pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ซง จี-อึน

ซง จี-อึน (เกิด 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1990) เป็นที่รู้จักกันในชื่อ จีอึน เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกวงเกิร์ลกรุ๊ปเกาหลีใต้ ซีเครต ในฐานะนักร้องหลักของกลุ่ม นอกจากนี้ เธอยังมีผลงานเดี่ยวในเกาหลีใต้ด้วยการเปิดตัวซิงเกิลที่ชื่อ "เยสเตอร์เดย์" และมีส่วนร่วมในซาวด์แทรคต่าง ๆ ในปี ค.ศ. 2011 เธอยังได้เปิดตัวซิงเกิลชุดที่สองของเธอในชื่อ "โกอิงเคซี" ร่วมกับ บัง ยง-กุก ซึ่งสามารถขึ้นอันดับหนึ่งบนแกออนชาร์ตด้วยยอดขาย 1,581,465 ชุดในเกาหลีใต้ ปัจจุบันเธอเซ็นสัญญาร่วมงานกับทีเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ประวัติ.
ซง จี-อึน เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1990 ในเกาหลีใต้ เธอเป็นบุตรเพียงคนเดียวที่มีความสนใจในดนตรีเมื่อเธอยังเด็ก ซงได้รับการออดิชันในสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนท์ตั้งแต่ช่วงแรก ในขณะที่อยู่ในสังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนท์ เธอได้ร้องเพลงซาวด์แทรคจากละครโทรทัศน์เกาหลีในช่วงปี ค.ศ. 2007 และ 2008 ภายใต้สังกัดเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนท์ เธอเคยได้รับการเปิดตัวในฐานะวงเกิร์ลกรุ๊ปร่วมกับ ฮโยริน จากซิสตาร์ และ มิน จากมิสเอ แต่แล้วก็ไม่ได้เปิดตัว ในภายหลังซงได้ย้ายออกจากเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนท์ แล้วเข้าร่วมกับสังกัดทีเอสเอนเตอร์เทนเมนท์แทน ซึ่งในท้ายที่สุด เธอก็ได้เปิดตัวในฐานะส่วนหนึ่งของเกิร์ลกรุ๊ปที่ชื่อ ซีเครต
อาชีพ.
ซีเครต.
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 ทีเอสเอนเตอร์เทนเมนท์ได้ประกาศเปิดตัวสมาชิกกลุ่มสี่สาวในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 โดยมีซงพร้อมด้วย ฮัน ซองฮวา, จอง ฮานา และ ช็อน ฮโย-ซ็อง เปิดตัวในชื่อวง ซีเครต ซึ่งก่อนที่พวกเธอจะได้เปิดตัวนี้ ได้มีการแสดงเอกสารที่ใช้ชื่อ "ซีเครทสตอรี" ซึ่งได้เปลี่ยนแปลงภายหลังจากการเปิดตัวครั้งแรกของพวกเธอ และพวกเธอได้เปิดตัวซิงเกิลชุด "ไอวอนท์ยูแบ็ค" ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009
งานเดี่ยว.
เมื่อวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 2011 ซงได้มีส่วนร่วมในการเปิดสนาม "โคเรียเบสบอลออร์แกไนเซชั่น ครั้งที่ 30" ร่วมกับ ฮโยซ็อง และในวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 2011 ได้มีรายงานว่า ซงจะเข้าร่วมในรายการ "อิมมอร์ทัลซอง 2" ของทางช่องเคบีเอส ภายหลังจากเข้าร่วมรายการไปสี่ตอน ซงได้รับการจัดออกจากรายการ "อิมมอร์ทัลซอง 2" เนื่องจากตารางเวลาขัดแย้งกัน
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 เธอได้ร้องเพลงธีม "อิทโคลด์" จากละครชุด เทคแคร์ออฟอัส, กัปตัน
สละ (ปาล์ม)

สละ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Salacca zalacca") เป็นพืชในวงศ์ปาล์มและอยู่ในสกุลเดียวกับระกำ ลักษณะต้นเป็นทรงพุ่มคล้ายระกำ มีหนามแหลมแข็ง ออกตามก้านใบ ดอกแยกเพศ สีน้ำตาล แต่เกสรตัวผู้ของสละมักไม่แข็งแรง ผสมติดน้อย เกษตรกรจึงนิยมเอาเกสรตัวผู้ของระกำมาผสม สละออกผลเป็นทะลายเรียก "คาน" ในแต่ละคานมีทะลายย่อยเรียก "กระปุก" ลักษณะผลของสละเป็นทรงยาวรี ผลอ่อนสีน้ำตาล เปลือกเป็นเกล็ดซ้อนกัน ผลแก่กลายเป็นสีแดงอมน้ำตาล บนผลมีขนแข็ง สั้น คล้ายหนาม ลักษณะของผลสละที่ต่างจากผลระกำคือมีเมล็ดเล็กกว่า สีเมล็ดเป็นสีน้ำตาลเข้มกว่า เนื้อสละเป็นสีเหลืองอ่อน ส่วนเนื้อระกำเป็นสีเหลืองอมส้ม สละมีกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์ 
พันธุ์สละ.
ประเทศไทย.
สละที่มีการปลูกเป็นการค้าในประเทศไทยมีหลายพันธุ์ เช่น 
ประเทศอินโดนีเซีย.
สละเป็นพืชพื้นเมืองของอินโดนีเซียและมีการปลูกทั่วประเทศ มีพันธุ์ที่หลากหลายถึง 30 พันธุ์ พันธุ์ที่นิยมมากที่สุดคือ สละปนโดะห์ ("salak pondoh") จาก จังหวัดยอร์กยาการ์ตา และสละบาหลี ("salak Bali") จากเกาะบาหลี 
การใช้ประโยชน์.
สละนิยมกินเป็นผลไม้สด ทำน้ำผลไม้ หรือนำไปสกัดกลิ่นเพื่อใช้แต่งกลิ่นอาหาร ในอินโดนีเซีย นิยมนำสละบาหลีไปทำเป็นน้ำผลไม้ หรือทำไวน์
สกุลสละ

Salacca เป็นสกุลของวงศ์ปาล์มมีสมาชิก 20 สปีชีส์ ที่เป็นพืชพื้นเมืองในอินโดนีเซียและบริเวณใกล้เคียง ใบยาว 6–8 เมตร แผ่นใบแบ่งเป็นแผ่นใบย่อย ยกเว้น "S. magnifica", ที่ไม่แบ่งย่อยอีก ผลเกิดเป็นกลุ่มที่โคนต้น หลายสปีชีส์กินได้ สละ ("S. zalacca") เป็นสปีชีส์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ผิวของพืชในสกุลนี้มีลักษณะพิเศษคือมีลักษณะคล้ายหนังงู
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517

รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 รัฐธรรมนูญฉบับที่ 10 ของประเทศไทย ใช้แทน ธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร พุทธศักราช 2515 ซึ่งใช้บังคับอยู่ก่อนหน้านั้น ร่างโดยคณะกรรมการร่างรัฐธรรมนูญภายหลังจากจอมพลถนอม กิตติขจร ได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีจากเหตุการณ์ 14 ตุลา เมื่อปี พ.ศ. 2516 โดย พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ได้ลงพระปรมาภิไธยประกาศใช้เป็นรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2517 โดยมี หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช ในฐานะประธานสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เป็นผู้ลงนามรับสนองพระบรมราชโองการ
แต่หลังจากบังคับใช้ได้เกือบ 2 ปีรัฐธรรมนูญฉบับนี้ก็ถูกยกเลิกโดยประกาศของ คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ซึ่งมี พลเรือเอกสงัด ชลออยู่ เป็นหัวหน้าคณะเมื่อวันพุธที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
แวนแฮเลน

แวนแฮเลน  เป็นวงฮาร์ดร็อคของสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งที่เมืองแพซาดีนา รัฐแคลิฟอร์เนีย ในปีค.ศ. 1972 ในชื่อเจเนซิส (Genesis) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อวงเป็นแวนเฮเลนในปี ค.ศ. 1974 สมาชิกชุดที่เป็นที่รู้จักดีของวงระหว่าง ค.ศ. 1974–1985 ได้แก่ เดวิด ลี ร็อธ (ร้องนำ), เอ็ดดี แวน แฮเลน (กีตาร์), ไมเคิล แอนโทนี (กีตาร์เบส) และอเล็กซ์ แวน แฮเลน (กลอง) แวนแฮเลนถือเป็นวงดนตรีที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยพวกเขาได้รับเลือกเข้าหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลในปี ค.ศ. 2007 ข้อมูล ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 แวนแฮเลนอยู่ในอันดับที่ 20 ของศิลปินที่มียอดขายสูงที่สุดในสหรัฐจากการจัดอันดับของสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) แวนแฮเลนมียอดขายกว่า 56 ล้านอัลบั้มในสหรัฐ และมากกว่า 80 ล้านอัลบั้มทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งใน 5 วงร็อคที่มี 2 อัลบั้มที่ทำยอดขายมากกว่า 10 ล้านชุดในสหรัฐ (ข้อมูล ณ ค.ศ. 2007) วีเอชวันจัดให้แวนแฮเลนอยู่ในอันดับที่ 7 ของ 100 สุดยอดศิลปินฮาร์ดร็อกที่ดีที่สุดตลอดกาล
วงศ์ปลาดาบ

วงศ์ปลาดาบ หรือ วงศ์ปลาดาบเงิน (วงศ์: Trichiuridae) เป็นวงศ์ของปลากระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวงศ์ว่า Trichiuridae อยู่ในอันดับปลากะพง (Perciformes)
มีลำตัวเพรียวยาวเหมือนปลาไหล ด้านข้างแบนมาก ส่วนหัวแหลมลาดต่ำไปข้างหน้า ปากล่างยื่น มีฟันคมแข็งแรงเห็นได้ชัดเจน ลำตัวเรียวแหลมเป็นเส้นไปทางหาง แต่ไม่มีครีบหาง ครีบหลังยาวเกือบตลอดแนวสันหลังยกเว้นใกล้หัว ครีบก้นเป็นเพียงแถวของหนามแข็งขนาดเล็กโผล่จากสันท้องไม่มี ครีบท้อง หรือมีแต่เล็กมาก ไม่มีเกล็ด ผิวหนังมีสีเงินหรือสีเทา
พบกระจายพันธุ์ในทะเลแถบชายฝั่ง และพบอาจได้บริเวณปากแม่น้ำ
มีทั้งหมด 10 สกุล ประมาณ 40 ชนิด แบ่งออกได้เป็น 3 วงศ์ย่อย โดยชนิดที่พบได้บ่อย เช่น ปลาดาบเงินใหญ่ ("Trichiurus lepturus") 
เป็นปลาเศรษฐกิจจำพวกหนึ่ง สามารถนำมาใช้บริโภคได้ทั้งบริโภคสดและแปรรูปเช่น ทำเป็นลูกชิ้นปลา, ปลาเค็ม, ปลาแห้ง เป็นต้น
โดยคำว่า Trichiuridae นั้นมาจากภาษากรีกคำว่า thrix หมายถึง "เส้นผม" บวกกับคำว่า oura หมายถึง "หาง"
มาเรียม อับดุล อาซิซ

มาเรียม อับดุล อาซิซ  หรือพระอิสริยยศเดิมว่า พระมเหสีเป็งงีรัน อิสตรี ฮัจญะห์ มาเรียม  อดีตพนักงานต้อนรับสายการบินรอยัลบรูไนแอร์ไลน์ และอดีตพระมเหสีในสุลต่านฮัสซานัล บลกียะฮ์ หลังจากการหย่าทำให้เธอต้องถูกถอดจากอิสริยยศ และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งหมด
ประวัติ.
เธอเป็นชาวบรูไนที่มีเชื้อสายบรูไนครึ่งหนึ่ง มีเชื้อสายญี่ปุ่น และอังกฤษอย่างละหนึ่งในสี่จากทางบิดา (บางแห่งว่ามิใช่อังกฤษหากแต่เป็นสกอต) มีชื่อแรกเกิดว่า มาเรียม เบลล์  บิดาชื่อฮัจญีอาวัง อับดุล อาซิซ  หรือ เจมส์ เบลล์  ส่วนมารดาชื่อเจ้าหญิงราชีดา  ภรรยาคนที่สอง
ก่อนการอภิเษกสมรสเธอเคยทำงานเป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินมาก่อน จนได้พบกับองค์สุลต่าน ซึ่งได้ตกหลุมรักเธอเนื่องจากหลงใหลในรูปลักษณ์อันแปลกใหม่ของเธอ เธอและสุลต่านได้อภิเษกสมรสกันในช่วงปี พ.ศ. 2525 ทั้งสองมีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ ได้แก่
แต่ในปี พ.ศ. 2546 สุลต่านได้หย่ากับเธอ ทั้งยังถอดพระอิสริยยศ และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ออกทั้งหมด หลังจากการหย่าแม้เธอจะมีทรัพย์สินติดตัวอยู่จำนวนมาก แต่เธอกลับไร้ความสุข และเธอพยายามปรับตัวให้เข้ากับชีวิตอิสระอีกครั้ง จัสติส อันเดอร์ฮิลล์ ผู้พิพากษาคนก่อนได้กล่าวถึงนางว่า "ภาพที่ปรากฏออกมา...จากผู้หญิงคนหนึ่งที่ใจกว้างและวางใจ กลับถูกแทนที่ด้วยความเหงา และกระหายมิตรภาพ"
ปัจจุบันเธอใช้ชีวิตอยู่ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร มีบุตรบุญธรรมชื่อ อาฟีฟะฮ์ อับดุลละฮ์
คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ (มหาอินทร์)

คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ (มหาอินทร์ ณ เชียงใหม่) ถือเป็นคุ้มเจ้านายฝ่ายเหนือเพียงไม่กี่แห่งที่เหลืออยู่ในเมืองเชียงใหม่ ตั้งอยู่ที่ถนนพระปกเกล้าด้านที่ตัดกับถนนราชดำเนิน ในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่
ประวัติ.
สร้างขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2432–2436 ในรัชสมัยพระเจ้าอินทวิชยานนท์ พระเจ้านครเชียงใหม่องค์ที่ 7 ที่มีเจ้าบุรีรัตน์ น้อยมหาอินทร์ เป็นพระอุปราช
ภายหลังเจ้าน้อยมหาอินทร์ถึงแก่กรรม เจ้าน้อยชมชื่น ณ เชียงใหม่ บุตรชายเจ้าน้อยมหาอินทร์ ได้เป็นผู้ครอบครองอาคาร ต่อมานางบัวผัน นิกรพันธ์ ได้ขอซื้อจากเจ้าบุษบา ณ เชียงใหม่ (ชายาเจ้าน้อยชมชื่น) ในราคา 5,000 บาทและได้เชิญพระนายกคณานุการ (เมือง ทิพยมณฑล) บิดามาพำนักอยู่ที่คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ ที่เรียกว่า "บ้านกลางเวียง" ดังนั้นในระยะหลังบ้านกลางเวียงจึงเป็นที่พักอาศัยของบุตรและญาติของพระนายกคุณานุการ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2470 เป็นต้นมา
พ.ศ. 2529 เมื่อนางบัวผัน ทิพยมณฑล ถึงแก่กรรม นางพรรณจิตร เจริญกุศล บุตรีของนายจรัลและนางบู่ทอง ทิพยมณฑลได้อาศัยอยู่จนถึง พ.ศ. 2544 นางสาวเรียงพันธุ์ ทิพยมณฑล จึงได้มอบอาคารคุ้มเจ้าบุรีรัตน์ เจ้าน้อยมหาอินทร์ ให้กับทางมหาวิทยาลัยเชียงใหม่เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่บรรพบุรุษตระกูลทิพยมณฑลและกิติบุตร ซึ่งในปัจจุบัน คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ มหาอินทร์ ได้เป็นศูนย์สถาปัตยกรรมล้านนา ในความดูแลของ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
สถาปัตยกรรม.
คุ้มเจ้าบุรีรัตน์ เป็นอาคารครึ่งปูนเครื่องไม้บนแบบผสม สูงสองชั้นมีบันไดอยู่นอกบ้าน ชั้นล่างเสาก่ออิฐหนาก่อเป็นรูปโค้งฉาบปูนเรียบมีระเบียงโดยรอบ เป็นรูปแบบผสมระหว่างเรือนมนิลากับสถาปัตยกรรมแบบโคโลเนียล ซึ่งเป็นรูปแบบที่แพร่หลายในประเทศอาณานิคม ส่วนชั้นบนเป็นไม้มีระเบียงโดยรอบเช่นกัน หลังคาจั่งและหลังคาปั้นหยาคลุมระเบียงโดยรอบ เป็นแบบอย่างของสถาปัตยกรรมบริติชในเชียงใหม่ยุคแรก สันนิษฐานว่าบริษัทป่าไม้ของชาวอังกฤษเป็นผู้เข้ามาก่อสร้างให้เจ้าบุรีรัตน์ น้อยมหาอินทร์ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2432–2436
มิตากะ

มิตากะ  เป็นนครในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1950 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 16.42 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากร 195,090 คน
มิตากะเป็นเมืองที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์จิบลิ ซึ่งอยู่ในบริเวณสวนอิโนกาชิระ, หอดูดาวแห่งชาติญี่ปุ่น และมหาวิทยาลัย International Christian University
ปลาใบขนุน

ปลาใบขนุน หรือที่นิยมเรียกและรู้จักกันในชื่อภาษาแต้จิ๋วว่า ปลาอังนั้ม  เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Lactarius lactarius" อยู่ในวงศ์ Lactariidae
เป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้และวงศ์นี้
มีรูปร่างโดยทั่วไปคล้ายกับปลาทู ซึ่งอยู่ในวงศ์ Scombridae คือ มีลำตัวป้อม แบนข้าง หัวโตปากกว้างและเชิดขึ้น มีฟันซี่เล็ก ๆ เรียงกันเป็นแผงอยู่บนขากรรไกรเพดานและลิ้น เกล็ดเป็นแบบบางเรียบขนาดใหญ่และหลุดง่าย มีครีบหลัง 2 ตอน ตอนที่ 2 ยาวและมีลักษณะคล้ายครีบก้นซึ่ง อยู่ตรงข้ามและยาวกว่าเล็กน้อย มีลำตัวสีเงินตลอด ที่ขอบด้านบนของแผ่นปิดเหงือกมีจุดสีดำดูเด่น ครีบต่าง ๆ สีเหลืองอ่อน และมีสีน้ำเงินแทรกด้านหลังและท้องบริเวณหลัง
เป็นปลากินเนื้อ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินตามชายฝั่งซึ่งบางครั้งอาจพบได้ในแถบน้ำกร่อย มีขนาดโตเต็มที่ยาวได้ 40 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยทั่วไป คือ 15-30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแถบอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่ชายฝั่งแอฟริกาตะวันออก, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้, ตอนใต้ทะเลญี่ปุ่น, ออสเตรเลียทางตอนเหนือ และฟิจิ ในน่านน้ำไทย พบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามัน
เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญอีกชนิดหนึ่ง เนื้อมีรสชาติดี นิยมนำมาบริโภคด้วยการปรุงสด
ปลาใบขนุนยังมีมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "ปลาขนุน", "ปลาซับขนุน", "ปลาสาบขนุน" หรือ "ปลาญวน" เป็นต้น
เรวดี รัศมิทัต

เรวดี รัศมิทัต (เกิด
19 เมษายน พ.ศ. 2512) เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ สังกัดพรรคภูมิใจไทย สังกัดพรรคราษฎร และเป็นหนึ่งในสอง ส.ส. ของพรรคราษฎรที่ได้รับเลือกตั้ง
ประวัติ.
เรวดี เกิดเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2512 ที่อำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ เป็นบุตรของนายอำนวย รัศมิทัต อดีตนายก อบจ.สมุทรปราการ กับนางปรานอม รัศมิทัต สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาอุตสาหกรรมศาสตร์ จากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล และปริญญาโท ด้านการค้าและธุรกิจ จาก DEAKIN UNIVERSITY ประเทศออสเตรเลีย
การทำงาน.
เรวดี เข้าสู่งานการเมืองโดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 เป็นสมัยแรก สังกัดพรรคราษฎร และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพียงคนเดียวของพรรคราษฎรที่ชนะการเลือกตั้งในจังหวัดสมุทรปราการ และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคไทยรักไทย 
เรวดี ย้ายมาสังกัดพรรคชาติไทย ลงสมัครรับเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 โดยแพ้ให้กับผู้สมัครจากพรรคพลังประชาชน ต่อมาได้หันมาทำงานการเมืองในระดับท้องถิ่น ในตำแหน่งเลขานุการนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด (อบจ.) จังหวัดสมุทรปราการ (อำนวย รัศมิทัต) ระหว่างปี พ.ศ. 2551 ถึงปี พ.ศ. 2554 
เรวดี ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกสมัย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ในสังกัดพรรคภูมิใจไทย และในปี 2562 เรวดีลงสมัคร ส.ส.สมุทรปราการ ในนามพรรคภูมิใจไทย แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาเธอได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (อนุทิน ชาญวีรกูล)
ปลาฉลามหลังหนาม

ปลาฉลามหลังหนาม  เป็นสกุลของปลาฉลามสกุลหนึ่ง จัดอยู่ในสกุล "Squalus" ในวงศ์ปลาฉลามน้ำลึก (Squalidae) 
โดยที่คำว่า "Squalus" นั้นมาจากภาษาละตินหมายถึง "ปลาฉลาม" ซึ่งคำนี้ยังเป็นรากศัพท์ของปลาฉลามอีกจำนวนมาก 
มีลักษณะเด่นคือ ครีบหลังบริเวณก้านครีบที่เป็นหนามแหลม อันเป็นที่มาของชื่อ
โฟร์ฮอร์สเมน

เดอะ โฟร์ฮอร์สเมน  เป็นกลุ่มทีมมวยปล้ำอาชีพในตำนาน สังกัดสมาคม เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง‎ และ แนชั่นแนลเรสต์ลิงแอไลแอนซ์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1986 ในปัจจุบันได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2012 เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
ผลงาน.
All titles and awards listed were won while they were Horsemen.
ณรงค์เลิศ สุรพล

ณรงค์เลิศ สุรพล (เกิด 3 สิงหาคม พ.ศ. 2496) เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดขอนแก่น พรรคกิจสังคมและพรรคชาติไทย
ประวัติ.
ณรงค์เลิศ เกิดเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของนายสุนทร กับนางนวล สุรพล สมรสกับนางจันทนา สุรพล สำเร็จการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2518
การทำงาน.
ณรงค์เลิศ เคยเป็น สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดขอนแก่น ตั้งปี พ.ศ. 2535/2 เป็นต้นมา และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดขอนแก่น เขต 3 สังกัดพรรคกิจสังคม และเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเพียงคนเดียวของพรรคที่ได้รับเลือกตั้งจากการเลือกตั้งในครั้งนั้น ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2548 ลงสมัครรับเลือกตั้งในนามพรรคมหาชน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 ได้ย้ายมาลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบสัดส่วนกลุ่มจังหวัดที่ 2 ในนามพรรคเพื่อแผ่นดิน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง และ พ.ศ. 2554 ได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งในสังกัดพรรคกิจสังคมเช่นเดิม แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยที่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้คะแนน 15,317 เป็นลำดับที่ 2 แพ้ให้กับนางมุกดา พงษ์สมบัติ จากพรรคเพื่อไทย
ในปี 2562 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคพลังประชารัฐ ลำดับที่ 42 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ในปี 2566 เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.แบบแบ่งเขต ขอนแก่น เขต 4 สังกัดพรรคพลังประชารัฐ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
สโมสรฟุตบอลย่างกุ้งยูไนเต็ด

สโมสรฟุตบอลย่างกุ้งยูไนเต็ด  เป็นสโมสรฟุตบอลจากนครย่างกุ้ง ประเทศพม่า ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2009 ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในเมียนมาเนชันแนลลีก ได้ตำแหน่งชนะเลิศในฤดูกาล 2011, 2012, 2013, 2015 และ 2018
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย

พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซีย  เป็นพรรคการเมืองรัสเซีย เป็นพรรคการเมืองใหญ่ที่สุดอันดับสองในสหพันธรัฐรัสเซีย องค์การเยาวชนของพรร คือ เลนินิสต์คอมโซมอลแห่งสหพันธรัฐรัสเซีย พรรคฯ ถือว่าตนสืบทอดพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
อุดมการณ์.
อุดมการณ์อย่างเป็นทางการของพรรค คือ คอมมิวนิสต์ มาร์กซ-เลนินและความรักชาติ พรรคเน้นยำคุณลักษณะรัสเซียอันเป็นเอกลักษณ์ และได้ปลุกความรักชาติและชาตินิยมรัสเซียอย่างต่อเนื่อง นอกเหนือไปจากมาร์กซ์-เลนินอย่างเป็นทางการของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ที่แตกต่างจากพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตหลัง พ.ศ. 2499 เป็นต้นมา คือ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหพันธรัฐรัสเซียสรรเสริญการปกครองของโจเซฟ สตาลิน ในโอกาสวันคล้ายวันเกิดของโจเซฟ สตาลินเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ซยูกานอฟเรียกร้องให้สังคมรัสเซีย "ใช้ลัทธิสตาลินอีกครั้ง" ในจดหมายเปิดผนึกถึงประธานาธิบดีรัสเซีย ดมิทรี เมดเวเดฟ ตามคำปราศรัยของโฆษกพรรคใน พ.ศ. 2554 พรรคได้แยกตนออกจากความเป็นเสรีนิยมซึ่งเกี่ยวข้องกับการประท้วงในรัสเซีย พ.ศ. 2554 อย่างแข็งขัน
ดุลยสิทธิ์ นิยมกุล

ดุลยสิทธิ์ นิยมกุล (เกิด: 28 พ.ศ. 2509 ( ปี)) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์และผู้เขียนบทภาพยนตร์ 
ประวัติ.
ดุลยสิทธิ์จบการศึกษาด้านจิตวิทยา เริ่มงานในอุตสาหกรรมภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2530 เป็นผู้ช่วยผู้กำกับและผู้เขียนบทภาพยนตร์ ให้บริษัท พรพจน์ ฟิล์ม และ บริษัท ไท เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ หลายเรื่อง อาทิ ฝากฝันไว้เดี๋ยว จะเลี้ยวมาเอา, สยึ๋มกึ๋ย, วิ่งหน้าตั้งก้อยังรักเธอ, มังกรเจ้าพระยา
ต่อมาได้เป็นผู้ช่วยหัวหน้าแผนกภาพยนตร์ และหัวหน้าทีมเขียนบทภาพยนตร์ อาร์เอส ฟิล์ม เขียนบทเรื่อง เกิดอีกทีต้องมีเธอ, เด็กระเบิดยืดแล้วยึด ในปี พ.ศ. 2538 ได้รับรางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม สุพรรณหงส์ จาก โลกทั้งใบให้นายคนเดียว ต่อมาในปี พ.ศ. 2539 ได้กำกับภาพยนตร์เรื่อง เจนนี่ กลางวันครับกลางคืนค่ะ ร่วมกับ ธีรวัฒน์ รุจินธรรม และได้รับรางวัลผู้กำกับยอดเยี่ยม Cinemag Spirit Award นอกจากนี้ยังเขียนบทภาพยนตร์เรื่อง โกลด์คลับ เกมล้มโต๊ะ ร่วมกับกิตติกร เลียวศิริกุล และธนกร พงษ์สุวรรณ, เรื่อง แม่เบี้ย ร่วมกับสมจริง ศรีสุภาพ และสมภพ เวชชพิพัฒน์ ก่อนที่จะเข้าไปมีส่วนร่วมกับ สุทธากร สันติธวัช ร่วม-กำกับ ขวัญเรียม 
ในปี พ.ศ. 2545 กำกับภาพยนตร์ เรื่อง ก็เคยสัญญา 
ปี พ.ศ. 2548 และกำกับซีรี่ย์ทางโทรทัศน์เรื่อง ตีลังกาท้าฝัน และเขียนเรื่อง โหน่งเท่ง นักเลงภูเขาทอง ให้ เวิร์คพอยท์ 
ปี พ.ศ. 2549 มีผลงานกำกับภาพยนตร์เขย่าขวัญเรื่อง อาจารย์ใหญ่ (ศพ) ซึ่งประสบความสำเร็จด้านรายได้จำนวนมาก และในปีนั้นให้กับสหมงคลฟิล์มอินเตอร์เนชั่นแนล กำกับภาพยนตร์เรื่อง สาธุ (หลวงพี่กับผีขนุน) 
ในปี พ.ศ. 2552 หลังจากนั้นก็ตั้งบริษัท กานจาบ ฟิล์ม จำกัด และเข้าสู่วงการโทรทัศน์ โดยผลิตรายการ และภาพยนตร์สำหรับในโทรศัพท์หลายต่อหลายเรื่อง
รายชื่อประเทศเรียงตามขนาดเครือข่ายทางรถไฟ

รายชื่อประเทศ เรียงตามความยาวทางรถไฟทั้งหมดที่ใช้งานได้ ณ สิ้นปีของปีที่สำรวจข้อมูล ตามข้อมูลของ สหภาพการรถไฟนานาชาติ
อันดับ.
"หมายเหตุ:"
หมายเหตุ 1: "กิโลเมตรต่อประชากร" หมายความว่า ทางรถไฟ 1 กิโลเมตร เพื่อประชากรจำนวน ...คน
หมายเหตุ 2: "กิโลเมตรต่อพื้นที่" หมายความว่า ทางรถไฟ 1 กิโลเมตร สำหรับพื้นที่ ...ตารางกิโลเมตร
หมายเหตุ 3: สำหรับประเทศสิงคโปร์ นับรวม MRT และ LRT
วิวรรธนไชย ณ กาฬสินธุ์

วิวรรธนไชย ณ กาฬสินธุ์ (เกิด 13 ตุลาคม พ.ศ. 2494) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาฬสินธุ์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ.
วิวรรธนไชย ณ กาฬสินธุ์ มีชื่อเล่นว่า "ลีโอ" เกิดเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2494 เป็นบุตรของนายประพิศ กับนางบุญไล้ ณ กาฬสินธุ์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี การศึกษาบัณฑิต (กศ.บ.) จากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม สมรสและหย่ากับนางวรัญญา ณ กาฬสินธุ์
วิวรรธนไชย ณ กาฬสินธุ์ สืบเชื้อสายเจ้านายหัวเมืองอิสานตั้งแต่สมัยตอนต้นรัตนโกสินทร์ ท้าวโสมพะมิตร หรือ เจ้าโสมพะมิตร เจ้าเมืองกาฬสินธุ์ ต้นตระกูล ณ กาฬสินธุ์
การทำงาน.
รับราชการ.
วิวรรธนไชย เคยรับราชการครูและเคยดำรงตำแหน่งครูใหญ่โรงเรียนหนองแสงวิทยาเสริม อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์ เคยเป็นประธานชมรมครูประถมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประธานชมรมสมาพันธ์สมาคมครูประถมศึกษาแห่งประเทศไทย และเป็นกรรมการองค์การครูโลก ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 ได้โอนมารับราชการในตำแหน่งนักประชาสงเคราะห์ กรมประชาสงเคราะห์ กระทรวงมหาดไทย และเป็นหัวหน้าชุด ปจว.กอ.รมน.จังหวัดกาฬสินธุ์
งานการเมือง.
วิวรรธนไชย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ได้รับเลือกตั้งหลายสมัย ซึ่งในปี พ.ศ. 2535 เขาได้ปฏิเสธข้อเสนอของพรรคกิจสังคมให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี และในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2544 ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคไทยรักไทย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ย้ายออกจากพรรคพลังประชาชน เพื่อไปก่อตั้งพรรคแทนคุณแผ่นดินอีสาน เนื่องจากนายวิวรรธนไชยอ้างว่า นายสมัคร สุนทรเวช หัวหน้าพรรคพลังประชาชน ได้เคยพูดจาดูถูกคนอีสานไว้ในอดีต จึงไม่อาจยอมรับได้
งูหัวกะโหลก

สกุลงูหัวกะโหลก เป็นสกุลของงูพิษอ่อนจำพวกงูน้ำที่อยู่ในสกุล "Homalopsis" เดิมทีจัดเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียว แต่ปัจจุบันได้มีการพิจารณาใหม่และจำแนกออกได้เป็น 5 ชนิด ได้แก่
มีหัวรูปร่างคล้ายหัวใจ และบางตัวมีลายคล้ายหัวกระโหลกมนุษย์ จึงเป็นที่มาของชื่อ งูหัวกระโหลก มีลำตัวค่อนข้างอ้วน
งูเหลือมอ้อ

งูเหลือมอ้อ หรือที่นิยมเรียกกันว่า งูหัวกะโหลก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Homalopsis buccata") เป็นงูพิษอ่อนชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์งูน้ำ (Homalopsidae)
อดีตเคยถูกจัดให้เป็นงูเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Homalopsis" แต่ปัจจุบันได้มีการจำแนกออกใหม่เป็น 5 ชนิด 
ลักษณะ.
งูเหลือมอ้อ เป็นสัตว์ชนิดแรก ๆ ชนิดหนึ่งที่ได้รับการอนุกรมวิธาน มีลวดลายสีน้ำตาลอ่อนที่ส่วนหัวแลคล้ายหัวกะโหลก อันเป็นที่มาของชื่อเรียก มีรูจมูกที่อยู่ด้านบนของส่วนหัวเพื่อสะดวกในการหายใจเมื่อขึ้นมาจากน้ำ เกล็ดที่ท้องมีพัฒนาการดี สามารถทำให้เลื้อยบนบกได้อย่างคล่องแคล่ว
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 2 เมตร ในชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในน้ำ แม้กระทั่งตอนออกลูก ลูกงูแรกเกิดมีลายเหมือนตัวเต็มวัย แต่จะมีความต่างของสีมากกว่าโดยส่วนที่เป็นสีอ่อนในงูแรกเกิดมักเป็นสีชมพู เมื่อโตขึ้นสีจะเข้มขึ้นจนเป็นสีน้ำตาลเข้ม ในงูขนาดใหญ่แทบจะไม่เห็นลายบนตัว 
ถิ่นที่อยู่.
พบกระจายพันธุ์ในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในแหล่งน้ำ สำหรับในประเทศไทยพบได้ทุกภาค งูหัวกะโหลกมักจะอาศัยตามแหล่งน้ำนิ่ง น้ำไม่ไหลเชี่ยว ต่างกับพื้นที่ภาคใต้ที่มักจะอาศัยอยู่ในลำธารหรือโตรกธารน้ำไหล โดยจะหลบตัวอยู่ตามซอกหินเพื่อไม่ให้กระแสน้ำพัดพาไป หากินสัตว์น้ำและสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำเช่น ปลาทิลาเพีย ปลาหางนกยูง ปลาดุก ปลาไหลนา ปลาขนาดเล็กอื่น ๆ กบ หลากหลายชนิด ครัสเตเชียนน้ำจืด เป็นอาหาร โดยพฤติกรรมการล่าเหยื่อมีทั้งแบบซ่อนอยู่นิ่ง ๆ ให้เหยื่อเข้ามาหาเอง และบุกจู่โจมเหยื่อเอง
ในที่เลี้ยงจะกินปลาซิว ปลาทอง ปลาหมอสีต่างๆ ปลามอลลี่ และ ลูกอ๊อด
พฤติกรรม.
เป็นงูที่มีนิสัยไม่ดุร้าย มีพิษที่อ่อนมาก ไม่ปรากฏว่าทำร้ายมนุษย์ได้ ผู้ที่โดนกัดจะมีแผลเพียงเลือดออกเท่านั้น จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยงสำหรับผู้ที่นิยมเลี้ยงสัตว์เลื้อยคลาน นอกจากนี้แล้ว งูหัวกะโหลกยังใช้ประโยชน์จากหนังบนหัวในเชิงอุตสาหกรรมเครื่องหนัง อีกด้วย ที่เวียดนาม มีเกษตรกรรายหนึ่งได้เลี้ยงงูหัวกะโหลกเพื่อส่งขาย ทำรายได้ดี โดยมีราคาซื้อขายตั้งแต่ 80,000–100,000 ด่ง (3.8–4.7 ดอลลาร์) ต่อกิโลกรัม ในงูตัวเล็กน้ำหนัก 80–100 กรัม หรือราว 1 ขีด
มูซาชิโนะ

มูซาชิโนะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947 มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 10.73 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 150,331 คน
เดอะแวมไพร์ ไดอารีส์

เดอะแวมไพร์ ไดอารีส์ เป็นละครชุดอเมริกันแนวเหนือธรรมชาติ ถูกสร้างขึ้นโดย อเล็กซ์ ลอยด์,เควิน วิลเลียมสัน และ จูลี่ เพล็ค โดยนำเนื้อหามาจากหนังสือนวนิยายชื่อเดียวกัน ที่ถูกเขียนโดย แอล.เจ. สมิธ ละครเรื่องนี้ฉายครั้งแรกในวันที่ 10 กันยายน 2552 โดยช่อง The CW ในปัจจุบันมีถึงซีซั่น8
สถานที่สมมติในละครคือเมืองมิสทิค ฟอลส์ เมืองเล็กๆในรัฐเวอร์จิเนียที่มีสิ่งลี้ลับเหนือธรรมชาติอาศัยอยู่ เนื้อหาสำคัญเน้นไปที่เรื่องราวความรักสามเศร้าของเอเลน่า กิลเบิร์ต(นีน่า โดเบรฟ),สเตฟาน ซัลวาทอร์(พอล เวสลีย์) และ เดม่อน ซัลวาทอร์(เอียน โซเมอร์ฮาลเดอร์) ทั้งสามคนเป็นคนที่มีอดีตอันขมขื่น และการเปิดเผยประวัติศาสตร์อันลึกลับของเมืองๆนี้นั้นก็ยังเกี่ยวข้องกับ แคทเธอรีน เพียร์ซหรือแคทเธอรีน่า เพโทรวา(นีน่า โดเบรฟ)
รถไฟฟ้าโอดะกีว

รถไฟฟ้าโอดะกีว (; โรมาจิ: "โอดะกีว เด็นเตะสึ คะบุชิกิ-ไกฉะ") เป็นบริษัทรถไฟฟ้าเอกชนของญี่ปุ่น เป็นที่รู้จักกันในการบริการรถไฟด่วนพิเศษสาย "โรมานซ์คาร์" ในเส้นทางระหว่างโตเกียวกับเมือง โอดาวาระ, เอโนชิมะ, เมืองใหม่ทามะ, และฮาโกเนะ
บริษัทรถไฟฟ้าโอดะกีวเป็นบริษัทหลักหนึ่งในกลุ่มบริษัทโอดะกีว ซึ่งประกอบไปด้วยบริษัทย่อยอีก 106 บริษัท ในหลายธุรกิจ เช่น รถไฟฟ้าเอโนชิมะ, ทางรถไฟฮาโกเนะโทซัน, รถไฟฟ้าโอดะกีวบัส, ห้างสรรพสินค้าโอดะกีว, และโรงแรมไฮแอตรีเจนซี่โตเกียว
นีน่า โดเบรฟ

นีน่า โดเบรฟ (ชื่อเต็ม นิโคไลน่า คอนสแตนติโนวา โดเบรวา) เป็นนักแสดงและนางแบบลูกครึ่ง บัลแกเรีย-แคนาดา เธอเคยรับบทเป็นซิงเกิลมัมยังสาวในละครเรื่อง ' (รับบทตั้งแต่ซีซั่น6-ซีซั่น9) ปัจจุบันเป็นนักแสดงนำของซีรีส์เรื่องเดอะแวมไพร์ ไดอารีส์ รับบทเป็นเอเลน่า กิลเบิร์ตและแคทเธอรีน เพียร์ซ
ประวัติ.
นีน่า โดเบรฟ เกิดในประเทศบัลแกเรีย และย้ายมาประเทศแคนาดา (โทรอนโต) ตอนเมื่ออายุได้สองขวบ เธอสามารถพูดได้คล่องทั้งภาษาฝรั่งเศส,ภาษาอังกฤษ และ ภาษาบัลแกเรีย เธอมีพี่ชายหนึ่งคนชื่ออเล็กซานเดอร์ บิดาเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านคอมพิวเตอร์และมารดาเป็นศิลปิน
นีน่าเริ่มต้นเรียนบัลเล่ต์และแจ๊สแดนซ์ที่ J. B. Tyrrell Sr. Public School และเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่ Ryerson University ในเมืองโทรอนโต สาขา สังคมวิทยา เธอลาออกในปี 2008 เพื่อเริ่มต้นอาชีพนักแสดงของเธอ
ช่วงที่แสดงละครเรื่องเดอะแวมไพร์ ไดอารีส์ เธอก็ได้เริ่มคบหากับนักแสดงในเรื่องเดียวกัน (เอียน ซอมเมอร์ฮาลเดอร์)
อาชีพ.
นีน่าเริ่มต้นด้วยการเป็นนางแบบ จากนั้นก็มีโอกาสได้แสดงโฆษณา ซึ่งต่อมาก็มีโอกาสได้ไปทดสอบหน้ากล้องการแสดงภาพยนตร์ หลังจากนั้นไม่นานเธอก็มีโอกาสได้ร่วมในภาพยนตร์มากมาย เช่น "Fugitive Pieces","Away from Her","Never Cry Werewolf" รวมถึงแสดงละครเรื่อง ""
ปฐมศึก ปฐมโพธิ์ทอง

ปฐมศึก ปฐมโพธิ์ทอง มีชื่อจริงว่า คมสัน พลแสน เกิดเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2526 ที่จังหวัดกาฬสินธุ์ เคยเป็นแชมป์สหพันธ์มวยนานาชาติแพนแปซิฟิก (IBF Pan Pacific) ในรุ่นซูเปอร์ไลต์เวต (140 ปอนด์) และ แชมป์สภามวยโลกเอเชีย (WBC Asia) ในรุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวต (154 ปอนด์) ชาวไทย
ประวัติ.
ปฐมศึกเริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 9 ขวบใช้ชื่อว่า "เพชรดำ ม.11" ขึ้นชกมวยไทยมาตลอดจนเป็นวัยรุ่น แต่สุดท้ายทำผิดกฎหมายและถูกตัดสินจำคุก ในระหว่างที่ติดคุกนั้น ได้ขึ้นชกมวยสากลสมัครเล่นในสังกัดกรมราชทัณฑ์ เมื่อพ้นโทษจึงขึ้นชกมวยสากลอาชีพในสังกัดของเอกรัตน์ ไชยโชติช่วง จนกระทั่งได้ครองแชมป์ WBC Asia รุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวต และแชมป์ IBF แพนแปซิฟิก รุ่นซูเปอร์ไลท์เวต
หลังจากชกแพ้ อิค หยาง นักมวยชาวฮ่องกงเมื่อปี พ.ศ. 2558 ร่วมรายการ อำนาจ รื่นเริง ป้องกันแชมป์โลก IBF รุ่นฟลายเวต กับ โจว ซื่อหมิง ที่ โคไทอารีนา เขตปกครองพิเศษมาเก๊า ปฐมศึกขึ้นชกทำอันดับต่อเนื่อง รวมถึงไปชกต่างประเทศรวมถึงได้ชิงแชมป์ IBF Pan Pacific กับนักมวยชาวอินโดนิเซียอีกด้วย เมื่อต้นปี พ.ศ. 2559 แต่ไม่สำเร็จ จนกระทั่งวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ปฐมศึกหันไปชกมวยไทยต่อ โดยขึ้นชกในรายการไทยไฟท์พระจอมเกล้าลาดกระบัง ที่จัดขึ้น ณ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง โดยผลการชก ปฐมศึกแพ้คะแนน 3 ยก เหลียง หยวนเฮา นักมวยไทยชาวจีน
ยฺเหวียน หฺวา

ยฺเหวียน หฺวา ในภาษาจีนกลาง หรือ ยฺหวิ่น หว่า ในภาษากวางตุ้ง (อักษรโรมัน: Yuen Wah) เกิดวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1950 เป็นนักแสดงภาพยนตร์จีนแอ็คชั่น, นักออกแบบท่าต่อสู้, สตันท์แมน และผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ชาวฮ่องกงที่ได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์กว่า 160 เรื่อง รวมถึงละครโทรทัศน์อีกกว่า 20 ซีรีส์
ประวัติ.
ยฺเหวียน หฺวา เป็นที่รู้จักในด้านทักษะความคล่องตัวและการแสดงผาดโผน เขาเริ่มต้นอาชีพในการแสดงแทน บรูซ ลี ในภาพยนตร์ชุด "ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง ล้างแค้น" (ค.ศ. 1972) และ "ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง มังกรประจัญบาน" (ค.ศ. 1973) นอกจากนี้ เขายังได้ออกแสดงเปิดตัวใน "ไอ้หนุ่มซินตึ๊ง ล้างแค้น" ในบทของชาวญี่ปุ่นผู้ซึ่งเรียกร้องให้ บรูซ ลี คลานและส่งเสียงร้องแบบสุนัข รวมถึงเขายังได้เริ่มรับบทเป็นจำนวนมากในภาพยนตร์ของชอว์บราเธอร์
ในช่วงทศวรรษที่ 1980 เขาได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์เป็นจำนวนมาก ซึ่งส่วนใหญ่จะรับบทเป็นดาวร้ายในภาพยนตร์ที่เป็นของเพื่อนเขาจากโรงเรียนงิ้วปักกิ่งร่วมกับ หง จินเป่า, เฉินหลง และ หยวน เปียว และใน ค.ศ. 2004 ยฺเหวียนได้แสดงเป็นเจ้าของอาคารเก็บค่าเช่าในภาพยนตร์ตลกของ โจว ซิงฉือ เรื่อง "คนเล็กหมัดเทวดา" และในงานฮ่องกงฟิล์มอะวอร์ด ค.ศ. 2005 เขาก็ได้มีโอกาสรับรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมจากเพื่อนร่วมงานของเขา
ยฺเหวียน ชิว

ยฺเหวียน ชิว (อักษรโรมัน: Yuen Qiu) มีชื่อจริงคือ จาง จฺวั่นหนัน (張轉男) เกิด ค.ศ. 1950 เป็นทั้งนักแสดงหญิง และผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ เธอมีความเชี่ยวชาญทั้งศิลปะการต่อสู้ของจีน รวมถึงทักษะด้านงิ้วปักกิ่ง และเป็นผู้ได้รับการฝึกฝนจากอาจารย์ หยู จ้านยฺเหวียน ซึ่งเป็นผู้ฝึกสอนเฉินหลง และหง จินเป่า ที่ไชน่าดราม่าอะคาเดมี่
ภายหลังจากที่เธอห่างเหินจากอุตสาหกรรมภาพยนตร์ฮ่องกงมาเกือบ 20 ปี เธอก็ได้รับบทบาทเจ้าของหอพักในภาพยนตร์ชุด "คนเล็กหมัดเทวดา" โดยบังเอิญ ซึ่งมีเพียงเธอเท่านั้นที่มาพร้อมกับเพื่อนหญิงรุ่นน้องจากสถาบันไชน่าดราม่าอะคาเดมี่ในการคัดเลือกนักแสดง แต่สายตาของผู้กำกับก็ได้มุ่งมาที่เธอ มีรายงานแสดงให้เห็นว่า โจว ซิงฉือ ได้ให้งานแก่เธอภายหลังจากการโน้มน้าวอย่างไม่ขาดสาย และได้ชักชวนให้อยู่อย่างถาวร นอกจากนี้ เธอยังมีผลงานในภาพยนตร์ชุด "คนเล็กนกกระจอกเทวดา" ร่วมกับยฺเหวียน หัว
เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2005 ยฺเหวียนได้ถูกจับกุมพร้อมกับผู้หญิงคนอื่นๆอีก 10 คน รวมถึงชายสองคนที่เล่นการพนันผิดกฎหมาย
เฉิน กั๋วคุน

เฉิน กั๋วคุน (อักษรโรมัน: Chan Kwok-Kwan) หรือที่รู้จักกันในชื่ออังกฤษ แดนนี ชาน (Danny Chan; เกิดวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1975) เป็นทั้งนักแสดงชาย, นักออกแบบท่าเต้น รวมถึงเป็นนักร้องนำวงร็อคชาวฮ่องกง ที่มีชื่อวงว่า 'โพเอ็ท' เขาได้มีส่วนร่วมในผลงานภาพยนตร์ระดับบ็อกซ์ออฟฟิศของโจว ซิงฉือ อย่าง "นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่" และ "คนเล็กหมัดเทวดา" เขามีความโดดเด่นในด้านความคล้ายคลึงกับ บรูซ ลี ยอดกังฟูระดับตำนานยุคปลาย และได้เล่นในบทบาทของเขาในฐานะผู้รักษาประตูใน "นักเตะเสี้ยวลิ้มยี่" จากบทบาทนี้เองที่ทำให้เขามีชื่อเสียงในเวลาต่อมา และเนื่องด้วยเขามีความคล้ายคลึงกับบรูซ ลี อย่างโดดเด่น ส่งผลให้เขาได้รับเลือกแสดงเป็นบรูซ ลี ในซีรีส์โทรทัศน์ที่มีชื่อว่า "เดอะเลเจนท์ออฟบรูซ ลี" ใน ค.ศ. 2008
เฉิน กั๋วคุน ยังเป็นผู้ฝึกเพลงหมัดเจี๋ยฉวนเต้าของบรูซ ลี
เหลียง เสี่ยวหลง

เหลียง เสี่ยวหลง  เกิดวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1948 ในฮ่องกง เป็นนักแสดงที่ปรากฏตัวอยู่ในภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ของฮ่องกงเป็นจำนวนมาก เขามักปรากฏตัวในฐานะ "บรูซ เหลียง", "บรูซ หลง" รวมถึง "บรูซ เหลียง เสี่ยวหลง" และได้รับการจัดกลุ่มโดยทั่วไปให้อยู่ในฐานะเสมือนร่างโคลนของ บรูซ ลี ที่ได้ผุดขึ้นมาภายหลังจากการเสียชีวิตของบรูซ ลี ในประเภทย่อยที่รู้จักกันในชื่อบรูซโพลอิเทชัน เหลียงได้เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้มาจากพ่อของเขาที่โรงงิ้วกวางตุ้ง โดยรูปแบบหลักของเขาคือคาราเต้สายโกจูริว และเขายังเป็นผู้ฝึกวชาเพลงหมัดหวิงชุนอีกด้วย
เหลียงได้เกษียณตนเองจากการแสดงในภาพยนตร์ชุด "โกสท์ฮอสพิทอล" ในค.ศ. 1988 อย่างไรก็ตาม ใน ค.ศ. 2004 เขาก็ได้หวนกลับคืนสู่หน้าจอในบทของยอดนักฆ่านามว่า เทพเมฆาอัคคี ในภาพยนตร์ชุด "คนเล็กหมัดเทวดา" ของโจว ซิงฉือ (ซึ่งเป็นบทดาวร้ายครั้งแรกของเขาโดยบังเอิญ)
จ้าว จื้อหลิง

จ้าว จื้อหลิง (20 มกราคม ค.ศ. 1943 –) เป็นนักแสดงที่ปรากฏตัวโดยส่วนใหญ่ในภาพยนตร์แนวกังฟูที่ผลิตในฮ่องกง เขายังเป็นผู้ฝึกสอนเพลงหมัดหงฉวนที่ สมาคมกังฟูหงฉวนจ้าวจื้อหลิง ซึ่งเป็นโรงเรียนศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวที่เขาได้ก่อตั้งขึ้นมา โดยมีฐานตั้งอยู่ที่ซานฟรานซิสโก และที่กว่านซึ่งเป็นครอบครัวเก่าของจ้าวในฮ่องกง โดยในทุกปี เขาจะไปเยี่ยมนักเรียนและนักศึกษาที่ชำนาญยุทธจากทั่วทุกมุมโลก รวมถึงได้จัดให้มีทัวร์นาเมนท์กังฟูทั่วโลก
เขาได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์กว่า 70 เรื่อง ทั้งในฐานะของนักแสดงและสตันท์แมน ความสามารถในการเป็นนักแสดงรวมถึงผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ของเขาได้ส่งผลให้เขาได้มีโอกาสร่วมงานกับผู้สร้างภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมสูงสุด ซึ่งได้แก่ บรูซ ลี, เฉินหลง, โจว เหวินฟะ และโจว ซิงฉือ
ในช่วงต้นทศวรรษ 1970 เขาได้เปิดโรงเรียนที่ดึงดูดคนดัง, นักกีฬาและนักแสดงหลายราย จากการคลุกคลีในวงการนี้เอง ที่ส่งผลให้เขาได้เริ่มในการแสดงภาพยนตร์ โดยเขาได้ปรากฏตัวในภาพยนตร์แนวกังฟูที่รู้จักกันเป็นอย่างดี เช่น "ไอ้หนุ่มพันมือ", "ดูเอลออฟเดอะเซเว่นไทเกอร์ส" รวมถึงภาพยนตร์ตลกแอ็คชันที่ได้รับความนิยมอย่าง "คนเล็กหมัดเทวดา"
ปัจจุบันเขาอาศัยอยู่ในอาลาเมดา รัฐแคลิฟอร์เนีย
ทองคำสำรอง

ทองคำสำรอง  เป็นสินทรัพย์ชนิดหนึ่ง ที่ธนาคารกลางของประเทศ หรือองค์กรทางการเงินระหว่างประเทศ ได้ซื้อเก็บสะสมไว้เป็นส่วนหนึ่งของทุนสำรองระหว่างประเทศ เพื่อเป็นการลงทุนและเป็นหลักประกันทางการเงินของประเทศและองค์กรนั้นๆ ทองคำ 1 ตันมีมูลค่าเท่ากับ 41.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (1.38 พันล้านบาท) ณ ราคาวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2017
อันดับ.
ปริมาณทองคำสำรอง ที่ถือครองโดยธนาคารกลางของแต่ละประเทศ หรือกลุ่มองค์กรทางการเงินระหว่างประเทศ
ไอแพด (รุ่นที่ 3)

ไอแพด (รุ่นที่ 3)  หรือในชื่ออื่นที่เรียกเช่น "เดอะนิวไอแพด" (the new iPad) "ไอแพด 3" หรือ "ไอแพด HD" เป็นอุปกรณ์ประเภทแท็บเล็ต รุ่นที่ 3 ของบริษัท แอปเปิล เปิดตัวเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2012 ณ สำนักงานแอปเปิ้ล ซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา
ในรุ่นนี้ มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างไปจาก ไอแพด (รุ่นที่ 2) กล่าวคือหน้าจอระบบสัมผัสเรติน่าดิสเพลย์ที่คมชัดจากรุ่นเดิมถึง 4 เท่า กล้องหลังความละเอียด 5 ล้านพิกเซลและบันทึกวิดีโอระดับ 1080p ส่วนกล้องหน้ามีความละเอียด VGA มีระบบปรับความสว่างและโฟกัสอัตโนมัติ และยังรองรับเทคโนโลยีการเชื่อมต่อ 4G LTE
ซอฟต์แวร์.
ไอแพดรุ่นใหม่ใช้ระบบปฏิบัติการ iOS 5.1 ซึ่งเปิดตัวพร้อมกันในวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2555 มาพร้อมกับกล้อง iSight ความละเอียด 5 ล้านพิกเซล ทำให้ผู้ใช้สามารถถ่ายภาพถ่ายคุณภาพสูงและแบ่งปันบนโลกออนไลน์ได้ทันที ไอแพดรุ่นใหม่นี้ยังสนับสนุนโปรแกรม GarageBand, iMovie และโปรแกรมชุด iWork ได้แก่ Pages, Keynote และ Numbers ได้เช่นเดิม รวมทั้งโปรแกรมใหม่อย่าง iPhoto ด้วย โปรแกรมเหล่านี้ไม่ได้ติดตั้งมาพร้อมกับเครื่อง แต่ผู้ใช้จะต้องดาวน์โหลดจากแอปเปิลผ่านทางแอพสโตร์
ไทม์ไลน์.
ที่มา : คลังข่าวประชาสัมพันธ์ของแอปเปิล
วงศ์ปลาจะละเม็ด

วงศ์ปลาจะละเม็ด (วงศ์: Stromateidae) เป็นวงศ์ของปลาทะเลกระดูกแข็งวงศ์หนึ่ง อยู่ในอันดับScombriformes
รูปร่างโดยรวมของปลาในวงศ์นี้ มีลำตัวรูปไข่แบนข้างมาก เกล็ดเป็นแบบขอบเรียบขนาดเล็ก ไม่มีครีบท้อง ส่วนหัวเล็กมน ปากเล็ก บริเวณคอดหางไม่มีสันคม ครีบหางเป็นแฉกยาวเว้าลึก
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงในทะเล พบกระจายพันธุ์อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ชายฝั่งของอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้, แอฟริกา และเอเชีย ในแถบอินโด-แปซิฟิก
วงศ์ปลาจะละเม็ดแบ่งได้เป็น 3 สกุล (ดูในตาราง) 17 ชนิด จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญมากจำพวกหนึ่ง เช่น ปลาจะละเม็ดขาว ("Pampus argenteus"), ปลาจะละเม็ดเทา ("P. chinensis")
อนึ่ง ปลาจะละเม็ดดำ ("Parastromateus niger") แม้จะได้ชื่อสามัญว่าเป็นปลาจะละเม็ดเหมือนกัน แต่ไม่จัดอยู่ในวงศ์นี้ แต่ถูกจัดอยู่ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
ปลาจะละเม็ด

"ความหมายอื่นดูที่: จะละเม็ด"
ปลาจะละเม็ด  เป็นสกุลของปลาทะเลในสกุล "Pampus" (/แพม-พัส/) ในวงศ์ปลาจะละเม็ด (Stromatidae) มีรูปร่างโดยรวม คือ รูปร่างป้อม ค่อนข้างสั้น ลำตัวแบนข้างมาก หัวเล็กมน ปากเล็ก เกล็ดเล็ก บริเวณคอดหางไม่มีสันคม
เป็นปลาที่นิยมบริโภค เนื้อมีรสชาติดี จัดเป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญจำพวกหนึ่ง มีประเทศไทยพบ 2 ชนิด
ปลาจะละเม็ดขาว

ปลาจะละเม็ดขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pampus argenteus") ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาจะละเม็ด (Stromateidae)
มีรูปร่างป้อมสั้น เกือบเป็นรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ลำตัวแบนข้างมาก ส่วนหัวป้อมสั้น ตาค่อนข้างเล็ก จะงอยปากสั้นทู่ ปากเล็กและเฉียงขึ้น ครีบหลังและครีบก้นมีความยาวของฐานเกือบเท่ากัน ครีบหางเว้า และปลายทั้งสองเรียวยาวเป็นรยางค์ ครีบอกยาว ปลาที่โตเต็มวัยจะไม่มีครีบท้อง เกล็ดมีลักษณะเล็กบางและหลุดง่าย สันหลังสีเทาปนสีขาวเงิน ส่วนที่อยู่ใต้ลงมาจะมีสีจางลง บริเวณท้องจะเป็นสีขาวเงิน ปลายของครีบท้องมีแถบสีดำ ครีบอื่น ๆ สีเหลือง
มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 60 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไปจะอยู่ที่ 30 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในภูมิภาคตะวันออกกลาง, เอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงทะเลญี่ปุ่น
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง มักหากินอยู่ตามพื้นหน้าดินที่มีน้ำใส พื้นเป็นทรายปนโคลน บางครั้งเข้าไปหากินในบริเวณแหล่งน้ำกร่อย ในน่านน้ำไทย พบได้ทั้งในฝั่งอ่าวไทย และบริเวณหมู่เกาะอ่างทองมีอยู่ชุกชุม รวมถึงฝั่งทะเลอันดามันด้วย โดยอาหารที่ชื่นชอบ คือ แมงกะพรุนขนาดเล็ก
มีชื่ออื่น ๆ เรียกอีก เช่น "ปลาแปะเชีย"  ในภาษาแต้จิ๋ว เป็นปลาเศรษฐกิจที่สำคัญอีกชนิดหนึ่ง สามารถนำไปประกอบอาหารได้หลากหลาย เช่น นึ่ง, นึ่งบ๊วย, นึ่งซีอิ๊ว หรือทอด
ปลากะพงแดงสั้นหางปาน

ปลากะพงแดงสั้นหางปาน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Lutjanus malabaricus") ปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลากะพงแดง (Lutjanidae) 
มีลำตัวค่อนข้างป้อม ด้านข้างแบน หางยาว หัวโต ตาใหญ่ จะงอยปากสั้น ปากกว้างมีฟันซี่เล็ก ๆ เรียงติดกันเป็นแผง ครีบหลังมีฐานยาว ส่วนที่เป็นก้านครีบแข็งมีขอบปลายเว้าขึ้นลงตามความสูงต่ำของก้านครีบ ครีบก้นอยู่ใกล้กับหาง ครีบอกและครีบท้องมีขนาดไล่เลี่ยกัน ครีบหางใหญ่และลำตัวตรง พื้นลำตัวด้านบนสีแดงหรือชมพูอมแดง ส่วนท้องสีเหลือง เหมือนเส้นข้างตัวมีเส้นสีเหลืองจางพาดเฉียงขึ้น เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อน จะมีลำตัวสีเหลืองอ่อน จะมีแถบสีดำพาดผ่านบริเวณส่วนหน้า และข้อหางมีปื้นสีดำคล้ายปาน อันเป็นที่มาของชื่อเรียก
มีขนาดใหญ่ที่สุดถึง 1 เมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ยที่พบคือ 30-60 เซนติเมตร หากินตามแนวปะการังหรือใกล้ชายฝั่ง
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่อ่าวเปอร์เซีย, ทะเลอาหรับ, อินโด-แปซิฟิก, ฟิจิ, ทะเลญี่ปุ่น จนถึงออสเตรเลีย ในน่านน้ำไทยพบได้ทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
เป็นปลาเศรษฐกิจที่ใช้ปรุงเป็นอาหาร เนื้อมีรสชาติดี
ปลาจะละเม็ดดำ

ปลาจะละเม็ดดำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Parastromateus niger") เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae) จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Parastromateus" 
มีรูปร่างทั่วไปคล้ายกับปลาจะละเม็ดขาว ("Pampus argenteus") ซึ่งอยู่ในวงศ์ปลาจะละเม็ด (Stromateidae) ต่างกันที่มีสีและคอดหางของปลาจะละเม็ดดำจะเป็นสันแข็ง ครีบหางใหญ่และเว้าเล็กน้อย ครีบอกยาวเรียวคล้ายขนของหางไก่ตัวผู้ ลำตัวมีสีเทาปนน้ำตาล ของครีบหลัง เมื่อยังเป็นปลาวัยอ่อนจะมีครีบท้อง และครีบหางมีสีดำ
มีขนาดโตเต็มที่ได้ 75 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยทั่วไปประมาณ 30 เซนติเมตร
มีพฤติกรรมอยู่เป็นฝูง อาศัยอยู่ในชายฝั่ง, แนวปะการัง และปากแม่น้ำที่เป็นน้ำกร่อย ในเขตอินโด-แปซิฟิก, แอฟริกาตะวันออก, ทะเลญี่ปุ่น และออสเตรเลีย
มีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลาโอวเชีย" (เพ็งอิม: ou1 cion1) ในภาษาแต้จิ๋ว เป็นปลาเศรษฐกิจชนิดหนึ่ง ที่รสชาติสู้ปลาจะละเม็ดขาวไม่ได้ จึงมีราคาขายที่ถูกกว่า
ปลาหางแข็งบั้ง

ปลาหางแข็งบั้ง หรือ ปลาสีกุนกบ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Atule mate") เป็นปลาทะเลชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
จัดเป็นเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Atule" 
มีลำตัวยาว แบนข้าง หัวโต จะงอยปากยาวและแหลม นัยน์ตาโตมีเยื่อไขมันหุ้มอยู่ ปากกว้างและเฉียงขึ้นเล็กน้อย มีฟันเล็ก บนขากรรไกร เกล็ดบริเวณเส้นข้างลำตัวแข็ง โดยเฉพาะส่วนหางดูเป็นสันแข็งกว่าส่วนอื่น ๆ ครีบหลังมีสองอัน แยกเป็นอิสระจากกัน อันแรกเป็นรูปสามเหลี่ยม อันที่สองตอนหน้าสูงแหลม ตอนท้ายสุดจรดโคนหาง ครีบก้นยาวปลายจรดโคนหาง เช่นกัน ลำตัวด้านบนสีน้ำเงินแกมเขียว ช่วงท้องสีขาว มีแถบสีเทาจาง ๆ พาดตัวลายใหญ่บ้างเล็กบ้างสลับกัน ครีบต่าง ๆ มีสีเหลือง 
มีความยาวเต็มที่ 30 เซนติเมตร ขนาดโดยเฉลี่ยที่พบ คือ 15-26 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในชายฝั่งและน้ำกร่อยอย่างกว้างขวาง ตั้งแต่ทะเลแดง, หมู่เกาะฮาวาย, แอฟริกา, ซามัว, ตอนเหนือของญี่ปุ่น และออสเตรเลีย
เป็นปลาเศรษฐกิจที่มีความสำคัญชนิดหนึ่ง เนื้อมีรสชาติดี จึงนิยมแปรรูปเป็นปลาเค็ม, ปลากระป๋อง เป็นต้น
รถไฟฟ้าเอโนชิมะ

รถไฟฟ้าเอโนชิมะ หรือ เอโนเด็ง  เป็นบริษัทรถไฟฟ้าเอกชน บริษัทย่อยของบริษัทรถไฟฟ้าโอดะกีว ให้บริการในเส้นทางระหว่างสถานีคามากูระ เมืองคามากูระ ถึงสถานีฟูจิซาวะ เมืองฟูจิซาวะ จังหวัดคานางาวะ
วัฒนธรรมประชานิยม.
สถานีรถไฟโกคูระคูจิ เป็นหนึ่งในฉากของภาพยนตร์ปี 2015 "เพราะเราพี่น้องกัน"
อนิเมะ.
รถไฟฟ้าเอโนชิมะ พร้อมด้วยขบวนรถไฟสีเขียวและสีเหลืองของบริษัท ได้ปรากฏหลายครั้งในซีรีส์แอนิเมชันญี่ปุ่น รวมถึงที่ดัดแปลงมาจากซีรีส์ มังงะ และไลต์โนเวล เช่น
รักเอาอยู่

รักเอาอยู่ เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก-คอมเมดี เริ่มออกฉายวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2555 กำกับภาพยนตร์โดย ธนดล นวลสุทธิ์, ธรรมนูญ สกุลบุญถนอม, ทิวา เมยไธสง บริหารงานสร้างโดย พจน์ อานนท์ โดยมี รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ รับหน้าที่แสดงนำ ช่วยกำกับภาพยนตร์ และช่วยเขียนบทภาพยนตร์ สร้างโดย พระนครฟิลม์ จัดจำหน่ายโดย เอ็ม พิคเจอร์ส โดยเรื่องราวเป็นความรักของคนหนุ่มสาวที่อุบัติขึ้นในช่วงวิกฤติมหาอุทกภัยในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2554 
ภาพยนตร์เรื่องนี้ถ่ายทำจากเหตุการณ์อุทกภัยจริงในพื้นที่กรุงเทพมหานคร และจังหวัดในเขตปริมณฑล โดยบันทึกภาพเหตุการณ์ระหว่างน้ำท่วมไว้มากที่สุด โดยที่นักแสดงและทีมงานทุกคนต้องลุยน้ำท่วมเพื่อถ่ายทำภาพยนตร์ ซึ่งทางทีมงานผู้สร้างตั้งใจทำเรื่องนี้โดยร้อยเรียงเรื่องราวระหว่างความรัก กับการเผชิญปัญหาน้ำท่วม และความสามัคคีเข้าไว้ด้วยกัน โดยยังได้ถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของผู้คนในสังคมที่ต้องประสบปัญหาร่วมกันในหลายแง่มุม ภาพยนตร์ทำรายได้ 9 ล้านบาท
วัดม้าขาว

วัดม้าขาว หรือ ไป๋หม่าซื่อ (สำเนียงจีนกลาง) หรือ แป๊ะเบ๊ยี่ (สำเนียงแต้จิ๋ว) (, พินอิน: Báimǎ Sì) เป็นวัดทางพุทธศาสนาแห่งแรกที่ตั้งขึ้นในประเทศจีน อยู่ที่เมืองลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน ซึ่งประวัติความเป็นมา คือ ในปี ค.ศ. 66 ในรัชสมัยจักรพรรดิมิ่งตี้ แห่งราชวงศ์ฮั่น หลังจากได้มีการส่งคณะทูต 18 คน ไปสืบพุทธศาสนาที่ประเทศอินเดีย โดยใช้เวลา 3 ปี คณะทูตก็ได้เดินทางกลับ พร้อมด้วยพระพุทธรูป พระภิกษุอีก 2 รูป คือ พระกัศยป มาตังคะ (迦葉摩騰)และพระธรรมรัตน์ โคภรณ์ (竺法蘭) และคัมภีร์ทางพุทธศาสนามาส่วนหนึ่งด้วย โดยบรรทุกมาบนหลังม้าสีขาวตัวหนึ่ง ในปี ค.ศ. 68 จึงได้โปรดให้มีการสร้างวัดแห่งนี้ขึ้นที่ชานเมืองลั่วหยาง เพื่อเป็นที่เก็บพระคัมภีร์ และให้พระภิกษุทั้ง 2 จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ และพระราชทานนามให้ว่า "วัดม้าขาว" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ม้าขาวตัวนั้น 
วัดม้าขาว กลายมาเป็นต้นกำเนิด และศูนย์กลางของพุทธศาสนาในประเทศจีน ซึ่งต่อมาได้มีพระภิกษุอีกนับพันรูปได้จำพรรษา ณ วัดแห่งนี้ รวมทั้งพระอันซื่อกาว พระเสวียนจั้ง หรือ พระถังซัมจั๋ง ด้วย ซึ่งก่อนออกเดินทางไปจารึกแสวงบุญยังประเทศอินเดีย ก็ได้เริ่มต้นการเดินทางจากที่นี่ และเดินทางกลับมายังประเทศจีน ในปี ค.ศ. 645 และมาดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ซึ่งปัจจุบันอัฐิของท่านก็ถูกบรรจุอยู่ในเจดีย์องค์หนึ่งที่วัดแห่งนี้ 
ปัจจุบัน วัดม้าขาวมีเนื้อที่ราว 80 ไร่เศษ ซึ่งในปี ค.ศ. 1992 พุทธศาสนิกชนชาวไทยและชาวจีนได้ร่วมกันบริจาคเงินสร้างวิหารหลังหนึ่งในรูปแบบสถาปัตยกรรมไทย ขึ้นทางด้านทิศตะวันตกของวัด ซึ่งในปัจจุบัน วัดม้าขาวถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่ง ของเมืองลั่วหยาง และมณฑลเหอหนาน โดยมีผู้มาเยือนจากทั่วโลกไม่ขาดสายในแต่ละปี
ฟุซซะ

ฟุซซะ  เป็นเทศบาลนครที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2021 (2021)[ [update]] ฟุซซะมีจำนวนประชากรประมาณ 56,786 คน มีความหนาแน่นของประชากร 5,600 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 
พื้นที่ประมาณหนึ่งในสามของเขตเทศบาลนครเป็นพื้นที่ฐานทัพอากาศโยโกตะของกองทัพอากาศสหรัฐ ทำให้มีความหนาแน่นของประชากรที่แท้จริงอยู่ที่ 8,782 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์.
ฟุซซะตั้งอยู่ประมาณจุดกึ่งกลางทางภูมิศาสตร์ของมหานครโตเกียว อยู่บนที่ราบสูงมูซาชิโนะ ทางทิศตะวันตกติดกับแม่น้ำทามะ ลักษณะภูมิประเทศมีความลาดเอียงเล็กน้อยจากเหนือไปใต้ ที่ตำแหน่งศาลาว่าการนครมีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 124 เมตร ระดับความสูงสูงสุดคือ 143.5 เมตรในทางตะวันออกเฉียงเหนือ และต่ำสุดคือ 104 เมตรในทางตะวันตกเฉียงใต้ พื้นที่ริมแม่น้ำเป็นที่ตั้งของสวนสาธารณะหลายแห่ง ซึ่งมีต้นซากูระเกือบ 300 ต้น สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ และเส้นทางปั่นจักรยาน
โซะ

""ソ" เปลี่ยนทางมาที่นี่ ระวังสับสนกับ อึง "ン""
โซะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า そ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 曽 และคะตะกะนะเขียนว่า ソ มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 曽 ออกเสียงว่า #เปลี่ยนทาง เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า #เปลี่ยนทาง 
そ เป็นอักษรลำดับที่ 15 อยู่ระหว่าง せ (เซะ) กับ た (ทะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ そ เป็นอักษรลำดับที่ 18 อยู่ระหว่าง れ (เระ) กับ つ (สึ)
อักษรแบบอื่น.
ส่วนบนของโซะแบบฮิระงะนะอาจเขียนเป็นเส้นเดียวเช่นนี้ หรือแยกเป็นสองขีดเช่นนี้ ก็ได้
ลำดับขีด.
ฮิระงะนะ そ มีลำดับขีด 1 ขีดดังนี้
คะตะกะนะ ソ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
หมายเหตุ เส้นที่สอง ソ (โซะ) ขีดเส้นจากบนลงล่าง ในขณะที่ ン (อึง) ขีดเส้นจากล่างขึ้นบน ลักษณะที่ปรากฏจึงต่างกันเล็กน้อย
คันจิ.
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโซะ และขึ้นต้นด้วยโซะ มีดังนี้
เทือกเขาอันนัม

เทือกเขาอันนัม  เอกสารไทยเรียก เทือกเขาญวน, เขาญวน หรือ เขาเมืองภูซุน เป็นเทือกเขาในภูมิภาคอินโดจีน มีความยาวประมาณ 1,100 กิโลเมตร (680 ไมล์) เป็นชายแดนตลอดแนวทิศตะวันตกของประเทศเวียดนามต่อกับลาวและทางตอนเหนือของกัมพูชา มีชื่อเรียกในภาษาเวียดนามว่า "สายเจื่องเซิน"  และ "สายภูหลวง"  ในภาษาลาว 
เทือกเขาอันนัมประกอบด้วยภูเขาและยอดเขาเป็นจำนวนมาก โดยยอดเขาที่สูงที่สุด คือ ภูเบี้ย ที่ความสูง 2,819 เมตร และยังเป็นถิ่นที่อยู่ของชนพื้นเมืองต่าง ๆ รวมทั้งเป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำหลายสาย
ทางด้านชีววิทยา เทือกเขาอันนัมเป็นที่อยู่ของสัตว์ป่าและพรรณไม้ชนิดต่าง ๆ ซึ่งหลายชนิดเป็นการค้นพบใหม่หรือไม่ได้มีศึกษาทางสัตววิทยามาก่อนจำนวนมาก อาทิ ซาวลา ("Pseudoryx nghetinhensis"), เก้งยักษ์ ("Muntiacus vuquangensis"), เก้งเจื่องเซิน ("M. truongsonensis"), หมูป่าอินโดจีน ("Sus bucculentus") เป็นต้น โดยตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา มีการค้นพบผีเสื้อ 2 ชนิด, งู 1 ชนิด, กล้วยไม้ 5 ชนิด และพืชชนิดอื่น ๆ อีก 3 ชนิด โดยเฉพาะกล้วยไม้ที่พบนี้ไม่มีสีเขียวหรือไม่มีคลอโรฟิลล์สังเคราะห์ด้วยแสงแต่ดำรงชีพด้วยการกินอินทรีย์สารที่เน่าเปื่อยเป็นอาหารคล้ายพวกฟังไจแทน
โดยทางกองทุนสัตว์ป่าโลก (WWF) เชื่อว่า เป็นเพราะป่าดิบชื้นแถบนี้ไม่เคยถูกรบกวนจากมนุษย์มาเป็นเวลานานหลายพันปีแล้ว และเชื่อว่ายังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้ถูกค้นพบ
กลุ่มอาการเนโฟรติก

กลุ่มอาการเนโฟรติก  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ โรคไตรั่ว คือกลุ่มกว้างๆ ของโรคไตอย่างหนึ่ง ผู้ป่วยจะมีความผิดปกติของการทำงานของไตทำให้มีการสูญเสียโปรตีนในเลือดปริมาณมากไปกับปัสสาวะ ทำให้มีภาวะโปรตีน ชนิดที่เรียกว่า อัลบูมิน ในเลือดต่ำ และบวม
โรคที่ทำให้เกิดกลุ่มอาการเนโฟรติกมีหลายอย่าง ที่สำคัญได้แก่ minimal-change nephropathy, focal segmental glomerulosclerosis และ membranous nephropathy นอกจากนี้ยังอาจเกิดจากโรคอื่นๆ ที่ไม่ได้มีผลต่อไตอย่างเดียว อีกหลายโรค เช่น ที่พบในเบาหวาน อะไมลอยโดซิส และลูปัส อีริธีมาโตซัส เป็นต้น
กลุ่มอาการเนโฟรติกพบได้ในผู้ป่วยทุกช่วงอายุ ทุกเพศ และทุกเชื้อชาติ อาจเกิดเดี่ยวๆ หรือเกิดร่วมกับกลุ่มอาการไตอักเสบ ซึ่งมีการอักเสบของโกลเมอรูลัส ทำให้มีเลือดออกมากับปัสสาวะและการทำงานของไตเสื่อมลงได้
โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์

โนรา สแตนตัน แบลตช์ บาร์นีย์ (30 สิงหาคม พ.ศ. 2426 — 18 มกราคม พ.ศ. 2514) เป็น วิศวกรโยธา สถาปนิก และสนับสนุนการเรียกร้องสิทธิสตรี ชาวอเมริกัน
ชีวิตวัยเยาว์.
โนราเกิดที่เมือง แฮมป์เชียร์ ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2426 เธอเป็นบุตรีของ วิลเลียม แบลตช์ และ แฮร์ริออต อีตัน สแตนตัน เธอได้ศึกษาวิชาเอกในด้าน ภาษาละติน และคณิตศาสตร์ ที่โรงเรียนฮอเรซมันน์ในนิวยอร์กซิตี ซึ่งต่อมาครอบครัวของเธอได้ย้ายถิ่นฐานมายังสหรัฐอเมริกาถาวร
เธอได้มีโอกาสศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยคอร์เนลล์และสำเร็จการศึกษาในปี 2448 โดยเธอได้เป็นบัณฑิตคนแรกที่ได้รับปริญญาในด้านวิศวกรโยธา ซึ่งต่อมาได้เข้าร่วม สมาคมวิศวกรโยธาอเมริกัน (ASCE) และเป็นสมาชิกหญิงคนแรกของสมาคม เธอเริ่มทำงานในนิวยอร์กซิตีในงานด้านบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ ในช่วงที่เธอได้ทำงานในนิวยอร์กนั้น เธอเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มที่เรียกร้องสิทธิสตรีในสหรัฐอเมริกา
ชีวิตแต่งงานกับ ลี เดอ ฟอเรสต์.
ในปี พ.ศ. 2451 เธอได้แต่งงานกับนักประดิษฐ์ ลี เดอ ฟอเรสต์ ชำนาญในด้านเทคโนโลยีวิทยุไร้สาย ในปีต่อมาสามีเธอได้ขอให้เธอลาออกจากการเป็นวิศวกรโยธาและมาเป็นแม่บ้าน เธอได้ปฏิเสธและเป็นสาเหตุให้เธอได้แยกทางกับสามี ในปี 2452 หลังจากที่ได้หย่ากับสามี เธอยังคงทำงานต่อในด้านวิศวกรโยธา ในงานผู้ตรวจสอบอาคาร นักออกแบบโครงสร้างเหล็ก และสถาปนิกอีกด้วย
ชีวิตบั้นปลาย.
ในปี 2462 โนราได้แต่งงานกับสถาปนิก มอร์แกน บาร์นีย์ โดยโนราเองยังคงทำงานในฐานะผู้สนับสนุนการเรียกร้องสิทธิสตรี และสถาปนิกในเวลาเดียวกัน และในปี 2487 เธอได้แต่งหนังสือในด้านสิทธิมนุษย์ในชื่อ "World Peace Through a People's Parliament"
โนราได้ทำงานเป็นนักพัฒนาสินทรัพย์ และเรียกร้องสิทธิสตรีจนกระทั่งเธอเสียชีวิต ในเมืองกรีนวิช รัฐคอนเนตทิคัต ในปี 2514
รายชื่อนายกรัฐมนตรีกัมพูชา

นายกรัฐมนตรีกัมพูชา ("นายกรฎฺฐมนฺตฺรีกมฺพุชา") หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีในพระราชาณาจักรกัมพูชา ("นายกรฎฺฐมนฺตฺรีไนพฺระราชาณาจกฺรกมฺพุชา") เป็นหัวหน้ารัฐบาลแห่งประเทศกัมพูชา เป็นประธานกัมพูชา ทั้งเป็นผู้แทนรัฐบาลในกิจการภายในและต่างประเทศ ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ไม่จำกัดวาระ 
ตามรัฐธรรมนูญ นายกรัฐมนตรีจำต้องเป็นสมาชิกรัฐสภากัมพูชา อันเป็นสภาล่างในสภาผู้แทนราษฎรกัมพูชา และต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภาก่อนที่พระมหากษัตริย์กัมพูชาจะทรงแต่งตั้ง อนึ่ง ตามธรรมเนียม เมื่อได้รับแต่งตั้งแล้ว นายกรัฐมนตรีจะต้องถวายสัตย์ปฏิญาณต่อพระมหากษัตริย์และสังฆราชแห่งมหานิกายกับธรรมยุติกนิกาย ณ พระบรมราชวังจตุมุขสิริมงคล
นับแต่ พ.ศ. 2488 กัมพูชามีบุคคลที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแล้วทั้งสิ้น 36 คน แต่ดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการ 32 คน โดยมีรายชื่อดังต่อไปนี้
เฟร์โดว์ซี

แฮคีม แอโบลกอเซม เฟร์โดว์ซี ทูซี  หรือ เฟร์โดว์ซี (ค.ศ. 940–1020) เป็นกวีชาวเปอร์เซียที่ได้รับความเคารพอย่างสูง เขาเป็นผู้ประพันธ์ "ชอฮ์นอเม" มหากาพย์ประจำชาติของอิหร่านและสังคมที่เกี่ยวเนื่อง 
มหากาพย์ "ชอฮ์นอเม" เดิมประพันธ์ให้แก่เจ้าชายแห่งราชวงศ์ซามานิด (Samanid) ผู้ซึ่งรับผิดชอบต่อการฟื้นฟูประเพณีวัฒนธรรมของเปอร์เซียหลังการรุกรานของอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่เจ็ด "ชอฮ์นอเม" บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ซึ่งเป็นตำนานพระมหากษัตริย์อิหร่านก่อนยุคอิสลามตั้งแต่พระเจ้าเคยูมาร์ส (Keyumars) ถึงพระเจ้ายาซเดเกิร์ดที่ 3 (Yazdegerd III) เฟร์โดว์ซียังเขียนกวีต่อไปหลังราชวงศ์ซามานิดถูกพิชิตโดยราชวงศ์กาซานาวิด (Ghaznavid) ผู้ปกครองใหม่ พระเจ้ามาฮ์มุดแห่งกาซนี (Mahmud of Ghazni) เป็นชาวเติร์ก อาจขาดความสนพระทัยในผลงานของเฟร์โดว์ซีซึ่งแสดงโดยราชวงศ์ซามานิด ส่งผลให้เขาขาดความนิยมในพระราชสำนัก เฟร์โดว์ซีใช้เวลากว่าสามทศวรรษ (จาก ค.ศ. 977 ถึง 1010) ประพันธ์ ชอฮ์นอเม ซึ่งได้กลายมาเป็นหนึ่งในผลงานที่ทรงอิทธิพลที่สุดในวรรณกรรมเปอร์เซีย
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
เกลเซอร์

เรมอนด์ เอ็ม ลอยด์  เกิดวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักต่อสู้ป้องกันตัว, นักมวยปล้ำอาชีพ และนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันมากที่สุดสำหรับการปรากฏตัวในรายการเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิงในปลายทศวรรษ 1990 โดยใช้ชื่อในสังเวียนว่า เกลเซอร์ (Glacier)
หนึ่งในทักษะศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวของลอยด์ คือ การได้เรียนรู้เพลงหมัดหงฉวนขณะที่เขามีอายุได้ 14 ปี ในภายหลัง เขาได้เพิ่มเติมในสาขาวิชาอื่นๆ เช่น ยูโด และเคมโป ในโรงเรียนที่เขาเป็นเจ้าของและได้ทำการสอนโดยอดีตตัวแทนรัฐบาลกับเจ้าหน้าที่ตำรวจสหรัฐ ก่อนที่จะปิดการให้บริการลงใน ค.ศ. 1982 
ลอยด์สำเร็จการศึกษาใน ค.ศ. 1987 ด้วยระดับปริญญาโทในสาขาการศึกษา ก่อนที่เขาได้แสดงความคิดเห็นในความตลกขบขันให้กับผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ท้องถิ่น ว่าเขากับเพื่อนร่วมทีมอีกคนที่มีชื่อว่า อาร์.ดี. สเวน ได้วางแผนว่าจะกลายเป็นแชมป์โลกแท็คทีม เขามีโอกาสที่เข้าร่วมรายการเอ็นเอฟแอลในปีนั้น แต่ก็ได้ปฏิเสธเนื่องจากมีการนัดหยุดแข่งโดยผู้เล่น และเนื่องด้วยเขาเพิ่งได้รับงานแรกของเขาซึ่งเป็นงานสอน
*Southeastern Super Heavyweight Full Contact Karate Champion
*AWA Southern Heavyweight Championship (1 time)
*GASW Tag Team Championship (1 time, last) – with R.D. Swain
*GCW Tag Team Championship (1 time) – with R.D. Swain
*NWA World Tag Team Championship (1 time) – with Jason Sugarman
*UIW Heavyweight Championship (1 time)
*PSW United States Tag Team Championship (2 times, first) – with R.D. Swain
*PWI ranked him # 488 of the 500 best singles wrestlers of the PWI Years in 2003
*TCW Heavyweight Championship (2 times)
*TCW Tag Team Championship (2 times) – with Jorge Estrada (1), Big Ron Studd (1)
*USWA Tag Team Championship (1 time) - with Jesse Neal
ปลามง

ปลามง หรือ ปลากะมง หรือ ปลาม่ง  เป็นสกุลของปลาทะเลกระดูกแข็งสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Caranx" (/คา-แรงก์/)
จัดเป็นปลาที่มีขนาดกลางและใหญ่ในวงศ์นี้ มีลักษณะโดยรวม คือ ลำตัวแบนข้างเล็กน้อย หน้าครีบก้นมีหนามแข็ง 2 อันพับได้ คอดหางแคบ เกล็ดบนเส้นข้างตัวมีขนาดใหญ่ เป็นเหลี่ยมแข็งโดยเฉพาะที่บริเวณคอดหาง ส่วนหัวสั้นทู่ มีสีลำตัวเป็นสีขาวและสีเงิน อยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่กินเนื้อ ได้แก่ ปลาชนิดอื่น ๆ และสัตว์น้ำขนาดเล็กกว่าเป็นอาหาร
มีทั้งหมด 18 ชนิด (ดูในตาราง) โดยชนิดที่ใหญ่ที่สุด คือ ปลากะมงพร้าว ("C. ignobilis") ที่มีความยาวเต็มที่ได้ถึง 1.4 เมตร
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่น บางครั้งอาจเข้าหามากินในแหล่งน้ำกร่อย นิยมตกเป็นเกมกีฬา และใช้เนื้อในการบริโภคเป็นอาหาร
ซึ่งปลาในสกุลนี้ ยังมีชื่อเรียกอื่น อีก เช่น "ปลากะม่ง", "ปลาสีกุน" หรือ "ปลาหางกิ่ว" ซึ่งเป็นการเรียกทับซ้อนกับปลาสกุลอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกันนี้ด้วย
ปลาสีขน

ปลาสีขน หรือ ปลาหางกิ่วหม้อ หรือ ปลากะมงตาแดง หรือ ปลากะมงตาโต (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Caranx sexfasciatus") เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาหางแข็ง (Carangidae)
มีลำตัวค่อนข้างอ้วน ยาวเรียว หัวมีขนาดใหญ่และป้อม ปากกว้าง เกล็ดมีขนาดปานกลางบริเวณเส้นข้างลำตัวมีเกล็ดขนาดใหญ่แข็งคม โดยเฉพาะบริเวณโคนหาง ตามีขนาดใหญ่อยู่เกือบสุดปลายจะงอยปาก ครีบอกยาวเรียวแหลม ครีบหลังยาวแยกเป็นสองอัน อันที่เป็นก้านครีบแข็งสั้น อันอ่อนส่วนหน้ายกสูงขึ้นและมีขนาดใกล้เคียงกับครีบก้น ครีบท้องมีขนาดเล็กอยู่ใต้ครีบอก ครีบหางปลายเป็นแฉกลึก พื้นลำตัวด้านบนเป็นสีน้ำเงินปนเขียว
จัดเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่งของวงศ์นี้ มีขนาดโตเต็มที่ได้ถึง 120 เซนติเมตร หนัก 18 กิโลกรัม แต่ขนาดโดยเฉลี่ยราว 40-60 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ในมหาสมุทรเขตร้อน ได้แก่ มหาสมุทรแปซิฟิก และมหาสมุทรอินเดีย อย่างกว้างขวาง ตั้งแต่แคลิฟอร์เนีย, เอกวาดอร์, แอฟริกาใต้, ญี่ปุ่นทางตอนเหนือ จนถึงออสเตรเลียด้วย สำหรับในน่านน้ำไทยจะพบชุกชุมบริเวณช่องเกาะคราม, แสมสาร, เกาะเต่า ในฝั่งอ่าวไทย และฝั่งทะเลอันดามัน โดยมักจะอยู่รวมกันบางครั้งอาจพบได้ใต้โป๊ะ เป็นต้น และพบได้ถึงแหล่งน้ำจืด
เป็นปลาที่มีรสชาติดี จึงนิยมบริโภคเป็นอาหาร และตกเป็นเกมกีฬา และเลี้ยงเป็นปลาสวยงามในน้ำจืด หรือน้ำกร่อย โดยเลี้ยงกันตั้งแต่ยังเล็ก ๆ เหมือนเช่นปลากะมงพร้าว ("C. ignobilis") ซึ่งอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่มีขนาดใหญ่กว่า