pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วัดหัวฝาย (อำเภอเมืองสุโขทัย)

วัดหัวฝาย ตั้งอยู่ที่บ้านสวนใต้ หมู่ 2 ตำบลบ้านสวน อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย เป็นวัดราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่เก่าแก่และมีประวัติความเป็นมาพร้อมกับชุมชนบ้านสวนอีกแห่งหนึ่ง วัดหัวฝายเป็นวัดที่พระครูสังฆรักเจ๊ก เคยเป็นเจ้าอาวาส และท่านยังเป็นกรรมวาจาจารย์หลวงพ่อห้อม อมโร เถรคณาจารย์แห่งจังหวัดสุโขทัยด้วย
ประวัติ.
วัดหัวฝาย มีหลักฐานการก่อสร้าง ประมาณ พ.ศ. 2430 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2438 มีที่ดินตั้งวัดจำนวน 6 ไร่3 งาน 56 ตารางวา
พิธีย่ำพระสุริย์ศรี

พิธีย่ำพระสุริย์ศรี เป็นพิธีการของทหารเรือไทยพิธีหนึ่ง คล้ายกับการสวนสนามเพื่ออำลาชีวิตราชการของผู้บังคับบัญชาระดับสูง เช่น ผู้บัญชาการทหารเรือ, ผู้บัญชาการทหารสูงสุด, ผู้บัญชาการหน่วยนาวิกโยธิน เป็นต้น กระทำในเวลาโพล้เพล้ใกล้ค่ำ มีความสวยงามจากดวงไฟที่ประดับและลำแสงสุดท้ายของพระอาทิตย์ก่อนที่จะลับขอบฟ้า
ประวัติ.
พิธีย่ำพระสุริย์ศรี มีการประกอบพิธีครั้งแรกเนื่องในโอกาสในการฉลองพระเกียรติของ เรือโทหญิง สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2522 บริเวณสนามหน้ากองบัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน ค่ายกรมหลวงชุมพร อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี และได้มีการประกอบพิธีดังกล่าวสืบต่อมา
พิธีเริ่มต้นในเวลาที่พระอาทิตย์ลับขอบฟ้าพอดี (ประมาณเวลา 18.00 น.) ถือเป็นขนบธรรมเนียมของทหารหน่วยนาวิกโยธิน โดยอัญเชิญธงราชนาวีลงจากยอดเสา ซึ่งปกติจะถือเอาเวลาพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าเป็นหลัก จึงได้ชื่อว่า "พิธีย่ำพระสุริย์ศรี" ซึ่งเรียกตามชื่อ "เพลงพระสุริย์ศรี" ซึ่งเป็นเพลงที่เกิดจากภูมิปัญญาทหารเรือไทยที่พัฒนาจากจังหวะเพลงย่ำค่ำ ซึ่งก็ดัดแปลงมาจากเพลง sunset ของราชนาวีสหราชอาณาจักร มาเป็นเพลงบรรเลงรูปจบกระบวนของการแสดงดนตรีสยาม หรือเพลง ฟีนาเล่ และด้วยเหตุผลที่ว่าขนบธรรมเนียมประเพณีทหารเรือ เมื่อเชิญธงราชนาวีลงจากยอดเสา พลแตรเดี่ยวจะเป่าเพลง ย่ำค่ำ อันเป็นตำนานเก่าแก่สืบมาช้านาน จึงน่าอนุโลมใช้คำ ย่ำพระสุริย์ศรี กับพิธีการเช่นนี้ได้ ซึ่งถึงแม้ว่าจะไม่ตรงกับความหมายในภาษาอังกฤษนัก แต่มีความหมายในภาษาไทยว่า การจบ สิ้นสุด หรือยุติลงอย่างสง่างาม ซึ่งสอดรับกับพิธีการของการอำลาชีวิตราชการอย่างกลมกลืน ดังนั้น พิธีย่ำพระสุริย์ศรี จึงมีความเป็นมาด้วยประการเช่นนี้ โดยพิธีการนี้ หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน มิได้ลอกเลียนแบบมาจากหน่วยทหารสวนสนามของนาวิกโยธินสหรัฐอเมริกาแต่อย่างใดเพียงแต่อาศัยเค้าโครงมาสอดแทรกการแสดงทางทหารประกอบวงโยธวาทิต ซึ่งทั้งสิ้นจะกระทำอยู่ท่ามกลางความสว่างจากดวงไฟที่จัดไว้อย่างเหมาะสม โดยมีลำแสงของพระอาทิตย์ที่ทาบทาท้องฟ้ายามเย็นย่ำเป็นฉากหลังที่สวยงามตามธรรมชาติ และปิดท้ายด้วยการจุดพลุดอกไม้ไฟอันงดงามตระการตา
ในภายหลัง เริ่มมีการตรวจพลสวนสนามทางบกของหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน และหน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่งนำกำลังพลและยุทโธปกรณ์เข้าร่วมการสวนสนาม
การจัดพิธี.
หน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน จะจัดพิธีเช่นนี้ขึ้นเพื่อเป็นการเทิดพระเกียรติ หรือเทิดเกียรติ หรือเทิดเกียรติบุคคลสำคัญของกองทัพเรือเท่านั้น พิธีดังกล่าว จะใช้เวลาไม่เกิน 1 ชั่วโมง ซึ่งเป็นเวลาที่ลำแสงสุดท้ายของพระอาทิตย์จะค่อย ๆ เลือนลับไปกับความมืด และเหมาะสมสำหรับการต่อด้วยงานเลี้ยงรับรองอย่างเป็นพิธีการ ที่สามารถจัดขึ้นในเวลาถัดไปในสถานที่ที่อยู่ใกล้เคียงกัน
วาสิต พยัคฆบุตร

วาสิต พยัคฆบุตร (เกิด 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง ปัจจุบันสังกัดพรรคเพื่อไทย
ประวัติ.
วาสิต เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 ที่ตำบลแจ้ห่ม อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เป็นบุตรนายประพันธ์ นางวิยะดา พยัคฆบุตร ด้านครอบครัวสมรสกับนางประภาศรี พยัคฆบุตร มีบุตร 3 คน 
สำเร็จการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโททางการปกครองจากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นนิวเม็กซิโก สหรัฐอเมริกา
หารีตี

หารีตี  เป็นยักขินีในเมืองเปศวาร์และในเทพปกรฌัมทางภูมิภาคต้าเซี่ยซึ่งมีที่มาจากเทวีในวัฒนธรรมฮินดู แต่ต่างกันอย่างสิ้นเชิงตรงที่นางหารีตีเป็นปอบกินคน นางมีบุตรนับร้อยและรักบุตรเป็นอันมาก แต่จับบุตรของผู้อื่นมาเป็นภักษาหารให้แก่บุตรนาง
ครั้นพระพุทธศาสนาเข้ามาสู่แว่นแคว้นดังกล่าวจากทางแม่น้ำสินธุ ก็เกิดเรื่องเล่าใหม่ว่า สตรีผู้หนึ่งซึ่งบุตรถูกนางหาริตีลักไปได้วอนขอให้พระโคตมพุทธเจ้าทรงช่วยปกป้องบุตรนางด้วย พระองค์จึงทรงลักพาไอชี (Aiji) บุตรสุดท้องของนางหารีตีไปซ่อนไว้ได้บาตร นางหารีตีออกตามหาบุตรไปทั่วท้องจักรวาลแต่ก็ไม่พบ ที่สุด นางจึงมาอ้อนวอนขอความช่วยเหลือจากพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าจึงตรัสเทศนาว่า นางเองบุตรหายไปหนึ่งเวลายังเป็นทุกข์ร้อนถึงเพียงนี้ แล้วบิดามารดาผู้อื่นซึ่งบุตรถูกนางลักไปฆ่ากินนั้นจนล่วงลับตลอดไปนั้นจะไม่ร้อนรนเป็นร้อยเท่าพันเท่าหรือ นางหารีตีเมื่อเข้าใจถึงความทุกข์ทรมานใจของบิดามารดาผู้อื่น จึงปวารณาตัวเป็นผู้คุ้มครองเด็กและเป็นอุบาสิกา ทั้งหันไปบริโภคผลมณีพืชแทนเนื้อเด็ก ภายหลัง นางกลายเป็นสัญลักษณ์แห่งการพิทักษ์รักษาเด็ก การคลอดง่าย การเลี้ยงดูอุ้มชูเด็กอย่างมีความสุข ชีวิตคู่ผัวตัวเมียสุขสันต์ปรองดอง และชีวิตครอบครัวร่มเย็นมั่นคง นางหาริตียังคุ้มครองพุทธศาสนิกชนผู้ปฏิบัติสัทธรรมปุณฑรีกสูตร และสตรีไร้บุตรยังมักกราบไหว้นางหาริตีเพื่อขอบุตรด้วย
กล่าวได้ว่า เมื่อพระพุทธศาสนามาถึงดินแดนเปศวาร์แล้ว นางหาริตีก็เปลี่ยนจากยักขินีตามวัฒนธรรมเปอร์เซียดั้งเดิมไปเป็นผู้อภิบาลพระพุทธศาสนา ซึ่งเป็นยุทธศาสตร์ทำนองเดียวกับที่ในช่วงต้นพระพุทธศาสนาใช้กลืนลัทธิวิญญาณนิยม ต่อมา วัฒนธรรมเกี่ยวกับนางหาริตีก็แพร่หลายไปในเอเชียตะวันออกเช่นญี่ปุ่น และหาริตีในวัฒนธรรมญี่ปุ่นนั้นเรียก "คิชิโมะจิง" หรือ "คิชิโบะจิง" 
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ธันเดอร์เบิร์ด (เทพปกรณัม)

ธันเดอร์เบิร์ด  เป็นชื่อนกยักษ์ในตำนานของอินเดียนแดง ซึ่งเป็นชนเผ่าพื้นเมืองของอเมริกาเหนือ เชื่อกันว่า ธันเดอร์เบิร์ด มีความกว้างของปีกทั้งสองข้างยาวถึง 8 เมตร และแรงกระพือของปีกเวลาบินก่อให้เกิดทอร์นาโดและฟ้าร้อง และปรากฏการณ์ฟ้าแลบนั้น เชื่อว่าเกิดจากแสงสะท้อนของแสงอาทิตย์กระทบกับตาของธันเดอร์เบิร์ด
ธันเดอร์เบิร์ดเป็นนกที่ชาวอินเดียนแดงให้ความนับถือเป็นอย่างยิ่ง ถือเป็นสัตว์ที่น่าเกรงขามและศักดิ์สิทธิ์ดุจเทพเจ้าแห่งท้องฟ้า โดยมักจะประดับอยู่ที่ยอดเสาอินเดียนแดงธันเดอร์เบิร์ดมีคนเขาบอกกันว่ามันคือ เทอโรซอร์ ที่ยังไม่สูญพันธ์
สันนิษฐานว่าความเชื่อเรื่องธันเดอร์เบิร์ด อาจจะมาจากนกจำพวกแร้งขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ที่มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่ทวีปอเมริกาเหนือ คือ แร้งแคลิฟอร์เนีย ("") ซึ่งในอดีตเคยมีอยู่มากมาย แต่สถานะในปัจจุบันเป็นสัตว์ที่อยู่ในขั้นใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตแล้ว
อย่างไรก็ดี ความเชื่อเรื่องธันเดอร์เบิร์ดได้กลายมาเป็นเรื่องเล่าลือเกี่ยวกับสัตว์ประหลาดในหลายที่ของสหรัฐอเมริกา เช่น ในแถบตะวันตกเฉียงใต้ หรือที่รัฐเพนซิลเวเนีย โดยมีรายงานการพบเห็นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1840 จนถึงปัจจุบัน (ก่อนหน้านั้นมีการเล่าลือโดยชาวอินเดียนแดงมานับเป็นร้อย ๆ ปี) โดยลักษณะของสิ่งที่เชื่อว่าเป็นธันเดอร์เบิร์ด เป็นนกที่มีขนาดประมาณเครื่องบินขนาดเล็กหนึ่งลำ มีรูปร่างเหมือนนกอินทรีขนาดใหญ่ มีดวงตาสีดำขนาดใหญ่และมีจะงอยปากแข็งแรงมาก ขนทั้งตัวมีสีดำหรือสีเทาหรือสีน้ำตาล มีขาหนาและกรงเล็บใหญ่กว่าขนาดมือของมนุษย์เสียอีก โดยพยานผู้พบเห็นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 มักกล่าวตรงกันว่า เมื่อแรกเห็นพวกเขาเห็นเป็นเพียงเงาบินพาดผ่าน แต่เมื่อมองขึ้นไปแล้วเห็นเป็นสิ่งว่าเป็นเครื่องบินขนาดเล็ก แต่เมื่อพิจารณาอย่างชัด ๆ ขึ้นไปแล้ว พบว่าเป็นนกคล้ายนกอินทรีหรืออีแร้งขนาดใหญ่ มีขนสีดำ บินได้สูงและสง่างามโดยไม่ได้กระพือปีก แต่เมื่อกระพือแล้วก็ทำให้สูงขึ้นไปอีก ยิ่งโดยเฉพาะในปี ค.ศ. 2001 มีชายคนหนึ่งอ้างว่า ได้พบเห็นมันอย่างน้อย 20 นาที และเห็นรูปร่างของมันอย่างเต็มที่ มีความกว้างของปีกทั้งสองประมาณ 15 ฟุต และความยาวลำตัวถึง 5 ฟุต โดยเขากล่าวว่ามันเป็นนกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา
จากเรื่องเล่าลือนี้ ทำให้ในปี ค.ศ. 2009 ทางช่องแอนิมอลแพลนเน็ต ได้ผลิตเป็นสารคดีทางโทรทัศน์ในชื่อ "Lost Tapes" ความยาวชุดละประมาณ 20 นาที เกี่ยวกับสัตว์ประหลาดชนิดต่าง ๆ ที่โจมตีใส่มนุษย์ ก็มีตอนของธันเดอร์เบิร์ดนี่ด้วย (เข้าฉายในประเทศไทยในกลางปีเดียวกันทางช่องทรูวิชันส์ โดยใช้ชื่อตอนว่า Thunderbird)
วัดไทยชุมพล

วัดไทยชุมพล เป็นวัดที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และมีพระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ อาทิ พระไตรภูมิ (หลวงพ่องาม) พระไตรโลก (หลวงพ่อโต) และพระพุทธบาทจำลอง เป็นต้น
ประวัติ.
วัดไทยชุมพล จัดสร้างขึ้นสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ประมาณรัชกาลที่ 3 ประมาณ พ.ศ. 2376 นามเดิมมีชื่อว่า "วัดใหม่ไพร่ประชุมพล" ชาวบ้านเรียกว่า "วัดบางแก้ว" เพราะตั้งอยู่บริเวณหมู่บ้านทุ่งบางแก้วตามชื่อหมู่บ้าน ตามประวัติมีว่า พระยาสุโขทัย (บุญมี) ได้นำไพร่พลที่จะไปสมทบตีเขมรและญวนมาประชุมกัน ณ ทุ่งบางแก้ว หลังจากได้คุมกองทัพไปตีเมืองสุยได้ชัยชนะกลับมาแล้ว จึงได้จัดสร้างวัดขึ้นตรงบริเวณดังกล่าวและขนานนามว่า "วัดใหม่ไพร่ประชุมพล" ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2486 พระศรีสุธรรมุนี (อาจ อาสโภ) เจ้าคณะตรวจการภาค 6 ได้มาตรวจการคณะสงฆ์จังหวัดสุโขทัย สั่งให้เปลี่ยนชื่อเสียใหม่ ให้มีความหมายดีขึ้น เป็น "วัดไทยชุมพล" และใชมาตราบเท่าทุกวันนี้ และเป็นวัดที่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วนับแต่ราว พ.ศ. 2382
ลำดับเจ้าอาวาส.
ปรากฏหลักฐานในประวัติวัดทั่วราชอาณาจักร คือ
บิ๊กบอย

บิ๊กบอย เป็นภาพยนตร์ไทย คอมเมดี้-ดรามา ผลิตโดยค่าย เอ็ม เทอร์ตี้ไนน์ ออกฉายเมื่อ 6 เมษายน พ.ศ. 2553 กำกับโดย มณฑล อารยางกูร นำแสดงโดย โทนี่-อิรา รากแก่น ,เศรษฐา ศิระฉายา ,รัตนารัตน์ เอื้อทวีกุล ,รอย แมคคอย
เนื้อเรื่องย่อ.
โป้ (โทนี่-อิรา รากแก่น) คือเด็กปี 1 ของมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงทางตอนเหนือของประเทศ ทั้งชีวิตที่ผ่านมาเขามีดีแค่เรื่องเรียน ส่วนงานอดิเรกหรือกิจกรรมเจ๋งๆนั้น เขาไม่เคยทำได้
อีกไม่กี่เดือนโป้ก็ต้องตามคุณพ่อคุณแม่ไปเปิดร้านอาหารไทยที่อเมริกา แต่โป้มีความดันทุรังครั้งใหม่ขึ้นมาเสียก่อนนั้นคือการเต้นบีบอยเพียงเพราะติดหญิงที่กริ๊ดบีบอยเข้าเท่านั้นเอง บังเอิญเป็นช่วง
เดียวกับ ปู่ปุน (เศรษฐา ศิระฉายา) คุณปู่วัย 60 ปลายๆมาอยู่ที่กรุงเทพเกิดหลังเดาะเข้าโรงพยาบาล โป้จึงสบโอกาสมาฝึกบีบอยที่กรุงเทพโดยอ้างจะมาดูแลคุณปู่แม้ตนจะเป็นไม้เบื่อไม้เมากับคุณปู่ก็ตามที
เกร็ดหนัง.
ก็เห็นความตั้งใจในการทำงานจึงตกลงรับบทนี้ทันที
นอกจากนี้ยังมีฉากที่ปู่ปุนยังต้องเต้นบีบอยท่ามาตรฐานอีกด้วย
สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา

สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา ชื่อเล่น โจ้ เป็นนักออกแบบท่าเต้น และมีบทบาทสำคัญยิ่งในการสร้างสรรค์งานนาฏศิลป์สากลและนาฏศิลป์ร่วมสมัยของประเทศไทย จนได้รับรางวัลในระดับชาติและนานาชาติ เป็นอาจารย์สอนการร้องเพลงประสานเสียงที่โรงเรียนเซนต์จอห์น หัวหน้าภาควิชาดนตรี มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น และกรรมการในรายการแข่งขันต่าง ๆ ทางโทรทัศน์ สุธีศักดิ์ ภักดีเทวา ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์สากล) ประจำปี พ.ศ. 2566
ประวัติ.
สุธีศักดิ์เป็นบุตรคนที่สองของทนงศักดิ์ ภักดีเทวา นักร้องเพลงลูกกรุง กับ ผศ. กฤษณา ภักดีเทวา ข้าราชการบำนาญและอดีตผู้เชี่ยวชาญภาควิชานาฏศิลป์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา มีพี่น้องรวม 5 คน สุธีศักดิ์จบการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขานาฏศิลป์จาก สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ 
เนื่องจากสุธีศักดิ์เป็นทายาทนักร้องเพลงลูกกรุงโดยตรง สุธีศักดิ์จึงสนใจดนตรีมาตั้งแต่วัยเด็ก โดยเริ่มจากการร้องเพลง จนกระทั่งผันตัวเข้าสู่การเต้น โดยเริ่มจากการเรียนบัลเลต์ซึ่งเป็นการเต้นที่ได้รับความนิยมในกลุ่มผู้หญิงมากกว่าผู้ชายในสมัยนั้น จนกระทั่งเป็นนักเต้นให้กับศิลปินในคอนเสิร์ตต่าง ๆ เป็นเวลามากกว่า 10 ปี ก่อนผันตัวมาเป็นนักออกแบบท่าเต้น และเป็นผู้กำกับลีลาในละครเวทีของซีเนริโอที่ถกลเกียรติ วีรวรรณ กำกับการแสดง
ฑีโน โมริยา

ฑีโน โมริยา (ฮินดี:डीनो मोरिया) เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2518 นักแสดงภาพยนตร์บอลลีวูดลูกครึ่งอินเดีย-อิตาลี และฑีโน ได้รับบทเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์เรื่องโอม ศานติ โอมอีกด้วย
ประวัติ.
ฑีโน โมริยา เกิดเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2518 ที่เมืองเบงคลูรู เมืองเอกของรัฐกรณาฏกะ โดยบิดาเป็นชาวอิตาลี และมารดาเป็นลูกครึ่งอินเดีย-อังกฤษ เขาเป็นบุตรคนที่สองในสามคน โดยมีพี่ชายคือ นิโคโล โมรียา และน้องชายชื่อ ซานตีโน โมริยา โดยครอบครัวของเขาอพยพเข้าสู่เมืองเบงคลูรูในปี ค.ศ. 1996 ฑีโนสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเซนต์โจเซฟในเมืองเบงคลูรู และเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนเตรียมทหารเบงคลูรู
ฑีโน ได้แจ้งเกิดครั้งแรกในการเดินแบบแฟชั่นในบริษัทแห่งหนึ่ง และเมื่อไม่นานมานี้เขาก็ได้รับบทบาทในการแสดงภาพยนตร์
สวามีนารายัณ

สวามีนารายัณ (Swaminarayan; ไอเอเอสที: "Svāmīnārāyaṇa", 3 เมษายน 1781 – 1 มิถุนายน 1830) หรือ สหชานันท์สวามี (Sahajanand Swami) เป็นโยคีและนักพรตที่ซึ่งชีวิตและคำสอนของท่านได้นำไปสู่การปฏิรูปแนวปฏบัติกลางของศาสนาฮินดูคือ "ธรรมะ", "อหิงสา" และ "พรหมจรรยา". สาวกของท่านเชื่อว่าท่านเป็นอวตารของเทพเจ้า
แอมฟิไทรที

แอมฟิไทรที  เป็นนีริอิด นางเป็นบุตรสาวของนิริอัสและดอริส เป็นเทพีแห่งท้องทะเล ชายาของโพไซดอน เนื่องจากโพไซดอนเห็นนางเต้นรำร่วมกับเหล่านีริอิดอื่นๆ จึงลักพาตัวนางไปเป็นชายาในดินแดนใต้ท้องสมุทร มีบุตรด้วยกัน 1 พระองค์ คือ ไทรทัน ซึ่งเป็นผู้แจ้งข่าวแห่งท้องทะเล
มอเตอร์ไซเคิลเอมป์ทิเนส

"Motorcycle Emptiness" เป็นซิงเกิลโดยวงร็อคสัญชาติเวลส์ Manic Street Preachers วางตลาดเมื่อ 1 มิถุนายน 1992 มันเป็นซิงเกิลที่ห้าที่ถูกเลือกจากอัลบั้มเปิดตัว "Generation Terrorists"
เพลงนี้มีจังหวะที่ช้ากว่าเพลงส่วนใหญ่ในอัลบั้ม เนื้อร้องได้แรงบันดาลใจจากหนังสือของ S.E. Hinton เรื่อง "Rumble Fish" เกี่ยวกับวัฒนธรรมแก๊งค์มอเตอร์ไซค์
เนื้อร้องถูกตีความว่าเป็นการโจมตีความกลวงเปล่าของวิถีชีวิตแบบผู้บริโภคที่ถูกเสนอโดยทุนนิยม ด้วยการอธิบายว่าสังคมคาดหวังอย่างไรให้คนหนุ่มสาวต้องปฏิบัติตาม
เพลงนี้ไต่ถึงอันดับที่ 17 ใน UK Singles Chart เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 1992 มันคงอันดับนั้นต่อไปอีกหนึ่งสัปดาห์ และอยู่ใน 75 อันดับแรกอยู่ทั้งหมด 6 สัปดาห์ ซึ่งนานกว่าทุกซิงเกิลจาก "Generation Terrorists" อยู่ 2 สัปดาห์ เป็นสถิติของแมนิกจนกระทั่งถูกทำลายโดยซิงเกิล "A Design for Life" ในปี 1996
เนื้อร้องบางส่วนนำมาจากบทกวี "Neon Loneliness" (วรรคแรกของท่อนประสาน "Under neon loneliness" คือการยกมาตรง ๆ) โดยกวีชาวเวลส์ Patrick Jones พี่ชายของมือเบสและผู้แต่งเนื้อร้องของแมนิก Nicky Wire
"Motorcycle Emptiness" ถูกบรรจุอยู่ในอัลบั้มรวมฮิต "Forever Delayed" ด้วย เมื่อเดือนตุลาคม 2002 และวางตลาดอีกครั้งในรูปแบบซิงเกิลจากอัลบั้มดังกล่าวเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2003
เพลงนี้ถูกรีมิกซ์โดย Apollo-440 ภายใต้ชื่ออีกชื่อของกลุ่ม คือ Stealth Sonic Orchestra ให้เป็นเพลงแนวคลาสสิก รีมิกซ์นี้ถูกบรรจุเป็นแทร็คหนึ่งในซิงเกิล "Australia" (ซึ่งถูกดึงมาจากอัลบั้มอันมีอิทธิพลในปี 1996 "Everything Must Go"); และถูกใช้โดย T-Mobile ในแคมเปญโฆษณาเมื่อปี 2003 ซึ่งแฟนจำนวนหนึ่งหัวเราะเยาะ
เพลงดังกล่าวเกิดและดัดแปลงจากเพลงของแมนิกในยุคแรก "Go, Buzz Baby, Go" (with which it shares the chord structure and the phrase "Motorcycle Emptiness" late in the song over the verse chords), และ "Behave Yourself Baby" ซี่งเป็นเพลงเดโมแบบหยาบ ๆ ที่มีโครงสร้างเหมือน ๆ กัน และมีท่อน "All we want from you is the skin you live within."
ปี 2006 ผู้อ่านนิตยสาร 'Q" โหวตให้เพลงนี้เป็นเพลงดีที่สุดตลอดกาลอันดับที่ 88
คำพูดจากซอง.
"I talk to God but the sky is empty." – Sylvia Plath
ร็อก (เทพปกรณัม)

ร็อก (อาหรับ: رخ ("ruḵḵ"); เปอร์เซีย: رخ ("ruḵ")) เป็นนกยักษ์ในตำนานของชาวอาหรับ 
เชื่อกันว่า ร็อกมีลำตัวสีขาว มีขนาดใหญ่โตมากและแข็งแรงถึงขนาดจับช้างทั้งตัว ขึ้นไปจับฉีกกินในอากาศได้ ไข่ของร็อกมีขนาดใหญ่ ที่มาที่ไปของความเชื่อเกี่ยวกับร็อกยังไม่มีที่ทราบแน่นอน แต่เชื่อว่าน่าจะมาจากจักรวรรดิเปอร์เซีย แต่มีบางข้อมูลกล่าวว่าร็อกนั้นมาจากนกที่อยู่ในจริง แต่ได้มีการปั้นเสริมเติมแต่งให้เกินจริง ซึ่งข้อสันนิษฐานที่ใกล้เคียงที่สุดคือนกในช่วงต้นของศตวรรษที่ 8 จากผลงานการประพันธ์ของนักเขียนชาวตะวันออกกลางคนหนึ่ง นอกจากนี้เคยมีรายงานว่ามีผู้พบเห็นนกที่อ้างกล่าวถึงนี้จริงในช่วงศตวรรษที่ 16 โดยนักท่องเที่ยวชาวอังกฤษที่ได้ไปแวะไปเที่ยวในละแวกเขตมหาสมุทรอินเดีย
เรื่องราวของร็อก ปรากฏอยู่ในนิทานเรื่องต่าง ๆ ของตะวันออกกลาง เช่น พันหนึ่งราตรี ตอนอะลาดิน โดยร็อกนั้นเป็นทาสของจินนี่ในตะเกียงของอะลาดิน และในตอนซินแบด ที่ลูกเรือของซินแบดได้เจอไข่ของร็อก ทั้ง ๆ ที่ซินแบดห้ามไว้แล้วแต่บรรดาลูกเรือก็ยังทำลายไข่ของร็อก เมื่อแม่ร็อกกลับมาก็โกรธเกรี้ยว ทำลายเรือของซินแบดจนพินาศสิ้น ลูกเรือทุกคนจมน้ำตายหมด ยกเว้นซินแบดคนเดียวที่หนีรอดมาได้
จักรพรรดิไหหลิงหวัง

จักรพรรดิไหหลิงอ๋อง (ค.ศ. 1122-1161) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1122 (พ.ศ. 1662) พระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยนเหลียง หรือ องค์ชายตี้กูไน เป็นพระราชโอรสขององค์ชายซงก้าน พระโอรสในจักรพรรดิจินไท่จู่ เมื่อองค์ชายหวางเอี๋ยนเหลียงปลงพระชนม์ จักรพรรดิจินซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า) สำเร็จ ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิ์แห่งต้าจินแทนในปี ค.ศ.1149
และเนื่องจากเชื้อพระวงศ์จำนวนมากไม่พอพระทัยในตัวพระองค์และไม่สนับสนุนพระองค์ เมื่อพระองค์ครองราชย์ได้12ปี ในปี ค.ศ. 1161 องค์ชายหวางเอี๋ยนหยงจึงลอบปลงพระชนม์พระองค์แล้วขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิจินซื่อจง
วัดบึง (จังหวัดสุโขทัย)

วัดบึง หรือ วัดบึงวนาราม เป็นศาสนสถานในพุทธศาสนา ตั้งอยู่หมู่ 4 ตำบลบ้านสวน อำเภอเมืองสุโขทัย จังหวัดสุโขทัย วัดนี้มีประวัติความเป็นมาพร้อม ๆ กับชุมชนบ้านสวน และชุมชนอื่น ๆ ในบริเวณใกล้เคียงโดยดูลักษณะของการตั้งถิ่นฐาน ที่ใกล้กับแหล่งน้ำ การประกอบอาชีพทางการเกษตรที่ต้องใช้น้ำเป็นปัจจัยหลักในการประกอบอาชีพ เป็นต้น
ประวัติ.
วัดบึงเกิดขึ้นมาพร้อมกับการเข้ามาตั้งถิ่นฐานของชาวชุมชนบ้านสวน บ้านไร่ ที่อยู่ฝั่งคลองบ้านสวนทางด้านทิศเหนือของชุมชนบ้านสวน(บริเวณวัดคุ้งยางใหญ่)ประวัติความเป็นมานั้น วัดบึงเมื่อครั้งก่อนเป็นวัดร้าง สันนิษฐานจากการขุด และพบพระพุทธรูปทองคำ พระพุทธรูปเงิน วัดบึงน่าจะก่อสร้างมาประมาณ 700 กว่าปี ตั้งแต่ครั้งสมัยกรุงสุโขทัยตอนปลาย วัดบึงนั้นได้เริ่มการบูรณะเมื่อประมาณ 70 ปีก่อน ได้มีพระธุดงมา 2 รูปได้ทำการถากถางก่อไผ่ซึ่งเป็นซากวัดร้างเดิม พระธุดง 2 รูปนั้น รูปที่ 1 ชื่อพระฟัก และพระสุด หลังจากนั้นประมาณ 2 พรรษาท่านได้ลาสิกขา วัดบึงได้การบูรณะมาจนถึงหลวงพ่อฟุ้ง วัดบึงก็เริ่มเป็นที่รู้จักของพุทธศาสนิกชนในวงกว้าง หลวงพ่อฟุ้งได้ส่งสามเณรมนตรี (ตี๋) มะลิหวน ไปเรียนที่สำนักเรียนวัดจิตตภาวัน จังหวัดชลบุรี จนสามเณรมนตรี(ตี๋) นั้นได้อุปสมบท และหลังจากที่หลวงพ่อฟุ้งมรณภาพ พระมนตรี ได้เป็นผู้ดูแลวัดมึง และท่านก็ได้เริ่มการบูรณะวิหารหลวงพ่อโตขึ้นเพื่อจะสร้างเป็นอุโบสถ จากการที่บูรณะนั้นได้ขุดพบพระทองคำพระเงินจำนวน 29 องค์พระพุทธรูปสำฤทธิ์ จีบจำปีทอง เงิน เต้าปูน ขันสำฤทธิ์ สภาพที่มีน้ำล้อมรอบเพราะเป็นจุดทางเดือนของน้ำ และจากจุดบริเวณไม่ที่ตั้งวัดไปไม่ไกลจะเป็นบริเวณที่ลุ่มที่เรียกว่า "บึงใหญ่" (ปัจจุบันทางองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านสวนและองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย ได้พัฒนาเป็นแหล่งเก็บน้ำ และแหล่งท่องเที่ยวในท้องถิ่น) อาจจะเป็นจุดที่คนในชุมชนเรียกว่าวัดที่ไปทาง "บึง" หรืออีกความหมายหนึ่งอาจตรงที่ตั้งวัดด้านทิศใต้ติดกับคลอง "บ้านสวน" แต่ตรงบริเวณดังกล่าวเป็นจุดน้ำลึกที่มีลักษณะคล้ายบึง จึงอาจเป็นที่มาของวัดบึง หรือในวัดที่ตรงอยู่ตรงบริเวณบึงก็เป็นได้ สำหรับวัดบึงแห่งนี้ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาและตั้งเป็นวัดใน พ.ศ. 2540 ด้านตะวันออกติดกับคลองสาธารณะที่เชื่อมระหว่างบึงใหญ่กับคลองบ้านสวน เชื่อมไปถึงแม่น้ำยม และถนนที่เป็นคั่นระหว่างชุมชนรอบวัดกับบริเวณวัด ทิศตะวันตกติดกับพื้นที่ทางการเกษตรของชาวบ้าน ทิศใต้ติดกับคลองบ้านสวน และทิศเหนือติดกับชุมชนที่อยู่บริเวณรอบวัด
คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา

คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา (School of Medicine, University of Phayao) เป็นคณะแพทยศาสตร์ในจังหวัดพะเยา ที่จัดตั้งขึ้นในเขตภาคเหนือตอนบน โดยเป็นสถาบันแพทยศาสตร์ลำดับที่ 19 ของประเทศไทย เป็นคณะแพทยศาสตร์ลำดับที่ 3 ในเขตภาคเหนือ ถัดจากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร หลักสูตรฯ ผ่านการรับรองจากแพทยสภาแล้ว
ประวัติ.
เมื่อ พ.ศ. 2550 สำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา จัดตั้งขึ้นเพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาให้กับเขตพื้นที่ภาคเหนือตอนบน ซึ่งครอบคลุม 6 จังหวัด ได้แก่ พะเยา เชียงราย แม่ฮ่องสอน ลำปาง ลำพูน และน่าน ปีนั้นมีการเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกใน 3 สาขาวิชา คือ เทคนิคการแพทย์ กายภาพบำบัด และสาธารณสุขศาสตร์
ต่อมาได้มีการปรับเปลี่ยนโครงสร้างการบริหารงานภายในวิทยาเขต เตรียมพร้อมเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ ได้เปลี่ยนชื่อ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา เป็น มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา พร้อมจัดตั้งสำนักวิชาสหเวชศาสตร์ แยกตัวออกจากสำนักวิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2551 สำนักวิชาสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา ทำหน้าที่ผลิตบัณฑิตอันได้แก่ เทคนิคการแพทย์ กายภาพบำบัด สาธารณสุขศาสตร์ และวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา
หลังจากนั้นสาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ได้แยกตัวออกจากสำนักวิชาสหเวชศาสตร์ จัดตั้งสำนักวิชาแพทยศาสตร์ขึ้น เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2551 เพื่อผลิตบัณฑิตด้านการแพทย์และการสาธารณสุข และเริ่มจัดการเรียนการสอนนิสิตสาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ แขนงวิชาอนามัยชุมชน และแขนงวิชาอนามัยสิ่งแวดล้อม และสาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 และเริ่มจัดการเรียนการสอนนิสิตสาขาวิชาการแพทย์แผนไทยประยุกต์ ในปีการศึกษา 2553 ต่อมาเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ได้ยกฐานะขึ้นเป็น คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
เดิมคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยาได้มีการจัดการเรียนการสอนในหลักสูตรสาธารณสุขศาสตร์ หลักสูตรการแพทย์แผนไทยประยุกต์ และหลักสูตรการแพทย์แผนจีนร่วมด้วย ต่อมาตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยพะเยา ครั้งที่ 7/2563 เมื่อวันเสาร์ที่ 31 ตุลาคม 2563 มีมติมอบให้คณะแพทยศาสตร์ ดำเนินการจัดทำโครงสร้างของคณะแพทยศาสตร์ โดยให้แยกหลักสูตรสาขาสาธารณสุขศาสตร์ออกจากหลักสูตรคณะแพทยศาสตร์ และนำเสนอที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยพิจารณาในคราวประชุมครั้งถัดไป ดังนั้น เพื่อให้เกิดการดำเนินงานของคณะแพทยศาสตร์ และการดำเนินงานของหลักสูตรกลุ่มสาธารณสุขศาสตร์เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ เกิดความคล่องตัวในการบริหารจัดการ จึงขออนุมัติแยกสำนักงานสาธารณสุขศาสตร์ ออกจากคณะแพทยศาสตร์ และจัดตั้งเป็นคณะสาธารณสุขศาสตร์ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2564
หลักสูตรการศึกษา.
ปัจจุบันคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา เปิดทำการเรียนการสอนในสาขาวิชา ดังต่อไปนี้
สถาบันร่วมผลิตแพทย์.
โรงพยาบาลที่ผลิตแพทย์ร่วมกับคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา ในระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4 - 6) มีทั้งสิ้น 3 โรงพยาบาลที่ร่วมผลิตแพทย์ในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข มีดังนี้
จักรพรรดิจินซีจง

จักรพรรดิจินซื่อจง (ค.ศ. 1123-1189) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1123 (พ.ศ. 1663) พระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน อู่ลู่ เป็นพระราชโอรสขององค์ชายซงเอี้ยว พระโอรสในจักรพรรดิจินไท่จู่ เมื่อองค์ชายหวางเอี๋ยนเหลียงปลงพระชนม์พระเจ้าจินซีจงสำเร็จ ก็ขึ้นเป็นจักรพรรดิ์แห่งต้าจินแทนในปี ค.ศ.1149 ทำให้เชื้อพระวงศ์หลายๆ คนไม่พอพระทัย ซึ่งองค์ชายหวางเอี๋ยนหยงทรงภักดีกับพระเจ้าจินซีจงผู้เป็นดังพระเชษฐา แม้ว่าพระเจ้าไหหลิงอ๋องจะยกย่องให้องค์ชายหวางเอี๋ยนหยงมีพระยศสูงขึ้นก็ตาม
ดังนั้น ในปี ค.ศ. 1161 องค์ชายหวางเอี๋ยนหยงจึงปลงพระชนม์พระเจ้าไหหลิงอ๋องแล้วขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจินซื่อจง
พระจักรพรรดิจินซื่อจงสวรคต ปี ค.ศ. 1189 พระนัดดาในพระองค์นามว่า องค์ชายหว่านเอี๋ยนจิง สืบราชสมบัติเป็น พระจักรพรรดิจินจางจง
พระนิชโช (นิชิเร็งโชชู)

พระนิชโช โชนิน (24 กันยายน ค.ศ. 1879 - 14 ตุลาคม ค.ศ. 1957) เป็นพระสังฆราชแห่งนิชิเรนโชชู องค์ที่ 64 และทรงเป็นเจ้าอาวาสวัดใหญ่ไทเซขิจิด้วย
กล่าวชมสมาคมสร้างคุณค่า.
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ท่าน(ไดซาขุ อิเคดะ)ได้ให้การปกป้องต่ออาจารย์โทดะ ซึ่งเป็นผู้นำแห่งการเผยแผ่ธรรมไพศาลและเป็นอาจารย์ของพวกท่าน(สมาชิกของสมาคมโซคา)อย่างไม่เสียดายชีวิต เช่นเดียวกับชิโจคิงโงะที่ได้เสี่ยงชีวิตให้การปกป้องคุ้มครองต่อพระนิชิเรนไดโชนิน
จักรพรรดิจินจางจง

จักรพรรดิจินจางจง (ค.ศ. 1168-1208) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1168 ดำรงพระยศเป็นท่านชาย เป็นพระโอรสขององค์ชายหวางเอี๋ยนหยุ่นกง เมื่อ จักรพรรดิจินซื่อจง ผู้เป็นพระอัยกาสิ้นพระชนม์ ท่านชายจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินจางจงในปี ค.ศ. 1189
จักรพรรดิจินจางจงเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1208 อ๋องเว๋ยพระโอรสองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิจินซีจง ซึ่งเป็นพระปิตุลาของพระองค์ได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์เป็น จักรพรรดิเวย์เซาหวัง
พรรคโคเม

พรรคโคเมใหม่ (โคเมโตะ) หรือ NKP เป็นพรรคการเมืองหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น เป็นพรรคแบบกลาง-ขวา ก่อตั้งโดยสมาชิกขององค์กรพุทธศาสนาขนาดใหญ่ คือ สมาคมสร้างคุณค่า หรือ โซคา งัคไก ซึ่งเมื่อก่อนใช้ชื่อว่า พรรคโคเม ภายหลังได้เปลี่ยนมาเป็นชื่อในปัจจุบัน
ตั้งพรรคโคเม.
หลังจากที่ ไดซะกุ อิเกะดะ ได้เป็นนายกสมาคมโซคา งัคไก เมื่อ พ.ศ. 2507 ได้ตัดสินใจกระทำในสิ่งที่ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากนั้นคือ ได้ก่อตั้งพรรคโคเม ซึ่งแปลว่า พรรคการเมืองมือสะอาด ไดซาขุ อิเคดะ เชื่อว่า จะปฏิรูปการเมืองในประเทศญี่ปุ่น การมีพรรคการเมืองที่ยึดถือหลักการแห่ง มนุษยนิยม และรักสันติตามหลักคำสอนของพุทธศาสนา เคารพศักดิ์ศรีของชีวิต เป็นสิ่งที่จำเป็นและวิสัยทัศน์ของพรรคโคเมก็ได้ยึดหลักการนี้เป็นพื้นฐาน
ความหมายของชื่อพรรค.
พรรคโคเม จากคำว่า โคเฮ แปลว่า ความยุติธรรม เม แปลว่า แสงสว่าง ดังนั้นพรรคเคเม จึงแปลได้ว่าเป็นพรรค ดวงประทีปแห่งความยุติธรรม
สถาบันที่แยกตัวออกห่าง.
แม้พรรคโคเมจะยึดหลักคำสอนพุทธศาสนา ด้านความเมตตาและการให้ความสำคัญต่อความสูงส่งของชีวิต และได้รับการสนับสนุนจากสมาชิกของสมาคมโซคา แต่โครงสร้างและการบริหารของพรรคก็เป็นอิสระ แยกตัวออกห่างจากสมาคมโซคาซึ่งเป็นองค์กรด้านศาสนา
สมาชิกพรรคโคเมจะไม่สามารถดำรงตำแหน่งผู้นำของสมาคมโซคา และสมาชิก สมาคมก็มีอิสระในการสนับสนุนพรรคการเมืองใดๆ หรือ ผู้ลงสมัครเลือกตั้งคนใดก็ได้ พรรคโคเมสามารถชักชวนทั้งสมาชิก หรือบุคคลภายนอกมาเป็นสมาชิกพรรคก็ได้
จักรพรรดิเวย์เซาหวัง

จักรพรรดิเวย์เซาหวัง  ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์จิน ครองราชย์ ค.ศ. 1209-1213 ดำรงพระยศเป็นอ๋องเว๋ย พระนามเดิมหว่านเอี๋ยนหย่งจี้ เป็นพระโอรสองค์ที่เจ็ดของจักรพรรดิจินซีจง เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิจินจางจงผู้เป็นพระนัดดาสิ้นพระชนม์ บัลลังก์ก็ว่างและไม่มีรัชทายาทสืบราชบัลลังค์ได้ อ๋องเว๋ยจึงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเว๋ยเส๋าอ๋องในปี ค.ศ.1208
เมื่อ จักรพรรดิเวย์เซาหวัง สวรรคต ท่านชายซุ้นพระนัดดา(หลานอา) จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินเสวียนจงในปี ค.ศ.1213
แอโฟรไดที

แอโฟรไดที (/ˌæfrə"ʊ"ˈdaɪti/) เป็นพระเจ้าแห่งความรัก ความงาม สุขารมณ์และการให้กำเนิด ภาคโรมัน คือ วีนัส
มีนิยายว่าด้วยกำเนิดของพระนางมากกว่าหนึ่งเรื่อง เฉกเช่นพระเจ้ากรีกโบราณหลายพระองค์ "เทออกอเนีย"ของฮีซิอัดระบุว่า พระองค์ประสูติเมื่อโครนัสตัดอวัยวะเพศของยูเรนัสแล้วโยนลงทะเล จากนั้นพระองค์กำเนิดขึ้นจากฟองสมุทร (aphros) 
ด้วยพระสิริโฉมงดงามของพระองค์ พระเจ้าองค์อื่นจึงเกรงว่าการชิงพระนางจะขัดขวางสันติภาพในหมู่พวกตนและนำไปสู่สงคราม ฉะนั้นซูสจึงเสกสมรสพระนางกับฮิฟีสตัส ซึ่งด้วยความอัปลักษณ์และผิดรูปของพระองค์ ไม่ถูกมองว่าเป็นภัยคุกคาม แอโฟรไดทีมีชู้รักมากมาย ทั้งพระเจ้า เช่น แอรีส และมนุษย์ เช่น แองไคซีส (Anchises) พระองค์มีบทบาทในตำนานเอียรอสและไซคี ภายหลังเป็นทั้งชู้รักของอโดนิส (Adonis) และผู้ทดแทนมารดาของพระองค์ กล่าวกันว่าเทพชั้นรองจำนวนมากเป็นโอรสธิดาของแอโฟรไดที
แอโฟรไดทียังรู้จักกันในพระนามไคธีเรีย (นายหญิงแห่งไคธีรา) และไซปริส (นายหญิงแห่งไซปรัส) ซึ่งตั้งตามชื่อแหล่งลัทธิสองแห่ง ไคธีราและไซปรัส ซึ่งอ้างว่าเป็นที่ประสูติของพระนาง กล่าวกันว่าเมอร์เทิล (myrtle) นกพิราบ นกกระจอก ม้าและหงส์ศักดิ์สิทธิ์ต่อพระนาง ชาวกรีกโบราณระบุพระองค์แอโฟรไดทีกับเทพีแฮธอร์ของอียิปต์โบราณ
ชีวิตรัก.
เทพีแอโฟรไดทีเป็นหนึ่งในเทพีที่เลื่องชื่อด้านความสัมพันธ์เชิงชู้สาว พระนางได้รับบัญชาจากซูสให้สมรสกับเทพฮิฟีสตัสผู้มีนัยตาวิกล ความสัมพันธ์ระหว่างเทพทั้งสองไม่ได้ดำเนินไปอย่างราบรื่น เทพีแอโฟรไดทีทรงมีความสัมพันธ์กับเทพและมนุษย์เป็นจำนวนมาก
หนึ่งในชู้รักของเทพีแอโฟรไดทีทีคือเทพแอรีส เทพแห่งสงครามผู้เป็นพระโอรสอีกองค์ของซูสและฮีรา เทพฮิฟีสตัสทรงดัดหลังทั้งคู่โดยวางกับดักตาข่ายไว้ที่เตียงนอน เมื่อถึงเวลาเช้าที่แอรีสจะหลบออกไปจากห้องบรรทมของแอโฟรไดที ทั้งเทพแอรีสและเทพีแอโฟรไดทีจึงรู้ตัวว่าติดกับดัก และต้องทนอับอายต่อการที่ถูกเทพทั้งมวลมองดูร่างเปลือยเปล่าของทั้งคู่อยู่เป็นเวลานาน
บุตร.
แอโฟรไดทีมีบุตรกับแอรีส 3 องค์ คือ
บุตรของแอโฟรไดทีกับเฮอร์มีส มี 1 องค์ คือ เฮอร์แมฟระไดทัส
นอกจากนี้แอโฟรไดทียังมีบุตรเจ้าชายแอนคีซีสแห่งโทรจันซึ่งเป็นมนุษย์ 1 คน คือ อีเนียส ผู้เป็นกำลังสำคัญในสงครามแห่งทรอย
ตำนาน.
แอโฟรไดทีเป็นเทพีที่มีความเกี่ยวข้องกับตำนาน เรื่องเล่า และมหากาพย์มากมาย ไม่ว่าจะเป็นมหากาพย์โอดิสซีย์ และอีเลียด ตำนานดอกกุหลาบ ตำนานดอกนาซิสซา ฯลฯ
ในมหากาพย์อีเลียด ของโฮเมอร์ แอโฟรไดทีเป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เกิดสงครามแห่งทรอย นางได้ทำให้ปารีสหลงรักเฮเลน ผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลกซึ่งเป็นมเหสีของกษัตริย์เมเนลาอุส ทำให้ชาวกรีกทั้งหลายมุ่งหน้าไปยังทรอยเพื่อชิงตัวเฮเลนคืนมา
ส่วนใหญ่แล้วกวีจะมอบบทบาทของหญิงสาวขี้อิจฉาที่ไร้เหตุผลให้กับแอโฟรไดที นางเป็นผู้ลบปัญหาออกจากสมองของนักปราชญ์ บันดาลให้เกิดความรักที่บ้าคลั่งและเป็นไปไม่ได้ นำความทุกข์ใหญ่หลวงมาสู่คู่รักที่นางไม่โปรดปราน ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ เอียรอส ลูกชายของนางกับไซคี
จักรพรรดิจินเสวียนจง

จักรพรรดิจินเสวียนจง (ค.ศ. 1163-1224) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1163 พระนามเดิม หว่านเอี๋ยนซุน หรือหว่านเอี๋ยงชงเจี๋ย ดำรงพระยศเป็นท่านชายซุ้น เป็นพระโอรสขององค์ชายหยุ่นกง(hutuwa)พระโอรสในจักรพรรดิจินซื่อจง จักรพรรดิจินเสวียนจงพระองค์เป็นพระอนุชาในจักรพรรดิจินจางจง เมื่อจักรพรรดิเวย์เซาหวัง(พระปิตุลา)สวรรคต ท่านชายซุ้นจึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิจินเสวียนจงในปี ค.ศ.1213
ในปีค.ศ. 1224 จักรพรรดิจินเสวียนจงได้สวรรคต พระโอรสของพระองค์ องค์ชายรองหว่างเอี๋ยนโช๋วซู จึงขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิจินไอจง
โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด

โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด  เป็นตัวละครหลักจากหนังสือวรรณกรรมเยาวชนชุดเพอร์ซีย์ แจ็กสัน โดย ริก ไรออร์ดัน โกรเวอร์เป็นซาไทร์ตามตำนานเทพปกรณัมกรีก มีลักษณะเป็นครึ่งแพะครึ่งมนุษย์ ซึ่งมีร่างกายเป็นมนุษย์ แต่มีขาและเขาเป็นแพะ โกรเวอร์ใส่ขาปลอม กางเกงยีนส์และรองเท้าผ้าใบเพื่อปกปิดขาที่เป็นแพะ แม้ว่าเขาจะมีอายุ 28 ปี แต่ในอายุมนุษย์ ซาไทร์มีอายุการเจริญเติบโตเป็นครึ่งนึงของอายุมนุษย์ โกรเวอร์จึงมีอายุเพียง 14 ปีในหนังสือเล่มแรก นอกจากนี้เขายังเป็นเพื่อนสนิทของเพอร์ซีย์ แจ็กสัน
โกรเวอร์ อันเดอร์วู้ด แสดงโดยแบรนดอน แจ็กสัน ในภาพยนตร์เพอร์ซีย์ แจ็กสันกับสายฟ้าที่หายไป
ฟาเรนไฮธ์ (วงดนตรีไทย)

ฟาเรนไฮธ์  เป็นศิลปินกลุ่มในเครือแกรมมี่ สมาชิกประกอบไปด้วย พิราพร พรานมนัส (ทราย) นักร้องนำ วัฒนกร ศรีวัง (เอ) มือกีตาร์ พีระพล ลีละเศรษฐกุล (จ๊อ) มือเบส ปัจจุบันใช้มือกลองแบ็คอัพ และ อดีตสมาชิก คือ อภิรัฐ สุขจิตร์ (รัฐ) มือเบสซึ่งออกอัลบั้มสองอัลบั้มแรก จากนั้นจึงออกจากวงไป และ พิเชษฐ์ เครือวัลย์ มือกีตาร์ ที่ออกจากวงหลังอัลบั้มฟาเรนไฮธ์เวย์ กิตติศักดิ์ โคตรคำ (ใหญ่) มือกลอง ที่ออกจากวงหลังออกซิงเกิลฉันยังหายใจ ไปเป็นมือกลองวงโลโซเต็มตัว เมื่อ ธันวาคม 2565 ชำนาญ เขม่นจันทร์ (นาญ) มือกีตาร์ ที่ออกหลังจากออกซิงเกิลฉันยังหายใจ ไปเป็นศิลปินเดี่ยวเต็มตัว เมื่อ กรกฎาคม 2567 อาคม นุชนิล (เอก) มือเบส ที่ออกหลังออกซิงเกิลฉันยังหายใจ ไปเป็นมือเบสแบ็คอัพ แหลม สมพล เมื่อ กรกฎาคม 2567 และ นพฤทธิ์ หงษ์เหิร (ส้ม) มือกลอง ที่ออกหลังออกซิงเกิลคนหมดใจ (โดยไม่ได้ทัวร์แม้แต่งานเดียว) ไปเป็นมือกลองแบ็คอัพ ทอม ดันดี 
สมาชิก.
อดีตนักร้องวงสตูดิโอโตโม่ มีเพลงที่มีชื่อเสียงคือ "ไม่มีสิ่งไหน"
อดีตมือกีตาร์แบ็คอัพป้าง นครินทร์ กิ่งศักดิ์ ผลงานเพลงที่รู้จักกันดี ได้แก่ แมน ทำอะไรสักอย่าง ภูมิแพ้กรุงเทพ
อดีตมือเบสวง อาร์มแชร์ 
(เป็นอดีตมือเบสวงแท็กซี่ และเป็นผู้เรียบเรียงเพลงและทำนองให้อัสนี & วสันต์ อย่าง"เด็กเลี้ยงแกะ" และ "ดิน น้ำ ลม ไฟ หลังจากนั้นไปเป็นมือเบสแบ็คอัพแหลม สมพล ถึง มิ.ย. พ.ศ. 2568)"
ผลงานอัลบั้ม.
อัลบั้ม องศาฟาเรนไฮธ์.
วางจำหน่าย 15 มกราคม พ.ศ. 2548
อัลบั้ม EXTRA FAHRENHEINT (เอ็กซ์ตรา ฟาเรนไฮธ์).
วางจำหน่าย 2 ธันวาคม 2548
อัลบั้ม Fahrenheit Way.
วางจำหน่าย 6 กันยายน 2549
อัลบั้มรวมเพลง.
อัลบั้ม Double Rock Double Hits (Endorphine + Fahrenheit).
ร่วมกับ วงเอ็นโดรฟิน
อัลบั้ม BEST OF ฟาเรนไฮธ์.
วางจำหน่าย 27 เมษายน พ.ศ. 2555
ผู้โดยสาร

ผู้โดยสาร  หมายถึง ผู้ที่เดินทางไปกับยานพาหนะ แต่ไม่ต้องรับผิดชอบต่อยานพาหนะเพื่อให้ถึงจุดหมายปลายทาง อาจหมายถึงผู้โดยสารรถยนต์ ผู้โดยสารรถประจำทาง ผู้โดยสารเครื่องบิน ผู้โดยสารบนเรือ เป็นต้น
โดยส่วนใหญ่ผู้ขับขี่หรือนักบิน รวมทั้งผู้ให้บริการบนยานพาหนะ เช่น กระเป๋ารถประจำทาง พนักงานบริการบนเครื่องบิน ไม่ถือเป็นผู้โดยสาร
พลังอะเดลข้ามขอบฟ้าโค่น 5 อภิมหาภัย

พลังอะเดลข้ามขอบฟ้าโค่น 5 อภิมหาภัย  เป็นภาพยนตร์ฝรั่งเศสที่เข้าฉายในปี พ.ศ. 2553 โดยสร้างจากการ์ตูนของ ฌาคส์ ทาร์ดิ เรื่องราวเกิดขึ้นในช่วง ค.ศ. 1920 ว่าด้วยนักข่าวสาว อะเดล บลอง-เซ็ค กับการคลายปมลึกลับพิศวงที่เปรียบเหมือนอินเดียน่าโจนส์สาวแห่งเมืองน้ำหอม
อู่ ซง

อู่ซง  หรือชื่อในสำเนียงแต้จิ๋วว่า บู๊สง เป็นตัวละครในเรื่องซ้องกั๋ง เป็นนายโจรคนหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญมาก รูปลักษณ์ของอู่ซงเป็นผู้สูงใหญ่ 6 ฟุต หล่อเหลาสง่างาม
วันหนึ่งอู่ซงจะผ่านเนินจิ่งหยางกัง ก่อนเดินทางก็พบว่ามีประกาศเสือร้ายมาอาละวาดกินคนในเนินจิ่งหยาง อู่ซงเข้าร้านเหล้าดื่มจนเมามาย และจะขึ้นเนินโดยไม่ฟังคำตักเตือนของเจ้าของร้าน ด้วยฤทธิ์เหล้าก็ไปเมาหลับอยู่กลางป่า แต่แล้วก็ถูกปลุกขึ้นด้วยเสียงเสือ อู่ซงตกใจมากแต่เขาไม่หนี พยายามต่อสู้กับเสือ จนสามารถจับเสือกดคอ แล้วทุบกะโหลกจนตาย นับแต่นั้นชื่อเสียงของอู่ซงก็โด่งดังด้วยฉายา "อู่ซงตีเสือ" (打虎武松) 
อู่ซงมีพี่ชายเป็นคนเตี้ยค่อมขี้ริ้วชื่อว่า อู่ต้า มีภรรยาชื่อว่าพานจินเหลียน เมื่ออู่ซงมาพักอยู่กับพี่ชาย นางพานจินเหลียนก็พอใจในตัวอู่ซงจึงพยายามยั่วยวน แต่อู่ซงไม่ยอมตอบสนองความต้องการของนาง นางจึงหันไปแอบคบชู้กับซีเหมินชิ่ง ซึ่งมาติดพันเกี้ยวพาราสีนางเป็นประจำ ต่อมาจึงวางแผนฆ่าอู่ต้าผู้เป็นสามีเสีย เมื่ออู่ซงรู้ความจริงจึงเชิญคนมากินเลี้ยงแล้วจับนางพานจินเหลียนตัดคอกลางวงเหล้า จากนั้นหิ้วศีรษะนางพานจินเหลียนบุกเข้าห้องคุณชายซีเหมินชิ่ง แล้วลากเอาตัวซีเหมินชิ่งออกมาตัดหัวกลางตลาด ท่ามกลางสายตาคนนับพัน จากนั้นจึงหิ้วศีรษะของทั้งสองคนไปมอบตัวต่อทางการ
อู่ซงมีพยานรู้เห็นมากมายว่าเขาฆ่าคนทั้งสองเพื่อเป็นล้างแค้นให้พี่ชาย ซึ่งถือเป็นเหตุผ่อนปรนในสมัยนั้น และได้รับโทษแค่จำคุก อู่ซงได้ช่วยเหลือพัศดีคนหนึ่ง ทีเดิมมีร้านเหล้าแต่ถูกนักเลงชื่อ เจียงเหมินเสินโกงไป อู่ซงเข้าไปอาละวาดที่ร้านเหล้าเดิมของพัศดี สร้างความโกรธแค้นให้เจี่ยงเหมินเสิน จึงวางแผนฆ่าอู่ซง ด้วยความช่วยเหลือของขุนนางใหญ่คนหนึ่ง
ขุนนางใหญ่แสร้งเรียกตัวอู่ซงให้เข้ามารับใช้ในจวน แล้วให้สาวใช้นางหนึ่งใส่ร้ายว่าอู่ซงขโมยของ ให้คนรุมทุบตีอู่ซง แล้วจับตัวนำส่งทางการ แล้วส่งคนตามไปฆ่าทิ้ง ปรากฏว่าระหว่างทางอู่ซงหักเครื่องพันธนาการทิ้งแล้วสังหารคนทั้งหมดนั้นด้วยมือเปล่า แล้วกลับมาสังหารเจี่ยงเหมินเสิน และขุนนางตายทั้งครอบครัว จากนั้นใช้เลือดของคนเหล่านั้นเขียนไว้บนฉากว่า "ผู้ฆ่าคืออู่ซงตีเสือ" (杀人者打虎武松也) เป็นการประกาศตัวอย่างทรนง แล้วหลบหนีคดีอาญาไปเป็นโจรบนเขาเหลียงซานตั้งแต่นั้น 
อู่ซงสวมชุดแบบนักบวชปลอมตัวในระหว่างหลบหนี จากนั้นจึงถือเพศนักบวช และสวมชุดแบบนี้ตลอดมา
ซิมไลฟ์

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ซิมไลฟ์  เป็นเกมส์คอมพิวเตอร์ที่พัฒนาโดยแมกซิส ออกจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2535 เกมส์เป็นแนวการจำลองระบบนิเวศ โดยผู้เล่นสามารถเปลี่ยนพันธุกรรมของพืชและสัตว์ที่อาศัยอยู่ในโลกเสมือน เพื่อทดสอบและสร้างระบบนิเวศที่มีความยั่งยืนด้วยตนเอง
ผู้ใช้สามารถสำรวจปฏิสัมพันธ์ของรูปแบบชีวิตและสภาพแวดล้อมในสิ่งที่เรียกว่า "สนามเล่นสายพันธุ" และยังสามารถจัดการกับพันธุศาสตร์ของทั้งพืชและสัตว์เพื่อตรวจสอบว่าสายพันธุ์ใหม่เหล่านี้สามารถอยู่รอดในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ของโลกได้หรือไม่ ผู้เล่นยังสามารถสร้างโลกใหม่ด้วยสภาพแวดล้อมที่โดดเด่น
ใน "ซิมไลฟ์" ให้ผู้เล่นสามารถจะ
ใบสำคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์

ใบสำคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ (ตัวย่อ: DW) เป็นตราสารทางการเงินชนิดหนึ่งที่ออกโดยสถาบันการเงิน เพื่อใช้สิทธิในการซื้อหุ้นสามัญในราคาและระยะเวลาที่กำหนดไว้ในใบสำคัญนั้น ๆ ซึ่งเป็นสินค้าทางด้านการเงินซื้อขายกันได้ โดยแบ่งเป็น 2 ประเภทคือ สิทธิในการซื้อ (Call) และสิทธิในการขาย (Put) 
บริษัทผู้ออกใบสำคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ที่นิยมคือ บริษัทหลักทรัพย์เอเซีย พลัส จำกัด โดยรู้จักกันในนาม DW08 ในประเทศไทย บริษัทหลักทรัพย์ เคจีไอ เป็นรายแรกที่เสนอขายใบสำคัญแสดงสิทธิอนุพันธ์ ชื่อว่า PTT13CA เพื่อใช้สิทธิ์ซื้อหุ้นสามัญของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) แก่นักลงทุนในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552
ยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เต

ยุทธนาวีอ่าวเลย์เต  หรือในอดีตรู้จักกันในชื่อ ยุทธนาวีทะเลฟิลิปปินครั้งที่สอง เป็นยุทธนาวีครั้งใหญ่ที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สองและในบางกรณีถือเป็นยุทธนาวีใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ โดยมีทหารเรือที่เกี่ยวข้องมากกว่า 200,000 นาย
สมรภูมิอยู่ในทะเลบริเวณใกล้กับเกาะเลย์เต ซามาร์ และลูซอนของประเทศฟิลิปปินส์ ในวันที่ 23-26 ตุลาคม ค.ศ. 1944 ระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งประกอบไปด้วยสหรัฐอเมริกาและออสเตรเลียกับจักรวรรดิญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม กองกำลังสหรัฐอเมริกาได้เข้าบุกจู่โจมเกาะเลย์เตซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์ที่มีวัตถุประสงค์ที่จะโดดเดี่ยวญี่ปุ่นออกจากบรรดาประเทศที่ญี่ปุ่นทำการยึดครองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และยึดครองแหล่งน้ำมันซึ่งเป็นสิ่งสำคัญยิ่งในกองทัพและอุตสาหกรรม กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น (IJN) ได้ระดมเรือรบที่เหลือทั้งหมดในบริเวณนั้นเข้าต่อสู้เพื่อยับยั้งการบุกของฝ่ายสัมพันธมิตร แต่ถูกขับให้ล่าถอยโดยกองเรือที่ 3 และกองเรือที่ 7 ของกองทัพเรือสหรัฐ กองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นประสบความล้มเหลวและสูญเสียอย่างใหญ่หลวงจนไม่สามารถฟื้นตัวได้อีกในภายหลัง เรือรบขนาดใหญ่ที่เหลือรอดก็ปราศจากน้ำมันเชื้อเพลิงต้องจอดทิ้งอยู่ในฐานทัพจนสงครามมหาสมุทรแปซิฟิกสงบลง
นี่เป็นยุทธการแรกที่อากาศญี่ปุ่นใช้วิธีโจมตีแบบ"คามิกาเซะ" และเป็นยุทธนาวีระหว่างเรือประจัญบานครั้งสุดท้ายในประวัติศาสตร์ กองทัพเรือญี่ปุ่นประสบความสูญเสียอย่างหนักและไม่แล่นเรือในกำลังที่เทียบเคียงได้นับตั้งแต่นั้นมา เนื่องจากขาดเชื้อเพลิงในฐานทัพในช่วงที่เหลือของสงคราม
รายละเอียด.
ยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เตประกอบไปด้วยยุทธนาวีหลัก ๆ 4 ยุทธนาวี: ยุทธนาวีที่ทะเลซิบูยัน, ยุทธนาวีที่ช่องแคบซูริกาโอ, ยุทธนาวีแหลมเอ็นกาโน และยุทธนาวีที่ซามาร์ นอกจากนี้ยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เตยังถือว่าเป็นการรบครั้งแรกที่เรือบรรทุกเครื่องบินของญี่ปุ่นจัดให้มีการใช้การโจมตีแบบคะมิกะเซะ
เมาวี

เกาะเมาวี  เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของในหมู่เกาะฮาวาย มีพี้นที่ 1,883.5 ตารางกิโลเมตร และเป็นเกาะที่ใหญ่อันดับที่ 17 ในสหรัฐอเมริกา เมาวีเป็นส่วนหนึ่งของของรัฐฮาวาย และมีขนาดใหญ่ที่สุดในเกาะทั้งสี่ของเมาวีเคาน์ตี
ในปี พ.ศ. 2543 เกาะเมาวีมีประชากร 117,644 คน ที่มีประชากรมากเป็นลำดับ 3 ของหมู่เกาะฮาวาย ต่อจากโฮโนลูลูและ Hawi'i (ฮาวายอิ) เมืองใหญ่ที่สุดบนเกาะ คือ Kahului (คาฮุลุย) มีประชากร 20,146 คน ที่ตั้งของเมาวีเคาน์ตี คือ Wailuku(วัยลุคุ)และเมืองสำคัญอื่นๆ รวมถึง Kīhei(คิเฮ) Lahaina(ละฮัยนะ) Makawao(มะคะเวา) Pa'ia (พะเอีย) Kula(คุละ) Ha'iku(ฮาอิคุ) Hana(ฮะนะ) Ka'anapali (คะอะนะพะลิ) Wailea (วัยเล) Makena (มะคินะ)และ Kapalua (คะพะลัว)
เกาะไซปัน

เกาะไซปัน (อดีตใน และ) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาของสหรัฐอเมริกา ในมหาสมุทรแปซิฟิก มีเนื้อที่ประมาณ 115 ตารางกิโลเมตร อยู่ห่างจากเกาะกวมไปทางเหนือประมาณ 190 กิโลเมตร รายงานจากสำมะโน ค.ศ. 2020 ของสำนักงานสำรวจสำมะโนประชากรสหรัฐ ประชากรบนเกาะไซปันมี 43,385 คน ลดลง 10% จากจำนวนใน ค.ศ. 2010 ที่ 48,220 คน
ในอดีตเกาะไซปันเคยเป็นถิ่นฐานของชาวยุโรปจากประเทศสเปน ต่อมาได้ถูกยึดครองโดยเยอรมนีตั้งปี ค.ศ. 1899 จนถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจึงตกอยู่ภายใต้การยึดครองของจักรวรรดิญี่ปุ่น โดยมีชาวญี่ปุ่นมาตั้งถิ่นฐานประมาณ 25,000 คน และกำลังทหารญี่ปุ่นประมาณ 30,000 นาย
เกาะไซปันมีชื่อเสียงจากการรบที่เกาะไซปันในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพสหรัฐอเมริกาส่งนาวิกโยธินยกพลขึ้นบกที่ชายหาดทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะ เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1944 และทำการสู้รบกับทหารญี่ปุ่นเป็นเวลาสามสัปดาห์ ก่อนจะจบลงด้วยการเสียชีวิตของทหารญี่ปุ่นเกือบทั้งหมด รวมทั้งครอบครัวชาวญี่ปุ่นอีกหลายพันคน โดยการฆ่าตัวตายที่หน้าผาบันไซ และหน้าผาฆ่าตัวตาย ทางตอนเหนือของเกาะ โดยไม่มีการประกาศยอมแพ้
ซิซิฟัส

ซิซีฟัส ("Sisyphus") เป็นพระราชาแห่งโครินธ์ มีพระมเหสี ชื่อ มีโรพี (Merope) มีพระโอรสคือ เจ้าชายกลอคัส ซึ่งต่อมาได้ครองราชสมบัติ ต่อจากพระบิดา ซึ่งกลอคัส มีลูกคือเบลเลอโรฟอน ผู้ปราบเพกาซัสและสังหารนางไคเมร่า ซิซีฟัสเป็นพระราชาที่เจ้าเลห์จอมอุบาย ที่ไม่กลัวต่อเหล่าปวงเทพ
การดูหมิ่นเทพเจ้า.
เรื่องราวเกิดขึ้นเพราะเมืองคอรินธ์ที่ซิซีฟัสเป็นผู้ครอง ประสบปัญหาประสบภัยขาดแคลนน้ำใช้มาก ทั้งในราชสำนัก และในบ้านของประชาชน ทำให้พระราชาซิซีฟัสกังวลมาก วันหนึ่งขณะที่ซิซีฟัสกำลังอยู่บนหอคอย ได้เห็นเทพซูสลักพาตัวเอจิน่า ลูกสาวของเทพอะโซปัส เทพแห่งแม่น้ำ ซึ่งวันต่อมา ซิซีฟัสได้เจอกับเทพอะโซปัส เทพแห่งแม่น้ำ ที่กำลังตามหาเอจิน่า ลูกสาวของตนอยู่ ซิซีฟัสจึงได้บอกที่อยู่ของเอจิน่าให้เทพอะโซปัส โดยมีข้อแลกเปลี่ยนว่าเทพอะโซปัสจะต้องเนรมิตแหล่งน้ำใหม่ให้เมืองคอรินธ์ ซึ่งเทพอะโซปัสก็ได้เนรมิตบ่อน้ำใหม่ให้โดยการหยิบก้อนหินก้อนหนึ่ง ขึ้นมาจากดิน และวางลง ทันใดนั้นน้ำก็พุ่งออกมากลายเป็นแหล่งน้ำใหม่ให้ชาวเมืองคอรินธ์ใช้สืบทอดกันต่อมา หลังจากนั้นเทพอะโซปัสจึงไปตามทางที่ซิซีฟัสบอก เทพอะโซปัสพยายามขอร้องเทพซุสให้คืนลูกสาวของเขามา เพราะไม่ต้องการให้เทพีเฮรา มเหสีของเทพซุสรู้ ไม่งั้นเอจิน่าจะต้องถูกทารุณจากเฮราโดยแสนสาหัส เทพซุสจึงใช้สายฟ้าโยนไปที่อะโซปัส เทพอะโซปัสจึงรีบกระโดดลงน้ำ ซึ่งต่อมาจะพบถ่านหินอยู่ที่แม่น้ำนั้นอันเกิดจากสายฟ้าของซุสนั้นเอง ซูสสืบเรื่องนี้จนรู้เข้าว่าซิซีฟัสเป็นผู้บอกที่หลบซ่อนของตน กับเอจิน่า เทพซุสจึงส่งเทพทานาทอส เทพแห่งความตายไปรับวิญญาณของซิซีฟัส ไปลงโทษที่ขุมนรกทาร์ทารัส แต่ซิซีฟัสได้วางแผนเอาไว้อยู่แล้ว ว่าเทพซุสอาจจะส่งเทพทานาทอสมารับวิญญาณของตนไปลงโทษในปรโลก เมื่อทานาทอสมาถึงวังของซิซีฟัส ซิซีฟัสจึงใช้แหคลุมทาทานอส และให้ทหารพาเทพทานาทอสไปขัง เนื่องจากเทพทานาทอสถูกขังทั่วโลกก็ไม่มีความตาย ซึ่งทำให้เทพแอรีส เทพแห่งสงครามโมโหที่ไม่มีใครตายในสงคราม จึงไปช่วยเทพทานาทอสออกมา (บางตำราอ้างว่าเทพซูสเป็นคนสั่งให้แอรีสไปปลดปล่อยเทพทาทานอสออกมา) 
เมื่อเทพทานาทอสออกมาได้แล้วทั่วโลกก็กลับมามีความตายอีกครั้ง ทานาทอสจึงพาวิญญาณของซิซีฟัสไปปรโลกเพื่อตัดสินกรรมได้ แต่ซิซีฟัสก็ยังมีแผนสองมาหลอกเทพเจ้าอีก ก่อนตายเทพซิซีฟัสได้สั่งเสียแก่ภรรยาให้ ห้ามจัดงานพิธีศพ และห้ามวางเหรียญบนปาก เพื่อข้ามแม่น้ำสติกซ์ในยมโลกด้วย
(ชาวกรีกมีความเชื่อว่าแม่น้ำสติกซ์ไหลอยู่รอบยมโลก และมีแครอน ผู้แจวเรือข้ามวิญญาณไปส่งที่อีกฝั่ง โดยทุกคนก่อนตายจะต้องมีเหรียญ 1 เหรียญ เป็นค่าจ้างให้แครอน เพื่อข้ามแม่น้ำสติกซ์ ไปตัดสินความดีความชอบที่อีกฝั่ง) เมื่อซิซีฟัสไม่มีเหรียญเป็นค่าจ้างให้แครอนผู้แจวเรือ ทำให้ต้องทนความหนาวอยู่ริมแม่น้ำสติกซ์ ทำให้เทพเฮดีส รู้สึกแปลกใจ ว่าเป็นถึงพระราชาทำไม ภรรยาไม่ให้เหรียญ เป็นค่าจ้างข้ามแม่น้ำสติกซ์ เทพเฮดีสจึงให้วิญญาณของซิซีฟัส กลับไปเพื่อสั่งเสียแก่นางมีโรพี ซึ่งเป็นภรรยาเสียก่อน เมื่อซิซีฟัสได้ฟื้นอีกครั้ง ก็ไม่ได้ทำตามสัญญาที่จะกลับไปในยมโลก ทำให้เทพทั้ง 2 คือซุส และเฮดีส ต่างโกรธซึ่งทำให้เทพเจ้าอับอายได้ถึงขนาดนี้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ จนวันหนึ่งสามพี่น้องมอยเร (เป็นสามเทพีที่ลิขิตชีวิตมนุษย์ องค์แรกมีหน้าที่ปั่นเส้นด้ายแห่งชีวิต องค์ที่สองมีหน้าที่ทอเส้นด้ายแห่งชีวิต คนที่สามมีหน้าที่ตัดเส้นด้ายแห่งชีวิต) ได้ตัดเส้นด้ายชีวิตของซิซีฟัสขาด ทำให้ซิซีฟัส ถึงฆาตตายจริง ๆ ซิซีฟัสถูกพาตัวไปยมโลกอีกครั้ง โดยเทพเฮดีสได้ลงโทษซิซีฟัส ให้กลิ้งก้อนหินก้อนใหญ่ขึ้นไปบนเขา แล้วกลิ้งลงมาทับเขาอีก และยังถูกบังคับให้กลิ้งหินขึ้นไปอีกเป็นอย่างนี้ไม่มีที่สิ้นสุด
ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์

ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ ชื่อเล่น ก้อย เป็นนักร้องหญิงชาวไทย แนวไทยสากลและลูกกรุง ผลงานที่สร้างชื่อเสียงคือ เพลง สองเวลา
แต่ผลงานเพลงที่สร้างชื่อชุดแรกซึ่งได้รับการชักชวนจากเรวัต พุทธินันทน์ (ผู้ก่อตั้งร่วม GMM Grammy) ในปี 2532 อัลบั้ม "แปลกตรงที่หัวใจ" คือเพลง "อยากหยุดเวลา"
ประวัติ.
ศรัณย่า ส่งเสริมสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2501 ในครอบครัวมีอาชีพเกี่ยวกับหนังสือ (ตระกูล "ส่งเสริมสวัสดิ์" เป็นผู้ผลิตนิตยสารฉบับ เช่น สกุลไทย, หญิงไทย และกุลสตรี) จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนราชินี ในระดับอุดมศึกษาจึงเลือกเรียนคณะอักษรศาสตร์ วิชาเอกภาษาอังกฤษ วิชาโทภาษาฝรั่งเศส ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ระหว่างนี้ตั้งวงดนตรีกับเพื่อน ๆ ที่คณะ ซึ่งประกอบไปด้วย ผุสชา โทณะวณิก, พิไลวรรณ บุญล้น และ เวนิกา วิล โดยเธอเล่นกีตาร์ไฟฟ้า ในชื่อวง "Belladonna" และร่วมทำกิจกรรมกับชมรมนักร้องประสานเสียง สโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กลุ่มเสียงอัลโต จากนั้นจึงไปเรียนศิลปะจนจบ Fine Arts จาก Abilene Christian University รัฐเท็กซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้เวลาศึกษา 6 เดือน พอกลับมาได้รู้จักกับเต๋อ เรวัต พุทธินันทน์เซ็นสัญญาตอนปี 2531 แล้วก็ได้เรียนร้องเพลงและก็มีอัลบั้มชุดแรก "แปลกตรงที่หัวใจ" ตอนปี 2532 มีเพลงประจำตัวและยอดนิยมอย่างเพลง "อยากหยุดเวลา" ต่อมา อัลบั้มชุดที่ 2 ที่มีเพลงฮิตอย่าง "สองเวลา", "น้อยไปอีกหรือ", "เคว้งคว้าง" ฯลฯ ซึ่งอัลบั้มชุดที่ 2 "ต่างกันที่เวลา" สามารถสร้างยอดขายได้ถึงล้านตลับ และมีการเปลี่ยนปกอัลบั้มเพื่อเฉลิมฉลอง ทำให้ศรัณย่ากลายเป็นหนึ่งในศิลปินหญิงล้านตลับของแกรมมี่ 
ในปี พ.ศ. 2561 ได้เข้าร่วมการประกวดร้องเพลงในรายการ The Mask Line Thai ซึ่งเป็นฤดูกาลพิเศษของ The Mask Singer หน้ากากนักร้อง โดยเป็นหน้ากากผ้าขาวม้า ในกลุ่มไม้ตรี รอบแรก (First Round) ใช้เพลง กุมภาพันธ์ (ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล) และถูกถอดหน้ากากในรอบที่ 2 (Semi Final) ใช้เพลง ชีวิตยังคงสวยงาม (Bodyslam) เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2562
ผลงานเพลง.
อัลบั้มหลัก.
สังกัด:EMI
สังกัด:จีเอ็มเอ็มแกรมมี่
สังกัดแกรมมี่โกลด์ ในเครือ จีเอ็มเอ็มแกรมมี่
สัตยะ สาอี บาบา

สัตยะ สาอี บาบา (ชื่อเมื่อเกิด รัตนากรรม สัตยนารายัณ ราชู; 23 พฤศจิกายน 1926 – 24 เมษายน 2011) เป็นคุรุและผู้ใจบุญชาวอินเดีย เกิดในตระกูลภัตราชูชาวเตลูกู เมื่ออายุได้สิบสี่ปี ได้อ้างว่าตนเองเป็นร่างเกิดใหม่ของของศิรฑีสาอีบาบา และได้หนีออกจากบ้านของตนเพื่อช่วยเหลือสังคมและเป็นตัวอย่างแก่ผู้ติดตาม
องค์กรสัตยะสาอีที่ท่านตั้งขึ้น มีศูนย์มากกว่า 1,200 แห่ง ใน 126 ประเทศทั่วโลก องค์กรนี้มีการดำเนินงานสร้างและสนับสนุนการสร้างโรงพยาบาลทั่วไปและเฉพาะทาง, คลินิก, โครงการน้ำดื่ม, มหาวิทยาลัยหนึ่งแห่ง, หอประชุม, อาศรม และโรงเรียน
คองเกรสแห่งชาติอินเดีย

คองเกรสแห่งชาติอินเดีย (Indian National Congress) (INC, นิยมเรียกย่อ ๆ ว่า พรรคคองเกรส หรือ คองเกรส) เป็นพรรคการเมืองในประเทศอินเดียที่มีรากฐานอันแพร่หลาย เป็นหนึ่งในสองพรรคที่ใหญ่ที่สุดในอินเดีย ควบคู่ไปกับพรรคภารติยชนตา พรรคคองเกรสก่อตั้งขึ้นในปี 1885 และเป็นพรรคชาตินิยมสมัยใหม่พรรคแรกที่เกิดขึ้นในจะจักรวรรดิบริเตนในเอเชียและแอฟริกา ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เป็นต้นมา โดยเฉพาะหลังปี 1920 ภายใต้การนำของมหาตมะ คานธี พรรคคองเกรสได้กลายมาเป็นผู้นำสำคัญในการเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชของอินเดีย พรรคคองเกรสได้นำพาให้ประเทศอินเดียหลุดพ้นจากสหราชอาณาจักร, และมีผลอย่างมากต่อการเคลื่อนไหวต่อต้านอาณานิคมสายชาตินิยมต่าง ๆ ในจักรวรรดิอังกฤษ
เชิงอรรถ.
เนปทูไนต์

เนปทูไนต์ เป็นแร่ซิลิเกตชนิดหนึ่งทึบแสงการเกิดขึ้นในหินอัลคาไลน์และคาร์บอเนต แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งฝังอยู่ใน natrolite เป็นแร่ที่เกิดพร้อมกับbenitoiteและ joaquinite
ประวัติ.
ชื่อแร่เนปทูไนต์ มาจากชื่อเทพเนปจูนซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งท้องทะเลของชาวโรมัน เนื่องจากแร่เนปทูไนต์ได้ถูกพบพร้อมกับแร่อีจิรีนที่เป็นชื่อของเทพเจ้าแห่งท้องทะเลของชาวสแกนดิเนเวีย
แหล่งที่พบ.
พบที่เวสต์กรีนแลนด์ และแคลิฟอร์เนีย มณฑลซานเบนิโต้ สหรัฐอเมริกา
ฮาร์พูน (มิสไซล์)

ฮาร์พูน (Harpoon) เป็นมิสไซล์ผิวพื้นสู่ผิวพื้น และอากาศสู่ผิวพื้น เพื่อโจมตีเรือรบผิวน้ำในระยะขอบฟ้าทุกสภาพอากาศ พัฒนาและผลิตโดยบริษัทแมคดอนเนลล์ดักลาส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของโบอิง) มีจำนวนผลิตกว่า 7,000 ลูก นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี 1977 ฮาร์พูนได้รับการพัฒนาและดัดแปลงจำนวนหลายบล็อก เช่น บล็อก I, II, ID และ IG ปัจจุบันได้รับการพัฒนาเป็นบล็อก III นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาระบบขีปนาวุธฮาร์พูนเป็นรุ่นโจมตีภาคพื้นดินเรียกอีกชื่อว่า สแลม (Standoff Land Attack Missile)
ฮาร์พูนใช้เรดาร์แอคทีฟโฮมมิ่งนำทางเข้าหาเป้าหมาย โดยจะบินเรี่ยผิวน้ำในระดับต่ำเพื่อหลบหลีกการถูกตรวจจับจากเรดาร์ข้าศึก สามารถยิงได้ทั้งจากเรือผิวน้ำ เรือดำน้ำ อากาศยาน และจากฐานยิงบนบก แบ่งออกดังนี้
ฮาร์พูนเทียบเคียงได้กับมิสไซล์รุ่นใกล้เคียงอื่นๆ เช่น เอ็กโซเซ่ต์ ของฝรั่งเศส, อาร์บีเอส-15 ของสวีเดน, เอสเอส-เอ็น-25 ของรัสเซีย, ซี อีเกิล ของอังกฤษ, และ ซี 802 ของจีน
การพัฒนา.
ฮาร์พูนรุ่นแรก.
ขีปนาวุธฮาร์พูนได้รับการเปิดเผยครั้งแรกในปี 1977 ภายหลังเหตุการณ์เรือพิฆาตของอิสราเอลโดนโจมตีจากขีปนาวุธโจมตีเรือ P-15 เทอร์มิต ซึ่งผลิตในโซเวียต ทำให้มีการพัฒนาขีปนาวุธสำหรับยิงจากอากาศยานลาดตระเวน P-3 โอไรออน อีกทั้งได้รับการดัดแปลงให้ใช้ทิ้งจากเครื่องบินทิ้งระเบิด B-52 สตราโตฟอร์เทรส ซึ่งสามารถบรรทุกได้แปดถึงสิบสองลูก ฮาร์พูนได้รับความนิยมจากชาติพันธมิตรของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาติสมาชิกนาโต อาทิเช่น แคนาดา สหราชอาณาจักร เยอรมนี อิตาลี และชาติพันธมิตรนอกนาโต เช่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ สิงคโปร์ ไทย และในส่วนอื่นๆของโลก
ฮาร์พูนได้รับการดัดแปลงให้ใช้ยิงจากเครื่องบินขับไล่ F-16 ไฟทิงฟอลคอน ของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา สิงคโปร์ เกาหลีใต้ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตต์ นอกจากนี้ยังสามารถติดตั้งได้กับอากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา เช่น P-3 โอไรออน, A-6 อินทรูเดอร์, S-3 ไวกิ้ง, AV-8 แฮริเออร์ และF/A-18 ฮอร์เน็ท
ฮาร์พูน บล็อก ID.
ฮาร์พูนรุ่นดังกล่าวได้รับการดัดแปลงเพิ่มขนาดถังเชื้อเพลิง แต่มีจำนวนการผลิตที่จำกัดในสมัยสงครามเย็น (ใช้ในสงครามกับประเทศสนธิสัญญาวอร์ซอของยุโรปตะวันออก) หรือเรียกอีกชื่อว่า AGM-84F
แสลม เอทีเอ (บล็อก IG).
อยู่ในระหว่างการพัฒนาเพิ่มขีดความสามารถในการบินวนโจมตีเป้าหมาย มีความสามารถใกล้เคียงกับขีปนาวุธร่นโทมาฮอร์ก โดยขีปนาวุธจะทำการคำนวณเป้าหมายที่อยู่เบื้องหน้ากับเป้าหมายที่ได้ระบุไว้ โดยการเปรียบเทียบภาพเป้าหมายจริงกับภาพเป้าหมายที่บันทึกไว้ในระบบคอมพิวเตอร์
ฮาร์พูน บล็อก II.
พัฒนาโดยโบอิง โดยเพิ่มขีดความสามารถในการต่อต้านต่อต้านทางอิเล็กโทรนิก (ECM) และระบบชี้เป้าด้วยระบบดาวเทียม (GPS) 
ฮาร์พูน บล็อก III.
แผนการพัฒนาโดยกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา โดยการปรับปรุงระบบควบคุมการยิง สำหรับติดตั้งบนเรือลาดตระเวนติดอาวุธนำวิถี เรือพิฆาตติดอาวุธนำวิถี และใช้ติดตั้งบนเครื่องบินโจมตี/ขับไล่แบบ F/A-18E/F ซูเปอร์ฮอร์เน็ท แต่ภายหลังการพัฒนาที่ล่าช้า นโยบายการควบคุมจำนวนเรือ การทดสอบที่ถูกเลื่อนออกไป ทำให้แผนการพัฒนาถูกยกเลิกในเดือน เมษายน พ.ศ. 2552
อาร์นัก-ลา-ป็อสต์

อาร์นัก-ลา-ป็อสต์  หรือ อาร์นัก  เป็นเมืองในจังหวัดโอต-เวียนซึ่งอยู่ในแคว้นลีมูแซ็ง ทางตะวันตกของประเทศฝรั่งเศส
ภูมิศาสตร์.
มีแม่น้ำเบอแนซไหลผ่านทางทิศเหนือของเมือง
หลิว เสี่ยวปัว

หลิว เสี่ยวปัว (28 ธันวาคม พ.ศ. 2498 – 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2560) คือ ปัญญาชนชาวจีน นักต่อต้านคอมมิวนิสต์และนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิมนุษยชนในประเทศจีน แต่งงานกับภรรยาชื่อ หลิว เซีย
เขาดำรงตำแหน่งประธานศูนย์สมาคมนักเขียนสากลจีนอิสระตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2551 หลิวถูกกักขังเนื่องจากพบว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับคำประกาศ "กฎบัตร 08" เขาถูกจับกุมอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2552 เนื่องจากต้องสงสัยว่า "ยั่วยุให้เกิดการบ่อนทำลายอำนาจรัฐ" เขาถูกไต่สวนด้วยข้อหาเดียวกันเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2552 และถูกตัดสินจำคุก 11 ปี และถูกถอดถอนสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 2 ปี เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2552
ระหว่างกำหนดโทษจำคุกครั้งที่สี่ตั้งแต่ พ.ศ. 2552 จนถึง พ.ศ. 2563 เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ และ ซึ่งเขาได้รับทราบผ่านการบอกเล่าของทนายความในภายหลัง ว่าเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เขาเป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำปี พ.ศ. 2553 "เนื่องจากการต่อสู้อันยาวนานและปราศจากความรุนแรงเพื่อสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานในประเทศจีน"
หลิวถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็งตับเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ที่โรงพยาบาลเฟิร์สท์แห่งมหาวิทยาลัยการแพทย์จีน ในเมืองเฉิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง ประเทศจีน
การยุยงให้บ่อนทำลายอำนาจรัฐ

การยุยงให้บ่อนทำลายอำนาจรัฐ  เป็นอาชญากรรมภายใต้กฎหมายสาธารณรัฐประชาชนจีน ปรากฏในมาตรา 105 วรรค 2 ของประมวลกฎหมายอาญาสาธารณรัฐประชาชนจีน พ.ศ. 2540
ข้อหาดังกล่าวมักตกแก่ผู้รณรงค์เรียกร้องสิทธิมนุษยชนในประเทศจีน ซึ่งมีโทษจำคุก รายงานโดยเว็บไซต์นักต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชนชาวจีน ระบุรายชื่อบุคคล 34 คนที่ถูกพิพากษาว่ามีความผิดภายใต้กฎหมายดังกล่าว ซึ่งหลายบุคคลในกลุ่มนี้ได้โพสต์บทความในอินเทอร์เน็ตโดยมีเนื้อหาวิพากษ์วิจารณ์รัฐบาลจีน
ข้อกฎหมาย.
มาตรา 105 วรรค 2 ของประมวลกฎหมายอาญาสาธารณรัฐประชาชนจีน:
"ผู้ใดใช้ข่าวลือ การกล่าวหมิ่นประมาทหรือวิธีการอื่นใดเพื่อส่งเสริมการบ่อนทำลายอำนาจทางการเมืองของรัฐหรือเพื่อโค่นล้มระบบสังคมนิยม ต้องระวางโทษจำคุกสูงสุดไม่เกินห้าปี ทว่า ผู้นำกลุ่มและผู้ก่ออาชญากรรมร้ายแรงต้องระวางโทษจำคุกไม่ต่ำกว่าห้าปี"
โรงเรียนอุดมวิทยา (อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี)

โรงเรียนอุดมวิทยา เป็นโรงเรียนเอกชนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาปทุมธานี เขต 2 เปิดสอนในระดับชั้นเตรียมอนุบาลถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย ตั้งอยู่เลขที่ 104 ซอย รังสิต-นครนายก 31 ถนนรังสิต-นครนายก ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี
 นาย สิงห์ บุญญะสิทธิ์ และนางถนอม บุญญะสิทธิ์
 พลตำรวจเอกเผ่า ศรียานนท์ และ
 คุณหญิงอุดมลักษณ์ ศรียานนท์
 รศ.ดร. ทัศนา แสวงศักดิ์
 นายสง่า ฉิมสุวรรณ
 ปัญญา นรานัง รตนัง ปัญญาเป็นแก้วอันประเสริฐของนรชน
 เรียนดี กิจกรรมเยี่ยม เปี่ยมจริยธรรม สัมพันธ์ชุมชน
 ดอกเฟื่องฟ้า