pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วัดโป่งสลี

วัดโป่งสลี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสันทราย อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย อยู่ติดกับสวนรุกขชาติ
วัดโป่งสลีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2453 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2508
ภาพวาดภายในอุโบสถ ซึ่งวาดโดยศิลปินที่มีชื่อและเป็นภาพวาดที่แตกต่างจากที่อื่น ๆ โดยจะเป็นภาพวาดที่ออกในแนววิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชุมชนในช่วงเทศกาลต่าง ๆ ซึ่งกลุ่มศิลปิน จิตรกรรมเช่น ผ้าทอสันทราย
นายวรกิจบรรหาร (ประยงค์ ภมรมนตรี)

นายวรกิจบรรหาร (ประยงค์ ภมรมนตรี) เป็นข้าราชสำนักชาวไทย เป็นพี่ชายฝาแฝดของพลโทประยูร ภมรมนตรี หนึ่งในผู้ก่อตั้งคณะราษฎร อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และอดีตรัฐมนตรี และเป็นลุงของ แซม-ยุรนันท์ ภมรมนตรี นักร้อง นักแสดง พิธีกร และนักการเมืองชื่อดัง
ประวัติ.
ประยงค์ ภมรมนตรี เกิดเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2440 ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เป็นบุตรชายของพระชำนาญคุรุวิทย์ (แย้ม ภมรมนตรี) ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารประจำกรุงเบอร์ลิน และแพทย์หญิงแอนเนลี ไฟร์ จบการศึกษาจากโรงเรียนมหาดเล็กหลวง 
รับราชการ.
เข้ารับราชการในกรมมหาดเล็กตั้งเครื่อง รับพระราชทานยศมหาดเล็กวิเศษ และเงินเดือนมหาดเล็กสำรองชั้นที่ 3 ต่อมาได้เข้ารับพระราชทานสัญญาบัตรบรรดาศักดิ์เป็นนายรองพินัยราชกิจ และเหรียญรัตนาภรณ์รัชกาลที่ 6 ชั้นที่ 5
เทราอูรา

เทราอูรา อาจรู้จักในนาม ซูเซิน หรือ ซูซานนาห์ ยัง (ราว ค.ศ. 1775 – กรกฎาคม ค.ศ. 1850) เป็นหญิงชาวตาฮีตีที่อาศัยอยู่บนเกาะพิตแคร์นร่วมกับกลุ่มกบฏบนเรือเบาน์ตี เธอร่วมกับเน็ด ยัง สังหารเตตาฮีตีและชายชาวพอลินีเชียคนอื่น ๆ บนเรือดังกล่าว เธอเป็นช่างทำทาปาที่มีชื่อ ผลงานทาปาของเธอจัดแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์บริติช และสวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว
ประวัติ.
ชีวิตในวัยเยาว์ของเทราอูราไม่เป็นที่รู้จักมากนัก ทราบแต่เพียงว่าเธอเกิดที่โมโอเรอา เกาะแห่งหนึ่งในเฟรนช์พอลินีเชีย มุขปาฐะของเกาะพิตแคร์นระบุว่าเธอมาจากครอบครัวใหญ่ คาดว่าเธอเกิดใน ค.ศ. 1775 เพราะมีหลักฐานว่าขณะเทราอูรามีอายุ 15 ปี เมื่อ ค.ศ. 1789 ในปีนั้นเธอออกจากตาฮีตีเพื่อไปเป็นลูกเรือของเฟลตเชอร์ คริสเตียน ไม่มีหลักฐานบ่งว่าเธอไปเป็นลูกเรือของเขาด้วยความเต็มใจหรือถูกลักพาตัวมา อย่างไรก็ตามพอลีน เรย์โนลด์ นักประวัติศาสตร์ กล่าวว่าเทราอูราและหญิงพอลินีเชียที่เข้าร่วมเรือ "เอ็ชเอ็มเอส เบาน์ตี" ดังกล่าว "อาจเป็นหญิงชาวพอลินีเชียที่เดินทางบ่อยที่สุดแห่งยุคสมัยของพวกเขา" การเดินทางดำเนินอยู่นานหลายสัปดาห์จนถึงเกาะทันนา ระหว่างนั้นเทราอูราเป็นคู่นอนของเอ็ดเวิร์ด "เน็ด" ยัง และดำรงความสัมพันธ์ดังกล่าวจนกระทั่งทั้งหมดขึ้นเกาะพิตแคร์นเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1790 หลังจากนั้นเทราอูราไปมีความสัมพันธ์ทางเพศกับแมททิว ควินทัล ซึ่งเป็นสมาชิกกบฏอีกคน ทั้งสองมีบุตรชายด้วยกันคนหนึ่ง ชื่อ เอ็ดเวิร์ด ควินทัล เป็นแมยิสเตร็ดคนแรกของเกาะพิตแคร์น
เกิดความขัดแย้งทางเชื้อชาติระหว่างชาวยุโรปกับชาวพอลินีเชียปะทุขึ้นใน ค.ศ. 1793 อันนำไปสู่การลอบสังหารผู้คนบนเกาะ ชาวพอลินีเชียสี่คนฆ่าชาวยุโรปผู้ก่อการกบฏ ได้แก่ ไอแซก มาร์ติน และจอห์น มิลส์ ถูกตัดศีรษะ จอห์น วิลเลียม และวิลเลียม บราวน์ ถูกยิงเสียชีวิต ส่วนเฟลตเชอร์ คริสเตียน ได้รับบาดเจ็บสาหัสระหว่างการสู้รบ เทราอูราปฏิบัติตามคำสั่งเน็ด ยัง อดีตคู่นอนของเธอ ด้วยการฆ่าตัดศีรษะชายเตปาฮีตี ชาวพอลินีเชีย ในบันทึกของเอ็ดเวิร์ด เจนนีส์ แฟนชอว์ ซึ่งเขียนใน ค.ศ. 1849 ระบุว่าเตตาฮีตี ถูกผู้หญิงตาฮีตีคนหนึ่งล่อลวง เพื่อให้เทราอูราลอบสังหาร ขณะเดียวกันเธอยังตะโกนบอกให้เน็ด ยัง สังหารชายชาวพอลินีเชียอีกคนหนึ่งได้สำเร็จ
หลังเน็ด ยัง เสียชีวิตใน ค.ศ. 1800 เทราอูราได้สมรสใหม่กับทิวส์เดย์ ออกโทเบอร์ คริสเตียนที่ 1 บุตรชายของเฟลตเชอร์ คริสเตียน ซึ่งเทราอูรามีอายุมากกว่าเจ้าบ่าวราว 15 ปี เมื่อสมรสกัน ทั้งสองมีบุตรด้วยกันหกคน และผู้สืบสันดานของทั้งสองยังคงอาศัยอยู่บนเกาะพิตแคร์นมาจนถึงปัจจุบันนี้ กระทั่ง ค.ศ. 1831 ทิวส์เดย์และเทราอูราย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่ตาฮีตี ทว่าทิวส์เดย์และบุตรอีกสามคนเสียชีวิตจากโรคติดเชื้อบนเกาะนั้น เทราอูราและบุตรที่ยังมีชีวิตอยู่จึงย้ายกลับมาใช้ชีวิตบนเกาะพิตแคร์นอีกครั้ง
เทราอูราประกอบกิจเป็นช่างทำทาปา หรือผ้าเปลือกไม้แบบท้องถิ่น มีบันทึกว่าเธอได้มอบทาปาแก่กะลาสีคนหนึ่งใน ค.ศ. 1833 ผ้าผืนดังกล่าวถูกย้อมด้วยถั่วเทียนให้สีออกน้ำตาลแดง และทาปาฝีมือของเทราอูราบางส่วนถูกจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์บริติช และสวนพฤกษศาสตร์หลวงเมืองคิว
เอ็ดเวิร์ด แฟนชอว์ ได้เดินทางไปยังเกาะพิตแคร์นเมื่อ ค.ศ. 1849 เขาได้วาดภาพร่างของเทราอูรามีผ้าปิดตาอยู่ข้างหนึ่ง ปัจจุบันภาพดังกล่าวจัดแสดงอยู่พิพิธภัณฑ์สมุทรศาสตร์แห่งชาติ เทราอูราเสียชีวิตในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1850 ถือเป็นผู้ตั้งถิ่นฐานเกาะพิตแคร์นดั้งเดิมคนสุดท้ายที่มีชีวิตอยู่
พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย

พิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย เป็นสถานที่จัดเก็บสิ่งสะสมที่ดำเนินการโดยมหาวิทยาลัย โดยทั่วไปก่อตั้งขึ้นเพื่อช่วยในการสอนและการวิจัยภายในสถาบันการศึกษาระดับสูง พิพิธภัณฑ์แอชโมเลียนแห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในประเทศอังกฤษเป็นตัวอย่างแรก ๆ ของพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัย เดิมตั้งอยู่ในอาคารซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ ตัวอย่างล่าสุดของพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยคือพิพิธภัณฑ์ศิลปะโฮลเบิร์นในเมืองบาธ ซึ่งเดิมสร้างเป็นโรงแรมในปี ค.ศ. 1796 ปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์อย่างเป็นทางการของมหาวิทยาลัยบาธ
พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่

พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่ เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างอุทิศให้กับพระสุนทรโวหาร (ภู่) หรือสุนทรภู่ อาลักษณ์ต้นยุครัตนโกสินทร์ ตั้งอยู่ด้านเหนือของวัดเทพธิดาราม ริมถนนมหาไชย แขวงสำราญราษฎร์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เดิมเป็นกุฏิในวัดเทพธิดารามซึ่งเชื่อว่าเป็นกุฏิที่สุนทรภู่เคยพำนักขณะบวชเป็นพระภิกษุและมาจำพรรษาที่วัดเทพธิดารามระหว่าง พ.ศ. 2382-2385 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พิพิธภัณฑ์.
พิพิธภัณฑ์สุนทรภู่เป็นหมู่กุฏิ 3 หลังในหมู่กุฏิคณะ 7 วัดเทพธิดาราม แบ่งการจัดแสดงเป็น 3 ห้อง ได้แก่:
บางจุดจัดแสดงมีการใช้เทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม (AR: Augmented Reality) ในการถ่ายภาพและวิดิโอให้ผู้เข้าชมเสมือนอยู่ในฉากเดียวกับสุนทรภู่ขณะเป็นภิกษุ
ภาษามือบ้านค้อ

ภาษามือบ้านค้อ  เป็นภาษามือหมู่บ้านที่มีผู้ใช้งานอย่างน้อย 400 คนในชุมชนทำนาข้าวในหมู่บ้านบ้านค้อ อำเภอโพนสวรรค์ จังหวัดนครพนม บริเวณภาคอีสาน (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย) ภาษานี้พัฒนาขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1930 เนื่องจากมีบุคคลที่มีปัญหาทางด้านการได้ยินจำนวนมาก โดยจำนวนประมาณใน พ.ศ. 2552 ระบุว่าในจำนวนชาวบ้าน 2,741 คน มีคนหูหนวก 16 คน และได้ยินประมาณ 400 คน ภาษานี้ถือเป็นภาษาโดดเดี่ยวที่แยกจากภาษามืออื่น ๆ ในประเทศไทยอย่างภาษามือกรุงเทพเก่าและภาษามือไทย
ภาษามือท้องถิ่นอื่น ๆ.
ภาษามือหมู่บ้านอื่น ๆ ที่มีรายงานว่ามาจากหมู่บ้านในท้องที่ตำบลกุตาไก้ อำเภอปลาปาก บ้านห้วยไห ตำบลบ้านค้อ อำเภอโพนสวรรค์ และตำบลนาทราย อำเภอเมืองนครพนม ซึ่งล้วนตั้งอยู่บริเวณใกล้เคียงบ้านค้อ ภาษาเหล่านี้ยังไม่ได้รับการบันทึก ทำให้ไม่ทราบภาษาเหล่านี้เป็นภาษาย่อยของภาษามือบ้านค้อหรือเป็นภาษาที่แตกต่างกัน
ประถมมาลา

ประถมมาลา เป็นหนังสือแบบเรียนที่สำคัญในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ แต่งโดยพระเทพโมฬี (ผึ้ง) วัดราชบูรณะ แต่งขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื้อหาเป็นการขยายความจากกลอักษรในหนังสือ "จินดามณี" "ประถมมาลา" ถือเป็นแบบเรียนสำคัญเล่มหนึ่งคู่กับ "ประถม ก กา" และ "จินดามณี"
ปฐมมาลานั้นแต่งเป็นกาพย์ด้วยฉันทลักษณ์ กาพย์ยานี อินทรวิเชียรฉันท์ และโคลงสี่สุภาพ เริ่มด้วยบทไหว้ครูโดยใช้คำใน แม่ ก กา แต่งด้วยกาพย์ยานี เนื้อความตอนต่อไปเป็นการสอนเด็ก เช่นให้เชื่อฟังผู้ใหญ่ ไม่พูดเท็จ มีสัมมาคารวะ ไปลามาไหว้ จากนั้นกล่าวถึงแม่กน โดยสรุปพยัญชนะที่สะกดในแม่กน ความหมายของคำพ้องเสียง การอ่านเครื่องหมายต่าง ๆ บทอ่านในชุดแม่กง ผู้แต่งเพิ่มเติมเรื่องการแบ่งอักษรสามหมู่หรือไตรยางศ์รวมทั้งการผันตัวอักษร ในมาตรากก กด และกบ มีการรวบรวมตัวสะกดไม่ตรงมาตรามาไว้ทั้งหมด
มีการตีพิมพ์ "ปฐมมาลา" แจกเป็นหนังสืองานศพ นายตัว พงษ์เวช ณ วัดทรงธรรม อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2485 (กรมศิลปากรอนุญาตให้พิมพ์) โดยพิมพ์ตามฉบับสมุดไทยขาว อักษรเส้นหมึก หมายเลข 7/ฑ ซึ่งหลวงพินิจราชาวาศ (ท้วม) เจ้ากรมวัดราชบพิธ ให้ไว้เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2460
ทูเดย์สเว็บตูน

ทูเดย์สเว็บตูน (เกาหลี: ) เป็น ละครโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ที่นำแสดงโดย คิม เซ-จ็อง, ชเว แดเนียล และ นัมยุนซู เป็นการรีเมคจากละครญี่ปุ่นที่สร้างจากมังงะเรื่อง "เล่มนี้ต้องพิมพ์ซ้ำ!" ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม ถึง 17 กันยายน 2022 ทางช่องเอสบีเอสทีวี วันศุกร์และวันเสาร์ เวลา 22:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) จำนวน 16 ตอน นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมมิ่งบนวิว ในบางภูมิภาคได้อีกด้วย
เรื่องย่อ.
บอกเล่าเรื่องราวของอนมาอึม (คิม เซ-จ็อง) อดีตนักกีฬายูโดที่ต้องดิ้นรนเพื่อปรับตัวเข้ากับงานใหม่ของเธอในตำแหน่งบรรณาธิการเว็บตูนหลังจากเกษียณจากการเป็นนักกีฬาเนื่องจากอาการบาดเจ็บ
อดีตนักยูโดสาวที่ต้องลาจากวงการเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้า โดยเธอได้เริ่มมีความฝันครั้งใหม่หลังจากที่ได้บังเอิญเข้าไปส่งอาหารในแผนกบรรณาธิการเว็บตูน ทำให้ภายหลังเธอได้เข้ามาเป็นพนักงานหน้าใหม่ในฝ่ายดังกล่าว และเธอยังเป็นคนมองโลกในแง่บวก แม้ว่าจะต้องเผชิญกับความลำบากมากมาย
รองบรรณาธิการและเจ้าของบริษัทผลิตเว็บตูนที่ อนมาอึม ทำงานอยู่ เขามักจะเล่นมุกตลกโดยไม่แสดงความรู้สึกใด ๆ และเป็นที่ปรึกษาที่เชื่อถือได้ ซึ่งเขาจะคอยสนับสนุน อนมาอึม อยู่ห่าง ๆ เสมอ
สุภาษิตศรีสวัสดิ์

สุภาษิตศรีสวัสดิ์ หรือ ศรีสวัสดิ์วัด เป็นวรรณกรรมคำสอนที่แต่งโดยหมื่นพรหมสมพัตสร (มี) ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับข้อควรปฏิบัติของสามเณร ศิษย์วัด และบุคคลทั่วไป ในเรื่องของการตระหนักถึงความสำคัญของการศึกษาเล่าเรียน 
หลักในการปฏิบัติตนของสามเณร ศิษย์วัด ต่อพระสงฆ์ขณะปฏิบัติกิจของสงฆ์ และหลักในการดำเนินชีวิตของสามเณร ศิษย์วัด และบุคคลทั่วไป
วรรณกรรมมีลักษณะคำประพันธ์แบบกลอนสวด คำประพันธ์มี 452 บท แต่งด้วยกาพย์ยานี 11 กาพย์สุรางคนางค์ 28 และกาพย์ฉบัง 16 สลับกันไป เริ่มต้นด้วยบทประณามพจน์หรือบทไหว้ครู และบอกจุดประสงค์ของการแต่ง คือ เพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาและเพื่อเป็นคำสอนให้ปฏิบัติตาม จากนั้นจึงกล่าวถึงคำสอนในเรื่องต่าง ๆ และจบด้วยการบอกชื่อผู้แต่ง กล่าววิพากษ์วิจารณ์ตนเอง และสุดท้าย คือ อธิษฐานให้ตนเองได้ถึงนิพพานและมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด ตามขนบของวรรณกรรม
ต้นฉบับมีทั้งเอกสารสมุดไทยและสมุดฝรั่ง เก็บรักษาไว้ที่กลุ่มหนังสือตัวเขียนและจารึก สำนักหอสมุดแห่งชาติ ทั้งหมด 5 เล่ม มีฉบับหนึ่งระบุว่าขุนสารานิกร (โพล้ง) คัดลอกและสอบทานเมื่อ พ.ศ. 2401 จึงสันนิษฐานว่าน่าจะแต่งก่อนปีคัดลอก คือน่าจะแต่งสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
"สุภาษิตศรีสวัสดิ์" ถือเป็นตำราเรียนในระบบการศึกษาไทยโบราณ เดิมมีผู้สันนิษฐานว่าเป็นวรรณกรรมท้องถิ่นอีสาน แต่เมื่อสอบทานพบว่าเป็นวรรณกรรมภาคกลางซึ่งแต่งโดยนายมี ดังมีหลักฐานแสดงในคำประพันธ์ท้ายเรื่องด้วย ดังนั้นจึงเป็นวรรณกรรมภาคกลาง ก่อนที่จะแพร่กระจายไปยังท้องถิ่นต่าง ๆ บรรจุอยู่ในแบบเรียนประถมศึกษาสมัยหนึ่ง ใช้เป็นบทอาขยาน คือบทที่ว่า "วิชาเหมือนสินค้า อันมีค่าอยู่เมืองไกล" เช่นปรากฏใน "ดรุณศึกษา" แต่งโดย ฟ. ฮีแลร์
สามโทน

สามโทน เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2533 มีสมาชิก 3 คน
ประวัติ.
สามโทน (อังกฤษ: Sam-Tone) เป็นศิลปินบอยแบนด์วงแรกของค่าย คีตา เรคคอร์ดส (Kita Records) มีสมาชิกทั้งหมด 3 คน ประกอบด้วย ธงชัย ประสงค์สันติ (ธง), สุธีรัชย์ ชาญนุกูล (บุ๋มบิ๋ม) และ วิทยา เจตะภัย (ถนอม) มีผลงานเพลงกับค่ายคีตาทั้งหมด 4 ชุด ก่อนย้ายไปมีผลงานกับค่ายต่าง ๆ และมีการทำงานด้านอื่น ๆ ในวงการบันเทิง เช่น แสดงภาพยนตร์, แสดงละคร, พิธีกร, กำกับการแสดง, เบื้องหลังการผลิตภาพยนตร์ ละคร และงานดนตรี
ต่อมาสมาชิกทั้ง 3 กลับมารวมตัวอีกครั้ง หลังจากไม่ได้มีผลงานเพลงร่วมกันยาวนานถึง 7 ปี สามโทนได้ออกอัลบั้มภายใต้สังกัดค่ายแกรมมี่โกลด์ ในเครือ จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ และหลังจากนั้นทำอัลบั้มพิเศษชุด “เทศกาลสามโทน” ภายใต้สังกัดค่ายเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
เมื่อกลางดึกวันที่ 30 มีนาคม 2566 ถนอม สามโทนได้เสียชีวิตลงที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ด้วยโรคมะเร็งตับ อายุรวม 63 ปี
พระกัตตวรายัน

พระกัตตวรายัน  เป็นเทพารักษ์ท้องถิ่นประจำเขตตัญจาวูร(Thanjavur) รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย มีที่มาจากการบูชาบรรพชนและพัฒนามาสู่การเป็นเทพเจ้าในคติของศาสนาฮินดู พระองค์ทรงปรากฏพระองค์พร้อมด้วยเทพชายาสององค์ คือ อริยมาลา(ஆரியமாலா)และ โอนตายิ (ஓந்தாயி) พร้อมด้วยเทพบุรุษบริวารหนึ่งองค์คือ เปริยานนา(பெரியண்ண)ในประเทศไทยมีเทวรูปของพระองค์ประดิษฐานอยู่ในวัดพระศรีมหาอุมาเทวีในฐานะเสื้อวัดผู้พิทักษ์รักษาเทวสถานโดยพระองค์ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งเทพสำคัญหนึ่งในขบวนราชรถในงานแห่ประเพณีประจำปีของทางเทวสถานแห่งนี้
เกาะกะละโกะ

เกาะกะละโกะ  เป็นเกาะในเขตจังหวัดเย่ รัฐมอญ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ในทะเลอันดามัน ห่างจากชายฝั่งรัฐมอญ 
ภูมิศาสตร์.
เกาะนี้มีรูปร่างยาว โดยมีความยาวมากกว่า 10 กิโลเมตร (6 ไมล์) มีพื้นที่กว้างที่สุด 1.6 กิโลเมตร (1.0 ไมล์) ทางตอนเหนือมียอดเขาสูง เกาะอยู่ห่างจากปากแม่น้ำเย่ 
เกาะใกล้เคียง.
เกาะคาเวนดิช ขนาดเล็ก อยู่ห่างจากใต้เกาะกะละโกะ เป็นเกาะเล็ก ๆ รูปทรงถั่ว มีความยาวเพียง แต่มียอดเขาสูง
เกาะบีลู่

เกาะบีลู่ (#เปลี่ยนทาง) เป็นเกาะปากแม่น้ำสาละวิน ในอำเภอช่องโซน รัฐมอญ ทางทิศตะวันตกของมอละมไยน์ เกาะนี้มีขนาดประมาณประเทศสิงคโปร์และมีประชากรอาศัยอยู่ 200,000 คน
เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 รัฐบาลรัฐมอญได้เริ่มโครงการก่อสร้างสะพานโบโชะอองซาน ยาว เพื่อเชื่อมต่อท่าเทียบเรือมูปุนของมอละมไยน์กับหมู่บ้านกะยอของเกาะบีลู่ ซึ่งเป็นสะพานแห่งแรกที่ได้รับการสร้างขึ้น โครงการนี้ซึ่งคาดว่ามีมูลค่า 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐจะได้รับการสร้างขึ้นโดยบริษัทร่วมทุนระหว่างญี่ปุ่นกับพม่า ผู้คนบนเกาะแห่งนี้พึ่งพาอุตสาหกรรมในครัวเรือนที่น่าสนใจ เช่น กระดานดำสำหรับโรงเรียน, หนังยาง, ผลิตภัณฑ์จากอ้อย, ไปป์ไม้, ดินสอ, ปากกาและยาสูบ ปัจจุบันเกาะบีลู่เชื่อมต่อกับโครงข่ายไฟฟ้าแห่งชาติแล้ว
พิพิธภัณฑ์การยึดครองและการต่อสู้เพื่อเสรีภาพ

พิพิธภัณฑ์การยึดครองและการต่อสู้เพื่อเสรีภาพ  เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในกรุงวิลนีอัส ประเทศลิทัวเนีย พิพิธภัณฑ์จัดแสดงสิ่งของและบันทึกจากในช่วง 50 ปีของการยึดครองลิทัวเนียโดยสหภาพโซเวียต
คำอธิบาย.
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2535 ตามคำสั่งของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมและการศึกษา และประธานสหภาพนักโทษการเมืองและผู้ถูกเนรเทศแห่งลิทัวเนีย ใน พ.ศ. 2540 พิพิธภัณฑ์ถูกย้ายไปยังศูนย์วิจัยการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และการต่อต้านลิทัวเนีย พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ในอาคารที่ทำการเดิมของเคจีบี ตรงข้ามกับจัตุรัส Lukiškės และเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่าพิพิธภัณฑ์เคจีบี
พิพิธภัณฑ์นี้รวบรวมและจัดแสดงเอกสารที่เกี่ยวกับการยึดครองลิทัวเนียเป็นเวลา 50 ปีโดยสหภาพโซเวียต พลพรรคลิทัวเนียที่ต่อต้านโซเวียต และเหยื่อของการจับกุม การเนรเทศ และการประหารชีวิตที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้ ก่อน พ.ศ. 2561 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็นที่รู้จักในนามพิพิธภัณฑ์เหยื่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ซึ่งสะท้อนถึงคำจำกัดความที่กว้างขึ้นของการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ใช้โดยศูนย์วิจัยการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์และการต่อต้าน แม้ว่าเหตุการณ์เหล่านี้จะถือเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์โดยนักประวัติศาสตร์เพียงไม่กี่คน แต่เพียงส่วนเล็ก ๆ ของพื้นที่นี้อุทิศให้กับฮอโลคอสต์ในลิทัวเนีย ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่คนทั่วโลกถือว่าเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ใน พ.ศ. 2561 พิพิธภัณฑ์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นพิพิธภัณฑ์การยึดครองและการต่อสู้เพื่อเสรีภาพ
คอลเลคชันที่จัดแสดง.
แง่มุมที่ไม่ใช้ความรุนแรงของการต่อต้านมีการนำเสนอผ่านหนังสือ สิ่งพิมพ์ใต้ดิน เอกสาร และรูปถ่ายต่าง ๆ คอลเลกชันที่เกี่ยวข้องกับการต่อต้านด้วยอาวุธของภราดรชาวป่า ประกอบด้วยเอกสารและรูปถ่ายของพลพรรค ส่วนที่อุทิศให้กับเหยื่อของการเนรเทศ การจับกุม และการประหารชีวิต ถือเป็นที่เก็บภาพถ่าย เอกสาร และข้าวของส่วนตัว คอลเลคชันนี้ได้รับการขยายอย่างต่อเนื่องโดยการบริจาคจากสาธารณชน โดยมองว่าพิพิธภัณฑ์เป็นวิธีที่ดีที่สุดในการอนุรักษ์วัสดุเหล่านี้
ข้อถกเถียง.
ไม่มีนิทรรศการเกี่ยวกับฮอโลคอสต์ในลิทัวเนียในพิพิธภัณฑ์เหยื่อการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จนถึง พ.ศ. 2554 แม้ว่าชาวยิวจะถูกสังหารในลิทัวเนียมากกว่าในเยอรมนี ทั้งในแง่จำนวนและจำนวนสัมบูรณ์ และนักประวัติศาสตร์เพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เชื่อว่าการปราบปรามของสหภาพโซเวียตต่อชาวลิทัวเนียถือเป็นการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ เพื่อจัดการกับเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากนานาประเทศ จึงมีการเพิ่มคำอธิบายเล็ก ๆ ที่บรรยายถึงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ในลิทัวเนียใน พ.ศ. 2554 
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2561 หลังจากที่ร็อด นอร์ดแลนด์เขียนบทความในหนังสือพิมพ์ "เดอะนิวยอร์กไทมส์" โดยอ้างโดวิด แคทซ์ว่าพิพิธภัณฑ์แห่งนี้เป็น "การปฏิเสธการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์เวอร์ชันศตวรรษที่ 21" พิพิธภัณฑ์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นพิพิธภัณฑ์การยึดครองและการต่อสู้เพื่อเสรีภาพ ตามรายงานของนิตยสาร "ไทม์" ใน พ.ศ. 2563 พิพิธภัณฑ์ "มุ่งเน้นไปที่การสังหารประชากรชาวลิทัวเนียที่ไม่ใช่ชาวยิวเกือบทั้งหมด ในขณะที่ผู้กระทำความผิดในการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ได้รับการยกย่องว่าเป็นเหยื่อในประเทศของตนที่ต่อสู้กับการยึดครองของโซเวียต"
ไลรา วัลคีเรีย

อีฟ คูแซก (Aoife Cusack; 23 ตุลาคม 1996) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวไอริสที่เซ็นสัญญากับ WWE ภายใต้ชื่อ ไลรา วัลคีเรีย (Lyra Valkyria) เป็นแชมป์หญิงอินเตอร์คอนติเนนทัลคนแรกในประวัติศาสตร์ WWE
หิรัญกฤษฎิ์ ช่างคำ

หิรัญกฤษฎิ์ ช่างคำ (เกิด 30 ตุลาคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น นานิ เป็นนักแสดง นายแบบ และนักร้องชาวไทย สังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี มีชื่อเสียงจากการรับบท "เอ็มเจ" จากซีรีส์เรื่อง "F4 Thailand: หัวใจรักสี่ดวงดาว"
ประวัติ.
หิรัญกฤษฎิ์ ช่างคำ ชื่อเดิม "อาณัณฎา ช่างคำ" เกิดเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 2540 ภูมิลำเนาเป็นคนจังหวัดเชียงใหม่ แต่เกิดที่จังหวัดพะเยา นานิใช้ชีวิตอยู่กับมารดา 2 คน เพราะเสียบิดาไปตั้งแต่ยังเล็ก เขาเป็นลูกคนแรกของครอบครัว และมีน้องชายอีก 2 คน ด้านการศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 2 จากโรงเรียนเทพบดินทร์วิทยาเชียงใหม่ ระดับมัธยมศึกษาปีที่ 3 จนจบมัธยมศึกษาตอนปลายจากโรงเรียนดาราวิทยาลัย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อนจะเข้ามาใช้ชีวิตในกรุงเทพมหานครอย่างเต็มตัวในช่วง 2-3 ปีที่ผ่านมา
การทำงานในวงการบันเทิง.
ในปี 2564 หิรัญกฤษฎิ์ได้ประเดิมงานแสดงครั้งแรกของเขาในบท เอ็มเจ เมธัส จรัสทิวา (อากิระ มิมาซากะ) ในซีรีส์เรื่อง "หัวใจรักสี่ดวงดาว" ซึ่งเป็นซีรีส์เวอร์ชั่นภาษาไทยที่ดัดแปลงจากมังงะญี่ปุ่นเรื่อง "สาวแกร่งแรงเกินร้อย" ของโยโกะ คามิโอะ เมื่อวันที่ 16 กันยายน 2563 จีเอ็มเอ็มทีวีได้ประกาศรายชื่อนักแสดงอย่างเป็นทางการ ซีรีส์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างมากในตลาดต่างประเทศ และติดอันดับ 1 ใน "ซีรีส์โรแมนติกไทยยอดนิยม" ที่ดูผ่านทางออนไลน์ บทบาทของเขาในซีรีส์เรื่องนี้ได้รับกระแสการตอบรับที่ดี
ในปี 2565 เขาประสบความสำเร็จในการแสดงดนตรีคอนเสิร์ต "Shooting Star" และ "F4 Fanmeets" ทั่วประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พร้อมกับเพื่อนนักแสดงจากหัวใจรักสี่ดวงดาว
ในปี 2566 เขาถ่ายทำซีรีส์ใหม่ 2 เรื่อง แนวสยองขวัญระทึกขวัญเรื่อง แสดงร่วมกับเพื่อน F4 ไทยแลนด์ ของเขาคือ ดิว จิรวรรตน์ สุทธิวณิชศักดิ์ และอีกเรื่องคือ """
การร่วมงานกับแบรนด์ชั้นนำ.
เมื่อวันที่ 21 มีนาคม 2566 นานิเป็นแขกรับเชิญสำหรับคอลเลกชั่นฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อน 2023 ของแบรนด์ที่ร้านเฟร์รากาโม ในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เขาเป็นนายแบบให้กับ ปราดา, กุชชี, ดียอร์, เบอร์เบอรี่, เวอร์ซาเช, วิเวียน เวสต์วูด, หลุยส์ วิตตอง และอีกมากมาย
ชากุ

ชากุ (; โรมาจิ: "shaku") หรือ ฟุตญี่ปุ่น เป็นหน่วยวัดความยาว ในมาตราชั่งตวงวัดของญี่ปุ่น ใช้กันอย่างแพร่หลายในเอเชียตะวันออก อย่างไรก็ตามความยาวจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับยุคสมัยและภูมิภาค
รัฐบาลญี่ปุ่นในยุคเมจิได้มีการนิยามอย่างเป็นทางการให้ 1 ชากุเท่ากับ 10/33 มตร หรือเท่ากับประมาณ 0.3030 เมตร
เก็นตากุ โอตสึกิ ได้เขียนตีความเรื่องขนาดของชากุเอาไว้ในไคไตชินโชะฉบับแก้ไขของเขา โดยอ้างอิงจากหน่วยวัดร่างกายของจีนโบราณ และจากการที่กระดูกอัลนาในปลายแขนของร่างกายมนุษย์เคยถูกใช้เป็นหน่วยวัดขนาดร่างกาย (ศอก) ตั้งแต่ในสมัยกรุงโรมโบราณ
นอกจากนี้ในภาษาญี่ปุ่นคำว่า "ชากุ" ยังถูกใช้ในความหมายว่า "ความยาวของวัตถุ" และยังหมายถึงไม้บรรทัดได้ด้วย
พิพิธภัณฑ์โบราณคดี

พิพิธภัณฑ์โบราณคดี เป็นพิพิธภัณฑ์ที่เชี่ยวชาญด้านการจัดแสดงวัตถุทางโบราณคดี
ประเภท.
พิพิธภัณฑ์โบราณคดีหลายแห่งตั้งอยู่ในพื้นที่เปิดโล่ง เช่น ตลาดโบราณแห่งเอเธนส์ และจัตุรัสโรมัน พิพิธภัณฑ์แห่งอื่น ๆ จัดแสดงวัตถุภายในอาคาร เช่น พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติเบรุต และพิพิธภัณฑ์อียิปต์ในกรุงไคโร ยังมีพิพิธภัณฑ์บางแห่งที่จัดแสดงวัตถุทั้งภายนอกและภายใน เช่น ศูนย์พิธีการชนพื้นเมืองติเบส พิพิธภัณฑ์โบราณคดีบางแห่ง เช่น พิพิธภัณฑ์เวสเทิร์นออสเตรเลีย อาจจัดแสดงวัตถุทางโบราณคดีทางทะเลด้วย
พิพิธภัณฑ์วิทยา

พิพิธภัณฑ์วิทยา หรือ พิพิธภัณฑสถานวิทยา  หรือ พิพิธภัณฑ์ศึกษา  เป็นสาขาวิชาที่ศึกษาเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์ ในด้านประวัติศาสตร์ของพิพิธภัณฑ์และบทบาทของพิพิธภัณฑ์ในสังคม ตลอดจนกิจกรรมที่พิพิธภัณฑ์มีส่วนร่วม รวมไปถึงการดูแล การอนุรักษ์ การจัดรายการสาธารณะ และการศึกษา
ศัพทวิทยา.
คำศัพท์ที่ใช้ระบุถึงสาขาวิชาที่ศึกษาเกี่ยวข้องพิพิธภัณฑ์แตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับภาษาและภูมิศาสตร์ ตัวอย่างเช่น แม้คำว่า “museology” (พิพิธภัณฑ์วิทยา) จะแพร่หลายมากขึ้นในภาษาอังกฤษ แต่มักใช้เพื่อกล่าวถึงถึงการศึกษาเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์ในประเทศฝรั่งเศส (muséologie) สเปน (museología) เยอรมนี (Museologie) อิตาลี (museologia) และโปรตุเกส (museologia) ในขณะที่ผู้พูดภาษาอังกฤษมักใช้คำว่า "museum studies" (พิพิธภัณฑ์ศึกษา) เพื่อกล่าวถึงสาขาวิชาเดียวกันนี้ เมื่อกล่าวถึงการดำเนินงานในแต่ละวันของพิพิธภัณฑ์ ภาษายุโรปอื่น ๆ มักจะใช้คำที่มาจาภาษากรีก “museographia” (ฝรั่งเศส: muséographie, สเปน: museografía, เยอรมนี: Museographie, อิตาลี: museografia, โปรตุเกส: museografia) ในขณะที่ผู้พูดภาษาอังกฤษโดยทั่วไปจะใช้คำว่า “museum practice” หรือ “operational museology”
ท็อปแมเนจเมนต์ (วิดีโอเกม)

ท็อปแมเนจเมนต์ (คาตากานะ: トップマネジメント) เป็นวิดีโอเกมจำลองธุรกิจหลายแพลตฟอร์มที่เปลี่ยนผู้เล่นให้กลายเป็นเจ้าของตำแหน่งองค์กรที่ได้รับการยอมรับอย่างสูง
รูปแบบการเล่น.
การใช้ความสามารถในการจัดการที่ได้รับจากเกม ผู้เล่นจะต้องเปลี่ยนบรรษัท (会社, kaisha) ที่เพิ่งก่อตั้งใหม่ ให้กลายเป็นบรรษัทระดับดีเยี่ยมที่ทำกำไรได้ เกมดังกล่าวสร้างโดยบริษัทโคอิ โดยมุ่งเน้นไปที่นักเรียนธุรกิจชาวญี่ปุ่นในไฮสกูล, วิทยาลัย และมหาวิทยาลัย ในขณะเดียวกันก็พยายามดึงดูดนักเล่นเกมทั่วไปที่สนใจเรียนรู้วิธีการดำเนินงานของบริษัทญี่ปุ่น
เกมนี้จำเป็นต้องมีการรู้หนังสือในภาษาญี่ปุ่นนอกเหนือจากทักษะทางคณิตศาสตร์ขั้นสูง "ท็อปแมเนจเมนต์"มีศิลปะนามธรรมที่ทำหน้าที่เป็นกราฟิกส์ของเกม และการประชุมทางธุรกิจทั่วไปจะจัดขึ้นต้นเดือนเมษายนเสมอเพื่อเป็นมาตรการในการกำหนดระดับการจ้างงาน, เงินเดือนผู้บริหาร ตลอดจนผลประโยชน์ทางการเงินของพนักงาน ส่วนการประชุมที่จัดขึ้นทุก ๆ เดือนมุ่งเน้นไปที่การเผยแพร่โฆษณาทั่วประเทศญี่ปุ่น, การปรับปรุงประสิทธิภาพของผลิตภัณฑ์ และการกำหนดจำนวนผลิตภัณฑ์ที่จะผลิตเพื่อขายในตลาดเสรี
เกมดังกล่าวส่วนใหญ่เป็นแบบข้อความ และผู้เล่นสามารถเลือกระหว่างบริษัทอิเล็กทรอนิกส์รายใหญ่ห้าแห่งที่จะเล่น (ได้แก่ ไอบีเอ็น, ปูจิตสึ, โตจิบา, จาร์ป และเอ็นอีจี ซึ่งเขียนล้อเลียนไอบีเอ็ม, ฟูจิตสึ, โตชิบา, ชาร์ป และเอ็นอีซี) รวมถึงเช่นเดียวกับเกมธุรกิจส่วนใหญ่ การล้มละลายส่งผลให้เกมโอเวอร์ ส่วนเวอร์ชันเอ็นอีซี พีซี-9801 จำหน่ายเพื่อเป็นแนวทางการวิจัยในโลกธุรกิจของญี่ปุ่นเป็นหลัก โดยสามารถจัดซื้อเวอร์ชันใบอนุญาตสำหรับนักเรียนได้มากถึง 10 คน และสำหรับผู้สอนหนึ่งคน
ภาคต่อ.
ภาคต่อชื่อ"ท็อปแมเนจเมนต์ II" ได้รับการเผยแพร่ในเวลาต่อมาสำหรับซูเปอร์แฟมิคอม นอกเหนือจากระบบปฏิบัติการวินโดวส์ และสำหรับเอ็นอีซี พีซี-9801 ซึ่งเกมดังกล่าวเป็นเกมประเภทเดียวกันยกเว้นมีกราฟิกที่ได้รับการปรับปรุง
ชวาหัร กลา เกนทระ

ชวาหัร กลา เกนทระ (อักษรโรมัน: Jawahar Kala Kendra, JKK) เป็นศูนย์ศิลปะหลากแขนง ตั้งอยู่ในชัยปุระ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นโดยรัฐบาลรัฐราชสถานเพื่ออนุรักษ์ศิลปหัตถกรรมของรัฐราชสถาน ศูนย์ประกอบด้วยแปดส่วนซึ่งเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ แอมฟิเทียเตอร์ หอประชุม หอสมุด ห้องจัดแสดงงานศิลปะ โรงอาหาร และสตูดิโอศิลปะ
ชวาหัร กลา เกนทระ สร้างขึ้นให้มีรูปลักษณ์ประดุจป้อมปราการสีแดง ไม่มีหน้าต่างบนฟาซาดของอาคาร การออกแบบเป็นผลงานโดยสถาปนิก ชาลส์ คอเรีย ในปี 1986 การก่อสร้างเริ่มต้นในปี 1992 แปลนอาคารได้รับแรงบันดาลใจมาจากผังเมืองดั้งเดิมของนครชัยปุระ อันประกอบด้วยสี่เหลี่ยมจัตุรัสเก้ากล่อง โดยกล่องสี่เหลี่ยมตรงกลางเป็นพื้นที่เปิด ชวาหัร กลา เกนทระ ได้ปรับเอาแนวคิดจากหลักสถาปัตยกรรมโบราณของอินเดีย วาสตุศาสตร์ มาใช้ 
สถาปัตยกรรมของชวาหัร กลา เกนทระ ใช้หลักการการออกแบบ "วาสตุปุรุษมณฑล" ที่ซึ่งมองแปลนอาคารเป็นแบบจำลองของเอกภพ มณฑลที่ใช้ในการออกแบบโดยเฉพาะคือนพเคราะห์ แปลนประกอบด้วยสี่เหลี่ยมจัตุรัสสี่กล่อง แต่ละกล่องเป็นตัวแทนของดาวเคราะห์ ซึ่งรวมถึงดาวราหูและดาวพระเกตุ
แนวคิดของการใช้งานคือเพื่อใช้เป็นศูนย์ด้านวัฒนธรรมที่เต็มไปด้วยบริบททางวัฒนธรรมและบรรยากาศประวัติศาสตร์ของพื้นถิ่น ที่ทางเข้าของพิพิธภัณฑ์มีภาพเขียนฝาผนังรูปการอ่านฝ่ามือที่มีการระบุชื่อของดาวนพเคราะห์แทนจุดนูนต่าง ๆ บนฝ่ามือ แสดงเป็นความสัมพันธ์ระหว่างโหราศาสตร์กับดาราศาสตร์
พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา  เป็นนวนิยายที่เขียนโดยออร์ฮัน พามุค นักเขียนนวนิยายชาวตุรกีผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม หนังสือตีพิมพ์เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2560 หนังสือเป็นเรื่องราวในเมืองอิสตันบูลระหว่างปี ค.ศ. 1975 ถึง ค.ศ. 1984 เกี่ยวกับเรื่องราวความรักระหว่างเคมาลนักธุรกิจผู้มั่งคั่ง และฟูซุนญาติห่าง ๆ ที่ยากจน พามุคกล่าวว่าตนใช้ยูทูบในการค้นคว้าเพลงและภาพยนตร์ตุรกีระหว่างเตรียมเขียนนวนิยาย
นวนิยายมีการแปลเป็นภาษาไทยโดยนพมาส แววหงส์ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชนเมื่อปี พ.ศ. 2560
พิพิธภัณฑ์.
พามุคก่อตั้ง "พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา" ของจริงโดยอิงจากพิพิพิธภัณฑ์ที่ระบุในหนังสือ ตั้งอยู่ในอาคารของย่าน Çukurcuma ในเมืองอิสตันบูล และจัดแสดงสิ่งสะสมที่ระลึกถึงชีวิตประจำวันและวัฒนธรรมของอิสตันบูลตามช่วงเวลาในนวนิยาย
พิพิธภัณฑ์ส้วมสากลสุลัภ

พิพิธภัณฑ์ส้วมสากลสุลัภ  เป็นพิพิธภัณฑ์ในนิวเดลี บริหารงานโดยสุลัภอินเทอร์เนชันนอล จัดแสดงประวัติศาสตร์ของสุขอนามัยและส้วมของโลก นิตยสาร "ไทม์" ระบุให้พิพิธภัณฑ์นี้เป็นหนึ่งในสิบพิพิธภัณฑ์ที่แปลกที่สุดของโลก พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งขึ้นในปี 1992 โดย ดร. พินเทศวร ปาฐัก นักกิจกรรมเพื่อสังคม ผู้ก่อตั้งขบวนการปฏิรูปสังคมและสุขอนามันสุลัภ และผู้รับรางวัลสต็อกโฮล์มวอเทอร์ไพรซ์ประจำปี 2009 เป้าหมายในการก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ขึ้นของเขาคือเพื่อเน้นย้ำปัญหาในเรื่องสุขอนามัยของประเทศ ผ่านการพิจารณาความพยายามในการพัฒนาและสร้างสุขอนามัยจากทั่วโลกมาตั้งแต่สมัยก่อนคริสต์กาล
ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงเนื้อหาและสิ่งของจากกว่า 50 ประเทศ ของจัดแสดงรวมถึงโบราณวัตถุต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับสุขอนามัย มีอายุตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสต์กาล มาจนถึงศตวรรษที่ 20 ของจัดแสดง เช่น ห้องส้วมนอกบ้าน, โถส้วมแบบโถ, ฝารองส้วมยุควิกตอเรียที่ประดับตกแต่งอย่างวิจิตร, สายฉีดก้น นอกจากนี้ยังมีบทกวีที่บรรยายเกี่ยวกับส้วมแบบต่าง ๆ และการใช้งาน
สิ่งน่าสนใจที่จัดแสดงของพิพิธภัณฑ์ เช่น แบบจำลองตู้เตี้ย (commode) ในรูปของหีบสมบัติจากยุคกลางของอังกฤษ, แบบจำลองส้วมของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ที่มีรายงานว่าเคยถูกใช้จริงในราชสำนัก, ส้วมในรูปของตู้หนังสือ, เทคโนโลยีของรัสเซียกับนาซาในการแปลงปัสสาวะเป็นน้ำสะอาด, การ์ตูนและมุกตลกเกี่ยวกับส้วม โถส้วมทองคำและเงินของจักรพรรดิโรมัน, ระบบการถ่ายเทของเสียของอารยธรรมฮารัปปา และพัฒนาการของส้วมที่พบในแหล่งโบราณคดีโลถัล เป็นต้น
ปรีติ เจริญศิลป์

ปรีติ เจริญศิลป์ (เกิด 13 มีนาคม พ.ศ. 2525) ชื่อเล่น แตง เป็นนักการเมืองชาวไทย เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนนทบุรี สังกัดพรรคประชาชน
ประวัติ.
ปรีติ เกิดเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2525 ที่จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรพันตำรวจเอก ปรีดี เจริญศิลป์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดสุพรรณบุรี
จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ สำเร็จการศึกษาปริญญาตรี นิติศาสตร์บัณฑิต มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท คณะบริหารธุรกิจ Silicon Valley University
การเมือง.
ปรีติ ได้รับการดำรงตำแหน่ง กรรมาธิการวิสามัญแก้ไขประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ ในสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 25 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เขต 5 จังหวัดนนทบุรี และได้รับเลือกด้วยคะแนน 48,055 คะแนน
และยังดำรงตำแหน่ง รองประธาน คนที่ 5 ของคณะกรรมาธิการการป้องกันและปราบปรามการทุจริตประพฤติมิชอบ สภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ 26
กรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษากฎหมายและมาตรการควบคุมกำกับบุหรี่ไฟฟ้าในประเทศไทย
และโฆษกกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาร่างพระราชบัญญัติยกเลิกพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2534 พ.ศ. ...
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ปรีติ เจริญศิลป์ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย
พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา (พิพิธภัณฑ์)

พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา  เป็นพิพิธภัณฑ์ในบ้านยุคศตวรรษที่ 19 ในเมืองอิสตันบูล (ย่าน Çukurcuma) ประเทศตุรกี ก่อตั้งโดยออร์ฮัน พามุคนักเขียนนวนิยายชาวตุรกี มีฐานะเป็นสิ่งประกอบนวนิยายของพามุคเรื่อง"พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา" พิพิธภัณฑ์และนวนิยายถูกสร้างขึ้นควบคู่กันโดยมีศูนย์กลางที่เรื่องราวของสองตระกูลในอิสตันบูล ในวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 พิพิธภัณฑ์ได้รับการประกาศให้เป็นผู้ชนะเลิศของรางวัลพิพิธภัณฑ์ยุโรปแห่งปี พ.ศ. 2557
นวนิยายและพิพิธภัณฑ์นำเสนอเรื่องราวของชีวิตชนชั้นสูงในอิสตันบูลตั้งแต่ทศวรรษ 1970 ถึงต้นทศวรรษ 2000 นวนิยายเป็นเรื่องงราวของเคมาลผู้มั่งคั่งซึ่งตกหลุมรักกับฟูซุนญาติห่าง ๆ ที่ยากจน พิพิธภัณฑ์ก็จัดแสดงวัตถุที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวความรักของทั้งคู่ เว็บไซต์ของพิพิธภัณฑ์ระบุว่าพิพิธภัณฑ์มีสิ่งสะสมมากกว่าพันชิ้น นำเสนอสิ่งที่ตัวละครในนวนิยาย "ใช้, ใส่, ได้ยิน, ได้เห็น และฝันใฝ่ถึง ทั้งหมดจัดวางอย่างพิถิพิถันในกล่องและตู้จัดแสดง"
ประวัติ.
พามุคเริ่มสะสมสิ่งของต่าง ๆ ให้กับพิพิธภัณฑ์เมื่อกลางทศวรรษ 1990 พามุคกล่าวว่า “ผมต้องการสะสมและจัดแสดงสิ่งของ 'จริง ๆ' ของเรื่องแต่งภายในพิพิธภัณฑ์ และเขียนนวนิยายจากสิ่งของเหล่านั้น” พามุคระบุว่าสิ่งของบางชิ้นที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เป็นของครอบครัวและเพื่อน ๆ ส่วนของอื่น ๆ ถูกพบที่อื่นในอิสตันบูล หรือสะสมจากทั่วโลก แต่พามุคไม่ได้ระบุว่าสิ่งของใดบ้างที่เกี่ยวข้องโดยตรงกับชีวิตของตน พามุคยืนยังว่าการนำเสนอของพิพิธภัณฑ์ควรสะท้อนถึงนวนิยายไม่ใช่ตัวเขาเอง โดยกล่าวว่า “นี่ไม่ใช่พิพิธภัณฑ์ออร์ฮัน พามุค” 
หลังนวนิยายตีพิมพ์ในตุรกีในปี พ.ศ. 2551 สิ่งสะสมของพิพิธภัณฑ์ก็ได้รับการจัดจนเสร็จสมบูรณ์ร่วมกับคณะสหวิชาที่ประกอบด้วยศิลปิน นักออกแบบ และสถาปนา เปิดให้บริการในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555 ปัจจุบันมีสิ่งของที่จัดแสดงมากกว่าพันชิ้น
ตำแหน่ง.
พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในย่าน Çukurcuma ของเขต Beyoğlu ในเมืองอิสตันบูลของประเทศตุรกี ตั้งอยู่ในบ้านไม้ยุคศตวรรษที่ 19 ที่หัวมุมของถนน Çukurcuma Sk และ Dalgiç Sk
ตำบลปรังเผล

ปรังเผล เป็น 1 ใน 3 ตำบลของอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี มีพื้นที่เป็นอ่างเก็บน้ำเขื่อนวชิราลงกรณ 1 ใน 3 ของพื้นที่ทั้งหมด เป็นที่ตั้งของน้ำตกเกริงกระเวีย น้ำตกไดช่องถ่อง น้ำตกกระเต็งเจ็ง และจุดชมวิวป้อมปี่ ของพื้นที่อุทยานแห่งชาติเขาแหลม
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลปรังเผลมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ประวัติ.
"ปรังเผล" ในสมัยก่อนลักษณะภูมิประเทศที่ตั้งของตำบลปรังเผลอยู่ริมแม่น้ำ มีแม่น้ำแควน้อยไหลผ่านทั้ง 4 หมู่บ้าน ซึ่งจะมีหาดทรายขาวที่เกิดจากแม่น้ำแควน้อยไหลผ่านเป็นระยะทางยาว ซึ่งชาวบ้านท้องถิ่น (ชาวบ้านกะเหรี่ยง) เรียกหาดทรายขาวนี้ว่า "ปร่องผะเล" ต่อมาทางราชการได้บันทึกชื่อจากเดิมเป็น "ปรังเผล" ในปี พ.ศ. 2526 ได้อพยพชาวบ้านตำบลปรังเผลทั้ง 4 หมู่บ้านจากที่เดิมมาตั้งในที่ปัจจุบัน เนื่องจากการสร้างเขื่อนเขาแหลม หรือในปัจจุบันเรียกว่า เขื่อนวชิราลงกรณ และหาดทรายขาวที่เรียกดังกล่าวก็ถูกน้ำท่วมจนไม่เหลือให้เห็นอีกเลย
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลปรังเผลแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลปรังเผลมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลปรังเผล ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปรังเผลทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลปรังเผลที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลปรังเผลในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ประชากร.
พื้นที่ตำบลปรังเผลประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 4 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,729 คน แบ่งเป็นชาย 3,440 คน หญิง 3,289 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ในอำเภอสังขละบุรี
       หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
ลูเซียนา ฟุสเตร์

ลูเซียนา ฟุสเตร์ กุซมัน  เป็นบุคคลทางโทรทัศน์, นางแบบ และนางงามชาวเปรู โดยฟุสเตร์เป็นผู้ครองตำแหน่งทั้งมิสทีนเปรูโมเดล 2015, มิสทีนพาเจียนต์อินเตอร์เนชันแนล 2016, มิสแกรนด์เปรู 2023 และมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2023 ทั้งนี้เธอถือเป็นชาวเปรูคนที่สองที่ชนะการประกวดดังกล่าว
ชีวิตเริ่มแรก.
ฟุสเตร์เกิดเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1999 ณ กายาโอ ประเทศเปรู และได้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียน Liceo Naval Almirante Guise และในระดับปริญญาตรีคณะสื่อสารมวลชนจากมหาวิทยาลัย University of San Martín de Porres โดยเมื่อสมัยเธอยังเป็นวัยรุ่นนั้นฟุสเตร์เคยเป็นนักกีฬาประเภททีมทั้งวอลเลย์บอล และบาสเกตบอลในระดับท้องถิ่น
การประกวด.
ฟุสเตร์ได้รับการทาบทามให้ประกวดความงามในระดับประเทศจากการชักชวนของเจสสิกา นิวตันซึ่งเป็นประธานองค์กรมิสเปรูตั้งแต่ปีค.ศ. 2018 และปีค.ศ. 2022 กระทั่งในช่วงต้นปีปีค.ศ. 2023 ฟุสเตร์ได้ประกาศลงประกวดความงามโดยเธอได้ตัดสินใจเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์เปรู ซึ่งในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2023 เธอก็สามารถชนะการประกวดและเป็นตัวแทนประเทศเปรูในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2023 ณ ประเทศเวียดนาม โดยนิวตันก็ได้ให้นิยามกับเธอว่าเป็นผู้เข้าประกวดที่สมบูรณ์แบบสำหรับการเป็นตัวแทนของประเทศ
และในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2023 ฟุสเตร์ก็สามารถชนะการประกวด ณ สนามกีฬาในร่มฟู้เถาะ นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ซึ่งเธอก็ถือเป็นชาวเปรูคนที่สองที่ชนะการประกวดต่อจากมาริอา โฆเซ โลรา เมื่อปีค.ศ. 2017 
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วัดหอคอย

วัดหอคอย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางน้ำเปรี้ยว อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ 11 ไร่ 3 งาน 48 ตารางวา ปัจจุบันมี พระอธิการเปรมทอง ญาณสมฺปนฺโน เป็นเจ้าอาวาส
วัดหอคอย แต่เดิมเป็นวัดร้าง ต่อมาพระครูอาคมสิทธาภรณ์ เจ้าคณะอำเภอบางน้ำเปรี้ยว ในสมัยนั้นทราบว่ามีวัดร้างในเขตปกครองคณะสงฆ์อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จึงมีความประสงค์จะยกวัดร้างขึ้นเป็นวัดที่มีพระภิกษุจำพรรษา จึงมอบหมายให้พระเปรมทอง ญาณสมฺปนฺโน สังกัดวัดคลองเจ้า ตำบลศาลาแดง ร่วมมือกับชาวบ้านหอคอยและหมู่บ้านใกล้เคียง บูรณปฏิสังขรณ์อาคารเสนาสนะใหม่ทั้งหมด ยกวัดหอคอย (ร้าง) ขึ้นเป็นวัดมีพระภิกษุอยู่จำพรรษา เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2553
อาคารเสนาสนะที่สร้างแล้ว คือ ศาลาอเนกประสงค์ กุฏิสงฆ์ 2 หลัง วิหาร โรงครัว หอระฆัง และห้องน้ำ
ไนท์ แอท เดอะ มิวเซียม ความลับสุสานอัศจรรย์

ไนท์ แอท เดอะ มิวเซียม ความลับสุสานอัศจรรย์  เป็นภาพยนตร์แนวสุขนาฏกรรมจินตนิมิตในปี พ.ศ. 2557 ภาพยนตร์กำกับโดยชอว์น เลวี เขียนบทโดย David Guion และ Michael Handelman เป็นภาคที่ 3 (และเป็นภาพยนตร์คนแสดงภาคสุดท้าย) ในซีรีส์ภาพยนตร์ "ไนท์ แอท เดอะ มิวเซียม" และเป็นภาคต่อของ "มหึมาพิพิธภัณฑ์ ดับเบิ้ลมันส์ทะลุโลก" ภาพยนตร์นำแสดงโดยเบน สติลเลอร์ในบทตัวละครเอก, โรบิน วิลเลียมส์, โอเวน วิลสัน, สตีฟ คูแกน, ริกกี เจอร์เวส, แดน สตีเวนส์, รามี แมลิก, เรเบล วิลสัน และเบน คิงสลีย์ ภาพยนตร์เป็นเรื่องราวของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยลาร์รี ดาลีย์ที่ต้องเดินทางไปลอนดอนเพื่อคืนแผ่นจารึกอัคเมนราห์ซึ่งเป็นสิ่งประดิษฐ์ของชาวอียิปต์ที่ทำให้สิ่งจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์มีชีวิตขึ้นมา ก่อนที่มนต์วิเศษจะหายไป
การถ่ายทำหลักของภาพยตร์ดำเนินการตั้งแต่เดือนมกราคมถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2557 ในกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ภาพยนตร์ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ที่โรงภาพยนตร์ซิกเฟลด์เทียเตอร์ในนครนิวยอร์ก และออกฉายในประเทศสหรัฐอเมริกาในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2557 ภาพยนตร์ทำรายได้มากกว่า 363 ดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้น้อยที่สุดของซีรีส์ และได้รับคำวิจารณ์ที่หลากหลายเช่นเดียวกับภาคก่อน ๆ ภาพยนตร์อุทิศให้กับโรบิน วิลเลียมส์และมิกกี รูนีย์ซึ่งเสียชีวิตก่อนที่ภาพยนตร์จะออกฉาย
ตำบลไล่โว่

ไล่โว่ เป็น 1 ใน 3 ตำบลของอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นตำบลที่อยู่ห่างจากตัวจังหวัดกาญจนบุรีมากที่สุดถึง 215 กิโลเมตร และเป็นตำบลที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดกาญจนบุรีถึง 1,723.98 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ 1,077,847.5 ไร่ (ร้อยละ 8.85 ของพื้นที่ทั้งจังหวัด)
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลไล่โว่มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอและจังหวัดใกล้เคียงดังนี้
ประวัติ.
ในอดีตชาวกะเหรี่ยงจากพม่าอพยพเข้ามาในไทย มีคำบอกเล่าว่าในสมัยกรุงธนบุรีช่วงปี พ.ศ. 2317 ชาวกะเหรี่ยงจากหมู่บ้านเมกะวะในเขตเมืองเมาะละแหม่ ได้อพยพเข้ามาอยู่ในทุ่งใหญ่เซซาโว่ (ปัจจุบันคือเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร หรือเขตมรดกโลกทุ่งใหญ่นเรศวร) เพราะโดยนิสัยแล้วชาวกะเหรี่ยงนั้นรักสงบ หลีกเลี่ยงสงคราม ชาวกะเหรี่ยงจึงเลือกที่จะตั้งที่อยู่อาศัยลึกเข้าไปในป่าใหญ่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2364 ในสมัยรัชกาลที่ 3 ชาวกะเหรี่ยงกลุ่มนี้ได้ช่วยกับขับไล่ทหารพม่าออกจากสยามพระเจ้าแผ่นดินสยามจึงได้แต่งตั้งหัวหน้ากะเหรี่ยงให้เป็นเจ้าเมืองสังขละบุรี มีบรรดาศักดิ์เป็น "พระศรีสุวรรณคีรี" โดยที่ตั้งของเมืองสังขละบุริเดิม คือ บ้านเสน่ห์พ่อง ราษฎรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยเชื้อสายกะเหรี่ยง มีพระศรีสุวรรณคีรี เป็นเจ้าเมืองสืบทอดตำแหน่งกันมา 5 ท่าน จนกระทั่งมีการปรับปรุงระเบียบการปกครองท้องถิ่นสมัยรัชกาลที่ 5 ลดฐานะเมืองสังขละบุรีเป็นอำเภอ พระศรีสุวรรณดูริที่ (ทะเจียงโปรย เสตะพันธ์) รับพระราชทานแต่งตั้งเป็นนายอำเภอคนแรกของสังขละบุรี แต่เดิมแยกเป็น 2 ตำบล โดยถือลำน้ำกษัตริย์เป็นเส้นแบ่งการปกครอง คือ
ระหว่างที่พระศรีสุวรรณคีรีที่ 4 (ทะเจียงโปรย เสตะพันธ์) เป็นนายอำเภอสังขละบุรี พ.ศ. 2438-2467) มีหลักฐานปรากฏว่าที่บริเวณหมู่บ้านก่องเผิงลำน้ำปะคะไหลลงสู่ลำน้ำกษัตริย์ มีการจัดตั้งสถานีตำรวจเพื่อบริการประชาชนในตำบลไล่โว่ และตำบลลังกา ในปีพ.ศ. 2482 ตำบลลังกาถูกยุบมารวมกับพื้นที่ตำบลไลโว่ จึงเป็นตำบลไล่โว่ตำบลเดียวกระทั่งปัจจุบัน คำว่า "ไล่โว่" เป็นภาษากะเหรี่ยง มีความหมายว่า "หินแดง หรือผาแดง"
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลไล่โว่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลไล่โว่มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเพียงแห่งเดียว คือ องค์การบริหารส่วนตำบลไล่โว่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลไล่โว่ทั้งหมด ซึ่งเป็นสภาตำบลไล่โว่ที่จัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2517 และยกฐานะขึ้นเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลไล่โว่ในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539
ประชากร.
พื้นที่ตำบลไล่โว่ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 6 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 6,257 คน แบ่งเป็นชาย 3,310 คน หญิง 2,947 คน (เดือนธันวาคม 2565) เป็นตำบลที่มีประชากรน้อยที่สุดในอำเภอสังขละบุรี
       หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
พิพิธภัณฑ์สุนัขเอเคซี

พิพิธภัณฑ์สุนัขเอเคซี  เป็นพิพิธภัณฑ์สุนัขที่ไม่แสวงกำไรของสมาคมผู้เพาะพันธุ์สุนัขแห่งอเมริกา (American Kennel Club) หรือเอเคซี (AKC) ตั้งอยู่ที่อาคาร 101 พาร์กแอฟวานิว ในย่านเมอร์เรย์ฮิลล์ของเขตแมนแฮตตัน นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา พิพิธภัณฑ์มีสิ่งจัดแสดงได้แก่ สุนัขในภาพยนตร์, สุนัขของประธานาธิบดี, สุนัขสงคราม, สุนัขในการสำรวจ เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีสิ่งสะสมงานศิลปะเกี่ยวกับสุนัขที่จำนวนมากที่สุดแห่งหนึ่ง
สภาการพิพิธภัณฑ์ระหว่างชาติ

สภาการพิพิธภัณฑ์ระหว่างชาติ  เป็นองค์กรนอกภาครัฐที่อุทิศให้กับพิพิธภัณฑ์ โดยคงความสัมพันธ์อย่างเป็นทางการกับยูเนสโก และมีสถานะเป็นที่ปรึกษาของคณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1946 และยังเป็นพันธมิตรกับหน่วยงานต่าง ๆ เช่น องค์การทรัพย์สินทางปัญญาแห่งโลก องค์การตำรวจอาชญากรรมระหว่างประเทศ และองค์การศุลกากรโลก เพื่อดำเนินภารกิจบริการสาธารณะระหว่างประเทศ ซึ่งรวมถึงการต่อสู้กับการลักลอบขนสินค้าทางวัฒนธรรม และส่งเสริมการจัดการความเสี่ยงและการเตรียมพร้อมในกรณีฉุกเฉินเพื่อปกป้องมรดกทางวัฒนธรรมของโลกในกรณีที่เกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติหรือที่มนุษย์สร้างขึ้น สมาชิกของสภาการพิพิธภัณฑ์ระหว่างชาติจะได้รับบัตรสมาชิกภาพของสภาซึ่งให้สิทธิ์เข้าพิพิธภัณฑ์ฟรีหรือเข้าพิพิธภัณฑ์หลายแห่งทั่วโลกได้ในราคาพิเศษ
ชนิกานต์ ตังกบดี

ชนิกานต์ ตังกบดี (เกิด 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547) ชื่อเล่น พรีม เป็นนักแสดงและนางแบบชาวไทยเชื้อสายจีน สังกัดจีเอ็มเอ็มทีวี เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาท "เกรซ" จากซีรีส์เรื่อง "The Gifted Graduation นักเรียนพลังกิฟต์" (2563) บทบาท "คะนิ้ง" จากซีรีส์เรื่อง "F4 Thailand: Boys Over Flowers หัวใจรักสี่ดวงดาว" (2564) และ บทบาท "ฟา" จากซีรีส์เรื่อง "Enigma คน มนตร์ เวท" (2566)
ประวัติ.
ชนิกานต์ ตังกบดี (เกิด 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2547) สำเร็จการศึกษาจาก โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบันเธอกำลังศึกษาระดับปริญญาตรี คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงานในวงการบันเทิง.
ผลงานการแสดงเรื่องแรกของชนิกานต์คือภาพยนตร์เรื่อง "ตุ๊กแกรักแป้งมาก" เมื่อปี 2557 ซึ่งเธอได้รับบทเป็น แป้ง นางเอกในวัยเด็ก ตั้งแต่ปี 2557 ถึง 2562 เธอยังคงรับบทรับเชิญในซีรีส์และละครหลายเรื่อง เช่น "เลือดรักทรนง" (2559), "ยู-พรินซ์ซีรีส์ เรื่อง สิบทิศ" (2559) ในบท พริกแกง นางเอกในวัยเด็กและ "บุพเพสันนิวาส" (2561) ในบท แม่เดือน บุตรสาวของแม่หญิงจันทร์วาด
ชนิกานต์เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับจีเอ็มเอ็มทีวีอย่างเป็นทางการเมื่อปี 2562 และได้รับบทสมทบในซีรีส์เรื่อง "นักเรียนลับ บัญชีดำ" ในบท เมลอน ในปีต่อมาเธอได้แสดงนำเป็นครั้งแรกในเรื่อง "เดอะกิฟต์ แกรดูเอชัน" ตามมาด้วยบทสมทบที่โดดเด่นในเรื่อง "หัวใจรักสี่ดวงดาว" (2564–2565) ซึ่งทำให้เธอได้เป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ
ในปี 2565 เธอได้ร่วมแสดงในซีรีส์เรื่อง "ร้านซื้อขายความทรงจำ" เรื่องที่ 6: "Somewhere Only We Belong" ประกบ พีรวัส แสงโพธิรัตน์
ในเดือนกรกฎาคม 2566 ชนิกานต์กลับมารับบทนางเอกในซีรีส์ระทึกขวัญ-สยองขวัญ เรื่อง "คน มนตร์ เวท" เธอยังได้แสดงนำในซีรีส์โรแมนติกคอมเมดี้เรื่อง "เพราะเธอคือรักแรก" ซึ่งเป็นการรีเมคจากซีรีส์ยอดนิยมของจีนเรื่อง "นับแต่นั้น... ฉันรักเธอ"
เทศบาลตำบลวังกะ

วังกะ เป็นเทศบาลตำบลซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของหมู่ 1–3 ของตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทยได้ทำการสร้างเขื่อนวชิราลงกรณ หรือเขื่อนเขาแหลมขึ้นมาเพื่อกักเก็บน้ำและเพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า การสร้างเขื่อนนี้ได้ทำให้เกิดน้ำท่วมบริเวณอำเภอสังขละบุรีเดิม รวมไปถึงชุมชนมอญวังกะถูกน้ำท่วมถึง วัดวังก์วิเวการามเดิมต้องจมอยู่ใต้น้ำ ไร่น้ำถูกน้ำท่วมถึง ส่งผลให้ชาวบ้านที่อยู่อาศัยในชุมชนต้องอพยพย้ายขึ้นไปอยู่ในพื้นที่สูง โดยอพยพไปยังเนินเขาที่อยู่ริมแม่น้ำซองกาเลียซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามสถานที่ตั้งใหม่ของตัวอำเภอหน่วยราชการและหมู่บ้านฝั่งอำเภอ โดยได้มีการสร้างวัดวังก์วิเวการามขึ้นมาใหม่ รวมถึงมีการสร้างสะพานไม้เพื่อข้ามไปยังตัวอำเภอซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำ ส่วนชุมชนที่จมอยู่ใต้เขื่อนประชาชนย้ายออกและไม่มีประชาชนอยู่ในเขตสุขาภิบาลสังขละบุรีเลย จึงยุบสุขาภิบาลสังขละบุรีลงในปี พ.ศ. 2528 พร้อมกับจัดตั้งสุขาภิบาลวังกะขึ้นแทน ในท้องที่บ้านวังกะ บ้านนิเถะ และบ้านไหล่น้ำที่มีประชาชนได้รับผลกระทบจากน้ำท่วมในการสร้างเขื่อนวชิราลงกรณได้ย้ายมาตั้งถิ่นฐาน ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลใน พ.ศ. 2542
ทั้งนี้การสร้างเขื่อนได้ส่งผลเป็นอย่างมากต่อชาวมอญที่อพยพเหล่านี้ เนื่องจากชาวมอญเหล่านี้เป็นชาวต่างด้าวที่ไม่สามารถมีที่ดินเป็นของตนเอง อีกทั้งยังไม่ได้รับการชดเชยที่ดินจากการสร้างเขื่อนทำให้คนเหล่านี้ไร้ที่ดิน (การไฟฟ้ามอบที่ดินชดเชย 614 ไร่ให้แก่วัดเท่านั้น) ด้วยความอนุเคราะห์ของหลวงพ่ออุตตมะ ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสวัดวังก์วิเวการามขณะนั้น ท่านได้แบ่งที่ดินของวัดวังก์วิเวการามให้ชาวมอญได้อยู่อาศัยซึ่งมีกว่าจำนวน 400 ครอบครัว ทำให้ชาวมอญสามารถมีที่อยู่อาศัยสืบถึงปัจจุบัน
พื้นที่เทศบาลอยู่ในศูนย์ราชการอำเภอสังขละบุรี ห่างจากศาลากลางจังหวัดกาญจนบุรีประมาณ 218.3 กิโลเมตร อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 337 กิโลเมตร มีพื้นที่รับผิดชอบ 11.11 ตารางกิโลเมตร หรือคิดเป็นพื้นที่ประมาณ 6,943.75 ไร่ ในปัจจุบันชุมชนวังกะถือเป็นสถานที่สำคัญในการท่องเที่ยววิถีชีวิตชาติพันธุ์มอญแห่งหนึ่งในประเทศไทย โดยภายในชุมชนนอกจากท่องเที่ยวเรียนรู้ไปกับวิถีชีวิตของชาวบ้านภายในชุมชนแล้วนั้น ยังมีสถานที่ที่น่าสนใจให้นักท่องเที่ยวได้เยี่ยมชมความสวยงาม คือ สะพานไม้อุตตมานุสรณ์ วัดใต้น้ำ วัดวังวิการาม เจดีย์พุทธคยา ทั้งนี้ภายในชุมชนทั้งนี้จากการที่นักท่องเที่ยวเข้ามาในชุมชนวังกะมากขึ้นได้ทำให้ชาวบ้านส่วนหนึ่งในชุมชนหันมาประกอบธุรกิจท่องเที่ยว นำมาสู่การเกิดอาชีพและการสร้างรายได้แก่ชาวชุมชนวังกะในปัจจุบัน
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองลู

หนองลู เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของพื้นที่หมู่ 4–10 และบางส่วนของหมู่ 1–3 ของตำบลหนองลู (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลวังกะ) ในอำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เดิมได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลหนองลูใน พ.ศ. 2517 ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนองลูเมื่อปี พ.ศ. 2538 ในปี พ.ศ. 2565 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลมีประชากรทั้งหมด 29,527 คน
เขตองค์การบริหารส่วนตำบลประมาณร้อยละ 70 อยู่ในพื้นที่ของป่าสงวนแห่งชาติป่าเขาช้างเผือกของอุทยานแห่งชาติเขาแหลม ประมาณร้อยละ 10 เป็นที่ราบลุ่มและที่ราบระหว่างภูเขา และประมาณร้อยละ 20 เป็นพื้นที่กักเก็บน้ำของเขื่อนวชิราลงกรณ เป็นที่ตั้งของพระเจดีย์สามองค์ เดิมเป็นเพียงก้อนหินวางซ้อนกันสามกอง จึงเรียกที่แห่งนี้ว่าหินสามกอง เป็นที่สักการะของคนไทยโดยทั่วไปก่อนที่จะเดินทางออกเขตแดนไทยเข้าสู่เขตแดนพม่าแต่ครั้งโบราณ ต่อมาในปี พ.ศ. 2432 พระศรีสุวรรณคีรี (ทะเจียงโปรย เสตะพันธ์) เจ้าเมืองสังขละบุรี ร่วมกับราษฎรในพื้นที่ก่อสร้างองค์เจดีย์ขึ้นบนหินสามกอง เจดีย์แต่ละองค์สูงประมาณ 6 เมตร ตั้งห่างกันประมาณ 5-6 เมตร ซึ่งในปี พ.ศ. 2546 กรมศิลปากรได้ดำเนินการขุดแต่งและพบฐานเจดีย์รูปทรงสี่เหลี่ยมที่ก่ออิฐอยู่ด้านใต้ซึ่งสันนิษฐานว่ามีการสร้างเจดีย์องค์เดิมมาแล้วในสมัยกรุงศรีอยุธยา กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนพระเจดีย์สามองค์เป็นโบราณสถานของชาติในปี พ.ศ. 2498 
ด่านเจดีย์สามองค์เป็นเขตสิ้นสุดชายแดนไทยด้านทิศตะวันตก ในอดีตเป็นช่องทางเดินทัพของไทยและพม่า นักท่องเที่ยวสามารถข้ามชายแดนเข้าไปชมตลาดพญาตองซูในเขตพม่า โดยติดต่อทำเอกสาร/หลักฐานได้ที่ด่านตรวจคนเข้าเมืองสังขละบุรี
ลุฟท์ฮันซ่าซิตีแอร์ไลน์

ลุฟท์ฮันซ่าซิตีแอร์ไลน์  ดำเนินการในชื่อ ลุฟท์ฮันซ่าซิตี เป็นสายการบินระดับภูมิภาคสัญชาติเยอรมัน โดยเป็นสายการบินลูกของลุฟท์ฮันซ่า ที่มีแผนจะทำการบินในฤดูร้อน ปี 2024 จากฐานการบินในมิวนิกไปยังจุดหมายปลายทางต่างๆ ในสหภาพยุโรป ซิตีแอร์ไลนส์ได้รับใบรับรองผู้ดำเนินการเดินอากาศในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023
ประวัติ.
ลุฟท์ฮันซ่าซิตีแอร์ไลน์มีจุดเริ่มต้นจากแผนการของลุฟท์ฮันซ่าที่จะก่อตั้งสายการบินระดับภูมิภาคแห่งใหม่ในชื่อซิตีไลน์ 2 (Cityline 2) อย่างไรก็ตาม โครงการนี้ถูกยกเลิกในเวลาต่อมาเนื่องจากการวิพากษ์วิจารณ์จากสหภาพแรงงาน
ลุฟท์ฮันซ่ามีแผนการก่อตั้งซิตีแอร์ไลนส์วันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2022 เมื่อต้นเดือนมิถุนายน 2566 ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 ซิตีแอร์ไลนส์ได้รับใบรับรองผู้ดำเนินการเดินอากาศจากสำนักงานการบินกลาง และรับมอบเครื่องบินแอร์บัส เอ319-100 ที่โอนย้ายมาจากลุฟท์ฮันซ่าซิตีไลน์ ก่อนที่จะถูกโอนย้ายกลับคืนไปในเดือนตุลาคม โดนสายการบินจะได้รับเอ319 จำนวน 4 ลำจากยูโรวิงส์แทน
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 ลุฟท์ฮันซ่าประกาศการยุบสายการบินลุฟท์ฮันซ่าซิตีไลน์ในอนาคตจากปัญหากับลูกจ้าง โดยจะโอนย้ายการดำเนินงานทั้งหมดมายังลุฟท์ฮันซ่าซิตีแอร์ไลน์แทน
จุดหมายปลายทาง.
ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2025 ลุฟท์อันซ่าให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางดังต่อไปนี้:
ข้อตกลงการบินร่วม.
ลุฟท์ฮันซ่าซิตีแอร์ไลน์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินดังต่อไปนี้:
ฝูงบิน.
ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2025 ลุฟท์ฮันซ่าซิตีแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:
ลุฟท์ฮันซ่าซิตีแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 9.4 ปี
การบริการ.
การบริการทั้งหมดคาดการณ์ว่าจะมีรูปแบบเหมือนกับของลุฟท์ฮันซ่าทั้งหมด ทั้งเครื่องแบบพนักงานต้อนรับ ห้องโดยสาร ที่นั่ง และอาหารบนเที่ยวบิน
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี มีที่ตั้งอยู่ในจังหวัดปราจีนบุรี เป็นพิพิธภัณฑสถานประเภทประวัติศาสตร์โบราณคดีประจำภาคตะวันออก จัดขึ้นเพื่อจัดแสดงและรวบรวมโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ที่ได้จากแหล่งโบราณคดี ในภาคตะวันออก 
เป็นหนึ่งในเครือข่ายพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ (ประเทศไทย)ที่ดำเนินงานโดยกรมศิลปากรของกระทรวงวัฒนธรรม มีหน้าที่รับผิดชอบในการปกป้องโบราณวัตถุทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของประเทศไทย ใน พ.ศ. 2469 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนาสถาบันศิลปะ วรรณคดี และโบราณคดี ต่อมาพระองค์ทรงเปิดพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร ตั้งอยู่หน้าพระราชวังบวรสถานมงคล นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เครือข่ายก็ได้ขยายออกไป ปัจจุบันมีสาขาพิพิธภัณฑ์แห่งชาติรวมทั้งสิ้น 43 แห่งทั่วราชอาณาจักร 
การจัดแสดง.
วัตถุที่นำมาจัดแสดงมาจากเจ็ดอำเภอ ของจังหวัดปราจีนบุรี ส่วนมากจะโดดเด่นเป็นพิเศษในด้านประติมากรรมทางพุทธศาสนาและฮินดู ในต้นสมัยทวารวดี
ห้องประวัติศาสตร์และโบราณคดีภาคตะวันออก.
จัดแสดงเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และโบราณคดีในภาคตะวันออก พร้อมจัดแสดงวีดิทัศน์ “ร่องรอยวัฒนธรรมลุ่มน้ำบางปะกงและภูมิภาคตะวันออก” 
ห้องชุมชนโบราณในภาคตะวันออก.
นำเสนอเกี่ยวกับชุมชนโบราณสมัยก่อนประวัติศาสตร์ในภูมิภาคตะวันออกที่สำคัญ อันได้แก่ ชุมชนโคกพนมดี และชุมชนหนองโน เมื่อราว 2,700 - 4,500 ปีมาแล้ว 
ห้องพัฒนาการของชุมชนและเมืองโบราณในภาคตะวันออก.
จัดแสดงเรื่องราวการพัฒนาการของชุมชนและเมืองโบราณในภาคตะวันออก การรับวัฒนธรรมทวารวดีและวัฒนธรรมเขมรโบราณ
ที่สูงอาร์มีเนีย

ที่สูงอาร์มีเนีย  เป็นที่ราบสูงที่อยู่ตรงกลางสุดและอยู่สูงที่สุดในบรรดาที่ราบสูงทั้งสามแห่งที่รวมกันเป็นส่วนเหนือของเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ ตามเข็มนาฬิกา เริ่มจากทางตะวันตก เป็นที่สูงอาร์มีเนียล้อมรอบด้วยที่ราบสูงอานาโตเลีย คอเคซัส ที่ต่ำคูรา-อารัส ที่ราบสูงอิหร่าน และเมโสโปเตเมีย พื้นที่สูงอาร์มีเนียแบ่งออกเป็นภูมิภาคตะวันตกและตะวันออก แบ่งแยกโดยหุบเขาอารารัต ซึ่งเป็นที่ตั้งของภูเขาอารารัต 
ส่วนอาร์มีเนียตะวันตก ปัจจุบันหมายถึงอานาโตเลียตะวันออกและอาร์มีเนียตะวันออก รู้จักในชื่อ เลสเซอร์คอเคซัส และในอดีตเรียกว่า แอนตีคอเคซัส (Anti-Caucasus)
อิงเงินโบล

อิงเงินโบล  เป็นเทศบาลในรัฐชวีทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทางตะวันออกของทะเลสาบลูเซิร์น เทศบาลอิงเงินโบลประกอบด้วยหมู่บ้านอิงเงินโบล (Ingenbohl) และชุมชนบรุนเนิน (Brunnen), วีเลิน (Wilen), ชเร็งกีเกิน (Schränggigen) และอุนเทอร์เชินเนินบุช (Unterschönenbuch)
ภูมิศาสตร์เศรษฐกิจ

ภูมิศาสตร์เศรษฐกิจ  เป็นสาขาวิชาย่อยของภูมิศาสตร์มนุษย์ ซึ่งศึกษากิจกรรมทางเศรษฐกิจและปัจจัยที่มีผลกระทบ นอกจากนี้ยังถือได้ว่าเป็นสาขาย่อยหรือวิธีการทางเศรษฐศาสตร์ด้วย ภูมิศาสตร์เศรษฐกิจมีสี่สาขาวิชาย่อย
ภูมิศาสตร์เศรษฐกิจมีเนื้อหาที่มีความหลากหลายมากมาย อย่างที่ตั้งของอุตสาหกรรม ความประหยัดเนื่องจากการรวมกลุ่ม การขนส่ง การค้าระหว่างประเทศ การพัฒนา อสังหาริมทรัพย์ การแปลงพื้นที่เพื่อเปลี่ยนชนชั้น เศรษฐศาสตร์กลุ่มชาติพันธุ์ เศรษฐศาสตร์แบบแยกเพศ ทฤษฎีแกนปริมณฑล เศรษฐศาสตร์ชุมชนเมือง ความสัมพันธ์ระหว่างสิ่งแวดล้อมกับเศรษฐกิจ (เชื่อมโยงกับประวัติศาสตร์อันยาวนานของนักภูมิศาสตร์ที่ศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมกับสิ่งแวดล้อม) และโลกาภิวัตน์
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด

พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด  เป็นพิพิธภัณฑ์ที่จัดแสดงตัวอย่างประวัติศาสตร์ธรรมชาติของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดจำนวนมาก ตั้งอยู่บนถนนพากส์ เมืองออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ นอกจากนี้ยังมีห้องภาพยนตร์บรรยายซึ่งใช้โดยแผนกเคมี สัตววิทยา และคณิตศาสตร์ของมหาวิทยาลัย พิพิธภัณฑ์เปิดให้คนทั่วไปเข้าชมเฉพาะพิพิธภัณฑ์พิตต์ริเวอร์ที่อยู่ติดกัน
หน่วยยามฝั่งเกาหลี

หน่วยยามฝั่งเกาหลี (KCG; ; ฮันจา: 海洋警察廳, อักษรโรมันฉบับปรับปรุง: Haeyang-gyeongchal-cheong, ความหมายตามตัวอักษร "สำนักงานตำรวจทางทะเล") เป็นหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายย่อยของประเทศเกาหลีใต้ที่รับผิดชอบด้านความปลอดภัยทางทะเลและการควบคุมนอกชายฝั่ง ทั้งนี้ หน่วยยามฝั่งเกาหลีเป็นสาขาอิสระและเป็นหน่วยงานภายนอกของกระทรวงกิจการทางทะเลและประมง
หน่วยยามฝั่งเกาหลีมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่อินช็อน และมีสถานีปฏิบัติการขนาดเล็กหลายร้อยแห่งตามแนวชายฝั่งของคาบสมุทรเกาหลี ซึ่งปฏิบัติการเรือหนัก 4 คลาส (มากกว่า 1,000 ตัน), เรือขนาดกลาง 3 คลาส (มากกว่า 250 ตัน) และเรือเบา 3 คลาส (เรือยนต์ที่มีความเร็วสูงขนาดมากกว่า 30 ตัน) นอกจากนี้ หน่วยยามฝั่งเกาหลียังใช้ 'เรือวัตถุประสงค์พิเศษ' หลายประเภท เช่น เรือดับเพลิง, เรือท้องแบน, เรือลาดตระเวนความเร็วสูง, เรือตรวจการณ์เบา และเรือโฮเวอร์คราฟต์สะเทินน้ำสะเทินบก ส่วนหน่วยการบินของหน่วยยามฝั่งเกาหลีมีอากาศยานปีกติดลำตัว 6 ลำ และอากาศยานปีกหมุน 16 ลำ นอกจากนั้น หน่วยยามฝั่งนี้ยังมีหน่วยการสงครามอสมมาตรของตัวเองที่เรียกว่า 'หน่วยปฏิบัติการพิเศษของหน่วยยามฝั่งเกาหลี'
รายชื่อตัวละครในเมทัลไฟท์ เบย์เบลด

นีคือรายชื่อตัวละครในเมทัลไฟท์ เบย์เบลด เป็นการรวบรวมรายชื่อตัวละครที่ปรากฏใน เมทัลไฟท์ เบย์เบลด ตั้งแต่มังงะที่เขียนโดย ทาคาฟุมิ อาดาจิ, อนิเมะทางโทรทัศน์ ตั้งแต่ซีซัน 1 เมทัลไฟท์ เบย์เบลด, ซีซัน 2 เมทัลไฟท์ เบย์เบลด บาคุ, ซีซัน 3 เมทัลไฟท์ เบย์เบลด 4D ซึ่งในบทความนี้ เน้นอธิบายในส่วนเวอร์ชันอนิเมะเป็นหลัก
ชื่อตัวละครในเรื่องมีชื่อที่มีความเกี่ยวข้องกับเบย์เบลดที่ตัวละครตัวนั้นใช้ ในบางกรณีไม่ได้ใช้ตามที่เป็นอยู่ แต่จะบิดคำและยึดติดคำ
ในด้านอายุของตัวละคร ไม่ได้ถูกกำหนดไว้ แม้ว่าในฉบับมังงะได้มีการบอกไว้แล้วในช่วงแรกแต่ก็ไม่ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนตามเป้าหมายของผู้ชม นอกจากนี้วันเกิดของตัวละครยังไม่ได้กำหนดอีกด้วย
ในส่วนเบย์เบลดจะมีการใส่วงเล็บสำหรับต้นแบบของเบย์เบลดที่ปรากฏ
เบย์เบลดที่ใช้ - วินด์อควาริโอ 100HF/S (ウインドアクアリオ100HF/S) (กลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ)
เบย์เบลดที่ใช้ - เคลย์อาริเอส ED145B (クレイアリエスED145B) (กลุ่มดาวแกะ)
เบย์เบลดที่ใช้ - เปกาซิส 105F (ペガシス105F) (ฉบับมังงะ) / สตอร์มเปกาซิส 105RF (ストームペガシス105RF) (กลุ่มดาวม้าบิน) → เบิร์นฟินิกซ์ 135MS (バーンフェニックス135MS) (กลุ่มดาวนกฟีนิกซ์)
เบย์เบลดที่ใช้ - ร็อคจิราฟ R145WB (ロックギラフR145WB), ร็อคจิราฟ R145WD (ロックギラフR145WD) (กลุ่มดาวยีราฟ)
เบย์เบลดที่ใช้ - เธอร์มอลลาเซอร์ต้า WA130HF (サーマルラチェルタWA130HF) (กลุ่มดาวกิ้งก่า)
เบย์เบลดที่ใช้ - วิลโก ED145ES (ビルゴED145ES) และ พอยซันวิลโก (ポイズンビルゴED145ES) (กลุ่มดาวหญิงสาว)
เบย์เบลดที่ใช้ - อควอริโอ 105F (アクアリオ105F) / สตอร์มอควอริโอ (ストームアクアリオ105F) / เคลย์อควอริโอ 105F (クレイアクアリオ105F) (กลุ่มดาวคนแบกหม้อน้ำ)