pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
รายชื่อมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของประเทศไทย

มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม หรือ มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ ขององค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) หมายถึงประเพณีและการปฏิบัติที่ไม่ใช่ทางกายภาพที่ดำเนินการโดยบุคคล ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของมรดกทางวัฒนธรรมของประเทศ ซึ่งรวมถึงการเฉลิมฉลอง เทศกาล การแสดง ประเพณีมุขปาฐะ ดนตรี และการทำหัตถกรรม ตามอนุสัญญาว่าด้วยการสงวนรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ซึ่งร่างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2546 และมีผลบังคับใช้ใน พ.ศ. 2549 การขึ้นทะเบียนรายการมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของยูเนสโกนั้นกระทำโดยคณะกรรมการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการสงวนรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ซึ่งเป็นองค์การที่จัดตั้งขึ้นตามอนุสัญญานี้
ประเทศไทยเข้าเป็นภาคีในอนุสัญญาว่าด้วยการสงวนรักษามรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ค.ศ. 2003 เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) ในปัจจุบัน ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของประเทศไทย ทั้งสิ้น 6 รายการ ในชนิดรายการตัวแทนมรดกทางวัฒนธรรมของมนุษยชาติ 
 "หมายเหตุ: ชื่อตามที่ได้ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมฯ" 
รายการที่ขึ้นทะเบียนแล้ว .
<templatestyles src="Legend/styles.css" /> หลายประเทศร่วมลงนาม
รักแรกพบ

รักแรกพบ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Xanthostemon chrysanthus) วงศ์ Myrtaceae เป็นไม้พุ่มขนาดใหญ่ มีถิ่นกำเนิดในป่าฝนเขตร้อนชื้นทางตอนเหนือของประเทศออสเตรเลีย คาดว่าถูกนำเข้ามาในประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2548  
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
รักแรกพบ มีชื่อสามัญว่า Golden penda, Junjum, Expo gold ถิ่นกำเนิดอยู่ที่ประเทศออสเตรเลีย สาเหตุที่เรียกว่า Expo gold เพราะถูกเลือกเป็นดอกไม้หลักในงาน World Expo 88 
ลักษณะเป็นไม้พุ่ม ค่อนข้างแน่น สูงได้ถึง 9 เมตร ชอบแดด ทนแล้ง ต้นเรียบเกลี้ยง สีน้ำตาล ใบเดี่ยวรูปไข่แกมรี ดอกเป็นกระจุกคล้ายดอกชมพู่ หลุดร่วงง่าย แต่ก็ให้ดอกตลอดปี และออกดอกเร็ว โดยดอกจะบานประมาณ 1 สัปดาห์
รักแรกพบ มีกว่า 20 สายพันธุ์ ดอกจึงมีหลายสีตามแต่ละสายพันธุ์ เช่น สีขาว สีเหลือง สีส้ม สีชมพู สีแดง และสีแดงอมส้ม ส่วนกลิ่น หอมเย็น
รักแรกพบในวิสาหกิจชุมชน.
ด้วยปลูกง่าย ทนทาน ออกดอกง่าย ให้ดอกตลอดปี มีกลิ่นหอม กลุ่มวิสาหกิจชุมชน ผู้เลี้ยงผึ้งโพรง ในจังหวัดนครศรีธรรมราช จึงนิยมนำมาปลูกทั่วชุมชน เพื่อใช้เป็นอาหารของผึ้ง 
น้ำผึ้งที่ได้จากเกสรรักแรกพบ มีคุณภาพสูง ใส ไม่ตกตะกอน และรสชาติหวานอมเปรี้ยว
ยาคอฟ สเวียร์ดลอฟ

ยาคอฟ มีไฮโลวิช สเวียร์ดลอฟ (3 มิถุนายน [ตามปฎิทินเก่า: 22 พฤษภาคม] ค.ศ. 1885 – 16 มีนาคม ค.ศ. 1919) เป็นผู้นำฝ่ายบริหารของบอลเชวิคและประธานคณะกรรมการบริหารกลางแห่งรัฐสภาโซเวียตแห่งรัสเซียทั้งปวงตั้งแต่ ค.ศ. 1917 ถึง ค.ศ. 1919 โดยในบางครั้ง เขาได้รับการยกย่องในฐานะประมุขแห่งรัฐสหภาพโซเวียตคนแรก แม้ว่าแท้จริงแล้ว สหภาพโซเวียตก่อตั้งใน ค.ศ. 1922 ซึ่งเป็นเวลาสามปีให้หลังจากที่เขาเสียชีวิต
เขาเกิดที่นิจนีนอฟโกรอดในครอบครัวชาวยิวที่มีส่วนร่วมในกิจกรรมการเมืองปฏิวัติ สเวียร์ดลอฟเข้าร่วมพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซียใน ค.ศ. 1902 และสนับสนุนฝ่ายบอลเชวิคของเลนินในช่วงการแตกแยกกันทางอุดมการณ์ เขาดำเนินกิจกรรมปฏิวัติในเขตเทือกเขายูรัลในระหว่างการปฏิวัติล้มเหลว ค.ศ. 1905 และในทศวรรษถัดมาเขาถูกจำคุกและเนรเทศอยู่หลายต่อหลายครั้ง ภายหลังเหตุการณ์การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 สเวียร์ดลอฟเดินทางกลับมายังเปโตรกราดและได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานคณะเลขาธิการพรรค ในตำแหน่งนั้น เขาจึงมีบทบาทสำคัญในการวางแผนการปฏิวัติเดือนตุลาคม
สเวียร์ดลอฟได้รับการเลือกเป็นประธานคณะกรรมการบริหารกลางรัสเซียทั้งปวงในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1917 เขาเริ่มการดำเนินการเพื่อรวมอำนาจของบอลเชวิคในระบอบใหม่ให้เป็นหนึ่งเดียว และยังให้การสนับสนุนความน่าสะพรึงกลัวแดง รวมถึงนโยบายการล้มล้างอิทธิพลของคอสแซ็ก (De-Cossackization) นอกจากนี้ เขายังเป็นหนึ่งในผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการอนุญาตการประหารชีวิตราชวงศ์โรมานอฟในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1918
สเวียร์ดลอฟเสียชีวิตด้วยโรคไข้หวัดใหญ่สเปนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1919 สิริอายุ 33 ปี และร่างของเขาถูกฝังอยู่ที่กำแพงเครมลิน เมืองเยคาเตรินบุร์กได้รับการเปลี่ยนนามเป็น "สเวียร์ดลอฟสค์" ใน ค.ศ. 1924 เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
นักประวัติศาสตร์บางส่วนมองว่าการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรของผู้นำบอลเชวิคคนสำคัญ เช่น เลนินและสเวียร์ดลอฟ เป็นปัจจัยสำคัญที่อำนวยความสะดวกสำหรับการขึ้นเป็นผู้นำสูงสุดในสหภาพโซเวียตของโจเซฟ สตาลิน ซึ่งส่วนหนึ่งเป็นเพราะสเวียร์ดลอฟดำรงตำแหน่งประธานแรกเริ่มของคณะเลขาธิการพรรค และถือว่าเขาเป็นว่าที่เลขาธิการพรรคโดยชอบธรรม
ฟุตบอลชิงแชมป์โอเชียเนีย รุ่นอายุไม่เกิน 16/17 ปี

การแข่งขันฟุตบอลฟุตบอลชิงแชมป์โอเชียเนีย รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี  เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นทุก ๆ สองปี สำหรับผู้เล่นที่มีอายุต่ำกว่า 16 ปี การแข่งขันนี้จะตัดสินโควต้ารอบคัดเลือกตัวแทนจากสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนีย (OFC) เพียง 2 ตำแหน่งในการแข่งขันฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ซึ่งจัดขึ้นทุก ๆ สองปีเช่นกัน
ระหว่างปี ค.ศ. 1983 ถึง 2017 การแข่งขันเปิดโอกาสให้ทีมชาติรุ่นอายุต่ำกว่า 17 ปี และถูกเรียกว่า ฟุตบอลชิงแชมป์โอเชียเนีย รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี  นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2018 การกำหนดอายุลดลงเหลือรุ่นอายุต่ำกว่า 16 ปี และใช้ชื่อว่า ฟุตบอลชิงแชมป์โอเชียเนีย รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี 
ทีมที่มีสิทธิ์.
ประเทศสมาชิกของสมาพันธ์ฟุตบอลโอเชียเนียที่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมแข่งขันได้ ทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันจนถึงตอนนี้ ได้แก่
ผลการแข่งขัน.
รายชื่อผู้ชนะ:
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี

การแข่งขันฟุตบอลแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี  หรือชื่อสำหรับผู้สนับสนุนว่า TotalEnergies U-23 Africa Cup of Nations หรือ U-23 AFCON หรือ U-23 CAN เป็นการแข่งขัน ฟุตบอลทุกสี่ปีของทวีปแอฟริกา ซึ่งจัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลแอฟริกา (CAF) ประกอบด้วยทีมชาติรุ่นอายุต่ำกว่า 23 ปี และจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2011 ประเทศสามอันดับแรกจากการแข่งขันนี้จะผ่านเข้ารอบโดยตรงสำหรับการแข่งขันการแข่งขันฟุตบอลของกีฬาโอลิมปิก
อียิปต์, กาบอง, โมร็อกโก และ ไนจีเรีย เป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันนี้ โดยแต่ละทีมชนะเลิศทีมละ 1 ครั้ง โดยโมร็อกโกและอียิปต์เป็นประเทศเดียวที่ได้แข่งขันรอบชิงชนะเลิศสองครั้ง โมร็อกโกเป็นผู้ชนะรายการปัจจุบัน โดยเอาชนะอียิปต์ 2-1 ในรอบชิงชนะเลิศปี ค.ศ. 2023
ผลการแข่งขัน.
เป็นบังเอิญที่นัดชิงชนะเลิศมีคะแนนเท่ากันทุกนัด
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี

การแข่งขันฟุตบอลแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี  หรือที่รู้จักในชื่อ TotalEnergies U-17 Africa Cup of Nations เป็นการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนทีมชาติที่จัดขึ้นทุกสองปีโดยสมาพันธ์ฟุตบอลแอฟริกา (CAF) สำหรับทีมชาติของทวีปแอฟริกา โดยผู้เล่นที่อายุต่ำกว่า 17 ปี การแข่งขันนี้เป็นรอบคัดเลือกโซนแอฟริกาสำหรับการแข่งขันฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี

การแข่งขันฟุตบอลฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี (หรือ UEFA Under-17 Championship) เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายประจำปีของทีมชาติรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีในทวีปยุโรป จัดการแข่งขันโดยยูฟ่า
สเปน เป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแข่งขันรายการนี้ โดยได้รับรางวัลชนะเลิศ 9 ครั้ง ส่วน เยอรมนี เป็นทีมชนะเลิศในปัจจุบัน
ผลการแข่งขัน.
1"ไม่มีการแข่งขันนัดชิงอันดับที่สามมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007; ผู้แพ้รอบรองชนะเลิศจะแสดงตามลำดับตัวอักษร"
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2024

การแข่งขันฟุตบอลฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2024 (หรือ UEFA Under-17 Euro 2024) จะเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ครั้งที่ 21 (ครั้งที่ 40 หาก รวมไปถึงยุครุ่นอายุต่ำกว่า 16 ปีด้วย) ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์เยาวชนนานาชาติประจำปี ที่จัดโดยยูฟ่า สำหรับทีมชาติชายรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีของทวีปยุโรป โดยประเทศไซปรัสจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน มีทั้งหมด 16 ทีมที่เข้าร่วมแข่งขันในครั้งนี้ โดยผู้เล่นที่เกิดในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550 หรือหลังจากนั้น จึงจะมีสิทธิ์เข้าร่วม
เยอรมนี ซึ่งได้รับรางวัลชนะเลิศในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2023 เป็นผู้ครองตำแหน่งปัจจุบัน หลังจากเข้าถึงนัดชิงชนะเลิศและเอาชนะฝรั่งเศส ด้วยการยิงจุดโทษ พวกเขาคว้ารางวัลชนะเลิศครั้งที่สี่
การคัดเลือกเจ้าภาพ.
สำหรับการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 รอบสุดท้ายปี ค.ศ. 2023 และ 2024 ฮังการีและไซปรัสได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพตามลำดับ
การคัดเลือก.
ทีมฟุตบอล 55 ชาติจากยูฟ่าจะเข้าร่วมการแข่งขัน และไซปรัสผ่านเข้ารอบโดยอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพ ส่วนอีก 54 ทีมที่เหลือจะแข่งขันกันในรอบคัดเลือก ซึ่งประกอบด้วยสองรอบ ได้แก่ รอบคัดเลือก ซึ่งจะจัดขึ้นในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2023 และ รอบอีลิท ซึ่งจะจัดขึ้นในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 2024 เพื่อคัดเลือกอีก 15 อันดับที่เหลือในการแข่งขันรอบสุดท้าย
ทีมที่ผ่านการคัดเลือก.
ทีมต่อไปนี้ผ่านเข้ารอบการแข่งขันรอบสุดท้าย
"หมายเหตุ: สถิติการลงเล่นทั้งหมดรวมเฉพาะยุค ยู-17 (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002)"
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2024 รอบคัดเลือก

การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2024 รอบคัดเลือก  เป็นการแข่งขันฟุตบอลชายรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี เพื่อที่จะคัดเลือก 15 ทีมที่จะเข้าร่วมแข่งขันรอบสุดท้ายการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2024 พร้อมกับ ไซปรัส ที่ผ่านการคัดเลือกโดยอัตโนมัติในฐานะเจ้าภาพจัดการแข่งขัน รวมทั้งหมด 16 ทีม โดยผู้เล่นที่เกิดในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2007 หรือหลังจากนั้นจะมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน
รัสเซีย ถูกแยกออกจากการแข่งขันเนื่องจากการรุกรานยูเครนที่ยังดำเนินอยู่ นอกเหนือจากไซปรัสที่เป็นเจ้าภาพแล้ว ยังมีอีก 52 ทีมในยุโรปที่เข้าร่วมการแข่งขันรอบคัดเลือก โดยรูปแบบการแข่งขันประกอบด้วยสองรอบ ได้แก่ รอบคัดเลือก ซึ่งจัดขึ้นในเดือนกันยายน ตุลาคม และพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 และ รอบอีลีท ซึ่งจะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 20 ถึง 26 มีนาคม ค.ศ. 2024
รอบคัดเลือก.
การจับฉลาก.
การจับสลากสำหรับรอบคัดเลือกมีขึ้นในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ที่สำนักงานใหญ่ของยูฟ่าในเมืองนียง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ทีมต่าง ๆ ได้รับการวางตามอันดับค่าสัมประสิทธิ์ ซึ่งคำนวณจากสิ่งต่อไปนี้:
แต่ละกลุ่มประกอบด้วยหนึ่งทีมจากโถ A, หนึ่งทีมจากโถ B, หนึ่งทีมจากโถ C และหนึ่งทีมจากโถ D จากการตัดสินใจของคณะกรรมการฉุกเฉินของยูฟ่า คู่ทีมต่อไปนี้ไม่สามารถจับฉลากกลุ่มเดียวกันได้ ได้แก่ สเปนและยิบรอลตาร์ เบลารุสและยูเครน คอซอวอและเซอร์เบีย คอซอวอและบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
แคลลัน แม็กเคนนา

แคลลัน ทอมัส แม็กเคนนา (เกิด 22 ธันวาคม 2006) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสกอตแลนด์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้แก่ควีนส์พาร์ก เขาเป็นนักฟุตบอลเยาวชนทีมชาติสกอตแลนด์
ระดับอาชีพ.
แม็กเคนนามาจากเฟิร์นฮิลล์ เซาท์แลเนิร์กเชอร์ แม็กเคนนาเล่นฟุตบอลให้แก่ฮิเบอร์เนียน ก่อนที่จะย้ายไปร่วมทีมควีนส์พาร์ก เมื่ออายุ 12 ปี ไม่กี่สัปดาห์หลังจากอายุ 16 ปี เขาได้เซ็นสัญญาอาชีพฉบับแรกในเดือนมกราคม ปี 2023 เขาประเดิมสนามระดับอาชีพให้กับควีนส์พาร์กเมื่ออายุ 16 ปีเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม 2023 ในสกอตติชลีกคัพที่เจอกับอีสต์ไฟฟ์
มิกะ ฮาชิซึเมะ

มิกะ ฮาชิซึเมะ  เป็นนักร้องและนายแบบชาวอเมริกันเชื้อสายญี่ปุ่น เขาเป็นสมาชิกของบอยแบนด์ อินเตอร์เซคชัน และบอยแบนด์ของจีนชื่อ อินทูวัน หลังได้อันดับสี่ในรายการเรียลลิตี้เอาชีวิตรอดของจีนชื่อ "ช่วง 2021" เขาเปิดตัวเป็นศิลปินเดี่ยวในปี ค.ศ. 2018 ด้วยซิงเกิลชื่อ Tell Me
Face Off แฝดคนละฝา

Face Off แฝดคนละฝา เป็นรายการโทรทัศน์ไทยประเภทเกมโชว์ที่ใช้ปัญญาประดิษฐ์ (AI) รูปแบบสื่อลวงลึก (Deepfake) แปลงใบหน้าของแฝดให้เหมือนแขกรับเชิญ และให้แขกรับเชิญทายชื่อแฝดดังกล่าวให้ถูกต้อง ผลิตรายการโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ออกอากาศทุกวันอังคาร เวลา 20:05 น. เริ่มออกอากาศเทปแรกเมื่อวันที่ 16 มกราคม 2567 ดำเนินรายการโดย ซูโม่กิ๊ก - เกียรติ กิจเจริญ
รูปแบบรายการ.
ในแต่ละสัปดาห์ จะมีแขกรับเชิญมาร่วมรายการสัปดาห์ละ 2 คน และมีผู้ช่วยสัปดาห์ละ 3 คน โดยแขกรับเชิญจะต้องทายว่าแฝดของตนที่ใช้ปัญญาประดิษฐ์เนรมิตขึ้นคือใคร โดยผู้ช่วยที่เหลือจะคอยให้คำแนะนำและความเห็น และแฝดของแขกรับเชิญในแต่ละสัปดาห์จะแต่งตัว ทำท่าทาง ให้เหมือนกับแขกรับเชิญ (ในบางสัปดาห์ฝาแฝดจะมาร้องเพลงเซอร์ไพรส์แขกรับเชิญ) และจะนำเรื่องลับของแขกรับเชิญมาเปิดเผย นอกจากนี้ในบางสัปดาห์อาจจะมีแขกรับเชิญพิเศษมาช่วยแฝดเปิดเผยเรื่องลับ หรือมาเซอร์ไพรส์แขกรับเชิญ รวมถึงอาจมีสิ่งของเพื่อช่วยแขกรับเชิญในการหาแฝด หากแขกรับเชิญทายถูกถือว่าภารกิจสำเร็จ แต่หากทายผิดถือว่าเซอร์ไพรส์
ตั้งแต่เทปวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2568 เป็นต้นไป จำนวนผู้ช่วยจะถูกปรับลดเหลือ 2 คน และมีการเพิ่มเหตุการณ์สมมติให้แฝดแสดง โดยอาจจะมีคนใกล้ชิดของแขกรับเชิญมาร่วมแสดงในเหตุการณ์สมมติข้างต้นอีกด้วย 
ตั้งแต่เทปวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2568 เป็นต้นไป ได้มีการยกเลิกเหตุการณ์สมมติ
การซื้อลิขสิทธิ์.
Face Off แฝดคนละฝา ถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปผลิตต่อในแบบฉบับของประเทศนั้น ๆ โดยมีต่างประเทศที่ซื้อลิขสิทธิ์ดังนี้
โถไลเดิน

โถไลเดิน  หรือ โถเลย์เดน  คือชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่เก็บประจุไฟฟ้าแรงสูงระหว่างตัวนำไฟฟ้าที่อยู่ภายในและภายนอกโถ ประกอบไปด้วยโถแก้วที่มีแผ่นฟอยล์โลหะติดอยู่ที่พื้นผิวทั้งภายในโถและนอกโถ และมีปลายขั้วที่เป็นโลหะยื่นออกมาทางแนวตั้งเพื่อสัมผัสกับแผ่นฟอยล์ที่อยู่ด้านใน
โถไลเดินถูกประดิษฐ์คิดค้นโดย เอวาลด์ จอร์จ ฟอน ไคลสต์ และ ปีเตอร์ ฟาน มุเชนบรูค ในระหว่าง ค.ศ. 1745-1746 และยังถือเป็นรูปแบบดั้งเดิมของตัวเก็บประจุ โถไลเดินเป็นอุปกรณ์สำคัญในการทำการทดลองต่าง ๆ เกี่ยวกับไฟฟ้าในยุคแรก ๆ และการค้นพบของโถไลเดินนี้ก็ยังเป็นรากฐานที่สำคัญในการศึกษาสถิตยศาสตร์ไฟฟ้า และเป็นอุปกรณ์ชิ้นแรกซึ่งสามารถใช้ในการสะสมและเก็บรักษาประจุไฟฟ้าในปริมาณมากได้ โดยนักทดลองสามารถปล่อยประจุไฟฟ้าที่เก็บอยู่ออกมาได้เมื่อต้องการใช้งาน ซึ่งถือเป็นการเอาชนะข้อจำกัดในการวิจัยเกี่ยวกับการนำไฟฟ้าในยุคแรก ๆ และในปัจจุบันก็ยังคงมีการใช้โถไลเดินในการศึกษาเพื่อสาธิตเกี่ยวกับหลักการของสถิตยศาสตร์ไฟฟ้าอยู่
การบาดเจ็บจากไฟฟ้า

การบาดเจ็บจากไฟฟ้า หรือเรียกอย่างง่ายว่า ไฟฟ้าดูด คืออาการบาดเจ็บหรือความเสียหายที่เกิดจากการที่ผิวหนังหรืออวัยวะภายในร่างกายสัมผัสกับกระแสไฟฟ้าโดยตรง
การบาดเจ็บนั้นจะขึ้นอยู่กับความหนาแน่นของกระแสไฟฟ้า การต้านทานของเนื้อเยื่อ และระยะเวลาที่ถูกสัมผัส หากถูกสัมผัสกับกระแสไฟฟ้าเพียงในปริมาณที่น้อยมาก ร่างกายอาจไม่สามารถรู้สึกได้ หรืออาจรู้สึกเหน็บชาเพียงเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม หากเป็นกระแสไฟฟ้าในปริมาณที่ไม่ถึงกับน้อยมาก อาจทำให้ผู้ถูกสัมผัสรู้สึกสะดุ้งและเกิดการบาดเจ็บจากการชักกระตุกเพียงเล็กน้อยหรือการล้มได้ การถูกไฟฟ้าดูดในปริมาณมากมักทำให้เกิดการชักกระตุกของกล้ามเนื้ออย่างรุนแรง ซึ่งส่งผลให้เกิดอาการปวดรุนแรงมาก และทำให้เกิดอาการข้อเคลื่อนหรืออาจถึงขั้นกระดูกหักได้ การที่ผู้ถูกสัมผัสไม่สามารถควบคุมกล้ามเนื้อของตนเองได้เป็นเหตุผลที่ผู้ถูกสัมผัสเองอาจไม่สามารถดึงตนเองออกมาจากแหล่งกำเนิดไฟฟ้าที่ตนถูกสัมผัสได้ โดยหากผู้ถูกสัมผัสสูญเสียการควบคุมกล้ามเนื้อที่ระดับความสูงเดียวกับสายไฟฟ้าเหนือศีรษะ ก็อาจถูกเหวี่ยงและตกลงมาได้ และหากเป็นกระแสไฟฟ้าปริมาณมาก ก็อาจส่งผลให้เนื้อเยื่อถูกทำลาย และอาจทำให้เกิดอาการหัวใจห้องล่างเต้นแผ่วระรัวหรือหัวใจหยุดเต้นได้ หากการเสียชีวิตเป็นผลจากไฟฟ้าดูด สาเหตุการเสียชีวิตก็มักจะถูกระบุว่าเกิดจากการเสียชีวิตด้วยไฟฟ้า (electrocution)
การบาดเจ็บจากไฟฟ้าเกิดขึ้นเมื่อส่วนของร่างกายถูกสัมผัสเข้ากับไฟฟ้าซึ่งมีกระแสไฟฟ้าที่แรงพอที่จะเคลื่อนที่ผ่านเนื้อเยื่อของมนุษย์ได้ โดยสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดมักเป็นการสัมผัสกับสายไฟฟ้าหรืออุปกรณ์ที่เกิดไฟฟ้ารั่ว ในกรณีที่เป็นการสัมผัสไฟฟ้าแรงสูง เช่น บนเสาไฟฟ้า การสัมผัสโดยตรงอาจจะไม่จำเป็น เนื่องจากไฟฟ้าแรงสูงสามารถเคลื่อนที่ข้ามผ่านอากาศไปยังอุปกรณ์ไฟฟ้าได้
ในกรณีของการบาดเจ็บจากกระแสไฟฟ้าในบ้านหรือในครัวเรือน หากผู้บาดเจ็บไม่มีอาการใด ไม่มีปัญหาพื้นเดิมเกี่ยวกับหัวใจ และไม่ได้ตั้งครรภ์ ก็ไม่จำเป็นต้องทำการตรวจใด ๆ เพิ่มเติม หรือหากมีอาการก็สามารถตรวจด้วยวิธีการตรวจคลื่นไฟฟ้าหัวใจ การตรวจเลือดเพื่อทำการตรวจหัวใจ และการตรวจปัสสาวะเพื่อหาสัญญาณของความเจ็บป่วยเกี่ยวกับกล้ามเนื้อได้
ข้อเคลื่อน

ข้อเคลื่อน หรือ ข้อหลุด  คือการที่ข้อต่อ ซึ่งเป็นบริเวณที่กระดูกตั้งแต่สองชิ้นขึ้นไปมีการติดต่อกันเคลื่อนหรือหลุดออกจากตำแหน่งปกติ โดยมักเกิดจากการบาดเจ็บที่เกิดขึ้นโดยเฉียบพลันบริเวณข้อต่อ เช่น การตกจากที่สูง เป็นต้น การที่ข้อเคลื่อนอาจเป็นอันตรายต่อเอ็นยึดกระดูก เอ็นกล้ามเนื้อ รวมไปถึงกล้ามเนื้อและเส้นประสาทได้ ภาวะข้อเคลื่อนนี้สามารถเกิดขึ้นได้กับข้อต่อขนาดใหญ่ (ไหล่ เข่า ฯลฯ) หรือข้อต่อขนาดเล็ก (นิ้วเท้า นิ้วมือ ฯลฯ) โดยบริเวณที่เกิดภาวะข้อเคลื่อนซึ่งพบได้บ่อยที่สุดได้แก่บริเวณไหล่
การรักษาข้อเคลื่อนมักทำโดยการทำให้กลับเข้าที่โดยไม่ผ่า (closed reduction) ซึ่งเป็นการจัดกระดูกให้กลับเข้าสู่ตำแหน่งปกติ โดยต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ซึ่งได้รับการฝึกฝนมาแล้ว เนื่องจากมีโอกาสเสี่ยงต่อการบาดเจ็บที่เนื้อเยื่ออ่อนและ/หรือเส้นประสาท รวมไปถึงโครงสร้างท่อลำเลียงที่อยู่รอบบริเวณที่เกิดภาวะข้อเคลื่อนได้
ความตกลงเดย์ตัน

ร่างความตกลงทั่วไปเพื่อสันติภาพในบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา หรือที่เรียกว่า ความตกลงเดย์ตัน หรือ ข้อตกลงเดย์ตัน (และ) เป็นความตกลงสันติภาพที่ทำขึ้นที่ฐานทัพอากาศไรท์-แพตเตอร์สัน ใกล้เมืองเดย์ตัน รัฐโอไฮโอ สหรัฐ โดยบรรลุความตกลงเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 1995 และลงนามอย่างเป็นทางการในปารีส เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 1995 ความตกลงเหล่านี้ยุติสงครามบอสเนียที่กินเวลานานสามปีครึ่ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามยูโกสลาเวีย
ฝ่ายที่ทำสงครามตกลงที่จะสงบศึกและตกลงกับรัฐอธิปไตยที่รู้จักกันในชื่อบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาที่ประกอบด้วยรัฐองค์ประกอบสองส่วนคือ เรปูบลิกาเซิร์ปสกา ที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเซิร์บ และสหพันธรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาซึ่งมีประชากรเป็นชาวโครแอตและชาวบอสนีแอกเป็นส่วนใหญ่
ความตกลงดังกล่าวถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการสร้างโครงสร้างทางการเมืองที่ไม่มีประสิทธิภาพและเทอะทะและขัดขวางการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในสงครามครั้งก่อน
ราหับ

ราหับ (#เปลี่ยนทาง อาหรับ: رحاب, พื้นที่กว้างใหญ่ของแผ่นดิน) ปรากฏในหนังสือโยชูวา เป็นหญิงต่างชาติ (หมายถึงไม่ใช่ชาวยิว) ผู้อาศัยในเมืองเยรีโคในแผ่นดินแห่งพระสัญญาและช่วยเหลือชาวอิสราเอลโดยการซ่อนตัวชายสองคนที่โยชูวาส่งมาสอดแนมในเมืองเยรีโคก่อนเข้าโจมตี ในพันธสัญญาใหม่ ราหับได้รับการยกย่องทั้งในฐานะแบบอย่างของนักบุญผู้ใช้ชีวิตด้วยความเชื่อ และในฐานะผู้ "ถูกชำระให้ชอบธรรม" จากการประพฤติของเธอ จากงานวิจัยคัมภีร์ไบเบิลบ่งชี้ว่าผู้เขียนหนังสือโยชูวาตั้งใจเขียนว่าราหับไม่ได้มีส่วนร่วมในการพิชิตเมืองโยรีโคจริง ๆ เธอเพียงช่วยเหลือตัวเองและครอบครัวให้พ้นจากความตายในการสังหารหมู่โดยกองกำลังของชาวอิสราเอล 
ฉบับพระเจ้าเจมส์สะกดชื่อของราหับว่า "Rachab" ตามการสะกดในภาษากรีก แตกต่างจากการสะกดชื่อราหับในจดหมายของนักบุญยากอบและจดหมายถึงชาวฮีบรู คัมภีร์ไบเบิลฉบับแปลภาษาอังกฤษในยุคปัจจุบันส่วนใหญ่สะกดชื่อว่า "Rahab"
ในคัมภีร์ฮีบรู.
ในหนังสือโยชูวา เมื่อชาวอิสราเอลตั้งค่ายอยู่ที่ชิทธีมในอาราบาห์หรือหุบเขาจอร์แดนตรงข้ามกับเมืองเยรีโค เตรียมการจะข้ามแม่น้ำจอร์แดน โยชูวาได้ส่งผู้สอดแนมสองคนเข้าไปตรวจสอบกำลังทหารในเยรีโค ผู้สอดแนมพักอยู่ที่บ้านของราหับซึ่งสร้างติดกับกำแพงเมือง กษัตริย์แห่งเยรีโคส่งทหารให้ไปจับตัวผู้สอดแนม ทหารบอกกับราหับให้ส่งตัวผู้สอดแนมออกมา แต่ราหับซ่อนตัวผู้สอดแนมไว้ใต้กองต้นป่านบนหลังคาบ้าน เวลานั้นเป็นช่วงของการเก็บเกี่ยวข้าวบาร์เลย์ ป่านและข้าวบาร์เลย์ออกผลในเวลาเดียวกันในหุบเขาจอร์แดน ดังนั้น "กองต้นป่านอาจจะแห้งแล้วในเวลานั้น"
ราหับบอกกับผู้สอดแนมว่า: <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />9 กล่าวแก่ชายเหล่านั้นว่า "ดิฉันทราบแล้วว่า พระยาห์เวห์ประทานแผ่นดินนี้แก่พวกท่าน ความกลัวพวกท่านครอบงำเรา และบรรดาชาวแผ่นดินก็หวาดกลัวพวกท่าน 10 เพราะพวกเราได้ยินเรื่องที่พระยาห์เวห์ทรงทำให้ทะเลแดงแห้งไปต่อหน้าท่าน เมื่อท่านออกจากอียิปต์ และเรื่องการที่ท่านได้ทำต่อกษัตริย์ทั้งสองของคนอาโมไรต์ ซึ่งอยู่ฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน คือกษัตริย์สิโหนและโอก ผู้ซึ่งพวกท่านได้ทำลายเสีย 11 เพราะเรื่องท่านนี้แหละ พอพวกเราได้ยินข่าวนี้ เราก็ใจเสีย ไม่มีความกล้าหาญเหลืออยู่ในสักคนหนึ่งเลย เพราะพระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านเป็นพระเจ้าของสวรรค์เบื้องบนและโลกเบื้องล่าง 12 บัดนี้ขอท่านสาบานให้ดิฉันในพระนามพระยาห์เวห์ว่า ในเมื่อดิฉันได้แสดงความเมตตาต่อท่านแล้ว ท่านจะแสดงความเมตตาต่อครอบครัวของดิฉันด้วย และให้มีหมายสำคัญอันแน่นอนต่อกัน 13 และขอไว้ชีวิตบิดามารดา พี่น้องชายหญิง และทุกคนที่เป็นของวงศ์ญาตินี้"
หลังจากผู้สอดแนมหนีออกมา พวกเขาสาบานที่จะไว้ชีวิตราหับและครอบครัวหลังยึดเมืองได้แม้ว่าควรสังหารหมู่ชาวเมืองเยรีโคทุกคน หากเธอทำหมายสำคัญไว้ที่บ้านของเธอโดยการผูกเชือกด้ายแดงไว้ที่หน้าต่าง บางคนอ้างว่าสัญลักษณ์ของเชือกด้ายแดงนี้เกี่ยวข้องกับย่านโคมแดง
เมื่อเมืองเยรีโคถูกตีแตก ราหับและครอบครัวทั้งหมดได้รับการไว้ชีวิตตามคำมั่นของผู้สอดแนมและได้อาศัยอยู่ท่ามกลางชาวยิว (ในสงครามการล้อมในสมัยโบราณ คนในเมืองที่ถูกตีแตกหลังการปิดล้อมเป็นเวลานานมักถูกสังหารหมู่และปล้นชิง)
ความตกลงกูมานอวอ

ความตกลงทางทหารระหว่างกองกำลังความมั่นคงระหว่างประเทศและรัฐบาลของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียและเซอร์เบีย หรือที่เรียกกันว่า ความตกลงกูมานอวอ ลงนามระหว่างกองกำลังความมั่นคงระหว่างประเทศ (KFOR) และรัฐบาลของสหพันธ์สาธารณรัฐยูโกสลาเวียและสาธารณรัฐเซอร์เบีย เป็นความตกลงที่ลงนามเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 1999 ณ เมืองกูมานอวอ ประเทศมาซิโดเนียเหนือ ส่งผลให้สงครามคอซอวอสิ้นสุดลง และสร้างความสัมพันธ์พื้นฐานใหม่ระหว่างยูโกสลาเวียและกองกำลังคอซอวอซึ่งจะทำหน้าที่แทนหน่วยของกองทัพยูโกสลาเวียในคอซอวอ
ภูมิหลัง.
การบรรลุความตกลงกูมานอวอเกี่ยวข้องกับการเจรจา ไม่เพียงแต่ระหว่างยูโกสลาเวียและเซอร์เบียเท่านั้น แต่ยังรวมถึงเนโทและรัสเซียด้วย แม้จะมีความตกลงเบื้องต้นเช่นตารางเวลาการถอนกำลังของกองทัพเซอร์เบียในคอซอวอ กองกำลังพันธมิตรของเนโทยังคงดำเนินการอยู่เพื่อรอการถอนทหารของเซอร์เบียโดยสมบูรณ์
มีแหล่งข้อมูลหลายแห่งที่อ้างถึงบทบาทที่รัสเซียมีต่อการลงมติความตกลงดังกล่าวในทันที มีการกล่าวอ้างเกี่ยวกับการประชุมระหว่างรัฐมนตรีต่างประเทศรัสเซีย อิกอร์ อิวานอฟ และแมดเดอลีน อัลไบรท์ รัฐมนตรีต่างประเทศสหรัฐฯ บรรลุความตกลงเบื้องต้นระหว่างทั้งสองฝ่ายซึ่งเกี่ยวข้องกับข้อผูกพันในส่วนของเนโทที่จะยุติการโจมตีทางอากาศ เพื่อแลกกับการสนับสนุนของรัสเซียสำหรับมติสหประชาชาติที่กำลังจะมีขึ้นซึ่งตกลงกัน หากไม่มีรัสเซียเข้าร่วม มติของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติเกี่ยวกับคอซอวอจะไม่ได้รับการอนุมัติ และการโจมตีทางอากาศของเนโทก็จะดำเนินต่อไป
ชนะ ทรัพย์แก้ว

ชนะ ทรัพย์แก้ว (ป. 2471 – 21 กรกฎาคม 2554) หรือที่รู้จักกันในชื่อ ครูเฒ่า เป็นอดีตโปรโมเตอร์มวยไทยชาวไทยเจ้าของศึกทหารเอก ที่สามารถเก็บค่าผ่านประตูของสนามมวยลุมพินีได้อย่างล้นหลามในแต่ละไฟต์ เป็นผู้ปลุกปั้นพุฒ ล้อเหล็ก อดีตยอดมวยเจ้าของฉายา "ยอดมวยเมืองตรัง" ให้ประสบความสำเร็จและมีชื่อเสียงโด่งดังทั้งในแบบมวยไทยและมวยสากลอาชีพ นอกจากนั้นยังมีส่วนผลักดันนักมวยสากลอาชีพชาวไทยให้โด่งดังประสบความสำเร็จเช่นเดียวกันอาทิ เวนิส บ.ข.ส. และเขาทราย แกแล็คซี่ เป็นต้น หลังจากที่ครูเฒ่าเลิกเป็นโปรโมเตอร์มวยก็ได้เปลี่ยนเส้นทางชีวิตของตัวเองมาเป็นนักจัดรายการวิทยุ ที่วิพากษ์วิจารณ์วงการหมัดมวยอยู่หลายปี
ต่อมาหลังจากที่เลิกเป็นนักจัดรายการวิทยุ ครูเฒ่าก็ได้มาใช้ชีวิตอยู่อย่างสันโดษ เรียบง่าย และสมถะที่บ้านภายในวัดวิมุตยารามพร้อมกับตั้งค่ายมวยเล็ก ๆ ชื่อ พลังวิมุติ ก่อนที่ครูเฒ่าจะเสียชีวิตด้วยโรคชราที่โรงพยาบาลเทียนฟ้ามูลนิธิ เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2554 สิริอายุได้ 83 ปี
เยเลนา สตาโซวา

เยเลนา ดมีตรีเยฟนา สตาโซวา (15 ตุลาคม [ตามปฎิทินเก่า: 3 ตุลาคม] ค.ศ. 1873 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 1966) เป็นนักปฏิวัติชาวรัสเซีย สมาชิกบอลเชวิคเก่า และเป็นผู้นำกลุ่มแรกของพรรคการเมืองที่ต่อมากลายเป็นพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
สตาโซวาเกิดในตระกูลขุนนางที่มีชื่อเสียงในเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เธอประกอบอาชีพแรกด้วยการเป็นอาจารย์และเริ่มยอมรับการเมืองสายปฏิวัติ โดยใน ค.ศ. 1898 เธอเข้าร่วมกับพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย (RSDRP) ซึ่งเป็นยุคแรกของการก่อตั้งพรรค และหลังจากการแตกแยกทางอุดมการณ์ของพรรคใน ค.ศ. 1903 สตาโซวาจึงให้การสนับสนุนฝ่ายบอลเชวิคของวลาดีมีร์ เลนิน เธอยังคงดําเนินกิจกรรมปฏิวัติในรัสเซีย สวิตเซอร์แลนด์ และฟินแลนด์ต่อไป แม้จะถูกจำคุกและเนรเทศอยู่บ่อยครั้ง จากนั้นใน ค.ศ. 1913 เธอถูกเนรเทศไปยังไซบีเรีย แต่ไม่นานเธอจึงกลับมาเซนต์ปีเตอส์เบิร์กอีกครั้งก่อนหน้าการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ เธอได้รับการแต่งตั้งเป็นเลขาธิการพรรค และกลายเป็นสมาชิกสำรองของคณะกรรมการกลาง แต่แล้วใน ค.ศ. 1920 เธอถูกกีดกันจากอำนาจโซเวียตโดยสมบูรณ์ หลังจากนั้น สตาโซวาจึงเข้าเป็นตัวแทนโคมินเทิร์นในเยอรมนีจนถึง ค.ศ. 1927 เมื่อเธอเดินทางกลับรัสเซียและได้รับตำแหน่งผู้นำองค์กรช่วยเหลือสากลแดง (MOPR) ตั้งแต่ ค.ศ. 1938 ถึง ค.ศ. 1946 เธอเป็นบรรณาธิการของนิตยสาร "อินเตียร์นาซีโอนัลนายา ลีเตราตูรา"  สตาโซวาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1966 ด้วยวัย 93 ปี
วัดพระหน่อธรณินทร์

วัดพระหน่อธรณินทร์ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเขาดิน อำเภอเก้าเลี้ยว จังหวัดนครสวรรค์ มีเจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน คือ พระครูนิสิตกิจจาทร มีภูเขาศิลาสองลูกที่อยู่ทางด้านหลังของวัด
วัดพระหน่อธรณินทร์ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2373 ชาวบ้านเรียก วัดเขาดินใต้ ตามชื่อหมู่บ้าน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2387 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 20 เมตรยาว 36 เมตร เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2549 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้เสด็จประพาสทางชลมารค ได้ทรงแวะประทับที่วัดเขาดินใต้ ประชาชนได้จัดตั้งพลับพลารับเสด็จพระองค์ ทรงเห็นว่าวัดนี้ตั้งอยู่เชิงภูเขาริมแม่น้ำปิง จึงได้พระราชทานนามสร้อยพร้อมนามวัดต่อท้ายใหม่ว่า วัดพระหน่อธรณินทร์ใกล้วารินคงคาราม ปัจจุบันเรียกว่า "วัดพระหน่อธรณินทร์" ด้านการศึกษา มีโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกธรรมเปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2527 นอกจากนี้มีโรงเรียนประถมศึกษาโรงเรียนโอสถสภาอุปถัมภ์ 
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ มณฑปเก่าที่ประดิษฐานรอยพระบาทจำลองสำริดที่มีจารึกด้านข้าง พ.ศ. 2456 เจดีย์เก่าและอุโบสถ ตั้งอยู่บริเวณด้านทิศใต้ ซึ่งมีเรื่องเล่าสืบต่อกันมาว่า สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) เคยธุดงค์จาริกและแวะพักเมื่อครั้งเดินทางไปเมืองกำแพงเพชร ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 29 นิ้วสูง 42 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางสมาธิ ขนาดหน้าตักกว้าง 29 นิ้ว 39 นิ้ว สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 และพระพุทธบาทจำลอง
กิลกาล

กิลกาล ("Gilgāl"; กรีก: หรือ , "Dōdekalithōn") เป็นชื่อของสถานที่หนึ่งหรือหลายสถานที่ในคัมภีร์ฮีบรู กิลกาลถูกกล่าวถึง 39 ครั้งโดยเฉพาะในหนังสือโยชูวาในฐานะสถานที่ที่ชาวอิสราเอลตั้งค่ายหลังข้ามแม่น้ำจอร์แดน (โยชูวา 4:19 – 5:12) คำว่า"กิลกาล"ในภาษาฮีบรูน่าจะหมายถึง "วงของหมู่ศิลา" ชื่อนี้ปรากฏในแผนที่มาดาบาด้วยภาษากรีกคอยนี
สถานที่ชื่อกิลกาลในคัมภีร์ไบเบิล.
ในโยชูวา 4–5.
ในโยชูวา 4:19 กิลกาลเป็นตำแหน่ง "ริมเขตเมืองเยรีโคข้างทิศตะวันออก" ที่ซึ่งชาวอิสราเอลตั้งค่ายทันทีหลังจากข้ามแม่น้ำจอร์แดน ที่นั่นพวกเขาได้ตั้งศิลาสิบสองก้อนเป็นอนุสรณ์ถึงเหตุอัศจรรย์ที่น้ำในแม่น้ำจอร์แดนหยุดไหลขณะพวกเขาข้ามแม่น้ำ จากนั้นโยชูวาจึงสั่งชาวอิสราเอลที่เกิดระหว่างการอพยพให้เข้าสุหนัต ณ ที่นี้ คัมภีร์ไบเบิลระบุสถานที่นี้ในชื่อว่า "กิเบอัธหะอาราโลท" แล้วจึงระบุว่าโยชูวาเรียกสถานที่นี้ว่ากิลกาลเพราะพระยาห์เวห์ตรัสกับโยชูวาว่า "วันนี้เราได้กลิ้ง ("galoti") ความอดสูเพราะอียิปต์ไปให้พ้นเจ้าแล้ว"
นักวิชาการบางคนคาดว่าวงของหมู่ศิลาสิบสองก้อนเป็นสถานที่ศักดิสิทธิ์ (ที่ไม่มีชื่อ) ซึ่งถูกตำหนิในอาโมส 4:4 และ 5:5 และโฮเชยา 4:15
ที่อื่นในหนังสือโยชูวา.
"กษัตริย์แห่งโกยิมในกิลกาล" ได้รับการระบุชื่อว่าเป็นหนึ่งในกษัตริย์ 31 พระองค์ที่พ่ายแพ้ต่อโยชูวา เมืองของพระองค์ถูกระบุโดย Eusebius ว่าเป็นที่ Jaljulia
"กิลกาล" ถูกกล่าวถึงในฐานะตำแหน่งบนชายแดนระหว่างเผ่ายูดาห์และเผ่าเบนยามิน ใกล้กับอดุมมิม
ในหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ.
ในหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ 11:29–30 กิลกาลเป็นสถานที่ที่อยู่ตรงข้ามกับภูเขาเกริซิมและภูเขาเอบาล
มาตรฐานการชาร์จในอเมริกาเหนือ

มาตรฐานการชาร์จในอเมริกาเหนือ (NACS) ปัจจุบันได้รับมาตรฐานเป็น SAE J3400 และยังรู้จักในชื่อ มาตรฐานการชาร์จของเทสลา เป็นระบบตัวเชื่อมต่อการชาร์จยานยนต์ไฟฟ้า (EV) ที่พัฒนาโดยบริษัทเทสลา มีการนำมาใช้กับรถยนต์เทสลาในตลาดอเมริกาเหนือทั้งหมดตั้งแต่ปี ค.ศ. 2012 และเปิดให้กับผู้ผลิตรายอื่นใช้ร่วมด้วยในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2022 ระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงธันวาคม ค.ศ. 2023 ผู้ผลิตรถยนต์รายอื่นหลายรายได้ประกาศว่าตั้งแต่ปี ค.ศ. 2025 ยานพาหนะไฟฟ้าของพวกเขาในอเมริกาเหนือจะติดตั้งสถานีชาร์จ NACS และผู้ให้บริการเครือข่ายการชาร์จรถยนต์ไฟฟ้าและผู้ผลิตอุปกรณ์หลายรายได้ประกาศแผนที่จะเพิ่มตัวเชื่อมต่อ NACS ด้วยเช่นกัน
ภูมิหลัง.
หลังจากการทดสอบเบื้องต้นที่อนุญาตให้รถยนต์ไฟฟ้าที่ไม่ใช่เทสลาสามารถใช้สถานีเทสลาซูเปอร์ชาร์จเจอร์ในยุโรปได้ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 เทสลาเริ่มทดสอบกรรมสิทธิ์ ตัวเชื่อมต่อคู่ชื่อ ตัวเชื่อมต่อ"เมจิกด็อก" ที่สถานีซูเปอร์ชาร์จเจอร์ในอเมริกาเหนือบางแห่งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 เมจิกด็อกช่วยให้รถยนต์ไฟฟ้าสามารถชาร์จได้ด้วยตัวเชื่อมต่อ NACS หรือ มาตรฐานการชาร์จผสม (CCS) เวอร์ชัน 1 ซึ่งจะทำให้ยานพาหนะไฟฟ้าแบบแบตเตอรี่มีโอกาสในการชาร์จเพิ่มขึ้น แม้ว่าปัจจุบันสถานีชาร์จซูเปอร์ชาร์จเจอร์ในอเมริกาเหนือส่วนใหญ่ของเทสลาจะมีขั้วต่อ NACS โดยเฉพาะ แต่ ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 มีเพียง 10 แห่งเท่านั้นที่รองรับ CCS+NACS เมจิกด็อก และเพิ่มขึ้นเป็น 42 แห่งในช่วงใกล้สิ้นปี คาดการณ์ว่า เทสลาจะติดตั้งสถานีซูเปอร์ชาร์จเจอร์ในอเมริกาเหนือหลายแห่งด้วยมาตรฐานตัวเชื่อมต่อทั้งสองหลังปี ค.ศ. 2023 เพื่อเป็นวิธีแก้ปัญหาชั่วคราว ส่วนหนึ่งเพื่อให้สามารถเข้าถึงเงินอุดหนุนการสร้างโครงสร้างพื้นฐานมูลค่าหลายพันล้านเหรียญสหรัฐจากรัฐบาลกลางของสหรัฐ สำหรับสถานีชาร์จที่มีขั้วต่อ CCS1 ในช่วงกลางปี ค.ศ. 2020
โยชูวา 3

โยชูวา 3  เป็นบทที่ 3 ของหนังสือโยชูวาในคัมภีร์ฮีบรูหรือในพันธสัญญาเดิมของคัมภีร์ไบเบิลในศาสนาคริสต์ ตามธรรมเนียมในศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือเขียนขึ้นโดยโยชูวาร่วมด้วยมหาปุโรหิตเอเลอาซาร์และฟีเนหัส แต่นักวิชาการยุคปัจจุบันมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์เฉลยธรรมบัญญัติซึ่งครอบคลุมเรื่องราวตั้งแต่หนังสือเฉลยธรรมบัญญัติถึงหนังสือพงศ์กษัตริย์ฉบับที่ 2 เขียนโดยผู้เขียนศาสนายาห์เวห์ผู้รักชาติและศรัทธาในสมัยของโยสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์นักปฏิรูปในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล บทที่ 3 ของหนังสือโยชูวาเน้นไปที่เรื่องราวของชาวอิสราเอลที่ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปทางฝั่งตะวันตกเพื่อเข้าไปในดินแดนคานาอันภายใต้การนำของโยชูวา เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่ประกอบด้วยโยชูวา 1:1–5:12 เกี่ยวกับการเข้าสู่ดินแดนคานาอัน
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 17 วรรค 
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895), ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q48 (4QJosh#เปลี่ยนทาง ; 100–50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรค 15-17 หลงเหลืออยู่
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5) ชิ้นส่วนของเซปทัวจินต์ภาษากรีกที่มีบทนี้ถูกพบในต้นฉบับอย่างสำเนาต้นฉบับวอชิงตัน 1 (Washington Manuscript I; คริสต์ศตวรรษที่ 5) และพบฉบับย่อของเซปทัวจินต์ในม้วนโยชูวาที่มีภาพประกอบ
วิเคราะห์.
เรื่องเล่าการเข้าสู่ดินแดนคานาอันของชาวอิสราเอลประกอบด้วยวรรค 1:1 ถึง 5:12 ของหนังสือโยชูวา และมีโครงเรื่องดังต่อไปนี้:
A. การเตรียมเข้าแผ่นดิน (1:1–18)
1. พระบัญชาต่อโยชูวา (1:1–9)
2. บัญชาต่อเหล่าผู้นำ (1:10–11)
3. การสนทนากับเผ่าตะวันออก (1:12–18)
B. ราหับและผู้สอดแนมในเยรีโค (2:1–24)
1. คำสั่งถึงผู้สอดแนม (2:1a)
2. การลวงกษัตริย์แห่งเยรีโค (2:1b–7)
3. คำสาบานต่อราหับ (2:8–21)
4. รายงานถึงโยชูวา (2:22–24)
C. ข้ามแม่น้ำจอร์แดน (3:1–4:24)
1. การเตรียมการในช่วงต้นเพื่อข้ามแม่น้ำ (3:1–6)
2. บัญชาในการข้ามแม่น้ำ (3:7–13)
3. การข้ามแม่น้ำอย่างอัศจรรย์: ส่วนที่ 1 (3:14–17)
4. ศิลาจารีกสิบสองก้อน: ส่วนที่ 1 (4:1–10a)
5. การข้ามแม่น้ำอย่างอัศจรรย์: ส่วนที่ 2 (4:10b–18)
6. ศิลาจารีกสิบสองก้อน: ส่วนที่ 2 (4:19–24)
D. การเข้าสุหนัตและพิธีปัสกา (5:1–12)
1. ความกลัวของชาวคานาอัน (5:1)
2. การเข้าสุหนัต (5:2–9)
3. พิธีปัสกา (5:10–12)
โยชูวา 4

โยชูวา 4  เป็นบทที่ 4 ของหนังสือโยชูวาในคัมภีร์ฮีบรูหรือในพันธสัญญาเดิมของคัมภีร์ไบเบิลในศาสนาคริสต์ ตามธรรมเนียมในศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือเขียนขึ้นโดยโยชูวาร่วมด้วยมหาปุโรหิตเอเลอาซาร์และฟีเนหัส แต่นักวิชาการยุคปัจจุบันมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์เฉลยธรรมบัญญัติซึ่งครอบคลุมเรื่องราวตั้งแต่หนังสือเฉลยธรรมบัญญัติถึงหนังสือพงศ์กษัตริย์ฉบับที่ 2 เขียนโดยผู้เขียนศาสนายาห์เวห์ผู้รักชาติและศรัทธาในสมัยของโยสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์นักปฏิรูปในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล บทที่ 4 ของหนังสือโยชูวาเน้นไปที่เรื่องราวของชาวอิสราเอลที่ข้ามแม่น้ำจอร์แดนไปทางฝั่งตะวันตกเพื่อเข้าไปในดินแดนคานาอันภายใต้การนำของโยชูวา เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่ประกอบด้วยโยชูวา 1:1–5:12 เกี่ยวกับการเข้าสู่ดินแดนคานาอัน
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 24 วรรค 
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895), ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q48 (4QJosh#เปลี่ยนทาง ; 100–50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรค 1 และ 3 หลงเหลืออยู่
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5) (A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5) ชิ้นส่วนของเซปทัวจินต์ภาษากรีกที่มีบทนี้ถูกพบในต้นฉบับอย่างสำเนาต้นฉบับวอชิงตัน 1 (Washington Manuscript I; คริสต์ศตวรรษที่ 5) และพบฉบับย่อของเซปทัวจินต์ในม้วนโยชูวาที่มีภาพประกอบ
วิเคราะห์.
เรื่องเล่าการเข้าสู่ดินแดนคานาอันของชาวอิสราเอลประกอบด้วยวรรค 1:1 ถึง 5:12 ของหนังสือโยชูวา และมีโครงเรื่องดังต่อไปนี้:
A. การเตรียมเข้าแผ่นดิน (1:1–18)
1. พระบัญชาต่อโยชูวา (1:1–9)
2. บัญชาต่อเหล่าผู้นำ (1:10–11)
3. การสนทนากับเผ่าตะวันออก (1:12–18)
B. ราหับและผู้สอดแนมในเยรีโค (2:1–24)
1. คำสั่งถึงผู้สอดแนม (2:1a)
2. การลวงกษัตริย์แห่งเยรีโค (2:1b–7)
3. คำสาบานต่อราหับ (2:8–21)
4. รายงานถึงโยชูวา (2:22–24)
C. ข้ามแม่น้ำจอร์แดน (3:1–4:24)
1. การเตรียมการในช่วงต้นเพื่อข้ามแม่น้ำ (3:1–6)
2. บัญชาในการข้ามแม่น้ำ (3:7–13)
3. การข้ามแม่น้ำอย่างอัศจรรย์: ส่วนที่ 1 (3:14–17)
4. ศิลาจารีกสิบสองก้อน: ส่วนที่ 1 (4:1–10a)
5. การข้ามแม่น้ำอย่างอัศจรรย์: ส่วนที่ 2 (4:10b–18)
6. ศิลาจารีกสิบสองก้อน: ส่วนที่ 2 (4:19–24)
D. การเข้าสุหนัตและพิธีปัสกา (5:1–12)
1. ความกลัวของชาวคานาอัน (5:1)
2. การเข้าสุหนัต (5:2–9)
3. พิธีปัสกา (5:10–12)
โยชูวา 5

โยชูวา 5  เป็นบทที่ 5 ของหนังสือโยชูวาในคัมภีร์ฮีบรูหรือในพันธสัญญาเดิมของคัมภีร์ไบเบิลในศาสนาคริสต์ ตามธรรมเนียมในศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือเขียนขึ้นโดยโยชูวาร่วมด้วยมหาปุโรหิตเอเลอาซาร์และฟีเนหัส แต่นักวิชาการยุคปัจจุบันมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์เฉลยธรรมบัญญัติซึ่งครอบคลุมเรื่องราวตั้งแต่หนังสือเฉลยธรรมบัญญัติถึงหนังสือพงศ์กษัตริย์ฉบับที่ 2 เขียนโดยผู้เขียนศาสนายาห์เวห์ผู้รักชาติและศรัทธาในสมัยของโยสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์นักปฏิรูปในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล บทที่ 5 ของหนังสือโยชูวาเน้นไปที่เรื่องราวของการเข้าสุหนัตและพิธีปัสกาของชาวอิสราเอลหลังการข้ามแม่น้ำจอร์แดนภายใต้การนำของโยชูวา เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่ประกอบด้วยโยชูวา 1:1–5:12 เกี่ยวกับการเข้าสู่ดินแดนคานาอัน และเรื่องราวที่โยชูวาพบกับจอมทัพของพระยาห์เวห์
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 15 วรรค 
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895), ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q48 (4QJosh#เปลี่ยนทาง ; 100–50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรค 1? และ 2–7 หลงเหลืออยู่ 
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5) (A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5) ชิ้นส่วนของเซปทัวจินต์ภาษากรีกที่มีบทนี้ถูกพบในต้นฉบับอย่างสำเนาต้นฉบับวอชิงตัน 1 (Washington Manuscript I; คริสต์ศตวรรษที่ 5) และพบฉบับย่อของเซปทัวจินต์ในม้วนโยชูวาที่มีภาพประกอบ
วิเคราะห์.
เรื่องเล่าการเข้าสู่ดินแดนคานาอันของชาวอิสราเอลประกอบด้วยวรรค 1:1 ถึง 5:12 ของหนังสือโยชูวา และมีโครงเรื่องดังต่อไปนี้:
A. การเตรียมเข้าแผ่นดิน (1:1–18)
B. ราหับและผู้สอดแนมในเยรีโค (2:1–24)
C. ข้ามแม่น้ำจอร์แดน (3:1–4:24)
D. การเข้าสุหนัตและพิธีปัสกา (5:1–12)
1. ความกลัวของชาวคานาอัน (5:1)
2. การเข้าสุหนัต (5:2–9)
3. พิธีปัสกา (5:10–12)
ส่วนที่ 2 ของหนังสือโยชูวาประกอบด้วยเรื่องเล่าที่ชาวอิสราเอลพิชิตดินแดนคานาอัน ประกอบด้วยวรรค 5:13 ถึง 12:24 และมีโครงเรื่องดังต่อไปนี้:
A. เยรีโค (5:13–6:27)
1. โยชูวาและจอมทัพของพระยาห์เวห์ (5:13–15)
2. พระบัญชาเพื่อยึดเมือง (6:1–5)
3. การปฏิบัติตามพระบัญชา (6:6–21)
4. ความรอดของครอบครัวราหับและการล่มสลายของเมือง (6:22–25)
5. คำแช่งและชื่อเสียง (6:26–27)
B. อาคานและอัย (7:1–8:29)
C. การรื้อฟื้นพันธสัญญาที่ภูเขาเอบาล (8:30–35)
D. กลอุบายของชาวกิเบโอน (9:1–27)
E. การทัพฝ่ายใต้ (10:1–43)
F. การทัพฝ่ายเหนือและสรุปรายพระนามกษัตริย์ (11:1–12:24)
โยชูวา 6

โยชูวา 6  เป็นบทที่ 6 ของหนังสือโยชูวาในคัมภีร์ฮีบรูหรือในพันธสัญญาเดิมของคัมภีร์ไบเบิลในศาสนาคริสต์ ตามธรรมเนียมในศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือเขียนขึ้นโดยโยชูวาร่วมด้วยมหาปุโรหิตเอเลอาซาร์และฟีเนหัส แต่นักวิชาการยุคปัจจุบันมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์เฉลยธรรมบัญญัติซึ่งครอบคลุมเรื่องราวตั้งแต่หนังสือเฉลยธรรมบัญญัติถึงหนังสือพงศ์กษัตริย์ฉบับที่ 2 เขียนโดยผู้เขียนศาสนายาห์เวห์ผู้รักชาติและศรัทธาในสมัยของโยสิยาห์กษัตริย์ยูดาห์นักปฏิรูปในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล บทที่ 6 ของหนังสือโยชูวาเน้นไปที่เรื่องราวของยุทธการที่เยรีโคภายใต้การนำของโยชูวา เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่ประกอบด้วยโยชูวา 5:13–12:24 เกี่ยวกับการพิชิตคานาอัน
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 27 วรรค 
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับไคโร (Codex Cairensis; ค.ศ. 895), ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q48 (4QJosh#เปลี่ยนทาง ; 100–50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรค 5-10 หลงเหลืออยู่
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5) (A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5) 
ชิ้นส่วนของเซปทัวจินต์ภาษากรีกที่มีบทนี้ถูกพบในต้นฉบับอย่างสำเนาต้นฉบับวอชิงตัน 1 (Washington Manuscript I; คริสต์ศตวรรษที่ 5) และพบฉบับย่อของเซปทัวจินต์ในม้วนโยชูวาที่มีภาพประกอบ
วิเคราะห์.
เรื่องเล่าที่ชาวอิสราเอลยึดครองดินแดนคานาอันประกอบด้วยยวรรค 5:13 ถึง 12:24 ของหนังสือโยชูวา และมีโครงเรื่องดังต่อไปนี้:
A. เยรีโค (5:13–6:27)
1. โยชูวาและจอมทัพของพระยาห์เวห์ (5:13–15)
2. พระบัญชาเพื่อยึดเมือง (6:1–5)
3. การปฏิบัติตามพระบัญชา (6:6–21)
4. ความรอดของครอบครัวราหับและการล่มสลายของเมือง (6:22–25)
5. คำแช่งและชื่อเสียง (6:26–27)
B. อาคานและอัย (7:1–8:29)
C. การรื้อฟื้นพันธสัญญาที่ภูเขาเอบาล (8:30–35)
D. กลอุบายของชาวกิเบโอน (9:1–27)
E. การทัพฝ่ายใต้ (10:1–43)
F. การทัพฝ่ายเหนือและสรุปรายพระนามกษัตริย์ (11:1–12:24)
การล่มของเยรีโค

การล่มของเยรีโค  ตามที่บรรยายในหนังสือโยชูวาของคัมภีร์ฮีบรู เป็นยุทธการแรกที่รบโดยชาวอิสราเอลในระหว่างการพิชิตคานาอัน ในโยชูวา 6:1 -27 ระบุว่ากำแพงของเมืองเยรีโคพังทลายลงหลังชาวอิสราเอลเดินขบวนรอบกำแพงเมืองวันละครั้งเป็นเวลา 6 วัน และวน 7 ครั้งในวันที่ 7 โดยปุโรหิตเป่าแตรเขาแกะ ("โชฟาร์") ทุกวันและประชาชนโห่ร้องขึ้นในวันสุดท้าย การขุดค้นทางโบราณคดีที่ Tell es-Sultan ซึ่งเป็นเมืองเยรีโคตามคัมภีร์ไบเบิลได้พบหลักฐานของเมืองในช่วงเวลาที่เกี่ยวข้อง (ช่วงปลายยุคสัมฤทธิ์) แต่มีความเห็นพ้องในหมู่นักวิชาการว่าเรื่องราวนี้มีต้นกำเนิดมาจากการโฆษณาชวนเชื่อเชิงชาตินิยมของกษัตริย์แห่งอาณาจักรยูดาห์ในยุคต่อ ๆ มาและการอ้างสิทธิ์ในดินแดนของราชอาณาจักรอิสราเอล
สมมุติว่า..? ปี 2

สมมุติว่า..? ฤดูกาลที่ 2  เป็นฤดูกาลที่สองของซีรีย์กวีนิพนธ์แอนิเมชันอเมริกันเรื่อง "สมมุติว่า..?" อิงจากซีรีส์ของมาร์เวลคอมิกส์ในชื่อเดียวกัน มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการสำรวจเส้นเวลาอื่น ๆ ในพหุจักรวาลที่แสดงให้เห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากเหตุการณ์สำคัญจากภาพยนตร์ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) เกิดขึ้นแตกต่างกัน ฤดูกาลนี้ผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์แอนิเมชัน โดยมีเอ. ซี. แบรดลีย์ ทำหน้าที่เป็นหัวหน้านักเขียนและไบรอัน แอนดรูว์ เป็นผู้กำกับเป็นหลัก แอนิเมชันสำหรับซีซันนี้จัดทำโดย Flying Bark Productions, Stellar Creative Lab และ SDFX Studios โดยมีสก็อตต์ ไรต์ และ สเตฟาน แฟรงค์ ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าฝ่ายแอนิเมชัน
เจฟฟรีย์ ไรท์ รับบทเป็น วอชเชอร์ ผู้บรรยายซีรีส์นี้ ร่วมกับนักแสดงภาพยนตร์เอ็มซียูหลายคนที่กลับมารับบทเดิม การพัฒนาของฤดูกาลนี้เริ่มต้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 โดยบทของฤดูกาลเขียนขึ้นระหว่างเดือนมกราคมถึงตุลาคม ค.ศ. 2020 ท่ามกลางการระบาดทั่วของโควิด-19 แบรดลีย์และแอนดรูว์ได้รับการเปิดเผยว่าจะกลับมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 หลังจากนั้น สเตฟาน แฟรงค์ หัวหน้าฝ่ายแอนิเมชั่นของฤดูกาลที่ 1 ได้รับการเปิดเผยว่าเป็นผู้กำกับอีกคนภายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023
ฤดูกาลที่สองเปิดตัวในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2023 บนดิสนีย์+และเผยแพร่แต่ละตอนทั้งหมดเก้าตอนทุกวันจนถึงวันที่ 30 ธันวาคม โดยเป็นส่วนหนึ่งของ ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
รายชื่อตอน.
<onlyinclude></onlyinclude>
นักแสดงและตัวละคร.
ซีรีส์นี้บรรยายโดย เจฟฟรีย์ ไรต์ ในฐานะเดอะวอชเชอร์ ซึ่งเป็นสมาชิกของเอเลี่ยนกลุ่มวอชเชอร์เรซผู้สังเกตการณ์มัลติเวิร์ส แต่ละตอนนำเสนอตัวละครในเวอร์ชันต่าง ๆ จากภาพยนตร์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล โดยมีนักแสดงหลายคนกลับมารับบทบาทในซีรีส์นี้
สมมุติว่า..? ปี 1

สมมุติว่า..? ฤดูกาลที่ 1  เป็นฤดูกาลที่หนึ่งของซีรีย์กวีนิพนธ์แอนิเมชันอเมริกันเรื่อง "สมมุติว่า..?" อิงจากซีรีส์ของมาร์เวลคอมิกส์ในชื่อเดียวกัน มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับการสำรวจเส้นเวลาอื่น ๆ ในพหุจักรวาลที่นำเสนอให้เห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากเหตุการณ์สำคัญจากภาพยนตร์ของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล (MCU) เกิดขึ้นแตกต่างกัน ฤดูกาลนี้ผลิตโดยมาร์เวลสตูดิโอส์แอนิเมชัน โดยมีเอ. ซี. แบรดลีย์ ทำหน้าที่เป็นหัวหน้านักเขียนและไบรอัน แอนดรูว์ เป็นผู้กำกับเป็นหลัก แอนิเมชันสำหรับฤดูกาลนี้จัดทำโดย Blue Spirit, Squeeze, Flying Bark Productions, and Stellar Creative Lab โดยมีสเตฟาน แฟรงค์ ทำหน้าที่เป็นหัวหน้าฝ่ายแอนิเมชัน
เจฟฟรีย์ ไรท์ รับบทเป็น วอชเชอร์ ผู้บรรยายซีรีส์นี้ร่วมกับนักแสดงภาพยนตร์เอ็มซียูหลายคนที่กลับมารับบทเดิม การพัฒนาของฤดูกาลนี้เริ่มต้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019 โดยบทของฤดูกาลเขียนขึ้นระหว่างเดือนมกราคมถึงตุลาคม ค.ศ. 2020 ท่ามกลางการระบาดทั่วของโควิด-19 แบรดลีย์และแอนดรูว์ได้รับการเปิดเผยว่าจะกลับมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2021 หลังจากนั้น สเตฟาน แฟรงค์ หัวหน้าฝ่ายแอนิเมชั่นของฤดูกาลที่ 1 ได้รับการเปิดเผยว่าเป็นผู้กำกับอีกคนภายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2023
ซีรีส์นี้ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน ค.ศ. 2019 โดยนักแสดงหลายคนได้ประกาศในเดือนกรกฎาคม แบรดลีย์และแอนดรูว์ได้รับการยืนยันในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019
ฤดุกาลแรกฉายรอบปฐมทัศน์ทางดิสนีย์+ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2021 และมีความยาวเก้าตอนจนถึงวันที่ 6 ตุลาคม โดยเป็นส่วนหนึ่งของของจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ฤดูกาลนี้ได้รับการวิจารณ์ในแง่บวกโดยทั่วไป โดยได้รับคำชมในด้านการพากย์เสียง โครงเรื่องและสถานการณ์ที่สร้างสรรค์ แต่ก็มีการวิพากษ์วิจารณ์แง่ลบบ้างเกี่ยวกับแอนิเมชัน ความยาวของตอน และการเขียนบท สำหรับฤดูกาลที่สองได้รับการยืนยันในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2019
รายชื่อตอน.
<onlyinclude></onlyinclude>
นักแสดงและตัวละคร.
ซีรีส์นี้บรรยายโดย เจฟฟรีย์ ไรต์ ในฐานะเดอะวอชเชอร์ ซึ่งเป็นสมาชิกของเอเลี่ยนกลุ่มวอชเชอร์เรซผู้สังเกตการณ์มัลติเวิร์ส แต่ละตอนนำเสนอตัวละครในเวอร์ชันต่าง ๆ จากภาพยนตร์ในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล โดยมีนักแสดงหลายคนกลับมารับบทบาทในซีรีส์นี้
คิม มิน-ซ็อก

คิม มิน-ซ็อก (24 มกราคม ค.ศ. 1990) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขารับบทเป็นตัวละครหลักในเรื่อง "Shark: The Beginning" (2021) เขาแสดงเป็นนักแสดงสมทบในละครโทรทัศน์ เช่น 'Flower Band" (2012), "ชีวิตเพื่อชาติ รักนี้เพื่อเธอ", "The Doctors" (2016), "Innocent Defendant" (2017), Because This Is My First Life (2017), and Lovestruck in the City (2020-2021)
อี ซิ-อ็อน

อี ซิ-อ็อน (ชื่อเกิด ลี โบ-ย็อน เกิด 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงมากที่สุดจากการรับบทนักแสดงสมทบการ์ตูนในละครนักศึกษามหาวิทยาลัยยอดนิยมเรื่อง "Reply 1997". เขามีชื่อเสียงในฐานะสมาชิกของรายการทีวีเรียลลิตี้ยอดนิยมของเอ็มบีซีชื่อ "I Live Alone" จนกระทั่งเขาออกจากรายการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020
ดับบลิวเอชเอ ระยอง สเตเดียม

ดับบลิวเอชเอ ระยอง สเตเดียม เป็นสนามกีฬาในอำเภอเมืองระยอง จังหวัดระยอง ประเทศไทย ปัจจุบันใช้สำหรับการแข่งฟุตบอล และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลระยองในศึกไทยลีก 1 โดยสนามกีฬาแห่งนี้จุผู้ชมได้ 7,500 คน
ฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี

การแข่งขันฟุตบอลฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี  เป็นการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นทุกสองปีสำหรับทีมชาติรุ่นอายุต่ำกว่า 17 ปีในอเมริกาใต้ การแข่งขันนี้ถือกำเนิดขึ้นในปี ค.ศ. 1985 โดยไม่ต้องการจัดการแข่งขันสำหรับฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี (ปัจจุบันคือ ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี) สำหรับสามครั้งแรก (ค.ศ. 1985, 1986, และ 1988) การแข่งขันจะจำกัดไว้สำหรับทีมอายุต่ำกว่า 16 ปี การแข่งขันหลังจากนั้นได้ปรับขีดจำกัดอายุเพิ่มขึ้นหนึ่งปี The tournament is held every two years. นับตั้งแต่การแข่งขันครั้งแรก บราซิลเป็นทีมสำคัญของการแข่งขันนี้ โดยคว้าชัยชนะเป็นประวัติการณ์ถึง 13 ครั้ง
ผลการแข่งขัน.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี

การแข่งขันฟุตบอลฟุตบอลชิงแชมป์อเมริกาใต้ รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี  เป็นการแข่งขันฟุตบอลของทวีปอเมริกาใต้สำหรับทีมชาติชายรุ่นอายุต่ำกว่า 15 ปี ที่จัดขึ้นทุกสองปีและจัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้ (CONMEBOL) ซึ่งเป็นองค์กรปกครองฟุตบอลในอเมริกาใต้ การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นสำหรับผู้เล่นรุ่นอายุต่ำกว่า 16 ปี
บราซิล เป็นทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดด้วยการครองตำแหน่งชนะเลิศ 5 สมัย
เริงศักดิ์ พรทวี

เริงศักดิ์ พรทวี (เกิด 17 ธันวาคม 2499) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เริงศักดิ์ เพชรยินดี อดีตยอดมวยไทย เจ้าของฉายา มนุษย์หิน
ประวัติและอาชีพ.
สำเริง มานะยิ่ง เริ่มฝึกมวยไทยเมื่ออายุ 13 ปี เขาชกในนาม "เริงศักดิ์ ลูกลำปลายมาศ" โด่งดังในจังหวัดบุรีรัมย์และจังหวัดใกล้เคียงจนถูกนำตัวไปที่ค่ายพรทวี
ในปี 2517 เริงศักดิ์กลายเป็นแชมป์รุ่น 112 ปอนด์ของทั้งราชดำเนินและลุมพินี เขาได้รับฉายาว่า "มนุษย์หิน" จากความทนทานอันน่าทึ่งและการโจมตีอันทรงพลัง ในอาชีพของเขา เริงศักดิ์เอาชนะนักมวยชื่อดัง เช่น หนองคาย ส.ประภัสสร, ศิริมงคล ลูกศิริพัฒน์, เสือยิ้มยาก ณรงค์น้อย เกียรติบัณฑิต และเผด็จศึก พิษณุราชันย์ เขายังคว้าแชมป์รุ่น 130 ปอนด์ของสนามมวยลุมพินี เมื่อปี 2524 อีกด้วย ในช่วงที่ได้รับความนิยมสูงสุดเขาได้รับค่าตัวสูงสุดที่ 150,000 บาท
ในปี 2523 เริงศักดิ์เลิกชกมวยได้ไม่กี่เดือนก่อนจะถูกวิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ หรือ เสี่ยเน้า โน้มน้าวให้กลับมาชกอีกครั้ง หลังจากที่เขาซื้อเริงศักดิ์เพื่อเคลียร์หนี้ให้กับเจ้าของค่ายพรทวี คือ บุญเยี่ยม โสภณ
ฟุตบอลชิงแชมป์คอนคาแคฟ รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี

การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์คอนคาแคฟ รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี  เป็นการแข่งขันฟุตบอลนานาชาติสำหรับผู้เล่นรุ่นอายุต่ำกว่า 15 ปี ของสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน (CONCACAF) การแข่งขันเกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 จัดขึ้นทุกสองปี ทีมชนะเลิศล่าสุดคือ สหรัฐ ซึ่งได้รับรางวัลชนะเลิศปี ค.ศ. 2023
ฟุตบอลชิงแชมป์คอนคาแคฟ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี

การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์คอนคาแคฟ รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี  เป็นการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติในทวีปอเมริกาเหนือ, อเมริกากลาง และภูมิภาคแคริบเบียน และเป็นการแข่งขันรอบคัดเลือกสำหรับฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี
ผลการแข่งขัน.
ตั้งแต่การแข่งขันครั้งแรกจนถึงปี ค.ศ. 1988 การแข่งขันนี้จัดขึ้นในรุ่นอายุต่ำกว่า 16 ปี
ในปี ค.ศ. 2009 การแข่งขันกลับคืนสู่รูปแบบการแข่งขันชิงแชมป์ โดยผู้เข้ารอบรองชนะเลิศทั้งสี่ทีมจะผ่านเข้ารอบฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี การแข่งขันปี ค.ศ. 2009 ถูกตัดให้สั้นลงเนื่องจากการระบาดของโรคไข้หวัดหมูในประเทศเม็กซิโก ไม่มีการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศอันเป็นผลจากการยกเลิก และการแข่งขันจบลงด้วยสี่ทีมที่ผ่านเข้ารอบ ฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี 2009 โดยไม่ได้ตัดสินแชมป์ระดับภูมิภาค
เทลมีแดตยูเลิฟมี

เทลมีแดตยูเลิฟมี (เกาหลี: ) เป็นซีรีส์โทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่สร้างจากซีรีส์โทรทัศน์ญี่ปุ่นปี 1995 เรื่อง "Aishiteiru to Itte Kure" นำแสดงโดยช็อง อู-ซ็อง และชิน ฮย็อน-บิน เป็นละครต้นฉบับของจีนี่ทีวีที่สตรีมบนแพลตฟอร์มและบนดิสนีย์+ในบางภูมิภาค ออกอากาศทางอีเอ็นเอ ตั้งแต่วันที่ 27 พฤศจิกายน 2023 ถึงวันที่ 16 มกราคม 2024 ทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี)
เรื่องย่อ.
ซีรีส์เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับความโรแมนติกระหว่างจิตรกรหนุ่มที่มีความบกพร่องทางการได้ยินซึ่งแสดงอารมณ์ผ่านภาพวาดมากกว่าคำพูด กับนักแสดงสาวผู้ทะเยอทะยานที่แสดงความรู้สึกด้วยเสียงของเธอ
ศิลปินหูหนวกที่สูญเสียการได้ยินเมื่อเขายังเด็กและใช้ชีวิตอย่างสันโดษ แต่รู้สึกถึงอิสรภาพในโลกที่เงียบสงบของตัวเอง และเป็นคนสบายๆ แม้ว่าจะมีอคติต่อเขาก็ตาม 
ผู้หญิงที่เคารพตนเองในขณะที่เธอเติมเต็มความฝันและความรักของเธออย่างภาคภูมิใจ 
การผลิต.
กำลังถ่ายทำ.
การถ่ายทำซีรีส์มีกำหนดจะเริ่มในปลายปี 2022 มีรายงานว่าซีรีส์นี้ถ่ายทำเสร็จในวันที่ 30 ตุลาคม 2023
ข้อโต้เถียง.
ในเดือนมิถุนายน 2023 ทีมงานสร้างของ "เทล มี แดท ยู เลิฟ มี" ได้ออกคำขอโทษหลังจากโพสต์ข้อความในชุมชนออนไลน์โดยระบุว่าพื้นที่โดยรอบไม่ได้รับการทำความสะอาดหลังจากถ่ายทำซีรีส์นี้
เลฟ คาเมเนฟ

เลฟ โบรีโซวิช คาเมเนฟ (นามแรกเกิด โรเซนเฟล์ด; 18 กรกฎาคม [ตามปฎิทินเก่า: 6 กรกฎาคม] ค.ศ. 1883 – 25 สิงหาคม ค.ศ. 1936) เป็นนักปฏิวัติบอลเชวิคและหนึ่งในนักการเมืองคนสำคัญของสหภาพโซเวียต
คาเมเนฟเกิดที่มอสโกในครอบครัวที่มีส่วนร่วมในกิจกรรมการเมืองปฏิวัติเมื่อทศวรรษ 1870 เขาเข้าร่วมพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย (RSDLP) ใน ค.ศ. 1901 และดำเนินกิจกรรมปฏิวัติในมอสโกและเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก เขามีส่วนร่วมในระหว่างการปฏิวัติล้มเหลว ค.ศ. 1905 และต่อมาจึงย้ายไปต่างประเทศเมื่อ ค.ศ. 1908 คาเมเนฟกลายเป็นสมาชิกเริ่มแรกของบอลเชวิคและเป็นผู้ร่วมงานคนสนิทของวลาดีมีร์ เลนิน จากนั้นใน ค.ศ. 1914 เขาถูกจับกุมหลังเดินทางกลับมาเมืองหลวงและถูกเนรเทศไปยังไซบีเรีย เขาเดินทางกลับมาเซนต์ปีเตอส์เบิร์กอีกครั้งภายหลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งส่งผลให้ระบอบราชาธิปไตยซาร์เป็นอันสิ้นสุด ใน ค.ศ. 1917 เขาดำรงตำแหน่งซึ่งเปรียบได้กับประมุขแห่งรัฐคนแรกของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย คาเมเนฟไม่เห็นด้วยกับกลยุทธ์ของเลนินในการจราจลด้วยอาวุธระหว่างการปฏิวัติเดือนตุลาคม แต่เขาก็ยังคงอยู่ในตําแหน่งที่มีอํานาจหลังจากการล่มสลายของรัฐบาลชั่วคราว ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 1919 เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกเต็มของโปลิตบูโรชุดแรก
ในช่วงการป่วยระยะสุดท้ายของเลนินระหว่าง ค.ศ. 1923–1924 คาเมเนฟจึงรักษาการตำแหน่งผู้นำสหภาพโซเวียต โดยเขาได้ก่อตั้งกลุ่มตรอยกา (troika) ร่วมกับกรีโกรี ซีโนเวียฟ และโจเซฟ สตาลิน ทำให้เลออน ทรอตสกี เริ่มเสื่อมอำนาจลง ในเวลาต่อมาสตาลินหันหลังให้กับอดีตพันธมิตรของเขาและขับไล่คาเมเนฟออกจากตําแหน่งผู้นําของโซเวียต คาเมเนฟและซีโนเวียฟจึงให้การสนับสนุนทรอตสกีในภายหลังและจัดตั้งแนวร่วมฝ่ายค้านขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1926–1927 เขาถูกขับออกจากพรรคถึงสามครั้งและถูกจับกุมใน ค.ศ. 1935 ภายหลังการลอบสังหารเซียร์เกย์ คีรอฟ และกลายเป็นหัวหน้าจำเลยในการพิจารณาคดี 16 จำเลย ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของการกวาดล้างใหญ่ในสหภาพโซเวียต คาเมเนฟถูกตัดสินว่ามีความผิดในระหว่างการพิจารณาคดี และถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป็นชุดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1936 เขาบังเอิญเสียชีวิตในวันเดียวกับเซียร์เกย์ คาเมเนฟ ซึ่งทั้งสองคนไม่มีความเกี่ยวข้องกันแต่อย่างใด
จักรพรรดิอี้

สมเด็จพระจักรพรรดิอี้ (#เปลี่ยนทาง , ไม่ปรากฏ - 11 มีนาคม 206 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นบุคคลสำคัญทางการเมืองในปลายราชวงศ์ฉิน เป็นพระนัดดาของกษัตริย์ฮ่วยแห่งอาณาจักรฉู่ ต่อมาได้รับการสนับสนุนจากเซียงเหลียง อดีตขุนนางแห่งอาณาจักรฉู่ ทำให้พระองค์ได้กลายเป็นผู้นำโดยนิตินัยของกลุ่มก่อการโค้นล้มราชวงศ์ฉิน
เนื่องด้วยราษฎรของอาณาจักรฉู่ รู้สึกเวทนาพระเจ้าฮ่วยพระอัยกาของพระองค์ พระองค์จึงประกาศตนเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรฉู่ ทรงพระนามเรียกขานว่า ฉู่ฮ่วยหวาง หรือ ฮ่วยหวาง
หลังจากการล่มสลายของราชวงศ์ฉิน ซีฉู่ป้าหวาง ได้แบ่งจักรวรรดิฉินออกเป็น 18 อาณาจักร และได้ยกฉู่ฮ่วยหวางขึ้นเป็นจักรพรรดิอี้ ปกครอง 18 อาณาจักรแต่เพียงในนาม
206 ปีก่อนคริสตกาล ระหว่างทางไปยังมณฑลเฉิน ซีฉู่ป้าหวางได้สั่งให้อิงปู้ไปลอบสังหารจักรพรรดิอี้ในแม่น้ำ
ไม่ทราบสาเหตุที่แท้จริงของการสวรรคตของจักรพรรดิอี้ เป็นที่ทราบกันดีว่าพระองค์ถูกฆ่าในแม่น้ำ ตามนิทานพื้นบ้าน
ศิวกร ภูอุดม

ศิวกร ภูอุดม หรือ เปาโค้ช (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 –) เป็นผู้ตัดสินฟุตบอลชาวไทย เขาเป็นผู้ตัดสินในไทยลีก, ไชนีสซูเปอร์ลีก และการแข่งระดับนานาชาติอื่น ๆ ซึ่งใน พ.ศ. 2566 ทางสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) เลือกเขาให้เป็นหนึ่งในผู้ตัดสินอย่างเป็นทางการของการแข่งฟุตบอลโลก รุ่นอายุไม่เกิน 20 ปี 2023 ในตำแหน่งผู้ตัดสินวีเออาร์
ทั้งนี้ ศิวกรได้เป็นผู้ตัดสินระดับฟีฟ่าอีลิตใน พ.ศ. 2556