pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เคาน์ตีแอโน

อาณาจักรเคานต์แห่งแอโน  เป็นดินแดนในประวัติศาสตร์ในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ปกครองโดยเคานต์แห่งแอโน 
อาณาจักรเคานต์แห่งแอโนประกอบด้วยจังหวัดแอโนในเบลเยียมปัจจุบันและทางตอนใต้ของจังหวัดนอร์ของฝรั่งเศส 
ในสมัยโรมันแอโนตั้งอยู่ในจังหวัดโรมันชื่อแกลเลียเบลจิกาและโลว์เออร์เจอร์เมเนีย และเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนเคลต์จนกระทั่งมาแทนด้วยชนเจอร์มานิคที่เป็นการยุติอำนาจการปกครองของจักรวรรดิโรมัน ในปัจจุบันอาณาจักรเคานต์แห่งแอโนเดิมตั้งอยู่ในเบลเยียมและฝรั่งเศส
พริซซันเนอร์ออฟเลิฟ

"Prisoner of Love'" เป็นซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นลำดับที่ 21 (จากทั้งหมด 30) โดยวางจำหน่ายในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เป็นซิงเกิลแรกของเธอที่ออกมาในรูปแบบซีดี+ดีวีดี ส่วนเพลงในซิงเกิลอย่าง "Prisoner of Love (Quiet Version)" ได้ถูกนำไปเป็นเพลงประกอบละครญี่ปุ่นเรื่อง Last Friend ซึ่งได้รับรางวัลเพลงประกอบละครยอดเยี่ยมจากงานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ครั้งที่ 57 ของญี่ปุ่นอีกด้วย
มิวสิกวิดีโอ.
ในมิวสิกวิดีโอของซิงเกิลนี้ โดยถ่ายทอดเลียนแบบเรื่องราวของเธอในการทำเพลงในห้อง ๆ หนึ่ง ทั้งการแต่งเพลง แต่งเสียงและขับร้อง
รายการแทรค.
CD Tracklist 
DVD Tracklist
ยอดดาวน์โหลด.
ในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ทาง "Barks.jp" ได้รายงานสรุปยอดรวมดาวน์โหลดทั้งหมด 1.5 ล้านครั้ง ในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 Yahoo!Japan รายงานสรุปยอดรวมดาวน์โหลดทั้งหมด 2.9 ล้านครั้ง ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2551 RIAJ รายงานสรุปยอดรวมดาวน์โหลดทั้งหมด 1 ล้านครั้ง
เคาน์ตีช็องปาญ

อาณาจักรเคานต์แห่งช็องปาญ  เป็นอดีตอาณาจักรที่ปกครองโดยเคานต์แห่งช็องปาญ ตั้งอยู่ในบริเวณแคว้นช็องปาญาร์แดนในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน
อาณาจักรเคานต์แห่งช็องปาญก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 950 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1316 ช็องปาญแยกตัวออกมาจากทรัว ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 11 โดยมีอูกเป็นผู้ดำรงตำแหน่งเป็นเคานต์แห่งช็องปาญคนแรก เมื่อหลุยส์ผู้ทรงเป็นเคานต์แห่งช็องปาญขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาพระเจ้าฟิลิปที่ 4 เป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1314 อาณาจักรเคานต์แห่งช็องปาญก็ตกไปเป็นดินแดนของทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ เคานต์แห่งช็องปาญแต่ในนามมีตำแหน่งเป็น “seneschal” แห่งฝรั่งเศสด้วย
ฐิติกร

บริษัท ฐิติกร จำกัด (มหาชน) (SET:TK) เป็นบริษัทเช่าซื้อรถจักรยานยนต์ และ รถยนต์ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล มีสาขา 54 จังหวัดของประเทศไทย สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ถนนรามคำแหง แขวงหัวหมาก เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2515 บริษัท ฐิติกร จำกัด (มหาชน) โดยมี ดร.ชุมพล พรประภา และนางอโนทัย พรประภา เป็นผู้ก่อตั้ง บริษัท ฐิติกร จำกัด ในปี 2538 ได้ขยายตัวออกไปทางภาคตะวันออกในนาม บริษัท ซี.วี.เอ. จำกัด ซึ่งบริษัท ฐิติกร จำกัด (มหาชน) เป็นผู้ดำเนินการ ในปี 2546 เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย หลังจากนั้นได้ซื้อกิจการของบริษัท ชยภาค จำกัด เพื่อขยายสินเชื่อให้เช่าซื้อรถยนต์ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ต่อมาได้มีการจัดโครงสร้างระบบการดำเนินการภายในกลุ่มบริษัทใหม่ โดยการปล่อยสินเชื่อรถจักรยานยนต์ทั้งหมดอยู่ภายใต้การดำเนินงานของ บริษัท ฐิติกร จำกัด (มหาชน) และ มีการเพิ่มสาขาอย่างต่อเนื่อง ปี 2548 ออกหุ้นกู้ครั้งแรกมูลค่ารวม 745 บาท ปัจจุบันมีการชำระคืนหมดแล้ว และมีการออกหุ้นกู้เพิ่มในปีต่อมามีมูลค่ารวม 2,150 ล้านบาท ปี 2553 ทริสเรทติ้ง จัดอันดับ TK ที่ระดับ A- (แนวโน้มคงที่) ต่อมาในปี 2554 เข้าซื้อหุ้นของบริษัท เซทเทเลม (ประเทศไทย) จำกัด ภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ทีเค เด็บท์ เซอร์วิสเซส จำกัด, ทริส เรทติ้ง จัดอันดับเครดิต TK ที่ระดับ A- (แนวโน้มคงที่) ปัจจุบันมีสาขา 88 สาขา ครอบคลุม 54 จังหวัด
 ข้อมูล ณ วันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564
รัฐสุลต่านรูม

รัฐสุลต่านรูม  เป็นรัฐสุลต่านเซลจูกตุรกี ที่ปกครองอาณาบริเวณส่วนใหญ่ของอานาโตเลียระหว่างปี พ.ศ. 1603 จนถึงปี พ.ศ. 1851 โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่อิซนิคและต่อมาคอนยา เนื่องจากอาณาจักรสุลต่านเป็นอาณาจักรที่มีการเคลื่อนย้ายอยู่เสมอฉะนั้นเมืองอื่นเช่นเคย์เซรีและซิวาสต่างก็ได้เป็นเมืองหลวงอยู่ระยะหนึ่ง ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดอาณาจักรสุลต่านแห่งรูมมอาณาบริเวณครอบคลุมกลางตุรกีตั้งแต่เมืองท่าอันทาลยา-อลันยาบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนไปจนถึงไซนอพบนฝั่งทะเลดำ ทางตะวันออกอาณาจักรสุลต่านก็ผนวกรัฐต่างๆ ของตุรกีไปจนถึงทะเลสาบวาน ทางด้านตะวันตกสุดก็มีอาณาบริเวณไปจรดบริเวณเดนิซลิและบริเวณทะเลอีเจียน
ศัพทมูล.
คำว่า “Rûm” อาหรับที่ใช้เรียกโรมัน เซลจูกเรียกอาณาจักรของตนเองว่า “รูม” เพราะกองทัพมุสลิมต่างๆ ถือว่าบริเวณนี้เคยเป็นดินแดนที่ถือว่าเป็นดินแดน “โรมัน” มาแต่โบราณหรือของจักรวรรดิโรมันตะวันออก นักประวัติศาสตร์ตุรกีสมัยปัจจุบันเรียกอาณาจักรนี้ว่า “รัฐสุลต่านอานาโตเลีย” (“Anadolu Selçukluları”) หรือเมื่อไม่นานมานี้ก็เรียกว่า “เซลจูกแห่งตุรกี” (“Türkiye Selçukluları”) หรือบางครั้งก็มีบ้างที่เรียกว่า “รัฐสุลต่านคอนยา” หรือ “รัฐสุลต่านไอโคเนียม” ในบันทึกที่เขียนในตะวันตก ส่วนในประเทศไทยช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ เรียกอาณาจักรนี้ว่า หรุ่ม หรือ หรุ่มโต้ระกี่ ตามที่ปรากฏในโคลงภาพคนต่างภาษาช่วงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว 
ประวัติ.
รัฐสุลต่านรูมมีความรุ่งเรืองที่สุดในปลายพุทธศตวรรษที่ 16 ถึงต้น พุทธศตวรรษที่ 17 เมื่อยึดเมืองท่าสำคัญบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและบนฝั่งทะเลดำจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ได้ ภายในอานาโตเลียเซลจูกก็ทำการค้าขายโดยใช้ระบบสถานีคาราวาน (caravanserai) โดยการตั้งที่พักผู้ขนย้ายสินค้าเป็นระยะๆ ที่เป็นการช่วยให้ความสะดวกแก่การขนย้ายสินค้าจากอิหร่านและเอเชียกลางไปยังเมืองท่าต่างๆ รัฐสุลต่านรูมมีความสัมพันธ์ทางการค้าที่แน่นหนากับสาธารณรัฐเจนัวก็ก่อตั้งขึ้นในสมัยนี้ ความมั่งคั่งที่เพิ่มขึ้นทำให้เซลจูกสามารถผนวกรัฐต่างๆ ในตุรกีที่ก่อตั้งขึ้นทางตะวันออกได้หลังจากยุทธการมันซิเคิร์ต (Battle of Manzikert) ที่รวมทั้งดินแดนของดานิชเมนด์ส (Danishmends), เมงกือเซ็ค (Mengücek), ซัลตุคลุ (Saltuklu) และ อาร์ตูคลุ (Artuklu) สุลต่านเซลจูกสามารถต่อต้านนักรบครูเสด แต่ในปี พ.ศ. 1786 ก็มาเพลี่ยงพล้ำต่อจักรวรรดิมองโกลที่เข้ามารุกราน ในที่สุดเซลจูกก็กลายเป็นเมืองขึ้นของมองโกล และแม้ว่าชนชั้นบริหารจะพยายามรักษาความเป็นรัฐสุลต่านไว้แต่ในที่สุดอำนาจของอาณาจักรสุลต่านก็เสื่อมโทรมลงในราวครึ่งหลังของพุทธศตวรรษที่ 17 และสลายตัวไปในสิบปีแรกของพุทธศตวรรษที่ 18
ในช่วงสิบปีสุดท้ายบริเวณรัฐสุลต่านรูมก็เป็นบ่อเกิดของราชรัฐเล็กๆ น้อยๆ ที่ก่อตัวขึ้น (Beyliks) ที่รวมทั้งออสมันกลู (Osmanoğlu) ที่รุ่งเรืองขึ้นมาแทนที่เป็นจักรวรรดิออตโตมัน
พระเจ้าโก

จักรพรรดิแทโจยอง (ไม่ทราบแน่ชัด - ค.ศ.719) หรือที่รู้จักกันในนาม จักรพรรดิโก (ฮันกึล: 고왕, ฮันจา: 高王) เป็นผู้สถาปนาอาณาจักรพัลแฮ ทรงครองราชย์ระหว่างปีค.ศ.699 ถึง 719 ชาติกำเนิดของพระองค์นั้นเป็นที่โต้แย้งกันมาก(ดูด้านล่าง) โดยนักวิชาการส่วนใหญ่ในเกาหลีเชื่อว่าพระองค์มีเชื้อสายโกคูรยอ แต่นักวิชาการส่วนใหญ่ในจีนกลับเชื่อว่าพระองค์มีบรรพบุรุษเป็นชาวมัลกัล(โมเฮ)
เบื้องหลังและชีวิตในวัยเยาว์.
แทโจยองเป็นบุตรชายคนแรกของแม่ทัพแท จุงซาง (ฮันกึล: 대중상 ฮันจา: 大仲象) หรือชีชีจงเซียง (เกาหลี: 걸걸중상, จีน: 乞乞仲象) แห่งอาณาจักรโกคูรยอ แทโจยองประสูติเมื่อไหร่และที่ไหนไม่แน่ชัด
หลังจากการล่มสลายของโกคูรยอแก่กองทัพซิลลาและราชวงศ์ถัง แทจุงซางยังคงอยู่ที่ป้อมอันซีโดยไม่ได้ถูกโจมตีในช่วงสงครามโกคูรยอ-ถังครั้งที่3 อย่างไรก็ตามในปี668 โคกูรยอล่มสลาย แม้ว่าทั้งสองพ่อลูกจะร่วมรบอย่างกล้าหาญ แต่ทั้งสองก็ถูกจับเป็นเชลย หลังจากความพ่ายแพ้ของกบฏชาวชี่ตันที่นำโดยหลี่จินฉงต่อราชวงศ์ถังในปี696 ชาวซูโม่ โมเฮและโคกูรยอที่เหลืออยู่อันมีผู้นำคือแทจุงซาง และชาวไป่ซานโมเฮที่มีผู้นำคือชีซีพีอวี้ (ฮันกึล: 걸사비우, ฮันจา: 乞四比羽) ได้เป็นพันธมิตรกันเพื่อแสวงหาอิสรภาพ เพราะความมุ่งร้ายของนโยบายการทำให้สงบของบูเช็กเทียน ทำให้พวกเขาต้องหนีไปทางตะวันออกสู่ดินแดนบ้านเกิดของพวกเขา
การก่อตั้งอาณาจักร.
ทัพถังได้ฆ่าชีซีพีอวี้และแทจุงซางก็เสียชีวิต แทโจยองจึงรวมกองทัพโคกูรยอและมัลกัลเข้าด้วยกันเพื่อต้านการโจมตีของราชวงศ์ถัง เขาได้ชัยชนะอย่างเด็ดขาดเหนือราชวงศ์ถังในยุทธการชอนมุนรยอง (ฮันกึล: 천문령, ฮันจา: 天門嶺)ทำให้เขาสามารถก่อตั้งอาณาจักรของเขาเอง เขาสถาปนาตัวเองเป็นกษัตริย์แห่งจินในปี698 เขาตั้งเมืองหลวงที่เขาดงมอทางใต้ของมณฑลจี๋หลินในปัจจุบัน และสร้างเมืองดงมอซานซองที่จะใช้เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรจินอันยิ่งใหญ่ (ฮันกึล: 대진국, ฮันจา: 大辰國)
พระเจ้าแทโจยองทรงพยายามขยายอิทธิพลของพระองค์ในการเมืองระดับชาติรวมถึงราชวงศ์ถัง เผ่าทูเจวี๋ย เผ่าชี่ตัน อาณาจักรซิลลาและดินแดนอิสระบางส่วนของชาวโมเฮ แรกสุดพระองค์ทรงส่งทูตไปยังทูเจวี๋ย จึงทรงไกล่เกลี่ยกับราชวงศ์ถังด้วยพระองค์เองเมื่อจักรพรรดิถังจงจงฟื้นราชสมบัติ ในปี712พระเจ้าแทโจยองทรงเปลี่ยนชื่ออาณาจักรของพระองค์เป็นพัลแฮ นอกเหนือจากการบรรลุถึงยุคแห่งความเหลือเฟือภายในอาณาจักรแล้ว พระองค์ยังต้องการจัดการอาณาจักรซิลลาด้วย ซิลลานั้นไม่มีความคิดที่จะยอมทำตามเพราะพวกเขาเคยขอความช่วยเหลือจากราชวงศ์ถังเพื่อมายึดครองโคกูรยอที่เป็นรัฐที่ครองอำนาจอยู่ก่อนหน้าพัลแฮ ความคิดที่จะรุกรานซิลลาได้รับการปฏิบัติโดยพระราชโอรสและรัชทายาท คือพระเจ้ามู
การเสด็จสวรรคตและการสืบทอดตำแหน่ง.
พระเจ้าแทโจยองเสด็จสวรรคตในปี719 พระราชโอรสแทมูเยขึ้นครองราชย์สืบต่อ แทโจยองได้รับพระราชทินนามว่า จักรพรรดิโก
หมายเหตุ.
ในช่วงต้นรัชสมัย อาณาจักรซิลลาไม่พอใจที่มีการก่อตั้งอาณาจักรพัลแฮโดยชาวโคกูรยอเดิม จึงร่วมกับจีนเพื่อทำลายพัลแฮ แต่จีนกลับไม่ช่วยเหลือ เพราะเห็นว่าอาณาจักรพัลแฮมีฐานะทัดเทียมกันกับอาณาจักรซิลลา และยังมีความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมกับจีน ชนเผ่าเร่ร่อน และญี่ปุ่นด้วย
บิลาดี บิลาดี บิลาดี

บิลาดี บิลาดี บิลาดี  เป็นเพลงชาติของประเทศอียิปต์ ที่ใช้ขับร้องในปัจจุบัน บทร้องประพันธ์โดย มูฮัมมัด ยูนุส อัลกอดี  และ เรียบเรียงทำนองโดย ซัยยิด ดัรวีช  ซึ่งความจริงนั้นคือ บทร้องของเพลงนี้มาจากสุนทรพจน์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของ มุสตาฟา คาเมล ประกาศใช้อย่างเป็ทางการเมื่อ พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979)
ประวัติ.
ในปี พ.ศ. 2402 เพลงชาติฉบับแรกของอียิปต์ ใช้เป็นเพลงสรรเสริญพระบารมีของราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี มีชื่อว่า ซะลามอัฟฟานดินาร์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2466 ราชอาณาจักรอียิปต์ได้รับการสถาปนาและได้รับการยอมรับโดยสหราชอาณาจักร ซึ่งได้ใช้เพลงชาติฉบับใหม่ที่มีชื่อว่า อัสซะลามิยะมิสรี ("จงปลอดภัยเถิด อียิปต์") ซึ่งเพลงดังกล่าวนี้ใช้เป็นเพลงชาติของตนมาเป็นระยะเวลา 13 ปี และถูกยกเลิกในปี พ.ศ. 2479 ในช่วงดังกล่าว เพลงซะลามอัฟฟานดินาร์ ยังคงใช้เป็นเพลงคำนับสำหรับพระมหากษัตริย์ของอียิปต์จนถึงปี พ.ศ. 2495 ภายหลังการปฏิวัติอียิปต์ สหสาธารณรัฐอาหรับ ได้ถือกำเนิด และ ได้มีการประกาศใช้เพลงชาติฉบับใหม่ ที่มีชื่อว่า วาลลาซามานยาเซลาฮี ("โอ้ อาวุธของพวกเรา") ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อปี พ.ศ. 2503.
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ทุนสำรองระหว่างประเทศ

ทุนสำรองระหว่างประเทศ  หรือ เงินสำรองจากการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ  คือทรัพย์สินสกุลเงินต่างประเทศที่ถือครองโดยธนาคารกลางของประเทศหนึ่ง มีวัตถุประสงค์เพื่อสนับสนุนเสถียรภาพทางเศรษฐกิจของประเทศ ทั้งในด้านค่าเงิน การชำระหนี้ระหว่างประเทศ สินทรัพย์เหล่านี้จะอยู่ในรูปของเงินตราต่างประเทศมหาอำนาจ (เช่น ดอลลาร์สหรัฐ, ยูโร, เยน), ทองคำสำรอง, สิทธิพิเศษถอนเงิน และสินทรัพย์ที่ถืออยู่ในกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF)
ในกรณีของประเทศไทย ธนาคารแห่งประเทศไทยมีหน้าที่ในการบริหารจัดการเงินสำรองระหว่างประเทศอย่างรอบคอบ เพื่อให้สามารถรองรับแรงกระแทกจากภายนอกได้อย่างมีประสิทธิภาพ และรักษาความมั่นคงของระบบเศรษฐกิจโดยรวม
ที่มาของทุนสำรอง.
ทุนสำรองระหว่างประเทศเกิดขึ้นจากการที่เมื่อบุคคลต่างชาตินำเงินตราชาติมาแลกเป็นเงินตราท้องถิ่น เงินตราต่างชาติที่ได้รับก็จะแปรสภาพเป็นทุนสำรองระหว่างประเทศ อีกด้านหนึ่ง เมื่อบุคคลต่างชาติใช้จ่ายเงินตราท้องถิ่นแล้วก็มักไม่แลกคืนหรือแลกคืนน้อยกว่าที่แลกมา อีกกรณีหนึ่งที่ทุนสำรองระหว่างประเทศสามารถเพิ่มขึ้นได้คือ เมื่อรัฐบาลกู้เงินจากต่างประเทศ หรือออกพันธบัตรเป็นสกุลเงินต่างชาติ
วัตถุประสงค์.
ในระบบเศรษฐกิจที่มีการควบคุมอัตราแลกเปลี่ยน หรือแม้แต่ในระบบอัตราแลกเปลี่ยนแบบลอยตัว ธนาคารกลางมักจะแทรกแซงตลาดเงินตราเพื่อป้องกันไม่ให้ค่าเงินแข็งหรืออ่อนเกินไป หากมีเงินตราต่างประเทศไหลเข้าเป็นจำนวนมาก ค่าเงินท้องถิ่นอาจแข็งค่าจนกระทบต่อขีดความสามารถส่งออก ธนาคารกลางจึงเข้าไปซื้อเงินตราต่างประเทศเหล่านั้นไว้ ส่งผลให้เกิดการสะสมเงินสำรองระหว่างประเทศโดยปริยาย
ทุนสำรองระหว่างประเทศมีบทบาทสำคัญในการรักษาเสถียรภาพของค่าเงิน หากค่าเงินตราของตนอ่อนค่าหรือแข็งค่าอย่างรวดเร็ว ธนาคารกลางสามารถใช้เงินทุนสำรองระหว่างประเทศเข้าแทรกแซงในตลาดอัตราแลกเปลี่ยน เพื่อควบคุมความผันผวนและสร้างความเชื่อมั่น การมีเงินสำรองในระดับสูงยังช่วยให้ประเทศสามารถนำเข้าได้อย่างต่อเนื่องในเวลาวิกฤต และยังเป็นแหล่งทุนสำหรับการชำระหนี้ระหว่างประเทศ
ทุนสำรองระหว่างประเทศยังเป็นตัวสะท้อนถึงความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจของประเทศในสายตาของนักลงทุนต่างชาติ ประเทศที่มีเงินสำรองสูงมักถูกมองว่ามีความสามารถในการบริหารจัดการเศรษฐกิจและลดความเสี่ยงจากความผันผวนภายนอก เช่น วิกฤตการเงินโลก 
กองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติ.
โดยทั่วไป ธนาคารกลางจะเลี่ยงการใช้ทุนสำรองลงทุนในสินทรัพย์ที่มีความผันผวนสูง (เช่น หุ้นสามัญ) และนิยมลงทุนในพันธบัตรรัฐบาลของประเทศที่มีเศรษฐกิจขนาดใหญ่และมั่นคง เช่น สหรัฐ เยอรมนี ญี่ปุ่น ซึ่งมีความมั่นคงสูงมากแต่ให้ผลตอบแทนต่ำ ดังนั้น หากประเทศใดมีทุนสำรองเกินความจำเป็น ประเทศนั้นอาจจัดตั้งกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติ (Sovereign Wealth Fund) เพื่อจัดสรรทุนสำรองบางส่วนไปลงทุนในสินทรัพย์ที่มีความเสี่ยงมากขึ้น เช่น Government of Singapore Investment Corporation ของประเทศสิงคโปร์
ปริมาณทุนสำรองที่เหมาะสมจะแตกต่างกันตามแต่ละประเทศ ขึ้นอยู่กับขนาดเศรษฐกิจ ระดับการค้าระหว่างประเทศ แต่โดยหลักการสากล ประเทศควรมีทุนสำรองอย่างน้อย 3 เดือนของมูลค่านำเข้า เพื่อสามารถรับมือกับความผันผวนทางเศรษฐกิจหรือวิกฤตชั่วคราวได้อย่างเพียงพอ
ขอบเขต (อุณหพลศาสตร์)

ในทางอุณหพลศาสตร์ ขอบเขต หมายถึงบริเวณที่ล้อมรอบพื้นที่เชิงปริมาณของสิ่ง ๆ หนึ่งเอาไว้ โดยขอบเขตนี้จะเป็นขอบเขตที่มีปรากฏอยู่จริงหรือโดยจินตนาการก็ได้ และปริมาณต่าง ๆ เช่น ความร้อน มวล หรืองาน สามารถไหลผ่านขอบเขตเหล่านี้ได้ หรืออาจจะสรุปสั้น ๆ ได้ว่า ขอบเขตคือเส้นแบ่งระหว่างระบบ และ สิ่งแวดล้อมนั่นเอง ขอบเขตนี้อาจจะถูกกำหนดให้เป็นอะเดียบาติก ไอโซเทอร์มอล ฯลฯ ก็ได้ อีกทั้งยังอาจจะเป็นขอบเขตที่เคลื่อนที่ไม่ได้ หรือเคลื่อนที่ได้ก็ได้
โดยพื้นฐานแล้ว ขอบเขตจะเขียนด้วยเส้นประล้อมรอบปริมาณของบางสิ่งที่สนใจ หรือที่เรียกว่า "ระบบ" ซึ่งจะถูกศึกษาการเปลี่ยนแปลงของพลังงานภายในของมัน อะไรก็ตามที่ไหลเข้ามาในระบบจะก่อนให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของพลังงานภายในซึ่งสามารถคำนวณได้ตามหลักการของกฎทรงพลังงาน ระบบนี้อาจจะเป็นเพียงอะตอมหนึ่งอะตอมที่สั่นฟ้องกับพลังงานดั่งที่มักซ์ พลังค์ได้นิยามเอาไว้ใน พ.ศ. 2443 หรือ เป็นไอน้ำหรืออากาศในเครื่องจักรไอน้ำ ตามที่ซาดี การ์โนต์ นิยามไว้ในปี พ.ศ. 2367 หรืออาจจะเป็นพายุไต้ฝุ่นตามทฤษฎีของที่ถูกสร้างใน พ.ศ. 2529 หรืออาจจะเป็นเพียง ในระบบควาร์ก ตามทฤษฎี
สำหรับในเครื่องยนต์ ขอบเขตเคลื่อนที่ไม่ได้คือการที่ลูกสูบถูกยึดตรึง อันเป็นช่วงที่กระบวนการปริมาตรคงที่เกิดขึ้น และในเครื่องยนต์เดียวกัน การเคลื่อนที่ของขอบเขตคือการเคลื่อนที่ขึ้น-ลงของลูกสูบนั่นเอง
สำหรับในระบบปิด (ระบบที่ไม่ยอมให้เกิดการถ่ายเทมวลสาร) ขอบเขตของระบบเป็นสิ่งที่มีอยู่จริง ในขณะที่ระบบเปิด (ยอมให้มีการถ่ายเทมวลสาร) ขอบเขตมักจะมาจากการสร้างในจินตนาการ
เอ็มพีเพิล

เอ็มพีเพิล  เป็นวงดนตรีเฮาส์ จาก อังกฤษ ประกอบด้วยสมาชิก เฮเทอร์ สมอลล์ และ ไมค์ ปิ๊กเกอร์ริ้ง ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1990 โดย มีเพลงฮิต คือ "Moving On Up" ขึ้นชาร์ตที่อันดับ 1 ในปี 1993
ฟรูฟรู

ฟรูฟรู  เป็นคู่ดูโอจากอังกฤษ มีสมาชิกคือ กาย ซิกส์เวิร์ธ และ อิโมเก็น ฮีป 
กาย ซิกส์เวิร์ธ และ อิโมเก็น ฮีป ก่อตั้งวงในปี 2002 ในประเทศอังกฤษ ผลงานพวกเขาเป็นแนวป็อป, และ Downtempo ผลงานสร้างชื่อของพวกเขาคือ สร้างชื่อให้ "Let Go" และ "Must Be Dreaming" ต่อมาแยกวง ในปี 2003
โพสต์ดิสโก

โพสต์ดิสโก  เป็นดนตรีแนวดิสโก ที่รวมองค์ประกอบของดนตรีอีเลกโทรนิก ดนตรีฟังก์ยุค ในยุค 70 
 ผสมผสานแนวดิสโก้กับดนตรีอีเลกโทรนิกแดนซ์เข้าด้วยกัน โพสต์ ดิสโก้ได้สืบทอดไปยังแนวใหม่ อย่าง ดนตรีเฮาส์ และ อัลเทอร์เนทีฟแดนซ์
สงครามครูเสดลิโวเนีย

สงครามครูเสดลิโวเนีย  หมายถึงสงครามที่เยอรมนีและเดนมาร์กได้รับชัยชนะและยึดครองลิโวเนียยุคกลางซึ่งเป็นอาณาบริเวณที่ครอบคลุมดินแดนที่ในปัจจุบันคือลัตเวีย และ เอสโตเนียระหว่างสงครามครูเสดตอนเหนือ ดินแดนริมฝั่งทะเลบอลติกทางตอนเหนือของยุโรปเป็นดินแดนสุดท้ายที่ยังไม่ยอมรับนับถือคริสต์ศาสนา
เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1207 หลังจากที่พิชิตได้แล้วดินแดนเทอร์รามารินาก็ก่อตั้งเป็นราชรัฐของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และได้รับการประกาศโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3ในปี ค.ศ. 1215 ว่าเป็นดินแดนของสันตะสำนัก
หลังจากที่ยึดดินแดนได้แล้วเยอรมนีและเดนมาร์กก็แบ่งดินแดนออกเป็นหก ราชรัฐโดยวิลเลียมแห่งโมเดนานักบวชชาวอิตาลีผู้เป็นราชทูตของพระสันตปาปาในลิโวเนีย
ค่าดัชนีน้ำตาล

ค่าดัชนีน้ำตาล (glycemic index, glycaemic index) หรือ GI เป็นหน่วยวัดผลของคาร์โบไฮเดรตต่อระดับน้ำตาลในเลือด คาร์โบไฮเดรตจะแตกตัวอย่างรวดเร็วในระหว่างการย่อยอาหาร ให้กลูโคสเข้าสู่ระบบไหลเวียนโลหิตอย่างรวดเร็ว เรียกว่ามีค่า GI สูง; คาร์โบไฮเดรตจะแตกตัวอย่างช้าๆ ค่อยๆให้กลูโคสเข้าสู่ระบบไหลเวียนโลหิตอย่างสม่ำเสมอ เรียกว่ามีค่า GI ต่ำ สำหรับคนส่วนมาก อาหารที่มีค่า GI ต่ำมีประโยชน์ต่อสุขภาพอย่างยิ่ง แนวคิดที่พัฒนาโดย ดร. เดวิด เจ. เจนคินส์ (David J. Jenkins) และผู้ร่วมงาน ในปี ค.ศ. 1980–1981 ที่มหาวิทยาลัยโทรอนโต ในงานวิจัยของเขาค้นพบว่าเป็นอาหารที่ดีที่สุดกับผู้ป่วยเบาหวาน
ค่าดัชนีน้ำตาลต่ำแสดงให้เห็นถึงอัตราการย่อยอาหารและดูดซึมคาร์โบไฮเดรตของอาหารที่ช้ากว่าและอาจแสดงถึงการสกัดสารจากตับและขอบนอกของผลิตภัณฑ์ของการย่อยคาร์โบไฮเดรตที่ดีกว่าอีกด้วย ดัชนีน้ำตาลที่ต่ำกว่ามีผลถึงความต้องการอินซูลินที่ต่ำกว่า (แต่ไม่เสมอไป) และอาจควบคุมกลูโคสและของเหลวในเลือดในระยะยาวได้ดีขึ้น นอกจากนี้ยังพบว่าอาหารที่บริโภคร่วมกับอาหารชนิดอื่นในแต่ละมื้อ จะมีผลต่ออัตราการย่อยและทำให้ Gl ดั้งเดิมเปลี่ยนแปลงไป ค่าดัชนีอินซูลินอาจสามารถใช้ได้ด้วยเหมือนกัน ซึ่งค่าดัชนีอินซูลินเป็นการวัดผลตอบสนองอินซูลินต่ออาหารที่รับประทานเข้าไป
ค่าดัชนีน้ำตาลของอาหารถูกกำหนดตามพื้นที่ใต้เส้นโค้งผลตอบสนองกลูโคสในเลือดในเวลาสองชั่วโมง(AUC) ตามการรับประทานส่วนของคาร์โบไฮเดรตที่กำหนด (ทั่วไป 50 ก.) AUC ของอาหารที่นำมาทดสอบจะถูกหารโดย AUC ของอาหารมาตรฐาน (ใช้กลูโคสหรือขนมปังขาวซึ่งผลที่ได้จะได้ค่าที่ต่างกัน) และคูณด้วย 100 ค่าเฉลี่ย GI ถูกคำนวณจากข้อมูลที่เก็บมาจากคน 10 คน ทั้งอาหารมาตรฐานและอาหารที่ทดสอบที่ใช้ต้องมีคาร์โบไฮเดรตเท่ากัน และผลที่ได้ก็จะให้ระดับที่สัมพันธ์กันในอาหารทดสอบแต่ละชนิด
วิธีที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ได้ใช้กลูโคสเป็นอาหารอ้างอิง และให้กำหนดค่าดัชนีน้ำตาลของกลูโคสเป็น 100 เป็นการเริ่มต้นให้เป็นสากลที่ดีและทำให้ค่า GI สูงสุดมีค่าประมาณ 100 นอกจากนี้ ขนมปังขาวยังสามารถใช้เป็นอาหารอ้างอิงได้อีกด้วยแต่ให้ค่า GI ที่แตกต่างออกไป (ขนมปังขาว = 100, กลูโคส ? 140) สำหรับคนที่มีแหล่งคาร์โบไฮเดรตหลักเป็นขนมปังขาวซึ่งมีประโยชน์โดยตรงในการเปลี่ยนของการแทนที่ของอาหารหลักด้วยอาหารที่แตกต่างเป็นผลต่อผลตอบสนองกลูโคสในเลือดเร็วหรือช้ากว่า ข้อบกพร่องของระบบนี้คืออาหารอ้างอิงไม่ระบุไว้ชัดเจนและมาตราส่วน GI ขึ้นกับวัฒนธรรม
คัลเล่อร์บอกซ์

คัลเล่อร์บอกซ์ (Colourbox) เป็นวงดนตรีอีเลกโทรนิกจากอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1982 ถึง 1987 โดย สตีฟ ยัง และ มาร์ติน ยัง คัลเล่อร์บอกซ์ ถือเป็นวงดนตรีแนว ป็อป, เร็กเก, และ อีเลกโทรนิก เป็นวงดนตรีของทางค่าย 4AD
พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก

พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก หรือ พิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เป็นหนึ่งใน 27 พิพิธภัณฑ์กรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ที่บ้านเลขที่ 273 ซอยเจริญกรุง 43 ถนนเจริญกรุง เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร เป็นพิพิธภัณฑ์ท้องถิ่นที่ก่อตั้งโดยเอกชน โดยเจ้าของบ้านมีวัตถุประสงค์ที่จะมอบบ้านของตนให้เป็นพิพิธภัณฑ์เพื่อให้เยาวชนได้ศึกษา และต่อมาได้โอนกรรมสิทธิ์ให้กรุงเทพมหานครดูแล เมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ทำเลที่ตั้งเป็นย่านพักอาศัยของชุมชนชาวบางรัก ซึ่งในอดีตเป็นย่านตากอากาศ ชุมชนนานาชาติ และทำเลธุรกิจที่สำคัญมาตั้งแต่ปลายสมัยอยุธยา เนื้อหาในการจัดแสดงจึงแสดงให้เห็นถึงประวัติความเป็นมาของชีวิตชาวบางกอก (กรุงเทพฯ ในยุคก่อน) และความเป็นมาของเขตบางรักที่มีการผสมผสานวัฒนธรรมหลายชนชาติ ทั้งไทย จีน ฝรั่ง และแขก มีวิวัฒนาการและอิทธิพลจากตะวันตกต่อการปฏิรูปประเทศ สถานที่ต่างๆซึ่งเกี่ยวกับภูมิหลังของชุมชน เช่น ศุลกสถาน อาสนวิหารอัสสัมชัญ โบสถ์สืบสัมพันธวงศ์ โรงพยาบาลเลิดสิน วัดมหาพฤฒารามวรวิหาร วัดพระศรีมหาอุมาเทวี โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย แฟลตแห่งแรกของไทยและสโมสรแห่งแรกของไทยในสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นย่านที่พำนักของบุคคลสำคัญ เช่น หลวงประดิษฐ์มนูธรรม ดร.ป๋วย อึ้งภากรณ์ และ อ.สุลักษณ์ ศิวรักษ์ เป็นต้น
ประวัติ.
พิพิธภัณฑ์ชาวบางกอก มีลักษณะเป็นบ้านพักอาศัยที่เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ ของชาวบางกอกที่มีฐานะปานกลางในช่วงก่อนและหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 (พ.ศ. 2480-2500) เจ้าของบ้านเดิมคือ รองศาตราจารย์วราพร สุรวดี ที่ได้รับบ้านและทรัพย์สินตกทอดมาจากมารดา คือ คุณสอาง สุรวดี (ตันบุณเต็ก) รองศาสตราจารย์วราพร สุรวดี เกิดเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2478 มีพี่น้องทั้งหมด 5 คน คือ 
รองศาตราจารย์วราพร สุรวดี เสียชีวิตในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2560 เวลา 13.45 น. ณ โรงพยาบาลประสาท สาเหตุจากการพลัดตกจากที่สูง และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ในวันอังคารที่ 31 มกราคม 2560 ณ เมรุวัดหัวลำโพง นอกจากนี้รองศาสตราจารย์วราพร สุรวดี ยังเป็นผู้ก่อตั้งมูลนิธิอินสาท-สอาง และมูลนิธิหมอฟรานซีส คริสเตียน อีกด้วย
การจัดแสดง.
แบ่งออกเป็นอาคาร 4 หลัง และห้องต่างๆดังนี้
ภายในมีเนื้อหาการจัดแสดงดังนี้
รายละเอียดอื่น ๆ.
พิพิธภัณฑ์เปิดให้เข้าชมได้ฟรี 10.00 - 16.00 น. วันพุธถึงวันอาทิตย์ (หยุดวันจันทร์และอังคาร)
ลูกชุบ

ลูกชุบ เป็นขนมไทยชนิดหนึ่งทำด้วยถั่วเขียวบดกวนปั้นเป็นรูปร่างต่าง ๆ ระบายสี แล้วนำไปชุบวุ้นให้สวยงาม สีที่ใช้ทำลูกชุบนั้นนอกจากระบายลงบนถั่วเขียวกวนที่ปั้นแล้ว ยังใส่สีลงในถั่วกวนโดยตรงได้อีก เช่น
ลูกชุบเป็นขนมไทยอย่างหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลมาจากขนมโปรตุเกสที่มีชื่อว่า "มาร์ซีปัง"  ซึ่งทำมาจากเม็ดอัลมอนด์บด
ไฮโดรเจนซัลไฟด์

ไฮโดรเจนซัลไฟด์  หรือ แก๊สไข่เน่า เป็นสารประกอบที่มีสูตรเคมีเป็น H2S ไม่มีสี, เป็นพิษ และเป็นแก๊สไวไฟ มีกลิ่นเน่าเหม็นคล้ายไข่เน่า บ่อยครั้งเป็นผลจากแบคทีเรียย่อยสลายซัลไฟต์ในสารอนินทรีย์ในสภาวะขาดออกซิเจน เช่นใน หนองน้ำและท่อระบายน้ำ (การย่อยสลายแบบไม่ใช้ออกซิเจน) นอกจากนั้นยังพบในแก๊สจากภูเขาไฟ ก๊าซธรรมชาติ และบ่อน้ำบางบ่อ กลิ่นของ H2S ไม่ใช่คุณสมบัติโดยทั่วไปของกำมะถัน ซึ่งในความจริงแล้วไม่มีกลิ่น
คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ นักเคมีชาวสวีเดนเป็นผู้ค้นพบไฮโดรเจนซัลไฟด์ในปี 1777
คุณสมบัติ.
ไฮโดรเจนซัลไฟด์หนาแน่นกว่าอากาศเล็กน้อย ส่วนผสมระหว่าง H2S กับอากาศ สามารถระเบิดได้ เมื่อไฮโดรเจนซัลไฟด์เผาไหม้ในออกซิเจนจะให้เปลวไฟสีน้ำเงินและเกิดซัลเฟอร์ไดออกไซด์กับน้ำเป็นผลิตภัณฑ์ดังสมการ
2H2S + 3O2 → 2SO2 + 2H2O
โดยทั่วไปแล้วไฮโดรเจนซัลไฟด์มีฤทธิ์เป็นตัวรีดิวซ์ โดยเฉพาะเมื่ออยู่ในสภาวะเบส ซึ่งจะอยู่ในรูป SH-
ในอุณหภูมิสูง หรือเมื่อมีตัวเร่งปฏิกิริยาไฮโดรเจนซัลไฟด์สามารถทำปฏิกิริยากับซัลเฟอร์ไดออกไซด์เกิดเป็นกำมะถันและน้ำดังสมการ
2H2S + SO2 → 3S + 2H2O
ปฏิกิริยาดังกล่าว ใช้ในกระบวนการเคลาส์ ซึ่งเป็นกระบวนการสำคัญสำหรับกำจัดไฮโดรเจนซัลไฟด์ในภาคอุตสากรรม
ไฮโดรเจนซัลไฟด์ละลายน้ำได้เล็กน้อย และสามารถแสดงฤทธิ์เป็นกรดได้ (pKa = 6.9 ในสารละลาย 0.01-0.1M ที่ 18 °C) สารละลายของไฮโดรเจนซัลไฟด์ไม่มีสี แต่เมื่อถูกอากาศ จะถูกออกซิไดส์อย่างช้า ๆ เกิดความขุ่นจากกำมะถันซึ่งไม่ละลายน้ำ
ไฮโดรเจนซัลไฟด์ทำปฏิกิริยากับโลหะหลายชนิดเกิดเป็นเกลือซัลไฟด์ ซึ่งมักเป็นสีดำและไม่ละลายน้ำ ดังนั้นจึงมักใช้กระดาษชุบเลด(II)แอซิเตตในการทดสอบไฮโดรเจนซัลไฟด์ การนำโลหะซัลไฟด์ไปใส่กรดมักเกิดแก๊สไฮโดรเจนซัลไฟด์
การผลิต.
ไฮโดรเจนซัลไฟด์ โดยทั่วไปแล้วผลิตโดยการแยกจากแก๊สธรรมชาติที่มี H2S ปน นอกจากนี้ยังอาจผลิตโดยปฏิกิริยาระหว่างไฮโดรเจนกับกำมะถันเหลวที่อุณหภูมิที่ 450 °C ซึ่งอาจใช้ไฮโดรคาร์บอนเป็นแหล่งคาร์บอนได้
แบคทีเรียที่รีดิวซ์ซัลเฟตหรือซัลเฟอร์ สามารถสร้างพลังงานในสภาวะออกซิเจนต่ำโดยใช้ซัลเฟตหรือซัลเฟอร์เพื่อออกซิไดส์สารประกอบอินทรีย์ของไฮโดรเจน และเกิด H2S เป็นผลพลอยได้
วิธีการสังเคราะห์ปกติในห้องปฏิบัติการ ใช้ไอเอิร์น(II)ซัลไฟด์กับกรดแก่ ดังสมการ
FeS + 2 HCl → FeCl2 + H2S
ในการวิเคราะห์สารอนินทรีย์เชิงคุณภาพ สามารถใช้ไทโออะเซตาไมด์ในการผลิต H2S:
CH3C(S)NH2 + H2O → CH3C(O)NH2 + H2S
ซัลไฟด์ของธาตุโลหะและอโลหะหลายชนิด เช่น อะลูมิเนียมซัลไฟด์ ฟอสฟอรัสเพนตะซัลไฟด์ และซิลิคอนไดซัลไฟด์ เมื่อโดนน้ำแล้วจะให้ไฮโดรเจนซัลไฟด์:
Al2S3 + 6 H2O → 3 H2S + 2 Al(OH)3
P4S10 + 16 H2O → 10 H2S + 4 H3PO4
SiS2 + 2 H2O → 2 H2S + SiO2
นอกจากนี้ไฮโดรเจนซัลไฟด์ยังผลิตได้จากการให้ความร้อนกับกำมะถันกับสารอินทรีย์ หรือการรีดิวซ์สารอินทรีย์ที่มีกำมะถันด้วยไฮโดรเจน
การใช้งาน.
การผลิตกำมะถัน สารประกอบอินทรีย์ที่มีกำมะถัน และซัลไฟด์ของโลหะแอลคาไล.
ประโยชน์สำคัญของไฮโดรเจนซัลไฟด์ คือการเป็นสารตั้งต้นในการผลิตธาตุกำมะถัน สารออร์กาโนซัลเฟอร์หลายชนิดก็ผลิตจากไฮโดรเจนซัลไฟด์ เช่น มีเทนไทออล อีเทนไทออล และกรดไทโอไกลโคลิก
เมื่อทำปฏิกิริยากับเบสของโลหะแอลคาไล ไฮโดรเจนซัลไฟด์จะเกิดเป็นเกลือไฮโดรซัลไฟด์และซัลไฟด์ตามลำดับ เช่น:
 H2S + NaOH → NaSH + H2O
 NaSH + NaOH → Na2S + H2O
ซึ่ง NaSH และ Na2S มีประโยชน์ในอุตสาหกรรมกระดาษ โดยไปทำลายพันธะในเยื่อเคมีในกระบวนการคราฟท์
ในทางกลับกัน เกลือเหล่านี้สามารถเกิดปฏิกิริยากลับไปเป็นไฮโดรเจนซัลไฟด์ในกรดได้ จึงใช้เป็นแหล่งให้ไฮโดรเจนซัลไฟด์ในการสังเคราะห์สารอินทรีย์บางตัว
เฟลเวอร์ออฟไลฟ์

"เฟลเวอร์ออฟไลฟ์"  เป็นผลงานซิงเกิลภาษาญี่ปุ่นที่ 18 จากทั้งหมด 25 ซิงเกิลของอูทาดะ ฮิคารุ วางจำหน่ายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 โดยเมื่อเทียบกับซิงเกิล COLORS แล้ว ถือว่าซิงเกิลนี้ประสบความสำเร็จมากกว่าโดย RIAJ รายงานออกมาว่า Flavor Of Life มียอดดาวน์โหลดสูงถึง 5.58 ล้านครั้งภายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 และ ทางต้นสังกัดได้ออกมาสรุปยอดดาวน์โหลดในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 สูงถึง 7.7 ล้านครั้ง อีกทั้งเวอร์ชันบัลลาดของเฟลเวอร์ออฟไลฟ์ ยังเป็นเพลงประกอบละครญี่ปุ่นชื่อดังอย่าง รักใสหัวใจเกินร้อย ภาค 2 ที่มีเรตติ้งสูงถึง 21% ในประเทศญี่ปุ่น
ดูม (วีดิโอเกม พ.ศ. 2536)

ดูม (หรือ DOOM) เป็นผลงานที่โดดเด่น ในปีพ.ศ. 2536 ของเกมคอมพิวเตอร์แนวยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่ง โดย id Software มันเป็นรู้จักอย่างแพร่หลายในฐานะ เกมที่บุกเบิกภาพแบบสามมิติที่เหมือนจริง ระบบผู้เล่นหลายคนผ่านเน็ตเวิร์กบนเครื่องคอมพิวเตอร์ และ สนับสนุนภาคเสริมที่สร้างเองอีกด้วย ตัวเกมมีภาพ และ การปฏิสัมพันธ์ที่รุนแรง ทำให้ตัวเกมกลายเป็นหัวข้อในการโต้แย้งถึงความเหมาะสมในวงการเกม
หนึ่งในสามของตัวเกม (9 ฉาก) แจกจ่ายในรูปของแชร์แวร์ ดูมมีผู้เล่นโดยประมาณสิบล้านคน ภายในเวลาสองปีที่ออกวางตลาด สร้างความนิยมด้วยระบบการเล่น และ ก่อให้เกิดกระแสใหม่ในวงการเกม ซึ่งผลที่เห็นได้กับอุตสาหกรรมเกม คือ ความนิยมในเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งในช่วงกลางทศวรรษที่เก้าสิบ"(ช่วงกลางของค.ศ. 1991-2000)" ซึ่งเกมโดยส่วนใหญ่ถูกเรียกว่า "เกมเลียนแบบดูม"("Doom clones") ข้อมูลจาก GameSpy ดูมได้รับการเลือกจากผู้ชำนาญการในอุตสาหกรรม ให้เป็นเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล ในปีพ.ศ. 2547
มีการพัฒนาเกมในชุดของดูมต่อ ภาค "Doom II: Hell on Earth (1994)" และ ภาคเสริมอีกหลายภาค รวมไปถึง ภาค "The Ultimate Doom (1995)","Master Levels for Doom II (1995)" และ "Final Doom (1996)" ซึ่งลงในเครื่องคอมพิวเตอร์ ในระบบปฏิบัติการดอส และมีการทำลงะบบปฏิบัติการวินโดวส์ในเวลาต่อมา ต่อมาตัวเกมได้มีการแปลงไปลงในเครื่องแบบอื่น อันได้แก่ เกมคอนโซลอีกเก้าเครื่อง Rockbox firmware พีดีเอ และ แม้กระทั่งใน แฟลชเกม เกมในชุดเสียความน่าสนใจจากการที่มีเทคโนโลยีใหม่ ที่เหนือกว่าของเกมดูม ในช่วงกลางทศวรรษที่เก้าสิบ ถึงแม้ว่าบรรดาแฟนๆของเกมยังสร้างฉากเสริม การปรับปรุงระบบ รวมทั้งการปรับเปลี่ยนตัวโปรแกรมเกมหลักในปีพ.ศ. 2540 เกมชุดนี้ได้รับความนิยมอีกครั้งในปีพ.ศ. 2547 เมื่อมีการวางตลาด "Doom 3" ด้วยเนื้อหาที่นำมาทำใหม่ของเกมภาคดั้งเดิม โดยการอาศัยเทคโนโลยีใหม่ และ การออกฉายของภาพยนตร์ที่มีเนื้อหาจากเกมดูมในปีพ.ศ. 2548
คลาวด์เบอร์รีแจม

คลาวด์เบอร์รีแจม  เป็นวงสวีดิชป็อป ที่ผสมผสานกลิ่นอาย บอสซาโนวา-โซล และแจ๊สในดนตรี ประกอบด้วยสมาชิก Jennie Medin, Jörgen Wärnström และ Henrik Sundqvist
คลาวด์เบอร์รีแจม ก่อตั้งวงในปี 1991 หลังจากนั้นปี 1992 ออกผลงานอีพีอัลบั้มแรกชุด "LA LA LA" ในแนวดนตรีที่ได้รับอิทธิพลจากเพลงสไตล์โมทาวน์ แจ๊สและบอสซาโนวา ผลงานอีพีชุดนี้ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีและทำให้ได้เซ็นสัญญากับค่าย Quattro ในญี่ปุ่น ซึ่งพวกเขาก็ได้รับความสนใจอย่างมาก
ในญี่ปุ่น พวกเขายังออกอัลบั้มชุด "Bridge" ในปี 1994 และปลายเดือนเมษายน 1995 ก็ออกผลงานอัลบั้มเต็ม ที่ออกขายทั้งในสวีเดน ญี่ปุ่น กับผลงานชื่อ "Blank Paycheck" ซึ่งขายได้กว่า 50,000 ชุดใน 6 เดือน
ปี 1996 คลาวด์เบอร์รีแจม ออกอัลบั้มชุด "Providing the atmosphere" ซึ่งได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำสวีเดน กับยอดขาย 50,000 ชุด และรางวัลแผ่นเสียงทองคำในญี่ปุ่นกับยอด 1 แสนชุด ในปี 1998 ออกผลงานชุด "The impossible shuffle" กับยอดขายราว 40,000 ชุด
ปลายปี 1998 Jennie ตัดสินใจที่จะกลับไปเรียนต่อระดับมหาวิทยาลัย ซึ่งทำให้ทุกคนคิดว่าถึงปลายทางของวง คลาวด์เบอร์รีแจม แล้ว แต่ในปี 2000 Jörgen และ Jennie ได้พบกันอีกครั้งและเริ่มพูดถึงโครงการที่จะกลับมาทำงานร่วมกันอีกครั้ง แต่ทั้งสองก็ได้ทำงานร่วมกันในโปรเจกต์อัลบั้มเดี่ยวของ Jennie Medins ชุด "The world through my eyes" ในปี 2003 ในญี่ปุ่นและออกเดือนมกราคม 2004 ในสวีเดน หลังจากที่ทำงานร่วมกันนี้ทำให้คิดถึง Henrik สมาชิกของวงอีกคน ที่อยากที่จะทำงานร่วมกันอีกครั้งใน คลาวด์เบอร์รีแจม จนในที่สุดกลับมาร่วมงานกันอีกครั้งในชุด "Moving on up!"
แชร์แวร์

แชร์แวร์  คือชนิดของโปรแกรมที่ผู้เป็นเจ้าของแจกจ่ายให้ผู้ใช้โดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายใดๆ ในลักษณะของการทดลองใช้งาน และมักมีการจำกัดความสามารถของโปรแกรมที่ใช้งานได้ ความสามารถที่ใช้งานได้ หรือ ระบบความสะดวกสบาย แชร์แวร์มักเปิดให้ดาวน์โหลดได้จากอินเทอร์เน็ตผ่านทางหน้าเวป หรือ จากแผ่นซีดีที่แถมมากับนิตยสาร หรือ หนังสือพิมพ์จุดประสงค์ของโปรแกรมแชร์แวร์ก็เพื่อ ให้ผู้ซื้อได้ทดลองใช้ตัวโปรแกรม ก่อนตัดสินใจถึงความคุ้มค่าสำหรับการซื้อสิทธิ์โปรแกรมตัวเต็ม
แชร์แวร์มักจะแจกจ่ายในรูปของโปรแกรมทดลองใช้งาน ในระหว่างช่วงเวลาที่กำหนด ที่ความสามารถบางอย่างจะใช้งานได้ต้องมีการซื้อสิทธิ์ หรือซื้อตัวโปรแกรมตัวเต็มก่อนเท่านั้น เมื่อหมดระยะเวลาของการทดลองใช้งาน ตัวโปรแกรมอาจหยุดการทำงานจนกว่าจะมีการซื้อสิทธิ์ แชร์แวร์มักไม่การให้การช่วยเหลือ การอัปเดต หรือ เมนูช่วยเหลือ ซึ่งสิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดจะสามารถใช้งานได้ เมื่อมีการซื้อสิทธิ์ในโปรแกรมแล้ว คำที่ใช้บ่งบอกความเป็นโปรแกรมโดยมาก ได้แก่ "ทดลองฟรี"(free trial) หรือ "โปรแกรมทดลองใช้งาน" (trial version)
"แชร์แวร์"มักใช้ในความหมายที่แตกต่างจาก "โปรแกรมที่วางจำหน่าย"(retail software) ที่มักหมายถึงโปรแกรมเชิงพาณิชย์ ที่จะมีเฉพาะการจำหน่ายสิทธิ์ในตัวโปรแกรม ซึ่งจะไม่สามารถทำสำเนาให้คนอื่นได้ "โปรแกรมสาธารณะ"(public domain software) ที่หมายถึง โปรแกรมที่ไม่ถูกปกป้องด้วยสิทธิบัตร และ "ฟรีแวร์" ที่เป็นโปรแกรมที่ถูกปกป้องด้วยลิขสิทธิ์ แต่เจ้าของไม่เรียกร้องค่าตอบแทน (ในบางครั้งเจ้าของโปรแกรมอาจขอรับบริจาคจากผู้ใช้งานแทน)
สถานีคาราวาน

สถานีคาราวาน ("kārvānsarā", ,) มักจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีอิทธิพลจากเปอร์เชียที่ก่อสร้างเป็นที่พักเล็กข้างทางที่นักเดินทางสามารถใช้สำหรับการพักผ่อนให้หายเหนื่อยจากการเดินทาง สถานีคาราวานตั้งอยู่ได้จากการคมนาคมทางการค้า การติดต่อสื่อสาร และการเดินทางของผู้คนในเครือข่ายของเส้นทางการค้า (trade routes) ที่ครอบคลุมเอเชีย, แอฟริกาเหนือ และ ยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ สถานีคาราวานอาจจะเป็นที่รู้จักในภาษาไทยด้วยชื่อเรียกว่า "โรงเตี๊ยม"
สถาปัตยกรรม.
สถานีคาราวานส่วนใหญ่จะมีลักษณะเป็นสี่เหลี่ยมหรือผนังสี่เหลี่ยมรอบนอก และมีประตูใหญ่ประตูเดียวเพือให้สัตว์ที่มีสินค้าบรรทุกบนหลังเช่นอูฐเดินเข้าไปได้ ลานกลางสิ่งก่อสร้างมักจะเปิดขึ้นไปและผนังด้านในจะเป็นคูหา ช่อง หรือซอกเล็กๆ เรียงรายอยู่รอบๆ เพื่อให้เป็นที่พักของพ่อค้าและผู้รับใช้ สัตว์ และสินค้า 
สถานีคาราวานจะมีน้ำให้คนและสัตว์ดื่ม ทำความสะอาดร่างกาย และ ทำการชำระ (วุฎูอ์) ก่อนการละหมาด บางครั้งที่หรูหน่อยก็อาจจะมีที่สำหรับอาบน้ำอย่างหรูหรา นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่เก็บอาหารสำหรับสัตว์และมีร้านค้าสำหรับนักเดินทางเพื่อซื้อเสบียง หรือมีร้านค้าที่พ่อค้าสามารถขายสินค้าที่บรรทุกมาได้
พระเจ้าโคกุกว็อนแห่งโคกูรยอ

พระเจ้าโคกุกว็อน (ไม่ทราบแน่ชัด-ค.ศ. 371, ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 331-371) ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 16 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ พระองค์ทรงเสียท่าแก่กองทัพข้าศึกหลายครั้ง
เป็นพระราชโอรสในพระเจ้ามีช็อน พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 331
ในปี ค.ศ. 342 เผ่าเสียนเป่ยบุกอาณาจักรโคกูรยอและกวาดต้อนผู้คนจำนวนประมาณ 50,000 คนไปยังเผ่าเสียนเป่ย ในคราวนี้พระชนนีของพระเจ้าโคกุกว็อนได้ทรงถูกจับไปด้วย
ก่อนหน้าที่พระองค์ขึ้นครองราชย์ อาณาจักรโคกูรยอรบชนะจีนและได้มณฑลนังนังซึ่งเป็นพื้นที่กั้นชายแดนระหว่างอาณาจักรโคกูรยอกับอาณาจักรแพ็กเจเอาไว้ ทำให้ในปี ค.ศ. 371 พระเจ้ากึนโชโกแห่งอาณาจักรแพ็กเจทรงจึงยกทัพจำนวน 30,000 คนมาตีอาณาจักรโคกูรยอ ผลการรบคือ โคกูรยอรบแพ้ ทัพแพ็กเจสามารถยึดเปียงยางได้และจับตัวพระเจ้าโคกุกว็อนไป มีผลทำให้อาณาจักรแพ็กเจขยายอำนาจขึ้นมาเหนือแม่น้ำฮั่น
หลังจากนั้นอาณาจักรโคกูรยอจึงฟื้นคืนอำนาจดังเดิมในสมัยพระเจ้าโซซูริม ซึ่งครองราชย์สืบต่อจากพระองค์
โบสถ์น้อยสโกรเวญญี

ชาเปลสโครเวนยี หรือ ชาเปลอารีนา  เป็นชาเปลของนิกายโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ที่เมืองปาดัวในประเทศอิตาลี สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบโรมานเนสก์ กอธิค ฟื้นฟูศิลปวิทยา บาโรก
ชาเปลสโครเวนยีมีจิตรกรรมฝาผนังที่เขียนโดยจอตโต ดี บอนโดเนที่เขียนเสร็จในปี ค.ศ. 1305 ที่เป็นงานศิลปะชิ้นเอกที่มีความสำคัญที่สุดในศิลปะตะวันตก ชาเปลอุทิศให้ “พระแม่มารีคาริตา” (Santa Maria della Carità) ในโอกาสการสมโภชน์การประกาศของเทพในปี ค.ศ. 1305 จิตรกรรมฝาผนังของจอตโตเป็นภาพชีวิตของพระแม่มารีเพื่อฉลองบทบาทในการไถ่บาปให้แก่มนุษยชาติของพระองค์ ชาเปลรู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่า “ชาเปลอารีนา” เพราะก่อตั้งบนที่ดินที่ซื้อโดยเอ็นริโค เดกลิ สโครเวนยีที่ติดกับโรงละครโรมัน (Amphitheatre) ซึ่งเป็นสถานที่ที่ใช้ในการแห่ฉลองการสมโภชน์การประกาศของเทพมาเป็นเวลานานก่อนที่จะมาสร้างชาเปลแล้ว ในโอกาสวันอุทิศมาร์เคตโตดาปาโดวาก็ประพันธ์บทสรรเสริญ (Motet) เมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1305
เอ็นริโค เดกลิ สโครเวนยีผู้มีอาชีพให้ยืมเงินเป็นผู้สั่งให้สร้างชาเปลส่วนตัวนี้ติดกับคฤหาสน์ของครอบครัวในบริเวณที่ดินที่กว้างขวาง กล่าวกันว่าเอ็นริโคสร้างชาเปลนี้เพื่อแก้บาปให้บิดา เรจินาลโด เดกลิ สโครเวนยีบิดาของสโครเวนยีเป็นคนขูดเลือด (usurer) ที่ดานเตกล่าวถึงว่าเป็นลำดับหนึ่งในเจ็ดลำดับของ “โทษภูมิ” ในมหากาพย์ “ไตรภูมิดานเต” แต่จากการค้นคว้าศึกษาเมื่อไม่นานมานี้ก็พบว่าเอ็นริโคเองก็คิดดอกเบี้ยแบบขูดเลือดขูดเนื้อ ฉะนั้นการสร้างชาเปลจึงอาจจะเป็นการแก้บาปของตนเองก็เป็นได้ อนุสรณ์ของเอ็นริโคอยู่ในบริเวณมุขตะวันออกของชาเปล และภาพของเอ็นริโคปรากฏในภาพ “การตัดสินครั้งสุดท้าย” ในการถวายชาเปลจำลองแก่พระแม่มารี
แม้ว่าจะเป็นชาเปลส่วนตัวของตระกูลแต่ก็ใช้ในโอกาสการฉลองการประกาศของเทพสำหรับสาธารณชนด้วย
นอกจากจะมีงานจิตรกรรมของจอตโตแล้วชาเปลก็ไม่มีสิ่งตกแต่งอื่นใด มีเพดานเป็นแบบเพดานโค้งประทุน ภาพ “การตัดสินครั้งสุดท้าย” เขียนบนผนังด้านในเหนือประตูทางเข้าทั้งผนัง แต่ละผนังจัดเป็นสามระดับของกลุ่มจิตรกรรม แต่ละระดับมีที่กว้างพอสำหรับภาพสี่ภาพที่แต่ละภาพกว้างสองตารางเมตร ด้านที่หันไปทางแท่นบูชาเริ่มเรื่องจากตอนบนขวาของผนังที่เป็นฉากชีวิตของพระแม่มารีที่รวมทั้งการประกาศของเทพแก่พระมารดาถึงการกำเนิดของพระองค์ และการนำพระองค์เข้าวัดเป็นครั้งแรก เรื่องดำเนินต่อไปจนถึงการประสูติของพระเยซู, ความทุกข์ทรมานของพระเยซู และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลังจากที่ทรงถูกตรึงกางเขน สิ่งที่มีลักษณะเด่นของจิตรกรรมชุดนี้คือการแสดงอารมณ์อันรุนแรงของภาพ, ลักษณะตัวแบบ และ ความเป็นธรรมชาติ จอตโตแยกภาพจากกันโดยการวาดสิ่งตกแต่งทางสถาปัตยกรรมเป็นภาพหินอ่อนและคูหา
ลำดับภาพ.
ภาพที่เขียนในชาเปลเป็นภาพ “ชีวิตของพระแม่มารี” และต่อด้วย “ชีวิตของพระเยซู” ตามลำดับข้างล่างนี้
ลัทธิสหัสวรรษ

ลัทธิสหัสวรรษ  คือความเชื่อของกลุ่มหรือขบวนการทางศาสนา สังคม หรือการเมือง ที่เชื่อว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงขนานใหญ่ขึ้นในสังคม และหลังจากนั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็จะกลายเป็นสิ่งดี ในคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าช่วงเวลาที่สงบสุขจะยาวนานถึง 1,000 ปี จึงเป็นที่มาของชื่อแนวคิดนี้ว่า "ลัทธิสหัสวรรษ" 
แนวคิดแบบสหัสวรรษปรากฏในหลายวัฒนธรรมและศาสนา และมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันไป
ประเทศจีน.
ลัทธิสหัสวรรษในประเทศจีนคือ ลัทธิบัวขาว เกิดในสมัยราชวงศ์หยวน มีแนวคิดว่าโลกปัจจุบันเป็นยุคตกต่ำ ประชาชนเดือดร้อนเป็นทุกข์จากการปกครองกดขี่ของภาครัฐ และภัยพิบัติทางธรรมชาติ และพระเป็นเจ้าคือพระแม่องค์ธรรมจะส่งพระศรีอริยเมตไตรยลงมาเกิดเพื่อฉุดช่วยมวลมนุษย์จากความทุกข์ยาก และสร้างสังคมที่ผาสุก มีคุณธรรม 
แนวคิดนี้ยังถูกถ่ายทอดต่อมาในลัทธิเซียนเทียนเต้าและลัทธิอนุตตรธรรมในปัจจุบัน
สงครามครูเสดชาวบ้าน

สงครามครูเสดชาวบ้าน  เป็นสงครามครูเสดที่เริ่มระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 1096 ที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามครูเสดครั้งที่ 1 สงครามนี้บางทีก็เรียกว่า “สงครามครูเสดคนยาก” หรือ “สงครามครูเสดชาวนา” 
สงครามครูเสดชาวบ้านนำโดยวอลเตอร์เดอะเพนนิเลส (Walter the Penniless) และ ปีเตอร์เดอะเฮอร์มิท (Peter the Hermit) กองทัพถูกทำลายย่อยยับโดยกองกำลังของเซลจุคที่นำโดยคิลิจ อาร์สลันที่ 1 (Kilij Arslan I หรือ قلج أرسلان‎)
บทนำ.
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงวางแผนให้นักรบครูเสดออกเดินทางกันในวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1096 แต่ก่อนหน้านั้นก็มีกองทัพของชาวนาและขุนนางระดับต่ำที่ไม่ได้อยู่ในแผนก่อตัวกันขึ้นเองและออกเดินทางไปยังเยรูซาเลมล่วงหน้า ประชากรที่รวบรวมตัวกันไปเหล่านี้มาจากผูที่ได้รับผลกระทบกระเทือนจากความแห้งแล้ง ความอดอยาก และโรคระบาดเป็นเวลาหลายปีก่อนปี ค.ศ. 1096 และมองเห็นว่าการเดินทางไปร่วมการทำสงครามครูเสดอาจจะเป็นทางออกจากความทุกข์ยาก การริเริ่มความคิดที่จะเดินทางไปร่วมสงครามก่อตัวขึ้นจากเหตุการณ์ที่ประจวบเหมาะหลายเหตุการณ์ทางดาราศาสตร์ที่เกิดขึ้นที่เริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1095 ซึ่งเหมือนกับจะเป็นแรงบันดาลใจจากเบื้องบนให้ไปทำสงคราม เหตุการณ์ต่างๆ นี้ก็รวมทั้ง ฝนดาวตก, ออโรรา, จันทรุปราคา, ดาวหาง และอื่นๆ การระบาดของ ergotism ที่มักจะทำให้มีการโยกย้ายถิ่นฐานกันขนานใหญ่ก็เกิดขึ้นเพียงไม่นานก่อนหน้าการประชุมสภาสงฆ์แห่งแคลมงต์ นอกจากนั้นก็ยังมีกลุ่มลัทธิสหัสวรรษที่เป็นที่นิยมกันในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ที่เชื่อกันว่าวันโลกาวินาศจะมาถึงภายในเวลาไม่นานเท่าใดนักที่แพร่หลายกันอย่างกว้างขวางมากขึ้น ปฏิกิริยาต่อเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นเกิดกว่าที่คาดกันได้แทนที่จะเป็นผู้คนเพียงไม่กี่พันก็กลายเป็นกองกำลังราว 40,000 คนที่ส่วนใหญ่เป็นนักรบที่ไม่ได้รับการฝึกหัดและยังรวมทั้งสตรีและเด็กด้วย 
นักบวชผู้มีความดึงดูดใจจากประชาชนชื่อ ปีเตอร์เดอะเฮอร์มิท หรือ “ปีเตอร์นักพรต” ที่มาจากอาเมียงส์เป็นผู้นำ กล่าวกันว่าโดยแต่งตัวอย่างง่ายและขี่ลา ปีเตอร์เดินทางไปเทศนาชักชวนผู้คนให้เข้าร่วมสงครามครูเสดทั่วทางตอนเหนือของฝรั่งเศสและฟลานเดอร์ส และอ้างว่าได้รับการบัญชาโดยตรงจากพระเยซู (และอาจจะมีจดหมายจากพระเจ้าไว้พิสูจน์ว่าจริง) นอกจากนั้นก็อาจจะเป็นได้ว่าประชาชนบางส่วนมีความเชื่อว่าปีเตอร์เป็นผู้นำที่แท้จริงแทนที่จะเป็นพระสันตะปาปาเออร์บัน โดยทั่วไปเชื่อกันว่ากองทัพของปีเตอร์เป็นกลุ่มคนที่ไม่มีการศึกษา หรือเป็นชาวนาที่ไม่รู้สีสาว่าจะไปทางไหน และเชื่อว่าเมืองทุกเมืองที่พบระหว่างทางคือเมืองเยรูซาเลม ซึ่งก็อาจจะเป็นจริงบ้างแต่อันที่จริงแล้วการไปแสวงบุญที่กรุงเยรูซาเลมก็เป็นสิ่งที่ทำกันมา ฉะนั้นหนทางและระยะทางที่ต้องเดินทางก็คงเป็นที่ทราบกันบ้าง ขณะที่ผู้เข้าร่วมสงครามส่วนใหญ่ไม่ใช่ทหารที่ได้รับการฝึกหัด แต่ก็มีอัศวินชั้นรองๆ ที่เป็นผู้นำ เช่นผู้ที่เป็นนักบันทึกประวัติศาสตร์ต่อมา Fulcher of Chartres และ Walter Sans-Avoir หรือ วอลเตอร์เดอะเพนนิเลส (Walter the Penniless) ซึ่งตามชื่อที่เรียกคืออัศวินตกยากผู้ไม่ขึ้นกับลอร์ดและไม่มีดินแดนปกครองแต่ก็พอมีประสบการณ์ทางการสู้รบอยู่บ้าง
ราชรัฐกาตาลุญญา

ราชรัฐกาตาลุญญา  หรือ ราชรัฐคาตาโลเนีย  เป็นอดีตอาณาจักรที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรไอบีเรีย ส่วนใหญ่อยู่ในเขตประเทศสเปน โดยมีบางส่วนที่อยู่ทางใต้ของประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน
ราชรัฐแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นจากการรวมอาณาจักรเคานต์ต่าง ๆ เข้าด้วยกันเป็นบริเวณชายแดนแห่งสเปน (Marca Hispanica) ระหว่างสมัยการพิชิตดินแดนคืนภายใต้การนำของเคานต์แห่งบาร์เซโลนา ต่อมาราชรัฐก็รวมตัวกันทางราชวงศ์ในปี ค.ศ. 1137 กับราชบัลลังก์อารากอน
คำว่า "ราชรัฐกาตาลุญญา" ใช้กันต่อมาจนถึงสมัยสาธารณรัฐสเปนที่ 2 (Second Spanish Republic) เมื่อความนิยมลดถอยลงเพราะความสัมพันธ์กับราชวงศ์ทางประวัติศาสตร์หมดความสำคัญลง แต่บางครั้งก็ยังใช้กันอยู่บ้าง
สงครามครูเสดแอลบิเจนเซียน

สงครามครูเสดแอลบิเจนเซียน หรือ สงครามครูเสดแคทาร์ (ค.ศ. 1209-ค.ศ. 1229) เป็นการสู้รบที่คริสตจักรโรมันคาทอลิกเป็นฝ่ายริเริ่มขึ้นเพื่อกำจัดลัทธิแคทาร์ในแคว้นล็องก์ด็อก (ทางภาคใต้ของฝรั่งเศสปัจจุบัน) เนื่องจากทางคริสตจักรถือว่าลัทธินี้มีพฤติการณ์นอกรีต สงครามครั้งนี้ดำเนินการโดยชาวฝรั่งเศสเป็นส่วนใหญ่และกลายเป็นประเด็นทางการเมืองในเวลาไม่นานนัก ผลจากสงครามทำให้มีผู้นับถือลัทธิแคทาร์ลดจำนวนลงไปมาก และยังเป็นการนำบริเวณอ็อกซิเทเนีย (Occitania) เข้ามาอยู่ในการอารักขาของราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ในขณะเดียวกันก็เป็นการลดอิทธิพลของราชบัลลังก์อารากอนลงอีกด้วย
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงพยายามใช้วิธีทางการทูตเพื่อลดอำนาจของลัทธิแคทาร์ (Catharism) ลง แต่ได้รับผลสำเร็จเพียงเล็กน้อย และหลังจากปีแยร์ เดอ กัสแตลโน (Pierre de Castelnau) ผู้แทนของพระองค์ถูกฆาตกรรม (เชื่อกันว่าโดยผู้ที่เป็นสายให้แก่เคานต์แห่งตูลูซ) พระสันตะปาปาอินโนเซนต์จึงทรงประกาศครูเสดต่อล็องก์ด็อก โดยการประกาศมอบดินแดนที่ได้มาให้แก่ขุนนางฝรั่งเศสที่จะยกอาวุธเข้าช่วย ความรุนแรงในการต่อสู้นำไปสู่การยึดดินแดนของผู้คนที่มีวัฒนธรรมและประเพณีที่ใกล้ชิดกับราชรัฐกาตาลุญญา ประชากรประมาณ 200,000 ถึง 1,000,000 คนถูกสังหารระหว่างสงครามครั้งนี้ 
สงครามครูเสดแอลบิเจนเซียนมีบทบาทในการก่อตั้งทั้งคณะดอมินิกันและสถาบันการไต่สวนศรัทธาสมัยกลาง (Medieval Inquisition) ด้วย
สงครามครูเสดอเล็กซานเดรีย

สงครามครูเสดอเล็กซานเดรีย  (ค.ศ. 1365) เป็นสงครามครูเสดที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1365 ที่นำโดยปีเตอร์ที่ 1 แห่งไซปรัสในการอเล็กซานเดรียโดยแทบไม่มีสาเหตุทางศาสนา ซึ่งแตกต่างจากสงครามครูเสดครั้งอื่นๆ เพราะสงครามครั้งนี้เป็นสงครามที่มีสาเหตุมาจากเศรษฐกิจ
ประวัติ.
ปีเตอร์ที่ 1 แห่งไซปรัสใช้เวลาระหว่างปี ค.ศ. 1362 ถึงปี ค.ศ. 1365 ในการรวบรวมกำลังพลและกำลังเงินในการเข้าทำสงครามครูเสดจากราชสำนักที่มั่งคั่งต่างๆ ในยุคนั้น เมื่อทราบถึงแผนการของอียิปต์ที่จะโจมตีราชอาณาจักรไซปรัสปีเตอร์ก็ใช้ยุทธวิธีเดียวกันในการชิงโจมตีล่วงหน้า (preemptive war) ซึ่งเป็นกลวิธีที่ใช้อย่างมีประสิทธิภาพในการโจมตีชาวตุรกีมาก่อนหน้านั้น ปีเตอร์ใช้เวนิสในการจัดให้กองเรือและนักรบครูเสดไปรวมตัวกันที่โรดส์เพื่อไปรวมกับกองทหารลัทธิเซนต์จอห์นที่นั่น
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1365 ปีเตอร์ก็ออกเดินทางทางเรือไปยังโรดส์โดยเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือทั้งหมด 165 ลำ และไปขึ้นฝั่งอเล็กซานเดรียประมาณวันที่ 9 ตุลาคม ในระหว่างสามวันที่ไปถึงกองทหารของปีเตอร์ก็เข้าโจมตีและปล้นสดมอเล็กซานเดรียและถอยทัพกลับเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ปีเตอร์มีความเข้าใจว่าแม้ว่าจะยึดอเล็กซานเดรียได้แต่ก็ไม่สามารถปกครองได้อย่างมีประสิทธิภาพจากไซปรัสที่อยู่ไกลออกไป
ความหมาย.
โจ ฟอน สตีนแบร์เก็นอ้างปีเตอร์ เอ็ดเบอรี โต้ว่าสงครามครูเสดครั้งนี้เป็นสงครามที่มีสาเหตุสำคัญมาจากเศรษฐกิจ ปีเตอร์ประสงค์ที่จะลดความสำคัญของอเล็กซานเดรียจากการเป็นเมืองท่าทางตะวันออกของเมดิเตอเรเนียน โดยหวังว่าเมืองฟามากัสตาในไซปรัสจะได้รับผลประโยชน์จากการค้าขายที่เปลี่ยนไป ฉะนั้นจุดประสงค์ทางศาสนาจึงกลายมาเป็นรอง
บทวิพากษ์ของฟอน สตีนแบร์เก็นที่มาจากบันทึกร่วมสมัยของมุสลิมเช่นของนักประวัติศาสตร์อียิปต์Alī al-Maqrīzī (تقى الدين أحمد بن على بن عبد القادر بن محمد المقريزى) กล่าวว่ากองทหารครูเสดได้รับความสำเร็จพอสมควรเนื่องด้วยมียุทธวิธีที่เหนือกว่า กองกำลังป้องกันตัวของอเล็กซานเดรียมัวแต่ไปชุมนุมต่อต้านอยู่ทางอ่าวด้านตะวันตกของเมือง ขณะที่กองกำลังใหญ่รวมทั้งทหารม้าของปีเตอร์ขึ้นฝั่งตรงบริเวณอื่นของตัวเมืองและซ่อนตัวอยู่ในสุสานทำให้ฝ่ายอเล็กซานเดรียมองข้ามไป กองทหารครูเสดจึงสามารถโจมตีได้ทั้งทางด้านหน้าและหลังที่ทำให้ชาวอเล็กซานเดรียเสียขวัญและไม่สามารถฟื้นตัวขึ้นมาตอบโต้ได้
โทรจิต

โทรจิต  เป็นการส่งข้อมูลข่าวสารจากบุคคลหนึ่งไปยังอีกบุคคลหนึ่งโดยไม่ใช้ช่องทางทางประสาทสัมผัสหรือไม่มีปฏิกิริยาทางกายเลย และทึกทักกันว่าทำได้จริง แม้มีการศึกษาค้นคว้ามากมายเพื่อยกระดับ ทำความเข้าใจ และใช้ประโยชน์ซึ่งโทรจิต แต่นักวิทยาศาสตร์เห็นพ้องต้องกันว่า โทรจิตมิใช่ปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นจริง อนึ่ง ในระยะหลัง ๆ นี้ นักวิทยาศาสตร์ได้คิดค้นเทคโนโลยีที่เรียก "การอ่านภาพจากประสาท" (neuroimaging) ซึ่งช่วยให้อ่านใจในรูปแบบง่าย ๆ ได้
คำภาษาอังกฤษ "telepathy" นั้นเฟรเดริก วิลเลียม เฮนรี ไมเออส์ (Frederic William Henry Myers) นักวิชาการซึ่งก่อตั้งสมาคมวิจัยพลังจิต (Society for Psychical Research) บัญญัติขึ้นเมื่อปี 1882 และนับแต่นั้นจนปัจจุบันก็ได้รับความนิยมเป็นอันมากยิ่งกว่าถ้อยคำที่ใช้กันก่อนหน้าว่า "การถ่ายโอนความคิด" (thought-transference) เช่นเดียวกับโทรจิตเองที่เป็นหัวเรื่องยอดนิยมในบันเทิงคดียุคปัจจุบันและบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ซึ่งตัวละครบรรดาที่เป็นยอดมนุษย์และยอดวายร้ายนั้นมีความสามารถส่งโทรจิตได้กันทั้งสิ้น
จุดเริ่มต้นของแนวคิด.
ตามคำกล่าวของนักประวัติศาสตร์ เช่น รอเจอร์ ลัคเฮิร์ส (Roger Luckhurst) และ เจเน็ต ออพเพนไฮม์ (Janet Oppenheim) แนวคิดเรื่องโทรจิตในอารยธรรมตะวันตกสามารถสืบค้นย้อนหลังไปได้ถึงปลายศตวรรษที่ 19 และได้มีการก่อตั้งสมาคมวิจัยทางจิต (Society for Psychical Research) หรือ SPR ขึ้น ในขณะที่วิทยาศาสตร์กายภาพมีความก้าวหน้าอย่างมาก แนวคิดทางวิทยาศาสตร์จึงถูกนำมาประยุกต์ใช้กับปรากฏการณ์ทางจิต (เช่น พลังแม่เหล็กของสัตว์ (animal magnetism)) โดยหวังว่าสิ่งนี้จะช่วยในการทำความเข้าใจปรากฏการณ์นอกเหนือปรกติ (paranormal phenomena) ได้ แนวคิดสมัยใหม่ของโทรจิตเกิดขึ้นในบริบทนี้ 
นักวิจัยด้านจิตวิทยา เอริค ดิงวอลล์ (Eric Dingwall) ได้วิพากษ์วิจารณ์ผู้ก่อตั้ง SPR อย่าง เฟรเดอริก ดับเบิลยู.เอช. ไมเออร์ส (Frederic W.H. Myers) และ วิลเลียม เอฟ. เบร์เร็ตต์ (William F. Barrett) ที่พยายาม "พิสูจน์" ความสามารถทางโทรจิต แทนที่จะวิเคราะห์อย่างเป็นกลางว่าความสามารถนี้มีอยู่จริงหรือไม่ 
การอ่านความคิด.
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 นักมายากลและนักอ่านใจ (magician and mentalist) ชื่อ วอชิงตัน เออร์วิง บิชอป (Washington Irving Bishop) ได้มีการแสดงการสาธิต "การอ่านความคิด" (thought reading) ขึ้น
ปาร์มีจานีโน

จีโรลาโม ฟรันเชสโก มารีอา มัซโซลา , ฟรันเชสโก มัซโซลา  หรือที่รู้จักกันในชื่อ ปาร์มีจานีโน (11 มกราคม ค.ศ. 1503 – 24 สิงหาคม ค.ศ. 1540) เป็นจิตรกรยุคจริตนิยมคนสำคัญของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมสีน้ำมัน งานของปาร์มีจานีโนมีลักษณะยาวที่รวมทั้งภาพ "มโนทัศน์ของนักบุญเจอโรม" ที่เขียนใน ค.ศ. 1527 และ "พระแม่มารีพระศอยาว" ที่เขียนใน ค.ศ. 1534
มาร์ทีน โชนเกาเออร์

มาร์ทีน โชนเกาเออร์ (ราว ค.ศ. 1448 – 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1491) เป็นจิตรกรและนักสร้างภาพพิมพ์ (engraver) ของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญของเยอรมนีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ภาพพิมพ์ของโชนเกาเออร์แพร่หลายโดยทั่วไป และเป็นที่รู้จักกันในอิตาลีในนามว่า "Bel Martino" และ "Martino d'Anversa"
บิดาของมาร์ทีน โชนเกาเออร์ มีชื่อว่า คัสพาร์ โชนเกาเออร์ เป็นช่างทองชาวเอาคส์บวร์คผู้ไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่กอลมาร์ที่มาร์ทีนเติบโตขึ้น มาร์ทีนอาจจะฝึกงานกับอาจารย์เอ. เอ็ส. นักประวัติศาสตร์ศิลป์เอ. ไฮแอตต์ เมเยอร์ เห็นลักษณะของทั้งสองลักษณะในงานพิมพ์ของมาร์ทีน และงานทุกชิ้นของโชนเกาเออร์ที่ลงชื่อ M†S แสดงให้เห็นลักษณะที่มีวิวัฒนาการเต็มที่ โชนเกาเออร์ก่อตั้งตระกูลการสร้างงานพิมพ์ที่สำคัญที่กอลมาร์ ที่วิวัฒนาการมาเป็น "Little Masters" ของศิลปินรุ่นต่อมา และกลุ่มใหญ่กว่านั้นของศิลปินเนือร์นแบร์ค
ในด้านจิตรกรรมลักษณะการเขียนของโชนเกาเออร์เป็นแบบเฟล็มมิชของโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน และภาพเขียนที่ยังคงเหลืออยู่แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการใช้สีและการเขียนรายละเอียด
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
พายุ (จอร์โจเน)

พายุ  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอร์โจเนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ Gallerie dell'Accademia ในเมืองเวนิสในประเทศอิตาลี ภาพ “พายุ” เป็นภาพที่เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1506 ถึงปี ค.ศ. 1508 
เนื้อหาของภาพ.
ด้านล่างซ้ายของภาพเป็นภาพของชายที่อาจจะเป็นทหารถือไม้พลองที่อาจจะเป็นหอกที่มองไปยังด้านขวาของภาพแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มองตรงไปยังสตรีที่นั่งอยู่ทางขวาของภาพ นักประวัติศาสตร์ศิลปะกล่าวว่าชายผู้นี้อาจจะเป็นทหาร คนเลี้ยงแกะ ยิปซี หรือชายโสด จากการเอ็กซเรย์พบว่าเดิมจอร์โจเนเขียนเป็นภาพสตรีเปลือยอีกคนหนึ่ง บ้างก็มีความเห็นว่าชายคนนี้เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นหลักที่เห็นได้จากเสาหินที่ตั้งอยู่ด้านหลังที่มักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ของพลังและความแข็งแกร่ง แต่เสาที่เห็นเป็นเสาหัก—ซึ่งถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของความตาย อีกสิ่งที่น่าสังเกตอีกอย่างหนึ่งคือนกกระสาที่อยู่บนหลังคาทางด้านขวาที่เป็นสัญลักษณ์ของความรักของพ่อแม่ต่อลูก
ฉากหลังของภาพดูเหมือนว่าจะมีพายุอยู่รำไร สีของภาพเป็นสีที่ไม่แจ่มใสและแสงก็เป็นแสงที่นุ่ม สีที่ใช้ส่วนใหญ่เป็นสีเขียวและน้ำเงิน ภูมิทัศน์มิได้เป็นแต่เพียงฉากหลังแต่เป็นสิ่งสำคัญของภาพเช่นจิตรกรรมภูมิทัศน์ในสมัยแรก ภาพเขียนมีบรรยากาศที่ “เงียบ” ซึ่งเป็นสิ่งที่ยังทำให้ผู้ดูในปัจจุบันยังฉงนอยู่
ภาพนี้ไม่มีคำบรรยายร่วมสมัยเท่าที่ทราบฉะนั้นจึงไม่มีความหมายที่ตีไว้ ความเห็นในเรื่องความหมายของภาพก็มีด้วยกันหลายทัศนะ บ้างก็ว่าเป็นภาพ “พระเยซูหนีไปอียิปต์” บ้างก็ว่าเป็นฉากจากตำนานเทพคลาสสิกของเทพปารีส และ เทพอีโนนี (Oenone) หรือ จากนวนิยายกรีกโบราณ นักวิชาการอิตาลีซาลวาตอเร เซตติสให้ความเห็นว่าเมืองร้างในฉากหลังของภาพเป็นสัญลักษณ์ของสวรรค์ คนสองคนในภาพคืออาดัมและอีฟและลูกชายเคน สายฟ้าในสมัยกรีกโบราณและฮิบรูถือว่าเป็นสัญลักษณ์ของพระเจ้าผู้ขับทั้งสองคนออกจากสวนอีเด็น บ้างก็ให้ความเห็นว่าเป็นภาพอุปมานิทัศน์ทางจริยธรรม แต่บ้างก็ว่าจอร์โจเนไม่มีจุดประสงค์ใดใดในการสื่อความหมาย
นักวิชาการกล่าวว่าภาพนี้มีอิทธิพลต่อภาพ “อาหารกลางวันบนลานหญ้า” (Le déjeuner sur l'herbe) โดยเอดวด มาเนท์
เอชทีเอ็มแอล5

เอชทีเอ็มแอล5 (อ่านว่า "เอชทีเอ็มแอลไฟฟ์" หรือ "เอชทีเอ็มแอลห้า") เป็นมาตรฐานตัวต่อไปของ HTML ที่อยู่ในระหว่างการพัฒนา โดยมีลักษณะเหมือนมาตรฐานตัวก่อนหน้าทั้ง HTML 4.01 และ XHTML 1.1 ที่ใช้ในการจัดโครงสร้างและการแสดงผลของเนื้อหาสำหรับเวิลด์ไวด์เว็บ มาตรฐานใหม่จะมีคุณลักษณะเด่นที่สำคัญได้แก่
โดยคุณสมบัติเด่นหลายอย่างไม่จำเป็นต้องติดตั้งซอฟต์แวร์เพิ่ม เช่น เกียรส์ แฟลช หรือ ซิลเวอร์ไลต์ เหมือนที่ผ่านมาในการใช้งาน HTML4 และMathMLสำหรับสูตรทางคณิตศาสตร์ก็เช่น กัน เพิ่ม เพื่อเพิ่ม เนื้อหา เชิงความหมายของเอกสาร องค์ประกอบโครงสร้างหน้าใหม่ คุณสมบัติใหม่เช่น <code class="nowrap" style=""><aside></code> <code class="nowrap" style=""><nav></code> <code class="nowrap" style=""><figure></code> ถูกนำมาใช้องค์ประกอบและคุณลักษณะบางอย่างถูกลบออกและอื่น ๆ เช่น <code class="nowrap" style=""></code>, <code class="nowrap" style=""></code> และ <code class="nowrap" style=""><menu></code> มีการเปลี่ยนแปลง กำหนดใหม่ หรือทำให้เป็นมาตรฐาน ขณะนี้ API และ Document Object Model (DOM) เป็นส่วนพื้นฐานของข้อกำหนด HTML5 และ HTML5 ยังกำหนดการประมวลผลสำหรับเอกสารที่ไม่ถูกต้องได้ดียิ่งขึ้นอีกด้วย
มาร์กอัป.
HTML5 ได้มีการแนะนำ เอเลเมนต์ใหม่หลายตัวเพื่อตอบสนองการใช้งานของเว็บไซต์รุ่นใหม่ โดยเอเลเมนต์ใหม่ส่วนหนึ่งเป็นเชิงความหมายทดแทนการใช้งานของบล็อกทั่วไป (<code class="nowrap" style=""></code>) และเอเลเมนต์อินไลน์ (<code class="nowrap" style=""></code>) ยกตัวอย่างเช่น <code class="nowrap" style=""><nav></code> (บล็อกสำหรับเมนูบอกทาง) และ <code class="nowrap" style=""><footer></code> (ส่วนด้านล่างของเว็บเพจ) เอเลเมนต์ส่วนอื่นแสดงถึงการใช้งาน เช่น เอเลเมนต์ทางด้านสื่อ <code class="nowrap" style=""><audio></code> และ <code class="nowrap" style=""><video></code> เอเลเมนต์บางตัวที่ตกรุ่นสำหรับ HTML 4.01 ได้ถูกยกเลิก เช่น <code class="nowrap" style=""></code> และ <code class="nowrap" style=""></code> ซึ่งถูกทดแทนด้วยการทำงานผ่านซีเอสเอส
การยกเลิกการใช้.
HTML5.0 ถูกยกเลิกเมื่อ วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2018
นักปรัชญาสามคน (จอร์โจเน)

นักปรัชญาสามคน  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอร์โจเนจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะ, เวียนนาในประเทศออสเตรีย ภาพ “นักปรัชญาสามคน” เขียนเสร็จราวระหว่างปี ค.ศ. 1505 ถึงปี ค.ศ. 1509 ให้แก่ขุนนางชาวเวนิสชื่อทัดดิโอ คอนตารินิ
ภาพ “นักปรัชญาสามคน” เป็นภาพที่เขียนเสร็จเพียงปีเดียวก่อนที่จอร์โจเนจะเสียชีวิตและเป็นภาพเขียนภาพหนึ่งในบรรดาภาพเขียนสุดท้ายที่เขียน ที่เป็นภาพของนักปรัชญาสามคนที่มีอายุต่างกันและต่างเชื้อชาติกันที่ตามดาวเพื่อจะหาพระเยซูผู้ที่เพิ่งมาประสูติ แต่บุคคลสามคนนี้มาจากคนละสมัย ชายหนุ่มเป็นสัญลักษณ์ของยุคเรอเนซองส์ ชายกลางคนมาจากอาราเบีย ชายสูงอายุเป็นสัญลักษณ์ของยุคกลาง ทั้งสามคนยืน/นั่งอยู่ในป่าที่มีฉากหลังเป็นเมือง
ชื่อของภาพมาจากบทเขียนของมาร์คันโตนิโอ มิคิเอลผู้เห็นภาพเขียนนี้ในคฤหาสน์ในเวนิส แต่ที่เห็นได้ชัดคือชายสามคนนี้เป็นอุปมานิทัศน์ ชายหนุ่มที่นั่งอยู่ดูเหมือนจะนั่งสังเกตถ้ำและดูจะพยายามวัดด้วยอุปกรณ์สักอย่าง
นักวิชาการบางท่านก็ตีความหมายว่าไม่ใช้แมไจสามคนที่มองไปยังถ้ำที่เกิดของพระเยซู แต่เป็นสัญลักษณ์ของความคิดสามปรัชญา: ยุคเรอเนซองส์คือชายหนุ่ม, อาราเบียคือชายกลางคน และยุคกลางคือชายสูงอายุ แต่นักวิชาการผู้อื่นกล่าวว่าเป็นอุปมานิทัศน์ของอายุสามระดับของมนุษย์
ปาลัซโซสกีฟาโนยา

ปาลัซโซสกีฟาโนยา  เป็นวังตั้งอยู่ที่เมืองแฟร์ราราในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญาในประเทศอิตาลี เป็นวังที่สร้างสำหรับตระกูลเอสเต ชื่อของวัง "Schifanoia" เชื่อกันว่ามาจากคำว่า "Schifanoia" ที่มาจากคำว่า "schivar la noia" ที่แปลว่า "หลบจากความน่าเบื่อ" ซึ่งเป็นคำบรรยายที่ตรงกับความเป็นจริงของจุดหมายในการก่อสร้างแต่เดิม สิ่งที่สำคัญที่สุดที่มีชื่อเสียงของวังนี้คือจิตรกรรมฝาผนังอุปมานิทัศน์ของ "วัฏจักรสิบสองเดือน" (Cycle of the Year) ที่เขียนโดยฟรันเชสโก เดล กอสซา และโกซีโม ตูรา ระหว่างปี ค.ศ. 1469 ถึงปี ค.ศ. 1470
พระราชวังมีต้นกำเนิดมาจากโครงสร้างชั้นเดียวที่สร้างขึ้นโดยไม่มีปีกสำหรับอัลแบร์โตที่ 5 เดสเต สร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เป็นสถานที่สำหรับรับประทานอาหารค่ำ และสำหรับการเปลี่ยนบรรยากาศ ทำนองเดียวกับหองานเลี้ยงอาหาร โดยมีด้านหนึ่งแบบเมืองและด้านหนึ่งเป็นสวน เทียบเท่ากับเป็นโรมันของวิลลาชานเมือง ปาลัซโซสกีฟาโนยาสร้างมานานก่อนที่สถานที่ที่มีวัตถุประสงค์เชิงเดียวกันสร้างขึ้นในกรุงโรม คือ เบลเวเดเรที่สร้างขึ้นสำหรับนิโคลัสที่ 5