pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
คิกฟลิป

คิกฟลิป (เกาหลี: ; อาร์อาร์: "Kikpeullip") เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ ก่อตั้งขึ้นจากรายการแข่งขันเรียลลิตี้"Loud" ของช่องเอสบีเอส และบริหารจัดการโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนเจ็ดคนคือ กเยฮุน, อามารุ, ดงฮวา, จูวัง, มินเจ, เคย์จู และดงฮย็อน พวกเขาเปิดตัวเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2025 โดยมีเอกซ์เทนเดดเพลย์ "Flip It, Kick It!"
ชื่อ.
ชื่อของกลุ่ม KickFlip อ้างอิงถึงทริคการเล่นสเก็ตบอร์ดที่มีชื่อเดียวกันซึ่งผู้เล่นจะต้องหมุนตัวเต็มรอบไปตามแกนยาวของบอร์ด ซึ่งสื่อถึง "ความทะเยอทะยานของกลุ่มที่จะแหกกฎเดิมๆ เพื่อสร้างการแสดงที่กล้าหาญ"
ประวัติ.
Formation through "Loud".
คิกฟลิปร่วมกับทีเอ็นเอ็กซ์ก่อตั้งขึ้นผ่านรายการแข่งขันเรียลลิตี้เคป็อป ทางช่องเอสบีเอส "Loud" ซึ่งดำเนินรายการโดยเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์และP Nation Loud ออกอากาศครั้งแรกในเดือนมิถุนายน 2021 และดำเนินรายการจนถึงเดือนกันยายน โดยที่ Kyehoon, Keiju, Amaru, Lee Donghyeon และ Yoon Min ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกบอยแบนด์ใหม่ของเจวายพี อย่างไรก็ตามในเดือนเมษายน 2023 Yoon Min ได้เปิด ตัวบัญชี Instagram ส่วนตัว ซึ่งดูเหมือนจะยืนยันการออกจากเจวายพี และบอยแบนด์ที่กำลังจะเกิดขึ้น ต่อมาเขาได้เข้าร่วมในรายการเรียลลิตี้โชว์ "Vocal Showdown" ของเอ็มเน็ต ในเดือนตุลาคม 2023
2025–ปัจจุบัน: เปิดตัวด้วย"Flip It, Kick It!".
ในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2024 ในงานมามาอะวอดส์ 2024 ในลอสแอนเจลิส ผู้ก่อตั้งเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ พัก จิน-ย็องประกาศว่าพวกเขาอยู่ใน "ขั้นตอนสุดท้ายของการเตรียมตัว" สำหรับบอยแบนด์ที่กำลังจะมาถึงและเปิดเผยภาพเงาของสมาชิกทั้งเจ็ดคน หนึ่งวันต่อมา เจวายพีได้ประกาศชื่อบอยแบนด์ใหม่ คิกฟลิป พร้อมด้วยวันที่เปิดตัวคือ 1 มกราคม 2025 การเปิดตัวของพวกเขาถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 6 มกราคม เพื่อตอบสนองต่อเหตุการณ์เครื่องบินเชจูแอร์ เที่ยวบินที่ 2216 ไถลออกจากทางวิ่ง คิกฟลิปปล่อยเอกซ์เทนเดดเพลย์ครั้งแรกของพวกเขา"Flip It, Kick It!" เมื่อวันที่ 20 มกราคม ต่อจากซิงเกิลก่อนการเปิดตัว "Umm Great" เมื่อวันที่ 6 มกราคม
เวนย์ ฟอลโคเนอร์

เวนย์ ฟอลโคเนอร์ (เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2510) เป็นนักแสดงชายลูกครึ่งไทย-อเมริกัน โดดเด่นจากการรับบทร้ายในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ เจ้าของฉายา ดาวร้ายหน้าหล่อ
เข้าสู่วงการ.
ถ่ายแบบ.
เวนย์เข้าสู่วงการจากการประกวดนายแบบโดมอนแมนเมื่อปี พ.ศ. 2530 โดยติด 1 ใน 5 จากนั้นจึงได้รับการติดต่อทาบทามให้มาเดินแบบ หลังจากนั้นก็มีทั้งถ่ายโฆษณาและถ่ายแบบรวมถึงเทสต์โฆษณา โดยต้องเดินทางมาจากบ้านเกิดที่โคราช 
ภาพยนตร์.
ต่อมา ปัญญา นิ่มเจริญพงษ์ ตากล้องถ่ายภาพยนตร์ชื่อดังที่ผันตัวมาเป็นผู้กำกับได้ติดต่อให้ไปร่วมแสดงภาพยนตร์เรื่อง ห้าวเล็กๆ เมื่อปี พ.ศ. 2532 โดยได้รับบทเป็นผู้ร้ายที่ต้องขี่ช็อปเปอร์ที่ต้องคอยแกล้งนางเอกคือ อ้อม สุนิสา สุขบุญสังข์ ปรากฏว่าภาพยนตร์ประสบความสำเร็จทำให้เขาเริ่มเป็นที่รู้จักและได้รับบทร้ายเสียเป็นส่วนใหญ่
หลังจากนั้นจึงได้ร่วมงานกับค่ายพรพจน์ฟิล์มของคุณพรพจน์–รัชนีวรรณ กนิษฐเสน อยู่ประมาณ 2–3 เรื่อง ก่อนจะมาประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์เรื่องหลงไฟที่กำกับโดยรุจน์ รณภพเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยในเรื่องนี้รับบทตัวร้ายเป็นแมงดาชื่อ เขียว
ละครโทรทัศน์.
เวนย์เข้าสู่วงการละครโทรทัศน์โดยแสดงละครเรื่องแรกคือเรื่องทูตมรณะเมื่อปี พ.ศ. 2533 โดยรับบทเป็น ลูกชายเจ้าพ่อ ที่รับบทโดยสมบัติ เมทะนี หลังจากนั้นจึงมีผลงานมาจนถึงปัจจุบัน
The Spoon ช้อนทองคำ 2025

The Spoon ช้อนทองคำ 2025 เป็นรายการโทรทัศน์ไทยประเภทเกมโชว์จัดอันดับร้านอาหารข้างถนนในประเทศไทย (Street Food) ในฤดูกาลที่ 2 ของรายการ The Spoon ช้อนทองคำ ในปี พ.ศ. 2568 ผลิตโดย บริษัท เฮลิโคเนีย เอช กรุ๊ป จำกัด ดำเนินรายการโดย เป็กกี้ ศรีธัญญา และ สัญญา ธาดาธนวงศ์ (กอล์ฟ) ซึ่งมาแทนวิลลี่ แมคอินทอช ที่ออกจากรายการไป และมีการเพิ่มผู้ช่วยพิธีกรคือ ทมิตา อนุศิลป์ (กรุ๊ป) ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 18:00–19:00 น. ทางช่อง 7HD เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2568 ต่อจากฤดูกาล 2024
ทั้งนี้ กิติกร เพ็ญโรจน์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของเฮลิโคเนีย เอช กรุ๊ป เคยระบุว่า ในฤดูกาลนี้ จะมีเมนูที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันมากกว่า 20 เมนู ซึ่งโดยสรุปแล้ว มีเมนูเข้าแข่งขันทั้งหมด 22 เมนู แบ่งเป็นเมนูที่เคยแข่งขันในฤดูกาล 2024 ทั้ง 7 เมนู โดยทั้ง 7 เมนูนี้จะมีร้านที่เคยได้รับ 2 ช้อนทองคำจาก The Spoon ช้อนทองคำ 2024 มาร่วมแข่งขันด้วย และเมนูใหม่จำนวน 15 เมนู
รูปแบบรายการ.
ในฤดูกาลนี้มีการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการแข่งขัน โดยปรับเหลือเมนูละ 2 สาย คือสาย A และสาย B มีสายละ 4 ร้านตามเดิม รวมแล้วจะมีร้านที่ได้รับ 1 ช้อนทองคำทั้งหมดเมนูละ 8 ร้าน รวม 176 ร้าน ซึ่งในช่วงแรกจะออกมาแนะนำเมนูให้แขกรับเชิญสัปดาห์ละ 5 คนได้ชิมก่อน ซึ่งแขกรับเชิญทั้ง 5 คนจะร่วมเป็นคณะกรรมการตัดสินในช่วงที่ 2 ด้วย และมีการปรับเกณฑ์คะแนน โดยคณะกรรมการหลัก 10 คน จะเหลือคะแนนคนละ 5 คะแนน รวม 50 คะแนน ส่วนคณะกรรมการร่วม 100 คน ยังคงมีคนละ 1 คะแแนน รวม 100 คะแนนตามเดิม ทำให้คะแนนที่แต่ละร้านจะได้มากที่สุดอยู่ที่ 150 คะแนน
โดยเมื่อการแข่งขันเสร็จสิ้นจะมีร้านที่จะได้รับ 2 ช้อนทองคำเมนูละ 2 ร้าน รวม 44 ร้าน และในตอนสุดท้ายจะมีเมนูละ 1 ร้านที่จะได้รับ 3 ช้อนทองคำ รวมทั้งหมด 22 ร้าน คงเหลือร้านที่ได้รับ 1 ช้อนทองคำเมนูละ 6 ร้าน รวม 132 ร้าน และร้านที่ได้รับ 2 ช้อนทองคำอีกเมนูละ 1 ร้าน รวม 22 ร้าน
ลำดับการออกอากาศ.
ใน Ep.1 และ Ep.2 เป็นตอนพิเศษ The Spoon Airline โดยมีอดีตผู้เข้าแข่งขันในรายการต่าง ๆ ของเฮลิโคเนีย เอช กรุ๊ป จำลองการขึ้นเครื่องบินเพื่อสำรวจเมนูที่จะใช้ในการแข่งขัน The Spoon ช้อนทองคำ 2025 โดยมีเป็กกี้, กอล์ฟ และกรุ๊ป เป็นพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน และหม่อมหลวงภาสันต์ สวัสดิวัตน์ เป็นนักบิน 
หมายเหตุ:
#เปลี่ยนทาง ร้านอาหารที่ได้รับ 3 ช้อนทองคำ
#เปลี่ยนทาง ร้านอาหารที่ได้รับ 2 ช้อนทองคำ
#เปลี่ยนทาง ร้านอาหารที่ได้รับ 1 ช้อนทองคำ
เมช (มาตราส่วน)

เมช (อังกฤษ: Mesh) เป็นหน่วยวัดขนาดอนุภาคที่มักใช้ในการกำหนดการกระจายขนาดอนุภาคของวัสดุที่มีลักษณะเป็นเม็ด ตัวอย่างเช่น ตัวอย่างถั่วลิสงจากรถบรรทุกอาจถูกวางไว้บนตะแกรงที่มีช่องเปิดขนาด 5 มม. เมื่อตะแกรงถูกเขย่า ชิ้นส่วนเล็ก ๆ ที่แตกหักและฝุ่นจะผ่านตาข่ายไปในขณะที่ถั่วลิสงทั้งเม็ดจะยังคงติดอยู่กับตะแกรง ผู้ซื้อถั่วลิสงในเชิงพาณิชย์อาจใช้การทดสอบเช่นนี้เพื่อตรวจสอบว่าถั่วลิสงในหนึ่งล็อตมีชิ้นส่วนแตกหักมากเกินไปหรือไม่ การทดสอบประเภทนี้เป็นเรื่องปกติในบางอุตสาหกรรม และเพื่อให้ใช้วิธีการทดสอบที่สม่ำเสมอ จึงได้กำหนดชุดตะแกรงมาตรฐานขึ้นมาหลายชุด
พื้นผิวโลหะที่ขัดเงาโดยเครื่องจักรจะถูกกำหนดให้มีการตกแต่งสำเร็จเชิงกลที่เกี่ยวข้องกับสารขัดเงาที่ใช้
ในอดีต ขนาดของเมช จะถูกกำหนดเป็นจำนวนรูต่อนิ้ว เนื่องจากความกว้างของเส้นลวดในตะแกรง จำนวนเมชจึงไม่สอดคล้องกับขนาดเศษส่วนของนิ้วโดยตรง และมีระบบต่าง ๆ หลายระบบที่ได้รับการทำให้เป็นมาตรฐานด้วยขนาดเมชที่ต่างกันเล็กน้อยสำหรับจำนวนเมชเดียวกัน
ขนาดเชิงพาณิชย์.
ขนาดของเมชโดยเทียบเท่าตั้งแต่ 5 ไมโครเมตรถึง 25.4 มิลลิเมตรมีเช่นกัน
ขนาดตะแกรงร่อนที่มีจำหน่ายโดยทั่วไปจะมีการควบคุมโดยมาตรฐาน มาตรฐานที่ใช้กันทั่วไป ได้แก่ ISO 565:1990 และ ISO 3310-1:2000 (มาตรฐานสากล) EN 933-1 (ในยุโรป) และ ASTM E11:01 (ในสหรัฐอเมริกา) มาตรฐาน EN มี "ตราสัญลักษณ์" ประจำชาติ โดยจะปรากฏเป็น BS EN, FR EN, DE EN ฯลฯ
ขนาดที่ใช้ได้จริง.
แม้ว่าข้อมูลเกี่ยวกับขนาดของตะแกรงร่อนจะมีรายการที่ยาวหลายขนาด แต่ในทางปฏิบัติตะแกรงร่อนมักใช้เป็นชุด โดยจะเลือกตะแกรงแต่ละอันให้ผ่านอนุภาคที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเล็กกว่าประมาณ 1/√2 หรือมีพื้นที่หน้าตัดเล็กลงครึ่งหนึ่งจากตะแกรงร่อนเดิม เช่นชุดตะแกรงร่อนขนาด 80มม. 63มม. 40มม. 31.5มม. 20มม. 16มม. 14มม. 10มม. 8มม. 6.3มม. 4มม. 2.8มม. และ 2มม. มีจำหน่ายทั่วไปในหลายประเทศในยุโรปหรือซีรีส์ที่มีขั้นตอนที่ใหญ่กว่า เช่น 63มม. 31.5มม. 16มม. 8มม. 4มม. 2มม. 1มม. และ 500ไมโครเมตร 250ไมโครเมตร 125ไมโครเมตร และ 63ไมโครเมตร มักใช้ในการเกรดมวลรวมในอุตสาหกรรมก่อสร้าง ชุดตะแกรงขนาดดังกล่าวได้รับแรงบันดาลใจมาจากหลักการที่ Renard กำหนดไว้ในตอนแรก และปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ Renard series ผู้ใช้บางคนแทนที่บางอันที่ระบุไว้ข้างต้นด้วยตะแกรงขนาด 45มม. 22.4มม. 12.5มม. 11.2มม. และ 5.6มม. ส่วนใหญ่เป็นเพราะการใช้งานในอดีตของขนาดดังกล่าวในประเทศหรืออุตสาหกรรมของพวกเขา
Sarcolobus

Sarcolobus เป็นสกุลพืชในวงศ์ Apocynaceae ตั้งขึ้นเป็นสกุลครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1809 มีถิ่นกำเนิดตั้งแต่ประเทศบังกลาเทศผ่านเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปจนถึงเกาะนิวกินี ประเทศออสเตรเลีย และบางเกาะในแปซิฟิกตะวันตก
คำอธิบาย.
พืชในสกุลนี้เป็นไม้พุ่มหรือไม้เลื้อยมีความสูงตั้งแต่ 2-5 เมตร มีรากฝอย ลำต้นเป็นท่อกลวง และเปลือกไม้มีสัมผัสคล้ายกระดาษ ไม่มีขน ใบยาว 7-12.5 เซนติเมตร และกว้าง 2.2-9 เซนติเมตร ใบมีลักษณะรียาว รูปไข่ หรือบางครั้งอาจเป็นรูปเส้นตรง ฐานใบอาจกลม แหลม หรือเป็นรูปหัวใจ หรือมีขอบใบเป็นแฉก ปลายใบแหลมหรือป้าน ใบอาจจะไม่มีขนหรือมีขนเล็กน้อยที่ผิวใบ มีคอลเลตเตอร์ (Colleter) 2-9 ตำแหน่งที่ฐานของใบ
ช่อดอกอยู่เหนือแกนใบ เป็นช่อดอกเดี่ยว สั้นกว่าก้านใบที่อยู่ใกล้ มีดอก 1-6 ดอก เกือบไม่มีก้านดอก และบางครั้งอาจมีดอกที่มีดอกย่อย
การแพร่กระจายพันธุ์.
พืชสกุลนี้พบในประเทศจีน ประเทศอินเดีย ประเทศลาว ประเทศมาเลเซีย ประเทศพม่า ประเทศไทย ประเทศเวียดนาม ตามชายฝั่งทะเลและป่าชายเลน
ชนิด.
ข้อมูลเมื่อ พฤศจิกายน 2023[ [update]], Plants of the World Online ชนิดที่ได้รับการยอมรับมีดังนี้
ไอพ่นแรงดันสูง

ไอพ่นแรงดันสูง หรือ เจ็ทแรงดันสูง (High pressure jet) คือกระแสของของไหลที่ถูกปล่อยออกมาจากสภาพแวดล้อมที่มีแรงดันสูงกว่าปกติอย่างมีนัยสำคัญผ่านทางหัวฉีดหรือช่องเปิด ซึ่งอาจเกิดจากการทำงานปกติหรือการปลดปล่อยโดยไม่ได้ตั้งใจ
ในสาขาวิศวกรรมความปลอดภัย การปล่อยก๊าซพิษและก๊าซไวไฟเป็นหัวข้อที่ได้รับความสนใจอย่างมากในงานวิจัยR&D เนื่องจากความเสี่ยงที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของคนงาน, อุปกรณ์อุตสาหกรรม และสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ การปล่อยก๊าซโดยเจตนาหรือโดยไม่ได้ตั้งใจอาจเกิดขึ้นในโรงงานอุตสาหกรรม เช่น โรงแปรรูปก๊าซธรรมชาติ, โรงกลั่นน้ำมัน และสถานที่เก็บไฮโดรเจน
หนึ่งในหัวข้อสำคัญของกระบวนการการประเมินความเสี่ยง คือการคาดการณ์การขยายตัวและการกระจายตัวของกลุ่มก๊าซ ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยกำหนดขอบเขตความปลอดภัยที่ต้องปฏิบัติตามเพื่อลดความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นจากการปล่อยแรงดันสูง
เลือง เกื่อง

พลเอกพิเศษ เลือง เกื่อง  เป็นนายทหารบกชาวเวียดนาม ต่อมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเวียดนามคนที่ 14 ตั้งแต่ตุลาคม 2024
เลือง เกื่อง เกิดเมื่อ 15 สิงหาคม ในจังหวัดฟู้เถาะ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขาสถาปนาพรรคการเมืองและรัฐประศาสนศาสตร์ และหลักสูตรทฤษฎีการเมืองขั้นสูง เขาเข้าร่วมกองทัพเวียดนามเหนือในปี 1975 และมีส่วนร่วมในสงครามเวียดนาม ต่อมาเข้าเป็นสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศเวียดนามในปี 1978 
เขาเติบโตในหน้าที่ในฐานะทหารการเมือง สังกัดกรมการเมืองใหญ่ของกองทัพประชาชนเวียดนาม ซึ่งเป็นหน่วยงานที่กำหนดทิศทางและตรวจสอบทุกหน่วยในกองทัพ และเป็นสายงานที่มีความใกล้ชิดกับพรรคคอมมิวนิสต์ ตำแหน่งสุดท้ายคือผู้อำนวยการกรมการเมืองใหญ่ของกองทัพ ต่อมาในปี 2019 เขาได้รับยศพลเอกพิเศษ ถือเป็นชาวเวียดนามคนที่ 15 ที่ได้รับยศนี้ 
ในเดือนสิงหาคม 2024 เมื่อพลเอกพิเศษโต เลิม ลาออกจากตำแหน่งประธานาธิบดีไม่นานหลังพึ่งได้รับตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ ส่งผลให้สมัชชาแห่งชาติลงมติเลือกพลเอกพิเศษเลือง เกื่อง เป็นประธานาธิบดีเวียดนามคนใหม่
ประตูเจี้ยนกั๋ว

เจี้ยนกั๋วเหมิน  เป็นประตูในกำแพงเมืองปักกิ่งที่เคยตั้งอยู่ในปักกิ่ง ปัจจุบันเป็นจุดศูนย์กลางการคมนาคมทางตะวันออกของใจกลางเมือง บริเวณสะพานเจี้ยนกั๋วเหมินเป็นจุดที่ถนนวงแหวนหมายเลข 2 ฝั่งตะวันออกแบ่งถนนเจี้ยนกั๋วเหมินในทางทิศตะวันตกออกจากถนนเจี้ยนกั๋วเหมินนอกทางทิศตะวันออก
เขตย่อยเจี้ยนกั๋วเหมินได้รับการตั้งชื่อตามประตูแห่งนี้ โดยเป็นส่วนหนึ่งของเขตตงเฉิง
วัดกลางคลองวัฒนาราม

วัดกลางคลองวัฒนาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเจ้าเสด็จ อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 24 ไร่ 44 ตารางวา มีอาณาเขตติดคลองทั้งสามด้าน อาณาเขตทิศเหนือยาว 240 เมตร ติดต่อกับที่ดิน ทิศใต้ยาว 250 เมตร ติดต่อกับคลองเจ้าเจ็ด ทิศตะวันออกยาว 130 เมตร ติดต่อกับคลองชลประทาน และทิศตะวันตกยาว 120 เมตร ติดต่อกับคลองวัวใหญ่
วัดกลางคลองวัฒนารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2428 โดยมีหลวงพ่อชาย เป็นผู้นำชาวบ้านจัดสร้างขึ้นและเรียกว่า วัดบ่อหัก ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดกลางคลองวัฒนาราม* แต่ชาวบ้านมักเรียกสั้น ๆ ว่า วัดกลางคลอง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ พ.ศ. 2445 บางครั้งชาวบ้านเรียก วัดสีม่วง เนื่องจากภายในอุโบสถมีสีม่วง
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ กว้าง 6.30 เมตร ยาว 14.20 เมตร โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาการเปรียญกว้าง 25 เมตร ยาว 42 เมตร สร้าง พ.ศ. 2522 สร้างด้วยไม้ หอสวดมนต์ กว้าง 4 เมตร ยาว 8 เมตร สร้าง พ.ศ. 2473 เป็นอาคารไม้สัก ปูชนียวัตถุมี หลวงพ่อนาค พระปางนาคปรก เจดีย์ย่อมุมไม้ยี่สิบศิลปะรัตนโกสินทร์ มีลานปูนปั้นลายพันธ์พฤกษาคล้ายสร้างสังวาลย์ที่องค์เจดีย์ ยอดเจดีย์ทรงบาตร
จุม เม็ย

จุม เม็ย (Chŭm Mei ; เกิด ป. ค.ศ. 1930) เป็นหนึ่งใน 7 ผู้รอดชีวิตวัยผู้ใหญ่เท่าที่รู้จัก จากการคุมขังของเขมรแดงในค่ายต็วลสเลง S-21 ซึ่งมีนักโทษ 20,000 คน (ส่วนใหญ่เป็นชาวกัมพูชา) ถูกส่งไปประหารชีวิต เขาเป็นอดีตช่างยนต์ในพนมเปญที่ถูกนำตัวไปคุกเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1978 โดยถูกกล่าวหาว่าเป็นสายลับ เขารอดชีวิตมาได้ก็เพราะความสามารถในการซ่อมจักรเย็บผ้า ใน ค.ศ. 2004 เขากล่าวถึงการสังหารภรรยาและลูกชายว่า:"ตอนแรกพวกมันยิงภรรยาผมที่กำลังเดินนำหน้าร่วมกับผู้หญิงคนอื่น ๆ เธอกรีดร้องใส่ผมว่า 'วิ่งหนีเร็ว พวกมันจะฆ่าฉันแล้ว' ผมได้ยินเสียงลูกชายผมร้องไห้และจากนั้นพวกมันยิงอีกครั้ง ทำให้ลูกเสียชีวิต เมื่อผมนอน ผมยังคงเห็นใบหน้าของพวกเขา และทุกวันผมยังคงคิดถึงพวกเขา"ภายหลังจุม เม็ยแต่งงานใหม่และมีลูก 6 คน แบ่งเป็นชาย 3 คน และหญิง 3 คน
ใน ค.ศ. 2003 เขาปรากฏตัวในสารคดี "" ของบาน ริทธี ร่วมกับวาน ณาต จิตรกรชาวกัมพูชาที่กลับมาพบกันและเยี่ยมชมเรือนจำเดิมอีกครั้ง ซึ่งปัจจุบันคือพิพิธภัณฑ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ต็วลแซลงที่พนมเปญ พวกเขาพบกับอดีตผู้คุมขังพวกเขา ได้แก่ ผู้คุม ผู้สอบสวน แพทย์ และช่างภาพ ซึ่งหลายคนเพิ่งเป็นวัยรุ่นในช่วงยุคเขมรแดงระหว่าง ค.ศ. 1975 ถึง 1979 รูปลักษณ์ของพวกเขาแตกต่างจากอดีตนักโทษทั้งสองคนที่มีอายุมากกว่าในช่วงที่ถูกคุมขังอย่างสิ้นเชิง และเมื่อถึงเวลาถ่ายทำ ทั้งคู่ก็เป็นชายชรา วาน ณาตผู้วาดภาพเหมือนนักโทษ มีผมสีขาวทั้งศีรษะ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยและผู้สอบสวนได้นำชมพิพิธภัณฑ์ โดยจำลองการปฏิบัติต่อนักโทษและกิจวัตรประจำวันของพวกเขา พวกเขาดูบันทึกของเรือนจำโดยละเอียด รวมทั้งภาพถ่าย เพื่อทบทวนความทรงจำ
ใน ค.ศ. 2009 เขาให้หลักฐานในศาลคดีเขมรแดงที่ไต่สวนผู้นำที่ยังมีชีวิตอยู่ของระบอบเขมรแดง ในระหว่างการพิจารณาคดี เขากล่าวว่า "ผมร้องไห้ทุกคืน ทุกครั้งที่ได้ยินคนพูดถึงเขมรแดง มันทำให้ผมนึกถึงภรรยาและลูก ๆ ของผม" เขายังแสดงความปรารถนาให้อดีตผู้นำ กัง เคกเอียว ต้องจำคุกตลอดชีวิต ซึ่งกังถูกตัดสินตามนั้นใน ค.ศ. 2012 
เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014 เม็ยปรากฏตัวในรายการ "The Mekong River with Sue Perkins" ของบีบีซี
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ประตูเฉาหยาง

ประตูเฉาหยาง หรือ เฉาหยางเหมิน (แมนจู:ᡧᡠᠨ<br>ᠪᡝ<br>ᠠᠯᡳᡥᠠ<br>ᡩᡠᡴᠠ; Möllendorff:šun be aliha duka) เป็นประตูหนึ่งในอดีตกำแพงเมืองปักกิ่ง ปัจจุบันเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมและเส้นแบ่งเขตในปักกิ่ง ตั้งอยู่ในเขตตงเฉิงทางตะวันออกเฉียงเหนือของใจกลางเมืองปักกิ่ง ถนนวงแหวนหมายเลข 2 ฝั่งตะวันออก พาดผ่านในแนวเหนือ-ใต้ รถไฟใต้ดินปักกิ่ง (สาย 6 และ สาย 2) มีสถานีเฉาหยางเหมิน
ประตูติ้อัน

ประตูติ้อัน หรือ ติ้อันเหมิน  หรือที่รู้จักกันก่อนหน้านี้ว่า เป่ย์อันเหมิน (และมักเรียกกันว่า "ประตูหลัง") เป็นประตูจักรพรรดิในปักกิ่ง ประเทศจีน ประตูนี้สร้างขึ้นครั้งแรกในรัชสมัยจักรพรรดิหยงเล่อแห่งราชวงศ์หมิง และทำหน้าที่เป็นประตูทิศเหนือหลักของนครจักรพรรดิ (ส่วนประตูทิศใต้ที่มีชื่อเสียงมากกว่าคือ ประตูเทียนอัน) ประตูนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของสวนจิงซานและทางตอนใต้ของหอกลองแห่งปักกิ่ง ต่อมาถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1954 มีความพยายามในการบูรณะตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013
ชัยปรเมศวรวรมันที่ 1

ชัยปรเมศวรวรมันที่ 1  พระนามส่วนพระองค์ อีศวรมูรติ (อักษรโรมัน: Īśvaramūrti) เป็นพระมหากษัตริย์จามปาที่ครองราชย์ใน ค.ศ. 1044 ถึง 1060 พระองค์สถาปนาราชวงศ์ที่มีศูนย์กลางรอบญาจางและฟานซาง ที่จะปกครองเหนือมณฑลจามปาจนกระทั่ง ค.ศ. 1074
หลังการโจมตีของเวียดนามในภาคเหนือของจามปาอย่างน่าตกตะลึงที่ทำให้ราชอาณาจักรสั่นสะเทือน และคาดว่าทำให้ชัยสิงหวรมันที่ 2 ผู้ครองราชย์ สวรรคต ผู้บัญชาการทหารที่เกิดในตระกูลขุนนางนักรบ ซึ่งเคยเป็นข้าราชบริพารของผู้ปกครองในอดีต ได้ขึ้นครองราชสมบัติในฐานะพระเจ้าชัยปรเมศวรวรมันใน ค.ศ. 1044 ราชวงศ์นี้อ้างว่าสืบเชื้อสายจาก Uroja ในตำนาน ซึ่งมีอีกนามว่า Po Yan Ina Nagar 
ส่วนทางใต้ ดินแดนปัณฑุรังคะ (จังหวัดนิญถ่วนและจังหวัดบิ่ญถ่วน) ก่อกบฏต่อปรเมศวรวรมัน เนื่องจากดินแดนนี้ได้เลือกเจ้าชายจากฟานซางให้เป็นราชาธิราช และปฏิเสธที่จะยอมรับอำนาจของปรเมศวรวรมัน
ใน ค.ศ. 1050 ปรเมศวรวรมันส่งพระราชนัดดาที่เป็นมกุฎราชกุมารผู้มีตำแหน่ง ศรีเทวราชามหาเสนาบดี (ไม่ทราบพระนามจริง) เพื่อปราบปรามกบฏปัณฑุรังคะ กบฏพ่ายแพ้ในสนามรบ หลายคนหนีไปที่ภูเขา ในที่สุดกบฏก็ถูกปราบ มกุฎราชกุมารทรงจับพวกกบฏแบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มแรกไปสร้างเมืองพันราง (ฟานซาง) ขึ้นมาใหม่ กลุ่มที่สองนำไปรับใช้ในวิหารและอาราม ปรเมศวรวรมันจึงเฉลิมฉลองชัยชนะเหนือพวกกบฏโดยการสร้างจารึกและศิวลึงค์เพื่อรำลึกถึงความสำเร็จของพระองค์ที่วิหารโปกลองการาย 
ในปีเดียวกัน พระองค์ย้ายราชสำนักไปที่ญาจาง พระองค์บูรณะวิหารโพนคร ส่งทูตไปยังจีนสมัยราชวงศ์ซ่งใน ค.ศ. 1050 คณะผู้แทนใน ค.ศ. 1053 ได้ร่วมเดินทางกับผู ซือหม่ายิง (Pú Sīmǎyīng, อะบู อิสมาอีล?) กับ Liang Bao และใน ค.ศ. 1056 ร่วมเดินทางกับผู ซือถัวผา (Pú Xītuópá, ?)
ในช่วงรัชสมัยบั้นปลาง ศรียุวราชามหาเสนาบดีอ้างว่าเข้าพิชิตเมืองสัมภูปุระของจักรวรรดิเขมร โดยกองทัพของพระองค์ได้ทำลายล้างและปล้นสะดมวิหารเขมรทั้งหมด พร้อมทั้งบริจาคทรัพย์แก่วิหาร Śrīśānabhadreśvara ที่กำลังบูรณะในหมีเซิน
ผู้ครองราชย์ถัดจากพระองค์คือพระราชนัดดานามว่าภัทรวรมันที่ 3 (ค. ค.ศ. 1060–1061) ผู้ครองราชย์เพียง 2 ปี ก่อนที่รุทรวรมันที่ 3 (ค. ค.ศ. 1062–1069/74) พระอนุชาขึ้นครองต่อ
ประตูเต๋อเชิ่ง

ประตูเต๋อเชิ่ง หรือ เต๋อเชิ่งเหมิน  เป็นประตูเมืองที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองปักกิ่งทางทิศเหนือ ปัจจุบันเป็นหนึ่งในไม่กี่ประตูเมืองของปักกิ่งที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้ และกลายเป็นจุดสังเกตสำคัญบนถนนวงแหวนหมายเลข 2 ทางตอนเหนือของเมือง
โครงสร้างดั้งเดิมของประตูซึ่งสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1437 ประกอบด้วยสามส่วน ได้แก่ ประตูหลัก หอธนู และป้อมปราการ อย่างไรก็ตาม ประตูหลักถูกทำลายใน ค.ศ. 1921 และกำแพงเมืองถูกทุบทิ้งใน ค.ศ. 1969 ปัจจุบันเหลือเพียงหอธนูและป้อมปราการที่ยังคงอยู่ ซึ่งตั้งอยู่เหนือคูเมืองทางตอนเหนือของเมือง และภายในถูกใช้เป็นสถานที่จัดแสดงเหรียญโบราณ
ปัจจุบัน เต๋อเชิ่งเหมินเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมที่สำคัญทางตอนเหนือของปักกิ่ง บริเวณโดยรอบเป็นสะพานเต๋อเชิ่งเหมิน ซึ่งเป็นสะพานลอยแบบวงเวียนที่ช่วยกระจายการจราจรจากถนนวงแหวนรอบที่ 2 ไปยังทางด่วนปาต้าหลิ่ง ถนนที่เคยตัดผ่านประตูยังคงใช้ชื่อที่เกี่ยวข้องกับประตูนี้ โดยพื้นที่ทางใต้ของเต๋อเชิ่งเหมินและภายในกำแพงเมืองเดิมเรียกว่า "ถนนเต๋อเชิ่งเหมินใน" ส่วนทางตอนเหนือเรียกว่า "ถนนเต๋อเชิ่งเหมินนอก"
เต๋อเชิ่งเหมินมีความหมายว่า "ประตูแห่งชัยชนะอันมีคุณธรรม" ในสมัยโบราณ กองทัพจักรวรรดิจะเดินทางออกจากปักกิ่งผ่านเต๋อเชิ่งเหมินและกลับเข้ามาผ่านประตูอันติ้ง หรือ "ประตูแห่งสันติภาพและความมั่นคง"
การคมนาคมสาธารณะ.
สาย 2 ของรถไฟใต้ดินปักกิ่ง มีสถานีใกล้กับเต๋อเชิ่งเหมินที่สถานีจี๋สุ่ยถาน นอกจากนี้ เต๋อเชิ่งเหมินยังเป็นจุดขึ้นรถรถโดยสารประจำทางปักกิ่งหลายสาย รวมถึงรถโดยสารท่องเที่ยวที่เดินทางไปกำแพงเมืองจีนที่ปาต้าหลิ่ง
ลามอโรฌูวีฟ

ลามอโรฌูวีฟ  เป็นหมู่บ้านขนาดเล็กภายใต้เขตอำนาจศาลของเทศบาลกูร์เตอโม จังหวัดลัวแร ประเทศฝรั่งเศส ชื่อพื้นที่นี้มีความหมายว่า "ความตายต่อชาวยิว"
ที่มาของชื่อ.
ชื่อนี้มีที่มาในคริสต์ศตวรรษที่ 14 โดย Pierre-Henri Billy นักภูมินามวิทยารายงานว่า ตอนแรกชื่อนี้คือ "la mare au juin″ ซึ่งในภาษาฝรั่งเศสเก่าตามท้องถิ่นแปลว่า "บ่อปุ๋ยน้ำ" คำนี้เกิดวิวัฒนาการเหมือนกับชื่อสถานที่อื่นในพื้นที่นี้ จนกระทั่งท้ายที่สุดกลายเป็น "la Mort aux Juifs" ด้วยรูปแบบกลาง "la mare au Juif" อ้างโดยนักประวัติศาสตร์ท้องถิ่น Paul Gache การแปลงคำว่า "mare" (บ่อ) เป็น "mort" (ตาย) พบในชื่อสถานที่ภาษาฝรั่งเศสเก่าได้บ่อยมาก และ "juin" (ปุ๋ยน้ำ) กลายเป็น "juif" (ยิว) ในสองขั้น ขั้นแรกคือการลดเสียงนาสิก (denasalization) ที่เปลี่ยนจาก "juin" ไปเป็น "jui" และเปลี่ยนรูปเขียนเป็น "juif" ซึ่งในภาษาฝรั่งเศสเก่าออกเสียงเหมือนกัน
การเปลี่ยนชื่อ.
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 Simon Wiesenthal Center ยื่นคำร้องต่อรัฐบาลฝรั่งเศสเพื่อเปลี่ยนชื่อพื้นที่นี้ โดยอ้างว่าคำนี้แปลว่า "ความตายต่อชาวยิว" ซึ่งเป็นคำแปลที่ถูกปฏิเสธในประเทศฝรั่งเศส คำขอที่คล้ายกันถูกปฏิเสธใน ค.ศ. 1992 อย่างไรก็ตาม ด้วยแรงกดดันในระดับชาติ สภาเทศบาลจึงเลิกใช้ชื่อดังกล่าวในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 พื้นที่ในปัจจุบันแยกเข้ากับหมู่บ้านขนาดเล็ก "Les Croisilles" และ "La Dogetterie"
จอร์จ ฟินเลย์สัน

จอร์จ ฟินเลย์สัน (1790–1823) เป็นนักธรรมชาติวิทยาและนักเดินทางชาวสกอตแลนด์ เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นนักธรรมชาติวิทยาที่เก่งที่สุดคนหนึ่งในยุคของเขา และเขามีชื่อเสียงจากการศึกษาเชิงบุกเบิกเกี่ยวกับพืช สัตว์ และผู้คนทางภาคใต้ของประเทศไทยและคาบสมุทรมลายู
ฟินเลย์สันเกิดที่เมืองเธอร์โซในปี ค.ศ. 1790 เขาเป็นเสมียนของดร.ซอมเมอร์วิลล์ หัวหน้าเจ้าหน้าที่การแพทย์ของกองทัพในสกอตแลนด์ และต่อมาเป็นเสมียนของดร. ฟาร์เรล หัวหน้าเจ้าหน้าที่การแพทย์ของกองทัพในซีลอน จากนั้นเขาย้ายไปที่เบงกอลและเข้าประจำการใน กองทหารม้าเบาที่ 8 ในตำแหน่งผู้ช่วยศัลยแพทย์ในปี ค.ศ. 1819 ในปี ค.ศ. 1821 และ 1822 เขาได้ร่วมคณะผู้แทนการค้าของจอห์น ครอว์เฟิร์ดไปยังสยาม (ปัจจุบันคือประเทศไทย) และโคชินไชนา (ปัจจุบันคือเวียดนาม) ในฐานะนักธรรมชาติวิทยา และเดินทางกลับมาพร้อมกับคณะผู้แทนการค้าดังกล่าวไปยังโกลกาตาในปี ค.ศ. 1823 ถึงเวลานี้สุขภาพของเขาแย่ลงไปมากแล้ว เขาเสียชีวิตระหว่างเดินทางจากเบงกอลไปยังสกอตแลนด์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1823
บันทึกที่เขาจดไว้ระหว่างภารกิจได้รับการแก้ไขโดยมีคำนำเกี่ยวกับผู้เขียนโดยเซอร์สแตมฟอร์ด แรฟเฟิลส์ FRS และตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1826 ภายใต้ชื่อ "The Mission to Siam and Hue, the capital of Cochin China, in the years 1821–2, from the Journal of the late George Finlayson, Esq"
นกปรอดหัวลาย ("Pycnonotus finlaysoni") และกระรอกฟินเลย์สัน ("Callosciurus finlaysonii") ได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ฟินเลย์สัน
แถบความถี่ป้องกัน

ในโทรคมนาคม แถบความถี่ป้องกัน หรือ แถบความถี่ป้องกันการรบกวน หรือ แบนด์การ์ด  คือแถบความถี่แคบ ๆ ที่ไม่ได้ใช้งานโดยตั้งใจ ซึ่งวางอยู่ระหว่างแถบความถี่ที่อยู่ติดกันเพื่อลดการรบกวนระหว่างแถบความถี่เหล่านั้น แถบความถี่ป้องกันใช้ในการมัลติเพล็กซ์แบบแบ่งความถี่ แถบความถี่ป้องกันมีอยู่ในทั้งระบบสื่อสารแบบมีสายและไร้สาย
แถบความถี่ป้องกันสามารถได้รับอนุญาตให้ใช้กับอุปกรณ์พลังงานต่ำ เช่น เครือข่ายโทรศัพท์มือถือส่วนตัวได้
พาเมลา เกลเลอร์

พาเมลา เกลเลอร์ (เกิด ค.ศ. 1958) เป็นนักเคลื่อนไหวทางการเมืองขวาจัด บล็อกเกอร์ และผู้แสดงความคิดเห็นชาวอเมริกันที่ต่อต้านมุสลิม เกลเลอร์สนับสนุนทฤษฎีสมคบคิดผู้ให้กำเนิดเกี่ยวกับประธานาธิบดี บารัก โอบามา โดยกล่าวว่าเขาเกิดในประเทศเคนยา และนับถือศาสนาอิสลาม
ใน ค.ศ. 2006 เกลเลอร์นำการ์ตูนมุฮัมมัดที่เป็นข้อพิพาท ซึ่งตีพิมพ์โดยหนังสือพิมพ์ "Jyllands-Posten" ของเดนมาร์ก มาเผยแพร่ซ้ำในบล็อกของเธอ เธอมีชื่อเสียงโด่งดังมากขึ้นใน ค.ศ. 2010 จากการเป็นผู้นำในการรณรงค์ต่อต้านข้อเสนอให้สร้างศูนย์ชุมชนอิสลามพาร์ก51 ซึ่งเธอเรียกว่า "มัสยิดใหญ่กราวนด์ซีโร" เธอเป็นประธาน Stop Islamization of America (มีอีกชื่อว่า American Freedom Defense Initiative) กลุ่มต่อต้านมุสลิมที่ร่วมก่อตั้งกับรอเบิร์ต สเปนเซอร์ นับตั้งแต่ ค.ศ. 2013 เธอซื้อโฆษณาต่อต้านมุสลิมบนเครือข่ายขนส่งสาธารณะในเมืองต่าง ๆ เธอยังปฏิเสธการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่มุสลิมตกเป็นเหยื่อ เช่น การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์บอสเนียและการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โรฮีนจา
เกลเลอร์เปิดบล็อกแรกชื่อ "Atlas Shrugs" ใน ค.ศ. 2004 หลังจากนั้นจึงสืบทอดโดย "Geller Report" ทั้งสองเว็บไซต์ขึ้นชื่อในด้านการส่งเสริมความเท็จและทฤษฎีสมคบคิด
ชีวิตช่วงต้น.
เกลเลอร์เป็นลูกสาวคนที่สามจากทั้งหมด 4 คนในครอบครัวชาวยิว รูเบน เกลเลอร์ พ่อของเธอ เป็นผู้ผลิตสิ่งทอ ส่วนแม่มีชื่อว่า ลิลเลียน เกลเลอร์ เธอเติบโตในย่านฮิวเลตต์ฮาร์เบอร์ เกาะลองของรัฐนิวยอร์ก#เปลี่ยนทาง เธอช่วยกิจการของพ่อ ซึ่งทำให้เธอสามารถพูดภาษาสเปนได้คล่อง
ชีวิตส่วนตัว.
เกลเลอร์สมรสกับ Michael Oshry ใน ค.ศ. 1990 จนกระทั่งหย่ากันใน ค.ศ. 2007 เธอได้รับเงินชดเชยการหย่าร้างเกือบ 4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ Michael เสียชีวิตจากอาการหัวใจวายใน ค.ศ. 2008 ลูกสาวของเขาได้รับเงิน 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐจากกรมธรรม์ประกันชีวิตของเขา พาเมลาและ Michael มีลูกสาว 4 คน ได้แก่: Claudia, Jackie, Olivia และ Margo Oshry ทั้งสี่คนเป็นอินฟลูเอนเซอร์สื่อสังคมที่ดำเนินการผ่านบัญชี Girl With No Job ในอินสตาแกรม และรายการโชว์เฟซบุ๊กไลฟ์/ยูทูบชื่อ "The Morning Toast"
เธออาศัยอยู่ที่ฮิวเลตต์ รัฐนิวยอร์ก และซัตตันเพลส รัฐนิวยอร์ก
วีระเดช ภู่พิสิฐ

วีระเดช ภู่พิสิฐ (เกิด 30 ธันวาคม พ.ศ. 2530) ชื่อเล่น เฮง เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน สังกัดพรรคประชาชน
ประวัติ.
วีระเดช เกิดเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ที่อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน เป็นบุตรนายประเสริฐ ภู่พิสิฐ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน และอดีตประธานหอการค้าจังหวัดลำพูน กับนางสุนันท์ ภู่พิสิฐ เป็นน้องชายชัยณรงค์ ภู่พิสิฐ อดีตรองประธานสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย และสำเร็จการศึกษาปริญญาตรี คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
การเมือง.
ในปี พ.ศ. 2561 วีระเดชเข้าร่วมการเมืองครั้งแรก โดยสังกัดพรรคอนาคตใหม่ พร้อมกับวิทวิสิทธิ์ ปันสวนปลูก ซึ่งถูกคัดให้เป็นผู้สมัคร สส.ลำพูน เขต 1
ภายหลังพรรคอนาคตใหม่ถูกยุบ วีระเดชได้ย้ายมาสังกัดพรรคก้าวไกลพร้อมกับวิทวิสิทธิ์เช่นกัน โดยวีระเดชได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานพรรคก้าวไกลของจังหวัดลำพูน ซึ่งต่อมา ชัยธวัช ตุลาธน หัวหน้าพรรคก้าวไกลในเวลาต่อมา ได้เล่าว่า จังหวัดลำพูนเป็นสาขาพรรคสาขาแรกของพรรคก้าวไกล 
ต่อมาเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2567 พรรคก้าวไกลได้เปิดตัววีรเดช ในฐานะผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูนของพรรค ซึ่งนโยบายสำคัญของวีรเดชคือ ชูนโยบายทำบันทึกความเข้าใจ (MoU) กับบริษัทต่าง ๆ ให้ลูกหลานชาวลำพูนสามารถเสริมสร้างทักษะอาชีพในระหว่างที่เรียนระดับมัธยมศึกษาไปด้วยได้ เมื่อจบการศึกษาออกมา มีวุฒิ มีงาน มีเงิน ภายหลังพรรคก้าวไกลถูกยุบ วีระเดชได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาชนพร้อมกับสมาชิกพรรคที่เหลือ และยังคงเป็นผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูนของพรรคต่อไป
ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 วีระเดชลงสมัครแข่งกับ อนุสรณ์ วงศ์วรรณ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน ซึ่งลงสมัครในนามพรรคเพื่อไทย โดยวีระเดชได้รับเลือกตั้ง และเป็นจังหวัดเดียวที่พรรคประชาชนชนะในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทยในครั้งนี้
ประตูฟู่เฉิง

ประตูฟู่เฉิง หรือ ฟู่เฉิงเหมิน (มองโกล:ᡝᠯᡤᡳᠶᡝᠨ ᡳ<br>ᠮᡠᡨᡝᡥᡝ<br>ᡩᡠᡴᠠ;Möllendorf:elgiyen i mutehe duka, เดิมชื่อประตูปิงเซ่ (Pingze Gate) เป็นประตูที่ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของกำแพงเมืองปักกิ่ง ประตูนี้ถูกรื้อถอนในทศวรรษ 1960 และถูกแทนที่ด้วยสะพานลอยฟู่เฉิงเหมินบนถนนวงแหวนหมายเลข 2 แม้ว่ามันจะถูกทำลายไปแล้ว แต่ยังคงถูกใช้เป็นชื่อสถานที่อยู่ โดยสถานีฟู่เฉิงเหมินเป็นจุดเชื่อมต่อการคมนาคมที่มีรถบัสสาธารณะหลายสายและสาย 2 ของรถไฟใต้ดินปักกิ่งหยุดที่นี่ ถนนที่เคยผ่านประตูนี้ยังคงใช้ชื่อที่เกี่ยวข้องกับประตูนี้ ด้านตะวันออกของฟู่เฉิงเหมินจะเรียกว่าถนนฟู่เฉิงเหมินในเพราะมันเคยอยู่ภายในกำแพง ส่วนทางทิศตะวันตกของฟู่เฉิงเหมินจะเรียกว่าถนนฟู่เฉิงเหมินนอก และหากเดินทางไปทางทิศตะวันตกต่อไป ถนนจะกลายเป็นถนนฟูชี่ (ทางหลวงแห่งชาติ 109 ของจีน)
ประตูกว่างอัน

ประตูกว่างอัน หรือ กว่างอันเหมิน (หรือที่รู้จักในชื่อ ประตูแห่งความสงบขยาย, กว่างหนิงเหมิน และ จางอี้เหมิน) เป็นประตูเมืองในกรุงปักกิ่งในอดีต ซึ่งสร้างขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิเจียจิง (ค.ศ. 1521–1567) แห่งราชวงศ์หมิง ประตูนี้เป็นส่วนหนึ่งของกำแพงเมืองปักกิ่ง ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของศูนย์กลางเมืองและหันไปทางทิศตะวันออก กว่างอันเหมินทำหน้าที่เป็นทางเข้าสำคัญสู่กรุงปักกิ่ง
ประตูซีจี้

ประตูซีจี้เหมิน หรือ ซีจี้เหมิน  เป็นประตูในกำแพงเมืองปักกิ่ง และตอนนี้กลายเป็นจุดขนส่งในปักกิ่ง ประตูนี้เป็นทางเข้าสำหรับน้ำดื่มของจักรพรรดิ ซึ่งมาจากเขาหยกฤดูใบไม้ผลิทางทิศตะวันตกของปักกิ่ง ประตูนี้ถูกรื้อถอนในปี ค.ศ. 1969
เรดเซบาสเตียน

เซปเป กีโด อีวอนเน เฮเรอมาน (เกิดวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1995) หรือชื่อในวงการ เรดเซบาสเตียน เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวเบลเยียม เขาเป็นตัวแทนของเบลเยียมในการประกวดเพลงยูโรวิชัน 2025 ด้วยเพลง "สโตรบไลตส์"
ชีวิตและการทำงาน.
เซปเป เฮเรอมาน เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1999 ที่โอสต็องด์ ประเทศเบลเยียม ในปี 2013 เมื่ออายุได้ 14 ปี เขาได้เข้าร่วมรายการ "เบลเยียมส์กอตแทเลินต์" ฤดูกาลที่สองทางชองโทรทัศน์เวแตแอม ด้วยเพลง "เอ็นท์โออาเธอร์แมน" ของคริสตินา อากีเลราชาวอเมริกัน ทำให้เขาผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ หลังจากจบมัธยมปลาย เฮเรอมานได้เรียนร้องเพลงที่ราชวิทยาลัยวิจิตรศิลป์ในเกนท์ ที่นั่น เขาได้รับการสอนโดยกุสตาฟ นักร้องชาวเฟลมิช และคนอื่นๆ อีกมากมาย เฮเรอมานยังเล่นเปียโนตั้งแต่เขาอายุเก้าขวบ
ในปี 2019 เขาเดินหน้าอาชีพดนตรีโดยใช้ชื่อ เรดเซบาสเตียน เขาเปิดตัวในปี 2021 โดยมี "เพลง เอมเบรซมี" เป็นซิงเกิลแรก ในปี 2024 เขาได้เข้าร่วมรายการโทรทัศน์ "ซิงอะเกน" ของเวแตแอมซึ่งเขาผ่านเข้ารอบสุดท้าย
ในปี 2025 หลังจากเซ็นสัญญากับค่ายเพลงซีเอ็นอาร์เรคอร์ดส เรดเซบาสเตียนเป็นหนึ่งในแปดผู้เข้ารอบสุดท้ายของการประกวดเพลงระดับชาติ ยูโรซอง 2025 ซึ่งจัดโดยเวแอร์เตเอน ด้วยเพลง "สโตรบไลต์ส" ซึ่งเขาเป็นผู้ชนะในรอบสุดท้ายด้วยคะแนนรวม 423 คะแนน และได้เป็นตัวแทนของประเทศเบลเยียมในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 เขาทำการแสดงในรอบรองชนะเลิศที่ 1 ซึ่งเขาตกรอบไป
ชีวิตส่วนตัว.
เรดเซบาสเตียนอาศัยอยู่ในเกนต์ เขาเป็นเจ้าของแมวชื่อดัชเชส และได้กล่าวว่าคริสตินา อากีเลราเป็นแรงบัลดาลใจสำคัญในการเข้าวงการนี้ เขายังชอบร้องคาราโอเกะอีกด้วย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2552

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา เขต 1 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2552 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา แทนที่ นายวินัย เสนเนียม ซึ่งถึงแก่กรรมไปก่อนหน้านี้
ที่มา.
การเลือกตั้งซ่อมสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเขต 1 จังหวัดสงขลา พ.ศ. 2552 เกิดขึ้นเนื่องจาก นายวินัย เสนเนียม ส.ส. เดิมในพื้นที่จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ของพรรคประชาธิปัตย์ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ทำให้ตำแหน่งในเขตนี้ (อำเภอเมืองสงขลา อำเภอสทิงพระ อำเภอกระแสสินธุ์ อำเภอระโนด อำเภอรัตภูมิ อำเภอบางกล่ำ อำเภอควนเนียง และอำเภอสิงหนคร) ว่างลงหนึ่งตำแหน่ง ตามกฎหมายการเลือกตั้งระบุว่าจะต้องทำการเลือกตั้งใหม่ภายใน 60 วัน คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) จึงมีมติให้มีการเลือกตั้งซ่อมในวันอาทิตย์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
ผู้สมัคร.
พรรคประชาธิปัตย์มีมติส่ง นายชัยวุฒิ ผ่องแผ้ว อดีตเลขานุการส่วนตัวของนายถาวร เสนเนียม ลงสมัครเลือกตั้งซ่อมในครั้งนี้ ในส่วนของพรรคประชากรไทย ได้มีมติส่ง นายจรัญ วงศ์กระจ่าง เป็นตัวแทนของพรรคลงสมัคร
การเปิดรับสมัครมีขึ้นในวันที่ 5 - 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ผู้สมัครทั้งหมดได้จับสลาก ปรากฏว่า นายชัยวุฒิได้เบอร์ 1 และนายจรัญได้เบอร์ 2
ผลการเลือกตั้ง.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยอำเภอเมืองสงขลา อำเภอสทิงพระ อำเภอกระแสสินธุ์ อำเภอระโนด อำเภอรัตภูมิ อำเภอบางกล่ำ อำเภอควนเนียง และอำเภอสิงหนคร
ซีเยร์ม

"ซีเยร์ม" (#เปลี่ยนทาง) เป็นเพลงโดยชกอดราเอเลกตรอนีเก ประพันธ์ทำนองโดยเบอาตรีเช เจร์จี และเลเกอ เจลอชี และมีกอเลอ ลัตซา เป็นโปรดิวเซอร์ เพลงนี้จะเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ที่บาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในนามประเทศแอลเบเนีย
ภูมิหลังและการพัฒนา.
"ซีเยร์ม" ประพันธ์ทำนองโดยเบอาตรีเช แยร์ยีและเลเกอ เยโลชิ และมีโกเลอ ลัตซาเป็นโปรดิวเซอร์ แยร์ยีกล่าวถึงเพลงนี้ว่าเป็น "ผลงานส่วนตัวที่มีเนื้อร้องที่สำรวจความเห็นอกเห็นใจของมนุษย์" และยังเรียกเพลงนี้ว่า "เพลงแอลเบเนียที่ผสมผสานความทันสมัย"
แนวคิดหลักของเพลงคือ "ไฟ" (Zjerm) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของพลัง การชำระล้าง และการเริ่มต้นใหม่ โดยอธิบายว่าเป็นการเต้นรำของชนเผ่า ซึ่งเป็นการเชื่อมโยงระหว่างประเพณีและการเปลี่ยนแปลง
บทเพลงนี้สะท้อนถึงความเจ็บปวด ความเข้มแข็ง และความหวัง โดยมีภาพสะท้อนที่เน้นย้ำถึงความสำคัญของความสงบภายในและความปรารถนาให้โลกปราศจากความรุนแรง ความทุกข์ และอันตรายต่อสิ่งแวดล้อม บทเพลงนี้เรียกร้องให้มีการบำบัดทางจิตวิญญาณและทางสังคม และการยอมรับศักดิ์ศรีของทุกคน แม้แต่ผู้ที่อาจถูกลืมหรือถูกละเลย
การประกวดเพลงยูโรวิชัน.
เฟสติวอลิอิกังกัส ครั้งที่ 63.
สถานีวิทยุและโทรทัศน์แห่งชาติแอลเบเนีย (อาร์ทีเอสเอช) ได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่าจะเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชัน 2025 เมื่อวันที่ 30 กันยายน 8"L" 2024 โดยจะคัดเลือกตัวแทนประเทศผ่านการประกวดเพลงระดบชาติ "เฟสติวอลิอิกังกัส" การประกวดนี้นับเป็นครั้งที่ 63 โดยผู้เข้าแข่งขัน 30 คนจะถูกแบ่งออกเป็นรอบรองชนะเลิศ 2 รอบ และจะสิ้นสุดลงที่รอบชิงชนะเลิศระดับประเทศ 1 รอบ คณะกรรมการได้คัดเลือกผู้เข้ารอบสุดท้ายจำนวน 15 คน โดยผลสุดท้ายจะตัดสินโดยใช้คะแนนเสียงจากคณะกรรมการมืออาชีพ คะแนนเสียงจากต่างประเทศซึ่งโหวตผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ และการลงคะแนนเสียงผ่านเอสเอ็มเอสในประเทศแอลเบเนียและโคโซโว
"ซีเยร์ม" ได้รับการประกาศการเข้าร่วมเฟสติวอลิอิกังกัส ครั้งที่ 63 อย่างเป็นทางการในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2024 เพลงนี้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศรอบแรกเมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ และได้รับชัยชนะจากทั้งผลคะแนนของคณะกรรมการและการลงคะแนนเสียงจากผู้ชมในรอบชิงชนะเลิศที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2024 และได้เป็นตัวแทนของแอลเบเนียในการประกวดเพลงยูโรวิชัน
รายชื่อเพลง.
ดิจิทัลดาวน์โหลด/สตรีมมิง
สโมสรเรือยอชต์

สโมสรเรือยอชต์ คือสโมสรเรือที่เกี่ยวข้องกับการเล่นเรือยอชต์ โดยเฉพาะ
คำอธิบาย.
สโมสรเรือยอชต์ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ริมทะเล แม้ว่าจะมีบางแห่งที่ก่อตั้งขึ้นในทะเลสาบหรือริมแม่น้ำ สโมสรเรือยอชต์หรือเรือใบจะมีท่าจอดเรือหรือชายหาดหรือแนวชายฝั่งที่มีทุ่นกั้นไว้เพื่อระบุพื้นที่ที่ห้ามว่ายน้ำ รวมถึงมีที่จอดเรือที่ปลอดภัยนอกชายฝั่ง บนฝั่งยังมีพื้นที่โดยรอบที่สงวนไว้สำหรับสมาชิกสโมสรโดยเฉพาะ รวมถึงคลับเฮาส์ที่มีบาร์ คาเฟ่ หรือร้านอาหารที่สมาชิกสามารถมาสังสรรค์กันในบรรยากาศที่เป็นกันเองและน่ารื่นรมย์
แม้ว่าคำว่า "สโมสรเรือยอชต์" และ "ชมรมเรือใบ" มักจะมีความหมายเหมือนกัน แต่ความแตกต่างทั่วไปบางประการเกี่ยวกับการใช้เรือเพื่อการพักผ่อนหย่อนใจสามารถสรุปได้อย่างกว้างๆ ในอดีต "สโมสรเรือยอชต์" มักมุ่งเน้นไปที่สมาชิกที่ประกอบด้วยเจ้าของเรือยอชต์ รวมถึงเรือยนต์ สโมสรประเภทนี้มักจะมีความพิเศษเฉพาะตัวมาก โดยดึงดูดชนชั้นสูงหรือชนชั้นสูง และเจ้าของเรือขนาดเล็กจะอยู่นอกกลุ่ม ในทางกลับกัน "ชมรมเรือใบ" มักมุ่งเน้นไปที่สมาชิกที่ประกอบด้วยเจ้าของเรือใบเท่านั้น รวมถึงเรือขนาดเล็ก เช่น เรือยาง สโมสรประเภทนี้ได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 เมื่อเรือขนาดเล็กเริ่มมีการผลิตในระดับอุตสาหกรรม
สโมสรเรือยอชต์มักรู้จักจากอักษรย่อ (เช่น สโมสรเรือยอชต์นิวยอร์ก New York Yacht Club ย่อว่า NYYC และ Kingston Yacht Club ย่อว่า KYC) สโมสรเรือยอชต์ที่มีชื่อเสียงหลายแห่ง เช่น Yacht Club de France, Yacht Club Italiano และ Royal Yacht Squadron ก่อตั้งขึ้นภายใต้การอุปถัมภ์ของราชวงศ์หรือได้รับพระราชทานชื่อดังกล่าวในบางช่วงของประวัติศาสตร์
พุทธเกษตรของพระไภษัชยคุรุ

พุทธเกษตรพระไภษัชยคุรุ (หรือ Pure Land of Bhaisajyaguru) เป็นจิตรกรรมที่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์หยวน เดิมที ภาพเขียนนี้ติดตั้งอยู่ในอารามกว่างเชิ่งสี้ (อารามกว่างเชิ่งล่าง) ในแคว้นเจ้าเฉิง (趙城; Zhaocheng) มณฑลซัวไซ ภาพเขียนนี้ตั้งอยู่บนผนังหน้าจั่วทิศตะวันออกของโถงหลักในอาราม ต่อมา อาร์เธอร์ เอ็ม. แซกเคอร์ ได้ซื้อภาพเขียนนี้ และมอบให้กับพิพิธภัณฑ์ศิลปะมหานคร ในนิวยอร์ก เมื่อปี 1954
จิตรกรรมนี้แสดงภาพของพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า และพระโพธิสัตว์สององค์ คือ พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ กับ พระจินตามณีจักรโพธิสัตว์ ตามธรรมเนียมจีน พระไภษัชยคุรุ ("เย่าชือฝอ" หรือ "หยกซือฮุก") ถือว่าเป็นพระพุทธเจ้าแห่งยาและการแพทย์
จิตกรรมดังที่ปรากฏในทุกวันนี้ มีขนาดสูง 751.8 cm และยาว 1511.3 cm มีรายละเอียดที่วิจิตรตระการตา ในภาพประกอบด้วยพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้าประทับนั่งในพุทธเกษตรหรือดินแดนสุขาวดี รายล้อมด้วยเพทเจ้าและพระโพธิสัตว์องค์ต่าง ๆ ปกติแล้วมักแสดงภาพเขียนของพระไภษัชยคุรุในรูปลักษณ์เครื่องทรงอย่างอินเดีย แต่ในงานเขียนชิ้นนี้เลือกแสดงด้วยเครื่องทรงอย่างจีนเช่นเดียวกับบุคคลอื่นในภาพ องค์พระไภษัชยคุรุในภาพครองจีวรสีแดง และสองข้างมีพระโพธิสัตว์สองพระองค์ประทับนั่งขนาบอยู่ คือ พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ และ พระจินตามณีจักรโพธิสัตว์ ในภาพยังมีพระโพธิสัตว์องค์อื่นอีกสี่องค์ จอมทัพสวรรค์ทั้งสิบสอง ข้างละหกองค์ แทนมหาปณิธาน 12 ประการของพระไภษัชยคุรุพุทธเจ้า ในอดีต ภาพเขียนนี้เคยถูกเรียกสับสนกันกับ "คณะพระศากยมุนีพุทธะ" (Assembly of Śākyamuni Buddha)
เอมอมซอเดซอเลฮ์

เอมอมซอเดซอเลฮ์  เป็นมัสยิดเอมอมซอเดในประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่ที่จัตุรัสแทจรีชในเมืองเชมีรอนทางทิศเหนือของกรุงเตหะราน ภายในมัสยิดเป็นที่ไว้ศพของศอเลียะห์ บุตรของมูซา อัลกาซิม หนึ่งในอิหม่ามชีอะฮ์ทั้งสิบสอง ปัจจุบันเป็นหนึ่งในสักการสถานชีอะฮ์ที่ได้รับความนิยมสูงที่สุดในเตหะราน 
อาคารอนุสรณ์ศพหลักประกอบด้วยอาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าผนังหนา และมีพื้นที่ภายในขนาด 5.6 ตารางเมตร 
ภายในยังเป็นที่ไว้ศพของแมอ์ซูเม แกวี  และพี่/น้องสาว แมฮ์ดีเย แกวี  สองพี่น้องคู่นี้ถูกสังหารขณะกองพิทักษ์ปฏิวัติอิสลามโจมตียูเครนอินเตอร์เนชั่นแนลเที่ยวบินที่ 752
ยามินี ราย

ยามินี ราย (เบงกอล: যামিনী রায়; Jamini Roy, 11 เมษายน 1887 – 24 เมษายน 1972) เป็นจิตรกรชาวอินเดีย ผู้ได้รับรางวัลเกียรติยศปัทมภูษาณจากรัฐบาลอินเดียในปี 1954 ยามินีได้รับการยกย่องในฐานะศิลปินที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่งของอินเดีย และเป็นศิษย์คนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของอวนีนทรนาถ ฐากุร
ยามินีเติบโตมาในครอบครัวชนชั้นกลางที่รักศิลปะ เมื่ออายุได้สิบหกปี เขาถูกส่งไปเรียนที่วิทยาลัยศิลปะแห่งรัฐในโกลกาตา ในเวลานั้น อวนีนทรนาถ ฐากุร ผู้ริเริ่มศิลปะเบงกอล ดำรงตำแหน่งรองครูใหญ่ของสถาบัน เขาเรียนในวิชาภารวาดภาพสีน้ำมันแบบคลาสสิก และจบการศึกษาได้รับวุฒิบัตรวิจิตรศิลป์ในปี 1908 หลังจบการศึกษา เขาเริ่มต้นชีวิตศิลปินอาชีพในฐานะศิลปินรับจ้างวาดภาพเหมือนบุคคล เขาหยุดงานการในสายนี้โดยฉับพลันในต้นทศวรรษ 1920 เพื่อเบนเข็มไปศึกษาและทดลองงานศิลปะแบบใหม่ของตนเอง โดยเชาเลือกที่จะรับอิทธิพลของงานศิลปะแบบเบงกอล ซึ่งเป็นศิลปะพื้นถิ่นในบ้านเกิดเขา ยามินีเลือกจะค้นหาแรงบันดาลใจใหม่จากวัฒนธรรมของตนเอง เขาได้รับอิทธิพลอย่างมากจากศิลปะกาลีฆาฏ ซึ่งมีลักษณะเฉพาะคือเส้นตัดที่หนา เขาถอยห่างจากภาพเหมือนบุคคลและงานทิวทัศน์แบบอิมเพรชชั่นนิสม์ในช่วงปี 1921 ถึง 1924 และเริ่มทดลองกับงานเชียนที่มีอทิธิพลจากศิลปะท้องถิ่น โดยเริ่มต้นที่ชิ้นงานที่มีแรงบันดาลใจมาจากการร่ายรำของชาวสานตาล
บางครั้งเขาถูกเรียกว่าเป็น "จักรกลผลิตภาพเขียน" ตลอดช่วงชีวิตของเขา เขาผลิตภาพเขียนกว่า 20,000 ชิ้น หรือราว 10 ชิ้นต่อวัน ลูกค้าเป้าหมายของชิ้นงานของเขาคือกลุ่มชนชั้นกลางแม้ว่างานบางชิ้นของเขาจะเป็นที่ต้องการในกลุ่มคนรวย เขายังมีความยึดมั่นในผู้คนธรรมดา และเคยกล่าวว่าคนธรรมดาเดินดินสำคัญกว่ารัฐบาล เพราะคนเหล่านี้เป็นเสียงให้กับงานศิลปะของเขา
ในปี 1976 กระทรวงวัฒนธรรมของรัฐบาลอินเดียโดยกรมศึกษาโบราณคดีอินเดียยกย่องให้ยามินีเป็นหนึ่งใน "เก้าศิลปินชั้นครู" ("Nine Masters") ของอินเดีย
พิพิธภัณฑสถานแห่งรัฐประวัติศาสตร์อุซเบกิสถาน

พิพิธภัณฑสถานแห่งรัฐประวัติศาสตร์อุซเบกิสถาน  หรือชื่อเดิมคือพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเตอร์กิสถาน เป็นพิพิธภัณฑ์ในกรุงทาชเคนต์ ประเทศอุซเบกิสถาน ในสมัยโซเวียต พิพิธภัณฑ์นี้มีชื่อว่าพิพิธภัณฑ์เลนิน  
จุดเด่นของพิพิธภัณฑ์คือภาพเขียนหินปูนแสดงภาพของพระพุทธเจ้าซึ่งพบที่ฟายอซเตปาใกล้เมืองเตร์มึส
หอสมุดแห่งชาติเบลารุส

หอสมุดแห่งชาติเบลารุส  เป็นหอสมุดประจำชาติและหอสมุดที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเบลารุส หอสมุดตั้งอยู่ในมินสก์ เมืองหลวงของประเทศเบลารุส เป็นที่เก็บรักษางานพิมพ์ภาษาเบลารุสที่มีมากที่สุด และหนังสือภาษารัสเซียที่มากที่สุดเป็นอันดับสาม รองจากหอสมุดรัฐรัสเซีย (มอสโก) และ หอสมุดแห่งชาติรัสเซีย (เซนต์ปีเตอสเบิร์ก)
อาคารหลังใหม่ของหอสมุดสร้างขึ้นในปี 2002 แล้วเสร็จในเดือนมกราคม 2006 โดยมีลักษณะเด่นคืออาคารรูปทรงรอมบิคิวบอกทาฮีดรอน อาคารมีความสูง 73.6 เมตร 23 ชั้น และมีที่นั่ง 2,000 ที่ กับหอประชุมขนาด 500 ที่นั่ง ผลงานออกแบบโดยสถาปนิก Mihail Vinogradov และ Viktor Kramarenko เปิดให้บริการในวันที่ 16 มิถุนายน 2006 ของสะสมและงานพิมพ์ที่หอสมุดเก็บรักษามีจำนวนกว่า 10 ชิ้น
เรเง็งโดชิ

เรเง็งโดชิ  หรือที่รู้จักในชื่อเวอร์ชันภาษาอังกฤษคือ แฟนทอมไฟเตอร์  หรือชื่อที่นักเล่นเกมชาวไทยเรียกในสมัยก่อนคือ เปาเปา หรือ เปาเปา ผีเพื่อนซี้ เป็นวิดีโอเกมแนวบีตเอ็มอัปที่วางจำหน่ายสำหรับแฟมิคอมเมื่อ ค.ศ. 1988 ในประเทศญี่ปุ่น และในเดือนเมษายน ค.ศ. 1990 ในสหรัฐ โดยเวอร์ชั่นภาษาญี่ปุ่นได้อิงจากภาพยนตร์ ค.ศ. 1985 เรื่อง"ผีกัดอย่ากัดตอบ" ("เรเง็งโดชิ"เป็นชื่อของภาพยนตร์ดังกล่าวในภาษาญี่ปุ่น)
รูปแบบการเล่น.
ในฐานะปรมาจารย์กังฟู ผู้เล่นจะต้องต่อสู้ผ่านเมืองแปดแห่งที่เต็มไปด้วยเจียงซือ (ผีดิบจีน) ซึ่งแต่ละแห่งมีบอสของเมืองที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว จนกว่าจะถึงการเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายกับแม่มดชั่วร้าย และเกมนี้มีตัวเลือกคันทินิวจำนวนไม่จำกัดและเพื่อจบเกม
เกมนี้สามารถใช้ไอเทมขนาดเล็กและท่าต่อสู้ที่มีให้เลือกจำนวนมากกับศัตรูได้ อีกทั้งยังมีตัวละครที่ซ่อนอยู่ซึ่งทำให้เกมยากขึ้นมาก อย่างเจียงซือเด็กน้อย หรือ "ผีดิบตัวน้อย" และแทนที่จะติดตามไอเทมที่มีอยู่ หน้าจอรายการสิ่งของของเกมจะจัดตารางรายการที่เป็นไปได้ทั้งหมดในเกม
การตอบรับ.
เว็บไซต์"ออลเกม"ให้คะแนนเกมนี้ที่ 3 ดาว จากเต็ม 5 ดาว
ฟุลเลอร์ตัน (รัฐแคลิฟอร์เนีย)

ฟุลเลอร์ตัน  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของ‎เทศมณฑลออเรนจ์ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐ จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 เมืองนี้มีประชากรทั้งหมด 143,617 คน 
ฟุลเลอร์ตันก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1887 ในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางด้านเกษตรกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งสวน ส้มวาเลนเซียและพืชตระกูลส้ม อื่น ๆ การสกัดปิโตรเลียม การขนส่ง และการผลิต เมืองเป็นที่ตั้งของสถาบันการศึกษาระดับสูงหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียสเตต วิทยาเขตฟุลเลอร์ตัน และวิทยาลัยฟุลเลอร์ตัน ตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษที่ 1940 ถึงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ฟุลเลอร์ตันเป็นที่ตั้งของฐานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ทางด้านการบิน และอวกาศ กระป๋อง ผลิตผลิตภัณฑ์กระดาษ และถือเป็นแหล่งกำเนิดของกีตาร์ไฟฟ้า
โจหุ้น

โจหุ้น (เสียชีวิตวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เฉา ซฺวิ่น  เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐวุยก๊ก เป็นน้องชายของโจซองซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของรัฐวุยก๊ก 
ประวัติ.
โจหุ้นเป็นบุตรชายคนที่ 3 ของโจจิ๋นขุนพลคนสำคัญของรัฐวุยก๊ก โจหุ้นเป็นน้องชายของโจซองกับโจอี้ เป็นพี่ชายโจง่าน (曹彥 "เฉา เยี่ยน") 
ในรัชสมัยของจักรพรรดิโจฮอง โจซองกุมอำนาจในราชสำนักวุยก๊กในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ โจซองตั้งให้โจหุ้นเป็นขุนพลพิทักษ์ยุทธ (武衛將軍 "อู่เวย์เจียงจวิน") และให้มีบรรดาศักดิ์เป็นว่านซุ่ยถิงโหว (萬歲亭侯) 
ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 โจซองและน้องชายสองคนคือโจอี้และโจหุ้นออกจากนครหลวงลกเอี๋ยงตามเสด็จจักรพรรดิโจฮองไปสักการะบรรพชนที่สุสานโกเบงเหลง (高平陵 "เกาผิงหลิง") ฝ่ายสุมาอี้ได้ฉวยโอกาสนี้ก่อการรัฐประหารในนครหลวงลกเอี๋ยง โจซองตัดสินใจยอมจำนนและสละอำนาจในฐานะผู้สำเร็จราชการให้กับสุมาอี้หลังจากที่สุมาอี้ให้คำมั่นจะไว้ชีวิตโจซองและครอบครัว
ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 หลังสุมาอี้ได้อำนาจมาแล้วก็กลับผิดคำมั่นที่เคยให้กับโจซอง โดยให้จับกุมตัวโจซองและครอบครัวแล้วนำไปประหารชีวิตในข้อหากบฏ โจหุ้นที่เป็นน้องชายของโจซองก็ถูกจับกุมมาประหารชีวิตเช่นกัน
ทูร์มา ดา โมนิกา

ทูร์มา ดา โมนิกา  เป็นการ์ตูนช่องของบราซิล สร้างโดยเมาริซิโอ เด ซูซา เรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยของโมนิกา, เซโบลินญาและเพื่อนของพวกเขาในแบร์โร โด ลิโมเอโร (Bairro do Limoeiro) การ์ตูนได้เริ่มตีพิมพ์เมื่อวันที่ กรกฎาคม พ.ศ. 1959
เหตุโจมตีทางอากาศใส่อาคารอยู่อาศัยในซาปอริฌเฌีย

เหตุโจมตีทางอากาศใส่อาคารอยู่อาศัยในซาปอริฌเฌีย เกิดขึ้นในช่วงเช้ามืดของวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2565 ที่อาคารห้องอยู่อาศัยแห่งหนึ่งในเมืองซาปอริฌเฌีย แคว้นซาปอริฌเฌีย ทางภาคใต้ของประเทศยูเครน การโจมตีด้วยขีปนาวุธของกองทัพรัสเซียครั้งนี้ทำให้มีพลเรือนเสียชีวิตอย่างน้อย 13 คน และบาดเจ็บอีกกว่า 89 คน
เช่นเดียวกับที่กรุงเคียฟ เมืองดนีปรอ เมืองมือกอลายิว เมืองฌือตอมือร์ และเมืองลวิว เหตุโจมตีทางอากาศที่เมืองซาปอริฌเฌียเกิดขึ้นหนึ่งวันหลังจากเกิดเหตุระเบิดที่สร้างความเสียหายแก่สะพานไครเมีย ซึ่งวลาดีมีร์ ปูติน ประธานาธิบดีรัสเซีย กล่าวหายูเครนว่าเป็นผู้ลงมือและเรียกเหตุระเบิดนั้นว่าเป็น "การก่อการร้าย"
ภูมิหลัง.
ระหว่างที่การรุกรานยูเครนใน พ.ศ. 2565 กองทัพรัสเซียได้โจมตีพลเรือนยูเครนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในแคว้นซาปอริฌเฌีย เหตุโจมตีขบวนรถพลเรือนเมื่อวันที่ 30 กันยายน ส่งผลให้มีพลเรือนเสียชีวิต 32 คน และบาดเจ็บอีกเกือบ 90 คน เหตุโจมตีดังกล่าวเกิดขึ้นในวันเดียวกับที่รัสเซียประกาศผนวกภาคใต้ของยูเครนเข้ากับตน
ไม่กี่วันก่อนเกิดเหตุโจมตีอาคารอยู่อาศัย ในวันที่ 6 ตุลาคม มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 17 คน (รวมถึงเด็ก 1 คน) หลังจากที่ขีปนาวุธรัสเซีย 7 ลูกพุ่งโจมตีเมืองซาปอริฌเฌีย โดย 3 ลูกในจำนวนนี้ตกใส่ย่านที่อยู่อาศัยใจกลางเมือง
ในวันที่ 8 ตุลาคม เกิดเหตุระเบิดที่สร้างความเสียหายอย่างหนักแก่สะพานไครเมียซึ่งเป็นเส้นทางส่งกำลังบำรุงหลักสำหรับกองทัพรัสเซียในการที่จะเข้าสู่ไครเมียที่ถูกยึดครอง
การโจมตี.
วันที่ 9 ตุลาคม ขีปนาวุธ 6 ลูกถูกยิงใส่ย่านที่อยู่อาศัยในเมืองซาปอริฌเฌีย ทำลายอาคารห้องอยู่อาศัย 1 หลัง และสร้างความเสียหายแก่อาคารอื่น ๆ อีก 70 หลัง เหตุโจมตีครั้งนี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 13 คน รวมทั้งเด็กด้วย และมีผู้บาดเจ็บอีก 89 คน โดย 11 คนในจำนวนนี้เป็นเด็ก มีรายงานว่ารัสเซียยิงขีปนาวุธดังกล่าวจากฐานยิงในแคว้นซาปอริฌเฌียส่วนที่ถูกรัสเซียยึดครอง
ปฏิกิริยา.
วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน กล่าวทางเทเลแกรมว่า
 ซาปอริฌเฌียอีกแล้ว โจมตีพลเรือนอย่างโหดเหี้ยมอีกแล้ว ยิงใส่อาคารอยู่อาศัยกลางดึก เลวทรามอย่างที่สุด ชั่วช้าอย่างที่สุด พวกป่าเถื่อนและผู้ก่อการร้าย ตั้งแต่คนออกคำสั่งไปจนถึงคนทำตามคำสั่ง พวกมันจะต้องรับผิดชอบอย่างแน่นอน ทั้งเบื้องหน้ากฎหมายและเบื้องหน้าผู้คน
กระทรวงกลาโหมรัสเซียยอมรับว่ามีการโจมตีด้วยขีปนาวุธจริง แต่อ้างว่าฝ่ายตนยิงใส่ฐานของกองกำลังพิทักษ์ชาติยูเครนและคลังกระสุนแห่งหนึ่งเท่านั้น
บอริส อี รูฟัส

บอริส อี รูฟัส  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศบราซิล ออกอากาศทางช่องดิสนีย์เอ็กซ์ดี สร้างโดย ฟิลิเป้ คาร์นินและเอลิซา บาสช์ ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2018
การออกอากาศ.
ในประเทศบราซิล ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2018 ในช่องดิสนีย์เอ็กซ์ดี และยังในช่องทีวี คัลทูร่า เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2018 อีกด้วย
ในประเทศรัสเซีย ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2021 ในดิสนีย์แชนแนล
จินตามณีจักร

จินตามณีจักร  หรือ หรูยี่หลุนกวนอิม  เป็นพระโพธิสัตว์ และภาคอวตารของพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร พระจินตามณีจักรถือว่าเป็นหนึ่งในหกอวตารของกวนอิม ซึ่งคือกวนอิมหกอวตารที่ช่วยเหลือสิ่งมีชีวิตในหกภพภูมิให้หลุดพ้นจากสังสารวัฏ พระจินตามณีจักรถือเป็นผู้ช่วยเหลือในภพภูมิเทพ
ประติมานวิทยา.
ในรูปปางหกกร พระจินตามณีจักรมักแสดงในรูปทรงมงกุฏที่มีภาพของพระอมิตาภพุทธเจ้า ประทับนั่งด้วยท่ามหาราชลีลาสน์ หรือท่าประทับนั่งอย่างมหาราช ประทับนั่งบนดอกบัว ซึ่งอยู่บนหินที่พ้นมหาสุมทรขึ้นมา อันเป็นสัญลักษณ์ของเขาปู่เต๋าเล่าเจีย วิมานในตำนานของพระอวโลกิเตศวร หัตถ์ขวาแรกสัมผัสพักตร์ และประกอบมุทรา, หัตถ์ขวาต่อมาทรงถือ "แก้วจินตามณี", หัตถ์ขวาที่สามทรงถือลูกประคำ หัตถ์ซ้ายแรกสัมผัสหินซึ่งประทับนั่งอยู่, หัตถ์ซ้ายที่สองทรงถือดอกบัวปัทมะ และหัตถ์ซ้ายสุดท้ายทรงถือธรรมจักร
ในรูปปางแบบสองกรจะไม่ได้ทรงถือแก้วจินตามณี และอาจประทับนั่งไขว่ห้าง ลักษณะเช่นนี้คล้ายกับพระพุทธรูปของพระศรีอริยเมตไตรยที่วัดชูงูจิในจังหวัดนารา ซึ่งเป็นที่บูชากันว่าเป็นพระจินตามณีจักร
เทนต์อามุน (ราชวงศ์ที่ยี่สิบ)

เทนต์อามุน (แปลว่า “"พระนางแห่งอามุน"”) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งน่าจะเป็นพระมเหสีของฟาโรห์รามเสสที่ 11 ซึ่งทรงเป็นผู้ปกครองพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ยี่สิบ มีการกล่าวถึงพระองค์ในบันทึกปาปิรุสพิธีพระศพของพระราชธิดาของพระองค์พระนามว่า ดูอัตฮัตฮอร์-เฮนุตทาวี ซึ่งเป็นภริยาของพิเนดจ์เอมที่ 1 และอาจเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์รามเสสที่ 11 และพระนามของพระองค์เขียนอยู่ในวงคาร์ทูช
พระราชวงศ์.
ปรากฏบุรุษคนหนึ่งนามว่า เนบเซนิ ถูกกล่าวถึงว่าเป็นพระราชบิดาของพระองค์บนบันทึกปาปิรุสพิธีพระศพของพระราชธิดาของพระองค์ พระองค์อาจถูกฝังอยู่ในสุสานหลวงธีบส์ ทีที 320
พระราชธิดาของพระองค์มีดังต่อไปนี้
จู ซัง-อุก

จู ซัง-อุก (เกิด 18 กรกฎาคม 1978) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีจากบทบาทในละครเรื่อง "ศึกแค้น สงครามชีวิต", ละครเกี่ยวกับการแพทย์เรื่อง "ฟ้าส่งผมมาเป็นหมอ", ละครแนวโรแมนติกคอมเมดี้เรื่อง "เล่ห์รักยัยตัวร้าย", "ศัลย์ใจให้เธอรัก" และละครที่เกี่ยวกับกระบวนการอาชญากรรมเรื่อง "Special Affairs Team TEN"
ชีวิตส่วนตัว.
จู ซัง-อุก และนักแสดงสาว ชา เย-รย็อน ออกเดทกันตั้งแต่เดือนมีนาคม 2016 และแต่งงานกันในเดือนพฤษภาคม 2017 ชาประกาศว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ลูกคนแรกของพวกเขาในเดือนธันวาคม 2017 พวกเขามีลูกสาวคนหนึ่งเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2018
คาเฟ่เลิฟ กฎหมายรัก

คาเฟ่เลิฟ กฎหมายรัก  เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ที่นำแสดงโดยอี ซึง-กี และอี เซ-ย็อง ออกอากาศทางช่อง KBS2 ตั้งแต่วันที่ 5 กันยายน ถึง 25 ตุลาคม 2022 ออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 21:50 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 16 ตอน
เรื่องย่อ.
"คาเฟ่เลิฟ กฎหมายรัก" บอกเล่าเรื่องราวความรักของ คิม ช็อง-โฮ (อี ซึง-กี) อดีตอัยการที่รู้จักกันในชื่อ "Monster Genius" และ คิม ยู-รี (อี เซ-ย็อง) ทนายความสาวสวยที่มีบุคลิกแปลกแยก
อดีตอัยการที่รู้จักกันในชื่อ "Monster Genius" ปัจจุบันเขาเป็นเจ้าของอาคารซึ่งเป็นที่ตั้งของสำนักงานกฎหมายซึ่งเปิดเป็นร้านกาแฟด้วย
ทนายความสาวสวยที่มีบุคลิกแปลกแยก เธอเปิดร้านกาแฟที่รับปรึกษาข้อกฎหมายหลังจากลาออกจากสำนักงานกฎหมาย Hwang & Gu
หลุยส์ อ็องตวน ดยุกแห่งอ็องแกง

หลุยส์-อ็องตวน-อ็องรี เดอ บูร์บง-กงเด  ผู้มียศขุนนางตั้งแต่เกิดเป็น ดยุกแห่งอ็องแกง (Duke of Enghien) เป็นสมาชิกราชวงศ์บูร์บงแห่งฝรั่งเศส และเป็นทายาทคนสุดท้ายของราชตระกูลกงเด ซึ่งสืบตระกูลทายาทของตำแหน่งเจ้าชายแห่งกงเด
เขาเป็นที่รู้จักเนื่องจากถูกประหารแบบไม่มีหลักฐานโดยคำสั่งของนโปเลียน โบนาปาร์ต กงสุลเอกแห่งฝรั่งเศส ซึ่งกล่าวหาว่าเขาสบคบคิดกับอังกฤษในการประทุษร้ายต่อนโปเลียน เขาถูกยิงเสียชีวิตที่ปราสาทแว็งซ็องเมื่อ 21 มีนาคม ค.ศ. 1804 การประหารชีวิตเขาสร้างความตกใจทั่วทวีปยุโรป
สรอรรถ ดาบบัง

สรอรรถ ดาบบัง (ชื่อเล่น ต้า; 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545) เป็นนักวิ่งระยะสั้นชาวไทยในระยะ 100 และ 200 เมตร
ประวัติ.
สรอรรถมาจากอำเภอค่ายบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี เริ่มวิ่งเมื่ออายุ 13 ปี เพราะสมัครเข้าสอบความสามารถพิเศษที่โรงเรียนสิงห์บุรี จากนั้นศึกษาต่อที่เทคนิคสิงห์บุรี ได้ร่วมแข่งขันกรีฑาอาชีวศึกษา ซึ่งทำเวลาได้ดีจึงถูกทางสมาคมกีฬากรีฑาแห่งประเทศไทยเรียกไปเก็บตัว ในการแข่งขันกีฬากรีฑาในกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 47 เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2565 สรอรรถวิ่งระยะ 100 เมตร ด้วยเวลา 10.48 ได้รับเหรียญเงิน เป็นรองภูริพล บุญสอน
การแข่งขันระหว่างประเทศ.
การแข่งขันซีเกมส์ 2021 ที่เวียดนาม สรอรรถลงแข่งขันระดับนานาชาติครั้งแรกทำผลงานพาทีม 4×100 เมตร คว้าทอง พร้อมคว้าเหรียญเงินวิ่ง 100 เมตร เป็นรองภูริพล ต่อมาในการแข่งขันซีเกมส์ 2023 ที่กัมพูชา สรอรรถคว้าเหรียญทองวิ่ง 100 เมตรชาย และวิ่ง 200 เมตร
ในการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์เอเชีย 2023 ที่จัดขึ้นที่กรุงเทพ สรอรรถได้เหรียญทองวิ่งผลัด 4x100 เมตรชายไทย ด้วยเวลา 38.55 วินาที ทำลายสถิติเดิมของการแข่งขันนี้ พร้อมทำลายสถิติประเทศไทยด้วย
ในการแข่งขันกีฬากรีฑาในเอเชียนเกมส์ 2022 ที่หางโจว ประเทศจีน การแข่งขันกรีฑาชาย 100 เมตร ในรอบรองชนะเลิศ สรอรรถวิ่งเข้าเส้นชัย ด้วยสถิติ 10.16 วินาที ทำลายของตนเองได้สำเร็จ แต่ในรอบชิงชนะเลิศโดนปรับแพ้ฟาวล์ เนื่องจากออกตัวจากบล็อกสตาร์ทก่อนเสียงสัญญาณจะดังขึ้น