เพฟเวย์

เพฟเวย์ (Paveway) เป็นตระกูลของระเบิดนำวิถีด้วยเลเซอร์ (Laser-Guided Bomb) ที่พัฒนาโดยสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามเวียดนาม จุดเริ่มต้นเกิดจากความต้องการของกองทัพอากาศสหรัฐ ที่ต้องการเพิ่มความแม่นยำในการโจมตีเป้าหมายทางยุทธวิธี เนื่องจากระเบิดธรรมดามีความคลาดเคลื่อนสูงมาก คลาดเคลื่อนหลายร้อยเมตร ทำให้ต้องใช้ระเบิดจำนวนมากเพื่อทำลายเป้าหมายเพียงจุดเดียว
โครงการเพฟเวย์เริ่มต้นในปี 1965 โดยบริษัท Texas Instruments ได้รับสัญญาในการพัฒนาชุดนำวิถีด้วยเลเซอร์กึ่งแอคทีฟ (semi-active laser guidance) ซึ่งทำงานโดยให้เครื่องบินหรือหน่วยภาคพื้นยิงเลเซอร์ไปยังเป้าหมาย ชุดนำวิถีที่ติดกับลูกระเบิดจะตรวจจับแสงสะท้อนแล้วปรับทิศทางการตกของระเบิดเข้าสู่เป้าอย่างแม่นยำ ระเบิดเพฟเวย์ชุดแรกถูกทดสอบในปี 1967 สามารถลดความคลาดเคลื่อนเหลือไม่กี่เมตร
การใช้งานระเบิดนำวิถีเลเซอร์ในตระกูลเพฟเวย์มีหลักการง่าย ๆ เพฟเวย์ไม่ได้เป็นระเบิดที่สร้างขึ้นใหม่ทั้งลูก แต่เป็นการดัดแปลงจากระเบิดธรรมดาตระกูล MK 80 โดยการติดตั้งชุดอุปกรณ์นำวิถีที่ส่วนหัวของลูกระเบิด และติดตั้งชุดหางควบคุมที่ส่วนท้ายลูกระเบิด เมื่อประกอบเข้าด้วยกันแล้ว ระเบิดธรรมดาก็กลายเป็นระเบิดนำวิถีที่สามารถเลี้ยวเข้าหาเป้าหมาย 
ตลอดช่วงสงครามเย็น เพฟเวย์ได้รับการปรับปรุงหลายรุ่น เช่น Paveway II ที่เบาขึ้นและราคาถูกกว่า, Paveway III ที่มีระบบนำวิถีอัจฉริยะและมีประสิทธิภาพสูงขึ้นในสภาพอากาศไม่อุดมคติ และ Paveway IV ที่เป็นรุ่นล่าสุดซึ่งรวมระบบ GPS/INS เพื่อเพิ่มความยืดหยุ่นในการใช้งาน ปัจจุบัน เพฟเวย์ถูกใช้งานอย่างแพร่หลายโดยกองทัพสหรัฐและพันธมิตรเนโท รวมถึงในปฏิบัติการสมัยใหม่ เช่น อิรัก อัฟกานิสถาน และลิเบีย
รุ่นของเพฟเวย์.
Paveway I.
Paveway I พัฒนาโดยบริษัท Texas Instruments ระบบนี้ใช้หัวนำวิถีด้วยเลเซอร์กึ่งแอคทีฟ โดยหน่วยสนับสนุนภาคพื้นหรือเครื่องบินอีกลำจะส่องเลเซอร์ชี้เป้า ระเบิดที่ติดตั้งชุดนำวิถีจะตรวจจับแสงสะท้อนแล้วปรับทิศเข้าสู่เป้าอย่างแม่นยำ การใช้งานครั้งแรกในปี 1968 แสดงให้เห็นว่าความคลาดเคลื่อนลดเหลือราว 10 เมตร จากที่เคยสูงกว่าหลายร้อยเมตร 
ระเบิดทั่วไปเมื่อติดตั้งชุดนำวิถี Paveway I แล้วจะถูกเรียกด้วยรหัสดังนี้
Paveway II.
ความสำเร็จของรุ่นแรกนำไปสู่การพัฒนา Paveway II ในทศวรรษ 1970 ที่มีความเบากว่า ถูกกว่า และใช้งานง่ายขึ้น โดยปรับปรุงชุดควบคุมหางเป็นแบบปีกเสริมขนาดเล็กกางอัตโนมัติ ทำให้การบินเสถียรและแม่นยำกว่าเดิม Paveway II จึงกลายเป็นรุ่นที่ถูกผลิตมากที่สุด 
ระเบิดทั่วไปเมื่อติดตั้งชุดนำวิถี Paveway II แล้วจะถูกเรียกด้วยรหัสดังนี้
Paveway III.
แม้ว่ารุ่นที่สองได้รับความนิยมสูง แต่มีความคลาดเคลื่อนหลักสิบเมตรและพิสัยยังคงเป็นปัญหา จึงเกิดการพัฒนา Paveway III ในทศวรรษ 1980 รุ่นนี้ใช้หัวนำวิถีที่มีเซนเซอร์ไวต่อเลเซอร์มากขึ้นและระบบประมวลผลดีขึ้น ทำให้ความคลาดเคลื่อนลดลงเหลือไม่กี่เมตร พร้อมทั้งมีโครงสร้างปีกที่สอดรับกับหลักอากาศพลศาสตร์กว่าเดิม จึงเพิ่มพิสัยการร่อนของระเบิดได้ไกลขึ้น แต่ราคาสูง จึงใช้ในภารกิจที่ต้องการความแม่นยำสูงสุด
ระเบิดทั่วไปเมื่อติดตั้งชุดนำวิถี Paveway III แล้วจะถูกเรียกด้วยรหัสดังนี้
Paveway IV.
Paveway IV เป็นโครงการที่พัฒนาใหม่หมดโดยบริษัท Raytheon สหราชอาณาจักร นำวิถีด้วย GPS/INS เหมือน Enhanced Paveway II แต่รุ่นสี่รองรับเฉพาะระเบิด MK-82 แม้รองรับระเบิดขนาดเดียว แต่มีหัวรบหลายแบบ เช่น เจาะเกราะ, ระเบิดแรงสูง และแบบลดอานุภาพ
Enhanced Paveway II.
Enhanced Paveway II คือรุ่นยกระดับจาก Paveway II โดยบริษัท Raytheon สหรัฐอเมริกา จุดเด่นคือเพิ่มระบบนำวิถีด้วย GPS/INS ทำให้โจมตีเป้าหมายได้แม่นยำทั้งในสภาพอากาศเอื้อและไม่เอื้อ ต่อให้เลเซอร์ถูกบดบัง ระเบิดยังใช้ GPS/INS นำวิถีได้
Enhanced Paveway III.
Enhanced Paveway III คือรุ่นยกระดับจาก Paveway III พัฒนาโดยบริษัท Raytheon สหราชอาณาจักร มีระบบนำวิถีด้วย GPS/INS เหมือน Enhanced Paveway II เพียงแต่เป็นรุ่นที่ใช้กับระเบิดขนาดใหญ่