หลิว ผิง

หลิว ผิง (เสียชีวิต ค.ศ. 272) เป็นขุนพลของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
หลิว ผิงเป็นชาวอำเภอฉางชาน (長山縣 "ฉางชานเซี่ยน") เมืองห้อยเข (會稽郡 "ไคว่จีจฺวิ้น") ซึ่งอยู่ในนครจินหฺวา (金華市 "จินหฺวาชื่อ") มณฑลเจ้อเจียง (浙江) ในปัจจุบัน หลิว ผิงเป็นบุตรชายของเล่าเบา (留贊 "หลิว จ้าน") ขุนพลของง่อก๊ก พี่ชายของหลิว ผิงชื่อเล่าเลียก (留略 "หลิว เลฺว่") รับราชการเป็นขุนพลของง่อก๊กเช่นกัน
ในช่วงระหว่างวันที่ 18 พฤศจิกายนถึง 17 ธันวาคม ค.ศ. 263 รัฐวุยก๊กซึ่งเป็นรัฐอริของรัฐง่อก๊กยกทัพบุกรัฐจ๊กก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรของง่อก๊กในเดือน 10 ของศักราชหย่งอาน (永安) ปีที่ 6 (ค.ศ. 263) จ๊กก๊กจึงติดต่อกับง่อก๊กเพื่อขอให้ยกมาช่วยเหลือ ต่อมาในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 264 ซุนฮิวจักรพรรดิแห่งง่อก๊กจึงมีรับสั่งให้นายทหารห้านายนำกองกำลังสามกองแยกกันเข้าไปโจมตีอาณาเขตของวุยก๊ก โดยหวังจะเบี่ยงเบนความสนใจของวุยก๊กออกจากจ๊กก๊ก เตงฮอง (丁奉 "ติง เฟิ่ง") เข้าโจมตีฉิวฉุน (壽春 "โช่วชุน"; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว มณฑลอานฮุย) หลิว ผิงและชือ จี (施績) เข้าโจมตีลำกุ๋น (南郡 "หนานจฺวิ้น"; อยู่บริเวณนครจิงโจว มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) ติง เฟิง (丁封) และซุนฮี (孫異 "ซุน อี้") เข้าโจมตีอาณาเขตของวุยก๊กตลอดตอนกลางของแม่น้ำไกซุย (沔水 "เหมียนฉุ่ย") หลังจากเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กยอมจำนนต่อทัพวุยก๊ก ทัพง่อก๊กจึงถอนทัพกลับ 
ประมาณเดือนมีนาคม ค.ศ. 264 หลิว ผิงร่วมกับลกข้อง (陸抗 "ลู่ ค่าง"), ปู้ เสีย (步協) และเชิ่ง ม่าน (盛曼) ในการเข้าโจมตีหลัว เซี่ยน (羅憲) เจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองปาตง (巴東郡 "ปาตงจฺวิ้น") โดยปิดล้อมหลัว เซี่ยนไว้ที่อำเภอเองอั๋น (永安 "หย่งอาน") เวลานั้นหลิว ผิงมีตำแหน่งเป็นขุนพลโจมตีภาคตะวันตก (征西將軍 "เจิงซีเจียงจฺวิน") ต่อมาในเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคมปีเดียวกัน ทัพง่อก๊กล่าถอยหลังยึดเองอั๋นไม่สำเร็จ
เมื่อ ค.ศ. 266 หวาง ฝาน (王蕃) เมาสุราในงานเลี้ยงและทำให้ซุนโฮจักพรรดิแห่งง่อก๊กกริ้ว หลิว ผิงและเถิง มู่ (滕牧) ทูลขอให้ซุนโฮทรงยกโทษให้หวาง ฝานแต่ซุนโฮไม่ทรงฟังและมีรับสั่งให้ประหารชีวิตหวาง ฝานด้วยการตัดศีรษะ 
ในช่วงเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ ค.ศ. 267 ลู่ ข่าย (陸凱) ผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีซ้าย (左丞相 "จั่วเฉิงเซี่ยง") วางแผนร่วมกับเตงฮองและติง กู้ (丁固) หวังจะโค่นล้มซุนโฮในระหว่างพระองค์เสด็จเยี่ยมศาลบรรพชน และจะตั้งพระโอรสของซุนฮิวจักรพรรดิองค์ก่อนขึ้นครองราชย์แทน จากนั้นลู่ ข่ายจึงลอบสั่งให้ข้าราชการผู้หนึ่งไปทูลเสนอซุนโฮแนะนำให้เตงฮองให้นำทหารราชองครักษ์ 3,000 นายไปถวายการอารักขาซุนโฮที่ศาลบรรพชน แค่ซุนโฮทรงปฏิเสธข้อเสนอ และทรงเลือกหลิว ผิงซึ่งเวลานั้นมีตำแหน่งเป็นขุนพลซ้าย (左將軍 "จั่วเจียงจฺวิน") ให้เป็นคุมทหารราชองครักษ์แทน ลู่ ข่ายและคนอื่น ๆ จึงติดต่อหลิว ผิงและขอให้หลิว ผิงเข้าร่วมดำเนินแผนการ แม้ว่าหลิว ผิงปฏิเสธที่จะเข้าร่วม แต่หลิว ผิงก็ให้คำมั่นว่าตนไม่เปิดเผยความลับใด ๆ เมื่อไร้ความช่วยเหลือจากหลิว ผิง แผนการก็ไม่สามารถดำเนินการได้
ในฤดูหนาวของปี ค.ศ. 270/271 ซุนโฮทรงเปิดการการรบกับราชวงศ์จิ้นแม้ว่าเหล่าขุนนางจะคัดค้านอย่างหนัก โดยพระองค์ทรงนำทัพออกจากงิวจู๋ (牛渚 "หนิวจู่"; ปัจจุบันคืออำเภอตางถู มณฑลอานฮุย) ระหว่างการเดินทัพ ทหารง่อก๊กต้องเผชิญหน้ากับพายุหิมะและไม่สามารถรุดหน้าได้ ในช่วงเวลานั้นเหล่าทหารง่อก๊กเริ่มบ่นด้วยความไม่พอใจ ถึงขนาดมีการพูดคุยกันว่าจะแปรพักตร์ไปเข้าด้วยราชวงศ์จิ้น ก่อนที่ซุนโฮจะทรงมีรับสั่งให้ถอยทัพกลับง่อก๊ก หลิว ผิงก็แอบมีการตกลงกันอยู่ก่อนกับบั้นเฮ็ก (萬彧 "ว่าน ยฺวี่") ผู้เป็นอัครมหาเสนาบดีขวา (右丞相 "โย่วเฉิงเซี่ยง") และขุนพลเตงฮองว่าจะกลับไปง่อก๊กโดยไม่ทูลแจ้งจักรพรรดิให้ทรงรับทราบ เมื่อซุนโฮทรงทราบเรื่องนี้ก็กริ้วหนัก แต่พระองค์ยังไม่ทรงดำเนินการใด ๆ กับหลิว ผิงและคนอื่น ๆ ในทันที เพราะทั้งสามคนดำรงตำแหน่งสำคัญในราชสำนักของพระองค์ หลังเตงฮองเสียชีวิตด้วยอาการป่วยในภายหลังในปีเดียวกันนั้น ซุนโฮก็มีรับสั่งให้เนรเทศครอบครัวของเตงฮองไปเมืองหลินชฺวาน (臨川郡 "หลินชฺวานจฺวิ้น"; อยู่บริเวณเขตหลินชฺวาน นครฝู่โจว มณฑลเจียงซีในปัจจุบัน) ในปีถัดมา ซุนโฮทรงลอบมีรับสั่งกับข้ารับใช้ให้นำสุราเจือพิษไปรินให้บั้นเฮ็กดื่ม แต่ข้ารับใช้เจือพิษลงไปในสุราน้อยเกินไป บั้นเฮ็กจึงรอดชีวิตมาได้ ซุนโฮทรงให้ข้ารับใช้รินสุราเจือพิษให้หลิว ผิงดื่มเช่นกัน แต่หลิว ผิงรู้ตัวจึงกินยาแก้พิษตามไป หลิว ผิงจึงรอดชีวิตมาได้เช่นกัน อย่างไรก็ตาม เมื่อบั้นเฮ็กตระหนักว่าจักรพรรดิทรงต้องการให้ตนตาย บั้นเฮ็กจึงฆ่าตัวตาย หนึ่งเดือนต่อมา หลิวผิงก็เสียชีวิตเช่นกันด้วยความตรอมใจและความผิดหวัง
ในนวนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก" (三國演義 "ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตอนที่ 120 หลิว ผิงรวมถึงบั้นเฮ็กและโหลว เสฺวียน (樓玄) ถูกจักรพรรดิซุนโฮสั่งประหารชีวิตเพราะทั้งสามทูลทัดทานเรื่องการกระทำที่โหดร้ายของพระองค์