ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/หน้าที่ของคำ/คำคุณศัพท์

<ns>10</ns>
 <id>1777</id>
 <revision>
 <id>26217</id>
 <parentid>26028</parentid>
 <timestamp>2013-02-07T09:19:04Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Tiemianwusi</username>
 <id>2084</id>
 </contributor>
 <origin>26217</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
คำคุณศัพท์ (Adjectives) เป็นคำที่เติมกับคำนามเพื่อเพิ่มความหมาย เป็นการบอกคุณภาพของนาม เช่น สี ขนาด ตำแหน่ง จำนวน อยู่ใกล้หรืออยู่ไกล เพื่อให้ไม่มีใครเข้าใจผิด ใช้กับบุคคลและสิ่งของก็ได้ การชี้ชัดวัตถุก็ถือเป็นคำคุณศัพท์อย่างหนึ่ง เช่น "this" man, "that" house
คำสรรพนาม และคำและกลุ่มคำอื่นก็เติมคำคุณศัพท์ได้ รวมถึงคำที่ทำหน้าที่เป็นคำนาม ตัวอย่างเช่น 
 "To err" is "human"; "to forgive", "divine".—Pope.
คำคุณศัพท์ในภาษาอังกฤษไม่สามารถดูได้จากรูปอย่างเดียว แต่บางคำเกิดจากการเติมท้าย (suffix) คำอื่น เช่น -al (habitual), -ful (blissful), -ic (atomic), -ish (impish, youngish), -ous (hazardous) ฯลฯ หรือเป็นคำคุณศัพท์อื่นแล้วมีคำเติมหน้า (prefix) เช่น dis- (disloyal), ir- (irredeemable), un- (unforeseen), over- (overtired) 
คำคุณศัพท์แบ่งได้เป็น 4 ประเภทหลัก
คำคุณศัพท์บอกลักษณะ.
"คำคุณศัพท์บอกลักษณะ" เป็นการบอกคุณภาพและคุณลักษณะของนาม
แบ่งได้อีกเป็น 4 ประเภทย่อย
ระวังสับสนระหว่าง participles ที่เป็นกริยาหรือคุณศัพท์ ดูสองประโยคด้านล่าง
 The work was well and rapidly accomplished.
 No man of his day was more brilliant or more accomplished.
Accomplished ในประโยคแรกเป็น participle ที่ประกอบเป็นกริยา (was accomplished) ส่วน accomplished ในประโยคที่สองเป็นคำขยาย man
คำคุณศัพท์บอกปริมาณ.
"คำคุณศัพท์บอกปริมาณ" เป็นคำคุณศัพท์ใช้บอกปริมาณ แบ่งได้เป็น 3 ประเภทย่อย
คำคุณศัพท์ชี้เฉพาะ.
"คำคุณศัพท์ชี้เฉพาะ" ไว้ใช้ชี้ชัดบุคคลหรือสิ่งของ (ระวังสับสนกับสรรพนามชี้เฉพาะ)
ตัวอย่างเช่น
 About "this" time I met with an odd volume of the "Spectator."—B. Franklin.
 I chose for the students of Kensington two characteristic examples of early art, of equal skill; but in "the one" case, skill which was progressive—in "the other", skill which was at pause.—Ruskin.
จากประโยคที่สองข้างต้น สามารถเปลี่ยน the one เป็น the former และ the other เป็น the latter โดยความหมายคงเดิม
จำนวนเชิงอันดับที่ (Cardinal number) ถือว่ามีหน้าที่แบบคำคุณศัพท์ชี้เฉพาะเหมือนกัน
คำคุณศัพท์จากสรรพนาม.
"คำคุณศัพท์จากสรรพนาม" เดิมเป็นคำสรรพนามแต่มีการนำมาใช้ขยายนาม (ไม่ใช่ใช้แทน antecedent ซึ่งเป็นหน้าที่ของสรรพนาม) มี 2 ประเภทย่อย คือ relative และ interrogative
Relative adjectives (บ้างแปลเป็น "ประพันธคุณศัพท์") ได้แก่ "which" และ "what" ตัวอย่างเช่น
 It matters not "what" rank he has, "what" revenues or garnitures. —Carlyle.
Indefinite relative adjectives ได้แก่ "what", "whatever", "whatsoever", "whichever", "whichsoever" ตัวอย่างเช่น
 "Whatsoever" kind of man he is, you at least give him full authority over your son.—Ruskin.
Interrogative adjectives หมายถึง "which" และ "what"; which ส่อความเจาะจงสิ่งที่ทราบ (ว่าตัวเลือกทั้งหมดมีอะไรบ้าง) ส่วน what ส่อความว่าไม่ทราบ ตัวอย่างเช่น
 But "what" books in the circulating library circulate?—Lowell.
"What" ในประโยคอุทาน.
ในประโยคอุทาน "what" และ "what a" เป็นคุณศัพท์เพื่อบอกลักษณะ ตัวอย่างเช่น
 "What" a piece of work is man!—Shakespeare.
 Through "what" hardships it may attain to bear a sweet fruit!—Thoreau.
การเรียงลำดับคำคุณศัพท์.
ในภาษาอังกฤษมีลำดับคำคุณศัพท์ 
การเปรียบเทียบ.
คำคุณศัพท์สามารถใช้เปรียบเทียบได้ เช่นเดียวกับคำวิเศษณ์ การเปรียบเทียบมี 2 ขั้น (degree) คือ ขั้นกว่า (comparative) และขั้นสุด (superlative)
อย่างไรก็ตาม คำคุณศัพท์บอกลักษณะบางคำไม่สามารถเปรียบเทียบได้เพราะความหมายของมันเอง เช่น favorite, main, final, perpetual, organic, universal, sole, sufficient, infinite, supreme
การเปรียบเทียบบ้างใช้การเติม -er และ -est เข้ากับรูปฐาน (positive degree) เพื่อทำเป็นขั้นกว่าและขั้นสุด เช่น red, redder, reddest; easy, easier, easiest. และบางใช้การเติม more และ most ด้านหน้ารูปฐาน ในภาษาอังกฤษยังไม่มีกฎตายตัวว่าจะเลือกคำใดเติม -er และ -est และคำใดเติม more และ most ส่วนใหญ่คำพยางค์เดียวและออกเสียงง่ายจะเติม -er และ -est ส่วนที่เหลือเติม more และ most 
บางคำมีการเปลี่ยนรูปแบบไม่ปกติ (irregular) เช่น
บางคำไม่มีรูปฐาน เช่น
คำวิเศษณ์ที่ใช้เป็นคุณศัพท์.
บางทีมีการใช้คำวิเศษณ์เป็นคำคุณศัพท์ เช่น
 Our "sometime" sister, now our queen.—Shakespeare
 The "seldom" use of it.—Trench.