เล่าฝั่น แซ่ย่าง

เล่าฝั่น แซ่ย่าง หรือ ฝั่น ซู เสียง (อักษรโรมัน: Lao Fan, Fan Tsu Hsiang) (ป. พ.ศ. 2481 – 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520) มีชื่อจริงว่าชื่อเชี้ยง แซ่พ่าน เป็นเจ้าพ่อค้ายาเสพติดชาวฮ่อ ที่ติด 1 ใน 12 รายชื่อพ่อค้ายาเสพติดระดับโลกที่เลสเตอร์ วูล์ฟ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาเปิดเผยชื่อในการประชุมรัฐสภาสหรัฐ และเป็นสมาชิกระดับสูงในเครือข่ายค้ายาเสพติดในพื้นที่สามเหลี่ยมทองคำที่ส่งเฮโรอีนกระจายไปยังทวีปยุโรป และสหรัฐอเมริกา
เจ้าหน้าที่ตำรวจพยายามจับกุมเล่าฝั่นหลายครั้งแต่ก็ไม่สามารถจับกุมได้ จนกระทั่งในวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 เจ้าหน้าที่ตำรวจสามารถบุกจู่โจมจับกุมเล่าฝั่นพร้อมกับเฮโรอีนจำนวน 3,700 กรัม ที่เซ็นทรัลชิดลม และในวันรุ่งขึ้นตำรวจได้ตรวจค้นโกดังเก็บเฮโรอีนของเล่าฝั่นในซอยสุขสันต์ 2 พร้อมกับจับกุมใส รีซอ คนเฝ้าบ้าน จากการตรวจค้นพบเฮโรอีนน้ำหนัก 118 กิโลกรัม, มอร์ฟีน 23 กิโลกรัม และฝิ่น 14 กิโลกรัม
ต่อมาในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ได้ใช้อำนาจมาตรา 21 ออกคำสั่งให้ประหารชีวิตเล่าฝั่น, แว่นโค แซ่แว่น หรือเล่าซู และชาญ ศรีผดุงกุล หรือเล่าซาน โดยเล่าฝั่นกับชาญถูกประหารชีวิตที่เรือนจำกลางบางขวางในวันรุ่งขึ้น และนับเป็นสองคนสุดท้ายที่ถูกประหารชีวิตตามอำนาจมาตรา 21
ประวัติ.
ชื่อเชี้ยง แซ่พ่าน หรือ เล่าฝั่น แซ่ย่าง หรือฝั่น ซู เสียง เกิดที่ตำบลแม่สาย อำเภอเชียงแสน(ปัจจุบันคืออำเภอแม่สาย) จังหวัดเชียงราย เมื่อประมาณ พ.ศ. 2481 เป็นบุตรชายของเป่าเกวียน แซ่ฝั่น และซือ แซ่เบ๊ และเขาอ้างว่าเป็นหลานชายของนายพล ต้วน ซี เหวิน หรือ เล่าต่วน ทหารจีนฮ่อกองพล 93
เล่าฝั่นนับถือศาสนาอิสลาม ต่อมาเขาเช่าบ้านเลขที่ 7 ซอยประชานิมิตร ถนนประดิพัทธ์ เขตพญาไท เพื่ออยู่กับวนิดา พันธุ์เกศมงคล ภรรยา และมีบุตรชายจำนวน 1 คนกับเธอเมื่อประมาณ พ.ศ. 2519
เล่าฝั่นค้าขายหยกเพื่อบังหน้าการค้ายาเสพติด โดยเขาร่วมกันค้ายาเสพติดกับเจ้าพ่อค้ายาเสพติดชาวจีนฮ่ออีกหลายคนดำเนินเครือข่ายค้ายาเสพติดที่ส่งออกยาเสพติดจากสามเหลี่ยมทองคำไปยังสหรัฐอเมริกา และทวีปยุโรป เขาเป็นส่วนหนึ่งของแก๊งค้ายาเสพติดที่นำโดยจาง ไค เช็ค โดยจางทำธุรกิจหลายอย่างได้แก่โรงแรมบรอดเวย์ที่ไชนาทาวน์ในกรุงเทพมหานคร ,บริษัทขายใบชา และบริษัทรถบรรทุก ในกรุงเทพมหานคร เพื่อบังหน้าการค้ายาเสพติด เล่าฝั่นมีคู่หูค้ายาเสพติดคือชาญ ศรีผดุงกรุง ซึ่งเป็นพ่อค้าเฮโรอีนรายใหญ่
จาง ฉีฝูซึ่งเป็นผู้ผลิตเฮโรอีนรายใหญ่ในพื้นที่สามเหลี่ยมทองคำไว้วางใจเล่าฝั่นเนื่องจากเล่าฝั่นเป็นหลานของเล่าต่วน จางจึงส่งเฮโรอีนจำนวนมากให้เล่าฝั่นนำไปขายแล้วส่งเงินกลับให้จางที่อำเภอแม่สาย การขายเฮโรอีนทำให้เล่าฝั่นร่ำรวยอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้เล่าฝั่นยังเป็นคนควบคุมโกดังเก็บเฮโรอีนที่จะส่งขายไปทั่วประเทศไทย และหากผู้ซื้อยาเสพติดอยู่ต่างจังหวัดจะต้องซื้อยาเสพติดผ่านเล่าฝั่นทุกครั้ง โดยการซื้อยาเสพติด เล่าฝั่นจะเก็บเงินจากผู้ซื้อก่อน แล้วส่งของให้ในภายหลัง ถ้าตำรวจสามารถจับคนส่งของพร้อมยาเสพติด เล่าฝั่นจะส่งเงินคืนให้ผู้ซื้อทันที นอกจากนี้เล่าฝั่นสนิทกับเอี้ยวตุง แซ่ม้าเป็นอย่างดีทำให้เขาสามารถติดต่อผู้ซื้อเฮโรอีนทั่วประเทศได้ และเขายังรู้จักกับปรีชา หรือซิงซา แซ่ฉิ่น อีกด้วย
เล่าฝั่นมีความคิดที่จะเลิกค้ายาเสพติด แต่ก็เลิกไม่ได้เนื่องจากการค้าเฮโรอีนเหมือนกับการขึ้นไปบนหลังเสือ หากเลิกค้าเมื่อไรก็จะถูกพวกเดียวกันฆ่าปิดปากเพราะเขารู้เรื่องทั้งหมดในขบวนการค้ายาเสพติดของจาง ฉีฝู
เจ้าหน้าที่ตำรวจไทย และตำรวจสากลติดตามตัวเล่าฝั่นมาตลอด และพยายามจับกุมตัวเล่าฝั่นหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีโอกาสจับกุมได้ โดยเมื่อตำรวจติดตามตัวเล่าฝั่นอย่างกระชั้นชิดมาก ๆ เล่าฝั่นจะหลบหนีไปที่ไต้หวัน แล้วรอจนเรื่องเงียบ เมื่อเรื่องเงียบเขาจะลักลอบกลับเข้ามาในประเทศไทย
วันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 เจ้าหน้าที่ตำรวจชนะสงครามได้จับกุมสุนีย์ ส่งเจริญ ชู้ของชุมพล มณีเนตร,พิบูลย์ ตันตริโชติวัฒน์ และสมศักดิ์ อุดมชัยทรัพย์ที่โรงแรม 48 แขวงบางขุนพรหม พร้อมกับเฮโรอีนน้ำหนัก 4 กิโลกรัม ทั้งสามให้การว่าเล่าฝั่นเป็นตัวการส่งมอบเฮโรอีนให้ แต่ในขณะนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจยังไม่มีหลักฐานที่จะจับกุมเล่าฝั่นได้ โดยตำรวจเชื่อว่าเล่าฝั่นต้องมีส่วนร่วมกับการส่งออกเฮโรอีนออกนอกประเทศไทย และตำรวจสงสัยว่าชุมพล มณีเนตร ซึ่งถูกจับกุม และถูกคุมขังที่บริติชฮ่องกงในข้อหาค้ายาเสพติดเมื่อปลายพ.ศ. 2519 อาจร่วมกับเล่าฝั่นส่งออกเฮโรอีนออกนอกประเทศ
การจับกุมที่เซ็นทรัลชิดลม.
วันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 เจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยปราบปรามยาเสพติด และตำรวจสากลได้รับรายงานว่าเล่าฝั่นซึ่งเป็นพ่อค้ายาเสพติดระดับโลกที่เพิ่งเดินทางเข้ามาในกรุงเทพมหานคร จะส่งมอบเฮโรอีนให้กับลูกค้าในตอนบ่ายของวันเดียวกันที่ลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลชิดลม พล.ต.ต. เภา สารสิน ,พล.ต.ต ชวลิต ยอดมณี และพ.ต.อ.ม.ล. เติม สนิทวงศ์ นำกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยปราบปรามยาเสพติดไปดักจับกุมตั้งแต่เวลา 12.00 น. ต่อมาในเวลาประมาณ 14.00 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจพบเล่าฝั่นขับรถเก๋งดัทสัน 1200 สีแดง หมายเลขทะเบียน ก.ท.อ. 1047 เพียงลำพัง โดยขับมาตามถนนเพลินจิต จากฝั่งแยกราชประสงค์ เมื่อเล่าฝั่นพบว่าถูกตำรวจติดตาม เขาจึงขับรถเลี้ยวเข้าไปในลานจอดรถของเซ็นทรัลชิดลม แล้วเปิดประตูลงจากรถวิ่งหนีตำรวจแต่เขาก็ถูกตำรวจจับกุมได้โดยไม่มีการต่อสู้ จากการตรวจค้นตัวไม่พบอาวุธ ส่วนการตรวจค้นที่เก็บของท้ายรถยนต์พบเฮโรอีนบรรจุในถุงพลาสติกจำนวน 10 ถุง น้ำหนักรวม 3,700 กรัม ใส่ไว้ในกล่องกระดาษสีน้ำตาล หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ควบคุมตัวเล่าฝั่นมาสอบสวนที่หน่วยปราบปรามยาเสพติด
การสืบสวน.
จากการสอบสวน เล่าฝั่นให้การว่าเขาเดินทางจากไต้หวันมายังกรุงเทพมหานครเมื่อ 2 เดือนก่อน แล้วเช่าแฟลตเมโทร ข้างโรงภาพยนตร์เมโทร ในซอยสมประสงค์ 1 เป็นที่พัก ในบางครั้งเขาไปพักที่บ้านเลขที่ 7 ซอยประชานิมิตร ของปรีชา แช่เฉิ่น เจ้าของร้านพรชัยพัฒนา และเป็นเพื่อนของเล่าฝั่น
เล่าฝั่นให้การว่าเฮโรอีนที่ถูกจับกุมในครั้งนี้ซื้อมาจากพ่อค้ายาเสพติดรายอื่นเพื่อจะนำส่งออกไปต่างประเทศ แต่เล่าฝั่นไม่ยอมบอกสถานที่ซื้อและสถานที่จะนำเฮโรอีนออกนอกประเทศ ส่วนรถยนต์ที่ใช้ส่งเฮโรอีนเป็นของประพันธ์ มานะจีระจรัส
หลังจากนั้นตำรวจได้นำตัวเล่าฝั่นไปค้นห้องพักในแฟลตเมโทร แต่ไม่พบสิ่งผิดกฎหมาย จากนั้นตำรวจนำตัวเล่าฝั่นไปค้นบ้านของปรีชา เนื่องจากตำรวจสงสัยว่าอาจมีเฮโรอีนซุกซ่อนอยู่ในบ้าน โดยปรีชายินยอมให้ตำรวจตรวจค้น จากการตรวจค้นไม่พบสิ่งผิดกฎหมายในบ้าน ปรีชาบอกตำรวจว่าเขารู้จักเล่าฝั่นมาประมาณ 10 ปี โดยเล่าฝั่นมาพักที่บ้านไม่บ่อยนัก และเขาเพิ่งทราบในวันนี้ว่าเล่าฝั่นเป็นพ่อค้ายาเสพติด แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจสงสัยว่าปรีชา แซ่เฉิ่น และวันเพ็ญ อยู่เย็น แฟนสาวของปรีชา ซึ่งพักอาศัยในบ้าน อาจมีส่วนรู้เห็นกับการค้าเฮโรอีนเนื่องจากระหว่างที่ตำรวจตรวจค้นทั้งสองทำท่าจะหลบหนี โดยอ้างว่าเป็นแขกที่มาเยี่ยมบ้าน แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจทราบว่าปรีชาเช่าบ้านมาเพื่อเป็นที่พัก และอยู่ร่วมกับเล่าฝั่น เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงควบคุมปรีชาและวันเพ็ญไปสอบสวนต่อที่กรมตำรวจ
ในขณะที่ พล.ต.ต. เภา สารสิน กำลังสอบสวนเล่าฝั่นซึ่งพูดภาษาไทยได้บ้าง พล.ต.ต.เภาได้ถามเล่าฝั่นว่ารู้จัก ม.21 หรือเปล่า เล่าฝั่นพยักหน้าและตอบว่ารู้ พร้อมกับกล่าวว่า "อั้ว เป็นลูกผู้ชายทำผิดก็ยอมรับผิด เป็นตายก็เท่ากัน อั้วตายเดี๋ยวนี้วันหน้าก็ต้องตาย" แล้วเขาได้ชี้ไปที่พล.ต.ต. เภาแล้วพูดต่อว่า "มันก็ต้องตายเหมือนกันทุกคน"
การสารภาพ.
เจ้าหน้าที่ตำรวจได้สอบปากคำเล่าฝั่นอย่างละเอียด และบอกเล่าฝั่นว่าการปิดบังที่ซุกซ่อนเฮโรอีนจะไม่เกิดประโยชน์อะไรขึ้น เพราะหากเล่าฝั่นต้องโทษประหารชีวิต เฮโรอีนที่เขาซุกซ่อนไว้ก็จะถูกลูกน้องเอาไปเป็นของตัวเอง แล้วนำไปแพร่กระจายและสร้างความเดือดร้อนให้กับเพื่อนมนุษย์ตาดำ ๆ อีกเป็นจำนวนมาก เล่าฝั่นนั่งคิดสักครู่ แล้วเขายอมรับสารภาพถึงสถานที่ซ่อนเฮโรอีนว่าเป็นบ้านเลขที่ 16/68 ซอยสุขสันต์ 2 หมู่บ้านสุขสันต์ แขวงลาดยาว ซึ่งบ้านดังกล่าวเป็นบ้านที่เล่าฝั่นเช่าไว้เพื่อเก็บเฮโรอีนเพื่อเตรียมส่งออกไปนอกประเทศ
เล่าฝั่นให้การว่าว่าเฮโรอีน 80 % ที่จำหน่ายในประเทศไทยผลิตจากโรงงานของจาง ฉีฝู ที่ชายแดนพม่าที่ติดกับอำเภอแม่สาย โดยมีทหารฮ่อ,ทหารพม่า และทหารจีนกองพลที่ 93 คุ้มกันโรงงานอยู่ประมาณ 4,000 คน โดยมีเอี้ยวตุง แซ่ม้า หรือม้า เอี้ยวตุง ซึ่งมีบ้านอยู่ที่ซอยพระโขนง และจาง เฉิน เฉิน หรือจางไคเช็ค ซึ่งมีบ้านอยู่ที่คลองประปา เป็นคนนำเฮโรอีนเข้ามาในกรุงเทพมหานคร แล้วส่งออกไปต่างประเทศ นอกจากนี้เล่าฝั่นยังได้เปิดเผยถึงพ่อค้ายาเสพติดรายใหญ่อีกสามคนคือ ซูหวุ่นหว่า หรือ แว่นโค แซ่แว่น หรือเล่าซู ชาวฮ่อที่มีภูมิลำเนาจากแม่สาย และมีบ้านอยู่ในอำเภอแม่สายและกรุงเทพ แต่เล่าฝั่นไม่ทราบว่าบ้านอยู่ที่ไหน หยังเยียน หรือเล่าหยัง ชาวฮ่อ มีภูมิลำเนาจากจังหวัดเชียงใหม่ มีบ้านอยู่ที่ซอยสวนพลู และกูราโม หรือ เล่าฟู โดยทั้งสามจะส่งเฮโรอีนผ่านภาคใต้ของประเทศไทยไปยังประเทศมาเลเซีย
การจับกุมผู้ร่วมขบวนการคนอื่น ๆ.
วันที่ 15 กรกฎาคม เวลา 15.30 น. เจ้าหน้าที่ศูนย์ปราบปรามยาเสพติดและเจ้าหน้าที่สำนักงานปราบปรามยาเสพติดนำกำลังไปตรวจค้นบ้านเลขที่ 16/68 และพบใส รีซอ ซึ่งเป็นชาวลีซอจากจังหวัดลำปาง ที่เล่าฝั่นจ้างมาเฝ้าบ้าน เฝ้าบ้านอยู่ที่ชั้นล่าง เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงจับกุมใส หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจได้เริ่มตรวจค้นบ้านจากโดยเริ่มจากชั้นล่าง และพบเฮโรอีนเบอร์ 3 จำนวน 1 ห่อ ต่อมาตำรวจพบเฮโรอีน เบอร์ 4 ซุกซ่อนอยู่ในตู้เสื้อผ้า และพบมอร์ฟีนแท่ง,เฮโรอีนเบอร์ 3 และฝิ่นสุกซุกซ่อนอยู่ในห้องใต้บันไดชั้นล่าง เมื่อ พล.ต.อ. มนต์ชัย พันธุ์คงชื่น ได้รับรายงานว่าพบเฮโรอีนภายในบ้าน เขาจึงรีบเดินทางทางควบคุมการตรวจสอบด้วยตนเอง
จากการตรวจค้นเจ้าหน้าที่ตำรวจพบเฮโรอีน เบอร์ 4 ตราสิงโตคู่เหยียบโลก จำนวน 61 กล่อง น้ำหนักรวม 23 กิโลกรัม, เฮโรอีนสีน้ำตาลเบอร์ 3 ตรากระต่ายคู่ หรือ ฮีโร่บราวน์ จำนวน 100 ห่อ น้ำหนัก 95 กิโลกรัม,มอร์ฟีนเบอร์ 999 จำนวน 13 แท่งใหญ่ น้ำหนัก 23 กิโลกรัม, ฝิ่นสุกตรากระต่ายคู่ 10 ก้อน หนัก 14 กิโลกรัม โดยยาเสพติดทั้งหมดมีมูลค่ารวม 6,046,000 บาท นอกจากนี้ตำรวจพบกล่องเปล่าสำหรับใส่ถุงบรรจุเฮโรอีนเบอร์ 4 จำนวน 57 กล่อง
ระหว่างการตรวจค้น พล.ต.อ.มนต์ชัย พันธุ์คงชื่น เห็นยาเสพติดภายในบ้านได้อุทานว่า "ทำไมของกลางมันมากมายอย่างนี้"
เจ้าหน้าที่ตำรวจได้นำตัวใสมาสอบสวนที่หน่วยปราบปรามยาเสพติดของกรมตำรวจ ใสให้การกับเจ้าหน้าที่ตำรวจว่า เขารับจ้างเฝ้าบ้านให้เล่าฝั่นเดือนละ 600 บาท และเล่าฝั่นจะมาที่บ้านเดือนละ 3-4 ครั้ง แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจเชื่อว่าไสน่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องและรู้เรื่องมากกว่านี้ ตำรวจจึงควบคุมตัวไสไว้ที่แผนก 2 กองกับการ 7 กองปราบปรามสามยอดเพื่อสอบสวนเพิ่มเติมต่อไป
วันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 เวลาประมาณ 16.00 น. พ.ต.อ.ม.ล. เติม สนิทวงศ์ นำกำลังเจ้าหน้าที่ตำรวจไปตรวจค้นบ้านเลขที่ 1105/42 ภายในซอยจารุรัตน์ แขวงมักกะสัน เนื่องจากเจ้าหน้าที่ตำรวจทราบว่าชาญ ศรีผดุงกุล หรือเล่าซาน คู่หูของเล่าฝั่น และเป็นพ่อค้ายาเสพติดรายใหญ่ ไปหลบซ่อนตัวภายในบ้าน จากการตรวจค้น ตำรวจพบชาญหลบซ่อนตัวภายในบ้าน เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงควบคุมตัวชาญมาสอบสวนที่แผนก 2 กองกำกับการ 7 กองปราบปรามสามยอด ชาญให้การรับสารภาพว่าได้ร่วมกับเล่าฝั่นค้ายาเสพติด ตำรวจจึงควบคุมตัวชาญในข้อหาภัยสังคมร่วมกับเล่าฝั่น,ใส และปรีชา ต่อมาตำรวจได้ฝากขังทั้งสี่ที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร
ต่อมาในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2520 ตำรวจสามารถจับกุมแว่นโค แซ่แว่นหรือเล่าซู หลังจากแว่นโคพยายามหนีเจ้าหน้าที่ตำรวจจากบ้านบนถนนสุขุมวิท 71 แล้วมาจนมุมในคูน้ำ ต่อมาในวันที่ 26 สิงหาคม ตำรวจได้ฝากขังแว่นโคที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร
การพิจารณาโทษโดยคณะปฎิวัติ และการประหารชีวิต.
ตำรวจได้เสนอสำนวนการสอบสวนให้รัฐบาลธานินทร์ กรัยวิเชียร ใช้อำนาจมาตรา 21 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2519 ลงโทษทั้งห้า แต่ในระหว่างที่ที่ปรึกษาทางกฎหมายของธานินทร์กำลังพิจารณาเรื่อง ได้เกิดรัฐประหาร 20 ตุลาคม พ.ศ. 2520 ทำให้การพิจารณายังติดค้างอยู่ ต่อมาในวันที่ 14 ตุลาคม เรือนจำพิเศษกรุงเทพได้ย้ายแว่นโคไปรักษาที่โรงพยาบาลกลาง แต่แว่นโคสามารถหลบหนีออกจากโรงพยาบาลระหว่างเข้าห้องน้ำในช่วงกลางคืนของวันที่ 22 ตุลาคมแล้วหลบหนีไปยังเชียงใหม่ก่อนจะหลบหนีต่อไปยังรัฐฉาน ประเทศพม่า
วันที่ 28 พฤศจิกายน พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ หัวหน้าคณะปฎิวัติ ออกคำสั่งให้ควบคุมตัวเล่าฝัน ชาญ ปรีชา และใส จนกว่าการสอบสวนจะเสร็จเนื่องจากพนักงานสอบสวนต้องสอบสวนพยานหลักฐานในคดีนี้เป็นจำนวนมาก และไม่สามารถสอบสวนเสร็จภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้
วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ หัวหน้าคณะปฎิวัติ ออกประกาศตามคำสั่งของหัวหน้าคณะปฎิวัติ ฉบับที่ 13 โดยมีคำสั่งให้ประหารชีวิตเล่าฝั่น แซ่ย่าง, ชาญ ศรีผดุงกุล และแว่นโค แซ่แว่น ส่วนปรีชา แซ่ฉิ่นมีคำสั่งให้จำคุก 20 ปี และใส รีซอมีคำสั่งให้จำคุก 5 ปี เนื่องจากเฮโรอีน มอร์ฟีน และฝิ่น เป็นยาเสพติดใหัโทษร้ายแรง บั่นทอนสุขภาพผู้เสพทั้งทางร่างกายและจิตใจ และเป็นต้นเหตุที่ทำให้ผู้เสพก่ออาชญากรรม อันเป็นการบ่อนทำลายความสงบของประชาชน ซึ่งทางราชการเคยใช้มาตรการลงโทษผู้ค้ายาเสพติดอย่างรุนแรงจนถึงประหารชีวิตมาแล้ว แต่ทั้งห้าไม่เกรงกลัวต่ออาญาแผ่นดินยังกระทำผิดที่เป็นภัยร้ายแรงต่อประชาชนจึงสมควรลงโทษสถานหนัก เพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างต่อไป
สำหรับแว่นโคที่หลบหนีไปและยังไม่สามารถจับกุมตัวได้ ให้เจ้าหน้าที่เร่งจับกุมตัวเพื่อมาเพื่อประหารชีวิตตามคำสั่งโดยเร็วที่สุด
วันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2520 เวลา 04.30 เจ้าหน้าที่ตำรวจกองปราบปราม และเจ้าหน้าที่ราชฑัณฑ์ได้เบิกตัวเล่าฝั่น และชาญออกจากห้องขังในเรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร โดยเล่าฝั่นเดินออกมาเป็นคนแรกโดยมีท่าทีเป็นปกติ และไม่สะทกสะท้าน ส่วนชาญเดินตามหลังเล่าฝั่นมา หลังจากบันทึกการเบิกตัวผู้ต้องหา เจ้าหน้าที่นำตัวทั้งสองไปขึ้นรถของเรือนจำเพื่อเดินทางไปเรือนจำกลางบางขวาง
เมื่อถึงเรือนจำกลางบางขวาง เจ้าหน้าที่นำตัวทั้งสองไปพิมพ์ลายนิ้วมือและตรวจสอบประวัติบุคคล หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ได้อ่านคำสั่งของหัวหน้าคณะปฎิวัติให้ทั้งสองฟัง ขณะฟังเล่าฝั่นมีสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็สามารถควบคุมความรู้สึกของตนเองได้ หลังจากอ่านคำสั่งเสร็จ เล่าฝั่นบอกเจ้าหน้าที่พี่เลี้ยงว่าไม่นึกว่าจะรวดเร็วอย่างนี้ หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่นำตัวทั้งสองไปฟังเทศน์กับพระมหาเจียม แต่เล่าฝั่นปฎิเสธเพราะขัดกับหลักศาสนาอิสลาม หลังจากการเทศน์จบ เจ้าหน้าที่ให้ทั้งสองเขียนจดหมาย และทำพินัยกรรม เล่าฝั่นเขียนจดหมายเป็นภาษาจีนถึงภรรยามีความยาวครึ่งหน้ากระดาษจำนวน 1 ฉบับ หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ยกอาหารมื้อสุดท้ายมาให้ทั้งสองรับประทาน แต่ทั้งสองไม่รับรับประทาน
ในเวลา 05.30 น. เจ้าหน้าที่เรือนจำใช้ผ้าขาวผูกตาเล่าฝั่นแล้วนำตัวไปประหารชีวิตก่อนเป็นคนแรก ระหว่างเดินไปยังสถานที่หมดทุกข์ เล่าฝั่นกล่าวว่า "เขาหาว่าอั้วเป็นราชาเฮโรอีน ไม่จริง อั้วไม่ได้เป็น" ต่อมาในเวลา 05.46 น. ประถม เครือเพ่ง เพชฌฆาตประหารชีวิตเล่าฝั่นโดยใช้กระสุนจำนวน 11 นัด เล่าฝั่นเสียชีวิตจากการยิงชุดเดียวทำให้ไม่ต้องยิงซ้ำ ต่อมาเจ้าหน้าที่นำตัวชาญเข้าสู่สถานที่หมดทุกข์เป็นคนที่สอง ประถมประหารชีวิตชาญเมื่อเวลา 05.59 น. โดยใช้กระสุนรวม 8 นัด
ในเวลา 09.45 น. ณรงค์ ตรีสุวรรณ และคุ้ม ศรีศรี ได้ควบคุมผู้ต้องหาที่จ่ายออกทำงานนอกเรือนจำนำศพของทั้งสองออกจากเรือนจำผ่านทางประตูแดงแล้วนำโลงศพไปเก็บที่โกดังเก็บศพของวัดบางแพรกใต้เพื่อให้ญาติมารับศพต่อไป โดยศพของเล่าฝั่นถูกเก็บไว้ในช่องเก็บศพช่องที่ 16 ส่วนศพของชาญถูกเก็บไว้ในช่องเก็บศพช่องที่ 17 ในระหว่างนำโลงศพออกจากประตูผีมายังโกดังเก็บศพ ได้มีประชาชนจำนวนมากที่ทราบข่าวมามุงดู และมีเลือดหยดออกจากโลงศพตลอดทาง
นอกจากนี้ในเวลา 17.04 น. ของวันเดียวกันเรือนจำกลางขวางได้ประหารชีวิตวิเชียร ชูทอง อายุ 25 ปี โจรและมือปืนรับจ้างที่ก่อคดีหลายคดีในจังหวัดพังงา โดยเขาถูกศาลมณฑลทหารบกที่ 5 (ศาลจังหวัดพังงา) ตัดสินประหารชีวิตในความผิดฐานฆาตกรรมผู้ใหญ่บ้าน และฉุดภรรยาของผู้ใหญ่บ้านมาข่มขืนที่หน้าบ้าน ในขณะที่ลูก ๆ ของผู้ใหญ่บ้านยังอยู่ในบ้าน โดยคดีเกิดที่ตำบลนบปริง อำเภอเมืองพังงา เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 
สาเหตุที่วิเชียรถูกประหารชีวิตในช่วงเย็น และเล่าฝั่นกับชาญถูกประหารชีวิตในช่วงเช้า เนื่องจากวิเชียรเป็นนักโทษเด็ดขาดที่ถูกศาลตัดสิน เขาจึงถูกประหารชีวิตตามระเบียบของราชฑัณฑ์ที่กำหนดให้ดำเนินการประหารชีวิตในช่วงเวลาเย็น ส่วนเล่าฝั่นกับชาญถูกลงโทษประหารชีวิตตามคำสั่งนายกรัฐมนตรี การประหารชีวิตจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วหลังจากออกประกาศคำสั่ง โดยทางเรือนจำกลางบางขวาง และตำรวจกองปราบปราบออกคำสั่งให้เจ้าหน้าที่เตรียมพร้อม ตั้งแต่ช่วงกลางคืนของวันที่ 2 พฤศจิกายน หลังจากคณะปฎิวัติออกประกาศคำสั่งประหารชีวิต