ภาษาอังกฤษ/ไวยากรณ์/หน้าที่ของคำ/คำนาม

<ns>10</ns>
 <id>1777</id>
 <revision>
 <id>26217</id>
 <parentid>26028</parentid>
 <timestamp>2013-02-07T09:19:04Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Tiemianwusi</username>
 <id>2084</id>
 </contributor>
 <origin>26217</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
คำนาม (Nouns) หมายถึง คำที่เป็นชื่อของคน สัตว์ สิ่งของ สถานที่ รวมทั้งสิ่งที่เป็นนามธรรม
ชนิดคำนาม.
สามานยนาม.
"สามานยนาม" หมายถึง นามที่เป็นชื่อทั่วไปของคน สัตว์ สิ่งของ และสถานที่ ไม่ได้ชี้เฉพาะเจาะจงลงไปว่าชื่ออะไร เช่น
The "man" works in the "garden". "ผู้ชายทำงานอยู่ในสวน"
 A "cat" is on the "table". "แมวอยู่บนโต๊ะ"
วิสามานยนาม.
"วิสามานยนาม" หมายถึง ชื่อที่หมายความถึงวัตถุเพียงอย่างเดียว ซึ่งอาจเป็นบุคคล สถานที่หรือสิ่งของ
วิสามานยนามจำกัดสิ่งของให้เป็นการใช้อย่างแคบ เช่น city (นคร) เป็นคำรวมที่ใช้กับสถานที่ประเภทเดียวกัน แต่ Bangkok เป็นชื่อของนครแห่งหนึ่ง และหมายความถึงนครแห่งนี้แห่งเดียว ทั้งนี้ แม้ว่าบางนครอย่างเช่น Bostons หรือ Manchesters จะมีหลายแห่งและปรากฏอยู่ในรูปพหูพจน์ แต่ชื่อที่ซ้ำกันนั้นก็ยังเป็นวิสามานยนามอยู่ (อาจระบุภายหลังว่า Boston, Massachusetts หรือ Manchester, England เป็นต้น)
สมุหนาม.
"สมุหนาม" หมายถึง นามที่เป็นชื่อของหมู่คณะ ฝูง พวก กลุ่ม แบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ ชนิดที่สมุหนามไปประกอบกับสามานยนามโดยมี of มาคั่น เพื่อให้เน้นความเป็นหมู่คณะนั้นชัดยิ่งขึ้น ตามโครงสร้างดังนี้
ส่วนอีกชนิดหนึ่งเป็น คำคำเดียวที่มีความหมายแสดงหมวดหมู่ กลุ่มก้อนในตัวมันเองอยู่แล้ว เช่น family ครอบครัว, army กองทัพบก, flock ฝูงสัตว์, jury คณะลูกขุน, cabinet คณะรัฐมนตรี เป็นต้น
วัตถุนาม.
"วัตถุนาม" หมายถึง นามสามัญในแง่ที่ชื่อใช้กับทุกอนุภาคของสสารที่คล้ายกัน ไม่ได้หมายความถึงวัตถุโดด ๆ หรือแยกกัน เช่น glass, iron, clay, frost, rain, snow, wheat, wine, tea, sugar เป็นต้น
อาการนาม.
"อาการนาม" หมายถึง นามที่เป็นชื่อของสภาวะ สถานะ คุณลักษณะ หรือการกระทำ โดยไม่มีความสัมพันธ์กับสิ่งที่เป็นรูปธรรม
เช่น เมื่อเราพูดถึง a "wise" man (ผู้มีภูมิปัญญา) เรารับรู้คุณสมบัติหรือคุณภาพในตัวบุคคลคนหนึ่ง แต่ถ้าเราต้องการอธิบายถึงคุณสมบัติหรือคุณภาพนั้นโดยไม่นึกถึงบุคคลไปด้วย แปลว่าเรากำลังกล่าวถึง wisdom (ภูมิปัญญา) ซึ่งเป็นอาการนาม หรือเป็นชื่อเรียกของคุณสมบัติหรือคุณภาพที่เป็นนามธรรม
อาการนามแบ่งได้เป็นสองกลุ่ม คือ
Verbal nouns แบ่งตามที่มาอีกได้ 3 อย่าง
 (1) รูปเดียวกับคำกริยา เพียงแต่เปลี่ยนหน้าที่เท่านั้น เช่น "a long "run"" "a bold "move"," "a brisk "walk"."
 (2) เป็นการเปลี่ยนคำลงท้ายหรือเติมคำตามหลัง (suffix) เช่น motion จาก move, speech จาก speak, theft จาก thieve, action จาก act, service จาก serve
 (3) มาจากกริยาที่เติม -ing เข้ากับรูปฐาน ระวังสับสนกับ gerunds โดยให้ดูว่า verbal nouns ไม่ได้แสดงอาการ เพียงแต่เป็นชื่อเท่านั้น
"Sleeping" at midday is necessary for a baby. การนอนหลับกลางวันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเด็ก
John likes "reading" after dinner. จอห์นชอบอ่านหนังสือหลังทานอาหารค่ำ
นามผสม.
"นามผสม" อาจแบ่งได้เป็นสองประเภท คือ
การใช้คำนามแบบพิเศษ.
วิสามานยนามบางคำใช้เสมือนสามานยนามได้ในกรณีต่อไปนี้
นามสามารถนำมาติดกับนามอีกคำหนึ่งโดยจะมีความหมายเพิ่มความหมายหรือคำอธิบาย (ทำหน้าที่เสมือนคุณศัพท์) ตัวอย่างเช่น 
คำหรือกลุ่มคำประเภทอื่นที่ใช้เป็นคำนาม.
มีการนำคำหรือกลุ่มคำประเภทอื่นมาใช้เป็นนาม โดยมีที่มาจาก
นามนับไม่ได้ (Uncountable หรือ mass noun).
ในภาษาอังกฤษและอีกหลายภาษา นามนับไม่ได้หมายถึงคำนามที่มีคุณสมบัติที่ปริมาณใด ๆ ถือเป็นหน่วยที่แบ่งแยกไม่ได้ ไม่ใช่ส่วนย่อยที่แยกออกจากกันได้ มีแนวโน้มให้ใช้คำนามที่หมายถึงของเหลว (water, juice), ผงหรือเมล็ด (sugar, sand, rice), หรือสสาร (metal, wood) เป็นคำนามนับไม่ได้ คำนามนับไม่ได้ไม่มีการแบ่งเป็นเอกพจน์หรือพหูพจน์ แต่ใช้คู่กับรูปกริยาบุรุษที่ 3 เอกพจน์
คำนามนับไม่ได้ไม่สามารถใส่ตัวเลขด้านหน้าโดยตรงเพื่อบอกจำนวนได้ แต่ให้ใช้หน่วยวัดที่เจาะจง เช่น "20 litres of "water"" (ลองเทียบกับ 20 chairs)
คำนามบางคำเป็นได้ทั้งนามนับได้และนามนับไม่ได้ ตัวอย่างเช่น "wine" 
สองประโยคมีความหมายต่างกัน
อีกตัวอย่างหนึ่ง เช่น "cabbage"
ข้างต้นสองบรรทัดมีความหมายเหมือนกัน
เอกพจน์และพหูพจน์.
ในภาษาอังกฤษ อาจมีการเปลี่ยนรูปตามจำนวนพจน์ได้ คือ มีทั้งนามรูปเอกพจน์ (singular) และพหูพจน์ (plural) เอกพจน์หมายถึงนามเดียว ส่วนพหูพจน์หมายถึงนามตั้งแต่สองขึ้นไป
รายละเอียดของรูปเอกพจน์และพหูพจน์ของนามดูได้ในตารางด้านล่าง
การใช้เอกพจน์หรือพหูพจน์.
ปริมาณศูนย์เป็นได้ทั้งเอกพจน์และพหูพจน์ แต่ถือเป็นพหูพจน์โดยปริยาย เช่น
 We have "no bananas".
 We "don't" have "any bananas".
จุดทศนิยมเป็นพหูพจน์เสมอ ส่วนเศษส่วนให้ดูเศษ (ดูที่ บท "จำนวน") เช่น
 0.6 "units"
 3.3 "children" per couple
ใช้รูปพหูพจน์กับคำที่ไม่มีรูปเอกพจน์ เช่น
 a "glasses" case หมายถึงกล่องใส่แว่นตา
 (ระวังสับสนกับ a glass case หมายถึงกล่องที่ทำจากแก้ว)
เพศของคำนาม.
ในภาษาอังกฤษ คำนามสามารถมีได้ 2 เพศ คือ เพศชายหรือผู้ (masculine) และเพศหญิงหรือเมีย (feminine) เพศของคำนามบอกได้จาก
หน้าที่ของคำนามในประโยค.
หน้าที่ของคำนามในประโยคแบ่งได้เป็น กรรตุการก (nominative), กรรมการก (objective) และสัมพันธการก (possessive)