pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ปลาเทวดาจมูกยาว

ปลาเทวดาจมูกยาว หรือ ปลาเทวดาหน้ายาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pterophyllum leopoldi") ปลาน้ำจืดจำพวกปลาเทวดาชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
ปลาเทวดาจมูกยาว มีลักษณะแตกต่างไปจากปลาเทวดาชนิดอื่น ๆ คือ มีส่วนลาดของหน้าผากยื่นยาวมากกว่าปลาเทวดาทั่วไปโดยเฉลี่ย นอกจากนี้ยังมีจุดใหญ่สีเข้มบนเส้นที่สี่ที่คาดลำตัวโดยบางตัวก็จะอยู่บริเวณติดกับครีบบน และลายเส้นเล็กที่อยู่ระหว่างเส้นใหญ่คาดตา และเส้นใหญ่คาดอกนั้น จะเป็นเส้นเล็กจาง ๆ 2 เส้น แทนที่จะเป็นเส้นจางเส้นเดียวเหมือนปลาเทวดาชนิดอื่น ตามลำตัวมีเหลือบเลื่อมสีฟ้าเปล่งประกายทั่วทั้งตัว พื้นลำตัวมีจุดประสีส้มกระจายไปทั่วทั้งบริเวณช่วงเอวไปถึงหาง และส่วนหน้าคือจากหัวจนถึงหน้าอกจะเป็นสีเขียวเหลือบน้ำเงิน บริเวณเส้นย่อยระหว่างเส้นคาดอก และเส้นคาดเอว จะมีจุดเล็ก ๆ หงิกงอ บริเวณแถบครีบบนต่อลำตัว ครีบต่าง ๆ ทั้งครีบบน และครีบล่างสั้นกว่าปลาเทวดาชนิดอื่น ทำให้แลดูตัวสั้นม่อต้อ บอบบางกว่าปลาเทวดาชนิดอื่น
มีความยาวเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร (4 นิ้ว) พบกระจา่ยพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำอเมซอนและสาขา ในทวีปอเมริกาใต้ มักอาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่สภาพน้ำมีความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ประมาณ 5-5.5 
เป็นปลาเทวดาที่ไม่ค่อยได้ัรับความนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอย่างกว้างขวางเหมือนปลาเทวดาชนิดอื่น จึงมีราคาขายที่แพงกว่าปลาเทวดาทั่วไป
ปลาเทวดาอัลตั้ม

ปลาเทวดาอัลตั้ม (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pterophyllum altum") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง จำพวกปลาเทวดา ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
มีลักษณะทั่วไปเหมือนปลาเทวดาชนิดอื่น ๆ แต่มีความแตกต่างออกไป คือมีความสูงของลำตัวเมื่อโตได้เต็มที่ถึง 15 นิ้ว ขณะที่ความยาวจากหัวถึงหางเพียง 8 นิ้วเท่านั้น จึงจัดเป็นปลาเทวดาชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุด มีส่วนหน้าผากที่ลาดกว่าชนิดอื่น ๆ อย่างเห็นได้ชัด มีพื้นลำตัวสีเทาอมเขียวและมีประกายสีเงินเคลือบทับทั่วตัว และมีลายเส้นสีดำจนหรือสีน้ำตาลไหม้พาดลำตัวเป็นแนวตั้งกลมกลืนกับจุดบนลำตัวก็ได้ โดยเส้นที่ยาวสุดจะเป็นเส้นที่ 5 ซึ่งเป็นเส้นบริเวณโคนหาง
กระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำอเมซอน, ตอนเหนือของแม่น้ำโอริโนโก และตอนเหนือของแม่น้ำริโอเนโกร ในประเทศโคลัมเบีย และเวเนซุเอลา ในลุ่มน้ำที่มีพืชไม้น้ำขึ้นหนาแน่น สภาพน้ำมีความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ตั้งแต่ 4.8-6.2 
ปลาเทวดาอัลตั้ม ในระยะแรกนิยมเรียกกันว่า "ปลาเทวดาป่้า" หรือ"ปลาเทวดายักษ์" นอกจากนี้ยังมีอีกชื่อเรีัยกหนึ่งว่า "ปลาเทวดาอัลตั้มโคลัมเบีย" เป็นปลาเทวดาที่นิยมเลี้ยงกัน โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ มีความสวยงาม แต่เป็นปลาที่เพาะขยายพันธุ์ได้ยากและเลี้ยงยากกว่าปลาเทวดาชนิดอื่น เนื่องจากมีความเปราะบางมากต่อสภาพแวดล้อมและสภาพน้ำ จึงมีราคาซื้อขา่ยที่สูงสุดในบรรดาปลาเทวดาทั้งหมด ปัจจุบันมีเพียงไม่กี่ประเทศเท่านั้นที่สามารถเพาะขยายพันธุ์จนส่งออกขายได้ คือ ญี่ปุ่น และไต้หวัน ขณะที่ในผู้เลี้ยงบางคน ปลาที่เลี้ยงไว้อาจออกไข่ในตู้ได้ โดยปลาจะวางไข่ติดกับวัตถุใต้น้ำที่มีลักษณะค่อนข้างมั่นคงแข็งแรง เช่น ใบของพืชน้ำ การวางไข่แต่ละครั้งประมาณ 300-1,000 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 36 ชั่วโมง ปลาที่พร้อมจะผสมพันธุ์และวางไข่ได้มีอายุตั้งแต่ 8-10 เดือนขึ้นไป
ปลาเทวดาสกาแลร์

ปลาเทวดาสกาแลร์ หรือที่นิยมเรียกกันว่า ปลาเทวดา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pterophyllum scalare") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae)
เป็นปลาเทวดาชนิดที่รู้จักกันดีที่สุด เนื่องจากเป็นต้นสายพันธุ์ของปลาเทวดาทั้งหมดที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยปลาเทวดาสกาแลร์มีสีลำตัวเป็นสีเทาอมเขียวและมีประกายสีเงินเคลือบทับทั่วตัว ปลาที่พบในบางแหล่งจะมีจุดสีแดงเล็ก ๆ กระจายอยู่ทั่วบริเวณไหล่ บริเวณหลังจะเป็นสีน้ำตาลเขียวมะกอก เมื่อต้องแสงไฟหรือแสงแดดจะเห็นประกายสีน้ำตาลแดงแวววาว มีโครงสร้างลำตัวเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแบนข้างมากโดยส่วนยาวจากปลายปากถึงโคนหางจะยาวกว่าแนวตั้งของลำตัวเล็กน้อย แถวเกล็ดจากขอบเหงือกลากยาวไปจรดครีบหางมีทั้งสิ้น 33-38 เกล็ด ลายบนตัวจะเป็นเส้นคาดแนวตั้งใหญ่จำนวนสี่เส้นเห็นได้ชัดเจน และจะมีเส้นเล็ก ๆ ที่สั้นและจางกว่าคั่นแต่ละเส้นใหญ่นั้นอีกรวม 3 เส้น เส้นทุกเส้นจะเป็นสีดำหรือเทาแก่ เส้นที่ดำและเข้มสุดจะเป็นเส้นคาดเอว (เส้นที่ 5) ที่ลากจากยอดครีบบนลงมาจรดปลายครีบล่าง
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 6 นิ้ว พบกระจายพันธุ์อยู่เป็นฝูง ตามแหล่งน้ำของแม่น้ำสายใหญ่ในทวีปอเมริกาใต้ อาทิ แม่น้ำอเมซอน, แม่น้ำโอริโนโค โดยเฉพาะในแหล่งน้ำที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น และสภาพความเป็นกรดเป็นด่าง (pH) ตั้งแต่ 6.0-7.5 ซึ่งน้ำจะมีสภาพความเป็นกรดเล็กน้อย
ปลาเทวดาสกาแลร์ นับเป็นปลาเทวดาชนิดที่เป็นที่รู้จักและนิยมเลี้ยงกันอย่างแพร่หลายที่สุด ซึ่งปัจจุบันได้มีการเพาะขยายพันธุ์ไปต่าง ๆ จนมีสีสันและลวดลายผิดแผกไปจากปลาดั้งเดิมในธรรมชาติมากมาย อาทิ
เป็นต้น
ในขณะที่ปลาเทวดาสีแบบดั้งเดิมตามธรรมชาติ จะถูกเรียกว่า "ปลาเทวดาอัลตั้มเปรู" หรือ"ปลาเทวดาโอริโนโค" เพื่อมิให้สับสนกับปลาเทวดาอัลตั้ม ("P. altum") ซึ่งเป็นปลาเทวดาสายพันธุ์ดั้งเดิมอีกชนิดหนึ่ง ที่มีขนาดใหญ่กว่า
ปลาเทวดา สามารถเพาะขยายพันธุ์ในตู้เลี้ยงได้ โดยจะจับคู่วางไข่ตามใบของพืชน้ำ หรือวางไข่ตามวัสดุอย่างอื่นที่มีพื้นผิวเรียบ ปลาตัวเมียจะวางไข่เรียงกันเป็นแถว ครั้งละประมาณ 10-15 ฟอง แล้วว่ายน้ำออกมา จากนั้นปลาตัวผู้จึงว่ายเข้าไปค่อย ๆ ปล่อยน้ำเชื้อไล่ไปตามเม็ดไข่ เสร็จแล้วจะว่ายน้ำออกมาเช่นกัน แล้วปลาตัวเมียก็จะเข้าไปวางไข่อีก ทำเช่นนี้สลับกันไปจนไข่หมดท้อง ซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง จำนวนไข่ทั้งหมดที่วางแต่ละครั้งจะมีไข่ประมาณ 200-500 ฟอง จากนั้นทั้งปลาตัวผู้และตัวเมียจะช่วยกันดูแลรักษาไข่ โดยจะคอยโบกพัดน้ำบริเวณที่วางไข่เพื่อเพิ่มออกซิเจนอย่างสม่ำเสมอ และจะเก็บกินไข่ที่เสียออกด้วย การพัฒนาของไข่จะใช้เวลาประมาณ 48 ชั่วโมง ลูกปลาก็จะฟักออกจากไข่แล้วตกลงสู่พื้น ลูกปลาจะลงไปเกาะอยู่ตามพื้น หรือตามวัสดุแข็ง เช่น กิ่งไม้, ขอนไม้, ก้อนหิน หรือผนังตู้ โดยในระยะแรกนี้จะมีถุงไข่แดงขนาดใหญ่อยู่ และจะใช้เวลาประมาณ 2-3 วันจึงจะใช้อาหารจากถุงไข่แดงหมด จากนั้นลูกปลาจะว่ายรวมฝูงหาอาหารอยู่ใกล้ ๆ พ่อแม่ปลา พ่อแม่ปลาจะคอยป้องกันดูแลความปลอดภัยให้ลูกปลา จนลูกปลาเจริญเติบโตพอควรก็จะแยกฝูงออกไปหากินกันเอง พ่อแม่ปลาก็จะออกหาอาหารและสามารถวางไข่ชุดใหม่ได้อีกในเวลาประมาณ 25-30 วัน ส่วนลูกปลาที่แยกตัวไปจะเจริญเติบโตเป็นปลาเต็มวัยในเวลาประมาณ 6-8 เดือน
นริศ ขำนุรักษ์

นริศ ขำนุรักษ์ (เกิด 4 ตุลาคม พ.ศ. 2503) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ.
นริศ เกิดเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2503 ที่บ้านพูด ตําบลคลองเฉลิม อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง เป็นบุตรนายเหม นางกอสิเหยาะ (สกุลเดิม: ยีหวังกอง) 
ในวัยเด็กนริศและครอบครัวอาศัยอยู่ที่บ้านพูด ตำบลคลองเฉลิม อำเภอกงหรา จังหวัดพัทลุง มีเครือญาติฝั่งบิดาและมารดาเป็นชาวมุสลิมในอำเภอกงหรา อำเภอตะโหมด อำเภอบางแก้ว และอำเภอปากพะยูนจำนวนมาก
นริศจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนพัทลุง จังหวัดพัทลุง ชั้นอนุปริญญา สาขาวิชาการป่าไม้ จากโรงเรียนการป่าไม้ จังหวัดแพร่ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาเกษตรศาสตร์และสหกรณ์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชระดับปริญญาโท สาขาพัฒนาสังคม จากสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ และระดับปริญญาเอก Doctor of Public Administration (DPA) จาก Southwestern University ประเทศฟิลิปปินส์
การทำงาน.
นายนริศ ขำนุรักษ์ เคยรับราชการกรมป่าไม้ สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในการเลือกตั้งวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 ในนามพรรคความหวังใหม่ โดยลงสมัครในทีมเดียวกันกับโอภาส รองเงิน และสานันท์ สุพรรณชนะบุรี ซึ่งเป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุงที่ย้ายมาจากพรรคประชาชนที่มีวีระ มุสิกพงศ์ เป็นแกนนำ โดยในการเลือกตั้งครั้งดังกล่าวพรรคความหวังใหม่ได้รับเลือกคนเดียวคือสานันท์ นอกจากนั้น ผู้ได้รับเลือกตั้งเป็นผู้สมัครจากพรรคประชาธิปัตย์คือนิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ อดีตประธานสภาจังหวัด และสุพัฒน์ ธรรมเพชร อดีตครูพลศึกษา โรงเรียนพัทลุง
หลังจากไม่ได้รับเลือกตั้ง นริศได้กลับเข้ารับราชการในกรมป่าไม้ต่อ และลงสมัครอีกครั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 โดยสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แทนสมคิด นวลเปียนที่มีปัญหาสุขภาพ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุงในการเลือกตั้งครั้งดังกล่าว และได้รับเลือกในการเลือกตั้งครั้งต่อมาในปี พ.ศ. 2548 การเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 การเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562
นายนริศ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมาธิการที่ดิน ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม สภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 24 (ตรงกับรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตร)
ในปี 2564 เขาเป็นหนึ่งในผู้ถูกเสนอชื่อต่อกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ เพื่อชิงตำแหน่งรัฐมนตรีในโควต้าทดแทนนายถาวร เสนเนียม แต่เขาไม่ได้รับการเสนอแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีในสัดส่วนของพรรคประชาธิปัตย์ในครั้งนั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2565 เขาได้รับคัดเลือกจากพรรคประชาธิปัตย์อีกครั้งให้ถูกเสนอชื่อดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย แทนนิพนธ์ บุญญามณี และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายนของปีเดียวกัน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 นายร่มธรรม ขำนุรักษ์ บุตรชายได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุง เขต 3
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
นริศ ขำนุรักษ์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
ไชยา พรหมา

ไชยา พรหมา (เกิด 26 มกราคม พ.ศ. 2503) เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองประธานสภาผู้แทนราษฎรคนที่หนึ่ง ของสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26 และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองบัวลำภู อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ รัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานี
ประวัติ.
ไชยา เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2503 ที่อำเภอภูเวียง จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรนายพิจิตร กับนางบัวไหล พรหมา ด้านครอบครัวสมรสกับนางอัญชลี พรหมา (สกุลเดิม: เทือกต๊ะ) มีบุตรสาว 1 คนคือ นางสาวอธิษฐาน พรหมา
สำเร็จการศึกษา บริหารธุรกิจบัณฑิต (บัญชี) มหาวิทยาลัยรามคำแหง และพัฒนบริหารศาสตรมหาบัณฑิต (รัฐประศาสนศาสตร์) สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
งานการเมือง.
ไชยา ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรก ด้วยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุดรธานีในการเลือกตั้ง มีนาคม พ.ศ. 2535/1 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และต่อมา กับการเลือกตั้ง กันยายน พ.ศ. 2535/2 สังกัด พรรคชาติพัฒนา 
ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2538 ได้เป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดหนองบัวลำภู สังกัดเดิม และได้รับเลือกตั้งอีกเป็นสมัยที่ 4 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคเสรีธรรม ซึ่งต่อมาได้ยุบรวมเข้ากับพรรคไทยรักไทย ไชยา จึงย้ายมาร่วมงานกับพรรคไทยรักไทย และได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 การเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 (สังกัดพรรคพลังประชาชน) และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ในสังกัดพรรคเพื่อไทย และในการเลือกตั้ง สส. 2562 สังกัดพรรคเพื่อไทย
ในปี พ.ศ. 2554 ไชยา ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมาธิการการเงิน การคลัง การธนาคารและสถาบันการเงิน สภาผู้แทนราษฎร ในปี พ.ศ. 2562 เป็นประธานกรรมาธิการติดตามการบริหารงบประมาณ และในปี พ.ศ. 2563 ได้รับเลือกจากสภาผู้แทนราษฎรให้ดำรงตำแหน่งกรรมการสถาบันพระปกเกล้า
ในปี 2563 เขาได้รับเลือกจากที่ประชุมใหญ่ให้เป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน ในปี 2566 จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2567
ในปี 2568 ได้รับเลือกเป็นรองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่ 1 แทนพิเชษฐ์ เชื้อเมืองพาน
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ไชยา พรหมา ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 9 สมัย คือ
มนตรี ปาน้อยนนท์

มนตรี ปาน้อยนนท์ (เกิด 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506) ชื่อเล่น ต๊ง ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (เดชอิศม์ ขาวทอง) และรองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ อดีตผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (เดชอิศม์ ขาวทอง)
ประวัติ.
มนตรี เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ที่ตำบลสามร้อยยอด อำเภอสามร้อยยอด จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นบุตรนายประยูร นางบักเจียง ปาน้อยนนท์
ด้านครอบครัวสมรสกับนางนภัสลักษณ์ ปาน้อยนนท์ มีบุตร 2 คน
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด
การทำงาน.
มนตรี เริ่มเข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) และรองประธานสภาจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ สมัยแรกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ และได้รับเลือกตั้งเรื่อยมา ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 การเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554
ในปี พ.ศ. 2554 มนตรี ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานกรรมาธิการพลังงาน สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
ในปี พ.ศ. 2561 มนตรี ได้รับการเลือกตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรค ซึ่งมีอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นหัวหน้าพรรค และจุติ ไกรฤกษ์ เป็นเลขาธิการพรรค 
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2562 มนตรีได้รับการเลือกตั้งเข้ามาเป็นสมัยที่ 5 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
มนตรี เป็นนักการเมืองคนใกล้ชิดกับเฉลิมชัย ศรีอ่อน มีบทบาทหลังการเลือกตั้งปี 2562 ในการร่วมหารือกับพรรคภูมิใจไทยในการจัดตั้งรัฐบาล
เเละต่อมาในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร เขาได้รับการเเต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ปฏิบัติหน้าที่เลขานุการรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข (เดชอิศม์ ขาวทอง) ในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ.2567
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
มนตรี ปาน้อยนนท์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 5 สมัย คือ
มณฑิราภา รัตตะกุญชร

มณทิราภา รัตตะกุญชร เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทยเชื้อสายอังกฤษและอิตาเลี่ยน มีชื่อเสียงจากการเป็นหนึ่งในสมาชิกของวง เอช หรือ โปรเจกต์ เอช ภายใต้สังกัดโดโจ ซิตี้ เบเกอรี่มิวสิค
ประวัติ.
ชีวิตส่วนตัว.
มณทิราภาเกิดในประเทศไทยเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2526 ชื่อเล่นคือ แอนนี่ แต่สื่อและคนทั่วไปจดจำในชื่อ แอนนี่ โปรเจกต์เอช จบมัธยมศึกษาจาก Ruamrudee International School และศึกษาต่อระดับปริญญาตรี สาขาการตลาด จาก Southern New Hampshire University ประเทศสหรัฐอเมริกา และระดับปริญญาโท สาขาครุศาสตร์ จาก Monash University ประเทศออสเตรเลีย 
มณทิราภา เข้าวงการจาการถ่ายแบบนิตยสารแฟชั่น แคตช์ (Katch) ของ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ และโดยการชักชวนของ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้บริหารของค่ายเพลงเบเกอรี่มิวสิค ในขณะนั้นทำให้มณทิราภาได้เข้าร่วมเป็นนักร้องของวง โดยมีสมาชิกอีกสองคน ได้แก่ กุศลิน โควหกุล (กิ๊ฟท์) และ พลอย หอวัง (พลอย) และได้มีผลงานเพลงโดยใช้ชื่อวงดนตรีว่า เอช (H) ในสังกัดโดโจ ซิตี้ เบเกอรี่มิวสิก โดยออกผลงานเพลงทั้งหมด 2 อัลบั้มเต็ม และ 2 อัลบั้มพิเศษ ผลงานอัลบั้มแรกได้ออกมาเมื่อปี พ.ศ. 2542 และใช้ชื่อว่า "Project H" ด้วยแนวเพลงสไตล์โดโจ ที่เน้นความสดใส ภายใต้การควบคุมอย่างละเอียดของโปรดิวเซอร์อย่าง สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ จึงมีเพลงฮิตมากมาย เช่น "สุดสัปดาห์ (Holiday)" "ความลับ (Secret)" "วันที่เธอดูแปลก (The Day You Look So Strange)" ซึ่งเพลง "ความลับ (Secret)" ได้ถูกนำไปเป็นเพลงประกอบละครอีกด้วย
ในปีถัดมาทางโดโจ ซิตี้ได้ทำผลงานเพลงอัลบั้มที่สองให้กับวง เอช โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "H2oh!" มีเพลงฮิตเช่นกัน แต่พวกเธอได้เปลี่ยนภาพลักษณ์ให้ดูโตขึ้น แตกต่างจากอัลบั้มแรก มีเพลงฮิต เช่น "โอม (Spell)" "ไม่รู้ (What Should I Do)" "ต่อให้ใครไม่รัก (Don't Worry)" "ฝันร้าย (Bad Dream)" ฯลฯ
มณทิราภามีผลงานละครเรื่องแรก คือ เจนนี่ นางสาวจำเป็นฮ่ะ และละคร ฟ้า หิน ดิน ทราย ส่วนละครชุดได้แก่ เป็นต่อ, ผู้กองเจ้าเสน่ห์, นัดกับนัด และ บ้านนี้มีรัก ซึ่งได้ถูกเชิญไปเข้าร่วมเป็นบางตอน นอกจากงานด้านการแสดง มณทิราภามีผลงานด้าน ถ่ายแบบและเดินแบบตามงานต่างๆ ปัจจุบันมณทิราภาเป็นครูที่โรงเรียนอนุบาลนานาชาติแห่งหนึ่ง
มาดาม เดอ ปงปาดูร์

ฌานน์ อ็องตัวแน็ต ปัวซง มาร์กีซ เดอ ปงปาดูร์  หรือรู้จักกันในชื่อ มาดาม เดอ ปงปาดูร์ (29 ธันวาคม ค.ศ. 1721 – 15 เมษายน ค.ศ. 1764) เป็นสมาชิกในราชสำนักฝรั่งเศส โดยดำรงตำแหน่งพระสนมเอกของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศสตั้งแต่ ค.ศ. 1745 ถึง 1751 และยังคงมีอิทธิพลในฐานะคนโปรดในราชสำนักจนกระทั่งเสียชีวิต
ปงปาดูร์รับผิดชอบในด้านพระราชกรณียกิจและเป็นผู้ช่วยและที่ปรึกษาที่มีคุณค่า แม้ว่าเธอจะมีสุขภาพไม่ดีและมีศัตรูทางการเมืองมากมาย เธอรักษาตำแหน่งขุนนางของตัวเธอและญาติ และสร้างเครือข่ายของผู้จ้างและผู้สนับสนุน เธอระมัดระวังเป็นพิเศษที่จะไม่สร้างความบาดหมางแก่มารี เลชชินสกา พระราชินีผู้มีชื่อเสียง ณ วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 1756 มาร์กีซ เดอ ปงปาดูร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นนางสนองพระโอษฐ์คนที่ 13 หลังจากพระราชินี ซึ่งถือว่ามีเกียรติที่สุดในราชสำนัก ซึ่งทำให้เธอได้รับเกียรติ
ปงปาดูร์เป็นผู้อุปถัมภ์คนหลักในด้านสถาปัตยกรรมและมัณฑนศิลป์ โดยเฉพาะเครื่องถ้วยเปลือกไข่ เธอเป็นผู้อุปถัมภ์"นักปรัชญา"ในยุคเรืองปัญญา รวมถึงวอลแตร์
นักวิจารณ์ที่เป็นปฏิปักษ์ในเวลานั้นส่วนใหญ่มักจะโจมตีเธอว่าเป็นผู้มีอิทธิพลทางการเมืองที่ชั่วร้าย แต่บรรดานักประวัติศาสตร์กลับสนับสนุนเธอมากกว่า โดยเน้นย้ำถึงความสำเร็จของเธอในฐานะผู้อุปถัมภ์ศิลปะและผู้สนับสนุนความภาคภูมิใจของชาวฝรั่งเศส นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่ระบุว่า นักวิจารณ์ปงปาดูร์นั้นได้รับแรงขับเคลื่อนจากความกลัวต่อการล้มล้างลำดับชั้นที่มีอยู่ ซึ่งปงปาดูร์เป็นตัวแทนของอำนาจและอิทธิพลในฐานะสตรีที่ไม่ได้เกิดในระบอบขุนนาง
มาดาม ดูว์ บารี

ฌานน์ เบกู  หรือที่นิยมเรียกว่า มาดาม ดูว์ บารี (Madame du Barry)เป็นสนมเอกคนสุดท้ายของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส และเป็นเหยื่อในการปฏิวัติฝรั่งเศสผู้ถูกประหารชีวิตด้วยกิโยตีน
ก่อนเข้าสู่ราชสำนักฝรั่งเศส นางสาวเบกูมีชื่อเสียงในฐานะโสเภณีผู้มีโฉมงดงาม ลูกค้าของนางล้วนเป็นคหบดีและข้าราชการชั้นสูงมากมาย ต่อมาในปี 1768 นางถูกพาตัวไปเข้าเฝ้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ที่พระราชวังแวร์ซาย และได้รับความสนพระทัยเป็นพิเศษ พระเจ้าหลุยส์ต้องการรับนางเข้าราชสำนัก แต่เนื่องด้วยนางมีฐานะเป็นสามัญชน มิใช่ขุนนาง ทางราชสำนักจึงจัดแจงให้นางสมรสกับเคานต์แห่งบารี เพื่อให้นางได้ยศตามสามีเป็นเคานเตสแห่งบารี
หลังนางกลายเป็นขุนนาง ก็เข้าถวายตัวเป็นพระสนมในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ในปี 1769 ตั้งแต่อายุยี่สิบหกปี และกลายเป็นเป็นพระสนมคนโปรดที่สุด ถัดจากจากมาดาม เดอ ปงปาดูร์ ที่เสียชีวิตไปก่อนหน้า
หลังพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 สวรรคตในปี 1774 มาดามก็ถูกสั่งเนรเทศโดยพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ให้ไปอยู่สำนักแม่ชีในชานเมืองปารีส มาดามอยู่ที่นี่ได้สามปีก็ได้รับอนุญาตให้ย้ายไปพำนักที่คฤหาสน์ลูเวซีแยนในจังหวัดอีฟว์ลีน ซึ่งเคยได้รับพระราชทานจากพระเจ้าหลุยส์ผู้ล่วงลับ หลายปีต่อมา นางก็มีคนรักใหม่คือจอมพลดยุกแห่งบรีซัก
แต่แล้วในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ดยุกแห่งบรีซักถูกรุมฆ่าโดยฝูงชนกลุ่มปฏิวัติในกรุงปารีส ในคืนดังกล่าว นางถูกจับกุมและกล่าวหาว่าให้การสนับสนุนทางการเงินต่อฝ่ายตรงข้าม และถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยกิโยตีนในปี 1793
ปริศนา พงษ์ทัดศิริกุล

นางปริศนา พงษ์ทัดศิริกุล หรือชื่อเล่นว่า แมว (25 กรกฎาคม 2496 —) ประธานคณะกรรมการในคณะกรรมการประเมินผลการดำเนินงานของกองทุนพัฒนาสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารหอภาพยนตร์ ประธานกรรมการในคณะกรรมการบริหารการพัฒนาพื้นที่พิเศษเพื่อการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน ปลัดกระทรวงวัฒนธรรม คนที่ 5 มีความสนใจในการใช้เทคโนโลยีเพื่อการปฏิบัติงาน จนเคยได้รับการตั้งฉายาจากสื่อมวลชนว่า "อธิบดีออนไลน์" โดยนางปริศนาค่อนข้างโดดเด่น จากบทบาทสำคัญในการอนุรักษ์ สร้างสรรค์ และการรักษาศิลปวัฒนธรรมไทย โดยเฉพาะมรดกภูมิปัญญาที่จับต้องไม่ได้ (ICH) ซึ่งต้องอาศัยเม็ดเงินเข้ามาผลักดันสนับสนุนจึงจะประสบความสำเร็จ
ประวัติ.
ชีวิตส่วนตัว.
นางปริศนา พงษ์ทัดศิริกุล เกิดเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2496 พื้นเพเป็นคนตำบลอัมพวา อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม สมรสกับ นายสุรพล พงษ์ทัดศิริกุล อดีตรองปลัดกระทรวงมหาดไทย มีบุตร-ธิดา 3 คน
ประสบการณ์การทำงาน.
นอกจากประสบการณ์ในด้านงานวัฒนธรรมแล้ว ยังดำรงตำแหน่งรองประธานอนุกรรมการปฏิบัติการยุทธศาสตร์ด้านเด็ก สตรี ผู้สูงอายุ คนพิการ และความเสมอภาคของบุคคล ในคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ และกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิของมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี รวมทั้งเคยดำรงตำแหน่งนายกเหล่ากาชาดจังหวัด หลายจังหวัด
บัวขาว วีระศักดิ์เล็ก

บัวขาว วีระศักดิ์เล็ก (7 มกราคม พ.ศ. 2528 –) เป็นนักมวยไทยชาวไทย จากจังหวัดบุรีรัมย์ เริ่มหัดมวยไทยครั้งแรกเมื่ออายุ 7 ปี และเข้าแข่งขันเวทีมวยไทยมาตรฐานครั้งแรกเมื่ออายุได้ 17 ปี ปัจจุบันอยู่ในสังกัดวีระศักดิ์เล็กแฟร์เท็กซ์มวยไทยยิม
ประวัติ.
เมื่อครั้งที่เขาแข่งมวยไทยในประเทศไทย เขาเป็นฝ่ายชนะ 36 ครั้ง (ชนะน็อกโดยเทคนิค 3 ครั้ง) แพ้ 17 ครั้ง เสมอ 5 ครั้ง ผู้ซึ่งเป็นนักกีฬาถนัดซ้ายโดยเฉพาะอย่างยิ่งเทคนิคเตะกลาง บัวขาวได้เดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2555 เมื่อครั้งที่มีการเปิดตัวฮายาโตะ ฮาตาเกยามะ ในรายการ"เอ็ม-วันมวยไทยชาลเลนจ์ สุดยอดมวยไทยฉบับ 1" ซึ่งบัวขาวได้เป็นฝ่ายชนะน็อกโดยเทคนิคจากการใช้เข่า ตั้งแต่นั้นมา เขาก็ได้ตอกย้ำความสำเร็จโดยเป็นฝ่ายชนะฮิเดกาซุ ทานากะ และยูซากุ ฟูจิกูระ ก่อนที่จะเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอต่อที-98 ในเวลาต่อมา
ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 2

ซัมซุง กาแลคซี โน้ต 2  คือสมาร์ตโฟนระบบจอสัมผัส และแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ ที่พัฒนาโดย ซัมซุง อิเล็คทรอนิคส์ ซึ่งเป็นรุ่นที่ต่อมาจากรุ่น" ซัมซุง กาแลคซี โน้ต" โดยเปิดตัวเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2555 โดยมาพร้อมกับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ เวอร์ชัน 4.1 "เจลลี บีน" เป็นมาตรฐาน
เหตุยิงกันในโรงเรียนประถมแซนดีฮุก

เหตุยิงกันในโรงเรียนประถมแซนดีฮุก เป็นเหตุยิงกันในโรงเรียนที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2555 ที่โรงเรียนประถมแซนดีฮุกในหมู่บ้านแซนดีฮุก เมืองนิวทาวน์ รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา มีผู้เสียชีวิตรวม 27 คน (เป็นเด็ก 20 คน) โดยอีก 1 คนเป็นมารดาผู้ยิงเสียชีวิตในเหตุต่อเนื่องกัน เด็กสามคนที่ถูกยิงได้ถูกนำส่งโรงพยาบาลด้วยอาการสาหัส ต่อมาเด็กสองในสามคนนั้นเองเสียชีวิต ผู้ก่อการครั้งนี้คืออดัม แลนซา อายุ 20 ปี ซึ่งฆ่าตัวตายหลังเกิดเหตุดังกล่าว เหตุนี้เป็นเหตุการณ์ยิงกันในโรงเรียนที่ร้ายแรงอันดับสองในประวัติศาสตร์สหรัฐหลังจากเกิดเหตุการสังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค และเป็นเหตุการณ์สังหารพลเรือนร้ายแรงเป็นอันดับที่สี่ในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา รองจาก เหตุยิงกันที่ลาสเวกัสสตริป พ.ศ. 2560 การสังหารหมู่ที่ พัลส์ ไนต์คลับ เมืองออร์แลนโด พ.ศ. 2559 และ การสังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค
ก่อนที่จะเกิดเหตุยิงกันในโรงเรียน แลนซาฆ่าแนนซี แลนซา มารดาซึ่งเป็นอาสาสมัครประจำโรงเรียนที่บ้านที่ทั้งสองพักอาศัยอยู่ด้วยกัน ก่อนจะขับรถของมารดาไปโรงเรียน แฟนสาวของแลนซาและเพื่อนอีกคนได้รับการรายงานว่าหายตัวไปในนิวเจอร์ซีย์ ในรายงานข่าวระยะแรกของซีเอ็นเอ็นและสำนักข่าวอื่น ๆ ได้มีการระบุตัวว่าไรอัน พี่ชายของอดัมเป็นผู้ยิง ต่อมาไรอันได้ให้ปากคำกับตำรวจแห่งรัฐคอนเนตทิคัตและสำนักงานสอบสวนกลางแห่งสหรัฐอเมริกาโดยยังไม่ถือว่าเป็นผู้ต้องสงสัยหรือถูกควบคุมตัวไว้แล้วแต่ประการใด บางรายงานระบุว่าอดัมถือเอกสารแสดงตัวของไรอันในขณะที่เกิดเหตุยิงกันขึ้น
แมร์ซิน

แมร์ซิน  เป็นเมืองขนาดใหญ่และเมืองท่าบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทางตอนใต้ของประเทศตุรกีส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชีย เมืองแห่งนี้มีความสำคัญด้านเศรษฐกิจของตุรกี และเป็นท่าเรือทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดของประเทศ ได้รับฉายาในประเทศว่าเป็น "ไข่มุกแห่งเมดิเตอร์เรเนียน"
จากข้อมูลของสถาบันสถิติตุรกี ในปี ค.ศ. 2011 เทศบาลนครแมร์ซินมีประชากร 859,680 คน
เอ. เอ็ม. อาซาฮารี

เชค อาซาฮารี บิน เชค มะฮ์มูด (Sheikh Azahari bin Sheikh Mahmud) หรือที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เอ. เอ็ม. อาซาฮารี (A.M. Azahari) เป็นนักการเมืองชาวบรูไนและเป็นหัวหน้าพรรคประชาชนบรูไนที่ถูกยกเลิกหลังเหตุการณ์จลาจลเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2505 เกิดที่เกาะลาบวนเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2471 (บางแหล่งระบุว่าเกิดเมื่อ พ.ศ. 2472) เป็นชาวมลายูเชื้อสายอาหรับ เมื่อบรูไนถูกญี่ปุ่นยึดครอง อาซาฮารีไปเรียนสัตวแพทย์ที่อินโดนีเซีย และเข้าร่วมการต่อต้านเนเธอร์แลนด์ด้วย 
หลังจากที่อาซาฮารีกลับสู่บรูไนใน พ.ศ. 2495 เขาเริ่มเล่นการเมืองใน พ.ศ. 2499 โดยจัดตั้งพรรคประชาชนเลียนแบบพรรคหัวรุนแรงในมลายา และได้รับความนิยมจากชาวบรูไนเชื้อสายมลายูมาก ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2505 เขาได้เสนอญัตติให้หาทางให้บรูไนร่วมจัดตั้งสหพันธรัฐบอร์เนียวเหนือหรือกาลีมันตันเหนือโดยรวมกับซาราวักและซาบะฮ์แต่ไม่สำเร็จ เขาจึงลี้ภัยไปยังโจโฮร์บะฮ์รู และได้รณรงค์ต่อต้านการที่บรูไนจะเข้าร่วมในสหพันธรัฐมาเลเซีย ขณะที่เกิดเหตุการณ์การปฏิวัติบรูไนใน พ.ศ. 2505 เขาอยู่ที่ฟิลิปปินส์ และได้ขอลี้ภัยไปอินโดนีเซียเมื่อการกบฏล้มเหลว เขาไม่มีบทบาทใด ๆ ในการเผชิญหน้าระหว่างอินโดนีเซียกับมาเลเซีย
อาซาฮารีเสียชีวิตเมื่อ 3 กันยายน พ.ศ. 2545 ที่กาลีมันตัน ประเทศอินโดนีเซีย
ฮิโรชิ มิยาอูจิ

ฮิโรชิ มิยาอูจิ  เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่น จากจังหวัดชิบะ เกิดเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1947 เป็นนักแสดงที่เคยแสดงเป็นคาเมนไรเดอร์ V3 และเรื่องโกเรนเจอร์ กับแจ็คเกอร์
อาทิตยา ดิถีเพ็ญ

อาทิตยา ดิถีเพ็ญ (ชื่อเล่น: มิ้นท์) เป็นอดีตนักแสดงช่อง 3 มีพี่น้อง 2 คน เป็นลูกคนโต ปัจจุบันทำธุรกิจส่วนตัว
ประวัติ.
อาทิตยา ดิถีเพ็ญ เกิดวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2521 เป็นลูกคนโตบรรดาพี่น้อง 2 คน จบการศึกษาปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ คณะศิลปศาสตร์ เอกภาษาจีน ปัจจุบันได้ออกจากวงการบันเทิง และได้แต่งงานกับ แนท-ณัฐกิจ รุ่งจรูญ และได้เปิดบริษัท ออร์กาไนซ์ ชื่อ สิรีนออร์กาไนเซอร์ รวมถึงนำเข้าเครื่องสำอางจากประเทศเยอรมนีและญี่ปุ่น
แม่น้ำปันจ์

แม่น้ำปันจ์, ปัญจะ หรือ ปยันจ์ ("แม่น้ำห้า") เป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำอามูดาร์ยา มีความยาว และมีขนาดพื้นที่ลุ่มน้ำ แม่น้ำนี้เป็นชายแดนระหว่างเขตแดนประเทศอัฟกานิสถานกับประเทศทาจิกิสถาน
ซะไกง์

ซะไกง์ หรือ สะกาย (#เปลี่ยนทาง , [zəɡáɪɰ̃]) หรือที่ไทยเรียกว่า จักกาย และ สะแคง เป็นเมืองในภาคซะไกง์ ประเทศพม่า ตั้งอยู่บนฝั่งขวาของแม่น้ำอิรวดี ตรงข้ามกับเมืองอังวะ เมืองซะไกง์มีวัดทางพุทธศาสนาที่สำคัญหลายแห่ง เมืองสร้างขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 เพื่อเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรซะไกง์ (ค.ศ. 1315–1364) ซึ่งเป็นหนึ่งในอาณาจักรเล็ก ๆ ที่ก่อตั้งขึ้นหลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกาม
ปัจจุบันเมืองซะไกง์มีประชากรประมาณ 70,000 คน มีเขตติดต่อใกล้กับเมืองมัณฑะเลย์ ซึ่งมีประชากรมากกว่า 1,022,000 คน ทำให้เมืองซะไกง์มีสถาบันการศึกษาหลายแห่งที่รองรับประชากรจากมัณฑะเลย์
ชื่อ.
ชื่อเดิมของซะไกง์คือ เซยาปูระ (ဇေယျာပူရ) ซึ่งหมายถึง "นครแห่งชัยชนะ"
ประวัติ.
เมืองซะไกง์เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรซะไกง์ (ค.ศ. 1315–1364) หนึ่งในอาณาจักรขนาดเล็กที่เกิดขึ้นหลังการล่มสลายของอาณาจักรพุกาม ก่อตั้งโดย อะทินคะยา พระราชโอรสองค์หนึ่งในพระเจ้าสีหตู#เปลี่ยนทาง ต่อมาในสมัยอังวะ (ค.ศ. 1364–1555) นครนี้กลายเป็นที่ดินศักดินาของมกุฎราชกุมารหรือเจ้าชายอาวุโส หลังจากนั้นจึงกลายเป็นเมืองหลวงของพม่าระหว่าง ค.ศ. 1760–1763 ในรัชสมัยของพระเจ้ามังลอก และเคยเป็นเมืองที่ได้จัดให้ชาวอยุธยาซึ่งถูกกวาดต้อนมาหลังเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 มาลงหลักปักฐาน
ณ วันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1988 ซะไกง์เป็นพื้นที่ประท้วงที่จบลงด้วยการสังหารหมู่ ซึ่งมีพลเมืองถูกสังหารราว 300 คน
รัฐชูบุต

ชูบุต  หรือ คูบิต  เป็นรัฐทางตอนใต้ของประเทศอาร์เจนตินา มีเมืองใหญ่สุดคือเมือง โกโมโดโรริบาดาเบีย ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของรัฐมีประชากร 180,000 คน เมืองหลวงของรัฐคือเมืองเราซอน (มีประชากร 40,000 คน) เมืองสำคัญเมืองอื่น ๆ ได้แก่ ปูเอร์โตมาดริน (Puerto Madryn), เตรเลว (Trelew), เอสเกล (Esquel) และซาร์มิเอนโต (Sarmiento) เมืองไกย์มันเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมและด้านประชากร เป็นที่รู้จักในชื่อ "Y Wladfa" มีชาวเวลส์-อาร์เจนตินาอาศัยอยู่จำนวนมาก ประชากรจำนวนราว 25,000 คนที่พูดภาษาเวลส์ในรัฐชูบุต ส่วนใหญ่อยู่ที่เมืองเตรเลวและเตรเบลิน (Trevelin)
โวลอส

โวลอส หรือ วอลอส  เป็นเมืองท่าทางทะเลในแคว้นเทสซาลี บนแผ่นดินใหญ่ของประเทศกรีซ เมืองมีประชากร 144,420 คน (ค.ศ. 2011) เป็นเมืองสำคัญด้านอุตสาหกรรม เศรษฐกิจที่สำคัญของเมืองคือการค้าขาย การบริการและการท่องเที่ยว เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเทสซาลี เมืองมีสิ่งอำนวยความสะดวก ยังเคยเป็นเมืองในการจัดงานในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 และยังใช้เป็นเมืองจัดงานการแข่งขันอื่น ๆ เช่น ยูโรเปียนแอทเลติกแชมเปียนชิปส์ เป็นต้น
วีตีเลวู

วีตีเลวู  เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศฟีจี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ภูมิประเทศเกือบทั้งหมดเป็นภูเขา มีแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดชื่อ แม่น้ำเรวา มีกรุงซูวาซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศตั้งอยู่บนเกาะนี้
บาญาลูกา

บาญาลูกา ([bǎɲa lǔːka] ; หรือ , [baɲalǔːka]) เป็นเมืองใหญ่สุดอันดับสองของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และเมืองใหญ่สุดของเรปูบลิกาเซิร์ปสกา รวมถึงเป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยของดินแดนนี้ ข้อมูลจากสำมะโนปี 2013 นครบาญาลูกามีประชากร 138,963, คน และหากรวมพื้นที่เขตเทศบาลจะอยู่ที่ 185,042 คน
บาญาลูกาเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยบาญาลูกา และมีแม่น้ำเวอร์บัสไหลผ่านเมือง บาญาลูกาเป็นที่รู้จักในฐานะเมืองที่เต็มไปด้วยร่มไม้ สวน และสวนสาธารณะมาตั้งแต่สมัยอดีตยูโกสลาเวีย
อมฤตสระ

อมฤตสระ หรือชื่อเก่า รามทาสปุระ เป็นเมืองใหญ่สุดอันดับสองของรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย รองจากนครลุธิอานา อมฤตสระเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมหนึ่งของภูมิภาค และเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภออมฤตสระ ข้อมูลจากสำมะโนปี 2011 มีประชากรอยู่ที่ 1,132,761 คน และเป็นหนึ่งในสิบพื้นที่ภายใต้การดูแลของเทศบาลนคร นายกเทศมนตรีคนปัจจุบันคือการัมชีต สิงห์ รินตุ (Karamjit Singh Rintu)
อมฤตสระเป็นหนึ่งในนครที่ได้รับการคัดเลือกเป็นนครอนุรักษ์ของโครงการ "หฤทัย" โดยรัฐบาลอินเดีย อมฤตสระเป็นที่รู้จักในฐานะที่ตั้งของหริมนทเทียรสาหิบ หรือที่รู้จักในชื่อ "วิหารทอง" ศูนย์กลางทางจิตวิญญาณสูงสุดของศาสนาซิกข์ และแหล่งผลิตตัวหมากรุกไม้
ซัมซุงกาแลคซีสโตร์

ซัมซุงกาแลคซีสโตร์  เป็นร้านค้าแอพลิเคชันสำหรับอุปกรณ์ซัมซุง เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2009 หลังจากที่บริษัทได้วางจำหน่ายสมาร์ตโฟนซัมซุงเวฟ
ลีเมย์รา

ลีเมย์รา  เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศบราซิล เมืองมีประชากร 270,733 คน มีพื้นที่ 582.48 กม² อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 588 ม. ห่างจากเมืองเซาเปาลู 154 กม. และห่างจากกรุงบราซิเลีย เมืองหลวงของประเทศ 1,011 กม.
เนยโกโก้

เนยโกโก้  เรียกอีกอย่างว่า น้ำมันเธโอโบรมา เป็นเนยสีเหลืองซีดบริสุทธิ์ไขมันพืช สามารถกินได้ สกัดจากถั่วโกโก้ จะใช้ในการทำให้ช็อคโกแลต, บิสกิต และขนมอบ กลายเป็นบางส่วนขี้ผึ้ง, ห้องน้ำ และเวชภัณฑ์ เนยโกโก้มีรสช็อคโกแลตและกลิ่นหอมอ่อน
น้ำมันพริก

น้ำมันพริก  เป็นเครื่องปรุงอาหารที่ทำจากน้ำมันพืชที่ผสมกับพริก เป็นที่นิยมใช้กับอาหารจีน เอเชียตะวันออก และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และที่อื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอาหารเสฉวนจะใช้เป็นส่วนผสมในการปรุงอาหารหรือใช้เป็นเครื่องปรุงทีหลัง บางครั้งใช้เป็นน้ำจิ้มสำหรับเนื้อสัตว์และติ่มซำ นอกจากนี้ยังใช้ใส่ในก๋วยเตี๋ยวจัมปง ซึ่งเป็นอาหารจีนแบบอย่างเกาหลีอีกด้วย
ซอส XO

ซอส XO  เป็นซอสอาหารทะเลรสเผ็ดร้อน ที่คิดค้นในฮ่องกง เป็นที่นิยมใช้กับอาหารจีน โดยเฉพาะทางตอนใต้ของจีน เช่น มณฑลกวางตุ้ง
XO เป็นชื่อย่อมาจากคำว่า Extra Old Cognac ซึ่งในฮ่องกง คอนญัก  ถือว่าเป็นเหล้ากลั่นจำพวกบรั่นดีที่มีชื่อเสียงและนิยมกันมาก คำว่า XO จึงถูกใช้บ่อยครั้ง จนกลายเป็นวัฒนธรรมที่แสดงถึงการมีคุณภาพสูงและความหรูหรา
ประวัติ.
ซอส XO เกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในฮ่องกง สำหรับอาหารกวางตุ้งโดยใช้อาหารทะเลแห้งที่สับหยาบ รวมทั้งหอยเชลล์แห้ง (#เปลี่ยนทาง  ) ปลา และกุ้ง ซึ่งปรุงด้วยพริก หัวหอม และกระเทียม ลักษณะเป็นซอสอาหารทะเลแห้งคล้ายซอสชาฉา  ของชาวฮกเกี้ยน ภัตตาคาร Spring Moon (#เปลี่ยนทาง  ) ซึ่งเป็นร้านอาหารจีนของโรงแรมเพนนินซูลาฮ่องกง มักได้รับเครดิตในการเป็นผู้คิดค้นซอส XO แม้ว่าจะมีผู้แย้งว่ามาจากร้านอาหารอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงในย่านจิมซาจุ่ยของเกาลูน
เพรียบ หุตางกูร

เพรียบ หุตางกูร (4 กันยายน 2456 — 15 มีนาคม 2541) เป็นตุลาการและนักนิติศาสตร์ชาวไทย
ต้นชีวิต.
เพรียบเป็นบุตรของฮวด หุตางกูร และมะลิ หุตางกูร เกิดที่จังหวัดสุราษฎร์ธานี
เพรียบสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 8 จากโรงเรียนเทพศิรินทร์ กรุงเทพมหานคร แล้วจึงศึกษาระดับปริญญาตรีธรรมศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยวิชาธรรมศาสตร์และการเมือง จนสำเร็จเมื่อปี 2477
การทำงาน.
เมื่อสำเร็จการศึกษาแล้ว เพรียบได้เข้ารับราชการในรัฐบาลไทย หน้าที่การงานแรกคือ อัยการฝึกหัด กองคดี กรมอัยการ กระทรวงยุติธรรม เมื่อปี 2480 ต่อมาจึงย้ายไปเป็นอัยการผู้ช่วยจังหวัดนครนายก กระทั่งสอบเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวงยุติธรรมได้เมื่อปี 2486
ดำรงตำแหน่งดังกล่าวอยู่ระยะหนึ่ง เพรียบจึงได้ย้ายไปเป็นผู้พิพากษาศาลจังหวัดระนอง ผู้พิพากษาศาลจังหวัดชุมพร และผู้พิพากษาศาลจังหวัดราชบุรี จากนั้น จึงได้เป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดราชบุรี แล้วย้ายไปเป็นยังศาลจังหวัดยโสธร ศาลแขวงลพบุรี และศาลจังหวัดลพบุรี ตามลำดับ
ต่อมา เพรียบได้ย้ายกลับเข้าดำรงตำแหน่งในกรุงเทพมหานคร โดยเป็นผู้พิพากษาศาลอาญา ผู้พิพากษาศาลแพ่ง และผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ กระทั่งเลื่อนขึ้นเป็นผู้พิพากษาหัวหน้า 
คณะในศาลอุทธรณ์ และในปี 2512 ก็ได้เป็นอธิบดีผู้พิพากษาภาค 3 (จังหวัดนครราชสีมา) และผู้พิพากษาศาลฎีกา ครั้นปี 2516 ได้เป็นผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา ดำรงตำแหน่งนั้นจนเกษียณอายุราชการในเดือนตุลาการ 2516
หลังเกษียณ เพรียบได้เป็นผู้บรรยายวิชากฎหมายลักษณะมรดกที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งเพรียบกล่าวว่า
"ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ผู้เขียนไม่ได้สนใจกฎหมายลักษณะนี้นัก จะไม่ชอบเอาเสียด้วยซ้ำ เมื่อยังเป็นผู้พิพากษา ผู้เขียนได้พิจารณาคดีเกี่ยวกับมรดกเพียงไม่กี่เรื่อง ตัวบทในลักษณะมรดกจึงผ่านสายตาของผู้เขียนน้อยครั้งเต็มที นับว่าขาดประสบการณ์ในเรื่องนี้อยู่มาก เมื่อได้รับมอบหมายให้ทำการสอน แรก ๆ จึงรู้สึกหนักใจพอสมควร...เมื่อผู้เขียนได้ทำการสอนวิชานี้มาเป็นเวลานาน ผู้เขียนก็พอจะเข้าใจความมุ่งหมายในตัวบทของกฎหมายลักษณะนี้ขึ้นมาบ้างพอสมควร ทำให้เกิดความสนุกในทางคิดแก้ปัญหาที่มีอยู่ ความรู้สึกที่เคยเกลียดวิชานี้กลับกลายเป็นความรู้สึกที่ตรงกันข้าม..."
เพรียบสอนกฎหมายลักษณะมรดกอยู่ที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จนถึงปี 2521
การเสียชีวิต.
เพรียบเสียชีวิตเมื่อวันอาทิตย์ที่ 15 มีนาคม 2541 ณ กรุงเทพมหานคร สิริอายุได้ 
ผลงานวิชาการ.
เพรียบมีผลงานวิชาการมากมาย แต่ผลงานที่เด่นที่สุด คือ "คำอธิบายประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ว่าด้วยมรดก" ซึ่งเขาใช้เวลาว่างหลังจากพ้นหน้าที่สอนในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เขียนขึ้น โดยกล่าวว่า "...ทำไปด้วยใจรัก เพราะเห็นว่า ถ้าไม่เขียนขึ้นไว้ ความคิดอ่านที่มีอยู่ก็คงจะละลายหายไปตามความเปลี่ยนแปลงของอายุและสังขาร..."
ตำราดังกล่าวคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2518 ปัจจุบันก็ยังพิมพ์อยู่ โดยมีศาสตราจารย์ไพโรจน์ กัมพูสิริ แก้ไขเพิ่มเติม
โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต

โฌแซ็ฟ-นโปเลียน โบนาปาร์ต  หรือชื่อเกิดในภาษาอิตาลีคือ จูเซปเป ดิ บูโอนาปาร์เต  หรือหลังครองราชย์คือ พระเจ้าโฆเซที่ 1 แห่งสเปน  เป็นนักการทูตและขุนนางชาวฝรั่งเศส เป็นพระเชษฐาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ภายหลังจากที่จักรพรรดินโปเลียนปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส พระองค์ในฐานะพระเชษฐาได้รับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์แห่งนาโปลีและซิซิลีในปีค.ศ. 1806 และต่อมาทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์แห่งสเปนในปี ค.ศ. 1808
มาร์ติน ฟรีแมน

มาร์ติน จอห์น คริสโตเฟอร์ ฟรีแมน (เกิดเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1971) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษที่มีผลงานละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ ภาพยนตร์สั้น และละครเวที เขาเริ่มเข้าวงการด้วยการเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง "เดอะบิลล์" ในปี ค.ศ. 1997 และเป็นที่รู้จักมากที่สุดจากการรับบทเป็นทิม แคนเทอร์เบอรี ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง "ดิออฟฟิซ (สหราชอาณาจักร)", นายแพทย์จอห์น วอตสัน ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง "เชอร์ล็อก" ของบีบีซี, บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ในภาพยนตร์ไตรภาคชุด "เดอะฮอบบิท" และเลสเตอร์ ไนการ์ด ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์เรื่อง "ฟาร์โก"
ผลงานภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ ของฟรีแมนที่มีชื่อเสียงได้แก่ "ทุกหัวใจมีรัก" (ค.ศ. 2003), "เดอะฮิตช์ไฮเกอส์ไกด์ทูเดอะแกลักซี" (ค.ศ. 2005), "นาทิวิตี!" (ค.ศ. 2009), ภาพยนตร์สามเรื่องชุด "ทรีเฟลเวอส์คอร์เนตโต" (โดยมีบทบาทเด่นที่สุดจากเรื่อง "เดอะเวิลดส์เอ็นด์" ค.ศ. 2013) และ "แบล็ค แพนเธอร์" (ค.ศ. 2018) ในบรรดารางวัลทางการแสดงทั้งหมดที่เขาได้รับนั้นมีรางวัลเอ็มมี รางวัลสถาบันศิลปะภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งอังกฤษ (แบฟตา) และรางวัลเอ็มไพร์รวมอยู่ด้วย นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมี 2 รางวัล รางวัลแบฟตา 2 รางวัล รางวัลแซเทิร์น 1 รางวัล และรางวัลลูกโลกทองคำอีก 1 รางวัล
กวีโดเนียมอนเตเชลีโอ

กวีโดเนียมอนเตเชลีโอ  เป็นเมืองและเทศบาลในจังหวัดโรมา แคว้นลัตซีโย ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของประเทศ เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 998 ในฐานะเมืองป้อมปราการในชื่อ "castrum" (Castrum Monticellorum)
คอร์ทไรค์

คอร์ทไรค์  หรือ กูร์แทร ([kuʁtʁɛ]) เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียมในมณฑลฟลานเดอร์ตะวันตก บนฝั่งแม่น้ำเลอี ห่างจากเมืองเกนต์ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 42 กม. (26 ไมล์) ห่างจากเมืองลีลไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 25 กม. (16 ไมล์) ในศตวรรษที่ 19-20 เป็นศูนย์กลางการอุตสาหกรรมการทำผ้าลินินและยังคงเป็นศูนย์กลางสิ่งทอของเบลเยียมที่สำคัญจนถึงปัจจุบัน
ดราวา

ดราวา ([ˈdʁaʊ] ; [ˈdɾàːʋa]; [drǎːʋa];) อดีตมีชื่อว่า ดราวิส หรือ ดราวุส  เป็นแม่น้ำในยุโรปกลางตอนใต้ที่มีความยาว ถือเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำดานูบที่ยาวเป็นอันดับ 5 หรือ 6 เป็นรองเพียงแม่น้ำติซอ แม่น้ำซาวา แม่น้ำปรุต Mureș และอาจรวมSiret มีต้นน้ำอยู่ที่ทิวเขาคาร์นิกแอลป์ ไหลไปทางตะวันออกผ่านเมืองรัฐทีโรลทางตะวันตกและรัฐคารินเทีย ผ่านทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสโลวีเนีย วกไปทางตะวันออกเฉียงใต้เข้าไปยังบริเวณเหนือสุดของประเทศโครเอเชียกับประเทศฮังการี แล้วไหลลงสู่แม่น้ำดานูบ ใกล้กับเมืองโอซีเยกของประเทศโครเอเชีย
ชื่อ.
ในสมัยโบราณ แม่น้ำนี้เป็นที่รู้จักในภาษาละตินว่า "Dravus" หรือ "Draus" และในภาษากรีกว่า Δράος และ Δράβος ชื่อเรียกในสมัยกลางได้แก่ "Dravis" (ป. ค.ศ. 670), "Drauva" (ค.ศ. 799), "Drauus" (ค.ศ. 811), "Trauum" (ค.ศ. 1091) และ "Trah" (ค.ศ. 1136) ชื่อนี้มีที่มาในสมัยก่อนโรมันและก่อนเคลต์ แต่น่าจะมีต้นตอจากอินโด-ยูโรเปียนจากราก "*dreu̯-" 'ไหล' มีการนำชื่อแม่น้ำไปใช้ในทัวร์มาลีนแบบย่อย
มนตรี เจนวิทย์การ

รองศาสตราจารย์ มนตรี เจนวิทย์การ อดีตโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลอานันท์ ปันยารชุน และอดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในรัฐบาลชวน หลีกภัย
ประวัติ.
รองศาสตราจารย์ มนตรี เจนวิทย์การ หรือ รศ.ดร.มนตรี เจนวิทย์การ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีทางรัฐศาสตร์ จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท ปริญญาเอกในสาขาเดียวกัน จากมหาวิทยาลัยชิคาโก ประเทศสหรัฐอเมริกา
การทำงาน.
ดร.มนตรี เจนวิทย์การ เข้าเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2509 ดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็น "รองศาสตราจารย์" และเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการองค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (อ.ส.ม.ท.) ในปี พ.ศ. 2530 และถูกเลิกจ้างในปี พ.ศ. 2531 ในช่วงที่มีร้อยตำรวจเอก เฉลิม อยู่บำรุง เป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ด้านงานการเมืองเคยได้รับแต่งตั้งเป็นโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน และเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย
มนตรี เจนวิทย์การ เคยดำรงตำแหน่งเลขาธิการกรรมการองค์การเพื่อการปฏิรูประบบสถาบันทางการเงิน (ปรส.) ซึ่งต่อมาคณะกรรการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ได้มีมติเห็นชอบว่านายมนตรี มีมูลเป็นความผิดทางวินัย ฐานไม่ตั้งใจปฏิบัติตามข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่ง และแบบแผนของ ปรส. และไม่ปฏิบัติหน้าที่การทำงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริต อาศัยอำนาจหน้าที่การงานของตนไม่ว่าจะโดยทางตรงหรือทางอ้อม หาประโยชน์ให้แก่ตนเองหรือผู้อื่น
สันติ์ เทพมณี

สันติ์ เทพมณี (3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 – 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2567) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช อดีตรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดลำพูน และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน 3 สมัย เขาได้รับการกล่าวถึงทางสื่อมวลชนท้องถิ่นว่า "สส.ประตูวัด"
ประวัติ.
สันติ์ เกิดวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน เป็นบุตรนายสุข เทพมณี อดีตนายกเทศมนตรีเมืองลำพูน (2488–2496) กับนางคำนวณ เทพมณี ด้านครอบครัวสมรสกับนางมาลี เทพมณี (สกุลเดิม โนตานนท์)
ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนจักรคำคณาทร จังหวัดลำพูน ชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีทางกฎหมาย และระดับปริญญาโททางรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง
การทำงาน.
สันติ์ เทพมณี เป็นนักการเมืองท้องถิ่นในจังหวัดลำพูน ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาเทศบาลเมืองลำพูน 9 สมัย เคยดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองลำพูน 2 สมัย และเป็นสมาชิกสภาจังหวัด 3 สมัย พ.ศ. 2501 — 2512
สันติ์ เทพมณี เคยได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน 3 สมัยติดต่อกัน ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2512 สังกัดพรรคสหประชาไทย การเลือกตั้ง พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคเกษตรสังคม และการเลือกตั้ง พ.ศ. 2519 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช ในปี พ.ศ. 2518 แต่ต้องพ้นจากหน้าที่ตั้งแต่ยังมิได้เริ่มปฏิบัติงาน เนื่องจากคณะรัฐมนตรีไม่ได้รับความไว้วางใจจากสภาในการแถลงนโยบาย ด้วยคะแนนไว้วางใจ 111 เสียง ไม่ไว้วางใจ 152 เสียง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในปี 2519
ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดลำพูน ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2543 เคยตั้งกระทู้ถามเรื่อง กรณีการช่วยเหลือการขาดสภาพคล่องของธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ จำกัด (มหาชน) (บีบีซี) และสถาบันการเงินที่ประสบปัญหาทางการเงิน ในปี พ.ศ. 2544 และบทบาทอื่นๆ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2551 นายสันติ์ ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ด้านสังคมและการศาสนา.
สันติ์ มีบทบาททางด้านสังคมโดยเป็นอดีตกรรมการเหล่ากาชาดจังหวัดลำพูน ต่อเนื่อง 32 ปี เป็นประธานชมรมสามล้อจังหวัดลำพูน และนายกสมาคมกีฬาจังหวัดลำพูน นอกจานั้นยังเป็นไวยาวัจกรวัดพระธาตุหริภุญชัยวรมหาวิหาร เป็นนายกยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทย สาขาลำพูน และเคยได้รับรางวัลบุคคลดีเด่นด้านพระพุทธศาสนา จังหวัดลำพูน ปี 2533
สันติ์ เทพมณี ยังมีบทบาทในการช่วยเหลือสังคมและกิจกรรมต่างๆ หลายครั้ง อาทิ การบริจาคทรัพย์สินให้แก่โรงพยาบาล การให้ทุนการศึกษา การร่วมงานสังคมวัฒนธรรมของจังหวัดลำพูน เป็นต้น
ถึงแก่กรรม.
สันต์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 เวลา 18:25 น. ณ โรงพยาบาลเชียงใหม่ราม อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ด้วยอาการปอดอักเสบขั้นรุนแรง สิริอายุ 96 ปี 5 เดือน 4 วัน มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 ณ สุสานบ้านหลวย ตำบลในเมือง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
วาเลรี เกราซีมอฟ

พลเอกอาวุโส วาเลรี วาซีเลียวิช เกราซิมอฟ  เป็นนายพลชาวรัสเซีย ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการศูนย์เสนาธิการทหารรัสเซีย ซึ่งเป็นตำแหน่งสูงสุดในกองทัพ และเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงกลาโหมตั้งแตปี 2013 
เกราซิมอฟได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการใหญ่เขตสงครามยูเครนในเดือนมกราคม 2023 แทนที่พลเอกอาวุโสเซียร์เกย์ ซูโรวิคีน ซึ่งถูกลดหน้าที่เป็นรองผู้บัญชาการใหญ่เขตสงคราม
นายพลเกราซีมอฟ เป็นผู้นำเสนอแนวคิดทางทหารสมัยใหม่ซึ่งต่อมาถูกเรียกว่า "หลักนิยมเกราซิมอฟ" (Gerasimov doctrine) ซึ่งให้คำจำกัดความใหม่เกี่ยวกับแนวคิดความขัดแย้งระหว่างรัฐ
ญาณิกา ทองประยูร

ญาณิกา ทองประยูร (เกิด 5 มกราคม พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น โฟน เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง "สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก" ในบทบาท “เฟย์“ (น้องเค้กมะม่วง) (2553)
ประวัติ.
ญาณิกา ทองประยูร เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2539 ที่จังหวัดนนทบุรี ประเทศไทย เป็นบุตรสาวของ นายยรรยง ทองประยูร หรือ โค้ชหมู กับ นางนิญาภรณ์ ทองประยูร มีพี่น้องทั้งหมด 3 คน โดยเธอเป็นพี่สาวคนโต มีน้องสาว 1 คน และน้องชาย 1 คน เธอจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยรังสิต
ญาณิกาได้เข้าสู่วงการด้วยการแสดงภาพยนตร์เรื่อง "สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก" (พ.ศ. 2553) รับบท เฟย์ โดยมีฉากหนึ่งในภาพยนตร์ที่ทำให้ญาณิกาได้เป็นที่รู้จักคือ ฉากเฟย์ถือเค้กรสมะม่วงไปให้ พี่โชน (รับบทโดยมาริโอ้ เมาเร่อ) ทำให้สื่อมวลชนและคนทั่วไปมักเรียกเธอว่า น้องเค้กมะม่วง ต่อมาญาณิกายังมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ยุทธนาวี" และ "ศึกนันทบุเรง" (พ.ศ. 2554) โดยรับบท หมอกใหม่ พลธนูของเลอขิ่น จากนั้นได้มีผลงานละครโทรทัศน์ตามมาอีกมากมาย อาทิเช่น ละคร "ช็อกโกแลต 5 ฤดู" (พ.ศ. 2554), "น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์" (พ.ศ. 2554), ละครชุด "ท่าประชา" (พ.ศ. 2555) รวมถึงงานพิธีกร ได้แก่ รายการ "chill out" ออกอากาศทางช่องTGN และ มีผลงานโฆษณาอีกด้วย มีโฟมล้างหน้า Biore การ์นิเย่ ซากุระ ไวท์ แชมพู Sunsilk ยาสีฟัน Colgate C-Vit Vitamin เครื่องดื่ม ทีพลัส ครีมบำรุงผิว ซิตร้า Chester's Grill กาแฟ Moccona ครีมอาบน้ำ Benice แป้งเย็น 12Plus ร้านอาหารญี่ปุ่น ยาโยอิ แลคตาซอย ผสมงาดำ เครื่องสําอาง BSC ผ้าอนามัย Modess Cute Press Eversense น้ำหอม น้ำยาปรับผ้านุ่ม Essence สายการบินนกแอร์ บ้านศุภาลัย พรีโม่ ไอศครีม Swensen's Amazing Thailand TAT S&P Bakery ปากกา Quantum น้ำอัดลม EST ขนมบิสกิต กูลิโกะ ทีนนี่ ยูไนเต็ด อัลมอนด์ แบรนด์วีต้าพรุน ทีโอที อินเตอร์เน็ต น้ำผลไม้ Green Mate Accord Prevail 
ญาณิกาหันมารับบทนางร้ายเรื่องแรกในละครเรื่อง "บ่วงบาป" กับบทบาท ระพี หลังจากนั้นเธอได้มีผลงานมิวสิกวิดีโอ และผลงานละครในบทนางร้ายตามมาอย่างต่อเนื่อง อาทิ ละครเรื่อง "เสน่หาสัญญาแค้น" (พ.ศ. 2557) รับบท ปาริฉัตร, ละครเรื่อง "นางชฎา" (พ.ศ. 2558) รับบท หงส์หยก ส่วนในด้านผลงานการแสดงมิวสิกวิดีโอนั้น เคยแสดงเป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอเพลง "อยากมีแฟนเหมือนแม่" ของ ปราโมทย์ วิเลปะนะ ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 เธอยังมีผลงานละครชุดเรื่อง "สัมผัสเสียงมรณะ" ออกอากาศทางช่องทรูโฟร์ยู
ปัจจุบันเธอกำลังคบหากับ ธัชนนท์ นคราวงศ์ นักฟุตบอลในทีมสโมสรฟุตบอลนครราชสีมา มาสด้า โดยญาณิกาและธัชนนท์ยังได้ร่วมกันทำธุรกิจผ่านทางออนไลน์ ด้วยการขายทุเรียนทอดกรอบ ต่อด้วยน้ำพริกไข่ปูบ้านบ้าน ตามลำดับ
ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้

ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้  ในความหมายเชิงการรักษาความปลอดภัยทางข้อมูล หมายถึง ข้อมูลที่สามารถใช้ระบุตัว ติดต่อหรือค้นหาบุคคลหนึ่งบุคคลใดโดยเฉพาะ หรือเป็นข้อมูลที่ใช้ร่วมกับข้อมูลอื่นเพื่อระบุตัวบุคคลหนึ่งบุคคลใดดังกล่าว ข้อมูลที่ระบุตัวบุคคลได้นี้ในภาษาอังกฤษใช้ตัวย่อว่า PII ซึ่งย่อมาจากข้อความที่ใช้คำสี่คำว่า ส่วนบุคคล (personal, personally) ระบุตัว (identifying) และระบุตัวได้ (identifiable) ข้อความดังกล่าวนี้ไม่เหมือนกัน และด้วยเหตุผลทางกฎหมาย นิยามของ PII จึงมีความแตกต่างกันไปตามแต่ละเขตอำนาจศาลและจุดประสงค์ในการนำคำนี้ไปใช้
แม้แนวคิดของข้อมูลดังกล่าวนี้จะมีอายุมากแล้ว แต่ข้อมูลดังกล่าวเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นเนื่องจากอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีสารสนเทศทำให้การเก็บข้อมูล PII เป็นไปได้ง่ายขึ้นผ่านทางช่องโหว่ของอินเทอร์เน็ต ของเครือข่ายและของเว็บเบราว์เซอร์ ซึ่งส่งผลให้มีการเก็บและจำหน่ายข้อมูลดังกล่าวเพื่อแสวงหากำไร นอกจากนี้ PII สามารถนำไปใช้โดยผู้ร้ายเพื่อก่อให้เกิดความรำคาญ การโจรกรรมอัตลักษณ์บุคคล (identity theft) เพื่อวางแผนฆาตกรรมหรือลักพาตัว หรือเพื่อการอื่น ๆ เพื่อต่อสู้กับภัยดังกล่าว นโยบายข้อมูลส่วนบุคคล (privacy policy) ของหลายเว็บไซต์จึงระบุเกี่ยวกับการเก็บข้อมูลจากผู้เข้าใช้ และยังได้มีกฎหมายหลายฉบับที่จำกัดการเผยแพร่และเข้าถึงข้อมูลเหล่านี้
อย่างไรก็ดี PII เป็นแนวคิดทางกฎหมาย ไม่ใช่แนวคิดทางเทคนิค ความหลากหลายของข้อมูลและการใช้ขั้นตอนวิธีการระบุตัวในสมัยใหม่ ทำให้แม้ว่าจะไม่มีข้อมูล PII แต่ก็มิได้หมายความว่าข้อมูลส่วนที่เหลือจะไม่สามารถระบุตัวบุคคลได้ แม้ว่าข้อมูลบางอย่างไม่อาจระบุตัวบุคคลได้โดยเฉพาะเจาะจงโดยตัวของมันเอง แต่เมื่อนำมารวมกันก็สามารถระบุตัวบุคคลได้เช่นกัน
ตัวอย่าง.
ข้อมูลต่อไปนี้มักใช้ในวัตถุประสงค์ยืนยันตัวบุคคลและจำแนกเป็น PII อย่างชัดเจนโดย Office of Management and Budget ของสหรัฐอเมริกา:
ข้อมูลต่อไปนี้มักไม่เป็นข้อมูลที่ใช้แยกแยะอัตลักษณ์บุคคลเพราะว่าคนจำนวนมากมีข้อมูลอย่างเดียวกัน อย่างไรก็ดีข้อมูลเหล่านี้อาจเป็น PII เพราะว่าถ้าใช้รวมกันแล้วก็อาจชี้เฉพาะตัวบุคคลได้
เมื่อบุคคลไม่ประสงค์ออกนาม การกล่าวถึงบุคคลนั้นมักจะประกอบด้วยข้อมูลข้างต้นสองหรือสามรายการ เช่น "ผู้ชายอายุ 34 ปีที่ทำงานในห้างสรรพสินค้า X" นี่งเป็นการเผยข้อมูลส่วนบุคคลบางส่วนแต่ไม่ถึงกับทำให้สาธารณชนแยกแยะตัวบุคคลที่กล่าวถึงได้ อย่างไรก็ดีหากมีข้อมูลมากขึ้นก็อาจทำให้แยกแยะตัวบุคคลได้ โดยเฉพาะในคดีอาชญากรรมจึงมีการเสนอหลักฐานข้อมูลหลายประการที่บ่งถึงตัวอาชญากร ใน ค.ศ. 1990 ได้มีการแสดงให้เห็นว่าประชาชนอเมริกัน 87% สามารถถูกระบุเฉพาะเจาะจงได้ด้วยเพียง เพศ รหัสไปรษณีย์ และวันเกิด
แชงกรี-ลา

แชงกรี-ลา  เป็นดินแดนสมมุติที่ปรากฏในนวนิยายเรื่อง "Lost Horizon" ของเจมส์ ฮิลตัน นักเขียนชาวอังกฤษ ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1933 ฮิลตันพรรณนาว่าแชงกรี-ลาเป็นดินแดนลึกลับอยู่ในเทือกเขาสูงชันทอดยาว ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเทือกเขาคุนหลุน ในนวนิยายกล่าวว่าผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ล้วนมีชีวิตยืนยาว มีความสุข อาจกล่าวได้ว่าสถานที่นี้เปรียบเหมือนสวรรค์บนดิน
ชื่อ แชงกรี-ลา มาจากภาษาทิเบต "ཞང་"(Shang) + "རི" (ri) + "ལ" (La) มีความหมายว่า "Shang Mountain Pass" (ช่องเขาฉาง) มาจากชื่อจังหวัดอวีจังทางเหนือของวัดจาซีลวินโป ในทิเบต"
นักวิชาการจำนวนหนึ่งเชื่อว่า แชงกรี-ลา คือ "ศัมภละ" นครในตำนานพุทธศาสนาแบบทิเบต 
ความสูง 3,140 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน เขต 2 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2555

การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 2 ลำพูน พ.ศ. 2555 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน แทนที่ นายสถาพร มณีรัตน์ ซึ่งเสียชีวิต
ที่มา.
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 2 จังหวัดลำพูน พ.ศ. 2555 เกิดขึ้นเนื่องจากการเสียชีวิตของนายสถาพร มณีรัตน์ ส.ส. เดิมในพื้นที่จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ของพรรคเพื่อไทย ทำให้ตำแหน่งในเขตนี้ (อำเภอป่าซาง อำเภอบ้านโฮ่ง อำเภอทุ่งหัวช้าง อำเภอลี้ และอำเภอเวียงหนองล่อง) ว่างลง คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) จึงมีมติให้มีการเลือกตั้งซ่อมในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2555
ผู้สมัคร.
มีผู้สมัครรับเลือกตั้ง 3 คน ดังนี้
นายบรรจง วิพรหมชัย.
นายบรรจง วิพรหมชัย ผู้สมัครหมายเลข 1 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ เป็นน้องชายของนายขยัน วิพรหมชัย อดีต ส.ส.ลำพูน สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในการเลือกตั้งซ่อมแทนนายอนุสรณ์ วงศ์วรรณ เมื่อปี พ.ศ. 2551 แต่ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 จำนวน ส.ส.ของจังหวัดลำพูนลดลงจากเดิม 3 ที่นั่ง เหลือ 2 ที่นั่ง นายขยัน จึงสอบตก โดยแพ้ให้กับนายสถาพร มณีรัตน์ จากพรรคเพื่อไทย
นายรังสรรค์ มณีรัตน์.
นายรังสรรค์ มณีรัตน์ ผู้สมัครหมายเลข 2 สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นน้องชายและเป็นผู้ช่วยทำงานการเมืองของนายสถาพร มณีรัตน์ อดีต ส.ส.เจ้าของพื้นที่ ซึ่งเสียชีวิตลง และนายรังสรรค์ ยังมีตำแหน่งทางการเมืองเป็นรองนายกเทศมนตรีตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูนด้วย
นายวันชัย ปารมีกาศ.
นายวันชัย ปารมีกาศ ผู้สมัครหมายเลข 3 สังกัดพรรคเครือข่ายชาวนาแห่งประเทศไทย
ผลการเลือกตั้ง.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอป่าซาง อำเภอเวียงหนองล่อง อำเภอบ้านโฮ่ง อำเภอทุ่งหัวช้าง และอำเภอลี้
รังสรรค์ มณีรัตน์

รังสรรค์ มณีรัตน์ (เกิด 28 สิงหาคม พ.ศ. 2518) ชื่อเล่น โหน่ง ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นน้องสถาพร มณีรัตน์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
ประวัติ.
รังสรรค์ มณีรัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2518 เป็นบุตรของนายรัตน์ และนางบัวนำ มณีรัตน์ มีพี่น้อง 6 คน มีพี่ชายเป็นนักการเมืองคือ นายสถาพร มณีรัตน์
การศึกษา.
นายรังสรรค์ มณีรัตน์ เข้ารับการศึกษาชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนบ้านสันทราย ตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนจักรคำคณาทร จนจบชั้นมัธยมปลาย และเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
งานการเมือง.
นายรังสรรค์ มณีรัตน์ เป็นนักการเมืองท้องถิ่น เคยดำรงตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีตำบลบ้านธิ อำเภอบ้านธิ จังหวัดลำพูน ก่อนจะเข้าสู่การเมืองระดับชาติในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน เขต 2 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2555 แทนตำแหน่งที่ว่าง เนื่องจากนายสถาพร มณีรัตน์ พี่ชาย เสียชีวิต โดยลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย ได้รับเลือกตั้ง เอาชนะนายบรรจง วิพรหมชัย น้องชายของนายขยัน วิพรหมชัย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากพรรคประชาธิปัตย์
หลังรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2557 เขาถูกทหารจับกุมและแจ้งข้อหา ในความผิดข้อหาร่วมกันกระทำให้ปรากฏแก่ประชาชนด้วยวาจา หนังสือหรือวิธีอื่นใดอันมิใช่เป็นการกระทำภายในความมุ่งหมายแห่งรัฐธรรมนูญ หรือมิใช่เพื่อแสดงความคิดเห็นหรือติชมโดยสุจริต ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 116, ร่วมกันเป็นซ่องโจร ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 210 และร่วมกันเผยแพร่ข้อความที่ผิดไปจากข้อเท็จจริง หรือกล่าวหาบิดเบือนร่างรัฐธรรมนูญตาม พ.ร.บ.ประชามติ มาตรา 61 (2), (4)
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
รังสรรค์ มณีรัตน์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งสิ้น 3 สมัย คือ