ประวัติศาสตร์มวยไทย

ประวัติศาสตร์มวยไทย มีส่วนเกี่ยวข้องกับการอพยพของประชากรที่อาศัยอยู่ในมณฑลยูนนาน บนฝั่งแม่น้ำแยงซีเกียง ของประเทศจีน โดยตามตำนานของไทย เชื่อว่ามีผู้คนจำนวนมากที่เดินทางออกจากมณฑลยูนนาน ประเทศจีน มาสู่ประเทศไทย เพื่อค้นหาที่ดินที่มีความอุดมสมบูรณ์สำหรับการเกษตร อย่างไรก็ตาม ในระหว่างการโยกย้ายของพวกเขา ชาวไทยกลุ่มนี้ได้ถูกโจมตีโดยโจรและสัตว์ นอกจากนี้ ยังมีโรคต่าง ๆ ที่พวกเขาต้องเผชิญ เพื่อเพิ่มความสามารถในการป้องกันร่างกายและจิตใจ, การรับมือกับความทุกข์ยาก ชาวไทยสยามจึงได้คิดค้นวิธีการต่อสู้ โดยในเบื้องต้น ได้มีการเรียกกันในชื่อ"ฉุปศาสตร์" ซึ่งพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 ให้ความหมายว่า "วิชาว่าด้วยการสงคราม"
แม้ว่าการจัดเก็บเอกสารตำราทางประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่จะสูญหายไปเมื่อครั้งที่ถูกกองทัพพม่าทำลาย และขับไล่ออกจากเมืองอยุธยาในสมัยสงครามพม่า-ไทย (พ.ศ. 2302–2303) แต่เราก็ยังสามารถพบได้จากบันทึกของพม่า, กัมพูชา และจากชาวยุโรปเมื่อครั้งมาเยือนเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นครั้งแรก รวมถึงจากบันทึกเหตุการณ์ของล้านนา หรือเมืองเชียงใหม่ในปัจจุบัน
สมัยหริภุญชัย.
ต้นกำเนิดมวยสืบย้อนไปได้ถึง พ.ศ. 1200 สมัยหริภุญชัย มีพระฤๅษีนามว่า "พระฤๅษีสุกกะทันตะ" เป็นพระอาจารย์ผู้สั่งสอนวิทยาธรรมะและศิลปศาสตร์สำหรับผู้ปกครองแคว้น และขุนนางแม่ทัพนายกองต่อมาได้ตั้งสำนักเรียน ณ เขาสมอคอน เมืองลวะปุระ หรือละโว้#เปลี่ยนทาง (อาศรมของพระฤๅษีสุกกะทันตะในปัจจุบันเข้าชมได้ที่วัดเขาสมอคอน จังหวัดลพบุรี)
วิชาของพระฤๅษีสุกกะทันตะมีชื่อว่า มัยศาสตร์#เปลี่ยนทาง (มาจาก มัย + ศาสตระ) แปลว่า วิชาที่ฝึกเพื่อให้สำเร็จ คำที่มีความหมายตรงกัน คือ Mai Śāstra  คำ ಮೈ (Mai) แปลว่า ความกล้าหาญ การกล้าเผชิญอันตราย คำ ಶಾಸ್ತ್ರ (Śāstra) แปลว่า คู่มือ ความรู้ การศึกษา หรือหลักการ ซึ่งวิชามัยศาสตร์ประกอบด้วยวิชามวย วิชาดาบ วิชาธนู วิชาบังคับช้างและม้าสำหรับฝึกฝนเพื่อใช้ป้องกันตัวและการศึกสงคราม
ศิษย์ของพระฤๅษีสุกกะทันตะที่สำคัญเช่น พญามังรายผู้ครองแคว้นล้านนา พญางำเมืองผู้ครองแคว้นพะเยา พ่อขุนบานเมือง และพ่อขุนรามคำแหงมหาราช พระร่วงเจ้าแห่งกรุงสุโขทัย#เปลี่ยนทาง 
สมัยน่านเจ้า.
สมัยน่านเจ้า นับเป็นจุดแรกเริ่มของการรวมกลุ่มคนไทย#เปลี่ยนทาง มีการทำสงครามกับจีนเป็นเวลานานจึงมีการฝึกใช้อาวุธและการต่อสู้ด้วยมือเปล่า วิชามวยไทยจึงมีจุดเริ่มต้นมาจากวิชาเจิงคล้ายกับมวยจีนชื่อ เล่ยไถ  ในสมัยราชวงศ์ซ่งตรงกับสมัยน่านเจ้า กล่าวคือ เป็นวิชาร่ายรำเรียกว่า ฟ้อนเจิง#เปลี่ยนทาง โดยรำตามกระบวนท่าทั้งแบบมีอาวุธและมือเปล่า เช่น ฟ้อนเจิงหอก (ฟ้อนด้วยอาวุธหอก) ฟ้อนเจิงดาบ (ฟ้อนด้วยอาวุธดาบ) ฟ้อนเจิงลา (ฟ้อนมือเปล่า) เป็นต้น ในอดีตก่อนเรียนฟ้อนเจิงจะต้องผ่านการทดสอบจากครูผู้สอนโดยดูวิธีการเชือดไก่จะต้องให้ไก่ตายภายในเส้นที่ขีดไว้ หรือฝึกความอดทนโดยให้เดินฝ่าดงหญ้าพร้อมดาบคนละเล่มแล้วครูผู้สอนจะดูอุปนิสัยของแต่ละคน#เปลี่ยนทาง 
การฟ้อนเจิงจัดเป็นนาฏศิลป์ไทยล้านนาที่ยังมีมาถึงปัจจุบัน ส่วนครูผู้สอนวิชาเจิงที่มีชื่อเสียงที่สุดของล้านนาในปัจจุบัน คือ พ่อครูปวน คำมาแดง แต่ได้ถึงแก่กรรมแล้วเมื่อ พ.ศ. 2500#เปลี่ยนทาง 
สมัยอู่ทอง.
หลังจากพระยาพาล ผู้ปกครองเมืองพันธุมบุรี (ปัจจุบันคือจังหวัดสุพรรณบุรี) สวรรคตเมื่อ พ.ศ. 1459 พระพรรษา หรือพระพันวสา พระราชบุตรได้ขึ้นปกครองเมืองพันธุมบุรี ต่อมาพระพรรษาเสด็จไปครองเมืองอู่ทองแล้วตั้งเมืองอู่ทองเป็นราชธานีมีนามเมืองใหม่ว่า เมืองศรีอยุธยา ("พระราชพงศาวดารเหนือ" เขียนว่า เมืองศรีอยุทธยา คือ กรุงอโยธยาที่มีอยู่ก่อนการสถาปนาอาณาจักรกรุงศรีอยุธยา) พระพรรษาได้บำรุงศิลปะการต่อสู้ โดยเอาคนปล้ำพนันเมือง (มวย) ขึ้นมาจากเมืองอินทปัตถ์นคร (ปัจจุบันคืออำเภอพนัสนิคม จังหวัดชลบุรี) แล้วจีนได้ส่งมวยจีนเข้ามาต่อสู้กันครั้งแรกแต่มวยจีนไม่สามารถสู้มวยไทยได้ พวกมวยจีนจึงหนีกลับไป
ใน "พระราชพงศาวดารเหนือ" มีบันทึกเกี่ยวกับมวยเรียกว่า ปล้ำพนันเมือง เมื่อปลายรัชกาลสมเด็จพระเจ้าอู่ทองเมืองศรีอยุทธยา (พ.ศ. 1748–1796) กระทำราชาภิเษกเจ้าชัยเสนกุมาร พระราชบุตรของสมเด็จพระยาสุคนธคีรี เจ้าเมืองพิไชยเชียงใหม่ ขึ้นเสวยราชสมบัติกรุงอโยธยาสืบต่อราชบัลลังก์ มีรับสั่งให้นำคนปล้ำพนันเมืองจากเมืองอินทปัตรนครมาไว้ในเมืองศรีอยุทธยา
รัชกาลสมเด็จพระเจ้าสุวรรณราชา (พ.ศ. 1823–1844) หลังพระเจ้ากรุงจีนทรงทราบข่าวการขึ้นเสวยราชย์แล้วทรงแต่งชาวจีนผู้มีฝีมือเดินทางโดยเรือสำเภามายังเมืองศรีอยุทธยาเพื่อประลองฝีมือปล้ำพนันเมืองกับฝ่ายเมืองอยุทธยาแต่ชาวจีนพ่ายแพ้สู้ไม่ได้แล้วหลบหนีไป
พระบริหารเทพธานี (เฉลิม กาญจนาคม) กล่าวว่า ประวัติมวยไทยน่าจะเกิดจากพวกไทยลุ่มแม่น้ำโขงก่อนพวกอื่น
สมัยโยนก.
สมัยโยนก ว่าเป็นอาณาจักรแรกที่ก่อตั้งโดยกลุ่มคนไทยภายใต้ผู้นำแคว้น คือ พระเจ้าลวะจักราช (ปู่เจ้าลาวจก) ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์สิงหนวัติ#เปลี่ยนทาง ศ.เกียรติคุณสวัสวดี อ๋องสกุล กล่าวว่า พระเจ้าลวะจักราชเป็นขุนลัวะสืบเชื้อสายไตอ้ายหลาว  มาตั้งถิ่นฐานบริเวณเชิงดอยตุงมีปฏิสัมพันธ์กับคนพื้นราบซึ่งเป็นคนไท รับวัฒนธรรมไท พูดภาษาไท และนับถือพุทธศาสนา ควรถือว่าเป็นไท ต่อมาราชวงศ์มังรายของอาณาจักรล้านนาซึ่งสืบเชื้อสายจากพระเจ้าลวจักราชมีอำนาจมากขึ้นจึงได้ทำศึกสงครามกับพวกขอม และคนไทยก็ขยายอำนาจลงมายังแผ่นดินลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ดินแดนสุวรรณภูมิ แล้วก่อตั้งอาณาจักรสุโขทัยภายใต้ผู้นำแค้วน คือ พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์พระร่วง ซึ่งพระองค์ทรงสืบเชื้อสายมาจากพระเจ้าพรหมมหาราช ราชวงศ์สิงหนวัติ
หลังโยนกล่มสลายแล้วปรากฏแคว้นพะเยาซึ่งเป็นอาณาจักรร่วมกับหิรัญญนครเงินยางเชียงเเสน สมัยนั้นมีวิชาต่อยมวย เรียกว่า เชิงตีลคุย กล่าวถึงพญาเจืองมหาราช (ขุนเจิง) รัชกาลที่ 2 แคว้นพะเยา (พ.ศ.1625 - 1705) เรียนวิชาการดูช้างม้า การเชิงหอกดาบ การฟ้อนเจิง การต่อยมวย เมื่อขุนจอมธรรม พระราชบิดาสวรรคตจึงได้ขึ้นครองราชย์สืบต่อไป
"ตำนานเมืองพะเยา ฉบับวัดศรีบุญเรือง" กล่าวว่า:–
ไนเมิงภะยาวที่นั้นคํเรียนเชิงช้าง เชิงม้า เชิงหอก เชิงดาบ เชิงฟ้อน เชิงป้า เชิงตีลคุย (ต่อยมวย ป้องกันตัว) สพพเพส บํหลอแล คันขุนจอมตนพ่อตายแล้ว ขุนเจิงคํได้กินเมิงภะยาว
สมัยล้านนา.
เมื่อ พ.ศ. 1839 พญามังรายผู้ครองอาณาจักรล้านนาทรงตรากฏหมายชื่อ "มังรายศาสตร์"#เปลี่ยนทาง จารลงใบลาน เป็นกฎหมายมังรายที่เป็นลายลักษณ์อักษรเก่าแก่ที่สุดที่ปรากฏคำที่เกี่ยวกับมวย#เปลี่ยนทาง คือ เหตุคนผิดกัน 18 ประการ ในประการที่ 7 ระบุว่า ชกต่อย หรือทุบตีกัน เข้าใจว่ามังรายศาสตร์เป็นกฎหมายที่ปรับปรุงมาจากพระธรรมศาสตร์ของรามัญ
มังรายศาสตร์ ฉบับปริวรรต:-
"พระญามังรายเจ้า จิ่งตั้งอาชญาไว้ เพื่อหื้อท้าวพระญาทังหลาย อันเปนลูก หลาน เหลน หลีด หลี้ แลเสนาอามายตย์ฝูงแต่งบ้านปองเมืองสืบไพ หื้อรู้อันผิดอันชอบ ดังนี้ ฯ [..] คนทังหลายในโลกนี้ จักผิดกันด้วยเหตุ ๑๘ ประการ ดังนี้ คือ [..] ด้วยอันตีกัน ๗"
สมัยสุโขทัย.
เมืองหลวงของประเทศไทยในช่วงนี้ตั้งอยู่ที่เมืองสุโขทัย เมื่อปี พ.ศ. 1781 ถึง พ.ศ. 1951 ตามรายการที่บันทึกไว้ในศิลา สุโขทัยมีความขัดแย้งกับหลายเมืองที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งมักจะเผชิญหน้ากับข้าศึกจากภูมิภาคต่าง ๆ ดังนั้น ทางเมืองสุโขทัยจึงมีคำสั่งให้มีการฝึกฝนในกองทัพ รวมถึงการใช้ดาบ, หอก และอาวุธอื่น ๆ เพื่อใช้ในการต่อสู้ นอกจากนี้ การฝึกต่อสู้โดยใช้ร่างกายมีประโยชน์มากในยามบ้านเมืองไม่มีสงคราม ทักษะการต่อสู้ด้วยการใช้หมัด, เข่า และศอก ล้วนเป็นส่วนหนึ่งในการฝึกซ้อมของกองทัพสุโขทัย ซึ่งการรบสมัยสุโขทัยจะเป็นลักษณะประจัญบาน คือ รบแบบตะลุมบอน และรบแบบแอบซุ่มโจมตี การฝึกมวยไทยสมัยนั้นมีทั้งฝึกตามสำนักต่าง ๆ อาทิ สำนักหลวง เช่น สำนักราชบัณฑิต (สำหรับเจ้านายและขุนนาง) สำนักราษฎร์ เช่น วัดต่าง ๆ (ขุนนางและประชาชนทั่วไป)#เปลี่ยนทาง 
ในยามสงบ การฝึกมวยไทยจะเป็นกิจกรรมแบบไม่แบ่งชนชั้น โดยบรรดาชายไทยวัยหนุ่มจะได้รับทักษะการต่อสู้และป้องกันตัว ซึ่งเป็นการเตรียมพร้อมล่วงหน้าก่อนเข้ารับราชการทหาร ศูนย์ฝึกซ้อมส่วนใหญ่จัดขึ้นที่บริเวณรอบเมือง โดยเฉพาะสำนักสมอคร ในแขวงเมืองลพบุรี รวมถึงมีการสอนตามลานวัด โดยมีพระภิกษุเป็นผู้ฝึกสอน
ในช่วงเวลานี้ มวยไทยได้รับการยกย่องเป็นศิลปะชั้นสูงทางสังคม และนำมาใช้จริง ในการพัฒนาสมรรถภาพทางกายแก่นักรบ, การสร้างความแข็งแกร่ง และความกล้าหาญต่อผู้ปกครองบ้านเมือง พ่อขุนศรีอินทราทิตย์ ซึ่งเป็นกษัตริย์องค์แรกของสุโขทัย ทรงเชื่อมั่นในประโยชน์ของมวยไทย จึงส่งราชโอรสสองพระองค์ไปยังสำนักสมอคร คือ พ่อขุนบานเมือง และพ่อขุนรามคำแหงมหาราช เพื่อเตรียมความพร้อมในการสืบทอดราชบัลลังก์
"พงศาวดารโยนก" กล่าวว่า:-
"พระยางำเมืองเจ้านครพะเยาตนนี้ เป็นบุตรพระยามิ่งเมืองผู้ครองเมืองพะเยาลำดับที่ ๙ ตั้งแต่ขุนจอมธรรมเป็นต้นมา [...] เมื่อเจริญชนมายุได้ ๑๔ ปี ได้เรียนศาสตรเพทกับเทพอิสิตนอยู่ ณ ภูเขาดอยด้วน ครั้นชนมายุได้ ๑๖ ปี ไปเรียนศิลปในสำนักพระสุกทันตฤๅษี ณ กรุงละโว้ อาจารย์เดียวกันกับสมเด็จพระร่วงเจ้ากรุงสุโขทัย เหตุดังนั้นพระยางำเมืองกับสมเด็จพระร่วงเจ้ากรุงสุโขทัยจึงได้เป็นสหายแก่กัน"
ระหว่างปี พ.ศ. 1818 ถึง 1860 พ่อขุนรามคำแหงทรงนิพนธ์ตำหรับพิชัยสงคราม ที่มีการกล่าวถึงมวยไทย เช่นเดียวกับทักษะการต่อสู้อื่น ๆ#เปลี่ยนทาง นอกจากนี้พระมหาธรรมราชาที่ 1 (ลิไทย) เมื่อครั้งยังทรงพระเยาวน์นอกจากจะได้ศึกษาจากสำนักราชบัณฑิตในพระราชวังแล้ว พระองค์ทรงต้องฝึกวิชาปฏิบัติด้วย โดยเฉพาะการต่อสู้ป้องกันตัวแบบมือเปล่า เช่น มวยไทย รวมถึงการใช้อาวุธ อาทิ ดาบ หอก มีด โล่ ธนู เป็นต้น#เปลี่ยนทาง 
สมัยกรุงศรีอยุธยา.
สมัยกรุงศรีอยุธยา อยู้ในช่วงระหว่าง พ.ศ. 1988 ถึง พ.ศ. 2310 ในช่วงนี้มีสงครามจำนวนมากระหว่างไทย, พม่า และกัมพูชา จึงได้มีการฝึกพัฒนาทักษะด้านมวยไทยเพื่อการป้องกันตัว อาจารย์ผู้ถ่ายทอดศิลปะการต่อสู้นี้ให้แก่ชาวไทยไม่ได้มีจำกัดเฉพาะในพระบรมมหาราชวังดังเช่นก่อนหน้านี้ โดยมี"สำนักดาบพุทไธสวรรย์" ที่ได้รับความนิยมในสมัยนี้ มีนักเรียนหลายคนเข้ามาเรียนรู้เรื่องระเบียบวินัย พวกเขาฝึกวิชาดาบ และการต่อสู้ระยะประชิด ด้วยดาบหวาย จากการเรียนรู้การต่อสู้โดยไม่ใช้อาวุธของทหารนี้เอง ที่ทำให้เกิดการเรียนรู้มวยไทยโบราณ ซึ่งเป็นรูปแบบดั้งเดิมของมวยไทย โดยสำนักมวยไทยในยุคนั้น ได้เริ่มถ่ายทอดความรู้นี้ให้แก่ประชาชน
สมัยสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) พ.ศ. 1967–1991.
เมื่อ พ.ศ. 1962 สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 2 (เจ้าสามพระยา) เสด็จตีเมืองพระนครหลวง (นครธม) โปรดให้ขุนศรีไชยราชมงคลเทพเป็นขุนพลพร้อมขุนนางอื่น ๆ ปรากฏว่ามีฝูงมวยร่วมรบการศึกในครั้งนี้ด้วย ครั้นตีได้มีชัยชนะเหนือเมืองพระนครหลวง (นครธม) แล้ว โปรดให้ทำจารึกประกาศชัยชนะไว้ที่บรรณศาลาแห่งหนึ่ง และเลื่อนฐานะขุนศรีไชยราชมงคลเทพขึ้นเป็นฐานะสูงสุด คือ เอกมนตรีพิเสส (ต่อมาคือ ออกญาอุปราช หรือเจ้าพระยามหาอุปราช ในธรรมเนียบพระไอยการตำแหน่งนาพลเรือน นาทหาร หัวเมือง พ.ศ. 1998)
จารึกดังกล่าวคือ "จารึกขุนศรีไชยราชมงคลเทพ" จารเมื่อ พ.ศ. 1974 ด้านที่ 2 ความว่า:-
"สมเด็จพระอินทรามหาบรมจักรพรรดิธรรมิกราชเป็นเจ้าให้ขุนศรีไชยราชมงคลเทพเอาจตุรงค์ช้างม้ารี้พลไปโจมจับพระนครพิมายพนมรุ้งเป็นราชเสมาแลราบทาบดังพระมโนสากัลป์แลจึงจะละพระราชเสาวนีย์หาขุนศรีไชยราชมงคลเทพแดฝูงมวยลูกขุนทั้งหลาย เอาช้างม้ารี้พลถอยคืนมา มาลุเถิงเมสบรธานจรดบรรณศาลาประดิษฐาสีลาประสัสนี้ไว้จุ่งเป็นเกียรติยศสบบดลพระราชอาญาว่าขุนศรีไชยราชมงคลเทพเอกมนตรีพิเสส"
สมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ พ.ศ. 1991–2031.
ในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงตราพระไอยการตำแหน่งนาพลเรือน นาทหาร หัวเมือง พ.ศ. 1988 มีกรมหนึ่งชื่อ กรมนักมวย สังกัดในกรมทนายเลือกฝ่ายซ้ายและขวา ตำแหน่งเจ้ากรม คือ ขุนภักดีอาสา และขุนโยธาภักดี กรมนักมวยมีความหมายตามพจนานุกรมว่า "นักมวยสำหรับป้องกันพระเจ้าแผ่นดิน ชื่อกรม ๆ หนึ่งสำหรับกำกับมวย" มีหน้าที่ถวายความปลอดภัยพระมหากษัตริย์ในระยะประชิดโดยไม่ใช้อาวุธนอกเหนือจากมือเปล่าและอยู่เวรในพระราชวัง พระเจ้าแผ่นดินทรงคัดเลือกนักมวยมีฝีมือ ร่างกายล่ำสัน แข็งแรงเข้ามาเป็นทหารรักษาพระองค์
สมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช (พ.ศ. 2133–2147).
สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ทรงให้ความสำคัญต่อมวยไทยอย่างยิ่ง โดยให้การฝึกแก่บรรดาชายหนุ่ม เพื่อเสริมสร้างความสามารถด้านมวยไทยทั้งในแง่ของความกล้าหาญและความเชื่อมั่นในตนเอง พวกเขาได้รับคำสั่งให้เรียนรู้การต่อสู้ด้วยอาวุธทุกชนิด นอกจากนี้ สมเด็จพระนเรศวรมหาราชยังทรงแต่งตั้งกองเสือป่าแมวมอง ซึ่งเป็นหน่วยรบแบบกองโจร โดยกองทหารเหล่านี้ สามารถกอบกู้เอกราชของประเทศไทยจากประเทศพม่าได้ในช่วงเวลาดังกล่าว
สมัยสมเด็จพระเอกาทศรถ (พ.ศ. 2148–2153).
มีกฎหมายที่เกี่ยวกับมวย ตราขึ้นในรัชกาลสมเด็จพระเอกาทศรถ ชื่อ "พระอัยการเบ็ดเสร็จ " มีมาตราหนึ่งระบุว่า:-
"117 มาตราหนึ่ง ชนชั้นสองเป็นเอกจิกเอกฉันท์ตีมวยด้วยกันก็ดี แลปล้ำกันก็ดี แลผู้หนึ่งต้องเจ็บปวดก็ดี ขั้นหักถึงแก่มรณภาพก็ดี ท่านว่าหามีโทษมิได้…"
สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช (พ.ศ. 2147–2233).
ในช่วงเวลานี้ เป็นช่วงที่ประเทศไทยมีแต่ความสงบสุข จึงทำให้มีโอกาสในการพัฒนาสังคม, เศรษฐกิจ และการทหารแห่งราชอาณาจักร สมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงให้การสนับสนุนและส่งเสริมกีฬา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมวยไทย ที่ได้กลายเป็นกีฬาประจำชาติ ในช่วงเวลานี้ ได้มีค่ายมวยเกิดขึ้นหลายแห่ง ซึ่งมีการพัฒนาพื้นที่ในการฝึกโดยเฉพาะ โดยการสร้างสังเวียนมวยและลานดิน ซึ่งมีเชือกเพียงเส้นเดียวกั้น และมีกฎกติการการแข่งขัน ในบริเวณสี่เหลี่ยมจัตุรัส นักมวยจะใช้ด้ายดิบชุบแป้งหรือน้ำมันดินให้แข็งเพื่อพันข้อมือ วิธีการเช่นนี้จึงได้รับการเรียกกันในชื่อ"คาดเชือก" (การใช้เชือกพัน) หรือที่รู้จักกันในชื่อ"มวยคาดเชือก" (การต่อสู้กันโดยมีเชือกพัน)
"จดหมายเหตุลาลูแบร์" กล่าวถึงความนิยมชกมวยว่าในสมัยอยุธยามีการชกมวย หมัด ศอก เข่า และเท้า ผู้คนนิยมกันมาก จนบางคนก็ยึดเป็นอาชีพ:-
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />
(คำแปล): การชกมวยปล้ำและรำกระบี่กระบองบ้าง ก็เป็นสักแต่ว่าทางหากินเลี้ยงชีพ
และกล่าวถึงลักษณะการชกมวยไทยไว้ว่ามีการชกมวยกันกลางพื้นดินใช้เชือกกั้นเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส นักมวยไม่สวมนวมแต่ถักหมัดด้วยด้ายดิบ#เปลี่ยนทาง 
สมัยสมเด็จพระเพทราชา (พ.ศ. 2231–2246).
มีบันทึกเกี่ยวกับมวยในรัชสมัยสมเด็จพระเพทราชาว่าได้ใช้มวยสำหรับรับศึกกับฝรั่งเศสที่อาจมายึดเมืองมะริดซึ่งเป็นเมืองท่าของกรุงศรีอยุธยาในตอนนั้น
เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2241 กรุงศรีอยุธยาทราบข่าวว่า ที่อินเดียมีเรืออังกฤษมาจอดเทียบท่าหลายลำ ต่อมามีนายเรือชาวดัตช์คนหนึ่งมาแจ้งข่าวต่อกรุงศรีอยุธยาว่า กองทัพเรือฝรั่งเศสแล่นผ่านแหลมกู๊ดโฮป (Cape of Good Hope) มาแล้ว และกองทัพเรือฝรั่งเศสจะมายึดเมืองปุฑุเจรี (เมืองพอนดิเชอร์รี) ที่อินเดีย และอาจเป็นไปได้ว่ากองทัพเรือฝรั่งเศสจะมายึดเมืองมะริดของกรุงศรีอยุธยาด้วย เป็นเหตุให้สมเด็จพระเพทราชาทรงวิตกกังวลหลังจากทรงทราบข่าวแม้ว่ายุโรปได้ทำหนังสือสัญญาสงบศึกแล้วก็ตาม สมเด็จพระเพทราชาจึงทรงเกณฑ์คนให้มีการฝึกหัดการต่อสู้เพื่อเตรียมรับศึกสงคราม อาทิ หัดมวยปล้ำ ต่อยมวย กระบี่กระบอง และฝึกหัดทักษะการต่อสู้ต่าง ๆ
"จดหมายมองซิเออร์โบรด์ถึงผู้อำนวยการคณะการต่างประเทศ กรุงศรีอยุธยา วันที่ ๙ เดือนมิถุนายน ค.ศ. ๑๖๙๙ (พ.ศ. ๒๒๔๒)" กล่าวว่า:-
"ข่าวอันนี้ได้ทำให้ข้าราชการในราชสำนักตกใจเป็นอันมาก พระเจ้ากรุงสยามจึงได้ตั้งต้นเกณฑ์คนฝึกหัดการต่าง ๆ บางทีหัดให้ปล้ำกัน บางทีหัดให้ต่อยมวย บางทีหัดกระบี่กระบอง และหัดการต่าง ๆ ชนิดนี้อีกหลายอย่าง การฝึกเหล่านี้ได้ทำให้ขุนนางข้าราชการมีงานมากขึ้น"
สมัยสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี (พ.ศ. 2246–2251).
สมเด็จพระเจ้าเสือนับเป็นพระมหากษัตริย์ในสมัยกรุงศรีอยุธยาที่ถูกกล่าวขวัญในชั้นเชิงมวยมากที่สุดพระองค์หนึ่ง เมื่อยังทรงพระเยาว์ได้ฝึกฝนวิชามวยไทยในราชสำนักและเร่ร่อนไปฝึกมวยไทยตามสำนักต่าง ๆ ทรงพอพระทัยในการชกมวยและฝึกซ้อมมวยอยู่เสมอ แล้วยังทรงส่งเสริมกีฬามวยไทยโดยทรงเป็นมักมวยเองแล้วปลอมเป็นชาวบ้านไปท้าชกมวยตามที่ต่าง ๆ เป็นที่ปิติของราษฎร#เปลี่ยนทาง 
"จดหมายเหตุของเทเลอร์แรนดัล" เล่าการชกมวยไว้ว่า สมเด็จพระเจ้าเสือทรงชำนาญ และมีฝีมือการชกมวยไทยอย่างมาก เคยใช้มวยไทยไล่ชกเจ้าพระยาวิไชเยนทร์ (คอนสแตนติน ฟอลคอน) ข้าราชการชาวกรีกคนโปรดของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชจนได้รับบาดเจ็บสาหัส และก่อนสมเด็จพระเจ้าเสือเสด็จขึ้นครองราชย์ก็ปรากฏว่ามีเรื่องชกต่อยกับฝรั่งอยู่เสมอเพราะเกรงว่าบ้านเมืองจะตกอยู่ในอำนาจของฝรั่งเศส#เปลี่ยนทาง 
ภายหลังจากพระองค์ขึ้นครองราชย์ เมื่อ พ.ศ. 2245 อยู่วันหนึ่งสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี (พระเจ้าเสือ) มีพระราชโองการตรัสถามข้าราชการว่านอกกรุงศรีอยุธยามีงานมหรสพจัดที่ไหนบ้าง ข้าราชการจึงทูลตอบว่าวันพรุ่งนี้ชาวบ้านตำบลบ้านตระหลาดตรวจ แขวงเมืองวิเศษไชชาญ (จังหวัดอ่างทองในปัจจุบัน) มีงานฉลองพระอาราม และงานมหรสพใหญ่#เปลี่ยนทาง พระองค์ทราบความเช่นนั้น จึงมีพระราชดำรัสว่า:-
"แต่เราเป็นจ้าวมาช้านาน มิได้เล่นมวยปล้ำบ้างเลย แลมือก็หนักเหนื่อยเลื่อยล้าช้าอ่อนไป เพลาพรุ่งนี้เราจะไปเล่นสนุกนิ์ชกมวยลองฝีมือให้สะบายใจสักน่อยหนึ่งเถีด"
วันต่อมา สมเด็จพระเจ้าเสือเสด็จประพาสโดยเรือพระที่นั่งพร้อมเหล่าข้าราชการไปยังถึงตำบลบ้านตระหลาดตรวจ โปรดให้หยุดเรือพระที่นั่งแล้วทรงตรัสห้ามข้าราชการติดตามการเสด็จ ทรงเปลี่ยนพระภูษา (เสื้อผ้า) ปลอมพระองค์เป็นสามัญชนแล้วเสด็จไปร่วมงานฉลองพระอารามพร้อมตำรวจมหาดเล็กคนสนิทจำนวน 4-5 คน
ครั้นเสด็จถึงงานแล้ว ขณะนั้นเจ้าภาพงานแข่งชกมวย เตรียมจัดคู่มวยขึ้นชก สมเด็จพระเจ้าเสือโปรดให้ข้าราชการไปแจ้งว่าจะขอขึ้นชกมวยทันที แม้ข้าราชการทูลทัดทานก็ทรงไม่ยอมจะขอขึ้นชกมวยเสียให้ได้#เปลี่ยนทาง เมื่อการแข่งชกมวยเริ่มขึ้น ผลการชกมวยยกแรก คู่มวยเสมอกับสมเด็จพระเจ้าเสือไม่แพ้ชนะกัน ชาวบ้านต่างส่งเสียงร้องเชียร์พระองค์ และคู่มวยอย่างกึกก้อง ครั้นสู้กันไปได้ยกครึ่ง คู่มวยของพระเจ้าเสือจึงหย่อนกำลังเสียทีพ่ายแพ้ให้แก่สมเด็จพระเจ้าเสือ เนื่องจากพลาดถูกสมเด็จพระเจ้าเสือชกเข้าจุดสำคัญถึงกับเจ็บป่วยสาหัสไปหลายวัน นายสนามจึงตกรางวัลแก่พระเจ้าเสือเป็นเงิน 1 บาท และตกรางวัลแก่คู่มวย 2 สลึง#เปลี่ยนทาง 
หลังการแข่งขันรอบแรกผ่านไป สมเด็จพระเจ้าเสือมีพระประสงค์จะขึ้นชกมวยอีกจึงตรัสให้ข้าราชการบอกความแก่นายสนามให้จัดหาคู่มวยมาชกกับพระองค์อีกรอบ คู่มวยก็ยังพ้ายแพ้ให้แก่พระองค์อีกครั้งหลังชกไปได้ครึ่งยก บรรดาชาวบ้านที่มาดูการแข่งขันจึงส่งเสียงแห่สรรเสริญฝีมือสมเด็จพระเจ้าเสือกันถ้วนหน้าว่านักมวยคนนี้มีฝืมือดียิ่งนัก แล้วนายสนามจึงตกรางวัลให้สมเด็จพระเจ้าเสือเป็นเงิน 1 บาทเท่ากับรอบแรก จึงเสด็จกลับมายังเรือพระที่นั่งทรงเกษมพอพระทัยฝีมือมวยของพระองค์แล้วเสด็จกลับไปยังกรุงศรีอยุธยา#เปลี่ยนทาง 
สมัยกรุงธนบุรี.
เมื่อ พ.ศ. 2323 หลังจากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงรวบรวมดินแดนไทยสองฝั่งแม่น้ำโขงได้แล้วทรงอันเชิญพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร (พระแก้วมรกต) จากเวียงจันทร์มาประดิษฐาน ณ วัดแจ้งแล้วโปรดให้มีการสมโภชพระแก้วมรกตริมแม่น้ำเจ้าพระยาทั้งสองฝั่ง ใน "จดหมายเหตุสมโภชพระแก้วมรกต ต้นปีชวด พ.ศ. ๒๓๒๓" กล่าวว่าโปรดให้มีการละเล่นมวยคู่ปล้ำภายในงานสมโภช
สมัยรัตนโกสินทร์.
รัชกาลที่ 1.
เมื่อ พ.ศ. 2331 มีสองพี่น้องชาวฝรั่งเศสเดินทางโดยเรือกำปั่นเข้ามายังพระนคร ฝ่ายน้องชายนั้นเป็นมวยมีฝีมือจึงออกตระเวนท้าพนันมวยแลกรางวัลตามหัวเมืองต่าง ๆ ล้วนชนะมาแล้วทั้งสิ้น สองพี่น้องชาวฝรั่งเศสจึงให้ล่ามเป็นคนกลางแจ้งต่อเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ให้นำความกราบบังคมทูลพระกรุณาจะขอท้าพนันมวย#เปลี่ยนทาง 
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจึงมีพระบรมราชโองการดำรัสปรึกษากรมพระราชวังบวรสุรสิงหนาท พระราชอนุชาจึงกราบบังคมทูลว่า:-
การที่ฝรั่งท้าขึ้นมาดังนั้นครั้นไม่แต่งคนมวยออกต่อสู้ด้วยฝรั่ง ๆ เป็นชาติต่างประเทศก็จะดูหมิ่นมวยไทยว่องแท้ แม้ร่างเล็กแต่ใจเด็ดเดี่ยวจริงแฮ มอญพม่าทั้งเก้าแพ้พ่ายสิ้นมวยไทยได้ว่า กรุงเทพพระนครทั้งกรุงรัตนโกสินทร์หาคนมวยดีจะต่อสู้มิได้จะเสื่อมเสียพระเกียรติปรากฏไป ขนมต้มนามท่านนี้โด่งดังจริงเฮยนานาประเทศ ข้าพระพุทธเจ้าจะขอรับแต่งคนมวยลับ แต่ชีพนามยังเด่นไซร้ที่มีฝีมือเอกออกต่อสู้ด้วยฝรั่งเอาชัยชนะให้จงได้#เปลี่ยนทาง 
กรมพระราชวังบวรสุรสิงหนาททรงรับตกลงการพนักมวยกับชาวฝรั่งเศสเป็นเงิน 50 ชั่ง (4,000 บาท) ทรงจัดนักมวยผู้มีฝีมือร่างกายล่ำสันจากกรมทนายเลือกฝ่ายพระราชวังบวรผู้หนึ่งนามว่า หมื่นผลาญ แล้วจึงดํารัสสั่งให้ปลูกพลับพลาตั้งสนามมวยโดยใช้เชือกผูกเสา 4 ต้น สูงราว 70 เซนติเมตร ใกล้กับโรงละครทางทิศตะวันตกของวัดพระศรีรัตนศาสดาราม#เปลี่ยนทาง 
เมื่อถึงวันกำหนดแข่งขัน กรมพระราชวังบวรสุรสิงหนาทมีพระราชบัณฑูรดํารัสให้เอาน้ำมันว่านอันอยู่คงทาชโลมหมื่นผลาญทั่วร่างกายแล้วให้ขึ้นคอคนลงมายังพระบรมมหาราชวัง ฝ่ายคู่มวยชาวฝรั่งเศสผู้น้องก็ขึ้นมายังสนามเตรียมขึ้นชก เมื่อถึงเวลาแข่งขัน พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและกรมพระราชวังบวรสุรสิงหนาทเสด็จพระราชดำเนินมายังพลับพลาเพื่อทอดพระเนตรพร้อมด้วยพระราชวงศานุวงศ์และข้าราชบริพาร หมื่นผลาญกับคู่มวยชาวฝรั่งเศสฝ่ายน้องก็เข้ามากราบถวายบังคมที่กลางสนามมวยแล้วตั้งท่าเตรียมชกกัน#เปลี่ยนทาง 
ฝ่ายคู่มวยชาวฝรั่งเศสล้วงมือหมายจะจับหักกระดูกไหปลาร้าหมื่นผลาญ ส่วนหมื่นผลาญยกมือขึ้นป้องกันสลับกับเข้าชกต่อยบ้าง ถอยออกบ้าง แต่ฝ่ายคู่มวยฝรั่งไม่สามารถจับหมื่นผลาญได้เนื่องจากร่างกายหมื่นผลาญชโลมไปด้วยน้ำมันว่านอันอยู่คง ชาวฝรั่งเศสฝ่ายพี่ชายเห็นโอกาสจึงเข้าไปผลักหมื่นผลาญไม่ให้ถอยหนี แต่กรมพระราชวังบวรสุรสิงหนาททอดพระเนตรเห็นก็ทรงพระพิโรธแล้วทรงดำรัสว่า "เล่นชกพะนันกันก็ตัวแต่ตัวไฉนจึงช่วยกันเป็น ๒ คนเล่า"#เปลี่ยนทาง จึงเสด็จลงจากพลับพลาแล้วยกพระบาทถีบชาวฝรั่งผู้เป็นพี่ชายให้ล้มลง พวกกรมทนายเลือกฝ่ายวังหน้าก็วิ่งเข้ารุมชกต่อยพี่น้องชาวฝรั่งเศสทั้งสองคนจนได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้วจับตัวลากออกไปจากสนามมวย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชจึงมีรับสั่งพระราชทานให้หมอนวดหมอยาตามไปรักษาตัวสองพี่น้องชาวฝรั่งจนกระทั่งหายดีแล้วจึงถอยเรือกำปั่นแล่นออกจากพระนครไป#เปลี่ยนทาง