pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เกิดมาลุย (ภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2529)

เกิดมาลุย  เป็น ภาพยนตร์ไทยแนวแอ็คชั่น ศิลปะการต่อสู้ ปี 2529 กำกับโดยพันนา ฤทธิไกร ซึ่งเป็นผลงานการกำกับครั้งแรกของเขา
เนื้อเรื่อง.
เซียฟง (เหินฟ้า ขวางเมฆ) เป็นทนายความที่ทำงานให้กับกลุ่มอาชญากรในฮ่องกง เขาได้รับหลักฐานว่า ทังซึง ลูกเขยจอมเจ้าเล่ห์ของนายจ้างผู้ร่ำรวยของเขา ขโมยเงินของครอบครัว ทังซึงส่งกลุ่มนักสู้ที่ชั่วร้ายซึ่งรู้จักกันในชื่อมังกรเขียวไปเพื่อฆ่าปิดปากเซียฟงที่หนีไปประเทศไทย ตำรวจไทยและนักสู้ชื่อ ธง (พันนา ฤทธิไกร) ออกค้นหาทนายความเพื่อส่งตัวเขากลับฮ่องกงอย่างปลอดภัย โดยระหว่างทางเขาได้ต่อสู้กับสมาชิกกลุ่มมังกรเขียว
รีเมค.
สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนลได้สร้างภาพยนตร์รีเมคเฉพาะชื่อเรื่อง ซึ่งกำกับโดยพันนา ฤทธิไกร เมื่อปี พ.ศ. 2547 นำแสดงโดยชูพงษ์ ช่างปรุง และเกี่ยวกับผู้ก่อการร้ายที่ยิงขีปนาวุธนิวเคลียร์จากหมู่บ้านชายแดนเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
เขตการปกครองของประเทศกัมพูชา

เขตการปกครองของราชอาณาจักรกัมพูชา มีหลายระดับ กัมพูชาแบ่งออกเป็น 24 จังหวัด ("เขตฺต") และหน่วยบริหารพิเศษและเมืองหลวงคือพนมเปญ แม้ว่าจะเป็นหน่วยการบริหารที่แตกต่างกัน แต่พนมเปญอยู่ในระดับจังหวัด ดังนั้นโดยพฤตินัยแล้วกัมพูชาจึงมี 25 จังหวัดและเทศบาล
แต่ละจังหวัดจะแบ่งออกเป็นอำเภอต่าง ๆ ณ ปี พ.ศ. 2566 มี 162 อำเภอในจังหวัดทั่วประเทศ รวมทั้งพนมเปญด้วย แต่ละจังหวัดมีอำเภอเมืองหรือเทศบาลเมือง 1 อำเภอ/เทศบาล (เรียกว่าเมืองหรือนคร, "กฺรุง") เช่น สำหรับเสียมราฐก็คือ "กรุงเสียมราฐ (เทศบาลเมืองเสียมราฐ)" เป็นชื่อเดียวกันกับจังหวัด ข้อยกเว้น ได้แก่ จังหวัดบันทายมีชัย, กำปงสปือ, กันดาล, เกาะกง, มณฑลคีรี, อุดรมีชัย, รัตนคีรี, ตาแก้ว และตะโบงคมุม ซึ่งชื่อจังหวัดและอำเภอหลักไม่ตรงกัน
อำเภอ ("สฺรุก",) แบ่งออกเป็นตำบล ("คุ้ม",) ตำบลยังแบ่งออกเพิ่มเติมเป็นหมู่บ้าน ("ภูมิ",)
พนมเปญมี 14 อำเภอ เรียกว่า เขต ("ขณฺฑ", ,) และตำบลเรียกว่า สังกัด  ซึ่งมีขนาดเล็กกว่าในจังหวัดอื่น ๆ สังกัดยังแบ่งย่อยออกไปอีกเป็น แขวง ("ภูมิ",) ซึ่งโดยปกติแปลว่าหมู่บ้าน แม้ว่าจะไม่ได้ครอบคลุมถึงชุมชนเพียงแห่งเดียวก็ตาม
หน่วยการปกครอง.
กัมพูชาแบ่งออกเป็น 5 ระดับการบริหารอย่างเป็นทางการ โดยแต่ละระดับมีหน่วยการบริหารประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้:
การบริหารส่วนท้องถิ่น.
นอกจากเขตการปกครองเหล่านี้แล้ว ยังมีนครและเมือง (citie และ town) ซึ่งรับผิดชอบบางส่วนของอำเภอและตำบลในพื้นที่ที่อยู่ภายใต้เขตเทศบาล เมืองเหล่านี้ล้วนมีคณะกรรมการที่มาจากการเลือกตั้งและนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้ง
เทศบาลมี 3 ระดับที่แตกต่างกัน ("กรุง",) :
นอกเหนือจากจำนวนประชากรแล้ว เทศบาลยังต้องมีรายได้จากภาษีเพียงพอเพื่อให้ฝ่ายบริหารสามารถดำเนินการบริหารสำนักงานของฝ่ายบริหารได้
เมืองและนครแบ่งออกเป็นแขวง  ซึ่งเทียบเท่ากับตำบล  ในพื้นที่ชนบท
เทศบาล และเทศบาลนคร.
เทศบาล  ในกัมพูชามีระดับเทียบเท่ากับอำเภอในจังหวัด โดยจะมีเมืองหลักอยู่ภายในเนื้อที่ของเทศบาลอีกชั้นหนึ่ง เช่น เทศบาลเขมรภูมินทร์ จะมีเมืองเขมรภูมินทร์อยู่ภายในเขตเทศบาล 
ในขณะที่ เทศบาลนคร  นั้นจะผนวกตัวอำเภอหลักของจังหวัดและเทศบาลเป็นส่วนเดียวกัน ได้แก่ 
ซึ่งทั้งหมดที่กล่าวมามีสถานะเป็นทั้งเมืองหลักและเทศบาลในตัวเอง
สำหรับพื้นที่ที่ไม่เข้าข่ายเงื่อนไขบังคับนั้น จะมีการบริหารส่วนท้องถิ่นระดับล่างอีกระดับหนึ่ง ซึ่งโดยปกติจะครอบคลุมทั้งตำบล  แต่ก็อาจครอบคลุมมากกว่าหนึ่งตำบลหรือแบ่งตำบลร่วมกับเทศบาลได้
การแบ่งอย่างไม่เป็นทางการ.
จังหวัดกันดาลถูกรวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของกรุงพนมเปญอย่างไม่เป็นทางการ เนื่องจากการขยายตัวของเขตเมืองของเมืองหลวงได้ขยายไปสู่พื้นที่เหล่านี้แล้ว
มีคำจำกัดความของภูมิภาคของกัมพูชาหลายประการ
อำเภอโบตุมซาโกร์

โบตุมซาโกร์ หรือ ปทุมสาคร  เป็นอำเภอ ("สฺรุก") ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา พื้นที่ทั้งหมดจะได้รับการคุ้มครองเป็นอุทยานแห่งชาติตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536
เทศบาลเขมรภูมินทร์

เทศบาลเขมรภูมินทร์  เป็นเทศบาลระดับอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกัมพูชา เมืองหลักของจังหวัดคือเขมรภูมินทร์ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนี้
เทศบาลปอยเปต

เทศบาลปอยเปต ([kroŋ paojpaet], กรุงปอยเปต) เป็นเทศบาลระดับอำเภอทางตะวันตกของจังหวัดบันทายมีชัยทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา
การปกครอง.
เทศบาลปอยเปต แบ่งย่อยออกเป็น 3 แขวง ("สังกัด") และแบ่งย่อยอีกเป็น 26 หมู่บ้าน
จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสุรินทร์, อำเภอศีขรภูมิ และอำเภอลำดวน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอจอมพระ, อำเภอรัตนบุรี, อำเภอท่าตูม, อำเภอชุมพลบุรี, อำเภอสำโรงทาบ และอำเภอสนม
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอปราสาท, อำเภอกาบเชิง, อำเภอสังขะ, อำเภอบัวเชด, กิ่งอำเภอศรีณรงค์ และกิ่งอำเภอพนมดงรัก
อำเภอทมอบัง

ทมอบัง  เป็นหนึ่งในหกอำเภอ ("สฺรุก") และเป็นเทศบาลของจังหวัดเกาะกงทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา ห่างจากใจกลางเกาะกงประมาณ อำเภอทมอบังมีอาณาเขตติดกับอำเภอซแรอ็อมบิล และอำเภอโอราลของจังหวัดกำปงสปือทางทิศตะวันออก ติดกับอำเภอเกาะกง และอำเภอม็วนด็วลเซ็ยมาทางทิศตะวันตก ติดกับอำเภอเวียลแวง และอำเภอพนมกระวาน ของจังหวัดโพธิสัตว์ทางทิศเหนือ และติดกับอำเภอโบตุมซาโกร์ทางทิศใต้ อำเภอทมอบังมี 6 ตำบล ประกอบด้วย 17 หมู่บ้าน และครอบคลุมพื้นที่ ประชากรประมาณร้อยละ 98 เป็นเกษตรกรซึ่งพึ่งพาอาศัยทรัพยากรเกษตรกรรมและป่าไม้ในการดำรงชีพ
โยเซฟช่างไม้

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
โยเซฟช่างไม้  เป็นภาพจิตรกรรมสีน้ำมันโดยฌอร์ฌ เดอ ลา ตูร์ วาดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1642 ภาพจิตรกรรมแสดงภาพพระเยซูขณะทรงพระเยาว์กับนักบุญโยเซฟผู้เป็นบิดาบนแผ่นดินโลกของพระเยซู
โยเซฟกำลังเจาะไม้ด้วยสว่าน รูปลักษณ์ของสว่านสะท้อนถึงรูปลักษณ์ของกางเขน และรูปร่างของไม้บนพื้นตั้งขวางไปทางพระกุมารเยซูที่ประทับนั่ง เป็นการบอกล่วงหน้าถึงการตรึงกางเขน จอห์น รูเพิร์ต มาร์ติน (John Rupert Martin) เขียนว่าความอดทนของพระเยซูบ่งบอกถึง "การเชื่อฟังบิดาและยอมรับชะตากรรมของพระองค์ในฐานะมรณสักขี"
ภาพจิตรกรรมนี้วาดเมื่อประมาณปี ค.ศ. 1642, เป็นหนึ่งในภาพจิตรกรรมแนวนิยมภาพสว่างในความมืด (tenebrism) หลายภาพที่วาดโดยลา ตูร์ ภาพจิตรกรรมอื่น ๆ ได้แก่ "การศึกษาจากแม่พระพรหมจารี", "แม็กดาเลนกับสองเปลวไฟ" และ "ความฝันของนักบุญโยเซฟ" ในผลงานทั้งหมดเหล่านี้ แหล่งกำเนิดแสงหนึ่งเดียวที่แรงกล้าเป็นองค์ประกอบหลักของภาพ ล้อมรอบด้วยเงาตกทอด ในทั้งภาพ"โยเซฟช่างไม้"และ"การศึกษาจากแม่พระพรหมจารี" แสดงภาพพระกุมารเยซูที่ยกพระหัตถ์ราวกับกำลังทรงอวยพร โดยมีแสงเทียนส่องผ่านพระมังสา ซึ่งเป็นการกล่าวถึงพระคริสต์ในเชิงอุปมานิทัศน์ว่าทรงเป็น "ความสว่างของโลก"
อำเภอซแรอ็อมบิล

ซแรอ็อมบิล ([srae ʔɑmɓəl]) เป็นอำเภอ ("สฺรุก)" หนึ่งของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา
คำว่า ซแรอ็อมบิล แปลมาจากคำว่า นาเกลือ ซึ่งเป็นชื่อเดิมของอำเภอนี้ในภาษาไทย
อำเภอกิรีซาโกร์

กิรีซาโกร์  เป็นอำเภอ ("สฺรุก") ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา อำเภอกิรีซาโกร์ทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 3 ตำบล (คุ้ม) และ 9 หมู่บ้าน (ภูมิ)
อำเภอเกาะกง

เกาะกง  เป็นอำเภอ ("สฺรุก") ของจังหวัดเกาะกง ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศกัมพูชา พื้นที่ตอนใต้ของอำเภอเกาะกงเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณหนึ่งในสามของอำเภอ
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 3 ตำบล (คุ้ม) และ 9 หมู่บ้าน (ภูมิ)
เทศบาลโพธิสัตว์

เทศบาลโพธิสัตว์  เป็นเทศบาลระดับอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองโพธิสัตว์ ตั้งอยู่ในเขตเทศบาล เทศบาลแห่งนี้เดิมเรียกว่าอำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ 
ที่ตั้ง.
โพธิสัตว์ตั้งอยู่ใจกลางของพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของจังหวัด เทศบาลอำเภอนี้ล้อมรอบไปด้วยอำเภออื่น ๆ ทั้งหมด และเป็นอำเภอเดียวในโพธิสัตว์ที่ไม่มีพรมแดนติดกับจังหวัดอื่น ทางเหนือของโพธิสัตว์คืออำเภอกัณเฎียง ในขณะที่อำเภอบากานเป็นพรมแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือและตะวันออก ทางใต้คืออำเภอพนมกระวาน และอำเภอกระครเป็นพรมแดนด้านตะวันตกตามทางหลวงหมายเลข 5 นี่คืออำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดโพธิสัตว์ตามพื้นที่และมีความหนาแน่นของประชากรสูงที่สุด
แม่น้ำโพธิสัตว์ซึ่งเริ่มต้นจากทิวเขาบรรทัดตอนเหนือ ไหลผ่านใจกลางอำเภอที่เมืองโพธิสัตว์ มุ่งหน้าสู่ทะเลสาบโตนเลสาบ มีสวนสาธารณะเล็ก ๆ ริมแม่น้ำซึ่งชาวเมืองโพธิสัตว์มักมานั่งพักผ่อนในยามเย็น
ลักษณะเฉพาะ.
เมืองโพธิสัตว์ ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัด ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลโพธิสัตว์ ห่างจากกรุงพนมเปญโดยรถยนต์ 188 กิโลเมตร เขตนี้ถือเป็นเขตเมืองมากกว่าเขตชนบท ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ประกอบด้วย 7 ตำบลและ 64 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 57,523 คนจาก 10,856 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด
ทางหลวงแผ่นดินและเส้นทางรถไฟสายเหนือ-ใต้เพียงแห่งเดียวในประเทศแบ่งเขตออกเป็นสองส่วน ดังนั้นหมู่บ้านทั้งหมดในเขตนี้จึงเข้าถึงสินค้าและบริการต่าง ๆ ได้อย่างสะดวก โรงพยาบาลประจำจังหวัดตั้งอยู่ในเมืองโพธิสัตว์ และมีโรงเรียนและบริการอื่น ๆ มากมาย อำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ยังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยการจัดการและเศรษฐศาสตร์ในเมืองหลักของจังหวัดอีกด้วย
สควิดเกม เดอะ ชาเลนจ์

สควิดเกม เดอะ ชาเลนจ์  เป็นรายการโทรทัศน์เรียลลิตีโชว์การแข่งขันที่อิงมาจากซีรีส์ละครเกาหลีเรื่อง "สควิดเกม เล่นลุ้นตาย" รายการมีผู้เล่นจำนวน 456 คน (เป็นจำนวนผู้เข้าร่วมที่มากที่สุดเป็นอับดับ 2 ในประวัติศาสตร์ของเรียลลิตีโทรทัศน์รองจาก"บีสต์เกมส์") เพื่อชิงเงินรางวัล 4.56 ล้านดอลลาร์สหรัฐซึ่งถือเป็นเงินรางวัลก้อนใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ในประวัติศาสตร์เรียลลิตีโทรทัศน์
"สควิดเกม เดอะ ชาเลนจ์"ในฐานะซีรีส์ออริจินอลของเน็ตฟลิกซ์ได้รับการผลิตด้วยความร่วมมือระหว่างบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์อิสระ 2 บริษัทคือสตูดิโอแลมเบิร์ตและเดอะการ์เดน โดยสตูดิโอแลมเบิร์ตเป็นผู้นำในการผลิตในสหราชอาณาจักร 5 ตอนแรกของรายการออกฉายทั่วโลกในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 ทางเน็ตฟลิกซ์ ตอนที่ 6-9 ออกฉายในวันที่ 29 พฤศจิกายน ส่วนตอนที่ 10 ที่เป็นตอนจบออกฉายในวันที่ 6 ธันวาคม
รายการนี้ติดอันดับ 1 ในรายชื่อรายการภาษาอังกฤษยอดนิยม 10 อันดับแรกของเน็ตฟลิกซ์ในช่วง 2 สัปดาห์แรกหลังออกฉาย โดยมียอดเข้าชม 20.5 ล้านครั้งในสัปดาห์แรก 11.4 ล้านครั้งในสัปดาห์ที่ 2 และ 6.6 ล้านครั้งในสัปดาห์ที่ 3 รวมมียอดเข้าชมมากกว่า 224 ล้านชั่วโมงในช่วง 21 วันแรก ในวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ก่อนการฉายตอนจบของฤดูกาลแรก เน็ตฟลิกซ์ได้ประกาศการสร้างฤดูกาลที่ 2
พูฮัดดีน

พูฮัดดีน (อักษรโรมัน: Puhaddin; #เปลี่ยนทาง) แผลงจีนเป็น ผู่ฮาติง เป็นลูกหลานรุ่นที่ 16 ของนบีมุฮัมมัดที่คาดว่าเปลี่ยนศาสนาในประเทศจีนเมื่อช่วง ค.ศ. 1265 ถึง 1274 ในช่วงที่มองโกลเข้าพิชิตราชวงศ์ซ่งใต้
เขาได้รับการระบุเป็นผู้สร้างมัสยิดกระเรียนที่ฝั่งตะวันออกของคลองใหญ่ในหยางโจวตะวันออก มณฑลเจียงซู ซึ่งยังคงมีหลุมศพของเขาเก็บรักษาไว้ในที่ฝังศพสมัยราชวงศ์หมิง
โฌแซ อัลวิส บอร์ฌิส

โฌแซ อัลวิส บอร์ฌิส  เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนชาวบราซิล ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับโปลิศ เทโร ในไทยลีก 2 เขาเป็นที่รู้จักในการเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนที่ประสบความสำเร็จมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในไทยลีก เขาได้รับการเสนอชื่อให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมไทยลีก ในฤดูกาล 2547/48 และเมียนมาเนชันแนลลีก ในปี 2555
การเตะ

การเตะ เป็นการโจมตีโดยใช้ขา โดยมักจะใช้ เท้า ส้นเท้า หน้าแข้ง ฝ่าเท้า กระดูกสะบัก นิ้วเท้า หรือ เข่า (เรียกอีกอย่างว่า การตีเข่า) มักพบว่าสัตว์ที่มีกีบเท้าจะเตะ รวมถึงมนุษย์ด้วย ในบริบทของการต่อสู้แบบยืน การเตะมีบทบาทสำคัญในศิลปะการต่อสู้หลายรูปแบบ เช่น กาโปเอย์รา คาลาริพายัตตู คาราเต้ คิกบอกซิง กังฟู หย่งชุน ศิลปะการต่อสู้แบบผสม มวยไทย แพนเครชัน กุนเขมร ซาวาต ซิคารัน สีลัต เทควันโด โววีนัม และยอว์ยัน การเตะเป็นการแสดงออกถึงความก้าวร้าวของมนุษย์
การเตะยังมีใช้ในกีฬาอีกหลายประเภท โดยเฉพาะกีฬาที่เรียกว่า ฟุตบอล กีฬาที่รู้จักกันดีที่สุดคือ ฟุตบอล หรือที่เรียกอีกอย่างว่า ซอกเกอร์
บิลอะร็อบ บิน ฮัยษัม อาล ซะอีด

ซัยยิด บิลอะร็อบ บิน ฮัยษัม อาล ซะอีด (ประสูติ 10 มกราคม ค.ศ. 1995) เป็นสมาชิกเชื้อพระวงศ์โอมานและอยู่ในสายสืบพระราชบัลลังก์โอมานองค์ที่ 2
พระชนม์ชีพช่วงต้น.
บิลอะร็อบเป็นพระราชโอรสพระองค์รองในสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริกกับซัยยิดะฮ์ อาฮัด บินต์ อับดุลลอฮ์ พระองค์เป็นพระอนุชาในมกุฎราชกุมารษียะซิน บิน ฮัยษัม และพระเชษฐภคินี/ขนิษฐา 2 พระองค์ คือ Sayyida Thuraya และ Sayyida Omaima
พระองต์จบการศึกษาจาก โรงเรียนนานาชาติโอมาน ABA ใน ค.ศ. 2012 และได้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์จากเซนทรัลเซนต์มาร์ตินส์ใน ค.ศ. 2018
สมรสและพระราชโอรสธิดา.
บิลอะร็อบสมรสที่พระราชวังอัลอะลัมในวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 2021 และมีพระราชโอรสองค์เดียว ทางสำนักพระราชวังมิได้เปิดเผยพระนามพระชายา
พระกรณียกิจ.
พระองค์เป็นประธานโครงการนวัตกรรมและการเริ่มต้นธุรกิจบนพื้นฐานเทคโนโลยีแห่งโอมาน
เกียรติยศ.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ซิตีกรุป

บริษัทซิตีกรุป  หรือ ซิตี (Citi) เป็นวาณิชธนกิจและบริษัทข้ามชาติสัญชาติอเมริกันผู้ให้บริการทางการเงิน ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ในนครนิวยอร์ก บริษัทก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1998 โดยการควบรวมกิจการระหว่างซิตีคอร์ป (Citicorp) ซึ่ง เป็นบริษัทผู้ถือหุ้นด้านธนาคารของซิตี้แบงก์ และแทรฟเวอเลอส์ (Travelers) จากนั้นแทรฟเวอเลอส์แยกตัวออกจากบริษัทใน ค.ศ. 2002
ซิตีกรุปเป็นสถาบันการธนาคารที่ใหญ่เป็นอันดับสามในสหรัฐอเมริกาตามสินทรัพย์ ร่วมกับเจพีมอร์แกน แบงค์ออฟอเมริกา และเวลส์ฟาร์โก ซึ่งเป็นหนึ่งในสถาบันการธนาคารบิ๊กโฟร์ของสหรัฐอเมริกา ถือเป็นธนาคารที่มีความสำคัญเชิงระบบโดยคณะกรรมการเสถียรภาพทางการเงิน และมักได้กล่าวได้ว่าเป็น "ธนาคารใหญ่เกินกว่าจะล้มได้" เป็นหนึ่งในแปดธนาคารเพื่อการลงทุนระดับโลกในกลุ่มเบิร์กแบรกเคต (Bulge Bracket) ซิตีกรุปอยู่ในอันดับที่ 36 ในรายชื่อ "Fortune 500" และอยู่ในอันดับที่ 24 ใน "Forbes Global 2000" ในปี 2023
การฟัตวาโค้ก

ณ วันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1951 หนังสือพิมพ์อียิปต์ "อัลอะฮ์รอม" ตีพิมพ์คำฟัตวาของมุฟตีฮะซะนัยน์ อัลมัคลูฟ ตัดสินให้โคคา-โคล่ากับเป๊ปซี่ได้รับอนุญาตตามกฎหมายอิสลาม กรณีนี้มีมูลเหตุมาจากข่าวลือและการสมคบคิดที่แพร่สะพัดไปในหมู่ประชาชน เช่น เมื่อนำโลโก้โคคา-โคล่าไปส่องกระจก จะพบกับคำว่า "ไม่มีมุฮัมมัด ไม่มีมักกะฮ์" ในภาษาอาหรับ
การให้ฟัตวา.
เพื่อให้ได้คำตอบที่ชัดเจนว่าเป๊ปซี่และโคคา-โคล่าถูกห้ามตามกฎหมายอิสลามหรือไม่ กรมฟัตวาของอียิปต์จึงได้ขอให้กระทรวงสาธารณสุขตรวจสอบส่วนผสมของโซดาทั้งสองชนิด จากนั้นในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1951 ทางรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขพบว่าทั้งเป๊ปซี่-โคล่าหรือโคคา-โคล่าไม่มีส่วนผสมของสารเสพติด, แอลกอฮอล์ หรือเปปซิน การใช้สารเสพติดและการบริโภคแอลกอฮอล์ถือเป็นสิ่งต้องห้าม (ฮะรอม) ตามกฎหมายอิสลาม ส่วนเปปซินสร้างจากเยื่อกระเพาะหมู และตามกฎชะรีอะฮ์ไม่อนุญาตให้ใช้ผลิตภัณฑ์ใด ๆ ที่ได้จากหมู ทางกระทรวงสาธารณสุขชี้แจงว่าเครื่องดื่มดังกล่าวไม่มีจุลินทรีย์ที่เป็นอันตรายใด ๆ อยู่ในนั้น โดยกรมฟัตวาได้ประกาศว่าตามข้อมูลที่กระทรวงสาธารณสุขให้มา เครื่องดื่มดังกล่าวได้รับอนุญาตภายใต้กฎหมายอิสลาม
มุฟตีฮะซะนัยน์ อัลมัคลูฟ อธิบายไว้ในฟัตวานี้ด้วยว่า อาหารและเครื่องดื่มทั้งหมดถือว่าได้รับอนุญาตภายใต้กฎหมายอิสลาม เว้นแต่จะพบเป็นอย่างอื่น และหากบุคคลไม่ทราบสภาพหรือส่วนผสมของอาหารหรือเครื่องดื่ม การบริโภคก็ถือว่าได้รับอนุญาตจนกว่าจะระบุลักษณะของอาหารหรือเครื่องดื่มนั้นได้
เลนา สตอยกอวิช

เลนา สตอยกอวิช (เกิดวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 2002) เป็นนักเทควันโดชาวโครเอเชีย เธอเป็นแชมป์โลก 2 ครั้ง แชมป์ยุโรป 3 ครั้ง และได้รับเหรียญทองแดงโอลิมปิก
สตอยกอวิชชนะการแข่งขันนานาชาติครั้งแรกในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2021 ประเภทหญิง 46 กก. เธอได้เหรียญทองในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2022 และในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2022 สตอยกอวิชรักษาแชมป์ในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2023 และได้เหรียญทองในเทควันโดยูโรเปียนเกมส์ 2023 เธอชนะอันดับ 3 ในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2024 และได้เหรียญทองแดงในประเภทหญิง 49 กก. ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส
อำเภอบากาน

บากาน  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภออยู่ที่ตระเปียงจง  ตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 5 ห่างจากเมืองหลวงของจังหวัดที่เมืองโพธิสัตว์ไปทางเหนือประมาณ 15 กิโลเมตร
ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอบากานประกอบด้วย 10 ตำบลและ 156 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้มีจำนวน 121,229 คนใน 22,494 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากร บากานเป็นอำเภอที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดโพธิสัตว์
ที่ตั้ง.
เมืองบากันมีพรมแดนติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศเหนือ และติดกับอำเภอเวียลแวงทางทิศตะวันตก ทางใต้ของอำเภอบากานมีอำเภอพนมกระวานและอำเภอซ็อมเปาเมียะฮ์ (เทศบาลโพธิสัตว์) ส่วนอำเภอบากานมีพรมแดนติดกับอำเภอกัณเฎียงทางทิศตะวันออก ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ อำเภอบากานมีพรมแดนติดกับทะเลสาบโตนเลสาบ มีหมู่บ้านลอยน้ำโตนเลสาบอยู่ 3 แห่งในอำเภอนี้ โดยตำแหน่งจะเปลี่ยนแปลงไปตามระดับน้ำในทะเลสาบ
การปกครอง.
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอบากานจำแนกตามตำบล
ลักษณะเฉพาะ.
ทางหลวงแผ่นดินและเส้นทางรถไฟสายเหนือ-ใต้เพียงแห่งเดียวในประเทศแบ่งอำเภอออกเป็นสองส่วน ดังนั้นหมู่บ้านส่วนใหญ่จึงสามารถเข้าถึงสินค้าและบริการได้ค่อนข้างดี มีโรงพยาบาลประจำอำเภอที่บองคานนาร์ และเมืองหลักของจังหวัดและบริการระดับสูงอยู่ห่างออกไปเพียงระยะสั้น ๆ มีตลาดที่คึกคักซึ่งขยายออกไปยังทางหลวงที่ตระเปียงจง และเมื่อรวมกับการปรับปรุงผิวทางใหม่ของทางหลวงเมื่อไม่นานนี้ ทำให้เกิดอุบัติเหตุทางถนนและผู้เสียชีวิตบนท้องถนนเพิ่มขึ้น
วัดบากาน.
วัดบากาน หรือเจดีย์บากาน เป็นเจดีย์ที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศที่ยังใช้งานอยู่ สถาบันพุทธศาสนาแห่งกัมพูชาระบุว่าเจดีย์เดิมมีอายุมากกว่า 800 ปีและถูกใช้เป็นวัดมาอย่างต่อเนื่อง ถือเป็นหนึ่งในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในศาสนาพุทธกัมพูชา บางส่วนของเจดีย์เดิมยังคงมองเห็นได้รอบเนินเล็กๆ ด้านหลังอาคารหลังหนึ่งของวัดหลัก ในช่วงยุคเขมรแดง หินจำนวนมากจากวัดเก่าถูกนำไปสร้างคันดินและซ่อมแซมสะพานที่ดัมนัคแอมพิลในบริเวณใกล้เคียง
อำเภอตาโลเซนเจย

ตาโลเซนเจย  เป็นอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2562 ตามพระราชกฤษฎีกาย่อยที่ 07 អនក្រ.បក โดยนำตำบลตาโลจากอำเภอบากาน และตำบลเพชรรองจากอำเภอพนมกระวาน หมู่บ้านสองแห่ง ได้แก่ เกาะสวายและเกาะวัด ของตำบลคนาร์โตตุง อำเภอบากาน กลายเป็นส่วนหนึ่งของตำบลตาโล เมืองหลักอยู่ที่ตำบลเพชรรอง
ที่ตั้ง.
อำเภอตาโลเซนเจยมีอาณาเขตติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศเหนือ และติดกับอำเภอเวียลแวงทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ไปทางทิศใต้และทิศตะวันตกคืออำเภอพนมกระวาน ด้านตะวันออกติดกับอำเภอบากาน
การปกครอง.
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอตาโลเซนเจย จำแนกตามตำบล
อำเภอเวียลแวง

เวียลแวง  เป็นอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภอคือเมืองปราเมย (Pramoey) ซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงหมายเลข 5 เป็นระยะทาง 
ลักษณะเฉพาะ.
อำเภอเวียลแวง มีพรมแดนติดกับจังหวัดพระตะบองทางทิศเหนือ ติดกับประเทศไทยทางทิศตะวันตก จังหวัดเกาะกงทางทิศใต้ และอำเภอพนมกระวานและอำเภอบากานของจังหวัดโพธิสัตว์ทางทิศตะวันออก ปลายด้านเหนือของทิวเขาบรรทัดครอบคลุมขอบด้านตะวันออกของอำเภอเวียลแวงไปจนถึงชายแดนไทย ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอเวียลแวง ประกอบด้วย 5 ตำบลและ 20 หมู่บ้าน อย่างไรก็ตาม ประชากรของอำเภอนี้ไม่ได้ถูกนับรวมในสำมะโนประชากรเนื่องจากปัญหาความปลอดภัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2522 จนถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 อำเภอเวียลแวงเป็นฐานที่มั่นแห่งสุดท้ายที่เหลืออยู่ของเขมรแดง
มรดกจากสงครามกลางเมืองกัมพูชาและการยึดครองของเขมรแดงนานกว่า 30 ปีทำให้หลายส่วนของอำเภอปนเปื้อนและเต็มไปด้วยทุ่นระเบิดอย่างหนัก เมื่อทุ่นระเบิดถูกกำจัดและถนนได้รับการปรับปรุง การทำไม้ทั้งที่ถูกกฎหมายและผิดกฎหมายก็คุกคามพื้นที่ป่าที่เหลืออยู่ นอกจากนี้ อำเภอเวียลแวงยังเป็นที่อยู่อาศัยของชาวเผ่าแพร์ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่เหลืออยู่ประมาณ 300 ครอบครัว
นูร์ ดีน หมี่ กว่างเจียง

ฮัจญี นูร์ ดีน หมี่ กว่างเจียง (เกิด ค.ศ. 1963) เป็นผู้เชี่ยวชาญในอักษรวิจิตรอิสลาม โดยเฉพาะในแบบซีนีที่มีต้นกำเนิดจากธรรมเนียมมุสลิมจีน 
เขาเกิดในมณฑลชานตง โดยเป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยอิสลามในเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน และยังเป็นนักวิจัยวัฒนธรรมอิสลามที่สถาบันวิทยาศาสตร์เหอหนาน ใน ค.ศ. 1997 นูร์ ดีนเป็นมุสลิมชาวจีนคนแรกที่ได้รับรางวัล Egyptian Certificate of Arabic Calligraphy และได้รับการรับรองเป็นสมาชิกสมาคมอักษรวิจิตรอียิปต์
อำเภอพนมกระวาน

พนมกระวาน  เป็นอำเภอในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา ชื่อของอำเภอเป็นชื่อของเทือกเขากระวานในภาษาเขมร หรือทิวเขาบรรทัดในภาษาไทย
ที่ตั้ง.
อำเภอพนมกระวานมีพรมแดนติดกับอำเภอเวียลแวงทางทิศตะวันตก และติดกับจังหวัดเกาะกง จังหวัดกำปงสปือ และจังหวัดกำปงฉนังทางทิศใต้ อำเภอบากานและเทศบาลโพธิสัตว์อยู่ทางทิศเหนือ และอำเภอกระครอยู่บนพรมแดนทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ก่อนหน้านี้ อำเภอพนมกระวานมีขนาดใหญ่กว่ามากและทอดยาวไปจนถึงพรมแดนของประเทศไทย อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2540 พื้นที่ทางทิศตะวันตกของอำเภอนี้ถูกนำไปก่อตั้งเป็นอำเภอเวียลแวงที่ตั้งขึ้นใหม่ พื้นที่ประมาณ 2,900–3,400 ตารางกิโลเมตร
ทางตอนใต้ของอำเภอนี้ไม่มีผู้คนอาศัยอยู่มากนักและมีถนนเพียงไม่กี่สาย เป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของทิวเขาบรรทัดกลาง ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอพนมกระวานประกอบด้วย 7 ตำบลและ 55 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 54,136 คนใน 10,390 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากร
ลักษณะเฉพาะ.
อำเภอนี้มีขนาดใหญ่และมีประชากรเบาบาง โดยมีความหนาแน่นของประชากรเพียงประมาณ 15 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่า ภูเขา และบางส่วนยังมีการทำเหมืองแร่เป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะบริเวณรอบ ๆ ตำบลปเตียรุงใกล้กับเมืองหลักของอำเภอ
อำเภอพนมกระวานยังเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวชาวเผ่าแพร์ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยที่เหลืออยู่ประมาณ 130 ครอบครัว เดิมทีครอบครัวเหล่านี้เคยอาศัยอยู่บนที่สูงของทิวเขาบรรทัด แต่ถูกบังคับให้ย้ายไปยังพื้นที่ลุ่มริมแม่น้ำโพธิสัตว์ในช่วงหลายปีของระบอบเขมรแดง
อำเภอกระคร

กระคร  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภอคือเมืองกระคร ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองหลักของจังหวัดไปทางตะวันออก 25 กิโลเมตร คือเมืองโพธิสัตว์
ที่ตั้ง.
อำเภอกระคร เป็นอำเภอที่อยู่ทางตะวันออกสุดของจังหวัดโพธิสัตว์ และมีอาณาเขตติดกับจังหวัดกำปงฉนังทางทิศตะวันออก ทางทิศเหนือของอำเภอนี้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนหนึ่งของทะเลสาบโตนเลสาบและมีหมู่บ้านหลายแห่งอยู่ริมทะเลสาบ หมู่บ้านเหล่านี้คือหมู่บ้านลอยน้ำโตนเลสาบ และที่ตั้งของหมู่บ้านเหล่านี้จะขึ้นอยู่กับระดับน้ำในทะเลสาบ อำเภอกัณเฎียง และเทศบาลโพธิสัตว์เป็นเขตชายแดนทางทิศตะวันออก และอำเภอพนมกระวานอยู่ทางทิศใต้ เมืองหลักของอำเภอนี้อยู่ที่เมืองกระคร ซึ่งตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 5 ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางถนนประมาณ 160 กิโลเมตร
การปกครอง.
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอกระคร จำแนกตามตำบล
ลักษณะเฉพาะ.
ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอกระคร ประกอบด้วย 11 ตำบลและ 103 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 74,222 คนใน 14,347 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด
ทางหลวงแผ่นดินและเส้นทางรถไฟสายเหนือ-ใต้เพียงแห่งเดียวในประเทศแบ่งอำเภอออกเป็นสองส่วน ดังนั้นหมู่บ้านส่วนใหญ่ในเขตนี้จึงสามารถเข้าถึงสินค้าและบริการได้ค่อนข้างดี มีโรงพยาบาลประจำเขตเดิมอยู่ที่เมืองกระคร และเมืองหลักของจังหวัดและบริการระดับสูงอยู่ห่างออกไปเพียงระยะสั้น ๆ มีตลาดที่คึกคักซึ่งขยายออกไปยังทางหลวงที่เมืองกระคร และเมื่อรวมกับการปรับปรุงผิวทางใหม่ของทางหลวงเมื่อไม่นานนี้ ทำให้เกิดอุบัติเหตุทางถนนและผู้เสียชีวิตบนท้องถนนเพิ่มขึ้น
ความขัดแย้งทางการประมง.
อำเภอกระคร ตั้งอยู่บนโตนเลสาบ เป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องการทำประมง และปรอฮกและผลิตภัณฑ์จากปลาอื่น ๆ จะถูกส่งออกไปยังตลาดในโพธิสัตว์และพนมเปญ ปลาส่วนใหญ่เหล่านี้จะถูกรวบรวมโดยหมู่บ้านชาวประมงลอยน้ำในส่วนทางเหนือของอำเภอ ใกล้กับตัวเมืองของอำเภอ ชาวบ้านเหล่านี้มีความสัมพันธ์ที่ไม่สบายใจกับเจ้าหน้าที่สำนักงานประมงเกี่ยวกับการอ้างว่ามีการประมงผิดกฎหมายในพื้นที่คุ้มครองของทะเลสาบ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 ความไม่สบายใจนี้สิ้นสุดลงด้วยเหตุการณ์ที่ทำให้ชาวประมงเสียชีวิต 3 รายและสำนักงานประมงประจำตำบลถูกเผา ชาวประมง 3 ราย รวมทั้งหญิงตั้งครรภ์ 1 ราย ถูกเจ้าหน้าที่ประมงกลุ่มหนึ่งยิงเสียชีวิตด้วยปืน เอเค 47 โดยอ้างว่าถูกชาวประมงโจมตี
อำเภอกัณเฎียง

กัณเฎียง  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดโพธิสัตว์ ประเทศกัมพูชา เมืองหลักของอำเภออยู่ที่เมืองกัณเฎียง ห่างจากเมืองหลักของจังหวัดโพธิสัตว์ประมาณ 12 กิโลเมตร
ที่ตั้ง.
อำเภอกัณเฎียง มีพรมแดนติดกับอำเภอบากานทางทิศตะวันตก เทศบาลโพธิสัตว์ทางทิศใต้ และอำเภอกระครทางทิศตะวันออก ส่วนทางทิศเหนือของอำเภอนี้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนหนึ่งของทะเลสาบโตนเลสาบ และมีชุมชนแห่งหนึ่งอยู่ริมทะเลสาบที่เริงติล ซึ่งเป็นหมู่บ้านลอยน้ำในโตนเลสาบ โดยที่ตั้งจะเปลี่ยนแปลงไปตามระดับน้ำในทะเลสาบ
ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 อำเภอกัณเฎียงประกอบด้วย 9 ตำบลและ 113 หมู่บ้าน ประชากรของอำเภอนี้คือ 53,335 คนใน 10,148 ครัวเรือนในช่วงเวลาของสำมะโนประชากรครั้งล่าสุด
การปกครอง.
ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอกัณเฎียง จำแนกตามตำบล
ลักษณะเฉพาะ.
อำเภอกัณเฎียงเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านช่างแกะสลักหินอ่อนแบบดั้งเดิมหลายแห่ง รูปปั้นพระพุทธเจ้าและการแกะสลักสัตว์เป็นที่ต้องการอย่างมาก และชิ้นงานจากอำเภอกัณเฎียงยังขายไปไกลถึงกรุงพนมเปญและเสียมราฐ หินอ่อนถูกขุดจากทิวเขาบรรทัดในอำเภอเวียลแวง และมักขนส่งไปยังอำเภอกัณเฎียงด้วยเกวียนเทียมวัว ในหมู่บ้านเหล่านี้ การแกะสลักหินอ่อนเป็นทักษะที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคนจากครอบครัวต่าง ๆ
แม้ว่าจะมีสถานที่ประหารชีวิตมากมายในจังหวัดโพธิสัตว์ แต่อำเภอกัณเฎียงยังเป็นที่ตั้งของสถานที่ประหารชีวิตที่สำคัญแห่งหนึ่ง (บางครั้งเรียกว่าทุ่งสังหาร) ของเขมรแดงในจังหวัดโพธิสัตว์ ตั้งอยู่ใกล้สแรสด็อก ห่างจากโตนเลสาบประมาณ 6 กิโลเมตร สถานที่สังหารต็วลเพอร์เชรี่ (Tuol Purchrey) เป็นป้อมปราการทางทหารสำหรับทหารของรัฐบาลในช่วงยุค ลอน นอล มีการประหารชีวิตอย่างเป็นระบบที่ต็วลเพอร์เชรี่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 ถึงปี 2521 ผู้คนถูกขนย้ายไปยังสถานที่ดังกล่าวด้วยรถบรรทุกขนาดใหญ่ โดยถูกสั่งให้เดินออกไป มัดเป็นเป้าปืน และเดินขบวนไปถูกสังหาร นักวิจัยในพื้นที่ซึ่งเยี่ยมชมและทำแผนที่สถานที่ดังกล่าวโดยสัมภาษณ์พยานที่รอดชีวิต ประมาณการว่ามีผู้ถูกประหารชีวิตที่นี่มากกว่า 10,000 คนในช่วง 3 ปี
อำเภอสาลาเกรา

สาลาเกรา  เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไพลิน ทางตะวันตกของประเทศกัมพูชา อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 4 ตำบลและ 43 หมู่บ้าน ตามสำมะโนประชากรของกัมพูชาในปี พ.ศ. 2541 พบว่ามีประชากร 7,106 คน
มีถนนอย่างเป็นทางการที่ผ่านแดนระหว่างประเทศติดต่อกับประเทศไทยในอำเภอนี้ตั้งอยู่ที่พสาพรัม การข้ามชายแดนเชื่อมต่อกับไพลินตามทางหลวงหมายเลข 57 ด่านฝั่งไทยเรียกว่าจุดผ่านแดนถาวรบ้านผักกาด ตั้งอยู่ในตำบลคลองใหญ่ อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี
เอซี/ดีซี (พินบอล)

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เอซี/ดีซี  เป็นเครื่องพินบอลที่ผลิตโดยสเติร์นพินบอล ซึ่งอิงตามวงดนตรีออสเตรเลียที่มีชื่อเดียวกัน ที่ออกแบบโดยสตีฟ ริตชี และเปิดตัวเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2012
ลักษณะ.
เครื่องดังกล่าวได้รับการยืนยันในเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 พร้อมกับการเปิดตัววิดีโอตัวอย่างที่แสดงเกมพร้อมกับเพลงสิบสองเพลงที่เกี่ยวข้องกับซาวด์แทร็กของเกม ซึ่งเพลงแต่ละเพลงเป็นหัวข้อของโหมด ที่ผู้เล่นสามารถดำเนินสู่มัลติบอลเพื่อรับคะแนนเพิ่มเติม
เกมนี้จะมีระฆังแกว่งซึ่งเกี่ยวข้องกับโหมดเฮลส์เบลส์ และสนามเล่นที่อยู่ชั้นล่างในรุ่นพรีเมียม/แอลอีสำหรับโหมดที่ใช้คำว่าเฮลในชื่อเพลง
เวอร์ชันดิจิทัล.
บริษัทฟาร์ไซต์สตูดิโอส์ได้เปิดตัวโครงการคิกสตาร์เตอร์เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ด้วยแผนการแปลงโต๊ะพินบอล"เอซี/ดีซี" ให้เป็นดิจิทัลสำหรับวิดีโอเกม"สเติร์นพินบอลอาร์เคด" โดยมีเป้าหมายการระดมทุนที่ประกาศไว้คือ 108,435 ดอลลาร์ แต่เนื่องจากมีความร่วมมือใหม่ คิกสตาร์เตอร์นี้จึงถูกยกเลิกเพราะไม่จำเป็นต้องใช้ในการระดมทุนสำหรับโต๊ะใหม่ดังกล่าวอีกต่อไป
ส่วนเวอร์ชันพรีเมียมและรุ่นลิมิเตดอิดิชันสองรุ่น (เลตแธร์บีร็อก และแบ็กอินแบล็ก) ของโต๊ะพินบอลดังกล่าวมีในวิดีโอเกม"สเติร์นพินบอลอาร์เคด"ในหลายแพลตฟอร์ม
อย่างไรก็ตาม ลิขสิทธิ์สำหรับเวอร์ชันดิจิทัลนี้ได้หมดอายุเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 และถูกถอดออกจากการจัดซื้อสำหรับแพลตฟอร์มทั้งหมด
เทศบาลพระตะบอง

เทศบาลพระตะบอง (กรุงพระตะบอง) เป็นเทศบาลระดับอำเภอ ("กรุง") ของจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา มีเมืองพระตะบองเป็นเมืองหลักของจังหวัดและตั้งอยู่ในเขตเทศบาลพระตะบอง
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 10 ตำบล ("คุ้ม")
อำเภอบานัน

บานัน ([ɓaːnɑn]) เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 8 ตำบล ("คุ้ม") และ 72 หมู่บ้าน ("ภูมิ")
อำเภอทมอโกล

ทมอโกล ([tʰmɑː koul], lit. "Terminal Stone") เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 10 ตำบล (คุ้ม) ณ ปี พ.ศ. 2563
อำเภอเอกพนม

เอกพนม ("ภูเขาเดียว") เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา ชื่ออำเภอหมายถึง "เนินเขาเพียงแห่งเดียว" ในภาษาเขมร
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 7 ตำบล ("คุ้ม")
อำเภอโมงรืซเซ็ย

โมงรืซเซ็ย ("กระบองไม้ไผ่") เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา เมืองเอกตั้งอยู่ที่เมืองโมงรืซเซ็ย
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 9 ตำบล ("คุ้ม")
อำเภอรัตนมณฑล

รัตนมณฑล ([rɔtanaʔ mɔnɗɔl], "มณฑลอันล้ำค่า") เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 4 ตำบล ("คุ้ม")
อำเภอสังแก

สังแก  เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแม่น้ำสังแกเป็นที่มาของชื่ออำเภอนี้
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 10 ตำบล ("คุ้ม")
อำเภอซ็อมลูต

ซ็อมลูต ([sɑmˈloːt]) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 7 ตำบล ("คุ้ม") และ 49 หมู่บ้าน ("ภูมิ") เนื่องด้วยความขัดแย้ง จึงไม่สามารถสำรวจสำมะโนประชากรในอำเภอซ็อมลูตได้ในระหว่างการสำรวจสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2541
ความพยายามในการพัฒนา.
ในปี พ.ศ. 2564 แอนเจลีนา โจลีให้สัมภาษณ์กับนิตยสาร "พีเพิล" ว่าเธอวางแผนที่จะกลับมายังกัมพูชาเพื่อจัดตั้งโครงการ "Women for Bees" ครั้งต่อไปในภูมิภาคซ็อมลูตเพื่อสร้างความตระหนักรู้เกี่ยวกับความพยายามในการอนุรักษ์ Women for Bees มีเป้าหมายที่จะฝึกอบรมผู้เลี้ยงผึ้งหญิง 50 คนภายใน 5 ปี และสร้างรังผึ้ง 2,500 รังในเขตสงวนชีวมณฑลของ UNESCO ทั้ง 25 แห่งทั่วโลก รวมถึงกัมพูชาด้วย
อำเภอซ็อมปึวลูน

ซ็อมปึวลูน (UNGEGN: Sâmpŏu Lun [sɑmpɨw luːn]) เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดพระตะบอง ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 6 ตำบล ("คุ้ม")
ตัยมูร บิน อะซะอัด

ซัยยิด ตัยมูร บิน อะซะอัด อาล ซะอีด (พระราชสมภพ ค.ศ. 1981) เป็นสมาชิกพระราชวงศ์โอมานและประธานคณะกรรมการบริหารแห่งธนาคารกลางโอมานคนปัจจุบัน พระองค์ก่อตั้งธนาคารอิสลามอัลอิซซ์ใน ค.ศ. 2012 พระองค์เป็นพระราชโอรสในซัยยิด อะซะอัด บิน ฏอริก ผู้เป็นรองนายกรัฐมนตรีคนหนึ่ง และเป็นหนึ่งในพี่น้องของสุลต่านฮัยษัม บิน ฏอริก
พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมการบริหารแห่งธนาคารกลางโอมานในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2020 ก่อนหน้านี้ พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเชิงพิธีการเป็นประธานสภาวิจัยวิทยาศาสตร์
เทศบาลศรีโสภณ

เทศบาลศรีโสภณ ([serəj saopʰɔən]; แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'ความรุ่งโรจน์และมงคล') เป็นเทศบาลระดับอำเภอ ("กฺรุง") ในใจกลางจังหวัดบันทายมีชัย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา ศรีโสภณเป็นอำเภอเมืองของจังหวัดบันทายมีชัย และเมืองหลักของอำเภอนี้ยังเป็นเมืองศรีโสภณ ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดด้วย เทศบาลนี้ตั้งอยู่ห่างจากกรุงพนมเปญไปทางเหนือ 359 กิโลเมตร และห่างจากชายแดนประเทศไทยที่ปอยเปต 48 กิโลเมตร เทศบาลศรีโสภณเป็นเทศบาลกลางของบันทายมีชัย และล้อมรอบด้วยอำเภอของจังหวัดบันทายมีชัยอื่น ๆ ทางรถไฟสายหลักของกัมพูชาจากพนมเปญไปยังปอยเปตเข้าสู่เทศบาลจากทางใต้และออกไปทางตะวันตก
สามารถเข้าถึงเขตเทศบาลได้ง่ายโดยทางถนนจากกรุงพนมเปญ (359 กิโลเมตร) เมืองพระตะบอง (68 กิโลเมตร) และเมืองเสียมราฐ 102 กิโลเมตร เทศบาลศรีโสภณเป็นเขตเทศบาลที่เล็กที่สุดในจังหวัดบันทายมีชัยตามพื้นที่ อย่างไรก็ตาม มีประชากรในเขตเทศบาลมากที่สุดแห่งหนึ่งในจังหวัดเนื่องจากทำเลที่ตั้งที่อยู่ใจกลางเมืองและสามารถเข้าถึงโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่งได้ ทางหลวงหมายเลข 5 ซึ่งเริ่มต้นในพนมเปญและสิ้นสุดที่ปอยเปตและทางรถไฟแห่งชาติทั้งสองแยกเขตเทศบาลขนานกัน ทางหลวงหมายเลข 6 ซึ่งเริ่มต้นในพนมเปญยังมีจุดสิ้นสุดที่เมืองศรีโสภณในเทศบาลศรีโสภณ นอกจากนี้ถนนหมายเลข 56 เริ่มต้นที่เมืองศรีโสภณในใจกลางเขตเทศบาลและวิ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือสู่เมืองสำโรง ในจังหวัดอุดรมีชัย
นิรุกติศาสตร์.
คำว่า "ศรีโสภณ" แปลว่า "รุ่งโรจน์และเป็นมงคล" ในภาษาเขมร คำว่า "ศรี"  มาจากคำสันสกฤตว่า "śrī" (श्री) ซึ่งแปลว่า "รุ่งโรจน์" และคำว่า "โสภณ"  มาจากคำสันสกฤตว่า "śbhana" ซึ่งแปลว่า "เป็นมงคล"
ศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพ.
ศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพแบบค่ายฝึกพิเศษสำหรับผู้ติดยาเสพติดโดยเฉพาะ ตั้งอยู่ในเทศบาลศรีโสภณ เมืองศรีโสภณ ค่ายนี้ดำเนินการโดยสารวัตรทหาร ซึ่งเป็นหน่วยงานหนึ่งของกองทัพกัมพูชา ผู้ปกครองส่งชายหนุ่มมาที่ศูนย์นี้เนื่องจากพวกเขาเสพยา ดื่มมากเกินไป หรือควบคุมตัวเองไม่ได้ ที่ศูนย์นี้ ผู้เข้าศูนย์จะได้รับการฝึกทหารภาคบังคับ ออกกำลังกายอย่างหนัก และวิพากษ์วิจารณ์ตนเอง 7 วันต่อสัปดาห์เป็นเวลาอย่างน้อย 5 เดือน
ศูนย์แห่งนี้ส่งนักโทษเยาวชนไปฝึกร่างกายแบบทหารที่โหดหิน นักโทษจะต้องลงทะเบียนเข้าศูนย์โดยผู้ปกครองโดยไม่คำนึงถึงอายุ และการสมัครใจจะเข้าศูนย์ อย่างไรก็ตาม หากนักโทษเยาวชนพยายามหลบหนี เจ้าหน้าที่จะไล่ตาม จับตัวพวกเขา และนำตัวพวกเขากลับไปที่ค่าย และนักโทษคนอื่น ๆ จะถูกตี
ที่ตั้ง.
เทศบาลศรีโสภณตั้งอยู่ใจกลางจังหวัด จากทิศเหนือตามเข็มนาฬิกา เทศบาลศรีโสภณมีอาณาเขตติดกับอำเภอสวายเจกทางทิศเหนือ อาณาเขตทางตะวันออกของอำเภอนี้ติดกับอำเภอพระเนตรพระ แม่น้ำศรีโสภณไหลผ่านอำเภอนี้จากทิศตะวันตกไปทิศตะวันออก ทางทิศใต้ อำเภอนี้มีอาณาเขตติดกับอำเภอมงคลบุรี ส่วนอาณาเขตทางตะวันตกของอำเภอนี้ติดกับอำเภอโอ-จเริวของบันทายมีชัย
การปกครอง.
ผู้ว่าราชการอำเภอศรีโสภณรายงานต่อ นายอองอุน ผู้ว่าราชการจังหวัดบันทายมีชัย ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านต่าง ๆ ในเทศบาลศรีโสภณจำแนกตามตำบล
ประชากร.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 7 ตำบล ("คุ้ม") และ 42 หมู่บ้าน ("ภูมิ") ตามสำมะโนประชากรปี พ.ศ. 2541 ประชากรของอำเภอนี้คือ 98,848 คนใน 18,374 ครัวเรือนในปี พ.ศ. 2541 ประชากรนี้ประกอบด้วยผู้ชาย 48,056 คน (48.6%) และผู้หญิง 50,792 คน (51.4%) ด้วยประชากรเกือบ 100,000 คน ศรีโสภณมีประชากรในอำเภอมากที่สุดแห่งหนึ่งในจังหวัดบันทายมีชัย ขนาดครัวเรือนเฉลี่ยในศรีโสภณคือ 5.4 คนต่อครัวเรือน ซึ่งมากกว่าค่าเฉลี่ยในชนบทของกัมพูชาเล็กน้อย (5.2 คน) อัตราส่วนทางเพศในอำเภอคือ 94.6% โดยมีผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย
จักรพรรดิอู่โจวไท่จู่

สมเด็จพระจักรพรรดิอู่โจวไท่จู่ (ค.ศ. 577 – ค.ศ. 635) เป็นพระบรมราชชนกในจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียน
พระบรมราชประวัติ.
ทรงพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 577 ในราชสกุลอู่ (武) มีพระนามเดิมว่า อู่ซื่อเยว์  พระองค์ได้ช่วยเหลือถังเกาจู่ และได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ ต่อมาได้เข้าร่วมกับกองทัพของถังไท่จงโจมตีเมืองฉางอัน ภายหลังเมื่อสถาปนาราชวงศ์ถัง พระองค์ถูกยกย่องเป็นหนึ่งใน "ขุนพลปฐมการไท่หยวน" (太原元谋功臣) พระราชทานตำแหน่งเป็น "เสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ" (工部尚书) พร้อมบรรดาศักดิ์ "อิ้งกั๋วกง" (应国公)
เมื่อถังไท่จงขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้รับพระราชทานให้ปกครอง อวี้โจว (豫州)、ลี่โจว (利州), จิงโจว (荆州)
ศักราชเจินกวนปีที่ 9 (ค.ศ. 635) พระองค์ทรงทราบข่าวการเสด็จสวรรคตของถังเกาจู่ ซึ่งเป็นจักรพรรดิหลวง (太上皇) เป็นเหตุให้ประชวร เสด็จสวรรคต สิริพระชนมพรรษา 58 พรรษา จักรพรรดิถังไท่จงพระราชทานสมัญญานามว่า "ติ้ง" (定)
ภายหลังเมื่อจักรพรรดินีนาถเจ๋อเทียนขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดิ
เทศบาลกำปงจาม

เทศบาลกำปงจาม  เป็นเทศบาลระดับอำเภอ ("กฺรุง") ของจังหวัดกำปงจาม ประเทศกัมพูชา กำปงจามถือเป็นเขตเมือง โดยมีเมืองกำปงจามซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดตั้งอยู่ในเทศบาลนี้ เมืองนี้ตั้งอยู่บนทางหลวงหมายเลข 7 ห่างจากเมืองหลวงพนมเปญไปทางถนน 124 กิโลเมตร เทศบาลนี้แบ่งโดยแม่น้ำโขง และมีเมืองหลักตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544 สะพานคีสูณากลายเป็นเป็นจุดเชื่อมโยงหลักสำหรับภูมิภาคนี้
ที่ตั้ง.
เทศบาลกำปงจามเป็นอำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดกำปงจามและล้อมรอบไปด้วยอำเภออื่น ๆ ของกำปงจาม หากอ่านจากทางเหนือตามเข็มนาฬิกา กำปงจามมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอกำปงเสียม ในขณะที่อำเภอตะโบงคมุม จังหวัดตะโบงคมุมเป็นพรมแดนด้านตะวันออก ทางใต้ของเทศบาลกำปงจามคืออำเภอเกาะสูทิน โดยมีอำเภอกำปงเสียมตั้งอยู่บนชายแดนด้านตะวันตกของเทศบาล
วิวทิวทัศน์รอบเมืองกำปงจาม
การปกครอง.
นายกเทศมนตรีเทศบาลกำปงจามรายงานต่อนายฮุนเนง ผู้ว่าราชการจังหวัดกำปงจาม ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอกำปงจามจำแนกตามตำบล
ประชากร.
เทศบาลนี้แบ่งย่อยออกเป็น 4 ตำบล ("สังกัด") และ 24 หมู่บ้าน ("ภูมิ") จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2541 พบว่าประชากรของอำเภอนี้มี 45,354 คนใน 8,236 ครัวเรือน ในปีพ .ศ. 2541 ด้วยประชากรมากกว่า 45,000 คน กำปงจามจึงเป็นเทศบาลหรืออำเภอที่มีประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดกำปงจามและมีพื้นที่น้อยที่สุด ขนาดครัวเรือนโดยเฉลี่ยในกำปงจามคือ 5.4 คนต่อครัวเรือน ซึ่งต่ำกว่าค่าเฉลี่ยในเขตเมืองของกัมพูชาเล็กน้อย (5.5) อย่างไรก็ตาม นี่คือขนาดครัวเรือนที่ใหญ่ที่สุดเมื่อเทียบกับอำเภออื่น ๆ ในจังหวัดกำปงจาม และสะท้อนถึงสถานะของอำเภอนี้ในฐานะศูนย์กลางเมือง อัตราส่วนทางเพศในเขตนี้คือ 94.9% โดยมีผู้หญิงมากกว่าผู้ชาย
เทศบาลกำปงฉนัง

เทศบาลกำปงฉนัง  เป็นเทศบาลระดับอำเภอในใจกลางจังหวัดกำปงฉนังในภาคกลางของประเทศกัมพูชา เทศบาลนี้จัดอยู่ในประเภทเขตเมือง และมีเมืองหลักคือ เมืองกำปงฉนังตั้งอยู่ภายในเขตเทศบาล เทศบาลนี้มีขนาดค่อนข้างเล็กโดยครอบคลุมถึงตัวเมืองและตำบลใกล้เคียง เทศบาลกำปงฉนังเป็นอำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดกำปงฉนัง และล้อมรอบไปด้วยอำเภออื่น ๆ ของจังหวัดกำปงฉนัง โดยมีแม่น้ำโตนเลสาบตั้งอยู่บนชายแดนทางเหนือและตะวันออกของเทศบาล
เทศบาลนี้เป็นศูนย์กลางการคมนาคมที่สำคัญทั้งทางถนนและทางน้ำ กำปงฉนังเป็นอำเภอที่เล็กที่สุดในจังหวัดกำปงฉนังเมื่อพิจารณาจากพื้นที่ แต่มีประชากรหนาแน่น มีทางหลวงหมายเลข 5 ซึ่งวิ่งจากพนมเปญไปยังปอยเปตในจังหวัดบันทายมีชัย เข้าสู่เขตเทศบาลทางตอนใต้และออกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถนนหมายเลข 53 เริ่มต้นที่นี่ และวิ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้เพื่อไปบรรจบกับเส้นทางรถไฟแห่งชาติที่โรเมียสในอำเภอตึกโผะฮ์ ถนนสายเล็ก ๆ ในจังหวัดต่าง ๆ หลายสายเริ่มต้นจากใจกลางอำเภอ หนึ่งในนั้นวิ่งไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเป็นระยะทาง 2 กิโลเมตรถึงท่าเรือกำปงฉนังในตำบลพสารฉนัง
ที่ตั้ง.
เทศบาลกำปงฉนังตั้งอยู่ใจกลางจังหวัดและล้อมรอบไปด้วยอำเภอในจังหวัดกำปงฉนังอื่น ๆ หากอ่านจากทางเหนือตามเข็มนาฬิกา จะเห็นเขตการปกครองของจังหวัดกำปงฉนังติดกับเขตการปกครองของอำเภอกำปงแลงทางทิศเหนือและทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอชลคีรี ณ จุดนี้ แม่น้ำโตนเลสาบมี 3 แขนง แขนงใต้ตั้งอยู่ในเทศบาล และแขนงกลางเป็นส่วนหนึ่งของเทศบาลจนถึงกลางน้ำ ไปทางทิศใต้และทิศตะวันตกของเขตนี้มีพรมแดนติดกับอำเภอโรเลียปะเอียร์
การปกครอง.
อำเภอนี้แบ่งย่อยออกเป็น 4 ตำบล ("คุ้ม") และ 26 หมู่บ้าน ("ภูมิ") นายกเทศมนตรีกำปงฉนังรายงานต่อนายทูช มาริม ผู้ว่าราชการจังหวัดกำปงฉนัง ตารางต่อไปนี้แสดงหมู่บ้านในอำเภอกำปงฉนังจำแนกตามตำบล
ประชากร.
จากสำมะโนประชากร พ.ศ. 2541 พบว่าประชากรของเทศบาลนี้มีทั้งหมด 41,703 คน ใน 7,692 ครัวเรือน ในปี พ.ศ. 2541 ประชากรดังกล่าวประกอบด้วยชาย 20,133 คน (ร้อยละ 48.3) และหญิง 21,570 คน (ร้อยละ 51.7) จังหวัดกำปงฉนังมีประชากรมากกว่า 40,000 คน และมีจำนวนประชากรเฉลี่ยต่ออำเภอในจังหวัดกำปงฉนัง ขนาดครัวเรือนโดยเฉลี่ยในกำปงฉนังคือ 5.4 คนต่อครัวเรือน ซึ่งเล็กกว่าค่าเฉลี่ยในเขตเมืองของกัมพูชาเล็กน้อย (5.5 คน) อัตราส่วนทางเพศในเขตนี้คือ 93.3% โดยมีผู้หญิงมากกว่าผู้ชายอย่างมีนัยสำคัญ
เทศบาลจบามอน

เทศบาลจบามอน (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'สวนหม่อน') เป็นเทศบาลระดับอำเภอ ("กฺรุง") ตั้งอยู่ในจังหวัดกำปงสปือ ในใจกลางประเทศกัมพูชา โดยมีเมืองจบามอน ซึ่งเป็นเมืองหลักของจังหวัดตั้งอยู่ในเขตเทศบาล
นิรุกติศาสตร์.
จบามอน  หมายความว่า "สวนลูกหม่อน" ประกอบด้วยคำว่า "จบา"  ที่แปลว่า "สวน" และ "มอน"  ที่แปลว่า "ลูกหม่อน"
การปกครอง.
เทศบาลจบามอน แบ่งย่อยออกเป็น 5 แขวง ("สังกัด")
สิทธันต์

สิทธันต์, การบังคับให้เชื่อ หรือ คำสอนต้องเชื่อ  ในความหมายที่กว้างที่สุด คือ ความเชื่อใด ๆ ที่ถูกยึดถืออย่างเด็ดขาดและไม่มีความเป็นไปได้ที่จะปฏิรูป อาจเป็นในรูปแบบระบบอย่างเป็นทางการของหลักการหรือหลักคำสอนของศาสนา เช่น ศาสนายูดาห์ โรมันคาทอลิก โปรเตสแตนต์ หรือศาสนาอิสลาม ตำแหน่งของนักปรัชญาหรือสำนักปรัชญา เช่น ลัทธิสโตอิก และระบบความเชื่อทางการเมือง เช่น ลัทธิฟาสซิสต์ สังคมนิยม พิพัฒนาการนิยม ลัทธิเสรีนิยม และลัทธิอนุรักษ์นิยม
คตินิยมแบบตะวันออก

ในประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา วรรณกรรม และ วัฒนธรรมศึกษา คตินิยมแบบตะวันออก  คือการเลียนแบบหรือพรรณนาถึงลักษณะต่าง ๆ ของโลกตะวันออก โดยนักเขียน นักออกแบบ และศิลปินจากโลกตะวันตก งานจิตรกรรมคตินิยมแบบตะวันออก จะเน้นที่ตะวันออกกลาง เป็นหนึ่งในสาขาเฉพาะของศิลปะตามหลักวิชา ในศตวรรษที่ 19 และวรรณกรรมตะวันตกก็ได้รับอิทธิพลจากความสนใจที่คล้ายคลึงกันในแก่นเรื่องตะวันออก
นับตั้งแต่หนังสือ "Orientalism" ของเอ็ดเวิร์ด ซาอิดได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1978 การอภิปรายทางวิชาการมากมายได้เริ่มใช้คำว่า "Orientalism" เพื่ออ้างถึงทัศนคติที่ดูถูกเหยียดหยามของชาวตะวันตกโดยทั่วไปที่มีต่อสังคมตะวันออกกลาง เอเชีย และ แอฟริกาเหนือ ในการวิเคราะห์ของซาอิด 'ตะวันตก' ถือว่าสังคมเหล่านี้เป็นสิ่งที่หยุดนิ่งและไม่ได้รับการพัฒนา จึงทำให้เกิดมุมมองเกี่ยวกับวัฒนธรรมตะวันออกที่สามารถศึกษา พรรณนา และผลิตซ้ำได้ในการให้บริการ จักรวรรดินิยม ซาอิดเขียนว่าสิ่งที่สร้างขึ้นนี้แฝงไว้ด้วยความคิดที่ว่าสังคมตะวันตกมีการพัฒนา มีเหตุผล ยืดหยุ่น และเหนือกว่า สิ่งนี้ทำให้ 'จินตนาการของชาวตะวันตก' มองวัฒนธรรมและผู้คน 'ตะวันออก' ว่าทั้งน่าดึงดูดใจและเป็นภัยคุกคามต่ออารยธรรมตะวันตก
เอ็ดเวิร์ด ซาอิด

เอ็ดเวิร์ด วาดี ซาอิด (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1935 – 24 กันยายน ค.ศ. 2003) เป็นนักวิชาการ นักวิจารณ์วรรณกรรม และนักรณรงค์ทางการเมืองชาวปาเลสไตน์-อเมริกัน ในฐานะศาสตราจารย์ด้านวรรณคดีที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย เขาเป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งการศึกษาลัทธิหลังอาณานิคม ในฐานะนักวิจารณ์วัฒนธรรม ซาอิดเป็นที่รู้จักดีที่สุดจากหนังสือ "Orientalism" (1978) ซึ่งเป็นงานเขียนพื้นฐานที่วิจารณ์ การแสดงออกทางวัฒนธรรมที่เป็นรากฐานของคตินิยมแบบตะวันออก ซึ่งก็คือวิธีที่โลกตะวันตกมองตะวันออก รูปแบบการวิจารณ์ตัวบทของเขาได้เปลี่ยนแปลงการอภิปรายทางวิชาการของนักวิจัยในทฤษฎีวรรณกรรม การวิจารณ์วรรณกรรม และการศึกษาด้านตะวันออกกลาง
ปรัชญาวิทยาศาสตร์

ปรัชญาวิทยาศาสตร์  เป็นสาขาหนึ่งของปรัชญาที่เกี่ยวข้องกับพื้นฐานวิธีวิทยาและผลกระทบของวิทยาศาสตร์ คำถามสำคัญประการหนึ่ง ได้แก่ ความแตกต่างระหว่างวิทยาศาสตร์และสิ่งที่ไม่ใช่วิทยาศาสตร์ ความเชื่อถือได้ของทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์และจุดประสงค์และความหมายขั้นสุดท้ายของวิทยาศาสตร์ในฐานะความพยายามของมนุษย์ ปรัชญาวิทยาศาสตร์มุ่งเน้นไปทางด้านอภิปรัชญา ญาณวิทยา และอรรถศาสตร์ของการปฏิบัติทางวิทยาศาสตร์และทับซ้อนกับอภิปรัชญา ภววิทยา ตรรกศาสตร์ และญาณวิทยา เช่น เมื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างวิทยาศาสตร์กับแนวคิดเรื่องความจริง ปรัชญาวิทยาศาสตร์เป็นทั้งสาขาวิชาเชิงทฤษฎีและเชิงประจักษ์ โดยอาศัยทฤษฎีทางปรัชญา ตลอดจนการศึกษาเชิงอภิปรัชญาของการปฏิบัติทางวิทยาศาสตร์ ประเด็นทางจริยธรรม เช่น ชีวจริยศาสตร์ และการประพฤติมิชอบทางวิทยาศาสตร์ มักถูกมองว่าเป็นจริยธรรมหรือการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์มากกว่าที่จะเป็นปรัชญาวิทยาศาสตร์
ปรัชญาเชิงวิเคราะห์

ปรัชญาวิเคราะห์  เป็นกระแสหรือประเพณีร่วมสมัย ในลักษณะกว้าง ๆ ของ ปรัชญาตะวันตก โดยเฉพาะปรัชญาในโลกที่ใช้ภาษาอังกฤษ ซึ่งมุ่งเน้นที่การวิเคราะห์ เป็นวิธีการทางปรัชญา มีลักษณะเด่นคือความชัดเจนในการเขียน ความเข้มงวดในการโต้แย้ง การใช้ตรรกศาสตร์และคณิตศาสตร์และในระดับที่ต่ำกว่านั้นคือ วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ นอกจากนี้ยังโดดเด่นด้วยความสนใจในภาษา อรรถศาสตร์ และความหมาย ซึ่งเรียกว่า การเปลี่ยนแปลงทางภาษาศาสตร์ ปรัชญานี้ได้มีการพัฒนาสาขาใหม่ ๆ ด้านปรัชญาและตรรกะหลายสาขา เช่น ปรัชญาภาษา ปรัชญาคณิตศาสตร์ ปรัชญาวิทยาศาสตร์ ตรรกศาสตร์ภาคแสดงสมัยใหม่ และคณิตตรรกศาสตร์
อนุมัตี

อนุมติ (อักษรเทวนาครี: अनुमति) เป็นพระจันทรเทวี (เทพธิดาดวงจันทร์) และเทพีแห่งจิตวิญญาณในศาสนาฮินดู นางมีลักษณะโดดเด่นคือ มีเทพพาหนะเป็น "กฤษมริคัม" (Krisha Mrigam) หรือ "กฤษจิกะห์" (Krishna Jinka) อันหมายถึงแอนทิโลปอินเดีย
นาม "อนุมติ" ในภาษาบาลีสันสฤตและภาษาฮินดีหมายถึง "ความรู้ตาม" หรือ "ความยินยอม" 
พระสามีของนาง คือ พระธาฤตอันเป็นบุตรลำดับที่เจ็ดของพระอทิติร่วมกับเทพีอีกสามองค์คือ นางกุทุ (Kuhū) นางสินีวาลี (Sinīvālī) และพระจันทรเทวีในศาสนาพราหมณ์ ฮินดูอีกองค์หนึ่ง อันมีนามว่า รากา (Rākā)
คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์

คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวพีเรียด คอมเมดี้ แฟนตาซี ปี 2568 จากการกำกับของยุทธนา ลอพันธุ์ไพบูลย์ นำแสดงโดย เมลดา สุศรี และ ณวัสน์ ภู่พันธัชสีห์ ออกอากาศทางช่อง 3 เอชดี ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.30 น. เริ่มออกอากาศตอนแรกวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2568 นอกจากนี้ยังมีสตรีมบนเน็ตฟลิกซ์ โดยละครเรื่องนี้ได้แฝงเกร็ดข้อมูลทางประวัติศาสตร์ไว้เช่น การค้าน้ำตาลในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวเนื่องจากเรื่องราวในละครเกิดขึ้นในรัชกาลนี้ สนธิสัญญาเบอร์นี เป็นต้น
เนื้อเรื่อง.
"คุณพี่เจ้าขาดิฉันเป็นห่านมิใช่หงส์" เรื่องราวของ นิทรา (เมลดา สุศรี) นางเอกสาวดาวรุ่งที่มีเหตุให้ต้องมาโผล่ในร่างของ บุญตา (เมลดา สุศรี) นางคณิกาน้องใหม่ของโรงชำเราบุรุษของ แม่แฟง (รินลณี ศรีเพ็ญ) แม่เล้าจอมโหดในสมัยรัชกาลที่ 3 ซึ่งกำลังจะกระโดดน้ำฆ่าตัวตายโชคดีที่ หลวงทุกขราษฎร์ หรือ พ่อฉาย (ณวัสน์ ภู่พันธัชสีห์) ขุนนางหนุ่มหล่อแห่งกรมพระนครบาลได้เข้ามาช่วยชีวิตไว้ทันพอดี นอกจากนี้ยังมี กปิตันจอห์นสัน (แดนนี่ ลูเซียโน่) ที่ถูกชะตาเธอได้มาช่วยไถ่ตัวทำให้เธอรอดพ้นจากการเป็นคณิกา
ทำให้นิทราในร่างของบุญตาต้องเข้าไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมต่อเนื่องหญิงคณิกา เธอจึงร่วมมือกับพ่อฉายในการสืบคดีครั้งนี้ แถมเธอยังต้องใช้ความรู้รวมถึงเล่ห์เหลี่ยมและมารยาจากอาชีพนักแสดงมาปรับใช้ในการเอาชีวิตรอด รวมถึงช่วยผู้คนรอบตัวในโรงคณิกา
การผลิต.
ทีมงานได้ทำการฟิตติ้งเสื้อผ้าให้กับนักแสดงเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 เริ่มถ่ายทำอย่างเป็นทางการในวันที่ 14 สิงหาคมปีเดียวกัน
เบนนะกะ

เบนนะกะ ([bèɪɰ̃nəka̰]) เป็นแหล่งโบราณคดีที่ตั้งอยู่ในอำเภอปยอ-บแว ภาคมัณฑะเลย์ ประเทศพม่า เป็นหนึ่งในนครรัฐปยูที่สำคัญ ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมปยู และอาจเป็นเมืองตั้งแต่ศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช เมืองนี้ยังมีผู้อยู่อาศัยในช่วงหลัง ๆ จนถึงช่วงปี ค.ศ. 1800
ที่ตั้ง.
เบนนะกะตั้งอยู่ในอำเภอปยอ-บแว ประเทศพม่า ใกล้กับทางรถไฟสายย่างกุ้งและมัณฑะเลย์ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของพุกาม และอยู่ในเขตแห้งแล้งของประเทศ#เปลี่ยนทาง อยู่ใกล้ ที่ราบเจาะแซซึ่งในอดีตเคยเป็นพื้นที่หลักในการปลูกข้าวของพม่า#เปลี่ยนทาง 
โบราณคดี.
ทีมที่นำโดยมองมองทินได้ขุดค้นเบื้องต้นที่เบนนะกะใน ค.ศ. 1980 และต้น ค.ศ. 1981#เปลี่ยนทาง ยังไม่ได้ทำการขุดค้นสถานที่ทั้งหมด#เปลี่ยนทาง สิ่งที่ทีมของมองมองทินพบ ได้แก่ "แผ่นอิฐขนาดใหญ่" ซึ่งเดิมทีอาจเป็นฐานของวัดหรือฐานรากของกำแพงเมือง แผ่นดินเผาหลายแผ่นและเศษอิฐที่ดูเหมือนมีอักษรปยูเขียนอยู่ทั้งหมด โกศบรรจุอัฐิและเครื่องปั้นดินเผา เหรียญ และสิ่งของอื่น ๆ อีกมากมาย#เปลี่ยนทาง อาคาร เครื่องปั้นดินเผา เหรียญ และตัวอักษร ล้วนคล้ายคลึงกันมากกับตัวอย่างที่พบในแหล่งโบราณคดีปยูอื่น ๆ เช่น เบะตะโน่และมองกะโม้ ดูเหมือนว่าทั้งสามสถานที่นี้จะมีประเพณีการฝังศพแบบเฉพาะเจาะจงซึ่งอาจเป็นแบบก่อนพุทธศาสนา โดยจะฝังเถ้ากระดูกและกระดูกไว้ในโกศ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าประเพณีนี้เกิดขึ้นในยุคเดียวกัน คือประมาณ 200 ปีก่อนคริสตศักราช#เปลี่ยนทาง 
ทั้ง มองกะโม้และเบะตะโน่ อาจมีคนร่วมสมัยเดียวกับเบนนะกะ มีพงศาวดารที่กล่าวถึงเบนนะกะและมองกะโม้ และระบุว่าผู้ปกครองเบนนะกะเป็นผู้รับผิดชอบการล่มสลายของอาณาจักรตะก้อง ซึ่งเป็นเมืองที่พงศาวดารระบุว่าเป็นถิ่นกำเนิดดั้งเดิมของผู้พูดภาษาพม่า#เปลี่ยนทาง 
ดูเหมือนว่าเมืองเบนนะกะจะยังคงมีผู้อยู่อาศัยจนถึงปี ค.ศ. 1800 เนื่องจากได้พบโบราณวัตถุจากช่วงเวลาดังกล่าวด้วย#เปลี่ยนทาง นอกจากนี้ยังพบโบราณวัตถุจากช่วงเวลาดังกล่าวด้วย รวมถึงสิ่งของทองแดงบางชิ้นที่มีอายุย้อนไปถึงช่วงต้นของยุคพุกาม ตลอดจนสิ่งของบางชิ้นที่ระบุว่าเป็นของยุคอังวะ#เปลี่ยนทาง เมืองเบนนะกะปรากฏอยู่ในจารึกใบลาน "Sittan" ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงปี ค.ศ. 1833 และเรียกว่า "Sittant แห่งเบนนะกะ" ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเมืองนี้เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรตะก้อง#เปลี่ยนทาง
เคแอลพีโฟร์ตีเอต

เคแอลพีโฟร์ตีเอต  เป็นเกิร์ลกรุปไอดอลสัญชาติมาเลเซีย ที่มีฐานอยู่ในกรุงกัวลาลัมเปอร์ โดยเป็นวงน้องสาวนอกประเทศญี่ปุ่นลำดับที่ 10 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต ต่อจาก เจเคทีโฟร์ตีเอต ของ อินโดนีเซีย, เอสเอ็นเอชโฟร์ตีเอต ของจีน (แยกตัวออกจากเอเคบีโฟร์ตีเอตกรุ๊ปแล้ว), บีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ของไทย (กรุงเทพมหานคร), เอ็มเอ็นแอลโฟร์ตีเอต ของฟิลิปปินส์, เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมเอสเอช ของจีน, เอเคบีโฟร์ตีเอต ทีมทีพี ของไต้หวัน, เอสจีโอโฟร์ตีเอต ของเวียดนาม ("ยุบวงแล้ว"), ซีจีเอ็มโฟร์ตีเอต ของไทย (จังหวัดเชียงใหม่) และ ดีอีแอลโฟร์ตีเอต ของอินเดีย ("ยุบวงแล้ว") มีการประกาศเปิดตัวเคแอลพีโฟร์ตีเอตเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2024 สมาชิกรุ่นที่ 1 ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2024
ประวัติ.
การก่อตั้งและช่วงเริ่มต้น (2024–ปัจจุบัน).
เคแอลพีโฟร์ตีเอต (ชื่อวงย่อมาจากกัวลาลัมเปอร์) ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2024 โดยเป็นกลุ่มไอดอลในเครือข่ายเอเคบีโฟร์ตีเอตนอกประเทศญี่ปุ่นลำดับที่ 10 และเป็นวงแรกในมาเลเซียที่เป็นสมาชิกเครือข่ายดังกล่าว
เคแอลพีโฟร์ตีเอตบริหารจัดการโดย บจก. โฟร์ตีเอตเอนเตอร์เทนเมนต์ หลังเปิดตัวได้มีการออดิชันสำหรับสมาชิกรุ่นที่ 1โดยผู้ที่มีสิทธิ์เข้าร่วมคือผู้หญิงสัญชาติใดก็ได้ อายุระหว่าง 13–23 ปี ณ วันที่ 1 มีนาคม 2024
เมื่อวันที่ 17 เมษายน มีการประกาศการโอนสมาชิก 4 คนจากเครือข่ายเอเคบีโฟร์ตีเอตมายังวงนี้ ประกอบด้วย ฮะรุกะ คุโรสุ จากเอเคบีโฟร์ตีเอต, ยุรินะ เกียวเต็น, ซุสุฮะ ยามาเนะ และโคโคอา ไค จาก เอสทียูโฟร์ตีเอต วันที่ย้ายทีมอย่างเป็นทางการคือวันที่ 1 มิถุนายน 2024
จูรินะ มัตสึอิ อดีตสมาชิกเอเคบีโฟร์ตีเอตและเอสเคอีโฟร์ตีเอต ได้รับการประกาศให้เป็นผู้จัดการชั่วคราวของวงนี้ในเดือนเดียวกัน เธอยุติการเป็นผู้จัดการวงชั่วคราวเมื่อในวันที่ 11 กรกฎาคม 2024
สมาชิก.
สมาชิกรุ่นแรกได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2024
มัสยิดกระเรียน

มัสยิดกระเรียน รู้จักกันในชื่อภาษาจีนว่า มัสยิดเซียนเหอ เป็นมัสยิดในหยางโจว มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
ชื่อ.
ชื่อมัสยิดกระเรียนในภาษาอังกฤษเป็นการยืมแบบแปลส่วนหนึ่งจากชื่อภาษาจีนกลางว่า บางครั้งมีการอธิบายถึงชื่อนี้ว่ารูปร่างของมัสยิดคาดว่าคล้ายคลึงกับนกกระเรียน แม้ว่าชื่อจีนอ้างอิงถึงเซียนเต๋าก็ตาม
ประวัติ.
มัสยิดกระเรียนคาดว่าสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1275#เปลี่ยนทาง 
 โดยชาวอาหรับมุสลิม พูฮัดดีน ลูกหลานรุ่นที่ 16 ของมุฮัมมัด ปีเดียวหลังจากที่เขาเสียชีวิต และปีหนึ่งก่อนที่นายพลบายันแห่งมองโกลได้รับใบยอมจำนนจากหยางโจวหลังการประหารชีวิต Li Tingzhi โดยราชวงศ์ซ่งใต้
มัสยิดนี้ได้รับความเสียหายอย่างหนักในช่วงกบฏโพกผ้าแดงที่ทำให้ราชวงศ์หยวนของมองโกลสิ้นสุดลง
มัสยิดกระเรียนได้รับการบันทึกเป็นหนึ่งใน 4 มัสยิดใหญ่แห่งประเทศจีนร่วมกับมัสยิดหฺวายเชิ่ง, ชิงจิ้ง และเฟิ่งหฺวางที่กว่างโจว, เฉวียนโจว และหางโจว ปัจจุบันมัสยิดนี้มีเอกสารชุดเล็กเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างจีนกับประเทศมุสลิม
อุมัยมะฮ์ อัลบูชตี

อุมัยมะฮ์ อัลบูชตี (เกิดวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2000) เป็นนักเทควันโดชาวโมร็อกโกที่ได้เหรียญทอง 4 ครั้งในเทควันโดชิงแชมป์แอฟริกา เธอเป็นในตัวแทนโมร็อกโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว และโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส
อาชีพ.
ในการแข่งขันชิงแชมป์เทควันโดแอฟริกา 2018 ที่อะกาดีร์ ประเทศโมร็อกโก เธอชนะเหรียญทองในการแข่งขันประเภทหญิง 53#เปลี่ยนทาง กก. เธอยังได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันประเภทหญิง 49#เปลี่ยนทาง [[แม่แบบ:Spaces]]กก. ในเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2018 ที่ตาร์ราโกนา ประเทศสเปน
ใน ค.ศ. 2019 เธอเข้าแข่งขันการแข่งขันแบนตัมเวทหญิงในเทควันโดชิงแชมปฺโลกที่แมนเชสเตอร์ สหราชอาณาจักร ในปีเดียวกันเธอแข่งเป็นตัวแทนจากโมร็อกโกในแอฟริกันเกมส์ 2019 จัดขึ้นที่ราบัติ ประเทศโมร็อกโก และชนะเหรียญเงินในการแข่งขันประเภทหญิง 53#เปลี่ยนทาง [[แม่แบบ:Spaces]]กก. ในรอบชิงชนะเลิศ เธอแพ้ให้กับ Chinazum Nwosu จากไนจีเรีย
ในการแข่งขันชิงแชมป์เทควันโดแอฟริกา 2021 ที่ดาการ์ ประเทศเซเนกัล เธอได้เหรียญทองในการแข่งขันประเภทหญิง 49#เปลี่ยนทาง กก. ไม่กี่เดือนต่อมา เธอเข้าแข่งขันในการแข่งขันประเภทหญิง 49#เปลี่ยนทาง [[แม่แบบ:Spaces]]กก. ที่โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ที่โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยพ่ายแพ้ในการแข่งขันรอบแรกให้กับ Sim Jae-young จากเกาหลีใต้
โซยุซ 11

โซยุซ 11  เป็นภารกิจการส่งยานอวกาศโซยุซไปที่สถานีอวกาศซัลยุซ 1 ซึ่งเป็นสถานีอวกาศแห่งแรกของโลก โดยมีลูกเรือ 3 คนได้แก่ เกออร์กี โดโบรวอลสกี วลาดีสลาฟ วอลคอฟ และวิคตอร์ ปาซาเยฟ ซึ่งมาถึงสถานีอวกาศเมื่อ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1971 และออกจากสถานีอวกาศเมื่อ 29 มิถุนายนในปีเดียวกัน ภารกิจในครั้งนี้จบลงด้วยความสูญเสีย เนื่องจากแคปซูลอวกาศเกิดภาวะความดันลดลงระหว่างเตรียมการกลับเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ ทำให้ลูกเรือทั้ง 3 คนเสียชีวิตในที่สุด โดยลูกเรือทั้ง 3 คนนี้ถือเป็นมนุษย์เพียงกลุ่มเดียวที่เสียชีวิตในอวกาศ
ศรี รานา วิกรม

ปาดูกา ซรี รานา วีกรามา ('รานาวิกรม') เป็นพระราชโอรสองค์โตในศรี วิกรม วีระกับพระมเหสีนีลา ปันจาดี และรายาองค์ที่ 3 แห่งอาณาจักรซีงาปูรา 
พระราชประวัติ.
พระองค์เป็นที่รู้จักในพระนาม "ราจา มูดา"  พระองค์ขึ้นครองราชย์และอภิเษกสมรสกับตุน เปอร์ปาติฮ์ มูกา เบอร์จาจาร์ พระราชธิดาแห่งเบินดาฮารา รัชสมัยของพระองค์อยู่ในช่วง ค.ศ. 1362 ถึง 1375
"นาการาเกรตากามา" พงศาวดารชวา จัดให้ซีงาปูราเป็นรัฐบริวารของมัชปาหิตใน ค.ศ. 1365 แม้จะประสบความล้มเหลวในการทัพต่อซีงาปูราในสมัยที่อยู่ภายใต้การปกครองของพระราชบิดาก็ตาม ในรัชสมัยของพระองค์ รานา วีรา เกอร์มาได้สถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตกับปือรือลัก อาณาจักรมุสลิมบนเกาะสุมาตรา และในช่วงเวลานี้ บาดังผู้มีความแข็งแกร่งที่ไม่ธรรมดา ได้แสดงฤทธิ์เดชของตนในราชสำนักรานา วิกรม