pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วิชันออฟเลิฟ

"วิชันออฟเลิฟ"  เป็นเพลงป็อป/อาร์แอนด์บี เขียนโดยมารายห์ แครีและเบน มาร์กูลีส์ และโปรดิวซ์โดยเรตต์ ลอว์เรนซ์และนาราดา ไมเคิล วอลเดน ในผลงานอัลบั้มเปิดตัวของเธอชุด "Mariah Carey" (1990) เป็นเพลงบัลลาดที่เป็นซิงเกิลแรกของเธอและอัลบั้ม ออกขายวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1990 ในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้ขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เป็นเวลา 4 สัปดาห์
เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ปี 1991 ในสาขาร้องเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม (ได้รับรางวัล) และสาขาแผ่นเสียงแห่งปีและเพลงแห่งปี แต่ไม่ได้รับรางวัล
แอมทูเซ็กซี

"แอมทูเซ็กซี"  เป็นซิงเกิลฮิตของ ไรต์เซดเฟรด ออกจำหน่ายเมื่อปี ค.ศ. 1991 ได้ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ที่อันดับ 1 เป็นเวลา 3 สัปดาห์หลังจากที่ขึ้นชาร์ตในสหราชอาณาจักรสูงสุดที่อันดับ 2 เป็นเวลา 6 สัปดาห์ในประเทศบ้านเกิด เพลงนี้บรรจุในผลงานอัลบั้มชุด อัป (Up)
สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทย โดยเป็นทีมจากจังหวัดร้อยเอ็ด ปัจจุบันเล่นในไทยลีก 3 โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ประวัติสโมสร.
สโมสรฟุตบอลร้อยเอ็ด ก่อตั้งขึ้นจากการยกระดับชมรมฟุตบอลกู่กาสิงห์ ซึ่งเป็นตัวแทนการแข่งขันฟุตบอลรายการต่าง ๆ ในระดับภาคและระดับประเทศ ในนามจังหวัดร้อยเอ็ดและเทศบาลตำบลกู่กาสิงห์ เช่น ไทคัพ, กีฬาแห่งชาติ และโปรวินเชี่ยลลีก และเพื่อเป็นการยกระดับมาตรฐานฟุตบอลไปสู่ระดับอาชีพชมรมฟุตบอลกู่กาสิงห์ จึงมีมติให้มีการจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลในรูปแบบห้างหุ้นส่วนจำกัด ในชื่อ "ห้างหุ้นส่วนจำกัด สโมสรฟุตบอลจังหวัดร้อยเอ็ด" เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 อันเป็นการเตรียมพร้อมเข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลอาชีพลีกภูมิภาค (ดิวิชั่น 2) ของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย (FAT) และปฏิบัติตามมาตรฐานการพัฒนาฟุตบอลอาชีพของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย โดยได้รับการสนับสนุนหลักจาก 2 องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นคือ เทศบาลตำบลกู่กาสิงห์ และองค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด 
ในปี พ.ศ. 2553 ได้เปลี่ยนชื่อทีมเป็น "ร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด" โดยได้รับการสนับสนุนจากสมาคมกีฬาจังหวัดร้อยเอ็ด และมีมังกร ยนต์ตระกูล นายก อบจ.ร้อยเอ็ด และนายกสมาคมกีฬาจังหวัดร้อยเอ็ด เป็นประธานสโมสร
ในปี พ.ศ. 2563 ได้เปลี่ยนชื่อทีมเป็น "ร้อยเอ็ด พีบี ยูไนเต็ด" โดยมีการเปลี่ยนแปลงประธานสโมสร และผู้จัดการทีม
ฉายาทีม.
"กระรอกขาวจ้าวสนาม" ได้มาจากกระรอกขาวเป็นสัตว์ในตำนานนิทานพื้นบ้านทางของอีสานเรื่องผาแดงนางไอ่ และกระรอกขาวได้นำมาทำเป็นสัญลักษณ์นำโชคในการแข่งขันกีฬาแห่งชาติที่จังหวัดร้อยเอ็ดเป็นเจ้าภาพเมื่อปี พ.ศ. 2528 ดังนั้นกระรอกขาวจึงถูกนำมาเป็นชื่อฉายาของทีมร้อยเอ็ด ยูไนเต็ด
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
แพรประดับ (มุทราศาสตร์)

แพรประดับ  ในมุทราศาสตร์ “แพรประดับ” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่เป็นที่มีลักษณะเหมือนมาลาที่ทำด้วยผ้าบิดเป็นเกลียวบนหมวกเกราะและเครื่องยอด ที่ใช้รัดพู่ประดับ (mantling) ให้อยู่กับที่
“แพรประดับ” ก็เช่นเดียวกับพู่ประดับหมวกเกราะจะเป็นสองสีที่เป็นคู่สีเดียวกัน ที่ทำจากสายริบบิ้นสองสายบิดเป็นเกลียวเข้าด้วยกันที่เป็นสี (Tincture) เดียวกับสีหลักของโล่ซึ่งเป็นสีประจำเหล่า “แพรประดับ” มักจะเรียกว่า “มาลาประดับ” (Wreath) 
“แพรประดับ” บางครั้งก็จะใช้ถือโดยนักรบครูเสดเพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนสิ่งที่ได้รับจากสตรีที่เป็นที่รักเมื่อจากไปสงคราม คล้ายกับผ้าเช็ดหน้าไว้ผูกรอบหมวกเกราะ หรือผูกตรงรอยต่อระหว่างหมวกกับเครื่องยอดเช่น “On a wreath of the colours x and y…” (“บนมาลาประดับเป็นสี ก และ ข”) แพรประดับของตราแผ่นดินของแคนาดานิยามว่า “On a wreath of the colours Argent and Gules, a lion passant guardant Or” (“บนมาลาประดับเป็นสีขาวและสีแดง, สิงโตยืนยกเท้าหน้าสีทอง”) 
นอกจากนั้นแพรประดับก็ยังใช้ในการตกแต่งสัตว์ในมุทราศาสตร์ที่อาจจะแต่งเป็นมงกุฎหรือเป็นมาลัยคล้องคอ
8 เดส์ออฟคริสต์มาส

8 เดส์ออฟคริสต์มาส  คืออัลบั้มเพลงวันคริสต์มาสของเดสทินีส์ไชลด์ วงดนตรีหญิงล้วนแนวอาร์แอนด์บีชาวอเมริกัน วางจำหน่ายโดยโคลัมเบียเรเคิดส์ เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2544 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มนี้ได้เปิดตัวที่อันดับ 75 ในชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 และมียอดจำหน่ายมากกว่า 23,000 ชุดในสัปดาห์แรก และในที่สุดก็ขึ้นไปในอันดับสูงสุดที่อันดับ 34 ในเวลาไม่กี่สัปดาห์ต่อมา อัลบั้มนี้มีระดับยอดขายระดับโกลด์ ที่จัดโดย RIAA เมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2544 สำหรับยอดขายมากกว่า 500,000 ชุดในสหรัฐอเมริกา
ใน พ.ศ. 2547 ได้ทำการผลิตอัลบั้มนี้ใหม่อีกครั้ง และได้เพิ่มเพลงที่ไม่ได้จำหน่ายอยู่ในชุดแรกเข้าไป
รายชื่อเพลง.
เครดิตดัดแปลงจาก liner notes ของอัลบั้ม
วัดศรีบุญยืน (จังหวัดลำพูน)

วัดศรีบุญยืน หรือที่ชาวบ้านนิยมเรียกว่า วัดหัวดอน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปิงห่าง หมู่ที่ 3 ตำบลเหมืองง่า อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส หรือ ปุณฺณวํโส ภิกฺขุ 
สภาพของวัด.
วัดศรีบุญยืนสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2442 โดยท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส หรือ ปุณฺณวํโส ภิกฺขุ (ต่อมาได้รับพระราชทานเป็นพระครูสัญญาบัตรในราชทินนามว่า "พระครูศรีบุญสถิต") ขณะที่ท่านมีอายุได้ 29 ปี ได้ย้ายมาจากวัดวังทอง ตำบลเหมืองง่า อำเภอเมืองลำพูนขึ้นไปทางทิศเหนือ ประมาณ 1 กิโลเมตร มีพระอันดับติดตามมาด้วย 2 รูป สามเณร 10 รูป ศิษย์วัด 4 คน เมื่อปักเขตแดนสร้างวัดแล้ว จึงตั้งชื่อว่า "วัดศรีบุญยืน"
วัดศรีบุญยืน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำปิงห่าง บริเวณที่ตั้งวัดเป็นเนินสูงและลาดต่ำมาทางทิศตะวันตก บริเวณที่เป็นเนินสูงนั้น ชาวบ้านเรียกว่า "ดอน" เพราะฉะนั้นเมื่อตั้งวัดบริเวณที่นั้น ชาวบ้านจึงเรียกวัดศรีบุญยืนว่า "วัดหัวดอน" ในปี พ.ศ. 2450 วัดมีเนื้อที่ประมาณ 3 ไร่ 2 งาน 9 ตารางวา ต่อมา ท่านครูบาปันแก้ว ปุณฺณวํโส พร้อมด้วยญาติโยมผู้อุปถัมภ์บำรุงวัดได้รวบรวมจตุปัจจัยซื้อที่ดินที่อยู่ติดกับวัดเพิ่มเติมเพื่อขยายพื้นที่ให้กว้างขวางกว่าเดิม ปัจจุบัน วัดศรีบุญยืนมีเนื้อที่ 6 ไร่ 1 งาน 22 ตารางวา ตามโฉนดที่ดิน
จอห์น โคลเทรน

จอห์น วิลเลียม "เทรน" โคลเทรน (23 กันยายน ค.ศ. 1926 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1967) นักแซกโซโฟน นักแต่งเพลง และหัวหน้าวงดนตรีแจ๊ซชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีแนวบีบ็อพ ฮาร์ดบ็อพ ต่อมาได้ร่วมวงกับไมล์ส เดวิส และทีโลเนียส มังค์ เป็นแนวหน้าในการพัฒนาดนตรีในแนวฟรีแจ๊ซ
จอห์น โคลเทรนได้การยอมรับว่าเป็นนักเทเนอร์แซกโซโฟนคนสำคัญคนหนึ่งของวงการดนตรีแจ๊ซ ที่มีอิทธิพลต่อนักดนตรีรุ่นหลังเป็นจำนวนมาก จนได้รับการยกย่องในการประกาศผลรางวัลพูลิตเซอร์ ประจำปี 2007 สำหรับ "masterful improvisation, supreme musicianship and iconic centrality to the history of jazz." 
จอห์น โคลเทรนเสียชีวิตด้วยวัยเพียง 40 ปี จากโรคมะเร็งตับ ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1967
ภาษาฮีบรูอัชเกนัซ

ภาษาฮีบรูอัชเกนัซ  เป็นระบบการออกเสียงของภาษาฮีบรูไบเบิล และภาษาฮีบรูมิซนะห์ที่นิยมใช้ในหมู่ชาวยิวอัชเกนัซ ระบบการออกเสียงนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาใกล้เคียงที่มีการติดต่อสื่อสารระหว่างกัน เช่น ภาษายิดดิช และภาษากลุ่มสลาฟหลายภาษา ทุกวันนี้เหลือรอดในฐานะภาษาทางศาสนาควบคู่ไปกับภาษาฮีบรูสมัยใหม่ในอิสราเอล
ลักษณะ.
จากการใช้ควบคู่กับภาษาฮีบรูสมัยใหม่ ภาษาฮีบรูอัชเกนัซมีลักษณะทางสัทวิทยาที่แตกต่างไปอย่างชัดเจนต่อไปนี้
ความแปรผัน.
มีความแตกต่างระหว่างสำเนียงของชาวยิวในลิทัวเนีย โปแลนด์ และเยอรมัน เช่น ḥôlam ชาวยิวเยอรมันออกเสียงเป็น [au] ชาวยิวโปแลนด์ออกเสียงเป็น [oi] ส่วนชาวยิวลิทัวเนียออกเสียงเป็น [ei] ส่วนชาวยิวในอังกฤษออกเสียงแบบเยอรมัน และมีชาวยิวอัชเกนัซจำนวนหนึ่งที่ใช้การออกเสียงแบบอิสราเอล-เซฟาร์ดี
อิทธิพลต่อภาษาฮีบรูสมัยใหม่.
แม้ว่าภาษาฮีบรูสมัยใหม่จะมีพื้นฐานมาจากภาษาฮีบรูมิซนะห์ และการออกเสียงแบบเซฟาร์ดี แต่ในอิสราเอลมีบางส่วนได้รับอิทธิพลจากสำเนียงอัชเกนัซ เช่น
คู่ขนาน.
ความแตกต่างระหว่างภาษาฮีบรูอัชเกนัซกับภาษาฮีบรูเซฟาร์ดีมีความคล้ายคลึงกับความแตกต่างของภาษาซีรีแอกตะวันออกและตะวันตก
คริส โอดอนเนลล์

คริสโตเฟอร์ ยูจีน โอดอนเนลล์ (เกิด 26 มิถุนายน ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงชายชาวอเมริกัน เขาแสดงเป็น Charlie Sims ในเรื่อง "Scent of a Woman", คริส รีซ ในเรื่อง "ก้าวต่อไป พิสูจน์ใจนักสู้", D'Artagnan ในเรื่อง "สามทหารเสือ", แจ็ก โฟเลย์ ในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง "เซอร์เคิลออฟเฟรนด์", ดิก เกรย์สัน/โรบิน ในเรื่อง "แบทแมนฟอเอเวอร์" และ "แบทแมน & โรบิน", เจสัน บราวน์ ในเรื่อง "Cookie's Fortune" ของ Robert Altman, ปีเตอร์ การ์เร็ตต์ ในเรื่อง "Vertical Limit" และ วอร์เดลล์ โพเมรอย ในเรื่อง "คินซีย์" โอดอนเนลล์แสดงเป็นเจ้าหน้าที่พิเศษชื่อ จี. คัลเลน ในซีรีส์โทรทัศน์แนวอาชญากรรมดราม่าของซีบีเอสเรื่อง "" ซึ่งเป็นภาคแยกของเรื่อง "เอ็นซีไอเอส"
อนุรักษ์ จุรีมาศ

อนุรักษ์ จุรีมาศ (เกิด 3 สิงหาคม พ.ศ. 2503) ชื่อเล่น แกละ กรรมการในคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎรไทย (รัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง และอดีตกรรมการบริหารและรองเลขาธิการพรรคชาติไทย
ประวัติ.
อนุรักษ์ หรือ "เสี่ยแกละ" เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2503 ที่ตำบลขวาว อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นบุตรนายสมควร นางดาวรุ่ง จุรีมาศ เป็นหลานสมพร จุรีมาศ และลูกพี่ลูกน้องกับศิริพันธ์ จุรีมาศ อดีต สส.ร้อยเอ็ด 
สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย ชั้นมัธยมตอนปลาย จากโรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี) ระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และเนติบัณฑิตไทย จากสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
งานการเมือง.
อนุรักษ์ ประกอบอาชีพทนายความ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด ครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 สังกัดพรรคสหประชาธิปไตย ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2531 จึงย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้งต่อเนื่องเรื่อยมาในปี พ.ศ. 2531 พ.ศ. 2535/1 พ.ศ. 2535/2 พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยแพ้ให้กับสานิต ว่องสัธนพงษ์ จากพรรคเสรีธรรม กระทั่งในปี พ.ศ. 2548 จึงชนะการเลือกตั้งในพื้นที่เดิมอีกครั้งหนึ่ง
อนุรักษ์ เคยทำหน้าที่เลขานุการประธานสภาผู้แทนราษฎร (ปัญจะ เกสรทอง) เป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย พ.ศ. 2535 เป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง พ.ศ. 2538 ต่อมาเขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลชวน หลีกภัย และการปรับคณะรัฐมนตรีในปีถัดมา เขาจึงย้ายไปเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ 
ต่อมาในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ คนแรก และถูกปรับไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546
อนุรักษ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรคชาติไทย ซึ่งต่อมาในปี พ.ศ. 2551 เขาถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย
อนุรักษ์ ลงสมัครรับเลือกตั้ง สส.จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 และได้รับเลือกตั้งเป็น สส. สมัยที่ 8 รวมถึงใน จังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เป็น สส.สมัยที่ 9
หมวกเกราะ (มุทราศาสตร์)

หมวกเกราะ หรือ มาลา  ในมุทราศาสตร์ “หมวกเกราะ” หรือ “มาลา” เป็นองค์ประกอบหนึ่งที่ปรากฏบนตราอาร์มที่ตั้งอยู่เหนือโล่และเป็นฐานสำหรับแพรประดับและเครื่องยอด ลักษณะของหมวกเกราะขึ้นอยู่กับตำแหน่งและฐานะทางสังคมของผู้เป็นเจ้าของตรา ซึ่งวิวัฒนาการกันตลอดมาพร้อมๆ กับการวิวัฒนาการของหมวกเกราะทางทหารตามความเป็นจริง ในบางประเทศโดยเฉพาะในมุทราศาสตร์ของเยอรมันและนอร์ดิค ก็อาจจะใช้หมวกสองหรือสามใบในตราอาร์มเดียวกัน แต่ละใบก็เป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งประมุขของดินแดนนั้น ฉะนั้นหมวกเกราะและเครื่องยอดจึงเป็นสิ่งสำคัญในมุทราศาสตร์ของเยอรมันและนอร์ดิคและจะไม่แยกจากกัน
หมวกที่เปิดกระบังหน้าหรือมีตะแกรงหน้าบริเวณตาจะเป็นหมวกที่ใช้ได้เฉพาะขุนนางผู้มีตำแหน่งสูง ขณะที่ตราของขุนนางผู้ไม่มีตำแหน่งและผู้ดีท้องถิ่น (burgher) จะเป็นหมวกเกราะปิดหน้า แม้ว่าการจัดลำดับการใช้จะมีกฎ แต่ลักษณะของหมวกของแต่ละกลุ่มก็เปลี่ยนไปเรื่อยๆ การวิวัฒนาการของหมวกเกราะในมุทราศาสตร์เป็นไปตามความเปลี่ยนแปลงไปตามการเปลี่ยนแปลงวิธีการรบพุ่งของยุคกลาง การใช้จำนวนซี่ของหมวกเปิดหน้าในการระบุตำแหน่งของเจ้าของตรามิได้ใช้กันจนกระทั่งราวปี ค.ศ. 1615 เมื่อการประลองบนหลังม้าด้วยหอกยาวมาแทนที่ด้วยการใช้พลอง (Mace) จุดประสงค์ก็เพื่อจะทุบเครื่องยอดให้หักจากหมวก หมวกที่ปิดหน้าเกือบทั้งหมดก็เปลี่ยนไปเป็นหมวกที่มีส่วนที่เปิดบริเวณตามากขึ้นเพื่อให้ผู้สวมสามารถมองเห็นได้มากขึ้น โดยมีซี่โลหะหรือตะแกรงป้องกันบริเวณตา เวียนนาจำกัดการใช้หมวกที่มีซี่สำหรับขุนนางและผู้มีความรู้ทางกฎหมายและเทววิทยา ขณะที่หมวกแบบปิดใช้ได้โดยทั่วไป ทิศทางของด้านหน้าของหมวกหรือจำนวนซี่ของตะแกรงก็มีการระบุอย่างละเอียดในคู่มือต่อมา หมวกเกราะของพระมหากษัตริย์ เป็นสีทองหันหน้าตรงเปิดกระบังมียอดเป็นมงกุฎกลายมาเป็นหมวกเกราะที่ใช้โดยพระมหากษัตริย์ของราชอาณาจักรปรัสเซีย สำหรับมุทราศาสตร์ทางศาสนา (ecclesiastical heraldry) สังฆราชและนักบวชจะใช้หมวกนักบวช (mitre) ที่เหมาะแก่ตำแหน่งฐานะแทนที่หมวกเกราะ 
ในประวัติศาสตร์หมวกเกราะมิได้เป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ได้รับเป็นเกียรติ แต่เป็นสิ่งที่ถือว่าเป็นสิทธิที่ได้รับ ฉะนั้นหมวกเกราะที่มีแพรและพู่ประดับจะไม่ถือว่าเป็นการใช้ที่ไม่ถูกต้องแม้แต่ในการใช้ในตราที่ไม่มีเครื่องยอด ถ้าตรามีเครื่องยอดมากกว่าหนึ่ง ในมุทราศาสตร์อังกฤษจะวาดทุกยอดบนหมวกใบเดียว ขณะที่มุทราศาสตร์เยอรมนีที่ปฏิบัติกันมากหลังคริสต์ศตวรรษที่ 16 แต่ละยอดก็จะมีหมวกของตนเอง บนแผ่นดินใหญ่ยุโรปหมวกเกราะหลายใบจะหันเข้าหากัน ถ้าเป็นจำนวนคี่หมวกใบกลางก็จะหันหน้าตรง แต่ในสแกนดิเนเวียหมวกจะหันออกด้านนอก ตราอาร์มของมาร์กราฟคนสุดท้ายของบรานเดนบวร์ก-อันสบาคเป็นโล่ที่แบ่งเป็น 21 แบ่งสี่ที่มีหมวกเกราะ 15 ใบพร้อมเครื่องยอด
เบบี้อิตส์ยู

"เบบี้อิตส์ยู"  เป็นเพลงที่แต่งโดยเบิร์ต แบแคแรก (ดนตรี) และลูเธอร์ ดิซอน (ใช้ชื่อว่า บาร์นีย์ วิลเลียมส์) และแม็ก เดวิด (เนื้อเพลง) เพลงบันทึกเสียงโดยเดอะเชอเรลเลส และเดอะบีตเทิลส์ ซึ่งทั้ง 2 วงทำให้เพลงโด่งดังขึ้นมา แต่เพลงติดชาร์ตสูงสุดในเวอร์ชันของวงสมิธ ที่ขึ้นชาร์ตที่อันดับ 5 ในสหรัฐอเมริกา
เดอะเชอเรลเลส

เดอะเชอเรลเลส  เป็นกลุ่มเกิร์ลกรุปอเมริกัน ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 ถือเป็นกลุ่มศิลปินหญิงล้วนกลุ่มแรกที่มีเพลงอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 ประกอบด้วยสมาชิก 4 คนคือ เชอร์ลีย์ โอเวนส์ (นักร้องนำ ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ เชอร์ลีย์ อัลส์ตัน ต่อมาเป็นเชอร์ลีย์ อัลส์ตัน รีฟส์) ดอริส โคลีย์ (ต่อมาเป็น ดอริส โคลีย์ เคนเนอร์ ต่อมาเป็นดอริส เคนเนอร์ แจ็กสัน เธอร้องนำในเพลง "Dedicated to the One I Love", "Welcome Home Baby", "Blue Holiday" และอีกหลายเพลงในหน้าบีและเพลงในอัลบั้ม) เบเวอร์ลี ลี และแอดดี "มิกกี" แฮร์ริส 
สมาชิกทั้ง 4 คนร่วมก่อตั้งวงที่นิวเจอร์ซีย์ ในปี 1958 ออกซิงเกิ้ลดังอย่าง "เบบี้อิตส์ยู" (เพลงเขียนโดยเบิร์ต แบแคแรก/ฮัล เดวิด/บาร์นีย์ วิลเลียมส์) , "Mama Said", "Foolish Little Girl" และเพลงอันดับ 1 ถึง 2 เพลงอย่าง "Will You Love Me Tomorrow" (เกอร์รี กอฟฟิน/คาโรล คิง) และ "Soldier Boy" (ฟลอเรนซ์ กรีนเบิร์ก/ลูเธอร์ ดิกซอน) ส่วนเพลง "Sha La La" ของพวกเธอเป็นเพลงฮิตที่ถูกนำมาทำใหม่ในสหราชอาณาจักรโดยวงแมนเฟรดแมนน์ ติดท็อป 5 ในปี 1965 และเพลง "Boys" ก็ถูกนำไปทำใหม่โดยวงเดอะบีตเทิลส์ พวกเขายังนำเพลง "เบบี้อิตส์ยู" ไปทำใหม่อยู่ในอัลบั้ม "Please, Please Me"
วาเนสซา วิลเลียมส์

วาเนสซา ลีนน์ วิลเลียมส์  เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1963 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักแสดงชาวอเมริกัน สร้างประวัติศาสตร์เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1983 ด้วยการเป็นผู้หญิงชาวแอฟริกัน-อเมริกันคนแรกที่สวมมงกุฎมิสอเมริกา แต่ถึงกระนั้นเธอก็ถูกถอดจากตำแหน่งลง เนื่องจากเรื่องอื้อฉาวในการถ่ายรูปนู้ด วิลเลียมส์เริ่มอาชีพทางด้านบันเทิง เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ รางวัลเอมมี รางวัลโทนี
รางวัลโทนี

รางวัลโทนี (หรือชื่อเต็มว่า The Antoinette Perry Awards for Excellence in Theatre) เป็นการมอบรางวัลให้กับศิลปะการแสดงละครเวที ละครบรอดเวย์ของชาวอเมริกัน จัดขึ้นโดย American Theatre Wing และ The Broadway League จัดขึ้นประจำปีในนิวยอร์กซิตี รางวัลมอบให้กับการสร้างสรรค์การทำงาน การแสดงของละครเวที ละครบรอดเวย์ และมอบให้โรงละครอเมริกัน รางวัลพิเศษที่มอบให้เช่น Special Tony Award และ the Tony Honors for Excellence in Theatre ก็มีการมอบรางวัล รางวัลนี้ตั้งชื่อตาม Antoinette Perry ผู้ร่วมก่อตั้ง American Theatre Wing รางวัลโทนีถือเป็นรางวัลเกียรติยศสูงสุดของการแสดงละครเวที ในสหรัฐอเมริกา เปรียบเสมือนรางวัลออสการ์ของทางฝั่งละครเวที 
ตั้งแต่ปี 1997 พิธีมอบรางวัลจัดขึ้นที่เรดิโอมิวสิกฮอล ในนิวยอร์กซิตี ช่วงเดือนมิถุนายน ถ่ายทอดสดผ่านสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส
อเมารี โนแลสโก

อเมารี โนแลสโก การ์ริโด (เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงชาวปวยร์โตรีโก เป็นที่รู้จักในบท "เฟร์นันโด ซูเกร" ในละครโทรทัศน์เรื่อง "แผนลับแหกคุกนรก" และบท "ฮอร์เฮ ฟิเกโรอา" ในภาพยนตร์เรื่อง "ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส มหาวิบัติจักรกลสังหารถล่มจักรวาล"
โนแลสโกเป็นแขกรับเชิญในซีรีส์ทางโทรทัศน์หลายเรื่องเช่น "Arli$$", ' และ "ER" โดยเขาแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "จอมคนยากูซ่า" ที่กำกับการแสดงโดย ทาเกชิ คิตาโนะ ,"2 Fast 2 Furious" ในบทออเรนจ์ จูเลียส จากนั้นแสดงร่วมกับเบอร์นี แม็ก ใน "Mr. 3000" เขาแสดงในภาพยนตร์กำกับโดยไมเคิล เบย์ เรื่อง "Transformers" ในปี 2007 สำหรับในภาคต่อ ' เขาได้รับเชิญให้มาเล่นต่อ แต่เนื่องจากปัญหาเรื่องตารางงานจึงไม่สามารถร่วมแสดงได้
ชิคาโก (วงดนตรี)

ชิคาโก  เป็นวงดนตรีอเมริกัน แนวป็อปร็อก/แจ๊สฟิวชัน ก่อตั้งวงในปี 1967 ในชิคาโก รัฐอิลลินอย ในช่วงแรกเป็นวงแนวร็อก ต่อมาทำแนวดนตรีให้เบาลง มีชื่อเสียงในการมีเพลงดังที่เป็นเพลงบัลลาดอยู่หลายเพลง ได้รับความนิยมตลอดคริสต์ทศวรรษ 1970 และคริสต์ทศวรรษ 1980 มีซิงเกิลและอัลบั้มมากมายเป็นรองเพียงแค่วงเดอะบีชบอยส์ ชิคาโกยังเป็นวงป็อป/ร็อกแอนด์โรลอเมริกันที่ประสบความสำเร็จยืนยาวที่สุดวงหนึ่ง 
จากข้อมูลจากบิลบอร์ด ชิคาโกมียอดขาย 120 ล้านชุดทั่วโลก ได้รับแผ่นเสียงทองคำ 20 แผ่น แผ่นเสียงทองคำขาว 18 แผ่น และมีอัลบั้มได้รับหลายแผ่นเสียงทองคำขาว 8 ชุด ซึ่งอัลบั้มมีเพลงติดอันดับ 1 อยู่ 5 ชุด และมีเพลงฮิต 21 เพลงที่ติดท็อป 10
ชิลล์เอาต์

ชิลล์เอาต์  เป็นแนวดนตรีดนตรีอิเล็กทรอนิกส์เกิดขึ้นในยุโรปและสหราชอาณาจักรช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 เพลงจะถูกแต่งขึ้นจาก ซอฟต์แวร์ และ เครื่องสังเคราะห์เสียง เป็นหลัก เป็นแนวเพลงที่มีจังหวะ ช้าๆ ฟังสบาย ผ่อนคลาย คลายเครียด คลายอารมณ์ ในบางครั้งก็สำหรับเป็นพื้นหลังประกอบกิจกรรม
ชิลล์เอาต์ ยังเป็นแนวเพลงที่เชื่อมโยงกับดนตรีแอมเบียนต์ ทริป-ฮอป นูแจ๊ซ แอมเบียนต์เฮาส์ แอมเบียนแทรนซ์ นิวเอจและแนวเพลงย่อยอื่นของ ดาวน์เท็มโป และในบางครั้งแนวเพลงอีซีลิสเทนนิง อย่างดนตรีเลาจ์ ก็ถือเป็นแนวเพลงชิลล์เอาท์ด้วยเช่นกัน Larritoh เป็นศิลปินแนวดนตรีที่รู้จักในสเปน
เจ.เจ. แอบรัมส์

เจฟฟรีย์ เจคอบ "เจ.เจ." แอบรัมส์  เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1966 เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ชาวอเมริกัน นักเขียนบท ผู้กำกับ นักแสดง นักดนตรี นักประพันธ์ และผู้ก่อตั้งแบดโรบอตโพรดักชัน เขาเคยได้รับรางวัลเอมมีและรางวัลลูกโลกทองคำ เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ร่วมสร้างหรือผู้สร้างของซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "เฟลิซิตี", "เอเลียซ พยัคฆ์สาวสายลับ", "อสุรกายดงดิบ" และ "ฟรินจ์ เลาะปมพิศวงโลก" เขากำกับภาพยนตร์เรื่อง ' (2006), ' (2009), "ซูเปอร์ 8 มหาวิบัติลับสะเทือนโลก" (2011), "สตาร์ เทรค ทะยานสู่ห้วงมืด" (2013), ' (2015) และ ' (2019) รายได้จากการกำกับภาพยนตร์ของเขารวมมากกว่า 4,653 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้เขาอยู่อันดับที่ 8 จากผู้กำกับที่ทำรายได้สูงที่สุดในโลก
ผลตอบรับ.
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 6 เรื่องของ เจ.เจ. แอบรัมส์
 0–59% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ 60–74% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 75–100% คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก<br> 
สีแดง 0–19 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบเลย 20–39 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ไม่ชอบ สีส้ม 40–60 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ให้ปานกลาง สีเขียว 61–80 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบ 81–100 คำวิจารณ์ที่นักวิจารณ์ชอบมาก<br> 
$ ดอลลาร์สหรัฐ
ไมเคิล บูเบล

ไมเคิล สตีเวน บูเบล (เกิดเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1975) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวแคนาดา ที่ได้รับสัญชาติอิตาลีใน ค.ศ. 2005
อัลบั้มแรกของเขาได้ขึ้นถึงสิบอันดับแรกในประเทศแคนาดาและสหราชอาณาจักร รวมถึงอัลบั้ม " It's Time " (2005) และ " Call Me Irresponsible " (2007) ซึ่งขึ้นถึงอันดับหนึ่งในชาร์ตอัลบั้มแห่งแคนาดา, ชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร, บิลบอร์ด 200 ของสหรัฐอเมริกา, ชาร์ต ARIA ของออสเตรเลีย และหลายประเทศในทวีปยุโรป
บูเบลมียอดขายมากกว่า 40 ล้านแผ่นทั่วโลก และได้ชนะรางวัลมากมาย รวมถึงรางวัลแกรมมี 4 ครั้ง และรางวัลจูโนอีกนับไม่ถ้วน
บุปผาราตรี 3.2

บุปผาราตรี 3.2 เป็นภาพยนตร์ไทยภาคต่อ เนื้อหาต่อเนื่องจาก "บุปผาราตรี 3.1" ออกฉายเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2552 กำกับและเขียนบทโดย ยุทธเลิศ สิปปภาค นำแสดงโดย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์, มาริโอ้ เมาเร่อ, นัดตะวัน ศักดิ์ศิริ, ฉันทนา กิติยพันธ์, อดิเรก วัฏลีลา, บุญถิ่น ทวยแก้ว, สรรภวัต สุระเกรียงศักดิ์ และ สันติสุข พรหมศิริ
ภาพยนตร์เปิดตัวออกฉายด้วยจำนวนโรงฉาย 93 โรง ทำรายได้ 10.3 ล้านบาท ซึ่งน้อยกว่าใน "บุปผาราตรี 3.1" ที่เปิดตัวด้วยรายได้ 13.8 ล้านบาท ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 16.5 ล้านบาท
เครื่องกำจัดเกลือ

เครื่องกำจัดเกลือ  เป็นกระบวนการหนึ่งในโรงกลั่นน้ำมันเพื่อแยกเกลือออกจากน้ำมันดิบ โดยใช้หลักการใช้น้ำทำการละลายเกลือในน้ำมันดิบและแยกน้ำซึ่งจะละลายเกลือออกจากกัน โดยใช้การสร้างสนามแม่เหล็กขึ้นเพื่อใช้ตรึงแยกหยดน้ำซึ่งละลายเกลือออกจากน้ำมันดิบ โดยปกติแล้ว กระบวนการกำจัดเกลือมักจะเป็นกระบวนการแรกในการกลั่นน้ำมัน 
เครื่องกำจัดเกลือสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ แบบศักย์คงที่ และแบบมีการเปลี่ยนแปลงศักย์ตามช่วงการทำงาน เพื่อป้องกันไม่ให้เกลือแร่หลุดออกไปทำปฏิกิริยากลายเป็นกรด ทำให้เกิดการกัดกร่อนกับระบบซึ่งเป็นโลหะ
คำว่า "เครื่องกำจัดเกลือ" สามารถหมายถึง เครื่องทำน้ำทะเลให้เป็นน้ำจิด ซึ่งสามารถบำบัดน้ำกร่อยที่เกิดจากเกษตรกรรม โดยเป็นการทำน้ำให้สะอาดสำหรับการบริโภคของคนและสัตว์ หรือเพื่อลดความเค็มของน้ำก่อนที่จะผ่านพรมแดนระหว่างประเทศ ซึ่งมักจะเป็นเงื่อนไขในสนธิสัญญาระหว่างประเทศ เครื่องกำจัดเกลือยังถูกใช้ในการบำบัดน้ำในอ่างเก็บน้ำบาดาลในพื้นที่อันได้รับผลกระทบจากฝูงปศุสัตว์
บดินทร์ ดุ๊ก

บดินทร์ ดุ๊ก (เกิด 20 เมษายน พ.ศ. 2509) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย
ประวัติ.
บดินทร์ จบการศึกษาระดับอนุบาลจาก โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์ดอมินิก รุ่น 15/1 ระดับอุดมศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเกริก ได้เกียรตินิยมอันดับ 1 คณะนิเทศศาสตร์ สาขาการโฆษณาและประชาสัมพันธ์ ระดับปริญญาโท สาขา การบริหารการสื่อสาร มหาวิทยาลัยเกริก (และยังเป็นอาจารย์สอนพิเศษที่มหาวิทยาลัยเกริกและมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษมด้วย) มีผลงานแสดงภาพยนตร์และละคร รับบทเป็นพระเอกช่วงปี พ.ศ. 2529-2534 ยังเคยออกอัลบั้มเพลงกับสังกัดอาร์เอส ชุด "ยังไงก็ดุ๊ก" ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 กลับมาแสดงภาพยนตร์อีกครั้งในเรื่อง "แฟนเก่า"
ปัจจุบัน บดินทร์เป็นอาจารย์พิเศษให้กับมหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม รวมไปถึงศึกษาปริญญาโทจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาสื่อสารเพื่อการท่องเที่ยวและบันเทิง และเป็นผู้อำนวยการสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมช่องสยามธุรกิจชาแนล
2560.
อาจารย์พิเศษคณะนิเทศศาสตร์ - การถ่ายภาพเพื่อการสื่อสาร/มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม - การถ่ายภาพเพื่อการโฆษณา/มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษ์ภูวนาถ - สอนการแสดง/159 Academy - สอนการแสดง/Genius Factory 
2561.
อาจารย์พิเศษคณะนิเทศศาสตร์ - การถ่ายภาพเพื่อการสื่อสาร/มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม - บันเทิงเพื่อการท่องเที่ยว/มหาวิทยาลัยเกริก - สอนการแสดง Gemini Drama School
แม่น้ำแดง

แม่น้ำแดง  ในภาษาไทเรียกว่า น้ำตาว เป็นแม่น้ำที่ไหลจากทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน ผ่านทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม ไปสิ้นสุดที่อ่าวตังเกี๋ย
แม่น้ำแดงมีต้นกำเนิดจากเทือกเขาหวางต้วน ทางตอนใต้ของต้าหลี่ ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ผ่านพื้นที่ที่เป็นถิ่นที่อยู่ของชาวไทลื้อ และไหลออกจากประเทศจีนที่เขตปกครองตนเองชนชาติอาข่าและอี๋ หงเหอ เข้าสู่ประเทศเวียดนามที่จังหวัดหล่าวกาย เป็นเส้นแบ่งระหว่างประเทศทั้งสอง จากนั้นไหลผ่าน 9 จังหวัดในภาคเหนือของเวียดนามที่สำคัญ ได้แก่ ฮานอย เมืองหลวงของประเทศเวียดนาม เมื่อแม่น้ำไหลถึงที่ลุ่มใกล้ ๆ กับเหวียตจี่ก็จะเริ่มเข้าสู่พื้นที่ที่เรียกว่าดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง และไหลลงสู่อ่าวตังเกี๋ยในที่สุด แม่น้ำแดงเป็นแม่น้ำสายสำคัญที่สุดในภาคเหนือ มีความยาวทั้งสิ้น 1,261 กิโลเมตร ตอนบนของแม่น้ำอยู่ในประเทศจีน ซึ่งจีนเรียกว่า แม่น้ำหยวน มีระยะทาง 620 กิโลเมตร และส่วนที่อยู่ในเวียดนามมีระยะทาง 641 กิโลเมตร
โซเฟีย

โซเฟีย ("SOH-'-ə-'-SOF"; ,) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศบัลแกเรีย นครตั้งอยู่บริเวณตีนภูเขาวีตอชาทางภาคตะวันตกของประเทศ และตั้งอยู่บริเวณศูนย์กลางของคาบสมุทรบอลข่าน จึงถือเป็นนครทางผ่านที่สำคัญบนเส้นทางระหว่างทะเลดำกับทะเลเอเดรียติก นอกจากนี้ นครยังตั้งอยู่ใกล้กับทะเลอีเจียน
โซเฟียเป็นนครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 13 ของสหภาพยุโรป สภาพภูมิประเทศล้อมรอบด้วยภูเขาวีตอชาทางทิศใต้ ภูเขาลิวลินทางทิศตะวันตก และเทือกเขาบอลข่านทางทิศเหนือ ทำให้โซเฟียเป็นเมืองหลวงที่มีระดับความสูงมากเป็นอันดับที่สองของทวีปรองจากมาดริด ตัวนครตั้งอยู่ริมแม่น้ำอิสการ์และมีแหล่งน้ำแร่หลายแห่ง รวมถึงโรงอาบน้ำแร่กลางโซเฟีย นครมีสภาพ โซเฟียเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย สถาบันทางวัฒนธรรม และบริษัทพาณิชย์ที่สำคัญของประเทศ นครได้รับสมญาว่าเป็น "สามเหลี่ยมแห่งขันติทางศาสนา" ทั้งนี้เป็นเพราะนครมีศาสนสถานที่สำคัญของทั้งสามศาสนา ได้แก่ โบสถ์นักบุญเนเดลยา (คริสต์), มัสยิดบันยา บาชิ (อิสลาม) และธรรมศาลาโซเฟีย (ยูดาห์)
โซเฟียติด 1 ใน 10 สถานที่ที่เหมาะแก่การเริ่มต้นธุรกิจที่ดีที่สุดในโลก โดยเฉพาะในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ นอกจากนี้ ยังเป็นเมืองหลวงซึ่งมีค่าใช้จ่ายจับต้องได้ที่มีนักท่องเที่ยวมากที่สุดใน ค.ศ. 2013 ใน ค.ศ. 1979 โบสถ์บอยานาในโซเฟียได้รับการขึ้นทะเบียนให้เป็นแหล่งมรดกโลก โบสถ์นี้ถือเป็นสัญลักษณ์ของนิกายออร์โธด็อกซ์ในบัลแกเรีย มันเคยถูกทำลายในช่วงจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 โซเฟียเป็นที่ตั้งของโรงละครโอเปราและบัลเลต์แห่งชาติ, วังวัฒนธรรมแห่งชาติ, สนามกีฬาแห่งชาติวาซิล เลฟสกี, โรงละครแห่งชาติอิวัน วาซอฟ, พิพิธภัณฑสถานโบราณคดีแห่งชาติ และอัฒจันทร์เซอร์ดิกา จึงทำให้นครเป็นศูนย์กลางทางวัฒนธรรมของยุโรปตะวันตก หอศิลป์สังคมนิยมในโซเฟียแสดงประติมากรรมและจิตรกรรมซึ่งทำให้ผู้เข้าชมได้เข้าใจถึงชีวิตในยุคสังคมนิยมบัลแกเรีย 
ประชากรในโซเฟียลดลงจาก 70,000 คนในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ต่อมาลดลงสู่ 19,000 คนใน ค.ศ. 1870 และลดลงสู่ 11,649 คนใน ค.ศ. 1878 แต่หลังจากนั้น ประชากรก็กลับมาเพิ่มขึ้น จนในปัจจุบัน โซเฟียมีประชากร 1.24 ล้านคน ในพื้นที่ 492 ตารางกิโลเมตร หากนับพื้นที่เขตเมืองที่ล้อมรอบ (จังหวัดนครหลวงโซเฟียและบางส่วนของจังหวัดโซเฟียกับจังหวัดเปอร์นิก) เข้าไปด้วยแล้ว จะมีประชากร 1.54 ล้านคน ในพื้นที่ 5,723 ตารางกิโลเมตร ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 5.16 ของพื้นที่ทั้งประเทศ พื้นที่ปริมณฑลของโซเฟียใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงในการเดินทางผ่าน โดยมีถนนสายหนึ่งเชื่อมต่อกับเมืองดีมีตรอฟกราดในประเทศเซอร์เบีย ปริมณฑลแห่งนี้ไม่เหมือนกับแห่งอื่น ๆ ในทวีปยุโรป เพราะมันไม่ถูกจัดว่าเป็นปริมณฑลทางการ แต่เป็นเพียงปริมณฑล "เชิงจำกัด" เท่านั้น ภูมิภาคปริมณฑลของโซเฟียมีประชากร 1.67 ล้านคน
วีซิง. วีแดนซ์. วีสตีลติงส์.

วีซิง. วีแดนซ์. วีสตีลติงส์.  เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของเจสัน มราซ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 อัลบั้มขึ้นชาร์ตสูงสุดอันดับ 3 บนบิลบอร์ด 200 ถือเป็นอัลบั้มที่ติดชาร์ตสูงที่สุดของมราซ ชื่ออัลบั้มอ้างมาจากผลงานศิลปินของเดวิด ชริกลีย์ที่สะดุดตามราซขณะที่เขาท่องเที่ยวอยู่ในสกอตแลนด์
โคบราสตาร์ชิป

โคบรา สตาร์ชิป  เป็นวงอเมริกัน ก่อตั้งวงโดยมือเบส (และนักร้องนำ) อดีตสมาชิกวงมิดทาวน์ เก๊บ ซาปอร์ตา (Gabe Saporta) โดยทำหน้าที่ร้องนำให้กับวง ส่วนสมาชิกที่เหลือประกอบด้วย มือกีตาร์ ไรแลนด์ แบล็กกินตัน (Ryland Blackinton) มือเบส อเล็กซ์ ซัวเรซ (Alex Suarez) มือกลอง เนท โนวาร์โร (Nate Novarro) และวิกตอเรีย แอชเชอร์ (Victoria Asher) มือคีย์ทาร์ 
พวกเขามีเพลงฮิต ติดท็อป 10 บนบิลบอร์ดฮอต 100 เพลงแรกคือ "กูดเกิร์ลส์โกแบด" ที่ได้นักแสดงนำในซีรีส์ "แสบใสไฮโซ" เลห์ตัน มีสเตอร์ มาร่วมร้องในเพลงนี้
เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน

เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน  เป็นเลขประจำหนังสือแต่ละเล่ม ที่มาจากระบบการออกตัวเลขแก่หนังสือแต่ละเล่มที่เป็นเอกลักษณ์ ที่ใช้โดยระบบของการออกตัวเลขของหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน (LCC) ตัวเลขไม่มีความหมายแต่อย่างใดต่อเนื้อหาของหนังสือ ซึ่งเป็นระบบที่ต่างจากระบบการจัดหมวดหมู่หนังสือของหอสมุดรัฐสภาอเมริกันซึ่งเป็นการออกตัวเลขตามเนื้อหาของหนังสือ ซึ่งอาจจะซ้ำกันกับหนังสือเล่มอื่นในหมวดหมู่เดียวกันได้
ประวัติ.
ระบบเลขมาตรฐานสำหรับหนังสือ LCCN มีการใช้งานมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2441 ซึ่งในขณะนั้นตัวย่อ LCCN เดิมใช้แทนคำว่า "Library of Congress Card Number" หรืออาจจะหมายถึง "Library of Congress Catalog Card Number" โดยหอสมุดรัฐสภาอเมริกันได้จัดทำบัตรข้อมูลบรรณานุกรมสำหรับรายการห้องสมุดขึ้นและได้จัดทำสำเนาชุดบัตรรายการ จำหน่ายให้กับห้องสมุดอื่น ๆ เพื่อใช้ในการจัดทำรายการของห้องสมุดเหล่านั้น ซึ่งสิ่งนี้ถูกเรียกว่า การจัดทำรายการส่วนกลาง (centralized cataloging) ชุดของบัตรรายการแต่ละชุดจะได้รับหมายเลขลำดับเพื่อช่วยในการระบุที่มา
แม้ว่าข้อมูลบรรณานุกรมส่วนใหญ่จะถูกสร้างจัดเก็บและแบ่งปันทางอิเล็กทรอนิกส์กับห้องสมุดอื่น ๆ แล้ว แต่ก็ยังมีความต้องการที่จะระบุแต่ละระเบียนที่ไม่ซ้ำกันและ LCCN ยังคงใช้เพื่อเหตุดังกล่าวต่อไป 
บรรณารักษ์ ทั่วโลกใช้ "ข้อมูลบ่งชี้" ที่ไม่ซ้ำกันนี้ในกระบวนการทำรายการ ของหนังสือส่วนใหญ่ที่ตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งช่วยให้พวกเขาค้นหาข้อมูลรายการ (cataloging record) ที่ถูกต้อง ซึ่งหอสมุดรัฐสภาอเมริกันและหน่วยงานภายนอกอื่น ๆ มีให้ใช้งานบนเว็บและผ่านสื่อต่าง ๆ 
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หอสมุดรัฐสภาอเมริกันได้สร้างบริการ LCCN Permalink ซึ่งเป็นยูอาร์แอลที่ถาวรสำหรับให้บริการ เลขมาตรฐานสำหรับหนังสือ LCCN ทั้งหมด
รูปแบบ.
ในรูปแบบพื้นฐานที่สุดหมายเลขจะประกอบด้วยเลขปี (ค.ศ.) และเลขลำดับ โดยปีจะประกอบด้วยเลขสองหลักท้ายสำหรับปี 1898 ถึง 2000 และเลขสี่หลักเริ่มต้นในปี 2001 โดยสำหรับสามปีที่มีความกำกวม (1898, 1899 และ 1900) จะสามารถบ่งชี้ได้จากขนาดของหมายเลขลำดับ นอกจากนี้ยังมีลักษณะเฉพาะของหมายเลขลำดับที่ขึ้นต้นด้วย "7" เนื่องจากการทดลองเพิ่มเลขโดดตรวจสอบระหว่างปีค.ศ. 1969 ถึงปี 1972 
หมายเลขลำดับ (serial numbers) มีความยาวหกหลักและควรมีเลขศูนย์นำหน้า โดยการเติมตัวเลขศูนย์นำหน้าเป็นส่วนเสริมล่าสุดของรูปแบบ ดังนั้นงานบันทึกก่อน ๆ จำนวนมากจะแสดงรหัสน้อยหลักกว่า ยัติภังค์เป็นตัวเลือกที่มักจะใช้ในการแยกปีและหมายเลขลำดับ แต่เมื่อไม่นานมานี้ทางหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน ได้ออกข้อกำหนดให้สำนักพิมพ์ต่าง ๆ ไม่ต้องใส่เครื่องหมายยัติภังค์
ฟาวน์ทินส์แอบบีย์

ฟาวน์ทินส์แอบบีย์ (/ˈfaʊntɪns/) เดิมเป็นแอบบีย์โรมันคาทอลิกสังกัดคณะซิสเตอร์เชียนที่ตั้งอยู่ที่เทศมณฑลนอร์ธยอร์กเชอร์ที่ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1132 ปัจจุบันเหลืออยู่เพียงแต่ซาก ฟาวน์ทินส์แอบบีย์เป็นซากแอบบีย์ที่ได้รับการรักษาอยู่ในสภาพที่ดีที่สุดในอังกฤษ ปัจจุบันเป็นขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติ
ฟาวน์ทินส์แอบบีย์และสวนหลวงสตัดลีย์ไดัรับเลือกให้เป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปีค.ศ. 1986 ในฐานะมรดกทางวัฒนธรรม
เลิฟเทกส์ไทม์

"เลิฟเทกส์ไทม์"  เป็นเพลงป็อปเขียนโดยมารายห์ แครีและเบน มาร์กูลีส์ โปรดิวซ์โดยวอลเตอร์ อฟานาเซียฟ ในผลงานอัลบั้มเปิดตัวของแครี ชุด "Mariah Carey" (1990) ออกขายเป็นซิงเกิลที่ 2 ของอัลบั้มเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1990 ถือเป็นเพลงแนวบัลลาด แบบอเดาต์คอนเทมโพแรรีเพลงแรกของเธอที่ออกวางขายเป็นซิงเกิล มีเนื้อหาพูดถึงการสูญเสียคนรักและสารภาพออกมาว่า ความรักนั้นต้องใช้เวลา เพื่อที่จะรักษาและความรู้สึกที่คงอยู่ของอดีตคนรัก ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลอันดับ 1 เพลงที่ 2 ของเธอในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา แต่ไม่ประสบความสำเร็จมากนักในที่อื่น
มาราไกโบ

มาราไกโบ  เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของประเทศเวเนซุเอลา รองจากเมืองหลวงการากัส เป็นเมืองหลวงของรัฐซูเลีย จากข้อมูลการสำรวจจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2544 มีประชากรอยู่ราว 3,200,000 คน
ปีเตอร์ ไอเซนมาน

ปีเตอร์ เดวิด ไอเซนมาน (อักษรโรมัน: Peter David Eisenman, เกิด 11 สิงหาคม เป็นสถาปนิก นักเขียน และศาสตราจารย์ชาวอเมริกัน ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในนิวยอร์กไฟว์ และเป็นที่รู้จักจากการออกแบบที่มีใช้รูปแบบมอเดิร์นและดีคอนสตรักทีฟ (deconstructive) สูง รวมถึงจากผลงานประพันธ์หนังสือทางสถาปัตยกรรมจำนวนมาก เขาได้รับรางวัลจำนวนมาก รวมถึง รางวัลศิลปกรรมวูล์ฟ
ปัจจุบันไอเชนมานเป็นอาจารย์สอนด้านทฤษฎีและการออกแบบขั้นสูงประจำสถาบันสถาปัตยกรรมศาสตร์เยล และเป็นศาสตราจารย์อาวุโส (Professor Emeritus) ประจำวิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์คูเปอร์ยูเนียน
การแบ่งโล่ (มุทราศาสตร์)

การแบ่งโล่ หรือ แบ่งโล่  เป็นศัพท์ที่ใช้ในมุทราศาสตร์ที่หมายถึงทรงการแบ่งโล่บนตราอาร์มออกเป็นส่วนหรือช่องต่างๆ พื้นตราของโล่อาจจะแบ่งออกเป็นบริเวณที่มากกว่าสองบริเวณที่แต่ละบริเวณอาจจะมีผิวตราที่ต่างกัน ที่มักจะดำเนินตามลักษณะของเรขลักษณ์
การแบ่งแต่ละวิธีก็จะมี นิยามต่างกันไปที่ใช้ศัพท์คล้ายคลึงกับศัพท์ที่ใช้ในเรขลักษณ์ เช่นโล่ที่แบ่งตามเรขลักษณ์ทรงจั่วบ้านก็จะได้รับนิยามว่า “per chevron” หรือ “แบ่งจั่ว” ตามลักษณะแถบจั่วที่ใช้ในเรขลักษณ์
จุดประสงค์ของการแบ่งตราก็มีหลายประการๆ หนึ่งอาจจะเพื่อสร้างความแตกต่างระหว่างตราที่คล้ายคลึงกัน หรือเพื่อ “การรวมตรา” (marshalling) ที่หมายถึงการรวมตราอาร์มมากกว่าสองตราขึ้นไปเป็นตราเดียว หรือ เพียงเพื่อเป็นสร้างความสวยงามให้กับตรา “เส้นแบ่ง” (Line) ที่ใช้ก็ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเส้นตรง และเส้นที่ใช้แต่ละแบบก็จะมีนิยามที่เฉพาะเจาะจงที่ใช้โครงสร้างของศัพท์เช่นเดียวกับเรขลักษณ์
นอกจากนั้นการแบ่งก็ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเส้นตรงเสมอไป แต่อาจจะเป็นลายหยักต่างๆ คล้ายกับที่ใช้ในเรขลักษณ์
แบ่งโล่ที่สำคัญ.
ตามปกติแล้วพื้นตราไม่อาจจะแบ่งได้ตาม “per bordure” (แบ่งขอบ) ได้ หรือตาม “per chief” (แบ่งบน) หรือแบ่ง “เครื่องหมาย” (Charge) แต่ก็มีข้อยกเว้น ที่บันทึกในสำนักงานทะเบียนตราอาร์มของทั้งสกอตแลนด์และแคนาดาที่มีการแบ่งทั้งพื้นตราและขอบโล่ตาม “per chief” ที่บันทึกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1677
โล่อาจจะแบ่งเป็นสามส่วนตามนิยาม “tierced” เช่น “tierced per pall” หรือ “แบ่งวาย” หรือถ้าคว่ำ “Y” ก็จะเป็น “tierced per pall reversed” หรือ “แบ่งวายคว่ำ” 
เส้นแบ่ง.
“เส้นแบ่ง” ก็เช่นเดียวกับเรขลักษณ์ ที่ไม่แต่จะเป็นเส้นตรงแต่เป็นอาจจะเป็นเส้นที่มีลักษณะต่างออกไปและบางครั้งก็จะมีความซับซ้อน เดิมเส้นแบ่งเหล่านี้ก็ใช้ศัพท์ที่มีใช้อยู่แล้วในเรขลักษณ์ แต่นักออกแบบตราสมัยใหม่โดยเฉพาะในฟินแลนด์สร้างกลุ่มเส้นใหม่ที่ใช้รูปทรงของพันธุ์ไม้ที่พบในท้องถิ่นเป็นแบบ ในบรรดาเส้นที่นิยมใช้เป็นเส้นแบ่งก็ได้แก่ คลื่น, หยัก, หยักแหลม, หยักโค้งเว้า, หยักโค้งนูน, หยักปูด, หยักเชิงเทิน, หยักหางนกพิลาป, หยักตาปู ทรงสมัยใหม่ก็ได้แก่ หยักกิ่งสน  หรือ หยักต้นสน  เป็นต้น ลายใหม่เหล่านี้พบในตราประจำเมืองหลายเมืองในฟินแลนด์
โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3

โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3  เป็นวิดีโอเกมแนวจำลองการสร้างและบริหารในปี 2004 เป็นภาคที่สามในชุดเกม "โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน" และพัฒนาโดยฟรอนเทียร์ดีเวลล็อปเมนส์ และจัดจำหน่ายโดยอาตาริอินเตอร์แอ็กทีฟ "โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3" ให้ผู้เล่นรับผิดชอบในการบริหารจัดการสวนสนุก เครื่องเล่นสามารถสร้างหรือรื้อถอนได้ ภูมิประเทศและทิวทัศน์สามารถปรับได้ และสามารถควบคุมราคาได้เพื่อให้ผู้มาเยือนมีความสุข
"โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน 3" มีรูปแบบการเล่นอยู่สองแบบ ในโหมดอาชีพ ผู้เล่นจะต้องบรรลุวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าในสถานการณ์ที่ออกแบบไว้ล่วงหน้า ในโหมดแซนด์บ็อกซ์ที่เพิ่มเข้ามาใหม่ ผู้เล่นจะมีเวลาและเงินไม่จำกัดในการสร้างสวนสนุกและเครื่องเล่นแบบกำหนดเอง คุณสมบัติที่เปิดตัวในชุดเกมนี้ ได้แก่ ความสามารถในการนำเข้าและส่งออกสถานที่ท่องเที่ยวแบบกำหนดเอง การออกแบบสถานการณ์และการมองดูแบบกำหนดเอง รวมถึงการออกแบบรถไฟเหาะในเกม และโลกสามมิติที่ผู้เล่นสามารถดูได้จากทุกมุม
ในปี 2016 ผู้จัดจำหน่ายอาตาริยังคงทำชุดเกมนี้ต่อไปโดยภาคหลักที่สี่คือ "โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูนเวิร์ล" ซึ่งได้รับกระแสวิจารณ์เชิงลบ ในปีเดียวกัน ฟรอนเทียร์ได้พัฒนาและเปิดตัว "แพลเน็ตโคสเตอร์" ซึ่งเป็นผู้สืบทอดจิตวิญญาณของชุดเกม "โรลเลอร์โคสเตอร์ไทคูน" ซึ่งได้รับกระแสวิจารณ์เชิงบวก
ตราแผ่นดินของเช็กเกีย

ตราแผ่นดินของเช็กเกีย  เป็นตราอาร์มของประเทศเช็กเกียที่ประกอบด้วยตราของภูมิภาคในประวัติศาสตร์สามบริเวณที่ประกอบขึ้นเป็นสาธารณรัฐ 
ตราอาร์มของโบฮีเมียเป็นสิงโตสีเงินสองหางบนพื้นตราสีแดง1 ที่ปรากฏอีกครั้งในช่องตราด้านล่างซ้าย (ขวาของผู้ดูตรา ซ้ายของผู้ถือโล่) โมราเวียเป็นอินทรีลายหมารุกขาวสลับแดงบนพื้นตราสีน้ำเงิน ตราของไซลีเซียมีพื้นสีทอง อินทรีสีดำแต่งด้วยจิกสามดอก หรือ "clover stalk" บนหน้าอก
ตรานี้ใช้สำหรับเป็นตราสำหรับฟุตบอลทีมชาติและฮอกกี้ทีมชาติของเช็กเกียด้วย
นิยามของตราอย่างเป็นทางการ :
ดูเพิ่ม.
บูเออร์

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>7873041</parentid>
 <timestamp>2024-11-09T02:43:24Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>JasperBot</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>แทนที่ {lang-??} ด้วย {langx|??}</comment>
 <origin>11909843</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ในปิศาจวิทยา บูเออร์เป็นประมุขแห่งขุมนรก ผู้มีอสูรใต้บังคับบัญชา 50 กองและเป็นปิศาจตนที่ 10 ในบท "อาร์สโกเอเทีย" จากหนังสือกุญแจย่อยของโซโลมอน
ตำรา Pseudomonarchia Daemonum ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ระบุว่าบูเออร์มีอำนาจในช่วงราศีธนู บูเออร์สามารถสอนผู้อัญเชิญด้านปรัชญาและตรรกศาสตร์เกี่ยวกับศีลธรรมและธรรมชาติ รวมถึงเรื่องของสมุนไพรต่างๆได้ บูเออร์ยังสามารถรักษาอาการร่างกายอ่อนแอและมอบวิญญาณรับใช้ให้ผู้อัญเชิญได้
ลักษณะของบูเออร์นั้นเป็นเซนทอร์ถือธนูและลูกศรซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของราศีธนู แต่ตำราบางเล่มก็กล่าวว่าบูเออร์มีหัวเป็นสิงโตและมีขาเป็นแพะห้าข้างรอบๆตัวซึ่งทำให้บูเออร์สามารถเดินได้ทุกทิศทาง
แม้ว่าต้นกำเนิดของชื่อบูเออร์จะไม่ชัดเจนนัก แต่ในสมัยโบราณก็เคยมีเมืองชื่อ "บูเออร์" อยู่ในประเทศเยอรมันด้วย (ปัจจุบันคือเมือง Gelsenkirchen)
ศุภชัย ภู่งาม

ศุภชัย ภู่งาม (เกิด 4 มิถุนายน พ.ศ. 2488) เป็นองคมนตรี และอดีตประธานศาลฎีกา
ประวัติ.
ศุภชัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, เนติบัณฑิตไทย และหลักสูตรวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่น 39
การทำงาน.
ศุภชัย เคยเป็นผู้ช่วยผู้พิพากษา ผู้พิพากษาศาลจังหวัดอุดรธานี นครราชสีมา นนทบุรี ก่อนเข้ามาเป็นผู้พิพากษาประจำกระทรวง ช่วยงานศาลแพ่ง หัวหน้าศาลประจำกระทรวง หัวหน้าศาลจังหวัดหนองคาย หัวหน้าศาลชลบุรี ผู้พิพากษาศาลแรงงานกลาง ผู้พิพากษาศาลแพ่ง หัวหน้าคณะในศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 3 รองปลัดกระทรวงยุติธรรม (ฝ่ายวิชาการ) รองอธิบดีศาลแพ่ง ผู้พิพากษาศาลฎีกา รองอธิบดีศาลอุทธรณ์ภาค 3 หัวหน้าคณะในศาลฎีกา ประธานศาลอุทธรณ์ภาค 3 
ศุภชัย ดำรงตำแหน่งประธานศาลฎีกาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 สืบต่อจากอรรถนิติ ดิษฐอำนาจ และเป็นผู้นำคณะผู้พิพากษาเข้ารับพระราชกระแสรับสั่งให้ตุลาการศาล ยุติธรรมช่วยแก้ไขวิกฤตของบ้านเมืองในช่วงกลางปี พ.ศ. 2548
ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งเป็นองคมนตรี
ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองประธานกรรมการมูลนิธิเพชรรัตน-สุวัทนา
บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี

บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี  หรือที่รู้จักกันในชื่อ เบ. เจ. ฮาบีบี  เป็นวิศวกรและนักการเมืองชาวอินโดนีเซียที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนที่ 3 ใน ค.ศ. 1998 ถึง 1999 หลังเข้ารับตำแหน่งรองประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนที่ 7 น้อยกว่า 3 เดือน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1998 เขาจึงเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีหลังซูฮาร์โตลาออกจากตำแหน่งหลังดำรงตำแหน่ง 32 ปี การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาถูกมองว่าเป็นจุดสังเกตและการเปลี่ยนผ่านสู่สมัยปฏิรูป ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาเปิดเสรีกฎหมายสื่อและพรรคการเมืองของอินโดนีเซีย หยุดยึดครองติมอร์-เลสเตซึ่งนำไปสู่เอกราช และจัดกการเลือกตั้งล่วงหน้า 3 ปี ซึ่งทำให้เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเพียง 517 วัน และรองประธานาธิบดี 71 วัน ถือเป็นผู้ที่ดำรงตำแหน่งสั้นที่สุดของประเทศ
สมัยเป็นประธานาธิบดี ฮาบีบีประสบกับปัญหาหลายประการ ได้แก่ 
เขายังมีส่วนร่วมในการสร้างเครื่องบินในประเทศลำแรกของอินโดนีเซีย ทำให้เขาได้รับฉายา "บิดาแห่งเทคโนโลยี"
ชีวิตช่วงต้น.
ฮาบีบีมาจากปาเรปาเร จังหวัดซูลาเวซีใต้ เขามีเชื้อสายบูกิซ-โก-รนตาโล-ชวาจากกาบีลาในโก-รนตาโลและยกยาการ์ตา อัลวี อับดุล จาลิล ฮาบีบี เกษตรกรเชื้อสายบูกิซ-โก-รนตาโล กับ อาร์. อา. ตูตี มารีนี ปุซโปวาร์โดโจ หญิงสูงศักดิ์ชวาจากยกยาการ์ตา ทั้งคู่พบกันขณะศึกษาที่โบโกร์ ครอบครัวฝั่งพ่อของฮาบีบีมาจากกาบีลาที่อยู่ทางตะวันออกของเมืองโก-รนตาโลในซูลาเวซีตอนเหนือ ฮาบีบีเป็นลูกคนที่ 4 จากทั้งหมด 8 คน พ่อของงฮาบีบีเสียชีวิตตอนเขาอายุ 14 ปี
การศึกษา.
ฮาบีบีเดินทางไปศึกษาศึกษาการบินและอวกาศที่ Technische Hogeschool Delft (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์) ในเดลฟท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ แต่เขาต้องศึกษาต่อที่ Technische Hochschule Aachen (มหาวิทยาลัยอาเคิน RWTH) ในอาเคิน ประเทศเยอรมนี ด้วยเหตุผลทางการเมือง (ข้อพิพาทเวสต์นิวกินีระหว่างเนเธอร์แลนด์กับอินโดนีเซ๊ย)
1999-2019: หลังดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี.
หลังสละตำแหน่งประธานาธิบดี ฮาบีบีใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่เยอรมนีมากกว่าอินโดนีเซ๊ย แม้ว่าเขายังคงทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาประธานาธิบดีในสมัยประธานาธิบดีซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน ในช่วงนี้ เขาจัดตั้งศูนย์ฮาบีบี (Habibie Centre) คณะทำงานระดับมันสมองอิสระ
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 เขาเผยแพร่หนังสือชื่อ "Detik-Detik Yang Menentukan: Jalan Panjang Indonesia Menuju Demokrasi" (ช่วงเวลาชี้ขาด: เส้นทางสู่ประชาธิปไตยอันยาวไกลของอินโดนีเซีย) ที่มีเนื้อหารำลึกถึงเหตุการณ์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1998 ซึ่งทำให้เขาได้ขึ้นมาเป็นประธานาธิบดี ในหนังสือนี้ เขากล่าวหาแบบมีข้อโต้แย้งว่าพลโท ปราโบโว ซูเบียนโต บุตรเขยซูฮาร์โต (ในเวลานั้น) กับผู้บัญชาการกอสตรัด ว่าวางแผนก่อรัฐประหารต่อเขาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1998
เสียชีวิต.
ในช่วงต้นเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เขาเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลทหารกาตต ซูโบรโต ซึ่งเขาอยู่ระหว่างการรักษาปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ เช่น cardiomyopathy และเสียชีวิตในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2019 เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ฝังในสุสานวีรบุรุษกาลีบาตา ถัดจากสุสานภรรยา
รัฐบาลอินโดนีเซียประกาศไว้ทุกข์ในระดับประเทศเป็นเวลา 3 วันนับตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน และลดธงครึ่งเสา
ครอบครัว.
ฮาบีบีแต่งงานกับแพทย์ ฮัซรี ไอนุน เบอซารีในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 งานแต่งงานของทั้งสองจัดขึ้นในแบบวัฒนธรรมชวาและโก-รนตาโล ทั้งคู่มีลูกชายสองคน คือ อิลฮัม อักบาร์ ฮาบีบี และ ตาเร็ก เกอมัล ฮาบีบี (Thareq Kemal Habibie)
ยูนุซ เอฟเฟนดี ฮาบีบี น้องชายของเบ. เจ. ฮาบีบี เป็นทูตอินโดนีเซียประจำสหราชอาณาจักรและเนเธอร์แลนด์
อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด

อับดูร์ระฮ์มัน วาฮิด (7 กันยายน พ.ศ. 2483-30 ธันวาคม พ.ศ. 2552) เป็นอดีตประธานาธิบดีแห่งอินโดนีเซียระหว่างวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ถึง 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 โดยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีได้แม้ว่าไม่ได้สังกัดในพรรคการเมืองเสียงข้างมาก กล่าวคือ พรรค PKB ของเขาได้จำนวนที่นั่งในรัฐสภาอินโดนีเซียเพียง 51 ที่นั่ง น้อยกว่าพรรค PDI-P ของนางเมกาวาตี ซูการ์โนปูตรี ที่ได้จำนวนที่นั่งถึง 153 ที่นั่ง แต่เขาสามารถต่อรองดึงเสียงสนับสนุนจากพรรคการเมืองอื่น ๆ ทำให้นางเมกาวาตีต้องยอมรับตำแหน่งรองประธานาธิบดี
ระหว่างการบริหารประเทศ วาฮิดได้รับการยอมรับจากสื่อมวลชนและกลุ่มการเมืองแนวศาสนา แต่เขามีปัญหาความขัดแย้งกับกองทัพเนื่องจากต้องการลดจำนวนผู้แทนในสภาที่มาจากโควตากองทัพ และเปลี่ยนแปลงโครงสร้างกองทัพให้มีส่วนร่วมกับการเมืองน้อยลง ตามแนวทางปฏิรูปการเมือง จึงทำให้ในช่วงหลังกองทัพไปให้การสนับสนุนรองประธานาธิบดีเมกาวาตีแทน เหตุผลที่ทำให้วาฮิดต้องลงจากตำแหน่ง เนื่องจากมีการดำเนินการโดยสภาที่ปรึกษาประชาชนเพื่อถอดถอนเขาออกจากตำแหน่ง ในเรื่องทุจริตยักยอกเงินที่พัวพันกับคนใกล้ชิดของเขาและเรื่องชู้สาวที่อื้อฉาวของเขาเอง จึงทำให้เขาถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งในที่สุด
ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน

ซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน  เป็นอดีตประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนแรกที่ได้รับการเลือกตั้งโดยตรงจากประชาชนใน พ.ศ. 2547 ภายหลังการปฏิรูปการเมืองและการแก้ไขรัฐธรรมนูญ 
ซึ่งมีการกำหนดให้มีการเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรงจากประชาชน โดยผู้ที่ได้เป็นประธานาธิบดีต้องได้เสียงมากกว่าร้อยละ 50 ของผู้ออกเสียง และหากไม่มีผู้ได้คะแนนเสียงเกินร้อยละ 50 ในการเลือกตั้งครั้งแรก ให้มีการจัดการเลือกตั้งครั้งที่สอง โดยนำเฉพาะผู้ได้คะแนนเสียงอันดับที่ 1 และ 2 มาแข่งขันกันอีกครั้ง 
ยูโดโยโนได้รับชัยชนะเหนือเมกาวาตี ซูการ์โนบุตรี ในการเลือกตั้งครั้งที่สอง และเข้ามาดำรงตำแหน่งด้วยความคาดหวังอย่างมากจากประชาชน ในการบริหารประเทศและพัฒนาเศรษฐกิจ 
ในช่วงแรกอาจไม่ค่อยได้รับการยอมรับจากประชาชน แต่เขาก็สามารถบริหารประเทศได้ดีขึ้นเป็นลำดับ และจัดการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี เช่น การเจรจากับอาเจะฮ์จนเกิดสันติภาพ และการดูแลความขัดแย้งระหว่างเผ่าพันธุ์ต่างๆ จนยุติความรุนแรง รวมทั้งฟื้นฟูเศรษฐกิจของอินโดนีเซียให้มีความเข้มแข็ง เติบโตอย่างรวดเร็ว จนเป็นหนึ่งในประเทศน่าลงทุนในปัจจุบัน
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 ยูโดโยโนได้รับความไว้วางใจจากประชาชนให้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่ 2 ด้วยเสียงท่วมท้น และเป็นผู้จุดคบเพลิงในซีเกมส์ครั้งที่ 26
ยูกิโอะ ฮาโตยามะ

ยูกิโอะ ฮาโตยามะ (; โรมาจิ: "Hatoyama Yukio"; 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947 —) เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นและหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น (DPJ) ใน ค.ศ. 2009 ถึง 2010 ถือเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่มาจากพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่นสมัยใหม่ ปัจจุบัน ฮาโตยามะเป็นผู้ก่อตั้งและหัวหน้าพรรคเคียววะ พรรคการเมืองขนาดเล็กที่เขาก่อตั้งหลังประกาศกลับมาเล่นการเมืองใน ค.ศ. 2020
ตอนแรกฮาโตยามะได้รับเลือกในสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเมื่อ ค.ศ. 1986 โดยเป็นประธานพรรค DPJ พรรคฝ่ายค้านหลักในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009 จากนั้นเขานำพรรคชนะเลือกตั้งในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 2009 โดยเอาชนะพรรคเสรีประชาธิปไตย (LDP) ที่มีอำนาจมายาวนานกว่าทศวรรษ เขาเป็นตัวแทนสมาชิก สส. จากจังหวัดฮกไกโด เขต 9 ใน ค.ศ. 1986 ถึง 2012
ฮาโตยามะประกาศเกษียณตนเองจากการเมืองใน ค.ศ. 2012 นับจากนั้น เขาสร้างตัวตนบนโลกออนไลน์พร้อมทัศนคติทางการเมืองที่เปิดเผยจำนวนาก เช่นในทวิตเตอร์ กระนั้น ฮาโตยามะสร้างประเด็นพิพาทในตอนที่เดินทางไปไครเมียใน ค.ศ. 2015 และอ้างว่าการผนวกของสหพันธรัฐรัสเซียเป็นไปตามรัฐธรรมนูญ และกล่าวเท็จว่ายูเครนและเนโทจะยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์ใส่รัสเซียใน ค.ศ. 2023 ต่อมาใน ค.ศ. 2020 ฮาโตยามะก่อตั้งพรรคเคียววะและประกาศความตั้งใจที่จะกลับเข้าวงการการเมืองญี่ปุ่นอีกครั้ง
ชีวิตช่วงต้นและครอบครัว.
ฮาโตยามะมาจากตระกูลนักการเมืองที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น ซึ่งได้รับการเชื่อมโยงเข้ากับตระกูลเคนเนดีของสหรัฐ
ฮาโตยามะเป็นนักการเมืองรุ่นที่ 4 ถือกำเนิดในเขตบุงเกียว โตเกียว โดยคาซูโอะ ฮาโตยามะ ทวดฝ่ายพ่อ เป็นประธานสภาผู้แทนราษฎรของสภานิติบัญญัติแห่งชาติญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1896 ถึง 1897 ในช่วงยุคเมจิ ต่อมาคาซูโอะดำรงตำแหน่งประธานมหาวิทยาลัยวาเซดะ อิจิโร ฮาโตยามะ ปู่ของเขา เป็นนักการเมืองคนสำคัญที่เคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและเป็นผู้ก่อตั้งกับประธานพรรคเสรีประชาธิปไตยคนแรกใน ค.ศ. 1956 ตอนดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี เขาฟื้นฟูความสัมพันธ์ทางการทูตกับสหภาพโซเวียต ซึ่งเปิดทางให้ญี่ปุ่นเข้าเป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติได้
ฮาโตยามะเป็นบุตรของอิอิจิโร ฮาโตยามะ ผู้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศในขณะนั้น ส่วนยาซูโกะ ฮาโตยามะ มารดาของเขา เป็นบุตรีของโชจิโร อิชิบาชิ ผู้ก่อตั้งบริดจสโตนและทายาทมรดกอันสำคัญ การดำเนินกิจกรรมทางการเมืองของยูกิโอะและน้องชาย ได้รับการสนับสนุนจากมารดา คูนิโอะ ฮาโตยามะ น้องชายของเขา ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงกิจการภายในและการสื่อสารภายใต้นายกรัฐมนตรี ทาโร อาโซ จนถึงวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2009
ฮาโตยามะจบการศึกษาในระดับวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยโตเกียวใน ค.ศ. 1969 และได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตในสาขาวิศวกรรมอุตสาหการจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดใน ค.ศ. 1976 เขากับมิยูกิ ฮาโตยามะ ภรรยาของเขาขณะศึกษาที่สแตนฟอร์ด (มิยูกิตอนนั้นทำงานในภัตตาคารญี่ปุ่น) ทั้งคู่แต่งงานใน ค.ศ. 1975 หลังมิยูกิหย่ากับอดีตสามี คิอิจิโร  บุตรของทั้งสอง จบการศึกษาในสาขาวิศวกรรมโยธาจากมหาวิทยาลัยโตเกียว เป็นนักวิจัยวิศวกรรมเยี่ยมชมที่มหาวิทยาลัยมอสโก
นายกรัฐมนตรี (ค.ศ. 2009–2010).
ลาออก.
เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2010 ฮาโตยามะประกาศลาออกจากการเป็นนายกรัฐมนตรีก่อนการประชุมพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น โดยอ้างถึงการผิดสัญญาหาเสียงเรื่องการปิดฐานทัพสหรัฐบนเกาะโอกินาวะ ก่อนหน้านั้นในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 ฮาโตยามะทำข้อตกลงกับบารัก โอบามา ประธานาธิบดีสหรัฐ ให้คงฐานไว้ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย เนื่องด้วยความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นหลังจากเรือของกองทัพเรือเกาหลีใต้อัปปางลง โดยมีการกล่าวหาว่าเป็นฝีมือของเกาหลีเหนือ แต่ข้อตกลงนี้ไม่เป็นที่นิยมในญี่ปุ่น
บ๊อบ บีมเมอร์

บ๊อบ บีมเมอร์  (หรืออีกชื่อหนึ่งคือ โรเบิร์ต บีมเมอร์, บ๊อบบี้ บีมเมอร์รีโน่) เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 ที่โรงพยาบาล Queen of Angels Hospital ใน ฮอลลีวูด รัฐแคลิฟอร์เนีย จบการศึกษามาจาก โรงเรียน Loyola High School ที่เมือง ลอสแอนเจลิส ในปี ค.ศ. 1973 จากนั้นได้ศึกษาต่อด้าน นิเทศศาสตร์ และ ภาษาอังกฤษที่ มหาวิทยาลัย Loyola Marymount University ในเมือง ลอสแอนเจลิส รัฐแคลลิฟอร์เนีย และได้รับปริญญาบัตรจากทั้งสองสาขา ในปี ค.ศ. 1977 เขาเป็นคนที่หลงใหลในเสียงเสมอ และได้กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในการตัดต่อเสียงสำหรับภาพยนตร์ ผลงานชิ้นแรกในสายงานนี้ที่ทำออกมาอย่างมืออาชีพของเขาคือ ภาพยนตร์เรื่อง Roots (ค.ศ. 1977) Academy of Motion Pictures ได้ให้เกียรติ์ผลงานของบีมเมอร์โดยการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์หลายครั้งด้วยกัน ในปี ค.ศ. 2007 เขาได้รับรางวัลอันทรงเกียรติ์นั้น สี่รางวัลจากภาพยนตร์สี่ ได้แก่: Speed (ค.ศ. 1994) Ray (ค.ศ. 2004) และ Dreamgirls (ค.ศ. 2006)
อาชีพ
บีมเมอร์มีความสนใจในด้านเสียงมาตั้งแต่วัยเยาว์ และเข้าสู่วงการมิกซ์เสียงอย่างมืออาชีพด้วยผลงานชิ้นแรกในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง Roots (ค.ศ. 1977) จากนั้นได้ทำงานในฐานะผู้มิกซ์เสียงให้กับภาพยนตร์จำนวนมาก และกลายเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญในวงการด้านเสียงของฮอลลีวูด
กระแส ชนะวงศ์

ศาสตราจารย์พิเศษ นายแพทย์ กระแส ชนะวงศ์ นายกสภามหาวิทยาลัยนครพนมและสถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยเกริก ผู้ก่อตั้งวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยนเรศวร อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย อดีตหัวหน้าพรรคพลังใหม่ อดีตรองหัวหน้าพรรคพลังธรรม อดีตรองหัวหน้าพรรคความหวังใหม่ และเป็นอดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ และผู้ได้รับรางวัลแมกไซไซประจำปี พ.ศ. 2516
ประวัติการศึกษา.
กระแส ชนะวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2477 ที่อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น จบมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา กรุงเทพ จากนั้นเข้าศึกษาหลักสูตรเตรียมแพทย์จากคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมาสำเร็จแพทยศาสตรบัณฑิต จากคณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยมหิดล) ในปี พ.ศ. 2503
ในปี พ.ศ. 2510 สำเร็จปริญญาโท ด้านบริหารงานสาธารณสุข Diploma Tropical Public Health (D.T.P.H.) จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ ต่อมาสำเร็จปริญญาเอก ด้านบริหารงานทางด้านประชากรศาสตร์ Doctor of Public Health (Dr. P.H.) จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2526
นอกจากนี้ นายแพทย์กระแสได้รับมอบ ปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขามนุษยศาสตร์ (Ph.D) จากมหาวิทยาลัยบาเกียว ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี พ.ศ. 2528 และปริญญาคุรุศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาบริหารการศึกษา จากสถาบันราชภัฏมหาสารคาม ในปี พ.ศ. 2545
งานการเมือง.
กระแส ชนะวงศ์ เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 สังกัดพรรคพลังใหม่ ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าพรรค โดยในการเลือกตั้งครั้งนั้นพรรคพลังใหม่ มี ส.ส. จำนวน 12 คน และต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 เขาได้รับเลือกตั้งอีกสมัย แต่พรรคพลังใหม่ของเขาได้รับเลือกตั้งเข้าสภาเพียง 3 คน
ในปี พ.ศ. 2522 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลของพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย ในรัฐบาลนายชวน หลีกภัย ในปีถัดมาได้ปรับไปรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ กระทั่งเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ภายหลังการลงมติการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลกรณีการแจกเอกสารสิทธิที่ดิน ส.ป.ก.4-01 พรรคพลังธรรมถอนตัวออกจากการร่วมเป็นรัฐบาล เขาจึงลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีด้วย 
ต่อมาในในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคพลังธรรม
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาลงสมัครรับเลือกตั้งในแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคความหวังใหม่ อยู่ในลำดับที่ 11 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร และเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี (ดร.ทักษิณ ชินวัตร)
งานด้านการศึกษา.
ศาสตราจารย์นายแพทย์ ดร.กระแส ชนะวงศ์ มีความมุ่งมั่นในการที่จะพัฒนาคนในชนบทอยู่ตลอดเวลา ในช่วงแรกๆของชีวิตการทำงาน ท่านดูแลสุขภาพของประชาชนในชนบท ที่สุขศาลา อำเภอพล จังหวัดขอนแก่น จนกระทั่งได้รับรางวัลเกียรติยศ คือ รามอนแม็กไซไซ สาขาผู้นำชุมชน วาทะที่เป็นอมตะของท่านคือ " การศึกษาของชาวชนบท คือ อนาคตของประเทศ"
รางวัลและเกียรติคุณที่ได้รับ.
นายแพทย์กระแส ชนะวงศ์ เคยได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติในระดับต่างๆ อาทิ