pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ไฮโดรคาร์บอน

ในเคมีอินทรีย์ ไฮโดรคาร์บอน  เป็นสารประกอบอินทรีย์ซึ่งประกอบขึ้นจากไฮโดรเจนและคาร์บอนทั้งหมด ไฮโดรคาร์บอนที่อะตอมไฮโดรเจนหนึ่งอะตอมถูกนำออกเป็นหมู่ฟังก์ชัน เรียก ไฮโดรคาร์บิล ไฮโดรคาร์บอนชนิดต่าง ๆ เช่น อะโรมาติกไฮโดรคาร์บอน (อะรีน) อัลเคน อัลคีน ไซโคลอัลเคนและอัลไคน์
ไฮโดรคาร์บอนส่วนใหญ่ที่พบบนโลกเกิดตามธรรมชาติในน้ำมันดิบ ซึ่งสสารอินทรีย์ที่ย่อยสลายให้คาร์บอนและไฮโดรเจนปริมาณมากซึ่งเมื่อสร้างพันธะสามารถเรียงต่อกันเพื่อสร้างสายที่ดูไม่มีที่สิ้นสุด
ประเภทของไฮโดรคาร์บอน.
ไฮโดรคาร์บอนมีอยู่ 3 ประเภทหลัก ๆ ได้แก่
จำนวนอะตอมไฮโดรเจน.
จำนวนของอะตอมไฮโดรเจนสามารถถูกกำหนดได้ ถ้าทราบจำนวนอะตอมคาร์บอน โดยใช้สมการดังต่อไปนี้:
โดย n แทนจำนวนอะตอมของธาตุ เช่น CH4 เป็นอัลเคน ส่วน C2H4 เป็นอัลคีน ไฮโดรคาร์บอนสามารถทำงานได้ภายใต้กฎออกเตด (กล่าวคืออะตอมคาร์บอนจะต้องรับอะตอมไฮโดรเจนมา 4 อะตอม เพื่อให้เป็นไปตามกฎออกเตดที่ต้องมีอิเล็กตรอน 8 ตัว ซึ่งอะตอมไฮโดรเจนหนึ่ง ๆ จะมีอิเล็กตรอน 1 ตัว) ซึ่งถ้าไม่ได้เป็นไปตามกฎอ็อกเตดแล้ว จะทำให้ไฮโดรคาร์บอนเกิดความเฉื่อย
การเรียกชื่อสารประกอบ.
การเรียกชื่อไฮโดรคาร์บอนแต่ละตัวจะเรียกตามจำนวนอะตอมคาร์บอน ตามด้วยคำลงท้ายเสียงของชนิดไฮโดรคาร์บอน เช่น CH4 เรียกว่ามีเทน (methane) เนื่องจากมีเทนมีจำนวนอะตอมคาร์บอนเพียงตัวเดียว และเป็นอัลเคนซึ่งเสียงลงท้ายเป็น "เอน" เหมือนกัน
ปิโตรเลียม.
ไฮโดรคาร์บอนเหลวที่ถูกดึงขึ้นมาจากใต้ผิวดินเรียกว่าปิโตรเลียม หรือน้ำมันแร่ธาตุ ในขณะที่ไฮโดรคาร์บอนในสถานะก๊าซจะถูกเรียกว่าก๊าซธรรมชาติ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นแหล่งที่สำคัญของเชื้อเพลิงและเป็นวัตถุดิบในการผลิตผลิตภัณฑ์ในอินทรียเคมีภัณฑ์ (organic chemical) และพบอยู่ทั่วไปภายในเปลือกโลกชั้นในของโลก ที่สามารถดึงปิโตรเลียมและก๊าซเหล่านี้มาได้จากการขุดเจาะโดยใช้เครื่องมือทางภูมิศาสตร์ปิโตรเลียม (petroluem geology) โดยเฉพาะ
แหล่งสำรองน้ำมันที่ได้น้ำมันมาจากหินตะกอน หินตะกอนเหล่านี้ก็เป็นแหล่งไฮโดรคาร์บอนหลัก ๆ ที่ใช้เป็นพลังงานได้ อีกทั้งในด้านการคมนาคมและอุตสาหรกรรมปิโตรเคมี การผลิตเชื้อเพลิงไฮโดรคาร์บอนเหลวจากชั้นหินตะกอนในขณะนี้ถือเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในการพัฒนาการพลังงานให้ทันสมัย
ไฮโดรคาร์บอนมีความสำคัญทางเศรษฐกิจเป็นอันมาก เพราะว่ามันเป็นแหล่งรวมของเชื้อเพลิงฟอสซิลส่วนใหญ่ เช่น ถ่านหิน, ปิโตรเลียม, ก๊าซธรรมชาติ ฯลฯ) และเชื้อเพลิงชีวภาพ (biofuel) เช่นเดียวกันกับวัสดุพลาสติก, ขี้ผึ้ง, สารละลายต่าง ๆ และน้ำมัน แต่ปิโตรเลียมก็ทำให้เกิดมลพิษในเมือง ซึ่งเมื่อรวมกับสารไนโตรเจนมอนอกไซด์, สารไนโตรเจนไดออกไซด์ และแสงแดดแล้ว ซึ่งนำไปสู่การกระจายของชั้นโอโซน
ภาษาเอดา

ภาษาเอดา (Ada) เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ภาษาหนึ่งที่เรียกว่า procedural programming language ซึ่งพัฒนาขึ้นมาโดยกระทรวงกลาโหมของสหรัฐ เมื่อปีพ.ศ. 2523 ชื่อของโปรแกรมตั้งตามชื่อของผู้บุกเบิกเรื่องคอมพิวเตอร์ คือ ออกกุสตา เอดา ไบรอน เคาน์เตสแห่งเลิฟเลซ (Augusta Ada Byron, Countess of Lovelace)
"Hello, world!" ใน Ada.
นี้คือตัวอย่างการเขียนโปรแกรม Ada ง่ายๆ ในโปรแกรม Hello world:
จริงๆ แล้วเราสามารถเขียนโปรแกรมแบบสั้นของ <code>Ada.Text_IO.Put_Line</code> ได้ ทำให้ไม่ต้องพิมพ์มาก แต่ขอละในที่นี้ เพื่อง่ายต่อความเข้าใจ
ภาษานาเม็ก

ภาษานาเม็ก เป็นภาษาที่ปรากฏในการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอลสำหรับสิ่งมีชีวิตจากดาวนาเม็ก ผลงานของอากิรา โทริยามา จำนวนผู้ใช้ภาษานาเม็ก ทั้งหมดมาจากดาวนาเม็ก โดยรวมถึง พระเจ้าและพิคโกโร่ ที่อพยพมายังโลก ในช่วงก่อนที่จะมีพายุขนาดใหญ่ในดาวนาเม็ก นอกจากนี้ยังมี มิสเตอร์โปโป้ ผู้ที่รับใช้พระเจ้าสามารถพูดภาษานี้ได้ 
ถึงแม้ว่า ชาวนาเม็กสามารถพูดได้หลายภาษาซึ่งรวมถึงภาษาในโลก ภาษานาเม็กมีใช้กันระหว่างชาวนาเม็กด้วยกัน เห็นได้จากตอนที่ พิคโกโรจูเนียร์ คุยกับพระเจ้าในร่างของมนุษย์ที่ชื่อเชง ในระหว่างศึกชิงจ้าวยุทธภพครั้งที่ 23 เพื่อไม่ให้ชาวโลกเข้าใจ และระหว่างที่ฟรีซเซอร์บุกดาวนาเม็ก และชาวนาเม็กใช้ภาษานาเม็กคุยกันเอง นอกจากนี้ระหว่างช่วงที่บลูม่า และมิสเตอร์โปโป้ สำรวจยานอวกาศ ก่อนที่ บลูม่า คุริรินและโกฮังจะเดินทางไปดาวนาเม็ก มิสเตอร์โปโป้ได้ใช้ภาษานาเม็กในการป้อนคำสั่งให้กับยานอวกาศ ซึ่งคำสั่งทั้งหมดใช้ผ่านทางเสียงพูดในภาษานาเม็ก และในตอนที่ขอพรจากเทพเจ้ามังกรของดาวนาเม็ก จำเป็นต้องใช้ภาษานาเม็กในการขอพร ซึ่งแตกต่างจากเทพเจ้ามังกรจากโลก ซึ่งใช้ภาษาโลกในการขอพร
นอกจากภาษาที่ปรากฏในเรื่องดราก้อนบอล ภาษานาเม็กไม่ได้มีการกล่าวถึง หลักไวยากรณ์ การออกเสียง รวมถึงคำศัพท์อื่นๆ
อาร์เมอร์คิง

อาร์เมอร์คิง  ตัวละครนักมวยปล้ำจากวิดีโอเกม "เทคเคน" อาร์เมอร์คิงเป็นทั้งครูและคู่หูกับ "คิง" โดยทั้งคู่เป็นนักสู้จากประเทศเม็กซิโก และในระหว่างที่อยู่บนสังเวียนทั้งคู่จะใส่หน้ากากเสือดาว ในภาค 5 ภาคดาร์คเรซซะเรคชัน อาร์เมอร์คิงกลับมาปรากฏตัวอีกครั้ง โดยอาจจะเป็นอาร์เมอร์คิงคนเดิม หรืออาจจะเป็นอาร์เมอร์คิงคนใหม่ที่ใช้หน้ากากเดิมนั้น ยังคงเป็นปริศนาอยู่
ประวัติตามท้องเรื่อง.
ความสัมพันธ์ระหว่างอาร์เมอร์คิง กับ คิง ในเทคเคน 1 และ 2 จะเป็นศัตรูคู่แค้นกันตลอด ในระหว่างที่จบการแข่งขัน เทคเคน 1 คิงได้กลับไปเป็นขี้เมาอยู่ข้างถนน และได้อาร์เมอร์คิงได้เป็นคนจุดไฟให้คิงหวนกลับคืนสู่สังเวียนอีกครั้ง โดยเมื่อจบการแข่งขันภาคที่ 2 คิงและอาร์เมอร์คิงได้เป็นคู่หูกันร่วมสู้กันในมวยปล้ำอาชีพ 20 ปีต่อมา ในเทคเคน ภาคที่ 3 หลังจากที่คิงได้ถูกออกร์ฆ่าตาย เด็กกำพร้าในสถานสงเคราะห์ที่คิงให้เงินสนับสนุนมาตลอดนั้นได้สวมหน้ากากและได้ต่อสู้ในชื่อคิง โดยมีอาร์เมอร์คิงเป็นครูสอนมวยปล้ำให้ หลังจากจบการแข่งขัน อาร์เมอร์คิงได้ถูกฆ่าโดยเครก มาร์ดัค ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้มาร์ดุกติดคุก และเป็นจุดที่ทำให้ คิงกลับมาล้างแค้นให้อาร์เมอร์คิง ในภาคที่ 4 ต่อมา ในภาค 5 ได้มีนักมวยปล้ำสวมเกราะเหล้กพร้อมกับหน้ากากจากัวร์ปรากฏตัวอีกครั้ง ซึ่งไม่มีผู้ใดทราบถึงที่มาในการร่วมแข่งขันครั้งนี้ และการคืนชีพของเขาได้เป็นปริศนาต่อผู้พบเห็นเป็นอย่างมากจนถึงทุกวันนี้
ข้อมูลจำเพาะ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
หลิง เสี่ยวหยู

หลิง เสี่ยวหยู  ตัวละครนักสู้จากเกมซีรีส์เทคเคน ซึ่งเป็นนักเรียนมัธยมปลายของโรงเรียนมิชิม่า โดยเป็นเพื่อนร่วมรุ่นกับ จิน คาซามะ และ มิฮารุ ฮิราโนะ เธอเป็นผู้ใช้วิชากังฟูผสมฝ่ามือปากัวในการต่อสู้ และมีความใฝ่ฝันที่จะสร้างสวนสนุกขนาดใหญ่ในประเทศจีน นอกจากนี้ ฉากจบของเทคเคนภาค 3 และ 5 ของเสี่ยวหยู เป็นฉากจบของเทคเคนที่สร้างโดยภาพสองมิติผสมกับสามมิติ ซึ่งแตกต่างกับฉากจบของคนอื่นที่เป็นสามมิติล้วน ผู้ให้เสียงพากย์หลิง เสี่ยวหยู คือยูมิ โทอูมะ ตั้งแต่ภาค 3 เป็นต้นมาโดยเป็นภาษาญี่ปุ่นล้วนแม้เธอจะเป็นชาวจีนก็ตาม
หลิง เสี่ยวหยู ยังปรากฏตัวนอกเหนือจากซีรีส์หลัก โดยเธอได้ปรากฏตัวในเทคเคน ภาคการ์ดแชลเลนจ์, แท็กทัวร์นาเมนท์ และแอดวานซ์ นอกจากนี้ เธอยังปรากฏตัวในสแมชคอร์ท เทนนิสโปร ทัวร์นาเมนท์ 2 ในฐานะตัวละครพิเศษด้วยเช่นกัน
ประวัติตามท้องเรื่อง.
ขณะที่หลิง เสี่ยวหยู มีอายุได้ 16 ปี เธอได้มีความฝันที่จะสร้างสวนสนุก แต่ไม่รู้จะทำเช่นไรจึงไปปรึกษากับคุณตาของเธอซึ่งมีชื่อว่าหวัง จินเร โดยหวังเองก็เป็นอาจารย์ของเธอด้วยเช่นกัน เขาบอกว่ามีเศรษฐีผู้หนึ่งในตระกูลมิชิม่าที่อาจทำให้ความฝันของเธอเป็นจริงได้ แล้วเธอก็ทราบว่าเฮย์ฮาจิ มิชิม่าเดินทางไปฮ่องกงโดยทางเรือ เพื่อเชิญให้หวัง จินเร เข้าร่วมการแข่งขัน โดยที่เฮย์ฮาจิ ไม่ทราบว่า หลิง เสี่ยวหยูเองได้แอบตามไปด้วย เมื่อเฮย์ฮาจิได้ยินเสียงบนเรือก็พบว่าเธอได้ต่อสู้กับการ์ดบนเรือ แล้วหลิงก็เล่าถึงความฝันที่จะสร้างสวนสนุกให้แก่เฮย์ฮาจิได้รับรู้ เฮย์ฮาจิจึงเสนอเงื่อนไขว่าหากเธอชนะการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 3 จะสร้างสวนสนุกให้ หลิง เสี่ยวหยู จึงเข้าร่วมการแข่งขันดังกล่าวด้วยหวังว่าเฮย์ฮาจิจะสร้างสวนสนุกให้แก่เธอ
ต่อมา หลิง เสี่ยวหยู ได้เป็นนักเรียนที่โรงเรียนมัธยมมิชิม่า ในระหว่างที่เป็นนักศึกษาของโรงเรียนแห่งนี้เธอก็ได้มีโอกาสฝึกซ้อมการต่อสู้อยู่เสมอ ทุกอย่างดูสมบูรณ์เพียบพร้อมสำหรับเธอ แต่ก็ดูเหมือนกับเป็นเรื่องที่น่าเบื่อหน่ายที่ต้องทำซ้ำๆอยู่ทุกวัน กระทั่งวันหนึ่ง เธอได้รับอีเมลเตือนถึงอันตรายจากเฮย์ฮาจิ แต่เธอก็ไม่ทราบชื่อผู้ส่งอีเมลมาให้ หลิงเข้าใจว่าน่าจะเป็นจิน คาซามะซึ่งหายตัวไปในการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 3 ที่ส่งมา หลิง เสี่ยวหยู เริ่มมีความสงสัยถึงเงื่อนงำของเฮย์ฮาจิรวมทั้งธุรกรรมต่างๆของบริษัทเครือตระกูลมิชิม่า เมื่อการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 4 เริ่มขึ้น เธอจึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันโดยหวังว่าจะได้พบกับจิน คาซามะอีกครั้ง รวมทั้งหมายที่จะเปิดโปงความลับของบริษัทเครือตระกูลคาซามะด้วยเช่นกัน
การตอบรับ.
เว็บไซต์เกมเดลีได้ตั้งข้อสังเกตว่า "เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ชอบเสี่ยวหยู" โดยได้อธิบายว่าเธอมีทั้งเสน่ห์และบุคลิกที่เข้มแข็ง ในบทความต่อมาพวกเขาได้ยกให้เธอเป็นหนึ่งในตัวละครหญิงชาวเอเชียที่ได้รับความนิยม โดยกล่าวถึงเธอว่า "ความสุขยังคงมีอยู่ให้เห็น"
ซูล (ภาษามาร์กอัป)

ซูล ("ภาษาส่วนต่อประสานกับผู้ใช้เอกซ์เอ็มแอล") เป็นภาษามาร์กอัปสำหรับสร้างส่วนติดต่อผู้ใช้ พัฒนาขึ้นเพื่อใช้พัฒนาโดยมอซิลลา สำหรับการใช้งานใน Mozilla Firefox หรือ Mozilla Thunderbird โดยเป็นรูปแบบหนึ่งของการนำเอกซ์เอ็มแอลมาใช้งาน
ถึงแม้ว่าซูลจะไม่ได้เป็นมาตรฐานที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ แต่ก็ใช้เทคโนโลยีที่เป็นมาตรฐานจำนวนมาก เช่น CSS, JavaScript, DTD และ RDF
การประชุมใหญ่เอสเปรันโตสากล

การประชุมเอสเปรันโตโลก  เป็นการร่วมประชุมภาษาเอสเปรันโตในระดับนานาชาติอันหนึ่งที่มีประวัติยาวนาน โดยจัดครั้งแรกในปี พ.ศ. 2448 (ค.ศ. 1905) ที่เมืองบูลอน ซู แมร์ ในประเทศฝรั่งเศส โดยมีการจัดต่อเนื่องทุกปียกเว้นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 และ สงครามโลกครั้งที่ 2
การประชุมจัดขึ้นทั่วโลกและเปลี่ยนสถานที่จัดทุกปี ในประมาณช่วงปลายเดือนกรกฎาคม หรือเดือนสิงหาคม โดยในปี ค.ศ. 2004 จัดที่ปักกิ่ง ประเทศจีน มีผู้เข้าร่วม 2,031 คน และ ค.ศ. 2005 จัดที่ประเทศลิทัวเนีย มีผู้เข้าร่วม 2,235 คน โดยในครั้งต่อไป ปี ค.ศ. 2006, 2007 และ 2008 จัดที่ ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี, โยโกฮามา ประเทศญี่ปุ่น และ รอตเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ตามลำดับ
สาธารณรัฐโรสไอส์แลนด์

สาธารณรัฐโรสไอส์แลนด์ (,) เป็นประเทศจำลอง ตั้งอยู่ในทะเลตอนตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอิตาลี ห่างจากชายฝั่งไปประมาณ 10 กิโลเมตร โดยในสถานะของประเทศถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี 
ในปี พ.ศ. 2510 วิศวกรชาวอิตาลีชื่อ จิออร์จิโอ โรซา (Giorgio Rosa) ได้ก่อสร้างแท่นขนาด 400 ตร.ม. กลางทะเล และมีการสร้างร้านอาหาร บาร์ ร้านขายของ และไปรษณีย์ โดยแท่นจำลองนี้ได้ประกาศตัวเป็นประเทศเอกราช ในวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2511 ภายใต้ชื่อในภาษาเอสเปรันโตว่า "Insulo de la Rozoj" โดย จิออร์จิโอ โรซา ได้ตั้งตัวเองเป็นประธานาธิบดีของประเทศ และได้มีการผลิตแสตมป์จำนวนมาก โดยในแสตมป์แสดงถึงที่ตั้งของประเทศ และวางแผนจะผลิตเงินในสกุลเงิน เรียกว่า "มิลล์" (Mill)
ถึงแม้ว่าจุดมุ่งหมายของโรซาไม่ได้มีการกล่าวไว้อย่างชัดเจน ทางรัฐบาลอิตาลีได้มองการกระทำว่าเป็นสถานที่สำหรับเลี่ยงภาษี ที่โรซาสร้างขึ้นเพื่อหลบหนีจากประเทศอิตาลี ทางรัฐบาลได้ส่งเจ้าหน้าที่เข้ามาควบคุมการบริหารประเทศของสาธารณรัฐโรสไอส์แลนด์ และต่อมาทหารเรือของอิตาลีได้ระเบิดและถล่มสิ่งก่อสร้างทั้งหมด
ขนมปังช่วยจำ

ขนมปังช่วยจำ  เป็นของวิเศษของโดราเอมอน ซึ่งปรากฏอยู่ในการ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน เป็นขนมปังที่ช่วยในการจดจำสิ่งต่างๆ ในหนังสือหรือสมุด โดยกดขนมปังช่วยจำลงบนหนังสือหรือสมุด เมื่อกินเข้าไปแล้ว ก็จะจำได้ว่าในหนังสือหรือสมุดเล่มนั้นเขียนไว้ว่าอะไรบ้าง แต่ขนมปังมีขนาดค่อนข้างใหญ่ ดังนั้นจะไม่สามารถกินขนมปังนี้มากๆ ได้เมื่อขับถ่ายออกมาความจำของขนมปังช่วยจำก็จะออกมาหมดเลย
ก้าวไกล แก่นนรสิงห์

ก้าวไกล แก่นนรสิงห์ (13 กันยายน พ.ศ. 2526 —) ชื่อจริงชื่อ อาทิตย์ ดำขำ เป็นนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงในต่างประเทศโดยเฉพาะประเทศญี่ปุ่น เขาเข้าแข่งขันในเค-วัน ในรุ่นไม่จำกัดน้ำหนัก ถึงแม้ว่าจะเสียเปรียบเรื่องรูปร่างและน้ำหนัก แต่เขาก็สามารถต่อสู้กับนักมวยรุ่นใหญ่ได้อย่างไม่เป็นรอง
ประวัติ.
ก้าวไกลเคยชกมวยสากลอยู่ระยะหนึ่งแต่ไม่ได้รับการสนับสนุนเท่าที่ควร ส่วนใหญ่ไปชกต่างประเทศ และเคยชิงแชมป์ PABA รุ่นเวลเตอร์เวท เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ปาร์ค ฮวานยอง (เกาหลีใต้) ยก 4 ที่โซล ประเทศเกาหลีใต้
เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ก้าวไกลเป็นนักสู้ที่อายุน้อยที่สุดและน้ำหนักเบาที่สุดในการแข่งขันเค-วันเวิลด์กรังด์ปรีซ์แชมเปียนชิพ ที่จัดขึ้น ณ โตเกียวโดม ประเทศญี่ปุ่น โดยคู่ชกของเขา เป็นนักชกหมัดหนักชาวอเมริกันซามัว นามว่าไมตี โม ผู้ซึ่งชนะรายการลาสเวกัสกรังด์ปรีซ์ ซึ่งมีน้ำหนักสูงสุดที่ 280 ปอนด์ (130 กิโลกรัม) ก้าวไกลเริ่มต่อสู้อย่างรอบคอบ เขาทำการเตะต่ำอยู่หลายครั้ง กระทั่งในช่วงท้ายของยกแรก ก้าวไกลซึ่งยืนรอจังหวะ ได้กระโดดใช้ท่านารายณ์บั่นเศียรปานสายฟ้าแลบด้วยแข้งขวาเข้าที่ศีรษะของโม ส่งผลให้โมหมดสติไปบนผืนผ้าใบ จากการชนะน็อกเหนือโม ไม่เพียงจะทำให้ก้าวไกลเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ หากแต่เขายังได้รับการขนานนามว่าเป็น "ผู้ฆ่ายักษ์"
ก้าวไกลได้เข้าร่วมการแข่งขันรายการศึกวันมวยไทยนายขนมต้ม โดยพบกับคู่ชกชาวแคนาดาชื่อ ไซมอน มากัส ในรุ่น 80 กก. ในการชิงเข็มขัดสหพันธ์มวยไทยอาชีพโลก (WOMF) ซึ่งจัดขึ้นที่เซ็นทรัลเวิลด์ ในวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2555 และก้าวไกลเป็นฝ่ายแพ้คะแนน
ผลงานภาพยนตร์.
ก้าวไกลมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง "ท้าชนคนเดือด" (AUKMEN) โดยได้แสดงการต่อสู้กับนักมวยไทยชาวกาตาร์ที่มีชื่อว่า อาหมัด อัล ซูไรติ ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่อง ในภาพยนตร์ภาพยนตร์ร่วมทุนกับประเทศกาตาร์
นิโค โรบิน

นิโค โรบิน เป็นตัวละครนักโบราณคดีจากการ์ตูนเรื่องวันพีซ
ประวัติตัวละคร.
นิโค โรบิน [Eng:Nico Robin Japan:ニコ・ロビン] เป็นนักโบราณคดีของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ก่อนที่นิโค โรบินจะมาเป็นพวกของกลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง เธอเคยเป็นรองประธานขององกรณ์บาร็อค เวิร์ค โค้ดเนมเธอคือ "มิสออล ซันเดย์" เธอเป็นลูกเรือคนที่เจ็ดของโจรสลัดของกลุ่มหมวกฟาง นิโค โรบิน เป็นสมาชิกคนแรกที่เคยเป็นศัตรูกับกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางลูฟี่ มาก่อน นิโค โรบินได้กิน ผลปีศาจที่มีชื่อว่าผล "ฮานะ ฮานะ" เธอจึงสามารถ ผลิชิ้นส่วนของร่างกายออกมาได้ตามที่เธอต้องการ ในช่วง 2 ปีของการฝึกฝน เธอได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกนักปฏิวัติ ความฝันของเธอคือตามหา"เรียลโพเนกลีฟ" ที่บอกเรื่องราวประวัติศาสตร์
รูปร่างลักษณะ.
นิโค โรบิน มีรูปร่างสูงเพรียว เธอเป็นผู้หญิงที่จิตใจแข็งแกร่ง ก่อน 2 ปี มีผมสีดำยาวถึงไหล่ หลัง2 ปี มีผมสีดำยาวถึงเอว ในฉบับอนิเมะ เธอมีดวงตาสีฟ้า ในฉบับมังงะเธอมีดวงตาสีน้ำตาล เธอมีจมูกแข็งเหมือนสันหนังสือ เธอมีสีผิวค่อนข้างเข้มเล็กน้อย แต่หลังจากสองปีในอนิเมะ เธอมีผิวขาว เธอมีความคล้ายแม่ของเธอมาก เธอมีแขนและขา ที่ยาวมาก
ท่าไม้ตาย.
โดยท่าไม้ตายทั้งหมด มาจากตัวเลขในภาษาสเปน (เช่น Uno อูโน = 1, Dos โดส = 2, Tres เทรส = 3) และคำว่า ดอกไม้ ในภาษาฝรั่งเศส (Fleur เฟลอร์) และจะเปิดเผยฮาคิเกราะ ในภาควาโนะ เร็วๆนี้.
มายอต

มายอต  เป็นแคว้นและจังหวัดโพ้นทะเลของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางเหนือของช่องแคบโมซัมบิกในมหาสมุทรอินเดีย ระหว่างประเทศมาดากัสการ์และประเทศโมซัมบิก มายอตเป็นส่วนหนึ่งทางภูมิศาสตร์ของหมู่เกาะคอโมโรส แต่ทางการเมืองนั้นถือเป็นส่วนหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส มายอตยังมีชื่อเรียกอีกชื่อว่า มาออเร (Mahoré) โดยเฉพาะโดยคนที่ต้องการให้มายอตไปรวมอยู่ในสหภาพคอโมโรส
ประวัติศาสตร์.
การลงประชามติว่าด้วยการเลื่อนฐานะเป็นจังหวัดโพ้นทะเลของฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2554 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2552 ผลปรากฏว่า ผู้มาใช้สิทธิ์ร้อยละ 95.5 ลงมติยอมรับการเปลี่ยนสถานะของเกาะจาก "ประชาคมโพ้นทะเล" ให้กลายเป็นจังหวัดที่ 101 ของฝรั่งเศส จากนั้น มายอตจะมีระบบสาธารณสุขและสวัสดิการเหมือนกับในฝรั่งเศส แต่จะต้องเสียภาษีเพิ่มขึ้นเช่นกัน กฎหมายประเพณีอิสลามที่ไม่เป็นทางการ ซึ่งยังคงมีผลใช้อยู่ในชีวิตประจำวันบางส่วน จะค่อย ๆ ถูกยกเลิกไป และจะถูกแทนที่อย่างสมบูรณ์โดยประมวลกฎหมายแพ่งฝรั่งเศส
ภูมิศาสตร์.
"มาออเร (หรือกร็องแตร์)" เป็นแผ่นดินหลัก ในทางภูมิศาสตร์นั้นมีความเก่าแก่ที่สุดในหมู่เกาะคอโมโรส มีความกว้าง 22 กิโลเมตร และมีความยาว 39 กิโลเมตร จุดสูงสุดจากระดับน้ำทะเลอยู่ระหว่าง 500 - 600 เมตร เนื่องจากเป็นหินภูเขาไฟ ในบางพื้นที่จึงมีดินอุดมสมบูรณ์ พืดหินปะการังที่ล้อมรอบเกาะเกือบทุกด้านนั้นช่วยป้องกันเรือและที่อยู่อาศัยของปลา
"ซาอูซี (Dzaoudzi)" เป็นเมืองหลวงของอาณานิคมคอโมโรสจนถึงปี พ.ศ. 2505 (1962) ตั้งอยู่บนเกาะปาม็องซี (หรือเปอตีแตร์) ซึ่งมีพื้นที่ 10 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้กับมาโอเร
มายอตเป็นสมาชิกของคณะกรรมาธิการมหาสมุทรอินเดีย (Indian Ocean Commission) ซึ่งมีสถานภาพสมาชิกแยกต่างหากจากประเทศคอโมโรส
มังกรหยกออนไลน์

เกมมังกรหยกออนไลน์  ผลิตโดยบริษัทไชนีสเกมเมอร์ คอร์ปอเรชั่น บริษัทเกมชั้นนำของไต้หวัน นำเข้าโดยบริษัทเอเชียซอฟท์ คอร์ปอเรชั่น เมื่อปี 2546 มีสถิติผู้ลงทะเบียนสูงถึง 1 แสนรายหลังจากการเปิดตัวเพียง 1 สัปดาห์
ด้วยการออกแบบระบบเกมที่ดีในหลายๆด้าน ทำให้เหล่าจอมยุทธผู้ชื่นชอบในนิยายกำลังภายในพากันหันมาเล่นเกมนี้มากมาย เช่น 
ระบบอัพวิชาที่ทำให้เกิดความสมดุล โดยนำวิชาที่ปรากฏอยู่ในเนื้อเรื่องของกิมย้งทั้ง 14 เรื่องมาบรรจุไว้ และออกแบบระดับขั้นความแรงของแต่ละวิชา ทำให้เกมเกิดความสมดุลและมีความรู้สึกร่วมไปกับวิชาที่ตนใช้ ระบบพูดคุยในเกมเป็นอีกระบบที่ทำให้การสื่อสารกันในเกมระหว่างมวลมิตรชาวยุทธเป็นไปอย่างราบรื่น 
เนื้อหาในเกม (Quest) ที่มีให้นั้น ได้นำมาจากเนื้อเรื่องในนิยายทำให้ผู้เล่นมีส่วนร่วมกับเนื้อเรื่องในนิยายทำให้สนุกยิ่งขึ้น
หลังจากเปิดเกมมาได้ 3 ปีกับ 4 เดือน มังกรหยกออนไลน์จำเป็นต้องปิดตัวลงไปเนื่องจากปัญหาในการบริหารเกม โดยที่ยังคงมีเหล่าจอมยุทธทั้งหลายต่างหลั่งน้ำตาร่ำไห้กับการจากไปของเกมนี้ ผู้เล่นอีกหลายคนต่างไปสมัครใช้บริการมังกรหยกออนไลน์ของไต้หวันแทนจนถึงทุกวันนี้
ต่อมาค่าย อ่อนนุช20 ได้นำเข้าเกมมาเปิดให้บริการในประเทศไทย ภายใต้ชื่อ "ตำนานมังกรหยกออนไลน์"
ซึ่งในช่วงแรกได้มีการประกาศชื่อเป็น JY3 Online แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็น Six Saint Online เปิดให้บริการอยู่ในปัจจุบัน
ในด้านเนื้อหาของเกมส์นั้นไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ JY online เดิมของบริษัทเอเชียซอฟต์อย่างไร
สงครามซากุระ

สงครามซากุระ (คำอ่าน: サクラたいせん; หรือ "Sakura Taisen") เป็นวิดีโอเกมชุดที่ประสบความสำเร็จ ของบริษัทเซกาบนเครื่องเซกาแซตเทิร์น เปิดตัวครั้งแรกเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2539 ต้นฉบับโดยฮิโรอิ โอจิ บทโดยอากาโฮริ ซาโตรุ แต่งเพลงโดยทานากะ โคเฮย์ ออกแบบตัวละครโดยฟูจิชิมา โคซุเกะ
ภาษาซีพลัสพลัส

ภาษาซีพลัสพลัส  เป็นภาษาโปรแกรมคอมพิวเตอร์อเนกประสงค์ มีโครงสร้างภาษาที่มีการจัดชนิดข้อมูลแบบสแตติก  และสนับสนุนรูปแบบการเขียนโปรแกรมที่หลากหลาย  ได้แก่ การโปรแกรมเชิงกระบวนคำสั่ง, การนิยามข้อมูล, การโปรแกรมเชิงวัตถุ, และการโปรแกรมแบบเจเนริก  ภาษาซีพลัสพลัสเป็นภาษาโปรแกรมเชิงพาณิชย์ที่นิยมมากภาษาหนึ่งนับตั้งแต่ช่วงทศวรรษ 1990
เบียเนอ สเดราสดร็อบ (Bjarne Stroustrup) จากเบลล์แล็บส์  เป็นผู้พัฒนาภาษาซีพลัสพลัส (เดิมใช้ชื่อ "C with classes") ในปี ค.ศ. 1983 เพื่อพัฒนาภาษาซีดั้งเดิม สิ่งที่พัฒนาขึ้นเพิ่มเติมนั้นเริ่มจากการเพิ่มเติมการสร้างคลาสจากนั้นก็เพิ่มคุณสมบัติต่าง ๆ ตามมา ได้แก่ เวอร์ชวลฟังก์ชัน การโอเวอร์โหลดโอเปอเรเตอร์ การสืบทอดหลายสาย เทมเพลต และการจัดการเอกเซพชัน มาตรฐานของภาษาซีพลัสพลัสได้รับการรับรองในปี ค.ศ. 1998 เป็นมาตรฐาน :1998 เวอร์ชันล่าสุดคือเวอร์ชันในปี ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นมาตรฐาน ISO/IEC 14882:2014 (รู้จักกันในชื่อ C++14)
ความเข้ากันได้.
คอมไพเลอร์ภาษาซีพลัสพลัสที่เป็นที่นิยมรองรับมาตรฐาน C++ 1998 เกือบทั้งหมด
กับภาษาซี.
ผู้คนมักจะคิดว่าภาษาซีพลัสพลัสเป็นซูเปอร์เซตของภาษาซี แต่นี่ไม่เป็นความจริงไปทั้งหมด โค้ดภาษาซีส่วนใหญ่สามารถนำมาคอมไพล์ได้อย่างไม่มีปัญหาโดยคอมไพเลอร์ของภาษาซีพลัสพลัส แต่ก็มีโค้ดภาษาซีบางอย่างที่ในภาษาซีพลัสพลัสถือว่าผิดหรือไม่ได้ทำงานตามที่เคยเป็น ตัวอย่างเช่น ภาษาซีรองรับการแปลงชนิดข้อมูลจาก <code>void*</code> ไปเป็นพอยน์เตอร์ชนิดอื่นแบบโดยปริยาย ในขณะที่ภาษาซีพลัสพลัสไม่รองรับ (เพื่อไม่ให้เกิดการแปลงชนิดข้อมูลโดยไม่ได้ตั้งใจ) นอกจากนี้ ภาษาซีพลัสพลัสยังเพิ่มคำสงวนขึ้นมามากมาย เช่น <code>new</code> และ <code>class</code> ซึ่งคำเหล่านี้อาจถูกใช้เป็นชื่อตัวระบุ (เช่นชื่อตัวแปร) ในภาษาซี ส่งผลให้โค้ดภาษาซีดังกล่าวไม่สามารถคอมไพล์ได้
มาตรฐาน C99 ของภาษาซี ได้แก้ไขความไม่เข้ากันระหว่างภาษาซีและภาษาซีพลัสพลัสบางประการ โดยเพิ่มการคอมเมนต์บรรทัด (<code>//</code>) และทำให้สามารถผสมการประกาศตัวแปรเข้าไปในโค้ดได้ (ก่อนหน้านี้ตัวแปรทั้งหมดต้องประกาศ ณ จุดเริ่มต้นของฟังก์ชัน กล่าวคือ ก่อนหน้าที่จะมีการทำงานใด ๆ ในฟังก์ชัน)
อำเภอเวียงชัย

เวียงชัย (<ᩅ᩠ᨿᨦᨩᩱ᩠ᨿ>) เป็นอำเภอหนึ่งในตอนกลางของจังหวัดเชียงราย เป็นแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญโดยมีน้ำแม่ลาวไหลผ่านทางทิศตะวันตก และน้ำแม่กกไหลผ่านทางทิศเหนือ แบ่งการปกครองออกเป็น 5 ตำบล
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเวียงชัยตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้
ประวัติศาสตร์.
พงศาวดารหลายฉบับกล่าวว่า เมื่อราวปี พ.ศ. 1460 พระเจ้าไชยนารายณ์ ได้ทรงสร้างเมืองขึ้นอีกแห่งหนึ่งที่ตำบลเมืองชุม เรียกชื่อว่า "เวียงชัยนารายณ์" ต่อมาเมืองได้ร้างไปเนื่องจากภัยสงครามจนกระทั่งถึงสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งปรากฏเรื่องราวในประวัติศาสตร์อีกว่าเมืองร้างแห่งนั้นเรียกว่า ปงเวียงชัย อยู่ห่างจากเมืองเชียงรายไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 8 กิโลเมตร ได้มีผู้คนเริ่มทยอยเข้าไปทำมาหากินตั้งบ้านเรือนอยู่จนกลายเป็นหมู่บ้านเรียกว่า บ้านเวียงชัย ต่อมาได้มีผู้อพยพเข้าอยู่ในพื้นที่นั้นมากขึ้นจนกระทั่งทางการได้ตั้งเป็นตำบลเรียกว่า ตำบลเวียงชัย
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2508 อำเภอเมืองเชียงรายได้ดำเนินการขอแยกตำบลเวียงชัย ตำบลทุ่งก่อ และตำบลผางาม ตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ กระทรวงมหาดไทยได้ออกประกาศลงวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 ให้แบ่งท้องที่ 3 ตำบลดังกล่าวออกจากอำเภอเมืองเชียงรายตั้งขึ้นเป็นกิ่งอำเภอเรียกว่า กิ่งอำเภอเวียงชัย ตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2517 แต่ยังไม่สามารถจัดตั้งเป็นอำเภอได้ เนื่องจากยังไม่เข้าเกณฑ์จัดตั้งอำเภอ ซึ่งได้แยกการปกครองของตำบลเวียงชัย 7 หมู่บ้าน ออกเป็นตำบลเวียงเหนือ ซึ่งต่อมาได้ยกฐานะเป็น อำเภอเวียงชัย เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2522 
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเวียงชัยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 75 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเวียงชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม.
เส้นทางหลักที่เชื่อมต่อระหว่างตัวเมืองเชียงรายกับอำเภอเวียงชัย คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1233 จากถนนพหลโยธินแยกศรีทรายมูลถึงแยกบ้านด้ายระยะทางประมาณ 6 กิโลเมตร แล้วต่อด้วยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1173 อีกประมาณ 6 กิโลเมตร รวมระยะทางประมาณ 12 กิโลเมตร อีกเส้นทางหนึ่งคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1232 จากถนนพหลโยธินที่ห้าแยกพ่อขุนฯ ผ่านสนามกีฬากลางจังหวัดเชียงรายและตำบลเวียงเหนือ เข้าสู่อำเภอเวียงชัยระยะทางประมาณ 13 กิโลเมตร
ทั้งนี้ มีทางหลวงแผ่นดินที่สำคัญที่เชื่อมต่อเข้ากับอำเภออื่น ๆ อีก ได้แก่
การวิเคราะห์สวอต

การวิเคราะห์สวอต  หรือในชื่อไทยชื่ออื่นเช่น การวิเคราะห์สภาพแวดล้อมและศักยภาพ หรือ การวิเคราะห์สภาวะแวดล้อม เป็นเครื่องมือในการประเมินสถานการณ์ สำหรับองค์กร หรือโครงการ ซึ่งช่วยผู้บริหารกำหนดจุดแข็งและจุดอ่อนจากสภาพแวดล้อมภายใน โอกาสและอุปสรรคจากสภาพแวดล้อมภายนอก ตลอดจนผลกระทบที่มีศักยภาพจากปัจจัยเหล่านี้ต่อการทำงานขององค์กร
เทคนิคนี้ อัลเบิร์ต ฮัมฟรี (Albert Humphrey) ได้ชื่อว่าเป็นผู้เริ่มแนวคิดนี้โดยนำเทคนิคนี้มาแสดงในงานสัมมนาที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
ความหมาย SWOT.
คำว่า "สวอต" หรือ "SWOT" นั้นมาจากตัวย่อภาษาอังกฤษ 4 ตัว ได้แก่
กูรุฟ

กูรุฟ  เป็นหมู่บ้านทางตะวันออกเฉียงใต้ในประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ระหว่างปูวาวีกับลูบลิน ติดกับแม่น้ำกูรุฟกา และเป็นเมืองหลักของเทศบาลกูรุฟภายในจังหวัดลูบลิน มีประชากรประมาณ 2,811 คน (ข้อมูลปี พ.ศ. 2548)
ฮิเดโตะ มัตสึโมโตะ

ฮิเดะ (; โรมาจิ: "hide") หรือ ฮิเดโตะ มัตสึโมโตะ (; โรมาจิ: "Matsumoto Hideto") นักร้องเพลงร็อกชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มต้นจากเป็นมือกีตาร์ในวงเอกซ์เจแปนและได้ร่วมกับวงดนตรีอเมริกันชื่อวง Zilch นอกจากนี้ฮิเดะยังได้มีอัลบั้มของตัวเองที่ทั้งร้องและเล่นกีตาร์ รวมถึงแต่งเพลงเองในวงที่มีชื่อว่า Saver Tiger นอกจากนี้ฮิเดะยังได้เป็นผู้จัดการวง hide with Spread Beaver
ประวัติ.
ฮิเดะเกิดที่เมืองโยโกซูกะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เป็นมือกีตาร์วงเอกซ์เจแปน โดยการชักชวนของโยชิกิ (หัวหน้าวง) ก่อนหน้านั้นเขามีรูปร่วงอ้วน และไม่ค่อยมั่นใจในตัวเอง ภายหลังเป็นนักดนตรีเขาจึงได้ลดน้ำหนัก มีฉายาที่เพื่อนในโรงเรียนเรียกเขาว่า "กิ๊บสัน" เพราะกีตาร์ที่เขาใช้เป็นตัวแรกคือกีตาร์โป่งยี่ห้อกิ๊บสัน เขามีน้องชาย 1 คน ชื่อ ฮิโรชิ ซึ่งได้ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัว ฮิเดะมีภาพลักษณ์ที่จดจำของเขา คือชายหนุ่มมือกีตาร์ที่มีผมสีชมพูสดใส แต่ข้อเสียของเขาคือ ขี้เมา กินเหล้าหนักมาก
ฮิเดะเสียชีวิตลงอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 โดยการแขวนคอตัวเอง ด้วยผ้าเช็ดตัวกับลูกบิดประตู โดยทางตำรวจได้สรุปว่าเป็นการฆ่าตัวตายเนื่องจากก่อนหน้านี้เขามีปากเสียงกับเพื่อนร่วมวง Spread Beaver เรื่องความคิดเห็นที่ไม่ตรงกัน ถึงแม้ว่าแฟนเพลงหลายคนไม่ยอมรับ และมีการสันนิษฐานอื่นๆ เช่นว่าน่าจะเป็นอุบัติเหตุจากการเมาสุราแล้วละเมอของเขาเอง เนื่องจากเขาไม่มีมูลเหตุในการฆ่าตัวตายเลย เนื่องจากเขากำลังจะออกอัลบั้มใหม่ และในช่วงหัวค่ำก่อนเกิดเหตุ ฮิเดะและเพื่อนในวงได้ไปออกรายการโทรทัศน์ หลังจบรายการก็ได้พาเพื่อนในวงไปเลี้ยงฉลอง ดื่มสุรากับเพื่อน ๆ จนเมาหนักถึงเช้า โดยฮิโรชิน้องชายของเขาได้มารับกลับแมนชั่น และได้มีปากเสียงกับน้องชาย โดยฮิเดะตะโกนใส่น้องชายด้วยความโกรธ จึงอาจเป็นสาเหตุที่เขาฆ่าตัวตาย
หรือการสันนิษฐานอีกข้อคือ หลังจากที่ ฮิโรชิน้องชายที่เป็นผู้จัดการได้มาส่งเขาที่แมนชั่นในเวลาประมาณหกโมงเช้า เขาได้ทำการกายภาพบำบัดดึงคอตัวเองด้วยผ้าเช็ดตัว (กายภาพบำบัดดึงคอด้วยผ้าขนหนู) เพราะฮิเดะมีอาการปวดบริเวณหลัง บ่าและคอเรื้อรัง เนื่องจากต้องแบกกีตาร์เป็นระยะเวลานาน ๆ แต่เกิดความผิดพลาดในขณะทำขึ้น เมื่อเขานั้นได้ดื่มสุราก่อนที่จะกลับมายังที่พัก และร่างกายก็เลยทำการกายภาพบำบัดช่วงคอในห้องน้ำตามกิจวัตรที่เขาได้ทำอย่างเช่นทุกวันโดยอัตโนมัติ แต่การทำกายภาพของเขาเกิดความผิดพลาดร้ายแรงเมื่อเขาทำโดยไม่มีสติ และได้นอนหลับในขณะอยู่ในท่านั่งพิงประตู และผูกผ้าเช็ดตัวกับลูกบิดประตูห้องน้ำ ทำให้คอถูกรัดด้วยผ้าเช็ดตัวจนขาดอากาศหายใจเป็นเวลานาน หลังจากที่เพื่อนหญิงคนสนิทของฮิเดะที่อยู่แมนชั่นเดียวกันมาพบฮิเดะที่หมดสติในห้องน้ำในเวลาเจ็ดโมงเช้า ก็ได้เรียกรถพยาบาล และรถพยาบาลก็ได้มาถึงเวลาแปดโมงเช้า แต่ก็ไม่ทันการเสียแล้ว 
หลังจากการเสียชีวิต ได้มีการสร้างพิพิธภัณฑ์ฮิเดะในเมืองโยโกซูกะ โดยเปิดใช้เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 สองปีให้หลังจากวันเสียชีวิต ในพิพิธภัณฑ์ประกอบไปด้วยเครื่องแต่งกาย เครื่องประดับ กีตาร์ และของใช้ส่วนตัวของฮิเดะ แต่สุดท้ายพิพิธภัณฑ์ต้องปิดตัวลงด้วยสาเหตุบางประการในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2548
ปลาฉลาม

ปลาฉลาม (ชื่อทางวิทยาศาสตร์: Selachimorpha) เป็นปลาในชั้นปลากระดูกอ่อน จำพวกหนึ่ง มีรูปร่างโดยรวมเพรียวยาว ส่วนใหญ่มีซี่กรองเหงือก 5 ซี่ ครีบทุกครีบแหลมคม ครีบหางเป็นแฉกเว้าลึก มีจุดเด่นคือ ส่วนหัวและจะงอยปากแหลมยาว ปากเว้าคล้ายพระจันทร์เสี้ยวภายในมีฟันแหลมคม
การแบ่ง.
ปลาฉลามแบ่งออกได้เป็นหลายอันดับ หลายวงศ์ และหลายชนิด โดยปัจจุบันพบแล้วกว่า 440 ชนิด มีขนาดลำตัวแตกต่างออกไปตั้งแต่ 17 เซนติเมตร เท่านั้น ในปลาฉลามแคระ ("Etmopterus perryi") ซึ่งเป็นปลาฉลามน้ำลึกที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกบริเวณทวีปอเมริกาใต้ ไปจนถึง ปลาฉลามวาฬ ("Rhincodon typus") ที่มีความยาวกว่า 12 เมตร ซึ่งเป็นปลาที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วย
ปลาฉลาม ถูกแบ่งออกเป็น 2 ประเภทด้วยกัน คือ
ปลาฉลามผิวน้ำและปลาฉลามหน้าดิน ซึ่งมีลักษณะนิสัยแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ปลาฉลามผิวน้ำมีรูปร่างปราดเปรียวชอบว่ายน้ำอยู่ตลอดเวลา ลักษณะของฟันเป็นฟันที่มีความแหลมคมดุจมีดโกน
เรียงกันเป็นแถวอยู่ภายในปาก ส่วนฉลามหน้าดินมีนิสัยชอบกบดานอยู่นิ่ง ๆ มากกว่าเคลื่อนที่ ฟันมีลักษณะเป็นฟันขบ กินซากสัตว์ที่ตายแล้วเป็นอาหาร ไม่ค่อยดุร้ายและส่วนใหญ่มีนิสัยขี้เล่น 
ปลาฉลามทุกชนิดเป็นปลากินเนื้อ มักล่าสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ กินเป็นอาหาร แต่ก็มีฉลามบางจำพวกที่กินแพลงก์ตอนเป็นอาหาร เช่น ปลาฉลามในอันดับ Orectolobiformes ได้แก่ ปลาฉลามวาฬ, ปลาฉลามในอันดับ Lamniformes เช่น ปลาฉลามเมกาเมาท์ ("Megachasma pelagios") และปลาฉลามอาบแดด ("Cetorhinus maximus")
แต่ปลาฉลามบางสกุลในอันดับ Lamniformes เช่น ปลาฉลามมาโก ("Isurus" spp.) และปลาฉลามในอันดับ Carcharhiniformes มีรูปร่างเพรียวยาว ว่ายน้ำได้ปราดเปรียว โดยอาจทำความเร็วได้ถึง 35 กิโลเมตร/ชั่วโมง เช่น ซึ่งฉลามในอันดับนี้ หลายชนิดเป็นปลาที่ดุร้าย อาจทำร้ายมนุษย์หรือกินสิ่งต่าง ๆ ถึงแม้จะไม่ใช่อาหารได้ด้วย ฉลามในอันดับนี้ได้แก่ ปลาฉลามขาว ("Carcharodon carcharias"), ปลาฉลามเสือ ("Galeocerdo cuvier"), ปลาฉลามหัวบาตร ("Carcharhinus leucas") เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ยังมีปลาฉลามที่มีรูปร่างประหลาดและพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากปลาฉลามส่วนใหญ่ อาทิ ปลาฉลามเสือดาว ("Stegostoma fasciatum"), ปลาฉลามกบ ("Chiloscyllium" spp.) ที่อยู่ในอันดับ Orectolobiformes ซึ่งเป็นปลาฉลามที่ไม่ดุร้าย มักหากินและอาศัยอยู่ตามพื้นทะเล มีครีบหางโดยเฉพาะครีบหางตอนบนแหลมยาวและมีขนาดใหญ่ และมักมีสีพื้นลำตัวเป็นลวดลายหรือจุดต่าง ๆ เพื่อพรางตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม หรือ ปลาฉลามโบราณ ("Chlamydoselachus anguineus") ที่อยู่ในอันดับ Hexanchiformes ที่มีรูปร่างยาวคล้ายปลาไหล เป็นปลาน้ำลึกที่หาได้ยากมาก ๆ และเดิมเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปแล้ว
ปลาฉลามโดยมากเป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว ในตัวผู้จะมีอวัยวะเพศเป็นติ่งยื่นยาวออกมาหนึ่งคู่เห็นได้ชัด ซึ่งเรียกว่า "เดือย" หรือ "Clasper" ในภาษาอังกฤษ แต่ก็มีเพียงบางชนิดเท่านั้นที่ออกลูกเป็นไข่ โดยมากแล้วเป็นปลาทะเล อาศัยอยู่ในทะเลทั้งเขตอบอุ่นและขั้วโลก มีเพียงบางสกุลและบางชนิดเท่านั้น ที่อาศัยอยู่ในน้ำจืดหรือน้ำกร่อยได้ อาทิ ปลาฉลามแม่น้ำ ("Glyphis" spp.) ที่เป็นปลาฉลามน้ำจืดแท้ โดยมีวงจรชีวิตอยู่ในน้ำจืดตลอดทั้งชีวิต และปลาฉลามหัวบาตร หรือ ปลาฉลามครีบดำ ("Carcharhinus melanopterus") ที่มักหากินตามชายฝั่งและปากแม่น้ำ ซึ่งอาจปรับตัวให้อยู่ในน้ำจืดสนิทได้
ความสำคัญ.
ปลาฉลามมีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการบริโภคเป็นอาหาร โดยเฉพาะในอาหารจีนที่เรียกว่า "หูฉลาม" ซึ่งทำมาจากครีบของปลาฉลาม จัดเป็นอาหารที่มีราคาแพง ทำให้มีการล่าฉลามในการนี้จนเกือบจะสูญพันธุ์ในหลายชนิด และยังนิยมในการตกปลาเป็นเกมกีฬาอีกด้วย
สำหรับในน่านน้ำไทย ในทะเลอันดามันมีการสำรวจพบปลาฉลามแล้วประมาณ 41 ชนิด
จง ขุย

จง ขุย  เป็นเทพกึ่งปีศาจในตำนานเทพของจีน เชื่อกันว่าจงเขว่ยเป็นผู้กำราบปิศาจร้าย และมักจะวาดภาพจงเขว่ยไว้ที่หน้าประตู เพื่อเป็นผู้ปกปักษ์คุ้มครองบ้าน 
ตามตำนานของจีน เล่าว่าจง ขุยเป็นชายหนุ่ม มีความรู้ดี แต่หน้าตาอัปลักษณ์ เขาเดินทางไปกับตู้ผิง (杜平) เพื่อนคนหนึ่งซึ่งเป็นคนบ้านเดียวกัน เพื่อเข้าสอบรับราชการเป็นบัณฑิต ที่เรียกว่า จอหงวน ในเมืองหลวง แม้ว่าจงจะสอบได้คะแนนสูงสุด แต่ฮ่องเต้ก็มิได้ประทานตำแหน่งจอหงวน ให้เพราะจง ขุยมีรูปร่างหน้าตาที่น่าเกลียดนั่นเอง เมื่อเป็นเช่นนี้ จงเขว่ยจึงโกรธและน้อยใจอย่างยิ่ง และฆ่าตัวตายที่บันไดพระราชวังนั่นเอง ส่วนตู้ผิงก็ช่วยทำศพเพื่อน ครั้นเมื่อตายไปแล้ว จง ขุยได้เป็นราชาแห่งปิศาจในนรก และจะกลับบ้านเกิดในช่วงปีใหม่ (นั่นคือ ตรุษจีน) นอกจากนี้ ยังได้ตอบแทนความมีน้ำใจของตู้ผิง โดยการมอบน้องสาวให้แต่งงาน 
เรื่องราวของจง ขุยนั้นเป็นที่รู้จักกันดีในนิทานพื้นบ้านของจีน ตั้งแต่สมัยจักรพรรดิถังเสฺวียนจง (唐玄宗) ในราชวงศ์ถัง (ค.ศ. 712 ถึง ค.ศ. 756) จากเอกสารในสมัยราชวงศ์ซ่ง ระบุว่า เมื่อจักรพรรดิเสวียนจงทรงพระประชวรหนัก ทรงพระสุบินเห็นปิศาจสองตน ตนเล็กขโมยถุงเงินไปจากพระสนม นามว่าหยางกุ้ยเฟย และขลุ่ยขององค์จักรพรรดิ ส่วนปิศาจคนใหญ่นั้น สวมหมวกขุนนาง มาจับปิศาจตนเล็ก และดึงลูกตาออกมากินเสีย จากนั้นปิศาจตนใหญ่ก็แนะนำตนว่าชื่อจงเขว่ย และบอกว่าตนได้สาบานที่จะกำจัดอาณาจักรแห่งความชั่วร้าย เมื่อจักรพรรดิตื่นบรรทม ก็ทรงหายจากอาการประชวร จากนั้นได้มีบัญชาให้นายช่างหลวง ชื่อ อู่ เต้าจื่อ (吴道子) วาดภาพจง ขุยให้เหล่าขุนนางดู และภาพดังกล่าวมีอิทธิพลอย่างมากต่อภาพวาดจง ขุยในสมัยต่อ ๆ มา
"อู๋เต้าจื่อ" วาดภาพของจงขุยตามที่เห็นในพระสุบิน และทรงแจกจ่ายรูปของจงขุยให้แก่ประชาราษฏร์ติดที่หน้าประตูบ้าน เพื่อป้องกันสิ่งอัปมงคลและสิ่งชั่วร้ายนานาประการ ในตำนานยังกล่าวด้วยว่า จงขุยได้รับมอบหมายจากสวรรค์ให้มีทหารในสังกัดถึง 3 พันนาย เพื่อช่วยในการปราบปีศาจ ดังนั้น สำหรับชาวจีนแล้ว จงขุยคือเทพผู้สำคัญที่สุดในยามที่ชาวบ้านเกรงกลัวภูตผี และกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของเทพเจ้าผู้พิทักษ์มนุษย์ให้พ้นจากภัยรังควานของภูตผีปีศาจสืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน เชื่อกันว่า ใครที่กลัวจะถูกทำของใส่ หรือถูกคุณไสยเล่นเอา ต้องมีจงขุยคุ้มครองอยู่ในบ้าน หรือกรณีที่ต้องเข้าโรงพยาบาล หรือคนป่วยไปพักฟื้นที่ไหน สถานที่เหล่านั้นถือว่า มันสกปรก คือมีคนตายมาก ต้องมีผีอยู่ ให้เอาเทพปราบมารองค์นี้ไปด้วย
แล้วจะปลอดภัยหายเป็นปกติกลับบ้านได้
อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ

อุทยานแห่งชาติขุนพะวอ เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอแม่ระมาด และอำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
ภูมิประเทศ.
ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อน มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 350-905 เมตร เป็นต้นน้ำของห้วยแม่ละเมา ห้วยแม่จะเรา ห้วยพะวอ ห้วยแม่กาษา ห้วยแม่กิ๊ดหลวง ห้วยพะเสาะ ห้วยสะมึนหลวง ห้วยแสม และห้วยแม่ระมาด อันเป็นแหล่งต้นน้ำสำคัญไหลลงสู่พื้นที่เกษตรกรรมของอำเภอแม่สอด และอำเภอแม่ระมาด จังหวัดตาก
ภูมิอากาศ.
สภาพอากาศโดยทั่วไปเย็นสบายตลอดปี มีอุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย 20 องศาเซลเซียส ฤดูฝนมีฝนตกชุกคล้ายกับภูมิอากาศทางภาคใต้ของประเทศไทย มีปริมาณน้ำฝนเฉลี่ย 1,676 มิลลิเมตรต่อปี ในฤดูหนาวมีหมอกมาก ลมแรง และอากาศหนาวเย็น
สถานที่ตั้ง.
อยู่บนเส้นทางสายแม่ระมาด-บ้านตาก (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1175) มีตำแหน่งที่ตั้งค่อนไปทางตะวันตก ใกล้อำเภอแม่ระมาด
ทรัพยากรป่าไม้.
เนื่องจากพื้นที่ป่ามีความอุดมสมบูรณ์และมีสภาพป่าหลายชนิดปะปนกันซึ่งมีทั้งป่าผลัดใบและป่าไม่ผลัดใบจำแนกได้ดังนี้
- ป่าดิบเขา (Hill Evergreen Forest)
ป่าดิบเขาเป็นป่าที่อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลตั้งแต่ 1,000 เมตรขึ้นไป ส่วนใหญ่อยู่บนเทือกเขาสูงทางภาคเหนือ ป่าดิบเขาในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณยอดเขา พันธุ์ไม้ที่ขึ้นอยู่ได้แก่ ก่อ สน ตุ้มแต๋น มะขามป้อม จำปีป่า สารภี นมนาง มะส้าน ทะโล้ ยมหิน เนียง หรือ ลูกเนียง เงาะป่า ละมุดป่า ขนุนป่า ไผ่หก เป็นต้น
- ป่าดิบแล้ง (Dry Evergreen Forest)
ป่าดิบแล้งในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณหุบเขาและริมลำห้วย มีความสูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 500 เมตร พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ ยาง ตะเคียน มะม่วงป่า ลำไยป่า มะไฟ มะเดื่อ ไทร ตะแบก เป็นต้น
- ป่าสน (Coniferous Forest)
ป่าสนในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ พบได้ทั่วไปบริเวณยอดเขาและสันเขาที่มีระดับสูงจากน้ำทะเลตั้งแต่ 200 เมตรขึ้นไป บางครั้งพบขึ้นปนอยู่กับป่าแดงและป่าดิบเขา พันธุ์ไม้ที่พบได้แก่ สนสองใบ สนสามใบ ก่อ รัก รัง เหียง เป็นต้น
- ป่าเบญจพรรณ (Mixed Deciduous Forest)
ป่าชนิดนี้พบมากในภาคเหนือของประเทศ ป่าเบญจพรรณในเขตอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ มักพบทางตอนกลางและทิศตะวันออกของพื้นที่ มีลักษณะเป็นป่าโปร่งประกอบด้วยต้นไม้ขนาดกลางเป็นส่วนมาก พื้นที่ป่าไม่รกทึบมีไม้ไผ่ชนิดต่าง ๆ และไม้สักขึ้นปะปนกัน นอกจากนี้ยังพบ ไม้แดง ประดู่ เติม รกฟ้า สมอพิเภก กระพี้เขาควาย กว้าว ซ้อ เป็นต้น ในฤดูแล้งต้นไม้ทั้งหมดจะพากันผลัดใบเพื่อลดการคายน้ำ
ทรัพยากรสัตว์ป่า.
สัตว์ที่พบเห็นได้มาก ได้แก่ หมี เก้ง หมูป่า ไก่ป่า กบ เม่น นิ่ม ตุ่น กระรอก อีเห็น บ่าง กระต่ายป่า ค้างคาว พังพอน งูเห่า งูจงอาง และนกชนิดต่าง ๆ รวมทั้งผีเสื้อและแมลงต่าง ๆ อีกด้วย ส่วนสัตว์ป่าที่พบเจอได้น้อย ได้แก่ เลียงผา เสือไฟ ชะนี นกกก เป็นต้น
แหล่งท่องเที่ยวในอุทยาน.
ภายในอุทยานแห่งชาติขุนพะวอ มีแห่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สนใจหลายอย่างด้วยกัน ได้แก่
การเดินทาง.
การเดินทางสู่อุทยานแห่งชาติขุนพระวอ ใช้เส้นทางต่างๆ ได้ดังนี้
อุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ

อุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ เป็นอุทยานแห่งชาติในอำเภอพบพระ จังหวัดตาก เป็นอุทยานแห่งชาติที่ครอบคลุมพื้นที่กว้าง จุดท่องเที่ยวแต่ละแห่งอยู่ห่างกันพอสมควร โดยอยู่ถนนเส้นทางหลัก สาย 1090 อุ้มผาง-พบพระ และสาย 1206 แม่สอด-พบพระ
ข้อมูลเพิ่มเติม.
สอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้จาก ที่ทำการอุทยานแห่งชาติน้ำตกพาเจริญ หมู่ 6 ต.ช่องแคบ อ.พบพระ จ.ตาก 63160 โทรศัพท์ 0 5503 0178
ตึกโดม

ตึกโดม หรือ แม่โดม (ชื่อที่นิยมเรียกอย่างเคารพของบุคคลภายในมหาวิทยาลัย) แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ หรือชื่ออย่างเป็นทางการเดิม อาคารโดม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นอาคารทรงโดมยอดแหลม วางซ้อนตัวกัน 2 ชั้น มีความสูง 16 เมตร โดยปีกซ้ายและขวามี 2 ชั้น มีผังเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้ายาว ได้รับการออกแบบโดย นายจิตรเสน (หมิว) อภัยวงศ์ ด้วยการเชื่อมต่ออาคารทั้ง 4 หลัง ที่เป็นของกองพันทหารราบที่ 4 เดิม เข้าเป็นตึกเดียวกัน โดยจุดเชื่อมตรงกลางระหว่างอาคารที่ 2 และ 3 ได้ออกแบบให้มีลักษณะโดดเด่น ซึ่งศาสตราจารย์ ดร. ปรีดี พนมยงค์ ผู้ประศาสน์การ มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมืองได้ให้แนวคิด เพื่อให้เป็นสถาปัตยกรรม ที่มีลักษณะที่โดดเด่น ไม่ได้เลียนแบบชาติอื่นแต่อย่างใด
ตึกโดมในปัจจุบัน คงเหลือเพียงอาคาร 2 และ 3 เดิม เท่านั้น เนื่องได้มีการทุบตึกฝั่งเหนือและใต้ออกเพื่อสร้างตึกคณะเศรษฐศาสตร์ สำนักหอสมุด (หอสมุดปรีดี พนมยงค์) และอาคารเอนกประสงค์
ตัวหลังคาตึกโดมเป็นรูปทรงกรวยยอดแหลม 2 ชั้น มีความหมายดังนี้
แต่อีกนัยหนึ่ง โดม หมายถึง ดินสอเขียนฟ้า นั่นคือ โดมเปรียบประดุจดินสอ ที่ใช้จดบันทึกเรื่องราวต่าง ๆ มากมายลงบนท้องฟ้า 
บริเวณชั้น 3 เป็นหอเกียรติยศ และพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เปิดใช้งานเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งเป็นวันธรรมศาสตร์
สมาคมสถาปนิกสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ เสนอชื่ออาคารโดมธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ตึกโดม แห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ท่าพระจันทร์) ได้รับพระราชทานรางวัล อาคารอนุรักษ์ศิลปสถาปัตยกรรมดีเด่น ประเภทสถาบันและอาคารสาธารณะ ในงานสถาปนิก 48 จากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
เอตูว์ด

เอตูว์ด ในภาษาฝรั่งเศส หรือ เอทูด ในภาษาอังกฤษ  หมายถึง แบบฝึกหัด เป็นเพลงที่นักประพันธ์เพลงแต่งเพื่อมีวัตถุประสงค์ให้ลูกศิษย์ได้ฝึกหัดเพลงที่มีทักษะในการเล่นที่สูงขึ้น ส่วนใหญ่ทักษะที่ใช้เล่นในเอตูว์ดมักเป็นทักษะเฉพาะทาง หรือเทคนิคเฉพาะทั้งสำหรับเครื่องดนตรีนั้น ๆ และสำหรับเทคนิคนั้น ๆ เพลงเอทูดนั้นเป็นเพลงที่นับว่านักเปียโนที่มีความสามารถในระดับสูงควรฝึกหัดด้วยกันทั้งสิ้น
ผู้แต่งบทเพลงเอตูว์ดที่มีชื่อเสียงมากได้แก่ ชอแป็งเขาได้แต่งในผลงานลำดับที่ 10 จำนวน 12 บท และลำดับที่ 25 จำนวน 12 บท รวมทั้งที่ไม่ได้จัดพิมพ์อีก 3 บท ครบทั้งบันไดเสียงเมเจอร์และไมเนอร์ ในทุกคีย์ รวมแล้วเขาได้แต่งไว้ทั้งหมด 27 บท ในแต่ละบทนั้นจะมีเทคนิคการเล่นที่แตกต่างกัน เช่น เทคนิค ขั้นคู่ 3 ที่เป็นเพลงที่ให้เล่นขั้นคู่ 3 ในมือขวา ไล่ขึ้นและลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งต้องอาศัยความชำนาญในเทคนิคอื่น ๆ
เพลงเอตูว์ดในปัจจุบันถือเป็นรายการเพลงแข่งบังคับของการแข่ง "Piano Chopin compettion"
ตัวอย่างเพลง Étude
น็อกเทิร์น

น็อกเทิร์น  บทเพลงสำหรับเดี่ยวเปียโนในลักษณะโรแมนติก ให้บรรยากาศยามค่ำคืน ทั้งนี้ไม่ได้หมายความว่าน็อกเทิร์นจะเป็นเพลงที่มีแต่ความหวานซึ้ง น็อกเทิร์นบางบทก็มีอารมณ์ที่รุนแรง อาทิ Nocturne op.48 no.1 in c minor, Nocturne op.9 no.3 ดังนั้นน็อกเทิร์นจึงมีความแตกต่างจากลัลลาบาย (lullaby) ซึ่งมีความหมายว่าเพลงกล่อมเด็ก
อย่างไรก็ตามผู้ที่ใช้คำว่า "น็อกเทิร์น" เป็นคนแรกหาใช่ชอแป็งแต่อย่างใด คนที่ใช้คนแรก คือ จอห์น ฟีลด์ (John Field) หากแต่น็อกเทิร์นของชอแป็งนั้นมีความไพเราะและเป็นที่รู้จักแพร่หลายมากกว่า คำที่ใช้แทนน็อกเทิร์นนั้นได้แก่ "นอตตูร์โน" (notturno)
เพลง Liebestraum no.3 ของฟรานซ์ ลิซท์ ก็เป็นเพลงประเภทนี้ที่อาจกล่าวได้ว่ารู้จักแพร่หลายมากที่สุด อีกเพลงคือ Nocturne op.9 no.2 ของชอแป็ง
วินโดวส์ 1.0

วินโดวส์ 1.0  เป็นระบบปฏิบัติการ 16-บิต รุ่นแรกของไมโครซอฟท์ที่ใช้กราฟิกและรองรับการทำงานหลายโปรแกรมพร้อมกัน โดยได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985)
ภาพรวม.
วินโดวส์ 1.0 รันจากดอส โดยวินโดวส์ 1.0 สามารถเรียกใช้งานโปรแกรมและฟังก์ชันต่างๆบนดอสได้ รวมถึงโปรแกรมสำหรับวินโดวส์นั้นยังรันด้วยไฟล์ .exe เหมือนโปรแกรมดอสอื่น ๆ แต่ว่าวินโดวส์ไฟล์ .exeนั้นเป็นรูปแบบใหม่ต่างจากเดิม ซึ่งสามารถเรียกได้ผ่านวินโดวส์เท่านั้น
วินโดวส์ 1.0 สามารถเรียกได้ว่าเป็นเพียงการแสดงผลส่วนหน้าของดอส ไม่ว่าจะเป็นการบริหารจัดการไฟล์นั้น วินโดวส์เรียกใช้ฟังก์ชันต่าง ๆ ในดอสอีกที ซึ่งทำให้วินโดวส์นั้นไม่สามารถทำงานได้ด้วยตัวเอง หากไม่มีดอส ซึ่งวินโดวส์รุ่นต่อ ๆ ไปนั้นจะแทนที่ดอส จนสุดท้ายแล้วไม่จำเป็นที่ต้องพึ่งพาดอสต่อไป
เนื่องจากไมโครซอฟท์ได้มีการรองรับความเข้ากันได้กับรุ่นก่อน ๆ อย่างมาก จึงทำให้โปรแกรมที่พัฒนาสำหรับวินโดวส์ 1.0 นั้นยังสามารถทำงานได้ในวินโดวส์รุ่นปัจจุบัน และยังสามารถเปลี่ยนโปรแกรมให้เป็นรูปแบบทันสมัยเหมือนโปรแกรมปัจจุบันได้โดยการแก้ไขเพียงเล็กน้อย
ประวัติรุ่น.
วินโดวส์ 1.0 นั้นไม่เคยออกวางจำหน่าย รุ่นแรกที่แท้จริงนั้นเป็นรุ่น 1.01 โดยรุ่น 1.0 นั้นเป็นรุ่นที่ได้แสดงเป็นตัวอย่างที่งาน Comdex เมื่อปีพ.ศ. 2525 ซึ่งเป็นเวลา 14 เดือนก่อนที่วินโดวส์ 1.01 จะวางจำหน่าย
วินโดวส์ 1.02 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2529 สำหรับนานาชาติซึ่งได้มีรุ่นสำหรับหลากหลายภาษาด้วยกัน
วินโดวส์ 1.03 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2529 ซึ่งสำหรับสหรัฐอเมริกา โดยได้เพิ่มความสามารถให้เหมือนกับรุ่นนานาชาติ และ drivers สำหรับเครื่องพิมพ์และหน้าจอเพิ่มเติม
วินโดวส์ 1.04 ได้ออกวางจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2530 ซึ่งได้เพิ่มการรองรับสำหรับกราฟิกการ์ด VGA สำหรับเครื่องไอบีเอ็ม PS/2 เครื่องใหม่
วินโดวส์ 2.0

วินโดวส์ 2.0  ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) ซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 1.0 โดยได้เพิ่มระดับศักยภาพและความสามารถหลายส่วน และบางส่วนนั้นคล้ายคลึงกับแมคอินทอชรุ่นแรก
วินโดวส์ 2.0 อนุญาตให้วินโดว์ต่างๆ ซ้อนกันได้ โดยความสามารถนี้ไม่สามารถทำได้ในวินโดวส์ 1.0 เนื่องจากคดีฟ้องร้องระหว่างไมโครซอฟท์และแอปเปิล คอมพิวเตอร์ รวมถึงยังได้เปลี่ยนไปใช้ปุ่ม "Minimize" และ "Maximize" รวมถึงการรองรับการใช้ปุ่มลัด (shortcut keys) ขั้นสูง แต่การบริหารจัดการไฟล์ในวินโดวส์นั้นยังใช้ดอสเป็นฉากหลังอยู่เหมือนรุ่นก่อนหน้านี้
วินโดวส์ 2.0 เป็นรุ่นแรกที่ไมโครซอฟท์ เวิร์ด และเอกซ์เซลรันบนวินโดวส์ และยังได้รับการสนับสนุนจากผู้พัฒนาอื่นๆเพิ่มขึ้นอย่างมากกว่ารุ่นก่อน
วินโดวส์ 3.x

วินโดวส์ 3.x  เป็นกลุ่มผลิตภัณฑ์ระบบปฏิบัติการตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 ถึงปี ค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นช่วงที่ได้ประสบความสำเร็จอย่างกว้างขวาง และกลายเป็นคู่แข่งหลักกับแมคอินทอช
วินโดวส์ 3.0.
วินโดวส์ 3.0 เป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 2.0 ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) ซึ่งมีการปรับเปลี่ยนส่วนต่อประสานกราฟิกกับผู้ใช้ขึ้นมาใหม่ รวมถึงพัฒนาความสามารถทางเทคนิคอย่างการบริหารจัดการหน่วยความจำ เพื่อใช้ประโยชน์จากหน่วยประมวลผลอินเทล 80286 และ 80386
โปรแกรมออกแบบสำหรับดอสสามารถรันได้ในวินโดวส์ อย่างไรก็ตามเกมส่วนใหญ่ยังต้องการเข้าถึงดอสโดยตรง โปรแกรมบริหารไฟล์เดิมบนดอสนั้น ได้ถูกแทนที่ด้วยโปรแกรม "Program Manager" และ "File Manager" ซึ่งออกแบบมาสำหรับวินโดวส์ตั้งแต่รุ่น 3.0 โดยเฉพาะ ทำให้การเรียกใช้โปรแกรมต่าง ๆ ง่ายขึ้น โปรแกรมย่อยหลายโปรแกรมได้รวมมาในวินโดวส์รุ่นนี้อย่างเช่น Notepad Calculator และ Solitaire เป็นต้น
วินโดวส์ 3.1.
วินโดวส์ 3.1 (ชื่อรหัส: Janus) ได้ออกวางจำหน่ายวันที่18 มีนาคม พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) ซึ่งได้รวมฟอนต์ TrueType และฟอนต์คุณภาพสูงอื่น ๆ ทำให้เป็นรุ่นแรกที่ถือเป็นแพลตฟอร์มสำหรับการพิมพ์อย่างจริงจัง รุ่นนี้ยังได้รวมโปรแกรมอย่าง Minesweeper แทนที่ Reversi
วินโดวส์ 3.11.
วินโดวส์ 3.11 นั้นเป็นอัปเดตสำหรับวินโดวส์ 3.1 ซึ่งไม่ใช่ตัวเต็ม โดยคล้ายคลึงกับ Service Pack ในรูปแบบปัจจุบัน สำหรับผู้ที่ไม่มีวินโดวส์ 3.1 นั้นก็ได้มีแผ่นสำหรับตัวเต็มสำหรับวินโดวส์ 3.11 เช่นกัน ออกจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม 2536 
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป.
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1.
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.1 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนตุลาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นรุ่นที่มีความสามารถเสริมมากกว่าวินโดวส์ 3.1 โดยรองรับระบบเน็ตเวิร์กในตัว รวมถึงโพรโทคอลต่าง ๆ อย่างการแชร์ข้อมูลด้วย SMB ผ่านโพรโทคอล NetBEUI หรือ IPX นอกจากนั้นยังรวมโปรแกรมเกม Hearts
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11.
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.11 ได้ออกวางจำหน่ายเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ซึ่งรองรับการเข้าถึงไฟล์ 32-บิต และการเปลี่ยนทิศทางเน็ตเวิร์ก 32-บิต ส่วนประกอบ Winsockนั้นจำเป็นสำหรับความสามารถเน็ตเวิร์ก TCP/IP บนวินโดวส์
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.2.
วินโดวส์สำหรับเวิร์กกรุป 3.2 นั้นเป็นรุ่นที่ออกสำหรับตลาดประเทศจีน โดยใช้อักษรจีนตัวย่อในการแสดงผล
การอภิปรายไม่ไว้วางใจ

ญัตติไม่ไว้วางใจ หรือ การอภิปรายไม่ไว้วางใจ (motion of censure) คือ การที่สมาชิกสภาล่าง (โดยมากเป็นสมาชิกฝ่ายค้าน) เข้าชื่อการเสนอญัตติเพื่อสอบสวนรัฐบาล กระทำเมื่อเห็นว่าการทำงานของรัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีไม่เป็นที่พอใจ ในกรณีนี้สมาชิกมีสิทธิเข้าชื่อเสนอญัตติไม่ไว้วางใจ ถือเป็นวิธีการหนึ่งในการควบคุมและตรวจสอบการทำงานของรัฐบาล วิธีอื่นนอกจากนี้ ได้แก่ การตั้งกระทู้ถาม การแสดงบัญชีรายการทรัพย์สินและหนี้สิน การถอดถอนจากตำแหน่ง การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นวิธีที่เห็นผลชัดเจนที่สุด มีผลกระทบต่อความมั่นคงของรัฐบาลมากที่สุด และยังเป็นการคานอำนาจของฝ่ายบริหาร (รัฐบาล) โดยฝ่ายนิติบัญญัติ (รัฐสภา) ที่ชัดเจนและได้ผลดีที่สุดด้วย
การอภิปรายไม่ไว้วางใจเป็นไปตามหลักการที่ว่า "ฝ่ายบริหารจะอยู่ได้ก็โดยความไว้วางใจของฝ่ายนิติบัญญัติ" ดังนั้นการอภิปรายไม่ไว้วางใจจะมีขึ้นก็ต่อเมื่อรัฐสภาเห็นว่ารัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีไม่ควรแก่การไว้วางใจให้ปฏิบัติหน้าที่ต่อไป ซึ่งอาจเกิดจากการตัดสินใจผิดพลาด การใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบ เป็นต้น
สหราชอาณาจักร.
ตามจารีตประเพณีในระบบเวสต์มินสเตอร์ หากกฎหมายงบประมาณรายจ่ายไม่ผ่านความเห็นชอบของสภาสามัญชน รัฐบาลมีทางเลือกอยู่สองทางคือลาออกหรือเปิดอภิปรายให้จัดการเลือกตั้งใหม่ ซึ่งคล้ายคลึงกับการอภิปรายไม่ไว้วางใจ ในสภาวะการณ์เช่นนี้ รัฐบาลในระบบเวสต์มินสเตอร์จะอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเนื่องจากไม่สามารถใช้จ่ายเงินได้
ประเทศญี่ปุ่น.
มาตรา 69 ของรัฐธรรมนูญแห่งประเทศญี่ปุ่น ค.ศ. 1947 บัญญัติว่า "หากสภาผู้แทนราษฎรมีมติเห็นชอบญัตติไม่ไว้วางใจ หรือมีมติไม่เห็นชอบญัตติไว้วางใจ คณะรัฐมนตรีทั้งคณะพึงลาออก เว้นแต่ว่ามีการยุบสภาผู้แทนราษฎรภายในสิบวัน"
วินโดวส์ 98

วินโดวส์ 98 (ชื่อรหัส: Memphis) เป็นระบบปฏิบัติการ GUI ออกแบบสำหรับผู้ใช้ทั่วไปซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 95 พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ และวางจำหน่ายวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) และรุ่นอัปเดตวินโดวส์ 98 Second Edition ได้ออกวางจำหน่ายวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999) รุ่นต่อจากวินโดวส์ 98 คือวินโดวส์ Me
ความสามารถใหม่.
วินโดวส์ 98 รองรับ AGP และ USB ยูเอสบีดีขึ้นกว่าเดิม และได้เพิ่มการรองรับการใช้งานหลายหน้าจอ รองรับดีวีดีไดรฟ์ในตัว สนับสนุนระบบไฟล์ FAT32 ซึ่งทำให้สามารถรองรับฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่กว่า 2 จิกะไบต์ได้ นอกจากนั้นยังเป็นรุ่นแรกที่รองรับ ACPI 
ในส่วนอินเทอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้นมานั้น ได้แก่ Internet Connection Sharing (ICS) ซึ่งทำให้หลายเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นสามารถแชร์อินเทอร์เน็ตผ่านแลนได้ด้วย Network address translation (NAT) และยังมาพร้อมกับ NetMeeting 3.0 และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.0
มาตรฐานไดรเวอร์ใหม่.
วินโดวส์ 98 รองรับ AGP และ USB ยูเอสบีดีขึ้นกว่าเดิม และได้เพิ่มการรองรับการใช้งานหลายหน้าจอ รองรับดีวีดีไดรฟ์ในตัว สนับสนุนระบบไฟล์ FAT32 ซึ่งทำให้สามารถรองรับฮาร์ดดิสก์ขนาดใหญ่กว่า 2 จิกะไบต์ได้ นอกจากนั้นยังเป็นรุ่นแรกที่รองรับ ACPI ในส่วนอินเทอร์เน็ตที่เพิ่มขึ้นมานั้น ได้แก่ Internet Connection Sharing (ICS) ซึ่งทำให้หลายเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นสามารถแชร์อินเทอร์เน็ตผ่านแลนได้ด้วย Network address translation (NAT) และยังมาพร้อมกับ NetMeeting 3.0 และอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.0
ความต้องการของระบบ.
วินโดวส์ 98 ต้องการความต้องการระบบดังนี้ 
*ในกรณีที่อัปเกรดจากวินโดวส์ 95 ต้องการเนื้อที่ 140-315 MB (โดยปกติใช้ 205 MB)
*หากติดตั้งใหม่บนระบบไฟล์ FAT16 ต้องการเนื้อที่ 210-400 MB (โดยปกติใช้ 260 MB)
*หากติดตั้งใหม่บนระบบไฟล์ FAT32 ต้องการเนื้อที่ 190-305 MB (โดยปกติใช้ 210 MB)
วินโดวส์มี

วินโดวส์มี (ชื่อรหัส: Millennium) หรือ Windows Millennium Edition เป็นระบบปฏิบัติการกูอี้ 16/32-บิต ออกแบบสำหรับผู้ใช้ทั่วไปซึ่งเป็นรุ่นต่อจากวินโดวส์ 98 พัฒนาโดยไมโครซอฟท์ และวางจำหน่ายวันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000)
ภาพรวม.
วินโดวส์มี มีกลุ่มเป้าหมายเป็นผู้ใช้ตามบ้านทั่วไปต่างจากวินโดวส์ 2000 ที่มีกลุ่มเป้าหมายเป็นธุรกิจ องค์กร ซึ่งได้วางจำหน่ายหลายเดือนก่อนหน้าวินโดวส์มี แม้ว่าวินโดวส์มีนั้นออกตามหลังวินโดวส์ 2000 แต่กลับเป็นรุ่นที่ต่อช่วงจากวินโดวส์ 95 และวินโดวส์ 98 ซึ่งวินโดวส์มีไม่ได้มีสายจากเอ็นทีเหมือนอย่างในวินโดวส์ 2000 หรือวินโดวส์เอกซ์พีที่แทนที่วินโดวส์มีในปีถัดมา
วินโดวส์มี มาพร้อมกับอินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 5.5 Windows Media Player 7 และ Windows Movie Maker รุ่นแรกสำหรับการตัดต่อภาพยนตร์อย่างง่าย นอกจากนั้นไมโครซอฟท์ยังทำการอัปเดตส่วนติดต่อกับผู้ใช้แบบกราฟิก โดยได้รวมความสามารถที่เพิ่มในวินโดวส์ 2000 มาพร้อมกับวินโดวส์มี
วินโดวส์มีนั้นได้ปิดการเข้าถึงดอสแบบภาวะจริง (real mode) เพื่อให้ระบบบูตเร็วขึ้น แต่ส่งผลให้โปรแกรมที่พัฒนาบนดอสบางโปรแกรมที่เข้าถึงดอสแบบภาวะจริงนั้นไม่สามารถทำงานบนวินโดวส์มีได้ ซึ่งทำให้เกิดข้อวิพากษ์วิจารณ์ขึ้นในส่วนนี้ ซึ่งความจริงแล้วโปรแกรมที่ได้รับผลกระทบนั้นส่วนใหญ่เป็นโปรแกรมบริหารจัดการดิสก์
ดอส (ระบบปฏิบัติการ)

ดอส (ย่อมาจาก Disk Operating System) เป็นชื่อเรียกระบบปฏิบัติการหลายตัวที่พัฒนาโดยไอบีเอ็มและไมโครซอฟท์ ในช่วงปี พ.ศ. 2524-2538 (โดยถ้ารวมดอสในวินโดวส์ จะนับถึงปี พ.ศ. 2543) ตัวอย่างของระบบปฏิบัติการนี้เช่น PC-DOS, MS-DOS, FreeDOS, DR-DOS, Novell-DOS, OpenDOS, PTS-DOS, ROM-DOS เนื่องจากดอสมีผู้ผลิตหลายเจ้า เช่น PC-DOS จากไอบีเอ็ม และ MS-DOS จากไมโครซอฟท์ เป็นต้น และดอสอื่นๆ ระบบปฏิบัติการดอสส่วนมากทำงานภายใต้เครื่องไอบีเอ็มพีซีเสมือน ที่ใช้ซีพียู อินเทล x86
ISO 639-1

ISO 639-1 เป็นส่วนแรกของมาตรฐาน ISO 639 สำหรับรหัสภาษา ประกอบไปด้วย ตัวอักษรสองหลัก สำหรับในการแบ่งแยกภาษาหลักๆ ต่างภายในโลก
รหัส ISO 639-1 เริ่มใช้เป็นมาตรฐานอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2545 โดยมีการเริ่มต้นพัฒนาในหลายปีก่อนหน้านั้น รหัสนี้ใช้ในการอ้างอิงภาษาต่างๆ เช่น
รหัสเหล่านี้เป็นชวเลขสากลและเป็นทางการที่เป็นประโยชน์สำหรับการระบุภาษา
โอมิกูจิ

โอมิกูจิ (หรือ) เป็นกระดาษเขียนคำทำนายดวงชะตา มีให้เสี่ยงจับได้ที่ศาลเจ้าในศาสนาชินโต หรือวัดในศาสนาพุทธ ในประเทศญี่ปุ่น คำว่า "โอมิกูจิ" นั้นแปลตรงตัวว่า "สลากศักดิ์สิทธิ์" เปรียบเทียบได้กับการเซียมซีตามความเชื่อของจีน
โชค.
การเสี่ยงโอมิกูจิมักทำโดยการเขย่ากล่องที่มีแท่งไม้เขียนหมายเลยบรรจุอยู่ จนแท่งไม้แท่งหนึ่งโผล่ออกมาจากรูที่ฝากล่อง หลังจากนั้นผู้เสี่ยงก็จะไปหยิบโอมิกูจิจากช่องที่มีหมายเลขตรงกับหมายเลขบนแท่งหมาย (คล้ายกับการเสี่ยงเซียมซี) อย่างไรก็ดี ศาลเจ้าและวัดหลายแห่งเปลี่ยนมาใช้วิธีให้ผู้เสี่ยงโชคหยิบโอมิกูจิที่พับแล้วจากกองโอมิกูจิเอง หรือไม่ก็ใช้เครื่องหยอดเหรียญ คำทำนายที่เขียนบนโอมิกูจิมีอยู่หลายแบบ ซึ่งเป็นทั้งโชคดีและโชคร้าย (เรียงตามขอบเขตของโชคลาภ):
ลำดับ "กันซังไดชิเฮียกูเซ็ง" เป็นไปตามนี้:
ลำดับ "กันซังไดชิเฮียกูเซ็ง" จะเพิ่มบางโชค เช่น "โชคร้ายมาก" 
คำทำนายบนโอมิกูจิมักประกอบด้วยคำทำนายทั่ว ๆ ไปเกี่ยวกับชีวิตของบุคคล โดยมีความเป็นไปได้หลายแบบ:
มีธรรมเนียมว่าหากโอมิกูจิที่จับได้ทำนายว่าโชคไม่ดี คนที่จับได้ต้องนำไปผูกไว้ที่ต้นสนในศาลเจ้าหรือวัดเพื่อป้องกันไม่ให้คำทำนายกลายเป็นจริง เหตุที่ทำเช่นนี้คือการเล่นคำว่า "ต้นสน" (松 อ่านว่า มัตสึ) กับคำว่า "รอ" (待つ อ่านว่า "มัตสึ" เช่นกัน) โดยกล่าวกันว่าการผูกจะทำให้โชคร้ายรออยู่ที่ต้นสน ไม่ไปเกาะคน ส่วนโอมิกูจิที่ทำนายว่าโชคดีนั้น ผู้ที่จับได้ควรจะเก็บเอาไว้ แม้ว่าในปัจจุบันจะไม่ค่อยมีคนเชื่อโอมิกูจิเท่าไหร่ โอมิกูจิก็ยังมีให้จับได้ในศาลเจ้าและวัดเกือบทุกแห่งในญี่ปุ่น และยังเป็นของคู่กับศาลเจ้าและวัดญี่ปุ่นตราบจนทุกวันนี้
ความสัมพันธ์กับคุกกี้เสี่ยงทาย.
เซอิจิ คิโตะจากฟูเง็ตสึโดอ้างว่าโชคแบบสุ่มจากคุกกี้เสี่ยงทายมีที่มาจาก "โอมิกูจิ" และสนับสนุนด้วยหลักฐานที่ว่าคุกกี้เสี่ยงทายอเมริกันมีที่มาจากขนมสึจิอูระเซ็มเบของเกียวโตในคริสต์ศตวรรษที่ 19
การประมาณค่านอกช่วง

การประมาณค่านอกช่วง  เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต โดยหลักเป็นวิธีการมองในระยะสั้นซึ่งสันนิษฐานว่าอนาคตเป็นตอนต่อจากปัจจุบันและเศรษฐกิจสังคม และเทคโนโลยีจะดำเนินต่อไปในรูปแบบคงที่ วิกฤตการทางการเงินในเอเชียที่ผ่านมาสะท้อนให้เห็นข้อบกพร่องของวิธีการนี้อย่างชัดเจน
วิธีเดลฟาย

วิธีเดลฟาย หรือ วิธีเดลฟี  เป็นวิธีการคาดการณ์ผลลัพธ์โดยวิธีการออกความเห็นของผู้เชี่ยวชาญ เทคนิคเดลฟายเป็นเทคนิคที่มีขั้นตอนและระเบียบแบบแผนที่ชัดเจน โดยผู้เชี่ยวชาญตอบแบบสอบถามจำนวนสองรอบหรือมากกว่านั้น โดยในแต่ละรอบผู้จัดทำจะสรุปคำตอบของรอบนั้นเพื่อเป็นข้อมูลสำหรับตอบคำถามในรอบถัดไป โดยเชื่อว่าคำตอบในแต่ละรอบจะถูกเกลาให้ "ถูกต้อง" มากยิ่งขึ้น ซึ่งสุดท้าย การสอบถามจะหยุดลงเมื่อได้ข้อสรุปที่มั่นคง และคะแนนค่าเฉลี่ยหรือมัธยฐานจะเป็นตัวกำหนดคำตอบ
ประวัติ.
เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต ได้รับการพัฒนาโดย RAND Corporation ในคริสต์ทศวรรษที่ 1950 เป็นวิธีสำรวจความเห็นจากกลุ่มผู้เชี่ยวชาญในสาขาหนึ่งๆ เพื่อให้ได้คำตอบที่น่าเชื่อถือมากที่สุด โดยให้ผู้เชี่ยวชาญในสาขานั้นๆ ตอบแบบสอบถามชุดเดียวกันหลายครั้ง ในการสำรวจรอบที่หนึ่ง ผู้ตอบแบบสอบถามจะตอบคำถามพร้อมข้อคิดเห็นส่วนตัวเกี่ยวกับคำถาม จากนั้นคณะวิจัยจะคำนวณหาค่าควอไทล์ (quartile) ของคำตอบและรวบรวมข้อคิดเห็นเพิ่มเติมของผู้ตอบเพิ่มลงในชุดแบบสอบถามรอบที่สอง พร้อมส่งคำตอบที่ได้ในรอบแรกคืนให้ผู้ตอบ ผู้ตอบจะเปรียบเทียบคำตอบของตนกับผู้เชี่ยวชาญท่านอื่นและข้อคิดเห็นเพิ่มเติม เพื่อตัดสินใจใหม่ว่า จะยืนยันความคิดเดิม หรือจะเปลี่ยนใจโดยมิต้องเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญท่านอื่น ความเห็นที่แตกต่างจากความเห็นของคนส่วนใหญ่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่าความเห็นของคนส่วนใหญ่ ผลการศึกษาหลายชิ้นระบุว่าความเห็นของสมาชิกที่ดีที่สุดของกลุ่มอาจไม่ตรงกับความเห็นของคนส่วนใหญ่
ในระยะแรกมีการใช้เทคนิคเดลฟายกันมากในการคาดการณ์เทคโนโลยี โดยทำนายว่าเทคโนโลยีใดจะมีการพิสูจน์หลักการได้เมื่อใด จะเริ่มพร้อมใช้งานหรือจะมีการใช้อย่างแพร่หลายได้เมื่อใด แต่ต่อมามีการใช้อย่างแพร่หลายในการสำรวจและประเมินนโยบายด้านต่างๆ ทั้งในภาครัฐและภาคเอกชน ทางด้านการศึกษา การจัดการ และสาธารณสุข เรียกว่าเป็นเดลฟายเชิงนโยบาย (policy Delphi) 
ตัวอย่างโครงการที่ใช้เทคนิคเดลฟาย.
ประเทศญี่ปุ่นได้มีการมองอนาคตโดยใช้เทคนิคเดลฟายระดับประเทศทุก 5 ปีมาตั้งแต่ปี 2514 นอกจากระดับประเทศแล้ว ญี่ปุ่นได้มีการมองอนาคตในระดับกระทรวง ระดับอุตสาหกรรม และระดับบริษัท/องค์กรมาโดยตลอด การมองอนาคตครั้งที่ 8 เพิ่งจะเสร็จไปในเดือนพฤษภาคม 2549 ซึ่งครั้งนี้นอกจากเทคนิคเดลฟายแล้ว ยังใช้วิธีการสร้างภาพอนาคต การวิเคราะห์บทความวิชาการ และการวิเคราะห์ความต้องการด้านเศรษฐกิจและสังคมควบคู่กันด้วย ตัวอย่างอีกประเทศหนึ่งคือ ประเทศออสเตรียซึ่งทำการสำรวจเดลฟายด้านเทคโนโลยีพร้อมๆ กับการสำรวจเดลฟายเชิงนโยบายในปี 1999