เชจูแอร์ เที่ยวบินที่ 2216

เชจูแอร์ เที่ยวบินที่ 2216 เป็นเที่ยวบินโดยสารระหว่างประเทศตามกำหนดการจากกรุงเทพมหานครไปยังมูอัน โดยในวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เครื่องบินโบอิง 737-800 ซึ่งดำเนินการเที่ยวบินนี้เกิดไถลออกจากทางวิ่งและพุ่งชนเข้ากับแบริเออร์คอนกรีตที่ยึดเครื่องช่วยการเดินอากาศระบบไอแอลเอสและกำแพงกั้นเขตสนามบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน ประเทศเกาหลีใต้ หลังการพยายามลงจอดโดยใช้ลำตัวเครื่อง บนเที่ยวบินมีผู้โดยสาร 175 คนและลูกเรือหกคน รายงานระบุว่ามีผู้รอดชีวิตเพียง 2 ราย ที่เหลืออีก 179 ราย เสียชีวิตทั้งหมด
อุบัติเหตุในครั้งนี้นับเป็นอุบัติเหตุร้ายแรงครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของเชจูแอร์ โดยก่อนหน้าเคยประสบอุบัติเหตุเครื่องบินไถลออกนอกทางวิ่งที่ท่าอากาศยานนานาชาติกิมแฮในปี 2007 นอกจากนี้ยังนับเป็นครั้งที่ร้ายแรงที่สุดที่เกิดขึ้นกับอากาศยานของเกาหลีใต้ตั้งแต่โคเรียนแอร์ เที่ยวบินที่ 801 ครั้งที่ร้ายแรงที่สุดในประเทศตั้งแต่แอร์ไชนา เที่ยวบินที่ 129 ครั้งที่ร้ายแรงที่สุดในปี 2024 และคริสต์ทศวรรษ 2020 และครั้งที่ร้ายแรงที่สุดที่เกิดขึ้นกับโบอิง 737 เน็กซต์เจเนอเรชัน นำหน้ายูเครนอินเตอร์แนชนัลแอร์ไลนส์ เที่ยวบินที่ 752
อุบัติเหตุ.
เครื่องบินได้ถอยออกจากอาคารเทียบเครื่องบิน F ประตูทางออกขึ้นเครื่องที่ F6 จากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเมื่อเวลา 02:11 น. ตามเวลามาตรฐานไทย  และขึ้นบินจากทางวิ่ง 02R เมื่อเวลา 02:28 น.[] โดยเจ้าหน้าที่ไทยกล่าวว่าไม่มีรายงานถึงความผิดปกติในทั้งเครื่องบินและทางวิ่ง เครื่องบินลำนี้มีผู้โดยสาร 175 คน และลูกเรือ 6 คน
ขณะที่เครื่องบินกำลังเตรียมลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติมูอัน ในเกาหลีใต้ นักบินได้รับการแจ้งเตือนเมื่อเวลา 08:57 น. ตามเวลามาตรฐานเกาหลี  เกี่ยวกับความเสี่ยงในการพุ่งชนนก และในหนึ่งนาทีต่อมา เครื่องบินได้ส่งสัญญาณเมย์เดย์ เมื่อเวลา 09:00 น. หลังนักบินพยายามนำเครื่องบินลงจอดฉุกเฉิน เครื่องบินประสบปัญหาเกี่ยวกับล้อลงจอดซึ่งไม่สามารถกางออกมาได้ ส่งผลให้นักบินจำเป็นต้องยกเลิกการลงจอดและนำเครื่องบินขึ้นบินวนใหม่อีกครั้ง อุบัติเหตุเกิดขึ้นในเวลา 09:03 น. ถึง 09:07 น. ในขณะที่เครื่องบินพยายามลงจอดอีกครั้ง นักบินได้พยายามลงจอดโดยใช้ลำตัวเครื่อง แต่เครื่องบินไม่สามารถหยุดบนทางวิ่งได้และไถลออกนอกทางวิ่ง ลำตัวเครื่องได้สัมผัสกับพื้นบริเวณกลางทางวิ่ง ส่งผลให้ระยะการหยุดของเครื่องบินน้อยลง ภาพวิดีโอที่ถ่ายได้แสดงให้เห็นเครื่องบินไถลกับพื้นทางวิ่งไปโดยไม่มีล้อลงจอด จากนั้นจึงชนกับแบริเออร์คอนกรีตที่ยึดเครื่องช่วยการเดินอากาศระบบไอแอลเอสและเกิดการระเบิด ชาวบ้านในพื้นที่เล่าว่าเห็นเปลวไฟและประกายไฟมาจากปีกขวาของเครื่องบิน และยังได้ยินเสียงระเบิดและ "เสียงโลหะขูด" ก่อนที่จะพุ่งชน บางคนรายงานว่าเห็นฝูงนกถูกกลืนเข้าไปในเครื่องยนต์ด้านขวา ทำให้เกิดไฟไหม้ ผู้รอดชีวิตมีเพียงสมาชิกลูกเรือสองคนที่ได้รับการช่วยเหลือจากส่วนหางเครื่องบิน
หน่วยบริการฉุกเฉินได้รับแจ้งเหตุในเวลา 09:03 น. และเจ้าหน้าที่ดับเพลิงได้ออกประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินระดับ 3 ซึ่งเป็นการเตือนภัยระดับสูงสุด ตามรายงานของหน่วยงานดับเพลิงแห่งชาติ ได้มีเจ้าหน้าที่ 1,562 นาย ซึ่งรวมถึงนักดับเพลิง 490 นาย และเจ้าหน้าที่ตำรวจ 455 นายลงพื้นที่เกิดเหตุ เพลิงสงบได้ภายใน 43 นาที และได้พบกล่องดำได้ถูกค้นพบภายในวันนั้นในวันเดียวกัน โดยเครื่องบันทึกข้อมูลการบินถูกพบในสภาพที่เสียหายเล็กน้อย ในขณะที่เครื่องบันทึกเสียงในห้องนักบินอยู่ในสภาพสมบูรณ์
เมื่อเวลา 13:36 น. มีรายงานว่าเจ้าหน้าที่ดับเพลิงได้เปลี่ยนมาปฏิบัติการค้นหาและกู้คืนศพแทน โดยได้มีการจัดตั้งห้องเก็บศพชั่วคราวขึ้นในบริเวณสถานที่เกิดเหตุเพื่อรองรับร่างผู้เสียชีวิตที่กู้มาจากซากเครื่องบิน และได้จัดห้องรับรองสำหรับสมาชิกครอบครัวของผู้โดยสารที่ท่าอากาศยาน ซึ่งมีข้าราชการประจำคอยดูแลแต่ละครอบครัวของผู้ประสบเหตุเพื่อให้การช่วยเหลือในระหว่างที่รอฟังข่าวจากอุบัติเหตุในครั้งนี้ ในเวลาต่อมา ได้มีการจัดที่พักให้แก่ครอบครัวในหอพักของมหาวิทยาลัยแห่งชาติมกโพเป็นการชั่วคราว สมาชิกในครอบครัวบางคนได้ให้ตัวอย่างดีเอ็นเอแก่เจ้าหน้าที่ของท่าอากาศยานเพื่อช่วยระบุตัวตนผู้เสียชีวิต เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม เวลา 00.10 น. คิม ยุง ร็อก ผู้ว่าราชการจังหวัดช็อลลาใต้ กล่าวว่า สามารถระบุตัวตนของศพได้แล้ว 120 ศพ โดยได้เก็บลายนิ้วมือศพไว้ 159 ศพ และจะระบุตัวตนศพที่เหลืออีก 20 ศพโดยใช้ตัวอย่างดีเอ็นเอ เมื่อเวลา 02.47 น. หน่วยดับเพลิงรายงานว่าสามารถระบุตัวตนของผู้เสียชีวิตได้ 137 ศพ และยังคงเก็บตัวอย่างดีเอ็นเอเพื่อระบุตัวตนของผู้เสียชีวิตที่เหลือ
ณ วันที่เกิดเหตุ งานก่อสร้างที่กำลังดำเนินการอยู่บนทางวิ่งทำให้ความยาวทางวิ่งที่ใช้การได้ลดลงจาก 2,800 เป็น 2,500 เมตร (9,200 เป็น 8,200 ฟุต) เจ้าหน้าที่ได้ปฏิเสธความเป็นไปได้ที่ความยาวทางวิ่งมีผลต่อการเกิดอุบัติเหตุ
เครื่องบิน.
เครื่องบินที่เกิดเหตุคือโบอิง 737-8เอเอส ทะเบียน HL8088 และหมายเลขสายการผลิตที่ 37541 เครื่องบินลำนี้ใช้เครื่องยนต์ ซีเอฟเอ็ม-56 สองเครื่อง โดยเครื่องบินมีอายุ 15.4 ปี ณ วันที่เกิดเหตุ เครื่องบินลำนี้ผลิตขึ้นในปี 2009 เดิมเครื่องบินลำนี้ได้ดำเนินการให้กับไรอันแอร์ ก่อนที่จะส่งมอบให้แก่เชจูแอร์ในปี 2017
เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 2024 สองวันก่อนเกิดเหตุ เครื่องบินลำดังกล่าวได้เปลี่ยนเส้นทางเพื่อลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อนขณะทำการบินเชจูแอร์ เที่ยวบินที่ 8135 จากท่าอากาศยานนานาชาติเชจูสู่ท่าอากาศยานนานาชาติเป่ย์จิงต้าชิง ขณะทำการบิน นักบินได้ส่งสัญญาณ 7700 ไปยังเครื่องตอบรับ เป็นการส่งสัญญาณว่ามีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้น
ผู้โดยสารและลูกเรือ.
ในจำนวนผู้โดยสาร 175 คน มีคนไทยสองคน และอีก 173 คนเป็นชาวเกาหลีใต้ ผู้โดยสารส่วนใหญ่เดินทางกลับบ้านจากทัวร์คริสต์มาสในกรุงเทพฯระยะเวลา 5 วัน โดยบริษัททัวร์เป็นผู้เช่าเครื่องบินสำหรับการดำเนินเที่ยวบินนี้ มีรายงานว่าผู้โดยสาร 13 รายเป็นกำลังดำรงตำแหน่งหรือเคยดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่รัฐในระดับจังหวัด ท้องถิ่น หรือเทศบาล โดยแปดรายเป็น/เคยเป็นข้าราชการจากอำเภอฮวาซุน และห้ารายเป็นเจ้าหน้าที่บริหารของสำนักงานศึกษาธิการจังหวัดช็อลลาใต้ ผู้โดยสารที่อายุมากที่สุดบนเรือเป็นชายที่เกิดใน ค.ศ. 1946 ส่วนคนที่อายุน้อยที่สุดเกิดใน ค.ศ. 2021 (มีอายุในช่วง 3-78 ปี)
มีการยืนยันผู้เสียชีวิตทั้งหมด 179 คน หมายความว่ามีผู้รอดชีวิตเพียง 2 คน ซึ่งเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินทั้งคู่ ซึ่งได้รับการช่วยเหลือจากด้านท้ายเครื่องบินและมีสติอยู่ พวกเขาได้รับบาดเจ็บปานกลางถึงร้ายแรง และได้รับการรักษาที่โรงพยาบาลกลางมกโพ ก่อนที่จะถูกส่งต่อไปยังโรงพยาบาลในกรุงโซล โดยเจ้าหน้าที่ดับเพลิงคาดการณ์ก่อนหน้าว่าผู้โดยสารและลูกเรือที่เหลือเสียชีวิต
ผู้โดยสารชาวไทยสองคนที่โดยสารไปบนเที่ยวบินนี้ด้วย ซึ่งต่อมาได้รับการยืนยันว่าได้เสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ได้แก่ นางสาวจงลักษ์ ดวงมณี อายุ 49 ปี ชาวจังหวัดอุดรธานี และนางสาวสิริธร จะอื่อ อายุ 22 ปี ชาวจังหวัดเชียงรายซึ่งได้เดินทางไปเยี่ยมมารดาที่อาศัยอยู่ในเกาหลีใต้ ทั้งสองรายได้นั่งโดยสารในโซน A เหมือนกัน โดยผู้เสียชีวิตรายที่ 1 นั่งบนที่นั่ง 9A ส่วนผู้เสียชีวิตรายที่ 2 ได้นั่งโดยสารในที่นั่ง 20A (บางแหล่งข่าวบอกว่าเป็นที่นั่ง 10A)
ผลสืบเนื่อง.
หลังเกิดเหตุท่าอากาศยานนานาชาติมูอันถูกสั่งปิดทางวิ่งจนถึงวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2025
รัฐบาลได้กำหนดช่วงไว้อาลัยจนถึงวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 2025 และประกาศให้เขตพื้นที่มูอันเป็นเขตพื้นที่ประสบภัยพิบัติพิเศษ ชเว ซัง-ม็อก รักษาการประธานาธิบดีและรักษาการนายกรัฐมนตรีของเกาหลีใต้ ซึ่งเข้ารับตำแหน่งภายหลังผู้นำคนก่อนหน้าสองคนถูกถอดถอนโดยรัฐสภาในวิกฤตการณ์ทางการเมืองภายในประเทศ ได้มีคำสั่งในการช่วยเหลือผู้ประสบภัยโดยเร็ว นอกจากนี้ ซีอีโอของเชจูแอร์ออกแถลงการณ์ขออภัยต่ออุบัติเหตุที่เกิดขึ้นบนเว็บไซต์ โคเรลได้ประกาศให้บริการรถไฟความเร็วสูงเคทีเอ็กซ์ของเกาหลีใต้ โดยออกเดินทางจากโซลไปยังเมืองมกโพ เวลา 15:00 น. (UTC+9) โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายสำหรับสมาชิกในครอบครัวของผู้โดยสารบนเที่ยวบินเพื่อที่จะเดินทางไปยังท่าอากาศยานมูอัน ที่เกิดเหตุ
สภานครควังจูกำหนดให้มีช่วงไว้อาลัยเป็นเวลา 1 สัปดาห์ ตั้งแต่วันที่ 29 ธันวาคมถึง 4 มกราคม ค.ศ. 2025 โดยมีการยกเลิกกิจกรรมและการเฉลิมฉลองปีใหม่หลายรายการ การประกาศทิศทางนโยบายเศรษฐกิจของเกาหลีใต้ในปี 2025 ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากเหตุการณ์ในครั้งนี้ด้วย
ปฏิกิริยา.
ภายในประเทศ.
กระทรวงมหาดไทยและความปลอดภัยได้ส่งข้อความฉุกเฉินหลังเกิดเหตุประมาณสองชั่วโมงสี่สิบห้านาที ส่งผลให้ประชาชนในอำเภอมูอันวิพากษ์วิจารณ์ว่าข้อความดังกล่าวส่งมาความล่าช้า นอกจากนี้ ข้อความฉุกเฉินสองข้อความที่ส่งโดยหน่วยงานปกครองอำเภอย็องกวังยังถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าส่งต่อข้อมูลที่ไม่เกี่ยวข้อง เช่น ข้อความแสดงความเสียใจและให้กำลังใจแทนที่จะเป็นข้อมูลภัยพิบัติและการตอบสนองต่อภัยพิบัติ ซึ่งเป็นมาตรฐานที่กระทรวงมหาดไทยและความปลอดภัยกำหนดไว้
ต่างประเทศ.
แพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรีไทย ได้แสดงความเสียใจต่อครอบครัวของผู้เสียชีวิตและผู้ได้รับบาดเจ็บผ่านเอ็กซ์ เอกอัครราชทูตประจำเกาหลีใต้ของประเทศจีน สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา รวมถึงโบอิงยังได้แสดงความเสียใจต่อครอบครัวของเหยื่อด้วยเช่นกัน
การสืบสวน.
ในงานแถลงข่าว อี จอง-ฮยอน หัวหน้าดับเพลิงเทศมณฑลมูอัน กล่าวว่าสาเหตุที่ระบบลงจอดเครื่องบินเสียหายนั้นคาดว่าเกิดจากสภาพอากาศเลวร้ายร่วมกับการพุ่งชนกับฝูงนก สภาพอากาศในพื้นที่ท่าอากาศยานมูอันในช่วงเวลาเกิดเหตุนั้นเอื้ออำนวย ไม่มีลม ฝน หรือเมฆ โดยมีทัศนวิสัย 9 กิโลเมตร (5.6 ไมล์) เจฟฟ์ กุซเซตติ อดีตผู้สืบสวนอุบัติเหตุขององค์การบริหารการบินแห่งชาติและคณะกรรมการความปลอดภัยการขนส่งแห่งชาติ กล่าวว่า "อุตสาหกรรมการบินถูกสร้างขึ้นบนความซ้ำซ้อน และมีจุดล้มเหลวเพียงจุดเดียวในการออกแบบเครื่องบินหรือการดำเนินการเครื่องบินน้อยมาก"
หอบังคับการบินได้ออกประกาศแจ้งเตือนเกี่ยวกับความเสี่ยงในการพุ่งชนนกประมาณหกนาทีก่อนที่เครื่องบินตก และในหนึ่งนาทีต่อมาเครื่องบินได้ส่งสัญญาณเมย์เดย์ ท่าอากาศยานนานาชาติมูอันมีอัตราการพุ่งชนนกสูงที่สุดในบรรดาท่าอากาศยานภูมิภาคทั้ง 14 แห่งในเกาหลีใต้ แม้ว่าจำนวนการชนนกจะน้อยเมื่อพิจารณาจากสถิติ แต่อัตราการชนนกที่ 0.09% ของเที่ยวบินนั้นสูงกว่าท่าอากาศยานหลักอื่นๆ มาก เช่น กิมโป (0.018%) และเชจู (0.013%) ท่าอากาศยานแห่งนี้สร้างขึ้นใกล้กับแหล่งที่อยู่อาศัยหลักของนกและแหล่งอาหาร เช่น ทะเลสาบยองซานและพื้นที่โคลนทางชายฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ เนื่องมาจากการพัฒนาของพื้นที่ใกล้เคียง นกในท้องถิ่นจึงเลือกเส้นทางบินที่ไม่แน่นอนมากขึ้น และการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศทำให้นกที่อพยพมาหลายสายพันธุ์เข้ามาอาศัยประจำถิ่น 
คิม อิน-กยู ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษาการบินของมหาวิทยาลัยการบินและอวกาศเกาหลี กล่าวว่า การที่ล้อลงจอดทั้งสามล้อจะเสียหายนั้นถือเป็นเรื่องผิดปกติ และยากที่จะสรุปได้ว่าสาเหตุเกิดจากนกชนเพียงอย่างเดียว ผู้เชี่ยวชาญรายอื่นๆ กล่าวว่า หากเครื่องยนต์เครื่องหนึ่งเสียหาย เครื่องยนต์เครื่องที่สองควรจะสามารถจ่ายพลังงานให้กับล้อลงจอดได้
ศาสตราจารย์ ชเว คี-ยอง จากมหาวิทยาลัยอินฮาได้ตั้งข้อสังเกตว่าตัวกลับแรงดันไอพ่นและแฟลบดูเหมือนจะไม่สามารถทำให้เครื่องบินช้าลงได้ คีธ ทอนคิน จาก "เอวิเอชันโปรเจกต์ส" ในบริสเบน ประเทศออสเตรเลีย ตรวจสอบวิดีโอที่บันทึกเหตุการณ์เครื่องบินตก โดยกล่าวว่าไม่ได้มีการกางแฟลบขณะลงจอด และเครื่องบินกำลังเคลื่อนที่บนทางวิ่งเร็วกว่าความเร็วในการลงจอดปกติ
เจ้าหน้าที่ได้พบกล่องดำทั้งสองกล่อง โดยกำลังมีการสอบสวนเหตุการณ์โดยคณะกรรมการสอบสวนอุบัติเหตุการบินและรถไฟ (เออาร์เอไอบี) โดยได้รับความช่วยเหลือจากเอ็นทีเอสบี เอฟเอเอ และโบอิงของสหรัฐอเมริกา