pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์

มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย เป็นองค์การการกุศลจัดตั้งขึ้นโดยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ เพื่อทำหน้าที่เผยแผ่ พุทธธรรมโดยจัดตรวจชำระและแปลคัมภีร์พระพุทธศาสนา แล้วจำหน่ายเผยแผ่ในราคาเผยแผ่พระพุทธศาสนา ปัจจุบัน ได้จัดพิมพ์ตำรับตำราทางพระพุทธศาสนาอันจะเป็นประโยชน์ในการเรียนนักธรรมและบาลีทุกระดับชั้นในราคาถูก และยังจัดพิมพ์และจำหน่ายหนังสือเกี่ยวแก่พระพุทธศาสนา
ประวัติ.
เดิมพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงขอให้หมอบรัดเลย์พิมพ์ตำรับตำราทางพระพุทธศาสนาเพื่อเผยแผ่บ้าง เพราะสมัยของพระองค์นั้น คนไทยยังไม่มีโรงพิมพ์ แม้หมอบรัดเลย์จะมีโรงพิมพ์แต่หลัก ๆ ก็ใช้พิมพ์หนังสือเพื่อเผยแผ่ศาสนาคริสต์เป็นหลัก ต่อมาเมื่อหมอบรัดเลย์ปฏิเสธ อ้างว่าศาสนาพุทธเป็นคู่แข่งศาสนาคริสต์ พระองค์จึงพยายามสร้างโรงพิมพ์ในบริเวณตำหนักเพ็ชร วัดบวรนิเวศวิหารนั่นเอง โดยให้ศิษยานุศิษย์ของพระองค์เป็นกองบรรณาธิการ ส่วนแท่นพิมพ์นั้นทรงให้เก็บไว้ที่ศาลาฤๅษีข้างพระอุโบสถ กิจการโรงพิมพ์นี้หยุดไปบ้าง เป็นครั้งคราวเพราะมีปัญหาค่าใช้จ่าย ต่อมาถึงยุคสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เป็นเจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศวิหาร พระองค์ได้ประกาศให้โรงพิมพ์ภายในวัดบวรนิเวศวิหารว่า โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย เพื่อเฉลิมพระนามพระบรมราชชนก โดยทรงเปิดเมื่อ พ.ศ. 2439 แต่บางคราวก็หยุดพิมพ์บ้าง เพราะต้องหาทุนมาจัดพิมพ์เพื่อแจกอย่างเดียว 
มหามกุฏราชวิทยาลัยได้ดำเนินการกิจการมาเป็นลำดับโดยต่อเนื่อง โดยระยะแรกพระเถรานุเถระในคณะธรรมยุตผู้เป็นกรรมการ ต่อมาจึงตกเป็นหน้าที่ของเจ้าคณะใหญ่คณะธรรมยุตต้องได้รับภาระเป็นนายกกรรมการโดยตำแหน่ง ซึ่งได้ถือเป็นประเพณีปฏิบัติสืบมาจนปัจจุบัน สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระชินวรวิสุทธิเทวารยวงศ์ ได้ทรงดำรงตำแหน่งนายกกรรมการในขณะนั้น ได้โปรดให้จัดตั้ง “มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย” ขึ้น เพื่อนำดอกผลอันเกิดจากทรัพย์สินของมหามกุฏฯ มาช่วยบำรุงอุดหนุนการศึกษาพระปริยัติธรรมและการเผยแผ่พระพุทธศาสนาได้กว้างขวางยิ่งขึ้น
มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัยจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2476 หลังจากที่ได้ตั้งมหามกุฏราชวิทยาลัยมาได้ 40 ปี นับเป็นพัฒนาการขั้นที่ 2 ของมหามกุฏราชวิทยาลัย สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ จึงทรงเป็นนายกกรรมการมูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นพระองค์แรก
จนถึงสมัยที่สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ พระองค์ได้ทรงรื้อฟื้นกิจการโรงพิมพ์อีกครั้งเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 2478 คราวนี้ มีการดำเนินการขอรับบริจาคเพื่อตั้งทุนจัดพิมพ์หนังสือโดยเฉพาะ ทำให้กิจการดีขึ้นมาโดยลำดับจนทุกวันนี้
มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัยกับมหามกุฏราชวิทยาลัย.
มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัยได้มีบทบาทสำคัญในช่วงที่อาจารย์ สุชีพ ปุญญานุภาพพยายามก่อตั้งมหาวิทยาลัยสงฆ์จนเป็นผลสำเร็จ โดยมูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัยได้เป็นแหล่งเงินทุนสำคัญในการช่วยให้มหาวิทยาลัย มหามกุฏราชวิทยาลัยดำเนินการไปได้ โดยเฉพาะในช่วงแรก ๆ ซึ่งเป็นช่วงที่
รัฐบาลปฏิเสธไม่ยอมอุปถัมภ์มหาวิทยาลัยสงฆ์เพราะเห็นว่าเป็นมหาวิทยาลัยเถื่อน มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย ยังให้ทุนแก่นักศึกษาที่มีผลการเรียนดีอีกด้วย
สถานที่ตั้งสำนักงาน.
สำนักงานมูลนิธิฯ ตั้งอยู่หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ติดต่อสอบถามหนังสือธรรมะได้ที่หมายเลขโทรศัพท์ 02-6291417
กรรมการบริหารมูลนิธิ.
ปัจจุบัน ศาสตราจารย์พิเศษ ธงทอง จันทรางศุ เป็นประธานกรรมการผู้จัดการมูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
ฮันโนเฟอร์

ฮันโนเฟอร์  เป็นเมืองหลวงของรัฐนีเดอร์ซัคเซินในประเทศเยอรมนี
ในอดีต ฮันโนเฟอร์เคยเป็นเมืองหลวงของราชรัฐเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค ซึ่งต่อมาในปี 1714 เจ้าผู้ครองราชรัฐแห่งนี้ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่ภายใต้นามว่า พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ ถือเป็นกษัตริย์จากราชวงศ์ฮันโนเฟอร์องค์แรกในแผ่นดินอังกฤษ ราชรัฐเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์คกับบริเตนใหญ่จึงมีพระประมุของค์เดียวกันนับแต่นั้นจนถึงปี 1837 แล้วจึงแยกกันปกครอง 
ในปี 1866 กษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์เลือกเข้าข้างจักรวรรดิออสเตรียในสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย ท้ายที่สุดออสเตรียก็พ่ายแพ้สงครามดังกล่าว ฮันโนเฟอร์ถูกผนวกเป็นมณฑลหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซีย
ปัจจุบัน ฮันโนเฟอร์เป็นศูนย์กลางในการจัดงานแสดงสินค้าและการประชุม เป็นเจ้าภาพในการจัดงานแสดงนิทรรศการนานาชาติหรือเอ็กซ์โป 2000 และจัดงาน CeBIT กับ Hanover Fair เป็นประจำทุกปี ฮันโนเฟอร์เป็นอีกเมืองหนึ่งที่จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006
โคโลญ

โคโลญ  หรือ เคิลน์  เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับสี่ของประเทศเยอรมนี รองจากเบอร์ลิน ฮัมบวร์ค และมิวนิก และเป็นเมืองใหญ่ที่สุดของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน โคโลญเป็นหนึ่งในเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของเยอรมนี สร้างโดยชาวโรมัน มีประวัติศาสตร์ย้อนไปถึง ค.ศ. 50
เมืองโคโลญตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไรน์ มีอาสนวิหารโคโลญซึ่งเป็นโบสถ์ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกที่มีชื่อเสียง มหาวิทยาลัยโคโลญเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปยุโรป และเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศ
ตัวเมืองมีพื้นที่ 405.15 ตารางกิโลเมตร มีประชากรนับเฉพาะที่อาศัยในเขตเมือง 998,105 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2009)
สมาคมบาลีปกรณ์

สมาคมบาลีปกรณ์  เป็นสมาคมการพิมพ์ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2424 โดย ศ.ดร.โธมัส ดับบลิว ริส เดวิดส์ (Thomas William Rhys Davids) นักวิชาการชาวอังกฤษ ประสงค์ก็เพื่อศึกษา ค้นคว้า และส่งเสริมการศึกษาตัวบทภาษาบาลี เนื่องจากภาษาบาลีเป็นภาษาที่มีบทบาทสำคัญในการบันทึกและอนุรักษ์พระคัมภีร์ที่เก่าแก่ที่สุดทางพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท ทางสมาคมได้ทำการรวบรวม เรียบเรียง และตีพิมพ์งานวรรณกรรมที่เขียนเป็นภาษาบาลีด้วยอักษรละตินทั้งพระไตรปิฎก คัมภีร์อรรถกถา ตลอดจนถึงพุทธประวัติไว้เป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ยังจัดพิมพ์ผลงานเพิ่มเติมตั้งแต่พจนานุกรม ตำราเรียนสำหรับนักศึกษาภาษาบาลี และวารสารสมาคมบาลีปกรณ์ ("the Journal of the Pali Text Society") อีกด้วย
ประวัติ.
เดิมที ศ.ดร.ที.ดับบลิว.รีส เดวิดส์ไปเป็นข้าหลวงอังกฤษประจำประเทศศรีลังกา ระหว่างที่อังกฤษปกครองลังกาอยู่ เขาเห็นว่าประเทศลังกามีวัฒนธรรมที่ฝังรากลึกอยู่กับพระพุทธศาสนา ถ้าจะเข้าใจวัฒนธรรมลังกาก็ต้องอ่านคำบาลีให้ได้ ในขณะเดียวกัน เขาก็สนใจเนื้อหาคำสอนของพระพุทธเจ้าในคัมภีร์ใบลานบาลีอยู่ เขาจึงตัดสินใจเรียนบาลีกับพระสงฆ์ชาวศรีลังกา แล้วรู้สึกศรัทธาใน พุทธธรรมจึงก่อตั้งสมาคมบาลีปกรณ์ขึ้นในอังกฤษ เพื่อระดมนักวิชาการมาช่วยตรวจชำระและแปลคัมภีร์ภาษาบาลีให้ชาวโลกได้อ่าน
ในปัจจุบัน สมาคมบาลีปกรณ์ได้รับการยกย่องจากนักวิชาการพระพุทธศาสนาทั่วโลกว่าผลิตตำราภาษาบาลีได้อย่างยอดเยี่ยม แม้ว่าระยะแรกจะไม่มีใครคาดคิดว่าสมาคมบาลีปกรณ์จะมาไกลขนาดนี้ได้ วารสารสมาคมบาลีปกรณ์ ("Journal of the Pali Text Society") รวมทั้งเอกสารตำรับตำราต่าง ๆ ที่สมาคมนี้จัดพิมพ์มีการสั่งซื้อเข้าห้องสมุดต่าง ๆ ทั่วยุโรปเพื่อศึกษาหลักพระพุทธศาสนาและภาษาบาลี
ปัจจุบัน สมาคมบาลีปกรณ์มีสำนักงานอยู่ที่ตำบลเฮดดิงตัน (Headington) ของเมืองออกซฟอร์ด ในสหราชอาณาจักร มีดร.รูเพิร์ท เกธิน (Dr Rupert Gethin) แห่งมหาวิทยาลัยบริสตอล ประเทศอังกฤษเป็นนายกสมาคม
หนังสือของสมาคมบาลีปกรณ์ในประเทศไทย.
องค์กรของไทยที่สั่งหนังสือของสมาคมบาลีปกรณ์มาจำหน่ายได้แก่ มูลนิธิมหามกุฏราชวิทยาลัย หน้าวัดบวรนิเวศวิหาร และ มหาจุฬาบรรณาคาร ข้างวัดมหาธาตุ สำหรับรายละเอียดเกี่ยวแก่สมาคมบาลีปกรณ์นั้น ทางสมาคมได้แต่งตั้ง ดร. ปีเตอร์ สกิลลิ่ง ชาวแคนาดาซึ่งมาปักหลักอยู่ในประเทศไทยเป็นเวลา 30 กว่าปี เป็นตัวแทน
ชตุทการ์ท

ชตุทการ์ท ([ˈʃtʊtɡaʁt] ; สเวเบีย:) เป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเน็คคาร์ พื้นที่นี้มีประชากร 635,911 คน ทำให้เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศเยอรมนี โดย 2.8 ล้านคนอาศัยอยู่ในเขตเมือง และ 5.3 ล้านคนอาศัยอยู่ในเขตปริมณฑล ทำให้เป็นเขตปริมณฑลที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ ตัวเมืองและเขตปริมณฑลมักอยู่ใน 20 อันดับเขตปริมณฑลแรกของยุโรปตามจีดีพี เมอร์เซอร์จัดให้ชตุทการ์ทอยู่ในอันดับที่ 21 ตามคุณภาพชีวิตใน ค.ศ. 2015 หน่วยงานนวัตกรรม 2thinknow จัดให้เมืองนี้อยู่ในอันดับที่ 24 จาก 442 เมืองทั่วโลก และสำมะโน ค.ศ. 2014 ของGlobalization and World Cities Research Networkจัดให้เมืองนี้อยู่ในเมืองระดับโลกสถานะเบตา ชตุทการ์ทเป็นหนึ่งในเมืองเจ้าภาพในการแข่งขันฟุตบอลโลก 1974 และ2006
ชตุทการ์ทยังเป็นทางแยกขนส่ง และมีท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของประเทศเยอรมนี บริษัทใหญ่ ๆ บางส่วนมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ชตุทการ์ท เช่นพอร์เชอ, บ๊อช, เมอร์เซเดส-เบนซ์ และไดม์เลอร์ อาเก
ชตุทการ์ทเป็นเมืองเยอรมนีที่มีผังเมืองแปลก โดยตัวเมืองขยายไปทั่วเนินเขา (บางส่วนปกคลุมด้วยไร่องุ่น) หุบเขา (โดยเฉพาะรอบ ๆ แม่น้ำเน็คคาร์และแอ่งชตุทการ์ท) และสวน ซึ่งมักสร้างความประหลาดใจแก่ผู้เยี่ยมชมเมืองที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับชื่อเสียงในฐานะ "แหล่งกำเนิดรถยนต์" ในอดีต สโลแกนการท่องเที่ยวของเมืองคือ "ชตุทการ์ทเสนอได้มากกว่า" ต่อมามีการเปลี่ยนโลโก้และสโลแกนใหม่ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2008 ไปเป็น "" ("หัวใจใหม่ของยุโรป") ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 เมืองนี้ได้เปลี่ยนโลโก้ใหม่เพื่อให้นักธุรกิจอาศัยอยู่ในเมืองมากกว่าเดิมและให้มาพักผ่อนในบริเวณนี้
ชตุทการ์ทเป็นเมืองที่มีผู้อพยพจำนวนมาก รายงานจาก"Eyewitness Travel Guide to Germany"ของสำนักพิมพ์ดอร์ลิงคินเดอสเลย์ "ในเมืองชตุทการ์ท ทุก ๆ หนึ่งในสามเป็นชาวต่างชาติ" ร้อยละ 40 ของประชากรชตุทการ์ท และร้อยละ 64 ของประชากรที่มีอายุต่ำกว่า 5 ปี เป็นผู้มีภูมิหลังเป็นผู้อพยพ
ประชากร.
ประชากรในชตุทการ์ทลดลงอย่างมากในช่วง ค.ศ. 1960 (637,539) ถึง ค.ศ. 2000 (586,978) การว่างงานในระดับต่ำและโอกาสทางการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่น่าดึงดูดในเวลานั้นนำไปสู่การเติบโตของประชากรใหม่ ซึ่งเติมเต็มโดยคนหนุ่มสาวจากเยอรมนีตะวันออก ใน ค.ศ. 2006 เป็นครั้งแรกในรอบทศวรรษที่มีอัตราการเกิดมากกว่าอัตราการเสียชีวิต ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2008 เมืองนี้มีประชากร 590,720 คน
ศาสนา.
ศาสนาในชตุทการ์ทเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงใน ค.ศ. 1534 จากผลกระทบทางตรงของการปฏิรูปศาสนา ทำให้ประชากรส่วนใหญ่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ อย่างไรก็ตาม นับตั้งแต่ ค.ศ. 1975 จำนวนผู้นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ลดลงจากประมาณ 300,000 ถึง 200,000 ใน ค.ศ. 2014 ร้อยละ 26.2 นับถือนิกายโปรเตสแตนต์และร้อยละ 24.0 นับถือโรมันคาทอลิก ส่วนร้อยละ 49.8 ตกอยู่ในกลุ่มอื่น ๆ: มุสลิม, ยิว และผู้ที่ไม่นับถือศาสนาใด ๆ หรือไม่ได้นับในสถิติทางการ
เศรษฐกิจ.
ชตุทการ์ทเป็นเมืองศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ มีบริษัทมากกว่า 150,000 บริษัทมีสำนักงานอยู่ในชตุทการ์ท ส่วนมากเป็นอุตสาหกรรมสมัยใหม่ บริษัทที่มีชื่อเสียงได้แก่ เดมเลอร์ พอร์เช่ ฮิวเลตต์-แพคการ์ด และไอบีเอ็ม โดยเฉพาะพอร์เช่นั้นได้ใช้ตราประจำเมืองชตุทการ์ทมาเป็นส่วนหนึ่งของสัญลักษณ์เครื่องหมายการค้าด้วย
ชตุทการ์ทเป็นต้นกำเนิดของรถยนต์ในยุคแรก ๆ มีบริษัทรถยนต์ที่มีชื่อเสียงเช่น เมอร์เซเดส-เบนซ์ พอร์เช่ มายบัค รวมถึงรถต้นแบบคันแรกของโฟล์คสวาเกน เช่นกัน
ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม

บริษัท ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน)  หรือ ปตท.สผ. ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2528 โดยคณะรัฐมนตรีได้มอบหมายให้การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย จัดตั้ง "บริษัท ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด" ขึ้นเพื่อดำเนินธุรกิจหลัก คือ สำรวจ พัฒนา และผลิตปิโตรเลียมให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประเทศ เสริมสร้างความมั่นคงทางพลังงานให้แก่ประเทศ รวมทั้งลดการพึ่งพาการนำเข้าปิโตรเลียมจากต่างประเทศ 
ปัจจุบัน ปตท.สผ. มีโครงการสำรวจและผลิตปิโตรเลียม 50 โครงการ ใน 12 ประเทศ โดยอยู่ในระยะการสำรวจ 17 โครงการ ระยะการพัฒนา 3 โครงการ และระยะการผลิต 30 โครงการ (ข้อมูล ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2567)
การลงทุนและการบริหาร.
ใน พ.ศ. 2530 ปตท.สผ. เข้าจดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชน ในปัจจุบัน มีทุนจดทะเบียน 3,970 ล้านบาท โดยมีผู้ถือหุ้นหลัก คือ บริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน)
ปริมาณสำรองปิโตรเลียม.
ปริมาณสำรองพิสูจน์แล้วรวมทุกโครงการของ ปตท.สผ. และบริษัทย่อย ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2560 คิดเป็นปริมาณ 631 ล้านบาร์เรลทียบเท่าน้ำมันดิบ
หอยแครง

หอยแครง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Tegillarca granosa") เป็นหอยจำพวกกาบคู่ ความยาวประมาณ 6-7 เซนติเมตร
ความสำคัญทางเศรษฐกิจ.
หอยแครงเป็นหอยสองฝาอีกชนิดหนึ่งที่เป็นสัตว์เศรษฐกิจในประเทศไทย โดยเนื้อใช้รับประทานเป็นอาหารที่ให้โปรตีน นิยมนำไปปรุงด้วยการเผาหรือลวก ส่วนเปลือกใช้ทำเครื่องประดับของชำร่วย หรือ บดผสมลงในอาหารไก่ และยังทำเป็นปูน รวมถึงทำเป็นวัสดุสังเคราะห์ทดแทนกระดูกมนุษย์ได้ด้วย
กรมประมงจึงมีการส่งเสริมให้เกษตรกรเพาะเลี้ยงเป็นสัตว์เศรษฐกิจ นิยมเลี้ยงกันอยู่ที่แถบจังหวัดสมุทรสงคราม เพชรบุรี สุราษฎร์ธานี นครศรีธรรมราช ภูเก็ต สตูล และปัตตานี
นิรุกติศาสตร์เปรียบเทียบ.
สันนิษฐานว่าคำว่า "แครง" หรือ "คราง" นั้นมาจากภาษาชวา-มลายู ที่เรียกหอยจำพวกหอยแครงและหอยครางว่า "เกอรัง" หรือ "กรัง" (kerang, krang) จึงเพี้ยนเป็นแครงกับครางในที่สุด
เลนเนิร์ด ไคลน์รอก

ลีโอนาร์ด ไคลน์รอก (Leonard Kleinrock, Ph.D. – พ.ศ. 2477-) นักวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์และศาสตราจารย์สาขาวิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส (ยูซีแอลเอ) ผู้บุกเบิกคนสำคัญในงานด้านเครือข่ายคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะทางด้านทฤษฎีของเครือข่าย เป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาระบบ ARPANET ของมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียฯ ด้วย
การศึกษาและการทำงาน.
ไคลน์รอกจบการศึกษาจากโรงเรียนที่มีชื่อเสียงโด่งดังคือ โรงเรียนมัธยมปลายวิทยาศาสตร์แห่งบรอนซ์ (Bronx High School of Science) ในนครนิวยอร์กเมื่อปี พ.ศ. 2494 ได้รับปริญญาตรีทางวิศวกรรมจากวิทยาลัยนิวยอร์ก (City College of New York) และปริญญาโทและเอกด้านวิศวกรรมจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ในปี พ.ศ. 2502 และ 2506 ตามลำดับ
หลังจบการศึกษาไคลน์รอกได้เข้าเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียวิทยาเขตลอสแอนเจลิสมาตราบถึงปัจจุบัน ในระหว่างปี พ.ศ. 2534-2538 ไคลน์รอกได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์
งานสำคัญที่เป็นที่นรู้จักมากที่สุดในช่วงแรกของไคลน์รอกได้แก่ “ทฤษฎีการเข้าคิว” (Queuing Theory) ซึ่งได้มีการนำไปประยุกต์ในงานหลายสาขา เช่นพื้นฐานทางคณิตศาสตร์ของ “แพคเก็ตสวิตชิง” (Packet switching) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีพื้นฐานเบื้องหลังอินเทอร์เน็ต สิ่งที่ไคลน์รอกได้ให้ไว้แก้วงการคอมพิวเตอร์ในช่วงแรกๆ ของเขาคือวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกปี พ.ศ. 2505 ซึ่งนำมาตีพิมพ์ในรูปของหนังสือในปี พ.ศ. 2507 ไคลน์รอกได้ตีพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์โดยทั่วๆ ไปขยายจากเล่มแรกออกไปอีกหลายเล่ม
ไคลน์รอกได้รับรางวัลด้านวิชาชีพและวิชาการคอมพิวเตอร์เป็นจำนวนมาก
บ้านหวั่งหลี

บ้านหวั่งหลี เป็นบ้านประจำตระกูลหวั่งหลี ตั้งอยู่สุดถนนเชียงใหม่ ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา เขตคลองสาน กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
บ้านหวั่งหลีคาดว่าสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2424 เดิมเป็นท่าเรือเก่า พระยาพิศาลศุภผล (ชื่น) ต้นตระกูลพิศาลบุตร ต่อมาขายให้แก่นายตันลิบบ๊วย แห่งตระกูลหวั่งหลี จนกระทั่งภายหลังบริษัทหวั่งหลี จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทของครอบครัวเข้ามาเป็นผู้บริหารดูแลบ้านหลังนี้ จึงได้ทำการบูรณะตัวบ้านใหม่ทั้งหมด ปัจจุบันบ้านหลังนี้ไม่ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัยแล้ว เพราะลูกหลานของตระกูลต่างแยกย้ายกันออกไปหาที่อยู่อาศัยข้างนอกกันหมด บ้านหลังนี้จึงเปิดใช้เฉพาะเพื่อประกอบพิธีสำคัญของตระกูลเท่านั้น ซึ่งมีเพียงปีละ 2-3 ครั้ง และได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่น จากสมาคมสถาปนิกสยาม ในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อ พ.ศ. 2527
สถาปัตยกรรม.
ลักษณะอาคารสร้างด้วยสถาปัตยกรรมจีน หันหน้าออกมาทางแม่น้ำเจ้าพระยา และมีลานโล่งกว้างบริเวณหน้าบ้าน ซึ่งตอนนี้ถูกปรับให้เป็นสวนขนาดย่อมช่วยเพิ่มความสวยงามสบายตาจากเดิมที่เคยเป็นเพียงแค่ลานปูนเท่านั้น สิ่งก่อสร้างภายในประกอบด้วยอาคารสำคัญสามหลัง ตึกตรงกลางเป็นเรือนประธาน ซึ่งหันหน้าออกแม่น้ำเจ้าพระยา เรียกว่า "ศาลเจ้าแม่หมาโจ้ว" มีตึกแถวสองชั้น เพดานสูง หลังคาแบบจีน สร้างขนาบสองด้าน ตรงกลางระหว่างอาคารเป็นลานโล่ง ใช้ประกอบพิธีกรรมของตระกูลหวั่งหลี ในวันสำคัญตามประเพณีจีน
มาร์ชาเรอัล

มาร์ชาเรอัล ([ˈmaɾtʃa reˈal]; "เพลงมาร์ชหลวง") เป็นเพลงชาติของประเทศสเปน และเป็นหนึ่งในเพลงชาติจำนวนไม่กี่เพลงในโลกนี้ที่ไม่มีเนื้อร้อง
เพลงลามาร์ชาเรอัลนี้เป็นหนึ่งในเพลงชาติที่เก่าแก่ที่สุดในยุโรป มีที่มาที่ไปไม่ชัดเจนนัก ปรากฏหลักฐานครั้งแรกในเอกสารชื่อ "Libro de Ordenanza de los toques militares de la Infantería Española" (หนังสือคู่มือทหารราบสเปนว่าด้วยสัญญาณแตรเดี่ยว) พิมพ์โดยมานูเอล เด เอสปิโนซา (Manuel de Espinosa de los Monteros) เมื่อปี พ.ศ. 2304 ในหนังสือเล่มดังกล่าวเรียกชื่อเพลงนี้ว่า "ลามาร์ชากรานาเดรา" (- เพลงมาร์ชทหารรักษาพระองค์) และไม่ระบุชื่อผู้ประพันธ์ไว้
ถึง พ.ศ. 2313 พระเจ้าการ์โลสที่ 3 ได้มีพระบรมราชโองการให้ใช้เพลงลามาร์ชากรานาเดราเป็นเพลงเกียรติยศในทางราชการ เนื่องจากเพลงนี้มักจะใช้บรรเลงในเวลาที่พระเจ้าแผ่นดินและพระราชวงศ์เสด็จพระราชดำเนินในที่สาธารณะและในพระราชพิธีต่าง ๆ อยู่เสมอ ต่อมาไม่นานนัก ชาวสเปนก็รับเอาเพลงนี้มาใช้เป็นเพลงชาติและขนานนามเสียใหม่ว่า "ลามาร์ชาเรอัล" (แปลตามตัวว่า เพลงมาร์ชของพระเจ้าแผ่นดินหรือเพลงมาร์ชหลวง) ดังปรากฏอยู่ในปัจจุบัน
ในสมัยสาธารณรัฐสเปนที่ 2 (พ.ศ. 2474-2483) เพลงลามาร์ชาเรอัลถูกงดใช้ในฐานะเพลงชาติและแทนที่ด้วยเพลง "อิมโนเดริเอโก"  สมัยนี้เป็นสมัยที่เกิดสงครามกลางเมืองเป็นระยะเวลานาน เมื่อสิ้นสุดสงครามแล้ว จอมพลฟรานซิสโก ฟรังโก ได้ปกครองประเทศในฐานะผู้เผด็จการ และนำเอารื้อฟื้นเพลงลามาร์ชาเรอัลกลับมาใช้เป็นเพลงชาติอีกครั้งในชื่อเพลง "ลามาร์ชากรานาเดรา"
เพลงชาติสเปนฉบับปัจจุบันนี้ได้กำหนดให้ใช้ตามรัฐธรรมนูญฉบับ พ.ศ. 2522 โดยไม่มีเนื้อร้องประกอบฟรานซิสโก ฟรังโก
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2540 มีพระบรมราชโองการให้ใช้เพลงลามาร์ชาเรอัลเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการสืบมาจนถึงทุกวันนี้ เพลงนี้มีใช้บรรเลงอยู่สองฉบับ คือ ฉบับสังเขป (ความยาวประมาณ 35 วินาที) และฉบับเต็ม (ความยาวประมาณ 1 นาที) ขึ้นอยู่กับว่าจะใช้บรรเลงในโอกาสใด
บทร้อง.
แม้ว่าเพลงชาติสเปนจะไม่มีเนื้อร้องก็ตาม แต่ก็มีบทขับร้องสำหรับเพลงนี้เขียนขึ้นมาในอดีตอยู่บางช่วงเหมือนกัน เช่น เนื้อร้องเพลงชาติสเปนในรัชสมัยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 และเนื้อร้องสมัยการปกครองของจอมพลฟรังโก อย่างไรก็ตาม เนื้อร้องเหล่านี้ก็มิได้มีการรับรองให้ใช้ในปัจจุบัน
เนื้อร้องในรัชสมัยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13.
เนื้อร้องฉบับนี้ประพันธ์โดยเอดัวร์โด มาร์กินา
เนื้อร้องในสมัยจอมพลฟรังโก.
เนื้อร้องที่แสดงตามตารางข้างล่างนี้ ได้มีการแก้ไขบทร้องเมื่อ ค.ศ. 1928 จากบทกวีต้นฉบับที่ประพันธ์โดยโฆเซ มาริอา เปมัน ในรัชสมัยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 ภายใต่รัฐบาลของมิเกล ปริโม เด ริเบรา (เนื้อร้องดั้งเดิม ภาษาสเปน). ต่อมาแก้ไขเนื้อร้องบางส่วน, โดยกล่าวถึงแนวคิดลัทธิฟาสซิสต์ อ้างอิงจากตราสัญลักษณ์ของขบวนการชาตินิยม-คาทอลิค, เช่น "การชูแขนขวา" และ "แอกและลูกธนู" ในสมัยยุคกลาง โดย อิซาเบลแห่งกัสติยา และ เฟอร์ดินานแห่งอารากอน สื่อถึงการรวมชาติสเปนของระราชวงศ์ทั้งสองอาณาจักร.
เรือพระที่นั่งอเนกชาติภุชงค์

เรือพระที่นั่งอเนกชาติภุชงค์ เป็นเรือพระที่นั่งรอง ในขบวนพยุหยาตราทางชลมารค ลักษณะเด่นคือมีโขนเรือเชิดเรียว ไม่ได้สร้างเป็นรูปสัตว์ในตำนาน แต่จำหลักและปิดทองเป็นรูปนาคจำนวนมาก จึงได้ชื่อว่า อเนกชาติภุชงค์ (อเนก หมายถึง มาก, ชาติ หมายถึง หมู่ ภุชงค์ หมายถึง นาค)
ประวัติ.
เรือพระที่นั่งอเนกชาติภุชงค์ สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ก่อนหน้านี้ไม่ปรากฏชื่อเรือพระที่นั่งลำนี้ จัดเป็นเรือพระที่นั่งศรี ในลำดับชั้นรอง ใช้ในการเสด็จพระราชดำเนินลำลอง ภายหลังนำเข้าขบวนพยุหยาตราทางชลมารค เรียกว่า เรือพระที่นั่งรอง 
โขนเรือจำหลักปิดทองเป็นรูปนาคเล็ก ๆ จำนวนมาก ลำเรือภายนอกทาสีชมพู ท้องเรือภายในทาสีชมพู ยาว 45.50 เมตร กว้าง 3.15 เมตร ลึก 1.11 เมตร กินน้ำลึก .46 เมตร กำลัง 3.50 เมตร ใช้ฝีพาย 61 คน นายท้าย 2 คน นายเรือ 2 คน คน ถือธงท้าย 1 คน พลสัญญาณ 1 คน คนเห่ 1 คน
คนเห่ คือ พนักงานขานยาว คนถือธง เรียกว่า นักสราช เรือพระที่นั่งศรี หรือ เรียกเต็ม ๆ คือ เรือพระที่นั่งศรีสักราช
ปัจจุบันเก็บรักษาที่ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เรือพระราชพิธี ริมคลองบางกอกน้อย ใกล้สะพานอรุณอมรินทร์ 
วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2567 การพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายผ้าพระกฐิน โดยกระบวนพยุหยาตราทางชลมารค ณ วัดอรุณราชวราราม เนื่องในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 28 กรกฎาคม 2567 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา และสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้าทีปังกรรัศมีโชติ มหาวชิโรตตมางกูร สิริวิบูลยราชกุมาร เสด็จประทับเรือพระที่นั่งอเนกชาติภุชงค์
เฮเทโรทรอพ

เฮเทโรทรอพ (เป็นคำสมาสภาษากรีกมาจากคำว่า "heterone" แปลว่าผู้อื่น และ "troph" แปลว่าโภชนาการ) คือสิ่งมีชีวิตที่ต้องการอินทรียสารจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ เป็นแหล่งคาร์บอนเพื่อใช้ในการเจริญเติบโตและการซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอ เฮเทโรทรอพ หรือเรียกกันว่าผู้บริโภคในห่วงโซ่อาหาร เป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถสร้างอาหารเองได้ ซึ่งตรงข้ามกับออโตทรอพที่ต้องการแค่แหล่งพลังงานหรือแหล่งคาร์บอนที่มาจากก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ หรือไบคาร์บอเนตก็สามารถสร้างอาหารเองได้ โดยไม่ต้องอาศัยสิ่งมีชีวิตอื่นเป็นอาหาร สัตว์ทุกชนิดถือว่าเป็นเฮเทโรทรอพ เช่นเดียวกันกับสิ่งมีชีวิตจำพวกเห็ดราหรือ"ฟังไจ" รวมถึงแบคทีเรียหลายสายพันธุ์ และยังมีพืชประเภทกาฝากบางชนิดที่กลายไปเป็นเฮเทโรทรอพบางส่วน หรือเฮเทโรทรอพเต็มตัวก็มี แต่ในขณะที่พืชกินเนื้อนำเหยื่อที่เป็นแมลงไปเป็นแหล่งไนโตรเจนของพวกมัน แต่พืชจำพวกนี้ก็ยังถือว่าเป็นออโตทรอพ
สิ่งมีชีวิตจำพวกเฮเทโรทรอพนั้นไม่สามารถสร้างอาหารเองได้ ดังที่กล่าวข้างต้น นั่นคือ ความไม่สามารถในการสังเคราะห์อินทรียสารที่มีคาร์บอนเป็นองค์ประกอบหลักจากแหล่งอนินทรียสารในสิ่งแวดล้อมได้ (ดังเช่นการที่สัตว์ไม่สามารถสังเคราะห์แสงได้ ต่างจากพืชที่สามารถทำได้) และจึงต้องอาศัยแหล่งอาหารที่มาจากสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ทั้งออโตทรอพ และเฮเทโรทรอพ
การที่จะกำหนดว่าสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใดที่อยู่ในจำพวกเฮเทโรทรอพ สิ่งมีชีวิตสายพันธุ์นั้นจะต้องอาศัยคาร์บอนมาจากอินทรียสารหรือสิ่งชีวิตอื่น แม้ว่าสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์นั้นจะอาศัยไนโตรเจนมาจากอินทรียสารหรือสิ่งมีชีวิตอื่น แต่ยังคงอาศัยคาร์บอนจากอนินทรียสาร ก็ยังถือว่าสายพันธุ์นั้นเป็นออโตทรอพ ถ้าสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใดๆ อาศัยคาร์บอนจากอินทรียสารหรือสิ่งมีชีวิตอื่น จะสามารถแบ่งเฮเทโรทรอพย่อยลงมาตามแหล่งพลังงานของแต่ละสายพันธุ์ได้อีก 2 ประเภทคือ:
โดยสรุปคือ เฮเทโรทรอพคือบรรดาสิ่งมีชีวิตที่สร้างอาหารเองไม่ได้ จึงต้องหาอาหารเอง ไม่ว่าจะเป็นจากการบริโภคสิ่งมีชีวิตอื่น (ซึ่งยังแบ่งได้อีกเป็นสิ่งมีชีวิตกินพืช และสิ่งมีชีวิตกินเนื้อ) หรือจากการดูดสารอาหารจากสิ่งมีชีวิตอื่น (เช่นพยาธิ และพืชกาฝาก ซึ่งถือเป็นสิ่งมีชีวิตจำพวกปรสิต) นั่นเอง
ครุย

ครุย เป็นเสื้อคลุมประเภทหนึ่ง มีลักษณะหลวม ยาวถึงเข่าหรือทั้งตัว ใช้สวมหรือคลุมทับด้านนอก ทั้งชายและหญิงในยุโรปใส่ครุยกันมาตั้งแต่ยุคกลางตอนต้นจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 เดิมเคยใส่เฉพาะราชสำนักเท่านั้น แต่ปัจจุบันสามารถใช้สวมใส่เพื่อแสดงตำแหน่งฐานะในอาชีพ เช่น ผู้พิพากษา ในวงวิชาการ ครุยยังใช้เพื่อแสดงวิทยฐานะอีกด้วย
ประวัติ.
ต้นกำเนิดที่แท้จริงของครุยยังไม่ทราบอย่างแน่ชัด ถึงแม้ว่ามีสมมติฐานน่าเป็นสินค้านำเข้าจากเปอร์เซียและ/หรืออินเดีย บันทึกแรกสุดที่กล่าวถึงมาจากทูตฝรั่งเศสตอนไปพบสมเด็จพระนารายณ์มหาราชใน ค.ศ. 1685 และตอนทูตสยามไปประเทศฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1686 แสดงภาพพระมหากษัตริย์สยามกับทูตสวมเสื้อผ้าแบบนี้ คำว่าครุยยังคงมีใช้ในสมัยรัตนโกสินทร์ ตามหลักฐานที่กล่าวถึงในกฎหมายตราสามดวงใน ค.ศ. 1804 ว่าห้ามข้าราชการรุ่นเล็กสวมใส่มันเด็ดขาด
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงประมวลครุยเพิ่มให้ใช้ตามพระราชกำหนดใน พ.ศ. 2455 ซึ่งกำหนดประเภทและยศต่าง ๆ ที่ราชวงศ์และข้าราชการมีสิทธิที่จะสวมใส่ ต่อมาพระองค์ยังทรงอนุญาตให้ใช้ในชุดวิชาการของโรงเรียนมหาดเล็ก (วชิราวุธวิทยาลัย) ใน ค.ศ. 2456 กับเนติบัณฑิตยสภาประจำสยามใน พ.ศ. 2458 ต่อมามีการนำมาใช้เป็นชุดจบปริญญาประจำจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยใน พ.ศ. 2473 ตั้งแต่ ค.ศ. 2510 เป็นต้นมา บางมหาวิทยาลัยผลิดครุยเป็นของตนเอง และคำนี้กลายเป็นความหมายของชุดศาลหรือวิชาการทั่วไป
การใช้งาน.
ตามธรรมเนียม ครุยใช้บ่งบอกสถานะกษัตริย์หรือขุนนาง และสวมใส่เฉพาะผู้ชายเท่านั้น สมาชิกของพระราชวงศ์จะสวมใส่ครั้งแรกในพระราชพิธีโสกันต์ (พิธีโกนจุก) พระมหากษัตริย์จะฉลองพระองค์ในโอกาสพิเศษ เช่น พิธีราชาภิเษก พระราชพิธีต่าง ๆ หรือเมื่อมีแขกพิเศษมาเยี่ยมเยือน นอกจากนี้ เหล่านาค—สามเณรที่เตรียมตัวไปเป็นอุปสมบท—เป็นกลุ่มเดียวที่สามารถสวม"ครุย"ได้โดยไม่สนระดับชั้นทางสังคม
รายงานจากพระราชกฤษฎีกาประจำปี 2455 บุคคลมีสิทธิที่จะสวมครุยตามลำดับชั้น ตำแหน่ง หรือตามพระบรมราชานุญาตเพิ่มเติม ตำแหน่งเหล่านี้ได้แก่ เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้าชั้นสามขึ้นไป และเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือกหรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทยชั้นสองขึ้นไป ผู้พิพากษาสามารถสวมในเครื่องแบบเต็มยศตามพระราชพิธี; ข้าราชการคนอื่น ๆ สามารถสวมได้ในพิธีที่มีการดำเนินการพิเศษหรือในพิธีจำเพาะ ปัจจุบันไม่ค่อยพบเห็นบ่อยนัก ถึงแม้ว่าจะยังคงมีการใช้ครุยในพิธีแรกนาขวัญทุกปีและพระราชพิธีบรมราชาภิเษกก็ตาม
ปัจจุบัน "ครุย"สามารถระบุได้ง่ายที่สุดเป็นครุยวิทยฐานะในมหาวิทยาลัยไทยบางแห่ง เช่น จุฬาลงกาณ์มหาวิทยาลัยเป็นผู้นำมาใช้นานและโดดเด่นที่สุด โดยจะสวมทับชุดเดรสมหาวิทยาลัย (มักเป็นราชปะแตนและกางเกงขาวสำหรับผู้ชาย เสื้อเชิ้ตสตรีขาวและกระโปรงสีกรมท่าสำหรับผู้หญิง) โดยไม่มีหมวก สำหรับนักศึกษาวุฒิปริญญาตรี หรือชุดสูทกับเน็คไทสำหรับนักศึกษาวุฒิปริญญาโท
หูกระจง

หูกระจง หรือ แผ่บารมี ("Terminalia ivorensis" Chev.) มีถิ่นกำเนิดในป่าแอฟริกาตะวันตก แถบเส้นศูนย์สูตร ตั้งแต่ประเทศแคเมอรูนไปจนถึงประเทศเซียร์ราลีโอน เป็นพืชเศรษฐกิจ มีการปลูกเพื่อใช้เนื้อไม้ ในแถบถิ่นกำเนิด เป็นไม้ที่มีการเจริญเติบโตเร็ว และมีอายุยืน
ลักษณะ.
เป็นไม้ที่มีทรงพุ่มสวยงามแตกกิ่งเป็นชั้น ๆ แต่ละชั้นห่างกันประมาณ 50-100 ซม. แม้หูกระจงเป็นไม้ผลัดใบแต่จะผลัดใบน้อยกว่าหูกวาง โดยปกติเป็นไม้ที่ชอบน้ำเมื่อนำไปปลูกในกระถางหรือลงดินแล้วรดน้ำให้ชุ่ม และสม่ำเสมอใบแทบจะไม่ร่วงเลย และที่ตั้งชื่อว่า หูกระจงเป็นเพราะลักษณะใบคล้ายกับหูกวาง แต่ใบหูกระจงจะมีขนาดเล็กกว่า สำหรับดอกมีสีขาวคล้ายดอกกระถินณรงค์ เมล็ดหูกระจงจะคล้ายกับเมล็ดพุทรา และปัจจุบันการขยายพันธุ์ต้นหูกระจงนิยมใช้วิธีเพาะเมล็ดเนื่องจากเจริญเติบโตได้เร็ว และได้ทรงพุ่มที่สวยงาม แต่มีข้อเสีย คือ รากของหูกระจงแผ่เป็นแนวนอนไปได้ไกล ชอนไชพื้นโครงสร้างอาคารจนเกิดความเสียหายได้
พระเจ้าฮัมมูราบี

ฮัมมูราบี (ป. 1810 –  1750 ปีก่อนคริสต์ศักราช) กษัตริย์ชาวอามอไรท์องค์ที่ 6 และเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งจักรวรรดิบาบิโลน รู้จักกันดีที่สุดในด้านกฎหมายในขณะเดียวกับความเป็นผู้ยิ่งใหญ่ด้านการทหารที่ทำให้อาณาจักรบาบิโลนมีอำนาจมากที่สุดในแถบเมโสโปเตเมียโดยการเอาชนะพวกซูเมอร์และพวกอัคคาด
พระราชประวัติ.
ฮัมมูราบีปกครองจักรวรรดิบาบิโลนตั้งแต่ปี 1792 ก่อนคริสตกาล ในช่วงต้นของการครองราชย์บ้านเมืองค่อนข้างมีความสงบสุข ทรงทำลายและขับไล่กองทัพผู้รุกรานได้แก่ พวกอีลาไมท์และกองทัพอื่น ๆ ออกไปจากอาณาจักรได้อย่างเด็ดขาด และได้ทรงผนวกอาณาจักรลาร์ซาและอาณาจักรยามัตบาล ไว้ในอำนาจเป็นราชอาณาจักรเดียวโดยมีบาบิโลนเป็นศูนย์กลาง ความเฟื่องฟูด้านอักษรศาสตร์ที่รุ่งเรืองตามความเจริญของอาณาจักรบาบิโลนทำให้กฎหมายต่าง ๆ ของกษัตริย์ได้รับการยอมรับไปตลอดชายฝั่งทะเลเมดิเตอเรเนียน มีการค้นพบแผ่นจารึกดินเผาที่เป็นสนธิสัญญาจำนวนมากที่สอบอายุได้ว่าตรงกับสมัยของพระองค์และกษัตริย์ที่ครองราชย์ต่อมา รวมทั้งจดหมายที่มีการลงนามด้วย หนึ่งในจำนวนนั้นมีหนังสือคำสั่งให้เคลื่อนทหารจำนวน 240 นายจากอัสซีเรียและไซทัลลัม ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ว่าพวกอัสซีเรียเคยตกอยู่ใต้การปกครองของบาบิโลน
ฮัมมูราบีแผ่อำนาจการปกครองของจักรวรรดิบาบิโลนครั้งแรกไปทางใต้ก่อนแล้วจึงขยายขอบเขตครอบคลุมพื้นที่เกือบทั้งหมดของเมโสโปเตเมีย ชัยชนะอย่างเด็ดขาดทางการทหารเกิดขึ้นค่อนข้างล่าช้าในรัชสมัยของพระองค์ และที่สำเร็จลงได้อาจเป็นเพราะการล่มสลายของอาณาจักรแชมชิ - เอดัด
ประมวลกฎหมายฮัมมูราบี.
ชื่อเสียงที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของกษัตริย์ฮัมมูราบีได้แก่การประกาศใช้กฎหมายที่เรียกกันว่า "ประมวลกฎหมายฮัมมูราบี" (Code of Hammurabi) ที่เขียนลงบนสเตลา และติดตั้งไว้ในที่สาธารณะให้คนทั่วไปได้อ่านแม้จะมีคนรู้หนังสือไม่มากก็ตาม แผ่นสเตลานี้ถูกรื้อถอนจากการปล้นสะดมไปไว้ที่เมืองหลวงซูซาของเอลาไมท์ และถูกค้นพบเมื่อปี พ.ศ. 2444 ซึ่งปัจจุบันตั้งแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์ลูฟในกรุงปารีส
แม้บทลงโทษตามกฎหมายฮัมมูราบีจะดูว่าโหดเหี้ยมตามความคิดของคนสมัยใหม่ แต่การทำกฎหมายให้เป็นลายลักษณ์อักษรและพยายามใช้บังคับอย่างเป็นระบบกับทุกคน และการ “ถือว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ไว้ก่อนจนกว่าจะได้รับการพิสูจน์ว่าผิด” ที่นับเป็นวิวัฒนาการทางอารยธรรมที่สำคัญของมนุษย์ ทฤษฎีใหม่บางทฤษฎีถือว่าการนับกฎหมายฮัมมูราบีให้มีสถานะเป็นประมวลกฎหมายอย่างปัจจุบันนั้นไม่ถูกต้องนัก เพราะความจริงน่าจะนับได้เพียงการเป็นอนุสรณ์ยกย่องว่ากษัตริย์ฮัมมูราบีเป็น “ตัวอย่างกษัตริย์ที่ทรงไว้ซึ่งความยุติธรรม” เท่านั้นเพราะในชีวิตของคนย่อมมีความผิดอย่างอื่นที่ไม่ใช่การลักขโมย
นอกจากกฎหมายแล้ว ฮัมมูราบียังได้ทรงทำให้บาบิโลนเป็นสถานที่สวยงามขึ้นโดยการปรับปรุงระบบชลประทาน ต่อมาในภายหลังจักรวรรดิบาบิโลนล่มสลายลงโดยผู้ปกครองที่สืบต่ออำนาจจากกษัตริย์ฮัมมูราบีได้รับแรงกดดันทางอำนาจจากพวกฮิตไตท์ที่นำโดยกษัตริย์มิวซิลิสที่ 1 แต่โดยความเป็นจริงบาบิโลนถูกครอบครองโดยพวกแคสไซต์ที่นำโดยกษัตริย์อคุมคัครีน ซึ่งได้ปกครองบาบิโลนต่อมาอีก 400 ปีโดยที่ยังยอมรับและใช้ประมวลกฎหมายฮัมมูราบีสืบต่อมา
ปีเตอร์ สกิลลิง

ดร. ปีเตอร์ สกิลลิง  เป็นนักปราชญ์พระพุทธศาสนาชาวแคนาดาที่มาปักหลักอยู่ในประเทศไทยไม่น้อยกว่า 30 ปี เป็นผู้ชำนาญทั้งพระไตรปิฎกภาษาบาลี, สันสกฤตและทิเบต เชี่ยวชาญทั้งภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศสและเยอรมัน 
การศึกษา.
ดร. ปีเตอร์ สกิลลิง สำเร็จปริญญาเอกด้านบูรพคดีศึกษา จากมหาวิทยาลัยปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยเขียนวิทยานิพนธ์ออกมาได้คะแนนระดับดีมาก
เกียรติคุณ.
บทความของ ดร. ปีเตอร์ เป็นที่นิยมอ่านกันอย่างแพร่หลาย ในเวลาเดียวกัน ดร. ปีเตอร์ ยังได้รับเชิญไปบรรยายที่สถาบันการศึกษาชั้นนำของโลกหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด มหาวิทยาลัยปารีส มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ บทความของท่านมีตีพิมพ์แพร่หลายในวารสารพระพุทธศาสนาชั้นนำของโลก เช่น Journal of the Pali Text Society, Journal of the American Oriental Society, Bulletin of the School of Oriental and African Studies, Buddhist Studies Review, Indo-Iranian Journal, etc. ดร. ปีเตอร์ เป็นนักวิชาการไม่กี่คนในโลกที่ชำนาญด้าน พระพุทธศาสนาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ตำแหน่งหน้าที่การงานในปัจจุบัน.
ดร. ปีเตอร์ เคยเป็นนักวิจัยสมาคมบาลีปกรณ์ เคยบวชเป็นพระที่วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม มีผลงานการนำเสนอบทความวิจัย ณ สถาบันการศึกษาชั้นนำของโลกต่าง ๆ ไม่น้อยกว่า 300 ชิ้น ปัจจุบัน 
ที่พักอาศัย.
ปัจจุบัน มีบ้านพักอยู่ในประเทศไทยอย่างถาวร ที่จังหวัดนนทบุรี
ปฏิจจสมุปบาท

ปฏิจจสมุปบาท (/ปะติดจะสะหฺมุบบาด/) (ปฏิจฺจสมุปฺปาท; ปฺรติตฺยสมุทฺปาท) แยกเป็น ปฏิจจ แปลว่า อาศัยกันและกัน, สมุปบาท แปลว่า เกิดร่วมกัน, ปฏิจจสมุปบาท จึงแปลว่า อาศัยกันและกันเกิดขึ้นร่วมกัน หมายถึง ไม่มีสิ่งใดที่เกิดขึ้นโดยปราศจากสิ่งอื่น ทุกสิ่งต่างอิงอาศัยกันและกันเกิดขึ้นหรือปรากฎลักษณะขึ้น เช่น ฝน ย่อมเกิดขึ้นหรือแสดงลักษณะ จากเหตุปัจจัยหลายอย่างรวมกัน ทั้งการระเหยของน้ำ การแปรสภาพเมฆ การกระทบความเย็น จนควบแน่นจนตกลงมาเป็นฝน เป็นต้น จะเห็นได้ว่าฝนไม่ได้เกิดขึ้นเองลอย ๆ, ปฏิจจสมุปบาทเป็นชื่อพระธรรมหัวข้อหนึ่งในศาสนาพุทธ เรียกอีกอย่างว่า อิทัปปัจจยตา หรือ ปัจจยาการ เป็นหลักธรรมที่อธิบายถึงการเกิดขึ้นพร้อมแห่งธรรมทั้งหลายเพราะอาศัยกัน, การที่สิ่งทั้งหลายอาศัยกันจึงเกิดมีขึ้น เช่น ทุกข์เกิดขึ้นเพราะมีปัจจัย 12 เรื่องเกิดขึ้นสืบ ๆ เนื่องกันมาตามลำดับดังนี้ คือ
การเทศนาปฏิจจสมุปบาท ดังแสดงไปแล้วข้างต้น เรียกว่า อนุโลมเทศนา หรือเรียกว่าปฏิจสมุปบาทสายเกิด ซึ่งจะแสดงถึงกระบวนการเกิดทุกข์
หากแสดงย้อนกลับจากปลายมาหาต้น จากผลไปหาเหตุปัจจัย เช่น ชรามรณะเป็นต้น มีเพราะชาติเป็นปัจจัย ชาติมีเพราะภพเป็นปัจจัย ฯลฯ สังขารมีเพราะอวิชชาเป็นปัจจัย ดังนี้ เรียกว่า ปฏิโลมเทศนา หรือเรียกว่า
ปฏิจจสมุปบาทสายดับ (นิโรธก็เรียก) ซึ่งจะแสดงถึงกระบวนการดับทุกข์
ในหนึ่งรอบจะแบ่งออกเป็นวัฏฏะ 2 ช่วง
ช่วงที่ 1 อวิชชาเป็นกิเลส สังขารเป็นกรรม วิญญาณ นามรูป สฬายตนะ ผัสสะ เวทนาเป็นวิบาก
ช่วงที่ 2 ตัณหา อุปาทานเป็นกิเลส ภพเป็นกรรม ชาติ ชรามรณะเป็นวิบาก
เมื่อจำแนก ปฏิจจสมุปบาทเป็น 2 ช่วงเช่นนี้ ปฏิจจสมุปบาทจะใกล้เคียงกับสัญลักษณ์ อินฟินี้ตี้ "8" มากกว่า สัญลักษณ์ งูกินหาง "0"
สมุทยวาร-นิโรธวาร.
การแสดงหลักปฏิจจสมุปบาท เป็นการแสดงให้เห็น ความเกิดขึ้นแห่งธรรมต่าง ๆ โดยอาศัยปัจจัยสืบทอดกันไปอย่างนี้ เป็น สมุทยวาร คือฝ่ายสมุทัย ใช้เป็นคำอธิบาย อริยสัจข้อที่สอง (สมุทัยสัจจ์) คือ แสดงให้เห็นความเกิดขึ้นแห่งทุกข์ ปฏิจสมุปบาทที่แสดงแบบนี้เรียกว่า อนุโลมปฏิจจสมุปบาท
การแสดงตรงกันข้ามกับข้างต้นนี้ เรียกว่า นิโรธวาร คือฝ่ายนิโรธ ใช้เป็นคำอธิบาย อริยสัจข้อที่สาม (นิโรธสัจจ์) เรียกว่า ปฏิโลมปฏิจจสมุปบาท แสดงให้เห็นความดับไปแห่งทุกข์ ด้วยอาศัยความดับไปแห่งปัจจัยทั้งหลาย สืบทอดกันไป เช่น
เพราะอวิชชาสำรอกดับไปไม่เหลือสังขารจึงดับ เพราะสังขารดับวิญญาณจึงดับ ฯลฯ เพราะชาติ ดับชรามรณะ (จึงดับ) ความโศก ความคร่ำครวญ ทุกข์ โทมนัส ความคับแค้นใจ ก็ดับ
ดังนี้เรียกว่า อนุโลมเทศนา ของ ปฏิโลมปฏิจจสมุปบาท
ส่วนปฏิโลมเทศนา ของ ปฏิโลมปฏิจจสมุปบาท ก็พึงแสดงย้อนว่า ชรามรณะเป็นต้น ดับเพราะชาติดับ ชาติดับเพราะภพดับ ฯลฯ สังขารดับเพราะอวิชชาดับ
อริยสัจ 4

อริยสัจ  หรือที่รู้จักกันในชื่อ จตุราริยสัจ หรือ อริยสัจ 4 คือหลักคำสอนที่เป็นหัวใจสำคัญของพระพุทธศาสนา อันเป็นความจริงอันประเสริฐ 4 ประการ ที่พระโคตมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้ด้วยพระปัญญาอันยิ่ง ณ วันเพ็ญเดือน 6 ใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ การเข้าใจในอริยสัจ 4 ถือเป็นหนทางไปสู่การดับทุกข์และบรรลุนิพพาน
อริยสัจ 4 ประกอบด้วยความจริง 4 ประการ ดังนี้
กิจในอริยสัจ 4.
กิจในอริยสัจ คือสิ่งที่ต้องทำต่ออริยสัจ 4 แต่ละข้อ ได้แก่ 
กิจทั้งสี่นี้จะต้องปฏิบัติให้ตรงกับมรรคแต่ละข้อให้ถูกต้อง การรู้จักกิจในอริยสัจนี้เรียกว่ากิจญาณ
กิจญาณเป็นส่วนหนึ่งของญาณ 3 หรือญาณทัสสนะ (สัจญาณ, กิจญาณ, กตญาณ) ซึ่งหมายถึงการหยั่งรู้ครบสามรอบ ญาณทั้งสามเมื่อเข้าคู่กับกิจในอริยสัจทั้งสี่จึงได้เป็นญาณทัสนะมีอาการ 12 ดังนี้
แก้วขวัญ วัชโรทัย

แก้วขวัญ วัชโรทัย (3 กันยายน พ.ศ. 2471 – 15 กันยายน พ.ศ. 2559) อดีตเลขาธิการพระราชวัง ปฏิบัติหน้าที่ตั้งแต่ พ.ศ. 2530–2559 เป็นเลขาธิการพระราชวังคนที่ 5 และเป็นฝาแฝดกับขวัญแก้ว วัชโรทัย อดีตรองเลขาธิการพระราชวัง
ประวัติ.
แก้วขวัญ วัชโรทัย เป็นบุตรของพระยาอนุรักษ์ราชมณเฑียร (ก๊าด วัชโรทัย) กับท่านผู้หญิงพัว อนุรักษ์ราชมณเฑียร เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2471 มีฝาแฝดหนึ่งคน คือขวัญแก้ว วัชโรทัย ทั้งสองมีศักดิ์เป็นพระภาคิไนย (ลูกของพี่สาว) ในสมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายา และเป็นหลานน้าของพระสุจริตสุดา (เปรื่อง สุจริตกุล) “แก้วขวัญ” และ “ขวัญแก้ว” เป็นชื่อที่ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว 
แก้วขวัญสมรสกับท่านผู้หญิงเพ็ญศรี วัชโรทัย (เดิม หม่อมหลวงเพ็ญศรี ศรีธวัช) มีบุตร-ธิดา 3 คน ดังนี้
ถึงแก่อสัญกรรม.
แก้วขวัญเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลศิริราชแขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานครด้วยภาวะหัวใจขาดเลือด โดยได้มีการผ่าตัดและอยู่ในความดูแลของแพทย์มาระยะหนึ่งแล้ว แต่ด้วยความที่อายุมากจึงได้เกิดอาการสำลัก ติดเชื้อเป็นครั้งคราว ทำให้หัวใจหยุดเต้นเฉียบพลัน และถึงแก่อสัญกรรมอย่างสงบ เมื่อเวลา 10.02 น. ของวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2559 สิริอายุ 88 ปี 
วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2559 เวลา 17.00 น. พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และเชิญพวงมาลาของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี วางที่หน้าโกศศพ ที่บ้านถนนเพชรบุรีตัดใหม่ เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร
วันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563 เวลา 18.29 น. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี เสด็จฯ ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร ในโอกาสนี้สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ท่านผู้หญิงพลอยไพลิน เจนเซน และท่านผู้หญิงสิริกิติยา เจนเซน โดยเสด็จด้วย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
แก้วขวัญ วัชโรทัย ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
ขวัญแก้ว วัชโรทัย

ศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ ขวัญแก้ว วัชโรทัย (3 กันยายน พ.ศ. 2471 - 28 มกราคม พ.ศ. 2560) อดีตรองเลขาธิการพระราชวัง และเป็นฝาแฝดกับแก้วขวัญ วัชโรทัย อดีตเลขาธิการพระราชวัง
ประวัติ.
ขวัญแก้ว วัชโรทัย เป็นบุตรของพระยาอนุรักษ์ราชมณเฑียร (ก๊าด วัชโรทัย) กับท่านผู้หญิงพัว อนุรักษ์ราชมณเฑียร เกิดเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2471 มีฝาแฝดหนึ่งคน คือแก้วขวัญ วัชโรทัย ทั้งสองมีศักดิ์เป็นพระภาคิไนย (ลูกของพี่สาว) ในสมเด็จพระนางเจ้าอินทรศักดิศจี พระวรราชชายา และเป็นหลานน้าของพระสุจริตสุดา (เปรื่อง สุจริตกุล) “แก้วขวัญ” และ “ขวัญแก้ว” เป็นชื่อที่ได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว 
ขวัญแก้วสมรสกับพลตรีหญิง แพทย์หญิง ท่านผู้หญิงวัฒนา วัชโรทัย ท.จ.ว. (เป็นคู่สมรสพระราชทานคู่แรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร) ทั้งสองมีบุตรชาย 2 คน คือ
ถึงแก่อสัญกรรม.
ขวัญแก้วเข้ารับการรักษาภาวะเส้นเลือดหัวใจตีบตันมาระยะหนึ่งด้วยการรักษาทางยา ในห้องไอซียู โรงพยาบาลศิริราช แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร และถึงแก่อสัญกรรมด้วยภาวะหัวใจวายเฉียบพลัน เมื่อเวลา 04.48 น. ของวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2560
วันที่ 29 มกราคม เวลา 17.20 น พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ และเชิญพวงมาลาของสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว และพวงมาลาส่วนพระองค์วางที่หน้าโกศศพ นายขวัญแก้ว วัชโรทัย ป.จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม., ภ.ป.ร.2 ปฏิบัติหน้าที่ประจำพระองค์ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อดีตรองเลขาธิการพระราชวัง ในการนี้ ท่านผู้หญิง พลอยไพลิน เจนเซน พระธิดาในทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี พร้อมด้วย นายเดวิด วีลเลอร์ สามี มาร่วมพิธีด้วย โดยมี ท่านผู้หญิงวัฒนา วัชโรทัย ภรรยาพร้อมด้วยบุตรชาย นายฐานิสร์ วัชโรทัย วิทยากรพิเศษ สำนักราชเลขาธิการ และนายดิสธร วัชโรทัย ผู้บริหารระดับสูง ประจำสำนักพระราชวัง เฝ้าฯ รับเสด็จ ณ ศาลาบัณณรศภาค วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร
วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2563 เวลา 17.44 น. พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์พระที่นั่ง จากพระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ไปพระราชทานเพลิงศพ นายขวัญแก้ว วัชโรทัย ป.จ., ม.ป.ช., ม.ว.ม., ป.ภ., ภ.ป.ร.2 และพลตรีหญิง ท่านผู้หญิงวัฒนา วัชโรทัย ม.ป.ช., ม.ว.ม., ท.จ.ว., ภ.ป.ร.4 ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
ขวัญแก้ว วัชโรทัย ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
พระสูตร

พระสูตร  ในวรรณกรรมอินเดีย สื่อถึงคติพจน์หรือชุดคติพจน์ในรูปของคู่มือ หรือในความหมายโดยกว้างคือคู่มือหรือข้อความแบบย่อ พระสูตรเป็นหนึงในประเภทของเนื้อหาในอินเดียยุคโบราณถึงยุคกลาง ซึ่งพบในศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธ และศาสนาเชน
ในศาสนาฮินดู พระสูตรเป็นหนึ่งในประเภทองค์ประกอบทางวรรณกรรม ซึ่งเป็นการรวบรวมข้อความคติพจน์สั้น แต่ละสูตรมีความยาวไม่มากเหมือนทฤษฎีที่ถูกกรองเป็นคำหรือพยางค์เพียงไม่กี่คำ ซึ่งมีวิธีการในพิธีกรรม ปรัชญา ไวยากรณ์ หรือศาสตร์ความรู้ใด ๆ ที่สามารถรวมกันได้ พระสูตรที่เก่าแก่ที่สุดในศาสนาฮินดูถูกพบที่ชั้นพราหมณะ (Brahmana) และอารันยก (Aranyaka) ของพระเวท ปรัชญาฮินดูทุกสำนักถือให้พระเวทเป็นทางนำของพิธีกรรม ศิลปะสาขาต่าง ๆ กฎหมาย และจริยธรรมทางสังคม
ในศาสนาพุทธ พระสูตรเป็นสารบบตามคัมภีร์ ซึ่งหลายอันถือว่าเป็นบันทึกปากเปล่าจากพระโคตมพุทธเจ้า แม้ว่ามันจะไม่ได้เป็นคติพจน์ แต่ยังมีรายละเอียดที่บางครั้งกล่าวถึงซ้ำ นี่อาจสะท้อนถึงรากทางปรัชญาของ "สุกตะ" (sukta; พูดดี) มากกว่า "สูตร" (sutra; เชือก)
ในศาสนาเชน พระสูตรเป็นพระธรรมเทศนาของพระมหาวีระ ซึ่งรวบรวมในเชนอาคมเช่นเดียวกันกับตำรากฎเกณฑ์ (บัญญัติในภายหลัง) ในภายหลัง
พระเทพกิตติปัญญาคุณ (กิติศักดิ์ กิตฺติวุฑฺโฒ)

พระเทพกิตติปัญญาคุณ นามเดิม กิติศักดิ์ เจริญสถาพร หรือที่รู้จักในนาม กิตติวุฑโฒ ภิกขุ อดีตผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร และอดีตผู้อำนวยการจิตตภาวันวิทยาลัย จังหวัดชลบุรี
ประวัติ.
พระเทพกิตติปัญญาคุณ เดิมชื่อ มังกร เจริญสถาพร เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2479 ที่ตำบลบางไทรป่า อำเภอบางเลน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรของนายเตียวยี่-นางเง็กเล้า เจริญสถาพร มีพี่น้องทั้งหมด 8 คน คือ
มังกรเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านบางเลน ต่อมาได้เรียนวิชชาธรรมกายกับพระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) แล้วอุปสมบทวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2500 ณ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ขณะนั้นหลวงพ่อสดอาพาธ จึงให้พระธีรสารมุนี (สุไชย ธีรสาโร) วัดอัปสรสวรรค์วรวิหาร เป็นพระอุปัชฌาย์แทน พระครูปัญญาภิรัต วัดปากน้ำ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระครูพิพัฒนธรรมคณี วัดปากน้ำ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ต่อมาวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2507 ได้เปลี่ยนชื่อเป็นกิติศักดิ์ 
หลังอุปสมบทได้ศึกษาปริยัติธรรมจนจบนักธรรมชั้นเอกจากสำนักเรียนวัดปากน้ำ ต่อมาไปเรียนอภิธรรมที่โรงเรียนพระอภิธรรมมหาธาตุวิทยาลัย วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ ได้รับแต่งตั้งเป็นครูสอนอภิธรรมเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2503 จึงย้ายไปอยู่วัดมหาธาตุฯ และได้ศึกษาคัมภีร์ต่าง ๆ เช่น มูลกัจจายน์ วิสุทธิมรรค อภิธัมมัตถสังคหะ เป็นต้น กับพระเตชินทะ ธัมมาจริยะ อภิธัมมกถิกาจริยะชาวพม่า และพระครูประกาศสมาธิคุณ (สังเวียน ญาณเสวี) และเรียนวิปัสสนากับพระอาจารย์อินทวังสะ กัมมัฎฐานาจริยะชาวพม่า จนมีผลงานทางด้านการพัฒนาการศึกษาของสงฆ์ การประพันธ์ และแต่งหนังสือเป็นจำนวนมาก ในปี พ.ศ. 2510 ได้ก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการคนแรกของวิทยาลัยการเผยแพร่พระพุทธศาสนา (ปัจจุบันคือ"จิตตภาวันวิทยาลัย") 
ช่วงก่อนเหตุการณ์ 6 ตุลา กิตฺติวุฑฺโฒ ภิกฺขุ (ขณะนั้นเป็นพระราชาคณะที่"พระอุดรคณาภิรักษ์") ได้กล่าวว่า "ฆ่าคอมมิวนิสต์ ไม่บาป" ซึ่งถูกฝ่ายขวา อันได้แก่ นวพล กลุ่มกระทิงแดง ในสมัยนั้นนำไปใช้เป็นวาทกรรม โจมตีฝ่ายซ้าย และยุยงให้คนไทยเกลียดชังนิสิตนักศึกษาที่ชุมนุมต่อต้านการกลับเข้าประเทศของจอมพลถนอม กิตติขจร ในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นำไปสู่การสังหารหมู่ในเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519
ระยะหลังพยายามที่จะสร้างอุโบสถกลางทะเลและระดมทุนก่อสร้างคอนโดธรรมะ รวมทั้งโรงพยาบาลสงฆ์ แต่ยังไม่บรรลุวัตถุประสงค์ 
พระเทพกิตติปัญญาคุณ อาพาธด้วยโรคเส้นเลือดในสมองตีบมานาน 5 ปีเศษ จนมรณภาพด้วยภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2548 เวลา 12:51 น. ณ โรงพยาบาลชลบุรี สิริอายุได้ วันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2567 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดพระราชทานเพลิงศพณ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ้าย กรุงเทพมหานคร
วาทกรรมฆ่าคอมมิวนิสต์ไม่บาป.
กิตติวุฑโฒภิกขุ ได้ให้สัมภาษณนิตยสารรายสัปดาห์ จัตุรัส เมื่อ พ.ศ. 2519 อันกลายมาเป็นคำขวัญระบือลือลั่นของฝ่ายขวาว่า "ฆ่าคอมมิวนิสต์ ไม่บาป" ดังต่อไปนี้
 จัตุรัส: การฆ่าฝ่ายซ้าย หรือ คอมมิวนิสต์บาปหรือไม่
กิตติวุฑโฒ: อันนั้นอาตมาก็เห็นว่าควรจะทำ คนไทยแม้จะนับถือพุทธก็ควรจะทำ แต่ก็ไม่ใช่ถือว่าเป็นการฆ่าคนเพราะว่าใครก็ตามที่ทำลายชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ มันไม่ใช่คนสมบูรณ์ คือต้องตั้งใจ เราไม่ได้ฆ่าคน แต่ฆ่ามาร ซึ่งเป็นหน้าที่ของคนไทยทุกคน
จัตุรัส: ฝ่ายซ้ายที่ตายหลายคนในช่วงนี้ คนฆ่าก็ได้บุญ
กิตติวุฑโฒ: ถ้าหากฆ่าคนที่ทำลายชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์แล้วก็ได้ประโยชน์
สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย

สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย (Thai Webmaster Association) ปัจจุบันได้เปลี่ยนชื่อเป็นสมาคมผู้ดูแลเว็บไซต์และสื่อออนไลน์ไทย (THAI WEBMASTER & ONLINE MEDIA ASSOCIATION) เป็นสมาคมเอกชนของไทย จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2545 จัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2542) โดยกลุ่มผู้ประกอบอาชีพดูแลเว็บไซต์ มีจุดประสงค์ในการเป็นศูนย์กลางแลกเปลี่ยนความรู้ ประสบการณ์ ความคิดเห็น ระหว่างสมาชิก และส่งเสริมการเผยแพร่ข้อมูล ข่าวสารที่เป็นประโยชน์ต่อสมาชิกผู้ประกอบอาชีพผู้ดูแลเว็บไซต์
ประวัติ.
สมาคมผู้ดูแลเว็บไทย เดิมชื่อ ชมรมไทยเว็บมาสเตอร์ เป็นสมาคมเอกชนที่จัดขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางในการแลกเปลี่ยนความรู้และประสบการณ์ของคนทำเว็บไซต์ ที่เรียกโดยรวมว่า "ผู้ดูแลเว็บ" ซึ่งแปลมาจากคำภาษาอังกฤษว่า เว็บมาสเตอร์ (webmaster) โดยมีจุดประสงค์เพื่อเสริมสร้างความรู้ด้านวิชาการและกระตุ้นจริยธรรมให้กับผู้ดูแลเว็บ เพื่อที่จะร่วมกันสร้างสรรค์วงการเว็บไซต์ไทยให้มีคุณภาพไม่เป็นภัยต่อสังคม ในอดีตที่ผ่านมา สมาคมได้จัดกิจกรรมเสริมสร้างความรู้เกี่ยวกับเว็บและอินเทอร์เน็ตอย่างต่อเนื่อง รวมทั้งยังร่วมกันก่อตั้ง สภาวิชาชีพผู้ดูแลเว็บไทย (The Webmaster Council of Thailand) ขึ้นอย่างเป็นทางการ เพื่อสร้างกระบวนการควบคุมจริยธรรมกันเองภายในกลุ่มคนผู้ประกอบวิชาชีพผู้ดูแลเว็บ
วาทกรรม

วาทกรรม คือรูปแบบของความคิด หรือกรอบความคิด เกี่ยวกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ที่มีลักษณะเป็นสถาบันและมีการสืบทอด "ซึ่งแสดงออกผ่านทางการพูดและเขียนอย่างจริงจัง/ประโยคหรือนิยามที่ใช้บ่อยๆ" เพื่อที่จะคงไว้ซึ่งลักษณะของวาทกรรม และการปรับเปลี่ยนลักษณะของวาทกรรมนั้น ๆ
วาทกรรมแต่ละเรื่องมีระบบความคิด และเหตุผลของตน ในการอธิบายหรือมอง "ความจริง" ซึ่งวาทกรรมเรื่องเดียวกัน แต่ต่างระบบความคิดและเหตุผลก็จะมีความแตกต่างกันออกไป ในการให้อรรถาธิบายต่อเรื่องนั้น ๆ ดังนั้นในเรื่องเดียวกันจึงมีวาทกรรมหลายชุดที่เกี่ยวข้องและวาทกรรมแต่ละชุดก็มีความขัดแย้ง หรือปฏิเสธ "ความจริง" ของวาทกรรมอีกชุดหนึ่งได้
นอกจากนี้แล้วการเกิดขึ้นของวาทกรรมแต่ละชุดในแต่ละเรื่องย่อมมีจุดประสงค์ ตัวอย่างเช่นวาทกรรมของกลุ่มที่ต่อต้านเกย์ ก็มีจุดประสงค์เพื่อที่จะต่อต้านชายที่มีพฤติกรรมรักร่วมเพศ และพยายามที่จะแสดงให้เห็นว่าพฤติกรรมรักร่วมเพศเป็นพฤติกรรมที่ขัดต่อศีลธรรมอันดีของสังคม และยังเป็นการละเมิดบรรทัดฐานของสังคม ตลอดจนถือว่าพฤติกรรมเช่นนี้เป็นสิ่งผิดปกติและสมควรที่จะได้รับการแก้ไขให้ถูกต้อง เป็นต้น
การเข้ามาของมโนทัศน์.
คำว่า วาทกรรม เข้ามาในวงการสังคมศาสตร์ไทยเป็นครั้งแรกในเชิงอรรถของบทความเกี่ยวกับ ฌอง โบดริยาร์ด ของ สุทธิพันธ์ จิราธิวัฒน์ และ จีรติ ติงศภัทย์ ในวารสาร "จดหมายข่าวสังคมศาสตร์" Vol.10 No.4 พ.ค.- ก.ค. ค.ศ. 1988 (พ.ศ. 2531) อย่างไรก็ดีผู้ที่เป็นคนใช้คำว่า วาทกรรม ในฐานะคำแปลของคำว่า "discourse" นั้นก็คือ สมเกียรติ์ วันทะนะ บรรณาธิการการของจดหมายข่าวสังคมศาสตร์ ซึ่งข้อมูลตรงนี้มีระบุไว้ที่เชิงอรรถของบทความดังกล่าว
อย่างไรก็ดีคำว่าวาทกรรมนั้นก็ได้ปรากฏตัวอย่างเต็มรูปแบบในบทความ "ฟุ้งวาทกรรมว่าด้วยอูฐวิทยา" ในจดหมายข่าวสังคมศาสตร์ Vol.11 No.1 1998 ซึ่งหลังจากนั้นคำว่าวาทกรรมก็ได้มีการใช้ในวงวิชาการอย่างกว้างขวางขึ้นเรื่อย ๆ และขยายมานอกวงวิชาการในเวลาต่อมา
พระไพศาล วิสาโล

พระอธิการไพศาล วิสาโล (วงศ์วรวิสิทธิ์) เป็นพระนักเผยแผ่ที่เป็นที่รู้จักดีรูปหนึ่งของเมืองไทยในปัจจุบัน ท่านเกิดเมื่อ พ.ศ. 2500 บรรพชาและอุปสมบทเป็นพระ เมื่อ พ.ศ. 2526 ปัจจุบันพระไพศาลเป็นเจ้าอาวาสวัดป่าสุคะโต อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ
พระไพศาล เป็นพระนักวิชาการ นักคิดนักเขียนในบวรพระพุทธศาสนารุ่นใหม่ เป็นนักปฏิบัติธรรม และนักบรรยายธรรมที่ผลิตผลงานออกมาในรูปสื่อโทรทัศน์ และหนังสือออกมาอย่างสม่ำเสมอในยุคปัจจุบัน ท่านยังเป็นผู้ริเริ่มในการเตรียมตัวทางจิตวิญญาณก่อนตาย เพื่อให้ผู้ตายจากไปอย่างสงบ มีผลงานเผยแพร่ในสื่อหลายรูปแบบ
ประวัติ.
พระอธิการไพศาล วิสาโล นามเดิม ไพศาล วงศ์วรวิสิทธิ์ เป็นบุตรคนที่ ๔ ของนายก๊กกี๊ และนางกิมวา แซ่อุ่ย เกิดเมื่อวันที่ ๑๐ พฤษภาคม ๒๕๐๐ ตรงกับวันศุกร์ ขึ้น ๑๒ ค่ำ เดือน ๖ ปีระกา ที่โรงพยาบาลหัวเฉียว ภูมิลำเนา คลองมหานาค อำเภอป้อมปราบ กรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๐๔-๒๕๐๕ การศึกษาระดับก่อนวัยเรียนที่โรงเรียนสตรีจุลนาค
พ.ศ. ๒๕๐๖-๒๕๑๗ การศึกษาระดับประถม และมัธยมศึกษา แผนกศิลปะ โรงเรียนอัสสัมชัญ
พ.ศ. ๒๕๑๘-๒๕๒๓ การศึกษาระดับอุดมศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ สาขาวิชาประวัติศาสตร์
ระหว่างเรียนที่ธรรมศาสตร์ เคยเป็นสาราณียกรปาจารยสาร และเป็นเจ้าหน้าที่กลุ่มประสานงานศาสนาเพื่อสังคมตั้งแต่ปี ๒๕๑๙ จนถึงปี ๒๕๒๖ โดยมีบทบาทร่วมในแนวทางอหิงสาต่อเหตุการณ์ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ จนเป็นเหตุให้ถูกล้อมปราบภายในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และถูกคุมขังในเรือนจำเป็นเวลา ๓ วัน
อุปสมบทเมื่อวันที่ ๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๖ ณ วัดทองนพคุณ กรุงเทพมหานคร เรียนกรรมฐานจากหลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ วัดสนามใน ก่อนไปจำพรรษาแรก ณ วัดป่าสุคะโต อำเภอแก้งคร้อ จังหวัดชัยภูมิ โดยศึกษาธรรมกับหลวงพ่อคำเขียน สุวณฺโณ จนกระทั่งหลวงพ่อคำเขียนมรณภาพเมื่อปี ๒๕๕๗
ปัจจุบันเป็นเจ้าอาวาสวัดป่าสุคะโต ซึ่งมีแนวปฏิบัติเจริญสติแบบเคลื่อนไหว แบบหลวงพ่อเทียน จิตสุโภ ส่วนใหญ่ท่านพำนักอยู่ที่วัดป่ามหาวัน อำเภอภูเขียว จังหวัดชัยภูมิ โดยจำพรรษาสลับระหว่างวัดป่าสุคะโต กับวัดป่ามหาวัน
ทักษิณานุปทาน

ทักษิณานุประทาน หรือ ทักษิณานุปทาน เป็นพิธีการทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้แก่ญาติทั้งหลายที่ล่วงลับไปแล้ว นิยมปฏิบัติกันคือ ในงานฉลองหรืองานวันเกิด นิยมนำอัฐของบรรพบุรุษหรือของอุปัชฌาย์อาจารย์มาทำพิธีบังสุกุลกรวดน้ำอุทิศ ส่วนกุศลไปให้เพื่อแสดงถึงความกตัญญูกตเวทีส่วนกุศลไปให้เพื่อแสดงถึงความกตัญญูกตเวทีก่อนแล้วจึงทำพิธีบุญเพื่อตัวเองในภายหลัง
วัชระ งามจิตรเจริญ

ศาสตราจารย์ ดร. วัชระ งามจิตรเจริญ เกิดที่เขตสาธร กรุงเทพ ฯ เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2504
ผลงาน.
ศาสตราจารย์ ดร.วัชระ งามจิตรเจริญ มีผลงานทางวิชาการมากมายทั้งที่เป็นงานวิจัย หนังสือ หนังสือแปล บทความ วิทยานิพนธ์ และงานวิจัย เช่น 
หนังสือ ได้แก่ ความรู้พื้นฐานทางศาสนา,พุทธศาสนาเถรวาท หนังสือแปล ได้แก่ วิมุตติมรรค บทความ ได้แก่ พัฒนาการของมโนทัศน์เรื่องอนัตตาในพุทธปรัชญาเถรวาท,ปัญหาของขณิกวาท,บทวิพากษ์อภิธรรม วิทยานิพนธ์ อักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต "นิพพานในพุทธปรัชญาเถรวาท:อัตตาหรืออนัตตา" งานวิจัย "นิพพานในพระไตรปิฎกและอรรถกถา" และผลงานวิจัยล่าสุดคือ "แนวคิดในการใช้พุทธธรรมเพื่อดำเนินการทางเศรษฐกิจในสังคมทุนนิยม: กรณีศึกษา" นอกจากนี้ยังเป็นอาจารย์พิเศษและวิทยากรบรรยายวิชาทางด้านปรัชญาและพุทธศาสนาตามสถาบันต่าง ๆ ตั้งแต่ระดับปริญญาตรีถึงปริญญาเอก เช่น มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย,จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย,มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์,มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต, วิทยาลัยพยาบาลทหารเรือ
องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก

องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก  เป็นองค์การทางศาสนาพุทธระหว่างประเทศ อาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพ ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งเป็นหนึ่งในกรรมการบริหารของสำนักงานใหญ่องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลกเป็นเวลาหลายสิบปีก่อนที่ท่านจะเสียชีวิต เป็นผู้แปลชื่อองค์การนี้เป็นภาษาไทย
อาจารย์สุชีพ ปุญญานุภาพเข้าไปเกี่ยวข้องกับองค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก ตั้งแต่ท่านยังเป็นพระภิกษุอยู่วัดกันมาตุยาราม เมื่อท่านบุกเบิกให้มีการรื้อฟื้นมหาวิทยาลัยสงฆ์มหามกุฏราชวิทยาลัย จนมหาวิทยาลัยสงฆ์ถือกำเนิดขึ้นมาแล้ว ท่านได้รับเชิญไปประชุมที่ประเทศศรีลังกา โดยมีพระมหาแสง โฆสธมฺโม (ปัจจุบันคือศาสตราจารย์แสง จันทร์งาม) ร่วมเดินทางไปด้วย การไปประชุมครั้งนั้น เป็นการประชุมของชาวพุทธใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา เพราะเป็นการเชิญทั้งแกนนำชาวพุทธฝ่ายมหายาน เถรวาท และวัชรยานไปพร้อมกัน เพื่อทำงานเผยแผ่พระพุทธศาสนาร่วมกัน ผู้นำชาวศรีลังกาที่เชิญชวนให้ชาวพุทธสามัคคีกันเผยแผ่มากกว่าจะต่างคนต่างทำงานกันก็คือ ศ. ดร. คุณปาละ ปิยเสนะ มาลาลาเสเกรา (G. P. Malalasekera) ซึ่งนำไปสู่การก่อตั้งองค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก เพื่อให้ตัวแทนพระพุทธศาสนาจากนิกายและประเทศต่างๆ ได้มีโอกาสมาประชุมปรึกษาหารือการพระศาสนาร่วมกัน
ปัจจุบัน องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก มีสำนักงานใหญ่ที่ประเทศไทย ถนนสุขุมวิท ด้านหลังอุทยานเบญจสิริ
ไคเซิร์สเลาเทิร์น

ไคเซิร์สเลาเทิร์น  เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ในรัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ มีประชากรประมาณ 99,469 คน และเป็นที่ตั้งฐานทัพของนาโต ซึ่งส่วนมากเป็นทหารชาวอเมริกันและครอบครัว มีจำนวนประมาณ 30,000 คน ซึ่งเรียกเมืองนี้ว่า "K-town" เนื่องจากชื่อไคเซิร์สเลาเทิร์นออกเสียงเป็นภาษาอังกฤษยาก
ประวัติศาสตร์.
ไคเซิร์สเลาเทิร์นมีหลักฐานเก่าแก่สุดประมาณ 800 ปีก่อนคริสตกาล ชื่อเมืองได้มาจากพระนามของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ เฟรเดอริก บาบารอสซาจักรพรรดิของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่าง ค.ศ. 1155-ค.ศ. 1190 ไคเซิร์สเลาเทิร์นเป็นเมืองสำคัญในการปฏิรูปศาสนาคริสต์ ช่วง ค.ศ. 1522
ในสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองไคเซิร์สเลาเทิร์นกว่าร้อยละ 60 เสียหายจากการทิ้งระเบิด วันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1945 กองทัพพันธมิตรสามารถยึดเมืองไคเซิร์สเลาเทิร์นได้โดยไม่มีการต่อต้าน การตั้งฐานทัพสหรัฐในปี ค.ศ. 1952 ทำให้เศรษฐกิจกลับมาเติบโตอีกครั้งหนึ่ง
ไคเซิร์สเลาเทิร์นมีสโมสรฟุตบอลไคเซิร์สเลาเทิร์นซึ่งเคยเป็นแชมป์ลีกสูงสุดของเยอรมนี 4 ครั้ง และเป็นหนึ่งเมืองที่จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2006
โต้คลื่น

กีฬาโต้คลื่น  เป็นกีฬาที่ต้องใช้กระดานโต้คลื่นเป็นอุปกรณ์หลักในการเล่น โดยผู้เล่นจะนำกระดานโต้คลื่นออกไปในทะเลเพื่อจะว่ายน้ำจับคลื่นไปในทิศทางเดียวกับการเคลื่อนที่ของคลื่น และเมื่อคลื่นมีกำลังแรงพอที่จะพยุงตัวนักโต้คลื่นและกระดานโต้คลื่นแล้ว นักโต้คลื่นจะยืนทรงตัวบนกระดานโต้คลื่น และแสดงท่าทางลีลาในการโต้คลื่น
อาสา สารสิน

อาสา สารสิน (เกิด 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2480) ประธานกรรมการ บริษัท ผาแดงอินดัสทรี จำกัด (มหาชน) ประธานกรรมการ บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน) อดีตประธานกรรมการ บริษัท สยามแม็คโคร จำกัด (มหาชน) อดีตราชเลขาธิการในพระองค์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ
ประวัติ.
อาสา สารสิน เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 ที่จังหวัดพระนคร เป็นบุตรของพจน์ สารสิน อดีตนายกรัฐมนตรี กับท่านผู้หญิงสิริ สารสิน (สกุลเดิม โชติกเสถียร) เป็นหลานของพระยาสารสินสวามิภักดิ์ ต้นสกุลสารสิน ซึ่งรับราชการเป็นแพทย์หลวงประจำราชสำนัก ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ปัจจุบันเป็นนายกสมาคมไทย-ญี่ปุ่น กิตติมศักดิ์
ครอบครัว.
อาสา สารสิน มีพี่น้อง 5 คน คือ
อาสา สมรสกับหม่อมราชวงศ์สุจิตคุณ สารสิน (ราชสกุลเดิม กิติยากร) ธิดาในหม่อมเจ้าขจรจบกิตติคุณ กิติยากร กับหม่อมราชวงศ์วิจิตรโฉม กิติยากร (ราชสกุลเดิม ชยางกูร) มีบุตร-ธิดา 3 คน คือ
การทำงาน.
การทำงานอื่น ๆ.
เช่น กรรมการธนาคารกรุงเทพ, รองประธานกรรมการเงินทุนหลักทรัพย์ร่วมเสริมกิจ, ประธานกรรมการไทยเอเชีย แปซิฟิค บริวเวอรี่ ผู้ผลิตและจำหน่ายไฮเนเก้น และเบียร์ไทเกอร์ ประเทศสิงคโปร์
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
อาสา สารสิน ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งของไทยและต่างประเทศ ดังนี้