pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สวนยฺวี่-ยฺเหวียน

สวนยฺวี่ หรือ สวนยฺวี่-ยฺเหวียน (#เปลี่ยนทาง , "Yuyoe" , "สวนแห่งความสุข") เป็นสวนจีนขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ด้านหลังของศาลเจ้าพ่อหลักเมืองเซี่ยงไฮ้ในทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองเก่าเซี่ยงไฮ้ ในอำเภอหฺวังผู่ สวนยฺวี่-ยฺเหวียนมีอาณาเขตติดต่อกันกับตลาดท่องเที่ยวยฺวี่-ยฺเหวียน, ศาลาน้ำชาหูซินถิง (Huxinting Teahouse) และตลาดใหญ่สวนยฺวี่-ยฺเหวียน
สวนนี้สามารถเข้าถึงได้ทางรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 10 และสาย 14 สถานีสวนยฺวี่-ยฺเหวียน
สิ่งก่อสร้างหลักกลางของสวนคือหินหยกอันวิจิตร (ยู่หลิงหลง) หินมีรูพรุนหนัก 5 ตัน ขนาด 3.3 เมตร ซึ่งมีตำนานเล่าขานกันว่าหินนี้เดิมทีตั้งใจจะนำไปบรรณาการให้แก่จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจงแห่งซ่งเหนือ (ครองราชย์ 1100 - 1126) เพื่อไปตั้งที่ราชอุทยานในเปี้ยนจิง แต่เรือที่ขนหินนี้จมลงและหินถูกกู้ขึ้นมาได้จากแม่น้ำหวงผู่ สวนยฺวี่-ยฺเหวียนสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1559 ในสมัยราชวงศ์หมิง โดยปัน ยฺหวิ่นตฺวัน ให้แก่ปัน เอิน บิดาซึ่งชราแล้ว ปัน ยฺหวิ่นตฺวัน เริ่มโครงการก่อสร้างนี้ทันทีหลังสอบการสอบขุนนางมิสำเร็จ เขาตั้งชื่อสวนนี้ว่าสวนยฺวี่-ยฺเหวียน โดย "ยฺวี่" (豫) แปลว่า "ให้บิดามารดาพึงใจ" สวนนี้สร้างขึ้นเพื่อให้บิดาของเขามีที่พักผ่อนหย่อนใจในยามชรา บางครั้งจึงเรียกชื่อสวนนี้ว่า "สวนแห่งความสงบและความสบาย" อย่างไรก็ตาม เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ว่าการรัฐเสฉวนในเวลาต่อมา ทำให้โครงการก่อสร้างเลื่อนออกไปอีกเกือบยี่สิบปี การก่อสร้างสวนเริ่มต้นในปี 1577
สวนยฺวี่-ยฺเหวียนในปัจจุบันมีขนาด 2 เฮกตาร์ ทางเข้าสวนมีสะพานเก้าช่องข้ามบ่อน้ำขนาดจิ๋วซึ่งมีศาลาน้ำชาตั้งอยู่ รูปแบบสวนที่สวนยฺวี่-ยฺเหวียนสะท้อนคือสวนเจียงหนันแบบสถาปัตยกรรมหมิงและฉิง
ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองเซี่ยงไฮ้

ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองเซี่ยงไฮ้ หรือ เฉิงหวงเมี่ยว (เซี่ยงไฮ้: "Zånhae Zenwånmio") เป็นศาลเจ้าพ่อหลักเมืองในศาสนาพื้นถิ่นจีนตั้งอยู่ในย่านเมืองเก่าของเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการได้รับยกสถานะเป็นเทศบาลนครของเซี่ยงไฮ้ ภายในบูชาเทพเจ้าจีนสามองค์ที่บูชาในฐานะเจ้าพ่อหลักเมือง ในภาษาจีน ชื่อ "เฉิงหวงเมี่ยว" ยังคงใช้งานเป็นชื่อเรียกเขตการค้าบริเวณโดยรอบของศาลเจ้า 
ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองมีที่มาจากการเป็นศาลเจ้าพ่อหลักเมืองจินชานแห่ง "จินชาน" หรือภูเขาทอง ซึ่งเป็นเกาะนอกชายฝั่งเซี่ยงไฮ้ ต่อมาในปี 1403 ในรัชสมัยของจักรพรรดิหยงเหลอได้แปรสภาพมาเป็นศาลเจ้าพ่อหลักเมือง ในระหว่างสมัยการปฏิวัติวัฒนธรรม ศาลเจ้าถูกแปรสภาพไปใช้งานทางการค้า และมีร้านอัญมณีเปิดอยู่ภายในแทน กระทั่งปี 1994 ได้มีนักบวชเต๋ากลับมาดูแลและแปรสภาพศาลเจ้านี้กลับมาสู่การใช้งานทางศาสนาดังเดิม การก่อสร้างบูรณะครั้งใหญ่มีขึ้นในปี 2005 - 2006 โดยมีพิธีเปิดในเดือนตุลาคม 2006 และมีการประกอบพิธีเสกโดยนักบวชอีกครั้ง
มอร์มิวสิค

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11148094</parentid>
 <timestamp>2025-04-13T15:03:37Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Jeabbabe</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>เปลี่ยนเป้าหมายการเปลี่ยนทางจาก จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ เป็น มอร์ มิวสิค</comment>
 <origin>12251344</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วิกรมสัมวัต

วิกรมสัมวัต (IAST: "Vikrama Samvat"; ย่อเป็น VS) หรือ พิกรมสัมพัต (IAST: "Bikrama Sambat"; ย่อเป็น BS) หรือ ปฏิทินวิกรมี เป็นปฏิทินฮินดูที่มีใช้ในประวัติศาสตร์ของอินเดียและเนปาล โดยปกติปีของวิกรมสัมวัตจะเร็วกว่าคริสต์ศักราชตามปฏิทินเกรกอเรียนอยู่ 57 ปี ยกเว้นในระหว่างเดือนมกราคมถึงเมษายน ซึ่งจะเหลือที่ไวกว่า 56 ปี วิกรมสัมวัตเป็นหนึ่งในสองปฏิทินทางการของประเทศเนปาล ควบคู่กับเนปาลสัมพัต
เอกสารและจารึกโบราณจากยุคกลางจำนวนมากที่พบในอินเดียใช้ระบบปีแบบวิกรมสัมวัต ว่ากันว่าชื่อนี้ตั้งตามกษัตริย์ในตำนาน วิกรมาทิตยะ และไม่ปรากฏชื่อวิกรมสัมวัตในหลักฐานใด ๆ ก่อน ศตวรรษที่ 9 มีพบระบบปฏิทินเดียวกันแต่ใช้คนละชื่อ เช่น กฤตะ (Krita) และ มลวะ (Malava) ในสมัยอาณานิคม นักวิชาการเชื่อว่าระบบปีวิกรมสัมวัตอ้างอิงจากการฉลองการที่วิกรมาทิตยะสามารถขับไล่สกะออกจากอุชไชนะสำเร็จ กระนั้น ในภายหลังไม่ปรากฏหลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่สนับสนุนข้อเสนอแนะนี้ งานเขียนเริ่มปรากฏใช้วิกรมสัมวัตในศตวรรษที่ 9 โดยเฉพาะของฮินดู ในขณะที่ชิ้นงานพุทธและไชนะยังคงใช้ปีที่อ้างอิงจากพระพุทธเจ้าและพระมหาวีระตามลำดับ
วิกรมสัมวัตปราฏใช้งานโดยชาวฮินดู, ซิกข์ และ ปาทาน วิกรมสัมวัตเป็นหนึ่งในระบบปฏิทินฮินดูท้องถิ่นมากมายที่มีใช้ในอนุทวีปอินเดีย ระบบวิกรมสัมวัตใช้สิบสองเดือนซีนอดิกแบบจันทรคติ และ 365 วันตามสุริยคติ ส่วนในเนปาล ระบบปฏิทินนี้ถูกนำมาใช้โดยราชวงศ์รานาซึ่งประกาศให้ปฏิทินวิกรมสัมวัตเป็นปฏิทินทางการของประเทศในปี ค.ศ. 1901 หรือ ปีวิกรมสัมวัตที่ 1958
คริสโตเฟอร์ โรบิน (ภาพยนตร์)

คริสโตเฟอร์ โรบิน  เป็นภาพยนตร์ฉบับคนแสดง/แอนิเมชัน แนวดรามาตลก และจินตนิมิตอเมริกันปี 2018 กำกับโดยมาร์ก ฟอร์สเตอร์ จากบทภาพยนตร์โดยอเล็กซ์ รอสส์ เพร์รี, ทอม แม็กคาร์ที และอัลลิสัน ชโรเดอร์ อิงจากเรื่องราวของเกร็ก บรูกเกอร์ และมาร์ก สตีเวน จอห์นสัน ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือเด็กชุดในชื่อ "วินนี่-เดอะ-พูห์" โดยเอ.เอ. มิลน์ และอี.เอช. เชพเพิร์ด และเป็นภาพยนตร์ฉบับคนแสดง/ซีจีไอ โดยมาจากแฟรนไชส์ของดิสนีย์ในชื่อเรื่องเดียวกัน ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดยยวน แม็คเกรเกอร์ในบทบาทนำ ร่วมกับเฮย์ลีย์ แอตเวลล์ในบทเอเวลินภรรยาของเขา ให้เสียงโดยจิม คัมมิงส์ (ในการกลับมารับบทวินนีเดอะพูห์และทิกเกอร์) และแบรด การ์เร็ตต์ (กลับมารับบทอียอร์) โดยเป็นเรื่องราวที่ชีวิตของคริสโตเฟอร์ โรบิน ซึ่งตอนนี้ได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่และสูญเสียการจินตนาการไปแล้ว เพียงเพื่อจะได้กลับมาพบกับวินนีเดอะพูห์เพื่อนสมัยเด็กของเขาอีกครั้ง เขาจะต้องกลับไปยังป่าร้อยเอเคอร์
แผนของการดัดแปลงวินนีเดอะพูห์ในฉบับคนแสดงได้รับการประกาศย้อนกลับไปในเดือนเมษายนปี 2015 และฟอร์สเตอร์ได้รับการยืนยันให้เป็นผู้กำกับในเดือนพฤศจิกายนปี 2016 แม็คเกรเกอร์เซ็นสัญญาในการรับบทเป็นคริสโตเฟอร์ โรบิน ในเดือนเมษายนปี 2017 และการถ่ายภาพยนตร์ฉากสำคัญเริ่มขึ้นในเดือนสิงหาคมของปีนั้นในสหราชอาณาจักรยาวนานถึงเดือนพฤศจิกายน
"คริสโตเฟอร์ โรบิน" เปิดตัวครั้งแรกในเบอร์แบงก์ รัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 และเข้าฉายในสหรัฐเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม โดยวอลต์ดิสนีย์สตูดิโอส์โมชันพิกเชอส์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการวิจารณ์ในแง่บวกโดยทั่วไปจากนักวิจารณ์ ซึ่งชื่นชมในด้านการแสดง ดนตรีประกอบ และการสร้างเทคนิคพิเศษทางภาพ โดยทำรายได้ทั่วโลก 197.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดในแฟรนไชส์"วินนีเดอะพูห์"ของดิสนีย์ แซงหน้าเรื่อง "เดอะทิกเกอร์มูฟวี" (2000) ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม จากงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 91
เนื้อเรื่อง.
เป็นเรื่องราวของคริสโตเฟอร์ โรบิน เด็กชายผู้เป็นเพื่อนสนิทของผองเพื่อนสัตว์ต่าง ๆ ในป่าร้อยเอเคอร์ (วินนีเดอะพูห์ พิกเล็ต อียอร์ ทิกเกอร์ แร็บบิต แคงกา รู และอาวล์) เขาและผองเพื่อนต่างใช้ชีวิตในวัยเด็กร่วมกัน ทั้งเล่น ทั้งผจญภัยต่าง ๆ มากมาย แต่แล้วในวันหนึ่งการจากลาก็มาถึง เมื่อคริสโตเฟอร์ต้องจากป่าร้อยเอเคอร์ไป เพื่อไปเรียนยังโรงเรียนประจำ แต่เขาก็ได้ให้สัญญาไว้ว่าทุกตัวจะยังคงอยู่ในความทรงจำของเขาเสมอ อย่างไรก็ตาม ประสบการณ์อันเลวร้ายของเขาที่โรงเรียนและการเสียชีวิตอย่างกะทันหันของพ่อ ทำให้เขาเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ และในไม่ช้าเขาก็ลืมป่าร้อยเอเคอร์และเพื่อน ๆ ของเขาที่นั่นไป
กองทัพปลดปล่อยชาติตะอ้อง

กองทัพปลดปล่อยชาติตะอ้อง (Ta'ang National Liberation Army ตัวย่อ TNLA) บ้างเรียก กองทัพตะอ้อง เป็นหน่วยติดอาวุธของแนวร่วมปลดปล่อยรัฐปะหล่อง (PSLF) ในประเทศพม่า 
กองทัพตะอ้องเป็นที่รู้จักจากการต่อต้านการค้ายา, ออกปฏิบัติการทำลายล้างไร่ฝิ่น โรงผลิตเฮโรอีน และโรงผลิตแอมเฟตามีน กองทัพตะอ้องกล่าวอ้างว่ามีพวกตนได้ทำการจับกุมคนลักลอบส่งฝิ่นและยาเสพติด สารเสพติดที่ถูกยึดได้จะถูกนำมาเผาในที่สาธารณะเพื่อป้องกันการค้ายา
กองทัพตะอ้องเดิมทีตั้งขึ้นในชื่อ องค์การ/กองทัพปลดปล่อยรัฐปะหล่อง (Palaung State Liberation Organization/Army หรือ PSLO/A) ซึ่งต่อมาได้ลงนามสงบศึกกับรัฐบาลในปี 1991 และสลายตัวในปี 2005 หลังสลายตัว ผู้นำของกองทัพปลดปล่อยรัฐปะหล่อง Tar Aik Bong กับTar Bone Kyaw ได้ร่วมกันก่อตั้งกองทัพตะอ้อง ควบคู่กับแนวร่วมปลดปล่อยรัฐปะหล่อง เพื่อยืนกรานการต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งการปกครองตนเองสำหรับชาวตะอ้อง ในปัจจุบัน กองกำลัง TNLA เป็นพันธมิตรกับกองกำลังเอกราชกะฉิ่น และ กองทัพรัฐฉานภาคเหนือ กองกำลังมีปฏิบัติการอยู่ในตอนเหนือของรัฐฉาน
ในปี 2021 หลังการรัฐประหาร Tar Bone Kyaw ผู้บังคับบัญชาลำดับที่สองของกองทัพตะอ้อง ได้ประกาศตนว่าสนับสนุนรัฐบาลเอกภาพแห่งชาติที่ตั้งขึ้นเพื่อต่อต้านรัฐบาลคณะรัฐประหารของกองทัพพม่า
โซลมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 33

โซลมิวสิกอะวอดส์ ครั้งที่ 33 (เกาหลี: ; อาร์อาร์: "33rd Seoul Gayo Daesang") เป็นพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 มกราคม 2024 โดยวายโกลบอลมิวสิกและสปอร์ตโซล และมี อี ซึง-กี, ทิฟฟานี, แบมแบม และย็องแจ ทำหน้าที่เป็นพิธีกร
เกณฑ์.
เฉพาะเพลงและอัลบั้มที่วางจำหน่ายตั้งแต่เดือนมกราคมถึงธันวาคม 2023 เท่านั้นที่มีสิทธิ์ได้รับการเสนอชื่อ
ผล.
ผู้ชนะได้แก่เอ็นซีทีดรีม (รางวัลใหญ่); นิวจีนส์ (เพลงยอดเยี่ยม); เซเวนทีน (อัลบั้มยอดเยี่ยม); และคิม โฮ-จุง (รางวัลความนิยม)
ผู้ได้รับการเสนอชื่อ.
รายชื่อผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อเรียงตามลำดับตัวอักษรภาษาอังกฤษ ผู้ชนะจะถูกระบุเป็นอันดับแรกและเน้นด้วยตัวหนา
รายชื่อผู้ได้รับการเสนอชื่อได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2023 ผ่านเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เปิดให้โหวตบนแอปพลิเคชันเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2023 และมีกำหนดปิดในวันที่ 15 พฤศจิกายน 2023
การแสดง.
รายชื่อศิลปินชุดแรกประกอบด้วยแบมแบม, คัง แดเนียล, คิสออฟไลฟ์, เอ็นซีทีดรีม, เอ็นมิกซ์, ไรซ์, พัก ซันดารา, สเตย์ซี, ทิฟฟานี, ย็องแจ, ย็อง ทัก, และซีโรเบสวัน ได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน 2023
ลอกแลก

ลอกแลก  เป็นหนังสือเด็กที่เขียนโดยดร.ซูสส์ และตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2514 เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสภาพการณ์ของสิ่งแวดล้อมและโลแรกซ์ ตัวละครหลักที่ "พูดแทนต้นไม้" และเผชิญหน้ากับวันซ์เลอร์ เจ้าสัวธุรกิจที่เป็นต้นเหตุของการทำลายสิ่งแวดล้อม
หนังสือเรื่องนี้ได้รับการยอมรับโดยทั่วไปว่าเป็นนิทานเกี่ยวกับอันตรายของความโลภที่ก่อให้เกิดการทำลายสิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติของมนุษย์ โดยใช้องค์ประกอบทางวรรณกรรมของการสวมบทบาทเพื่อสร้างตัวละครที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรม (วันซ์เลอร์) สิ่งแวดล้อม (ต้นทรัฟฟูลา) และการเคลื่อนไหวด้านสิ่งแวดล้อม (โลแรกซ์) เรื่องราวส่งเสริมการเคลื่อนไหวและการมีส่วนร่วมในการทำให้สถานการณ์ดีขึ้น คำพูดจากโลแรกซ์กล่าวว่า "ถ้าไม่มีคนอย่างคุณที่รักต้นไม้มากมาย มันก็จะไม่มีอะไรดีขึ้น ไม่มี" โลแรกซ์แสดงให้เห็นมุมมองของดร.ซูสส์เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและมลพิษ โดยสอนเด็ก ๆ ว่าการทำหน้าที่ในส่วนของเราเพื่อปกป้องสิ่งแวดล้อมหรือในกรณีนี้คือต้นทรัฟฟูลามีความสำคัญเพียงใด
"ลอกแลก" เป็นหนังสือที่ดร. ซูสส์ชื่นชอบเป็นการส่วนตัว โดยเขาสามารถสร้างเรื่องราวที่น่าสนใจซึ่งกล่าวถึงประเด็นทางอุตสาหกรรม เศรษฐกิจ และสิ่งแวดล้อมได้ ดร. ซูสส์ กล่าวว่า "โลแรกซ์ออกมาจากฉันด้วยความโกรธ หนังสือนิเวศวิทยาที่ฉันอ่านนั้นน่าเบื่อ... ใน "ลอกแลก" ฉันออกไปโจมตีสิ่งที่ฉันคิดว่าเป็นสิ่งชั่วร้ายและปล่อยให้ชิปตกลงไปในที่ที่พวกมันจะทำได้"
ตฤณ เรืองกิจรัตนกุล

ตฤณ เรืองกิจรัตนกุล (นามเดิม โกเมน เรืองกิจรัตนกุล; 30 มกราคม พ.ศ. 2530 – 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566) ชื่อเล่น โก, โฮ้ เป็นที่รู้จักในชื่อ ดีเจโก เป็นพิธีกร ดีเจ นักธุรกิจ และนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะดีเจอารมณ์ดี ที่สร้างเสียงหัวเราะให้กับผู้ฟังทางกรีนเวฟ
ประวัติ.
ตฤณ (อ่านว่า ตริน) หรือชื่อเกิดว่า โกเมน เกิดเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2530 ที่กรุงเทพมหานคร บิดาชื่อ บัณฑิต เรืองกิจรัตนกุล มารดาชื่อ กุสมา เรืองกิจรัตนกุล เขาเป็นบุตรคนที่ 3 ของครอบครัว มีพี่น้องร่วมบิดามารดาทั้งหมด 3 คน เขาเริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงครั้งแรก ในช่วงปี 2553เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นนักจัดรายการวิทยุที่อีเอฟเอ็ม ซึ่งต่อมาเขาได้ย้ายมาอยู่ที่กรีนเวฟ
ตฤณจบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญ และศึกษาต่อระดับอุดมศึกษา ปริญญาตรี ที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ตฤณสมรสกับรดาชา อาริววัฒนกุล และมีบุตรชายด้วยกันเพียงคนเดียว คือ ณัฐวัฒน์ เรืองกิจรัตนกุล
การเสียชีวิต.
วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 เวลา 10.36 น. ตฤณได้เข้าเช็คอินที่โรงแรมแห่งหนึ่งย่านซอยสุขุมวิท 20 กล้องวงจรปิดของโรงแรมดังกล่าวเผยให้เห็นว่าเขาเดินเข้าออกห้องพักตัวเองหลายรอบ เขาได้เดินไปที่ทางหนีไฟ และชั้นดาดฟ้า เวลา 12.33 น. เขาออกห้องตัวเองเป็นรอบที่ 5 รอบสุดท้าย ก่อนที่เขาจะตกลงมาจากชั้นดาดฟ้า (ชั้น 14) ของโรงแรม ในช่วงบ่ายของวันที่เกิดเหตุ ทำให้เกิดเสียงดังตุ้บ ร่างของเขาตกลงมายังประตูห้องครัวข้างบ้านพักของคนในพื้นที่นั้น
ไม่นานหลังจากเกิดเหตุ เจ้าหน้าที่ตำรวจ พร้อมทีมแพทย์ ได้รับแจ้งว่ามีคนตกลงมาจากโรงแรม จึงเข้าตรวจสอบที่เกิดเหตุ พบตฤณนอนคว่ำหน้าเสียชีวิต โดยชั้นดาดฟ้า พบโทรศัพท์มือถือ 1 เครื่อง, บุหรี่, ไฟแช็ก, คีย์การ์ดห้อง และชุดคลุมอาบน้ำที่เปื้อนเลือด เจ้าหน้าที่สันนิษฐานว่าเป็นการฆ่าตัวตาย ต่อมาเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพ เปิดเผยว่า เขาเสียชีวิตจากการที่ตกจากที่สูง ส่งผลให้อวัยวะภายในบาดเจ็บหลายแห่ง กะโหลกศีรษะมีรอยร้าว และกระดูกร่างกายหัก อีกทั้งยังพบบาดแผลกรีดแขน คาดว่าเขาจะกรีดแขนตัวเองก่อนที่จะตัดสินใจกระโดดจากชั้นดาดฟ้า
วรินดา ดำรงผล, ณัฐภัสสร สิมะเสถียร, ธัชนนท์ จารุพัชนี และเพื่อนร่วมงาน ให้สัมภาษณ์กับสื่อว่า ตฤณไม่มีทีท่าแสดงอาการเศร้า หรือชีวิตมีปัญหาอะไร ทางด้าน ชวลิต ศรีมั่นคงธรรม บอกว่า ยังเจอตฤณในตอนเช้าวันเกิดเหตุที่สตูดิโอเอไทม์ มีเดีย และไม่มีท่าทีเศร้าแต่อย่างใด คชาภา ตันเจริญ บอกในรายการข่าวใสไข่ (ออกอากาศทาง ไทยรัฐทีวี) ว่า ในเช้าวันเกิดเหตุ ตฤณได้บอกในรายการที่เขาจัดขณะออกอากาศทางกรีนเวฟว่า วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เขาจะจัดรายการ
แฟนคลับ คนในวงการวิทยุและคนบันเทิง แสดงความเสียใจต่อการจากไปของเขา จนติดเธรดเอ็กซ์ ดีเจโก อันดับ 1 ในวันที่เขาเสียชีวิต วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 เวลา 17.00 น. ฌาปนกิจศพ ณ วัดปริวาสราชสงคราม กรุงเทพมหานคร
ยูดี ทรัคส์

ยูดี ทรัคส์ คอร์ปอเรชั่น  เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจหลักในการผลิตและจำหน่ายรถบรรทุกดีเซล รถโดยสาร โครงรถบัส และยานพาหนะเพื่องานเฉพาะกิจสัญชาติญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองอาเงโอะ จังหวัดไซตามะ เป็นบริษัทย่อยที่อีซูซุถือหุ้นทั้งหมดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2564 เดิมเป็นที่รู้จักกันในชื่อ นิสสันดีเซล (Nissan Diesel) จนถึงปี พ.ศ. 2553
ชื่อ ยูดี เดิมเป็นชื่อย่อของเครื่องยนต์ยูนิโฟลว์ (Uniflow scavenging Diesel engine) ของบริษัทที่พัฒนาขึ้นในปี พ.ศ. 2498 แต่ปัจจุบันได้วางตลาดในความหมายว่า "ความไว้วางใจได้สูงสุด" (Ultimate Dependability)
ผลิตภัณฑ์.
รถบรรทุก.
ในอดีต:
รถบัส.
ยูดี ทรัคส์ยุติการผลิตรถบัสในญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2554 แต่ในปี 2557 บริษัทก็ได้เปิดตัวรถบัสรุ่นใหม่สำหรับตลาดอินเดีย
รุ่นในอดีต:
รุ่นในอดีต (ฟิลิปปินส์)
รถบัสเครื่องยนต์วางหน้า
รถบัสเครื่องยนต์วางหลัง
มาร์ติน หยาน

มาร์ติน หยาน หรือ เจิน เหวินต้า (เกิด 22 ธันวาคม ค.ศ. 1948) เป็นเชฟ และนักเขียนตำราอาหารชาวอเมริกันเชื้อสายฮ่องกง เขาได้ดำเนินรายการทำอาหาร "Yan Can Cook" ทาง PBS-TV ที่ได้รับรางวัลมาตั้งแต่ปี 1982
ชีวิตช่วงต้น.
หยานเกิดในกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน โดยมีพ่อเป็นเจ้าของร้านอาหารและแม่เป็นคนขายของชำ หยานเริ่มทำอาหารเมื่ออายุ 12 ปี เมื่อเขาอายุ 13 ปี เขาได้ย้ายไปฮ่องกง เพื่อเข้าเรียนที่วิทยาลัยหมินเซิงในเกาลูนซิตี้ ในช่วงเวลานี้เขาได้ทำงานที่ร้านอาหารจีนของลุงและเรียนรู้วิธีการทำบาร์บีคิวแบบจีนดั้งเดิม เขาได้รับประกาศนียบัตรจากสถาบันการสูทศาสตร์นานาชาติฮ่องกง และต่อมาได้เดินทางไปแคนาดาเพื่อศึกษาต่อ 10 ปีหลังจากที่เขามาถึงอเมริกาเหนือ หยานได้รับปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิทยาศาสตร์การอาหารจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เดวิส ในปี ค.ศ. 1975
การงาน.
หยานเริ่มสอนการทำอาหารจีนในหลักสูตรขยายของวิทยาลัย และปรากฏตัวในรายการทอล์กโชว์ของแคนาดาในปี 1978 (ทาง CFAC-TV ปัจจุบันคือ CICT-DT) เขาได้จัดรายการ "Yan Can Cook" รายการแสดงการทำอาหารทางช่องพีบีเอส มากกว่า 3,500 ตอนตั้งแต่ปี 1982 และได้รับการออกอากาศในกว่า 50 ประเทศ ปัจจุบันเขาเป็นผู้จัดรายการ "Martin Yan – Quick & Easy" นอกจากนี้เขายังเป็นผู้จัดรายการ "Martin Yan's Chinatown" ซึ่งเป็นรายการที่เขาพาทัวร์ชมไชนาทาวน์ทั่วโลก
หยานได้เปิดเครือร้านอาหาร Yan Can และก่อตั้งโรงเรียนสอนทำอาหารนานาชาติ Yan Can ในซานฟรานซิสโก เขาได้เขียนตำราอาหารมากกว่าสองโหล สมาพันธ์การทำอาหารอเมริกัน (ACF) ได้กำหนดให้เขาเป็นมาสเตอร์เชฟ
หยานเป็นหนึ่งในนักแสดงนำของภาพยนตร์สิงคโปร์/ฮ่องกงเรื่อง "Rice Rhapsody" (海南雞飯, 2005)
ในปี 2007 เขาได้สนับสนุนและรับรองการก่อตั้งสมาคมมาสเตอร์เชฟโลก
เขาปรากฏตัวเป็นกรรมการรับเชิญในรายการ "Iron Chef America" หลายตอน และปรากฏตัวในรายการทอล์กโชว์การ์ตูน "Space Ghost Coast to Coast" นอกจากนี้เขายังปรากฏตัวเป็นกรรมการรับเชิญในตอนจบของ "Top Chef" ซีซั่น 10 และ "Hell's Kitchen" ซีซั่น 11
อเล็กซานเดอร์ ลี

อเล็กซานเดอร์ ลี ยูเซบิโอ (เกิด 29 กรกฎาคม 1988) เป็นนักร้อง แร็ปเปอร์ นักแสดง และพิธีกรชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นอดีตสมาชิกวงบอยแบนด์ยู-คิสของเกาหลีใต้ระหว่างปี 2008 ถึง 2011
เพลง.
2008–2011: ยู–คิส.
อเล็กซานเดอร์เปิดตัวในฐานะสมาชิกของวงยู-คิส วงบอยแบนด์ของเกาหลีใต้ในปี 2008 ออกมินิอัลบั้ม 4 อัลบั้มและอัลบั้มเต็ม 1 อัลบั้มกับยู-คิส
ในช่วงเวลาที่เขาอยู่กับวง เขายังร้องเพลงร่วมกับนักร้องคนอื่นด้วย เช่นท่อนแร็พในเพลง "Finally" ของ Brave Brothers และ "Your Love" ของ Hye Ji
เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2011 เอ็นเอช มีเดีย ซึ่งเป็นต้นสังกัดของยู-คิส ยืนยันและออกแถลงการณ์ว่าอเล็กซานเดอร์และเพื่อนร่วมวงของเขาคือคิบอมออกจากวงแล้ว เพลงสุดท้ายของอเล็กซานเดอร์กับวงคือ "Shut Up!!" ซึ่งเป็นซิงเกิลนำจากอีพีที่ 4 ของพวกเขาคือ Break Time
เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2020 หรือ 9 ปีหลังจากออกจากวง อเล็กซานเดอร์เปิดเผยในการให้สัมภาษณ์ว่าเขาถูกไล่ออกจากวงยู-คิส เนื่องจากเขาไม่ได้รับความนิยม
ทางด่วนในประเทศกัมพูชา

ทางด่วนในประเทศกัมพูชา ในปัจจุบันประกอบด้วยทางด่วนที่เปิดให้บริการแล้ว 1 สาย อยู่ระหว่างการก่อสร้าง 1 สาย และอีก 1 สายอยู่ในระหว่างการศึกษาความเป็นไปได้ รัฐบาลได้ตั้งเป้าหมายในการพัฒนาโครงข่ายทางด่วนไว้ 3 ประการ ได้แก่
ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ.
ทางด่วนสายแรกคือ ทางด่วนพนมเปญ–พระสีหนุ ได้รับทุนสนับสนุนจากบริษัท #เปลี่ยนทาง มูลค่า 2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ภายใต้สัญญาก่อสร้าง-ดำเนินการ-ถ่ายโอน (build-operate-transfer หรือ BOT)
ทางด่วนสายนี้ประกอบด้วยทิศทางละ 2 ช่องจราจร รวม 4 ช่องจราจร และมีการจำกัดความเร็วไว้ที่ สำหรับยานพาหนะขนาดเล็ก สำหรับรถบรรทุกสองเพลา รถประจำทาง และรถจักรยานยนต์ และ สำหรับรถบรรทุกตู้คอนเทนเนอร์ และกำหนดความเร็วขั้นต่ำไว้ที่ สำหรับยานพาหนะทุกชนิด ซึ่งจะทำให้ระยะเวลาการเดินทางระหว่างพนมเปญกับพระสีหนุลดลงครึ่งหนึ่งจาก 6 ชั่วโมง
ทางด่วนสายนี้เปิดทดลองให้บริการโดยไม่เสียค่าผ่านทาง 1 เดือน ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2022 ถึงวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2022
ทางด่วนพนมเปญ–บาเว็ต.
เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022 สมเด็จฮุนเซน นายกรัฐมนตรีกัมพูชา และหลี่ เค่อเฉียง นายกรัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีน ได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจเพื่อสร้างทางด่วนพนมเปญ–บาเว็ต ระยะทาง 138 กิโลเมตร
ทางด่วนสายที่ 2 สายพนมเปญ–บาเว็ต อยู่ระหว่างการศึกษาและวางแผนโดยบริษัท #เปลี่ยนทาง และคาดว่าจะเริ่มก่อสร้างได้ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 ทางด่วนสายนี้จะมีความยาว 138 กิโลเมตร กว้าง 25.5 เมตร ประกอบด้วย 4 ช่องจราจร (ทิศทางละ 2 ช่องจราจร)
ทางด่วนพนมเปญ–บาเว็ต คาดว่าจะช่วยส่งเสริมการขนส่งและการนำเข้า-ส่งออกระหว่างกัมพูชาและเวียดนาม ลดต้นทุนและระยะเวลาการขนส่งระหว่างทั้งสองประเทศ
เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2023 สมเด็จฮุนเซนได้ประกาศอย่างเป็นทางการและเป็นประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์ทางด่วนพนมเปญ–บาเว็ต ระยะทาง 135.10 กิโลเมตร การก่อสร้างทางด่วนสายนี้จะดำเนินการโดยบริษัท China Road and Bridge Corporation โดยมีกำหนดเวลาการก่อสร้าง 48 เดือน และมีกำหนดแล้วเสร็จใน ค.ศ. 2027
ทางด่วนพนมเปญ–เสียมราฐ–ปอยเปต.
เมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2023 กระทรวงโยธาธิการและการขนส่งของกัมพูชา ได้ประกาศในจดหมายถึงหน่วยงานระดับจังหวัดที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับการศึกษาความเป็นไปได้ของทางด่วนพนมเปญ–เสียมราฐ การประกาศดังกล่าวได้รับการตอบรับอย่างดีจากสาธารณชน เนื่องจากเสียมราฐเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของชาวกัมพูชา และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 6 ปัจจุบันเป็นถนนที่มีการจราจรหนาแน่นที่สุดสายหนึ่งในประเทศกัมพูชา เนื่องจากมีเส้นทางผ่านจังหวัดที่มีประชากรจำนวนมาก เช่น จังหวัดกำปงจาม จังหวัดกำปงธม และจังหวัดเสียมราฐ
ควบคู่ไปกับการเป็นประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์สำหรับทางด่วนพนมเปญ–บาเว็ต สมเด็จฮุนเซนยังได้ประกาศถึงความเป็นไปได้ของทางด่วนพนมเปญ–เสียมราฐ–ปอยเปต ซึ่งเป็นโครงการขนาดใหญ่ที่คาดว่าจะมีมูลค่าประมาณ 4 พันล้านดอลลาร์ โครงการทางด่วนพนมเปญ–เสียมราฐ–ปอยเปต เป็นโครงการทางด่วนสายที่ 3 ของกัมพูชาที่จะผ่าน 5 จังหวัดหลัก ได้แก่ พนมเปญ จังหวัดกันดาล จังหวัดกำปงจาม จังหวัดกำปงธม และจังหวัดเสียมราฐ โดยมีระยะทางรวมประมาณ 400 กิโลเมตร
ทหารเกณฑ์ ภาค 1

ทหารเกณฑ์ ภาค 1 เป็นภาพยนตร์ไทยแนวคอมเมดี้ สร้างโดยไฟว์สตาร์โปรดักชั่น จากการกำกับของล้อต๊อก นำแสดงโดย หนิง–นิรุตติ์ ศิริจรรยา แสดงเป็น สุข, อี๊ด–ดวงใจ หทัยกาญจน์ ร่วมด้วย รอง เค้ามูลคดี แสดงเป็น รอง, เศรษฐา ศิระฉายา แสดงเป็น ต้อย, ล้อต๊อก แสดงเป็น หมู่ฉ่ำ แฉะสุวรรณ, สมพงษ์ พงษ์มิตร แสดงเป็น สมพงษ์, ท้วม ทรนง แสดงเป็น ผู้พัน และชูศรี มีสมมนต์ แสดงเป็น คุณนาย นอกจากนี้ยังได้พระเอกลิเกชื่อดังในยุคนั้นอย่างพงษ์ศักดิ์ สวนศรี มาร่วมแสดง เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2523
จากภาพยนตร์เรื่องนี้ส่งผลให้ ล้อต๊อก ได้รับรางวัลสุพรรณหงส์เงิน รางวัลพิเศษ ดาราตลกยอดเยี่ยม จากงานประกาศรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 2
เนื้อเรื่อง.
เรื่องราวของ รอง (รอง เค้ามูลคดี), ต้อย (เศรษฐา ศิระฉายา), และสุข (นิรุตติ์ ศิริจรรยา) 3 เพื่อนซี้จากสุพรรณบุรีที่มาขอให้ อาจารย์ยอด (ยอดธง บุญธูป) พรมน้ำมนต์ให้รอดพ้นจากการถูกเกณฑ์ทหาร แต่ทั้ง 4 ก็ไม่รอดจับได้ใบแดง
ที่ค่ายทหารทั้ง 4 ได้เจอกับ สมพงษ์ (สมพงษ์ พงษ์มิตร) ทหารโข่ง, หมู่ฉ่ำ แฉะสุวรรณ (ล้อต๊อก) ครูฝึกจอมเฮี้ยบ และพงษ์ศักดิ์ (พงษ์ศักดิ์) พระเอกลิเกรวมถึงเพื่อนทหารคนอื่น ๆ ต่อมาหมู่ฉ่ำได้รับมอบหมายจาก ผู้พัน (ท้วม ทรนง) ให้หาทหารเกณฑ์ไปทำงานที่บ้านตามคำขอของ คุณนาย (ชูศรี มีสมมนต์) ผู้เป็นภรรยา 
หมู่ฉ่ำจึงเกณฑ์ รอง ต้อย สุข และสมพงษ์ ไปทำงานซึ่งที่นี่ สุข เกิดไปหลงรัก ลูกสาวผู้พัน (ดวงใจ หทัยกาญจน์) แต่เพราะหมู่ฉ่ำดันไปบอกคุณนายเรื่องที่ผู้พันโกหกว่าเป็นฝีมะม่วง ทำให้ผู้พันถูกคุณนายว่า รวมถึงสมพงษ์แอบดื่มเหล้าราคาแพงจนเมาหลับอยู่ในบ้าน ผู้พันจึงมีคำสั่งห้ามหมู่ฉ่ำพาตัวเองรวมถึง รอง ต้อย สุข และสมพงษ์ เข้ามาในบ้านอีก
จากนั้นทั้งกองพันได้รับคำสั่งให้ไปออกรบที่ชายแดนต่อสู้กับพวกคอมมิวนิสต์จนได้รับชัยชนะ ผู้บังคับบัญชาจึงมากล่าวแสดงความยินดี ระหว่างนั้นพวกคอมมิวนิสต์ได้ขับเครื่องบินมาทิ้งระเบิด ผู้พันจึงกล่าวขึ้นมาว่าจะปูนบำเหน็จให้ผู้ที่จัดการกับระเบิดได้ ทั้งขึ้นเงินเดือน เลื่อนยศ หมู่ฉ่ำที่อยากเลื่อนยศเป็นพันโทให้เท่ากับเมีย (เปียทิพย์ คุ้มวงศ์) จึงรีบไปอุ้มระเบิดมามอบให้กับผู้บังคับบัญชา แต่พลาดระเบิดทำงานเสียก่อน
บีวายดี ออโต้

บริษัท บีวายดี ออโต้ จำกัด  เป็นบริษัทในเครือด้านยานยนต์และตราสินค้าหลักของบีวายดี ซึ่งเป็นบริษัทผลิตข้ามชาติสัญชาติจีน ดำเนินธุรกิจการผลิตและจำหน่ายรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ (BEV) รถยนต์ไฟฟ้าปลั๊กอินไฮบริด (PHEV) ซึ่งในจีนเรียกรวมกันว่า รถยนต์พลังงานใหม่ (NEV) นอกจากนี้ บีวายดีก็ยังผลิตรถโดยสารและรถบรรทุกไฟฟ้าอีกด้วย ก่อนหน้านี้บีวายดีเคยผลิตรถยนต์แบบเครื่องยนต์สันดาปภายในจนกระทั่งปี 2565
บีวายดี ออโต ก่อตั้งขึ้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2546 หลังจากที่บีวายดีได้เข้าซื้อกิจการบริษัทฉินชวนออโตโมบิลในปี 2545 รถยนต์คันแรกที่ออกแบบโดยบีวายดี คือ บีวายดี เอฟ3 โดยเริ่มการผลิตในปี 2548 เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็กที่ขับเคลื่อนด้วยน้ำมันซึ่งได้รับความนิยมเนื่องจากมีราคาต่ำ บีวายดี ออโต เริ่มผลิต PHEV คันแรก นั่นคือ บีวายดี เอฟ3ดีเอ็ม ในปี 2551 ตามมาด้วยรถยนต์ BEV รุ่นแรก นั่นคือ บีวายดี อี6 ในปี 2552 บริษัทได้ยุติการผลิตรถยนต์ที่ใช้น้ำมันในเดือนมีนาคม 2565
จากข้อมูลเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2565 บีวายดี ออโต กลายผู้ผลิตรถยนต์ไฟฟ้าแบบเสียบปลั๊กรายใหญ่ที่สุดในโลก หลังยอดขายรถยนต์พลังงานใหม่ (BEV และ PHEV) แซงหน้าเทสลาในช่วงครึ่งแรกของปี 2565 ด้วยจำนวน 641,000 คัน ในขณะที่ BEV ยังคงตามหลังเทสลา ยอดขายส่วนใหญ่มาจากจีนแผ่นดินใหญ่ ในขณะที่บริษัทกำลังขยายสู่ตลาดต่างประเทศในสหภาพยุโรป เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โอเชียเนีย และลาตินอเมริกาอย่างรวดเร็ว
บีวายดี ออโต เป็นแบรนด์รถยนต์ที่ขายดีที่สุดในจีนนับตั้งแต่ไตรมาสแรกของปี 2566 แซงหน้าฟ็อลคส์วาเกินที่ครองตำแหน่งมาตั้งแต่ปี 2551 นอกจากนี้ยังครองส่วนแบ่งการตลาด 36% ในกลุ่ม NEV ณ เดือนกันยายน 2565
บริษัทมีความโดดเด่นด้วยการขยายตัวในแนวดิ่งที่หลากหลายโดยใช้ความเชี่ยวชาญของกลุ่มบริษัทบีวายดี ในการผลิตแบตเตอรี่และชิ้นส่วนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง เช่นมอเตอร์ และการควบคุมทางอิเล็กทรอนิกส์ กลุ่มบริษัทยังดำเนินธุรกิจเหมืองแร่ลิเธียม การแปรรูปลิเธียม การผลิตแบตเตอรี่ และชิปคอมพิวเตอร์ภายใน เพื่อให้มั่นใจในการควบคุมและความยืดหยุ่นในด้านต้นทุนการผลิตและปริมาณการผลิต 
ฟินดรีมส์ แบตเตอรี่ แผนกแบตเตอรี่ไฟฟ้าของบีวายดี เป็นผู้ผลิตแบตเตอรี่รถยนต์ไฟฟ้ารายใหญ่อันดับสามของโลก โดยมีส่วนแบ่งการตลาดทั่วโลก 12% ในช่วงครึ่งแรกของปี 2565 มีความเชี่ยวชาญในการผลิตแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนฟอสเฟต (LFP) บีวายดี ออโต ยังลงทุนในห่วงโซ่อุปทานด้วยการให้บริการขนส่งของตนเองเพื่อส่งออกรถยนต์
ซัมซุง กาแลคซี่เอ็ม 32

ซัมซุง กาแลคซี่เอ็ม 32 เป็นสมาร์ทโฟนระบบ แอนดรอยด์ที่ผลิตโดยซัมซุง เป็นสมาร์ทโฟนลำดับที่ 19 ในชุดกาแลคซี่เอ็ม เปิดตัวเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2564 สำหรับตลาดอินเดีย และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 สำหรับตลาดอื่น ๆ ข้อมูลจำเพาะที่สำคัญ ได้แก่ จอแสดงผล Super AMOLED ขนาด 6.4 นิ้วพร้อมอัตราการรีเฟรช 90 Hz มาพร้อมกล้องสี่ตัวที่มีกล้องหลัก 64 ล้านพิกเซล
เฟรตไลเนอร์ ทรักส์

เฟรตไลเนอร์ ทรักส์  เป็นผู้ผลิตรถบรรทุกหัวลากสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1929 ในฐานะแผนกผลิตรถบรรทุกของคอนโซลิเดเต็ด เฟรตเวส์ (Consolidated Freightways) ซึ่งเป็นที่มาของชื่อบริษัท และได้จดทะเบียนจัดตั้งเป็นเฟรตไลเนอร์ คอร์ปอเรชัน อย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1942 เฟรตไลเนอร์อยู่ภายใต้การเป็นเจ้าของของไดม์เลอร์ อาเก ตั้งแต่ปี 1981 จนถึงปี 2021 ปัจจุบันเฟรตไลเนอร์เป็นส่วนหนึ่งของไดม์เลอร์ ทรัก นอร์ทอเมริกา ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของไดม์เลอร์ ทรัก (ร่วมกับเวสเทิร์นสตาร์, ดีทรอยต์ดีเซล และทอมัสบิลต์บัสเซส)
เฟรตไลเนอร์ผลิตยานพาหนะหลากหลายประเภท ได้แก่ รถตู้ รถบรรทุกขนาดกลาง และรถบรรทุกขนาดใหญ่ ภายใต้บริษัทในเครือ เฟรตไลเนอร์ คัสตอม แชสซีส์ (Freightliner Custom Chassis) บริษัทฯ ได้ผลิตแชสซีส์เปล่า และแชสซีส์แบบตัดส่วนสำหรับยานพาหนะประเภทต่าง ๆ เฟรตไลเนอร์ได้เผยแพร่และส่งเสริมการใช้งานรถหัวลากแบบแค็บโอเวอร์ (COE) อย่างแพร่หลาย โดยรถบรรทุกเฟรตไลเนอร์ อาร์กอซี (Freightliner Argosy) เป็นรุ่นสุดท้ายในประเภทนี้ที่จำหน่ายในทวีปอเมริกาเหนือ
บริษัทมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน ซึ่งเป็นเมืองที่ก่อตั้งบริษัท ปัจจุบันมีการผลิตยานพาหนะในเมืองคลีฟแลนด์ และเมานต์ฮอลลี รัฐนอร์ทแคโรไลนา รวมถึงซานเตียโกเตียนกุยสเตนโก และซัลติลโล ประเทศเม็กซิโก
ฌ็อง-โกลด บล็อง

ฌ็อง-โกลด บล็อง (เกิด 9 เมษายน 1963 ในช็องเบรี ประเทศฝรั่งเศส) เป็นผู้จัดการทั่วไปชาวฝรั่งเศส อดีตผู้บริหารฝ่ายการตลาดของปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และอดีตประธานเจ้าหน้าที่บริหารของยูเวนตุส
บล็อง เป็นประธานกรรมการบริหารของ INEOS Sport และนั่งอยู่ในคณะกรรมการบริหารของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
การศึกษา.
บล็องสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาธุรกิจและการตลาดระหว่างประเทศจากวิทยาลัยธุรกิจสเกมา และปริญญาโทสาขาบริหารธุรกิจจากวิทยาลัยธุรกิจฮาร์วาร์ด
อาชีพ.
บล็องคือหนึ่งในผู้บริหารการตลาดด้านกีฬาที่มีประสบการณ์มากที่สุดในยุโรป โดยเป็นผู้นำองค์การด้านกีฬาประเภทต่าง ๆ ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา เขาบริหารจัดการทั้งโอลิมปิกฤดูร้อน, โอลิมปิกฤดูหนาว, ตูร์เดอฟร็องส์, ปารีสดาการ์, เฟรนช์โอเพน, เดวิสคัพ และดำรงตำแหน่งประธานและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของยูเวนตุส
ก่อนที่จะมาเป็นประธานบอร์ดของยูเวนตุสในเดือนตุลาคม 2009 บล็องถูกดึงเข้ามาเป็นสมาชิกบอร์ดในช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์ของสโมสร เมื่อสโมสรตกชั้นไปเซเรียบี เนื่องจากคดีอื้อฉาว "กัลโชโปลี" บล็องมุ่งความสนใจไปที่การสร้างทีมและเจ้าหน้าที่ด้านเทคนิคขึ้นมาใหม่ทันที เขายังเจรจาสัญญาทางธุรกิจที่สำคัญใหม่ทั้งหมดและปรับปรุงสถานะทางการเงินของสโมสร ทีมทำผลงานได้ดีและกลับมาสู่เซเรียอาทันทีในฤดูกาล 2006–07 โดยขึ้นอันดับ 3 อย่างไม่คาดคิดในฤดูกาล 2007–08 จากนั้นรองแชมป์ในฤดูกาล 2008–09 ทำให้การเงินของสโมสรดำเนินไปอย่างคุ้มทุน
ผลงานชิ้นเอกของบล็องในช่วง 5 ปีที่ผ่านมาคือโครงการสร้างสนามฟุตบอลแห่งใหม่ของยูเวนตุส สนามฟุตบอลแห่งนี้ประกอบด้วยห้างสรรพสินค้าขนาด 35,000 ตร.ม. เป็นสนามฟุตบอลแห่งแรกที่สร้างขึ้นในอิตาลีตั้งแต่ปี 1990 และเป็นสนามแห่งเดียวในอิตาลีที่มีสโมสรฟุตบอลเป็นเจ้าของ บล็องเคยกล่าวไว้หลายครั้งว่าสนามฟุตบอลคืออนาคตของยูเวนตุส เป็นแหล่งสร้างรายได้หลักและเป็นจิตวิญญาณใหม่ของทีม
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2010 บล็องลาออกจากตำแหน่งประธานบอร์ดของยูเวนตุส และส่งมอบตำแหน่งให้กับอันเดรีย อันเญลลี บุตรชายของอุมแบร์โต อันเญลลี อดีตประธานสโมสร บล็องยังคงดำรงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร คำตอบของอันเญลลีต่อความรับผิดชอบของบล็องคือ “เขาจะดูแลการบริหารจัดการของสโมสรแบบ 360 องศา และมุ่งเน้นไปที่การพัฒนารายได้เป็นหลัก, จัดการความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของเรากับฟีฟ่าและยูฟ่าตลอดจนติดตามโครงการสร้างสนามฟุตบอลสำหรับอนาคตของสโมสร”
งูเขียวกาบหมาก

งูเขียวกาบหมาก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gonyosoma oxycephalum") เป็นงูชนิดหนึ่งในวงศ์ Colubridae ถือเป็นชนิดเฉพาะถิ่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
งูชนิดนี้ได้รับการอธิบายครั้งแรกโดย Friedrich Boie ใน ค.ศ. 1827
ถนนหนานจิง

ถนนหนานจิง (เซี่ยงไฮ้: "Noecin Lu") เป็นถนนในเซี่ยงไฮ้ซึ่งมีส่วนตะวันออกเป็นถนนการค้าเส้นหลักเส้นหนึ่งของเซี่ยงไฮ้ ถนนหนานจิงเป็นหนึ่งในถนนช็อปปิงที่พลุกพล่านที่สุดของโลก เช่นเดียวกับ ฟิฟต์แอเวนู, ถนนออกซฟอร์ด, ถนนออร์เชิร์ด, ถนนทาเคชิตะ และฌองเซลีเซ ชื่อของถนนมาจากชื่อนครหนานจิง ราชธานีของมณฑลเจียงซูซึ่งอยู่ติดกันกับเซี่ยงไฮ้ และอดีตราชธานีของสาธารณรัฐจีน ถนนหนานจิงในปัจจุบันแบ่งเป็นสองส่วน คือ ถนนหนานจิงตะวันออก และตะวันตก
ในบางบริบท ชื่อของถนนหนานจิงอาจหมายถึงเฉพาะถนนหนานจิงที่มีอยู่ก่อนปี 1945 ซึ่งคือถนนหนานจิงตะวันออกในปัจจุบัน และมีลักษณะเป็นถนนคนเดิน ก่อนการนำระบบพินอินมาใช้ในทศวรรษ 1950s ขื่อของถนนในภาษาอังกฤษคือ ถนนนานกิง (Nanking Road) ถนนเส้นเดิมนี้มีความยาวอยู่ภายในนิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้เท่านั้น ส่วนถนนหนานกิงตะวันตกในปัจจุบันนั้น ในอดีตคือ ถนนบับบลิงเวล (Bubbling Well Road) ถนนนอกนิคม ถนนทั้งสองเส้นมาบรรจบกันที่หัวมุมทางเหนือตรงที่เป็นเซี่ยงไฮ้เรซคลับ
ประวัติศาสตร์ของถนนหนานจิงสามารถย้อนไปได้ถึงปี 1845 ในสมัยนั้นมีชื่อว่า "พาร์กเลน" ("Park Lane") มีความยาวจากเดอะบันด์ไปยังถนนเหอหนาน ต่อมาในปี 1854 ได้ขยายออกมาถึงถนนเจ้อเจียง และแปดปีจ่อมาขยายออกไปถึงถนนซีจัง ชื่อ "ถนนนานกิง" ถูกตั้งอย่างเป็นทางการในปี 1862
ชยตุสันสกฤตัม

ชยตุสันสกฤตัม (อักษรโรมัน: Jayatu Sanskritam) เป็นขบวนการที่เริ่มต้นในปี 1947 นำโดยนักเรียนของโรงเรียนสันสกฤต ตีน ธารา ปักษาลา ในประเทศเนปาล ขบวนการนี้เคลื่อนไหวเรียกร้องประชาธิปไตย, สวัสดิการขั้นพื้นฐาน และการนำเอาวิชาสมัยใหม่เข้าในหลักสูตรการศึกษา นี่ถือเป็นการลุกฮือของนักเรียนนักศึกษาเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เนปาล และนำไปสู่การปฏิวัติปี 1951 และการสิ้นสุดขอจักรวรรดิรานาในที่สุด
ขบวนการเริ่มต้นที่โรงเรียนสันสกฤตตีน ธารา ปักษาลา ก่อนจะขยายไปรวมถึงนักเรียนของโรงเรียนราชกิยสันสกฤตวิทยาลัย ใกล้กับรานีโปขรี การประท้วงของนักเรียนมีศูนย์กลางอยู่ที่การต่อต้านการการขีดข้อกำหนดในการศึกษา เป็นต้นว่าในโรงเรียนสันสกฤตเช่นนี้มีให้เรียนเพียงวิชาเดียว ซึ่งคือวิชาภาษาสันสกฤตเท่านั้น ในขณะที่นักเรียนที่มีฐานะกว่าสามารถเข้าเรียนในโรงเรียนที่เปิดสอนหลักสูตรที่กว้างและมีรายวิชาอย่างสมัยใหม่ เช่นนักเรียนที่มีความสัมพันธ์กับจักรวรรดิรานา
ผู้ประท้วงใช้คติพจน์ในการประท้วงว่า "ชยตุ สํสฺกฤตมฺ" ("ชัยชนะเพื่อกิจการแห่งสันสกฤต")
ในวันมี่ 1 มิถุนายน 1947 นักเรียนได้ทำการยื่นข้อเสนอแก่นายกรัฐมนตรีเนปาล ปัทมะ ศุมเศร์ ชาง พหาทูร รานา เรียกร้องให้มีการเรียนการสอนในรายวิชาภูมิศาสตร์ ประวัติศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และรัฐศาสตร์ ขึ้นในโรงเรียน กระนั้นข้อเสนอถูกเพิกเฉย อันนำไปสู่การประท้วงหยุดเรียนของนักเรียน นอกจากการเรียกร้องการปรับเปลี่ยนหลักสูตรแล้ว ในการประท้วงยังมีการเรียกร้องถึงความเท่าเทียม ไปจนถึงมีการต่อต้านจักรวรรดิรานา การประท้วงหยุดเรียนสิ้นสุดเมื่อ 15 มิถุนายน เมื่อรัฐบาลยอมรับข้อเสนอที่จะขยายหลักสูตรตามคำร้องขอของนักเรียน อย่างไรก็ตาม ผู้นำกองทัพในเวลานั้น โมหัน ศุมเศร์ ชาง พหาทูร รานา ได้ออกคำสั่งประกาศจับและจำคุกผู้เข้าร่วมการประท้วง ตลอดจนมีการบังคับลี้ภัยนักเรียนรวม 42 คนที่ระบุตัวว่าเป็นผู้นำของการเรียกร้องนี้ ผู้ถูกบังคับลี้ภัยจำนวนหนึ่งรวมกล่มในอินเดียก่อตั้งวิศเวศวร ประสาท โกอิราละ ในขณะที่ที่เหลือร่วมกันจัดตั้งขบวนการเรียกร้องประชาธิปไตยขึ้นในเนปาล ซึ่งท้ายที่สุดได้นำไปสู่การปฏิวัติปี 1951 และการล้มล้างจักรวรรดิรานา
ยูลี มาร์ตอฟ

ยูลี มาร์ตอฟ หรือ แอล. มาร์ตอฟ (Ма́ртов; นามแรกเกิด ยูลี โอซีโปวิช เซเดียร์บาอูม; 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1873 – 4 เมษายน ค.ศ. 1923) เป็นนักการเมืองและนักปฏิวัติชาวรัสเซีย ผู้เป็นหัวหน้าเมนเชวิค ซึ่งเป็นกลุ่มส่วนหนึ่งในพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย (RSDLP) เขาเป็นเพื่อนร่วมงานคนสนิทกับวลาดีมีร์ เลนิน กระทั่งความไม่ลงรอยกันระหว่างมาร์ตอฟกับเลนิน ซึ่งนำไปสู่การแบ่งแยกอุดมการณ์ของพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย โดยเลนินเป็นหัวหน้ากลุ่มบอลเชวิคที่เป็นฝ่ายต่อต้านเขา
มาร์ตอฟเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางชาวยิวที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล เมืองหลวงของจักรวรรดิออตโตมัน เขาเติบโตที่ออแดซาและเริ่มรับแนวคิดแบบลัทธิมากซ์หลังจากเผชิญกับทุพภิกขภัยในรัสเซียระหว่าง ค.ศ. 1891–1892 มาร์ตอฟเข้าศึกษาที่ราชวิทยาลัยเซนต์ปีเตอส์เบิร์กเป็นระยะเวลาสั้น ๆ แต่ต่อมาถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยและเนรเทศไปยังวิลนา เขาอุทิศตนให้กับการทำงานกับแรงงานยิวในปีถัด ๆ มา ซึ่งการปลุกปั่นของเขาจะเป็นการปูทางในการก่อตั้งสหภาพแรงงานชาวยิวสามัญ (General Jewish Labour Bund) เขาเดินทางกลับมาเซนต์ปีเตอส์เบิร์กอีกครั้งใน ค.ศ. 1895 มาร์ตอฟได้สร้างความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับวลาดีมีร์ เลนิน และทั้งสองร่วมกันก่อตั้งสันนิบาตการต่อสู้เพื่อการปลดปล่อยชนชั้นแรงงาน หนึ่งปีต่อมาเขาถูกจับและเนรเทศไปยังอาร์กติกไซบีเรียเป็นเวลาสามปี หลังจากการถูกเนรเทศ มาร์ตอฟจึงร่วมมือกับเลนินและย้ายไปที่ยุโรปตะวันตก เขากลายเป็นสมาชิกพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซียและเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกองบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ของพรรคอย่าง "อีสครา" ในการประชุมใหญ่ของพรรคครั้งที่สองใน ค.ศ. 1903 เกิดความแตกแยกระหว่างผู้สนับสนุนของทั้งสองฝ่าย โดยมาร์ตอฟเป็นผู้นำฝ่ายเมนเชวิคที่ต่อต้านบอลเชวิคของเลนิน
ภายหลังการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1917 มาร์ตอฟเดินทางกลับรัสเซียแต่พบว่าตนเองถูกทำให้ไร้ความสำคัญหลังการปฏิวัติเดือนตุลาคม ซึ่งบอลเชวิคเข้ามามีอำนาจภายในประเทศ เขายังคงเป็นหัวหน้าเมนเชวิคต่อไปและประณามมาตรการปราบปรามของรัฐบาลโซเวียตที่มีจำนวนมาก
ใน ค.ศ. 1920 มาร์ตอฟถูกกดดันให้ออกจากรัสเซีย เมนเชวิคกลายเป็นพรรคผิดกฎหมายในปีต่อมา เขาอยู่พำนักในเยอรมนีและถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1923 ตามที่น้องสาวของเลนินกล่าวไว้นั้น เลนินพยายามส่งเงินให้มาร์ตอฟในระหว่างที่เขาป่วยครั้งสุดท้ายใน ค.ศ. 1922 แต่โจเซฟ สตาลินปฏิเสธและกล่าวว่ามาร์ตอฟเป็น “ต้นเหตุของศัตรูของชนชั้นแรงงาน!”
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
โซเมโยชิโนะ

Prunus × yedoensis (syn. Cerasus" × "yedoensis) เป็นซากูระที่เกิดจากการผสมระหว่าง พันธุ์โอชิมะ (Prunus speciosa) และ พันธุ์เอโดะฮิงัง (Prunus itosakura) กำเนิดขึ้นในประเทศญี่ปุ่น หนึ่งในพันธุ์ปลูกของพืชนี้อย่าง โซเมโยชิโนะ (; โรมาจิ: "somei-yoshino") เป็นหนึ่งในซากูระที่ได้รับความนิยมมากที่สุด และปลูกกันอย่างแพร่หลายในภูมิภาคเขตอบอุ่นทั่วโลกในปัจจุบัน โซเมโยชิโนะเป็นโคลนจากต้นไม้ต้นเดียว โดยถูกแพร่กระจายทั่วโลกด้วยการต่อกิ่ง โดยโซเมโยชิโนะได้รับคุณลักษณะอย่างการบานก่อนที่ใบคลี่ออกของโอโดะฮิงัง และการโตไวและมีดอกสีขาวของซากูระโอชิมะ คุณลักษณะทางบวกเหล่านี้ส่งผลให้โซเมโยชิโนะเป็นหนึ่งในพันธุ์ปลูกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของซากูระ
เมื่อวันที่ 1 เมษายน 2019 สถาบันวิจัยดีเอ็นเอคาซึสะของมหาวิทยาลัยชิมาเนะและมหาวิทยาลัยเกียวโตฟุริตสึ ได้เปิดเผยสามารถอดรหัสข้อมูลทางพันธุกรรมทั้งหมดของโซเมโยชิโนะเรียบร้อยแล้ว และพบว่าโซเมโยชิโนะสืบเชื้อสายมาจากซากูระเอโดะฮิงังและซากูระโอชิมะตามที่เชื่อกันทั่วไป นอกจากนี้ยังเปิดเผยอีกว่าบรรพบุรุษของทั้งสองสายพันธุ์พ่อแม่ถูกแยกออกจากกันเป็นคนละสปีชีส์เมื่อ 5.52 ล้านปีก่อน ส่วนโซเมโยชิโนะเกิดจากการผสมพันธุ์เมื่อ 100 กว่าปีที่แล้ว
ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ถูกเรียกว่าเป็นโซเมอิโยชิโนะในขณะที่ปลูก แต่บันทึกที่เก่าแก่ที่สุดที่สามารถตรวจสอบได้ของการปลูกโซเมอิโยชิโนะคือในสวนพฤกษศาสตร์โคอิชิกาวะในปี 1775 นอกจากนี้ยังการปลูกโซเมอิโยชิโนะในสวนพฤกษศาสตร์โคอิชิกาวะในปี 1875 ในสวนสาธารณะไคเซซันในเมืองโคริยามะ จังหวัดฟูกูชิมะ ในปี 1878 และในปราสาทฮิโรซากิในปี 1882 ซึ่งบางครั้งถูกเรียกว่าเป็นโซเมอิโยชิโนะที่เก่าแก่ที่สุด
ในปี 2019 สมาคมวิจัยสุขภาพต้นไม้ประเทศญี่ปุ่น ได้ยอมรับว่าโซเมอิโยชิโนะที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังมีชีวิตอยู่ในญี่ปุ่นปลูกอยู่ในสวนสาธารณะไคเซซันในปี 1878 โดยอิงจากการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสีและการศึกษาทางวิทยาศาสตร์อื่น ๆ
จีนล่ง

จีนล่ง (มีบทบาทในช่วง ค.ศ. 199 – 238) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ฉิน หล่าง  ชื่อรอง ยฺเหวียนหมิง  เป็นขุนพลของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ภูมิหลังครอบครัว.
จีนล่งเกิดในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก มีบ้านเกิดของบรรพชนที่เมืองซินซิง (新興郡 "ซินซิงจฺวิ้น"; อยู่บริเวณนครซินโจว มณฑลชานซีในปัจจุบัน) บิดาของจีนล่งคือฉิน อี๋ลู่ (秦宜祿) อดีตผู้ใต้บังคับบัญชาของลิโป้ขุนศึกผู้มีบทบาทในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก มารดาของจีนล่งคือตู้ชื่อ (杜氏) อดีตภรรยาของฉิน อี๋ลู่ซึ่งภายขุนศึกโจโฉนำไปเป็นอนุภรรยาหลังจากลิโป้พ่ายแพ้และถูกประหารชีวิตในยุทธการที่แห้ฝือเมื่อปี ค.ศ. 198 จีนล่งในวัยเยาว์ติดตามมารดาเข้าร่วมอาศัยในตระกูลของโจโฉ โจโฉรีบจีนล่งเป็นบุตรบุญธรรมและให้ความเอ็นดูอย่างมาก ครั้งหนึ่งในงานเลี้ยง โจโฉบอกกับแขกเหรื่อว่า "จะมีใครที่รักบุตรชายบุญธรรมของตน (หมายถึงจีนล่ง) เหมือนที่ข้ารักหรือไม่"
ในรัชสมัยของโจยอย.
เมื่อจีนล่งเติบโตขึ้น ได้เดินทางไปทั่วแผ่นดินจีนและไม่ได้รับตำแหน่งราชการพลเรือนหรือทหารใด ๆ หลังโจโฉเสียชีวิตในปี ค.ศ. 220 จีนล่งคงอยู่ในรัฐวุยก๊กที่ก่อตั้งโดยโจผีบุตรชายและทายาทของโจโฉในยุคสามก๊ก
ในปี ค.ศ. 227 หลังจากโจยอย โอรสของโจผีขึ้นครองราชบัลลังก์วุยก๊กหลังการสวรรคตของพระบิดา จีนล่งได้รับการแต่งตั้งเป็นขุนพลทหารม้ากล้า (驍騎將軍 "เซียวฉีเจียงจฺวิน") และขุนนางกรมวัง (給事中 "จี่ชื่อจง") และร่วมตามเสด็จจักรพรรดิโจยอยโดยตลอด ในรัชสมัยของโจยอย โจยอยมักจะจับผิดการกระทำผิดของผู้คน ผู้คนจำนวนมากที่กระทำความผิดเล็กน้อยถูกประหารชีวิตตามรับสั่งของพระองค์ จีนล่งไม่เคยแนะนำทัดทานโจยอยและไม่เคยแนะนำผู้มีความสามารถให้แก่ราชสำนักวุยก๊ก แต่จีนล่งก็ยังคงเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิโจยอย โดยพระองค์มักปรึกษาการต่าง ๆ กับจีนล่งและเรียกจีนล่งด้วยชื่อในวัยเด็กว่า "อาซู" (阿穌) โจยอยยังพระราชทานของกำนัลแก่จีนล่งและถึงขนาดพระราชทานจวนขนาดใหญ่ในนครหลวงลกเอี๋ยงให้แก่จีนล่ง ขุนนางคนอื่น ๆ รู้ว่าจีนล่งเป็นผู้มีความสามารถไม่มากนัก แต่ก็ยังรู้ว่าจีนล่งเป็นคนสนิทของจักรพรรดิโจยอย ขุนนางเหล่านั้นจึงมักติดสินบนจีนล่งเพื่อประจบประแจง จีนล่งจึงใช้สถานะและความเป็นคนใกล้ชิดของโจยอยในการช่วยให้ขุนนางเหล่านั้นได้รับการเลื่อนตำแหน่งและได้รับบรรดาศักดิ์
ในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 223 ปู้ตู้เกินประมุขชนเผ่าเซียนเปย์ซึ่งก่อนหน้านี้ได้สวามิภักดิ์ต่อวุยก๊ก กลับก่อกบฏและร่วมมือกับห่อปีประมุขชนเผ่าเซียนเปย์อีกกลุ่ม ปิดห้วนข้าหลวงมณฑลเป๊งจิ๋วในวุยก๊กนำกำลังทหารจากมณฑลเป๊งจิ๋วเข้าโจมตีชนเผ่าเซียนเปย์แต่ถูกตีแตกพ่าย หลังจากนั้นปู้ตู้เกินและห่อปีก็ยิ่งกลมเกลียวกันและโจมตีชายแดนด้านตะวันออกเฉียงเหนือของวุยก๊กอย่างต่อเนื่อง โจยอยมีรับสั่งให้จีนล่งนำอีกกองกำลังหนึ่งจากนครหลวงไปโจมตีชนเผ่าเซียนเปย์ จีนล่งขับไล่ข้าศึกไปยังทะเลาทรายทางเหนือได้สำเร็จ ในฤดูหนาว เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาของปู้ตู้เกินยอมจำนนต่อจีนล่งในมณฑลเป๊งจิ๋ว จีนล่งจึงนำกำลังทหารยกกลับลกเอี๋ยง
ปลายปี ค.ศ. 238 โจยอยประชวรหนักและทรงต้องการจะแต่งตั้งโจฮู, เซี่ยโหว เซี่ยน (夏侯獻), โจซอง, เฉา เจ้า (曹肇) และจีนล่งให้ช่วยเหลือราชการแผ่นดินหลังพระองค์สวรรคต เซี่ยโหว เซี่ยนและคนอื่น ๆ ไม่ถูกกันกับเสนาบดีเล่าฮอง (劉放 "หลิว ฟ่าง") และซุนจู (孫資 "ซุน จือ") เล่าฮองและซุนจูจึงทูลโน้มน้าวให้โจยอยเปลี่ยนพระทัย โจยอยจึงตั้งโจซองและสุมาอี้เป็นผู้สำเร็จราชการแทน ส่วนจีนล่งและคนอื่น ๆ ถูกปลดจากตำแหน่ง
ทายาท.
บุตรชายของจีนล่งชื่อฉิน ซิ่ว (秦秀) มีชื่อเสียงว่าเป็นผู้เด็ดเดี่ยว เข้มงวด และพูดตรงไปตรงมา ฉิน ซิ่วดำรงตำแหน่งบัณฑิต (博士 "ปั๋วชื่อ") ในสำนักศึกษาหลวง (太學 "ไท่เสฺว") ในรัชสมัยของสุมาเอี๋ยน (จักรรพรดิจิ้นอู่) แห่งราชวงศ์จิ้นหลังสิ้นสุดยุคสามก๊ก
ฉิน อี๋ลู่

ฉิน อี๋ลู่ (เสียชีวิต ค.ศ. 199) เป็นนายทหารผู้รับใช้ขุนพลและขุนศึกลิโป้ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน ฉิน อี๋ลู่อาจเป็นบุคคลเดียวกันกับฉิน อี้  ซึ่งปรากฏชื่อในบันทึกต่าง ๆ
ประวัติ.
ฉิน อี๋ลู่เป็นชาวเมืองยฺหวินจง (雲中郡 "ยฺหวินจงจฺวิ้น"; อยู่ทางตะวันตกของอำเภอทัวเค่อทัว เขตปกครองตนเองมองโกเลียในในปัจจุบัน) ฉิน อี๋ลู่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของลิโป้ผู้ซึ่งมาจากมณฑลเป๊งจิ๋วเช่นเดียวกับฉิน อี๋ลู่ ในปี ค.ศ. 192 ฉิน อี๋ลู่เป็นคนหนึ่งในสองคนที่ลิโป้มอบหมายให้ซุ่มโจมตีและลอบสังหารขุนศึกตั๋งโต๊ะในเตียงฮันโดยปลอมตัวเป็นองครักษ์ ภายหลังฉิน อี๋ลู่ติดตามลิโป้เมื่อลิโป้หนีจากเตียงฮันและเดินทางไปทั่วที่ราบภาคกลางก่อนจะเข้ายึดครองมณฑลชีจิ๋วจากขุนศึกเล่าปี่
เมื่อลิโป้ถูกล้อมโดยทัพพันธมิตรของโจโฉและเล่าปี่ในยุทธการที่แห้ฝือในปี ค.ศ. 198 ลิโป้ส่งฉิน อี๋ลู่ไปขอกำลังเสริมจากขุนศึกเตียวเอี๋ยงและอ้วนสุด ตู้ชื่อ (杜氏) ภรรยาของฉิน อี๋ลู่และจีนล่ง (秦朗 "ฉิน หล่าง") บุตรชายของฉิน อี๋ลู่ยังคงอยู่ในแห้ฝือในขณะที่ทัพโจโฉเข้ายึดแห้ฝือได้ กวนอูขุนพลของเล่าปี่ขอกับโจโฉหลายครั้งให้ตนได้สมรสกับตู้ชื่อหลังได้ชัยชนะต่อลิโป้ โจโฉสงสัยว่าเหตุใดกวนอูจึงต้องการตู้ชื่อขนาดนั้นจึงคาดว่าตู้ชื่อคงจะงดงามมาก จึงสั่งให้คนนำตัวตู้ชื่อมาพบ ตู้ชื่อจึงกลายเป็นภรรยาน้อยของโจโฉโดยโจโฉไม่ใส่ใจต่อคำขอร้องของกวนอู และจีนล่งได้กลายเป็นบุตรบุญธรรมของโจโฉ
ฉิน อี๋ลู่กำลังอยู่ที่ค่ายของอ้วนสุดในขณะที่แห้ฝือถูกตีแตก อ้วนสุดจึงจัดการให้ฉิน อี๋ลู่ได้สมรสกับสตรีสูงศักดิ์ผู้หนึ่งผู้เป็นเชื้อพระวงศ์ของราชวงศ์ฮั่นแทนที่ตู้ชื่อภรรยาคนเดิม อย่างไรก็ตาม อ้วนสุดที่ตั้งตนเป็นจักรพรรดิทำให้ฉิน อี๋ลู่รู้สึกไม่สบายใจที่ต้องข้องเกี่ยวกับกบฏ ฉิน อี๋ลู่จึงทำตามคำแนะนำของเล่าฮกไปสวามิภักดิ์ต่อโจโฉผู้ซึ่งกุมอำนาจราชสำนักฮั่นและควบคุมพระเจ้าเหี้ยนเต้จักรพรรดิราชวงศ์ฮั่น
ฉิน อี๋ลู่ที่อยู่ภายใต้โจโฉได้รับตำแหน่งเป็นนายอำเภอของอำเภอจื้อ (銍縣 "จื้อเซี่ยน") อำเภอขนาดเล็กในราชรัฐไพก๊ก (沛國 "เพ่ย์กั๋ว") เมื่อเล่าปี่ก่อกบฏต่อโจโฉและผ่านมาทางเสียวพ่าย (小沛 "เสี่ยวเพ่ย์"; ปัจจุบันคืออำเภอเพ่ย์ มณฑลเจียงซู) เตียวหุยขุนพลของเล่าปี่เรียกฉิน อี๋ลู่มาพบและเหยียดหยามว่า "มีคนอื่นที่เอาภรรยาท่านไป แต่ท่านกลับเลือกจะเป็นนายอำเภอในสังกัดเขา! ท่านทำเรื่องโง่เขลาเช่นนี้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้อย่างไร! ท่านอยากจะติดตามเราหรือไม่" ฉิน อี๋ลู่ติดตามเล่าปี่เดินทางไปอีกหลาย"ลี้่" ก่อนจะรู้สึกเสียใจและตัดสินใจจากไป เตียวหุยจึงสังหารฉิน อี๋ลู่เสีย
จีนล่งบุตรชายของฉิน อี๋ลู่ได้โจโฉรับเป็นบุตรบุญธรรม และภายหลังได้กลายเป็นขุนพลคนสำคัญของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กที่ก่อตั้งโดยโจผีบุตรชายและทายาทของโจโฉ
อัลมุฮาซิบี

อัลมุฮาซิบี (ค.ศ. 781–857) เป็นนักเทววิทยา, นักปรัชญา และนักพรตนิยมชาวอาหรับมุสลิม ถือเป็นผู้ก่อตั้งสำนักปรัชญาอิสลามแบกแดดที่ผสมกะลามกับลัทธิศูฟี และยังเป็นครูของซิรรี อัสซะเกาะฏีและญุนัยด์ อัลบัฆดาดี
ชื่อเต็มของเขาคือ อะบู อับดุลลอฮ์ ฮาริษ อิบน์ อะซัด อิบน์ อับดุลลอฮ์ อัลอะนิซี อัลบัศรี และมาจากอาหรับเผ่าอะนิซะฮ์ เขาเป็นผู้ก่อตั้งสิ่งที่ภายหลังกลายเป็นหลักคำสอนศูฟีสายหลัก และมีอิทธิพลต่อนักเทววิทยายุคหลัง เช่น อัลเฆาะซาลี
เขาเป็นผู้เขียนผลงานประมาณ 200 ชิ้น โดยมีเนื้อเกี่ยวกับเทววิทยาและ "ตะเศาวุฟ" (ลัทธิศูฟี), ผลงานเหล่านี้ ได้แก่ "Kitab al-Khalwa" และ "Kitab al-Ri`aya li-huquq Allah"
เชย์นิส ปาลาซิโอส

เชย์นิส อาลอนดรา ปาลาซิโอส กอร์เนโฆ (เกิด 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2543) เป็นนางแบบชาวนิการากัวและผู้ครองตำแหน่งประกวดความงามที่ได้รับการสวมมงกุฎนางงามจักรวาล 2023 ก่อนหน้านี้เธอเคยสวมมงกุฎมิสนิการากัว 2023 เธอเป็นชาวนิการากัวคนแรกที่ชนะการประกวดนางงามจักรวาล และเป็นคนแรกที่ชนะหนึ่งในการประกวดนางงามนานาชาติบิ๊กโฟร์
ก่อนที่จะเข้าประกวดนางงามจักรวาล ปาลาซิโอสได้เข้าประกวดในมิสเวิลด์ 2021 ในฐานะมิสเวิลด์นิการากัว 2020 โดยเข้ารอบ 40 คนสุดท้าย
กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

กีฬาสกีกระโดดไกลในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 มีกำหนดจัดขึ้นที่ศูนย์สกีกระโดดอัลเพนเซีย ในคังนึง ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 20-21 มกราคม ค.ศ. 2024
การคัดเลือก.
แต่ละประเทศสามารถรับโควต้าได้ 2 ตำแหน่งต่อเพศโดยการจัดอันดับใน Marc Hodler Trophy ที่ 2023 Nordic Junior World Ski Championships นอกจากนี้ ประเทศที่เหลือจะได้รับโควตาผ่าน 2022–23 FIS Ski Jumping Continental Cup และ 2022–23 FIS Ski Jumping FIS Cup
สรุปผลการคัดเลือก.
นี่คือรายการโควต้าชั่วคราว ณ วันที่ 6 ตุลาคม 2023
ฉิน (นามสกุล)

ฉิน  เป็นนามสกุลจีน นามสกุลฉินถอดเสียงว่า Qin ในระบบถอดเสียงฮั่นยฺหวี่พินอินของภาษาจีนกลางซึ่งเป็นภาษาที่ใช้โดยทั่วไปในประเทศจีน การถอดเสียงแบบอื่น ๆ ของนามสกุลนี้ ได้แก่ Chin และ Jin ในภาษาจีนกลาง, Ceon และ Cheun ในภาษากลางตุ้ง, และ Tần ในภาษาเวียดนาม ผู้คนที่ใช้นามสกุลฉินมักพบได้ทั่วไปในมณฑลเหอหนาน มณฑลฉ่านซี มณฑลชานตง มณฑลเสฉวน มณฑลหูเป่ย์ และมณฑลเหอเป่ย์ เป็นนามสกุลลำดับที่ 18 ในกวีนิพนธ์"นามสกุลร้อยตระกูล"
ฆาบิเอร์ มิเลย์

ฆาบิเอร์ เฆราร์โด มิเลย์ (22 ตุลาคม พ.ศ. 2513 –) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ นักเขียน และนักการเมืองฝ่ายขวาชาวอาร์เจนตินา ซึ่งชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีอาร์เจนตินาใน พ.ศ. 2566 และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอาร์เจนตินาตั้งแต่วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ต่อจากอัลเบร์โต เฟร์นันเดซ
ในฐานะนักเศรษฐศาสตร์ เขาอยู่หนึ่งในแกนนำของสำนักออสเตรีย เขาได้วิพากษ์วิจารณ์การบริหารเศรษฐกิจของรัฐบาลอาร์เจนตินา นอกจากนี้เขายังเป็นอาจารย์สอนมหาวิทยาลัยในภาควิชาเศรษฐศาสตร์ หลักสูตรเศรษฐศาสตร์มหภาค เศรษฐศาสตร์จุลภาค และคณิตศาสตร์สำหรับเศรษฐศาสตร์มานานกว่ายี่สิบปี นอกจากนี้เขายังมีผลงานทางวิชาการและหนังสือหลายเล่ม รวมทั้งยังเคยเป็นนักจัดรายการวิทยุอีกด้วย เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของอาร์เจนตินาใน พ.ศ. 2564 ต่อมาเขาได้ลงสมัครเลือกตั้งประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2566 โดยคู่แข่งของเขาคือเซร์ฆิโอ มาซา จากพรรคเฟรนเตเรโนบาดอร์ พรรคการเมืองสายลัทธิเปรอน ซึ่งเขาได้รับเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียงถึง 56% 
ในทางการเมือง เขาจัดอยู่ในการเมืองฝ่ายขวาจัด โดยยึดอุดมการณ์ประชานิยม, เสรีนิยมใหม่, อนุรักษนิยมสุดขั้ว และทุนนิยมอนาธิปไตย ซึ่งมุมมองทางการเมืองของเขานั้นโดดเด่นและแปลกใหม่ในบรรดานักการเมืองของอาร์เจนตินา ทำให้เขาได้รับความสนใจจากสื่อและประชาชนภายในประเทศ เขาเสนอให้ยกเลิกธนาคารกลางแห่งอาร์เจนตินา รวมไปถึงการยกเลิกโครงสร้างพื้นฐานที่ไม่จำเป็น ทั้งนี้เขายังต่อต้านการทำแท้งอย่างหนักแม้ว่าจะเกิดจากการถูกข่มขืนก็ตาม นอกจากนี้เขายังสนับสนุนเสรีภาพทางเลือก โดยเฉพาะความหลากหลายทางเพศ และเสรีภาพในการครอบครองอาวุธปืน
สำหรับนโยบายต่างประเทศ มิเลย์พยายามฟื้นฟูความสัมพันธ์กับสหรัฐและสหราชอาณาจักร สนับสนุนประเทศยูเครนในสงครามรัสเซีย–ยูเครน ตลอดจนตัดความสัมพันธ์กับสาธารณรัฐประชาชนจีน
กีฬาสกีลีลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

กีฬาสกีลีลาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 มีกำหนดจัดรายการคู่ที่ไฮวัน รีสอร์ท จองซอน และรายการที่เหลือที่เวลลี ฮิลลี พาร์ค ในฮองซอง ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 23–31 มกราคม ค.ศ. 2024
การคัดเลือก.
สรุปผลการคัดเลือก.
นี่คือรายการโควต้าชั่วคราว ณ วันที่ 18 ตุลาคม 2023
กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

กีฬาสกีลงเขาในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 มีกำหนดจัดขึ้นที่ไฮวันรีสอร์ท ในคังนึง ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 21–26 มกราคม ค.ศ. 2024
การคัดเลือก.
สรุปผลการคัดเลือก.
นี่คือรายการโควต้าชั่วคราว ณ วันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023
กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024

กีฬาสกีข้ามทุ่งในโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2024 มีกำหนดจัดขึ้นที่ศูนย์ไบแอธลอนอัลเพนเซีย ในแดกวัลรยอง-มยอน ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่วันที่ 29 มกราคม-1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024
การคัดเลือก.
สรุปผลการคัดเลือก.
นี่คือรายการโควต้าชั่วคราว ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023
จิน (นามสกุล)

จิน  เป็นนามสกุลจีน ตัวอักษรของนามสกุลมีความหมายว่า "ทองคำ" เป็นนามสกุลลำดับที่ 29 ในกวีนิพนธ์"นามสกุลร้อยตระกูล" ในปี พ.ศ. 2549 นามสกุลจินติดอันดับที่ 64 ของนามสกุลจีนที่พบมากที่สุด
อเมริกันซามัวในแปซิฟิกเกมส์ 2023

อเมริกันซามัว จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาแปซิฟิกเกมส์ 2023 ในเมืองโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายนถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566
นักกีฬา.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ประเทศนิวซีแลนด์ในแปซิฟิกเกมส์ 2023

ประเทศนิวซีแลนด์ จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาแปซิฟิกเกมส์ 2023 ในเมืองโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายนถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566
นักกีฬา.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาในแปซิฟิกเกมส์ 2023

หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาแปซิฟิกเกมส์ 2023 ในเมืองโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายนถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ครั้งนี่จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 11 ของหมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาในการแข่งขันแปซิฟิกเกมส์นับตั้งแต่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1979
นักกีฬา.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ

พิพิธภัณฑ์เนินฝังศพโบราณประจำจังหวัดคูมาโมโตะ (; โรมาจิ: "Kumamoto kenritsu sōshoku kofun-kan") เป็นพิพิธภัณฑ์เกี่ยวกับ"โคฟุง" (เนินฝังศพโบราณในยุคโคฟุง) ในนครยามางะ จังหวัดคูมาโมโตะ ประเทศญี่ปุ่น สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์ได้แก่ห้องจำลองขนาดเท่าของจริงของห้องด้านในของสุสานโบราณ 12 แห่ง
พิพิธภัณฑ์ได้รับการออกแบบโดยทาดาโอะ อันโด และสร้างเสร็จด้วยทุนสร้าง 1.6 พันล้านเยนเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2535
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อาซูกะ

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์อาซูกะ (; โรมาจิ: "Asuka Shiryōkan") เป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ในโอกูยามะ หมู่บ้านอาซูกะ จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2518 และเป็นหน่วยงานหนึ่งของสถาบันวิจัยทรัพย์สินทางวัฒนธรรมแห่งชาตินาระ
พราววรา ศตรัตพะยูน

พราววรา ศตรัตพะยูน (เกิดวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2538) ชื่อเล่น พิ้งค์พราว ชื่อเดิม กมลวรรณ ศตรัตพะยูน เป็นนักแสดง นางแบบ นางงามหญิงชาวไทย
ประวัติ.
พราววรา ศตรัตพะยูน ชื่อเล่น พิ้งค์พราว ชื่อเก่า กมลวรรณ ศตรัตพะยูน (เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน 2538) ปัจจุบันเธอเป็นนักแสดงสังกัด สามเศียร และ ช่อง 7 เอชดี จบการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
การทำงาน.
พิ้งค์พราวเริ่มเข้าสู่วงการโดยได้รับตำแหน่งรองอันดับ 1 จากเวที มิสทีนไทยแลนด์ ปี 2011 จากนั้นได้ประกวดเวที นางสาวไทย ในปี 2559 ต่อมามีผู้ใหญ่จากทางค่ายสามเศียร ได้เขาไปพูดคุยกับเธอ และได้มีโอกาสเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด สามเศียร และ ช่อง 7 เอชดี 
ในปี พ.ศ. 2561 พิ้งค์ได้มีผลงานละครเรื่องแรก เรื่องสังข์ทอง รับบท โหงพราย / หงส์ฟ้า และในปี พ.ศ. 2563 พิ้งค์ได้เป็นนางเอกเต็มตัวเรื่องแรก เรื่องพระสุธน มโนห์รา รับบท พระธิดามโนห์รา แสดงคู่กับ พลพจน์ พูลนิล
ในปี พ.ศ. 2566 พิ้งค์พราวได้เข้าร่วมประกวดเวที Miss Nakini Thailand 2023 และได้ตำแหน่งรองอันดับ 3 มาครอบครอง และมีละครที่กำลังถ่ายทำเรื่อง แม่จอมขวัญ และล่าสุดพิ้งค์พราวได้ประกาศล่าสุดว่าจะลงประกวดเวที มิสแกรนด์ไทยแลนด์ และเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2566 มีการจัดการประกวด Miss Grand P2S พังงา พัทลุงสตูล พิ้งค์พราวได้คว้ารางวัลชนะเลิศ มิสแกรนด์พัทลุง และเป็นตัวแทนเพื่อเข้าประกวดเวที มิสแกรนด์ไทยแลนด์
ผลงาน.
ละครโทรทัศน์.
ละครโทรทัศน์ทั้งหมดด้านล่างนี้ออกอากาศทางช่อง 7 เอชดี
การประกวด.
มิสทีนไทยแลนด์ 2011.
ในปี พ.ศ. 2554 กมลวรรณได้เริ่มการประกวดนางงามในเวที มิสทีนไทยแลนด์ และได้รับตำแหน่งรองอันดับ 1 และมี มุกดา นรินทร์รักษ์ และ มาเรีย เฮิร์ชเลอร์ ประกวดในปีเดียวกัน
นางสาวไทย 2559.
ในปี พ.ศ. 2559 กมลวรรณได้เข้าร่วมการประกวด นางสาวไทย และผ่านเข้ารอบ 10 คนสุดท้าย
มิสนาคิณีไทยแลนด์ 2023.
ในปี พ.ศ. 2566 พราววราได้เข้าร่วมการประกวด มิสนาคิณีไทยแลนด์ ได้รับตำแหน่งรองอันดับ 3
มิสแกรนด์พัทลุง 2024.
ในปี พ.ศ. 2566 พราววราได้เข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์พัทลุง เพื่อหาตัวแทนไปประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024 และพิ้งค์พราวได้รับรางวัลชนะเลิศ
มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024.
ในปี พ.ศ. 2567 พราววราได้เป็นตัวแทน จังหวัดพัทลุง ไปประกวด มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2024 และพิ้งค์พราว ไม่ผ่านเข้ารอบ 20 คนสุดท้าย
มิสแกรนด์อุดรธานี 2025.
ในปี พ.ศ. 2567 พราววราได้เข้าร่วมการประกวด มิสแกรนด์อุดรธานี ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1
มิสแกรนด์แม่ฮ่องสอน 2025.
ในปี พ.ศ. 2568 พราววราได้ประกวดต่อในเวที มิสแกรนด์แม่ฮ่องสอน ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2
มิสยูนิเวิร์สอุดรธานี ร้อยเอ็ด 2025.
ในปี พ.ศ. 2568 พราววราได้เข้าร่วมการประกวด มิสยูนิเวิร์สอุดรธานี ร้อยเอ็ด และได้รางวัลชนะเลิศ มิสยูนิเวิร์สอุดรธานี 2025
มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2568.
ในปี พ.ศ. 2568 พราววราได้เป็นตัวแทน จังหวัดอุดรธานี ในการประกวด มิสยูนิเวิร์สไทยแลนด์ 2568 และพราววราไม่ผ่านเข้ารอบ 18 คนสุดท้าย
ศูนย์วัฒนธรรมโจมงนครฮาโกดาเตะ

ศูนย์วัฒนธรรมโจมงนครฮาโกดาเตะ (; โรมาจิ: "Hakodate-shi Jōmon Bunka Kōryū Sentā") เปิดทำการในนครฮาโกดาเตะ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2554 มีห้องนิทรรศการ 4 ห้องที่อุทิศให้กับยุคโจมง จัดแสดงเครื่องดินเผาและเครื่องถ้วยหินที่ขุดพบในฮาโกดาเตะจำนวนประมาณ 1,200 ชิ้น รวมไปถึงสมบัติแห่งชาติญี่ปุ่นเพียงชิ้นเดียวในฮกไกโดที่เรียกว่า "โดงูกลวง"  ซึ่งขุดพบจากแหล่งขุดคุ้นโชโบไนโนะ  (ขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมในปี พ.ศ. 2550) นอกจากนี้พิพิธภัณฑ์ยังมีกิจกรรมเชิงการปฏิบัติ เช่น การทำมางาตามะ และการถัก "อังงิง " พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ที่สถานีริมถนนมิจิ โนะ เอกิ โจมง โรมัง มินามิคายาเบะ  จึงทำให้กลายเป็นสถานีริมถนนเพียงแห่งเดียวในประเทศญี่ปุ่นที่มีพิพิธภัณฑ์ที่มีสมบัติแห่งชาติ