pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ป้อมอัจญ์ยาด

ป้อมอัจญ์ยาด (,) เป็นอดีตป้อมปราการสมัยจักรวรรดิออตโตมันที่ตั้งอยู่บนเนินเขาเหนือมัสยิดอัลฮะรอมในนครมักกะฮ์ ประเทศซาอุดิอาระเบีย ป้อมนี้สร้างขึ้นในตอนปลายศตวรรษที่ 18 และถูกรื้อถอนโดยรัฐบาลในปี 2002 เพื่อเตรียมพื้นที่สำหรับโครงการพัฒนาเชิงพาณิชย์ อับรอญุลบัยต์ การรื้อถอนป้อมนี้นำไปสู่การวิจารณ์จากมุสลิมทั่วโลกและจากรัฐบาลของประเทศตุรกี
ประวัติศาสตร์.
ป้อมอัจญ์ยาดสร้างขึ้นในปี 1780 โดยออตโตมันเพื่อป้องกันกะอ์บะฮ์จากการถูกรุกราน ป้อมปราการมีขนาดเนื้อที่ บนเขาบุลบุล (Bulbul Mountain) ซึ่งเป็นสเปอร์ของเขาเญเบลกูดา เหนือมัสยิดอัลฮะรอมจากทางใต้
ระหว่างวันที่ 1 ถึง 9 มกราคม 2002 รัฐบาลซาอุดิอาระเบียทำการรื้อถอนป้อมอัจญ์ยาด เช่นเดียวกับเนินเขาบุลบุลซึ่งถูกปรับสภาพพื้นผิวจนเรียบ เพื่อเตรียมพื้นที่สำหรับโครงการก่อสร้างมูลค่า 15 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ อับรอญุลบัยต์
เสียงตอบรับ.
การรื้อถอนป้อมเก่าแก่ซ่งถือเป็นโบราณสถานเช่นนี้นำไปสู่การคัดค้านจากในและนอกประเทศ รัฐมนตรีต่างประเทศตุรกี İsmail Cem İpekçi และหน่วยงานมากมายพยายามยับยั้งการรื้อถอนป้อม รองหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยฝ่ายซ้าย (DSP) ของตุรกี Ertuğrul Kumcuoğlu ออกมาเสนอให้ทำการปิดกั้นการเดินทางไปยังซาอุดิอาระเบีย กระทรวงวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวประณามการรื้อถอนป้อม และเปรียบเปรยการกระทำนี้กับการทำลายพระพุทธรูปบามียัน รวมถึงกล่าวหารัฐบาลซาอุดิอาระเบียว่า "ยังคงยืนหยัดในนโยบายการรื้อถอนทำลายมรดกออตโตมัน [ในซาอุดิอาระเบีย]"
สำนักข่าว AFP กล่าวอ้างคำพูดของรัฐมนตรีกิจการอิสลามของซาอุดิอาระเบีย Saleh al-Shaikh ว่า "ไม่มีใครมีสิทธิ์ที่จะมารุกร้ำกิจการในอำนาจของอีกรัฐหนึ่ง" และทำไปเพื่อสร้างโครงการที่จะให้ที่พักแก่ผู้เดินทางมาแสวงบุญฮัจญ์ โดยระบุว่าเป็น "เพื่อผลประโยชน์ของมุสลิมทั่วโลก"
ในปี 2018 มีการก่อสร้างแบบจำลองถูกสัดส่วนขนาด 25% จากของเดิมใน Miniatürk เมืองจำลองในอิสตันบูล
กระแสลมหมุนขั้วโลก

กระแสลมหมุนขั้วโลก  หรือ กระแสอากาศวนแถบขั้วโลก  คือกระแสอากาศเย็นจัดที่พัดวนรอบขั้วโลกทั้งสองขั้วเป็นบริเวณกว้าง กระแสลมหมุนรอบขั้วยังปรากฏในเทหวัตถุแบบดาวเคราะห์ที่หมุนรอบตัวเองและมีแกนเอียงน้อยด้วย ศัพท์ "กระแสลมหมุนขั้วโลก" อาจใช้เพื่อสื่อถึงปรากฏการณ์ที่แตกต่างกันสองปรากฏการณ์ ได้แก่ กระแสลมหมุนขั้วโลกชั้นสแตรโทสเฟียร์และกระแสลมหมุนขั้วโลกชั้นโทรโพสเฟียร์ กระแสลมหมุนขั้วโลกทั้งในชั้นสแตรโทสเฟียร์และชั้นโทรโพสเฟียร์ต่างพัดไปในทิศทางเดียวกันกับการหมุนของโลก แต่ทั้งสองก็เป็นปรากฏการณ์ที่แยกจากกันโดยมีขนาด โครงสร้าง วัฏจักรตามฤดูกาล และผลกระทบต่อลมฟ้าอากาศแตกต่างกันไป
กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นสแตรโตสเฟียร์เป็นบริเวณที่มีลมพัดหมุนวนแบบไซโคลนด้วยความเร็วสูง ที่ความสูงประมาณ 15–50 กิโลเมตร ในบริเวณละติจูดสูงกว่า 50 องศาขึ้นไป และมีความแรงมากที่สุดในฤดูหนาว กระแสลมหมุนนี้ก่อตัวขึ้นในฤดูใบไม้ร่วงในช่วงที่อุณหภูมิในเขตอาร์กติกหรือแอนตาร์กติกลดลงอย่างรวดเร็วเมื่อราตรีขั้วโลกเริ่มต้นขึ้น ความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างขั้วโลกกับเขตร้อนที่เพิ่มขึ้นทำให้เกิดลมแรง และปรากฏการณ์กอรียอลิสทำให้เกิดการหมุนวนขึ้น กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นสแตรโตสเฟียร์จะสลายตัวในฤดูใบไม้ผลิเมื่อราตรีขั้วโลกสิ้นสุดลง ปรากฏการณ์ที่เรียกว่าการอุ่นขึ้นอย่างฉับพลันของชั้นสแตรโตสเฟียร์เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อกระแสลมวนในชั้นสแตรโตสเฟียร์สลายตัวในฤดูหนาว และอาจส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อสภาพอากาศที่พื้นผิวโลก
กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์มักได้รับการนิยามว่าเป็นบริเวณถัดจากกระแสลมกรดในชั้นโทรโพสเฟียร์ขึ้นไปทางขั้วโลก โดยขอบด้านใกล้เส้นศูนย์สูตรอยู่ที่ประมาณละติจูด 40–50 องศา และแผ่ขยายจากพื้นผิวโลกขึ้นไปถึงความสูงประมาณ 10 ถึง 15 กิโลเมตร วัฏจักรประจำปีของกระแสลมหมุนในชั้นโทรโพสเฟียร์แตกต่างจากกระแสลมหมุนในชั้นสแตรโตสเฟียร์ เนื่องจากกระแสลมหมุนในชั้นโทรโพสเฟียร์มีอยู่ตลอดทั้งปี แต่ก็คล้ายคลึงกับกระแสลมหมุนในชั้นสแตรโตสเฟียร์ตรงที่มีความแรงมากที่สุดในฤดูหนาวเมื่อแถบขั้วโลกมีอากาศเย็นที่สุด
กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์ได้รับการอธิบายครั้งแรกใน ค.ศ. 1853 ส่วนการอุ่นขึ้นอย่างฉับพลันของกระแสลมหมุนในชั้นสแตรโตสเฟียร์ได้รับการค้นพบใน ค.ศ. 1952 จากการตรวจวัดด้วยเครื่องวิทยุหยั่งอากาศที่ระดับความสูงมากกว่า 20 กิโลเมตร กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์ได้รับการกล่าวถึงบ่อยครั้งในข่าวและสื่อเกี่ยวกับลมฟ้าอากาศในฤดูหนาวที่หนาวจัดของทวีปอเมริกาเหนือใน ค.ศ. 2013–2014 ทำให้ศัพท์นี้กลายเป็นที่นิยมในฐานะคำอธิบายอุณหภูมิที่หนาวเย็นมาก กระแสลมหมุนขั้วโลกในชั้นโทรโพสเฟียร์ได้รับความสนใจจากสาธารณชนมากขึ้นใน ค.ศ. 2021 อันเป็นผลมาจากอุณหภูมิที่หนาวเหน็บสุดขั้วในภาคกลางของสหรัฐ โดยผู้เชี่ยวชาญได้เชื่อมโยงผลกระทบของกระแสลมหมุนนี้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ
การพร่องของโอโซนเกิดขึ้นมากที่สุดภายในบริเวณกระแสลมหมุนขั้วโลกโดยเฉพาะเหนือซีกโลกใต้ และจะพร่องลงมากที่สุดในฤดูใบไม้ผลิ
ฮิเดกิ อาราอิ

ฮิเดกิ อาราอิ (新井 英樹, Arai Hideki) (เกิด 15 กันยายน 1963 ในจังหวัดคานากาวะ) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เขาได้รับรางวัล โชงะกุกัง มังงะ อะวอร์ดส์ ครั้งที่ 38 ในหมวดมังงะทั่วไปในปี 1993 จากผลงานเรื่อง "Miyamoto kara Kimi e" มังงะของเขาเรื่อง "The World Is Mine" ถูกเลือกโดยบรรณาธิการของนิตยสาร "Pulp" ให้เป็นหนึ่งในรายชื่อ มังงะ เฮลล์ ของมังงะที่มีเนื้อหาขัดแย้งกัน หรือ โต้เถียงกัน
เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยมปลายคาวาวะและจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเมจิ
สไปเกอส์เทิร์ฟ

สไปเกอส์เทิร์ฟ  เป็นลีกวอลเลย์บอลชายกึ่งอาชีพระดับสูงสุดของประเทศฟิลิปปินส์ จัดขึ้นโดย สปอตส์วิชันแมเนจเมนต์กรุป, อิงก์ (สปอตส์วิชัน) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2015
ประวัติ.
ลีกเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 2014 เมื่อเชกีส์ วี-ลีก เปิดตัวประเภทดิวิชันชายในคอนเฟอเรนซ์ที่ 21 ในปีถัดมาสปอตส์วิชันตัดสินใจแยกประเภทดิวิชันชายออกเป็นลีกแยกต่างหาก ทำให้เกิดลีกสไปเกอส์เทิร์ฟขึ้น
ในช่วงปลายปี ค.ศ. 2016 สปอตส์วิชันประกาศว่าลีกจะกลับมารวมกับเชกีส์ วี-ลีกอีกครั้ง ในฤดูกาล 2017 ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็น พรีเมียร์วอลเลย์บอลลีก "(Premier Volleyball League; PVL)" ส่วนประเภทดิวิชันชายของพีวีแอลจะสิ้นสุดลงด้วยการแข่งขันพีวีแอลคอลลีเจียตคอนเฟอเรนซ์ 2018 ซึ่งเป็นการแข่งขันครั้งสุดท้าย อย่างไรก็ตามในวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2018 สไปเกอส์เทิร์ฟได้ประกาศการกลับมาอีกครั้ง และแยกตัวออกจากพีวีแอล
ในปี ค.ศ. 2020 ลีกเปลี่ยนสถานะเป็นลีกอาชีพตามรอยพีวีแอล อย่างไรก็ตาม ฤดูกาล 2020 ถูกยกเลิกเนื่องจากการระบาดทั่วของโควิด-19 เมื่อวันที่ 16 มีนาคม 2021 มีการเปิดเผยว่ามีเพียงสามทีมเท่านั้น ได้แก่ ซิกนัลเอชดี, พีแอลดีที และ วีเอ็นเอส ที่จะเปลี่ยนเป็นทีมอาชีพ
ทีม.
นี่คือทีมที่เข้าแข่งขันในสไปเกอส์เทิร์ฟโอเพนคอนเฟอเรนซ์ 2025
จำนวนครั้งที่ชนะเลิศ.
"หมายเหตุ: C - collegiate conference, O - open conference, R - reinforced conference, I - invitational conference"
โฟร์ซีซันส์ ไพรเวท เรสซิเด้นซ์ กรุงเทพฯ

โฟร์ซีซันส์ ไพรเวท เรสซิเด้นซ์ กรุงเทพฯ  เป็นตึกระฟ้าที่อยู่อาศัยความสูง 73 ชั้น ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา บนถนนเจริญกรุง ในพื้นที่แขวงยานนาวา เขตสาทร กรุงเทพมหานคร เป็นส่วนหนึ่งของโครงการเจ้าพระยา เอสเตท ของคันทรี่ กรุ๊ป ดีเวลลอปเมนท์ ตัวอาคารมีความสูงในเชิงโครงสร้างรวม 
ประวัติ.
อาคารนี้เป็นอาคารที่สูงเป็นอันดับที่ 4 ในกรุงเทพมหานคร และประเทศไทย เป็นอันดับที่ 13 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเป็นอาคารที่อยู่อาศัยที่สูงเป็นอันดับที่ 23 ของโลก
อาคารตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา และมีความโดดเด่นมากกว่าอาคารที่อยู่อาศัยอื่นด้วยความสูง รูปแบบสถาปัตยกรรมเป็นแบบสมัยใหม่ และมีรูปทรงที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว อาคารนี้พัฒนาโดยบริษัท คันทรี่ กรุ๊ป ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด (มหาชน) และบริหารโดยเครือโรงแรมโฟร์ซีซันส์ ได้รับการออกแบบให้เป็นพื้นที่อยู่อาศัยถาวรหรือชั่วคราวสำหรับผู้คน วัสดุก่อสร้างที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นกระจกและคอนกรีต
อาคารนี้เป็นหนึ่งในอาคารที่ใหม่ที่สุดในกรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้สังเกตเห็นได้ง่ายเนื่องจากมีด้านหน้าอาคาร
อาคารดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของการขยายตัวของที่อยู่อาศัยในกรุงเทพมหานคร เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวและประชาชนเดินทางเข้ามาในเมืองมากขึ้น ได้รับการยกย่องให้เป็น "แหล่งทองคำแห่งสุดท้ายในกรุงเทพฯ" เนื่องด้วยประชากรหนาแน่นและมีพื้นที่ก่อสร้างอาคารน้อย
อาคารนี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ เจ้าพระยา เอสเตท ซึ่งมีมูลค่ารวมทั้งโครงการจำนวน 32,000 ล้านบาท เริ่มก่อสร้างเมื่อช่วงไตรมาสที่ 3 พ.ศ. 2557 และแล้วเสร็จเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 จากนั้นเริ่มโอนกรรมสิทธิ์ห้องพักตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2563 โดย ณ เดือนกันยายน พ.ศ. 2563 มีการขายยูนิตออกไปแล้ว 70% แม้ว่าช่วงเวลาดังกล่าวจะเป็นช่วงที่มีการระบาดทั่วของโควิด-19 ก็ตาม
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอโกรกพระ, อำเภอลาดยาว, อำเภอบรรพตพิสัย และอำเภอเก้าเลี้ยว
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอชุมแสง, อำเภอหนองบัว, อำเภอท่าตะโก, อำเภอไพศาลี, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอตาคลี และอำเภอตากฟ้า
พนักงานสำนักงาน

พนักงานสำนักงาน  คือ บุคคลที่ทำงานด้านบริการวิชาชีพ ทำงานบนโต๊ะทำงาน งานจัดการ หรือ งานบริหาร พนักงานสำนักงานอาจทำงานที่สำนักงานหรือสถานที่ที่ทำงานบริหารอื่น ๆ พนักงานสำนักงาน ได้แก่ สายงานที่เกี่ยวข้องกับภาครัฐ ที่ปรึกษา สถาบัน การศึกษา การบัญชี ธุรกิจ และ บริหารระดับสูง การสนับสนุนลูกค้า การออกแบบ เศรษฐศาสตร์ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรมศาสตร์ การวิจัยตลาด การเงิน ทรัพยากรบุคคล การวิจัยการดำเนินการ การตลาด การประชาสัมพันธ์ อสังหาริมทรัพย์ เทคโนโลยีสารสนเทศ การสร้างเครือข่าย กฎหมาย การดูแลสุขภาพ สถาปัตยกรรม และการวิจัยและพัฒนา
แตกต่างจากพนักงานใช้แรงงาน ที่จะทำงานโดยหัตถกิจ หรือทำงานในสาขาอาชีพที่ต้องใช้ทักษะ ส่วนงานหรืออาชีพสำหรับสตรี จะทำงานในด้านการดูแล การดูแลสุขภาพ งานสังคมสงเคราะห์ หรือการสอน
การรับเลี้ยงเป็นบุตร

การรับเลี้ยงเป็นบุตร  เป็นกระบวนการที่บุคคลรับช่วงต่อการดูแลบุตรจากผู้อื่น ซึ่งโดยปกติจะเป็นเด็ก ที่เป็นพ่อแม่ทางสายเลือดหรือตามกฎหมายของบุคคลนั้น การรับเลี้ยงเป็นบุตรตามกฎหมายเป็นการโอน สิทธิ และความรับผิดชอบทั้งหมดรวมทั้งสายสัมพันธ์ระหว่างบุตรกับบิดามารดา จากพ่อแม่ทางสายเลือดไปยังพ่อแม่บุญธรรมอย่างถาวร
ส่วนคำว่า ผู้ปกครอง เป็นการออกแบบมาเพื่อดูแลเด็ก การรับเลี้ยงเป็นบุตรมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสถานะอย่างถาวร เพื่อต้องการได้รับการยอมรับจากสังคม ไม่ว่าจะเป็นผ่านกฎหมายหรือศาสนา ในอดีต สังคมบางแห่งได้บัญญัติกฎหมายเฉพาะเพื่อควบคุมการรับเลี้ยงเป็นบุตร ในขณะที่สังคมอื่น ๆ ใช้มาตรการที่ไม่เป็นทางการ (เช่น สัญญาที่ระบุสิทธิในการรับมรดก และความรับผิดชอบของผู้ปกครอง โดยไม่มีการโอนสายสัมพันธ์ระหว่างบุตรกับบิดามารดามาด้วย) ระบบการรับเลี้ยงดูแลบุตรสมัยใหม่ซึ่งเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 20 มีแนวโน้มว่าจะมีกฎหมายและระเบียบข้อบังคับมาควบคุม
ทาโซงาเระโฮเต็ล

ทาโซงาเระโฮเต็ล (; โรมาจิ: "Tasokare Hoteru"; : ทาโซกาเระ โฮเตรุ) เป็นเกมมือถือสัญชาติญี่ปุ่นที่สร้างโดย Benoma Ray และ SEEC เปิดตัวบนระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2560 และได้รับการดาวน์โหลดมากกว่า 1.1 ล้านครั้ง เกมรีเมคชื่อ "Tasokare Hotel Re:newal" ได้วางจำหน่ายบนไอโอเอสและแอนดรอยด์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 และวางจำหน่ายบนสตีมบนพีซีในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 ซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ PRA มีกำหนดออกอากาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 ภาคต่อชื่อ "Tasokare Hotel: Tsubomi" ได้รับการประกาศแล้ว
ให้เสียงโดย: ริกะ โมโมกาวะ
ให้เสียงโดย: โคได ซากาอิ
ให้เสียงโดย: ยูซูเกะ ชิราอิ
ให้เสียงโดย: คาเนฮิระ ยามาโมโตะ
ให้เสียงโดย: ยุกิ นางาโนะ
ให้เสียงโดย: นัตสึเอะ ซาซาโมโตะ
ให้เสียงโดย: ทากาชิ นารุมิ
สื่ออื่น.
เว็บตูน.
การดัดแปลงเป็นเว็บตูนที่วาดโดยเรตสึนะและไอซึ คอนโจ เริ่มลงพิมพ์เป็นตอนออนไลน์บนเว็บไซต์ Comipo ของ Vivion เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2567
อนิเมะ.
มีการประกาศสร้างซีรีส์อนิเมะทางโทรทัศน์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2567 ผลิตโดยสตูดิโอ PRA และกำกับโดยโคซุเกะ โคเรมิซึ ออกแบบตัวละครโดยยูโกะ ฮาริบะ และแต่งเพลงประกอบโดยสึจิโยะและชูการ์บีนส์ ซีรีส์นี้มีกำหนดออกอากาศในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2568 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอ็กซ์และเครือข่ายอื่นๆ เพลงเปิดคือ "TASOKARE" ขับร้องโดยคาโยโกะ โยชิซาวะ ขณะที่เพลงปิดคือ "Twilight" ขับร้องโดย Rib รีโมว์เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในเรื่องนี้ และประกาศสตรีมทั่วโลกผ่านทางแอมะซอนไพรม์วิดีโอ, Anime Onegai, บิลิบิลิ, Tubi และช่องยูทูบ It's Anime
ละครเวที.
มีการดัดแปลงเป็นละครเวทีมีกำหนดแสดงที่โรงละครฮิโคเซ็นในอูเอโนะตั้งแต่วันที่ 24 เมษายน จนถึงวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2568
โลกมายา

"โลกมายา"  หรืออีกชื่อเรื่องว่า "ดาวรุ้งฟ้า" เป็นละครโทรทัศน์แนวชีวิตอิงชีวประวัติ (เบื้องลึกวงการบันเทิงยุคเก่า) ที่ผลิตขึ้นโดยทีวีบี (TVB) ในปีพ.ศ. 2525 (1982) โปรดิวเซอร์การผลิต คือ "หวังเทียหลิน" นำแสดงโดย เจิ้งอวี้หลิง, หลี่ซือฉี, เจิงชิ่งอวี๋และเยี่ยเต๋อเสียน โดยเนื้อเรื่องอิงจากชีวิตเบื้องลึกของอดีตดาราฮ่องกง(จอเงิน)ชื่อดังแห่งยุค 50 และ 60 คือ หลินไต้, เล่อตี้, หลินชุ่ยและหลี่เม่ย
。โดยนำชีวประวัติของบุคคลทั้งสี่มาดัดแปลงเป็นบทละครสมมุติขึ้นมา ในตอนออกอากาศ(ครั้งแรก)ที่ฮ่องกง ได้สร้างความฮือฮาและเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากผู้ชมและสื่อเป็นอย่างมาก
เนื้อเรื่อง.
เล่าถึงเรื่องราวของอดีตสี่นักแสดง (จอเงิน) ชื่อดังในวงการภาพยนตร์ฮ่องกงแห่งยุค 50 -60
โลเป เด เบกา

เฟลิกซ์ โลเป เด เบกา อี การ์ปิโอ (25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1562 – 27 สิงหาคม ค.ศ. 1635) เป็นนักเขียนบทละคร กวี และนักประพันธ์ชาวสเปน ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญในยุคทองของสเปน (ค.ศ. 1492–1659) ของวรรณกรรมบาโรกในวรรณคดีของสเปน โลเป เด เบกา เป็นรองมิเกล เด เซร์บันเตส เซร์บันเตสกล่าวว่าโลเป เด เบกาคือ “นกฟีนิกซ์แห่งปัญญา” ("Fénix de los ingenios") และ “สัตว์ประหลาดแห่งธรรมชาติ” ("Monstruo de naturaleza") 
โลเป เด เบกาได้ฟื้นฟูละครสเปนเมื่อละครนี้อยู่ในกระแสประชานิยม และร่วมกับนักเขียนบทละคร เปโดร กัลเดรอน เด ลา บาร์กา และ ตีร์โซ เด โมลินา กำหนดลักษณะเฉพาะของละครบาโรกสเปนด้วยความเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงสภาวะของมนุษย์ ผลงานวรรณกรรมของ เขาประกอบด้วยซอนเน็ต 3,000 บท นวนิยาย 3 เล่ม นวนิยายขนาดสั้น 4 เล่ม บท กวีแบบมหากาพย์ 9 บท และบทละครเวที ประมาณ 500 เรื่อง
นวนิยายขนาดสั้น

นวนิยายขนาดสั้น  คือนวนิยายเชิงเรื่องเล่าที่มีความยาวสั้นกว่านวนิยาย ทั่วไปแต่ยาวกว่า เรื่องสั้น คำว่า "novella" ในภาษาอังกฤษ มาจากคำ ในภาษาอิตาลี หมายถึงเรื่องสั้นที่เกี่ยวข้องกับข้อเท็จจริง (หรือดูเหมือนจะเป็นจริง)
"พจนานุกรมเมอร์เรียม-เวบสเตอร์" ให้คำจำกัดความของนวนิยายขนาดสั้นว่า "ผลงานนวนิยายที่มีความยาวและความซับซ้อนอยู่ระหว่างเรื่องสั้นกับ นวนิยาย" จำนวนหน้าหรือคำยังเป็นข้อถกเถียงว่า อย่างไรจะถือเป็นนวนิยายขนาดสั้น เรื่องสั้น หรือนวนิยาย สมาคมนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์และแฟนตาซี กำหนดให้จำนวนคำของนวนิยายขนาดสั้นอยู่ระหว่าง 17,500 ถึง 40,000 คำ ซึ่งเท่ากับ 250 คำต่อหน้า ซึ่งเท่ากับ 70 ถึง 160 หน้า
โซยะ คุโรกาวะ

โซยะ คุโรคาวะ (黒川 想矢, Kurokawa Sōya, เกิดวันที่ 5 ธันวาคม 2009) เป็นนักแสดงชาวญี่ปุ่นจากจังหวัดไซตามะ มีคุณพ่อเป็นคนไทย ชื่อไทยคือ ศุภศร เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทมินาโตะ มุกิโนะในภาพยนตร์ปี 2023 ที่กำกับโดย ฮิโรคาซึ โคเรเอดะ เรื่อง "Monster" ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัล บลู ริบบอน อะวอร์ดส์ ฟอร์ เบสท์ นิวคัมเมอร์
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2548 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 7 เขตเลือกตั้ง เท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2544 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 1 คน
ภาพรวม.
ผลการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ (รวมทั้งจังหวัดเพชรบูรณ์).
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ไทยรักไทย</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">#E30613; width:67.62%; overflow:hidden">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">67.62%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ประชาธิปัตย์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">#03A1E8; width:10.95%; overflow:hidden">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">10.95%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อื่น ๆ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">21.43%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์(ยกเว้นตำบลตะเบาะ ตำบลนายม ตำบลระวิง ตำบลห้วยสะแก ตำบลวังชมภู ตำบลบ้านโตก และตำบลป่าเลา)
เขตเลือกตั้งที่ 2.
ประกอบไปด้วยอำเภอหนองไผ่ (ยกเว้นตำบลบ้านโภชน์และตำบลเพชรละคร) อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ (เฉพาะตำบลห้วยสะแก ตำบลนายม ตำบลระวิง และตำบลตะเบาะ) และอำเภอชนแดน (เฉพาะตำบลซับพุทรา)
เขตเลือกตั้งที่ 3.
ประกอบไปด้วยอำเภอวังโป่ง อำเภอชนแดน (ยกเว้นตำบลซับพุทรา) และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ (เฉพาะตำบลวังชมภู)
เขตเลือกตั้งที่ 4.
ประกอบไปด้วยอำเภอเขาค้อ อำเภอหล่มเก่า อำเภอน้ำหนาว อำเภอหล่มสัก (เฉพาะตำบลฝายนาแซง ตำบลหนองสว่าง ตำบลน้ำเฮี้ย และตำบลท่าอิบุญ) และอำเภอเมืองเพชรบูรณ์ (เฉพาะตำบลป่าเลาและตำบลบ้านโตก)
เขตเลือกตั้งที่ 5.
ประกอบไปด้วยอำเภอบึงสามพัน อำเภอวิเชียรบุรี (เฉพาะตำบลโคกปรง ตำบลยางสาว ตำบลท่าโรง และตำบลน้ำร้อน) และอำเภอหนองไผ่ (เฉพาะตำบลบ้านโภชน์และตำบลเพชรละคร)
เขตเลือกตั้งที่ 6.
ประกอบไปด้วยอำเภอศรีเทพ และอำเภอวิเชียรบุรี (ยกเว้นตำบลโคกปรง ตำบลยางสาว ตำบลท่าโรง และตำบลน้ำร้อน)
เขตเลือกตั้งที่ 7.
ประกอบไปด้วยอำเภอหล่มสัก (ยกเว้นตำบลฝายนาแซง ตำบลหนองสว่าง ตำบลน้ำเฮี้ย และตำบลท่าอิบุญ)
จังหวัดนครสวรรค์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครสวรรค์ พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครสวรรค์, อำเภอโกรกพระ, อำเภอลาดยาว, อำเภอบรรพตพิสัย และอำเภอเก้าเลี้ยว
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอชุมแสง, อำเภอหนองบัว, อำเภอท่าตะโก, อำเภอไพศาลี, อำเภอพยุหะคีรี, อำเภอตาคลี และอำเภอตากฟ้า
ตำบลโคกโคเฒ่า

โคกโคเฒ่า เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลโคกโคเฒ่า มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลโคกโคเฒ่าแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลโคกโคเฒ่าเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลโคกโคเฒ่า ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลโคกโคเฒ่ามี 4 หมู่บ้าน พื้นที่ 26.0 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,551 คน และ 806 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลโคกโคเฒ่าอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโคกโคเฒ่า
ชัมเศทจี ตาตา

เซอร์ ชัมเศทจี นสรวานจี ตาตา (คุชราต: જમશેદજી તાતા) หรือ ชัมเศทจี นสรวานจี ฏาฏา (เทวนาครี: जमशेदजी नसरवानजी टाटा) หรือนิยมเรียกว่า จัมเซตจี (อักษรโรมัน: Jamsetji, 3 มีนาคม 1839 – 19 พฤษภาคม 1904) เป็นนักอุตสาหกรรมและผู้ใจบุญชาวอินเดีย ผู้ก่อตั้งเครือทาทา บริษัทเครือที่ใหญ่ที่สุดของอินเดีย และผู้สถาปนานครชัมเศทปุระ
ชัมเศทจีเกิดในครอบครัวชาวปาร์ซีที่นับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์ซึ่งอพยพมาจากเปอร์เซีย และเป็นตระกูลนักบวช กระนั้นตาตาเป็นคนแรกที่ออกมาทำธุรกิจในตระกูล โดยการก่อตั้งบริษัทค้าขายในบอมเบย์ หลังทำงานในบริษัทค้าขายและส่งออก เขามองเห็นโอกาสในอุตสาหกรรมฝ้ายขณะเดินทางไปจีนเพื่อเจรจาธุรกิจ และก่อตั้งบริษัทผลิตผ้า เอ็มเปรสมิลล์ในนาคปุระ หลังจากนั้นได้ซื้อโรงงานน้ำมันที่ล้มละลายในมุมไบและแปรสถาภพมาเป็นโรงงานทอฝ้าย ในฐานะนักอุตสาหกรรมและนักธุรกิจ ตาตาได้ก่อตั้งบริษัทในหลายตลาด ซึ่งรวมถึงโรงแรมตาชมหัลในมุมไบ ซึ่งเป็นโรงแรมแห่งแรกในอินเดียที่มีระบบไฟฟ้า และมีบทบาทอย่างมากต่อการสถาปนาสถาบันวิทยาศาสตร์อินเดีย, บริษัทตาตาสตีล และ บริษัทตาตาพาวเวอร์ เขามีอิทธิพลต่อวงการอุตสาหกรรมในอินเดียอย่างมาก ถึงขั้นที่อดีตนายกรัฐมนตรี ชวาหัรลาล เนห์รู เรียกขานตาตาว่าเป็น "คณะกรรมการวางแผนที่มีตัวเขาคนเดียว" (One-Man Planning Commission)
ตาตาเป็นผู้ใจบุญและบริจาคเงินสนับสนุนในหลายสาขา โดยเฉพาะในด้านสุขภาพและการศึกษา สิ่งสืบเนื่องจากตาตา เช่น นครชัมเศทปุระซึ่งตั้งชื่อตามเขา ตาตาสมรสกับหิรบาอี ดาบู (Hirabai Daboo) มีบุตรด้วยกันสองคนคือ โทรัพจี ตาตา และ รตันจี ตาตา ซึ่งยังคงสืบทอดธุรกิจในเครือตาตา บทบาทของตาตาต่อสังคมอินเดียยังได้รับการยอมรับแม้หลังเขาเสียชีวิตไปแล้ว เช่น "รายชื่อผู้ใจบุญแห่งศตวรรษฮูรุน" (2021) ขึ้นชื่อตาตาอยู่อันดับหนึ่งด้วยเงินบริจาครวมกว่า 102,400 ล้านดอลล่าร์สหรัฐ (คำนวณตามอัตราเงินเฟ้อในปี 2021 เป็นเงินไทยประมาณ 3.3 ล้านล้านบาท) นับตั้งแต่การบริจาคเงินของเขาในปี 1892
คลองลำปำ

คลองลำปำ เป็นคลองในอำเภอเมืองพัทลุง จังหวัดพัทลุง แยกจากคลองปากหวะที่บ้านปากหวะ ตำบลลำปำ ไหลเป็นเส้นแบ่งเขตตำบลลำปำกับตำบลควนมะพร้าว ไปลงทะเลสาบสงขลา ที่บ้านลำปำ ตำบลลำปำ คลองมีความยาว 9 กิโลเมตร มีลำคลองหลายสายที่เชื่อมโยงกัน เช่น คลองนาท่อม คลองบ้านสวน คลองบ้านแร่ คลองท่าโพธิ์ คลองควนกุฏ คลองน้ำเชี่ยว และคลองหัววัง 
ริมคลองเป็นที่ตั้งของเมืองเก่าพัทลุงในช่วงปี พ.ศ. 2334–2466 สภาพปัจจุบันของชุมชนเมืองเก่าฝั่งเหนือคลองลำปำ มีโบราณวัตถุสถานที่สำคัญคือส่วนที่เป็นวังเจ้าเมืองพัทลุง
ตำบลดอนตาล (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)

ดอนตาล เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลดอนตาล มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เหตุที่ชื่อว่า "ดอนตาล" เนื่องจากในสมัยก่อน บริเวณที่เป็นที่ตั้งของชุมชนบ้านดอนตาลแห่งนี้ เป็นป่ารกทึบมีต้นไม้นานาชนิดขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก จึงเป็นแหล่งอาหารของช้างป่าซึ่งอาศัยอยู่รวมกันเป็นโขลง และเที่ยวออกหาอาหารกินไปตามพื้นที่ต่าง ๆ จนมาถึงบริเวณพื้นที่ซึ่งเป็นที่ตั้งของชุมชนบ้านดอนตาลในปัจจุบัน ก็ได้กินลูกตาลสุกในระหว่างทางที่หากินและได้ถ่ายมูลออกมาเป็นเมล็ดของลูกตาลจําานวนมาก ทำให้ต่อมาบริเวณแห่งนี้จึงมีต้นตาลขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ "ดอนตาล"
เดิมพื้นที่ตำบลดอนตาลมี 7 หมู่บ้าน ปี พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่ด้านทิศเหนือของตำบลดอนตาล 2 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 5 บ้านดอนมะสังข์ และหมู่ 6 บ้านหนองบอน ออกไปตั้งเป็น ตำบลดอนมะสังข์ และมีการลำดับหมู่บ้านในตำบลดอนตาลขึ้นใหม่
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลดอนตาลแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลดอนตาลเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนตาล ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนตาลมี 5 หมู่บ้าน พื้นที่ 24.0 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,127 คน และ 739 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนตาลอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนตาล
วัดแหลมดินสอ

วัดแหลมดินสอ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเกาะนางคำ อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง ปัจจุบันมีพระครูสิทธิสุตคุณ (ประสิทธิ์ ป.ธ.4) เป็นเจ้าอาวาส
วัดแหลมดินสอตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2484 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492 โดยมีนายฉุ้น เตียงอิ่ม และนายเส้ง มีรุ่งเรือง ร่วมบริจาคเงินซื้อที่ดินนำมาสร้างวัดครั้งแรก ในเวลาต่อมา กำนันฉาย วัชราภรณ์ (เตียงอิ่ม) ได้ร่วมกับชาวบ้านก่อสร้างอาคารเสนาสนะต่าง ๆ ชาวบ้านเรียกอีกนามว่า วัดเกาะยวน เพราะตั้งอยู่บนเกาะยวนในทะเลสาบสงขลา 
สิ่งก่อสร้างสถาปัตยกรรมรัตนโกสินทร์ ได้แก่ อุโบสถก่ออิฐถือปูนขนาด 6 ห้อง ตั้งอยู่บนฐานบัวลูกแก้วอกไก่ หลังคามุงกระเบื้องดินเผาปลายแหลม ประดับช่อฟ้า ใบระกา หางหงส์ กุฏิพระทรงไทย เป็นอาคารทรงปั้นหยา ยกพื้นสูง
วัดเกาะโคบ

วัดเกาะโคบ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่บนเกาะหมากในทะเลสาบสงขลา ในตำบลเกาะหมาก อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง 
วัดเกาะโคบ หรือ วัดชลธาวดี ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2481 โดยย่าห้องเลี่ยน และปู่เล็ก ติ้นหนู ได้นิมนต์พ่อท่านทอง จากวัดประดู่หอม เพื่อมาจำวัดที่บ้านเกาะโคบเพราะชาวบ้านลำบากในการทำบุญไม่มีวัดไม่มีพระ จึงขอให้ท่านมาอยู่ที่เกาะโคบ พ่อท่านทองได้ปลูกกุฏิที่ริมทะเลในที่ดินของย่าห้องเลี่ยน ปู่เล็ก ติ้นหนู ดูแลความช่วยเหลือทุกอย่างและได้ชักนำชาวบ้านทำบุญ จน พ.ศ. 2494 ท่านสังข์เป็นเจ้าอาวาสรับดูแลที่ดินต่อ ย่าห้องปู่เล็ก ติ้นหนู ก็ให้ท่านทองสร้างกุฏิในวัดอาศัยซึ่งเป็นป่ารกร้าง ชาวบ้านช่วยกันสร้างกุฏิในวัดอาศัยซึ่งเป็นป่ารกร้าง และได้พัฒนาวัดต่อเรื่อยมา
สิ่งก่อสร้างที่สำคัญ คือ มีเจดีย์สีทอง ก่ออิฐถือปูนรูปทรงระฆัง สูงประมาณ 10 เมตร ที่วัดนี้ขุดพบรูปพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร สำริด 1 องค์ เป็นศิลปะศรีวิชัย เป็นต้น ปัจจุบันสูญหายหมดแล้ว ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปศาลากลางน้ำ
แผ่นดินโนด

แผ่นดินโนด ( – "ʾereṣ-Nōḏ") เป็นสถานที่ที่ถูกกล่าวถึงในหนังสือปฐมกาลของคัมภีร์ฮีบรู ตั้งอยู่ "ทางทิศตะวันออกของเอเดน" ("qiḏmaṯ-ʿḖḏen") เป็นที่ที่คาอินถูกพระยาห์เวห์เนรเทศให้มาอยู่หลังคาอินสังหารอาเบลน้องชายของตนเอง ความในปฐมกาล 4:16 มีว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />
ปฐมกาล 4:17 เล่าว่าหลังคาอินมาถึงดินแดนโนดแล้ว ภรรยาของคาอินก็ให้กำเนิดบุตรชายของคาอินชื่อว่าเอโนค คาอินได้สร้างเมืองขึ้นและตั้งชื่อเมืองว่าเอโนคตามชื่อบุตรชายของตน
บุญพระธาตุหลวง

พระธาตุหลวงเป็นสัญลักษณ์ประจำชาติและเป็นอนุสรณ์สถานทางศาสนาที่สำคัญที่สุดของประเทศลาว เทศกาลทางศาสนาพุทธนิกายเถรวาทที่สำคัญที่สุดในกรุงเวียงจันทน์คือ บุญพระธาตุหลวง  จัดขึ้นที่พระธาตุหลวงเป็นเวลา 3 วันในช่วงวันขึ้น 15 ค่ำเดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติ (อยู่ในช่วงเดือนพฤศจิกายน)
พระธาตุหลวง.
พระธาตุหลวงสร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2109 ถูกทำลาย รื้อถอน และบูรณะหลายครั้ง พระธาตุหลวงถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เนื่องจากชาวลาวเชื่อว่าสถูปนี้เป็นที่ประดิษฐานของพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า
เทศกาล.
พระสงฆ์และฆราวาสจากทั่วประเทศลาวจะมาร่วมเทศกาลบุญพระธาตุหลวงด้วยพิธีกรรมทางศาสนาเป็นเวลา 3 วัน ตามด้วยการจัดเทศกาลเป็นเวลา 1 สัปดาห์ทั้งกลางวันและกลางคืน ขบวนแห่ของฆราวาสเริ่มเดินจากวัดสีเมืองในตัวเมืองและมุ่งไปยังพระธาตุหลวงเพื่อทำบุญตักบาตรแก่พระสงค์เพื่อสะสมบุญสำหรับการกลับชาติมาเกิดในชีวิตที่ดียิ่งขึ้น ส่วนพิธีกรรมทางศาสนาสิ้นสุดด้วยการที่ฆราวาสถือธูปเทียนเป็นเครื่องบูชา เดินเวียนรอบพระธาตุหลวง 3 รอบเพื่อบูชาพระพุทธเจ้า มีวงดนตรีพื้นบ้านและวงดนตรียอดนิยม รวมถึงการแสดงละครให้ความบันเทิงในงานเทศกาล
เอดีเค ดามาชิอิ

เอดีเค ดามาชิอิ  เป็นวิดีโอเกมรวมจากบริษัทเอสเอ็นเค เพลย์มอร์ ซึ่งวางจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2008 สำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 2 และต่อมา ได้มีการพอร์ตเกมดังกล่าวออกนอกประเทศญี่ปุ่นสำหรับเครื่องเพลย์สเตชัน 4 ใน ค.ศ. 2017
วิดีโอเกมรวมนี้ประกอบด้วยเกมอาร์เคด/นีโอจีโอจำนวนห้าเกม ซึ่งพัฒนาโดยบริษัทเอดีเค และเผยแพร่โดยเอสเอ็นเค เพลย์มอร์ เกมทั้งห้าเกมเป็นพอร์ตอาร์เคด 1:1 โดยมีการปรับปรุงเพียงเล็กน้อยในรูปแบบของรายการทักษะ/รายการการเคลื่อนไหวของตัวละครในบรรดาเกมต่อสู้ดังกล่าว ที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ เพิ่มเติม เกมทั้งหมดเป็นเกม 2 มิติและเกมแต่ละเกมเหมาะสำหรับผู้เล่น 1–2 คน โดยต่างจากเกมนีโอจีโอเวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นอื่น ๆ สำหรับเพลย์สเตชัน 2 คือเกมเหล่านี้ไม่มีโหมดออนไลน์
วัดเขาชวัง

วัดเขาชวัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโป่งน้ำร้อน อำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี
วัดเขาชวังตั้งวัดเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2550 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2555
วัดเขาชวังมีอุโบสถแกะสลักด้วยไม้ทั้งหลังบอกเล่าพุทธประวัติ เมื่อปลาย พ.ศ. 2553 พระอธิการหนูทอง หาสจิตโต เจ้าอาวาสวัดเขาชวัง มีแนวความคิดต้องการสร้างอุโบสถไม่ให้เหมือนกับวัดอื่น ๆ จึงว่าจ้างช่างแกะสลักจากจังหวัดเชียงใหม่ มาทำการแกะสลักเรื่องราวพุทธประวัติ นักษัตร 12 ราศี และตามวรรณคดี พระเวสสันดรชาดก และวิถีชีวิตของชาวบ้านในสมัยโบราณ นำไม้เหลือใช้ และส่วนหนึ่งทางวัดซื้อมา เช่น ไม้สัก ไม้ตะเคียน ไม้ประดู่ และไม้แดง มาสร้าง อุโบสถไม้หลังนี้แกะสลักทั้งหลังแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2556
มิกิ เอ็นโด

มิกิ เอ็นโด (18 มกราคม 1986 – 11 มีนาคม 2011) เป็นพนักงานประจำหน่วยบริหารจัดการภัยพิบัติของเมืองมินามิซันริคุ มีหน้าที่รับผิดชอบในการกระจายเสียงแนวปฏิบัติและประกาศเตือนเมื่อเกิดภัยพิบัติ
ระหว่างแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุเมื่อปี 2011 เธอประจำอยู่ที่จุดกระจายเสียงของเธอบนชั้นสองของอาคารหน่วยบริหารจัดการภัยพิบัติที่สูงสามชั้น และยังคงออกประกาศเตือนภัยและแนวทางปฏิบัติออกทางลำโพงสาธารณะในชุมชนกระทั่งสึนามิพัดเข้าอาคารและตัดระบบลำโพงในเมือง เธอเสียชีวิตในสึนามินั้น จากจำนวน 40 คนที่อพยพหนีภัยขึ้นไปบนยอดอาคารดังกล่าว มีเพียง 11 คนที่รอดชีวิตด้วยการเกาะอยู่บนเสากระจายสัญญาณบนยอดอาคาร
เธอได้รับการเชิดชูเกียรติโดยสื่อญี่ปุ่นว่าเป็นวีรสตรีผู้เสียสละชีวิตของเธอเพื่อช่วยอีกหลายชีวิต ร่างของเธอถูกพบและระบุตัวตนได้โดยทางการในวันที่ 23 เมษายน 2011
อาคารสำนักงานใหญ่ของหน่วยที่เธอประจำการอยู่จนวาระสุดท้ายของชีวิตยังคงอยู่ถึงปัจจุบัน ในสภาพที่เหลือแต่โครงเหล็กกล้าสีแดง ภาพถ่ายจากระหว่างสึนามิถล่มที่จุดสูงสุดแสดงให้เห็นว่าดาดฟ้าอาคารจมอยู่ใต้น้ำทั้งหมด โดยมีคนจำนวนหนึ่งเกาะอยู่บนเสากระจายสัญญาณบนดาดฟ้า ซากของอาคารยังคงได้รับการอนุรักษ์ถึงปัจจุบันนี้
วัดเนินตากแดด

วัดเนินตากแดด เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองบอน อำเภอบ่อไร่ จังหวัดตราด ปัจจุบันพระครูกิตติญาณวิจักษ์ เจ้าคณะตำบลบ่อพลอย และเป็นเจ้าอาวาสวัดเนินตากแดด
วัดเนินตากแดด เดิมชื่อว่า วัดป่าหนองบอน ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2482 โดยมีพระอาจารย์สมบุญ (พระครูสังวรวิเทศ) เป็นผู้ก่อตั้ง ในปี พ.ศ. 2502 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "วัดเนินตากแดด" ตามชื่อเนินเขาที่ตั้งอยู่ด้านหลังวัด ซึ่งเป็นเนินเขาที่ได้รับแสงแดดตลอดวัน ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2555
วัดเนินตากแดดได้รับจัดตั้งเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดตราด เมื่อ พ.ศ. 2554 ตามมติมหาเถรสมาคมครั้งที่ 11/2554 โดยเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดตราด แห่งที่ 14
พระประธานในอุโบสถเป็นองค์เล็กและมีหลวงพ่อสัมฤทธิ์ ที่สร้างขึ้นสมัยสุโขทัย อีกทั้งอุโบสถสองชั้น ชั้นที่ 2 ส่วนของอุโบสถที่สร้างด้วยไม้สักทองทั้งหลัง
โคชิโร ทานากะ

โคชิโร ทานากะ (เกิดปี 1940) เป็นครูศิลปะป้องกันตัวและทหารผ่านศึกจากสงครามโซเวียต-อัฟกัน ทานากะลาออกจากอาชีพประจำสำนักงานเพื่อเผชิญหน้ากับความกลัวต่อความตายของเขา เขาเดินทางไปยังเปศวาร์ ประเทศปากีสถาน และจากนั้นไปยังสาธารณรัฐประชาธิปไตยอัฟกานิสถานเพื่อเข้าร่วมกับจามีอาเตอิสลามี และร่วมรบในสงครามโดยต่อสู้กับกองทัพโซเวียตและรัฐบาลอัฟกานิสถาน
ชีวิตช่วงต้น.
โคชิโร ทานากะ เกิดเมื่อปี 1940 ในเมืองทางาวะ จังหวัดฟูกูโอกะ เขาเรียนคาราเต้มาตั้งแต่เด็ก รวมถึงยังเรียนยูโดและเค็นโด เขาจบการศึกษาจากคณะนิติศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยคานางาวะ
อัฟกานิสถาน.
ในปี 1985 ขณะนั่งอนู่ในสำนักงานที่เขาทำงานในเขตชินจูกุ โตเกียว เข้าเริ่มเตรียมการณ์การเดินทางไปอัฟกานิสถาน โดยจะสนับสนุนตนเองด้วยเงินของตนเอง เชาเดินทางไปยังเปศวาร์ ซึ่งในเวลานั้นเป็นเมืองหลวงของแคว้นนอร์ตเวสต์ฟรอนต์เทียร์ในประเทศปากีสถาน พร้อมด้วยเงินหนึ่งแสนดอลล่าร์สหรัฐที่ตั้งใจจะไปแจกจ่ายแก่พวกมุจาฮิดีน เปศวาร์ในเวลานั้นเป็นศูนย์กลางของขบวนการต้านทานของอัฟกานิสถานและมีกองกำลังกองโจรเจ็ดหน่วยของอัฟกันที่ประจำการในเมือง รวมถึงมีผู้ลี้ภัยชาวอัฟกันอยู่อีกสรมล้านคน ทานากะเข้าร่วมกับจามีอาเตอิสลามี กลุ่มมุจาฮิดีนอันดับสองในเวลานั้น นำโดยบูร์ฮานุดดีน รับบานี เมื่อเขากกลังเตรียมตัวออกเดินทางไปยังอัฟกานิสถาน ภรรยาของเขา ทาคิโก ยืนเคียงข้าง สนับสนุนการตัดสินใจของทานากะ กระนั้นก็ยังอยากให้เขาไม่ไปอัฟกานิสถาน ในภายหลังเธอยังยอมรับกับสื่อว่าเธอไม่เข้าใจว่าทำไมสามีของเธอถึงถูกดึงดูดด้วยมุจาฮิดีนขนาดนั้น
ผลตอบรับจากญี่ปุ่น.
รัฐบาลญี่ปุ่นแสดงออกไม่เห็นด้วยกับการกระทำของเขา สถานทูตญี่ปุ่นประจำนครอิสลามาบาดในปากีสถานได้ออกคำเตือนแก่ทานากะถึงความไม่เหมาะสมที่เขาจะมีส่วนร่วมกับข้อขัดแย้งในอัฟกานิสถาน แต่ทานากะปฏิสเธที่จะสนใจคำเตือนนี้ ทานากะมองตนเองเป็นผู้สละชีพเพื่อญี่ปุ่น ผ่านการต่อสู้กับโซเวียตซึ่งมีข้อพิพาทหมู่เกาะคูริลกับญี่ปุ่น
หลังอัฟกานิสถาน.
ต่อมาเขาได้กบายมาเป็นผู้บริหารใหญ่ของสมาคมเสรีภาพอัฟกานิสถาน ญี่ปุ่น (Japan Freedom Afghanistan Association) และคณะกรรมาธิการของคณะกรรมการบรรเทาภัยผู้อพยพนานาชาติ (International Refugee Relief Committee) ในปี 2008 เขาเปิดตัวโรงเรียน "ฮิโกสกูล" (Hiko School)
ทานากะได้เขียนอัตชีวประวัติของตนเองจากเรื่องราวการต่อสู้โซเวียตและรัฐบาลอัฟกันที่สนับสนุนคอมมิวนิสต์ในหนังสือชื่อว่า "ทหารโซเวียตในจุดเล็งปืน: การรบของข้าพเจ้าในอัฟกานิสถาน" ("Soviet Soldiers in a Gun Sight, My Battle in Afghanistan")
เซียวหลวน

เซียวหลวน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ยฺเหวียน เช่า  ชื่อรอง เหวินปั๋ว  เป็นขุนนางของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ.
เซียวหลวนเริ่มรับราชการจากตำแหน่งเจ้าพนักงานเสมียน (幹吏 "ก้านหลี่") ขึ้นมีมามีตำแหน่งสูงสุดเป็นเสนาบดีกรมรักษาราชวัง (衛尉 "เว่ย์เว่ย์")
ในปี ค.ศ. 263 เตงงายขุนพลวุยก๊กนำกำลังทหารบุกรัฐจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊ก เซียวหลวนติดตามมาในทัพของเตงงายโดยมีตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์ทัพกำจัดเชลย (殄虜護軍 "เถียนหลู่ฮู่จฺวิน") เตงงายฝันว่าตนนั่งอยู่บนภูเขา แล้วมีน้ำไหลจากบนภูเขา เตงงายจึงถามเซียวหลวนถึงความหมายของความฝัน เซียวเหลวนตอบว่า "ตามแผนภูมิกว้า (卦) ในคัมภีร์"อี้จิง" (易經) บนภูเขามีน้ำคือเจี่ยน (蹇) คำอธิบายของเจี่ยนมีว่า 'เจี่ยนเป็นคุณในทิศตะวันตกเฉียงใต้ แต่เป็นโทษในทิศตะวันออกเฉียงเหนือ' ขงจู๊ (ขงจื๊อ) กล่าวว่า 'เจี่ยนเป็นคุณในทิศตะวันตกเฉียงใต้ ไปทางตะวันตกเฉียงใต้จะได้ความสำเร็จ เป็นโทษในทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จะนำไปสู่การจบสิ้นลงในที่สุด' ท่านขุนพลจะสามารถปราบจ๊กได้ แต่จะไม่สามารถกลับไปวุยได้!" เตงงายฟังคำของเซียวหลวนก็รู้สึกไม่พอใจและไม่สบายใจ ภายหลังปรากฏว่าคำแก้ความฝันของเซียวหลวนกลายเป็นความจริง เมื่อเตงงายสามารถพิชิตจ๊กก๊กสำเร็จ แต่กลับถูกจงโฮยขุนพลวุยก๊กอีกคนใส่ร้ายทำให้ถูกจับใส่รถนักโทษส่งตัวไปลกเอี๋ยง (洛陽 "ลั่วหยาง") ระหว่างทางก็ถูกสังหารโดยเตนซก (田續 "เถียน ซฺวี่") นายทหารวุยก๊กที่อุยก๋วนให้ไล่ตามไปสังหารเตงงาย 
ครอบครัว.
เซียวหลวนมีบุตรชาย 3 คน
พระพุทธรูปหรงเซี่ยน

พระใหญ่หรงเซี่ยน (หรงเซี่ยนต้าฝอ) เป็นพระพุทธรูปความสูง สร้างจากการแกะสลักเข้าไปในหน้าผาหิน สร้างขึ้นประมาณปี ค.ศ. 817 ในสมัยราชวงศ์ถัง ตั้งอยู่ห่างไป 90 กิโลเมตรทางตะวันออกของพระใหญ่เล่อซาน ตั้งอยู่ทางเหนืของหรงเซี่ยน มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ถือเป็นรูปปั้นที่สูงที่สุดในสมัยก่อนปัจจุบันเป็นอันดับสอง รองจากพระใหญ่เล่อซาน
พระพุทธรูปเริ่มสลักในประมาณปี ค.ศ. 817 โดยพระสงฆ์จีน โดยภายในองค์พระมีการสร้างระบบระบายน้ำเพื่อระบายน้ำฝนซึ่งยังคงทำงานจนถึงปัจจุบัน ด้านหน้าขององค์พระมีโครงสร้างทำจากไม้ความสูงสิบชั้น ปรากฏหลักฐานการกล่าวถึงพระใหญ่ในบันทึกของชาวตะวันตกย้อนไปได้ถึงปลายทศวรรษ 1870 ในบันทึกของ เอ็ดเวิร์ด ค็อลเบิร์น บาเบอร์ ได้รับคำบอกเล่าถึงพระใหญ่องค์นี้จากนักเดินทางชาวรัสเซียคนหนึ่ง กระนั้น ชาวตะวันตกคนแรกที่เดินทางมายังพระใหญ่และบันทึกไว้เป็นครั้งแรกอยู่ในปี 1910 ซึ่งคือ รอเจอร์ สปราก (Roger Sprague) จากมหาวิทยาลัยอเมริกัน เขาบันทึกว่าลักษณะของพระใหญ่ที่นี่คล้ายกันกับที่เล่อซาน มีลักษณะประทับนั่งแบบ "ยุโรป ไม่ใช่ขัดสมาธิแบบที่นิยมพบในพระพุทธรูปองค์อื่น ๆ"
ข้อมูลจากซินหวาระบุว่าพระใหญ่เล่อซาน พระใหญ่หรงเซี่ยน ตลอดจนมรดกวัฒนธรรมอื่น ๆ ในภูมิภาค ประสบปัญหาการเสื่อมสภาพจากสภาพอากาศ มลภาวะ ตลอดจนปริมาณนักท่องเที่ยวมหาศาล
พระพุทธรูปนี้แสดงรูปพระศรีอาริย์ประทับนั่ง ตัววัดที่ประดิษฐานพระพุทธรูปนี้มีขนาด 80,000 ตารางกิโลเมตร ส่วนตัววัดที่ล้อมรอบพระพุทธรูปมีขนาด 2000 ตารางเมตร
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอน้ำหนาว และอำเภอเขาค้อ
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอชนแดน และอำเภอวังโป่ง
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอบึงสามพัน และอำเภอศรีเทพ
สโมสรฟุตบอลทัพหลวง ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2567–2568

ฤดูกาล 2567–2568 เป็นฤดูกาลที่สี่ของ สโมสรฟุตบอลทัพหลวง ยูไนเต็ด ในการแข่งขันฟุตบอลที่จัดขึ้นโดยสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยฤดูกาลที่แล้วสโมสรจบฤดูกาลด้วยอันดับ 8 ในไทยลีก 3
ฤดูกาลนี้สโมสรกลับมาใช้สนามกีฬามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน เป็นสนามเหย้า
"ข้อมูล ณ วันที่ 29 มีนาคม 2568"
"สถิติการลงสนามและการยิงประตูรวมการแข่งขันทุกรายการ"
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 7 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2 และ 3)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอน้ำหนาว และอำเภอเขาค้อ
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอชนแดน และอำเภอวังโป่ง
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอบึงสามพัน และอำเภอศรีเทพ
ตำบลดอนมะสังข์

ดอนมะสังข์ เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลดอนมะสังข์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เดิมพื้นที่มีฐานะเป็นพื้นที่หมู่ 5 ของตำบลดอนตาล อำเภอเมืองสุพรรณบุรี ปี พ.ศ. 2490 ทางราชการได้แยกพื้นที่ด้านทิศเหนือของตำบลดอนตาล 2 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 5 บ้านดอนมะสังข์ และหมู่ 6 บ้านหนองบอน ออกมาตั้งเป็น ตำบลดอนมะสังข์ โดยมีชื่อตำบลมาจากที่มีต้นมะสังข์ขนาดใหญ่และสูงมากอยู่ต้นหนึ่งในหมู่บ้าน พื้นที่ของตำบลเป็นป่าไผ่ ป่าสะแก และต้นไม้อื่นเป็นจำนวนมาก เป็นที่ดอน มีหนองน้ำ และสำรางบางส่วนเป็นที่ราบลุ่มมีน้ำท่วมขัง จึงเรียกพื้นที่นี้ว่า "ดอนมะสังข์" 
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลดอนมะสังข์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลดอนมะสังข์เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนมะสังข์ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนมะสังข์มี 5 หมู่บ้าน พื้นที่ 16.33 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,088 คน และ 699 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนมะสังข์อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนมะสังข์
ตำบลทับตีเหล็ก

ทับตีเหล็ก เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลทับตีเหล็ก มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เดิมพื้นที่เป็นหมู่ที่ 7 ของตำบลท่าระหัด อำเภอเมืองสุพรรณบุรี ปี พ.ศ. 2490 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกพื้นที่ด้านทิศตะวันตกของตำบลท่าระหัด 3 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 5 บ้านท่าดินเหนียว, หมู่ 6 บ้านประสพสุข และหมู่ 7 บ้านทับตีเหล็ก ออกมาตั้งเป็น ตำบลทับตีเหล็ก 
โดยมีชื่อตำบลมาจากในสมัยกรุงศรีอยุธยา เมืองสุพรรณบุรีซึ่งเป็นเมืองหน้าด่าน และเป็นเส้นทางเดินทัพ สมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงยกทัพเพื่อมารับศึกบริเวณชายแดนเมืองกาญจนบุรี แต่เนื่องจากบ้านเมืองมีศึกสงครามอย่างต่อเนื่อง ทำให้อาวุธยุทโธปกรณ์ไม่เพียงพอที่จะใช้ในศึกสงคราม พระองค์ทรงทราบว่าเหนือวัดมะนาวมีครอบครัวชาวจีนที่อพยพมาจากกรุงศรีอยุธยา ประกอบอาชีพเป็นช่างตีเหล็ก ซึ่งสืบทอดวิชามาจากเมืองจีน สามารถตีเหล็กได้แกร่งและคม จึงดำริให้ครอบครัวนี้พร้อมชาวบ้านที่อยู่บริเวณนี้มาช่วยราชการ เพื่อผลิตอาวุธและใช้บริเวณนี้เป็นแหล่งผลิตอาวุธเพื่อใช้ในราชการศึกสงครามตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ชาวบ้านจึงได้กล่าวขานนามว่า "ทับตีเหล็ก"
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลทับตีเหล็กแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลทับตีเหล็กเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลทับตีเหล็ก ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลทับตีเหล็กมี 5 หมู่บ้าน พื้นที่ 21.0 ตารางกิโลเมตร ประชากร 3,169 คน และ 682 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลทับตีเหล็กอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลทับตีเหล็ก
ออสเตรเลียนวิมินส์วอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก

มหินทราออสเตรเลียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับสูงสุดของประเทศออสเตรเลีย จัดขึ้นโดยวอลเลย์บอลออสเตรเลีย (วีเอ) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1998 ในชื่อ "ออสเตรเลียนวอลเลย์บอลลีก" และตั้งแต่ฤดูกาล 2019 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ออสเตรเลียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก" โดยทีมที่เข้าร่วมเป็นตัวแทนของรัฐและดินแดนในประเทศออสเตรเลีย
อูรุก

อูรุก (อักษรโรมัน: Uruk) เป็นอดีตนครโบราณในตะวันออกใกลั ตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำยูเฟรตีสริมฝั่งอดีตแม่น้ำสาขาของยูเฟรตีสที่ปัจจุบันแห้งเหือดไปแล้ว อูรุกตั้งอยู่ห่างไป 93 กิโลเมตรทางเหนือของนครโบราณอูร์, 108 กิโลเมตรทางใต้ของนิปปูร์ และ 24 กิโลเมตรทางใต้ของลาร์ซา ปัจจุบันตั้งอยู่ในเขตรัฐอัลมูทันนา ประเทศอิรัก
อูรุกถือเป็นแหล่งต้นแบบสำหรับสมัยอูรุก อูรุกมีบทบาทอย่างมากต่อนคราภิวัตน์ในสมัยแรกของซูเมอร์ในกลางสหัสวรรษที่ 4 ก่อนคริสต์กาล ในช่วงปลายสมัยอูรุกในปี 3100 ปีก่อนคริสต์กาล นครอูรุกอาจมีประชากรถึง 40,000 คน และสูงถึง 80,000–90,000 คนหากนับรวมพื้นที่โดยรอบนคร ถือเป็นเขตนครที่มีประชากรมากที่สุดในโลกในเวลานั้น กษัตริย์กิลกาเมชตามที่ระบุในพงศาวดาร "รายนามกษัตริย์ซูเมอร์" ("SKL") ปกครองนครอูรุกในระหว่างศตวรรษที่ 27 ก่อนคริสต์กาล นครอูรุกเริ่มเสียความสำคัญลงภายหลังการเติบโตของจักรวรรดิอักกาเดีย กระนั้น นครอูรุกยังคงมีบทบาทสำคัญและเฟื่องฟูในสมัยอะคาเอเมนิด (550–330 ปีก่อนคริสต์กาล), เซเลอูซิด (312–63 ปีก่อนคริสต์กาล) และปาร์เทีย (227 ปีก่อนคริสต์กาล - ค.ศ. 224) และท้ายที่สุดถูกทิ้งร้างไม่นานหลังมุสลิมเข้ายึดครองใปนี ค.ศ. 633–638
วิลเลียม เคนเนิท ลอฟทัส เดินทางเยือนอูรุกในปี ค.ศ. 1849 และระบุซากนครนี้ว่าเป็นของเมือง "เอเรค" (Erech) หรือที่รู้จักในชื่อ "นครลำดับที่สองของนิมโรด" ลอฟทัสนำคณะขุดค้นโบราณคดีเป็นครั้งแรกในอูรุกระหว่างปี 1850 ถึง 1854
ชื่อของอูรุก  มีคำสะกดอยู่หลายแบบในอักษรคูนีฟอร์ม คือ ภาษาซูเมอร์สะกดว่า unugᵏⁱ; ภาษาอักกาเดียสะกดว่า Uruk  ในภาษาอื่น ๆ เช่น , Warkāʾ Auruk; , ; ʾÉreḵ; , Orékh, Ōrúgeia
ในตำนานและวรรณกรรม อูรุกเป็นที่รู้จักในฐานะราชธานีของกษัตริย์กิลกาเมช ตัวละครเอกในมหากาพย์ "มหากาพย์กิลมาเมช" นักวิชาการระบุว่าอูรุกตรงกันกับนครเอเรค (Erech) ในพระคัมภีร์ไบเบิล (ปฐมกาล 10:10) ซึ่งเป็นนครที่สองที่นิมโรดสถาปนาขึ้นในชีนาร์
กาลิมโปง

กาลิมโปง (อักษรโรมัน: Kalimpong, เบงกอล: কালিম্পং, เทวนาครี: कालिम्पोङ, ทิเบต: ཀ་སྦུག) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของอำเภอกาลิมโปงในรัฐเวสต์เบงกอล ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ที่ความสูงเฉลี่ย จากระดับน้ำทะเล ภายในอาณาเขตของเขตพื้นที่โกรข่าแลนด์ซึ่งเป็นหน่วยปกครองตนเอง กองทัพอินเดีย กองพันภูเขาที่ 27 ตั้งอยู่ในชานเมืองกาลิมโปง
กาลิมโปงเป็นที่รู้จักในฐานะที่ตั้งของสถาบันการศึกษามากมาย ส่วนมากสร้างขึ้นในสมัยของบริติชราช นอกจากนี้ในอดีตยังเคยเป็นประตูสู่ทิเบตที่ใช้ในการติดต่อและค้าขายระหว่างอินเดียดับทิเบต ก่อนที่ทิเบตถูกจีนผนวกและสงครามระหว่างจีนกับอินเดีย กาลิมโปงและนครดาร์จีลิงซึ่งอยู่ติดกันในอดีตเป็นศูนย์กลางของขบวนการเรียกร้องเอกราชดินแดนโกรข่าแลนด์ในทศวรรษ 1980
กาลิมโปงตั้งอยู่ริมแม่น้ำตีสตาและมีสถานะเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวด้วยลักษณะภูมิอากาศและที่ตั้งที่ใกล้กับสถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ ในพื้นที่ เกษตรกรรมพืชสวนถือเป็นอุตสาหกรรมสำคัญของเมือง และในกาลิมโปงยังเป็นที่ตั้งของตลาดดอกไม้ที่เป็นที่รู้จักจากดอกกล้วยไม้นานาชนิด ตลอดจนศูนย์เพาะเลี้ยงพืชที่ส่งออกต้นอ่อน ทูเบอร์ และไรโซมของพืชที่โตในเทือกเขาหิมาลัย อารามในศาสนาพุทธแบบทิเบต อารามซังด็อกปัลรีโฟดังซึ่งตั้งอยู่ในกาลิมโปง เป็นสถานที่เก็บรักษาคัมภีร์พุทธทิเบตที่หายากจำนวนมาก
จังหวัดสุรินทร์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุรินทร์ พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อปี พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน 
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองสุรินทร์, อำเภอศีขรภูมิ, อำเภอลำดวน, และกิ่งอำเภอเขวาสินรินทร์
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอจอมพระ, อำเภอรัตนบุรี, อำเภอท่าตูม, อำเภอชุมพลบุรี, อำเภอสำโรงทาบ และอำเภอสนม
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอปราสาท, อำเภอกาบเชิง, อำเภอสังขะ, อำเภอบัวเชด, กิ่งอำเภอศรีณรงค์ และกิ่งอำเภอพนมดงรัก
หมู่ถ้ำพราพร

หมู่ถ้พบนเขาพราพร  เป็นหมู่ถ้ำสลักหินที่เก่าแก่ที่สุดของอินเดีย สร้างขึ้นในสมัยจักรวรรดิโมรยะ (322–185 ปีก่อนคริสต์กาล) บางส่วนปรากฏจารึกของพระเจ้าอโศก ตั้งอยู่ในมาฆทุมปุระในอำเภอเชหานาบาด รัฐพิหาร ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป ทางเหนือของพุทธคยา
ถ้ำเหล่านี้ตั้งอยู่ในเนินเขาคู่ คือ สี่ถ้ำในเขาพราพร (Barabar) และสามถ้ำในเขานาคารชุนี (Nagarjuni) ในบรรดาถ้ำเหล่านี้สามารถพบจารึกนามของกษัตริย์ "ปิยทาสี" ในสามถ้ำที่พราพร และ "เทวานัมปิยทศรถ" ในถ้ำที่นาคารชุนี คาดการณ์ว่าอ่ายุระหว่าง 300 ปีก่อนคริสต์กาล ในสมัยจักรวรรดิโมรยะ ตรงกับรัชสมัยของพระเจ้าอโศก (ครองราชย์ 273–232 ปีก่อนคริสต์กาล) และหลานชาย ทศรถโมรยะ
งานแกะสลักซุ้มทางเข้าของถ้ำโลมัสฤษีถือเป็นตัวอย่างชิ้นเก่าแก่ที่สุดของจันทรศาลา ซึ่งคือซุ้มโค้งเจดีย์รูปโอจี รูปแบบดังกล่าวมีการนำไปสร้างเรื่อยมาในสถาปัตยกรรมของอินเดีย
ถ้ำเหล่านี้แรกเริ่มถูกใช้งานเพื่อบำเพ็ญพรตโดยนักบวชจากสำนักอาชีวิกะ ซึ่งสถาปนาขึ้นโดยมักขลี โคสาลา ซึ่งมีชีวิตร่วมสมัยกับพระโคตมพุทธเจ้าและพระมหาวีระ สำนักอาชีวิกะมีคำสอนและแนวปฏิบัติที่คล้ายคลึงกันกับทั้งศาสนาพุทธและศาสนาเชน นอกจากนี้ยังสามารถพบประติมากรรมและจารึกจากสมัยหลัง ๆ ของศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธในหมู่ถ้ำเหล่านี้เช่นกัน
ถ้ำส่วนใหญ่บนเขาพราพรมีสองคูหา แกะสลักมาจากหินแกรนิตทั้งหมด ภายในสามารถพบการขัดเงาที่เรียกว่า "การขัดเงาแบบโมรยะ" ตามประติมากรรมภายใน นอกจากนี้ภายในถ้ำยังมีปรากฏการณ์เสียงสะท้อนเช่นกัน
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอน้ำหนาว, อำเภอเขาค้อ และอำเภอวังโป่ง
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน
นาคารชุนโกณฑะ

นาคารชุนโกณฑะ (อักษรโรมัน: Nagarjunakonda; "เขาพระนาคารชุน") เป็นเมืองโบราณและแหล่งโบราณคดีที่ปัจจุบันอยู่บนเกาะ ใกล้กับแหล่งน้ำนาคารชุนสาคร อำเภอปัลนาฑู รัฐอานธรประเทศ ประเทศอินเดีย ถือเป็นหนึ่งในแหล่งโบราณคดีพุทธที่รุ่มรวยที่สุดในโลก ปัจจุบันพื้นที่ตั้งเดิมเกือบทั้งหมดอยู่ใต้น้ำที่เกิดจากการสร้างเขื่อนนาคารชุนสาคร นักโบราณคดีจึงขุดค้นและเคลื่อนย้ายซากปรักหักพังขึ้นไปอยู่บนเกาะที่เหนือระดับน้ำเขื่อน ซึ่งตั้งอยู่จนถึงปัจจุบัน
ในอดีต นาคารชุนโกณฑะเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยและอารามพุทธที่สำคัญของภูมิภาค ซากของแหล่งนาคารชุนโกณฑะปรากฏทั้งซากของศาสนสถานในศาสนาพุทธมหายานและศาสนาฮินดู นาคารชุนโกณฑะตั้งอยู่ห่างไป 160 กิโลเมตรจากอมราวตีสถูป ประติมากรรมที่พบที่นี่ปัจจุบันนำไปจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ทั้งในและนอกประเทศอินเดีย และมีลักษณะทางศิลปกรรมที่สำคัญในกลุ่มศิลปกรรมอมราวตี ที่บางครั้งอาจเรียกว่าแบบอานธระยุคหลัง นอกจากนี้ยังมีพื้นที่ของอดีตพระราชวังซึ่งมีประติมากรรมรูปทางฆราวาสที่ถือว่าพบได้ยากในสมัยนั้น และมีอิทธิพลจากโรมัน 
ชื่อในปัจจุบันนั้นตั้งตามพระนาคารชุน คุรุมหายานรูปสำคัฐที่เข้าใจกันว่าเป็นผู้พัฒนาบริเวณนี้ชึ้น กระนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าท่านมีความเกี่ยวเนื่องกับการสร้างนาคารชุนโกณฑะขึ้นมาจริงหรือไม่ ชื่อดั้งเดิมที่ใช้ในสมัยที่เจริญรุ่งเรืองคือ "วิชยปุรี" (Vijayapuri)
แหล่งนี้ถูกค้นพบครั้งแรกในปี 1926 โดยครูโรงเรียนชาวท้องถิ่นคนหนึ่ง สุรปรชู เวงกฏรามิยะฮ์ (Suraparaju Venkataramaih) ซึ่งพบเสาหินโบราณที่นี้และรายงานไปยังรัฐบาลของรัฐมัทราส ซึ่งต่อมาได้ส่งผู้ช่วยแผนกเตลูกูของหน่วยโราณคดีและจารึกมัทราส ศรี สรัสวตี (Shri Sarasvati) มายังแหล่งนี้ การขุดค้นทางโบราณคดีอย่างเป็นระบบเริ่มต้นโดย เอ เอช เลิงเฮิสต์ ในปี 1927–1931 โดยขุดพบสถูปเจดีย์และประติมากรรมมากมาย
ตำบลไผ่ขวาง (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)

ไผ่ขวาง เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลไผ่ขวาง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลไผ่ขวางแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลไผ่ขวางเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลไผ่ขวาง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลไผ่ขวางมี 5 หมู่บ้าน พื้นที่ 25.0 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,157 คน และ 1,467 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลไผ่ขวางอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไผ่ขวาง
หมู่ถ้ำโกลวี

หมู่ถ้ำโกลวี  หรือ หมู่ถ้ำโขลวี  เป็นหมู่ถ้ำสลักหินพุทธในอำเภอฌาลวาร รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย แกะสลักเข้าไปในเนินผาหินลาเทอไรต์ ภายในประกอบด้วยสถูป, เจดีย์ และพระพุทธรูป มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมแบบมหายาน สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 8-9 ถ้ำมีจำนวนรวมแล้วประมาณ 50 ถ้ำ บรรดาสถูปและพระพุทธรูปขนาดมหึมาที่พบในโกลวีถือว่ามีความสำคัญทางโราณคดีอย่างมาก นอกจากนี้ยังพบถ้ำคล้ายกันใหม่หมู่บ้านโกลวีเช่นกัน อันบ่งบ่อกถึงความเจริญรุ่งเรืองของศาสนาพุทธในแถบนี้ในอดีต ลักษณะของถ้ำมีความคล้ายคลึงกันกับหมู่ถ้ำบาฆซึ่งอยู่ใกล้กัน
ถ้ำโกลวีมีบันทึกถึงครั้งแรกโดย ดร. อี. อิมเปย์ (Dr. Impey) ซึ่งเดินทางเยือนถ้ำนี้ในปี 1854 เซอร์อาเล็กซันเดอร์ คันนิงแฮม เดินทางมายังถ้ำนี้และได้ตีพิมพ์รายงานหลัง ดร. อิมเปย์ ถ้ำจำนวนกว่า 50 ถ้ำนี้มีจำนวนหนึ่งที่พังทลายและเสียหายไปตามกาลเวลา โดยเฉพาะหมู่ถ้ำบนฝั่งเหนือและตะวันออก
ตำบลบางกุ้ง (อำเภอเมืองสุพรรณบุรี)

บางกุ้ง เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลบางกุ้ง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลบางกุ้ง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
บางกุ้ง เดิมเป็นพื้นที่เป็นหมู่ที่ 6 ของตำบลศาลาขาว อำเภอเมืองสุพรรณบุรี ปี พ.ศ. 2490 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกพื้นที่หมู่ 6 บ้านมะขามเรียง ของตำบลสวนแตง และหมู่ 6 บ้านบางกุ้ง ของตำบลศาลาขาว รวมทั้งหมด 2 หมู่บ้าน ออกมาตั้งเป็น ตำบลบางกุ้ง
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลบางกุ้งแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลบางกุ้งเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลบางกุ้ง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลบางกุ้งมี 4 หมู่บ้าน พื้นที่ 12.30 ตารางกิโลเมตร ประชากร 1,751 คน และ 361 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลบางกุ้งอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลบางกุ้ง
ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางกุ้งมี 4 หมู่บ้าน พื้นที่ 12.30 ตารางกิโลเมตร ประชากร 2,011 คน และ 480 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.1 ล้านบาทและได้รับความเห็นชอบจากราษฎร พ.ศ. 2551 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้องค์การบริหารส่วนตำบลบางกุ้งอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลบางกุ้ง