โรงเรียนราชนันทาจารย์ สามเสนวิทยาลัย ๒

โรงเรียนราชนันทาจารย์ สามเสนวิทยาลัย ๒ เป็นโรงเรียนหลวงปู่ผล อกฺกโชติ หรือ พระราชนันทาจารย์ ได้บริจาคที่ดินจำนวน 5 ไร่ ในซอยสะพาน 99 ริมคลองเปรมประชากร ในปลายปีการศึกษา 2537 ให้สร้างโรงเรียนมัธยมศึกษา ชื่อโรงเรียนจึงมีชื่อ "ราชนันทาจารย์" อยู่ในชื่อของโรงเรียนแห่งนี้จนถึงปัจจุบัน
กระทรวงศึกษาธิการประกาศจัดตั้งโรงเรียนนี้เมื่อวันที่ 30 เมษายน 2539 พร้อมกับอีกหลายโรงเรียน เช่น โรงเรียนคอนสาวิทยา, โรงเรียนขอนแก่นวิทยายน ๒ (สมาน สุเมโธ), โรงเรียนศิลาทองพิทยาสรรค์ และ โรงเรียนหัวเรือพิทยาคม ตามนโยบายปฏิรูปการศึกษา
ประวัติ.
ปลายปีการศึกษา 2537 พระราชนันทาจารย์
เจ้าอาวาสวัดเวตวันธรรมาวาส บริจาคที่ดินจำนวน 5 ไร่ ซึ่งตั้งอยู่บนถนนประชาชื่น ซอยสะพาน 99 ริมคลองเปรมประชากร ให้สร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาโดยให้ นายชลอ บุญก่อ โรงเรียนนนทรีวิทยา ทำหน้าที่เลขานุการ ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ (ดร.โกวิท วรพิพัฒน์) ในขณะนั้นเป็นผู้ประสานงานและเปิดดำเนินการเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาสาขาโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย ในปีการศึกษา 2538 รับนักเรียนชั้น ม.1 รุ่นแรกโดยใช้อาคารฝึกอบรมครูหน่วยศึกษานิเทศก์ เป็นสถานที่ตั้งโรงเรียนชั่วคราว แต่ที่ดินดังกล่าวนั้น ต้องร่วมมือกับกองสลากฯ จ่ายค่าขนย้ายให้ชาวบ้านในชุมชนสลัมซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงเรียนในปัจจุบัน เป็นจำนวนเงินหลายแสน
กระทรวงศึกษาธิการมีประกาศจัดตั้งโรงเรียนอย่างเป็นทางการ ในวันที่ 30 เมษายน 2539 และโรงเรียนยังได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวให้ใช้ชื่ออาคารเรียนพิเศษว่า อาคารเฉลิมพระเกียรติ ปีกาญจนาภิเษกพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว พร้อมทั้งให้เชิญตราสัญลักษณ์ งานฉลองศิริราชสมบัติ 50 ปีประดิษฐ์ที่สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก เสด็จวางศิลาฤกษ์อาคารดังกล่าว ในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2539
ในปี พ.ศ. 2540 ได้รับมอบที่ดินจาก พระราชนันทาจารย์ องค์อุปถัมภ์โรงเรียน ได้มอบที่ดินส่วนตัวเพื่อแก้ปัญหาการจราจรที่เกิดขึ้นในอนาคต เพิ่มอีก 197 ตารางวา
ในปี พ.ศ. 2541 โรงเรียนได้รับงบประมาณสนับสนุนจาก สำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล จำนวนเงิน 12,000,000 บาท (สิบสองล้านบาทถ้วน) เพื่อก่อสร้างอาคารกาญจนาภิเษก ใช้เป็นอาคารห้องสมุด และห้องพยาบาล
ปีการศึกษา 2543 พระราชนันทาจารย์ ได้มอบที่ดินเพิ่มเติมอีก 13 ตารางวา
ปีการศึกษา 2547 โรงเรียนได้งบประมาณก่อสร้างอาคารเอนกประสงค์ 5 ชั้น จำนวน 30,000,000 บาท (สามสิบล้านบาทถ้วน) พระราชนันทาจารย์ องค์อุปถัมภ์โรงเรียน วางศิลาฤกษ์อาคารเอนกประสงค์ 5 ชั้น และมณฑปหลวงพ่อสัมฤทธิ์ พระพุทธรูปประจำโรงเรียน วันที่ 23 มิถุนายน 2547
วันที่ 29 ตุลาคม 2547 สำนักสลากกินแบ่งรัฐบาล สนับสนุนเงินจำนวน 30,000,000 บาท โดย คณะกรรมการพิจารณาโครงการเพื่อสาธารณประโยชน์ จากรายได้โดยออกสลากพิเศษ กรมบัญชีกลาง กระทรวงการคลัง ส่งมอบเช็คธนาคารกรุงไทยจำกัด(มหาชน) สาขาย่อยกระทรวงการคลัง เลขที่ CH.X 2894533 ลงวันที่ 26 ตุลาคม 2547 ในการจัดซื้อที่ดินเพิ่มอีก 3 ไร่ 114.9 ตารางวา เพื่อสร้างสนามกีฬาเอนกประสงค์โดยได้รับความอนุเคราะห์จากชัชวาลย์ คงอุดม อดีตสมาชิกวุฒิสภากรุงเทพมหาคร เขตบางซื่อ ในการประสานติดต่อผู้บริหารระดับต่าง ๆ ของฝ่ายรัฐบาล
วันที่ 28 ธันวาคม 2549 โรงเรียนได้รับพระมหากรุณาธิคุณ พระราชทานชื่ออาคารเอนกประสงค์ว่า "อาคารเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในโอกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 12 สิงหาคม 2547 ในการนี้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินเป็นองค์ประธานเปิดอาคารเรียนหลังใหม่
ทำเนียบผู้บริหารโรงเรียน.
อดีต – ปัจจุบัน
ตราสัญลักษณ์โรงเรียน.
ดวงประทีปเหนืออักษรย่อชื่อโรงเรียนภายในวงกลม มีปรัชญาของโรงเรียนและคำแปลเขียนล้อมวงกลมรอบนอก และชื่อโรงเรียนในแถบโบว์ปลายพลิ้วรูปครึ่งวงกลมที่ส่วนล่างสุด
บทเพลงประจำสถาบัน.
บทเพลงประจำสถาบัน มาร์ช ราชนันทาจารย์ สามเสนวิทยาลัย ๒
กีฬาสีภายใน.
กีฬาสีภายในได้มีการจัดขึ้นครั้งแรกตั้งแต่ปีการศึกษาแรกเรื่อยมาจนมาถึงปีการศึกษา 2551 ต่อมาในปีการศึกษา 2552 ได้เปลี่ยนชื่อการแข่งขันกีฬาสีภายในเป็น กัลปพฤกษ์เกมส์ ซึ่งจะจัดในปลายปีของทุกปี การแข่งขันกีฬาแต่ละประเภทจะมีขึ้นก่อนวันงานกีฬาสีเพื่อหาผู้ชนะ ในวันกีฬาสีนั้นจะมีการเดินขบวนพาเหรด ตั้งแต่บริเวณหน้าวิทยาลัยเทคโนโลยีวิมลบริหารธุรกิจ มายังสนามกีฬาอเนกประสงค์ของโรงเรียน จากนั้นจะเริ่มพิธีเปิดการแข่งขัน เมื่อพิธีเปิดสิ้นสุดลงจะมีการประกวดท่ากายบริหารประกอบเพลง ต่อด้วยการประกวดสแตนด์เชียร์ในภาคเช้า-ภาคบ่าย สลับกับการการมอบเหรียญรางวัลแก่นักกีฬาที่ชนะเลิศทุกประเภท นอกจากนี้ยังมีกิจกรรมอื่น ๆ เช่น การแข่งขันฟุตซอลของอาจารย์ (บางครั้ง)
พระพุทธรูปประจำโรงเรียน.
หลวงพ่อสัมฤทธิ์ เป็นพระศักดิ์สิทธิ์ หน้าตักกว้าง 7 นิ้ว สูง 12 นิ้ว ชาวบ้านเคารพนับถือว่าเป็นพระคู่บ้านของชาวบางซื่อ เดิมนั้นท่านถูกฝังอยู่ใต้ดิน ทางทิศเหนือของอุโบสถวัดเวตวันธรรมาวาส (วัดเซิงหวาย) มาช้านาน วันหนึ่งท่านได้มาเข้าฝัน ว่าถ้าอยากให้บ้านเมืองสงบสุขก็ให้นำท่านขึ้นมาสักการบูชา เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นเมื่อใดไม่แจ้งชัด แต่วัดนี้มีอายุราวต้นกรุงรัตนโกสินทร์ และประเพณีแห่เรือชักพระวัดเซิงหวาย ก็สืบเนื่องมานับร้อยปี