pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราด

แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราด  (2 มกราคม ค.ศ. 1886 - (18 พฤษภาคม ค.ศ. 1959) แอ็พสลีย์ เชอร์รี-การ์ราดเป็นนักสำรวจชาวอังกฤษ ที่ทำการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา แอ็พสลีย์รอดมาได้จากโครงการสำรวจแทร์ราโนวา (Terra Nova Expedition) และมีชื่อเสียงจากงานบันทึกของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโครงการสำรวจ ในหนังสือ “"การเดินทางอันเลวร้ายที่สุดในโลก"” (The Worst Journey in the World)
ชีวิตเบื้องต้น.
เกิดที่เบดฟอร์ด แอ็พสลีย์เป็นบุตรของเมเจอร์เจนเนอรัลแอ็พสลีย์ เชอร์รี (ต่อมาเปลี่ยนเป็นเชอร์รี-การ์ราด) และเอเวลิน อีดิธ และได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่วิทยาลัยวินเชสเตอร์ และวิทยาลัยไครสต์เชิร์ช มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด นามสกุลของแอ็พสลีย์เปลี่ยนจากเชอร์รีเป็นเชอร์รี-การ์ราดตามการระบุในพินัยกรรมของป้า ที่บิดาได้รับอสังหาริมทรัพย์เป็นจำนวนมากใกล้วีทแธมสเตดในฮาร์ตฟอร์ดเชอร์
แอ็พสลีย์มีความตื่นตาตื่นใจกับเรื่องราวของความสำเร็จของบิดา และมีความรู้สึกว่าต้องพยายามดำเนินชีวิตตามตัวอย่างที่บิดาสร้างไว้ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1907, เอ็ดเวิร์ด เอเดรียน วิลสันมาพบปะกับกัปตันโรเบิร์ต ฟอลคอน สกอตต์ที่บ้านของเรจินาลด์ สมิธเพื่อเจรจากันเรื่องโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกา แอ็พสลีย์ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของเรจินาลด์ที่มาเยี่ยมอยู่พอดีจึงอาสาเข้าร่วมโครงการ
เดวิด แอตเทนบะระ

เซอร์เดวิด เฟรเดอริก แอตเทนบะระ (เกิด: 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1926 - ปัจจุบัน) พิธีกรรายการโทรทัศน์และนักนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ที่มีชื่อเสียง แอตเทนบะระเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ทางด้านธรรมชาติวิทยามาเป็นเวลานานกว่า 60 ปี งานสำคัญคือการเขียนและการเสนอโปรแกรมชุด “"“Life”"” เก้าตอนร่วมกับแผนกธรรมชาติวิทยาของบีบีซี ซึ่งเป็นรายการสารคดีทางโทรทัศน์ที่มีวัตถุประสงค์ในการเก็บข้อมูลการสำรวจสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในโลก 
แอตเทนบะระ มีความสนใจในชีววิทยาของสิ่งมีชีวิตมาตั้งแต่เด็ก รวมถึงการถ่ายทอดทางพันธุกรรม และวิวัฒนาการ จึงได้สร้างภาพยตร์สารคดีของตัวเองขึ้นมาและได้ออกเผยแพร่หนึ่งชุด ซึ่งสารคดีชุดนั้นยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับนักวิทยาศาสตร์กลุ่มหนึ่ง ที่ในเวลาอีกหนึ่งปีต่อมากลายเป็นผู้ค้นพบรหัสทางพันธุกรรม หรือดีเอ็นเอ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในวงการวิทยาศาสตร์
แอตเทนบะระ จบการศึกษาด้านธรรมชาติวิทยาจากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ หลังจากจบการศึกษาแล้ว ได้เข้ารับราชการเป็นทหารเรือ ในกองทัพเรือ โดยประจำการที่ตอนเหนือของแคว้นเวลส์เป็นเวลานาน 2 ปี จากนั้นจึงเข้าทำงานที่สำนักพิมพ์หนังสือเด็ก จากนั้นในปี ค.ศ. 1950 ได้เข้าสมัครเข้าทำงานที่บีบีซี โดยใบสมัครของเขาได้ถูกเมินในทีแรก แต่ต่อมาได้ถูกหยิบมาพิจารณาอีกครั้ง ซึ่งในเรื่องนี้แอตเทนบะระเปิดเผยว่า หากไม่ได้ทำงานที่นี่ คงจะตัดสินใจไปเป็นครู ในเบื้องต้นเขาทำงานอยู่เบื้องหลัง เนื่องจากถูกมองว่าไม่เหมาะที่จะเป็นพิธีกรเนื่องจากฟันหน้าของเขาที่ใหญ่และไม่สมส่วน แต่ได้ทำหน้าที่พิธีกรครั้งแรกในปี ค.ศ. 1954 ในรายการ ' แทนพิธีกรตัวจริงที่ป่วยกระทันหัน 
เดวิด แอตเทนบะระ เป็นพิธีกรที่ดำเนินรายการด้วยตนเอง ด้วยการเดินทางไปถ่ายทำถึงในสถานที่จริงและได้เผชิญหน้ากับสัตว์ป่าชนิดต่าง ๆ อย่างใกล้ชิด เช่น ว่ายน้ำคู่กับโลมากลางมหาสมุทร, วิ่งไล่จับมังกรโคโมโด, เป็นฝ่ายเปิดฉากพูดคุยทำความรู้จักกับชนเผ่ามนุษย์กินคนในปาปัวนิวกินี หรือนั่งเรือพายเข้าไปในถ้ำที่มืดมิดเพื่อตามหาค้างคาวชนิดที่หายากของโลก เป็นต้น
ทั้งนี้แอตเทนบะระยังเป็นน้องชายของผู้กำกับ, ผู้สร้าง และนักแสดงภาพยนตร์ ผู้ล่วงลับ
การเดินทางของจักรพรรดิ

การเดินทางของจักรพรรดิ  เป็นภาพยนตร์สารคดีฝรั่งเศสเกี่ยวกับธรรมชาติวิทยาที่สร้างในปี ค.ศ. 2005 ที่กำกับและร่วมเขียนโดยลูค ฌาคเคต์ และสร้างร่วมกับ Bonne Pioche และสมาคมเนชันแนลจีโอกราฟิก เนื้อหาของภาพยนตร์เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับวัฏจักรของการผสมพันธุ์ของเพนกวินจักรพรรดิของทวีปแอนตาร์กติกา ในฤดูใบไม้ร่วงเพนกวินที่มีอายุในช่วงที่เหมาะแก่การผสมพันธุ์ (ห้าปีหรือแก่กว่า) ก็จะทิ้งทะเลเพื่อเดินทางไปทำการผสมพันธุ์ยังถิ่นฐานธรรมชาติที่ลึกเข้าไปในแผ่นดินทวีปแอนตาร์กติกาที่เป็นบริเวณที่ทำการเดินทางมาตั้งแต่ในสมัยบรรพบุรุษ เมื่อไปถึงเพนกวินก็จะหาคู่ ถ้าสำเร็จก็จะมีลูกนกเพนกวิน การที่ลูกนกจะอยู่รอดได้ในสภาวะอากาศอันทารุณ ทั้งพ่อและแม่ก็จะต้องเดินทางระหว่างมหาสมุทรและบริเวณผสมพันธุ์หลายเที่ยวเพื่อนำอาหารกลับมาเลี้ยงลูก
การเดินทางของจักรพรรดิได้รับรางวัลออสการ์ ในปี ค.ศ. 2005 ในฐานะที่เป็นภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส แต่งและขับร้องโดยเอมิลี ไซมอน นักดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ชาวฝรั่งเศส ส่วนฉบับที่ฉายในสหรัฐอเมริกา ได้เปลี่ยนเป็นดนตรีประกอบ (ไม่มีเพลงร้อง) แต่งโดยอเล็กซ์ วูร์แมน นักแต่งดนตรีประกอบภาพยนตร์ชาวอเมริกัน
ภาพยนตร์ต้นฉบับใช้เสียงนักแสดงพากย์เหมือนกับเสียงเพนวินพูดคุยกัน โดยภาพยนตร์ฉบับที่ฉายในฮังการีและเยอรมนีก็พากย์ในลักษณะนี้เช่นเดียวกัน ส่วนฉบับที่ฉายในสหรัฐอเมริกา ได้เปลี่ยนวิธีพากย์เป็นการบรรยายในแบบสารคดี ใช้เสียงภาษาอังกฤษของมอร์แกน ฟรีแมน, ฉบับที่ฉายในประเทศอินเดีย ใช้เสียงภาษาฮินดีและภาษาอังกฤษของอมิตาภ พัจจัน
อ่าวชวานสกายา

อ่าวชวานสกายา  เป็นอ่าวในมหาสมุทรอาร์กติก ในเขตชวานสกายา ทางตะวันออกเฉียงเหนือของไซบีเรีย
ที่ตั้ง.
อ่าวนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะอายอน อ่าวถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งตลอดทั้งปี มีแม่น้ำอิชูเวเยม แม่น้ำปายาวาม แม่น้ำเลลยูเวเยม และแม่น้ำปูเชเวเยม ไหลเข้ามา
อ่าวโคลึยมา

อ่าวโคลึยมา (ยาคุต: Халыма хомото, "Xalıma xomoto"; รัสเซีย: Колымский залив, "Kolymskiy Zaliv") เป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุดของทะเลไซบีเรียตะวันออกที่ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอาร์กติก อ่าวนี้ได้ชื่อมาจากที่ราบต่ำโคลึยมา ที่ซึ่งครอบคลุมครึ่งหนึ่งของทางตะวันออกของอ่าว
ลักษณะทางภูมิศาสตร์.
อ่าวแห่งนี้มีความกว้างมากกว่า 300 กิโลเมตร ขอบเขตของมันคือเส้นโครงตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบต่ำโคลียมา ใกล้กับหมู่เกาะเมดวีซีทางตะวันตกและคาบสมุทรนูเทล'ยิมิร์ยิมและเกาะอายอนทางทิศตะวันออก แม่น้ำโคลึยมาจะไหลลงสู่ทะเลทางด้านตะวันตกของอ่าวโคลีมา ก่อตัวเป็นสามเหลี่ยมปากแม่น้ำขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเกาะต่าง ๆ แนวชายฝั่งของอ่าวเป็นพื้นที่ราบลุ่มซึ่งมีทะเลสาบและหนองบึงจำนวนมาก ทะเลในอ่าวนี้กลายเป็นน้ำแข็งนานกว่าเก้าเดือนทุกปี และมักอุดตันด้วยแผ่นน้ำแข็ง แม่น้ำสายอื่น ๆ ที่ไหลลงสู่อ่าวโคลีมา ได้แก่ แม่น้ำราอูชัวและแม่น้ำชูโคชยา
ตามหน่วยการบริหารแล้ว ส่วนตะวันตกของอ่าวโคลีมาอยู่ภายใต้การปกครองของสาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย) ในขณะที่ส่วนตะวันออกอยู่ภายใต้การปกครองของเขตปกครองตนเองชูคอตคาของสหพันธรัฐรัสเซีย
กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา

กัลย์กมล จิรชัยศักดิ์เดชา (ชื่อเดิม : กัลยา) ชื่อเล่น มด เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย ซึ่งคนส่วนมากจะรู้จักมดในฐานะหนึ่งในสมาชิกวงทรีจี
ประวัติ.
กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา (ชื่อเล่น: มด) หรือ a.k.a ในปัจจุบันใช้ชื่อ “M Melody” เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2528 เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นหัวหน้าวง ทรีจี สังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็นบุตรสาวของ นายธงชัย จิรชัยศักดิ์เดชา และ นางพัชรี จิรชัยศักดิ์เดชา เป็นลูกสาวคนเดียวของครอบครัว
เริ่มมีผลงานโดยการเป็นนักร้องเกิร์ลกรุป ภายใต้ชื่อวง มด-นุ่น-เนย สังกัด เออร์ซ่า เมเจอร์ โดยออกอัลบั้ม "หัวหมุน" เมื่อปี พ.ศ. 2542 ร่วมกับ เนย (พิชชาภา พงษ์พยอม) และ จิ๊บ เบญจณัฏฐ์ อักษรนันทน์ (ก่อนหน้าใช้ชื่อ นุ่น กุลธิดา อักษรนันทน์) และในปี พ.ศ. 2545 ได้เป็นหนึ่งในสมาชิกวงในในนามทรีจี สังกัดเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีสมาชิกทั้งหมด 3 คนคือ กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา, อิสรีย์ นำพาเจริญ และ จุทามาศ วชิรเขื่อนขันธ์ ส่วนเพลงที่ทำชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "ห่วง"
ช่วงที่ทำงานเพลงให้แกรมมี่ นอกเหนือจากวงทรีจี มดยังได้ออกอัลบั้มพิเศษของทางค่ายมากมายเช่น CHEER 2, Cover Girls, Rocky Road และ วันฟ้าใหม่ เป็นต้น แต่ที่สร้างชื่อเสียงให้กับมดอีกครั้งคือการเป็นหนึ่งในศิลปินวง "Pop Angels" มีสมาชิกทั้งหมด 3 คนคือ บัวชมพู ฟอร์ด, กัลยา จิรชัยศักดิ์เดชา และ พิมพ์มาดา บริรักษ์ศุภกร เพลงที่ทำชื่อเสียงให้กับวงคือเพลง "รักอยู่หนใด" และเพลง "รักด้วยน้ำตา"
ผลงานด้านการแสดง เริ่มมีผลงานละครโทรทัศน์เรื่องแรกคือเรื่อง เล่ห์รตี แสดงคู่กับ ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ ต่อด้วยละคร โสดสโมสร เป็นต้น
ปัจจุบัน.
มด กัลยกมล เป็นศิลปินอิสระ ซึ่งเธอได้ทำเพลงด้วยตนเอง ผ่านทางช่องทาง Youtube ชื่อชาแนลว่า “Mod Kunkamon” ปัจจุบันออกซิงเกิลมาแล้วหลายเพลง เช่นเพลง “FAKE LOVE”, “คาราคาซัง” และเพลง “อาการตกหลุมรัก” เป็นต้น ซึ่งแนวเพลงจะแตกต่างจากช่วงอดีตอย่างสิ้นเชิง และได้เปลี่ยนชื่อว่า “M Melady” และยังรับงานเป็นดีเจรูปแบบสแครชแผ่นในแนวEDM โดยรับงานตามโรงแรม, รีสอร์ท และบนเรือสำราญ และใช้ชื่อในวงการว่า JDA MOD
วิดีโอโฟน

"วิดีโอโฟน"  เป็นเพลงของนักร้องอาร์แอนด์บีชาวอเมริกัน บียอนเซ่ โนวส์ จากผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" (2551) เป็นซิงเกิลที่ 8 จากอัลบั้มนี้ ก่อนที่จะออกเป็นซิงเกิลเพลงนี้ติดชาร์ตในช่วงปลาย พ.ศ. 2551 เนื่องจากมียอดดิจิทัลดาวน์โหลดสูง เพลงถูกส่งไปให้สถานีวิทยุในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2552 และออกขายเป็นซีดีเมื่อ 22 กันยายน แต่ก็เลื่อนเป็น 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 มิวสิกวิดีโอยังได้นักร้องป็อป เลดีกากา มาร้อง และมีเพลงรีมิกซ์อยู่ในดีลักซ์อัลบั้ม ที่จะออกขายวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
อาณาจักรโคกูรยอใหม่

อาณาจักรโคกูรยอใหม่ หรือ แคว้นแทบง (ค.ศ. 901 - ค.ศ. 918) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลีซึ่งประกอบไปด้วยอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรรวมชิลลา และราชอาณาจักรโคกูรยอใหม่ได้รับการสถาปนาโดยพระเจ้ากุง เย ในปี ค.ศ. 901 และหลังจากพระเจ้ากุงเยถูกสำเร็จโทษ วังกอนจึงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์ต่อมาในปี ค.ศ. 935 ภายหลังวังกอนสามารถโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่และอาณาจักรรวมชิลลา ได้จึงรวมแผ่นดินแล้วเปลี่ยนชื่อเป็นอาณาจักรโครยอ แล้วเปลี่ยนพระนามเป็นพระเจ้าแทโจ
โนพลอมแพลม

โนพลอมแพลม เป็นสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 4 ของ ยืนยง โอภากุล หรือ แอ๊ด คาราบาว แต่เป็นชุดแรกที่ใช้ชื่อจริงคือ ยืนยง โอภากุล ปรากฏบนปกเทป(เป็นอัลบั้มที่โด่งดังในอัลบั้มหนึ่ง ของ แอ๊ด คาราบาว)
เดิมแอ๊ดกำหนดวางจำหน่ายอัลบั้มในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2533 แต่ติดเงื่อนไขที่มีเพลงซึ่งไม่ผ่านการเห็นชอบจาก คณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ หรือ กบว. อยู่ 3 เพลง คือ "ไอ้หำ" กับ "ขนม" ซึ่งถูกสั่งห้ามออกอากาศอย่างเด็ดขาด และ "โนพลอมแพลม" ซึ่งต้องใช้เวลาในการแก้ไขอยู่หลายครั้ง โดยใช้เวลาครึ่งเดือน จึงผ่านการอนุมัติให้สามารถออกอากาศทางวิทยุและโทรทัศน์ได้ เนื่องจากต้องใช้ในการโฆษณาสินค้าชนิดหนึ่ง จึงออกวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในปลายเดือนพฤศจิกายน โดยเป็นอัลบั้มชุดแรกของค่ายเพลง "ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์" (ปัจจุบัน วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ ถือลิขสิทธิ์ผลงานเพลงที่ทำกับดี-เดย์ เพื่อวางจำหน่ายซ้ำ)
เพลงต่าง ๆ ในอัลบั้ม แอ๊ดได้ตีแผ่ประเด็นต่าง ๆ ทั้งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม แต่ไม่มีเพลงเกี่ยวกับความรักเช่นในอัลบั้มก่อน ๆ โดยประกาศจุดยืนตรงข้ามกับรัฐบาล (สมัย พล.อ.ชาติชาย ชุณหะวัณ เป็นนายกรัฐมนตรี) มีเพลงที่พอจะเป็นที่รู้จักและมีการเผยแพร่สืบต่อกันมา อย่างเช่น "สืบทอดเจตนา" ซึ่งแต่งขึ้นเพื่อรำลึกแด่ สืบ นาคะเสถียร ที่เสียชีวิตไปเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2533 โดยการฆ่าตัวตายเพื่อเรียกร้องให้สังคมเห็นความสำคัญของการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ นำไปสู่การประชุมเพื่อกำหนดมาตรการป้องกันการบุกรุกป่าห้วยขาแข้งในอีก 2 สัปดาห์หลังสืบฆ่าตัวตาย และทำให้องค์การศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโกประกาศให้เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวรและห้วยขาแข้ง ที่สืบเคยเป็นหัวหน้าเป็นมรดกโลกในปี พ.ศ. 2534 หรือปีถัดมานั่นเอง
อัลบั้มชุดนี้ได้รับรางวัลสีสันอะวอร์ดส์ สาขาอัลบั้มยอดเยี่ยม ประจำปี พ.ศ. 2533 ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่กำหนดรางวัลนี้ขึ้นมาและยังใช้กันเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน โดยคณะกรรมการให้เหตุผลว่า ด้านดนตรีมีความหนักแน่นขึ้น พร้อมกับเนื้อหาที่เข้มข้นยิ่งขึ้น แสดงตัวตนของแอ๊ดได้อย่างเด่นชัดที่สุด
ในปี พ.ศ. 2562 เพลงโนพลอมแพลมได้นำมาทำเนื้อร้องใหม่อีกครั้ง ในชื่อเพลง "ชาติพัฒนา โนพรอบแบลม" เพื่อใช้เป็นส่วนหนึ่งในการหาเสียงของพรรคชาติพัฒนา ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
บัญชีแดงไอยูซีเอ็น

บัญชีแดงไอยูซีเอ็น  เป็นดัชนีที่เริ่มกำหนดขึ้นเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1948 เป็นดัชนีรายชื่อที่สมบูรณ์ที่สุดของสถานภาพของชนิดสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ ของขบวนการอนุรักษ์ธรรมชาติ องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (ไอยูซีเอ็น) เป็นสถาบันหลักผู้มีอำนาจในการระบุฐานะสถานภาพต่าง ๆ ของชนิดสิ่งมีชีวิต นอกจากบัญชีแดงโดยทั่วไปแล้วก็ยังมีบัญชีแดงระดับท้องถิ่น  ที่รวบรวมขึ้นโดยประเทศหรือองค์การต่าง ๆ ที่ประเมินระดับความเสี่ยงของชนิดสิ่งมีชีวิตภายในเขตการปกครองของแต่ละท้องถิ่นในความรับผิดชอบ
บัญชีแดงไอยูซีเอ็นกำหนดขึ้นจากเกณฑ์ที่วางไว้อย่างจำเพาะเจาะจงในการประเมินระดับความเสี่ยงของชนิดและชนิดย่อยเป็นจำนวนมาก วัตถุประสงค์ของรวบรวมดัชนีรายชื่อก็เพื่อเป็นการเผยแพร่ข้อมูลอันเร่งด่วนเกี่ยวกับความจำเป็นในการอนุรักษ์แก่สาธารณชน และผู้มีอำนาจในการวางนโยบาย รวมทั้งเพื่อช่วยเหลือประชาคมนานาชาติในการพยายามลดจำนวนการสูญพันธุ์ของชนิดสิ่งมีชีวิตตามที่ระบุในดัชนี
องค์การที่ร่วมในการประเมินระดับความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ของชนิดสิ่งมีชีวิตหลักก็ได้แก่ องค์การชีวปักษานานาชาติ , สถาบันสัตวศาสตร์  (แผนกค้นคว้าของสมาคมสัตวศาสตร์แห่งลอนดอน , องค์การเฝ้าระวังการอนุรักษ์โลก  และกลุ่มชำนัญพิเศษต่าง ๆ ภายในคณะกรรมการความอยู่รอดของชนิดสิ่งมีชีวิตของไอยูซีเอ็น การประเมินระดับความเสี่ยงจากองค์การต่าง ๆ ดังว่ารวมกันได้เป็นจำนวนเกือบครึ่งหนึ่งของชนิดสิ่งมีชีวิตในบัญชีแดง
บัญชีแดงไอยูซีเอ็นถือกันโดยทั่วไปว่าเป็นดัชนีที่มีความมีจุดมุ่งหมายและมีหลักการที่สุดในการจัดระดับชนิดสิ่งมีชีวิตตามระดับความเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
ไอยูซีเอ็นมีเป้าหมายที่จะประเมินระดับความเสี่ยงของทุกชนิดสิ่งมีชีวิตทุก 5 ปีถ้าทำได้ หรืออย่างน้อยก็ทุก 10 ปี ผ่านกระบวนการพิชญพิจารณ์โดยคณะกรรมการความอยู่รอดของชนิดสิ่งมีชีวิต  ซึ่งเป็นกลุ่มชำนัญพิเศษขององค์การเอง ผู้มีความรับผิดชอบดัชนีรายชือชนิดสิ่งมีชีวิต กลุ่มชนิดสิ่งมีชีวิต หรือกลุ่มชนิดสิ่งมีชีวิตของภูมิภาคใดภูมิภาคหนึ่ง หรือในกรณีขององค์การชีวปักษานานาชาติก็จะตรวจสอบชนิดสิ่งมีชีวิตในอันดับนก
บัญชีแดงไอยูซีเอ็นฉบับล่าสุดออกเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2008 ที่เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน
ระดับความเสี่ยง.
ชนิดสิ่งมีชีวิตแบ่งออกเป็นเก้าระดับตามข้อกำหนดต่าง ๆ เช่น อัตราการลดจำนวนประชากร ขนาดประชากร บริเวณกระจายตามภูมิภาค อัตราการกระจายของประชากร การแตกแยกของกลุ่มประชากร
ในการศึกษาและใช้บัญชีแดง ศัพท์ "ชนิดถูกคุกคาม"  เป็นกลุ่มที่รวมสามกลุ่มย่อยเอาไว้ ได้แก่ ชนิดใกล้สูญพันธุ์ขั้นวิกฤต, ชนิดใกล้สูญพันธุ์ และชนิดเปราะบางต่อการสูญพันธุ์
กบฏรักจอมแผ่นดิน

กบฏรักจอมแผ่นดิน  เป็น ภาพยนตร์เกาหลี อิงประวัติศาสตร์ที่สร้างจากเรื่องจริงในสมัยพระเจ้ายอนซัน แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน โดยอิงจากข้อความเล็ก ๆ ใน พงศาวดารราชวงศ์โชซ็อน ที่เล่าถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ายอนซันกับนักแสดงละครเร่หนุ่ม 2 คนได้แก่ จางแซง และ กองกิล ออกฉายเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2005 นำแสดงโดยนักแสดงหนุ่ม ลี จุนกิ
เดอะริชแมนทอย

เดอะริชแมนทอย  หรือเรียกย่อ ๆ ว่า TRMT วงดนตรีในสังกัดสมอลล์รูม มีเพลงที่ได้รับความนิยม เช่น แดนสวรรค์คอยอยู่ ม้าป่า สะดุดรัก กระเป๋าแบนแฟนยิ้ม และ อ๊อด อ๊อด
เดอะไทมส์

เดอะไทมส์  เป็นหนังสือพิมพ์รายวันภาษาอังกฤษ ที่ตีพิมพ์ในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ ค.ศ. 1785 เดิมใช้ชื่อว่า "The Daily Universal Register" ก่อตั้งโดยจอห์น วอลเทอร์ ตีพิมพ์ฉบับแรกวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1785 และเปลี่ยนชื่อเป็น "The Times" ตั้งแต่ฉบับที่ 941 วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1788
ในปี ค.ศ. 1931 เดอะไทมส์ได้มอบหมายให้สแตนลีย์ มอร์ริสัน นักออกแบบตัวอักษรชาวอังกฤษ เป็นผู้ออกแบบไทป์เฟซชื่อ ไทมส์นิวโรมัน (Times New Roman) ร่วมกับบริษัทโมโนไทพ์ เพื่อใช้กับหนังสือพิมพ์มาจนถึงปัจจุบัน 
เดอะไทมส์ตีพิมพ์ด้วยกระดาษขนาดบรอดชีต เป็นเวลา 219 ปี และเปลี่ยนเป็นขนาดคอมแพค ตั้งแต่ ค.ศ. 2004 เพื่อดึงดูดผู้อ่านที่มีอายุน้อย และผู้โดยสารระบบขนส่งสาธารณะ ปัจจุบันตีพิมพ์ขนาดคอมแพคเฉพาะฉบับวันจันทร์-เสาร์ และขนาดบรอดชีตเฉพาะฉบับวันอาทิตย์
เดอะไทมส์เป็นหนังสือพิมพ์ในเครือเดียวกับ เดอะซันเดย์ไทมส์ จัดพิมพ์โดย Times Newspapers Limited บริษัทลูกของบริษัทนิวส์คอร์ปอเรชัน ของรูเพิร์ต เมอร์ด็อก ที่ซื้อหัวหนังสือพิมพ์ทั้งสองฉบับมาจากรอย ทอมสัน ตั้งแต่ ค.ศ. 1981 มียอดตีพิมพ์ฉบับละประมาณ 600,000 - 700,000 ฉบับ เป็นหนังสือพิมพ์แนวเป็นกลาง และอนุรักษนิยม
เว็บไซต์ออนไลน์ของเดอะไทมส์ ใช้ชื่อว่า ไทมส์ออนไลน์
หมึกตะขอหนวดยาว

หมึกตะขอหนวดยาว  หมึกตะขอหนวดยาวเป็นสปีชีส์ใหญ่ของหมึกตะขอ (Hooked squid (Onychoteuthidae)) ที่เป็นสัตว์ทะเลประเภทที่ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่อยู่ในชั้นเซฟาโลพอดซึ่งเป็นชั้นของสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนิ่ม ลำตัวของหมึกตะขอหนวดยาวมีความยาวอย่างต่ำ 85 เซนติเมตร และบางครั้งอาจจะกว่า 1.15 เมตร ตัวที่ยาวที่สุดที่พบที่ในบริเวณแอนตาร์กติกาในปี ยาว ค.ศ. 2000 ยาว 2.3 เมตร หมึกตะขอหนวดยาวเป็นอาหารของปลาฉลามหลับ และ ปลาฉลามพอร์บีเกิล ที่บริโภคราว 21% และ 19% ของปริมาณเซฟาโลพอดตามลำดับ
หมึกเกลเชีย

หมึกเกลเชีย  หมึกเกลเชียเป็นสัตว์ทะเลสปีชีส์เดียวเท่าที่ทราบของสกุล Psychroteuthis ของวงศ์ Psychroteuthidae เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ที่อยู่ในชั้นเซฟาโลพอดซึ่งเป็นชั้นของสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนิ่ม ถิ่นฐานธรรมชาติอยู่ในบริเวณริมฝั่งแอนตาร์กติกาและอเมริกาใต้ ลำตัวเมื่อโตเต็มที่ยาวราว 44 เซนติเมตร
จูเลีย มุลล็อก

จูเลีย มุลล็อก (18 มีนาคม พ.ศ. 2471 – 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560) หรือชื่อภาษาเกาหลีว่า อี จู-อา (เกาหลี: ; ฮันจา: ) เป็นหญิงชาวอเมริกันผู้เคยเป็นพระชายาของเจ้าชายกูแห่งเกาหลี ภายหลังได้หย่าร้างกัน
ประวัติ.
ชีวิตตอนต้น.
จูเลียเกิดที่รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐในครอบครัวชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน บางแห่งว่าเธอเป็นชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน เธอพบกับเจ้าชายกูครั้งแรกขณะทำงานสถาปนิกในสำนักงานของไอ. เอ็ม. เพ เธอออกจากงานและตัดสินใจจะย้ายไปอยู่ประเทศสเปน จึงปิดประกาศขายห้องชุด เมื่อเจ้าชายกูเห็นใบปิดดังกล่าวจึงเข้าไปดูห้องชุดนั้น แทนที่พระองค์จะซื้อแต่กลับกลายเป็นว่าพระองค์ชวนให้จูเลียอยู่ต่อ ทั้งนี้บิดามารดาของจูเลียซึ่งมาจากยูเครนสนใจในตัวเจ้าชายกูที่สามารถตรัสคำรัสเซียได้ไม่กี่คำจากที่ทรงทราบมาจากสหายร่วมชั้นเรียนชาวยูเครน
เสกสมรส.
จูเลียเข้าพบกับมกุฎราชกุมารอึนและมกุฎราชกุมารีพังจาในปี พ.ศ. 2501 ต่อมาเจ้าชายกูและจูเลียได้หมั้นหมายกันในเดือนพฤษภาคมปีเดียวกัน ก่อนเสกสมรสกัน ณ โบสถ์ยูเครนคาทอลิกนักบุญจอร์จในนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2502 แต่ไม่เคยประกอบพิธีเสกสมรสตามประเพณีเกาหลีเลย
จูเลียได้ตามเสด็จเจ้าชายกูกลับประเทศเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2506 โดยประทับอยู่ในพระตำหนักนักซ็อนภายในพระราชวังชังด็อกในโซล ร่วมกับพระสวามีและเจ้าหญิงพังจา ระหว่างนี้เธอได้ทำงานกับองค์กรการกุศลหลายแห่ง ทั้งรับยูจีเนีย อึนซุก (Eugenia Unsuk) หรือ อี อึน-ซุก  และอี ว็อน  เป็นบุตรบุญธรรม เธอปฏิบัติตนในฐานะเจ้าหญิงในการช่วยเหลือคนพิการและผู้ยากไร้ กระนั้นเธอกลับมีความสัมพันธ์ที่ไม่ราบรื่นกับอี พัง-จา พระชนนีของอี กูสักเท่าไร 
ภายหลังเจ้าชายกูได้ขอหย่ากับจูเลียเมื่อปี พ.ศ. 2525 หลังได้รับแรงกดดันจากพระราชวงศ์เรื่องการประสูติกาลพระทายาท เธอได้เดินทางกลับไปฮาวายเมื่อปี พ.ศ. 2538
ปัจฉิมวัย.
ในปี พ.ศ. 2541 เธอมีภาวะสมองขาดเลือด ส่งผลให้เป็นอัมพาตซีกซีกขวา กระนั้นเธอยังคงใช้ชีวิตไปมาระหว่างฮาวายกับเกาหลีใต้อยู่เป็นนิจ หลังการหย่ากับภัสดา เธอยังคงเปิดร้านขายเสื้อโดยนำรายได้ไปช่วยเหลือด้านการกุศล ต่อมาจูเลียได้ประกอบพิธีกรรมคติขงจื๊อตามพระราชประเพณี ณ ศาลเจ้าชงมโย เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ร่วมกับคว็อน ฮี-ซุน นางสนองพระโอษฐ์ และเจ้าหญิงแฮว็อน พระธิดาในเจ้าชายอีฮวา
จูเลีย มุลล็อกเสียชีวิตอย่างเดียวดายเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ณ สถานพยาบาลแห่งหนึ่งในรัฐฮาวาย สหรัฐ ศาสตราจารย์อี นัม-จู สหายคนสนิทของจูเลียกล่าวว่า "เธอ [จูเลีย] มีความประสงค์ที่จะถูกฝังศพในเกาหลีใต้ แต่ฉันได้ยินมาว่าศพถูกฌาปนกิจไปแล้ว ส่วนเถ้ากระดูก บุตรสาวบุญธรรมของเธอจะนำไปลอยอังคารในมหาสมุทรแปซิฟิก"
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2549 ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอ (Universal Studios) ได้สนใจที่จะทำภาพยนตร์ชีวประวัติของจูเลีย มุลล็อกในชื่อ "The Julia Project" ด้วยความร่วมมือกับ แอลเจ. ภาพยนตร์ ของประเทศเกาหลีใต้ โดยในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 ได้ประกาศว่าดีปา เมห์ตา (Deepa Mehta) ได้คัดเลือกเป็นผู้กำกับ
แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิช

แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิช  แอนตาร์กติกซิลเวอร์ฟิชเป็นปลาทะเลประเภทปลากระดูกแข็งในอันดับปลากะพง ปลาในมหาสมุทรแอนตาร์กติกาเป็นปลาที่สามารถผลิตโปรตีนต้านความแข็งตัวเป็นน้ำแข็งเพื่อทำให้ปรับตัวอยู่ได้ในบริเวณที่มีน้ำเย็นจัด
โรเบิร์ต เวนทูรี

โรเบิร์ต ชาร์ล เวนทูรี จูเนียร์  เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1925 ในฟิลาเดลเฟีย เป็นสถาปนิกชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งบริษัท เวนทูรี, สก็อต บราวน์และเพื่อน โรเบิร์ต เวนทูรีและภรรยาของเขา เดนิส สก็อต บราวน์ ถือว่าเป็นผู้มีบทบาทกับสถาปนิกในศตวรรษที่ 20 ผ่านผลงานของทั้งคู่ด้านสถาปัตยกรรมและผัง และทฤษฎีการเขียนและการสอน เวนทูรีได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ในด้านสถาปัตยกรรมในปี ค.ศ. 1991 เขายังเป็นคนคิดหลักปฏิบัติ "น้อยเป็นการน่าเบื่อ" (Less is a bore) ซึ่งต่อต้านคำกล่าวอันมีชื่อเสียงของลุดวิก มีส ฟาน เดอร์ โรห์ ที่ว่า "น้อยดีกว่ามาก" (less is more) เวนทูรีอาศัยอยู่ในฟิลาเดลเฟียกับเดนิส สก็อต บราวน์ มีบุตรด้วยกัน 1 คนชื่อ เจมส์ เวนทูรี
ภาษาเชโรกี

ภาษาเชโรกี หรือ จาลากี ([dʒalaˈɡî ɡawónihisˈdî]) เป็นภาษาที่อยู่ในความเสี่ยงถึงใกล้สูญ ภาษาอิระควอย และภาษาแม่ของชาวเชโรกี "Ethnologue" ระบุว่ามีผู้พูดภาษาเชโรกี 1,520 คนจากชาวเชโรกี 376,000 คนใน ค.ศ. 2018 ในขณะที่การนับโดยสามเผ่าเชอโรกีใน ค.ศ. 2019 บันทึกได้ประมาณ 2,100 คน จำนวนผู้ที่สามารถพูดภาษานี้ได้มีจำนวนลดลง แต่ละเดือนมีผู้พูดภาษาเชโรกีอย่างชำนาญเสียชีวิตประมาณ 8 คน และในบรรดาผู้ที่มีอายุไม่เกิน 40 ปีมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่พูดภาษานี้ได้ชำนาญ ยูเนสโกรายงานว่า ภาษาย่อยเชโรกีมรโอคลาโฮมาอยู่ในสถานะ "มีความเสี่ยงแน่นอน" และอีกภาษาย่อยหยึ่งทางตอนเหนือในรัฐนอร์ทแคโรไลนามีสถานะ "มีความเสี่ยงอย่างมาก" ภาษาย่อยตอนล่างที่เคยมีผู้พูดในชายแดนรัฐเซาท์แคโรไลนา–จอรเจีย สูญหายไปตั้งแต่ประมาณ ค.ศ. 1900 สถานการณ์เลวร้ายเกี่ยวกับอนาคตของภาษาย่อยที่เหลืออีกสองภาษา ทำให้สภาสามเผ่าเชโรกีประกาศภาวะฉุกเฉินในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019 เพื่อเรียกร้องให้เพิ่มความพยายามในการฟื้นฟูภาษานี้
ภาษาเชโรกีเป็นภาษาคำควบกล้ำมากพยางค์ (polysynthetic language) ซึ่งเป็นภาษาเดียวในภาษากลุ่มอิระควอยตอนใต้ แบะใช้ระบบการเขียนที่เป็นชุดตัวหนังสือพยางค์จำเพาะ เนื้องจากเป็นภาษาคำควบกล้ำมากพยางค์ ทำให้ภาษาเชโรกีมีความแตกต่างจากตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนอย่างมาก และอาจเป็นเรื่องยากสำหรับผู้เรียนที่เป็นผู้ใหญ่
ตัวอย่าง.
จากปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน:

มนุษย์ทั้งปวงเกิดมามีอิสระและเสมอภาคกันในศักดิ์ศรี และสิทธิ

ต่างในตนมีเหตุผลและมโนธรรม

และควรปฏิบัติต่อกันด้วยจิตวิญญาณแห่งภราดรภาพ
พิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์

พิพิธภัณฑ์ โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์  เปิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1959 เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักที่สุดในนครนิวยอร์กและเป็นจุดสังเกตทางสถาปัตยกรรมที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่ง ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ โดยอาจเรียกง่าย ๆ ว่า "กุกเกนไฮม์" เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีผลงานศิลปะแบบ ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์ ศิลปะอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลัง ศิลปะสมัยใหม่ยุคแรก และศิลปะร่วมสมัย และยังมีการจัดนิทรรศการพิเศษระหว่างปี อาคารตั้งอยู่แถบอัปเปอร์อีสต์ไซด์ในนครนิวยอร์ก และเป็นพิพิธภัณฑ์แห่งที่ 2 ที่เปิดโดยมูลนิธิโซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1937 
อาคารพิพิธภัณฑ์โซโลมอน อาร์. กุกเกนไฮม์ และอาคารอีกเจ็ดแห่งที่ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก "สถาปัตยกรรมศตวรรษที่ 20 ของแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์" เมื่อเดือนกรกฎาคม 2019
กึนเทอร์ กรัส

กึนเทอร์ วิลเฮ็ล์ม กรัส (16 ตุลาคม ค.ศ. 1927 – 13 เมษายน ค.ศ. 2015) เป็นนักเขียนและนักเขียนบทละครคนสำคัญชาวเยอรมัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1999 กรัสเกิดที่เสรีนครดันท์ซิช (ปัจจุบันคือกดัญสก์ ประเทศโปแลนด์) ใน ค.ศ. 1945 กรัสเดินทางมายังเยอรมนีตะวันตกในฐานะผู้ลี้ภัย แต่ในนวนิยายที่เขียนกรัสมักจะกลับไปเขียนถึงดันท์ซิชในวัยเด็ก
งานชิ้นที่มีชื่อเสียงคือ "The Tin Drum" ซึ่งเป็นนวนิยายประเภทที่เรียกว่าสัจนิยมแนวมายา ซึ่งเป็นเรื่องแรกในนวนิยายสามเล่มจากดันท์ซิช (Danzig Trilogy) งานของกึนเทอร์มักจะมีมุมมองทางการเมืองสังคมนิยมประชาธิปไตยฝ่ายซ้าย และเขาเป็นผู้สนับสนุนผู้มีบทบาทของพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตยแห่งเยอรมนี
วลาดีมีร์ นาโบคอฟ

วลาดีมีร์ นาโบคอฟ ("Vladimir Vladimirovich Nabokov") (22 เมษายน ค.ศ. 1899 – 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1977) วลาดีมีร์ นาโบคอฟเป็นนักประพันธ์ชาวรัสเซีย เป็นนักเขียนนวนิยายและนักเขียนเรื่องสั้นชาวรัสเซีย
“"โลลิตา"” (ค.ศ. 1955) ถือกันว่าเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของนาโบคอฟที่แสดงความสามารถในการเล่นคำและรายละเอียดที่เป็นลักษณะการเขียนที่มีชื่อเสียงของนาโบคอฟ Modern Library ลำดับโลลิตาเป็นอันดับสี่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) และบันทึกความทรงจำชื่อ “"Speak, Memory"” อยู่ในอันดับที่แปดของประเภทงานเขียนทั่วไปโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library nonfiction list)
จุฬารัตน์ (วงดนตรี)

จุฬารัตน์ เป็นวงดนตรีลูกทุ่งที่ประสบความสำเร็จมากวงหนึ่งในช่วงปี พ.ศ. 2500-2516 ก่อตั้งวงโดยครู มงคล อมาตยกุล ซึ่งท่านได้ตั้งขึ้นแทนวงดนตรีรำวงของครูมงคลที่ได้ยุบวงไป โดยในวงจุฬารัตน์นั้น ประกอบด้วย นักแต่งเพลง นักดนตรี และนักร้องมากมาย เช่น พร ภิรมย์, ปอง ปรีดา, ชาย เมืองสิงห์ และพนม นพพร เป็นต้น โดยมีนักร้องดัง 4 คนซึ่งมีฉายาว่า 4 ทหารเสือ วงจุฬารัตน ได้แก่ ปอง ปรีดา, กุง กาดิน (นคร ถนอมทรัพย์), พร ภิรมย์ และทูล ทองใจ เมื่อทางวงออกเดินสายเปิดการแสดงตามต่างจังหวัดก็ได้รับการตอบรับที่ดีจากแฟนเพลงอย่างดี ต่อมา เมื่อนักร้องที่มีชื่อเสียงของวงได้ลาออกไปเปิดวงดนตรีของตนเอง เช่น ชาย เมืองสิงห์ ครูมงคลก็อนุญาตและได้ตั้งชื่อวงดนตรีของศิษย์เอกว่า "จุฬาทิพย์" และกระแสความนิยมของทางวงจุฬารัตน์ก็เริ่มแผ่วเบาลง ในที่สุดครูมงคลก็ประกาศยุบวงจุฬารัตน์เป็นอันปิดตำนานวงดนตรีลูกทุ่งที่ประสบความสำเร็จมายาวนานกว่า 16 ปี
ประวัติ.
ก่อนหน้าที่จะตั้งวงดนตรีจุฬารัตน์เพลงไหนซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลและเรียบเรียงของครูมงคล อมาตยกุล จะใช้ชื่อวงดนตรีว่า"วงดนตรีชมพูฟ้าหรือวงดนตรีมงคล อมาตยกุล"หรือใช้ชื่อวงดนตรีตามครูเพลงผู้แต่งเพลงก่อนที่จะมาเป็นวงดนตรีจุฬารัตน์ อย่างเต็มตัวเมื่อปี พ.ศ. 2500
ต่อมาเมื่อก่อตั้งวงดนตรีจุฬารัตน์ ก็จะมีชื่อวงดนตรีหลังเขา และ วงดนตรีลิงแดง เป็นนามวงดนตรีที่ถูกบรรจุลงในแผ่นเสียงอยู่หลายเพลงและหลายตราของแผ่นเสียง ซึ่งนามเหล่านี้เป็นการลงทุนทำเพลงของนักร้องในวงดนตรีจุฬารัตน์นั่นคือ ชาย เมืองสิงห์ แต่ยังอยู่ภายใต้การดูแลเรียบเรียงเพลงจากครูมงคล อมาตยกุล เป็นบางเพลง และส่วนมากจะเป็นผลงานการแต่งเพลงของ สมเศียร พานทอง ซึ่งคือชื่อนามสกุลจริงของชาย เมืองสิงห์นั่นเอง
นาฬิกาปลุก

นาฬิกาปลุก คือ นาฬิกาที่ถูกออกแบบมาเพื่อสร้างเสียงที่ดังเป็นพิเศษในเวลาที่กำหนด โดยมีจุดประสงค์เพื่อปลุกผู้ที่นอนหลับหรืองีบหลับเป็นเวลาสั้น ๆ ให้ตื่นขึ้น หรืออาจใช้ในการเตือนความจำก็ได้เช่นกัน สำหรับการปิดเสียงของนาฬิกาปลุก จะต้องกดปุ่มหรือด้ามบนตัวนาฬิกา รวมไปถึงนาฬิกาที่สามารถปิดเสียงเองได้เมื่อเวลาผ่านไป นาฬิกาปลุกแบบอนาล็อกอาจมีเข็มนาฬิกาพิเศษที่สามารถใช้กำหนดเวลาปลุกได้
นาฬิกาปลุกในสมัยโบราณใช้เสียงกระดิ่ง และในยุคดิจิทัล นาฬิกาสามารถใช้เสียงอื่นแทนได้ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเสียงบี๊บ นอกจากนั้นเป็นเสียงหัวเราะ เสียงดนตรี เสียงไก่ขัน นาฬิกาปลุกสมัยใหม่อาจมีให้เลือกมากกว่า 1 เสียง นาฬิกาปลุกอีกประเภทใช้เสียงจากวิทยุ ซึ่งจะเริ่มเล่นเมื่อถึงเวลาที่กำหนด
คูลแอนด์เดอะแก๊ง

คูลแอนด์เดอะแก๊ง  เป็นวงดนตรีอเมริกันแนวอาร์แอนด์บี โซล ฟังก์และดิสโก้ ก่อตั้งวงในเจอร์ซีย์ซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1964 วงมียอดขายผลงานอัลบั้มมากกว่า 120 ล้านชุด
สมาชิกของวงประกอบด้วย คริส แกร์ชาวอังกฤษ, พี่น้อง โรเบิร์ต เบลล์ (หรือ "Kool") ตำแหน่งเบสและโรนัลด์ เบลล์ ตำแหน่งเทเนอร์แซกโซโฟน, จอร์จ บราวน์ ตำแหน่งกลอง, โรเบิร์ต มิกเคนส์ ตำแหน่งทรัมเปต, เดนนิส โทมัส ตำแหน่งอัลโตแซกโซโฟน, เคลย์เดส ชาร์ล สมิธ ตำแหน่งกีตาร์ และริก เวสต์ฟลิด์ ตำแหน่งคีย์บอร์ด
ในปี ค.ศ. 1964 โรเบิร์ตก่อตั้งวงดนตรีที่ชื่อ Jazziacs ร่วมกับเพื่อน ๆ ในสมัยไฮสคูล พวกเขาเปลี่ยนชื่อมาเป็น Kool & the Gang และได้เซ็นสัญญากับจีน เรดด์ กับสังกัดใหม่ของเขาที่ชื่อ เรดโคชเรเคิดส์ ในปี ค.ศ. 1969 มีเพลงฮิตติดชาร์ตป็อปในผลงานอัลบั้มแรก
กับอัลบั้มในปี ค.ศ. 1973 ชุด Wild and Peaceful มีเพลงดังอย่าง "Jungle Boogie" และ "Hollywood Swinging" ต่อจากนั้นได้รับกระแสตอบรับที่ดีจากอัลบั้ม "Light of Worlds" ในปี 1974 และชุด "Spirit of the Boogie" ในปี 1975 ที่ถือเป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จที่สุดของวง กับซิงเกิลในปี 1975 ที่ชื่อ "Summer Madness" ทำให้วงเป็นที่จับตามอง หลังจากออกอัลบั้มนี้แล้ววงได้เปลี่ยนแนวเพลงจากฟังก์มาเป็นป็อปฟังก์แทน
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ได้เปลี่ยนนักร้องนำคนใหม่เป็น เจมส์ "เจที" เทย์เลอร์ กับผลงานอัลบั้มในปี ค.ศ. 1979 ชุด "Ladies' Night" และในอัลบั้มในปี ค.ศ. 1980 ชุด "Celebrate!" ที่มีเพลงฮิตอันดับ 1 อย่างเพลง "Celebration" ได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ ยูเมียร์ ดีโอดาโต และยังมีเพลงดังในระดับนานาชาติเพลงอื่นในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 อย่างเช่น "Big Fun," "Get Down on It" และ "Joanna" ในอัลบั้มปี 1984 พวกเขายังมีเพลงฮิตอื่นอย่าง "Fresh" และ "Cherish"
ซีซีทีวี 22

ซีซีทีวี 22  เป็นช่องใน สถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ที่ออกอากาศด้วยระบบ HD โดยออกอากาศครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2551 นำเสนอรายการสารคดี ละครโทรทัศน์ และได้ทำการถ่ายทอดรายการสำคัญ ๆ ได้แก่ โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 พาราลิมปิกเกมส์ 2008 กีฬาแห่งชาติครั้งที่ 11 ที่ซานตง เอเชียนเกมส์ 2010 และ เอเชียนพาราเกมส์ 2010 ปัจจุบันได้ยุติการออกอากาศแล้ว โดยมีช่องซีซีทีวี 5+ มาแทนที่ เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2556
วิทยาลัยดุสิตธานี

วิทยาลัยดุสิตธานี เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เริ่มแรกนั้นได้รับการก่อตั้งในชื่อ "โรงเรียนการโรงแรมดุสิตธานี" เมื่อปี พ.ศ. 2536 โดย ท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย ผู้ก่อตั้งและอดีตประธานกรรมการบริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) และอดีตสมาชิกวุฒิสภา ได้เปิดสอนหลักสูตรการพัฒนาธุรกิจโรงแรมและการประกอบอาหาร ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 นั้นโรงเรียนการโรงแรมดุสิตธานีได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้มีฐานะเป็นวิทยาลัยเปิดสอนระดับปริญญาตรี 
ปัจจุบันเปิดการเรียนการสอนระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และหลักสูตรอบรมระยะสั้น ใน 1 วิทยาเขตและ 1 ศูนย์การศึกษา คือวิทยาเขตกรุงเทพมหานคร และศูนย์การศึกษาเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี โดยมีคุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา เป็นนายกสภาวิทยาลัย
ประวัติ.
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ได้มีการจัดตั้ง "โรงเรียนการโรงแรมดุสิตธานี" จากปณิธานของท่านผู้หญิงชนัตถ์ ปิยะอุย ผู้ก่อตั้งและอดีตประธานกรรมการ บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) และอดีตสมาชิกวุฒิสภา โดยผลสืบเนื่องมาจาก 
จากสภาพการณ์โดยสรุปข้างต้นโรงเรียนการโรงแรมดุสิตธานีจึงได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อผลิตบุคลากรที่มีความรู้ความเข้าใจในวิชาชีพเฉพาะเพื่อเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาธุรกิจโรงแรมให้รุดหน้าทัดเทียมนานาประเทศซึ่งจะมีผลดีต่อประเทศชาติโดยรวมซึ่งในระยะแรกได้เปิดสอนหลักสูตรเต็มเวลา ใช้เวลาในการศึกษาเล่าเรียนหลักสูตร 2 ปี 
นับตั้งแต่เริ่มเปิดดำเนินการสอนเป็นต้นมาโรงเรียนการโรงแรมดุสิตธานีได้มุ่งเน้นความเป็นเลิศทางวิชาการและการจัดการเรียนการสอนอย่างมีคุณภาพทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติในด้านอุตสาหกรรมบริการและการท่องเที่ยว และเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่ก่อตั้งโดยบริษัทเอกชน (Corporate University) แห่งแรกในประเทศไทยที่ได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้มีฐานะเป็นวิทยาลัยเปิดสอนระดับปริญญาตรีโดยเริ่มในปีการศึกษา 2539 
ต่อมาในปี 2554 จึงได้มีการขยายศูนย์การศึกษา ไปยังวิทยาลัยดุสิตธานี ศูนย์การศึกษาเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี
หลักสูตร.
ปัจจุบันวิทยาลัยดุสิตธานี มี 1 วิทยาเขต และ 1 ศูนย์การศึกษา คือวิทยาเขตกรุงเทพมหานคร และศูนย์การศึกษาเมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี มีหลักสูตรระดับปริญญาที่เปิดดำเนินการรวม 9 หลักสูตร ซึ่งมุ่งเน้นเฉพาะเกี่ยวกับธุรกิจบริการ การโรงแรม ศิลปะการประกอบอาหาร การท่องเที่ยว โดยแบ่งเป็นในระดับปริญญาตรีจำนวน 7 หลักสูตร และระดับปริญญาโท 2 หลักสูตร 
หลักสูตรระดับปริญญาตรี (ภาคปกติ) จำนวน 3 สาขา วิชา ได้แก่
หลักสูตรระดับปริญญาตรี (เทียบโอนประสบการณ์) จำนวน 2 สาขาวิชา ได้แก่
หลักสูตรระดับปริญญาตรี (หลักสูตรนานาชาติ) จำนวน 2 สาขาวิชา ได้แก่ 
หลักสูตรระดับปริญญาโท 3 กลุ่มวิชา คือ
เครื่องหมายของวิทยาลัย.
ปณิธาน.
วิทยาลัยดุสิตธานี มีความมุ่งมั่นในการผลิตบัณฑิตทุกคน ให้มีความรู้ความสามารถ และเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมบริการเพื่อคุณประโยชน์ต่อการพัฒนาเศรษฐกิจ และสังคมของชาติ พร้อมทั้งส่งเสริมการวิจัยค้นคว้า และการศึกษา เพื่อความรอบรู้ในการศึกษาอย่างมีคุณภาพ และประสิทธิภาพที่เป็นมาตรฐานสากล
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ

รางวัลโทรทัศน์ทองคำ เป็นรางวัลผลงานดีเด่นทางโทรทัศน์ ซึ่งจัดโดยชมรมส่งเสริมโทรทัศน์ เริ่มครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2529 โดยเป็นรางวัลสำหรับผลงานทางโทรทัศน์ที่มีอายุยาวนานที่สุด และยังมีการมอบรางวัลจวบจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ.
ชมรมส่งเสริมโทรทัศน์ (ชื่อเดิม: ชมรมส่งเสริมกิจการโทรทัศน์ไทย) ได้จัดงานโทรทัศน์ทองคำ เพื่อประกาศเกียรติคุณแก่เจ้าของผลงานที่มีคุณภาพในสาขาต่างๆ และผลงานของทางสถานีโทรทัศน์ จากการตัดสินรางวัลของคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิระดับนักวิชาการและนักสื่อสารมวลชน เพื่อส่งเสริมและเป็นกำลังใจแก่ผู้เกี่ยวข้องในสายงานโทรทัศน์ และส่งเสริมให้มีการผลิตรายการที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมต่อไป โดยทางชมรมได้ร่วมมือกับ หนังสือพิมพ์อินไซด์ทีวี ตั้งแต่ครั้งแรก จนถึง ครั้งที่ 7 หลังจากหนังสือพิมพ์ยุติการดำเนินธุรกิจ ก็ได้เปลี่ยนผู้ร่วมดำเนินงานเป็น สภาสถาบันนักวิชาการสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย (ส.ส.ม.ท.) และ มูลนิธิจำนง รังสิกุล ตามลำดับ โดยจะมีพิธีมอบรางวัลต่อเนื่องทุกปี ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์หรือมีนาคม โดยถือเป็นรายการมอบรางวัลทางโทรทัศน์ที่ไม่มีปีใดงดจัด เพียงแต่บางปีต้องเลื่อนกำหนดการมอบรางวัลให้ล่าช้ากว่าเดิม เนื่องด้วยเหตุผลสำคัญ (เช่นในครั้งที่ 22 ประจำปี พ.ศ. 2550 ได้เลื่อนกำหนดเป็นวันที่ 26 กรกฎาคม 2551) สำหรับผู้ตั้งชื่อ "โทรทัศน์ทองคำ" คือ ศ.ดร.สุรพล วิรุฬห์รักษ์
รางวัลโทรทัศน์ทองคำ ประกอบด้วยรางวัลประเภทต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับวงการโทรทัศน์ รวมถึงรางวัลมิวสิกวิดีโอดีเด่น ซึ่งถือเป็นรายการแรกที่กำหนดรางวัลประเภทนี้ขึ้นมา โดยเริ่มมาตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงปัจจุบัน โดยในยุคแรกจะทำการตัดสินมอบรางวัลให้แก่ผู้ชนะเลิศและรองชนะเลิศ แต่การตัดสินในยุคต่อมาจะมอบให้แก่ผู้ชนะเลิศเพียงผลงานเดียวเท่านั้น จากผู้เข้ารอบสุดท้าย 5 ผลงาน จนถึงครั้งที่ 24 ได้มีการแบ่งรางวัลมิวสิกวิดีโอดีเด่นเป็นสองรางวัล โดยมอบให้แก่เจ้าของผลงานมิวสิกวิดีโอเพลงไทยสากล และเจ้าของผลงานมิวสิกวิดีโอเพลงไทยลูกทุ่ง ส่วนรางวัลประเภทละครโทรทัศน์ โดยเฉพาะรางวัลสำหรับนักแสดง ทุก ๆ ปีจะมีผู้เข้ารอบสุดท้ายสาขารางวัลละ 5 ราย โดยจะมอบให้แก่ผู้มีฝีมือการแสดงได้ดีเด่นที่สุดเพียงท่านเดียว
ผลรางวัล.
ในที่นี้ จะเป็นผลการตัดสินรางวัลโทรทัศน์ทองคำที่สำคัญ ๆ ดังนี้
เพลงประจำงาน.
เพลงประจำงานโทรทัศน์ทองคำที่ใช้กันมาตั้งแต่แรกจนถึงปัจจุบัน มีชื่อเพลงว่า "คนทีวี" ซึ่งแต่งคำร้อง/ทำนอง และดนตรีโดย คุณพีรสันติ จวบสมัย แห่งวงดิ อินโนเซ้นท์ ขับร้องต้นฉบับโดย คุณแคทริน ถ้ำแก้ว
ไอเวอร์ โนเวลโล

เดวิด ไอเวอร์ เดวีส์  (15 มกราคม ค.ศ. 1893 - 6 มีนาคม ค.ศ. 1951) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ไอเวอร์ โนเวลโล  เป็นนักประพันธ์เพลง นักร้องและนักแสดง ชาวเวลส์ เป็นที่รู้จักในฐานะหนึ่งดาราบันเทิงสหราชอาณาจักรที่มีชื่อเสียงในต้นศตวรรษที่ 20
ยูลิสซีส

ยูลิสซีส  เป็นนวนิยายที่เขียนโดยเจมส์ จอยซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสารอเมริกัน “"The Little Review"” ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1918 จนถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 1920 ต่อมาพิมพ์ทั้งเล่มโดยซิลเวีย บีชเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1922 ที่ปารีส “"ยูลิสซีส"” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่สุดของวรรณกรรมสมัยใหม่นิยม (Modernist literature) ที่ได้รับการบรรยายว่าเป็นนวนิยายที่ “สรุปสะท้อนให้เห็นถึงสถานภาพของขบวนการทั้งสมัยทั้งหมด”
“"ยูลิสซีส"” บรรยายเรื่องราวชีวิตของตัวละครเลโอโพลด์ บลูมในดับลินในวัน ๆ เดียววันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1904 ชื่อนวนิยายพ้องและเป็นนัยถึงโอดิสเซียส (ภาษาละตินของคำว่า “ยูลิสซีส”) ผู้เป็นตัวเอกในมหากาพย์ “"โอดิสเซียส"” โดยโฮเมอร์ (ตัวอย่าง, การติดต่อระหว่างเลโอโพลด์ บลูมกับโอดิสเซียส, มอลลี บลูม (ภรรยา) และ เพเนโลพี และ สตีเฟน เดดาลัส และ เทเลมาคัส) ในปัจจุบันผู้นิยมงานเขียนของจอยซ์ ฉลองวันที่ 16 มิถุนายนเป็น “วันบลูม” (Bloomsday)
หนังสือ “"ยูลิสซีส"” ที่มีทั้งหมด 265,000 คำจากศัพท์ 30,030 คำ (รวมทั้งชื่อ, พหูพจน์ และคำกิริยาในรูปต่าง ๆ) แบ่งเป็น 18 ตอน ตั้งแต่ได้รับการพิมพ์เป็นต้นมา “"ยูลิสซีส"” ก็เป็นต้นตอของความโต้เถียงกันอย่างรุนแรง (controversy), การวิจัยอย่างละเอียดตั้งแต่การดำเนินคดีของเนื้อหาที่ถูกกล่าวหาว่าหยาบโลน ไปจนถึงความขัดแย้งระหว่างผู้มีความเห็นแตกแยกกันที่ดำเนินต่อมา ลักษณะการเขียนที่เรียกว่าการเขียนตามกระแสสำนึก (Stream of consciousness) ของ “"ยูลิสซีส"” ที่วางโครงร่างอย่างระมัดระวัง และการเขียนเนื้อหาแบบทดลอง—ที่เต็มไปด้วยการเล่นคำ, วรรณกรรมล้อ และ นัย รวมทั้งการสร้างตัวละครที่เต็มเป็นด้วยสาระ และอารมณ์ขัน ทำให้หนังสือได้รับสรรเสริญว่าเป็นงานชิ้นเอกของงานเขียนของวรรณกรรมสมัยใหม่นิยม ในปี ค.ศ. 1999 Modern Library จัด “"ยูลิสซีส"” ให้เป็นลำดับแรกของบรรดานวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
ที่มา.
จอยซ์ได้รับแรงบันดาลใจในการเขียน “"ยูลิสซีส"” เป็นครั้งแรกจากงานเขียน “"การผจญภัยของยูลิสซีส"” โดยชาร์ลส์ แลมบ์ ซึ่งเป็นงานแปลงโอดิสเซียสสำหรับเด็ก ซึ่งทำให้จอยซ์ได้ความคิดในการใช้ชื่อภาษาโรมันของยูลิสซีส เมื่อยังเป็นนักเรียนจอยซ์เขียนบทความเกี่ยวกับโอดิสเซียสในฐานะที่เป็นวีรบุรุษผู้เป็นที่นิยมที่สุดของตนเอง จอยซ์กล่าวกับจิตรกรชาวอังกฤษแฟรงค์ บัดเจนว่ามีความเห็นว่ายูลิสซีสเป็นตัวละครสมบูรณ์แบบทุกด้านตัวเดียวในวรรณกรรมทั้งหลาย จอยซ์ถึงกับคิดว่าจะตั้งชื่อ “"Dubliners"” (ชาวดับลิน) ว่า “"ยูลิสซีสในดับลิน"” แต่ความคิดในการเขียน “"Dubliners"” ในปี ค.ศ. 1906 เปลี่ยนจาก 'หนังสือขนาดสั้น' ในปี ค.ศ. 1907 มาเป็นหนังสือขนาดเต็มตัวที่จอยซ์เริ่มเขียนในปี ค.ศ. 1914
เรื่อง ยูลิสซีส ถูกแบ่งโครงสร้างงานเขียนเป็น 3 เล่ม ทั้งหมด 18 บท แต่ละบทไม่มีชื่อหัวข้อหรือพาดหัวเรื่อง ลักษณะโครงสร้างของภาษาในเรื่องถูกวิจารณ์ว่าเป็นแบบ ไร้โครงสร้างแบบแผน เต็มไปด้วยความสับสนอลหม่าน จอยซ์กล่าวถึงประเด็นนี้ว่าเป็นความตั้งใจของเขาที่จะทำให้เหล่านักวิจารณ์วุ่นวายไปกับเรื่องนี้ นับว่าเป็นอีกหนึ่งต้นแบบของงานวรรณกรรมทดลองชิ้นสำคัญของโลก
เทศบาลเมืองท่าโขลง

เทศบาลเมืองท่าโขลง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลคลองหนึ่งและตำบลคลองสอง เฉพาะฟากเหนือของถนนคลองหลวง (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3214)
ประวัติ.
เทศบาลเมืองท่าโขลงได้รับการจัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลท่าโขลงเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 ประกอบด้วย 31 ชุมชน สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นที่ราบลุ่ม เดิมนั้นอาชีพของประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม แต่ในปัจจุบันพื้นที่เดิมที่เคยเป็นการเกษตรค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงเป็นพื้นที่อยู่อาศัยของประชาชนและโรงงานอุตสาหกรรม สภาพส่วนใหญ่เป็นชุมชนที่มีประชากรอาศัยอยู่ค่อนข้างหนาแน่น มีการขยายตัวอย่างรวดเร็วทั้งทางด้านสังคมและเศรษฐกิจ ต่อมาเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลเมืองท่าโขลง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลเมืองท่าโขลงตั้งอยู่ในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอคลองหลวงประมาณ 5 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดปทุมธานีประมาณ 16 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 63.00 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 2 ตำบล ได้แก่
โดยมีอาณาเขตติดต่อดังนี้
สาธารณสุข.
ในเขตเทศบาลเมืองท่าโขลงมีโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ซึ่งเป็นโรงพยาบาลของรัฐ และโรงพยาบาลนวนคร ซึ่งเป็นโรงพยาบาลเอกชน มีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ได้แก่ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลคลองหนึ่ง หมู่ 13 และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลคลองสอง หมู่ 13 และมีศูนย์บริการสาธารณสุขเทศบาลเมืองท่าโขลง
ตรายาง

ตรายาง เป็นงานประดิษฐ์ ที่ใช้หมึกหรือสีให้เกิดภาพหรือลวดลายจากแม่พิมพ์ที่อาจเป็น การแกะสลัก การแกะด้วยเลเซอร์ หรือการหล่อโลหะขึ้นมา ให้เกิดบนแผ่นยางแม่แบบ ยางจะติดผนึกกับบนสิ่งที่แข็งแรงอย่างไม้ หิน บล็อกอะครีลิกที่เป็นสิ่งที่แข็งแรงกว่า ตรายางที่มีหมึก ส่วนมากจะใช้กดทับลงบนกระดาษหรือผ้า 
การใช้ตรายางแบ่งเป็น 3 หมวดหมู่คือ ตรายางใช้ในสำนักงาน ตรายางใช้สำหรับการตกแต่งวัตถุ หรือตรายางของเล่น
ฟิลิป จอห์นสัน

ฟิลิป คอร์เทลยู จอห์นสัน  (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1906 - 25 มกราคม ค.ศ. 2005) เป็นสถาปนิกผู้ทรงอิทธิพลชาวอเมริกัน ที่มีผลงานสถาปัตยกรรมลักษณะ กระจกมีกรอบมน หนา จอห์นสันเป็นหนึ่งหนึ่งในผู้สร้างสรรค์ผลงานสถาปัตยกรรมมีชื่อเสียงมาหลายทศวรรษ
เขาศึกษาที่บัณฑิตวิทยาลัยฮาร์เวิร์ดด้านการออกแบบ ในปี ค.ศ. 1930 เขาก่อตั้งแผนกสถาปัตยกรรมและการออกแบบที่ พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ในนครนิวยอร์ก และต่อมาในปี 1978 ในฐานะผู้ดูแล เขายังได้รับเหรียญทองจากสถาบันสถาปนิกอเมริกันและยังเป็นผู้แรกที่รับรางวัลพริตซ์เกอร์สถาปัตยกรรมในปี ค.ศ. 1979
ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน

ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน  เป็นนวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่เขียนโดยเจมส์ จอยซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเป็นตอน ๆ ในนิตยสาร "ดิอีโกอิสต์ (The Egoist)" ระหว่างปี ค.ศ. 1914 ถึง ค.ศ. 1915 และได้รับการตีพิมพ์ทั้งเล่มในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1916 และในสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1917
"ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน" เป็นนวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่จอยซ์บรรยายชีวิตเบื้องต้นของสตีเฟน เดดาลัส ซึ่งเป็นตัวละครในนวนิยายที่เป็นตัวตายตัวแทน (alter ego) ของจอยซ์เอง ที่จอยซ์ชี้เป็นนัยให้เห็นถึงความมีความสามารถอันลึกซึ้งของเดดาลัสที่เกี่ยวกับเทพปกรณัมกรีก และเทพเดดาลัส
"ภาพชีวิตวัยเยาว์ของศิลปิน" เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่สามของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
เคที โฮลมส์

เคที โฮลมส์  เกิดเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกา มีชื่อเสียงแรก ๆ จากบทโจอี พอตเตอร์ในซีรีส์ทางโทรทัศน์แนวดราม่าวัยรุ่นทางช่องเดอะดับเบิลยูบีเรื่อง "Dawson's Creek" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 ถึง 2003 บทบาทการแสดงของเธอมีตั้งแต่หนังอาร์ตอย่างเช่น เรื่อง "The Ice Storm" ไปจนถึงหนังระทึกขวัญอย่าง "Abandon" ไปจนถึงหนังระดับบล็อกบัสเตอร์อย่าง "Batman Begins"
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2005 เธอเริ่มเปิดเผยความสัมพันธ์กับนักแสดงที่มีชื่อเสียงอย่าง ทอม ครูซ ที่เป็นที่จับตามองเนื่องจากอายุห่างของทั้งคู่ที่ต่างกันถึง 16 ปี และในเดือนมิถุนายน หลายเดือนถัดมาหลังจากพบกันครั้งแรก โฮลมส์และครูซก็หมั้นกัน ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นที่สนใจต่อสื่อในระดับนานาชาติ แต่ส่วนใหญ่เป็นในทางลบ รวมถึงในเรื่องความสัมพันธ์ที่ดูเป็นการประชาสัมพันธ์แง่ภาพยนตร์ โฮลมส์ที่โตมากับโรมันคาทอลิก ก็เปลี่ยนมานับถือลัทธิไซแอนโทโลจี หลังจากที่เริ่มออกเดตกัน เมื่อวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2006 เธอให้กำเนิดบุตรสาวให้ชื่อว่า ซูรี และเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 เธอและครูซแต่งงานกันในอิตาลี ก่อนจะหย่าร้างกัน เมื่อเดือนมิถุนายน 2012 ภายหลังการหย่าเธอได้เปลี่ยนกลับมานับถือ
คริสต์นิกายโรมันคาทอลิกอีกครั้ง
มโนสำนึกของฟินเนกัน

มโนสำนึกของฟินเนกัน  เป็นนวนิยายชวนขัน (Comic novel) และงานชิ้นสุดท้ายที่เขียนโดยเจมส์ จอยซ์ ที่เขียนโดยใช้ลักษณะการเขียนแบบทดลอง ที่มีผลให้ได้ชื่อว่าเป็นงานวรรณกรรมนวนิยายชิ้นที่ยากแก่การเข้าใจมากที่สุดชิ้นหนึ่งของภาษาอังกฤษ จอยซ์ใช้เวลาถึง 17 ปีในการเขียนงานชิ้นนี้ในปารีส และในที่สุดก็ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1939 สองปีก่อนที่จอยซ์จะเสียชีวิต 
หนังสือทั้งเล่มเขียนโดยใช้จินตภาษา (idioglossia/idiosyncratic language) ที่ประกอบด้วยการเล่นคำ และคำสมาสที่จอยซ์สร้างขึ้นเอง (จินตสมาส (portmanteau)) โดยมีวัตถุประสงค์ที่สร้างบรรยากาศของจิตสำนึกที่อยู่ในสภาพระหว่างการหลับและการฝัน การเขียนโดยการใช้การทดลองทั้งโครงสร้างและการใช้ภาษา, การเขียนตามกระแสสำนึก, การใช้นัยยะ, การใช้นัยประหวัดอิสระ (Free association) และการละทิ้งการเขียนแบบที่มีโครงเรื่อง และ ตัวละคร ทำให้ “"มโนสำนึกของฟินเนกัน"” กลายเป็นหนังสือที่ยังไม่ได้รับการอ่านโดยสาธารณชนส่วนใหญ่
“"มโนสำนึกของฟินเนกัน"” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เจ็ดสิบเจ็ดของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
จินตภาษา

จินตภาษา  หมายถึงภาษาที่ไร้ความหมาย (idiosyncratic language) ที่ประดิษฐ์ขึ้นและใช้สื่อสารโดยกลุ่มคนเพียงสองหรือสามคน โดยทั่วไปแล้วจินตภาษามักจะหมายถึง “ภาษาส่วนตัว” ของเด็กโดยเฉพาะเด็กฝาแฝด บางครั้งก็เรียกว่า ภาษารหัส (cryptophasia) หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า “ภาษาลูกแฝด” (twin talk หรือ twin speech)
เด็กที่เติบโตขึ้นในแวดวงที่ใช้ภาษาหลายภาษามักจะมีแนวโน้มที่จะใช้จินตภาษา แต่จินตภาษามักจะหายไปตั้งแต่เมื่ออายุยังน้อย ไปยังภาษาที่จะมาใช้ต่อมา
นักประพันธ์ชาวไอริชเจมส์ จอยซ์ทดลองการใช้จินตภาษาในนวนิยายเรื่อง “"มโนสำนึกของฟินเนกัน"” ผสมกับการใช้คำสมาสที่จอยซ์สร้างขึ้นเอง (จินตสมาส (portmanteau)) โดยมีวัตถุประสงค์ที่สร้างบรรยากาศของจิตสำนึกที่อยู่ในสภาพระหว่างการหลับและการฝัน
อีกตัวอย่างหนึ่งของการใช้จินตภาษาคือการใช้ในภาพยนตร์เรื่อง “"เนลล์"” ที่สร้างและแสดงโดยโจดี ฟอสเตอร์ ซึ่งเป็นเรื่องของสตรีสาวที่ใช้จินตภาษาในการสื่อสารกับคู่แฝดที่ไม่มีผู้ใดทราบว่าเสียชีวิตไปแล้ว หรือทราบว่าเป็นภาษาลับ เนลล์สร้างจากบทละครชื่อเดียวกันโดยมาร์ค แฮนด์ลีย์
โลลิตา

โลลิตา  เป็นนวนิยายที่เขียนโดยวลาดีมีร์ นาโบคอฟที่เขียนครั้งแรกเป็นภาษาอังกฤษ และได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 ในกรุงปารีส และต่อมาในปี ค.ศ. 1958 ในนครนิวยอร์ก “"โลลิตา"” ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายทันทีที่พิมพ์เพราะความแปลกใหม่ของลักษณะการเขียน และมีชื่อเสียงเพราะมีเนื้อหาที่เป็นที่ขัดแย้งอย่างรุนแรงในสังคม เพราะ ฮัมเบิร์ต ฮัมเบิร์ต ชายวัยกลางคน ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องและเป็นผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ (Unreliable narrator) ตกหลุมรักอย่างหัวปักหัวปำซึ่ง และมีความสัมพันธ์ทางเพศกับ เดอลอร์ส เฮซ เด็กสาวอายุ 12 ปี บุตรบุญธรรมของตน
หลังจากที่ได้รับการตีพิมพ์แล้ว “"โลลิตา"” ก็ถือว่าเป็นงานคลาสสิกและกลายมาเป็นงานชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดและมีปัญหาที่สุดของวรรณกรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 คำว่า “โลลิตา” กลายมาเป็นคำที่ปรากฏใน
วัฒนธรรมสมัยนิยมที่หมายถึงเด็กสาวผู้มีความเจริญทางด้านเพศสัมพันธ์เกินวัยที่มีอายุระหว่างเก้าถึงสิบสี่ปี แล้วทำให้ชื่อของโลลิต้า กลายเป็นชื่อที่ผู้คนแทบจะเลิกนำมาตั้งให้ลูกสาวไปเลย ซึ่งนาโบคอฟดูเหมือนจะภูมิใจกับเรื่องนี้ด้วย
“"โลลิตา"” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่สี่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
“"โลลิตา"” ได้รับการดัดแปลงสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1962 กำกับโดย สแตนลีย์ คูบริก และนาโบคอฟก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยมด้วย หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1997 เรื่อง “"โลลิตา"” ได้ถูกนำกลับมาทำซ้ำในชื่อเดียวกัน แต่เวอร์ชันใหม่ไม่ประสบความสำเร็จเท่ากับฉบับคลาสสิกของคูบริกเท่าไรนัก
รักระหว่างรบ

รักระหว่างรบ  เป็นนวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติที่เขียนโดยเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ และได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 “"รักระหว่างรบ"” เป็นเรื่องราวจากทัศนะของร้อยเอกของกองทัพอเมริกันเฟรเดอริค เฮนรีผู้ทำหน้าที่เป็นพนักงานขับรถพยาบาลในกองทัพอิตาลีระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ชื่อของหนังสือ “"A Farewell to Arms"” มาจากโคลงที่เขียนโดยจอร์จ พีลกวีและนักเขียนบทละครชาวอังกฤษของคริสต์ศตวรรษที่ 16 กล่าวกันว่านวนิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นที่บ้านของครอบครัวทางภรรยาในอาร์คันซอ และที่บ้านของเพื่อนในแคนซัสขณะที่ภรรยาของเพื่อนกำลังรอคลอดลูก
“"รักระหว่างรบ"” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เจ็ดสิบสี่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
“"รักระหว่างรบ"” ได้รับการแปลเป็นภาษาไทยสองครั้ง ครั้งแรกโดยอาษา ขอจิตต์เมตต์ และครั้งที่สองโดยสายธาร
การดัดแปลง.
“"รักระหว่างรบ"” ได้รับการสร้างเป็นบทละครในปี ค.ศ. 1930 และภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1932 และต่อมาในปี ค.ศ. 1957 ในปี ค.ศ. 2024 ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ นำแสดงโดย ทอม บลายธ์ และ โอลิเวีย คุก กำกับโดย ไมเคิล วินเทอร์บ็อททัม
รักเธอสุดที่รัก

รักเธอสุดที่รัก  เป็นนวนิยายที่เขียนโดยเอฟ. สกอตต์ ฟิตซ์เจอรัลด์นักเขียนชาวอเมริกัน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1925
“"รักเธอสุดที่รัก"” ที่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นที่นอร์ธชอบนลองไอส์แลนด์และในกรุงนิวยอร์กระหว่างหน้าร้อนปี ค.ศ. 1922 เป็นงานเขียนเสียดสีความฝันอเมริกัน เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในสมัยของฟิตซ์เจอรัลด์เองที่เรียกกันว่า “ยุคแจ๊ส” ที่สะท้อนถึงความยุ่งเหยิงและความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สหรัฐอเมริกาประสบกับระดับของความเจริญทางเศรษฐกิจอย่างไม่เคยเห็นกันมาก่อนระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1920 ที่มารู้จักกันว่า “Roaring Twenties” ในยุคเดียวกันสหรัฐก็ตกอยู่ในสมัยการห้ามขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ในสหรัฐอเมริกา (Prohibition in the United States) ที่ทำให้ผู้ลักลอบขายกลายเป็นมหาเศรษฐีกันไปตามๆ กัน ที่นำไปสู่ระบบอาชญากรรม (organized crime) เช่นมาเฟียยิว แม้ว่านิค คาร์ราเวย์ผู้เป็นตัวละครเอกของเรื่องจะชื่นชมกับผู้มีฐานะมั่งคั่งและใช้ชีวิตอย่างหรูหราของสมัย แต่นิคก็มีความรู้สึกไม่สะดวกใจกับการใช้ชีวิตแบบวัตถุนิยมอันปราศจากขอบเขต และความขาดจริยธรรมที่เกิดขึ้นที่นำไปสู่ความเสื่อมโทรมทางจิตใจ
“"รักเธอสุดที่รัก"” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่สองของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
“"รักเธอสุดที่รัก"” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้ง ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1926 และต่อมาในปี ค.ศ. 1949, ค.ศ. 1974, ค.ศ. 2000 และ ค.ศ. 2013
ดี. เอช. ลอว์เรนซ์

ดี. เอช. ลอว์เรนซ์  (11 กันยายน ค.ศ. 1885 – 2 มีนาคม ค.ศ. 1930) เป็นนักประพันธ์, กวี, นักเขียนบทละคร, นักเขียนบทความ และนักวิพากษ์วรรณกรรมชาวอังกฤษ งานเขียนของลอว์เรนซ์สะท้อนให้เห็นถึงการลดความสำคัญของมนุษย์จากความก้าวหน้าของสมัยใหม่และการพัฒนาทางอุตสาหกรรม ในงานเขียนลอว์เรนซ์เผชิญหน้าหัวข้อต่าง ๆ ที่รวมทั้งสุขภาพทางอารมณ์ และความมีชีวิตจิตใจ, การตอบสนองอย่างธรรมชาติ (spontaneity), เรื่องเพศ และ สัญชาตญาณ
ความเห็นของลอว์เรนซ์สร้างศัตรูหลายคน และการเผชิญหน้ากับการถูกกล่าวหา, การถูกเซ็นเซอร์ และการถูกตีความหมายอย่างผิด ๆ ของงานเขียนอันเต็มไปด้วยความสร้างสรรค์ในครึ่งหลังของชีวิต ที่ส่วนใหญ่เป็นช่วงที่ลอว์เรนซ์เลือกที่จะหันหลังให้แก่สังคม ที่เรียกว่า "savage pilgrimage" เมื่อลอว์เรนซ์เสียชีวิต ภาพพจน์ของสาธารณชนต่อลอว์เรนซ์เป็นภาพของผู้สูญเสียความมีพรสวรรค์ไปกับการเขียนงานลามก (pornographer) แต่อี. เอ็ม. ฟอร์สเตอร์แก้ตัวแทนลอว์เรนซ์ในงานศพว่าเป็น “นักประพันธ์ผู้เต็มไปด้วยจินตนาการผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดานักเขียนร่วมสมัย” ต่อมานักวิพากษ์วรรณกรรมผู้มีอิทธิพลเคมบริดจ์เอฟ. อาร์. เลวิสกลายมาเป็นผู้สนับสนุนลอว์เรนซ์อย่างแข็งขัน และสรรเสริญคุณค่าของงานของลอว์เรนซ์ในด้านความมีศิลปะ และความจริงจังทางจริยธรรรม และถือว่าระดับงานเขียนเทียมเท่างานเขียนระดับคลาสสิกของนวนิยายอังกฤษ ในปัจจุบันงานเขียนของลอว์เรนซ์โดยทั่วไปเห็นกันว่าเป็นงานเขียนของผู้เห็นการณ์ไกล และเป็นงานตัวอย่างของการเขียนแบบสมัยใหม่นิยม แม้ว่าผู้สนับสนุนสิทธิสตรีบางคนจะประท้วงทัศนคติของลอว์เรนซ์เกี่ยวกับสตรี และ เรื่องเพศในงานบางชิ้น
ไอริส เมอร์ด็อค

เดมไอริส เมอร์ด็อค  (15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919 - 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999) ไอริส เมอร์ด็อคเป็นนักเขียนนวนิยาย และนักปรัชญาคนสำคัญชาวอังกฤษผู้มีชื่อเสียงทางการเขียนนวนิยายที่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางเพศ, จริยธรรม และ อำนาจของจิตไร้สำนึก (Unconscious mind) ในปี ค.ศ. 2001 นวนิยายที่ได้รับการตีพิมพ์เรื่องแรกของเมอร์ด็อค “"Under the Net"” ได้รับเลือกโดยโมเดิร์นไลบรารีให้เป็นลำดับที่เก้าสิบห้าของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในปี ค.ศ. 1987 เมอร์ด็อคได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Dame Commander แห่ง Order of the British Empire (DBE)
ประวัติ.
จีน ไอริส เมอร์ด็อคผู้เกิดเมื่อวันที่15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919 ที่เมืองดับลินในไอร์แลนด์เป็นบุตรีของวิลล์ส จอห์น ฮิวจ์ เมอร์ด็อคมาจากตระกูลทำฟาร์มแกะจากเคาน์ตีดาวน์ และไอรีน แอลิซ ริชาร์ดสันผู้ได้รับการฝึกเป็นักร้องจนกระทั่งให้กำเนิดแก่ไอริส ครอบครัวย้ายไปลอนดอนเมื่อไอริสยังเด็ก โดยบิดาไปรับราชการ
เมอร์ด็อคได้รัการศึกษาเบื้องต้นที่โฟรเบิลเดมอนสเตรชันในบริสตอลในปี ค.ศ. 1932 จากนั้นก็ศึกษาต่อในสาขาวิชาคลาสสิก, ประวัติศาสตร์โบราณ และปรัชญาที่วิทยาลัยซอมเมอร์วิลล์, ออกซฟอร์ด และต่อบัณฑิตวิทยาในสาขาปรัชญาที่วิทยาลัยนูนแนม, เคมบริดจ์ ที่เมอร์ด็อคเข้าฟังปาฐกถาโดยลุดวิก วิทท์เกนชไตน์หลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1948 เมอร์ด็อคกได้เป็นเฟลโลว์ของวิทยาลัยเซนต์แอนน์, ออกซฟอร์ด หลังจากที่เข้าเป็นสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเกรตบริเตนเมื่อต้นปี ค.ศ. 1938
เมอร์ด็อคเขียนนวนิยายเล่มแรก “"Under the Net"” ในปี ค.ศ. 1954 หลังจากที่งานเขียนบทความเกี่ยวกับปรัชญาได้รับการตีพิมพ์ก่อนหน้านั้น รวมทั้งงานศึกษาที่เป็นภาษาอังกฤษเล่มแรกเกี่ยวกับฌอง ปอล ซาร์ตร์ เมอร์ด็อคพบสามีจอห์น เบย์ลีย์ศาสตราจารย์วรรณคดีอังกฤษที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ในปี ค.ศ. 1956 เมอร์ด็อคเขียนนวนิยายด้วยกันทั้งหมด 25 และงานเขียนอื่นๆ ในสาขาปรัชญา และการละครจนกระทั่งปี ค.ศ. 1995 เมื่อเริ่มมีอาการของโรคอัลไซเมอร์ ที่เมื่อเริ่มมีอาการเมอร์ด็อคมีความเห็นว่าเป็นเพราะความคิดตันทางการเขียน (writer's block)
งานเขียน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เอียน แม็คคิววัน

เอียน แม็คอิวัน  (21 มิถุนายน ค.ศ. 1948 - ปัจจุบัน) เอียน แม็คคิววันเป็นนักเขียนนวนิยายและบทภาพยนตร์คนสำคัญชาวอังกฤษ ผู้ได้รับรางวัลทางวรรณกรรมหลายรางวัลที่รวมทั้งรางวัลแมนบุคเคอร์จากนวนิยายเรื่อง “"Amsterdam"” ในปี ค.ศ. 1998
งานเขียน.
นวนิยาย
รวมเรื่องสั้น
นวนิยายสำหรับเด็ก
บทละคร
บทภาพยนตร์
Oratorio
อุปรากร
บทแปรเป็นภาพยนตร์
สะพานมรณะ

สะพานมรณะ  เป็นนวนิยายเรื่องที่สองของทอร์นตัน ไวล์เดอร์ (Thornton Wilder) นักเขียนชาวอเมริกัน เนื้อหาว่าด้วยบุคคลกลุ่มหนึ่งซึ่งเสียชีวิตร่วมกันในเหตุการณ์สะพานเชือกอินคา (Inca rope bridge) ล่มในประเทศเปรู และพรรณนาถึงเหตุการณ์ที่นำพาให้คนเหล่านั้นต้องมาอยู่บนสะพานจนจบชีวิตพร้อมกัน นักบวชผู้หนึ่งซึ่งเห็นเหตุการณ์สะพานล่มพยายามสืบหาที่มาที่ไปในการเสียชีวิตหมู่ นวนิยายนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1927 และได้รับการชื่นชมทั่วไป ทั้งได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ (Pulitzer Prize) ในปีถัดมา และเป็นหนังสือบันเทิงคดีที่ขายดีที่สุดในปีนั้นด้วย
นวนิยายนี้ สุนีย์ รามอินทรา แปลเป็นภาษาไทย ชื่อ "สะพานมรณะ" และสำนักพิมพ์ดวงกมลพิมพ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2517