นิ้วกลม

สราวุธ เฮ้งสวัสดิ์ ชื่อเล่น เอ๋ หรือเป็นที่รู้จักในนามปากกาว่า นิ้วกลม (เกิด 15 ตุลาคม พ.ศ. 2521) เป็นครีเอทีฟโฆษณา ผู้กำกับโฆษณา นักเขียน พิธีกรชาวไทย
ชื่อนิ้วกลม เริ่มจากตอนที่เขียนเริ่มใช้อินเทอร์เน็ต ในเว็บบอร์ดคณะ ที่เขามักชอบเข้าไปตั้งกระทู้เห็นคนอื่นมีนามจอ (นามปากกาที่ใช้ในจอคอมพิวเตอร์) อย่าง “ตัวกลม” จึงเริ่มมองดูนิ้วตัวเอง แล้วตั้งนามจอว่า "นิ้วกลม" และจึงใช้นามปากกานี้มาอย่างต่อเนื่อง
ประวัติ.
นิ้วกลมเป็นบุตรคนเล็กจากทั้งหมดสามคนของครอบครัว บิดามารดาเปิดร้านขายของชำ มีพี่สาวสองคน เข้าศึกษาที่โรงเรียนเซนต์จอห์น จากนั้นศึกษาที่โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ภาควิชาการออกแบบอุตสาหกรรม ในช่วงเรียนปี 5 เขากับเพื่อนอีก 7 คน ใช้ชื่อว่า “dim” ทำหนังสือทำมือไปเสนอ กระทั่งได้เขียนคอลัมน์ E=iq2 และงานเขียนต่าง ๆ ที่เป็นลักษณะของสนามทดลองสมมติฐาน เช่น การเขียนกลับหลัง การเขียนด้วยตัวพยัญชนะและรูปแบบที่ไม่คุ้นชิน
หลังจากศึกษาจบเข้าฝึกงานที่ลีโอเบอร์เนตต์ บริษัททางด้านโฆษณา เข้าเรียนเพิ่มเติมการผลิตสื่อโฆษณาของสมาคมผู้กำกับศิลป์บางกอก (B.A.D. Bangkok Art Directors) ผลงานของเขาได้รับรางวัลชนะเลิศในหมู่นักเรียน B.A.D. โดยในการแข่งขันออกแบบโฆษณาสิ่งพิมพ์เพื่อรณรงค์ให้ประเทศไทยปลอดจากคอรัปชั่น โดยเขาประกวดโดยการส่งงานที่เป็นกุญแจรถบีเอ็มดับเบิลยูกับกระดาษพับที่มีข้อความว่า 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />“สวัสดีคณะกรรมการ Junior B.A.D. Awards ทุกท่านครับ เห็นว่าพวกท่านทำงานกันหนัก อยากให้พวกท่านได้นั่งรถสบาย ๆ จึงส่งรถคันนี้มาเป็นของกำนัล ยังไงตอนให้คะแนนก็ช่วยพิจารณางานชิ้นนี้ของผมเป็นพิเศษหน่อยนะครับ ขอบคุณล่วงหน้าครับ…ประเทศไทยในฝัน? ไม่มีคอรัปชั่น คำตอบอยู่ที่คุณ”
จากนั้นเริ่มงานใหม่ที่ JWT มีผลงานสร้างสรรค์โฆษณาอย่างเช่น เบียร์เชียร์ ช็อกโกแลตคิดแคต แว่นท็อปเจริญ ฯลฯ เขายังทำของผลิตภัณฑ์เครื่องกีฬาอย่างอาดิดาส ที่ประเทศจีน ในช่วงการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง 
ด้านผลงานคอลัมนิสต์ เขียนให้กับนิตยสารอะเดย์ และหลังจากนั้นเริ่มมีตีพิมพ์รวมเล่ม โดยเฉพาะสารคดีท่องเที่ยวอย่าง "โตเกียวไม่มีขา" (2547) "กัมพูชาพริบตาเดียว" (2548) "เนปาลประมาณสะดือ" (2549) "สมองไหวในฮ่องกง" (2550) และ "นั่งรถไฟไปตู้เย็น" (2551) และยังมีเขียนนวนิยายเรื่อง "นวนิยายมีมือ" (2550) และรวมบทความชื่อ "อิฐ" (2548) "ณ" (2550) "เพลงรักประกอบชีวิต" (2551) และ "หิมาลัยไม่มีจริง" (2560) เขายังได้เขียนเพลงร่วมกับ แสตมป์ อภิวัชร์ เอื้อถาวรสุข ในเพลง “ทฤษฎีสีชมพู”
นอกจากนั้นเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ทางช่องไทยพีบีเอส ได้แก่รายการพื้นที่ชีวิต, รายการเป็นอยู่คือ, รายการวัฒนธรรมชุบแป้งทอด และรายการ Status Story นิ้วกลมยังมีสำนักพิมพ์ของตัวเอง ใช้ชื่อว่า KOOB ที่มาจากคำว่า BOOK ย้อนกลับหลัง
รูปแบบการเขียน.
วิธีการเขียนของนิ้วกลม ให้ความสำคัญกับรูปแบบ รวมถึงกลวิธีในการนำเสนอ ข้อคิด และแรงบันดาลใจ
งานเขียนหลายเรื่องของนิ้วกลมเป็นหนังสือการเดินทาง เช่น "โตเกียวไม่มีขา", "กัมพูชาพริบตาเดียว", "เนปาลประมาณ สะดือ", "สมองไหวในฮ่องกง" และ "นั่งรถไฟไปตู้เย็น" เป็นต้น เป็นงานเขียนความเรียงให้ชวนคิด และการตั้งชื่อหนังสือที่แหวกแนว ที่เขาเขียนขึ้นจากประสบการณ์จริงของการเดินทาง ยังมีหนังสือที่เขียนจากประสบการณ์วิ่งมาราธอนครั้งแรก คือเรื่อง "Homo Finishers – สายพันธุ์เข้าเส้นชัย"
ผู้มีอิทธิพลในงานเขียนของนิ้วกลม ได้แก่ มิชาเอล เอนเด, วินทร์ เลียววาริณ, เสกสรรค์ ประเสริฐกุล, ประภาส ชลศรานนท์, ปราบดา หยุ่น รวมถึงงานเขียนของพุทธทาสภิกขุ
ชีวิตส่วนตัว.
นิ้วกลมชื่นชอบการอ่านหนังสือ โดยหนังสือเล่มแรกที่เป็นจุดเปลี่ยนของเขาคือ "จินตนาการไม่รู้จบ" (The Never Ending Story) นวนิยายแปลแฟนตาซีจากประเทศเยอรมนีที่เพื่อนแนะนำให้อ่าน และเขาอ่านหนังสือที่ส่วนใหญ่เป็นผลงานของวินทร์ เลียววาริน 
นิ้วกลม สมรสกับชิงชิง กฤชเทียมเมฆ (สาธิดา กฤชเทียมเมฆ) นักวาดภาพประกอบ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2558