pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
บิล จอย

บิล จอย  เกิดวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1954 เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งบริษัทซัน ไมโครซิสเต็มส์ เมื่อ ค.ศ. 1982 และทำงานอยู่กับซันจนถึง ค.ศ. 2003
บิลเป็นบุคคลสำคัญในการสร้างระบบปฏิบัติการยูนิกซ์ของเบิร์กเลย์ชื่อ BSD ซึ่งเป็นรากฐานของระบบปฏิบัติการในยุคปัจจุบันหลายตัว อย่างเช่น FreeBSD NetBSD และ OpenBSD ผลงานอื่นๆ ของบิล คือ TCP/IP โปรแกรมแก้ไขข้อความ vi NFS และเชลล์แบบ csh
บิลจอยยังมีส่วนสำคัญในการออกแบบไมโครโปรเซสเซอร์ SPARC ภาษาจาวา และ JINI
เกมบอย

เกมบอย  เป็นเครื่องเล่นเกมพกพาที่ถอดเปลี่ยนเกมส์ได้หลากหลาย ใช้พลังงานจากแบตเตอรี่ ผลิตโดยบริษัทนินเทนโด โดยพัฒนาต่อมาจากเกมกด เป็นเครื่องเล่นเกมที่มียอดขายสูงที่สุดจนถึงปัจจุบัน และมีรุ่นต่าง ๆ มากมาย
รุ่น.
เกมบอย.
เกมบอยรุ่นแรกสุดวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1989 ที่ประเทศญี่ปุ่น ใช้โปรเซสเซอร์แบบ Zilog Z80 และจอภาพ LCD ขาวดำ เล่นเกมจากตลับเกม
เกมบอยพ็อกเก็ต.
ค.ศ. 1996 นินเทนโดได้วางขายเกมบอยพ็อกเก็ต (Game Boy Pocket) ที่ออกแบบให้มีขนาดเล็กลงและประหยัดพลังงานมากขึ้น หลังจากนั้น นินเทนโดก็ได้เริ่มวางขายเกมบอยคัลเลอร์ (Game Boy Color) ซึ่งก็ไม่ทำให้คนทั้งโลกผิดหวัง ด้วยหน้าจอสีที่แสดงสีได้มากถึง 65,000 สี และมีขนาดเล็กพกพาได้สะดวก
นินเท็นโด ดีเอส

นินเท็นโด ดีเอส (ทับศัพท์: นินเท็นโด ดีเอส) เป็นเครื่องเล่นเกมพกพาที่มีสองหน้าจอได้รับการพัฒนาและจัดจำหน่ายโดยบริษัทนินเท็นโด ออกวางจำหน่ายทั่วโลกในระหว่างปี ค.ศ. 2004 และ ค.ศ. 2005 คำว่า "DS" เป็นตัวอักษรย่อภาษาอังกฤษที่มาจากคำว่า Dual Screen หรือ Developer's System และได้เปิดตัวคุณสมบัติใหม่ที่โดดเด่นสำหรับเครื่องเล่นเกมพกพาอย่างเช่น ทั้งสองจอแอลซีดีทำงานควบคู่กัน, หน้าจอด้านล่างจะเป็นหน้าจอที่สัมผัสได้, มีไมโครโฟนในตัวเครื่องและรองรับการเชื่อมต่อแบบไร้สาย หน้าจอทั้งสองถูกรวมเข้าไว้ด้วยการออกแบบฝาพับที่คล้ายกับเกมบอยอัดวานซ์ SP นินเท็นโด ดีเอส ยังมีคุณสมบัติที่จะใช้เครื่องเล่นเกม DS หลายเครื่องในการตอบโต้กันผ่านวายฟายในระยะใกล้โดยไม่จำเป็นต้องเชื่อมต่อกับเครือข่ายไร้สาย และอีกวิธีหนึ่งผู้ใช้สามารถตอบโต้ออนไลน์โดยใช้บริการนินเท็นโดวายฟายคอนเนคชัน ที่ปิดให้บริการไปแล้วในวันที่ 20 พฤษภาคม ปี ค.ศ. 2014 คู่แข่งหลักคือโซนี่เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล ในระหว่างเครื่องเล่นวิดีโอเกมยุคที่เจ็ด.
กอร์ดอน ฟรีแมน

ดอกเตอร์ กอร์ดอน ฟรีแมน  เป็นตัวละครหลักเงียบของวิดีโอเกมซีรีส์"ฮาล์ฟไลฟ์" สร้างโดยเกบ นีเวลล์ และออกแบบโดยนีเวลล์และมาร์ค เลดลอว์ แห่งวาล์ว การปรากฏครั้งแรกของเขาคือฮาล์ฟ-ไลฟ์ กอร์ดอน ฟรีแมนถูกพรรณนาว่าเป็นชายชาวคอเคเซียนที่สวมใส่แว่นตา มาจากซีแอตเทิล มีผมสีน้ำตาลและเคราแพะอันเป็นเอกลักษณ์ ผู้สำเร็จการศึกษาจากเอ็มไอทีด้วยปริญญา ปร.ด. สาขาฟิสิกส์ทฤษฎี เขาสวมบทบาทเป็นพนักงานของสถาบันวิจัยแบล็กเมซา กอร์ดอนควบคุมโดยผู้เล่น มักได้รับมอบหมายให้ใช้อาวุธและเครื่องมือที่หลากหลายเพื่อต่อสู้กับสิ่งมีชีวิตต่างดาว เช่น เฮดแครปส์ ตลอดจนเครื่องจักรและทหารคอมไบน์ ตัวละครกอร์ดอน ฟรีแมนได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์และนักเล่นเกม และเว็บไซต์เกมหลายแห่งมักถือว่าเขาเป็นหนึ่งในตัวละครในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลรวมถึงยูจีโอ และเกมสปอต
การออกแบบตัวละคร.
เกบ นีเวลล์ ผู้กำกับ"ฮาล์ฟ-ไลฟ์" ได้ตั้งชื่อว่า "กอร์ดอน ฟรีแมน" ระหว่างการสนทนากับมาร์ค เลดลอว์ ผู้เขียนเกม ในรถของเขา เลดลอว์ได้ตั้งชื่อตัวละครว่า "ไดสัน ปวงกาเร" โดยผสมผสานชื่อนักฟิสิกส์และนักปราชญ์ ฟรีแมน ไดสัน และนักคณิตศาสตร์ อ็องรี ปวงกาเร พื้นผิวบนหัวของกอร์ดอนนั้น "ใหญ่เกินไปสำหรับงานเพียงคนเดียว" ดังนั้นนักออกแบบของวาล์วจึงรวมข้อมูลอ้างอิงจากคนสี่คน กอร์ดอนรุ่นก่อนหน้าหรือที่รู้จักในชื่อ "อีวานนักบินอวกาศ" มีเคราทั้งตัวและถูกตัดแต่งในเวลาต่อมา การทำซ้ำแนวคิดอื่น ๆ ของกอร์ดอนได้นำเสนอแว่นตาที่แตกต่างกัน ผมหางม้า และหมวกกันน๊อค
กอร์ดอนสวมชุดป้องกันอันตรายแบบพิเศษทั้งตัว รู้จักกันในชื่อฮาซาร์ดัสเอ็นไวรอนเมนต์สสูท (หรือเอชอีวีสูท)
กล้องส่องทางไกล

กล้องส่องทางไกล  เป็นกล้องโทรทรรศน์แบบพกพาขนาดกะทัดรัดน้ำหนักเบาที่ได้รับการปรับให้เหมาะสมสำหรับการสังเกตวัตถุที่อยู่ห่างไกลโดยละเอียด มีใช้กันหลากหลายตั้งแต่ทางวิทยาศาสตร์จนถึงทางนันทนาการ ตัวอย่างของกล้องที่นิยมใช้ได้แก่ กล้องสองตา หรือกล้องดูนก กล้องส่องทางไกลประกอบไปด้วยเลนส์ 2 ชนิดคือ เลนส์นูนและเลนส์เว้า 
หลักการทำงานของกล้องส่องทางไกล.
กล้องส่องทางไกล (กล้องโทรทรรศน์) ประเภทหักเหแสง นั้นพัฒนาขึ้นโดยอาศัยหลักการทางฟิสิกส์จากเลนส์สองด้าน ประกอบด้วย เลนส์วัตถุ (เลนส์ใกล้วัตถุ) ซึ่งเป็นเลนส์นูน และเลนส์ตา (เลนส์ใกล้ตา) ซึ่งเป็นเลนส์เว้าหรือชุดเลนส์ประกอบซึ่งให้ภาพหัวตั้ง โดยเลนส์วัตถุจะทำหน้าที่รับภาพจากวัตถุต่าง ๆ แล้วหักเหแสงไปยังเลนส์ใกล้ตา ซึ่งเลนส์ใกล้ตาจะทำหน้าที่ขยายภาพจากเลนส์ใกล้วัตถุ
พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์ พระพุทธเลิศหล้านภาไลย

พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์ และ พระพุทธเลิศหล้านภาไลย เป็นพระนามของพระพุทธรูปปางห้ามสมุทรขนาดใหญ่สององค์ ในพระอุโบสถวัดพระศรีรัตนศาสดาราม
ประวัติ.
ในช่วงต้นของรัชกาลพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์มีพระราชปรารภว่า ในสมัยอาณาจักรอยุธยา สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 ทรงหล่อพระศรีสรรเพชญดาญาณ และพระมหากษัตริย์องค์ต่อ ๆ มา ทรงหล่อพระรูปสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) ผู้ทรงเป็นบรมกษัตริย์ขึ้นไว้สักการบูชา ด้วยอาศัยปรารภเหตุทั้งสองอย่างนี้ จึงทรงพระราชศรัทธาสร้างพระพุทธรูปใหญ่ หุ้มด้วยทองคำ เพื่อให้เป็นพระพุทธรูปฉลองพระองค์ รัชกาลที่ 1 และรัชกาลที่ 2
พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงปรึกษาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อครั้งยังผนวช และมีพระราชดำริว่าพระพุทธรูปควรมีความสูงในราวหกศอก จึงทรงสร้างพระพุทธรูปทรงเครื่อง อย่างจักรพรรดิราช 2 องค์ จารึกพระนามองค์หนึ่งว่า พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์ ทรงพระราชอุทิศถวายสมเด็จพระบรมอัยกาธิราช จักรพรรดินารถบพิตร อีกพระองค์หนึ่งจารึกพระนามว่า พระพุทธเลิศหล้าสุลาลัย ทรงพระราชอุทิศถวายสมเด็จพระบรมชนกนารถ ธรรมิกราชบพิตร 
แต่เดิมรัชกาลก่อนหน้าพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้น เรียกว่า "แผ่นดินต้น" และ "แผ่นดินกลาง" ตามลำดับ พระองค์จึงทรงหวั่นวิตกว่าประชาชนจะเรียกแผ่นดินของพระองค์ว่า "แผ่นดินปลาย" ซึ่งหมายถึงสิ้นสุดสมัยรัตนโกสินทร์ อันจะเป็นอัปมงคล จึงมีพระบรมราชโองการให้ตั้งนามแผ่นดินตามพระพุทธปฏิมากรทั้ง 2 พระองค์ แผ่นดินต้นให้ใช้ว่าแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก แผ่นดินกลางให้ใช้ว่าแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้าสุลาลัย ซึ่งในภายหลัง พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนสร้อยพระนามเป็น "นภาลัย" แทน
เมื่อพิจารณาพุทธลักษณะแล้ว พระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกย์จะมีพระพักตร์ค่อนไปทางกลมมากกว่าพระพุทธเลิศหล้านภาไลย
กระทรวงศึกษาธิการประกาศให้พระพุทธรูปทั้งสององค์ เป็นพระพุทธรูปสำคัญ ตามบัญชีแนบท้ายระเบียบกระทรวงศึกษาธิการ ว่าด้วยการก่อสร้างอนุสาวรีย์แห่งชาติ และการจำลองพระพุทธรูปสำคัญ พ.ศ. 2520
คามาโบโกะ

คามาโบโกะ (; โรมาจิ: "Kamaboko") เป็นผลิตภัณฑ์อาหารทะเลของประเทศญี่ปุ่น มีลักษณะคล้ายลูกชิ้นปลาเส้น ของประเทศไทย โดยคามาโบโกะจะถูกทำให้สุกและเก็บไว้ในห่อ โดยเมื่อต้องการกิน จะหั่นคามาโบโกะออกมาเป็นแผ่น ๆ โดยสามารถกินได้โดยอุ่นก่อนกิน หรือกินโดยไม่ต้องอุ่น นิยมใส่ในราเม็ง นอกจากนี้ยังสามารถกินจิ้มกับน้ำจิ้ม หรือใส่ไว้ในอาหารประเภทต้ม คามาโบโกะส่วนมากจะผลิตออกมาในลักษณะเป็นทรงกระบอกหรือครึ่งทรงกระบอก เมื่อหั่นออกมาเป็นแผ่น ๆ จะเรียกว่า นารูโตะ
คามาโบโกะเริ่มในช่วงคริสต์ศตรวรรษที่ 14 ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในปัจจุบันมีจำหน่ายทั่วโลก
ภาษาแอลเบเนีย

ภาษาแอลเบเนีย (หรือ ,) เป็นภาษาและสาขาในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน ซึ่งอยู่ในกลุ่มพาเลโอ-บอลข่าน ภาษาแอลเบเนียมาตรฐานเป็นภาษาราชการในประเทศแอลเบเนียกับคอซอวอ และภาษาราชการร่วมในประเทศมาซิโดเนียเหนือกับมอนเตเนโกร เช่นเดียวกันสถานะภาษาชนกลุ่มน้อยในอิตาลี, โครเอเชีย, โรมาเนีย และเซอร์เบีย และยังมีผู้พูดในประเทศกรีซและชาวแอลเบเนียพลัดถิ่นที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกา, ยุโรป และโอเชียเนีย ทั้งหมดอาจมีผู้พูดมากถึง 7.5 ล้านคน ภาษานี้ประกอบด้วยสาขาต่างหากภายในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน และไม่มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับภาษาสมัยใหม่อื่น ๆ
การกระจายตามเขตภูมิศาสตร์.
ภาษาแอลเบเนียมีผู้พูดประมาณหกล้านคนในภูมิภาคบอลข่าน ส่วนมากในประเทศแอลเบเนีย คอซอวอ มาซิโดเนียเหนือ เซอร์เบีย มอนเตเนโกร และกรีซ อย่างไรก็ตาม การที่มีชุมชนเก่าแก่ในอิตาลีและชาวชาวแอลเบเนียพลัดถิ่นเลยทำให้จำนวนผู้พูดภาษาแอลเบเนียทั่วโลกมากกว่าที่มีอยู่ในยุโรปตอนใต้และจำนวนผู้พูดคิดเป็นประมาณ 7.5 ล้านคน
ในทวีปยุโรป.
ภาษาแอลเบเนียเป็นภาษาราชการในประเทศแอลเบเนียกับคอซอวอ และเป็นภาษาราชการร่วมในประเทศมาซิโดเนียเหนือกับมอนเตเนโกร ภาษาแอลเบเนียเป็นภาษาชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการรับรองในประเทศโครเอเชีย, อิตาลี, โรมาเนีย และเซอร์เบีย นอกจากนี้ยังมีผู้พูดภาษานี้โดยชนกลุ่มน้อยในประเทศกรีซ โดยเฉพาะในหน่วยภูมิภาค Thesprotia กับ Preveza และในบางหมู่บ้านในหน่วยภูมิภาค Ioannina กับ Florina
ภาษาแอลเบเนียยังเป็นภาษาแม่ที่มีผู้พูดแพร่หลายมากเป็นอันดับสองจากบรรดาพลเมืองต่างชาติในประเทศอิตาลี เนื่องด้วยการอพยพเข้าอิตาลีของชาวแอลเบเนีย
ภาษาแอลเบเนียกลายเป็ยภาษาราชการในประเทศาซิโดเนียเหนือในวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 2019
ภาษาย่อย.
ภาษาแอลเบเนียมีภาษาย่อยที่ชัดเจน 2 ภาษา คือ ตอสก์ที่พูดในภาคใต้ กับเกกที่พูดในภาคเหนือ ภาษาแอลเบเนียมาตรฐานอิงจากภาษาย่อยตอสก์ โดยมีแม่น้ำชกุมบินเป็นเส้นแบ่งหยาบ ๆ ระหว่าง 2 ภาษาย่อย
อักขรวิธี.
ภาษาแอลเบเนียใช้ชุดตัวอักษรหลายแบบตั้งแต่มีบันทึกการเขียนแรกสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ประวัติอักขรวิธีภาษาแอลเบเนียมีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการมุ่งเน้นด้านวัฒนธรรมและความรู้ภาษาต่างประเทศบางภาษาในหมู่นักเขียนชาวแอลเบเนีย ชุดตัวอักษรแอลเบเนียเป็นชุดตัวอักษรละตินที่มีการเพิ่มอักษร <ë>, <ç> และทวิอักษร 10 ตัว คือ: "dh", "th", "xh", "gj", "nj", "ng", "ll", "rr", "zh" และ "sh"
เมทิลซาลิไซเลต

เมทิลซาลิไซเลต (อังกฤษ:Methyl salicylate) หรือน้ำมันระกำ เป็นสารที่มีสูตรเคมี C6H4 (HO) COOCH3 และมีชื่อเรียกอื่น ๆ เช่น ซาลิไซลิก แอซิด เมทิล เอสเตอร์ (salicylic acid methyl ester) หรือ ออยล์ ออฟ วินเตอร์กรีน (oil of wintergreen) ลักษณะเป็นของเหลวใสที่อุณหภูมิห้อง มีกลิ่นฉุน เมื่อถูกผิวหนังจะแสบร้อน เมทิลซาลิไซเลตจะพบในพืชหลายชนิด โดยพืชที่มีสารตัวนี้จะเรียกว่า วินเตอร์กรีน (wintergreen) เมทิลซาลิไซเลต เป็นพิษ ดังนั้นพืชที่มีสารตัวนี้ก็เพื่อ ปกป้องตนเองจากสัตว์กินพืช (herbivory) มีพืชหลายชนิดที่ผลิต เมทิลซาลิไซเลต ในปริมาณเล็กน้อย ซึ่งได้แก่
การผลิต.
ผลิตโดยปฏิกิริยาคอนเดนเซซั่น ของกรดซาลิไซลิก กับ เมทานอล
โอปิแอต

โอปิแอต (อังกฤษ:opiate) เป็นอัลคะลอยด์ที่พบในฝิ่น (opium) โดยการสกัดจากเมล็ดของต้นฝิ่น (opium poppy-"Papaver somniferum L.") มันยังหมายถึงสารที่ได้จากธรรมชาติ และเป็นอนุพันธ์กึ่งสังเคราะห์ของมอร์ฟีน ยาทุกตัวที่มีฤทธ์ทางเภสัชวิทยาเหมือนฝิ่นและมอร์ฟีนจะถูกจัดอยู่ในกลุ่มโอปิออยด์ (opioid)หมายถึงเหมือนฝิ่น โอปิแอตหลัก ๆ จากฝิ่นคือ
ปาปาเวอรีน (Papaverine) เป็นสารที่มีอยู่ในฝิ่นด้วยแต่มันไม่มีฤทธ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง มันจึงไม่ใช่โอปิออยด์
เขตทวีวัฒนา

ทวีวัฒนา เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร ปัจจุบันพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขตเป็นพื้นที่เกษตรกรรม มีลำคลองหลายสายที่สามารถนำน้ำไปใช้ในการทำสวนผลไม้ อย่างไรก็ตาม พื้นที่เกษตรเหล่านั้นกำลังถูกแทนที่ทีละน้อยด้วยโครงการหมู่บ้านจัดสรรซึ่งเรียงรายอยู่ตามถนนสายหลักในพื้นที่
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตทวีวัฒนาตั้งอยู่บนพื้นที่ฝั่งขวาแม่น้ำเจ้าพระยาของกรุงเทพมหานครหรือฝั่งธนบุรี มีอาณาเขตติดต่อเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ที่มาของชื่อเขต.
เขตทวีวัฒนาตั้งชื่อตามคลองทวีวัฒนาซึ่งเป็นคลองที่มีความยาวมาก ไหลผ่านพื้นที่ของเขตในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ–ตะวันออกเฉียงใต้
ประวัติศาสตร์.
โดยเริ่มแรกนั้น ท้องที่เขตทวีวัฒนาอยู่ในการปกครองของอำเภอตลิ่งชันของจังหวัดธนบุรี โดยเป็นส่วนหนึ่งของตำบลศาลาธรรมสพน์ (เดิมเรียกว่าตำบลศาลาทำศพ) เนื่องจากตำบลนี้มีอาณาเขตกว้างขวางและมีประชากรเพิ่มขึ้น กระทรวงมหาดไทยจึงได้แยกพื้นที่ 7 หมู่บ้านทางทิศใต้ของตำบลนี้ออกมาจัดตั้งเป็น ตำบลทวีวัฒนา ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2500
ภายหลังได้มีการยุบรวมจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร เปลี่ยนฐานะเป็นจังหวัดนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และต่อมาเปลี่ยนเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนการเรียกตำบลและอำเภอใหม่ ตำบลทวีวัฒนาจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงทวีวัฒนา โดยขึ้นกับเขตตลิ่งชัน
ต่อมาท้องที่แขวงทวีวัฒนาและแขวงศาลาธรรมสพน์ (รวมกับท้องที่แขวงฉิมพลี แขวงบางระมาด แขวงบางพรม และแขวงบางเชือกหนัง เฉพาะทางฟากตะวันตกของถนนกาญจนาภิเษก) ก็ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น เขตทวีวัฒนา ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตตลิ่งชันและจัดตั้งเขตทวีวัฒนา มีผลตั้งแต่วันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2541
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตทวีวัฒนาแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง ได้แก่
การคมนาคม.
ถนนสายหลักในพื้นที่เขตทวีวัฒนาได้แก่
ส่วนถนนสายรอง ได้แก่
ทางรถไฟ ขึ้นรถไฟได้ที่สถานีรถไฟศาลาธรรมสพน์
เป่ายิ้งฉุบ

เป่ายิ้งฉุบ หรือ เป่ายิงฉุบ หรือ เป่า ยิง ฉุบ เป็นการละเล่นอย่างหนึ่งที่อาศัยเพียงเสี่ยงมือระหว่างผู้เล่นสองฝ่ายเพื่อเอาชนะกัน การเสี่ยงมือทำได้ 3 แบบ คือ ค้อน (กำมือ), กระดาษ (แบมือ) และกรรไกร (ยื่นเฉพาะนิ้วชี้และนิ้วกลาง) เกมเป่ายิ่งฉุบแบบแรกสุดมีต้นกำเนิดในประเทศจีนแล้วภายหลังนำเข้าประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจากนั้นได้พัฒนาเป็นรูปแบบสมัยใหม่ ก่อนที่จะกระจายไปทั่วโลกเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
เกมผลรวมเป็นศูนย์ที่เล่นพร้อมกันมีผลลัพธ์ที่เป็นไปได้สามแบบ: เสมอ ชนะ หรือแพ้ ผู้เล่นที่ใช้รูปหินจะชนะผู้เล่นที่ใช้รูปกรรไกร ("หินทำลายกรรไกร" หรือในบางครั้ง "ทำกรรไกรทื่อ") แต่จะแพ้ผู้เล่นที่ใช้รูปกระดาษ ("กระดาษคลุมหิน") ผู้เล่นที่ใช้รูปกระดาษจะแพ้ผู้เล่นที่ใช้รูปกรรไกร ("กรรไกรตัดกระดาษ") ถ้าผู้เล่นทั้งสองคนใช้รูปเดียวกัน เกมนั้นถือเป็นเสมอ และมักเล่นใหม่เพื่อไม่ให้เสมอ
เป่ายิ้งฉุบมักใช้เป็นวิธีการเลือกที่ยุติธรรมระหว่างคนสองคน ซึ่งคล้ายกับการดีดเหรียญ, จับไม้สั้นไม้ยาว หรือทอยลูกเต๋าเพื่อระงับข้อพิพาทหรือให้กลุ่มที่เป็นกลางตัดสินใจ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เป่ายิ้งฉุบมีความแตกต่างจากวิธีการสุ่มแบบแท้จริงอยู่ที่ผู้เล่นสามารถเล่นได้โดยใช้ทักษะในระดับหนึ่ง ผ่านการจดจำและใช้ประโยชน์จากพฤติกรรมแบบไม่สุ่มของฝ่ายตรงข้าม
กติกาการเล่น.
การเล่น.
ผู้เล่นทั้งสองจะหันหน้าเข้าหากัน ไพล่มือที่จะเสี่ยงไว้ด้านหลัง เมื่อนับ "เป่า ยิ้ง" จะเตรียมเสี่ยงมือเอาไว้ ว่าจะออกเป็น ค้อน กระดาษ หรือกรรไกร เมื่อพูด "ฉุบ" ทั้งสองจะออกมือมาพร้อมกัน และจะรู้ทันทีว่าใครแพ้หรือชนะ
บางแห่ง เด็ก ๆ จะกำมือสองข้าง หมุนกำมือซ้ายและกำมือขวาวนรอบกัน หรืออาจจะแค่ยกกำมือข้างเดียวขึ้นเขย่า ๆ หรือเอามือจับติ่งหูพร้อมพูดคำเต็ม ๆ ว่า "ยัน ยิง เยา ปั๊กกะเป้า ยิ้งงงงงงงงง" เป็นการนัดพร้อม แล้วแสดงมือเป็น ค้อน กรรไกร หรือกระดาษ เมื่อจบท้ายที่เสียง "ฉุบ" ซึ่งหากออกเสียงฉุบไม่พร้อมกัน หรือแสดงมือไม่พร้อมกัน จะถือว่าเกิดการได้เปรียบเสียเปรียบ ก็ต้องเริ่มใหม่
ถ้าหากเสี่ยงมือออกมาเหมือนกันถือว่าเสมอ ต้องเล่นใหม่จนกว่าจะรู้แพ้ชนะ หรือบางครั้งนับจำนวนครั้งที่ชนะ เอา 2 ใน 3 หรือเอา 3 ใน 5
เคล็ดลับและเทคนิค.
แม้จะไม่เป็นที่ยืนยันแน่นอน แต่ก็มีเคล็ดลับบางประการในการเล่นเป่ายิ้งฉุบดังนี้ 
การเล่นในประเทศต่าง ๆ.
มีดังต่อไปนี้
การเล่นมีทำมือสามแบบ คือ "มังกร" จีบนิ้วทั้งห้า "ก้อนหิน" กำมือ "น้ำ" หงายฝ่ามือ เริ่มเล่น ร้องว่า ชุ่ม ชุ่ม พัท มีกติกา คือ 
เรียกว่า วัน ทู ซุม การทำมือ มีห้าอย่าง คือ "นก" จีบนิ้วทั้งห้า "ก้อนหิน" กำมือ "ปืน" กางนิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้ "กระดาน" คว่ำมือลง "น้ำ" หงายฝ่ามือขึ้น มีกติกา คือ 
เรียก ร็อก-เปเปอร์-ซิสเซอร์ (Rock-paper-scissors) มี "กรรไกร" "กระดาษ" และ "หิน" เล่นตามแบบไทยและญี่ปุ่น เชื่อว่าเป็นการเล่นตามชาติตะวันออก 
ชาวอเมริกันมักเรียกเกม เป่า ยิ้ง ฉุบ ว่า "โรแชมโบ้" (roshambo)
เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล

เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล  รู้จักกันในชื่อ THC หรือ Δ9-THC หรือ Δ9-เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล (delta-9-tetrahydrocannabinol) หรือ Δ1-
เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอล หรือ โดรนาบินอล (dronabinol) เป็น สารที่มีฤทธ์ต่อจิตประสาท (psychoactive substance) ธรรมชาติพบใน พืชจำพวกกัญชา (Cannabis) แคนนาบิส ซาติวา (Cannabis sativa) แคนนาบิส อินดิก้า (Cannabis indica) ในรูปบริสุทธิ์เป็นของแข็งคล้ายแก้วในที่เย็น และจะเป็นของเหลวข้นเหนียวเมื่อโดนความร้อน ละลายน้ำได้ช้า แต่จะละลายได้ดีใน เอตทานอล (ethanol) หรือ เฮกเซน (hexane)
เภสัชวิทยา.
ในทางเภสัชวิทยา เตตร้าไฮโดรแคนนาบินอลออกฤทธ์โดยการเชื่อมกับ แคนนาบินอยด์ รีเซพเตอร์(cannabinoid receptor) CB1 ที่อยู่ในสมอง การค้นพบว่ามีแคนนาบินอยด์ รีเซพเตอร์ แสดงว่าร่างกายสามารถสร้างสารคล้ายเตตร้าไฮโดรแคนนาบินอลได้เอง (endogenous) ซึ่งเรียกว่าแคนนาบินอยด์ (cannabinoids) และสารแคนนาบินอยด์ที่ร่างกายสร้างคือ อะนันดาไมด์(anandamide) และสารใกล้เคียงกับมัน คล้ายกับโอปิออยด์ ที่เหมือนสารประกอบในฝิ่นโอปิแอต ที่ร่างกายสร้างซึ่งได้แก่ เอ็นดอร์ฟิน (endorphins) เอนคีฟาลิน (enkephalins)และ ไดนอร์ฟิน (dynorphin)
ผลของเตตร้าไฮโดรแคนนาบินอลต่อร่างกายคือ 
การใช้ทางการแพทย์.
ทีเอชซี (THC) ซึ่งในบริบททางเภสัชกรรมเรียกว่าดรอนาบินอล (dronabinol) ได้รับการอนุมัติในสหรัฐอเมริกาในรูปแบบแคปซูลหรือสารละลายเพื่อบรรเทาอาการคลื่นไส้และอาเจียนซึ่งเกิดจากการให้เคมีบำบัด รวมถึงภาวะเบื่ออาหารที่เกิดจากโรคเอดส์ (HIV/AIDS) 
ทีเอชซีเป็นส่วนประกอบที่ออกฤทธิ์ในนาบิกซิโมลส์ (nabiximols) ซึ่งเป็นสารสกัดพิเศษจากกัญชา ได้รับการอนุมัติให้ใช้เป็นยาจากพืชในสหราชอาณาจักรเมื่อปี 2010 ในรูปแบบสเปรย์พ่นในช่องปากสำหรับผู้ป่วยที่เป็นโรคปลอกประสาทเสื่อมแบบแพร่หลายเพื่อบรรเทาอาการปวดเส้นประสาท ความเกร็งของกล้ามเนื้อ (spasticity) ภาวะกระเพาะปัสสาวะไวเกิน และอาการอื่น ๆ นาบิกซิโมลส์ (ในชื่อการค้า Sativex) มีจำหน่ายเป็นยาตามใบสั่งแพทย์ในประเทศแคนาดา ในปี 2021 นาบิกซิโมลส์ได้รับการอนุมัติให้ใช้ในทางการแพทย์ในประเทศยูเครน
ทีเอชซีเป็นสารประกอบที่พบได้บ่อยที่สุดในกัญชา และเป็นที่รู้จักดีในด้านฤทธิ์ทำให้เกิดอาการมึนเมาอย่างรุนแรง การใช้ทีเอชซีอย่างเรื้อรังอาจทำให้เกิดกลุ่มอาการเพิ่มการอาเจียนจากคานนาเบียนอยด์ (cannabinoid hyperemesis syndrome; CHS) ซึ่งเป็นภาวะที่มีอาการคลื่นไส้ อาเจียนในรอบ และปวดท้อง ซึ่งอาการเหล่านี้อาจคงอยู่เป็นเดือนหรือเป็นปีหลังจากหยุดใช้ทีเอชซี
ผลข้างเคียงของทีเอชซี ได้แก่ ตาแดง ปากแห้ง ง่วงซึม ความจำเสื่อมชั่วคราว ปัญหาในการจดจ่อ การทรงตัวผิดปกติ (ataxia) ความอยากอาหารเพิ่มขึ้น ความวิตกกังวล อาการหวาดระแวง ภาวะจิตเภท (เช่น มีภาพหลอน หรือความเชื่อผิด ๆ) การลดแรงจูงใจ และการทำงานช้าลง เป็นต้น 
ขนาดยาที่ทำให้เสียชีวิตเฉลี่ยของทีเอชซีในมนุษย์ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด เนื่องจากมีข้อมูลที่ขัดแย้งกัน ในการศึกษาปี 1972 มีการให้ทีเอชซีในขนาดสูงถึง 90 มิลลิกรัมต่อน้ำหนักตัวกิโลกรัมกับสุนัขและลิง โดยไม่พบผลลัพธ์ที่เป็นอันตรายถึงชีวิต มีหนูบางตัวเสียชีวิตภายใน 72 ชั่วโมงหลังได้รับขนาดสูงถึง 36 มิลลิกรัมต่อน้ำหนักตัวกิโลกรัม ในเอกสารเผยแพร่ข้อมูลที่จัดทำโดยสำนักงานปราบปรามยาเสพติดของสหรัฐอเมริกาในปี 2020 ได้ระบุว่า “ยังไม่มีรายงานกรณีเสียชีวิตจากการใช้กัญชาภาวะเกินขนาด”
ยาระงับปวด

ยาระงับปวด ยาบรรเทาปวด หรือ ยาแก้ปวด  เป็นยาใด ๆ ในกลุ่มยาที่ใช้ระงับความเจ็บปวด มีผลหลายทางทั้งระบบประสาทส่วนปลาย (peripheral nervous system) และระบบประสาทส่วนกลาง (central nervous system) ประกอบด้วย
ยาที่ไม่จัดว่าเป็นยาระงับปวดแต่ใช้รักษาอาการเจ็บทางประสาทได้แก่
ขั้นตอนของการบรรเทาปวด.
ตามคำแนะนำขององค์การอนามัยโลก (WHO) เมื่อปี ค.ศ. 1990 แนะนำว่าให้ใช้ยาบรรทาปวดอย่างอ่อนก่อน จนกระทั่งใช้ไม่ได้ผลแล้วจึงค่อยใช้ยาที่แรงขึ้นเป็นขั้นบันไดดังนี้
กลไกการออกฤทธิ์.
พาราเซตามอล และ เอ็นเซด.
กลไกการออกฤทธิ์ของ พาราเซตามอล ยังไม่เป็นที่เข้าใจชัดเจน แต่ของ แอสไพริน และ เอ็นเซด คือ มันจะไปยับยั้งการทำงานของไซโคลออกซิเจเนส (cyclooxygenase) ทำให้ร่างกายลดการผลิตโปรสตาแกลนดิน เป็นผลให้ลดความเจ็บปวดและการอักเสบ ซึ่งตรงข้ามกับ พาราเซตามอล และ โอปิออยด์
โอปิแอต และ มอร์ฟิโนมิเมติกส์.
ทรามาดอล และ บูปรีนอร์ฟิน มีผลกระตุ้นบางส่วน ที่ โอปิออยด์ รีเซพเตอร์
แลร์รี เพจ

ลอว์เรนซ์ แลร์รี เพจ  เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1973 เขาเป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์ นักพัฒนาซอฟต์แวร์ และผู้ร่วมก่อตั้งกูเกิลคู่กับ เซอร์เกย์ บริน เขารับหน้าที่เป็นประธานกรรมการบริหารของบริษัทกูเกิลต่อจาก เอริก ชมิดต์ โดยจะเริ่มต้นในวันที่ 4 เมษายน 2554
การศึกษา.
แลร์รี่ เพจ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากมัธยมศึกษาอีสต์แลนซิง จากเมืองอีสต์แลนซิง จบการศึกษาปริญญาตรีวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยมิชิแกน-แอนอาเบอร์ หลังจากนั้นได้เข้าศึกษาต่อปริญญาโท ณ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด
เพจ เป็นบุตรของ คาร์ล วินเซนต์ เพจ (Carl Vincent Page) ศาสตราจารย์สาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์ ที่ มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต และ นางกลอเรีย เพจ (Gloria Page)
ธุรกิจ.
ขณะที่ศึกษาปริญญาเอก ณ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เพจได้ความคิดจากเพื่อนของเขา แอเลกซ์ ซองคิน และภายหลังได้พบกับ เซอร์เกย์ บริน ทั้งสองคนได้พัฒนา Google Search Engine ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998
เพจและบรินได้ดำรงตำแหน่งประธานบริษัทกูเกิล จนกระทั่งปี ค.ศ. 2001 พวกเขาได้จ้าง เอริก ชมิดต์ ให้เป็นประธานกรรมการ (Chairman) และประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัท พวกเขาได้ดำเนินธุรกิจบริษัทกูเกิลเคียงบ่าเคียงไหล่จนถึงปัจจุบัน
จากนิตยสาร Forbes ในเดือนกันยายน ปี2006 ระบุว่าเพจมีมูลค่าทรัพย์สินสุทธิสูงถึง 14,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 5 แสนล้านบาท ซึ่งทำให้เขากลายเป็นบุคคลที่รวยที่สุดในโลกอันดับที่ 27 เป็นตำแหน่งที่ต่ำกว่า บริน ผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทกับเขาเพียงแค่ตำแหน่งเดียว เมื่อไม่นานมานี้เพจและบรินยังได้ร่วมกันซื้อเครื่องบิน โบอิ้ง 767 เพื่อใช้ในงานในธุรกิจและงานส่วนตัวอีกด้วย
เคตามีน

เคตามีน (Ketamine) หรือชื่อทางการค้าคือ เคตาลาร์ (Ketalar) หรือภาษาปากคือ ยาเค เป็นยาในกลุ่มยาสลบ ผู้รับยานี้จะไม่สลบแต่จะมีอาการไร้ความรู้สึกและอยู่ในภวังค์ มีฤทธิระงับปวด, ระงับประสาท และทำให้สูญเสียความทรงจำ ยานี้สามารถใช้รักษาอาการปวดเรื้อรังและยังอาจถูกใช้เป็นยาระงับประสาทในผู้ป่วยหนัก ยานี้ยังช่วยให้ระบบหายใจและหัวใจทำงานอย่างคล่องตัวขึ้น สามารถรับยานี้ได้โดยรับประทาน, สูดดม, ฉีดเข้ากล้ามเนื้อ หรือฉีดเข้าหลอดเลือดดำ หากฉีดเข้าหลอดเลือดจะออกฤทธิใน 5 นาทีและจะคงฤทธิไปราว 25 นาที
ผลข้างเคียงจากการใช้ยาได้แก่ ปฏิกิริยาทางจิตเมื่อยาหมดฤทธิ ปฏิกิริยาเหล่านี้ได้แก่ ภาวะอยู่ไม่สุข, สับสน หรืออาการประสาทหลอน นอกจากนี้ยังส่งผลให้ความดันโลหิตเปลี่ยนแปลง(โดยมากจะความดันเพิ่มขึ้น)และกล้ามเนื้อสั่น และยังอาจก่อให้เกิดอาการหลอดลมหดตัวเฉียบพลัน ยานี้อาจก่อให้เกิดการเสพติด หากใช้ติดต่อกันเป็นระยะเวลานาน อาจทำให้ผู้รับยาเป็นโรคจิตเภท
เคตามีนถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1962 ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นยาหลักขององค์การอนามัยโลก ปัจจุบันมีสถานะเป็นยาสามัญ ยานี้สามารถใช้เป็นยาเสพติดเพื่อผ่อนคลาย ใช้มากไปก็จะทำให้เกิดผลเสียต่อร่างกายและการเงินดังนั้นในประเทศไทยจึงจัดเป็นยาควบคุมพิเศษตามพระราชบัญญัติยา
กุรุ

อาณาจักรกุรุ (อักษรโรมัน: Kuru,) เป็นชื่ออาณาจักรของชนเผ่าชาวอินโด-อารยัน อยู่ทางทิศเหนือของประเทศอินเดีย ในยุคหิน, ปัจจุบันมีอาณาบริเวณครอบคลุมไปถึง เดลี, รัฐหรยาณา, ปัญจาบ มีอาณาเขตทางตะวันตกผ่าน รัฐอุตตรประเทศ, ปรากฏอยู่ในยุคพระเวทตอนกลาง (c. 1200 – c. 900 BCE)
อาณาจักรกุรุได้เปลี่ยนแปลงประเพณีทางศาสนาของพวกเขาให้แตกต่างจากช่วงยุคพระเวทตอนต้นอย่างเด็ดขาด โดยจัดเรียง และรวบรวมบทสวดพิธีกรรมของพวกเขาที่เรียกว่าพระเวท จนกลายเป็นศูนย์กลางทางการเมืองและวัฒนธรรมที่โดดเด่นของสมัยพระเวทตอนกลางในรัชสมัยของ ปรีกษิต และ พระเจ้าชเนมชยะ แต่กลับลดความสำคัญลงในช่วงปลายยุคพระเวท (c. 900 – c. 500 BCE) และกลายเป็น "แหล่งน้ำนิ่ง" ในยุคมหาชนบท ในศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราช อย่างไรก็ตามประเพณีและตำนานเกี่ยวกับอาณาจักรกุรุ ยังคงดำเนินต่อไปในช่วงยุคพระเวทตอนปลายโดยเป็นพื้นฐานสำหรับเรื่องราวมหากาพย์มหาภารตะ
แหล่งข้อมูลร่วมสมัยหลักในการทำความเข้าใจอาณาจักรกุรุ ได้แก่ พระเวท ซึ่งมีรายละเอียดของชีวิตในช่วงเวลานี้และการพาดพิงถึงบุคคลในประวัติศาสตร์และเหตุการณ์ต่างๆ ช่วงเวลาและขอบเขตทางภูมิศาสตร์ของอาณาจักรกุรุ (ตามที่กำหนดโดย การศึกษาทางปรัชญา ของวรรณคดีพระเวท)
แคว้นกุรุ ในทางพระพุทธศาสนา.
แคว้นกุรุ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของแคว้นปัญจาละ ทางเหนือของแคว้นสุรเสนะและตะวันออกเฉียงเหนือของแคว้นมัจฉะ พระเจ้าแผ่นดินผู้ครองแคว้นในสมัยพุทธกาลคือ พระเจ้าโกรัพยะ เทียบกับปัจจุบันแคว้นกุรุได้แก่เขตของเดลี นครหลวงของอินเดียขณะนี้ กับเขตใกล้เคียงอื่น ๆ คือจังหวัดมีรัต ของรัฐอุตตรประเทศ และพื้นที่ซึ่งอยู่เหนือขึ้นไป ที่รวมเรียกว่ากุรุเกษตร หรือฐาเนศวระ อันได้แก่เขตของโสนะปัต ปานีปัต และกรนาล ของรัฐหรยานะ ในปัจจุบันเมืองหลวงของแคว้นกุรุในพุทธสมัย คือ อินทปัฏฐ์ หรือ อินทปัตถ์ ปัจจุบันได้แก่หมู่บ้านอินทรปัต ในเขตจังหวัดเดลี ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำยมุนา ห่างจากกรุงเดลีออกไปทางใต้ประมาณ 3 กิโลเมตร หรือ 2 ไมล์แคว้นกุรุสมัยพุทธกาล ไม่มีความสำคัญทางด้านการเมืองมากนัก แต่ก็เป็นแคว้นที่อุดุมสมบูรณ์ ผู้คนพลเมืองมีสุขภาพอนามัยดี ใฝ่ในธรรม ฉลาด และมีความคิดลึกซึ้ง กล่าวว่า นี่เป็นเหตุที่ทำให้พระพุทธองค์ทรงแสดงพระธรรมเทศนาว่าด้วยธรรมะ มีข้อความลึกซึ้ง เข้าใจได้ยาก เช่น มหานิทานสูตร และมหาสติปัฏฐานสูตรเป็นต้น แก่พุทธบริษัททั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์แห่งแคว้นกุรุ พระพุทธองค์เคยเสด็จแคว้นกุรุหลายครั้ง และปรากฏว่า นิคมชื่อกัมมาสธัมมะหรือ กัมมาสทัมมะ เป็นที่ซึ่งพระองค์เสด็จประทับมากที่สุด พระสูตรสำคัญทั้งสองสูตรที่กล่าวถึง ก็ทรงแสดงที่กัมมาสธัมมะนี้ พระนางมาคันทิยา มเหสีองค์หนึ่งของพระเจ้าอุเทนแห่งโกสัมพี เป็นบุตรพราหมณ์มาคันทิยะแห่งกัมมาสธัมมะนี้พระสาวกผู้ใหญ่ของพระพุทธองค์ท่านหนึ่ง คือ พระรัฏฐปาละ ผู้ซึ่งได้รับยกย่องจากพระพุทธองค์ว่า เป็นเอตทัคคะหรือ เป็นยอดของภิกษุ ผู้ออกบวชด้วยศรัทธา เป็นบุตรผู้มีสกุลแห่ง นิคมถุลลโกฏฐิตะ แคว้นกุรุนี้ ประวัติกล่าวว่า ท่านได้แสดงธรรมเรื่องธรรมุทเทศสี่ แก่พระเจ้าโกรัพยะ แห่งแคว้นกุรุ จนพระเจ้าโกรัพยะ ทรงพอพระทัยและเลื่อมใสอย่างมาก
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
สมาร์ตบอล

สมาร์ตบอล (Smart Ball) เป็นลูกฟุตบอลมีการติดตั้งไมโครชิป ภายใต้เครื่องหมายการค้าของบริษัทอดิดาส (Adidas) โดยได้รับความร่วมกับบริษัท บริษัทไคโรส์เอจี (Cairos AG) และสถาบันเฟราน์ฮอเฟอร์ (Fraunhofer Institute) ของประเทศเยอรมนี ภายใต้ข้อตกลงของฟีฟ่า
สมาร์ตบอลจะมีการติดตั้งไมโครชิป ในลักษณะ RFID เพื่อตรวจจับตำแหน่งของลูกบอลถ้าลูกบอลข้ามเส้นประตู เพื่อตัดปัญหาการโต้เถียงในการลงความเห็นของกรรมการ 
ในพ.ศ. 2548 ทางฟีฟ่าได้ทดลองการใช้ลูกบอลชนิดนี้ในการแข่งขันฟุตบอลรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปีที่ ประเทศเปรู และวางแผนที่จะใช้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก ที่จะจัดขึ้นในประเทศเยอรมนีในปี พ.ศ. 2549
อินโดเมตทาซิน

อินโดเมตทาซิน (อังกฤษ:Indomethacin หรือ indometacin) เป็นยาในกลุ่ม เอ็นเซด ใช้ลด
กลไกการทำงานคือ ยับยั้งการผลิต พรอสตาแกลนดิน (prostaglandin) ผลิตออกจำหน่ายในชื่อการค้าว่า
คุณสมบัติทางเคมี.
อินโดเมตทาซินเป็นอนุพันธ์ของอินโดล เมตทิเลเตด และเป็น เอ็นเซด กลุ่ม อะริลอัลคาโนอิก แอซิด
ข้อบ่งใช้.
อินโดเมตทาซิน ใช้รักษาโรคได้ดังนี้:
ประวัติ.
อินโดเมตทาซิน ถูกค้นพบในปี 1963และอนุมัติให้ใช้ได้โดย ในปี 1965
กลไกการออกฤทธ์เหมือนยาในกลุ่ม เอ็นเซดคือยับยั้ง COX
มอร์ฟีน

มอร์ฟีน  ที่ขายภายใต้ชื่อการค้าหลายชื่อ เป็นยาระงับปวดชนิดยาเข้าฝิ่น ออกฤทธิ์โดยตรงต่อระบบประสาทส่วนกลางเพื่อลดความรู้สึกปวด ใช้ได้ทั้งกับอาการปวดเฉียบพลันและปวดเรื้อรัง มอร์ฟีนยังมักใช้กับอาการปวดจากกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือดและระหว่างการคลอด สามารถให้ทางปาก โดยฉีดเข้ากล้ามเนื้อ ฉีดใต้ผิวหนัง เข้าหลอดเลือดดำ เข้าช่องว่างระหว่างไขสันหลัง หรือทางทวารหนัก ฤทธิ์สูงสุดอยู่ประมาณ 20 นาทีเมื่อให้เข้าหลอดเลือดดำ และ 60 นาทีเมื่อให้ทางปาก ส่วนระยะออกฤทธิ์อยู่ระหว่าง 3 ถึง 7 ชั่วโมง นอกจากนี้ยังมีสูตรออกฤทธิ์ยาว
ผลข้างเคียงรุนแรงที่อาจเกิดได้มีความพยายามหายใจลดและความดันเลือดต่ำ มอร์ฟีนมีศักยะสูงสำหรับการติดยาและการใช้เป็นสารเสพติด หากลดขนาดหลังการใช้ระยะยาว อาจเกิดอาการถอนได้ ผลข้างเคียงทั่วไปมีซึม อาเจียนและท้องผูก แนะนำให้ระวังเมื่อใช้ระหว่างตั้งครรภ์หรือเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ เพราะมอร์ฟีนจะมีผลต่อทารก
ฟรีดริช แซร์ทัวร์เนอร์เป็นผู้แรกที่แยกมอร์ฟีนระหว่าง ค.ศ. 1803 ถึง 1805 โดยทั่วไปเชื่อว่าเป็นการแยกสารประกอบกัมมันต์จากพืชครั้งแรก แมร์คเริ่มขายเชิงพาณิชย์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1827 มอร์ฟีนมีใช้กว้างขวางหลังการประดิษฐ์กระบอกฉีดยาชั้นใต้หนังใน ค.ศ. 1853–1855 แซร์ทัวร์เนอร์เดิมตั้งชื่อสารนี้ว่ามอร์เฟียมตามพระนามเทพเจ้าแห่งฝันของกรีก มอร์เฟียส สำหรับแนวโน้มที่จะทำให้หลับ
แหล่งมอร์ฟีนหลักคือการแยกจากฟางป๊อปปี (poppy straw) จากต้นฝิ่น ใน ค.ศ. 2013 มีการผลิตมอร์ฟีนประมาณ 523,000 กิโลกรัม มีการใช้ 45,000 กิโลกรัมโดยตรงสำหรับความปวด ซึ่งเพิ่มสี่เท่าในเวลายี่สิบปี การใช้เพื่อวัตถุประสงค์นี้ส่วนมากในประเทศพัฒนาแล้ว มอร์ฟีนประมาณ 70% ใช้ผลิตโอพิออยด์อื่น เช่น ไฮโดรมอร์โฟน อ็อกซีโคโดน เฮโรอีนและเมทาโดน เป็นยา Schedule II ในสหรัฐ Class A ในสหราชอาณาจักร และ Schedule I ในประเทศแคนาดา มอร์ฟีนอยู่ในรายการยาหลักของตัวแบบองค์การอนามัยโลก ยาสำคัญที่สุดที่จำเป็นในระบบสาธารณสุขพื้นฐาน
การใช้ทางการแพทย์.
ความเจ็บปวด.
ในการแพทย์นิยมใช้มอร์ฟีนเพื่อบรรเทาความเจ็บปวดรุนแรงทั้งชนิดเฉียบพลันและเรื้อรัง รวมถึงความเจ็บปวดจากโรคหัวใจขาดเลือดและความเจ็บปวดระหว่างการคลอดด้วย ระยะเวลาที่มอร์ฟีนจะมีผลควบคุมความเจ็บปวดได้โดยทั่วไปจะอยู่ที่ 3-7 ชั่วโมง
บททบทวนงานวิจัยโดยสถาบันคอเครนเมื่อ ค.ศ. 2016 ให้ข้อสรุปว่ามอร์ฟีนเป็นยาแก้ปวดที่ใช้ได้ผลดีในการบรรเทาความเจ็บปวดจากมะเร็ง ผลข้างเคียงต่างๆ เช่น ความคลื่นไส้ อาการท้องผูก มักเป็นไม่รุนแรงมากถึงขั้นที่จะบดบังประโยชน์จากการรักษานี้
ใช้ทางการแพทย์.
ข้อบ่งใช้.
ตามกฎหมายอนุญาตให้มอร์ฟีนได้ดังนี้;
เมือง

เมือง  เป็นนิคมมนุษย์ขนาดใหญ่กว่าหมู่บ้าน แต่เล็กกว่านคร ขนาดของนิคมที่เรียกได้ว่าเป็น "เมือง" นั้นแตกต่างกันไปอย่างมากในหลายภูมิภาคของโลก
เมืองแบ่งตามประเทศ.
เกาหลี.
ทั้งในประเทศเกาหลีใต้และเกาหลีเหนือ จะเรียกเมืองว่า "อึบ"  ส่วนเมืองขนาดใหญ่หรือนคร จะเรียกว่า "ชี" 
ญี่ปุ่น.
ในประเทศญี่ปุ่น สถานะนคร ("นคร") เดิมไว้ใช้กับเมืองขนาดใหญ่เพียงไม่กี่แห่งเท่านั้น เมื่อเวลาผ่านไป เงื่อนไขที่จำเป็นในการกำหนดสถานะนครได้ถูกลดทอนลง และในปัจจุบันมีเพียงเกณฑ์เดียวที่ใช้ก็คือมีประชากรมากกว่า 50,000 คน และมากกว่าร้อยละ 60 ของประชากรอาศัยอยู่ในใจกลางเมือง ทำให้หมู่บ้านและเมืองเล็ก ๆ หลายแห่งได้ควบรวมกันเพื่อจัดตั้งเป็นนครขึ้น แม้ว่าในทางภูมิศาสตร์จะดูเหมือนเป็นเพียงกลุ่มของหมู่บ้านก็ตาม
ความแตกต่างระหว่างเมือง ("มาจิ/โช") กับหมู่บ้าน ("มูระ/ซง") ส่วนใหญ่จะไม่มีการกำหนดไว้ หมู่บ้านมักจะมีจำนวนประชากรน้อยกว่า 10,000 คน ส่วนเมืองมักจะมีจำนวนประชากรระหว่าง 10,000–50,000 คน
ไทย.
เมืองยังกล่าวถึงเขตซึ่งเป็นที่ชุมนุมและเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัด ในสมัยอดีตคำว่าเมืองกล่าวถึง เขตภายในกำแพงเมือง ซึ่งต่อมาทางรัฐบาลได้เปลี่ยนคำว่าเมืองเป็นจังหวัดทั้งหมด เพื่อป้องกันการสับสนการใช้คำทั้งคำว่า เมือง และ จังหวัด ในวันที่ 19 พฤษภาคม 2459 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย
คำว่า "เมือง" ยังหมายถึงเขตแดนในระดับต่างกันได้ เช่น เมืองไทย (ประเทศ) เมืองเชียงใหม่ (จังหวัด) เมืองไชยา (อำเภอ)
เวียดนาม.
เมืองในประเทศเวียดนามมี 2 ระดับ ได้แก่ เมืองระดับอำเภอ  ซึ่งเป็นเขตการปกครองระดับที่สองที่อยู่ภายใต้จังหวัด  หรืออยู่ภายใต้นครปกครองโดยตรง  และเมืองระดับตำบล  ซึ่งเป็นเขตการปกครองระดับที่สามที่อยู่ภายใต้อำเภอ
เวียง

เวียง คือ กำแพงหรือฮั่วบริเวณเมืองที่ถูกล้อมรอบไปด้วยคูน้ำ และ กำแพง หรือเมืองในสมัยก่อนเชียงแสนจนถึงล้านนา ส่วนมากจะถูกใช้เรียกในภาคเหนือและประเทศเพื่อนบ้าน นอกจากนี้ เวียง ยังเป็นหนึ่งในจตุสดมภ์ ชึ่งหมายถึง เมือง ซึ่งมีขุนเวียงเป็นผู้ดูแล สำหรับเวียงโบราณนั้นมีหลายแห่ง เช่น 
เขตปกครองในปัจจุบัน.
นอกจากเวียงในอดีตแล้ว ปัจจุบันเวียง ยังเป็นชื่อของตำบล อำเภอ หรือเทศบาล/องค์การบริหารส่วนตำบล อันเป็นที่ตั้งของเวียง หรือเมืองในสมัยก่อนเชียงแสน จนถึงล้านนา มีหลายเวียง ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การ์ตูนสี่ช่อง

การ์ตูนสี่ช่อง (; โรมาจิ: "Yonkoma manga"; : ยงโกมะมังงะ) เป็นประเภทหนึ่งของการ์ตูนช่องของการ์ตูนญี่ปุ่นซึ่งมีการดำเนินเนื้อเรื่องต่อเนื่องกัน แต่ในแต่ละตอนจะเป็นตอนสั้นๆ ซึ่งมักอยู่ในนิตยสารการ์ตูน หรือหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์มากมาย
แนวโน้มของการ์ตูนประเภทนี้.
ตามปกติของการ์ตูนสี่ช่องแล้ว มักจะจัดทำโดยเรียงช่องเป็นแนวตั้ง ซึ่งความจริงของเนื้อเรื่องในตอนนั้น มักจะอยู่ที่ช่องที่ 4 หรือ ช่องสุดท้าย (เช่นมุขจริงๆ ของการ์ตูนตลก 4 ช่อง มักจะหัวเราะกันที่ช่องสุดท้าย เพราะความจริงปรากฏในช่องสุดท้ายนั้นเอง) ถ้าความยาวของการ์ตูนสี่ช่องไม่พอ มักจะมีช่องซ้ำ 1 หรือ 2 ช่อง อาจจะมีช่องซ้ำ 3 ถึง 5 ช่อง (หากเกินเหตุการณ์สุดวิสัยที่ช่วยไม่ได้จริงๆ) ก็จะกลายเป็น 8 ช่อง ซึ่งมีเนื้อเรื่องต่อกัน
คิโยฮิโกะ อาซูมะ

คิโยฮิโกะ อาซูมะ (; โรมาจิ: "Kiyohiko Azuma"; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1968 ที่จังหวัดเฮียวโงะ) ชื่อจริง คิโยฮิโกะ ฮิงาชิ  เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อเสียงจากการ์ตูนเรื่อง "โรงเรียนป่วนนักเรียนเป๋อ", "โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน!"
บาร์ดัค

บาร์ดัค เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่องดราก้อนบอล ซึ่งชาวดาวไซย่ามีสถานภาพเป็นนักรบที่เก่งกาจ และกลายร่างเป็นลิงยักษ์ได้เมื่อเห็นพระจันทร์เต็มดวงตราบเท่าที่ตนยังมีหางอยู่ (โดยปกติแล้วจะมีหางเหมือนลิง)
ประวัติ.
พ่อแท้ๆ ของโกคูและราดิซ เป็นชาวไซย่าที่มีความสามารถในการต่อสู้สูง แต่ถูกคนอื่นเรียกว่านักรบชั้นต่ำ และถูกฟรีสเซอร์ฆ่าตายไปพร้อมกับการระเบิดของดาวไซย่า แต่ในปี 2012 ได้มีแอนิเมชันออกมาใหม่ เป็นตอนพิเศษ ของบาด็อก กล่าวถึงตอนหลังจากที่บาด็อกถูกโจมตีโดยฟรีเซอร์แล้วก็บังเอิญหลุดกาลเวลาไปยังอดีตในสมัยที่ดาวเบจิต้านั้นยังไม่มีพวกชาวไซย่าอยู่แล้วได้ถูกช่วยไว้โดยชาวดาวดั้งเดิมของที่นั้น ต่อมาได้ต่อสู้กับบรรพบุรุษ ของฟรีเซอร์ที่หน้าตาเหมือนกันเพราะความโกรธที่มีต่อฟรีเซอร์นั้นเองจึงทำให้ได้กลายร่างเป็นซุปเปอร์ไซย่าแล้วก็ชนะไปในที่สุดเลยถือว่าคนที่เป็นซุปเปอร์ไซย่าในตำนาน นั้นก็คือพ่อของโกคูที่ย้อนอดีตไปนั่นเองครับ (ไม่ใช้เนื้อเรื่องหลัก) แต่ในภายหลังได้มีการยืนยันว่าชาวไซย่าที่เป็นซุปเปอร์ไซย่าในตำนานแท้จริงเป็นชาวไซย่าที่มีนามว่ายาโมชิ
คำพูน บุญทวี

คำพูน บุญทวี (26 มิถุนายน พ.ศ. 2471 – 4 เมษายน พ.ศ. 2546) นักเขียนสารคดี เรื่องสั้น และนวนิยายเกี่ยวกับชีวิตของชาวไทยอีสานและชีวิตคนในคุก ได้รับรางวัลซีไรต์เป็นคนแรกของไทยเมื่อ พ.ศ. 2522 จากนวนิยายเรื่อง ลูกอีสาน และได้รับยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ประจำปี พ.ศ. 2544
ประวัติ.
คำพูน บุญทวี เดิมชื่อ คูน เกิดเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2471 ที่บ้านทรายมูล ตำบลทรายมูล อำเภอยโสธร จังหวัดอุบลราชธานี (ปัจจุบันเป็นตำบลทรายมูล อำเภอทรายมูล จังหวัดยโสธร) เป็นบุตรคนโตจากทั้งหมด 7 คนของนายสนิทและนางลุน บุญทวี
คำพูนเรียนหนังสือที่บ้านเกิดจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนปรีชาบัณฑิต จากนั้นจึงเริ่มทำงานหลายอย่างในจังหวัดภาคอีสาน เป็นหัวหน้าคณะรำวง และขายยาเร่ ต่อมาเดินทางเข้ากรุงเทพฯ เป็นกรรมกรรับจ้างรายวันที่ท่าเรือคลองเตย เป็นคนเลี้ยงม้าแข่ง เป็นสารถีสามล้อ จนกระทั่งสอบเป็นครูได้บรรจุที่ภาคใต้ ต่อมาแต่งงานกับ นางประพิศ ณ พัทลุง เมื่อ พ.ศ. 2493 มีบุตรกับ นางประพิส 8 คน แล้วมีภรรยาอีกคนที่เป็นคนจังหวัดยโสธร มีลูกด้วยกัน 1 คน บุตรของคำพูน บุญทวี มีดังนี้ 
และมีลูกชายจากภรรยาก่อนจะมาอยู่กินกับนาง ลันนาอีก 1 คน รวมบุตรธิดา 9 คน โดยภรรยาคนแรก นางประพิส ณ พัทลุง เสียชีวิตเมื่ออายุเพียง 46 ปี
คำพูนสอนหนังสืออยู่ 9 ปี จึงเปลี่ยนไปเป็นผู้คุมเรือนจำ ลาออกจากราชการเมื่ออายุได้ 48 ปีเศษ แล้วไปมาระหว่างระนอง–กรุงเทพฯ ต่อมาพบกับนาง ลันนา เจริญสิทธิชัย ซึ่งภายหลังได้เขียนนวนิยายเรื่อง "เจ๊กบ้านนอก" โดยใช้นามปากกาว่า กิมหลั่น และร่วมกันทำสำนักพิมพ์โป๊ยเซียน เพื่อพิมพ์หนังสือของครอบครัว
คำพูน บุญทวี ได้รับการยกย่อง เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2544
วันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2546 คำพูนได้เสียชีวิตลงด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน รวมอายุได้ อายุ 74 ปี และได้รับพระราชทานเพลิงศพจากสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ณ วัดชลประทานรังสฤษดิ์เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ปีเดียวกัน
การทำงาน.
เขาเริ่มเขียนหนังสือครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 เมื่อครั้งยังเป็นผู้คุมขณะนั้นมีปัญหาเศรษฐกิจในครอบครัว เขาจึงมุมานะอ่านหนังสือ และเขียนเรื่องสั้น เรื่องสั้นเรื่องแรกที่เขียนคือ "ความรักในเหวลึก" ส่งไปที่นิตยสารฟ้าเมืองไทย ของอาจินต์ ปัญจพรรค์ อาจินต์ได้เปลี่ยนชื่อเรื่องเป็น "นิทานลูกทุ่ง" พร้อมทั้งสนับสนุนให้เขาเขียนหนังสือต่อไป เขาจึงเขียนนวนิยายเรื่องแรกคือ มนุษย์ 100 คุก จากนั้นก็เขียนเรื่อยมา เขาจึงกลายเป็นนักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น และสารคดี
ผลงาน.
หนังสือที่ได้รับรางวัลได้แก่:
นวนิยายเรื่องอื่น ๆ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
รวมเรื่องสั้น.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
สารคดี.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ทะเลเดดซี

ทะเลเดดซี หรือ ทะเลมรณะ ("ยัม ฮาเมลาห์"; , "อัลบะห์รุลมัยต์") เป็นทะเลสาบน้ำเค็มที่เป็นชายแดนของประเทศจอร์แดนทางตะวันออก และเวสต์แบงก์กับอิสราเอลทางตะวันตก
ค.ศ. 2019 พื้นผิวทะเลสาบอยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเล ทำให้เป็นชายฝั่งที่ต่ำที่สุดในโลก ด้วยความลึก ทำให้เป็นทะเลสาบน้ำเค็มที่ลึกที่สุดในโลก และด้วยความเค็มของน้ำอยู่ที่ 342 กรัม/กิโลกรัม หรือ 34.2% (ใน ค.ศ. 2011) ทำให้เป็นหนึ่งในแหล่งน้ำที่เค็มที่สุดในโลก และมีความหนาแน่นที่ 1.24 กิโลกรัม/ลิตร ซึ่งทำให้นักว่ายน้ำลอยตัวขึ้น ความเค็มนี้ทำให้เกิดสภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นมิตรต่อพืชและสัตว์ จึงเป็นที่มาของชื่อนี้ 
ทะเลเดดซีดึงดูดนักเดินทางทั่วทะเลเมดิเตอร์เรเนียนมาพันกว่าปี โดยเป็นหนึ่งในรีสอร์ทเพื่อสุขภาพแห่งแรกของโลก (สำหรับพระเจ้าเฮโรดมหาราช) และเป็นสถานที่ที่มีผลิตภัณฑ์หลากหลายประเภท ตั้งแต่ยางมะตอยสำหรับมัมมีอียิปต์จนถึงโพแทชสำหรับปุ๋ย ปัจจุบัน นักท่องเที่ยวเดินทางมายังทะเลนี้ทั้งในประเทศอิสราเอล จอร์แดน และเวสต์แบงก์
น้ำในทะเลเดดซีลดลงในอัตราที่รวดเร็ว โดยพื้นผิวในปัจจุบันอยู่ที่ (ใน ค.ศ. 1930 พื้นผิวน้ำอยู่ในระดับ) โดยมีการเสนอโครงการคลองและท่อส่งหลายรายการ เพื่อไม่ให้น้ำในทะเลลดลง เช่นโครงการ Red Sea–Dead Sea Water Conveyance ที่ถูกยกเลิกแล้ว
ชื่อ.
ชื่อ "ทะเลเดดซี"  ในภาษาอังกฤษ เป็นคำที่ยืมแบบแปลจากชื่อในภาษาอาหรับว่า "บะหร์" หรือ , ซึ่งiยืมแบบแปลจากภาษากรีกโบราณว่า ("Nekrá Thálassa") และชื่อภาษาละตินว่า  ที่อิงจากการขาดแคลนสัตว์น้ำที่เกิดจากความเค็มของทะเลสาบ ชื่อนี้ปรากฏในวรรณกรรมฮีบรูเป็น "Yām HaMāvet" , "ทะเลมรณะ"
ชื่อทะเลสาบที่พบในภาษาฮีบรูไบเบิล และฮีบรูสมัยใหม่คือ#เปลี่ยนทาง ("") ส่วนชื่ออื่นที่ปรากฏในคัมภีร์ไบเบิลได้แก่ #เปลี่ยนทาง ("Yām Ha‘Ărāvâ") และ#เปลี่ยนทาง ("HaYām HaKadmoni") ส่วนในภาษาอาหรับ รู้จักกันในชื่อ#เปลี่ยนทาง ("Buhayrat", "Bahret", หรือ "Birket Lut") ซึ่งมาจากชื่อหลานชายของอับราฮัม ท่านมีภรรยาที่ถูกสาปให้เป็นเสาเกลือในช่วงการทำลายล้างเมืองโสโดมและโกโมราห์
ประวัติ.
ชื่อ ทะเลมรณะ ในภาษาไทยปรากฏครั้งแรกในพระคัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาไทย แปลมาจากภาษาเดิมว่า Dead Sea มีประวัติย้อนไปสมัยฐปนนท์ (323–30 ปีก่อนคริสตกาล) เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ในไบเบิล เพราะเป็นยุคสมัยของอับราฮัม (บรรพบุรุษของชาวฮีบรูและอาหรับ) และการทำลายเมืองโสโดมและกอมอร์ราห์ (ปรากฏในพระคัมภีร์เก่า กล่าวว่าถูกทำลายจากไฟสวรรค์ เพราะความชั่วร้ายของผู้คนในดังกล่าวคงจะจมในบริเวณตอนใต้ของทะเลเดดซี) แม่น้ำที่แตกสาขาออกไป เป็นทางหนีของกษัตริย์ดาวิด (กษัตริย์แห่งอิสราเอล) และภายหลังก็เป็นทางหนีของกษัตริย์เฮโรด กษัตริย์แห่งยูดาย
ทะเลเดดซีกินเนื้อที่ส่วนต่ำสุดของถ้ำในทะเลจอร์แดน-ทะเลเดดซี (ยาว 560 กิโลเมตร) ซึ่งขยายออกไปจากทางเหนือของสันปันน้ำแอฟริกาตะวันออก เป็นภูเขาที่จมลงในเขตรอบเลื่อนทวีปขนานสองรอย คือทางตะวันออก ตามขอบที่ราบสูงโมอาบ ซึ่งมองจากทะเลสาบนี้เห็นได้ง่ายกว่ารอยเลื่อนตะวันตก
ในยุคจูแรสซิกและครีเทเชียส (208–66.4 ล้านปีที่ผ่านมา) ก่อนการเกิดถ้ำ ทะเลเมดิเตอร์เคไมโอซีน (23.7–5.3 ล้านปี) ก้นทะเลยกตัวขึ้น ทำให้มีระดับสูงกว่าเดิมมาก 
ทะเลเดดซีอยู่ในเขตทะเลทราย น้ำเค็ม มีฝนตกน้อยและไม่สม่ำเสมอ ประมาณ 65 มิลลิเมตรต่อปี
เหตุที่เรียกว่าเดดซีเพราะทะเลสาบนี้ไม่มีทางออกสู่ทะเล มีเพียงแม่น้ำจอร์แดนที่ไหลลงสู่ทะเลเ เมื่อเวลาผ่านไปน้ำในทะเลนี้ระเหยขึ้นทำให้เกลือในทะเลสาบเดดซีตกค้างอยู่ในบริเวณเดิมน้ำในทะเลสาบเดดซีจึงมีความเค็มมากกว่าน้ำทะเลปกติ 6 เท่า จึงทำให้สิ่งมีชีวิตไม่สามารถอาศัยอยู่ได้
ไอบิวพรอเฟน

ไอบิวพรอเฟน หรือ ไอบิวพรอเฟิน  เป็นยาแก้อักเสบปราศจากสเตียรอยด์ (nonsteroidal anti-inflammatory drug) หรือเอ็นเซด (NSAID) ซึ่งใช้รักษาอาการปวด ไข้ และการอักเสบ รวมถึงอาการปวดประจำเดือน และข้ออักเสบรูมาติก โดยปรกติแล้ว ร้อยละ 60 ของผู้ได้รับเอ็นเซดจะมีอาการดีขึ้น แต่ถ้าเอ็นเซดประเภทหนึ่งไม่ได้ผล ก็อาจใช้อีกประเภทได้ อนึ่ง ไอบิวพรอเฟนยังอาจใช้ระงับอาการ "ดักตัส อาร์เทอริโอซัส ยังคงอยู่" ในทารกคลอดก่อนกำหนด และอาจบริโภคทางปากหรือหลอดเลือด ไอบิวพรอเฟนนั้นมักออกฤทธิ์ภายในหนึ่งชั่วโมง
ไอบิวพรอเฟนมักก่อผลข้างเคียงเป็นอาการแสบร้อนกลางอกและผื่น แต่เมื่อเทียบกับเอ็นเซดประเภทอื่น ๆ ไอบิวพรอเฟนอาจมีผลข้างเคียงอย่างอาการเลือดออกในทางเดินอาหารน้อยกว่า ทว่า ถ้าใช้ในปริมาณมากและเป็นเวลานาน ไอบิวพรอเฟนจะเพิ่มความเสี่ยงของการเกิดหัวใจล้มเหลว ไตล้มเหลว และตับล้มเหลว ถ้าใช้น้อยและไม่นาน ก็ไม่ปรากฏว่าเพิ่มความเสี่ยงให้เกิดอาการกล้ามเนื้อหัวใจตายขาดเลือด แต่ถ้าใช้มากและนานก็ไม่แน่ นอกจากนี้ ไอบิวพรอเฟนอาจทำให้โรคหืดแย่ลงได้ อนึ่ง แม้ยังไม่แน่ชัดว่า ไอบิวพรอเฟนเป็นอันตรายต่อครรภ์ในระยะแรกเริ่มหรือไม่ แต่ปรากฏว่า มีอันตรายต่อครรภ์ในระยะท้าย
ไอบิวพรอเฟนนั้น สตูเวิร์ด แอดัมส์ (Stewart Adams) ค้นพบใน ค.ศ. 1961 และนำออกขายในชื่อ "บรูเฟน" (Brufen) ภายหลังมียี่ห้ออื่น ๆ อีก เช่น "แอดวิล" (Advil), "มอตริน" (Motrin), และ "นูโรเฟน" (Nurofen) ไอบิวพรอเฟนเริ่มตีตลาดในสหราชอาณาจักรเมื่อ ค.ศ. 1969 และในสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1974 ไอบิวพรอเฟนยังได้รับการบรรจุในทะเบียนต้นแบบยาสำคัญขององค์การอนามัยโลก ซึ่งมีรายการยาที่สำคัญอย่างยิ่งยวดและจำเป็นต่อระบบสุขภาพขั้นพื้นฐาน
เขตบางพลัด

บางพลัด เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร เดิมถือเป็นพื้นที่รอบนอก แต่ปัจจุบันมีความเจริญเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว สภาพทั่วไปเป็นแหล่งการค้าและแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก แต่ก็มีแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และศิลปวัฒนธรรมตั้งอยู่ด้วยเช่นกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตั้งอยู่ริมฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งธนบุรี) มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ที่มาของชื่อเขต.
มีข้อสันนิษฐานว่าชื่อ "บางพลัด" หมายถึง การพลัดหลงหรือหลงถิ่น เชื่อว่ามาจากเมื่อครั้งเสียกรุงศรีอยุธยาแก่พม่าครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2310 เมื่อผู้คนอพยพหนีลงมาสู่ที่นี่ได้พลัดหลงหรือหลงหายกัน เนื่องจากมีลำคลอง ลำประโดง และมีสวนแน่นขนัด ทำให้ผู้ที่เข้ามาในละแวกนี้มักจะเกิดการพลัดหลงเข้าออกไม่ถูกอยู่บ่อยครั้ง ซึ่งนามเช่นนี้มีความหมายในเชิงไม่เป็นมงคลในความเชื่อ จึงมีแนวคิดที่จะเปลี่ยนเป็น "บางภัทร์" ใน พ.ศ. 2545 แต่ที่สุดก็ไม่ได้มีการเปลี่ยนแต่อย่างใด
ประวัติศาสตร์.
เดิมเขตบางพลัดมีฐานะเป็นอำเภอชั้นในอำเภอหนึ่งของพระนคร มีชื่อว่า อำเภอบางพลัด ต่อมาถูกลดฐานะเป็น ตำบลบางพลัด ขึ้นอยู่กับอำเภอบางกอกน้อย จังหวัดธนบุรี ภายหลังได้มีการรวมจังหวัดธนบุรีกับจังหวัดพระนครเข้าด้วยกันเป็นจังหวัดนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และเปลี่ยนเป็นกรุงเทพมหานครใน พ.ศ. 2515 ตำบลบางพลัดจึงเปลี่ยนฐานะเป็น แขวงบางพลัด ขึ้นกับเขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
วันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2528 ได้มีการจัดตั้งที่ทำการแขวงบางพลัดโดยใช้อาคารเรียนของโรงเรียนวัดบางพลัด ซึ่งตั้งอยู่ที่ซอยจรัญสนิทวงศ์ 79 ถนนจรัญสนิทวงศ์ แขวงบางพลัด เขตบางกอกน้อยในขนะนั้น
ต่อมาในเดือนมกราคม พ.ศ. 2532 กรุงเทพมหานครได้จัดตั้งสำนักงานเขตบางกอกน้อย สาขาบางพลัด ขึ้นดูแลพื้นที่แขวงบางพลัด บางอ้อ บางบำหรุ และบางยี่ขัน ซึ่งต่อมาท้องที่ทั้ง 4 แขวงนี้ได้ยกฐานะขึ้นเป็น เขตบางพลัด ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตบางกอกน้อยและจัดตั้งเขตบางพลัด
เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ได้มีประกาศของกระทรวงมหาดไทย เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตบางพลัด โดยโอนพื้นที่แขวงบางบำหรุและบางยี่ขันเฉพาะส่วนที่อยู่ทางทิศใต้ของถนนบรมราชชนนีและถนนสมเด็จพระปิ่นเกล้า กลับไปเป็นพื้นที่ในการปกครองของเขตบางกอกน้อยอีกครั้ง
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตบางพลัดแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 4 แขวง ได้แก่
การคมนาคม.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ศาสนสถาน.
วัด.
เขตบางพลัดมีพุทธศาสนิกชนจำนวนมาก จึงมีการสร้างวัดเป็นจำนวนไม่น้อย แบ่งเป็นวัด 23 วัด 
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เรดแฮต

เรดแฮต (Red Hat) เป็นหนึ่งในบริษัทที่เป็นที่รู้จักในธุรกิจเกี่ยวกับซอฟต์แวร์ต้นทางเปิด ก่อตั้ง ค.ศ. 1993 ปัจจุบันมีพนักงานมากกว่า 700 คนใน 22 ประเทศทั่วโลก มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองราลี รัฐนอร์ทแคโรไลนา สหรัฐ
เรดแฮตเป็นผู้นำตลาดของระบบปฏิบัติการลินุกซ์ ผลิตภัณฑ์หลักของบริษัทคือ ลินุกซ์วิสาหกิจเรดแฮต ซึ่งพัฒนามาจากโครงการโอเพนซอร์ส ฟีโดรา ซึ่งเรดแฮตเองเป็นผู้สนับสนุนหลัก
โครงการฟีโดรา.
เรคแฮตเป็นผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นของ Fedora Linux แม้ว่าระบบปฏิบัติการลินุกซ์ จะเป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส แต่เมื่อทาง เรคแฮตได้ออกผลิตภัณฑ์คือ ลินุกซ์วิสาหกิจเรดแฮต จากนั้นได้ทำการจดสิทธิ์บัตรซอฟต์แวร์เชิงธุรกิจ ลินุกซ์วิสาหกิจเรดแฮต จึงมิใช่ซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส ต่อไป ในขณะนั้นเรคแฮตก็ปล่อย ลินุกซ์วิสาหกิจเรดแฮต ตัวต้นฉบับเดิมไปจด
หี

หี เป็นคำหยาบ ใช้หมายถึงอวัยวะสืบพันธุ์หญิง ซึ่งรวมถึงปากมดลูกและช่องคลอด แต่โดยทั่วไปแล้วมักจะใช้กันโดยหมายความถึงเฉพาะช่องสังวาสหรือช่องคลอด หรือหมายความรวมทั้งช่องสังวาสและช่องคลอด แต่ไม่รวมถึงปากมดลูกและมดลูก
การใช้คำ.
คำนี้มักจะถูกใช้ในการกล่าวถึงส่วนของอวัยวะสืบพันธุ์ของผู้หญิง โดยการใช้งานโดยทั่วไปถือว่าเป็นคำหยาบใช้กันในที่สาธารณะ โดยใช้คำว่า "อวัยวะเพศหญิง" หรือ "โยนี" ในบางครั้งสื่อมวลชนใช้คำว่า "จิ๋ม" ที่เห็นได้ปรากฏตามหัวข้อข่าวในหนังสือพิมพ์
คำนี้ยังใช้เป็นคำด่ากล่าวถึง ชายหรือหญิงที่ขาดความสามารถ หรือดูถูกว่าต่ำ เปรียบเทียบกับอวัยวะเพศ ซึ่งเป็นของต่ำในบางวัฒนธรรม นอกจากนี้ยังมีการใช้ในประโยคอุทาน ที่หยาบคาย และมีการใช้ร่วมกับคำหยาบอื่น ๆ เพื่อเป็นคำด่า
บางครั้ง ผู้พูดอาจเลี่ยงไปใช้คำอื่นแทนการเรียกว่า "หี" ตรง ๆ เช่น "จิ๊มิ" "หอย" "จิ๋ม" "ช่องสังวาส" "ช่องคลอด" "กี" "ปิ๊" หรือ "อีปิ๊" "ถ้ำ" "อุโมงค์สวาท" "เนินสวาท" "ร่อง" หรือ "ร่องสวาท" "รู" "กลีบ" "โคก" "ตรงนั้นของผู้หญิง" "ช่วงล่าง" "ส่วนล่างของผู้หญิง" "จุดซ่อนเร้น (ของผู้หญิง)" "แคม" (ที่จริงเป็นส่วนที่อยู่ภายนอกสุดของช่องสังวาส) "แตด" (หมายถึงคลิตอริส) ฯ รวมไปถึงการใช้คำผวนต่าง ๆ ในกรณีที่ใช้คำว่าหีร่วมกับคำอื่น ๆ
ที่มาของคำ.
ในเครือข่ายพจนานุกรมราชบัณฑิตยสถานให้ความหมายคำว่า "หี" เอาไว้ว่า อวัยวะสืบพันธุ์ของหญิงหรือสัตว์เพศเมียบางชนิด โดยไม่ระบุที่มาของคำนี้ นอกจากนี้ในภาษาอีสานและภาษาถิ่นพายัพ คำว่าหี ใช้หมายถึงอวัยวะเพศหญิงโดยใช้คู่กับคำว่า "หำ" ที่หมายถึงอวัยวะเพศชาย
คำว่า หี ในความหมายอื่น.
ก๋ง คือหนังสติ๊กประกอบด้วย ด้ามจับรูปตัววาย (Y) หนังยางยืด และส่วนแผ่นหนังที่ใส่กระสุน
ราลี

ราลี  เป็นเมืองหลวงของรัฐนอร์ทแคโรไลนา ตั้งอยู่ในเขตเคาตีเวก (Wake County) สหรัฐอเมริกา ราลีเป็นเมืองที่รู้จักกันดีในชื่อ "เมืองต้นโอ๊ก" เนื่องจากมีต้นโอ๊กเป็นจำนวนมาก ในปี พ.ศ. 2543 ราลีมีประชากร 276,093 คน ซึ่งนับเป็นเมืองที่ใหญ่อันดับสองของรัฐนอร์ทแคโรไลนา รองจากเมืองชาร์ลอท (Charlotte) โดยในปี พ.ศ. 2547 ราลีมีประชากร 326,653 คน ซึ่งนับเป็นเมืองที่มีการเติบโตสูงที่สุดเมืองหนึ่งของสหรัฐอเมริกา 
สามเมืองที่ติดกันของเมือง ราลี (Raleigh) เดอแรม (Durham) และ แชปเปลฮิล (Chapel Hill) ตั้งอยู่ในเขตเดอะไทรแองเกิล (The Triangle - สามเหลี่ยม) ซึ่งเป็นเขตธุรกิจและการศึกษาวิจัย โดยมีมหาวิทยาลัยชั้นนำตั้งอยู่ 3 แห่ง คือ มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาสเตต (North Carolina State University) มหาวิทยาลัยดุ๊ก (Duke University) และ มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา ที่เมืองแชปเปลฮิล (University of North Carolina at Chapel Hill) 
บริษัทชั้นนำในเมืองได้แก่
แฟรนไชส์

แฟรนไชส์  เป็นชื่อเรียกการทำธุรกิจโดยมีการให้สิทธิและส่วนการครอบครองการบริหารจัดการและการจัดจำหน่ายทั้งหมดในมือของผู้ที่ได้รับกรรมสิทธิ์โดยชอบธรรม โดยเริ่มมาจากบริษัท ทำรางรถไฟ และบริษัทสาธารณูปโภค ที่พยายามขยายการเติบโตของบริษัทให้มากที่สุด โดยการออกขายสิทธิ์ที่ได้รับสัมปทาน รวมทั้งขายชื่อของกิจการ รวมทั้งระบบการทำงานของตัวเองให้ผู้อื่นโดยทำให้มีแบบแผนในการจัดการไปในทิศทางเดียวกัน ซึ่งเป็นวิธีการหนึ่งในการขยายตลาดและช่องทางการจัดจำหน่ายของธุรกิจผ่านผู้ประกอบการอิสระโดยบริษัทจะให้สิทธิเครื่องหมายการค้าและวิธีการในการทำธุรกิจที่จะถ่ายทอดให้ในรูปแบบของการทำงานทั้งหมด เช่น ระบบการผลิต ระบบการขาย ระบบการบริหารการตลาด เพื่อที่จะให้รูปแบบวิธีดำเนินธุรกิจในทุกๆสาขาให้อยู่ในมาตรฐานเดียวกันตามต้นแบบของบริษัท
ประวัติ.
การข่มขืนกระทำชำเราแฟน

การข่มขืนแฟน  กล่าวถึง การข่มขืน หรือกระทำการขืนใจทางเพศต่อแฟน ซึ่งเป็นบุคคลที่รู้จักกันดีเมื่อเกิดความไม่ยอมของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง ในทางกฎหมายไม่มีความแตกต่างระหว่างการข่มขืนแฟน และการข่มขืนคนไม่รู้จัก แต่ในทางปฏิบัติมักจะไม่มีการแจ้งเอาความจากฝ่ายที่ถูกข่มขืน
สถานการณ์ของการข่มขืนแฟนมักจะหาข้อสรุปที่แน่นอนไม่ได้ เนื่องจากทางผู้เสียหายอยู่ในสภาวะที่ตัดสินใจไม่ได้ระหว่างการเสียหายทางร่างกายเนื่องจากการถูกข่มขืน กับการแจ้งจับแฟนของตัวเอง ซึ่งหมายถึงการสูญเสียแฟนในขณะนั้น รวมถึงการเสียชื่อเสียงต่อสังคม ผลสรุปส่วนมากจะจบลงที่ผู้เสียหายยอมไม่เอาเรื่อง ถึงแม้ว่าจะมีร่องรอยของการถูกข่มขืนอยู่ ผลนี่เองทำให้ผู้ข่มขืนมั่นใจได้ว่าสามารถข่มขืนแฟนโดยจะไม่ถูกแจ้งจับ อย่างไรก็ตามผลของการถูกแฟนข่มขืนมักจะนำไปสู่เหตุที่ต้องเลิกรากับแฟนในที่สุด
ในสหรัฐอเมริกาได้มีการให้ความรู้เกี่ยวกับเรื่อง "การป้องกันการถูกแฟนข่มขืน" รวมถึงการให้ความรู้ในการป้องกันการตั้งครรภ์ และสนับสนุนให้ผู้เสียหายไม่ยอมความต่อผู้ข่มขืน ในประเทศไทยจากผลสำรวจของ ดร.เพ็ญจันทร์ ประดับมุข-เชอร์เรอร์ คณะสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวว่ามีร้อยละ 7 จากกลุ่มสำรวจได้ข่มขืนแฟน
ยานยนต์

ยานยนต์  หรือ ยานพาหนะบนท้องถนน  เป็นยานพาหนะทางบกที่ขับเคลื่อนด้วยตัวเอง โดยทั่วไปมีล้อ ไม่วิ่งบนราง (เช่น รถไฟ หรือรถราง) ไม่สามารถบินได้ (เช่น เครื่องบิน หรือ เฮลิคอปเตอร์) ไม่สามารถลอยน้ำได้ (เช่น เรือ) และใช้สำหรับบรรทุกบุคคลหรือสินค้า
ระบบขับเคลื่อนของยานพาหนะขับเคลื่อนโดยเครื่องยนต์หรือมอเตอร์ ซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นเครื่องยนต์สันดาปภายในที่จะใช้น้ำมันเบนซิน/ดีเซล หรือมอเตอร์ลากจูงไฟฟ้า หรือทั้งสองอย่างรวมกัน เช่น ในยานยนต์ไฟฟ้าไฮบริด และปลั๊กอินไฮบริด เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมาย ยานยนต์มักถูกจัดอยู่ในประเภทของยานพาหนะหลายประเภท เช่น รถยนต์ รถประจำทาง จักรยานยนต์ ยานออฟโรด รถบรรทุกขนาดเบา และรถบรรทุกขนาดทั่วไป การจำแนกประเภทเหล่านี้อาจแตกต่างกันไปตามประมวลกฎหมายของแต่ละประเทศ โดยมีมาตรฐาน ISO 3833:1977 เป็นมาตรฐานสำหรับประเภทของยานยนต์ คำศัพท์ และคำจำกัดความ โดยปกติแล้ว เพื่อหลีกเลี่ยงการกำหนดให้ผู้พิการต้องมีใบอนุญาตขับขี่ หรือต้องมีป้ายทะเบียนและประกันภัย กฎหมายจึงยกเว้นให้รถเข็นไฟฟ้าไม่ถือเป็นยานยนต์โดยเฉพาะ
ข้อมูลเมื่อ 2011[ [update]] มีการใช้งานยานยนต์ทั่วโลกมากกว่าหนึ่งพันล้านคัน ไม่นับรวมยานออฟโรดและเครื่องจักรกลหนักในงานก่อสร้าง สำนักพิมพ์วาร์ดส์ของสหรัฐอเมริกา ประมาณการว่าในปี 2019 จะมียานยนต์ที่ใช้งานทั่วโลกทั้งหมด 1.4 พันล้านคัน
อัตราการเป็นเจ้าของยานยนต์ทั่วโลกต่อหัว ในปี 2010 อยู่ที่ 148 คันที่ใช้งานต่อประชากร 1,000 คน ประเทศจีนมีกลุ่มยานยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมียานยนต์ที่จดทะเบียนทั้งหมด 322 ล้านคัน ณ สิ้นเดือนกันยายน 2018 สหรัฐอเมริกามีเจ้าของรถยนต์ต่อหัวสูงที่สุดในโลก โดยมีรถยนต์ 832 คันที่ใช้งานต่อประชากร 1,000 คนในปี 2016 นอกจากนี้ ประเทศจีนยังกลายเป็นตลาดรถยนต์ใหม่ที่ใหญ่ที่สุดในโลกในปี 2009 ในปี 2022 มีการผลิตรถยนต์และรถเพื่อการพาณิชย์รวม 85 ล้านคัน นำโดยประเทศจีนซึ่งผลิตรถยนต์รวม 27 ล้านคัน
วัดป่าสาลวัน

บูรพาจารย์เจดีย์ หรือ วัดป่าสาลวัน เป็นสถานปฏิบัติธรรมวัดหนึ่งที่สำคัญของพระสงฆ์พุทธศาสนิกชนโดยทั่วไป ถือเป็นฐานปฏิบัติธรรมที่สำคัญมาอย่างยาวนานกว่า 90 ปี ด้วยเป็นแหล่งรวมของพระปฏิบัติวิปัสนากรรมฐานแห่งกองทัพธรรม 
พระคุณเจ้าแต่ละรูปที่ได้ร่วมสร้างและถือปฏิบัติยังวัดป่าสาลวันแห่งนี้ ล้วนเป็นพระที่สร้างคุณูปการให้กับวงการศาสนาอย่างใหญ่หลวง อาทิ หลวงปู่เสาร์ กันตะสีโล หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต หลวงปู่สิงห์ ขันตยาคโม พระอาจารย์พร สุมโน และหลวงพ่อพุธ ฐานิโย พระคุณเจ้าทุกรูปดังที่กล่าวมานี้ล้วนแล้วแต่เป็นที่นับถือศรัทธาของสาธุชนอย่างไม่เสื่อมคลาย แม้จะมรณภาพละสังขารไปแล้วก็ตาม
 บูรพาจารย์เจดีย์
สิ่งก่อสร้าง.
ด้วยศรัทธาที่เปี่ยมในความเป็นอริยสงฆ์แห่งพระพุทธศาสนา จึงเป็นแนวคิดการก่อสร้างบูรพาจารย์เจดีย์ หลวงพ่อพุธ ฐานิโย ในเวลาต่อมา เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งการระลึกถึงในวัตรปฏิบัติ และเป็นสถานที่กราบไหว้บูชาบูรพาจารย์แต่ละรูป พร้อมทั้งยังเป็นแนวทางประพฤติปฏิบัติอันเป็นแบบอย่างของสงฆ์และฆราวาสสืบไป
สำคัญที่สุด ณ บูรพาจารย์เจดีย์แห่งนี้ ยังเป็นที่ประดิษฐานองค์พระบรมสารีริกธาตุ อัฐิธาตุแห่งบูรพาจารย์และของหลวงพ่อพุธ เพื่อให้พุทธศาสนิกชน และประชาชนไว้เป็นที่เคารพกราบไหว้ เป็นเครื่องเตือนใจเตือนสติในแนวทางแห่งพระธรรมคำสอน อันจะส่งผลให้เกิดความสงบร่มเย็น ต่อสังคม
เครื่องหมายวรรคตอน

เครื่องหมายวรรคตอน เป็นเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์ที่เขียนขึ้นเพื่อใช้ประกอบการเขียนอักษรในภาษาหนึ่ง ๆ เพื่อประโยชน์ในการแบ่งวรรคตอน มักจะไม่เกี่ยวกับระบบเสียงใด ๆ ทั้งสิ้น
ในแต่ละภาษาจะมีเครื่องหมายวรรคตอนต่าง ๆ กัน และมีกฎเกณฑ์การใช้ต่าง ๆ กัน ซึ่งผู้ใช้ภาษานั้นจะต้องทราบ และใช้ตามกฎที่ปฏิบัติกันมา เพื่อให้มีความเข้าใจในภาษาไปในทางเดียวกัน
เครื่องหมายวรรคตอนภาษาไทย.
ในเอกสารโบราณของไทยมีเครื่องหมายวรรคตอนของไทยอยู่หลายตัว และบางตัวนิยมใช้มาถึงปัจจุบัน โดยแบ่งได้เป็น 2 กลุ่มตามเกณฑ์การใช้งาน ดังนี้
หรือแบ่งเป็น 2 กลุ่มตามเกณฑ์ที่มา
เกกโก

"สำหรับ Gecko ที่หมายถึงตุ๊กแก ดูที่ ตุ๊กแก"
Gecko (เกกโก) เป็นตัววาดหน้าเว็บ (layout engine) แบบโอเพนซอร์ส ซึ่งใช้ในโปรแกรมอินเทอร์เน็ตของมอซิลลาทุกตัว รวมถึงเว็บเบราว์เซอร์ มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ และเบราว์เซอร์อื่น ๆ เดิมพัฒนาโดยบริษัทเน็ตสเคป คอมมูนิเคชันส์ ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของมูลนิธิมอซิลลา
เกกโกมี API สำหรับเขียนโปรแกรมที่ครบครันทำให้มันเหมาะนำไปใช้สำหรับหน้าที่ต่าง ๆ ในโปรแกรมอินเทอร์เน็ต เช่น
เว็บเบราว์เซอร์ โปรแกรมแสดงเนื้อหา และโปรแกรมลูกข่าย/แม่ข่าย เกกโกออกแบบมาให้ทำงานข้ามระบบปฏิบัติการได้ และสนับสนุนระบบปฏิบัติการหลายตัว เช่น วินโดวส์ ลินุกซ์ และแมคโอเอสเท็น
มาตรฐานที่สนับสนุน.
เกกโกเป็นตัววาดหน้าเว็บที่มีชื่อเสียงเรื่องการสนับสนุนมาตรฐานต่าง ๆ บนอินเทอร์เน็ต ดังนี้
เกกโกยังสนับสนุน SVG 1.1 บางส่วน
ไทรเดนต์ (ตัววาดหน้าเว็บ)

ไทรเดนต์ (Trident หรือ MSHTML) เป็นชื่อของตัววาดหน้าเว็บ (layout engine) สำหรับเว็บเบราว์เซอร์ Internet Explorer รุ่นที่ใช้บนระบบปฏิบัติการวินโดวส์ ถูกใช้ครั้งแรกใน Internet Explorer 4 เมื่อ ค.ศ. 1997 และถูกใช้มาจนถึงทุกวันนี้
สำหรับ Internet Explorer รุ่นสำหรับแมคอินทอช ใช้ตัววาดหน้าเว็บที่ชื่อ Tasman