การกำหนดราคาคงที่

การกำหนดราคาคงที่  หรือ การกำหนดราคาให้เท่ากัน หรือ การรวมหัวกันกำหนดราคา คือ คือพฤติกรรมต่อต้านการแข่งขัน (anticompetitive) ซึ่งเป็นข้อตกลงลับระหว่างผู้ประกอบการในตลาดเดียวกัน เพื่อกำหนดราคาสินค้า บริการ หรือสินค้าโภคภัณฑ์ ให้เป็นไปในทิศทางเดียวกัน ไม่ว่าจะเป็นการกำหนดราคาขั้นต่ำหรือขั้นสูง หรือการแบ่งปันตลาด ซึ่งเป็นการกระทำที่ขัดต่อหลักการแข่งขันเสรีและเป็นการผูกขาดทางการค้า
เจตนาหลักของการกำหนดราคาคงที่ คือ เพื่อลดการแข่งขันในตลาด โดยมีเป้าหมายเพื่อเพิ่มผลกำไรให้แก่ผู้ประกอบการที่อยู่ในขบวนการเดียวกัน ซึ่งอาจทำได้โดยการร่วมกันเพิ่มราคาสินค้าให้สูงขึ้น ตรึงราคาไว้ในระดับสูง หรือแบ่งปันส่วนแบ่งตลาดกัน ลักษณะเด่นของการกำหนดราคาคงที่ คือ การเป็นข้อตกลงลับที่ผู้ประกอบการหลายรายร่วมกันกำหนดราคาสินค้าหรือบริการ โดยไม่คำนึงถึงกลไกตลาดเสรี
การกำหนดราคาคงที่จำเป็นต้องมีการตกลงร่วมกันระหว่างผู้ขายหรือผู้ซื้อ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อประสานงานด้านราคาเพื่อผลประโยชน์ร่วมกันของผู้ค้า ตัวอย่างเช่น ผู้ผลิตและผู้ค้าปลีกอาจตกลงร่วมกันเพื่อขายสินค้าใน "ราคาขายปลีก" ที่เท่ากัน กำหนดราคาขายขั้นต่ำร่วมกัน โดยที่ผู้ขายตกลงที่จะไม่ลดราคาขายต่ำกว่าราคาขั้นต่ำที่ตกลงกันไว้ ซื้อผลิตภัณฑ์จากซัพพลายเออร์ในราคาสูงสุดที่กำหนด ปฏิบัติตาม ราคาตลาดตามบัญชี หรือ ราคาตลาดตามรายการ มีส่วนร่วมใน การโฆษณา แบบร่วมมือกัน กำหนดมาตรฐานเงื่อนไขสินเชื่อทางการเงิน ที่เสนอให้กับผู้ซื้อ ใช้วิธีการลดและเผื่อ แบบเดียวกัน จำกัด ส่วนลด ยกเลิกบริการฟรี หรือกำหนดราคาของส่วนประกอบหนึ่งของบริการโดยรวม ปฏิบัติตามราคาและเงื่อนไขการขายที่ประกาศไว้ก่อนหน้านี้โดยพร้อมเพรียงกัน กำหนดต้นทุนและตั้งราคาแบบเดียวกัน บังคับค่าธรรมเนียมเพิ่มเติม ลดกำลังการผลิตหรือยอดขายโดยเจตนาเพื่อเรียกเก็บราคาที่สูงขึ้น หรือแบ่งปันหรือรวบรวมตลาด อาณาเขต หรือลูกค้าโดยเจตนา 
การกำหนดราคาคงที่เป็น การกระทำที่ได้รับอนุญาตในบางตลาด แต่ไม่ใช่ในตลาดอื่น; ในกรณีที่ได้รับอนุญาต มักเรียกว่า "การกำหนดราคาขายต่อ" หรือ "การกำหนดราคาขายปลีก"
ราคาที่ใกล้เคียงกันหรือการเปลี่ยนแปลงของราคาในเวลาเดียวกันไม่ได้เป็นการกำหนดราคาคงที่เสมอไป สถานการณ์เหล่านี้มักเป็นปรากฏการณ์ทางการตลาดตามปกติ ตัวอย่างเช่น ราคาของผลิตภัณฑ์ทางการเกษตร เช่น ข้าวสาลี โดยพื้นฐานแล้วไม่แตกต่างกันมากนัก เนื่องจากผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรดังกล่าวไม่มีลักษณะเฉพาะและโดยพื้นฐานแล้วเหมือนกัน และราคาของผลิตภัณฑ์เหล่านี้จะเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยในเวลาเดียวกัน หากเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ ราคาข้าวสาลีที่ได้รับผลกระทบทั้งหมดจะสูงขึ้นในเวลาเดียวกัน และความต้องการของผู้บริโภคที่เพิ่มขึ้นอาจทำให้ราคาของผลิตภัณฑ์ที่มีปริมาณจำกัดสูงขึ้นในเวลาเดียวกัน 
ใน เศรษฐศาสตร์แบบนีโอคลาสสิค (Neoclassical economics) การกำหนดราคาคงที่เป็นสิ่งที่ไร้ประสิทธิภาพ ข้อตกลงต่อต้านการแข่งขันโดยผู้ผลิตในการกำหนดราคาให้สูงกว่าราคาตลาดจะถ่ายโอน ส่วนเกินของผู้บริโภค บางส่วนไปยังผู้ผลิตรายนั้น และส่งผลให้เกิด ภาระส่วนเกิน 
การกำหนดราคาคงที่ระหว่างประเทศโดยภาคเอกชนสามารถถูกดำเนินคดีได้ภายใต้กฎหมายต่อต้านการผูกขาดของหลายประเทศ ตัวอย่างของกลุ่มผู้ผูกขาดเพื่อครอบงำตลาด (Cartel) ระหว่างประเทศที่ถูกดำเนินคดี ได้แก่ กลุ่มที่ควบคุมราคาและผลผลิตของไลซีน (lysine) กรดซิตริก (citric acid) อิเล็กโทรดกราไฟต์ (graphite electrodes) และวิตามิน (vitamins) จำนวนมาก 
สถานะทางกฎหมาย.
สหรัฐอเมริกา.
ในสหรัฐอเมริกา การกำหนดราคาคงที่สามารถถูกดำเนินคดีในฐานะfederal offenseภายใต้มาตรา 1 ของSherman Antitrust Act 
การดำเนินคดีอาญาต้องดำเนินการโดย กระทรวงยุติธรรมสหรัฐ (U.S. Department of Justice) แต่ คณะกรรมการการค้าแห่งสหพันธรัฐ (Federal Trade Commission) ก็มีเขตอำนาจในการละเมิดกฎหมายต่อต้านการผูกขาดทางแพ่งเช่นกัน อัยการสูงสุดของหลายรัฐ (state attorneys general) ยังนำคดี ต่อต้านการผูกขาด (antitrust) มาดำเนินคดีและมีสำนักงานต่อต้านการผูกขาด เช่น รัฐเวอร์จิเนีย (Virginia), รัฐนิวยอร์ก (New York) และ รัฐแคลิฟอร์เนีย (California) นอกจากนี้ ในกรณีที่มีการใช้การกำหนดราคาคงที่เป็นกลอุบายในการฉ้อโกงหน่วยงานรัฐบาลสหรัฐฯ ให้จ่ายเงินมากกว่ามูลค่าตลาด อัยการสหรัฐฯ อาจดำเนินการภายใต้ พระราชบัญญัติการเรียกร้องเท็จ (False Claims Act) 
บุคคลหรือองค์กรเอกชนอาจยื่นฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายเป็นสามเท่าสำหรับการละเมิดกฎหมายต่อต้านการผูกขาด และขึ้นอยู่กับกฎหมาย อาจได้รับค่าทนายความและค่าใช้จ่ายที่ใช้ไปในการดำเนินคดี หากกรณีดังกล่าวยังละเมิดพระราชบัญญัติการเรียกร้องเท็จ พ.ศ. 2406 นอกเหนือจากพระราชบัญญัติเชอร์แมน บุคคลทั่วไปอาจยื่นฟ้องแพ่งในนามของสหรัฐอเมริกาภายใต้บทบัญญัติ "Qui Tam" ของพระราชบัญญัติการเรียกร้องเท็จ 
ภายใต้กฎหมายอเมริกัน การแลกเปลี่ยนราคาสินค้าระหว่างคู่แข่งอาจเป็นการละเมิด กฎหมายต่อต้านการผูกขาด ซึ่งรวมถึงการแลกเปลี่ยนราคาโดยมีเจตนาที่จะกำหนดราคา หรือการแลกเปลี่ยนที่ส่งผลต่อราคาที่คู่แข่งแต่ละรายกำหนด หลักฐานที่แสดงว่าคู่แข่งได้แบ่งปันราคากันสามารถใช้เป็นส่วนหนึ่งของหลักฐานการตกลงกำหนดราคาร่วมกันที่ผิดกฎหมายได้ โดยทั่วไปผู้เชี่ยวชาญแนะนำว่าคู่แข่งควรหลีกเลี่ยงแม้กระทั่งการแสดงออกถึงการตกลงราคากัน 
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 ศาลของสหรัฐอเมริกาได้แบ่งการกำหนดราคาคงที่ออกเป็นสองประเภท ได้แก่ การกำหนดราคาสูงสุดในแนวดิ่งและแนวนอน การกำหนดราคาในแนวดิ่ง หมายถึง ความพยายามของผู้ผลิตในการควบคุมราคาสินค้าปลีกของตน ในคดี "State Oil Co. v. Khan" U.S. Supreme Court ได้วินิจฉัยว่าการกำหนดราคาในแนวดิ่งไม่ถือเป็นการละเมิดกฎหมายเชอร์แมนโดยตรงอีกต่อไป แต่การกำหนดราคาในแนวนอนยังคงถือเป็นการละเมิดกฎหมายเชอร์แมน นอกจากนี้ ในปี พ.ศ. 2551 จำเลยในคดี "United States v LG Display Co.", "United States v. Chunghwa Picture Tubes" และ "United States v. Sharp Corporation" ซึ่งพิจารณาคดีใน United States District Court for the Northern District of California ได้ตกลงที่จะจ่ายเงินรวมเป็นจำนวน 585 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อยุติการฟ้องร้องดำเนินคดีในข้อหาสมรู้ร่วมคิดในการกำหนดราคาของแผงจอแสดงผลคริสตัลเหลว ซึ่งถือเป็นจำนวนเงินที่มากเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์ที่ได้รับภายใต้กฎหมายเชอร์แมน 
แคนาดา.
ในประเทศแคนาดา การกระทำดังกล่าวถือเป็นความผิดทางอาญาที่สามารถฟ้องร้องได้ภายใต้มาตรา 45 ของ พระราชบัญญัติการแข่งขัน (Competition Act) การฮั้วประมูล ถือเป็นรูปแบบหนึ่งของการกำหนดราคาคงที่และผิดกฎหมายในแคนาดา (มาตรา 47 พระราชบัญญัติการแข่งขัน) 
ออสเตรเลีย.
การกำหนดราคาคงที่ถือเป็นสิ่งผิดกฎหมายในออสเตรเลียภายใต้ พระราชบัญญัติการแข่งขันและผู้บริโภค พ.ศ. 2553 (Competition and Consumer Act 2553) โดยมีข้อห้ามที่คล้ายคลึงกับข้อห้ามของสหรัฐอเมริกาและแคนาดา พระราชบัญญัติดังกล่าวบริหารและบังคับใช้โดย คณะกรรมการการแข่งขันและผู้บริโภคแห่งออสเตรเลีย (Australian Competition & Consumer Commission) มาตรา 48 ของพระราชบัญญัติการแข่งขันและผู้บริโภค พ.ศ. 2553 (Cth) ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า "บริษัทต้องไม่เข้าร่วมในแนวปฏิบัติในการกำหนดราคาขายต่อ" ความเข้าใจที่กว้างขึ้นของบทบัญญัติตามกฎหมายอยู่ในมาตรา 96(3) ของพระราชบัญญัติการแข่งขันและผู้บริโภค พ.ศ. 2553 (Cth) ซึ่งกำหนดอย่างกว้าง ๆ ว่าอะไรบ้างที่ถือเป็นการกำหนดราคาขายต่อ 
นิวซีแลนด์.
กฎหมายนิวซีแลนด์ห้ามการกำหนดราคาคงที่ รวมถึงพฤติกรรมต่อต้านการแข่งขันอื่น ๆ ส่วนใหญ่ภายใต้ พระราชบัญญัติพาณิชย์ พ.ศ. 2529 (Commerce Act 1986) กฎหมายดังกล่าวครอบคลุมแนวปฏิบัติที่คล้ายคลึงกับกฎหมายของสหรัฐอเมริกาและแคนาดา และบังคับใช้โดย คณะกรรมการการพาณิชย์ (Commerce Commission) 
สหภาพยุโรป.
ภายใต้โครงการผ่อนผัน (leniency programme) ของ คณะกรรมาธิการยุโรป บริษัทที่ แจ้งเบาะแส (whistleblowing) และให้ความร่วมมือกับหน่วยงานต่อต้านการผูกขาดจะได้รับการยกเว้นโทษหรือลดโทษ 
สหราชอาณาจักร.
กฎหมายการแข่งขันทางการค้าของสหราชอาณาจักรห้ามเกือบทุกกรณีที่มีการพยายามกำหนดราคาร่วมกัน 
สัญญาซื้อขายสุทธิ (Net Book Agreement) เป็นข้อตกลงสาธารณะระหว่างผู้จำหน่ายหนังสือในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี ค.ศ. 1900 ถึง ค.ศ. 1991 เพื่อขายหนังสือใหม่ในราคาขายปลีกที่แนะนำเท่านั้น เพื่อปกป้องรายได้ของร้านหนังสือขนาดเล็ก ข้อตกลงนี้ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1991 เมื่อ ดิลลอนส์ (Dillons Booksellers) ซึ่งเป็นเครือร้านหนังสือขนาดใหญ่ เริ่มลดราคาหนังสือ ตามมาด้วย วอเตอร์สโตนส์ (Waterstones) คู่แข่ง 
อย่างไรก็ตาม การกำหนดราคาคงที่ยังคงถูกกฎหมายในอุตสาหกรรมการจัดจำหน่ายนิตยสารและหนังสือพิมพ์ และบางครั้งก็รวมถึงอุตสาหกรรมภาพยนตร์ ผู้ค้าปลีกที่ขายสินค้าต่ำกว่าราคาทุนอาจถูกระงับการจัดหาสินค้า สำนักงานส่งเสริมการค้าที่เป็นธรรม (Office of Fair Trading) ได้ให้การรับรอง "สถานภาพปัจจุบัน" แล้ว 
ข้อยกเว้น.
เมื่อข้อตกลงในการควบคุมราคานั้นได้รับการรับรองโดย treaty แบบพหุภาคี หรือเกิดขึ้นโดยประเทศที่มีอำนาจอธิปไตย ซึ่งต่างจากบริษัทเอกชน cartel อาจได้รับการคุ้มครองจากค ติกรรม และการฟ้องร้องดำเนินคดีอาญา antitrust นั่นเป็นเหตุผลที่ OPEC ซึ่งเป็น cartel ระดับโลก จึงไม่ถูกดำเนินคดีหรือถูกฟ้องร้องภายใต้ US antitrust law ได้สำเร็จ 
ตั๋วเครื่องบินระหว่างประเทศมีการกำหนดราคาคงที่โดยสมาคมขนส่งทางอากาศระหว่างประเทศ (IATA) ซึ่งเป็นแนวปฏิบัติที่มีข้อยกเว้นเฉพาะใน กฎหมายต่อต้านการผูกขาด#เปลี่ยนทาง 
ตัวอย่าง.
แผ่นซีดี.
ระหว่างปี พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2543 บริษัทเพลงหลายแห่งถูกพบว่าใช้วิธีการตกลงทางการตลาดที่ผิดกฎหมาย เช่น การกำหนดราคาโฆษณาขั้นต่ำ (minimum advertised pricing) เพื่อเพิ่มราคา แผ่นซีดี (compact disc) โดยไม่เป็นธรรม เพื่อยุติสงครามราคาระหว่างร้านค้าลดราคา เช่น เบสต์บาย (Best Buy) และ ทาร์เก็ต (Target) ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 คาดว่าลูกค้าถูกคิดราคาเกินจริงไปเกือบ 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และสูงถึง 5 ดอลลาร์สหรัฐต่ออัลบั้ม ข้อตกลงในปี พ.ศ. 2545 รวมถึงผู้เผยแพร่เพลงและผู้จัดจำหน่าย ได้แก่ โซนี่มิวสิก (Sony Music), วอร์เนอร์มิวสิก (Warner Music), เบอร์เทลส์มันน์ มิวสิก กรุ๊ป (Bertelsmann Music Group), อีเอ็มไอ มิวสิก (EMI Music), ยูนิเวอร์แซลมิวสิก (Universal Music) รวมถึงร้านค้าปลีก มิวสิคแลนด์ (Musicland), ทรานส์ เวิลด์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ (Trans World Entertainment) และ ทาวเวอร์ เรคคอร์ดส (Tower Records) ในการชดเชยสำหรับการกำหนดราคา พวกเขาตกลงที่จะจ่ายค่าปรับ 67.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และแจกจ่ายแผ่นซีดีมูลค่า 75.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ให้กับกลุ่มสาธารณะและองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร 
หน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบไดนามิก (DRAM).
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2005 บริษัท Samsung ของKorea ได้ยอมรับผิดในข้อหาสมรู้ร่วมคิดกับบริษัทอื่น ๆ รวมถึง Infineon และ Hynix Semiconductor ในการกำหนดราคาคงที่ของชิปหน่วยความจำเข้าถึงโดยสุ่มแบบไดนามิก (DRAM) ซัมซุงเป็นบริษัทที่สามที่ถูกตั้งข้อหาในความผิดที่เกี่ยวข้องกับการตกลงร่วมกันระหว่างประเทศ และถูกปรับเป็นเงิน 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถือเป็นโทษปรับต่อต้านการผูกขาดที่ใหญ่เป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2004 ผู้บริหารสี่คนจากอินฟิเนียน (Infineon) บริษัทผลิตชิปของเยอรมนี ได้รับโทษจำคุกที่ลดลงเหลือ 4 ถึง 6 เดือนในเรือนจำกลาง และปรับเป็นเงิน 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ หลังจากตกลงที่จะให้ความช่วยเหลือแก่กระทรวงยุติธรรมสหรัฐ (U.S. Department of Justice) ในการสืบสวนเรื่องการสม conspiracy ที่กำลังดำเนินอยู่ 
ตัวเก็บประจุ.
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2018 คณะกรรมาธิการยุโรป ได้ปรับบริษัทแปดแห่ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นบริษัทญี่ปุ่น เป็นเงิน 254 ล้านยูโร จากการดำเนินการ การตกลงราคาร่วมกัน (capacitors) อย่างผิดกฎหมาย ผู้เล่นรายใหญ่ที่สุดสองรายคือ นิปปอน เคมิ-คอน (Nippon Chemi-Con) ซึ่งถูกปรับ 98 ล้านยูโร และ ฮิตาชิ (Hitachi) เคมิคอล ซึ่งถูกปรับ 18 ล้านยูโร 
น้ำหอม.
ในปี ค.ศ. 2006 รัฐบาลฝรั่งเศส (Cabinet of France) ได้ปรับแบรนด์ น้ำหอม 13 แบรนด์ และผู้ขายสามรายในข้อหาการสมรู้ร่วมคิดเรื่องราคาระหว่างปี ค.ศ. 1997 ถึง ค.ศ. 2000 แบรนด์เหล่านี้ได้แก่ ลอรีอัล (L'Oréal) (4.1 ล้านยูโร) ชาเนล (Chanel) (3.0 ล้านยูโร) เซโฟร่า (Sephora) ของ แอลวีเอ็มเอช (LVMH) (9.4 ล้านยูโร) และ "Marionnaud" ของ ฮัทชิสัน วัมเปา (Hutchison Whampoa) (12.8 ล้านยูโร) 
จอแสดงผลคริสตัลเหลว.
ในปี ค.ศ. 2008 ในสหรัฐอเมริกา บริษัท แอลจี ดิสเพลย์ (LG Display Co.), ชุงฮวา พิกเจอร์ ทูบส์ (Chunghwa Picture Tubes) และ บริษัท ชาร์ป (Sharp Corp.) ตกลงที่จะสารภาพผิดและจ่ายค่าปรับทางอาญาเป็นเงิน 585 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในข้อหาสมพูพกันกำหนดราคาของแผงจอแสดงผลคริสตัลเหลว 
แอลจี ดิสเพลย์ (LG Display) ซึ่งตั้งอยู่ในประเทศเกาหลี จะจ่ายเงิน 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งเป็นค่าปรับทางอาญาสูงสุดเป็นอันดับสองที่ กองต่อต้านการผูกขาดของกระทรวงยุติธรรมสหรัฐ เคยกำหนดไว้ บริษัท ชุงฮวา จะจ่ายเงิน 65 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สำหรับการสมรู้ร่วมคิดกับ แอลจี ดิสเพลย์ และบริษัทอื่นๆ ที่ไม่เปิดเผยชื่อ และ ชาร์ป จะจ่ายเงิน 120 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ตามข้อมูลของกระทรวงยุติธรรม 
ในปี ค.ศ. 2010 EU ได้ปรับ บริษัท จอแสดงผลแอลจี (LG Display) เป็นจำนวนเงิน 215 ล้านยูโร จากการมีส่วนร่วมในแผนการกำหนดราคา LCD ร่วมกัน บริษัท อื่น ๆ ถูกปรับเป็นจำนวนเงินรวม 648.9 ล้านยูโร ได้แก่ Chimei Innolux Corporation, AU Optronics, บริษัท ชุงฮวา พิคเจอร์ ทูบส์ จำกัด และ HannStar Display Corp. บริษัท จอแสดงผลแอลจี (LG Display) กล่าวว่ากำลังพิจารณาอุทธรณ์ค่าปรับดังกล่าว 
ตลาดการขนส่งสินค้าทางอากาศ.
ในช่วงปลายปี พ.ศ. 2548/ต้นปี พ.ศ. 2549 สายการบินลุฟท์ฮันซ่า (Lufthansa) และ สายการบินเวอร์จินแอตแลนติก (Virgin Atlantic) ได้ออกมาเปิดเผยเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมในแผนการกำหนดราคาคงที่ครั้งใหญ่สำหรับค่าขนส่งสินค้าและค่าธรรมเนียมเชื้อเพลิงผู้โดยสาร ซึ่งมีสายการบิน 21 แห่งเข้าร่วมนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 (ซึ่งในจำนวนนี้ได้แก่ สายการบินบริติชแอร์เวย์ (British Airways), สายการบินโคเรียนแอร์ (Korean Air) และ สายการบินแอร์ฟรานซ์-เคแอลเอ็ม (Air France-KLM)) กระทรวงยุติธรรมสหรัฐอเมริกา ได้ปรับสายการบินทั้งหมดเป็นเงิน 1.7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ และตั้งข้อหากับผู้บริหาร 19 รายในข้อหาทำผิดกฎหมาย โดยมี 4 รายที่ได้รับโทษจำคุก 
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 คณะกรรมการการพาณิชย์นิวซีแลนด์ (New Zealand Commerce Commission) ได้ยื่นฟ้องสายการบิน 13 สายการบินต่อ ศาลสูงนิวซีแลนด์ (New Zealand High Court) คณะกรรมการฯ ระบุว่า สายการบินเหล่านี้ "สมรู้ร่วมคิดกันขึ้นราคา [ค่าขนส่งสินค้า] โดยเรียกเก็บค่าธรรมเนียมเชื้อเพลิงมานานกว่าเจ็ดปี" ในปี ค.ศ. 2013 แอร์นิวซีแลนด์ เป็นสายการบินสุดท้ายจาก 13 สายการบินที่ตกลงยอมความ 
คณะกรรมการฯ ระบุว่า อาจมีสายการบินเข้าเกี่ยวข้องมากถึง 60 สายการบิน ในปี พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) คณะกรรมการฯ กล่าวว่า หน่วยงานกำกับดูแลการแข่งขันในต่างประเทศกำลังอยู่ระหว่างการสอบสวนตลาดขนส่งสินค้าทางอากาศ (air cargo) เช่น สหรัฐอเมริกาและออสเตรเลีย ซึ่งมีการสั่งปรับเป็นที่เรียบร้อยแล้ว 
ปลาทูน่า.
ความพยายามในการกำหนดราคาคงที่ของปลาทูน่าส่งผลให้ Bumble Bee Foods ถูกปรับเป็นเงิน 25 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2017 และ StarKist ถูกปรับเป็นเงิน 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี ค.ศ. 2020 คริสโตเฟอร์ ลิสเชวสกี (Christopher Lischewski) อดีตซีอีโอของ บัมเบิ้ลบี ถูกตัดสินจำคุก 40 เดือนและปรับเป็นเงิน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐจากการมีส่วนร่วมในช่วงปี ค.ศ. 2010–2013 
วัคซีนป้องกันไวรัสโคโรนา.
ในช่วงการระบาดใหญ่ของโควิด-19 (COVID-19 pandemic) บริษัทอย่าง ไฟเซอร์ และ โมเดอร์นา ประกาศอัตราค่าใช้จ่ายสำหรับวัคซีนป้องกันไวรัสโคโรนาที่แตกต่างกันไปตามข้อตกลงที่ทำไว้กับรัฐบาลต่างๆ คำสั่งของประธานาธิบดีมีผลบังคับใช้ในสหรัฐอเมริกาเพื่อลดต้นทุนค่ายาตามใบสั่งแพทย์ ซึ่งซีอีโอของไฟเซอร์อ้างว่าเป็นสาเหตุของ "การทำลายล้างครั้งใหญ่" ต่ออุตสาหกรรมยา 
สัญญาณที่อาจจะมีการตรึงราคาระหว่างการประมูล.
การกำหนดราคาคงที่มักเกิดขึ้นในระหว่างกระบวนการ การเสนอราคา เช่น 
ผลกระทบจากการกำหนดราคา.
เมื่อบริษัทหลายแห่งร่วมกันกำหนดราคา อาจส่งผลกระทบต่อทางเลือกของผู้บริโภคในระดับหนึ่ง และส่งผลกระทบต่อธุรกิจขนาดเล็กที่ต้องพึ่งพาซัพพลายเออร์เหล่านี้ 
ยกตัวอย่างเช่น การขนส่งสินค้า ปัจจุบันสินค้าจำนวนมากถูกขนส่งผ่านช่องทางต่างๆ หากราคาค่าขนส่งสินค้าถูกความเป็นเทียมเพิ่มขึ้น จะส่งผลกระทบต่อห่วงโซ่อุปทานทั้งหมด เช่น จะทำให้ราคาสินค้าและบริการเพิ่มสูงขึ้น และยังส่งผลต่อการเลือกซื้อของผู้บริโภคอีกด้วย 
ข้อวิจารณ์ทางกฎหมาย.
นักเสรีนิยมทางเศรษฐกิจ เชื่อว่าการกำหนดราคาคงที่เป็นกิจกรรมโดยสมัครใจและได้รับความยินยอมจากทุกฝ่าย ซึ่งควรเป็นอิสระจากการบังคับและการแทรกแซงของรัฐบาล ในบางครั้งการกำหนดราคาคงที่ทำให้ตลาดมีความมั่นคงสำหรับทั้งผู้บริโภคและผู้ผลิต ผลประโยชน์ระยะสั้นใด ๆ จากการแข่งขันด้านราคาที่เพิ่มขึ้นจะบังคับให้ผู้ผลิตบางรายออกจากตลาด และทำให้สินค้าขาดแคลนและราคาสำหรับผู้บริโภคสูงขึ้น ในท้ายที่สุดกฎหมายการกำหนดราคาคงที่จะบังคับให้ผู้ผลิตออกจากตลาด เพราะไม่สามารถแข่งขันกับผู้ขายลดราคาที่ใหญ่ที่สุดได้ และตลาดก็จะกลายเป็นการผูกขาดอยู่ดี 
ดูเพิ่มเติม.
 <ns>10</ns>
 <id>508114</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Div col" />
 <revision>
 <id>4555743</id>
 <timestamp>2013-01-13T10:58:43Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Nullzero</username>
 <id>106127</id>
 </contributor>
 <comment>#REDIRECT </comment>
 <origin>4555743</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>