เจิ้ง ซู่

เจิ้ง ซู่ , ชื่อรอง อ้ายจิ้ง  เป็นขุนนางในราชวงศ์ถังของจีน โดยเขาเคยดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีในรัชสมัยของจักรพรรดิถังอู่จงและจักรพรรดิถังเซฺวียนจง
พื้นเพและอาชีพในช่วงแรก.
ไม่ทราบแน่ชัดว่าเจิ้ง ซู่เกิดเมื่อใด และมีข้อมูลเกี่ยวกับบรรพบุรุษของเขาน้อยมาก (เนื่องจากแผนผังตระกูลของเขาไม่ได้รับการบันทึกในแผนผังตระกูลของอัครมหาเสนาบดีของราชวงศ์ถังในหนังสือ "New Book of Tang" ร่วมกับอัครมหาเสนาบดีคนอื่น ๆ ที่มีนามสกุลเจิ้ง) นอกเหนือจากที่บันทึกไว้ว่าตระกูลของเขามาจากเมืองอิ๋งหยาง (滎陽 ปัจจุบันคือเจิ้งโจว เหอหนาน) และทั้งปู่ของเขา เจิ้ง เลี่ย  และบิดาของเขา เจิ้ง เย่ว์  ต่างเป็นนักปราชญ์ขงจื๊อ ในปี 808 เจิ้ง ซู่สอบผ่านการสอบจักรพรรดิในชั้น "จิ้นชื่อ" และสอบผ่านการสอบพิเศษสำหรับผู้ที่มีความสามารถในการตัดสินคดี หลังจากนั้นเขาได้เข้ารับราชการในตำแหน่งที่ปรึกษาของข้าหลวงภูมิภาคต่าง ๆ
ในรัชสมัยของจักรพรรดิถังเหวินจง.
ในช่วงต้นของศักราชไท่เหอ (827–835) ของจักรพรรดิถังเหวินจง เจิ้ง ซู่ถูกเรียกตัวกลับมาที่เมืองหลวงฉางอันเพื่อทำหน้าที่เป็นข้าราชการตรวจสอบในกระทรวงหนึ่งภายใต้ช่างซือเฉิง (尚書省, "Shangshu Sheng") ในปี 832 เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งไท่ฉางเซ่าเชิง (太常少卿, "Taichang Shaoqing") เนื่องจากเจิ้งมีความสามารถในการอ่านเอกสารโบราณและมีความรู้เกี่ยวกับคัมภีร์ขงจื๊อ จึงกล่าวกันว่าเมื่อใดก็ตามที่มีข้อพิพาทระหว่างนักวิชาการในกระทรวงสักการะเกี่ยวกับความหมายของ "จั๋วจ้วน" หรือคัมภีร์สามเล่มเกี่ยวกับพิธีกรรม (ได้แก่ "โจวหลี่", "อี้หลี่", และ "หลี่จี้"), เจิ้งเป็นผู้ที่สามารถตัดสินข้อพิพาทเหล่านั้นได้
ในเวลานั้น จักรพรรดิถังเหวินจงโปรดปรานหลี่หย่ง พระโอรสองค์โตของพระองค์และต้องการให้นักปราชญ์ขงจื๊อที่มีชื่อเสียงมารับใช้เขา จึงได้เลือกหยู จิ้งซิ่ว  ให้เป็นอาจารย์ของหลี่หย่ง, หลี่ เจี้ยนฟาง  เป็นที่ปรึกษาทางการทหารของหลี่หย่ง และเจิ้งเป็นเลขาธิการของหลี่หย่ง โดยทั้งสามคนยังคงดำรงตำแหน่งอื่น ๆ ของตนต่อไปเช่นกัน นับตั้งแต่นั้นมา เจิ้งเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น หลังจากที่หลี่หย่งได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาท เจิ้งได้รับตำแหน่งเพิ่มเติมเป็นจี๋ซื่อจง (給事中, "Jishizhong") ในปี 834 เขาและเพื่อนร่วมงานของเขา หาน ซื่อ  พยายามหยุดยั้งการเลื่อนตำแหน่งที่จักรพรรดิถังเหวินจงมอบให้แก่หลี่ จงหยาน ผู้เป็นคนสนิทของจักรพรรดิ (เนื่องจากอาชญากรรมในอดีตของหลี่ จงหยาน) แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ในปี 835 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นซิงปู้ชื่อหลาง (刑部侍郎, "Xingbu Shilang") และในไม่ช้าก็ได้รับแต่งตั้งเป็น "Shangshu You Cheng"  หนึ่งในเลขาธิการของสำนักบริหาร เขายังได้รับมอบหมายให้คัดเลือกข้าราชการที่ลี่ปู้ (吏部, "Libu") อีกด้วย
ในช่วงต้นของศักราชไคเฉิง (836–840) ของจักรพรรดิถังเหวินจง เจิ้งถูกส่งออกจากฉางอันเพื่อรับตำแหน่งข้าหลวง (觀察使, "Guanchashi") แห่งเขตซานกั๋ว (陝虢, มีศูนย์กลางอยู่ที่ซานเหมินเซีย เหอหนานในปัจจุบัน) ในปี 837 เขาถูกเรียกกลับมาที่ฉางอันเพื่อดำรงตำแหน่งลี่ปู้ชื่อหลาง (吏部侍郎, "Libu Shilang") เนื่องจากจักรพรรดิถังเหวินจงทราบว่าเจิ้งเคยรับใช้หลี่หย่งมาก่อนและมีความซื่อตรงทั้งในพฤติกรรมและวาจา จักรพรรดิจึงแต่งตั้งให้เจิ้งเป็นที่ปรึกษาของหลี่หย่งและให้เขาสอนคัมภีร์ขงจื๊อแก่หลี่หย่ง ต่อมาเมื่อหลี่หย่งเริ่มสูญเสียความโปรดปรานของจักรพรรดิเนื่องจากข้อกล่าวหาที่มาจากพระสนมผู้เป็นที่รักของจักรพรรดิพระสนมหยาง จักรพรรดิพิจารณาถอดหลี่หย่งออกจากตำแหน่ง เจิ้งพยายามไกล่เกลี่ยเพื่อหลี่หย่งโดยหารือกับจักรพรรดิถึงหลักการของขงจื๊อเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเจ้านายกับข้าราชบริพารและความสัมพันธ์ระหว่างบิดากับลูก จักรพรรดิได้ขอบคุณเขา อย่างไรก็ตาม หลังจากที่หลี่หย่งเกือบถูกปลดในปี 838 และเสียชีวิตในปลายปีนั้น เจิ้งถูกส่งออกจากฉางอันเพื่อดำรงตำแหน่งเจียะตูซือ ("Jiedushi") แห่งเขตเหอจง (河中, มีศูนย์กลางอยู่ที่หยุนเฉิง ซานซี) รวมถึงนายกเทศมนตรีของเมืองหลวงของเขตเหอจง
ในรัชสมัยของจักรพรรดิถังอู่จง.
หลังจากจักรพรรดิถังเหวินจงสวรรคตในปี 840 และจักรพรรดิถังอู่จง พระอนุชาของพระองค์ขึ้นครองราชย์ มีการกล่าวว่าจักรพรรดิถังอู่จงทราบว่าหลี่หย่งถูกใส่ร้ายอย่างไม่เป็นธรรม จึงได้ประหารชีวิตผู้ที่เกี่ยวข้องกับการใส่ร้ายหลี่หย่งหลายคน ในขณะเดียวกัน ข้าราชการในราชสำนักต่างยกย่องเจิ้ง ซู่ในความซื่อสัตย์ของเขา จักรพรรดิถังอู่จงจึงเรียกตัวเจิ้งกลับมารับตำแหน่งไท่ฉางชิง (太常卿, "Taichang Qing") ต่อมาพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งผู้ว่าการทหารของมณฑลซานหนานตะวันออก (山南東道, มีศูนย์กลางอยู่ที่เซียงฟ่าน หูเป่ย์ในปัจจุบัน) ในปี 845 เขาถูกเรียกตัวกลับมาเพื่อทำหน้าที่เป็นผู้รักษาการ โย่ว พูเซ่อ  ซึ่งเป็นหนึ่งในหัวหน้า ด้วยตำแหน่ง ทง จงซู เหมินเซี่ย พิงจ้างซื่อ  มอบหมายให้เป็นผู้แก้ไขประวัติศาสตร์ราชวงศ์อีกด้วย
ในรัชสมัยของจักรพรรดิถังเซฺวียนจง.
หลังจากจักรพรรดิอู่จงสวรรคตในปี 846 และจักรพรรดิถังเซฺวียนจง พระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ขึ้นครองราชย์ จักรพรรดิถังเซฺวียนจงไม่พอใจหลี่เต๋อยวี่ อัครมหาเสนาบดีผู้ทรงอิทธิพล จึงถอดหลี่เต๋อยวี่ออกจากตำแหน่งและส่งเขาออกจากฉางอัน เนื่องจากเจิ้ง ซู่มีมิตรภาพที่แน่นแฟ้นกับหลี่เต๋อยวี่ เจิ้งจึงถูกถอดออกจากตำแหน่งเช่นกัน เขาถูกส่งไปยังเขตจิ้งหนาน (荊南, มีศูนย์กลางอยู่ที่จิงโจว หูเป่ย์ในปัจจุบัน) เพื่อดำรงตำแหน่งผู้ว่าการทหาร โดยยังคงดำรง ตำแหน่ง ทงจงซู่เมินเซียผิงจางซื่อ (Tong Zhongshu Menxia Pingzhangshi) เป็นตำแหน่งกิตติมศักดิ์ ต่อไป เมื่อเขาเสียชีวิต เขาได้รับเกียรติยศหลังมรณกรรม รวมถึงชื่อหลังมรณกรรม "เหวินเจี้ยน" (文簡, "ผู้มีความรู้และเข้าถึงได้ง่าย") แต่ไม่มีการบันทึกปีที่เขาเสียชีวิตในประวัติศาสตร์
หมายเหตุและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />