pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ประตูปีศาจ

ประตูปีศาจ  เป็นส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างของคริสต์ศาสนสถานที่เป็นประตูบนผนังด้านเหนือของตัวสิ่งก่อสร้างของสถาปัตยกรรมยุคกลาง และคริสต์ศาสนสถานที่สร้างก่อนหน้านั้นในสหราชอาณาจักร ประตูปีศาจนิยมสร้างกันในสมัยโบราณในมณฑล ซัสเซ็กซ์ที่มีวัดที่มีประตูปีศาจด้วยกันกว่า 40 วัด องค์ประกอบดังว่านี้มีต้นตอมาจากสมัยคริสเตียนยุคแรก เมื่อการสักการะตามวัฒนธรรมก่อนคริสเตียนยังคงนิยมปฏิบัติกันอยู่ และประตูดังกล่าวก็มักจะเป็นเพียงโครงสร้างที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์เท่านั้น แต่ก็มีบางครั้งก็จะเป็นทางเข้าจริง
การใช้สอย.
ก่อนและระหว่างยุคกลาง ด้านที่หันไปทางด้านเหนือถือว่าเป็นของปีศาจและของผู้นอกศาสนา ฉะนั้นวัดจึงมักจะสร้างทางฝั่งเหนือของถนนหรือทางเดิน (track) เพื่อที่จะให้ทางเข้าหลักอยู่ทางตัวอาคารที่หันไปทางใต้ นอกจากนั้นในสมัยโบราณการสร้างวัดก็มักจะสร้างกันบนที่ตั้งที่เดิมเป็นสถานที่ที่ใช้ในการสักการะของ เพกันหรืออารยธรรมก่อนคริสเตียน เมื่อสร้างวัดขึ้นแล้วผู้นอกศาสนาก็ยังคงถือว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และยังคงเข้ามาสักการะอยู่ ฉะนั้นทางวัดจึงสร้างประตูทางทิศเหนือเพื่อให้ผู้ที่มิได้นับถือคริสต์ศาสนาได้เข้ามาทำการสักการะตามประเพณีของตน เพราะความที่มีความเกี่ยวข้องกับ “Devil” ประตูทางด้านเหนือของวัดจึงเรียกว่า “Devil's door”
ต่อมาวัตถุประสงค์ที่นิยมเชื่อกันโดยเฉพาะในซัสเซ็กซ์ก็กล่าวว่าเป็นประตูที่ปีศาจใช้หนีออกจากวัด ความเชื่อโดยทั่วไปในยุคกลางเชื่อว่าปีศาจสิงอยู่ในวิญญาณของเด็กที่ยังไม่ทำพิธีรับศีลจุ่ม ฉะนั้นการทำพิธีรับศีลจุ่มก็เท่ากับเป็นการไล่ปีศาจออกจากร่างของเด็ก และปีศาจก็จะต้องมีทางออกจากวัด ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้มีการสร้างประตูทางกำแพงด้านเหนือเพื่อจุดประสงค์ดังว่านี้ ประตูปีศาจมักจะเป็นประตูที่มีขนาดเล็กกว่าที่จะใช้จริงได้ ฉะนั้นจึงเป็นเพียงโครงสร้างที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์เท่านั้น ประตูเหล่านี้ที่ยังเหลืออยู่มักจะปิดตันด้วยอิฐ ซึ่งกล่าวกันว่าเพื่อกันไม่ให้ปีศาจกลับเข้าวัดอีก
ตัวอย่าง.
ประตูปีศาจพบทั่วไปในบริเตนแต่จะพบมากที่สุดในซัสเซ็กซ์ เช่นที่วัดเซนต์นิโคลัสที่เวิร์ธ
เสือโคร่งบาหลี

เสือโคร่งบาหลี  เป็นประชากร"เสือโคร่งชวา"บนเกาะบาหลี ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งสูญพันธุ์ไปตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950
ในอดีต เสือชนิดนี้เป็นเสือชนิดย่อยคนละชนิดที่มีชื่อวิทนาศาสตร์ว่า "Panthera tigris balica" ซึ่งถูกระบุในบัญชีแดงไอยูซีเอ็นเมื่อ ค.ศ. 2008 ว่าสูญพันธุ์ ใน ค.ศ. 2017 มีการปรับปรุงอนุกรมวิธาน และจัดให้มันอยู่ใน "P. t. sondaica" ซึ่งรวมเสือโคร่งสุมาตราที่ยังคงมีอยู่
ผลจากการวิเคราะห์ตัวอย่างดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรียเสือ 23 แบบจากชุดสะสมพิพิธภัณฑ์แสดงให้เห็นว่า เสือชนิดนี้เคยอาศัยทั่วหมู่เกาะซุนดาในช่วงยุคน้ำแข็งสุดท้ายเมื่อ 11,000–12,000 ปีก่อน
ในเกาะบาหลี เสือตัวสุดท้ายถูกบันทึกในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 เสือที่อาศัยแบบเดี่ยวน่าจะอยู่รอดถึงคริสต์ทศวรรษ 1940 และอาจไปถึงคริสต์ทศวรรษ 1950 ประชากรเสือถูกล่าจนหมดสิ้น และที่อยู่อาศัยตามธรรมชาติถูกแปลงไปเป็นของมนุษย์
ชื่อภาษาบาหลีของเสือชนิดนี้คือ "ฮารีเมาบาลี" (harimau Bali) และ "ซามง" (samong)
ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ทั่วโลก มีซากเสือโคร่งบาหลีเพียง 8 ตัวเท่านั้น โดยส่วนใหญ่จะได้มาจากการล่าในทศวรรษที่ 30
รูปลักษณ์.
เสือโคร่งบาหลีได้รับการบรรยายว่าเป็นเสือที่มีขนาดเล็กที่สุดในหมู่เกาะซุนดา ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นที่รับรู้กันว่ามีหนังและกะโหลกเสือเพียง 7 ชิ้นจากบาหลีได้รับการเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์ ลักษณะเด่นของกะโหลกเหล่านี้คือกระดูกท้ายทอยแคบ ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับรูปร่างกะโหลกเสือจากเกาะชวา มีความยาวจากจมูกถึงปลายหางอยู่ที่ ส่วนเพศเมียมีความยาว น้ำหนักของเสือเพศผู้อยู่ในช่วง และเพศเมียอยู่ในช่วง 
ที่อยู่อาศัยและนิเวศวิทยา.
ตัวอย่างทางสัตววิทยาของเสือโคร่งบาหลีที่รู้กันส่วนใหญ่มาจากบาหลีตะวันตก ซึ่งมีป่าชายเลน, เนินและพืชพรรณแถบสะวันนา เหยื่อหลักของเสือโคร่งบาหลีอาจเป็นกวางรูซาชวา ("Rusa timorensis")
ปีเตอร์ พอล แอนด์ แมรี

ปีเตอร์, พอล แอนด์ แมรี กลุ่มดนตรีโฟล์ก-ร็อกสัญชาติอเมริกัน ประกอบด้วยปีเตอร์ แยร์โรว์ กับโนเอล พอล สตูกีย์ ในตำแหน่งกีตาร์และร้องประสานเสียง และแมรี เทรเวอร์ส นักร้องนำหญิง เป็นวงทริโอที่มีชื่อเสียงที่สุดวงหนึ่งในช่วงทศวรรษ 1960
ผลงานเพลงของปีเตอร์, พอล แอนด์ แมรี ประสบความสำเร็จตั้งแต่อัลบั้มแรกในปี 1962 ซึ่งติดอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ดนานถึง 7 สัปดาห์ และอยู่ในอันดับท็อปเท็นติดต่อกันถึง 10 เดือน มีเพลงฮิตเช่นเพลง "500 Miles", "Lemon Tree", "If I Had a Hammer" และ "Where Have All the Flowers Gone?" ของพีท ซีเกอร์ ผลงานเพลงอื่นที่เป็นเพลงฮิต เช่น "Puff the Magic Dragon" และ "Blowin' in the Wind" ของบ็อบ ไดแลน จากอัลบั้มชุดที่สอง ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในปี 1963 และอีกเพลงที่มีชื่อเสียง คือเพลง "Leaving on a Jet Plane" ของจอห์น เดนเวอร์ ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในปี 1969
หลังจากประสบความสำเร็จสูงสุด ก็ได้แยกย้ายออกไปทำงานส่วนตัว แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร สมาชิกทั้งสามจึงกลับมารวมตัวอันอีกครั้ง ตั้งแต่ปี 1978 จนกระทั่งแมรี เทรเวอร์ส เสียชีวิตเนื่องจากโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว
โรคของหลอดเลือดส่วนปลาย

โรคของหลอดเลือดส่วนปลาย  หรือ โรคของหลอดเลือดแดงส่วนปลาย  หมายถึงโรคทั้งหมดที่เกิดจากการอุดตันของหลอดเลือดแดงขนาดใหญ่ในแขนขา โรคของหลอดเลือดส่วนปลายอาจเกิดจากโรคท่อเลือดแดงและหลอดเลือดแดงแข็ง เกิดจากการอักเสบที่ทำให้เกิดการตีบตัน เกิดจากมีสิ่งหลุดอุดหลอดเลือดหรือมีลิ่มเลือด โรคนี้อาจทำให้เกิดการขาดเลือดเฉียบพลันหรือเรื้อรัง โดยมักเป็นที่ขา
ระบาดวิทยา.
สหรัฐอเมริกา.
ชาวตะวันตกอายุเกิน 65 ปี ถึง 10% เป็นโรคหลอดเลือดแดงแข็ง เมื่อพิจารณาว่าประชากรสูงอายุมีโอกาสเพิ่มขึ้นได้ถึง 22% ในปี ค.ศ. 2040 ทำให้คาดได้ว่าโรคหลอดเลือดแดงแข็งจะมีผลกระทบสำคัญทางค่ารักษาพยาบาลของประเทศ เมื่อพิจารณาถึงอาการปวดขาเป็นระยะเหตุขาดเลือด (intermittent claudication) แล้วจะพบว่าประชากรอายุ 40-60 ปี 2% มีอาการนี้ และประชากรอายุมากกว่า 70 ปี 6% มีอาการนี้
อัตราตายและอัตราเป็นโรค.
ผลกระทบที่น่ากลัวที่สุดของโรคคืออาการขาดเลือดรุนแรงจนเสี่ยงต่อการสูญเสียอวัยวะที่นำไปสู่การต้องตัดแขนหรือขา อย่างไรก็ดีมีการศึกษาในประชากรกลุ่มใหญ่ที่มีอาการปวดขาเป็นระยะเหตุขาดเลือดนาน 10 ปี พบว่ามีเพียง 12.2% ที่ต้องตัดขา ในขณะที่การศึกษาฟรามิงแฮมพบว่าผู้ป่วยที่มีอาการปวดขาเป็นระยะเหตุขาดเลือด 1.6% จะดำเนินโรคไปถึงขั้นที่ต้องตัดขาที่ระยะเวลา 8.3 ปี
การตัดขาส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับจำนวนและความรุนแรงของความเสี่ยงโรคหัวใจหลอดเลือด (เช่น การสูบบุหรี่ ความดันโลหิตสูง เบาหวาน) การสูบบุหรี่ต่อเนื่องได้รับการระบุแล้วว่าเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ชัดเจนสำหรับการก้าวหน้าของโรคหลอดเลือดส่วนปลาย ปัจจัยอื่นคือความรุนแรงของโรคเมื่อแรกวินิจฉัย และในบางการศึกษาก็พบว่าการเป็นโรคเบาหวานก็มีส่วนด้วย
เช่นเดียวกันกับผู้ป่วยโรคหลอดเลือดอื่นๆ อายุขัยของผู้ป่วยโรคนี้น้อยกว่าคนปกติในกลุ่มควบคุมที่มีอายุเท่ากัน โรคหลอดเลือดหัวใจซึ่งเป็นผลตามทางด้านกล้ามเนื้อหัวใจมีส่วนอย่างมากต่อผลของโรค อัตราการตายทำนายในผู้ป่วยที่มีอาการปวดขาเป็นระยะเหตุขาดเลือดที่เวลา 5, 10 และ 15 ปีอยู่ที่ประมาณ 30%, 50% และ 70% ตามลำดับ
เชื้อชาติ.
โรคหลอดเลือดแดงส่วนปลายไม่เกิดขึ้นในประชากรเชื้อชาติใดเป็นพิเศษ
เพศ.
อาการปวดขาเป็นระยะเหตุขาดเลือดส่วนใหญ่พบในชายอายุมากกว่า 50 ปี ในขณะที่หากเป็นผู้ป่วยที่อายุน้อยกว่าที่มาพบแพทย์ด้วยอาการปวดขาเป็นระยะเหตุขาดเลือดนี้ก็ควรต้องนึกถึงสาเหตุอื่นของอาการปวดขาและอาการปวดขาเป็นระยะเหตุขาดเลือด (เช่น กลุ่มอาการกดทับหลอดเลือดข้อพับขา)
มะเร็งหลอดอาหาร

มะเร็งหลอดอาหาร  เป็นมะเร็งที่เกิดขึ้นกับหลอดอาหาร มีชนิดย่อยหลายชนิด ส่วนใหญ่เป็นอะดีโนคาร์ซิโนมา (ประมาณ 50-80% ของมะเร็งหลอดอาหาร) และมะเร็งเซลล์สความัส มะเร็งเซลล์สความัสเกิดขึ้นมาจากเซลล์ที่บุผิวเยื่อเมือกส่วนบนของหลอดอาหาร ส่วนอะดีโนคาร์ซิโนมาเกิดขึ้นมาจากเซลล์แกลนดูลาร์ที่อยู่ที่บริเวณรอยต่อระหว่างหลอดอาหารกับกระเพาะอาหาร เนื้องอกในหลอดอาหารมักทำให้มีอาการกลืนลำบาก (dysphagia) อาการเจ็บ และอาการอื่นๆ โดยจะต้องได้รับการวินิจฉัยด้วยการตัดชิ้นเนื้อส่งตรวจทางพยาธิวิทยา เนื้องอกที่มีขนาดเล็กและอยู่เฉพาะที่อาจรักษาหายได้ด้วยการผ่าตัด เนื้องอกขนาดใหญ่มักไม่สามารถผ่าตัดได้ซึ่งจะได้รับการรักษาด้วยการรักษาประทัง ซึ่งสามารถชะลอการโตของเนื้องอกได้ด้วยการใช้เคมีบำบัด รังสีรักษา หรือรักษาร่วมกัน ในบางกรณีการใช้เคบีบำบัดหรือรังสีรักษาอาจทำให้เนื้องอกมีขนาดเล็กลงจนสามารถผ่าตัดได้ก็ได้ พยากรณ์โรคขึ้นอยู่กับว่าโรคกระจายไปมากแค่ไหนและมีปัญหาทางการแพทย์อื่นๆ หรือไม่ แต่โดยส่วนใหญ่จะมีพยากรณ์โรคไม่ค่อยดี
ทนงศักดิ์ ศุภการ

ทนงศักดิ์ ศุภการ (เกิด 9 กันยายน พ.ศ. 2504) ชื่อเล่น นง ชื่อจริงว่า ทนงศักดิ์ ศุภทรัพย์ เป็นนักแสดงและช่างภาพชาวไทย
ประวัติ.
ชีวิตครอบครัวสมรสครั้งแรกกับปานฤดี ศุภทรัพย์มีบุตรสามคน โดยภรรยาได้เสียชีวิตไปแล้วตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2549 ด้วยโรคมะเร็ง จึงต้องรับภาระเลี้ยงลูกเพียงคนเดียวนับแต่นั้นเป็นต่อมา วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 เขาได้สมรสอีกหนกับชลธิชา ล้ำเลิศยุทธศิลป์ หลังคบหากัน 4 ปี
การทำงาน.
มีผลงานมากมาย ทั้งภาพยนตร์และละคร โดยที่เคยเป็นนักแสดงในบทนำมาก่อน มีผลงานเช่น "เธอกับฉัน" ในปี พ.ศ. 2525 และ "สมการวัย" ในปี พ.ศ. 2532 ละครโทรทัศน์ทางช่อง 7 คู่กับ อรพรรณ พานทอง ในด้านภาพยนตร์ ได้แก่ "กุนซืออ้วน" ในปี พ.ศ. 2525 และ "แก็งค์ไอติม" ในปี พ.ศ. 2526 คู่กับอรพรรณ พานทอง และจุ๋มจิ๋ม เข็มเล็กทั้ง 2 เรื่อง ส่วนผลงานในฐานะนักแสดงประกอบ เช่น "ลอดลายมังกร" ในปี พ.ศ. 2535 ทางช่อง 7 และในปี พ.ศ. 2549 ทางช่อง 5, "ดิน น้ำ ลม ไฟ" ทางช่อง 3, "ทะเลสาปสีเลือด" ทางช่อง ITV ในปี พ.ศ. 2550, "เพลงรักข้ามภพ" ทางช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2552, "ตะวันยอแสง" ทางช่อง 7 ในปี พ.ศ. 2553 และ "รักไม่มีวันตาย" ทางช่อง 3 ในปี พ.ศ. 2554 เป็นต้น
นอกจากการเป็นนักแสดงแล้ว ทนงศักดิ์ยังเป็นนักถ่ายภาพมืออาชีพ ทั้งภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหว มีงานประจำที่นิตยสารพลอยแกมเพชร และเคยถวายงานถ่ายภาพรับใช้สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ มาแล้วด้วย
นิกซ์

นิกซ์ หรือ นุกซ์ ("นุกซ์"; แปลว่า กลางคืน) เป็นหนึ่งในเทพดั้งเดิม (protogenoi)ในเทพปกรณัมกรีก นิกซ์เป็นเทพีแห่งราตรีซึ่งเกิดจากเคออสและเป็นคู่ของเอเรบัส (ความมืด) นิกซ์เป็นมารดาของเทพตัวแทนปรากฎการณ์ธรรมชาติ อีกหลายองค์ ซึ่งรวมถึงทานาทอส (ความตาย) และฮิปนอส (นิทรา) มีรูปลักษณ์เป็นหญิงสาวผู้งดงามและทรงอำนาจ 
บทบาทในตำนาน.
ในบทกวีเรื่อง "ธีออโกนี" กวีเฮซิโอด กล่าวว่านิกซ์และเอเรบัสเป็นผู้ให้กำเนิดเฮเมรา (กลางวัน) กับอีเธอร์ (อากาศ) จากนั้นนางจึงให้กำเนิดเทพอื่นโดยตัวนางเอง ซึ่งลูกๆของนิกซ์นี้หลายตัวถูกซูสใส่ไว้ในหีบของแพนโดรา ในแต่ละวันนั้นนิกซ์จะอยู่ในถ้ำอันมืดมิดใต้โลกขณะที่เฮเมราออกไปภายนอก และนางจะออกจากถ้ำในยามค่ำคืนเมื่อเฮเมรากลับมาแล้ว เกิดเป็นวัฏจักรของกลางวันและกลางคืน
ในมหากาพย์อีเลียดเล่ม 14 ของโฮเมอร์ ฮิปนอสได้กล่าวถึงครั้งที่ตนเคยช่วยฮีราซึ่งขอให้ฮิปนอสทำให้ซูสหลับใหล เพื่อให้นางมีโอกาสกลั่นแกล้งเฮราคลีสได้ เมื่อซูสรู้สึกตัวก็โกรธมากและจะจับฮิปนอสโยนลงไปในทะเล แต่ตอนนั้นฮิปนอสได้หนีไปหานิกซ์ผู้เป็นมารดาเสียแล้ว ฮิปนอสกล่าวไปอีกว่าซูสนั้นเกรงว่าจะทำให้นิกซ์โกรธจึงได้สะกดอารมณ์ของตนและปล่อยฮิปนอสไว้ ซึ่งต่อมาฮิปนอสก็ได้หนีกลับไปหานิกซ์ทุกครั้งที่ตนทำให้ซูสพิโรธ
บทบาทในสังคม.
ลัทธิแห่งนิกซ์.
ในกรีซนั้น นิกซ์ไม่ค่อยได้รับการบูชาเป็นเทพีหลักของลัทธิต่างๆนัก พาวซานิอัสได้ระบุว่านางมีวิหารอยู่ในเมืองเมการา. 
แต่นิกซ์ก็มักจะปรากฏในเรื่องราวเบื้องหลังของลัทธิต่างๆบ่อยครั้ง ในเทวสถานอาร์ทีมิสที่เอเฟซัสก็เคยมีรูปปั้นของนิกซ์อยู่ด้วย ลัทธิของชาวสปาร์ตาซึ่งบูชาฮิปนอสกับทานาทอสก็ได้ใช้ชื่อของนิกซ์ผสมกับเทพอื่นๆ เช่น ไดโอไนซัส "นิกเทลิออส" "ค่ำคืน" และอโฟรไดที "ฟิโลฟานนิกซ์" "ผู้รักราตรี"
ด้านดาราศาสตร์.
วันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ.2550 สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลได้เปลี่ยนชื่อดวงจันทร์ S/2005 P 2 ของดาวพลูโตเป็นนิกซ์ (Nix สะกดด้วยตัวอักษร i แทน y เพื่อไม่ให้สับสนกับดาวเคราะห์น้อย 3908 Nyx)
ก่อนหน้านั้น พ.ศ. 2540 สหพันธ์ดาราศาสตร์สากลได้เคยตั้งชื่อภูเขาบนดาวอังคารว่านิกซ์มาแล้วเช่นกัน
ลูกๆของนิกซ์.
"เอช. เจ. โรส" ระบุว่านิกซ์ยังเป็นมารดาของเทพธิดาแห่งชะตากรรม มอยรี ในเรื่อง "เฮราเคลส" ของยูริฟิเดสยังกล่าวว่านางได้ให้กำเนิดลีสซา (ความวิปลาส) จากเลือดของอูรานอสอีกด้วย
แมน-แบท

แมน-แบท  เป็นดาวร้ายจากการ์ตูนเรื่อง "แบทแมน" ซึ่งมีลักษณะเป็นปีศาจค้างคาว และปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูน "Detective Comics" ฉบับที่ 400 (มิถุนายน ค.ศ. 1970) ในฐานะศัตรูของซูเปอร์ฮีโร แบตแมน
ประวัติการตีพิมพ์.
ตัวละครนี้ปรากฏขึ้นครั้งแรกใน "Detective Comics" #400 (มิถุนายน ค.ศ. 1970) และสร้างโดยแฟรงก์ รอบบินส์กับนีล แอดัมส์ ด้วยความร่วมมือกับบรรณาธิการ จูเลียส ชวาตส์ แมน-แบตกลายเป้นตัวละครหลักในซีรีส์ของตนเองเมื่อ ค.ศ. 1975–1976 แต่กลับไม่เป็นที่นิยมและทำให้ถูกยกเลิกหลังตีพิมพ์แค่ 2 ฉบับ
ประวัติตัวละคร.
ดร. เคิร์ก แลงสตรอม นักสัตววิทยาที่เชี่ยวชาญในด้าน chiropterology พัฒนาสารสกัดที่ให้โซนาร์ของค้างคาวแก่มนุษย์ทันที และทดสอบตัวอย่างสารนี้ใส่ตนเอง สารนี้ได้ผล แต่มีผลข้างเคียงอย่างน่าหวาดกลัว มันทำให้เขากลายร่างเป็นสิ่งมีชีวิตผสมระหว่างมนษุย์/ค้างคาว ผลข้างเคียงนี้ทำให้เขาใจลอยจนส่งผลต่อสติชั่วคราว เขาไปอาละวาดอย่างบ้าคลั่งจนกระทั่งแบตแมนหาวิธีย้อนผลของมัน ภายหลัง แลงสตรอมใช้สารนี้อีกและแมน-แบตจึงกลับมา เขายังเกลี้ยกล่อมให้ฟรานซีน แลงสตรอม ภรรยาของเขา ดื่มเซรั่มและทำให้เธอกลายร่างเป็นชี-แบต (She-Bat) ทั่งคู่ก่อความวุ่นวายในเมืองก็อธแฮมจนกระทั่งแบตแมนฟื้นฟูทั้งคู่ให้กลับมาเป้นปกติ
ลิลี่ โรชฟอร์ต

เอมิลี่ เดอ โรชฟอร์ต  หรือที่รู้จักกันในชื่อของ ลิลี่ เป็นตัวละครจากเกมเทคเคน (ปรากฏตัวครั้งแรกในเกม "เทคเคน 5: ดาร์คเรซซะเรคชัน") และกลับมามีบทบาทสำคัญอีกครั้งใน "เทคเคน" 6 เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียวของเศรษฐีน้ำมันชาวโมนาโก ลิลี่เป็นหญิงสาววัยสิบหกปีที่ใช้ศิลปะการต่อสู้ที่เรียกว่า "สตรีตไฟต์" ในการต่อสู้
ประวัติตามท้องเรื่อง.
เอมิลี่ เดอ โรชฟอร์ต หรือ ลิลี่ เป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของมหาเศรษฐีชาวโมนาโค (ซึ่งเป็นประเทศเล็ก ๆ อยู่ทางตอนใต้ของฝรั่งเศสอีกทีหนึ่ง) ในช่วงสี่ปีก่อนหน้าเธอเคยถูกลักพาตัวโดยกลุ่มอาชญากรเพื่อเรียกค่าไถ่ ในที่สุดลิลี่ก็เริ่มหันมาต่อสู้โดยที่ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน จากเหตุการณ์ในครั้งนั้นเธอรู้สึกมีความสุขในการเอาชนะคู่ต่อสู้ อย่างไรก็ตามจากก้นบึ้งของหัวใจลิลี่ก็ยังคงเป็นผู้มีความอ่อนโยน เธอเพียงแต่ต้องการให้พ่อของเธอให้ความเสรีในการกระทำ แต่เธอก็รู้ว่าพ่อของเธอเกลียดการต่อสู้
ปัญหาที่เกิดกับตัวลิลี่ เธอได้บอกกับตัวเองว่าเธอไม่ต้องการให้พ่อเกลียดในตัวเธอ แต่เธอก็ยังคงมีความต้องการที่จะร่วมทำการต่อสู้อีกอยู่ดี จากความปรารถนาส่วนตัวนี้เอง ทำให้เธอแอบใช้เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวเดินทางไปยังต่างแดนเพื่อเข้าร่วมการแข่งขันสตรีตไฟต์ ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่เธอชอบเป็นอย่างมาก
วันหนึ่งภายหลังจากการเอาชนะฝ่ายตรงข้ามในซานฟรานซิสโก เธอได้มาตามคำเชิญเข้าร่วมการแข่งขันศิลปะการต่อสู้ ลิลี่ได้สังเกตเห็นกลุ่มผู้สนับสนุนการต่อสู้ ซึ่งคือกลุ่มเงินทุนมิชิม่าที่ก่อปัญหาให้กับพ่อของเธอเป็นอย่างมาก จากสมมติฐานของกลุ่มเงินทุนมิชิม่านี้อาจส่งผลให้กลายมาเป็นแหล่งเงินทุนที่ดีสำหรับพ่อของเธอ ลิลี่จึงได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันดังกล่าว
ลิลี่ได้เข้าร่วมการแข่งขันศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 5 โดยที่พ่อของเธอไม่ทราบมาก่อน เธอพ่ายแพ้ให้กับอาสึกะ คาซามะ เมื่อพ่อของเธอทราบว่าเธอได้แอบไปเข้าร่วมการแข่งขัน จึงลงโทษกักกันบริเวณ ทำให้เธอไม่สามารถไปแก้มือกับอาสึกะได้อีก ต่อมา บริษัทน้ำมันที่พ่อของลิลี่เป็นเจ้าของได้ถูกเทคโอเวอร์โดยบริษัทเครือตระกูลมิชิม่า พ่อของลิลี่ก็ล้มป่วยลงเนื่องจากทำงานหนักจนเกินไป ลิลี่ต้องการที่จะช่วยเหลือพ่อของตนที่ประสบกับปัญหารอบด้าน เธอจึงตัดสินใจที่จะทวงบริษัทน้ำมันของพ่อกลับคืนมา ขณะที่เธอกำลังวางแผนอยู่นี้เอง ทางบริษัทเครือตระกูลมิชิม่าได้แจ้งการจัดศึกราชันย์กำปั้นเหล็กครั้งที่ 6 ขึ้น นี่จึงเป็นโอกาสดีสำหรับเธอที่จะช่วยพ่อของเธอนำบริษัทคืนมา อีกทั้งยังเป็นโอกาสได้แก้มือกับอาสึกะอีกครั้งหนึ่ง
อาสนวิหารวาแวล

อาสนวิหารวาแวล  มีชื่อเป็นทางการว่า อัครอาสนวิหารหลวงนักบุญสตานิสลาฟและนักบุญวาสลาฟบนเนินเขาวาแวล  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำอัครมุขมณฑลกรากุฟ ตั้งอยู่บนเนินเขาวาแวลที่เมืองกรากุฟ ประเทศโปแลนด์ เป็นอาสนวิหารที่มีประวัติเก่าแก่ยืดยามมาร่วมหนึ่งพันปี และมักจะเป็นสถานที่พระมหากษัตริย์โปแลนด์ทำพิธีราชาภิเษก
สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันที่เป็นแบบสถาปัตยกรรมกอทิกเป็นอาสนวิหารที่สามที่สร้างขึ้นบนตำแหน่งเดียวกันนี้ อาสนวิหารแรกสร้างขึ้นและถูกทำลายในคริสต์ศตวรรษที่ 11 มหาวิหารที่สองที่สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ถูกทำลายในเพลิงไหม้ในปี ค.ศ. 1305 การก่อสร้างมหาวิหารที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเริ่มขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตามคำสั่งของบิชอป Nanker
ภายใน.
มหาวิหารวาแวลประกอบด้วยช่องทางเดินกลางที่ขนาบด้วยช่องทางเดินข้าง, แขนกางเขนที่ขนาบด้วยช่องทางเดิน, บริเวณร้องเพลงสวดที่มีช่องทางเดินสองช่อง, มุขโค้งด้านสกัดที่ล้อมด้วยจรมุข และโบสถ์น้อยที่กระจายออกไป แท่นบูชาเอกที่ตั้งอยู่ภายในมุขด้านตะวันออกสร้างโดยโจวันนี บัตติสตา จิสเลนี ภาพเขียน “การตรึงพระเยซูที่กางเขน” บนแท่นบูชาเอกเขียนในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เหนือแท่นบูชาเอกเป็นซุ้มสูงที่ทำด้วยหินอ่อนสีดำรองรับด้วยคอลัมน์สี่ต้นที่ออกแบบโดยโจวันนี บัตติสตา เตรวาโน และ มัตเตโอ กัสเตลลีระหว่าง ค.ศ. 1626 ถึง ค.ศ. 1629 ภายใต้ซุ้มเป็นที่ตั้งของโลงศพเงินของนักบุญสตานิสลาฟแห่งเชปานุฟที่สร้างระหว่าง ค.ศ. 1669 ถึง ค.ศ. 1671 หลังจากที่โลงเดิมถูกขโมยไปโดยชาวสวีเดนระหว่างสงคราม ค.ศ. 1655 .
วิทริไนต์

วิทริไนต์  เป็นส่วนประกอบหลักของถ่านหิน ที่พบอยู่ในสารเคอโรเจน ที่จริงแล้ว Vitrinite คือ maceral หรือสารอินทรีย์ที่ได้มาจากเปลือกไม้ของพืชหรือกิ่งไม้ที่ตกสะสมกลายเป็นถ่านหิน จึงมีองค์ประกอบทางเคมีเป็นพวกพอลิเมอร์, เซลลูโลส และลิกนิน พบอยู่ในถ่านหิน คล้ายกับแร่ประกอบหินนั่นเอง สังเกตได้จากความวาวของถ่านหิน
Vitrinite Reflectance.
Vitrinite reflectance เป็นการศึกษาหาค่าการสะท้อนแสงของ vitrinite ซึ่งเป็นตัวบ่งค่าความร้อนของถ่านหินในแอ่งสะสมตะกอนขณะสะสมตัว การศึกษาการสะท้อนแสงของ vitrinite ได้ทำการศึกษาขึ้นครั้งแรกโดยนักสำรวจถ่านหิน โดยพยายามวิเคราะห์ กำหนด ค่าความร้อน และจัดอันดับของถ่านหิน กล่าวคือถ้าความเข้มของ Reflectance ยิ่งมาก แสดงว่า Rank ยิ่งสูง เป็นถ่านหิน ที่มีคุณภาพดี นอกจากนี้ยังมีประโยชน์ต่อการศึกษาในด้านแหล่งหินต้นกำเนิดน้ำมันหรือสารไฮโดรคาร์บอนได้อีกด้วย เนื่องจากค่าการสะท้อนแสงของ vitrinite บ่งบอกถึงอุณหภูมิของสารเคอโรเจนในหินต้นกำเนิดว่ามีศักยภาพพอที่จะสามารถให้น้ำมันออกมาได้หรือไม่
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008

สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 เป็นรายชื่อของจำนวนเหรียญประเภทต่าง ๆ ที่ชาติต่าง ๆ ที่เข้าร่วมโอลิมปิกชนะระหว่างการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งแต่ 6 กันยายน ถึง 17 กันยายน พ.ศ. 2551 นักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันทั้งหมด 3,951 คนจาก 146 ประเทศ ในการแข่งขัน 472 ครั้งในกีฬา 20 ชนิด
มีประเทศที่แข่งขันได้เหรียญรางวัล ทั้งหมด 76 ประเทศ และไม่ได้เหรียญรางวัลใด ๆ อีก 70 ประเทศ โดยประเทศลาว เลบานอน มองโกเลีย นามิเบีย ปากีสถาน ปาปัวนิวกีนี โรมาเนีย ซาอุดีอาระเบีย สิงคโปร์ และซีเรีย แข่งขันได้เหรียญรางวัลเป็นครั้งแรกในกีฬาพาราลิมปิก และนักกีฬาจากโครเอเชีย มองโกเลีย ซาอุดีอาระเบีย สิงคโปร์ และเวเนซุเอลาได้เหรียญทองเหรียญแรกในกีฬาพาราลิมปิก
ตารางเหรียญ.
อันดับประเทศดังต่อไปนี้ถูกจัดโดยคณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC)
      จีน (เจ้าภาพ)
      ไทย
สุลต่านอิสมาอีล เปตราแห่งกลันตัน

สุลต่านอิสมาอิล เปตรา (พระราชสมภพ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 - 28 กันยายน 2562) อดีตสุลต่านแห่งรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ทรงเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดียะห์ยา เปตรา กับเติงกู ไซเนบ บินติ เติงกู ซรี อุตามา มุฮัมมัด เปตรา พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ณ เมืองโกตาบาห์รู รัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย พระองค์สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยอิสมาอิล และพระองค์ยังทรงพระอักษรกับพระอาจารย์พิเศษในวังโกตาบาห์รูด้วย
สุลต่านอิสมาอิล เปตรา มีพระมเหสีคือ รายา เปอเรมปวน เติงกู อนิส บินติ เต็งกู อับดุล ฮามิด มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ โดยเป็น เจ้าชาย 3 พระองค์ และเจ้าหญิง 1 พระองค์ ได้แก่
ปัจจุบันพระองค์ได้ทำการอภิเษกสมรสอีกครั้งกับ เอลีอา ซูฮานา อะห์มัด (Elia Suhana Ahmad) สุภาพสตรีวัย 31 ปี เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2007
กระบวนการก่อตัวใหม่

กระบวนการก่อตัวใหม่  ในความหมายเชิงธรณีวิทยาและสมุทรศาสตร์ คือกระบวนการการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพ, ทางเคมีหรือทางชีวภาพในระดับตะกอน ตั้งแต่ที่เริ่มมีการทับถมของตะกอนไปจนถึงหลังจากที่ตะกอนจับตัวกลายเป็นหิน ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการ alteration หรือการแปรสภาพของหิน เนื่องจากการแปรสภาพมีความเกี่ยวข้องกับความดันและอุณหภูมิซึ่งจะส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในระดับแร่องค์ประกอบและเนื้อหิน
หลังจากเกิดกระบวนการการทับถมของตะกอนแล้ว ตะกอนได้ถูกแรงกดอัดแน่นกลายเป็นชั้นหินตะกอน เม็ดตะกอนซึ่งอาจรวมไปถึงเศษหินแตก ซากบรรพชีวินที่อยู่ในชั้นหินอาจถูกแทนที่ด้วยแร่อื่นๆและจะถูกเชื่อมประสานด้วย matrix ทำให้ช่องว่างหรือความเป็นรูพรุนของตะกอนลดลงซึ่งอยู่ในขั้นตอนของกระบวนการก่อตัวใหม่
การศึกษากระบวนการก่อตัวใหม่ ของหินนั้น ทำให้เข้าใจถึงกระบวนการทางเทคโทนิคส์ หรือวัฏจักรของของไหลที่เกี่ยวข้องกับชั้นหินนั้นๆ ซึ่งจะสามารถนำไปใช้ประโยชน์ในด้านการสำรวจหาแหล่งแร่หรือแหล่งปิโตรเลียมได้
ชูการ์ไกลเดอร์

ชูการ์ไกลเดอร์ หรือที่บางครั้งเรียกกันว่า จิงโจ้ร่อน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Petaurus breviceps") เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จัดเป็นสัตว์ที่อยู่ในชั้นฐานสัตว์มีกระเป๋าหน้าท้องจำพวกพอสซัม เนื่องจากในตัวเมียจะมีกระเป๋าหน้าท้อง ใช้สำหรับให้ลูกอ่อนอยู่อาศัยจนกว่าจะโตได้ที่ 
ชูการ์ไกลเดอร์มีลักษณะภายนอกคล้ายคลึงกับกระรอกบินมาก แต่เป็นสัตว์คนละอันดับกัน เนื่องจากกระรอกบินเป็นสัตว์ที่อยู่ในอันดับสัตว์ฟันแทะ
ชูการ์ไกลเดอร์เป็นสัตว์ที่ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูงตั้งแต่ 6-10 ตัวขึ้นไป และแต่ละฝูงจะมีการกำหนดอาณาเขตของตัวเองอย่างชัดเจน ซึ่งตัวผู้ที่เป็นจ่าฝูงจะมีการปล่อยกลิ่นเพื่อกำหนดอาณาเขตของตนเอง อายุโดยเฉลี่ย 10-15 ปี ตามธรรมชาติแล้ว ชูการ์ไกลเดอร์จะอาศัยอยู่บนต้นไม้ ดังนั้นจึงมีเล็บที่แหลมคมใช้เกาะเพื่อกระโดดข้ามจากต้นไม้ต้นหนึ่งไปยังอีกต้นหนึ่ง
ขนมีลักษณะนุ่มมาก บริเวณข้างลำตัวของมันจะมีพังผืด ซึ่งสามารถกางได้จากขาหน้าไปถึงขาหลังเพื่อลู่ลมเวลาร่อน เหมือนเช่นกระรอกบิน หรือบ่าง
เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืน โดยอาหารหลัก คือ แมลง ส่วนผลไม้จะถือเป็นอาหารรอง เมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดความยาวจากจมูกถึงปลายหางจะอยู่ที่ 11 นิ้ว 
แพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่ปาปัวนิวกินี จนถึงออสเตรเลียทางซีกตะวันออก สามารถแบ่งออกได้เป็น 7 ชนิดย่อย ๆ (ดูในตาราง)
ด้วยความน่ารัก ประกอบกับเป็นสัตว์ที่มีขนาดเล็ก และมีอุปนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าว ทำให้ชูการ์ไกลเดอร์นิยมนำมาเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง ในปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ในที่เลี้ยงได้แล้ว 
นิสัยของชูก้าร์ไกลเดอร์ จะเป็นสัตว์ติดเจ้าของ ขี้เล่น และเชื่องมากๆ หากใส่ใจและหมั่นเล่นกับมันบ่อยๆ 
อาหารของชูก้าร์ ไกลเดอร์ คือ ผลไม้หวาน ๆ เช่น มะละกอสุก แตงโม มะม่วงสุก แอปเปิ้ล หนอนนก และตั๊กแตน แต่นอกจากแมลงแล้วอาจมีกินพวกน้ำหวานจากเกสรดอกไม้, น้ำผึ้ง หรือผลไม้รสหวาน 
ศัพท์มูลวิทยา.
"ชูการ์ไกลเดอร์" (Sugar glider-"ตัวร่อนน้ำตาล") มาจากการที่มีพฤติกรรมชอบกินยางไม้จากต้นไม้ และอาหารที่มีรสชาติหวานในธรรมชาติ
คฤหาสน์ซัดบรี

คฤหาสน์ซัดบรี ((ออกเสียง Sudbury)) เป็นคฤหาสน์ชนบทที่ตั้งอยู่ที่ซัดบรีในมณฑลดาร์บีเชอร์ในสหราชอาณาจักร “คฤหาสน์ซัดบรี” ก่อสร้างเป็นครั้งแรกในคริสต์ทศวรรษ 1660 โดยจอร์จ เวอร์นอนปู่ของจอร์จ เวนาเบิลส์-เวอร์นอน บารอนแห่งเวอร์นอนที่ 1 สิ่งที่เด่นของคฤหาสน์หลังนี้คือความยาวของโถงระเบียงภายในอาคาร, สวน และภาพเหมือนของพระสนมของสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 หลายคน สถาปัตยกรรมภายในเป็นลักษณะผสม
“คฤหาสน์ซัดบรี” เป็นสิ่งก่อสร้างที่จัดอยู่ในสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ ระดับ 1 ปัจจุบันคฤหาสน์มีองค์การอนุรักษ์แห่งชาติเป็นผู้บริหาร
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
กิจกรรมทางเพศของมนุษย์

กิจกรรมทางเพศของมนุษย์ หรือ พฤติกรรมทางเพศของมนุษย์ มีความหมายถึงการปฏิบัติที่มนุษย์ได้พบและปลดปล่อยเรื่องทางเพศ มีหลากหลายกิจกรรมแตกต่างกันไป อย่างเช่นแผนการในการหาคู่ (จับคู่และแสดงพฤติกรรม) การปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคล, ความสัมพันธ์ใกล้ชิดทางร่างกายหรืออารมณ์ รวมถึงการมีเพศสัมพันธ์
คำว่ากิจกรรมทางเพศ สามารถหมายถึง การกระทำที่เกี่ยวกับคน 2 คนหรือมากกว่า เช่นมีเพศสัมพันธ์ ออรัลเซ็กส์ หรือการสำเร็จความใคร่ให้ผู้อื่น หรือการสำเร็จความใคร่ให้ตัวเองคนเดียว
ในบางวัฒนธรรม กิจกรรมทางเพศได้รับการยอมรับเฉพาะผู้ที่แต่งงานแล้วเท่านั้น ถึงแม้ว่าการมีเพศสัมพันธ์ก่อนสมรสและความสัมพันธ์นอกสมรสถือเป็นเรื่องทั่วไป กิจกรรมทางเพศบางชนิดก็เป็นสิ่งผิดกฎหมายและผิดปกติในบางประเทศ และในบางครั้งอาจพิจารณาว่าเป็นสิ่งที่ผิดวิสัยในสังคม ตัวอย่างเช่น กิจกรรมทางเพศอย่างการข่มขืนกระทำชำเราถือเป็นอาชญากรรม
เหตุผลของกิจกรรมทางเพศ.
แต่ละคนมีเหตุผลมากมายที่จะมีกิจกรรมทางเพศ คนส่วนมากต้องการมีกิจกรรมทางเพศเพื่อต้องการปลดปล่อยด้านเพศของพวกเขา โดยมากต้องการที่จะถึงจุดสุดยอดทางเพศ การปลดปล่อยโดยกิจกรรมทางเพศโดยพื้นฐานแล้ว เช่น การร่วมเพศและการสำเร็จความใคร่ มีบางคนที่ปลดปล่อยจากการมีความสุขทางเพศกับวัตถุ (Fetishism) และการใช้อุปกรณ์หรือรูปแบบในการทรมานของคน (BDSM)
โดยปกติคนจะมีกิจกรรมทางเพศด้วยกับคนที่เขาสนใจทางเพศ แต่ในบางครั้งก็มีกิจกรรมทางเพศให้กับคู่ขาได้ปลดปล่อยเท่านั้น ตัวอย่างเช่น เป็นหน้าที่ หรือเพราะความเห็นอกเห็นใจที่เขาเห็นความรู้สึกของคู่ขา
เช่นเดียวกับคนที่มีกิจกรรมทางเพศเพราะเงิน หรือเพื่อหาผลประโยชน์จากกิจกรรม มากไปกว่านั้นผู้ชายและผู้หญิงที่ก็อาจมีเพศสัมพันธ์กันในจุดแรกของการเริ่มต้นกัน ในบางคนอาจไม่ชอบการมีเพศสัมพันธ์อันเนื่องจากทั้งสองคนไม่ชอบหรือรำคาญกันแล้ว มีส่วนเกี่ยวข้องกับความคิดที่ตรงข้ามกันของ 2 คน ที่สามารถให้เกิดความตึงเครียดมากขึ้น ความดึงดูด และความสนใจ
งานลามก.
เนื่องจากคําจํากัดความของสื่อลามกนั้นเป็นเรื่องส่วนตัวประวัติเฉพาะของสื่อลามกจึงเป็นเรื่องที่คิดไม่ถึง นักประวัติศาสตร์มองว่าสื่อลามกเป็นหน่วยงานทางวัฒนธรรมที่ซับซ้อน ภาพทางเพศมีมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์ดังที่เห็นได้ในรูปแกะสลักดาวศุกร์และภาพเขียนในถ้ํา ผู้คนจากอารยธรรมต่าง ๆ ได้สร้างผลงานที่แสดงถึงเรื่องเพศอย่างโจ่งแจ้ง ซึ่งรวมถึงสิ่งประดิษฐ์ ดนตรี บทกวี และจิตรกรรมฝาผนัง และอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งมักจะเกี่ยวพันกับธีมทางศาสนาและเหนือธรรมชาติ สิ่งประดิษฐ์ที่เก่าแก่ที่สุดรวมถึง Venus of Hochle-Fels ซึ่งถือเป็นภาพลามกอนาจารถูกค้นพบในปี 2008 AD ในถ้ําใกล้เมืองสตุ๊ตการ์ทในเยอรมนีการหาอายุของเรดิโอคาร์บอนแสดงให้เห็นว่าพวกเขามีอายุอย่างน้อย 35,000 ปีและมีอายุย้อนไปถึงยุค Aurignacian
สิ่งประดิษฐ์จํานวนมากที่ค้นพบในเมโสโปเตเมียโบราณมีภาพเพศตรงข้ามที่ชัดเจน ศิลปะแบบแวบเดียวของสมัยราชวงศ์ต้นสุเมเรียนมักแสดงถึงฉากของการมีเพศสัมพันธ์ทางหน้าผากในตําแหน่งมิชชันนารี แผ่นจารึกเกี่ยวกับคําปฏิญาณของชาวเมโสโปเตเมียในช่วงต้นสหัสวรรษที่สองก่อนคริสต์ศักราชมักจะแสดงให้เห็นชายคนหนึ่งกําลังเจาะผู้หญิงคนหนึ่งจากด้านหลังขณะที่เธอโน้มตัวลงไปดื่มเบียร์ผ่านหลอด บุคคลสําคัญเกี่ยวกับคําปฏิญาณนําของชาวอัสซีเรียตอนกลางมักพรรณนาถึงชายคนหนึ่งยืนและเจาะผู้หญิงคนหนึ่งขณะที่เธอนอนอยู่บนแท่นบูชา
พอลินัสแห่งยอร์ก

พอลินัสแห่งยอร์ก  (? - 10 ตุลาคม ค.ศ. 644) พอลินัสแห่งยอร์กเป็นมิชชันนารีโรมันและเป็นบิชอปแห่งยอร์กองค์แรก เป็นสมาชิกคณะมิสซังเกรกอเรียน (Gregorian mission) ที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 ทรงส่งไปในปี ค.ศ. 601 เพื่อมาทำการเปลี่ยนชาวแองโกล-แซกซันให้เปลี่ยนจากการนับถือลัทธินอกศาสนามานับถือถือศาสนาคริสต์ พอลินัสมาถึงอังกฤษในปี ค.ศ. 604 พร้อมกับกลุ่มผู้มาเผยแพร่ศาสนากลุ่มที่สอง แต่รายละเอียดของงานที่พอลินัสทำระหว่างช่วงยี่สิบปีต่อมาไม่เป็นที่ทราบกันเท่าใดนัก
สภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูประชาธิปไตย

สภาสูงสุดเพื่อการฟื้นฟูประชาธิปไตย (ตัวย่อ: CSRD) ภายใต้การนำของนาวาอากาศตรี ซาลู จิโบ เป็นรัฐบาลเผด็จการทหาร ซึ่งก่อการรัฐประหารในประเทศไนเจอร์ เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 CSRD ประกาศว่าเป้าหมายของตนคือการทำให้ประเทศไนเจอร์เป็นตัวอย่างของ "ประชาธิปไตยและธรรมาภิบาล"
ในระหว่างสองวันของการก่อรัฐประหาร ประชาชนนับพันคนชุมนุมบนท้องถนนและประกาศสนับสนุนรัฐบาลทหาร และเจตนาในการสร้างประชาธิปไตยในเกิดขึ้นภายในประเทศ
กริสเตียน มิฆาเรส

กริสเตียน มิฆาเรส (Cristian Mijares) หรือ กริสเตียน ริการ์โด ลูซิโอ มิฆาเรส (Cristian Ricardo Lucio Mijares) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2524 ที่ ดูรังโก เม็กซิโก สถิติการชก 50 ครั้ง ชนะ 42 (น็อค 18) เสมอ 2 แพ้ 6
ประวัติ.
มิฆาเรสเป็นนักมวยสากลอาชีพชาวเม็กซิโก เป็นแชมป์โลกของสภามวยโลกและสมาคมมวยโลก ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท จนกระทั่งพ่ายแพ้ต่อวิค ดาร์ชิเนียนเมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ลุงของมิฆาเรส บิเซนเต มิฆาเรส ซัลดิบา เคยเป็นนักมวยเช่นเดียวกัน
มิฆาเรสได้เป็นแชมป์เม็กซิโกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเทื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เมื่อชนะน็อคอดัลเบร์โต ดาบิยา ยก 6 ต่อมา เขาชนะคะแนนคัตสึชิเกะ คาวาชิมะ ในการชิงแชมป์เฉพาะกาลของสภามวยโลกที่ว่างเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2549 มิฆาเรสได้เป็นแชมป์โลกตัวจริงหลังจากมัตสึโมริ โทกูยามะสละตำแหน่งเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2549 และได้ขึ้นชกกับคาวาชิมะอีกครั้งและเป็นฝ่ายชนะทีเคโอในยกที่ 10 จากนั้น เขาชกป้องกันตำแหน่งกับฆอร์เฆ อาร์เช ซึ่งเป็นการชกที่ดุเดือดมาก และมิฆาเรสเป็นฝ่ายชนะคะแนน
มิฆาเรสได้ชกล้มแชมป์กับอาเล็กซันเดร์ มูโฌซ แชมป์โลกWBA (ซูเปอร์แชมป์) รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท และเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้เป็นซูเปอร์แชมป์ในรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลก จากนั้น ชกชนะทีเคโอ ฉัตรชัย อีลิทยิม อดีตแชมป์โลกชาวไทย ยก 3 จากนั้น ได้ขึ้นชกล้มแชมป์กับวิค ดาร์ชิเนียน แชมป์โลกIBF รุ่นเดียวกัน แต่ครั้งนี้มิฆาเรสเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 9
มิฆาเรสเลื่อนรุ่นขึ้นมาชกในรุ่นแบนตัมเวทและขึ้นชิงแชมป์โลกเฉพาะกาล WBA รุ่นแบนตัมเวท กับเนโอมาร์ เซร์เมโย เมื่อ 14 มีนาคม 2552 แต่ไม่สำเร็จ เขาขึ้นชกแก้มือกับเซร์เมโยอีกครั้งเมื่อ 12 กันยายน ปีเดียวกัน แต่แพ้คะแนนอีก อีกสองวันต่อมา มิฆาเรสจึงประกาศแขวนนวมไป 1 ปี แล้วกลับมาชกอีก ได้ครองแชมป์โลก IBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท พ.ศ. 2553
โฆเซ มานูเอล รามิเรซ

โฆเซ มานูเอล รามิเรซ (Jose Manuel Ramirez) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2514 ที่ โมเรโลส เม็กซิโก สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 4) แพ้ 10
แพนด้า (เทคเคน)

แพนด้า  เป็นแพนด้าเพศเมียซึ่งเป็นตัวละครจากเกม "เทคเคน" (ปรากฏตัวครั้งแรกในภาค 3) เธอเป็นสัตว์เลี้ยง, เพื่อนที่แสนดี และเป็นบอดี้การ์ดให้กับ "หลิง เสี่ยวหยู" ซึ่งเป็นตัวละครในเกมเดียวกัน
ประวัติตามท้องเรื่อง.
แพนด้า เป็นบอดี้การ์ดของหลิง เสี่ยวหยู โดยหลิงได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น เธอได้พาแพนด้ามาเป็นเพื่อนด้วย ในขณะอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่นนี้เองที่แพนด้าได้รับการถ่ายทอดวิชาต่อสู้จากเฮย์ฮาจิ มิชิม่า ในช่วงที่แพนด้ามาอยู่นี้เอง ได้เกิดเหตุการณ์ที่หมีชื่อคุมะตกหลุมรักแพนด้า แต่เธอก็ไม่สนใจและพยายามที่จะหลบหนีแทบทุกช่วงเวลา
แพนด้าได้เดินตามหลิงไปที่โรงเรียน แต่แปลกใจอยู่บ้างว่าคุมะที่ตัวเองเกลียดนั้นหายไปไหน เวลาผ่านไปสองปีหลิงมีความเศร้าอยู่ภายในใจ ซึ่งแพนด้ารับรู้ได้ แต่แล้วเมื่อมีการจัดการแข่งขันขึ้นอีกครั้ง หลิงก็มีอาการสดใสขึ้นและมีความต้องการเข้าร่วมการแข่งขัน แพนด้าจึงตัดสินใจติดตามหลิงไปเพื่อเป็นบอดี้การ์ดให้แก่เธอ
รัฐนวยบาเอสปาร์ตา

นวยบาเอสปาร์ตา  เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ประกอบด้วยเกาะมาร์การิตา, เกาะโกเช และเกาะกูบากัวที่ไม่มีใครอาศัยอยู่
ถือเป็นรัฐที่เล็กที่สุด และตั้งอยู่นอกชายฝั่งทะเลแคริบเบียนของเวเนซุเอลา ถือเป็นรัฐที่เป็นเกาะรัฐเดียวในเวเนซุเอลา ชื่อของรัฐมาจากวีรกรรมของผู้อยู่อาศัยในช่วงระหว่างที่เกิดสงครามประกาศอิสรภาพเวเนซุเอลา ซึ่งเข้าใจว่าคล้ายกับทหารชาวสปาร์ตาของกรีกโบราณ เกาะมาร์การิตาอย่างเดียวมีพื้นที่ 934 ตร.กม. ในปี ค.ศ. 1909 รัฐได้รับการสถาปนาขึ้นและในปี 1947 เกาะกูบากัวก็เพิ่มเข้าไป เมืองหลวงของรัฐคือเมือง ลาซุนซิออน แต่ศูนย์กลางเมืองจริงอยู่ที่เมือง ปอร์ลามาร์
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ฝืนพรหมลิขิต พิชิตความตาย

นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ฝืนพรหมลิขิต พิชิตความตาย (; โรมาจิ: "劇場版NARUTO−ナルト− 疾風伝"; : เกคิโจะบัน นารูโตะ ชิปปูเดน) เป็นการ์ตูนภาคพิเศษตอนที่ 4 ของเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ กำกับโดย ฮาจิเมะ คาเมกาคิ และเขียนบทโดย จุนกิ ทาเคงามิ วางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2551
ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดย โรส วิดีโอ เริ่มเผยแพร่เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2552
เรื่องราว.
เรื่องราวในภาคนี้คือ ทีม 7 ซึ่งประกอบด้วย เนจิ (หัวหน้าทีม), ลี (มาแทนซาสึเกะ), ซากุระ และนารูโตะ ต้องออกเดินทางไปคุ้มกันมิโกะสาวชื่อชิออน เพื่อพาไปปิดผนึกปิศาจโมเรียวที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมา และชิออนยังได้ทำนายไว้ว่า นารูโตะ จะต้องตายจากการที่เอาชีวิตมาปกป้องตนเนื่องจากถูกโมเรียวฆ่าเมื่อนารูโตะรู้จึงคิดที่จะเปลี่ยนชะตากรรมตัวเอง แล้วนารูโตะก็ได้ปกป้องชิออนจนสำเร็จ ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว ภาพที่ชิออนเห็นว่านารูโตะจะตอนนั้นเป็นเพียงร่างแยกของนารูโตะ
คฤหาสน์โวเบิร์น

คฤหาสน์โวเบิร์น หรือ คฤหาสน์วูเบิร์น  เป็นคฤหาสน์ที่ตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้านโวเบิร์น (หรือวูเบิร์น) ในเทศมณฑลเบดฟอร์ดเชอร์ในสหราชอาณาจักร โวเบิร์นเป็นที่ตั้งของดยุคแห่งเบดฟอร์ดและเป็นที่ตั้งของอุทยานซาฟารีเบดฟอร์ด
ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 20.
คฤหาสน์โวเบิร์นประกอบด้วย "อุทยานโวเบิร์น" และตัวสิ่งก่อสร้างที่เดิมเป็นแอบบีย์ซิสเตอร์เชียนที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1145
ในปี ค.ศ. 1547 สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงยึดแอบบีย์โวเบิร์น และนำไปมอบให้แก่จอห์น รัสเซลล์ เอิร์ลแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 ซึ่งทำให้โวเบิร์นกลายเป็นที่ตั้งของตระกูลรัสเซลล์และดยุคแห่งเบดฟอร์ด แอบบีย์ส่วนใหญ่ได้รับการสร้างใหม่ ในปี ค.ศ. 1744โดยสถาปนิกเฮนรี ฟลิทครอฟท์ และ เฮนรี ฮอลแลนด์ให้แก่จอห์น รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 4 แอนนา รัสเซลล์ ดัชเชสแห่งเบดฟอร์ดภรรยาของฟรานซิส รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 7 ได้ชื่อว่าเป็นผู้ริเริ่มอาหารว่างมื้อบ่ายที่กลายมาเป็นประเพณีการดื่มชา ราว ค.ศ. 1800 เพื่อเป็นแก้หิวระหว่างคอยอาหารค่ำ ซึ่งก็ยังประเพณีที่ปฏิบัติกันอยู่บ้างในปัจจุบัน
ค.ศ. 1945 ถึง ค.ศ. 1970s.
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ก็พบรอยไม้ผุที่ทำให้ต้องรื้อคฤหาสน์ลงครึ่งหนึ่ง เมื่อเฮสติงส์ วิลเลียม แซ็ควิลล์ รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 12 เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1953 บุตรชายจอห์น โรเบิร์ต รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 13 ผู้ประสบกับภาษีมรดกจำนวนมหาศาลสำหรับบ้านที่ถูกรื้อไปครึ่งหนึ่งและอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรม แต่แทนที่จะยกคฤหาสน์ให้แก่องค์การเพื่อการอนุรักษ์สิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญและความสวยงามแห่งชาติ หรือ องค์การอนุรักษ์แห่งชาติ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดก็หาทางนำเงินมาช่วยในทำนุบำรุงและรักษาคฤหาสน์โดยการเปิดคฤหาสน์ให้สาธารณชนเข้าชมเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 เมื่อกลายเป็นนิยมทางคฤหาสน์ก็เพิ่มสิ่งต่างๆ ขึ้นเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยวที่รวมทั้งอุทยานซาฟารีเบดฟอร์ดที่เปิดขึ้นในปี ค.ศ. 1970
คริสต์ทศวรรษ 1970 ถึง ค.ศ. 2003.
ในปี ค.ศ. 1975 จอห์น โรเบิร์ต รัสเซลล์ย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่มอนติคาร์โล โรบินบุตรชายผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นมาร์ควิสแห่งทาวิสต็อค (Marquess of Tavistock) และภรรยามาร์ชอนเนสแห่งทาวิสต็อคจึงดำเนินการบริหารคฤหาสน์โวเบิร์นต่อแทนบิดา
ระหว่างปี ค.ศ. 1999 ถึงปี ค.ศ. 2002 บีบีซีสร้างรายการต่อเนื่องสามชุดทั้งหมด 29 ตอนโดยการติดตามรายละเอียดชีวิตประจำวันที่เกี่ยวกับการบริหารและการแก้ปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับคฤหาสน์โวเบิร์นโดยมีมาร์ควิสและมาร์ชอนเนสเองเป็นผู้แสดงและบรรยาย
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2002 เมื่อดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 13 เสียชีวิตลง มาร์ควิสแห่งทาวิสต็อคก็ได้รับบรรดาศักดิ์ต่อจากบิดาเป็นโรบิน รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 14 แต่โรบินดำรงบรรดาศักดิ์อยู่ได้เพียงไม่ถึงปีก็มาเสียชีวิตในเดือนมิถุนายนปีต่อมา
ค.ศ. 2003 จนถึงปัจจุบัน.
หลังจากการเสียชีวิตของดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 14 บุตรชายคนโตผู้ได้รับบรรดาศักดิ์ต่อจากบิดาเป็นแอนดรู เอียน เฮนรี รัสเซลล์ ดยุคแห่งเบดฟอร์ดที่ 15 จึงเป็นผู้ดำเนินการบริหารคฤหาสน์ต่อจากบิดา
"คฤหาสน์โวเบิร์น" ที่เป็นสิ่งก่อสร้างสิ่งก่อสร้างภายใต้การพิทักษ์ ระดับ 1 ในปัจจุบันเป็นขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติแห่งอังกฤษ
แหล่งที่อยู่

แหล่งที่อยู่ หรือ ถิ่นที่อยู่  หมายถึง พื้นที่ทางระบบนิเวศวิทยาหรือสิ่งแวดล้อมซึ่งเป็นที่อาศัยของสัตว์ พืช หรือสิ่งมีชีวิตอื่นๆ ในสปีชีส์ที่เฉพาะเจาะจง เป็นสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติที่สิ่งมีชีวิตสามารถอาศัยอยู่ได้ หรือสภาพทางกายภาพที่ล้อมรอบไปด้วยประชากรในสปีชีส์หนึ่งๆ
อากิระ ยาเองาชิ

อากิระ ยาเองาชิ (; โรมาจิ: "Yaegashi Akira") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เป็นนักมวยสากลชาวญี่ปุ่นที่สามารถครองแชมป์โลก 3 รุ่น ได้เป็นคนที่ 3 ของประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ.
ยาเองาชิชกมวยสากลสมัครเล่นเมื่อเป็นนักเรียนระดับมัธยมศึกษา และนักศึกษามหาวิทยาลัยทางูโชกุ เมื่อจบการศึกษาระดับปริญญาตรีแล้ว จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ เมื่อ พ.ศ. 2548 โดยชกครั้งแรก ชนะน็อกโทโมโยชิ นาคายามะ ในยกที่ 1 ยาเองาชิชกชนะรวดจนได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นมินิฟลายเวท เมื่อ พ.ศ. 2549 ชนะน็อกวีระศักดิ์ ชูวัฒนะ ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ครั้งเดียวก็ขึ้นชิงแชมป์โลก WBC รุ่นมินิมัมเวท กับเด่น จุลพันธ์ เมื่อ พ.ศ. 2550 ผลปรากฏว่า ยาเองาชิสู้ไม่ได้ แพ้คะแนนเด่นไปอย่างขาดลอยและบาดเจ็บสาหัสถึงขนาดกรามหัก ยาเองาชิหยุดชกไประยะหนึ่ง จึงกลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2551 และได้ครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นมินิมัมเวทเมื่อ พ.ศ. 2552 จากนั้น จึงขึ้นชิงแชมป์โลก WBA รุ่นมินิมัมเวท ชนะทีเคโอ พรสวรรค์ กระทิงแดงยิม ยก 10 เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ได้เป็นแชมป์โลก
หลังจากนั้นยาเองาชิได้เปิดศึกเดิมพันตำแหน่งแชมป์โลกกับ แชมป์โลก WBC ชาวญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน คือคาซูโตะ อิโอกะ ที่ได้แชมป์โลกมาจากการเอาชนะทีเคโอโอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย นักมวยชาวไทย ผลการชกปรากฏว่าอิโอกะเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป จึงทำให้เสียตำแหน่งไปในทันที
จากนั้น ยาเองาชิ ก็ได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นฟลายเวท และได้ชกกับโทชิยูกิ อิงาราชิ แชมป์โลก WBC ในรุ่นนี้ของ ชาวญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน ที่ได้แชมป์มาจากซอนนี่ บอย จาโร นักมวยชาวฟิลิปปินส์ ผู้ซึ่งได้แชมป์โลกมาจากการเอาชนะทีเคโอพงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ นักมวยชาวไทย ผลการชกปรากฏว่า ยาเองาชิเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้ ยาเองาชิป้องกันตำแหน่งไว้ได้ทั้งหมด 3 ครั้ง ก่อนที่จะเสียตำแหน่งให้กับโรมัน กอนซาเลซ นักมวยชาวนิการากัว โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 9 
ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2557 ยาเองาชิ ได้ลดรุ่นลงไปชกในรุ่นไลท์ฟลายเวท โดยชิงตำแหน่งแชมป์โลก WBC ที่ว่างกับ เปโดร เกบารา นักมวยชาวเม็กซิกัน แต่ก็เป็นฝ่ายถูกหมัดตัดลำตัวแพ้น็อกไปในยกที่ 7
ปัจจุบันยาเองาชิได้ประกาศเลิกชกมวยอย่างเป็นทางการแล้วตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562
ไกร ดาบธรรม

นายแพทย์ ไกร ดาบธรรม (เกิด 18 มีนาคม พ.ศ. 2504) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ และอดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่
ประวัติ.
นายแพทย์ไกร เกิดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2504 ที่อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรของนายทรงพล กับนางสมศรี ดาบธรรม สำเร็จการศึกษาแพทยศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ประสบการณ์การทำงาน.
นายแพทย์ไกร รับราชการในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข เคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลแม่อาย อำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ และตำแหน่งรองนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัดเชียงใหม่ เป็นนักพัฒนาจนทำให้โรงพยาบาลแม่อายเป็นโรงพยาบาลชุมชนต้นแบบระดับประเทศ ตลอดระยะเวลาการรับราชการ นายแพทย์ไกร ได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติหลายรางวัล อาทิ รางวัลแพทย์ชนบทดีเด่น รางวัลข้าราชการพลเรือนดีเด่น รางวัลครูบาศรีวิชัย และรางวัลเสมาคุณูปการ
รางวัลแพทย์ดีเด่นในชนบท.
นายแพทย์ไกร มารับราชการที่โรงพยาบาลแม่อาย ซึ่งเป็นพื้นที่ราบสูงทางตอนเหนือของจังหวัดเชียงใหม่ ตลอดระยะเวลาที่รับราชการได้มอบเงินเดือนของตนเองให้กับกองทุนที่ตั้งขึ้นเพื่อศูนย์พัฒนาเด็กเล็กในโรงพยาบาลแม่อาย ในบางครั้งนายแพทย์ไกร ยังเดินทางด้วยเท้าเพื่อเข้าไปรักษาชาวบ้านในพื้นที่ทุรกันดารที่รถไม่สามารถเข้าไปได้ กระทั่งในปี พ.ศ. 2537 มูลนิธิแพทย์ชนบท ได้มอบรางวัลแพทย์ดีเด่นในชนบท แก่นายแพทย์ไกร เพื่อเชิดชูเกียรติแพทย์ที่เสียสละอย่างแท้จริง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2540 คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล ก็ได้มอบรางวัลแพทย์ดีเด่นในชนบท ให้แก่นายแพทย์ไกร อีกหนึ่งรางวัล
การเข้าสู่การเมือง.
นายแพทย์ไกร ตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดเชียงใหม่ ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2549 และได้รับการเลือกตั้งด้วยคะแนนถึง 145,196 คะแนน และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2550 ได้ลงสมัครในนามพรรครวมใจไทยชาติพัฒนา ในเขตเลือกตั้งที่ 3 จังหวัดเชียงใหม่ และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในการเลือกตั้งครั้งนี้
ต่อมาในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 ได้ประกาศตัวย้ายไปร่วมงานการเมืองกับพรรคชาติไทยพัฒนา พร้อมกับนายประดิษฐ์ ภัทรประสิทธิ์ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอีกจำนวนหนึ่ง และลงสมัครรับเลือกตั้ง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง ต่อมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2557 เขาได้ย้ายมาสังกัดพรรคมหาชน และลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในเขตเลือกตั้งที่ 7 จังหวัดเชียงใหม่ สังกัดพรรคภูมิใจไทย แต่ได้รับคะแนนเสียงเป็นลำดับที่ 3 ต่อมาในปี 2565 เขาได้เข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษานายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่
กิ้งก่ากายสิทธิ์

กิ้งก่ากายสิทธิ์ เป็นภาพยนตร์ไทยแนวตลกและแฟนตาซี ออกฉายในปี พ.ศ. 2528 นำแสดงโดย เด๋อ ดอกสะเดา, เหี่ยวฟ้า, สีเทา, ล้อต๊อก, ลักษณ์ อภิชาติ
เนื้อเรื่อง.
กิ้งก่ากายสิทธิ์ เป็นกิ้งก่าตัวใหญ่ที่เฝ้าแก้วมณีที่ใต้ฐานพระปรางค์วัดอรุณ แล้วจู่ ๆ แก้วมณีนี้ก็ถูกมนุษย์ต่างดาวมาขโมยเอาไป กิ้งก่ากายสิทธิ์จึงต้องไปขอความช่วยเหลือจากยักษ์วัดแจ้ง ขณะที่ตัวเองก็ต้องวิ่งไปตามสถานที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศไทย เพื่อหนีการตามล่าของคนที่ต้องการเอากิ้งก่ากายสิทธิ์ไปออกงานวัด โดยจะต้องผจญภัยกับสิ่งต่าง ๆ เช่น จระเข้กินคน, ฝูงช้างป่ากับเสือ, หมีควายแม่ลูกอ่อน, วิ่งหนีรถไฟ, ยุงยักษ์และผีโครงกระดูกในถ้ำมหาสมบัติ
เบื้องหลังและการเข้าฉาย.
กิ้งก่ากายสิทธิ์ เป็นภาพยนตร์จากการกำกับและอำนวยการสร้างของ สมโพธิ แสงเดือนฉาย ผู้ให้กำเนิดตัวละครอุลตร้าแมน วีรบุรุษจากต่างดาวสัญชาติญี่ปุ่น นับเป็นภาพยนตร์ชุดเดียวกับ "หนุมานพบ 7 ยอดมนุษย์" (พ.ศ. 2517) หรือ "หนุมานพบ 5 ไอ้มดแดง" (พ.ศ. 2518) ที่มีการสร้างและฉายมาก่อนหน้านี้ แต่สำหรับกิ้งก่ากายสิทธิ์นี้ได้ถูกทำให้เป็นภาพยนตร์ตลกมากขึ้น โดยให้สัตว์ต่าง ๆ ในเรื่องพูดได้ และมีการนำเอานักแสดงตลกที่มีชื่อเสียงหลายคนของไทย มาร่วมแสดง เช่น ล้อต๊อก ในบทของเศรษฐีเฒ่าหัวงูผู้ช่วยเหลือกิ้งก่ากายสิทธิ์ หรือ เด๋อ ดอกสะเดา และ เหี่ยวฟ้า ในบทของคู่หูนักล่ามหาสมบัติที่ต้องมาตายเพราะถูกยุงยักษ์กัด ที่เป็นบทล้อเลียนตัวละคร อินเดียน่า โจนส์ ในภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง "Raiders of the Lost Ark" เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว ภาพยนตร์ยังได้ไปถ่ายทำในสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ๆ หลายแห่งทั่วประเทศไทยด้วย เช่น วัดอรุณราชวราราม, สะพานพระพุทธยอดฟ้า, แพะเมืองผี, สะพานข้ามแม่น้ำแคว, ทางรถไฟสายมรณะ เป็นต้น เพื่อเป็นการโฆษณาประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวในประเทศไทยไปในตัว โดยมีเพลง "เมด อิน ไทยแลนด์" ของคาราบาว เป็นเพลงประกอบในตอนต้นเรื่องที่กิ้งก่ากายสิทธิ์ใส่รองเท้าสเก็ตเล่นที่สะพานพุทธและโหนเถาวัลย์ที่ทางรถไฟสายมรณะ
ตัวละครกิ้งก่ากายสิทธิ์นั้นสร้างมาจาก กิ้งก่าแผงคอ ("Chlamydosaurus kingii") ซึ่งเป็นกิ้งก่าที่มีอยู่จริงในประเทศออสเตรเลีย โดยสามารถที่จะแผ่แผงหนังรอบคอและวิ่งได้ด้วย 2 ขาหลังด้วยความเร็ว และมนุษย์ต่างดาวที่เป็นตัวร้ายในเรื่องนั้นก็เป็นตัวละครในเรื่องจัมโบ้เอ โดยสมโพธิได้แนวความคิดจากหลานชายที่ได้ไปศึกษาที่ประเทศออสเตรเลีย และได้นำรูปกิ้งก่าชนิดนี้กลับมา และสมโพธิเห็นว่ากิ้งก่าชนิดนี้มีความน่ารักในตัว
แต่การเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากขณะนั้นวิดีโอเทปกำลังเป็นที่นิยม จึงทำให้ยอดผู้ชมในโรงภาพยนตร์ลดลง และทำให้เรื่องนี้กลายเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายด้วยสมโพธิ และบริษัท ไชโยภาพยนตร์ ซึ่งหลังจากนี้สมโพธิก็ได้เดินทางไปยังบประเทศญี่ปุ่นเพื่อมุ่งหน้าทำงานเกี่ยวกับอุลตร้าแมนโดยเฉพาะอย่างเดียว
ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการผลิตวีซีดีภาพยนตร์เรื่องนี้ออกจำหน่าย โดย บริษัท ทีไอจีเอ จำกัด (TIGA)
โบสถ์หอกลม

โบสถ์หอกลม  คือคริสต์ศาสนสถานประเภทหนึ่งที่ส่วนใหญ่ปรากฏในอังกฤษโดยเฉพาะในอีสต์แองเกลีย ที่ยังคงมีเหลืออยู่ด้วยกันทั้งสิ้นราว 185 แห่ง ในมณฑลนอร์โฟล์คมี124 แห่ง ในมณฑลซัฟโฟล์คมี 38 แห่งในมณฑลเอสเซ็กซ์มี 6 แห่ง ในมณฑลซัสเซ็กซ์มี 3 แห่ง และอีกมณฑลละ 2 แห่งในเคมบริดจ์เชอร์ และในบาร์คเชอร์ ในเยอรมนีมีหลักฐานว่ามีอยู่ราว 280 ที่มีรูปทรงคล้ายกับที่ปรากฏในอีสต์แองเกลีย ประเทศที่มีโบสถ์หอกลมก็รวมทั้งอันดอร์รา สาธารณรัฐเช็ก เดนมาร์ก ฝรั่งเศส อิตาลี สวีเดน นอร์เวย์ โปแลนด์ และแอฟริกาใต้
ลักษณะอันเป็นเอกลักษณ์ของคริสต์ศาสนสถานดังกล่าวที่เห็นได้ชัดคือการมีหอกลม แต่สาเหตุที่สร้างที่ส่วนใหญ่โดยแซ็กซอนยังคงเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันอยู่ ข้อสันนิษฐานที่เสนอกันมาก็ได้แก่:
โบสถ์หอกลมแตกต่างจากสิ่งก่อสร้างที่มีรูปทรงคล้ายคลึงกันเช่นหอกลมแบบไอร์แลนด์ที่พบในไอร์แลนด์และสกอตแลนด์ หรือโบสถ์กลมที่แผนผังของตัวโบสถ์ทั้งโบสถ์จะเป็นทรงกลมที่พบในเดนมาร์กหรือสวีเดน
โบสถ์กลม

วัดกลม  เป็นสถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถานประเภทหนึ่งที่มีผังเป็นทรงกลมทั้งหลัง วัดกลมมักจะพบในสวีเดน และเดนมาร์ก (โดบเฉพาะบนเกาะบอร์นโฮล์ม) และเป็นทรงที่นิยมกันในสแกนดิเนียเวียระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 11 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12
ตัวอย่างของวัดกลมก็ได้แก่วัดเฮดวิกเอเลโอโนราในสต็อกโฮล์มในสวีเดน ในอังกฤษก็มีวัดกลมด้วยกันห้าวัดที่รวมทั้ง วัดโฮลีเซพัลเครอ, เคมบริดจ์ และ วัดเท็มเพิลในลอนดอน
วัดกลมไม่ควรจะสับสนกับสิ่งก่อสร้างที่มีรูปทรงคล้ายคลึงกันเช่นวัดหอกลมที่เฉพาะหอที่ติดกับตัววัดเท่านั้นที่กลม ที่ส่วนใหญ่จะพบในบริเวณอีสต์แองเกลีย โดยเฉพาะในมณฑลนอร์โฟล์ค และ มณฑลซัฟโฟล์ค
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ศึกสายสัมพันธ์

นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ศึกสายสัมพันธ์ (; โรมาจิ: "劇場版 NARUTO−ナルト− 疾風伝 絆"; : เกคิโจบัน นารุโตะ ชิปปูเดน : คิสึนะ) เป็นการ์ตูนภาคพิเศษตอนที่ 5 ของเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ กำกับโดย ฮาจิเมะ คาเมกาคิ และเขียนบทโดย จุนกิ ทาเคงามิ วางขายแบบ DVD ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 22 เมษายน 2552
ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดย โรส วิดีโอ วางขายเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2553 ภาคต่อตอนต่อไปมีชื่อว่า ผู้สืบทอดเจตจำนงแห่งไฟ
เนื้อเรื่อง.
วันนึง นินจาลึกลับผู้มาจากแคว้นโซระซึ่งน่าจะล่มสลายไปแล้วจากฝีมือของโคโนฮะ ก็กลับมาถล่มโคโนฮะเพื่อแก้แค้น ระหว่างที่ต่อสู้กันอยู่นั้น นารูโตะ บังเอิญไปเจอลุงแก่ๆคนนึง
มาช่วยรักษาคนเจ็บในหมู่บ้าน และก็หายไปก่อนที่นารูโตะจะได้ถามชื่อ หลังจากนั้นนินจาแคว้นโซระก็ถอยกลับไป
ที่โรงพยาบาลของหมู่บ้านโคโนฮะ มีคนเจ็บที่ได้รับการรักษาเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย จนทำให้พวกนินจาแพทย์และซากุระยังต้องตะลึง และอยู่ๆเด็กสาวที่ชื่ออามารุก็เข้ามาทางหน้าต่าง
และบอกกับพวกนารูโตะว่า นี่เป็นฝีมือของคนที่ชื่อ ชินโน ซึ่งเป็นอาจารย์ของอามารุ และอามารุก็สลบไป
วันต่อมาทีมสามคน ซึ่งประกอบด้วย นารูโตะ ซากุระ และ ฮินาตะ ก็ออกเดินทางเพื่อคุ้มครอง อามารุ และ ชินโน ไปยังหมู่บ้านของอามารุ ซึ่งโดนนินจาจากแคว้นโซระโจมตี
และทีมสี่คน ซึ่งประกอบด้วย คาคาชิ ชิกามารุ ชิโนะ และ ซาอิ ก็ออกไปโจมตีฐานทัพของนินจาแคว้นโซระ จากการคำนวณอย่างแม่นยำของชิกามารุ ทำให้ชนะได้อย่างง่ายดาย
ระหว่างทางที่ทีมของนารุโตะเดินทางไป เป็นป่าทึบซึ่งมีสัตว์อันตรายมากมาย นารุโตะก็รู้ว่า อามารุ เป็นผู้หญิง ซึ่งคนอื่นๆรู้หมดแล้ว ต่อจากนั้นก็พบว่าหมู่บ้านของอามารุได้ถูกทำลาย
ไปแล้ว เมื่ออามารุเข้าไปเพื่อตามหาคนในหมู่บ้าน ก็ไปโดนกับดักของนินจาแคว้นโซระที่วางไว้ ชินโนจึงเข้ามาช่วย และได้เสียชีวิตลงในที่สุด หลังจากนั้นพวกนารูโตะก็ได้ออกตามหา
คนในหมู่บ้าน เพราะในซากนั้นไม่มีศพของคนในหมู่บ้านอยู่เลย และได้ไปเจอกับโบราณสถาน และจู่ๆ อามารุ ก็โผล่ออกมาขว้างทาง นารูโตะ และ ซากุระ และก็ได้กลายร่างเป็น
สัตว์หาง ที่ชื่อว่า เรอิบิ (ศูนย์หาง หรือ ไม่มีหาง) และได้ต่อสู้กัน เรอิบิได้กระตุ้นนารุโตะ ทำให้นารุโตะกลายร่างเป็น จิ้งจอกเก้าหาง และได้ต่อสู้กัน ระหว่างที่นารุโตะกำลังได้เปรียบอยู่นั้น
เครื่องรางที่ จิไรยะ ให้นารูโตะไว้ ก็ได้กระเด็นออกมาจากตัวนารูโตะ เมื่อนารูโตะเห็นสิ่งนั้นก็ได้คืนร่างเป็นตัวนารูโตะคนเดิม และได้ปลุกให้อามารุตื่นขึ้นมาได้สำเร็จ
ฮวาราง

ฮวาราง  หรือ "หว่อเหล็ง" หรือ "ฮัว หลาง" : เป็นตัวละครจากเกม "เทคเคน" (ปรากฏตัวครั้งแรกในภาค 3) ซึ่งเป็นชาวเกาหลีผู้ใช้วิชาเทควันโด้ในการต่อสู้ นอกจากนี้ "ฮวาราง" ยังได้กลับมามีบทบาทสำคัญอีกครั้งใน "เทคเคน 6" ด้วยเช่นกัน
ประวัติตามท้องเรื่อง.
ฮวาราง ได้เข้าร่วมศึก เพื่อล้างแค้นให้กับอาจารย์เบ็ค โต ซันของตนที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการถูกทำร้ายโดยออการ์ ทั้งยังมีความมุ่งหมายที่จะแก้มือในการต่อสู้ที่เสมอกับจิน คาซามะมาแล้วครั้งหนึ่ง เขาจึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ในทันที
ฮวาราง เป็นศิษย์เอกของเบ็ค โต ซัน ซึ่งเป็นหัวหน้าแก๊ง ต่อมา ทางกองกำลังมิชิม่าได้ส่งจิน คาซามะ ผู้เป็นตัวแทนของกองกำลังมาสู้กับฮวาราง โดยปกติแล้วฮวารางเป็นนักสู้ที่ไม่เคยแพ้ใคร ซึ่งในการต่อสู้ครั้งนั้นทั้งคู่ได้เสมอกัน ฮวารางเริ่มนึกถึงคำสอนของอาจารย์เบ็ค โต ซัน ที่ว่า หากทำการฝึกฝนวิชาทุกวัน จะไม่มีผู้ใดสามารถโค่นล้มลงได้ ฮวารางสำนึกผิดที่ไม่ปฏิบัติตนตามคำสอนของอาจารย์ เขาจึงตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันเทคเคนอีกครั้ง เพื่อแก้มือให้กับตนเองต่อไป
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์

สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์  เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่รุ่งเรืองในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มีอิทธพลมาจากลักษณะสถาปัตยกรรมสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ของคริสต์ศตวรรษที่ 11 และ 12
ลักษณะสำคัญของสถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ก็จะมีซุ้มโค้งครึ่งวงกลม, โค้งครึ่งวงกลมเหนือหน้าต่าง และ แนวหิน, อิฐ หรือ ชิงเกิลที่เรียงเป็นแนวบนผนัง แต่สิ่งที่ต่างจากต้นฉบับคือส่วนที่เป็นโค้งจะเป็นโค้งที่ง่ายๆ ไม่ซับซ้อนเช่นที่ใช้ในสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ดั้งเดิม ลักษณะสถาปัตยกรรมนี้เป็นที่นิยมกันในการก่อสร้างตึกเรียนของมหาวิทยาลัยในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะในสหรัฐอเมริกา เช่นที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส และที่ มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย นอกจากนั้นก็ยังเป็นที่นิยมกันในการก่อสร้างคริสต์ศาสนสถาน และ ศาสนสถานของศาสนายูดายอีกด้วย
ผู้ที่มีบทบาทสำคัญที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในบรรดาสถาปนิกชาวอเมริกันในรูปแบบที่เรียกว่า “โรมาเนสก์อิสระ” คือเฮนรี ฮ็อบสัน ริชาร์ดสัน สถาปัตยกรรมที่วิวัฒนาการมาจากตัวอย่างที่วางไว้โดยริชาร์ดสันจึงเรียกกันว่า “สถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ริชาร์ดสัน”.(Richardsonian Romanesque)
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูโรมาเนสก์ในระยะแรกตระกูลหนึ่งที่เรียกว่า “สถาปัตยกรรมรุนด์โบเก็นชตีล”.(Richardsonian Romanesque) หรือ “สถาปัตยกรรมโค้งกลม” นิยมกันในดินแดนเยอรมนี และ ในดินแดนที่ชาวเยอรมันไปตั้งถิ่นฐานในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1830
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 การเลือกลักษณะสถาปัตยกรรมในการก่อสร้างคริสต์ศาสนสถานอังกลิคันก็ขึ้นอยู่กับผู้เกี่ยวข้องกับสังฆมณฑล ถ้าเป็นคริสต์ศาสนสถานของไฮห์อังกลิคันก็มักจะมีอิทธิพลจากขบวนการอ๊อกซฟอร์ดที่จะนิยมสร้างแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอธิค แต่ถ้าเป็นคริสต์ศาสนสถานของโลว์อังกลิคันและบรอดเชิร์ชก็มักจะเป็นแบบฟื้นฟูโรมาเนสก์
อาสนวิหารมาร์แซย์

อาสนวิหารมาร์แซย์  หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญมารีย์องค์ใหญ่แห่งมาร์แซย์  เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ที่ตั้งอยู่ที่เมืองมาร์แซย์ จังหวัดบุช-ดูว์-โรน แคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส อาสนวิหารมาร์แซย์มีฐานะเป็นอาสนวิหารรองมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1896 และเป็นที่ตั้งอาสนะของอัครมุขมณฑลแห่งมาร์แซย์ (เลื่อนฐานะจากมุขมณฑลในปี ค.ศ. 1948)
อาสนวิหารปัจจุบัน  ที่สร้างอย่างใหญ่โตเป็นแบบไบแซนไทน์-โรมาเนสก์สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1852 ถึงปี ค.ศ. 1896 บนสถานที่ที่เคยเป็นอาสนวิหารแห่งมาร์แซย์มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 5 โดยสถาปนิกเลอง โวดัวเย และอ็องรี-ฌัก แอ็สเปร็องดีเยอ (ค.ศ. 1829–1874) สิ่งก่อสร้างที่มีขนาดย่อมกว่าจากอาสนวิหารเดิม  ที่ยังคงตั้งอยู่เคียงข้างอาสนวิหารใหม่แต่ก็ถูกบดบังเพราะขนาดอันโอฬารของสิ่งก่อสร้างใหม่
อาสนวิหารมาร์แซย์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1906
พอล ฟีนิกซ์

พอล ฟีนิกซ์  เป็นตัวละครหลักจากเกม "เทคเคน" ซึ่งปรากฏตัวตั้งแต่ภาคแรกเรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน และเป็นชาวอเมริกันผู้ใช้วิชายูโดกับคาราเต้ในการต่อสู้ นอกจากนี้ "พอล ฟีนิกซ์" ยังมีเพื่อนรักคนหนึ่งซึ่งมีชื่อว่า "มาร์แชล ลอว์" โดยทั้งคู่ต่างก็เป็นตัวละครสำคัญในเกม "เทคเคน 6" ด้วยเช่นกัน
ประวัติตามท้องเรื่อง.
พอล ฟีนิกซ์ เป็นนักสู้ชาวอเมริกันผู้ใช้วิชายูโด ทั้งยังชอบเรียนรู้ศิลปะการต่อสู้แขนงต่างๆ เขาชนะรายการแข่งขันต่างๆมาแล้วหลายรายการ และมีความต้องการประลองฝีมือกับนักสู้ที่มีฝีมือพอๆกับเขา กระทั่งได้ทราบข่าวการแข่งขัน เทคเคนครั้งที่ 1 เขาจึงตัดสินใจเข้าร่วมแข่งขันเพื่อต้องการประกาศให้โลกรู้ว่า สุดยอดนักสู้อันดับหนึ่งของโลกนั้นเป็นของผู้ใด
ช่วงที่พอลยังเป็นเด็ก เขาเคยมีความประทับใจต่อวิลลี่ วิลเลี่ยม ผู้ได้ชื่อว่าเป็นคนปราบหมี เมื่อพอลเติบโตขึ้น เขาก็เป็นบุคคลที่ได้รับความประทับใจเช่นเดียวกัน ทว่า ในการแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 1 เขาพลาดการครองแชมป์ และ 2 ปีต่อมา ได้มีการจัดการแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 2 ขึ้น พอลจึงตัดสินใจเข้าร่วมแข่งขันเพื่อครองแชมป์ให้ได้
กินชาซา

กินชาซา ([kinʃasa]; ลิงกาลา: Kinsásá) หรือชื่อเดิมคือ เลออปอลวีล  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก หรือเป็นที่รู้จักในชื่อประเทศซาอีร์ในช่วงปี 1971 ถึง 1997 เมืองตั้งอยู่ริมแม่น้ำคองโก
แต่เดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมง ปัจจุบันเป็นพื้นที่เมือง มีประชากร 10,076,099 คนในปี 2009 ส่วนกรุงบราซาวีลของสาธารณรัฐคองโก (มีประชากรราว 1.5 ล้านคนในปี 2007 รวมเขตชานเมืองแล้ว) ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำคองโกของกินชาซา หากรวมประชากรเข้ากับกรุงบราซาวีลแล้ว มีประชากรเกือบ 12 ล้านคน และเพราะว่าเขตการบริหารที่กว้างขวางอย่างมาก กว่า 60% ของพื้นที่เมืองเป็นชนบทธรรมชาติ และพื้นที่ในเมืองมีเพียงส่วนน้อยในเขตตะวันตกไกลของเมือง กินชาซาเป็นเมืองที่มีสถานะเทียบเท่าเมืองโจฮันเนสเบิร์ก ที่เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตกึ่งสะฮารา และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 3 ของทวีป รองจากเมืองเลกอสและไคโร และยังมักถูกพิจารณาว่าเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับ 2 รองจากปารีสที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และหากแนวโน้มด้านสถิติประชากรอย่างต่อเนื่อง กรุงกินชาซาจะมีประชากรมากกว่ากรุงปารีสก่อนปี 2020
ภูมิอากาศ.
ภายใต้การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน กินชาซามีภูมิอากาศแบบเขตร้อนชื้นและแห้ง (Aw) ฤดูฝนที่ยาวนานเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงเดือนพฤษภาคม โดยมีฤดูแล้งค่อนข้างสั้นระหว่างเดือนมิถุนายนถึงกันยายน กินชาซาตั้งอยู่ทางใต้ของเส้นศูนย์สูตร ดังนั้นฤดูแล้งจึงเริ่มต้นประมาณเดือนครีษมายัน ซึ่งตรงกับเดือนมิถุนายน ซึ่งตรงกันข้ามกับเมืองในแอฟริกาที่อยู่ทางตอนเหนือซึ่งมีสภาพอากาศเช่นนี้ ซึ่งโดยปกติฤดูแล้งจะเริ่มประมาณเดือนธันวาคม ฤดูแล้งของกินชาซาจะเย็นกว่าฤดูฝนเล็กน้อย แม้ว่าอุณหภูมิจะคงที่ตลอดทั้งปีก็ตาม
รัฐเมริดา

เมริดา  เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐชื่อเมือง เมริดา รัฐเมริดามีพื้นที่ครอบคลุม 11,300 ตร.กม. และในปี 2007 มีประชากรราว 843,800 คน
ถู่โหล

ถู่โหล  เป็นที่อยู่อาศัยพื้นถิ่นของชุมชนในมณฑลฝูเจี้ยนทางตอนใต้ของประเทศจีน มักมีโครงสร้างแบบกลม โครงสร้างสถาปัตยกรรมพื้นถิ่นนี้สร้างโดยกลุ่มชาวบ้าน
ถึงแม้ว่าถู่โหลจะเป็นโครงสร้างแบบตะวันออก แต่ความหมายของคำว่า "ถู่โหล" ก็เป็นรูปร่างที่เป็นเอกลักษณ์ของลักษณะอาคารและไม่จำกัดประเภทของสิ่งปลูกสร้าง ในบางแห่งใช้หินแกรนิตตัดหรือผนังอิฐ 
บ้านดินถู่โหล ที่มีชื่อเสียงได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโกในปี ค.ศ. 2008 ที่เป็นกลุ่มอาคารถู่โหลหลาย ๆ หลังเล็ก ๆ รวมกัน