pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มุฮัมมัด อิบน์ อัลฮะนะฟียะฮ์

มุฮัมมัด อิบน์ อัลฮะนะฟียะฮ์  เป็นบุตรชายของท่านอิมามอะลีกับนางเคาละฮ์ บินต์ ญะอฺฟัร แห่งเผ่าฮะนีฟะฮ์ นางจึงได้รับการเรียกขานว่า อัลฮะนะฟียะฮ์ (สตรีแห่งเผ่าฮะนีฟะฮ์) เมื่อครั้งที่ชาวยะมามะฮ์ ถูกกองทัพของอะบูบักร์โจมตี ฐานละเมิดกฎบัญญัติศาสนา ไม่จ่ายซะกาต พวกเขาถูกจับเป็นเชลยมาที่เมืองมะดีนะฮ์ ในนั้นมีนางเคาละฮ์ร่วมอยู่ด้วย ผู้คนในเผ่าฮะนีฟะฮ์จึงขอร้องอิหม่ามอะลีให้ช่วยเหลือนางไม่ให้ถูกขายเป็นทาส อิหม่ามอะลีจึงไถ่นางให้พ้นจากมือของพวกที่จับกุมนาง และสมรสกับนางในเวลาต่อมาจนกระทั่งนางได้บุตรกับอิมามอะลีนั่นคือมุฮัมมัด อิบน์ ฮะนะฟียะฮ์
มุฮัมมัดเป็นบุรุษผู้ทรงคุณธรรม มีความรู้ ปลีกตนอยู่กับการบูชาอัลลอฮ์ อีกทั้งยังมีความกล้าหาญเหมือนบิดา จนขึ้นชื่อลือชาในอาหรับ ในสงครามอูฐนั้น มุฮัมมัดผู้มีอายุราว 26 ปี ได้ปฏิบัติหน้าที่อย่างสมเกียรติจนบิดาภาคภูมิใจ อิมามอะลี ให้เหตุผลที่ให้มุฮัมมัดเป็นแม่ทัพวันนั้นไม่ให้แก่ฮะซันและฮุเซนเพราะว่า "มุฮัมมัดเป็นบุตรของฉัน ส่วนฮะซันและฮุเซนเป็นบุตรของศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์!
มุฮัมมัดเกิดในราวปี ฮ.ศ.ที่ 15 ต้นสมัยการปกครองของคอลีฟะหฺอุมัร และสิ้นชีวิตในปี ฮ.ศ. ที่ 80 หรือ 81 ในสมัยคอลีฟะหฺอับดุลมะลิก บินมัรวาน มีอายุขัย 65 ปี นักประวัติศาสตร์มีทัศนะที่แตกต่างกันในเรื่องสถานที่ ๆ มุฮัมมัดเสียชีวิต บ้างก็ว่าเสียชีวิตในมะดีนะฮ์ บ้างก็ว่าในฏออิฟ หรือ อัยละหฺ
อะมิโนไกลโคไซด์

อะมิโนไกลโคไซด์ (อังกฤษ:Aminoglycosides) เป็นกลุ่มของยาปฏิชีวนะที่มีฤทธิ์ต้านแบคทีเรียยากลุ่มนี้ได้แก่
กลไกการออกฤทธิ์ของอะมิโนไกลโคไซด์คือการไปเชื่อมต่อกับไรโบโซม (ribosome) 30เอส ของแบคทีเรียทำให้เกิดความผิดพลาดในการอ่านรหัส ที-อาร์เอ็นเอ (t-RNA) และแบคทีเรียไม่สามารถสังเคราะห์โปรตีนเพื่อการเจริญเติบโตได้
อำเภอบางกรวย

บางกรวย เป็นอำเภอที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดของจังหวัดนนทบุรี และเป็นอำเภอหนึ่งที่อยู่ติดกับกรุงเทพมหานคร แต่พื้นที่ส่วนใหญ่ยังคงวิถีชีวิตแบบเรือกสวนไร่นาเอาไว้อย่างชัดเจน แต่ทว่าบางกรวยยังถือว่าเป็นศูนย์กลางความเจริญในแง่ต่าง ๆ ของจังหวัดนนทบุรีทั้งในแง่ของการเดินทางที่สะดวกสบายเนื่องจากมีพื้นที่อยู่ติดถนนเส้นหลักหลายสาย รวมไปถึงยังมีร้านอาหารชื่อดังอีกมากมาย นอกจากนี้ยังมีวัดชลอซึ่งถือเป็นวัดที่โด่งดังมาตั้งแต่สมัยอดีตตั้งอยู่ ณ ศูนย์กลางของอำเภอบางกรวยอีกด้วย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบางกรวยตั้งอยู่ทางใต้สุดของจังหวัด ห่างจากตัวจังหวัด 16.86 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ที่มาของชื่ออำเภอ.
ชื่ออำเภอบางกรวยตั้งตามชื่อคลองบางกรวยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแม่น้ำเจ้าพระยาสายเดิม สันนิษฐานว่าชื่อ "บางกรวย" มีที่มาจากการที่ตามแนวสองฝั่งคลองสายนี้ในอดีตมีต้นกรวย ("Horsfieldia irya") ขึ้นอยู่หนาแน่น นอกจากนี้แหล่งข้อมูลบางแห่งยังอธิบายว่าชื่อ "บางกรวย" เป็นชื่อที่ผู้คนเรียกตามรูปพื้นที่อำเภอที่มีลักษณะคล้ายกรวยยื่นเข้าไปในแม่น้ำเจ้าพระยา หลังจากอำเภอบางแม่นาง (ปัจจุบันคืออำเภอบางใหญ่) ได้แยกตัวออกไป อย่างไรก็ตาม ได้ปรากฏชื่อคลองบางกรวยและตำบลบางกรวยในเอกสารต่าง ๆ อยู่ก่อนการจัดตั้งกิ่งอำเภอบางแม่นางแล้ว
ประวัติศาสตร์.
อำเภอบางใหญ่ ได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอเมื่อ พ.ศ. 2447 ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดนนทบุรี มีเนื้อที่กว้างขวางมาก ต่อมาเจ้าหน้าที่ราชการดูแลไม่ทั่วถึง จึงได้แบ่งเขตการปกครองตำบลบางใหญ่และบางม่วงทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือไปตั้งเป็นกิ่งอำเภอบางแม่นางใน พ.ศ. 2460 ขึ้นอยู่กับอำเภอบางใหญ่จนถึง พ.ศ. 2464 จึงได้ยกฐานะเป็นอำเภอบางแม่นาง ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนชื่ออำเภอบางใหญ่ตามบริเวณที่ตั้งอำเภอและตามการเรียกของคนสมัยนั้นเป็น อำเภอบางกรวย เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2473 พร้อม ๆ กับที่อำเภอบางแม่นางได้เปลี่ยนชื่อเป็น "อำเภอบางใหญ่" แทน
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2480 ได้มีพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดนนทบุรีและจังหวัดธนบุรี โดยกำหนดให้โอนพื้นที่ตำบลบางอ้อ ตำบลบางรัก และตำบลบางพลัดของอำเภอบางพลัด จังหวัดธนบุรี เฉพาะส่วนที่อยู่ด้านเหนือของทางรถไฟสายใต้ มาขึ้นกับตำบลบางกรวย; โอนพื้นที่ตำบลบางบำหรุของอำเภอตลิ่งชัน จังหวัดธนบุรี เฉพาะส่วนที่อยู่ด้านเหนือของทางรถไฟสายใต้ มาขึ้นกับตำบลวัดชลอ; โอนพื้นที่ตำบลบางกรวยเฉพาะส่วนที่อยู่ด้านใต้ของทางรถไฟสายใต้ ไปขึ้นกับตำบลบางอ้อ ตำบลบางรัก และตำบลสวนพริกของอำเภอบางพลัด; โอนพื้นที่ตำบลวัดชลอเฉพาะส่วนที่อยู่ด้านใต้ของทางรถไฟสายใต้ ไปขึ้นกับตำบลสวนพริกของอำเภอบางพลัดและตำบลบางบำหรุของอำเภอตลิ่งชัน; โอนพื้นที่ตำบลมหาสวัสดิ์เฉพาะส่วนที่อยู่ฝั่งใต้ของคลองมหาสวัสดิ์ ไปขึ้นกับตำบลตลิ่งชันของอำเภอตลิ่งชัน และถือเอาทางรถไฟสายใต้ คลองบางกอกน้อย และคลองมหาสวัสดิ์เป็นเส้นแบ่งเขตจังหวัดทั้งสองนับแต่นั้น
ครั้นใน พ.ศ. 2486 จังหวัดนนทบุรีถูกยุบลงเนื่องจากขณะนั้นเกิดปัญหาสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ อำเภอบางกรวยถูกโอนไปเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดธนบุรี แต่ภายหลังก็ได้กลับมาอยู่ในการปกครองของจังหวัดนนทบุรีซึ่งได้รับการยกฐานะขึ้นมาอีกครั้งใน พ.ศ. 2489
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบางกรวยแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 9 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้าน รวม 60 หมู่บ้าน (หรือ 41 หมู่บ้าน หากไม่นับรวมในเขตเทศบาลเมืองบางกรวยซึ่งไม่มีตำแหน่งกำนันและผู้ใหญ่บ้านแล้ว) ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบางกรวยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม.
ถนน.
ถนนสายสำคัญของอำเภอบางกรวย ได้แก่ 
นอกจากนี้ อำเภอบางกรวยยังมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาอีก 1 แห่ง คือ
ยาแก้เกร็ง

ยาแก้เกร็ง  เป็นยาที่ใช้ระงับการทำงานของกล้ามเนื้อเรียบ (muscle) โดยเฉพาะอวัยวะในส่วนของทูบูลาร์ มีผลป้องกันการเกร่งตัวของกระเพาะอาหาร ลำไส้ และกระเพาะปัสสาวะ และยาเหล่านี้เป็น แอนติโคลิเนอร์จิก (anticholinergic)
จุดหลอมเหลว

จุดหลอมเหลว คือ จุดที่สารเปลี่ยนสถานะจากของแข็งเป็นของเหลว จุดหลอมเหลวนี้มีค่าเท่ากับจุดเยือกแข็ง เพียงแต่จุดเยือกแข็งใช้เรียกเมื่อสารเปลี่ยนสถานะจากของเหลวเป็นของแข็ง ตัวอย่างเช่น น้ำ มีจุดหลอมเหลว เป็น 0 องศาเซลเซียส (Celsius) หมายความว่า น้ำแข็ง ซึ่งเป็นสถานะของแข็งของน้ำจะกลายสถานะเป็นของเหลวเมื่ออุณหภูมิมากกว่า 0 องศาเซลเซียส และน้ำก็มีจุดเยือกแข็งที่ 0 องศาเซลเซียส อธิบายว่า น้ำสถานะของเหลวจะกลายสถานะเป็นของแข็งเมื่ออุณหภูมิลดลงต่ำกว่า 0 องศาเซลเซียส
ขั้นตอนการหาจุดหลอมเหลว.
ขั้นตอนการหาจุดหลอมเหลว มีขั้นตอนดังต่อไปนี้
เข็มทิศ

เข็มทิศ คือเครื่องมือที่แสดงจุดทิศหลักที่ใช้สำหรับการเดินเรือและการกำหนดทิศทางด้านภูมิศาสตร์ โดยทั่วไปประกอบด้วยเข็มแม่เหล็กหรือส่วนประกอบอื่น ๆ อย่างหน้าปัดเข็มทิศหรือวงกลมแสดงทิศที่ใช้หมุนเพื่อจัดตำแหน่งตัวเองไปที่ทิศเหนือแม่เหล็ก ส่วนวิธีอื่น ๆ ได้แก่ ไจโรสโคป, แมกนีโตมิเตอร์ และตัวรับจีพีเอส
เข็มทิศมักแสดงมุมในรูปองศา: ทิศเหนือเทียบเท่ากับ 0° และตัวเลขมุมเพิ่มขึ้นตามเข็มนาฬิกา ดังนั้น ทิศตะวันออกเทียบเท่ากับ 90° ทิศใต้คือ 180° และทิศตะวันตกคือ 270° จำนวนเหล่านี้บนเข็มทิศแสดงมุมทิศหรือแบริ่งที่มักระบุเป็นองศา ถ้าทราบมุมบ่ายเบนท้องถิ่นระหว่างทิศเหนือแม่เหล็กและทิศเหนือจริง จะทำให้ทิศทางของทิศเหนือแม่เหล็กเทียบเท่ากับทิศเหนือจริง
ในบรรดาสี่ยอดสิ่งประดิษฐ์ เข็มทิศแม่เหล็กเป็นสิ่งแรกที่ได้รับการคิดค้นในฐานะอุปกรณ์ทำนายที่เริ่มใช้ตั้งแต่จีนสมัยราชวงศ์ฮั่น (ตั้งแต่ ประมาณ 206 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และภายหลังนำมาใช้เป็นอุปกรณ์เดินทางในจีนสมัยราชวงศ์ซ่ง (ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11) มีการบันทึกการใช้งานเข็มทิศในยุโรปตะวันตกและโลกอิสลามครั้งแรกเกิดขึ้นประมาณ ค.ศ. 1190
การบอกทิศทางแบบมุมทิศ (Azimuth).
เป็นวิธีการที่คิดขึ้นมาเพื่อใช้ในการบอกทิศทาง คือวัดขนาดของมุมทางราบที่ วัดจากแนวทิศเหนือหลักเวียนตามเข็มนาฬิกามาบรรจบกับแนวเป้าหมาย ที่ต้องการมุมทิศนี้จะมีค่าตั้งแต่ 0-360 องศา และเมื่อวัดมุมจากเส้นฐานทิศเหนือหลักชนิดใดก็เรียกทิศเหนือตามหลักนั้น
การบอกทิศทางแบบแบริง (Bearing).
คือการบอกทิศทางเป็นค่าของมุมในแนวราบ ซึ่งวัดจากแนวทิศเหนือหลักไปยังแนวเป้าหมายในทิศทางตะวันออกหรือตะวันตก 
หรือวัดจากแนวทิศใต้หลักไปแนวเป้าหมายทิศตะวันออกหรือตะวันตก ดังนั้นขนาดของมุมแบริงจะมีค่าไม่เกิน 90 องศา
การอ่านค่ามุมแบบแบริงจะเริ่มต้นด้วยทิศหลัก 
เช่นทิศทาง AB เบนจากทิศเหนือไปทิศตะวันตกเป็นมุม 75 องศา เรียกทิศทาง AB นั้นว่า มีมุมแบริง 75 องศาตะวันตก
ประวัติ.
เข็มทิศแบบแรกในจีนสมัยราชวงศ์ฮั่นทำมาจากแร่แม่เหล็ก (lodestone) ต่อมาจึงทำเข็มทิศด้วยเข็มเหล็กที่ดึงดูดด้วยแร่แม่เหล็ก ซึ่ง Shen Kuo อธิบายว่าปรากฏขึ้นในจีนสมัยราชวงศ์ซ่งเมื่อ ค.ศ. 1088 เข็มทิศแบบแห้งเริ่มปรากฏขึ้นในยุโรปสมัยกลางและโลกอิสลามประมาณ ค.ศ. 1300 หลังจากนั้น ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 จึงมีการแทนที่ด้วยเข็มทิศแม่เหล็กแบบเติมของเหลว
สารประกอบอินทรีย์

สารประกอบอินทรีย์ หมายถึง สารประกอบเคมีที่อยู่ในสถานะใดก็ได้ ไม่ว่าจะเป็นของแข็ง ของเหลว หรือแก๊ส ที่ประกอบด้วยโมเลกุลคาร์บอน ยกเว้นสารประกอบบางชนิดที่ไม่จัดว่าเป็นสารประกอบอินทรีย์แม้ว่าจะมีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบก็ตาม ตัวอย่างเช่น สารประกอบคาร์ไบน์, คาร์บอเนต, ออกไซด์ของคาร์บอนและไซยาไนด์ เช่นเดียวกับอัญรูปของคาร์บอน อย่างเช่น เพชรและแกรไฟต์ ซึ่งถูกจัดเป็นสารประกอบอนินทรีย์ ความแตกต่างระหว่างสารประกอบคาร์บอนที่เป็นสารประกอบ "อินทรีย์" และ "อนินทรีย์" นั้น ถึงแม้ว่า "จะมีประโยชน์ในการจัดระเบียบวิชาเคมีอย่างกว้างขวาง... แต่ก็ค่อนข้างไร้เหตุผลอยู่เหมือนกัน"
เคมีอินทรีย์เป็นแขนงหนึ่งของวิทยาศาสตร์ที่ว่าด้วยทุกแง่มุมของสารประกอบอินทรีย์
ประวัติ.
แต่เดิมนักเล่นแร่แปรธาตุในอดีตและนักวิทยาศาสตร์ในสมัยต่อมาเคยจัดให้สารที่มาจากสิ่งมีชีวิตเป็นสารอินทรีย์ แต่ต่อมาฟรีดริช เวอเลอร์สามารถสังเคราะห์ยูเรียขึ้นจากเกลืออนินทรีย์โพแทสเซียมไซยาเนตและแอมโมเนียมซัลเฟตได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1828 เดิมยูเรียเคยถูกจัดให้เป็นสารประกอบอินทรีย์ เนื่องจากมันเป็นที่รู้จักกันว่าเกิดขึ้นเฉพาะในปัสสาวะของสิ่งมีชีวิต การทดลองของเวอเลอร์นั้นติดตามมาด้วยการสังเคราะห์สารอินทรีย์ที่ซับซ้อนยิ่งขึ้นจากสารอนินทรีย์ได้โดยไม่เกี่ยวข้องกับสิ่งมีชีวิตใด ๆ
ปัจจุบันยังไม่มีการจำกัดความอย่างเป็นทางการ หนังสือเรียนบางเล่มจำกัดความไว้ว่าจะต้องเป็นสารที่มีพันธะ C-H หนึ่งตำแหน่งหรือมากกว่า ส่วนบางเล่มจำกัดความว่า สารประกอบอินทรีย์ทุกชนิดมีพันธะ C-C ส่วนหนังสือเล่มอื่นกล่าวว่าหากโมเลกุลของสารใดมีคาร์บอน สารนั้นจะเป็นสารอินทรีย์ 
ออกไซด์อย่างง่ายของคาร์บอนกับไซยาไนต์ เช่นเดียวกับอัญรูปของคาร์บอนและเฮไลด์คาร์บอนอย่างง่ายและซัลไฟต์ ซึ่งมักจะถูกจัดให้เป็นสารอนินทรีย์
กล่าวโดยสรุป คือ สารประกอบคาร์บอนส่วนใหญ่เป็นสารอินทรีย์และสารประกอบส่วนใหญ่ที่มีพันธะ C-H เป็นสารอินทรีย์เช่นกัน แต่ไม่จำเป็นว่าสารประกอบอินทรีย์จะต้องมีพันธะ C-H เสมอไป อย่างเช่น ยูเรีย
การจำแนกประเภท.
สารประกอบอินทรีย์สามารถจำแนกได้หลายวิธี การจำแนกแบบหนึ่งที่เห็นได้อย่างชัดเจน คือ สารประกอบธรรมชาติกับสารประกอบสังเคราะห์ สารประกอบอินทรีย์ยังสามารถจำแนกประเภทหรือแยกย่อยจากการมีเฮเทโรอะตอม นั่นคือ สารประกอบโลหอินทรีย์ ซึ่งมีพันธะระหว่างคาร์บอนกับโลหะและสารประกอบฟอสฟอรัสอินทรีย์ ซึ่งมีพันธะระหว่างคาร์บอนกับฟอสฟอรัส
การจำแนกประเภทอีกแบบหนึ่งนั้น แบ่งตามขนาดของสารประกอบอินทรีย์ ซึ่งใช้แยกระหว่างโมเลกุลเล็กกับพอลิเมอร์
สารประกอบธรรมชาติ.
สารประกอบธรรมชาติ หมายความถึง สารประกอบที่ผลิตขึ้นจากพืชหรือสัตว์ สารประกอบจำนวนมากยังคงถูกสกัดจากแหล่งธรรมชาติ เนื่องจากสารประกอบเหล่านี้จะแพงกว่ามากหากผลิตขึ้นโดยมนุษย์ ตัวอย่างเช่น น้ำตาลส่วนใหญ่ อัลคาลอยด์และเทอร์ปินอยด์บางชนิด สารอาหารบางชนิด เช่น วิตามินบี12 และโดยทั่วไปแล้วผลิตภัณฑ์จากธรรมชาติเหล่านี้ที่มีโมเลกุลซับซ้อนขนาดใหญ่มักจะพบในความเข้มข้นพอสมควรในสิ่งมีชวิต
สารประกอบอื่นที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในชีวโมเลกุล คือ แอนติเจน, คาร์โบไฮเดรต, เอ็นไซม์, ฮอร์โมน, ลิพิตและกรดไขมัน, สารสื่อประสาท, กรดนิวคลีอิก, โปรตีน, เพปไทด์และกรดอะมิโน, เลกติน, วิตามินและไขมันและน้ำมัน
สารประกอบสังเคราะห์.
สารประกอบที่ถูกจัดเตรียมขึ้นโดยการทำปฏิกิริยากับสารประกอบอื่นจะถูกเรียกว่า "สารประกอบสังเคราะห์" สารประกอบเหล่านี้อาจเป็นสารประกอบที่พบอยู่แล้วในพืชหรือสัตว์ (สารประกอบกึ่งสังเคราะห์) หรือสารที่ไม่พบตามธรรมชาติก็ได้ พอลิเมอร์ส่วนใหญ่ ซึ่งรวมไปถึงพลาสติกและยาง เป็นสารประกอบอินทรีย์สังเคราะห์หรือกึ่งสังเคราะห์
ดราโกสเตยาดินเต

ดราโกสเตยาดินเต  เป็นเพลงป๊อปแดนซ์ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงของวงโอ-โซน (O-Zone) วงดนตรีมีชื่อจากประเทศมอลโดวา โดยต้นฉบับของเพลงนี้เป็นภาษาโรมาเนีย
ในประเทศไทย.
คนไทยมักจะรู้จักเพลงนี้จากโฆษณาเพื่อให้ปิดโทรศัพท์มือถือก่อนเริ่มฉายภาพยนตร์ จากภาพยนตร์เรื่อง "กุ๊กไก่หัวใจพิทักษ์โลก" ("Chicken Little") และปี พ.ศ. 2549 ใหญ่ เรดบีท ได้ทำการลอกเลียนแบบรูปแบบล้อเลียนโดยนำทำนองเพลงนี้มาใส่เนื้อร้องภาษาไทย ชื่อว่าเพลง "โอ้เจ้าหนี้"
ในปี พ.ศ. 2568 ศิลปินบอยกรุ๊ปพร็อกซี ได้เผยแพร่เพลง "Bad Shawty" ซึ่งมีการนำท่อนอินโทรมาใช้ พร้อมทั้งนำทำนองท่อนฮุค มาใส่เนื้อเพลงใหม่ และได้รับความนิยมจนเป็นคลิปวิดีโออันดับ 1 ในกลุ่มคลิปมาแรงบนยูทูบ ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ของปีดังกล่าว
การแปลชื่อเพลง.
"ดราโกสเตียดินเต" เป็นภาษาโรมาเนีย และเป็นชื่อเพลงที่แปลค่อนข้างยาก เนื่องจากความกำกวมของคำว่า "din" และการที่ประโยคขาดบริบทเพื่อช่วยในการตีความ ทำให้อาจแปลได้ว่า "ความรักในดงต้นลินเดน" หรือ "ความรักจากต้นลินเดน" ก็ได้ แต่อย่างไรก็ดี การตีความที่ถูกต้องได้แสดงไว้ในซับไทเทิลของมิวสิกวิดีโอของวงโอ-โซน ว่า "ความรักจากต้นลินเดน" เป็นที่ทราบกันว่าต้นลินเดนมีความเชื่อมโยงอย่างแนบแน่นกับบทเพลงในบทกวีของโรมาเนีย จากกวีนิพนธ์โรแมนติกของมีไฮ เอมิเนสคู กวีชาวโรมาเนีย ดังนั้น ชื่อเพลงจึงอาจหมายถึง "ความรักโรแมนติก ' แบบต้นลินเดน' " การตีความชื่อเพลงอีกแบบหนึ่งเอามาจากท่อนสร้อยของหนังสือสำหรับเด็กที่ได้รับความนิยมสูงในโรมาเนีย บทประพันธ์ของ ไอออน ครีแยนกา ที่มีชื่อว่า "ปูปาซาดินเต" ซึ่งหมายถึง "นกกระรางหัวขวานบนต้นลินเดน"
ธาตุสังเคราะห์

ธาตุสังเคราะห์ คือ ธาตุที่ถูกสังเคราะห์ขึ้นในห้องทดลอง ไม่พบอยู่ตามธรรมชาติ และไม่เสถียร มีครึ่งชีวิตที่สั้น (เป็นไปได้ตั้งแต่ ไม่กี่มิลลิวินาที จนถึงหลักล้านปี ก็มี) เมื่อเทียบกับอายุของโลก ที่อะตอมของธาตุนั้น ๆ อาจเคยปรากฏขณะเกิดโลกแล้วสลายไปจนหมด 
ธาตุที่สังเคราะห์ขึ้นได้ชนิดแรกคือ เทคนีเชียม (technetium) โดยค้นพบว่า ไม่มีไอโซโทปใดที่เสถียร และมีครึ่งชีวิตเท่ากับ 4.2 ล้านปี จึงพบได้ยากมากบนโลกปัจจุบัน เพราะอายุของโลกนานมากกว่า 4,600 ล้านปี 
อย่างไรก็ตาม ไม่จัดเทคนีเชียมเป็นธาตุสังเคราะห์ที่แท้จริง เพราะปัจจุบันตรวจพบได้บ้างแม้เป็นปริมาณที่น้อยมาก เช่น ในหินอุกกาบาต และยังถือว่ามีอายุนานกว่าธาตุสังเคราะห์อื่น 
ธาตุที่จัดเป็นธาตุสังเคราะห์นั้นมีอายุสั้นมาก พบเฉพาะที่เป็นผลิตผลจาก เครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์ (nuclear reactors) หรือ เครื่องเร่งอนุภาค (particle accelerator) เท่านั้น
ไฟฉายขยายส่วน

ไฟฉายขยายส่วน  เป็นเครื่องมือในศตวรรษที่ 22 ที่ช่วยทำให้สิ่งของ หรือ สิ่งมีชีวิต มีขนาดใหญ่ขึ้นได้ มักปรากฏในการ์ตูนโดราเอมอนตอนต่างๆ
และจะมักใช้คู่กับ ไฟฉายย่อส่วน ซึ่งทำหน้าที่ตรงกันข้าม นั่นคือ การย่อส่วน สิ่งของ หรือสิ่งมีชีวิตให้เล็กลงนั่นเอง
พลังงานไอออไนเซชัน

พลังงานไอออไนเซชัน (IE) คือค่าพลังงาน ที่ใช้ในการดึงให้อิเล็กตรอนวงนอกสุด (เวเลนซ์อิเล็กตรอน) หลุดออกจากอะตอมหรือโมเลกุลที่อยู่ในสถานะก๊าซปริมาณพลังงานที่น้อยที่สุดที่สามารถทำให้อะตอมหรือโมเลกุลปลดปล่อยอิเล็กตรอน ค่าพลังงานไอออไนเซชันจะบ่งบอกว่าอะตอมหรือไอออนนั้นสามารถเสียอิเล็กตรอนได้ง่ายหรือยาก หรือในอีกมุมหนึ่งเป็นการบ่งบอกระดับพลังงานของอิเล็กตรอนวงนอกสุดของอะตอมหรือไอออนนั้นว่ามีความเสถียรมากเพียงใด โดยทั่วไปค่าพลังงานไอออไนเซชันจะมีค่าเพิ่มขึ้นเมื่อพยายามที่จะทำให้อิเล็กตรอนตัวต่อไปถูกปลดปล่อยออกมา เนื่องจากการผลักกันของประจุอิเล็กตรอนมีค่าลดลงและการกำบังของอิเล็กตรอนชั้นวงในมีค่าลดลง ซึ่งทำให้แรงดึงดูดระหว่างนิวเคลียสและอิเล็กตรอนมีค่ามาขึ้น อย่างไรก็ตามค่าที่เพิ่มขึ้นอาจไม่เพิ่มเท่าที่ควรจะเป็นในกรณีที่เมื่อปลดปล่อยอิเล็กตรอนตัวนั้นแล้วส่งผลให้เกิดการบรรจุเต็มหรือการบรรจุครึ่งในระดับชั้นพลังงาน เนื่องจากทั้งสองกรณีมีเสถียรภาพเป็นพิเศษ
กระบวนการสูญเสียอิเล็กตรอนนี้เกิดได้หลายครั้งสำหรับอะตอมหรือโมเลกุลที่มีหลายอิเล็กตรอน จึงเรียกเป็น IE1 IE2 IE3 ... ตามลำดับซึ่งก็คือค่าพลังงานในการดึงอิเล็กตรอนตัวที่ 1 2 3 ... นั่นเอง โดยอิเล็กตรอนตัวแรกย่อมจะหลุดออกไปง่ายกว่าอิเล็กตรอนลำดับถัด ๆ ไปเสมอ พลังงานที่ต้องใช้จึงเพิ่มขึ้น
การศึกษาแนวโน้มของค่าพลังงาไอออนไนเซชันของอะตอมหรือโมเลกุลนั้น สามารถช่วยนักวิทยาศาสตร์ทำความเข้าใจโครงสร้างของอิเล็กตรอนภายในอะตอมและโมเลกุลได้ดีขึ้น หากค่าพลังงานไอออไนเซชันเพิ่มขึ้นเป็นเส้นตรงอาจกล่าวได้ว่าอิเล็กตรอนเหล่านั้นมาจากชั้นอิเล็กตรอน (หรือ เลขควันตัมหลัก  เดียวกัน แต่ถ้าพบว่าค่าพลังงานไอออไนเซชันกระโดดไปก็หมายความว่าอิเล็กตรอนที่หลุดออกมานั้นอยู่ในชั้นที่ลึกเข้าไปอีก นอกจากนี้พลังงานไอออไนเซชันยังเป็นแนวโน้มตามตารางธาตุอย่างหนึ่งที่มีลักษณะชัดเจนและสามารถอธิบายได้โดยโครงสร้างการจัดเรียงอิเล็กตรอน  ของอะตอม
รัศมีโคเวเลนต์

รัศมีโคเวเลนต์ ("r"cov) คือการวัดขนาดของอะตอมซึ่งประกอบกันด้วยพันธะโคเวเลนต์ โดยที่หน่วยของรัศมีโคเวเลนต์ที่นิยมใช้ ได้แก่ พิโคเมตร (pm) หรือ อังสตรอม (Å) โดยที่ 1 อังสตรอม เท่ากับ 100 พิโคเมตร
โดยหลักการแล้ว ผลรวมของรัศมีโคเวเลนต์ระหว่างสองอะตอมควรจะเท่ากับความยาวพันธะโคเวเลนต์ระหว่างสองอะตอม โดยที่ค่าของรัศมีโคเวเลนต์ามารถแบ่งออกเป็นสามแบบ ได้แก่ พันธะเดี่ยว พันธะคู่ และ พันธะสาม ดังแสดงในตารางด้านล่าง อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีความสัมพันธ์ที่แน่นอนของค่าทั้งสามนี้ เนื่องจากความแตกต่างของสภาพแวดล้อมทางเคมี ส่งผลให้ขนาดของอะตอมมีค่าไม่คงที่ สำหรับ heteroatomic ความยาวพันธะไอออนิกอาจจะนำมาใช้แทนได้และบ่อยครั้งที่พบว่าความยาวพันธะโคเวเลนต์แบบมีขั้วจะสั้นกว่าผลบวกของรัศมีโควาเลนต์ ค่ารัศมีโคเวเลนต์ที่ระบุดังตารางข้างล่างเป็นทั้งค่าเฉลี่ยหรือค่าในอุดมคติ ส่งผลให้ค่าดังกล่าวสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ในหลาย ๆ กรณี
การวัดความยาวพันธะสามารถทำได้จากศึกษาการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ (น้อยครั้งที่จะใช้การเลี้ยวเบนนิวตรอนบนผลึกโมเลกุล) นอกจากนั้น โรเทชันแนลสเปกโทรสโกปี (Rotational spectroscopy) ก็เป็นอีกวิธีที่วัดค่าความยาวพันธะ ได้อย่างแม่นยำ สำหรับ homonuclear ไลนัส พอลิงนำค่าความยาวพันธะมาหารด้วยสอง จะเท่ากับรัศมีโคเวเลนต์ เช่น ความยาวพันธะระหว่างอะตอมไฮโดรเจนในก๊าซไฮโดรเจน เท่ากับ 74.14 พิโคเมตร ดังนั้น รัศมีโคเวเลนต์ของอะตอมไฮโดรเจน เท่ากับ 37.07 พิโคเมตร ในทางปฏิบัติรัศมีโคเวเลนต์ของอะตอมควรจะคำนวณจากค่าเฉลี่ยของความยาวพันธะของสารประกอบโคเวเลนต์ชนิดต่าง ๆ
อย่างไรก็ตามค่าที่ได้จากวิธีนี้ก็แตกต่างจากวิธีดังกล่าวข้างต้นเพียงเล็กน้อย Sanderson ได้ทำการตีพิมพ์ค่าของรัศมีโคเวเลนต์แบบไม่มีขั้วสำหรับธาตุหลัก ๆ แต่เนื่องจากข้อมูลของความยาวพันธะมีปริมาณมาก ส่งผลให้ค่ารัศมีโคเวเลนต์ในหลาย ๆ กรณีไม่ได้รับการปรับปรุง
ตารางของค่ารัศมีโคเวเลนต์.
ค่าของรัศมีโคเวเลนต์จากเอกสารอ้างอิง (ดังแสดงในคอลัมน์ที่สามในตารางด้านล่าง) เป็นค่าที่ได้จากการวิเคราะห์เชิงสถิติที่มาจากข้อมูลมากกว่า 228,000 ค่าความยาวพันธะจาก Cambridge Structural Database ตัวเลขที่อยู่ในวงเล็บคือ ค่าประมาณของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิธีการอื่นที่ใช้ในการคำนวณทำได้โดยการฟิตแบบ self-consistent ของทุก ๆ ธาตุในกลุ่มเล็ก ๆ ของชุดโมเลกุลต่าง ๆ โดยที่ค่ารัศมีโคเวเลนต์ของพันธะเดี่ยว ("r"1)
พันธะคู่ ("r"2) และ พันธะสาม ("r"3) ของธาตุเบาไปถึงธาตุหนัก แสดงในคอลัมน์ที่ 3-5 ในตารางด้านล่าง สำหรับค่าที่ระบุนี้ได้มาจากทั้งการคำนวณและการทดลอง (โดยปกติแล้ว "r"1 > "r"2 > "r"3) จากค่าดังกล่าว รัศมีโคเวเลนต์ของพันธะเดี่ยว มีค่าใกล้เคียงกับ ค่ารัศมีโคเวเลนต์ของ Cordero et al. ซึ่งค่าที่แตกต่างกัน เนื่องมาจากความแตกต่างของเลขโคออดิเนชัน (coordination number) ของแต่ละชนิดอะตอม โดยส่วนใหญ่จะพบกับธาตุในพวกโลหะทรานสิชั่น (transition metals) ถ้าความแตกต่างของลิแกนด์มีค่ามากกว่าความแตกต่างของค่า R ในข้อมูลที่ถูกใช้
การเบี่ยงเบนอาจเกิดขึ้นสำหรับกรณีที่มีหลายพันธะแบบอ่อนเดียวกัน วิธีการด้วยตนเองที่สอดคล้องถูกนำมาใช้เพื่อให้เหมาะสมกับทรงสี่หน้ารัศมีโคเวเลนต์
</br>
กูเกิลบอมบ์

กูเกิลบอมบ์  และ กูเกิลวอชชิง  หมายถึง การทำให้เสิร์ชเอนจินของเว็บไซต์แสดงผลการค้นหาสำหรับคำค้นหาที่ไม่เกี่ยวข้อง หรือไม่ตรงประเด็น โดยการสร้างลิงก์จำนวนมาก ในทางกลับกัน การทำอันดับข้อมูลให้เด่นสุด (SEO) คือการปรับปรุงรายการเสิร์ชเอนจินของเว็บเพจสำหรับคำค้นหาที่ "เกี่ยวข้อง"
กูเกิลบอมบ์ทำขึ้นด้วยจุดประสงค์ทางธุจกิจ การเมือง หรือตลกขบขัน (หรือปะปนกัน) อัลกอริทึมเสิร์ชแรงก์ของกูเกิลจัดอันดับสำหรับวลีเฉพาะสูงกว่าถ้ามีหน้าอื่นเชื่อมมากพอ คล้ายกับข้อความแองคอร์ อย่างไรก็ตามในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 กูเกิลได้ปรับแต่งอัลกอริธึมการค้นหาเพื่อรับมือกับคำค้นหายอดนิยมของกูเกิลอย่าง "miserable failure" ที่เชื่อมเข้ากับจอร์จ ดับเบิลยู. บุชกับไมเคิล มัวร์ ปัจจุบัน การค้นหาเหล่านั้นนำไปสู่รายการหน้าเกี่ยวกับกูเกิลบอมบ์เอง เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 2015 ผลการค้นหาแรกในกูเกิลสำหรับ "miserable failure" คือบทความนี้ คำว่า "Google bombing" ทั้งในรูปกริยาและคำนามได้รับการบรรจุลงใน "New Oxford American Dictionary" เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2005
กูเกิลบอมบ์มีความเกี่ยวข้องกับสแปมเด็กซิงที่เป็นการจงใจดัดแปลง HTML เพื่อเพิ่มโอกาสให้เว็บไซต์ตั้งอยู่ใกล้กับผลการค้นหาแรก หรือสร้างอิทธิพลต่อหมวดหมู่ที่ถูกกำหนดไว้ในหน้าเพื่อทำให้เกิดความเข้าใจผิดหรือไม่ซื่อสัตย์
คำว่า "Googlewashing" ประดิษฐ์ขึ้นโดยแอนดรูว์ ออร์โลวสกีใน ค.ศ. 2003 เพื่ออธิบายการใช้วิธีควบคุมจัดการสื่อเพื่อเปลี่ยนการรับรู้คำศัพท์ หรือผลักดันการแข่งขันออกจากsearch engine results page (SERPs)
ประวัติ.
กูเกิลบอมบ์สืบต้นตอได้ถึง ค.ศ. 1999 เมื่อการค้นหาวลี "more evil than Satan himself" ทำให้ผลการค้นหาโฮมเพจไมโครซอฟท์อยู่ด้านบนสุด
พ.ศ. 2486

พุทธศักราช 2486 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1943 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันศุกร์ตาม
ปฏิทินเกรกอเรียนและเป็น
วันเกิด.
มกราคม.
19 กันยายน เฉลิมชัย อดิศัย นักว่ายน้ำทีมชาติรอบคัดออก
กันยายน.
19กันยายน นายเฉิน อดิศัย นักว่ายน้ำทีมชาติรอบคัดออก
พ.ศ. 2478

พุทธศักราช 2478 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1935
"(หากเป็นการนับศักราชแบบเดิม พ.ศ. 2478 เริ่มในวันที่ 1 เมษายน)"
ผู้นำ.
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2478"
พ.ศ. 2476

พุทธศักราช 2476 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1933
"(หากเป็นการนับศักราชแบบเดิม พ.ศ. 2476 เริ่มในวันที่ 1 เมษายน)"
ผู้นำ.
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2476"
จระเข้น้ำจืด

จระเข้น้ำจืด, จระเข้บึง, จระเข้สยาม หรือ จระเข้น้ำจืดสายพันธุ์ไทย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Crocodylus siamensis") มีถิ่นกำเนิดในบริเวณประเทศไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม กาลีมันตัน ชวา และสุมาตรา จัดเป็นจระเข้ขนาดปานกลางค่อนมาทางใหญ่ (3–4 เมตร) มีเกล็ดท้ายทอด มีช่วงวัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 10–12 ปี จระเข้ชนิดนี้วางไข่ครั้งละ 20–48 ฟอง โดยมีระยะเวลาฟักไข่นาน 68–85 วัน เริ่มวางไข่ในช่วงต้นฤดูฝนประมาณเดือนพฤษภาคม โดยขุดหลุมในหาดทรายริมแม่น้ำ ใช้เวลาเฉลี่ยราว 80 วัน ชอบอยู่และหากินเดี่ยว
โดยปกติจระเข้น้ำจืดจะกินปลาและสัตว์อื่นที่เล็กกว่าเป็นอาหาร จะไม่ทำร้ายมนุษย์หากไม่ถูกรบกวนหรือมีอาหารเพียงพอ ในอดีตในประเทศไทยเคยพบชุกชุมในแหล่งน้ำทั่วทุกภาคของประเทศ โดยเฉพาะในแถบที่ราบลุ่มภาคกลาง เช่น บึงบอระเพ็ด จังหวัดนครสวรรค์ ได้ชื่อว่าเป็นสถานที่จระเข้ชุม เคยมีรายงานว่าพบจระเข้ถึง 200 ตัว หรือในวรรณกรรมพื้นบ้านเรื่องต่าง ๆ เช่น "ไกรทอง" ของจังหวัดพิจิตร เป็นต้น แต่ปัจจุบันได้สูญหายไปจนหมดแล้ว แต่ในต่างประเทศยังคงพบอยู่เช่นที่ทะเลสาบเขมร ประเทศกัมพูชา โดยเฉพาะทิวเขาพนมกระวาน ซึ่งช่วงแรกค้นพบเพียง 3 ตัว จนนำไปสู่การค้นพบจระเข้นับร้อยตัวที่อาศัยโดยไม่พึ่งพาอาศัยมนุษย์ แต่ที่นี่ก็ประสบปัญหาการจับจระเข้ไปขายฟาร์มจำนวนมาก สถานะในอนุสัญญาของไซเตสได้ขึ้นบัญชีจระเข้น้ำจืดไว้อยู่ในบัญชีหมายเลข 1 (Appendix 1)
ปัจจุบัน จระเข้สายพันธุ์นี้แท้ ๆ ก็ยังหายากในสถานที่เลี้ยง เนื่องจากถูกผสมสายพันธุ์กับจระเข้สายพันธุ์อื่นจนเสียสายพันธุ์แท้ไปด้วยจากเหตุผลทางด้านเศรษฐกิจ
สถานะตามธรรมชาติในไทย.
ปัจจุบันประเทศไทย เชื่อว่าจระเข้ที่ยังคงสถานะในธรรมชาติหลงเหลืออยู่ที่คลองระบม-สียัด เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤๅไน จังหวัดฉะเชิงเทรา ในอดีตมีนายพรานจากประเทศเวียดนามเข้ามาล่า ทำให้จระเข้หายไปจากป่าต้นน้ำคลองระบม-สียัด จนในปี พ.ศ. 2535 นายกิตติ กรีติยุตานนท์ ผู้ช่วยหัวหน้าสถานีวิจัยสัตว์ป่าฉะเชิงเทรา ได้พบจระเข้น้ำจืดในพื้นที่ดังกล่าว แต่คาดว่าเหลือไม่เกิน 5 ตัว ปัจจุบันพบเพียงตัวผู้เพียงตัวเดียว
ในอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน จังหวัดเพชรบุรี มีอยู่ประมาณ 5 ตัว เชื่อกันว่าเป็นเพศเมียทั้งหมด แต่หลังจากในปี พ.ศ. 2552 ได้พบการวางไข่ของจระเข้กลุ่มดังกล่าว แต่ไข่กลับไม่ได้รับการผสม
จระเข้ในไทยในปัจจุบันคาดว่าในแต่ละแหล่งคงมีจระเข้หลงเหลือไม่เกิน 1–3 ตัว และไม่น่ามีการผสมพันธุ์กัน จระเข้ตามธรรมชาติของไทยจึงสุ่มเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ ล่าสุดมีการพบที่ลานหินตาด ภายในอุทยานแห่งชาติปางสีดา จังหวัดสระแก้ว เมื่อปลายเดือนเมษายนและต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2557 ด้วยหลักฐานภาพถ่ายและวีดิทัศน์ของนักท่องเที่ยวชาวสวิส คาดว่ามีความยาวประมาณ 1.3 เมตร โดยที่แห่งนี้เคยมีการค้นพบจระเข้น้ำจืดมาแล้วในอดีตเมื่อปี พ.ศ. 2537
ทางวัฒนธรรมและความเชื่อ.
ในประเทศไทย บริเวณลุ่มน้ำคลองระบม-สียัด จังหวัดฉะเชิงเทรา มีความเชื่อเรื่อง "จระเข้เจ้า" ว่าเป็นพาหนะของเจ้าพ่อเขากา ที่ไม่ทำร้ายผู้คน แต่ถ้าหากใครไปทำร้ายก็จะประสบกับภัยพิบัติ บริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แถบลำน้ำโดมใหญ่หรือบางแห่งในลุ่มน้ำมูล มีความเชื่อเรื่อง "จระเข้เจ้า" เช่นกัน แต่จะเป็นจระเข้เผือกที่ภาษาถิ่นเรียกว่า "แข้ด่อน" ส่วนคนในบ้านครัว ชุมชนมุสลิมริมคลองแสนแสบ กรุงเทพมหานคร มีตำนานปรัมปราว่า บรรพบุรุษของชาวบ้านครัวเป็นจระเข้ที่อยู่ในคลองแสนแสบ ทั้งนี้ในนิทานเรื่อง "ไกรทอง" ได้ให้ภาพพจน์ของจระเข้มีสถานะและความสัมพันธ์เทียบเท่ากับมนุษย์ และเรื่อง "ขุนช้างขุนแผน" ตอนพลายชุมพลปราบจระเข้เถรขวาด ก็แสดงให้เห็นถึงความเชื่อและมุมมองของคนในสมัยก่อนที่มีต่อจระเข้
กรดฟอร์มิก

กรดฟอร์มิก หรือกรดมด  เป็นกรดคาร์บอกซิลิกชนิดหนึ่งที่มีโครงสร้างไม่ซับซ้อน มีสูตรโมเลกุลว่า CH2O2 และเรียกตามระบบ IUPAC ว่า กรดเมทาโนอิก (Methanoic acid), พบตามธรรมชาติในสัตว์จำพวกมดและผึ้ง ซึ่งมีไว้สำหรับป้องกันตัวจากศัตรู, โดยคำว่า "formic" ได้มาจากคำในภาษาละตินว่า "formica" ซึ่งแปลว่ามด
ประวัติการค้นพบ.
เมื่อปี พ.ศ. 2214 จอห์น เรย์ นักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ เป็นบุคคลแรกที่ทราบถึงการสกัดกรดฟอร์มิก โดยการกลั่นมดจำนวนมาก ต่อมาโฌแซ็ฟ หลุยส์ แก-ลูว์ซัก นักเคมีชาวฝรั่งเศส ได้ค้นพบวิธีการสังเคราะห์กรดฟอร์มิกจากกรดไซยานิก และต่อมา Marcellin Berthelot นักเคมีชาวฝรั่งเศสได้ค้นพบวิธีสังเคราะห์จากคาร์บอนมอนอกไซด์ และใช้วิธีนี้มาจนปัจจุบัน
กรดอนินทรีย์

กรดอนินทรีย์  หรือเรียกอีกอย่างว่า "กรดแร่" คือกรดที่เกิดจากแร่ธาตุ กรดประเภทนี้มักเป็นกรดที่มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรง เช่น กรดไฮโดรคลอริก (Hydrochloric Acid) หรือกรดเกลือ (กรดน้ำย่อย) กรดซัลฟิวริก (Sulfuric Acid) หรือกรดกำมะถัน (กรดในแบตเตอรีรถยนต์) และกรดไนตริก (Nitric Acid) หรือกรดดินประสิว เป็นต้น
กรดอินทรีย์

กรดอินทรีย์  เป็นกรดที่ได้จากพืชหรือสัตว์ มักเป็นกรดที่มีฤทธิ์กัดกร่อนไม่รุนแรง แตกในน้ำเป็นไอออนได้น้อย เช่น กรดคาร์บอนไดออกไซด์ (Carbonic Acid), (ฝนกรด) กรดน้ำส้ม (Acetic Acid) (น้ำส้มสายชู), กรดซิตริก (Citric Acid) (กรดที่ทำให้ผลไม้มีรสเปรี้ยว), กรดแอสคอร์บิก (Ascorbic Acid) (วิตามินซี บี6 บี12 และ ธาตุเหล็ก และ เบตาแคโรทีน) เป็นต้น
มอซิลลา

มอซิลลา  เป็นคำที่ถูกนำมาใช้ในหลายความหมายสำหรับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับการพัฒนาต่อจาก เน็ตสเคปและซอฟต์แวร์ที่พัฒนาต่อ รวมไปถึง มูลนิธิมอซิลลา (Mozilla Foundation) และ บริษัทมอซิลลา (Mozilla Corporation) ที่จัดการด้านซอฟต์แวร์ ซึ่งคำว่ามอซิลลานั้นมีการใช้งานในหลายความหมายหลักได้แก่
ไมโตะ ไก

ไมโตะ ไก เป็นหนึ่งในตัวละครจากนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
การเปิดประตูแปดด่านของไมโตะไก
1.ไคมง สามารถใช้บัวบานภายนอก
2.คิวมง สามารถทำให้ร่างกายแข็งแรงกว่าเดิม
3.เซย์มง สามารถทำให้ร่างกายแข็งแรงกว่าเดิม
4.โชมง ช่วยเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนไหว
5.โทะมง ช่วยให้ความเร็วในการเคลื่อนไหวและใช้บัวบานภายใน
6.เคย์มง สามารถใช้ยูงทองแรกอรุณ
7.เคียวมง สามารถใช้พยัคย์กลางทิวา
8.ชิมง ทำให้จากอสูรสีเขียวเป็นสีแดง สามารถใช้ช้างราตรี และ ผีเสื้อราตรี (ท่าชิมงเป็นท่าอันตรายต่อชีวิต)ใช้ในตอนที่สู้กับมาดาระร่างเซียน6วิถี
ยูฮิ คุเรไน

คุเรไน (; โรมาจิ: "ไม่ปรากฏ"; : คุเรไน) เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ โดยชื่อของเธอแยกได้เป็นสองคำ คือ Yuuhi (夕日)= พระอาทิตย์ยามเย็น, Kurenai (紅) = สีแดงเข้ม
ข้อมูลตัวละคร.
โจนินใหม่ คือครูหัวหน้าทีม 8 ซึ่งประกอบไปด้วยอะบุราเมะ ชิโนะ, ฮิวงะ ฮินาตะ, อินุซึกะ คิบะ + อากามารุ สอนเรื่องการต่อสู้ และแต่งตัวให้ฮินาตะเสมอ ต่างจากพ่อของฮินาตะที่ไม่ใส่ใจฮินาตะนัก และผลักไสฮินาตะให้ไปตนดูแลแทนอีกที โดยตนแอบคบกับอาสึมะ แต่ก็ถูกจับได้แบบดื้อๆซะงั้น
ช่วงแสงอุษา(อิทาจิ กับคิซาเมะ)แทรกซึมเข้ามาโคโนะฮะอยู่นั้น มีสู้กันช่วงนึง จนอิทาจิกับคิซาเมะก็ล่าถอยไป
ในภาคตำนานวายุสลาตัน แม้คบกับอาสึมะ แต่โดยแยกกันอยู่แบบไม่ได้แต่งงานกัน พอตนเริ่มท้องก็เลิกเป็นนินจา พอชิกามารุมะส่งข่าวว่าอาสึมะถูกฆ่าตาย ก็เสียใจมาก ชิกามะรุได้ให้สัญญาไว้ว่าจะดูแลลูกของตนให้ ซึ่งลูกคลอดช่วงก่อนสงครามโลกนินจาครั้งที่ 4
โกลด์(III) คลอไรด์

โกลด์ (III) คลอไรด์  ชื่อการค้าคือ ออริก คลอไรด์ (auric chloride) เป็นสารประกอบอนินทรีย์ของทองคำ สูตรทางเคมีของมันคือ AuCl3 ทองคำที่มีออกซิเดชั่น สเตต (oxidation state) +3 เป็นฟอร์มที่มีเสถียรภาพมากที่สุดของมัน สารประกอบคลอไรด์ของทองในรูปแบบอื่น คือ โกลด์ (I) คลอไรด์ (AuCl) แตมีเสถียรภาพน้อยกว่า AuCl3 เมื่อเอาทองละลายในน้ำประสานทอง (aqua regia) จะได้คลอราออริก แอซิด (chlorauric acid- (HAuCl4)) ซึ่งมีชื่อเรียกหลายชื่อเช่น "โกลด์ คลอไรด์"
("gold chloride") หรือ "แอซิดโกลด์ไตรคลอไรด์" ("acid gold trichloride") หรือ"โกลด์ (III) คลอไรด์ไตรไฮเดรต" ("gold (III) chloride trihydrate") โกลด์ (III) คลอไรด์ มีคุณสมบัติดูดน้ำได้ดีมาก และละลายในน้ำและแอลกอฮอลได้ดีมากด้วย
โครงสร้าง.
พันธะในโครงสร้างนี้เป็นพันธะโควาเลนต์
คุณสมบัติทางเคมี.
แอนไฮดรัส AuCl3 จะเริ่มแตกตัวเป็น AuCl ที่อุณหภูมิ 160 ?C; และเมื่ออุณหภูมิสูงกว่านี้มันจะกลายเป็นโลหะทองคำ และ AuCl3. 
AuCl3 → AuCl + Cl2 
3 AuCl → AuCl3 + 2 (>420 ?C)
ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์

ไบล์แอซิดซีเควสแตรนต์  เป็นกลุ่มของยาที่ใช้จับน้ำดีในระบบทางเดินอาหาร (gastrointestinal tract) เพื่อใช้รักษาโรคคอเรสเตอรอลในเลือดสูง (hypercholesterolemia) และป้องกันอาการคันในคนไข้โรคตับ (liver disease) เรื้อรังหรือโรคท้องร่วง 
ปัจจุบันการใช้ยากลุ่มนี้ลดน้อยลงเนื่องจากถูกแทนที่ด้วยสแตติน (statin) การใช้ไบล์แอซิดซิเควสแตนต์ร่วมกับสแตตินมีรายงานว่าทำให้เกิดแรบโดไมโอไลสิส (rhabdomyolysis)
ตัวอย่าง.
ตัวอย่างยาประเภทนี้เป็นสารสังเคราะห์เรซิน (synthetic resins) ได้แก่
อั้งฉิกกง

อั้งฉิกกง (Hong Qigong - 洪七公） ฉายา ยาจกอุดร (บางฉบับแปลใช้ ขอทานอุดร) เป็นตัวละครใน นิยายกำลังภายในเรื่องมังกรหยก แต่งโดย กิมย้ง
อั้งฉิกกง มีนิสัยรักคุณธรรม ชอบท่องเที่ยว และโปรดปรานอาหารเลิศรส ทำให้ครั้งหนึ่งเคยเสียงานใหญ่เพราะห่วงกิน จึงลงโทษตัวเองต่อหน้าศิษย์พรรคยาจก ด้วยการตัดนิ้วชี้ข้างขวาตัวเองเป็นการไถ่โทษ จึงมีอีกฉายาว่า ยาจกเก้าดรรชนี เป็นประมุข พรรคกระยาจก รุ่นที่ 18 ได้รับการถ่ายทอดวิชาสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรจากประมุขพรรคกระยาจกรุ่นก่อน 9 ฝ่ามือ เนื่องจากวิชาสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร ได้มีการสูญหายไปตั้งแต่ยุคประมุขพรรคกระยาจก รุ่นที่ 3 ส่วนฝ่ามือที่เหลืออีก 9 ฝ่ามือ เกิดจากการบัญญัติคิดค้นขึ้นเอง แต่ไม่อาจคงอานุภาพเทียบเท่าสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรต้นตำรับได้ อีกวิชาที่อั้งฉิกกง แตกฉานคือวิชาเพลงไม้เท้าตีสุนัข
อั้งฉิกกง เป็นหนึ่งในห้ายอดฝีมือที่ประลองยุทธที่เขาหัวซาน โดยในขณะนั้นก็ใช้สิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรที่ไม่สมบูรณ์นี้ โลดแล่นเทียบเคียงกับ อึ้งเอี๊ยะซือ อาวเอี้ยงฮง และอิดเต็งไต้ซือ 
อั้งฉิกกงโปรดปรานฝีมือการทำอาหารของอึ้งย้งเป็นที่สุด จึงรับก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งเป็นศิษย์ถ่ายทอดสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกรให้ก๊วยเจ๋ง และวิชาเพลงไม้เท้าตีสุนัขให้อึ้งย้ง ภายหลังถูกพิษประจิมอาวเอี๊ยงฮงลอบทำร้าย จึงมอบตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจกให้อึ้งย้งดูแลแทนบนเกาะร้าง ยาจกอุดรอั้งฉิกกงกับพิษประจิมอาวเอี้ยงฮงเป็นศัตรูกันมาโดยตลอด แต่เมื่อถึงวาระสุดท้ายทั้งสองกลับลืมความแค้นที่มีต่อกัน และจากไปพร้อมกันอย่างสงบ
ภาษานาอูรู

ภาษานาอูรู  เป็นตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนที่พูดในประเทศนาอูรู คาดว่ามีคนพูดประมาณ 7,000 คน หรือร้อยละ 50 ของประชากรนาอูรู คนพูดแทบทุกคนสามารถพูดภาษาอังกฤษได้ด้วย
ภาษานาอูรูเป็นสมาชิกของภาษากลุ่มไมโครนีเซียในกลุ่มออสโตรนีเซียน มีรหัส ISO 639 คือ 'na' และ 'nau'
พจนานุกรมภาษานาอูรูของเดลาพอร์ต.
ในพ.ศ. 2450 ฟิลิป เดลาพอร์ต (Philip Delaporte) ได้พิมพ์พจนานุกรมภาษาเยอรมัน-นาอูรูฉบับกระเป๋าขึ้น ("Taschenwörterbuch Deutsch-Nauruisch") มีขนาดกะทัดรัด (10.5 x 14 cm) มีอภิธานศัพท์ยาว 65 หน้า และมีคำแปลของวลีอีก 12 หน้า โดยเรียงตามตัวอักษรในภาษาเยอรมัน มีคำในภาษาเยอรมันประมาณ 1650 คำที่แปลเป็นภาษานาอูรู ส่วนใหญ่ใช้วลีและรูปแบบที่มีความหมายเหมือนกัน มีรูปแบบเอกลักษณ์ในภาษานาอูรูประมาณ 1300 รูป รวมถึงแบบที่ปรากฏในวลี และไม่สนใจเครื่องหมายบนตัวอักษร (diacritical mark) เครื่องหมายต่าง ๆ ที่ใช้ไม่ได้ใช้ทั่วไป มีเพียงเครื่องหมายเดียวคือ ตัวทิลด์ (tilde) ที่ยังใช้อยู่ในปัจจุบัน
อุปสรรค (ไวยากรณ์)

อุปสรรค หรือ หน่วยคำเติมหน้า  คือหน่วยคำเติมชนิดหนึ่งที่ใช้สำหรับเติมหน้ารากศัพท์ เพื่อเพิ่มความหมาย เปลี่ยนความหมาย หรือเปลี่ยนหน้าที่ของคำ (เช่นเปลี่ยนคำกริยาเป็นคำนาม) มีใช้ในภาษาต่าง ๆ ในหลายตระกูล เช่น ตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน (ภาษาบาลี สันสกฤต กรีก ละติน แม้กระทั่งภาษาอังกฤษ) ตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก (ภาษามอญ เขมร) ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน (ภาษามลายู) เป็นต้น
อุปสรรคจะไม่ปรากฏอยู่เดี่ยว ๆ ต้องเติมหน้าคำอื่น ในภาษาหนึ่ง ๆ มักจะมีอุปสรรคจำนวนจำกัด เช่น ในภาษาบาลีมีอุปสรรคเพียง 20 คำ อาทิ วิ-, อุ-, อา-, นิ- (นิสฺ-), ป-, สํ-, สุ-, อติ-, อธิ-, อนุ-, อภิ-, อุป-, อ-/น- (น นิบาต), ทุ- (ทุสฺ-) ฯลฯ
ในภาษาไทยไม่มีอุปสรรคแท้ แต่มักนำศัพท์ที่เติมอุปสรรคแล้วมาใช้ อย่างไรก็ตาม มีความนิยมสร้างคำโดยใช้อุปสรรคเติมหน้าศัพท์อื่นบ้างเช่นกัน ขณะที่ในบางภาษามีการยืมอุปสรรคของภาษาอื่นมาใช้เติมในคำศัพท์ของภาษาตัวเองอยู่บ้าง
ซากูระ

ซากูระ  เป็นชื่อสามัญของพืชหลายชนิดจำพวกเชอร์รีในสกุล "Prunus" อาทิ "P. jamasakura", "P. serrulata" เป็นต้น มีถิ่นกำเนิดในจีนตอนใต้, เกาะไต้หวัน, หมู่เกาะโอกินาวะ และหมู่เกาะญี่ปุ่น มีดอกสีขาว กลีบแต่ละกลีบมีจำนวนแตกต่างกันไปตามชนิด ลักษณะเด่นของซากูระก็คือ เมื่อร่วง จะร่วงพร้อมกันหมด ซากูระจึงเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นทหารและวิถีความเป็นบูชิโดของญี่ปุ่น
ดอกซากูระมีในเกาหลี, สหรัฐ, แคนาดา, จีน หรือที่อื่น ๆ แต่ไม่มีกลิ่น ขณะที่ในญี่ปุ่นนั้นผู้คนจำนวนมากยกย่องชื่นชมกลิ่นซากูระ และมักจะกล่าวฝากไว้ในบทกวี โดยซากูระจะบานในช่วงปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนเมษายน ซึ่งเป็นช่วงเริ่มต้นฤดูใบไม้ผลิ อุณหภูมิเริ่มอุ่นขึ้นจากฤดูหนาวที่หมดไป
คำว่า "ซากูระ" ในภาษาญี่ปุ่นนั้นเชื่อกันว่ากร่อนมาจากคำว่า "ซากูยะ" (咲耶; หมายถึง ผลิบาน) อันเป็นชื่อของเทพธิดา "โคโนฮานาซากูยาฮิเม" (木花之開耶姫) ในเทพปกรณัมของญี่ปุ่น มีศาลบูชาของพระองค์อยู่บนยอดเขาฟูจิด้วย สำหรับพระนามของเทพธิดาองค์ดังกล่าวนั้น มีความหมายว่า "เจ้าหญิงดอกไม้บาน" และเนื่องจากซากูระเป็นดอกไม้ที่นิยมกันมากในญี่ปุ่นสมัยนั้น คำว่าดอกไม้ดังกล่าวจึงหมายถึงดอกซากูระนั่นเอง เทพธิดาองค์ดังกล่าวได้รับพระนามเช่นนั้น ก็เพราะมีเรื่องเล่ามาว่าทรงตกจากสวรรค์มาบนต้นซากูระ ดังนั้น ดอกซากูระจึงถือเป็นตัวแทนของดอกไม้ญี่ปุ่น ขณะที่รัฐบาลญี่ปุ่นประกาศให้ดอกเก๊กฮวย (ดอกเบญจมาศ) เป็นดอกไม้ประจำชาติ
ซากูระ (แก้ความกำกวม)

ซากูระ สามารถหมายถึง
บุคคลและตัวละคร.
ซากูระ มักจะเป็นชื่อของผู้หญิงชาวญี่ปุ่น
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
อัฟกานิสถาน

การเมืองการปกครอง.
ตามรัฐธรรมนูญของอัฟกานิสถาน กำหนดให้ประธานาธิบดีเป็นประมุขและผู้นำในการบริหารประเทศ มีการกระจายอำนาจการปกครองออกเป็นจังหวัด แบ่งออกเป็น 34 จังหวัด (Province) อย่างไรก็ตาม ในแง่การบริหารจัดการระบบการปกครองภายในประเทศยังไม่ดีนัก เนื่องจากเพิ่งฟื้นตัวจากสงคราม และอำนาจของรัฐบาลกลางยังครอบคลุมไม่ทั่วถึงพื้นที่ห่างไกล
การบริหารรัฐบาลกลาง.
มีรัฐสภา (National Assembly) ซึ่งประกอบด้วย 2 สภา ได้แก่ 1) สภาผู้แทนราษฎร (House of People หรือ Wolesi Jirga) ประกอบด้วยสมาชิกไม่เกิน 249 คน ได้รับการเลือกตั้งโดยตรง ดำรงตำแหน่งวาระ 5 ปี และ 2) สภาอาวุโส (House of Elders หรือ Meshrano Jirga) มีสมาชิก 102 คน ซึ่งแบ่งการสรรหาออกเป็น 3 วิธี ในจำนวนที่เท่าๆ กัน โดยสมาชิก 34 คนได้รับเลือกจากคณะบริหารระดับจังหวัด (Provincial Council) ดำรงตำแหน่งวาระ 4 ปี สมาชิกอีก 34 คน ได้รับเลือกจากคณะบริหารระดับท้องถิ่น (Local District Council) ดำรงตำแหน่งวาระ 3 ปี และสมาชิกอีก 34 คน ได้รับแต่งตั้งจากประธานาธิบดี ดำรงตำแหน่งวาระ 5 ปี 
นอกจากนี้ อาจมีการประชุมใหญ่ของผู้แทนทุกภาคส่วนที่เรียกว่า Loya Jirga ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกรัฐสภาทั้งหมดจากทั้งสองสภา ร่วมกับคณะกรรมการบริหารระดับจังหวัดและระดับท้องถิ่นทั้งหมด โดยที่ประชุมใหญ่นี้จะจัดขึ้นเฉพาะกรณีที่ต้องพิจารณาประเด็นระดับชาติเท่านั้น คือ ประเด็นที่เกี่ยวกับเอกราช อธิปไตยของชาติ และเกี่ยวกับดินแดน รวมถึงการฟ้องร้องประธานาธิบดี
ประธานาธิบดีเป็นทั้งประมุขและหัวหน้าฝ่ายบริหาร มีรองประธานาธิบดี 2 คน ซึ่งทั้งหมดดำรงตำแหน่งโดยการรับเลือกตั้งจากประชาชน มีวาระ 5 ปี และประธานาธิบดีคนปัจจุบัน คือ นาย Hamid Karzai ทั้งนี้ รัฐธรรมนูญให้อำนาจประธานาธิบดีแต่งตั้งรัฐมนตรีร่วมบริหารประเทศ โดยต้องได้รับความเห็นชอบจากรัฐสภา และรัฐมนตรีมีจำนวนทั้งสิ้น 25 คน 
ตามรัฐธรรมนูญฉบับใหม่กำหนดให้อัฟกานิสถานมีศาลฎีกา (Supreme Court) หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า Stera Mahkama มีผู้พิพากษาจำนวน 9 คน แต่งตั้งโดยประธานาธิบดีและต้องให้สภาผู้แทนราษฎรให้ความเห็นชอบ ดำรงตำแหน่งวาระ 10 ปี รองลงมามีศาลสูง (High Court) และศาลอุทธรณ์ (Appeals Court) ด้วย 
การบริหารระดับจังหวัด.
แม้รัฐธรรมนูญจะกำหนดหน่วยงานระดับจังหวัดและท้องถิ่น คือ คณะบริหารระดับจังหวัด (Provincial Council) และคณะบริหารระดับท้องถิ่น (Local District Council) แล้ว แต่ดังที่กล่าวข้างต้นว่า ระบบการบริหารการปกครองของอัฟกานิสถานยังจัดการได้ไม่ดีนัก เนื่องจากเป็นระบบที่วางขึ้นใหม่ และอำนาจของรัฐบาลกลางยังอ่อนแอ ความเชื่อมโยงของการบริหารอำนาจระหว่างท้องถิ่นกับส่วนกลางจึงยังขาดความชัดเจน
รายชื่อนามสกุลที่ใช้กันมาก

เกาหลี.
ชื่อแสดงในภาษาเกาหลี ด้วยตัวอักษรฮันกึลและในวงเล็บแสดงด้วยอักษรฮันจาที่ใช้ในภาษาเกาหลี
จีน.
ชื่อแสดงในภาษาจีนด้วยอักษรจีนตัวเต็ม และถัดไปหลังทับแสดงอักษรจีนตัวย่อ เนื่องจากกรณีที่อักษรจีนตัวย่อมีการลดรูปของอักษรตัวเต็ม ส่วนในวงเล็บคือคำอ่าน ข้อมูลนี้เป็นการจัดอันดับในปี พ.ศ. 2549
ญี่ปุ่น.
จัดอันดับจากจำนวนคนที่มีนามสกุลเดียวกันในสมุดโทรศัพท์ ชื่อในวงเล็บเป็นชื่อที่นิยมเห็นตามสื่อต่างๆ (ปี 2549) 
เดนมาร์ก.
นามสกุลที่มีการใช้มาก ตัวเลขด้านลงเป็นจำนวนคนใช้ (ข้อมูลปี พ.ศ. 2547) 
สหราชอาณาจักร.
สหราชอาณาจักร รวมถึง อังกฤษ เวลส์ ข้อมูลในวงเล็บเป็นจำนวนเปอร์เซ็นต์ที่มีการใช้
สหรัฐอเมริกา.
ข้อมูลในวงเล็บเป็นจำนวนเปอร์เซ็นต์ที่มีการใช้ ข้อมูลจาก สัมมโนประชากรสหรัฐ
นามสกุลที่มีการใช้มากในสหรัฐอเมริกาแสดงถึงประวัติศาสตร์ในช่วงการอพยพจากทวีปยุโรป
โกเลม

ในคติชาวบ้านยิว โกเลม (ฮีบรู: גולם‎) เป็นสัตว์รูปอย่างมนุษย์ซึ่งประกอบขึ้นจากวัตถุไม่มีชีวิตแล้วเสกเป่าให้มีชีวิต (พยนต์) ทั้งนี้ ครั้งหนึ่ง คำ "โกเลม" ที่ใช้ในเพลงสวดสดุดีและลายลักษณ์อักษรสมัยมัชฌิมยุค เคยหมายถึง วัตถุใดอันหารูปพรรณสัณฐานมิได้ โกเลมจะเชื่อฟังคำสั่งของเจ้านาย ตามความเชื่อ ถ้าเราอยากจะให้โกเลมมีชีวิต เราจะต้องหาคนที่สร้างโกเลมเป็น แล้วเขียนคำว่า emeth ที่แปลว่า ศักดิ์สิทธิ์ ลงไปในปากของมัน
เดียร์ส อลวนรักจากฟากฟ้า

เดียร์ส อลวนรักจากฟากฟ้า (; โรมาจิ: "DearS") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย PEACH-PIT เขียนลงในหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ เดงเกกิ กาโอ โดยบริษัท มีเดียเวิร์กส
เนื้อเรื่อง.
หนึ่งปีก่อน ได้มียูเอฟโอตกลงบนอ่าวโตเกียว แต่ทว่า พวกเขาไม่มีพลังงานเหลือที่จะกลับขึ้นไปบนอวกาศ จึงขออาศัยอยู่บนโลก โดยทางการญี่ปุ่นรับพวกเขาเอาไว้ และให้ชื่อใหม่ว่า DearS (เดียร์ส) แปลว่า เพื่อนผู้แสนดี
พวกเดียร์ส สามารถเข้าใจภาษาญี่ปุ่น และเข้าใจวัฒนธรรมญี่ปุ่นได้อย่างรวดเร็ว พวกเขาจึงมีการริเริ่มให้เดียร์สไปพักเรือนแรมกับมนุษย์ วันหนึ่ง "อิคุฮาระ ทาเคยะ" เด็กชายคนหนึ่งกำลังเดินไปที่ห้องพักของเขา เจอกับสิ่งประหลาดเข้า เมื่อเขาเข้าไปดู จึงพบกับ เดียร์ส เข้า และทำพันธสัญญาเป็นทาสผู้ซื่อสัตย์ตลอดไป
ฉบับภาพยนตร์การ์ตูน.
ในรูปแบบภาพยนตร์การ์ตูน เป็นภาพยนตร์การ์ตูนทีวี ความยาว 13 ตอน (ฉายทางโทรทัศน์ 12 ตอน และรวมตอนพิเศษอีก 1 ตอนที่มีเฉพาะในดีวีดี) ฉายในปี พ.ศ. 2547
ชาล็อตฮอร์เน็ตส์

ชาล็อตฮอร์เน็ตส์  หรือชื่อเดิม ชาล็อตบ็อบแคทส์ เป็นทีมบาสเกตบอลในลีกเอ็นบีเอ ในเมืองชาล็อต รัฐนอร์ทแคโลไรนา เริ่มเล่นในฤดูกาล 2004–05
ประวัติ.
เมื่อทีมชาล็อตฮอร์เนตส์ย้ายไปที่เมืองนิวออลีนส์ เมืองชาล็อตและลีกเอ็นบีเอตกลงที่จะสร้างทีมใหม่ในชาล็อตในฤดูกาล 2004-05 มีหลายกลุ่มรวมทั้งอดีตนักกีฬาชื่อดังจากทีมบอสตัน เซลติกส์ ลาร์รี เบิร์ด ก็เข้าเสนอตัว สุดท้ายกลุ่มที่นำโดยเศรษฐีพันล้าน โรเบิร์ต แอล จอห์นสัน จากธุรกิจเคเบิลทีวีสถานี BET (Black Entertainment TV) ก็ได้ชัยชนะ ชื่อบ็อบแคทส์ก็มาจาก จอห์นสัน เพราะ "บ็อบ" เป็นชื่อเล่นของโรเบิร์ต
เอ็นบีเอจัดให้บ็อบแคทส์คัดตัวผู้เล่นจากทีมอื่น ๆ หรือที่เรียกกันว่า expansion draft เมื่อ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ได้ผู้เล่นอายุน้อยที่มีพรสวรรค์เช่น เจอรัล วอลเลส (Gerald Wallace) และยังได้ดราฟผู้เล่น เอเมกา โอกาฟอร์ (Emeka Okafor) ซึ่งได้รางวัลผู้เล่นหน้าใหม่ยอดเยี่ยมแห่งปีเมื่อหมดฤดูกาลแรก 
เกมแรกที่แข่งของทีม ผลปรากฏว่าแพ้วอชิงตัน วิซารดส์ ด้วยคะแนน 96 ต่อ 103 ในวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 บ็อบแคทส์ชนะครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของแฟรนไชส์ด้วยคะแนน 111 ต่อ 100 กับทีมออร์แลนโดแมจิก
ส่วนปี ค.ศ. 2005 ได้ดราฟ เรย์มอน เฟลตัน (Raymond Felton) ฌอน เมย์ (Sean May) บ็อบแคทส์ตั้งความหวังกับผู้เล่นเหล่านี้ รวมไปถึงโอกาฟอร์ ว่าจะเป็นรากฐานของความสำเร็จในอนาคต
เสื้อนักกีฬาที่รีไทร์.
ไม่มี
สถิติฤดูกาลที่ดี/แย่ที่สุด.
เพิ่งเล่นได้แค่ฤดูกาลเดียวคือ 2004-05 (ชนะ 18 แพ้ 64)
แหล่งข้อมูลอื่น.
<br clear=all>
อำเภอบางบัวทอง

บางบัวทอง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนนทบุรี ในอดีตมีพื้นที่กว้างใหญ่มากโดยคลุมพื้นที่อำเภอไทรน้อย อำเภอบางใหญ่ และบางส่วนของอำเภอปากเกร็ด (ปัจจุบันแยกออกไปแล้ว) เดิมพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นพื้นที่เกษตรกรรม แต่ปัจจุบันเมื่อความเจริญจากกรุงเทพมหานครแผ่ขยายออกมาจนถึงบางบัวทอง ทำให้มีหมู่บ้านจัดสรร บริษัทห้างร้าน สำนักงานจำนวนมาก รวมถึงหน่วยงานราชการต่าง ๆ ทยอยย้ายเข้ามาอยู่ในท้องที่นี้ แต่ก็ยังคงเห็นท้องนาบางส่วนอยู่ นอกจากนี้ อำเภอบางบัวทองยังเป็นอำเภอที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของจังหวัดนนทบุรีด้วย (และมีความหนาแน่นมากเป็นอันดับ 3) 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอบางบัวทองตั้งอยู่บนพื้นที่ฝั่งขวาแม่น้ำเจ้าพระยาของจังหวัดนนทบุรี ห่างจากตัวจังหวัดไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 15.96 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้
ที่มาของชื่ออำเภอ.
อำเภอบางบัวทองตั้งชื่อตามคลองบางบัวทองซึ่งเป็นคลองที่แยกจากแม่น้ำเจ้าพระยาฝั่งตะวันตกตรงข้ามเกาะเกร็ด มีความยาวประมาณ 10 กิโลเมตร มีคำอธิบายที่มาของชื่อคลองอยู่สองแบบ ได้แก่ 
ประวัติศาสตร์.
ท้องที่อำเภอบางบัวทองในครั้งแรกเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอ (หรือแขวง) ที่มีชื่อว่า "อำเภอบ้านแหลมใหญ่และเกาะศาลากุน" ต่อมาอำเภอนี้ถูกยุบเลิกแล้วแบ่งพื้นที่ด้านตะวันตกออกมาจัดตั้งเป็น อำเภอบางบัวทอง โดยตั้งที่ว่าการอำเภออยู่บริเวณริมคลองบางบัวทอง ตรงข้ามปากคลองพระราชาภิมณฑ์ (ปัจจุบันเรียกว่าคลองพระพิมล) นายอำเภอคนแรกคือ หลวงพิธีผดุงชน
ต่อมาใน พ.ศ. 2460 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปตั้งที่ถนนบางกรวย-ไทรน้อย ตำบลโสนลอย และในปีเดียวกัน ทางราชการได้แยกตำบลบางแม่นาง ตำบลเสาธงหิน และตำบลบ้านใหม่ออกไปรวมกับพื้นที่บางส่วนของอำเภอบางใหญ่ (ปัจจุบันคืออำเภอบางกรวย) ตั้งเป็น "กิ่งอำเภอบางแม่นาง" และในเวลาต่อมาได้ตั้งเป็นอำเภอบางแม่นาง (ปัจจุบันคืออำเภอบางใหญ่) และใน พ.ศ. 2463 กระทรวงนครบาลได้เปลี่ยนชื่อตำบลบางบัวทองเป็นตำบลอ้อมเกร็ด เปลี่ยนชื่อตำบลพระพิมลเป็นตำบลบางบัวทอง และให้โอนตำบลอ้อมเกร็ดและบางพลับไปขึ้นอยู่กับอำเภอปากเกร็ด และใน พ.ศ. 2483 ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองหมู่ที่ 1–6, 11–13, 18 ของตำบลไทรใหญ่ รวมกับหมู่ที่ 6–8 ตำบลละหาร จัดตั้งเป็นตำบลราษฎร์นิยม
จนกระทั่ง พ.ศ. 2486 ขณะนั้นประเทศไทยเกิดปัญหาสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ทางราชการจึงยุบจังหวัดนนทบุรีลงโดยโอนอำเภอบางบัวทองไปขึ้นกับจังหวัดธนบุรี แต่ภายหลังก็โอนกลับมาอยู่ในการปกครองของจังหวัดนนทบุรีที่ได้รับการยกฐานะขึ้นมาอีกครั้งใน พ.ศ. 2489
ใน พ.ศ. 2490 มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงเขตตำบลเดิมและตั้งตำบลใหม่ โดยแบ่งพื้นที่บางส่วนจากตำบลลำโพตั้งเป็นตำบลละหาร และแบ่งพื้นที่บางส่วนจากตำบลหนองเพรางายตั้งเป็นตำบลบางคูรัด ภายในปีเดียวกันนั้นทางราชการก็ได้รวมตำบลไทรน้อย ตำบลไทรใหญ่ ตำบลหนองเพรางาย และตำบลราษฎร์นิยมจัดตั้งเป็น "กิ่งอำเภอไทรน้อย" (ภายหลังยกฐานะเป็นอำเภอไทรน้อย)
ต่อมาใน พ.ศ. 2523 กระทรวงมหาดไทยได้แบ่งพื้นที่บางส่วนของตำบลบางบัวทองจัดตั้งเป็นตำบลพิมลราช และใน พ.ศ. 2529 แบ่งพื้นที่ด้านทิศตะวันตกของตำบลบางรักใหญ่จัดตั้งเป็นตำบลบางรักพัฒนา ท้องที่อำเภอบางบัวทองจึงประกอบด้วย 8 ตำบลจนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอบางบัวทองแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 8 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็นหมู่บ้าน รวมทั้งหมด 81 หมู่บ้าน (หรือ 73 หมู่บ้าน หากไม่นับรวมในเขตเทศบาลนครบางบัวทองซึ่งไม่มีตำแหน่งกำนันและผู้ใหญ่บ้านแล้ว) ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอบางบัวทองประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม.
ถนนสายสำคัญของอำเภอ ได้แก่
ทางเดินอาหาร

ทางเดินอาหาร  ในทางสัตววิทยา เป็นท่อซึ่งสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้าง (bilateria) ส่งอาหารไปยังอวัยวะที่ทำหน้าที่ย่อยอาหาร ทางเดินอาหารในสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้างขนาดใหญ่มักมีทางออกด้วย คือ ทวารหนัก ซึ่งเป็นช่องทางที่สัตว์ถ่ายของเสียออกมาเป็นของแข็ง ส่วนสัตว์ที่มีสมมาตรด้านข้างขนาดเล็กมักไม่มีทวารหนักและขับของเสียออกด้วยวิธีการอื่น เช่น ทางปาก
สัตว์ที่มีทางเดินอาหารถูกจัดเข้าเป็นพวกโปรโตสโตม (protostome) หรือดิวเทอโรสโตม (deuterostome) เพราะทางเดินอาหารวิวัฒนาการสองครั้ง เป็นตัวอย่างหนึ่งของวิวัฒนาการเบนเข้า (convergent evolution) การจำแนกดังกล่าวดูจากพัฒนาการของเอ็มบริโอ สัตว์พวกโปรโตสโตมจะวิวัฒนาปากก่อน ขณะที่ดิวเทอโรสโตมจะวิวัฒนาปากเป็นลำดับที่สอง โปรโตสโตม ได้แก่ พวกสัตว์ขาปล้อง (arthropod) สัตว์ในไฟลัมมอลลัสกา (mollusca) และแอนเนลิดา (annelida) ขณะที่พวกดิวเทอโรสโตม ได้แก่ สัตว์ในไฟลัมเอไคโนดอร์มาทา (echinodermata) และคอร์ดาตา (chordata)
ดอก

ดอก เป็นโครงสร้างสืบพันธุ์ของพืชดอก (พืชในหมวด Magnoliophyta)Flowering plants หรือ Angiosperms หน้าที่ทางชีววิทยาของดอก คือ เพื่อออกผลการสืบพันธุ์ ปกติโดยให้กลไกสำหรับการผสมระหว่างสเปิร์มกับไข่ ดอกอาจอำนวยให้การผสมข้ามดอก (outcrossing) หรือให้เกิดการผสมในดอกเดียวกัน (selfing) ก็ได้ บางดอกผลิตส่วนแพร่พันธุ์โดยไม่มีการปฏิสนธิ (การเกิดผลลม) ดอกมีอับสปอร์และเป็นที่ซึ่งแกมีโทไฟต์เจริญ ดอกให้ผลและเมล็ด หลายดอกวิวัฒนาให้ดึงดูดสัตว์ เพื่อที่จะให้สัตว์เหล่านั้นเป็นพาหะส่งผ่านเรณู
นอกเหนือไปจากการอำนวยการสืบพันธุ์ของพืชดอกแล้ว มนุษย์ยังชื่นชมและใช้เพื่อตกแต่งสิ่งแวดล้อมให้สวยงาม และยังเป็นวัตถุแห่งความรัก พิธีกรรม ศาสนาแพทยศาสตร์และเป็นแหล่งอาหาร
ส่วนประกอบ.
ดอกส่วนประกอบหลักอยู่ 4 อย่าง
รายชื่อพรรณไม้แยกเป็นกลุ่มพืชใบเลี้ยงเดี่ยวและพืชใบเลี้ยงคู่.
จำแนกตามวงศ์ (family) และเรียงลำดับตามชื่อวิทยาศาสตร์
พ.ศ. 2424

พุทธศักราช 2424 (นับแบบใหม่) ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1881 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันเสาร์ ตามปฏิทินเกรกอเรียน
เหตุการณ์.
สมเด็จพระราชปิตุลา บรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช (เจ้ากรมกลาโหมในขณะนั้น) ได้ทรงดำรินำวิทยาการด้านการสื่อสารด้วย โทรศัพท์เข้ามาใช้ในไทยเป็นครั้งแรก โดยทดลองนำเครื่องโทรศัพท์มาติดตั้งที่กรุงเทพฯ และที่ปากน้ำจังหวัดสมุทรปราการ อาศัยสายโทรเลขที่กรมกลาโหมสร้างขึ้นสายแรก คือ กรุงเทพฯ สมุทรปราการ เพื่อแจ้งข่าวเรือเข้าออกระหว่างกรุงเทพฯ กับสมุทรปราการ
พ.ศ. 2403

พุทธศักราช 2403 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1860
วันถึงแก่กรรม.
4 กุมภาพันธ์ - พระเจ้าอีโวเกอมหาราช พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรปาวันชลิง(ประสูติ 13 มีนาคม พ.ศ 2337)
แอสไพริน

แอสไพริน  (BAN, USAN) หรือกรดอะซีทัลซาลิซิลิก  เป็นยาซาลิซิเลต มักใช้เป็นยาระงับปวด ยาลดไข้และยาแก้อักเสบ แอสไพรินยังมีฤทธิ์ต้านเกล็ดเลือดโดยยับยั้งการผลิตทรอมบ็อกเซน ซึ่งปกติเชื่อมโมเลกุลเกล็ดเลือดเข้าด้วยกันเพื่อสร้างปื้นเหนือผนังหลอดเลือดที่เสียหาย เนื่องจากปื้นเกล็ดเลือดสามารถใหญ่เกินไปได้และยังขัดขวางการไหลของเลือด ทั้งเฉพาะที่และที่อยู่หลังจากนั้น แอสไพรินยังใช้ระยะยาวที่ขนาดต่ำเพื่อช่วยป้องกันอาการหัวใจล้ม โรคหลอดเลือดสมองและการเกิดลิ่มเลือดในผู้ที่มีความเสี่ยงสูงเกิดลิ่มเลือด นอกจากนี้ อาจให้แอสไพรินขนาดต่ำทันทีหลังอาการหัวใจล้มเพื่อลดความเสี่ยงอาการหัวใจลมอีกหนและการตายของเนื้อเยื่อหัวใจ แอสไพรินอาจให้ผลป้องกันมะเร็งบางชนิด โดยเฉพาะมะเร็งลำไส้ใหญ่
ฤทธิ์ข้างเคียงหลักของแอสไพริน คือ แผลกระเพาะและลำไส้ เลือดไหลในกระเพาะอาหารและเสียงในหู โดยเฉพาะในขนาดสูง ในเด็กและวัยรุ่น ไม่แนะนำแอสไพรินสำหรับอาการคล้ายหวัดหรือการเจ็บป่วยจากไวรัส เพราะเสี่ยงต่อกลุ่มอาการไรย์ (Reye's syndrome) 
แอสไพรินอยู่ในกลุ่มยารักษาโรคชื่อ ยาแก้อักเสบชนิดไม่ใช่สเตอรอยด์ (nonsteroidal anti-inflammatory drugs, NSAIDs) แต่กลไกออกฤทธิ์ของมันต่างจาก NSAIDs อื่นส่วนมาก แม้มันและยาอื่นที่มีโครงสร้างคล้ายกัน เรียก ซาลิซิเลต มีฤทธิ์คล้ายกับ NSAIDs (ลดไข้ แก้อักเสบ ระงับปวด) และยับยั้งเอนไซม์ไซโคลออกซิจีเนส (cyclooxygenase, COX) ตัวเดียวกัน แต่แอสไพรินยับยั้งแบบผันกลับไม่ได้ และไม่เหมือนยาอื่น มีผลกับเอนไซม์ COX-1 มากกว่า COX-2
เอ็ดเวิร์ด สโตน แห่งวิทยาลัยวอแดม (Wadham College) มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ค้นพบส่วนประกอบกัมมันต์ของแอสไพรินครั้งแรกจากเปลือกต้นวิลโลว์ใน ค.ศ. 1763 เขาค้นพบกรดซาลิไซลิก เมทาบอไลต์กัมมันต์ของแอสไพริน เฟลิกซ์ ฮอฟฟ์มันน์ นักเคมีแห่งบริษัทไบเออร์ เอจี ประเทศเยอรมนี สังเคราะห์แอสไพรินครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1897 แอสไพรินเป็นยารักษาโรคที่ใช้กันกว้างขวางที่สุดในโลกชนิดหนึ่ง โดยมีการบริโภคประมาณ 40,000 ตันต่อปี ในประเทศซึ่ง "แอสไพริน" เป็นเครื่องหมายการค้าจดทะเบียนของบริษัทไบเออร์ ชื่อสามัญคือ กรดซาลิซิลิก แอสไพรินอยู่ในรายการตัวแบบยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลก (WHO Model List of Essential Medicines) ซึ่งเป็นยารักษาโรคสำคัญที่สุดซึ่งจำเป็นในระบบสุขภาพพื้นฐาน
ประวัติแอสไพริน.
มีการกล่าวถึงยาที่ทำจากต้นวิลโลว์หรือพืชชนิดอื่นที่มีกรดซาลิซิลิกสูงในแผ่นจารึกดินเหนียวจากสมัยสุเมเรียนโบราณและในตำราการแพทย์ ebers papyrus ของอิยิปต์โบราณ แพทย์กรีกอย่างฮิปโปเครตีสก็เคยกล่าวถึงการใช้ชาซาลิซิลิกในการลดไข้ตั้งแต่ 400 ปีก่อนคริสตกาล และถูกบันทึกไว้เป็นส่วนหนึ่งของตำรามาตรฐานของการแพทย์ตะวันตกในยุคคลาสสิกและยุคกลาง 
กลไกการออกฤทธิ์ของแอสไพริน
ดิลิเชียส

ดิลิเชียส (เขียนตามแบบว่า del.icio.us) เป็นเว็บเซอร์วิซโซเชียลบุ๊กมาร์กสำหรับการเก็บรักษา การแบ่งปัน และการค้นพบบุ๊กมาร์กเว็บ เว็บไซต์นี้ก่อตั้งโดยโจชัว แชคเทอร์และ Peter Gadjokov ใน ค.ศ. 2003 และยาฮู! เข้าซื้อกิจการใน ค.ศ. 2005 ในช่วงปลาย ค.ศ. 2008 เว็บไซต์นี้อ้างว่ามีผู้ใช้กว่า 5.3 ล้านบัญชีและบุ๊กมาร์กยูอาร์แอลเฉพาะถึง 180 ล้านอัน ยาฮูขายดิลิเชียสให้กับ AVOS Systems ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 และเว็บไซต์เปิดบริการอีกครั้งในสถานะ "กลับสู่เบต้า" เมื่อวันที่ 27 กันยายในปีนั้น ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2014 AVOS ขายเว็บนี้ให้แก่ Science Inc. ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 Delicious Media ซึ่งเป็นพันธมิตรใหม่ รายงานว่าได้เข้าควบคุมบริการดังกล่าว 
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2017 พินบอร์ดเข้าซื้อกิจการของดิลิเชียส และบริการบุ๊กมาร์กถูกปิดตัวลง
คุณสมบัติ.
ลักษณะการทำงานคือ ผู้ใช้สามารถเก็บบุกมาร์กไว้บนอินเทอร์เน็ต เพื่อให้สามารถเรียกใช้ข้อมูลที่ไหนก็ได้ แตกต่างจากการเก็บบุกมาร์กธรรมดาที่เรียกใช้ได้เฉพาะเครื่องคอมพิวเตอร์นั้นๆ คุณสมบัติเด่นที่แตกต่างจากเว็บบุกมาร์กทั่วไปคือ มีการเชื่อมโยงรายชื่อบุกมาร์กเข้ากับบุกมาร์กของผู้ใช้รายอื่น ซึ่งทำให้รู้ว่าเว็บนั้นมีผู้ใช้กี่คนที่ได้ทำบุกมาร์กไว้ การทำงานของระบบจะสร้างจาวาสคริปต์ไว้ที่แถบบุกมาร์กของผู้ใช้ และเมื่อผู้ใช้ต้องการบันทึกหรือเรียกใช้บุกมาร์ก เพียงแค่กดปุ่มนั้นและบุกมาร์จะถูกเซฟอัตโนมัติเข้าสู่อินเทอร์เน็ต คุณสมบัติอื่นของดีลิเชียส คือความสามารถในการแท็กแต่ละบุกมาร์กเพื่อเป็นการจัดหมวดหมู่อัตโนมัติ และความสามารถในการฟีด ส่งข้อมูลบุกมาร์กล่าสุดเข้าสู่แหล่งข้อมูลอื่นเพื่อดูได้ว่าเว็บไหนกำลังเป็นที่นิยมที่มีผู้ใช้บันทึกมากที่สุด
การใช้งานเว็บทั้งหมดเป็นการใช้ฟรีโดยไม่ต้องเสียเงิน และผู้พัฒนาโปรแกรมที่ต้องการพัฒนาต่อสามารถดาวน์โหลดAPIได้ นอกจากนี้มีเว็บไซต์ de.lirio.us เปิดให้ใช้โดยเป็นเว็บโอเพนซอร์สของดีลิเชียส
ชื่อ.
ชื่อโดเมน "del.icio.us" เป็นตัวอย่างที่เป็นที่รู้จักของการแฮ็กชื่อโดเมน ซึ่งเป็นการผสมตัวอักษรแบบไม่ธรรมดาเพื่อสร้างคำหรือวลี
ในบทสัมภาษณ์แชคเทอร์อธิบายถึงวิธีการเลือกชื่อโดเมนว่า “ผมลงทะเบียนโดเมนเมื่อ .us เปิดให้ขึ้นทะเบียน และการทดสอบอย่างรวดเร็วทำให้ผมเห็นตัวอักษรต่อท้าย 6 ตัวที่ช่วยให้ผมสร้างคำได้มากที่สุด ในการสนทนาในช่วงแรก เพื่อนคนหนึ่งอ้างถึงการค้นหาลิงก์ที่ดีว่าเป็นการ 'กินเชอร์รี' และผมเดาว่าคำอุปมาอุปไมยนั้นก็ติดอยู่ในใจ"
เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2007 แชคเทอร์ประกาศว่าเมื่อออกแบบเว็บไซต์ใหม่ ชื่อเว็บไซต์จะเปลี่ยนเป็น "Delicious" การออกแบบใหม่เริ่มใช้งานจริงในวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2008 ในเดือนมกราคม 2016 มีการประกาศการเปลี่ยนแปลงบนเว็บไซต์ รวมถึงการเปลี่ยนชื่อกลับไปเป็น "del.icio.us"
เมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 2016 ดิลิเชียส (Delicious) เปลี่ยนผ่านกลับเป็น "del.icio.us"
แพลนไนน์

แพลนไนน์  เป็นระบบปฏิบัติการตัวหนึ่งซึ่งนำแนวคิดต่อมาจากยูนิกซ์ พัฒนาโดยห้องปฏิบัติการวิจัยเบลล์ แพลนไนน์ไม่ได้พัฒนามาจากยูนิกซ์โดยตรง แต่มีหลักการทำงานใกล้เคียงกันมาก แพลนไนน์ถูกพัฒนาเป็นการภายในห้องปฏิบัติการมาช่วงระยะหนึ่ง ก่อนจะเผยแพร่สู่สาธารณชนใน ค.ศ. 1993 ในปัจจุบันทางห้องปฏิบัติการวิจัยเบลล์ไม่สนใจหาผลประโยชน์เชิงพาณิชย์กับแพลนไนน์อีกต่อไป และประกาศให้ใช้สัญญาแบบโอเพ่นซอร์ส รุ่นล่าสุดคือ 4th edition
วีไอ

วีไอ  เป็นซอฟต์แวร์แก้ไขข้อความ พัฒนาโดยบิล จอย เมื่อ ค.ศ. 1976 เพื่อใช้ในระบบปฏิบัติการ BSD ยุคแรก ๆ
ชื่อ vi นำมาจากจำนวนอักษรที่สั้นที่สุดของคำสั่ง visual ที่ไม่ซ้ำกับคำสั่งอื่น ของโปรแกรม ex ซึ่งใช้ในการเปลี่ยนโหมดของ ex จาก line editor เป็น visual อ่านออกเสียงว่า "วี-ไอ" ไม่ใช่ "ไว" และไม่ได้หมายถึงเลข 6 ตามอักษรโรมัน
vi กลายเป็นโปรแกรมแก้ไขข้อความที่นิยมที่สุด และเป็นมาตรฐานของระบบปฏิบัติการยูนิกซ์แทบทุกตัว ปัจจุบันมีโปรแกรมเลียนแบบ vi หลายตัว ที่ได้รับความนิยมสูงสุดคือ Vim (Vi IMproved)