เฉลิม คำดี

เฉลิม หรือ ฉลอม คำดี (พ.ศ. 2490 - 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515) เป็นโจร และฆาตกรชาวไทย ผู้ก่อเหตุฆาตกรรมช่อ พงษ์พิพัฒน์เวช ซึ่งเป็นพลเมืองดี ระหว่างควบคุมตัวเฉลิมส่งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจ ที่อำเภอบ้านโป่ง จังหวัดราชบุรี เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2515 หลังจากที่เขาถูกช่อ และนันทชัย พงษ์พิพัฒน์เวชจับกุมจากการลักทรัพย์รถจักรยาน และถูกประหารชีวิตในที่สาธารณะตามคำสั่งของจอมพล ถนอม กิตติขจร เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515
ประวัติ.
เฉลิมเป็นบุตรของนายเข่ง และนางเหรียญ แต่เข่งได้เสียชีวิตตั้งแต่เฉลิมยังเด็ก เหรียญจึงไปมีสามีใหม่ชื่อจำนงค์ ดัดพันธ์ เฉลิมเสพติดเฮโรอีนมาเป็นเวลาหลายปี และเคยถูกศาลจังหวัดราชบุรีพิพากษาจำคุก 6 เดือนในความผิดฐานมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต เมื่อปีพ.ศ. 2511 และพ้นโทษเมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2512 ต่อมาหลังจากพ้นโทษ เขาได้กลับไปเสพเฮโรอีนอีกครั้ง โดยเขาเป็นคนที่ไม่มีงานทำ และมักจะตระเวนลักทรัพย์เพื่อเอาทรัพย์สินไปขายเพื่อเอาเงินมาซื้อเฮโรอีนมาเสพ
การก่อคดี.
วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2515 เวลาประมาณ 21.00 น. เฉลิมได้เข้าไปที่ใต้ถุนของสนามมวยไทยเจริญ จากนั้นได้ขโมยรถจักรยานสองล้อสำหรับเด็กของซัว แซ่เอี้ยว แล้วขี่จักรยานออกไปตามถนนกระจ่างวัฒนาไปทางโรงภาพยนตร์เฉลิมศรี ระหว่างนั้นนันทชัย พงศ์วิวัฒน์ อายุ 19 ปี ซึ่งกำลังนั่งพักผ่อนอยู่ในบ้านของตนเองได้เห็นลักทรัพย์ของเฉลิม เขาจึงเรียกช่อ บิดาของเขาเพื่อไปช่วยจับกุมเฉลิม หลังจากนั้นทั้งสองได้วิ่งไล่ตามเฉลิม และสามารถจับกุมเขาได้สำเร็จ หลังจากนั้นทั้งสองได้นำตัวเฉลิมไปยังสถานีตำรวจภูธรบ้านโป่ง
ระหว่างทางเฉลิมได้พยายามหลบหนี ช่อจึงกระโดดเอาแขนกอดรัดเฉลิมเพื่อไม่ให้เขาหลบหนีไปได้ เฉลิมจึงใช้มีดพกปลายแหลมด้ามงอแทงช่อเข้าที่หน้าท้องจำนวน 1 แผล ที่หัวไหล่ขวา 1 แผล และที่แขนขวา 1 แผลจนช่อล้มลงกับพื้น จากนั้นเฉลิมใช้มีดแทงซ้ำที่ลำคอของช่อทะลุหลอดลม โดยตัดเส้นเลือดใหญ่ หลังจากนั้นเฉลิมได้พยายามแทงนันทชัย แต่แทงไม่โดน เขาจึงหลบหนีไป โดยที่ไม่ได้เอาจักรยานไปด้วย นันทชัยจึงนำตัวช่อส่งโรงพยาบาลบ้านโป่ง แต่ช่อก็เสียชีวิตที่โรงพยาบาลหลังจากนั้นเพียง 1 ชั่วโมง
การสืบสวนและจับกุม.
พ.ต.ท.สมชาย ประยูรรัตน์ ได้สอบสวนและติดตามจับกุมเฉลิม จนกระทั่งเขาสืบทราบว่าเฉลิมหนีไปอยู่ที่วัดรวกบางบำหรุ นครหลวงกรุงเทพธนบุรี พ.ต.ท.สมชายจึงขอความร่วมมือจากพ.ต.ท. ชูสิทธิ สุชาโต สารวัตรใหญ่สถานีตำรวจนครบาลบางกอกน้อยเพื่อจับกุมเฉลิม ต่อมาเจ้าหน้าที่ตำรวจจำนวนหลายนายสามารถจับกุมเฉลิมได้ที่วัดรวก โดยเฉลิมไม่ได้ขัดขืนหรือต่อสู้ หลังจากนั้นตำรวจได้นำตัวเฉลิมกลับไปสอบสวนที่สถานีตำรวจภูธรบ้านโป่ง โดยจากการสอบสวนเฉลิมได้ให้การรับสารภาพทุกข้อกล่าวหา
วันที่ 10 กรกฏาคม พ.ศ. 2515 พ.ต.อ. จินตัย กมลาภิรมย์ได้นำตัวเฉลิมไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพ และชี้จุดเกิดเหตุ โดยมีประชาชนที่สนใจคดีนี้เป็นพิเศษจำนวน 300 คนมาดูการทำแผนของเฉลิม หลังจากทำแผนเสร็จสิ้น เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงนำตัวเขากลับไปคุมขังที่สถานีตำรวจภูธรบ้านโป่ง
ภายหลังจากการสอบสวนเสร็จสิ้น ตำรวจอำเภอบ้านโป่งได้ส่งมอบสำนวนการสอบสวน และพยานหลักฐานให้กับคณะปฎิวัติเนื่องจากเฉลิมฆ่าพลเมืองดี โดยไม่มีทางต่อสู้ นับว่าเป็นผู้มีจิตใจโหดเหี้ยม นอกจากนี้เฉลิมยังเป็นผู้เสพติดเฮโรอีนอย่างรุนแรงจนเลิกไม่ได้ ชอบลักเล็กขโมยน้อยเพื่อหาเงินไปเสพเฮโรอีนสร้างความเดือดร้อนแก่ชาวบ้านเป็นวงกว้าง และคดีนี้ยังเป็นคดีที่ประชาชนอำเภอบ้านโป่งสนใจเป็นอย่างมาก
การประหารชีวิต.
วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 จอมพลถนอม กิตติขจร ได้ออกคำสั่งที่ 64/2515 โดยมีคำสั่งให้ประหารชีวิตเฉลิมเนื่องจากการกระทำของเฉลิมเป็นการกระทำที่โหดเหี้ยม ซึ่งเกิดจากสันดานชั่วร้าย โดยไม่เกรงกลัวต่อกฎหมายบ้านเมืองระหว่างประกาศใช้กฎอัยการศึก นับเป็นการกระเทือนขวัญพลเมืองดีเป็นอย่างมาก โดยกำหนดให้ประหารชีวิตเฉลิมที่ตลาดบ้านโป่ง ท้องที่เกิดเหตุ นอกจากนี้ในวันเดียวกันจอมพลถนอมยังมีคำสั่งให้ประหารชีวิตประมวล ฤาษี หรือเสือมวล โจรปล้นฆ่าซึ่งแหกคุกเรือนจำอำเภอกบินทร์บุรี,พยายามฆ่าผู้คุมกับนักโทษผู้ช่วยเหลือเจ้าพนักงาน,ชิงทรัพย์ และยิงต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ที่จังหวัดปราจีนบุรี โดยกำหนดให้ประหารชีวิตเฉลิม กับประมวล ในวันที่ 8 พฤศจิกายน เวลา 06.00 น.
วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เวลา 06.30 น. พ.ต.ท.สมชาย ประยูรรัตน์ ได้เบิกตัวเฉลิมออกจากห้องควบคุมผู้ต้องขังหญิงซึ่งใช้เป็นที่คุมขังเดี่ยวเฉลิม เพื่อขึ้นไปยังชั้น 2 ซึ่งมีคณะกรรมการการประหารชีวิตรอเขาอยู่แล้ว เมื่อขึ้นมายังชั้น 2 พล.ต.ต. ชนม์เจริญ สมบัติศิริ ผู้บังคับการตำรวจภูธรภาค 7 ได้อ่านคำสั่งประหารชีวิตให้เฉลิมฟัง แล้วให้เขาเซ็นทราบในคำสั่ง จากนั้น จ.ส.ต. มนูญ ศรีอ่อนแท้ พิมพ์ลายนิ้วมือของเฉลิม เมื่อพิมพ์เสร็จ นายแพทย์ปราโมทย์ คชรัตน์ตรวจร่างกายของเฉลิม โดยลงความเห็นว่าสุขภาพดี จากนั้นนายแพทย์ปราโมทย์ได้สอบถามความจำนงที่จะบริจาคดวงตาต่อสภากาชาดไทย โดยเฉลิมแสดงความจำนงที่บริจาคดวงตา จากนั้นเจ้าหน้าที่ได้ให้เฉลิมเขียนจดหมายและพินัยกรรม โดยเขาเขียนจดหมายถึงแม่จำนวน 1 ฉบับ หลังจากนั้นเจ้าหน้าที่ได้นำอาหารมื้อสุดท้ายมาให้เขารับประทานโดยประกอบด้วย แกงมัสมั่น, แกงไก่, ไข่พะโล้, ฝอยทอง, เม็ดขนุน และขนมปัง
เมื่อรับประทานเสร็จ พระครูวิจิตรธรรมรส เจ้าคณะอำเภอบ้านโป่ง ได้เทศนาธรรมให้เฉลิมฟังในเรื่องกฎแห่งกรรม โดยเฉลิมนั่งฟังเทศน์อย่างสงบ จนกระทั่งการเทศน์สิ้นสุดลงในเวลา 07.30 เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงนำตัวเฉลิมไปขึ้นรถเพื่อเดินทางไปยังสุสานจีนบ้วนฮกจั้ว ซึ่งเป็นสถานที่ประหารชีวิต ในระหว่างเดินไปที่รถเฉลิมมีอาการหน้าซีด และมือสั่น โดยเขาได้โบกมือบอกลาเพื่อนผู้ต้องขังในห้องขังเดียวกัน
เมื่อรถไปถึงสุสานบ้วนฮกจั้ว ซึ่งมีประชาชนมารอดูการประหารชีวิตจำนวนกว่า 5 พันคน เจ้าหน้าที่ตำรวจได้นำตัวเฉลิมลงจากรถ ต่อมาในเวลา 08.00 น. พล.ต.ต. ชนม์ได้อ่านคำสั่งประหารชีวิตผ่านเครื่องขยายเสียงให้ประชาชนฟัง ในระหว่างนั้นเจ้าหน้าที่ได้นำผ้าขาวมาผูกตาเฉลิมซึ่งนั่งฟังอย่างสงบ แล้วนำตัวไปยังกล่องประหาร จากนั้นผูกมัดเฉลิมกับหลักประหาร ต่อมาในเวลา 8 นาฬิกาเศษ ร.ต.ต. วิศิษฐ์ แสงรุ่งเรืองได้เรียกแถวเพชฌฆาตซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยปฎิบัติการพิเศษของกองกำกับการตำรวจภูธรจังหวัดราชบุรี จำนวน 5 นายมาเรียงแถวห่างจากกล่องประหาร 5 หลา ต่อมาในเวลา 08.11 น. วิศิษฐ์ได้ออกคำสั่งให้ยิง โดยใช้กระสุนในการประหารชีวิตทั้งหมด 25 นัด หลังจากนั้นนายแพทย์ปราโมทย์ คชรัตน์ และนายแพทย์ฉมาพันธ์ ปรปักษ์ขามได้ตรวจร่างกายของเฉลิมพบว่ายังไม่เสียชีวิตเนื่องจากกระสุนเล็งต่ำเกินไปทำให้ไม่ถูกหัวใจ แต่กระสุนส่วนใหญ่ยิงทะลุปอด โดยเฉลิมยังมีชีวิตอยู่จนถึงเวลา 08.15 น. จึงจะเสียชีวิต
หลังจากนั้นสวัสดิ์ เสลาคูณ ผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 6 ตำบลนครชุมน์ ซึ่งเป็นญาติของเฉลิม ได้รับศพกลับไปฝังที่วัดใหญ่นครชุมน์ แล้วขุดกระดูกมาบำเพ็ญกุศลในเวลาต่อมา