pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์รัตติกาล

พิพิธภัณฑ์รัตติกาล เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวแฟนตาซีระทึกขวัญ นำแสดงโดยธนภพ ลีรัตนขจร และอรรถพันธ์ พูลสวัสดิ์ ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 ได้มีการปล่อยตัวอย่างละครในงาน 'Diversely Yours' ของจีเอ็มเอ็มทีวี ณ ยูเนี่ยน ฮอลล์ กรุงเทพฯ ละครซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศตอนแรกทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และวิว เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2566
เรื่องย่อ.
"พิพิธภัณฑ์รัตติกาล" เล่าเรื่องราวของ "โดม" (กัน อรรถพันธ์) บาริสต้าหนุ่มที่กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตการปิดตัวของร้านกาแฟที่ทำงานอยู่ เขาได้รับข้อเสนองานที่ไม่คาดคิดจาก "คทา" (ต่อ ธนภพ) ซึ่งเป็นลูกค้าประจำของร้าน งานนี้อยู่ที่พิพิธภัณฑ์แปลก ๆ ที่เปิดหลังพระอาทิตย์ตกดินเท่านั้น โดมที่มีทางเลือกไม่มากนัก ตัดสินใจรับข้อเสนอของคทาหลังจากพิจารณาอย่างถี่ถ้วน ในวันแรกที่เริ่มงาน พนักงานคนหนึ่งได้แจ้งให้เขาทราบว่าพิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีผีสิง และเตือนไม่ให้เขาเข้าไปในโซน 16 โดมไม่สามารถต้านทานความอยากรู้อยากเห็นได้อีกต่อไป เขาตัดสินใจละเมิดกฎและเข้าไปในโซน 16 ซึ่งเป็นโซนต้องห้ามของพิพิธภัณฑ์ เหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในพิพิธภัณฑ์ ก่อให้เกิดความเสียหายมากมาย คทาจึงต้องเข้ามาจัดการเพื่อหยุดยั้งเหตุการณ์เหล่านี้ อย่างไรก็ตาม โดมได้ปล่อยสิ่งมีชีวิตออกมาโดยไม่ตั้งใจ และวัตถุเกือบทุกอย่างภายในพิพิธภัณฑ์สูญหายไป โดมที่ต้องรับผิดชอบต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขาจึงร่วมมือกับคทาเพื่อตามหาวัตถุที่หายไปและนำกลับคืนสู่ที่ที่ควรจะอยู่
เต้าเจี้ยวโผวเล้ง

เต้าเจี้ยวโผวเล้ง (เพ็งอิม: pou2 lêng5 dao7 zion3, โผวเหล่งเต่าเจี่ย) เป็นเต้าเจี้ยวที่ผลิตในย่านเมืองเก่าตำบลอั่งเอี๊ยของเมืองโผวเล้งในมณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน วัตถุดิบที่ใช้ทำได้แก่ ถั่วเหลือง, เกลือ และ แป้ง กระบวนการผลิตคือการหมัก และ ตากแดดอบแห้ง เต้าเจี้ยวที่ได้เป็นสีเหลืองทอง สามารถใช้เป็นเครื่องปรุงสำหรับเนื้อปลาหรือเนื้อสัตว์ได้
โรงผลิตเต้าเจี้ยวโผวเล้งได้เริ่มปรากฎขึ้นตั้งแต่ในช่วงปลายราชวงศ์หมิงและต้นราชวงศ์ชิง ในปี 1840 ฟาง ซูเจ๋อ (方書哲) ได้เปิดโรงผลิตที่ประตูตะวันออกของตำบลอั่งเอี๊ยเมืองโผวเล้งเพื่อผลิตและจำหน่ายเต้าเจี้ยวโผวเล้ง
ในช่วงยุคสาธารณรัฐจีน มีร้านเต้าเจี้ยวโผวเล้งมากกว่า 10 ร้านปรากฏขึ้นที่ตำบลอั่งเอี๊ย ในช่วงทศวรรษ 1950 ร้านเต้าเจี้ยวโผวเล้ง 12 แห่งในเมืองโผวเล้งได้ก่อตั้งกิจการร่วมค้าเพื่อร่วมกันผลิตเต้าเจี้ยวโผวเล้ง
ในเดือนมกราคม 2009 เทคนิคการทำเต้าเจี้ยวโผวเล้ง (普宁豆酱製作技艺) ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในรายชื่อมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมณฑลกวางตุ้งชุดที่ 3
ในปี 2013 โรงงานเต้าเจี้ยวในโผวเล้งได้รับการจัดอันดับให้เป็นฐานสาธิตการคุ้มครองการผลิตที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมณฑลกวางตุ้ง สำหรับทักษะการทำเต้าเจี้ยวโผวเล้ง
เตอร์กิชวิมินส์วอลเลย์บอลคัพ

เตอร์กิชวูแมนส์วอลเลย์บอลคัพ  เป็นเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลคัพประจำปีของประเทศตุรกี การแข่งขันอยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์วอลเลย์บอลตุรกี และจัดขึ้นครั้งแรกใน ค.ศ. 1994 
สโมสรที่ชนะเลิศในปัจจุบันคือ เฟแนร์บาห์แช และสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ เอจซาจือบาซือ และวาคึฟบังค์ซึ่งชนะเลิศ 9 สมัย
งูลายสอใหญ่

งูลายสอใหญ่ หรือ งูลายสอบ้าน (อังกฤษ: checkered keelback; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Fowlea piscator") หรือที่เรียกในชื่อสามัญอีกชื่อหนึ่งว่า Asiatic water snake เป็นสปีชีส์ทั่วไปในวงศ์ย่อย Natricinae ของวงศ์งูพิษเขี้ยวหลัง สปีชีส์นี้เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในทวีปเอเชีย ซึ่งงูชนิดนี้ไม่มีพิษ
คำอธิบาย.
หัวกลมรีและส่วนของหัวกว้างกว่าลําคอเล็กน้อย ส่วนปลายของหัวเรียว ตาค่อนข้างใหญ่ ลําตัวป้อม หางยาวและส่วนปลายหางเรียว ผิวหนังลําตัวมีเกล็ดปกคลุม เกล็ดบนหัวเป็น แผ่นกว้าง เกล็ดบนหลังมีสัน โดยสันของแผ่นเกล็ดมีขนาดใหญ่ขึ้นตามลําดับไปทางด้านท้ายของ ลําตัว เกล็ดท้องขยายกว้าง เกล็ดใต้หางเป็นแถวคู่ เกล็ดรอบลําตัวในตําแหน่งกึ่งกลางตัวจํานวน 19 เกล็ด เกล็ดท้องจํานวน 132 เกล็ด และเกล็ดใต้หางจํานวน 80 เกล็ด ลําตัวมีด้านบนของหัวและบนหลังสีน้ำตาลหรือสีน้ำตาลอมเขียว ด้านข้างของหัวมีเส้นสีดําจากด้านล่างของตาลงไปที่เกล็ดขอบปากบนแผ่นที่ 6 และมีเส้นสีดําจากทางด้านท้ายตา (แต่ไม่ติดกับตา) ลงไปที่มุมขากรรไกร ทางด้านท้ายของมุมขากรรไกรมีเส้นสีดําพาดเฉียงขึ้นไปที่ ส่วนบนของท้ายทอย บนหลังและทางด้านบนของหางมีจุดสีดําและจุดสีขาวกระจายปะปนกัน และเรียงตัวในลักษณะที่ประไปทั่วลําตัว คาง ใต้คอ ด้านท้อง และใต้หางสีขาว แต่เกล็ดท้องมี ขอบด้านนอกสีเทาเข้ม และเกล็ดใต้หางมีขอบด้านนอกสีดํา
งูลายสอใหญ่เป็นงูขนาดกลาง แต่สามารถเติบโตเป็นงูขนาดใหญ่ได้ โตเต็มวัยสามารถมีความยาวตั้งแต่ความยาวจากปลายจมูกจนถึงรูทวาร (SVL) ได้ถึง 1.75 เมตร (5.7 ฟุต)
พฤติกรรมการป้องกันตนเอง.
ส่วนใหญ่แล้ว งูชนิดนี้จะพยายามยกหัวขึ้นให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และขยายผิวหนังบริเวณคอเพื่อเลียนแบบงูเห่า เพื่อขู่ผู้ที่มาคุกคาม แม้ว่าจะไม่มีพิษต่อมนุษย์ แต่ก็สามารถทำให้เกิดอาการเจ็บปวดและทำให้เกิดการอักเสบหลังถูกกัดได้
งูลายสอใหญ่ อาจสูญเสียหางไปเพื่อเป็นกลไกในการหลบหนี มีรายงานกรณีที่เกิดขึ้นได้ยากของการทิ้งส่วนของร่างกายตัวเองออกลักษณะนี้ในเวียดนาม
ที่อยู่อาศัย.
แหล่งที่อยู่ที่เหมาะสมของงูลายสอใหญ่ คือในหรือใกล้ทะเลสาบหรือแม่น้ำน้ำจืด
อาหาร.
งูลายสอใหญ่จะกินปลาขนาดเล็กและกบน้ำเป็นหลัก
การสืบพันธุ์.
งูลายสอใหญ่เป็นงูที่ออกลูกเป็นไข่ จำนวนไข่ในแต่ละครอก โดยปกติจะอยู่ที่ 30 ถึง 70 ฟอง แต่บางครั้งอาจมีเพียง 4 ฟองหรือมากถึง 100 ฟองก็ได้ ขนาดของไข่ก็เปลี่ยนแปลงได้เช่นกัน ไข่แต่ละฟองอาจมีความยาว 1.5 ถึง 4 เซนติเมตร (0.59 ถึง 1.57 นิ้ว) ตัวเมียจะคอยเฝ้าดูแลไข่จนกระทั่งไข่ฟักออกมา ลูกฟักแต่ละตัวจะยาวประมาณ 11 เซนติเมตร (4.3 นิ้ว)
ที่อยู่ทางภูมิศาสตร์.
งูลายสอใหญ่สามารถพบได้ในประเทศอัฟกานิสถาน, ประเทศบังกลาเทศ, ประเทศปากีสถาน, ประเทศศรีลังกา, ประเทศอินเดีย, ประเทศพม่า, ประเทศเนปาล, ประเทศไทย, ประเทศลาว, ประเทศกัมพูชา, ประเทศเวียดนาม, มาเลเซียตะวันตก, ประเทศจีน (ในมณฑลเจ้อเจียง, มณฑลเจียงซี, มณฑลฝูเจี้ยน, มณฑลกวางตุ้ง, มณฑลไหหลำ, เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง และมณฑลยูนนาน), ประเทศไต้หวัน, ประเทศออสเตรเลีย, และประเทศอินโดนีเซีย (บนเกาะสุมาตรา, เกาะชวา, เกาะบอร์เนียว และเกาะเซเลบีสหรือซูลาเวซี)
ตัวอย่างที่ตั้งชนิด: "อินเดียตะวันออก"
ชนิดย่อย.
"หมายเหตุ" : เครื่องหมายสามชื่อ (ชื่อที่ประกอบด้วย 3 คำ) ในวงเล็บแสดงว่าสกุลย่อยนี้ได้รับการอธิบายไว้ครั้งแรกในสกุลอื่นที่ไม่ใช่สกุล "Fowlea"
ชนิดย่อย "F. p. melanzostus" ได้รับการยกระดับสถานะเป็นชนิด "Fowlea melanzostus" โดย ในปี ค.ศ. 1996
นัมเบอร์ 6 คอลลาบอเรชันส์โพรเจกต์

นัมเบอร์ 6 คอลลาบอเรชันส์โพรเจกต์  เป็นอัลบั้มสตูดิโอลำดับที่ 4 ของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เอ็ด ชีแรน ออกจำหน่ายในวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 ผ่านอะไวลัมและแอตแลนติกเรเคิดส์ อัลบั้มนี้รวบรวมเพลงที่ทำผลงานร่วมกับคาลิด, กามิลา กาเบโย, คาร์ดิ บี, แชนซ์เดอะแร็ปเปอร์, พีเอ็นบี ร็อก, สตอร์มซีย์, ยับบา, จัสติน บีเบอร์, แทรวิส สก็อตต์, เอ็มมิเน็ม, ฟิฟตีเซนต์, ยัง ทัก, เจ ฮัส, เอลลา ไม, เปาโล ลอนดรา, เดฟ, เฮอร์, มีก มิลล์, บูกีวิทดาฮูดดี, สกริลเลกซ์, คริส สเตเปิลตัน และบรูโน มาส์ เป็นภาคต่อของอัลบั้มรวมเพลง "นัมเบอร์ 5 คอลลาบอเรชันส์โพรเจกต์" ของชีแรนในปี 2011
ซิงเกิลแปดเพลงถูกปล่อยออกมาจาก"นัมเบอร์ 6 คอลลาบอเรชันส์โพรเจกต์" ซิงเกิลนำ "I Don't Care" ขึ้นสู่อันดับหนึ่งของชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักรและอันดับสองบน"บิลบอร์ด"ฮอต 100 ซิงเกิลอื่น ๆ ที่ปล่อยออกมาได้แก่ "Cross Me" "Beautiful People" "Blow" "Best Part of Me" "Antisocial" "South of the Border" และ "Take Me Back to London" อัลบั้มนี้ได้รับคำวิจารณ์ทั้งดีและไม่ดีจากนักวิจารณ์เพลง โดยเปิดตัวที่อันดับหนึ่งของชาร์ตอัลบั้มในสหราชอาณาจักรและ"บิลบอร์ด" 200 ในสหรัฐ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอัลบั้มเพลงป็อปยอดเยี่ยมในงานประกาศรางวัลแกรมมีประจำปีครั้งที่ 62
รายชื่อเพลง.
หมายเหตุ
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เลียม เพย์น

เลียม เจมส์ เพย์น (29 สิงหาคม ค.ศ. 1993 – 16 ตุลาคม ค.ศ. 2024) เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในฐานะหนึ่งในสมาชิกของวงป๊อป วันไดเรกชัน ซึ่งเป็นวงบอยแบนด์ที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล เพย์นได้ออดิชั่นในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของอังกฤษรายการ "The X Factor" และในรายการเดียวกันเมื่อปี 2010 เขาได้รับเชิญให้เข้าร่วมวงวันไดเรกชันพร้อมผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ และได้อันดับที่ 3 และประสบความสำเร็จในระดับโลกในเวลาต่อมา
หลังจากที่วงวันไดเรกชันพักวงในปี 2016 เพย์นก็เริ่มต้นอาชีพเดี่ยวโดยเซ็นสัญญากับรีพับลิกเรเคิดส์ในอเมริกาเหนือ ในปี 2017 เขาได้เปิดตัวซิงเกิลเดี่ยวคือเพลง "Strip That Down" ซึ่งขึ้นถึงอันดับสามบนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรและอันดับสิบบนบิลบอร์ดฮอต 100 ของสหรัฐและได้รับการรับรองระดับแผ่นเสียงทองคำขาวในทั้งสองประเทศ อัลบั้มเดี่ยวของเขาที่ชื่อ "LP1" ออกจำหน่ายในเดือนธันวาคม 2019 ในช่วงสามปีแรกของอาชีพนักร้องเดี่ยว เพย์นขายซิงเกิลได้มากกว่า 18 ล้านชุด อัลบั้ม 2.4 ล้านชุด และมียอดสตรีม 3.9 พันล้านครั้ง นอกเหนือจากผลงานเดี่ยวของเขาแล้ว เพย์นยังผลิตผลงานรีมิกซ์ภายใต้นามแฝงว่า บิ๊กเพย์โน (Big Payno) และเพย์โน (Payno) อีกด้วย เขาร่วมงานกับศิลปินอื่น ๆ และรีมิกซ์เพลงให้กับทั้งวงของเขาและเชอริล เพย์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 2024 หลังจากตกลงมาจากระเบียงชั้นสามของโรงแรมแห่งหนึ่งในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
อะเรเชอร์

อะเรเชอร์  เป็นวงดูโอแนวซินท์ป็อปสัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งวงในลอนดอนในปี 1985 ประกอบด้วยแอนดี เบลล์ นักร้องนำและนักแต่งเพลง และวินซ์ คลาร์ก นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ และนักเล่นคีย์บอร์ด อดีตผู้ร่วมก่อตั้งวงดีเพชโมดและสมาชิกของวงดูโอซินท์ป็อป ยาซู หลังจากซิงเกิลที่สี่ของวง "Sometimes" (1986) อะเรเชอร์ได้มีเพลงติดบนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และกลายเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงกลางทศวรรษ 1980 ถึงกลางทศวรรษ 1990 ตั้งแต่ปี 1986 ถึง 2007 ทั้งคู่สามารถติดชาร์ตท็อป 40 ในชาร์ตซิงเกิลของสหราชอาณาจักรได้ 24 ครั้งติดต่อกัน และ ณ ปี 2009 มีซิงเกิลแลอีพีที่เข้าชาร์ตจำนวน 34 เพลงจากทั้งหมด 37 เพลงมียอดขึ้นไปอยู่ใน 40 อันดับแรกของสหราชอาณาจักร รวมทั้งมี 17 เพลงที่ไต่ขึ้นมาอยู่ใน 10 อันดับแรกด้วย พวกเขาได้รับรางวัลบริตอะวอดส์ปี 1989 สาขาศิลปินกลุ่มอังกฤษยอดเยี่ยม
โฮซีเออร์

แอนดรูว์ จอห์น โฮซีเออร์-เบิร์น (เกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1990) เป็นที่รู้จักในนาม โฮซีเออร์ (Hozier; "HOH--ər") เป็นนักดนตรี นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวไอริช ดนตรีของเขาส่วนใหญ่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากดนตรีโฟล์ก โซล และบลูส์ โดยมักใช้ประเด็นทางศาสนาและวรรณกรรม และนำเสนอจุดยืนทางการเมืองหรือความยุติธรรมทางสังคม
ซิงเกิลเปิดตัวของเขา "Take Me to Church" (2013) เป็นเพลงฮิตทางวิทยุแนวร็อกในสหรัฐ ขึ้นถึงอันดับสองบนบิลบอร์ดฮอต 100 และได้รับการรับรองแผ่นเสียงทองคำขาวหลายรางวัลในหลายประเทศ อัลบั้มเปิดตัวในสตูดิโอที่ใช้ชื่อเดียวกับเขา (2014) ได้รับการรับรองระดับ 6×แผ่นเสียงทองคำขาวในไอร์แลนด์ และระดับแผ่นเสียงทองคำขาวหลายรางวัลในอีกหลายประเทศ อีพีที่ชื่อ "Nina Cried Power" (2018) ซึ่งมีเพลงไตเติ้ลเป็นซิงเกิล ขึ้นถึงอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดอะเดาต์ออลเทอร์นาทิฟซองส์ อัลบั้มที่สองของเขา "Wasteland, Baby!" (2019) เปิดตัวที่อันดับหนึ่งในไอริชอัลบัมส์ชาร์ตและบิลบอร์ด 200 และได้รับการรับรองเป็นอัลบั้มทองคำในสหรัฐ ในช่วงปลายปี 2022 ฮูซิเออร์ได้ร่วมงานกับแบร์ แม็กเครรี ในเพลง "Blood Upon the Snow" ซึ่งเป็นเพลงประกอบวิดีโอเกม "" อัลบั้มที่สามของเขา "Unreal Unearth" (2023) วางจำหน่ายโดยรูบีเวิกส์เรเคิดส์ และเปิดตัวที่อันดับหนึ่งในชาร์ตของไอร์แลนด์และสหราชอาณาจักร ในปี 2024 เขาได้เปิดตัวอีพี "Unheard" ซึ่งมีซิงเกิลแรกที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในไอร์แลนด์ สหรัฐอเมริกา และสหราชอาณาจักรอย่าง "Too Sweet"
สตีวี นิกส์

สเตฟานี ลินน์ นิกส์ (เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1948) เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกันที่รู้จักจากการทำงานร่วมกับวง ฟลีตวูดแม็กและในฐานะศิลปินเดี่ยว
หลังจากเริ่มต้นอาชีพนักร้องโดยการเป็นคู่ดูโอกับแฟนของเธอ ณ ขณะนั้นลินด์ซีย์ บักกิงแฮม และออกอัลบั้ม "Buckingham Nicks" แต่ประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อย จากนั้นนิกส์ก็เข้าร่วมวงฟลีดวูดแม็ก ในปี 1975 ซึ่งช่วยให้วงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล โดยมียอดขายมากกว่า 120 ล้านชุดทั่วโลก "รูเมอร์ส" อัลบั้มที่สองที่นิกส์มีส่วนร่วม ได้กลายเป็นหนึ่งในอัลบั้มที่ขายดีที่สุดทั่วโลก โดยได้รับการรับรองระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 20 ครั้งในสหรัฐ ในปี 1981 ขณะที่ยังคงเป็นสมาชิกของวงฟลีตวูดแม็ก นิกส์ก็เริ่มอาชีพเดี่ยว ด้วยการปล่อยอัลบั้มสตูดิโอชื่อ "Bella Donna" ซึ่งติดอันดับหนึ่งในบิลบอร์ด 200 และถือเป็นอัลบั้มระดับแผ่นเสียงทองคำขาวหลายครั้ง เธอได้ออกอัลบั้มเดี่ยวในสตูดิโอจำนวน 8 อัลบั้มโดย 7 อัลบั้มร่วมกับฟลีดวูดแม็ก โดยมียอดขายรวมกว่า 65 ล้านชุดในสหรัฐเพียงประเทศเดียว
ฐานบินตราด

ฐานบินตราด  หรือ สนามบินเกาะตะเคียน  เป็นฐานทัพอากาศและที่ตั้งทางทหารของฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 306 กองทัพอากาศไทย ในอำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด อดีตเคยเป็นที่ตั้งของฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 207 กองบิน 2
ประวัติ.
ฐานบินตราด เป็นที่รู้จักกันในชื่อ สนามบินเกาะตะเคียน โดยปรากฏในเอกสารและหลักฐานต่าง ๆ ส่วนใหญ่ในชื่อของสนามบินเกาะตะเคียน
สนามบินเกาะตะเคียน เกิดจากการประชุมใหญ่กระทรวงกลาโหมในการก่อสร้างสนามบินในมณฑลจันทบุรี ในจังหวัดจันทบุรี จังหวัดระยอง และจังหวัดตราด เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2462 โดยผู้ว่าราชการจังหวัดตราด ประวัติขุนภูมิประศาสตร์ (เชื้อ สิริยานนท์) ได้เลือกสถานที่ในการก่อสร้างในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2465 ณ บ้านเกาะตะเคียน โดยพื้นที่บางส่วนเป็นของราษฎร โดยเริ่มก่อสร้างขึ้นในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2482 โดยมิได้ใช้งบประมาณแผ่นดินและการเกณฑ์แรงงานราษฎรแต่อย่างใด สนามบินก่อสร้างเสร็จสิ้นพร้อมกับอาคาร 2 หลังเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2482 โดยข้าราชการและประชาชนในจังหวัดตราด ร่วมกับทำพิธีเปิด และส่งมอบให้กับกองทัพอากาศใช้งาน
ในช่วงปี พ.ศ. 2483–2484 ระหว่างกรณีพิพาทอินโดจีน สนามบินเกาะตะเคียนถูกใช้งานเป็นสนามบินสำรอง
จากนั้น พ.ศ. 2520 สนามบินเกาะตะเคียนเป็นที่ตั้งของหมวดบิน 7102 ประจำการเครื่องบิน โอ-1 เบิร์ด ด็อก (บ.ต.2) บนเนื้อที่ 417 ไร่ ถือเป็นฐานบินหน้าของกองทัพอากาศในการปฏิบัติการ มีหน่วยขึ้นตรงในปฏิบัติงานต่าง ๆ รูปแบบเดียวกับกองบิน แต่มีขนาดเล็ก รวมไปถึงทางวิ่งที่มีความยาวเพียง 1,200 ฟุต
นอกจากนี้ยังเคยเป็นที่ตั้งของหน่วยบินต่าง ๆ ที่มาประจำการส่วนหน้า เช่น 
ในปี พ.ศ. 2535 กระทรวงคมนาคมได้ประกาศพื้นที่ข้างเคียงสนามบินเกาะตะเคียนในพื้นที่ตำบลห้วยแร้ง ตำบลวังกระแจะ ตำบลเนินทราย ตำบลท่าพริก ตำบลหนองโสน ตำบลหนองเสม็ด ตำบลหนองคันทรง ตำบลห้วยน้ำขาว ตำบลอ่าวใหญ่ อำเภอเมืองตราด และตำบลเขาสมิง อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด
จากนั้นในปี พ.ศ. 2549 ทางจังหวัดตราด ได้ขอใช้พื้นที่ของฐานบินตราดในการพัฒนา "โครงการพัฒนาสวนสาธารณะในเขตผังเมืองรวมจังหวัดตราด (ฝูงบิน 207) " โดยก่อสร้างสวนสาธารณะ สวนรุกชาติ ตัดถนนและเป็นที่ตั้งของส่วนราชการต่าง ๆ รวมถึงขุดสระน้ำบริเวณข้างทางวิ่งเดิม
บทบาทและปฏิบัติการ.
กองทัพอากาศไทย.
ฐานบินตราด เป็นที่ตั้งหลักของฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 306 ซึ่งเป็นกองบินสำหรับปฏิบัติการอากาศยานไร้คนขับ และเป็นฐานบินสำหรับวางกำลังในสถานการณ์ที่ส่งผลต่อความมั่นคงระหว่างประเทศตามภารกิจของฝูงบิน 207 เดิม 
หน่วยในฐานบิน.
หน่วยบินที่วางกำลังในฐานบินวัฒนานคร ประกอบไปด้วย
สิ่งอำนวยความสะดวก.
ฐานบินตราด มีเนื้อที่เดิมประมาณ 417 ไร่ ก่อนจะแบ่งพื้นที่ให้กับจังหวัดตราดสร้างสวนสาธารณะ ถนนและสร้างศูนย์ราชการติดกับบริเวณฐานบิน
บ้านพักสวัสดิการกองทัพอากาศ.
บ้านพักสวัสดิการกองทัพอากาศ (เกาะตะเคียน) ประกอบด้วยอาคารบ้านพักจำนวน 20 หลัง และอาคารสำนักงานจำนวน 1 หลัง อยู่ภายใต้การดูแลของกรมสวัสดิการทหารอากาศและฝูงบินอิสระปฏิบัติราชการสนาม 306
รุ่นวัยที่เด็กเกิดมาก

รุ่นวัยที่เด็กเกิดมาก หรือ เบบีบูมเมอร์  มักเรียกสั้น ๆ ว่า บูมเมอร์ เป็นกลุ่มประชากรที่เกิดหลังรุ่นวัยสงบเงียบ และรุ่นที่ตามหลังเบบีบูมเมอร์คือ คนรุ่นเอกซ์ รุ่นนี้มักจะหมายถึงคนที่เกิดระหว่าง ค.ศ. 1946 ถึง 1964 ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นช่วงที่เกิดกันมาก เวลา บริบทประชากร และตัวระบุทางวัฒนธรรมอาจแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ คนที่เกิดช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองส่วนใหญ่เป็นลูกหลานของคนรุ่นยิ่งใหญ่ที่สุด (Greatest Generation) หรือคนรุ่นวัยสงบเงียบ และมักเป็นพ่อแม่ของคนรุ่นมิลเลนเนียล
ในโลกตะวันตก วัยเด็กของคนรุ่นเบบีบูมเมอร์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960 มีการปฏิรูปการศึกษาครั้งสำคัญ ทั้งในส่วนของการอยู่ในอุดมการณ์ที่เรียกว่า สงครามเย็น และในช่วงความต่อเนื่องของช่วงระหว่างสงคราม ช่วงเวลาของพวกเขาเป็นยุคที่เศรษฐกิจรุ่งเรืองและมีความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 ซึ่งเป็นช่วงที่วัยรุ่นและวัยผู้ใหญ่ตอนต้นมีจำนวนมากพอสมควร โดยคนโตสุดอายุครบ 18 ปี ในปี 1964 พวกเขาและผู้คนรอบข้างที่ต่างก็สร้างวาทกรรม เฉพาะเจาะจงเกี่ยวกับกลุ่มคนรุ่นเดียวกัน และการเคลื่อนไหวทางสังคมที่เกิดขึ้นจากจำนวนคนในกลุ่ม เช่น วัฒนธรรมต่อต้านกระแสหลักในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และการตอบโต้
ซิตีป็อป

ซิตีป็อป  เป็นคำกว้าง ๆ ที่หมายถึงเพลงเจป็อปที่รับอิทธิพลจากดนตรีอเมริกัน เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 จนได้รับความนิยมจนถึงจุดสูงสุดระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1980 เดิมทีเป็นสาขาหนึ่งของแนวเพลง "นิวมิวสิก" ซึ่งเป็นแนวเพลงที่ได้รับอิทธิพลดนตรีตะวันตก แต่ได้รวมแนวที่หลากหลายกว้างขวางตั้งแต่ฟังก์, ดิสโก, อาร์แอนด์บี, เอโออาร์, ซอฟต์ร็อก และบูกี ซึ่งเป็นช่วงที่ญี่ปุ่นเพิ่งเริ่มมีเศรษฐกิจที่เฟื่องฟูและชนชั้นสูง รวมถึงมีเทคโนโลยีใหม่ ๆ เช่น วอล์คแมน รถยนต์ที่มีผนวกเครื่องเล่นเทปคาสเซตต์และเครื่องวิทยุเอฟเอ็ม และเครื่องดนตรีอิเลกทรอนิกส์อันหลากหลาย
รุ่นวัยเครือข่ายสื่อสาร

รุ่นวัยเครือข่ายสื่อสาร หรือ คนรุ่นแซด (มักเขียนสั้น ๆ ว่า Gen Z) หรือที่รู้จักในชื่อ ซูเมอส์ (Zoomers) คือกลุ่มประชากรที่ต่อจากมิลเลนเนียลและก่อนรุ่นวัยแอลฟา นักวิจัยและสื่อประชานิยม ระบุว่าช่วงกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นปีเกิดเริ่มต้นและช่วงต้นคริสต์ทศวรรษปี 2010 เป็นปีเกิดสิ้นสุด โดยคนรุ่นนี้ส่วนใหญ่จะเกิดระหว่างปี 1997 ถึง 2012 คนในรุ่นนี้เป็นลูกหลานของรุ่นวัยที่เด็กเกิดมากหรือคนรุ่นเอกซ์
เนื่องจากเป็นคนรุ่นแรกของสังคมที่เติบโตมาพร้อมกับการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีดิจิทัลพกพาตั้งแต่อายุยังน้อย คนรุ่นนี้จึงได้รับการขนานนามว่า "คนรุ่นดิจิทัล" แม้ว่าพวกเขาจะไม่จำเป็นต้องมีความรู้ด้านดิจิทัล และอาจประสบปัญหาในสถานที่ทำงานดิจิทัล ยิ่งไปกว่านั้น ผลกระทบเชิงลบของเวลาหน้าจอมักพบมากที่สุดในวัยรุ่น เมื่อเปรียบเทียบกับเด็ก กับคนรุ่นก่อน ๆ คนรุ่นแซดมีแนวโน้มที่จะใช้ชีวิตช้ากว่าคนรุ่นก่อน ๆ เมื่อพวกเขาอายุเท่ากัน มีอัตราการตั้งครรภ์ในวัยรุ่นและบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ต่ำกว่า วัยรุ่นรุ่นแซดมีความกังวลในเรื่องผลการเรียนและโอกาสในการทำงานมากกว่าคนรุ่นก่อน และมีความสามารถด้านความอดทนรอคอยดีกว่าคนรุ่นเดียวกันในช่วงทศวรรษ 1960 แม้จะมีข้อกังวลแย้งกันอยู่ก็ตาม การส่งข้อความด้านเพศในหมู่วัยรุ่นมีมากขึ้นเรื่อย ๆ และผลที่ตามคือขาดความเข้าใจ วัฒนธรรมย่อยของเยาวชนไม่ได้หายไป แต่กลับเบาบางลง ความหวนรำลึกถึงอดีตเป็นประเด็นหลักของวัฒนธรรมวัยรุ่นในช่วงทศวรรษ 2010 และ 2020
เกาะปาโลนสกี

เกาะปาโลนสกี (รัสเซีย: Полонского, "polonskogo"; ญี่ปุ่น: 多楽島, "Taraku-tō") หรือเกาะปาโลนสโคโว เป็นเกาะที่ไม่มีผู้คนอยู่อาศัย เป็นเกาะในหมู่เกาะฮาโบไมทางตอนใต้ของหมู่เกาะเลสเซอร์คูริล ซึ่งปกครองอยู่ในเขตยูซโน-คูริลสกี แคว้นซาฮาลิน ประเทศรัสเซีย อย่างไรก็ตาม หมู่เกาะฮาโบไม ร่วมกับเกาะอิตูรูป, เกาะคูนาชิร์ และเกาะชิโกตัน ถูกอ้างสิทธิ์โดยญี่ปุ่น เกาะนี้ได้รับชื่อจากนักสำรวจและนักภูมิศาสตร์ชาวรัสเซีย Aleksandr Semyonovich Polonsky
ลักษณะทางภูมิศาสตร์.
เกาะแห่งนี้มีพื้นที่ 12 ตารางกิโลเมตร เป็นพื้นที่ราบ มีระดับความสูงที่สูงที่สุด ; เป็นพื้นที่สีเขียวและเป็นหนองน้ำ แหล่งน้ำอุดมไปด้วยปลา โดยเฉพาะปลาแซลมอน ปลาค็อด และปูบางชนิด และเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่สงวนคูริลส์
เกาะปาโลนสกีถูกแยกจากเกาะชิโกตัน โดยช่องแคบสแปนเบิร์ก ทางตะวันออกเฉียงใต้คือเกาะออสโคลกิ เกาะนี้แยกจากเกาะเซลีโอนี ห่างไป ตะวันตกเฉียงใต้ ข้างช่องแคบปาโลนสโคโว
เชิงอรรถและรายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ข้าวลำ

ข้าวลำ เป็นเมืองในอำเภอน้ำสั่น จังหวัดน้ำสั่น รัฐฉาน ประเทศเมียนมา มีประชากรราว 12,000 คน ข้าวลำตั้งอยู่ที่บริเวณสี่แยกสำคัญของภูมิภาค และตั้งอยู่เป็นจุดกึ่งกลางระหว่างตองจีกับเชียงตุง
การที่ข้าวลำตั้งอยู่ตรงสี่แยกสำคัญในรัฐฉาน ซึ่งควบคุมการเดินทางในแนวตะวันออก-ตะวันตก และแนวเหนือ-ใต้ ข้าวลำจึงเป็นที่ตั้งของกองบัญชาการทัพภาคตะวันออกของกองทัพพม่าสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงใกล้เมืองแห่งนี้คือ สระมรกตข้าวลำ (ခိုလမ် ရေပြာအိုင်)
น้ำสั่น

น้ำสั่น เป็นเมืองในอำเภอน้ำสั่น จังหวัดน้ำสั่น รัฐฉาน ประเทศเมียนมา มีประชากรประมาณ 26,000 คน 
ในวันที่ 30 เมษายน 2022 อำเภอน้ำสั่นกับอำเภอกุ๋นเห็งในจังหวัดหลอยเลง และอำเภอเมืองนายในจังหวัดล้างเค้อ สามอำเภอดังกล่าวถูกแยกออกจากอำเภอเดิมของตน และจัดตั้งเป็นอำเภอใหม่ชื่อว่าอำเภอน้ำสั่น
เกออร์กี กูร์ยานอฟ

เกออร์กี (กุสตาฟ) คอนสแตนติโนวิช กูร์ยานอฟ (27 กุมภาพันธ์ 1961 – 20 กรกฎาคม 2013) เป็นนักดนตรีและศิลปินชาวโซเวียตและรัสเซีย
ตั้งแต่ปี 1984 ถึง 1990 กูร์ยานอฟดำรงตำแหน่งมือกลอง นักเรียบเรียง และนักร้องประสานเสียงในวงคิโนและมีส่วนร่วมใน Pop Mechanics ของเซอร์เกย์ กูร์โยฆิน หลังจากวิกเตอร์ ซอยได้เสียชีวิตไป (1990) กูร์ยานอฟก็ได้หันมาทำงานทางด้านศิลปะแทน ตั้งแต่ปี 1993 เขาได้เป็นศาสตราจารย์กิตติมศักดิ์ที่ New Academy of Fine Arts  ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1990 และ 2000 กูร์ยานอฟถือเป็นคนดังในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและผู้ชายสำรวยชาวรัสเซียที่มีชื่อเสียงอีกด้วย
การเจ็บป่วยและการเสียชีวิต.
ในช่วงบั้นปลายชีวิต กูร์ยานอฟเริ่มป่วยหนัก เขาได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคตับอักเสบซีและมีภาวะแทรกซ้อนจากมะเร็งตับและตับอ่อน เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน 2013 กูร์ยานอฟได้รับการปล่อยตัวจากโรงพยาบาล Botkin ในเดือนสุดท้ายของเขา เขาเข้ารับการทำเคมีบำบัดในประเทศเยอรมนี และยังคงอยู่บ้านในอาการวิกฤต จนสุดท้าย กูร์ยานอฟได้เสียชีวิตไปในวัย 52 ปีเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม 2013 ณ กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
พิธีศพจัดขึ้นในวันที่ 25 กรกฎาคมที่อาสนวิหารทหารเรือเซนต์นิโคลัสในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กูร์ยานอฟถูกฝังอยู่ที่สุสานซโมเลนสกี
ลุงฆุง

ลุงฆุง  เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอบาเกียวทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา แบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้านและมีประชากร 1,828 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับกลางในลุงฆุง
หมู่บ้าน.
นอกจากสี่หมู่บ้านข้างบน สำมะโนยังบันทึกประชากรนอกหมู่บ้าน 4 คนในหนึ่งครัวเรือน
การโหยหาอดีต

การโหยหาอดีต  เป็นความรู้สึก คิดถึงช่วงเวลาหรือสถานที่ที่มีความเกี่ยวข้องกับอดีตในทางที่ดี ได้รับการอธิบายว่าเป็นอาการทางการแพทย์ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของความซึมเศร้า โดยในช่วงต้นสมัยใหม่ ได้กลายมาเป็นภาพพจน์เปรียบเทียบที่สำคัญในศิลปะจินตนิยม
การโหยหาอดีตมักเกี่ยวข้องกับความคิดถึงอดีต ทั้งบุคลิกภาพ ความเป็นไปได้ และเหตุการณ์ต่าง ๆ โดยเฉพาะ "วันเก่า ๆ ที่ดี" หรือ "วัยเด็กที่อบอุ่น" มีปัจจัยโน้มเอียงที่เกิดจากอคติทางความคิด เช่น อดีตนั้นดีกว่าปัจจุบัน ทำให้ผู้คนมองอดีตในแง่บวกมากกว่าและมองอนาคตในแง่ลบมากกว่า เมื่อนำไปใช้กับความเชื่อเกี่ยวกับสังคมหรือสถาบันต่าง ๆ จะเรียกว่า คติเสื่อมถอย (declinism) ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็น "กลอุบายของจิตใจ" และ "กลยุทธ์ทางอารมณ์ สิ่งที่ให้ความสบายใจเมื่อวันปัจจุบันดูหม่นหมองอย่างไม่อาจยอมรับได้"
ด้านข้อมูลทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการโหยหาอดีตที่มักเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัว และได้ศึกษาผลกระทบของการโหยหาอดีตที่เกิดขึ้นในระหว่างการศึกษาเหล่านี้เป็นหลัก มีอารมณ์เป็นปัจจัยกระตุ้นที่ทำให้เกิดความโหยหาอดีตได้เป็นอย่างดี เนื่องจากกระบวนการประมวลผลสิ่งเร้าเหล่านี้ จะดำเนินการผ่านอะมิกดาลาเป็นอย่างแรกซึ่งเป็นฐานของอารมณ์ในสมอง ความทรงจำในอดีตมักเป็นเหตุการณ์สำคัญ บุคคลที่เราห่วงใย และสถานที่ที่เราได้ใช้เวลาอยู่ ด้านปรากฏการณ์ทางวัฒนธรรม เช่น ดนตรี ภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ และวิดีโอเกม เช่นเดียวกับปรากฏการณ์ทางธรรมชาติ เช่น สภาพอากาศและสิ่งแวดล้อม ยังสามารถเป็นตัวกระตุ้นความโหยหาอดีตที่รุนแรงได้อีกด้วย
คตินิยมสิ่งแวดล้อม

คตินิยมสิ่งแวดล้อม หรือ คติภาวะแวดล้อม  หรือ สิทธิสิ่งแวดล้อม (environmental rights) เป็นปรัชญา อุดมการณ์ และ ขบวนการทางสังคม ที่กล่าวอย่างกว้าง ๆ ถึงการสนับสนุนชีวิต ที่อยู่อาศัย และสภาพแวดล้อม โดยคำว่าคตินิยมสิ่งแวดล้อมมุ่งเน้นที่ด้านสิ่งแวดล้อมและธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับอุดมการณ์และการเมืองสีเขียว มากกว่า ส่วนคตินิเวศเป็นการผสมผสานอุดมการณ์ของ นิเวศวิทยาสังคมและคตินิยมสิ่งแวดล้อม
คตินิยมสิ่งแวดล้อมสนับสนุนการอนุรักษ์ ฟื้นฟู และปรับปรุงสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ และองค์ประกอบหรือกระบวนการที่สำคัญของระบบโลก เช่น ภูมิอากาศ และอาจเรียกได้ว่าเป็นการเคลื่อนไหวเพื่อควบคุม มลพิษหรือปกป้องความหลากหลายของพืชและสัตว์ ด้วยเหตุนี้ แนวความคิดเช่น จริยธรรมแผ่นดิน จริยธรรมด้านสิ่งแวดล้อม ความหลากหลายทางชีวภาพ นิเวศวิทยา และสมมติฐานไบโอฟีเลีย จึงเป็นหัวข้อสำคัญ ขบวนการนักอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมครอบคลุมแนวทางต่าง ๆ ในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อม รวมถึง สิ่งแวดล้อมแบบตลาดเสรี คติสิ่งแวดล้อมนิยมคริสเตียนแบบอีวานเจลิคัลและขบวนการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม
ขบวนการทางสังคม

ขบวนการทางสังคม หรือ การเคลื่อนไหวทางสังคม  คือความพยายามอย่างหลวม ๆ ที่จัดโดยกลุ่มคนจำนวนมากเพื่อบรรลุเป้าหมายเฉพาะ โดยทั่วไปจะเป็นเป้าหมายทางสังคมหรือ การเมือง อาจเป็นการดำเนินการเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสังคมหรือต่อต้านหรือยกเลิกการเปลี่ยนแปลงใด ๆ ก็ได้ เป็นประเภทหนึ่งของการดำเนินการเป็นกลุ่มและอาจเกี่ยวข้องกับบุคคล องค์กร หรือทั้งสองฝ่าย การเคลื่อนไหวทางสังคมสามารถอธิบายว่าเป็น "โครงสร้างองค์กรและกลยุทธ์ที่อาจช่วยให้ประชากรที่ถูกกดขี่สามารถท้าทายและต่อต้านกลุ่มชนชั้นนำที่มีอำนาจและได้เปรียบมากกว่าได้อย่างมีประสิทธิผล" พวกเขาเป็นตัวแทนของวิธีการเปลี่ยนแปลงทางสังคมจากระดับล่างภายในชาติ ในทางกลับกัน การเคลื่อนไหวทางสังคมบางอย่างไม่ได้มุ่งหวังที่จะทำให้สังคมมีความเท่าเทียมกันมากขึ้น แต่เพื่อรักษาหรือขยายความสัมพันธ์ทางอำนาจที่มีอยู่ ตัวอย่างเช่น นักวิชาการได้อธิบายลัทธิฟาสซิสต์ว่าเป็นขบวนการทางสังคม
สะดุดรักที่พักใจ

สะดุดรักที่พักใจ (เกาหลี: ) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ที่ออกอากาศในปี 2004 นำแสดงโดยเรน, ซง ฮเย-กโย, ฮัน อึน-ช็อง และคิม ซ็อง-ซู ดัดแปลงมาจากมันฮวาเรื่อง "Full House" ของว็อน ซู-ย็อน ออกอากาศทางช่อง KBS2 ทุกวันจันทร์และศุกร์ เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) ตั้งแต่วันที่ 14 กรกฎาคม ถึง 2 กันยายน 2004 รวมทั้งหมด 16 ตอน
เนื้อเรื่องย่อ.
ฮันจีอึน (ซง ฮเย-กโย) หญิงสาวผู้มีความฝันอยากเป็นนักเขียน อาศัยอยู่ในบ้านที่มีชื่อว่า 'ฟูลเฮาส์' ซึ่งสร้างโดยพ่อผู้ล่วงลับของเธอ วันหนึ่ง เพื่อนสองคนของเธอหลอกเธอว่าเธอได้รับรางวัลเป็นวันหยุดฟรี ระหว่างที่เธอไม่อยู่ บ้านของเธอถูกขายออกไป บนเครื่องบิน เธอได้พบกับอี ย็อง-แจ (เรน) นักแสดงชื่อดัง พวกเขาได้ทำความรู้จักกันผ่านเหตุการณ์ตลก ๆ และเมื่อกลับมาถึงบ้าน เธอกลับพบว่าบ้านของเธอถูกขายให้กับเขาไปแล้ว
แม้ว่าพวกเขาจะไม่ถูกกันเนื่องจากนิสัยที่แตกต่างกัน แต่พวกเขาก็ตกลงที่จะอยู่ร่วมกัน ในตอนแรก จี-อึนทำงานเป็นแม่บ้านเพื่อซื้อบ้านของเธอกลับคืน อย่างไรก็ตาม ในเวลาต่อมา พวกเขาทั้งสองได้ตกลงทำสัญญาแต่งงานกัน เนื่องจากย็อง-แจต้องการทำให้คัง ฮเย-ว็อน (ฮัน อึน-ช็อง) คนที่แอบชอบเกิดความหึงหวง 
สถานที่ถ่ายทำ.
บ้าน Full House สร้างขึ้นมาเพื่อใช้ในการถ่ายทำละครเรื่องนี้โดยเฉพาะ ตั้งอยู่ที่ย่านกวังย็อกในอินช็อน ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน บ้านหลังนี้สร้างด้วยไม้เป็นส่วนใหญ่ โดยมีค่าใช้จ่ายในการสร้างประมาณ 1 ล้านเหรียญสหรัฐ สถานที่ถ่ายทำละครเรื่องสะดุดรักที่พักใจตั้งอยู่บนเกาะโมโด โดยมีสถานที่ท่องเที่ยวใกล้เคียงที่น่าสนใจ ได้แก่ สวนประติมากรรมโจกัก ซึ่งเชื่อมต่อกับเกาะโมโดด้วยสะพาน ทำให้ผู้ชมสามารถเดินทางไปยังทั้งสองสถานที่ได้อย่างสะดวก บ้านหลังนี้ยังคงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งถูกพายุพัดเสียหายหนักจนไม่อาจซ่อมแซมได้ และต้องรื้อถอนในเดือนเมษายน 2013
ฉากในตอนแรกนั้นถ่ายทำในเซี่ยงไฮ้ ใกล้ ๆ กับย่านเดอะบันด์ ในตอนท้ายของเรื่องมีบางส่วนมาถ่ายทำที่ประเทศไทย
ละครเพลง.
มีการนำละครโทรทัศน์เรื่อง "สะดุดรักที่พักใจ" มาดัดแปลงเป็นละครเพลง และจัดแสดงรอบปฐมทัศน์ ณ ฮงอิกอาร์ตเซ็นเตอร์ เมื่อวันที่ 11 เมษายน 2014 ยัง โย-ซ็อบและเลโอ (วิกซ์) สลับกันรับบทเป็นอี ย็อง-แจ ในขณะที่ช็อง อึน-จีและจู สลับกันรับบทเป็นฮัน จี-อึน
อิชณน์กร พึ่งเกียรติรัศมี

อิชณน์กร พึ่งเกียรติรัศมี (เกิด 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534) หรือ จ๋าย ไททศมิตร เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย ผู้ก่อตั้ง หัวหน้าวง นักร้องนำ และมือกีตาร์ของวงไททศมิตร
ประวัติ.
อิชณ์กร พึ่งเกียรติรัศมี มีชื่อเล่นว่า จ๋าย เกิดที่จังหวัดสงขลา อันเป็นบ้านเกิดของพ่อ แต่เติบโตขึ้นที่จังหวัดสกลนครจากการเลี้ยงดูของยาย จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนทิวไผ่งาม และ จบการศึกษาระดับอุดมศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ สาขาศิลปะการแสดง
จุดยืนทางการเมือง.
อิชณ์กร สนับสนุนการประท้วงในประเทศไทย พ.ศ. 2563–2564 โดยประกาศว่าวงของเขาจะแสดงฟรีทุกการชุมนุม รวมถึงแสดงความคิดเห็นทางการเมือง และเรียกร้องการแก้ไขความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์ไทย
โรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพฝาง

โรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพฝาง  เป็นโรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลม่อนปิ่น อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นโรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพเพียงแห่งแรกและแห่งเดียวของประเทศไทย
ประวัติ.
โรงไฟฟ้าพลังความร้อนใต้พิภพฝาง เกิดขึ้นจากการสำรวจร่วมกันของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย กรมทรัพยากรธรณี และมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ในการหาพื้นที่มีศักยภาพในการพัฒนาแหล่งพลังงานความร้อนจากใต้พิภพในพื้นที่อำเภอสันกำแพงและอำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2521 โดยความช่วยเหลือทางวิชาการและผู้เชี่ยวชาญจากประเทศฝรั่งเศส คือองค์การฝรั่งเศสเพื่อการจัดการด้านพลังงาน (AFME) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 และกรมป่าไม้ได้ประกาศพื้นที่เป็นวนอุทยานชื่อว่า "วนอุทยานบ่อน้ำร้อนฝาง" และถูกยกระดับขึ้นเป็นอุทยานลำดับที่ 97 ของประเทศไทย ชื่อว่า อุทยานแห่งชาติแม่ฝาง เมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2549 และเปลี่ยนชื่อเป็น อุทยานแห่งชาติดอยผ้าห่มปกในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2551
ผลการศึกษา.
จากการสำรวจในปี พ.ศ. 2524 พบว่าหลุมเจาะระดับตื้นในแหล่งฝางนั้นมีคุณสมบัติที่จะสามารถนำมาผลิตไฟฟ้าได้ ทำให้ในปี พ.ศ. 2531 การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยจึงได้จัดซื้อเครื่องกำเนิดไฟฟ้าระบบสองวงจร มีขนาดกำลังผลิต 300 กิโลวัตต์ ติดตั้งเป็นโรงไฟฟ้าสาธิตที่ใช้พลังงานความร้อนใต้พิภพเป็นที่แรก ใช้น้ำร้อนจากหลุมขุดเจาะระดับตื้นมีอุณหภูมิอยู่ที่ 130 องศาเซลเซียส อัตราปริมาณการไหลอยู่ที่ 16.5 ถึง 22 ลิตรต่อวินาที เพื่อมาถ่ายเทความร้อนให้กับสารทำงาน สามารถผลิตกระแสไฟฟ้าได้ประมาณปีละ 1.2 ล้านกิโลวัตต์ชั่วโมง และป้อนเข้าสู่ระบบของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
ส่วนน้ำร้อนหลังจากผ่านกระบวนการผลิตไฟฟ้าจะมีอุณหภูมิลดลงเหลือ 77 องศาเซลเซียส สามารถใช้ในการอบแห้งหรือใช้งานสำหรับห้องเย็นในการรักษาผลิตผลทางการเกษตร และบางส่วนสามารถปล่อยลงสู่แหล่งน้ำธรรมชาติได้โดยไม่ต้องบำบัด
รายละเอียด.
ข้อมูลจากการศึกษาและดำเนินการ โรงไฟฟ้ากำลังผลิต 300 กิโลวัตต์ไฟฟ้า เป็นรูปแบบวงจรกังหันแรงคืน (Organic Rankine Cycle Turbine) มีคุณสมบัติ ดังนี้
การวิพากษ์วิจารณ์.
นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ได้กล่าวในการให้สัมภาษณ์กับนิตยสารมติชนรายสัปดาห์ว่า รัฐบาลควรจะส่งเสริมพลังงานหมุนเวียนในประเทศให้มากกว่านี้ โดยเฉพาะพลังงานความร้อนใต้พิภพ เนื่องจากยังไม่มีการพัฒนาในประเทศด้านนี้มากเท่าที่ควร จากแหล่งน้ำร้อนธรรมชาติกว่า 112 แห่งที่มีศักยภาพอยู่ในพื้นที่ทั่วประเทศยกเว้นภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งหากเปรียบเทียบกับการใช้พลังงานฟอสซิลนั้น โรงไฟฟ้าพลังความร้อนจะมีต้นทุนต่ำกว่าพลังงานฟอสซิลถึง 8 เท่า
คณะรัฐมนตรีเกิบเบิลส์

คณะรัฐมนตรีเกิบเบลส์  เป็นคณะรัฐมนตรีของนาซีเยอรมนีที่ได้รับการแต่งตั้งโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในพินัยกรรมทางการเมืองของเขาเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 เพื่อแทนที่ตำแหน่งของตัวฮิตเลอร์เอง ฮิตเลอร์แต่งตั้งให้พลเรือเอกคาร์ล เดอนิทซ์ เป็นประธานาธิบดีแห่งไรช์ และโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ ที่ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาชวนเชื่อ ณ ขณะนั้น เป็นนายกรัฐมนตรีไรช์ คณะรัฐมนตรีมีอายุงานได้ไม่นานเนื่องจากเกิบเบลส์ได้ฆ่าตัวตายพร้อมกับครอบครัวของเขาในวันที่ 1 พฤษภาคม รัฐบาลของเขาถูกส่งไม้ต่อไปให้รัฐบาลเฟล็นส์บวร์คภายใต้การนำของเดอนิทซ์แทน
ลาลิกา ฤดูกาล 2024–25

ลาลิกา ฤดูกาล 2024–25  หรือในนามว่า ลาลิกาอีเอสปอร์ตส์  ตามชื่อผู้สนับสนุน เป็นฤดูกาลที่ 94 ของการแข่งขันฟุตบอลลาลิกา ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศสเปน นับตั้งแต่ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1930 โดยการแข่งขันเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2024 และมีกำหนดสิ้นสุดในวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2025. เรอัลมาดริด คือแชมป์เก่าจากฤดูกาลที่ผ่านมา ซึ่งเป็นสมัยที่ 36 ของพวกเขา. โปรแกรมการแข่งขันได้ประกาศเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2024.
 "ณ วันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 2025"
สถิติฤดูกาล.
การทำประตู.
ประตูแรกของฤดูกาล:<br> โอยฮัน ซันเกต ให้กับ อัตเลติกบิลบาโอ ในนัดที่พบกับ เฆตาเฟ (15 สิงหาคม ค.ศ. 2024)
เพชรพระอุมา (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2514)

เพชรพระอุมา เป็นภาพยนตร์ไทยแนวแอ็คชั่น ผจญภัย ขนาด 35 มม. พากย์เสียงในฟิล์ม เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2514 ที่ศาลาเฉลิมไทย จากการกำกับของ ส.อาสนจินดา นำแสดงโดยวิทยา เวสสวัฒน์ ซึ่งเป็นผู้อำนวยการสร้างของภาพยนตร์เรื่องนี้ถึงขั้นที่เขาใช้ชื่อในการแสดงว่า ระพินทร์ ไพรวัลย์ ตามชื่อพระเอกของเรื่องและสุทิศา พัฒนุช ภาพยนตร์เรื่องนี้ลงทุนค่อนข้างสูงโดยเดินทางไปถ่ายทำที่แอฟริกา แต่กลับไม่ประสบความสำเร็จทั้งด้านรายได้และกระแสตอบรับรวมถึงคำวิจารณ์ ทำให้ในที่สุด วิทยาตัดสินใจเลิกยุ่งเกี่ยวกับวงการหนังอย่างถาวร
คริสตจักรทั้งเจ็ดในแคว้นเอเชีย

คริสตจักรทั้งเจ็ดในแคว้นเอเชีย  หรือ คริสตจักรทั้งเจ็ดแห่งวิวรณ์  เป็นคริสตจักร 7 แห่งของศาสนาคริสต์ยุคแรกซึ่งกล่าวถึงในหนังสือวิวรณ์ของพันธสัญญาใหม่ คริสตจักรทั้ง 7 แห่งตั้งอยู่ในเอเชียน้อย ซึ่งปัจจุบันคือประเทศตุรกี
รายละเอียด.
วิวรณ์ 1:11 ระบุว่าบนเกาะปัทมอสไกลออกไปทางตะวันออกทะเลอีเจียน พระเยซูตรัสสั่งยอห์นแห่งเกาะปัทมอสว่า "สิ่งที่ท่านเห็นนั้นจงเขียนไว้ในหนังสือม้วน และส่งไปให้คริสตจักรทั้งเจ็ด คือคริสตจักรที่เมืองเอเฟซัส เมืองสเมอร์นา เมืองเปอร์กามัม เมืองธิยาทิรา เมืองซาร์ดิส เมืองฟีลาเดลเฟียและเมืองเลาดีเซีย" คริสตจักรในบริบทนี้หมายถึงชุมชนหรือชุมนุมของคริสต์ศาสนิกชนที่อาศัยอยู่ในแต่ละเมือง
คริสตจักรทั้งเจ็ด.
คริสตจักรทั้งเจ็ดเรียกด้วยชื่อตามสถานที่ตั้ง หนังสือวิวรณ์ให้รายละเอียดของแต่ละคริสตจักรดังนี้
โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ลพบุรีโซล่าร์

โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ลพบุรีโซล่าร์  เป็นโรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ขนาด 63 เมกะวัตต์ ดำเนินการโดย บริษัท พัฒนาพลังงานธรรมชาติ จำกัด ตั้งอยู่ในตำบลวังเพลิง อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี
การดำเนินงาน.
โรงไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ลพบุรีโซล่าร์ เป็นโครงการในการร่วมทุนกันในสัดส่วนร้อยละ 33.33 เท่ากัน ระหว่าง บริษัท ผลิตไฟฟ้า จำกัด (มหาชน), บริษัท ซีแอลพี ไทยแลนด์ รีนิวเอเบิลส์ ลิมิเต็ด ในเครือซีแอลพี และ บริษัท ไดมอนด์ เจเนอเรติ้ง เอเชีย ลิมิเต็ด ในเครือมิตซูบิชิ คอร์ปอเรชั่น ใช้เงินกู้จำนวน 8,000 ล้านบาท โดยกู้เงินจากสถาบันการเงินร้อยละ 70 เป็นเงิน 5,125 ล้านบาท แบ่งเป็นเงินจากธนาคารเพื่อการพัฒนาเอเชีย (เอดีบี) จำนวน 1,742 ล้านบาท ธนาคารกสิกรไทย ธนาคารไทยพาณิชย์ และธนาคารกรุงเทพ ธนาคารละ 1,127 ล้านบาท และลงนามในการซื้อแผงโซล่าร์แบบทินฟิล์ม จำนวน 540,000 แผง จาก ชาร์ป คอร์เปอเรชั่น รวมถึงเซ็นสัญญาก่อสร้างกับ บริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน) และบริษัท อิตัลไทยเอ็นจิเนียร์ริ่ง จำกัด และเริ่มต้นก่อสร้างในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 ใช้ระยะเวลาในการก่อสร้าง 18 เดือน ปฏิบัติงานโดยใช้เจ้าหน้าที่และผู้เชี่ยวชาญรวมประมาณ 1,400 คน
โรงไฟฟ้ามีแผนในการเพิ่มกำลังการผลิตในเฟสที่ 2 อีก 11 เมกะวัตต์รวมเป็นจำนวน 84 เมกะวัตต์ แล้วเสร็จในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 รวมถึงสร้างแหล่งเรียนรู้เกี่ยวกับแหล่งพลังงานธรรมชาติสำหรับเปิดให้ท่องเที่ยวโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายในช่วงกลางปี พ.ศ. 2555
บริษัทมีรายได้ในปีแรกคือ พ.ศ. 2555 จำนวน 700 ล้านบาท และรายได้ในปี พ.ศ. 2556 มีรายได้ประมาณ 1,000 ล้านบาท
การตรวจสอบกิจกรรมในปี พ.ศ. 2557 รายงานว่าโครงการได้ดำเนินกิจกรรมสำเร็จลุล่วงผ่านมา 2 ปี การตรวจสอบได้จัดประเภทโครงการนี้ว่า "ประสบความสำเร็จอย่างมาก"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 บริษัท ผลิตไฟฟ้า จำกัด (มหาชน) ได้ซื้อหุ้นเพิ่มในสัดส่วนร้อยละ 33.33 จากบริษัท ไดมอนด์ เจเนอเรติ้ง เอเชีย ลิมิเต็ด (DGA) ผู้ถือหุ้นร่วมก่อนหน้านี้ ทำให้บริษัท ผลิตไฟฟ้า จำกัด (มหาชน) กลายเป็นผู้ถือหุ้นหลักในโรงไฟฟ้าร้อยละ 66.66
ในปี พ.ศ. 2567 โรงไฟฟ้าได้บริหารงานโรงไฟฟ้า 2 แห่ง รวมกำลังการผลิตติดตั้งทั้งหมดลดลงเหลือ 63 เมกะวัตต์ ใช้แผงโซลาร์เซลแบบฟิล์มบาง (Thin Film) ขนาดใหญ่ จำนวน 520,000 แผง บนเนื้อที่ประมาณ 1,400 ไร่
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Stack/styles.css"/>#เปลี่ยนทาง
บอระเพ็ด (คัมภีร์ไบเบิล)

บอระเพ็ด (กรีก: ἀψίνθιον "apsinthion" หรือ ἄψινθος "apsinthos") เป็นดาวหรือทูตสวรรค์ ที่ปรากฏในหนังสือวิวรณ์
คัมภีร์ฮีบรู.
คำในภาษาฮีบรูไบเบิล לענה ("la'anah") แปลเป็นภาษาไทยว่า "บอระเพ็ด" และแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "wormwood" ปรากฏ 9 ครั้งในคัมภีร์ฮีบรู โดย 7 ครั้งมีความหมายแฝงถึงความขมขื่น และอีก 2 ครั้งเป็นคำนามชี้เฉพาะในคำแปลภาษากรีก โดยเป็นการเรียกดาวในวิวรณ์ 8:11
พันธสัญญาใหม่.
คำภาษากรีก "apsinthos" ที่แปลเป็นภาษาไทยว่า "บอระเพ็ด" และแปลเป็นภาษาอังกฤษว่า "wormwood" ถูกกล่าวถึงครั้งเดียวในพันธสัญญาใหม่ในหนังสือวิวรณ์:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เมื่อทูตสวรรค์องค์ที่สามเป่าแตรขึ้น ก็มีดาวใหญ่ดวงหนึ่งที่ลุกไหม้เหมือนอย่างคบเพลิงตกลงมาจากท้องฟ้า ดาวดวงนั้นตกลงไปในหนึ่งส่วนสามของแม่น้ำทั้งหลาย และตกลงไปในบ่อน้ำพุทั้งหลาย ดาวดวงนี้มีชื่อว่า "บอระเพ็ด" น้ำปริมาณหนึ่งส่วนสามก็กลายเป็นรสขม และคนมากมายตายไปเพราะเหตุน้ำนั้นถูกทำให้ขม (วิวรณ์ 8:10 -11)
เชื่อกันว่าคำว่า "Apsinthos" หมายถึงพืชในสกุลโกฐจุฬาลัมพา ("Artemisia") ซึ่งใช้เป็นอุปลักษณ์ที่มีความหมายถึงสิ่งที่มีรสขม คำแปลภาษาอังกฤษ "wormwood" หมายถึงน้ำมันสีเขียวเข้มที่ผลิตจากพืชสกุลนี้ที่ใช้ฆ่าพยาธิในลำไส้ ในหนังสือวิวรณ์ กล่าวถึงการที่น้ำเปลี่ยนเป็นบอระเพ็ด กล่าวคือทำให้มีรสขม
อาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2024

การแข่งขันอาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ 2024 เป็นการแข่งขันครั้งที่ 18 ของอาเซียนฟุตซอลแชมเปียนชิพ จัดขึ้นโดยสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน (เอเอฟเอฟ) ในการแข่งฟุตซอล ซึ่งครั้งนี้จะเป็นครั้งแรกที่มีการเปลี่ยนชื่อการแข่งเป็นฟุตซอลชิงแชมป์อาเซียน ทัวร์นาเมนต์นี้จัดขึ้นที่จังหวัดนครราชสีมา ประเทศไทย ตั้งแต่วันที่ 2 ถึง 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
สนามแข่งขัน.
แมตช์ทั้งหมดจัดขึ้นที่ เทอร์มินอล ฮอลล์ - เทอร์มินอล 21 โคราช นครราชสีมา
ทีม.
ทีมที่ผ่านรอบคัดเลือก.
ไม่มีการคัดเลือก และทุกทีมทั้งหมดเข้ามาเล่นในทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้าย โดยมี 9 ทีมด้านล่างนี้จากชาติสมาคมของสหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน เข้าร่วมแข่ง
การจับสลาก.
การจับสลากจัดขึ้นเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2567.
9 ทีมได้ถูกจับสลากอยู่ในสี่กลุ่มที่มีสองทีมกับกลุ่มสุดท้ายจะมีสามทีมกับทีมวาง ขึ้นอยู่กับผลงานของพวกเขาในครั้งที่ผ่านมา การจัดทีมวางจะแสดงอยู่ในวงเล็บ
รอบแบ่งกลุ่ม.
เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น: .
ยะฮ์ยา ซินวาร

ยะฮ์ยา อิบราฮีม ฮะซาน ซินวาร (29 ตุลาคม 1962 – 16 ตุลาคม 2024) เป็นทหารและนักการเมืองชาวปาเลสไตน์ ผู้ดำรงตำแหน่งประธานสำนักการเมืองฮะมาสตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2024 และผู้นำรัฐบาลฮะมาสในฉนวนกาซาตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2017 กระทั่งเสียชีวิตในเดือนตุลาคม 2024 โดยเขาขึ้นสืบทอดตำแหน่งต่อจากอิสมาอีล ฮะนีเยฮ์ ในทั้งสองตำแหน่ง
ซินวารเกิดในค่ายผู้ลี้ภัยฮันยูนิสในกาซาใต้ปกครองอียิปต์ในปี 1962 ในครอบครัวที่ถูกขับไล่จากบริเวณที่ปัจจุบันคืออัชเกล็อน ระหว่างสงครามปาเลสไตน์ปี 1948 เขาจบการศึกษาปริญญาตรีในสาขาอาหรับศึกษาจากมหาวิทยาลัยอิสลามกาซา ในปี 1989 ซินวารถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิตสี่ครั้งในอิสราเอลจากความผิดฐานมีส่วนร่วมในการวางแผนการลักพาตัวและฆาตกรรมทหารอิสราเอลสองนายและชาวปาเลสไตน์สี่คนที่เขาเชื่อว่าเป็นผู้มีส่วนร่วม เขาจำคุกนาน 22 ปีกระทั่งถูกปล่อยตัวพร้อมนักโทษอื่น 1,026 คนในปี 2011 ระหว่างการแลกเปลี่ยนนักโทษกับทหารอิสราเอล กีลาด ชาลิต ระหว่างถูกจำคุก ซินวารยังคงวางแผนและประสานงานการลงโทษชาวปาเลสไตน์ที่ถูกต้องสงสัยว่ามีส่วนร่วมกับอิสราเอล รวมถึงวางแผนการลักพาตัวทหารอิสราเอล ซินวารเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งแขนงความปลอดภัยของฮะมาส
ในปี 2017 ซินวารได้รับเลือกตั้งเป็นผู้นำฮะมาสในกาซา และอ้างว่าจะนำพา 'การต้านทานของประชาชนโดยสันติ' และสนับสนุนการประท้วงพรมแดนปี 2018-19 กระนั้นก็มีรายงานว่าเขามีจุดมุ่งหมายจะกำจัดอิสราเอลให้สิ้นไป รวมถึงเคยกล่าวถึงการเผชิญหน้าทางการทหารว่าเป็นหนทางเดียวที่จะ "ปลดปล่อยปาเลสไตน์" ซึ่งจะทำได้ก็ด้วย "การใช้กำลัง ไม่ใช่การเจรจา" ระหว่างดำรงตำแหน่งผู้นำฮะมาส เขายังมีส่วนในการพัฒนาความสัมพันธ์กับอิหร่านอย่างแน่นแฟ้น ในปี 2021 ซินวารได้รับเลือกตั้งเป็นผู้นำฮะมาสอีกครั้ง และในปีเดียวกันรอดชีวิตจากการลอบสังหารโดยอิสราเอล ถือกันว่าเขาเป็นผู้บงการการโจมตีอิสราเอลโดยฮะมาสเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2023 ซึ่งนำไปสู่สงครามระหว่างฮะมาสกับอิสราเอลและแพร่ไปถึงพื้นที่อื่นในภูมิภาคตะวันออกกลางในที่สุด
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ห่วงโซ่เกรเตอร์คูริล

ห่วงโซ่เกรเตอร์คูริล  เป็นชื่อเรียกของหมู่เกาะหลัก ๆ ในหมู่เกาะคูริลหรือหมู่เกาะต่าง ๆ ที่อยู่ทางตอนเหนือของเกาะชิโกตันและหมู่เกาะฮาโบไม เช่นเกาะอีตูรุป และเกาะคูนาชีร์ เป็นต้น
ที่ปลายสุดทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ ห่วงโซ่เกรเตอร์คูริลถูกแยกออกจากห่วงโซ่เลสเซอร์คูริลโดยช่องแคบคูริลใต้ ระดับความสูงสูงสุดในหมู่เกาะคูริลและห่วงโซ่เกรเตอร์คูริลคือ 2,339 เมตร บนเกาะแอตลาสอฟ (Atlasov island) ห่วงโซ่นี้มีความยาวอยู่ที่ 1,200 กิโลเมตร และมีพื้นที่อยู่ทั้งหมด 10,100 ตารางกิโลเมตร
ห่วงโซ่เกรเตอร์คูริลเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซาฮาลินของรัสเซีย ในกลุ่มเกาะทางตอนใต้ เกาะอีตูรุปและเกาะคูนาชีร์ก็อยู่ภายใต้การควบคุมของรัสเซีย แต่ญี่ปุ่นโต้แย้งเรื่องกรรมสิทธิ์การครอบครองของเกาะทั้งสองนี้
หญิงแพศยาแห่งบาบิโลน

บาบิโลนมหานคร  โดยทั่วไปรู้จักในคำเรียกว่า หญิงแพศยาแห่งบาบิโลน  หมายถึงทั้งบุคคลผู้หญิงและสถานที่ที่เป็นสัญลักษณ์ของความชั่วร้าย ตามที่กล่าวถึงในหนังสือวิวรณ์ของพันธสัญญาใหม่ ชื่อตำแหน่งเต็มของหญิงแพศยาแห่งบาบิโลนระบุในวิวรณ์ 17:5 ว่า "บาบิโลนมหานคร แม่ของหญิงแพศยาทั้งหลาย และแม่ของบรรดาสิ่งน่าสะอิดสะเอียนแห่งแผ่นดินโลก" 
หญิงแพศยาแห่งบาบิโลนยังถูกระบุว่าเป็นตัวแทนของ "มหานครที่ครอบครองอยู่เหนือกษัตริย์ทั้งหลายของแผ่นดินโลก" ในวิวรณ์ 17:18
ความจากหนังสือวิวรณ์.
"หญิงแพศยาตัวเอ้" ในหนังสือวิวรณ์ปรากฏในบทที่ 17:
 — , พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน
เหตุฆาตกรรมยะฮ์ยา ซินวาร

เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2024 ระหว่างสงครามอิสราเอล-ฮะมาส กองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) ฆาตกรรมผู้นำฮะมาส ยะฮ์ยา ซินวาร ขณะทำการตรวจตราตามปกติจนไปพบกับซินวารโดยบังเอิญในเมืองราฟะฮ์ของฉนวนกาซา ซินวารเป็นหนึ่งในบุคคลที่อิสราเอลต้องการตัวมากที่สุดนับตั้งแต่การโจมตีอิสราเอลโดยฮะมาสในวันที่ 7 ตุลาคม 2023
ก่อนการยิง สมาชิกของกองพันบิสลามาคที่ 828 รายงานว่าพบกิจกรรมต้องสงสัยและได้รับคำสั่งการยืนยันให้เข้าร่วม ขณะอากาศยานไร้คนขับควบคุมระยะไกลของอิสราเอลตรวจจับทหารสามนายกำลังหลบหนีจากอาคารหลังหนึ่ง ทหารอิสราเอลได้ทำการยิงใส่ โดยไม่ได้รู้ว่าหนึ่งในนั้นคือยะฮ์ยา ซินวาร ทหารทั้งสามนายที่ถูกยิงแตกกระเจิง ส่วนซินวารวิ่งหลบหนีขึ้นไปในอาคารหลังหนึ่งเพียงลำพัง หลังจากนั้นมีการยิงแลกเปลี่ยนจนเป็นผลให้ทหาร IDF บาดเจ็บสาหัสนายหนึ่ง รถถังของ IDF ยิงเข้าใส่อาคารที่ซินวารอยู่และกองทัพอิสราเอลจู่โจมเข้าไปในอาคาร แต่ต้องถอยร่นออกมาหลังซินวารปาระเบิดใส่ จากนั้น IDF จึงส่งอากาศยานไร้คนขับชนิดควบคุมระยะไกลเพื่อตรวจสอบบริเวณภายในและตรวจจับซินวารซึ่งนั่งบาดเจ็บอยู่ ณ เวลานั้น กองทัพยังไม่ทราบตัวตนว่าบุคคลดังกล่าวคือซินวาร ในวันต่อมากองทัพอิสราเอลเข้าไปยังอาคารดังกล่าวอีกครั้งและพบกับศพของชายที่เชื่อว่าคือซินวารโดยสังเกตจากลักษณะภายนอก และตัดนิ้วมือของเขาเพื่อส่งกลับไปยืนยันตัวตนที่อิสราเอล ในเวลาต่อมาของในวันเดียวกันจึงเคลื่อนร่างของซินวารออกมาจากซากอาคาร 
ร่างของซินวารได้รับการยืนยันตัวตนผ่านข้อมูลดีเอ็นเอและได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการโดยอิสราเอลในภายหลัง นักพยาธิวิทยาชาวอิสราเอลคนหนึ่งรายงานว่าร่างของซินวารแสดงให้เห็นว่ามีการบาดเจ็บหลายจุดจากหลายสาเหตุ และเขาเสียชีวิตจากการถูกยิงเข้าที่ศีรษะซึ่งทำให้เกิดการบาดเจ็บต่อสมอง ฮะมาสประกาศยอมรับการเสียชีวิตของเขาในวันที่ 18 ตุลาคม
นายกรัฐมนตรีอิสราเอล เบนยามิน เนทันยาฮู กล่าวว่าการฆาตกรรมซินวารถือเป็นการ "สะสางความแค้น" (settled the score) กระนั้นยังคงออกข่าวเตือนว่าอิสราเอลอาจยังคงดำเนินสงครามต่อเต็มกำลังจนกว่าตัวประกันอิสราเอลทั้งหมดจะได้รับการปล่อยตัว ประธานาธิบดีสหรัฐ โจ ไบเดิน ระบุว่า "นี่เป็นวันที่ดีวันหนึ่งของอิสราเอล ของสหรัฐ และของโลก" โดยเปรียบเปรยการเสียชีวิตของซินวารกับการสังหารโอซามา บิน ลาเดน ในคำแถลงการณ์เดียวกับที่ยอมรับการเสียชีวิตของซินวาร ผู้นำฮะมาสในกาซา บาเซม นาอิม ระบุด้วยว่า "ฮะมาสจะแข็งแกร่งขึ้นและได้รับความนิยมมากยิ่งขึ้น ทุก ๆ ครั้งที่ผู้นำ[ของฮะมาส]ถูกกำจัด มันเจ็บปวดที่จะต้องสูญเสียใครไป โดยเฉพาะผู้นำที่พิเศษอย่างยะฮ์ยา ซินวาร กระนั้น พวกเราเชื่อว่าเราจะชนะในตอนจบ"
ห่วงโซ่เลสเซอร์คูริล

ห่วงโซ่เลสเซอร์คูริล (หรือ 小千島列島) เป็นชื่อที่เอาไว้เรียกหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกทางตะวันตกเฉียงเหนือ หมู่เกาะเหล่านี้ได้รับการบริหารในฐานะส่วนหนึ่งของเขตยุจโน-คูริลสกีของแคว้นซาฮาลิน ประเทศรัสเซีย และหลายแหล่งข้อมูลถือว่ากลุ่มเกาะนี้เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะคูริลในทางภูมิศาสตร์ อย่างไรก็ตามรัฐบาลญี่ปุ่นอ้างว่าเกาะเหล่านี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะคูริลแต่เป็นเพียงเกาะเล็ก ๆ ของจังหวัดฮกไกโดเท่านั้น
เค้กแฟนต้า

เค้กแฟนต้า หรือ ฟันทาคูเคิน ([ˈfantaˌkuːxən]) เป็นเค้กที่มีที่มาจากประเทศเยอรมนี โดยมีเบสเป็นเค้กสปันจ์ วัตถุดิบหลักคือแฟนต้า ซึ่งเป็นน้ำอัดลม ที่ช่วยสร้างผิวสัมผัสที่นุ่มฟูกว่าเค้กสปันจ์แบบทั่วไปเนื่องจากกระบวนการคาร์บอเนชัน จากนั้นจึงแต่งหน้าเค้กด้วยการเคลือบเกลซเลมอนหรือชั้นครีมเปรี้ยวหนา, วิปครีม, น้ำตาล และส้มแมนดาริน โดยทั่วไปมักเสิร์ฟเค้กแฟนต้าตามงานฉลองวันเกิดหรือตามงานขายขนมอบ
แฟนต้าเป็นเครื่องดื่มน้ำอัดลมที่พัฒนาโดยบริษัทโคคา-โคล่าสำนักงานเยอรมนีในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เนื่องจากการการคว่ำบาตรการค้าทำให้ส่วนประกอบทั่วไปสำหรับการผลิตน้ำอัดลมหาได้ยากในเยอรมนีใต้ปกครองนาซี แฟนต้าต่อมาได้กลายมาเป็นทั้งเครื่องดื่มยอดนิยม และสารให้ความหวานในอาหารจานอื่น เช่น เค้ก
เค้กอื่น ๆ ที่คล้ายกัน.
ในประเทศเยอรมนี สูตรอาหารอื่น ๆ ที่นำเอาน้ำอัดลมมาใช้ยังมีอีก เช่น สไปรต์ นำมาทำ ชพรีเทอคูเคิน และ โค้ก ในการทำ โคลาคูเคิน เครื่องดื่มอื่น ๆ เช่น น้ำมะนาว ยังสามารถนำมาทำ ลีโมคูเคิน
ในภาคใต้ของสหรัฐ มีเค้กลักษณะคล้ายกันที่ใช้ เซเว่นอัป, โค้ก และ ด็อกเตอร์เป๊ปเปอร์ เกิดขึ้นในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งมักเรียกรวมกันว่า "เค้กโซดาภาคใต้" (Southern Soda Cakes) แคร็กเกอร์แบเริล นำเอาเค้กโคลามาใส่ในเมนูของตนในคริสต์ทศวรรษ 1990 รวมถึงรูปแบบคล้ายคลึงกันอย่างเค้กโคล่า-ช็อกโกแล็ตฟัดจ์
นอกจากนี้ยังมีการใช้เบียร์มาทำเค้กเบียร์ เนื่องด้วยคุณสมบัติการคาร์บอเนตตามธรรมชาติของเบียร์เช่นเดียวกับน้ำอัดลม
ส่วนประกอบ.
เค้กแบตเตอร์ที่ใช้มักประกอบด้วยส่วนประกอบทั่วไป คือ แป้ง ไข่ น้ำตาล เนย และมีการผสมแฟนต้าเข้ามาให้เกิดเนื้อสัมผัสนุ่มและรสส้มจาง ๆ ท็อปปิงที่มักใช้ครีมเปรี้ยว พุดดิงวานิลลา และผลไม้ เข้ามาช่วยเสริมรสจาง ๆ จากน้ำอัดลม บางสูตรยังใช้เปลือกส้ม หรือน้ำตาลไอซิงส้ม มาช่วยเพิ่มรสและกลิ่นของส้มในเค้ก
พรูอิตต์–ไอโก

เวนเดลล์ โอ. พรูอิตต์ โฮมส์  และ วิลเลียม ไอโก อะพาร์ตเมนส์  หรือที่นิยมเรียกรวมกันว่า พรูอิตต์–ไอโก  เป็นอดีตโครงการที่อยู่อาศัยชนิดรัฐสนับสนุนบางส่วน เริ่มมีผู้ย้ายเข้าอยู่อาศัยครั้งแรกใน ค.ศ. 1954 ตั้งอยู่ในนครเซนต์ลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐ โครงการประกอบด้วยอาคารสูงสิบเอ็ดชั้นจำนวน 33 หลังที่ออกแบบด้วยสถาปัตยกรรมมอเดิร์น โดยมิโนรุ ยามาซากิ ถือเป็นหนึ่งในโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยสาธารณะที่ใหญ่ที่สุดของสหรัฐ ก่อนสร้างขึ้นด้วยเงินทุนสนับสนุนจากระดับประเทศบนจุดที่เคยเป็นสลัมในฐานะส่วนหนึ่งของโครงการฟื้นฟูนคร แม้ว่าโครงการนี้จะไม่มีการแบ่งแยกสีผิว แต่ผู้อยู่อาศัยเกือบทั้งหมดเป็นชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ชื่อโครงการตั้งตามชาวเซนต์หลุยส์สองคนคือ เวนเดิล โอ. พรูอิตต์ นักนับเครื่องบินรบชางแอฟริกัน-อเมริกันในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง กับวิลเลียม แอล. ไอโก อดีตคองเกรสแมน เริ่มแรกจะแบ่งจัดสรรเขตพรูอิตต์สำหรับคนดำ และเขตไอโกสำหรับคนขาว กระนั้นการแบ่งแยกสีผิวในที่อยู่อาศัยถูกยกเลิกในเซนต์หลุยส์ใน ค.ศ. 1955 ก่อนการเปิดตัวโครงการ
แม้ว่าในตอนแรก โครงการจะได้รับการยกย่องในฐานะการปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ของผู้คน แต่ไม่นานหลังเปิดให้เข้าพักอาศัย ความเป็นอยู่ในโครงการเริ่มเลวร้ายลง และภายในกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 โครงการเต็มไปด้วยอาชญากรรมและมีปัญหาขาดการดูแล รวมถึงประสบปัญหาการทำลายทรัพย์สินและปัญหาอาชญากรรมเยาวชน หลังจากนั้นมามีการเสนอโครงการต่าง ๆ เพื่อปรับสภาพแต่ทั้งหมดล้วนไม่ประสบความสำเร็จ ใน ค.ศ. 1970 ผู้อยู่อาศัยย้ายออกจากโครงการ จนเหลือห้องว่างมากกว่าสองในสาม และท้ายที่สุดใน ค.ศ. 1972 จึงเริ่มต้นการทำลายอาคารในโครงการด้วยการระเบิดอาคารผ่านการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ ผู้อยู่อาศัยทั้งหมดย้ายออกและโครงการถูกทำลายจนเสร็จสิ้นในสี่ปีต่อมา
พรูอิตต์–ไอโก กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของความล้มเหลวในความพยายามเปลี่ยนสังคมด้วยสถาปัตยกรรมมอเดิร์น นักวิจารณ์ ชาลส์ เจิงส์ อธิบายการทุบทำลายโครงการนี้ว่าเป็น "วันที่สถาปัตยกรรมมอเดิร์นตายลง" ในการวิเคราะห์เหตุการณ์ในยุคหลัง ๆ เริ่มหันเหมาให้น้ำหนักกับปัญหาการลดลงของประชากรในนครเซนต์ลุยส์ และปัญหาการเงินขององค์การที่ดูแลที่อยู่อาศัยของท้องถิ่น "อาร์คีเท็กชรอลรีวิว" ระบุว่ามุมมองในสมัยใหม่ต่อโครงการนี้มองว่า "ต้องล้มเหลวเข้าในสักวันมาตั้งแต่แรก" ข้อมูลจาก ค.ศ. 2024 พื้นที่ที่ในอดีตเป็นโครงการพรูอิตต์–ไอโก ยังคงถูกทิ้งร้างเป็นส่วนใหญ่
มีการกล่าวถึงและบทวจารณ์เกี่ยวกับพรูอิตต์–ไอโกอยู่มากมายในวรรณกรรมด้านสถาปัตยกรรม สถาปนิก วิลเลียม แรมรอธ (William Ramroth) บรรยายว่าพรูอิตต์–ไอโก เป็น "ภัยพิบัติด้านที่อยู่อาศัยสาธารณะที่มีชื่อเสียงเลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์อเมริกัน" และเป็น "ตัวแบบ" (poster child) สำหรับโครงการพัฒนาที่อยู่อาศัยสาธารณะ กระนั้นก็ดี เสียงตอบรับในระยะแรกต่อโครงการนี้เป็นไปในทางบวก แม้ว่าโครงการจะไม่เคยได้รับรางวัลใด ๆ ก็ตาม ใน ค.ศ. 1951 ก่อนที่จะก่อสร้างแล้วเสร็จ บทความบน "อาร์คีเท็กชรอลฟอรัม" เขียนสรรเสริญแผนเดิมของยามาซากิ และเชิดชูว่าเป็น "ชุมชนแนวตั้งสำหรับคนจน" ผู้เขียนชีวประวัติของยามาซากิน พอล คิดเดอร์ (Paul Kidder) ชื่นชมโครงการนี้ว่าเป็น "ความพยายามอันทะเยอทะยานอย่างน่าอัศจรรย์ ก่อนที่จะกลายมาเป็นความน่าอับอาย" ความล้มเหลวและการทุบทำลายโครงการนี้ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของยามาซากิในฐานะสถาปนิก และเขาเองยังยอมรับว่าตนเองเสียใจที่ได้ออกแบบอาคารเหล่านี้
คริสท็อฟ นีมัน

คริสท็อฟ นีมัน (เกิดปี 1970) เป็นนักวาดภาพประกอบ, นักออกแบบกราฟิก และนักประพันธ์หนังสือเด็กชาวเยอรมัน เขาทำงานเขียนและวาดภาพประกอบให้กับ "เดอะนิวยอร์กไทมส์" ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2008 ผ่านบล็อกชื่อแอ็บสแตร็กต์ซิตี ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น แอ็บสแตร็กต์ซันเดย์ ในปี 2011 หลังย้ายไป "นิตยสารเดอะนิวยอร์กไทมส์"
ชีวิตส่วนตัว.
นีมันจบการศึกษาจากสถาบันวิจิตรศิลป์แห่งรัฐ ชตุทการ์ท มีอาจารย์ประจำคือ ไฮนทซ์ เอเดิลมันในปี 1997 หลังจากจบการศึกษาเขาออกเดินทางมายังนิวยอร์กซิตีที่เขาอาศัยอยู่เป็นเวลา 11 ปี ก่อนจะย้ายกัลบไปตั้งรกรากในเบอร์ลินกับภรรยาและลูกสามคน
อาชีพการงาน.
นีมันเป็นที่รู้จักจากผลงานชุด ซันเดย์สเกตชิส (Sunday Sketches) ซีรีส์ภาพเขียนตลกรายสัปดาห์ที่เล่นกับขนาดและตำแหน่ง ที่ซึ่งเขามักเอาวัตถุมาแปรสภาพเป็นอะไรที่ไม่น่าคาดคิด เช่น ดินสอสีแดงกลายมาเป็นโทรโข่ง หรือหนังสือที่เปิดออกกลายมาเป็นหนวดแมว
ผลงานของเขาปรากฏบนหน้าปกของทั้ง "เดอะนิวยอร์กเกอร์", "แอตแลนติกมันธ์ลี" และ "นิตยสารเดอะนิวยอร์กไทมส์" นอกจากนี้เขายังได้รับรางวัลจากทั้ง AIGA และอาร์ตไดเร็กเตอร์คลับ
เขาเป็นสมาชิกของ Alliance Graphique Internationale และได้รับเชิญเป็นผู้พูดในงานประชุมดีไซน์อินดาบาสองครั้ง ในปี 2006 และ 2013
ในปี 2010 เขาได้รับการคัดเลือกเข้าเป็นหนึ่งในรายชื่อของหอเกียรติยศอาร์ตไดเรกเตอส์คลับ (Art Directors Club Hall of Fame)
ในปี 2013 เขาปล่อยภาพประกอบเชิงโต้ตอบ (interactive illustration) แรกของเขาในการประชุมดีไซน์อินดาบาที่เคปทาวน์ ในรูปแบบของแอปพลิเคชันทางไอโอเอสชื่อ Petting Zoo by Christoph Niemann ในปี 2013 ภาพของเขาสองภาพได้ถูกนำไปใช้โดยกูเกิลเพื่อฉลองวันครีษมายันและเหมายัน ในรูปของกูเกิลดูเดิลประจำวัน และยังปรากฏเป็นประเด็นบนสารคดีชุดทางเน็ตฟลิกซ์ ""
นีมันผลิต "Traffic Pong" ในปี 2019 ซึ่งเป็นชิ้นงานศิลปะวิดีโอเกมที่แสดงเกม "Pong" วางทาบบนภาพถ่ายทางอากาศของการจราจรบนถนน Paulista Avenue ในเซาเปาลู ที่ซึ่งรถยนต์บนถนนจะโต้ตอบกับลูกบอลในเกม