pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ดอยเอียน

ดอยเอียน เป็นภูเขาในประเทศไทย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาผีปันน้ำ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดเชียงราย ใกล้กับจุดที่จังหวัดนี้ติดกับปลายด้านเหนือของจังหวัดพะเยา ห่างจากพรมแดนลาวประมาณ 9 กิโลเมตร
ที่ตั้ง.
ดอยเอียนตั้งอยู่ในตำบลงาว อำเภอเทิง ยอดเขาอยู่ห่างจากตัวเมืองเทิงทางทิศตะวันออกประมาณ 12 กิโลเมตร ใกล้กับตำบลงาว และอยู่ทางทิศตะวันออกของถนนที่มุ่งหน้าไปยังอำเภอเวียงแก่น
ด้วยความสูง 1,174 เมตร ดอยเอียนเป็นภูเขาที่โดดเด่นในภูมิประเทศโดยรอบ สามารถมองเห็นได้จากระยะไกลเหนือทุ่งราบใกล้กับตัวเมืองเทิง
สภาพภูมิอากาศ.
<table class="infobox" style="width: 19.5em; float: ; clear: left; text-align: center; border: solid 1px silver" cellspacing=0 cellpadding=0>
<tr><th style="font-size: 100%">แผนภูมิแสดงสภาพภูมิอากาศของ</th></tr>
<tr><th>แผนภูมิภูมิอากาศ </th></tr>
<tr><td><table class="infobox" style="width: 100%; margin: 0; float: ; clear: left; text-align: center; border: none; font-size: 90%" cellspacing=0 cellpadding=0>
<tr><td>ม.ค. </td><td>ก.พ. </td><td>มี.ค. </td><td>เม.ย. </td><td>พ.ค. </td><td>มิ.ย. </td><td>ก.ค. </td><td>ส.ค. </td><td>ก.ย. </td><td>ต.ค. </td><td>พ.ย. </td><td>ธ.ค.</td></tr>
<tr>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
</tr>
<tr><td colspan=12 style="padding: 2px; text-align: left; line-height: 1.5em; color: red">อุณหภูมิ วัดเป็นองศาเซลเซียส</td></tr>
<tr><td colspan=12 style="padding: 2px; text-align: left; line-height: 1.5em; color: blue">ปริมาณหยาดน้ำฟ้า วัดเป็นมิลลิเมตร</td></tr><tr><td colspan=12 style="padding: 2px; text-align: left; line-height: 1.5em">"ที่มา: "</td></tr>
</table></td></tr>
<tr><td>
<table class="infobox collapsible collapsed" style="width: 100%; margin: 0; float: ; clear: left; text-align: center; border: none; font-size: 90%" cellspacing=0 cellpadding=0>
<tr><th colspan=12>แสดงข้อมูลเป็นมาตราอังกฤษ</th></tr>
<tr><td>ม.ค. </td><td>ก.พ. </td><td>มี.ค. </td><td>เม.ย. </td><td>พ.ค. </td><td>มิ.ย. </td><td>ก.ค. </td><td>ส.ค. </td><td>ก.ย. </td><td>ต.ค. </td><td>พ.ย. </td><td>ธ.ค.</td></tr>
<tr>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
<td>
 
</td>
</tr>
<tr><td colspan=12 style="padding: 2px; text-align: left; line-height: 1.5em; color: red">อุณหภูมิ วัดเป็นองศาฟาเรนไฮต์</td></tr>
<tr><td colspan=12 style="padding: 2px; text-align: left; line-height: 1.5em; color: blue">ปริมาณหยาดน้ำฟ้า วัดเป็นนิ้ว</td></tr>
</table>
</td></tr></table>
ภาษีอากรในประเทศฮังการี

ภาษีอากรในประเทศฮังการี ถูกเรียกเก็บทั้งจากรัฐบาลแห่งชาติและท้องถิ่น รายได้จากภาษีในฮังการีในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 2024 คิดเป็น 26.8% ของ GDP แหล่งรายได้สำคัญประกอบด้วยภาษีเงินได้ (อังกฤษ: Income Tax, ฮังการี: Jövedelemadó), ประกันสังคม (อังกฤษ: Social Security, ฮังการี: Társadalombiztosítás), ภาษีเงินได้นิติบุคคล (อังกฤษ: Corporate Tax, ฮังการี: Társasági adó) และภาษีมูลค่าเพิ่ม (อังกฤษ: Value Added Tax, ฮังการี: Általános forgalmi adó)
ภาษีเงินได้บุคคลธรรมดา.
ภาษีเงินได้ในฮังการีเรียกเก็บในอัตราคงที่ 15% (Flat rate) นอกจากนี้ยังมีการเรียกเก็บ เงินสมทบประกันสังคม 18.5% ทำให้อัตราภาษีรวมเป็น 33.5% สำหรับลูกจ้าง
ส่วนของนายจ้าง จะต้องจ่ายภาษีเพื่อสังคม  อีก 13% จากเงินเดือนสุทธิ (ในกรณีที่บริษัทมีรายได้ต่อเดือนไม่ถึง 6,403,200 โฟรินต์ฮังการี) ทำให้อัตราภาษีรวมที่รัฐบาลได้รับจากการจ่ายเงินเดินหนึ่งครั้ง คือ 46.5% 
การลดหย่อนภาษี.
ในฮังการี มีการลดหย่อนภาษีผ่าน การลดหย่อนภาษีครอบครัว (ฮังการี: családi adókedvezmény) เป็นสิทธิที่สามารถใช้ได้ตามจำนวนบุตร เช่น 66,670 โฟรินต์ฮังการีต่อเดือนสำหรับลูกคนเดียว, 133,330 โฟรินต์ฮังการีสำหรับลูกสองคน และ 220,000 โฟรินต์ฮังการีสำหรับลูกสามคนขึ้นไป สิทธินี้จะช่วยลดฐานภาษีให้กับผู้ที่มีรายได้น้อย สามารถใช้สิทธิได้จนบุตรอายุ 16 ปี บริบูรณ์ หรือ 20 ปีบริบูรณ์หากบุตรยังศึกษาอยู่
ภาษีมูลค่าเพิ่ม.
ภาษีมูลค่าเพิ่ม (อังกฤษ: Value Added Tax, ฮังการี:) ในประเทศฮังการี อัตรามาตรฐานคือ 27% ซึ่งสูงที่สุดในสหภาพยุโรป มีการลดอัตราภาษีเป็น 0% สำหรับหนังสือพิมพ์รายวัน (ตีพิมพ์อย่างต่ำ 4 ครั้งต่อสัปดาห์) ลดอัตราภาษีเป็น 5% สำหรับยารักษาโรคและสินค้าอาหารบางประเภท และลดเหลือ 18% สำหรับบริการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต, ร้านอาหาร, ผลิตภัณฑ์นมและขนมปัง, บริการโรงแรม และ กิจกรรมกลางแจ้งระยะสั้นบางประเภท เช่น คอนเสิร์ต เป็นต้น
ภาษีเงินได้นิติบุคคล.
ประเทศฮังการี มีอัตราภาษีเงินได้นิติบุคคลอยู่ที่ 9% ต่อปี ถือว่าเป็นประเทศที่มีภาษีเงินได้นิติบุคคลต่ำที่สุดในสหภาพยุโรป อัตราภาษีนี้ถูกนำไปใช้กับรายได้สุทธิหลังหักค่าใช้จ่ายของบริษัทที่จดทะเบียนและดำเนินกิจการในประเทศฮังการี เช่น Kft. นอกจากนี้ยังมีการลดหย่อนภาษีสำหรับกิจกรรมการวิจัยและพัฒนา (R&D) โดยมีการให้สิทธิพิเศษเพิ่มเติมสำหรับการลงทุนในบางภาคส่วน เช่น เทคโนโลยีและนวัตกรรม
กวินพนธ์ พาณิชย์พงส์

กวินพนธ์ พาณิชย์พงส์ (เกิด 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2521) หรือที่รู้จักในชื่อ กำปั้น บาซู เป็นนักร้อง นักแสดง นักเต้นชาวไทย และเป็นอดีตสมาชิกวงบาซู
ประวัติ.
กวินพนธ์เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 มีชื่อจริงเมื่อแรกเกิดว่า เอกประพันธ์ พาณิชย์พงส์ ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็น พีระ คริชณะ และกวินพนธ์ในปัจจุบัน จบการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนบรรพตวิทยา ระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนบางมดวิทยา และระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยนานาชาติสแตมฟอร์ดในสาขาบริหารธุรกิจ
เข้าสู่วงการ.
กวินพนธ์เริ่มต้นเข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็น 1 ในสมาชิกของวงบาซูเมื่อปี พ.ศ. 2541 โดยก่อนหน้านั้นเขาเคยเป็นนักร้องอาชีพตามผับมาก่อน หลังจากที่บาซูยุบวงในปี พ.ศ. 2545 เนื่องจากเด็บบี้ เดบาร่าห์ ซี น้องเล็กของวงเดินทางไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ทางเฮียฮ้อ สุรชัย เชษฐโชติศักดิ์ จึงให้เขาและน้อง ๆ อีก 5 คนออกอัลบั้มในนาม แดนซ์อาร์มี่ โดยเป็นการนำเพลงของบาซูที่กำลังจะออกแต่ไม่ได้ออกมาทำใหม่ทั้งหมด 2 ชุด หลังจากหมดสัญญากับอาร์เอส เขาเดินทางไปต่างประเทศเพื่อร้องเพลงตามร้านอาหารอยู่ 2–3 ปี
หลังจากเดินทางกลับเมืองไทย เขากลับมาทำเพลงซิงเกิลเดี่ยวแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ในระหว่างนั้นเขาก็ถ่ายแบบแนวเซ็กซี่ไปด้วย ต่อมาจึงได้เข้าสู่วงการแสดงเริ่มจากการแสดงภาพยนตร์เรื่องเด็กเดนของค่ายพระนครฟิลม์เมื่อปี พ.ศ. 2548 โดยรับบทเป็น เต้ย ตามมาด้วยละครเรื่องใจแจ๋วกับเรือจิ๋วทางช่อง 7 เมื่อปี พ.ศ. 2550 ก่อนจะหายไปจากหน้าจอทีวี ระหว่างนั้นเขาก็รับงานถ่ายแบบ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2556 เขาจึงได้กลับมาเล่นละครอีกครั้งในเรื่องแค้นเสน่หาของไก่ วรายุฑ มิลินทจินดา ทางช่อง 3 ผ่านการติดต่อของรุ่นพี่ที่สนิทกับไก่ วรายุฑ โดยรับบทเป็น ยอด บ่าวใบ้ผู้ซื่อสัตย์ และทำให้เป็นที่ถูกพูดถึง ตามมาด้วยการพลิกมารับบทร้ายครั้งแรกในซีรีส์ชุดเลือดมังกรเรื่อง เสือ เมื่อปี 2558 ในบท โชคทวี บอดี้การ์ดที่พยายามลอบฆ่าเจ้านายตัวเองอย่างอนันดา เอเวอริ่งแฮม เพื่อขึ้นเป็นใหญ่ และมีผลงานเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
การเมือง.
กวินพนธ์เริ่มต้นเข้าสู่แวดวงการเมืองจากการเข้าร่วมงานกับพรรครวมแผ่นดิน และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ปี พ.ศ. 2566 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อในลำดับที่ 7 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ซัมซุง กาแลคซีเอ 72

ซัมซุงกาแลคซีเอ 72 เป็น สมาร์ทโฟน แอนดรอยด์ ระดับกลางที่พัฒนาและผลิตโดย ซัมซุงอิเล็กทรอนิกส์ โทรศัพท์รุ่นนี้เปิดตัวพร้อมกับ กาแลคซี เอ 52 ในงาน "Awesome Unpacked" ของ ซัมซุง เมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2021 เป็นรุ่นต่อจาก กาแลคซี เอ 71 กาแลคซี เอ 72 ยังคงคุณสมบัติหลายอย่างของรุ่นก่อนหน้า แต่ยังรวมถึงแบตเตอรี่ 5,000 mAh ที่ได้รับการอัพเกรด ความทนทานต่อน้ำและฝุ่น ระดับ IP67 และกล้องเทเลโฟโต้ 8 MP 
ข้อมูลจำเพาะ.
การออกแบบ.
กาแลคซี เอ 72 มีการออกแบบที่คล้ายคลึงกับรุ่นก่อนหน้า มีจอแสดงผลแบบ Infinity-O พร้อมรูสำหรับกล้องด้านหน้าเช่นเดียวกับ กาแลคซี เอ 71 อย่างไรก็ตาม อุปกรณ์นี้มีตัวเลือกสีมากกว่าการไล่เฉดสีบน กาแลคซี เอ 71 มีให้เลือกสี Awesome Black, Awesome White, Awesome Violet และ Awesome Blue หน้าจอได้รับการปกป้องด้วย Corning Gorilla Glass 3 ส่วนกรอบและแผงด้านหลังทำจากพลาสติก มีระดับป้องกันน้ำและฝุ่นระดับ IP67
ฮาร์ดแวร์.
กาแลคซี เอ 72 ขับเคลื่อนด้วยควอลคอมม์สแนปดรากอน 720G SoC ที่มีกระบวนการ 8 นาโนเมตร, CPU แบบ octa-core ประกอบด้วยคลัสเตอร์ประสิทธิภาพสูงพร้อมคอร์ Kryo 465 Gold จำนวน 2 คอร์ความถี่ 2.3 GHz และคลัสเตอร์ประสิทธิภาพสูงพร้อมคอร์ Kryo 465 Silver จำนวน 6 คอร์ความถี่ 1.8 GHz และ GPU Adreno 618 และจับคู่กับ แรม 6 หรือ 8 GB และที่เก็บข้อมูลภายใน 128 GB SoC ที่ขับเคลื่อน กาแลคซี เอ 72 นั้นมีประสิทธิภาพดีขึ้นเล็กน้อยในการทดสอบประสิทธิภาพ CPU แบบคอร์เดียวเมื่อเทียบกับ SoC ของรุ่นก่อนหน้า กาแล็คซี่ เอ 71, ควอลคอมม์สแนปดรากอน 730G "(หนึ่งในชิปเซ็ตเวอร์ชันของ กาแลคซี เอ 71)" และ ควอลคอมม์สแนปดรากอน 730 "(ชิปเซ็ตดั้งเดิมของ กาแลคซี เอ 71)" 
กาแลคซี เอ 72 มาพร้อมกับหน้าจอ Super AMOLED ขนาด 6.7 นิ้ว ที่มีความสว่างสูงสุด 800 นิต อัตราส่วนภาพ 20:9 ความละเอียด 1080x2400 ความหนาแน่นพิกเซล ~393 ppi และอัตราการรีเฟรช 90 Hz จอแสดงผลยังมีรูสำหรับกล้องด้านหน้าอีกด้วย 
กาแลคซี เอ 72 มาพร้อมกับกล้องหลัง 4 ตัว โดยกล้องหลักความละเอียด 64 MP พร้อมระบบป้องกันภาพสั่นไหวแบบออปติคอล (OIS) กล้องมุมกว้าง 12 MP กล้องเทเลโฟโต้ 8 MP พร้อมระบบป้องกันภาพสั่นไหวแบบออปติคอลและซูมแบบออปติคอล 3 เท่า (ไม่สูญเสียคุณภาพของภาพ) และกล้องมาโคร 5 MP โทรศัพท์เครื่องนี้มีความสามารถในการซูมได้ถึง 30 เท่าและมีกล้องหน้า 32 MP กล้องหลังยังมาพร้อมแฟลช LED อีกด้วย
กาแลคซี เอ 72 มี Bluetooth 5.0, Wi-Fi 802.11 a/b/g/n/ac, แจ็คหูฟัง 3.5 มม. และ NFC มีแบตเตอรี่ความจุ 5,000 mAh ที่ไม่สามารถถอดออกได้ พร้อมรองรับชาร์จเร็ว 25W กล่องจะแถมที่ชาร์จ 25W มาด้วย ซึ่งต่างจากกาแลคซี เอ 52 ที่มาพร้อมที่ชาร์จ 15W 
กาแลคซี เอ72 มีลำโพงสเตอริโอ เซ็นเซอร์ลายนิ้วมือใต้จอและช่องใส่ซิมไฮบริด
พระวาทะ

ในศาสนาคริสต์ พระวาทะ (;) เป็นพระนามหรือตำแหน่งของพระเยซูคริสต์ ซึ่งทรงถูกมองในฐานะพระบุคคลที่สองในตรีเอกภาพผู้ทรงดำรงอยู่ก่อน ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน และพระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย วรรคแรกของพระวรสารนักบุญยอห์นมีความว่า:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />ในปฐมกาลพระวาทะทรงดำรงอยู่ และพระวาทะทรงอยู่กับพระเจ้า และพระวาทะทรงเป็นพระเจ้า
ในคำแปลเหล่านี้ คำว่า "พระวาทะ" เป็นคำแปลของคำภาษากรีกว่า 
บุคคลในหนังสือวิวรณ์ที่เรียกว่า "พระวาทะของพระเจ้า" ได้รับการตามเสด็จโดย "กองทัพทั้งหลายในสวรรค์" (วิวรณ์ 19:13–14)
คัมภีร์ไบเบิล.
วรรณกรรมของยอห์น.
สตีเวน แอล. แฮร์ริส (Stephen L. Harris) อ้างว่ายอห์นนำแนวคิดเรื่องพระวาทะของไฟโลมาปรับใช้ โดยระบุว่าพระเยซูทรงเป็นพระวาทะที่สร้างจักรวาลซึ่งมากำเนิดเป็นมนุษย์
แม้ว่าโดยทั่วไปถือว่ายอห์น 1:1 เป็นการกล่าวถึงพระวาทะเป็นครั้งแรกในพันธสัญญาใหม่ แต่มีการแย้งว่าการอ้างอิงครั้งแรกปรากฏในหนังสือวิวรณ์ ในหนังสือวิวรรณ์พระวาทะทรงถูกกล่าวถึงด้วยคำเรียกว่า "วาทะของพระเจ้า" ผู้ทรงม้าสีขาวเข้าสู่ยุทธการอารมาเกดโดนในการมาครั้งที่สอง ทรงสวมมงกุฎหลายอัน และทรงได้รับการระบุว่าเป็นกษัตริย์เหนือกษัตริย์ และเจ้านายเหนือเจ้านาย:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />พระองค์ทรงฉลองพระองค์ที่ได้จุ่มในเลือด และพระนามที่เรียกพระองค์นั้นคือ "พระวาทะของพระเจ้า" ... พระองค์ทรงมีพระนามจารึกที่ฉลองพระองค์ และที่ต้นพระอูรุของพระองค์ว่า "กษัตริย์เหนือกษัตริย์ทั้งหลายและเจ้านายเหนือเจ้านายทั้งหลาย"
เนื้อหาของยอห์น 1 ได้รับการต่อยอดในจดหมายของนักบุญยอห์น ฉบับที่ 1 (1 ยอห์น) 1 ยอห์น 1 ก็กล่าวถึง"ปฐมกาล"  และ"พระวาทะ"  เช่นเดียวกับยอห์น 1:1-5 ใน 1 ยอห์น 1 ไม่ได้ระบุถึงการทรงสร้าง (ดู ยอห์น 1:3) แต่ขยายความถึงสองแนวคิดอื่นที่ปรากฏในยอห์น 1:4 คือแนวคิดเกี่ยวกับ"ชีวิต"และ"ความสว่าง" (1 ยอห์น 1:1–2, 5–7) ดังนั้นดูเหมือนว่ามีเพียงข้อความในส่วนแรกของ 1 ยอห์น 1:1 "สิ่งที่มีมาตั้งแต่ปฐมกาล" ที่กล่าวถึงพระวาทะก่อนกำเนิดเป็นมนุษย์ ส่วนที่เหลือของ 1 ยอห์น 1 บรรยายถึงพระวาทะที่กำเนิดเป็นมนุษย์:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />เราขอแจ้งเกี่ยวกับสิ่งที่มีมาตั้งแต่ปฐมกาล ซึ่งเราได้ยิน ได้เห็นกับตา ได้พินิจดู และจับต้องด้วยมือของเรานั้น คือพระวาทะแห่งชีวิต
ดอยลาน (เทือกเขาผีปันน้ำ)

ดอยลาน เป็นภูเขาในประเทศไทย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาผีปันน้ำ ตั้งอยู่ในบริเวณตอนกลางของจังหวัดเชียงราย ทางใต้ของตัวเมืองเชียงราย ดอยลานมีความสูง และเป็นที่มาของชื่อ ตำบลดอยลาน ในอำเภอเมืองเชียงราย
ภูเขาแห่งนี้เป็นภูเขาหินปูนขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของวัดพุทธชื่อ พระธาตุดอยลาน ซึ่งตั้งชื่อตามภูเขานี้
ตำบลดอยลาน

ดอยลาน เป็น"ตำบล"หนึ่งในอำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย ประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2548 ตำบลนี้มีประชากรทั้งหมด 10,854 คน ตำบลดอยลานมีจำนวนหมู่บ้านทั้งหมด 20 หมู่บ้าน
ตำบลนี้ตั้งชื่อตามดอยลาน ซึ่งเป็นเขาหินปูนสูง 559 เมตร ที่ตั้งอยู่ในบริเวณแอ่งระหว่างเขาของเทือกเขาผีปันน้ำ
เครื่องใช้ไฟฟ้า

เครื่องใช้ไฟฟ้า หรือ อุปกรณ์ไฟฟ้า  คือ อุปกรณ์ที่เปลี่ยนจากพลังงานไฟฟ้าเป็นพลังงานรูปแบบอื่น เช่น พลังงานกล พลังงานความร้อน พลังงานเสียง พลังงานแสงสว่าง
พลังงานไฟฟ้า

พลังงานไฟฟ้า  คือพลังงานที่ถ่ายโอนเมื่อประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่ระหว่างจุดที่มีศักย์ไฟฟ้าต่างกัน หรือคือเมื่อประจุไฟฟ้าเคลื่อนที่ข้ามความต่างศักย์ไฟฟ้า เมื่อศักย์ไฟฟ้าลดลงหรือเพิ่มขึ้นงานจะเกิดขึ้นเพื่อเปลี่ยนพลังงานของระบบนั้น ปริมาณงานในหน่วยจูลนั้น ได้จากผลคูณของประจุไฟฟ้าที่เคลื่อนที่ในหน่วยคูลอมบ์ และความต่างศักย์ไฟฟ้าที่ตกคร่อมในหน่วยโวลต์
โดยปกติแล้ว พลังงานไฟฟ้าจะขายเป็นกิโลวัตต์ชั่วโมง (1 kW·h = 3.6 MJ) ซึ่งเป็นผลคูณของกำลังไฟฟ้าในหน่วยกิโลวัตต์ คูณด้วยเวลาทำงานเป็นชั่วโมง บริษัทสาธารณูปโภคด้านไฟฟ้าจะวัดพลังงานโดยใช้มิเตอร์ไฟฟ้า ซึ่งจะเก็บผลรวมของพลังงานไฟฟ้าที่ส่งให้ลูกค้า
เครื่องทำความร้อนไฟฟ้าเป็นตัวอย่างหนึ่งของการแปลงพลังงานไฟฟ้าเป็นพลังงานความร้อน เครื่องทำความร้อนไฟฟ้าประเภทที่ง่ายที่สุดและพบได้ทั่วไปใช้ความต้านทานไฟฟ้าในการแปลงพลังงานนอกจากนี้ยังมีวิธีอื่น ๆ ในการใช้พลังงานไฟฟ้า ประจุไฟฟ้าจะเคลื่อนที่เป็นกระแสไฟฟ้าในขดลวดทำความร้อนซึ่งมีความต่างศักย์ระหว่างปลายทั้งสอง โดยพลังงานจะถูกถ่ายโอนจากประจุไปยังขดลวดดังกล่าว ทำให้อุณหภูมิของขดลวดและพลังงานความร้อนเพิ่มขึ้น เมื่อประจุสูญเสียพลังงานศักย์ไป
การผลิตไฟฟ้า.
การผลิตไฟฟ้าเป็นกระบวนการสร้างพลังงานไฟฟ้าจากพลังงานรูปแบบอื่น
หลักการพื้นฐานของการผลิตไฟฟ้าถูกค้นพบในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1820 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1830 โดยไมเคิล ฟาราเดย์ นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ วิธีการพื้นฐานของเขายังคงใช้มาจนถึงทุกวันนี้ กระแสไฟฟ้าถูกสร้างขึ้นโดยการเคลื่อนที่ของลวดหรือแผ่นจานทองแดงระหว่างขั้วของแม่เหล็ก
หน่วยผลิตไฟฟ้า ถือเป็นขั้นแรกในการส่งไฟฟ้าไปยังผู้บริโภค กระบวนการอื่น ๆ เช่น การส่งไฟฟ้า การจำหน่ายไฟฟ้า การกักเก็บและนำกลับมาผลิตพลังงานไฟฟ้าใหม่โดยวิธีการสูบกลับนั้น มักดำเนินการโดยหน่วยงานอุตสาหกรรมพลังงานไฟฟ้า
ไฟฟ้าส่วนใหญ่มักจะผลิตที่โรงไฟฟ้าโดยเครื่องกำเนิดไฟฟ้าแบบเครื่องกลไฟฟ้า ซึ่งขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ความร้อนที่ใช้การเผาไหม้ทางเคมีหรือปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชันเป็นหลัก แต่ยังรวมถึงวิธีการอื่น ๆ เช่น พลังงานจลน์ของน้ำที่ไหลและลม มีเทคโนโลยีอื่น ๆ อีกมากมายที่สามารถใช้ในการผลิตไฟฟ้าได้ เช่น แผงรับพลังงานแสงอาทิตย์ และพลังงานความร้อนใต้พิภพ
เครื่องทดสอบแบตเตอรี่

เครื่องทดสอบแบตเตอรี่  คืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ใช้สำหรับตรวจสอบสถานะของ แบตเตอรี่ไฟฟ้า ตั้งแต่อุปกรณ์ที่ใช้ในการทดสอบประจุที่อยู่ในเซลล์และ/หรือแรงดันไฟฟ้าขาออก ไปจนถึงการทดสอบสภาพของแบตเตอรี่อย่างละเอียด เช่น ความสามารถในการสะสมประจุและข้อบกพร่องใด ๆ ที่อาจส่งผลต่อประสิทธิภาพและความปลอดภัยของแบตเตอรี่
เครื่องทดสอบแบตเตอรี่แบบง่าย.
เครื่องทดสอบแบตเตอรี่ที่ง่ายที่สุดคือ แอมมิเตอร์กระแสตรง (DC) ซึ่งแสดงอัตราการประจุของแบตเตอรี่ โวลต์มิเตอร์กระแสตรง (DC) ก็สามารถใช้เพื่อประเมินอัตราการประจุของแบตเตอรี่ได้ หากทราบแรงดันไฟฟ้าตามชื่อ
เครื่องทดสอบแบตเตอรี่แบบรวม.
มีเครื่องทดสอบแบตเตอรี่แบบรวมหลายประเภท แต่ละประเภทมีวิธีการทดสอบตามสภาพที่แตกต่างกันออกไป ขึ้นอยู่กับชนิดของแบตเตอรี่ที่กำลังทดสอบ เช่น การทดสอบ "421" สำหรับ แบตเตอรี่ตะกั่ว-กรด ของ แบตเตอรี่ยานยนต์ หลักการทั่วไปของเครื่องทดสอบเหล่านี้อยู่บนพื้นฐานของข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์ว่า หลังจากจ่ายกระแสไฟฟ้าที่กำหนดเป็นระยะเวลาหนึ่ง แรงดันไฟฟ้าขาออกที่เกิดขึ้นจะแสดงสภาพโดยรวมของแบตเตอรี่ เมื่อเปรียบเทียบกับแบตเตอรี่ที่สมบูรณ์
ศักเคียส

ศักเคียส ("Zakchaîos"; , "บริสุทธิ์, ไร้เดียงสา") เป็นหัวหน้าคนเก็บภาษีที่เมืองเยรีโคในคัมภีร์ไบเบิล ศักเคียสเป็นที่รู้จักจากเรื่องความเชื่อที่ปีนต้นมะเดื่อเพื่อจะได้มองเห็นพระเยซูและจากเรื่องความเอื้อเฟื้อที่บริจาคทรัพย์สินของตนครึ่งหนึ่งให้คนยากจน
ทูรทรรศัน

ทูรทรรศัน (อักษรโรมัน: Doordarshan, ย่อเป็น DD; #เปลี่ยนทาง) เป็นผู้แพร่ภาพโทรทัศน์สาธารณะของรัฐ ก่อตั้งโดยรัฐบาลอินเดียในปี 1959 โดยมีกระทรวงข้อมูลและการแพร่ภาพ โดยเป็นหนึ่งในสองแผนกย่อยของปรสรรภารตี ทูรทรรศันเป็นหนึ่งในองค์การแพร่ภาพโทรทัศน์ที่ใหญ่ที่สุดในอินเดียในแง่ของสิ่งอำนวยความสะดวกและสตูดิโอ นอกจากแพร่ภาพโทรทัศน์แล้ว ยังให้บริการวิทยุ และทางออนไลน์ 
ปัจจุบัน ทูรทรรศัน ให้บริการในสตูดิโอ 46 แห่ง และช่องโทรทัศน์ 33 ช่อง ซึ่งได้แก่สองช่องที่แพร่ภาพทั่วทั้งประเทศ คือ DD National และ DD News ช่องดาวเทียมที่แพร่ภาพระดับภูมิภาค 17 ช่อง, เครือข่ายระดับรัฐ 11 ช่อง, ช่องโทรทัศน์นานาชาติ (DD India), ช่องกีฬา (DD Sports), DD Bharati, ช่องวัฒนธรรมและข้อมูลข่าวสาร DD Urdu และช่องการเกษตร DD Kisan
ข้อวิจารณ์.
ในสมัยดิเอเมอร์เยนซี ช่องทูรทรรศันถูกใช้งานเพื่อแพร่โฆษณาชวนเชื่อของรัฐ และในระหว่างปฏิบัติการณ์ดาวน้ำเงินในปี 1984 มีการรายงานข่าวเฉพาะจากแหล่งข้อมูลของรัฐซึ่งบางส่วนถูกตรวจพบภายหลังว่าไม่จริง ในปี 2004 ช่องยังเซ็นเซอร์สารคดีเกี่ยวกับชยประกาศ นารายัณ ผู้นำฝ่ายค้านสมัยดิเอเมอร์เยนซี 
ในปี 2014 ช่องเผยแพร่บทปราศรัยความยาว 70 นาทีเนื่องในโอกาสวันวิชัยทัศมี ของผู้นำราษฏริยสวยัมเสวกสังฆ์ (RSS) โมหัน ภควัต รัฐบาลของโมทีในเวลานั้นถูกวิจารณ์ว่าเป็นการนำสื่อสารธารณะไปใช้งาน "โดยไม่ถูกต้อง"
นับตั้งแต่การแพร่ภาพโทรทัศน์โดยเอกชนได้รับการรับรองในปี 1991 ยอดเข้าชมของทูรทรรศันลดลงอย่างมาก กระนั้นช่องยังคงได้รับเงินจากการโฆษณามากมาย อันเนื่องมาจากข้อบังคับผู้โฆษณาทางช่องต้องทำการประมูลด้วยจำนวนเงินมากที่สุดขณะแพร่ภาพเหตุการณ์ระดับชาติและแมตช์คริกเก็ต
เทวปาหาร

เทวปาหาร (อักษรโรมัน: Deopahar; #เปลี่ยนทาง) หรือ เทวบรรพต (อักษรโรมัน: Deoparvat) เป็นแหล่งโบราณคดีในนุมาลีครห์ อำเภอโคลาฆาฏ รัฐอัสสัม ประเทศอินเดีย ประติมากรรมและซากสิ่งปลูกสร้างที่พบเป็นตัวอย่างชั้นเยี่ยมของการผสานระหว่างศิลปะอารยันพราหมณีกับศิลปกรรมพื้นถิ่น ปัจจุบันเทวปาหารอยู่ภายใต้อาณาเขตอุทยานประวัติศาสตร์โดยกองกำกับดูแลโบราณคดี และยังเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญของรัฐอัสสัม จากซากที่หลงเหลือในปัจจุบันทำให้เชื่อว่าสร้างไม่เสร็จแต่แรกหรืออาจะเสียหายจากแผ่นดินไหวในปี 1897
ผู้ปบูกและค้าชาชาวอังกฤษ ทอมัส การ์ดทาย (Thomas Guardthei) เป็นบุคคลแรกที่ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและความสลับซับซ้อนของซากโบสถ์พระศิวะที่เทวปาหาร โบสถ์พระศิวะนี้สร้างขึ้นจากหินบนพื้นหินก้อนเดียว (monolithic floor) เพดานเป็นหินแผ่นใหญ่ที่สลักเป็นรูปดอกบัวและวิทยาธร ประติมากรรมหินจำนวนมากที่เทวปาหารแกะสลักมาจากหินยุคก่อนคัมเบรีย หินที่ฐานเชื่อมเข้าด้วยกันโดยใช้จะงอยเหล็ก (iron hinges) 
ประติมากรรมต่าง ๆ ที่พบยังมีทั้งประติมากรรมแสดงรูปของอัปสร, พระวิษณุ, พระทวารบาลศิวะ, พระคเณศ, พระยม, พระสูรยะ, และวิทยาธร คนธรรพ์ รูปสลัก "อเปศวรี" ซึ่งเป็นรูปอัปสรสามหัวถือเป็นประติมากรรมที่งดงามที่สุดชิ้นหนึ่งจากเทวปาหาร ปัจจุบันประติมากรรมส่วนใหญ่จากเทวปาหารนำไปเก็บรักษาและจัดแสดงที่โบสถ์พระศิวะในนุมาลีครห์ และพิพิธภัณฑ์รัฐอัสสัมในเมืองคุวาหาฏี นักโบราณคดี จี. ภูยัน (G. Bhuyan) บรรยายประติมากรรมเหล่านี้ว่าโดดเด่นเป็นพิเศษและแสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของศิลปกรรมพื้นถิ่นอัสสัมที่พัฒนาในศตวรรษที่ 10
อำเภออิ้ง

อำเภออิ้ง หรือ อิ้งเซี่ยน  เป็นอำเภอทางเหนือของมณฑลชานซี ประเทศจีน ในเขตนครชั่วโจว
อำเภออิ้งเป็นที่รู้จักดีจากเจดีย์วัดฝอกง สร้างขึ้นในปี 1056 และเป็นหนึ่งในสิ่งปลูกสร้างไม้ที่สูงที่สุดในประวัติศาสตร์โลก
คานา

คานาแห่งกาลิลี  เป็นสถานที่ที่จัดงานสมรสที่หมู่บ้านคานา ที่ซึ่งมีการอัศจรรย์เปลี่ยนน้ำให้เป็นเหล้าองุ่นตามที่บรรยายในพระวรสารนักบุญยอห์น 
ตำแหน่งที่ตั้งของคานายังเป็นที่ถกเถียง โดยมีสถานที่หลัก 4 แห่ง ได้แก่ Kafr Kanna, Khirbet Qana และ Reineh ในกาลีลีล่าง และ Qana ในกาลิลีบนในเลบานอน กล่าวกันว่าชื่อภาษาอาหรับ "Qana al-Jalil" ใช้เรียกสถานที่หลายแห่ง
ชื่อคานาอาจมาจากคำในภาษาฮีบรูหรือภาษาแอราเมอิกที่มีความหมายว่า"ต้นกก"
งานเขียนที่อ้างอิงถึงคานา.
การอ้างอิงในคัมภีร์ไบเบิล.
ในหมู่คริสต์ศาสนิกชนและผู้ศึกษาพันธสัญญาใหม่คนอื่น ๆ คานาเป็นที่รู้จักในฐานะสถานที่ที่พระเยซูทรงแสดง "หมายสำคัญแรก" ตามที่บรรยายในพระวรสารนักบุญยอห์น การอัศจรรย์ต่อสาธารณชนครั้งแรกของพระองค์คือการทรงเปลี่ยนน้ำปริมาณมากให้เป็นเหล้าองุ่นในงานสมรส (ยอห์น 2, ยอห์น 2:1 -11) หลังเหล้าองุ่นที่เจ้าบ่าวเตรียมไว้หมด แม้ว่าพระวรสารสหทรรศน์ทั้ง 3 เล่มไม่ได้บันทึกเหตุการณ์นี้ แต่ธรรมเนียมคริสต์ศาสนิกชนกระแสหลักถือว่านี่เป็นการอัศจรรย์ต่อสาธารณชนเป็นครั้งแรกของพระเยซู
การอ้างอิงอื่น ๆ ถึงคานาในคัมภีร์ไบเบิลก็อยู่ในพระวรสารนักบุญยอห์น ได้แก่ในยอห์น 4 (ยอห์น 4:46) ซึ่งเล่าเรื่องที่พระเยซูเสด็จไปหมู่บ้านคานาที่ซึ่งพระองค์ทรงถูกขอให้ช่วยรักษาบุตรชายของข้าราชการที่คาเปอรนาอุม และในยอห์น 21 (ยอห์น 21:2) ซึ่งระบุว่านาธานาเอล (บางครั้งระบุว่าเป็นคนเดียวกันกับบารโธโลมิวที่เป็นหนึ่งในอัครทูตตามที่บรรยายในพระวรสารสหทรรศน์) เป็นชาวบ้านคานา
หนังสือโยชูวาระบุถึงเมืองแห่งหนึ่ง (โยชูวา 19:28) และลำธารสายหนึ่ง (โยชูวา 16:8 ; โยชูวา 17:9) ที่มีชื่อว่าคานาห์ ทั้งสองแห่งไม่น่าจะเป็นที่เดียวกันกับคานาแห่งกาลิลี
การอ้างอิงในที่อื่น.
ในบันทึกประวัติศาสตร์ทางโลก จดหมายเหตุของทิกลัทปิเลเสอร์ที่ 3 กษัตริย์อัสซีเรียผู้พิชิตกาลิลีในการทัพเมื่อ 733 ปีก่อนคริสตกาล มีรายชื่อเมืองที่ข้อความไม่ชัดเจน ซึ่งเชื่อว่ามีการกล่าวถึง "คานา" ระบุว่ามีการจับเชลย 650 ไปอยู่ที่นั่น อย่างไรก็ตาม การถอดอักษรที่ชำระใหม่เผยว่าพยางค์หนึ่งที่ชัดเจนนั้นคือ "คู" ไม่ใช่ "คา"
โยเซพุสกล่าวถึงสถานที่มากกว่าหนึ่งแห่งที่มีชื่อว่าคานา ในบริบทของแคว้นกาลิลีนั้น มีการกล่าวถึง 2 แห่งใน "The Life of Flavius Josephus" แห่งหนึ่งเป็นสถานที่บนถนนจาก Iulias และอีกแห่งหนึ่งเป็นสถานที่ที่โยเซพุสอาศัยอยู่ ห่างจากทิเบเรียสเป็นระยะเดินประมาณหนึ่งวัน
การอัศจรรย์ของพระเยซู

การอัศจรรย์ของพระเยซู  เป็นการกระทำปาฏิหาริย์หรือการอัศจรรย์ที่เชื่อว่าพระเยซูทรงกระทำ ตามที่บรรยายในคัมภีร์ของศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม ส่วนใหญ่เป็นการรักษาด้วยความเชื่อ การไล่ผี การทำให้เป็นขึ้นจากตาย และการควบคุมธรรมชาติ
ในพระวรสารนักบุญยอห์นเล่าว่าพระเยซูทรงแสดงหมายสำคัญอัศจรรย์ 7 ประการที่แสดงถึงพระราชกิจของพระองค์ ตั้งแต่การทรงเปลี่ยนน้ำเป็นเหล้าองุ่นในช่วงเริ่มต้นพันธกิจ จนถึงการทรงทำให้ลาซารัสเป็นขึ้นจากตายในช่วงท้าย
สำหรับคริสต์ศาสนิกชนและมุสลิมจำนวนมาก เชื่อว่าการอัศจรรย์เหล่านี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในประวัติศาสตร์ คนอื่น ๆ รวมถึงคริสต์ศาสนิกชนกลุ่มเสรีนิยมถือว่าเรื่องราวเหล่านี้เป็นเพียงเรื่องเล่าเชิงอุปมา
นับตั้งแต่ยุคเรืองปัญญา นักวิชาการหลายคนมีทัศนคติที่คลางแคลงใจอย่างมากต่อคำกล่าวอ้างเรื่องการอัศจรรย์ โดยมีความเห็นที่สอดคล้องกันน้อยกว่าในยุคก่อน นักประวัติศาสตร์ที่ไม่นับถือศาสนาโดยทั่วไปมักหลีกเลี่ยงการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับความจริงของการอัศจรรย์เพราะแหล่งข้อมูลมีจำกัดและถือว่าเป็นปริศนา นักวิชาการบางคนไม่ยอมรับการอัศจรรย์ทั้งหมด ในขณะที่คนอื่น ๆ ก็แก้ต่างให้ความเป็นไปได้ของการอัศจรรย์ มีทั้งที่สงวนท่าทีและแสดงออกอย่างแข็งกร้าว (ในกรณีหลังมักสะท้อนถึงมุมมองทางศาสนา)
การทรงห้ามพายุ

การทรงห้ามพายุ  เป็นหนึ่งในการอัศจรรย์ของพระเยซูในพระวรสาร ปรากฏในมัทธิว 8:23–27, มาระโก 4:35–41 และลูกา 8:22–25 (พระวรสารสหทรรศน์) เหตุการณ์นี้เป็นเหตุการณ์แยกต่างหากจากเหตุการณ์พระเยซูทรงดำเนินบนทะเลซึ่งก็เป็นเหตุการณ์ทีเกี่ยวข้องกับเรือในทะเลสาบและปรากฏเรื่องเล่าในภายหลัง 
เรื่องเล่าในคัมภีร์ไบเบิล.
พระวรสารเล่าว่า ในเย็นวันหนึ่ง พระเยซูกับเหล่าสาวกกำลังแล่นเรือข้ามทะเลกาลิลี ทันใดนั้นก็เกิดพายุรุนแรง คลื่นซัดเข้าไปในเรือจนเกือบเต็ม เวลานั้นพระเยซูกำลังบรรทมหนุนหมอนหลับที่ท้ายเรือ เหล่าสาวกจึงปลุกพระองค์ทูลว่า "พระอาจารย์ พระองค์ไม่ทรงเป็นห่วงว่าพวกเรากำลังจะพินาศหรือ?" พระวรสารนักบุญมาระโกเล่าต่อไปว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />พระองค์จึงทรงลุกขึ้นห้ามลมและตรัสกับทะเลว่า "จงสงบเงียบ" แล้วลมก็สงบ พายุก็เงียบสนิท พระองค์จึงตรัสกับพวกเขาว่า "ทำไมพวกเจ้ากลัว? พวกเจ้าไม่มีความเชื่อหรือ?" พวกเขาก็เกรงกลัวอย่างยิ่ง และพูดกันว่า "ท่านผู้นี้เป็นใครกันหนอ? ขนาดลมกับทะเลยังเชื่อฟังท่าน?"
เจดีย์ซงเยว่

เจดีย์ซงเยว่  เป็นเจดีย์จีนในอารามซงเยว่บนเขาซง มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 523 ในสมัยราชวงศ์เว่ย์เหนือ และเป็นหนึ่งในไม่กี่เจดีย์จากศตวรรษที่หกในจีนที่ยังคงอยู่ในสภาพดีจนถึงในปัจจุบัน นอกจากนี้ เจดีย์นี้ยังเป็นเจดีย์สร้างด้วยอิฐที่เก่าแก่ที่สุดของจีนที่ยังคงเหลือถึงปัจจุบัน สิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่จากสมัยเดียวกันนั้นสร้างด้วยไม้และสูญหายไปตามกาลเวลา เว้นแต่เพียงป้อมปราการที่ทำจากดินอัด ในปี ค.ศ. 2010 เจดีย์นี้ได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในฐานะส่วนหนึ่งของหมู่ปูชนียสถาน "ศูนย์กลางของสวรรค์และโลก" ในนครเติงเฟิง
การเผยแผ่ของศาสนาพุทธมาถึงดินแดนจีนมีอิทธิพลต่อสถาปัตยกรรมจีนอย่างมาก ในศตวรรษที่หก ศาสนาพุทธมีอิทธิพลอย่างสูงไปทั่วสังคมจีน และวัฒนธรรมจีนมีการปรับธรรมเนียมให้มีวิถีชีวิตและพิธีกรรมแบบพุทธเป็นส่วนประกอบ สถูปแบบเอเชียใต้ซึ่งเป็นทรงกลมได้รับการแปรสภาพเป็นเจดีย์สูงเพื่อประดิษฐานพระธาตุในใจกลาง รูปร่างของเจดีย์มีการปรับเปลี่ยนเรื่อยมาจากอินเดียสู่จีน ลักษณะของเจดีย์ซึ่งเป็นรูปหลายเหลี่ยมนั้นเสนอว่าอาจเป็นความพยายามในยุคแรกที่จะควบรวมสถาปัตยกรรมจีนอันประกอบด้วยเส้นตรงและมุมเข้ากับรูปแบบวงกลมของพุทธศาสนสถานจากอินเดีย เส้นผ่านศูนย์กลางของเจดีย์ลดหลั่นลงไปตามความสูง ดังที่พบเช่นเดียวกันในเสาของถ้ำคูหาพุทธในเอเชียกลางและอินเดีย ไปจนถึงเจดีย์ทรงวงกลมในจีน
เจดีย์ซงเยว่มีความโดดเด่นที่แปลนรูปสิบสองเหลี่ยม ความสูง 40 เมตร สร้างขึ้นจากอิฐสีออกเหลืองที่เชื่อมต่อกันด้วยปูนขาวดินเหนียว
สถาบันทางวัฒนธรรม

สถาบันทางวัฒนธรรม  หรือ องค์การทางวัฒนธรรม  เป็นองค์การภายในวัฒนธรรมหรือวัฒนธรรมย่อยที่ทำงานเพื่อสงวนรักษาหรือส่งเสริมวัฒนธรรม คำนี้มักใช้เรียกองค์การมหาชนและองค์การการกุศลโดยเฉพาะ แต่ขอบเขตของความหมายอาจกว้างขวางมาก ตัวอย่างของสถาบันทางวัฒนธรรมในสังคมสมัยใหม่ ได้แก่ พิพิธภัณฑ์ ห้องสมุด หอจดหมายเหตุ โบสถ์ หอศิลป์ โรงละคร โถงคอนเสิร์ต และ โรงอุปรากร
มุระคะละ

มุระคะละ (อักษรโรมัน: Muragala หรือ muru gal, หรือเรียกในภาษาอังกฤษว่า guardstone) เป็นองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมของสถาปัตยกรรมศรีลังกาโบราณที่พบเฉพาะในศรีลังกา มุระคะละเป็นแผ่นหินคู่ที่มีส่วนบนโค้งมนตั้งอยู่คู่กันประกบเชิงบันไดของศาสนสถานหรือพระราชวังซึ่งตั้งอยู่สูงขึ้นไปจากบันไดนั้น
การพัฒนาขึ้นมาของมุระคะละมีความสัมพันธ์กับพัฒนาการของสันทะกะฑะปะหะณะ (หินวงพระจันทร์) ชาลส์ โคทกุมพร ผู้อำนวยการโบราณคดีซีลอนระหว่างปี 1956-1967 บรรยายถึงวิวัฒนาการของมุระคะละว่ามีที่มาจากแผ่นไม้แต่งสีมาเป็นแผ่นหินสำหรับตั้งอยู่ตรงปลายของราวบันไดหรือบาลุสเทรด (โกรวักกะละ) ก่อนจะพัฒนามาเป็นหินที่แกะสลักอย่างวิจิตร เขาบรรยายถึงวิวัฒนาการของมุรุคะละว่ามีห้าขั้น จากการใช้แผ่นไม้มีค่า มาเป็นแผ่นหินเปล่า เป็นหินรูปปูรณฏกะ มาเป็นรูปสลักรูปคนแคระหรือพหิระวะ ศังขะ และปัทมะ ซึ่งเป็นบริวารของท้าวกุเวร หรือรูปภูต ก่อนจะพัฒนามาเป็นแบบที่พบบ่อยที่สุดในปัจจุบัน ซึ่งคือรูปนาคราช ดังที่พบได้ในพุทธารามสำคัญในนครอนุราธปุระ
นักโบราณคดีมักถือว่ามุระคะละเป็นองค์ประกอบเพื่อประดับตกแต่งมากกว่าเพื่อใช้ประโยชน์เชิงโครงสร้าง
การศึกษาโสตทัศนศึกษา

การศึกษาโสตทัศนศึกษา หรือ การศึกษาแบบสื่อผสม (MBE) คือ วิธีการสอนที่ให้ความสำคัญกับการนำเสนอเนื้อหาผ่านสื่อโสตทัศนศึกษาหรือสื่อผสม เพื่อช่วยเพิ่มความเข้าใจและการจดจำเนื้อหาของนักเรียน
ประวัติ.
แนวคิดของการใช้สื่อโสตทัศนศึกษาเริ่มมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 โดยจอห์น อาโมส โคเมนีอุส นักการศึกษาชาวโบฮีเมีย ได้นำภาพประกอบวัตถุที่พบเห็นในชีวิตประจำวันมาใช้เป็นสื่อการสอนในหนังสือ "Orbis Sensualium Pictus" ของเขา นักการศึกษาในยุคแรกที่สนับสนุนการใช้สื่อภาพในกระบวนการเรียนการสอนยังรวมถึงฌอง-ฌาคส์ รุสโซ จอห์น ล็อก และโยฮัน ไฮน์ริช เพสตาลอซซี
สื่อโสตทัศนศึกษายังถูกใช้กันอย่างแพร่หลายโดยกองทัพในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยกองทัพอากาศสหรัฐได้สร้างภาพยนตร์ฝึกอบรมกว่า 400 เรื่อง และแถบภาพ (film strips) 600 แถบเพื่อใช้ในการฝึกทหาร
ปัจจุบัน สื่อโสตทัศนศึกษาได้เติบโตอย่างก้าวกระโดด มีสื่อหลากหลายรูปแบบ เช่น ภาพยนตร์เพื่อการศึกษา ไมโครซอฟท์ พาวเวอร์พอยต์ ซีรีส์การศึกษาทางโทรทัศน์ วิดีโอบนยูทูบ และสื่อออนไลน์อื่น ๆ วัตถุประสงค์หลักของการใช้สื่อโสตทัศนศึกษาคือการเสริมสร้างประสิทธิภาพในการสอนของครู ทำให้เนื้อหามีความเรียบง่าย เข้าใจง่าย และดึงดูดความสนใจของนักเรียนมากขึ้น
ข้อดี.
ในปัจจุบันเรามักใช้เครื่องมือดิจิทัล เช่น ไมโครซอฟท์ พาวเวอร์พอยต์ ซึ่งช่วยทำให้การเรียนการสอนมีความน่าสนใจและมีประสิทธิภาพมากขึ้น การใช้สื่อโสตทัศนศึกษาทำให้นักเรียนจำเนื้อหาได้นานขึ้น และช่วยให้แนวคิดที่ซับซ้อนกลายเป็นเรื่องง่ายที่จะเข้าใจ นอกจากนี้ การผสมผสานเทคโนโลยีในห้องเรียนยังช่วยให้นักเรียนได้สัมผัสประสบการณ์เสมือนจริง ซึ่งช่วยพัฒนาการเรียนรู้ในด้านต่าง ๆ เช่น การเรียนรู้เกี่ยวกับทัชมาฮาลโดยการดูวิดีโอที่แสดงให้เห็นภาพสถานที่จริง
การใช้สื่อโสตทัศนศึกษายังช่วยในการรักษาระเบียบในห้องเรียน เพราะนักเรียนจะมีสมาธิอยู่กับการเรียน และกระบวนการเรียนการสอนที่น่าสนใจนี้ยังช่วยพัฒนาการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการคิดวิเคราะห์ ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในการเรียนรู้
การใช้สื่อโสตทัศนศึกษาเป็นสื่อกลางในการสื่อสารระหว่างครูและนักเรียน ทำให้การเรียนรู้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ตัวอย่างเช่น ในการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศ (EFL) นักเรียนที่ขาดแรงจูงใจหรือการเปิดเผยต่อภาษาที่แท้จริงสามารถได้รับประโยชน์จากการใช้สื่อเสียงและภาพที่ช่วยสร้างความคุ้นเคยและพัฒนาทักษะการออกเสียง
ข้อเสีย.
การใช้สื่อโสตทัศนศึกษามากเกินไปอาจทำให้เกิดความเบื่อหน่าย นอกจากนี้ยังอาจใช้ได้ผลเพียงแค่ในบางสถานการณ์ เนื่องจากการเรียนการสอนบางรูปแบบไม่สามารถใช้สื่อโสตทัศนศึกษาได้อย่างมีประสิทธิภาพ เครื่องมือที่ใช้ เช่น เครื่องฉายโปรเจ็กเตอร์ ลำโพง และหูฟัง อาจมีราคาสูง ทำให้บางโรงเรียนไม่สามารถจัดซื้อได้ การเตรียมบทเรียนเพื่อใช้สื่อโสตทัศนศึกษาอาจใช้เวลามาก และในบางพื้นที่ เช่น พื้นที่ชนบทที่ขาดไฟฟ้า การใช้สื่อโสตทัศนศึกษาที่ต้องใช้ไฟฟ้าอาจไม่สามารถทำได้
สรุป.
สื่อโสตทัศนศึกษาเป็นเครื่องมือสำคัญในการเสริมสร้างกระบวนการเรียนรู้และการสอน โดยช่วยให้ครูสามารถนำเสนอเนื้อหาได้อย่างมีประสิทธิภาพ และทำให้นักเรียนเรียนรู้และจดจำเนื้อหาได้ดีขึ้น การใช้สื่อโสตทัศนศึกษายังช่วยในการพัฒนาการคิดวิเคราะห์และวิจารณญาณของนักเรียน อย่างไรก็ตาม การใช้สื่อเหล่านี้ควรมีการวางแผนที่ดีเพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบต่อผลการเรียนรู้
สันทะกะฑะปะหะณะ

สันทะกะฑะปะหะณะ (อักษรโรมัน: San̆dakaḍa Pahaṇa) หรือ หินดวงจันทร์  เป็นองค์ประกอบทางสถาปัตยกรรมในสถาปัตยกรรมศรีลังกา มีลักษณะเป็นแผ่นหินรูปครึ่งวงกลมที่แกะสลักอย่างวิจิตร มักตั้งอยู่ที่พื้นเชิงบันไดหรือตามทางเข้าออก เริ่มแรกปรากฏในสมัยอนุราธปุระ และพัฒนาเรื่อยมาใน สมัยโปโลนนุะรุวะ, คัมโพละ และ กัณฑยัน นักประวัติศาสตร์ถือว่าเป็นการสร้างภาพแทนแนวคิดสังสารวัฏในศาสนาพุทธ
ในพงศาวดารมหาวงศ์ และสมันตปสทิกา เรียกหินสันทะกะฑะปะหะณะว่า "patika"
ประวัติศาสตร์.
สมัยอนุราธปุระ.
สันทะกะฑะปะหะณะแรกเริ่มสร้างกันในยุคปลายของอาณาจักรอนุราธปุระโดยในสมัยนั้นจะตั้งไว้ที่ทางเข้าของวัดเท่านั้น ในสมัยเดียวกันนี้ยังพบรูปแบบที่ทำเป็นรูปสี่เหลี่ยมทั้งผืนผ้าและจัตุรัส ดังเช่นที่พบที่มิริศเวติยวิหารยะ เป็นที่เข้าใจกันว่ารูปแบบสี่เหลี่ยมนั้นมีมาก่อน ก่อนที่จะมีพัฒนาการมาเป็นรูปแบบครึ่งวงกลมที่พบได้ทั่วไปในยุคถัด ๆ มา 
ลักษณะภาพบนสันทะกะฑะปะหะณะจากสมัยอนุราธปุระมีลักษณะเหมือน ๆ กันในทุกแห่งที่พบ กล่าวคือเป็นครึ่งดอกบัวอยู่ตรงกลาง ล้อมรอบด้วยแถบต่าง ๆ แถบแรกเป็นรูปฝูงหงส์ แถบต่อมาเป็นลายเถาวัลย์และดอกไม้ เรียกว่า "liyavel" ซึ่งเป็นภาพแทนตัณหา แถบที่สามแสดงสัตว์สี่ชนิดคือช้าง สิงห์ ม้า และกระทิง เดินตามกันตามลำดับ เป็นภาพแทนอริยสัจสี่ (จตุรรยะสัตยะ) หรืออาจแทนถึงสี่ระยะของช่วงชีวิต คือเกิด แก่ เจ็บ ตาย ส่วนแถบวงนอกสุดเป็นรูปเปลวเพลิง ซึ่งมักตีความว่าคือความเจ็บปวดในวัฏสงสารที่มนุษย์ต้องเผชิญ นักประวัติศาสตร์ เสนารถ ปรนวิตนะ ตีความภาพต่าง ๆ ที่นิยมแกะสลักไว้ ซึ่งเป็นรูปแบบการตีความที่นิยมมากที่สุด เขาระบุว่าหินทั้งวงเป็นภาพแทนสังสารวัฏ ดอกบัวด้านในสุดแทนนิพพานคือการหลุดพ้น เถาวัลย์และดอกไม้แทนตัณหา ช้าง กระทิง สิงห์ และม้า แทนการเกิด แก่ เจ็บ และตายตามลำดับ ส่วนหงส์เป็นภาพแทนการแยกระหว่างความดีกับความชั่วร้าย ตามตำนานที่ว่าหงส์สามารถแยกนมกับน้ำที่ผสมกันได้
สมัยโปโลนนะรุวะ.
ในสมัยอาณาจักรโปโลนนุรุวะ การออกแบบสร้างสันทะกะฑะปะหะณะมีความแตกต่างไปอย่างมากจากสมัยอนุราธปุระ เช่น มีการนำรูปกระทิงออก ปรับแยกรูปสิงห์และม้าออกเป็นคนละวงกัน เป็นต้น การนำเอากระทิงออกจากการออกแบบมีที่มาจากความเชื่อฮินดูที่ถือว่ากระทิงหรือวัวเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งในสมัยนั้นอิทธิพลจากฮินดูมีสูงมากในศรีลังกา รวมถึงเริ่มนำมาสร้างตามทางเข้าของสิ่งปลูกสร้างอื่นนอกจากวัด
สมัยคัมโปละและกัณฑิ.
ในสมัยคัมโปละและ กัณฑิ มีการออกแบบเปลี่ยนไปอย่างมาก รูปแบบครึ่งวงกลมแปรสภาพมาเกือบเป็นรูปสี่เหลี่ยม วงกลมล้องรอบถูกเอาออกไป และมีการแกะสบักรูปดอกบัวที่ตรงกลางแผ่นหิน ล้อมรอบด้วยลวดลายพรรณพฤกษา "liyavel" ถือว่าปรากฏความเป็นช่างศิลป์น้อยลงมาจากสองสมัยก่อนหน้า
นันทนา นันทวโรภาส

รองศาสตราจารย์ นันทนา นันทวโรภาส (เกิด 15 สิงหาคม พ.ศ. 2505) เป็นนักวิชาการ อาจารย์และนักการเมืองชาวไทย ดำรงตำแหน่ง สมาชิกวุฒิสภาอดีตคณบดีวิทยาลัยสื่อสารการเมือง มหาวิทยาลัยเกริก
ประวัติ.
นันทนา เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2505 ที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต วิชาเอกประวัติศาสตร์ (ปีการศึกษา 2522-2525) ปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการเมืองการปกครอง (ปีการศึกษา 2526-2532) และระดับปริญญาเอก ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สื่อสารมวลชน (ปีการศึกษา 2543-2547)
การเมือง.
นันทนาได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 13 จากการเลือกสมาชิกวุฒิสภาไทย พ.ศ. 2567 ในกลุ่มวิชาชีพสื่อสารมวลชน เมื่อได้รับเลือกเป็นสมาชิกวุฒิสภา เธอได้เรียกร้องให้มีการสอบสวนเกี่ยวกับการทุจริตการเลือกตั้ง ซึ่งทำให้ผู้สมัครจำนวน 100 คนไม่ได้รับเลือก เธออธิบายว่า สว. รุ่นใหม่ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกลุ่มที่สนับสนุนพรรคภูมิใจไทย โดยกล่าวหาเพื่อนสมาชิกบางคนว่าสมคบคิดกับพรรคภูมิใจไทย และยังคัดค้านการเสนอปรับปรุงอาคารรัฐสภา
วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2567 เธอได้เสนอญัตติต่อวุฒิสภาเพื่อเริ่มการสอบสวนจริยธรรมของอุดม สิทธิวิรัชธรรม ตุลาการศาลรัฐธรรมนูญ กรณีแสดงความเห็นเกี่ยวกับคดียุบพรรคก้าวไกล
แม่น้ำปารานัย

แม่น้ำปารานัย  เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดบนเกาะซาฮาลินในประเทศรัสเซีย แม่น้ำสายนี้ไหลไปทางทิศใต้ผ่านเขต ตือโมฟสกี สมีรนือโฮฟสกี และปารานัยสกี
ลักษณะทางภูมิศาสตร์.
แม่น้ำสายนี้มีต้นน้ำมาจากภูเขาเนเวล (Mount Nevel) ในเทือกเขาซาฮาลินตะวันออก แม่น้ำสายนี้ไหลลงมาทางทิศใต้ผ่านที่ลุ่มน้ำขังของเทือกเขาตืม-ปารานัยและไหลลงสู่ทะเลโอค็อตสค์ในอ่าวแห่งความทรหด (Gulf of Pateince) 10 กิโลเมตรก่อนที่แม่น้ำสายนี้จะไหลลงสู่ทะเล แม่น้ำสายนี้ได้แบ่งออกเป็นสองลำน้ำสาขาย่อยที่อยู่ห่างกันเพียง 5 กิโลเมตรตรงปากน้ำของลำน้ำย่อยทั้งสอง และยังมีเกาะแม่น้ำขั้นระหว่างปากแม่น้ำทั้งสองอีกด้วย รวมถึงมีเมืองปารานัยสค์ (Poronaysk) ตั้งอยู่ตรงปากน้ำทางทิศตะวันตกด้วยเช่นกัน
ลักษณะทางอุทกวิทยา.
แม่น้ำสายนี้ได้รับน้ำจากทั้งจากการละลายของหิมะและน้ำฝนจากต้นน้ำและพื้นที่รอบข้าง อัตราการไหลของน้ำในแม่น้ำนี้มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 120 ลูกบาศก์เมตรต่อวินาที อัตราการไหลของน้ำจะสูงสุดอยู่ที่ต้นเดือนพฤษภาคม และจะต่ำสุดที่ครึ่งหลังของเดือนกันยายน แม่น้ำสายนี้มักจะแช่แข็งในช่วงครึ่งหลังของเดือนพฤศจิกายน ในขณะที่น้ำแข็งในแม่น้ำนี้จะละลายลงในช่วงปลายเดือนเมษายน
เคอิจิ ฮาเซกาวะ

เคอิจิ ฮาเซกาวะ (長谷川 圭一, Hasegawa Keiichi, เกิดวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 1962) เป็นนักเขียนบทชาวญี่ปุ่นจากเมืองอาตามิ ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ.
หลังจากสำเร็จการศึกษาจากภาควิชาศิลปะของมหาวิทยาลัยนิฮง โดยได้รับปริญญาด้านการศึกษาภาพยนตร์ เคอิจิ ฮาเซกาวะ ได้เริ่มต้นอาชีพในวงการภาพยนตร์ในฐานะผู้ช่วยผู้กำกับในภาพยนตร์ที่ไม่ได้ออกฉายเรื่อง "Kuchita Teoshiguruma" หลังจากนั้นเขาได้เข้าร่วมงานในช่วงครึ่งหลังของซีรีส์ "Taiyō ni Hoero!" ก่อนจะย้ายไปทำงานในฝ่ายศิลป์ โดยทำหน้าที่ดูแลด้านอุปกรณ์และการตกแต่งฉาก และได้มีส่วนร่วมในภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น ' และ '
ฮาเซกาวะเริ่มเขียนบทโทรทัศน์ในช่วงปี 1990 และได้เขียนบทให้กับซีรีส์ "อุลตร้าแมน" เกือบทุกภาคที่ผลิตตั้งแต่ "อุลตร้าแมนทีก้า" จนถึงซีซั่นแรกของ "ทีก้า" ตั้งแต่เขาเริ่มทำงานในแฟรนไชส์ "อุลตร้าแมน" ในปี 1996 กับซีรีส์ "อุลตร้าแมนทีก้า" ฮาเซกาวะได้เขียนบทให้กับซีรีส์ในแฟรนไชส์นี้มากกว่านักเขียนคนอื่น ๆ เขามีส่วนร่วมโดยตรงในการสร้างตัวละคร อุลตร้าแมน ทุกตัวจนถึง "เมบิอุส" และยังมีบทบาทสำคัญในการคัดเลือกนักแสดงสำหรับบทบาทต่าง ๆ อีกด้วย
ฮาเซกาวะได้รับการยกย่องในวงการเขียนบทโทกูซัตสึจากการเปลี่ยนแปลงแนวทางการเล่าเรื่องอย่างมากในบทของเขา ในบทความของนิตยสาร Hyper Hobby ฉบับปี 2004 ได้ให้เครดิตเขาในฐานะผู้สร้างกระแส ละครโทกูซัตสึ (Tokusatsu Drama) ซึ่งเล่าเรื่องในสไตล์คล้ายกับละครญี่ปุ่น (Japanese Drama) มากกว่าสไตล์โทกูซัตสึแบบดั้งเดิม ซึ่งบรรณาธิการของนิตยสารมองว่าเรื่องราวเหล่านั้นในช่วงต้นทศวรรษที่ 90 นั้น "ตื้นเขินและไม่มีประสิทธิภาพ" ในการสัมภาษณ์หลายครั้ง ฮาเซกาวะกล่าวว่าเขารู้สึกว่าฮีโร่ในโทกูซัตสึควรมีความทุกข์ใจและต้องต่อสู้กับอุปสรรค เขารู้สึกว่าประเด็นนี้เคยถูกนำเสนอเพียงเล็กน้อยในช่วงทศวรรษที่ 70 และ 80 และเขาต้องการทำให้ประเด็นนี้เป็นจุดเด่นของเรื่องราว แทนที่จะเน้นที่ฉากแอ็กชันที่โทกูซัตสึเป็นที่รู้จัก
สำหรับ "อุลตร้าแมนเน็กซัส" ซึ่งฮาเซกาวะเรียกว่าเป็นโปรเจกต์ที่เขาอยากทำมาโดยตลอด เขาต้องการแสดงให้เห็นถึงจิตวิญญาณของสิ่งมีชีวิตอันยิ่งใหญ่ที่สามารถยกระดับชีวิตของผู้คนจากความธรรมดาและแม้กระทั่งช่วยให้ตัวละครบางตัวหลุดพ้นจากความสิ้นหวัง ฮาเซกาวะกล่าวว่าฮีโร่โทกูซัตสึสามารถมีความสำคัญกับผู้ใหญ่ได้เช่นเดียวกับที่มีความสำคัญกับเด็ก หากเขียนบทอย่างถูกต้อง
อรรถพล ศิริทหาร

อรรถพล ศิริทหาร ชื่อเล่น แจ๊ค (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 –) เป็นนักมวยปล้ำเกรโก-โรมัน ทีมชาติไทย เขาได้รับรางวัลเหรียญทองแดงจากการแข่งมวยปล้ำในซีเกมส์ 2011 รุ่น 74 กก. ที่ปาเล็มบัง ประเทศอินโดนีเซีย, รางวัลเหรียญเงินจากการแข่งมวยปล้ำในซีเกมส์ 2013 รุ่น 74 กก. ที่ย่างกุ้ง ประเทศพม่า และรางวัลเหรียญเงินจากการแข่งมวยปล้ำในซีเกมส์ 2023 รุ่น 97 กก. ที่พนมเปญ ประเทศกัมพูชา
ม้าในประเทศซาอุดีอาระเบีย

ในประเทศซาอุดีอาระเบีย ม้าถือเป็นส่วนสำคัญทั้งในวัฒนธรรมและกีฬา ประเทศนี้ได้กลายเป็นกำลังหลักในการแข่งขี่ม้า โดยเฉพาะกีฬาขี่ม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวาง ซึ่งต้องขอบคุณนักขี่ม้า เช่น อับดุลลอฮ์ อัชชัรบัตลี ที่ได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกหลายเหรียญนับตั้งแต่ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 21
ประวัติ.
สิ่งที่ดูเหมือนรอยบังเหียนที่ค้นพบใน ค.ศ. 2011 บนภาพวาดม้า ถือเป็นจุดเริ่มต้นของทฤษฎีการเลี้ยงม้าเมื่อราว 7,000 ปีก่อนคริสตกาล ใกล้กับอับฮาในแคว้นอะซีร นักโบราณคดีซาอุดีอาระเบียระบุว่าอารยธรรมอัลมะการ์มีความก้าวหน้ามากในช่วงยุคหินใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านฝีมือช่างและการแสดงออกทางศิลปะ เช่น รูปปั้นม้าสูงหนึ่งเมตร ซึ่งการค้นพบนี้ได้รับการเผยแพร่ไปอย่างกว้างขวาง แต่เนื่องจากผู้เชี่ยวชาญไม่เชื่อถือมากนัก จึงจำเป็นต้องมีการศึกษาวิจัยอย่างจริงจังต่อไป
การลงทุน.
ราชวงศ์ซาอุดีอาระเบียมีบทบาทอย่างมากในการแข่งม้า ซึ่งใน ค.ศ. 2009 ราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบียตัดสินใจลงทุน 500 ล้านดอลลาร์เพื่อสร้างทีมกีฬาขี่ม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวางระดับประเทศ และในช่วงต้น ค.ศ. 2012 เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งกีฬาโอลิมปิกที่ลอนดอน ทางราชอาณาจักรได้จัดซื้อบรรดาม้ากระโดดข้ามเครื่องกีดขวางระดับโลก
วัฒนธรรม.
ม้าถือเป็นสัตว์ที่น่านับถือในประเทศซาอุดีอาระเบีย และการทารุณกรรมสัตว์ชนิดนี้ต่อสาธารณชนจะก่อให้เกิดความไม่พอใจ ในทางกลับกัน การเข้าถึงการขี่ม้าของสตรีถูกจำกัดอย่างมาก พวกเธอสามารถเล่นกีฬานี้ได้เฉพาะภายในศูนย์ขี่ม้าเท่านั้น ส่วนในเดือนกันยายน ค.ศ. 2014 ได้มีสตรีคนหนึ่งฝ่าฝืนกฎหมายนี้ด้วยการขี่ม้าในเขตชานเมืองมักกะฮ์ และแม้ว่านักขี่ม้าสตรีชาวซาอุดีอาระเบียจะเข้าร่วมการแข่งกีฬาโอลิมปิกเยาวชนที่ประเทศสิงคโปร์ใน ค.ศ. 2010 แต่ประเทศนี้กลับถูกมองว่าไม่ปฏิบัติตามกฎบัตรโอลิมปิก
ส่วนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 แกรนด์มุฟตี ชัยค์ อับดุลอะซีซ อัลอัชชัยค์ ได้ประณามรูปปั้นม้าในแคว้นญาซานทางภาคใต้ในฐานะสิ่งบูชารูปเคารพ โดยจากนั้น รูปปั้นม้าเหล่านั้นก็ถูกรื้อถอนหรือทำลายทิ้ง
ข้อโต้แย้ง.
เช่นเดียวกับเพื่อนบ้านในตะวันออกกลาง (ดูไบ และประเทศกาตาร์) ประเทศซาอุดีอาระเบียได้กลายเป็นประเด็นโต้เถียงในวงการขี่ม้าระดับนานาชาติเนื่องมาจากเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการใช้สารกระตุ้น
ร่างรุ้ง

ในธรรมเนียมซกเชน ร่างรุ้ง หรือ ชาลุส (ทิเบต: འཇའ་ལུས་, ไวลี: "'ja' lus", "Jalü" หรือ "Jalus"; rainbow body) เป็นระดับหนึ่งของการรู้ตัวหรือตรัสรู้ ซึ่งอาจเกิดขึ้นพร้อมกับปรากฏการณ์ร่างรุ้งคือมีแสงสว่างและรุ้งเกิดขึ้นรอบร่างกาย คติร่างรุ้งนี้มีความเชื่อสืบกันมาในทิเบตตั้งแต่ในศาสนาเพินท้องถิ่นก่อนศาสนาพุทธ ในคำสอนวัชรยานบางสำนักกล่าวถึงปรากฏการณ์ร่างรุ้งว่าเกิดขึ้นขณะบุคคลกำลังเสียชีวิต
ปรากฏการณ์ร่างรุ้งเป็นปรากฏการณ์จากมุมมองบุคคลที่สามสังเกตเห็นบุคคลหนึ่งตรัสรู้รู้แจ้ง (ทิเบต: རིག་པ, ไวลี: "ริกปา") ด้วยความรู้อันปราศจากภาพมายา ริกปาประกอบด้วยปัญญาสามประการ คือ "kadag", "lhun grub" และ "thugs rje"
ผู้ปฏิบัติซกเชนระดับสูงสามารถไปสู่ร่างรุ้งระดับที่สูงกว่าและไม่ทิ้งไว้แม้แต่ "ผมหรือเล็บ" ซึ่งเรียกว่าเป็นสภาวะ "jalu powa chemo" ซึ่งจะประกอบด้วยการเห็นนิมิตสี่ประการก่อนตาย จากนั้นบุคคลนั้นจะเพ่งสมาธิไปที่แสงอันเกิดขึ้นรอบนิ้วมือ และร่างกายหยาบจะสลายกลายเป็นร่างแสงสว่างหรือ "สัมโภคกาย"
มีบันทึกถึงบุคคลที่เกิดร่างรุ้งก่อนเสียชีวิต เช่นในงานเขียนของ ซัรจา จาซิส ยัลโชน เรื่อง "Heart Drops of Dharmakaya" ซึ่งเป็นคู่มือปฏิบัติสมาธิ กล่าวถึงหนึ่งในศิษย์คนสำคัญของผู้เขียนได้เกิดปรากฏการณ์ร่างรุ้งและตัวย่อหดลง นอกจากนี้ยังมีบุคคลอื่น ๆ ที่เกิดร่างรุ้งและมีบันทึกไว้อีก เช่น ซัรจา จาซิส ยัลโชน (1935), Sodnam Namgyal (1952), อายู คาโจ (1953), Togden Ugyen Tendzin (1962) และ Khenpo A-chos (1998)
หมู่ถ้ำกุมตุรา

หมู่ถ้ำหมื่นพุทธะกุมตุรา  หรือ หมู่ถ้ำกุมตุรา (หรือ Qumtura หรือ Kumtura จาก) เป็นคูหาพุทธารามในถ้ำที่ตั้งอยู่ในซินเจียง ประเทศจีน ตั้งอยู่ห่างไป 25 กิโลเมตรทางตะวันออกของกูชาบนเส้นทางสายไหมโบราณ ใกล้กันยังเป็นที่ตั้งของคูหาพุทธอื่น ๆ เช่น หมู่ถ้ำกีซีกาฮา, กีซิล, ซูบาชี และซิมซิม
การสำรวจโบราณคดีพบอารามถ้ำรวม 112 คูหา ที่คงเหลือถึงปัจจุบัน อายุระหว่างศตวรรษที่ 5-11 นักสำรวจตะวันตกมากมายเคยเดินทางมาที่นี่ ซึ่งรวมถึงคณะสำรวจโอตานี, เซร์เกย์ เฟดอรอวิช อลเดนบวร์ค และ เลอค็อก ผู้ลอกเอาจิตรกรรมฝาผนังบางส่วนจากผนังถ้ำกลับไปยังเบอร์ลิน (ปัจจุบันอยู่ที่มูเซอุมฟือร์อาซีอาทิชเชอคุนซท์)
หลังการก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังงานน้ำตงฟางฮง (Dongfang Hong Hydroelectric Plant) ในทศวรรษ 1970 ระดับน้ำในแม่น้ำมูซัตเพิ่มสูงขึ้นและมีผลทำให้จิตรกรรมฝาผนังในถ้ำเสื่อมสภาพเร็วขึ้น มาตราการอนุรักษ์ในระยะยาวเริ่มต้นในปี 1999 ภายใต้การนำของยูเนสโก และประกอบด้วยการบันทึกข้อมูลอย่างละเอียดไปจนถึงการแยกชั้นหินตะกอน หมู่ถ้ำคูหาเหล่านี้ได้รับสถานะคุ้มครองในปี 1961 โดยรัฐบาลจีนให้เป็นสถานที่ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งชาติแห่งแรก ๆ ของประเทศ ในปี 2008 ได้มีการเสนอชื่อเบื้องต้นเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในฐานะส่วนหนึ่งของเส้นทางสายไหมในจีน
สโมสรฟุตบอลขอนแก่นมอดินแดง ในฤดูกาล 2567–2568

ฤดูกาล 2567–2568 เป็นฤดูกาลที่ 6 ของ สโมสรฟุตบอลขอนแก่นมอดินแดง ในระบบฟุตบอลลีกอาชีพของประเทศไทย โดยฤดูกาลก่อนสโมสรจบด้วยอันดับที่ 8 ในไทยลีก 3 ฤดูกาล 2566–67 – โซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
"ข้อมูล ณ วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2568"
"สถิติการลงสนามและการยิงประตูรวมการแข่งขันทุกรายการ"
 "ณ วันที่ 23 มีนาคม 2568"
ประวัติต้นรัชกาลที่ 6

ประวัติต้นรัชกาลที่ 6 เป็นพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งทรงพระราชนิพนธ์เมื่อปี พ.ศ. 2466 หรือ 2 ปีก่อนสวรรคตในรูปแบบพระราชบันทึกโดยทรงใช้พระนามแฝงว่า ราม วชิราวุธ พระราชทานแก่เจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ) มหาดเล็กคู่พระทัยทั้งสิ้น 2 เล่ม 
ซึ่งพระองค์ได้บันทึกเรื่องราวเหตุการณ์ต่าง ๆ ในช่วงปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว สมเด็จพระบรมชนกนาถ ในขณะที่พระองค์ยังดำรงพระราชอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมาร ตั้งแต่เริ่มประชวรจนเสด็จสวรรคต จนถึงต้นรัชกาลของพระองค์ เช่น เหตุการณ์คดีพญาระกา คดีสำคัญในช่วงปลายรัชกาลที่ 5 ซึ่งพระองค์สันนิษฐานว่าเป็นเหตุการณ์ที่ส่งผลถึงขั้นบั่นทอนพระชนมายุของทูลกระหม่อม (ทูลกระหม่อมในที่นี้หมายถึงพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว), ที่มาของการเฉลิมพระปรมาภิไธยของพระมหากษัตริย์ว่า สมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ก่อนการพระราชพิธีบรมราชาภิเษก ซึ่งเกิดขึ้นหลังการสวรรคตของรัชกาลที่ 5 ได้ไม่นาน, ทรงพระกรรแสง (ร้องไห้) ขณะสรงน้ำพระมุรธาภิเษกในคราวพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเฉลิมพระราชมณเฑียร, การปลดพระเจ้าพี่ยาเธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหมื่นชุมพรเขตอุดมศักดิ์ ออกจากราชการทหารเรือ
อ่าวอะนาดีร์

อ่าวอะนาดีร์  เป็นอ่าวขนาดใหญ่บนทะเลเบริงที่ตั้งอยู่ทางทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือสุดขั่วของไซบีเรีย อ่าวแห่งนี้มีพื้นที่อยู่ที่ 200,000 ตารางกิโลเมตร รวมทั้งมีแม่น้ำหลายสายไหลลงสู่อ่าวนี้ อาทิ แม่น้ำอะนาดีร์ เป็นต้น
หวานรักต้องห้าม

หวานรักต้องห้าม  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก ดราม่า ปี 2567 ซึ่งมีเค้าโครงมาจากละครเรื่องบัวปริ่มน้ำ จากการกำกับของ อนุชา บุญยวรรธนะ นำแสดงโดย ภีรนีย์ คงไทย มาช่า วัฒนพานิช และปณิธาน บุตรแก้ว ร่วมด้วยดอม เหตระกูล, ณัฐฐชาช์ บุญประชม, และ เจนนี่ ปาหนัน ออกอากาศทางช่อง 3 HD ทุกวันจันทร์และอังคาร เวลา 20.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) เริ่มตอนแรกวันที่ 7 ตุลาคม 2567 โดยละครเรื่องนี้นับเป็นการมากำกับละครโทรทัศน์เป็นครั้งแรกของ นุชี่ อนุชา บุญยวรรธนะ ผู้กำกับภาพยนตร์มือรางวัลจากเรื่องมะลิลา รวมถึงยังเป็นละครเรื่องแรกในรอบ 5 ปีของ แมท ภีรนีย์ นับจากละครเรื่องลิขิตรักข้ามดวงดาว เมื่อปี 2562 นอกจากนี้ยังได้ แอ้ว อำไพพร ผู้กำกับคู่บุญของแอน ทองประสม ซึ่งเป็นผู้กำกับละครเรื่องบัวปริ่มน้ำมาร่วมเป็น 1 ในทีมเขียนบท
เรื่องย่อ.
"หวานรักต้องห้าม" บอกเล่าเรื่องราวของ ผกามาลิน (ภีรนีย์ คงไทย) แม่ค้าเสื้อผ้าออนไลน์ที่หวังจะใช้ คธา (ปณิธาน บุตรแก้ว) ลูกชายคนเดียวของ รังสรรค์ (ดอม เหตระกูล) ทายาทห้างสรรพสินค้าเอส พลาซ่า กรุ๊ป และ เครือมาศ (มาช่า วัฒนพานิช) หรือมาดามเคท ซีอีโอของเอส พลาซ่า กรุ๊ป ในการแก้แค้นคนทั้งคู่ เนื่องจากรังสรรค์โกหกเธอว่าเครือมาศอนุญาตให้เขามีเมียน้อยได้ แต่เมื่อเธอรู้ความจริงจากปากของเครือมาศว่าไม่เคยอนุญาตทำให้เธอกลายเป็นเมียน้อยโดยไม่รู้ตัว ส่วนเครือมาศก็คอยเล่นงานหลังจากรู้ว่าเมียน้อยของสามีตัวเองคือเธอ แต่สุดท้ายเธอกลับมีใจให้คธาอย่างจริงจัง ยิ่งทำให้เครือมาศโกรธแค้นมากขึ้น การเปิดศึกของผกามาลินและเครือมาศจึงเริ่มต้นขึ้น
งานสร้าง.
แอน ทองประสม ในฐานะผู้จัดละครเรื่องนี้ได้เปิดเผยภาพฟิตติ้งเสื้อผ้าของเหล่านักแสดงให้ได้ชมผ่านไอจีส่วนตัวเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2567 โดยก่อนหน้านั้น แมท ภีรนีย์ ได้เปิดเผยว่าละครเรื่อง หวานรักต้องห้าม ได้ปิดกล้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จากนั้นในช่วงเดือนมิถุนายน 2567 ได้มีการเปิดเผยภาพโปสเตอร์ละครออกมาให้ได้ชม ต่อมาในวันที่ 20 กันยายน 2567 ทางช่อง 3 ได้มีการปล่อยทีเซอร์ละครออกมาให้ได้รับชม
กระแสตอบรับ.
คำวิจารณ์.
จากความแรงของละครเรื่องหวานรักต้องห้ามจนกลายเป็นกระแสที่ถูกพูดถึง ทำให้ อี๊ด ทัศนีย์ คล้ายกัน หรือ อาริตา เจ้าของบทประพันธ์เรื่อง บัวปริ่มน้ำ ต้องออกมาวอนคนดูให้เปิดใจเนื่องจากละครต้องปรับไปตามยุค
ชอร์ตแอนด์สวีต

ชอร์ตแอนด์สวีต  เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 6 ของนักร้องชาวอเมริกัน ซาบรินา คาร์เพนเทอร์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2024 โดยไอแลนด์เรเคิดส์ เป็นอัลบั้มป็อปที่ได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงคันทรี ดิสโก และอาร์แอนด์บี "ชอร์ตแอนด์สวีต"ผลิตโดยจูเลียน บูเนตตา, จอห์น ไรอัน, เอียน เคิร์กแพตริก และแจ็ก แอนโตนอฟฟ์
อัลบั้มนี้พาสำรวจชีวิตรักของคาร์เพนเทอร์และมุมมองของเธอที่มีต่อการออกเดตในยุคคริสต์ทศวรรษ 2020 ชื่ออัลบั้มเป็นการอ้างอิงถึงผลกระทบทางอารมณ์จากความสัมพันธ์โรแมนติกที่สั้นที่สุดของคาร์เพนเทอร์ รวมถึงสถานะที่สั้นของเธอและระยะเวลาการจำหน่ายอัลบั้มที่สั้น คาร์เพนเทอร์กล่าวว่า "ชอร์ตแอนด์สวีต" เป็นอัลบั้ม "ที่โตเป็นสาว" (big girl) อัลบั้มที่สองของเธอ ซึ่งเธอรู้สึกถึงการควบคุมความคิดสร้างสรรค์อย่างสมบูรณ์สำหรับทางดนตรีของตัวเอง โดยเริ่มจาก "อีเมลส์ไอแคนต์เซนด์" (2022) ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกของเธอกับไอแลนด์เรเคิดส์ เมื่อวางจำหน่าย "ชอร์ตแอนด์สวีต" ได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์เพลง ซึ่งชื่นชมความมั่นใจในบทประพันธ์เพลงและความเพลิดเพลินของเพลง แม้ว่าบางคนจะวิจารณ์ว่าการประพันธ์เพลงนั้นใช้ได้และมีความเสี่ยงต่ำ
ซิงเกิล 2 เพลง ได้แก่ "เอสเพรสโซ" และ "พลีซพลีซพลีซ" ออกจำหน่ายก่อนอัลบั้มออกจำหน่าย โดยทั้งสองซิงเกิลขึ้นสู่อันดับหนึ่งของชาร์ต"บิลบอร์ด"โกลบอล 200 และเปิดทางให้คาร์เพนเทอร์ประสบความสำเร็จในเชิงพาณิชย์มากขึ้น "เอสเพรสโซ" ถือเป็นเพลงแรกของคาร์เพนเทอร์ที่ขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักร ส่วน "พลีซพลีซพลีซ" ถือเป็นเพลงแรกของเธอที่ขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 ของสหรัฐ "เทสต์" กลายเป็นซิงเกิลที่สามหลังจากออกจำหน่ายอัลบั้ม"ชอร์ตแอนด์สวีต"ขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตเพลงใน 18 ประเทศ รวมถึงออสเตรเลีย ฝรั่งเศส สหราชอาณาจักร และสหรัฐ ในสหรัฐ เพลงนี้เปิดตัวด้วยยอดจำหน่ายเทียบเท่าอัลบั้ม 362,000 ชุด ครองอันดับหนึ่งบนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 และทำให้เพลงทั้ง 12 เพลงขึ้นสู่ชาร์ตฮอต 100 เพื่อสนับสนุนอัลบั้มนี้คาร์เพนเทอร์ได้ออกคอนเสริตทัวร์ ชอร์ตแอนด์สวีตทัวร์ ซึ่งเป็นทัวร์อารีนาครั้งแรกในอาชีพของเธอในเดือนกันยายน ค.ศ. 2024
ตะพาบลีธ

ตะพาบลีธ, ตะพาบไลธ์ หรือ ตะพาบนาคปุระ (อังกฤษ: Leith's softshell turtle, Nagpur softshell turtle; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Nilssonia leithii") เป็นสปีชีส์ของตะพาบในวงศ์ของตะพาบ ตะพาบชนิดนี้พบได้ในแม่น้ำแถบคาบสมุทรอินเดีย รวมถึงแม่น้ำตุงคภัฒรา (Thungabhadra), แม่น้ำฆัตประภา (Ghataprabha), แม่น้ำภวานี (Bhavani), แม่น้ำโคทาวรี, แม่น้ำกาเวรี และแม่น้ำโมยาร์ (Moyar) 
ที่ตั้งของต้นแบบ: เมืองปูเณ ประเทศอินเดีย
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อเฉพาะ "leithii" นี้ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ Andrew H. Leith ซึ่งเป็นแพทย์ประจำคณะกรรมาธิการสาธารณสุขมุมไบ
ลักษณะทางกายภาพ.
ตะพาบลีธมีลักษณะที่อยู่ตรงกลางระหว่างตะพาบคงคา ("N. gangetica)" และตะพาบนกยูงอินเดีย ("N. hurum)" สิ่งที่มีความคล้ายอย่างแรกคือ ความกว้างของบริเวณด้านบนหัวระหว่างดวงตา แนวประสานระหว่างขากรรไกรล่างที่ค่อนข้างสั้น และมีรอยบริเวณหัว และมีจมูกที่ยาวและค่อนข้างแหลมกว่า ไม่มีสันกระดูกขากรรไกรที่แข็งแรงบริเวณพื้นผิวด้านในของกระดูกขากรรไกรล่าง และมีลักษณะของวงแหวนสี่วงหรือมากกว่าบริเวณกระดองหลังในวัยอ่อน ซึ่งจะมีขนาดเล็กกว่าในตะพาบนกยูงอินเดีย ("N. hurum)"
ตัวเต็มวัยอาจมีกระดองยาว 64 เซนติเมตร หรือ 25 นิ้ว
อาหาร.
ตะพาบลีธจะล่าเหยื่อเป็นลูกน้ำ (ตัวอ่อนของยุง) ปู หอยน้ำจืด และปลา บางครั้งตะพาบชนิดนี้ยังกินพืชน้ำขนาดเล็กด้วย
การสืบพันธุ์.
ตะพาบตัวเมียที่โตเต็มวัยชนิดนี้ จะวางไข่ในเดือนมิถุนายน ไข่มีลักษณะเป็นทรงกลม และมีเส้นผ่านศูนย์กลางของแต่ละฟองประมาณ 30 ถึง 31 มิลลิเมตร (1.2 นิ้ว)
ภัยคุกคาม.
สายพันธุ์นี้ถูกใช้ประโยชน์ในท้องถิ่นทั่วคาบสมุทรอินเดีย ภัยคุกคามสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ การทำกิจกรรมต่าง ๆ ใกล้แม่น้ำ มลพิษทางน้ำ การทำเหมืองทราย การกสร้างเขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้าจากพลังน้ำ การลักลอบล่าสัตว์ การแสวงหาผลกำไรจากไข่ของตะพาบชนิดนี้ไม่ว่าจะการนำไปขาย ฯลฯ
ที่อยู่ทางภูมิศาสตร์.
ตะพาบลีธเป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นของคาบสมุทรอินเดีย ซึ่งอยู่ในรัฐอานธรประเทศ รัฐกรณาฏกะ รัฐเกราลา รัฐมัธยประเทศ รัฐมหาราษฏระ รัฐทมิฬนาฑู และรัฐโอฑิศา
เชิงอรรถและรายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />