pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เทศบาลเมืองลัดหลวง

เทศบาลเมืองลัดหลวง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งทางตะวันตกของอำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ มีพื้นที่ 15.5 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 3 ตำบล ได้แก่ ตำบลบางพึ่ง ตำบลบางจาก และตำบลบางครุ
ประวัติ.
เทศบาลเมืองลัดหลวงแต่เดิมมีอาณาเขตครอบคลุมตำบลบางพึ่ง ตำบลบางจาก ตำบลบางครุ ตำบลบางหญ้าแพรก ตำบลบางหัวเสือ และตำบลสำโรงใต้ อำเภอพระประแดง ในครั้งแรกกระทรวงมหาดไทยพิจารณาเห็นว่าพื้นที่หกตำบลดังกล่าวมีสภาพเหมาะควรแก่การเป็นสุขาภิบาลได้ จึงจัดตั้งเป็น สุขาภิบาลพระประแดง เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2506 ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 กระทรวงมหาดไทยได้แยกพื้นที่สุขาภิบาลพระประแดงทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาออกไปจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลสำโรงใต้ (ปัจจุบันคือเทศบาลเมืองปู่เจ้าสมิงพราย)
เมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2537 สุขาภิบาลพระประแดงได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลตำบลลัดหลวง ต่อมาวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2545 เทศบาลตำบลลัดหลวงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลเมืองลัดหลวง
อาณาเขต.
เขตเทศบาลเมืองลัดหลวงมีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังนี้ 
ชุมชน.
ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองลัดหลวงมีทั้งหมด 42 ชุมชน ตำบลบางจาก 9 ชุมชน ตำบลบางครุ 15 ชุมชน และตำบลบางพึ่ง 18 ชุมชน
ยุคอาณาจักรเหนือใต้ของเกาหลี

ยุคสมัยอาณาจักรเหนือใต้  เมื่อสิ้นสุดสมัย 3 อาณาจักรนั้น อาณาจักรชิลลาถือว่าเป็นผู้มีชัยเหนืออาณาจักรอื่นบนคาบสมุทรเกาหลีทั้งหมด ในทางประวัติศาสตร์ถือว่ายุคสมัยนี้ อาณาจักรชิลลาเป็นผู้รวบรวมแผ่นดินเกาหลีให้เป็นผืนเดียวกันได้เป็นครั้งแรกนับแต่ยุคสมัยดึกดำบรรพ์เป็นต้นมา จึงเรียกว่า ยุคชิลลารวมอาณาจักร ช่วงยุคสมัยนี้นับจากปีที่อาณาจักรโคกูรยอและอาณาจักรแพ็กเจล่มสลายลงไปใน พ.ศ. 1211 และสืบเนื่องไปจนถึง พ.ศ. 1478 แต่ที่จริงแล้ว อาณาจักรชิลลาไม่ได้ครอบครองดินแดนทั้งหมดไว้ ที่ครอบคลุมได้ทั้งหมดนั้นเพียงดินแดนทางตอนใต้เท่านั้น แม้แต่ดินแดนของโคกูรยอเดิม ชิลลาก็ได้มาเพียงบางส่วนเท่านั้น ไม่เพียงที่ต้องยกคาบสมุทรเหลียวตงให้กับจีน แต่ดินแดนทางเหนือจรดไปถึงแมนจูเรียตกอยู่ในการควบคุมของอาณาจักรเกิดใหม่อีกอาณาจักรหนึ่ง ชื่อว่า อาณาจักรพัลแฮ หรือเรียกว่า ป๋อไห่ ในชื่อเรียกตามภาษาจีน ในยุคสมัยนี้ นักประวัติศาสตร์บางท่านจึงจัดว่าเป็นยุคอาณาจักรเหนือใต้ของเกาหลี
สองอาณาจักร.
ใน พ.ศ. 1271 อาณาจักรพัลแฮได้ส่งทูตไปเปิดสัมพันธ์กับญี่ปุ่นเพื่อหวังใช้ญี่ปุ่นเป็นพันธมิตรในการข่มขู่ชิลลาที่คิดจะโจมตีพัลแฮ ซึ่งก็ได้ผล เพราะชิลลาไม่สามารถเข้าทำลายยึดครองพัลแฮได้แต่อย่างใด ทั้ง ๆ ที่มีความพยายาม กระทั่งสองอาณาจักรต้องจบสิ้นลงไปพร้อมกันในพุทธศตวรรษที่ 15 
การล่มสลายของอาณาจักรพัลแฮเริ่มต้นขึ้นเมื่อเกิดสงครามครั้งใหญ่ระหว่างราชวงศ์เหลียว หรือพวกชนเผ่าคิตัน เข้าตีดินแดนของจีนสมัยปลายราชวงศ์ถัง ในพุทธศตวรรษที่ 15 อาณาจักรพัลแฮจึงต้องถูกตีไปด้วยเนื่องจากเป็นเขตอิทธิพลที่อยู่ใกล้ชิดติดกันระหว่างเขตดินแดนระหว่างจีนและคิตันในแมนจูเรีย ในพ.ศ. 1545 ราชวงศ์ถังถูกราชวงศ์เหลียวตีจนแตกออกเป็นแคว้นเล็กแคว้นน้อย และพวกคิตันก็ทำสงครามต่อเนื่องจนกระทั่งได้ครอบครองดินแดนทางตอนเหนือของจีนส่วนใหญ่ การทำสงครามยึดครองครั้งนี้ อาณาจักรพัลแฮก็ถูกยึดครองไปด้วยเช่นกัน ราชวงศ์เหลียวเข้าตีพัลแฮจนแตกใน พ.ศ. 1469 นับเป็นการสิ้นสุดอาณาจักรพัลแฮ แม้ในภายหลังราชวงศ์เหลียวได้ตั้งอาณาจักรใหม่ขึ้นแทน คือ อาณาจักรตงตาน เป็นอาณาจักรที่ก่อตั้งได้เพียง 10 ปี ใน พ.ศ. 1479 ราชวงศ์เหลียวก็ควบคุมอาณาจักรตงตานมาเป็นส่วนหนึ่งของราชวงศ์เหลียว
ในช่วงที่อาณาจักรพัลแฮประสบสภาวะสงครามกับพวกคิตันจนกระทั่งแตกนั้น ทางอาณาจักรชิลลาเองก็เกิดความระส่ำระส่าจากภายในขึ้น มีการลอบปลงพระชนม์กษัตริย์หลายพระองค์เพื่อแย่งชิงอำนาจกัน จุดเริ่มต้นมาจากสมัยที่พระราชินีจินซอง ขึ้นปกครองแผ่นดินมีความอ่อนแอ พวกขุนนางจึงต่างพากันกอบโกยประโยชน์ส่วนตัว บ้านเมืองเต็มไปด้วยโจรผู้ร้ายปล้นชิง ความโกลาหลปั่นป่วนของชิลลาเช่นนี้ทำให้เกิดการแยกตัวออกมาตั้งรัฐอิสระระหว่างกลุ่มขุนนางกลุ่มต่างๆ กันขึ้นจนเกิดเป็นสงครามระหว่างกัน กระทั่งในที่สุด กลุ่มที่เข้มแข็งกว่าก็สามารถทำลายกลุ่มอื่นได้ ที่สุดอาณาจักรชิลลาก็ล่มสลายลงใน พ.ศ. 1478 กลุ่มที่ได้รับชัยชนะจึงเข้ายึดครองเขตอำนาจเดิมของอาณาจักรชิลลาทั้งหมด แล้วตั้งตนเป็นอาณาจักรใหม่บนคาบสมุทรเกาหลีขึ้น คือ ราชวงศ์โครยอ นับเป็นการสิ้นสุดยุคอาณาจักรเหนือใต้ครั้งแรกก่อนที่เกาหลีจะแบ่งออกเป็นอาณาจักรเหนือใต้ครั้งที่ 2 คือ เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ในปัจจุบัน
พระมหากษัตริย์.
อาณาจักรพัลแฮ.
อาณาจักรพัลแฮ (คริสต์ศักราช 698–926) เป็นอาณาจักรโบราณของเกาหลีที่สถาปนาหลังการล่มสลายของอาณาจักรโกคูรยอ กินพื้นที่ไปถึงตอนใต้ของแมนจูเรีย ดินแดนปรีมอร์สกี และตอนเหนือของคาบสมุทรเกาหลี.
อีสต์โคสต์ฮิปฮอป

อีสต์โคสต์ฮิปฮอป  เป็นรูปแบบหนึ่งของดนตรีฮิปฮอปที่เริ่มและพัฒนาขึ้นในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นหลังจากที่มีศิลปินในที่อื่นเกิดขึ้นแตกย่อยเป็นหลากหลายแนวเพลง เพลงอีสต์โคสต์ฮิปฮอปถือเป็นแนวเพลงย่อยแรกของฮิปฮอปที่เกิดขึ้น
เวสต์โคสต์ฮิปฮอป

เวสต์โคสต์ฮิปฮอป  เป็นแนวเพลงย่อยฮิปฮอปที่รวมศิลปินหรือดนตรีจากแหล่งกำเนิดทางตะวันตกสุดของสหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าวัฒนธรรมฮิปฮอปจะมีชื่อว่ามาจากนครนิวยอร์ก แต่ฮิปฮอปก็เกิดขึ้นจากวัฒนธรรมในส่วนอื่นเข้ามาด้วย โดยศิลปินจากทั้งฝั่งตะวันออกและตะวันตกตามลำดับ
แนวเพลงแก๊งสตาแร็ปของเวสต์โคสต์ฮิปฮอป เริ่มมีความโดดเด่นทางสถานีวิทยุและยอดขายในระหว่างช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1990 โดยสุดยุคทศวรรษ 1990 ดนตรีฮิปฮอปเริ่มหันหลังให้กับดนตรีอีสต์โคสต์ฮิปฮอปและการเติบโตอย่างรวดเร็วของดนตรีเซาเทิร์นฮิปฮอป
เวสต์โคสต์ฮิปฮอปมีความโดดเด่นและเป็นที่รู้จักที่อุดมไปด้วยเพลงฮิปฮอปใต้ดิน โดยเฉพาะในลอสแอนเจลิสและบริเวณแซนแฟรนซิสโกเบย์ ที่เป็นจุดสำคัญ มีศิลปินเวสต์โคสต์ฮิปฮอปใต้ดินหลายคนจะมุ่งเน้นไปที่เทคนิคของเนื้อเพลงมากกว่าการเกาะกระแสตลาด
พระเจ้าราดามาที่ 2

พระเจ้าราดามาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ (23 กันยายน พ.ศ. 2372 – 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2406) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรเมรีนาที่ซึ่งครอบคลุมเกาะมาดากัสการ์ พระองค์ทรงครองราชย์ตั้งแต่ พ.ศ. 2404 กระทั่งถูกลอบปลงพระชนม์ใน พ.ศ. 2406
การอบรมเลี้ยงดู.
พระเจ้าราดามาที่ 2 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายราโกโต หรือ "ราโกโตเซเฮนอนดราดามา" เป็นพระโอรสตามกฎหมายของสมเด็จพระเจ้าราดามาที่ 1 มหาราชแห่งมาดากัสการ์ เนื่องจากประสูติหลังจากพระองค์สวรรคตไปแล้วมากกว่า 9 เดือน พระมารดาของพระองค์คือสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ พระองค์ทรงยอมรับว่าอันเดรียนมิฮาจา นายทหารหนุ่มแห่งกองทัพเมรีนา ผู้เป็นคนรักของพระมารดาเป็นพระบิดาของพระองค์ เมื่อพระมารดาของพระองค์ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระเจ้าราดามาที่ 1 พระนางมีพระดำริอนุรักษนิยม พระนางทรงพยายามฟื้นฟูวัฒนธรรมดั้งเดิมของมาดากัสการ์และพยายามขจัดวัฒนธรรมตะวันตก แต่เจ้าชายมีพระดำริสมัยใหม่และทรงต้องการที่จะปฏิรูป ใน พ.ศ. 2400 เกิดการพยายามปฏิวัติล้มราชบัลลังก์พระราชินีนาถรานาวาโลนาโดยฌอง ลาบอร์ด ชาวฝรั่งเศสเพื่อต้องการให้เจ้าชายครองราชสมบัติแต่แผนการปฏิวัติล้มเหลว แต่อย่างไรก็ตามพระองค์ก็ได้ครองราชย์สืบต่อจากหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระมารดาใน พ.ศ. 2404
กฎหมาย.
พระเจ้าราดามาที่ 2 ทรงเปิดประเทศอีกครั้งเพื่อสร้างสัมพันธไมตรีกับอังกฤษและฝรั่งเศส สนธิสัญญาลาบอร์ดได้ถูกประกาศขึ้นเพื่อเปิดความเป็นไปได้ทรงธุรกิจที่นักลงทุนฝรั่งเศสจะเข้ามาลงทุน เป็นเหตุให้การสังหารเหล่าคริสเตียนในรัชสมัยพระนางรานาวาโลนาต้องสิ้นสุดลงและเหล่ามิชชันนารีได้กลับเข้ามาในประเทศ พระองค์ทรงเร่งความเร็วที่จะรวมวัฒนธรรมตะวันตกและการถอนสิทธิที่จัดตั้งกำลังในเมรีนาได้ถูกพระองค์ยกเลิกหลังจากกฎหมาย 2 ปี
การลอบปลงพระชนม์.
บางฝ่ายไม่พอใจในการปฏิรูปวัฒนธรรมเมรีนา พระเจ้าราดามาทรงถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยการรัดพระศอด้วยผ้าไหม สิ่งที่ตามมาหลังจากสิ้นพระชนม์ มีข่าวลือแพร่ออกไปว่าพระองค์ทรงถูกสังหารโดยทรงพระบรรทม และได้ถูกผู้สังหารนำพระศพไปทิ้ง ด้วยการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าราดามาทำให้ต่อจากนี้ราชบัลลังก์เมรีนาขาดเสถียรภาพและไม่มั่งคง ซึ่งตามด้วยการที่บัลลังก์ต้องถูกควบคุมโดยเหล่าขุนนาง โดยเฉพาะไรนิไลอาริโวนี นายกรัฐมนตรีผู้ซึ่งสมรสกับพระราชินีนาถทั้ง 3 พระองค์ต่อจากนี้ ผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระเจ้าราดามาคือ สมเด็จพระราชินีนาถราซอเฮอรินาแห่งมาดากัสการ์พระอัครมเหสี และต่อจากนี้คือ สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 2 แห่งมาดากัสการ์ผู้เป็นหนึ่งในพระมเหสีของพระองค์
วงเวียนกลับรถจักร

วงเวียนกลับรถจักร เป็นอุปกรณ์ที่ใช้เพื่อกลับทิศรถจักร โดยเฉพาะรถจักรไอน้ำและรถจักรดีเซลไฟฟ้าบางรุ่น (จนถึงรุ่น Davenport 500 / 1000) ซึ่งมีห้องขับเพียงด้านเดียว
ดูเพิ่ม.
สามเหลี่ยมกลับรถจักร
ภาวะผิวเผือก

ภาวะผิวเผือก  เป็นภาวะสีผิวซีดจางกว่าผิวหนังปกติข้างเคียง (hypopigmentation) ชนิดหนึ่ง คำว่า "albinism" มาจากภาษาละตินว่า "albus" แปลว่า "ขาว" หมายถึง ภาวะที่ผิวสีซีดขาว เป็นความผิดปกติแต่กำเนิด และทำให้บางส่วนของร่างกายหรือทั้งหมดขาดสีจากเมลานิน เช่นในบริเวณตา ผิวหนัง และผม หรือบางครั้งเพียงแต่ที่ตา
ภาวะผิวเผือกเกิดจากการได้รับยีนด้อย ภาวะที่ว่านี้มีผลต่อสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่รวมทั้งมนุษย์, ปลา, นก, สัตว์เลื้อยคลาน และ สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ศัพท์ที่ใช้เรียกกันโดยทั่วไปของภาวะที่ว่านี้คือ “albino” ที่บางครั้งนำมาใช้ในเชิงดูหมิ่น “albino” จึงเลี่ยงมาเป็นการใช้วลีเช่น “albinistic person” หรือ “person with albinism” (ผู้มีภาวะผิวเผือก) แทน
สัตว์อื่น.
สำหรับสัตว์ที่มีภาวะผิวเผือก จะมีความอ่อนแอกว่าสัตว์ลักษณะธรรมดาตามปกติ รวมถึงตกเป็นเหยื่อหรือเป้าโจมตีได้ง่ายกว่าเนื่องจากสีที่ขาวเห็นได้ชัดเจน ในความเชื่อแต่โบราณของคนไทย หากสัตว์เผือกปรากฏขึ้น ณ ที่ใด จะนำมาซึ่งความเป็นมงคลแก่ผู้พบเห็นหรือเจ้าของพื้นที่ ในแวดวงสัตว์เลี้ยง สัตว์ที่มีภาวะผิวเผือกจะมีราคาซื้อขายแพงกว่าสัตว์ที่มีลักษณะปกติ
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจันทบุรี

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจันทบุรี (อังกฤษ: Rajamangala University of Technology Tawan-ok : Chantaburi Campus) เป็นมหาวิทยาลัยด้านวิทยาศาสตร์และ เทคโนโลยี ที่ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 10 ตำบลพลวง อำเภอเขาคิชฌกูฏ จังหวัดจันทบุรี อยู่ติดกับอุทยานแห่งชาติเขาคิชฌกูฏ และค่ายลูกเสือจังหวัดจันทบุรี มีพื้นที่ 1,567 ไร่เศษ
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจันทบุรี เดิมเป็นโรงเรียนเกษตรกรรมจันทบุรี ที่จัดขึ้นในปีงบประมาณ พ.ศ. 2507 เปิดสอนวิชาชีพเกษตรกรรมในระดับประโยคมัธยมศึกษาตอนปลายสายอาชีพ ต่อมาในปีการศึกษา 2517 ขยายระดับการศึกษาเปิดสอนในระดับวิชาชีพชั้นสูง และยกฐานะเป็นวิทยาลัยเกษตรกรรมจันทบุรี ตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2517 จากนั้นได้โอนกิจกรรมบริหารบางส่วนของกรมอาชีวศึกษา ไปสังกัดวิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ได้เปลี่ยนชื่อจากวิทยาลัยเกษตรกรรมจันทบุรี เป็นวิทยาเขตจันทบุรี 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ได้ยกฐานะเป็นสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตจันทบุรี จนในปี พ.ศ. 2548 ได้รับยกฐานะเป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจันทบุรี
คณะ.
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจันทบุรี มีคณะที่ตั้งอยู่ในวิทยาเขต จำนวน 2 คณะ คือ คณะเทคโนโลยีสังคม และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรมการเกษตร 
อยู่ระหว่างการจัดตั้ง 1 คณะ คือ คณะวิศวกรรมศาสตร์บูรณาการและเทคโนโลยี วิทยาเขตจันทบุรี
การปรับอุณหภูมิกาย

การปรับอุณหภูมิกาย  คือความสามารถของสิ่งมีชีวิตในการรักษาระดับอุณหภูมิปกติของร่างกายให้อยู่ในช่วงที่ต้องการได้ แม้ว่าอุณหภูมิของสิ่งแวดล้อมจะแตกต่างจากช่วงที่ต้องการเป็นอันมาก กระบวนการนี้เป็นด้านหนึ่งของการรักษาความสมดุลของร่างกาย (Homeostasis) ซึ่งเป็นกระบวนการของการสร้างดุลภาพระหว่างสถานภาพภายในร่างกายและสถานภาพของสิ่งแวดล้อมภายนอก (การศึกษากระบวนการที่ว่านี้ในสัตวศาสตร์เรียกว่า “นิเวศสรีรวิทยา” (ecophysiology)) ถ้าร่างกายไม่สามารถรักษาอุณหภูมิปกติของร่างกายได้ และอุณหภูมิของร่างกายสูงขึ้นอย่างผิดปกติก็จะทำให้เกิดอาการที่เรียกว่า ภาวะอุณหภูมิร่างกายสูง (hyperthermia) ในทางตรงกันข้ามถ้าอุณหภูมิของร่างกายลดต่ำลงกว่าอุณหภูมิปกติของร่างกายอย่างผิดปกติก็จะทำให้เกิดอาการที่เรียกว่า ภาวะอุณหภูมิร่างกายต่ำ (hypothermia)
ขณะที่สิ่งมีชีวิตที่ปรับอุณภูมิของร่างกายเป็นสิ่งมีชีวิตที่รักษาแกนอุณหภูมิของร่างกายภายในช่วงที่ต้องการ การปรับอุณหภูมิของร่างกายอีกแบบหนึ่งคือ “การปรับอุณหภูมิของร่างกายตามสิ่งแวดล้อม” (thermoconformer) เป็นการปรับเปลี่ยนอุณหภูมิของร่างกายตามความเปลี่ยนแปลงของอุณหภูมิภายนอกของร่างกาย
ข้อมูลเกี่ยวกับอุณหภูมิของสัตว์ไม่เป็นที่ทราบจนกระทั่งเทอร์มอมิเตอร์ได้รับการประดิษฐ์ขึ้น และทำให้พบว่าส่วนต่างๆ ของร่างกายสร้างและสูญเสียความร้อนต่างกันไปเป็นอันมาก แม้ว่าโดยทั่วไปแล้วระบบการหมุนเวียนของกระแสโลหิตจะช่วยรักษาอุณภูมิเฉลี่ยภายในร่างกายอยู่บ้าง ฉะนั้นการระบุว่าส่วนใดของร่างกายที่สะท้อนอุณภูมิของอวัยวะภายในได้อย่างใกล้เคียงที่สุดจึงเป็นสิ่งสำคัญ โดยทั่วไปแล้ว ทวารหนักถือกันว่าเป็นตำแหน่งที่สะท้อนอุณภูมิของอวัยวะภายในได้อย่างใกล้เคียงที่สุด หรือในบางกรณีของเพศหรือสปีชีส์ก็อาจจะเป็นภายในช่องคลอด, มดลูก หรือ กระเพาะปัสสาวะ
บางครั้งอุณหภูมิของปัสสาวะขณะที่ออกจากท่อปัสสาวะก็อาจจะใช้เป็นเครื่องวัด แต่การวัดอุณหภูมิของร่างกายส่วนใหญ่จะทำจากปาก, รักแร้, หู หรือ ขาหนีบ
ไมโยโกลบิน

ไมโอโกลบิน  หรือไมโอโกลบิน คือโปรตีนของกรดอะมิโน 153 ตัว ที่ประกอบด้วยฮีม (heme) -- พอร์ไฟลีนที่มีเหล็ก -- ของprosthetic groupตรงกลางรอบapoprotein
ให้มันแล้วไป

ให้มันแล้วไป คือชื่ออัลบั้มเพลงชุดแรกของ อิทธิ พลางกูร อดีตมือกีตาร์วง "The Bless" ออกวางจำหน่ายเดือนกันยายน พ.ศ. 2531 กับบริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น กรุ๊ป ในแนวเพลงป็อปร็อก โดยชุดนี้ถือเป็นการพลิกโฉมหน้าครั้งสำคัญของบริษัท อาร์เอสฯ เช่น โลโก้บริษัทที่ปรากฏบนปกเทปและอัลบั้มเพลงร็อกชุดแรกอย่างจริงจังทำให้ชุดนี้เป็นอัลบั้มยอดนิยมแห่งปีและตัวศิลปินก็ได้เป็นศิลปินยอดนิยมอย่างรวดเร็วด้วยยอดขายกว่า 700,000 ตลับ มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ "ให้มันแล้วไป", "ยังจำไว้" และ "เก็บตะวัน" จากการแต่งของธนพล อินทฤทธิ์ ซึ่งกลายเป็นเพลงยอดนิยมและเป็นเสมือนเพลงสัญลักษณ์ประจำตัวของอิทธิ
รางวัล.
เพลง ให้มันแล้วไป ติดอันดับเดือนตุลาคม - ธันวาคม 2531 และติด 1 ใน 10 อันดับเพลงยอดนิยมในรอบปี
เพลง ยังจำไว้ ติดอันดับเดือนพฤศจิกายน 2531 - มกราคม 2532
การนำไปร้องต่อในภายหลัง.
ในอัลบั้ม ให้มันแล้วไป มีเพลงที่มีศิลปินนักร้องคนอื่นๆ ทั้งในค่ายอาร์เอสและค่ายต่างๆ นำไปร้องต่อในสตูดิโออัลบั้มอยู่หลายเพลง เช่น
รายชื่อตอนนารูโตะ นินจาจอมคาถา

นารูโตะ หรือในไทยใช้ชื่อว่า “นารูโตะ นินจาจอมคาถา” ออกอากาศครั้งแรกทางสถานีโทรทัศน์ ทีวีโตเกียว ตั้งแต่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2545 – 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 และต่อด้วยภาคที่ 2 ในชื่อว่า “นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน”
ในประเทศไทย "นารูโตะ นินจาจอมคาถา" เป็นลิขสิทธิ์ของ โรส วิดีโอ และเคยออกฉายทาง สถานีโทรทัศน์ไอทีวี (ไทยพีบีเอส ในปัจจุบัน) และมีภาคมูฟวี่ (Movie) 3 ภาค โดยปัจจุบันมีการฉายฉบับเสียงพากย์ภาษาไทยทาง ช่อง 5 และมีการฉายฉบับเสียงพากย์ภาษาไทย - อังกฤษผ่านทางช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ก (ทรูวิชั่นส์ ช่อง 52) โดยจะเรียกชื่อเรื่องว่า นารูโตะ และใช้ทีมพากย์ภาษาไทยของทาง การ์ตูนเน็ตเวิร์ก เอง (ทีมพากษ์คนละชุดกับโรส วิดีโอ)
สถานะการอนุรักษ์

สถานะการอนุรักษ์  คือการจัดระดับความเสี่ยงของสิ่งมีชีวิตที่จะทำให้เกิดการสูญพันธุ์ในปัจจุบันและในอนาคตที่ไม่ไกลจากนี้ การจัดระดับอนุรักษ์ใช้กฎเกณฑ์ในการพิจารณาหลายข้อ มิใช่แต่เพียงจำนวนประชากรที่ยังคงเหลือ แต่การเพิ่มหรือลดจำนวนประชากรในช่วงเวลา, อัตราความสำเร็จในการแพร่พันธุ์, สิ่งที่เป็นภัยต่อชนิด (สปีชีส์) และอื่น ๆ
สถานะการอนุรักษ์ตามบัญชีแดงไอยูซีเอ็นแบ่งได้อย่างกว้าง ๆ เป็น
ชนิดนอกเกณฑ์สูญพันธุ์

ชนิดนอกเกณฑ์สูญพันธุ์  คือชนิด (สปีชีส์) ที่องค์การระหว่างประเทศเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ (ไอยูซีเอ็น) ได้ประเมินแล้วยังไม่จัดว่าเป็นเป้าหมายในการอนุรักษ์ เนื่องจากชนิดนั้นยังคงมีจำนวนมากในธรรมชาติ ฉะนั้นสิ่งมีชีวิตในกลุ่มนี้จึงถือว่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยังไม่เข้าข่ายถูกคุกคาม , ใกล้ถูกคุกคาม  หรือ (ก่อน ค.ศ. 2001) ขึ้นกับการอนุรักษ์  สิ่งมีชีวิตที่จัดอยู่ในกลุ่มนี้มีนกกระสาแดง, นกนางนวลแกลบหงอนใหญ่, เพนกวินจักรพรรดิ, แมวดาว และแมวน้ำลายพิณเป็นอาทิ
สิ่งมีชีวิตจะจัดอยู่ในกลุ่ม "ชนิดนอกเกณฑ์สูญพันธุ์" ก็ต่อเมื่อได้รับการพิจารณาสถานะของจำนวนประชากรที่เปรียบเทียบกับโดยตรงหรือโดยทางอ้อมกับการกระจายของประชากรและ/หรือสถานภาพของประชากร
ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 ระดับของกลุ่มนี้ใช้อักษรย่อว่า ตามประเภทและกฎเกณฑ์ไอยูซีเอ็น 2001 รุ่น 3.1
ปลาค็อดน้ำแข็ง

ปลาค็อดน้ำแข็ง  เป็นปลาน้ำเค็มในตระกูลโนโทเธนไนเดประเภทปลากระดูกแข็งที่มีประมาณ 50 สปีชีส์และ 13 genera ที่มักจะจัดอยู่ในอันดับปลากะพงกับปลาในเครือเดียวกัน แต่สายพันธุ์และปลาที่เกี่ยวข้องกับสายอันดับปลากะพงจริงๆ ยังไม่ได้รับการศึกษาที่แน่นอน
ปลาค็อดน้ำแข็งพบในมหาสมุทรตอนใต้และในบริเวณนอกฝั่งทวีปแอนตาร์กติกา ปลาค็อดน้ำแข็งอาศัยอยู่ตามพื้นทะเลและช่องคอลัมน์น้ำ แม้ว่าจะไม่มีถุงลมแต่ปลาค็อดน้ำแข็งก็ปรับตัวให้ดำรงชีวิตอยู่ใด้ในสถาวะน้ำลึกโดยการเพิ่ม fatty tissue และลดแร่ธาติในกระดูกซึ่งเป็นผลทำให้ความหนาแน่นของร่างกายเป็นกลาง และเชื่อกันว่าปลาค็อดใช้ม้ามในการกำจัดเกล็ดน้ำแข็งจากกระแสเลือด เมื่อน้ำในมหาสมุทรแอนตาร์กติกอยู่ในระดับราวระหว่าง –1 ถึง 4 องศาเซลเซียส สปีชีส์ส่วนใหญ่มีโปรตีนต้านความแข็งตัวเป็นน้ำแข็งในกระแสเลือดและของเหลวอื่น ๆ ภายในร่างกาย
นกจมูกหลอดยักษ์ขั้วโลกใต้

นกจมูกหลอดยักษ์ขั้วโลกใต้  เป็นนกทะเลขนาดใหญ่ของมหาสมุทรตอนใต้ ถิ่นที่อยู่อาศัยคาบกันเป็นส่วนใหญ่กับนกจมูกหลอดยักษ์ตอนเหนือ แต่มีศูนย์กลางค่อนไปทางใต้เล็กน้อย นกใหญ่ของสองสปีชีส์นี้แยกได้โดยสีของปลายจะงอยปาก ออกเขียวในนกจมูกหลอดยักษ์ขั้วโลกใต้ และออกแดงในนกตอนเหนือ
เพนกวินมาเจลลัน

เพนกวินมาเจลลัน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Spheniscus magellanicus") เป็นเพนกวินที่พบในทวีปอเมริกาใต้ที่แพร่พันธุ์ในบริเวณริมฝั่งทะเลชิลี, อาร์เจนตินา และหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ แถบช่องแคบมาเจลลัน อันเป็นที่มาของชื่อสามัญ โดยบางกลุ่มอพยพย้ายถิ่นฐานไปยังบราซิล เพนกวินมาเจลลันเป็นเพนกวินในสกุล "Spheniscus" ที่มีจำนวนมากที่สุด ส่วนชนิดอื่น ๆ ในสกุลเดียวกันก็ได้แก่ เพนกวินแอฟริกา, เพนกวินฮัมโบลต์ และเพนกวินกาลาปาโกส
เพนกวินมาเจลลันเป็นเพนกวินขนาดกลางที่เมื่อโตเต็มที่สูงราวระหว่าง 61 ถึง 76 เซนติเมตร และหนักระหว่าง 2.7 ถึง 6.5 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมีย แต่น้ำหนักนี้จะลดลงพอสมควรในฤดูที่ต้องเลี้ยงลูกนก เพนกวินมาเจลลัน เป็นเพนกวินที่อาศัยอยู่เป็นคู่ ซึ่งจะจับคู่กันเป็นระยะเวลานานหลายปี ตัวเมียจะหาตัวผู้พบจากเสียงร้อง
ฟรินจ์ เลาะปมพิศวงโลก

ฟรินจ์ เลาะปมพิศวงโลก  เป็นซีรีส์โทรทัศน์อเมริกันแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์ ร่วมสร้างโดย เจ.เจ. แอบรัมส์, อเล็กซ์ เคิร์ตซแมนและโรเบอร์โต ออร์ซี มีเรื่องราวเกี่ยวกับทีมสืบสวนเอฟบีไอ มีศูนย์กลางอยู่ในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ภายใต้การดูแลของกระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ โดยทีมงานใช้วิทยาศาสตร์นอกคอกเข้าและใช้เทคนิคการสืบสวนแบบเอฟบีไอในการสืบสวนเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ที่มักเป็นสิ่งน่ากลัวที่เกิดขึ้นในโลก รายการถูกนำไปเปรียบเทียบกับ "The X-Files", "Altered States", "The Twilight Zone", และ "Dark Angel" ซีรีส์ฉายตอนปฐมทัศน์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2008 ทางช่องฟอกซ์ ส่วนในฤดูกาลที่ 2 ฉายตอนปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2009
เคยแอนตาร์กติกา

เคยแอนตาร์กติกา  เป็นสปีชีส์ของเคยที่พบในมหาสมุทรแอนตาร์กติกตอนใต้ ที่มีลักษณะคล้ายกุ้ง ที่อยู่กันเป็นฝูงใหญ่ที่บางครั้งอาจจะมีจำนวนถึง 10,000 ถึง 30,000 ตัวต่อหนึ่งตารางเมตร เคยแอนตาร์กติกาบริโภค phytoplankton ซึ่งเป็นการใช้พลังงานจากแพลงตอนที่สร้างจากแสงอาทิตย์ในการดำรงชีพ เคยแอนตาร์กติกาเมื่อโตเต็มที่มีขนาดยาวราว 6 เซนติเมตร และหนักราว 2 กรัม และมีอายุราวหกปี เคยแอนตาร์กติกาเป็นสปีซีส์สำคัญของระบบชีวภาพของแอนตาร์กติกที่ประสบความสำเร็จ ที่มีด้วยกันราว 500 ล้านตัน
เทศบาลเมืองลำสามแก้ว

เทศบาลเมืองลำสามแก้ว เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลคูคตที่อยู่นอกเขตของเทศบาลเมืองคูคต เทศบาลเมืองลำสามแก้วเดิมคือองค์การบริหารส่วนตำบลคูคต ต่อมา พ.ศ. 2550 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "องค์การบริหารส่วนตำบลลำสามแก้ว" พร้อมกับจัดตั้งเป็นเทศบาลเมือง จึงกลายเป็น "เทศบาลเมืองลำสามแก้ว" ในปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลเมืองลำสามแก้วเป็นพื้นที่ส่วนตะวันออกของตำบลคูคต อำเภอลำลูกกา มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 12.5 ตารางกิโลเมตร เป็นที่ราบลุ่มด้านฝั่งทิศตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา และมีคลองชลประทานตัดผ่านในเขตพื้นที่จำนวน 3 สาย โดยอยู่ห่างจากอำเภอลำลูกกาไปทางทิศตะวันตกระยะทางประมาณ 16 กิโลเมตร
เขตปกครองของเทศบาลเมืองลำสามแก้วครอบคลุมหมู่ที่ 1, 2, 3, 6, 7 (เดิมคือ 4), 12 (เดิมคือ 5) ซึ่งเป็นพื้นที่บางส่วนของตำบลคูคต ในขณะที่พื้นที่อีกส่วนหนึ่งของตำบลเป็นเขตการปกครองของเทศบาลเมืองคูคต
<templatestyles src="Flowlist/styles.css" />
เทศบาลเมืองคลองหลวง

เทศบาลเมืองคลองหลวง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลคลองหนึ่งและตำบลคลองสอง ได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลเมือง เมื่อปี พ.ศ. 2547
ประวัติ.
สุขาภิบาลคลองหลวงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 เป็นเทศบาลตำบลคลองหลวง และได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลคลองหลวงเป็น "เทศบาลเมืองคลองหลวง" เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลเมืองคลองหลวงตั้งอยู่ในอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 17 กิโลเมตร มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 42.935 ตารางกิโลเมตร หรือ 26,834.37 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่ 2 ตำบล ได้แก่
โดยมีอาณาเขตติดต่อดังนี้
ชุมชน.
เทศบาลเมืองคลองหลวง มีทั้งหมด 54 ชุมชน ดังนี้
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เดอะแบงค์จ็อบ

เดอะแบงค์จ็อบ (วีซีดีจำหน่ายในไทยใช้ชื่อว่า "เปิดตำนาน "ปล้น" บันลือโลก") เป็นภาพยนตร์อังกฤษที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2551 กำกับโดยโรเจอร์ โดแนลด์สัน นำแสดงโดยเจสัน สเตธัม สร้างจากเค้าโครงเรื่องจริงของการปล้นธนาคารที่ถนนเบเกอร์ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2514 ที่ธนาคารลอยด์ ตั้งอยู่เลขที่ 108 ถนนเบเกอร์ ใจกลางกรุงลอนดอน โดยโจรขุดอุโมงค์ใต้ดินจากร้านค้าที่อยู่ห่างออกไปสามห้อง และเจาะพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กของห้องใต้ดินของธนาคาร ปล้นเงินสดไปได้กว่าหนึ่งล้านห้าแสนปอนด์ ซึ่งทรัพย์สินมีค่าที่ถูกปล้นไป ไม่มีรายงานว่าได้รับกลับคืน
ผู้สร้างภาพยนตร์กล่าวอ้างว่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับการปล้นครั้งนี้ ถูกรัฐบาลสหราชอาณาจักรปกปิดเป็นความลับในระดับ DA-Notice (ระดับความมั่นคงของชาติ) เพื่อปกป้องชื่อเสียงของสมาชิกในราชวงศ์อังกฤษ เนื่องจากในบรรดาทรัพย์สินที่ถูกขโมยไปจากตู้นิรภัยของธนาคาร บางส่วนเป็นภาพถ่ายลับเฉพาะของเชื้อพระวงศ์ ขณะกำลังพักผ่อนกับเพื่อนชายในรีสอร์ตที่เกาะมัสทีค แถบแคริบเบียน ที่อยู่ในการครอบครองของ "Michael X" อดีตผู้นำชนผิวดำชาวตรินิแดดและโตเบโกที่ลี้ภัยอยู่ในอังกฤษ และต้องการนำไปใช้แบล็กเมล นอกจากนี้ยังมีเอกสารบันทึกการรับสินบนที่อาชญากรจ่ายให้กับตำรวจอังกฤษ และภาพลับของนักการเมืองในรัฐบาล ขณะกำลังมั่วโสเภณีแบบวิตถาร โดยการปล้นครั้งนี้เกิดขึ้นในความรับรู้ของสายลับหน่วย MI5 ของรัฐบาลอังกฤษ และบุคคลระดับสูงอย่างลอร์ด หลุยส์ เมาท์แบทเทน 
ผู้สร้างภาพยนตร์ยังอ้างว่า ถึงแม้เนื้อหาบางส่วนจะเป็นเรื่องแต่ง แต่จุดมุ่งหมายของภาพยนตร์ก็เพื่อเปิดเผยความจริงที่ถูกปกปิดมาเป็นเวลานานเป็นครั้งแรก
การมีคู่สมรสคนเดียว

การมีคู่สมรสคนเดียว หรือ ผัวเดียวเมียเดียว  เป็นภาวะของการมีคู่ทางเพศคนเดียว คำว่า “Monogamy” มาจากภาษากรีกว่า “monos” “μονός” ที่แปลว่าหนึ่งหรือคนเดียว และคำว่า “gamos” “γάμος” ที่แปลว่าการสมรสหรือการอยู่ร่วมกัน ในหลายกรณีคำว่า “การมีคู่สมรสคนเดียว” ใช้โดยเฉพาะในความหมายที่หมายถึงการแต่งงานที่สามีภรรยามีคู่สมรสคนเดียว
การมีคู่ครองคนเดียวแบ่งออกเป็น:
ชนิดของการมีคู่สมรสคนเดียวในประเภทข้างต้นอาจจะเป็นการมีคู่ครองคนเดียวตลอดชีพ หรือ อาจจะเป็นประเภทที่เรียกว่า
คาบสมุทรแอนตาร์กติก

คาบสมุทรแอนตาร์กติก  เป็นคาบสมุทรที่ตั้งอยู่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของทวีปแอนตาร์กติกา ครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่แหลมแอดัมส์ (ทะเลเวดเดลล์) จนถึงแผ่นดินใหญ่ทางตอนใต้ของหมู่เกาะเอกลันด์ (Eklund Islands)
คาบสมุทรแอนตาร์กติกมีความสำคัญต่อการค้นคว้าที่ทำให้ทราบว่าความเปลี่ยนแปลงของสภาวะอากาศมีผลกระทบอย่างรุนแรงต่อภูมิภาค ตำแหน่งที่อยู่ในเขตขั้วโลกทำให้มีสถานีการทดลองหลายสถานีจากหลายชาติมาตั้งกันอยู่ประปราย แต่ละประเทศต่างก็อ้างสิทธิ์ในความเป็นเจ้าของดินแดนต่าง ๆ เช่น แอนตาร์กติกาของอาร์เจนตินา ดินแดนแอนตาร์กติกาของสหราชอาณาจักร และดินแดนแอนตาร์กติกาของชิลี ซึ่งไม่มีการอ้างสิทธิ์ใดที่ได้รับการยอมรับจากนานาชาติ แต่ในขณะเดียวกันก็ยังไม่มีประเทศใดที่พยายามอ้างสิทธิ์อย่างจริงจัง
ดินแดนแอนตาร์กติกาของออสเตรเลีย

ออสเตรเลียนแอนตาร์กติกเทร์ริทอรี  เป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของทวีปแอนตาร์กติกาที่ประเทศออสเตรเลียอ้างกรรมสิทธิ์ครอบครอง และเป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุดที่อ้างโดยชาติใดชาติหนึ่ง ที่ประกอบด้วยหมู่เกาะและดินแดนทางตอนใต้ของละติจูด 60° ใต้ และระหว่างลองจิจูด 45° ตะวันออกถึง 160° ตะวันออก ยกเว้นอาเดลีแลนด์ (ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 136° ตะวันออกถึง 142° ตะวันออก) ทำให้ดินแดนนี้ถูกแบ่งออกจากกันเป็น2ส่วน คือ เวสเทิร์นเอเอที (ส่วนที่ใหญ่กว่า) และอีสเทิร์นเอเอที โดยมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 5,896,500 ตารางกิโลเมตร ดินแดนนี้เป็นที่อาศัยของผู้ที่ทำงานกับสถานีวิจัยขั้วโลก
ควีนม็อดแลนด์

ควีนม็อดแลนด์  หรือ ดร็อนนิงเมาด์ลัน  เป็นภูมิภาคในทวีปแอนตาร์กติกาขนาดเกือบ ที่อ้างสิทธิ์เป็นดินแดนในภาวะพึ่งพิงโดยประเทศนอร์เวย์ ชายแดนพื้นที่อ้างสิทธิ์นี้ติดกับบริติชแอนตาร์กติกเทร์ริทอรีที่ 20° ตะวันตกและดินแดนแอนตาร์กติกาของออสเตรเลียที่ 45° ตะวันออก นอกจากนี้ มีการผนวกพื้นที่ขนาดเล็กที่ไม่มีใครอ้างสิทธิ์ใน ค.ศ. 1939 เข้าไปในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2015 พื้นที่นี้ตั้งอยู่ในแอนตาร์กติกาตะวันออก กินพื้นที่ทวีปประมาณหนึ่งส่วนห้า และตั้งชื่อตามพระนามสมเด็จพระราชินีม็อด (1869–1938)
ใน ค.ศ. 1930 Hjalmar Riiser-Larsen ชาวนอร์เวย์ เป็นบุตตลแรกที่ขึ้นเหยียบดินแดนนี้ จากนั้นในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1939 นอร์เวย์เข้าอ้างสิทธิ์พื้นที่นี้ ต่อมาในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1961 ควีนม็อดแลนด์กลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบสนธิสัญญาแอนตาร์กติก ทำให้เป็นเขตปลอดทหาร ดินแดนนี้เป็นหนึ่งในสองดินแดนแอนตาร์กติกาที่นอร์เวย์อ้างสิทธิ์ ส่วนอีกแห่งคือเกาะปีเตอร์ที่ 1 พื้นน้ำริมชายฝั่งมีชื่อว่าทะเลสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เทศบาลเมืองสองพี่น้อง

เทศบาลเมืองสองพี่น้อง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมืองในอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี มีพื้นที่ 10.40 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสองพี่น้องทั้งตำบล และมีประชากรในปี พ.ศ. 2561 จำนวน 12,883 คน
ประวัติ.
เทศบาลตำบลสองพี่น้องจัดตั้งขึ้นตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลสองพี่น้อง โดยยกฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลสองพี่น้อง เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 เมื่อแรกจัดตั้งมีพื้นที่ 2.40 ตารางกิโลเมตร ต่อมาได้มีการขยายเขตโดยพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาล เมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2512 มีพื้นที่ 10.40 ตารางกิโลเมตร ปัจจุบันเทศบาลตำบลสองพี่น้องได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมืองสองพี่น้อง ตั้งแต่วันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2551 เป็นต้นไป
ชุมชน.
ชุมชนในเขตเทศบาลเมืองสองพี่น้องมีทั้งหมด 19 ชุมชน ดังต่อไปนี้
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การศึกษา.
โรงเรียนในสังกัดเทศบาลเมืองสองพี่น้องมีทั้งสิ้น 5 แห่งและมีศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก 1 แห่ง ดังนี้
วัด.
วัดในเขตเทศบาลเมืองสองพี่น้อง ได้แก่
เกาะคูลแมน

เกาะคูลแมน  เป็นเกาะที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งที่ประกอบด้วยเกาะภูเขาไฟที่เชื่อมติดต่อกันในทะเลรอสส์นอกฝั่งทะเลของทวีปแอนตาร์กติกา เกาะคูลแมนที่เป็นที่อยู่อาศัยของเพนกวินจักรพรรดิ ตั้งอยู่ภายในดินแดนรอสส์ ที่ประเทศนิวซีแลนด์อ้างสิทธิการปกครอง
ปลาบอลด์โนโทเธน

ปลาบอลด์โนโทเธน  เป็นปลาน้ำเค็มประเภทcryopelagicของมหาสมุทรใต้ โปรตีนต้านความแข็งตัวเป็นน้ำแข็งในป้องกันการแข็งตัวของเลือดในร่างกายทำให้ปลาบอลด์โนโทเธนดำรงชีวิตอยู่ได้ในบริเวณที่มีน้ำเย็นจัดของแอนตาร์กติกา ปลาบอลด์โนโทเธนพบใในทะเลเวดเดลล์, ทะเลรอส, ทะเลเดวิส, อ่าวแวงเชียง และรอบฝั่งบัดด์, คาบสมุทรแอนตาร์กติกา, หมู่เกาะเซาธ์ออร์คนีย์ และ หมู่เกาะเซาธ์เชทแลนด์ เมื่อโตเต็มที่จะยาวราว 28 เซนติเมตร มีลำตัวสีเหลืองและจุดสีดำ และลายขวาง 
ปลาบอลด์โนโทเธนมักจะดำรงตัวอยู่ในความลึกราว 550 เมตร โดยบริโภคcopepod และ ตัวเคย เป็นอาหาร แต่ปลาบอลด์โนโทเธนเองเป็นอาหารของ Ploughfish, "Gymnodraco acuticeps", ปลาคอดแอนตาร์กติก, "Dissostichus mawsoni" และ เพนกวินจักรพรรดิ, "Aptenodytes forsteri"
เกาะนามี

เกาะนามี ("นามีซ็อม") ตั้งอยู่ที่เมืองชุนช็อน จังหวัดคังว็อน ห่างจากกรุงโซลไปทางตะวันออก 63 กิโลเมตร เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของเกาหลีใต้ เกาะนามีมีรูปร่างเหมือนใบไม้ลอยน้ำ เป็นเกาะกลางแม่น้ำฮัน ซึ่งเกิดจากการสร้างเขื่อนช็องพย็องใน ค.ศ. 1994
ศัพทมูลวิทยา.
เกาะนามีได้ชื่อตามนายพลนัมอี (อ่านว่า "นา-มี") ที่เสียชีวิตตอนอายุ 28 ปีหลังถูกใส่ร้ายว่าเป็นกบฏในรัชสมัยพระเจ้าเซโจ กษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์โชซ็อนของเกาหลี แม้ว่าจะยังไม่พบสุสาน แต่มีก้อนหินกองหนึ่งที่ตั้งอยู่ในบริเวณที่คาดว่าเป็นที่ฝังร่างของเขาไว้ กล่าวกันว่าถ้าใครนำหินแม้แต่ก้อนเดียวกลับไปจากที่นั้น จะก่อให้เกิดโชคร้ายในบ้านของตน บริษัททัวร์นำดินมาจัดสุสานและพัฒนาเกาะนามีเป็นสวนสนุก
ภูมิประเทศ.
เกาะนามีตัั้งอยู่ก่างจากเทศมณฑลกาพย็อง แต่อยู่ในชุนช็อนในจังหวัดคังว็อน มีพื้นที่ และเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 
สาธารณรัฐนามีนารา.
เกาะนามีเป็นตั้งของสาธารณรัฐนามีนารา ประเทศจำลองที่ระบุเป็น "สถานที่ท่องเที่ยวที่สนับสนุนแนวคิดเรื่องชาติ" ณ วันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 กองทัพสาธารณรัฐเกาหลีให้รถถัง M48 Patton ที่เกษียณอายุการใช้งานแก่ประเทศจำลอง
เอนโดโซม

เอนโดโซม  เป็นส่วนที่เป็นเยื่อหุ้มภายในเซลล์ยูคาริโอต เกี่ยวข้องกับการขนส่งระหว่างเยื่อหุ้มเซลล์ไปสู่ไลโซโซม เพื่อย่อยสลายหรือนำกลับมาใช้ใหม่ที่เยือหุ้มเซลล์ รวมทั้งการขนส่งโมเลกุลจากกอลจิ บอดีไปยังเอนโดโซม และต่อไปยังไลโซโซมหรือกลับมายังกอลจิบอดีอีกครั้ง โมเลกุลต่างๆอาจขนส่งผ่านเวสิเคิลที่หลุดออกมาเพื่อเข้าสู่ช่องว่างภายในเอ็นโดโซม จัดว่าเอ็นโดโซมมีบทบาทสำคัญในการขนส่งสารภายในเซลล์ มีขนาดประมาณ 500 นาโนเมตร เมื่อโตเต็มที่.
สมเด็จพระรามาธิบดี

สมเด็จพระรามาธิบดี อาจหมายถึง
คำนำพระนาม สมเด็จพระรามาธิบดี ใช้เป็นพระนามพระมหากษัตริย์เรื่อยมาจนถึงแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระมหากษัตริย์ราชวงศ์จักรีพระองค์ที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ หลังจากนั้น พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเปลี่ยนพระราชประเพณีโดยใช้คำอื่นนำพระนาม ต่อมา พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริว่าควรเฉลิมพระปรมาภิไธยพระมหากษัตริย์แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ที่ใช้คำนำพระนามว่า "สมเด็จพระรามาธิบดี" ทุกพระองค์ เปลี่ยนมาใช้คำนำพระนามว่า "พระบาทสมเด็จพระรามาธิบดี" ดังนี้
อนึ่ง สมเด็จพระรามาธิบดี อาจหมายถึง กษัตริย์แห่งกัมพูชา ได้แก่ สมเด็จพระรามาธิบดี (จันท์) และ สมเด็จพระรามาธิบดี (นักองค์ทอง)
อาณาจักรแพ็กเจใหม่

ฮูแบ็กเจ หรือ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ (#เปลี่ยนทาง ค.ศ. 892 – ค.ศ. 936) เป็นหนึ่งในสามอาณาจักรหลังของเกาหลี (อีกสองอาณาจักรได้แก่อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรชิลลา โดยถูกก่อตั้งโดย คยอน ฮวอน ใน ค.ศ. 900 และล่มสลายลงไปอีกใน ค.ศ. 936 โดยกองทัพของวังกอนปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์โครยอมาโจมตี มีเมืองหลวงอยู่ที่ช็อนจู (ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดช็อลลาเหนือ) โดยหนังสือซัมกุกยูซาและซัมกุกซากิกล่าวว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อมาจากอาณาจักรแพ็กเจ
การก่อตั้งอาณาจักร.
ใน ค.ศ. 892 ที่เมืองควังจูนั้นที่เคยเป็นเมืองสำคัญของอาณาจักรแพ็กเจ คยอน ฮวอน ได้ตั้งกองกำลังขึ้นเพื่อก่อกบฏต่ออาณาจักรชิลลา โดยใช้เวลาถึง 9 ปีในการก่อกบฏ โดยในขณะนั้นมีการก่อกบฏไปทั่วทั้งอาณาจักรชิลลาทำให้อาณาจักรชิลลาเกิดความระส่ำระส่ายขึ้น กระทั่งได้แยกตัวออกมาตั้งรัฐอิสระขึ้น
คยอน ฮวอน ได้ให้ชื่ออาณาจักรใหม่นี้ว่า แพ็กเจใหม่ นับว่าเป็นอาณาจักรสืบต่อของอาณาจักรแพ็กเจที่ถูกโจมตีและถูกผนวกเข้าเป็นอาณาจักรเดียวกันของชิลลาใน ค.ศ. 660
การเติบโตและล่มสลายของอาณาจักร.
คยอน ฮวอน ได้ตั้งตนเป็นกษัตริย์แห่งแพ็กเจใหม่ โดยได้เปิดสัมพันธ์กับอาณาจักรอู๋เยว่ของจีนเพื่อสร้างพันธมิตรทางอำนาจระหว่างรัฐทั้งสอง แต่อาณาจักรโคกูรยอใหม่เองก็เริ่มสร้างเสริมกำลังของตนเช่นกัน อย่างไรก็ตาม ทางจีนเองก็เกิดการก่อกบฏในปลายราชวงศ์ถัง โดยเป็นยุคห้าราชวงศ์สิบอาณาจักรของจีน บรรดาหัวเมืองต่าง ๆ มีการแบ่งอำนาจกันเป็นห้าราชวงศ์ สิบอาณาจักร คือ ราชวงศ์เหลียว ราชวงศ์ถัง ราชวงศ์จิ้น ราชวงศ์ฮั่น และราชวงศ์โจวกับอีกสิบอาณาจักร 
หลังจากวังกอนได้ปลดพระเจ้ากุงเยพระราชาแห่งโคกูรยอใหม่ลงนั้นก็นำกองทัพจำนวน 100,000 นายมาโจมตีอาณาจักรแพ็กเจใหม่ อาณาจักรโคกูรยอใหม่และอาณาจักรแพ็กเจใหม่ได้ทำสงครามกันที่ซ็อนซัน (ปัจจุบันอยู่ที่จังหวัดคย็องซันเหนือ) ในที่สุดแพ็กเจใหม่ก็เริ่มถูกโจมตีอย่างหนัก ในปลาย ค.ศ. 936 พระเจ้าคยองซุนแห่งอาณาจักรชิลลาได้ยอมแพ้ต่ออาณาจักรโคกูรยอใหม่ และภายหลังแพ็กเจใหม่ก็ถูกยึดครอง วังกอนจึงได้รวมอาณาจักรโคกูรยอใหม่ อาณาจักรแพ็กเจใหม่ และอาณาจักรชิลลาเข้าด้วยกันเป็นอาณาจักรเดียวกันอีกครั้ง และเปลี่ยนชื่ออาณาจักรแห่งใหม่เป็นอาณาจักรโครยอโดยยึดตามชื่ออาณาจักรโคกูรยอเพราะสืบเชื้อสายมาจากโคกูรยอ ดังนั้น อาณาจักรแพ็กเจใหม่จึงนับเป็นการสิ้นสุดอาณาจักรแพ็กเจโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 936 ในรัชสมัยพระเจ้าซินกอม กษัตริย์พระองค์ที่สองแห่งแพ็กเจใหม่
กรากุฟ

กรากุฟ ([ˈkrakuf]) หรือ คราเคา (/ˈkrækaʊ, ˈkrɑːkaʊ/) เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองและเก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์และเป็นจุดหมายปลายทางที่นิยมของนักท่องเที่ยวเขตเมืองเก่าได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลก เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำวิสตูลาในจังหวัดมาวอปอลสกา (เลสเซอร์โปแลนด์) เมืองมีที่มาตั้งแต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 กรากุฟเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางชั้นนำอย่างมีแบบแผนของสถาบันการศึกษาโปแลนด์ วัฒนธรรมและชีวิตศิลปะ และยังเป็นหนึ่งเมืองศูนย์กลางสำคัญด้านธุรกิจของโปแลนด์ เป็นเมืองหลวงของโปแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1038 ถึง ค.ศ. 1596 เป็นเมืองหลวงของแกรนด์ดัชชีกรากุฟระหว่างปี ค.ศ. 1846 ถึง ค.ศ. 1918 และเมืองหลวงของจังหวัดกรากุฟระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงปี ค.ศ. 1999 และปัจจุบันเป็นเมืองหลักของจังหวัดมาวอปอลสกา
เมืองเริ่มเติบโตขึ้นมาตั้งแต่ยุคหิน มีการตั้งรกรากถิ่นฐานในเมืองที่มีความสำคัญที่สุดเป็นอันดับ 2 ของโปแลนด์นี้ เริ่มต้นในหมู่บ้านในเนินเขาวาแวล และมีการบันทึกว่าเป็นศูนย์กลางการค้าอย่างคึกคักของชาวสลาฟในยุโรปใน ค.ศ. 965 หลังจากสาธารณรัฐโปแลนด์ที่ 2 และในคริสต์ศตวรรษที่ 20 กรากุฟก็เป็นที่ยอมรับอีกครั้งในฐานะศูนย์กลางการศึกษาหลักแห่งชาติและด้านศิลปะ ที่มีมหาวิทยาลัยเกิดใหม่และงานด้านวัฒนธรรมมากมาย
หลังจากที่นาซีเยอรมนีรุกรานโปแลนด์ จนเป็นฉนวนสงครามโลกครั้งที่สอง กรากุฟกลายเป็นเมืองหลวงของเขตยึดครองเขตปกครองสามัญภายใต้เยอรมนี ชาวยิวในเมืองถูกย้ายออกไปอยู่ในเขตกำแพงที่เรียกว่า กรากุฟเกตโต จากนั้นถูกส่งไปค่ายมรณะอย่างเช่นเอาช์วิทซ์และกรากุฟ-ปวาชุฟ
ในปี ค.ศ. 1978 ในปีที่ยูเนสโกยกย่องให้กรากุฟอยู่ในรายชื่อมรดกโลก การอล วอยตือวา บาทหลวงแห่งเมืองกรากุฟขึ้นเป็นพระประมุขแห่งศาสนจักรนิกายโรมันคาทอลิกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ถือเป็นพระสันตะปาปาคนแรกที่ไม่ใช่ชาวอิตาลีในรอบ 455 ปี และถือเป็นพระสันตะปาปาชาวสลาฟคนแรก
สมเด็จพระสรรเพชญ์

สมเด็จพระสรรเพชญ์ หรือ สมเด็จพระสรรเพชญ เป็นพระนามของพระเจ้ากรุงศรีอยุธยาหลายพระองค์ 
ในพระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ปรากฏว่ามีพระเจ้ากรุงศรีอยุธยา 2 พระองค์ใช้พระนามนี้ ได้แก่ สมเด็จพระมหาธรรมราชาธิราชมีพระนามว่า "สมเด็จพระเจ้าสรรเพชญวงศ์กุรสุริโคดม" และสมเด็จพระเอกาทศรถมีพระนามว่า "พระศรีสรรเพชญ์ สมเด็จพระบรมราชาธิราชรามาธิบดี" นอกจากนี้ในจารึกชะลอพระพุทธไสยาสน์วัดป่าโมกข์ ปรากฏว่าพระเจ้าท้ายสระมีพระนามว่า "พระบาทพระศรีสรรเพชญ สมเด็จเอกาทศรุทอิศวร"
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชนิพนธ์เรื่อง "ทรงวิจารณ์เรื่องพระราชพงศาวดารกับเรื่องประเพณีการตั้งพระมหาอุปราช" โดยทรงวินิจฉัยว่ามีสมเด็จพระสรรเพชญ์ 9 พระองค์ คือ
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
ซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV

ซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV  เป็นเกมต่อสู้ (Vs.Fighting) ภาคที่สี่ของซีรีส์สตรีทไฟเตอร์ผลิตโดยบริษัทแคปคอมของญี่ปุ่น ซึ่งมีระบบการเล่นเพิ่มเติมจากสตรีทไฟเตอร์ IV ดั้งเดิม โดยมีโบนัสเสตจเพิ่มขึ้นมา และมีตัวละครใหม่เพิ่มเติม
การพัฒนา.
ทางแคปคอมได้จัดทำ ซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV: อาเขตอิดิชัน โดยมีตัวละครอย่าง หยุน และหยาง ผู้ซึ่งใช้วิชาหมัดแปดปรมัตถ์ผสานวิชากังฟูจากฮ่องกงที่หวนกลับมาจากสตรีทไฟเตอร์ III รวมถึงยังมีการเพิ่มตัวละครอย่าง อีวิลริว กับ โอนิ ในฐานะบอสลับ และตัวละครทุกตัวต่างได้รับการปรับแต่งหลายประการ ตั้งแต่ความสมดุลของตัวละครจนถึงการเคลื่อนไหว EX แบบใหม่
การตอบรับ.
เว็บไซต์ IGN ให้คะแนนเกมนี้ที่ 9.0 คะแนน และจัดรางวัลอิดิเตอร์ชอยส์ โดยยกย่องเกมดังกล่าวว่า "มันเป็นเวอร์ชันที่เหนือกว่าหนึ่งในหลายเกม กับโหมดออนไลน์ที่มีการพัฒนามากขึ้นกว่าเดิม เว็บไซต์เกมเทรลเลอร์ส ให้คะแนนเกมนี้ที่ 9.3 คะแนน และยกย่องสำหรับการปรับปรุงที่มีมากขึ้นกว่าเดิม
จิมมี ไวต์

เจมส์ วอร์เรน "จิมมี" ไวต์  เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวอังกฤษ ซึ่งเคยได้รับชัยชนะในการแข่งขันมาแล้วหลายรายการ ตลอดจนเคยเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์ฮ่องกง เรื่อง "กลมแต่ไม่เกลี้ยง" (Legend of the Dragon) ซึ่งนำแสดงโดย โจวซิงฉือ มาแล้วด้วยเช่นกัน นำเข้ามาฉายในตอนนั้นโดยนนทนันท์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์
ผลงานการแข่งขันที่ผ่านมา.
สนุ๊กเกอร์.
ไม่บันทึกสถิติการเอาชนะ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รัฐโมนากัส

โมนากัส  เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีพื้นที่ 28,900 ตร.กม. และจากข้อมูลปี ค.ศ. 2007 มีประชากรราว 855,300 คน ทางตอนเหนือติดกับรัฐซูเกร ติดกับรัฐอันโซอาเตกีทางตะวันตกและใต้ ติดกับรัฐโบลีวาร์ทางตอนใต้ ติดกับรัฐเดลตาอามากูโรทางใต้และตะวันออก และติดกับอ่าวปารีอาทางตะวันออกเฉียงเหนือ ชื่อของรัฐตั้งอยู่ตามนายพลโฮเซ ตาเดโอ โมนากัส ที่มีภูมิลำเนามาจากรัฐนี้ และพี่น้องของเขาโฮเซ เกรโกริโอ โมนากัส ที่มีภูมิลำเนาจากรัฐอันโซอาเตกี (รัฐเพื่อนบ้าน) เมืองหลวงของรัฐคือเมืองมาตูริง
ไอ้แมงมุม 2

ไอ้แมงมุม 2  เป็นภาพยนตร์อเมริกันแนวซูเปอร์ฮีโร่ กำกับโดยแซม ไรมี เขียนบทโดย อัลวิน ซาร์เกนต์และพัฒนาโดย อัลเฟรด กัฟ, ไมลส์ มิลลาร์ และ ไมเคิล ชาบอน เป็นภาพยนตร์ภาค 2 ในภาพยนตร์ชุดไอ้แมงมุม สร้างมาจากตัวละครในการ์ตูนของมาร์เวล ไอ้แมงมุม ส่วนทีมนักแสดงยังคงกลับมาเล่นอย่าง โทบีย์ แม็กไกวร์ รับบท ปีเตอร์ ปาร์กเกอร์, เคิร์สเตน ดันสต์ รับบท แมรี เจน และ เจมส์ แฟรนโก รับบท แฮร์รี ออสบอร์น
เป็นภาพยนตร์หลังภาคแรก 2 ปี โดยมีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับ ปีเตอร์ ปาร์เกอร์ ที่ติดขัดกับชีวิตส่วนตัวและการทำหน้าที่เป็นไอ้แมงมุม มีตัวร้ายในเรื่องนี้คือ ดร. ออตโต อ็อกตาเวียส (อัลเฟรด โมลินา) ที่กลายเป็นคนเสียสติหลังจากได้ทดลองผิดพลาดและการเสียชีวิตของภรรยา ได้ใช้หนวดเครื่องกลและตั้งฉายาว่า อ็อกตาเวียส ทำให้ผู้คนในนครนิวยอร์กต่างหวาดผวาต่ออันตรายที่เขาทำ
ภาพยนตร์ออกฉายเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2004 ในสหรัฐอเมริกา โดยโคลัมเบียพิกเจอส์ ได้รับคำวิจารณ์ด้านบวก ทำรายได้มากกว่า 783 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลกและยังได้รับรางวัลออสการ์ สาขาเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยม หลังจากนั้นได้สร้างภาคต่อ "ไอ้แมงมุม 3" ในเวลาต่อมา
ซีโควยา

ซีโควยา ("Ssiquoya" ชื่อที่เจ้าตัวสะกด) หรือ เซโควยา ("Sequoya" ชื่อที่มักสะกดกันในปัจจุบัน) มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า จอร์จ กิสต์  (ประมาณ พ.ศ. 2310–2386) เป็นช่างเงินชาวเชโรกีและเป็นผู้ประดิษฐ์อักษรเชโรกีสำหรับเขียนภาษาเชโรกีในปีพ.ศ. 2364 ซึ่งนับว่าเป็นหนึ่งในเพียงไม่กี่ครั้งที่บุคคลผู้ไม่รู้หนังสือจะสามารถสร้างระบบการเขียนที่มีประสิทธิภาพสำหรับภาษาหนึ่งได้ อักษรเชโรกีของซีโควยาได้แพร่หลายและเป็นที่ยอมรับในหมู่ชาวเชโรกี และทำให้อัตราการรู้หนังสือของชาวเชโรกีในสมัยนั้นสูงกว่าชาวอเมริกันที่อพยพมาจากยุโรปเสียอีก 
การคิดค้นระบบการเขียน.
ในฐานะช่างเงิน ซีโควยาจึงได้ติดต่อกับคนผิวขาวอยู่เป็นประจำ ทำให้ซีโควยาได้เห็น "ใบพูดได้" (talking leaves) หรือหนังสือ และเกิดแรงบันดาลใจที่จะสร้างระบบการเขียนสำหรับภาษาของตนบ้าง จึงได้เริ่มการคิดค้นตัวอักษรในช่วงประมาณปีพ.ศ. 2352 ในตอนแรกซีโควยาได้พยายามสร้างตัวอักษรขึ้นมาสำหรับคำแต่ละคำ โดยใช้เวลาเป็นปีเพื่อคิดตัวอักษรโดยแทบไม่สนใจไร่นาของตนเลย ทำให้บรรดาเพื่อนและเพื่อนบ้านคิดว่าเขาเสียสติไปแล้ว กล่าวกันว่าภรรยาของเขาได้เผางานในช่วงแรก ๆ ของเขา เพราะคิดว่าเป็นเวทมนตร์
ซีโควยาไม่ประสบความสำเร็จจนกระทั่งเขาได้ล้มเลิกความตั้งใจที่จะสร้างตัวอักษรขึ้นสำหรับคำแต่ละคำ และได้พยายามที่จะสร้างตัวอักษรขึ้นมาสำหรับพยางค์แต่ละพยางค์แทน หลังจากนั้นประมาณหนึ่งเดือน เขาได้สร้างตัวอักษรขึ้นมา 86 ตัว ซึ่งหลายตัวมีหน้าตาเหมือนอักษรละตินที่เขาได้แบบอย่างมาจากหนังสือสอนสะกดคำ Janine Scancarelli นักวิชาการทางด้านอักษรเชโรกีกล่าวว่า "ตัวอักษรหลายตัวมีรูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับอักษรละติน ซีริลลิก กรีก และเลขอารบิก แต่ก็ไม่มีความสัมพันธ์ทางด้านเสียงในภาษาดังกล่าวกับภาษาเชโรกีแม้แต่น้อย"
เนื่องจากเขาไม่สามารถหาคนที่ต้องการจะเรียนรู้อักษรที่เขาประดิษฐ์ขึ้นมาได้ ซีโควยาจึงสอน Ayokeh (หรือ Ayoka) ลูกสาวของเขาเอง และได้เดินทางไปยังพื้นที่ที่ปัจจุบันเป็นรัฐอาร์คันซอ ซึ่งมีชาวเชโรกีอาศัยอยู่จำนวนหนึ่ง เขาได้พยายามโน้มน้าวให้หัวหน้าของคนในท้องถิ่นเห็นความสำคัญของอักษร และได้สาธิตให้ดู โดยให้คนเหล่านั้นพูดคำมาคำหนึ่ง แล้วเขาก็เขียนคำลงไป จากนั้นก็ให้ลูกสาวของเขาอ่านคำที่เขาเขียนไว้ การสาธิตดังกล่าวได้ทำให้เขาได้สอนอักษรกับคนเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อย ซึ่งทำให้เกิดข่าวลือว่าเขาได้สอนวิชาการใช้เวทมนตร์กับพวกนักเรียน หลังจากที่สอนเสร็จแล้ว เขาได้ทดสอบการอ่านเขียนของนักเรียน ซึ่งก็ทำให้ชาวเชโรกีในที่แห่งนั้นเข้าใจว่าซีโควยาได้สร้างระบบการเขียนที่ใช้งานได้จริง
เมื่อซีโควยากลับมาทางตะวันออก เขาได้นำจดหมายปิดผนึกที่บันทึกคำพูดของหัวหน้าชาวพื้นเมืองที่อาร์คันซอมาด้วย และได้อ่านข้อความดังกล่าวให้กับชาวเชโรกีทางตะวันออกฟัง ทำให้มีชาวเชโรกีทางตะวันออกสนใจเรียนอักษรเชโรกีเพิ่มขึ้นอีก
ในปีพ.ศ. 2368 ชนชาติเชโรกีได้รับระบบการเขียนดังกล่าวอย่างเป็นทางการ และระหว่างปีพ.ศ. 2371 - 2377 นักเขียนและบรรณาธิการได้ใช้อักษรของซีโควยาตีพิมพ์ เชโรกี ฟีนิกซ์ หนังสือพิมพ์ฉบับแรกของชนชาติเชโรกี ซึ่งตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษและภาษาเชโรกี
ขนมผักกาด

ขนมผักกาด หรือ ขนมหัวผักกาด เป็นอาหารว่างจำพวกติ่มซำที่พบบ่อยในสำรับอาหารแต้จิ๋ว และในอาหารกวางตุ้ง นอกจากนี้ขนมผักกาดยังได้รับความนิยมในวัฒนธรรมอาหารหมิ่นใต้และหมิ่นตงเช่นในฝูเจี้ยนและไต้หวัน รวมทั้งในวัฒนธรรมของชาวจีนโพ้นทะเลในสิงคโปร์ และในมาเลเซีย ซึ่งชาวฮกเกี้ยนเหล่านี้รวมทั้งชาวไทยเชื้อสายจีนในภูเก็ตเรียก ฉ่ายถ้าวโก้ย  นิยมกินทั้งแบบนึ่ง แบบจี่ ทอด และแบบผัด
ชื่อ.
ในภาษาไทยเรียกว่า “ขนมหัวผักกาด” ใช้เรียกอาหารแป้งนึ่งจากข้าวเจ้าและข้าวเหนียวโดยทั่วไป
ในภาษาอังกฤษอาจเรียกตามทับศัพท์สำเนียงแต้จิ๋ว คือ "chai tow kway" เมื่อแปลตามตัวคือ radish cake ผักกาดหัว (菜头) แต่บางครั้งเมื่อสับสนจากการแปล "แครอท" จากภาษาจีนกลาง ผักกาดหัวมักใช้คำว่า “萝卜“ (หลัวปั่ว) และ แครอทคือ “红萝卜“ (หงหลัวปั่ว) ทำให้บางพื้นที่ในประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ใช้ภาษาอังกฤษแบบฮกเกี้ยนเรียก "carrot cake" ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับ "เค้กแครอท" เค้กทำจากแครอทในวัฒนธรรมอาหารตะวันตก เนื่องจากการเรียกชื่อผิดนี้ทำให้เกิดการเขียนหนังสือแนะนำอาหารข้างทางของสิงคโปร์ที่โด่งดังและตั้งชื่อหนังสือว่า "There's No Carrot in Carrot Cake" ("ไม่มีแครอทในขนมหัวผักกาด") ซึ่งเขียนโดย Dr. Olivia Law จัดพิมพ์โดย Epigram Books ในปี ค.ศ. 2010
ส่วนประกอบ.
ทำจากแป้งข้าวเจ้า น้ำ หัวไชเท้าขาวขูดยาวหรือหั่นฝอยและควรบีบน้ำออกเพื่อช่วยลดรสเฝื่อนของไชเท้า อาจเติมแป้งเท้ายายม่อม แป้งสาลี แป้งข้าวโพด เพื่อให้เกาะตัวเป็นก้อนได้ดีขึ้น จากนั้นเติมเครื่องปรุงรสอื่น ๆ เช่น จำพวกเนื้อได้แก่กุ้งแห้ง เนื้อหมู หรือ กุนเชียง และจำพวกพืชหอมได้แก่ เห็ดหอม ถั่วลิสง กระเทียมเจียว รวมทั้งเหล้าจีน พริกไทยและเกลือ คลุกเคล้าให้เข้ากันพักไว้ แล้วนำไปนึ่ง หั่นเป็นแผ่นขนาดใหญ่ และกินกับน้ำจิ้มผสมน้ำส้มสายชูพริก
ขนมผักกาดทอด.
นำขนมผักกาดที่นึ่งและทิ้งไว้ให้อุณหภูมิลดลงเพื่อให้มีความเหนียวจับตัวได้ดี นำไปจี่ ทอด หรือผัดกับกับไข่ อาจปรุงรสด้วยไชโป๊ น้ำมันหอย ซีอิ๊วดำหวาน น้ำตาลทราย พริกไทยป่น อาจเติมถั่วงอก
อ่าวเวเนซุเอลา

อ่าวเวเนซุเอลา  เป็นอ่าวในทะเลแคริบเบียน ล้อมรอบด้วยแผ่นดินรัฐซูเลียและรัฐฟัลกอนของประเทศเวเนซุเอลา และจังหวัดกัวฮิราของประเทศโคลอมเบีย 
อ่าวแห่งนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทวีปอเมริกาใต้ ระหว่างคาบสมุทรปารากัวนาในรัฐฟัลกอน ประเทศเวเนซุเอลา กับคาบสมุทรกัวฮิราในประเทศโคลอมเบีย และมีการเชื่อมต่อกับทะเลสาบมาราไกโบผ่านคลองที่ขุดขึ้นเพื่อการเดินเรือ 
อ่าวเวเนซุเอลาถูกค้นพบในปี ค.ศ. 1499 โดยอาลอนโซ เด โอเคดา ซึ่งมีผู้ร่วมเดินทางคืออเมริโก เวสปุชชี ปัจจุบันยังมีการโต้เถียงเรื่องอาณาเขตในน่านน้ำแห่งนี้ระหว่างโคลอมเบียกับเวเนซุเอลา ซึ่งไม่สามารถยุติลงได้แม้จะมีการเจรจากันมานานหลายทศวรรษ
พระศรีศิลป์ (พระราชโอรสในสมเด็จพระไชยราชาธิราช)

พระศรีศิลป์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระไชยราชาธิราชประสูติแต่แม่หยัวศรีสุดาจันทร์ และเป็นพระโสทรานุชาในสมเด็จพระยอดฟ้า เมื่อสมเด็จพระมหาจักรพรรดิขึ้นครองราชสมบัติ ก็ทรงอุปการะพระศรีศิลป์เรื่อยมา จนกระทั่งพระชันษา 20 พรรษาได้คิดขบถขึ้นและนำไปสู่การสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา
พระประวัติ.
พระศรีศิลป์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระไชยราชาธิราชประสูติแต่นางพระยาแม่อยู่หัวศรีสุดาจันทร์ มีพระเชษฐา 1 พระองค์ คือ สมเด็จพระยอดฟ้า ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระไชยราชาธิราช สมเด็จพระยอดฟ้าเสด็จผ่านพิภพสืบพระราชสันตติวงศ์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาต่อจากสมเด็จพระราชบิดา ในขณะนั้นแม่หยัวศรีสุดาจันทร์ ได้ลอบเป็นชู้กับขุนวรวงศาธิราชและสมคบคิดกันนำสมเด็จพระยอดฟ้าไปสำเร็จโทษที่วัดโคกพระยา ส่วนพระศรีศิลป์ซึ่งในขณะนั้นมีพระชนมายุได้ 7 พรรษาแม่หยัวศรีสุดาจันทร์และขุนวรวงศาธิราชทรงเลี้ยงไว้
หลังจากขุนวรวงศาธิราชขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาแล้ว ขุนพิเรนทรเทพและข้าราชการจำนวนหนึ่งวางแผนลอบสังหารในขณะที่ขุนวรวงศาธิราชแม่หยัวศรีสุดาจันทร์พระราชบุตรี (พระราชธิดาในขุนวรวงศาธิราชที่ประสูติแต่แม่หยัวศรีสุดาจันทร์) และพระศรีศิลป์ เสด็จขึ้นไปจับช้างที่เมืองลพบุรี ในครั้งนั้นขุนวรวงศาธิราช แม่หยัวศรีสุดาจันทร์ และพระราชบุตรีถูกจับและสังหารสิ้น ส่วนพระศรีศิลป์นั้นทรงรอดพ้นจากภยันตรายในครั้งนี้ได้ 
เมื่อสมเด็จพระมหาจักรพรรดิเสด็จขึ้นครองราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยาแล้ว พระองค์ทรงอุปการะพระศรีศิลป์เรื่อยมา จนเมื่อพระศรีศิลป์มีพระชันษาได้ประมาณ 14 พรรษา จึงทรงให้พระศรีศิลป์ออกผนวชเป็นสามเณร ณ วัดราชประดิษฐาน (พระราชพงศาวดารกรุงเก่า ฉบับหลวงประเสริฐ กล่าวว่า ผนวชอยู่ที่วัดมหาธาตุ) แต่พระศรีศิลป์กลับซ่องสุมกำลังพลคิดการกบฏ สมเด็จพระมหาจักรพรรดิทรงทราบจึงมีพระราชดำรัสให้เจ้าพระยามหาเสนาจับกุมตัวพระศรีศิลป์มาพิจารณาความ เมื่อรับเป็นสัจแล้ว ทรงไม่ประหารพระศรีศิลป์แต่ทรงให้คุมตัวไว้ที่วัดธรรมิกราช โดยให้หมื่นจ่ายอดเป็นผู้ควบคุม
ครั้งพระศรีศิลป์มีพระชันษาครบที่จะทรงอุปสมบทเป็นภิกษุได้แล้ว สมเด็จพระมหาจักรพรรดิให้พระศรีศิลป์ออกผนวช แต่พระศรีศิลป์ได้หนีจากการคุมตัวออกไปอยู่ที่ม่วงมดแดงก่อนหน้านั้นถึง 3 วัน จึงให้เจ้าพระยามหาเสนาไปตามพระศรีศิลป์กลับมา
พระศรีศิลป์นั้นได้เข้ากับพระยาเดโช พระยาท้ายน้ำ พระยาพิไชยรณฤทธิ์ หมื่นภักดีศวร และหมื่นไภยนรินทร์ ซึ่งต้องโทษถูกจองจำไว้ก่อนหน้าและมีหนังสือลับออกมาให้พระศรีศิลป์เข้าไปช่วย โดยพระศรีศิลป์ได้เข้าไปขอฤกษ์เพื่อบุกเข้าพระราชวังหลวงกับพระพนรัตน์ป่าแก้ว (พระสังฆราชวัดป่าแก้ว) แต่พระศรีศิลป์บุกเข้าไปยังพระราชวังหลวงก่อนถึงกำหนด ในครั้งนั้นเจ้าพระยามหาเสนาขับช้างเข้าชนกับพระศรีศิลป์ แต่เจ้าพระยามหาเสนาเป็นฝ่ายโดนขอของพระศรีศิลป์และพลัดตกจากหลังช้างไป พระศรีศิลป์จึงเข้ามายังพระราชวังหลวงได้ ฝ่ายสมเด็จพระมหาจักรพรรดินั้นไม่ทันตั้งพระองค์จึงเสด็จลงเรือพระที่นั่งหนีไปยังเกาะมหาพราหมณ์ หลังจากนั้น พระศรีศิลป์จึงเข้าไปช่วยพระยาเดโช พระยาท้ายน้ำ พระยาพิไชยรณฤทธิ์ หมื่นภักดีศวร และหมื่นไภยนรินทร์ได้สำเร็จ 
ในขณะนั้นพระราเมศวร พระมหินทราธิราช และเสนาบดีได้เข้ารบกับพระศรีศิลป์ แต่ละฝ่ายต่างล้มตายเป็นอันมากโดยพระศรีศิลป์นั้นต้องปืนสิ้นพระชนม์ลง หลังจากนั้น สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวเสด็จกลับเข้าพระราชวังและมีพระราชดำรัสให้นำตัวพระพนรัตน์ป่าแก้ว พระยาเดโช พระยาท้ายน้ำ พระยาพิไชยรณฤทธิ์ หมื่นภักดีศวร และหมื่นไภยนรินทร์ ไปประหารเสียแล้วนำศพเสียบไว้ที่ตะแลงแกงพร้อมกับศพ
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท พระศรีศิลป์ (พระราชโอรสในสมเด็จพระไชยราชาธิราช) ได้แก่
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง

ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง (14 มิถุนายน ค.ศ. 1736 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1806) เป็นนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส รู้จักกันดีในฐานะผู้วางกฎว่าด้วยแรงระหว่างประจุ ซึ่งต่อมาชื่อของเขาได้ใช้เป็นหน่วยเอสไอสำหรับประจุไฟฟ้า คือ คูลอมบ์ (C)
ประวัติ.
กูลงเกิดที่เมืองอ็องกูแลม (Angoulême) ประเทศฝรั่งเศส ในครอบครัวที่มีฐานะดี มีบิดาชื่ออ็องรี กูลง ซึ่งเป็นผู้ตรวจการสวนหลวงในเมืองมงเปอลีเย มารดาของเขาชื่อแคทเทอรีน บาเช ซึ่งมาจากครอบครัวค้าขนสัตว์
ขณะที่กูลงยังเยาว์วัย ครอบครัวของกูลงได้ย้ายไปยังกรุงปารีส ต่อมากูลงได้เข้าเรียนในวิทยาลัยมาซาแร็ง (Mazarin College) อันมีชื่อเสียง เขาได้เรียนวิชาคณิตศาสตร์กับปีแยร์ ชาร์ล มอนีเย (Pierre Charles Monnier) จนในที่สุดกูลงก็หลงใหลวิชาคณิตศาสตร์ ครั้นอายุได้ 21 ปี กูลงจึงกลับไปพักอาศัยกับบิดาและทำงานในวิทยาลัยในเมืองมงเปอลีเย สองปีให้หลัง เขาจึงตัดสินใจกลับกรุงปารีสและสอบเข้าโรงเรียนทหารที่เมืองเมซีแยร์ (Mézières)
ครั้นปี พ.ศ. 2304 กูลงก็สำเร็จการศึกษาและได้เข้าร่วมภารกิจสร้างป้อมบูร์บง (Fort Bourbon) ที่มาร์ตีนิก คราวที่เกิดสงครามเจ็ดปี เขาใช้ชีวิตที่นั่นแปดปีเพื่อควบคุมงานจนติดไข้ป่า ระหว่างนั้น เขาได้ทดลองว่าด้วยความทนทานของปูนก่อสร้างและโครงสร้างค้ำยัน ด้วยความอุตสาหะต่อมาเขาได้ยศเป็นนายพัน จากนั้นกูลงจึงเดินทางกลับกรุงปารีส แล้วทำงานที่เมืองลารอแชล ริมชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ณ ที่นั่นเขาได้ค้นพบกฎกำลังสอง
ผกผันของประจุ ทำนองเดียวกับกฎแรงดึงดูดระหว่างมวลของนิวตัน
ต่อมา ครั้นกูลงอายุได้ 45 ปี เขาจึงกลับมายังกรุงปารีส และได้รับตำแหน่งเป็นแอ็งต็องด็องเดโซเซฟงแตน (intendant des eaux et fontaines) หรือ "ผู้ตรวจการทางน้ำและน้ำพุ" จากนั้นไม่นานเขาก็เกษียณตัวเองไปอาศัยในบ้านเล็ก ๆ ที่เมืองบลัว (Blois) ต่อมาไม่นานรัฐบาลปฏิวัติก็เรียกตัวเขาไปร่วมประชุมบัญญัติหน่วยวัด ซึ่งในเวลาต่อมาได้เป็นรากฐานของระบบหน่วยระหว่างชาติ ไม่นานนักหลังจากนั้นเขาก็ถึงแก่กรรม
ผลงานของเขานอกเหนือจากกฎของกูลงแล้ว ยังมีผลงานการออกแบบผนังที่ป้อมบูร์บงซึ่งยังคงมาจนถึงปัจจุบัน
กฎของกูลง.
กูลงได้ทำการทดลองวัดแรงระหว่างประจุในปี ค.ศ. 1785 โดยใช้เครื่องมือที่เรียกว่า เครื่องชั่งการบิด (torsion balance) แสดงเครื่องมือที่กูลงใช้วัดแรงไฟฟ้าระหว่างประจุทั้งสองทำให้
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง เป็นผู้คิดค้นกฎของคูลอมบ์ขึ้นมาแล้ว กฎของกูลง (Coulomb's Law) มีใจความว่า "แรงระหว่างประจุไฟฟ้ามีค่าแปรผันตามผลคูณของประจุไฟฟ้าทั้งสองและแปรผกผันกับระยะทางระหว่างประจุไฟฟ้าทั้งสองยกกำลังสอง"
เมื่อ F คือ แรงระหว่างประจุไฟฟ้า หน่วย นิวตัน (N); ประจุไฟฟ้า Q1 และ Q2 คือ ขนาดของประจุไฟฟ้าทั้งสอง หน่วยเป็น คูลอมบ์ (C); R คือ ระยะทางระหว่างประจุไฟฟ้า หน่วย เมตร (m)
ย่านความถี่

ย่านความถี่  คือแถบหรือย่านความถี่ของคลื่น ย่านความถี่มักจะหมายถึงย่านความถี่ของเสียง หรือย่านความถี่ของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่รวมทั้งแสง และ คลื่นวิทยุ อุปกรณ์วิทยุมักจะทำงานในย่านความถี่ใดย่านความถี่หนึ่งที่เฉพาะเจาะจง
ทะเลรอสส์

ทะเลรอสส์  เป็นอ่าวลึกของมหาสมุทรใต้ของทวีปแอนตาร์กติกาที่ตั้งอยู่ระหว่างดินแดนวิคตอเรียกับดินแดนมารีเบิร์ด ที่พบโดยเจมส์ คลาร์ก รอสส์ในปี ค.ศ. 1841 ทางตะวันตกของทะเลรอสส์เป็นเกาะรอสส์กับภูเขาไฟเอเรบัส, ทางตะวันออกเป็นเกาะรูสเวลต์ ทางใต้ปกคลุมด้วยหิ้งน้ำแข็งรอสส์ โรอัลด์ อะมุนด์เซนเริ่มโครงการเดินทางสำรวจขั้วโลกใต้ที่นี่ในปี ค.ศ. 1911 จากอ่าวเวลส์ที่ตั้งอยู่ที่หิ้งน้ำแข็ง ทางตะวันตกเป็นอ่าวแม็คเมอร์โดที่มักจะปลอดน้ำแข็งระหว่างฤดูร้อน ดินแดนใต้ที่สุดของทะเลรอสส์คือฝั่งทะเลกูลด์ที่ไกลจากขั้วโลกใต้ทางภูมิศาสตร์ราว 200 ไมล์ 
ดินแดนที่เป็นแผ่นดินของทะเลรอสส์ถูกอ้างสิทธิ์การเป็นเจ้าของจากสหราชอาณาจักรและนิวซีแลนด์ แต่เป็นการอ้างที่ยังไม่เป็นที่รับรองโดยประชาคมสากล
โคตส์แลนด์

โคตส์แลนด์  เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปแอนตาร์กติกา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของควีนมอดแลนด์และเป็นชายฝั่งด้านตะวันออกของทะเลเวดเดลล์ มีพื้นที่แผ่กว้างในทิศทางตะวันออกเฉียงเหนือ-ตะวันตกเฉียงใต้ระหว่างลองจิจูด 20º00´ ตะวันตกถึง 36º00´ตะวันตก ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือถูกค้นพบจากเรือสโกเชีย โดยวิลเลียม เอส. บรูซ ผู้นำของกลุ่มโครงการสำรวจทวีปแอนตาร์กติกาของสกอตแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1902 ถึง ค.ศ. 1904 บรูซตั้งชื่อพื้นที่นี้ว่าโคตส์แลนด์ตามชื่อของเจมส์ โคตส์และพันตรีแอนดรูว์ โคตส์ ผู้สนับสนุนโครงการสำรวจ
วิกตอเรียแลนด์

วิกตอเรียแลนด์  เป็นภูมิภาคหนึ่งในทวีปแอนตาร์กติกา ทางตะวันออกติดกับทะเลรอสส์ และทางตะวันตกติดกับวิลคิสแลนด์ วิกตอเรียแลนด์ค้นพบโดยกัปตันเจมส์ คลาร์ก รอสส์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1841 และตั้งชื่อตามสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
วิกตอเรียแลนด์มีอาณาเขตครอบคลุมเทือกเขาทรานส์แอนตาร์กติกและหุบเขาแมกเมอร์โดดราย โดยมีจุดสูงสุดอยู่ที่ภูเขาแอบบอตต์ที่นอร์เทิร์นฟุตฮิลส์
สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮล

สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮล  เป็นสถาบันเพื่อการค้นคว้าและการศึกษาเอกชนโดยไม่หวังผลกำไร ที่อุทิศให้แก่การศึกษาศาสตร์ทุกด้านของสมุทรศาสตร์และวิศวกรรมศาสตร์ และเพื่อการค้นคว้าทางสมุทรศาสตร์ สถาบันสมุทรศาสตร์วูดสโฮลที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1930 เป็นสถาบันเอกชนสำหรับการคว้าทางสมุทรศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐที่มีผู้ทำงานและนักศึกษาด้วยกันประมาณ 1,000 คน
สถาบันแบ่งเป็นห้าแผนก, สี่สหวิทยสถาบัน —ชีวสมุทรศาสตร์, สมุทรศาสตร์ฝั่งทะเล, สภาวะความเปลี่ยนแปลงของอากาศและมหาสมุทร, การสำรวจมหาสมุทรลึก—สถาบันเพื่อความร่วมมือกันในการค้นคว้าเรื่องสภาวะความเปลี่ยนแปลงของอากาศและมหาสมุทร, และศูนย์นโยบายสมุทรศาสตร์ ที่ตั้งของสถาบันอยู่ที่วูดสโฮลในรัฐแมสซาชูเซตส์ในสหรัฐอเมริกา ทุนการดำเนินงานส่วนใหญ่ของสถาบันมาจากทุนและสัญญาจากมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา และ องค์การรัฐบาลอื่นๆ รวมทั้งเงินอุทิศส่วนบุคคล
จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์

จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์  (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1808 - (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1872) จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์เป็นนักสัตววิทยาและนักเขียนชาวอังกฤษ และเป็นประธานแผนกปักษาวิทยาของพิพิธภัณฑ์บริติชในกรุงลอนดอนเป็นเวลาสี่สิบเอ็ดปี จอร์จเป็นน้องของจอห์น เอ็ดเวิร์ด เกรย์ ผู้เป็นนักสัตววิทยาเช่นกัน และเป็นลูกชายของนักพฤษศาสตร์ซามูเอล เฟรเดอริค เกรย์
งานที่ได้รับการตีพิมพ์ชิ้นสำคัญของเกรย์คือ “Genera of Birds” (ค.ศ. 1844-ค.ศ. 1849) ที่มีภาพประกอบโดยเดวิด วิลเลียม มิทเชลล์ และ โจเซฟ วูล์ฟ ที่รวมข้อมูลของนกด้วยกันทั้งหมด 46,000 สปีชีส์
โยฮันน์ ไรน์โฮลด์ ฟอร์สเตอร์

โยฮันน์ ไรน์โฮล์ด ฟอร์สเตอร์  (22 ตุลาคม ค.ศ. 1729 - (9 ธันวาคม ค.ศ. 1798) ฟอร์สเตอร์เป็นชาวเยอรมันเชื้อสายสกอตแลนด์ผู้มีอาชีพเป็นนักเทศน์ (pastor) นิกายลูเทอรัน และเป็นนักธรรมชาติวิทยา ฟอร์สเตอร์มีบทบาทสำคัญในสมัยแรกของสาขาปักษาวิทยาของยุโรป และอเมริกาเหนือ แต่สิ่งสร้างความสำคัญให้แก่ฟอร์สเตอร์คือการร่วมในการเดินทางสำรวจมหาสมุทรแปซิฟิกครั้งที่สองของเจมส์ คุกในฐานะนักธรรมชาติวิทยากับลูกชายจอร์จ ฟอร์สเตอร์