เอลีซาเบธ

เอลีซาเบธ  เป็นมารดาของยอห์นผู้ให้บัพติศมา, ภรรยาของเศคาริยาห์ และญาติของมารีย์มารดาพระเยซู ตามที่ระบุในพระวรสารนักบุญลูกาและในประเพณีของศาสนาอิสลาม เอลีซาเบธตั้งครรภ์และให้กำเนิดยอห์นขณะที่อยู่ในวัยชรา เอลีซาเบธได้รับการนับถือในฐานะนักบุญโดยคริสตจักรโรมันคาทอลิก, อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์, ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ และลูเทอแรน นอกจากนี้ยังเป็นบุคคลที่ได้รับการนับถืออย่างสูงในศาสนาอิสลามด้วย
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล.
พระวรสารนักบุญลูกาบทที่ 1 ระบุว่าเอลีซาเบธ "อยู่ในตระกูลอาโรน" เอลีซาเบธและเศคาริยาห์ผู้เป็นสามี "เป็นคนชอบธรรมต่อพระเจ้าและดำเนินตามบัญญัติและกฎหมายทั้งปวงขององค์พระผู้เป็นเจ้าไม่มีที่ติเลย" (ลูกา 1:5 -7) แต่ไม่มีบุตร ระหว่างที่เศคาริยาห์อยู่ในพระวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้า (ลูกา 1:8 -12) ทูตสวรรค์กาเบรียลได้มาเยือนเศคาริยาห์:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />แต่ทูตสวรรค์องค์นั้นกล่าวแก่ท่านว่า "เศคาริยาห์เอ๋ย อย่ากลัวเลย เพราะพระองค์ทรงฟังคำอธิษฐานของท่านแล้ว นางเอลีซาเบธภรรยาของท่านจะให้กำเนิดบุตรชาย ท่านจงตั้งชื่อบุตรนั้นว่ายอห์น ท่านจะมีความยินดีและเปรมปรีดิ์ และคนจำนวนมากจะชื่นชมยินดีที่บุตรนั้นเกิดมา เพราะว่าเขาจะเป็นใหญ่เฉพาะพระพักตร์องค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจะไม่ดื่มน้ำองุ่นหมักและเหล้าเลยและเขาจะเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดา"
นักเทววิทยาอาดัม ซี. อิงลิช (Adam C. English) ระบุว่าวันที่เหตุการณ์นี้เกิดขึ้น "คือ 24 กันยายน อิงจากการคำนวณจากปฏิทินยิว ตามเลวีนิติ 23 ที่เกี่ยวกับวันลบมลทิน"
เศคาริยาห์สงสัยว่าตนจะรู้แน่ได้อย่างไรเนื่องจากทั้งตนและภรรยาชรามากแล้ว ทูตสวรรค์บอกว่าตนคือกาเบรียลและบอกเศคาริยาห์ว่าเขาจะ "เป็นใบ้ พูดไม่ได้" จนกว่าถ้อยคำเหล่านี้จะสำเร็จ เพราะเศคาริยาห์ไม่เชื่อถ้อยคำ เมื่อเศคาริยาห์หมดเวรในพระวิหารก็กลับไปบ้าน (ลูกา 1:16 -23)
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ภายหลังนางเอลีซาเบธภรรยาของท่านตั้งครรภ์ และอยู่กับบ้านอย่างเงียบๆ ห้าเดือน นางกล่าวว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำเช่นนี้แก่ข้าพเจ้าในวันที่พระองค์ทอดพระเนตร เพื่อว่าความอดสูของข้าพเจ้าที่มีอยู่ท่ามกลางคนทั้งปวงจะหมดสิ้นไป"
ตามที่ระบุในเรื่องเล่า ภายหลังทูตสวรรค์กาเบรียลถูกส่งไปเมืองนาซาเร็ธในแคว้นกาลิลีไปหาญาติของเอลีซาเบธ คือมารีย์ ซึ่งเป็นหญิงพรหมจารีที่หมั้นหมายกับชายชื่อโยเซฟ แล้วแจ้งกับมารีย์ว่าเธอจะตั้งครรภ์โดยฤทธิ์เดชของพระวิญญาณบริสุทธิ์ และจะให้กำเนิดบุตรชายที่ได้รับการตั้งชื่อว่าเยซู มารีย์ยังได้รับแจ้งว่า "นางเอลีซาเบธญาติของเธอ" ก็ตั้งครรถ์ได้ 6 เดือนแล้ว มารีย์เดินทางไปยัง "เมืองหนึ่งในแถบภูเขาแคว้นยูเดีย" เพื่อเยี่ยมเยือนเอลีซาเบธ (ลูกา 1:26 -40)
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เมื่อนางเอลีซาเบธได้ยินคำทักทายของมารีย์ ทารกในครรภ์ของนางก็ดิ้น และนางเอลีซาเบธก็เต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์ จึงร้องเสียงดังว่า "ในบรรดาสตรีเธอได้รับพรมาก และทารกในครรภ์ของเธอก็ได้รับพระพรด้วย ทำไมฉันถึงได้รับความโปรดปรานเช่นนี้ คือมารดาขององค์พระผู้เป็นเจ้าของฉันมาหา นี่แน่ะ พอเสียงทักทายของเธอเข้าถึงหูของฉัน ทารกในครรภ์ของฉันก็ดิ้นด้วยความเปรมปรีดิ์ ความสุขเป็นของสตรีที่เชื่อว่าสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเธอนั้นจะสำเร็จ"
มัททิว เฮนรี (Matthew Henry) ให้ความเห็นว่า "มารีย์รู้ว่าเอลีซาเบธตั้งครรภ์ แต่ไม่ปรากฏว่าเอลีซาเบธได้รับการบอกเล่าว่ามารีย์ญาติของเธอได้รับการกำหนดให้เป็นพระมารดาของพระเมสสิยาห์ ดังนั้นสิ่งที่เอลีซาเบธรู้ดูเหมือนจะมาจากการสำแดงของพระเจ้า ซึ่งนำความชื่นชมชมยินดีอย่างมากมาสู่มารีย์" หลังมารีย์ได้ยินคำอวยพรของเอลีซาเบธ ก็กล่าวถ้อยคำที่เป็นที่รู้จักในปัจจุบันว่าเป็นเพลงสรรเสริญของมารีย์ หรือ Magnificat (ลูกา 1:46 -55)
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />มารีย์อาศัยอยู่กับนางเอลีซาเบธประมาณสามเดือน แล้วจึงกลับไปยังบ้านของตน<br>เมื่อถึงเวลาที่นางเอลีซาเบธจะคลอดบุตร นางก็คลอดบุตรชาย เมื่อเพื่อนบ้านและญาติพี่น้องของนางได้ยินว่าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสำแดงพระเมตตาแก่นางอย่างมาก เขาทั้งหลายก็พากันชื่นชมยินดี<br>พอถึงวันที่แปด เขาก็พากันมาให้ทารกนั้นเข้าสุหนัต และเขาจะตั้งชื่อทารกว่าเศคาริยาห์ตามชื่อบิดา แต่มารดาตอบว่า "ไม่ได้ ต้องตั้งชื่อว่ายอห์น"<br>พวกเขาตอบนางว่า "ไม่มีใครในพวกญาติของท่านที่มีชื่ออย่างนั้น"<br>แล้วพวกเขาจึงทำบุ้ยใบ้กับบิดาถามว่าท่านอยากจะให้บุตรนั้นชื่ออะไร บิดาจึงขอกระดานชนวนมา เขียนว่า "ชื่อของเขาคือยอห์น" คนทั้งหลายก็ประหลาดใจ ทันใดนั้นปากและลิ้นของท่านก็กลับเป็นปกติพูดได้อีก แล้วท่านกล่าวสรรเสริญพระเจ้า
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่มีการกล่าวถึงเอลีซาเบธ ซึ่งไม่ถูกกล่าวถึงอีกในบทอื่น ๆ ของคัมภีร์ไบเบิล เรื่องราวในบทนี้ดำเนินต่อไปด้วยคำเผยพระวจนะโดยเศคาริยาห์ (รู้จักในคำเรียกว่าคำพยากรณ์ของเศคาริยาห์หรือ Benedictus) และจบลงด้วยความว่ายอห์น "เจริญวัยขึ้น และจิตวิญญาณก็มีกำลังทวีขึ้น ท่านไปอาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร" จนกระทั่งยอห์นเริ่มทำพันธกิจในอิสราเอล จึงไม่ทราบว่าเอลีซาเบธและสามีมีชีวิตอีกนานเท่าใดหลังจากนั้น (ลูกา 1:65 -80)
ตั้งแต่ยุคกลางเป็นต้นมา คำกล่าวของเอลีซาเบธที่ว่า "ในบรรดาสตรีเธอได้รับพรมาก และทารกในครรภ์ของเธอก็ได้รับพระพรด้วย" ได้กลายมาเป็นส่วนที่ 2 ของบทสวดอธิษฐานวันทามารีย์ 
"หลุมศพเอลีซาเบธ" ตามประเพณีตั้งอยู่ในอารามนักบุญยอห์นในถิ่นทุรกันดารของคณะฟรันซิสกันใกล้กรุงเยรูซาเล็ม