pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มั่น พัธโนทัย

มั่น พัธโนทัย (เกิด 21 มกราคม พ.ศ. 2484) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตรองนายกรัฐมนตรี และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ เลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร
ประวัติ.
มั่น พัธโนทัย หรือ ดร.มั่น พัธโนทัย เป็นบุตรของนายสังข์ พัธโนทัย (ที่ปรึกษาคนสนิทของ จอมพล ป.พิบูลสงคราม)กับนาง วิไล พัธโนทัย เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2484 มีพี่น้องกัน 5 คน ได้แก่ นายมั่น พัธโนทัย นายวรรณไว พัธโนทัย(อดีตวุฒิสมาชิก) นางสิรินทร์ ฮอร์น นางผ่องศรี ฟอร์น วังเด็กก์ และนางวิริยะวรรณ สาทิสสะรัต
ดร.มั่น จบการศึกษาชั้นมัธยม 8 ที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตร์ (ที่1ของรุ่น) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2507 ระดับปริญญาโท ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จากอเมริกัน ยูนิเวอร์ซิตี้(American University) ในปี พ.ศ. 2512 ปริญญาโททางรัฐศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยแมริแลนด์(University of Maryland) ในปี พ.ศ. 2516 และระดับปริญญาเอก สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเคนชิงตัน แคลิฟอร์เนีย ในปี พ.ศ. 2522
นายมั่น มีบุตรสาวและบุตรชาย รวม 4 คน ได้แก่ นส.มนต์วลี พัธโนทัย , นาย สมรรถ พัธโนทัย, นาย สันต์ พัธโนทัย , นาย ชัชว์ พัธโนทัย
การเมือง.
ในทางการเมืองเขาได้ร่วมก่อตั้งพรรคสยามประชาธิปไตย ในปี พ.ศ. 2526 และดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคนแรก ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสมุทรปราการ 4 สมัย สมัยแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในประเทศไทย มีนาคม พ.ศ. 2535 และได้รับเลือกตั้งต่อมาอีกในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2535 (ครั้งที่ 2) พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 และเคยได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม, มหาดไทย,พาณิชย์, เลขานุการรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี, ที่ปรึกษารัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดสมุทรปราการ
มั่น พัธโนทัย เป็นนักการเมืองผู้ใกล้ชิดกับนายวัฒนา อัศวเหมอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย นายมั่น ได้กลับเข้าทำงานในพรรคราษฎร ในช่วงปี พ.ศ. 2553 และภายหลังได้เปลี่ยนชื่อพรรคเป็น "พรรคมาตุภูมิ" ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้รับเลือกเป็นเลขาธิการพรรคมาตุภูมิ โดยในการเลือกตั้งในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 ได้ลงรับสมัครเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อลำดับที่ 2 พรรคมาตุภูมิ
การดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี.
มั่น พัธโนทัย ได้รับแต่งตั้งเป็น รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ในรัฐบาลของนายสมัคร สุนทรเวช และรัฐบาลของนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ ต่อมาภายหลังการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม และ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2553 ซึ่งเกิดกรณีการลงมติไม่ไว้วางใจรัฐมนตรีของสมาชิกพรรคเพื่อแผ่นดิน ทำให้เกิดกระแสความไม่พอใจของพรรคภูมิใจไทย จึงมีการปรับโควตารัฐมนตรีของพรรคเพื่อแผ่นดิน และดึงพรรคมาตภูมิ เข้าร่วมรัฐบาล โดยนายมั่น พัธโนทัย ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง
ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ

ภาคภูมิ วงศ์ภูมิ หรือ โอ๋ เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไทยที่เป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณที่เขาร่วมงานกับบรรจง ปิสัญธนะกูล ผลงานที่แจ้งเกิดบรรจงในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์สยองขวัญหน้าใหม่ของไทยเนื่องภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณทำรายได้มากถึง 120 ล้าน หลังจากนั้นภาคภูมิได้มีผลงานภาพยนตร์สยองขัวญอีกมากมายที่เขาร่วมกำกับได้แก่ แฝดที่ร่วมงานกับบรรจงอีกครั้ง สี่แพร่งตอนเที่ยวบิน 224 ห้าแพร่งตอนรถมือสอง
ประวัติ.
ภาคภูมิจบการศึกษาจากระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับอุดมศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ภาคภูมิได้มีผลงานภาพยนตร์สั้นเรื่อง "หลวงตา"ซึ่งได้รับรางวัลจากมูลนิธิหนังไทยและรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์สั้นต่างๆ ภายหลังภาคภูมิได้เริ่มงานกำกับโดยเขาได้ทำงานกำกับโฆษณาให้แก่บริษัท ฟีโนมิน่า หลังจากนั้นภาคภูมิได้เริ่มอาชีพผู้กำกับอย่างเต็มตัวโดยการกำกับภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณซึ่งเขาร่วมกำกับกับบรรจง ปิสัญธนะกูลซึ่งทำรายได้ไปกว่า 120 ล้านบาทและได้สร้างกระแสหนังสยองขวัญไทยให้คึกคัก นอกจากนั้นชัตเตอร์ กดติดวิญญาณยังสามารถขายลิขสิทธิ์ให้แก่ฮอลลีวู้ดนำไปรีเมคด้วย
ภายหลังภาคภูมิได้มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง แฝดที่ร่วมงานกับบรรจงอีกครั้ง และเป็นผลงานคืนจอภาพยนตร์อีกครั้งของมาช่า วัฒนพานิชและทำรายได้ถึง 68ล้านบาทและสามารถขายได้ในอีกหลายประเทศ และยังสามารถขายลิขสิทธิ์ให้ประเทศเกาหลีนำไปรีเมคด้วย
ในปี 2551 ภาคภูมิได้มีผลงานการกำกับเรื่องใหม่เรื่อง สี่แพร่งซึ่งเป็นภาพยนตร์สยองขวัญที่รวมเรื่องสั้นทั้งหมดสี่เรื่องไว้ในหนังเรื่องเดียวโดยภาคภูมิได้กำกับในตอน เที่ยวบิน224ที่มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับเครื่องบินโดยมีเนื้อหาสยองขวัญและความน่ากลัวแบบNon stopและทำให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ในเรื่องความน่ากลัวที่ทำได้ยอดเยี่ยมและฉากจบที่เป็นที่ติดตาคนดู จากความสำเร็จของสี่แพร่งภาคภูมิได้มีผลงานกำกับอีกครั้งในภาพยนตร์เรื่องห้าแพร่งในตอนรถมือสองที่มีนิโคล เทริโอซึ่งเนื้อหาเกี่ยวกับเต็นท์รถมือสองที่รถนั้นเป็นรถที่เจ้าของนำมาหลอกขายลูกค้าจนต้องพบกับเรื่องราวสยองขวัญเมื่อลูกของตนหายไปในคืนหนึ่ง ภาพยนตร์เรื่องห้าแพร่งทำเงินไปถึง110ล้านและยังคงทำรายได้ต่อไป
ในปี 2561 ภาคภูมิมีผลงานกำกับภาพยนตร์เดี่ยวขนาดยาวครั้งแรกกับค่ายจอกว้างฟิล์ม ชื่อเรื่อง Home Stay โดยมีค่ายจีดีเอช ห้าห้าเก้าเป็นผู้จัดจำหน่าย นำแสดงโดย ธีรดนย์ ศุภพันธุ์ภิญโญ กับ เฌอปราง อารีย์กุล และจะเป็นภาพยนตร์แนวแฟนตาซีทริลเลอร์อีกด้วย
ซิงเกิลเลดีส์ (พุตอะริงออนอิต)

"ซิงเกิลเลดีส์ (พุตอะริงออนอิต)"  คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องแนวอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกา แต่งโดย Christopher Stewart, Terius Nash, Kuk Harrell และโนวส์ สำหรับอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 3 ของเธอ "ไอแอม... ซาชาเฟียร์ส" เพลงนี้ได้วางจำหน่ายโดยเป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มต่อจากซิงเกิลที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลกของเธออย่าง "อิฟไอเวอร์อะบอย" เพลงนี้ประสบความสำเร็จทั้งในด้านของยอดขายและด้านของคำวิจารณ์ต่างๆ และทำให้เป็นเพลงที่ 5 ของโนวส์ที่สามารถขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ต "บิลบอร์ด" ฮอต 100 และยังเข้าไปสู่ 10 อันดับแรกของในหลายๆประเทศ
เพลงนี้ติดอันดับหนึ่งบนรายชื่อ 100 ซิงเกิลที่ดีที่สุดในปี พ.ศ. 2551 ของนิตยสาร "โรลลิงสโตน" และลำดับที่สองบนรายชื่อเพลงที่ดีที่สุดในปี พ.ศ. 2551 ของเอ็มทีวี สำหรับมิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงใน 9 สาขารางวัลของเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส ประจำปี 2552 และชนะในสามรางวัลซึ่งรวมถึงรางวัลท่าเต้นยอดเยี่ยมและรางวัลวิดีโอแห่งปี มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ยังชนะรางวัลสาขาวิดีโอแห่งปีที่ BET Awards ปี 2552, MOBO Awards ปี 2552, และเอ็มทีวี ยุโรป มิวสิก อวอร์ดส ประจำปี 2552 อีกด้วย เพลงนี้ชนะรางวัลเพลงแห่งปีที่ Soul Train Awards ปี 2552 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลในสาขาเดียวกันนี้ที่เวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส ประจำปี 2552
รายชื่อเพลงและฉบับรีมิกซ์.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เคาน์ตีฮอลแลนด์

อาณาจักรเคานท์แห่งฮอลแลนด์  เป็นอที่ปกครองโดยเคานท์แห่งฮอลแลนด์ อาณาจักรเคานท์แห่งฮอลแลนด์ก่อตั้งขึ้นราวคริสต์ศตวรรษที่ 11 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1795 ที่ตั้งของอาณาจักรใกล้เคียงกับบริเวณจังหวัดฮอลแลนด์เหนือและฮอลแลนด์ใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ปัจจุบัน และรวมทั้งเกาะ Terschelling, Vlieland, Urk และ Schokland แต่ไม่รวมเกาะต่างๆ ของฮอลแลนด์ใต้ เมืองหลวงของอาณาจักรอยู่ที่เฮก
จิน หมอทะลุศตวรรษ

JIN หมอทะลุศตวรรษ  เป็นมังงะ"เซเน็ง"ที่เขียนและวาดภาพโดยโมโตกะ มูรากามิ ลงใน"ซูเปอร์จัมพ์"เมื่อ ค.ศ. 2000 ถึง 2010 ทางชูเอฉะรบรวมหนังสือนี้เป็น 20 "ทันโกบง" และนำมาเผยแพร่ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2001 ถึง 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 ส่วนในประเทศไทย JIN หมอทะลุศตวรรษ ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์เนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์
ซีรีส์มังงะนี้นำไปทำเป็นรายการโทรทัศน์ฉบับคนแสดงสามครั้ง โดยสองครั้งที่ญี่ปุ่นใน ค.ศ. 2009 และ 2011 และอีกครั้งในเกาหลีใต้เมื่อ ค.ศ. 2012 ต่อมาใน ค.ศ. 2017 โมโตกะ มูรากามิเผยแพร่ซีรีส์มังงะในภาษาอังกฤษในเพทรีออน
เค้าโครง.
มินาคาตะคะ จิน ประสาทศัลยศาสตร์ทั่วไป ประสบอุบัติเหตุหลังการผ่าตัดกับผู้ป่วยไม่ทราบชื่อ และรู้ตัวว่าตนย้อนเวลากลับมายังยุคเอโดะตอนปลาย จากการเผชิญหน้ากับตัวละครในประวัติศาสตร์ต่าง ๆ จินก่อตั้งคลินิกเล็ก ๆ ชื่อจินยูโดะ และช่วยชีวิตผู้ที่ทุกข์ทรมานจากโรคภัยไข้เจ็บด้วยทักษะทางการแพทย์ของเขา
ฉบับละครโทรทัศน์ มีทั้งหมด 2 ภาค ภาค 1 มี 16 ตอน แพร่ภาพผ่านสถานีTBS ได้ออกอากาศตั้งแต่ วันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ภาค 2 มี 13 ตอนแพร่ภาพผ่านสถานีTBS ได้ออกอากาศ พ.ศ. 2554
ศัลยแพทย์
ละครโทรทัศน์.
ภาค 1.
แพร่ภาพที่ญี่ปุ่นทางช่อง TBS ส่วนประเทศไทยได้ซื้อลิขสิทธิ์มาฉายที่ช่อง TPBS
รายชื่อนักแสดง
ชื่อตอนและอัตราความนิยมในการชม (ในประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่มีการออกอากาศ).
Source: Video Research, Ltd.
ภาค 2.
แพร่ภาพที่ญี่ปุ่นทางช่อง TBS เมื่อ พ.ศ. 2554 ส่วนประเทศไทยได้ซื้อลิขสิทธิ์มาฉายที่ช่อง TPBS เมื่อ พ.ศ. 2556
คำตอบรับ.
มังงะนี้ชนะรางวัลสูงสุดในงานรางวัลวัฒนธรรมเทซูกะ โอซามุประจำปี 2011 และมีการตีพิมพ์มังงะนี้ในประเทศญี่ปุ่น 8 ล้านฉบับ
เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล

เดอะ บาร์เคลย์ส เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล เป็นการแข่งขันเทนนิสของนักเทนนิสประเภทชายเดี่ยวและชายคู่ อันดับ 1-8 จากการจัดอันดับของสมาคมนักเทนนิสอาชีพ โดยแบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม แต่ละกลุ่มแข่งแบบพบกันหมด แล้วนำนักเทนนิสที่มีคะแนนดีที่สุดกลุ่มละสองคนมาไขว้สายแข่งรอบรองชนะเลิศ เพื่อหาผู้ชนะเข้าแข่งในรอบชิงชนะเลิศต่อไป
ประวัติ.
เดิมการแข่งขันนี้มีชื่อว่า เดอะ มาสเตอร์ กรังปรีซ์ จัดการแข่งขันโดยสมาคมเทนนิสระหว่างประเทศ โดยจัดที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1970 ต่อมาสมาคมนักเทนนิสอาชีพได้เป็นผู้จัดการแข่งขันแทน โดยใช้ชื่อว่า เอทีพี ทัวร์ เวิลด์ แชมป์เปี้ยนชิป, เดอะ มาสเตอร์ส คัพ และเปลี่ยนมาเป็นชื่อปัจจุบันในปี ค.ศ. 2009 โดยจัดแข่งที่ ดิ โอทู กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ในปี 2021-2025 เอทีพี ทัวร์ ได้ประกาศว่าจะเปลี่ยนสถานที่จัดการแข่งขันอีกครั้งที่สนาม "Pala Alpitour" ณ เมืองตูริน ประเทศอิตาลี 
สำหรับการแข่งขันประเภทชายเดี่ยว ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 ผู้ที่คว้าตำแหน่งชนะเลิศมากที่สุดคือ โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ จำนวน 6 สมัย และยังเป็นผู้เล่นที่เข้าชิงชนะเลิศมากที่สุดจำนวน 10 ครั้ง
ทำเนียบผู้ชนะเลิศ.
เอทีพีทัวร์แชมเปี้ยนชิป
มาสเตอร์คัพ/เวิลด์ทัวร์ ไฟนอล
ดัชชีลิมบวร์ค

ดัชชีลิมบวร์ค  เป็นดัชชีที่เป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ปกครองโดยดยุกแห่งลิมบวร์ค ดัชชีลิมบวร์คตั้งอยู่ในบริเวณกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำในบริเวณที่เป็นส่วนหนึ่งของเบลเยียม และ เนเธอร์แลนด์ และบางส่วนในเยอรมนีปัจจุบัน ในสมัยโรมันลิมบวร์คตั้งอยู่ในจังหวัดเจอร์มาเนียใต้ที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของเคลท์จนกระทั่งมาแทนด้วยชนเจอร์มานิคเมื่ออำนาจของจักรวรรดิโรมันเริ่มเสื่อมโทรมลง ดัชชีลิมบวร์คก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1065 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1794 เมื่อถูกยึดครองโดยฝรั่งเศสที่ผนวกลิมบวร์คเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดเมิซใต้ (Meuse-Inférieure)
ซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค

ดัชชีซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค  เป็นอดีตดัชชีซัคเซินที่เป็นส่วนหนึ่งของเครือดัชชีแอร์เน็สท์สาขาของราชวงศ์เวททินที่ในปัจจุบันอยู่ในทือริงเงิน
ประวัติ.
ซัคเซิน-อัลเทินบวร์คเดิมเป็นบวร์คกราฟอัลเทินบวร์คที่เป็นของแคว้นชายแดนไมเซินของราชวงศ์เวททินมาตั้งแต่ ค.ศ. 1243 เมื่อมีการแบ่งแยกตามสนธิสัญญาในปี ค.ศ. 1485 อัลเทินบวร์คก็ตกไปเป็นของแอ็นสท์ ผู้คัดเลือกแห่งซัคเซินประมุขของราชวงศ์เวททิน หลังจากการแบ่งแยกที่แอร์ฟวร์ทใน ค.ศ. 1572 ระหว่าง โยฮัน วิลเฮ็ล์ม ดยุกแห่งซัคเซิน และหลาน, อัลเทินบวร์คก็ตกไปเป็นของดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์
ใน ค.ศ. 1602 เมื่อผู้สืบครองดินแดนและบุตรชายของโยฮัน วิลเฮ็ล์ม คือ ฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 1 เสียชีวิตลงดัชชีซัคเซิน-ไวมาร์ก็ตกไปเป็นของน้องชายโยฮันที่ 2 ปีต่อมา ค.ศ. 1603 บุตรชายคนโตของฟรีดริช วิลเฮล์ม คือ โยฮัน ฟิพลิพได้รับอาณาจักรใหม่ที่เพิ่งได้รับการก่อตั้งขึ้น "ดัชชีซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค" ที่เป็นราชรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ที่มีสิทธิมีเสียงและการออกเสียงในราชสภาเยอรมัน ตลอดมาในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มาจนกระทั่งสิ้นสุดสายการปกครองใน ค.ศ. 1672 เมื่อตกไปเป็นของแอ็นสท์ที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-โกทาผู้มาสมรสกับทายาทของอาณาจักร
จากนั้นซัคเซิน-อัลเทินบวร์คก็กลายเป็นส่วนหนึ่งของซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค จนกระทั่งราชวงศ์มาสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1825 เมื่อโกทาและอัลเทินบวร์คแยกจากกัน โกทาตกไปเป็นของดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟ็ลท์ และอัลเทินบวร์คตกไปเป็นของดยุกแห่งซัคเซิน-ฮิลด์บวร์คเฮาเซินผู้เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนสละสิทธิฮิลด์บวร์กเฮาเซ็นแก่ดยุกแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน ผู้ครองอาณาจักรต่อมาจนมีการยุบเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์ระหว่างการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918–1919 "เสรีรัฐซัคเซิน-อัลเทินบวร์ค" ต่อมารวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของทือริงเงินในปี ค.ศ. 1920
ซัคเซิน-อัลเทินบวร์คมีเนื้อที่ 1,323 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 207,000 คน (ค.ศ. 1905) โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่อัลเทินบวร์ค
ซัคเซิน-อัลเทินบวร์คมาสิ้นสุดลงหลังจากการเสียชีวิตของเกออร์ค โมริทซ์ เจ้าชายแห่งซัคเซิน-อัลเทินบวร์คใน ค.ศ. 1991
หอแต๋วแตก แหกกระเจิง

หอแต๋วแตก แหกกระเจิง เป็นภาพยนตร์ไทย เป็นภาพยนตร์ภาคที่ 2 ในภาพยนตร์ชุดหอแต๋วแตก ผลงานกำกับของพจน์ อานนท์ แต่ภาคนี้สร้างโดย พระนครฟิล์ม ซึ่งได้ถูกจัดระดับเรตติ้ง น15+ เยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปี ผู้ปกครองควรให้คำแนะนำ จะไม่ควรชมตามลำพัง เนื้อหามีหยาบคายเพียงเล็กน้อย นำแสดงโดย จาตุรงค์ พลบูรณ์, เอกชัย ศรีวิชัย, ยิ่งศักดิ์ จงเลิศเจษฎาวงศ์, โก๊ะตี๋ อารามบอย, วีรดิษฐ์ ศรีมาลัย, สุดารัตน์ โพธิ์น้ำคำ, อภิญญา สกุลเจริญสุข, วราภัทร์ เพชรสถิต, เอนก อินทะจันทร์ และ ชาญณรงค์ ขันทีท้าว มีเรื่องราวต่อเนื่องกัน ที่ได้ย้ายหอใหม่ ออกฉายเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2552
สถานที่ถ่ายทำ ถ่ายทำที่ร้านปาปาย่า ซอยลาดพร้าว 55/2 ส่วนหอถ่ายทำแถวย่านสาทร และฉากบ้านเก่าถ่ายทำที่อยุธยา ใช้เวลาถ่ายทำ 2 เดือน เริ่มถ่ายปลายเดือนมิถุนายน 2552 ภาพยนตร์ทำรายได้ 56.52 ล้านบาท
คอนเวอร์เจนซ์เลิฟวัน

คอนเวอร์เจนซ์เลิฟวัน  เป็นผลงานอัลบั้มเพลงในสังกัดไอมิวสิก ออกวางขายวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2552 มีศิลปินที่มาร้องเพลงคือ อเล็กซานเดอร์ เรนเดลล์‎, คีรติ มหาพฤกษ์พงศ์, ฮาเวิร์ด หวัง และ หม่อมราชวงศ์แม้นนฤมาส ยุคล มีผู้อำนวยการสร้างคือรับเบอร์ดั๊ก ศิลปินทั้ง 4 คนของอัลบั้มนี้ ได้มาจากที่ค่ายได้ทำแบบสำรวจกับคนรุ่นใหม่ถามว่า อยากเห็นใครมาร้องเพลงบ้าง ทั้ง 4 คน ทางบริษัทจึงเรียกเข้ามาทดสอบ
ในอัลบั้มมีเพลง 4 เพลงคือ "แพ้อากาศ", "Would U Mind ?", "จะพยายาม" และ "เสียใจมาก ๆ" ซึ่งมิวสิกวิดีโอเป็นเรื่องราวเดียวกัน แต่ถ่ายทอดในมุมมองของ 4 ศิลปิน
เครือดัชชีแอร์เน็สท์

เครือดัชชีแอร์เน็สท์  หรือ เครือดัชชีซัคเซิน  คือเครือดัชชีที่ตั้งอยู่ติดกันกับกับดัชชีซัคเซินอื่นๆ ที่เป็นอาณาจักรขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ในบริเวณทือริงเงินในประเทศเยอรมนีปัจจุบันที่ปกครองโดยดยุกสายตระกูลแอร์เน็สท์ของราชวงศ์เวททิน
บทนำ.
ดัชชีซัคเซินเริ่มแตกแยกกันเป็นรัฐย่อยๆ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยมีสาเหตุมาจากกฎการสืบครองดินแดน (Order of succession) เก่าของเยอรมนีที่แบ่งทรัพย์สมบัติและที่ดินระหว่างบุตรชายทุกคน นอกจากนั้นแต่ละคนก็ยังดำรงตำแหน่ง 'ดยุก' บางครั้งพี่น้องก็จะปกครองร่วมกัน แต่บางครั้งก็จะแยกกัน ดัชชีซัคเซินบางอาณาจักรก็ดำรงการปกครองเป็นอิสระจากรัฐอื่นมาจนถึงปี ค.ศ. 1918 สถานะการณ์เช่นเดียวกันนี้ก็เกิดขึ้นกับตระกูลรอยส์ (House of Reuss) และ ตระกูลชวาร์ซบวร์ค (House of Schwarzburg) ที่ทำให้ทือริงเงินกลายเป็นรัฐเล็กรัฐน้อยมาตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 มาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20
เบื้องหลังก่อนที่อาณาจักรต่าง ๆ จะกลายมาเป็นดัชชีซัคเซิน.
เคานท์แบร์นฮาร์ดแห่งอันฮาลท์บุตรชายคนเล็กของอัลเบร็ชท์ที่ 1 แห่งบรันเดินบวร์ค หรือ "อัลเบร็ชท์หมี" (ค.ศ. 1106-ค.ศ. 1170) ได้รับบางส่วนของดัชชีซัคเซินส่วนใหญ่ในบริเวณเลาเอินบวร์ค (Lauenburg) และ วิทเทินแบร์ค (Wittenberg) ในปี ค.ศ. 1180 แบร์นฮาร์ดมีบุตรชายสองคน อัลเบร็ชท์ และ ไฮน์ริค อัลเบร็ชท์หรืออัลเบิร์ตได้รับอัลเบร็ชท์ดัชชีแห่งซัคเซิน ในปี ค.ศ. 1260 ลูกชายของอัลเบร็ชท์แบ่งอาณาจักรเป็นซัคเซิน-เลาเอินบวร์ค และ ซัคเซิน-วิทเทินแบร์ค ซัคเซิน-วิทเทินแบร์คได้รับการยกฐานะเป็นอาณาจักรเลือกตั้งแห่งซัคเซินในพระราชบัญญัติทอง ค.ศ. 1356 เมื่อดยุกคนสุดท้ายของซัคเซิน-วิทเทินแบร์คเสียชีวิตโดยไม่มีทายาทในปี ค.ศ. 1422 จักรพรรดิซีกิสมุนด์ก็ยกดัชชีให้แก่ฟริดริชที่ 4 แห่งเวททิน มาร์กราฟแห่งไมส์เสน และลันด์กราฟแห่งทือริงเงิน ผู้กลายเป็นฟรีดริชที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งซัคเซิน คำว่า "ซัคเซิน" โดยทั่วไปจึงหมายถึงดินแดนในการปกครองของเวททินที่รวมทั้นทูริเกีย เพราะซัคเซินมีฐานะเป็นดัชชีซึ่งเป็นฐานะสูงสุด สมาชิกในตระกูลจึงใช้ตำแหน่งนี้ แม้ว่าสมาชิกหลายคนจะครองดินแดนที่ตั้งอยู่ในทือริงเงินเท่านั้น ฟรีดริชที่ 2 สืบครองดินแดนต่อจากบิดา หลังจากฟรีดริชที่ 2 เสียชีวิต บุตรชายคนโตแอ็นสท์ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าผู้คัดเลือกต่อจากบิดา และแอ็นสท์และดยุกอัลเบร็ชท์ลูกชายคนรองปกครองดินแดนเวททินร่วมกัน ในปี ค.ศ. 1485 พี่น้องก็แบ่งดินแดนเวททินระหว่างกัน โดยแอ็นสท์ได้รับตอนเหนือของไมส์เสน, ทางตอนใต้ของทือริงเงิน และ วิทเทินแบร์ค และ อัลเบร็ชท์ได้ตอนเหนือของทือริงเงิน และ ตอนใต้ของไมส์เสน
ดัชชีซัคเซิน

ดัชชีซัคเซิน  เป็นปฐมดัชชี (Stem duchy) คาโรแล็งเชียงของปลายยุคกลางตอนต้นที่มีบริเวณครอบคลุมนีเดอร์ซัคเซิน, นอร์ธไรน์-เวสต์ฟาเลีย และ ซัคเซิน-อันฮัลท์ และส่วนใหญ่ของชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์
ต่อมาดัชชีซัคเซินก็เป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยดยุกแห่งซัคเซิน
ซัคเซิน-ไวมาร์

ดัชชีแห่งซัคเซิน-ไวมาร์ หรือ ซัคเซิน-ไวมาร์  เป็นอดีตดัชชีในทือริงเงินที่เดิมเป็นรัฐในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซัคเซิน-ไวมาร์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1572 และมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1809
ฟัลทซ์-ซไวบรึคเคิน

ดัชชีฟัลทซ์-ซไวบรึคเคิน  หรือ พาลาทิเนต-ซไวบรึคเคิน  เป็นอดีตอาณาจักรเคานต์ที่เดิมเป็นรัฐในเครือจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่ปกครองโดยเคานต์แห่งฟัลทซ์ ฟัลทซ์-ซไวบรึคเคินก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1182 และมาสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1801 
ภาพรวม.
ฟัลทซ์-ซไวบรึคเคินได้รับการสถานปนาเป็นเทศบาลใหม่ใน ค.ศ. 1459 เมื่อชเตฟัน เคานต์ฟัลทซ์แห่งซิมเมิร์น-ซไวบรึคเคินแบ่งดอแนดฟัลทซ์-ซิมเมิร์นและซไวบรึคเคินให้ระหว่างบุตรชายสองคน ลุดวิกที่ 1 บุตรชายคนเล็ก ได้รับเคาน์ตีซไวบรึคเคินและเคาน์ตีเวลเดินซ์
ฟัลทซ์-ซไวบรึคเคินถูกยุบเลิกใน ค.ศ. 1797 เมื่อฝรั่งเศสเข้าผนวกดินแดน หลังการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาใน ค.ศ. 1815 พื้นที่บางส่วนถูกยกคืนให้กับดยุกคนสุดท้าย คือ พระเจ้ามัคซีมีลีอานที่ 1 โยเซ็ฟ แห่งบาวาเรีย
ราชวงศ์ค็อนราท

ราชวงศ์ค็อนราท  เป็นราชวงศ์ของเคานท์และดยุกแห่งฟรังโคเนียของเยอรมนีที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 8 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ที่ตั้งตามชื่อค็อนราท ดยุกแห่งทูริงเกีย และบุตรชายค็อนราทที่ 1 ดยุกแห่งฟรังโคเนียและพระมหากษัตริย์เยอรมัน
เกริก ชิลเลอร์

เกริก ชิลเลอร์ ชื่อเล่น แจ็ค เป็นนักแสดงชาวไทย มีเชื้อสายสหรัฐอเมริกาจากคุณพ่อ เกิดเมื่อวันอังคารที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 เป็นที่รู้จักจากบทฤทธิ์ ในโฆษณาเหล้าแบลคแคทในปี พ.ศ. 2539 แต่ก่อนจะโด่งดังเขาเคยประกวดในเวทีประกวดนายแบบชื่อดังในอดีตคือ โดมอนแมน ในปี พ.ศ. 2532 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่ ตั๊ก-บริบูรณ์ จันทร์เรือง เข้าประกวด โดมอนมินิ ต่อมาได้แสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในเรื่อง "ลับแลคนมหัศจรรย์" ในปี พ.ศ. 2540 หลังจากนั้นก็มีงานเข้ามาเรื่อย ๆ 
ทางด้านชีวิตส่วนตัวบิดาของเขาเสียชีวิตลงในต้นเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 ด้านชีวิตส่วนตัวเขาสมรสกับนักแสดง ศานันทินี พันธุ์ชูจิตร มีบุตรด้วยกัน 3 คน คือ แซมมี่-ภัคธีมา ชิลเลอร์ นักร้อง, วินนี่ และบิวตี้
ภารกิจลับ...ภารกิจรัก

ภารกิจลับ...ภารกิจรัก เป็น สตูดิโออัลบั้มของค่ายทรูแฟนเทเชีย อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มเพลงลำดับที่ 2 ของค่าย ขับร้องโดยศิลปินกลุ่ม "พาวเวอร์ป๊อปเกิร์ลส์"  ประกอบด้วย 3 ศิลปินหญิง จาก ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 2 ได้แก่ "พัด - พัดชา เอนกอายุวัฒน์" , "ลูกตาล - รุจนา อุทัยวรรณ์" , "เปรี้ยว - อนุสรา วันทองทักษ์" ถ่ายทอดบทเพลงแนวป๊อปที่มีความหลากหลาย ผ่านคาแรกเตอร์ของศิลปินแต่ละคน ซึ่งโทนสีเครื่องแต่งกายของศิลปินในอัลบั้มนี้ ได้รับแรงบันดาลใจจากการ์ตูนเรื่อง "Power Puff Girls" อัลบั้มนี้วางจำหน่ายเมื่อ 5 มกราคม พ.ศ. 2549 สำหรับเพลงที่ได้รับความนิยม ได้แก่ เพลง "เจ้าชายของฉัน" และ "อยากบอกเธอ" 
ทีมงานเพลง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อ่าวโอมาน

อ่าวโอมาน , อ่าวมากราน , ทะเลอิหร่าน  หรือ ทะเลเปอร์เซีย  เป็นช่องแคบ (และไม่ใช่อ่าวอย่างแท้จริง) เชื่อมต่อทะเลอาหรับกับอ่าวเปอร์เซียบริเวณช่องแคบฮอร์มุซ อ่าวโอมานถือเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวเปอร์เซีย ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของทะเลอาหรับ ตั้งอยู่ระหว่างอิหร่าน (เปอร์เซีย) ปากีสถาน โอมาน และสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ โดยชายฝั่งทางตอนเหนือติดกับปากีสถานและอิหร่าน ชายฝั่งทางใต้ติดกับโอมานและสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
เทศบาลตำบลบางม่วง

เทศบาลตำบลบางม่วง เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเขตอำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี และเป็นเทศบาลหนึ่งในห้าแห่งของอำเภอ ยกฐานะมาจากสุขาภิบาลบางม่วง ปัจจุบันมีความเจริญไปมาก เพราะแต่เดิมจุดนี้คือที่ว่าการอำเภอบางใหญ่ (เก่า) เป็นบริเวณที่คลองบางใหญ่ คลองอ้อม และคลองบางกอกน้อยมาบรรจบกัน ทำให้เกิดเป็นชุมชนหนาแน่น อย่างไรก็ตามเขตนี้ก็ยังเป็นบริเวณชานเมืองของกรุงเทพมหานครและมีสภาพเหมือนต่างจังหวัดครั้งอดีต
ประวัติ.
ในอดีตตำบลบางม่วงมีทำเลที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา (ปัจจุบันคือคลองอ้อมและคลองบางกอกน้อย) จึงเป็นพื้นที่หนึ่งในจังหวัดนนทบุรีที่มีการตั้งถิ่นฐานเป็นชุมชนมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น หลักฐานชัดเจนที่บ่งชี้ความเป็นปึกแผ่นและความเจริญของชุมชนแถบนี้ตั้งแต่สมัยโบราณอยู่ที่วัดปรางค์หลวง (ปัจจุบันอยู่ในเขตเทศบาลเมืองบ้านบางม่วง) โดยเฉพาะอย่างยิ่งสถาปัตยกรรมองค์พระปรางค์ซึ่งสันนิษฐานว่าสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าอู่ทอง
เมื่อมีการปฏิรูปการบริหารราชการและการปกครองท้องที่ในสมัยรัตนโกสินทร์ บริเวณที่ตั้งชุมชนบางม่วงก็มีฐานะเป็นตำบลบางม่วง ตำบลบางเลน และตำบลเสาธงหินตามกฎหมายลักษณะการปกครองท้องที่ โดยมีคลองอ้อมและคลองบางใหญ่เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างตำบลทั้งสาม ต่อมาตรงปากคลองบางใหญ่ซึ่งอยู่ในบริเวณชุมชนนี้เช่นกันได้กลายเป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอบางแม่นาง (ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอบางใหญ่ในภายหลัง) จึงทำให้มีประชากรเข้ามาอาศัยอยู่ในพื้นที่หนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ 
จนกระทั่งในวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 กระทรวงมหาดไทยจึงได้จัดตั้ง สุขาภิบาลบางม่วง ขึ้นครอบคลุมบริเวณชุมชนบางม่วง (บางใหญ่) ตรงปากคลองบางใหญ่ทั้งสองฝั่งคลองอ้อม เพื่อประโยชน์ในการทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้า และแม้ว่าการย้ายที่ว่าการอำเภอบางใหญ่ไปตั้งในสถานที่ใหม่ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 จะทำให้สภาพเศรษฐกิจของชุมชนบางม่วง (บางใหญ่เก่า) ซบเซาลง แต่ชุมชนแห่งนี้ก็ไม่ได้ถูกทิ้งร้างเสียทีเดียว
ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติยกเลิกการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสุขาภิบาล และให้ยกฐานะสุขาภิบาลที่มีอยู่ทั่วประเทศในขณะนั้นเป็นเทศบาลตำบลทั้งหมด เนื่องจากโครงสร้างการปกครองในรูปแบบนี้ไม่สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญและไม่เหมาะสมที่จะรองรับการกระจายอำนาจได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าว จึงทำให้สุขาภิบาลบางม่วงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลบางม่วง โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลตำบลบางม่วงตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนนทบุรีไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 15.5 กิโลเมตร และห่างจากตัวอำเภอบางใหญ่ประมาณ 8.5 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 1.67 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางม่วง (เฉพาะหมู่ที่ 2 ทั้งหมู่, บางส่วนของหมู่ที่ 12 และบางส่วนของหมู่ที่ 14), ตำบลบางเลน (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 4, บางส่วนของหมู่ที่ 5, และบางส่วนของหมู่ที่ 11) และตำบลเสาธงหิน (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1, บางส่วนของหมู่ที่ 2 และบางส่วนของหมู่ที่ 3) โดยมีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประชากร.
เมื่อสิ้นปี พ.ศ. 2563 ในเขตเทศบาลตำบลบางม่วงมีประชากรทั้งสิ้น 6,101 คน แยกเป็นชาย 2,994 คน หญิง 3,107 คน มีความหนาแน่นเฉลี่ย 3,653.29 คนต่อตารางกิโลเมตร
การท่องเที่ยว.
ขณะนี้เทศบาลตำบลบางม่วงได้ส่งเสริมการท่องเที่ยวและส่งเสริมเศรษฐกิจในชุมชน โดยเริ่มจากการจัดพื้นที่ให้พ่อค้าแม่ค้าได้จำหน่ายอาหารริมน้ำ ณ แพริมน้ำข้างสำนักงานเทศบาล จึงขอเชิญนักท่องเที่ยวและท่านผู้สนใจชิมอาหารนานาชนิด พร้อมชมบรรยากาศริมน้ำได้ทุกวัน สอบถาม โทร. 0 2924 9480-3
เทศบาลเมืองบางใหญ่

เทศบาลเมืองบางใหญ่ เป็นเทศบาลเมืองในเขตอำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี และเป็นเทศบาลหนึ่งในหกแห่งของอำเภอ ตั้งอยู่บริเวณย่านบางคูลัดสองฝั่งคลองบางใหญ่ ทางทิศตะวันตกของจังหวัด สภาพพื้นที่ส่วนใหญ่ยังเป็นชนบทอยู่ หลายคนเข้าใจผิดคิดว่าเขตเทศบาลเมืองบางใหญ่คือบริเวณบางใหญ่ซิตี้ (ชุมชนเมืองรอยต่อระหว่างอำเภอบางใหญ่กับอำเภอบางบัวทอง) แต่ที่จริงแล้วบริเวณนั้นเป็นพื้นที่ของเทศบาลเมืองเสาธงหินและเทศบาลเมืองบางรักพัฒนา
ประวัติ.
เมื่อ พ.ศ. 2516 สภาพท้องถิ่นย่านบางคูลัดมีสภาพชุมชนที่หนาแน่นพอสมควร ในวันที่ 29 มิถุนายน ของปีนั้น กระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศจัดตั้ง สุขาภิบาลบางคูลัด ขึ้นครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางแม่นางและตำบลบางใหญ่บริเวณสองฝั่งคลองบางใหญ่ เพื่อประโยชน์ในการทะนุบำรุงท้องถิ่นให้เจริญก้าวหน้า แต่ต่อมาใน พ.ศ. 2518 สุขาภิบาลแห่งนี้ก็ถูกยุบลงเนื่องจากไม่สามารถบริหารกิจการต่าง ๆ ของตนเองได้ 
เวลาผ่านไปราว 14 ปี จนกระทั่งเมื่อปลาย พ.ศ. 2532 ประชาชนในเขต 3 ตำบล คือ ตำบลบางแม่นาง ตำบลบางใหญ่ และตำบลบ้านใหม่ ได้เข้าชื่อร้องขอให้ทางราชการดำเนินการจัดตั้งสุขาภิบาลขึ้นอีกครั้งในย่านบางคูลัด โดยใช้ชื่อว่า สุขาภิบาลบางใหญ่ ซึ่งกระทรวงมหาดไทยก็ได้ประกาศจัดตั้งอย่างเป็นทางการในวันที่ 20 ธันวาคม ของปีนั้น
ในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 ได้มีพระราชบัญญัติยกเลิกการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบสุขาภิบาล และให้ยกฐานะสุขาภิบาลที่มีอยู่ทั่วประเทศในขณะนั้นเป็นเทศบาลตำบลทั้งหมด เนื่องจากโครงสร้างการปกครองในรูปแบบนี้ไม่สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญและไม่เหมาะสมที่จะรองรับการกระจายอำนาจได้อย่างมีประสิทธิภาพ จากพระราชบัญญัติฉบับดังกล่าว จึงทำให้สุขาภิบาลบางใหญ่ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เทศบาลตำบลบางใหญ่ โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม ปีเดียวกัน
ต่อมาใน พ.ศ. 2567 สภาเทศบาลตำบลบางใหญ่มีมติเห็นชอบให้เปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลเป็นเทศบาลเมือง จากการออกสํารวจเจตนารมณ์ของประชาชนในเขตเทศบาลพบว่าส่วนใหญ่สนับสนุนการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ เทศบาลจึงเสนอเรื่องให้กระทรวงมหาดไทยพิจารณาความพร้อมในด้านต่าง ๆ กระทรวงมหาดไทยเห็นชอบด้วยจึงออกประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเทศบาลตำบลบางใหญ่เป็น เทศบาลเมืองบางใหญ่ เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2567 โดยให้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2568
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตเทศบาลเมืองบางใหญ่มีพื้นที่ทั้งหมด 7.23 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางแม่นาง (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 3, 5–8), ตำบลบางใหญ่ (เฉพาะหมู่ที่ 2 ทั้งหมู่ และบางส่วนของหมู่ที่ 1, 3–6) และตำบลบ้านใหม่ (เฉพาะบางส่วนของหมู่ที่ 1–2, 4) โดยมีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
เทศบาลเมืองปลายบาง

เทศบาลเมืองปลายบาง เป็นเทศบาลเมืองที่อยู่ในอำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี เทศบาลนี้มีท้องที่ติดต่อกับกรุงเทพมหานคร แต่ยังคงรักษาความเป็นท้องถิ่นไว้ได้ดี เทศบาลนี้เป็นเทศบาลขนาดกลาง มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง รองรับประชากรจากกรุงเทพมหานครที่จะย้ายเข้ามาอยู่อาศัยย่านชานเมือง
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลเมืองปลายบางตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนนทบุรีไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 21 กิโลเมตร และห่างจากตัวอำเภอบางกรวยประมาณ 7 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 15.68 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบางคูเวียง 7 หมู่บ้าน, ตำบลปลายบาง 5 หมู่บ้าน และตำบลมหาสวัสดิ์ 5 หมู่บ้าน (เฉพาะหมู่ 1, 2, 6, 7 และบางส่วนของหมู่ที่ 5) โดยมีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
พระธรรมเมธาภรณ์ (ระแบบ ฐิตญาโณ)

พระธรรมเมธาภรณ์ (ระแบบ ฐิตญาโณ) อดีตผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ผู้เขียนหนังสือศาสนาพุทธชื่อดังจำนวนมาก เช่น ชีวิตนี้ใครลิขิต นักศึกษาสงสัย ประวัติศาสตร์พระพุทธศาสนา พุทธทัศน์พัฒนา เป็นต้น
ประวัติ.
ชาตภูมิ.
พระธรรมเมธาภรณ์ นามเดิม ระแบบ พรหมพันธุ์ เกิดเมื่อวันพุธที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2477 ณ ตำบลเกาะทวด อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรของนายชวน-นางกวั้ง พรหมพันธุ์ และเป็นพี่ชายต่างมารดาของนายจตุพร พรหมพันธุ์
อุปสมบท.
พระธรรมเมธาภรณ์ ได้บรรพชาเป็นสามเณรในปี พ.ศ. 2492 ณ วัดมหิสสราราม โดยมีพระครูบริหารสังฆกิจ (เต้ง) เป็นพระอุปัชฌาย์ อยู่ศึกษาพระปริยัติธรรมจนสอบได้นักธรรมชั้นโทแล้วลาสิกขา ต่อมาได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุในปี พ.ศ. 2498 ณ วัดเกาะจาก อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยมีพระครูโพธาภิรามุนี วัดสวนป่าน อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาทางธรรมว่า "ฐิตญาโณ"
ต่อมาได้เป็นศิษย์ของพระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดนครศรีธรรมราช
สมณศักดิ์.
ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ ดังนี้
มรณภาพ.
พระธรรมเมธาภรณ์ ถึงแก่มรณภาพ ณ โรงพยาบาลวิชัยยุทธ เมื่อวันจันทร์ที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เวลา 03:20 น. สิริอายุ มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ณ วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร
เทศบาลเมืองศาลากลาง

เทศบาลเมืองศาลากลาง เป็นเทศบาลเมืองแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในอำเภอบางกรวย จังหวัดนนทบุรี มีอาณาเขตครอบคลุมตำบลศาลากลางทั้งตำบล ท้องที่ของเทศบาลได้รับการกำหนดบทบาทให้เป็นพื้นที่ที่รองรับในด้านแหล่งที่อยู่อาศัยที่สำคัญของจังหวัดนนทบุรีและกรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตเทศบาลเมืองศาลากลางมีอาณาเขตติดต่อกับเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียงดังต่อไปนี้
อาเมเรีย จาคอป

อาเมเรีย จาคอป (10 ตุลาคม พ.ศ. 2531 —) ชื่อเล่น เอมี่ เป็นนักแสดงและผู้ชนะการประกวดมิสทีนไทยแลนด์ ปี 2006 มีผลงานภาพยนตร์เรื่อง เดอะกิ๊ก 2 และแสดงนำในละครช่อง 7 สีเรื่อง ธิดาวานรเล่นว่า "ธิดาวานร" ได้ชื่อว่าเป็น "เอมี่ธิดาวานร " และได้รับฉายา (แม่มา แม่มา)และ ธิดาวานรภาค 2 จบการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสตรีภูเก็ต และสำเร็จการศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก เป็นลูกครึ่งไทย - ฮอลแลนด์
ประวัติ.
เอมี่ ถือได้ว่าเป็นชาวภูเก็ตโดยกำเนิด เพราะเธอเติบโตและศึกษาเล่าเรียนอยู่ที่นั่น และครอบครัวยังทำธุรกิจส่วนตัวด้วยการเปิดโรงแรมอยู่ที่หาดกมลา จังหวัดภูเก็ต เป็นบุตรของนายยัน โจฮันนาส และนางลำดวน จาคอป ส่วนการก้าวเข้ามาในวงการบันเทิงนั้น เธอแจ้งเกิดมาจากเวทีการประกวดมิสทีนไทยแลนด์ จากคำชักชวนของเพื่อน ๆ บวกกับการอยากเข้ามาทำงานในวงการบันเทิง จึงทำให้เธอตัดสินใจเข้าประกวด และท้ายที่สุดเธอก็สามารถคว้าตำแหน่งมิสทีนไทยแลนด์ ปี 2006 มาครองได้สำเร็จ
ปี 2556 กลับหวนคืนจอละครอีกครั้ง สำหรับสาว "'เอมี่ อาเมเรีย จาคอป"' หลังจากหายหน้าหายตาไปเรียน พร้อมทั้งช่วยธุรกิจที่บ้าน ล่าสุดเจ้าตัวก็ออกมาบอกว่า ไม่ได้ต่อสัญญากับช่อง 7 แล้ว เพราะทำใจผู้ใหญ่ดันเด็กใหม่มากกว่า กลับมาเล่นละครอีกครั้ง ห่างไป 1 ปี
ปี 2557 อาเมเรีย จาคอป ได้เซ็นสัญญากับค่ายบรอดคาซท์ ไทย เทเลวิชั่น เป็นเวลา 5 ปี เธอก็มีผลงานสองเรื่อง น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ และ กามเทพหรรษา
ประสบอุบัติเหตุ.
เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2552 นางเอกสาวดาวรุ่งในบท "อิยะวดี" จากละครดัง "ธิดาวานร" อย่าง "เอมี่ อาเมเรีย จาคอป" ประสบอุบัติเหตุรถชนเสาไฟฟ้าอย่างรุนแรง ทำให้ได้รับบาดเจ็บสาหัส มีอาการเลือดคั่งในสมอง ร่างกายบอบช้ำ เป็นตายเท่ากัน ต้องใช้เวลาพักฟื้นเป็นปี นับเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตของนางเอกสาวคนนี้ และเหตุดังกล่าวยังเกิดเป็นกระแสวิจารณ์เกี่ยวกับระบบถ่ายทำละคร "ถ่ายไปออกอากาศไป" อีกด้วย
โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1

พลเรือโท โฮราชิโอ เนลสัน  ภายหลังได้รับบรรดาศักดิ์เป็น ไวเคานต์เนลสันที่ 1 เป็นนายทหารเรือแห่งราชนาวีอังกฤษ เป็นหนึ่งในชาวอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติ ได้รับชัยชนะในหลายยุทธนาวี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสงครามนโปเลียน ตลอดการรับราชการทหารของลอร์ดเนลสัน เขาได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้หลายครั้ง ครั้งหนึ่งเขาสูญเสียดวงตาข้างหนึ่งไปที่คอร์ซิกา และสูญเสียแขนข้างหนึ่งไปในยุทธนาวีที่ซันตาครูซเดเตเนรีเฟ (Santa Cruz de Tenerife) เขาเสียชีวิตขณะบัญชาการรบในยุทธการที่ตราฟัลการ์ ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะของอังกฤษ ชัยชนะของอังกฤษครั้งนี้ทำให้จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สูญเสียแสนยานุภาพทางทะเลในระดับที่ไม่อาจวางแผนรุกรานเกาะบริเตนใหญ่ได้อีกต่อไป
ประวัติ.
โฮราชิโอ เนลสัน เกิดในครอบครัวชนชั้นกลางในนอร์ฟอล์กของประเทศอังกฤษ และเข้ารับราชการทหารเรือตามนาวาเอกเมาริช ซัคลิง (Maurice Suckling) ผู้เป็นลุง เนลสันเติบโตในราชการอย่างรวดเร็วจนได้ทำงานกับผู้บังคับบัญชาระดับสูง ก่อนที่ตัวเขาเองจะได้เป็นผู้บัญชาการเรือครั้งแรกในปี 1778 ความกล้าหาญตลอดจนการคิดค้นกลยุทธ์ต่างๆทำให้เขามีชื่อเสียงขึ้นมา อย่างไรก็ตาม ภายหลังสงครามปฏิวัติอเมริกาซึ่งทำให้อังกฤษตกต่ำ เขาก็ต้องประสบกับความเจ็บป่วยตลอดจนถูกให้ออกจากราชการ แต่เมื่อสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสปะทุขึ้น เขาก็ได้รับการบรรจุกลับเข้ารับราชการอีกครั้ง โดยคุมกองเรืออยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เขาเข้าต่อสู้ในศึกย่อย ๆ ที่ชายฝั่งเมืองตูลงตลอดจนศึกสำคัญอย่างการเข้ายึดครองคอร์ซิกา และเป็นผู้ประสานงานทางการทูตกับนานารัฐในคาบสมุทรอิตาลี เขาโดดเด่นขึ้นมาอย่างมากจากชัยชนะในยุทธนาวีที่แหลมเซาวีแซงต์ (São Vicente) ของโปรตุเกสในปี 1797
ไม่นานหลังจากนั้น เขาก็ทำศึกในยุทธนาวีที่ซันตาครูซเดเตเนรีเฟ ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของเขาและตัวเองได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการสูญเสียแขนขวา เขาจำต้องกลับอังกฤษเพื่อพักรักษาตัว และในปีต่อมา เขาก็ได้รับชัยชนะอย่างขาดลอยเหนือฝรั่งเศสในยุทธนาวีที่แม่น้ำไนล์ และได้รับบรรดาศักดิ์เป็น บารอนเนลสันแห่งเดอะไนล์ (Baron Nelson of the Nile) และยังคงประจำการอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเพื่อสนับสนุนราชอาณาจักรนาโปลีในการป้องกันประเทศจากกองทัพฝรั่งเศสภายใต้นโปเลียน ต่อมาในปี 1801 เขาถูกโอนย้ายไปคุมกองเรือที่ทะเลบอลติกและได้รับชัยชนะเหนือเดนมาร์ก-นอร์เวย์ในยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน และได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นไวเคานต์ ต่อมาเขาบัญชาการการปิดล้อมกองเรือผสมของฝรั่งเศสและสเปนที่ตูลง แต่กองเรือผสมก็สามารถฝ่าออกไปได้ เขาไล่ตามกองเรือผสมฝรั่งเศส-สเปนไปจนถึงหมู่เกาะเวสต์อินดีสในทวีปอเมริกา แต่ก็ไม่สามารถล่อกองเรือผสมให้ออกมาทำศึก
หลังจากนำกองเรือกลับมายังอังกฤษ เขาก็ไปปิดล้อมเมืองกาดิซในปี 1805 แต่เมื่อกองเรือฝรั่งเศส-สเปนเคลื่อนกำลังออกจากท่า กองเรือของเนลสันก็ไล่ตามไปจนถึงแหลมตราฟัลการ์ และเกิดเป็นยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ซึ่งถือเป็นชัยชนะทางทะเลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประวัติศาสตร์ชาติอังกฤษ ความทะเยอทะยานในการพิชิตอังกฤษของนโปเลียนได้แตกสลาย อย่างไรก็ตาม ระหว่างการปะทะ เนลสันที่กำลังบัญชาการรบอยู่บนดาดฟ้าเรือหลวงวิกตอรี ก็ถูกกระสุนปืนจากพลแม่นปืนของฝรั่งเศสยิงเข้าที่บริเวณหน้าอกและเสียชีวิต ร่างของเขาถูกนำตัวกลับไปยังอังกฤษ มีการจัดรัฐพิธีศพให้อย่างสมเกียรติและยิ่งใหญ่ มีการสร้างอนุสาวรีย์ของเขาและนำขึ้นประดับไว้บนเสากลางตั้งจัตุรัสทราฟัลการ์ของกรุงลอนดอน
เฮตบรีด

เฮตบรีด  เป็นวงฮาร์ดคอร์ที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี จากเมืองบริดจ์พอร์ตและนิวฮาเวน รัฐคอนเนตทิคัต ก่อตั้งวงเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1994 โดยเจมีย์ แจสตา, เดฟ รุสโซ, แลร์รี ดไวเยอร์ และคริส บีตตี สำหรับสมาชิกปัจจุบันประกอบด้วย เจมีย์ แจสตา (ร้องนำ) แฟรงก์ โนวิเนก (กีตาร์) คริส บีตตี (กีตาร์เบส) เวย์ โลซิแนก (กีตาร์ลีด) และแมตต์ เบิร์น (กลอง) แนวเพลงของวงเฮดบรีดสามารถจำแนกได้ว่าเป็นแนวเมทัลคอร์ ที่ได้รับอิทธิพลจากเดธเมทัล และกรูฟเมทัล แนวเพลงของพวกเขายังเป็นอิทธิพลให้กับวงเมทัลคอร์สมัยใหม่อีกด้วย
พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค

พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 วิลเฮ็ล์ม คาร์ล (6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1754 – 30 ตุลาคม ค.ศ. 1816) ทรงเป็นผู้ปกครองเวือร์ทเทิมแบร์คที่ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1797 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1816 โดยทรงเป็นดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์คพระองค์สุดท้าย ซึ่งครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1797 - 1803 และทรงเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์คพระองค์แรกและพระองค์เดียว ซึ่งครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1803 - 1806 และต่อมาเวือร์ทเทิมแบร์คได้รับการยกฐานะเป็นราชอาณาจักรโดยนโปเลียน ทำให้พระองค์ทรงดำรงพระบรมราชอิสริยยศเป็น พระมหากษัตริย์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค พระองค์แรก พระเจ้าฟรีดริชเป็นพระโอรสของฟรีดริชที่ 2 อ็อยเกิน ดยุกแห่งเวือร์ทเทิมแบร์คและโซเฟีย โดโรเทีย แห่งบรานเดนบวร์ก-ชเวดท์ พระองค์ทรงมีชื่อว่ามีพระวรกายสูงใหญ่ (6 ฟุต 11 นิ้ว หรือ 2.11 เมตร) และทรงมีน้ำหนัก 200 กิโลกรัม
1 E+2 m²

1 E+2 m² เป็นอันดับของขนาด ของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 100 ตารางเมตร ถึง 1,000 ตารางเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 100 ตารางเมตร
ตัวอย่าง.
พื้นที่ขนาดมากกว่า 1,000 ตารางเมตร
1 E+1 m²

1 E+1 m² เป็นอันดับของขนาด ของสิ่งที่มีพื้นที่ระหว่าง 10 ตารางเมตร ถึง 100 ตารางเมตร
พื้นที่ขนาดน้อยกว่า 10 ตารางเมตร
ตัวอย่าง.
พื้นที่ขนาดมากกว่า 100 ตารางเมตร
เก้าอี้ขาวในห้องแดง

หนังสือ เก้าอี้ขาวในห้องแดง.
นวนิยายที่มีชื่อเสียงที่สุดเรื่องหนึ่งของ สุวรรณี สุคนธา ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร ลลนา ฉบับปฐมฤกษ์ ได้รับการตีพิมพ์รวมเล่มครั้งที่ 1 เมื่อปีพ.ศ. 2518 โดยสำนักพิมพ์คลังวิทยา พิมพ์ครั้งที่ 2 เมื่อพ.ศ. 2540 และครั้งที่ 3 พ.ศ. 2542 โดยนวนิยายเรื่องนี้ได้ถูกนำไปสร้างเป็นละครทางโทรทัศน์ด้วยกัน 3 ครั้ง
สาระของหนังสือ.
เรื่องราวรักสามเส้าของสามเพื่อนรัก ละเวง บูรพา และ สาวิตรี มีการสอดแทรกเนื้อหาของการดำเนินชีวิต ความเติบโตทางด้านอารมณ์ตามวัยของตัวละครแต่ละตัวอย่างละเอียดอ่อน
โดยมี ตะวัน/ อินทร /จิตดี 
สามชายหนุ่มที่เข้ามามีส่วนเกี่ยวพันกับชีวิตละเวงต่างวาระกัน แต่มีเพียง อินทร เท่านั้น ที่เปรียบเสมือนคนที่เป็นดั่งคนช่วยพยุงวันเวลาที่ละเวงเหนื่อยล้า พบกับความสูญเสียและเสียใจ ทั้งการจากไปของตะวัน และความรักระหว่าง บูรพา กับ สาวิตรี แม้ว่าในเริ่มแรก ละเวงจะมองอินทร เป็นคนที่ปากร้ายและดูเย็นชา แต่ความนิ่งงันและสายตาที่อ่อนโยนของเขา กลับกุมหัวใจเธอได้
ละคร เก้าอี้ขาวในห้องแดง.
เนื้อหาละคร :.
เมื่อละเวงต้องสูญเสียพ่อและแม่ไปอย่างกะทันหันหลังจากที่เรียนจบจากคณะมัฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เธอจึงต้องเปลี่ยนเป้าหมายจากการเรียนต่อในระดับที่สูงขึ้นเป็นหางานทำ โดยได้สมัครงานเป็นมัฑณากรของบริษัทรับตกแต่งบ้านแห่งหนึ่ง ด้วยความที่เป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเองสูง อีกทั้งยังมีเพื่อนที่รักมากอีก 2 คน คือ บูรพา และ สาวิตรี คอยให้กำลังใจเธออยู่เสมอ
บูรพา เด็กหนุ่มผู้มีความเป็นศิลปินอย่างเต็มเปี่ยม แอบรักละเวงอย่างเงียบๆ โดยที่ไม่รู้ว่าสาวิตรีเองก็แอบรักเขาเช่นกัน แต่ละเวงกลับมีใจให้กับ ตะวันฉาย หนุ่มรุ่นน้องลูกครึ่งผู้ร่ำรวยและออกจะกะล่อนเจ้าชู้ 
ด้วยความรักที่ไม่สมประสงค์ของเพื่อนทั้ง 3 นี่เอง ได้ก่อให้เกิดโศกนาฏกรรมแห่งความรักที่เกือบจะทำลายความสัมพันธ์ของเพื่อนที่มีมายาวนาน 
บูรพาบอบช้ำจากความรักที่ไม่สมปรารถนา สาวิตรีได้แต่อยู่ข้างๆ คอยปลอบใจและเฝ้าดูแล ทั้งคู่เผลอไผลไปด้วยกันจนสาวิตรีตั้งท้อง บูรพายินดีรับผิดชอบในสิ่งที่กระทำ ถึงแม้สาวิตรีจะสมปรารถนาที่ได้ครองคู่กับชายที่ตนรัก 
แต่ด้วยความแตกต่างทางด้านความคิด ไม่นานทั้งคู่ก็ต้องแยกทางกัน ละเวงถึงแม้จะรักตะวันฉาย แต่ก็ไม่อาจตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกันได้ จนในที่สุดตะวันฉายก็มีอันต้องจบชีวิตลงด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์
ชีวิตของเพื่อนรักทั้งสาม ได้ก้าวผ่านจุดของวัยอ่อนใส เข้าสู่ความเป็นผู้ใหญ่ เรียนรู้ถึงการใช้ชีวิตในสังคม ความหลอกลวง ความสูญเสีย ความเจ็บปวดจากความรัก ในที่สุดละเวงก็ได้พบกับที่พักพิงอันเป็นรักแท้กับอินทร 
แม้ทั้งคู่รู้สึกไม่ค่อยถูกชะตากันแต่แรก
ดัชชีโมเดนาและเรจโจ

ดัชชีโมเดนาและเรจโจ  เป็นดัชชีขนาดเล็กที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1452 จนถึง ค.ศ. 1859 โดยมีช่วงที่มีได้เป็นอาณาจักรระหว่างปี ค.ศ. 1796 ถึง ค.ศ. 1814 เดิมก่อตั้งขึ้นโดยตระกูลเอสเตผู้ปกครองแฟร์ราราจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1597 ในปี ค.ศ. 1796 รัฐก็ถูกยึดครองโดยกองทัพฝรั่งเศสของนโปเลียนผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐชิสปาดานาขึ้น ดยุกคนสุดท้ายของตระกูลเอสเตกลายเป็นประมุขของอดีตดินแดนออสเตรียทางตะวันตกเฉียงใต้ของเยอรมนี (ไบรสเกา) และเสียชีวิตใน ค.ศ. 1803 จากนั้นโมเดนาก็ตกไปเป็นของลูกเขยคืออาร์ชดยุก แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย-เอสเต ซึ่งเป็นพระปิตุลาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อระบบนโปเลียนล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1814 ฟรันเชสโกลูกชายของแฟร์ดีนันด์ก็กลายเป็นดยุกแห่งโมเดนา ไม่นานหลังจากนั้นฟรันเชสโกก็ได้ดินแดนมัสซาและการ์ราราจากแม่
ดยุกฮับส์บูร์กถูกขับจากตำแหน่งอยู่ชั่วระยะหนึ่งระหว่างปี ค.ศ. 1831 ถึงปี ค.ศ. 1848 แต่ก็ได้กลับมาหลังจากนั้น หลังจากสงครามฝรั่งเศส-พีดมอนต์ในการต่อต้านออสเตรียในปี ค.ศ. 1859 ดยุกก็ถูกบังคับให้หนีอีกครั้ง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1859 โมเดนาก็รวมกับตอสคานาและปาร์มาเป็นสหมณฑลอิตาลีกลางที่ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรซาร์ดิเนียในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1860
เยอ

เยอ หรือเผ่าเยอ อพยพย้ายถิ่นฐานมาจาก ประเทศจีนตอนบน ซึ่งไม่ทราบแน่ชัดว่าย้ายมาก่อน หรือหลังสมัยกรุงศรีอยุธยา ซึ่งคนเผ่าเยอ ย้ายมาถึงจังหวัดศรีสะเกษ ตั้งถิ่นฐานอยู่ใน อำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ 
ต่อมาเกิดโรคระบาดจึงได้ได้แบ่งออกเป็นหลาย 4 กลุ่ม ย้ายถิ่นที่อยู่ใหม่ กลุ่มแรก เดินทางไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่เมืองปราสาทเยอ ซึ่งในปัจจุบัน คือบ้านปราสาทเยอ ตั้งอยู่ใน อำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ กลุ่มที่ 2 ได้ย้ายไปตั้งถิ่นฐานใน อำเภออุทุมพรพิสัย และอำเภอห้วยทับทัน ส่วนกลุ่มที่ 3 และกลุ่มที่ 4 อาศัยอยู่ใน อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ ในปัจจุบัน ชื่อหมู่บ้านว่า บ้านขมิ้น อยู่ใน ตำบลทุ่ม อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ และบ้านโพนค้อ ตำบลโพนค้อ อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ
ภาษา.
คาดว่าภาษาเยอได้รับภาษามาจากชาวกูย ภาษาเยอเป็นภาษาที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว คำส่วนมากจะออกเสียงสามัญในประโยคบอกเล่าอย่างภาษาตระกูลขร้า-ไท แต่ในประโยคคำถาม พยางค์สุดท้ายจะเป็นเสียงตรีหรือจัตวา
ส่วนภาษาเยอจะรวมภาษาตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกกับภาษาตระกูลขร้า-ไท ผสมกันจากที่ภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกจะไม่มีเสียงวรรณยุกต์ มาใส่เสียงวรรณยุกต์ตามภาษาตระกูลขร้า-ไท 
ในปัจจุบัน ภาษาเยอได้เปลี่ยนไปตามยุคสมัย และกลายเป็นภาษาเยอสมัยใหม่ เช่น จะมีบางคำที่เป็นภาษาไทยบ้าง เช่น ฮัวใจ (หัวใจ) ภาษาอีสานบ้าง และภาษาที่เรียกสิ่งของที่ไม่เคยมีมาในสมัยโบราณ
วัฒนธรรม.
การแต่งตัวของชาวเผ่าเยอ ในดั้งเดิม ผู้ชายใส่เชิ้ตไม่มีคอปก สีกรมท่า กางเกงขายาว สีกรมท่า และมีผ้าขาวม้ามัดเอว ผู้หญิง ใส่เสื้อสีดำเทา ใส่ผ้าไหม(ผ้าถง)สีดำ และสีกรมท่า หรือสีอื่น ๆ และมีผ้าไหมพาดผ่านไหล่ซ้ายลงไปบรรจบกัน บริเวร เอวด้านขวา
คนเผ่าเยอแท้ทุกคน จะมีสีผิวเหลืองขาว เหมือนจีน
คนเผ่าเยอชอบอยู่รวมกันเป็นกลุ่ม ๆ เห็นได้จากการปลูกบ้านเป็นกลุ่ม ลักษณะของบ้าน จะเป็นบ้านสองชั้น ใต้ถุนโล่งเพื่อใช้เลี้ยงควาย หรือวัว หลังคาจะทำจากฟางข้าว ผนังหรือกั้นห้อง จะเป็นไม้ใผ่สาน ซึ่งในปัจจุบันไม่มีให้เห็นแล้ว ส่วนเสาและพื้นบ้าน จะเป็นไม้เนื้อแข็งทั่วไป
ประเพณี.
ประเพณีและวัฒนธรรมของเผ่าเยอ ได้แก่ 
นอกจากนี้ยังมีประเพณีอื่น ๆ ซึ่ได้รับอิทธิพลจากประเพณีของชาวพื้นถิ่นรอบ ๆ นั้น รวมไปถึง วัฒนธรรมไทยเกือบทั้งหมด
ศาสนา.
คนในเผ่าเยอนับถือศาสนาพุทธเป็นหลัก และมีความเชื่อในศาสนาพราหมณ์-ฮินดูบ้าง เช่น การบายศรีสู่ขวัญ การขึ้นบ้านใหม่ การแต่งงาน และอื่น ๆ อาจมีบางครอบครัว นับถือผีบ้านหรือผีบรรพบุรุษ และจะมีการรำแถน (รำผีฟ้า) เพื่อบวงสรวง เชื่อกันว่า จะทำให้ลูกหลานอยู่ดีไม่มีโรคเบียดเบียน
สังเกตจากเรื่องอาถรรพณ์ที่ไม่น่าเชื่อ บางคนป่วยโดยไม่รู้สาเหตุ พาไปหาหมอที่โรงพยาบาล ก็ตรวจไม่พบว่าเป็นโรคอะไรทั้งนั้น คน ๆ นั้น สบายดีตอนหาหมอ แต่พอตอนอยู่ที่บ้าน กลับป่วยทรุดหนัก ว่ากันว่าบรรพบุรษเป็นผู้กระทำ จึงทำให้มีการรำแถนเพื่อบวงสรวง คนป่วยคนนั้นก็หายวันหายคืน
ผู้ชายที่บวชและสึกออกมาจากบวชเณร จะเรียกนำหน้าชื่อว่า เซียง และผู้ที่สึกออกมาจากบวชพระ จะเรียกนำหน้าชื่อว่า ญีมอม (ทิศ)
แอร์สยาม

แอร์สยาม เป็นสายการบินที่มีฐานการบินในประเทศไทย เปิดให้บริการตั้งแต่ พ.ศ. 2508 ถึง 2519
ประวัติ.
สายการบินแอร์สยามก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2508 โดยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรานนท์ธวัช และมีเจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่ เจ้านายฝ่ายเหนือร่วมบริหารงานในช่วงหนึ่ง ภายใต้ชื่อ Varan Air-Siam แต่ได้เริ่มให้บริการใน พ.ศ. 2512 ด้วยเครื่องบิน แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-4 เนื่องจากในระยะแรกสายการบินนี้ยังไม่มีเครื่องบินให้บริการ หลังจากนั้นแอร์สยามได้เปิดเส้นทางการบินไปยังฮ่องกง ด้วยเครื่องบิน แมคดอนเนลล์ดักลาส ดีซี-4 หลังจากนั้นใน พ.ศ. 2514 ก็ได้เปิดเส้นทางการบินระหว่าง กรุงเทพมหานคร - ลอสแอนเจลิส ด้วยเครื่องบินดักลาส ดีซี-8-63 พร้อมผู้โดยสารเต็มลำ แต่เส้นทางการบินดังกล่าวได้ถูกเลิกในอีก 10 เดือนให้หลัง เพราะมีผู้โดยสารน้อยและมีการแข่งขันที่สูง
ในระยะต่อมา สายการบินได้ใช้เครื่องบินรุ่น BAC-1-11 สำหรับเที่ยวบินไปยังฮ่องกง และได้เช่าเครื่องบินโบอิ้ง 707-131 เพื่อเปิดเส้นทางการบินไปยังกรุงโตเกียว หลังจากที่สายการบินเริ่มขยายตัวนั้น ได้มีการสั่งซื้อเครื่องบินดักลาส ดีซี-10-30 1 ลำ, แอร์บัส เอ300-บี2-1ซี 1 ลำ, โบอิ้ง 747-148 2 ลำ และ โบอิ้ง 747-206(บี) 1 ลำ 
ด้วยเหตุที่ธุรกิจการบินในประเทศไทยได้เจริญเติบโตอย่างมาก และแอร์สยามถูกกดดันอย่างหนักจากนโยบายของทางรัฐบาลไทย ที่จะไม่ให้สายการบินอื่นมาบินในเส้นทางเดียวกันกับสายการบินไทย ซึ่งเป็นสายการบินประจำชาติ สถานการณ์ดังกล่าวทำให้แอร์สยามมีต้นทุนที่สูงมากในการให้บริการ ส่งผลให้แอร์สยามเกิดปัญหาขาดสภาพคล่องทางการเงินอย่างหนัก ทำให้บริษัทที่ให้เช่าเครื่องบินพากันเอาเครื่องบินกลับ บริษัท Air Siam จึงล้มละลายและเลิกทำการบินเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 เนื่องจากรัฐบาลยึดใบอนุญาต
จุดหมายปลายทาง.
ตลอดประวัติศาสตร์ แอร์สยามให้บริการปลายทางต่อไปนี้:
ฝูงบิน.
เครื่องบินที่สายการบินแอร์สยามให้บริการแก่ผู้โดยสารมีทั้งหมด 10 ลำ ดังนี้
ชิโมกิตาซาวะ

(; โรมาจิ: "Shimokitazawa") เป็นย่านหนึ่งในแขวงเซตางายะ กรุงโตเกียว ประกอบด้วยพื้นที่รอบสถานีรถไฟชิโมกิตาซาวะ ซึ่งรถไฟสายโอดากิวและสายเคโออิโนกาชิระมาตัดกัน ย่านนี้รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งว่า "ชิโมกิตะ" เป็นศูนย์กลางของโรงละครเวทีและสถานแสดงดนตรีสด อย่างเช่นอาคารโรงละครฮนดาเกกิโจ ที่มีประวัติมายาวนาน และยังเป็นย่านที่เป็นที่นิยมของนักเรียนและวัยรุ่นหนุ่มสาว เนื่องจากเต็มไปด้วยร้านกาแฟ ร้านค้าแฟชั่นที่มีเอกลักษณ์เฉพาะ และร้านค้าเกี่ยวกับดนตรี
เมื่อ พ.ศ. 2547 สภาของแขวงเซตางายะได้ประกาศแผนการพัฒนาพื้นที่ของย่านนี้ อย่างเช่นการก่อสร้างตึกสูงหลายหลัง และการขยายถนนสายที่ 54 ให้ตัดข้ามย่าน เนื่องจากปัจจุบันถนนสายต่าง ๆ แคบมากและมีแยกตัดกันหลายแห่ง อีกทั้งยังมีซอยเล็ก ๆ อีกมากมาย แต่เนื่องจากผู้อาศัยและนักท่องเที่ยวหลายคนเห็นว่าถนนลักษณะนี้เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของชิโมกิตาซาวะ จึงเกิดความขัดแย้งต่อแผนการพัฒนาอยู่บ้าง.
ราชอาณาจักรอิตาลี (นโปเลียน)

ราชอาณาจักรอิตาลี  เป็นราชอาณาจักรของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ก่อตั้งขึ้นโดยนโปเลียนทางตอนเหนือของอิตาลีในปี ค.ศ. 1805 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1814 เมื่อนโปเลียนได้รับความพ่ายแพ้ 
ราชอาณาจักรอิตาลีเกิดขึ้นจากสาธารณรัฐอิตาลีที่มีนโปเลียนเป็นประธานาธิบดีได้รับการประกาศให้เป็นราชอาณาจักรโดยมีนโปเลียนเป็นพระมหากษัตริย์และ เออแฌน เดอ โบอาร์เนส์ (Eugène de Beauharnais) เป็นอุปราช นโปเลียนทรงได้รับการสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ที่มหาวิหารมิลานด้วยมงกุฎเหล็กแห่งลอมบาร์ดี
หยาดเพชร

หยาดเพชร เป็นเพลงแนวลูกกรุง ขับร้องโดยชรินทร์ นันทนาคร แต่งคำร้องโดยชาลี อินทรวิจิตร และทำนองโดยสมาน กาญจนะผลิน เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เงิน เงิน เงิน" (พ.ศ. 2508) ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา คู่กับเพชรา เชาวราษฎร์ มีดาราสมทบคือชรินทร์ นันทนาคร และสุมาลี ทองหล่อ เพลงนี้ในภาพยนตร์แสดงความอาลัยที่ต้องจากคู่นางรอง (สุมาลี)
ที่มาของเพลงนี้ ชาลี อินทรวิจิตร ผู้แต่งเล่าให้ฟังว่า 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ชรินทร์ มันแอบชอบเพชรา เชาวราษฎร์ มาอ้อนวอนให้แต่งเพลงให้ดอกดิน (ชรินทร์ เป็นผู้จัดการด้านโฆษณาของดอกดิน) มีเพลง "ฝนแรก" เขารักเพชราก็พยายามเอาใจดอกดิน ผมต้องไปแต่งเพลงให้ทั้งที่มีหลายบริษัทใหญ่ เพลง "หยาดเพชร" ก็เหมือนกัน ชรินทร์ขอให้ผมแต่งประกอบหนัง "เงิน เงิน เงิน" พอถึงตอนชรินทร์ เข้าห้องอัด ผมเดินไปกระซิบข้างหูมันกำชับว่า ร้องให้ดีนะ ร้องแล้วคงรู้ว่าผมหมายถึงใคร 
เพลง "หยาดเพชร" นั้นเป็นนามเพลงที่ได้รับการประทานจากพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอนุสรมงคลการ ให้ชาลี อินทรวิจิตร และสมาน กาญจนผลิน นำไปแต่ง
เพลงนี้มีการนำกลับมาขับร้องใหม่หลายครั้ง โดยในครั้งล่าสุดใช้ในเพลงประกอบ ภาพยนตร์โฆษณา ลิปสติก ไดมอนด์ นัมเบอร์ วัน ของมิสทีน ที่เป็นการปรากฏตัวของเพชรา เชาวราษฎร์ ในโฆษณาทางโทรทัศน์ครั้งแรกในรอบ 30 ปี ขับร้องโดยศุกลวัฒน์ คณารศ
ราชอาณาจักรเว็สท์ฟาเลิน

ราชอาณาจักรเว็สท์ฟาเลิน  ก่อตั้งขึ้นในปี 1807 ภายหลังจักรวรรดิฝรั่งเศสได้รับดินแดนส่วนนี้จากราชอาณาจักรปรัสเซียตามผลของสนธิสัญญาทิลซิท 
เมื่อจักรพรรดินโปเลียนได้รับดินแดนส่วนนี้มาจากปรัสเซีย ก็รวบรวมรัฐเล็กน้อยในดินแดนส่วนนี้เข้าด้วยกัน (ประกอบด้วยราชรัฐฮันโนเฟอร์, ราชรัฐเฮ็สเซิน และราชรัฐเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล) และสถาปนาเป็น ราชอาณาจักรเว็สท์ฟาเลิน โดยมีเฌโรม โบนาปาร์ต (อนุชาของนโปเลียน) เป็นกษัตริย์แห่งเว็สท์ฟาเลิน 
อาณาจักรแห่งนี้มีเมืองหลวงอยู่ที่คัสเซิล นโปเลียนมีความมุ่งหมายให้อาณาจักรแห่งนี้เป็นรัฐสมัยใหม่ซึ่งใช้ระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ มีการให้สิทธิบุรุษเท่าเทียม มีการเลิกระบบทาสติดที่ดิน แม้อาณาจักรนี้ได้รับการตั้งชื่อว่าเว็สท์ฟาเลิน แต่ไม่ค่อยมีความเกี่ยวข้องกับเว็สท์ฟาเลินตามภูมิศาสตร์เท่าใดนัก
ราชอาณาจักรเว็สท์ฟาเลินสิ้นสุดในปี 1813 จากการถูกยึดครองโดยกองทัพพันธมิตรในสงครามสหสัมพันธมิตรครั้งที่หก พื้นที่เดิมของอาณาจักรแห่งนี้ก็แตกออกเป็นหลายรัฐ บางส่วนก็กลับคืนสู่ปรัสเซีย
ดูเพิ่ม.
เอบิซุ (โตเกียว)

เอบิซุ (; โรมาจิ: "Ebisu") เป็นย่านหนึ่งในเขตชิบูยะในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ใกล้กับย่านรปปงงิและชิบูยะส่วนกลาง เดินทางเข้าถึงได้สะดวกโดยรถไฟสายยามาโนเตะ และสายฮิบิยะ ซึ่งจะจอดที่สถานีรถไฟเอบิซุ จากสถานีสามารถเดินเท้าเข้าถึงย่านนี้ได้อย่างสะดวก มีร้านเครื่องแต่งกายนำสมัย ร้านเหล้าองุ่น และร้านขายขนม เช่นเดียวกับย่านนำสมัยอย่างไดกังยามะและฮิโรโอะ
สถานที่ท่องเที่ยวหลักของย่านเอบิซุจะอยู่รอบ Yebisu Garden Place และโรงแรมเวสติน เดินเท้าได้จากทางออกด้านตะวันออกของสถานีเอบิซุผ่านทาง Yebisu Skywalk ตัวอย่างสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ เช่น สำนักงานใหญ่ของ Sapporo Breweries พิพิธภัณฑ์เบียร์เอบิซุ และ Tokyo Metropolitan Museum of Photography
เอบิซุเป็นจุดเปลี่ยนรถไฟของผู้ใช้บริการสายยะมะโนะเตะและฮิบิยะ จึงมีบาร์และร้านอาหารมากมาย ตั้งแต่ร้านอาหารแบบ"อิซากายะ" ไปจนถึงผับแบบอังกฤษ รวมถึงบาร์ยืนดื่มแบบดั้งเดิมหรือ"ทาจิโนมิ" ร้านอาหารเหล่านี้ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในย่านเก่าที่อยู่ถัดจากทางออกด้านตะวันตกของสถานีรถไฟ แยกออกจากถนนโคมาซาวะ อาคาร Yebisu Garden Place Tower มีจุดชมทิวทัศน์ของกรุงโตเกียวอยู่บนภัตตาคารบนชั้นที่ 38
เอบิซุถือกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2471]โดยขณะนั้นเป็นชุมชนที่พัฒนาขึ้นรอบๆอาคารของ Japan Beer Brewery Company ซึ่ง Yebisu Garden Place ตั้งอยู่ในปัจจุบัน Yebisu Beer ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2433 โดย Japan Beer ตั้งชื่อตามเทพเอบิซุ หนึ่งในเจ็ดเทพแห่งโชคลาภของญี่ปุ่น และเป็นเบียร์ที่เป็นที่นิยมของคนในท้องที่มายาวนาน ย่านนี้ได้ชื่อตามสถานีรถไฟที่สร้างขึ้นโดย Japan Beer Brewery Company เมื่อ พ.ศ. 2444 เพื่ออำนวยความสะดวกในการขนส่งเบียร์ ตั้งแต่นั้น Japan Beer ได้จัดระบบองค์กรใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น Sapporo Breweries Ltd. หลังจากที่โรงกลั่นเบียร์ถูกย้ายออกไปที่ชิบะเมื่อ พ.ศ. 2531 พื้นที่นี้ได้พัฒนาใหม่เป็น Yebisu Garden Place และเปิดสำหรับประชาชนทั่วไปใน พ.ศ. 2537
คำว่า "Yebisu" เป็นการสะกดแบบโบราณ ซึ่งจะออกเสียงเช่นเดียวกับ "Ebisu" ไม่ว่าจะมี "Y" หรือไม่
แคนแคน

แคนแคน (ก็องก็อง แปลว่า "อื้อฉาว") เป็นรูปแบบการแสดงเต้นระบำในห้องโถง ประกอบดนตรีจังหวะเต้นรำ โดยใช้นักเต้นสตรีสวมกระโปรงยาว มีกระโปรงลูกไม้ซับใน สวมถุงน่องและรองเท้าส้นสูง นักเต้นจะเต้นด้วยท่าทางยั่วยวนผู้ชมที่เป็นชาย โดยเปิดชายกระโปรงให้เห็นกางเกงชั้นใน และเตะขาขึ้นสูง หรือกระโดดแยกขา สลับกับการเคลื่อนไหวร่างกาย 
ดนตรีที่ใช้ประกอบการเต้น มักใช้เพลงกาล็อพ (galop, ม้าควบ) ในจังหวะ 2/4 เพลงที่นิยมใช้ คือเพลง "Orpheus in the Underworld" ของชาก ออฟเฟนบาค หรือเพลงอื่นๆ ของโยฮันน์ ชเตราสส์ ที่สอง
การเต้นแบบแคนแคนเกิดขึ้นครั้งแรกราวทศวรรษ 1830 การเต้นบอลรูมของชนชั้นผู้ใช้แรงงานในย่านมงต์ปาร์นาส กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยนักเต้นชาย แต่เป็นที่นิยมเต้นในช่วงทศวรรษ 1890 เป็นการเต้นแสดงโดยนักเต้นหญิง โดยเฉพาะการแสดงที่โรงละครมูแลงรูจ ที่ตั้งอยู่ในย่านโคมแดงในมงมาร์ต นักเต้นหญิงที่มีชื่อเสียง เช่น La Goulue และ Jane Avril ที่มีปรากฏอยู่ในภาพวาดแบบโพสต์อิมเพรสชันนิสม์ของอองรี เดอ ตูลูส-โลแตร็ก เป็นจำนวนมาก
การเต้นแคนแคนที่มูแลงรูจเป็นที่นิยมจนถึงทศวรรษ 1920 และเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากละครเวทีเรื่อง "Can-can" (1953) โดยโคล พอร์ตเตอร์ จัดแสดงที่บรอดเวย์ และเวสต์เอนด์ และภาพยนตร์ในปี 1960 นำแสดงโดยแฟรงก์ ซินาตรา และเชอร์ลี แมคเลน
บาบุลมันดับ

บาบุลมันดับ  เป็นช่องแคบอยู่ทางใต้สุดของทะเลแดง ตั้งอยู่ระหว่างประเทศเยเมนในคาบสมุทรอาหรับ กับประเทศจิบูตีและประเทศเอริเทรียในแอฟริกาตะวันออก
ชื่อ.
ช่องแคบได้ชื่อมาจากความอันตรายในการเดินทางผ่านบริเวณนี้ หรือตามตำนานอาหรับที่ว่ามีผู้ที่จมน้ำจากแผ่นดินไหวที่แยกคาบสมุทรอาหรับจากจะงอยแอฟริกา
ประวัติ.
บาบุลมันดับเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเดินเรือระหว่างทวีปยุโรปกับทวีปเอเชียมาตั้งแต่โบราณ ตั้งแต่ก่อนการขุดคลองสุเอซ โดยจากคาบสมุทรไซนาย ผ่านทะเลแดง จะต้องผ่านบาบุลมันดับก่อนเข้าสู่อ่าวเอเดน ทะเลอาหรับ และมหาสมุทรอินเดีย ในปี ค.ศ. 2006 ประมาณการว่ามีการขนส่งน้ำมันดิบผ่านช่องแคบนี้วันละ 3.3 ล้านบาร์เรล จากปริมาณการขนส่งทั่วโลกวันละ 43 ล้านบาร์เรล
ปัจจุบันมีการนำเสนอโครงการก่อสร้างสะพานข้ามช่องแคบนี้เป็นระยะทาง 28.5 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างจิบูตีกับเยเมน โดยบริษัท Middle East Development LLC ของเฏาะรีก บิน ลาดิน นักธุรกิจชาวซาอุดีอาระเบีย พี่ชายต่างมารดาของอุซามะฮ์ บิน ลาดิน เมื่อสะพานนี้สร้างเสร็จจะเป็นสะพานขึงที่มีช่วงกลางยาวที่สุดในโลก (4.987 กิโลเมตร)
กองทัพใหญ่

กองทัพใหญ่ หรือ ลากร็องด์อาเม ([gʀɑ̃d aʀme], ในภาษาอังกฤษมักแปลว่า "the Great Army" หรือ "the Grand Army") เป็นชื่อของกองทัพฝรั่งเศสในยุคสงครามนโปเลียน กองทัพนี้เริ่มเข้ามามีบทบาทในประวัติศาสตร์ในปี ค.ศ. 1805 เมื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ได้ตั้งชื่อของกองทัพที่พระองค์ทรงรวบรวมจากชายฝั่งของประเทศฝรั่งเศสแถบช่องแคบอังกฤษเพื่อเตรียมการรุกรานเกาะบริเตนใหญ่ แต่แผนการดังการกลับล้มเหลวเนื่องจากการพ่ายแพ่ในยุทธนาวีทราฟัลการ์ ภายหลังพระองค์ได้ฟื้นฟูกองทัพใหญ่ขึ้นมาอีกครั้งทางด้านตะวันออกของประเทศ เพื่อเปิดฉากการรบต่อจักรวรรดิออสเตรียและจักรวรรดิรัสเซียในปีเดียวกัน
ฟอลีแบร์แฌร์

ฟอลีแบร์แฌร์  เป็นไนต์คลับตั้งอยู่ที่สี่แยกถนนเทรวีซ (Trévise) กับถนนรีเช (Richer) เขตที่ 9 ในกรุงปารีส มีชื่อเสียงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1890 ถึง 1920 ในด้านการเป็นคู่แข่งของคลับมูแลงรูจ ในแสดงระบำแคนแคน ดนตรีและกายกรรม
ฟอลีแบร์แฌร์เปิดดำเนินการตั้งแต่ ค.ศ. 1869 ใช้ชื่อว่า "Folies Trévise" ตามชื่อถนนที่ตั้งอยู่ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "Folies Bergère" ในปี ค.ศ. 1872 ตามชื่อถนนแบร์แฌร์ (Bergère) ที่อยู่ใกล้กัน เนื่องจากดยุกแห่งเทรวีซ ไม่พอใจที่ชื่อของตนถูกนำไปตั้งชื่อสถานบริการ
การแสดงของฟอลีแบร์แฌร์ ได้รับความนิยมในหมู่ผู้ชมเพศชาย เนื่องจากนักเต้นหญิงจะนุ่งน้อยห่มน้อย มีการแสดงเปลือยอก บางครั้งถึงกับเปลือยกายทั้งตัว
ภาพสีน้ำมันชิ้นสุดท้ายของเอดัวร์ มาแน ในปี ค.ศ. 1883 ชื่อ "Un bar aux Folies Bergère" (บาร์ที่ฟอลีแบร์แฌร์) วาดที่ไนต์คลับแห่งนี้ เป็นภาพบาร์เทนเดอร์หญิงยืนประจำอยู่ที่เคาน์เตอร์บาร์ เป็นผลงานชิ้นหนึ่งของมาแนที่ได้รับความนิยม