รถไฟฮังกีว

รถไฟฮันกีว (; โรมาจิ: "Hankyū Dentetsu Kabushiki Kaisha") หรือ "ฮันกีวเด็นเทะสึ" (阪急電鉄) เป็นบริษัทรถไฟเอกชนของประเทศญี่ปุ่น ให้บริการรับส่งผู้โดยสารประจำทางและระหว่างเมืองในเขตภูมิภาคคันไซทางตอนเหนือ และเป็นธุรกิจหลักธุรกิจหนึ่งของบริษัทฮันกีวฮันชิงโฮลดิ้ง สถานีหลักของรถไฟฮันกีวอยู่ที่สถานีอุเมะดะในเมืองโอซะกะ สีประจำรถไฟคือสีน้ำตาลแดง
เครือข่ายรถไฟฮันกีวให้บริการผู้โดยสาร 1,950,000 คนต่อวันในวันปกติ และมีรถไฟด่วนหลายประเภทให้บริการโดยไม่คิดค่าบริการเพิ่ม
สำนักงานใหญ่ของบริษัทฮันกีวฮันชิงโฮลดิ้งและบริษัทรถไฟฮันกีวอยู่ที่ 1-16-1 ชิบะตะ เขตคิตะ โอซะกะ
ประวัติ.
การก่อตั้ง.
ในปี ค.ศ. 1907 บริษัทรถรางไฟฟ้ามิโนอะริมะ (箕面有馬電気軌道株式会社) ผู้บุกเบิกรถไฟฮันกีวได้ก่อตั้งขึ้นโดยอิชิโซ โคะบะยะชิ และในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1910 รถรางมิโนอะริมะได้เปิดให้บริการรถรางจากอุเมะดะไปทะกะระสึกะ (สายทะกะระสึกะ) และจากอิชิบะชิไปมิโน (สายมิโน)
ขยายเส้นทางสู่โคเบะ.
เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1918 รถรางมิโนอะริมะเปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทรถไฟฮันชิงกีวโค (阪神急行電鉄株式会社) หรือเรียกสั้นๆว่า "ฮันคิว" (阪急)
จากนั้น วันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1920 รถไฟสายโคเบะจากจูโซไปยังโคเบะ (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสถานีคะมิสึสึอิ) ก็เปิดให้บริการพร้อมกับสายอิตะมิจากสึกะงุจิไปยังอิตะมิ และเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1936 ทางรถไฟสายโคเบะได้ขยายเส้นทางจากนิชินะดะ (ปัจจุบันคือสถานีโอจิโกเอ็ง) ไปยังสถานีแห่งใหม่ในโคเบะ (ปัจจุบันคือสถานีซันโนะมิยะ) ส่วนรถไฟสายโคเบะเดิมที่เชื่อมจากนิชินะดะไปยังคะมิสึสึอิก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นสายคะมิสึสึอิ จนกระทั่งมีการยกเลิกการให้บริการสายนี้ไปเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1940
ในปี 1936 บริษัทฮันกีวได้จัดตั้งทีมเบสบอสอาชีพขึ้นและในปี 1937 ก็ได้ก่อสร้างสนามนิชิโนะมิยะเสร็จเรียบร้อยเพื่อเป็นสนามเหย้าของทีม ตั้งอยู่ใกล้กับสถานีนิชิโนะมิยะ-คิตะงุจิ ทีมเบสบอลในครั้งนั้นมีชื่อว่า ฮันกีวเบรฟส์ และเล่นไปจนถึงปี 1988 ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นทีมโอริกซ์บัฟฟาโล่ส์ในปัจจุบัน
การควบรวมและแยกกิจการกับรถไฟฟ้าเคฮัน.
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1943 รัฐบาลมีคำสั่งให้รถไฟฮันชิงกีวโคกับรถไฟฟ้าเคฮันควบรวมกิจการเข้าด้วยกันและเปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทรถไฟเคฮันชิงกีวโค (京阪神急行電鉄株式会社) หรือเรียกสั้นๆว่า "เคฮันชิง" (京阪神) การผนวกรวมในครั้งนั้นทำให้รถไฟเคฮันสายหลัก สายอุจิ สายชินเคฮัง(ปัจจุบันคือสายเคียวโตะ) สายเซ็นริยะมะ (ปัจจุบันคือสายเซ็นริ) สายจูโซ (ส่วนหนึ่งของสายเคียวโตะ) สายอะระชิยะมะ สายเคชิน และสายอิชิยะมะซะกะโมะโตะ ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของรถไฟเคฮันชิง และมีสายคะตะโนะเพิ่มเข้ามาอีกในปี 1945
แต่เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1949 รถไฟเคฮันสายหลัก สายคะตะโนะ สายอุจิ สายเคชิน และสายอิชิยะมะซะกะโมะโตะ ได้แยกตัวออกไปตั้งเป็นบริษัทรถไฟฟ้าเคฮันจำกัด แม้ว่าบริษัทรถไฟฟ้าเคฮันบริษัทใหม่จะเกิดจากการรวมตัวกันอีกครั้ง แต่ก็ถือว่าเล็กกว่าขนาดของปี 1943 ก่อนควบรวมกิจการ เนื่องจากรถไฟสายชินเคฮันและสาขาไม่ได้ถูกรวมเข้ามากับรถไฟฟ้าเคฮันด้วย ปัจจุบันนี้ โครงข่ายรถไฟฮันกีวจึงหลงเหลืออยู่สามเส้นทางหลักๆจากกระบวนการครั้งนี้ และได้มีการเปลี่ยนชื่อย่อของรถไฟเคฮันชิงกีวโคจาก"เคฮันชิง"ไปเป็น"ฮันกีว"
การพัฒนาหลังสงคราม.
เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1968 รถไฟสายโคเบะได้ให้บริการเพิ่มเติมต่อไปเป็นรถไฟด่วนโคเบะ รถไฟสายโตไซ และรถไฟฟ้าซันโย
เมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1969 รถไฟสายเคียวโตะและสายเซ็นริเริ่มให้บริการเพิ่มต่อต่อไปเป็นรถไฟฟ้าใต้ดินนครโอซะกะสายซะไกสึจิ จากนั้นในปี 1970 รถไฟสายเซ็นริก็เป็นหนึ่งในเส้นทางที่จะเข้าชมงานมหกรรมโลก '70 ที่จัดขึ้นที่บริเวณย่านเซ็นริ
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1973 บริษัทรถไฟเคฮันชิงกีวโคได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทฮันกีว (阪急電鉄株式会社 "Hankyū Dentetsu Kabushiki Gaisha")
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2005 บริษัทฮันกีวเดิมได้เปลี่ยนสถานะเป็นบริษัทโฮลดิ้งและได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทฮันกีวโฮลดิ้ง (阪急ホールディングス株式会社 "Hankyū Hōrudhingusu Kabushiki Gaisha") กิจการรถไฟจึงกลายเป็นของบริษัทลูกที่ชื่อ บริษัทฮันกีว
เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2006 บริษัทฮันกีวโฮลดิ้งได้ทุ่มซื้อกิจการของบริษัทรถไฟฟ้าฮันชิงทั้งหมด และบริษัทโฮลดิ้งจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัทฮันกีวฮันชิงโฮลดิ้งจำกัด โดยการซื้อหุ้นในรถไฟฮันชิงโดยบริษัทฮันกีวเสร็จสมบูรณ์เมื่อ 20 มิถุนายน ค.ศ. 2006
เส้นทางรถไฟ.
รถไฟฮันกีวให้บริการรถไฟสามเส้นทางหลัก เชื่อมต่อโอซะกะกับโคเบะ ทะกะระสึกะ และเคียวโตะ พร้อมกับมีสาขาหลายสาย
 สายหลักโคเบะ (神戸本線) (ประเภท-1: อุเมะดะ - ซันโนะมิยะ)
 สายอิตะมิ (伊丹線) (ประเภท-1: สึกะงุจิ - อิตะมิ
 สายอิมิซึ (今津線) (ประเภท-1: อิมะซึ - นิชิโนะมิยะ - ทะกะระสึกะ)
 สายโคโย (甲陽線) (ประเภท-1: ชุกุงะวะ - โคโยเอ็น)
 สายโคเบะโคโซะกุ (神戸高速線) (ประเภท-2: ซันโนะมิยะ - ชินไกชิ, รถไฟที่ให้บริการระหว่างซันโนะมิยะกับชินไคชิจัดว่าเป็นรถไฟด่วนโคเบะ)
 สายหลักทะกะระสึกะ (宝塚本線) (ประเภท-1: อุเมะดะ - ทะกะระสึกะ)
 สายมิโน (箕面線) (ประเภท-1: อิชิบะชิ - มิโน)
 สายหลักเคียวโตะ (京都本線) (ประเภท-1: อุเมะดะ - คะวะระมะชิ)
 สายเซ็นริ (千里線) (ประเภท-1: เท็นชิมบะชิโระกุโชเมะ - อะวะจิ - คิตะเซ็นริ)
 สายอะระชิยะมะ (嵐山線) (ประเภท-1: คัตสึระ - อะระชิยะมะ)
 รถไฟฟ้าโนะเซะ (ประเภท-1: คะวะนิชิ-โนะเซะงุจิ - เมียวเกงงุจิ/นิซเซะชูโอ) ป้อนผู้โดยสายให้กับรถไฟสายทะกะระสึกะ แม้จะเป็นบริษัทไฟที่ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของรถไฟฮันกีว