หลิน ปั๋วฉฺวี

หลิน ปั๋วฉฺวี (20 มีนาคม ค.ศ. 1886 – 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1960) เป็นนักการเมืองและกวีชาวจีน เขาเป็นผู้สนับสนุนยุคแรกของซุน ยัตเซ็นและเป็นสมาชิกของถงเหมิงฮุ่ย รวมถึงผู้เข้าร่วมในการก่อการกำเริบหนานชางและการเดินทัพทางไกลในเวลาต่อมา หลินได้รับยกย่องให้เป็นหนึ่งในรัฐบุรุษอาวุโสของพรรคคอมมิวนิสต์จีน
วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 หลินเป็นประธานในพิธีฉลองชัยชนะของพรรคคอมมิวนิสต์ที่จัตุรัสเทียนอันเหมิน และยืนอยู่ทางด้านขวามือของเหมา เจ๋อตงขณะที่เขากำลังประกาศสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน
ประวัติ.
หลิน ปั๋วฉฺวี มีชื่อเกิดว่าหลิน จู่หาน (林祖涵) เติบโตในครอบครัวชนบทในหมู่บ้านใกล้เมืองฉางเต๋อ หูหนาน และได้รับทุนจากรัฐบาลไปศึกษาต่อที่โตเกียวเมื่ออายุ 16 ปี ที่นั่น เขาเข้าร่วมถงเหมิงฮุ่ย กลุ่มปฏิวัติที่ก่อตั้งโดยซุน ยัตเซ็น หลังกลับมาประเทศจีน หลินทำงานเป็นครู ก่อนจะถูกชักชวนให้ไปทำงานปฏิวัติในภูมิภาคตงเป่ย์ในนามของถงเหมิงฮุ่ย หลังราชวงศ์ชิงล่มสลาย หลินถูกข่มเหงโดยระบอบยฺเหวียน ชื่อไข่ และถูกบังคับให้หนีไปประเทศญี่ปุ่น ที่ซึ่งเขาเข้าร่วมพรรคปฏิวัติจีนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่โดยซุน ยัตเซ็น (ต่อมาคือก๊กมินตั๋ง) เมื่อกลับมาประเทศจีนอีกครั้ง เขาเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ใน ค.ศ. 1921
ในช่วงครึ่งแรกของทศวรรษ 1920 หลินยังคงทำงานกับก๊กมินตั๋งในตำแหน่งต่าง ๆ โดยมีบทบาทสำคัญที่สุดในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร ในที่สุด เขาก็เปลี่ยนความภักดีไปอยู่กับฝ่ายคอมมิวนิสต์ และเข้าร่วมในการก่อการกำเริบหนานชางใน ค.ศ. 1927 หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เดินทางออกจากจีนเพื่อพำนักอยู่ในสหภาพโซเวียตเป็นเวลาหกปี ที่ซึ่งเป็นช่วงที่เขาศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยซุน ยัตเซ็นแห่งมอสโก เขากลับมาในปลาย ค.ศ. 1933 และเริ่มมีบทบาทในโซเวียตเจียงซี โดยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและเป็นประธานสภาการเกษตร หลังเข้าร่วมในการเดินทัพทางไกล เขาก็กลับมารับหน้าที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอีกครั้งจากเหยียนอานและได้รับเลือกเป็นประธานภูมิภาคชายแดนฉ่านซี-กานซู่-หนิงเซี่ย ในช่วงเวลานี้ หลินเป็นที่รู้จักในนาม "ห้าผู้อาวุโสแห่งเหยียนอาน"  ร่วมกับต่ง ปี้อู่, สฺวี เท่อลี่, อู๋ ยฺวี่จาง และเซี่ย เจฺว๋ไจ้
ด้วยอาวุโสของเขาและความภักดีต่อซุน ยัตเซ็นตั้งแต่แรกเริ่ม ทำให้หลินมักถูกดึงมาเป็นทรัพยากรสำหรับความต้องการทางทูตกับก๊กมินตั๋ง ใน ค.ศ. 1936 เขาช่วยเหลือโจว เอินไหลในการเจรจากับเจียง ไคเชกในช่วงอุบัติการณ์ซีอาน และในการเป็นพันธมิตรที่ตามมาโดยทั่วไปก็ช่วยอำนวยความสะดวกในการจัดตั้งแนวร่วมต่อต้านญี่ปุ่น ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 หลินเดินทางไปฉงชิ่งเพื่อเจรจากับรัฐบาลชาตินิยม และในเดือนเมษายน ค.ศ.1949 เขาก็ถูกจับคู่กับโจว เอินไหลอีกครั้งสำหรับการเจรจาสันติภาพกับนายพลจาง จื้อจงของก๊กมินตั๋งที่ปักกิ่ง ในช่วงเตรียมการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนกำลังดำเนินไปในช่วงครึ่งหลังของ ค.ศ. 1949 หลินได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการคณะกรรมาธิการรัฐบาลประชาชนกลาง ในบทบาทนั้น เขาเป็นประธานพิธีสถาปนาประเทศใหม่ในวันที่ 1 ตุลาคม 1949 ซึ่งบางครั้งถูกเรียกว่าเป็น "เจ้าภาพ" ของการเฉลิมฉลอง
หลังการก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน หลินเข้ารับตำแหน่งหลากหลาย แม้เขาจะชอบอยู่ห่างจากความสนใจทางการเมือง ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1954 เขาได้รับเลือกเป็นรองประธานคณะกรรมาธิการสามัญประจำสภาประชาชนแห่งชาติ ในปีต่อ ๆ มา เขาออกสำรวจตรวจเยี่ยมพื้นที่ชนบทเป็นหลัก เริ่มจากมณฑลบ้านเกิดของเขา หูหนาน และต่อไปยังกว่างซี, เจียงซี, หูเป่ย์, ชานซี, มองโกเลียใน และหนิงเซี่ย
หลินเสียชีวิตที่โรงพยาบาลปักกิ่งในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1960 จอมพลเฉิน อี้กล่าวรำลึกถึงเขาในบทกวีไว้อาลัยว่าเป็น "วีรบุรุษผู้ยึดมั่นในแนวทางที่ถูกต้องเสมอมาตลอดเส้นทางอาชีพนักปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ของเขา" ต่ง ปี้อู๋ "ผู้อาวุโสแห่งเหยียนอาน" เช่นเดียวกับหลิน แต่งบทกวีสองบทเพื่อรำลึกถึงเพื่อนของเขาหลังการจากไป โดยเน้นที่เรื่องส่วนตัวมากกว่าเรื่องการเมือง เติ้ง เสี่ยวผิงกล่าวคำไว้อาลัย ยกย่องประสบการณ์อันกว้างขวางของหลินและความลึกซึ้งในการมีส่วนร่วมของเขาว่า: "เขา [ผ่าน] สามขั้นตอนทางประวัติศาสตร์: การปฏิวัติประชาธิปไตยเก่าที่นำโดยชนชั้นกระฎุมพี, การปฏิวัติประชาธิปไตยใหม่ที่นำโดยชนกรรมาชีพ, และการปฏิวัติสังคมนิยม ในทุกขั้นตอนของการปฏิวัติ เขาเป็นนักปฏิวัติที่สมบูรณ์และได้สร้างคุณูปการอันลบเลือนมิได้ต่อการปลดปล่อยประชาชนจีน
หลินถูกฝังที่สุสานปฏิวัติปาเป่าชานในปักกิ่งพร้อมกับผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีนรุ่นแรกคนอื่น ๆ เช่น จู เต๋อ, เหริน ปี้ฉือ, เผิง เต๋อหวย และเฉิน ยฺหวิน
การกวาดล้างหลังมรณกรรม.
หลินถูกกวาดล้างภายหลังมรณกรรมในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรมเนื่องจากถูกกล่าวหาว่าต่อต้านการแต่งงานระหว่างเหมากับเจียง ชิงในช่วงปีที่เหยียนอาน ด้วยเหตุนี้ เขาจึงถูกลบออกจากตำแหน่งสำคัญในภาพเหมือนทางการของพิธีสถาปนาใน ค.ศ. 1949 เช่นเดียวกับเกา กั่งและหลิว เช่าฉีที่เคยถูกกระทำมาก่อนหน้าเขา เขาไม่ได้รับการคืนสู่ภาพวาดจนกระทั่ง ค.ศ. 1979
ชีวิตส่วนตัว.
หลินแต่งงานสี่ครั้งและมีลูกแปดคน หนึ่งในการแต่งงานของเขาคือกับจู หมิงในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945 หลังการเสียชีวิตของหลินใน ค.ศ. 1960 เธอฆ่าตัวตายใน ค.ศ. 1961 หลังถูกระบุว่าเป็นผู้เขียนจดหมายนิรนามเกี่ยวกับเจียง ชิง#เปลี่ยนทาง 
ลูกชายคนเล็กของเขา หลิน หย่งซาน (林用三) ได้รับเลือกให้เป็นกรรมาธิการแห่งชาติชุดที่ 11 ของสภาที่ปรึกษาการเมืองประชาชนจีนใน ค.ศ. 2008 และเคยดำรงตำแหน่งรัฐบาลหลายตำแหน่ง ลูกสาวของหลิน หลิน ลี่ ศึกษาอยู่กับซุน เหวย์ชื่อ ลูกบุญธรรมของโจว เอินไหลที่มอสโก และต่อมาถูกจำคุกเป็นเวลา 7 ปีในช่วงปฏิวัติวัฒนธรรมเนื่องจากถูกกล่าวหาว่ามีความเกี่ยวข้องกับหลี่ ลี่ซาน
ตามคำบอกเล่าของหลานสาว หลินเป็นเพื่อนสนิทส่วนตัวของซุน ยัตเซ็น และอยู่กับซุนในตอนที่เขาเสียชีวิต
บทกวี.
หลินเป็นกวีผู้กระตือรือร้น แต่งบทกวีมากมายตลอดชีวิตของเขา ตามที่ภัณฑารักษ์ของพิพิธภัณฑ์ของเขากล่าวไว้ หลินแต่งบทกวีไว้มากกว่าหนึ่งพันบท ผลงานของเขาได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาจีนในชื่อ "Lin Boqu Collection" และ "Selected Poems of Lin Boqu" บทกวีของเขาชื่อ "The Dream of Going Back Home" ถูกจารึกไว้อย่างเด่นชัดบนกำแพงบทกวียาวสองไมล์ในบ้านเกิดของเขาที่ฉางเต๋อ ซึ่งได้รับการบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นกำแพงที่มีงานแกะสลักศิลปะที่ยาวที่สุดในโลก