อองซก

อองซก หรือ ออกสก (ค.ศ. 195–256) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หวาง ซู่  ชื่อรอง จื่อยง  เป็นขุนนางและบัณฑิตลัทธิขงจื๊อของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นบุตรชายของอองลอง เมื่อบู๊ขิวเขียมเริ่มก่อกบฏในฉิวฉุน อองซกแนะนำสุมาสูให้บั่นทอนขวัญกำลังใจของกลุ่มกบฏโดยการปฏิบัติต่อครอบครัวของกลุ่มกบฏอย่างให้เกียรติ ต่อมาออกซกทูลขอโจมอให้สุมาเจียวเป็นผู้สืบทอดอำนาจถัดจากสุมาสูในฐานะผู้สำเร็จราชการแห่งวุยก๊ก
บุตรสาวของอองซกชื่อหวาง ยฺเหวียนจี (王元姬) สมรสกับสุมาเจียวและให้กำเนิดสุมาเอี๋ยน (จักรพรรดิพระองค์แรกของราชวงศ์จิ้น) ในปี ค.ศ. 236 อองซกจึงเป็นตาของสุมาเอี๋ยน อองซกได้สืบทอดตำแหน่งและบรรดาศักดิ์หลานหลิงโหว  จากอองลองผู้บิดา
อองซกรวบรวม"ขงจื่อเจีย-ยฺหวี่" (孔子家語; "คำสอนในสำนักของขงจื๊อ") ฉบับที่มีอยู่ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นหนังสือรวมคำสอนของขงจื๊อที่ไม่ได้รวมอยู่ใน"หลุน-ยฺหวี่" (論語) นักวิชาการกังขามาเป็นเวลานานว่าอาจเป็นงานปลอมแปลงโดยอองซก แต่ตำราที่ค้นพบในปี ค.ศ. 1977 จากสุสานซฺวางกู่ตุย (雙古堆; ปิดผนึกเมื่อ 165 ปีก่อนคริสตกาล) ที่มีชื่อว่า "หรูเจียเจ่อเหยียน" (#เปลี่ยนทาง , "คำสอนสำนักหรู") มีเนื้อหาที่คล้ายกับใน"ขงจื่อเจีย-ยฺหวี่"
ประวัติ.
อองซกเป็นชาวอำเภอถาน ("ถานเซี่ยน") เมืองตองไฮ ("ตงไห่จฺวิ้น") ซึ่งอยู่บริเวณอำเภอถานเฉิง มณฑลชานตงในปัจจุบัน บิดาของอองซกคืออองลองขุนนางและขุนศึกในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก อองซกเกิดในปี ค.ศ. 195 ในเมืองห้อยเข (會稽郡 "ไคว่จีจฺวิ้น") ขณะนั้นอองลองผู้บิดาดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองห้อยเข
ในปี ค.ศ. 212 อองซกมีอายุ 18 ปี ได้ศึกษาคัมภัร์"ไท่เสฺวียนจิง" (太玄經) กับซงต๋ง (宋忠 "ซ่ง จง") 
ในรัชสมัยของโจผีจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐวุยก๊ก อองซกได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าพนักงานทหารม้ามหาดเล็ก (散騎侍郎 "ซ่านฉีชื่อหลาง") และเจ้าพนักงานสำนักประตูเหลือง (黃門侍郎 "หฺวางเหมินชื่อหลาง") ในราชสำนักวุยก๊ก
ในปี ค.ศ. 228 อองลองเสียชีวิต อองซกสืบทอดบรรดาศักดิ์หลานหลิงโหว (蘭陵侯) ของบิดา
ในปี ค.ศ. 229 อองซกขึ้นมามีตำแหน่งเป็นนายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 "ซ่านฉีฉางชื่อ") ภายหลังได้รับตำแหน่งเพิ่มเติมเป็นหัวหน้าห้องสมุดหลวง (祕書監 "มี่ซูเจียน") และขุนนางผู้ประกอบพิธีบวงสรวงและสังเกตวรรณกรรม (崇文觀祭酒 "ฉงเหวินกวานจี้จิ่ว") 
ในปี ค.ศ. 240 อองซกดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองกว่างผิง (廣平郡 "กว่างผิงจฺวิ้น") ภายหลังราชสำนักเรียกตัวอองซกกลับมาด้วยราชการใหญ่ และแต่งตั้งให้อองซกเป็นขุนนางที่ปรึกษา (議郎 "อี้หลาง") หลังจากนั้นไม่นานอองซกก็ได้ขึ้นเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 "ชื่อจง") และเลื่อนขึ้นเป็นเสนาบดีพิธีการ (太常 "ไท่ฉาง") เวลานั้นโจซองขึ้นมามีอำนาจในราชสำนัก อองซกมีส่วนเกี่ยวข้องกับปัญหาด้านพิธีกรรมที่ศาลบรรพชนจึงถูกปลดจากตำแหน่ง ต่อมาไม่นานได้รับราชการในตำแหน่งเจ้าเมือง (尹 "อิ่น") ของเมืองโห้หล้ำ (河南郡 "เหอหนานจฺวิ้น")
ในปี ค.ศ. 254 โจฮองจักรพรรดิลำดับที่ 3 ของรัฐวุยก๊กถูกปลดจากตำแหน่งจักรพรรดิ อองซกได้ถืออาญาสิทธิ์ในตำแหน่งเสนาบดีพิธีการ และเดินทางไปยังงวนเสีย (元城 "ยฺเหวียนเฉิง") เพื่อเชิญเสด็จโจมอมาขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ใหม่
ในปี ค.ศ. 255 บู๊ขิวเขียมและบุนขิมก่อกบฏ อองซกเสนอให้สุมาสูยกทัพไปปราบกบฏทันที ภายหลังจากที่กบฏถูกปราบปราม อองซกได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารกลาง (中領軍 "จงลิ่งจฺวิน") ควบตำแหน่งนายทหารม้ามหาดเล็ก (散騎常侍 "ซ่านฉีฉางชื่อ")
ในปี ค.ศ.256 อองซกเสียชีวิตและได้รับสมัญญานามว่าจิ่งโหว (景侯) บุตรชายอองซกชื่อหวาง ยฺวิ่น (王惲) ได้สืบทอดบรรดาศักดิ์ แต่ต่อมาหวาง ยฺวิ่นเสียชีวิตโดยไม่มีบุตรชาย เขตศักดินาที่ไม่มีผู้สืบทอดจึงถูกยกเลิกไป
ในปี ค.ศ. 263 หวาง สฺวิน (王恂) บุตรชายอีกคนของอองซกได้รับบรรดาศักดิ์หลานหลิงโหวซึ่งเป็นบรรดาศักดิ์แต่เดิมขอองอองซกอีกครั้ง 
ในปี ค.ศ. 264 เมื่อมีการก่อตั้งระบบบรรดาศักดิ์ 5 ขั้น หวาง สฺวินได้รับการตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เจิ๋งจื่อ (氶子) ซึ่งเป็นบรรดาศักดิ์ขั้นที่ 4 เนื่องด้วยคุณงามความดีของอองซกผู้บิดา