pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุบลราชธานี

หน้านี้รวบรวมรายชื่อโรงเรียนใน โรงเรียนที่รวมรวมในหน้านี้ได้แก่สถานศึกษาที่เปิดสอนการศึกษาในระบบในระดับปฐมวัย (เตรียมอนุบาลและอนุบาล) ประถมศึกษา และมัธยมศึกษา ซึ่งอาจจะเปิดสอนเพียงระดับใดระดับหนึ่งเพียงระดับเดียว มากกว่าหนึ่งระดับ หรือทุกระดับ รายชื่อโรงเรียนที่แสดงในหน้านี้จะจำแนกโรงเรียนตามสังกัด และจำแนกโรงเรียนตามอำเภอที่ตั้ง
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดอุบลราชธานีแบ่งตามสังกัด.
ในส่วนนี้จะจำแนกโรงเรียนในตามสังกัดของโรงเรียน ได้แก่
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาในจังหวัดอุบลราชธานีแบ่งดังนี้
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ.
จังหวัดอุบลราชธานีอยู่ในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ ร่วมกับจังหวัดอำนาจเจริญ และมีโรงเรียนในสังกัดจำนวน 60 โรงเรียน โดยแบ่งเป็น 9 สหวิทยาเขตได้แก่
โดยอำเภอน้ำขุ่น ไม่มีโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 29
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 1.
สพป.อุบลราชธานี เขต 1 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอเมืองอุบลราชธานี อำเภอเขื่องใน อำเภอม่วงสามสิบ อำเภอดอนมดแดง และอำเภอเหล่าเสือโก้ก
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 2.
สพป.อุบลราชธานี เขต 2 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางเหนือของจังหวัด ได้แก่อำเภอตระการพืชผล อำเภอกุดข้าวปุ้น อำเภอนาตาล อำเภอเขมราฐ และอำเภอโพธิ์ไทร
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3.
สพป.อุบลราชธานี เขต 3 มีพื้นที่ครอบคลุม 5 อำเภอทางตะวันออกของจังหวัด ได้แก่อำเภอพิบูลมังสาหาร อำเภอศรีเมืองใหม่ อำเภอสิรินธร อำเภอโขงเจียม และอำเภอตาลสุม
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 4.
สพป.อุบลราชธานี เขต 4 มีพื้นที่ครอบคลุม 4 อำเภอทางตะวันตกของจังหวัด ได้แก่อำเภอวารินชำราบ อำเภอสำโรง อำเภอสว่างวีระวงศ์ และอำเภอนาเยีย
สำโรง}||
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 5.
สพป.อุบลราชธานี เขต 5 มีพื้นที่ครอบคลุม 6 อำเภอทางตอนใต้ของจังหวัด ได้แก่อำเภอเดชอุดม อำเภอน้ำยืน อำเภอนาจะหลวย อำเภอบุณฑริก อำเภอน้ำขุ่น และอำเภอทุ่งศรีอุดม
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ.
จังหวัดอุบลราชธานีมีโรงเรียนสังกัดสำนักบริหารการศึกษาพิเศษ 1 โรงเรียน ได้แก่โรงเรียนราชประชานุเคราะห์ 32 ตั้งอยู่ที่ตำบลกระโสบ อำเภอเมืองอุบลราชธานี
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น.
จังหวัดอุบลราชธานีมีโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 39 โรงเรียนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีโรงเรียนในความรับผิดชอบได้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัดอุบลราชธานี (12 โรงเรียน) เทศบาลนครอุบลราชธานี (5 โรงเรียน) เทศบาลเมือง 3 แห่งได้แก่เทศบาลเมืองเดชอุดม (1 โรงเรียน) เทศบาลเมืองพิบูลมังสาหาร (2 โรงเรียน) และเทศบาลเมืองวารินชำราบ (3 โรงเรียน) เทศบาลตำบล 10 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 4 แห่ง
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยในกำกับของสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
จังหวัดอุบลราชธานีมีโรงเรียนสาธิต 1 โรงเรียนได้แก่โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี สังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี ตั้งอยู่ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี
โรงเรียนกีฬาในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ.
โรงเรียนกีฬาจังหวัดอุบลราชธานี เป็นส่วนราชการในสังกัดมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ ตั้งอยู่ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองอุบลราชธานี จัดการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาควบคู่การฝึกซ้อมกีฬา
เคิร์ต โคเบน

เคิร์ต โดนัลด์ โคเบน  (20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 - ประมาณวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1994) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกันในฐานะนักร้องนำ นักกีตาร์และนักแต่งเพลงให้กับวงเนอร์วานา
จากซิงเกิล "Smells Like Teen Spirit" ในอัลบั้มที่สองของเนอร์วานาชุด "Nevermind" (1991) ทำให้เนอร์วานาได้ก้าวเข้าสู่กระแสนิยม ทำให้เกิดความนิยมในแนวเพลงย่อยของอัลเทอร์เนทีฟร็อกที่เรียกว่า กรันจ์ และยังทำให้วงดนตรีซีแอตเทิลกรันจ์ อย่างเช่น อลิซอินเชนส์, เพิร์ลแจม และซาวด์การ์เดน มีกลุ่มคนฟังเพิ่มมากขึ้น และจากที่อัลเทอร์เนทีฟร็อกกลายเป็นแนวเพลงอันโดดเด่นทั้งในสถานีวิทยุและสถานีโทรทัศน์ดนตรี ในสหรัฐอเมริกาช่วงต้นถึงกลางทศวรรษ 1990 เนอร์วานาถือเป็นหัวเรือใหญ่ของ เจเนเรชันเอกซ์ และโคเบนในฐานะหัวหน้าวง ก็ถูกแต่งตั้งโดยสื่อในฐานะผู้แถลงให้กับเจเนเรชันเอกซ์ โคเบนรู้สึกไม่สะดวกในการถูกเพ่งเล็งเกี่ยวกับดนตรีพวกเขา โดยชื่อวงข้อความจากวงและมุมมองความเป็นศิลปิน อาจถูกตีความไปในทางที่ผิด เขายังท้าทายคนฟังกับผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่สามที่ชื่อ "In Utero" (1993) cobain
ประวัติ.
เคิร์ต โคเบน เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 ในเมืองอเบอร์ดีน รัฐวอชิงตัน โดยเป็นบุตรของบริกรหญิง เวนดี้ เอลิซาเบธ ฟราเดนเบิร์ก และช่างซ่อมรถยนต์ โดนัลด์ เลแลนด์ โคเบน โดยที่พ่อของเขามีเชื้อสายไอริช และฝรั่งเศส ส่วนแม่ของเขามีเชื้อสายไอริช เยอรมัน และอังกฤษ โคเบนนั้นมีน้องสาวหนึ่งคนชื่อว่าคิมเบอร์ลีย์ ซึ่งเกิดวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1970 
 ถึงแม้ว่าโคเบนจะเกิดในครอบครัวชนชั้นแรงงาน ครอบครัวของเขานั้นมีประวัติเกี่ยวข้องกับอาชีพนักดนตรี โดยที่ลุงของเขา ชัค ฟราเดนเบิร์ก เล่นดนตรีอยู่ในวงที่ชื่อว่า The Beachcombers ส่วนป้าของเขา มารี เอิร์ล นั้นเล่นกีตาร์และแสดงในวงดนตรีหลายวงในย่านเกรยส์ฮาร์เบอร์เคาน์ตี และพี่น้องของปู่เขาคนหนึ่งที่ชื่อว่าเดลเบิร์ต มีอาชีพเป็นนักร้องเสียงเทเนอร์ ซึ่งเคยแสดงในหนังเรื่องคิงออฟแจ๊ส เมื่อปี ค.ศ. 1930 พรสวรรค์ของโคเบนในด้านศิลปะนั้นสามารถเห็นได้เด่นชัดเมื่อเขาอายุน้อย เห็นได้จากห้องนอนของเขาที่เป็นเหมือนสตูดิโอศิลปะ ซึ่งเขามักจะวาดภาพตัวละครจากการ์ตูนและหนังที่เขาชื่นชอบ เช่นอควาแมน,Creature from the Black Lagoon และตัวละครการ์ตูนดิสนีย์ เช่น โดนัลด์ ดั๊ก,มิกกี้ เมาส์และพลูโตได้เหมือนของจริง และเขาก็เริ่มสนใจในดนตรีตั้งแต่เด็กเช่นกัน เห็นได้จากการที่เขาเริ่มร้องเพลงตั้งแต่สองขวบ เมื่อสี่ขวบ โคเบนก็เริ่มร้องเพลง เล่นเปียโน อีกทั้งแต่งเพลงเกี่ยวกับการเดินทางของครอบครัวของเขาที่เดินทางไปยังสวนสาธารณะแถวบ้าน และเขายังฟังเพลงของเดอะราโมนส์ อีกทั้งร้องเพลง
เช่น Motorcyle Song ของอาร์โล กัทธรี Hey Jude ของเดอะบีตเทิลส์ Seasons in The Suns ของเทอร์รี แจ็กส์ และเพลงธีมของรายการของวงเดอะมังกีส์ เป็นต้น 
เสียชีวิต.
ในช่วงเวลาท้าย ๆ ของชีวิตเขา โคเบนติดยาเสพติด และได้รับความกดดันทั้งทางด้านอาชีพ รวมถึงเรื่องครอบครัวจากภรรยาเขาที่เป็นนักดนตรี คอร์ตนีย์ เลิฟ จนเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1994 มีรายงานข่าวว่าพบศพของโคเบนเสียชีวิตอยู่ที่บ้านของเขาในซีแอตเทิล โดยรายงานระบุอย่างเป็นทางการว่ายิงตัวตายด้วยกระสุนเข้าที่ส่วนหัว เหตุการณ์การเสียชีวิตของเขากลายเป็นที่สนใจและถกเถียงกัน ตั้งแต่ก่อตั้งวงเนอร์วานา โดยที่โคเบนเป็นนักแต่งเพลง วงสามารถขายอัลบั้มได้ถึง 25 ล้านอัลบั้มในสหรัฐอเมริกา และ 50 ล้านอัลบั้มทั่วโลก 
หนังสือหรือภาพยนตร์ที่กล่าวถึง.
เคิร์ต โคเบนถูกใส่เป็นตัวละครในวิดิโอเกม Guitar Hero 5
ชีนา อีสตัน

ชีนา อีสตัน  เกิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1959 เป็นนักร้อง นักแสดงชาวสก็อต มีชื่อเสียงจากตอนในรายการโทรทัศน์สหราชอาณาจักรชุด "The Big Time" ซึ่งบันทึกเรื่องราวความพยายามในการเซ็นสัญญาแผ่นเสียง จนเธอได้เซ็นสัญญากับอีเอ็มไอ
อีสตันถือเป็นศิลปินหญิงจากสหราชราชอาณาจักรคนเดียวที่มีสองซิงเกิล ("9 to 5" – หรืออีกชื่อในสหรัฐอเมริกาว่า "Morning Train" – และ "Modern Girl") ที่ติดชาร์ตท็อป 10 ในสหราชอาณาจักรในเวลาเดียวกัน โดยในสหราชอาณาจักรเธอมีซิงเกิลติดท็อป 40 อยู่ 8 ซิงเกิลและ มี 3 อัลบั้มที่ติดท็อป 40 อัลบั้ม
อีสตันยังได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 2 ครั้งและมียอดขาย 4 ล้านชุดอัลบั้ม เฉพาะในสหรัฐอเมริกาอย่างเดียว และ 20 ล้านชุดทั่วโลก เธอมีผลงานสตูดิโออัลบั้ม 16 ชุด ออกซิงเกิล 23 ซิงเกิล ซึ่งติดท็อป 40 ในบิลบอร์ดฮ็อต 100 อยู่ 15 ซิงเกิล ชีนา อีสตันยังถือเป็นศิลปินคนเดียวในสถิติชาร์ตบิลบอร์ตที่ติดท็ฮป 3 ในชาร์ตหลักอย่าง อเดาต์คอนเทมโพแรรี,แดนซ์, ป็อป, คันทรี และอาร์แอนด์บี
ทิมบาแลนด์

ทิโมที เซเชรี มอสลีย์  หรือที่รู้จักในชื่อ ทิมบาแลนด์  เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1971 เป็นโปรดิวเซอร์เพลง นักร้อง แร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ทิมบาแลนด์ร่วมผลิตผลงานอัลบั้มและซิงเกิลให้กับหลายศิลปินตั้งแต่กลางทศวรรษ 1990 จนถึงปัจจุบัน
ทิมบาแลนด์ได้รับเครดิตเต็มจากผลงานครั้งแรกในปี 1996 กับอัลบั้ม "Ginuwine...the Bachelor" ให้กับศิลปินอาร์แอนด์บีที่ชื่อ จินูไวน์ ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จทั้งด้านยอดขายและคำวิจารณ์ หลังจากนั้นเขาประสบความสำเร็จจากผลงานของอาไลยาห์ในปี 1996 ชุด "One in a Million" และของมิสซี เอลเลียต ในปี 1997 ชุด "Supa Dupa Fly" จากนั้นทิมบาแลนด์ก็มีชื่อเสียงจากการเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินแนวอาร์แอนด์บีและฮิปฮอป เขายังมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง ซึ่งมักจะร่วมงานกับ Magoo และในระหว่างปี 2003 และปี 2005 เขาทำงานร่วมกับแบรนดี้ จากนั้นทำงานร่วมกับเจย์-ซี และบับบา สปาร์กซ์ ทิมบาแลนด์ยังมีรายได้กว่า 22 ล้านเหรียญสหรัฐในปี 2008
ไวต์ลายส์

ไวต์ลายส์  เป็นวงอัลเทอร์เนทีฟร็อก จาก Ealing ในเวสต์ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ปัจจุบันเซ็นสัญญากับฟิกชันเรคอร์ด หรือเป็นที่รู้จักในอีกชื่อว่า เฟียร์ออฟฟลายอิง  ประกอบด้วยสมาชิก แฮร์รี แม็กวีจ (ร้องนำ, กีตาร์) ชาร์ลส เคฟ (กีตาร์เบสและร้องประสาน) และแจ็ก ลอว์เรนซ์-บราวน์ (กลอง) วงออกซิงเกิลมา 4 ซิงเกิลคือ "Unfinished Business", "Death", "To Lose My Life" และ "Farewell to the Fairground" และมีผลงานอัลบั้มชุดแรกชุด "To Lose My Life..." ออกวางขายเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2009 สามารถขึ้นชาร์ตในสัปดาห์แรกในยูเคอัลบั้มชาร์ตที่อันดับ 1
โมทาวน์

โมทาวน์เรเคิดส์  เป็นค่ายเพลง ก่อกำเนิดในดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งโดยเบอร์รี กอร์ดี จูเนียร์ เมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1959 ในชื่อ แทมลาเรเคิดส์ (Tamla Records)
โมทาวน์ยังมีบทบาทสำคัญในการผสานเพลงป็อปหลากเชื้อชาติ โดยเป็นค่ายเพลงแรกที่มีเจ้าของเป็นคนแอฟริกัน-อเมริกัน และมีศิลปินส่วนใหญ่เป็นศิลปินชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ที่ประสบความสำเร็จข้ามมายังเพลงป็อป ในทศวรรษ 1960 โมทาวน์ประสบความสำเร็จกับเพลงที่ทำในลักษณะโซลเป็นหลัก ที่เรียกว่า เดอะโมทาวน์ซาวด์ ซึ่งเป็นประเภทหนึ่งของดนตรีโซล ที่ได้รับอิทธิพลเด่นชัดจากเพลงป็อป
โมทาวน์ออกผลงานหลากหลายแนวเพลง ถึงแม้ว่าพวกเขาจะมีชื่อเสียงจากเพลงแนวอาร์แอนด์บี โซล ฮิปฮอป และป็อป ในปี 1972 โมทาวน์ได้ย้ายจากดีทรอยต์มายังลอสแอนเจลิส และยังถือเป็นบริษัทอินดี้จนเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1988 เมื่อกอร์ดีได้ขายบริษัทให้กับ เอ็มซีเอ และบอสตันเวนเจอร์ส ซึ่งจากนั้นเปลี่ยนไปเป็นบริษัทโพลีแกรมในปี 1994 มีสำนักงานหลักในนิวยอร์กซิตี ปัจจุบันโมทาวน์เรเคิดส์ เป็นค่ายย่อยของ เดอะยูนิเวอร์ซัลโมทาวน์/ยูนิเวอร์ซัลรีพับลิกกรุป ซึ่งย่อยมาจากยูนิเวอร์ซัลกรุป
พระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าฟีลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส (หรือ) (เมษายน–มิถุนายน ค.ศ. 1268 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1314) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1285 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1314 และเนื่องจากทรงอภิเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีโจนที่ 1 แห่งนาวาร์ ทำให้ทรงเป็นพระเจ้าฟีลิปที่ 1 แห่งราชอาณาจักรนาวาร์ และเคานท์แห่งชองปาญด้วย 
พระเจ้าฟีลิปที่ 4 เสด็จพระราชสมภพเมื่อราวเดือนเมษายนถึงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1268 ที่พระราชวังฟองแตงโบลในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟีลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศสและ พระราชินีอิสซาเบลลา 
พระเจ้าฟีลิปที่ 4 ทรงได้รับพระนามว่า “le Bel” เพราะมีพระโฉมงาม แต่แท้จริงพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ที่ทะเยอทะยานและมีความชาญฉลาดในการปกครอง รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยของการเริ่มรวมอำนาจเข้าสู่ส่วนกลางของฝรั่งเศส จากที่เคยเป็นสังคมแบบขุนศึกศักดินามาก่อน พระเจ้าฟีลิปปกครองโดยอาศัยข้าราชบริพารที่มีทักษะความสามารถสูง เช่น กิโยม เดอ โนกาเร (Guillaume de Nogaret) แทนที่จะอาศัยขุนศึกบารอน พระองค์แสวงหาความเด็ดขาดในอำนาจของสถาบันกษัตริย์โดยการใช้สงครามกดดันขุนศึกใต้ปกครอง และจำกัดการใช้วิธีปกครองแบบศักดินา นอกจากนี้พระองค์ยังขวนขวายให้พระประยูรญาติของพระองค์ได้ครองราชบัลลังก์ในประเทศต่าง ๆ ทั่วยุโรป ความทะเยอทะยานนี้ทำให้พระองค์ทรงมีอิทธิพลในการเมืองระหว่างประเทศสูง และภายใต้รัชสมัยของพระองค์ฝรั่งเศสได้ขยายดินแดนออกไปทางตะวันออกผ่านการรวบรวมเอาพื้นที่ปกครองศักดินา (fief) ที่กระจัดกระจายกันเข้ามาไว้ในอาณัติ การแสวงหาอำนาจที่เด็ดขาดของราชบัลลังก์ทำให้พระองค์พยายามเข้าควบคุมสถาบันสงฆ์ในฝรั่งเศสและนำไปสู่ความขัดแย้งกับสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 (Pope Boniface VIII) เหตุการณ์นี้นำไปสู่สมณสมัยอาวีญง ซึ่งเป็นช่วงที่พระสันตปาปาทรงประทับอยู่ ณ เมืองอาวีญง ราชอาณาจักรฝรั่งเศส แทนที่จะเป็นกรุงโรม
ความขัดแย้งทางทหารที่รู้จักกันดีที่สุดในรัชสมัยของพระเจ้าฟีลิปที่ 4 คือสงครามกับพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ ในช่วงเดียวกันนี้พระองค์ยังได้เข้าเป็นพันธมิตรกับราชอาณาจักรสกอตแลนด์ ซึ่งเริ่มในรัชสมัยของจอห์น บัลลิออลเพื่อต่อต้านแผนการรุกรานฝรั่งเศสของพระเจ้ากรุงอังกฤษ
พระเจ้าฌ็องที่ 1 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าฌ็องที่ 1 แห่งฝรั่งเศส พระราชสมัญญา ผู้สมภพหลังสิ้นพระบิดา (,) (15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316 - 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสเพียงห้าวันระหว่างวันที่ 15 พฤศจิกายน จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316 
พระเจ้าฌ็องที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316 ที่ปารีส ในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส และ พระราชินีเคลเม็นเชีย พระเจ้าฌ็องเสด็จพระราชสมภพหลังจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคตไปแล้ว และทรงมีพระชนม์ชีพอยู่เพียงห้าวันก็เสด็จสวรรคต มีผู้เชื่อกันว่าพระปิตุลาทรงมีส่วนในการเสด็จสวรรคตของพระองค์เพื่อชิงราชบัลลังก์จากพระองค์โดยการขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศส บ้างก็ว่าพระเจ้าฟิลิปมีพระราชโองการให้ลักพาตัวพระเจ้าฌ็องและแทนที่ด้วยเด็กที่เสียชีวิตไปแล้ว ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1350 ชายชื่อจานนิโน ดิ กูชชิโอ (Giannino di Guccio) อ้างตัวว่าเป็นพระเจ้าฌ็องที่บริเวณโปรวองซ์ แต่ก็ถูกจับเข้าคุกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1360 และเสียชีวิตในคุก
พระเจ้าฌ็องทรงปกครองราชอาณาจักรเพียงห้าวันโดยมีพระปิตุลาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ พระบรมศพของพระองค์ถูกบรรจุที่มหาวิหารแซงต์เดอนีส์ พระปิตุลาขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศส
สโมสรฟุตบอลจังหวัดนครศรีธรรมราช

สโมสรฟุตบอลจังหวัดนครศรีธรรมราช หรือ ร่อนพิบูลย์ เอฟซี เป็นสโมสรฟุตบอลในประเทศไทย เป็นทีมจากจังหวัดนครศรีธรรมราช ได้เข้ามาร่วมเล่นในลีกภูมิภาค ภาคใต้ 2552
ประวัติสโมสร.
จังหวัดนครศรีธรรมราชจัดว่าเป็นจังหวัดที่ใหญ่และมีประชากรมากที่สุดของภาคใต้ ซึ่งในอดีตจังหวัดนครศรีธรรมราชคือมหาอำนาจลูกหนังทีมหนึ่งของภาคใต้ สร้างนักเตะชื่อดังมาแล้วมากมาย ไม่ว่าจะเป็น บุญนำ สุขสวัสดิ์ นันทปรีชา คำแหงศิริพงษ์ ศิริรัตน์ นันทวัฒน์ จิตตรง อมฤต เอกวงศ์ สมศักดิ์ น้อยหีด อุดมศักดิ์ ยี่ระเหม เป็นต้น ส่วนทีมจังหวัดก็ไม่น้อยหน้าเพราะเคยได้เข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลยามาฮ่าไทยแลนด์คัพมาแล้ว ถึงแม้จะได้เพียงรองแชมป์ แต่ตำแหน่งนักฟุตบอลยอดเยี่ยมก็ตกเป็นของ อนิรุจน์ กลับดี ซึ่งก็สร้างความภูมิใจให้กับชาวนครฯเป็นอย่างมาก 
ทว่าในระยะหลายปีที่ผ่านมาวงการฟุตบอลนครศรีธรรมราช เหมือนว่าจะหายไปจากสาระบบของวงการฟุตบอลไทย นักเตะของจังหวัดนครศรีธรรมราชกระจัดกระจายไปเล่นให้กับทีมต่างๆ ทั้งในสโมสรที่กรุงเทพหรือจังหวัดอื่นๆอย่างมากมาย ในขณะที่ทีมฟุตบอลเองแทบจะไม่ประสบความสำเร็จถึงแม้จะเป็น การแข่งขันฟุตบอลในรายการต่างๆของภาคใต้ก็ตามที จนกระทั่งปี2552 ทางสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยได้ดำเนินการจัดการแข่งขันฟุตบอลลีกภูมิภาคขึ้นมาแทนการแข่งขันฟุตบอลโปรลีก ที่ต้องแข่งรอบคัดเลือกภายในภาคขึ้นมาก่อนที่จะไปแข่งรอบสุดท้ายกับตัวแทนจากทั่วประเทศอีกครั้งซึ่งก็เป็นโอกาสดี ที่ทีมนครศรีธรรมราชจะได้กลับเข้าสู่วงการลูกหนังระดับประเทศอีกครั้ง 
การเตรียมทีมนครศรีธรรมราชได้ถูกกำหนดขึ้นอย่างไม่เป็นระบบจาก นายชัยชนะ เดชเดโช ลูกชายของอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช นายวิฑูรย์ เดชเดโช รับหน้าที่ประธานสโมสรนครศรีธรรมราชเอฟซี ใช้งบกว่า5ล้านบาท ด้วยการคัดนักเตะจากฟุตบอล อบจ.คัพ ภายในจังหวัด และเรียกนักเตะที่เป็นสายเลือดจังหวัดนครศรีธรรมราชที่กระจัดกระจายอยู่กับทีมต่างๆ กลับมารับใช้บ้านเกิดโดยให้เก็บตัวฝึกซ้อมร่วมกันภายในสนามฟุตบอลองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช ที่อำเภอร่อนพิบูลย์ ซึ่งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดเพียง30กิโลเมตร และมอบหมายให้อดีตนักเตะดังในอดีต อย่าง โค้ชปอ ศิริพงษ์ ศิริรัตน์ ทำหน้าที่เป็นเฮดโค้ช โดยช่วงเช้าจะซ้อมกันตั้งแต่เวลา 7.00 -9.00น. ช่วงบ่าย 16.00-18.30น. ทุกวันไม่เว้นแม้วันอาทิตย์ 
ด้วยจุดไม่เด่นของทีมนครศรีธรรมราชเอฟซี ที่ประกอบไปด้วยผู้เล่นที่อายุยังน้อย เฉลี่ยทั้งทีมแค่25ปี นักเตะไม่อยู่ด้วยกัน ไม่มีความสามัคคีภายในทีม ถือว่าเป็นจุดไม่เด่นของนักเตะชุดนี้ คือปัจจัยสำคัญที่จะนำพาทีมนครศรีธรรมราช ขึ้นสู่ดิวิชั่น1ภายในเวลารวดเร็ว ตามความปรารถนาของผู้จัดการทีม สัญชัย แซ่ลิ้ม ที่จะมอบให้กับชาวเมืองคอนทีม นครศรีธรรมราช เอฟ ซี ฉายา 12นักษัตร สนามเหย้า สนามฟุตบอลขององค์การบริหารส่วนจังหวัด อำเภอร่อนพิบูลย์ ความจุ 500คน ชุดเหย้า เสื้อเหลือง กางเกงน้ำเงิน ชุดเยือน เสื้อขาว กางเกงแดง
สโมสรฟุตบอลนครศรีธรรมราช เริ่มต้นความยิ่งใหญ่ในปี พ.ศ. 2541 ที่สโมสรแห่งนี้ได้รองแชมป์ฟุตบอลยามาฮ่าไทยแลนด์คัพ ครั้งที่ 14 โดยเข้าไปชิงชนะเลิศฟุตบอลยามาฮ่าไทยแลนด์คัพ ครั้งที่ 14 ในวันที่ 2 เมษายน 2541 ที่สนามกีฬาศูนย์เยาวชนกรุงเทพมหานคร (ไทย-ญี่ปุ่น) ดินแดง ซึ่งแพ้ให้กับกับสโมสรฟุตบอลกรุงเทพมหานคร(สโมสรฟุตบอลสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์)ไป 0-1 โดยในการแข่งขันครั้งนี้สโมสรฟุตบอลนครศรีธรรมราชได้สร้างปรากฏการณ์ในนัดชิงชนะเลิศคือกองเชียร์ที่เป็นคนนครศรีธรรมราชและคนใต้แห่เข้าไปชมเกมนี้กันอย่างล้นหลาม
รายชื่อทีมงานชุดปัจจุบัน.
ชุด ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2553
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
ชุด ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 2554
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ซูชิ แพ็ค

ซูชิ แพ็คหรือกระบวนการซูชิเป็นเป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศสหรัฐอเมริกา ออกอากาศทุกเย็นวันจันทร์ 19.00 ในช่วง"นิว มันเดย์" ช่อง Cartoon Network หรือทรูวิชั่นส์ระบบอนาล็อกช่อง 29 และระบบดิจิตอลช่อง 32 ปัจจุบันเป็นการ์ตูนที่เพิ่งเข้ามาใหม่พร้อมกับชาวเดอร์
เรื่องโดยย่อ.
กลุ่มซูชิ แพ็คฮีโร่ขนาดจิ๋วเท่ากับซูชิทั้ง 5 มีหน้าที่พิทักษ์เมือง แม้พวกเขาจะต้องพบกับปัญหาอยู่บ่อยครั้ง แต่พวกเขาก็เอาตัวรอดมาได้ โดยมี"เบ็น"เจ้าของร้านฟาสต์ฟู้ดเป็นผู้แนะนำทางแก่พวกเขา
ตัวละคร.
 ฝ่ายฮีโร่ 
สีประจำตัว : "สีม่วง" 
ซูชิหัวหน้ากลุ่ม มีพลังสมาธิและจิตที่สงบ
สีประจำตัว : "สีน้ำเงิน" 
ซูชิปลาหมึก 6 แขนมีพลังหมุนเหวี่ยงและระบายสี
สีประจำตัว : "สีชมพู" 
ซูชิปูหัวแข็ง มีก้ามและมีพลังสูงมาก หัวสามารถทนการกระแทกได้
สีประจำตัว : "สีส้ม" 
ซูชิปลาแซลม่อนใจร้อน มีพลังยิงซอสร้อน
สีประจำตัว : "สีเขียว" 
ซูชิมัสตาร์ดเผ็ดตัวเล็กและขี้น้อยใจที่สุดในกลุ่ม ชอบความร้อนมีพลังยิงไฟ
เจ้าของร้านแฮมเบอร์เกอร์ซึ่งเป็นที่อยู่ของเหล่าซูชิ คอยให้คำปรึกษาแก่ทั้ง 5
ภาษาตุรกีออตโตมัน

ภาษาตุรกีออตโตมัน (lisân-ı Osmânî, ;) เป็นรูปแบบหนึ่งของภาษาตุรกีที่เคยเป็นภาษาในการปกครองและภาษาเขียนในจักรวรรดิออตโตมัน เป็นภาษาที่มีคำยืมจากภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียมาก เขียนด้วยอักษรอาหรับ ภาษานี้ไม่เป็นที่เข้าใจในหมู่ชาวตุรกีที่มีการศึกษาต่ำ อย่างไรก็ตาม ภาษาตุรกีที่ใช้พูดในทุกวันนี้ได้รับอิทธิพลจากภาษาตุรกีออตโตมันเช่นกัน
ในช่วงจุดสูงสุดของอำนาจออตโตมันเมื่อ (ป. คริสต์ศตวรรษที่ 16) ศัพท์ต่างชาติในวรรณกรรมตุรกีในจักรวรรดิออตโตมันมีจำนวนมากกว่าศัพท์ตุรกีดั้งเดิม โดยในบางข้อความมีศัพท์ภาษาอาหรับและเปอร์เซียมากถึงร้อยละ 88
โครงสร้าง.
เช่นเดียวกับภาษากลุ่มเตอร์กิกอื่น ๆ ที่ใช้พูดในหมู่ชาวมุสลิม คำยืมภาษาอาหรับไม่ได้เกิดจากการติดต่อกันโดยตรงระหว่างภาษาตุรกีออตโตมันกับภาษาอาหรับ แต่มีหลักฐานว่ามาจากการเปลี่ยนเสียงตามแบบภาษาเปอร์เซียสำหรับคำที่ยืมมาจากภาษาอาหรับ การที่ยังคงรักษาการลักษณะการออกเสียงของการยืมคำจากภาษาอาหรับแบบนี้ไว้ได้ แสดงว่ามีการแพร่หลายของผู้พูดภาษาเปอร์เซียที่มีคำจากภาษาอาหรับอยู่มากเข้ามาในบริเวณนี้ ก่อนการก่อตั้งจักรวรรดิออตโตมัน ชนกลุ่มนี้เคยอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเปอร์เซียก่อนจะอพยพมาทางตะวันตกเข้ามายังบริเวณที่ชนเผ่าเตอร์กอาศัยอยู่ ภาษาตุรกีออตโตมันมีคำยืมภาษาอาหรับที่มีรูปแบบของภาษาเปอร์เซียในแบบเดียวกับภาษากลุ่มเตอร์กิกอื่นๆที่เคยมีการติดต่อค้าขายกับชาวอาหรับเช่น ภาษาตาตาร์และภาษาอุยกูร์
ภาษาตุรกีออตโตมันมี 3 ระดับคือ
คนที่ใช้ภาษาทั้งสามระดับจะมีจุดประสงค์ต่างกัน ตัวอย่างเช่น อาลักษณ์จะใช้คำจากภาษาอาหรับ Arabic asel (عسل) เพื่อหมายถึงน้ำผึ้งเมื่อเขียนเอกสาร แต่จะใช้คำพื้นเมืองภาษาตุรกี bal เมื่อต้องการซื้อน้ำผึ้ง
ประวัติศาสตร์.
ภาษาตุรกีออตโตมันแบ่งเป็นสามยุคคือ 
การเปลี่ยนรูปของภาษา.
ใน พ.ศ. 2471 หลังจากการสิ้นสุดของจักรวรรดิออตโตมันหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 และมีการจัดตั้งสาธารณรัฐตุรกี ได้มีการเปลี่ยนรูปของภาษาโดยมุสตาฟา เกมาล อตาเตอร์ก โดยการแทนที่คำยืมภาษาเปอร์เซียและภาษาอาหรับด้วยคำดั้งเดิมในภาษาตุรกีที่มีความหมายเหมือนกัน และใช้อักษรละตินแทนอักษรอาหรับ ถือเป็นการสร้างภาษาตุรกีรูปแบบใหม่ เพื่อสร้างเอกลักษณ์ของชาติในยุคหลังจักรวรรคิออตโตมัน
มรดก.
ภาษาตุรกีออตโตมันไม่ถือว่าเป็นบรรพบุรุษของภาษาตุรกีสมัยใหม่ ความแตกต่างที่สำคัญของภาษาตุรกีทั้งสองแบบนี้คือการสร้างคำประกอบตามแบบไวยากรณ์ภาษาอาหรับและภาษาเปอร์เซียในภาษาแบบออตโตมัน ตัวอย่างเช่น คำว่า takdîr-i ilâhî เป็นการสร้างคำแบบภาษาเปอร์เซีย ภาษาตุรกีสมัยใหม่จะเป็น ilâhî takdîr
ระบบการเขียน.
ภาษาตุรกีออตโตมันส่วนใหญ่เขียนด้วยอักษรตุรกีออตโตมัน ("elifbâ") ซึ่งเป็นรูปแบบหนึ่งของชุดตัวอักษรเปอร์เซีย-อาหรับ บางครั้งชาวอาร์มีเนีย ชาวกรีก และชาวยิวก็ใช้อักษรของตนเอง (ดูภาษาตุรกีคารามันลือ สำเนียงหนึ่งของออตโตมันที่เขียนด้วยอักษรกรีก)
การทับศัพท์.
ระบบการทับศัพท์ของ İslâm Ansiklopedisi กลายเป็นมาตรฐาน"โดยพฤตินัย"ในตะวันออกศึกษา สำหรับการทับศัพท์อักษรตุรกีออตโตมัน และพจนานุกรมของ Karl Steuerwald กับ Ferit Develioğlu กลายเป็นมาตรฐานในการทับศัพท์ จากนั้น Deutsche Morgenländische Gesellschaft (DMG) นำเสนอระบบการทับศัพท์อีกแบบสำหรับภาษาเตอร์กิกที่เขียนด้วยอักษรอาหรับ ไม่มีความแตกต่างใด ๆ ในระบบการทับศัพท์ระหว่าง İA กับ DMG 
การศึกษาเกี่ยวกับภาษาตุรกีออตโตมัน.
ในปัจจุบันยังมีการเรียนการสอนภาษาตุรกีออตโตมันอยู่ทั่วโลก ชาวตุรกียังคงเรียนภาษานี้ในฐานะภาษาคลาสสิกที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์
กลุ่มภาษาปาปัว

กลุ่มภาษาปาปัว เป็นกลุ่มของภาษาที่ใช้พูดในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกที่ไม่ใช่ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนและกลุ่มภาษาออสเตรเลียซึ่งเป็นการจัดกลุ่มที่ไม่ได้เน้นถึงความสัมพันธ์ทางด้านพันธุกรรมหรือภาษาศาสตร์ การรวมกลุ่มนี้ถูกตั้งขึ้นครั้งแรกโดย Sidney Herbert เมื่อ พ.ศ. 2435 โดยมีผู้พูดประมาณ 4 ล้านคน
ลักษณะของภาษา.
กลุ่มภาษาปาปัวส่วนใหญ่ใช้พูดในบริเวณเกาะนิวกินี (ซึ่งถูกแบ่งเป็นประเทศปาปัวนิวกินีและจังหวัดปาปัวกับจังหวัดปาปัวตะวันตกของอินโดนีเซีย) นอกจากนั้น ยังมีผู้พูดในหมู่เกาะบิสมาร์ก เกาะบูเกนวิลล์ และหมู่เกาะโซโลมอนทางตะวันออก และในฮัลมาเฮรา เกาะติมอร์ และหมู่เกาะอาโลร์ทางตะวันตก ภาษาเมเรียม มิร มีผู้พูดตามแนวชายแดนของออสเตรเลีย ทางตะวันออกของช่องแคบทอร์เรส เป็นกลุ่มภาษาปาปัวเพียงภาษาเดียวที่ได้รับการยอมรับให้เป็นภาษาราชการในติมอร์-เลสเต
เกาะนิวกินีถือว่าเป็นบริเวณที่มีความหลากหลายของภาษามากแห่งหนึ่งของโลก นอกจากกลุ่มภาษาออสโตรนีเซียนแล้ว ยังมีภาษาเอกเทศอีกเกือบ 800 ภาษา ที่แบ่งเป็นกลุ่มย่อยๆ ได้เกือบ 60 กลุ่ม ที่ไม่มีความเกี่ยวข้องที่ชัดเจนกับกลุ่มภาษาอื่น กลุ่มของภาษาที่ใหญ่ที่สุดในบริเวณนี้คือกลุ่มภาษาทรานส์-นิวกินีที่ประกอบด้วยกลุ่มภาษาปาปัว ซึ่งพบในบริเวณที่สูงของเกาะนิวกินี การศึกษากลุ่มภาษาปาปัวทำได้ไม่เกินหนึ่งในสี่และต้องมีการความสัมพันธ์กับกลุ่มภาษานี้ต่อไป
หลายภาษาในเกาะโฟลเร็ซและเกาะใกล้เคียงโดยเฉพาะเกาะซาวู เคยถูกจัดเป็นภาษาในตระกูลออสโตรนีเซียน แต่มีคำศัพท์พื้นฐานที่ไม่อยู่ในตระกูลออสโตรนีเซียนจำนวนมาก ซึ่งอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการยืมคำระหว่างกัน
พินัยกรรม

พินัยกรรม  หมายถึง นิติกรรมซึ่งบุคคลแสดงเจตนากำหนดการเผื่อตายในเรื่องทรัพย์สินของตน หรือในการต่าง ๆ อันจะให้เกิดเป็นผลบังคับได้ตามกฎหมายเมื่อตนตายแล้ว
เกมบันไดงู

เกมบันไดงู  เป็นเกมกระดานเด็กเล่นชนิดหนึ่ง เล่นโดยผู้เล่นสองคนขึ้นไป บนตารางช่องสี่เหลี่ยมที่มีตัวเลขกำกับ ซึ่งขนาดของตารางนั้นแตกต่างกันออกไป (ปกติแล้วจะเป็น 8×8, 10×10 หรือ 12×12) ในบางช่องจะมี "บันได" พาดเชื่อมกันระหว่างสองช่อง และมี "งู" เชื่อมระหว่างสองช่องเช่นกัน โดยบันไดและงูจำนวนหนึ่งจะพาดผ่านแทบทั่วทั้งกระดานอย่างไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัว ซึ่งจะมีผลต่อการเดินไปตามช่องระหว่างเล่น
วิธีการเล่น.
ผู้เล่นทอดลูกเต๋า แล้วเดินไปตามช่องที่ทำไว้ตามแต้มบนลูกเต๋า หากตกช่องบันไดก็ให้ขึ้นไปสุดบันได หากตกช่องที่มีงู ให้ลงมาจากปากงูไปยังหางงู หากตกช่องที่มีข้อความให้ทำตามข้อความ หรือหยิบบัตรกฎเพื่อทำตามกฎที่เขียนไว้ ผลัดกันทำเช่นนี้ จนกว่าจะไปถึงเส้นชัย
ที่เปิดขวด

ที่เปิดขวด เป็นอุปกรณ์ที่ประดิษฐ์ขึ้นหลังจากผลิตขวดที่มีการผนึกแบบฝาจีบ เพื่อการเปิดสำหรับบริโภคน้ำในขวด ใช้หลักการคานงัดแบบฟิสิกส์
จะมีขนาดใหญ่และมีที่จับ ทำการเหล็กเป็นส่วนมาก ส่วนปลายมีการเจาะช่องสำหรับ สอดฝาเพื่องัดออกจากขวด
เป็นการใช้เหล้กหลอมแต่มีลักษณะเล็ก มีส่วนงัดทางปลาย ลักษณะหักเข้าด้านในเพื่อให้งัดกับฝาขวด 
เป็นเหล็กหลอมที่ขึ้นรูปแบบสามเหลี่ยมเจาะช่องเพื่อสอดฝาขวด แต่ติดผนัง ใช้แรงการงัดจากขวดแทน
อเล็กซานเดอร์ คันนิงแฮม

เซอร์อเล็กซานเดอร์ คันนิงแฮม (Sir Alexander Cunningham) (23 มกราคม ค.ศ. 1814 – 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1893) เป็นนักโบราณคดีชาวอังกฤษ เคยดำรงตำแหน่งเป็นนายพลและวิศวกรแห่งกองทัพสหราชอาณาจักร เขาเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะ "บิดาแห่งการสำรวจโบราณคดีอินเดีย"
ประวัติ.
อเล็กซานเดอร์ คันนิงแฮม เกิดในลอนดอน ในปี ค.ศ. 1814 หลังจบการศึกษาเมื่ออายุ 19 ปี เขาได้เดินทางไปรับหน้าที่เป็นวิศวกรของรัฐบาลอินเดียในสมัยยังเป็นอาณานิคมของอังกฤษ และได้รับยศแรกเป็นร้อยตรี หลังจากเขาเดินทางมาอินเดีย งานโบราณคดีของอินเดียได้ก้าวหน้าไปอย่างมาก เนื่องจากเขาสนใจขุดค้นสำรวจทางโบราณคดีของอินเดีย นอกจากนี้ เขายังค้นพบพุทธสถานโบราณจำนวนมากในอินเดีย ทำให้สังเวชนียสถานในอินเดียเป็นที่รู้จักของคนทั่วโลกอีกครั้ง นับแต่การเสื่อมไปของศาสนาพุทธเมื่อพันกว่าปีก่อน
ตลอดชีวิตการทำงานของเขา เขาได้รับตำแหน่งและเจริญในหน้าที่การงานและได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ยกย่องมากมาย เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1893 ปัจจุบัน เขาเป็นที่รู้จักในฐานะเป็น บิดาแห่งการโบราณคดีอินเดีย
แผนการดอวส์

แผนการดอวส์  เป็นความพยายามของฝ่ายพันธมิตรภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่จะเก็บหนี้ค่าปฏิกรรมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจากเยอรมนี โดยได้ชื่อมาจากคณะกรรมการดอวส์ ซึ่งนำโดย ชาร์ลส์ จี. ดอวส์ ว่า เมื่อเวลาผ่านไปห้าปี แผนการยังได้ถูกร่างขึ้นมาในปี ค.ศ. 1929 ขึ้นมาใช้ทดแทนแผนการดอวส์
เบื้องหลัง.
การหยุดชำระหนี้ของเยอรมนี.
จากผลของสนธิสัญญาแวร์ซายส์ (1919) ฝ่ายพันธมิตรได้กำหนดให้เยอรมนีต้องจ่ายค่าปฏิกรรมสงครามให้แก่ฝ่ายพันธมิตร โดยที่ปริมาณเงินที่เยอรมนีต้องจ่ายตามสนธิสัญญาแวร์ซายส์ (230,000 ล้านมาร์ก) ถูกพิสูจน์แล้วว่าเป็นจำนวนเงินที่มหาศาลจนเยอรมนีไม่อาจแบกรับภาระได้ และเนื่องจากสภาพเศรษฐกิจที่ตกต่ำในเยอรมนี เยอรมนจึงหยุดการชำระหนี้ในปี ค.ศ. 1923 โดยที่ฝรั่งเศสและเบลเยี่ยมได้ส่งกองทัพเข้าไปยึดครองแคว้นรูร์ทันควัน การยึดครองศูนย์กลางการผลิตถ่านหินและเหล็กกล้าทำให้ชาวเยอรมันโกรธแค้น และได้ต่อต้านการยึดครองดังกล่าว ซึ่งได้บั่นทอนเศรษฐกิจของเยอรมนีลงไปอีก และได้นำไปสู่สภาวะเงินเฟ้อครั้งใหญ่ในเวลาต่อมา
การจัดตั้งคณะกรรมการบาร์เคลย์.
เพื่อที่จะแก้ไขสถานการณ์ดังกล่าวและเพิ่มโอกาสในการที่เยอรมนีจะกลับมาชำระหนี้ค่าปฏิกรรมสงครามอีกครั้งหนึ่ง คณะกรรมการค่าปฏิกรรมสงครามฝ่ายพันธมิตรได้ทาบทาม ชาร์ลส์ จี. ดอวส์ และผู้ช่วยของเขา คลินตัน ซอร์เรล เพื่อหาหนทางในการแก้ไขปัญหาให้ลงตัวกับทุกฝ่าย ซึ่งก็ตอบตกลงที่จะให้ความร่วมมือ
คณะกรรมการดอวส์ โดยการสนับสนุนของอังกฤษและสหรัฐอเมริกา คณะผู้แทนประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญอย่างไม่เป็นทางการจำนวนสิบคน โดยมาจากเบลเยี่ยม อังกฤษ ฝรั่งเศส อิตาลีและสหรัฐอเมริกาประเทศละสองคน ซึ่งคณะกรรมการดังกล่าวได้รับมอบหมายให้หาหนทางในการแก้ไขปัญหาสำหรับการจัดเก็บหนี้ค่าปฏิกรรมสงครามของเยอรมนี ซึ่งกำหนดปริมาณเสียใหม่เป็น 132,000 ล้านมาร์ก ซึ่งรวมไปถึงประกาศที่ว่าสหรัฐอเมริกาตกลงที่จะให้เยอรมนีกู้เงิน เพื่อที่จะสามารถชำระหนี้ค่าปฏิกรรมสงครามให้กับอังกฤษและฝรั่งเศส
ใจความหลักของแผนการดอวส์.
ในข้อตกลง เมื่อเดือนสิงหาคม 1924 ได้มีการสรุปใจความหลักของแผนการดอวส์ดังนี้:
แผนการดอวส์ได้รับการตอบรับจากเยอรมนีเมื่อเดือนกันยายน 1924 ถึงแม้ว่าเศรษฐกิจเยอรมนีจะฟื้นตัวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว และสามารถชำระหนี้ค่าปฏิกรรมสงครามได้ทันที แต่ก็ให้ได้ชัดเจนว่า เยอรมนีไม่สามารถชำระหนี้ทั้งหมดในระยะยาวได้ ซึ่งในที่สุดแล้ว นำไปสู่ความล้มเหลวของแผนการดอวส์ และเปลี่ยนไปใช้แผนการยังแทน ในปี 1929
ผลของแผนการดอวส์.
แผนการดอวส์ได้เป็นการกระตุ้นเศรษฐกิจของเยอรมนีในระยะสั้น และยังเป็นการลดภาระจากค่าปฏิกรรมสงครามที่เยอรมนีต้องชำระ ทำให้ค่าเงินมีเสถียรภาพยิ่งขึ้น และมีการลงทุนเข้ามาจากต่างชาติมากขึ้น และให้เงินกู้แก่ตลาดเยอรมนี อย่างไรก็ตาม แผนการดังกล่าวทำให้เศรษฐกิจของเยอรมนีต้องผูกพันกับตลาดและเศรษฐกิจต่างประเทศ ดังนั้น เมื่อตลาดสหรัฐอเมริกาได้รับกระทบจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ทำให้เศรษฐกิจเยอรมนีตกต่ำอย่างหนักเช่นเดียวกับส่วนอื่น ๆ ของโลก
ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง วงจรของการกู้ยืมเงินจากสหรัฐอเมริกา ซึ่งตกเป็นหนี้ค่าปฏิกรรมสงครามกับประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรป ซึ่งต้องใช้หนี้ที่ตนติดค้างไว้กับสหรัฐอเมริกาอีกทอดหนึ่ง ทำให้เศรษฐกิจของโลกในขณะนั้นรวมศูนย์อยู่ที่สหรัฐอเมริกา
ส่วน ชาร์ลส์ จี. ดอวส์เป็นผู้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพในปี ค.ศ. 1925 ในฐานะเป็นผู้ริเริ่มแผนการดอวส์
อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน

อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน เป็นอุทยานที่ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ 2 จังหวัด คือ ในอำเภอน้ำปาด อำเภอท่าปลา อำเภอบ้านโคก จ.อุตรดิตถ์ และ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ ภูมิประเทศโดยรวมเป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนกันพื้นที่อุทยานมีความอุดมสมบูรณ์สูง มีป่าไม้มากมาย ได้แก่ ป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ ป่าดิบเขา และ ป่าดิบแล้ง โดยบริเวณอุทยานแห่งชาติลำน้ำน่านนี้เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำยมในจังหวัดแพร่ และเป็นแม่น้ำสาขาในแม่น้ำน่านที่ไหลลงสู่จ.อุตรดิตถ์ อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่านมีพื้นที่โดยรวมทั้งหมด 999.15 ตารางกิโลเมตร หรือ 624,468 ไร่เศษ โดยสรุปแล้วอุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่บนเหนือสันเขื่อนสิริกิติ์ในทางทิศเหนือ อุทยานแห่งลำน้ำน่านได้รับประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2541
ภูมิประเทศ.
สภาพพื้นที่ของอุทยานแห่งชาติลำน้ำน่านเป็นเทือกเขาสูงสลับซับซ้อนกัน มีเทือกเขาและดอยเขาหลายดอย ได้แก่ ดอยดอยแม่แนง ดอยสันผักเหียก ดอนสันผาหมู ดอยปางม่วงคำ ดอยผาตืบ ภูพระยาพ่อ ดอยจะคาน เขาหาดหล้า เขาหวยจันทร์ ภูม่อนกระต่าย ภูขอนแก่น และในบริเวณอุทยานยังเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำยมในจังหวัดแพร่ และเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสาขาของแม่น้ำน่าน จ.อุตรดิตถ์ แม่น้ำและห้วยสำคัญได้แก่ แม่สาย น้ำแม่แนง ห้วยอมถ้ำ ห้วยปันเงิน ห้วยห้วยผาเวียง ห้วยปูโล ห้วยจันทร์ ห้วยม่วง ห้วยกั้ง ห้วยวังคำ และห้วยทราย เป็น
ภูมิอากาศ.
บริเวณอุทยานแห่งชาติตั้งอยู่ในเขตลมมรสุมเขตร้อนชื้น มีอากาศอบอ้าวในฤดูร้อน และมีอากาศหนาวเย็นในฤดูหนาวซึ่งในอุทยานเหมาะแก่การท่องเที่ยวในช่วงฤดูหนาว
พันธุ์ไม้และสัตว์ป่านานาพรรณ.
ป่าในบริเวณอุทยานแบ่งออกเป็นทั้งหมด 4 เขต ได้แก่ ป่าเต็งรัง ป่าเบญจพรรณ ป่าดิบเขา และป่าดิบแล้ง มีไม้ทางเศรษฐกิจอยู่หลายชนิดได้แก่ ไม้เต็งรัง มะค่า แดง และไม้ชิงชัน ในเขตอุทยานแห่งชาติลำน้ำน่านยังมีสัตว์ป่าทั้งทางบกและทางน้ำหลากหลายชนิดได้แก่ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ นก ปลา กวาง เลียงผา หมูป่า หมีควาย หมีคน อีเห็น ลิง เม่น เสือปลา ไก่ฟ้า ไก่ป่า เต่าภูเขา งูชนิดต่าง ๆ และนกไม่น้อยอีกกว่า 200 ชนิด
จุดเด่นที่น่าสนใจ.
อุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน มีบริเวณการทำสวนเมี่ยง (ชา) ในท้องที่ อำเภอเมืองแพร่ จังหวัดแพร่ นอกจากนี้ยังมีอ่างเก็บน้ำเขื่อนสิริกิติ์และภูพญาพ่ออยู่ในพื้นที่ด้วย กิจกรรมการท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวนิยม ได้แก่ เล่นน้ำตก น้ำในแอ่งหรือลำน้ำ ล่องเรือ ศึกษาธรรมชาติ ขับรถชมทัศนียภาพและ ทิวทัศน์ธรรมชาติ และเที่ยวชมน้ำตก ซึ่งนักท่องเที่ยวสามารถเดินทางมา ท่องเที่ยวได้ตลอดทั้งปี
การเดินทาง.
ระยะทางจากตัวเมืองอุตรดิตถ์ ถึงอำเภอท่าปลา 35 กิโลเมตร ระยะทางจากอำเภอท่าปลา ถึงสำนักงานอุทยานแห่งชาติลำน้ำน่าน 14 กิโลเมตร สภาพถนนเป็นถนนลาดยาง 45 กิโลเมตร และถนนลูกรัง 4 กิโลเมตร
เขื่อนดินช่องเขาขาด

เขื่อนดินช่องเขาขาด อยู่ห่างจากอำเภอท่าปลา จังหวัดอุตรดิตถ์ในระยะทาง 4 กิโลเมตร เป็นเขื่อนที่สร้างปิดช่องเขา เพื่อกันไม่ให้น้ำในอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อนไหลออกมาทางช่องเขานี้ สันเขื่อนเป็นถนนที่มีท่าเรือสำหรับส่งปลา นอกจากนั้นยังมีเรือเอกชนบริการนำเที่ยวในอ่างเก็บน้ำ และเขื่อนดินช่องเขาขาดเป็นเขื่อนดินขนาดเล็กที่อยู่ในเขื่อนสิริกิติ์อีกบริเวณหนึ่ง บริเวณเขื่อนมีศาลาชมวิวเหนืออ่างเก็บน้ำ มีแปลงเกษตรทฤษฎีใหม่ ตามแนวพระราชดำริ
เขื่อนดินช่องเขาขาด เดิมชื่อ "แซดเดิ้ล" (Saddle) ก่อสร้างโดยกรมชลประทานตามโครงการพัฒนาลุ่มน้ำน่าน ก่อสร้างระหว่าง พ.ศ. 2506 แล้วเสร็จ พ.ศ. 2515 ปัจจุบันการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ได้เสริมหินทิ้งที่ตัวเขื่อนเพื่อเพิ่มความแข็งแรงและป้องกันการกัดเซาะของน้ำตลอดแนวตัวเขื่อนทั้งหมด
คริส ไพน์

คริสโตเฟอร์ ไวต์ลอว์ ไพน์ (เกิด 26 สิงหาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
ไพน์แสดงในภาพยนตร์เรื่องแรกของเขาในฐานะ Lord Devereaux ในเรื่อง "บันทึกรักเจ้าหญิงวุ่นลุ้นวิวาห์" (2004) และเป็นที่รู้จักจากการเล่นบท เจมส์ ที. เคิร์ก ใน "" (2009), "สตาร์ เทรค ทะยานสู่ห้วงมืด" (2013) และ"สตาร์ เทรค ข้ามขอบจักรวาล" (2016) รวมถึง Will Colson ใน "Unstoppable" (2010), Cinderella's Prince ใน "Into the Woods" (2014), แจ็ค ไรอัน ใน "Jack Ryan : Shadow Recruit" (2014), Toby Howard ใน "Hell or High Water" (2016), Bernie Webber ใน "The Finest Hours" (2016), Steve Trevor ใน "วันเดอร์ วูแมน" (2017), Dr. Alexander Murry ใน "ย่นเวลาทะลุมิติ " (2018), และ Robert the Bruce ใน "Outlaw King" (2018)
ประวัติ.
ชีวิตช่วงแรก.
ไพน์เกิดในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนียเป็นบุตรของ โรเบิร์ต ไพน์และ กวิน กิลฟอร์ด เขามีพี่สาว 1 คนชื่อแคเธอรีน เขามีเชื้อสายเวลช์และยิว จากทางฝั่งแม่ พ่อของเขาเป็นนักแสดงซึ่งเซ็นสัญญากับยูนิเวอร์ซัล ขณะที่แม่ของเขาก็เป็นนักแสดงและปัจจุบันยังฝึกเป็นนักจิตบำบัด ส่วนยายเขาเป็นนักแสดงชื่อ แอน กวิน และตาของเขา แมกซ์ เอ็ม กิลฟอร์ด นักกฎหมายฮอลลีวูด ไพน์จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ปริญญาภาษาอังกฤษ เขายังศึกษาในสหราชอาณาจักร ศึกษาภาษาอังกฤษที่ มหาวิทยาลัยลีดส์
อาชีพ.
ไพน์ เริ่มอาชีพการแสดงในปี 2003 กับตอนในซีรีส์ "ER" และในปีเดียวกันเขาก็ได้ปรากฏในตอนของ "The Guardian" และ "" ในปี 2004 เขามีผลงานใน "Why Germany?" ซึ่งเป็นภาพยนตร์สั้น และแสดงใน "บันทึกรักเจ้าหญิงวุ่นลุ้นวิวาห์" รับบทเป็นคนที่ตัวละครแสดงโดยแอนน์ แฮททาเวย์ หลงชื่นชอบ ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายเดือนสิงหาคมในปีนั้นและทำรายได้ดีในตารางบ็อกซ์ออฟฟิส ในปี 2005 ไพน์แสดงในตอนหนึ่งของซีรีส์เรื่อง "Six Feet Under" และแสดงในหนังอินดี้เรื่อง "Confession" มีออกขายเฉพาะในวิดีโอ และแสดงในภาพยนตร์สั้นเรื่อง "The Bulls"
ไพน์แสดงในภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "Surrender Dorothy" ซึ่งออกอากาศเมื่อต้นปี 2006 เขายังแสดงเป็นเจค ฮาร์ดิน ในภาพยนตร์อเมริกันเรื่อง "Just My Luck" ภาพยนตร์แนวโรแมนติกคอเมดี้ที่แสดงนำร่วมกับลินด์เซย์ โลแฮน ซึ่งรับบทเป็นแอชลีย์ อัลไบรต์ ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 เขายังแสดงในภาพยนตร์ตลกเรื่อง "Blind Dating" และหนังแอ็กชันเรื่อง "Smokin' Aces"
ในปี 2007 ไพน์ปฏิเสธที่จะรับบทในภาพยนตร์ดัดแปลงเรื่อง "White Jazz" ต่อมาเขาแสดงในบท เจมส์ ที. เคิร์ก ในภาพยนตร์ "สตาร์ เทรค"
หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551

หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551 เป็นหลักสูตรที่พัฒนาจากผลการวิจัยและการประเมินผลการใช้หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2544 โดยเน้นการปรับปรุงข้อผิดพลาดและอุปสรรคของการใช้หลักสูตรที่เกิดขึ้น หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานฉบับนี้ครอบคลุมการจัดการเรียนการสอนในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา โดยเริ่มใช้นำร่องครั้งแรกในปีการศึกษา 2552 และบังคับใช้ทั่วประเทศในทุกชั้นเรียนปีการศึกษา 2555 หลักสูตรฉบับนี้มีการปรับปรุงล่าสุดใน พ.ศ. 2560 อย่างไรก็ตามในปัจจุบันมีแนวโน้มที่จะยกเลิกหรือปรับหลักสูตรฉบับนี้ โดยกระทรวงศึกษาธิการได้ตั้งเป้าหมายจะนำร่องหลักสูตรฉบับใหม่ใน พ.ศ. 2565
เฟนเดอร์

เฟนเดอร์มิวสิคัลอินสตรูเมนต์คอร์ปอเรชัน  หรือ เฟนเดอร์ เป็นบริษัทสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งโดย ลีโอ เฟนเดอร์ เป็นผู้ผลิตกีตาร์ไฟฟ้ารายแรกที่ใช้วิธีการผลิตแบบอุตสาหกรรม และยังได้เป็นผู้ผลิตเบสไฟฟ้าแบบลำตัวตันขึ้นเป็นเจ้าแรกอีกด้วย บริษัทก่อตั้งในปี 1938 เดิมใช้ชื่อว่า เฟนเดอร์อีเลคทริกอินสตรูเมนต์แมนูแฟคเจอริงคัมปะนี (Fender Electric Instrument Manufacturing Company)
สินค้าของบริษัทที่มีชื่อเสียง ได้แก่ เฟนเดอร์ เทเลแคสเตอร์ (ปี 1950) , เฟนเดอร์ พรีซิชันเบส (ปี 1951) , เครื่องขยายเสียงแบบหลอดสุญญากาศเฟนเดอร์ เบสแมน (ปี 1952), เฟนเดอร์ สตราโตแคสเตอร์ (ปี 1954) และเฟนเดอร์ แจสเบส (ปี 1960)
ลีโอ เฟนเดอร์ ขายบริษัทเฟนเดอร์ให้กับ โคลัมเบีย บรอดแคสติง ซิสเตม (ซีบีเอส) ด้วยราคา 13 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี ค.ศ. 1965 ภายใต้การบริหารของซีบีเอส บริษัทได้ขยายสายการผลิตไปในหลายประเทศเช่น เม็กซิโก ญี่ปุ่น จีน และเกาหลี และยังได้ออกสินค้าเพื่อรองรับลูกค้าที่มีงบประมาณไม่มากนัก ใช้เครื่องหมายการค้า Squier ต่อมาในปี ค.ศ. 1985 กลุ่มพนักงานบริษัทได้รวมตัวกันซื้อหุ้นบริษัทคืนจากซีบีเอส และเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น เฟนเดอร์มิวสิคัลอินสตรูเมนต์คอร์ปอเรชัน จนถึงปัจจุบัน
ตำบลป่าแดด (อำเภอเมืองเชียงใหม่)

ตำบลป่าแดด เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเมืองเชียงใหม่
ประวัติ.
สภาตำบลป่าแดดได้รับการยกฐานะเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลป่าแดด เมื่อ 2 มีนาคม พ.ศ. 2538 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 112 ตอนพิเศษ ลงวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2538 หน้า 15 ประกาศให้เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลชั้น 4 หลังจากนั้นได้ยกระดับเป็น อบต.ระดับกลางใน พ.ศ. 2540 และได้ยกระดับเป็น อบต.ขนาดใหญ่ เมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2549 จนกระทั่งได้รับการประกาศจาก กระทรวงมหาดไทย ลงวันที่ 2 สิงหาคม 2550 ให้เป็น เทศบาลตำบลป่าแดด เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 
ลักษณะภูมิประเทศ.
ตำบลป่าแดดมีพื้นที่ประมาณ 25 ตร.กม. (15,625 ไร่) ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอเมืองเชียงใหม่ เป็นพื้นที่ราบลุ่มฝั่งซ้าย (ตะวันตก) 
ของแม่น้ำปิงโดยมีพื้นที่ติดแม่น้ำปิง เป็นแนวทางยาวประมาณ 6.5 กม. ทำให้มักเกิดน้ำท่วมบริเวณพื้นที่ฝั่งแม่น้ำในฤดูน้ำหลาก
อาณาเขต.
ตำบลป่าแดดมีอาณาเขตติดต่อ 5 ตำบล ใน 3 อำเภอของจังหวัดเชียงใหม่
การแบ่งเขตการปกครอง.
ตำบลป่าแดดแบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่
ประชากร.
จากการสำรวจเมื่อปี พ.ศ. 2561 ตำบลป่าแดดมีประชากรทั้งสิ้น 19,041 คน จำแนกตามเขตการปกครองมีดังนี้
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพรับจ้าง ค้าขาย รับราชการและเกษตรกรรม ส่วนใหญ่มีระดับฐานะปานกลาง
การคมนาคม.
ตำบลป่าแดด มีพื้นที่ติดต่อกับแม่น้ำปิง จึงมีการคมนาคมทางบกและทางน้ำ ในการคมนาคมทางบก มีถนนสายหลัก 4 สาย ได้แก่
สถานที่สำคัญ.
ศาสนสถาน.
ตำบลป่าแดดมีศาสนสถานหลายแห่ง ดังนี้
พระเจ้าหุวิชกะ

พระเจ้าหุวิษกะ (กุษาณะ: Οοη ϸ κι) เป็นกษัตริย์พระองค์ที่ 4 แห่งจักรวรรดิกุษาณะในเอเชียใต้ ในราวพุทธศตวรรษที่ 7 ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้ากนิษกะมหาราช นักโบราณคดีอังกฤษสันนิษฐานว่าพระองค์เป็นผู้สร้างพระมหาโพธิเจดีย์ เนื่องจากพบเครื่องกัปปิยะภัณฑ์ทองคำจำนวนมากที่พระองค์สร้างถวายอุทิศไว้ใต้พระแท่นพุทธบัลลังก์ภายในพระมหาโพธิเจดีย์ที่พุทธคยา สถานที่ตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า
พระเจ้าหุวิษกะครองราชย์อยู่ระหว่างปี พ.ศ. 683 - พ.ศ. 723 รวมระยะเวลา 40 ปี
แตงกวา

แตงกวา หรือ แตงร้าน เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Cucurbitaceae (วงศ์เดียวกันกับแตงโม ฟักทอง บวบ มะระ น้ำเต้า) มีถิ่นกำเนิดในประเทศอินเดีย นิยมปลูกเพื่อใช้ผลเป็นอาหาร มีอายุตั้งแต่ปลูกจนถึงเก็บเกี่ยว 40-60 วัน แตงกวาสามารถนำไปปรุงอาหารได้มากมายหลายชนิดเช่น แกงจืด ผัด กินกับน้ำพริก หรืออาจแปรรูปเป็นแตงกวาดอง
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
แตงกวามีรากแก้ว แตกแขนงเป็นจำนวนมาก รากสามารถแผ่ทางด้านกว้างและหยั่งลึกได้มากถึง 1 เมตร ลำต้นเป็นเถามีขนขึ้นมีขนขึ้นปกคลุมทั่วไป มีข้อยาว 10 ถึง 20 เซนติเมตร มีหนวดเกาะบริเวณข้อโดยส่วนปลายของหนวดไม่มีการแตกแขนง ใบมีก้านใบยาว 5 – 15 เซนติเมตร ใบหยาบมีขนใบ มีมุมใบ 3 ถึง 5 มุม ปลายใบแหลม ใบใหญ่มี เส้นใบ 5 – 7 เส้น ดอกเพศเมียเป็นดอกเดี่ยว กลีบเลี้ยงสีเขียว 5 กลีบ กลีบดอกสีเหลือง 5 กลีบ ดอกตัวผู้เป็นดอกเดี่ยว ผลแตงกวามีลักษณะเรียวยาวทรงกระบอก มีใส้ภายในผล ความยาวระหว่างผล 5- 40 เซนติเมตร
ประโยชน์.
แตงกวามีน้ำเป็นองค์ประกอบถึงร้อยละ 96 จึงมีคุณสมบัติแก้กระหาย และเพิ่มความชุ่มชื้น และช่วยการกำจัดของเสียตกค้างในร่างกาย นอกจากนี้แตงกวามีสารอาหารที่มีประโยชน์ ได้แก่ วิตามินซี กรดคาเฟอิก กรดทั้ง 2 นี้ป้องกันการสะสมน้ำเกินจำเป็นในร่างกาย เปลือกแตงกวามีกากใยอาหาร และแร่ธาตุจำเป็น เช่น ซิลิกา โพแทสเซียม โมลิบดีนัม แมงกานีส และแมกนีเซียม
ซิลิกาเป็นแร่ธาตุที่เสริมความแข็งแรงให้กับกล้ามเนื้อ กระดูกอ่อน เส้นเอ็น และกระดูก ปริมาณ เส้นใย ธาตุโพแทสเซียมและแมงกานีส ในเปลือกแตงกวาช่วยควบคุมความดันเลือดและความ สมดุลของสารอาหารในร่างกาย ธาตุแมกนีเซียมช่วยเสริมการทำงานของระบบประสาท กล้ามเนื้อ และระบบการไหลเวียนโลหิต เส้นใยอาหารควบคุมระดับคอเลสเตอรอล และช่วยระบบขับถ่ายโดยมีพลังงานต่ำเหมาะ กับผู้ที่ต้องการควบคุมน้ำหนัก
แตงกวาเป็นพืชที่ไม่ทนทานต่อสารมลพิษอินทรีย์แต่สามารถส่งเสริมการย่อยสลายสารพิษในไรโซสเฟียร์ได้ดี โดยสามารถส่งเสริมการย่อยสลาย เอนโดซัลแฟน ซัลเฟต แอนทราซีนและฟลูออรีนได้
พระเจ้าชาร์ลที่ 4 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าชาร์ลที่ 4 แห่งฝรั่งเศส  (18/19 มิถุนายน ค.ศ. 1294/ค.ศ. 1293 - 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสต่อจากพระเชษฐาพระเจ้าฟิลิปที่ 5 ระหว่างวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1322 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328 ชาร์ลส์เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์กาเปเตียงองค์สุดท้าย นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ (ชาร์ลส์ที่ 1) 
พระเจ้าชาร์ลส์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328 พระร่างของพระองค์ถูกบรรจุที่มหาวิหารแซงต์เดอนีส์ ชาร์ลส์ไม่มีพระโอรส ราชบัลลังก์จึงผ่านไปยังฟิลิปของสายราชวงศ์วาลัวส์ผู้ ขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส
อินทิรา ยืนยง

อินทิรา ยืนยง หรือ อิน บูโดกัน เกิดเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 สำเร็จการศึกษาวิชาเอกดนตรีศึกษา (เครื่องดนตรีทรัมเป็ท) จาก มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา เป็นนักร้องนำของวง บูโดกัน ของ GMM Grammy อินยังได้เป็นครูสอนร้องเพลงให้กับ ปฏิบัติการนักล่าฝัน หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ True Academy Fantasia อีกด้วย เมื่อ พ.ศ. 2551 ชีวิตส่วนตัวแต่งงานแล้ว กับ จอห์น ศุภชัย พรหมมินทร์ เมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2559 
อินได้มาเปิดใจกับผู้สื่อข่าวสาเหตุที่เธอเงียบหายไปจากวงการเกือบ 2 ปี ซึ่งอินเผยสาเหตุที่หายไปจากการทำเพลงว่า ท้อใจกับพวกแผ่นผี และพิษเศรษฐกิจ จนยึดอาชีพครูสอนดนตรีเลี้ยงตัว 
"เกือบ 2 ปีแล้วที่หายไปจากการทำเพลง ที่ผ่านมาผลงานเราติดตลาดนะ แต่อัลบั้มกลับขายไม่ได้ เพราะแผ่นผีมันชุมเหลือเกิน ก็เป็นอีกสาเหตุที่ทำให้พวกเราท้อกับการทำงานนะ" ซึ่งอินพูดต่อว่า "ยอมรับว่างานเราไม่ฟู่ฟ่าเหมือนก่อน แต่ไม่ถือว่าตัวเองตกอับนะ เพราะเราไม่อยู่นิ่ง พยายามหางาน และยืนด้วยตัวเองตลอด แต่วันหนึ่งมันไม่ไหวเราก็ต้องปล่อยวางบ้าง หลายๆ คนอาจจะมองว่าอายไหม ที่เคยดังแล้ววันนี้คนรู้จักน้อยลง ไม่เลย ไม่เคยอยู่ในหัวอินเลย อินดูแลครอบครัวด้วยความสามารถตัวเองมาตลอด คนจะรักก็รักที่อินเป็นอิน ชื่อเสียงก็คือผลพลอยได้ ที่คนฟังปรานี ฉะนั้นวันนี้ถ้าคนรู้จักเราน้อยลง เพราะเราไม่ค่อยได้ออกสื่อ" ซึ่งสุดท้ายอินได้ปิดท้ายว่า "อินถือคติว่าคนเรามีขึ้นย่อมมีลง ไม่ซีเรียส ทุกวันนี้ก็สอนลูกศิษย์ที่บ้านและรับงานจ้างทั่วๆ ไป วงเรายังไม่แตก และยังรับงานอยู่ มีโอกาสเมื่อไหร่คงได้ทำงานเพลงให้ฟังกันอีกครั้ง เป็นกำลังใจให้กับเพื่อนๆ ศิลปินทุกคนที่มุ่งมั่นกับการทำเพลงด้วยค่ะ"
พระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส

พระเจ้าฟีลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส  (ค.ศ. 1293 - 22 สิงหาคม ค.ศ. 1350) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัว ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสต่อจากพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1328 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1350 นอกจาจะเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสฟีลิปก็ยังมีบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งอองชู, ไมน์ และวาลัวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1325 จนถึงปี ค.ศ. 1328 
พระเจ้าฟีลิปที่ 6 เสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1293 เป็นพระราชโอรสของชาร์ลส์แห่งวาลัวผู้เป็นพระอนุชาของพระเจ้าฟีลิปที่ 4ผู้เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 พระเจ้าฟีลิปทรงเป็นปฐมกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์วาลัว
ขึ้นครองราชย์.
ในปี ค.ศ. 1328 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 เสด็จสวรรคตโดยไม่มีพระราชโอรส แต่ขณะที่เสด็จสวรรคตพระราชินีฌานแห่งเอฟโรซ์กำลังทรงครรภ์ ฟีลิปเป็นหนึ่งในสองคนสำคัญที่อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส อีกผู้หนึ่งคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ ผู้ทรงอ้างสิทธิในนามของพระราชโอรสของพระราชินีอิสซาเบลลาแห่งอังกฤษ (พระขนิษฐาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4)
ฟีลิปได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์โดยการสนับสนุนของขุนนางฝรั่งเศสเช่นเดียวกับการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าพระเจ้าฟีลิปที่ 5 โดยผ่านพระนัดดาฌานที่ 2 แห่งนาวาร์ และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 ที่ทรงขึ้นครองราชย์โดยผ่านบรรดาพระนัดดาผู้เป็นสตรีรวมทั้งพระราชธิดาในพระเจ้าพระเจ้าฟีลิปที่ 5 ร้อยปีต่อมาระบบนี้ก็กลายมาเป็นกฎบัตรซาลลิคที่ห้ามสตรีและผู้สืบสายมาจากสตรีมีสิทธิในราชบัลลังก์ หลังจากพระราชินีฌานแห่งเอฟโรซ์ให้กำเนิดพระราชธิดา ฟีลิปก็ขึ้นครองราชย์และทำพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1328 ที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งแรงส์
แม้ว่าจะทรงสืบเชื้อสายมาจากการ์เซียที่ 4 แห่งนาวาร์ (Garcia VI of Navarre) แต่พระเจ้าฟีลิปที่ 6 ก็ไม่ใช่ทายาทของหรือผู้สืบเชื้อสายมาจากฌานที่ 1 แห่งนาวาร์ ผู้ซึ่งเมื่อเสกสมรสก็ทรงนำนาวาร์, ชองปาญ, ตรัวส์, โมซ์ และบรี เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของอาณาเขตการปกครองส่วนพระมหากษัตริย์ ที่บริหารโดยระบบการบริหารของพระมหากษัตริย์ที่ริเริ่มโดยพระเจ้าพระเจ้าฟีลิปที่ 4 ผู้ทรงได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งระบบราชการฝรั่งเศส อาณาบริเวณเหล่านั้นมีความเกี่ยวพันกันทางด้านการเศรษฐกิจและการบริหาร แต่พระเจ้าฟีลิปไม่ทรงมีสิทธิในอาณาบริเวณเหล่านี้ ผู้ที่มีสิทธิที่แท้จริงคือฌานที่ 2 แห่งนาวาร์พระราชธิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 พระเจ้าฟีลิปจึงทรงสละสิทธินาวาร์ให้แก่ฌานแต่มิได้ทรงสละสิทธิในชองปาญ ทั้งสองพระองค์ทรงตกลงกันได้โดยฌานได้รับที่ดินเป็นจำนวนมากในบริเวณนอร์ม็องดีเป็นการชดเชย ในการรักษาชองปาญไว้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาเขตการปกครองส่วนพระมหากษัตริย์
ช่องรับแสง

ช่องรับแสง  หรือที่แปลตรงตัวว่า “ชั้นที่ไม่มีสิ่งกีดขวาง” (clear storey) เป็นส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างที่หมายถึงชั้นบนของบาซิลิกาโรมัน หรือเหนือทางเดินกลางหรือบริเวณพิธีของสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ หรือ สถาปัตยกรรมกอธิคของคริสต์ศาสนสถาน ผนังซึ่งสูงขึ้นไปจากทางเดินข้างและปรุด้วยหน้าต่าง จุดประสงค์ของการมี “ช่องรับแสง” ก็เพื่อให้แสงสว่างสามารถส่องเข้ามาในสิ่งก่อสร้างได้
ประวัติ.
สมัยโบราณ.
วิธีการสร้างช่องรับแสงปรากฏในการสร้างวัดในอียิปต์ คำว่า “ช่องรับแสง” ที่ใช้ในวัดอียิปต์โบราณหมายถึงบริเวณโถงที่มีแสงส่องเข้ามาได้ระหว่างช่องที่สร้างด้วยหินแนวดิ่งจากในบริเวณที่มีคอลัมน์รับเพดานของทางเดินข้างที่ติดกัน ช่องรับแสงปรากฏในอียิปต์มาตั้งแต่สมัยอมาร์นา (Amarna)
ในพระราชวังมิโนอันของครีตเช่นคนอสซอส นอกจากจะใช้ “ช่องรับแสง” แล้วก็ยังใช้ “lightwell” ด้วย 
ช่องรับแสงใช้ในสถาปัตยกรรมกรีก เมื่อมาถึงสมัยโรมันก็มีการใช้ในสิ่งก่อสร้างแบบบาซิลิกาที่รวมทั้งสถานที่อาบน้ำและวัง 
บาซิลิกาของคริสเตียนยุคแรกและไบแซนไทน์.
การสร้างวัดคริสเตียนยุคแรกและบางวัดของสมัยไบแซนไทน์โดยเฉพาะในอิตาลีมีพื้นฐานมาจากสิ่งก่อสร้างแบบบาซิลิกาของโรมันซึ่งยังคงรักษาโถงทางเดินกลาง (nave) ขนาบด้วยทางเดินข้างที่เตี้ยกว่าสองข้าง ทางเดินกลางและทางเดินข้างแยกออกจากกันด้วยแนวเสาเหนือส่วนที่แยกกันเป็นผนังที่สูงขึ้นไปที่มีช่องรับแสงเป็นระยะๆ 
สมัยโรมาเนสก์.
ระหว่างสมัยโรมาเนสก์วัดแบบบาซิลิกาก็สร้างกันทั่วไปในยุโรป วัดส่วนใหญ่มีหลังคาเป็นไม้และมีช่องรับแสงภายใต้ วัดบางวัดมีเพดานโค้งแบบประทุนที่ไม่มีช่องรับแสง แต่การวิวัฒนาการการก่อสร้างที่ใช้เพดานโค้งประทุนซ้อน (groin vault) และเพดานโค้งสัน (ribbed vault) สามารถทำให้สร้างช่องรับแสงได้
เดิมทางเดินกลางของวัดที่มีทางเดินกลางกว้างจะทำเป็นสองชั้นๆ ล่างเป็นซุ้มโค้งและเหนือขึ้นไปเป็นช่องรับแสง ระหว่างสมัยโรมาเนสก์ก็มีการเพิ่มชั้นขึ้นอีกชั้นหนึ่งระหว่างสองชั้นนี้เป็น “ระเบียงเหนือทางเดินข้าง” ระเบียงเหนือทางเดินข้างโดยทั่วไปจะเป็นบริเวณเปิดภายใต้หลังคาที่ลาดลงมาของทางเดินข้าง การก่อสร้างลักษณะนี้กลายมาเป็นมาตรฐานของการก่อสร้างของสมัยปลายโรมาเนสก์และวัดกอธิคขนาดใหญ่หรือมหาวิหาร บางครั้งก็จะมีการเพิ่มระเบียงขึ้นอีกระเบียงหนึ่งในผนังเหนือระเบียงเหนือทางเดินข้างและใต้ช่องรับแสง ลักษณะนี้พบในสิ่งก่อสร้างของสมัยปลายโรมาเนสก์และต้นกอธิคของฝรั่งเศส
สมัยกอธิค.
ถ้าเป็นวัดเล็กช่องรับแสงก็อาจจะเป็นมหาวิหาร สี่กลีบ (quatrefoil) หรือสามกลีบในวงกลม ในวัดในอิตาลีก็อาจจะเป็นหน้าต่างกลม ถ้าเป็นวัดใหญ่ช่องรับแสงเป็นสิ่งสำคัญของสิ่งก่อสร้างทั้งทางด้านความสวยงามและประโยชน์ทางการใช้สอย เพดานโค้งสันและครีบยันของสถาปัตยกรรมแบบกอธิคเป็นตัวรับน้ำหนักและความกดดันของสิ่งก่อสร้างที่ทำให้สามารถสร้างช่องรับแสงที่กว้างขึ้นได้ ในสมัยกอธิคช่องรับแสงมักจะแบ่งเป็นช่วงๆ ตามการแบ่งของหลังคาโค้งที่แล่นลงไปตามคอลัมน์ที่เป็นซุ้มโค้งที่แยกระหว่างทางเดินกลางและทางเดินข้าง
แนวโน้มของการวิวัฒนาการช่องรับแสงตั้งแต่สมัยโรมานเนสก์มาจนถึงปลายสมัยกอธิคคือช่องรับแสงที่สูงขึ้นๆ และกว้างขึ้นๆ จนกว้างกว่าสัดส่วนของผนัง 
สมัยใหม่.
การใช้ “ช่องรับแสง” ของสมัยใหม่คือการใช้ด้านบนของสิ่งก่อสร้างที่เป็นแนวหน้าต่างเหนือระดับตาในการให้แสงส่องเข้ามาในบริเวณภายในของสิ่งก่อสร้างโดยไม่ทำให้เสียความเป็นส่วนตัวและไม่ดึงความสนใจไปกับทิวทัศน์ภายนอก การก่อสร้างโรงงานมักใช้วิธีนี้ หรือบ้านสมัยใหม่บางทีก็มีส่วนประกอบนี้ อีกตัวอย่างหนึ่งคือโรงละครครอสบีของโรงอุปรากรซานตาเฟที่ทางด้านหน้าและด้านหลังของหลังคาเชื่อมกันด้วยช่องรับแสง เพาโล โซเลอริใช้ “ช่องรับแสง” ที่เรียกว่า “ตวงแสง ” (light scoops)
แผนการยัง

แผนการยัง  เป็นโครงการที่จัดตั้งขึ้นมาเพื่อจัดการกับหนี้สินค่าปฏิกรรมสงคราม หลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยตราขึ้นในปี ค.ศ. 1929 และประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1930 นำโดยโอเวน ดี. ยัง หลังจากแผนการดอวส์ได้ถูกนำมาใช้แก้ไขปัญหาการพักชำระหนี้สิน ก็ได้ปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเยอรมนีไม่อาจแบกรับภาระค่าปฏิกรรมสงครามมหาศาลเช่นนั้นได้เมื่อเวลาผ่านไป
แผนการ.
คณะกรรมการชุดดังกล่าวได้รับการสนับสนุนจากคณะกรรมการค่าปฏิกรรมสงครามฝ่ายพันธมิตร โดยประชุมกันครั้งแรกในช่วงต้นปี ค.ศ. 1929 และได้เสนอรายงานเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน นอกเหนือจากยังแล้ว สหรัฐอเมริกาได้ส่ง เจ. พี. มอร์แกน นายธนาคารที่มีชื่อเสียงและผู้ช่วยของเขา โธมัส ดับเบิลยู. ลามอนต์ การทำรายงานดังกล่าวได้รับการคัดค้านจากสหราชอาณาจักร แต่หลังจากการประชุมกรุงเฮก แผนการได้เสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม โดยที่ประกาศใช้แผนการยังอย่างเป็นทางการในการประชุมกรุงเฮกครั้งที่สอง ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1930
แผนการยังได้กำหนดค่าปฏิกรรมสงครามอยู่ที่ 26,350 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ โดยกำหนดระยะเวลาชำระอยู่ที่ 58 ปีครึ่ง เป็นการนำเข้ามาใช้แทนที่แผนการดอวส์ในปี ค.ศ. 1930 แผนการยังได้กำหนดให้เยอรมนีต้องชำระหนี้เป็นประจำทุกปีปีละ 473 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ จากค่าปฏิกรรมสงครามทั้งหมดสามส่วนได้แบ่งออกเป็นส่วนที่ต้องจ่ายให้ครบจำนวนอย่างไม่มีเงื่อนไข คิดเป็นหนึ่งในสามของจำนวนเงินทั้งหมด และอีกสองส่วนที่เหลือเป็นส่วนที่สามารถผ่อนชำระต่อไปอีกได้ โดยคิดเป็นสองในสามของจำนวนเงินทั้งหมด โดยเงินประจำปีจะเพิ่มขึ้นผ่านทางภาษีคมนาคมและจากงบประมาณของแผ่นดิน
นอกจากนั้น แผนการดังกล่าวยังได้จัดการธนาคารระหว่างประเทศเพื่อการชำระหนี้ เพื่อจัดการกับการถ่ายโอนค่าปฏิกรรมสงครามดังกล่าวด้วย ผลทำให้เกิดการก่อตั้งธนาคารนานาชาติเพื่อการชำระหนี้ระหว่างประเทศ ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงการประชุมที่กรุงเฮกในเดือนมกราคม
ระหว่างการตกลงและการประกาศใช้แผนการดังกล่าวนั้น ได้เกิดเหตุการณ์ตลาดหุ้นวอลล์สตรีทล่ม ซึ่งทำให้เกิดผลกระทบตามมาเป็นสองเท่า ระบบธนาคารสหรัฐอเมริกาได้ดึงเงินจำนวนมากจากทวีปยุโรปและยกเลิกการให้กู้เงินตามแผนการยัง นอกเหนือจากนั้น การนำเข้าและการส่งออกก็ประสบหายนะ ซึ่งก่อให้เกิดปัญหาไปทั่วโลก ในปี ค.ศ. 1933 ปริมาณการค้าทั่วโลกหดตัวลงเกือบสองในสาม นโยบายการค้าใหม่ถูกจัดให้มีขึ้นตามบัญญัติภาษีศุลากากรสมูท-ฮาวลีย์ ซึ่งต่อมาได้รับอิทธิพลจากแนวคิดชาตินิยมและการปรับปรุงนโยบายทางเศรษฐกิจ ส่วนอัตราการว่างงานในเยอรมนีคิดเป็น 33.7% เมื่อปี ค.ศ. 1931 และเพิ่มขึ้นเป็น 40% ในปีต่อมา
จากความรุนแรงของเหตุการณ์ดังกล่าว ประธานาธิบดีเฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์เสนอนโยบายให้ประกาศพักชำระหนี้เป็นเวลาหนึ่งปี โดยเขาดูแลให้เกิดการสนับสนุนให้ประกาศพักชำระหนี้กว่า 15 ประเทศในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1931 แต่การประกาศพักชระหนี้ของฮูเวอร์ส่งผลกระทบน้อยมากต่อสถานการณ์เศรษฐกิจตกต่ำในทวีปยุโรป ส่วนเยอรมนีได้รับผลกระทบหนักจากวิกฤตการณ์ธนาคารครั้งใหญ่ ความพยายามสุดท้ายจึงถือกำเนิดขึ้นที่การประชุมโลซานน์ในปี ค.ศ. 1932 ซึ่งผู้แทนจากสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส อิตาลี เบลเยี่ยม เยอรมนีและญี่ปุ่นได้เดินทางมาร่วมประชุม ในขณะนั้นในประจักษ์อย่างชัดเจนแล้วว่า เยอรมนีไม่อาจชำระหนี้ได้ทั้งหมดอย่างแน่อนจากปัญหาสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำอย่างรุนแรง
ที่ประชุมได้ตกลงว่า:
หลังจากเยอรมนีพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ที่ประชุมระหว่างประเทศในปี ค.ศ. 1953 ได้ตัดสินใจให้เยอรมนีชำระหนี้ค่าปฏิกรรมสงครามหลังจากที่ได้มีการรวมประเทศแล้ว ถึงกระนั้น รัฐบาลของเยอรมนีตะวันตกได้ชำระเงินต้นได้ทั้งหมดได้ภายในปี ค.ศ. 1980 และหลังจากที่ได้มีการรวมชาติเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1995 รัฐบาลใหม่ของเยอรมนีประกาศว่าจะชำระดอกเบี้ยที่เหลือทั้งหมด
เมตตา แซนดิเฟิร์ด-อาร์เทสต์

เมตตา แซนดิเฟิร์ด-อาร์เทสต์  เดิมชื่อว่า โรนัลด์ วิลเลียม "รอน" อาร์เทสต์ จูเนียร์ (Ronald William Artest, Jr.) หรือ เมตตา เวิลด์พีซ (Metta World Peace) เป็นนักบาสเกตบอลชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกัน 
เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1979 ที่นิวยอร์ก เริ่มเล่นบาสเกตบอลระดับอาชีพกับทีม ชิคาโก บูลส์ เมื่อปี ค.ศ. 1999 ขณะอายุเพียง 20 ปีและได้เล่นให้กับบูลส์ถึง 3 ฤดูกาลก่อนจะย้ายจากบูลส์ไปอยู่กับอินเดียนา เพเซอร์ส ใน ค.ศ. 2002 และอยู่กับเพเซอร์สนานถึง 4 ฤดูกาลก่อนจะถูกเทรดไปอยู่กับซาคราเมนโต คิงส์ 
ในสมัยที่เขายังอยู่กับอินเดียนานั้นเขาได้สร้างวีรกรรมเอาไว้ คือกระโดดขึ้นไปถีบและมีเรื่องชกต่อยกับแฟนบาสทีมดีทรอยต์ พิสตันส์ ในเหตุการณ์ที่เรียกว่า Pacer-Pistons Brawl หลังจากเหตุการณ์นี้ทำให้เขาและเพื่อนร่วมทีมหลายคน เช่น สตีเฟ่น แจ็คสัน, เรจจี มิลเลอร์ โดนแบน โดยเฉพาะตัวของอาร์เทสต์นั้นโดนแบนตลอดฤดูกาล 
ในปี ค.ศ. 2006 อาร์เทสต์ได้ถูกขายจากเพเซอร์สไปอยู่กับทีมคิงส์ แต่อยู่ได้ 2 ปีก็ย้ายจากคิงส์ไปอยู่กับฮิวสตันร็อกเก็ตส์ ในปี ค.ศ. 2008 แต่อยู่ได้เพียงฤดูกาลเดียวก็ย้ายมาอยู่กับลอสแอนเจลิส เลเกอรส์ ต้นสังกัดปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 2009
อาร์เทสต์ได้เปลี่ยนชื่อ และชื่อสกุล เป็น "เมตตา" นามสกุล "เวิลด์พีซ" เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2011 ในช่วงพักฤดูกาล เขากล่าวว่าได้แรงบันดาลใจในการเปลี่ยนชื่อมาจาก แชด เจวอน จอห์นสัน นักอเมริกันฟุตบอลทีมซินซินแนติเบงกอลส์ ที่เปลี่ยนนามสกุลจาก Johnson เป็น "Ochocinco" ในปี 2008 ประชาสัมพันธ์ส่วนตัวของอาร์เทสต์แถลงว่า ชื่อใหม่มาจากศัพท์พุทธศาสนา "เมตตา"