pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ชูพล ศรีเวียง

ชูพล ศรีเวียง ครีเอทีฟ นักโฆษณา นักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลง หัวหน้าวงวิเศษนิยม วงดนตรีแนว Modern rock
ประวัติ.
ชูพล ศรีเวียง เกิดที่กรุงเทพมหานคร เข้าเรียนอนุบาลและประถมศึกษาที่โรงเรียนอนุบาลสามเสนฯ ศึกษาต่อที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และระดับอุดมศึกษาที่คณะมนุษยศาสตร์ เอกศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (คณะศิลปกรรมศาสตร์ ในปัจจุบัน)
ช่วงที่เป็นนิสิตชั้นปีที่ 1 มศว.ประสานมิตร เข้าร่วมทำกิจกรรมกับคณะละครเวทีกลุ่ม "ช่อมะกอก" แสดงนำในละครแนว Absurd เรื่อง "ตากอากาศกลางสนามรบ" ที่ดัดแปลงจากบทละคร “Picnic on the Battlefield” ของ Fernando Arrabal
ระหว่างศึกษาในชั้นปีที่ 4 เข้าร่วมงานกับบริษัทผลิตรายการโทรทัศน์ในตำแหน่งคนเขียนบท ก่อนเป็นผู้ควบคุมการผลิตสารคดีสั้น 3 นาทีชื่อ “เมืองไทยก้าวไกล” ทางช่อง 9 อ.ส.ม.ท. รายการส่งเสริมการประกอบอุตสาหกรรมของไทย และเป็นครีเอทีฟและโปรดิวเซอร์ผลิตรายการโทรทัศน์ครึ่งชั่วโมงชื่อ "Top Ten" นอกจากนั้นยังเป็นผู้แต่งเพลงไตเติ้ลประจำรายการ 
เริ่มทำงานในวงการโฆษณาโดยอาศัยประสบการณ์จากสมัยเป็นนิสิตชั้นปีที่ 2 จากการอบรมครีเอทีฟเวิร์คช้อปรุ่นที่ 4 ของสมาคมผู้กำกับศิลป์บางกอก Bangkok Art Directors Association (BAD) 
ช่วงยุคตั้งแต่ปีพ.ศ. 2537 ที่ผู้เสพดนตรีเริ่มมองหาดนตรีนอกเหนือจากกระแสหลัก จากสังกัดดนตรีอิสระ (Independent Music Label) ที่ให้โอกาสกลุ่มดนตรีหน้าใหม่ที่ผลิตงานเอง ชูพลจึงก่อตั้งวง “วิเศษนิยม” โดยมีสมาชิกคือณัฐวุฒิ ปรียวนิตย์ และกังวาน คุณทรัพย์ ซึ่งนำมาจากชื่อยาสีฟันสมัยเก่าและมีนัยยะถึงกลุ่ม "ผู้นิยมความวิเศษ" ในแนวทางดนตรีที่ได้รับอิทธิพลจากวง The Beatles และกลุ่มดนตรีป็อปจากฝั่งอังกฤษ ก่อนออก E.P. ชุด Bakery Samplers พร้อมกับ Silly Fools และ Stone Soul ในปีพ.ศ. 2539 กับเบเกอรี่มิวสิค 
ปีพ.ศ. 2544 มีผลงานการแต่งคำร้องเพลง "สาวน้อย" ให้กับศิลปิน Bonus ในอัลบั้ม “Smallroom 2 - song from the audience” ของสมอลล์รูม
ดีเจ ยุทธนา บุญอ้อม (ป๋าเต็ด) ผู้บริหารสถานีวิทยุ Fat Radio FM104.5 (ในสมัยนั้น) จัดงานแฟตเฟสติวัล Fat Music Festival เป็นปีแรกและได้เชิญ "วิเศษนิยม" เข้าร่วม ทางวงจึงผลิตผลงานเฉพาะกิจ E.P. ชุด "คอลเล็คเตอร์ส อิดิฌั่น" เพื่อจำหน่ายในงานนี้โดยเฉพาะ และยังเข้าร่วมกิจกรรมกับ Fat อีกครั้งในโครงการ Perspectives#1 ปีพ.ศ. 2545 โดยนำเพลง "เพื่อนกัน" ของ "เบิร์ดกับฮาร์ท" มาเรียบเรียงใหม่
ปีพ.ศ. 2545 อัลบั้ม "นิว วิเศษนิยม" ออกวางจำหน่ายโดย Free-i ของพรเดชา สุขารมณ์ หรือแจ๊ค สุขารมณ์
ชูพลเป็นผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์ของ Lowe Activation บริษัทตัวแทนโฆษณาต่างชาติ เป็นตำแหน่งสุดท้ายในวงการโฆษณาก่อนจะออกมาทำงานอิสระ
โมซาซอร์

โมซาซอร์  ความหมายชื่อคือ "ราชากิ้งก่าแม่น้ำมิวส์"เป็นกลุ่มกิ้งก่าทะเลคล้ายงูในวงศ์ Mosasauridae ที่เคยมีชีวิตอยู่ปลายยุคครีเทเชียส เชื่อว่ามีวิวัฒนาการมาจากสัตว์กลุ่มกิ้งก่าและงู (Squamata) ที่รู้จักกันว่า aigialosaurs ช่วงต้นยุค และหลังจากที่มีการวิเคราะห์วิวัฒนาการของมัน โดยดูโครงสร้างขากรรไกรและกะโหลกศีรษะที่ยืดหยุ่นได้ ทำให้นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่ากิ้งก่ากลุ่มนี้น่าจะเป็นญาติใกล้ชิดกับงู
โมซาซอร์เป็นญาติห่างจากไลโอพลัวเรอดอนและไพลโอซอร์แต่โมซาซอร์ยาวกว่ามากและโมซาซอร์อาศัยกระจายไปหลายส่วนของโลก เพราะในยุคนี้มีระดับน้ำทะเลสูง เรียกว่าน้ำทะเลไปถึงไหนเจ้าสัตว์กลุ่มนี้ก็ไปถึงนั่น ดังจะเห็นได้จากมีการค้นพบฟอสซิลในหลายพื้นที่ ทั้งในอเมริกาเหนือ ได้แก่ แคนาดาและสหรัฐ ที่พบในหลายรัฐซึ่งเคยเป็นเส้นทางทะเล นอกจากนี้ยังพบในเนเธอร์แลนด์ สวีเดน แอฟริกา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเกาะเวกานอกชายฝั่งขั้วโลกใต้ โดยพบฟอสซิลครั้งแรกในเขตเหมืองหินปูนในเมืองมาสตริกช์ของเนเธอร์แลนด์ ปี 1764 และจากฟอสซิลที่ค้นพบทำให้แบ่งสัตว์กลุ่มนี้ได้ 4 วงศ์ย่อยคือ Halisaurinae ,Mosasaurinae, Plioplatecarpinae และTylosaurinae สกุลที่ใหญ่ที่คือไทโลซอรัส ฮอฟมานี
โมซาซอร์เป็นกิ้งก่าทะเลที่ว่ายน้ำเก่งและสามารถปรับตัวได้ดีเพื่ออยู่ในเขต ทะเลน้ำตื้นและอบอุ่น และแม้แต่ออกลูกในน้ำ ซึ่งออกลูกเป็นตัว ไม่ต้องขึ้นฝั่งเพื่อไปวางไข่เหมือนเต่าทะเลทั่วไป ส่วนอาหารกินได้ทุกอย่าง รวมถึงพวกทากทะเล หอยและสัตว์ทะเลอื่น ๆ เพราะมีฟันแข็งแรง
ตัวเล็กสุดมีขนาดยาวประมาณ 5-9 เมตร ในวงศ์ย่อย ฮาลิซอร์ ส่วนตัวใหญ่สุดยาวระหว่าง 16.8-20 เมตรคือ "ไทโลซอร์รัส" แต่นักวิทยาศาสตร์ชื่อดังหลายคนและข้อมูลบีบีซีเชื่อว่ามันไม่ได้ยาวแค่นั้นและเป็นไปได้ที่อาจยาวถึง30เมตรหรือหนักราว58-74ตันและอาจเคยกินไดโนเสาร์แล้วก็ได้ด้วยกรามที่แข็งแรงมันจึงสามารถกัดเหล็กชั้นหนาจนขาดได้และบางทีมันอาจว่ายน้ำได้ถึง 118 กิโลเมตรต่อชั่วโมงก็ได้ซึ่งเหยื่อที่โมซาซอร์ก็คือปลาฉลามขาว หมึกยักษ์หรือแม้แต่โมซาซอร์ด้วยกันเองโดยมีชีวิตอยู่ช่วง 65-89 ล้านปีก่อนและบางทีอาจจะกินปลาได้ด้วย
สถานีภาวนา

สถานีภาวนา (รหัส: YL02) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง โดยยกระดับเหนือถนนลาดพร้าวในพื้นที่เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 
ที่ตั้ง.
สถานีภาวนาตั้งอยู่บนถนนลาดพร้าว ระหว่างปากซอยลาดพร้าว 41 (ภาวนา) กับปากซอยลาดพร้าว 41/1 ในพื้นที่แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
เฮนรียุวกษัตริย์

เฮนรี หรือที่เรียกกันว่า ยุวกษัตริย์ (28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1155 — 11 มิถุนายน ค.ศ. 1183) เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในห้าองค์ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษและอาลีเยนอร์แห่งอากีแตน เฮนรีทรงเป็นยุวกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอังกฤษ, ดยุคแห่งนอร์ม็องดี, เคานท์แห่งอองชูและเมน
ชีวิตช่วงแรก.
พระราชสมภพเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1155 ที่ลอนดอน พระโอรสคนที่สองของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษกับเอลินอร์แห่งอากีแตน หลังการสิ้นพระชนม์ของพระเชษฐา วิลเลียม ในปี ค.ศ. 1156 พระองค์ถูกมองว่าเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งในอังกฤษ นอร์ม็องดี และอ็องฌูของพระบิดา
ในปี ค.ศ. 1158 เฮนรีที่มีพระชนมายุเพียง 3 พรรษาถูกจับหมั้นหมายกับมาร์เกอรีต พระธิดาของพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศสกับพระมเหสีคนที่ 2 โดยมีเงื่อนไขว่าสินสอดติดตัวของมาร์เกอรีตจะเป็นเวอแซ็ง แคว้นชายแดนระหว่างนอร์ม็องดี (ที่ตอนนั้นอยู่ในการครอบครองของอังกฤษ) กับฝรั่งเศส พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ใช้ประโยชน์จากปัญหาทางการเมืองของพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 ทำให้พระสันตะปาปาอนุญาตให้เฮนรีกับมาร์เกอรีตได้แต่งงานกันในปี ค.ศ. 1160
ในวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1170 เฮนรีน้อยได้รับได้รับการสวมมงกุฎ (ที่ในทางทฤษฎีหมายความว่าจะได้ปกครองร่วมกับพระบิดา) ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์โดยอาร์ชบิชอปโรเจอร์แห่งยอร์ก อันเป็นการแย่งชิงอำนาจพิเศษมาจากอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรี ทำให้ความขัดแย้งของพระเจ้าเฮนรีที่ 2 กับอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์บรี โธมัส เบ็คเก็ต ยิ่งย่ำแย่ลง และจบลงด้วยการฆาตกรรมเบ็คเก็ตในหกเดือนต่อมา เฮนรีน้อยได้รับการสวมมงกุฎอีกครั้งในวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1172 (ครั้งนี้เป็นการสวมมงกุฎพร้อมกับมาร์เกอรีต) ยุวกษัตริย์ไม่ได้รับการแบ่งปันอำนาจใดๆ จากพระบิดา (คนในยุคเดียวกันและนักประวัติศาสตร์ในยุคต่อมาไม่ได้เรียกพระองค์ว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 3)
ด้วยการร่วมมือกับพระมารดาและพระอนุชา ริชาร์ด (อนาคตพระเจ้าริชาร์ดที่ 1) กับเจฟฟรีย์ พระองค์เกือบล้มล้างอำนาจของพระบิดา พระเจ้าเฮนรีที่ 2 ได้ในปี ค.ศ. 1173 ทรงได้รับการอภัยจากการก่อการปฏิวัติ แต่ก็ลอบวางแผนกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 ต่อต้านพระบิดาอีกครั้งในปี ค.ศ. 1182–83 พระองค์ทำสงครามแย่งชิงปัวตูกับริชาร์ด และกำลังเตรียมการที่จะต่อสู้กับริชาร์ดอีกครั้งตอนที่สิ้นพระชนม์ในฝรั่งเศสด้วยโรคบิด
ยุวกษัตริย์ได้รับความนิยมมากจนประชาชนของเลอม็องส์กับรูอ็องเกือบทำสงครามแย่งชิงสิทธิ์ในการดูแลพระบรมศพของพระองค์ และในดินแดนที่สืบทอดกันมาทางสายเลือดของพระมารดา พระองค์เป็นอมตะใน "บทเพลงไว้อาลัยแด่ยุวกษัตริย์" ที่แต่งโดยนักขับลำนำทรูบาดูร์ เบร์ทร็อง เดอ โบร์น
แรมงแห่งปัวตีเย

แรมงแห่งปัวตีเย (ราว ค.ศ. 1115 — 29 มิถุนายน ค.ศ. 1149) เรย์มงด์แห่งปัวติเยร์เป็นเจ้าผู้ครองราชรัฐอันติออคระหว่างปี ค.ศ. 1136 จนถึงปี ค.ศ. 1149 เรย์มงด์เป็นบุตรคนรองของวิลเลียมที่ 9 ดยุคแห่งอากีแตนกับภรรยาคนแรก ฟิลิปปา เคานเทสแห่งตูลูส
โรงพยาบาลสิงห์บุรี

โรงพยาบาลสิงห์บุรี เป็นโรงพยาบาลของรัฐขึ้นตรงต่อสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสิงห์บุรี สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ประเภทโรงพยาบาลทั่วไปขนาด 280 เตียง ถนนขุนสรรค์ ตำบลบางพุทรา อำเภอเมืองสิงห์บุรี จังหวัดสิงห์บุรี ห่างจากศาลากลางจังหวัดสิงห์บุรี ประมาณ 3 กิโลเมตรโดยมีบริเวณพื้นที่ทั้งหมด 33 ไร่ 2 งาน 62 ตารางวา
ประวัติ.
โรงพยาบาลสิงห์บุรี ตั้งอยู่ที่ ถนนขุนสรรค์ ตำบลบางพุทรา อำเภอเมือง จังหวัดสิงห์บุรี มีเนื้อที่ทั้งหมด 33 ไร่ 2 งาน 62 ตารางวา เริ่มก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2495 วันที่เปิดให้บริการ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498  ด้วยงบประมาณจากรัฐบาล มีเตียงคนไข้ 10 เตียง ต่อมาได้รับความเมตตาจากพระธรรมมุนี (หลวงพ่อแพ เขมังกโร) ก่อสร้างอาคารมอบให้โรงพยาบาลสิงห์บุรีจำนวน 4 หลัง เป็นเงิน 250 ล้านบาท ปัจจุบันมีเตียงสามารถรองรับคนไข้ ถึง 282 เตียง ให้บริการผู้ป่วยทั่วไป (มีการดูแลผู้ป่วยหลายสาขา) มีเจ้าหน้าที่ทั้งหมดจำนวน 801 คน ผู้ใช้บริการเฉลี่ยวันละ 1109 ราย (ตุลาคม 2557– กันยายน 2558) รับผิดชอบในการดูแลสุขภาพประชากรอำเภอเมืองสิงห์บุรี จานวนประชากร 56,657 คนและรับส่งต่อผู้ป่วยจากโรงพยาบาลในจังหวัดสิงห์บุรี
      ปัจจุบันแพทย์หญิงวนิดา สาดตระกูลวัฒนา ดำรงตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลสิงห์บุรี
การแบ่งส่วนราชการ.
โรงพยาบาลสิงห์บุรี มีการแบ่งส่วนราชการ ดังต่อไปนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์

พระเจ้าเจมส์ที่ 5 แห่งสกอตแลนด์  เป็นกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ในปีค.ศ. 1513 พระองค์ถูกกดดันจากพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ ผู้เป็นน้าให้ทำการยุบอารามของโรมันคาทอลิกในสกอตแลนด์ แต่พระองค์ไม่ยินยอมจึงเกิดเป็นการใช้กำลังต่อสู้กับอังกฤษในยุทธการที่โซลเวย์มอส ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะของอังกฤษในเดือนพฤศจิกายน 1542 ความพ่ายแพ้ต่ออังกฤษทำให้สุขภาพของพระองค์ทรุดลงอย่ารวดเร็วจนเสด็จสวรรคตในเดือนถัดมา แม้พระองค์จะทรงมีโอรสอยู่สองคนแต่โอรสทั้งสองเป็นลูกนอกกฎหมาย ทำให้เจ้าหญิงแมรีที่พึ่งประสูติได้เพียง 6 วัน ต้องขึ้นครองราชบัลลังก์สกอตแลนด์ต่อจากพระราชบิดา
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 ทรงเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเจมส์ที่ 4 แห่งสกอตแลนด์ กับพระมเหสี มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ ซึ่งเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ ประสูติเมื่อวันที่ 10 เมษายน 1512 ที่พระราชลินลิธเกาในสกอตแลนด์ เมื่อแรกประสูติทรงมีพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งรอธซี พระองค์ขึ้นสืบราชบัลลังก์สกอตแลนด์ขณะมีอายุเพียง 17 เดือนเนื่องจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคตกะทันหันในยุทธการที่ฟลอดเดนในปี 1513 เนื่องจากขึ้นครองราชย์ขณะทรงพระเยาว์มากทำให้พระราชมารดาและพระญาติต้องทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการ 
พระเจ้าเจมส์ที่ 5 ทรงอภิเษกครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 มกราคม 1537 กับเจ้าหญิงเมเดลีนแห่งวาลัวร์ พระราชธิดาในพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ณ มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส อย่างไรก็ตาม เจ้าหญิงเมเดลีนมีพระพลานามัยที่ย่ำแย่อยู่แล้ว เมื่อเจ้าหญิงเมเดลีนเสด็จไปประทับในสกอตแลนด์ได้ไม่นานก็สิ้นพระชนม์ พระเจ้าเจมส์ได้ทำการอภิเษกสมรสครั้งที่สองในปี 1538 กับแมรีแห่งกีส ธิดาในกลูด ดยุกแห่งกีส และแม้หม้ายในหลุยส์ที่ 2 ดยุกแห่งลงกีวล์ ซึ่งเธอมีลูกชายติดมาด้วยสองคน ทั้งสองได้ให้กำเนิดพระราชธิดานามว่าเจ้าหญิงแมรี ซึ่งขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งสกอตแลนด์ขณะมีพระชนม์เพียง 6 วัน
พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 แห่งสกอตแลนด์

พระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 แห่งสกอตแลนด์  พระนามเดิมคือ จอห์น สจวต เป็นกษัตริย์สกอตแลนด์แห่งราชวงศ์สจวตระหว่างค.ศ. 1390 ถึง 1406 พระองค์กับพระราชบิดาเคยร่วมกับก่อกบฎต่อพระเจ้าเดวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ ผู้เป็นลุงในต้นปี 1363 ก่อนที่จะยอมจำนนในภายหลัง ต่อมาในปี 1368 พระเจ้าเดวิดได้แต่งตั้งให้เจ้าชายจอห์น สทิวเวิร์ต เป็นเอิร์ลแห่งแคร์ริก ต่อมาเมื่อพระเจ้าเดวิดเสด็จสวรรคตในปี 1371 โดยไม่มีทายาท ทำให้พระราชบิดาได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 ส่งผลให้เอิร์ลแห่งแคร์ริกกลายเป็นรัชทายาทสกอตแลนด์ 
เมื่อพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 2 เสด็จสวรรคตในปี 1390 เอิร์ลแห่งแคร์ริกได้ขึ้นสืบราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้ารอเบิร์ตที่ 3 ตลอดรัชสมัยของพระองค์ต้องเผชิญกับการแย่งชิงอำนาจกับบรรดาพี่น้อง
ฟรานเชสโคที่ 1 กอนซากา

ฟรานเชสโคที่ 1 กอนซากา  (ค.ศ. 1366 - 7 มีนาคม ค.ศ. 1407) วินเช็นโซดำรงตำแหน่งเป็นดยุคแห่งมานทัวระหว่างปี ค.ศ. 1382 ต่อจากบิดาลูโดวิโคที่ 1 กอนซากา จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1407
ราชวงศ์กรีมัลดี

ตระกูลกรีมัลดี  มีประวัติที่เกี่ยวข้องกับสาธารณรัฐเจนัวและราชรัฐโมนาโก
ประวัติ.
ตระกูลกริมาลดีสืบเชื้อสายมาจากกริมาลโด คาเนลลารัฐบุรุษชาวเจนัวในสมัยต้นของสงครามครูเสด กริมาลโดเป็นบุตรของออตโต คาเนลลากงสุลคนหนึ่งของเจนัว ค.ศ. 1133 และต่อมากริมาลโดเองก็ได้ดำรงตำแหน่งเป็นกงสุลในปี ค.ศ. 1160, ค.ศ. 1170 และอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1184 หลานและเหลนของกริมาลโดเป็นผู้นำในการสำรวจทางทะเลตลอดน่านน้ำทะเลเมดิเตอร์เรเนียน, ทะเลดำ และต่อมาทะเลเหนือ และไม่นานนักก็กลายเป็นตระกูลผู้มีอำนาจของเจนัว
 "พระญาติชั้นที่หนึ่งสายเจ้าหญิงอองตัวแนต พระปิตุจฉาในเจ้าผู้ครองรัฐ"
คนรุ่นเอกซ์

คนรุ่นเอกซ์ หรือ รุ่นวัยอิสระ  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เจนเอกซ์  เป็นคนรุ่นที่เกิดหลังรุ่นวัยที่เด็กเกิดมาก ที่จากข้อมูลสำรวจมีช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1964 ถึง 1981
คำว่า เจเนอเรชันเอกซ์ เป็นคำที่ใช้ในแง่ประชากรศาสตร์ วิทยาศาสตร์สังคมและการตลาด จนถึงมักถูกอ้างอยู่บ่อยครั้งในวัฒนธรรมสมัยนิยม
รุ่นนี้ใช้ชีวิตวัยเด็กและวัยรุ่นในคริสต์ทศวรรษ 1980 และ 1990 ซึ่งอาจเรียกว่า เอ็มทีวีเจเนอเรชัน (MTV Generation) ที่อ้างจากสถานีเปิดมิวสิกวิดีโอ และในบางครั้งมีคุณลักษณะพิเศษ คือ ขี้เกียจ ดูถูก ไม่ซื่อสัตย์ อิทธิพลทางวัฒนธรรมของเจนเอกซ์คือแนวเพลงกรันจ์และฮิปฮอป และภาพยนตร์อิสระ ส่วนในช่วงกลางของชีวิต นักวิจัยอธิบายว่า เป็นคนตื่นตัว มีความสุข และประสบสำเร็จกับความสมดุลระหว่างชีวิตกับการทำงาน คนรุ่นนี้มักได้รับการเอ่ยว่ามีนิสัยผู้ประกอบการ และเป็นรุ่นสุดท้ายที่มีรายได้สูงจากการมีการศึกษาที่ดีกว่า คนรุ่นเจเนอเรชันเอกซ์มักเป็นพ่อแม่ของเจเนอเรชันแซด
เดอะเฟรชพรินซ์ออฟเบลแอร์

เดอะเฟรชพรินซ์ออฟเบลแอร์  เป็นซิตคอมอเมริกันที่ออกฉายครั้งแรกทางช่องเอ็นบีซีระหว่างวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1990 ถึง 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1996 นำแสดงโดยวิล สมิธ รับบทเป็นวัยรุ่นข้างถนนที่เฉลียวฉลาดจากเวสต์ฟิลาเดลเฟีย ที่ถูกส่งให้ไปอยู่กับญาติที่ร่ำรวยที่อยู่อาศัยในแมนชันเบลแอร์ ซึ่งการดำเนินชีวิตของเขามักจะขัดกับญาติ ๆ ของเขาที่นั่น รายการออกฉายทั้งหมด 148 ตอน ใน 6 ฤดูกาล
องค์การลูกเสือโลก

องค์การลูกเสือโลก  เป็นองค์การนานาชาติที่ไม่ใช่องค์การรัฐบาลใด เป็นองค์การอาสาสมัคร มีสมาชิกกว่า 45 ล้านคน ใน 174 ประเทศ องค์การก่อตั้งในปี ค.ศ. 1920 มีสำนักงานลูกเสือโลก (World Scout Bureau) ตั้งอยู่ที่นครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทำหน้าที่เป็นสำนักงานเลขาธิการฯ ดูแลการดำเนินงานของประเทศสมาชิกให้พัฒนาไปตามกรอบนโยบายและแนวทางขององค์การลูกเสือโลก และตามมติของที่ประชุมสมัชชาลูกเสือโลก (World Scout Conference) ที่จัดขึ้นทุก 10 ปี
งานชุมนุมลูกเสือโลก

งานชุมนุมลูกเสือโลก  เป็นงานชุมนุมลูกเสือที่จัดโดยองค์การลูกเสือโลก ที่เป็นการชุมนุมของลูกเสือจากทั่วโลกอายุตั้งแต่ 14 ถึง 17 ปี งานชุมนุมลูกเสือโลกครั้งแรกจัดขึ้นโดยองค์กรลูกเสือในลอนดอน ในปี ค.ศ. 1920 งานจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี (ยกเว้นในปีสงคราม) โดยในยุคหลัง ๆ จัดขึ้นโดยองค์การลูกเสือโลก ที่เปลี่ยนสถานที่ชุมนุมไปทั่วโลก งานชุมนุมลูกเสือโลกครั้งที่ 20 ในปี ค.ศ. 2006 จัดขึ้นที่ไฮแลนด์สพาร์ก เอสเซ็กซ์ สหราชอาณาจักร และเป็นการเฉลิมฉลองในวาระ ครบ 100 ปี การลูกเสือโลก
ซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา

ซิกิสมอนโด แพนดอลโฟ มาลาเทสตา หรือที่เป็นที่รู้จักกันในสมญาว่า จิ้งจอกแห่งริมินี  (19 มิถุนายน ค.ศ. 1417 - 7 ตุลาคม ค.ศ. 1468) มาลาเทสตาเป็นทหารรับจ้างและขุนนางชาวอิตาลีจากตระกูลมาลาเทสตา มาลาเทสตาผู้มีตำแหน่งเป็นลอร์ดแห่งริมินี, ฟาโน และ เซเซนาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1432 เป็นที่นับถือกันโดยผู้คนร่วมสมัยว่าเป็นผู้นำทางการทหารผู้มีความกล้าหาญของอิตาลี และ เป็นแม่ทัพของกองทัพเวนิสในปี ค.ศ. 1465 ในการรณรงค์ต่อสู้กับกองทัพของจักรวรรดิออตโตมัน นอกจากนั้นก็ยังเป็นกวีและผู้อุปถัมภ์ศิลปะอีกด้วย
ถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี

ถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรี หรือ ทางหลวงชนบท นบ.4018 เป็นถนนที่อยู่ในเขตอำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีแนวสายทางเริ่มจากถนนพิบูลสงครามบริเวณวิทยาลัยเทคโนโลยีพงษ์สวัสดิ์ ไปทางทิศตะวันออกแล้วโค้งขึ้นไปทางทิศเหนือ ตัดข้ามถนนประชาราษฎร์ จากนั้นจึงโค้งไปทางทิศตะวันตก ถึงทางแยกเลี่ยงเมืองนนทบุรี แยกเป็น 2 ตอน ตอนแรกจะไปบรรจบถนนนนทบุรี 1 ในท้องที่ตำบลสวนใหญ่ อีกตอนหนึ่งจะไปทางทิศเหนือ ข้ามถนนรัตนาธิเบศร์หน้าห้างเซ็นทรัลพลาซา รัตนาธิเบศร์ และต่อไปจนบรรจบถนนนนทบุรี 1 ในท้องที่ตำบลท่าทราย
ถนนเลี่ยงเมืองนนทบุรีสร้างขึ้นเพื่อให้รถที่ต้องการเดินทางระหว่างกรุงเทพมหานครกับอำเภอต่าง ๆ ของจังหวัดนนทบุรี สามารถไป-กลับได้โดยไม่ต้องผ่านท่าน้ำนนทบุรี เนื่องจากถนนประชาราษฎร์ช่วงท่าน้ำนนทบุรีจะค่อนข้างแคบ เป็นถนนขนาด 3 ช่องทางจราจรและไม่มีไหล่ทาง ทำให้การจราจรติดขัดในชั่วโมงเร่งด่วน รวมทั้งรถโดยสารประจำทางหลายสายต้องหยุดรับ-ส่งผู้โดยสารที่บริเวณนี้
ถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ด

ถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ด หรือ ทางหลวงชนบท นบ.3019 เป็นถนนที่อยู่ในเขตอำเภอเมืองนนทบุรีและอำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี มีแนวสายทางเริ่มจากถนนสามัคคีบริเวณใกล้กับจุดตัดถนนติวานนท์ ไปทางทิศเหนือ ตัดข้ามถนนแจ้งวัฒนะ จากนั้นจึงโค้งไปทางทิศตะวันตกบรรจบกับถนนติวานนท์
ถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ดสร้างขึ้นเพื่อให้รถที่ต้องการไป-กลับระหว่างจังหวัดนนทบุรีกับจังหวัดปทุมธานี สามารถเดินทางได้โดยไม่ต้องผ่านห้าแยกปากเกร็ด ซึ่งถนนติวานนท์ช่วงห้าแยกปากเกร็ด จะมีรถสัญจรเยอะมากและไม่มีไหล่ทาง ทำให้การจราจรติดขัดในชั่วโมงเร่งด่วน
ถนนเลี่ยงเมือง

ถนนเลี่ยงเมือง (อังกฤษ: Bypass Road) เป็นถนนหรือกลุ่มถนนที่มีลักษณะอ้อมออกนอกเมือง นคร หรือประเทศ สร้างขึ้นเพื่อลดปัญหาความคับคั่งของการจราจรช่วงผ่านตัวเมือง โดยเป็นลักษณะถนนอ้อมเมืองที่ผู้ขับขี่สามารถขับรถผ่านตัวเมืองได้โดยไม่ต้องเข้าเมือง โดยลักษณะการวางแนวเส้นทางจะเหมือนถนนวงแหวน แต่ถนนเลี่ยงเมืองจะอ้อมไปทางด้านใดด้านหนึ่งเท่านั้น
รายชื่อถนนเลี่ยงเมืองในประเทศไทย.
ถนนเลี่ยงเมืองในประเทศไทย มีหลายสาย ในแต่ละจังหวัด ดูแลโดยกรมทางหลวง และกรมทางหลวงชนบท เช่น
ถนนสามัคคี

ถนนสามัคคี (อักษรโรมัน: Thanon Samakkhi) เป็นถนนที่อยู่ในเขตตำบลท่าทราย อำเภอเมืองนนทบุรี จังหวัดนนทบุรี มีแนวสายทางเริ่มจากถนนติวานนท์ที่ทางแยกสามัคคี ไปทางทิศตะวันออก ตัดกับถนนเลี่ยงเมืองปากเกร็ด ถนนประชานิเวศน์ 3 ลอดใต้ทางพิเศษศรีรัช จากนั้นยังคงไปทางทิศตะวันออก จนบรรจบกับถนนประชาชื่น เป็นถนนขนาด 2 เลนสวนทางกัน ระยะทางประมาณ 4 กิโลเมตร
นาระ เอื้อทวีกุล

นาระ เอื้อทวีกุล หรือชื่อเดิม รัตนารัตน์ เอื้อทวีกุล ชื่อเล่น เพชร (เกิด 1 มีนาคม พ.ศ. 2529 —) นักแสดงและนางแบบชาวไทย เป็นฝาแฝดกับ พลอย รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล 
นาระ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชินี (รุ่นเดียวกับ ปกฉัตร เทียมชัย) ต่อมาศึกษาที่คณะ Business of Arts Major Japanese มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
นาระ เข้าวงการจากการแสดงภาพยนตร์โฆษณาซิตต้า จากนั้น ยุวดี ไทยหิรัญ เจ้าของค่ายยูม่าได้ทาบทามมาแสดงละคร "สายสืบสายสะดือ" ร่วมกับ รัตน์รัตน์ แฝดน้อง และรับบทเป็นฝาแฝดกันอีกครั้งในละคร "ชมพู่แก้มแหม่ม" รัตนารัตน์ มีผลงานแสดงบทนำในภาพยนตร์ "บิ๊กบอย" 
ชีวิตส่วนตัวแต่งงานกับ บีท ชวิทย์ เสรีวัฒโนภาส น้องชายต่างบิดาของ ชญาดา ลิ่วเฉลิมวงศ์ และ จณิสตา ลิ่วเฉลิมวงศ์ ปัจจุบัน เพชร นาระ มีบุตรชายทั้งหมด 3 คน คือ
รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล

รัตนรัตน์ เอื้อทวีกุล หรือ พลอย นักแสดงและนางแบบชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2529 และเป็นฝาแฝดกับ เพชร รัตนารัตน์ เอื้อทวีกุล 
รัตนรัตน์ศึกษาที่คณะ Business of Arts Major Japanese มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ รัตนรัตน์เข้าวงการจากการแสดงภาพยนตร์โฆษณา และมีผลงานละครเรื่องแรกคือ "เจ๊ดันฉันรักเธอ" กับค่ายโพลีพลัส จากนั้น ยุวดี ไทยหิรัญ เจ้าของค่ายยูม่าได้ทาบทามมาแสดงละคร "สายสืบสายสะดือ" ร่วมกับ รัตนารัตน์ แฝดพี่ และรับบทเป็นฝาแฝดกันอีกครั้งในละคร "ชมพู่แก้มแหม่ม" รัตนารัตน์ มีผลงานแสดงภาพยนตร์ "เราสองสามคน"ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งผู้บริหารก้านกล้วยแลนด์
ด้านชีวิตส่วนตัว เข้าพิธีสมรสกับ เต็นท์ - กัลย์ กัลย์จาฤก กรรมการผู้จัดการบริษัท กันตนา โมชั่น พิคเจอร์ส ทายาทคนที่ 2 ของ จาฤก กัลย์จาฤก บอสใหญ่ของบริษัทกันตนา กรุ๊ป จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 8 กันยายน 2557 เวลา 18:00 น. ที่ห้องเลิศ วนาลัยบอลรูม โรงแรมสวิสโซเทล นายเลิศปาร์ค หลังคบหากันมา 2 ปี โดยขณะนั้น ทั้งคู่ได้ยอมรับกับสื่อว่าพลอยตั้งครรภ์ได้ 4 เดือนแล้ว 
ปัจจุบัน พลอย รัตนรัตน์ มีบุตรชายทั้งหมด 3 คนคือ 
รางวัล.
รางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ 
รางวัลชมรมวิจารณ์บันเทิง 
รางวัลคมชัดลึก อวอร์ด
5 พยัคฆ์พิทักษ์ซุนยัดเซ็น

5 พยัคฆ์พิทักษ์ซุนยัดเซ็น (อักษรจีนตัวย่อ: 十月围城; อักษรจีนตัวเต็ม: 十月圍城; พินอิน: Shí Yuè Wéi Chéng) นำแสดงโดย เจิ้น จื่อตัน, เหริน ต๋าหัว, เหลียง เจียฮุย, หวัง เสวี่ยฉี, หลี หยูชุน, เซี่ย ถิงเฟิง, เจิง จื้อเหว่ย์, ฟ่าน ปิงปิง, หู จวิน, หวัง ปั๋วเจี๋ย ร่วมด้วย หลีหมิง และจาง เสวียโหย่ว กำกับการแสดงโดย เท็ดดี้ เฉิน
เรื่องย่อ.
ในปีคริสต์ศักราช 1905 ซุนเหวิน (ชื่อตัวโดยกำเนิดของซุน ยัตเซ็น) ตั้งใจที่จะไปฮ่องกง (ฮ่องกงในอาณานิคมของอังกฤษ) เพื่อหารือแผนการกับสมาชิกถงเหมิงฮุ่ย (สมาพันธ์ความร่วมมือเพื่อการปฏิวัติประชาธิปไตยของซุนยัตเซ็น) ในการโค่นล้มราชวงศ์ชิง ซึ่งจีนภายใต้ราชวงศ์ชิงนั้นกำลังอยู่ในภาวะของความฉ้อฉลและโกลาหลไปทั่วหัวระแหง พระนางซูสีไทเฮาทราบเรื่อง จึงส่งกลุ่มมือสังหารที่นำโดยเหยียนเสี้ยวกว๋อเพื่อไปฆ่าซุนเหวินเสีย
นักปฏิวัติเฉินเส้าไป๋มาถึงฮ่องกงก่อนซุนเหวินไม่กี่วัน เพื่อพบกับนักธุรกิจหลี่อวี้ถัง ผู้ซึ่งให้ความช่วยเหลือทางการเงินสำหรับการปฏิวัติ เมื่อวันที่ซุนเหวินจะมาเยือนใกล้เข้ามา ความโกลาหลก็เริ่มเกิดในฮ่องกง พวกคนรู้จักของเฉินเส้าไป๋ถูกฆาตกรรม และเฉินเส้าไป๋เองก็ถูกลักพาตัวในการปฏิบัติการจู่โจมของกลุ่มมือสังหาร
หลังจากสำนักพิมพ์ของเฉินเส้าไป๋ถูกปิดโดยเจ้าหน้าที่อังกฤษ เนื่องจากอังกฤษไม่ต้องการแทรกแซงสถานการณ์ทางการเมืองภายในของจีน หลี่อวี้ถังจึงตัดสินใจประกาศการให้ความสนับสนุนคณะปฏิวัติอย่างเป็นทางการ และเพื่อให้ซุนเหวินได้หารือและออกจากฮ่องกงได้อย่างปลอดภัย หลี่อวี้ถังได้จัดตั้งกลุ่มชายฉกรรจ์ให้ไปเป็นองครักษ์ให้ซุนเหวินเมื่อเขามาถึง ประกอบไปด้วย คนลากรถ พ่อค้าเร่ และขอทาน หลี่ฉงกวงผู้เป็นลูกชายของหลี่อวี้ถังได้รับเลือกให้ปลอมตัวเป็นซุนเหวินเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของพวกมือสังหาร
เบื้องหลังและความสำเร็จ.
"Bodyguards and Assassins" เป็นภาพยนตร์ฟอร์มใหญ่ ที่ใช้ทุนสร้างสูงถึง 800 ล้านบาท กำกับการแสดงโดย เท็ดดี้ เฉิน อำนวยการแสดงโดย ปีเตอร์ ชาน และ หวง เจียนซิน มีนักแสดงชื่อดังร่วมแสดงด้วยมากมาย พร้อมด้วยนักแสดงรับเชิญที่ปรากฏบทบาทอย่างสั้น ๆ เช่น หลี่หมิง หรือ จาง เซี๊ยะโหย่ว โดยมีเนื้อหาเป็นประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่งของจีนก่อนการปฏิวัติซินไฮ่ โดย ดร.ซุน ยัดเซ็น หรือชื่อตัวดั้งเดิมว่า ซุนเหวิน โดยเป็นการร่วมสร้างกันระหว่างจีนและฮ่องกง
ภาพยนตร์ออกฉายที่ฮ่องกงเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2009 เมื่อเข้าฉายแล้วได้รับเสียงวิจารณ์ไปในทางที่ชื่นชม โดยได้รับคะแนนไป 6.9 ดาวจากทั้งหมด 10 ดาวจากIMDb ขณะที่สยามโซนดอตคอมให้ไปถึง 8.23 จากเต็ม 10 ด้วยกัน
ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จอย่างมาก ในการเข้าฉายในช่วงเทศกาลปีใหม่ที่จีนและฮ่องกง โดยครองแชมป์ทำเงินสูงสุดที่จีนกว่า 200 ล้านหยวน ในส่วนของรางวัลได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยมของฮ่องกง ครั้งที่ 29 ต่อจาก "Ip Man" และได้รับรางวัลอื่น ๆ อีก 8 รางวัล จากการเข้าชิงถึง 18 รางวัล รวมถึงรางวัลนักแสดงประกอบชายยอดเยี่ยม (เซียะ ถิงฟง) และ ผู้กำกับยอดเยี่ยม
อีกทั้งยังได้รับอีกหลายรางวัลเพิ่มอีกด้วย เช่น รางวัลภาพยนตร์เอเชีย, รางวัลสถาบันนักวิจารณ์ฮ่องกง เป็นต้น
โรงเรียนบางแก้วประชาสรรค์

โรงเรียนบางแก้วประชาสรรค์ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลบางแก้ว สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ มีพื้นที่ 24 ไร่ 1 งาน 38 ตารางวา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ประเภทสหศึกษา แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ระดับ คือ ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และ มัธยมศึกษาตอนปลาย
ประวัติ.
โรงเรียนบางแก้วประชาสรรค์ไดถือกำเนิดขึ้นมาจากการเล็งเห็นความสำคัญ และคุณประโยชน์ในการศึกษาของกุลบุตรกุลธิดาในท้องถิ่น แต่ในขณะน้นการเดินทางไปศึกษาระดับมัธยมศึกษาจำเป็นต้องเดินทางไปในตัวอำเภอหรือตัวจังหวัด ซึ่งการคมนาคมติดต่อกับอำเภอหรือจังหวัดนั้นไม่สะดวกโดยเฉพาะในฤดูฝน ชาวบ้านในท้องถิ่นได้แก่หมู่บ้านบริเวณวัดหนามแดงและอีกหลายหมู่บ้านในตำบลบางแก้วและบริเวณใกล้เคียง
จึงต้องการให้ทางราชการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลขึ้น ต่อมาใน พ.ศ. 2524 นายวงษ์-นางบาง ฉิมพูลสุข นายเฉย ฉิมพูลสุข นายเจียน–นางลิ้นจี่ แก้วมณีซึ้งเป็นคหบดีในตำบลบางแก้วมีจิตศรัทธา และเล็งเห็นประโยชน์ในการศึกษาของกุลบุตร กุลธิดาในท้องถิ่น จึงได้ร่วมกันบริจาคที่ดินให้ทางราชการ เพื่อให้จัดสร้างโรงเรียนขั้นในตำบลบางแก้วรวมเนื้อที่ 24 ไร่ 1 งาน 38 ตารางวา พร้อมบริจาคเงินจัดสร้างอาคารชั่วคราว ขุดเจาะบ่อน้ำบาดาลจัดทำถนนติดตั้งไฟฟ้า ฯลฯ
ราชอาณาจักรอิทรูเรีย

ราชอาณาจักรอิทรูเรีย  เป็นราชอาณาจักรที่ประกอบด้วยดินแดนส่วนใหญ่ของทัสกานี ที่รุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 1801 และมาสลายตัวลงในปี ค.ศ. 1807 ชื่อของราชอาณาจักรมาจากอิทรูเรียซึ่งเป็นชื่อโรมันโบราณที่ใช้เรียกดินแดนของอีทรัสคัน
ราชอาณาจักรอิทรูเรียเกิดจากข้อตกลงในสนธิสัญญาอารังคูเอซ (ค.ศ. 1752) ที่ลงนามกันเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1801 ในบริบทของข้อตกลงที่กว้างกว่านั้นระหว่างฝรั่งเศสของนโปเลียนและสเปนราชวงศ์บูร์บงแห่งพาร์มาได้รับดินแดนชดเชยดินแดนที่เสียไปทางตอนเหนือของอิตาลีที่ถูกกองทหารฝรั่งเศสยึดครองมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1796 เพื่อเป็นการตอบแทนการยุติการอ้างสิทธิของแฟร์ดีนันโด ดยุกแห่งปาร์มา หลุยส์แห่งอิทรูเรียก็ได้ราชอาณาจักรอิทรูเรียมาเป็นการตอบแทน ซึ่งเป็นอาณาจักรใหม่ที่ก่อตั้งขึ้นจากดัชชีทัสกานี ในการเปิดทางให้กับราชวงศ์บูร์บง แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานีแห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์กแฟร์ดีนันโดที่ 3 แกรนด์ดยุกแห่งทัสกานีถูกถอดจากตำแหน่ง และชดเชยด้วยดินแดนที่เดิมเป็นส่วนหนึ่งของรัฐผู้คัดเลือกซัลซ์บูร์ก
พระมหากษัตริย์องค์แรกของราชอาณาจักรพระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งอิทรูเรียสวรรคตตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ในปี ค.ศ. 1803 ดยุกการ์โลที่ 2 แห่งปาร์มาพระราชโอรสขึ้นครองราชย์ต่อโดยมีพระนางมาเรีย ลุยซาแห่งสเปน สมเด็จพระราชินีแห่งอิทรูเรีย พระราชมารดาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ในปี ค.ศ. 1807 นโปเลียนก็ทรงยุบเลิกราชอาณาจักรอิทรูเรียอีกครั้งหนึ่ง และผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส โดยแบ่งออกเป็นสามจังหวัด คือ จังหวัดแอโน จังหวัดเมดีแตราเน และจังหวัดออมโบรเน
พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 และพระราชมารดาได้รับคำมั่นว่าจะได้รับบัลลังก์ของราชอาณาจักรใหม่แทนที่ คือราชอาณาจักรนอร์เทิร์นลูซิเทเนีย (ในโปรตุเกส) แต่มิได้เป็นจริงขึ้นมาเพราะความแตกร้าวระหว่างนโปเลียนกับราชวงศ์บูร์บงแห่งสเปนในปี ค.ศ. 1808
หลังจากนโปเลียนสิ้นอำนาจ ค.ศ. 1814 ทัสกานีก็กลับไปเป็นของแกรนด์ดยุกของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ในปี ค.ศ. 1815 ดัชชีลุกกาก็ถูกแยกออกจากทัสกานีเพื่อใช้ในการชดเชยสำหรับราชวงศ์บูร์บงแห่งปาร์มาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1847 จึงได้กลับมาปกครองปาร์มา
พิชชา อาภากาศ

พิชชา อาภากาศ ชื่อเล่น บิ๋ม เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทย
ประวัติ.
พิชชา อาภากาศ หรือ บิ๋ม เกิดวันศุกร์ที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 ราศีเมถุน สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ และระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
วงการบันเทิง.
ก้าวแรกวงการบันเทิง ของบิ๋ม พิชชา โดยการทดสอบนักแสดงหน้าใหม่ของของค่าย เป่า จิน จง ทำให้มีผลงานชิ้นแรก เป็นนางเอกละครโทรทัศน์เรื่องห้องใหม่ (พ.ศ. 2544) ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 จนทำให้มีผลงานตามมาในบทของ ครูเรไร ในเรื่อง อะไรครับ ทำให้ได้รับบทนางเอกคู่กับ อัษฎาวุธ เหลืองสุนทร ในละครเรื่อง สัญญาเมื่อสายัณห์ ในสังกัดค่าย เป่า จิน จง เช่นกัน และได้รับบทนางร้ายเป็นครั้งแรก ร่วมกับบริษัท เลนีตัส จำกัด ในละครโทรทัศน์เรื่องกุหลาบเล่นไฟ บทบาทของ ดาว (ปัทมาศ เบญจประเสิรฐ) เด็กสาวเรียบร้อยแต่ เก็บกดทางด้านอารม์เพราะการเลี้ยงดูที่อยู่ในกฎระเบียบ จนต้องระเบิดอารมณ์ความอิจฉาริษยาออกมาเพื่อแย่งพระเอกจากเพื่อนสนิท 
เวลาผ่านไปเกือบ 2 ปี บิ๋ม พิชชา ได้ขึ้นแท่นนางร้ายเต็มตัวอีกครั้งกับบทบาท ผกา หญิงสาวเรียบร้อย แต่ด้วยความทะเยอะทะยานที่เห็นพระเอกรวย เลยเปลี่ยนตัวเองเป็นนางร้าย จนเอาตัวเข้าแลก หรืออาละวาดเพื่อจะจับพระเอกให้ได้ ในละครเรื่อง เชลยบาปจนทำให้มีผลงาน ในบทของนางร้ายตามมาในละครโทรทัศน์อีกเรื่อง ได้แก่ สิงห์มอเตอร์ไซค์กับยายตัวแสบ, หนุ่มผมยาวสาวโปงลาง
, แว่วเสียงซึง
และ บิ๋ม พิชชา เป็นที่จดจำของบทนางร้ายอย่าง รัชนี นางร้ายสาวสวยเซ็กซี่ ที่ยอมพลีกายให้ชายทุกคนไม่ว่าจะเป็นพิทักษ์ (โอลิเวอร์ บีเวอร์) ผู้จัดการบริษัท รวมถึงนิพนธ์ (อุเทน คชน่วม) หนุ่มหล่อเจ้าของบริษัท จนถึงดำรง (ดิลก ทองวัฒนา) หนุ่มใหญ่เจ้าของบริษัทคู่แข่ง เพื่อต้องการเป็นที่หนึ่งในบริษัท และครองใจนิพนธ์และพิทักษ์ โดยใช้ร่างกายและเสน่ห์เข้าแลกเพื่อจะได้ทั้งเงินและอำนาจในบริษัท และเป้าหมายสุดท้ายก็คือเจ้านายคนเล็กรับบทโดยธาวิน เยาวพลกุล แต่ต้องวางแผนแย่งมาจากกะรัต นางเอกของเรื่อง (แพนเค้ก เขมนิจ) แต่ด้วยความที่ตัวเล็กกว่า และเอาแต่ใช้อารมณ์จึงมักจะถูกกะรัต ทำร้ายกลับมาเกือบทุกครั้ง แต่เธอก็พยายามที่สู้กับกะรัต ให้จนถึงที่สุดในละครโทรทัศน์เรื่องเหลี่ยมเพชรกะรัต (พ.ศ. 2550) ทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7
บทบาทนางร้ายกับทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7นั้น บิ๋ม พิชชา มีต่อมาอีกหลายเรื่องได้แก่ สะใภ้ก้นครัว (พ.ศ. 2551) รับบท ซอนย่า, เส้นไหมกับนายหิน รับบท กระต่าย, เสน่ห์นางงิ้ว รับบท กนกวิภา นอกจากงานด้านการแสดง บิ๋ม พิชชา ยังมีผลงานถ่ายแบบกับนิตยสาร mixmagazine และผลงานการแสดงกับ ช่อง 5 เซน...สื่อรักสื่อวิญญาณ ตอน คนตายอยากอยู่, และได้รับบทบาทที่ทั้งร้ายและดี หลากหลายในละคร ฟ้ามีตา อยู่หลายตอนจนได้ร่วมรายการอโรคาปาร์ตี้ ตอน เส้นเลือดลำไส้อุดตัน ของทางเวิร์คพอยท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ ออกอากาศทางช่อง 9
คำกล่าวถึง บทบาทนางร้าย.
บิ๋ม พิชชา กล่าวว่า “นางร้ายในปัจจุบันไม่จำเป็นที่จะต้องทำให้คนดูเกลียดอีกแล้วล่ะค่ะ เพราะยุคสมัยมันเปลี่ยนไป คนดูเขาก็ยอมรับในความเป็นละครมากขึ้น มีบ้างบางคนที่เขารู้สึกหมั่นไส้ว่าตัวละครตัวนี้ อะไรจะขนาดนั้น แต่บางคนเขาก็ชอบเพราะมันดูน่ารัก แต่จะให้มาเหมือนสมัยก่อนที่เขาอินจัดๆ ถึงขั้นเข้ามาทำร้ายคงไม่มี เพราะถึงร้ายเขาก็ยังรักเรา”
อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี

อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี  หรือ "เพลงแห่งชาวอิตาลี" เป็นชื่อของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐอิตาลี เพลงนี้เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่ชาวอิตาลีในชื่อ "อินโนดีมาเมลี" (Inno di Mameli - เพลงสรรเสริญของมาเมลี) อันเป็นการขนานนามตามชื่อผู้ประพันธ์เพลง และ "ฟราเตลลีดีตาเลีย" (Fratelli d'Italia - พี่น้องชาวอิตาลีทั้งหลาย) ซึ่งเรียกตามบทร้องวรรคเปิดของเพลงนี้ 
บทร้องของเพลงนี้ได้ประพันธ์โดยกอฟเฟรโด มาเมลี (Goffredo Mameli - ขณะนั้นยังเป็นนักศึกษาชาวเจนัวและมีอายุได้ 20 ปี) ในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1847 ที่เมืองเจนัว ท่ามกลางบรรยากาศในการต่อสู้ของประชาชนเพื่อการรวมชาติและการทำสงครามปลดแอกจากจักรวรรดิออสเตรีย อีกสองเดือนต่อมา มีเกเล โนวาโร (Michele Novaro) ซึ่งเป็นชาวเจนัวเช่นกัน ได้ประพันธ์ทำนองสำหรับบทร้องของมาเมลีขึ้นที่เมืองโตริโน เพลงดังกล่าวนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายจากมหาชนท่ามกลางยุคแห่งการรวมชาติ (Risorgimento) นานนับทศวรรษ
หลังการรวมชาติสำเร็จลงในปี ค.ศ. 1861 เพลงที่ได้รับเลือกให้เป็นเพลงชาติอิตาลีนั้นมิใช่เพลง "อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี" ซึ่งได้รับความนิยมจากมหาชน แต่เป็นเพลง "มาร์ชาเรอาเลดอร์ดีนันซา" (- เพลงมาร์ชหลวงตามพระราชโองการ) เพลงดังกล่าวนี้เป็นเพลงสรรเสริญประจำราชวงศ์ซาวอย อันเป็นราชวงศ์ของกษัตริย์ผู้ปกครองอิตาลีหลังยุคการรวมชาติ และได้ใช้เป็นเพลงชาติอิตาลีสืบมาจนถึงปี ค.ศ. 1946 เมื่ออิตาลีได้มีการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองโดยการลงประชามติยกเลิกระบอบราชาธิปไตยและสถาปนาการปกครองระบอบสาธารณรัฐขึ้นแทนที่ โดยเพลง "อิลกันโตเดลยีอีตาเลียนี" ได้รับเลือกให้ใช้เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐอิตาลีเป็นการชั่วคราว เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1946 และอีกเกือบ 60 ปีให้หลัง เพลงนี้จึงได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการตามกฎหมายเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005
บทร้อง.
ฉบับเพิ่มเติม.
The last strophe was deleted by the author, to the point of being barely readable. It was dedicated to Italian women:
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
วิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย

วิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและการจัดการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย เป็นหน่วยงานระดับคณะ ในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย ตั้งอยู่ที่ตำบลท้องเนียน อำเภอขนอม จังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ.
วิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและการจัดการ เดิมคือ สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตศรีวิชัย จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2538 เปิดทำการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตริวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) โดยฝากเรียนไว้ที่วิทยาเขตสงขลา และย้ายมาเรียนที่วิทยาเขตศรีวิชัย ในปี พ.ศ. 2544 และขยายการจัดการเรียนการสอนจนถึงระดับปริญญาตรี
ในปี พ.ศ. 2548 ได้มีการยุบรวมหน่วยงานในสังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล 9 แห่งทั่วประเทศ โดยวิทยาเขตศรีวิชัย ถูกจัดให้รวมอยู่ในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 จึงได้มีประกาศกฎกระทรวงจัดตั้งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย กระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2549 ให้จัดตั้งวิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและการจัดการขึ้นแทนวิทยาเขตศรีวิชัย 
สาขาวิชาที่เปิดสอน.
ปัจจุบันวิทยาลัยเทคโนโลยีอุตสาหกรรมและการจัดการ เปิดทำการเรียนการสอนใน 3 สาขา คือ
โทษต้องห้าม

โทษต้องห้าม  ในนิกายโรมันคาทอลิกหมายถึงการตำหนิโทษโดยคริสตจักร โทษต้องห้ามอาจจะประกาศต่อ อาณาจักร ท้องถิ่น หรือ ต่อบุคคล บทประกาศโทษต่อบุคคลจะลงโทษผู้หนึ่งผู้ใดโดยการระบุชื่อ 
การประกาศโทษต้องห้ามต่ออาณาจักรหรือท้องถิ่นจะเป็นการห้ามเข้าร่วมพิธีศีลศักดิ์สิทธิ์ในคริสตจักรคือจากดินแดนหรืออาณาจักรที่ถูกบังคับโดยบทประกาศ โทษต้องห้ามท้องถิ่นต่ออาณาจักรเทียบเท่ากับการตัดขาดจากศาสนาที่ทำต่อบุคคล ที่จะเป็นการปิดทุกโบสถ์ในดินแดนดังกล่าว และไม่อนุญาตให้มีพิธีศีลศักดิ์สิทธิ์ใด ๆ ที่รวมทั้งการแต่งงาน การสารภาพบาป และการโปรดศีลมหาสนิท ที่ยกเว้นก็จะมีการอนุญาตให้ทำพิธีรับศีลล้างบาปได้ และ การเจิมผู้ป่วย และ การทำศาสนพิธีเนื่องในวันศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนา
การออกบทประกาศโทษเป็นเครื่องมือที่ใช้โดยพระสันตะปาปาในยุคกลางในการแสดงอิทธิพลต่อประมุขในยุโรป เช่นในกรณีที่สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงออกประกาศโทษต้องห้ามเป็นเวลาห้าปีต่อราชอาณาจักรอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1208 จนถึงปี ค.ศ. 1213 หลังจากที่พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษทรงปฏิเสธการแต่งตั้งสตีเฟน แลงทันเป็นอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีโดยพระสันตะปาปา หรือในกรณีที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงออกประกาศโทษต่อเมือง ฟลอเรนซ์ในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1376 ระหว่างสงครามแปดนักบุญ ขณะที่สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5ทรงประกาศโทษต้องห้ามต่อเมืองสาธารณรัฐเวนิสในปี ค.ศ. 1606 หลังจากที่เจ้าหน้าที่ไปทำการคุมขังบาทหลวงสององค์ โรมเองก็ตกอยู่ภายใต้โทษต้องห้ามโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 4 หลังจากที่เกิดการปฏิวัติที่นำโดยอาร์โนลด์แห่งเบรสเชีย
การประกาศโทษต้องห้ามอาจจะเป็นการลงโทษต่อบุคคลผู้หนึ่งผู้ใด หรือกลุ่มบุคคลก็ได้ เทียบเท่ากับการตัดขาดจากศาสนาตรงที่ผู้ที่ถูกลงโทษจะถูกห้ามมิให้เข้าร่วมในศีลศักดิ์สิทธิ์ใด ๆ หรือเข้าร่วมในพิธีสักการะของสาธารณชนแต่มิได้ห้ามผู้ถูกลงโทษจากการดำเนินการดำรงตำแหน่งทางศาสนาต่อไป 
บิชอปในคริสตจักรแองกลิคันคอมมิวเนียนตามทฤษฎีแล้วยังคงมีอำนาจในการประกาศโทษต้องห้าม แต่ก็มิได้มีการปฏิบัติกันมาตั้งแต่การปฏิรูปศาสนาในอังกฤษ
เมก้าแร็ปเตอร์

เมก้าแร็ปเตอร์  ฟอสซิลของมันค้นพบครั้งแรกที่อาร์เจนตินา โดยนายโนวาส เมื่อปีค.ศ.1998 มีชื่อเต็มว่า เมก้าแร็ปเตอร์ นามันฮัวอิคิวอิ "(Megaraptor namunhuaiquii)" ซึ่งมีความหมายว่าหัวขโมยขนาดยักษ์ อาศัยอยู่ในยุคครีเทเชียสตอนปลาย เมื่อประมาณ 98 ล้านปีก่อน เป็นไดโนเสาร์กินเนื้อขนาดใหญ่ประมาณรถเมล์ มีความยาวระหว่าง 6-8 เมตร สูงจากพื้นถึงหัว 4 เมตร แต่ก็เคยพบขนาดใหญ่ที่สุดยาว 9 เมตร มีเล็บที่มือยาวถึง 15 นิ้ว ซึ่งอาจจะยาวที่สุดในไดโนเสาร์ทั้งหมด คาดว่ามีไว้ล่าเหยื่อขนาดใหญ่อย่างอมาร์กาซอรัส หรืออาร์เจนติโนซอรัส ในช่วงแรกมันถูกจัดอยู่ในพวกแร็พเตอร์โดรเมโอซอร์ เนื่องจากค้นพบฟอสซิลเพียงชิ้นเดียวคือกรงเล็บรูปร่างโค้งคล้ายเคียวขนาดใหญ่ของมัน
แต่ทว่าเรื่องจริงก็ถูกเปิดเผย จากการค้นพบฟอสซิลเพิ่มเติม นักบรรพชีวินพบว่าแท้จริงแล้วกรงเล็บนั้นไม่ได้อยู่บนนิ้วเท้าแบบของพวกโดรมีโอซอร์ แต่กลับอยู่บนมือ ทำให้เมก้าแรพเตอร์เปลี่ยนสถานะไปในทันที
ปัจจุบัน เมก้าแรพเตอร์มีวงศ์ย่อยเป็นของมันเองคือ Megaraptora ซึ่งจะประกอบไปด้วยเทอโรพอดแปลกประหลาดอีกหลายตัว เช่น อีโอไทแรนนัส ออสตราโลเวเนเทอร์ ฯ ส่วนวงศ์ใหญ่ที่คลุม Megaraptora อีกทีนั้นยังไม่แน่ชัด บ้างก็ว่าเป็น Tyrannosauroid บ้างก็ว่าเป็น Allosauroid หรือ Spinosauroid ไปเลยก็มี 
เพราะฉะนั้นในตอนนี้รูปร่างของเมก้าแรพเตอร์ก็ยังคงเป็นปริศนาต่อไป
แหล่งข้อมูลอื่น.
Calvo, J. O.; Porfiri, J.D.; Veralli, C.; Novas, F.E.; Poblete, F. (2004). "Phylogenetic status of Megaraptor namunhuaiquii Novas based on a new specimen from Neuquén, Patagonia, Argentina". Ameghiniana 41: 565–575.
มาพูซอรัส

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
มาพูซอรัส  เป็นไดโนเสาร์ในสกุลคาร์โนซอร์ (carnosaurian) ขนาดใหญ่ จากต้น ยุคครีเตเชียส อาศัยอยู่ที่ประเทศอาร์เจนตินา มันมีลักษณะคล้ายญาติของมันที่ชื่อ จิกแกนโนโตซอรัส ตัวอย่างที่ใหญ่ที่สุดของมาพูซอรัสยาว 10.2 เมตร(30 ฟุต) แต่จากการวิจัยคาดว่ายาวได้ถึง 12.2 เมตร (40ฟุต) น้ำหนัก 7-8 ตัน มีรูปร่างผอมเพรียวและว่องไว แต่แข็งแรง ชื่อ มาพูซอรัส (Mapusaurus) มาจาก มาพูเช (Mapuche) มาพู เป็นคำใน ภาษากรีก แปลว่า "ผืนดิน" คำว่า ซอรัส แปลว่า "กิ้งก่า" 
การค้นพบ.
การขุดเริ่มในปี 1995 ที่ปาตาโกเนีย ประเทศอาร์เจนตินา ในชั้นตะกอนที่ทับถมตั้งแต่ 100 ล้านปีก่อน เขาได้พบซากดึกดำบรรพ์ของไดโนเสาร์สปีชีส์ต่างกัน 7-9 ชนิด หนึ่งในไดโนเสาร์เหล่านั้น คือ มาพูซอรัส ไดโนเสาร์กินเนื้อสปีชีส์ใหม่ที่ค้นพบ มันคล้ายจิกแกนโนโตซอรัสและไทรันโนซอรัส แต่ตัวยาวกว่า กะโหลกเบากว่า ฟันคมกว่า และกระดูกแข้งของมันยาวที่สุดในไดโนเสาร์กินเนื้อทั้งหมด การค้นพบที่สอดคล้องกันในแคนาดา, มองโกเลีย และอเมริกา พบว่าไดโนเสาร์กินเนื้อได้เปลี่ยนวิธีการล่า จากล่าตัวเดียวมาเป็นล่าเป็นกลุ่ม โดยพบพวกมันตายเป็นกลุ่มหลายตัว มาพูซอรัสอยู่ในยุคสมัยเดียวกับหนึ่งในไดโนเสาร์กินพืชที่ใหญ่ที่สุดอย่างอาร์เจนติโนซอรัส พวกมันจึงพัฒนาจากล่าตัวเดียวมาเป็นล่าเป็นกลุ่ม เพื่อที่จะล้มเหยื่อใหญ่ขนาดนี้ได้ ด้วยฟันที่มีลักษณะเฉพาะของไดโนเสาร์ในกลุ่มคาร์คาโรดอนโทซอริดีนั่นคือฟันที่คล้ายใบเลื่อยซึ่งเหมาะกับการเฉือนเนื้อจากออกจากเหยื่อ
มาพูซอรัสอาจล่าเป็นกลุ่มและทำงานร่วมกันเหมือนหมาป่าเพื่อล้มซอโรพอดขนาดใหญ่เป็นอาหาร โดยมันมีพฤติกรรมทางสังคมต่างจากเทอโรพอดขนาดใหญ่อื่น ๆ
เดวิด แคเมอรอน

เดวิด วิลเลียม ดอนัลด์ แคเมอรอน บารอนแคเมอรอนแห่งชิปปิงนอร์ตัน #เปลี่ยนทาง  เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1966 เป็นนักการเมืองชาวอังกฤษเคยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปี ค.ศ. 2010 ถึงปี ค.ศ. 2016 อดีตหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม (Conservative Party) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในรัฐบาลริชี ซูแน็ก และเป็นสมาชิกสภาสามัญชนเขต Witney ใน Oxfordshire 
แคเมอรอนจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีในสาขาวิชา ปรัชญา การเมือง และเศรษฐศาสตร์ (Philosophy, Politics and Economics หรือชื่อย่อ PPE) จาก Brasenose College มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด จากนั้นเขาได้เข้าร่วมทีมวิจัยของพรรคอนุรักษนิยมและเป็นที่ปรึกษาพิเศษให้กับนอร์แมน ลามองต์และไมเคิล ฮาเวิร์ด เขาเป็นหัวหน้าฝ่ายกิจการองค์กรในบริษัทสื่อ ที่ชื่อคาร์ลตันคอมมูนิเคชันส์เป็นเวลา 7 ปี เขาลงสมัครรับเลือกตั้ง สมาชิกสภาสามัญชนในสแตฟฟอร์ด ในปี ค.ศ. 1997 แต่ไม่ได้รับเลือก ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาสามัญชนเขตวิตนีย์ในออกซฟอร์ดเชอร์ ต่อมาในปลายปี ค.ศ. 2005 ได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าพรรคอนุรักษนิยม 
หลังการเลือกตั้งทั่วไปในสหราชอาณาจักร พ.ศ. 2553 โดยพรรคอนุรักษ์นิยมได้คะแนนสูงสุด ทำให้คาแมรอนขึ้นนำเป็นนายกรัฐมนตรี ในฐานะรัฐบาลผสมระหว่างพรรคอนุรักษนิยม (Conservative Party) และ พรรคเสรีประชาธิปไตย (Liberal Democrats)เดวิด แคเมอรอนกลายเป็นนายกรัฐมนตรีที่อายุนับตั้งแต่โรเบริ์ต เจนคินสัน (ลอร์ด ลิเวอร์พูล) ในปี 1812
แคเมอรอนประกาศเมื่อวันศุกร์ที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2559 ว่าจะลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีก่อนการประชุมใหญ่สามัญของพรรคอนุรักษนิยมในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน อันเป็นผลสืบเนื่องจากความพ่ายแพ้ของฝ่ายสนับสนุนให้อังกฤษอยู่ใน สหภาพยุโรป ต่อซึ่งมีเขาเป็นแกนนำภายหลังจาก การออกเสียงประชามติ โดยในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 แคเมอรอนจะเข้าเฝ้า สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ที่ พระราชวังบัคกิงแฮม เพื่อยื่นหนังสือลาออกจากตำแหน่งโดยในวันเดียวกันนาง เทเรซา เมย์ หัวหน้า พรรคอนุรักษ์นิยม จะเข้าเฝ้าเพื่อจุมพิตพระหัตถ์รับการแต่งตั้งเป็น นายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร คนที่ 54
ชีวิตวัยเด็กและบรรพบุรุษ.
เดวิด แคเมอรอนเป็นหลานคนสุดท้องของนายหน้าซื้อหุ้น เอียน ดอนัลด์ แคเมอรอน (12 ตุลาคม ค.ศ. 1932 - 8 กันยายน ค.ศ. 2010) และภรรยาของเขา แมรี เฟอร์ (นามเดิม เมาท์, เกิด ค.ศ. 1934 ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้พิพากษาศาลแขวงและเป็นลูกสาวของเซอร์ วิลเลียม เมาท์) พ่อแม่ของแคเมอรอนสมรสกันเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 1962
แคเมอรอนเกิดในกรุงลอนดอนก่อนที่จะย้ายไปอยู่ในแถบพีสมอร์ เบิร์กเชียร์ แคเมอรอนมีพี่ชายชื่อ อเล็กซานเดอร์ แคเมอรอน (เกิด ค.ศ. 1963 เป็นทนายความ) และมีพี่สาว น้องสาว 2 คน คือ ทานิชา ราเชล (เกิด ค.ศ. 1965) และ แคลร์ หลุยส์ (เกิด ค.ศ. 1971) พ่อของเขา , เอียนเกิดในแบลร์มอร์ เฮ้าท์ใกล้กับฮันรี่ , อันเบอร์เดียนไชน์ และเสียชีวิตในเมือง ตูลง , ฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 2010 เอียนเกิดมาพร้อมกับขาที่พิการและถูกรักษาจนมีอาการดีขึ้น , แบลร์มอร์ถูกสร้างขึ้นโดยปู่ทวดของแคเมอรอน , อเล็กซานเดอร์ เก็ดเดด และได้ค้าขายข้าวในชิคาโก้จนมีทรัพย์สมบัติมากมายก่อนจะกลับไปที่สกอตแลนด์ในคริสต์ทศวรรษ 1880
การเคลื่อนย้ายเรลิก

การเคลื่อนย้ายวัตถุมงคล  ในคริสต์ศาสนา "การเคลื่อนย้ายวัตถุมงคล" คือการโยกย้ายสิ่งของศักสิทธิ์ (เช่นการโยกย้ายอัฐิ หรือ มงคลวัตถุที่เป็นของนักบุญ) จากสถานที่หนึ่งไปยังอีกสถานที่หนึ่งที่อาจจะเป็นคริสต์ศาสนสถานอื่น หรือ มหาวิหาร การโยกย้าย หรือ "Translation" ทำได้หลายวิธีที่รวมทั้งการทำสนธยารำลึกตลอดคืน หรือ การแบกมงคลวัตถุอันมีค่าในหีบที่ทำด้วยเงินหรือทอง ภายใต้กลดคล้ายไหม
การเคลื่อนย้ายอันเป็นพิธีรีตอง  ของมงคลวัตถุถือกันว่าเป็นพิธีที่เป็นการแสดงความยกย่องในความศักดิ์สิทธิ์ของผู้ที่ถูกเคลื่อนย้าย ที่เท่าเทียมกับการรับการแต่งตั้งให้เป็นนักบุญในสถาบันออร์ธอด็อกซ์ พิธีเคลื่อนย้ายในนิกายโรมันคาทอลิกมีจุดประสงค์เดียวกันจนกระทั่งมามีพิธีประกาศการเป็นนักบุญกันขึ้นอย่างเป็นทางการเป็นมาตรฐานและตามพระประสงค์ของพระสันตะปาปา
วันเคลื่อนย้ายมงคลวัตถุของนักบุญเป็นวันที่จะฉลองแยกจากวันสมโภชน์ เช่นวันที่ 27 มกราคมเป็นวันฉลองการเคลื่อนย้ายมงคลวัตถุของนักบุญจอห์น คริสซอสตอมจากหมู่บ้านโคมานาในอาร์มีเนียที่ทรงเสียชีวิตในปี ค.ศ. 407 ไปยังคอนสแตนติโนเปิล
การเคลื่อนย้ายบางครั้งก็จะเป็นการเคลื่อนย้ายทางไกล เช่นการย้ายมงคลวัตถุของนักบุญไธร์ซัสจากโซโซโพลิสในอานาโตเลียไปยังคอนสแตนติโนเปิล และ ต่อมาสเปน ลัทธินิยมนักบุญไธร์ซัสเป็นที่นิยมกันในคาบสมุทรไอบีเรียที่เป็นที่รู้จักกันในนามของนักบุญเทอร์โซ มงคลวัตถุของนักบุญไธร์ซัสบางส่วนก็ถูกนำไปยังฝรั่งเศส นักบุญไธร์ซัสจึงเป็นนักบุญของมหาวิหารซิสเตอรองในบาสอัลป์ ที่ได้รับชื่อว่ามหาวิหารโนเทรอดามเซนต์ไธร์ซัส ฉะนั้นจึงถือกันว่าทรงเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของซิสเตอรอง ส่วนนักบุญลิโบเรียสแห่งเลอมองส์ก็กลายเป็นนักบุญผู้พิทักษ์ของพาเดอร์บอร์นในเยอรมนีหลังจากที่มงคลวัตถุของท่านได้รับการเคลื่อนย้ายมาในปี ค.ศ. 836
ศาลเจ้า

ศาลเจ้า ชาวคาทอลิกเรียกว่า สักการสถาน ตรงภาษาอังกฤษว่า “Shrine” มาจากภาษาละติน “Scrinium” ที่แปลว่า “หีบสำหรับหนังสือหรือเอกสาร” และภาษาฝรั่งเศสเก่า “escrin” ที่แปลว่า “กล่องหรือหีบ” คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่อุทิศให้แก่บุคคลสำคัญทางศาสนา บรรพบุรุษ วีรบุรุษ มรณสักขี นักบุญ เทพเจ้าหรือบุคคลที่มีความสำคัญหรือเป็นที่นับถือผู้เป็นที่สักการะ ในศาลมักจะประกอบด้วยรูปเคารพ วัตถุมงคล หรือสิ่งของต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับผู้เป็นที่สักการะ ศาลที่สร้างขึ้นเพื่อรับสิ่งสักการะเรียกว่า “แท่นบูชา” ศาลเจ้าเป็นสิ่งที่พบในศาสนาแทบทุกศาสนาในโลกที่รวมทั้งศาสนาพุทธ ศาสนาอิสลาม ศาสนาคริสต์ ศาสนาฮินดู ศาสนาพื้นบ้านจีน ลัทธิเต๋า ขงจื๊อ ลักธิเซียนเทียนเต้าและศาสนาชินโต และการใช้ในทางที่ไม่เกี่ยวกับศาสนาเช่นรำลึกสถานเกี่ยวกับสงคราม ศาลเจ้ามีลักษณะต่างกันไปหลายอย่าง ปูชนียสถานบางแห่งก็ตั้งอยู่ภายในโบสถ์ วัด สุสาน หรือแม้แต่ในบ้านเรือนที่อยู่อาศัย หรือบางครั้งก็จะเป็นแบบที่เคลื่อนย้ายได้ เช่นในลักษณะของ “หีบวัตถุมงคล”
ศาลเจ้าบางครั้งก็อาจจะกลายมาเป็นศูนย์กลางที่ประดิษฐานเทวรูปต่าง ๆ
หีบวัตถุมงคล

หีบวัตถุมงคล หรือ ที่บรรจุพระธาตุ  หรือบางครั้งก็เรียกว่า “หีบสักการะ” หรือคำในภาษาฝรั่งเศสว่า “châsse” ที่แปลว่า “หีบ” คือตู้ที่ใช้บรรจุวัตถุมงคลที่อาจจะเป็นชิ้นส่วนจากร่างของนักบุญ เช่น กระดูก ชิ้นเสื้อผ้า หรือสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับนักบุญหรือบุคคลสำคัญทางศาสนา ความแท้ของสิ่งของดังกล่าวมักจะเป็นเรื่องที่โต้แย้งกัน คริสต์ศาสนสถานบางแห่งก็ระบุว่าต้องการเอกสารที่พิสูจน์ประวัติความเป็นเจ้าของ
ลักษณะรูปทรงและประวัติ.
“philatory” เป็นหีบวัตถุมงคลแบบใสที่ออกแบบเพื่อให้เห็นกระดูกหรือวัตถุมงคลของนักบุญที่บรรจุอยู่ภายใน หีบวัตถุมงคลอีกแบบหนึ่งเรียกว่า “แป้นมอนสแทรนซ์” (monstrance) ซึ่งก็เป็นอีกแบบหนึ่งที่สามารถมองเห็นสิ่งของที่บรรจุอยู่ภายในได้ 
เป็นที่ทราบกันมานานแล้วว่าวัตถุมงคลมีความสำคัญต่อทั้งผู้นับถือศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ ในวัฒนธรรมของทั้งสองศาสนา วัตถุมงคลมักจะบรรจุไว้ในเจดีย์หรือวัด เพื่อให้ผู้ศรัทธาสามารถเดินทางมาทำการจาริกแสวงบุญได้ 
ในแอฟริกาตะวันตก สิ่งบรรจุวัตถุมงคลที่ใช้ในธรรมเนียม Bwete จะประกอบด้วยสิ่งของที่ถือว่าขลังหรือกระดูกของบรรพบุรุษ และจะมีรูปผู้พิทักษ์อยู่ด้วย
การใช้สิ่งบรรจุวัตถุมงคลกลายมาเป็นสิ่งสำคัญในธรรมเนียมของผู้นับถือคริสต์ศาสนามาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 วัตถุมงคลสักการะกันในคริสต์ศาสนสถานของนิกายออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ โรมันคาทอลิก และบางครั้งก็ในนิกายอังกลิคันด้วย ตู้หรือหีบวัตถุมงคลเป็นสิ่งที่ใช้ป้องกันและใช้แสดงวัตถุมงคลที่เชื่อกันว่าเป็นสิ่งที่ได้รับพรจากอำนาจศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าให้มีพลังปาฏิหาริย์ สิ่งที่ใช้บรรจุวัตถุมงคลมีด้วยกันหลายขนาดตั้งแต่เป็นจี้หรือแหวนไปจนถึงหีบที่มีลักษณะคลายหีบศพอย่างง่าย ๆ ไปจนถึงสิ่งที่ตกแต่งอย่างวิจิตร สิ่งที่ใช้บรรจุวัตถุมงคลหลายชิ้นออกแบบเพื่อการขนย้ายได้ง่าย หรือใช้ในการตั้งแสดงให้สาธารณชนทำการสักการะได้ หรือใช้ในการแห่ในกระบวนพิธีทางศาสนาในวันสมโภชน์นักบุญหรือวันสำคัญทางศาสนา นักแสวงบุญก็มักจะนิยมมาทำการสักการะวัตถุมงคลที่อาจจะทำโดยการก้มหรือจูบวัตถุมงคล
สิ่งที่ใช้บรรจุวัตถุมงคลในสมัยแรกโดยทั่วไปจะเป็นกล่องที่อาจจะเป็นแบบเรียบง่ายหรือมีลักษณะคล้ายสิ่งก่อสร้าง (ตามทรงคริสต์ศาสนสถาน) ที่เรียกกันว่า “หีบสักการะ” หรือ “chasses” สัตยกางเขน (True Cross) เป็นวัตถุมงคลเป็นที่นิยมกันในคริสต์ศตวรรษที่ 9 เป็นต้นมาและบรรจุในสิ่งที่เป็นทรงกางเขนที่ทำด้วยเงินหรือทอง ตกแต่งด้วยเอนาเมลและอัญมณี ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 10 หีบบรรจุวัตถุมงคลทรงเดียวกันกับวัตถุที่แสดงกลายมาเป็นสิ่งที่นิยมทำกัน เช่น พระเศียรของสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 1 ก็ได้รับการบรรจุในกล่องที่เป็นทรงศีรษะ ในทำนองเดียวกันกระดูกของนักบุญก็มักจะบรรจุในกล่องที่เป็นทรงเดียวกับส่วนของกระดูกที่แสดง เช่น เท้าหรือมือ เป็นต้น
ในปลายยุคกลางก็มีการเริ่มใช้ “แป้นมอนสแทรนซ์” ที่แสดงวัตถุมงคลในผอบแก้วที่ตั้งบนท่อนโลหะ ในช่วงเดียวกันนี้ก็เริ่มมีที่บรรจุวัตถุมงคลที่เป็นเพชรพลอยที่ใช้บรรจุวัตถุมงคลขนาดเล็ก เช่น หนามศักดิ์สิทธิ์จากมงกุฎหนาม
ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 นักปฏิรูปอย่างมาร์ติน ลูเทอร์เป็นปฏิปักษ์ต่อการสักการะวัตถุมงคล เพราะวัตถุดังกล่าวไม่มีเครื่องพิสูจน์ได้ว่าเป็นสิ่งของที่แท้จริงตามที่กล่าว วัตถุมงคลหลายชิ้นโดยเฉพาะทางตอนเหนือของยุโรปถูกทำลายโดยกลุ่มคาลวินหรือผู้สนับสนุนการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ บางชิ้นก็ถูกหลอมหรือถอดออกเพื่อเอาอัญมณีที่บรรจุอยู่ภายในหรือใช้ตกแต่ง แต่กระนั้นการสร้างสิ่งบรรจุวัตถุมงคลก็ยังคงทำกันอยู่จนกระทั่งในปัจจุบันนี้ โดยเฉพาะสำหรับประเทศที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกและอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์
สะพานมหัศจรรย์

สะพานมหัศจรรย์  เป็นภาพยนตร์แนวดราม่าผจญภัยแฟนตาซีจากประเทศสหรัฐอเมริกา กำกับโดย เกเบอร์ ซูโป เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2550 ความยาว 96 นาที จัดจำหน่ายโดย บริษัท มงคลเมเจอร์ (ประเทศไทย) นำแสดงโดย จอช ฮัทเชอร์สัน แอนนาโซเฟีย ร็อบ โรเบิร์ต แพททริค โดยภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากนวนิยาย เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกัน แคเทอรีน แพเทอร์สัน
เนื้อเรื่อง.
เรื่องราวความมหัศจรรย์เริ่มจาก “เจส” และ “เลสลี่” เด็กชายเก่งศิลป์กับเด็กหญิงนักเรียนใหม่ได้มาเป็นเพื่อนรักกัน และทั้งคู่ได้ค้นพบดินแดนอันอัศจรรย์สุดคณานับ ดินแดนที่เรียกขานว่า “Terabithia” ที่ทีราบิเตีย ต้นไม้จะเดินได้ แมลงจะรบได้ ยักษ์จะปกป้อง อินทรีจะพิฆาต ทุกสิ่งทุกอย่างสามารถเป็นไปได้ เพียงหลับตา แล้วเปิดใจ ในดินแดนทีราบิเตียนี้เอง ที่บังเกิดสิ่งไม่คาดคิดเกินกว่าที่คนทั่วไปจะจินตนาการได้
เทิร์นคีย์

เทิร์นคีย์  หรือ โครงการเทิร์นคีย์ เป็น ประเภทของโครงการที่ผู้ผลิตผลิตหรือพัฒนาจนแล้วเสร็จในสภาพพร้อมใช้งานแล้วจึงส่งมอบโครงการนั้นให้แก่ผู้ซื้อ มีการใช้งานคำนี้อย่างแพร่หลาย ในหลายความหมาย
ในอุตสาหกรรมก่อสร้าง ในธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบและก่อสร้างจะมีการเรียกรุปแบบเทิร์นคีย์ว่า "การจ้างเหมาแบบเบ็ดเสร็จ" โดยโครงการในลักษณะเทิร์นคีย์จะมีลักษณะคล้ายกับโครงการในลักษณะออกแบบ-ก่อสร้าง แตกต่างกันในส่วนของความรับผิดชอบในแต่ละฝ่าย
ในงานก่อสร้าง ชื่อของเทิร์นคีย์ มีหลากหลาย ได้แก่ package deal, design-build, clé-en-main, design and construct หรือ engineering-procurement-construction (EPC)
เอรากอน กำเนิดนักรบมังกรกู้แผ่นดิน

เอรากอน กำเนิดนักรบมังกรกู้แผ่นดิน  เป็นภาพยนตร์แนวผจญภัยแฟนตาซีจากประเทศสหรัฐอเมริกา สร้างขึ้นจากนวนิยาย เอรากอน ของคริสโตเฟอร์ เปาลินี นักเขียนชาวอเมริกัน กำกับโดย สตีเฟ่น แฟงไมเออร์ นำแสดงโดย เอ็ดเวิร์ด สเพลเลียร์ เจเรมี ไอร่อนส์ เซียนน่า กิลเลอร์รี่ย์ เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ความยาว 104 นาที
เนื้อเรื่องย่อ.
เอรากอน ชายหนุ่มที่ชะตาชีวิตพลิกผันจาก ฟาร์มบอยธรรมดา ๆ กลายเป็น นักรบกู้แผ่นดิน เมื่อมังกรก้าวเข้ามาช่วยเหลือ บัดนี้เขากลายเป็น คนขี่มังกร ท่องไปในโลกของเวทมนตร์และพลังอำนาจมหาศาล และค้นพบว่า พลังอำนาจมหาศาลที่อาจถูกใช้เพื่อ ปกป้องคุ้มครอง หรือ ทำลายล้าง อาณาจักรได้นั้นมี เอรากอน เป็นผู้ครอบครองแต่เพียงผู้เดียว
บีดาแมน

บีดาแมน (; โรมาจิ: "Bīdaman") เป็นของเล่นที่ผลิตโดยบริษัททาคาระ (ทาคาระ โทมี่ ในปัจจุบัน) โดยของเล่นมาจากรูปแบบหุ่นยนต์ยิงลูกแก้วเป็นหลัก โดยถูกพัฒนามาแล้วหลายรุ่นจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ.
บีดาแมน เป็นของเล่นที่มีลักษณะเป็นตุ๊กตาที่ยิงลูกแก้วโดยใส่ลูกแก้วเข้าไปในช่องว่างที่หน้าท้องหรือหัวหรือแม็กกาซีน แล้วยิงลูกแก้วด้วยไกปืนที่ด้านหลังหรือที่จับด้านข้าง นอกจากลูกแก้ว ยังมี ลูกซูเปอร์บอล, ลูกพลาสติก, ลูกปิงปอง, ลูกเหล็ก, ลูกบีบี และลูกพิเศษพร้อมลูกเล่นอีกด้วย
รุ่นแรกวางจำหน่ายเมื่อช่วงปี ค.ศ. 1993 ซึ่งได้นำตัวละครจากเกม บอมเบอร์แมน ของบริษัทฮัตสัน มาการพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์สินค้าของเล่นชุดนี้ ต่อมาได้ทำสินค้าที่มาจากตัวละครเรื่องอื่นๆ เช่น ซูเปอร์ดองกี้คอง, เต่านินจา, ก็อดซิลลา ปะทะ สายพันธุ์ก็อดซิลลาต่างดาว, กูรุ กูรุ คาถาพาต๊อง, ทวินบี เป็นต้น นอกจากนี้ในปี ค.ศ. 2002 ได้นำ คนโกคุง ตัวละครจากคินนิกุบันซึเกะ และปี ค.ศ. 2004 ได้นำตัวละครจากเรื่องร็อคแมนเอ็กเซ่ ซึ่งถูกทำในรูปแบบบีดาแมน
โรงเรียนบรรจงรัตน์

โรงเรียนบรรจงรัตน์ เป็นโรงเรียนเอกชนระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนตั้งแต่ระดับอนุบาลและประถมศึกษาชั้นปีที่ 1 - 6 ตั้งอยู่ในอำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ประวัติ.
ชื่อของโรงเรียนได้จากผู้ให้กำเนิดโรงเรียน คือ นางบรรจง สุวรรณรัตน์ ตัวอาคารเรียนที่สร้างเป็นครั้งแรกจำลองแบบมาจากโรงเรียนอนุบาลละอออุทิศ กรุงเทพฯ เปิดสอนเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม 2507 ชั้นอนุบาล 1-2 โดยมีนางสาววิมล สุวรรณรัตน์ เป็นผู้รับใบอนุญาต ผู้จัดการและครูใหญ่ รับนักเรียนทั้งประจำและไปกลับ มีนักเรียน 130 คน ครู 6 คน
ปีการศึกษา 2508 ได้ขออนุญาตเปลี่ยนแปลงกิจการมาเป็นโรงเรียนราษฎร์ระดับประถมศึกษาใช้ชื่อว่า "โรงเรียนบรรจงรัตน์" เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลถึงชั้นประถมศึกษา โดยเปิดชั้นประถมศึกษาเพิ่มขึ้นปีละชั้นเรียนจนถึงชั้นประถมศึกษาตอนปลาย
ส่งนักเรียนเข้าสอบชิงทุนพระราชทาน เด็กหญิงกนกพรรณ เสลา นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6/2 ได้รับทุนรางวัลพระราชทานของเขตการศึกษา 6
ส่งนักเรียนเข้าแข่งขันตอบปัญหาศีลธรรม ระดับประถมศึกษา ได้รับโล่รางวัลชนะเลิศ จากกรมการศาสนา
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ถ้วยเมรอด

ถ้วยเมรอด  เป็นเครื่องเคลือบลงยาที่ทำในภูมิภาคเบอร์กันดีในฝรั่งเศสราวปี ค.ศ. 1400 ชื่อถ้วยมาจากชื่อของตระกูลเบลเยียมโบราณที่เคยเป็นเจ้าของ ตัวถ้วยทำด้วยเงินชุบทองตกแต่งด้วยรายละเอียดที่เป็นนก ผลไม้ และเถาองุ่น ส่วนด้านข้าง ฝาปิด และฐานเป็นแผ่นเงินชุบทองบาง ๆ
ลักษณะ.
ด้านข้าง ฝา และ ฐานเป็นแผงเครื่องเคลือบลงยาวิเทรียสบาง ๆ ที่เรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "ปลีกาฌูร์"  ซึ่งเป็นวิธีลงยาที่ยากที่ต้องมีการเผาแก้วเป็นชิ้น ๆ และลอกด้านหลังออกเพื่อทำให้ดูคล้ายกับกระจกสี เมื่อเอาถ้วยตั้งตรงที่แสงส่องลงมาได้ก็จะดูเหมือนจะมีงานหน้าต่างประดับกระจกสีขนาดเล็กบนถ้วย งานลงยาที่ตกแต่งลักษณะนี้เป็นงานที่ทราบกันว่าอยู่ในรายการสมบัติของผู้อุปถัมภ์ศิลปะของคริสต์ศตวรรษที่ 14 เช่น จอห์น ดยุกแห่งแบรี พระอนุชาในพระเจ้าชาร์ลที่ 5 แห่งฝรั่งเศส แต่ "ถ้วยเมรอด" ใบนี้เป็นเพียงงานชิ้นเดียวที่ยังคงหลงเหลืออยู่จากสมัยดังกล่าว