัวตามจังหวะ เนื้อหาของเพลงเกี่ยวกับการปฏิบัติตนตามแบบอย่างมุสลิมที่ดี ลักษณะคำประพันธ์เป็นแบบปันตุนหรือปาตงเช่นเดียวกับดิเกร์ฮูลู นิยมร้องเล่นในปอเนาะ และละเล่นเพื่อความเป็นสิริมงคลในงานแต่งงาน งานเข้าสุหนัต งานเมาลิด งานวันฮารีรายอ ร้องเล่นในขบวนแห่บนบ้านและเวที ต่อมาดิเกร์ปายะได้ตั้งเป็นวงหรือคณะขึ้นเช่นเดียวกับดิเกร์ฮูลู ต่อมาทั้งดิเกร์ปายะและดิเกร์ฮูลูจึงผสมผสานกัน และมักเรียกว่าดิเกร์ฮูลู
เมื่อกองทัพสยามได้รับชัยชนะในการปราบความขัดแย้งในหัวเมืองปักษ์ใต้และกวาดต้อนผู้คนชาวปัตตานีมากรุงเทพฯ ในสมัยรัชกาลที่ 1-3 ชาวปัตตานีได้นำการละเล่นที่มีลักษณะอย่างดิเกร์ฮูลู ดิเกร์ปายะติดตามไปด้วย ชาวมุสลิมในกรุงเทพมหานครและจังหวัดใกล้เคียงนิยมเรียกว่า ดิเกร์เรียบ ลิเกเลียบ หรือลิเกกลอง ซึ่งดิเกร์เรียบ ตรงกับดิเกร์ ปายะ ส่วนดิเกร์ฮูลูมักเรียกว่า ลำตัดมลายู
ดิเกร์ฮูลูได้พัฒนาเป็นการละเล่นที่เป็นการแสดง มีขั้นตอนการแสดงที่ชัดเจน ตั้งเป็นวงหรือคณะขึ้น ในปี พ.ศ. 2470-2480 พบว่า มีคณะดิเกร์ฮูลู “มะ กายูบอเกาะ” ตำบลกายูบอเกาะ อำเภอรามัน จังหวัดยะลา และคณะ “อาแว กือจิ” ตำบลเฉลิม อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส เป็นคณะแรกที่แสดงประชันกัน และได้รับความนิยมอย่างสูง ในช่วงปี พ.ศ. 2481-2485 ดิเกร์ฮูลูได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางและมีคณะดิเกร์ฮูลูที่ถือเป็นต้นแบบแก่นักแสดงในรุ่นหลังทั้งทางด้านท่วงทำนองเพลงร้องแบบปัตตานี (ฆาโระตานิง) และแบบกลันตัน (ฆาโระกลาแต)ดิเกร์ฮูลูได้แพร่ขยายไปยังรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ด้วย
ดิเกร์ฮูลูซบเซาลงหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ส่วนหนึ่งที่เกิดจากนโยบายรัฐนิยมในสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม และกรมศิลปากรได้ออกระเบียบเกี่ยวกับการควบคุมการละเล่นพื้นบ้านรวมทั้งได้เกิดเหตุการณ์ความไม่สงบขึ้น ทำให้ดิเกร์ฮูลูเกือบจะสูญหายไป ในช่วงปี พ.ศ. 2495-2515 ดิเกร์ฮูลูได้ฟื้นตัวขึ้นอีกครั้งหนึ่ง โดย เป็นสื่อชาวบ้านให้กับรัฐบาลในการต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ มีการพัฒนาการเล่นโดยได้นำทำนองเพลงอินเดียมาใช้ร้องในมีท่วงทำนองกลอนสดแบบแยกี เกิดขึ้น 
และนำเพลงวาวบูแลมาใช้เป็นเพลงสุดท้าย ซึ่งยังเป็นธรรมเนียมจนถึงปัจจุบัน
วี. เอส. ไนพอล

เซอร์ วี. เอส. ไนพอล  (17 สิงหาคม ค.ศ. 1932 - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2018) วี. เอส. ไนพอลเป็นนักเขียนนวนิยายและบทความคนสำคัญของบริติชผู้มีเชื้อสายอินเดีย-ตรินิแดด ผู้ที่เกิดที่ตรินิแดดและโตเบโก ไนพอลถือว่าเป็นนักเขียนคนสำคัญผู้มีความสามารถในการเขียนร้อยแก้วในภาษาอังกฤษใหม่
ไนพอลได้รับทางวรรณกรรมต่างๆ หลายรางวัลที่รวมทั้งรางวัลจอห์น ลูเอลเลน รีส (John Llewellyn Rhys Prize) ในปี ค.ศ. 1958, รางวัลซัมเมอร์เซ็ท มอห์ม (Somerset Maugham Award) ในปี ค.ศ. 1960, รางวัลฮอธอร์นเดน (Hawthornden Prize) ในปี ค.ศ. 1964, รางวัลวรรณกรรมดับเบิลยู เอช สมิธ (W. H. Smith Literary Award) ในปี ค.ศ. 1968, รางวัลแมนบุคเคอร์ ในปี ค.ศ. 1971, รางวัลเดวิด โคเฮน ในปี ค.ศ. 1993 สำหรับชีวิตของความสำเร็จของวรรณกรรมบริเติช และ รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมจาก ราชสถาบันสวีเดน (Swedish Academy) ในปี ค.ศ. 2001
คุณค่าของงาน.
ในการมอบรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมให้แก่ไนพอล ราชสถาบันสวีเดนสรรเสริญงานของไนพอลว่า "เป็นงานที่รวมการบรรยายอันมีแก่นสารอันลึกซึ้งและการวิพากษ์อย่างเป็นกลางในงานที่ทำให้ผู้อ่านมองเห็นประวัติศาสตร์อันซ้อนเร้น" และกล่าวต่อไปว่า "ไนพอลเป็นนักปรัชญาสมัยใหม่ ผู้ยังคงรักษาประเพณีที่เริ่มมาตั้งแต่ "จดหมายเปอร์เซีย" (Lettres persanes) และ "ก็องดิด" ด้วยลักษณะการเขียนอันมีพลังอันควรค่าต่อการชื่นชมไนพอลแปลงความเดือดดาลไปเป็นความเที่ยงตรงที่ทำให้สถานะการณ์สามารถแสดงตนเองได้ที่แฝงด้วยการเหน็บแนม"
งานเขียน.
นวนิยาย
สารคดี
ภาษาหนุ่งเหวน

ภาษาเอ็น (En) มีผู้พูดในเวียดนาม 200 คน (พ.ศ. 2541) จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มขร้า สาขายาง-เบียว ภาษานี้ไม่มีเสียงพยัญชนะลิ้นไก่ (uvular)
ตับอ่อน

ตับอ่อน  เป็นอวัยวะซึ่งเป็นต่อมในระบบย่อยอาหารและระบบต่อมไร้ท่อในสัตว์มีกระดูกสันหลัง ในมนุษย์ ตับอ่อนอยู่ในช่องท้องหลังกระเพาะอาหาร เป็นต่อมไร้ท่อซึ่งผลิตฮอร์โมนสำคัญหลายชนิด รวมถึงอินซูลิน กลูคากอน โซมาโตสเตติน และแพนคริเอติกพอลิเพพไทด์ซึ่งไหลเวียนอยู่ในเลือด ตับอ่อนยังเป็นอวัยวะย่อยอาหาร โดยหลั่งน้ำย่อยตับอ่อนซึ่งมีเอนไซม์ย่อยอาหารที่ช่วยการย่อยและดูดซึมสารอาหารในลำไส้เล็ก เอนไซม์เหล่านี้ช่วยสลายคาร์โบไฮเดรต โปรตีนและลิพิดในไคม์ (chyme) และตับอ่อนมักหลั่งเอนไซม์ คือ trypsinogen chymotrypsinogen procarboxypeptidase
ยามาซากิ ซางารุ

ยามาซากิ ซางารุ (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ ยามาซากิ ซาการุ (ชื่อในอะนิเมะภาษาไทย) (; โรมาจิ: "Yamazaki Sagaru") เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 
ข้อมูลตัวละคร.
ยามาซากิ ซางารุ เป็นเจ้าหน้าที่ประจำหน่วยชินเซ็นงุมิ ทำหน้าที่เป็นสายลับ มักถูกใช้ไปสืบความลับของอาชญากรบ่อยๆ มีหน้าตาที่ธรรมดาไม่โดดเด่น มีนิสัยชอบเล่นแบดมินตันและเต้นคาบาดี้ แล้วยังชอบเล่นแบดมินตันในเวลาทำงานจนถูกฮิจิคาตะเล่นงานบ่อยครั้ง
ในหนังสือการ์ตูนกินทามะ ยามาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในบทเรียนที่ 5 แต่ปรากฏตัวพียงโครงร่างคร่าวๆ เท่านั้น แล้วจึงมาปรากฏตัวเห็นใบหน้าในบทเรียนที่ 9 แต่ยังไม่มีบทบาทมากนัก บทบาทของยามาซากิโดดเด่นครั้งแรกเมื่อไปสืบความลับในโรงงานจัสเตอร์เวย์ของมามุชิในบทเรียนที่ 51 
ในภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ยามาซากิปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 1 และเป็นเจ้าหน้าที่ชินเซ็นงุมิคนแรกที่ปรากฏตัวในภาพยนตร์การ์ตูนกินทามะ ในภาพยนตร์การ์ตูนนี้ ยามาซากิชอบแต่งตัวเลียนแบบเอจิเซ็น เรียวมะ ซึ่งเป็นตัวละครเอกจากการ์ตูนปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส ในขณะปฏิบัติหน้าที่
ชื่อของยามาซากิ.
ชื่อ "ยามาซากิ ซางารุ" มีที่มาจากชื่อของ ยามาซากิ ซึซึมุ เจ้าหน้าที่และสายลับประจำหน่วยชินเซ็นงุมิในประวัติศาสต์จริง
นอร์แมน บอร์ล็อก

นอร์แมน เออร์เนสต์ บอร์ล็อก  (25 มีนาคม ค.ศ. 1914 – 12 กันยายน ค.ศ. 2009) นักวิชาการชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งมูลนิธิเวิลด์ฟู้ดไพรส์ ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งการปฏิวัติเขียว" ในฐานะที่เป็นผู้นำการคิดค้น และนำเสนอเทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตอาหารจากการเกษตรในเม็กซิโก อินเดีย และปากีสถาน ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 การคิดค้นของบอร์ล็อกทำให้ประเทศผู้ผลิตสามารถเพิ่มปริมาณผลผลิตได้เป็นสองเท่า และประมาณการว่าสามารถช่วยเหลือประชากรโลกจากความอดอยากได้มากกว่าพันล้านคน และช่วยชีวิตคนได้มากกว่า 245 ล้านคน เสียชีวิตแล้วที่บ้านพักในเมืองแดลลัส รัฐเท็กซัสเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2009 ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากโรคมะเร็ง ขณะอายุ 95 ปี
นอร์แมน บอร์ล็อกได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพใน ค.ศ. 1970 [พ.ศ. 2513]
โยชิโตะ อูซูอิ

โยชิโตะ อูซูอิ (; โรมาจิ: "Usui Yoshito"; 21 เมษายน พ.ศ. 2501 – 11 กันยายน พ.ศ. 2552) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อเสียงจากหนังสือการ์ตูน เรื่อง "เครยอนชินจัง"
การเสียชีวิต.
ในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2552 มีรายงานข่าวว่า อูซูอิได้หายสาบสูญ โดยก่อนที่ อูซูอิจะหายตัวไปนั้น เขาได้บอกครอบครัวว่าจะไปปีนเขาที่จังหวัดกุมมะ หลังจากนั้นก็ไม่ได้รับการติดต่อมาอีก ครอบครัวของเขาพยายามติดต่อเขาทางมือถือ แต่ก็ไม่มีการตอบรับกลับมา จนกระทั่งภรรยาของเขาจึงตัดสินใจแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจในที่สุด ต่อมา เจ้าหน้าที่ตำรวจได้ตรวจพบสัญญาณมือถือของอูซูอิครั้งล่าสุดก่อนที่จะหายไป พบว่าอยู่บริเวณเมืองคารูอิซาวะ จังหวัดนางาโนะ ซึ่งห่างจากเมืองคาซูกาเบะ บ้านของเขาอีก 100 กิโลเมตร ในบริเวณดังกล่าวมีสภาพภูมิประเทศเป็นเทือกเขา อยู่ติดกับจังหวัดกุมมะพอดี 
เช้าวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่ได้พบศพของอูซูอิบนภูเขากุมมะ ซึ่งเป็นสถานที่เดียวกันกับที่อูซูอิกำลังจะไปปีนเขาที่นั่น เมื่อวันที่ 11 กันยายน ซึ่งตรงกับวันที่เขาหายตัวไปพอดี เมื่อช่วงเย็นวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2552 เจ้าหน้าที่ตำรวจได้กู้ศพลงจากเขาสำเร็จ พอได้มีการตรวจสอบศพอย่างละเอียดพบว่า เป็นศพของอูซูอิจริง เขาตกเขาตาย ไม่ได้ป่วยตาย
จักรวรรดิบราซิล

จักรวรรดิบราซิล  เป็นจักรวรรดิที่เป็นประเทศบราซิลปัจจุบัน จักรวรรดิบราซิลที่ปกครองโดยจักรพรรดิเปดรูที่ 1 และพระราชโอรสจักรพรรดิเปดรูที่ 2 เป็นจักรวรรดิที่ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1822 และต่อมาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐในปี ค.ศ. 1889
หลังจากการยึดครองโปรตุเกสโดยนโปเลียน ราชวงศ์บราแกนซาก็ย้ายราชสำนักลี้ภัยไปตั้งอยู่ที่บราซิลซึ่งเป็นอาณานิคมที่สำคัญที่สุดของโปรตุเกส หลังจากนั้นบราซิลก็กลายเป็นเมืองหลวงของสหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ ซึ่งเป็นฐานะใหม่และเป็นการมีรัฐบาลที่ปกครองตนเองโดยไม่ต้องคำนึงถึงอำนาจจากลิสบอน ความคิดที่ว่ารัฐบาลจะกลับไปตั้งอยู่ในโปรตุเกสเมื่อนโปเลียนถูกโค่นจึงเป็นความคิดที่ไม่เป็นที่ต้องใจเท่าใดนัก ฉะนั้นแม้ว่าจะได้รับการปกครองจากสมาชิกของราชวงศ์โปรตุเกสแต่บราซิลก็มีความรู้สึกว่าเป็นอิสระจากโปรตุเกส
หลังจากที่ได้รับอิสรภาพจากโปรตุเกสเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1822 แล้วบราซิลก็ปกครองโดยระบอบราชาธิปไตย จักรวรรดิบราซิลรุ่งเรืองมาจนถึงการก่อตั้งรัฐบาลสาธารณรัฐเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 ในช่วงก่อนหน้านั้นบราซิลปกครองโดยจักรพรรดิสองพระองค์ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1822 จนถึง ค.ศ. 1831 และพระราชโอรสจักรพรรดิเปดรูที่ 2 ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1831 จนถึง ค.ศ. 1889 พระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดิแห่งบราซิลในข้อแม้ที่ระบุในสนธิสัญญาในการยอมรับอิสรภาพของบราซิล
จักรวรรดิบราซิลสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1889 เมื่อมีการก่อตั้งเป็นสาธารณรัฐที่เป็นปฏิกิริยาจากการการเลิกทาสในบราซิลในปี ค.ศ. 1888
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
จักรวรรดิกาสนาวิยะห์

กาสนาวิยะห์  เป็นราชวงศ์อิสลาม และเปอร์เชียของชนเตอร์กิกมามลุค ผู้รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 975 จนถึง ค.ศ. 1187 และปกครองส่วนใหญ่ของเปอร์เชีย, ทรานสอ็อกซาเนียและทางตอนเหนือของอนุทวีปอินเดีย จักรวรรดิกาสนาวิยะห์มีศูนย์กลางอยู่ที่กาสนีที่ตั้งอยู่ในอัฟกานิสถานปัจจุบัน การที่มีอิทธิพลทั้งทางการเมืองและวัฒนธรรมจากอาณาจักรก่อนหน้านั้น - จักรวรรดิซามานิยะห์ - กาสนาวิยะห์เตอร์กิกจึงกลายมาเป็นเปอร์เชีย
ราชวงศ์ก่อตั้งโดยเซบุค ทิจิน  หลังจากที่ได้รับดินแดนที่มีศูนย์กลางที่กาสนีจากพ่อตาอัลฟ์ ทิจิน  ผู้ที่แยกตัวมาจากสุลต่านของราชวงศ์ซามานิยะห์ พระราชโอรสของพระองค์มาห์มุดแห่งกาสนี (Mahmud of Ghazni) ขยายดินแดนของจักรวรรดิที่ครอบคลุมตั้งแต่แม่น้ำอ็อกซัสไปจนถึงหุบเขาสินธุ และ มหาสมุทรอินเดีย ทางด้านตะวันตกไปจนจรดราวี และฮามาดาน เมื่อมาถึงรัชสมัยของมาซุดที่ 1 แห่งกาสนี (Mas'ud I of Ghazni) กาสนาวิยะห์ก็สูญเสียดินแดนไปเป็นอันมาก ทางด้านตะวันตกเสียให้แก่เซลจุค ที่ทำให้ลำบากต่อการครอบครองอัฟกานิสถาน, บาโลคิสถาน และ ปัญจาบ ในปี ค.ศ. 1151 สุลต่านบาห์รัมชาห์ก็เสียกาสนีแก่ อลาอุดดิน ฮุสเซนแห่งจักรวรรดิกอร์จนต้องย้ายเมืองหลวงไปอยู่ที่ลาฮอร์จนกระทั่งจักรวรรดิถูกยึดโดยจักรวรรดิกอร์ในปี ค.ศ. 1186.
8½

8½  ภาพยนตร์ภาษาอิตาเลียนที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2506 กำกับโดยเฟเดอริโก เฟลลินี ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ เป็นภาพยนตร์ซ้อนภาพยนตร์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับผู้กำกับภาพยนตร์ที่กำลังประสบปัญหาชีวิตส่วนตัว และขาดแรงบันดาลใจ ทำให้เกิด "director's block" ไม่สามารถผลิตผลงานชิ้นใหม่ที่กำลังกำกับอยู่ได้
ภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากประสบการณ์ส่วนตัวของเฟลลินี ที่เคยผ่านช่วงที่ขาดจินตนาการ จนกำกับภาพยนตร์ไม่ได้ โดยชื่อภาพยนตร์ก็มาจากจำนวนภาพยนตร์ขนาดยาวที่เขากำกับมาแล้ว 6 เรื่อง รวมกับภาพยนตร์ขนาดสั้น 2 เรื่อง และที่กำกับร่วมกับ Alberto Lattuada อีกหนึ่งเรื่อง (3 เรื่องหลังนี้ นับเป็นครึ่งเรื่อง เมื่อรวมกันทั้งหมดเป็น 7½ เรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้จึงนับเป็นเรื่องที่ 8½) 
8½ ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง 5 รางวัลออสการ์ และได้รับ2 รางวัล คือ รางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และรางวัลการออกแบบเครื่องแต่งกาย (ภาพยนตร์ขาวดำ)
คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย

คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย เป็นคณะผู้บริหารกิจการศาสนาอิสลามในประเทศไทย โดยใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติการบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม พ.ศ. 2540 ซึ่งระบุให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่า คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ประกอบด้วยจุฬาราชมนตรีเป็นประธานกรรมการ และกรรมการ ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งจากกรรมการอิสลามประจำจังหวัด ซึ่งเป็นผู้แทนคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัด จังหวัดละหนึ่งคน และจากกรรมการอื่นซึ่งคัดเลือกโดยจุฬาราชมนตรีมีจำนวนหนึ่งในสามของจำนวนผู้แทนคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัด มีวาระการดำรงตำแหน่ง 6 ปี
อำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย.
นอกจากนี้แล้วคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยยังเป็นองค์กรสำคัญในการประสานความร่วมมือในการจัดงานเมาลิดกลางแห่งประเทศไทย
การบริหารงานของคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย มีฐานะเป็นนิติบุคคลมีหน้าที่เกี่ยวกับกิจการของคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย โดยมีคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยเป็นผู้แทนของสำนักงานในกิจการที่เกี่ยวกับบุคคลภายนอก เพื่อการนี้คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยอาจมีมติมอบหมายให้กรรมการคนหนึ่งหรือหลายคนทำการแทนก็ได้ และให้เลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยเป็นผู้รับผิดชอบในกิจการของสำนักงาน
รายนามคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย.
ประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย คือ อรุณ บุญชม จุฬาราชมนตรี
รองประธานกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ได้แก่ นายสมัย เจริญช่าง นายสมาย มาลีพันธุ์ นายอรุณ วันแอเลาะ นายแวดือราแม มะมิงจิ ศ.ดร.อิมรอน มะลูลีม นายสวาป เผ่าประทาน นายเบิ้ม ปาทาน นายประสิทธิ์ มะหะหมัด นายดีน ยีสมัน และนายสุริยา ปันจอร์
เลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย คือ พล.ต.ต.สุรินทร์ ปาลาเร่
รองเลขาธิการคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ได้แก่ นายดำรงค์ สุมาลยศักดิ์ นายณรงค์เดช สุขจันทร์นายประเสริฐ ดิเจริญ และ นายรัศมี ดำชะไว
กรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ตำแหน่งอื่น คือ
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ศูนย์บริหารกิจการศาสนาอิสลามแห่งชาติ เฉลิมพระเกียรติ ถนนคลองเก้า แขวงคลองสิบ เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
เทพไท เสนพงศ์

เทพไท เสนพงศ์ (เกิด 12 มีนาคม พ.ศ. 2504) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช อดีตรองเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์และอดีตเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
การศึกษา.
ประกาศนียบัตร คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(กฎหมายมหาชน) จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย(FUTURE OF LEADER) คณะพัฒนาสังคม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์(NIDA) คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ชีวิตการเมือง.
เทพไท เสนพงศ์ เริ่มต้นชีวิตในวงการเมือง ตั้งแต่ยังเรียนหนังสืออยู่ด้วยการเป็นนักกิจกรรม ได้เป็นนายกองค์การนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง และ ได้รับการมอบหมายให้เป็นเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ใน พ.ศ. 2535–2537 และ ใน พ.ศ. 2540–2543 ได้รับเลือกให้เป็นเลขานุการรัฐมนตรีช่วยอีกครั้ง
เทพไท เสนพงศ์ ลงสมัครเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราชและได้รับการเลือกตั้งเป็นต้นมา นายเทพไทมีบทบาทเป็นโฆษกของพรรคประชาธิปัตย์ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์นอกจากนี้ยังเป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ รายการสายล่อฟ้า และรายการวิเคราะห์คอลัมนิสต์ ทางสถานีโทรทัศน์บลูสกายแชนแนล อีกด้วย 
เมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2564 ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าความเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของเทพไทสิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 101 (6) ประกอบมาตรา 98 (4) และมาตรา 96 (2) ในกรณีทุจริตเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเมื่อ พ.ศ. 2556 โดยให้สิ้นสุดลงนับแต่วันที่ศาลรัฐธรรมนูญมีคำสั่งรับคำร้อง และมีคำสั่งให้ยุติปฏิบัติหน้าที่ ในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2563 และให้ถือว่าอ่านคำวินิจฉัยให้คู่กรณีฟัง 27 มกราคม พ.ศ. 2564 เป็นวันที่ตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตว่างลง
ชีวิตส่วนตัว.
เทพไทเป็นบุตรคนที่ 3 ในบรรดาพี่น้องทั้งหมด และ มีเชื้อสายตูนิเซีย สมรสกับ พอเพ็ญ เริงประเสริฐวิทย์ บุตรีของ พันเอก พล เริงประเสริฐวิทย์ อดีต ส.ส.จังหวัดอุทัยธานี 6 สมัย อดีตหัวหน้าพรรคสยามประชาธิปไตย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม และ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตนักการเมืองและนักธุรกิจพันล้านในสมัยนั้น
อันตอน เชคอฟ

อันตอน ปัฟโลวิช เชคอฟ (29 มกราคม ค.ศ. 1860 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1904) เป็นนายแพทย์, นักเขียนเรื่องสั้น และ นักเขียนบทละครคนสำคัญชาวรัสเซีย เชคอฟเขียนบทละครสี่เรื่องที่ถือกันว่าเป็นงานคลาสสิกโดยนักเขียนและนักวิพากษ์วรรณกรรม ระหว่างที่ทำงานเขียนเชคอฟก็ยังเป็นนายแพทย์ไปด้วยในขณะเดียวกัน ครั้งหนึ่งเชคอฟเปรียบการเป็นแพทย์กับการเขียนว่า "การแพทย์เป็นภรรยาตามกฎหมายและการเขียนเป็นภรรยาน้อย"
เชคอฟหันหลังให้กับโรงละครเมื่อบทละครเรื่อง "The Seagull"  ที่เขียนในปี ค.ศ. 1896 ล้มเหลวอย่างไม่เป็นท่า แต่ได้รับการรับรองเป็นอย่างดีเมื่อถูกนำกลับมาแสดงอีกครั้งในปี ค.ศ. 1898 โดยโรงละครศิลปะมอสโคว์ของคอนแสตนติน สตานิสสลาฟสกี (Constantin Stanislavski) ซึ่งต่อมาก็สร้างละคร "Uncle Vanya"  และสร้างละครสองเรื่องสุดท้ายของเชคอฟเป็นครั้งแรก "Three Sisters"  และ "The Cherry Orchard"  งานบทละครสี่ชิ้นนี้เป็นงานที่ท้าทายนักแสดง และผู้ชมเพราะแทนที่จะเป็นการสื่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เชคอฟใช้ "บรรยากาศ" (theatre of mood) และ "ฝังชีวิตลงในเนื้อหา" (submerged life in the text) บทละครที่เชคอฟแต่งไม่ได้ซับซ้อน แต่ติดตามได้ง่าย และทำให้ผู้ชมรู้สึกถึงบรรยากาศที่ติดหูติดตา
ในระยะแรกเชคอฟเขียนเรื่องสั้นเพื่อหารายได้ แต่เมื่อแรงบันดาลใจทางด้านศิลปะเริ่มก่อตัวขึ้น เชคอฟก็เริ่มใช้วิธีใหม่ที่เป็นการปฏิรูปการเขียนเรื่องสั้นสมัยใหม่ ความเป็นเอกลักษณ์ของเชคอฟอยู่ที่การเป็นผู้เริ่มใช้วิธีเขียนที่เรียกว่า "การเขียนตามกระแสสำนึก" (stream of consciousness writing) ที่ต่อมานำมาใช้โดยเจมส์ จอยซ์ และนักเขียนแบบวรรณกรรมสมัยใหม่นิยม (Modernist literature) คนอื่นๆ ที่มารวมกับการไม่ยอมสรุปความเห็นทางด้านจริยธรรม ตามธรรมเนียมโครงสร้างของการเขียนวรรณกรรมก่อนหน้านั้น เชคอฟไม่ยอมแก้ตัวแต่อย่างใดในข้อที่ว่าบทละครทีตนเองเขียนเป็นบทละครที่ยากต่อความเข้าใจของผู้อ่าน โดยยืนกรานว่าหน้าที่ของศิลปินคือการตั้งคำถามมิใช่การตอบคำถาม
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ไอบีเอ็มโรดรันเนอร์

ไอบีเอ็ม โรดรันเนอร์ (IBM Roadrunner) เป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ไอบีเอ็มร่วมกับสถาบันวิจัยแห่งชาติ Los Alamos National Laboratory จัดสร้างขึ้น ตั้งอยู่ที่รัฐนิวเม็กซิโก ประเทศสหรัฐอเมริกา ได้รับจัดอันดับให้เป็นคอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลก จากการจัดอันดับของ เว็บไซต์ http://www.top500.org 
ไอบีเอ็ม โรดรันเนอร์มีมูลค่าในการก่อสร้างประมาณ 133 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ สี่พันหกร้อยล้านบาท) ซึ่งถูกออกแบบมาให้รองรับการประมวลผลสูงสุดในช่วง Peak หรือ Peak Performance ที่ 1.7 Petaflops (1015 FLOPS) (ความเร็ว 1 Petaflops นั้นเปรียบเทียบเท่ากับความสามารถในการประมวลผลคำสั่ง 1 พันล้านล้านคำสั่งในหนึ่งวินาที) และนอกจาก IBM Roadrunner นี้จะเป็นซูเปอร์คอมพิวเตอร์ที่เร็วที่สุดในโลกแล้ว มันยังเป็นซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ประหยัดพลังงานอีกด้วย จากผลงานวิจัยพบว่า IBM Roadrunner กินไฟอยู่ที่ 444.94 Megaflops Per Watt of Power
ซอล เบลโลว์

ซอล เบลโลว์ หรือ โซโลมอน เบลโลว์  (10 มิถุนายน ค.ศ. 1915 - 5 เมษายน ค.ศ. 2005) ซอล เบลโลว์เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวอเมริกันที่เกิดในแคนาดา เบลโลว์ได้รับทางวรรณกรรมหลายรางวัลที่รวมทั้งรางวัลพูลิตเซอร์ในปี ค.ศ. 1976, รางวัลโนเบลในปี ค.ศ. 1976 และได้รับมอบเหรียญศิลปินดีเด่นแห่งชาติแห่งสหรัฐอเมริกา (National Medal of Arts) ในปี ค.ศ. 1988 ซอล เบลโลว์เป็นนักเขียนคนเดียวที่ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติ (National Book Award) สามครั้งและเป็นคนเดียวที่ได้รับการเสนอชื่อหกครั้ง
ราชสถาบันสวีเดน (Swedish Academy) สรรเสริญงานของซอล เบลโลว์ว่าเป็นงานที่เต็มไปด้วย
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />exuberant ideas, flashing irony, hilarious comedy and burning compassion... the mixture of rich picaresque novel and subtle analysis of our culture, of entertaining adventure, drastic and tragic episodes in quick succession interspersed with philosophic conversation, all developed by a commentator with a witty tongue and penetrating insight into the outer and inner complications that drive us to act, or prevent us from acting, and that can be called the dilemma of our age. 
งานชิ้นสำคัญของซอล เบลโลว์ก็ได้แก่ "The Adventures of Augie March" , "Herzog" , "Mr. Sammler's Planet" , "Seize the Day" , "Humboldt's Gift"  และ "Ravelstein"  ซอล เบลโลว์ถือกันว่าเป็นนักประพันธ์คนสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ผู้มี "อิทธิพลทางวรรณกรรมอันใหญ่หลวง"
ลาสตราดา

ลาสตราดา  เป็นภาพยนตร์ภาษาอิตาลีแนวนีโอเรียลลิสต์ ที่เขียนบทและกำกับโดยเฟเดอริโก เฟลลินี ออกฉายในปี พ.ศ. 2497 นำแสดงโดยแอนโทนี ควินน์ และจูเลียตตา มาซินา ภรรยาของเฟลลินี ผู้กำกับ
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากความทรงจำในวัยเด็กของเฟลลินี ที่เคยใช้ชีวิตอยู่ในเมืองริมินี ริมชายหาดทะเลเอเดรียติก ทางตะวันตกของอิตาลี และเคยหนีออกจากบ้านไปร่วมคณะละครสัตว์ ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยฟิล์มขาวดำ อำนวยการสร้างโดยดิโน เดอ ลอเรนติส ดนตรีประกอบโดย นิโน โรตา
ภาพยนตร์เปิดตัวครั้งแรกในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเวนิส ปี 1954 และได้รับรางวัลสิงโตเงิน หลังจากเข้าฉายในสหรัฐอเมริกาในปี 1956 ได้รับเสนอชื่อเข้าชิง 2 รางวัลออสการ์ ประจำปี 1957 และได้รับรางวัลภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม
สถาบันภาพยนตร์อเมริกันกล่าวถึงภาพยนตร์นี้เป็น "หนึ่งในภาพยนตร์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา" โดยได้รับรางวัลอะคาเดมีสาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยมใน ค.ศ. 1957 สถาบันภาพยนตร์อังกฤษจัดให้อยู่ในอันดับ 4 จากท็อป 10 ประจำปี 1992
เรื่องย่อ.
ภาพยนตร์กล่าวถึง เกลโซมินา (รับบทโดย มาซินา) หญิงสาวที่ถูกมารดาขายให้กับ แซมปาโน (รับบทโดย ควินน์) นักแสดงเร่ข้างถนน ที่แสดงความสามารถพิเศษในฐานะที่เป็นมนุษย์จอมพลัง เกลโซมินาทำหน้าที่เป็นผู้ช่วย เล่นตลก และเล่นดนตรีประกอบ
แซมปาโน เป็นชายที่มีบุคลิกหยาบกระด้าง เขาบอกใครต่อใครว่าเกลโซมินาเป็นภรรยา แต่ยังมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวมากมายที่พบ ตลอดเวลาที่ออกเร่แสดง โดยไม่แยแสกับความรู้สึกของเกลโซมินา
แซมปาโนและเกลโซมินา ได้พบกับ อิล มัตโต (แปลว่า "The Fool" รับบทโดย เบสฮาร์ต) นักแสดงกายกรรมไต่ลวดที่เคยอยู่ร่วมคณะละครสัตว์กับแซมปาโน อิ มัตโตสนิทสนมกับเกลโซมินาอย่างรวดเร็ว เขาคอยกระตุ้นให้เกลโซมินาทิ้งแซมปาโนไปใช้ชีวิตที่ดีกว่า แต่เธอก็ยังตัดใจทิ้งเขาไปไม่ได้
อิล มัตโตทะเลาะกับแซมปาโนอย่างรุนแรง และถูกแซมปาโนบันดาลโทสะฆ่าตายและนำศพไปทิ้ง เมื่อเกลโซมินาพบร่างของอิล มัตโต เธอจึงช็อกและเสียสติไป แซมปาโนจึงทิ้งเกลโซมินาไป
ห้าปีต่อมา แซมปาโนได้พบความจริงว่า เกลโซมินาได้ใช้ชีวิตเร่ร่อนอย่างไร้จุดหมาย และเสียชีวิตไปแล้ว ในเวลานั้นเขาเพิ่งจะรู้ตัวว่ารักเกลโซมินา และมีความว้าเหว่เพียงใด
ดา คาโปะ

ดา คาโปะ (; โรมาจิ: "Da capo") เป็นเอโรเกะแนววิชวลโนเวลของญี่ปุ่นพัฒนาโดยเซอร์คัส ชุด limited ออกขายในวันที่ 28 มิถุนายน 2002 เล่นบนคอมพิวเตอร์เป็น CD-ROM ส่วนที่เป็น DVD-ROM เริ่มวางขายวันที่ 26 กรกฎาคม 2002 version ภาษาอังกฤษเริ่มขายวันนี้ 25 ธันวาคม 2008 Da Capo เริ่มจากการเป็นเนื้อเรื่องสั้นๆใน fandisc ของ Archimedes no Wasuremono หลังจากนั้นก็มีการออกภาคต่างๆตามมาอีกมากมายทั้งที่เป็น PC และ PlayStation 2 โดยในแต่ละภาคได้มีการปรับปรุงเนื้อเรื่องและ Gameplay โดยเนื้อเรื่องจะเปลี่ยนไปตามตัวเลือกต่างๆ โดยจะเป็นเนื้อเรื่องของตัวละครหญิงทั้งหมด 6 คน
ตัวละคร.
ให้เสียงโดย: ด้านดอกซากุระ (ญี่ปุ่น), รฐา โพธิ์งาม (ไทย)
ซีบีเอส

ซีบีเอส  หรือ บริษัทแพร่สัญญาณซีบีเอส  เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์อเมริกัน หนึ่งในสามผู้ยิ่งใหญ่ แห่งวงการโทรทัศน์ของสหรัฐอเมริกา โดยอีกสองสถานีคือ เอ็นบีซี และเอบีซี และเช่นเดียวกับทั้งเอ็นบีซี ทางซีบีเอสเริ่มจากการเป็นสถานีวิทยุมาก่อน ชื่อมาจากชื่อเก่าของสถานีที่ใช้ชื่อว่า ระบบแพร่สัญญาณโคลัมเบีย (โคลัมเบีย บรอดแคสติง ซิสเตม) ในบางครั้งจะเรียกว่าสถานี "เครือข่ายดวงตา" (Eye Network, อายเน็ตเวิร์ก) หรือเรียกง่าย ๆ ว่า "ดวงตา" (The Eye, ดิอาย) เนื่องจากรูปร่างโลโก้ของบริษัทที่มีลักษณะเป็นดวงตา หรือในบางครั้งก็เรียกว่า "เครือข่ายทิฟฟานี" (Tiffany Network, ทิฟฟานีเน็ตเวิร์ก) เช่นกัน ที่หมายถึงความมีคุณภาพสูงของรายการของซีบีเอสในช่วงระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งของผู้ก่อตั้ง วิลเลียม เอส. แพเลย์ (1927–1990) (พ.ศ. 2470-2533) และยังอาจหมายถึงการเริ่มออกอากาศทางโทรทัศน์สีครั้งแรกของช่องอีกด้วย ที่เกิดขึ้นในตึก ทิฟฟานี แอนด์ โค. ในนครนิวยอร์ก ในปี 1950 (พ.ศ. 2493) ดังนั้นจึงได้ฉายานามว่าเป็นระบบการออกอากาศโทรทัศน์สี (Color broadcasting system) ในช่วงที่เกิดนวัตกรรมนี้มา
เดิมสถานีเกิดจากยูไนเต็ดอินดีเพนเดนต์บรอดแคสเตอร์สอิงก์ ที่มีสถานีวิทยุ 16 สถานี ที่ซื้อมาจากวิลเลียม เอส. แพเลย์ ในปี 1928 (พ.ศ. 2471) และเปลี่ยนชื่อมาเป็น ระบบแพร่สัญญาณโคลัมเบีย และภายใต้การแนะนำของแพเลย์ ซีบีเอสก็เป็นเครือข่ายสถานีวิทยุที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา และเป็นบิ๊กทรีของเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกา ในปี 1974 ซีบีเอสลดชื่อเต็มให้เหลือชื่อสั้น ๆ ว่า ซีบีเอส อิงก์ (CBS, Inc.) และต่อมาเดอะ เวสติงเฮาส์ อีเลกทริก คอร์โปเรชัน ได้ครอบครองสถานีในปี 1995 (พ.ศ. 2538) และเปลี่ยนชื่อบริษัทที่ซื้อมาเป็น ซีบีเอส คอร์โปเรชัน (CBS Corporation) ในปี 2000 (พ.ศ. 2543) ซีบีเอสอยู่ใต้การควบคุมของ ไวอาคอม ในปลายปี 2005 (พ.ศ. 2548) ไวอาคอมแยกตัวเองและก่อตั้งซีบีเอส คอร์โปเรชันใหม่กับสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส เป็นสถานีหลัก ซึ่งทั้งซีบีเอส คอร์โปรเรชัน และไวอาคอมใหม่ อยู่ภายใต้การควบคุมของ ซัมเนอร์ เรดสโตน ผ่าน เนชันนอลอมิวส์เมนต์ส บริษัทแม่ของทั้งสองบริษัท ก่อนที่จะควบกิจการเป็น ไวอาคอมซีบีเอส ในปลายปี 2019 (พ.ศ. 2562) และในปี 2022 (พ.ศ. 2565) ไวอาคอมซีบีเอส เปลี่ยนชื่อเป็น พาราเมาต์โกลบอล 
รายการที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เอ็นซีไอเอส ฯลฯ
สัญลักษณ์ประจำสถานี.
ในช่วงแรกของสถานี สัญลักษณ์ของสถานีจะเป็นตัวอักษรซีบีเอส ตัวพิมพ์ใหญ่ พร้อมไฟสปอตไลท์ส่องลงมา ใช้จนกระทั่ง วันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 1951 ทางสถานีจึงเปลี่ยนสัญลักษณ์เป็นรูปดวงตา ที่ออกแบบโดย บิล โกลเด้น ซึ่งแรงบันดาลใจได้มาจากการที่เขาได้ไปท่องเที่ยวที่เพนซิลวาเนีย ดักซ์ คันทรี่ เขาได้พบกับสัญลักษณ์ดวงตาต่าง ๆ ที่ชาวนาวาดไว้บนยุ้งฉางเพื่อไล่วิญญาณอันชั่วร้าย บิลจึงนำแรงบันดาลใจนั้น มาทำโลโก้ของซีบีเอส 
สัญลักษณ์ดวงตาของซีบีเอส กลายเป็นสัญลักษณ์ที่ทางสถานีใช้มานานมากที่สุด โดยที่ไม่เคยเปลี่ยนโลโก้เลย ต่างจากหลาย ๆ ช่องที่เปลี่ยนบ่อย ๆ
บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน

บริษัทแพร่สัญญาณอเมริกัน (ชื่อย่อ : เอบีซี; ABC) เป็นเครือข่ายสถานีโทรทัศน์ ในสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2486 โดยมีที่มาจากเครือข่ายบลูเนตเวิร์ก (Blue Network) ของเอ็นบีซี เอบีซีเป็นกิจการของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ และเป็นองค์กรในสายงานโทรทัศน์ดิสนีย์-เอบีซี ออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 มีสำนักงานใหญ่อยู่บริเวณอัปเปอร์เวสต์ไซด์ (Upper West Side) ของแมนแฮตตัน ในนครนิวยอร์ก ขณะที่สำนักงานด้านรายการของสถานีฯ อยู่ที่เมืองเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ซึ่งมีพื้นที่ติดกับสตูดิโอของวอลต์ดิสนีย์ และสำนักงานใหญ่ของบริษัทเดอะวอลต์ดิสนีย์ นอกจากนี้ยังมีสตูดิโออีกแห่ง ณ อาคาร 1500 Broadway ในไทม์สแควร์ในชื่อ Times Square Studios สำหรับออกอากาศรายการข่าวและวาไรตี้ยามเช้า Good Morning America และรายการในการเคาท์ดาวน์สู่ปีใหม่ชื่อดัง Dick Clark's New Year's Rockin' Eve with Ryan Secreat
วิลเลียม ฟอกเนอร์

วิลเลียม ฟอกเนอร์ (25 กันยายน ค.ศ. 1897 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1962) เป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นคนสำคัญชาวอเมริกัน ฟอกเนอร์ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1949 เป็นนักเขียนผู้มีอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชื่อเสียงของฟอกเนอร์มาจากการเขียนนวนิยาย นวนิยายขนาดสั้น และเรื่องสั้น และยังมีงานเขียนโคลงกลอน และบทภาพยนตร์บางชิ้น 
งานส่วนใหญ่ของฟอกเนอร์เป็นงานเขียนใช้ฉากบ้านเกิดในรัฐมิสซิสซิปปี ซึ่งทำให้ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนของภาคใต้คนสำคัญคนหนึ่งของสหรัฐเช่นเดียวกับมาร์ก ทเวน, โรเบิร์ต เพนน์ วอร์เรน, แฟลนเนอรี โอคอนเนอร์, ทรูแมน คาโพตี, ยูดอรา เวลที และเทนเนสซี วิลเลียมส์
ฟอกเนอร์เริ่มมีงานเขียนอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่ราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1920 แต่ก็ไม่เป็นที่รู้จักกันเท่าใดนักจนกระทั่งเมื่อมาได้รับรางวัลโนเบลใน ค.ศ. 1949 ตั้งแต่นั้นมาฟอกเนอร์ก็ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นนักเขียนคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของวรรณกรรมอเมริกัน
งานเขียนบางชิ้น.
นวนิยาย.
แปลโดยดลสิทธิ์ บางคมบาง ในชื่อ "เมื่อฉันนอนลงตาย" สำนักพิมพ์ชมนาด ปี 2556 
แปลโดยสุนันทา วรรณสินธ์ เบล ในชื่อ "กว่าจะสิ้นลมหายใจ" สำนักพิมพ์ไลต์เฮาส์ พับลิชชิ่ง ปี 2557
แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ

แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ (เกิดวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักแสดงและอดีตนายแบบชาวอังกฤษเชื้อสายไนจีเรีย เป็นที่รู้จักจากการแสดงในบทบาท "ไซมอน อเดบีซี" ตัวละครหลักจากละครชุดทางช่องเอชบีโอเรื่อง "เดนคน คุกเดือด" ในฤดูกาลที่ 1–4 (ค.ศ. 1997–2001), บทบาท "ล็อก-นาห์" จากภาพยนตร์เรื่อง "เดอะมัมมี่ รีเทิร์น ฟื้นชีพกองทัพมัมมี่ล้างโลก" (ค.ศ. 2001), บทบาท "นิกวานา วอมโบซี" จาก "ล่าจารชน ยอดคนอันตราย" (ค.ศ. 2002), บทบาท "มร.เอโค ทันเด" จากละครชุดของช่องเอบีซีเรื่อง "อสุรกายดงดิบ" ในฤดูกาลที่ 2–3 (ค.ศ. 2005–2007), บทบาท "เคิร์ส" ใน "ธอร์ เทพเจ้าสายฟ้าโลกาทมิฬ" (ค.ศ. 2013), บทบาท "มัลโก" จากละครชุดเรื่อง "มหาศึกชิงบัลลังก์" ฤดูกาลที่ 5 (ค.ศ. 2015), บทบาท "เดฟ ดูเออร์สัน" จากภาพยนตร์ชีวประวัติเรื่อง "คนเปลี่ยนเกม" (ค.ศ. 2015) และ บทบาท "เวย์ลอน โจนส์ / คิลเลอร์ครอค" จาก ทีมพลีชีพ มหาวายร้าย (ค.ศ. 2016)
ประวัติ.
แอดิวาเล แอคินูเย-อากบาเจ เกิดที่เมืองอีสลิงตัน, เกรเทอร์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ พ่อกับแม่ของเขาเป็นนักเรียนชาวไนจีเรียที่กำลังศึกษาอยู่ในสหราชอาณาจักร เมื่อเขาอายุได้เพียงแค่ 6 สัปดาห์ พ่อและแม่ชาวไนจีเรียของเขาได้ยกเขาให้กับครอบครัวคนผิวขาวในเมืองทิลบิวรี มณฑลเอสเซกซ์ ไปเลี้ยงดูแทน โดยพ่อบุญธรรมที่รับเขาไปเลี้ยงมีอาชีพขับรถบรรทุก
ต่อมาเมื่อเขาอายุได้ 8 ขวบ พ่อและแม่ของเขานำเขากลับไปอยู่ด้วยที่ประเทศไนจีเรีย แต่เขากลับประสบปัญหาไม่สามารถพูดภาษาโยรูบาซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นของชาวแอฟริกาตะวันตกได้ ประกอบกับพ่อและแม่ของเขาไม่อนุญาตให้พูดภาษาอังกฤษ ทำให้เขาถูกส่งตัวกลับมายังเมืองทิลบิวรี ประเทศอังกฤษ โดยการถูกส่งกลับมาจากไนจีเรียทำให้เขาต้องประสบปัญหาความขัดแย้งทางอัตลักษณ์ส่วนตัว คือการเป็นบุคคลที่มีพื้นเพเป็นชาวแอฟริกันแต่กลับไม่สามารถพูดภาษาท้องถิ่นของตัวเองและไม่สามารถใช้ชีวิตในประเทศของตัวเองได้ ซ้ำยังต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมของชาวยุโรปผิวขาวทั้งที่เป็นชาวแอฟริกันผิวดำและมีความแตกต่างจากคนอื่น ทำให้เขาไปเข้าร่วมกับแก็งค์อันธพาลเพื่อหนีจากการถูกรังแก จนกระทั่งเมื่ออายุ 16 ปีเขาเริ่มมีพฤติกรรมลักทรัพย์ ทำให้พ่อบุญธรรมของเขาต้องส่งเขาไปเรียนที่โรงเรียนประจำในเซอร์รีย์
เขาตัดสินใจศึกษาในระดับปริญญาตรีทางด้านนิติศาสตร์จนจบหลักสูตรนิติศาสตรบัณฑิตจากคิงส์คอลเลจลอนดอน และศึกษาต่อในระดับปริญญาโทจนจบหลักสูตรนิติศาสตรมหาบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยลอนดอน โดยในช่วงที่เขาเรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเขาได้ทำงานในร้านขายเสื้อผ้าที่แนะนำและชักชวนเขาให้เป็นนักเดินแบบ