pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ทฤษฎีการรบกวนของกลศาสตร์ควอนตัม/ปรากฏการณ์พาร์เชน-แบค

ปรากฏการณ์พาร์เชน-แบค.
ปรากฏการ์นี้เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดการแยกของระดับชั้นพลังงานในอะตอม เนื่องจากสนามแม่เหล็กความเข้มสูงมาก จนกระทั้งทำลายการคู่ควบระหว่าง ชั้นวงโคจร 
(<math>\vec L</math>) และ สปินของอิเล็กตรอน (<math>\vec S</math>) จึงสามารถประมาณได้ว่า <math>[H_{0}, S] = 0</math> ซึ่งทำให้ได้ค่าคาดหวัง 
<math>L_{z}</math> และ <math>S_{z}</math> และให้สถานะทางควอนตัมเป็น <math>|\psi\rangle </math> เราสามารถเขียนพลังงานได้ในรูปของ 
<math> E_{z} = \left\langle \psi \left| H_{0} + \frac{B_{z}\mu_B}{\hbar}(L_{z}+g_{s}S_z) \right|\psi\right\rangle = E_{0} + B_z\mu_B (m_l + g_{s}m_s). </math>
จะเห็นได้ว่าการคู่ควบ สปิน-ออบิท ได้ถูกทำลายลงโดยสนามแม่เหล็กภายนอก จึงไม่มีการพิจารณาของพลังงาน สปิน-ออบิท อย่างไรก็ตาม จะเห็นได้ว่า <math>m_s</math> และ <math>m_l</math> 
ยังคงเป็นเลขความตัมที่ดี
ทฤษฎีการรบกวนของกลศาสตร์ควอนตัม/ค่าพลังงานแก้ไข

ทฤษฎีการรบกวนของสถานะทับซ้อน
พิจารณาระบบที่มีฮามิลโทเนียนในรูป
<math> \widehat{H}=\widehat{H_0}+\widehat=\sum_{i}^{} c_{ni}\varphi _{i}^{(0)}... (1)</math> 
โดยที่ <math> \left \langle \overline{\varphi _{n}}\left | H^{'} \right | \overline{\varphi _{p}}\right \rangle=H_{in}^{'}\ ,(n,p\leq q) ... (2) </math> 
เมื่อรวม<math>\left \{ \varphi _{i}^{(0)} ,i\geq q \right \}</math> และ<math>\left \{ \overline{\varphi _{n}} ,n\leq q \right \}</math> เข้าด้วยกันจะได้เซตของฐานใหม่คือ
<math>B=\left \{\overline{\varphi_{1}}, \overline{\varphi_{2}}, ... , \overline{\varphi_{q}},\varphi _{q+1}^{(0)}, \varphi _{q+2}^{(0)}... \right \}</math>
โดย<math>B</math> ทำให้เมทริกซ์ <math>H{'}</math>อยู่ในรูปแนวทแยงคือ 
<math>H^{'}=\begin{pmatrix}\begin{pmatrix}H_{11}^{'} & 0 & ... & 0\\ 0 & H_{22}^{'} & & \vdots \\ \vdots & & \ddots & \\ 0& \cdots & \cdots & H_{qq}^{'} \end{pmatrix} & \begin{matrix}H_{1,q+1}^{'}& ...\\ \vdots & \\ \vdots & \\ &\end{matrix}\\ \begin{matrix}H_{q+1,1}^{'} &\cdots & \cdots & & \\ \vdots & & & & \end{matrix}&\ddots \end{pmatrix}...(3)</math>
การหาค่าแก้ไขพลังงานและฟังก์ชันคลื่นอันดับที่หนึ่ง
จากสมาการ ชเรอดิงเงอร์ สำหรับฮามิลโทเนียน <math>\widehat{H}</math> คือ
<math>\widehat{H}\varphi _{n}=(\widehat{H_0}+\widehat\\ E_{n}=E_{n}^{(0)}+E_n^{'}\end{matrix}\right\} n\leq q </math> ลงในสมาการที่ 4 จะได้ 
 
<math>H^{'}\overline{\varphi _{n}}=E_{n}^{'}\overline{\varphi _{n}}...(5) </math> 
จากการที่เราสามารถสร้าง <math>\left \{ \overline{\varphi _{n}}\right \}</math> ให้เป็นเซตของฟังก์ชันที่ตั้งฉากกัน (Schmidt orthogonalization procedure) ร่วมด้วยกับสมาการที่ 5 จะได้ว่า 
<math>E_{n}^{'}=\left \langle \overline{\varphi _{n}}\left | H^{'} \right | \overline{\varphi _{n}}\right \rangle=H_{nn}^{'}\ ,(n\leq q)</math>
เป็นสมาชิกแนวทแยงของเมทริกซ์ <math>\widehat\right \}</math> ที่ทำให้เมทริกซ์ <math>\widehat')</math>ที่ต่างกันทั้งหมด <math>q</math> ค่า พร้อมทั้งเป็นค่าไอเกนของสมาการที่ 5 และเป็นสมาชิกในแนวทแยงของเมทริกซ์ย่อยในเมทริกซ์ที่ 3 เมื่อแทนค่า<math> {E_{n}}' </math>แต่ละค่าลงในสมาการ 7 เราสามารถแก้หาค่า <math> \left \{ a_{ni} \right \} </math>ได้และนำไปสู่ <math>\left \{ \overline{\varphi _{n}} \right \} </math>โดยสมาการที่ 1
ที่มา
การออกแบบสื่อ สำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน

สื่อเป็นสิ่งสำคัญในการเรียนรู้ที่จะทำให้เด็กสามารถเข้าใจเนื้อหา เกิดการเรียนรู้ และสามารถสร้างองค์ความรู้ได้ ซึ่งสื่อมีหลากหลายประเภท กระทรวงศึกษาธิการได้กำหนดประเภทสื่อและเทคโนโลยีทางการศึกษาสำหรับคนพิการออกเป็น 4 ประเภทหลัก คือ สื่อสิ่งพิมพ์ สื่ออิเล็กทรอนิกส์ สื่อวัสดุอุปกรณ์ และสื่อประสม ในการจัดการกิจกรรมการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์สำหรับเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ก็พบว่าสื่อและเทคโนโลยีมีความสำคัญต่อการเรียนรู้ของเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยินเป็นอย่างมาก ช่วยให้การเรียนการสอนมีประสิทธิภาพมากขึ้น ทำให้นักเรียนเกิดทักษะจากการลงมือทำกิจกรรมที่มีความหลากหลาย กระตุ้นให้เกิดความอยากรู้อยากเห็น เอื้อให้เด็กเกิดการเรียนรู้ ดังนั้นการออกแบบสื่อ ให้สอดคล้องกับสภาพปัญหาของเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ซึ่งในประเทศไทยนั้นเด็กที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ยังมีปัญหาในเรื่องของการอ่าน นักเรียนหูหนวกมักอ่านหนังสือไม่ออกหรือไม่เข้าใจความหมายของสิ่งที่อ่านอย่างลึกซึ้งโดยเฉพาะคำที่เป็นนามธรรม อีกทั้งมีข้อจำกัดในการรับรู้ความหมายของคำ กลุ่มคำในบริบทของข้อความ บางครั้งข้อความ 4 บรรทัด นักเรียนจะรู้แค่ความหมายของคำหรือกลุ่มคำเดียว ไม่เข้าใจบริบททั้งหมดของข้อความ หนังสือแบบเรียนที่มีแต่ตัวหนังสือก็ทำให้นักเรียนขาดความสนใจ เนื่องจากอ่านหนังสือไม่ออก (ศูนย์เทคโนโลยีทางการศึกษา สำนักบริหารงานการศึกษานอกโรงเรียน สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ, 2550)
ทฤษฎีการรบกวนของกลศาสตร์ควอนตัม/ทฤษฎีการรบกวนที่ขึ้นกับเวลา

เริ่มจากระบบที่ไม่ถูกรบกวนอยู่ในสถานะไอเกน จากนั้นถูกรบกวนด้วยแฮมิลโทเนียนขึ้นกับเวลา ดังนี้
<math> H(r,t) = H_{0}(r) +\lambda H^{'}(r,t)) </math>……………………..(1)
<math> \lambda </math>คือ ค่าคงที่ที่มีค่าน้อยๆ
ให้ สถานะไอเกนของ <math> H_{0} </math>คือ
<math> \psi_{n}(r,t) = \varphi _{n}(r)e^{-i\omega _{n}t}</math>……………………..(2)
<math> H_{0}\varphi _{n} = E_{n}^{(0)}\varphi _{n} = \bar{h}\omega \varphi _{n}</math>
สมมุติว่าที่เวลา t > 0 ระบบอยู่ในสถานะ
<math> \varphi (r,t) = \sum_{n}C_{n}(t)\varphi_{n} (r,t) </math>……………………..(3)
จากหลักการรวมกัน (Superposition principle) <math> \left | C_{n}^2 \right | </math>คือความน่าจะเป็นที่จะเจอสถานะ <math> \varphi_{n} </math>ที่เวลา t ดังนั้นจุดประสงค์หลักก็คือคำนวณหาค่าสัมประสิทธิ์
ฟังก์ชันคลื่น <math> \psi(r,t) </math>คือผลเฉลยของสมการ
<math> i\bar{h}\frac{\partial \psi }{\partial t}=(H_{0}+\lambda H^{'})\psi</math>……………………..(4)
แทนสมการ (3) ในสมการสมการข้างบน และดำเนินการด้านซ้ายด้วย <math> \left \langle k\right | </math>ทั้งสมการ ได้
<math> i\bar{h}\frac{\partial C_{k}}{\partial t}=\lambda \sum_{n}\left \langle k\left | H^{'} \right |n \right \rangle C_{n}</math>……………………..(5)
สมการนี้ เป็นอนุกรมไม่สิ้นสุด สำหรับค่าคงที่ <math> C_{k}(t) </math>ซึ่งทุกตัวเป็นค่าคงที่ ดังนั้นจึงเหมาะที่จะหาคำตอบในรูปแบบ
<math> C_{k}(t)=C_{k}^{(0)}+\lambda C_{k}^{(1)}(t)+\lambda^{2} C_{k}^{(2)}(t)+... </math> ……………………..(6)
แทนลงในสมการ (5) และเทียบเทอมที่กำลังของ <math>\lambda </math>เท่ากัน <math> H_{kn}^{'} </math>แทนสมาชิกของเมทริกซ์ <math> H^{'} </math>
และพิจารณา
<math> i\bar{h}\dot{C_{k}}^{(0)}=0</math>
<math> i\bar{h}\dot{C_{k}}^{(1)}=\sum_{n} H^{'}_{kn}C_{n}^{(0)} </math> ……………………..(7)
<math> \vdots</math>
ที่ลำดับ <math> \dot{C_{k}}^{(0)} </math> บ่งบอกว่าค่าคงที่นี้คงที่ไม่ขึ้นกับเวลา
พิจารณากรณีเฉพาะ ให้ <math> C_{n}^{(0)} = 1</math> แทนในสมการ (7) จะได้
<math> C_{k}(t) = \frac{1}{i\bar{h}}\int_{-\infty }^{t}H^{'}_{kn}(r,t^{'})dt^{'} </math>……… <math> (k\neq n) </math>
ภาษาเกาหลี/การทักทาย

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>53683</parentid>
 <timestamp>2024-10-17T14:14:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Sara1909</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>english</comment>
 <origin>64493</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สวัสดี,ลาก่อน,ขอโทษ,ขอบคุณ.
annyeonghasibnikka? hello?
Very polite and formal
annyeonghaseyo? hello?
Friendly Politeness
annyeong hi
Conversation with friends
annyeonghaseyo hello
안녕 + 하세요 = 안녕하세요
안녕하세요 เป็นคำทักทายที่พบได้บ่อยมากในเกาหลีซึ่งอยู่ในรูปประโยคที่สุภาพ
เมื่อไหร่ที่คนอื่นทักทายคุณว่า안녕하세요
คุณสามารถตอบกลับไปอย่างง่ายๆว่า 안녕하세요 เช่นเดียวกัน
annyeonghi gaseyo goodbye
We are the ones who stay. Use this sentence to talk to the people who are leaving.)
annyeonghi gyeseyo good bye
We are the ones who go. Use this sentence to talk to the people who are staying.
joesonghabnida
sillyehabnida
mianhaeyo
These sentences mean (sorry)
gwaenchanhseubnida
It means it's okay.
แปลว่า ไม่เป็นไร
gamsahabnida.
daedanhi gamsahabnida
gomabseubnida.
gomawoyo.
These sentences mean thank you. The difference depends on the degree of politeness.)
감사 + 합니다 = 감사합니다
เป็นวิธีการกล่าวคำว่าขอบคุณซึ่งใช้กันโดยทั่วไป
คุณสามารถใช้คำว่าคัมซาฮัมนิดา เมื่อต้องการพูดคำว่าขอบคุณเป็นภาษาเกาหลี
ชวเลข

<table class="plainlinks noprint messagebox notice" style="width:250px; float:right; clear:right; margin:0px; margin-left:10px;"> 
<tr style="vertical-align:middle;"><td style="padding:0.1em; text-align:center; vertical-align:middle; width:45px; border:none;">
</td>
<td style="color:black; text-align:left; vertical-align:middle; padding:0.5em; padding-left:0em; border:none;">
 วิกิพีเดียมีสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับตำราที่ #เปลี่ยนทาง 
</td></tr></table>
ชวเลข (shorthand) เป็นวิธีการเขียนข้อความอย่างย่อด้วยสัญลักษณ์ เพื่อเพิ่มความเร็วในการเขียนหรือการจดบันทึก เปรียบได้กับคำพูดของคน
ประวัติกฎหมายแพ่ง

ประวัติ.
หลังจากรัฐบาลสยามตัดสินใจจัดทำประมวลกฎหมายบ้านเมืองแล้ว ใน ร.ศ.127 ซึ่งตรงกับ พ.ศ. 2451 ก็ได้กฎหมายลักษณะอาญาเป็นประมวลกฎหมายฉบับแรกของประเทศและประกาศใช้ในปีนั้นเอง ครั้นแล้ว พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงมีพระราชดำริให้จัดทำประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ต่อไป ดังปรากฏในพระราชปรารภของพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาวชิราวุธ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวว่าและพาณิชย์ที่ใช้อยู่ในเวลานี้ยังกระจัดกระจายอยู่หลายแห่ง สมควรจะนำมารวบรวมไว้แห่งเดียวกันและจัดเข้าเป็นหมวดหมู่ เพื่อให้สมแก่กาลสมัย ความเจริญ และพาณิชยกรรมแห่งบ้านเมือง และความสัมพันธ์กับนานาประเทศ ส่วนหลักกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ซึ่งศาลยุติธรรมได้เคยยกขึ้นปรับสัตย์ตัดสินคดีเนือง ๆ มาโดยธรรมเนียมประเพณีอันควรแก่ยุติธรรมนั้น สมควรจะบัญญัติไว้ให้เป็นหลักฐานและกิจการบางอย่างในส่วนแพ่งและพาณิชย์ ซึ่งไม่มีกฎหมายที่ใช้อยู่ในบัดนี้ ก็ควรจะบัญญัติขึ้นไว้ด้วย…ทางที่จะให้ถึงซึ่งผลอันนี้ ควรจะประมวลและบัญญัติบทกฎหมายที่กล่าวมาแล้วเข้าเป็นประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ตามแบบอย่างซึ่งประเทศอื่น ๆ ได้ทำมา…”
พระองค์โปรดให้ตั้งคณะกรรมการร่างกฎหมาย ซึ่งประกอบด้วยนักกฎหมายชาวฝรั่งเศสล้วน ๆ ทั้งนี้ เหตุว่าอิทธิของฝรั่งเศสยังมีเหนือสยามอย่างมากในสมัยนั้น ไทยจึงจำต้องยอมตั้งชาว
ฝรั่งเศสเป็นผู้ร่างกฎหมายโดยคณะกรรมการร่างกฎหมายประกอบด้วย
คณะกรรมการชุดดังกล่าวเริ่มงานตั้งแต่ พ.ศ. 2451 นั้นเอง โดยวางโครงสร้างทั่วไปของประมวลกฎหมาย ก่อนจะประชุมหารือกันว่าจะจัดทำเป็นประมวลกฎหมายสองฉบับ ประมวลฉบับแรกว่าด้วยเรื่องหนี้ อีกฉบับว่าด้วยเรื่องอื่น เช่นที่เป็นอยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ประเทศตูนีเซีย และประเทศโมรอกโกหรือไม่ ซึ่งที่ประชุมมีมติว่าให้จัดทำเป็นประมวลกฎหมายฉบับเดียวที่ว่าด้วยเรื่องทางแพ่งและพาณิชย์ทั้งหมดจะเหมาะสมกว่าแล้วจึงเริ่มลงมือร่างประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ให้แก่ราชอาณาจักรสยาม จนกระทั่ง พ.ศ. 2457 ชอร์ช ปาดู เดินทางกลับไปยุโรปและได้แนะนำเดแลสเตร (Délestrée) แก่ทางการไทยให้รับหน้าที่แทนตน ปรากฏว่าเดแลสเตรผู้นี้ไม่มีความสามารถเพียงพอที่จะดำเนินการยกร่าง ซ้ำเขายังรื้อโครงการที่ชอร์ช ปาดู และคณะทำไว้ก่อนหน้า ทำให้ร่างประมวลกฎหมายเกิดความอลเวง และการดำเนินงานเป็นไปโดยเชื่องช้าอย่างถึงที่สุด เมื่อชอร์ช ปาดู เดินทางกลับมาใน พ.ศ. 2549 ถึงกับตกตะลึงที่รับทราบว่างานร่างประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ยุ่งเหยิงถึงเพียงนั้น ทั้งที่ตนได้วางระเบียบไว้ตั้งแต่แรกแล้ว เขาถึงเจรจราให้เดแลสเตรลาออกจากตำแหน่งประธานกรรมการและเดินทางกลับบ้านเกิดเมืองนอนเสีย เพื่อเขาจะได้กลับเข้ารับตำแหน่งอีกครั้ง และแล้ว งานร่างประมวลกฎหมายก็ดำเนินต่อไป และใน พ.ศ. 2459 นั้นเอง จึงได้ร่างประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์สองบรรพแรก คือ บรรพ 1 หลักทั่วไป และบรรพ 2 หนี้ ทั้งนี้ มีข้อสังเกตว่าในระหว่างห้วงเวลาดังกล่าว รัฐบาลสยามต้องสูญเสียงบประมาณไปถึง 770,000 บาท ซึ่งนับว่าเป็นเงินมหาศาลในกาลครั้งนั้น แต่กลับได้ร่างกฎหมายเพียงแค่สองบรรพ
เอกลักษณ์ตรีโกณมิติ

<table class="plainlinks noprint messagebox notice" style="width:250px; float:right; clear:right; margin:0px; margin-left:10px;"> 
<tr style="vertical-align:middle;"><td style="padding:0.1em; text-align:center; vertical-align:middle; width:45px; border:none;">
</td>
<td style="color:black; text-align:left; vertical-align:middle; padding:0.5em; padding-left:0em; border:none;">
 วิกิพีเดียมีสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับตำราที่ #เปลี่ยนทาง 
</td></tr></table>
เอกลักษณ์ตรีโกณมิติ คือการเท่ากันของฟังก์ชันตรีโกณมิติที่ต่างกัน และเป็นจริงสำหรับทุก ๆ ค่าของขนาดของมุม
เมื่อกำหนด A เป็นขนาดของมุมใดๆ (0 < A < 360) จะได้
sinA * cosecA = 1
cosA * secA = 1
tanA * cotA = 1
cosA * tan A = sinA
sinA * cot A = cosA
sin2 A + cos2A = 1
sec2A – tan2A = 1
csc2A – cot2A = 1
เมื่อกำหนด x และ y เป็นขนาดของมุมใดๆ (0 <  X,Y < 360)จะได้
sin (X + Y) = sinX * cosY + cosX * sinY
sin (X – Y) = sinX * cosY - cosX * sinY
cos (X + Y) = cosX * cosY - sinX * sinY
cos (X – Y) = cosX * cosY + sinX * sinY
tan (X + Y) = tanX + tanY / 1 – tanX tanY
tan (X – Y) = tanX – tanY / 1 + tanX tanY
sinX + sinY = 2sin [ (X + Y) /2 ] cos [ (X – Y) / 2]
sinX - sinY = 2cos [ (X + Y) /2 ] sin [ (X – Y) / 2]
cosX + cosY = 2cos [ (X + Y) /2 ] cos [ (X – Y) / 2]
cosX - cosY = -2sin [ (X + Y) /2 ] sin [ (X – Y) / 2]
tanX + tanY = [ sin (X + Y) ] / cosX cosY
tanX - tanY = [ sin (X - Y) ] / cosX cosY
cotX + cotY = [ sin (X + Y) ] / sinX sinY
cotX - cotY = [ -sin (X - Y) ] / sinX sinY
ฟังก์ชันตรีโกณมิติ

ค่าประมาณ ของค่า sin cos และ tan (ทศนิยม4ตำแหน่ง) หาได้ดั้งตารางต่อไปนี้ โดยหาค่า sin cos และ tan ของมุมที่อยู่ระหว่าง 0องศา – 90องศา จะมีค่าระหว่าง 0 - 1
ตรีโกณมิติทั้ง 6 ฟังก์ชัน สามารถนิยามด้วยวงกลมหนึ่งหน่วย ซึ่งเป็นวงกลมที่มีรัศมียาว 1 หน่วย และมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่จุดกำเนิด วงกลมหนึ่งหน่วยช่วยในการคำนวณ และหาค่าฟังก์ชันตรีโกณมิติสำหรับอาร์กิวเมนต์ที่เป็นบวกและลบได้ ไม่ใช่แค่ 0 ถึง π/2 เรเดียนเท่านั้น สมการของวงกลมหนึ่งหน่วยคือ:x^2+y^2=1
จาก รูป เราจะวัดมุมในหน่วยเรเดียน โดยให้มุมเป็นบวกในทิศทวนเข็มนาฬิกา และมุมเป็นลบในทิศตามเข็มนาฬิกา ลากเส้นให้ทำมุม θกับแกน x ด้านบวก และตัดกับวงกลมหนึ่งหน่วย จะได้ว่าพิกัด x และ y ของจุดตัดนี้จะเท่ากับ cos θ และ sin θ ตามลำดับ เหตุผลเพราะว่ารูปสามเหลี่ยมที่เกิดขึ้นนั้น จะมีความยาวด้านตรงข้ามมุมฉาก ยาวเท่ากับรัศมีวงกลม นั่นคือยาวเท่ากับ 1 หน่วย เราจะได้ sin θ = y/1และ cos θ = x/1 วงกลมหนึ่งหน่วยช่วยให้เราหากรณีที่สามเหลี่ยมมีความสูงเป็นอนันต์ (เช่น มุม π/2 เรเดียน) โดยการเปลี่ยนความยาวของด้านประกอบมุมฉาก แต่ด้านตรงข้ามมุมฉากยังยาวเท่ากับ หน่วย เท่าเดิม
ครอสเวิร์ดเกม

ที่มาของเกมต่อศัพท์ภาษาอังกฤษ Scrabble หรือที่ประเทศไทยจะคุ้นเคยในชื่อของ Crossword เริ่มต้นมาจากสถาปนิกเกษียณอายุ Alfred Mosher Butts ในปี ค.ศ. 1933 โดยเกิดจากการสังเกตตลาดของการเล่นเกมในขณะนั้นที่จะแบ่งแยกออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ เกมที่เกี่ยวข้องกับตัวเลข เกมที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหว และเกมที่เกี่ยวข้องกับภาษา โดยเขาต้องการที่จะผสมผสานระหว่างเกมการเรียงตัวอักษรเป็นคำ (Anagrams) และเกมเติมศัพท์ภาษาอังกฤษ (Crossword) เข้าด้วยกัน โดยให้ชื่อในครั้งแรกว่่า Lexico
หลังจากการตั้งชื่อเกมว่า Lexico Alfred จึงได้พัฒนาเกมจากการนำตัวอักษรในหน้าแรกของหนังสือพิมพ์ เช่น The New York Times, New York Herald Tribunes, Saturday Evening Post มานับและจัดเรียงความถี่ของตัวอักษร จากนั้นจึงเริ่มต้นการให้น้ำหนักของตัวอักษรว่าตัวอักษรใดจะมีคะแนนเท่าไหร่เมื่อลงในกระดาน และมีจุดที่ได้แต้มพิเศษที่จุดใดบ้าง และหลังจากการพัฒนาเกมออกมา 5 ปี จึงเริ่มวางจำหน่ายเมื่อปี ค.ศ. 1938 และมีการเปลี่ยนชื่อเกมมาเรื่อย ๆ ได้แก่?New Anagrams, to Alph, Criss-Cross, Criss-Crosswords??ตามลำดับ
ในปี ค.ศ. 1948 James Brunot ผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ร่วมของเกม Criss-Crosswords ได้ปรับเปลี่ยนกฏกติกา ตำแหน่งแต้มพิเศษให้ง่ายขึ้น และเปลี่ยนชื่อเกมเป็น Scrabble โดยในปี ค.ศ. 1949 สามารถขายเกมได้ทั้งหมด 2,400 ชุด แต่ก็ยังขาดทุนอยู่ทั้งหมด 450 ดอลล่าร์สหรัฐ (เทียบมูลค่าเงินในปัจจุบันประมาณ 4,200 ดอลล่าร์สหรัฐ) ซึ่งสมัยนั้นตัวเบี้ยอักษรทำมาจากไม้เมเปิ้ลและปั้มตัวอักษรลงไป จำหน่ายในราคาชุดละ 3 ดอลล่าร์สหรัฐ มีกำลังผลิต 12 ชุดต่อชั่วโมง
ชะตาของเกม Scrabble เริ่มพลิกผัน เมื่อมีการเปลี่ยนระบบการผลิตให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น?เปลี่ยนตัวเบี้ยอักษรให้ใช้วัสดุเป็นพลาสติก และขายเป็นชุด Deluxe ในราคา 10 ดอลล่าร์สหรัฐ และประธานห้างสรรพสินค้า Macy หนึ่งในห้างสรรพสินค้ายักษ์ใหญ่ในสหรัฐได้เห็นและซื้อเกมนี้ไปทดลองเล่นระหว่างการพักร้อนเมื่อยุคต้น ค.ศ. 1950 ได้สั่งซื้อไปวางจำหน่ายในห้างสรรพสินค้า Macy ทั่วสหรัฐ และใช้เวลาเพียงไม่ถึง 1 ปีในการสร้างความนิยมในระดับที่ทุกบ้านต้องมีเกมอย่างน้อยสัก 1 ชุด และทำยอดขายได้ถึง 4 ล้านชุดในปีดังกล่าว
เมื่อมีการเติบโตของเกม Scrabble และความต้องการจากทั่วประเทศ กำลังการผลิตของ James นั้นก็ไม่เพียงพอ จึงได้ขายลิขสิทธิ์การผลิตให้แก่?Selchow & Righter เพื่อวางแผนการตลาดและจัดจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาในปี ค.ศ. 1952 จากนั้นจึงมีการเปลี่ยนมือเจ้าของลิขสิทธิ์ในปี ค.ศ. 1986 เป็น Coleco และเป็นของ Hasbro ตั้งแต่ ค.ศ. 1989 จนถึงปัจจุบันได้วางจำหน่ายแล้วมากกว่า 150 ล้านชุดและถูกทำออกมาทั้งหมดจำนวน 29 ภาษา
สำหรับสิทธิ์การจัดจำหน่ายเกม Scrabble ทั่วโลกในปัจจุบันอยู่ในมือของ Mattel ยกเว้นในสหรัฐอเมริกาและแคนาดาที่ Hasbro ถือครองสิทธิ์อยู่ และมีเกมทุกรูปแบบให้เราเล่น ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบกระดาน บนโทรศัพท์มือถือ แท๊บเล็ต เครื่องอ่าน E-book หรือบน Facebook เป็นต้น รวมถึงมีการปรับเปลี่ยนโฉมและรูปแบบตัวอักษรที่ใช้ในกระดาน Scrabble ใหม่เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2013
ระบบกฎหมาย

แบ่งได้สองรูปแบบหลัก คือ ระบบ Civil Law หรือที่เรียกว่า ระบบประมวลกฎหมาย หรือระบบกฎหมายลายลักษณ์อักษร ใช้ในประเทศต่าง ๆ ดังนี้ ได้แก่ ไทย เยอรมัน ฝรั่งเศส ญี่ปุ่น เป็นต้น ระบบ Common Law หรือที่เรียกว่า ระบบเองโกลอเมริกัน หรือระบบกฎหมายจารีตประเพณี หรือระบบกฎหมายที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษร ใช้ใประเทศต่าง ๆ ดังต่อไปนี้ ได้แก่ อังกฤษ อเมริกา แคนาดา นิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย สิงคโปร์ มาเลเซีย เป็นต้น<br>
ข้อแตกต่างระหว่างระบบ Civil Law และ ระบบ Common Law.
2. ทัศนคติ ต่อคำพิพากษา<br>.
หลักเกณฑ์หรือให้เหตุผลเสียใหม่ได้<br>
การพูด/การพูดสุนทรพจน์

"สุนทรพจน์ หมายถึง คำพูดที่ดีงาม ไพเราะจับใจ" การพูดสุนทรพจน์มักมีในพิธีสำคัญ เช่น พิธีต้อนรับแขกเมืองคนสำคัญ พิธีได้รับตำแหน่งสำคัญ เช่น นายกรัฐมนตรี ประธานาธิบดีหรือกล่าวในงานฉลองระลึกถึงบุคคลสำคัญ วันสำคัญ ระดับชาติ หรือเป็นการกล่าวในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง เพื่อสร้างสรรค์จรรโลงใจ เป็นคำพูดที่แสดงความปรารถนาดีในทางการเมือง การกล่าวสุนทรพจน์เป็นเรื่องสำคัญยิ่ง มักได้รับการยกย่องว่าเป็นการพูดชั้นยอด 
ลักษณะการพูดสุนทรพจน์             
     ใช้ถ้อยคำไพเราะลึกซึ้งกินใจ จับใจ โน้มน้าวให้ผู้ฟังเห็นคล้อยตาม กระตุ้นผู้ฟัง มีความมั่นใจและยินดีร่วมมือ สร้างบรรยากาศให้เกิดความหรรษาและให้ความสุขแก่ผู้ฟัง 
โครงสร้างทั่วไปของการพูดสุนทรพจน์           
      ๑. ตอนเปิดเรื่อง กระตุ้นให้ผู้ฟังเห็นความสำคัญของเรื่องที่จะพูด 
      ๒. ดำเนินเรื่อง ประกอบด้วยเนื้อหาสาระลำดับความสำคัญอย่างชัดเจน
      ๓. ตอนจบเรื่อง สรุปความทิ้งท้ายให้ผู้ฟังนำไปคิด หรือฝากไว้ในความทรงจำตลอดไป โครงสร้าง
ขั้นตอนของสุนทรพจน์                  
         คำนำ หรือการเริ่มต้น (Introduction) เป็นการบอกกล่าวว่าผู้พูดเป็นใคร พูดในฐานะอะไรในโอกาสใด แล้วนำเข้าสู่เนื้อหาด้วยวิธีการที่เร้าความสนใจ เช่นใช้สุภาษิต คำคม หรือเหตุการณ์ปัจจุบันที่สอดคล้องกับเรื่องราวที่จะกล่าวต่อไป 
         เนื้อเรื่อง หรือสาระสำคัญของเรื่อง (Discussion) ควรแยกประเด็นเป็นข้อๆ โดยคำนึงถึงเอกภาพ คือความเป็นหนึ่งเดียวของเรื่อง สัมพันธภาพคือความเกี่ยวเนื่องกัน และสารัตถภาพ หรือการเน้นย้ำประเด็นสำคัญของเรื่อง และประเด็นต้องมีข้อมูลหลักฐานอ้างอิงที่น่าเชื่อถือ และมีตัวอย่างประกอบให้ชัดเจน           
         สรุปจบ หรือการลงท้าย (Conclusion) อาจทำได้หลายวิธี เช่น สรุปทบทวนประเด็นเนื้อหาเสนอข้อคิด หรือแนวทางการปฏิบัติเน้นประเด็นสำคัญ และแสดงความหวังว่า น่าจะเป็นอย่างนั้น อย่างนี้          
"ขึ้นต้นให้ตื่นเต้น ตอนกลางให้กลมกลืน และตอนจบให้จับใจ "
ดูเพิ่ม.
การพูด
การพูด

การพูดเป็นพฤติกรรมการสื่อสารด้วยการใช้ภาษาที่ควบคู่ไปกับการฟังกล่าวคือ เมื่อมีผู้พูดก็ต้องมีผู้ฟัง จึงจะเกิดความสมบูรณ์ จะขาดฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่ได้
         สวนิต ยมาภัย (2525) ได้ให้ความหมายของการพูดไว้ว่า "การพูด คือการใช้ถ้อยคำ น้ำเสียง และอากัปกิริยา ท่าทาง เพื่อถ่ายทอดความคิด ความรู้ ความรู้สึก และความต้องการของผู้พูด ให้ผู้ฟังรับรู้ และเกิดการตอบสนอง"
         จากความหมายดังกล่าวนี้ จะเห็นได้ว่า การพูดเป็นการถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของตนเองให้ผู้อื่นได้รับรู้ เข้าใจ โดยอาศัย การฝึกฝน มิใช่เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ ธรรมชาติเป็นเพียงผู้ให้อวัยวะที่ใช้สำหรับออกเสียงมาเท่านั้น คนเราถ้าอวัยวะที่ใช้สำหรับออกเสียงไม่บกพร่อง ก็สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ ซึ่งเป็นเรื่องของธรรมชาติ แต่ที่จะเปล่งเสียงออกมาให้เป็นภาษาที่สื่อสารกันเข้าใจในหมู่ชนด้วยกันนั้น ต้องอาศัยการเรียนรู้ คือเรียนรู้ถึงภาษาที่ใช้พูดจากันในหมู่เหล่า และอาศัยการฝึกฝน เพื่อให้พูดได้ดี บรรลุจุดมุ่งหมายของการพูดและใช้การพูดเป็นประโยชน์ในการดำรงชีวิตได้ 
        สรุปแล้ว การพูดก็คือพฤติกรรมการสื่อสารของมนุษย์ โดยอาศัยภาษา ถ้อยคำ น้ำเสียง ตลอดจนกิริยาท่าทาง และอื่น ๆ เพื่อถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของตนแก่ผู้อื่น ให้เกิดผลตอบสนองตามที่ต้องการ
การพูด/มารยาทการพูด

มนุษย์จำเป็นต้องมีการติดต่อสื่อสารซึ่งกันและกัน เพื่อถ่ายทอดความรู้ ความคิด ความรู้สึกให้ผู้อื่นรับรู้ ทักษะหนึ่งที่ใช้ในการสื่อสาร คือ การพูด ซึ่งมีความสำคัญต่อการดำเนินชีวิต และสร้างความสัมพันธ์อันดีต่อกัน จึงจำเป็นต้องอาศัยจรรยามารยาท และคุณธรรมในการพูด การพูดโดยมีจรรยามารยาทและคุณธรรมในการพูด จึงเป็นการจรรโลงสังคมได้อีกทางหนึ่ง
        มารยาทในการพูด หมายถึง ผู้พูดที่มีกิริยาวาจาเรียบร้อย ท่าทางสง่างาม อ่อนโยนสุภาพ หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส ไมใช้ท่าทางประกอบคำพูดให้มากจนเกินไป ย่อมช่วยเสริมสร้างให้ผู้ฟังเกิดความเชื่อถือเลื่อมใสผู้พูดได้เป็นอันมาก  การฝึกฝนให้มีมารยาทในการพูดที่พึงปฏิบัติมีดังต่อไปนี้
๑) ต้องรู้จักกล่าวคำทักทาย
เมื่อมีผู้แนะนำให้ขึ้นไปพูด ควรลุกขึ้นอย่างกระฉับกระเฉงแต่เรียบร้อย เดินไปยังที่พูด หยุดเว้นระยะเล็กน้อย แล้วจึงกล่าวคำทักทายหรือคำปฏิสันถารที่เหมาะสม
๒) ต้องเป็นผู้ฟังที่ดี
ผู้พูดที่ดีต้องเป็นคู่สนทนาที่ดี ให้เกียรติและรับฟังผู้อื่นด้วย กรณีพูดในที่ประชุมเมื่อมีเสียงปรบมือหรือเสียงหัวเราะขณะพูดควรหยุดพูดชั่วคราว รอให้เสียงนั้นเบาลงหรือหยุดจึงค่อยพูดต่อไป ถ้าเป็นระหว่างการสนทนาควรหยุดพูดตามความเหมาะสม เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้อื่นได้สนทนาบ้าง เมื่อพูดจบแล้วหยุดเว้นระยะเล็กน้อย ก้มศีรษะให้แก่ผู้ฟังแล้วกลับไปยังที่นั่ง 
๓) ต้องรู้จักควบคุมอารมณ์และน้ำเสียง เมื่อมีผู้ฟังบางคนโห่ร้องหรือล้อเลียนระหว่างพูด อาจทำให้อารมณ์เสียได้ ผู้พูดต้องใจเย็นและควบคุมน้ำเสียงตลอดจนกิริยาวาจาของตนไว้ให้สุภาพเรียบร้อยอยู่เสมอ ทั้งต้องไม่พูดดัดเสียงให้ผิดปกติไปจากน้ำเสียงที่เคยพูดตามปกติในชีวิตประจำวัน
๔) ต้องไม่พูดจาดูถูกหรือข่มขู่ผู้ฟัง
เมื่อพูดต่อหน้าที่ประชุมไม่ควรพูดอวดตนหรืออวดภูมิ รวมทั้งไม่ควรใช้กิริยาวาจาเชิงดูถูก ก้าวร้าว หรือข่มขู่ผู้ฟังแต่อย่างใด
๕) ต้องรู้จักใช้คำสุภาพ
เมื่อมีความคิดเห็นไม่ตรงกับผู้อื่นระหว่างการสนทนา ไม่ควรพูดจาหยาบคาย รุนแรง แต่ควรรู้จักกล่าวคำขอบคุณ ขอโทษ หรือเสียใจในโอกาสอันเหมาะสม
การพูด/ความสำคัญของการพูด

ในชีวิตประจำวันของเรา การพูดนับเป็นพฤติกรรมการใช้ภาษาที่ใช้มากเป็นอันดับ 2 รองจากการฟัง ซึ่งเป็นกิจกรรมการใช้ภาษาที่ใช้มากที่สุด นอกจากฟังเสียงอื่น ๆ แล้วสิ่งที่ฟังก็คือเสียงพูดนั่นเอง จะเห็นได้ว่า ในแต่ละวันเราต้องใช้การพูดตั้งแต่ตื่นนอนจนกระทั่งเข้านอน อีกครั้งไม่น้อยเลย ถ้าจะคิดปริมาณเป็นจำนวนตัวเลขคงได้จำนวนมากมายจนน่าพิศวงตั้งแต่โบราณแล้ว การพูดช่วยให้ประสบผลสำเร็จทั้งในชีวิตประจำวันและการประกอบกิจการงานต่าง ๆ จนมีผู้เห็นความสำคัญของการพูด และได้ประมวลไว้ด้วยถ้อยคำเป็นภาษิตข้อคิด ที่คมคายมากมาย เช่น 
        "ปากเป็นเอก เลขเป็นโท หนังสือเป็นตรี ชั่วดีเป็นตรา" 
        "พูดดีเป็นศรีแก่ตัว พูดชั่วอัปราชัย" เป็นต้น 
สุนทรภู่ กวีเอกของไทยก็ได้กล่าวถึงความสำคัญของการพูดไว้ในนิราศภูเขาทองตอนหนึ่งว่า
        "ถึงบางพูดพูดดีเป็นศรีศักดิ์ มีคนรักรสถ้อยอร่อยจิต  แม้นพูดชั่วตัวตายทำลายมิตร จะชอบผิดในมนุษย์เพราะพูดจา"
การพูด/ทักษะพื้นฐานในการพูด

การพูด เป็นการสื่อสารของมนุษย์โดยใช้ปากและกล่องเสียงเพื่อเปล่งเสียงออกมา เพื่อใช้ในการสื่อสารระหว่างบุคคล โดยอาศัย ภาษา เป็นตัวสื่อความหมายของสิ่งที่พูด การพูดเป็นความสามารถเฉพาะของมนุษย์ แต่ก็มีสัตว์บางประเภทสามารถเลียนเสียงพูดของมนุษย์ได้ เช่น นกแก้ว ผู้ที่พูดไม่ได้เรียกว่าเป็น คนใบ้
      การพูดมีหลายรูปแบบ เช่น การพูดระหว่างบุคคล การพูดในกลุ่ม การพูดในที่ชุมชน บุคคลที่มีทักษะในการพูด สร้างแรงจูงใจให้บุคคลอื่นได้ ก็สามารถจัด ทอล์กโชว์ (talk Show) สร้างเป็นอาชีพนักวิชาการ ด้านการพูดได้
การพูด/การพูดในที่ชุมชน

"การพูดในที่ชุมชน" คือ การพูดในที่สาธารณะ มีผู้ฟังเป็นจำนวนมาก ผู้พูดต้องสนใจปฏิกิริยาตอบสนองผู้ฟัง ทั้งเป็นวัจนภาษาและอวัจนภาษาการพูดต่อหน้าประชุมชนเป็นการเปิดโอกาส ให้ผู้พูดได้แสดง
ความสามารถเฉพาะตัวเพราะทุกคนที่ไม่เป็นใบ้ย่อมพูดได้ แต่บางคนเท่านั้นที่พูดเป็น เพราะการพูดเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ไม่จำเป็นต้องอาศัยพรสวรรค์เสมอไปแต่สามารถพูดได้ เพราะการศึกษา การ
ฝึกฝน ฉะนั้นการฝึกพูดในที่ประชุมชน ซึ่งเป็นวิธีที่ดีอีกวิธีหนึ่งในการปรับปรุงบุคลิกภาพทั้งภายในและภายนอกเพื่อการเป็นนักพูดที่ดีวิธีการพูดในที่ชุมชน
๑. พูดแบบท่องจำ  เตรียมเรื่องพูดอย่างมีคุณค่า สาระถูกต้องเหมาะสม แล้วจำเรื่องพูดให้ได้ เวลาพูดให้เป็น ธรรมชาติ มีลีลา จังหวะ ถ่ายทอดออกมาทุกตัวอักษร       
๒. พูดแบบมีต้นฉบับ  พูดไปอ่านไป จากต้นร่างที่เตรียมมาอย่างดีแล้ว แต่ไม่ใช่ก้มหน้าก้มตาอ่าน เพราะไม่ใช่ ผลดีสำหรับผู้พูด       
๓. พูดจากความเข้าใจ  เตรียมเรื่องพูดไว้ล่วงหน้า ถ่ายทอดสารจากความรู้ความเข้าใจของตนเอง มีต้นฉบับ เฉพาะหัวข้อสำคัญเท่านั้น เช่น การพูด , สนทนา , อภิปราย , สัมภาษณ์       
๔. พูดแบบกะทันหัน  พูดโดยไม่มีโอกาสเตรียมตัวเลย ซึ่งผู้พูดต้องใช้ปฏิภาณไหวพริบในการแก้ปัญหาฉพาะหน้า เมื่อทราบว่าตนเองต้องได้พูด ต้องเตรียมลำดับความคิด  และนำเสนออย่างฉับพลัน 
การพูดทั้ง 4 แบบนี้ เป็นวิธีการนำเสนอสารต่อผู้ฟัง ผู้พูดจะใช้วิธีใดขึ้นอยู่กับจุดมุ่งหมาย เพื่ออะไร เนื้อหาสาระ โอกาส และสถานการณ์
การพูด/การกล่าวคำอวยพร

การกล่าวอวยพรในงานมงคลสมรส การกล่าวในงานพิธีมงคลสมรสจะใช้เวลาไม่เกิน 10 นาที นิยมกล่าวปากเปล่า ซึ่งมีหลักการกล่าวที่ควรยึดเป็นแนวปฏิบัติดังนี้ 
๑) กล่าวคำปฏิสันถาร 
๒) กล่าวถึงความรู้สึกว่าเป็นเกียรติที่ได้มาอวยพร 
๓) ความสัมพันธ์ของผู้พูดกับคู่บ่าวสาว 
๔) ให้คำแนะนำในการดำเนินชีวิต และการครองรัก 
๕) อวยพรและชักชวนให้ดื่ม      
การกล่าวอวยพรในวันขึ้นปีใหม่ เมื่อถึงวันที่ 1 มกราคม ของทุกปี ชาวไทยทุกคนต่างก็ทำบุญตักบาตร จัดงานเลี้ยงกันอย่างเอิกเกริกในหมู่ผู้ร่วมงานเดียวกัน ในหมู่ญาติสนิทมิตรสหายการกล่าวคำอวยพรในวันขึ้นปีใหม่มักจะพูดปากเปล่า โดยมีแนวปฏิบัติในการกล่าวดังนี้ 
๑) กล่าวคำปฏิสันถาร 
๒ กล่าวถึงชีวิตในปีเก่าที่ผ่านมา 
๓) กล่าวถึงการเริ่มต้นชีวิตใหม่ในปีใหม่ 
๔) อวยพร 
การกล่าวอวยพรวันคล้ายวันเกิด การกล่าวอวยพรตามประเพณีนิยมนั้น มีการกล่าวอวยพรเมื่อเสร็จจากการรับประทานอาหาร และผู้รับเชิญก็จะถือเอาผู้ที่มีอาวุโสในที่ประชุมนั้น หรือบางทีก็เป็นบุตรหัวปี เป็นผู้กล่าวในการกล่าวพิธีเช่นดังกล่าวนี้ มีแนวปฏิบัติในการกล่าวดังนี้ 
๑) กล่าวคำปฏิสันถาร 
๒) กล่าวรู้สึกเป็นเกียรติที่มีโอกาสกล่าวอวยพร 
๓) การสร้างคุณงามความดี หรือพูดถึงความสัมพันธ์ที่ผู้พูดมีต่อท่านผู้นั้น 
๔) การเป็นที่พึ่งของบุตรหลาน 
๕) อวยพรให้มีความสุข
เวลา ศักราช วิธีการทางประวัติศาสตร์/ศักราช

ศักราช คือ ช่วงเวลาที่จัดตั้งขึ้นตามการอ้างอิงของช่วงเวลานั้น โดยแบ่งได้ตามการอ้างอิงหรือการเรียก
ศักราชทุกชนิดไม่มีศักราช 0 เช่น ก่อนค.ศ. 1 คือ 1 ปีก่อนคริสตกาลเป็นวิธีนับแบบบูรณสังขยา ยกเว้น พุทธศักราชที่นับอย่างไทย เป็นการนับแบบปกติสังขยา เป็นต้น
ศาสนาคริสต์/คัมภีร์ของศาสนาคริสต์

คัมภีร์ของศาสนาคริสต์ มีชื่อเรียกว่า พระคริสตธรรมคัมภีร์ หรือพระคัมภีร์ไบเบิล พระคริสตธรรมคัมภีร์จะมี2ส่วนคือ พระคัมภีภาคร์พันธสัญญาเดิม และ พระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ 
พระคริสตธรรมคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม.
พระคริสตธรรมคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิม มีทั้งหมด 39เล่ม ได้แก่
พระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิมจะเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการสร้างโลก ไปจนถึงการล่มลงของเยรูซาเล็มและบาบิโลน โดยเรื่องราวในหนังสือเหล่านี้จะเกิดขึ้นก่อนพระเยซูคริสต์ประสูติ
พระคริสตธรรมคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่.
พระคริสตธรรมคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ มีทั้งหมด27เล่ม ได้แก่
พระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่จะเป็นเรื่องราวตั้งแต่พระเยซูประสูติจนถึงการเห็นนิมิตวันสิ้นโลกของยอห์น
โดยสรุปแล้วพระคริสตธรรมคัมภีร์มีหนังสือรวมทั้งหมด66เล่ม
ศาสนาคริสต์/นิกายในศาสนาคริสต์

ศาสนาคริสต์แบ่งแยกได้เป็นนิกายใหญ่ๆ2นิกาย ได้แก่
นิกายโรมันคาทอลิก.
ศาสนาคริสต์นิกายนี้ มีองค์เป็นประมุขคือ พระสันตะปาปา โรมันคาทอลิกจะนับถือนักบุญเป็นจำนวนมาก เช่น นักบุญวาเลนตินุส นักบุญเปาโล นักบุญยอแซฟ เป็นต้น และยังให้ความเคารพนับถือกับพระเยซูคริสต์และพระนางมาเรีย หรือ แม่พระ หรือ พระแม่มารีย์ โรมันคาทอลิก จะมีโบสถ์ที่งดงามเป็นพิเศษ และจะมีรูปปั้นพระแม่มารีย์ รูปปั้นพระเยซู และรูปปั้นนักบุญอยู่เป็นจำนวนมาก และมีผู้นำโบสถ์คือบาทหลวงซึ่งนับว่าเป็นตัวแทนของพระเยซู ผู้เชื่อในโรมันคาทอลิก จะต้องมีสายประคำและพระคัมภีร์คาทอลิก เราเรียกผู้เชื่อโรมันคาทอลิกว่า คริสตัง
นิกายโปรเตสแตนต์.
ศาสนาคริสต์นิกายนี้ เกิดจากการแตกแยกกับโรมันคาทอลิก เพราะเห็นว่า นิกายโรมันคาทอลิก นับถือรูปเคารพ ซึ่งพระเจ้าทรงห้าม และเห็นว่าโรมันคาทอลิกมีการเขียนใบสารภาพบาปเพื่อมอบให้กับบาทหลวง และเราต้องเสียเงินซื้อใบสารภาพบาป ซึ่งชาวโปรเตสแตนต์ไม่เห็นด้วยกับการทำแบบนี้ จึงมีการแตกแยกนิกายกัน โดย มาร์ติน ลูเธอร์ นิกายโปรเตสแตนต์จะสร้างโบสถ์แบบไหนก็ได้ อยู่ที่ไหนก็ได้ นิกายนี้จะให้ความเคารพพระคริสตธรรมคัมภีร์(คัมภีร์ไบเบิล)มาก นิกายนี้จะไม่มีการสวดมนต์แบบคาทอลิก แต่จะเป็นการร้องเพลงนมัสการแบบเรียบง่าย ไม่มีรูปเคารพในโบสถ์ เราเรียกผู้ที่เชื่อในนิกายโปรเตสแตนต์ว่า คริสเตียน (ส่วนใหญ่คริสเตียนจะเรียกโบสถ์ของโปรเตสแตนต์ว่า คริสตจักร)
ศาสนาคริสต์/หลักธรรมของศาสนาคริสต์

ศาสนาคริสต์มีหลักธรรมอยู่หลักๆคือ บัญญัติ 10 ประการ หลักตรีเอกานุภาพ และคำสอนของพระเยซูในบางส่วน
หลักตรีเอกานุภาพ.
หลักตรีเอกานุภาพ คือการนับถือว่าสิ่งสามสิ่งนี้คือพระเจ้าที่รวมกันเป็นองค์เดียว
สามสิ่งนี้รวมกันเป็นพระเจ้าองค์เดียวกัน
ศาสนาคริสต์/พิธีสำคัญทางศาสนา

พิธีสำคัญของศาสนาคริสต์ มีอยู่3พิธีใหญ่ๆ คือ
พิธีมหาสนิท.
พิธีมหาสนิทคือพิธีที่ทำเพื่อระลึกถึงพระเยซูคริสต์ตอนกำลังจะถูกตรึงที่กางเขน โดยการกินขนมปังไร้เชื้อ(ขนมปังไม่ใส่ยีสต์และผงฟู)และน้ำองุ่นหรือไวน์องุ่น โดยพิธีจะดำเนินการโดยให้ผู้นำคริสตจักรอ่านพระคัมภีร์ที่เกี่ยวกับพิธีมหาสนิทและผู้นำจะกล่าวว่า ให้หักขนมปังให้แหลก เพื่อทำตามที่พระเยซูบอกไว้ในพระคัมภีร์ว่า ขนมปังที่หักนี้คือร่างกายของเราที่จะถูกหักออกมา และผู้นำจะบอกว่าให้กินขนมปังได้ และต่อมาผู้นำจะให้ทุกคนมองน้ำองุ่นและผู้นำจะอ่านพระคัมภีร์ต่อไปในตอนที่เกียวกับน้ำองุ่นที่เกี่ยวกับพิธีมหาสนิท และต่อมา ผู้นำก็จะกล่าวว่า ดื่มน้ำองุ่นได้ ตามที่พระเยซูบอกไว้ในพระคัมภีร์ว่า น้ำองุ่นนี้คือเลือดของเราที่ไหลหลั่งลงมา เป็นอันเสร็จพิธี
พิธีบัพติสมา.
พิธีบัพติสมา หรือที่เรียกกันว่า ศีลล้างบาป หรือ ศีลจุ่ม ในบางนิกาย เป็นพิธีที่ทำเพื่อยืนยันว่าเราเชื่อในพระเจ้าจริงๆ แล้วจะไม่หันกลับไปหาศาสนาอื่นอีก โดยพิธีนี้จะต้องมีแหล่งน้ำ เช่น สระน้ำ อ่างน้ำ หรือทะเล หรือแม่น้ำ เป็นต้น โดยผู้นำคริสตจักรจะเรียกให้ผู้เชื่อที่จะรับบัพติสมานั้นลงมาในน้ำ แล้วผู้นำคริสตจักรจะถามว่า คุณเชื่อในพระเยซูว่าพระเยซูทรงเป็นพระเจ้าอย่างแน่นอนแล้วใช่ไหม ถ้าผู้เชื่อตอบตกลง ผู้นำคริสตจักรจะกล่าวว่า เราขอบัพติสมาให้คุณในพระนามของพระเยซูคริสต์ แล้วผู้นำคริสตจักรจะนำตัวคุณจุ่มลงไปในน้ำและโผล่ขึ้นมา เป็นการแสดงถึงชีวิตเก่าที่ไม่มีพระเจ้านั้นตายไปแล้ว แล้วชีวิตใหม่ที่พระเจ้าทรงดูแลนั้นก็ได้มาอยู่ที่ตัวเราแล้ว แล้วคุณก็ออกจากสระน้ำ เป็นอันเสร็จพิธี 
พิธีนมัสการที่คริสตจักรและสามัคคีธรรมในคริสตจักร.
พิธีนี้ผู้เชื่อทุกคนจะมาในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ หรือ กลางสัปดาห์ โดยจะเข้ามาประชุมกันในวันเวลาที่นัดกันไว้ ซึ่งอาจจะมีการศึกษาพระคัมภีร์กัน การนมัสการพระเจ้าโดยการร้องสรรเสริญ การถวายเพลงพิเศษ การเป็นพยาน ต่อมาก็มักจะเป็นการการเทศนา หรือ แบ่งปันข้อคิดจากพระวจนะของพระเจ้า โดยผู้นำคริสตจักร หรือ อาจารย์ หรือ ศิษยาภิบาล หลังการแบ่งปันพระคำ หรือ เทศนา ก็จะมีการถวายทรัพย์ให้กับพระเจ้าอันอาจประกอบด้วย การถวายสิบลด(คือการนำ10เปอร์เซ็นต์ของรายได้นำถวายให้คริสตจักร) หรือการถวายตามความศรัทธา ต่อมาอาจมีการร่วมรับประทานอาหารกัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับสภาพของคริสตจักร จำนวนสมาชิก และ สถานที่นมัสการ สำหรับในช่วงบ่ายนั้น คริสตจักรแต่ละแห่งย่อมมีการถือปฏิบัติที่แตกต่างกันออกไป บางแห่งเน้นการสามัคคีธรรมร่วมกัน บางแห่งเน้นการประชุมกลุ่มย่อยตามวัย ตามสถานะหน้าที่การงาน ตามกลุ่มสนใจ เช่น กลุ่มสตรี กลุ่มบุรุษ กลุ่มผู้สูงวัย กลุ่มอนุชน ทั้งนี้ ความจดจ่ออยู่การให้พระคริสต์เป็นศูนย์กลางของกิจกรรมทั้งสิ้นที่ดำเนินไปในคริสตจักร
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/ความหมายและความสำคัญของเศรษฐศาสตร์

คำว่า “เศรษฐศาสตร์” มาจากภาษากรีกโบราณ Oikonomia แปลว่า ระเบียบการจัดการภายในบ้าน   นักเศรษฐศาสตร์นิยมให้คำจำกัดความของคำว่า “เศรษฐศาสตร์” ไว้ 2 แนวความคิด ดังนี้
1)คำนิยามที่เน้นถึงสวัสดิการทางเศรษฐศาสตร์
2)คำนิยามที่เน้นถึงความหามาได้ยากของทรัพยากร
คำนิยามที่เน้นถึงสวัสดิการทางเศรษฐศาสตร์.
เอ็ดวิน แคนแนน (Edwin Cannan, 1861- 1935) นักเศรษฐศาสตร์ ชาวอังกฤษ ศาสตราจารย์แห่งวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน The London School of Economics and Political Science (LSE)  ได้นิยามว่า เป็นการศึกษาถึงสิ่งต่างๆ ที่เกี่ยวกับการอยู่ดีกินดีของมนุษย์
อาร์เทอร์ ซี. พิกู (Arthur C. Pigou, 1877-1959)นักเศรษฐศาสตร์ ชาวอังกฤษ ผู้ก่อตั้ง The school of economics at the University of Cambridge  ได้นิยามว่า เป็นการศึกษาถึงสวัสดิการทางเศรษฐกิจ โดยนิยามคำว่า “สวัสดิการทางเศรษฐกิจ” ว่าหมายถึง ส่วนของความสุขหรือสวัสดิการซึ่งสามารถวัดในรูปของตัวเงินได้โดยตรงหรือโดยอ้อม
อัลเฟรด มาร์แซลล์ (Alfred Marshall, 1842 –1924) นักเศรษฐศาสตร์ ชาวอังกฤษ ผู้ก่อตั้ง เศรษฐศาสตร์ สำนักนีโอคลาสสิก (Neoclassical Economics) หนังสือของเขาที่ชื่อว่า ”Principles of Economics”  ได้นิยามว่า เป็นศาสตร์ว่าด้วยการดำรงชีวิตตามปกติของมนุษย์ โดยศึกษาถึงการกระทำของสังคมและปัจเจกชนเฉพาะส่วนที่มีความสัมพันธ์อย่างแน่นแฟ้นที่สุดกับการบรรลุความอยู่ดีกินดี และการใช้วัตถุปัจจัยเพื่อการอยู่ดีกินดี
ไลโอเนล ซี. รอบบินส์ (Lionel C. Robbins,1898 - 1984) นักเศรษฐศาสตร์ ชาวอังกฤษ หัวหน้าภาควิชาเศรษฐศาสตร์แห่ง The London School of Economics.  ได้นิยามว่า เป็นศาสตร์ที่ศึกษาถึงการเลือกหาหนทางที่จะใช้ปัจจัยการผลิตอันมีอยู่อย่างจำกัด เพื่อให้บรรลุความสำเร็จตามจุดประสงค์อันมีอยู่มากมายไม่ถ้วน
คำนิยามที่เน้นถึงความหมายได้ยากของทรัพยากร.
พอล เอ. แซมมวลสัน(Paul A. Samuelsson, 1915- 2009)นักเศรษฐศาสตร์ ชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัล Nobel Memorial Prize in Economic Sciences (1970)  ศาสตราจารย์แห่ง Massachusetts Institute of Technology (M.I.T.)  ได้นิยามว่า เป็นการศึกษาถึงเรื่องมนุษย์และสังคมตัดสินใจเลือกใช้ทรัพยากรการผลิตอันมีอยู่อย่างจำกัดซึ่งอาจใช้ไปเพื่อการต่างๆ กันได้ ไปผลิตสินค้าและบริการต่างๆ และแจกแจงสินค้าและบริการเหล่านั้นเพื่อการบริโภค ไม่ว่าในปัจจุบันหรือในอนาคตระหว่างประชาชนและกลุ่มต่างๆ ในสังคม ไม่ว่าจะต้องใช้เงินหรือไม่ก็ตาม
สรุปความหมายของเศรษฐศาสตร์.
  เศรษฐศาสตร์ เป็นวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับการเลือกให้ทรัพยากร (resources) ที่มีอยู่อย่างจำกัดไปในการผลิตสินค้าและบริการ เพื่อการบริโภคไม่ว่าในปัจจุบันหรือในอนาคตระหว่างประชาชน และกลุ่มต่างๆ ไม่ว่าจะต้องใช้เงินหรือไม่ก็ตาม  
เศรษฐศาสตร์(Economics) คือ การศึกษาพฤติกรรมมนุษย์ในโลกที่มีทรัพยากรจำกัด
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/คำนิยามที่เน้นถึงความหามาได้ยากของทรัพยากร

ไลโอเนล ซี. รอบบินส์ (Lionel C. Robbins,1898 - 1984) นักเศรษฐศาสตร์ ชาวอังกฤษ หัวหน้าภาควิชาเศรษฐศาสตร์แห่ง The London School of Economics.  ได้นิยามว่า เป็นศาสตร์ที่ศึกษาถึงการเลือกหาหนทางที่จะใช้ปัจจัยการผลิตอันมีอยู่อย่างจำกัด เพื่อให้บรรลุความสำเร็จตามจุดประสงค์อันมีอยู่มากมายไม่ถ้วน
พอล เอ. แซมมวลสัน (Paul A. Samuelsson, 1915- 2009) นักเศรษฐศาสตร์ ชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัล Nobel Memorial Prize in Economic Sciences (1970)  ศาสตราจารย์แห่ง Massachusetts Institute of Technology (M.I.T.)  ได้นิยามว่า เป็นการศึกษาถึงเรื่องมนุษย์และสังคมตัดสินใจเลือกใช้ทรัพยากรการผลิตอันมีอยู่อย่างจำกัดซึ่งอาจใช้ไปเพื่อการต่างๆ กันได้ ไปผลิตสินค้าและบริการต่างๆ และแจกแจงสินค้าและบริการเหล่านั้นเพื่อการบริโภค ไม่ว่าในปัจจุบันหรือในอนาคตระหว่างประชาชนและกลุ่มต่างๆ ในสังคม ไม่ว่าจะต้องใช้เงินหรือไม่ก็ตาม
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/ความเป็นมาของวิชาเศรษฐศาสตร์

(ทรัพยากร คือ อะไรก็ตามบนโลกที่มนุษย์ มีมันได้ เช่น เวลา เงิน ผ้า เหล็ก ฯลฯ)  เมื่อใช้ทรัพยากรเยอะ ทรัพยากรในโลกเริ่มลดลง มนุษย์จึงคิดว่า ทำอย่างไรจะทำให้มัน “พอ”
  สำนักคลาสสิค (Classical Economics)  แนวคิด Laissez – faire (แลซ เซ แฟ) ภาษาฝรั่งเศส แปลว่า ปล่อย-ทำ  คือ รัฐต้องปล่อย แล้ว เอกชนทำกันเอง  เน้นเรื่องแรงงาน (Labor) การแบ่งงานกันทำ (Division of Labor)
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/แนวความคิดของนักเศรษฐศาสตร์สำนักคลาสสิค

เชื่อว่า รัฐบาลจะต้องปล่อยให้ปัจเจกชนหรือภาคเอกชน (Private Sector) ทำงานอย่างอิสรเสรี รัฐไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวหรือประกอบกิจการแข่งขัน  หน้าที่ของรัฐ คือ รักษากฎหมาย ป้องกันประเทศ การศึกษา และสาธารณสุข  ถ้าปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปอย่างเสรี ปัญหาต่างๆ ก็จะถูกแก้ไขเองด้วยมือที่มองไม่เห็น (Invisible Hand) หรือก็คือ กลไกราคา (Price Mechanism)
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับวิชาเศรษฐศาสตร์

สวัสดิการทางเศรษฐกิจ (economic welfare) หมายถึง ความสุขกาย สบายใจ หรือความอยู่ดีมีสุขของมนุษย์ อาจเทียบเคียงได้กับคำว่า  อรรถประโยชน์ (utility) หรือความพอใจที่ได้รับจากการบริโภคสินค้าและบริการ  สินค้าและบริการ (goods and services) หมายถึง สิ่งใดๆ ก็ตามที่อยู่ภายนอกตัวมนุษย์ และสิ่งนั้นสามารถสร้างความสุข ความพอใจ หรืออรรถประโยชน์ให้แก่มนุษย์ได้ ไม่ว่าสิ่งนั้นจะมีตัวตนสามารถจับต้องได้ หรือไม่มีตัวตนและจับต้องไม่ได้ก็ตาม  สิ่งที่มีตัวตนจับต้องได้เรียกว่า “สินค้า” ถ้าไม่มีตัวจนหรือจับต้องไม่ได้ก็เรียกว่า “บริการ” สองอย่างนี้อาจเรียกรวมกันว่า “ทรัพย์”
ทรัพย์ แบ่งได้ 2 ประเภท คือ.
1) เศรษฐทรัพย์ (economic goods) หรือ สินค้าเศรษฐกิจ
2) ทรัพย์เสรี (free goods) หรือ สินค้าไร้ราคา
  มนุษย์มีความต้องการต่อเศรษฐทรัพย์ อย่างมากมายและไม่สิ้นสุด ยิ่งต้องการเศรษฐทรัพย์ มากขึ้นเท่าใดก็ยิ่งต้องใช้ทรัพยากรมาผลิตมากขึ้นเท่านั้น และในที่สุดก็ต้องเผชิญกับ ความมีอยู่อย่างจำกัดหรือความหามาได้ยาก (scarcity) ของทรัพยากรอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง
  กฎการหามาได้ยากของทรัพยากร (Law of Scarcity) กล่าวว่า ทรัพยากรมีจำกัด (Scarce Resource) เมื่อเทียบกับความต้องการที่มีไม่จำกัด (Unlimited Wants)จึงจำเป็นจะต้องมีการเลือกใช้ (Choice) ให้คุ้มค่า เมื่อมีการเลือกใช้ก็จะเกิดค่าเสียโอกาส (Opportunity Cost) เสมอ
กิจกรรมทางเศรษฐกิจ (Economic Activity).
1.การผลิต (Production)
2.การแลกเปลี่ยน (Exchange)
3.การบริโภค (Consumption)
4.การกระจายผลผลิต (Product Distribution)
5.การกระจายรายได้ (income Distribution)
ปัญหาพื้นฐานทางเศรษฐกิจ (Basic Economic Problems).
1.ผลิตอะไร (What to Produce)
2.ผลิตอย่างไร (How to Produce)
3.ผลิตเพื่อใคร (Produce for whom)
“What How For Whom”
หน่วยเศรษฐกิจ (Economic Unit).
1.หน่วยครัวเรือน (Households)
Maximum Satisfaction
2.หน่วยธุรกิจหรือหน่วยผลิต
Maximum Profit
3.หน่วยรัฐบาล (Government)
Maximum Services
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/เศรษฐศาสตร์กับการจัดการ

เศรษฐศาสตร์ไม่ได้หยุดแค่เรื่องของเศรษฐกิจเท่านั้น แต่ยังเป็นเรื่องใกล้ตัวมากกว่าที่เราคิด เช่น การตัดสินใจซื้อของ การเลือกเสื้อผ้า การกระจายงาน การแบ่งเวลา และยังรวมไปถึงเรื่องใหญ่ๆ อย่างการลงทุนของรัฐบาล ภาษี การก่อหนี้ของรัฐ ความเข้าใจทางเศรษฐศาสตร์จะทำให้เราสามารถบริหารจัดการชีวิต และเข้าใจคนรอบตัวและสังคมได้ดีขึ้น เนื่องจากชีวิตทุกคนเกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการและตัดสินใจ (แม้จะแค่การบริหารจัดการชีวิตตัวเองก็ตาม)  หากว่า การจัดการ (Management) คือการนำทรัพยากรที่มีไปใช้ให้เกิดประโยชน์ให้ตรงตามเป้าหมาย
  ดังนั้น แนวคิดทางเศรษฐศาสตร์จึงเป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยในการตัดสินใจของนักรัฐประศาสนศาสตร์ในการบริหารจัดการในทุกระดับได้
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/กลไกลราคา

กลไกราคา หมายถึง ภาวการณ์เปลี่ยนแปลงในระดับราคาสินค้าและบริการ อันเกิดจากแรงผลักดันของอุปสงค์และอุปทาน
  กลไกราคาจะพบได้ในทุกตลาด ยกเว้น ตลาดแบบผูกขาด เพราะกลไกราคาจะเกิดได้เฉพาะตลาดที่มีการดำเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจในลักษณะของตลาดเสรี
  ราคา (Price) จะถูกกำหนดจากทั้งฝ่ายผู้ซื้อสะท้อนออกมาในรูปของความต้องการซื้อหรืออุปสงค์ (Demand) และจากฝ่ายผู้ขายซึ่งสะท้อนออกมาในรูปของความต้องการขายหรืออุปทาน (Supply)
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/อุปสงค์-อุปทาน

อุปสงค์.
  อุปสงค์ หมายถึง ปริมาณความต้องการซื้อสินค้าและบริการชนิดใดชนิดหนึ่งของผู้บริโภคที่เต็มใจจะซื้อและซื้อหามาได้ ณ ระดับราคาต่างๆ ที่ตลาดกำหนดให้
  กล่าวคือ เมื่อผู้บริโภคมีความต้องการที่จะซื้อสินค้าและบริการนั้นแล้ว ก็จะสามารถมีกำลังซื้อสินค้านั้นได้ แต่ถ้าผู้บริโภคไม่สามารถที่จะซื้อหรือไม่มีกำลังซื้อ ก็จะไม่ถือว่าเป็นอุปสงค์ตามความหมายในทางเศรษฐศาสตร์
Demand = want (buy) + PP (Purchasing Power) 
  กฎของอุปสงค์ หมายถึง ผู้บริโภคมีความต้องการซื้อสินค้าและบริการในราคาต่ำ (ราคาถูก) ในปริมาณมากกว่าซื้อสินค้าในราคาสูง (ราคาแพง) * ปัจจัยอื่นคงที่
อุปทาน.
  อุปทาน หมายถึง ปริมาณสินค้าและบริการที่ผู้ขายหรือผู้ผลิตยินดีขายหรือผลิตให้แก่ผู้ซื้อ ณ ระดับราคาต่างๆ ตามที่ตลาดกำหนดให้  กล่าวคือ เมื่อราคาสินค้าชนิดใดชนิดหนึ่งเพิ่มสูงขึ้น ผู้ผลิตก็ยินดีที่จะเสนอขายมากขึ้น แต่ถ้าราคาสินค้าชนิดนั้นลดลงปริมาณของอุปทานก็จะลดลงตามไปด้วย * ปัจจัยอื่นคงที่
Supply = want (sell) + P (Product) 
  กฎของอุปทาน หมายถึง ผู้ผลิตมีความต้องการเสนอขายสินค้าและบริการในราคาสินค้าและบริการที่สูง (ราคาแพง) ในปริมาณมากกว่าราคาสินค้าและบริการที่ต่ำ (ราคาถูก)
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/ดุลยภาพตลาด

ดุลยภาพตลาด หมายถึง ปริมาณอุปสงค์เท่ากับปริมาณอุปทาน กล่าวคือ ปริมาณสินค้าตามแผนการซื้อกับแผนการขายเท่ากัน
  กฎของพลังตลาด หมายถึง เมื่อมีการขาดแคลน ราคาจะเพิ่มขึ้น และเมื่อมีส่วนเกินเกิดขึ้น ราคาจะลดลง
  ส่วนเกิน หรือ อุปทานส่วนเกิน (Excess supply) หมายถึง ปริมาณอุปทานของสินค้ามากกว่าปริมาณอุปสงค์ของสินค้า ซึ่งทำให้ราคาสินค้าลดลง
  การขาดแคลน หรือ อุปสงค์ส่วนเกิน (Excess demand) หมายถึง ปริมาณของอุปสงค์สินค้ามากกว่าปริมาณอุปทานของสินค้า ซึ่งทำให้ราคาสินค้าเพิ่มขึ้น
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/พฤติกรรมผู้บริโภค

พฤติกรรมผู้บริโภค (Consumer Behavior) หมายถึง การตัดสินใจและการกระทำของผู้บริโภคเกี่ยวกับการซื้อ และใช้สินค้าหรือบริการ เพื่อตอบสนองต่อความต้องการ และความพึงพอใจของตน
6Ws + 1H Model.
1. Who = Who is in the target Market
ใคร คือ กลุ่มเป้าหมายของคุณ (พฤติกรรม ภูมิศาสตร์ ทัศนคติ)
2. What = What does the consumer buy?
ผู้บริโภคซื้อ อะไร (สิ่งที่ผู้บริโภคต้องการ)
3. Why = Why does the consumer buy?
ทำไม ผู้บริโภคจึงตัดสินใจซื้อ (วัตถุประสงค์ที่ผู้บริโภคใช้ในการตัดสินใจซื้อ)
4. Whom = Whom participates in the buying?
ใคร มีส่วนร่วมในการตัดสินใจซื้อ (ผู้ที่มีอิธิพลต่อการตัดสินใจซื้อของผู้บริโภค)
5. When = When does the consumer buy?
ผู้บริโภคซื้อ เมื่อไร (โอกาสในการซื้อ ความถี่ในการบริโภค)
6. Where = Where does the consumer buy?
ผู้บริโภคซื้อ ที่ไหน
7.How = How does the consumer buy?
ผู้บริโภคซื้อ อย่างไร
4Cs Model.
4Cs Model (มุมมองจากผู้บริโภค) 
C-Consumer ผู้บริโภค
C-Cost ราคา
C-Convenience ช่องทางการซื้อสินค้า
C-Communications ช่องทางการสื่อสาร รายละเอียด คุณสมบัติ เงื่อนไข ครบถ้วน ถูกต้อง ชัดเจน
4Ps Model.
Design การออกแบบตัวสินค้า หีบห่อ บรรจุภัณฑ์ รูปลักษณ์ และความโดดเด่นของสินค้า จะช่วยสร้างความแตกต่างของสินค้าให้มีความสวยงามน่าใช้
Variety ความหลากหลายของสินค้า เช่น สีสัน รูปแบบ ให้ผู้บริโภคได้มีทางเลือก ย่อมสร้างโอกาสในการซื้อได้มากขึ้น
Material การเลือกใช้วัตถุดิบในการผลิตที่มีคุณภาพดี ย่อมส่งผลให้คุณภาพของสินค้าและผลิตภัณฑ์คงทนถาวรและมีคุณภาพ
Safety สินค้าและบริการต้องมีความปลอดภัยต่อผู้ใช้
Service การให้บริการหลังการขาย เช่น บริการส่งสินค้า บริการติดตั้ง
Quality คุณภาพของสินค้าต้องดีสมกับค่าใช้จ่ายที่ลูกค้าเสียไป
Warranty การรับประกันหลังการขายลูกค้ามีความคาดหวังถึงตัวสินค้าว่าถ้าสินค้าชำรุดก่อนเวลาอันควรหรือได้รับสินค้าที่ไม่มีคุณภาพ จะมีการรับประกันใดจากผู้ขายหรือไม่ หากมีการรับประกันก็จะเป็นการสร้างความเชื่อมั่นในการซื้อสินค้าของคุณได้มาก
ราคาสินค้าสูงเกินไป ไม่ซื้อ ซื้อคู่แข่งแทน ซื้อสินค้าอื่นแทน
ราคาสินค้าต่ำเกินไป คุณภาพต่ำ แข่งขันราคา กำไรน้อย ไม่คุ้ม จึงทำให้เกิดสงครามด้านราคา
Direct Marketing ผู้ผลิตกับผู้บริโภค
Indirect Marketing ผู้ผลิต คนกลางหรือผู้แทนจัดจำหน่าย ผู้บริโภค
  กิจกรรมสำหรับติดต่อ และสื่อสารกับผู้บริโภคเพื่อวัตถุประสงค์ต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นเพื่อแจ้งข่าวสาร เพื่อจูงใจให้เกิดความต้องการและตัดสินใจซื้อ เพื่อสร้างทัศนคติ และภาพลักษณ์ที่ดีแก่บริษัทหรือผลิตภัณฑ์
BEST PRICE SALE DISCOUNT BIG OFFER เปิดตัวสินค้าใหม่ เพื่อให้ผู้บริโภคเกิดการทดสองใช้ สินค้าบางชนิดมียอดขายลดลง เพื่อกระตุ้นเกิดการซื้อและเพิ่มยอดขาย
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/ต้นทุนการผลิต

ต้นทุนการผลิต (Cost of Production)  หมายถึง ค่าใช้จ่ายที่ผู้ผลิตจ่ายออกไป เพื่อให้ได้มาซึ่งจำนวนสินค้าหรือบริการที่ต้องการ หรือค่าใช้จ่ายที่ทำให้มูลค่าของสินค้าหรือบริการเพิ่มขึ้น
  ต้นทุนรวม (Total Cost) หมายถึง ต้นทุนที่เกิดจากการใช้ปัจจัยการผลิตทุกชนิดในการผลิต ประกอบด้วย
§ต้นทุนคงที่รวม (Total Fixed Cost) เป็นต้นทุนที่ไม่เปลี่ยนแปลงไปตามปริมาณการผลิต และไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้แม้ว่าจะปิดโรงงาน เช่น ต้นทุนในส่วนของที่ดิน สิ่งปลูกสร้าง เครื่องจักร เป็นต้น
§ต้นทุนผันแปรรวม (Total Variable Cost) เป็นต้นทุนที่ขึ้นอยู่กับปริมาณการผลิต เช่น ค่าจ้างแรงงาน ค่าไฟฟ้า ค่าวัตถุดิบ ค่าเชื้อเพลิง ภาษี เป็นต้น
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/ราคา

ราคา (Price) หมายถึง มูลค่าของสินค้าหรือบริการที่แสดงออกมาในรูปจำนวนเงิน Price = Cost + Profit
เทคนิคการตั้งราคา (Pricing Techniques).
1.การตั้งราคาต่ำกว่าคู่แข่ง ได้กำไรน้อย แต่เน้นขายปริมาณมาก
2.การตั้งราคาสูงกว่าคู่แข่ง ลักษณะสินค้าที่โดดเด่นหรือแตกต่าง
3.การตั้งราคาแบบผู้ขายรับภาระค่าขนส่ง ครอบคลุมต้นทุนทั้งหมด เจาะตลาดภูมิภาคต่างๆ
4.การตั้งราคาเลขคู่หรือเลขคี่ หลักจิตวิทยา เลขคู่จะดูมีราคาแพง เลขคี่จะดูมีราคาถูก
กลยุทธ์การตั้งราคา (Pricing Strategies).
1. ราคานี้ยังไม่รวม ภาษี (Tax) ค่าบริการต่างๆ (service charge) ++
2. ดอกจันโปรโมชั่น แสดงข้อความ หรือราคาที่น่าสนใจ มีเงื่อนไข (ตัวเล็กๆใต้ภาพโฆษณา)
3. ลดปริมาณ แต่ราคาเท่าเดิม ลดปริมาณลง โดยไม่ได้แจ้งผู้บริโภคใหม่ (NEW) เปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ใหม่
4. ราคาเริ่มต้นเพียง ราคาเริ่มต้นหรือราคาต่ำที่สุดในร้าน ลดราคาสินค้าค้างสต็อก (20%-80%)
5. (เพิ่มราคา ก่อน) ลดราคา ป้าย “ลดราคา”  เปรียบเทียบราคา หรือโปรโมชั่นกับร้านอื่น
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/ผลิตภัณฑ์

การบริหารห่วงโซ่อุปทาน (Managing Supply Chain) หมายถึง การใช้ระบบของหน่วยงาน คน เทคโนโลยี กิจกรรม ข้อมูลข่าวสาร และทรัพยากร มาประยุกต์เข้าด้วยกัน เพื่อการเคลื่อนย้ายสินค้าหรือบริการ จากผู้จัดหาไปยังลูกค้า 
“กิจกรรมของห่วงโซ่อุปทาน จะแปรสภาพ ทรัพยากรธรรมชาติ วัตถุดิบ และวัสดุอื่นๆ ให้กลายเป็นสินค้าสำเร็จ
แล้วส่งไปจนถึงลูกค้าคนสุดท้าย (ผู้บริโภค หรือ End Customer)”
เป้าหมายสูงสุดของ Managing Supply Chain คือ การดำเนินงานที่รวดเร็วและใช้ต้นทุนที่ต่ำที่สุด
การสร้างห่วงโซ่อุปทานที่เป็นเลิศ (Triple A : AAA).
1. ความคล่องตัว (Agility)
2. ความสามารถในการปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมกับสถานการณ์
   (Adaptability)
3. ความสอดคล้องเป็นหนึ่งเดียวกัน (Alignment)
1.ความคล่องตัว (Agility).
  ตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงระยะสั้นของอุปสงค์และอุปทานของตลาดได้อย่างรวดเร็ว และรับมือกับความเปลี่ยนแปลงภายนอกที่เกิดขึ้นกะทันหันได้อย่างราบรื่น
วิธีดำเนินการ
§ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่าง Supplier และลูกค้า
§สร้างความสัมพันธ์ที่ทำให้เกิดการร่วมมือกันกับ Supplier
§ออกแบบห่วงโซ่อุปทานที่สามารถชะลอกระบวนการบางอย่างได้ตามความเหมาะสม
§เตรียมสินค้าคงคลังสำรอง ด้วยการรักษาระดับสินค้าคงคลัง
§จัดทำแผนฉุกเฉินและตั้งทีมงานที่มีหน้าที่จัดการกับสถานการณ์วิกฤต
2. ความสามารถในการปรับเปลี่ยนให้เหมาะสมกับสถานการณ์ (Adaptability).
  ปรับเปลี่ยนการออกแบบห่วงโซ่อุปทานให้เหมาะสมกับความเปลี่ยนแปลงทางโครงสร้างตลาดหรือส่วนแบ่งตลาด (Market share) ดัดแปลงเครือข่ายอุปทานได้เหมาะสมกับกลยุทธ์ ผลิตภัณฑ์ และเทคโนโลยี
วิธีดำเนินการ
§ติดตามภาวะเศรษฐกิจของประเทศต่างๆ ทั่วโลกเพื่อให้สามารถเล็งเห็นฐานการผลิตและตลาดใหม่ๆ
§ใช้คนกลางเพื่อสร้างสัมพันธ์กับ Supplier รายใหม่
§ประเมินความต้องการของผู้บริโภคขั้นสุดท้าย (Ultimate Consumers)
§ทำให้การออกแบบผลิตภัณฑ์มีความยืดหยุ่น สร้างสรรค์
§ประเมินว่าสินค้าของบริษัทอยู่ช่วงใดในวงจรชีวิตของผลิตภัณฑ์
3. ความสอดคล้องเป็นหนึ่งเดียวกัน (Alignment).
  ให้สิ่งจูงใจเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของทั้งห่วงโซ่อุปทาน
วิธีดำเนินการ
§แลกเปลี่ยนข้อมูลและความรู้กับ Supplier และลูกค้าอย่างไม่มีข้อจำกัด
§กำหนดกฎเกณฑ์ งานที่ต้องทำ และความรับผิดชอบต่อ Supplier และลูกค้าไว้อย่างชัดเจน
§ร่วมกันรับความเสี่ยง ต้นทุน และผลประโยชน์จากกิจกรรมการปรับปรุงประสิทธิภาพของห่วงโซ่อุปทานอย่างเท่าเทียม
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/ประเภทของตลาด

1.ตลาดผูกขาดโดยผู้ขาย (Monopoly).
§ผู้ขายรายเดียว (รัฐบาล) โดยผู้ผลิตสามารถกีดกัน ไม่ให้ผู้อื่นเข้ามาผลิตแข่งขันได้
§ราคาของสินค้าและบริการต่ำ เพื่อสงเคราะห์ประชาชน
§รัฐวิสาหกิจ
§สัมปทาน
2.ตลาดแข่งขันสมบูรณ์ (Perfect Competition).
§ผู้ซื้อและผู้ขายจำนวนมาก
§ไม่มีผู้ขายรายใด มีอิทธิพลในการกำหนดราคา 
§Demand Supply
3. ตลาดกึ่งแข่งขันกึ่งผูกขาด (Monopolistic Competition).
§ผู้ซื้อและผู้ขายจำนวนมาก
§สินค้ามีความหลากหลาย
§ผู้ขายจะมีการพัฒนาด้านรูปลักษณ์
4. ตลาดผู้ขายน้อยรายกึ่งผูกขาด (Oligopoly).
§มีผู้ขายน้อยราย  
§ผลิตและขายสินค้าชนิดเดียวกัน (อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ ชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิคส์ กลุ่มอุตสาหกรรมไฮเทค)  หรือบริการชนิดเดียวกัน (ห้างสรรพสินค้า สายการบิน โรงภาพยนตร์)
§มีกำแพงในการกรีดขวางคู่แข่งขันรายใหม่ที่เข้าสู่ตลาดจากมูลค่าการลงทุน
การกำกับดูแลของรัฐ (The State Regulator).
1. การกำกับดูแลอัตราผลตอบแทน (Rate of Return Regulation)
หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
§คณะกรรมการค่าจ้าง (1-4-5-5-1)*
§กระทรวงแรงงาน
2. การกำกับราคา (Price-cap Regulation)
หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง
§กรมการค้าภายใน กระทรวงพาณิชย์
§สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภค (สคบ.) สำนักนายกรัฐมนตรี
§คณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.)
§คณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน (กกพ.)     ฯลฯ
เศรษฐศาสตร์เบื้องต้น/อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ

อัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ.
§การลดค่าเงินบาท (Devaluation) เริ่มต้นจากเดิมอัตราแลกเปลี่ยนเท่ากับ 30 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ ต่อมาเปลี่ยนเป็นอัตราแลกเปลี่ยน เท่ากับ 32 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ
§การเพิ่มค่าเงินบาท (Revaluation) เป็นลักษณะเดิมอัตราแลกเปลี่ยน 32 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ ต่อมาอัตราแลกเปลี่ยนเป็น 30 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ 
  การที่อัตราแลกเปลี่ยนลดลงจากเดิม 32 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ เป็น 30 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ เรียกว่า เงินบาทแข็งค่า (Appreciate)
  การอัตราแลกเปลี่ยนสูงขึ้นจากเดิม 30 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ ต่อมาเปลี่ยนเป็นอัตราแลกเปลี่ยน เท่ากับ 32 บาทต่อดอลลาร์สหรัฐ  เรียกว่า เงินบาทอ่อนค่า (Depreciate)
เงินบาทแข็ง.
- ส่งผลดีต่อ การนำเข้าสินค้า ทำให้สินค้านำเข้าจากต่างประเทศ ถูกลง
- ส่งผลเสียต่อ การส่งออกสินค้า ทำให้สินค้าไทยที่ส่งออกไปขาย มีราคา แพงขึ้น ทำให้ผู้บริโภคต่างประเทศไปซื้อสินค้าของประเทศอื่นที่ราคาถูกกว่า
เงินบาทอ่อน.
- ส่งผลดีต่อ การส่งออกสินค้าไปต่างประเทศ เพราะส่งออกสินค้าได้ราคา ถูกลง
- ส่งผลเสียต่อ สินค้านำเข้า ทำให้นำเข้าสินค้าได้ราคา แพงขึ้น