แมรี ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส

แมรี่ ทิวดอร์ (อังกฤษ: Mary Tudor; ประสูติ 18 มีนาคม ค.ศ. 1496 – สวรรคต 25 มิถุนายน ค.ศ. 1533) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งอังกฤษ และ เป็นพระธิดาองค์สุดท้องของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ และ เอลิซาเบธแห่งยอร์ก พระองค์ทรงเป็นพระขนิษฐาอันเป็นที่รักของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ และ เป็นที่รู้จักในฐานะ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส พระมเหสีของ พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส และ ต่อมาทรงอภิเษกสมรสเป็นครั้งที่สองกับ ชาลส์ แบรนดอน ดยุกแห่งซัฟฟอล์กที่ 1 ซึ่งเป็นการสมรสที่เกิดขึ้นจากความรักที่เสี่ยงต่อสถานะของพระองค์
แมรี่ ทิวดอร์ เป็นที่เลื่องลือในเรื่องความงาม พระองค์ได้รับการขนานนามจากอีราสมุส (Erasmus) นักมนุษยนิยมผู้โด่งดังว่า "ธรรมชาติไม่เคยสร้างสรรค์สิ่งที่สวยงามกว่านี้" และ ทรงเป็นหนึ่งในเจ้าหญิงที่งดงามที่สุดในยุโรปในยุคของพระองค์ ชีวิตของพระองค์สะท้อนถึงการผสมผสานระหว่างหน้าที่ทางการเมืองของราชวงศ์ และ ความปรารถนาส่วนพระองค์ ซึ่งไม่เหมือนเจ้าหญิงราชวงศ์ทิวดอร์พระองค์อื่น ๆ ที่มักถูกจำกัดในการเลือกคู่ครอง
ชีวิตช่วงต้นและการอภิเษกสมรสที่ถูกจัดเตรียม.
แมรี่ ทิวดอร์ ประสูติเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ.1496 ณ พระราชวังชีน (Sheen Palace) ในกรีนิช ซึ่งต่อมาถูกสร้างขึ้นใหม่ และ เปลี่ยนชื่อเป็นพระราชวังริชมอนด์ (Richmond Palace) พระองค์ทรงเป็นพระธิดาองค์สุดท้องที่รอดชีวิตของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 7 และ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธแห่งยอร์ก การประสูติของพระองค์ในฐานะเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ทิวดอร์ผู้รวมสองสายเลือด (แลงคาสเตอร์และยอร์ก) เข้าด้วยกัน ทำให้ทรงเป็นสัญลักษณ์ของความมั่นคงของราชวงศ์ที่เพิ่งสถาปนาขึ้นใหม่ พระองค์ทรงมีพี่น้องที่มีพระชนม์ชีพ ได้แก่ เจ้าชายอาร์เธอร์, เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต (ต่อมาคือพระราชินีแห่งสกอตแลนด์ และ เป็นย่าของสมเด็จพระราชินีนาถแมรี่ที่ 1 แห่งสกอตแลนด์) และ เจ้าชายเฮนรี (ต่อมาคือพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8)
แมรี่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีตามแบบฉบับเจ้าหญิงราชวงศ์ทิวดอร์ทรงได้รับการศึกษาภายใต้การดูแลของพระมารดา และ พระอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิ ทรงเรียนรู้ภาษาฝรั่งเศส ละติน และ อาจรวมถึงภาษาอื่น ๆ ด้วย ทรงเป็นเลิศด้านดนตรี การร้องเพลง การเต้นรำ และ การเย็บปักถักร้อย พระองค์ทรงมีบุคลิกที่ร่าเริง มีชีวิตชีวา กล้าหาญ และเป็นที่รักของทุกคนที่ได้พบเห็น โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พระเชษฐา พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ทรงมีความผูกพันกับแมรี่มากที่สุดในบรรดาพี่น้องทั้งหมด โดยทรงเรียกพระองค์ว่า "กุหลาบแห่งอังกฤษ" (The Rose of England) ซึ่งเป็นฉายาที่สะท้อนถึงความงาม และ เสน่ห์ของพระองค์ 
ในฐานะเจ้าหญิงที่งดงาม และ มีสายเลือดสูงส่ง แมรี่ทรงเป็น "ไพ่สำคัญ" ในเกมการเมืองระหว่างประเทศของยุโรป ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ พระองค์ถูกหมั้นหมายกับอาร์ชดยุกชาลส์แห่งออสเตรีย (ซึ่งต่อมาคือจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ เป็นพระราชภาติยะของแคเธอรีนแห่งอารากอน) ในปี ค.ศ.1507 การหมั้นหมายนี้มีจุดประสงค์เพื่อกระชับความสัมพันธ์กับราชวงศ์ฮาบส์บวร์กผู้ทรงอำนาจ และ ยังเป็นการป้องกันไม่ให้ฝรั่งเศสเข้ามายุ่งเกี่ยวกับดินแดนต่ำ (Low Countries) อย่างไรก็ตาม ด้วยการเปลี่ยนแปลงทางพันธมิตรทางการเมือง การหมั้นหมายนี้ถูกยกเลิกไปในที่สุด ทำให้แมรี่มีโอกาสที่จะถูกจัดอภิเษกสมรสใหม่เพื่อผลประโยชน์ของอังกฤษ
สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส.
ในปี ค.ศ.1514 หลังจากความตึงเครียดทางทหารกับฝรั่งเศส สงบลงด้วยสนธิสัญญาสันติภาพ อังกฤษ และ ฝรั่งเศสได้ตกลงที่จะผนึกกำลังด้วยการสมรส พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ตัดสินใจยกพระขนิษฐาแมรี่ให้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส แม้ว่าพระเจ้าหลุยส์จะมีพระชนมายุถึง 52 พรรษา และ มีพระพลานามัยไม่แข็งแรง (ทรงมีอาการป่วยเรื้อรังมาหลายปี) ซึ่งมีพระชนมายุมากกว่าแมรี่ถึง 34 พรรษา และ มักถูกขนานนามว่าเป็น "ลุงแก่ๆ ที่ป่วยกระเสาะกระแสะ" แต่การสมรสนี้ถือเป็นเกียรติสูงสุดทางการเมืองสำหรับราชวงศ์ทิวดอร์
ก่อนที่จะเสด็จไปยังฝรั่งเศส แมรี่ผู้ซึ่งกำลังตกหลุมรักกับ ชาลส์ แบรนดอน ดยุกแห่งซัฟฟอล์กที่ 1 ซึ่งเป็นสหายสนิทของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 และเป็นผู้ที่พระองค์ทรงโปรดปราน ทรงตัดสินใจแสดงความมุ่งมั่นส่วนตัวอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน พระองค์ทรงขอคำมั่นสัญญาจากพระเชษฐาว่า หากพระองค์ทรงปฏิบัติหน้าที่ในฐานะพระราชินีแห่งฝรั่งเศสแล้ว และ หากพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 สวรรคตก่อน พระองค์จะทรงได้รับอนุญาตให้อภิเษกสมรสกับผู้ที่พระองค์ทรงเลือกเองได้ พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ผู้ทรงรักน้องสาว และ ชื่นชมในความกล้าหาญของพระองค์ ยอมรับข้อตกลงนี้ด้วยความรักที่มีต่อพระขนิษฐา ซึ่งเป็นคำมั่นสัญญาที่สำคัญยิ่งต่อชะตาชีวิตของแมรี่
แมรี่ทรงเดินทางไปยังฝรั่งเศสด้วยขบวนเรืออันยิ่งใหญ่ และ คณะผู้ติดตามจำนวนมาก พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 ในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ.1514 ณ เมืองแอบเบวิลล์ (Abbeville) ประเทศฝรั่งเศส และ ต่อมาทรงประกอบพิธีราชาภิเษกอย่างเป็นทางการ ณ มหาวิหารแซ็ง-เดอนี (Saint-Denis Basilica) ในวันที่ 5 พฤศจิกายน แม้จะทรงเป็นพระมเหสีที่อายุน้อย และ มีเสน่ห์ พระองค์พยายามปรับตัวเข้ากับราชสำนักฝรั่งเศส แต่พระองค์ก็เป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสได้เพียง 82 วันเท่านั้น พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 เสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ.1515 โดยไม่มีพระโอรสธิดากับแมรี่ ซึ่งเป็นสิ่งที่พระองค์ทรงปรารถนาอย่างยิ่ง การสิ้นพระชนม์ของพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 ทำให้บัลลังก์ฝรั่งเศสตกเป็นของพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งเป็นพระญาติของพระเจ้าหลุยส์ และ เป็นผู้ที่ราชสำนักอังกฤษจับตามอง
การสมรสครั้งที่สอง: ดัชเชสแห่งซัฟโฟล์ค.
หลังจากที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 12 สวรรคต แมรี่ในฐานะพระราชินีม่ายแห่งฝรั่งเศส ยังคงเป็นบุคคลที่มีคุณค่าทางการเมืองสำหรับการสมรสครั้งใหม่ ราชสำนักฝรั่งเศสเองก็มีความสนใจที่จะให้พระองค์อภิเษกสมรสกับผู้ใดผู้หนึ่งในราชวงศ์ฝรั่งเศส เพื่อป้องกันไม่ให้พระองค์นำเงินบำนาญ และทรัพย์สินจำนวนมากที่ได้รับในฐานะพระราชินีม่ายกลับไปยังอังกฤษ พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ทรงส่งชาลส์ แบรนดอน ดยุกแห่งซัฟฟอล์ก (ผู้ซึ่งแมรี่ทรงรัก) ไปยังฝรั่งเศสในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1515 เพื่อนำพระขนิษฐากลับอังกฤษ โดยมีคำสั่งที่ชัดเจน และหนักแน่นว่า ห้ามมิให้ทั้งสองอภิเษกสมรสกันเด็ดขาด
อย่างไรก็ตาม ด้วยความรักที่ทั้งสองมีต่อกัน และ ไม่ต้องการให้ความสัมพันธ์ถูกกีดกันอีกต่อไป แมรี่ และ ชาลส์ แบรนดอนได้ตัดสินใจอภิเษกสมรสกันอย่างลับๆ ในเดือนกุมภาพันธ์ หรือ ต้นเดือนมีนาคม ค.ศ.1515 ณ กรุงปารีส โดยปราศจากการอนุญาตจากพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 การกระทำนี้ถือเป็นการกบฏต่อองค์กษัตริย์ และ อาจมีโทษถึงประหารชีวิตได้ เนื่องจากในยุคนั้น การอภิเษกสมรสของสมาชิกราชวงศ์โดยไม่ได้รับอนุญาตถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรง
เมื่อข่าวการสมรสลับไปถึงพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 พระองค์ทรงกริ้วเป็นอย่างมาก การสมรสนี้ไม่เพียงแต่ขัดคำสั่งของพระองค์ แต่ยังตัดโอกาสทางการเมืองที่พระองค์จะใช้แมรี่ในการสร้างพันธมิตรใหม่กับราชวงศ์อื่น ๆ ได้อีกด้วย ชาลส์ แบรนดอน และ แมรี่ ต้องเผชิญหน้ากับความพิโรธของกษัตริย์ และ อาจถูกลงโทษขั้นรุนแรง อย่างไรก็ตาม ด้วยความรักที่ทรงมีต่อพระขนิษฐา ประกอบกับการไกล่เกลี่ยของคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์ (Cardinal Thomas Wolsey) ผู้เป็นคนกลางสำคัญ ผู้ซึ่งโน้มน้าวให้พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 เห็นแก่ความสุขของน้องสาว และ การที่ชาลส์ แบรนดอน ยินยอมจ่ายค่าปรับจำนวนมหาศาล (ประมาณ 24,000 ปอนด์ ซึ่งเป็นเงินจำนวนมากในยุคนั้น) รวมถึงการคืนอัญมณี และ ของขวัญที่ได้รับจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 จึงทรงอภัยโทษให้แก่ทั้งสองพระองค์
หลังจากได้รับการอภัยโทษ แมรี่ และ ชาลส์ แบรนดอนได้จัดพิธีอภิเษกสมรสอย่างเป็นทางการอีกครั้ง ในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1515 ณ พระราชวังกรีนิช โดยมีพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 และ พระราชินีแคเธอรีนแห่งอารากอน ทรงร่วมเป็นสักขีพยาน เพื่อแสดงให้เห็นว่าทรงให้การรับรองการสมรสครั้งนี้ และ เป็นการประกาศสถานะอย่างเป็นทางการต่อสาธารณชน
แมรี่ และ ชาลส์ แบรนดอน มีพระโอรสธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ ได้แก่
บั้นปลายชีวิตและการสิ้นพระชนม์.
หลังจากการอภิเษกสมรสครั้งที่สอง แมรี่ทรงใช้ชีวิตส่วนใหญ่อย่างสงบสุขกับ ชาลส์ แบรนดอน ที่ เวสต์ธอร์ปฮอลล์ (Westhorpe Hall) ในชนบทของซัฟฟอล์ก ซึ่งเป็นคฤหาสน์ชนบทที่ใหญ่โต และ สะดวกสบาย พระองค์ทรงดูแลครอบครัว และ มักจะปรากฏตัวในราชสำนักเป็นบางครั้ง ในโอกาสสำคัญ แม้จะทรงเป็นดัชเชสแห่งซัฟฟอล์ก แต่ผู้คนในราชสำนักอังกฤษ และ ประชาชนทั่วไปมักจะยังคงเรียกพระองค์ว่า "พระราชินีฝรั่งเศส" (The French Queen) เพื่อเป็นเกียรติแก่สถานะเดิมของพระองค์ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเคารพที่ผู้คนมีต่อพระองค์
ในช่วงปลายพระชนม์ชีพของแมรี่ ความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 เริ่มตึงเครียดขึ้นอย่างมาก สาเหตุสำคัญคือ "เรื่องของกษัตริย์" (The King's Great Matter) หรือ ความพยายามของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ที่จะให้การสมรสกับแคเธอรีนแห่งอารากอนเป็นโมฆะ เพื่ออภิเษกสมรสกับแอนน์ โบลีน
แมรี่ ทิวดอร์ ทรงมีความผูกพัน และ จงรักภักดีต่อแคเธอรีนแห่งอารากอน พระองค์ทรงเป็นพระสหายสนิทของแคเธอรีน และ ยังคงยึดมั่นในนิกายโรมันคาทอลิกอย่างแรงกล้า พระองค์มองว่าการหย่าร้าง และ การสมรสใหม่ของพระเชษฐาเป็นการกระทำที่ผิดหลักศาสนา และ ศีลธรรม แมรี่ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่งกับการกระทำของพระเชษฐา และ การที่พระองค์ทรงละทิ้งพระราชินีแคเธอรีนเพื่อหญิงอื่น
แมรี่ ทิวดอร์ ทรงแสดงออกถึงความไม่พอใจ และ ต่อต้าน แอนน์ โบลีน อย่างเปิดเผย พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะยอมรับแอนน์ โบลีนในฐานะพระราชินีองค์ใหม่ และ ยังคงเรียกแคเธอรีนแห่งอารากอนว่า "สมเด็จพระราชินี" อย่างต่อเนื่อง ซึ่งเป็นการกระทำที่ท้าทายอำนาจของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 และแอนน์ โบลีน อย่างชัดเจน
ความบาดหมางระหว่างแมรี่ ทิวดอร์ กับ แอนน์ โบลีน นั้นเป็นเรื่องส่วนตัวอย่างลึกซึ้ง แอนน์ โบลีนไม่พอใจที่แมรี่ ทิวดอร์ ไม่ยอมรับสถานะของตน และ แมรี่ ทิวดอร์ ก็มองว่าแอนน์ โบลีน เป็นต้นเหตุของความทุกข์ระทมของแคเธอรีนแห่งอารากอน และ เจ้าหญิงแมรี (พระธิดาของแคเธอรีน) ซึ่งเป็นพระราชภาติยะ (หลานสาว) ที่พระองค์รักมาก ความสัมพันธ์ที่เคยใกล้ชิดระหว่างแมรี่ ทิวดอร์ กับ พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 เริ่มห่างเหิน และ เต็มไปด้วยความตึงเครียดในช่วงท้ายของพระชนม์ชีพพระองค์ ถึงขนาดที่พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ไม่ทรงมาเยี่ยมเยียนพระองค์ในช่วงที่พระองค์ประชวรหนัก
แมรี่ ทิวดอร์ มีพระพลานามัยไม่แข็งแรงมาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ และ ทรงเคยประชวรด้วยโรคเหงื่อออก (sweating sickness) ซึ่งเป็นโรคร้ายแรงในยุคนั้น ทำให้ร่างกายของพระองค์อ่อนแอลง พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ.1533 ณ เวสต์ธอร์ปฮอลล์ (Westhorpe Hall) ซัฟฟอล์ก พระชนมายุ 37 พรรษา สาเหตุการสิ้นพระชนม์ไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่สันนิษฐานว่าอาจเป็นผลมาจากสุขภาพที่ไม่แข็งแรงเรื้อรัง หรือ อาจเป็นโรคติดเชื้ออื่นๆ ที่แพร่ระบาดในช่วงนั้น การสิ้นพระชนม์ของพระองค์เกิดขึ้นเพียงไม่กี่สัปดาห์ หลังจากที่พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ทรงอภิเษกสมรสกับแอนน์ โบลีนอย่างลับๆ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่สร้างความเจ็บปวดให้แก่พระองค์เป็นอย่างมาก และ ความขัดแย้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งพระองค์สิ้นพระชนม์
พระศพของพระองค์ถูกฝังอย่างสมพระเกียรติที่ วัดแอบบีย์ เบอรีเซนต์เอ็ดมันส์ (Bury St Edmunds Abbey) ซึ่งเป็นสถานที่สำคัญในซัฟฟอล์ก ต่อมา เมื่อมีการยุบวัดวาอารามในรัชสมัยพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 พระศพของพระองค์ก็ถูกย้ายไปยัง โบสถ์เซนต์แมรี (St Mary's Church) ในเมืองเดียวกัน ซึ่งยังคงเป็นที่ฝังพระศพของพระองค์มาจนถึงปัจจุบัน