เลส ซีลีย์

เลสลี เจสซี "เลส" ซีลีย์ (29 กันยายน ค.ศ. 1957 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 2001) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสโมสรโคเวนทรีซิตี, ลูตันทาวน์, แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, แอสตันวิลลา และเวสต์แฮมยูไนเต็ด เขาเป็นหลานชายของอลัน ซีลีย์ ซึ่งเป็นผู้เล่นอีกคนของเวสต์แฮม
ประวัติ.
ซีลีย์เข้าร่วมทีมโคเวนทรีในฐานะผู้ฝึกงานในปี ค.ศ. 1976 และได้ลงเล่นนัดแรกเมื่ออายุ 19 ปี เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1977 ในนัดที่เสมอ 1-1 ที่ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ เขาใช้เวลา 5 ฤดูกาลที่สโมสรจากเวสต์มิดแลนด์ส ก่อนเข้าร่วมทีมลูตันทาวน์ในปี ค.ศ. 1983 เขามีตำแหน่งสม่ำเสมอโดยมากในเวลาของเขาที่เคนิลเวิร์ธโรด แต่เขาพลาดการฉลองชัยชนะในนัดชิงลีกคัพ ในปี 1988 เนื่องจากได้รับบาดเจ็บ ตำแหน่งของเขาถูกแทนที่โดยแอนดี ดิบเบิล ปีต่อมา ลูตันได้เข้าสู่รอบชิงอีกครั้ง และเขาก็สามารถลงเล่นได้ในนัดนี้ ในนัดที่พ่ายให้แก่นอตทิงแฮมฟอเรสต์ 3-1 ซึ่งซีลีย์ก็เล่นได้แย่ และเสียตำแหน่งให้แก่อเล็ก แชมเบอร์เลนในเวลาต่อมา
ในเดือนธันวาคม 1989 ซีลีย์ถูกยืมตัวไปแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และได้ลงเล่นในลีกสองนัดในสัปดาห์สุดท้ายของฤดูกาล เขาได้มีชื่อเป็นผู้รักษาประตูในเอฟเอคัพรอบชิงชนะเลิศ ปี 1990 นัดแข่งใหม่กับคริสตัลพาเลซ (อย่างไรก็ดี ยูไนเต็ดได้เซ็นสัญญาเขาหลังจากวันสุดท้ายของตลาดซื้อขาย) หลังจากการเล่นที่ย่ำแย่ของจิม เลห์ตันในนัดที่เสมอ 3-3 และเขารักษาประตูได้หลายครั้ง ช่วยให้ทีมของเขาชนะ 1-0 เขามอบเหรียญผู้ชนะให้แก่เลห์ตันที่ลงเล่นตลอดการแข่งขัน แต่ต่อมาเอฟเอได้มอบเหรียญให้ทั้งเลห์ตันและซีลีย์
ยูไนเต็ดเซ็นสัญญาซีลีย์เป็นการถาวร และได้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งตลอดฤดูกาล 1990-91 การรักษาประตูของเขาในนัดชิงคัพวินเนอร์สคัพ ที่ได้รับชัยชนะเหนือบาร์เซโลนา เขากลายเป็นวีรบุรุษของแฟนๆยูไนเต็ดและลุกขึ้นปรบมือทุกครั้งที่เขากลับไปยังโอลด์แทรฟฟอร์ด เขาหวังที่จะได้รับสัญญาสองปี แต่มีสัญญาเพียงแค่หนึ่งปีและได้ย้ายไปแอสตันวิลลา ในช่วงแรกของฤดูกาล 1991-92 ซีลีย์เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งของวิลลา แต่ก็เสียตำแหน่งให้แก่ไนเจล สพิงค์ที่อยู่ในทีมมาเป็นเวลานาน และไม่ได้ลงเล่นให้กับสโมสรอีกเลย
เขาถูกเบอร์มิงแฮมยืมตัวไปและได้ลงเล่นหลายนัดในสัปดาห์แรกของฤดูกาล 1992-93 ก่อนจะกลับมายังแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัวฟรี ในเวลานั้นเป็นตัวสำรองของปีเตอร์ ชไมเคิล
ในช่วงเวลาที่สองที่โอลด์แทรฟฟอร์ด เขาได้ลงเล่นในชุดใหญ่สองครั้ง ครั้งแรกเป็นตัวสำรองแทนชไมเคิลที่ถูกไล่ออกในเอฟเอคัพรอบก่อนรองชนะเลิศที่พบกับชาร์ลตัน และครั้งที่สองในลีกคัพรอบชิงชนะเลิศ ซึ่งยูไนเต็ดก็แพ้ให้กับแอสตันวิลลาทีมเก่าของเขา นั่นก็หมายความว่าสี่นัดสุดท้ายที่ลงเล่นให้กับยูไนเต็ดเป็นนัดชิงชนะเลิศคัพวินเนอร์สคัพ, นัดชิงชนะเลิศลีกคัพสองครั้ง และเอฟเอคัพรอบก่อนรองชนะเลิศ ในช่วงท้ายของฤดูกาล เขาถูกปล่อยตัวฟรีและเข้าร่วมทีมแบล็คพูล แต่หกเดือนต่อมาเขาออกจากบลูมฟิลด์โรดและกลับมาพรีเมียร์ชิพกับเวสต์แฮม
เนื่องจากวิกฤตการบาดเจ็บ ซีลีย์ลงเล่นนัดแรกในฐานะผู้เล่นในสนาม มาเป็นตัวรุกสำรองพบกับอาร์เซนอล ใน 18 เดือนของเขาที่โบลีนกราวนด์ เขาเป็นตัวสำรองของลูเด็ก มิกลอสโก
ซีลีย์เข้าร่วมทีมเลย์ตันโอเรียนท์ ทีมในดิวิชัน 3 ในปี 1996 เขาได้เป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งในช่วงเริ่มต้นฤดูกาล 1996-97
ในเดือนธันวาคม 1996 ซีลีย์ในวัย 39 ปีได้กลับมาเวสต์แฮมโดยแลกเปลี่ยนกับปีเตอร์ ชิลตัน วัย 47 ปี เขาได้ลงเล่นครั้งสุดท้ายในวันสุดท้ายของฤดูกาล 1996-97 กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่โอลด์แทรฟฟอร์ด โดยเป็นตัวสำรองแทนลูเด็ก มิกลอสโก ผู้รักษาประตูมือหนึ่งของเวสต์แฮม
ในช่วงท้ายของฤดูกาล 1997-98 เขาถูกยืมตัวไปเบอรี แต่ไม่ได้ลงเล่นในทีมชุดใหญ่เลย เมื่อกลับมายังเวสต์แฮม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูของสโมสร แม้ว่าเขาจะลงทะเบียนเป็นผู้เล่นในฤดูกาล 1999-2000
ซีลีย์ยังคงทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตูทีมเวสต์แฮมตราบจนเขาเสียชีวิตลงด้วยอาการหัวใจล้มเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 2001 ขณะมีอายุได้ 43 ปี หนึ่งในลูกศิษย์ของซีลีย์ที่เวสต์แฮมคือสตีเฟน บายวอเตอร์ ผู้สวมเสื้อหมายเลข 43 เพื่อเป็นการสรรเสริญให้แก่ผู้ฝึกสอนของเขา รวมถึงบุตรชายที่สโมสรของเขา ซึ่งได้แก่จอร์จและโจ