pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อำเภอเขาพนม

เขาพนม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกระบี่
ประวัติ.
อำเภอเขาพนม ได้รับการยกฐานะจากกิ่งอำเภอเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2516 มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 โดยแยกออกมาจากอำเภอเมืองกระบี่
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเขาพนมมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเขาพนมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 54 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเขาพนมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
เหตุการณ์สำคัญ.
วันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2565 ธีรศักดิ์ บุญเรือง หรือ เสี่ยต้อย เจ้าของร้านจำหน่ายและเปลี่ยนยางรถยนต์ในอำเภอเขาพนมได้ก่อเหตุขับรถชนรถจักรยานยนต์แล้วลงจากรถมาใช้ปืนลูกซองยิงเด็กนักเรียนม.6 ที่ซ้อนสามรถจักรยานยนต์ จนเสียชีวิตทั้ง 3 คน ที่ตำบลพรุเตียว โดยสาเหตุการก่อเหตุมาจากการหลอนประสาทจากยาบ้า เหตุการณ์ดังกล่าวส่งผลให้สมศักดิ์ เทพสุทิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ได้สั่งการให้สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เข้าตรวจค้นและจับกุมผู้ค้ายาเสพติดและผู้เสพยาเสพติดในพื้นที่จังหวัดกระบี่
การเดินทาง.
การเดินทางจากกรุงเทพฯมายังอำเภอเขาพนม จังหวัดกระบี่
อำเภอลำทับ

ลำทับ เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกระบี่ 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอลำทับมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ลำทับ เดิมเป็นหมู่บ้านในตำบลลำทับ กิ่งอำเภอท่ายาง (อำเภอทุ่งใหญ่) อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช และในปี พ.ศ. 2480 ทางราชการได้โอนพื้นที่ตำบลลำทับ มาขึ้นการปกครองกับทางอำเภอคลองท่อม จังหวัดกระบี่ ต่อมาประชาชนจากหลายท้องที่มาประกอบอาชีพ ชุมชนเริ่มขยายตัว เจริญเติบโต จึงแยกพื้นที่ 4 หมู่บ้านของตำบลลำทับ ตั้งขึ้นเป็นตำบลดินอุดม ในปี พ.ศ. 2523 ปี พ.ศ. 2527 ทางราชการได้ประกาศแยกท้องที่ฝั่งเหนือของอำเภอคลองท่อมออกเป็น กิ่งอำเภอลำทับ พื้นที่การปกครอง 2 ตำบล ได้แก่ ตำบลลำทับ ตำบลดินอุดม ในปีเดียวกันเขตตำบลพรุดินนา ของอำเภอคลองท่อม ได้แจ้งแก่ทางราชการว่าประชาชน 2 หมู่บ้านในตำบลพรุดินนา ได้แก่ หมู่ 2 บ้านเกาะไทร, หมู่ 7 บ้านบางบอนใต้ ไปติดต่อราชการที่กิ่งอำเภอลำทับ สะดวกกว่าอำเภอคลองท่อม ทางราชการจึงได้โอนท้องที 2 หมู่บ้านดังกล่าว เข้ามาสมทบในการปกครองของทางกิ่งอำเภอ
โดยชื่อ "ลำทับ" หมายถึง ทับหรือกระท่อมที่พักชั่วคราวของผู้บุกเบิกครั้งแรก ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ ในอดีตลำทับอุดมไปด้วยช้างป่า เจ้าพระยานครน้อยแห่งนครศรีธรรมราชเคยส่งคนออกมาตั้งเพนียดคล้องช้างที่เขตตำบลลำทับ และส่งช้างขายไปต่างประเทศ โดยลงเรือที่เกาะลิบง เขตเมืองตรัง ส่วนเส้นทางค้าช้าง เลี้ยงช้าง และส่งช้างไปขาย เรียกกันว่า "เส้นทางพระยานครค้าช้าง" ในสมัยรัชกาลปัจจุบัน พ.ศ. 2501 มีการพบช้างเผือกเชือกแรกที่คล้องได้จากบ้านหนองเต่า ตำบลลำทับ (ปัจจุบันคือบ้านป่างาม ตำบลดินอุดม) ต่อมาได้ถวายนามช้างเผือกเชือกนี้ว่า "พระเศวตอดุลยเดชพาหน ภูมิพลนวนาถบารมี ทุติยเศวตกรีกมุทพรรโณภาสฯ"
ในปี พ.ศ. 2532 ได้แยก 5 หมู่บ้านในตำบลลำทับตั้งเป็น ตำบลทุ่งไทรทอง แต่ไม่สามารถยกฐานะเป็นอำเภอได้ เนื่องจากเงื่อนไขการตั้งอำเภอต้องมีพื้นที่ไม่น้อยกว่า 4 ตำบล ในปี พ.ศ. 2535 จึงแยกพื้นที่หมู่ 3 บ้านดินแดง ของตำบลดินอุดม รวมกับพื้นที่อีก 4 หมู่บ้านใกล้เคียงตั้งเป็น ตำบลดินแดง หลังจากนั้น 2 ปีจึงได้ยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 เป็นอำเภอลำดับที่ 7 ของจังหวัดกระบี่
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอลำทับแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 4 ตำบล 28 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอลำทับประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
อำเภอคลองท่อม

คลองท่อม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกระบี่
ประวัติ.
อำเภอคลองท่อมก่อนประกาศใช้การปกครองหัวเมืองแบบมณฑลเทศาภิบาล ท้องที่อำเภอคลองท่อม มีเขตการปกครองเป็น 3 แขวง คือ แขวงคลองท่อม แขวงพรุดินนา แขวงคลองพน โดยแต่ละแขวงปกครองดูแลป้องกันภัยให้แก่ราษฎรในเขตของตนและมีนายอากรเป็นเจ้าหน้าที่เก็บเงินผลประโยชน์จากอากร ค่านา สวน การพนัน สุรา ฝิ่น และอื่นๆ
เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2440 ได้เปลี่ยนการปกครองจากเดิม โดยยุบแขวงต่างๆ แล้วจัดหน่วยการปกครองเป็นหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ จังหวัด ท้องที่ทั้ง 3 แขวง นี้ได้รวมกันจัดตั้งเป็นอำเภอขึ้นหนึ่งอำเภอ ชื่อว่า “อำเภอคลองพน” ตั้งที่ว่าการอำเภออยู่ที่หมู่ 1 ตำบลคลองพน ต่อมาในปี พ.ศ. 2445 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอมาตั้งในท้องที่ตำบลคลองท่อมใต้ บริเวณวัดคลองท่อมในปัจจุบัน ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2448 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอคลองท่อมไปอยู่ที่ปากคลองท่อม หมู่ที่ 2 ตำบลคลองท่อมใต้ โดยใช้ชื่อว่า “อำเภอคลองพน” จนเมื่อปี พ.ศ. 2460 จึงเปลี่ยนชื่อเป็น “อำเภอคลองท่อม” ตามชื่อคลองซึ่งตั้งที่ว่าการอำเภอ ต่อมาในปี พ.ศ. 2487 จึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอจากปากคลองท่อม มาตั้งอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (เพชรเกษม) หมู่ที่ 2 ตำบลคลองท่อมใต้ โดยมีนายเพิ่ม ศรีเทพ เป็นผู้บริจาคที่ดินจำนวน 25 ไร่ สาเหตุที่ย้ายทีว่าการอำเภอคลองท่อม จากตำบลคลองพน มาตั้งที่คลองท่อมใต้ก็เพื่อให้ที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอเป็นศูนย์กลางสะดวกในการเดินทางมาติดต่อราชการของราษฎรจากทุกตำบล
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอคลองท่อมตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอคลองท่อมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 ตำบล 67 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอคลองท่อมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 9 แห่ง ได้แก่
แอนดรอยด์

แอนดรอยด์  คือ หุ่นยนต์ที่สร้างขึ้นมาเลียนแบบมนุษย์ โดยปกติแล้วทั้งทางด้านกายภาพและพฤติกรรม
คำนี้ผันมาจากคำกรีก andros หมายถึง "มนุษย์, เพศชาย" และปัจจัยเสริมท้าย -eides ซึ่งเคยมีความหมายว่า "ในสปีชีส์ของ, เหมือนกับ" (จากคำว่า eidos หมายถึง "สปีชีส์" หรือ รูปแแบบ (form)). แม้ว่าแอนดรอยด์จะถูกใช้เรียกครอบคลุมไปถึงหุ่นยนต์ที่สร้างเลียนแบบมนุษย์ทั้งเพศชาย และเพศหญิง แต่ก็มีผู้คิดคำว่า "ไจนอยด์"  ขึ้นมาเพื่อใช้เรียกหุ่นยนต์ที่มีรูปร่างเลียนแบบมนุษย์เพศหญิง 
คำว่า "ดรอยด์" ซึ่งหมายถึงหุ่นยนต์ในเรื่อง สตาร์ วอร์ส ก็ผันมาจากความหมายนี้.
จนถึงขณะนี้ แอนดรอยด์ยังคงมีอยู่แต่ในนิยายวิทยาศาสตร์ บ่อยครั้งในภาพยนตร์และโทรทัศน์.
อย่างไรก็ตาม หุ่นยนต์ฮิวแมนนอยด์ก็มีขึ้นบ้างแล้วในขณะนี้.
พจนานุกรมภาษาอังกฤษ Webster ฉบับปี 1913 ระบุว่า "Android" เป็นได้ทั้งคำนามและคำวิเศษณ์
โดยถ้าเป็นคำนาม หมายถึง "เครื่องจักรหรือเครื่องอัตโนมัติในรูปของมนุษย์" และถ้าเป็นคำวิเศษณ์ หมายถึง "คล้ายมนุษย์"
สนามเสือป่า

สนามเสือป่า เป็นพื้นที่ที่อยู่ด้านทิศตะวันออกของลานพระบรมรูปทรงม้า ตรงข้ามกับสวนอัมพร ในเขตพระราชวังดุสิต เคยเป็นที่ตั้งของกองบัญชาการกองทัพไทย มีอาคารรับรองพระราชวังดุสิต สำนักพระราชวัง (สโมสรเสือป่า) มูลนิธิชัยพัฒนา และอีกหลายหน่วยงาน มีพื้นที่ว่างใช้จัดกิจกรรมงานออกร้านแสดงสินค้า เช่น งานกาชาด บางครั้งใช้จัดแสดงดนตรี เช่น บางกอกแจ๊สเฟสติวัล
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ใช้พื้นที่บริเวณนี้หัดแถวยุทธวิธี ซ้ายหัน ขวาหัน หมอบคลาน เคลื่อนที่ ฝึกซ้อมสมาชิกกองเสือป่า บริเวณนี้จึงได้ชื่อว่า "สนามเสือป่า"
กินนร

กินนร หรือ กินรี เป็นสิ่งมีชีวิตนักดนตรีครึ่งมนุษย์ครึ่งนกในศาสนาฮินดูและศาสนาพุทธ ปรากฏเครื่องดนตรีโบราณของอินเดียที่เรียกว่ากินรีวีณา และปรากฏใน "อาทิปรวะ" ของมหาภารตะ และเชื่อว่าอาศัยอยู่บนหิมาลัย
ในเอกสารของศาสนาพุทธ ปรากฏทั้งในชาดกและสัทธรรมปุณฑรีกสูตร ในธรรมเนียมของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เชื่อว่ากินนรและกินรีอาศัยอยู่ในหิมพานต์ เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการร่ายรำ ดนตรี และกวี ส่วนในธรรมเนียมเอเชียตะวันออก นักวิชาการ เอ็ดเวิร์ด เอช. ชัฟเฟอร์ ระบุว่ากินนรมักสับสนกับการเวก ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตครึ่งมนุษย์ครึ่งนกเช่นกัน แต่ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับกินนร
ไทย.
ในวัฒนธรรมของไทยมักปรากฏการกล่าวถึงกินรีมากกว่ากินนร โดยกินรีได้รับมาจากตำนานของอินเดีย กินรีแบบไทยมีลักษณะสวมเครื่องแต่งกายแบบเทวดาไทย ช่วงล่างคล้ายนก และสามารถบินไปมาระหว่างโลกมนุษย์และหิมพานต์ได้ กินรีที่เป็นรูปแบบนิยมที่สุดของไทยคือรูปปั้นกินรีทองที่วัดพระศรีรัตนศาสดารามในกรุงเทพมหานคร
มโนราเป็นกินรีตนที่เป็นที่รู้จักมากของไทย เป็นตัวละครจากปัญญาสชาดก เขียนราว ค.ศ. 1450–1470
พม่า.
กินนรในพม่าเรียกว่า "เกนนะยา" ([kèɪ̯ɰ̃.nə.jà]) ส่วนกินรีเรียกว่า "เกนนะยี" ([kèɪ̯ɰ̃.nə.jì]) ในภาษาไทใหญ่คือ "กิ่งนะหร่า" ([kìŋ.nǎ.ràː]) กับ "กิ่งนะหรี่" ([kìŋ.nǎ.rì]) ตามลำดับ ธรรมเนียมพุทธแบบพม่าเชื่อว่าในบรรดา 136 อดีตชาติของพระพุทธเจ้า มี 4 ชาติที่เคยประสูติเป็นกินนร
ในวัฒนธรรมร่วมสมัยของพม่าปรากฏรางวัลเมียนมาร์อะคาเดมีเป็นรูปปั้นของกินนร คู่กินนรกับกินรีถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของชาวกะยา
กัมพูชา.
ในกัมพูชาเรียกกินนรในภาษาเขมรว่า kenar ([keˈnɑː] หรือ "[ken nɑ ˈraː]") ส่วนกินรีคือ kinnari ([ken nɑ ˈrəj]) ซึ่งปรากฏในวรรณกรรมของเขมรมากกว่ากินนร ถือกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของความงามและการร่ายรำ
อินโดนีเซีย.
ปรากฏประติมากรรมกินนรคู่กินรีที่บุโรพุทโธและปรัมบานัน ในรูปของนกที่มีศีรษะเป็นมนุษย์ มักปรากฏอยู่ปกป้องต้นกาลปาตารูหรือแม้แต่ไหสมบัติ นอกจากนี้ที่บุโรพุทโธยังปรากฏกินรีในชาดก มโนราห์
ไข่เจียว

ไข่เจียว เป็นอาหารทอดจากไข่ที่ทำได้ง่าย นิยมใช้ไข่ไก่หรือไข่เป็ด นำไข่มากะเทาะเปลือก ตีไข่ขาวและไข่แดงให้เข้าเป็นเนื้อเดียวกัน แล้วเติมเครื่องปรุงรสคือ น้ำปลา ซอสหอยนางรม นม หรือ น้ำมะนาว ด้วย จากนั้นตั้งกระทะบนเตา และใส่น้ำมันหมูหรือน้ำมันพืช พอร้อน ก็นำลงทอด จนสุกจะได้แผ่นไข่สีเหลืองรับประทานได้ หากนํ้ามันมากจนไข่ที่เจียวฟู เรียกว่า ไข่ฟู หากนำไข่เจียวใส่ลงไปในน้ำซุป เรียกว่า ไข่น้ำ
ไข่เจียวหนึ่งฟองให้พลังงานประมาณ 90 กิโลแคลอรี
ไข่เจียวแบบต่าง ๆ.
ก่อนนำไข่ไปทอด สามารถใส่อาหารอื่นลงไปผสมเนื้อไข่ เช่น
เทศบาลตำบลตลาดไชยา

ตลาดไชยา เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดไชยาทั้งตำบลรวมทั้งพื้นที่บางส่วนของหมู่ที่ 1, 4–5 ของตำบลเลม็ด ในอำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี เดิมมีฐานะเป็นสุขาภิบาลตลาดไชยาที่จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2499 ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาขยายเขตสุขาภิบาลให้มีเนื้อที่เพิ่ม 4.12 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่ไปถึงฝั่งตะวันออกของคลองท่าโพธิ์ของเขตตำบลเลม็ด ในปี พ.ศ. 2502
สุขาภิบาลตลาดไชยาได้ยกฐานะเป็นเทศบาลตำบลในปี พ.ศ. 2542 ต่อมาปี พ.ศ. 2546 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาให้เขตองค์การบริหารส่วนตำบลตลาดไชยาที่มีประชากร 2,016 คน และ 387 ครัวเรือน ควบรวมพื้นที่เข้ากับเทศบาลตำบลตลาดไชยาในวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 เนื่องจากเขตองค์การบริหารส่วนตำบลตลาดไชยามีเจตนารมณ์ในการรวมพื้นที่เข้ากับเขตเทศบาล 
โดยการควบรวมนี้ทำให้เทศบาลตำบลตลาดไชยา มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลตลาดไชยาทั้งหมด และมีพื้นที่เพิ่มขึ้นอีกประมาณ 25.52 ตารางกิโลเมตร รวมแล้วเป็นพื้นที่ในเขตปกครองทั้งหมดของเทศบาลตำบลตลาดไชยาประมาณ 29.64 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 18,525.1 ไร่ ปัจจุบันเทศบาลเป็นที่ตั้งศูนย์ราชการสำคัญหลายแห่ง ได้แก่ ศาลจังหวัดไชยา สำนักงานอัยการจังหวัดไชยา สถานีตำรวจภูธรไชยา ที่ว่าการอำเภอไชยา โรงพยาบาลไชยา และมีสถานีรถไฟไชยา เป็นสถานีชั้น 1 มีขบวนรถให้บริการทั้งหมด 18 ขบวน
ห้องอาหาร

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2006-06-16T06:13:40Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Solarist</username>
 </contributor>
 <comment>Redirecting to ภัตตาคาร</comment>
 <origin>169835</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ช็อกโกแลต

ช็อกโกแลตเป็นผลิตภัณฑ์อาหาร ทำจากฝักโกโก้ มีในรูปต่าง ๆ ทั้ง ของเหลว, ของแข็ง หรือเป็นซอส ไปจนถึงเป็นสารให้รสชาติในอาหารอื่น ปรากฏว่ามีการบริโภคโกโก้หรือกากาโอมาตั้งแต่อารยธรรมโอลเม็ก (1,900–1,100 ปีก่อน ค.ศ.) และส่วนใหญ่ของประชากรมีโซอเมริกาโบราณ รวมถึงมายาและแอซเท็กซึ่งบริโภคในรูปของเครื่องดื่มโกโก้
เมล็ดของต้นโกโก้มีรสขมและจะต้องผ่านกระบวนการหมักก่อนเพื่อให้เกิดรส หลังหมักเสร็จแล้ว จะนำเมล็ดโกโก้ไปตากแห้ง ทำความสะอาด และนำไปให้ความร้อน โกโก้ที่ผ่านกระบวนการแล้วนำไปหลอมจะเรียกว่าช็อกโกแลตลิเกอร์ ซึ่งสามารถทำให้แข็งตัว ขึ้นรูป หรือเข้ากระบวนการอื่น ๆ ให้เป็นโกโก้ซอลิดและเนยโกโก้ ช็อกโกแลตบิตเทอร์หรือเบกคิงช็อกโกแลตประกอบด้วยโกโก้ซอลิดกับเนยโกโก้ โดยไม่เติมน้ำตาลเพิ่ม เบกคิงคาเคาที่นำไปป่นเป็นผงจะมีไฟเบอร์มากกว่าเนยโกโก้ และสามารถนำมาเข้ากระบวนการกับอัลคาไลเพื่อผลิตโกโก้ดัตช์ ช็อกโกแลตส่วนใหญ่ที่บริโภคในปัจจุบันอยู่ในรูปของช็อกโกแลตหวานซึ่งอาจผสมน้ำมันปาล์มและน้ำตาล, ช็อกโกแลตนมซึ่งคือช็อกโกแลตหวานผสมนมผงหรือนมข้น และไวต์ช็อกโกแลตซึ่งไม่ผสมโกโก้ซอลิด
เรียมเกร์

เรียมเกร์ ("รามเกรฺติ์",) หรือ บทละครรามเกียรติ์ เป็นบทกวีมหากาพย์ของกัมพูชาที่ดัดแปลงมาจากมหากาพย์ฮินดูเรื่องรามายณะในภาษาสันสกฤต ชื่อนี้หมายถึง "ความรุ่งโรจน์ของพระราม" เป็นมหากาพย์ประจำชาติของกัมพูชา ร่วมกับ "ไตรเภท" ซึ่งเป็นวรรณกรรมที่ไม่ค่อยมีชื่อเสียงนัก 
เรียมเกร์ดัดแปลงแนวคิดศาสนาฮินดูในรามายณะให้เข้ากับหลักการในพุทธศาสนาและแสดงให้เห็นถึงความสมดุลระหว่างความดีและความชั่วในโลก เรียมเกร์ไม่เพียงแต่เป็นการจัดลำดับใหม่ของนิทานพื้นบ้านเท่านั้น แต่ยังเป็นเสาหลักของการแสดงนาฎศิลป์ของราชวงศ์เขมรอีกด้วย เช่นเดียวกับรามายณะ เรียมเกร์เป็นอุปมานิทัศน์เชิงปรัชญาที่สำรวจอุดมคติของความยุติธรรมและความซื่อสัตย์ที่แสดงออกโดยตัวละครเอก ได้แก่ กษัตริย์ พระราม และพระราชินี นางสีดา มหากาพย์เรื่องนี้เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่ชาวเขมรจากการแสดงในโรงละครนาฏศิลป์เขมรที่เรียกว่า "ละโคนโขล"  ในงานเทศกาลต่างๆ ทั่วประเทศกัมพูชา ฉากในมหากาพย์เรียมเกร์มักถูกวาดบนผนังพระราชวังในศิลปะแบบเขมรและภาพก่อนหน้านั้นถูกแกะสลักบนผนังของปราสาทนครวัดและปราสาทบันทายศรีที่ถือว่าเป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมกัมพูชา
ประวัติ.
หลักฐานการปรากฎของเรียมเกร์เก่าแก่สุดในประเทศกัมพูชา ดังปรากฎตามต้นฉบับของมหากาพย์ที่ถูกค้นพบครั้งแรกสมัยศตวรรษที่ 7 ตาม จารึกเวียลกันเตล (Veal Kantel) (K.359) สมัยก่อนอาณาจักรพระนคร พบที่จังหวัดสตึงแตรง ซึ่งในจารึกกล่าวถึงลักษณะอุดมคติที่ปรากฏในตัวพระราม และภาพแกะสลักอันประณีตบนผนังของนครวัด เมืองพระนคร จังหวัดเสียมเรียบ ยังปรากฎแสดงภาพฉากหนึ่งจากรามายณะ เช่น ศึกระหว่างเทวดาและอสูร หรือ ศึกกรุงลงกา บริเวณปีกตะวันตกของระเบียงส่วนที่ 3 (ห้องภาพนูนต่ำ) ทางด้านเหนือของนครวัดซึ่งมีอายุกว่าหนึ่งพันปี
นอกจากนี้จารึกปราสาทพระขรรค์ในพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ประมาณพุทธศตวรรษที่ 18 ได้มีการเปรียบเปรยถึงพระรามในมุมมองศาสนาพุทธที่สดุดีกษัตริย์ผู้นับถือศาสนาพุทธว่า พระองค์สร้างถนนข้ามมหาสมุทรไปยังกรุงลงกา เทียบกับกษัตริย์ผู้นับถือพระพุทธศาสนาที่ทรงสร้างสะพานด้วยทองคือการทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาเพื่อส่งสัตว์โลกให้พ้นวัฏสงสาร
เรียมเกร์ในกัมพูชาช่วงหลังอาณาจักรพระนครโดยเฉพาะในช่วงสมัยอุดงได้มีการรับอิทธิพลรามเกียรติ์จากไทยสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น โดยแปลเป็นภาษาเขมร
สืบเนื่องจากพระราชวงศ์ในราชสำนักกัมพูชาช่วงรัชกาลสมเด็จพระอุไทยราชาธิราชรามาธิบดี (นักองค์จัน) เข้ามาประทับในกรุงรัตนโกสินทร์ (กรุงเทพมหานคร) ความนิยมละครในราชสำนักรัตนโกสินทร์จึงมีอิทธิพลต่อราชสำนักเขมรสืบทอดจนถึงรัชกาลสมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี (นักองค์ด้วง) จนถึง รัชกาลพระบาทสมเด็จพระนโรดม บรมรามเทวาวตาร (นักองค์ราชาวดี) โดยออกญาวังวรเวียงชัย (จวน) เสนาบดีพระราชวังกรุงกัมพูชา ผู้ดูแลโครงการการแปลบทละครเรื่องรามเกียรต์ไทยเป็นเขมรระหว่างปี ค.ศ. 1923–1930 มีเค้าเดิมจากมหากาพย์รามายณะของอินเดียซึ่งจะไม่เหมือนกับรามเกียรติ์ของไทยตรงที่เรียมเกร์จะมีเงาะป่าร่วมในศึกสงครามด้วย นิยมแสดงตอนกุมภกรรณ และ ศึกไมยราพ
ตัวละครหลัก.
ตัวละครหลักที่ปรากฏในเรื่อง มีดังนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สารอาหาร

สารอาหาร เป็น สารเคมีที่ สิ่งมีชีวิต ต้องการเพื่อการดำรงชีพ และ เติบโต หรือ เป็น สารที่ที่ใช้ในกระบวนการสร้างและสลาย โดยที่สิ่งมีชีวิตนั้นจะรับสารอาหารจากสิ่งแวดล้อมของมัน
การนำเข้า สารอาหาร นั้นต่างกันกับสิ่งมีชีวิตชนิดต่าง ๆ กัน สัตว์ และ โพรทิสต์ จะนำเข้าสารอาหารโดยระบบการย่อยภายใน ส่วนพืชนั้นจะนำเข้าสารอาหารได้โดยตรงจากดิน ผ่านทางราก หรือนำเข้าสารอาหารจากบรรยากาศ
ประเภทของสารอาหาร.
สารอาหาร แบ่งออกได้เป็นสองประเภท
สารอาหารประเภทให้พลังงาน.
สารอาหารประเภทให้พลังงานประกอบด้วย โปรตีน คาร์โบไฮเดรต และ ไขมัน
สารอาหารประเภทไม่ให้พลังงาน.
สารอาหารประเภทไม่ให้พลังงานประกอบด้วย วิตามิน เกลือแร่ และ น้ำ
กาวแสตมป์

กาวแสตมป์ เป็นสารที่เคลือบอยู่ด้านหลังดวงแสตมป์เพื่อความสะดวกในการติดบนจดหมาย กาวจะติดได้ก็ต่อเมื่อเอาน้ำลูบบนกาว แต่ในระยะหลังมีการพิมพ์แสตมป์ที่มีลักษณะเหมือนสติกเกอร์ที่เรียกว่าแสตมป์สติกเกอร์ กล่าวคือสามารถลอกแสตมป์ออกจากแผ่นมาติดบนจดหมายได้ทันทีและนิยมจำหน่ายอยู่ในรูปสมุดตราไปรษณียากร
ความคิดเรื่องกาวบนดวงแสตมป์นั้นมีมาตั้งแต่เริ่มมีแสตมป์เลยทีเดียว แต่แสตมป์ชุดเก่า ๆ บางชุดไม่มีกาวอยู่ด้านหลังเนื่องจากข้อจำกัดบางประการ เช่น ขาดแคลนวัตถุดิบ หรือ อยู่ในช่วงสงคราม เป็นต้น
ในอดีตจะนิยมฉาบกาวบนด้านหลังแสตมป์หลังจากที่แสตมป์ผ่านการพิมพ์แล้วแต่ยังไม่ปรุรู แต่ปัจจุบันจะใช้กระดาษที่ฉาบกาวไว้แล้วมาพิมพ์แล้วปรุรู สมัยแรก ๆ การฉาบกาวต้องทำด้วยมือโดยใช้แปรงหรือลูกกลิ้งจุ่มลงในกาวแล้วทาบนกระดาษ การฉาบกาวด้วยเครื่องพิมพ์ถูกคิดค้นภายหลังในปี พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) โดยบริษัท เดอ ลา รู (De La Rue)
ประเภทของกาวแสตมป์.
กาวที่ใช้ในแสตมป์ มีหลายชนิดเช่น
ในการสะสมแสตมป์ สำหรับแสตมป์ที่ยังไม่ใช้งาน จะให้ความสำคัญกับกาวบนหลังแสตมป์มาก การที่แสตมป์ยังไม่ผ่านการใช้งาน แต่ด้านหลังกาวที่ควรจะมีกลับหายไป (ไม่นับบางชุดที่พิมพ์และนำออกขายโดยไปรษณีย์โดยไม่มีกาว) จะทำให้มูลค่าของแสตมป์ลดน้อยลงไป ตัวอย่างสาเหตุที่กาวหายไป เช่น การนำแสตมป์ที่ขึ้นราเป็นสีเหลืองไปแช่น้ำหรือน้ำยาให้ขาวขึ้น การนำแสตมป์ออกจากอัลบั้มที่เก็บในสมัยก่อนที่ใช้วิธีติดลงบนอัลบั้มโดยตรง การล้างเอาฮินจ์ออก เป็นต้น ซึ่งบางครั้งก็มีความพยายามฉาบเอากาวใหม่เพื่อหลอกว่ากาวยังอยู่ครบ (เรียกว่า regum)
การสะสมแสตมป์

การสะสมแสตมป์ คือ การเก็บสะสมและรวบรวมแสตมป์ ตลอดจนสิ่งสะสมอื่น ๆ เช่น ซองจดหมาย ถือเป็นงานอดิเรกที่นิยมมาก
ประเภท.
การสะสมแสตมป์ที่ไม่ได้ใช้ต้องเสียเงินซื้อแสตมป์มาไม่ว่าจากที่ทำการไปรษณีย์หรือร้ายขายแสตมป์ แต่ถ้าสะสมแสตมป์แบบใช้แล้ว ไม่จำเป็นต้องลงทุน สามารถนำซองจดหมายไปแช่น้ำและลอกเอาแสตมป์ที่ติดอยู่ออกมาได้
สภาพของแสตมป์ที่สมบูรณ์และวิธีการเก็บรักษา.
แสตมป์ที่สะสม ถ้ามีสภาพดีจะถือเป็นสิ่งของที่มีมูลค่า สามารถนำไปขายต่อได้ราคาดี ซึ่งสภาพแสตมป์ที่ดี มีดังนี้
แสตมป์ยังไม่ได้ใช้โดยเฉพาะแสตมป์เก่า ๆ ถ้ามีสภาพดีเหมือนกับที่เพิ่งซื้อจากไปรษณีย์ นิยมเรียกว่าสภาพนอก หรือ mint เนื่องจากทางประเทศทางตะวันตกมีความชื้นต่ำ แสตมป์ไม่ค่อยเหลืองหรือขึ้นรา
แสตมป์ที่ไม่ได้คุณภาพตามที่ระบุไว้ มักมีมูลค่าต่ำลงมาก ดังนั้นเวลาเลือกซื้อหรือคัดเลือกแสตมป์มาสะสมจะต้องสังเกตให้ดี อีกทั้งวิธีการเก็บรักษาแสตมป์ก็มีส่วนสำคัญมาก เพื่อให้แสตมป์เลื่อมสภาพตามกาลเวลาช้าที่สุด
การเก็บรักษาแสตมป์.
โดยมีคำแนะนำในการเก็บดังนี้
เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์

เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์  เป็นเขตปกครองตนเองของจีนในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ เป็นเขตปกครองใหญ่ที่สุดของจีน เป็นเขตการปกครองชาติที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของโลก กินพื้นที่กว่า 1.6 ล้านตารางกิโลเมตรและเป็นเขตการปกครองที่มีประชากรมากที่สุดติดอันดับหนึ่งในสิบ มีดินแดนพิพาทอักไสชินที่จีนบริหารอยู่ ซินเจียงมีพรมแดนติดต่อกับประเทศรัสเซีย มองโกเลีย คาซัคสถาน คีร์กีซสถาน ทาจิกิสถาน อัฟกานิสถาน ปากีสถานและอินเดีย นอกจากนี้ยังมีพรมแดนติดต่อกับทิเบต มีน้ำมันสำรองอุดมสมบูรณ์และเป็นภาคที่ผลิตแก๊สธรรมชาติใหญ่ที่สุดของจีน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์มีพื้นที่ติดต่อดังนี้ 
ประวัติศาสตร์.
ตั้งแต่สองพันปีก่อนเป็นต้นมา ดินแดนซินเจียงก็เป็นดินแดนส่วนหนึ่งของประเทศจีน ที่มีความเป็นเอกภาพและประกอบด้วยหลายชนชาติ เมื่อ 60 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ฮั่นได้จัดตั้งองค์กรบริหารซียวี่ เพื่อปกครองเขตซินเจียงโดยตรง ซึ่งมีขอบเขตรวมถึงทะเลสาบปาเอ่อร์คาสือ (巴尔喀什湖) และเขตที่ราบสูงพ่าหมีเอ่อร์ (帕米尔高原) ภายในเวลา 1,000 ปีเศษต่อจากนั้น เขตซินเจียงสังกัดอยู่ในองค์กรบริหารท้องถิ่น ที่จัดตั้งโดยรัฐบาลกลาง
ครั้นถึงราชวงศ์ชิง รัฐบาลกลางได้แต่งตั้งนายพลอีหลี เพื่อปกครองดินแดนซินเจียงทั้งหมดและเมื่อถึงปี พ.ศ. 2427 เขตซินเจียงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นมณฑล ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างซินเจียงกับมณฑลต่าง ๆ ในแผ่นดินใหญ่จีนมีความใกล้ชิดยิ่งขึ้น
เดือนกันยายน พ.ศ. 2492 ซินเจียงได้รับการปลดแอกอย่างสันติ จนเมื่อถึงวันที่ 1 ตุลาคม สาธารณรัฐประชาชนจีนได้สถาปนาขึ้น เขตซินเจียงจึงกลายเป็นเขตบริหารระดับมณฑลที่มีอำนาจปกครองตนเองได้เขตหนึ่งของจีน
ประวัติศาสตร์จีนในสมัยโบราณมีมาตั้งแต่สมัยวัฒนธรรมเครื่องปั้นดินเผาแดงและเครื่องปั้นดินเผาดำเริ่มต้นการปกครองโดยราชวงศ์เซี่ย ราชวงศ์ซาง ราชวงศ์โจว และราชวงศ์ฉินตามลำดับ และสิ้นสุดลงที่สมัยราชวงศ์ฮั่น ค.ศ. 220
ภูมิประเทศ.
มีภูเขาอาเอ่อร์ไท่ซาน ภูเขาเทียนชาน และภูเขาคุนหลุนชานตั้งอยู่จากทิศเหนือไปยังทิศใต้ มีแม่น้ำทาริมซึ่งเป็นแม่น้ำภายในดินแดนที่ไม่ไหลลงทะเลที่ใหญ่ที่สุดของจีน มีทะเลสาบโบสทัง (ทะเลสาบปั๋วซือเถิง) เป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในซินเจียงและเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศจีน แอ่งตูร์ปัน (แอ่งถูหลู่ฟาน) ซึ่งเป็นพื้นที่ต่ำสุดของจีน พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทราย ทะเลทรายทากลามากัน (塔克拉玛干沙漠, ทะเลทรายถ่าเคอลาหม่ากาน) เป็นทะเลทรายที่ใหญ่ที่สุดของจีน และอันดับที่สองของโลก และมีทะเลทรายกู๋เอ่อร์ปานทงกู่เท่อ (古尔班通古特沙漠) เป็นทะเลทรายใหญ่อันดับที่สองของจีน อุดมด้วยทรัพยากรน้ำมันปิโตรเลียม แก๊สธรรมชาติ
พื้นที่ 1.66 ล้านตร.กม แบ่งเขตการปกครองเป็น 17 เมือง 70 อำเภอ และ 844 หมู่บ้าน ในจำนวนนี้มีหมู่บ้านชนส่วนน้อยถึง 42 หมู่บ้าน ในเมืองใหญ่ทั้ง 13 เมือง เป็นเขตปกครองตนเองของชนส่วนน้อยถึง 5 เมือง
กีบ (สกุลเงิน)

"สำหรับผู้ใช้ที่ต้องการหาคำว่ากีบ ในความหมายอื่น ดู กีบ (แก้ความกำกวม)"
กีบ  เป็นหน่วยเงินของประเทศลาว (รหัสสากลตาม ISO 4217 อักษรย่อ LAK) หนึ่งกีบมี 100 อัด  ธนาคารแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เป็นผู้รับผิดชอบพิมพ์เงินตราออกใช้
ประวัติ.
อินโดจีนของฝรั่งเศส.
ปิอาสเตอร์อินโดจีนเคยเป็นสกุลเงินของอินโดจีนของฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1885 ถึง 1952
กีบลาวเสรี (1946).
ใน ค.ศ. 1945–1946 รัฐบาลลาวเสรีในเวียงจันทน์ตีพิมพ์ชุดธนบัตรที่มีค่า 10, 20 และ 50 อัดกับ 100 กีบก่อนที่ทางการฝรั่งเศสเข้ามาควบคุมภูมิภาคนี้
กีบหลวง (1955).
สกุลเงินกีบนำกลับมาใช้งานใหม่ใน ค.ศ. 1955 แทนที่สกุลเงินปิอาสเตอร์อินโดจีนตามมูลค่า กีบหนึ่งแบ่งออกเป็น 100 อัด สกุลเงินนี้ผูกค่าเงินกับฟรังก์ฝรั่งเศสที่อัตรา 10 ฟรังก์ต่อ 1 กีบ
ต่อมาในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1958 มีการเปลี่ยนหน่วยผูกค่าเงินไปเป็นดอลลาร์สหรัฐ และลดค่าจาก 35 ไปเป็น 80 กีบต่อดอลลาร์สหรัฐ: อย่างไรก็ตาม อัตราแลกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการไม่ได้สะท้อนถึงสภาวะตลาดในขณะนั้น โดยอัตราคู่ขนานจะสูงถึง 600 กีบต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐภายในสิ้น ค.ศ. 1963 จากนั้นทางลาวจึงลดค่ากีบอีกครั้งในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1964 และใช้อัตราแลกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการที่ 240 กีบต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐ และอัตรา "ตลาดเสรี" ที่ประมาณ 505 กีบต่อ 1 ดอลลาร์สหรััฐ จากนั้นอัตราตลาดเสรีลดลงไปถึง 600 กีต่อ 1 ดอลลาร์สหรัฐในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 ส่วนอัตราแลกเปลี่ยนอย่างเป็นทางการถูกยุบเลิกในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1972
กีบปะเทดลาว (1976).
ทางปะเทดลาวเริ่มใช้งานกีบเอกราชในวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1968 โดยหมุนเวียนในพื้นที่ที่กลุ่มควบคุม ธนบัตรสำหรับกีบเอกราชที่ตีพิมพ์ในประเทศจีน ประกอบด้วย 1, 10, 20, 50, 100, 200 และ 500 กีบ
รายงานจาก "เสียงประชาชน" สื่อมวลชนของประเทศลาว หนึ่งกีบเอกราชมีค่าเท่ากับ 6 กีบหลวงในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1975 (สามวันก่อนกลุ่มปะเทดลาวเดินทางเข้าเวียงจันทน์) ข้อมูลอัตราแลกเปลี่ยนในอดีตจากกองทุนการเงินระหว่างประเทศระบุว่า 1 ดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 1975 มีค่าเท่ากับ 725 กีบหลวง หรือ 120.83 กีบเอกราช
ใน ค.ศ. 1976 รัฐบาลลาวคอมมิวนิสต์ใหม่แทนที่กีบหลวงด้วยกีบเอกราช โดยมีอัตราแลกเปลี่ยนอยู่ที่ 20 กีบหลวงต่อ 1 กีบเอกราช
กีบสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (1979).
ณ วันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1979 มีการเปลี่ยนแทนที่อดีตกีบ “เอกราช” ของปะเทดลาวด้วยกีบลาวใหม่ ด้วยอัตราแลกเปลี่ยน 100 ต่อ 1
ธนบัตร.
กีบปะเทดลาว (1976).
ในพื้นที่ควบคุมของปะเทดลาว มีการตีพิมพ์ธนบัตรใน ค.ศ. 1975 หรือก่อนหน้านั้น และมีค่า 1, 10, 20, 50, 100, 200 และ 500 กีบ
กีบสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (1979).
ใน ค.ศ. 1979 มีการตีพิมพ์ธนบัตรที่มีค่า 1, 5, 10, 20, 50 และ 100 กีบ โดยมีการเพิ่มธนบัตร 500 กีบใน ค.ศ. 1988 ตามมาด้วย 1000 กีบใน ค.ศ. 1992, 2000 และ 5000 กีบใน ค.ศ. 1997, 10,000 และ 20,000 กีบใน ค.ศ. 2002 และ 50,000 กีบในวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 2006 (แม้ว่าจะระบุเป็นปี 2004) ต่อมาในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2010 มีการตีพิมพ์ธนบัตร 100,000 กีบ เพื่อฉลองครอบรอบ 450 ปีของการก่อตั้งเวียงจันทน์ เมืองหลวงของประเทศ และครอบรอบ 35 ปีการสถาปนาสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
ประธานธนาคารแห่ง สปป. ลาว ประกาศในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2012 ว่าทางธนาคารจะตีพิมพ์ธนบัตร 100,000 กีบเป็นฉบับที่ใช้งานทั่วไปในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 (แต่ระบุเป็นปี 2011) เพื่อส่งเสริมให้ชาวลาวใช้สกุลเงินของชาติแทนดอลลาร์สหรัฐและบาท
ณ ค.ศ. 2019 ธนบัตรที่ใช้หมุนเวียนที่มีค่าน้อยที่สุดคือ 500 กีบ
พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา (พ.ร.ฎ.) หรือ รัฐกฤษฎีกา  คือบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่พระมหากษัตริย์ทรงตราขึ้นโดยอาศัยอำนาจตามรัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติ หรือพระราชกำหนด เพื่อใช้ในการบริหารราชการแผ่นดิน โดยคำแนะนำของคณะรัฐมนตรี มีศักดิ์ต่ำกว่ารัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติ ประมวลกฎหมาย และพระราชกำหนด
การตราพระราชกฤษฎีกา.
การตราพระราชกฤษฎีกา รัฐมนตรีซึ่งมีหน้าที่เกี่ยวข้องจะอาศัยอำนาจตามรัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติ หรือพระราชกำหนดนั้น ๆ เสนอร่างพระราชกฤษฎีกาต่อคณะรัฐมนตรีให้พิจารณา โดยร่างพระราชกฤษฎีกานั้น จะต้องไม่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ พระราชบัญญัติ หรือพระราชกำหนดที่เกี่ยวข้อง
เมื่อคณะรัฐมนตรีพิจารณาแล้ว จะต้องนำร่างพระราชกฤษฎีกา ขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายพระมหากษัตริย์เพื่อทรงตราพระราชกฤษฎีกานั้น ๆ 
นายกรัฐมนตรี จะเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ 
จากนั้นจึงนำไปประกาศในราชกิจจานุเบกษา บังคับใช้ต่อไป
จังหวัด

จังหวัด หรือ มณฑล  คือชื่อเรียกหน่วยการปกครองระดับหนึ่ง โดยปกติจะเป็นระดับใหญ่ที่สุดในประเทศ หรือรัฐ (ลำดับแรกในการแบ่งการปกครอง) คำว่าจังหวัดใช้เรียก province ในประเทศไทย ส่วนมณฑลใช้กับบางประเทศ เช่น มณฑลยูนนาน (Yunnan Province) ในประเทศจีน
การเปลี่ยนแปลงภาษา

การเปลี่ยนแปลงภาษา  ถือเป็นธรรมชาติอย่างหนึ่งของภาษา ภาษาที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ จะมีแนวโน้มการใช้ที่ยืนยาวมากกว่าภาษาที่มีการเปลี่ยนแปลงน้อย หรือไม่เปลี่ยนแปลงเลย
การเปลี่ยนแปลงในภาษาไทย.
ภาษาเปลี่ยนแปลงในลักษณะของการออกเสียง คำศัพท์ รูปแบบ และลักษณะอื่นอื่นตามกาลเวลาที่เปลี่ยนไป ภาษาที่เปลี่ยนไปเกิดจากการเปลี่ยนแปลงของกลุ่มคนที่ใช้ภาษาไทย
สื่อและการกระจายตัวของประชากรเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงของภาษา จะเห็นได้ว่ามีคำศัพท์จากทางภาคต่างๆ ในประเทศไทยเริ่มใช้กันข้ามภาคในประเทศไทย เช่นคำศัพท์จากทางภาคกลางมีการเริ่มใช้กันมากทางภาคเหนือ และภาคใต้เนื่องจากทุกคนได้ดูรายการโทรทัศน์ ที่เสนอภาษาจากทางภาคกลาง ในขณะเดียวกันกลุ่มคนภาคกลางได้เริ่มใช้ภาษาจากทางภาคอีสานมากขึ้น เมื่อมีรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับคนที่อาศัยในภาคอีสาน ภาษาต่างประเทศเช่นภาษาอังกฤษได้เข้ามามีบทบาทในทางศัพท์วิชาการและศัพท์ทางคอมพิวเตอร์ มากขึ้นเช่นกัน
กลุ่มเฉพาะเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เกิดการพัฒนาของภาษา คำศัพท์ใหม่ใหม่เกิดขึ้นมากโดยเฉพาะกลุ่มวัยรุ่น มีภาษาเฉพาะของกลุ่ม เมื่อภาษาเกิดมีการใช้กันใหม่ ทำให้มีคำศัพท์ใหม่นิยามขึ้นมา แต่อย่างไรก็ตามเมื่อหมดการใช้ของคำศัพท์นั้นนั้น ภาษานั้นก็จะตกรุ่นและหมดความนิยมไป ยกตัวอย่างเช่นคำว่า จ๊าบ ที่เคยมีการใช้กันในหมู่วัยรุ่น และเริ่มนิยมกันมากเมื่อสื่อนำไปใช้ในรายการโทรทัศน์ มีการถกเถียงเรื่องของภาษาวัยรุ่นที่ไม่นับว่าเป็นภาษาไทยกันมาก แต่อย่างไรก็ตามเมื่อทุกคนใช้ภาษาเดียวกันและมีการสื่อสารไปในทิศทางเดียวกัน ย่อมถือได้ว่า ภาษาที่เกิดขึ้นมาใหม่ไม่ว่าจากวัยรุ่นหรือนักวิชาการ ยังคงเป็นภาษาไทย
อินเทล

อินเทล (Intel) เป็นบริษัทผลิตชิพสารกึ่งตัวนำที่ใหญ่ที่สุดในโลกเมื่อวัดจากรายได้ บริษัทอินเทลเป็นผู้คิดค้นไมโครโพรเซสเซอร์ตระกูลx86 ออกมาวางจำหน่าย ซึ่งเป็นไมโครโปรเซสเซอร์ที่ใช้กันมากที่สุดในเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล อินเทลก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1968 ในชื่อ Integrated Electronics Corporation โดยมีสำนักงานอยู่ที่ซานตาคลารา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา อินเทลยังเป็นผู้ผลิตชิพเซตของเมนบอร์ด, เน็ตเวิร์คการ์ดและแผงวงจรรวม, แฟลชเมโมรี, ชิพกราฟิค, โปรเซสเซอร์ของระบบฝังตัว ตลอดจนอุปกรณ์อื่นๆที่เกี่ยวข้องกับคอมพิวเตอร์และการสื่อสาร
อินเทลก่อตั้งขึ้นโดย กอร์ดอน มัวร์ (Gordon Moore) และโรเบิร์ต นอยซ์ (Robert Noyce) ผู้เชี่ยวชาญด้านสารกึ่งตัวนำ โดยเป็นอดีตพนักงานของ Fairchild Semiconductor พนักงานยุคแรกเริ่มที่สำคัญอีกคนของอินเทลคือ แอนดรูว์ โกรฟ ซึ่งในภายหลังเป็นผู้บริหารคนสำคัญ ที่ทำให้อินเทลก้าวขึ้นมาเป็นบริษัทระดับโลกในปัจจุบัน
แต่เดิมนั้น ชื่อของอินเทลจะเป็นที่รู้จักเฉพาะในหมู่วิศวกรและนักเทคโนโลยีเท่านั้น แต่หลังจากที่โฆษณา อินเทล อินไซด์ ประสบผลสำเร็จอย่างกว้างขวางในช่วงทศวรรษ 1990 ชื่อของอินเทลก็กลายเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปในทันที โดยมีผลิตภัณฑ์ที่เป็นที่รู้จักคือ หน่วยประมวลผลกลางตระกูลเพนเทียม (Pentium)
รายชื่อโพรเซสเซอร์รุ่น คอร์.
อินเทล เจนเนอเรชั่น 1 (Socket:1156,rPGA-988A,BGA1288).
Intel® Core™ i3-330E
Intel® Core™ i3-330M
Intel® Core™ i3-330UM
Intel® Core™ i3-350M
Intel® Core™ i3-370M
Intel® Core™ i3-380M
Intel® Core™ i3-380UM
Intel® Core™ i3-390M
Intel® Core™ i3-530
Intel® Core™ i3-540
Intel® Core™ i3-550
Intel® Core™ i3-560
Intel® Core™ i5-430M
Intel® Core™ i5-430UM
Intel® Core™ i5-450M
Intel® Core™ i5-460M
Intel® Core™ i5-470UM
Intel® Core™ i5-480M
Intel® Core™ i5-520E
Intel® Core™ i5-520M
Intel® Core™ i5-520UM
Intel® Core™ i5-540M
Intel® Core™ i5-540UM
Intel® Core™ i5-560M
Intel® Core™ i5-560UM
Intel® Core™ i5-580M
Intel® Core™ i5-650
Intel® Core™ i5-655K
Intel® Core™ i5-660
Intel® Core™ i5-661
Intel® Core™ i5-670
Intel® Core™ i5-680
Intel® Core™ i5-750
Intel® Core™ i5-750S
Intel® Core™ i5-760
อินเทล เจนเนอเรชั่น 2 (Socket:LGA1155).
Intel® Core™ i3-2100
Intel® Core™ i5-2400
Intel® Core™ i7-2600
อินเทล เจนเนอเรชั่น 3 (Socket:FCLGA1155).
Intel® Core™ i3-3220
Intel® Core™ i5-3470
Intel® Core™ i7-3770
เบสบอล

เบสบอล  เป็นกีฬาประเภททีม โดยผู้เล่นที่ขว้าง (เรียกว่าผู้ขว้างหรือพิตเชอร์) จะขว้างลูกเบสบอลซึ่งมีขนาดประมาณเท่ากำปั้น มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2 นิ้ว ให้ผู้เล่นทีมรุก (เรียกว่าผู้ตีหรือแบตเตอร์) นั้นทำการตีลูกด้วยไม้เบสบอลซึ่งทำจากไม้หรืออะลูมิเนียม การทำคะแนนในเกมนั้นจะได้จากการที่แบตเตอร์วิ่งไปสัมผัสฐานหรือเบสซึ่งวางอยู่ตามจุดต่าง ๆ 4 จุดตามลำดับโดยเริ่มตั้งแต่เบสแรกไปจนถึงโฮมเพลต และในบางครั้งถ้าผู้ตีได้ตีลูกบอลออกไปนอกสนามโดยอยู่ในเส้นฟาวล์ จะเรียกว่าโฮมรัน ซึ่งจะได้แต้มไป 1 คะแนน เบสบอลนั้นบางครั้งก็เรียกว่า ฮาร์ดบอล (hardball) หรือ "บอลแข็ง" เพื่อเป็นการระบุความแตกต่างจากกีฬาอีกประเภทหนึ่ง คือ ซอฟต์บอล (softball) ซึ่งมีลักษณะการเล่นคล้ายคลึงกัน
คายัก

คายัก  เป็นเรือที่ใช้พลังมนุษย์ประเภทหนึ่ง มีลักษณะปิดทางด้านบนของเรือ และมีผ้าป้องกันน้ำเข้าเรือ (spray skirt) ใช้พายแบบมีใบพายสองด้าน คายักต้นแบบถูกพัฒนาจากชนพื้นเมือง Aleut และ Inuit ซึ่งเป็นนักล่าจากเขตใต้อาร์กติก (อเมริกาเหนือ และกรีนแลนด์) เรือ คายักยุคใหม่นั้นมีการออกแบบและวัสดุที่หลากหลายมาก
คายักนั้นสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ หนึ่ง สอง หรือ สามในบางโอกาส ผ้าป้องกันน้ำเข้าเรือทำจากผ้ากันน้ำ ยึดติดกับขอบด้านบนของที่นั่ง ป้องกันคลื่นและละอองน้ำ และเป็นสิ่งที่ทำให้ "พลิกเรือ" หรือที่เรียกว่า Eskimo Roll ทำได้ ในกรณีที่เรือคว่ำน้ำ หากไม่มีผ้าห้องน้ำน้ำเข้าเรือจะทำให้น้ำไหลเข้าเรือ หรือช่วยให้ผู้พายสามารถออกจากเรือได้
คายักนั้นมีความแตกต่างจากเรือแคนูอย่างสิ้นเชิงทั้งการออกแบและประวัติความเป็นมา เรือแคนู เป็นเรือเป็นเรือที่แทบจะเป็นเรือท้องแบน ใช้ใบพายเดี่ยว ถึงแม้ว่าเรือแคนูรุ่นใหม่ๆ จะมีความยากสำหรับผู้ที่ไม่รู้เรื่องในการแยกแยะประเภทออกจาก คายักแต่สำหรับในอังกฤษและไอร์แลนด์ก็มีการเรียก คายักว่าเป็นเรือแคนูแทน
เรือคายักแตกต่างกับเรือแคนู ในลักษณะโครงสร้างของตัวเรือ
การพายเรือคายัก.
การพายเรือคายัก นั้นอาจพายในแหล่งน้ำนิ่งเช่นอ่างเก็บน้ำ ทะเล บึง (sea kayaking) หรือพายในแก่งน้ำเชี่ยว (whitewater kayaking) เช่น แม่น้ำก็ได้
การพายเรือคายักในแม่น้ำมีกระแสควรกระทำกับเป็นทีมและทำกับผู้มีประสบการณ์
อุปกรณ์ในการไปพายเรือคายักควรมีอย่างน้อย 5 อย่างคือ เรือคายัก, ไม้พาย (Paddle), กระโปรงกันน้ำ (Skirt), เสื้อชูชีพ และหมวกกันน็อก
อุปรากร

อุปรากร หรือ โอเปร่า  เป็นศิลปะการแสดงบนเวทีชนิดหนึ่ง โดยมีลักษณะเป็นแบบละครที่ดำเนินเรื่องโดยใช้ดนตรีเป็นหลักหรือทั้งหมด อุปรากรถือเป็นส่วนหนึ่งของดนตรีคลาสสิก ตะวันตก มีความใกล้เคียงกับละครเวทีในเรื่องฉาก การแสดง และเครื่องแต่งกาย แต่สิ่งสำคัญที่แยกอุปรากรออกจากละครเวทีทั่วไป คือ ความสำคัญของเพลง ดนตรีที่ประกอบการร้อง ซึ่งอาจมีตั้งแต่วงดนตรีขนาดเล็กจนไปถึงวงออร์เคสตราขนาดใหญ่
ประวัติ.
อุปรากรกำเนิดขึ้นในช่วงท้ายของศตวรรษที่ 16 ณ ประเทศอิตาลี สามารถสืบค้นต้นกำเนิดได้ถึงสมัยกรีกโบราณ ซึ่งมีการแสดงที่เรียกว่า tragedies ลักษณะเป็นการขับร้องประสานเสียงประกอบบทเจรจา ในสมัยกลางและเรเนส์ซองส์มีการแสดงที่ใช้การขับร้องดำเนินเรื่อง เมื่อถึงปลายศตวรรษที่ 16 กลุ่มนักดนตรีอิตาเลียนที่เมืองฟลอเรนซ์ได้ศึกษาประวัติเกี่ยวกับละครร้องย้อนไปถึงยุคกรีกโบราณดังกล่าว ในที่สุดจึงคิดรูปแบบการประพันธ์ที่เรียกว่า อุปรากร ขึ้น ผู้ประพันธ์เพลงที่ได้พัฒนารูปแบบของอุปรากร คือ เพรี ราวต้นศตวรรษที่ 17 มอนเทเวร์ดีได้ปรับรูปแบบอุปรากรให้สมบูรณ์ขึ้น ทำให้คล้ายกับรูปแบบที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน
อุปรากรเป็นการแสดงที่ผู้ขับร้องนำบทพระเอกและนางเอกเป็นสตรีล้วน ตั้งแต่ยุคคลาสสิกเป็นต้นมา ผู้ขับร้องนำทั้งพระเอกและนางเอกใช้ผู้ขับร้องเป็นชายและหญิงแท้จริง ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท เป็นผู้หนึ่งที่พัฒนารูปแบบอุปรากรในยุคคลาสสิกให้มีมาตรฐาน โดยไว้หลายเรื่องด้วยกัน ในยุคโรแมนติกการประพันธ์อุปรากรมีรูปแบบหลากหลาย บางเรื่องมีความยาวมาก สามารถแสดงได้ทั้งวันทั้งคืน
องค์ประกอบของอุปรากร.
1. โซปราโน (Soprano) เป็นระดับเสียงสูงสุดของนักร้องหญิง
2. เมซโซโซปราโน (Mezzo - Soprano) เป็นระดับเสียงกลางของนักร้องหญิง
3. คอนทรัลโต หรือ อัลโต (Contralto or Alto) เป็นเสียงระดับต่ำสุดของนักร้องหญิง
4. เทเนอร์ (Tenor) เป็นเสียงระดับสูงสุดของนักร้องชาย
5. บาริโทน (Baritone) เป็นเสียงระดับกลางของนักร้องชาย
6. เบส (Bass) เป็นเสียงระดับต่ำสุดของนักร้องชาย
แอสปาร์แตม

<templatestyles src="Chembox/styles.css"/>
แอสปาร์แตม หรือ Aspartame เป็นวัตถุให้ความหวานแทนน้ำตาล (จัดเป็นวัตถุเจือปนอาหารชนิดหนึ่ง) ซึ่งไม่ให้พลังงาน มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Aspartyl-phenylalanine-1-methyl ester" ซึ่งมีองค์ประกอบหลักคือกรดอะมิโน 2 ตัวต่อกันได้แก่ กรดแอสปาร์ติก และ ฟีนิลอะลานีน 
แอสปาร์แตมมีความหวานกว่าน้ำตาลซูโครส (น้ำตาลทราย) ประมาณ 180–200 เท่า ในปัจจุบันผลิตออกจำหน่ายภายใต้เครื่องหมายการค้าจดทะเบียนในยี่ห้อสินค้าต่าง ๆ เช่น "NutraSweet", "Pal Sweet", "Equal", และ "Canderel" แอสปาร์แตมเป็นส่วนประกอบในอาหารสำเร็จรูปและเครื่องดื่มกว่า 5,000 ชนิด ที่วางขายทั่วโลก โดยทั่วไปเราจะใช้แอสปาร์แตมผสมเครื่องดื่ม หรือทำอาหารให้ผู้ป่วยที่เป็นโรคเบาหวาน สำหรับในประเทศไทย ผลิตภัณฑ์ที่มีแอสปาร์แตมเป็นส่วนประกอบ สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา กระทรวงสาธารณสุข ได้กำหนดให้มีคำเตือนบนฉลากของบรรจุภัณฑ์ว่า "ผู้ที่มีสภาวะฟีนิลคีโตนูเรีย ผลิตภัณฑ์นี้มีฟีนิลอะลานีน" ซึ่งภาวะดังกล่าวเป็นผู้ที่มีความผิดปกติทางพันธุกรรมซึ่งไม่สามารถย่อยฟีนิลอะลานีนได้ (ในประเทศไทยมีผู้ป่วยโรคนี้ราว 1 คนต่อประชากร 100,000 คน) 
โครงสร้างสารของแอสปาร์แตมจะเปลี่ยนไปเมื่อโดนความร้อนและเมื่อเก็บไว้นาน จึงไม่ควรใช้แอสปาร์แตมปรุงอาหารร้อน ๆ และไม่ควรเก็บไว้นาน ๆ
ลาตินอเมริกา

ลาตินอเมริกา เป็นกลุ่มของประเทศและดินแดนในซีกโลกตะวันตกที่มีการพูดภาษากลุ่มโรมานซ์ (เช่น ภาษาสเปน, ภาษาฝรั่งเศส, ภาษาโปรตุเกส) เป็นหลัก เป็นการจำแนกที่กว้างกว่ากลุ่มอื่น เช่น ฮิสแปนิกอเมริกาที่เฉพาะเจาะจงถึงประเทศที่พูดภาษาสเปน หรือไอบีโร-อเมริกาที่เฉพาะเจาะจงถึงประเทศที่พูดภาษาสเปนและโปรตุเกส
ศัพท์ "ลาตินอเมริกา" ใช้ครั้งแรกโดยฟรันซิสโก บิลบาโอ นักการเมืองชาวชิลี ในงานประชุม ใน ค.ศ. 1856 รัฐบาลของจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ในคริสต์ทศวรรษ 1860 ได้ทำให้ศัพท์นี้เป็นที่แพร่หลายโดยแปลเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า เพื่อให้เหตุผลสนับสนุนการมีส่วนร่วมทางทหารของฝรั่งเศสในเม็กซิโก และเพื่อรวมดินแดนที่พูดภาษาฝรั่งเศสเข้าไปในกลุ่มประเทศที่พูดภาษาสเปนและโปรตุเกสเป็นหลัก
ถ้ารวมประเทศที่พูดภาษาฝรั่งเศสด้วย ลาตินอเมริกาจะประกอบด้วย 20 ประเทศ และ 14 ดินแดนที่กินพื้นที่จากเม็กซิโกถึงติเอร์ราเดลฟูเอโก และส่วนใหญ่ของแคริบเบียน มีเนื้อที่ประมาณ 19,197,000 ตารางกิโลเมตร (7,412,000 ตารางไมล์) คิดเป็นเกือบร้อยละ 13 ของพื้นผิวโลก ณ วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2020 มีประชากรในลาตินอเมริกากับแคริบเบียนประมาณมากกว่า 652 ล้านคน และใน ค.ศ. 2019 ลาตินอเมริกามีผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศรวมอยู่ที่ 5,188,250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และภาวะเสมอภาคของอำนาจซื้ออยู่ที่ 10,284,588 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
ประชากร.
เมืองที่ใหญ่ที่สุด.
นี่คือรายชื่อเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดสิบเขตแรกในลาตินอเมริกา
วัฒนธรรม.
แหล่งมรดกโลก.
นี่คือรายชื่อประเทศที่มีแหล่งมรดกโลกมากที่สุดสิบประเทศแรกในลาตินอเมริกา
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ภาษีมูลค่าเพิ่ม

ภาษีมูลค่าเพิ่ม  หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า แวต เป็นภาษีทางอ้อมประเภทหนึ่งที่เรียกเก็บจากบุคคลที่ซื้อสินค้าหรือรับบริการ โดยจัดเก็บเฉพาะจากมูลค่าส่วนที่เพิ่มขึ้นในแต่ละขั้นผลิต การจำหน่ายหรือการให้บริการ ตัวอย่างเช่น สมมติว่าอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นร้อยละ 10 ซื้อวัตถุดิบ วัสดุอุปกรณ์มา 100 บาท และมีภาษีซื้อ 10 บาท เมื่อผลิตเป็นสินค้าขายในราคา 150 บาท ตอนขายไปจะต้องคิดภาษีขาย 15 บาท ดังนี้ ก็จะเสียภาษีมูลค่าเพิ่มเฉพาะผลต่างจำนวน 15-10 = 5 บาท เท่านั้น ถ้าการซื้อ และขายเกิดขึ้นภายในรอบการจ่ายภาษีเดียวกัน.
ในประเทศไทยได้กำหนดอัตราภาษีมูลค่าเพิ่มไว้ที่ 10% แต่ทั้งนี้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 เป็นต้นมา คณะรัฐมนตรีจะออกพระราชกฤษฎีกาลดภาษีมูลค่าเพิ่มเหลือ 7% เป็นประจำทุกปี โดยที่ ภาษีมูลค่าเพิ่ม 1 ใน 9 ที่เก็บได้ จะถูกโอนให้แก่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และที่เหลืออีก 8 ส่วนจะถูกโอนให้แก่รัฐบาลกลาง
ประเทศไทย.
ในวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2535 ประเทศไทยได้เริ่มมีการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มเป็นครั้งแรก จากการที่เศรษฐกิจของประเทศไทยขยายตัวอย่างรวดเร็ว ในขณะที่มีการกล่าวถึงความไม่เหมาะสมของโครงสร้างภาษีการค้าต่อเศรษฐกิจของประเทศ อันได้แก่ความซ้ำซ้อนของระบบภาษีการค้าที่เป็นอยู่ และความหลากหลายของโครงสร้างอัตราภาษีนอกจากความบกพร่องของระบบภาษีการค้า ความต้องการเปลี่ยนแปลงระบบภาษีของทางการยังสืบเนื่องมาจากเหตุผลทางด้านภาษีอากรอีกด้วย กล่าวคือ ความสามารถในการหารายได้ของรัฐผ่านเครื่องมือทางภาษีการค้าและภาษีศุลกากรได้ลดน้อยลงเป็นลำดับ
ด้วยเหตุผลดังกล่าว กระทรวงการคลัง จึงได้เสนอพิจารณายกเลิกภาษีการค้า และนำภาษีมูลค่าเพิ่มมาใช้แทน โดยภาษีมูลค่าเพิ่มดังกล่าวจะมีอัตราเดียวที่ใช้กับสินค้าและบริการทุกชนิด สำหรับสินค้าใดที่มีเหตุผลทางเศรษฐกิจที่จะเก็บสูงกว่าอัตราภาษีมูลค่าเพิ่ม ให้เก็บภาษีสรรพสามิตเพิ่มเติมจากภาษีมูลค่าเพิ่ม
ศาลอุทธรณ์ (ประเทศไทย)

ศาลอุทธรณ์ คือ ศาลสูงถัดจากศาลชั้นต้นซึ่งมีอำนาจพิจารณาพิพากษาบรรดาคดีที่อุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชั้นต้นที่อยู่ในเขตอำนาจ กับมีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาดคดีที่ศาลอุทธรณ์มีอำนาจวินิจฉัยได้ตามกฎหมายอื่นในเขตท้องที่ที่มิได้อยู่ในเขตศาลอุทธรณ์ภาค เว้นแต่คดีที่อยู่นอกเขตศาลอุทธรณ์จะอุทธรณ์ต่อศาลอุทธรณ์ก็ได้ ทั้งนี้อยู่ในดุลพินิจของศาลอุทธรณ์ที่จะไม่ยอมรับพิจารณาพิพากษาคดีใดคดีหนึ่งที่อุทธรณ์เช่นนั้นก็ได้ เว้นแต่คดีนั้นจะได้โอนมาตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ปัจจุบัน นางสุวิชา นาควัชระ เป็น ประธานศาลอุทธรณ์
ศาลอาญา (ประเทศไทย)

ศาลอาญา เป็นหน่วยราชการอิสระ โดยเป็นหนึ่งในองค์กรของศาลยุติธรรมชั้นต้นแห่งประเทศไทย รับผิดชอบการใช้กฎหมายอาญาในบางเขตของกรุงเทพมหานคร ศาลนี้ตั้งอยู่ที่ถนนรัชดาภิเษก จึงมักเรียกกันว่า "ศาลอาญารัชดาฯ"
ประวัติ.
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้มีการปรับปรุงระบบศาลครั้งใหญ่รวบรวมศาลต่าง ๆ ที่มีอยู่กระจัดกระจายถึง 16 ศาลยุบรวมกันเป็นศาลในส่วนของความอาญาได้รวมศาลนครบาลกับศาลอาญานอกเข้าด้วยกันเรียกว่า "ศาลพระราชอาญา" ตั้งอยู่ที่ "หอสัสดี" บริเวณท่าช้างวังหน้า ต่อมา พ.ศ. 2478 ได้มีประกาศใช้พระธรรมนูญศาลยุติธรรม จึงเปลี่ยนชื่อจากเดิมมาเป็น "ศาลอาญา" และต่อมา พ.ศ. 2484 ได้มีการก่อสร้างอาคารหลังใหม่ขึ้นที่บริเวณกองตราลหุโทษเดิมด้านถนนราชินีให้เป็นที่ตั้งของกระทรวงยุติธรรม ศาลอุทธรณ์ และศาลอาญา ส่วนด้านถนนราชดำเนินก่อสร้างเป็นอาคารศาลฎีกาและศาลแพ่ง ต่อมาวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2515 ศาลอาญาได้ย้ายทำการเดิมมาตั้งอยู่ที่แห่งใหม่ ณ อาคารศาลอาญา ถนนรัชดาภิเษก กรุงเทพมหานคร เป็นอาคารสูง 13 ชั้น
โครงสร้างและแผนผัง.
ศาลอาญามีเขตอำนาจศาลครอบคลุมพื้นที่กรุงเทพมหานคร ดังนี้
อำนาจหน้าที่.
ศาลอาญามีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีอาญาทั้งปวง โดยเมื่อการกระทำผิดเกิดขึ้นได้ถูกอ้างหรือเชื่อว่าได้เกิดขึ้น หรือจำเลยมีที่อยู่หรือถูกจับกุมหรือเมื่อมีเจ้าพนักงานทำการสอบสวนในท้องที่ ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจศาลและคดีที่เกิดขึ้นต้องมีอัตราโทษจำคุกเกิน 3 ปีขึ้นไปหรือปรับเกิน 60,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ แต่คดีที่เกิดขึ้นนอกเขตศาลอาญา โจทก์จะยื่นฟ้องต่อศาลอาญาก็ได้ ทั้งนี้ อยู่ในดุลพินิจของศาลอาญาที่จะไม่ยอมรับพิจารณาพิพากษาคดีที่ยื่นฟ้องดังกล่าวหรือมีคำสั่งโอนคดีไปยังศาลอื่นที่มีเขตอำนาจของศาลที่รับโอนคดี นอกจากนี้ศาลอาญา ยังมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีที่ความผิดเกิดขึ้นนอกราชอาณาจักรไทยอีกด้วย
วิทยาศาสตร์สุขภาพ

วิทยาศาสตร์สุขภาพ คือ สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ประยุกต์ที่ศึกษาเกี่ยวกับสุขภาพของมนุษย์และสัตว์ วิทยาศาสตร์สุขภาพสามารถแบ่งออกได้ 2 ส่วน ส่วนแรก คือ การศึกษา วิจัย และความรู้ที่เกี่ยวกับสุขภาพ ส่วนที่ 2 คือ การนำความรู้ดังกล่าวมาประยุกต์ใช้เพื่อพัฒนาสุขภาพ, รักษาโรค และทำความเข้าใจการทำงานของร่างกายมนุษย์และสัตว์ งานวิจัยด้านนี้วางอยู่บนฐานของชีววิทยา, เคมี และฟิสิกส์ รวมไปถึงความรู้ด้านสังคมศาสตร์ เช่น สังคมวิทยาการแพทย์
สาขาที่เกี่ยวข้องกับวิทยาศาสตร์สุขภาพ.
การแพทย์แผนตะวันตก.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การแพทย์ทางเลือก.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อะคริลาไมด์

อะคริลาไมด์ (อังกฤษ: Acrylamide) เป็นสารเคมีที่เกิดขึ้นในอาหารประเภทอบกรอบ ทอด ปิ้ง คั่วทั้งหลาย รวมทั้งกาแฟด้วย. เชื่อกันว่าอะคริลาไมด์เป็นสารก่อมะเร็ง
สารเคมีชนิดนี้เป็นที่รู้จักกันครั้งแรกในปี 2002 โดยนักวิทยาศาสตร์ชาวสวีเดน ในการลดปริมาณ อะคริลาไมด์ในอาหาร คือไม่ควรทอดอาหารนานเกินไป ลดอุณหภูมิในการอบและการทอด อย่าให้เค้กหรือบิสกิตเป็นสีน้ำตาลเข้ม เพราะจากการทดสอบขององค์กรผู้บริโภคในเยอรมนีพบว่า ยิ่งขนมปังเกรียมมากเท่าไหร่ ปริมาณอะคริลาไมด์ก็มากขึ้นเท่านั้น
อำเภอหลังสวน

หลังสวน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชุมพร ในอดีตเคยเป็นอำเภอขันเงิน จังหวัดหลังสวน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอหลังสวนตั้งอยู่ทางตอนล่างของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติศาสตร์.
ลุ่มน้ำหลังสวนเป็นแหล่งที่มนุษย์เข้ามาอาศัยตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ โดยเฉพาะที่อำเภอพะโต๊ะได้พบหลักฐานทางโบราณคดีที่สำคัญคือ เครื่องมือหินขัดประเภทขวาน แต่เนื่องจากแม่น้ำหลังสวนเป็นแม่น้ำสายสั้น ๆ และมีที่ราบลุ่มน้อย ชุมชนในบริเวณดังกล่าวจึงไม่อาจจะพัฒนาเป็นชุมชนเกษตรกรรมขนาดใหญ่เหมือนเมืองชุมพร ไชยา นครศรีธรรมราช และพัทลุงได้ บทบาทของเมืองหลังสวนในระยะเริ่มแรกจึงเป็นเพียงชุมชนท่าเรือข้ามคาบมหาสมุทร และหมู่บ้านเกษตรกรรมขนาดเล็ก ดังนั้นจึงต้องตกอยู่ภายใต้การปกครองดูแลของศูนย์อำนาจการปกครองท้องถิ่นที่มีอำนาจมากกว่าคือ เมืองชุมพร ตลอดมา
หลังสวนเป็นหัวเมืองเก่าแก่เมืองหนึ่งในแหลมมลายู เคยได้รับการยกฐานะเป็นหัวเมืองจัตวาขึ้นต่อกรุงเทพมหานครโดยตรงในสมัยต้นรัชกาลที่ 5 ครั้นเมื่อจัดตั้งมณฑลชุมพรใน พ.ศ. 2439 หลังสวนจึงเป็นศูนย์กลางของจังหวัดหลังสวน ส่วนหนึ่งของมณฑลชุมพร และภายหลังได้ยุบจังหวัดหลังสวนและรวมท้องที่เข้ากับจังหวัดชุมพร ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2475 ทำให้อำเภอหลังสวนขึ้นกับจังหวัดชุมพรตราบเท่าทุกวันนี้
ที่มาของชื่อ.
เนื่องจากหลังสวนเป็นเมืองเก่าแก่เมืองหนึ่งมาตั้งแต่สมัยโบราณ ชื่อที่เรียกจึงยากที่จะหาหลักฐานได้ว่ามีที่มาอย่างไร แต่เนื่องจากหลังสวนเป็นเมืองที่มีผลไม้มากจนกลายเป็นสินค้าสำคัญของเมืองนี้ ดังนั้น กระทรวงคมนาคมจึงได้สันนิษฐานในปี พ.ศ. 2459 ว่า คำว่า “หลังสวน“ น่าจะเพี้ยนมากจากคำว่า “รังสวน” หรือ “คลังสวน” ซึ่งหมายถึงแหล่งหรือที่รวมของผลไม้ทุกชนิดนั่นเอง
เมื่อครั้งที่พระยาอุปกิตศิลปสารเดินทางไปตรวจราชการที่เมืองหลังสวน ก็ได้สันนิษฐานเกี่ยวกับที่มาของคำว่า “หลังสวน” ไว้ดังนี้
“…คำว่าหลังสวน จะผิดหรือถูกขอฝากไว้ในที่นี้ด้วยคือ ริมฝั่งทั้งสองของแม่น้ำ ไม่เห็นมีบ้านเรือนอย่างแม่น้ำเรา มีแต่สวนครึ้มทั้งสองฟาก มีแต่ทางขึ้นลงจากแม่น้ำเท่านั้น ถามผู้แจวเรือว่า แถวนี้ไม่มีบ้านดอกหรือ เขาตอบว่า มี แต่อยู่หลังสวนขึ้นไป ภายหลังข้าพเจ้าไปเที่ยวตามบ้านเหล่านั้น ก็ได้เห็นจริงตามที่เขาพูด จึงสันนิษฐานว่า “เมืองหลังสวน” คงมาจากเค้าที่บ้านเมืองอยู่ข้างหลังสวนลึกเข้าไป…”
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอหลังสวนแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 13 ตำบล 140 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอหลังสวนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 12 แห่ง ได้แก่
อำเภอลำดวน

ลำดวน เป็นอำเภอในจังหวัดสุรินทร์
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอลำดวน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
อำเภอลำดวน จังหวัดสุรินทร์ มีความเจริญรุ่งเรือง เป็นเมืองหนึ่งในอดีตกาล ซึ่งยังปรากฏหลักฐานให้เห็น คือ ซากกำแพงเมืองสร้างด้วยดินมูล มีคูคลองล้อมรอบ มีปูชนียสถานและโบราณวัตถุปรากฏอยู่ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้ทรงโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมยกบ้านลำดวนขึ้นเป็นเมือง พระราชทานนามว่า "เมืองสุรพินทนิคม" โดยมีรายนามเจ้าเมืองสุรพินทนิคม ดังนี้ 
ต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงแผนวิธีการปกครองทั่วราชอาณาจักรขึ้นใหม่ เมืองสุรพินทนิคมจึงเปลี่ยนเป็นอำเภอเรียกว่า อำเภอสุรพินท์ และต่อมาได้ถูกลดฐานะให้เป็นตำบลชื่อว่าตำบลลำดวน และรวมเข้ากับพื้นที่ในอำเภอศีขรภูมิ ในปี พ.ศ. 2455 ต่อมาท้องที่ตำบลลำดวน อำเภอศีขรภูมิ ได้โอนมาขึ้นกับอำเภอสังขะแทน
ปี พ.ศ. 2510 ทางราชการได้แยกพื้นที่ 7 หมู่บ้านในเขตตำบลลำดวน ตั้งเป็น ตำบลโชกเหนือ ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2518 พื้นที่ด้านทิศเหนือของอำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์ พื้นที่กว้างขวาง อยู่ห่างไกลจากอำเภอเดิม มีประชากรจำนวนมาก ยากแก่การปกครองและพัฒนา เจ้าหน้าที่ของรัฐออกตรวจตราและเยี่ยมเยียนราษฎรไม่ทั่วถึง และเป็นชุมชนที่มีแนวโน้มว่าจะมีความเจริญต่อไปในอนาคต กระทรวงมหาดไทยและผู้ว่าราชการจังหวัดสุรินทร์มีความเห็นสอดคล้องต้องกันว่าควรจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้น ปีต่อมา พ.ศ. 2519 กรมการปกครองได้พิจารณาดำเนินการจัดตั้งกิ่งอำเภอ ซึ่งจังหวัดสุรินทร์ได้เสนอขอตั้งกิ่งอำเภอในท้องที่อำเภอสังขะ 
และเพื่อเป็นการอำนวยความความสะดวก และให้บริการแก่ประชาชนในด้านต่างๆ และมีสถานที่เพียงพอที่จะจัดตั้งสถานที่ราชการได้ จึงแยกพื้นที่ตำบลโชกเหนือ และตำบลลำดวน ออกจากอำเภอสังขะ เป็น กิ่งอำเภอลำดวน ในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2519 และเปิดใช้ที่ว่าการกิ่งอำเภอในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2520 และในปี พ.ศ. 2523 มีการจัดตั้งพื้นที่การปกครองเพิ่มขึ้น โดยแยก 8 หมู่บ้านในตำบลลำดวน ตั้งเป็น ตำบลอู่โลก และแยกหมู่ 4 บ้านตรำดม รวมกับอีก 5 หมู่บ้านในตำบลโชกเหนือ ตั้งเป็น ตำบลตรำดม
ก่อนจัดตั้งเป็นอำเภอ ในปี พ.ศ. 2530 กิ่งอำเภอลำดวนได้จัดตั้งตำบลเพิ่มอีก 1 ตำบล โดยแยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านตระเปียงเตีย รวมกับอีก 7 หมู่บ้านในเขตตำบลโชกเหนือ ตั้งเป็น ตำบลตระเปียงเตีย เนื่องจากหลักเกณฑ์ต้องมีตำบลไม่น้อยกว่า 5 ตำบล รวมทั้งในปี พ.ศ. 2532 เมื่อพื้นที่มีความเจริญ เป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจ ไปรษณีย์โทรเลข รวมทั้งศูนย์ราชการ และเป็นที่ประชุมชนมากขึ้น จึงกำหนดเขตพื้นที่หมู่ 1-3 บ้านลำดวน หมู่ 4 บ้านโคกครุฑ หมู่ 10 บ้านจันทร์หอม หมู่ 11 บ้านโคกขมิ้น ตำบลลำดวน และพื้นที่หมู่ 2 บ้านยางจรม ตำบลตรำดม ตั้งเป็น สุขาภิบาลลำดวนสุรพินท์ ก่อนที่จะยกฐานะกิ่งอำเภอขึ้นเป็น อำเภอลำดวน โดยพระราชกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2534 โดยมีการปกครองทั้งหมด 5 ตำบล ได้แก่ ตำบลโชกเหนือ ตำบลลำดวน ตำบลอู่โลก ตำบลตรำดม และตำบลตระเปียงเตีย จนถึงปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอลำดวนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 51 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอลำดวนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
โยชิฮิโระ โทงาชิ

โยชิฮิโระ โทงาชิ (#เปลี่ยนทาง , เกิดวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1966) เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีแนวทางการวาดหลากหลาย ผลงานที่โดดเด่นของโทงาชิได้แก่"ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์" และ"คนเก่งทะลุโลก" ซึ่งตีพิมพ์ลงในโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์
โทงาชิแต่งงานกับนาโอโกะ ทาเกอูจิ ซึ่งเป็นนักวาดการ์ตูนเช่นเดียวกัน เจ้าของผลงานชุด"เซเลอร์มูน"
เออิจิโร โอดะ

เออิจิโร โอดะ (#เปลี่ยนทาง , เกิดวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1975) เป็นศิลปินมังงะชาวญี่ปุ่นและผู้สร้างซีรีส์ "One Piece" (1997–ปัจจุบัน) ที่มีการจำหน่ายมากกว่า 490 ล้าน"ทังโกบง"ทั่วโลก "One Piece" ถือเป็นมังงะที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์และซีรีส์หนังสือการ์ตูนตีพิมพ์เป็นฉบับที่ขายดีที่สุด ทั้งสองอย่างนี้ทำให้โอดะเป็นหนึ่งในนักเขียนนิยายที่ขายดีที่สุด ความโด่งดังของซีรีส์นี้ทำให้โอดะกลายเป็นหนึ่งในศิลปินมังงะที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์มังงะด้วย
ชีวิตช่วงต้น.
เออิจิโร โอดะเกิดในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1975 ที่คูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น เขาเล่าว่า ตอนอายุ 4 ขวบ เขาตัดสินใจทำอาชีพนักมวยศิลปินมังงะเพื่อหลีกเลี่ยง "งานจริง" แรกบันดาลใจที่มากที่สุดของเขาคืออากิระ โทริยามะกับซีรีส์ "Dragon Ball" เขารำลึกถึงความสนใจในเรื่องโจรสลัดนั้น น่าจะมาจากรายการแอนิเมชันโทรทัศน์ยอดนิยมที่มีชื่อว่า "Vicky the Viking"
ซาดาโกะ ซาซากิ

ซาดาโกะ ซาซากิ (; โรมาจิ: "Sasaki Sadako"; 7 มกราคม 2486 – 25 ตุลาคม 2498) เป็นเด็กหญิงชาวญี่ปุ่นที่อาศัยอยู่ใกล้กับสะพานมิซาสะในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ในขณะที่ระเบิดนิวเคลียร์ถูกทิ้งลงที่ฮิโรชิมะ เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2488 เธอมีอายุเพียงสองปีเท่านั้น จากเหตุการณ์นี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตมากมาย แต่ตัวเธอนั้น "รอดชีวิต" ซาดาโกะเป็นเด็กแข็งแรงอีกทั้งเป็นนักกีฬา อย่างไรก็ดีในปี พ.ศ. 2497 เมื่อมีอายุได้ 11 ปี ขณะกำลังซ้อมวิ่ง เธอรู้สึกมึนหัวแล้วล้มลง แพทย์ตรวจพบว่าเป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว ซึ่งเป็นหนึ่งในผลสืบเนื่องจากระเบิดนิวเคลียร์
เพื่อนของซาดาโกะได้เล่าให้เธอฟังเกี่ยวกับตำนานที่ว่า ถ้าใครพับนกกระดาษได้ครบหนึ่งพันตัว จะได้สิ่งที่ตนต้องการ ซาดาโกะหวังว่านี่อาจช่วยให้เธอหายป่วยและกับมาวิ่งได้อีกครั้ง เธอใช้เวลา 14 เดือนในโรงพยาบาล และพับนกมากกว่า 1,300 ตัว ก่อนที่จะเสียชีวิตลงด้วยอายุเพียง 12 ปี (ในเรื่องเล่าที่ค่อนข้างแพร่หลายกล่าวว่าเธอพับนกได้แค่ 644 ตัวก่อนจะเสียชีวิต และเพื่อนของเธอพับนกให้เธอจนครบหนึ่งพันตัว และฝังนกเหล่านั้นพร้อมกับร่างของเธอ) ปัจจุบันที่ฐานอนุสาวรีย์ของเธอในบริเวณอนุสรณ์สถานสันติภาพ ฮิโรชิมะ ผู้คนจากทั่วโลกยังคงแวะเวียน นำพวงมาลัยนกกระเรียนกระดาษมาวางเพื่อระลึกถึงเธอ ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในความสูญเสียที่เกิดขึ้นจากสงคราม
วิศวกรรมชีวเวช

วิศวกรรมชีวการแพทย์ หรือ วิศวกรรมชีวเวช  หรือ วิศวกรรมการแพทย์  เป็นสาขาวิชที่นำเอาความรู้ทางด้าน วิศวกรรมศาสตร์ และวิทยาศาสตร์การแพทย์ มาประยุกต์ใช้ร่วมกัน เพื่อออกแบบ สร้างหรือพัฒนาซอฟต์แวร์ อุปกรณ์ หรือเครื่องมือทางการแพทย์ที่ได้มาตรฐาน สามารถใช้งานได้จริง รวมถึงการศึกษาค้นคว้าเทคโนโลยีใหม่ ๆ ที่มีความซับซ้อน และต้องการขั้นตอนการผลิตที่มีมาตรฐาน และ ประสิทธิภาพสูง
สมชาย นีละไพจิตร

สมชาย นีละไพจิตร (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 – เห็นครั้งสุดท้ายในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2547) เป็นนักกฎหมายและนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิมนุษยชนมุสลิมชาวไทยที่หายสาบสูญในวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2547 ในช่วงของรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร โดยในวันนั้น มีพยานเห็นสมชายครั้งสุดท้ายที่ย่านรามคำแหงโดยมีชายสี่คนลากเขาเข้าไปในรถ และหลังจากนั้นไม่มีใครพบเห็นเขาอีกเลย 
เจ้าหน้าที่ห้าคนถูกบังคับให้สืบสวนคดีของสมชายและพ้นผิดไปใน พ.ศ. 2558 ปีต่อมาทางดีเอสไอปิดคดีนี้ หลังจากไม่มีผลจากการสืบสวนมา 12 ปี สาเหตุการเสียชีวิต (ที่เป็นไปได้) ของสมชาย นีละไพจิตร ยังไม่ได้รับคำอธิบาย และใน พ.ศ. 2559 ทางกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) ประกาศปิดการสืบสวนคดีนี้
ประวัติ.
เขาเป็นทนายให้ความช่วยเหลือชาวบ้านในพื้นที่ โดยเฉพาะคดีที่ประชาชนถูกกล่าวหาว่าพัวพันกับการก่อการร้ายจนจำเลยพ้นจากข้อหาได้เกือบทุกคดี เช่น คดี โต๊ะกูเฮง หรือ กูมะนาเส กอตอนีลอ จากคดีเผาโรงเรียนเมื่อปี 2537 คดีหมอแว นายแพทย์ แวมาหะดี แวดาโอ๊ะ ซึ่งถูกกล่าวหาว่าพัวพันกับกลุ่มก่อการร้ายเจไอ และยังเข้าไปเป็นทนายให้กับผู้ต้องหาที่ตำรวจจับกุมได้ในภายหลังจากเหตุการณ์ลอบวางระเบิดโรงเรียนเมื่อ 4 มกราคม 2547
เขาสมรสกับ อังคณา นีละไพจิตร มีลูกสาวหนึ่งคนได้แก่ ดร.ประทับจิต นีละไพจิตร เป็นอดีตอาจารย์ สถาบันสิทธิมนุษยชนและสันติศึกษา มหาวิทยาลัยมหิดล
เบี้องหลัง.
ในช่วงที่เขาหายตัว สมชายส่งตัวแทนผู้ต้องสงสัย 5 คนที่ก่อเหตุในค่ายทหารที่จังหวัดนราธิวาสในเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 อุบัติเหตุในวันนั้นส่งผลใหเกิดความไม่สงบในสามจังหวัดชายแดนใต้ สมชายที่ทำงานในด้านวิชาชีพทางกฎหมายเป็นเวลา 30 ปี ได้เรียกร้องให้ทหารยกเลิกกฏอัยการศึกในบริเวณนี้ เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2547 ข้อมูลเมื่อ 2017[ [update]] กฎอัยการศึกยังคงมีผลในจังหวัดปัตตานี, ยะลา และนราธิวาส
ใน พ.ศ. 2549 ศาลอาญามีคำสั่งให้ พันตำรวจตรี เงิน ทองสุข (Pol.Maj. Ngern Thongsuk) จากกองปราบปรามให้จำคุก 3 ปี เนื่องจากมีส่วนร่วมในการหายตัวของสมชาย ในขณะที่ตำรวจชายทั้งหมดที่ตั้งข้อหาขโมยและใช้กำลังในทางมิชอบได้รับการปล่อยตัว หลังจากนั้น พันตำรวจตรี เงินหายตัวไป ครอบครัวของเขาพิสูจน์ว่าเขาเสียชีวิตในเหตุการณ์ดินถล่ม ทางศาลประกาศให้เขาเป็นบุคคลสูญหาย
สถานะคดี.
การสืบสวนเกี่ยวกับชะตาของสมชายเริ่มขึ้นใน พ.ศ. 2547 ใน พ.ศ. 2552 ภรรยาของเขาได้เผยแพร่บัญชีที่ทำโดยเธอ, ที่ปรึกษากฎหมาย และองค์การนอกภาครัฐในนามของสมชาย ข้อมูลเมื่อมีนาคม 2560 เป็นช่วงครบรอบ 13 ปีที่หายตัวไป จึงคาดว่าเขาเสียชีวิตไปแล้ว 
ในช่วงปลาย พ.ศ. 2556 ทางกรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) กล่าวว่าแฟ้มคดีหายไป แต่อ้างในภายหลังว่าได้พบแฟ้มแล้ว ข้อมูลเมื่อ 2014[ [update]] สถานะของคดีและกระทรวงที่ดำเนินการก็ยังไม่ทราบที่แน่ชัด
ใน พ.ศ. 2559 กรมสอบสวนคดีพิเศษ (ดีเอสไอ) "ประกาศปิดคดี โดยกล่าวว่าไม่พบผู้กระทำผิด"
องค์การนอกภาครัฐ

องค์การนอกภาครัฐ  เป็นองค์การที่ไม่แสวงผลกำไร และดำเนินงานอยู่ภายนอกโครงสร้างการเมืองแบบสถาบัน โดยทั่วไปใช้เรียกกลุ่มรณรงค์ด้านสังคม วัฒนธรรม กฎหมาย และสิ่งแวดล้อมซึ่งไม่มีเป้าหมายหลักทางการค้า แต่เพื่ออุดมการณ์ในการปกป้องประชาชนไม่ให้ได้รับผลกระทบจากการพัฒนาซึ่งไร้การจัดการที่ดี องค์การนอกภาครัฐมักจะได้รับเงินสนับสนุนส่วนหนึ่งจากภาคเอกชน