ดวงดาวเล็ก ๆ บนผืนโลก

ตาเร ซะมีน ปะร์ (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'ดวงดาวบนพื้นโลก') หรือชื่อไทย ดวงดาวเล็ก ๆ บนผืนโลก  เป็นภาพยนตร์ดรามาภาษาฮินดี ออกฉายในปี ค.ศ. 2007 ผลิตและกำกับโดย อามิร์ ข่าน นำแสดงโดยอามิร์ ข่าน, ทรรศีล สผารี, ตนัย เฉทะ, วิปิน ศรรมา และ ฏิสกา โจปรา ภาพยนตร์บอกเล่าชีวิตและจินตนาการของ อิศาน (Ishaan; รับบทโดยสผารี) เด็ชายวัยเก้าขวบที่มีพรสวรรค์ทางศิลปะ แต่ด้วยผลการเรียนที่แย่ทำให้พ่อแม่ส่งเขาไปเรียนในโรงเรียนประจำ ที่ซึ่งครูศิลปะคนใหม่ นิกุมภ์ (Nikumbh; รับบทโดยข่าน) สงสัยว่าอิศานป่วยด้วยโรคดิสเล็กเซีย และช่วยให้เขาก้าวผ่านโรคดังกล่าวได้
ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศอินเดียครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม 2007 และประสบความสำเร็จในแง่ของรายได้ โดยทำเงินได้ 1.35 พันล้านรูปีอินเดียจากการออกฉายทั่วโลก และได้รับการวิจารณ์ไปในทางบวก ได้รับการชื่นชมทั้งแง่ของเนื้อเรื่อง บทละคร การกำกับ ดนตรีประกอบ และการแสดง นอกจากนี้ภาพยนตร์นี่ยังมีส่วนในการกระตุ้นการรับรู้ของโรคดิสเล็กเซียในอินเดีย
การผลิต.
การพัฒนา.
ทีมสามีภรรยา อโมเล คุปเต และ ทีปะ ภติยา (Deepa Bhatia) พัฒนาเนื้อเรื่องที่ต่อมากลายมาเป็นเนื้อเรื่องของภาพยนตร์เรื่องนี้ เพื่อใช้งานสำหรับทำความเข้าใจว่าทำไมเด็กบางคนไม่สามารถเข้าได้ดีกับระบบการศึกษาแบบทั่วไป การทำงานของทั้งสองเริ่มต้นจากเรื่องสั้นที่พัฒนามาเป็นบทภาพยนตร์โดยใช้เวลากว่าเจ็ดปี ภติยากล่าวในบทสัมภาษณ์กับ "เดอะฮินดู" ว่าเธอได้รับแรงบันดาลใจแรกเริ่มมาจากชีวิตวัยเด็กของผู้ผลิตภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่น อากีระ คุโรซาวะ ซึ่งมีผลการเรียนแย่ในสมัยเรียน เธอระบุว่าจากตอนหนึ่งในชีวประวัติของคุโรซาวะ ซึ่งเขาเริ่มมีผลการเรียนดีขึ้นหลังพบกับครูศิลปะที่ให้ความใส่ใจกับเขา กลายมาเป็นแรงบันดาลใจของเธอว่า “ครูคนหนึ่งสามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตของนักเรียนคนหนึ่งได้”
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นประสบการณ์การแสดงควบคู่กับการกำกับภาพยนตร์ครั้งแรกของข่าน เขายอมรับว่าการเปลี่ยนผ่านนี้ท้าทาย และระบุว่าแม้เขาอยากจะกำกับภาพยนตร์มาโดยตลอด แต่การกำกับภาพยนตร์ถือเป็นเขตแดนใหม่สำหรับเขา ข่านระบุว่าชื่อของภาพยนตร์มาจากว่าภาพยนตร์นี้เป็นมุมมองสำหรับเด็กที่มีความบกพร่อง ชื่อของภาพยนตร์ให้ความรู้สึกในเชิงบวก “เด็กทุกคนล้วนพิเศษและมหัศจรรย์ เหมือนกับดวงดาวบนพื้นโลก” ซึ่งกลายมาเป็นชื่อของภาพยนตร์
การถ่ายทำ.
การถ่ายทำหลักดำเนินในประเทศอินเดีย กินระยะเวลา 5 เดือน ข่านใช้เวลาสองวันแรกหมดไปกับการกำกับบล็อกกิงสำหรับฉากแรกที่จะถ่ายทำ ซึ่งคือฉากที่อิศานเดินกลับบ้านจากโรงเรียน ข่านเชื่อว่าผู้ชมไม่ควรจะรับรู้ได้ว่ามีกล้องอยู่ จึงเลือกวิธีการถ่ายแบบง่ายซึ่งมีการขยับกล้องค่อนข้างน้อย
ฉากเปิดของภาพยนตร์ถ่ายทำในสถานที่จริงที่ฟิล์มซิตี มุมไบ ฉากฝันร้ายที่อิศานฝันว่าพลัดหลงจากมารดาที่สถานีรถไฟ ถ่ายทำที่ฉากถ่ายทำภาพยนตร์ถาวรสำหรับสถานีรถไฟในมุมไบ
ฉากโรงเรียนทั้งหมดถ่ายทำในสถานที่จริง โดยโรงเรียนแรกของอิศานนั้น ทีมงานมองหาโรงเรียนในมุมไบที่ให้อารมณ์ “กดขี่” เพื่อให้เกิดความรู้สึก “หนักหน่วงในโรงเรียนในมหาคร“ และได้เลือกถ่ายทำที่โรงเรียนเซนต์เซเวียร์ (St. Xavier's School) เนื่องจากโรงเรียนตั้งอยู่บนถนนหลัก การถ่ายทำดำเนินไประหว่างสุดสัปดาห์เพื่อลดเสียงพื้นหลังที่รบกวนการถ่ายทำ ในตอนที่ถ่ายทำฉากอิศานถูกไล่ออกจากห้องเรียนในตอนต้นของภาพยนตร์นั้นตรงกับวันที่มีการจัดมุมไบมาราทอนพอดี ทีมงานใช้การติดแผ่นอะคริลิกใสบนหน้าต่างของห้องเรียนเพื่อช่วยลดทอนเสียงจากงานมาราทอน โรงเรียนมัธยมนิวอีราในปัญจคนิ ใช้ถ่ายทำเป็นโรงเรียนประจำของอิศาน ส่วนบ้านหลังเล็กของอิศานถ่ายทำในนิคมไมซอร์ เมืองเจมพูร์
นักแสดงเด็ก.
มีนักเรียนจริง ๆ เข้าแสดงตลอดทั้งเรื่อง ข่านยังให้เครดิตความสำเร็จของภาพยนตร์ว่ามาจากเด็กเหล่านี้ และข่านเองยังได้รับความนิยมอย่างมากในบรรดาเด็ก ๆ นอกจากนี้ ข่านยังให้ความสำคัญอย่างมากต่อความต้องการของเด็ก ๆ ในวันต่อวัน และทุ่มเทอย่างมาก ทีมงานยังมีส่วนร่วมในการหาอะไรให้เด็ก ๆ ทำโดยไม่เบื่อตลอดการถ่ายทำ ผู้ประสานงานของโรงเรียนมัธยมนิวอีรา ดักลาส ลี (Douglas Lee) มองว่าประสบการณ์ที่ให้นักเรียนเข้าร่วมแสดงด้วยนี้ไม่เพียงแต่ช่วยสอนให้เด็ก ๆ รู้จักความอดทนและการให้ความร่วมมือ แต่ยังช่วยให้พวกเขาเข้าใจดียิ่งขึ้นว่าจะปฏิบัติตัวเช่นไรกับเด็กที่มีปัญหาในโรงเรียนเช่นเดียวกับอิศาน เนื่องจากการถ่ายทำที่โรงเรียนนิวอีราดำเนินไปในช่วงวันหยุดฤดูหนาว นักแสดงที่รับบทเพื่อนร่วมชั้นของอิศานทิ้งช่วงวันหยุดยาวมาเพื่อเข้าร่วมแสดง นอกจากนี้ยังมีการนำเอานักเรียนจากโรงเรียนโดยรอบมาเพื่อเติมเต็มฉากหลังของภาพยนตร์ มีเด็กราว 1,500 คนในฉากกว้างของฉากเทศกาลศิลปะซึ่งเป็นจุดสูงสุดของภาพยนตร์ ในชณะที่ฉากขนาดกลางใช้เด็กราว 400 คน
การตอบรับ.
บทวิพากษ์.
ภาพยนตร์ได้รับคะแนน บนเว็บไซต์รวบรวมบทวิจารณ์ รอตเทนโทเมโทส์ พบว่า ของบทวิจารณ์โดยนักวิจารณ์ 12 คนเป็นไปในทางบวก ด้วยคะแนนเฉลี่ย 7/10 สุภาษ เค ฌา (Subhash K. Jha) ระบุว่าภาพยนตร์นี้เป็น ”ชิ้นงานศิลปะ เป็นภาพเขียนสีน้ำที่หยดลงในหัวใจของเราทุกคน ซึ่งไม่ยากเลยที่จะหลงเข้าไปในท่วงท่าของอารมณ์ที่อ่อนไหวเกินจริง อามิร์ ข่าน รู้จักที่จะไม่ทุ่มมากเกินไปในจุดที่เขาสามารถจะเปลี่ยนไปเป็นการแสดงที่ดรามาและเต็มไปด้วยอารมณ์อย่างมากเกินไป” ราชีพ มสันท์ จาก "CNN-IBN" ระบุว่าพลังของภาพยนตร์แท้จริงอยู่ใน “บทภาพยนตร์ที่แข็งแกร่ง มีราก และน่าจดจำ“ ซึ่งช่วยให้ภาพยนตร์สร้าง ”ประสบการณ์ที่มีอารมณ์ร่วมและอบอุ่นหัวใจเช่นนี้” มนิศ คัชชร (Manish Gajjar) จาก "BBC" ระบุว่าภาพยนตร์ ”เข้าใจสัมผัสจิตใจของคุณ และผลักคุณให้ลุ่มหลงเข้าไปด้วยการแสดงที่ล้ำเลิศ” ชัสปรีต ปัณโฆหร (Jaspreet Pandohar) จาก BBC เช่นกัน ได้ชี้ให้เห็นว่าภาพยนตร์นี้ “ผลักตัวออกมาไกลมากจากภาพยนตร์กลิ่นมาซาล่าที่ผลิตซ้ำ ๆ เป็นสูตรจากจักรกรบอลลีวูด”
ในเชิงวิชาการ.
ในบทความ ""Taare Zameen Par" and dyslexic savants" ตีพิมพ์บนวารสารสถาบันประสาทวิทยาอินเดีย ("Annals of Indian Academy of Neurology") อัมพร จักรวรรติ (Ambar Chakravarty) เขียนถึงลักษณะของโรคดังที่ปรากฏในภาพยนตร์โดยทั่วไปว่ามีความถูกต้องกับโรคดิสเล็กเซีย อย่างไรก็ตาม การที่อิศานมีปัญหากับปัญหาเลขคณิตอย่างง่ายอาจเป็นลักษณะของโรคดิสคัลคูเลียมากกว่าดิสเล็กเซีย แต่อาจแสดงออกมาเช่นนั้นเพื่อเน้นย้ำว่า “อิศานขาดความช่วยเหลือและมีความบกพร่อง” และระบุว่าอิศานเป็นตัวอย่างหนึ่งของกลุ่มอาการ “ดิสเล็กซิกซาวองต์” ("dyslexic savant syndrome") และยังชื่นชมความสามารถทางศิลปะและการเติบโตของอิศานหลังได้รับความช่วยเหลือจากครูนิกุมภ์
ในสาธารณะ.
ภาพยนตร์ช่วยยกการรับรู้ปัญหาของโรคดิสเล็กเซียขึ้นอย่างมาก และนำไปสู่การพูดคุยถึงปัญหานี้ในระดับครอบครัวจนถึงนโยบายในอินเดีย อัญชุลี พาวา (Anjuli Bawa) ผู้ปกครองและนักกิจกรรมผู้ก่อตั้ง แอ็กชั่นดิสเล็กเซียเดลี (Action Dyslexia Delhi) กล่าวว่าจำนวนผู้ปกครองที่มายังสำนักงานอของเธอเพิ่มขึ้นสิบเท่าในช่วงเดือนหลังภาพยนตร์ออกฉาย
ภาพยนตร์ถูกประท้วงไม่ให้ออกฉาย เนื่องมาจากจุดยืนของข่านที่สนับสนุนนรรมทา บจาโอ อันโทลัย และวิพากษ์วิจารณ์รัฐมนตรีประจำรัฐคุชราต นเรนทร โมที นักเคลื่อนไหวราว 50 คน ประท้วงหน้าโรงภาพยนตร์ในเครือ PVR และ INOX ในวโททรา รัฐคุชราต และออกแถลงการณ์ให้โรงภาพยนตร์ทั้งหมดในรัฐคุชราตไม่ฉายภาพยนตร์เรื่องนี้จนกว่าข่านจะออกแถลงการณ์ขอโทษที่วิจารณ์นเรนทร โมที เครือ INOX ท้ายที่สุดยอมงดฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยผู้บริหาร ปุษเปนทร สิงห์ ราโฐถ (Pushpendra Singh Rathod) ระบุว่า “เครือ INOX อยู่ข้างรัฐคุชราต“