pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
คำสั่งปล่อย (มิเล)

คำสั่งปล่อย, 1746  เป็นจิตรกรรมที่เขียนโดยจอห์น เอเวอเรตต์ มิเลจิตรกรสมัยพรีราฟาเอลไลท์ชาวอังกฤษ
“คำสั่งปล่อย” ตั้งแสดงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1853 เป็นภาพแรกที่มิเลเริ่มทิ้งการเขียนที่เต็มไปด้วยรายละเอียดแบบพรีราฟาเอลไลท์เช่นงานสมัยแรกๆ อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสังเกตคือเป็นภาพที่เอฟฟี เกรย์ (Effie Gray) ยืนเป็นแบบให้
ภาพเขียนเป็นภาพของภรรยาของนายทหารผู้ก่อการชาวสกอตผู้ถูกจำขังหลังจากการก่อความไม่สงบของจาโคไบท์ ใน ค.ศ. 1745 ที่กลับมาพร้อมกับใบสั่งปล่อย ภรรยาในภาพอุ้มลูกแสดงใบสั่งปล่อยให้ทหารอีกผู้หนึ่งดูให้ขณะที่สามีกอดเธออยู่
หนังสือพิมพ์ “Illustrated London News” สรรเสริญภาพนี้และบรรยายว่า:
“หัวเรื่องของภาพเป็นเพียงภาพของภรรยาที่อุ้มลูกอยู่ในอ้อมกอดผู้เดินทางพร้อมกับใบสั่งปล่อยเพื่อมารับสามี ผู้ที่ถูกจับตัวไป[โดยฝ่ายอังกฤษ]ระหว่างสงครามกลางเมือง สามีผู้ที่มีท่าทางอ่อนแอจากการบาดเจ็บที่เพิ่งได้รับ เต็มตื้นไปด้วยความรู้สึกที่ทำได้อยู่อย่างเดียวคือซบลงที่ซอกคอของภรรยาและสะอื้น; ครางว่า, “firm of purpose”, อย่าเสียน้ำตา; ภรรยาไม่มีน้ำตาแต่ตายังคงแดงก่ำจากการร้องไห้ก่อนหน้านั้น; และมองหน้าทหารยามผู้ไม่ยินดียินร้ายด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความภูมิใจ, แสดงว่าเธอได้รับชัยชนะต่ออดีตที่เต็มไปด้วยความลำบาก การใช้สีและความเขียนที่สวยงามเป็นความสามารถที่เป็นเลิศ (สำหรับสมัยอันเสื่อมโทรม)“
ฉากหลังที่มืดและไม่มีรายละเอียดแตกต่างไปจากงานเขียนที่เต็มไปด้วยรายละเอียดในยุคแรกของการเขียนของมิเลเช่นงาน “โอฟิเลีย” แต่การแสดงความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดในฉากประวัติศาสตร์ยังคงเป็นแนวหัวเรื่องเดียวกับภาพ “อูเกอโนท์” และ “ซ่อนศัตรู, 1651”
ขณะที่เขียนภาพนี้มิเลก็ตกหลุมรักเอฟฟีภรรยาของผู้สนับสนุนคนสำคัญและนักวิจารณ์ศิลปะจอห์น รัสคิน การศึกษาภาพเขียนพบภาพวาดหัวของเอฟฟีด้านหนึ่งและภาพผู้ชายคุกเข่าอย่างยอมอีกด้านหนึ่งและคำเขียนว่า “ยอมรับ” ชื่อภาพเขียนนำไปเป็นชื่อหนังสือ “คำสั่งปล่อย” โดยวิลเลียม มิลเบิร์น เจมส์ (William Milbourne James) เกี่ยวกับรักสามเส้าและรายการวิทยุในปี ค.ศ. 1998 นอกจากนั้นก็ยังทำเป็นละครเวทีในเรื่อง “มิสเตอร์รัสคิน” โดยคิม มอร์ริสเซย์ (Kim Morrissey) ในปี ค.ศ. 2003
พระเจ้าพังคราช

พระเจ้าพังคราช เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรโยนกเชียงแสน ขึ้นครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 1458 มีราชโอรสคือ พระเจ้าพรหม
ทรงสร้างวัดพระธาตุจอมกิตติ เป็นเจดีย์ย่อเหลี่ยมไม้สิบสอง เพื่อบรรจุพระบรมธาตุ นอกกำแพงเมืองเชียงแสน
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้าพังคราช คือ ดิลก ทองวัฒนา จากละครเรื่อง 12 วีรชนคนกล้าแห่งสยาม ตอน พระเจ้าพรหมมหาราช (2552)
วิทยาลัยชุมชนสงขลา

วิทยาลัยชุมชนสงขลา เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ตามนโยบายการแก้ปัญหาพื้นที่พิเศษภาคใต้ตามยุทธศาสตร์การพัฒนาสู่สังคมสันติสุขของศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) โดยเฉพาะพื้นที่บริการ 5 อำเภอ ของจังหวัดสงขลา ได้แก่ อำเภอเทพา อำเภอจะนะ อำเภอนาทวี อำเภอสะบ้าย้อย และอำเภอสะเดา
วิทยาลัยชุมชนสงขลา ตั้งอยู่ ณ บริเวณอาคารที่ว่าการอำเภอเทพา จังหวัดสงขลา
อิซเซ มิยาเกะ

อิซเซ มิยาเกะ (; โรมาจิ: "Issey Miyake", 22 เมษายน ค.ศ. 1938 – 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022) เป็นดีไซเนอร์ชาวญี่ปุ่น เขาเป็นที่รู้จักจากการใช้เทคโนโลยีกับสิ่งทอ การจัดนิทรรศการ และน้ำหอม เป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งแบรนด์อิซเซ มิยาเกะ แบรนด์เสื้อผ้าแฟชั่นในปี 1971 ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา 
ประวัติ.
อิซเซ มิยาเกะ เกิดเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1938 ที่เมืองฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อเขาอายุ 7 ปีเขาอยู่ในเหตุการณ์และรอดชีวิตมาจากการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ฮิโรชิมะในวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1945 เขาศึกษาการออกแบบกราฟิก ที่มหาวิทยาลัยศิลปะทามะ ในกรุงโตเกียว ตอนที่ศึกษาอยู่ทำคอลเลกชั่นแรก ชื่อวิทยานิพนธ์ว่า "บทโคลงแห่งวัตถุและก้อนหิน" สำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1964 หลังจากจบการศึกษา เขาเดินทางไปปารีส เรียนต่อที่สถาบันออกแบบตัดเย็บเสื้อผ้าชั้นสูงที่ Chambre Syndicale dela Couture Parisience ในปี ค.ศ. 1966 เขาทำงานเป็นผู้ช่วยดีไซเนอร์กับห้องเสื้อ กี ลาโรช (Guy Laroche) และย้ายไปอยู่กับ จีวองชี (Givenchy) ในปี ค.ศ. 1968 และเดินทางกลับมาที่โตเกียวในปี ค.ศ. 1970 มายาเกะ ก่อตั้ง the Miyake Design Studio ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 เขาเริ่มต้นทดลองกับการจับพลีต ซึ่งทำให้เกิดความเคลื่อนไหวขณะสวมใส่และง่ายต่อการดูแลรักษา ต่อมาเขาได้คิดค้นเทคนิคใหม่ที่ชื่อว่า garment pleating และในปี ค.ศ. 1993 เสื้อผ้าชิ้นแรกของ Pleats Please ก็ได้ถูกเย็บขึ้น เขาตัดเย็บชุดสำหรับ Ballett Frankfurt ด้วยพลีต ในชื่อว่า "the Loss of Small Detail" และทำงานกับ "Garden in the setting" เขาร่วมมือกับนักเซรามิคชาวออสเตรเลีย Lucie Rie เพื่อผลิตกระดุมที่สวยงามจากดินเผา และใช้ประกอบการตัดเย็บ ในปี ค.ศ. 1994 และค.ศ. 1999 มายาเกะ เริ่มไลน์เสื้อผ้าชายและหญิง และได้ร่วมงานกับ นาโอกิ ทากิซาวา ผู้สานต่อธุรกิจ และในปี ค.ศ. 2007 นาโอกิ ทากิซาวา ได้เปิดผลิตภัณฑ์ของตัวเอง ด้านงานดีไซน์ นาโอกิ ได้ให้ ได ฟูจิวารา ดูแลแทน ส่วนตัว อิซเซ มิยาเกะ ได้กลับไปทำงานค้นคว้าทดลองต่อไป
อิซเซ มิยาเกะ เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตับ ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2022
ลิงสามตัว

ลิงสามตัว (san'en "ซันเอ็ง" หรือ sanzaru "ซันซะรุ"; sanbiki no saru "ซันบิกิโนะซะรุ") คือภาพปริศนาธรรมที่มีใจความสำคัญหลักว่าด้วย "การไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งที่ไม่ดี การไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี และการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี" ในบรรดาลิงสามตัว ตัวที่หนึ่งเรียกว่า มิซะรุ (見猿 / 見ざる) มีลักษณะใช้มือปิดตา หมายถึงการไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งไม่ดี ตัวที่สอง คิกะซะรุ (聞か猿 / 聞かざる) ใช้มือปิดหู หมายถึงการไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี ตัวสุดท้าย อิวะซะรุ (言わ猿 / 言わざる) ใช้มือปิดปาก บ่งบอกถึงการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี ในบางโอกาส สามารถกล่าวได้ว่ามีการเพิ่มลิงตัวที่สี่เข้ามาเกี่ยวข้อง ลิงตัวที่สี่นั้นมีนามว่า ชิซะรุ (し猿) บ่งบอกถึงใจความสำคัญของการไม่กระทำสิ่งที่ไม่ดี ลักษณะของลิงตัวนี้คือใช้มือทั้งสองข้างปิดบริเวณท้องหรืออวัยวะเพศ หรือในบางครั้งมีลักษณะนำมือทั้งสองข้างไขว้กัน ความหมายของลิงสามตัวนี้มีการเพิ่มเติมและแปลตามลักษณะโวหารเกี่ยวข้องกับการคิดดี พูดดี และกระทำดี ในโลกตะวันตกประโยคของลิงสามตัวหมายถึงความไม่ประมาทโดยการมองในอีกมุมหนึ่ง ได้แก่การไม่ยอมรับหรือไม่รับรู้ในสิ่งนั้นๆ หรือการแสร้งที่จะไม่รับรู้
ต้นกำเนิดของภาพปริศนาธรรมอันโด่งดังนี้มีที่เริ่มมาจากลักษณะภาพแกะสลักบนประตูของศาลเจ้านิกโกโทโช จังหวัดโทะชิงิ ประเทศญี่ปุ่น ย้อนหลังไปถึงศตวรรษที่ 17 อย่างไรก็แล้วแต่ตัวปรัชญาของปริศนาธรรมนั้นน่าจะมาพร้อมกับตำนานของ ศาสนาพุทธนิกายเทียนไท้ ซึ่งเชื่อกันว่ามาจากประเทศจีนในศตวรรษที่ 8 (ยุคนะระ)
ในภาษาจีนนั้น ประโยคคล้ายกับเรื่องลิงสามตัวนี้สามารถอ่านเจอในคัมภีร์ของหลักขงจื๊อ ถอดความได้ว่า "ไม่มองในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม ไม่ฟังในสิ่งที่ค้านกับความเหมาะสม และไม่กระทำ (เคลื่อนไหว) ในสิ่งที่ไม่เหมาะสม" จากที่กล่าวมาในประโยคข้างต้นนั้นสามารถกล่าวได้ว่าเมื่อปรัชญานี้มาถึงญี่ปุ่น ตัวปรัชญาเองนั้นถูกทำให้กระชับและได้ใจความขึ้น
ถึงแม้ว่าคำสอนนี้จะไม่เกี่ยวข้องกับลิงทั้งสามตัว แต่วิธีการคิดนั้นมาจากการเล่นคำ 
คำในภาษาญี่ปุ่นคือ "มิซะรุ" (見ざる), "คิคะซะรุ" (聞かざる), "อิวะซะรุ" (言わざる) นั่นคือ "การไม่รับรู้โดยการมองในสิ่งที่ไม่ดี การไม่ฟังในสิ่งที่ไม่ดี และการไม่กล่าววาจาในสิ่งที่ไม่ดี" 
นอกจากนี้คำว่า "ชิซะรุ" ยังเขียนอีกอย่างว่า し猿 หมายถึง ไม่ทำในสิ่งที่ไม่ดี และในภาษาญี่ปุ่น ซารุ (zaru) นั้นคือการออกเสียงส่วนที่ต่อท้ายคำสำหรับ saru ที่หมายถึงลิงนั้น (มีคำหนึ่งคือ 猿 ซึ่งเป็น kanji สำหรับคำว่าลิง) ดังนั้นเราจะเห็นได้ชัดว่าคำว่า ลิง นั้น อาจจะเริ่มต้นมาจากการเล่นคำขำขัน โดยมากแล้วชื่อของลิงในภาษาอังกฤษนั้นจะมี มิซารุ (Mizaru), มิคะซารุ (Mikazaru), และ มาซารุ (Mazaru). และยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าสองชื่อสุดท้ายนั้นได้เปลี่ยนไปจากต้นฉบับซึ่งเป็นภาษาญี่ปุ่นได้อย่างไร
แอนอเมริกันเทล

แอนอเมริกันเทล  เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันในปี ค.ศ. 1986 จากผลงานการสร้างของบริษัทแอมบลินเอนเตอร์เทนเมนต์ของสตีเวน สปีลเบิร์ก และกำกับโดยดอน บลัธ ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 ถือเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกในการสร้างของยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์
วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์

วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 เป็น 1 ใน 10 วิทยาลัยแรกตั้งของกระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ ตำบลบัวทอง อำเภอเมืองบุรีรัมย์ จังหวัดบุรีรัมย์ ปัจจุบันเปิดทำการสอนหลักสูตรอนุปริญญา และหลักสูตรพัฒนาทักษะและเสริมสร้างประสบการณ์ด้านอาชีพ และคุณภาพชีวิต
เพลง มาร์ชวิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์
วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ มีคุณธรรมนำความรู้คือปรัชญา สร้างสรรค์ร้อยดวงใจปวงประชา เพื่อพัฒนาชุมชนท้องถิ่นไทย 
บัวทองสัญลักษณ์งามเด่น ร่มเย็นมะค่าแต้ได้อาศัย เขียวอ่อน-ขาว พราวสกาวงามวิไล สานดวงใจเราน้องพี่ด้วยศรัทธา
ปณิธานวิทยาลัยชุมชน สร้างคน สร้างสรรคการศึกษา บริการวิชาการเพื่อพัฒนา สร้างคุณค่าภูมิปัญญาท้องถิ่นไทย
ประวัติ.
วิทยาลัยชุมชนบุรีรีมย์ แรกเริ่มจัดตั้งขึ้นจาก "นโยบายของรัฐบาลขณะนั้น ที่แถลงต่อรัฐสภา" เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2544 ด้านการศึกษา ข้อ 4 จัดให้มีวิทยาลัยชุมชนขึ้น โดยเฉพาะในจังหวัดที่ยังขาดแคลนสถาบันอุดมศึกษา จำนวน  10  จังหวัด และวิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ เป็นหนึ่งในนั้นได้ดำเนินการจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่  17  เมษายน  2545 ตามนโยบายเร่งด่วนของรัฐบาล โดยยึดหลักการ  การศึกษาสร้างชาติ  สร้างคน  และสร้างงาน จากการที่มีผู้สำเร็จการศึกษา  ในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานหรือเทียบเท่ามีจำนวนมาก    ที่ไม่สามารถเรียนต่อในระดับอุดมศึกษา  ด้วยเหตุของความไม่พร้อมด้านต่างๆ เช่น ทุนทรัพย์ ภารกิจงาน    งานประจำ ความห่างไกลจากสถานศึกษา  ความไม่สะดวกในการเดินทาง เวลา  เป็นต้น  นอกจากนี้ยังมีประชาชนผู้ที่ขาดโอกาสทางการศึกษา  ผู้ที่ประกอบอาชีพแล้ว  แต่ต้องการเรียนรู้เพิ่มเติม  เพื่อเพิ่มทักษะในอาชีพ ตลอดจนผู้ที่สำเร็จการศึกษาในระดับต่าง ๆ จึงเป็นการเพิ่มโอกาสทางการศึกษาขั้นต่ำกว่าปริญญา(หลักสูตรอนุปริญญา)  เพื่อให้ผู้เรียน  นำไปพัฒนาคุณภาพชีวิต เพิ่มทักษะในการทำงาน การประกอบอาชีพ  รวมถึงการศึกษาต่อในระดับสูงขึ้นและเป็นการศึกษาต่อเนื่องตลอดชีวิต  สามารถเชื่อมโยงกับการศึกษาทุกระดับ เติมเต็มการศึกษาให้สมบูรณ์ขึ้น นอกจากนี้ยังสนองตอบการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม ความเป็นอยู่ของบุคคลท้องถิ่นชุมชน ยุทธศาสตร์การพัฒนาของจังหวัดบุรีรัมย์   ตามนโยบายที่มุ่งสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชน โดยเปิดสอนหลักสูตรที่หลากหลาย  ตามความต้องการของท้องถิ่นชุมชน  และชุมชนมีส่วนร่วมในการจัดทำและพัฒนาหลักสูตร การบริหารจัดการ การดำเนินงานของวิทยาลัยชุมชน ในด้านต่างๆ ตามความเหมาะสม
ปรัชญา.
การศึกษามีคุณค่าอันประมาณการมิได้ ต่อบุคคลและสังคมโดยส่วนรวม
ต้นไม้ประจำวิทยาลัย.
ต้นมะค่าแต้
ดอกไม้ประจำวิทยาลัย.
ดอกบัว
สีประจำวิทยาลัย.
สีเขียวอ่อน และสีขาว
หลักสูตรอนุปริญญา.
หลักสูตรอนุปริญญาที่เปิดสอนในปัจจุบัน 6 สาขาวิชา ได้แก่ 
หน่วยจัดการศึกษา.
วิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ มีหน่วยจัดการศึกษา 9 แห่ง คือ
วิทยาลัยชุมชนตาก

วิทยาลัยชุมชนตาก  เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรอนุปริญญา ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงและประกาศนียบัตรวิชาชีพ โดยการเสริมสร้างโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อเพิ่มคุณค่าชีวิตและศักยภาพของบุคคลและชุมชน รวมทั้งร่วมกับชุมชนในการจัดการด้านการท่องเที่ยว
ประวัติ.
วิทยาลัยชุมชนตาก เป็นวิทยาลัยชุมชนในสังกัด จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 เป็น 1 ใน 10 วิทยาลัยแรกตั้งของกระทรวงศึกษาธิการ โดยการคัดเลือกสถานศึกษาศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดตาก ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ตั้งอยู่ถนนพหลโยธิน ตำบลหนองบัวใต้ อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก ปัจจุบันเปิดทำการสอนหลักสูตรอนุปริญญา หลักสูตรฝึกอบรม และหลักสูตรประกาศนียบัตร 1 ปี 
หลักสูตรอนุปริญญาที่เปิดสอนในปัจจุบัน 5 สาขาวิชา ได้แก่ การปกครองท้องถิ่น การศึกษาปฐมวัย การแพทย์แผนไทย คอมพิวเตอร์ธุรกิจ และสาธารณสุขชุมชน รวมนักศึกษาประมาณ 806 คน หลักสูตรประกาศนียบัตร 1 ปี ที่เปิดสอนในปัจจุบัน มี 1 สาขาวิชา ได้แก่ หลักสูตรพนักงานสุขภาพชุมชน และโครงการพัฒนาทักษะฝีมือแรงงานที่ขาดแคลนทุนทรัพย์และด้อยโอกาส โดยใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นของวิทยาลัยชุมชนจังหวัดตาก
หน่วยจัดการศึกษา.
วิทยาลัยชุมชนตาก มีหน่วยจัดการศึกษาจำนวน 7 แห่ง 1 ห้องเรียน 1 ศูนย์ คือ
ฝั่งตะวันตก
ฝังตะวันออก
วิทยาลัยชุมชนระนอง

วิทยาลัยชุมชนระนอง เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสถาบันอุดมศึกษาที่สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ทำการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรระดับอนุปริญญา และจัดการศึกษาหลักสูตรฝึกอบรมให้กับประชาชนในชุมชนที่ต้องการเรียนรู้ในด้านสาขาอาชีพต่างๆ เพื่อพัฒนาเศรษฐกิจในชุมชน สร้างงาน สร้างอาชีพ เสริมรายได้กับประชาชนทั่วไปในชุมชน จัดตั้งขึ้นตามนโยบายของรัฐบาลในการกระจายการศึกษาสู่ท้องถิ่น ให้ประชาชนได้รับการศึกษาอย่างเท่าเทียมกัน ส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต ตามหลักการ "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างาน" สืบเนื่องจากการแถลงนโยบายต่อรัฐสภาของรัฐบาล พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524
ประวัติ.
วิทยาลัยชุมชนระนอง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 พร้อมกับวิทยาลัยชุมชนอีก 9 แห่งทั่วประเทศ โดยเปิดทำการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2545 เป็นปีแรก โดยการคัดเลือกศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดระนอง ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม และมีสถานศึกษาเครือข่ายอีก 3 แห่ง คือ วิทยาลัยเทคนิคระนอง วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีระนอง และวิทยาลัยการอาชีพกระบุรี
ในปี พ.ศ. 2546 วิทยาลัยชุมชนระนอง ได้ย้ายสถานที่ทำการมายัง อาคารพาณิชย์เลขที่ 7/20-21 ถนนผาดาด ตำบลเขานิเวศน์ อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง และในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2548 จึงได้ย้ายสำนักงานมายังสำนักงานถาวรบริเวณที่ดินของสำนักงานอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่ (เดิม) เลขที่ 300/1 หมู่ 1 ถนนเพชรเกษม ตำบลบางริ้ว อำเภอเมืองระนอง จังหวัดระนอง บนเนื้อที่ 7 ไร่
หน่วยจัดการศึกษา.
ในระยะแรกวิทยาลัยชุมชนระนอง มีหน่วยจัดการศึกษา 6 แห่ง คือ วิทยาลัยการอาชีพกระบุรี โรงเรียนละอุ่นวิทยาคาร สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอละอุ่น โรงเรียนเทศบาลบ้านเขานิเวศน์ โรงเรียนกะเปอร์วิทยา โรงเรียนบ้านภูเขาทอง ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงสถานที่จัดการศึกษา เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้รับบริการทางการศึกษาได้มากขึ้น โดยในอำเภอกระบุรี จากวิทยาลัยการอาชีพกระบุรี เป็นโรงเรียนกระบุรีวิทยา อำเภอละอุ่น จากโรงเรียนละอุ่นวิทยาคาร เป็น สำนักงานการประถมศึกษาอำเภอละอุ่นเดิมซึ่งยุบเลิกสำนักงานไป อำเภอเมืองระนองจากโรงเรียนเทศบาลบ้านเขานิเวศน์ เป็นที่วิทยาลัยชุมชนระนอง 
บทบาทการพัฒนาท้องถิ่น.
วิทยาลัยชุมชนระนอง ให้ความสำคัญกับการพัฒนาคน พัฒนาท้องถิ่น ประกอบกับจังหวัดระนองเป็นจังหวัดที่มีชายแดนติดต่อกับประเทศพม่า เพื่อเป็นการเปิดโอกาสให้กับผู้สนใจ วิทยาลัยฯ จึงเปิดทำการสอนหลักสูตรระยะสั้น 60 ชั่วโมง "ภาษาพม่าเพื่อการสื่อสารและธุรกิจ" ขึ้น
เก่งกับเฮง

เก่งกับเฮง  เป็นภาพยนตร์ฮ่องกงแนวแอคชั่นตลกออกฉายครั้งแรกในปี ค.ศ. 1982 
เนื้อเรื่องย่อ.
เก่งกับเฮง เล่าถึงจอมโจรชื่อดังนาม คิงคอง ที่จับพลัดจับผลูต้องมาช่วยตำรวจจับหัวขโมยระดับชาตินาม ถุงมือขาว โดยมี
ผู้หมวดอัลเบิร์ตและผู้หมวดแนนซี่เป็นผู้ช่วย
สูตรเสน่หา

สูตรเสน่หา เป็นบทประพันธ์ของนักเขียน “กิ่งฉัตร” ซึ่งตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารสกุลไทย ได้รับความนิยมมากจนมีภาค 2 ออกมาที่ชื่อ “ค่าของหัวใจ” จากนั้นกิ่งฉัตรได้ขายลิขสิทธิ์ละครให้ทางช่อง 3 เอชดี โดยได้ค่ายอาละดิน ณ บางกอก เป็นฝ่ายดำเนินการสร้างละคร เดิมศุภลักษณ์ ตงศิริ ผู้บริหารค่ายได้วางตัวพระเอก-นางเอกคือ ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง และ คัทลียา แมคอินทอช แต่ไม่ได้สร้าง จนตกมาอยู่ในมือผู้จัด หทัยรัตน์ อมตวณิชย์ แห่งค่ายละครไท ได้พระเอก-นางเอกคือ ธีรเดช วงศ์พัวพันธ์ และ แอน ทองประสม นำแสดง ซึ่งได้รับการตอบรับจากผู้ชมอย่างท่วมท้น อันเป็นที่มาของกระแสฟีเวอร์ "ครูกุ๊ก" และ "อลิน" ที่พูดกันติดปาก 
ละครโทรทัศน์นี้กำกับการแสดงโดยอำไพพร จิตต์ไม่งง เขียนบทโทรทัศน์โดย ณัฐิยา ศิรกรวิไล เริ่มออกอากาศตอนแรกเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2552 จนถึงวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2552
เห็ดแครง

เห็ดแครง หรือ เห็ดตีนตุ๊กแก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Schizophyllum commune") เป็นเห็ดที่ขึ้นได้ทั่วทุกภูมิภาคทั่วโลกและเจริญเติบโตได้ตลอดปี เป็นเห็ดขนาดเล็ก เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-4 เซนติเมตร รูปทรงคล้ายพัด ไม่มีก้านดอก 
ในด้านคุณค่าทางโภชนาการ เห็ดแครงมีคาร์โบไฮเดรตและโปรตีนสูง นิยมนำมาแกงคั่วกับปลาย่าง หรือนำมาย่างโดยโขลกพริกขี้หนู ข่า ตะไคร้ ขมิ้น พริกไทย แล้วนำเห็ดแครงผสมลงไป พร้อมด้วยมะพร้าวขูดและไข่ไก่ แล้วห่อด้วยใบตองนำไปปิ้งกับเตาถ่าน เห็ดชนิดนี้ยังเป็นที่รู้จักมากในแถบภาคใต้ พบมากบนท่อนไม้ยางพาราที่ตัดทิ้งไว้ โดยนิยมนำมาทำแกงสมรมซึ่งเป็นแกงที่ขาดไม่ได้สำหรับงานบุญสารทเดือนสิบ ส่วนในประเทศญี่ปุ่นใช้ทำเป็นยาเนื่องจากมีสารที่มีคุณสมบัติในการต่อต้านเชื้อไวรัสและยับยั้งเซลล์มะเร็ง
นอกจากนี้ยังมีงานวิจัยซึ่งใช้สารสกัดจากเห็ดแครงในกระบวนการขุดเจาะน้ำมันดิบ โดยสารสกัดจากเห็ดแครงที่เป็นสารไบโอพอลิเมอร์นี้จะถูกนำมาผสมกับน้ำ และสูบเข้าไปในบ่อน้ำมันดิบเพื่อชะล้างและพาน้ำมันดิบที่ยังคงเหลืออยู่ภายในบ่อน้ำมันให้ออกมาได้มากที่สุด
แกงสมรม

แกงสมรม เป็น แกงกะทิ แบบแกงคั่ว น้ำขลุกขลิก โดยคำว่า "" เป็นภาษาใต้ หมายถึงถึงการใช้ผักและส่วนผสมนานาชนิดมาผสมกันในตัวแกง มีส่วนประกอบคือกุ้งสด หรือปลาย่าง หน่อไม้สับ มะเขือยาวและเห็ดแครง กินกับข้าวสวยหรือข้าวหลามหรือข้าวเหนียว (ต้มแบบภาคใต้) เป็นแกงที่ขาดไม่ได้ สำหรับงานบุญสารทเดือนสิบ
ขนมเข่ง

ขนมเข่ง  คืออาหารที่ทำจากข้าวเหนียวเพื่อบริโภคในอาหารจีน ขนมเข่งสามารถพบได้ในซุปเปอร์มาร์เก็ตของชาวเอเชีย และในร้านขายอาหารเพื่อสุขภาพ ถึงแม้ขนมเข่งจะรับประทานได้ตลอดปี แต่จะเป็นที่นิยมที่สุดในช่วงตรุษจีน คนนิยมรับประทานขนมเข่งในช่วงนี้ เพราะคำว่า เหนียนเกา ออกเสียงเหมือนคำว่า ปีที่สูงขึ้น ในภาษาจีน
การผลิต.
แม้ขนมเข่งจะมีหลากหลายรูปแบบ แต่ส่วนประกอบหลักคือข้าวเหนียวที่จะนำมาทำให้มีลักษณะคล้ายแป้งเปียก จากนั้นนำมาขึ้นรูป หรือนำไปปรุงอีกครั้งผสมกับส่วนผสมอื่น ๆ ขนมเข่งมีหลายรูปแบบ สามารถพบได้ในอาหารเซี่ยงไฮ้ อาหารฝูเจี้ยน อาหารกวางตุ้งซึ่งมีแหล่งกำเนิดจากมณฑลกวางตุ้ง
ประเภท.
แบบอย่างเซี่ยงไฮ้.
ขนมเข่งแบบอย่างเซี่ยงไฮ้จะถูกทำให้เป็นท่อนกลมหนานุ่มเพื่อที่จะนำไปหั่นเป็นชิ้นบาง ๆ แล้วนำไปทอดหรือใส่ลงในซุป วิธีการปรุงที่ต่างกันจะทำให้ขนมเข่งเกิดความแตกต่างตั้งแต่นุ่มไปจนถึงเหนียว
เมื่อนำมาเสิร์ฟ วิธีที่นิยมทั่วไปคือการนำมาทอด เรียกว่า เฉ่าเหนียนเกา โดยทั่วไปแล้วมีสามประเภท ประเภทแรก สำหรับเสิร์ฟเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยมีรสชาติเผ็ดและเค็ม ประกอบด้วย หอม เนื้อวัว เนื้อหมู กะหล่ำปลี เป็นต้น ประเภทที่สองเป็นอาหารหวาน ใช้น้ำตาลทรายขาวเป็นส่วนประกอบ และประเภทสุดท้ายคือแบบไม่มีรสชาติ ใช้เคี้ยวเพื่อให้รู้สึกถึงพื้นผิวเท่านั้น
แบบอย่างกวางตุ้ง.
ในภาษากวางตุ้งเรียกขนมเข่งว่า เหนียนเกา เช่นเดียวกัน ขนมเข่งแบบอย่างกวางตุ้งมีสีเหลืองเข้ม และมีรสหวานจากน้ำตาลทรายแดง ขนมเข่งจะถูกตีให้เป็นแผ่น แล้วอบด้วยไอน้ำอีกครั้งเพื่อปรุงส่วนผสม แป้งที่ถูกนวดจะถูกนำมานึ่งจนกระทั่งแข็งตัว แล้วนำมาเสิร์ฟเป็นแผ่นหนา ซึ่งอาจจะนำมารับประทานได้เลย ขนมเข่งจะยืดหยุ่นและเหนียวมาก สามารถนำมาเสิร์ฟเป็นพุดดิ้งราดด้วยกลิ่นกุหลาบหรือถั่วแดงบด
ขั้นตอนต่อไปซึ่งเป็นทางเลือกในการทำขนมเข่งคือการนำไปทอด แล้วใส่ไข่ เพื่อที่จะทำ เจียน เหนียน เกา (jian nian gao, ภาษาจีนกลาง) เมื่อนำไปทอดจะทำให้เนื้อกรอบนอกนุ่มใน ในช่วงเทศกาลตรุษจีนจะถูกนำไปหั่นเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมและเสิร์ฟกับเค้กติ่มซำอื่น ๆ เช่น เค้กเผือก และ เค้กเกาลัด
ขนมเข่งในวัฒนธรรมอื่น.
ญี่ปุ่นและเกาหลีก็มีอาหารที่ทำมาจากข้าวเหนียว เรียกว่า โมจิ (餅) และ ชัลต็อก (찰떡) ตามลำดับ ต็อกสามารถทำจากข้าวเจ้าได้เช่นกัน ขนมเข่งเป็นที่นิยมอย่างกว้างขวางในช่วงเทศกาลตรุษจีนในประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากประชากรจำนวนมากเป็นชาวจีนโพ้นทะเล ซึ่งเรียกว่า ทิกอย (tikoy) หรือ "ตีก้วย"  เรียกในหมู่ชาวฮกเกี้ยน รวมถึง มาเลเซีย สิงคโปร์ และ ภูเก็ต และเรียกว่า ทิเค (tikay) ในภาษาพม่า และในภาษาแต้จิ๋วเรียกว่า "เตี่ยมก้วย" (เพ็งอิม: diam5 guê2)
ส่วนผสมของขนมเข่งในแต่ละพื้นที่.
ขนมเข่งจะมีส่วนผสมที่ต่างกันไปในพื้นที่ต่าง ๆ ของประเทศในแถบเอเชีย เช่น รับประทานกับถั่วแดงบดหรือเม็ดบัว ซึ่งไม่ถือเป็นอีกรูปแบบหนึ่งของขนมเข่ง
รองนายกรัฐมนตรี

รองนายกรัฐมนตรี  เป็นตำแหน่งรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีของรัฐบาล ที่สามารถดำรงตำแหน่งผู้รักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรีได้ เมื่อนายกรัฐมนตรีไม่สามารถมาปฏิบัติหน้าที่ได้ชั่วคราว ตำแหน่งนี้มักจะเทียบเท่ากับตำแหน่งรองประธานาธิบดี เนื่องจากเป็น "หมายเลขสอง" ของรัฐบาลในรัฐนั้น ๆ แต่โดยรายละเอียดจะแตกต่างกันในบางประการ
ตามธรรมเนียมรองนายกรัฐมนตรีจะทำหน้าที่เป็นผู้รักษาราชการแทนนายกรัฐมนตรีเมื่อนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันไม่สามารถมาปฏิบัติราชการได้ชั่วคราว หรืออยู่ในสถานะที่ไม่สามารถใช้อำนาจได้ชั่วคราว รองนายกรัฐมนตรีมักถูกขอให้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีหากนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันเสียชีวิตอย่างกะทันหัน หรือลาออกโดยไม่คาดคิด การขึ้นรับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโคยรองนายกรัฐมนตรีในกรณีดังกล่าวไม่จำเป็นต้องได้รับคำสั่งจากรัฐธรรมนูญ (หรือ ศาลรัฐธรรมนูญ) ตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีมักได้รับการแต่งตั้งพร้อม ๆ กับรัฐมนตรีตำแหน่งอื่น ๆ มักจะมอบให้กับรัฐมนตรีที่มีความอาวุโสสูงสุด หรือผู้มีประสบการณ์มากที่สุดในคณะรัฐมนตรี ในหลาย ๆ ครั้งผู้ดำรงตำแหน่งนี้อาจเป็นรองหัวหน้าของพรรคแกนนำจัดตั้งรัฐบาล หรือบางครั้งอาจเป็นหัวหน้าพรรคร่วมรัฐบาลหนึ่ง ๆ ในรัฐบาลผสม
ชงโหยวปิ่ง

ชงโหยวปิ่ง เป็นโรตีแผ่นไม่บางและไม่หนามาก ห่อด้วยน้ำมันและหอมเขียวสับ นวดให้เข้ากันแล้วเอามาทอดบนกะทะ จนกลายเป็นแผ่นแบน ๆ กรอบ ๆ ต่างจากแพนเค้กที่ทำจากแป้งสาลี อาหารชนิดนี้สามารถหามารับประทานได้ในจีน ไต้หวัน และ พื้นที่อื่น ๆ ของโลกที่มี ประชากรจีนพัมนับ หรือตามร้านอาหารจีน ขายตามท้องถนน และได้มีการทำแบบสำเร็จรูปในรูปแบบของการแช่แข็งบรรจุในพลาสติกที่สามารถตามหาซื้อได้ในซูเปอร์มาร์เก็ตของคนจีน
รูปแบบและการปรุง.
ส่วนผสมอื่น ๆ เช่นเม็ดยี่หร่าสับละเอียด และเมล็ดงาดำมีการผสมเพิ่มเป็นบางครั้งกับหอมเขียว ถ้าไม่มีหอมเขียวสามารถสามารถทดแทนด้วยทอปปิ้งอื่นเช่น ข้าวโพดและพริกหยวก มีอีกขนมของจีนที่เรียกว่าแพนเค้กถั่วแดง (豆 沙锅 饼) จากหอมเขียวและเกลือจะถูกแทนที่ด้วยใส่ถั่วแดง
อีกวิธีในการปรุงชงยิ๋วปิ่งก็คือเอาไปชุบไข่เคลือบด้านเดียวแล้วนำไปทอด มีอีกอาหารว่างจีนเรียกว่าตั้นปิ่ง (蛋饼) ซึ่งเกือบเหมือนชงยิ๋วปิ่งยกเว้นว่าแป้งของตั้นปิ่งจะบางและชุ่มกว่าแพนเค้กอีกชนิดนึงจะผสมด้วยกระเทียมแทนหอมเขียว เรียก ว่า jiucai bing (韭菜 饼) หรือ jiucai you bing (韭菜 油饼) 
ในอเมริกาเหนือคนส่วนใหญ่มักจะรับประทานแพนเค้กกับซอสถั่วเหลือง ซอสพริกหรือซอสเวียดนาม
โร่ว-ยฺเหวียน

โร่ว-ยฺเหวียน (อักษรโรมัน: Ba-wan) เป็นอาหารไต้หวันอย่างหนึ่ง ทำจากแป้งข้าวโพด แป้งมันฝรั่ง และแป้งข้าวเจ้า ประสมกันเพื่อให้เหนียวหนึบ ใส่ไส้เป็นหมูหมักจนเปรี้ยว แล้วนึ่งจนสุก รับประทานกับน้ำจิ้มเปรี้ยวหวาน แต่อาจแตกต่างออกไปในบางท้องที่ เช่น ใช้เห็ดหอมหรือเยื่อไผ่แทนหมู หรือทอดหรือลวกแทนนึ่งก็มี
เชื่อกันว่า โร่ว-ยฺเหวียนปรากฏครั้งแรกที่เมืองเป๋ย์โต่ว  ของเกาะไต้หวัน นักศึกษาชื่อฟั่น วั่นจู  ทำขึ้นแจกผู้ประสบภัยในคราวที่น้ำท่วมเมืองหนักตอนปลายราชวงศ์ชิง จากนั้น โร่ว-ยฺเหวียนก็แพร่หลายไปทั้งเกาะ และปัจจุบัน นับเป็นหนึ่งในอาหารประจำชาติ ทั้งพบได้ทั่วไปในร้านค้ายามวิกาล
เป้าปิง

เป้าปิง  ในไต้หวัน เรียก "ชั่วปิง" (剉 冰; tsua bing) เป็นของหวาน (น้ำแข็งไส) ชนิดหนึ่งที่หาซื้อกินทั่วไปในเกาะไต้หวัน, จีนแผ่นดินใหญ่ และประเทศที่มีประชากรชาวจีนมากเช่น มาเลเซีย ของหวานชนิดนี้จะเป็นที่นิยมอย่างสูงโดยเฉพาะในช่วงเดือนฤดูร้อน เพราะราคาไม่แพงและกินแล้วชื่นใจอีกด้วย
ขั้นตอนการทำของหวาน ขั้นแรกคือนำน้ำแข็งที่ไสแล้วมาใส่ในพาชนะให้พูนเต็ม ในอดีตจะใช้ค้อนไม้ขนาดใหญ่ทุบให้น้ำแข็งละเอียดหรือเอาน้ำแข็งมาขูดกับใบมีด ในปัจจุบัน เครื่องบดน้ำแข็งได้ถูกคิดค้น และได้นำมาใช้ซึ่งทำให้น้ำแข็งที่บดออกมาละเอียดกว่าก่อน ในบางสถานที่อาจยังมีการใช้มือผลิตน้ำแข็งอยู่ซึ่งทำให้ความละเอียดของน้ำแข็งแตกต่างกันทั่วพาชนะ น้ำแข็งไสสามารถใส่หลาย ๆ ทอปปิ้ง ในอดีตส่วนมากจะโรยด้วยน้ำหวานหลากสีสันคล้าย ๆ กับน้ำแข็งไสในอิตาลี แต่เดี๋ยวนี้ทอปปิ้งในหลากหลายรูปแบบได้ถูกนำมาใช้แทนน้ำเชื่อม ทอปปิ้งผลไม้สำหรับ เป้าปิง อาจประกอบด้วย สตรอเบอรี่ มะม่วง แตงโม เป็นต้น
แบบเป็นชุดได้แก่ "ปาเป่าปิง" (八宝冰; Bā bǎo bīng; eight treasure ice; น้ำแข็งแปดมหาสมบัติ) ซึ่งมีส่วนผสมแตกต่างกันในแต่ละร้าน โดยทั่วไปมักมีทอปปิ้งหลัก ๆ ได้แก่ เผือก ถั่วแดง ถั่วเขียว แยม ถั่วเชื่อม อัลมอนด์ และ เฉ่าก๊วย ทอปปิ้งเหล่านี้ยังสามารถสั่งแยกเป็นความต้องการ ของลูกค้าได้
บางครั้งใช้นมข้นราดบนเป้าปิงเป็นขั้นตอนสุดท้าย ให้ความหวานเพิ่มซึ่งสามารถให้เนื้อและรสชาติที่เหมือนไอศครีม เป้าปิงเป็นของหวานที่คล้ายกับของหวานอื่นๆเช่น Filipino halo halo, Korean bingsu, Malaysian ice kacang และ Italian ice หรือ granita
โปฟเฟอร์เจิส

โปฟเฟอร์เจิส  คือแป้งชนิดหนึ่งของชาวดัตช์ มีลักษณะเหมือนแพนเค้กก้อน ในทางตรงกันข้ามกับแพนเค้ก แป้งชนิดนี้จะมีขนาดเล็กแต่หนาและมีเนื้อที่เบาและฟูนิ่ม ปกติแล้วจะรับประทานกับน้ำตาลไอซิงและเนยสด ขั้นตอนในการทำแป้งชนิดนี้ไม่ยากแต่ต้องใช้กระทะแบบพิเศษ กระทะที่ใช้นั้นจะเป็นเหล็กหล่อหรือกระทะทองแดง หรือจะเป็นกระทะที่ทำจากอะลูมิเนียมเคลือบด้วยเทฟลอน และมีรอยเว้าตื้น ๆ ในหลายหลายด้าน ในร้านอาหารส่วนมากจานพิเศษจะถูกใช้บ่อยเพื่อเตรียม พ่อครัวในร้านอาหารที่ค่อนข้างมีฝีมือมักใช้ส้อมในการพลิกแป้งที่ใกล้จะสุกเต็มที่
รูปแบบ.
โปฟเฟอร์เจิสสามารถใช้หรือไม่ใช้ยีสต์ในส่วนผสม อันที่ไม่ใส่ยีสต์จะทำได้เร็วกว่า แต่บางคนอาจไม่ชอบรสชาติแบบนี้ ส่วนผสมแบบสำเร็จรูปของโปฟเฟอร์เจิสได้มีวางจำหน่ายตามซูเปอร์มาร์เก็ต เพียงเพิ่มไข่ไก่และนมสดเท่านั้นก็จะสามารถทอดแล้วรับประทานได้ และนอกจากนี้สามารถรับประทานพร้อมกับขนมชนิดอื่นเช่น ลูกกวาด, วิปครีม หรือสตรอว์เบอร์รีเพื่อเพิ่มรสชาติ ส่วนโปฟเฟอร์เจิสที่รับประทานกับสตรอว์เบอร์รีและครีมมีชื่อเรียกว่า "Poffertjes à la Bill Clinton"
เมมิลจ็อน

เมมิลจ็อน  เป็นแพนเค้กแบบเกาหลีซึ่งทำจากเมล็ดข้าวบักวีตและผักหลาย ๆ อย่างหรือกิมจิ 
เมมิลจ็อนเป็นอาหารที่ดั้งเดิมในท้องถิ่นของจังหวัดคังว็อนซึ่งเป็นที่ปลูกข้าวบักวีต (buckwheat) อย่างกว้างขวาง เนื่องจากมีสภาพพื้นที่เป็นภูเขาและมีอุณหภูมิที่เย็น โดยเฉพาะเมมิลจ็อนในอำเภอพย็องชัง (Pyeongchang) และอำเภอช็องซ็อน (Jeongseon) มีชื่อเสียงเกี่ยวกับ memilmuk (วุ้นเมล็ดข้าวบักวีต) และ memil guksu (ก๋วยเตี๋ยวเมล็ดข้าวบักวีต) ที่ล้วนแล้วทำจากเมล็ดข้าว คนในท้องถิ่นมักจะเตรียมอาหารในโอกาสพิเศษต่าง ๆ เช่น jesa เป็นพิธีบูชาบรรพบุรุษเกาหลี เมื่อใดที่ตลาดเกษตรกร "Pyeongchang Market" จัดขึ้นในอำเภอพย็องชังทุกห้าวัน ร้านค้าที่เชี่ยวชาญในการทำเมมิลจ็อนเป็นจำนวนมากจะมารวมตัวกัน และทุกวันนี้ เมมิลจ็อนก็ได้รับความนิยมในเกาหลีใต้
การเตรียม.
ผสมแป้งเมล็ดข้าวบักวีตและน้ำ และบางครั้งใส่แป้งสาลีเล็กน้อยเพิ่มลงไป เพราะตัวข้าวบักวีตมีความเหนียวน้อย ในแบบดั้งเดิม ข้าวบักวีตผสมกับน้ำแล้วจะถูกโม่ด้วยเครื่องโม่แล้วกรองด้วยตะแกรง แป้งที่ถูกกรองจะทำให้สุกใน sodang (소당) เป็นกระทะที่ใช้สำหรับทอด กะหล่ำปลีและหอมฉีกเป็นชิ้นจะถูกวางอยู่ใน sodang แล้วตามด้วยแป้งลาดลงไปในกระทะ ผักดองหรือกิมจิสามารถใช้แทนกะหล่ำปลีได้ เวลาทำเมมิลจ็อน ควรจะเทแป้งแบบบาง ๆ เพราะถ้าเมมิลจ็อนมีแป้งที่หนาเกินไปจะไม่อร่อย
อาหารที่ทำจากเมมิลจ็อน.
เมมิลจ็อนสามารถเป็นส่วนผสมในการประกอบอาหารอื่น ๆ เช่น memil chongtteok (메밀총떡) หรือ memil jeonbyeong (메밀전병) ตัวแป้งจะถูกยัดด้วยไส้จากส่วนผสมที่อยู่ในสูตร รส หรือวัตถุดิบที่หาได้ในแต่ละภูมิภาค ส่วนในเขตเชจู อาหารที่มีส่วนประกอบของเมมิลจ็อนมีชื่อเรียกว่าว่า bingtteok (빙떡) หรือ Jejudo bindaetteok ที่ยัดไส้ด้วยหัวไชเท้าสับ ส่วนไส่ที่ใช้บ่อยในจังหวัดคังว็อน ได้แก่ japchae (สลัด ก๋วยเตี๋ยว) หรือกิมจิ หัวไชเท้า หอม กระเทียมและหมูหรือปลาหมึกสับละเอียดที่ปรุงรสแล้วเอามาผัดรวมกัน ในอำเภอพย็องชังเรียกว่า cheonsachae (천사채) ซึ่งทำจากสาหร่ายทะเลคมบุ (kombu) อาหารจานนี้เหมาะสำหรับเป็นกับแกล้ม เพราะมีผสมของรสชาติที่เผ็ดร้อน เหมาะสำหรับรับประทานกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์
พาลัทชิงเคอ

พาลัทชิงเคอ (พหูพจน์:) เป็นชื่อที่ชาวออสเตรียและชาวเยอรมันไบเอิร์นเรียกกัน เป็นแป้งที่คล้ายกับแพนเค้ก แต่บางเหมือนเครปและสามารถหารับประทานทั่วไปในยุโรปกลาง เปรียบเทียบกับเครปของฝรั่งเศส แพนเค้กในยุโรปกลางจะมีลักษณะบาง ต่างจากแพนเค้กอเมริกันที่มีลักษณะหนา พาลัทชิงเคอสอดไส้ด้วยไส้ชนิดต่าง ๆ และสามารถรับประทานอาหารตอนกลางวันหรืออาหารเย็นได้
พาลัทชิงเคอตามธรรมเนียมแล้วมักจะทาด้วยแยมเอพริคอตหรือสตรอว์เบอร์รี แล้วทำเป็นโรลและโรยด้วยลูกกวาด ซอสผลไม้อื่น ๆ เช่น ซอสแอปเปิลหรือแยมที่มีเนื้อหนาเรียกว่า "แลกวาร์" (ทำจากพลัม พรุน แรสเบอร์รี หรือเชอร์รี) น้ำมะนาวและน้ำตาล ซอสช็อกโกแลต ครีมเฮเซลนัต-ช็อกโกแลต อัลมอนด์ ผลไม้สดหรือแห้ง ชีส ลูกเกด ผงโกโก้ เมล็ดงาดำ หรือเครื่องโรยหน้าอื่น ๆ ก็สามารถนำมาใช้ได้ 
"รอโกตต์ปอลอชินตอ"  เป็นแพนเค้กที่มีหลาย ๆ ชั้นและในแต่ละชั้นจะมีสวีตคอตทิจชีส ลูกเกด แยม และวอลนัต แล้วหลังจากนั้นนำไปอบในเตาอบ
พาลัทชิงเคอที่มีชื่อเสียงในฮังการีมาจากร้านกุนแด็ล  ในบูดาเปสต์ ทำจากวอลนัตบด ลูกเกด เปลือกส้มเชื่อม อบเชย และรัม เสิร์ฟกับซอสช็อกโกแลตดำ ทำจากไข่แดง ครีม และโกโก้
พาลัทชิงเคอยังสามารถรับประทานเป็นของคาว ซึ่งจะสอดไส้ด้วยชีส เนื้อ เห็ด หรือผักต้ม แล้วราดด้วยครีมเปรี้ยว หรือนำมาหั่นเป็นชิ้น ๆ แล้วนำมาต้มในน้ำซุปเรียกว่า "เฟลทเลอ"  ในเยอรมนี
บั๊ญแส่ว

บั๊ญแส่ว  หรือที่เรียกกันในประเทศไทยว่า ขนมเบื้องญวน เป็นอาหารเวียดนามลักษณะคล้ายแพนเค้กที่ทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำ และผงขมิ้นหรือกะทิ (ในพื้นที่ภาคใต้) ยัดไส้ด้วยมันหมู กุ้ง และถั่วงอกแล้วนำมาทอดในกระทะ ตามธรรมเนียม บั๊ญแส่วจะห่อด้วยใบมัสตาร์ด ใบผักกาด หอม และยัดด้วยใบสะระแหน่ ใบโหระพา หรือสมุนไพรอื่น ๆ แล้วจิ้มด้วยเนื้อกเจิ๊ม (น้ำปลาของเวียดนามที่มีส่วนผสมของน้ำและมะนาว) ในภาคกลางจะรับประทานบั๊ญแส่วกับซอสเตือง  ซึ่งประกอบด้วยตับ ซอสฮอยซิน และกระเทียม
บั๊ญแส่วในภาคใต้จะมีขนาดใหญ่เมื่อเปรียบเทียบกับพื้นที่ในภาคกลาง บั๊ญแส่วในภาคใต้จะมีชื่อเรียก ว่า "บั๊ญคว้าย"  หรือไข่เจียวยัดไส้ ซึ่งทุกวันนี้ได้เป็นหนึ่งในอาหารที่คนรู้จักกันดีจากภาคกลาง ทำด้วยแป้งข้าวเจ้าและเพิ่มรสชาติด้วยกับผงขมิ้นแล้วนำไปทอดในกระทะจนกรอบ บั๊ญคว้ายจะยัดไส้ด้วยหมูสับ ไข่ กุ้ง ถั่วงอก ถั่วเขียวบดแล้วก็พับ เวลาจะรับประทานให้ใช้ตะเกียบแยกเป็นชิ้น ๆ และนำมาห่อด้วยผักสมุนไพรสดแล้วจุ่มลงในซอสเตือง ซึ่งประกอบด้วยตับ ซอสฮอยซิน และกระเทียม ส่วนผักสมุนไพรสดต่าง ๆ จะช่วยลดความมันในอาหารทอด 
ในอาหารกัมพูชาจะมีจานที่คล้ายบั๊ญแส่ว เรียกว่า "บาญแชว" (បាញ់ឆែវ banh chhaew) ส่วนชาวเขมรใต้ที่อยู่เวียดนามภาคใต้ เรียกว่า "นมจากอำแบง" (នំចាក់អំបែង หรือ នំចាក់អម្បែង ขนมเทเศษภาชนะแตก)
DDR3 SDRAM

หน่วยความจำเข้าถึงข้อมูลโดยสุ่มแบบพลวัตซิงโครนัสที่มีอัตราข้อมูลสองเท่ารุ่นที่สาม หรือ DDR3 SDRAM  เป็นวิวัฒนาการยุคถัดไปของเทคโนโลยีหน่วยความจำ DDR2 SDRAM และ DDR SDRAM รุ่นเก่า ซึ่งจะขจัดอุปสรรคเรื่องอัตราการส่งข้อมูลของหน่วยความจำ เพื่อข้ามสู่ความถี่สัญญาณนาฬิการะดับจิกะเฮิร์ซ DDR3 เป็นเทคโนโลยีมาตรฐานอุตสาหกรรมที่ JEDEC ซึ่งเป็นองค์กรกำหนดมาตรฐานเซมิคอนดักเตอร์ของ Electronic Industries Alliance (EIA)
หน่วยความจำ DDR3 มีความถี่สัญญาณนาฬิกา และมีแบนด์วิทสำหรับส่งข้อมูลมากขึ้น ใช้แรงดันไฟฟ้าและกินไฟน้อยลงย่อมส่งผลให้หน่วยความจำผลิตความร้อนน้อยลงด้วย หน่วยความจำ DDR3 ได้รับการออกแบบทางวิศวกรรม ให้สามารถรองรับโปรเซสเซอร์สี่แกนในยุคถัดไป ซึ่งต้องใช้แบนด์วิทสำหรับข้อมูลสูงเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพในการทำงานให้ดีขึ้น หน่วยความจำ DDR3 มีหลายระดับความถี่สัญญาณนาฬิกาดังนี้ 1066 MHz, 1333 MHz และ 1600 MHz
ชิป DDR3.
มีลักษณะภายในแตกต่างจากชิปหน่วยความจำ DDR2 อีกด้วย เช่น ชิปหน่วยความจำ DDR3 มีคุณสมบัติดังนี้:
แบนด์วิดท์ของ DDR3.
ข้อมูลจำเพาะสำหรับหน่วยความจำ DDR3 ได้รับการพัฒนาและอนุมัติจาก JEDEC การกำหนดชื่อของ DDR3 เหมือนกับ DDR2 และ DDR ระบบที่มีหน่วยความจำสองช่องสัญญาณ จะมีแบนด์วิดท์กว้างเป็นสองเท่า และจะมีขนาดแบนด์วิดท์กว้างสุดถึง 17 จิกะไบต์ต่อวินาที ในระบบที่ใช้ PC3-8500
เร่ว

เร่ว เป็นพืชล้มลุก มีเหง้าหรือลำต้นอยู่ในดิน จัดเป็นพืชวงศ์เดียวกับ กระวาน ข่า ขิง 
เอกลักษณ์ของอาหารเมืองจันท์.
อาหารหลายจานของจันทบุรีใช้เร่วเป็นส่วนประกอบสำคัญ ซึ่งทำให้มีกลิ่นและรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ โดยเฉพาะในน้ำซุปก๋วยเตี๋ยว ที่เป็นอาหารประจำท้องถิ่นของเมืองจันท์ชื่อ ก๋วยเตี๋ยวหมูเลียงนอกจากน้ำก๋วยเตี๋ยวจะต้องมีรสหวานจากเนื้อหมูและกระดูกหมูแล้ว ยังต้องหอมกลิ่นเครื่องเทศ คำว่า “เลียง” หมายถึงอาหารที่นำมาโขลกด้วยครก ก๋วยเตี๋ยวหมูเลียงเป็นการนำสับปะรด หัวไชเท้า และสมุนไพรที่ประกอบด้วยโป๊ยกั๊ก อบเชย ตะไคร้ ข่า ลูกมะกรูด และเร่วหอมโขลกรวมกันมาทำเป็นน้ำซุป การใส่เร่วหอมลงไปช่วยเพิ่มรสหวาน แต่ก็อย่าต้มทิ้งไว้นานเกินไปเพราะจะยิ่งฉุน หลายร้านจึงตักเร่วออกหลังจากเคี่ยวไปแล้ว 4 ชั่วโมง แล้วตักราดลงไปบนเส้นก๋วยเตี๋ยวเส้นจันท์ลวก
คนจันทบุรียังใส่เร่วหอมลงไปในเครื่องพริกแกงป่า โดยรวมเข้ากับหัวไพล กระวาน และขิงแห้ง ซึ่งเพิ่มเข้าไปจากเครื่องพริกแกงของภาคกลางทำให้มีกลิ่นหอมแตกต่าง และมีสีเขียวเหลือง รสชาติเผ็ดร้อน ผัดกับเนื้อสัตว์แล้วเติมน้ำกลายเป็นแกงป่าที่มีกลิ่นหอมและรสหวานนิด ๆ หนึ่งในอาหารท้องถิ่นที่หากินได้เฉพาะที่จันทบุรีเช่นกัน
นอกจากนี้เหง้าอ่อนและแขนงอ่อนของเร่วหอม ใช้รับประทานสดร่วมกับน้ำพริกได้
เครื่องคิดเลข (วินโดวส์)

แคลคูเลเตอร์  เป็นโปรแกรมเครื่องคิดเลขอย่างง่าย สร้างโดยบริษัทไมโครซอฟท์ ซึ่งเป็นโปรแกรมที่มาพร้อมกับระบบปฏิบัติการไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ทุกรุ่น สามารถเรียกใช้ได้จากคำสั่ง "calc"
โปรแกรมแคลคูเลเตอร์ ถูกจดลิขสิทธิ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1981 นั้นคือในปีที่สร้าง โดยออกมาพร้อมกับระบบปฏิบัติการวินโดวส์ 1.0
ขนาดของโปรแกรมแคลคูเลเตอร์ เพียง 112 กิโลไบต์ (ในวินโดวส์เอกซ์พี)
โรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

โรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เดิมมีชื่อว่า "แผนกบาลีมัธยมศึกษา" พระเดชพระคุณพระพิมลธรรม (อาจ อาสภมหาเถร) หรือ "สมเด็จพระพุฒาจารย์" อธิบดีสงฆ์วัดมหาธาตุ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร และสภานายกมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นองค์ก่อตั้งแผนกบาลีมัธยมศึกษาตอนต้นขึ้น เมื่อปีการศึกษา พ.ศ. 2492 โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการสภามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย และได้อนุมัติให้เปิดการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2492 เป็นต้นมา
ประวัติ.
โรงเรียงสาธิตศึกษา ให้การศึกษาแก่พระภิกษุสามเณรสำหรับเป็นพื้นฐานเพื่อเข้าศึกษาต่อในระดับเตรียมอุดมศึกษา ของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย มีหลักสูตร 3 ปี ระดับวิชาสามัญเท่ากับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม. 1-2-3) ของกระทรวงศึกษาธิการ โดยมีวิชาบาลี ธรรม และพระพุทธศาสนาเพิ่มเติม เริ่มเปิดการศึกษาตั้งแต่ พ.ศ. 2492 เป็นต้นมา เดิมมีฐานะเป็นแผนกในสังกัดมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ทางโรงเรียนได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการให้ตั้งเป็นโรงเรียนปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2515 ปัจจุบันโรงเรียนบาลีสาธิตศึกษา มจร เป็นโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา สังกัดสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เขตพื้นที่การศึกษาเขต 1 และอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
วิทยาลัยชุมชนตราด

วิทยาลัยชุมชนตราด เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2547 เพื่อเป็นสถาบันที่จัดการศึกษาในจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา ตามนโยบายการกระจายการศึกษาสู่ท้องถิ่นของรัฐบาล
ในระยะเริ่มต้นวิทยาลัยชุมชนตราด ได้ใช้ "สำนักงานจังหวัดตราด" เป็นสถานที่ปฏิบัติราชการของวิทยาลัย เนื่องจากอยู่ระหว่างการจัดตั้ง จนเมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2549 จึงมีการย้ายที่ทำการจากสำนักงานจังหวัดตราด มายังอาคารเรียนของโรงเรียนวิเวกเมืองตราด สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาตราด ซึ่งยุบเลิกการจัดการเรียนการสอนไปแล้ว บนพื้นที่ 8 ไร่ 2 งาน ตั้งอยู่เลขที่ 99/9 หมู่ 2 ถนนตราด-คลองใหญ่ ตำบลเนินทราย อำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด
ในระยะเริ่มดำเนินการของวิทยาลัย สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ได้แต่งตั้งนางสมเสน่ห์ พ่วงพี อดีตหัวหน้าหน่วยศึกษานิเทศก์จังหวัดตราด กรมสามัญศึกษา ปฏิบัติหน้าที่ผู้อำนวยการวิทยาลัยชุมชนตราด ตั้งแต่วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ถึง 30 กันยายน พ.ศ. 2549 และได้แต่งตั้งนางกรรณิกา สุภาภา ครูชำนาญการ ปฏิบัติหน้าที่ผู้อำนวยการวิทยาลัยชุมชนตราด ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา
วิทยาลัยชุมชนตราด เปิดการเรียนการสอนเป็นครั้งแรกในภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2549 ปัจจุบันเปิดสอน 2 ระดับ คือ อนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น
หลักสูตร.
วิทยาลัยชุมชนตราด เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา ดังนี้
วิทยาลัยชุมชนปัตตานี

วิทยาลัยชุมชนปัตตานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ตามนโยบายการแก้ไขปัญหาพื้นที่พิเศษภาคใต้ (3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ และจังหวัดสงขลา 5 อำเภอ) ของศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.)
ประวัติ.
วิทยาลัยชุมชนปัตตานี แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นโดยคณะกรรมการเตรียมการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนปัตตานีประกอบด้วย ผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานี (นายเสนอ จันทรา) เป็นประธาน รองผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานี (นายมานิต วัฒนเสน) รองประธาน ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปัตตานี เขต 1 (นายวิมล จันทร์แก้ว) เป็นกรรม การและเลขานุการ และนายวิชาพร ชินประพัทธ์ ผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัดปัตตานี ปฏิบัติหน้าที่รองผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปัตตานี เขต 1 เป็นกรรมการและผู้ช่วยเลขานุการ นอกจากนั้นยังมีคณะกรรมการอีก จำนวน 37 คน มีคณะทำงานประสานการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนปัตตานี จำนวน 10 คน ทำหน้าที่ประสานงาน และจัดทำแผนการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนปัตตานี โดยมีผู้อำนวยการสำนักบริหารงานวิทยาลัยชุมชน (นางสาวสุนันทา แสงทอง) และที่ปรึกษาสำนักบริหารงานวิทยาลัยชุมชน (นายถนอม  อินทรกำเนิด และ นายสวัสดิ์ แกล้วทนงค์) เป็นที่ปรึกษา ซึ่งได้รับการประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 29  กรกฎาคม 2547 โดยเลขาธิการ คณะกรรมการการอุดมศึกษา แต่งตั้งให้ นายวิชาพร ชินประพัทธ์  ตำแหน่งผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัดปัตตานี ปฏิบัติหน้าที่ผู้อำนวยการวิทยาลัยชุมชนปัตตานี 
วิทยาลัยชุมชนปัตตานี ตั้งอยู่ที่ ถนนปากน้ำ ตำบลรูสะมิแล อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี มีเนื้อที่ 6 ไร่ 3 งาน 96 ตารางวา ประกอบด้วยอาคารสำนักงาน 1 หลัง ซึ่งแต่เดิมเป็นอาคารของสำนักงานเขตเศรษฐกิจการเกษตร อยู่ในความดูแลของธนารักษ์พื้นที่ปัตตานี เมื่อได้จัดตั้งวิทยาลัยชุมชนปัตตานี จึงขออนุญาตใช้อาคารจากผู้ว่าราชการจังหวัดปัตตานี เพื่อเป็นอาคารสำนักงาน และได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอนหลักสูตรระยะสั้น จำนวนหลากหลายหลักสูตรตามความต้องการของผู้เรียน
พ.ศ. 2548 ได้ดำเนินการจัดการเรียนการสอนหลักสูตรอนุปริญญา จำนวน 4 สาขาวิชา ได้แก่ สาขาวิชาการพัฒนาชุมชน สาขาวิชาการปกครองท้องถิ่น สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย และสาขาวิชาคอมพิวเตอร์ธุรกิจ พร้อมเปิดสอนควบคู่ไปกับหลักสูตรระยะสั้นตามความต้องการของชุมชน
พ.ศ. 2549 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารศูนย์วิทยบริการ จำนวน 1 หลัง เพื่อจัดตั้งศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศ ห้องสมุด ห้องประชุม และสำนักงาน พร้อมทั้งได้เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา (เพิ่มเติม) สาขาวิชาธุรกิจอาหารฮาลาล
พ.ศ. 2551 เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา (เพิ่มเติม) สาขาวิชาการจัดการทั่วไป
พ.ศ. 2554 ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียน 4 ชั้น จำนวน 1 หลัง ประกอบด้วยห้องเรียน 24 ห้อง และห้องประชุม 1 ห้อง
หลักสูตร.
วิทยาลัยชุมชนปัตตานี เริ่มเปิดทำการสอนในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 ปัจจุบันเปิดทำการสอนหลักสูตรอนุปริญญา จำนวน 8 สาขาวิชา คือ
วิทยาลัยชุมชนอุทัยธานี

วิทยาลัยชุมชนอุทัยธานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 ตามนโยบายการกระจายการศึกษาสู่ท้องถิ่นในจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยจังหวัดอุทัยธานี เป็น 1 ใน 10 ของวิทยาลัยชุมชนระยะเริ่มแรกของประเทศไทย เดิมชื่อ วิทยาลัยการอาชีพบ้านไร่ ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2540 พร้อมกับวิทยาลัยการอาชีพอีก 50 แห่ง โดยให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม และเปลี่ยนชื่อเป็น "วิทยาลัยชุมชนอุทัยธานี" เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2547 
วิทยาลัยชุมชนอุทัยธานี มีหน่วยจัดการศึกษา 6 แห่ง คือ โรงเรียนอนุบาลเมืองอุทัยธานี โรงเรียนหนองขาหย่างวิทยา โรงเรียนห้วยคตพิทยา โรงเรียนวัดทัพหมัน โรงเรียนหนองฉางวิทยา และวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีอุทัยธานี
หลักสูตร.
วิทยาลัยชุมชนอุทัยธานี เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น ปัจจุบันมีหลักสูตรอนุปริญญา 6 สาขาวิชา คือ
วิทยาลัยชุมชนแพร่

วิทยาลัยชุมชนแพร่ เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ตามนโยบายการกระจายการศึกษาสู่ท้องถิ่นในจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยยึดหลัก "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างงาน" และมุ่งเน้นการจัดการศึกษาหลากหลาย สนองตอบต่อความต้องการของท้องถิ่น พร้อมมั้งเน้นการมีส่วนร่วมของภาคประชาสังคม
วิทยาลัยชุมชนแพร่ เดิมตั้งอยู่ ณ โรงเรียนการป่าไม้ (เดิม) เลขที่ 33/13 ถนนคุ้มเดิม ตำบลในเวียง อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ต่อมาย้ายมาอยู่ที่ตำบลน้ำชำ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่
วิทยาลัยชุมชนแพร่ จัดการเรียนการสอนในระดับอนุปริญญา และมีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนและสังคม โดยร่วมกับทีมแพทย์และสำนักส่งเสริมเศรษฐกิจสร้างสรรค์ ร่วมมือกันออกแบบเฟอร์นิเจอร์ที่เหมาะสมสำหรับผู้สูงอายุและผู้คนทุกวัยเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตในสังคมผู้สูงอายุ
หลักสูตร.
วิทยาลัยชุมชนแพร่ เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น ปัจจุบันมีหลักสูตรอนุปริญญา 7 สาขาวิชา คือ
ปลาซิวซอ-บว่า

ปลาซิวซอ-บว่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sawbwa resplendens"; "ซอ-บว่า" เป็นคำภาษาพม่า แปลว่า "เจ้าฟ้า") เป็นปลาในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) และเป็นปลาชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Sawbwa" ปลาซิวซอ-บว่าเป็นปลาถิ่นเดียวในทะเลสาบอี้นเล่ รัฐชาน ในประเทศพม่า ในอุณหภูมิน้ำค่อนข้างเย็น คือ ประมาณ 26–28 องศาเซลเซียส
มีรูปร่างเรียวยาว แบนข้าง ส่วนหัวเล็ก ปากเล็กเป็นมุมแหลม หางคอดเรียว ใบหางรูปแฉกตัววี ครีบบางใส เมื่อโตเต็มที่ปลาซิวซอ-บว่ามีความยาวประมาณ 35 มิลลิเมตร เพศผู้มีสีเงินเหลือบฟ้า ส่วนหัวและปลายหางมีสีแดง เพศเมียและปลาที่ยังไม่โตเต็มวัยมีสีเทา มีจุดสีดำตรงช่องทวาร ไม่มีเกล็ด กินแพลงก์ตอน, ตัวอ่อนของแมลงน้ำและตะไคร่น้ำ เป็นอาหาร มีนิสัยรักสงบ ตื่นตกใจ ชอบอยู่รวมเป็นฝูง
ในแวดวงปลาสวยงามในประเทศไทยมีผู้เพาะขยายพันธุ์ได้แล้ว โดยเรียกกันว่า "ปลาซิวซับวา"
วิทยาลัยชุมชนยะลา

วิทยาลัยชุมชนยะลา เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 เนื่องจากรัฐบาล และศูนย์อำนวยการบริหารจังหวัดชายแดนภาคใต้ (ศอ.บต.) ได้กำหนดยุทธศาสตร์ในการพัฒนาพื้นที่พิเศษภาคใต้ ได้แก่ จังหวัดยะลา จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี และ 5 อำเภอของจังหวัดสงขลา จึงได้มีการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนขึ้นใน 4 พื้นที่ดังกล่าว เพื่อเป็นกลไกสำคัญในการพัฒนาท้องถิ่น 
ปัจจุบันวิทยาลัยชุมชนยะลา ตั้งอยู่ ณ ถนนสุขยางค์ 1 ตำบลสะเตง อำเภอเมืองยะลา จังหวัดยะลา มีนักศึกษาประมาณ 1,000 คน
หลักสูตร.
วิทยาลัยชุมชนยะลา เปิดทำการเรียนการสอนในหลักสูตรอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น ตามความต้องการของภาคประชาสังคมในพื้นที่ ปัจจุบันมีหลักสูตรอนุปริญญา 7 สาขาวิชา คือ
บัลลาด

บัลลาด ("แบลเลิด") หรือศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถานสาขาวิชาวรรณกรรมคือ ลำนำนิทาน เป็นรูปแบบหนึ่งของคำประพันธ์ โดยมากมีความหมายถึงทางด้านดนตรี เรื่องเล่า บัลลาดมีความหมายเจาะจงของบทกวีอังกฤษและไอร์แลนด์และเพลงที่อยู่ในช่วงถัดจากยุคกลางจนถึงศตวรรษที่ 19 และใช้อย่างแพร่หลายในยุโรปและต่อมาในอเมริกาเหนือ ออสเตรเลียและแอฟริกา มักเขียนและขายในแผ่นกระดาษหน้าเดียว รูปแบบนี้มักใช้กับกวีและนักประพันธ์ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมาเพื่อเขียนลำนำโคลงสั้น ๆ ต่อมาในศตวรรษที่ 19 ใช้ในความหมายของเพลงป็อป ความรักช้า ๆ และความหมายนี้มักใช้ในความหมายแบบเดียวกันกับเพลงรัก
ปูจักจั่น

ปูจักจั่น (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ranina vanima") เป็นปูในวงศ์ Raninidae ถิ่นที่อยู่ตั้งแต่ฮาวาย ญี่ปุ่น ไต้หวัน ฟิลิปปินส์ ไทย จนไปถึงหมู่เกาะอินโดนีเซีย และแอฟริกาตะวันออก จัดเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Ranina"
ลักษณะทั่วไป.
มีกระดองทรงรีรูปไข่กว้างทางด้านข้างขอบกระดอง ด้านหน้ามีหนามแหลม เป็นกลุ่มจำนวน 7 กลุ่ม กลุ่มละ 3 อัน ด้าน บนมีหนามแหลมแข็งขนาดเล็ก ปลายหนามชี้ไปทางส่วนหัว ปกคลุมทั่วไป มีก้านตายาว และตั้งขึ้นสามารถพับเก็บลงในร่องทางด้านหน้าไต้กระดองตากระเปาะทรงรีอยู่ปลายก้านตา มีหนวด 2 คู่ ขนาดเล็กสั้นหนวดข้างหนึ่งแยก 2 เส้น ส่วนอีกคู่หนึ่งมีฐานเป็นแผ่นแข็งมีขนขึ้นโดยรอบ ระยางค์ปากมีขนาดใหญ่แข็งแรง มีก้ามหนีบขนาดใหญ่ ปลายก้ามหันเข้าหากัน ฟันในส่วน ของก้ามหนีบด้านละ 6-7 อัน มีขาเดิน 4 คู่ สองคู่แรก มีปลายคล้ายใบหอก ส่วนสองคู่หลัง ปลายแบนคล้ายพาย ลักษณะลำตัวเป็นปล้อง 6 ปล้อง ขนาดเล็กต่อจากปลายกระดองม้วนด้านล่าง ปล้องสุดท้ายมีแพนหางรูปสามเหลี่ยม ตอนท้ายมีขาว่ายน้ำ 1 คู่ ลำตัวด้านล่างมีสันนูน (เพศเมียจะเห็นได้ชัดเจน) มีขาสีน้ำตาลค่อน ข้างรอบขอบกระดอง เพศผู้จะเห็นชัดเจนลำตัวกับขาเดิน มีสีส้มอมแดงหรือน้ำตาล ส่วนท้องมีสีขาวขอบกระดอง หน้าและหลังมีสีขาวเช่นเดียวกัน ตามีหลายสี เช่น ดำ, เหลือง หรือน้ำตาล 
มีความยาวประมาณ 7-15 เซนติเมตร (ตัวผู้ประมาณ 7-14 เซนติเมตร ตัวเมียประมาณ 5-8 เซนติเมตร)
พบตามชายฝั่งที่เป็นโขดหิน แหล่งที่อยู่อาศัยชอบหมกตัวกับพื้นที่เป็นทรายรอบกองหินหรือแนวหินใต้น้ำระดับน้ำลึกประมาณ 60 เมตร กินอาหารที่เป็นซากสัตว์และพืชที่เน่าเปื่อย 
เป็นปูที่นิยมใช้รับประทานเป็นอาหาร
ตรี ด่านไพบูลย์

ตรี ด่านไพบูลย์ (เกิด 24 ธันวาคม พ.ศ. 2495) 
อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดลำพูน อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยและกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน สมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 11
การศึกษา.
ตรี ด่านไพบูลย์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี เกษตรศาสตรบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2517 ปริญญาเกษตรศาสตรมหาบัณฑิต (เกษตรศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2543 ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตตมศักดิ์ (มนุษยศาสตร์) จากมหาวิทยาลัยลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ พ.ศ. 2540 และในปี พ.ศ. 2553 ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตตมศักดิ์ (วิศวกรรมศาสตร์ การจัดการ) จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
บทบาททางการเมือง.
ตรี ด่านไพบูลย์ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน สังกัดพรรคสยามประชาธิปไตย สมัยแรกในปี พ.ศ. 2522และมีนายสุพร อัตถาวงศ์ เป็นผู้ช่วย ต่อมาจึงย้ายมาสังกัดพรรคกิจสังคม และ พรรคความหวังใหม่ ตามลำดับ และเคยได้รับตำแหน่งสำคัญทางการเมืองหลายตำแหน่ง อาทิ เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ(สมัยพล.อ.อ.สิทธิ เศวตศิลา) รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของนายชวน หลีกภัย เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ พ.ศ. 2538 - พ.ศ. 2539 เป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2540 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม พ.ศ. 2540
ภายหลังการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2544 ที่ตรี ด่านไพบูลย์ ต้องแพ้การเลือกตั้งให้กับนางสาวอาภาภรณ์ พุทธปวน ผู้สมัครจากพรรคไทยรักไทย หลานสาวของ รศ.ดร.ชรินรัตน์ พุทธปวน จึงได้หันหลังให้กับการเมืองระดับชาติ และมาลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) โดยการสนับสนุนของพรรคไทยรักไทย แต่ก็แพ้การเลือกตั้งให้กับนายสมาน ชมภูเทพ อดีต ส.ส. หลายสมัยจากพรรคประชาธิปัตย์
ในปี พ.ศ. 2555 เขาสนับสนุน ดร.นิรันดร์ ด่านไพบูลย์ ผู้เป็นน้องชายได้รับเลือกตั้ง เป็น นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน
ต่อมา ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 ตรี ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดลำพูน และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดลำพูน
รางวัลดีเด่น.
ตรี ด่านไพบูลย์ ได้รับรางวัลผู้ทำคุณประโยชน์กับวงการเกษตร ซึ่งมอบรางวัลโดย อำนวย วีรวรรณ รองนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2540 พร้อมกับนายประพัฒน์ ปัญญาชาติรักษ์
พระตำหนักคัตสึระ

พระตำหนักคัตสึระ (; โรมาจิ: "Katsura Rikyū") เป็นที่ประทับพร้อมสวนและสิ่งปลูกสร้างภายนอกอาคาร ในบริเวณชานเมืองของนครเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น (อยู่ในเขต นิชิเกียว) อีกทั้งพระตำหนักคัตสึระเป็นหนึ่งในสมบัติวัฒนธรรมขนาดใหญ่ของญี่ปุ่นที่มีความสำคัญอย่างมาก
สวนในพื้นที่นี้จัดเป็นผลงานชิ้นเอกของการจัดสวนแบบญี่ปุ่น และเรือนอาคารที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง ถือเป็นหนึ่งในความสำเร็จอย่างสูงของสถาปัตยกรรมญี่ปุ่น ตัววังนั้นประกอบด้วยโชอิง (ห้องเขียน) เรือนชงชา และสวนสำหรับการเดินเล่น ทั้งนี้ยังมีหน้าต่างอันล้ำค่าในเรือนพักของเจ้าชายในยุคเอโดะ โดยดั้งเดิมตัววังนั้นเคยเป็นของเจ้าชายแห่งตระกูลฮาจิโจ โนะ มิยะ ปัจจุบันนั้นอยู่ภายใต้การดำเนินการของกรม Imperial Household Agency ซึ่งรับผู้เยี่ยมเยียนผ่านการนัดล่วงหน้า
ประวัติศาสตร์.
เขตคัตสึระในเมืองเกียวโตมีประวัติอันเป็นที่นิยมสำหรับเรือนพักมาจนถึงปัจจุบัน และในยุคเฮอัง ฟูจิวาระ โนะ มิชินากะเคยมีเรือนพักในบริเวณเช่นกัน สมาชิกของราชสำนักเฮอังเห็นว่าเป็นสถานที่ที่งดงามและเหมาะสำหรับการชมดวงจันทร์
โดยชื่อ "คัตสึระ" (桂) มาจากชื่อของต้นไม้วิเศษคัตสึระที่เชื่อว่าขึ้นอยู่บนดวงจันทร์ ตามตำนานในนิทานพื้นบ้านเมืองจีน ดังนั้น ตำหนักคัตสึระนี้จึงสามารถมองเห็นดวงจันทร์ได้ชัดเจน และจะสวยงามยิ่งขึ้นเมื่อดวงจันทร์เคลื่อนผ่านหลังคาตำหนัก
เจ้าชายฮาจิโจ โทชิฮิโตะ (智仁; 1579–1629) ซึ่งเป็นคนแรกของสายตระกูลฮาจิโจ โนะ มิยะ และผู้สืบสกุลจากจักรพรรดิโองิมาจิ และเป็นพระราชอนุชาของจักรพรรดิโกโยเซนั้นได้สถาปนาเรือนพักที่คัตสึระเช่นกัน เจ้าชายโทะชิฮิโตะถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมโดยโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ หากแต่ยกเลิกการถูกรับเลี้ยงเมื่อฮิเดโยชิมีลูกชายตัวจริง และออกมาก่อตั้งราชวงศ์ฮาจิโจ¬ โนะ มิยะ
ห้องโชอิน หรือห้องเขียนแบบญี่ปุ่นภายในเรือนพักคัตสึระอิมพีเรียล นั้นแบ่งออกมาเป็นสามส่วน: โชอินโบราณ, โชอินส่วนกลาง และ ตัววังใหม่ โชอินโบราณนั้นได้สร้างขึ้นในราวๆปี 1615 A.D. การก่อสร้างของโชอิน, เรือนชงชาและสวน ดำเนินไปถึงยุคของเจ้าชายองค์ที่สอง โทชิทาดะ (智忠; 1619–1662) และเสร็จสิ้นหลังจากไม่กี่ทศวรรษ เรือนพักฮาจิโจ โนะ มิยะได้เปลี่ยนชื่อเป็นโทกิไว โนะ มิยะ (常磐井宮), ต่อด้วยเคียวโกคุ โนะ มิยะ, และจบด้วยคัตสึระ โนะ มิยะ ก่อนที่สายตระกูลนั้นสิ้นสุดลงในปี1881 กรม Imperial Household ได้เข้าควบคุมต่อในปี 1883 และต่อมาถึงปัจจุบันนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง
เรือนอาคารและสวน.
โชอินโบราณ, โชอินส่วนกลาง และ ตัววังใหม่แต่ละเรือนนั้นถูกออกแบบตามไสตล์โชอิน พร้อมกับหลังคาแบบอิริโมะยะ โคะเคะระบุกิ (柿葺) ส่วนโชอินโบราณนั้นบ่งบอกถึงการออกแบบไสตล์ซุกิยะที่เห็นได้ชัดในส่วนระเบียง ซึ่งมีชานที่ยื่นออกมาไว้สำหรับการชมพระจันท์ และแสดงให้เข้าใจถึงประเพณีการชมพระจันท์ที่เป็นมโนคติหลักๆของวังคัตสึระ กำแพงของโชอินส่วนกลางและตัววังใหม่นั้นมีภาพวาดหมึกจากโรงเรียนของคาโนะ ทันยุ (狩野 探幽 นักวาดภาพดังยุคเอโดะ) อีกทั้งการออกแบบและจัดวางของหิ้งในห้องบนของเรือนโชอินส่วนกลางนั้นถือว่าเป็นจุดที่น่าจดจำอย่างยิ่ง
บริเวณสวนสำหรับเดินเล่นนั้นมีบ่อกลางที่ได้น้ำมาจากลำธารคัตสึระ และถูกล้อมรอบไปด้วย โชคินเต โชคะเต โชอิเคน เก็ปปะโร เรือนชงชา, เนินเขา, ทราย, สะพาน, และโคมไฟ อีกทั้งมีสถานที่ศาสนาพุทธ, อนรินโด
การเดินทาง.
ตัวเรือนพักนั้นตั้งอยู่ในฝั่งตะวันออกของเกียวโต จากสถานีเกียวโต ให้นั่งรถไฟใต้ดินสายคาราซูมะไปสถานืชิโจ และย้ายไปสายฮันกีวเกียวโตไปยังสถานีคัตสึระ และจากสถานีรถไฟใช้เวลาเพียง15นาทีกับการเดินไปถึงเรือนคัตสึระ
ทั้งนี้ จากสถานีเกียวโต มีรถบัสสาย 33 ที่ตรงไปยังคัตสึระ ให้ลงที่คัตสึระริคิว มาเอะ ซึ่งต่อด้วยการเดินเพียงแค่ห้านาที
แอดัม แลมเบิร์ต

แอดัม มิตเชล แลมเบิร์ต  เกิดเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1982 เป็นนักร้องอเมริกัน นักแต่งเพลงและนักแสดง มีชื่อเสียงจากเสียงร้องแบบเพาเวอร์เฮาส์ และลีลาบนเวที ตั้งแต่ ค.ศ. 2009 เขาทำยอดขายอัลบั้มได้มากกว่า 2.5 ล้านอัลบั้ม และซิงเกิล 5 ล้านซิงเกิลทั่วโลก
แลมเบิร์ตมีชื่อเสียงหลังจากเป็นรองชนะเลิศการแข่งขันในรายการ"อเมริกันไอดอล" ฤดูกาลที่ 8 ในปีนั้น เขาออกอัลบั้มเปิดตัว "ฟอร์ยัวร์เอ็นเทอร์เทนเมนต์" เปิดตัวที่อันดับที่สามบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 อัลบั้มออกซิงเกิลหลายเพลง เช่น "ว้อตอายาวอนต์ฟรอมมี" ที่ได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี สาขา "นักร้องป็อปชายยอดเยี่ยม" 
ใน ค.ศ. 2012 แลมเบิร์ตออกสตูดิโออัลบั้มที่สอง "เทรสพาสซิง" ที่ร่วมงานกับฟาร์เรลล์ บรูโน มาร์ส และไนล์ รอดเจอส์ อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 20 ทำให้เขาเป็นนักร้องที่เผยตนว่าเป็นเกย์คนแรกที่ทำอัลบั้มอันดับหนึ่งได้ ใน ค.ศ. 2015 แลมเบิร์ตออกอัลบั้มที่สาม "ดิออริจินัลไฮ" เปิดตัวที่อันดับที่สามบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 อัลบั้มผลิตโดยแมกซ์ มาร์ติน และเชลล์แบ็ก และมีเพลงที่ร่วมงานกับไบรอัน เมย์ และทูเว ลู
ก่อนเข้าวงการ.
แอดัม แลมเบิร์ตเกิดที่เมืองอินเดียแนโพลิสในรัฐอินดีแอนา เขาเป็นลูกชายของไลลาและเอเบอร์ แลมเบิร์ต หลังเกิดได้ไม่นานพวกเขาย้ายที่อยู่ไปยังรัฐแคลิฟอร์เนีย เขาเติบโตขึ้นในชุมชนรานโก เปญากีโตในเมืองแซนดีเอโก และได้เข้าเรียนที่โรงเรียนประถมเดียร์ แคนยอน ในชั้นมัธยมที่โรงเรียนเมาท์คาร์เมลไฮสคูล เขามีโอกาสได้แสดงละครเวที เป็นนักร้องประสานเสียง อีกทั้งยังได้ร่วมแสดงกับวงเอ็มซีแจ๊สซึ่งเป็นวงดนตรีแจ๊สของทางโรงเรียนด้วย ทั้งนี้เขาได้แรงบันดาลใจมาจากมาดอนน่า, ไมเคิล แจ็กสัน, เดวิด โบอี, ควีน และเลด เซพเพลิน
ปัจจุบันได้ร่วมทัวร์คอนเสิร์ตกับวง ควีน วงร็อกระดับตำนาน โดยเป็นนักร้องนำ แทนเสียงร้องของเฟรดดี เมอร์คูรี
แค

แค เป็นต้นไม้ขนาดเล็กในสกุลโสน มีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกดังนี้: แคบ้าน (กลาง) แคขาว แคแดง (กทม. เชียงใหม่) แค (กลาง) แคดอกแดง แคดอกขาว
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
แคเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูง 3-6 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามาก เปลือกต้นสีน้ำตาลปนเทา ขรุขระ แตกเป็นสะเก็ด ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนก ออกเรียงสลับ ใบย่อยรูปรีขอบขนาน กว้าง 1-1.5 ซม. ยาว 3-4 ซม. ปลายใบและโคนใบมน ขอบใบเรียบ แผ่นใบเรียบ สีเขียว ดอก ออกเป็นช่อตามซอกใบ 2-4 ดอก ดอกสีขาวหรือแดง มีกลิ่นหอม ก้านเกสรเพศผู้สีขาว 60 อัน ผล เป็นฝัก ยาว 8-15 ซม. ฝักแก่แตกเป็น 2 ซีก เมล็ดกลมแป้น สีน้ำตาล มีหลายเมล็ด
การกระจายพันธุ์.
กระจายพันธุ์ด้วยเมล็ด เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดจากประเทศอินเดียหรือเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเจริญเติบโตได้ทุกพื้นที่ทั่วโลกในเขตร้อนชื้น
การใช้ประโยชน์.
ยอดอ่อนและใบอ่อนสามารถนำมาปรุงอาหารได้ เป็นสมุนไพรช่วยดับพิษร้อนถอนพิษไข้ ดอกใช้เป็นอาหาร แก้ไข้หัวลม และช่วยบำรุงอาหาร ฝักอ่อนใช้เป็นอาหารได้
การเกษตร.
แคเป็นต้นไม้พื้นบ้าน เป็นไม้เนื้ออ่อน นิยมปลูกเป็นรั้วบ้าน คันนา และริมถนน ปลูกได้ในทุกพื้ที่ทั้งดินเหนียว ดินร่วน สามารถปลูกไว้ในบริเวณบ้านเพื่อปรับพื้นที่ให้มีปุ๋ย เนื่องจากใบแคที่ผุแล้วทำให้ดินอุดมสมบูรณ์ มีธาตุอาหารมากขึ้น เมื่อเมล็ดแก่จัดจะแพร่พันธุ์ด้วยเมล็ด มีอายุประมาณ 20 ปี และเจริญเติบโตได้ทุกพื้นที่ทั่วโลกในเขตร้อนชื้น
ประกอบอาหาร.
ส่วนที่นำมารับประทานได้ของแค คือ ยอดอ่อน ฝักอ่อนออกในช่วงฤดูฝน ใบอ่อนมีรสหวาน ดอกอ่อนออกในช่วงฤดูหนาว ดอกแคมีเส้นใยอาหาร แคลเซียม ฟอสฟอรัส เหล็ก แคโรทีน วิตามินเอ วิตามินบีหนึ่ง วิตามินบีสอง และวิตามินซี ก่อนนำไปทำอาหารต้องดึงเอาเกสรออกก่อนเพื่อลดความขม ส่วนที่รับประทานได้ของแคสามารถนำไปปรุงอาหารได้หลายอย่าง อาทิ เช่น แกงส้มดอกแค แกงเหลืองปลากระพงดอกแค ดอกใบยอกฝักอ่อนของแคนำมาลวกจิ้มน้ำพริกได้ ล้วนเป็นอาหารที่มีคุณค่าให้ประโยชน์ทั้งสิ้น