ข้อจำกัดทางศาสนาในการบริโภคเนื้อหมู

เนื้อหมูเป็นอาหารต้องห้ามในบางศาสนา รวมถึงชาวยิว, ชาวมุสลิม และชาวคริสต์บางนิกาย หมูถูกห้ามในซีเรียโบราณ และฟินิเชีย และสตราโบระบุว่าหมูและเลือดของมันถือเป็นสิ่งต้องห้ามในโกมานาในปอนตุส กวีที่หายสาบสูญของเฮร์เมซีอานักซ์ที่เปาซาเนียส นักเดินทาง รายงานหลายศตวรรษถัดมา กล่าวถึงตำนานต้นกำเนิดของอัตติสผู้ถูกทำลายโดยหมูป่าเหนือธรรมชาติเพื่ออธิบายความจริงที่ว่า "ผลจากเหตุการณ์เหล่านี้ ชาวกาลาเทียที่อาศัยอยู่ในเมืองเปสซิโนสจึงไม่แตะหมู" ในกลุ่มศาสนาอับราฮัม การกินเนื้อหมูนั้นถูกห้ามอย่างชัดเจนตามกฎการบริโภคอาหารของชาวยิว (คัชรุต) ศาสนาอิสลาม (ฮะรอม) และศาสนาคริสต์แอดเวนทิสต์ (สัตว์โคเชอร์)
แม้ว่าศาสนาคริสต์เป็นศาสนาอับราฮัม ผู้นับถือส่วนใหญ่ไม่ได้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติของโมเสสและบริโภคเนื้อสัตว์ชนิดนั้น อย่างไรก็ตาม เซเวนต์เดย์แอดเวนทิสต์จัดให้เนื้อหมูเป็นอาหารที่ไม่สะอาดตามกฎพระคัมภีร์ เช่นเดียวกับอาหารอื่น ๆ ที่กฎของชาวยิวห้าม คริสต์จักรออร์ทอดอกซ์เอธิโอเปียและคริสต์จักรออร์ทอดอกซ์เอริเทรียห้ามการบริโภคเนื้อหมูด้วยเหตุผลทางศาสนา ผู้นับถือขบวนการฮีบรูรูตส์ไม่บริโภคเนื้อหมู
ข้อห้ามในกฎหมายยิว.
สมัยอิสราเอล.
คัมภีร์โทราห์มีเนื้อหาในหนังสือเลวีนิติที่ระบุรายการสัตว์ที่อนุญาตให้รับประทานได้ ตาม "...สัตว์ที่แยกกีบ มีกีบผ่า และเคี้ยวเอื้อง..." (เช่น วัว แกะ และกวาง) เป็นสัตว์โคเชอร์ (ได้รับอนุญาต) และอาจรับประทานตามหลักการเชือดสัตว์ของชาวยิว หมูไม่อยู่ในเงี่อนไขนี้เนื่องจากพวกมันไม่ได้เคี้ยวเอื้อง แม้ว่ามีตีนแบบเดียวกันกับสัตว์เคี้ยวเอื้องก็ตาม การห้ามบริโภคเนื้อหมูถูกย้ำในหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ (14:8) ดังนั้น การเลี้ยงหมูส่วนใหญ่จึงไม่พบในอิสราเอลและยูดาห์ กระนั้นก็มีข้อยกเว้นตามหลัก ที่อนุญาตให้ชาวยิวฝ่าฝืนพระบัญญัติโทราห์เกือบทุกข้อ (รวมถึงการบริโภคเนื้อหมู) โดยไม่นับเป็นบาป หากพบว่าตนเองอยู่ในสถานการณ์คุกคามต่อชีวิต
สมัยกรีก-โรมัน.
ในสมัยโรมัน การงดเว้นเนื้อหมูกลายเป็นหนึ่งในคุณลักษณะของศาสนายิวที่คนนอกสามารถระบุได้ชัดเจนที่สุด ตัวอย่างหนึ่งปรากฏใน "Histories" (5.4.1–2) โดยตากิตุส นักประวัติศาสตร์โรมัน
เนื่องจากข้อจำกัดในการบริโภคเนื้อหมูของชาวยิวเป็นที่ทราบกันดีในหมู่คนนอกศาสนายิว ความพยายามที่จะกดขี่และกลืนประชากรชาวยิวเข้ากับวัฒนธรรมกรีก-โรมันจากต่างชาติ จึงมักเกี่ยวข้องกับการพยายามบังคับให้ชาวยิวกินเนื้อหมู ตามหนังสือมัคคาบี ฉบับที่ 2 (6:18–7:48) อันทิโอคัสที่ 4 เอปีฟาเนส จักรพรรดิซิลูซิด พยายามบังคับให้ชาวยิวในดินแดนของพระองค์บริโภคเนื้อหมู ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความพยายามจำกัดการปฏิบัติศาสนายิว นอกจากนี้ ไฟโลแห่งอะเล็กซานเดรีย นักปรัชญาชาวยิว บันทึกว่าในช่วงกบฏต่อต้านยิวที่อะเล็กซานเดรียใน ค.ศ. 38 ม็อบอะเล็กซานเดรียบางส่วนก็พยายามบังคับให้ชาวยิวกินเนื้อหมู ศาสนาคริสต์แบบยิวบางรูปแบบก็รับข้อห้ามในการบริโภคเนื้อหมู ดังที่ปรากฏในศาสตรนิพนธ์ "Didascalia Apostolorum" ของชาวคริสต์ยุคแรก
ข้อห้ามในกฎหมายอิสลาม.
การอนุญาต.
กฎหมายอาหารอิสลามเกี่ยวกับหมูนำมาจากอัลกุรอานโดยตรง โดยอนุญาตให้มุสลิมบริโภคเนื้อหมูได้เฉพาะตอนตกอยู่ในสถานการณ์อันไม่พึงประสงค์ที่บีบบังคับให้ต้องบริโภคเนื้อหมูเท่านั้น เช่น หากมุสลิมถูกบังคับ ข่มขู่ หรือหลอกลวงทางกายโดยผู้กดขี่ให้บริโภคเนื้อหมู หรือหากพวกเขาสมัครใจบริโภคเนื้อหมูเพราะกำลังเผชิญกับความอดอยาก อันเป็นผลมาจากทุพภิกขภัยหรือสงครามเบ็ดเสร็จ พวกเขาก็พ้นจากบาปโดยสิ้นเชิงและจะไม่ถูกตัดสินโทษ
นอกจากสถานการณ์ฉุกเฉินแล้ว เนื้อหมูถือเป็นฮะรอม (ต้องห้าม) และไม่สามารถทำให้เป็นฮะลาล (อนุญาต) ตามหลักการเชือดสัตว์ตามนิติศาสตร์อิสลาม
โองการอัลกุรอาน.
ตัวอย่างหนึ่งจากโองการอัลกุรอานเกี่ยวกับการบริโภคเนื้อหมูมีดังนี้:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ที่จริงที่พระองค์ทรงห้ามพวกเจ้านั้นเพียงแต่สัตว์ที่ตายเอง และเลือด และเนื้อสุกร และสัตว์ที่ถูกเปล่งเสียงที่มัน เพื่ออื่นจากอัลลอฮฺ และผู้ใดได้รับความคับขัน โดยมิใช่ผู้เสาะแสวงหา และมิใช่ผู้ละเมิดขอบเขตแล้วไซร้ ก็ไม่มีบาปใด ๆ แก่เขา แท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ -- อัลกุรอาน, อัลบะเกาะเราะฮ์ 2:173
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />แท้จริง พระองค์ทรงห้ามพวกเจ้าเพียงแต่สัตว์ที่ตายเอง และเลือด และเนื้อสุกร และสัตว์ที่ถูกเปล่งเสียงที่มันเพื่ออื่นจากอัลลอฮฺดังนั้นผู้ใดที่อยู่ในสภาพคับขัน โดยหลีกเลี่ยงไม่ได้และไม่เป็นผู้ละเมิดแล้ว แท้จริง อัลลอฮฺเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ (16:115)
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />...ฉันไม่พบว่าในสิ่งที่ถูกให้เป็นโองการแก่ฉันนั้น มีสิ่งต้องห้ามแก่ผู้บริโภคที่จะบริโภคมัน นอกจากสิ่งนั้นเป็นสัตว์ที่ตายเอง หรือเลือดที่ไหลออก หรือเนื้อสุกร แท้จริงมันเป็นสิ่งโสมม... (อัลกุรอาน อัลอันอาม 6:145)
ตราบเท่าที่ยืนยันได้ว่าไม่มีความไม่บริสุทธิ์ที่ติดต่อกับเนื้อในประเทศตะวันตกโดยทั่วไป (ซึ่งส่วนใหญ่ปกครองโดยชาวคัมภีร์) ถือว่ายังฮะลาล อย่างไรก็ตาม ศูนย์วัฒนธรรมอิสลามแห่งไอร์แลนด์ถือว่าเนื้อสัตว์ที่ถูกเชือดโดยผู้มิใช่มุสลิมเป็นสิ่งต้องห้าม สำนักอื่น อย่างมัซฮับฮะนะฟี กำหนดให้ต้องรับรองเนื้อสัตว์ว่าฮะลาล โดยต้องมั่นใจว่าการเชือดสัตว์เป็นไปตามหลักศาสนาอิสลามเท่านั้น
ธรรมเนียมอาหรับ.
โซโซเมนรายงานว่า ชาวอาหรับบางส่วนในอาระเบียก่อนอิสลามที่สืบบรรพบุรุษถึงอิชมาเอล งดการบริโภคเนื้อหมู
อื่น ๆ.
ในไทร์ช่วงสมัยเปอร์เซีย สตรี ชาวต่างชาติ และเนื้อหมูถูกห้ามไม่ให้เข้าไปในพื้นที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ของเทพเจ้าเมลกอร์ต
เฮอรอโดทัสรายงานว่า ชาวซิทมีข้อห้ามเกี่ยวกับหมูที่ไม่เคยนำมาบูชายัญ และเห็นได้ชัดว่าชาวซิทเกลียดชังมากถึงขนาดไม่ต้องการเลี้ยงหมูไว้ในดินแดนของตน