pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระอริยเวที (เขียน ฐิตสีโล)

พระอริยเวที (หลวงปู่เขียน ฐิตสีโล),ป.ธ.9 (29 ตุลาคม พ.ศ. 2456 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547) เป็นพระภิกษุสังกัดคณะสงฆ์ธรรมยุตินิกาย ชาวจังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญเปรียญ มีราชทินนามจารึกตามสัญญาบัตรว่า พระอริยเวที อดีตเจ้าอาวาสวัดสุทธจินดา จังหวัดนครราชสีมา,อดีตเจ้าอาวาสวัดรังสีปาลิวัน จังหวัดกาฬสินธุ์ และอดีตเจ้าคณะจังหวัดนครราชสีมา ธรรมยุต
เป็นพระเถราจารย์ผู้ปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด เป็นที่น่าเคารพสักการบูชาของบรรดาศิษยานุศิษย์ ซึ่งเป็นที่ประจักษ์แก่พุทธศาสนิกชนทุกหมู่เหล่า รวมทั้ง เป็นเพื่อนสหธรรมิกกับสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก,ป.ธ.9 และพระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน),ป.ธ.3 ตั้งแต่ครั้งสมัยที่ท่านทั้งสามยังมีอายุพรรษาไม่มากนัก
ประวัติ.
พระอริยเวที (หลวงปู่เขียน ฐิตสีโล] ท่านมีนามเดิมว่า เขียน ภูสาหัส ท่านเกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ บ้านโพน ตำบลโพน อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธุ์ โยมบิดา-โยมมารดาชื่อ นายสังข์ และนางค้อม นามสกุลภูสาหัส เป็นพระเถราจารย์ผู้ปฏิบัติตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัด เป็นที่น่าเคารพสักการบูชาของบรรดาศิษยานุศิษย์ ซึ่งเป็นที่ประจักษ์แก่พุทธศาสนิกชนทุกหมู่เหล่า เมื่อมีอายุได้ 15 ปี ท่านได้ออกบรรพชาเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2470 ณ วัดสุทธจินดา อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา และอุปสมบทเมื่อมีอายุได้ 21 ปี เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 โดยมีสมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระโพธิวงศาจารย์ (สังข์ทอง นาควโร) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระญาณดิลก (พิมพ์ ธมฺมธโร) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านก็ออกศึกษาวิชาความรู้เพิ่มเติมจากพระอาจารย์อีกหลายท่าน จนท่านสามารถสอบไล่ได้เปรียญธรรม 9 ประโยค ในสำนักเรียนวัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2485 ซึ่งเป็นการสำเร็จการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลีชั้นสูงสุดของคณะสงฆ์ไทย
งานด้านการศึกษาสงฆ์.
ในปี พ.ศ. 2487 หลวงปู่เขียน ได้เข้ากราบฟังธรรม ปฏิบัติธรรม ฝากตัวเป็นศิษย์ของพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต หลังจากที่สอบได้เปรียญธรรม 9 ประโยคใหม่ ๆ โดย สมเด็จพระมหาวีรวงศ์ (อ้วน ติสฺโส) ได้นำไปฝาก ทั้งนี้ เพื่อประสงค์ให้หลวงปู่ท่านได้เป็นศาสนทายาทที่มีความหนักแน่นมั่นคง ทั้งด้านปริยัติธรรมและด้านปฏิบัติ เป็นแบบอย่างที่ดีแก่พระภิกษุสามเณรในภายภาคหน้า หลังจากที่ท่านได้ฟังธรรมและปฏิบัติได้ดีแล้ว ท่านจึงออกธุดงค์ กัมมัฏฐานไปตามป่าเขาลำเนาไพรในจังหวัดต่างๆ จนออกไปถึงประเทศลาว และแวะเวียนมาเข้ากราบฟังธรรมจากพระอาจารย์มั่นเป็นระยะ ๆ 
หลวงปู่เขียน ทั้งอุทิศตน ทั้งบำเพ็ญปฏิบัติทางด้านประโยชน์ให่แก่ทางด้านพระพุทธศาสนาไม่น้อย ทั้งด้านการศึกษา ทางด้านการปกครอง ท่านปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ต่อมาหลวงปู่เขียนได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสรูปที่ 3 ของวัดสุทธจินดา เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2490 ท่านได้บริหารวัด ช่วยสร้างสิ่งใหม่ ๆ ให้กับวัด ทั้งตั้งเป้าหมายสูง มีระเบียบกับสามเณรและภิกษุสงฆ์อย่างเคร่งครัด รวมทั้งมีการคดเลือกหมู่คณะให้ไปรับการอบรมเป็นนักเรียนครู และ นักเรียนการปกครอง ที่วัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพฯ เพื่อให้กลับมาเป็นบุคลากรบริหารวัดช่วยเจ้าอาวาส อนุสรณ์สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือ ท่านได้ริเริ่มก่อตั้งมูลนิธิ “สุทธจินดาราชสีมามูลนิธิ" ต่อมาท่านก็เดินธุดงค์ออกไปยังถ้ำจนเป็นที่พอแก่กาลแล้ว จึงกลับมาสู่มาตุภูมิและสร้างวัดรังสีปาลิวันในปัจจุบัน เพื่อนำพระภิกษุสามเณร ประชาชนศึกษาธรรมและประพฤติธรรมจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต และได้ช่วยเหลืองานทางด้านพระพุทธศาสนา จนตราบกระทั่งมรณภาพเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547
สแตนดาร์ดเกจ

สแตนดาร์ดเกจ หรือ รางขนาดมาตรฐานยุโรป  เป็นขนาดความกว้างรางรถไฟที่มีการใช้กันมากที่สุด โดยคิดเป็นประมาณ 60% ของรางรถไฟทั่วโลก ระยะห่างภายในของรางรถไฟมีขนาด 1.435 เมตร (4 ฟุต 8 1/2 นิ้ว) สแตนดาร์ดเกจยังมีชื่อเรียกว่า สตีเฟนซันเกจ ตั้งชื่อตาม จอร์จ สตีเฟนซัน
ความกว้าง 1.435 นี้เป็นระยะห่างของล้อรถม้าและเกวียนในสมัยโรมันโบราณ ซึ่งเป็นระยะที่กว้างพอที่จะทำให้ม้า 2 ตัวแบบเรียงหน้ากระดาน สามารถลากจูงรถได้โดยที่ลำตัวไม่เบียดกันเวลาม้าวิ่ง
การเปลี่ยนมาใช้รางรถไฟขนาดสแตนดาร์ดเกจในสหรัฐอเมริกา และแคนาดา.
ในอดีตสหรัฐอเมริกาและแคนาดาได้มีการใช้รางรถไฟหลากหลายขนาด 4 ฟุต ถึง 6 ฟุต โดยเฉพาะในตอนใต้ของอเมริกาจะนิยมใช้ขนาด 5 ฟุต ที่เหมาะสมสำหรับขนส่งฝ้ายซึ่งเป็นอุตสาหกรรมหลักทางตอนใต้ ขนาดของรางที่ไม่เท่ากันส่งผลให้เกิดปัญหาในการต้องถ่ายรถจากขบวนหนึ่งไปอีกขบวนหนึ่งในบริเวณเชื่อมต่อรถไฟที่มีขนาดรางไม่เท่ากัน ซึ่งเกิดจากปัญหา break-of-gauge ทำให้เสียค่าใช้จ่าย และเวลาที่ไม่จำเป็นเกิดขึ้น ทำให้ทางรถไฟในแคนาดาได้เปลี่ยนมาใช้รางสแตนดาร์ดเกจทั้งหมดในปี ค.ศ. 1880 และบริษัทรถไฟอิลลินอยส์เซนทรัลได้เปลี่ยนมาใช้รางสแตนดาร์ดเกจสำหรับเส้นทางสายใต้วิ่งไปนิวออร์ลีนส์ในปี ค.ศ. 1881 ทำให้เกิดแรงกดดันต่อผู้ให้บริการรถไฟในตอนใต้
บริษัทรถไฟอีรีเรลโรด (Erie Railroad) แต่เดิมใช้เกจขนาด 6 ฟุต โดยได้มีการเชื่อมตัวกับโอไฮโอเกจที่มีขนาด 4 ฟุต 10 นิ้ว และทางบริษัทอีรีไม่ต้องการเปลี่ยนมาใช้รางสแตนดาร์ดเกจ ซึ่งเกรงว่าจะทำให้ไม่มีการพักรถในบริเวณจุดเชื่อมตัว ส่งผลให้ธุรกิจขาดรายได้
ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1886 บริษัทรถไฟทางตอนใต้ได้มีข้อตกลงว่าจะเปลี่ยนขนาดรางทั้งหมดจากขนาดเดิม 5 ฟุต เป็น 4 ฟุต 9 นิ้ว โดยในช่วงเวลา 36 ชั่วโมงจากวันจันทร์ที่ 31 พฤษภาคม คนงานกว่าหลายหมื่นคนได้ขยับรางรถไฟให้แคบลง 3 นิ้ว ซึ่งทำให้มีขนาดใกล้เคียงกับรางสแตนดาร์ดเกจ และรถสามารถวิ่งได้โดยไม่มีปัญหา โดยในเดือนมิถุนายน ในปีเดียวกัน ทางรถไฟสายหลักทั้งหมดในอเมริกาเหนือได้ใช้ขนาดรางเดียวกันทั้งหมด โดยปัจจุบันขนาดรางทั้งหมดในอเมริกาได้ปรับขนาดมาเป็นรางสแตนดาร์ดเกจที่ 4 ฟุต 8 1/2 นิ้ว ในระหว่างที่มีการซ่อมแซมบำรุงรักษารางนั้น ๆ
รางขนาดมาตรฐานยุโรปในประเทศไทย.
ในสมัยรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งมีการสร้างทางรถไฟสายแรก สยามเลือกใช้ความกว้างทางรถไฟขนาดรางมาตรฐานยุโรปทั้งหมด เนื่องจากอาณานิคมเพื่อนบ้านทั้งพม่าของอังกฤษและอินโดจีนของฝรั่งเศสต่างใช้ทางรถไฟกว้างหนึ่งเมตร ความกว้างทางรถไฟที่แตกต่างกันนี้เองเชื่อว่าจะทำให้การรุกรานสยามจากอาณานิคมรอบข้างลำบากมากขึ้น อย่างไรก็ตามเมื่อสยามสร้างเส้นทางรถไฟลงภาคใต้ สยามเลือกใช้เส้นทางรถไฟขนาดเมตรเดียวเพื่อเชื่อมต่อกับอาณานิคมมลายูของอังกฤษ ทำให้ทางรถไฟสยามมีสองขนาดความกว้างในเวลานั้น คือรางมาตรฐานยุโรปตั้งแต่ฝั่งพระนคร ถึงภาคเหนือและภาคอีสาน และขนาดความกว้าง 1 เมตรจากฝั่งธนถึงภาคใต้
ในปี พ.ศ. 2462 เมื่อยุคล่าอาณานิคมสิ้นสุดลงและเศรษฐกิจโลกซบเซา สยามจึงเปลี่ยนเส้นทางรถไฟรางขนาดมาตรฐานยุโรปเป็นขนาดความกว้างเมตรเดียว และเชื่อมเส้นทางรถไฟฝั่งธนบุรีและฝั่งพระนครเข้าด้วยกัน 
ในปัจจุบัน ประเทศไทยใช้รางสแตนดาร์ดเกจในการขนส่งระบบรางอยู่สี่ระบบ ได้แก่ รถไฟฟ้าบีทีเอส ,รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล, รถไฟฟ้ามหานคร สายฉลองรัชธรรมและรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ นอกจากนี้ยังใช้ในระบบรถไฟความเร็วสูงที่อยู่ในแผนปรับปรุงระบบขนส่งทางรางของไทยด้วย
มีเตอร์เกจ

มีเตอร์เกจ  หรือ รางรถไฟขนาดหนึ่งเมตร เป็นขนาดความกว้างรางรถไฟที่มีขนาดเล็กกว่าขนาดมาตรฐาน โดยมีความกว้างที่วัดภายในขนาด 1 เมตร โดยมีการใช้งานหลายประเทศใน แอฟริกา อเมริกา และเอเชีย โดยในทวีปยุโรปหลายประเทศได้มีการใช้ในอดีตและได้ปิดและปรับขนาดเป็นสแตนดาร์ดเกจ ยกเว้นในประเทศสเปนและประเทศสวิตเซอร์แลนด์
รางรถไฟในประเทศไทยเกือบทั้งหมด จะใช้รางขนาดมีเตอร์เกจเพื่อให้เท่ากับขนาดรางของประเทศเพื่อนบ้าน เช่น กัมพูชา มาเลเซีย ลาว เป็นต้น รวมถึงขนาดรางรถไฟของโครงการรถไฟฟ้าสายสีแดง ยกเว้นรางรถไฟของโครงการรถไฟฟ้าบีทีเอส โครงการรถไฟฟ้ามหานคร (ประกอบด้วย รถไฟฟ้าสายเฉลิมรัชมงคล, รถไฟฟ้าสายฉลองรัชธรรม) และโครงการรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ที่จะใช้ขนาดรางแบบสแตนดาร์ดเกจ
ระบบรถไฟทางผสม

ระบบรถไฟทางผสม หรือ ระบบรถไฟทางร่วม หรือ ระบบรถไฟทางคร่อม หรือ ดูอัลเกจ (dual gauge) เป็นทางรถไฟที่อนุญาตให้รถไฟที่มีขนาดความกว้างของขบวนต่างกัน สามารถวิ่งบนเส้นทางเดียวกัน โดยในแต่ละเส้นทางจะมีรางรถไฟอยู่ 3 ทาง โดยรางด้านนอกจะเป็นรางสำหรับรถไฟที่มีความกว้าง ขณะที่รางด้านในด้านหนึ่งคู่กับรางด้านนอกอีกด้านหนึ่งใช้สำหรับรถไฟที่แคบกว่า
บางครั้งมีการสับสนในการเรียกรางรถไฟประเภทนี้ว่า รถไฟทางคู่
ลำน้ำว้า

ลำน้ำว้า หรือ แม่น้ำว้า มีต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาบริเวณพื้นที่หมู่บ้านน้ำว้า ตำบลบ่อเกลือเหนือ อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน ไหลลัดเลาะผ่านพื้นที่ อำเภอสันติสุข อำเภอแม่จริม จนไปบรรจบกับแม่น้ำน่านที่ อำเภอเวียงสา ณ บริเวณพึ้นที่รอยต่อสามตำบลของอำเภอเวียงสา อันได้แก่ ตำบลไหล่น่าน ตำบลขึ่ง และ ตำบลกลางเวียง ชึ่งคนท้องถิ่นเรียกกันว่า "สบว้า" รวมระยะทางกว่า 300 กิโลเมตร โดยได้ไหลผ่านอุทยานแห่งชาติในจังหวัดน่าน รวม 3 แห่ง ได้แก่ อุทยานแห่งชาติขุนน่าน อุทยานแห่งชาติดอยภูคา และอุทยานแห่งชาติแม่จริม
ลำน้ำว้าแบ่งออกเป็น 3 ตอน คือ น้ำว้าตอนบน น้ำว้าตอนกลาง และน้ำว้าตอนล่าง ซึ่งนักท่องเที่ยวนิยมมาผจญภัยในรูปแบบการล่องแก่ง
บราฮิม แอชาแบค

บราฮิม แอชาแบค (เกิดวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1984 ที่ โบมองต์-ซูร์-อวสส์) เป็นแชมป์ศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว และเป็นนักแสดงสตันท์อาชีพรวมถึงเป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศส
ประวัติ.
กีฬาในวัยเยาว์.
บราฮิม แอชาแบค เป็นบุตรคนสุดท้องในพี่น้องห้าคน พ่อแม่ของเขามีสายเลือดชาวโมร็อกโก ที่ได้อพยพไปฝรั่งเศสในช่วงแรกๆ เขาเป็นนักเรียนที่มีพรสวรรค์และมีโอกาสในการฝึกฝนกีฬาหลายประเภท โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟุตบอล แล้วก็มาถึงจุดหันเหเมื่อมีอายุได้ 14 ปี เขาได้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ และได้หยุดการฝึกซ้อมที่อาจพาเขาสู่การแข่งขันและรางวัล
เขาตัดสินใจหวนกลับคืนสู่ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้อีกครั้งเมื่อเติบโตขึ้นเมื่อเขาได้ชมภาพยนตร์เรื่องแรกที่นำแสดงโดยนักแสดงระดับโลกอย่างเฉินหลง เขาได้รับหนังสือเกี่ยวกับนักแสดงหลายเล่มและได้กลายเป็นคนที่คลั่งไคล้เมื่อเติบใหญ่
บราฮิมได้รับแรงดลบันดาลใจจากสื่อรูปแบบมังงะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งดราก้อนบอล นอกจากนี้เขายังเป็นบุคคลที่ชื่นชอบวิดีโอเกม แต่นั่นไม่ได้หมายถึงการละการเรียนของเขา ซึ่งเขายังคงมีความตั้งใจที่จะเป็นนักเรียนอยู่
ต่อมา เพื่อนได้ทำให้เขาพบกับกิจกรรมใหม่ ที่มีชื่อว่า "สเก็ตบอร์ดทริค" ซึ่งคำนี้ในภาษาอังกฤษหมายถึง การประลองยุทธแบบผาดโผน เขามีความเชี่ยวชาญในกีฬานี้ด้วยการผสมศิลปะการต่อสู้เข้ากับรูปแบบผาดโผน
เขาได้รับวุฒิปริญญาตรี และเข้าเรียนในคณะที่จะได้รับวุฒิ STAPS แต่ความฝันของเขาอยู่ในเส้นทางอื่น โดยในทันใด เขาได้เก็บสิ่งของและตีตั๋วเดินทางสู่สหรัฐอเมริกา บางครั้งก็จะเดินทางเข้าร่วมการแข่งขัน โดยทำการฝึกฝนอย่างหนัก และเหนือสิ่งอื่นใดคือการสร้างเหล่ามิตรสหาย ประโยชน์ของการเดินทางในครั้งนี้ได้ส่งผลให้เขากลายเป็นบุคคลที่สามารถพูดสองภาษาได้อย่างเต็มที่ เขากลับมาที่ประเทศฝรั่งเศสในบางครั้งและทำงานด้านโทรศัพท์มือถือเป็นเวลาหลายเดือน แต่แน่นอนว่างานนี้ไม่ได้เหมาะสมสำหรับเขา
เมื่อมีอายุได้ 22 ปี เขาได้นั่งเครื่องบินไปยังกรุงเทพ (ประเทศไทย) และได้รับงานแรกของเขาในเชิงพาณิชย์สำหรับรายการ เค-วัน ในประเทศญี่ปุ่น บราฮิมได้รับการทาบทามให้รับบทในโฆษณา, การแสดงความสามารถในรายการโทรทัศน์ของไทย หรือการแสดงส่วนตัวในสถานประกอบการขนาดใหญ่ เขาเริ่มสั่งสมชื่อเสียงและได้รับการเปิดตัวเชิงการค้าในท้ายที่สุด
นี้เป็นสิ่งที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมและการใช้ชีวิตในประเทศไทย เขาเรียนรู้ภาษาได้อย่างรวดเร็วและใช้ร่วมกับการแสดงอย่างจริงจัง รวมถึงเป็นนักแสดงที่มีคุณภาพเป็นอย่างมาก
บทบาทสำคัญ.
ใน ค.ศ. 2008 เขาได้เล่นในภาพยนตร์ต้นทุนสูงหลายเรื่อง ดังเช่น "The Eagle Path" ของ ฌอง-โกล็ด วอง ดัม ในปีเดียวกันนี้ เขาได้รับบทใน "สงครามนักฆ่ามหากาฬ" ร่วมกับ คริสติน ครุก และ ไมเคิล คลาร์ก ดันแคน โดยรับบทเป็นผู้ก่อการร้าย (ในตึกแถว) โดยมีกำหนดตารางทั้งสองเรื่องใน ค.ศ. 2009
นอกจากนี้ เขายังมีบทบาทในภาพยนตร์เรื่อง "Kal Kissne Dekha" และ "ซันนี่ เพลงรักนี้แด่วีรชน"
หลวงปู่ผาง จิตฺตคุตฺโต

หลวงปู่ผาง (5 สิงหาคม พ.ศ. 2445 — 24 มีนาคม พ.ศ. 2525) พระคณาจารย์สายพระป่าในประเทศไทย ที่ได้อุทิศตนให่แก่พระพุทธศาสนา จนประชาชนชาวพุทธศาสนาได้เลื่อมใสศรัทธาท่าน และเวลามีงานบุญใด ๆ ท่านก็จะเป็นองค์ประธานร่วมอนุโมทนาในการทำบุญในครั้งนี้ด้วย ท่านได้สร้างพระพุทธรูป สร้างสาธารณะให้ดียิ่งขึ้น เพื่อเจริญพระพุทธศาสนาต่อไป
ประวัติ.
หลวงพ่อผางท่านมีนามเดิมว่า ผาง ครองยุติ เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2445 ณ บ้านกุดกะเสียน ตำบลเขื่องใน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรของนายทัน และ นางบัพพา ครองยุติ ในช่วงชีวิตเยาว์วัย หลวงปู่ท่านได้เรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ท่านมีอุปนิสัยรักความเป็นธรรม มีความซื่อสัตย์ มีความเมตตากรุณาต่อสัตว์ และ ชอบทำประโยชน์ให้กับส่วนรวมเสมอ ต่อมาได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในมหานิกาย เมื่อปี พ.ศ. 2465 ณ วัดเขื่องกลาง บ้านเขื่องใน ตำบลเขื่องใน อำเภอเขื่องใน จังหวัดอุบลราชธานี โดยมีพระครูดวน เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ดี เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ท่านศึกษาพระธรรมวินัย มีความรู้พอสมควร ต่อมาจึงได้ลาสิกขาจากสมณเพศ และได้มีครอบครัวตามประเพณีอยู่หลายปี ภรรยาของท่านเป็นคนบ้านแดงหม้อ ต. แดงหม้อ อ. เขื่องใน จ. อุบลราชธานี แต่ไม่มีบุตร 
ในชีวิตฆราวาสของท่าน ท่านเป็นคนที่มีความขยัน มีความใส่ใจในงาน ประกอบอาชีพทำไร่ไถนา บางครั้งก็เป็นพ่อค้าเรือใหญ่บรรทุกข้าวจากแม่น้ำมูลไปขายตามลำน้ำชีน้อย บางครั้งก็เป็นพ่อค้าวัว นำวัวไปขายที่เขมรต่ำ หลวงปู่ได้ใช้ความพยายามอย่างเต็มที่ในการสร้างฐานะให้แก่ครอบครัว ต่อมาเมื่ออายุได้ 43 ปี ท่านก็ได้ตัดสินใจออกบวชครั้งที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2488 เป็นพระภิกษุฝ่ายธรรมยุติกนิกาย พร้อมกับภรรยา ภรรยาบวชเป็นแม่ชี ส่วนเงินที่เหลือ ท่านได้มอบให้กับบุตรบุญธรรม ที่วัดคูขาด บ้านศรีสุข ต.เขื่องใน อ.เขื่องใน จ.อุบลราชธานี มีพระครูศรีสุตาภรณ์ (สี พุทธสาโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ ส่วนพระกรรมวาจาจารย์และพระอนุสาวนาจารย์ไม่ปรากฏ หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านได้จำพรรษาอยู่ที่วัดเดิม แต่ท่านได้เข้าศึกษาอบรมพระกรรมฐาน อยู่ในสำนักวัดป่าวารินชำราบ อ.วารินชำราบ จ.อุบลราชธานี กับพระญาณวิศิษฏ์สมิทธิวีราจารย์ (สิงห์ ขนฺตยาคโม) และหลวงปู่มหาปิ่น ปญฺญาพโล และหลังจากปฏิบัติธรรมกับพระอาจารย์สิงห์แล้ว ท่านก็เดินธุดงค์ไปฝากตัวเป็นศิษย์กับหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ได้พอสมควร ก็ท่องเที่ยววิเวกไปแต่ผู้เดียวในป่าเขา จังหวัดเพชรบูรณ์ เป็นถิ่นทุรกันดารเป็นเวลาหลายปี 
ต่อมาท่านได้เดินธุดงค์ไปจำพรรษาอยู่หลายวัด และในระหว่างนั้น ท่านได้สร้างวัดแห่งใหม่ขึ้นมาคือ วัดบ้านแจ้ง ในปี พ.ศ. 2505 และได้เป็นประธานในการสร้างพระธาตุขามแก่น นโรดม ในปี พ.ศ. 2523 เพื่อเฉลิมฉลองกรุงรัตนโกสินทร์มีอายุได้ 200 ปี (พ.ศ. 2325 — พ.ศ. 2525) และท่านได้ร่วมทอดผ้ากฐินสามัคคีเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 หลวงปู่ท่านได้เข้ารักษา(ตัว)เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 วัดที่ ท่านจำพรรษาคือวัดอุดมคงคาคีรีเขต (ดูน) บ้านดอนแก่นเท่า ตำบลนางาม อำเภอมัญจาคีรี จังหวัดขอนแก่นและได้ถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2525 สิริรวมอายุได้ 79 ปี
พีระ ตรีบุปผา

พีระ ตรีบุปผา (28 เมษายน พ.ศ. 2475-27 เมษายน พ.ศ. 2545) นักแต่งเพลง นักดนตรี นักเรียบเรียงเสียงประสานชาวไทย ที่มีผลงานสร้างชื่อจากการทำเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง มนต์รักลูกทุ่ง (พ.ศ. 2513)
ประวัติ.
พีระ ตรีบุปผา เกิดที่อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นบุตรของนายติ่ง และนางตั่ง ตรีบุปผา สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนประจำอำเภอเสนา 
เข้าสู่วงการเพลงโดยเริ่มแต่งเพลงเมื่อปี พ.ศ. 2492 ในระยะแรกมักจะยึดแม่แบบจากนักร้องสมยศ ทัศนพันธ์ มาใช้ในการแต่งเพลง จนขอฝากตัวเป็นศิษย์ของสมยศ นอกจากนี้ยังมีโอกาสร้องเพลงสลับภาพยนตร์ไทย และร้องเพลงออกอากาศตามสถานีวิทยุต่าง ๆ อีกทั้งได้ตั้งวงดนตรี "พีระศิลป์" โดยทำการบรรเลงผ่านทางสถานีวิทยุกรมประชาสัมพันธ์ โดยใช้ผลงานการประพันธ์เพลงของตัวเองทั้งหมด 
ครูพีระมีผลงานการแต่งเพลงกับสมยศ ทัศนพันธ์หลายเพลง เช่น แม่นางนกขมิ้น เสียงครวญจากเหมันต์ น่านน้ำคืนเพ็ญ แก้วลืมคอน อย่ามาคิดถึงฉันเลย ผู้เสียสละ ซึ่งเพลง "ผู้เสียสละ" นี้เองที่ สายัณห์ สัญญา นำมาขับร้องบันทึกเสียงในเวลาต่อมา โดยครูพีระยังรับหน้าที่เรียบเรียงเสียงประสาน จนได้รับรางวัลเสาอากาศทองคำพระราชทาน ประเภทเรียบเรียงเสียงประสานเพลงลูกทุ่งยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2521 มีผลงานการแต่งเพลงให้กับนักร้องอีกหลายท่าน เช่น ทูล ทองใจ (กระท่อมวิปโยค) ไพรวัลย์ ลูกเพชร (วิวาห์สะอื้น) เป็นต้น
ด้านการเรียบเรียงเสียงประสาน ครูพีระเริ่มหัดเรียนเขียนโน้ตจากการอ่านตำราของพระเจนดุริยางค์ จนกลายเป็นบันไดขั้นสำคัญที่ทำให้ก้าวเข้ามายึดอาชีพนี้ โดยมีผลงานเรียบเรียงเพลงไว้จำนวนมากมาย เช่นเพลง มนต์รักแม่กลอง, รักแล้งเดือนห้า ฯลฯ รวมถึงสร้างดนตรีประกอบภาพยนตร์ไทยเป็นจำนวนราว 150 เรื่องในยุคทองของหนังเพลงลูกทุ่ง (พ.ศ. 2509-2529) เช่น "มนต์รักลูกทุ่ง", แว่วเสียงซึง, แม่ศรีไพร, แคนลำโขง, ชาติลำชี, สุรพลลูกพ่อ, เทพธิดาโรงแรม, 7 ประจัญบาน, ลูกสาวกำนัน, ทุ่งกุลาร้องไห้ ฯลฯ โดยมักใช้ความอลังการของเครื่องดนตรีหลากชนิดมาถ่ายทอดได้อย่างเหมาะสม
ครอบครัว.
ชีวิตส่วนตัว ครูพีระ สมรสกับนางสมจิตต์ ตรีบุปผา มีบุตรทั้งสิ้น 2 คน 
เสียชีวิต.
ครูพีระ ตรีบุปผา เสียชีวิตเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2545 เนื่องด้วยโรคเบาหวาน ความดันโลหิตต่ำ และเส้นเลือดตีบ สิริอายุได้ 69 ปี
ซาลาแมนเดอร์

ซาลาแมนเดอร์  เป็นสัตว์มีกระดูกสันหลังที่อยู่ในชั้นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ จัดอยู่ในอันดับ Caudata และ Urodelaออกลูกเป็นตัวหรือเป็นไข่
ลักษณะและพฤติกรรม.
มีรูปร่างส่วนมากมีขา 2 คู่ และมีหาง ลำตัวสั้นและมีกล้ามเนื้อลำตัวลักษณะเป็นปล้องเล็กน้อย บางชนิดที่อาศัยอยู่ในน้ำมีลำตัวเรียวยาวและลดรูปของขา เช่น สกุล "Amphiuma, Siren, Oedipina, Pseudobranchus" ส่วนมากได้ลดรูปจำนวนชิ้นของกระดูกกะโหลก และตัวเต็มวัยมีขนาดแตกต่างกันมาก คือ ระหว่าง 3 เซนติเมตร จนถึงเกือบ 2 เมตร ตัวเต็มวัยมีบางส่วนอาศัยอยู่บนบก แต่ผสมพันธุ์ในน้ำ แต่บางชนิดก็อาศัยและผสมพันธุ์กันบนบก หรืออาศัยอยู่แต่ในน้ำและผสมพันธุ์กันในน้ำ หรืออาศัยอยู่บนต้นไม้
ซาลาแมนเดอร์ไม่มีช่องหูชั้นกลางและไมมีแผ่นเยื่อแก้วหู โครงสร้างใช้รับฟังเสียงประกอบด้วยกระดูกคอลิวเมลลา และกระดูกโอเพอคิวลัม โครงสร้างทั้ง 2 นี้อาจเป็นกระดูกอ่อนหรือเป็นกระดูกและเชื่อมต่อกับหูชั้นใน กระดูกคอลิวเมลลาใช้รับฟังคลื่นเสียงในอากาศ ส่วนกระดูกโอเพอคิวลัมที่เชื่อมต่อกับกระดูกซูปราสคาพูลาของกระดูกหัวไหล่และกล้ามเนื้อใช้รับฟังคลื่นเสียงคลื่นความถี่ต่ำในอากาศและแรงสะเทือนบนพื้นดิน อย่างไรก็ตามซาลาแมนเดอร์ในหลายวงศ์ก็ไม่มีกระดูกโอเพอคิวลัมและหรือไม่มีกล้ามเนื้อ
มีโครงสร้างทางผิวหนังเหมือนกับสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำอันดับอื่น รวมทั้งมีต่อมเมือกและต่อมพิษใช้ป้องกันตัว ต่อมเมือกในหลายชนิดทำหน้าที่สังเคราะสารฟีโรโมนเพื่อใช้ดึงดูดเพศตรงข้ามในการเกี้ยวพาราสี ขณะที่ต่อมเมือกของบางวงศ์และบางสกุลจะอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม เช่น วงศ์ Plethodontidae และสกุล "Notophthalmus"
การสืบพันธุ์มีทั้งแบบปฏิสนธิภายในและปฏิสนธิภายนอกร่างกาย ตัวอ่อนมีรูปร่างเหมือนวัยรุ่นและตัวเต็มวัย แต่มีเหงือกและมีโครงสร้างของร่างกายบางประการที่เกี่ยวข้องกับการอาศัยอยู่ในน้ำอยู่ เช่น มีครีบหาง มีช่องเปิดเหงือก และไม่มีเปลือกตา ไม่มีกระดูกแมคซิลลา และโครงสร้างเนื้อเยื่อชั้นผิวหนังแตกต่างจากตัวเต็มวัย ซึ่งทั้งหมดนี้จะแปรสภาพเป็นของตัวเต็มวัยเมื่อวัยอ่อนเปลี่ยนรูปร่าง เพดานปากของวัยอ่อนแปรเปลี่ยนสภาพเมื่อเปลี่ยนรูปร่างเช่นเดียวกัน ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของสัตวครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับนี้
การจำแนก.
ปัจจุบัน มีการอนุกรมวิธานซาลาแมนเดอร์และนิวต์ (ชื่อสามัญใช้เรียกซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็ก) ออกเป็นวงศ์ทั้งหมด 10 วงศ์ (3 อันดับย่อย) ใน 68 สกุล และมีชนิดพันธุ์ประมาณ 580 ชนิด ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือและในเขตอบอุ่นของยูเรเชีย แต่บางวงศ์ก็มีการกระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้และอเมริกากลาง รวมถึงบางส่วนของทวีปแอฟริกาและเอเชียกลางตามแนวเทือกเขาหิมาลัยด้วย
ความสัมพันธ์กับมนุษย์.
ซาลาแมนเดอร์และนิวต์ ถูกเรียกชื่อสามัญมาจากสัตว์ประหลาดในเทพปกรณัมกรีก คือ ซาลาแมนเดอร์ ที่เล่ากันว่ามีรูปร่างคล้ายจิ้งจก แต่เมื่ออยู่ในไฟแล้วไม่ตาย ปกติแล้วเป็นสัตว์ที่มนุษย์ไม่ใช้เป็นอาหาร แต่นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง เพราะความน่าสนใจในวงจรชีวิตและหลายชนิดก็มีสีสันสวยงาม และรูปร่างลักษณะที่แปลก โดยชนิดที่ได้รับการยกย่องว่ามีความสวยที่สุด คือ กะท่าง ซึ่งเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในประเทศไทย โดยเฉพาะตัวผู้ในฤดูผสมพันธุ์จะมีแต้มบนลำตัวชัดเจนเป็นสีส้มสด แต่ก็มีความเสี่ยงเป็นชนิดที่ใกล้จะสูญพันธุ์แล้ว 
อีกทั้งยังเลี้ยงไว้เพื่อการศึกษาวิจัยในเรื่องสเต็มเซลล์ของแอกโซลอเติลด้วย
ซาลาแมนเดอร์ยักษ์

ซาลาแมนเดอร์ยักษ์  เป็นสกุลของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำขนาดใหญ่จำพวกซาลาแมนเดอร์ ใช้ชื่อสกุลว่า "Andrias" ในวงศ์ซาลาแมนเดอร์ยักษ์ (Cryptobranchidae)
มีลักษณะเฉพาะ คือ มีช่องเหงือก 1 คู่ ที่ปิด จัดเป็นซาลาแมนเดอร์และสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก โดยอาจยาวได้ถึงเกือบ 2 เมตร พบเฉพาะลำธารหรือแหล่งน้ำที่ใสสะอาด มีออกซิเจนละลายในปริมาณที่สูง และมีอุณหภูมิหนาวเย็น ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก 2 ประเทศเท่านั้น คือ จีน และญี่ปุ่น
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
ธนาคารไทยเครดิต

ธนาคารไทยเครดิต จำกัด (มหาชน)  เป็นธนาคารพาณิชย์ในประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2513 ได้รับอนุญาตจัดตั้งเป็นธนาคาร เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2547 เริ่มเปิดดำเนินกิจการธนาคารพาณิชย์เพื่อรายย่อย เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2550 และได้รับอนุมัติให้ดำเนินกิจการธนาคารพาณิชย์เต็มรูปแบบ ในปี พ.ศ. 2566 มีนาย วานิช ไชยวรรณ เป็นที่ปรึกษาคณะกรรมการธนาคาร
ประวัติ.
ธนาคารไทยเครดิต จำกัด (มหาชน) เริ่มก่อตั้งภายใต้ชื่อ บริษัท กรุงเทพสินทวี จำกัด เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2513 ด้วยการดำเนินธุรกิจที่ซื่อตรงและความเชื่อมั่นที่ได้รับจากลูกค้าอย่างต่อเนื่อง บริษัทจึงเจริญก้าวหน้าเป็นลำดับ ดังนี้ วันที่ 28 มีนาคม 2523 และ 2 กรกฎาคม 2524 ได้จดทะเบียนเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทเครดิตฟองซิเอร์กรุงเทพสินทวี จำกัด และบริษัทเครดิตฟองซิเอร์ไพบูลย์เคหะ จำกัด จากนั้นเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม 2526 ได้จดทะเบียน เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทเครดิตฟองซิเอร์ไทยเคหะ จำกัด ตามลำดับ เพื่อดำเนินธุรกิจให้กู้ยืมเงิน โดยมีหลักประกันตามขอบเขตธุรกรรมของธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์ตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนด
ในวันที่ 28 กรกฎาคม 2547 บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ไทยเคหะ จำกัด ได้ขออนุญาตดำเนิน การจัดตั้งธนาคารพาณิชย์เพื่อรายย่อย และกระทรวงการคลังพิจารณาเห็นชอบให้ดำเนินการ จัดตั้งธนาคารพาณิชย์เพื่อรายย่อย ตามหนังสือ ที่ กค.1004/364 ลงวันที่ 24 ธันวาคม 2547 และได้รับใบอนุญาตให้ประกอบการธนาคารพาณิชย์ และใบอนุญาตให้ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ จากกระทรวงการคลัง เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2549 พร้อมดำเนินการเป็นธนาคารพาณิชย์ เพื่อรายย่อย เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2550 ในนาม "ธนาคารไทยเครดิต เพื่อรายย่อย จำกัด (มหาชน)"
ต่อมาในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ธนาคารได้รับความเห็นชอบจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ให้ยกระดับเป็นธนาคารพาณิชย์เต็มรูปแบบ โดยเริ่มดำเนินการภายใต้ชื่อ "ธนาคารไทยเครดิต จำกัด (มหาชน)" ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน ปีเดียวกัน
สาขาของธนาคาร.
ธนาคารไทยเครดิต มีสาขาที่เป็นสาขาของธนาคารดังต่อไปนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สาขาสินเชื่อเพื่อรายย่อย.
ธนาคารไทยเครดิต มีสาขาที่เป็นสาขาสำหรับสินเชื่อเพื่อรายย่อยดังต่อไปนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สำนักงานนาโนเครดิต.
ธนาคารไทยเครดิต มีสาขาที่เป็นสำนักงานนาโนเครดิตดังต่อไปนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
คาร์ล แฟร์ดีนันท์ เบราน์

คาร์ล แฟร์ดีนันท์ เบราน์ (6 มิถุนายน ค.ศ. 1850 – 20 เมษายน ค.ศ. 1918) เป็นนักประดิษฐ์และนักฟิสิกส์ชาวเยอรมันและได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี ค.ศ. 1909 ร่วมกับกูลเยลโม มาร์โกนี ผลงานของเบราน์มีส่วนสำคัญต่อการพัฒนาของเทคโนโลยีวิทยุและโทรทัศน์
โรงเรียนเสนา &quot;เสนาประสิทธิ์&quot;

โรงเรียนเสนา "เสนาประสิทธิ์" เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาพระนครศรีอยุธยา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณตำบลเสนา อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายแบบสหศึกษา และเป็นและโรงเรียนประจำอำเภอเสนา
ประวัติ.
โรงเรียนเสนา "เสนาประสิทธิ์" มีชื่อเดิมว่า โรงเรียนประจำอำเภอเสนา "เสนาประสิทธิ์" ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2479 โดยระยะแรกใช้สถานที่ของโรงเรียนเหม่นเต็ง โรงเรียนวัดบ้านแพน และแพหน้าที่ว่าการอำเภอเสนาเป็นสถานที่เรียนชั่วคราว และได้ย้ายมายังที่ดิน 12 ไร่ 2 งาน 11 ตารางวา ซึ่งเป็นที่ตั้งปัจจุบัน เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2479
ถัน เย่าเหวิน

ถัน เย่าเหวิน (จีนตัวเต็ม: 譚耀文, จีนตัวย่อ: 谭耀文) นักแสดงและนักร้องชื่อดังของฮ่องกง
เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1969 มีชื่อเล่นว่า อาถัน (阿譚) มีความใฝ่ฝันอยากจะทำงานในวงการบันเทิงมาตั้งแต่เล็ก เมื่ออายุ 16 ปี ได้เรียนการแสดงและการร้องเพลง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1986 ได้เข้าประกวดความสามารถของบริษัท TVB และได้ที่ 7 และได้รับการยอมรับจาก เหมย เย่นฟาง ต่อมาได้ออกอัลบั้มในแนวเพลงที่ไม่ใช่กระแสหลักอย่าง แจ๊ซ จึงไม่ได้รับการตอบรับเท่าที่ควร ในปี ค.ศ. 1992 วอร์เนอร์ มิวสิก จึงไม่ต่อสัญญาให้
จากนั้นจึงหันมาสู่การแสดงเป็นหลัก ในซีรีส์และภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ของฮ่องกง ซึ่งประสบความสำเร็จกว่า มีผลงานต่าง ๆ มากมาย ซึ่งหนึ่งในนั้นได้เคยแสดงในละครโทรทัศน์ที่ทางฮ่องกงผลิตร่วมกับช่อง 3 ของไทย คือ "Split Second" หรือ "ข้ามฟ้าเฉือนคม" ในปี ค.ศ. 2003 โดยแสดงคู่กับ ศรีริต้า เจนเซ่น และฉัตรชัย เปล่งพานิช 2 นักแสดงนำชาวไทย
ชีวิตส่วนตัว สมรสไปเมื่อต้นปี ค.ศ. 2004
ผลงาน.
ซีรีส์
ภาพยนตร์
เทอร์มินอล 21 อโศก

เทอร์มินอล 21 อโศก เป็นศูนย์การค้าแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร บริหารงานโดย ทรัสต์เพื่อการลงทุนในสิทธิการเช่าอสังหาริมทรัพย์ แอล เอช ช้อปปิ้ง เซ็นเตอร์ ภายใต้เครือแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ ร่วมกับสยาม รีเทล ดีเวลอปเมนท์ เจ้าของศูนย์การค้าแฟชั่นไอส์แลนด์ โดยพัฒนาที่ดินบริเวณทางแยกอโศกมนตรีที่เคยเป็นห้องแสดงรถยนต์วอลโวมาก่อนให้เป็นศูนย์การค้าและห้องอยู่อาศัยที่ให้บริการในลักษณะเดียวกับโรงแรม (serviced apartment) ครบวงจร เชื่อมต่อกับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสุขุมวิท สถานีอโศก และรถไฟฟ้ามหานคร สายสีน้ำเงิน สถานีสุขุมวิท ตัวโครงการประกอบด้วยศูนย์การค้า 9 ชั้น และห้องอยู่อาศัยที่ให้บริการในลักษณะเดียวกับโรงแรม 20 ชั้น โดดเด่นด้วยกลยุทธ์แทงค์น้ำ ศูนย์อาหารราคาถูก นับเป็นแม็กเน็ตสำคัญ ทำให้คนใช้บริหารห้างมากขึ้น
ประวัติ.
เทอมินัล อโศก เป็นที่ดิน 9 ไร่ บริเวณซอยสุขุมวิท 19 เดิมเป็นโชว์รถ วอลโว่ โดย อนันต์ อัศวโภคิน ซึ่งเคยพัฒนาแฟชั่นไอส์แลนด์ ในนามสยามรีเทลเป็นประธาน แลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ ร่วมกับ GIC จากสิงค์โปร์ เช่าที่จากตระกูลหวั่งหลี ซี่งเป็นผู้พัฒนาฟิวเจอร์พาร์ค รังสิต มีกำหนดการเช่า 30 ปี เริ่มก่อสร้างปี 2549-2550 แล้วเสร็จปี 2554 เงินลงทุน 6,000 ล้านบาท เทอมินัล 21 ตัวเลข 21 นั้นเอามาจากชื่อซอยสุขุมวิท 21 (ถนนอโศกมนตรี) 
การจัดสรรพื้นที่.
โครงการเทอร์มินอล 21 อโศก ออกแบบโดยยึดแนวคิด "จุดหมายปลายทางแห่งการช็อปปิ้ง" (The Destination for Inspiration) แต่ละชั้นจะตกแต่งเป็นบรรยากาศของเมืองสำคัญของโลก ได้แก่ อิสตันบูล, โรม, ลอนดอน, โตเกียว, แซนแฟรนซิสโก และลอสแอนเจลิส โดยมีพื้นที่สำคัญดังนี้
นอกจากนี้ยังมีทางเชื่อมไปยังสถานีอโศกของรถไฟฟ้าบีทีเอส และสถานีสุขุมวิทของรถไฟฟ้ามหานครสายสีน้ำเงิน อีกด้วย
ตู้ เหวินเจ๋อ

ตู้ เหวินเจ๋อ  นักแสดงชายชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1972 ที่ฮ่องกง
ตู้ เหวินเจ๋อ เริ่มต้นอาชีพนักแสดงจากบทบาทตัวประกอบในละครโทรทัศน์ประเภทน้ำเน่าของ ATV ก่อนจะเข้าสู่การแสดงที่ใหญ่กว่านั้นในปี ค.ศ. 2000 ซึ่งบทบาทส่วนมากจะเป็นไปในแบบตัวประกอบที่ตลก มีสีสัน ต่อมาได้พลิกบทบาทมารับบทดราม่าที่หนักเข้ม กับบท อาคัง ลูกน้องในของแก๊งค์มาเฟียของแซม ใน "Infernal Affairs", "Infernal Affairs II", "Infernal Affairs III" ทั้ง 3 ภาค ในปี ค.ศ. 2002 และ ค.ศ. 2003 ซึ่งแสดงได้ดีจนเป็นที่จดจำ และมีชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยมด้วย ต่อมาได้รับบทนำเป็นครั้งแรกใน "Isabella" ในปี ค.ศ. 2006
นอกจากการเป็นนักแสดงแล้ว ยังเป็นนักจัดรายการวิทยุ โดยเป็นเจ้าของรายการเองชื่อ "On a Clear Day" (在晴朗的一天出發) เป็นรายการโชว์ในตอนเช้า ร่วมกับ อู๋ จินหยู และยังเป็นนักถ่ายภาพสมัครเล่นอีกด้วย
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ เทียน เย่าหนี ซึ่งเป็นนักแสดงเช่นเดียวกัน ในปี ค.ศ. 2005
มิตซูบิชิ เอเอเอ็ม-3

มิตซูบิชิ เอเอเอ็ม-3 (อาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศแบบ 90, 90式空対空誘導弾) เป็นอาวุธปล่อยอากาศสู่อากาศพิสัยใกล้ พัฒนาโดยญี่ปุ่น เริ่มเข้าประจำการตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 90 และถูกแทนที่โดย เอไอเอ็ม-9 ไซด์ไวน์เดอร์
รุกขเทวดา

รุกขเทวดา  คือเทวดาที่สิงสถิตอยู่ตามไม้ต้น คัมภีร์ธัมมปทัฏฐกถาถือว่ารุกขเทวดาอยู่จำพวกเดียวกับพระภูมิ และเป็นเทวดาในชั้นจาตุมหาราชิกา
ส่วน นางไม้ เป็นผีผู้หญิงที่สิงสถิตตามต้นไม้ใหญ่ ศาสนาพุทธถือว่านางไม้เป็นคนธรรพ์ที่ถือกำเนิดอยู่ภายในต้นไม้ และต่างจากรุกขเทวดาตรงที่ เมื่อต้นไม้ที่สิงสถิตนั้นล้มลง รุกขเทวดาจะย้ายไปอาศัยต้นไม้อื่นต่อ แต่นางไม้ยังคงสถิตในต้นไม้นั้นเรื่อยไปแม้ไม้นั้นจะถูกแปรรูปแล้วก็ตาม
นางไม้ตามความเชื่อของไทย จัดเป็นสตรีสาวสวย ไว้ผมยาวประบ่า ห่มผ้าสไบเฉวียงบ่า นุ่งผ้าจีบงดงาม แต่นางไม้ในความเชื่อของชาวตะวันตก หรือที่เรียกว่า "นิมฟ์" มักจะไม่นุ่งห่มเสื้อผ้าอาภรณ์ อาจจะเป็นในแง่ของผีที่ไม่มีความก้าวหน้าด้านการแต่งตัวเคยแต่งกายอย่างไรก็แต่งเช่นนั้น ไม่สวมเสื้อหรือรองเท้า แต่จะสวมหมวกหรือมงกุฎอยู่เสมอไม่ถอดออก
เฉิน เสี่ยวชุน

เฉิน เสี่ยวชุน (จีนตัวเต็ม: 陳小春, จีนตัวย่อ: 陈小春, พินอิน: Chén Xiǎochūn,) นักแสดงและนักร้องชายชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง 
เฉิน เสี่ยวชุนเกิดเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 ที่เมืองฮุ่ยโจว มณฑลกวางตุ้งมีน้องชายหนึ่งคนและน้องสาวสองคน เฉิน เสี่ยวชุนเป็นคนที่รักและให้ความสำคัญกับครอบครัวมาก จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปั๋วชงของฮ่องกง พูดได้ทั้งภาษากวางตุ้ง, จีนกลางและภาษาอังกฤษ โดยเรียนเต้นรำและทำงานนักเต้นก่อนมาเป็นนักแสดงและนักร้อง 
เข้าสู่วงการบันเทิงจากการสมัครอบรมเป็นแดนเซอร์ของสถานีโทรทัศน์ทีวีบีในปี ค.ศ. 1985 เนื่องจากมีพรสวรรค์ด้านดนตรี จึงทำให้เขาได้เติบโตในวงการเพลงจนถึงระดับเป็นนักร้องและนักแสดงดาวรุ่ง ด้วยเทคนิคการร้องเพลงและฝีมือการแสดงที่ยอดเยี่ยมทำให้ได้รับความนิยมจากแฟน ๆ อย่างมาก และทำให้ได้รับรางวัลทางดนตรีและการแสดงมากมาย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993– ค.ศ. 2006 ได้ออกอัลบั้มแล้วทั้งหมด 25 ชุด และได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีทุกชุด 
ด้านผลงานการแสดงมักจะแสดงเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์และซีรีส์หลายเรื่อง อาทิ "Young and Dangerous" ในปี ค.ศ. 1996, "Downtown Torpedoes", "Young and Dangerous 4" และ"" (ให้เสียงพากย์) ในปี ค.ศ. 1997, "Enter The Eagles" และ "Born to be King" ในปี ค.ศ. 1998, "Initial D" ในปี ค.ศ. 2005 และได้รับบทนำใน "The Duke of Mount Deer" หรือ "อุ้ยเสี่ยวป้อ" ซีรีส์ ในปี ค.ศ. 1998, "Escape from Hong Kong Island" ในปี ค.ศ. 2004 และรับบท "เฉินเจิน" ใน "Huo Yuanjia" หรือ "นักชกผู้พิชิต" ในปี ค.ศ. 2008 คู่กับ เจิ้ง อี้เจี้ยน
ด้านชีวิตส่วนตัว สมรสกับ อิง ไฉ่เอ๋อ นักแสดงสาวไปเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ที่ลาสเวกัส
โลร็อง บากโบ

กูดู โลร็อง บากโบ (เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2488) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 4 แห่งโกตดิวัวร์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2543 จนกระทั่งถูกจับกุมในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 มีอาชีพเป็นครูสอนประวัติศาสตร์ ตลอดจนเป็นนักเคมีและนักฟิสิกส์สมัครเล่น
บากโบเคยถูกจำคุกในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 และอีกครั้งในต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 และเขาได้ในชีวิตพลัดถิ่นในฝรั่งเศสระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 ส่วนใหญ่ อันเป็นผลมาจากการเคลื่อนไหวสหภาพของเขา บากโบก่อตั้งแนวหน้าประชาชนไอวอเรียน (FPI) ขึ้น ใน พ.ศ. 2525 และลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับเฟลิกซ์ อูฟูแว็ต-บัวญี (Félix Houphouët-Boigny) ซึ่งไม่ประสบผลสำเร็จ ในยุคเริ่มต้นของการเมืองแบบหลายพรรคใน พ.ศ. 2533 แต่ก็ชนะได้ที่นั่งในสภานิติบัญญัติแห่งโกตดิวัวร์
บากโบดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีหลังรอแบร์ เกอี (Robert Guéï) หัวหน้าคณะรัฐประหาร ห้ามนักการเมืองชั้นนำคนอื่นมิให้ลงแข่งกับบากโบในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 บากโบอ้างชัยชนะหลังการเลือกตั้งและผู้สนับสนุนยึดท้องถนนและโค่นเกอี บากโบเป็นประธานาธิบดีหลังจากนั้น
หลังการเลือกตั้งประธานาธิบดี พ.ศ. 2553 บากโบท้าทายการนับผลคะแนนเลือกตั้ง กล่าวหาว่ามีการโกง และปฏิเสธจะลงจากตำแหน่ง เขาเรียกร้องให้ประกาศให้ผลการเลือกตั้งจากเก้าภูมิภาคของประเทศเป็นโมฆะ อาลาซาน วาตารา (Alassane Ouattara) ถูกประกาศว่าเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง และได้รับการรับรองเช่นนั้นจากผู้สังเกตการณ์เลือกตั้ง และประชาคมระหว่างประเทศ หลังความขัดแย้งภายในช่วงสั้น ๆ บากโบถูกจับกุมโดยกองทัพสาธารณรัฐนิยมแห่งไอวอรีโคสต์
เสอ ซือม่าน

เสอ ซือม่าน หรือ หวี ซือมั่น (#เปลี่ยนทาง , อักษรโรมัน: Charmaine Sheh (Sze-man)) นักแสดงหญิงชาวฮ่องกงที่มีชื่อเสียง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแบบละครโทรทัศน์หรือซีรีส์ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1975 ที่ฮ่องกง มีชื่อเล่นว่า อาเสอ (阿佘) เกิดในครอบครัวที่มีแม่ พ่อเลี้ยง พี่ชายและน้องชายอย่างละคน ส่วนพ่อที่แท้จริงเสียชีวิตไปตั้งแต่เธอยังไม่เกิด
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ฮ่องกงแล้ว ได้ไปเรียนต่อด้านการจัดการโรงแรมที่ลูเซิร์น สวิตเซอร์แลนด์ สามารถใช้ภาษาอังกฤษและเยอรมันได้ดี เมื่อเรียนจบจึงกลับมาหางานทำที่ฮ่องกง ระหว่างนั้นแม่เธอแนะนำให้เข้าประกวดนางงามฮ่องกงเมื่อปี ค.ศ. 1997 จึงเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ได้เข้าสู่วงการบันเทิง ซึ่งผลการประกวดเธอได้ตำแหน่งรองอันดับ 2 ทำให้สถานีโทรทัศน์ทีวีบีเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัดในปี ค.ศ. 1998 และได้รับบทเด่นทันที แม้ไม่ใช่นางเอก ในผลงานเรื่องแรก ๆ เช่น "Time Off" ปี ค.ศ. 1998, "Flying Fox of Snowy Mountain" หรือ "จิ้งจอกภูเขาหิมะ", "Detective Investigation Files IV" หรือ "คดีดังกองปราบ" และ"Crimson Sabre" หรือ "กระบี่เลือดสะท้านบู๊ลิ้ม" ในปี ค.ศ. 1999, "The Heaven Sword and Dragon Saber" หรือ "ดาบมังกรหยก" ในปี ค.ศ. 2000
ต่อมาได้รับบทนางเอกเป็นครั้งแรกจากเรื่อง "Return of the Cuckoo" หรือ "หัวใจปรารถนา" ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะในตัวของนักแสดงนำ และค่อย ๆ มีชื่อเสียงขึ้นมาพร้อมกับรับบทที่หลากหลายมากขึ้น
ในปี ค.ศ. 2006 ได้รับคว้ารางวัล 4 นางเอกยอดนิยมร่วมกับ หลิน ซินหยู ของไต้หวัน, เจ้า เวย และหลิว อี้เฟย์ จากจีนแผ่นดินใหญ่
ผลงานที่มีชื่อเสียงในปัจจุบัน ได้แก่ "The Drive of Life" ในปี ค.ศ. 2007 และ "4 in Love" หรือ "ศึกบุปผาวังมังกร" ในปี ค.ศ. 2011 รวมถึงบทบาท จี้ฮองเฮา จาก เล่ห์รักวังต้องห้าม ในปี 2018
ตี๋ ชิง

ตี๋ ชิง ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ เต็กเซง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (ค.ศ. 1008–1057) เป็นขุนทหารแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ (北宋) ของจักรวรรดิจีน
ประวัติ.
ตี๋ ชิง เกิดในครอบครัวยากจนที่ซีเหอ (西河) ในเฝินโจว (汾州) ปัจจุบัน คือ เฝินหยาง (汾陽) ในชานซี (山西) จุดเด่นของเขา คือ สักหน้า และเก่งกาจการยิงธนูบนหลังม้า
ค.ศ. 1038 รัชกาลจักรพรรดิซ่งเหรินจง (宋仁宗) เขาได้รับแต่งตั้งเป็นจื่อฮุยฉื่อ (指揮使) แห่งหยานโจว (延州) ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของฉ่านซี (陕西) และเขาได้ร่วมรบในสงครามระหว่างราชวงศ์ซ่งกับเพื่อนบ้าน คือ เซี่ยตะวันตก (西夏) แต่ละครั้งที่ออกรบ เขาจะสวมหน้ากากทำจากสัมฤทธิ์และปล่อยผมเผ้ายุ่งเหยิง ผลงานของเขาทำให้เขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นชูมี่ฟู่ฉื่อ (樞密副使) ซึ่งช่วยบัญชาการชูมี่เยฺวี่ยน (樞密院)
แม้เขาเป็นทหาร แต่ก็เป็นที่ทราบกันว่า เขาสนิทสนมกับขุนนางพลเรือนหลายคน เช่น ฟ่าน จ้งยาน (范仲淹), หาน ฉี (韓琦), และอิ่น จู (尹洙) ฟ่าน จ้งยาน ยังเคยนำสำเนาพงศาวดาร "จั่วจฺวั้น" (左傳) มาให้เขาอ่าน นอกจากนี้ เขายังเล่าเรียนด้านยุทธศาสตร์ทหารจนแตกฉาน
ตลอดชีวิตราชการของเขา เขาได้ร่วมสงคราม 25 สงคราม คราวที่มีชื่อที่สุด คือ การบุกด่านคุนหลุน (崑崙關) ในคืนวันที่ 15 เดือนอ้าย ค.ศ. 1053
เขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1057 อายุ 48 ปี
ตำนาน.
ตี๋ ชิง พร้อมด้วยขุนศึกตระกูลหยาง และเปาบุ้นจิ้น เป็นตัวละครหลักในนวนิยาย 3 เรื่อง ซึ่งหลี อฺวี่ถัง (李雨堂) ประพันธ์ขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิง (清朝) คือ "บ้วนฮ่วยเหลา" (萬花樓; "หอหมื่นบุปผา"), "อู๋หู่ผิงซี" (五虎平西; "ห้าเสือพิชิตประจิม"), และ "อู๋หู่ผิงหนาน" (五虎平南; "ห้าเสือพิชิตปักษ์ใต้")
ในนวนิยายข้างต้น บิดาของเขาเป็นขุนนางพลเรือนนาม ตี้ กฺว่าง (狄廣), มารดาของเขา คือ นางเมิ่ง (孟氏), และป้าของเขา คือ ตี๋ เชียนจิน (狄千金) ซึ่งสมรสกับอ๋องแปด (八王) พระปิตุลาของจักรพรรดิซ่งเหรินจง
สงวนลิขสิทธิ์

สงวนลิขสิทธิ์  เป็นวลีที่กำเนิดขึ้นในกฎหมายลิขสิทธิ์โดยเป็นส่วนหนึ่งของข้อความสงวนลิขสิทธิ์ วลีดังกล่าวระบุว่าผู้ถือลิขสิทธิ์สงวน หรือถือสิทธิ์ทั้งหมดซึ่งกำหนดโดยกฎหมายลิขสิทธิ์ เช่น การแจกจ่าย การแสดง และการสร้างสรรค์ผลงานดัดแปลง ไว้เพื่อการใช้สอยของตน นั่นคือ พวกเขาไม่ได้สละซึ่งสิทธิ์ใด ๆ ที่กล่าวมา กฎหมายลิขสิทธิ์ในประเทศส่วนใหญ่ไม่กำหนดใหต้องมีประกาศดังนี้แล้ว แต่วลีดังกล่าวยังมีอยู่ หลายคนอาจเข้าใจจากการใช้โดยทั่วไปว่าวลีดังกล่าวหมายความถึงสิทธิตามกฎหมายใด ๆ หากเดิมวลีดังกล่าวเกี่ยวข้องเฉพาะกับลิขสิทธิ์เท่านั้น
ในอดีต วลีดังกล่าวจำเป็นต้องระบุตามผลของอนุสัญญาบัวโนสไอเรส ค.ศ. 1910 ซึ่งสั่งให้ต้องมีข้อความสงวนสิทธิ์เพื่อให้ได้รับการคุ้มครองในประเทศผู้ลงนามอนุสัญญา วลีดังกล่าวนั้นกำหนดให้ต้องเพิ่มเป็นข้อความลายลักษณ์อักษรว่าสิทธิ์ทั้งหมดซึ่งได้มาภายใต้กฎหมายลิขสิทธิ์ที่มีอยู่ (อย่างเช่น สิทธิ์ในการตีพิมพ์ผลงานในพื้นที่หนึ่ง ๆ) นั้น ผู้ถือลิขสิทธิ์ถือไว้ และอาจมีการดำเนินการตามกฎหมายต่อการละเมิดลิขสิทธิ์
ข้อกำหนดให้ต้องเพิ่มข้อความนี้นั้นเลิกใช้และถูกคัดค้านอย่างสำคัญในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2000 เมื่อนิคารากัวเป็นภาคีประเทศสุดท้ายของอนุสัญญาบัวโนสไอเรสที่ได้เป็นภาคีผู้ลงนามอนุสัญญาเบิร์นว่าด้วยการคุ้มครองงานวรรณกรรมและศิลปกรรมเช่นกัน โดยก่อนหน้านั้น ทุกประเทศที่เป็นภาคีของอนุสัญญาบัวโนสไอเรส (ซึ่งเป็นสนธิสัญญาด้านลิขสิทธิ์ฉบับเดียวที่กำหนดให้มีการใช้ข้อความนี้) เป็นภาคีอนุสัญญาเบิร์นเช่นกัน ซึ่งกำหนดให้การคุ้มครองมีผลโดยไม่ต้องมีข้อความสงวนลิขสิทธิ์อย่างเป็นทางการแต่อย่างใด
เนื่องจากกฎหมายลิขสิทธิ์ไม่ตรงไปตรงมา และไม่ค่อยเป็นที่เข้าใจอย่างกว้างขวางในรายละเอียด ตลอดจนข้อกำหนดเดิมของอนุสัญญาบัวโนสไอเรสและการคัดค้านวลีดังกล่าวในปัจจุบันไม่เป็นที่รู้กันโดยทั่วไป วลีดังกล่าวจึงยังพบใช้กันอยู่อย่างแพร่หลายและเป็นธรรมเนียมอันสะดวกซึ่งศิลปิน นักเขียน และผู้สร้างสรรค์ผลงานใช้กันอย่างกว้างขวาง เพื่อป้องกันความกำกวมและประกาศชัดเจนถึงคำเตือนว่าเนื้อหาของตนนั้นไม่อาจถูกคัดลอกได้อย่างเสรี
ข้อความสงวนลิขสิทธิ์

ข้อความสงวนลิขสิทธิ์  ซึ่งอาจเป็นสัญลักษณ์หรือวลีก็ได้ เป็นการแจ้งผู้ใช้ถึงการอ้างบุริมสิทธิ์ในการเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ในผลงานจัดพิมพ์
กฎหมายลิขสิทธิ์แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ และข้อความสงวนลิขสิทธิ์จำเป็นต้องมีในราว 20 ประเทศสำหรับผลงานที่จะได้รับการคุ้มครองภายใต้ลิขสิทธิ์ ก่อน พ.ศ. 2532 ผลงานจัดพิมพ์ทั้งหมดในสหรัฐอเมริกาจำเป็นต้องมีข้อความสงวนลิขสิทธิ์ หรือสัญลักษณ์ © ตามด้วยวันที่จัดพิมพ์และชื่อเจ้าของลิขสิทธิ์ จึงจะได้รับการคุ้มครองโดยลิขสิทธิ์ แต่ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว และการใช้ข้อความลิขสิทธิ์ปัจจุบันแล้วแต่เลือกในสหรัฐอเมริกา แม้เจ้าของลิขสิทธิ์จำนวนมากยังใช้เพื่อยับยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ หรือเป็นข้อความว่า เจ้าของเจตนาถือครองการอ้างลิขสิทธิ์อยู่
หลวงปู่ผินะ ปิยธโร

ประวัติ.
หลวงปู่ผินะ ปิยธโร ท่านเกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2456 ณ บ้านหัวลำโพง อ.ทัพทัน จ.อุทัยธานี ในช่วงวัยเด็กท่านมีโรคประจำตัวที่รักษาไม่หาย หลังจากการร้องให้ทุกครั้ง ท่านมักจะชักจนหน้าเขียว และมารดาได้พาไปหาหมอรักษาโรค หลวงพ่อสิน ได้บอกถึงรางว่า ชื่อ ทวายนั้นเป็นความหมายที่เป็นกาลกิณี จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น ผินะ แปลว่า หันหน้า, หันหลัง, เปลี่ยนทิศทาง, ไม่แยแส, หรือเลิกคบกัน นับแต่นั้นอาการดังกล่าวได้ทุเลาลง จากนั้นหลังจากโยมบิดาได้เสียชีวิตลง ท่านจึงได้บรรพชาเป็นสามเณร และเมื่ออายุครบบวชท่านจึงได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2481 ณ วัดหนองเต่า โดยมีพระครูอุดมคุณาภรณ์ เจ้าคณะอำเภอทัพทัน เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระมหาอำนวย เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ในระหว่างเป็นพระภิกษุ ท่านได้ขออนุญาตเจ้าอาวาสออกธุดงค์ไปจำพรรษาที่ วัดเกาะเทพเทโพ หลังจากอุปสมบทแล้วเพียง 20 วัน ท่านจึงขอสึกออกมา เพราะยังกลัวศพอยู่ อยู่มาได้เพียง 11 วัน โยมมารดาก็ถึงแก่กรรมลงอีก ต่อมาก็เจาะจงมาที่พระภิกษุผินะ จูงศพให้ได้ เพราะเป็นโรคฝีในท้อง สับปเหร่อก็ผ่าท้องให้ดู ท่านก็ฉันอาหารไม่ได้ถึง 3 - 4 วัน และมีอาการนอนไม่ค่อยหลับ จึงขอเจ้าอาวาสไปพักที่อื่นสัก 5 วัน แล้วจะกลบมาลาสิกขาบท หลวงพ่อคำก็ได้สอบถามท่านและพระภิกษุอีก 1 รูป เป็นคนกลัวผี ก็สั่งสอนว่า สังขารของคนื่อนนั้นมันก็เหมือนกับของเรา จะรังเกียจไปทำไม ต่อมาท่านได้อยู่กับหลวงพ่อคำที่วัดเกาะเทพเทโพ อยู่ในหนึ่งเดือนเต็ม ๆ ก็เลิกกลัวผี เกิดมานะว่าท่านจะบวชตลอดชีวิต ต่อมาท่านึงได้เดินทางแสวงธรรมหาพระคณาจารย์เพื่อเรียนศึกษาวิปัสสนากรรมฐาน โดยมุ่งหน้าไปที่ วัดถ้ำตะโก แต่ก็ต้องผิดหวังเพราะ หลวงพ่อท่านได้มรณภาพไปก่อนหน้านั้นแล้ว ด้วยใจที่มานะ ท่านจึงได้อยู่จำพรรษาอยู่ที่ วัดถ้ำตะโก 2 พรรษา (พ.ศ. 2482 - 2484 หลังจากนั้น ท่านได้จาริกธุดงค์ไปฝากตัวเป็นลูกศิษย์กับ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ได้อบรมบ่งนิสัยในการรักสันโดษ ออกธุดงค์มาเรื่อย ๆ ก็มาถึงที่ตำบลบ้านสนมลาว อันเป็นบ้านเก่าแก่ที่สร้างขึ้นมาตั้งแต่สมัยอยุธยาเป็นราชธานี (3 เมษายน พ.ศ. 1893 - 7 เมษายน พ.ศ. 2310) หลวงพ่อท่านเริ่มอาพาธและถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ก่อนหน้านี้หลวงพ่อผินะได้ทำหนังสือเขียนสั่งไว้ มีใจความว่า "เมื่อฉันละสังขาร ขอให้ปฏิบัติตามนี้ คือ ห้ามฉีดยาศพโดยเด็ดขาด ให้เก็บศพไว้ในสภาพนั่งขัดสมาธิ ให้บรรจุศพไว้ในที่เตรียมไว้ ณ สุสานผินะ ไม่ต้องมีการสวดศพ ไม่ต้องบอกคนมาก ห้ามเผาศพโดยเด็ดขาด" สั่ง ณ วันที่ 4 ตุลาคม 2545 ลงชื่อ พระผินะ ปิยธโร พระอาจารย์ใหญ่ประธานคณะปฏิบัติธรรม วัดสนมลาววิหาร ด้วยเกิดเหตุปรากฏการณ์ความมหัศจรรย์ ภายหลังการมรณภาพลงอย่างสงบของ "หลวงพ่อผินะ ปิยธโร" สิริอายุ 89 ปี เจ้าอาวาสวัดสนมลาว ร่างหลวงพ่อผินะนั่งหมดลมหายใจในท่านั่งขัดสมาธิอย่างสงบ เหตุที่ไม่ปกติเพราะท่านมรณภาพเวลาประมาณ 05.14 น. แต่เวลาล่วงเลยกว่า 12 ชั่วโมงแล้วร่างกายเนื้อตัวท่านยังอ่อนนิ่ม ไม่คล้ายดังคนที่หมดลมหายใจแต่อย่างใด
โซล เมโทร

โซล เมโทร เป็นหนึ่งในบริษัทที่ดำเนินการรถไฟใต้ดินโซล (เฉพาะสาย 1-4)
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปัณฑพล ประสารราชกิจ

ปัณฑพล ประสารราชกิจ (เกิด 23 กันยายน พ.ศ. 2528; ชื่อเล่น โอม) เป็นนักร้องนำของวงดนตรีค็อกเทล ผู้ประพันธ์และโปรดิวเซอร์เพลงให้กับหลากหลายศิลปิน และอาจารย์พิเศษด้านนิติศาสตร์ และเป็นผู้ร่วมก่อตั้งค่ายเพลงยีนแล็บ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ประวัติ.
ปัณฑพล ประสารราชกิจ เกิดในกรุงเทพมหานคร ประเทศไทย เขาเป็นบุตรชายของ พล.ต.อ. วัชรพล ประสารราชกิจ อดีตรักษาราชการแทนผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ กับ รศ.ปิยานันท์ ประสารราชกิจ อดีตอาจารย์ประจำภาควิชาสถาปัตยกรรมภายใน คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เขาสมรสกับนันท์นภัส ลีลาภิรมย์ โดยมีบุตรแล้วสองคน เขายังมีศักดิ์เป็นหลานของ อนันต์ กรุแก้ว อดีตอธิการบดีวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา และเป็นเหลนของพระยาผดุงวิทยาเสริม (กำจัด พลางกูร)
เขาจบการศึกษาระดับอนุบาลจากโรงเรียนอนุบาลจุไรรัตน์ ประถมศึกษา และมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาการเมืองการปกครอง และนิติศาสตรบัณฑิต คณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สาขากฎหมายมหาชน เกียรตินิยมอันดับ 1 รวมทั้ง นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขานิติปรัชญาและประวัติศาสตร์กฎหมาย มหาวิทยาลัยปักกิ่ง
การทำงาน.
ด้านดนตรี.
ปัณฑพล เริ่มงานด้านดนตรีจากการรวมกลุ่มวงดนตรีหลาย ๆ กลุ่มในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา มาออกอัลบั้มที่ใช้ชื่อว่า Cocktail นั้นจึงเป็นจุดเริ่มต้นของวงดนตรีค็อกเทล ที่เขาเป็นนักร้องนำมาตั้งแต่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545 ปัจจุบันค็อกเทล มีผลงานมาแล้วทั้งสิ้น 9 อัลบั้ม 3 อีพี และเพลงเดี่ยวอีกมากมาย รวมแล้วมากกว่า 100 เพลง ซึ่งมีเพลงที่ได้รับความนิยมจากหมู่สังคมไทยหลากหลายเพลง เช่น เธอทำให้ฉันเสียใจ, คุกเข่า, โปรดเถิดรัก, เธอ, คู่ชีวิต, ช่างมัน, ไม่เป็นรอง รวมถึงยังเป็นนักร้องเดี่ยวในบางโอกาส อีกทั้งปัณฑพลยังเป็นนักแต่งเนื้อรอง ทำนอง หรือเป็นโปรดิวเซอร์ ให้กับหลากหลายศิลปิน และยังเป็นผู้บริหารค่ายเพลง ยีนแล็บ (Gene Lab) ซึ่งเป็นต้นสังกัดของค็อกเทล อีกด้วย
ปัณฑพล ยังเคยเข้าร่วมแข่งขันรายการ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง ในซีซั่นที่ 2 โดยเขาสวมใส่หน้ากากหอยนางรม เนื่องจากตัวเขาชอบรับประทานหอยนางรม โดยในรอบที่ 2 ของกลุ่ม C เขาได้ร้องเพลง ตราบธุรีดิน ต้นฉบับโดย ปู่จ๋าน ลองไมค์ ซึ่งได้กระแสตอบรับที่ดีอย่างล้นหลาม และวิดิโอการร้องเพลงของเขาบนยูทูบ ได้เป็นคลิปวิดีโอที่มาแรงเป็นที่นิยมอันดับที่ 1 ของโลกประจำปี พ.ศ. 2560 อย่างไรก็ดี เขาแพ้ให้กับหน้ากากเต่า (ปนัดดา เรืองวุฒิ) ในรอบสุดท้ายของกลุ่ม C
รถไฟใต้ดินเซบิยา

รถไฟใต้ดินเซบิยา  เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองเซบิยา ประเทศสเปน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่ 6 ในสเปน ต่อจากรถไฟใต้ดินมาดริด รถไฟใต้ดินบาร์เซโลนา รถไฟใต้ดินบาเลนเซีย รถไฟใต้ดินบิลบาโอ และรถไฟใต้ดินปัลมา แต่มีผู้โดยสารหนาแน่นเป็นอันดับที่ 5 ของประเทศ
รถไฟใต้ดินเฉิ่นหยาง

รถไฟใต้ดินเฉิ่นหยาง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองเฉิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่เจ็ดในจีนแผ่นดินใหญ่
โครงข่าย.
ปัจจุบันมีจำนวน 2 เส้นทาง
คลับเลิฟ (วงดนตรี)

เมกเกอร์เฮดเลิฟโปรเจกต์ หรือ คลับเลิฟ  เป็นโปรเจกต์พิเศษของทางสังกัด เมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ผลงานที่เป็นที่รู้จักคือเพลง "รูปเหงาๆ"
ประวัติ.
เมกเกอร์เฮดเลิฟโปรเจกต์ หรือภายใต้วง คลับเลิฟ  ประกอบสามาชิกทั้งหมด 6 คนด้วยกัน ได้แก่ ตะวัน จารุจินดา (เติ้ล) ,แมทธิว ดีน ฉันทวานิช (แมทธิว) , เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (ลิซ่า) , นาวิน เยาวพลกุล (นาวิน ต้าร์) ,ไบรโอนี่ รอดโพธิ์ทอง สไมท์ (เคท) และ กรรณิการ์ วนะเกียรติกุล (ซานย์) 
มีผลงานอัลบั้มทั้งหมด 1 ชุด อัลบั้ม Club Love โดยมีเพลงเปิดตัวตามชื่ออัลบั้ม ออกวางจำหน่ายเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักกันอย่างมากคือเพลง รูปเหงาๆ (ร้องโดย: ไบรโอนี่ ลิซ่า ซายน์) และเพลง 3 เศร้า (ร้องโดย: ไบรโอนี่ แมทธิว ต้าร์)
ชยาภา วงศ์สวัสดิ์

ชยาภา วงศ์สวัสดิ์ (ชื่อเล่น: เชอรี่) อดีตข้าราชการอัยการชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้อง ในสังกัดเมกเกอร์เฮด เครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ประวัติ.
ชยาภาเกิดเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 เป็นธิดาคนสุดท้อง ของสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 26 กับเยาวภา (นามสกุลเดิม: ชินวัตร) เธอจึงเป็นหลานสาวของ พ.ต.ท.ดร. ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 23 และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับแพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรีไทย คนที่ 31 ชยาภามีพี่ชาย 1 คนคือ ยศชนัน (เชน) และพี่สาว 1 คนคือ ชินณิชา (เชียร์)
ชยาภาสนใจการร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก และใฝ่ฝันว่าจะได้ออกอัลบั้มของตนเอง ซึ่งเยาวภาสนับสนุนให้เข้าเรียนร้องเพลง กับครูอ้วน-มณีนุช เสมรสุต และตั้งวงดนตรีกับเพื่อนๆ ที่โรงเรียนสตรีวิทยา ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 ชยาภาเข้าทดสอบเสียง กับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ แต่ไม่ผ่าน เยาวภาจึงเปิดบริษัท สตรอง พอยต์ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จำกัด (Strong Point Entertainment) เพื่อผลิตและจัดจำหน่าย อัลบั้มชุดแรกของชยาภา "เชอรี่ ซีเครท ซี" (Cherry - SECRET C) ซึ่งเพลงส่วนมากใช้แนวอิเล็กทรอนิกส์ป๊อป ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ค่ายเพลงเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ทำสัญญากับชยาภา ให้เข้าเป็นนักร้องในสังกัด และออกอัลบั้มที่สอง "เชอร์รี่ ชยาภา" ขณะที่กำลังศึกษาชั้นปีที่ 2 คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
เมื่อจบการศึกษา ชยาภาก็ยุติผลงานวงการบันเทิง แล้วเข้าศึกษาต่อจนสำเร็จเป็นเนติบัณฑิตไทย จากนั้นไปศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา แล้วกลับมารับราชการ เป็นอัยการในประเทศไทย ต่อมาเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ชยาภาเข้าพิธีหมั้น และพิธีมงคลสมรสกับ นัม ลีนาล (Lynal Nam) ชาวกัมพูชา บุตรชายของ เซียง นัม นักการเมืองระดับนำของกัมพูชา กับมาดามอ้วน วันลี ที่โรงแรมพลาซาแอทธินี รอยัลเมอริเดียน กรุงเทพมหานคร และในปลายเดือนเดียวกัน มีพิธีฉลองสมรส ที่โรงแรมซิตีอังกอร์ จังหวัดเสียมราฐ ประเทศกัมพูชา โดยมารดาของชยาภาและนัม แนะนำให้รู้จักกัน และติดต่อกันเรื่อยมา จนกระทั่งตกลงคบหากัน นอกจากนั้น เขายังเป็นผู้ถือหุ้น บริษัท แอสคอน คอนสตรัคชั่น จำกัด (มหาชน)
เทศกาลภาพยนตร์โลกแห่งกรุงเทพฯ

เทศกาลภาพยนตร์โลกแห่งกรุงเทพฯ  เป็นเทศกาลภาพยนตร์ที่จัดขึ้นในกรุงเทพมหานคร เริ่มจัดเมื่อปี 2546 โดยเนชั่นมัลติมีเดียกรุ๊ป โดยกำหนดจัดงานในช่วงปลายเดือนตุลาคมถึงต้นเดือนพฤศจิกายนของทุกปี
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 เทศกาลได้ใช้พื้นที่ของเอสเอฟ เวิลด์ ซีเนม่า เซ็นทรัลเวิลด์ เป็นสถานที่จัดงาน โดยหลังจากงานในปี พ.ศ. 2560 เทศกาลได้ว่างเว้นการจัดไป 5 ปี และกลับมาจัดอีกครั้งในปี พ.ศ. 2565 และจัดต่อเนื่องทุกปีจนถึงปัจจุบัน
บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่น

บัณฑิตหน้าใส หัวใจว้าวุ่น (ฮันกึล: 성균관 스캔들, ซ็องกยุนกวัน ซือแคนดึล) เป็นละครโทรทัศน์แนวย้อนยุคปนโรแมนติกคอมเมดี้ มีที่มาจากนิยายเรื่องหนึ่งที่ชื่อว่า "The Lives of Sungkyunkwan Confucian Scholars" เขียนโดย จอง อึนกวอล ซึ่งนำมาเขียนเป็นบทละครโดยคิมแทฮี กำกับโดย คิม วอนซอก และ ฮวาง อินฮยอก ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ KBS2 ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 21.55 น. ตั้งแต่วันจันทร์ที่ 30 สิงหาคม ถึงวันอังคารที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 มีความยาว 16 ตอน ส่วนในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 09:15 – 11.00 น. ระหว่างวันเสาร์ที่ 6 สิงหาคม ถึงวันอาทิย์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2554 
ละครเรื่องนี้ได้รับกระแสตอบรับเป็นอย่างดีในประเทศเกาหลีใต้ ประเทศไทย และประเทศอื่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยเฉพาะคู่ของยู อาอิน และซง จุงกิ ที่ได้รับรางวัล Best Couple Award จากสถานีโทรทัศน์ KBS2 และปาร์ค ยูชอน ที่ประสบความสำเร็จอย่างมาก 
เนื้อเรื่องย่อ.
คิม ยุนฮี หญิงสาวผู้ตกยาก ต้องปลอมเป็นชายเพื่อรับจ้างการสอบเข้าซองคยุนกวาน ที่เป็นมหาวิทยาลัยชื่อดังในสมัยโชซอนแหล่งอบรมบัณฑิตผู้ซึ่งจะสำเร็จการศึกษาและออกมาเป็นขุนนางรับใช้บ้านเมืองและประชาชน เพราะเธอต้องหาเงินเลี้ยงแม่ และคิม ยุนชิก น้องชายของเธอที่มีเจ็บป่วยตลอดเวลา ในการสอบครั้งนี้ทำให้เธอได้พบกับอี ซอนจุน ลูกชายรัฐมนตรีฝ่ายซ้ายแห่งราชสำนัก ซอนจุนเป็นคนซื่อตรง ยึดถือความถูกต้องเป็นที่สุด เขาจับได้ว่ายุนฮีโกงการสอบ ยุนฮีจึงหลบหนีไป แต่ว่าซอนจุนก็รู้สึกประทับใจในความสามารถของยุนฮี เขาพยายามตามหาเธอและให้เธอเข้าสอบอีกครั้ง ในที่สุดทั้งคู่ก็สอบผ่านและได้เข้าเรียนในซองคยุนกวาน โดยยุนฮี ต้องปลอมตัวเป็นชายและใช้ชื่อคิม ยุนชิก เพื่อเข้าเรียนในซองคยุนกวาน
ฮา อินซู ลูกชายของท่านรัฐมนตรีกลาโหม ไม่ค่อยชอบหน้าซอนจุนและยุนชิกสักเท่าไหร่ ฮา อินซู จึงวางแผนที่จะกำจัดน้องใหม่ทั้งสอง ในขณะที่ซอนจุนและยุนชิกกลายเป็นเพื่อนรักกัน และยังนอนร่วมห้องเดียวกันอีกด้วย อย่างไรก็ตามมุน แจชิน เพื่อนสนิทอีดคนหนึ่งของทั้งคู่รู้ความจริงว่าคิม ยุนชิกเป็นผู้หญิง ความรู้สึกเดิมที่เคยมีก็เปลี่ยนไป ซอนจุนเองก็รู้สึกแปลกๆ กับคิม ยุนชิก เช่นกัน พร้อมกันนั้นเองกู ยงฮา เพื่อนสนิทอีกคนหนึ่งเริ่มสงสัยว่าลี ซอนจุน และมุน แจชิน แอบชอบคิม ยุนชิก จึงวางแผนลองใจทั้งคู่ เป็นเหตุทำให้ยุนชิกและซอนจุนผิดใจกัน เพื่อที่จะได้รู้ความรู้สึกที่แท้จริงและคลี่คลายเหตุการณ์ที่ยุ่งเหยิงในซองคยุนกวานในขณะนั้น ทั้งคู่ต้องฟันฝ่าอุปสรรคอีกมากมาย
บิลบอร์ดมิวสิกอะวอดส์ 2013

บิลบอร์ดมิวสิกอะวอดส์ 2013  เป็นรางวัลแห่งวงการดนตรีอเมริกัน ที่จัดขึ้นโดยนิตยสารเกี่ยวกับอุตสาหกรรมเพลงในอเมริกา "บิลบอร์ด" ซึ่งงานประกาศผลรางวัลจัดขึ้นที่เอ็มจีเอ็มแกรนด์การ์เดนอารีนา ในนครลาสเวกัส รัฐเนวาดา ประเทศสหรัฐอเมริกา จัดขึ้นในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 ถ่ายทอดสดผ่านทางเอบีซี โดยมีพิธีกรประจำงานคือ "เทรซี มอร์แกน" ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลศิลปินแห่งปีได้แก่ "เทย์เลอร์ สวิฟต์" และยังเป็นผู้ที่ได้รับรางวัลเยอะที่สุดในปีนี้ด้วย ด้วยรางวัลทั้งหมด 8 รางวัลจากการเสนอชื่อเข้าชิงทั้งหมด 11 รางวัล นอกจากนี้ยังมีการมอบรางวัลสาขาใหม่คือ "รางวัลบิลบอร์ดไมล์สโตน" (Billboard Milestone Award) สนับสนุนโดย เชฟโรเลต ซึ่งผู้ที่ได้รับรางวัลนี้คือ "จัสติน บีเบอร์"
งานประกาศผลรางวัล.
งานประกาศผลรางวัลของ บิลบอร์ดมิวสิกอะวอดส์ 2013 จัดขึ้นที่เอ็มจีเอ็ม แกรนด์ การ์เด้น อารีนา ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 มีศิลปินจำนวนมากมาร่วมเดินพรมน้ำเงิน (Blue Carpet) ซึ่งแตกต่างจากงานอื่น ๆ ที่นิยมเดินพรมแดง งานประกาศผลรางวัลดำเนินเรื่องโดย เทรซี มอร์แกน นักแสดงตลกชาวอเมริกัน เริ่มด้วยการโชว์ของ บรูโน มาร์ส ก่อนที่จะเป็นการประกาศรางวัลสาขาแรกและสาขาถัด ๆ ไป โดยมีการแสดงจากศิลปินหลายคนที่ให้น่าสนใจเช่นเดียวกับการประกาศผลรางวัล เช่น เทย์เลอร์ สวิฟต์, จัสติน บีเบอร์, คริส บราวน์, เจนนิเฟอร์ โลเปซ และนิกกี มินาจ การประกาศผลรางวัลในงานนั้นประกาศเพียงแค่ 14 สาขา ได้แก่ รางวัลศิลปินแห่งปี, รางวัลศิลปินหน้าใหม่แห่งปี, รางวัลบิลบอร์ดไมล์สโตน, รางวัลศิลปินชายยอดนิยมแห่งปี, รางวัล Top Radio Songs Artist, รางวัล Top Billboard 200 Album, รางวัลศิลปินทัวร์แห่งปี, รางวัล Icon Award, รางวัลศิลปินเพลงร็อคแห่งปี, รางวัลเพลงอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์แห่งปี, รางวัลศิลปินเพลงสตรีมมิงยอดนิยม (วิดีโอ), รางวัลเพลงแร็ปแห่งปี, รางวัลเพลงดิจิทัลแห่งปี และรางวัลศิลปินเพลงแร็ปแห่งปี
รายชื่อผู้ที่เข้าชิงและผู้ได้รับรางวัล.
หมายเหตุ: ผู้ที่ได้รับรางวัล จะเน้นด้วย "ตัวหนา"
รถไฟใต้ดินเชินเจิ้น

รถไฟใต้ดินเซินเจิ้น เป็นระบบขนส่งมวลชนในเมืองเซินเจิ้น ประเทศจีน เปิดให้บริการในวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2004 เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าแห่งที่หกในประเทศจีน มีจำนวน 5 เส้นทาง 137 สถานี ระยะทาง
สกายเทรน (แวนคูเวอร์)

สกายเทรน เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในเมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา ปัจจุบันมีระยะทาง และใช้ระบบอัตโนมัติ นอกจากนี้ยังสะพานขึงเฉพาะรถไฟฟ้าที่ยาวที่สุดในโลกอีกด้วย
ปัจจุบันมีจำนวน 47 สถานีในสามเส้นทาง โดยสายเอ็กซ์โปและมิลเลนเนียม ดำเนินการโดยบริษัท British Columbia Rapid Transit ภายในการควบคุมของ TransLink และสายแคนาดา ดำเนินการโดยบริษัทเอกชน ProTrans BC under ภายในการควบคุมของ TransLink
อาณานิคมสิงคโปร์

สิงคโปร์เคยเป็นอาณานิคมอังกฤษเป็นเวลา 144 ปี ยกเว้นในช่วงที่จักรวรรดิญี่ปุ่นครอบครองใน ค.ศ. 1942 ถึง 1945 ในช่วงสงครามแปซิฟิก
เมื่อจักรวรรดิญี่ปุ่นยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตรใน ค.ศ. 1945 ณ ช่วงสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สอง สิงคโปร์จึงถูกคืนให้กับอังกฤษ ภายหลังได้ยุบสเตรตส์เซตเทิลเมนต์ใน ค.ศ. 1946 และกลายเป็นคราวน์โคโลนีร่วมกับหมู่เกาะโคโคส (คีลิง) กับเกาะคริสต์มาส 
คราวน์โคโลนีได้รับการบริหารจากสหราชอาณาจักรจนกระทั่งร์ได้รับสิทธิปกครองตนเองภายในบางส่วนใน ค.ศ. 1955. จากนั้นจึงได้รับสิทธิปกครองตนเองอย่างเต็มตัวในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 1959 ทำให้กลายเป็น รัฐสิงคโปร์
สิงคโปร์ได้รวมดินแดนกับสหพันธรัฐมาลายา ซาราวัก และบอร์เนียวเหนือ กลายเป็นส่วนหนึ่งของประเทศมาเลเซีย เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1963 จึงทำให้การปกครองสิงคโปร์ของสหราชอาณาจักร สิ้นสุดลงเป็นการถาวรในวันดังกล่าว จากนั้นในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1965 สิงคโปร์ถูกแยกออกจากมาเลเซีย กลายเป็นรัฐเอกราช เนื่องจากความแตกต่างทางการเมือง เศรษฐกิจ และชาติพันธุ์
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
รถไฟใต้ดินโซเฟีย

รถไฟใต้ดินโซเฟีย (translit. "Sofiysko metro") เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกรุงโซเฟีย ประเทศบัลแกเรีย เริ่มดำเนินการตั้งแต่วันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1998 ปัจจุบันมีสองเส้นทาง 27 สถานี ระยะทาง
การรถไฟเกาะสแตเทน

การรถไฟเกาะสแตเทน  หรือ SIR เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าบนเกาะสแตเทน ในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง ใช้รถไฟฟ้ารุ่น R44SI จำนวน 63 คัน ดำเนินการโดย New York City Transit Authority บริษัทจ้างของ Metropolitan Transportation Authority อย่างไรก็ตาม ไม่มีเส้นทางรถไฟฟ้าเชื่อมระหว่างเกาะนี้กับรถไฟใต้ดินนครนิวยอร์ก ปัจจุบันมี 1 เส้นทาง