สารประกอบกลิ่น

สารประกอบกลิ่น หรือที่เรียกว่า สารระเหย, กลิ่น, น้ำหอม หรือ สารแต่งกลิ่น คือ สารเคมีที่มีกลิ่นหรือ กลิ่น สำหรับสารเคมีหรือกลุ่มสารเคมีที่จะให้กลิ่นหรือกลิ่นน้ำหอมได้ต้องมีความ ความผันผวนเพียงพอสำหรับการถ่ายทอดผ่านอากาศไปยัง ระบบการดมกลิ่น ที่ส่วนบนของจมูก ตัวอย่างเช่น ผลไม้ที่มีกลิ่นหอมต่างๆ มีสารประกอบกลิ่นที่หลากหลายมีสารประกอบกลิ่นที่หลากหลาย โดยเฉพาะสตรอว์เบอร์รีที่มีการ เพาะปลูกเชิงพาณิชย์ เพื่อให้มีกลิ่นที่ดึงดูด และมีสารประกอบกลิ่นหลายร้อยชนิดและมีสารประกอบกลิ่นหลายร้อยชนิด
โดยทั่วไป โมเลกุลที่ตรงตามข้อกำหนดนี้มี น้ำหนักโมเลกุล น้อยกว่า 310 รสชาติส่งผลต่อทั้งความรู้สึกของ รสชาติ และ กลิ่น ขณะที่น้ำหอมมีผลต่อเฉพาะกลิ่นเท่านั้น รสชาติมักเกิดขึ้นตามธรรมชาติ และคำว่า "น้ำหอม" อาจใช้กับสารสังเคราะห์เช่นที่ใช้ใน เครื่องสำอาง
สารประกอบกลิ่นสามารถพบได้ตามธรรมชาติใน อาหาร เช่น ผลไม้และ เปลือกผลไม้, ไวน์, เครื่องเทศ, กลิ่นดอกไม้, น้ำหอม, น้ำมันหอมระเหย, และ น้ำมันหอม ตัวอย่างเช่น หลายชนิดเกิดขึ้น ชีวเคมีระหว่าง การสุกของ ผลไม้และพืชผลอื่นๆ ไวน์มีมากกว่า 100 กลิ่นที่เกิดขึ้นเป็นผลิตภัณฑ์พลอยได้จาก การหมักไวน์ นอกจากนี้ สารประกอบกลิ่นหลายชนิดยังมีบทบาทสำคัญในการผลิตสารที่ใช้ในอุตสาหกรรมอาหารเพื่อแต่งกลิ่น, ปรับปรุง, และเพิ่มความดึงดูดของผลิตภัณฑ์
ตัวเติมกลิ่น อาจเพิ่มกลิ่นที่สามารถตรวจจับได้ให้กับสารที่ไม่มีสีหรือกลิ่นอันตราย เช่น โพรเพน, ก๊าซธรรมชาติ, หรือ ไฮโดรเจน เพื่อเป็นมาตรการความปลอดภัย
สารประกอบกลิ่นจำแนกตามโครงสร้าง.
เทอร์พีนวงกลม.
หมายเหตุ: 
ตัวรับสารประกอบอโรมา.
สัตว์ที่สามารถรับกลิ่นได้ตรวจจับสารประกอบกลิ่นด้วย ตัวรับกลิ่น ซึ่งเป็นตัวรับที่อยู่บนผิวเซลล์ของ เซลล์ประสาทรับรู้ ในระบบกลิ่น ตัวรับกลิ่นจะตรวจจับสารประกอบที่ลอยอยู่ในอากาศ โดยสารประกอบกลิ่นสามารถระบุได้โดยการใช้ gas chromatography-olfactometry ซึ่งเกี่ยวข้องกับการที่ผู้ปฏิบัติงานมนุษย์ดมกลิ่นจากการไหลออกของ GC.
ใน สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม ตัวรับกลิ่นจะถูก แสดงออก บนผิวของ เยื่อบุจมูก ใน โพรงจมูก
ความปลอดภัยและกฎระเบียบ.
ในปี 2005–06, การทดสอบแพตช์พบว่าการผสมกลิ่นเป็นสารก่อภูมิแพ้ที่พบมากที่สุดเป็นอันดับสาม (11.5%) และในปี 2007, 'Fragrance' ถูกเลือกเป็น Allergen of the Year โดย American Contact Dermatitis Society การศึกษาในสหรัฐอเมริกาในปี 2016 พบว่า "34.7% ของประชากรรายงานปัญหาสุขภาพ เช่น ปวดหัวไมเกรนและปัญหาระบบทางเดินหายใจเมื่อสัมผัสกับผลิตภัณฑ์ที่มีกลิ่น" 
ส่วนประกอบของน้ำหอมมักจะไม่ถูกเปิดเผยบนฉลากของผลิตภัณฑ์ ซึ่งทำให้ไม่สามารถทราบสารเคมีที่แท้จริงในสูตร ซึ่งเป็นเรื่องที่บางคนกังวล ในสหรัฐอเมริกา การปกครองนี้เป็นไปตามกฎหมายที่ควบคุมเครื่องสำอางซึ่งปกป้อง trade secret 
ในสหรัฐอเมริกา น้ำหอมถูกควบคุมโดย Food and Drug Administration หากมีอยู่ในเครื่องสำอางหรือยา โดย Consumer Products Safety Commission หากมีอยู่ในผลิตภัณฑ์ของผู้บริโภค ไม่จำเป็นต้องได้รับการอนุมัติล่วงหน้า ยกเว้นสำหรับยา น้ำหอมยังถูกควบคุมโดย Toxic Substances Control Act of 1976 ซึ่ง "อนุญาต" สารเคมีที่มีอยู่โดยไม่ต้องตรวจสอบหรือทดสอบเพิ่มเติม และให้ภาระการพิสูจน์ว่าสารใหม่ปลอดภัยกับ EPA อย่างไรก็ตาม EPA ไม่ดำเนินการทดสอบความปลอดภัยอย่างอิสระ แต่พึ่งพาข้อมูลที่ให้โดยผู้ผลิต 
การศึกษาในปี 2019 เกี่ยวกับ ครีมบำรุงผิว ที่ขายดีที่สุดพบว่า 45% ของครีมที่โฆษณาว่า "ไม่มีน้ำหอม" ยังมีน้ำหอมอยู่ 
รายชื่อสารเคมีที่ใช้เป็นกลิ่นหอม.
ในปี 2010 สมาคมน้ำหอมสากล (International Fragrance Association) ได้เผยแพร่รายชื่อสารเคมี 3,059 ชนิดที่ใช้ในกลิ่นหอมตามผลสำรวจอาสาสมัครของสมาชิก โดยรายชื่อนี้ระบุประมาณ 90% ของปริมาณการผลิตกลิ่นหอมทั่วโลก