pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ขบวนเปิดปิดลิ้น

ขบวนเปิดปิดลิ้น  คือระบบกลไกที่ควบคุมการทำงานของลิ้นไอดีและไอเสียในเครื่องยนต์สันดาปภายใน ลิ้นไอดีทำหน้าที่ควบคุมการไหลของสารผสมอากาศกับเชื้อเพลิง (หรือเฉพาะอากาศสำหรับเครื่องยนต์ฉีดตรง) เข้าสู่ห้องเผาไหม้ ขณะที่ลิ้นไอเสียทำหน้าที่ควบคุมการไหลของแก๊สไอเสียที่เผาไหม้แล้วออกจากห้องเผาไหม้เมื่อกระบวนการเผาไหม้เสร็จสมบูรณ์
เค้าโครง.
เค้าโครงขบวนเปิดปิดลิ้นส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับตำแหน่งเพลาลูกเบี้ยว โครงแบบขบวนเปิดปิดลิ้นที่พบบ่อยในเครื่องยนต์ลูกสูบ เรียงลำดับจากเก่าไปใหม่ มีดังนี้:
ส่วนประกอบ.
ขบวนเปิดปิดลิ้นประกอบด้วยชิ้นส่วนทั้งหมดที่รับผิดชอบการถ่ายโอนการเคลื่อนที่แบบหมุนของเพลาลูกเบี้ยวไปสู่การเปิดและปิดของลิ้นไอดีและไอเสีย ส่วนประกอบทั่วไปเรียงตามลำดับจากเพลาข้อเหวี่ยงไปยังลิ้นดังนี้
เพลาลูกเบี้ยว.
จังหวะและระยะยกของการเปิดลิ้นจะถูกควบคุมโดยเพลาลูกเบี้ยว โดยใช้แง่ที่มีรูปร่างพิเศษบนแกนที่หมุนได้ เพลาลูกเบี้ยวถูกขับโดยเพลาข้อเหวี่ยง และในกรณีเครื่องยนต์สี่จังหวะ เพลาลูกเบี้ยวจะหมุนด้วยความเร็วเป็นครึ่งหนึ่งของเพลาข้อเหวี่ยง
การถ่ายโอนการเคลื่อนที่จากเพลาข้อเหวี่ยงไปยังเพลาลูกเบี้ยวมักทำได้โดยใช้สายพานเพลาลูกเบี้ยวที่ทำจากยาง โซ่เพลาลูกเบี้ยวที่ทำจากโลหะ หรือชุดเฟือง
ก้านกระทุ้ง.
ก้านกระทุ้งคือแกนโลหะยาวและเรียวบางที่ใช้ในเครื่องยนต์ลิ้นเหนือสูบเพื่อถ่ายโอนการเคลื่อนที่จากเพลาลูกเบี้ยว (อยู่ในเสื้อสูบ) ไปยังลิ้น (อยู่ในฝาสูบ) ส่วนล่างของก้านกระทุ้งเชื่อมต่อกับลูกกระทุ้งลิ้น ซึ่งเพลาลูกเบี้ยวจะสัมผัสอยู่ แง่เพลาลูกเบี้ยวจะดันลูกกระทุ้งขึ้นด้านบน ซึ่งจะดันก้านกระทุ้งตามไปด้วย ส่วนบนของก้านกระทุ้งจะไปดันกระเดื่องกดลื้น ซึ่งจะทำหน้าที่เปิดลิ้น
กระเดื่องกดลิ้น.
ขึ้นอยู่กับการออกแบบที่ใช้ ลิ้นจะถูกกระตุ้นโดยกระเดื่องกดลิ้น เครื่องยนต์ลิ้นเหนือสูบจะใช้กระเดื่องที่ถูกกระตุ้นจากด้านล่างโดยอ้อม (ผ่านก้านกระทุ้ง) โดยแง่ลูกเบี้ยว ส่วนเครื่องยนต์เพลาลูกเบี้ยวเหนือสูบจะใช้กระเดื่องกดลิ้นที่ถูกกระตุ้นโดยตรงจากด้านบนโดยแง่ลูกเบี้ยว
ลิ้น.
เครื่องยนต์สมัยใหม่ส่วนใหญ่ใช้ลิ้นดอกเห็ด แม้ในบางครั้งจะมีการใช้ลิ้นปลอก ลิ้นเลื่อน และลิ้นโรทารี ลิ้นดอกเห็ดมักถูกเปิดโดยแง่ลูกเบี้ยวหรือกระเดื่องกดลิ้น และถูกปิดโดยสปริงขดที่เรียกว่าสปริงลิ้น
ลิ้นลอยเกิดขึ้นเมื่อสปริงลิ้นไม่สามารถควบคุมความเฉื่อยของขบวนเปิดปิดลิ้นที่รอบเครื่องยนต์สูง (RPM) ได้ 
ปลอกก้านลิ้น.
ปลอกก้านลิ้น ทำหน้าที่ให้แน่ใจว่าลิ้นเครื่องยนต์อยู่ในแนวที่ถูกต้อง รองรับก้านลิ้นไอดี/ไอเสีย รักษาเสถียรภาพมุมลิ้น และช่วยระบายความร้อนออกไปยังฝาสูบ
ย็อคเคิน รินท์

คาร์ล ย็อคเคิน รินท์ (เกิด 18 เมษายน ค.ศ. 1942) เป็นนักแข่งรถภายใต้ธงชาติออสเตรียในการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล ถึง รินท์เป็นแชมป์โลกฟอร์มูลาวันประเภทนักขับหนึ่งสมัยในฤดูกาล กับโลตัส ภายหลังการเสียชีวิตระหว่างการแข่งขัน โดยเขาชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์หกรายการตลอดการแข่งขันเจ็ดฤดูกาล เขายังมีผลงานในการแข่งขันทดสอบความทนทานเป็นชัยชนะจากการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง ประจำปี กับเอ็นเออาร์ที
รินท์เกิดที่ประเทศเยอรมนีและเติบโตที่ประเทศออสเตรีย เขาเริ่มต้นอาชีพนักแข่งรถใน ค.ศ. 1961 และเริ่มขับรถที่นั่งเดี่ยวใน ค.ศ. 1963 โดยเขามีผลงานที่ประสบความสำเร็จทั้งในการแข่งขันระดับฟอร์มูลาจูเนียร์และฟอร์มูลาทู รินท์เข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันครั้งแรกที่ในฤดูกาล ก่อนที่จะเซ็นสัญญาเป็นนักแข่งหลักให้แก่คูเปอร์ในฤดูกาล ภายหลังผลงานที่คละกันไปกับทีม เขาจึงย้ายไปยังแบร็บบัมในฤดูกาล และต่อมาที่โลตัสในฤดูกาล ซึ่งโลตัสนั่นเองเป็นทีมที่เขาได้ขับรถที่มีความสามารถในการแข่งขัน อย่างไรก็ตาม เขาแสดงความกังวลต่อความปลอดภัยของรถโลตัสที่ขึ้นชื่อว่าขาดความเชื่อถือได้อยู่บ่อยครั้ง รินท์ชนะการแข่งขันฟอร์มูลาวันรายการแรกที่การแข่งขัน เขามีผลงานที่ประสบความสำเร็จอย่างมากในฤดูกาล โดยเขาขับรถรุ่น ที่เป็นนวัตกรรมใหม่เป็นหลัก และชนะการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ห้ารายการจากการแข่งขันเก้ารายการแรก ระหว่างรอบฝึกซ้อมของการแข่งขันที่มอนซา รถของเขาเสียหลักพุ่งชนราวกันอันตรายหลังจากเพลาเบรกขัดข้อง ประกอบกับราวเหล็กนั้นติดตั้งไม่ได้มาตรฐานและหลุดออกมาจากแรงกระแทกจนเหลือเพียงเสารองรับ รินท์เสียชีวิตลงระหว่างนำส่งโรงพยาบาล แต่เนื่องจากคู่แข่งที่ใกล้เคียงที่สุดอย่าง ฌากี อิกซ์ ไม่สามารถสะสมคะแนนได้เพียงพอในการแข่งขันที่เหลือของฤดูกาล รินท์จึงได้รับตำแหน่งแชมป์โลกหลังมรณกรรม รินท์จากไปโดยทิ้งนีนา ผู้เป็นภรรยา และนาทาชา บุตรสาวของเขาไว้เบื้องหลัง
รินท์มีผลงานตลอดการแข่งขันฟอร์มูลาวันกรังด์ปรีซ์ 62 รายการ เป็นชัยชนะหกครั้งและอันดับบนโพเดียม 13 ครั้ง นอกจากนี้ เขายังมีผลงานที่ประสบความสำเร็จในการแข่งรถสปอร์ต โดยชนะการแข่งขัน ร่วมกับ มาสเทน เกรกอรี ในรถรุ่น รินท์เป็นนักแข่งรถที่มีชื่อเสียงในประเทศออสเตรีย และความสำเร็จของเขาส่งผลให้ความสนใจในกีฬาท้าความเร็วเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟอร์มูลาวัน เขายังดำเนินรายการโทรทัศน์รายเดือนชื่อ "โมโทรามา" เพื่อรายงานการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ และจัดงานแสดงรถแข่งที่ประสบความสำเร็จในเวียนนา ส่วนระหว่างระยะเวลาในฟอร์มูลาวันนั้น เขาได้มีส่วนร่วมกับ แจ็กกี สจวร์ต ในการรณรงค์เพื่อปรับปรุงความปลอดภัยในการแข่งขัน
ซีโรมิวสิก

ซีโรมิวสิก  เป็นอัลบั้มที่สองที่ผลิตโดยเทคโนโลยีเมโลมิกส์ ส่วรอัลบั้มแรก (อัลบั้มของ Iamus) เป็นการรวบรวมผลงานร่วมสมัยที่แต่งขึ้นโดย Iamus "ซีโรมิวสิก"รวบรวมชิ้นส่วนแนวเพลงยอดนิยม ประพันธ์ และตีความโดยไม่มีการแทรกแซงจากมนุษย์โดยเมโลมิกส์109 คลัสเตอร์คอมพิวเตอร์ที่จัดแสดงในมหาวิทยาลัยมาลากา ผลงานอัลบั้มนี้และผลงานทั้งหมดของเมโลมิกส์109 เผยแพร่ภายใต้สัญญาอนุญาต CC0 และมีในรูปแบบเสียงและแก้ไขได้ (MIDI)
อัลบั้มนี้เปิดตัวในช่วงการประชุมทางวิชาการวันเดียวที่มาลากาในวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 2014
จัตุรัสนักบุญเปโตร

จัตุรัสนักบุญเปโตร (,) เป็นจัตุรัสของเมืองขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ด้านหน้าของมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ ในนครรัฐวาติกัน ซึ่งเป็นดินแดนแทรกที่เป็นที่ประทับของพระสันตปาปา ภายในกรุงโรม ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของย่าน (rione) บอร์โก ทั้งจัตุรัสและมหาวิหารได้รับการตั้งชื่อตามซีโมนเปโตร อัครสาวกของพระเยซู ซึ่งคริสตังถือว่าเป็นพระสันตะปาปาพระองค์แรก
ตรงใจกลางจัตุรัสคือเสาโอเบลิสก์วาติกัน ซึ่งเป็นเสาโอเบลิสก์แบบอียิปต์โบราณ ที่นำมาตั้งในสถานที่ปัจจุบันเมื่อ ค.ศ. 1586 จัน โลเรนโซ แบร์นีนี ออกแบบจัตุรัสนี้ในช่วงเกือบ 100 ปีถัดมา โดยรวมถึงเสารายขนาดใหญ่สไตล์ตอสคานี ที่มีความลึกสี่เสา ซึ่งโอบรับผู้มาเยือนใน "อ้อมอกแห่งมารดาของวัดแม่" น้ำพุหินแกรนิตที่สร้างโดยแบร์นินีทางด้านใต้ในปี ค.ศ. 1675 ตรงกับน้ำพุอีกแห่งทางด้านเหนือที่ออกแบบโดยการ์โล มาแดร์โน ในปี ค.ศ. 1613
จัตุรัสนักบุญเปโตรเป็นพื้นที่สำหรับทำกิจกรรมสำคัญในนครรัฐวาติกัน เช่น ในการประชุมเลือกสันตะปาปา จัตุรัสนักบุญเปโตรเป็นสถานที่ที่คริสตังจะมารวมตัวกันเพื่อสังเกตควันที่ออกมาจากปล่องของโบสถ์น้อยซิสทีน ซึ่งจะเป็นสัญญาณของการเลือกพระสันตะปาปา หลังจากนั้นภายในระยะเวลา 30-60 นาทีหลังจากมีควันสีขาวออกมาจากปล่อง พระสันตะปาปาพระองค์ใหม่จะเสด็จออกบนระเบียงของมหาวิหารฝั่งจัตุรัส และมีพระราชดำรัสพระราชทานพรต่อกรุงโรมและต่อโลกให้แก่คริสตัง
ถนนรองเมือง

ถนนรองเมือง เป็นถนนสายสั้น ๆ ที่เป็นที่มาของชื่อแขวงรองเมือง ในพื้นที่เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร ตั้งชื่อตามบรรดาศักดิ์ "พระยาอินทราธิบดีสีหราชรองเมือง" ในขณะนั้นของเจ้าพระยาอภัยราชามหายุติธรรมธร (หม่อมราชวงศ์ลพ สุทัศน์) ซึ่งเป็นหนึ่งในขุนนางที่ร่วมสร้างถนนหลายแห่งในเขตบางรักเพื่อการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เช่น ถนนสี่พระยา, ถนนเดโช, ถนนสุรวงศ์ เป็นต้น โดยเริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2445 จนแล้วเสร็จและมีพิธีเปิดถนนเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2447
ถนนรองเมืองมีระยะทางรวม มีแนวเส้นทางเริ่มต้นจากถนนพระรามที่ 4 บริเวณหัวมุมตะวันออกเฉียงใต้ของสถานีกรุงเทพ (หัวลำโพง) บริเวณจุดแยกจากทางขึ้นทางพิเศษศรีรัช มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือในแนวขนานกับทางรถไฟทางฝั่งตะวันออก โดยมีถนนเจริญเมืองและถนนจรัสเมืองแยกออกมาทางทิศตะวันออก แล้วไปสิ้นสุดที่ถนนพระรามที่ 1 เชิงสะพานกษัตริย์ศึก บริเวณวัดสระบัว โดยอาคารที่ตั้งอยู่ริมถนนรองเมืองส่วนใหญ่มีลักษณะเป็นตึกแถว ซึ่งมักเป็นอาคารสำนักงานของบริษัทที่ประกอบธุรกิจนำเที่ยว และเนื่องจากถนนรองเมืองมีความกว้างเพียง 2 จราจร การจราจรจึงให้รถวิ่งได้ทางเดียวตลอดทั้งสาย โดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือจากถนนพระรามที่ 1 ให้รถวิ่งไปทางทิศใต้เท่านั้น และจากถนนพระรามที่ 4 ให้รถวิ่งไปทางทิศเหนือเท่านั้น โดยทั้ง 2 ส่วนจะบรรจบกันที่สามแยกต้นทางของถนนเจริญเมือง และจะบังคับให้เลี้ยวไปทางทิศตะวันออกเข้าสู่ถนนเจริญเมือง เพื่อไปออกถนนจารุเมืองหรือถนนบรรทัดทอง
ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ

ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ (เกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2524) ชื่อเล่น โอ เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 สังกัดพรรคกล้าธรรม และเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ.
ก้องเกียรติ เกิดเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2524 ที่ตำบลละอาย อำเภอฉวาง จังหวัดนครศรีธรรมราช ด้านครอบครัวสมรสกับชุตินธร บุณยเกียรติ กำนันตำบลช้างกลาง และบุตรสาวชินวรณ์ บุณยเกียรติ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2565
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาการตลาด จากมหาวิทยาลัยศรีปทุม
งานการเมือง.
ก้องเกียรติ เข้าสู่การเมืองโดยการเป็นสารวัตรกำนันตำบลละอาย ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครศรีธรรมราช ในปี พ.ศ. 2563 ในปี พ.ศ. 2566 เขาสนใจสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช เขต 8 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ทางพรรคไม่ส่ง จึงย้ายมาสังกัดพรรคไทยภักดี และย้ายมาสังกัดพรรคกล้าธรรม และลงสมัครเลือกตั้งซ่อม ในปี พ.ศ. 2568 และสามารถเอาชนะไสว เลื่องสีนิล สามีมุกดาวรรณ เลื่องสีนิล จากพรรคภูมิใจไทย ไปได้ และได้รับเลือกรวม 1 สมัย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ก้องเกียรติ เกตุสมบัติ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
สภาสงฆ์โลก

สภาสงฆ์โลก (ชื่อย่อ: WBSC) เป็นองค์การนอกภาครัฐระหว่างประเทศที่มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาการแลกเปลี่ยนระหว่างชุมชนทางศาสนาพุทธและพระสงฆ์ในนิกายต่าง ๆ ทั่วโลก และช่วยดำเนินกิจกรรมเพื่อการสืบทอดพระพุทธศาสนา ก่อตั้งที่โคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2509 ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 ได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปตั้งที่ประเทศไต้หวัน
ประเทศที่เป็นตัวแทน.
สภาสงฆ์โลกประกอบด้วยตัวแทนพระสงฆ์ในพระพุทธศาสนาจากทุกนิกาย ทั้งเถรวาท มหายาน และวัชรยาน และจากประเทศต่อไปนี้: ออสเตรเลีย บังกลาเทศ บราซิล แคนาดา เดนมาร์ก ฝรั่งเศส เยอรมนี ฮ่องกง อินเดีย อินโดนีเซีย ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ มาเก๊า มาเลเซีย มองโกเลีย พม่า เนปาล นิวซีแลนด์ ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ศรีลังกา สวีเดน ไต้หวัน ไทย สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา
หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน.
ในระหว่างการประชุมครั้งแรก พระมหาปัณฑิตา ปิมบุเร โสรตเถระ เลขาธิการคนแรก ได้ร้องขอต่อพระภิกษุวัลโปละ ราหุล ให้นำเสนอสูตรอย่างกระชับสำหรับการสร้างเอกภาพของนิกายที่แตกต่างกัน ซึ่งได้รับการอนุมัติอย่างเป็นเอกฉันท์จากสภา เหล่านี้คือ “"หลักพื้นฐานที่เถรวาทและมหายานมีร่วมกัน"”
วัดถ้ำพุหว้า

วัดถ้ำพุหว้า เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหนองหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นสาขาหนึ่งของวัดปากน้ำ นอกจากวัดนี้เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม
วัดถ้ำพุหว้าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2483 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ได้รับการบูรณะครั้งใหญ่ขึ้น ด้วยการสร้างอุโบสถหินทรายครอบตัวถ้ำเอาไว้ รูปแบบศิลปะขอมโบราณประยุกต์ขนาดใหญ่สีน้ำตาลแดง ภายในถ้ำมีหินงอกหินย้อย มีพระพุทธรูปหลายองค์ รวมถึงพระบรมสารีริกธาตุที่อัญเชิญมาจากพม่า มีพระพุทธรูปปางสมาธิ ประดิษฐานเป็นองค์ประธาน
โคลงนิราศชุมพร

โคลงนิราศชุมพร เป็นนิราศประพันธ์โดยพระพิพิธสาลี แต่งเป็นโคลงสี่สุภาพ จำนวน 193 บท ไม่มีร่ายนำในตอนต้น เนื้อความในโคลงตั้งแต่บทแรกถึงโคลงบทที่ 13 กล่าวสรรเสริญพระนครและพระมหากษัตริย์ ตามประเพณีนิยมของโคลงนิราศ โคลงหลายบทได้รับอิทธิพลจากโคลงสมัยอยุธยา เช่น คล้ายกับกาพย์ห่อโคลงพระศรีมโหสถ
โคลงนิราศชุมพรกล่าวถึงการเดินทางจากกรุงเทพไปยังชุมพร เริ่มเรื่องด้วยบทยอพระเกียรติพระมหากษัตริย์และชมพระนคร จากนั้นจึงรำพันถึงนางอันเป็นที่รักตามขนบของนิราศ สถานที่ที่กวีพรรณนาเป็นแห่งแรก คือ ตำหนักน้ำหรือตำหนักแพ จากนั้นกล่าวถึงวัดอรุณราชวราราม ปากคลองบางกอก (บางหลวง) วัดราชบุรณราชวรวิหาร (วัดเลียบ) ย่านสำเพ็ง บางลำพู (ล่าง) บางรัก บางนา ออกไปยังสำโรง จังหวัดสมุทรปราการ จากนั้นออกไปยังทะเลอ่าวไทยสู่ภาคใต้ ผ่านบ้านแหลม สมุทรสาคร เพชรบุรี เขาสามร้อยยอด บางสะพาน เขาทะลุ ประจวบคีรีขันธ์ เข้าเขตอำเภอปะทิว และถึงเมืองชุมพร
เชื่อว่าพระพิพิธสาลีมีอายุอยู่ในช่วงรัชกาลที่ 1 แต่งขึ้นเมื่อใดนั้นไม่ปรากฏหลักฐาน ทั้งความในนิราศก็มิได้ระบุถึงสาเหตุของการเดินทางในครั้งนั้น
อายาตาร์

ในคติชาวบ้านฟินแลนด์ อายาตาร์  บางครั้งสะกดเป็น อายัตตารา , ไอแอแตร์  หรือ ไอโยตาร์  เป็นวิญญาณหญิงชั่วร้าย
รายละเอียด.
ในคติชนฟินแลนด์ "อายาตาร์"เป็นวิญญาณหญิงชั่วร้าย เธออาศัยอยู่ในป่าที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาโปห์โยลา โดยได้รับการเรียกขานว่ามี "ผมเปียยาวถึงส้นเท้าและหน้าอกห้อยลงมาถึงเข่า" คล้ายกับ Skogsnufva ของสวีเดน 'seawoman' ของเดนมาร์ก หรือ wildfraulein แห่ง eifel.
อายาตาร์เป็นหลานสาวของฮีซี (เจ้าแห่งป่าและผู้แพร่โรค) และเจ้าแห่งเล็มโปกับโนม เธอว่ากันว่าแพร่โรคและโรคระบาด ผ่านความเชื่อมโยงกับฮีซีและเล็มโป
เธอมีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับงู และมักปรากฏในงานศิลปะสมัยใหม่ในรูปของมังกรหรือรูปร่างครึ่งมนุษย์และงู
ศัพทมูลวิทยา.
คำว่า “ajatar” น่าจะมาจากคำศัพท์ภาษาฟินแลนด์ว่า "ajattaa" แปลว่า "ไล่ตาม" (หรือ "ขับเคลื่อน") คำต่อท้ายเพศหญิง "“-tar-”" พบได้ในชื่อฟิลแนด์หลายชื่อ เช่น ใน Louhi แบบอื่น (Louhetar, Loviatar, Louhiatar) และ Syöjätär ("syödä" ‘กิน,’ กับคำต่อท้ายเพศหญิง -"tar", แปลว่า ‘ผู้กลืนกิน, แวมไพร์’)
ไคล์ เฟล็ตเชอร์

ไคล์ เฟล็ตเชอร์ (Kyle Fletcher) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวออสเตรเลีย เกิดเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1998 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ปัจจุบันเขาเซ็นสัญญากับ All Elite Wrestling (AEW) และ Ring of Honor (ROH) ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของ AEW เขาเป็นสมาชิกของกลุ่ม Don Callis Family และเคยคว้าแชมป์ ROH World Tag Team Championship และ ROH World Television Championship มาแล้วครั้งละหนึ่งสมัย 
ประวัติมวยปล้ำอาชีพ.
การฝึกฝน.
Fletcher เติบโตในย่าน Northern Beaches ของซิดนีย์ และเริ่มฝึกฝนมวยปล้ำที่ PWA Academy ภายใต้การดูแลของ Madison Eagles, Ryan Eagles และ Robbie Eagles เขาเปิดตัวในวงการมวยปล้ำเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 
การแข่งขันในระดับนานาชาติ.
ในปี 2017 Fletcher ย้ายไปยังสหราชอาณาจักรเพื่อขยายอาชีพของเขา โดยร่วมงานกับโปรโมชันต่างๆ เช่น WhatCulture Pro Wrestling (WCPW), Attack! Pro Wrestling และ Revolution Pro Wrestling (RevPro) เขาได้ร่วมทีมกับ Mark Davis ในนาม "Aussie Open" และกลายเป็นทีมแท็กทีมที่ประสบความสำเร็จในวงการมวยปล้ำยุโรป 
การเข้าร่วมกับนิวเจแปนโปรเรสต์ลิง.
Fletcher และ Davis ได้เข้าร่วมกับกลุ่ม United Empire ของ NJPW และคว้าแชมป์แท็กทีมของ NJPW หลายรายการ รวมถึง IWGP Tag Team Championship และ Strong Openweight Tag Team Championship อย่างไรก็ตาม พวกเขาต้องสละแชมป์เนื่องจาก Davis ได้รับบาดเจ็บในปี 2023 
การเข้าร่วม AEW และ ROH.
ในปี 2023 Fletcher และ Davis ได้เซ็นสัญญากับ AEW และ ROH อย่างเป็นทางการ Fletcher ได้เข้าร่วมกลุ่ม Don Callis Family และเริ่มต้นบทบาทใหม่ในฐานะ "Protostar" เขาได้คว้าแชมป์ ROH World Television Championship และมีบทบาทสำคัญในเรื่องราวต่างๆ ของ AEW รวมถึงการทรยศต่อ Will Ospreay และการเข้าร่วมทัวร์นาเมนต์ Continental Classic 2024 ในปี 2025 ได้คว้าแชมป์ TNT เป็นแชมป์เดี่ยวเส้นแรกใน AEW
ชีวิตส่วนตัว.
Fletcher เคยกล่าวว่า Jeff Hardy เป็นแรงบันดาลใจในการเข้าสู่วงการมวยปล้ำ ในเดือนมิถุนายน 2023 เขาได้เปิดเผยความสัมพันธ์กับนักมวยปล้ำหญิง Skye Blue ผ่านโซเชียลมีเดีย
พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งในการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025

การประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025 ถูกจัดขึ้นเพื่อเลือกพระสันตะปาปาผู้นำของคริสตจักรคาทอลิกสืบต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์เมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2025 สมณธรรมนูญ "Universi Dominici gregis" ซึ่งบังคับใช้ในช่วงว่างระหว่างสมณสมัย ระบุว่ามีเพียงพระคาร์ดินัลที่มีอายุน้อยกว่า 80 ปีในวันที่ตำแหน่งสันตะปาปาว่างลง (ในกรณีนี้คือผู้ที่เกิดในวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1945 หรือหลังจากนั้น) เท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าร่วมการประชุมเลือกสันตะปาปา พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งมักเลือกพระสันตะปาปาจากพระคาร์ดินัลที่ร่วมประชุมด้วยกัน แม้ว่าไม่ใช่ข้อกำหนดอย่างเป็นทางการ การเลือกตั้งจะดำเนินการโดยการลงคะแนนเสียงลับ  พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งเข้าโบสถ์น้อยซิสทีนเพื่อเริ่มต้นประชุมในวันที่ 7 พฤษภาคม
ในจำนวนสมาชิกทั้งหมด 252 รูปในคณะพระคาร์ดินัล ณ เวลาที่พระสันตะปาปาฟรานซิสสิ้นพระชนม์ มีพระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้ง 135 รูปที่มีสิทธิ์เข้าร่วมในการประชุมเลือกสันตะปาปาครั้งถัดไป พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้ง 2 รูปประกาศว่าจะไม่เข้าร่วมการประชุม ทำให้จำนวนพระคาร์ดินัลผู้เข้าร่วมประชุมที่คาดไว้ลดลงเหลือ 133 รูป ในการได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา ผู้ได้รับการเสนอชื่อจะต้องได้รับคะแนนเสียงเกินสองในสามของผู้เข้าร่วมทั้งหมด หรือ คะแนนเสียง
คณะพระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้งเข้าโบสถ์น้อยซิสทีนเพื่อเริ่มการประชุมเลือกสันตะปาปาในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในวันที่ 8 พฤษภาคม หลังการลงคะแนนเสียง 4 รอบในช่วงเวลา 2 วัน คณะพระคาร์ดินัลเลือกพระคาร์ดินัลโรเบิร์ต ฟรานซิส เพรโวสต์หัวหน้าสมณกระทรวงเพื่อมุขนายกให้เป็นพระสันตะปาปา โดยได้รับพระนามพระสันตะปาปาว่าเลโอที่ 14
พระคาร์ดินัลผู้เลือกตั้ง.
<templatestyles src="Legend/styles.css" /> พระสันตะปาปาที่ได้รับเลือก
ปีเอโตร ปาโรลิน

ปีเอโตร ปาโรลิน #เปลี่ยนทาง (, ; เกิดเมื่อวันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1955) เป็นบาทหลวงโรมันคาทอลิกชาวอิตาลี ดำรงตำแหน่งเลขาธิการแห่งรัฐวาติกันตั้งแต่ ค.ศ. 2013 จนถึงวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2025 และเป็นสมาชิกคณะพระคาร์ดินัลตั้งแต่ ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสทรงแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล เนื่องจากเป็นพระคาร์ดินัลมุขนายกที่มีอาวุโสสูงสุดในกลุ่มพระคาร์ดินัลอายุต่ำกว่า 80 ปี เขาจึงเป็นประธานการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025
ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน ปาโรลินทำงานด้านการทูตประจำสันตะสำนักเป็นเวลา 30 ปี ในประเทศไนจีเรีย เม็กซิโก และเวเนซุเอลา รวมทั้งเป็นผู้ช่วยเลขาธิการฝ่ายความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเป็นเวลากว่า 6 ปี เมื่อดำรงตำแหน่งพระคาร์ดินัลเลขาธิการแห่งรัฐ ปาโรลินได้กำหนดจุดยืนนโยบายต่างประเทศของนครรัฐวาติกันภายใต้การปกครองสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส จุดยืนของปาโรลินได้แก่ การประณามอิสราเอลและการกระทำของอิสราเอลในฉนวนกาซา เรียกร้องให้ยุติอาชญากรรมสงคราม และปกป้องพลเมืองในฉนวนกาซา เขาวิจารณ์ข้อเสนอของดอนัลด์ ทรัมป์ ต่อฉนวนกาซา โดยกล่าวว่า "ใครก็ตามที่เกิดและเคยอาศัยอยู่ในฉนวนกาซาต้องคงอยู่ในดินแดนของตน"
ปาโรลินเป็นหนึ่งในผู้ร่างข้อตกลงระหว่างวาติกันกับจีนในปี 2018 ซึ่งอนุญาตให้สมเด็จพระสันตะปาปาอนุมัติและยับยั้งมุขนายกที่แต่งตั้งโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน นอกจากนี้ยังสนับสนุนประเด็นผู้ลี้ภัยและวิพากษ์วิจารณ์การเพิ่มขึ้นของลัทธิชาตินิยม ประชานิยม และการเมืองต่อต้านผู้อพยพในยุโรป ในการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025 ปาโรลินถูกคาดการณ์ว่าเป็น "ปาปาบีเล" ซึ่งเป็นผู้สมัครชั้นนำที่มีโอกาสดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาองค์ต่อไปสืบทอดจากสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้

บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้  เป็นภาพยนตร์ดราม่าชีวประวัติอเมริกันในปี 2007 เขียนบทและกำกับโดยริชาร์ด ลาเกรเวเนเซ และนำแสดงโดยฮิลารี สแวงก์ สก็อตต์ เกล็นน์ อิเมลดา สตอนตัน แพทริก เดมป์ซีย์ และมาริโอ
ภาพยนตร์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากหนังสือเรื่อง "เดอะฟรีดอมไรเตอร์สไดอารี" ซึ่งเขียนโดยอาจารย์เอริน กรูเวลล์และนักเรียนที่ร่วมกันเรียบเรียงเนื้อหาจากบันทึกส่วนตัวในชีวิตจริงที่เขียนขึ้นในชั้นเรียนภาษาอังกฤษที่โรงเรียนมัธยมคลาสสิกวูดโรว์ วิลสัน ในเมืองลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ชื่อของภาพยนตร์และหนังสือเรื่องนี้เป็นการเล่นคำกับคำว่า "ฟรีดอมไรเดอร์ส" (Freedom Riders) ซึ่งหมายถึงนักเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมืองหลายเชื้อชาติที่ทดสอบคำตัดสินของศาลสูงสุดสหรัฐที่สั่งให้ยกเลิกการแบ่งแยกสีผิวบนรถโดยสารระหว่างรัฐในปี 1961
แนวคิดสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้มาจากนักข่าวเทรซี เดอร์นิงซึ่งทำสารคดีเกี่ยวกับเอริน กรูเวลล์สำหรับรายการ "ไพรม์ไทม์ไลฟ์" ของเอบีซีนิวส์ เดอร์นิ่งทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้างร่วมของภาพยนตร์เรื่องนี้ ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงอาร์มานด์ โจนส์ นักแสดงที่เสียชีวิตหลังจากถ่ายทำภาพยนตร์ "บันทึกของหัวใจประกาศให้โลกรู้" เขาถูกยิงสาหัสเมื่ออายุ 18 ปีในเมืองอนาไฮม์ รัฐแคลิฟอร์เนีย หลังจากการเผชิญหน้ากับชายคนหนึ่งที่ปล้นสร้อยคอของโจนส์ในร้านอาหารเดนนีส์
มารียาน เจ้าหญิงแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์

มารียาน เจ้าหญิงแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ พระนามเดิม บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ (9 ธันวาคม พ.ศ. 2462 - 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2568) เป็นสตรีสูงศักดิ์ชาวเยอรมัน นักสังคมสงเคราะห์ ช่างภาพมืออาชีพ สมาชิกของราชวงศ์ไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ และทรงเป็นพระมารดาของ อเล็คซันเดอร์ เจ้าชายที่ 7 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ 
พระประวัติ.
พระองค์ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2462 (หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงบ 1 ปี) ทรงมีพระนามเดิมว่า บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ พระบิดานามว่า บารอนฟรีดริช อัลเบร็ชท์ มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ และพระมารดา คือเคาน์เตสมารีอา-อันนา ฟอน มิราน พระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิฟรันทซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผ่านทางพระมารดา โดยตระกูลของพระองค์ ได้รับพระราชทานมาจากจักรพรรดิฟรันทซ์ โยเซ็ฟที่ 1 แห่งออสเตรีย นอกจากปราสาทกลาเนกก์แล้ว พระราชวังในเมืองกราทซ์และเวียนนา ซึ่งเป็นของครอบครัวพระองค์ ยังมีที่ประทับอื่นๆในเมืองต่างๆของออสเตรีย อีกหลายที่ ซึ่งใช้เป็นที่พำนักของครอบครัวพระองค์ในช่วงฤดูต่างๆ 
สำหรับอาชีพระองค์ก่อนเสกสมรสคือ ช่างภาพมืออาชีพและเก็บภาพไว้ประมาณ 300,000 ภาพจนกระทั่งวันประสูติครบรอบ 100 ปีของเธอในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2562 ทรงถ่ายภาพคนดังมากมายตั้งแต่ ไปจนถึง i และลูชาโน ปาวารอตตี รวมไปถึงชีวประวัติอื่นๆเกี่ยวกับพระองค์ โดยพระองค์ได้รับพระนามว่า "Mamarazza" ซึ่งมาจากคำว่า "paparazzo" ซึ่งเป็นพระนามเล่นในเจ้าหญิงการอลีน เจ้าหญิงแห่งฮันโนเฟอร์ โดยเจ้าหญิงการอลีน ทรงตรัสกับพระองค์ว่า "มันนี่ คุณเป็น Mamarazza ตัวจริง" ต่างจากปาปารัสซีตรงที่เธอไม่เคยถ่ายภาพที่ไม่สุภาพหรือดูหมิ่น "ฉันถ่ายรูปเพื่อนๆ ของฉันในฐานะเพื่อนเสมอมา"
เสกสมรส.
บารอเนสมารีอา อันนา มายเออร์ ฟอน เมลน์ฮฮล์ฟ เข้าพิธีเสกสมรสกับ ลูทวิช เจ้าชายที่ 6 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-ไซน์ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2485 ทั้งคู่มีพระบุตร 5 พระองค์ คือ
พระองค์นับเป็นเจ้านายแห่งราชวงศ์เยอรมันที่มีพระชันษาสูง ทรงผ่านเหตุกาณ์สำคัญต่างๆมากมาย อาทิ สงครามโลกครั้งที่สอง เป็นต้น โดยพระองค์พำนักกับพระโอรส-ธิดา พระนัดดา จนถึงวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 พระองค์สิ้นพระชนม์อย่างสงบ สิริพระชันษา 105 ปี
หัวเผา

ในเครื่องยนต์ดีเซล หัวเผา (หรือ) คืออุปกรณ์ให้ความร้อนที่ใช้เพื่อช่วยในการสตาร์ตเครื่องยนต์ในสภาพอากาศเย็น มีลักษณะเป็นแท่งโลหะรูปดินสอโดยมีตัวทำความร้อนไฟฟ้าอยู่ที่ส่วนปลาย
ระบบหัวเผาประกอบด้วยหัวเผาเดี่ยวในท่อร่วมไอดี หรือหัวเผาหนึ่งหัวต่อหนึ่งกระบอกสูบ ในระบบรุ่นเก่า ผู้ขับขี่จะต้องเปิดใช้งานระบบหัวเผาด้วยตนเองและรอประมาณ 20 วินาทีก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์ ระบบใหม่กว่าจะเปิดใช้งานหัวเผาโดยอัตโนมัติก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์และมีระยะเวลาอุ่นเครื่องเร็วกว่า
การออกแบบ.
โดยทั่วไปหัวเผาถูกใช้เป็นอุปกรณ์ช่วยในการสตาร์ตเครื่องยนต์ ขณะมอเตอร์สตาร์ทกำลังหมุนเครื่องยนต์ และในกรณีส่วนใหญ่จะถูกปิดเมื่อเครื่องยนต์มีอุณหภูมิทำงานขั้นต่ำที่กำหนดไว้ เครื่องยนต์ดีเซล ซึ่งต่างจากเครื่องยนต์เบนซินทั่วไปที่ไม่ใช้หัวเทียนในการจุดระเบิดส่วนผสมของอากาศและเชื้อเพลิง แต่จะอาศัยการอัดอากาศเพียงอย่างเดียวเพื่อเพิ่มอุณหภูมิของอากาศจนถึงจุดที่เชื้อเพลิงลุกไหม้ได้เองเมื่อสัมผัสกับอากาศร้อนที่มีแรงดันสูง เมื่อสภาพแวดล้อมรอบเครื่องยนต์เย็น พลังงานความร้อนของอากาศที่ก่อนหน้านี้ได้รับจากการทำงานของการอัดของมอเตอร์สตาร์ตจะถูกดูดซับโดยฝาสูบและเสื้อสูบ และถ่ายเทไปยังอากาศรอบเครื่องยนต์ในที่สุด เมื่ออุณหภูมิของอากาศรอบเครื่องยนต์ต่ำกว่าค่าหนึ่ง ซึ่งขึ้นอยู่กับการออกแบบฝาสูบ (40 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดเข้าห้องเผาไหม้ช่วย, 20 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดเข้าห้องหมุนวน, และ 0 °C สำหรับเครื่องยนต์แบบฉีดตรง) เครื่องยนต์จะสูญเสียความร้อนจากการอัดมากเกินไปจนไม่สามารถจุดระเบิดได้อย่างน่าเชื่อถือ และเครื่องยนต์จะไม่สามารถสตาร์ตได้ หัวเผาถูกใช้เพื่อช่วยแก้ไขปัญหานี้โดยการเพิ่มพลังงานความร้อนเข้าไปในห้องเผาไหม้
หัวเผามีลักษณะคล้ายดินสอโลหะสั้น ๆ ตัวทำความร้อนติดตั้งอยู่ที่ปลายของมัน ไส้หลอดหัวเผาต้องทำจากวัสดุบางชนิด เช่น แพลทินัมและอิริเดียม ที่ทนทานต่อการเกิดออกซิเดชันและทนต่ออุณหภูมิสูง เครื่องยนต์ดีเซลบางชนิด (โดยเฉพาะเครื่องยนต์แบบฉีดตรง) จะไม่ใช้อุปกรณ์ช่วยสตาร์ต เช่น หัวเผา เครื่องยนต์ที่มีความจุมากกว่าหนึ่งลิตรต่อสูบโดยทั่วไปจะใช้ระบบสตาร์ตด้วยเปลวไฟแทนหัวเผา หากจำเป็นต้องมีระบบช่วยสตาร์ท
การใช้งาน.
สำหรับรถยนต์รุ่นเก่า ผู้ขับขี่ต้องเปิดใช้งานหัวเผาเป็นเวลาประมาณ 20 วินาทีก่อนสตาร์ตเครื่องยนต์ ซึ่งทำได้โดยการบิดสวิตช์กุญแจไปที่ตำแหน่ง "เปิด" (on) และเลื่อนไปที่ตำแหน่ง "สตาร์ต" (start) เมื่อหัวเผาอุ่นเครื่องยนต์เสร็จสิ้นเท่านั้น เมื่อเครื่องยนต์ทำงานแล้ว รถยนต์บางคันยังคงใช้หัวเผาต่อไปจนกว่าเครื่องยนต์จะถึงอุณหภูมิทำงาน เพื่อลดการปล่อยไอเสียดีเซล ทำนองเดียวกัน เครื่องยนต์บางรุ่นจะเปิดใช้งานหัวเผาอีกครั้งหากอุณหภูมิของเครื่องยนต์ภายใต้ภาระเบาลดลงต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนด เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพของเครื่องยนต์
เครื่องยนต์สมัยใหม่จำนวนมากจะเปิดใช้งานหัวเผาโดยอัตโนมัติเมื่อผู้ขับขี่ปลดล็อกรถหรือเปิดประตูรถ ซึ่งช่วยลดความยุ่งยากในกระบวนการและลดระยะเวลาคอยก่อนที่เครื่องยนต์จะสตาร์ตติด นอกจากนี้ โดยทั่วไปแล้ว ระยะเวลาที่ใช้ในการอุ่นเครื่องยนต์ล่วงหน้าจะอยู่ที่ประมาณ 6-8 วินาที รถยนต์บางรุ่นจะมีไฟเตือนบนแผงหน้าปัดที่จะดับลงเมื่อเครื่องยนต์ได้รับการอุ่นเครื่องเรียบร้อยแล้ว
เอ็มมี (นักร้องชาวนอร์เวย์)

เอ็มมี คริสตีเนอ กุตตุลสรุด คริสเตียนเซน (เกิด 13 กันยายน ค.ศ. 2000) หรือชื่อในวงการ เอ็มมี เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวนอร์เวย์ เธอจะเป็นตัวแทนของไอร์แลนด์ในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ไลกาปาร์ตี"
ประวัติ.
คริสเตียนเซนมาจากหมู่บ้านซานเดอในเขตเทศบาลโฮล์มสตรันด์ ในวัยเด็กเธอเคยร้องเพลงในคณะนักร้องประสานเสียง ในปี 2015 เมื่ออายุได้ 14 ปี เธอได้เข้าร่วมการแสดงดนตรีเยาวชนเมลูดีกรังด์ปรีซ์จูเนียร์ ด้วยเพลง "Aiaiaiai" ซี่งการประกวดนี้เออร์ลันด์ พี่ชายของเธอได้เข้าร่วมมาแล้วในปี 2011
ในปี 2021 เอ็มมีได้เข้าร่วมเมลูดีกรังด์ปรีซ์ 2021 การประกวดเพลงระดับชาติซึ่งจะคัดเลือกตัวแทนของนอร์เวย์สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2021 ด้วยเพลง "วิตช์วูดส์" เธอผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศรอบที่สามเพื่อเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ แต่ไม่สามารถเข้ารอบชิงชนะเลิศเหรียญทองของการแข่งขันได้ 
เอ็มมีเป็นหนึ่งในคณะกรรมการของนอร์เวย์สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2023
ในเมลูดีกรังด์ปรีซ์ 2024 เธอได้มีส่วนร่วมในการแต่งเพลง "วูแมนโชว์" ของมาทิลด์ เอสพีแซด, คริส อาร์เชอร์ และสแลมดังก์ นอกเหนือจากงานของเธอในนอร์เวย์แล้ว เธอยังมีผู้ติดตามนอกประเทศตนเองผ่านบัญชีติ๊กต็อกของเธอ ซึ่งเธอก็มีผู้ติดตามมากกว่าหนึ่งล้านคน
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2025 เอ็มมีได้เข้าร่วมยูโรซอง 2025 การประกวดเพลงระดับชาติเพ่อเลือกตัวแทนของไอร์แลนด์สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "ไลกาปาร์ตี" ซึ่งเธอประพันธ์ขึ้นร่วมกับนักแต่งเพลงชาวไอร์แลนด์หนึ่งคนและชาวนอร์เวย์อีกสามคน โดยเดิมเพลงนี้ได้ถูกส่งไปเข้าร่วมเมลูดีกรังด์ปรีซ์ 2025 แต่งถูกเอ็นอาร์เคปัดตกไป ในรอบชิงชนะเลิศระดับประเทศ เธอชนะทั้งการลงคะแนนของคณะลูกขุนระดับประเทศและการลงคะแนนทางโทรทัศน์ ทำให้ได้รับสิทธิ์เป็นตัวแทนของไอร์แลนด์ในการประกวด
ปาปาบีเล

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปาปาบีเล (พหูพจน์ ; #เปลี่ยนทาง ; , -PAH-'-ay", ""'-ee") เป็นคำในภาษาอิตาลีอย่างไม่เป็นทางการที่คิดขึ้นโดยนักวาติกันวิทยา และปัจจุบันใช้ในระดับนานาชาติในหลายภาษาเพื่ออธิบายถึงผู้ชายในคริสตจักรคาทอลิกซึ่งในทางปฏิบัติมักหมายถึงพระคาร์ดินัล ที่ได้รับการคาดหมายว่ามีแนวโน้มหรืออาจเป็นไปได้ที่จะได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา
ในบางกรณี พระคาร์ดินัลจะเลือกจะตัวเต็งที่เป็น "ปาปาบีเล" ในบรรดาพระคาร์ดินัลปาปาบีเลที่จะได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาได้แก่ เอวเจนีโอ ปาเชลลี (สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12), โจวันนี มอนตีนี (สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6), โยเซฟ รัทซิงเงอร์ (สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16) และฮอร์เฮ มาริโอ เบร์โกกลิโอ (สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส) อย่างไรก็ตาม ในบางครั้งสภาพระคาร์ดินัลได้เลือกผู้ที่ไม่ถูกพิจารณาว่าเป็น "ปาปาบีเล" โดยผู้สังเกตการณ์วาติกันส่วนใหญ่ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ผู้ที่ได้รับเลือกเป็นพระสันปะปาแม้ไม่ถูกพิจารณาว่าเป็น "ปาปาบีเล" ได้แก่ สมเด็จพระสันตะปาปายอห์นที่ 23, สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 1 และสมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2
รายชื่อของ "ปาปาบีเล" เปลี่ยนแปลงไปตามอายุของพระคาร์ดินัล ตัวอย่างเช่นการ์โล มารีอา มาร์ตีนี (Carlo Maria Martini) เคยได้รับการพิจารณาว่าเป็น "ปาปาบีเล" จนกระทั่งเมื่อการ์โลลาออกจากสมณศักดิ์เมื่ออายุถึง 75 ปี มีคำกล่าวที่มีชื่อเสียงว่า "ผู้ที่เข้าการประชุมเลือกสันตะปาปาในฐานะพระสันตะปาปา จะออกมาในฐานะพระคาร์ดินัล"
เคาน์ตีจักรวรรดิร็อยส์

จำนวนของเคาน์ตีเหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงตามการแบ่งแยกภายในตระกูล โดยมีการรวมและแยกดินแดนอยู่หลายครั้ง หลังจากสิ้นสุดจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ใน ค.ศ. 1806 ราชรัฐสายผู้พี่รวมถึงอีกรัฐหลายแห่งของสายผู้น้องก็กลายเป็นรัฐสมาชิกในสมาพันธรัฐเยอรมัน โดยรัฐของสายผู้น้องถูกรวมกันเป็นรัฐเดียวกันอีกครั้งใน ค.ศ. 1848 และใน ค.ศ. 1871 ดินแดนที่เหลืออยู่สองแห่งกลายเป็นราชรัฐของจักรวรรดิเยอรมัน ได้แก่ ราชรัฐร็อยส์-ไกรทซ์ มีเมืองหลวงคือ ไกรทซ์ และราชรัฐร็อยส์-เกรา มีเมืองหลวงคือ เกรา โดยทั้งสองรัฐนี้ปกครองโดยราชวงศ์ร็อยส์จนถึงการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 ประมุขสายราชวงศ์ของแต่ละสายได้รับพระฐานันดรศักดิ์ว่า เฟือสท์ ("Fürst;" เจ้าชายในฐานะประมุขราชวงศ์) ขณะที่บุตรและสมาชิกคนอื่น ๆ ใช้ฐานันดรศักดิ์ว่า เจ้าชาย/เจ้าหญิง ("Prinz / Prinzessin;" เจ้าชาย/เจ้าหญิงในฐานะเชื้อสายราชวงศ์)
ตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 สมาชิกชายทุกคนของราชวงศ์ร็อยส์จะใช้ชื่อว่า ไฮน์ริช  เพื่อเป็นเกียรติแก่ จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ผู้ที่พระราชทานดินแดนไวดาและเกราแก่ราชวงศ์นี้
สโตรบไลตส์

"สโตรบไลตส์"  เป็นเพลงโดยเรดเซบาสเตียน นักร้องชาวเบลเยียม ซึ่งเขาประพันธ์ขึ้นร่วมกับอามีราห์ โรแลนท์ส, #เปลี่ยนทาง , และวิลเลม แวนเดอร์สติเคเล เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2025 และจะเป็นตัวแทนของเบลเยียมในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 เพลงนี้ยังขึ้นถึงอันดับที่เก้าบนชาร์ตซิงเกิลของเบลเยียมสำหรับเขตแฟลนเดอร์ส
พื้นหลังและการพัฒนา.
"สโตรบไลตส์" ได้ประพันธ์ขึ้นโดยเรดเซบาสเตียน, อามีราห์ โรแลนท์ส, #เปลี่ยนทาง และวิลเลม แวนเดอร์สติเคเล ในการสัมภาษณ์กับรายการออนไลน์ "L'Eurovision Au Quotidien" เรดเซบาสเตียนได้บรรยายเพลงนี้ว่าเป็นเพลงที่สนุกสนานและมีสีสันยามค่ำคืน อีวา ฟรานซ์จากอือเลกล่าวถึงเพลงนี้ว่าเป็น "เพลงแดนซ์ที่ชวนคิดและมืดหม่น"
การประกวดเพลงยูโรวิชัน.
ยูโรซอง 2025.
"ยูโรซอง 2025" เป็นการประกวดเพลงระดับชาติซึ่งใช้คัดเลือกเพลงจากเบลเยียมสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 การแข่งขันประกอบด้วยการแสดงโชว์ที่บันทึกไว้ล่วงหน้าสองรายการซึ่งออกอากาศในวันที่ 18 และ 25 มกราคม ค.ศ. 2025 ตามด้วยรอบชิงชนะเลิศสดในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ซึ่งเพลงและศิลปินที่ชนะเลิศจะได้รับการคัดเลือก
เมื่อวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2025 เวแอร์เตได้ประกาศว่าได้เลือกเพลง "สโตรบไลตส์" โดยเรดเซบาสเตียนเป็นหนึ่งในเพลงที่จะเข้าแข่งขัน "ยูโรซอง 2025" เพลงนี้ชนะการประกวด โดยได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับหนึ่งจากคณะกรรมการ รวมถึงคะแนนโหวตจากผู้ชมด้วยคะแนน 432 คะแนน ทำให้เพลงนี้ผ่านการคัดเลือกให้เป็นตัวแทนของเบลเยียมในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
ในยูโรวิชัน.
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 จะจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 16 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในระหว่างการจับฉลากการจัดสรรที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2025 เบลเยียมได้รับการจับฉลากให้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศที่หนึ่ง โดยทำการแสดงในช่วงครึ่งหลังของการแสดง
ทีม 0%

ทีม 0%  เป็นโครงการชุมชนที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้แน่ใจว่าสามารถผ่านด่านที่ผู้ใช้สร้างขึ้นใน"ซูเปอร์มาริโอเมเกอร์"และ"ซูเปอร์มาริโอเมเกอร์ 2"อย่างเสร็จสมบูรณ์โดยบุคคลอย่างน้อยหนึ่งคนนอกเหนือจากผู้อัปโหลดต้นฉบับ
โครงการนี้เคลียร์ด่านทั้งหมดใน"ซูเปอร์มาริโอเมเกอร์"ก่อนการปิดเซิร์ฟเวอร์ออนไลน์ของวี ยู และนินเท็นโด 3ดีเอสตามกำหนดการในเดือนเมษายน ค.ศ. 2024 ณ เดือนเมษายน ค.ศ. 2024 เป้าหมายของโครงการคือเคลียร์ด่านที่ยังไม่ผ่านทั้งหมดใน"ซูเปอร์มาริโอเมเกอร์ 2"ก่อนเซอร์เวอร์ออนไลน์ของตัวเกมปิดตัวลง
วาติกันวิทยา

วาติกันวิทยา  เป็นคำที่คิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เพื่ออธิบายถึงสาขาของการหนังสือพิมพ์และการวิจัยที่ศึกษาและรายงานเกี่ยวกับการดำเนินงานของสันตะสำนักและคริสตจักรโรมันคาทอลิก คำว่า "วาติกันวิทยา" ตั้งชื่อตามนครรัฐวาติกันอันเป็นรัฐเอกราชขอสันตะสำนักที่แยกออกมาภายในกรุงโรม ประเทศอิตาลี โดยมุ่งเน้นเป็นพิเศษไปที่กลไกการคัดเลือกและแต่งตั้งซึ่งเป็นกลไกที่ผู้นำคริสตจักรใช้ 
นักข่าวหรือนักวิชาการที่มุ่งเน้นความเชี่ยวชาญในสาขานี้ บางครั้งเรียกว่านักวาติกันวิทยา (Vaticanologist), นักวาติกันนิยม (Vaticanist) หรือผู้สังเกตการณ์วาติกัน (Vatican watcher)
แคริอาทิด

เสาแคริอาทิด หรือ เสารูปสตรี ("KAIR-'-AT-'-,_"; ; pl. Καρυάτιδες (Karuátides) เป็นเสาที่แกะสลักเป็นรูปสตรี ทำหน้าที่เป็นตัวรองรับทางสถาปัตยกรรม โดยทำหน้าที่เป็นเสารองหรือเสาหลักที่รองรับเอนทาเบลเชอร์ คำในภาษากรีกคำว่า "karyatides" แปลว่า "สาวบริสุทธิ์แห่งคาร์ไว (Karyai) " ซึ่งเป็นเมืองโบราณบนคาบสมุทรเพโลพอนนีส 
หากหัวเสาเป็นบุรุษจะเรียกแอตลาสหรืออีกแบบคือเสาเทลามอน
เอนทาเบลเชอร์

เอนทาเบลเชอร์  คือโครงสร้างส่วนบนของบัว (molding) และแถบที่วางเป็นแนวนอนเหนือเสา โดยวางอยู่บนหัวเสา เอนทาเบลเชอร์เป็นองค์ประกอบหลักของสถาปัตยกรรมคลาสสิก และมักแบ่งออกเป็นอาร์คิเทรฟหรือหน้ากระดานหัวเสา (ส่วนรับน้ำหนักที่อยู่เหนือขึ้นไปโดยตรง เสมือนเป็นคานประตูในโครงสร้างเสาและคาน) ฟรีซ (แถบแนวนอนที่ไม่มีการขึ้นรูป อาจจะมีหรือไม่มีการตกแต่งก็ได้) และบัวคอร์นิซ (ส่วนยื่นที่อยู่ใต้หน้าจั่ว)
หัวเสา

ในงานสถาปัตยกรรม หัวเสา (จาก la 'หัว') เป็นส่วนที่อยู่ด้านบนสุดของเสา (หรือ เสาเก็จ) ทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างเสากับน้ำหนักที่กดลงมาจากด้านบน โดยช่วยขยายพื้นที่รองรับของส่วนบนของเสาให้กว้างขึ้น หัวเสาซึ่งยื่นออกมาทั้งสองข้างขณะยกขึ้นเพื่อรองรับแป้นหัวเสา เชื่อมต่อกับแป้นหัวเสาซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัสและลำต้นเสาซึ่งโดยปกติแล้วจะกลม หัวเสาอาจเป็นรูปนูน เช่น ในเสาดอริก แบบเว้า เช่น ใน แบบระฆังคว่ำ ในเสาคอรินเทียน หรือมีลักษณะโค้งออก เช่น ในเสาไอออนิก หัวเสาเหล่านี้เป็นหัวเสาพื้นฐานของเสาแบบคลาสสิก
แอร์ทูรุล

แอร์ทูรุล หรือ แอร์ทูรุล กาซี (สวรรคต ป. ค.ศ. 1280/1281) เป็นอุชเบย์ (เจ้าขบวน) ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ผู้เป็นพระราชบิดาของสุลต่านออสมันที่ 1 ข้อมูลเกี่ยวกับพระชนม์ชีพของแอร์ทูรุลมีน้อยมาก ตามธรรมเนียมออตโตมัน พระองค์เป็นพระราชโอรสในซือเลย์มัน ชาฮ์ ผู้นำเผ่าคายือ (ข้ออ้างที่มีเสียงวิจารณ์จากนักประวัติศาสตร์หลายคน) แห่งชาวเติร์กโอคุซ (ตอนนั้นมีชื่อว่าเตอร์โกแมน) ที่อพยพหนีจากเอเชียกลางส่วนตะวันตกไปยังอานาโตเลียเพื่อหนีจากการพิชิตของมองโกล แต่ตามหลักฐานทางเหรียญร่วมสมัยระบุว่าพระองค์เป็นพระโอรสในกึนดึซ อัลป์ ตามตำนานระบุว่า หลังพระบิดาสวรรคต แอร์ทูรุลกับผู้ติดตามเข้ารับใช้รัฐสุลต่านรูม ซึ่งพระองค์ได้รับดินแดนตรงเมือง Söğüt บนแนวหน้าสู่จักรวรรดิไบแซนไทน์ สิ่งนี้ทำให้เกิดเหตุการณ์ต่าง ๆ มากมายที่ในที่สุดจะนำไปสู่การสถาปนาจักรวรรดิออตโตมัน
พระราชประวัติ.
ไม่มีข้อมูลใดที่แน่ชัดเกี่ยวกับพระชนม์ชีพของแอร์ทูรุล นอกจากว่าพระองค์เป็นพระราชบิดาของออสมัน นักประวัติศาสตร์จึงต้องพึ่งเรื่องราวที่ชาวออตโตมันกว่าศตวรรษต่อมาเขียนเกี่ยวกับพระองค์ ซึ่งมีความแม่นยำอย่างไม่แน่นอน
Estola nigrodorsalis

Estola nigrodorsalis เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Martins และ Galileo ใน ค.ศ. 2009 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากคอสตาริกา
Estola nigrescens

Estola nigrescens เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1943 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากเวเนซุเอลา
Estola nebulosa

Estola nebulosa เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14

สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 (ประสูติ 14 กันยายน ค.ศ. 1955) พระนามเดิม รอเบิร์ต ฟรานซิส พรีโวสต์ ("-vohst") เป็นประมุขแห่งศาสนจักรคาทอลิกและนครรัฐวาติกันพระองค์ที่ 267 และพระองค์ปัจจุบัน ทรงได้รับเลือกจากที่ประชุมลับของคณะพระคาร์ดินัลให้เป็นพระสันตะปาปาเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ภายหลังการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
พระองค์ประสูติที่ชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา และทรงใช้เวลาช่วงแรกของการเป็นนักบวชทำงานให้กับคณะนักบุญออกัสตินตั้งแต่ ค.ศ. 1982 รวมถึงการทำงานที่ประเทศเปรูตั้งแต่ ค.ศ. 1985–1986 และตั้งแต่ ค.ศ. 1988–1998 ในฐานะอธิการโบสถ์ เจ้าหน้าที่ประจำมุขมณฑล ครูและผู้บริหารเซมินารี ต่อมาได้รับเลือกให้เป็นอธิการใหญ่คณะนักบุญออกัสติน ตั้งแต่ ค.ศ. 2001–2013 ต่อมาเขากลับมายังเปรูอีกครั้งเพื่อดำรงตำแหน่งมุขนายกแห่งชิคลาโยตั้งแต่ ค.ศ. 2015–2023 ซึ่งพระองค์ทรงถือสัญชาติเปรูตั้งแต่การดำรงตำแหน่งปีแรกด้วย ต่อมาใน ค.ศ. 2023 ได้รับการแต่งตั้งจากสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสให้เป็นพระคาร์ดินัล ประธานคณะกรรมาธิการพระสันตะปาปาสำหรับละตินอเมริกา และสมณมนตรีว่าการสมณะกระทรวงเพื่อมุขนายก (Dicastery for Bishops) ซึ่งเป็นบทบาทสำคัญที่ทำให้เขาโดดเด่นขึ้นในฐานะผู้มีสิทธิ์ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา ("ปาปาบีเล")
สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 เป็นพลเมืองอเมริกันโดยกำเนิด และภายหลังเป็นพลเมืองของเปรูผ่านการแปลงสัญชาติ จึงนับว่าพระองค์เป็นพระสันตะปาปาพระองค์ที่สองที่มาจากทวีปอเมริกา และพระองค์แรกที่มาจากทวีปอเมริกาเหนือ นอกจากนี้ยังเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์แรกจากคณะนักบุญออกัสติน และพระองค์ที่ 7 จากคณะที่สืบทอดกฎของนักบุญออกัสติน พระองค์เลือกพระนามเลโอ เนื่องจากได้รับแรงบันดาลใจจากสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 13 ซึ่งเป็นผู้ริเริ่มแนวคิด"คำสอนทางสังคมแบบคาทอลิก"  ซึ่งเป็นแนวคำสอนที่เน้นย้ำถึงศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์และการสร้างสรรค์ประโยชน์ส่วนรวมต่อสังคม
การดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปา.
พระคาร์ดินัล รอเบิร์ต พรีโวสต์ ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025 จึงทำให้พระองค์เป็นพระสันตะปาปาจากสหรัฐอเมริกาและเปรูพระองค์แรก วันถัดมา (9 พฤษภาคม) พระองค์ทรงประกอบพิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์ครั้งแรกในฐานะพระสันตะปาปาที่โบสถ์น้อยซิสทีนต่อหน้าคณะพระคาร์ดินัลที่มาประชุมกัน ระหว่างพิธี พระองค์มีพระราชดำรัสต่อต้านความขาดศรัทธาในโลก และพูดถึงศาสนจักรที่จะทำหน้าที่เป็น "ประภาคารที่ส่องสว่างในคืนอันมืดมิดของโลก สื่อรายงานว่าพระองค์จะประทับอย่างถาวรที่ห้องอยู่อาศัยของพระสันตะปาปาในพระราชวังอัครสมณทูต แทนที่จะประทับที่อาคารโดมุสแซงเทมาร์เทที่สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสเคยประทับ เมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พระองค์ทรงแต่งตั้งนักบวชอาวุโสองค์แรก มิเกล แองเจิล คอนเตรราส ลาจารูนา (Miguel Ángel Contreras Llajaruna) เป็นมุขนายกผู้ช่วยประจำสังฆมณฑลกายาโอในประเทศเปรู
พิธีมหาสนิทศักดิ์สิทธิ์สมณภิเษกสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ที่จัตุรัสนักบุญเปโตร เป็นการเริ่มต้นการปฏิบัติศาสนกิจตามแนวทางของซีโมนเปโตรของพระองค์อย่างเป็นทางการ
เจ้าชายโรบินแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค

เจ้าชายโรบินแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค (พระนามเต็ม: โรบิน อเล็กซานดอร์ โวล์ฟกัง อูโด อ็อยเกน วิลเฮ็ล์ม กอทท์ฟรัด; 29 มกราคม พ.ศ. 2481) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์เยอรมัน สาย และเป็นพระปิตุลา (อาชาย) ในกุสทัฟที่ 7 พระองค์ปัจจุบัน
พระประวัติ.
พระองค์ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2481 ทรงเป็นพระโอรสใน กุสทัฟ อัลเบร็ชท์ เจ้าชายที่ 5 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค และ มาร์กาเรตา ฟูเช ทรงมีพระพี่น้องร่วมพระครรภ์ คือริชชาท์ เจ้าชายที่ 6 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค , เจ้าหญิงมาเดอลีน , เจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค และ เจ้าหญิงปีอาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค
พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ บีร์กิตต้า อัฟ เคลอร์กเกอร์ เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2513 ซึ่งเป็นวันประสูติปีที่ 32 ของพระองค์ โดยมีพระบุตร 2 พระองค์ คือ
ต่อมาทรงหย่าจากพระชายาพระองค์แรกในปี พ.ศ. 2522 และทรงเสกสมรสใหม่กับ มารี-คริสติน เฮฟท์เลอร์-หลุยส์ เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายนในปีเดียวกัน ทรงมีพระบุตรร่วมกัน 1 พระองค์ คือ
พระองค์เป็นพระอนุชาในริชชาท์ เจ้าชายที่ 6 แห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค พระสวามีในเจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก ซึ่งแม้จะทรงเสกสมรสไปแล้ว แต่พระเชษฐายังคงเสด็จมาประทับ ณ พระตำหนักเดิมเสมอ โดยเจ้าหญิงเบเนดิกเทอ ยังสามารถที่จะทำให้พระบุตรของพระองค์มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กไว้ได้ แต่ภายใต้เงื่อนไขเฉพาะเจาะจง แต่กระนั้น กุสทัฟที่ 7 พระภาติยะ (หลานอา) ในพระองค์ก็มิได้มีพระยศเจ้าชายเดนมาร์ก พระองค์ทรงเป็นว่าที่ผู้สืบทอดพระอิสริยยศพระประมุขแห่งราชวงศ์ กระทั่ง เจ้าชายกุสตาฟ อัลเบรทช์ พระโอรสในกุสทัฟที่ 7ประสูติในปี พ.ศ. 2566
ม้ามืด

ม้ามืด  คือบุคคล ทีม หรือสิ่งที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักมาก่อน แต่กลับโดดเด่นในสถานการณ์โดยเฉพาะในการแข่งขันที่มีคู่แข่งหลายราย ซึ่งไม่น่าจะประสบความสำเร็จแต่มีโอกาสต่อสู้ได้ ซึ่งไม่เหมือนกับรองบ่อนที่คาดว่าจะพ่ายแพ้
คำศัพท์นี้มาจากภาษาเฉพาะวงการการแข่งม้าและการพนันม้าแข่ง ที่ใช้เรียกม้าตัวใหม่แต่มีแนวโน้มที่ดี นับแต่นั้นมา ได้มีการนำเอาไปใช้โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน กีฬา ประเภทอื่นการพนันกีฬา และวารสารศาสตร์ทางกีฬา และในระดับที่น้อยกว่าในสภาพแวดล้อมทางธุรกิจที่เพิ่งเกิดใหม่ เช่น เทคโนโลยีทดลอง และบริษัทวิสาหกิจเริ่มต้น
ต้นทาง.
คำศัพท์นี้เริ่มต้นมาจากศัพท์ในการรแข่งม้า หมายถึงม้าแข่งชนิดหนึ่งที่นักพนันไม่รู้จักและยากต่อการกำหนดอัตราต่อรองในการเดิมพัน
การกล่าวถึงแนวคิดนี้ครั้งแรกที่ทราบคือในนวนิยาย "เดอะยังดยุค" (พ.ศ. 2374) ของ เบนจามิน ดิสราเอลี โดยตัวเอกของดิสราเอลี คือดยุคแห่งเซนต์เจมส์ เข้าร่วมการแข่งม้าและจบการแข่งขันอย่างผิดคาด "ม้ามืดที่ไม่เคยมีใครนึกถึงมาก่อน และเซนต์เจมส์ผู้ประมาทเลินเล่อไม่เคยสังเกตเห็นแม้แต่ในรายชื่อ วิ่งผ่านอัฒจันทร์ไปอย่างงดงาม"
เจ้าหญิงโซนัม ยังเดน วังชุก

สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงโซนัม ยังเดน วังชุก (ประสูติ 9 กันยายน พ.ศ. 2566) ทรงเป็นเจ้าฟ้าหญิงแห่งประเทศภูฏาน 
พระประวัติ.
เจ้าฟ้าหญิงโซนัม ยังเดน วังชุก ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2566 ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กและพระองค์เดียวใน สมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมกเยล วังชุก และ สมเด็จพระราชินีเจจุน ปัทมา วังชุก พระราชนัดดา (หลานปู่) ในสมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เซ็งเค วังชุก ทรงมีพระเชษฐาร่วมพระครรภ์ 2 พระองค์ คือเจ้าชายชิกเม นัมเกยล วังชุก มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน และ เจ้าชายชิกเม อุกเยน วังชุก โดยพระนาม โซนัม ในภาษาซองคา แปลว่า อายุยืนยาว และ โชคลาภ ขณะที่ ยังเดน หมายถึง อัญมณีล้ำค่าแห่งดินแดนมังกรสายฟ้า
โดยในปี พ.ศ. 2567 พระองค์โดยเสด็จสมเด็จพระราชบิดา , พระราชมารดา และ พระเชษฐาทั้ง 2 พระองค์ เยือนประเทศบังกลาเทศ
เทรเบิล (ฟุตบอล)

การคว้า เทรเบิลแชมป์ หรือ สามแชมป์ จะเกิดขึ้นเมื่อสโมสรสามารถคว้าแชมป์ได้สามรายการในหนึ่งฤดูกาล การคว้า เทรเบิลแชมป์ระดับทวีป ประกอบไปด้วยการคว้าแชมป์ลีกสูงสุด คว้าแชมป์บอลถ้วยภายในประเทศ และคว้าแชมป์บอลถ้วยระดับทวีป แม้ว่าการคว้าแชมป์บอลถ้วยระดับทวีประดับสอง (เช่น ยูฟ่ายูโรปาลีก) จะได้รับการชื่นชมว่าเป็นเทรเบิลแชมป์ระดับทวีปก็ตาม แต่ก็ไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง การคว้าเทรเบิลแชมป์ภายในประเทศจะต้องคว้าแชมป์ระดับประเทศสามรายการ ได้แก่ แชมป์ลีก แชมป์บอลถ้วยหลัก (เอฟเอคัพ) และแชมป์บอลถ้วยรอง (ลีกคัพ)
การแข่งขันที่ประกอบด้วยการแข่งขันนัดเดียวหรือแมตช์สองนัดโดยปกติจะไม่นับเป็นส่วนหนึ่งของเทรเบิลแชมป์ (เช่น เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์, ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา, ซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา, ทรอเฟเดช็องปียง, เดเอ็ฟเอ็ล-ซูเพอร์คัพ, ยูฟ่าซูเปอร์คัพ, เรโกปา ซูดาเมริกานา, ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก, อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพ และอื่น ๆ)
สโมสรฟุตบอลกองเรือรบ ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2565

ฤดูกาล 2565 เป็นฤดูกาลแรกของ กองเรือรบ ยูไนเต็ด ในการลงแข่งขันฟุตบอลรายการของสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย โดยสโมสรลงเข้าขันในไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก ฤดูกาล 2565 ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับสมัครเล่น
สโมสรสามารถสร้างผลงานคว้าแชมป์ในโซนภาคตะวันออกได้สำเร็จตั้งแต่ฤดูกาลแรกที่เข้าแข่งขัน และได้สิทธิเลื่อนชั้นขึ้นไปแข่งขันในระดับไทยลีก 3ซึ่งเป็นลีกอาชีพได้สำเร็จ
"ข้อมูล ณ วันที่ 26 มิถุนายน 2565"
"สถิติการลงสนามและการยิงประตูรวมการแข่งขันทุกรายการ"
การแข่งขันในฤดูกาล.
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก โซนภาคตะวันออก.
ตารางคะแนน โซนภาคตะวันออก ตอนล่าง กลุ่มซี.
<section begin=eastern region lower group c/><onlyinclude></onlyinclude><section end=eastern region lower group c/>
ไทยแลนด์ อเมเจอร์ลีก รอบระดับประเทศ.
ตารางคะแนน รอบระดับประเทศ โซนบน.
<section begin=upper/><onlyinclude>
</onlyinclude><section end=upper/>
อูอิปซีลอนบีอาวอลเลย์

อูอิปซีลอนบีอาวอลเลย์  เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงอาชีพในประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ในเมืองบุสโตอาร์ซีซีโอ แคว้นลอมบาร์เดีย ปัจจุบันเข้าแข่งขันในเซเรียอา 1 ซึ่งเป็นลีกอาชีพสูงสุดของประเทศอิตาลี
ประวัติ.
ในปี ค.ศ. 1996 สโมสรสหภาพกีฬาชิสเตลลุมวอลเลย์ (') ได้เข้าแข่งขันในเซเรียอา 1 โดยใช้สนามเหย้า "Palazzetto dello Sport" ที่เมืองชิสลาโก ซึ่งเป็นสนามที่มีความจุไม่มากนัก ทำให้สโมสรต้องมองหาสนามเหย้าแห่งใหม่ ในปี ค.ศ. 1997 เมื่อเมืองใกล้เคียงอย่าง บุสโตอาร์ซีซีโอ สร้างสนามใหม่ชื่อ PalaYamamay–Maria Piantanida ที่มีความจุ 4,490 ที่นั่ง สโมสรชิสเตลลุมจึงตัดสินใจย้ายมาใช้สนามแห่งนี้ และอยู่ต่อเนื่องเป็นเวลาสามฤดูกาล หลังจากตกชั้นสู่เซเรียอา 2 ในฤดูกาล 1999–2000 สโมสรได้โอนกิจกรรมกีฬาทั้งหมดไปยังบริษัทยามาไม (') และก่อตั้งสโมสรใหม่ชื่อ ฟูตูราวอลเลย์บุสโตอาร์ซีซีโอ ("")
ฤดูกาลแรกของสโมสรในเซเรียอา 2 ฤดูกาล 2000–01 สโมสรได้เลื่อนชั้นสู่เซเรียอา 1 ได้สำเร็จ หลังจากผ่านไปเจ็ดฤดูกาล ในปี ค.ศ. 2007 สโมสรคว้าแชมป์ถ้วยยุโรปเป็นครั้งแรกในรายการซีอีวีคัพ ฤดูกาล 2009–10 และในปี ค.ศ. 2012 สโมสรสามารถคว้าแชมป์ได้ 4 รายการติดต่อกันได้แก่ เซเรียอา 1, โกปปาอีตาเลีย, ซีอีวีคัพ และซูแปร์โกปปาอีตาเลียนา)
ชื่อก่อนหน้า.
เนื่องจากสโมสรได้รับการสนับสนุน สโมสรจึงได้ลงแข่งขันภายใต้ชื่อต่อไปนี้:
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
รายชื่อผู้เล่นสำหรับฤดูกาล 2024-25 มีดังนี้
สมบัติแห่งชาติเวียดนาม

สมบัติแห่งชาติเวียดนาม  หรือ วัตถุล้ำค่าของชาติ คือ มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้หรือวัตถุที่ส่งต่อกันมาจากอดีตที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม หรือวิทยาศาสตร์ที่มีความสำคัญเป็นพิเศษของประเทศเวียดนาม ได้รับการขึ้นทะเบียน ปกป้องและรักษาไว้ตามโครงการพิเศษของรัฐบาลเวียดนาม จากการเห็นชอบของนายกรัฐมนตรีเวียดนามหลังจากได้รับความเห็นในการประเมินจากสภามรดกทางวัฒนธรรมแห่งชาติเวียดนาม โดยรัฐบาลจะจัดสรรงบประมาณของรัฐในสัดส่วนที่เหมาะสมเพื่อซื้อสมบัติของชาติ ตลอดจนการลงทุนในกิจกรรมการปกป้องและส่งเสริมคุณค่าของวัตถุเหล่านี้ด้วย 
จนถึงปี 2567 มีการขึ้นทะเบียนสมบัติแห่งชาติเวียดนามแล้วจำนวน 12 ชุด (294 ชิ้น)
ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ (ญี่ปุ่น)

ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญของญี่ปุ่น ("จูโยบุงกะไซ" ,"ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ") คือ รายการที่ได้รับการขึ้นทะเบียนอย่างเป็นทางการให้เป็น "ทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ (Tangible Cultural Properties)" โดยสำนักงานวัฒนธรรมของรัฐบาลญี่ปุ่น (กระทรวงศึกษาธิการ วัฒนธรรม กีฬา วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี) และได้รับการพิจารณาว่ามีความสำคัญเป็นพิเศษต่อประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรมของชาวญี่ปุ่น จัดว่ามีคุณค่ามากที่สุดรองจาก "สมบัติแห่งชาติญี่ปุ่น"
จำนวนรายการที่ขึ้นทะเบียน.
ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน 2567 มีทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ ประกอบด้วย
อเล็กซานเดอร์ เนฟสกี

อเล็กซานเดอร์ ยาโรสลาวิช เนฟสกี (พระนามทางธรรม: "อาเล็กซีย์"; 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1221 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1263) เป็นเจ้าชายแห่งนอฟโกรอด (1236–1240; 1241–1256; 1258–1259), แกรนด์พรินซ์แห่งเคียฟ (1249–1263) และแกรนด์พรินซ์แห่งวลาดีมีร์ (1252–1263)
โดยทั่วไปแล้วถือเป็นบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์รัสเซียยุคกลาง อเล็กซานเดอร์เป็นพระราชนัดดาในวเซโวโลด รังใหญ่ และกลายเป็นตำนานเนื่องมาจากชัยชนะทางทหารของพระองค์ในรัสเซียตะวันตกเฉียงเหนือต่อผู้รุกรานชาวสวีเดนในยุทธการที่แม่น้ำเนวาใน ค.ศ. 1240 และนักรบครูเสดชาวเยอรมันในยุทธการบนน้ำแข็งเมื่อ ค.ศ. 1242 พระองค์รักษาศาสนาคริสต์นิกายออร์ทอดอกซ์ตะวันออก ยอมจ่ายบรรณาการแก่โกลเดนฮอร์ดที่ทรงอำนาจ มาการีอุสแห่งมอสโกยกให้อเล็กซานเดอร์ เนฟสกีเป็นนักบุญแห่งคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ใน ค.ศ. 1547
บิล แดร์

วิลเลียม แดร์ โจนส์ (16 พฤษภาคม ค.ศ. 1960 – 1 มีนาคม ค.ศ. 2025) รู้จักกันในวงการว่า บิล แดร์  เป็นนักเขียนและโปรดิวเซอร์วิทยุและรายการคอเมดีโทรทัศน์ชาวอังกฤษ
ชีวิตช่วงต้นและอาชีพ.
บิล แดร์ โจนส์เกิดที่ลอนดอนในวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1960 โดยเป็นบุตรของปีเตอร์ โจนส์ นักแสดง นักเขียนบท และผู้ประกาศข่าว เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์
แดร์เป็นผู้เขียนและโปรดิวเซอร์/ผู้ออกแบบรายการต่าง ๆ สำหรับรายการวิทยุและโทรทัศน์ของบีบีซี (ส่วนใหญ่เป็นรายการตลก) เช่น "The Mary Whitehouse Experience", "Dead Ringers", "The Now Show", "The Late Edition", "I've Never Seen Star Wars" และ "The Secret World" กับ "Brian Gulliver's Travels" เขายังเป็นโปรดิวเซฮร์ของซีรีส์ 8 เรื่อง "Spitting Image" จากช่องไอทีวี
ชีวิตส่วนตัวและเสียชีวิต.
แดร์มีลูกสาวจากการมีความสัมพันธ์กับ Mary Downes แดร์แต่งงานกับ Lucy Jagger ใน ค.ศ. 2020
แดร์เสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ต่างประเทศเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 ตัวแทนของเขาประกาศการเสียชีวิตสองวันต่อมา โดยมีอายุ 64 ปี
เจ้าหญิงเดเชน ยางซอม วังชุก

เจ้าหญิงเดเชน ยางซอม วังชุก (ประสูติ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2524) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งภูฏาน เป็นพระโสทรขนิษฐาร่วมพระครรภ์ในสมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมกเยล วังชุก รัชกาลปัจจุบัน และเป็นพระปิตุจฉา (อาหญิง) ในเจ้าชายชิกเม นัมเกยล วังชุก มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน
พระประวัติ.
พระองค์ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2524 เป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เซ็งเค วังชุก กับ สมเด็จพระราชินีเชอริง ยังดน วังชุก ทรงมีสมเด็จพระบรมเชษฐาธิราชและพระอนุชาร่วมพระครรภ์ 2 พระองค์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมกเยล วังชุก รัชกาลปัจจุบัน และ เจ้าชายชิกเม ดอร์จี วังชุก และในฐานะเจ้าหญิง ทรงปฏิบัติพระกรณียกิจในด้านเด็กและสตรี โดยพระองค์เสด็จทั่วประเทศเพื่อทรงงานอย่างหนักเพื่อให้องค์กรที่ทรงดูแลเกิดประโยชน์มากที่สุด
อภิเษกสมรส.
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ เดโช ทันดิน นัมกเยล เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยงานอภิเษกสมรส จัดขึ้น ณ วังเตเช็นเชอลิง โดยทั้ง 2 มีพระบุตรคือ
เจ้าชายชิกเม ดอร์จี วังชุก

เจ้าชาย "กยัลชาพ" ชิกเม ดอร์จี วังชุก (ประสูติ 12 เมษายน พ.ศ. 2529) ทรงเป็นเจ้าชายแห่งภูฏาน เป็นพระโสทรานุชาร่วมพระครรภ์ในสมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมกเยล วังชุก รัชกาลปัจจุบัน และเป็นพระปิตุลา (อาชาย) ในเจ้าชายชิกเม นัมเกยล วังชุก มกุฎราชกุมารแห่งภูฏาน โดบทรงอยู่ในลำดับที่ 6 แห่งการสืบราชบัลลังก์
พระประวัติ.
พระองค์ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2529 เป็นพระราชโอรสใน สมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เซ็งเค วังชุก กับ สมเด็จพระราชินีเชอริง ยังดน วังชุก ทรงมีสมเด็จพระบรมเชษฐาธิราชและพระเชษฐภคินีร่วมพระครรภ์ 2 พระองค์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมกเยล วังชุก รัชกาลปัจจุบัน และ เจ้าหญิงเดเชน ยางซอม วังชุก ในปี พ.ศ. 2552 พระองค์ทรงจบการศึกษา ณ รัฐแคลิฟอร์เนีย 
ในฐานะสมาชิกพระราชวงศ์และพระโสทรานุชาร่วมพระภรรภ์พระองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมกเยล วังชุก พระองค์ทรงถูกแตต่งตั้งเป็น "กยัลชาพ" (Gyaltshab) หรือ "ผู้สำเร็จราชการแทนพระมหากษัตริย์" สำหรับ 6 เขตทางตะวันออกของภูฏานในปี พ.ศ. 2557 (เขตทางตะวันออกของภูฏาน ได้แก่ , , , , และ) 
ในฐานะกยัลชาพ ทรงป็นหัวหน้าสำนักงานกยัลชาพที่มีสำนักงานใน , และบริหารราชการแผ่นดินของพระองค์ให้กับประชาชน
อภิเษกสมรส.
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ เยตโซ ลาโม เมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2556 ณ เขตบุมทัง ซึ่งเป็นบ้านเกิดของพระชายา (พระชายาของพระองค์เป็นพระเชษฐภคินีใน สมเด็จพระราชินีเจจุน ปัทมา วังชุก) โดยมีพระธิดาร่วมกัน 1 ท่าน คือ
กาเอส แดแวลอปแรส แชชุฟ

กาเอส แดแวลอปแรส แชชุฟ  เป็นสโมสรวอลเลย์บอลหญิงอาชีพในประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ในเมืองแชชุฟ จังหวัดปอตการ์ปาแช ปัจจุบันเข้าแข่งขันในเตารอนลีกา
ชื่อก่อนหน้า.
เนื่องจากสโมสรได้รับการสนับสนุน สโมสรจึงได้ลงแข่งขันภายใต้ชื่อต่อไปนี้:
ประวัติ.
สโมสรก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2012 โดยเริ่มต้นการแข่งขันในปอลสกาลีกา 2 "" ซึ่งเป็นระดับที่สามของโปแลนด์ และในฤดูกาล 2014/15 สโมสรได้เลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกสูงสุดเตารอนลีกา ในฤดูกาล 2016/17 สโมสรจบอันดับที่สามในปูคาร์ปอลสกี และเตารอนลีกา ฤดูกาล 2017/18 สโมสรได้เข้าร่วมการแข่งขันซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรก ตั้งแต่ฤดูกาล 2019/20 สโมสรได้แต่งตั้งสเตฟาน อ็องตีกา อดีตนักวอลเลย์บอลทีมชาติฝรั่งเศส มาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน โดยในฤดูกาลนั้นทีมจบอันดับสองในฤดูกาลปกติด้วยผลงานชนะ 21 แพ้ 1 และจบอันดับที่สองในนัดชิงชนะเลิศ
ในฤดูกาล 2020/21 สโมสรจบอันดับที่หนึ่งในฤดูกาลปกติ และสามารถเอาชนะในรอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศจนผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ ในนัดชิงชนะเลิศได้พบกับ กรูปาอาซาตือแคมิกปอลิตแซ ซึ่งแดแวลอปแรสเอาชนะในเกมแรก และแพ้ในเกมที่สองถึงสี่ทำให้สโมสรได้รองแชมป์เป็นสมัยที่ 2 ติดต่อกัน ต่อมาในฤดูกาล 2021/22 สโมสรคว้าแชมป์ปูคาร์ปอลสกี และซูแปร์ปูคาร์ปอลสกีได้สำเร็จ และผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศของซีอีวีวิมินส์แชมเปียนส์ลีก ในส่วนเตารอนลีกา สโมสรจบอันดับที่สองในฤดูกาลปกติด้วยสถิติชนะ 20 แพ้ 2 และผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศอีกครั้ง โดยนัดชิงชนะเลิศทีมแพ้ให้กับกรูปาอาซาตือแคมิกปอลิตแซทั้ง 3 เกม และไม่สามารถล้างแค้นได้
ในฤดูกาล 2022/23 สโมสรอันดับที่สองในฤดูกาลปกติด้วยสถิติชนะ 20 นัด แพ้ 2 และผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศและรอบรองชนะเลิศอีกครั้ง แต่ในนัดชิงชนะเลิศต้องพ่ายให้กับแอวกาเอส กอมแมร์แซกอน วุช ทำให้สโมสรได้รองแชมป์เป็นสมัยที่ 4 ติดต่อกัน และในฤดูกาล 2023/24 สโมสรได้เปลี่ยนชื่อเป็น แปกีแยแอ รือซีแซแชชุฟ "" แต่ในฤดูกาลถัดมาก็ได้กลับมาใช้ชื่อเดิม
ในฤดูกาล 2024/25 สโมสรคว้าแชมป์ปูคาร์ปอลสกีเป็นสมัยที่สอง และได้สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการคว้าแชมป์เตารอนลีกาเป็นครั้งแรก หลังจากที่เคยได้รองแชมป์ถึง 5 ฤดูกาลติดต่อกัน ในนัดชิงชนะเลิศได้พบกับ แอวกาเอส กอมแมร์แซกอน วุช ซึ่งแดแวลอปแรสเอาชนะไป 3 เกมรวด