pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
แดรกคูลา

แดรกคูลา (อังกฤษ: Dracula) นวนิยายภาษาอังกฤษแนวสยองขวัญที่มีชื่อเสียงที่สุดของ บราม สโตกเกอร์ เป็นเรื่องราวของแวมไพร์หรือผีดิบดูดเลือดในโรมาเนีย ที่เดินทางมาอังกฤษเพื่อเผยแพร่เผ่าพันธุ์ โดยมีฉากหลังเป็นอังกฤษที่ปกคลุมด้วยบรรยายกาศอึมครึมในยุควิกตอเรีย
เนื้อเรื่อง.
โจนาธาน ฮากเกอร์ เดินทางจากลอนดอนไปทรานซิลเวเนีย เพื่อทำสัญญาซื้อขายที่ดินกับเค้าท์แดรกคูลา ระหว่างเดินทางพบเจอสภาพแวดล้อมแปลก ๆ และน่ากลัว เมื่อไปถึงโจนาธานถูกเค้าท์แดรกคูลาจองจำไว้ในปราสาทพร้อมกับแวมไพร์สาว 3 นาง ขณะที่ตัวเองเดินทางจากทรานซิลเวเนียไปลอนดอนด้วยเรือใบลำหนึ่งท่ามกลางพายุ พร้อมขนโลงศพจำนวน 50 ใบไปด้วย
ขณะเดียวกัน มีนา คู่หมั้นสาวของโจนาธานรู้สึกเป็นกังวลที่โจนาธานหายตัวไป และลูซีเพื่อนสาวของเธอที่กำลังเข้าพิธีแต่งงานกับอาเธอร์ โฮล์มวูด มีพฤติกรรมแปลก ๆ และมีอาการเหม่อลอยในเวลาที่ตื่น เดินละเมอในเวลาที่หลับ ที่สุดลูซีก็มีอาการเลือดหมดตัวไปอย่างน่าประหลาด จอห์น เซวาร์ด จึงมีจดหมายไปยัง อับราฮัม แวน เฮลซิง ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญเรื่องโรคประหลาด ๆ ที่อัมสเตอร์ดัม แวน เฮลซิง เดินทางมาถึงลอนดอน ก็ต้องตกใจกับอาการของลูซี และลูซีก็กลายเป็นแวมไพร์ไปในที่สุด ทั้งหมดจึงต้องทำลายเธอลงด้วยการใช้ลิ่มตอกลงไปที่หัวใจ
ภายหลังที่ลูซีตายแล้ว โจนาธานหลบหนีออกจากปราสาทแดรกคูลาได้ และได้แต่งงานกับมีนา มีนาก็ถูกคุกคามจากแดรกคูลา จนกลายเป็นข้าทาสไปในที่สุด แดรกคูลาติดต่อกับเธอทางจิต ซึ่งทางแวน เฮลซิง ก็ได้ใช้จุดนี้เพื่อตามล่าหาที่อยู่ของเค้าท์แดรกคูลา 
เบื้องหลังและความสำเร็จ.
แดรกคูลา เป็นนวนิยายเรื่องที่ 5 ของบราม สโตกเกอร์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1857 โดยใช้วิธีการเขียนในรูปแบบบันทึกและจดหมายโต้ตอบไปมาของบรรดาตัวละครในเรื่อง ได้รับความนิยมอย่างมากทั้งในอังกฤษและทั่วโลกในเวลาต่อมา มีการสร้างเป็นภาพยนตร์, ละครโทรทัศน์, ซีรีส์ หรือละครเวที ในวัฒนธรรมร่วมสมัยหลายต่อหลายครั้ง แม้กระทั่งดัดแปลงไปเป็นรูปแบบอื่นอย่างเช่น ตลก แต่แดรกคูลากลับได้รับการแปลเป็นภาษาโรมาเนีย ในปี ค.ศ. 1990 นี้เอง ทั้งที่เป็นประเทศต้นเรื่องในนวนิยาย
บราม สโตกเกอร์ ได้รับแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่องนี้มาจากความเจ็บป่วยของตัวเองในวัยเด็กและสร้างตัวละครเค้าท์แดรกคูลา มาจากวลาด เทเปซ หรือ วลาด ดราโค ผู้ปกครองทรานซิลเวเนียในโรมาเนียในยุคกลาง ที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมในการทรมานเชลยศึก
ภายหลังที่บราม สโตกเกอร์ เสียชีวิตได้ไม่นาน นวนิยายเรื่องแดรกคูลา ก็ถูกนำไปแปลงเป็นบทภาพยนตร์สัญชาติเยอรมันเรื่อง "Nosferatu: A Symphony of Horror" ในปี ค.ศ. 1922 อย่างชนิดที่ลอกเลียนมาเกือบทั้งหมด โดยเปลี่ยนแค่ชื่อตัวละครและสถานที่จากภาษาอังกฤษและเป็นภาษาเยอรมัน และจากประเทศอังกฤษและประเทศเยอรมนี เท่านั้นเอง ซึ่งในเรื่องนี้ภรรยาม่ายของสโตกเกอร์ ก็ได้ฟ้องร้องเรื่องลิขสิทธิ์และได้รับชัยชนะในที่สุด แต่อย่างไรก็ตาม ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ได้ชื่อว่า ได้ทำให้เค้าท์แดรกคูลา เป็นตัวละครที่ชาวโลกรู้จัก และรู้จักมากขึ้นตราบจนถึงปัจจุบัน
บิวตีฟูล, เดอร์ตี, ริช

"บิวตีฟูล, เดอร์ตี, ริช"  คือเพลงของเลดี้ กาก้า นักร้องสาวชาวอเมริกันในอัลบั้ม "เดอะเฟม" อัลบั้มแรกของเธอ ออกจำหน่ายในรูปแบบซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ (promotional single) ของอัลบั้มเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2551 เป็นเพลงแนวอัปเทมโป แดนซ์ป๊อปโดยมีการใช้เครื่องประสมเสียง (synthesizer) จำนวนมาก เนื้อเพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับประสบการณ์ของกาก้าในฐานะศิลปินที่ต้องดิ้นรนต่อสู้ในโลเวอร์อีสต์ไซด์ เธอกล่าวว่าเธอประพันธ์เพลงนี้ "ขณะที่ใช้ยาเป็นจำนวนมาก" และ "พยายามจะหาทางออก" 
เพลงนี้ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ โดยชมเชยด้านเนื้อเพลงและความสนุกสนานของบทเพลง เพลงนี้ประสบความสำเร็จทางการค้าเพียงเล็กน้อย โดยขึ้นอันดับสูงสุดในลำดับที่ 83 ของชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร เพลงนี้ได้ออกเผยแพร่มิวสิกวิดีโอใน 2 ฉบับ ฉบับแรกคือฉบับตัดต่อคลิปจากซีรีส์เรื่อง "เดอร์ตี เซ็กซี มันนี" ของช่อง ABC ในสหรัฐอเมริกาโดยออกเผยแพร่เพื่อประชาสัมพันธ์การแสดงของเธอ อีกหนึ่งฉบับคือมิวสิกวิดีโอฉบับเต็ม ทั้งสองฉบับประกอบด้วยกาก้าและนักเต้นโดยถ่ายในหลายๆจุดของแมนชั่นและเผาธนบัตร 
กาก้าแสดงสดเพลงนี้ในหลายครั้ง รวมถึงคอนเสิร์ตทัวร์เดอะเฟมบอลซึ่งเป็นคอนเสิร์ตทัวร์ครั้งแรกของเธอ กาก้าแสดงโดยสวมชุดเกาะอกในแบบอนาคตกาลพร้อมดิ้นประดับชุดทรงสามเหลี่ยมสีเงิน การแสดงได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ในเรื่องของเสียงกาก้าที่ "แข็งแกร่ง" และพลังของเธอ และทำให้จุดเริ่มต้นของการแสดงนั้นดีเยี่ยม
รับบี

รับบี ("รับบี"; , "แรบาย") เป็นภาษาฮิบรูแปลว่า “อาจารย์” เป็นคำที่ใช้ในศาสนายูดาห์ที่หมายถึงผู้สอนศาสนา
คำว่า “rabbi” มีรากมาจากภาษาฮิบรูว่า “רַב” หรือ “rav” ที่ในคัมภีร์ฮีบรูหมายความว่า “ยิ่งใหญ่” หรือ “เป็นที่เคารพ” คำนี้มีรากมาจากรากภาษากลุ่มเซมิติก R-B-B เทียบเท่ากับภาษาอาหรับ “ربّ” หรือ “rabb” ที่แปลว่า “lord” ที่โดยทั่วไปเป็นการเอ่ยถึงพระเจ้าทางโลกด้วย เพื่อเป็นการแสดงความนับถือบางครั้งรับบีผู้มีชื่อเสียงก็จะเรียกกันว่า “The Rav.” 
รับบีไม่ใช่งานอาชีพตามคัมภีร์โทราห์ ฉะนั้นจึงไม่มีการใช้ตำแหน่งที่เกี่ยวข้องเช่น “Rabban” “Ribbi” หรือ “Rab” เพื่อกล่าวถึงนักปราชญ์ในบาบิโลเนียหรือในอิสราเอล แม้แต่ศาสดาผู้มีความสำคัญในพระคัมภีร์ก็ยังไม่เรียกว่ารับบี แต่เรียกว่า “ฮักไก” ตำแหน่ง “รับบัน” หรือ “รับบี” เริ่มใช้กันเป็นครั้งแรกในคัมภีร์ฮีบรูในมิชนาห์ (ราว 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช) คำนี้ใช้เป็นครั้งแรกสำหรับรับบันกามาลิเอลผู้อาวุโส (Rabban Gamaliel the elder), ราบันซิเมอันลูกชาย และโยฮานัน เบน ซัคไค ซึ่งต่างก็เป็นประธานสภาซันเฮดริน คำนี้ในภาษากรีกพบในพระวรสารนักบุญมัทธิว พระวรสารนักบุญมาระโก และพระวรสารนักบุญยอห์นในพันธสัญญาใหม่เมื่อกล่าวถึงพระเยซู.
การพัฒนาความคิดเกี่ยวกับรับบีเริ่มขึ้นในสมัยฟาริสีและทาลมุด เมื่อปรจารย์มาประชุมกันเพื่อร่างกฎเกี่ยวกับศาสนายูดาห์ทั้งทางภาษาเขียนและภาษาพูด ในคริสต์ศตวรรษที่ผ่านมา หน้าที่ของรับบีก็ยิ่งเพิ่มความมีอิทธิพลมากขึ้น ที่ทำให้เกิดคำใหม่ๆ เช่น “รับบีแท่นเทศน์” (pulpit rabbi) และในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หน้าที่ของราไบก็รวมการเทศนา, การให้คำปรึกษา และ การเป็นผู้แทนชองประชาคมในโลกภายนอกก็เพิ่มความสำคัญขึ้นเป็นลำดับ
ในนิกายต่าง ๆ ของศาสนายูดาห์ ข้อกำหนดเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ในการแต่งตั้งรับบีก็แตกต่างกันออกไป หรือกฎที่ใครควรจะเรียกว่าเป็นรับบี
เอลวิสอิสแบ็ก!

เอลวิสอิสแบ็ก!  เป็นผลงานอัลบั้มชุดที่ 10 ของเอลวิส เพรสลีย์ ออกโดยค่ายอาร์ซีเอวิกเตอร์ ในระบบเสียงโมโนและสเตอริโอ เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1960 โดยได้บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 20 มีนาคม และ 3 เมษายน ค.ศ. 1960 ที่อาร์ซีเอสตูดิโอบี ในแนชวิล รัฐเทนเนสซี เป็นอัลบั้มแรกของเพรสลีย์ที่ออกในระบบเสียงสเตอริโอ อัลบั้มติดอันดับ 2 บนชาร์ตท็อปป็อปอัลบั้ม
อะฮาร์ดเดส์ไนต์ (อัลบั้ม)

อะฮาร์ดเดส์ไนต์  เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 3 ของวงเดอะบีตเทิลส์ ออกขายเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1964 เป็นอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "A Hard Day's Night" ส่วนอัลบั้มนี้ในฉบับอเมริกันออกขายเมื่อวันที่ 26 มิถุนาน ค.ศ. 1964 กับสังกัดยูไนเต็ดอาร์ทิสเรเคิดส์ กับเพลงที่แตกต่างกัน 
ชื่ออัลบั้ม เกิดขึ้นโดยบังเอิญโดยมือกลอง ริงโก สตาร์ จากบทสัมภาษณ์ของจอห์น เลนนอนในปี 1980 กับนิตยสารเพลย์บอย บอกว่า "ผมกำลังกลับบ้าน กำลังอยู่ในรถ และดิ๊ก เลสเตอร์ (ผู้กำกับภาพยนตร์) ได้แนะนำให้ใช้ชื่อ 'Hard Day's Night' ที่ริงโกได้พูดออกมา ผมเคยใช้คำนี้ในหนังสือของผม 'In His Own Write' แต่มันกลายเป็นคำบังเอิญของริงโก"
ในปี 2000 นิตยสารคิว ให้ "อะฮาร์ดเดส์ไนต์" ติดอันดับ 5 ในการจัดอันดับ 100 อัลบั้มอังกฤษที่ยอดเยี่ยมที่เคยมีมา ในปี 2003 ติดอันดับ 388 ของการจัดอันดับในนิตยสารโรลลิงสโตนในหัวข้อ 500 อัลบั้มทียอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ดิแอนิมัลส์

ดิแอนิมอลส์  เป็นกลุ่มดนตรีสัญชาติอังกฤษในยุคคริสต์ทศวรรษ 1960 เป็นที่รู้จักในสหรัฐอเมริกา โดยเป็นส่วนหนึ่งของการเคลื่อนไหวบริติชอินเวชัน เป็นที่รู้จักในเรื่องการใช้ดนตรีอย่าง ความกล้าหาญซึ่งมีจังหวะหนัก ช้าและเศร้า และเสียงร้องที่ดูลึกของหัวหน้าวง อีริก เบอร์ดอน มีเพลงประจำวงอย่าง "The House of the Rising Sun", "Sky Pilot" และ "We Gotta Get out of This Place" 
วงดิแอนิมอลส์มีการเปลี่ยนสมาชิกหลายครั้งและเป็นที่รู้จักในฐานะทำให้เพลงไซเคเดลิกร็อกเป็นที่รู้จัก ก่อนที่จะหายไปในปลายทศวรรษ พวกเขากลับมาอีกครั้งในปี 1983 และได้เริ่มออกเวิลด์ทัวร์ ในต้นปี 1984 ก็แตกวงไป พวกเขามีการรวมตัวกันใหม่หลายครั้งโดยสมาชิกดั้งเดิม โดยมีเบอร์ดอนและมือกลองดั้งเดิม จอห์น สตีล ออกทัวร์ร่วมกัน ในวงแอนิมอลส์ใหม่ ในชื่อ อีริก เบอร์ดอนแอนด์ดิแอนิมอลส์ และแอนิมอลส์แอนด์เฟรนส์ ตามลำดับ
ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ประจำปี 2552

การแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ข ประจำปี 2552 ได้จัดการแข่งขันขึ้นระหว่างวันที่ 29 เม.ย. - 2553 มีจำนวนทีมที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 16 ทีม แบ่งการแข่งขันรอบแรกออกเป็น 4 สาย ทำการแข่งขันแบบกันหมด ทีมที่ได้อันดับหนึ่งและสองของแต่ละสาย จะได้เข้ารอบต่อไป โดยรอบแรกจะทำการแข่งขันสองสนาม ที่สนามแสนสิริ พุทธมณฑล สาย 2 และ สนามกีฬา ม.มหิดล ศาลายา
ทีมที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศและรองชนะเลิศ จะได้เลื่อนชั้นขึ้น ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 แต่ทั้งนี้ต้องดูสภาพความพร้อมของทีม และปัจจัยต่างๆ หากยังไม่พร้อมก็ได้เล่น ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ถ้วย ข ต่อไป
รอบชิงชนะเลิศ.
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ทั้งสองทีมต้องทำทีมให้พร้อมจะเป็นฟุตบอลอาชีพ เช่น มีสนามเหย้า มีพื้นสนามที่มาตรฐาน มีอัฒจันทร์ มีรั้วกั้น และต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่ทางสมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทยได้วางไว้
คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร  เป็นคณะวิชาลำดับที่ 10 ของ มหาวิทยาลัยศิลปากร และโรงเรียนดนตรีแห่งที่สองของประเทศไทยต่อจากวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ (มหิดล) ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2541
ประวัติ.
"คณะดุริยางคศาสตร์" เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2541 ภายใต้ชื่อ "โครงการจัดตั้งคณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร" โดยดำริของ ศาสตราจารย์ ดร. ตรึงใจ บูรณสมภพ อดีตอธิการบดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ด้วยความร่วมมือจากบุคคลในวงการดนตรีหลายท่าน นับเป็นคณะวิชาลำดับที่ 10 ของมหาวิทยาลัยศิลปากร มีผู้อำนวยการคนแรก คือ เรืออากาศตรี ศาสตราจารย์พิเศษ ดร. แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ ศิลปินแห่งชาติ
คณะดุริยางคศาสตร์ เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา 2542 เปิดสอนเพียงหลักสูตรเดียว คือ ดุริยางคศาสตรบัณฑิต ต่อมาในปีการศึกษา 2543 เปิดสอนหลักสูตรดุริยางคศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีแจ๊ส ปีการศึกษา 2546 เปิดสอนหลักสูตรดุริยางคศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีเชิงพาณิชย์ เพิ่มขึ้นเป็นหลักสูตรที่สาม และในปีการศึกษา 2552 คณะดุริยางคศาสตร์เปิดสอนหลักสูตรในระดับบัณฑิตศึกษาเพิ่มขึ้นอีก 1 หลักสูตร คือ หลักสูตรดุริยางคศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสังคีตวิจัยและพัฒนา ปีการศึกษา 2562 เปิดหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต  สาขาวิชาสังคีตวิจัยและพัฒนา
คณะดุริยางคศาสตร์ จัดการเรียนการสอนควบคู่ไปกับการให้นักศึกษาได้มีประสบการณ์จริงในวิชาที่เรียน โดยเน้นสนับสนุนการจัดกิจกรรม เพื่อให้นักศึกษาได้ออกแสดงดนตรีต่อหน้าสาธารณชน ณ สถานศึกษาและสถานที่สำคัญอื่น ๆ อย่างสม่ำเสมอ ซึ่งนับเป็นการบริการวิชาการ และส่งเสริมประสบการณ์วิชาชีพดนตรีที่สามารถตอบสนองความต้องการของสังคม ชุมชน ประเทศชาติและนานาชาติได้
วิสัยทัศน์ = คณะดุริยางคศาสตร์ ผู้นำด้านดนตรีสร้างสรรค์ นำนวัตกรรม สร้างบัณฑิตดนตรีวิถีศิลปากร
พันธกิจ
วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยศิลปากร

วิทยาลัยนานาชาติ มหาวิทยาลัยศิลปากร (อักษรย่อ: SUIC) เป็นคณะวิชาลำดับที่ 14 ของมหาวิทยาลัยศิลปากร ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2546
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้ตระหนักถึงอิทธิพลของโลกาภิวัฒน์ที่มีบทบาทเพิ่มมากขึ้น และส่งผลกระทบต่อสังคมในยุคปัจจุบัน จึงได้ก่อตั้ง "วิทยาลัยนานาชาติ" ขึ้นใน พ.ศ. 2546 เพื่อนำเสนอหลักสูตรที่มีคุณภาพและที่ดำเนินการเรียนการสอนเป็นภาษาอังกฤษ ในช่วงระยะแรกของการดำเนินการวิทยาลัยนานาชาติเปิดดำเนินการเรียนการสอน ณ วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี ในปีการศึกษา 2546 ต่อมาได้ขยายพื้นที่การศึกษามายังสำนักงานอธิการบดี ตลิ่งชัน ในปีการศึกษา 2548 และได้เช่าพื้นที่ในบริเวณใกล้เคียงกับสำนักงานอธิการบดี ตลิ่งชัน และในปีการศึกษา 2561 วิทยาลัยนานาชาติได้เช่าพื้นที่ ณ อาคาร กสท.โทรคมนาคม (บางรัก) เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนการสอนหลักสูตรของทุกหลักสูตร เนื่องจากอยู่ในที่ตั้งของพื้นที่ธุรกิจ เอื้อให้นักศึกษามีโอกาสศึกษาดูงาน หรือฝึกประสบการณ์ในสถานประกอบการ ยังมีสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆ ให้กับนักศึกษา เช่น แหล่งเรียนรู้ด้านการออกแบบและความคิดสร้างสรรค์ (TCDC: Thailand Creative & Design Center)
วิทยาลัยนานาชาติ ได้เปิดหลักสูตรการจัดการโรงแรม ระดับปริญญาตรี (ปริญญาร่วม 2 สถาบัน) โดยร่วมมือกับสถาบันวาแตล ประเทศฝรั่งเศส โดยในปีแรก มีนักเรียนทั้งหมด 30 คน ต่อมาใน พ.ศ. 2547 ได้เปิดหลักสูตรเพิ่ม 2 หลักสูตรคือ หลักสูตรปริญญาตรีสาขาการออกแบบสื่อสารดิจิทัล (ปริญญาร่วม 2 สถาบัน) โดยร่วมมือกับมหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮมซิตี้ ประเทศอังกฤษ และหลักสูตรปริญญาโทบริหารธุรกิจ สาขาการโรงแรมและการท่องเที่ยว (เป็นหลักสูตรปริญญาโทร่วม 2 สถาบัน โดยร่วมกับสถาบันวาแตล ประเทศฝรั่งเศส) ปริญญาโทการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ โดยร่วมมือจัด Work Study Tour กับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย
ในวงการการโรงแรม องค์กรและบริษัทต่าง ๆ ยอมรับถึงคุณภาพ และความสามารถของนักเรียนจากวิทยาลัยนานาชาติ และในขณะเดียวกันก็ชื่นชมกับหลักสูตรการเรียนการสอนที่มีประสิทธิภาพ ด้วยเหตุนี้ วัตถุประสงค์หลักของวิทยาลัยนานาชาติคือการนำเสนอ และสอนหลักสูตรมืออาชีพที่มีประสิทธิภาพอย่างต่อเนิ่อง และขยายเพิ่มมากขึ้นในอนาคตอันใกล้นี้ อีกเป้าหมายหนึ่งของวิทยาลัยฯ คือการทำงานอย่างใกล้ชิดกับโรงเรียน หน่วยงานราชการและเอกชน โดยการนำเสนอหลักสูตรการอบรมต่าง ๆ
ไข้ดำแดง

ไข้ดำแดง หรือ ไข้อีดำอีแดง เป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากการติดเชื้อสเตร็ปโตคอคคัสชนิดเอ ผู้ป่วยจะมีอาการเจ็บคอ มีไข้ ปวดศีรษะ ต่อมน้ำเหลืองโต และมีผื่นซึ่งมีลักษณะเฉพาะ คือเป็นผื่นแดงนูนให้สัมผัสคล้ายกระดาษทราย ลิ้นอาจเปลี่ยนเป็นสีแดงและตะปุ่มตะป่ำคล้ายผลสตรอว์เบอร์รี่ ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นเด็กอายุ 5-15 ปี
ผู้ป่วยโรคคออักเสบจากเชื้อสเตร็ปหรือติดเชื้อสเตร็ปที่ผิวหนังจำนวนหนึ่งจะเกิดโรคนี้ตามมาในภายหลัง เชื้อแบคทีเรียที่เป็นสาเหตุสามารถติดต่อกันได้ผ่านการไอหรือจาม นอกจากนี้ยังสามารถติดผ่านการสัมผัสพื้นผิวหรือวัตถุที่ผู้ป่วยสัมผัสได้หากสัมผัสแล้วเอามือมาโดนจมูกหรือปาก ผื่นที่พบในผู้ป่วยโรคนี้เกิดจากสารพิษอีริโธรเจนิกที่ถูกสร้างขึ้นมาจากแบคทีเรียนี้ การวินิจฉัยส่วนใหญ่ทำโดยดูจากผลเพาะเชื้อที่ป้ายจากคอของผู้ป่วย
รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 3

รางวัลไนน์เอ็นเตอร์เทน อวอร์ดส์ ครั้งที่ 3 ประจำปี พ.ศ. 2552 จัดโดย กองบรรณาธิการข่าวศิลปวัฒนธรรมและบันเทิง สำนักข่าวไทย จัดขึ้นในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2553 ณ หอประชุมใหญ่ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย กรุงเทพมหานคร
รางวัลยอดเยี่ยมแห่งปี.
รายชื่อที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้ชนะรางวัล จะเน้นด้วย ตัวหนา
โยเกิร์ตติ้ง

โยเกิร์ตติ้ง  เป็นเกมแนว MMORPG ทั่วๆ ไป ที่ถูกสร้างและร่วมพัฒนากันมาก่อนโดย Neo Wiz และ Entikkus Usoputo ลักษณะโดยรวมของเกมจะเป็นเกมแนว RPG กึ่ง Action ประกอบกับกลิ่นไอแฟนตาซี ที่ได้พัฒนาโดยระบบกราฟิก เทคนิค 2 มิติกึ่ง 3 มิติ จากการวาดภาพตัวการ์ตูนแล้วนำไป Render ด้วยระบบคอมพิวเตอร์ ภาพและการเคลื่อนไหวที่ได้จึงออกมาแปลกกันอยู่บ้างสักเล็กน้อย หากเทียบกับเกมอื่น ๆ ทั่ว ๆ ไป ซึ่งผู้พัฒนาก็ได้เน้นถึงความแปลกใหม่นี้ว่า จะช่วยสร้างสีสันให้กับเกมออนไลน์ในปัจจุบันได้เป็นอย่างดี
ปัจจุบันเกม โยเกิร์ตติ้ง  หยุดการพัฒนาเนื่องจากปัญหาบางประการภายในบริษัท ซึ่งประเทศเกาหลี ยุติการให้บริการเมื่อ ปี 2008 ประเทศญี่ปุ่น ยุติการให้บริการเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม 2010 และประเทศไทย ยุติการให้บริการในวันที่ 29 มีนาคม 2011 
เนื้อเรื่อง.
รถบัสจากถนนทุกสายต่างมุ่งสู่โรงเรียน กิจวัตรประจำวันของนักเรียนที่นี่ก็เหมือนกับเช่นทุกๆวันคือ เรียนหนังสือ ทำการบ้าน และถ้าเสียงระฆังดัง บอกเวลาเลิกเรียนทุกครั้ง นักเรียนทุกคนก็วิ่งกรูกันไปร้านขายของทันที จู่ๆวันหนึ่ง ก็เกิดความเงียบอย่างผิดปกติขึ้นในโรงเรียน คุณครูหายไปทีละคนสองคน แต่พวกครูที่เหลืออยู่กลับไม่สงสัยอะไร มีเพียงแต่พวกนักเรียนเท่านั้น ที่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ พวกเขาแต่ละคนเฝ้าคิดถึงช่วงเวลาที่โลกสงบสุขดังเช่นที่ผ่านมา และนี่คือจุดเริ่มต้นของการผจญภัยในโลก "โยเกิร์ตติ้ง" 
จุดเด่น.
จุดเด่นหลักของเกมนี้ คือ จุดเด่นด้านกราฟิก ที่ทำออกมาในแนวกึ่ง 3 มิติ จากภาพการ์ตูนน่ารัก แล้วนำมาประกอบเข้ากับฉากที่เป็น 3 มิติ ซึ่งทำให้ภาพที่ได้เด่นขึ้น และการเคลื่อนไหวจึงออกมาดูนุ่มนวลสมจริงสมจัง และเร้าใจ ซึ่งเทคนิคนี้ก็เคยมีการทำออกมาเป็นเกมหลายเกมกันมาก่อนแล้ว และได้ถูกปรับปรุงให้เข้ากับเกม MMORPG นาม Yogurting นี้ได้อย่างดี
จุดเด่นที่รองลงมาก็คือตัวละคร โดยตัวละครนี้ ผู้เล่นจะสามารถกำหนดความสามารถให้เป็นไปได้หลากหลายแนวทาง การสร้างตัวละครก็เริ่มจากเลือกหน้าตา ทรงผม แล้วก็ปรับค่าความสามารถให้เหมาะสมตามความถนัด โดยเริ่มแรกเมื่อเข้าเล่นเกม ตัวละครทุกตัวจะมีส่วนสูงเท่าๆ กัน แต่พอเล่นไปได้สักระยะหนึ่งก็จะเห็นถึงความเปลี่ยนแปลง ซึ่งถือเป็นจุดเด่นของเกมนั่นก็คือ ตัวละครแต่ละตัวภายใน Yogurting นี้จะมีส่วนสูงไม่เท่ากัน ซึ่งก็หมายความว่า เมื่อเราเล่นนานขึ้น มีประสบการณ์การต่อสู้หรือเลเวลมากขึ้น ตัวเราก็จะสูงตามไปด้วย ต่างจากผู้เล่นใหม่ที่เริ่มต้นก็จะตัวเล็กเป็นธรรมดา ระบบนี้ก็คล้ายกับระบบ Senior หรือรุ่นพี่รุ่นน้องนั่นเอง
อรรถ วิสูตรโยธาภิบาล

อรรถ วิสูตรโยธาภิบาล (31 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 – 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2547) อดีตผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร คนที่ 2 และอดีตอธิบดีกรมที่ดิน คนที่ 19 รวมถึงอดีตรองปลัดกระทรวงมหาดไทย และอดีตผู้ว่าราชการจังหวัดหนองคาย เป็นผู้คิดวิธีออกหนังสือรับรองการทำประโยชน์ (น.ส.3ก.) โดยใช้รูปถ่ายทางอากาศเป็นระวาง และยังได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นกรรมการร่างกฎหมาย คณะกรรมการกฤษฎีกาถึง 5 ครั้ง
ประวัติ.
นายอรรถ วิสูตรโยธาภิบาล (ชื่อเดิม บุญรอด โพธิวสุ) เกิดเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2458 ที่แขวงวัดราชบพิธ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรนาย พันตรีหลวงวิสูตรโยธาภิบาล (บุญมา โพธิวสุ) และนางพิศ เป็นบุตรชายคนเดียว นายอรรถได้สมรสกับ นางยุพิน วิสูตรโยธาภิบาล (เปรมโยธิน) และมีบุตรธิดาทั้งหมด 4 คนคือ นายพงศ์อาจ วิสูตรโยธาภิบาล นางพิมพ์ใจ ติปปวงศ์ (สมรสกับ นายสุรพล ติปปวงศ์) นางสาวพนิต วิสูตรโยธาภิบาล และนางกัลยพรรณ วิสูตรโยธาภิบาล (สมรสกับ นายโสตถิกุล คงสวัสดิ์) มีหลานทั้งหมด 5 คน คือ น.ส.อลิสา วิสูตรโยธาภิบาล (สมรสกับ นายนพพร นุชนิยม) น.ส.อณุดา วิสูตรโยธาภิบาล นายอรรถพงศ์ วิสูตรโยธาภิบาล ทั้ง 3 เป็นบุตรธิดานายพงศ์อาจ น.ส.พิรอร ติปปวงศ์ บุตรีนายสุรพลและนางพิมพ์ใจ และนายณุกร วิสูตรโยธาภิบาล บุตรนางกัลยพรรณ 
นายอรรถมีน้องต่างมารดา 3 คน คือ ร.ต.อ.จำลอง วิสูตรโยธาภิบาล นายเล็ก วิสูตรโยธาภิบาล และนายวิลาศ วิสูตรโยธาภิบาล นายวิลาศ วิสูตรโยธาภิบาล ได้สมรสกับ นางสำราญ แก้วเปี้ย มีบุตรชาย ชื่อนาย วิชชุราช วิสูตรโยธาภิบาล
การทำงาน.
นายอรรถ วิสูตรโยธาภิบาล เริ่มรับราชการวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2477 เป็น อักษรเลข (เลขานุการผู้ว่าราชการจังหวัด) จังหวัดลำพูน จากนั้นก็ได้เลื่อนตำแหน่งเป็น ปลัดอำเภอเมืองจังหวัดลำพูน ในปี พ.ศ. 2479 ปลัดอำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ ปี พ.ศ. 2480 และเป็น นายอำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่ ในปี พ.ศ. 2484 พอถึงปลายปี พ.ศ. 2489 นายอรรถ ได้ย้ายกลับมากรุงเทพฯและรับตำแหน่ง หัวหน้าแผนกทะเบียน กองการปกครอง กรมมหาดไทย ในอีก 5 ปีต่อมา นายอรรถ ได้เลื่อนเป็น ข้าหลวงตรวจการกรมมหาดไทย ถัดมาในปี พ.ศ. 2495 รับราชการเป็นข้าหลวงประจำจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ รับตำแหน่งอยู่แค่ 6 เดือน ก็ถูกย้ายให้ไปรับตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดหนองคายแทน ตำรงตำแหน่งครบ 2 ปี ก็กลับกรุงเทพฯ รับตำแหน่งเป็น หัวหน้ากองทะเบียน กรมมหาดไทยเหมือนเดิม
จากนั้น นายอรรถ ได้รับเลื่อนตำแหน่งเรื่อยมา จนกระทั่งเป็น รองอธิบดีกรมการปกครอง ในปี พ.ศ. 2505 และรับตำแหน่ง รองปลัดกระทรวงมหาดไทย ในปี พ.ศ. 2511 ทำอยู่ได้ 1 ปีเต็ม ก็ได้รับคำสั่งแต่งตั้งให้เป็นอธิบดีกรมที่ดินเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2512 จาก จอมพลประภาส จารุเสถียร ซื่งเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในตอนนั้น 
นายอรรถ วิสูตรโยธาภิบาล ได้รับการแต่งตั้ง ให้เป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 รักษาการจนถึงวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2517 และได้กลับไปรับตำแหน่งอธิบดีกรมที่ดินเหมือนเดิม จนกระทั่งลาออกจากราชการก่อนเกษียณอายุ 1 ปี เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2517 อย่างไรก็ตาม นายอรรถ ก็ยังทำงานอยู่ โดยได้รับตำแหน่งหน้าที่ต่างๆทางรัฐสภาและราชการพิเศษอื่นๆ เขาเคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
ตำแหน่งหน้าที่ทางรัฐสภา.
ในขณะที่ นายอรรถ รับราชการประจำอยู่นั้น ก็มีตำแหน่งหน้าที่ทางรัฐสภาเช่นกัน
กระต่าย กระต่าย

กระต่าย กระต่าย  “กระต่าย กระต่าย กระต่ายขาว” เป็นความเชื่องมงายที่เป็นที่รู้จักกันแพร่หลาย ความเชื่อใหม่กล่าวว่าบุคคลควรจะเอ่ยคำว่า “กระต่าย กระต่าย กระต่ายขาว” หรือเพียง “กระต่าย กระต่าย กระต่าย” เป็นสิ่งแรกเมื่อตื่นขึ้นมาในวันที่หนึ่งของเดือนใหม่ ถ้าสามารถทำได้ผู้นั้นก็ประสบกับความมีโชคดีไปตลอดเดือน
การทำเกลือหก

การทำเกลือหก  เป็นความเชื่องมงายของยุโรปที่เชื่อกันว่าจะเป็นลางร้าย (omen)
คำอธิบายอันแพร่หลายของความเชื่อดังกล่าวมีรากฐานมาจากการที่จูดาส์ อิสคาริออททำเกลือหกระหว่างพระกระยาหารมื้อสุดท้าย ที่ปรากฏในภาพ "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" โดย เลโอนาร์โด ดา วินชี ที่เป็นภาพจูดาส์ อิสคาริออททำกระปุกเกลือหก
แต่คำอธิบายนี้อาจจะไม่ใช่คำอธิบายที่แท้จริง เพราะเกลือเป็นสิ่งที่มีราคาแพงในสมัยโบราณ ซึ่งทำให้เกลือกลายเป็นสัญลักษณ์ของความไว้วางใจและความเป็นมิตร ดังสุภาษิตเยอรมันที่ว่า “ผู้ใดที่ทำเกลือหกผู้นั้นก่อให้เกิดความเป็นศัตรู” ตามความเห็นของนักประพันธ์ชาวฝรั่งเศสชาร์ลส์ โนดิเยร์ ในบรรดา “คนป่าเถื่อน” “การทำเกลือหก. . .เป็นการแสดงการปฏิเสธการพิทักษ์และการต้อนรับจากคนแปลกหน้า เพราะอาจจะมาจากความสงสัยว่าคนแปลกหน้าอาจจะเป็นขโมยหรือฆาตกร”
นอกจากนั้นแล้วเกลือก็ยังเป็นสัญลักษณ์ทางศาสนาด้วย เกลือใช้ในการทำน้ำมนต์สำหรับคริสต์ศาสนพิธีของโรมันคาทอลิก ฉะนั้นเกลือจึงเป็นสัญลักษณ์ของความศักดิ์สิทธิ์ที่เกี่ยวข้องกับการขจัดสิ่งชั่วร้าย ฉะนั้นอาหารที่เซิร์ฟในวันวันแซบัธแม่มดจึงเป็นอาหารที่ปราศจากเกลือ เกลือเป็นสัญลักษณ์ของการอนุรักษ์คุณค่าของความศักดิ์สิทธิ์ของพระเยซูในการอ้างอิงว่าทรงเป็น “เกลือแห่งโลก” ในเมื่อเป็นสัญลักษณ์ของความศักดิ์สิทธิ์และการพิทักษ์เกลือจึงเป็นสิ่งที่ถ้าสูญเสียไปก็จะเป็นเครื่องแสดงถึงความไม่เป็นมงคล
การแก้เคล็ดก็มีด้วยกันหลายวิธี ความเชื่อร่วมสมัยที่พบมากที่สุดคือให้โยนเกลือข้ามไหล่ซ้ายเพื่อให้โดนหน้าปีศาจที่แฝงตัวอยู่ตรงนั้น หรือตามความเชื่อที่ว่าถ้าทำไวน์หกแล้วจะโชคดี ฉะนั้นระหว่างมืออาหารผู้ที่ทำเกลือหกก็จะรออย่างกระวนกระวายให้พนักงานเสริฟมาเทไวน์ใส่ตักให้
ความเชื่อที่ว่าจะเป็นลางร้ายเมื่อทำเกลือหกเป็นความเชื่อโบราณที่มีมาตั้งแต่สมัยโรมันโบราณ. ในปี ค.ศ. 1556 ใน “Hieroglyphica” โดย เปียโร วาเลริอาโน โบลซานีรายงานว่า “เกลือเดิมเป็นสัญลักษณ์ของมิตรภาพ เพราะเป็นสิ่งที่ยั่งยืน และเป็นสิ่งที่ใช้ในการรักษาสิ่งอื่นให้คงทนอยู่นาน ฉะนั้นจึงเป็นสิ่งแรกที่เจ้าของบ้านจะมอบให้แก่แขกก่อนอาหารอื่น เพื่อเป็นการเน้นถึงสัมพันธภาพอันดีระหว่างทั้งสองฝ่าย ฉะนั้นการทำเกลือหกบนโต๊ะจึงถือกันว่าเป็นลางร้าย แต่ในทางตรงกันข้ามการทำไวน์หกเป็นสิ่งที่ดี โดยเฉพาะไวน์ที่ยังไม่ได้ผสมกับน้ำ”
แต่ก็มีผู้ทีเยาะเย้ยความเชื่อเรื่องลางร้าย เฮอร์เบิร์ต สเป็นเซอร์กล่าวว่า “การตระหนักว่ามีความเชื่อว่าการทำเกลือหกจะตามด้วยลางร้าย ที่เป็นความคิดที่มาจากการตระหนักของคนป่าเถื่อน ที่เต็มไปด้วยความเชื่อเกี่ยวกับลางร้าย และ เครื่องราง เป็นการเปิดช่องให้รับความคิดอื่นในทำนองเดียวกันของคนป่าเถื่อนเข้ามา”
หาน เฟย์ จื่อ

หาน เฟย์ (ราว 280–233 ปีก่อนคริสตกาล) ยังเป็นที่รู้จักว่า หาน เฟย์ จื่อ  เป็นปรัชญาเมธีและรัฐบุรุษชาวจีน จากสำนักฝ่าเจียในยุคจั้นกั๋ว และยังเป็นผู้ปกครองรัฐหาน ถือเป็นบุคคลสำคัญที่เหมือนเสมือนสื่อแทนสำนักฝ่าเจีย สืบเนื่องจากงานประพันธ์ที่ใช้ชื่อเดียวกับตนเองว่า "หาน เฟย์ จื่อ" ซึ่งเน้นยำถึงการนำกลวิธีของผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้ามาประยุกต์ใช้
ซือหม่า เชียน นักประวัติศาสตร์จีน ระบุว่า ฉินฉื่อหฺวังตี้แห่งราชวงศ์ฉินทรงทำสงครามกับรัฐหานเพื่อจะได้ตัวหาน เฟย์ แต่สุดท้ายแล้วมีผู้ทูลให้ทรงจำคุกเขาเสีย เป็นเหตุให้เขาฆ่าตัวตาย เมื่อสิ้นรัฐฉินแล้ว สำนักฝ่าเจียก็กลายเป็นที่หยามเหยียดของราชวงศ์ฮั่นที่เข้าสืบอำนาจต่อ แต่แม้สำนักฝ่าเจียจะไม่เป็นที่ยอมรับตลอดมาในประวัติศาสตร์จีน ทฤษฎีทางการเมืองของหาน เฟย์ และของสำนักนี้ก็ยังมีอิทธิพลสูงในทุก ๆ ราชวงศ์ถัดนั้นมา
แนวคิดของหาน เฟย์ นั้น ประกอบด้วยการมุ่งเน้นกฎหมาย ซึ่งนำหลักการมาจากแนวคิดของชาง ยาง และการมุ่งเน้นกลไกการปกครอง ซึ่งนำหลักการมาจากแนวคิดของเชิน ปู้ไห่ โดยย้ำว่า ผู้ปกครองจะควบคุมรัฐได้อย่างมั่นคงก็ด้วยการศึกษาให้แตกฉานในกลวิธีของผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้า ซึ่งหมายถึง การใช้กำลังอำนาจ กลวิธี และกฎหมายของเขาเหล่านั้น
รักจากใจจร (ภาพยนตร์)

รักจากใจจร  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวโรแมนติก ดราม่า สงคราม นำแสดงโดยแชนนิง เททัมและอะแมนดา ซายฟริด ออกฉายในโรงภาพยนตร์ในอเมริกาเหนือเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 ภาพยนตร์กำกับโดยลาสเซ ฮอลสตรอม ภาพยนตร์ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของนิโคลาส สปาร์กส ในชื่อเรื่องเดียวกัน มีเรื่องราวเกี่ยวกับหญิงสาว (อะแมนดา ซายฟริด) หลังจากตกหลุมรักทหารหนุ่ม (แชนนิง เททัม) พวกเขาได้เขียนจดหมายหากันหลังจากที่เขาต้องออกไปรบ
พรีเชียส

พรีเชียส  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวดราม่า กำกับโดยลี แดเนียลส์ ผู้เขียนบทภาพยนตร์คือ เจฟฟรีย์ เอส. เฟลตเชอร์ ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของแซปไฟร์ในปี 1996 เรื่อง "Push" มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับตัวละครใหญ่ที่แสดงโดยแกบโบเรย์ ซิดิเบ กับบทบาทนักแสดงในชื่อเดียวกับชื่อเรื่อง ร่วมแสดงโดยโม'นิก, พอลลา แพตตัน, มารายห์ แครี และเลนนี คราวิตซ์ ในบทสมทบ ภาพยนตร์ถือเป็นภาพยนตร์แจ้งเกิดของซิดิเบ
ภาพยนตร์ในช่วงที่ยังไม่มีผู้จัดจำหน่าย ฉายรอบปฐมทัศน์ ซึ่งได้รับกระแสตอบรับที่ดีจาก เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ 2009 และเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ในชื่อว่า "Push: Based On The Novel By Sapphire" ที่เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์ ได้รับรางวัลผู้ชมและได้รับรางวัลแกรนด์จูรีไพรซ์ ในสาขาดราม่ายอดเยี่ยม เช่นเดียวกับรางวัลจูรีไพรซ์พิเศษ สำหรับการแสดงสมทบของ โม'นิก หลังจากฉายที่เทศกาลภาพยนตร์ซันแดนซ์เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 ไทเลอร์ เพอร์รีประกาศว่า เขาและโอปราห์ วินฟรีย์ จะเป็นช่วยเหลือด้านการประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์ ซึ่งออกฉายผ่านไลออนส์เกตเอนเตอร์เทนเมนต์ "พรีเชียส" ได้รับรางวัลพีเพิลส์ชอยซ์ จากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโทรอนโต ในเดือนกันยายน จากนั้นภาพยนตร์ได้เปลี่ยนชื่อจาก "Push" มาเป็น "Precious: Based on the Novel 'Push' by Sapphire" เพื่อหลีกเลี่ยนความสับสนกับภาพยนตร์แนวแอ็กชันเรื่อง "Push" ที่ออกฉายปี 2009
ไลออนส์เกต ได้ให้ภาพยนตร์ออกฉายจำกัดจำนวนโรงในอเมริกาเหนือ เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009 (ขยายรอบเมื่อ 20 พฤศจิกายน) "พรีเชียส" ได้รับเสียงตอบรับแง่บวกจากนักวิจารณ์ ทั้งด้านการแสดง เนื้อเรื่อง และมีเนื้อหาชมเชยเป็นส่วนใหญ่ บางคำวิจารณ์พุ่งประเด็นไปที่ความกลัวของเนื้อหาภาพยนตร์ที่ส่งสาระแง่ลบ นักวิจารณ์บางคนรู้สึกว่าภาพยนตร์ไม่ได้ดำเนินตามที่โฆษณา ในสุดสัปดาห์ของวันออกฉายจำกัดโรง ภาพยนตร์ทำรายได้ 1.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้อยู่อันดับ 12 บนตารางบ็อกซ์ออฟฟิส จากข้อมูลเดือนกุมภาพันธ์ 2010 ภาพยนตร์ทำรายได้ 50.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ จากงบ 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำและรางวัลแซกอวอร์ด 3 สาขา ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 6 สาขา
รหัสมรณะ

รหัสมรณะ ชื่อภาษาไทยของนวนิยายภาษาอังกฤษเรื่อง The Key to Rebecca เขียนโดย เคน ฟอลเลตต์ นักเขียนชาวอังกฤษ
เนื้อเรื่อง.
ในปี ค.ศ. 1942 อะเล็กซ์ วูล์ฟ จารชนลูกครึ่งอาหรับ-ยุโรปของนาซีแฝงตัวเข้ามาจารกรรมข้อมูลของฝ่ายสัมพันธมิตรในกรุงไคโร ในยุทธการแนวรบแอฟริกาเหนือ โดยผ่านความช่วยเหลือจาก ซันย่า นางระบำหน้าท้องที่ลือชื่อที่สุดของอียิปต์ซึ่งเป็นชู้รักเก่า
พันตรีแซนดี้ สมิธ นายทหารอังกฤษถูกฆ่าตายอย่างโหดเหี้ยม ที่สำคัญ ข้อมูลการตอบโต้เออร์วิน รอมเมล แม่ทัพกองทัพรถถังอันเกรียงไกรของนาซี ก็หายไปด้วย นั่นทำให้ พันตรีวิลเลี่ยม แวนดัม นายทหารหัวหน้ารักษาความปลอดภัยของอังกฤษต้องตามล่าหาจารชนรายนี้ โดยมี อีลิน ฟอนตาน่า หญิงสาวที่แวนดัมหลงรักเป็นนางนกต่อ ซึ่งในเรื่องนี้มี อันวาร์ ซาดัต อดีตประธานาธิบดีของอียิปต์เข้าร่วมผสมโรงด้วย
ตัวละคร.
"ตัวละครแต่ง"
"ตัวละครที่มีจริง"
เบื้องหลังและภาพยนตร์.
The Key to Rebecca เป็นนวนิยายเรื่องที่ 3 ของเคน ฟอลเลตต์ และถือเป็นนวนิยายภาคต่อของ "Eye of the Needle" ซึ่งเป็นนวนิยายสายลับอีกเรื่องหนึ่งก่อนหน้านั้น 
The Key to Bebecca ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1980 ที่ประเทศอังกฤษ สำหรับในประเทศไทยตีพิมพ์ครั้งแรกในเดือนพฤษภาคม ปีถัดมา โดย สำนักพิมพ์แอ็ดวานซ์มีเดีย แปลเป็นภาษาไทยโดย จำเนียร เหมะรัต 
นวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์สำหรับฉายทางโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี ค.ศ. 1985 โดยมี คลิฟฟ์ โรเบิร์ตสัน รับบทเป็น พันตรีวิลเลี่ยม แวนดัม และเดวิด โซล รับบทเป็น อะเล็กซ์ วูล์ฟ
วัดสิริมหากัจจายน์

วัดสิริมหากัจจายน์ เป็นวัดราษฎร์ นิกายเถรวาท (มหานิกาย) ตั้งอยู่ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคาย
ประวัติ.
พระธาตุหนองคาย หรือ พระธาตุกลางน้ำ เดิมชื่อพระธาตุหล้าหนอง เป็นพระธาตุที่หักพังอยู่กลางลำน้ำโขง เป็นที่ประดิษฐานพระบรมธาตุฝ่าพระบาทเก้าพระองค์ตามตำนานอุรังคธาตุ หรือตำนานพระธาตุพนม จากการสำรวจใต้น้ำของหน่วยโบราณคดีภาค 7 พบว่าองค์พระธาตุมีฐานกว้างด้านละ 17.2 เมตร ย่อมุมที่ฐาน และมีความสูงประมาณ 28.5 เมตร หักออกเป็น 3 ท่อน สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในราวพุทธศตวรรษที่ 20–22 เนื่องจากมีรูปร่างคล้ายพระธาตุบังพวน
ในหนังสืออุรังคธาตุ หรือตำนานพระธาตุพนม ตอนหนึ่งได้กล่าวถึงการสร้างพระธาตุหล้าหนองว่า พระธาตุองค์นี้ สร้างโดยพระอรหันต์ 5 องค์ ประกอบด้วย พระมหารัตนเถระ, พระจุลรัตนเถระ, พระมหาสุวรรณปราสาทเถระ, พระจุลสุวรรณปราสาทเถระ และพระสังฆวิชัยเถระ ที่ล้วนเป็นศิษย์พระพุทธรักขิต พระธรรมรักขิต พระสังฆรักขิต พระอรหันต์ทั้ง 3 องค์
พระอรหันต์ทั้ง 5 ได้อัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า จากประเทศอินเดียมาพร้อมกันและได้อัญเชิญไปประดิษฐานไว้พร้อมกัน 6 แห่ง คือ
พระธาตุองค์นี้มีขนาดใกล้เคียงกับองค์เจดีย์พระธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ซึ่งบริเวณวัดธาตุแห่งนี้มีพื้นที่ไม่ต่ำกว่า 100 ไร่ และตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขง พอถึงฤดูน้ำหลากแม่น้ำโขงได้ไหลเชี่ยวกรากจะกัดเซาะตลิ่งบริเวณวัดธาตุจนพังทลายหายไป ซึ่งตามพงศาวดารย่อเมืองเวียงจันทน์ ตีพิมพ์ในหนังสือชุดประชุมพงศาวดาร ภาค 70 ได้บันทึกไว้ว่า "ศักราชได้ 209 ปีเมิงมด ... เดือน 9 ขึ้น 9 ค่ำวันศุกร์ ยามแลงใกล้ค่ำมื้อฮับไค้ พระธาตุใหญ่หนองคายเพ (พัง) ลงน้ำของมื้อนั้นแล" คำนวณตามปฏิทินไทยปัจจุบัน ทางจันทรคติตรงกับวันศุกร์ ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 ปีมะแม นพศก จ.ศ. 1209 ส่วนทางสุริยคติตรงกับวันศุกร์ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2390
ฟรองซัวส์ การ์นิเยร์ ชาวฝรั่งเศส หนึ่งในคณะสำรวจอินโดจีนในอาณาจักรล้านช้าง ได้วาดภาพลายเส้นของพระธาตุหล้าหนองนี้ไว้เมื่อปี พ.ศ. 2411 พร้อมคำบรรยายภาพว่า "ปิรมิด หรือองค์พระธาตุตั้งอยู่บนพื้นที่รูปครึ่งวงกลมที่ถูกตัดขาดจากฝั่งแม่น้ำด้านขวา หรือฝั่งไทย โดยปิรมิดแห่งนี้ถูกน้ำพัดขาดจากที่ตั้งเดิมบนริมฝั่งสิบปีมาแล้วและยังเอียงลงสู่น้ำราวกับเรืออับปางที่พร้อมจะจมลง"
ปัจจุบัน.
ปัจจุบันองค์พระธาตุจมอยู่กลางแม่น้ำโขงห่างจากฝั่งไทย 180 เมตร องค์พระธาตุก่อด้วยอิฐถือปูน ล้มตะแคงไปตามกระแสน้ำ ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ มีฐานเหลี่ยมมุมฉาก โดยด้านหนึ่งโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำเพียงครึ่งฐาน องค์พระธาตุมีรูปทรงทางสถาปัตยกรรมเท่าที่ยังเหลืออยู่เป็นชั้นฐานเขียง 2 ชั้น ฐานสี่เหลี่ยมย่อเก็จต่อขึ้นมาอีก 4 ชั้น จึงเป็นเรือนธาตุ ต่อด้วยบัวลูกแก้วอีก 2 ชั้น ความสูงของเจดีย์เฉพาะส่วนที่สัมผัสได้ 12.20 เมตร ความกว้างของฐานองค์พระธาตุชั้นล่างสุด 15.80 เมตร 
พระธาตุหล้าหนอง เป็นที่เคารพสักการะของชาวหนองคาย และชาวบ้านได้จัดงานประเพณีเกี่ยวกับพระธาตุในทุกปี คือประเพณีบุญบั้งไฟ เดือน 6 เพื่อจุดถวายองค์พระธาตุ ในวันแรม 1 ค่ำ เดือน 6 พิธีบวงสรวงองค์พระธาตุ วันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 11 ถวายปราสาทผึ้ง วันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 11 และการแข่งเรือยาววันออกพรรษาทุกปี เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา 
การที่องค์พระธาตุจมลงไปในแม่น้ำโขง ทำให้ชาวหนองคายต้องการบำรุงรักษาพุทธสถานแห่งนี้ไว้ จึงร่วมกันทำนุบำรุงพระพุทธศาสนาให้คงอยู่ การสร้างองค์พระธาตุหล้าหนองจำลองขึ้น แล้วบรรจุชิ้นส่วนพระธาตุองค์จริงเข้าไว้ข้างใน และปรับปรุงสภาพแวดล้อมริมฝั่งแม่น้ำโขงขึ้น โดยขนาดพระธาตุองค์จำลอง ฐานกว้าง 10x10 เมตร ความสูงประมาณ 15 เมตร พร้อมทั้งการเสริมสร้างเสถียรภาพตลิ่งและป้องกันการกัดเซาะตลิ่งตลอดความยาว 194 เมตร
เชอร์มี่

เชอร์มี่  เป็นตัวละครจากเกมเดอะคิงออฟไฟท์เตอร์ส ซึ่งปรากฏตัวครั้งแรกในภาค " '97" และใช้ทักษะการโจมตีแบบจับทุ่มในการแข่งขัน ทั้งนี้ สมาชิกในทีมของเชอร์มี่ ได้แก่ "ยาชิโร่ นานาคาเสะ" และ "คริส" และเชอร์มี่ยังเป็นตัวละครที่ได้รับการระบุว่ามีขนาดหน้าอกใหญ่ที่สุดในเกมด้วย ซึ่งมีขนาดหน้าอกเท่ากันกับ แองเจิ้ล
ประวัติตามท้องเรื่อง.
ชาติกำเนิดของเชอร์มี่ นับว่าคลุมเครือ เช่นเดียวกันกับสมาชิกอีก 2 คนในทีมของเธอ (ยาชิโร่ นานาคาเสะ และ คริส) ในเนื้อเรื่องไม่มีการกล่าวถึงที่มาที่ไปของทั้ง 3 ไว้อย่างชัดเจน โดยทั้ง 3 คน ร่วมกันตั้งวงดนตรีขึ้นมา โดยใช้ชื่อวงว่า CYS (ใช้อักษรตัวแรกในชื่อของสมาชิกแต่ละคน) โดยหน้าที่ของเชอร์มี่ในวง คือ เป็นผู้เล่นเครื่องดนตรีประเภทคีย์บอร์ด
พวกเขาตั้งใจเข้าแข่งขันใน KOF เพราะ ยาชิโร่ต้องการที่จะล้างแค้น อิโอริ ยางามิ ซึ่งเป็นคู่อาฆาตในวงการดนตรีแนวอินดี้ด้วยกัน แต่การเข้าสมัครของพวกเขาไม่ผ่านการรับรอง เนื่องจากเข้าสมัครหลังจากผ่านช่วงรับสมัครไปก่อนแล้ว โดยวิธีการที่จะเข้าร่วมการแข่งขันได้ คือจะต้องล้มคู่ต่อสู้ทีมใดทีมหนึ่งนอกสังเวียนให้ได้เสียก่อน เพื่อที่จะช่วงชิงบัตรเชิญและเข้าร่วมการแข่งขัน
ทั้ง 3 ได้ตัดสินใจทำตามวิธีนั้น โดยพวกเขาสามารถโค่นทีม American Sports ได้ โดยเชอร์มี่สามารถเอาชนะ ลัคกี้ กลาวเบอร์ พร้อมกับคริสและยาชิโร่ ที่โค่นล้มคู่ต่อสู้ที่เหลืออีก 2 คนได้เช่นกัน โดยทั้ง 3 ได้เข้าร่วมการแข่งขัน KOF 97 ในชื่อทีม New Face (ทีมนักสู้หน้าใหม่)
ในระหว่างการแข่งขัน จิตสำนึกดั้งเดิมที่ถูกฝังอยู่ในส่วนลึกของวิญญาณของพวกเขาได้ตื่นขึ้นจากการหลับใหลอันยาวนาน ทั้ง 3 ได้ตระหนักถึงสถานภาพของตนเองในฐานะ 4 ราชันย์เทวะแห่งโอโรจิ พวกเขาได้สะสมพลังจากเหล่านักสู้ที่เข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ ท้ายที่สุดในการต่อสู้ จิตวิญญาณด้านมืดของทั้ง 3 ได้ตื่นขึ้นอย่างเต็มตัวในฐานะราชันย์เทวะ โดยเชอร์มี่มีฉายาว่า อัสนีวิปลาส (โอโรจิเชอร์มี่) และเปลี่ยนวิธีการต่อสู้มาเป็นการควบคุมพลังสายฟ้าฟาดแทน โดยรูปแบบการต่อสู้ของเชอร์มี่จะเป็นการต่อต้านการต่อสู้ของ นิไคโด เบนนิมารุ หลังจากการต่อสู้ เชอร์มี่และยาชิโร่ได้นำเอาพลังที่ได้ถ่ายทอดสู่คริส เพื่อให้เป็นร่างทรงสำหรับการอวตารของ โอโรจิ
หลังจากจบการต่อสู้ ยาชิโร่ได้ลงมือสังหารคริสและเชอร์มี่ หลังจากนั้นเขาจึงลงมือสังหารตัวเองตายตามทั้ง 2 ไป โดยคาดหวังว่าการตายของพวกเขาจะสามารถเป็นการคืนชีพให้กับโอโรจิได้ ต้องนับว่าในการแข่งขันครั้งนี้ ทีม New Face ต้องถือว่าขาดทุนเป็นอย่างมากเลยทีเดียว เพราะเป็นการตายที่ค่อนข้างสูญเปล่าโดยสิ้นเชิง แต่ทว่าทั้ง 3 ก็กลับคืนชีพขึ้นมาได้อีกครั้งหนึ่งเพราะอำนาจอมตะจากเลือดของโอโรจิที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย พวกเขากลับมาใช้ชีวิตอย่างคนปกติอีกครั้ง แต่เลือดของโอโรจิที่ไหลเวียนอยู่ในตัวก็พร้อมที่จะตื่นขึ้นทุกเมื่อ หากพวกเขาเผลอปล่อยใจให้ตกเป็นทาสของกิเลส
รักจากใจจร

รักจากใจจร  เป็นบทประพันธ์ในปี ค.ศ. 2006 ของนักเขียนชาวอเมริกัน นิโคลัส สปากส์ มีเรื่องราวเกี่ยวกับความรักหลังจากความสูญเสีย "รักจากใจจร" มี 3 ส่วนที่เริ่มเมื่อชายหนุ่มอายุ 23 ปีที่ชื่อจอห์น ไทรี ทหารผ่านศึก มีฉากหลังอยู่ที่วิลมิงตัน รัฐนอร์ทแคโรไลนา และเลอนัวร์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา ในช่วงปี 2000 ถึง 2006
บทประพันธ์เรื่องนี้ยังได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน "รักจากใจจร" กำกับโดยลาสเซ ฮอลสตรอม ออกฉายในปี 2010 สปาร์กยังมีผลงานอื่นที่ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์มาแล้วอย่าง "The Notebook", "Message in a Bottle", "A Walk to Remember", "The Last Song" และ "Nights in Rodanthe'
สำหรับในภาษาไทย มีผู้แปล คือ จิระนันท์ พิตรปรีชา
โรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุง

โรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุง เป็นโรงเรียนรัฐบาลประจำอำเภอ ระดับชั้นประถมศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ตั้งอยู่ที่ถนนสัญจรราชกิจ อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์
ประวัติ.
โรงเรียนพิพัฒน์ราษฏร์บำรุง ก่อตั้งเมื่อราว ร.ศ.125 ตรงกับ พ.ศ. 2449 โดยเจ้าคุณพรหมมุณี สมเด็จมหาวีรวงศ์สังคนายก ครั้งเป็นเจ้าคณะมณฑลอีสาน และขุนจรัลชวนพันธ์ธรรมการมณฑล ได้มาจัดตั้งโรงเรียนขึ้นที่วัดเกษมาคม (วัดเหนือ) และแต่งตั้งให้ขุนไสยอุตมาลา(นายทัศน์ ศรีบุญลือ) เป็นครูใหญ่คนแรกและทำการสอนประจำเพียงคนเดียว มีเงินเดือนจากเงินบำรุงการศึกษาเป็นรายปี โดยในปีแรกได้รับค่าสอนจำนวน 160 บาท ต่อมานายสัมฤทธิ์ ศรีบุญลือ น้องชายได้มาช่วยสอน แต่พอสอนได้ไม่ถึงปี นายสัมฤทธิ์ ศรีบุญลือ ก็ลาออกไปอุปสมบท คงเหลือครูเพียงคนเดียวสอนประจำเรื่อยมาอีกหนึงปี นายสุทัศน์ ศรีบุญลือ ลาออกไปรับตำแหน่งกำนัน ทางราชการจึงแต่งตั้งนายจำปา ไชยจำนงค์ มาช่วยสอนแทน แต่อยู่ได้ประมาณปีเศษก็ย้ายไปเป็นครูที่อำเภอเสลภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ในปี พ.ศ. 2451 ทางราชการได้แต่งตั้งหม่อมหลวงช่วง มาเป็นครูใหญ่แทนจนถึงปี พ.ศ. 2456 ได้ย้ายไปอยู่จังหวัดอื่น และนายย่อม มีคุปะ มาเป็นครูใหญ่แทนในขณะนั้นมีจำนวนนักเรียน 51 คน จัดการเรียนการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1-3 ในปีนั้นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 เข้าสอบไล่ 7 คน สอบได้ 5 คน โดยมีขุนนิพิฐนิติ-สาส์น ธรรมการมณฑล มาเป็นกรรมการ
ในช่วงนั้น โรงเรียนต้องอาศัยศาลาวัดเกษมาคมเป็นสถานที่เล่าเรียนโดยมีการสับเปลี่ยนครูใหญ่และครูประจำการณ์ตามสถานการณ์ จวบจนกระทั่งชุมชนได้เห็นความสำคัญของการศึกษามากขึ้น สถานที่เรียนไม่เพียงพอและเหมะสม รองอำมาตย์เอกหลวงพิพัฒน์กมลาเขต(ชิต ศิริบูรณ์) นายอำเภอสมัยนั้น พร้อมด้วยราษฎร พ่อค้า ประชาชน ภายในเขต ได้ร่วมกันเสียสละวลาและทรัพย์สิน สร้างโรงเรียนเอกเทศขึ้น 1 หลัง หลังคามุงกระเบื้อง บนเนื้อที่ 13 ไร่เศษ สิ้นเงินค่าก่อสร้าง 6,101.90 บาท (หกพันหนึ่งร้อยหนึ่งบาทเก้าสิบสตางค์)
เมื่อสร้างเสร็จได้ทำพิธีเปิดป้ายนามโรงเรียนเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 โดยเจ้าคุณรณชัยชาญยุทธสมุห-เทศาภิบาล เป็นประธานพร้อมด้วย เจ้าคุณชัยสุนทรบวรภักดี ผู้ว่าราชการจังหวัดกาฬสินธุ์ มาร่วมในพิธีและตั้งชื่อนามโรงเรียนว่า “โรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุง” ซึ่งในขณะนั้น นายจำปา ไชยจำนงค์ เป็นครูใหญ่ ในปีนั้นมีจำนวนนักเรียน 146 คน
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2512 หน่วยราชการ และผู้ปกครองนักเรียน ได้มีความคิดว่าน่าจะยุบรวมโรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุงกับโรงเรียนศรีกมลาไสย เข้าด้วยกัน เพื่อง่ายต่อการบริหารเพราะมีอาณาเขตใกล้เคียงกันเพียง 50 เมตร และขอแลกเปลี่ยนที่ดินจากกรมธนารักษ์ กระทรวงการคลัง ซึ่งอยู่ติดกับโรงเรียนศรีกมลาไสยกับที่ดินเดิม เป็นผลสำเร็จ และเมื่อรวมเนื้อที่แล้วมีทั้งสิ้น 26 ไร่ 1 งาน 65 ตารางวาเศษ และใช้ชื่อนามโรงเรียนว่า “โรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุง” จนกระทั่งถึงปัจจุบัน
ในปัจจุบันโรงเรียนพิพัฒน์ราษฎร์บำรุง ตั้งอยู่หมู่ที่ 11 ตำบลกมลาไสย อำเภอกมลาไสย จังหวัดกาฬสินธุ์ ได้เปิดทำการสอน 2 ระดับ คือ ระดับก่อนประถมศึกษา และ ระดับประถมศึกษา(อนุบาล-ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6) มีครูทั้งสิ้น 26 คน ชาย 6 คน หญิง 20 คน นักเรียน 515 คน ชาย 269 คน หญิง 246 คน พนักงานบริการชาย 2 คน เจ้าหน้าที่ธุรการ 1 คน ลูกจ้างตามภารกิจ 1 คน
นางวรวรรณ สว่างบุญ วุฒิการศึกษา ก.ศ.ม. รองผู้อำนวยการ ปัจจุบัน
มีทิส

มีทิส  เป็นนางนิมฟ์ที่ดูแลซูสตั้งแต่ซูสยังเด็ก หลังจากที่พระนางเรีย ชายาของโครนัส (เทพไททัน) ได้ลักลอบนำซูสไปทิ้งไว้บนเกาะแล้วให้เหล่านิมฟ์ต่าง ๆ ช่วยกันดูแล เมื่อซูสโตขึ้น เขาก็ได้ครองรักกับมีทิส และมีทิสนี่เองคือบุคคลที่ปรุงน้ำยาสมุนไพรที่โครนัสดื่มแล้วสำรอกพี่ ๆ ของซูสออกมาจากท้อง แต่เนื่องจากหลังจากที่โครนัสพ่ายแพ้แก่ซูส เขาได้สาปแช่งก่อนจะหนีไปว่า ลูกของซูสที่เกิดจากนางมีทิสจะเป็นผู้สังหารซูส ซูสเกิดความหวาดกลัวจึงจับมีทิสกลืนลงท้อง เมื่อครบ 9 เดือน ซูสก็ปวดเศียรเป็นอย่างมาก ทันใดนั้นเทพีอะธีนาก็กำเนิดขึ้นโดยการแหกเศียรของซูสออกมา (บางตำนานว่าฮิฟีสตัส เทพแห่งการช่าง เป็นผู้ใช้อาวุธจามเศียรซูส อะทีนาจึงได้ออกมา)
หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก

หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก  เป็นภาพยนตร์แนวสงคราม-ดราม่า กำกับโดยแคทริน บิเกโลว์ ออกฉายในอเมริกาวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2552 เนื้อเรื่องกล่าวถึงหน่วยกู้ระเบิดในสงครามอิรักซึ่งทำหน้าที่กู้ระเบิดตามจุดที่ต้องสงสัยต่างๆ นำโดยจ่าสิบเอกวิลเลี่ยม เจมส์ หัวหน้าทีมคนใหม่มีหน้าที่ถอดชนวนระเบิด มีนิสัยเลือดร้อนและไม่ฟังใครมักปฏิบัติภารกิจตามใจตนเอง ซึ่งงานกู้ระเบิดเป็นงานอันตรายจึงสร้างความหนักใจให้แก่ลูกทีมเป็นอย่างมาก ท่ามกลางไฟสงครามในอิรักเจมส์จึงยอมเปิดเผยตัวตนของเขาให้ลูกทีมได้รู้ ภาพยนตร์กล่าวถึงเวลาที่คนเราอยู่ในความตึงเครียดมักขาดสติในการแก้ปัญหาสิ่งต่างๆ
มาร์การิตา แซ็กซ์-โคบูร์ก-ก็อตธา

สมเด็จพระราชินีมาร์การิตาแห่งบัลแกเรียหรือ มาร์การิตา โกเมซ-อเชโบ ยี เซจูลา(ภาษาสเปน: Margarita Gómez-Acebo y Cejuela; ประสูติ 6 มกราคม ค.ศ. 1935 ที่ มาดริด ประเทศสเปน) เป็นพระมเหสีในพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย โดยทรงอภิเษกสมรสหลังจากพระเจ้าซาร์ซิเมออนทรงลี้ภัย พระองค์มีพระยศเป็นซารินามาร์การิตาหรือสมเด็จพระราชินีมาร์การิตา พระนางทรงได้รับพระยศเป็นเจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-โคบวร์ก-โกทาและดัสเชสในซัคเซินโซนี โดยทางการสืบทอดของพระสวามี เมื่อพระสวามีของพระนางทรงดำรงเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งบัลแกเรีย พระนางทรงเป็นที่รู้จักในชื่อมาร์การิตา ซัคเซิน-โคบวร์ก-โกทา
พระราชประวัติ.
ชีวิตช่วงต้น.
มาร์การิตา โกเมซ-อเชโบ ยี เซจูลาเกิดวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1935 เธอเป็นลูกของดอน มานูเอล โกเมซ-อเชโบ ยี โมเด็ท และ มาควิส เดอ คอร์ทินา กับดอญา มาเรีย เดอ ลาส เมอซิเดส เซจูลา ยี เฟอนันเดส บิดาและมารดาของเธอถูกประหารโดยเหล่าสาธารณรัฐสเปนที่ 2ในระยะแรกของสงครามกลางเมืองสเปน ค.ศ. 1936 มาร์การิตาเป็นญาติชั้นหนึ่งของหลุยส์ โกเมซ-อเชโบ ยี ดูคิก เดอ เอสตราดา วิสเคานท์แห่งลาตอร์ซึ่งเป็นพระสวามีในเจ้าหญิงพิลาร์ ดัสเชสแห่งบาดาจอส ปัจจุบันชาวบัลแกเรียได้นับถือเธอเป็นซาร์รีนามาร์การิตาแห่งบัลแกเรีย
อภิเษกสมรส.
ใน ค.ศ. 1962 มาร์การิตาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าซาร์ซิเมออนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย ทั้ง 2 มีพระโอรสและธิดารวม 5 พระองค์ เป็นพระโอรส 4 พระองค์และพระธิดา 1 พระองค์ โดยปัจจุบันทั้ง 5 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับชาวสเปนทั้งสิ้น ได้แก่
อดีตพระเจ้าซาร์และซารินาปัจจุบันประทับที่พระราชวังวรานา ใกล้โซเฟีย ซึ่งเป็นที่ที่พระเจ้าซาร์ซิเมออนประทับเมื่อยังทรงพระเยาว์ พระราชวังนี้ได้กลับคืนมาโดยสภารัฐธรรมนูญบัลแกเรีย
ประเทศอัปเปอร์วอลตาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972

สาธารณรัฐอัปเปอร์วอลตา (ในชื่อ อัปเปอร์วอลตา) เข้าร่วมแข่งขันกีฬา โอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ณ เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก ซึ่งเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ประเทศเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ภายใต้ชื่อนั้น อย่างไรก็ตาม นักกีฬาอัปเปอร์วอลตาคนแรกได้เข้าร่วมแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 โดยเป็นส่วนหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส อันเดร บิคาบา เป็นนักกีฬาคนเดียวที่เป็นตัวแทนของอัปเปอร์วอลตาในปี ค.ศ. 1972 ซึ่งเข้าร่วมแข่งขันในรายการวิ่ง 100 เมตร ชาย แต่ไม่ผ่านรอบคัดเลือก เริ่มแรกอัปเปอร์วอลตาพยายามส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 แต่ยกเลิกเนื่องจากการคว่ำบาตรร่วมกับประเทศในทวีปแอฟริกาอื่น ๆ และกลับมาแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 โดยใช้ชื่อว่า บูร์กินาฟาโซ
กรีฑา.
อัปเปอร์วอลตามีนักกีฬาคนเดียวใ กรีฑา, อังเดร บิคาบา เข้าร่วมเพียงครั้งเดียวในกีฬาโอลิมปิก เขามีส่วนร่วมในฮีตที่หกของ วิ่ง 100 เมตร บุคคลชาย ได้อันดับที่ 5 ด้วยเวลา 10.71 นาทีและไม่ผ่านเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ
กีฬาโอลิมปิกซ้อน 1906

กีฬาโอลิมปิกซ้อน 1906  เป็นการแข่งขันกีฬาหลายประเภทในระดับนานาชาติ จัดขึ้นที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 22 เมษายน-2 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 ซึ่งอยู่ในระหว่างการตัดสินใจว่าจะกำหนดให้เป็นกีฬาโอลิมปิกหรือไม่ และเหรียญรางวัลที่มอบในการแข่งขันนี้ก็ไม่ได้รับการบันทึกจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
สรุปเหรียญการแข่งขัน.
เหรียญเหล่านี้ได้มีการมอบแต่ไม่ได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลอีกต่อไป
สตีฟ มาร์ติน

สตีเฟน เกลน "สตีฟ" มาร์ติน  เกิดเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1945 เป็นนักแสดง ดาราตลก นักเขียน ผู้เขียนบท โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ นักดนตรี และนักแต่งเพลง ชาวอเมริกัน เขาเติบโตในเมืองเล็ก ๆ ที่ชื่อ การ์เดนโกล์ฟ ในเซาท์แคลิฟอร์เนีย ที่เขาได้รับอิทธิพลในการทำงานที่ดิสนีย์แลนด์และน็อตส์เบอร์รีฟาร์ม และทำงานมายากล และแสดงตลก ที่งานเล็ก ๆ ในแถบนั้น งานในอดีตของเขาที่สร้างชื่อเสียงให้กับเขาคืองานเป็นนักเขียนให้กับ "Smothers Brothers Comedy Hour" และต่อมาได้รับเชิญใน "Tonight Show" อยู่บ่อยครั้ง
ในคริสต์ทศวรรษ 1970 มาร์ตินแสดงตลกไร้สาระเป็นประจำ ก่อนที่จะทัวร์ในระดับประเทศ ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ได้แสดงในสแตนด์-อัปคอเมดี เขาประสบความสำเร็จในการเป็นนักแสดง นักเขียนบท นักเปียโน นักเล่นบันโจ เขายังได้รับรางวัลเอมมี รางวัลแกรมมี่และ รางวัลอเมริกันคอเมดี
คริสท็อฟ วัลทซ์

คริสท็อฟ วัลทซ์ (เกิดวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2499) เป็นนักแสดงชาวออสเตรีย เป็นที่รู้จักจากบทบาท พันเอก ฮันส์ ลันดา ในภาพยนตร์เรื่อง "ยุทธการเดือดเชือดนาซี" ซึ่งเขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมในงานประกาศผลรางวัลออสการ์ ครั้งที่ 82 เขายังได้รับรางวัลนักแสดงสมทบจากนิวยอร์กฟิล์มคริติกเซอร์เคิล รางวัลนักวิจารณ์ภาพยนตร์สังคมบอสตัน รางวัลสมาคมนักวิจารณ์ภาพยนตร์ลอสแอนเจลิส และรางวัลลูกโลกทองคำ รวมถึงรางวัลแซกอวอร์ด หลังจากบทบาทนี้แล้ว วัลทซ์มีผลงานเรื่อง "หน้ากากแตนอาละวาด" ร่วมกับเซธ โรเกน เจย์ โช และคาเมรอน ดิแอซ โดยรับบท Chudnofsky ผู้ร้ายของเรื่อง
ในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ได้มีการเปิดเผยว่าวัลทซ์จะรับบทเป็น ฟรันทซ์ โอเบอร์เฮาเซอร์ ตัวร้ายหลักใน "องค์กรลับดับพยัคฆ์ร้าย" ภาพยนตร์ลำดับที่ 24 ในชุดเจมส์ บอนด์
เจเรมี เรนเนอร์

เจเรมี ลี เรนเนอร์  เกิดเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1971 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันและนักดนตรี เขาปรากฏในบทสมทบในภาพยนตร์ในคริสต์ทศวรรษ 2000 และเป็นที่รู้จักมากขึ้นในการแสดงภาพยนตร์สงครามเรื่อง "หน่วยระห่ำ ปลดล็อกระเบิดโลก" ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม
ในปี 2011 เราจะรู้จักภาพยนตร์ชื่อดัง ซึ่งเจเรมี เรนเนอร์มารับบท วิลเลียม แบรนท์ นักวิเคราะห์ และเป็นทีมเดียวกับพระเอกในเวลาต่อมา
ในต้นปี ค.ศ. 2012 เจเรมี เรนเนอร์รับบทเป็นมือธนูของหน่วยชิลด์จากภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ ดิ อเวนเจอร์ส รับบทเป็น เจ้าหน้าที่คลินท์ บาร์ตัน หรือ Hawkeye และตามมาติด ๆ กับ พลิกแผนล่า ยอดจารชน และ
วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ (อักษรย่อ: COSCI) เป็น 1 ใน 4 วิทยาลัยของ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ โดยมี วิทยาลัยนานาชาติเพื่อศึกษาความยั่งยืน วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม และ วิทยาลัยโพธิวิชชาลัย (ทุกวิทยาลัยมีสถานะเทียบเท่าคณะ)
ประวัติ.
ในปี พ.ศ. 2547 วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม ได้รับความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ในการประชุมครั้งที่ 5/2549 อนุมัติให้จัดตั้งขึ้น โดยในการจัดตั้งมีเจตนารมณ์ที่จะขยายบทบาทการสร้างดุลยภาพ ในเรื่องการสื่อสาร (Communication and Media) ในสังคมตลอดจนการสร้างและพัฒนาบุคลากร ที่สามารถควบคุมและเท่าทัน การเปลี่ยนแปลง ของ เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารที่มีบทบาทต่อสังคมและชีวิตทั้งนี้ โดยอาศัยมิติ คิดที่ต่างไปจากเดิม กล่าวคือ วิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม จะเป็นองค์กรด้านการศึกษา และวิจัยที่มีรากฐานจากการบูรณาการศาสตร์ ด้านการสื่อสาร เทคโนโลยีสารสนเทศและคอมพิวเตอร์ การจัดการเชิงธุรกิจ ศิลปะ เข้าด้วยกัน เพื่อสร้างมิติองค์ความรู้ที่ทัน สำหรับยุคสมัยมากยิ่งขึ้น โดยเหตุที่เชื่อว่าหากเราสามารถสร้างสมดุลและบูรณาการให้เกิดขึ้นได้แล้ว เราจะสามารถพัฒนาสื่อเหล่านั้นให้เป็นเครื่องมือในการสร้างสรรค์ประโยชน์แก่สังคม ได้มากมาย โดยรูปแบบการเรียนการสอนเป็นแบบ 2 ภาษา (ภาษาไทย และ ภาษาอังกฤษ)
หน่วยงาน.
ตามประกาศมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒฉบับที่ 10/2559 เรื่อง การแบ่งหน่วยงานภายในของส่วนงาน พ.ศ. 2559[] นั้น ได้มีการแบ่งหน่วยงานในวิทยาลัยนัวตกรรมสื่อสารสังคมเป็น 5 หน่วยงาน ดังนี้
หลักสูตร.
หลักสูตรของวิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคมเป็นหลักสูตร 2 ภาษา (Bilingual Program) นิสิตจะได้เรียนวิชาหลักของวิทยาลัย (รหัส COS) เป็นภาษาอังกฤษ และวิชาเอกเป็นภาษาไทย
ในช่วง 5 ปีแรก นิสิตในชั้นปีที่ 1 เรียนที่ มศว องครักษ์ อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก นิสิตชั้นปีที่ 2-4 เรียนที่ มศว ประสานมิตร ซอยสุขุมวิท 23 ถนนสุขุมวิท แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา กรุงเทพมหานคร
เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2554 มหาวิทยาลัยได้ประกาศให้ตั้งแต่ปีการศึกษา 2555 เป็นต้นไป นิสิตทุกชั้นปีของวิทยาลัยนวัตกรรมสื่อสารสังคม เรียนที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร
ต้นแกะแห่งทาทารี

ต้นแกะแห่งทาทารี  คือต้นไม้ในตำนานจากเอเชียกลางที่เชื่อกันว่ามีผลเป็นแกะ ตัวแกะเชื่อมติดกับต้นไม้ด้วยสายสะดือและเล็มหญ้ารอบต้น เมื่อต้นไม้หายไปหมดทั้งต้นไม้และแกะก็จะตาย แต่ในความเป็นจริงแล้วต้นไม้ชนิดนี้คือว่านลูกไก่ทอง ("Cibotium barometz") ซึ่งเป็นเฟิร์นชนิดหนึ่ง
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิก

ประเทศจาเมกา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2491 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ในปี ค.ศ. 1960 นักกีฬาชาวจาเมกาเข้าแข่งขันโดยเป็นส่วนหนึ่งของทีมสหพันธรัฐอินเดียตะวันตก จาเมกายังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 โดยทีมชาติบอบสเลจาเมกาประสบความสำเร็จบ้าง
นักกีฬาชาวจาเมกาได้รับเหรียญทั้งหมด 87 เหรียญ โดยเหรียญทั้งหมดได้รับจากกรีฑายกเว้นเพียงเหรียญเดียว และทั้งหมดได้รับจากรายการประเภทบุคคลและการวิ่งผลัดยกเว้น 3 เหรียญเท่านั้น
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของจาเมกาคือสมาคมโอลิมปิกจาเมกาและก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2479
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศเม็กซิโกในโอลิมปิก

ประเทศเม็กซิโก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่ ค.ศ. 1924 เม็กซิโกยังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวหลายครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1928 แม้ว่าจะไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลในโอลิมปิกฤดูหนาวก็ตาม
นักกีฬาชาวเม็กซิกันได้รับรางวัลทั้งหมด 72 เหรียญ โดยกีฬากระโดดน้ำเป็นกีฬาที่ได้เหรียญรางวัลมากที่สุดสุด
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศเม็กซิโกชื่อว่า คณะกรรมการโอลิมปิกเม็กซิโกและก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1923
เจ้าภาพ.
เม็กซิโกเป็นประเทศแรกของละตินอเมริกาที่เป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกและเป็นเพียงครั้งเดียว
สรุปเหรียญรางวัล.
      ประเทศเจ้าภาพ
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิก

ปวยร์โตรีโกเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 และนับแต่นั้นเป็นต้นมาก็ได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ทุกครั้ง ปวยร์โตรีโกยังเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว มาตั้งแต่ปี 1984 แต่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันในปี 2006, 2010 และ 2014
นักกีฬาชาวปวยร์โตรีโกได้รับรางวัลเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 12 เหรียญ ได้รับเหรียญรางวัล 6 เหรียญจากมวยสากล 3 เหรียญจากกรีฑา 1 เหรียญจากเทนนิส และ 2 เหรียญจากมวยปล้ำ
ทีมเบสบอลทีมชาติปวยร์โตรีโกได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ที่กรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ แต่เหรียญดังกล่าวไม่ได้นับรวมในเหรียญรางวัลโอลิมปิกของปวยร์โตรีโก เนื่องจากเบสบอลถือเป็นกีฬาอุ่นเครื่องในระหว่างการแข่งขันครั้งนั้น
คณะกรรมการโอลิมปิกปวยร์โตรีโก ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2491 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ในปีเดียวกัน "ลาโบริงเกญญา" (ไม่ใช่เพลงชาติสหรัฐ) จะเล่นเมื่อนักแข่งชาวเปอร์โตริโกได้รับเหรียญทองโอลิมปิก 
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
แอนนา เคนดริก

แอนนา เคนดริก  เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักแสดงและนักร้องหญิงชาวอเมริกัน เคนดริกเป็นที่รู้จักในบท นาตาลี คีเนอร์ ในภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง "Up in the Air" บทเจสซิกา สแตนลีย์ ในภาพยนตร์ชุด "Twilight Saga" และบท รีเบคก้า ในภาพยนตร์ชุด Pitch Perfect อีกทั้งยังแสดงในภาพยนตร์เพลงที่ดัดแปลงจากบทละครบรอดเวย์ชื่อดังอย่าง Into the woods ผลงานของเธออื่นเช่นภาพยนตร์เรื่อง "Rocket Science" และละครเพลง บรอดเวย์เรื่อง "High Society" เคนดริกได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลโทนี รางวัลแซกอวอร์ด รางวัลบาฟต้า รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลออสการ์
ประเทศตรินิแดดและโตเบโกในโอลิมปิก

ประเทศตรินิแดดและโตเบโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในปี ค.ศ. 1948 ก่อนที่พวกเขาจะได้รับเอกราชจากบริเตนใหญ่ แม้จะเป็นประเทศเล็ก ๆ ในทะเลแคริบเบียน ตรินิแดดและโตเบโกก็สามารถยืนหยัดในกีฬาระดับนานาชาติได้อย่างมั่นคง ในปี ค.ศ. 1946 เซอร์เลนน็อกซ์ โอเรลลีได้จัดตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกชุดแรกของประเทศ ตรินิแดดและโตเบโกได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 16 ครั้งและโอลิมปิกฤดูหนาว 3 ครั้ง (รวมถึงพาราลิมปิกฤดูร้อน 2 ครั้ง)
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โม'นิก

โม'นิก  เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงตลกและนักแสดงชาวอเมริกัน โม'นิกมีชื่อเสียงจากซีรีส์ทางยูพีเอ็นเรื่อง "The Parkers" และยังเป็นนักแสดงตลกสแตนอัปคอเมดี ในงานหลากหลายกันไป รวมถึงในรายการ "Showtime at the Apollo" โม'นิกก้าวสู่การแสดงภาพยนตร์ในเรื่อง "Phat Girlz", และ "Welcome Home Roscoe Jenkins" ในปี 2009 เธอได้รับเสียงชมเชยจากบทในภาพยนตร์เรื่อง "" ซึ่งเธอได้รับหลายรางวัล รวมถึงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ,รางวัลแซกอวอร์ด, รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลบาฟต้า สำหรับการแสดงในเรื่องนี้ เธอยังเป็นผู้หญิงชาวแอฟริกันอเมริกันที่ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูหนาว 2006

ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว 2006 ณ ตูริน ประเทศอิตาลี ระหว่างวันที่ 10–26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวเป็นครั้งที่สอง ต่อจากโอลิมปิกฤดูหนาว 2002 โดยมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันเพียงคนเดียว คือ ประวัติ นาควัชระ นักสกีข้ามทุ่ง โดยเขาแข่งขันในรายการ 15 กิโลเมตรคลาสสิก จบอันดับที่ 96
เบื้องหลัง.
ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 ที่เฮลซิงกิ และได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งนับแต่นั้นมา ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่ถูกคว่ำบาตร ประเทศไทยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวเพียงครั้งเดียวเมื่อสี่ปีก่อนในโอลิมปิกฤดูหนาว 2002 นักกีฬาจากประเทศไทยที่เข้าร่วมการแข่งขันที่ตูรินมีเพียงคนเดียว คือ ประวัติ นาควัชระ นักสกีข้ามทุ่ง ก่อนหน้านี้ เขาเป็นตัวแทนเพียงคนเดียวของประเทศไทย ณ ซอลต์เลกซิตี สหรัฐ นาควัชระ เป็นผู้ถือธงชาติไทยในพิธีเปิด ขณะที่อาสาสมัครเป็นผู้ถือธงชาติไทยในพิธีปิด
สกีข้ามทุ่ง.
ประวัติ นาควัชระ เป็นตัวแทนจากประเทศไทยเพียงคนเดียวในตูริน เขามีอายุ 47 ปีในช่วงการแข่งขันโอลิมปิก เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ เขาแข่งขันในรายการ 15 กิโลเมตรคลาสสิก จบด้วยเวลา 1 ชั่วโมง 7 นาที 15 วินาที ทำให้เขาเป็นผู้ชายคนสุดท้ายจากทั้งหมด 96 คนที่แข่งขันจบ และเขาตามหลังผู้ได้รับเหรียญทอง อันดรัส วีร์ปาลู จากเอสโตเนียอยู่ 29 นาที
โอลิมปิกฤดูร้อน 1916

โอลิมปิกฤดูร้อน 1916 มีชื่อทางการว่า กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 6 เป็นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ที่จะถูกกำหนดให้จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี แต่ต้องยกเลิกการแข่งขันเพราะเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ขึ้นเสียก่อน