ผู้วินิจฉัย 4

ผู้วินิจฉัย 4  เป็นบทที่ 4 ของหนังสือผู้วินิจฉัยในพันธสัญญาเดิมหรือคัมภีร์ฮีบรู ตามธรรมเนียมของศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือผู้วินิจฉัยเขียนโดยผู้เผยพระวจนะซามูเอล แต่นักวิชาการสมัยใหม่มองว่าหนังสือผู้วินิจฉัยเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์สายเฉลยธรรมบัญญัติซึ่งครอบคลุมเรื่องราวตั้งแต่หนังสือเฉลยธรรมบัญญัติถึงหนังสือพงศ์กษัตริย์ฉบับที่ 2 เชื่อว่าเขียนโดย เขียนโดยผู้เขียนศาสนายาห์เวห์ผู้รักชาติและศรัทธาในสมัยของโยสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์นักปฏิรูปในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล บทที่ 4 ของหนังสือผู้วินิจฉัยบันทึกถึงกิจกรรมของผู้วินิจฉัยเดโบราห์ อยู่ในส่วนที่ประกอบด้วยผู้วินิจฉัย 3:1 ถึง 5:31
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 24 วรรค 
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895), ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ XJudges (XJudg, X6; 50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 5–8
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
วิเคราะห์.
การศึกษาด้านภาษาศาสตร์โดยชิสโฮล์มเผยให้เห็นว่าเนื้อหาส่วนกลางของหนังสือผู้วินิจฉัย (ผู้วินิจฉัย 3:7–16:31) สามารถแบ่งได้เป็น 2 ช่วงตาม 6 คำสร้อยที่กล่าวว่าชาวอิสราเอลทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์:
ช่วงที่ 1
 A 3:7 
คนอิสราเอลทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์
B 3:12 
และคนอิสราเอลทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์"อีก"
B 4:1 
คนอิสราเอล"ก็"ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์"อีก"
ช่วงที่ 2
A 6:1 
แล้วคนอิสราเอล"ก็"ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์
B 10:6 
คนอิสราเอล"ก็"ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์"อีก"
B 13:1 
คนอิสราเอลได้ทำสิ่งชั่วในสายพระเนตรพระยาห์เวห์"อีก"
นอกจากนี้จากหลักฐานทางภาษา คำกริยาที่ใช้อธิบายการที่พระเจ้าทรงตอบสนองต่อบาปของชาวอิสราเอลก็มีรูปแบบซ้ำ ๆ และสามารถจัดกลุ่มให้เข้ากับการแบ่งส่วนข้างต้น:
ช่วงที่ 1
3:8 , "ทรงขายพวกเขา," จากรากศัพท์ , "makar"
3:12 , "ทรงเสริมกำลัง" จากรากศัพท์ , "khazaq"
4:2 , "ทรงขายพวกเขา" จากรากศัพท์ , "makar"
ช่วงที่ 2
6:1 , "ทรงมอบพวกเขาไว้" จากรากศัพท์ , "nathan"
10:7 , "ทรงขายพวกเขาไว้" จากรากศัพท์ , "makar"
13:1 , "ทรงมอบพวกเขาไว้" จากรากศัพท์ , "nathan"
เดโบราห์ (4:1–16).
บทนี้เปิดเรื่องด้วยรูปแบบการเล่าเรื่องตามแบบแผนของหนังสือผู้วินิจฉัย เชื่อมโยงกับสมัยเอฮูดเป็นผู้วินิจฉัยโดยไม่ได้อ้างอิงถึงชัมการ์ (ผู้ซึ่งจะถูกกล่าวถึงในภายในหลังในผู้วินิจฉัย 5) เพื่อแนะนำผู้เผยพระวจนะหญิงเดโบราห์ในฐานะผู้ช่วยกู้และผู้วินิจฉัย (วรรค 4) ภายหลังจากที่ชาวอิสราเอลทูลร้องทุกข์ต่อพระเจ้าให้ทรงช่วยจากการกดขี่
เดโบราห์นำพระบัญชาที่ได้รับโดยตรงจากพระเจ้ามาแจ้งแก่บาราคซึ่งเป็นผู้นำของชาวอิสราเอลให้เข้ารบของทหารของยาบิน ที่นำโดยแม่ทัพสิเสรา และด้วยเหตุนี้จึงแสดงให้เห็นว่าพระยาห์เวห์เป็นจอมทัพสูงสุดในสงครามศักดิ์สิทธิ์ที่ต่อสู้โดยประชากรของพระองค์
โครงสร้างของส่วนนี้ประกอบด้วยวรรค 6–16 ดังต่อไปนี้:
A การบัญชาของเดโบราห์และการตอบสนองของบาราค (4:6–9)
a. เดโบราห์บัญชาบาราคให้รวบรวมพลและรับรองชัยชนะ (4:6–7)
b. บาราคขอให้เดโบราห์ไปด้วย (4:8)
c. บาราคได้ตามคำขอ แต่จะไม่ได้รับเกียรติ (4:9)
B บาราคจัดกำลังพล (4:10)
a. บาราคเรียก ("z'q") กำลังพลไปที่เคเดช (4:10a#เปลี่ยนทาง)
b. บาราคขึ้นไป ("ʼlh") กับกำลังพล (4:10a#เปลี่ยนทาง –b)
B' สิเสราจัดกำลังพล (4:12–13)
a. สิเสราได้ยินว่าบาราคขึ้นไป ("ʼlh") แล้ว (4:12)
b. สิเสราเรียก ("z'q") กำลังพลไปที่แม่น้ำคีโชน (4:13)
A' การบัญชาของเดโบราห์และการตอบสนองของบาราค (4:14–16)
a. เดโบราห์บัญชาบาราคให้เข้ารบและรับรองชัยชนะ (4:14a)
b. บาราคลงไปรบ (4:14b)
c. บาราคได้ชัยชนะ แต่ไม่ได้ตัวสิเสรา (4:15–16)
ในวรรค 12-16 รูปแบบไถ่ของชาวอิสราเอลสมบูรณ์ด้วยชัยชนะของผู้ด้อยกว่าตามคำเผยพระวจนะโดยผู้เผยพระวจนะหญิงเดโบราห์
"ยังมีผู้เผยพระวจนะหญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นผู้วินิจฉัยคนอิสราเอลในเวลานั้น ชื่อเดโบราห์ ภรรยาของลัปปิโดท"
ยาเอลสังหารสิเสรา (4:17–24).
โครงสร้างของส่วนนี้เป็นดังนี้:
สิเสรามาที่เต็นท์ของยาเอล (4:17)
A ยาเอลเชิญให้สิเสราเข้ามาในเต็นท์ของเธอ (4:18a)
B สิเสราเข้ามาและขอให้ช่วยเหลือ (4:18b–20)
C ยาเอลสังหารสิเสรา (4:21)
บาราคมาที่เต็นท์ของยาเอล (4:22a#เปลี่ยนทาง)
A' ยาเอลเชิญให้บาราคเข้ามาในเต็นท์ของเธอ (4:22a#เปลี่ยนทาง)
B' บาราคเข้าไปตามคำเชิญ (4:22b#เปลี่ยนทาง)
C' ยาเอลแสดงสิเสราที่ถูกสังหารแก่บาราค (4:22b#เปลี่ยนทาง)
ในส่วนนี้ สิเสราหาที่ซ่อนตัวจากชาวอิสราเอลที่ไล่ตาม แล้วไปถึงเต็นท์ของยาเอลโดยบังเอิญ ยาเอลจงใจออกไปพบสิเสราและหลอกให้สิเสราตายใจว่าเธอจะช่วยเขาได้ (เปรียบเทียบกับสิ่งที่เอฮูดกระทำแก่เอกโลนในผู้วินิจฉัย 3) สิเสราขอน้ำ แต่ยาเอลแสดงการต้อนรับอย่างมีไมตรีจิตตามแบบตะวันออกใกล้โบราณโดยการให้นมแก่สิเสราแทน ("ยาเอล" ("Yāʿēl") มีความหมายว่า "แพะภูเชา" ("ibex") เธออาจจะนำนมแพะให้กับสิเสรา) และนำผ้ามาคลุมให้แก่สิเสราจนสิเสราเผลอหลับไป ยาเอลจึงใช้ค้อนตอกหลักขึงเต็นท์เข้าที่ขมับของสิเสราจนตาย วีรกรรมนี้ได้รับการขับร้องเป็นบทเพลงด้วยรายละเอียดบางอย่างที่แตกต่างกันเล็กน้อยในบทกวีโบราณของผู้วินิจฉัย 5 วรรค 22 ซึ่งเป็นไปตามคำเผยพระวจนะของเดโบราห์ (4:9)
สองวรรคสุดท้าย (23–24) ประกอบด้วยความเน้นย้ำว่าพระยาห์เวห์ทรงควบคุมยุทธการและช่วยเหลือชาวอิสราเอลจากผู้กดขี่
"สิเสราบอกนางว่า "ขอยืนเฝ้าที่ประตูเต็นท์ ถ้ามีใครมาถามว่า 'มีใครมาพักที่นี่บ้าง?' จงบอกว่า 'ไม่มี ""
วรรค 20.
คำกล่าวสุดท้ายของสิเสราต่อยาเอล (ก่อนที่สิเสราจะถูกยาเอลสังหาร) มีการแฝงนัย โดยเป็นการเล่นคำกับคำว่า "ใคร" (ภาษาฮีบรู "ʼiš") "ใคร" คำแรกใช้กล่าวถึงผู้ที่มาที่เต็นท์ ซึ่งก็คือบาราค ส่วน "ใคร" คำที่สองหมายถึงผู้ที่อยู่ในเต็นท์ ซึ่งก็คือสิเสรา และคำตอบควรเป็น "ไม่มี" เพราะสิเสราจะไม่มีชีวิตอยู่แล้วเมื่อบาราคมาถึง