pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศปานามา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศปานามาทั้งสิ้น 6 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 3 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 3 แหล่ง 
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศปานามามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเอลซัลวาดอร์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเอลซัลวาดอร์ทั้งสิ้น 1 แหล่ง 
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศเอลซัลวาดอร์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 6 แห่ง
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ

เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ (16 สิงหาคม ค.ศ. 1682 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1712) ทรงเป็นพระโอรสในเจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งใหญ่, และเป็นพระราชบิดาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ทรงเริ่มดำรงตำแหน่งเป็น โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศสหลังการสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 1711 ซึ่งพระองค์ทรงเรียกขานกันในนามว่า เลอเปอติโดแฟ็ง หรือ โดแฟ็งน้อย  เพื่อแยกพระนามจากพระบิดาซึ่งเป็นรู้จักกันในฐานะ "เลอกร็องโดแฟ็ง" หรือ "โดแฟ็งใหญ่"
สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ดซิตี

สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ด ซิตี เป็นสโมสรฟุตบอลกึ่งอาชีพที่ตั้งอยู่ในหมู่บ้านมาร์สตัน เมืองออกซ์ฟอร์ด ในฤดูกาล 2023–24 พวกเขาแข่งขันในเนชันนัลลีก ซึ่งเป็นลีกระดับ 5 ของฟุตบอลอังกฤษ และเล่นเกมเหย้าที่มาร์ชเลน
ตราสโมสร.
ตราของสโมสรเป็นรูปวัวกำลังเดินลุยข้ามลำธารสื่อถึงคำว่า Oxford (Ox หมายถึง วัว และ Ford หมายถึงลำธารที่สามารถลุยข้ามได้) ด้านใต้ปรากฏคำขวัญประจำเมืองอ๊อกซฟอร์ดซึ่งเป็นภาษาละตินว่า Fortis Est Veritas แปลว่า "สัจจะคือความแข็งแกร่ง"
ด้านบนเป็นภาษาละตินว่า Civitas Oxoniensis หมายถึงเมืองอ๊อกซฟอร์ด (Civitas หมายถึงเมือง ส่วนคำว่า Oxoniensis เป็นชื่อภาษาละตินที่ใช้เรียกเมืองอ๊อกซฟอร์ดในยุคโบราณ)
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศแคนาดา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศแคนาดาทั้งสิ้น 22 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 10 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 11 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 1 แหล่ง
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศแคนาดามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 10 แห่ง
เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ

เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบรอตาญ (8 มกราคม ค.ศ. 1707 – 8 มีนาคม ค.ศ. 1712) ทรงเป็นพระโอรสในเจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งบูร์กอญ และมารีอา อาเดลาลีเออแห่งซาวอย เจ้าชายหลุยส์ทรงเป็นดำรงตำแหน่งเป็นโดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส นับตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของพระบิดาในปี ค.ศ. 1712 และในเดือนถัดมาพระองค์ก็สิ้นพระชนม์ลงอย่างกะทันหันด้วยพระชนมายุได้เพียง 5 ชันษา ทำให้พระอนุชาของพระองค์ขึ้นสืบทอดตำแหน่งแทน ในเวลาต่อมาได้เสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 15
พระเจ้าชัยวรมันที่ 1

พระเจ้าชัยวรรมันที่ 1 (อักษรโรมัน: Jayavarman I) หรือไทยมักเรียก ชัยวรมันที่ 1 หรือพระนามเต็มว่า พระกมรเตง อัญศรีชัยวรมัน (วฺระ กํมฺรตางฺ อญฺ ศฺรีชยวฺมฺมเทว) ถือเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของอาณาจักรเจนละที่เป็นเอกภาพซึ่งเป็นบรรพบุรุษของอาณาจักรเขมร
พระราชประวัติ.
พระองค์ปกครองตั้งแต่ประมาณ พ.ศ.1200 ถึงประมาณ พ.ศ.1224 ตลอดรัชสมัยของพระองค์และพระราชบิดาของพระองค์คือพระเจ้าภววรมันที่ 2 กษัตริย์เขมรได้รวมอำนาจไว้ในพื้นที่ที่เคยถูกปกครองโดยอาณาจักรฟูนัน อย่างไรก็ตาม พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 สวรรคตโดยไม่มีรัชทายาทชาย ซึ่งนำไปสู่การแตกแยกของอาณาจักรเจนละ
สวรรคต.
พระเจ้าชัยวรมันที่ 1 สวรรคตเมื่อประมาณ พ.ศ.1224 มีพระนามเมื่อสวรรคตแล้วว่า "พระบาทศิวปุระ"
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเม็กซิโก

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเม็กซิโกทั้งสิ้น 36 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 28 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 6 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศเม็กซิโกมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 23 แห่ง 
แหล่งข้อมูลอื่น.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศฝรั่งเศส

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศฝรั่งเศสทั้งสิ้น 54 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 45 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 7 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศฝรั่งเศสมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 32 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอิตาลี

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิตาลีทั้งสิ้น 61 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 55 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 6 แหล่ง
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศอิตาลีมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 31 แห่ง
สภาแห่งชาติเพื่อการฟื้นฟูติมอร์

สภาแห่งชาติเพื่อการฟื้นฟูติมอร์ (CNRT) เป็นพรรคการเมืองในประเทศติมอร์-เลสเตก่อตั้งโดยอดีตประธานาธิบดีชานานา กุฌเมาเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 ในการเตรียมตัวสำหรับการเลือกตั้งรัฐสภา พ.ศ. 2550
แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2015

แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ 2015 เป็นฤดูกาลที่ 2 ของ แม่โขงคลับแชมเปียนชิพ. ห้าทีมเข้าร่วมในฐานะทีมแชมป์ลีกภายในประเทศต่างๆ มาจาก กัมพูชา, ลาว, พม่า, ไทย และ เวียดนาม. การแข่งขันรายการนี้ได้รับการสนับสนุนโดย โตโยต้า.
รอบแรก.
!width=190|ทีม
!width=28|<templatestyles src="Template:Tooltip/styles.css" />เล่น
!width=28|<templatestyles src="Template:Tooltip/styles.css" />ชนะ
!width=28|<templatestyles src="Template:Tooltip/styles.css" />เสมอ
!width=28|<templatestyles src="Template:Tooltip/styles.css" />แพ้
!width=28|<templatestyles src="Template:Tooltip/styles.css" />ได้
!width=28|<templatestyles src="Template:Tooltip/styles.css" />เสีย
!width=28|<templatestyles src="Template:Tooltip/styles.css" />ต่าง
!width=28|<templatestyles src="Template:Tooltip/styles.css" />คะแนน
อันดับผู้ทำประตูสูงสุด.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ที่ปรึกษาพระมหากษัตริย์ลาว

ที่ปรึกษาพระมหากษัตริย์  เป็นองค์กรการเมืองในราชอาณาจักรลาว ประกอบด้วยสมาชิก 12 คนซึ่งเรียก "เสนา"
เสนา 6 คนมาจากการแต่งตั้งของพระมหากษัตริย์ลาว อีก 6 คนมาจากการแต่งตั้งของสภาแห่งชาติลาว
เสนาเหล่านี้มีหน้าที่กลั่นกรองร่างกฎหมายที่สภาแห่งชาติให้ความเห็นชอบ และมีหน้าที่ถวายคำปรึกษาแก่พระมหากษัตริย์ในการอนุมัติร่างกฎหมายดังกล่าว
ซูเปอร์มาริโอแลนด์

ซูเปอร์มาริโอแลนด์  เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์มแนวจอเลื่อนด้านข้างใน ค.ศ. 1989 ซึ่งได้รับการพัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดพร้อมกับการเปิดตัวเครื่องเล่นเกมพกพาเกมบอย ถือเป็นเกมแพลตฟอร์ม"มาริโอ"เกมแรกที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นเกมพกพา รูปแบบการเล่นคล้ายกับเกม"ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์" ที่จำหน่ายเมื่อ ค.ศ. 1985 แต่ปรับลดขนาดจอลงให้เหมาะกับขนาดจอของเครื่อง ผู้เล่นบังคับตัวมาริโอผ่าน 12 ด่านโดยเคลื่อนที่ไปด้านขวาและกระโดดข้ามเพื่อหลบเลี่ยงศัตรูและหลุมลึก "ซูเปอร์มาริโอแลนด์"มีความแตกต่างจากเกมมาริโออื่นที่มีฉากอยู่ที่ซาราซาแลนด์ (Sarasaland) มีสภาพแวดล้อมแบบใหม่ในลักษณะภาพวาดลายเส้นและมาริโอตามหาเจ้าหญิงองค์ใหม่คือเจ้าหญิงเดซี เกมยังมีรูปแบบเกมยิงแบบ"เกรเดียส"ด้วยกันถึงสองด่าน
ทีมนินเท็นโดอาร์แอนด์ดีวันของกูนเป โยโกอิ ผู้สร้างเกมบอย ทำตามคำขอของผู้บริหารนินเท็นโด ฮิโรชิ ยามาอูจิ ให้พัฒนาเกมมาริโอเกมหนึ่งลงเครื่องเล่นเกมใหม่ แรกเริ่มเป็นรุ่นพกพาของมาริโอ และเป็นเกมแรกที่ทำขึ้นโดยไม่มีความร่วมมือจากชิเงรุ มิยาโมโตะ ด้วยเหตุนั้น ทีมพัฒนาลดคุณสมบัติของเกมมาริโอลงให้เหมาะกับอุปกรณ์ และใช้บางคุณสมบัติที่ไม่สอดคล้องกับเกมในชุด ซูเปอร์มาริโอแลนด์ถูกคาดหวังว่าเป็นเกมที่แสดงจุดเด่นของเครื่องเล่นจนกระทั่งเกมเตตริส ที่ผลิตโดยนินเท็นโดอเมริกาออกจำหน่ายสำหรับเกมบอย เกมออกคู่กับเกมบอยครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น (เมษายน ค.ศ. 1989) และจำหน่ายทั่วโลกหลังจากนั้น "ซูเปอร์มาริโอแลนด์"ถูกจำหน่ายซ้ำพร้อมเปิดตัวเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส ผ่านคอนโซลเสมือน ใน ค.ศ. 2011 ซึ่งแสดงให้เห็นการปรับเปลี่ยนภาพให้เหมาะสมกับเครื่องเล่นด้วย
การตอบรับเบื้องต้นเป็นไปในทางยกย่อง นักวิจารณ์รู้สึกพอใจกับ"ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์"ที่ขนาดเล็กลง แต่สังเกตที่ความสั้นของเกม พวกเขาถือว่าเกมนี้เป็นเกมที่ดีที่สุดที่ออกพร้อมเครื่องเล่นเกมบอย เครื่องเล่นเกมมือถือประสบความสำเร็จในทัยที และเกมซูเปอร์มาริโอแลนด์ขายได้มากกว่า 18 ล้านหน่วย มากกว่าซูเปอร์มาริโอบราเธอส์ 3 นักวิจารณ์ทั้งร่วมสมัยและยุคเก่ายกย่องดนตรีประกอบเกม บทวิจารณ์ระยะหลังตำหนิความครึ่ง ๆ กลาง ๆ และความผิดแผกจากธรรมเนียมของเกมชุด เกมมีภาคต่ออีกหลายภาค ได้แก่ ' (1992) ' (1994) และ"ซูเปอร์มาริโอ 3ดี แลนด์" แม้ว่าไม่ปรากฏกลไกใด ๆ จากภาคแรกในเกมภาคต่อเหล่านี้ เกมยังถูกรวมในรายชื่อเกมของเกมบอยอันดับต้น ๆ และเปิดตัวเจ้าหญิงเดซีในฐานะตัวละครในเกมชุดมาริโอด้วย
มารี อัลกาตีรี

มัรอี บิน อะมูดะฮ์ อัลกะษีรี (อักษรโรมัน: Mari bin Amude Alkatiri; เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492) เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกที่ได้รับการยอมรับในระดับสากลของประเทศติมอร์-เลสเต ดำรงตำแหน่งสองสมัยตั้งแต่พฤษภาคม พ.ศ. 2545 กระทั่งลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2549 หลังจากจากเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศ และอีกสมัยในช่วง กันยายน พ.ศ. 2560 ถึง มิถุนายน พ.ศ. 2561
เขาเป็นเลขาธิการของแนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก เป็นชาวฮัดรามี อาหรับโดยเชื้อชาติ และมาจากตระกูลอัลกาตีรี ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของพระราชวงศ์แห่งฮัดรามัวที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศเยเมน เขาเป็นนักการเมืองหนึ่งในไม่กี่คนที่เป็นมุสลิมในประเทศที่ 97% ของประชากรเป็นโรมันคาทอลิก
อูบุนตูไคลิน

อูบุนตูไคลิน  เป็นระบบปฏิบัติการอูบุนตูรุ่นภาษาจีน
โดยรุ่นนี้เป็นรุ่นที่รวมความสามารถต่าง ๆ ที่มาจาก Kylin OS มาไว้ในตัวระบบด้วย โดยในปี พ.ศ. 2556 Canonical ได้ร่วมมือกับ Ministry of Industry and Information Technology of the People's Republic of China ในการสร้าง และออกระบบปฏิบัติการอูบุนตูที่รวมความสามารถ โดยมุ่งเป้าหมายไปที่ตลาดในประเทศจีน Ubuntu Kylin สามารถใช้ได้กับคอมพิวเตอร์ทุก ๆ เครื่อง
โดยรุ่นแรกที่ออกมาคือ Ubuntu Kylin 13.04 ซึ่งออกมาเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2556 ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่ออก Ubuntu 13.04 ด้วย โดยเพิ่มความสามารถ Chinese input methods, ปฏิทินจันทรคติจีน, a weather indicator, และการค้นหาเพลงออนไลน์จาก Dash
ในรุ่นล่าสุดของ Ubuntu Kylin 14.10 ก็ได้มีการออกโปรแกรม Ubuntu Kylin Software Center (UKSC) ขึ้นมา และชุดซอฟต์แวร์อำนวยความสะดวกในการใช้งานคอมพิวเตอร์ที่เรียกว่า Youker Assistant
นอกจากนี้ ทีมงานที่พัฒนา Ubuntu Kylin ก็ได้ร่วมมือกับ Sogou ในการพัฒนา Sogou Input Method for Linux ด้วย แต่เนื่องจากว่าโปรแกรมนี้ไม่อยู่ในส่วนหนึ่งของซอฟต์แวร์เสรี จึงไม่ได้ถูกรวมไว้ในแผ่นติดตั้งของ Ubuntu Kylin แต่สามารถดาวน์โหลดได้จากเว็บไซต์ UKSC หรือ Sogou
ประวัติการออกรุ่น.
รุ่นล่าสุดของ Ubuntu Kylin คือรุ่น 15.04
เจ้าชายหลุยส์-โฌแซ็ฟ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส

เจ้าชายหลุยส์ โฌแซ็ฟ ซาวีแยร์ ฟร็องซัว โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส  ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส และสมเด็จพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ต เป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตั้งแต่ประสูติในลำดับที่ 26 ด้วยพระอิสริยยศ "โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส" ซึ่งมีฐานันดรศักดิ์เทียบเท่าพระอิสริยยศ "เจ้าชายพระราชกุมาร" สวรรคตอย่างกะทันหันด้วยพระชนพรรษาเพียง 7 พรรษาโดยที่ไม่มีโอกาสได้เสวยราชสมบัติ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศรัสเซีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศรัสเซียทั้งสิ้น 31 รายการ เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 20 รายการ และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 11 รายการ
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศรัสเซียมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 31 รายการ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเนเธอร์แลนด์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเนเธอร์แลนด์ทั้งสิ้น 13 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 12 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศเนเธอร์แลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศโปรตุเกส

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศโปรตุเกสทั้งสิ้น 17 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 16 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศโปรตุเกสมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 18 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศสเปน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศสเปนทั้งสิ้น 50 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 44 แหล่ง แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 4 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกแบบผสมอีก 2 แหล่ง
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศสเปนมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 30 แห่ง
สโมสรฟุตบอลเวียงจันทน์

สโมสรฟุตบอลเวียงจันทน์ ยูไนเต็ด เป็นสโมสรฟุตบอลของเวียงจันทน์ ประเทศลาว เป็นฟุตบอลลีกชั้นนำของประเทศในประเทศลาว
ได้กลับมามีชื่อเสียงอีกครั้งในปี 2018 โดยการนำทีม ของประธานสโมสรหญิงคนแรกของประเทศลาว มาดามโบ พิจิกา บุญกว้าง ทำให้ประเทศเพื่อนบ้านอย่างประเทศไทยให้ความสนใจ การแข่งขันฟุตบอลลาวมากขึ้น
เยรูซาเลมตะวันออก

เยรูซาเลมตะวันออก  เป็นส่วนหนึ่งของกรุงเยรูซาเลมที่มิได้เป็นส่วนหนึ่งของเยรูซาเลมตะวันตก โดยครอบคลุมเขตเมืองเก่าและสถานที่ศักดิสิทธิ์ที่สำคัญต่อศาสนาคริสต์ ศาสนายูดาห์ และศาสนาอิสลาม ได้แก่ เนินพระวิหาร, กำแพงโอดครวญ, โบสถ์พระคูหาศักดิ์สิทธิ์ มัสยิดอัลอักศอ และโดมแห่งศิลา ปัจจุบันเมืองนี้เป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของรัฐปาเลสไตน์แม้ว่าที่ทำการรัฐบาลจะอยู่ที่รอมัลลอฮ์
แม่น้ำสตลุช

แม่น้ำสตลุช ((ศตทรุ)) เป็นแม่น้ำในประเทศอินเดียและปากีสถาน เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดและอยู่ทางตะวันออกสุดของบรรดาแม่น้ำห้าสาย (ปัญจนาที) ของภูมิภาคปัญจาบ และเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำสินธุ มีความยาวประมาณ 1,500 กิโลเมตร (932 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่ทะเลสาบรากษสตาล (Lake Rakshastal) ทางใต้ของเขาไกรลาสในทิเบต ก่อนจะไหลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเป็นระยะทาง 260 กิโลเมตร (160 ไมล์) เข้าประเทศอินเดียทางช่องเขาชิปกีลา (Shipki La) แล้วไหลลงมาทางตะวันตกเฉียงใต้เป็นระยะทาง 360 กิโลเมตร (220 ไมล์) ไปรวมกับแม่น้ำบีอาส ที่ใกล้เมืองมาคู (Makhu) รัฐปัญจาบ แม่น้ำสายนี้จะไหลเข้าประเทศปากีสถานต่อไปเพื่อไปรวมกับแม่น้ำจนาพ กลายเป็นแม่น้ำปันชนัทที่ตำบลพหาวัลปุระ (Bahawalpur) แคว้นปัญจาบ และไหลไปรวมกับแม่น้ำสินธุในที่สุด
ในสมัยโบราณหุบเขาแม่น้ำสตลุชตอนต้นถูกเรียกว่า หุบเขาครุฑ โดยชาวจางจุง (Zhangzhung) ซึ่งอาศัยอยู่ในทิเบตตะวันตก ซากปรักหักพังของเมืองจางจุงยังคงพบเห็นได้ในปัจจุบัน ชาวกรีกโบราณเรียกแม่น้ำสตลุชว่า "ซาราดรอส" (Zaradros)
แม่น้ำสตลุชเป็นหนึ่งในแม่น้ำที่อยู่ในสนธิสัญญาแม่น้ำสินธุ ซึ่งเป็นข้อตกลงด้านทรัพยากรน้ำระหว่างอินเดียกับปากีสถาน อินเดียสร้างเขื่อนหลายแห่ง เช่น เขื่อนภาขรา (Bhakra Dam) โรงไฟฟ้าพลังน้ำคาร์ชัมวังทู (Karcham Wangtoo Hydroelectric Plant) และเขื่อนนาถปาฌากรี (Nathpa Jhakri Dam) เพื่อใช้ประโยชน์ในการผลิตกระแสไฟฟ้า อินเดียเคยมีโครงการที่จะขุดคลองความยาว 214 กิโลเมตร (133 ไมล์) เพื่อเชื่อมแม่น้ำสตลุชกับแม่น้ำยมุนา (คนละสายกับแม่น้ำยมุนาในบังกลาเทศ)
อึชตานิฌเลา ดา ซิลวา

อึชตานิฌเลา ดา กงไซเซา อาไลชู มารีอา ดา ซิลวา (เกิดวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2495) เป็นนักการเมืองติมอร์-เลสเต และสมาชิกคนสำคัญของแนวร่วมปฏิวัติเพื่อเอกราชติมอร์ตะวันออก เขาได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตั้งแต่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ถึง 8 สิงหาคม พ.ศ. 2550
หลังจากติมอร์-เลสเตได้รับเอกราช ดา ซิลวาได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเกษตร ป่าไม้ และประมงคนแรก เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ต่อมาเขาได้ดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีคนแรกของติมอร์-เลสเต เขาทำหน้าที่ะรักษาการนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 แทนฌูแซ รามุช-ออร์ตาที่ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี เขาพ้นจากตำแหน่งหลังชานานา กุฌเมาเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2550 หลังการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549
โมเมทาโซนฟูโรเอต

โมเมทาโซนฟูโรเอต  เป็นกลูโคคอร์ติโคสเตอรอยด์ที่ใช้เฉพาะที่เพื่อลดการอักเสบของผิวหนังและทางเดินอากาศหายใจ เป็นโปรดรักของโมเมทาโซนซึ่งเป็นรูปอิสระ
การใช้.
โมเมทาโซนฟูโรเอตใช้ในการรักษาโรคผิวหนังอักเสบ เช่น ผิวหนังอักเสบออกผื่น (eczema) และโรคสะเก็ดเงิน (แบบเฉพาะที่), เยื่อจมูกอักเสบเหตุภูมิแพ้ (แบบเฉพาะที่) เช่น ไข้ฟาง, โรคหืด (แบบสูด) สำหรับผู้ป่วยที่ไม่ตอบสนองต่อคอร์ติโคสเตอรอยด์ที่มีฤทธิ์น้อยกว่า และหนังหุ้มปลายองคชาตตีบ ในแง่ความแรงของสเตอรอยด์ มันมีฤทธิ์มากกว่าไฮโดรคอร์ติโซน และมีฤทธิ์น้อยกว่าเดกซาเมทาโซน
โมเมทาโซนมีข้อบ่งชี้ในการบรรเทาอาการอักเสบและคันของโรคผิวหนังซึ่งตอบสนองต่อการรักษาด้วยกลูโคคอร์ติคอยด์อย่างโรคสะเก็ดเงินและผิวหนังอักเสบเหตุภูมิแพ้ 
โมเมทาโซนที่ให้ทางจมูกใช้ในผู้ใหญ่และเด็กอายุมากกว่า 2 ปี เพื่อลดอาการอย่างไข้ฟาง (เยื่อจมูกอักเสบเหตุภูมิแพ้ตามฤดูกาล) และภูมิแพ้อย่างอื่น (เยื่อจมูกอักเสบนานปี) ซึ่งรวมถึงอาการคัดจมูก น้ำมูก คันและจาม สามารถใช้โมเมทาโซนสองถึงสี่สัปดาห์ก่อนฤดูเกสรเพื่อลดความรุนแรงของอาการ นอกจากนี้ ยังมีข้อบ่งชี้สำหรับการรักษาติ่งเนื้อเมือกจมูกและอาการที่สัมพันธ์กันซึ่งรวมถึงการคั่งและภาวะการรู้กลิ่นลดลง (hyposmia) ในผู้ใหญ่อายุเกิน 18 ปี แต่ทำให้เกิดน้ำมูกหยด (nasal drip) รู้สึกจั๊กจี้ในลำคอและเสียสัมผัสการรับรสและกลิ่นได้
มะซารีชะรีฟ

มะซารีชะรีฟ (อักษรโรมัน: Mazar-i-Sharif หรือ Mazar-e-Sharif; ดารี/) เป็นเมืองหลักของจังหวัดบัลข์ และเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศอัฟกานิสถาน มีประชากรประมาณ 500,207 คนใน ค.ศ. 2021 เป็นเมืองหลักของจังหวัดบัลข์ มีพรมแดนติดกับเมืองกานดุซทางทิศตะวันออก คาบูลทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ เฮราตทางทิศตะวันตกและประเทศอุซเบกิสถานทางทิศเหนือ เฮราตและจะลาลาบาดทางทิศตะวันออกและกันดะฮาร์ทางทิศใต้ ถือเป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญของอัฟกานิสถานในเอเชีย เมืองเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการท่องเที่ยวเพราะมีชื่อเสียงจากการมีมัสยิดอันโด่งดัง เช่นเดียวกับเป็นสถานที่สำคัญด้านโบราณสถานในสมัยเฮลเลนิสติก เมืองโบราณแบลค์ตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เมืองนี้
มะซารีชะรีฟเป็นศูนย์กลางภูมิภาคในภาคเหนือของประเทศ อยู่ใกล้กับประเทศอุซเบกิสถานและประเทศทาจิกิสถาน และยังเป็นเมืองที่มีอัตราการเจริญเติบโตด้านการก่อสร้างสูงสุดคือ 91% และยังเป็นเมืองหลักที่อยู่ต่ำที่สุดของประเทศ โดยอยู่ในระดับความสูงเหนือระดับน้ำทะเลประมาณ ในช่วงสงครามโซเวียต–อัฟกานิสถานและสงครามกลางเมืองในภายหลัง เมืองนี้รอดพ้นจากหายนะที่เกิดขึ้นในเมืองใหญ่อื่น ๆ ของประเทศ และได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในเมืองที่ปลอดภัยที่สุดของประเทศมาช้านาน
บิลลีเดอะคิด

เฮนรี่ แม็คคาร์ตี้ (17 กันยายน หรือ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1859 – 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1881) หรือเป็นที่รู้จักกันในนาม บิลลี่ เดอะ คิด และ วิลเลียม เอช. บอนนี เป็นมือปืนในสมัย คริสต์ศตวรรษที่ 19 เด็กหนุ่มผู้กลายเป็นโจรค่าหัวสูงคนหนึ่ง ด้วยความสูง 173 ซม. ตาสีฟ้า ผิวพรรณดี ชอบแต่งตัวเนี้ยบแบบมีรสนิยม และมีจุดเด่นอยู่ที่ฟันหน้าซี่ใหญ่สองซี่ แถมยังยิงปืนได้แม่นและเร็ว
เขาฆ่าคนไปแปดคนก่อนที่จะถูกยิงและเสียชีวิตในวัย 21 ปี นอกจากนั้นเขายังสู้ใน สงครามลินคอล์นเคาน์ตี้ และกล่าวกันว่าในสงครามนั้นเขาฆ่าไปถึงสามศพอีกด้วย
แมคคาร์ตี้ เป็นเด็กกำพร้าตอนอายุได้ 15 เขาถูกจับในข้อหาขโมยอาหารตอนอายุ 16 ในปี 1875 หลังจากนั้นสิบวันเขาปล้นร้านซักรีดจีน และถูกจับอีกครั้งหนึ่ง แต่ไม่นานนักเขาก็หลบหนีออกมาได้ เขาหลบหนีจาก ดินแดนนิวเม็กซิโก สู่ ดินแดนแอริโซนา ทำให้นอกจากเป็นคนนอกกฎหมายแล้ว เขายังเป็นคนหนีคดีอีกด้วย และในปี 1877 แมคคาร์ตี้ เริ่มเรียกตัวเองว่า "วิลเลียม เอช. บอนนี่ย์" ประกาศจับสองแบบในวันที่ 23 กันยายน 1875 เรียกเขาว่า "วิลเลียม. ไวร์ท หรือรู้จักกันดีในนาม บิลลี่ เดอะคิด"
ภาพถ่าย.
ในปี 2021 มีเพียงภาพเดียวเท่านั้น ที่ถูกรับรองว่ามีบิลลี่อยู่จริง ส่วนภาพอื่นเป็นเพียงการอ้างถึงเท่านั้น
นายกรัฐมนตรีกัมพูชา

นายกรัฐมนตรีกัมพูชา  เรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งราชอาณาจักรกัมพูชา  เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศกัมพูชา นายกรัฐมนตรียังเป็นประธานของคณะรัฐมนตรีและเป็นผู้นำฝ่ายบริหารของรัฐบาลกัมพูชา นายกรัฐมนตรีจะต้องเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและจะได้รับการแต่งตั้งโดยพระมหากษัตริย์ นายกรัฐมนตรีได้รับการเลือกตั้งมีระยะเวลาการดำรงตำแหน่งห้าปี ตั้งแต่ปี 1945 มีนายกรัฐมนตรี 36 คน 
นายกรัฐมนตรีคนปัจจุบัน คือ ฮุน มาแณต จากพรรคประชาชนกัมพูชา ซึ่งดำรงตำแหน่งต่อจาก ฮุน เซน บิดาของเขา
สมเด็จกรมหลวงสีสุวัตถิ์ มุนีพงศ์

สมเด็จกรมหลวงสีสุวัตถิ์ มุนีพงศ์ (25 สิงหาคม พ.ศ. 2455 - 31 สิงหาคม พ.ศ. 2499) เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ในพระบาทสมเด็จพระสีสุวัตถิ์ มุนีวงศ์กับสมเด็จพระอัครมเหสีมหากษัตรี นโรดม กาญจนวิมาน นรลักขณ์เทวี ทรงเป็นพระมาตุลาใน พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ พระองค์มีบทบาททางการเมืองกัมพูชาหลังสงครามโลกครั้งที่สอง และทรงเป็นนายกรัฐมนตรีกัมพูชาตั้งแต่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ถึง 3 มีนาคม พ.ศ. 2494
การขนส่งในประเทศพม่า

รัฐบาลของประเทศพม่ามีกระทรวงที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการขนส่ง 2 กระทรวงด้วยกัน ได้แก่ กระทรวงคมนาคมและกระทรวงรถไฟ
ระบบราง.
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ประเทศพม่ามีทางรถไฟระยะทางทั้งสิ้น เป็นรางขนาด #เปลี่ยนทาง ปัจจุบันยังไม่มีทางรถไฟที่เชื่อมต่อไปยังประเทศข้างเคียง
ระบบถนน.
ทางหลวงสายหลักในประเทศพม่า ได้แก่
ในประเทศพม่ามีทางพิเศษ 1 สาย ซึ่งเป็นทางคู่ 4 ช่องจราจรตลอดทั้งสาย ได้แก่
ออรันทินิดีน

ออรันทินิดีน (Aurantinidin) เป็นสีย้อมสีแดงที่ได้จากพืช ละลายน้ำได้ อยู่ในกลุ่มของแอนโทไซยานิดีน และเป็นอนุพันธ์ไฮดรอกซีของเพลาร์โกนิดีน สารนี้พบใน "Impatiens aurantiaca" (Balsaminaceae) และพืชในสกุล "Alstroemeria".
ยุทธการที่คารเคมิช

ยุทธการที่คารเคมิช  เป็นการสู้รบที่เกิดขึ้นประมาณ 605 ปีก่อน ค.ศ. ระหว่างกองทัพพันธมิตรอียิปต์กับส่วนหลงเหลือของอดีตกองทัพจักรวรรดิอัสซีเรียต่อกองทัพบาบิโลเนียที่เป็นพันธมิตรกับมีดส์, เปอร์เซีย และชาวซิท ในช่วงสงคราม เนบูคัดเนสซาร์เป็นผู้บัญชาการทหารและแนโบโพแลสซาร์ยังเป็นกษัตริย์แห่งบาบิโลน หลังสงคราม เนบูคัดเนสซาร์จึงขึ้นเป็นกษัตริย์
ภูมิหลัง.
หลังนิเนเวห์ เมืองหลวงของอัสซีเรีย ถูกกองทัพมีดส์ ซิท บาบิโลเนีย และพันธมิตรเข้าทำลายใน 612 ปีก่อนคริสต์ศักราช ฝ่ายอัสซีเรียจึงย่ายเมืองหลวงไปยังฮัรราน เมื่อฮัรรานถูกฝ่ายพันธมิตรยึดครองใน 609 ปีก่อนคริสต์ศักราช ทำให้จักรวรรดิอัสซีเรียล่มสลาย ส่วนที่เหลือของกองทัพอัสซีเรียจึงดข้าไปยังคารเคมิช นครในเขตการปกครองของอียิปต์ริมแม่น้ำยูเฟรติส อียิปต์ อดีตรัฐบริวารของอัสซีเรีย จึงเป็นพันธมิตรกับอาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 กษัตริย์อัสซีเรีย และเดินทัพไปช่วยต่อสู้กับบาบิโลเนียใน 609 ปีก่อนคริสต์ศักราช
กองทัพอียิปต์ของฟาโรห์เนโชที่ 2 ถูกรั้งทัพที่เมกิดโดโดยกองทัพของพระเจ้าโยสิยาห์แห่งยูดาห์ โยสิยาห์ถูกสังหารและกองทัพของพระองค์พ่ายแพ้ในสงครามนี้
กองทัพอียิปต์และอัสซีเรียข้ามแม่น้ำยูเฟรติสและล้อมฮัรราน แต่ล้มเหลว จึงล่าถอยไปยังอัสซีเรียตะวันตกเฉียงเหนือ (ปัจจุบันคือซีเรียตะวันออกเฉียงเหนือ)
สงคราม.
กองทัพอียิปต์เผชิญหน้ากับกองทัพบาบิโลเนียและมีดส์ที่นำโดยพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 ที่คาร์เรมิช ทำให้ทั้งกองทัพอียิปต์และอัสซีเรียถูกทำลาย อัสซีเรียสูญเสียอำนาจทั้งหมด อียิปต์ถอนทัพกลับและสูญเสียอำนาจในตะวันออกใกล้โบราณ ส่วนบาบิโลเนียเจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดหลังจาก 605 ปีก่อนคริสต์ศักราช
บันทึก.
ยุทธการนี้มีปรากฏในพงศาวดารพระเจ้าเนบูคัดเนสซาร์ที่ 2 และในพระคัมภีร์ไบเบิล ส่วนของหนังสือเยเรมีย์
มักก็อลลี

มักก็อลลี  เป็นสาโทพื้นเมืองชนิดหนึ่งของเกาหลี ได้จากการนำเมล็ดข้าวเจ้า ข้าวเหนียว ข้าวสาลี หรือข้าวบาร์เลย์ที่หุงสุกแล้วมาหมักกับส่าเหล้าและ "นูรุก" (ลูกแป้งของเกาหลี) สาโทที่ได้จะมีสีขาวนวลคล้ายน้ำนม มีรสหวาน และมีปริมาณแอลกอฮอล์ประมาณร้อยละ 6–8 โดยปริมาตร ตามธรรมเนียมเดิมจะใช้ข้าวเจ้าในการทำมักก็อลลี แต่ก็มีหลายสูตรที่ใช้ข้าวสาลีหรือข้าวบาร์เลย์แทน และบางยี่ห้อจะแต่งกลิ่นรสข้าวโพด เกาลัด แอปเปิล และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
แต่เดิมมักก็อลลีค่อนข้างเป็นที่นิยมในหมู่ชาวไร่ชาวนา จึงมีชื่อเรียกว่า "นงจู"  ซึ่งแปลว่า เหล้าของชาวนา อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่นานมานี้มักก็อลลีได้กลายเป็นที่นิยมมากขึ้นตามเมืองใหญ่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในหมู่คนรุ่นใหม่ ๆ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์อีกชนิดที่คล้ายกับมักก็อลลี (แต่ใสกว่า) คือทงดงจู  ชาวเกาหลีมักดื่มเครื่องดื่มสองชนิดนี้กับแพนเค้กเกาหลีอย่างพาจ็อนหรือพินแดต็อกเป็นต้น
เปเปอร์มาริโอ

เปเปอร์มาริโอ  หรือชื่อญี่ปุ่นคือ มาริโอสตอรี (""; #เปลี่ยนทาง) และชื่อเดิมคือ ซูเปอร์มาริโออาร์พีจี 2 เป็นวิดีโอเกมสวมบทบาทพัฒนาโดยบริษัทอินเทลลิเจนต์ซิสเต็มส์ และจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด 64 เกมออกจำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2000 ในอเมริกาเหนือวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 และในยุโรปและออสเตรเลียวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2001 "เปเปอร์มาริโอ"ออกจำหน่ายซ้ำลงคอนโซลเสมือน วี ของนินเท็นโดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007 และวียู ใน ค.ศ. 2015
"เปเปอร์มาริโอ"มีฉากอยู่ที่อาณาจักรเห็ด ขณะที่ตัวเอก มาริโอพยายามช่วยชีวิตเจ้าหญิงพีชจากบาวเซอร์ ที่ยกปราสาทของเธอขึ้นบนฟ้าและต่อสู้ชนะศัตรูหลังจากขโมยคทาดวงดาว หรือ สตาร์ร็อด (Star Rod) จากสตาร์เฮฟเวน (Star Heaven) และทำให้เขาเป็นทนทานต่อการโจมตีทุกรูปแบบ มาริโอต้องตามหา "สตาร์สปิริต" เจ็ดดวงโดยเอาชนะสมุนของบาวเซอร์ที่คอยคุ้มครองสตาร์สปิริตที่จะลบล้างอานุภาพของสตาร์ร็อดที่บาวเซอร์ขโมยไปใช้จนตนเป็นอมตะ เพื่อรักษาอาณาจักรเห็ด พาตัวเจ้าหญิงพีชกลับมา ดึงปราสาทลงมา และเอาชนะบาวเซอร์ ผู้เล่นควบคุมตัวมาริโอและเพื่อนร่วมทางจำนวนหนึ่งเพื่อแก้ปริศนาในโอเวอร์เวิลด์ของเกม และต่อสู้กับศัตรูในระบบการต่อสู้แบบเทิร์นเบส การต่อสู้เป็นเอกลักษณ์โดยการที่ผู้เล่นมีผลต่อประสิทธิภาพในการโจมตี โดยอาศัยการควบคุมตามที่เห็นในหน้าจอที่เรียกว่า "แอ็กชันคอมมานด์" (action command)
"เปเปอร์มาริโอ"เป็นเกม"มาริโอ"สวมบทบาทเกมที่สองที่ออกจำหน่าย (ต่อจาก"ซูเปอร์มาริโออาร์พีจี") และเป็นเกมแรกของเกมชุด"เปเปอร์มาริโอ" เปเปอร์มาริโอเป็นเกมที่มาก่อนเกม' บนเครื่องเกมคิวบ์ เกม"ซูเปอร์เปเปอร์มาริโอ" บนเครื่องวี และ' บนเครื่อง 3ดีเอส เกมได้รับการตอบรับด้านบวกจากสื่อ ได้รับคะแนนรวม 88% จากเว็บไซต์เกมแรงกิงส์ และ 93% จากเมทาคริทิก เกมอยู่ในอันดับที่ 63 ของเกมที่ดีที่สุดบนระบบนินเท็นโด ในรายชื่อ "เกม 200 เกมยอดเยี่ยม" จัดโดยนิตยสาร"นินเท็นโดพาวเวอส์"ใน ค.ศ. 2006
เกมแพลตฟอร์ม

เกมแพลตฟอร์ม เป็นวิดีโอเกมที่เกี่ยวข้องกับการให้ตัวละครหรืออวตารกระโดดข้ามระหว่างแท่นที่แขวนอยู่ ข้ามอุปสรรค หรือทั้งสองอย่างเพื่อเดินหน้าไปตามเกม ความท้าทายเหล่านี้รู้จักกันว่าเป็นปริศนาก้าวกระโดด หรือฟรีรันนิง ผู้เล่นควบคุมการกระโดดเพื่อป้องกันไม่ให้ตัวละครตกจากแท่นหรือพลาดจังหวะการกระโดดที่จำเป็น คุณสมบัติที่พบได้มากที่สุดในเกมประเภทนี้คือปุ่มกระโดด การกระโดดในเกมประเภทนี้อาจรวมถึงการโหนจากแขนยืดได้ อย่างในเกม"ริสตาร์" หรือ"ไบโอนิกคอมมานโด" หรือการเด้งจากกระดานสปริงหรือแทรมโปลิน อย่างในเกม "อัลฟาเวฟส์" เกมที่มีการกระโดดให้อัตโนมัติอย่างเช่นเกม "เดอะเลเจนด์ออฟเซลดา" ไม่รวมอยู่ในเกมประเภทนี้
เกมแพลตฟอร์มเริ่มขึ้นในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 และด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิกส์สามมิติทำให้เกมเป็นที่นิยมในกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 คำว่าแพลตฟอร์มอธิบายถึงเกมที่ตัวละครกระโดดบนแท่นหรือแพลตฟอร์มเป็นส่วนหนึ่งของการเล่นเกมและเริ่มมีการนำมาใช้หลังจากเกิดเกมประเภทนี้ขึ้นก่อน ค.ศ. 1983 ประเภทนี้ไม่เป็นประเภทเกมโดยแท้ โดยเกมรูปแบบนี้มักจะมาคู่กับเกมประเภทอื่น ๆ เช่น เกมยิงอย่างเกม คอนทรา เกมผจญภัยอย่างเกม "แฟลชแบ็ก" หรือเกมสวมบทบาทอย่าง ""
ยุทธการที่อินาบ

ยุทธการที่อินาบ  เป็นการสู้รบในสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ระหว่างกองทัพของราชรัฐแอนติออก/แอสซาสซิน (Assassins) กับกองทัพมุสลิมราชวงศ์เซนกิดส์แห่งอะเลปโป/กองทัพดามัสกัส เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1149 ที่เมืองอินาบ (ปัจจุบันอยู่ในประเทศซีเรีย)
เมื่อบิดาของนูร์ อัดดิน เซนกี (Nur ad-Din Zangi) ผู้สถาปนาราชวงศ์เซนกิดเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1146 นักรบครูเสดจากราชอาณาจักรเยรูซาเลมได้ยกทัพมาตีเมืองดามัสกัส แต่นูร์ อัดดิน เซนกีป้องกันเมืองไว้ได้ กองทัพครูเสดอีกกลุ่มหนึ่งจากแอนติออก นำโดยเรย์มอนด์แห่งแอนติออก (Raymond of Antioch) ได้ยกทัพมาตีเมืองอะเลปโปซึ่งตอนนั้นอยู่ใต้การปกครองของจักรวรรดิเซลจุค ปาลยปี ค.ศ. 1148 นูร์ อัดดิน เซนกีจึงยกทัพไปตีเมืองแอนติออกคืนบ้าง แต่เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1149 เขายกทัพไปตีแอนติออกอีกครั้งและร่วมกับทัพของอูนูร์แห่งดามัสกัส (Mu'in ad-Din Unur) ล้อมป้อมอินาบไว้ เรย์มอนด์ซึ่งถูกปฏิเสธความช่วยเหลือจากรัฐครูเสดอื่น ๆ ยกทัพที่ประกอบด้วยทหารราบ 1,000 นายและอัศวิน 400 นาย ไปที่ป้อมอินาบ เขาร่วมเป็นพันธมิตรกับกลุ่มแอสซาสซินของอาลี อิบน์ วาฟา (Ali ibn-Wafa) เมื่อยกทัพมาถึง นูร์ อัดดิน เซนกีได้ถอนกำลังออกไป ทัพครูเสด/แอสซาสซินจึงตั้งทัพในที่โล่ง ในคืนวันนั้นทัพดังกล่าวได้ถูกทัพมุสลิมล้อมไว้
ในวันที่ 29 มิถุนายน นูร์ อัดดิน เซนกีได้นำทัพเข้าโจมตีทัพของเรย์มอนด์ แม้ว่าเขาจะมีโอกาสหนี แต่เรย์มอนด์ก็ยังคงปักหลักสู้กับทัพมุสลิม เขาเสียชีวิตในสนามรบเช่นเดียวกับอาลี อิบน์ วาฟา ผู้นำแอสซาสซิน ทหารครูเสดส่วนน้อยหนีรอดไปได้ และดินแดนส่วนใหญ่ของแอนติออกถูกนูร์ อัดดิน เซนกียึดโดยไม่มีผู้ใดขัดขวาง
หลังการรบ นูร์ อัดดิน เซนกีได้ยึดป้อมที่สำคัญหลายแห่งก่อนจะยกทัพไปล้อมแอนติออก มีการเจรจาเกิดขึ้นโดยนูร์ อัดดิน เซนกีจะไม่ทำลายเมืองนี้และคงกำลังทหารบางส่วนเพื่อป้องกันการยึดเมืองคืน แลกกับทรัพย์สินจากท้องพระคลัง จากนั้นก็ยกทัพไปยึดป้อมอะฟามิยะ (Afamiya; ปัจจุบันคือเมืองอะพาเมียในซีเรีย) เมื่อพระเจ้าบอลด์วินที่ 3 (Baldwin III) กษัตริย์แห่งเยรูซาเลมทราบข่าว พระองค์ได้นำทัพและอัศวินเทมพลาร์ไปที่ป้อมดังกล่าว พระเจ้าบอลด์วินที่ 3 และนูร์ อัดดิน เซนกีได้เจรจาจนมีการตกลงเรื่องพรมแดนกันใหม่ระหว่างแอนติออกกับอะเลปโป
วิกิพีเดียภาษาบัชกอร์ต

วิกิพีเดียภาษาบัชกอร์ต เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาบัชกอร์ต ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาบัชกอร์ตมีบทความมากกว่า 33,816 บทความ (กุมภาพันธ์ 2558)
วิกิพีเดียภาษารูมันช์

วิกิพีเดียภาษารูมันช์ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษารูมันช์ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษารูมันช์มีบทความมากกว่า 3,900 บทความ (มกราคม 2555)
การตัดอวัยวะออก

การตัดอวัยวะออก  หมายถึง การที่แขนหรือขาหลุดออกโดยอุบัติเหตุ โรคหรือการผ่าตัด ในทางศัลยกรรม มีการตัดอวัยวะออกเพื่อควบคุมความเจ็บปวดหรือกระบวนการโรคในแขนหรือขาที่ได้รับผลกระทบ เช่น มะเร็งหรือเนื้อตายเน่า ในผู้ป่วยบางคน มีการตัดอวัยวะออกเป็นการผ่าตัดป้องกันปัญหาดังกล่าว มีกรณีพิเศษคือ การตัดอวัยวะออกแต่กำเนิด เป็นโรคแต่กำเนิดซึ่งแขนหรือขาของทารกถูกแถบรัดตีบ (constrictive band) ตัดออก บางประเทศใช้หรือเคยใช้การตัดมือ เท้าหรือส่วนอื่นของร่างกายเป็นการลงโทษผู้ก่ออาชญากรรมรูปแบบหนึ่ง นอกจากนี้ การตัดอวัยวะยังเป็นยุทธวิธีในสงครามและการก่อการร้าย และอาจเกิดเป็นการบาดเจ็บในสงคราม ในบางวัฒนธรรมและศาสนา การตัดอวัยวะออกหรือการทำให้เสียอวัยวะเล็กน้อยถือเป็นพิธีกรรม เมื่อแขนหรือขาหลุดออกแล้วจะไม่งอกกลับคืน ไม่เหมือนกับบางอวัยวะ เช่น ตับบางส่วน และต่างจากสัตว์ที่มิใช่สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมบางชนิด เช่น กิ้งก่าที่สลัดหาง และปลาดาวที่สามารถงอกทั้งตัวใหม่ได้จากชิ้นส่วนเล็ก ๆ ทางเลือกสำหรับกู้แขนหรือขากลับคืนมีแต่การปลูกถ่ายหรือกายอุปกรณ์เท่านั้น
ในสหรัฐ การตัดอวัยวะออกรายใหม่ส่วนมากเกิดจากภาวะแทรกซ้อนของระบบหลอดเลือด โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากโรคเบาหวาน ระหว่างปี 2531 ถึง 2539 มีผู้ถูกตัดอวัยวะออกโดยเฉลี่ย 133,175 คนต่อปีในสหรัฐ
วิกิพีเดียภาษาคีร์กีซ

วิกิพีเดียภาษาคีร์กีซ  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาคีร์กีซ สร้างขึ้นในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาคีร์กีซมีบทความถึง บทความ โดยมีผู้ดูแลระบบ คน ผู้ใช้ที่ลงทะเบียนถึง คน และผู้ใช้ที่ยังมีความเคลื่อนไหวถึง คน
วิกิพีเดียภาษาตาตาร์

วิกิพีเดียภาษาตาตาร์  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาตาตาร์ โดยเปิดบริการในเดือนกันยายน พ.ศ. 2546 ในปัจจุบันวิกิพีเดียภาษานี้มี บทความ มีผู้ดูแลระบบ คนกับผู้ใช้ที่ลงทะเบียน คน และผู้ใช้ที่มีความเคลื่อนไหว คน
วิกิพีเดียภาษาแอลิแมนนิก

วิกิพีเดียภาษาแอลิแมนนิก (แอลิแมนนิก: "Alemannischi Wikipedia") เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาแอลิแมนนิก ก่อตั้งในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 ในฐานะวิกิพีเดียภาษาอาลซัส เนื่องจากในช่วงปีแรกมีความเคลื่อนไหวน้อย ในปีถัดมาจึงมีการขยายรวมภาษาย่อยแอลิแมนนิกทั้งหมด นับตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ภาษาย่อยแอลิแมนนิกทั้งหมดจึงได้รับการรับรองในรหัส als:wp
ณ เดือน 2025 วิกิพีเดียภาษานี้มีบทความประมาณ บทความ
วิกิพีเดียภาษามองโกเลีย

วิกิพีเดียภาษามองโกเลีย  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษามองโกเลีย ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษานี้มีบทความถึง บทความ มีจำนวนผู้ใช้ที่ยังมีความเคลื่อนไหวค่อนข้างน้อย (คน) ในขณะที่มีผู้ใช้ลงทะเบียน คน วิกิพีเดียภาษามองโกเลียเขียนด้วยชุดตัวอักษรซีริลลิกมองโกล
ภาษาและภาษาย่อย.
มีการสร้างวิกิพีเดียเป็นภาษาและภาษาย่อยในกลุ่มภาษามองโกลอีกหลายภาษา เช่น ภาษาบูร์ยัต  และภาษาคัลมึค .
ซูเปอร์มาริโอ 64

ซูเปอร์มาริโอ 64  เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์ม จำหน่ายโดยนินเท็นโดและพัฒนาโดยแผนกอีเอดีของนินเท็นโด สำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด 64 โดยออกพร้อมกับเครื่องเล่น เช่นเดียวกับเกม"ไพลอตวิงส์ 64" เกมออกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1996 และหลังจากนั้นในอเมริกาเหนือ ยุโรป และออสเตรเลีย เกมซูเปอร์มาริโอ 64 ขายได้มากกว่า 11 ล้านหน่วย เกมภาคทำใหม่ในชื่อ"ซูเปอร์มาริโอ 64 ดีเอส" ออกจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด ดีเอส ใน ค.ศ. 2004
ในเกม มาริโอสำรวจปราสาทของเจ้าหญิงพีชและต้องช่วยชีวิตเธอจากบาวเซอร์ เนื่องจากเป็นหนึ่งในเกมแพลตฟอร์มแบบสามมิติยุคแรก "ซูเปอร์มาริโอ 64" เป็นเกมโอเพนเวิลด์ ระดับของอิสรภาพบนระนาบสามแกนในปริภูมิ และมีพื้นที่ค่อนข้างใหญ่ประกอบด้วยรูปหลายเหลี่ยมสามมิติ แทนที่จะเป็นสไปรต์ สองมิติ เกมทำให้เกิดต้นแบบของเกมสามมิติ ดังที่เกม"ซูเปอร์มาริโอบราเธอส์"เคยเป็นต้นแบบเกมแพลตฟอร์มแบบจอเลื่อนด้านข้าง ในการวิวัฒนาการจากสองมิติสู่สามมิติ "ซูเปอร์มาริโอ 64" เน้นการสำรวจโลกขนาดใหญ่ที่ผู้เล่นจำเป็นต้องทำภารกิจต่าง ๆ ให้สมบูรณ์ และอุปสรรคแนวเส้นตรงในบางโอกาสเช่นเดียวกับเกมแพลตฟอร์มดั้งเดิม แม้เป็นเช่นนั้น เกมยังคงสงวนรูปแบบการเล่นและตัวละครของเกมมาริโอยุคแรกไว้
เกมได้สร้างความประทับใจในเรื่องการออกแบบเกมสามมิติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ การใช้ระบบกล้องพลวัตและการใช้การควบคุมแบบอนาล็อก 360 องศา เกมได้รับคำยกย่องจากนักวิจารณ์และแฟนเกมมากมาย นับเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นการปฏิวัติวิดีโอเกมมากที่สุดตลอดกาล
อาซอตือฮอลล์

อาซอตือฮอลล์  เป็นสนามกีฬาในร่มในเมืองแกญแจชึน-กอชแล ประเทศโปแลนด์
สนามกีฬาเปิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 2005 เพื่อใช้ในการแข่งขันแมตช์กระชับมิตรระหว่างทีมชาติโปแลนด์กับทีมชาติสโลวาเกีย
แกญแจชึน-กอชแล

แกญแจชึน-กอชแล  เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ มีศูนย์กลางของการบริหารของเทศมณฑลแกญแจชึน-กอชแล จังหวัดออปอแล เมืองนี้มีประชากรทั้งหมด 59,465 คน และมีเนื้อที่ทั้งหมด 123.42 ตร.กม.
ยุทธการที่ไอโคเนียม (ค.ศ. 1190)

ยุทธการที่ไอโคเนียม  เป็นการสู้รบในสงครามครูเสดครั้งที่ 3 ระหว่างฝ่ายนักรบครูเสด นำโดยจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์กับฝ่ายมุสลิม เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1190 ที่เมืองไอโคเนียม (ปัจจุบันคือเมืองคอนยา (Konya) ประเทศตุรกี)
หลังความพ่ายแพ้ที่ฮัททินและเสียเมืองเยรูซาเลม ดินแดนของนักรบครูเสดส่วนใหญ่ตกอยู่ใต้อำนาจของศอลาฮุดดีน สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 8 ทรงเรียกพลเพื่อทำสงครามครูเสดอีกครั้ง จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงตอบรับทันทีและเดินทัพไปที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1189 กองทัพของพระองค์มีกำลังพล 100,000 นาย และอัศวิน 20,000 นาย (นักประวัติศาสตร์บางท่านมองว่าเป็นการกล่าวเกินจริง และประเมินว่ากองทัพนี้มีกำลังพล 15,000 นาย อัศวิน 3,000 นาย) จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ได้รับกำลังพล 2,000 นายจากเจ้าชายเกซา พระอนุชาของพระเจ้าเบลาที่ 3 แห่งฮังการี (Béla III of Hungary)
เมื่อทัพครูเสดมาถึงอนาโตเลีย สุลต่านแห่งรูมได้ประกาศว่าหากจะเดินทัพผ่านดินแดนนี้และราชอาณาจักรซิลิเชีย จะต้องเสียทองจำนวน 300 ปอนด์ จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ทรงปฏิเสธและตรัสว่า "พวกเราจะไม่ผ่านดินแดนนี้ไปโดยใช้ทอง แต่จะผ่านไปโดยใช้เหล็ก" ทัพเติร์กจึงใช้ยุทธวิธีแบบกองโจรโจมตีทัพครูเสด ทัพครูเสดตอบโต้ด้วยการโจมตีทัพเติร์กทุกทัพที่เจอและได้รับชัยชนะ แม้ว่าเสบียงและขวัญกำลังใจจะลดน้อยลง แต่ทัพครูเสดก็มาถึงเมืองไอโคเนียมในวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1190
วันที่ 14 พฤษภาคม ทัพครูเสดได้สู้รบกับทัพหลักของชาวเติร์กและได้รับชัยชนะ กุฏบ์ อัลดิน (Qutb al-Din) ได้จัดทัพเติร์กใหม่และยกมาตีทัพครูเสดในวันที่ 18 พฤษภาคม จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 ได้แบ่งทัพออกเป็นสองส่วน ทัพหนึ่งนำทัพโดยเฟรเดริก ดยุกแห่งสวาเบีย โอรสของพระองค์เพื่อเข้าตีเมือง ส่วนอีกทัพนำโดยพระองค์เองเพื่อรบกับทัพเติร์ก เฟรเดริกสามารถตีเมืองไอโคเนียมได้อย่างง่ายดาย ส่วนทัพของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 สู้รบกับทัพเติร์กอย่างหนัก และได้รับชัยชนะในที่สุด
หลังการสู้รบ ทัพครูเสดหยุดพัก 5 วันก่อนจะเดินทัพต่อ แต่ในวันที่ 10 มิถุนายน จักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 เสด็จสวรรคตหลังจมน้ำในแม่น้ำซาเล็ฟ (แม่น้ำโกคซู (Göksu River) ในปัจจุบัน) กองทัพจึงแตก เฟรเดริก พระโอรสพยายามนำพระศพพระบิดาที่ดองไว้ในน้ำส้มสายชูไปฝังที่เมืองเยรูซาเลมแต่ไม่สำเร็จ จึงฝังพระมังสา (เนื้อ) ที่โบสถ์นักบุญเปโตรในเมืองแอนติออก ฝังพระอัฐิ (กระดูก) ที่โบสถ์ในเมืองไทร์และฝังพระหทัย (หัวใจ) ที่เมืองทาร์ซัส
วิกิพีเดียอินเตร์ลิงกวา

วิกิพีเดียอินเตร์ลิงกวา เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอินเตร์ลิงกวา ปัจจุบันวิกิพีเดียอินเตร์ลิงกวามีบทความมากกว่า 14,000 บทความ (2558)
วิกิพีเดียภาษาซามีเหนือ

วิกิพีเดียภาษาซามีเหนือ เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาซามีเหนือ ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาซามีมีบทความมากกว่า 7,224 บทความ (พฤศจิกายน พ.ศ. 2558)
มีการใช้วิกิพีเดียภาษานี้เป็นหนึ่งในตัวอย่างว่าระบบการจัดหมวดหมู่ของวิกิพีเดียทำงานอย่างไร (ในด้านภววิทยาทางสังคม)
วิกิพีเดียภาษาหมิ่นใต้

วิกิพีเดียภาษาหมิ่นใต้ (เป่อ่วยจี: "Wikipedia Bân-lâm-gú") เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาหมิ่นใต้ เขียนด้วยอักษรละตินเป็นหลัก ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาหมิ่นใต้มีบทความมากกว่า 89,000 บทความ (พฤศจิกายน 2558)
วิกิพีเดียภาษาเฌเม็ยติยา

วิกิพีเดียภาษาเฌเม็ยติยา  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเฌเม็ยติยา ก่อตั้งใน พ.ศ. 2549 ด้วยการริเริ่มของ (Arnas Udovičius) ปัจจุบันมี บทความ
วิกิพีเดียภาษาเนปาล

วิกิพีเดียภาษาเนปาล  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาเนปาล ณ เดือน 2025 วิกิพีเดียภาษานี้มีบทความถึง บทความ และมีผู้ใช้ประมาณ คน ในจำนวนนี้ มีสถานะเป็นผู้ดูแลระบบ คน
วิกิพีเดียภาษามอแซนแดรอน

วิกิพีเดียภาษามอแซนแดรอน เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษามอแซนแดรอน ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษามอแซนแดรอนมีบทความมากกว่า 12,000 บทความ (พ.ศ. 2558)
มาริโอปาร์ตี 4

มาริโอปาร์ตี 4  เป็นเกมที่สี่ในเกมชุดรูปแบบเกมกระดานและเป็นเกมแรกในชุดที่ออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด เกมคิวบ์ แสดงตัวละครชื่อดังจากนินเท็นโดหลายตัว "มาริโอปาร์ตี 4" ออกจำหน่ายในอเมริกาเหนือในวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 2002 ในประเทศญี่ปุ่นวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 และในยุโรปและออสเตรเลียในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002 เป็นเกมที่สี่ในเกมชุด"มาริโอปาร์ตี" "มาริโอปาร์ตี 4" มีภาคต่อคือ "มาริโอปาร์ตี 5"
"มาริโอปาร์ตี 4" นำเสนอตัวละครเล่นได้ 8 ตัว ได้แก่ มาริโอ ลุยจิ เจ้าหญิงพีช โยชิ วาริโอ ดองกีคอง เจ้าหญิงเดซี และวาลุยจิ จากเกมชุดมาริโอ ซึ่งผู้เล่นจะได้บังคับตัวละครเหล่านี้บนกระดานเกม 6 แบบ จุดประสงค์ของเกมคือสะสมดาว โดยซื้อจากบริเวณที่กำหนดให้บนกระดานเกม ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตัวละครแต่ละตัวจะมีการเคลื่อนไหวกำหนดโดยการทอยลูกเต๋า โดยการโยนหนึ่งครั้งคือหนึ่งตา แต่ละตาในเกม"มาริโอปาร์ตี 4" จะมีมินิเกม เมื่อผู้เล่นเล่นชนะ ผู้เล่นจะได้เงิน และสามารถนำไปซื้อสิ่งของและดาวได้ "มาริโอปาร์ตี 4" เป็นภาคสุดท้ายในเกมชุด"มาริโอปาร์ตี"ที่มีดองกีคองให้เล่นได้ จนกระทั่ง"มาริโอปาร์ตี 10" สำหรับเครื่องเล่นวียู
"มาริโอปาร์ตี 4" ได้รับการตอบรับที่ดีจากสื่อ แม้ว่าหลายคนตำหนิเรื่องการขาดความดั้งเดิม และความหน่วงในเวลาเล่น เกมชนะรางวัลเกมครอบครัวแห่งปีในงานประกาศรางวัลอินเตอร์แอกทิฟอะชีฟเมนต์อะวอดส์ ค.ศ. 2003
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 366

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 366 หรือ ถนนเลี่ยงเมืองลพบุรี เดิมคือทางหลวงหมายเลข 311 แต่มีการปรับเปลี่ยนรหัสทางหลวงเมื่อปี พ.ศ. 2555 (เปลี่ยนเฉพาะช่วงถนนเลี่ยงเมือง) ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 366 เดิมเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจรตลอดสาย และได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจรในเฟสแรก ระยะทางประมาณ 5 กิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2560 ส่วนช่วงที่เหลือได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจรพร้อมกับการก่อสร้างทางรถไฟทางคู่สายเลี่ยงเมืองลพบุรี แล้วเสร็จปี พ.ศ.2565 การเดินทางสามารถเชื่อมต่อได้หลายจังหวัด เช่น จังหวัดสิงห์บุรี, จังหวัดพระนครศรีอยุธยา, จังหวัดอ่างทอง และมุ่งสู่จังหวัดนครสวรรค์ได้ ถนนเลี่ยงเมืองลพบุรี มีระยะทางยาวตลอดสายรวมทั้งสิ้น 19.31 กิโลเมตร
วอลเลย์บอลหญิงอินเตอร์เนชันแนลวีทีวีคัพ 2014

วอลเลย์บอลหญิงอินเตอร์เนชันแนลวีทีวีคัพ 2014  เป็นการแข่งขันครั้งที่ 11 ของการแข่งขันวีทีวีอินเตอร์เนชันแนลคัพ การแข่งขันนี้จัดขึ้นในบั๊กนิญ ประเทศเวียดนาม
รอบแรก.
หมายเหตุ: The qualification norm used in this tournament is different from FIVB international standard which looks at Set ratio before Point ratio. The host Vietnam uses Point ratio instead of Set Ratio. 
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ยุทธการที่มาร์จอัยยัน

ยุทธการที่มาร์จอัยยัน  เป็นการสู้รบในสงครามครูเสดเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1179 ที่เมืองมาร์จายูน (Marjayoun; ปัจจุบันอยู่ในประเทศเลบานอน) ระหว่างราชอาณาจักรเยรูซาเลมและอัศวินเทมพลาร์กับราชวงศ์อัยยูบิด
ปี ค.ศ. 1177 ศอลาฮุดดีนยกทัพจากอียิปต์มาบุกราชอาณาจักรเยรูซาเลม แต่พ่ายแพ้ในยุทธการที่มอนต์กิซาร์ด สองปีต่อมา ศอลาฮุดดีนนำทัพบุกรัฐครูเสดอีกครั้งโดยเดินทัพมาจากดามัสกัส และตั้งฐานที่เมืองบานีอัส (Banias; ใกล้พรมแดนซีเรีย-อิสราเอลในปัจจุบัน) และส่งกองทัพออกไปทำลายเมืองต่าง ๆ เพื่อตัดเสบียงของทัพครูเสด พระเจ้าบอลด์วินที่ 4 (Baldwin IV) กษัตริย์แห่งเยรูซาเลมจึงเดินทัพจากเมืองไทเบอเรียส ขึ้นเหนือไปที่ป้อมซาเฟ็ด (Safed) และต่อไปยังป้อมโตรอน โดยได้กำลังเสริมจากอัศวินเทมพลาร์ที่นำโดยโอโด เดอ แซงต์อามองด์ (Odo de St Amand) และกองทัพของเคานต์เรย์มอนด์ที่ 3แห่งตริโปลี
นักรบครูเสดเดินทัพไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อเห็นฐานของศอลาฮุดดีน พวกเขาก็เข้าโจมตีและได้รับชัยชนะอย่างง่ายดาย ทัพครูเสดซึ่งเชื่อว่าทัพมุสลิมแตกพ่ายแล้วตัดสินใจหยุดพัก แต่กลับถูกทัพใหญ่ของศอลาฮุดดีนยกมาตีจนทัพครูเสดเสียหายอย่างหนัก โอโด เดอ แซงต์อะมองด์ ผู้นำอัศวินเทมพลาร์ถูกจับตัวได้ ส่วนพระเจ้าบอลด์วินที่ 4 ซึ่งขณะนั้นป่วยเป็นโรคเรื้อนถูกพาตัวหนีออกมาโดยองครักษ์ส่วนตัว นักรบครูเสดที่เหลือรอดหนีไปที่ปราสาทโบฟอร์ต (Beaufort Castle) ที่อยู่ห่างจากสนามรบไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 8 กิโลเมตร (5 ไมล์)
หลังการสู้รบ ศอลาฮุดดีนได้ยกทัพไปตีป้อมเลอชาสเตลเลต์ (Le Chastellet) ในยุทธการที่จาคอบส์ฟอร์ด (Battle of Jacob's Ford) และปะทะกับทัพครูเสดในยุทธการที่ปราสาทเบลวัวร์ (ค.ศ. 1182) และยุทธการที่อัลฟุล (ค.ศ. 1183)
การลอยได้ของแม่เหล็ก

การลอยได้ของแม่เหล็ก เป็นกระบวนการที่วัตถุลอยตัวอยู่เหนือสนามแม่เหล็กโดยที่แรงแม่เหล็กจะต้านความเร่งเนื่องจากแรงโน้มถ่วงของโลกและความเร่งอื่นๆ
มีประเด็นหลักอยู่ 2 ประการที่เกี่ยวข้องกับการลอยได้ของแม่เหล็ก คือ แรงที่มากเพียงพอที่ทำให้วัตถุนั้นสามารถต่อต้านแรงโน้มถ่วงของโลก,ความเสถียร เพื่อให้ระบบทางแม่เหล็กนั้นอยู่ในภาวะสมดุล 
การลอยได้ของแม่เหล็กสามารถนำไปประยุกต์ใช้ประโยชน์เกี่ยวกับรถไฟพลังแม่เหล็กและประยุกต์ในทางด้านต่างๆ
แรงที่ทำให้วัตถุลอย.
วัสดุทางแม่เหล็กและระบบทางแม่เหล็กสามารถดึงดดเข้าหากันหรือฝลักออกจากกันได้ ยกตัวอย่างเช่น ขั้วแม่เหล็ก ถูกวางตัวลงบนสนามแม่เหล็กกับขั้วแม่เหล็กอื่นอีกขั้วหนึ่ง ซึ่งขั้วแม่เหล็กแต่ละขั้วเมื่อมาอยู่ใกล้กันจะเกิดแรงระหว่างขั้วแม่เหล็ก ต่อกันของขั้วแม่เหล็กทั้ง 2 ขั้ว
โดยปกติแล้วแม่เหล็กชนิดต่างๆถูกทำให้เกิดการลอยได้ของแม่เหล็ก ยกตัวอย่างเช่น แม่เหล็กถาวร, แม่เหล็กที่ให้กระแสเข้าไป, แม่เหล็กเฟอร์โร, แม่เหล็กไดอาและสภาพความเป็นแม่เหล็กที่สอดคล้องกับกระแสที่จ่ายเข้าไปในตัวนำ
ยกตัวอย่างเช่น ความเข้มของสนามแม่เหล็กในตัวนำยวดยิ่งสามารถคำนวณได้จาก
<math>P_{mag} = \frac {B^2} {2 \mu_0}</math>
เมื่อ<math>P_{mag}</math> คือ แรงต่อหนึ่งหน่วยพื้นที่มีหน่วยเป็นปาสคาล, <math>B</math> คือสนามแม่เหล็กที่จ่ายให้กับตัวนำยวดยิ่งมีหน่วยเป็น เทสลา และ <math>\mu_0</math> = 4π×10−7  มีหน่วยเป็นนิวตันต่อตารางเมตร คือสภาพซึมได้ทางแม่เหล็กในสภาวะสุญญากาศ
เกษียรสมุทร

เกษียรสมุทร เป็นทะเลของน้ำนมตามคติความเชื่อของศาสนาพราหมณ์-ฮินดู เป็นวรรณกรรมมหาภารตยุทธและในภควัตปุราณะ ซึ่งเล่าเรื่องถึงครั้งที่พระอินทร์เสด็จลงมาบนโลกและได้พบกับฤๅษีทุรวาสที่รับดอกไม้สักการะจากพระแม่ปาราวตี แต่ฤๅษีเห็นว่าหากตนคล้องดอกไม้จากพระแม่คงจะไม่เหมาะสม จึงได้ถวายดอกไม้นั้นแก่พระอินทร์ เมื่อพระอินทร์รับแล้วก็ทรงมอบแก่พระชายาอีกต่อหนึ่ง แต่ด้วยกลิ่นของดอกไม้ทำให้พระชายามึนเมาจึงทิ้งไป ฤๅษีเห็นดังนั้นก็โกรธจึงสาปแช่งพระอินทร์และบริวารให้อ่อนกำลังลงและพ่ายแพ้ในสงคราม เมื่อสาปแช่งดังนี้แล้วฤๅษีก็เดินจากไป พลันกำลังของเทวดาก็ลดลงกึ่งหนึ่ง และเมื่ออสูรทราบข่าวพระอินทร์โดนสาปแช่งจึงได้ยกทัพไปตีสวรรค์ ทำให้พระอินทร์พ่ายแพ้ และเพื่อฟึ้นคืนกำลังจึงต้องทำการกวนเกษียรสมุทรให้เกิดน้ำอมฤตที่เมื่อดื่มกินจะเป็นอมตะและกำลังมากขึ้นกว่าที่เคยมี 
พระนารายณ์ได้เสด็จมาเป็นองค์ประธานในการย้ายภูเขามันทรคีรี ซึ่งเป็นภูเขาที่เป็นแหล่งกำเนิดมณีนพรัตน์มาไว้เกษียรสมุทร แต่เนื่องจากเทวดาฝ่ายเดียวไม่สามารถกวนเกษียรสมุทรให้สำเร็จได้จึงต้องชักชวนอสูรมาด้วย โดยเทวดาออกอุบายว่าจะแบ่งน้ำอมฤตครึ่งหนึ่งให้ 
ในการกวนเกษียรสมุทร ได้ใช้ภูเขามันทรคีรีเป็นแกนกลาง โดยมีพระนารายณ์ประทับนั่งบนภูเขามัทรคีรี และได้แบ่งภาคของพระองค์ กลายเป็นเต่ากุรมะรองรับอยู่ใต้เขา ใช้พญานาควาสกุรีใช้ต่างเชือกพันรอบเขา โดยให้ฝ่ายเทวดาดึงที่ฝั่งหาง ให้ฝ่ายอสูรดึงที่ฝั่งหัว ทั้งสองฝ่ายก็ช่วยกันดึงไปมา ระหว่างที่กวนเกษียรสมุทร พญาวาสุกรีที่ถูกดึงไปมาก็เกิดเวียนหัวจึงสำรอกพิษร้ายกระเด็นไปโดนเหล่าอสูรเป็นที่ปวดแสบปวดร้อนจึงเป็นเหตุให้เหล่าอสูรมีหน้าตาผิวพรรณตะปุ่มตะป่ำนับแต่นั้นเป็นต้นมา
ระหว่างที่กวนเกษียรสมุทรดำเนินไปได้ 1,000 ปี ได้เกิดสิ่งมงคลออกมากจากสมุทร 14 สิ่ง ลอยออกมา ตามลำดับ ดังนี้
แต่เมื่อกวนจนได้น้ำอมฤตมาแล้วเทวดาก็ออกอุบายหลอกอสูรเพื่อให้พวกตนได้ดื่มน้ำอมฤตก่อน แต่ราหูได้แปลงตนเป็นเทวดาทำให้ได้ดื่มน้ำอมฤต แต่พระอาทิตย์กับพระจันทร์ทราบเรื่องจึงฟ้องพระนารายณ์ พระนารายณ์จึงขว้างจักรตัดราหูขาดเป็นสองท่อนแต่ไม่ตายเพราะได้ดื่มน้ำอมฤตทำให้เป็นอมตะแล้ว ราหูจึงโกรธแค้นพระอาทิตย์กับพระจันทร์เมื่อเจอกันครั้งใดก็จะอมพระอาทิตย์กับพระจันทร์ ซึ่งวรรณกรรมนี้ถูกถ่ายทอดมาเป็นความเชื่อดั้งเดิมของคนในบริเวณสุวรรณภูมิที่เชื่อว่าจันทรุปราคาและสุริยุปราคาเกิดจากราหูอมพระจันทร์และพระอาทิตย์เอาไว้ ความเชื่อในวรรณกรรมนี้ปรากฏให้เห็นได้เช่น บนผนังกำแพงคตของนครวัดและประติมากรรมชั้นขาออกของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
วิกิพีเดียภาษาแกลิกสกอต

วิกิพีเดียภาษาแกลิกสกอต  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาแกลิกสกอต สร้างขึ้นใน พ.ศ. 2547 ปัจจุบันวิกิพีเดียภาษาแกลิกสกอตมีบทความ บทความ
ซ่านโฉ่ว

ซ่านโฉ่ว  หรือ สานต่า  เป็นรูปแบบศิลปะการป้องกันตัวและกีฬามวยใช้เท้าอย่างหนึ่งของจีน ซ่านโฉ่วเป็นศิลปะการป้องกันตัวที่พัฒนาโดยทหารซึ่งมีพื้นฐานการศึกษาและปฏิบัติจากกังฟูและเทคนิคการต่อสู้ป้องกันตัวสมัยใหม่ ทั้งการรวบรวมการต่อยและเตะระยะประชิดของกีฬาคิกบ๊อกซิ่งกับมวยปล้ำ, จับทุ่ม, โยน, เตะกวาด, จับลูกเตะ, และในบางการแข่งขันยังมีการใช้ศอกและเข่าอีกด้วย 
ซ่านโฉ่วไม่ได้จัดให้เป็นวิชามวยรูปหนึ่งแต่ก็จัดว่าเป็นหนึ่งในสองส่วนประกอบของการฝึกฝนศิลปะการป้องกันตัวของจีนและส่วนมากสอนควบคู่กับการฝึกมวยที่มีรูปแบบ อย่างไรก็ตามซ่านโฉ่วก็เป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาของกีฬาศิลปะป้องกันตัววูซูของรัฐบาลจีน หลักสูตรการสอนซ่านโฉ่วจึงได้รับการเขียนขึ้นและในหลักสูตรนี้เองที่คำว่า ซ่านโฉ่ว ได้รับการบัญญัติ หลักสูตรดังกล่าวพัฒนาขึ้นโดยมีศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวจีนเป็นที่อ้างอิงซึ่งมีหลายรูปแบบโดยที่รัฐบาลจีนได้พัฒนาหลักสูตรนี้ขึ้นมาสำหรับทั้งพลเรือนและทั้งการกีฬา
หลักสูตร.
ปัจจุบันหลักสูตรฝึกสอนศิลปะป้องกันตัวจีนนั้นประกอบไปด้วยรูปแบบศิลปะป้องกันตัวดั้งเดิมหลากหลายรูปแบบจากประเทศจีนแต่จะเจาะจงเฉพาะที่มีการสนับสนุนทางวิทยาศาสตร์ ซ่านโฉ่วซึ่งเป็นการรวบรวมศิลปะป้องกันตัวหลายรูปแบบย่อมรวมถึงการต่อสู้ทุกรูปแบบอย่าง เช่น การจู่โจมและการจับทุ่ม แต่กระนั้นซ่านโฉ่วเองก็เป็นกีฬา ดังนั้น จึงมีการบัญญัติกฎระเบียบเพื่อความปลอดภัยและการแสดงถึงกีฬาที่ปราศจากความรุนแรง
เจ้าเติมศักดิ์ ณ เชียงใหม่

เจ้าเติมศักดิ์ ณ เชียงใหม่ เป็นเจ้านายฝ่ายเหนือ โอรสในเจ้าพงษ์อินทร์ ณ เชียงใหม่ กับหม่อมจันทร์สม ณ เชียงใหม่ (สกุลเดิม "ชนะนนท์") เป็นราชนัดดา (หลานปู่) ใน เจ้าแก้วนวรัฐ เจ้าหลวงผู้ครองนครเชียงใหม่ องค์ที่ 9 เกิดที่คุ้มหลวงรินแก้ว (เดิมชื่อคุ้มแจ่งหัวริน) เมื่อวันที่ 23 พ.ศ. 2481
การศึกษา.
เจ้าเติมศักดิ์ ณ เชียงใหม่ เข้าเรียนชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัยและโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ ก่อนจะถูกส่งเข้าไปเรียนต่อที่โรงเรียนวชิราวุธวิทยาลัย จนสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 
จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (ในขณะนั้นด้วยความที่เป็นเด็กเฉลียวฉลาด เรียนดีมาตลอด เลยสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ด้วยเกรดเฉลี่ยสูง ติดหลายคณะ แต่เหตุผลที่เลือกคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ เพราะความชอบส่วนตัว และชอบทางด้านการออกแบบ) นอกจากนั้นเจ้าเติมศักดิ์ ณ เชียงใหม่ ยังเป็นนักกีฬารักบี้ฟุตบอล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยอีกด้วย 
เมื่อสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี ได้เดินทางไปศึกษาต่อปริญญาโท ที่ Miami University สหรัฐ และในเวลาเดียวกัน ได้ทำงานด้านการออกแบบ จนจบการศึกษาเมื่อปี พ.ศ. 2511
ชีวิตสมรส.
เจ้าเติมศักดิ์ ณ เชียงใหม่ ได้เข้าพิธีสมรสพระราชทานกับนางกิ่งแก้ว ณ เชียงใหม่ (สกุลเดิม วรการบัญชา) บุตรธิดาของ พันเอก นายวรการบัญชา (บุญเกิด สุตันตานนท์) (อดีตรองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีหลายกระทรวง) ในวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2511 มีบุตร 4 คน ได้แก่ 
กลับมาทำงานที่เมืองไทย.
หลังจากสำเร็จการศึกษาจึงกลับมาเปิดบริษัทด้านสถาปัตยกรรมด้านการออกแบบบ้าน และได้เข้าทำงานที่ การไฟฟ้าส่วนภูมิภาคส่วนกลาง แผนกสถาปนิก โดยดำรงตำแหน่งสุดท้ายคือ ผู้อำนวยการกองโยธาสถาปัตย์ ก่อนลาออกมารับงานออกแบบอิสระ
บั้นปลายชีวิต.
เจ้าเติมศักดิ์ ณ เชียงใหม่ ใช้บั้นปลายชีวิตอย่างมีความสุขอยู่กับครอบครัว ออกเดินทางเที่ยวรอบโลกเหมือนสมัยยังหนุ่มๆ ท่านใช้เวลาที่เหลืออยู่กับครอบครัวเท่านั้น เพราะท่านไม่ออกงานสังคม ไม่ชอบพบปะผู้คนจำนวนมาก ท่านอยากอยู่อย่างสงบ ไม่ยุ่งเกี่ยวใคร ใช้ชีวิตเรียบง่าย 
เมื่อปี พ.ศ. 2548 เจ้าเติมศักดิ์ ณ เชียงใหม่ และครอบครัว ได้ย้ายกลับมาอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ เนื่องจากอยากกลับมาอยู่บ้านเกิดตอนบั้นปลายชีวิต โดยปลูกบ้านหลังใหม่ และยังคงทำในสิ่งที่ตนเองรักคือการออกแบบบ้านให้ตนเองและครอบครัวอยู่
ตลอดการดำรงชีวิตอยู่เจ้าเติมศักดิ์ ณ เชียงใหม่ ได้ช่วยเหลือสังคมอยู่เสมอ อาทิ สภากาชาติไทย และอยู่กับครอบครัวจนสืบเนื่องมาถึงวาระสุดท้ายของชีวิต
ถึงแก่กรรม.
เจ้าเติมศักดิ์ ณ เชียงใหม่ ถึงแก่กรรมด้วยโรคมะเร็ง ในวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2557 และได้รับพระราชทานเพลิงศพ ณ สุสานหายยา จังหวัดเชียงใหม่
ไอ (อีพีแทย็อน)

ไอ (เป็นอีพีชุดแรกของนักร้องชาวเกาหลีใต้ แทย็อน เป็นสมาชิกในเกิร์ลกรุปชื่อ เกิลส์เจเนอเรชัน อีพีนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2558 โดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์