pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เจสตรอม

เจสตอรม เป็นบริษัทอุตสหกรรมเพลงและภาพยนตร์ภายใต้บริษัท Johnny & Associates ก่อตั้งเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ปี ค.ศ. 2001 เพื่อเป็นตัวแทนในการจัดจำหน่ายสินค้าต่างๆของวง อาราชิ ซึ่งชื่อบริษัทได้ตั้งมาจากชื่อของวง (สตรอม และ อาราชิ มีความหมายเดียวกัน คือ "พายุ") 
นอกจากจะจัดจำหน่าย ซีดี และ ดีวีดี บริษัทยังได้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ที่แสดงโดยสมาชิกของค่ายจอห์นนี่อีกด้วย เจสตรอมยังเคร่งครัดกับลิขสิทธิ์รูปภาพของบุคลากรในบริษัทเช่นเดียวกับบริษัทแม่ของตน โดยห้ามมีการเผยแพร่รูปสมาชิกในเครือจอห์นนี่ไปตามเว็บไซต์ต่างๆ
ศิลปิน.
เจสตอรมได้จัดจำหน่ายผลงานซิงเกิลและอัลบั้มของอาราชิตั้งแต่ปี 2002 หลังจากที่หมดสัญญากับค่าย Pony Canyon ค่ายเพลงที่จัดจำหน่ายผลงานของวงตั้งแต่ตอนก่อตั้งวงปี 1999 โดยซิงเกิลแรกภายใต้สังกัดใหม่คือ "A Day in Our Life" ในปี 2008 Tokio วงร่วมสังกัดจอห์นนี่ ได้เริ่มจำหน่ายผลงานภาคใต้ชื่อของเจสตอรมเช่นกัน
J-One Records.
ค่ายย่อยที่ตั้งขึ้นมาเพื่อ KAT-TUN โดยเฉพาะ โดยชื่อของ J-One มีความหมายการันตีถึงอันดับยอดขายเป็นอันดับ 1 ปัจจุบันทุกซิงเกิลและอัลบั้มที่จัดจำหน่ายออกมาสามารถครองอันดับ 1 ในออริก้อนชารทได้ทั้งหมด
ทิฟฟานี ยัง

สเตฟานี ยัง-ฮวัง (เกิด 1 สิงหาคม ค.ศ. 1989) รู้จักกันในชื่อ ทิฟฟานี หรือ ทิฟฟานี ยัง เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอเมริกัน เกิดและเติบโตในรัฐแคลิฟอร์เนีย เธอถูกพบโดยเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์เมื่อตอนอายุสิบห้า ต่อมาย้ายไปอยู่เกาหลีใต้หลังจากที่ฝึกซ้อมมาสองปี ทิฟฟานีเปิดตัวในฐานะสมาชิกเกิร์ลกรุป เกิลส์เจเนอเรชัน (และอีกหนึ่งกลุ่มย่อย แททีซอ) ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 ซึ่งกลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่เป็นที่นิยมที่สุดในเกาหลีใต้ และเป็นหนึ่งในเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้ที่โด่งดังทั่วโลก ในปี ค.ศ. 2016 ทิฟฟานีกลายเป็นสมาชิกคนที่สองของเกิลส์เจเนอเรชัน ที่ได้เป็นศิลปินเดี่ยว ด้วยการเปิดตัวอีพีแรกของเธอ ไอจัสต์วอนนาแดนซ์
แม้ว่าทิฟฟานีจะออกจากเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์เมื่อปี ค.ศ. 2017 แต่เธอยังคงเป็นสมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน ปัจจุบันเธอย้ายกลับไปอยู่ลอสแอนเจลิสเพื่อทำงานในฐานะศิลปินเดี่ยว เธอเข้าร่วมกับแพราดิมทาเลนต์เอเจนซี และเซ็นสัญญากับค่ายเพลง ทรานส์แพเรนต์อาตส์ สำหรับการเป็นศิลปินเดี่ยวในสหรัฐ ซึ่งเธอออกจำหน่ายอีพีที่สอง ลิปส์ออนลิปส์ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2019
ดอน แม็กลีน

โดนัลด์ แม็กลีน จูเนียร์  เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1945 ในนิวโรเชลล์ นิวยอร์ก เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เขามีชื่อเสียงอย่างมากกับผลงานอัลบั้มในปี 1971 ชุด "American Pie" ที่มีเพลงดังอย่าง "American Pie" ที่แต่งขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่บัดดี้ ฮอลลีที่ประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959 พร้อมกับริทชี วาเลนส์ และไจล์ส เพอรร์รี ริชาร์ดสัน (ดีเจเจ้าของฉายา The Big Booper) และเพลง "Vincent" ที่อ้างอิงถึงภาพเขียน "ราตรีประดับดาว" ของฟินเซนต์ ฟัน โคค
อาราชิ (เพลง)

อาราชิ (เขียนอีกแบบว่า A・RA・SHI) คือซิงเกิลแรกของศิลปินบอยแบนด์ อะระชิ โดนจัดจำหน่ายรูปแบบปกติและแบบจำนวนจำกัด โดยทั้งสองชนิดบรรจุเพลง 2 เพลง และเพลงบรรเลง แต่มีแค่เวอร์ชันจำนวนจำกัดจะแถมโปสเตอร์
ข้อมูลซิงเกิล.
"Arashi" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบละคร "V no Arashi" ละครสั้นของวง และถูกขับร้องที่ในงาน World Cup Volleyball ประจำปี 1999 ที่ประเทศญี่ปุ่น โดยทางวงได้เป็นผู้สนับสนุนหลักของงาน เป็นเพลงที่นิยมมากที่สุดของวง และเป็นที่ชื่นชอบของบรรดาแฟนคลับเมื่อถูกนำมาร้องในคอนเสิร์ต ในวันวางจำหน่ายได้มีแฟนๆกว่า 80,000 คนมาร่วมในงานเปิดตัว ในปี 2006 ท่อนคอรัสของวงได้ถูกนำไปตั้งชื่อในทัวร์คอนเสิร์ตที่เกาหลี โดยใช้ชื่อว่า "You are my Seoul, Soul"
ผลงานบนตาราง.
ทำยอดขายไปได้กว่า 557,000 ชุดในอาทิตย์แรก และ 970,000 ชุด เมื่อสิ้นสุดการจัดจำหน่าย และเป็นซิงเกิลที่ทำยอดขายได้สูงสุดของวง โดยซิงเกิลนี้ยังได้รางวัล Triple Platinum จากการที่สามารถทำยอดขายได้เกิน 750,000 ชุด
วงกตหญ้า

วงกตหญ้า  คือวงกตที่เป็นทางวกวนที่สร้างบนลานหญ้าสั้นราบ วงกตหญ้าบางครั้งก็จะมีชื่อเรียกเช่น “วงกตมิซ” ที่แคว้นแฮมป์เชอร์ในอังกฤษ, “วงกตมิซ”, “วงกตเมืองทรอย” (Troy Town) ที่เชื่อกันว่าเป็นวงกตที่สร้างโดยหมู่บ้านชาวประมงในบริเวณสแกนดิเนเวีย เพื่อดักโทรลล์หรือลมในขดวงกตเพื่อให้การเดินทางไปหาปลาปลอดภัย, วงกตหญ้าจูเลียนส์เบาเวอร์ในลิงคอล์นเชอร์ หรือ “Shepherd's Race” ในนอร์ทแธมป์ตันเชอร์ ซึ่งเป็นวงกตประเภทที่วิลเลียม เชคสเปียร์กล่าวถึงในบทละคร “A Midsummer Night's Dream”
วงกตหญ้ามักจะเป็นวงกตประเภทที่เรียกว่า “วงกตปริศนา” (maze) แม้ว่าคำว่า “วงกต” และคำว่า “วงกตซ้อน” จะถือว่าเป็นคำที่ใช้แทนที่กันไม่ได้แล้ว “วงกตซ้อน” จะเป็นลวดลายวกวนที่มีทางเข้าและทางภายในลวดลายที่แยกออกไปเป็นสาขา และอาจจะมีทางตัน ซึ่งต่างกับ “วงกต” หรือ “labyrinth” ที่จะเป็นทางเดียวที่นำไปสู่ศูนย์กลางโดยไม่มีทางแยก (unicursal) วงกตหญ้าบางวงก็จะมีทางที่ตัดเป็นร่องสำหรับเดินที่อาจจะหมายไว้ด้วยกรวดหรืออิฐ และที่พบบ่อยคือทางเดินจะเป็นทางที่ยกสูงต่างระดับขึ้นโดยมีร่องแคบ ๆ สองข้างขนาบทางเดิน
ตัวอย่างวงกตหญ้าของอังกฤษส่วนใหญ่จะมีสองลักษณะคือ “วงกตคลาสสิก” ที่เป็นวงกตเจ็ดชั้นง่าย ๆ และ “วงกตยุคกลาง” ที่พัฒนามาจากวงกตคลาสสิกที่ซับซ้อนขึ้น
ยูฟ์ลอสต์แดตเลิฟวินฟีลลิน

"ยูฟ์ลอสต์แดตเลิฟวินฟีลลิน"  เป็นซิงเกิลอันดับ 1 ในปี ค.ศ. 1965 ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรของคู่ดูโอ เดอะไรเชียสบราเธอส์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1999 Broadcast Music, Inc. (BMI) ประกาศว่าเป็นเพลงที่ถูกเล่นมากที่สุดในศตวรรษที่ 20 นอกจากนั้นเพลงนี้ยังถูกเลือกให้เป็น 1 ในเพลงแห่งศตวรรษโดย RIAA และติดอันดับ 34 ในหัวข้อ 500 เพลงยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลของนิตยสารโรลลิงสโตน
คนอสซอส

คนอสซอส (, , อักษรลิเนียร์บี: "Ko-no-so") หรือที่เรียกว่า "ลายวงกต" หรือ "พระราชวังคนอสซอส" คือแหล่งโบราณคดีที่ใหญ่ที่สุดของยุคสัมฤทธิ์บนเกาะครีต และได้รับการขนานนามว่าเป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของยุโรป
มีผู้ตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้มาตั้งแต่ยุคหินใหม่ ชื่อคนอสซอสมาจากภาษากรีกโบราณที่กล่าวถึงเมืองหลักบนเกาะครีต พระราชวังคนอสซอสกลายเป็นศูนย์กลางทางพิธีและการเมืองของอารยธรรมและวัฒนธรรมไมนอส บนผนังของพระราชวังเป็นภาพรายละเอียดของชีวิตชาวครีตในปลายยุคสัมฤทธิ์ พระราชวังถูกทิ้งร้างในช่วงสิ้นสุดยุคสัมฤทธิ์ตอนปลาย ในเวลาใดไม่ทราบแน่ชัด และไม่มีใครทราบเหตุผลว่าทำไม ปัจจุบันคนอสซอสกลายเป็นสถานที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวเพราะตั้งอยู่ใกล้กับเมืองใหญ่ฮีราคลีออน คนอสซอสได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์เป็นอันมากโดยเซอร์อาร์เทอร์ อีแวนส์ นักโบราณคดีชาวอังกฤษ
ในสมัยพระราชวังแรก (ประมาณ 2,000 ปีก่อน ค.ศ.) บริเวณเมืองมีประชากรมากถึง 18,000 คน ในสมัยรุ่งเรืองที่สุด พระราชวังและเมืองรอบ ๆ มีประชากรมากถึง 100,000 คน หลัง 1,700 ปีก่อน ค.ศ. ไม่นานนัก
เมืองคนอสซอสมีความสำคัญจนตลอดสมัยคลาสสิกและสมัยโรมัน แต่ชาวเมืองย้ายไปอยู่ในเมืองคันดักส์ซึ่งเป็นเมืองใหม่ (ฮีราคลีออนในปัจจุบัน) ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 9 เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13 คนอสซอสก็มีชื่อใหม่ว่า "มาครีเทคอส" (Makryteikhos หรือ "กำแพงยาว") แต่บิชอปแห่งกอร์ทินยังคงเรียกตนเองว่าบิชอปแห่งคนอสซอสมาจนกระทั่งถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในปัจจุบันคำว่า "คนอสซอส" ใช้เฉพาะในการเรียกแหล่งโบราณคดีที่ตั้งอยู่ที่ปริมณฑลของเมืองฮีราคลีออนเท่านั้นเอง
การสะกด.
คำว่าคนอสซอสเคยถูกแผลงเป็นภาษาละตินอยู่หลายแบบ เช่น Cnossus หรือ Cnossos และบางครั้งเขียนเป็น Knossus, Gnossus หรือ Gnossos แต่ปัจจุบันมีการเขียนคำนี้เกือบทุกครั้งด้วยรูปแบบ Knossos
ลีฟแอนด์เลิร์น

ลีฟแอนด์เลิร์น  เป็นเพลงของบอย โกสิยพงษ์ เป็นเพลงลำดับที่ 4 ในอัลบั้มชุด "Million Ways to Love Part 1" (พ.ศ. 2547) ประพันธ์โดยบอย โกสิยพงษ์ ขับร้องโดยกมลา สุโกศล เป็นเพลงที่มีเนื้อหาสาระเกี่ยวกับการให้กำลังใจให้มนุษย์ยืนหยัดต่อสู้กับชีวิต มีความยาวเกิน 5 นาที ในช่วงตอนกลางถึงท้ายเพลง คุณกมลาแสดงพลังเสียง แอดลิบ ลักษณะการร้อง ร้องในลักษณะเพลงไทยในสำเนียงบรอดเวย์ เหตุผลที่บอย โกสิยพงษ์เลือกคุณกมลามาร้อง เพราะเป็นผู้ผ่านประสบการณ์ชีวิตมาเยอะ และหากให้ผู้อื่นมาร้องซึ่งอาจอายุน้อยกว่าก็จะดูไม่น่าเชื่อถือ เนื่องจากเนื้อหาของเนื้อเพลง
การแต่งเพลงนี้ บอย โกสิยพงษ์แต่งขึ้นจากคำสอนของคุณพ่อก่อนที่จะเสีย เนื้อเพลงทั้งหมดเกี่ยวกับพ่อของเขา และได้นักดนตรีจากสหรัฐอเมริกามาช่วย ต่อมาเมื่ออัดเสียง ลดท่อนที่ร้องเสียงสูงลง เพราะคิดว่าเพลงไทยอ้าปากกว้างไม่เพราะ แล้วให้คอรัสร้องเมโลดี้แล้วคุณกมลาจึงร้องไล่เสียงแชโดว์ โดยตอนที่ร้องตั้งวัตถุประสงค์ว่า ทำอย่างไรให้มันดี เพราะคุณกมลาไม่เคยร้องเพลงไทย กลัวออกมาไม่ดี
ด้านความสำเร็จ เพลงนี้ติดชาร์ตทางสถานีวิทยุ และสถานีโทรทัศน์ดนตรีหลายแห่ง เช่นติดอันดับ 4 บนชาร์ตของเอ็มทีวีไทยแลนด์
แครอน

แครอน  เป็นคนแจวของเฮดีสผู้นำวิญญาณของผู้เพิ่งตายข้ามแม่น้ำสติกซ์ หรือ แม่น้ำแอเคอรอน จากมนุษยโลกไปยังยมโลก บางครั้งญาติพี่น้องของผู้เสียชีวิตจะใส่ "เหรียญของแครอน" (Charon's obol) ในปากของผู้เสียชีวิตเพื่อเป็นค่าโดยสาร นักเขียนบางท่านกล่าวว่าผู้ที่ไม่มีเงินจ่ายค่าโดยสารหรือผู้ที่ไม่ได้ถูกฝังต้องเดินร่อนเร่อยู่ริมฝั่งเป็นเวลาหนึ่งร้อยปีจึงจะข้ามไปได้ วีรบุรุษที่ได้เดินทางข้ามจากมนุษยโลกไปยังยมโลก และข้ามกลับมายังมนุษยโลกอีกเช่น เฮราคลีส, ออร์เฟียส, อีเนียส, ไดอะไนซัส และไซคี ต่างก็ใช้เรือของแครอน
เหรียญของแครอน

เหรียญของแครอน  หมายถึงเหรียญที่ใส่ในปากหรือบนปาก ของผู้ตายก่อนที่จะทำการฝัง
ประเพณีนี้มักจะเกี่ยวข้องกับประเพณีกรีกและโรมันโบราณ แต่ก็พบว่าทำกันในตะวันออกใกล้ด้วย และต่อมาในยุโรปตะวันตก โดยเฉพาะในบริเวณที่เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของเคลต์ของวัฒนธรรมกอล-โรมัน, ฮิสเปเนีย-โรมัน และโรมันบริเตน และในกลุ่มชนเจอร์แมนิกของปลายยุคโบราณตอนปลาย และในสมัยคริสเตียนตอนต้น และมีปฏิบัติกันอยู่บ้างมาจนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในวรรณกรรมภาษากรีกโบราณ และ ภาษาลาตินของตั้งแต่ศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสต์ศักราชมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 2 กล่าวกันว่าเหรียญของแครอนใช้เป็นค่าโดยสารหรือค่าติดสินบนสำหรับแครอนคนพายเรือของเฮดีสผู้มีหน้าที่นำวิญญาณของผู้ที่เพิ่งเสียชีวิตข้ามแม่น้ำแอเคอรอนจากมนุษยโลกไปยังยมโลก
หลักฐานทางโบราณคดีชี้ให้เห็นว่าตำนานสะท้อนไปถึงวัฒนธรรมที่ปฏิบัติกันจริง และไม่แต่จะจำกัดอยู่เพียงใส่เหรียญเพียงเหรียญเดียวในปากเท่านั้น นอกจากนั้นก็ยังมีประเพณีการให้เหรียญหรือเงินจำนวนมากเช่นที่ทำกันในการฝังผู้ตายพร้อมกับเรือซึ่งก็ตรงกับอุปมาของความคิดดังกล่าว
คำว่า "เหรียญของแครอน" ที่ใช้โดยนักโบราณคดีบางครั้งก็อาจจะหมายความถึงประเพณีทางศาสนาอย่างใดอย่างหนึ่งแต่มักจะมีนัยยะถึงเงินที่ใช้โดยผู้ตายในยมโลกหลังจากที่เสียชีวิตไปแล้ว ในภาษาละติน เหรียญของแครอนบางครั้งก็เรียกว่า "viaticum" หรือ "sustenance for the journey" บางครั้งก็จะให้คำอธิบายว่าการใส่เหรียญในปากผู้ตายเป็นการป้องกันไม่ให้วิญญาณของผู้ตายกลับมาอีกได้
เลฟ ลันเดา

เลฟ ดาวีโดวิช ลันเดา  เป็นนักฟิสิกส์คนสำคัญของสหภาพโซเวียตในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีผลงานที่โดดเด่นในหลายด้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านฟิสิกส์ของสสารควบแน่น ลันเดาเกิดเมื่อวันที่ 9(22) มกราคม พ.ศ. 2451 ที่เมืองบากู จักรวรรดิรัสเซีย ได้รับรางวัลทางวิทยาศาสตร์ทั้งจากในประเทศและต่างประเทศไม่ว่าจะเป็นรางวัลเลนิน รางวัลสตาลินรวมถึงรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ใน พ.ศ. 2505
ประวัติ.
ชีวิตในวัยเยาว์และการศึกษา.
เลฟ ดาวีโดวิช ลันเดาเกิดในครอบครัวของวิศวกรปิโตรเลียม ดาวิด ลวาวิช ลันเดากับภรรยาคือ ลูบอฟ เวียนีอามินอฟนา โดยอัจฉริยภาพทางด้านฟิสิกส์และคณิตศาสตร์ของเขานั้นได้แสดงออกมาตั้งแต่อายุยังน้อย ลันเดาศึกษาแคลคูลัสอนุพันธ์และปริพันธ์ตั้งแต่ที่เขามีอายุเพียง 12 ปีเท่านั้น ด้วยวัยเพียง 13 ปีลันเดาจบการศึกษาระดับมัธยมปลายแต่ด้วยอายุที่น้อยเกินไปทำให้ทางครอบครัวไม่ได้ให้เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยทันที แต่ในอีก 1 ปีต่อมาลันเดาสามารถสอบเข้าศึกษาได้ในคณะฟิสิกส์และคณะเคมีของมหาวิทยาลัยบากู ซึ่งถือว่าเขาเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยที่มีอายุน้อยที่สุดในเวลาต่อมาเขาเลือกศึกษาต่อในคณะฟิสิกส์เพียงคณะเดียว ลันเดาศึกษาที่มหาวิทยาลัยบากูเพียง 2 ปีการศึกษาก็ได้ย้ายไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยเลนินกราดตามคำแนะนำของอาจารย์ต่อแม่ของเขาใน พ.ศ. 2467 ซึ่งเวลานั้นเลนินกราดได้ถือว่าเป็นศูนย์กลางทางวิทยาศาสตร์ของสหภาพโซเวียต ลันเดาศึกษาที่มหาวิทยาลัยเลนินกราดเพียง 2 ปีก็จบการศึกษาพร้อมกับการตีพิมพ์บทความทางวิทยาศาสตร์ฉบับแรกออกมา ใน พ.ศ. 2469 ลันเดากลายเป็นนักศึกษาระดับปริญญาเอกของสถาบันฟิสิกส์และเทคนิคแห่งเลนินกราดซึ่งเวลานั้นลันเดาได้ทำงานวิจัยด้านกลศาสตร์ควอนตัม
การไปทำงานและศึกษาที่เดนมาร์ก.
ใน พ.ศ. 2472 เลฟ ลันเดาได้เดินทางไปทำงานวิจัยและศึกษาต่อนอกสหภาพโซเวียต โดยช่วงเวลานี้เป็นช่วงที่เขาได้พบและทำความรู้จักกับนิลส์ โปร์ที่สถาบันฟิสิกส์ทฤษฎีแห่งโคเปนเฮเกน โดยโปร์ได้เอ็นดูและชื่นชอบในตัวของลันเดาเป็นอย่างมาก โดยลันเดาได้ทำการศึกษาปัญหาทางฟิสิกส์ที่ำกำลังเป็นที่สนใจในเวลานั้นและมักจะถกเถียงกับโปร์เป็นประจำ ลันเดาใช้เวลาช่วงนี้ในการศึกษาปัญหา diamagnetism ของโลหะโดยใช้หลักทฤษฎีควอนตัมในการอธิบาย รวมถึงการค้นพบระดับพลังงานควอนตัมของอิเล็กตรอนที่เคลื่อนที่ภายใต้สนามแม่เหล็กที่คงที่ ซึ่งระดับพลังงานนี้ได้รับการเรียกในเวลาต่อมาว่าระดับพลังงานลันเดา
ฉ่ำอุรา

ฉ่ำอุรา  หรือ จำปา เป็นตัวละครสำคัญ (พระรอง)ในหนังสือการ์ตูนเรื่อง "ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย" เขียนโดย ฮาโมริ ทากาชิ ซึ่งเป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่น
ประวัติตามท้องเรื่อง.
ฉ่ำอุรา เป็นนักมวยไทยชาวไทยในชมรมมวยไทยที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น เขาเป็นชาวไทยเพียงคนเดียวที่เป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกับซาวามูระ โนริทากะ (ตัวเอกของเรื่อง) ของชมรมมวยไทยที่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น โดยที่ฉ่ำอุราเป็นเพื่อนผู้คอยให้คำแนะนำด้านการต่อสู้ และให้กำลังใจแด่ซาวามูระตลอดมา เขาจึงเป็นเพื่อนสนิทที่สุดของซาวามูระ ซึ่งในภายหลัง เขาได้ร่วมออกเดินทางไปกับซาวามูระ โนริทากะ ซึ่งเขาได้พบกับนักสู้ผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้ที่เก่งกาจหลากแขนง
การสร้างตัวละคร.
กล่าวกันว่า ชื่อของฉ่ำอุราในภาษาญี่ปุ่น  ได้มาจากชื่อของช้างเผือก เกียรติทรงฤทธิ์  ซึ่งเป็นนักมวยไทยที่เข้าร่วมแข่งขันเค-วันในประเทศญี่ปุ่น โดยผู้เขียนได้นำมาดัดแปลงเป็นชื่อของตัวละครดังกล่าว
ซาวามูระ โนริทากะ

ซาวามูระ โนริทากะ  หรือ บักเห่ย เป็นตัวละครเอกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง"ถึงจะเห่ยแต่ก็สู้นะเฟ้ย" เขียนโดย ฮาโมริ ทากาชิ ซึ่งเป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่น โดยนิตยสารอะเดย์ได้กล่าวถึงซาวามูระว่าเป็นตัวละครที่มีเอกลักษณ์แตกต่างจากตัวละครการ์ตูนเรื่องอื่น ซึ่งมีลักษณะตรงข้ามกับตัวละครเอกรายอื่นทั้งรูปร่างและหน้าตา จึงทำให้ผู้คนสามารถจดจำบุคลิกลักษณะที่แปลกไปจากเรื่องอื่นได้จนติดตา
ประวัติตามท้องเรื่อง.
"ซาวามูระ โนริทากะ" เป็นนักมวยไทยชาวญี่ปุ่น ผู้ซึ่งเป็นศิษย์ร่วมสำนักเดียวกับนักเรียนแลกเปลี่ยนชาวไทยชื่อ "ฉ่ำอุรา" ประจำชมรมมวยไทยของโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในประเทศประเทศญี่ปุ่น โดยในช่วงแรก ซาวามูระเป็นผู้ที่ไม่มีทักษะด้านการต่อสู้ ไม่หล่อ และไร้เสน่ห์ แต่ในภายหลังจากการชมเทปวิดีโอการชกมวยไทย เขาจึงได้ตัดสินใจเข้าฝึกวิชาดังกล่าว เมื่อเขาต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้แขนงต่างๆ ก็สามารถเอาชนะมาได้แบบฉิวเฉียด โดยมีรูปแบบการต่อสู้ที่ตลกขบขัน หรือในบางครั้งเขาก็สามารถชนะมาได้โดยความพยายามแม้ว่าจะโดนโจมตีจนอยู่ในสภาพที่สะบักสะบอม จนสามารถพิชิตใจสาว ๆ ได้ในช่วงต่อมา
อันโตนิโอ บาเลนเซีย

ลุยส์ อันโตนิโอ บาเลนเซีย โมสเกรา (เกิด 4 สิงหาคม ค.ศ. 1985) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเอกวาดอร์ เล่นในตำแหน่งปีกขวาและแบ็กขวา 
นอกจากนี้แล้ว ตามสถิติของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) ระบุว่า บาเลนเซีย เป็นนักฟุตบอลที่วิ่งได้เร็วที่สุดในโลก โดยทำความเร็วได้ 35.1 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
เกียรติประวัติ.
สโมสร.
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ศิลปะอัศจรรย์

ศิลปะอัศจรรย์ หรือ อัศจรรย์ศิลป์  คือประเภทของงานศิลปะ ขอบข่ายของศิลปะอัศจรรย์ได้รับการนิยามอย่างเคร่งครัดโดยนักวิชาการมาตั้งแต่สมัยของชูลส์ แวร์นและเอช. จี. เวลส์ ก่อนหน้าและระหว่างภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ก็ได้มีขบวนการศิลปินไซ-ไฟ/แฟนตาซีที่ครอบคลุมงานประเภทศิลปินภาพประกอบศิลปะและหนังสือคอมมิค บทเขียนรวมเกี่ยวกับงานศิลปะประเภทนี้เห็นได้ชัดในหนังสือ “Infinite Worlds: The Fantastic Visions of Science Fiction Art” โดยศิลปินอเมริกันวินเซนต์ ดิ เฟทโดยมีนักเขียนอเมริกันเรย์ แบรดเบอร์รีเป็นผู้เขียนบทนำ
ศิลปะอัศจรรย์เดิมจำกัดอยู่เฉพาะแต่งานจิตรกรรมและภาพประกอบ แต่ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมาก็ขยายไปรวมภาพถ่าย ศิลปะอัศจรรย์มีเนื้อหาที่เกี่ยวกับแฟนตาซี, แฟนตาซีเชิงวิทยาศาสตร์ (ประเภทย่อยของไซ-ไฟที่เกี่ยวกับความลี้ลับของมนุษย์ต่างดาวและศาสนาของมนุษย์ต่างดาว), จินตนาการ, และภาวะกึ่งฝัน, วิลักษณ์, มโนทัศน์อันเหนือจริง และรวมทั้งศิลปะเชิงกอธิค การที่ศิลปะอัศจรรย์มีที่มาจากประเภทของงานศิลปะแบบสัญลักษณ์นิยมของสมัยวิคตอเรียทำให้ครอบคลุมหัวข้อที่คล้ายคลึงกันที่รวมทั้งเทพวิทยา, รหัสญาณ (Occultism) และ รหัสยลัทธิ (mysticism), หรือ ตำนานและตำนานพื้นบ้าน และ จะแสวงหาคุณค่าของคุณสมบัติภายใน (ธรรมชาติของวิญญาณและจิตวิญญาณ)
แฟนตาซีเป็นส่วนสำคัญของการสร้างงานศิลปะมาตั้งแต่ก่อตัวขึ้น แต่มาเพิ่มความสำคัญยิ่งขึ้นอีกในการเขียนจิตรกรรมแมนเนอริสม์, สัจนิยมแนวมายา, จินตนิยม, สัญลักษณ์นิยม, เหนือจริง, สัญลักษณ์นิยม และ ศิลปะใต้ดิน (Lowbrow) ฝรั่งเศสเรียกศิลปะในกลุ่มนี้ว่า “ศิลปะแฟนทาสทีค” (Fantastique) ในภาษาอังกฤษบางครั้งก็จะเรียกว่า “ศิลปะมโนทัศน์” (Visionary art) หรือ “ศิลปะวิลักษณ์” (Grotesque art) หรือ “ศิลปะแมนเนอริสม์” ศิลปะอัศจรรย์มีความสัมพันธ์อย่างเกี่ยวดองกับวรรณกรรมแฟนตาซี
จิตกรประวัติศาสตร์และวิจิตรศิลป์.
จิตรกรศิลปะอัศจรรย์ที่เป็นที่ยอมรับกันว่าเป็นคนแรกคือจิตรกรชาวดัตช์เฮียโรนิมัส บอส จิตรกรผู้อื่นที่ได้ชื่อว่าเป็นจิตรกรศิลปะอัศจรรย์ก็ได้แก่ เปียเตอร์ บรูเกล, จุยเซ็ปเป อาร์ชิมโบลโด, แม็ทไทอัส กรึนวอลด์, ฮันส์ บาลดุง, ฟรานซิสโก โกยา, กุสตาฟ โมโร, แม็กซ์ แม็กนัส นอร์มัน, เฮนรี ฟูเซลี, โอดิยอง เรอดอง, แม็กซ์ คลิงเกอร์, อาร์โนลด์ เบิคลิน, วิลเลียม เบลค, กุสตาฟว์ ดอเร, จิโอวานนิ บัตติสตา พิราเนซี, ซัลบาดอร์ ดาลี, อาริค เบราเออร์, โยห์ฟรา บอสชาร์ท, ออดด์ เนอร์ดรุม และ มาที คลาไวน์
ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ในสหรัฐอเมริกา ก็มีกลุ่มศิลปินในวิสคอนซินผู้ได้รับอิทธิพลจากขบวนการลัทธิเหนือจริงของยุโรปก่อตั้งตัวขึ้นเป็นกลุ่มศิลปะอัศจรรย์ ที่ประกอบด้วยศิลปินที่ทำงานอยู่ในบริเวณแมดิสันในวิสคอนซินที่รวมทั้ง มาร์แชล เกลเซียร์, ดัดลีย์ ฮัพเพลอร์ และ จอห์น ไวล์ด, คาร์ล พรีบจากมิลวอคี และ เกอร์ทรูด อเบอร์ครอมบีจากชิคาโก ศิลปะของศิลปินกลุ่มนี้ผสานอารมณ์ขันเชิงมรณนิยม (macabre), ความลี้ลับ และ การแฝงนัย (irony) ที่เป็นงานศิลปะที่ตรงไปตรงมา และตรงกันข้ามกับศิลปะภูมิภาคนิยมอเมริกัน (American Regionalism) ที่กำลังเป็นที่นิยมกันอยู่ในขณะนั้น
ขบวนการปรัชญาศิลปะหลัก “จินตภาพนิยมชิคาโก” (Chicago Imagism) ของชิคาโกหลังสงครามโลกครั้งที่สองสร้างงานจิตรกรรมที่มีลักษณะเป็นงานศิลปะอัศจรรย์และศิลปะวิลักษณ์ ที่มีความเป็นเอกลักษณ์อันแตกต่างจากศิลปะแอ็บสแตร็คท์ของนิวยอร์กที่เป็นที่นิยมกันในขณะนั้น ศิลปินจินตภาพนิยมคนสำคัญก็ได้แก่โรเจอร์ บราวน์, แกลดิส นิลส์สัน, จิม นัทท์, เอ็ด แพสค์ และ คาร์ล เวอร์ซัม
ศศิวรรณ์ เลิศวิริยะประภา

ศศิวรรณ์ เลิศวิริยะประภา ชื่อเล่น โอ๊ต อดีตผู้ประกาศข่าว ในรายการข่าวในพระราชสำนัก ช่อง 3 เอชดี และผู้ประกาศข่าว รายการเช้านี้...ที่หมอชิต วันจันทร์ – วันศุกร์ เวลา 06:00 – 07:30 น. ออกอากาศทางช่อง 7HD และอดีตผู้ประกาศข่าวทางไอทีวีต่อจากนั้นก็ย้ายมาอยู่ช่อง 3 เอชดี โดยเป็นผู้ประกาศข่าว ในรายการ ข่าววันใหม่ และ รายการข่าว 3 มิติ แทน กิตติ สิงหาปัดเป็นครั้งคราวที่คุณกิตติ ติดภารกิจ จากนั้นได้รับการติดต่อจากมีเดียส์มาร่วมงานกันในรายการ เช้านี้...ที่หมอชิต จนถึงปี พ.ศ. 2554 คุณโอ๊ต จบการศึกษาจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่นเดียวกับ กาละแมร์ พัชรศรี เบญจมาศ และได้ย้ายมาเป็นผู้ประกาศข่าวทาง สปริงนิวส์ และปัจจุบันไม่ได้เป็นผู้ประกาศข่าวแล้ว
ศิลปะแฟนตาซี

ศิลปะแฟนตาซี  เป็นประเภทของงานศิลปะประเภทหนึ่งที่มีเนื้อหา, ความคิด, องค์ประกอบ หรือฉากที่เป็นไสยศาสตร์หรือเหนือธรรมชาติ ขณะที่ปรัชญานี้บางส่วนคาบเกี่ยวกับนิยายวิทยาศาสตร์ นวนิยายสยองขวัญและนวนิยายคาดการณ์ แต่ศิลปะแฟนตาซีก็มีองค์ประกอบบางอย่างที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองที่ไม่พบในศิลปะการเขียนนวนิยายคาดการณ์ เนื้อหาของงานที่มาจากความลึกลับและตำนานหรือการเขียนแฟนตาซีของโลกสมัยใหม่ในรูปลักษณ์ที่แฝงนัยยะของพลังอำนาจของเทพ มายาหรือสิ่งที่เหนือธรรมชาติ เป็นเนื้อหาที่พบโดยทั่วไปในงานประเภทนี้และเป็นปัจจัยที่สร้างความแตกต่างของงานศิลปะประเภทนี้จากงานศิลปะประเภทอื่น ๆ นอกจากนั้นก็จะนิยมใช้จินตสัตว์ (Mythical creature) ในตำนานเทพหรือในจินตนาการเช่นมังกร, พ่อมด, พราย และอื่น ๆ ในองค์ประกอบของภาพ
ศิลปะแฟนตาซีมีความสัมพันธ์โดยตรงกับนวนิยายแฟนตาซี หรือบางครั้งงานศิลปะแฟนตาซีก็จงใจถอดออกมาจากตัวละครหรือฉากของงานวรรณกรรมแฟนตาซีโดยตรง งานศิลปะประเภทนี้ที่สร้างโดยจิตรกรสมัครเล่นจะเรียกว่า “ศิลปะโดยแฟน” (Fan art)
“ศิลปะโดยแฟน” เป็นวัฒนธรรมย่อยที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย ที่มักจะใช้เว็บไซต์เป็นศูนย์กลาง เช่น เว็บไซต์เอลฟ์วูดซึ่งเป็นเว็บไซต์โดยเฉพาะสำหรับนิยายวิทยาศาสตร์ที่เป็นต้นฉบับและศิลปะแฟนตาซี
ศิลปะแฟนตาซีไม่ควรจะสับสนกับปรัชญาศิลปะ “ศิลปะอัศจรรย์” (fantastic art) ซึ่งเป็นประเภทของศิลปะที่มีองค์ประกอบที่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่จำเป็นจะต้องเป็นเชิง “แฟนตาซี” เสมอไป
ศิลปะแฟนตาซีและวัฒนธรรมชั้นสูง.
แม้ว่าการสร้างงานศิลปะแฟนตาซีจะต้องใช้ความเชี่ยวชาญทางเทคนิคของผู้สร้าง และแม้ว่าจะเป็นศิลปะที่นิยมกันอย่างแพร่หลาย แต่ศิลปะแฟนตาซีก็ยังไม่ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของบัญญัติตะวันตก (Western canon) หรือเป็นงานประเภทวิจิตรศิลป์ที่ยังคงไม่มีแขวนแสดงในห้องแสดงภาพ หรือยังไม่ได้รับเงินทุนสนับสนุนจากรัฐบาล หรือยังไม่เป็นหลักสูตรการเรียนในสถาบันศึกษาและอื่น ๆ
งานไม่กี่ชิ้นที่เป็นงานที่เข้าขั้นโดยเฉพาะงานเหนือจริงหรือพรีราฟาเอลไลท์ มีลักษณะเดียวกับศิลปะแฟนตาซีหลายอย่าง เช่นงานเขียน “ปราสาทในพิรานีส” โดย จิตรกรเบลเยียม เรอเน มากริต หรือ “เลดี้แห่งชาลอตต์” โดย จิตรกรชาวอังกฤษ จอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ ก็แทบจะแน่นอนว่าจัดอยู่ในประเภทศิลปะแฟนตาซีได้ ถ้าเป็นภาพที่เขียนในปัจจุบัน งานเขียนชิ้นหลังนี้ก็เช่นเดียวกับศิลปะแฟนตาซีตรงที่เป็นงานที่เขียนจากจินตนการที่มาจากงานวรรณกรรม ที่ในกรณีนี้คือมาจากโคลงชื่อเดียวกันโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน 
ศิลปินศิลปะแฟนตาซีผู้อื่นใช้ขบวนการศิลปะอาร์ตนูโวและขบวนการศิลปะของวัฒนธรรมชั้นสูงที่พยายามดิ้นรนให้ศิลปะแฟนตาซีหรือศิลปะนางฟ้าได้รับการพิจารณาและได้รับการยอมรับกันว่าเป็นศิลปะได้ระดับโดยสถาบันศิลป์ต่าง ๆ 
ฟีนุคาเนบรรยายลักษณะงานศิลปะของตนเองว่ามีลักษณะแบบ “ยุคกลางใหม่” (Neo-Medieval) แทนที่จะใช้คำหลีกเลี่ยงว่าเป็น “ศิลปะแฟนตาซี” การนิยามว่าศิลปะใดถือว่าเป็นศิลปะของวัฒนธรรมชั้นสูง หรือศิลปะใดไม่ถือว่าเข้าขั้นเป็นปัญหาใหญ่ที่จิตรกรผู้มีชื่อเสียงเช่น โรงเรียนกลาสโกว์ ที่ถือกันว่าเป็นกลุ่มศิลปินที่ด้อยกว่ามาตรฐานในสมัยที่รุ่งเรืองอยู่
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
คิม แท-ย็อน

คิม แท-ย็อน (อักษรโรมัน: Kim Tae-yeon; เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักร้องชาวเกาหลีใต้ และเป็นสมาชิกวงดนตรีหญิงเกิลส์เจเนอเรชันกับกลุ่มย่อยเกิลส์เจเนอเรชันแททีซอ (TaeTiSeo)
ประวัติ.
แทย็อน เกิดที่ช็อนจู มีพี่ชาย 1 คน น้องสาว 1 คน
ระหว่างเรียนมัธยม แทย็อนกับพ่อเทียวไปเทียวมาระหว่างช็อนจูกับโซลทุก ๆ วันอาทิตย์ เพื่อให้เธอไปฝึกหัดร้องเพลงที่สถาบันเอสเอ็ม ครูสอนร้องเพลงของเธอ คือ ช็อง ซุน-ว็อน หรือเรียกกันว่า เดอะวัน (The One) ต่อมาในปี 2004 แทย็อน ได้ร้องเพลง "ยูบริงมีจอย" (You Bring Me Joy) กับเดอะวัน เขากล่าวว่า "ผมจะร้องคู่กับนักร้องคนดังคนไหนก็ได้ แต่ผมอยากรับรู้ศักยภาพของแทย็อน" ในปีเดียวนั้น เธอได้รางวัลที่ 1 ในการประกวดยุวชนดีเด่นของสถาบันเอสเอ็มและได้ทำสัญญากับบริษัทเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เธอยังฝึกหัดในสถาบันต่อไปจนได้เป็นสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชันซึ่งเปิดตัวเมื่อปี 2007 ในปี 2008 แทย็อน เรียนจบจากโรงเรียนศิลปะมัธยมปลายช็อนจู และได้รางวัลความสำเร็จสูงสุดจากโรงเรียน
ก่อนเข้าเป็นสมาชิกเกิลส์เจเนอเรชัน แทย็อนได้แรงบันดาลใจจากศิลปินโบอา แทย็อน กล่าวว่า "ฉันอยากเป็นเหมือนเธอและอยากทำงานในญี่ปุ่นและรอบโลกมาตลอด" ความอยากของเธอเป็นจริงเมื่อเกิลส์เจเนอเรชันเปิดตัวในญี่ปุ่นในปี 2010
การงาน.
ความสามารถร้องเพลงของแทย็อน เป็นที่ตอบรับอย่างดีในหมู่ผู้ประกอบวิชาชีพอุตสาหกรรม พัก จิน-ย็อง ประธานเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ กล่าวว่า อยากทำงานกับแทย็อน เพราะเธอมีพลังในการแสดงอารมณ์มาก เขากล่าวว่า "ถ้าจะให้ทำงานกับนักร้องที่ร้องเก่ง ผมขอเลือกนักร้องอย่างแทย็อน ซึ่งคุณจะแยกไม่ออกว่าอันไหนคือเสียงร้องอันไหนคือเสียงพูด" ยู ย็อง-ซ็อง นักแต่งเพลง กล่าวว่า "แทย็อน เหมือนหย่ามาแล้ว 7 ครั้ง" เพราะเสียงของเธอฟังแล้วเศร้าโศกเหมือนสู้ชีวิตมาโชกโชน ส่วนอัน ย็อง-มิน นักแต่งเพลง กล่าวตอนทำเพลง "ไอเลิฟยู" (I Love You) ว่า "ผมตกใจเพราะความสามารถร้องเพลงของแทย็อน เพลงนี้ร้องยาก ผมก็เป็นห่วง แต่เธอร้องดีจนผมน้ำตาร่วง...ผมจำได้ว่าผมตบมือให้เธอด้วย"
แทย็อน กล่าวถึงวิธีร้องเพลงของตัวเองว่า "ตอนร้องเพลง คุณต้องมีความสามารถในการแสดงและอาศัยจินตนาการหน่อยหนึ่ง คุณต้องเห็นค่าในอารมณ์ และต้องไม่หนีห่างจากสีสันของเพลงในเวลาที่คุณเอาใจใส่ในเพลง"
อูดง

อูดงนิยมรับประทานทานร้อน ๆ ในซุปใส ซึ่งทำจากดาชิ (หัวเชื้อน้ำซุป) และโชยุ (ซีอิ๊วญี่ปุ่น) และมิริง (เหล้าสำหรับปรุงอาหาร) 
อูดงมีชื่อเรียกหลายชื่อ ขึ้นอยู่กับอาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดง เช่น "เท็มปูระอูดง" (; โรมาจิ: "tempura udon") คือ อูดงหน้ากุ้งชุบแป้งทอด และ"คิตสึเนะอูดง" (; โรมาจิ: "Kitsune udon") คือ อูดงหน้าเต้าหู้หวาน เป็นต้น
ต้นกำเนิด.
เส้นอูดงมีต้นกำเนิดมาจากเส้นชูเมี่ยน (ภาษาจีน: 粗麵, พินอิน: Cū miàn) ของประเทศจีน เป็นเส้นทำจากแป้งสาลียาว หนาประมาณ 2-3 เซนติเมตร นิยมทานในซุปผสมเต้าเจี้ยว ถือเป็นอาหารภาคเหนือของจีน 
เส้นอูดงได้เข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยพระสงฆ์ชาวญี่ปุ่นที่เดินทางไปจาริกยังประเทศจีน ชาวญี่ปุ่นได้ยกย่องพระคูไก (; โรมาจิ: "Kūkai") และพระเอ็นนิ (; โรมาจิ: "Enni Ben'en") ให้เป็นต้นตำรับการปรุงเส้นอูดงของญี่ปุ่น พระคูไคเดินทางไปยังประเทศจีนในช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 9 เพื่อศึกษาพุทธศาสนา โดยอดีตจังหวัดซานูกิ (; โรมาจิ: "Sanuki no kuni") หรือปัจจุบันคือจังหวัดคางาวะบนเกาะชิโกกุ ประกาศตัวเป็นผู้สืบทอดสูตรการทำอูดงจากพระคูไก ส่วนพระเอ็นนิ ซึ่งเป็นพระนิกายเซน สำนักรินไซ (; โรมาจิ: "Rinzai-s") ได้เดินทางไปประเทศจีนเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยมีเมืองฮากาตะ จังหวัดฟูกูโอกะ เป็นผู้ประกาศว่าสืบทอดสูตรของพระเอ็นนิ
อาหารที่ทำจากเส้นอูดง.
เช่นเดียวกับอาหารเส้นอื่น ๆ ของญี่ปุ่น อูดงจะนิยมรับประทานแบบเย็นในฤดูร้อน และรับประทานแบบร้อนในฤดูหนาว อาหารต่าง ๆ ที่นำมาวางบนเส้นอูดงแสดงถึงฤดูกาลนั้น ๆ และความสมดุลกับส่วนผสมอื่น ๆ อาหารที่นำมาวางบนเส้นอูดงนั้นถูกปรุงอย่างเรียบง่าย บางครั้งนำไปทานกับเส้นโซบะได้เช่นกัน
วัดธรรมิการาม (จังหวัดลพบุรี)

วัดธรรมิการาม หรือวัดค้างคาว ตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางขามฝั่งตะวันตก ตำบลบางขาม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี เป็นวัดที่มีประวัติการสร้างที่ยาวนาน ตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ สาเหตุที่ชื่อวัดค้างคาวเพราะว่าเดิมมีค้างคาวอาศัยอยู่มาก ปัจจุบันไม่มีแล้วและได้เปลี่ยนชื่อใหม่ว่า วัดธรรมิการาม วัดนี้เป็นวัดเก่าแก่อยู่ริมฝั่งคลองในหมู่ไม้ร่มรื่น และในปัจจุบันยังเป็นสถานที่ฝึกและปฏิบัติอบรมพระพุทธศาสนาแก่นักเรียนและนักศึกษา มีทัศนียภาพที่สวยงาม และสภาพบริเวณในวัดยังมีความร่มรื่น เงียบสงบ มีศาสนสถานที่เก่าแก่มากมาย เช่นพระอุโบสถหลังเก่าที่มีประวัติการสร้างมาตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 ดังปรากฏให้เห็นภายในพระอุโบสถ นั่นคือภาพจิตรกรรมฝาผนังที่มีความงดงามยิ่ง สิ่งที่น่าสนใจของวัดนี้ คือ มีภาพเขียนที่ผนังโบสถ์ ซึ่งเป็นภาพเขียนเรื่องพุทธประวัติทั้ง 4 ด้าน ลักษณะของภาพเขียนมีลักษณะแบบตะวันตกเข้ามาปนบ้างแล้ว เช่น การแรเงาต้นไม้ และอื่น ๆ เป็นภาพเขียนในสมัยรัชกาลที่ 4 ฝีมือช่างพื้นบ้านที่งดงามมาก
วัดธรรมิการาม เป็นวัดเก่าแก่อยู่ริมคลอง สามารถเข้าได้ 2 ทางคือ ทางรถ สามารถเข้าได้จากบริเวณใกล้ทางเข้าวัดไลย์ อำเภอท่าวุ้ง และทางเท้า ผ่านหมู่บ้าน ข้ามสะพานไม้เข้าไปก็สามารถเข้าถึงวัดนี้ได้โดยสะดวก
จารึกจิตรกรรมฝาผนังวัดธรรมิการาม.
จิตรกรรมฝาผนังวัดธรรมมิการามหรือวัดค้างคาว หมู่ ๔ ตำบลบางขาม อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี 
ที่วัดดังกล่าวนั้น มีจิตรกรรมฝาผนังภายในอาคารของวัดสองแห่งคือ
สมมาตร

สมมาตร (symmetry) ทั่วไปจะหมายถึงสองความหมาย ความหมายแรกคือการรับรู้ถึงการเข้ากันได้ หรือความงามได้สัดส่วน และความสมดุล ดังความสวยงามหรือความสมบูรณ์แบบที่สะท้อนออกมา ในความหมายที่สองคือความเที่ยงตรงและความคิดที่ชัดเจนของความสมดุลหรือ"รูปแบบความคล้ายคลึงในตัวเอง" ที่สามารถพิสูจน์หรือตรวจสอบได้ตามกฎของระบบในเชิงรูปนัย โดยใช้เรขาคณิต, จนถึงฟิสิกส์ หรืออื่นๆ
ถึงแม้ว่าความหมายจะต่างกันในบางบริบท แต่ทั้งคู่เกี่ยวข้องกันและถูกอภิปรายโต้แย้งกันในการเปรียบเทียบ
แนวความคิดเรื่องความเที่ยงตรงถูกต้องของสมมาตรมีหลากหลายวิธีตัดสินและนิยาม เช่น สมมาตรอาจจะใช้:ในประเด็นของเวลาที่ผ่านไป ตามความสัมพันธ์ของตำแหน่ง ตามการแปลงทางเรขาคณิต เช่น ขนาด, การสะท้อน, และการหมุน ตลอดจนการแปลงฟังก์ชันชนิดอื่นๆ และตามมุมมองของวัตถุนามธรรม, แบบจำลองตามทฤษฎี, ภาษา, ดนตรี และความรู้
สมมาตรสามารถมีคำนิยามที่แตกต่างกันได้ เช่น 
เส้นสมมาตร.
เส้นสมมาตรมี 2 ประเภท ดังนี้
"ดูวิธีคำนวณความสมมาตรได้ที่วิกิตำรา "
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
โซบะ

โซบะ (; โรมาจิ: "soba") เป็นอาหารญี่ปุ่นที่ได้ความนิยมชนิดหนึ่ง ทำจากแป้งบักวีต (ไม่ใช่แป้งสาลี) มีลักษณะเป็นเส้นยาว สีน้ำตาล
โซบะนิยมรับประทานทั้งแบบเย็น จุ่มกับซอส และแบบร้อนในซุป ซึ่งมีชื่อเรียกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับวิธีนำเส้นโซบะไปประกอบอาหารนั้น
นอกจากนี้ ในประเทศญี่ปุ่นเองยังนิยมเรียกอาหารเส้นที่เป็นเส้นขนาดเล็กว่า โซบะ อีกด้วย ซึ่งต่างจากอูดงซึ่งมีลักษณะเส้นหนา ทำจากแป้งสาลี โซบะมีขายในหลากหลายสถานที่ ตั้งแต่ในร้านอาหารจานด่วนราคาถูกตามสถานีรถไฟต่าง ๆ ไปจนถึงร้านอาหารหรูหราราคาแพง นอกจากนี้ เส้นโซบะยังมีขายแบบเส้นแห้งและบะหมี่สำเร็จรูปตามซูเปอร์มาร์เก็ตอีกด้วย
ในประเทศไทย มักเรียกเส้นบะหมี่ฮกเกี้ยนซึ่งมีลักษณะเส้นใหญ่ หนา สีเหลืองว่า เส้นโซบะ เนื่องจากร้านอาหารในประเทศไทยนิยมนำบะหมี่ชนิดนี้มาผัด คล้ายอาหารญี่ปุ่นที่เรียกว่า ยากิโซบะ
คำว่า "โซบะ" ในภาษาญี่ปุ่นทั้งหมายถึงต้นบักวีต และยังหมายถึงอาหารจากเส้นที่ทำจากแป้งบักวีต นอกจากนี้ยังใช้เป็นชื่อเรียกของอาหารจากเส้นหลายชนิดแม้จะไม่ได้ทำจากบักวีตก็ตาม เช่น ยากิโซบะ ชินะโซบะ เป็นต้น
วัดท่าโขลง

วัดท่าโขลง เป็นวัดในตำบลเขาสมอคอน อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี
ประวัติ.
วัดท่าโขลงตามทำเนียบวัดในวัดจังหวัดลพบุรี ระบุว่าประกาศตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2226 ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาใน พ.ศ. 2420 อดีตเจ้าอาวาสที่เป็นที่ศรัทธารูปหนึ่งได้แก่พระครูสนิธวินัยการ หรือ หลวงพ่อสนิธ ยโสธโร ซึ่งเคยจำพรรษาอยู่ที่วัดไลย์ก่อนจะมาเป็นเจ้าอาวาสวัดท่าโขลง
รายชื่อผลงานเพลงของอะระชิ

ผลงานของอะระชิ ศิลปินบอยแบนด์จากประเทศญี่ปุ่น ประกอบไปด้วย 8 อัลบั้ม, 3 อัลบั้มพิเศษ, 28 ซิงเกิล และ 8 วีดีโออัลบั้ม อะระชิยังมีมิวสิกวีดีโอทั้งหมด 35 เพลง รวมถึง "All or Nothing" และ "Lucky Man" โดยผลงานแรกของทางวงคือซิลเกิ้ล "Arashi" ซึงใช้เป็นเพลงประกอบงานกิฬาวอลเลห์บอลชิงแชมป์โลกครั้งที่ 8 โดยมีญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพ ทำยอดขายได้เกือบล้านชุดในการจำหน่าย และเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดจนถึงปัจจุบัน
เกือบ 1 ปีจากการเดบิวท์ อัลบั้มแรกของวง "" สามารถครองอันดับ 1 ในออริก้อนชารท์และยอดขายสูงที่สุดของวงเช่นเดียวกับซิงเกิล "Arashi" จนกระทั่ง "All the Best! 1999-2009" อัลบั้มพิเศษฉลองครบรอบ 10 ปี ได้วางจำหน่ายออกมา ทำให้อัลบั้มแรกครองสถิติขายดีที่สุดของวงมาเกือบ 10 ปี ด้วยยอดขาย 323,030 ชุด และเป็นศิลปินรายที่ 5 ในประวัติศาสต์ที่สามารถทำยอดขายประจำปีได้ทั้งอันดับ 1 และ 2 คือซิงเกิล "Truth/Kaze no Mukō e" และ "One Love" ตามลำดับ Such a feat had not been achieved since 1989.
อย่างไรก็ตาม วันที่ 18 ธันวาคม ปี 2009 ออริก้อนได้ประกาศอะระชิได้ทำลายสิถิติของตัวเองโดยการครองอันดับ 1 ในทั้งในหมวดซิงเกิล, อัลบั้ม และ DVD เพลง ในปี 2009 โดยซิงเกิลทั้งหมดในปี 2009 ได้ติดอยู่ในอันดับ Top 5 ของตารางประจำปี โดยอันดับ 1 คือ "Believe/Kumorinochi, Kaisei", อันดับ 2 "" ,อันดับ 3 "My Girl" และและอันดับ 5 "Everything" นอกจากนี้ทางวงได้กลายเป็นศิลปินรายแรกในประวัติศาสตร์ที่สามารถครองอันดับ 1 และ 2 ในชารทได้ 2 ปีซ้อน และ สามารถทำยอดขายทั้ง 4 ชุดติด 5 อันดับสูงสุด ทางด้านชารท์อัลบั้ม "All the Best! 1999-2009" ได้กลายเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในปี 2009 โดยขายไปได้กว่า 1.43 ล้านชุด ทำให้เป็นครั้งแรกที่อะระชิได้ครองอันดับที่ 1 ในชารทอัลบั้มประจำปี
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
วัดคีรีบัววนาราม

วัดคีรีบัววนาราม เป็นวัดในตำบลเขาน้อย อำเภอลำสนธิ จังหวัดลพบุรี
ประวัติวัด.
วัดคีรีบัววนาราม (วัดถ้ำสุพรรณคูหา)
วัดคีรีบัววนาราม เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนภูเขา สภาพโดยทั่วไปและบริเวณของวัดคีรีบัววนารามมีความเงียบสงบ และมีทัศนียภาพที่สวยงาม นั้นภายใต้ภูเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดมีถ้ำตามธรรมชาติ ขนาดใหญ่ 4 ถ้ำ มีพระพุทธรูปไว้สำหรับบูชา ฤดูร้อนจะเย็นสบาย ฤดูหนาวก็จะอบอุ่น สามารถเดินทะลุออกอีกทางด้านหนึ่งของถ้ำได้ และเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจอีกแหล่งหนึ่งสำหรับผู้ชื่นชอบธรรมชาติ เป็นสถานที่ประกอบพิธีกรรม กิจกรรมทางศาสนา เป็นหน่วยอบรมคุณธรรมจริยธรรมตั้งอยู่บนเขาสวยงามมาก
พรรณสิริ กุลนาถศิริ

พรรณสิริ กุลนาถศิริ (เกิด 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502) ชื่อเล่น เพย เป็นนักการเมืองสตรีชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย เป็นน้องสาวสมศักดิ์ เทพสุทิน
ประวัติ.
พรรณสิริ เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 เป็นน้องสาวของสมศักดิ์ เทพสุทิน แกนนำกลุ่มมัชฌิมา พรรคภูมิใจไทย สำเร็จการศึกษาระดับประกาศนียบัตรการศึกษา (ปกศ.) จากวิทยาลัยครูพิบูลสงคราม ระดับปริญญาตรีด้านการศึกษา จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ พิษณุโลก (พ.ศ. 2523) ปริญญาโทสาขาวิทยาศาสตร์ศึกษา และสาขาบริหารการศึกษา จากมหาวิทยาลัยนเรศวร และปริญญาเอก สาขาพัฒนาสังคม จากมหาวิทยาลัยนเรศวร (พ.ศ. 2553)
การทำงาน.
พรรณสิริ เริ่มรับราชการครู ในปี พ.ศ. 2523 ในตำแหน่ง อาจารย์ 1 ระดับ 3 โรงเรียนสุโขทัยวิทยาคม สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตำแหน่งสุดท้ายหลังจากเกษียณอายุราชการก่อนกำหนด ในปี พ.ศ. 2552 คือ รองผู้อำนวยการโรงเรียนอุดมดรุณี จังหวัดสุโขทัย
งานการเมือง.
ต่อมาภายหลังจากที่นายมานิต นพอมรบดี ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุข ได้มีกระแสข่าวในการแต่งตั้งบุคคลเป็นรัฐมนตรีแทนตำแหน่งที่ว่างหลายคน อาทิ ประศาสตร์ ทองปากน้ำ อุดมลักษณ์ เพ็งนรพัฒน์ แต่สุดท้ายเพื่อเป็นทางออกของปัญหาภายในพรรคภูมิใจไทย จึงมีมติเสนอชื่อ ดร.พรรณสิริ กุลนาถศิริ ดำรงตำแหน่งนี้แทน ตั้งแต่วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553 แต่จากการสำรวจของสำนักวิจัยเอแบคโพล ในปี พ.ศ. 2553 กลับพบว่า ดร.พรรณสิริ ยังเป็นรัฐมนตรีที่ประชาชนไม่รู้จัก ในอันดับที่ 3 (ร้อยละ 40.1) ต่อมาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2554 ได้ลาออกจากตำแหน่งรัฐมนตรี (ในขณะรักษาการ) เพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัยในการเลือกตั้งครั้งดังกล่าว
Nepenthes spathulata

Nepenthes spathulata เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงพื้นเมืองของเกาะชวาและเกาะสุมาตรา ขึ้นที่ระดับความสูง 1100 ถึง 2900 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ "spathulata" มาจากภาษาละตินจากคำว่า "spathulatus" หมายถึง "มีรูปร่างเหมือนช้อนปากแบนกว้าง" ซึ่งหมายถึงรูปทรงของแผ่นใบ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"Nepenthes spathulata" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นยาวได้ถึง 5 ม. เส้นผ่าศูนย์กลาง 8 มม. ปล้องยาว 15 ซม. เป็นทรงกระบอกหรือสี่เหยี่นมขนมเปียกปูนเมื่อตัดขวาง
ใบไร้ก้าน-กึ่งมีก้านใบ แผ่นใบคล้ายแผ่นหนังรูปช้อน ยาว 30 ซม. กว้าง 10 ซม. และค่อยๆสอบเรียวไปทางฐานใบ ปลายมล เรียวแหลมสั้นๆ หรือ เว้าตื้น มีสามถึงห้าเส้นใบตามยาวในแต่ละฝั่งของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 20 ซม. เป็นแบบกึ่งแบบก้นปิด
หม้อใบกระจุกและหม้อล่างทรงรูปไข่ในส่วนล่างหนึ่งถึงสองในสามส่วน ส่วนบนเป็นทรงกระบอกแคบ "N. spathulata" อาจเป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีหม้อใหญ่ที่สุดในสุมาตรา ด้วยขนาดที่สูง 30 ซม. กว้าง 10 ซม. มีปีกตะเข็บ 1 คู่ (กว้าง ≤25 มม.) อยู่ด้านหน้าของหม้อ มีต่อมปกคลุมที่ผิวภายในบริเวณทรงรูปไข่ ปากกลม เอียงยาวไปทางคอ เพอริสโตมแคบในด้านหน้า (กว้าง ≤5 มม.) ก่อนที่จะแผ่กว้างไปด้านหลัง (กว้าง ≤25 มม.) และบานออกในด้านข้างคล้ายหอยแครง ซึ่งเป็นลักษณะที่ผิดแปลกออกไป ขอบด้านในของเพอริสโตมเป็นเส้นมีฟันสั้นแยกกัน ฝาเป็นรูปไข่-รูปหัวใจเล็กน้อย ไม่มีรยางค์ มีเดือยกิ่งที่ฐานฝา ยาว 10 มม.
หม้อบนพบเห็นไม่บ่อยนัก เป็นทรงรูปไข่แคบในหนึ่งในสี่ หรือ หนึ่งในสามของด้านล่าง ด้านบนเป็นทรงกระบอกแคบ มีขนาดเล็กกว่าหม้อล่างมาก สูง 15 ซม. กว้าง 3ซม. ปากเกือบกลมไม่เฉียงยาวไปทางคอ เพียงเฉียงเล็กน้อย เพอริสโตมบาง (กว้าง ≤7 มม.) เป็นคลื่นที่ขอบ เป็นสันแทนที่ตำแหน่งของปีก ลักษณะอื่นๆคล้ายกับหม้อล่าง
"Nepenthes spathulata" มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาว 5 ซม. แกนกลางยาว 15 ซม. ในช่อดอกเพศเมียจะสั้นกว่า ก้านดอกย่อยยาว 10 มม. มีใบประดับย่อยรูปเส้นด้าย กลีบเลี้ยงรูปไข่กลับ ยาว 4 มม.
ช่อดอกมีขนสั้นปกคลุมหนาแน่น หม้อเมื่อยังเล็กจะปกคลุมด้วยขนสั้นแต่จะร่วงไปหมดเมื่อโตเต็มที่ ลำต้น แผ่นใบ สายดิ่ง ไม่มีขน
ลำต้น แผ่นใบมีสีเขียว หม้อล่างมีสีเขียวสว่าง เพอริสโตมสีม่วงเข้ม จนถึงสีทองแดงข่อนไปทางเหลือง เพอริสโตมสีแดงสว่าง
Nepenthes spectabilis

Nepenthes spectabilis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของสุมาตรา เติบโตที่ระดับความสูง 1400 ถึง 2200 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ "spectabilis" มาจากภาษาละตินแปลว่า "เด่น" หรือ "สะดุดตา"
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"N. spectabilis" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 6 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 7 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง ยาว 10 ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้าน แผ่นใบรูปขอบขนานยาว 16 ซม. กว้าง 6 ซม. ปลายแหลมมล และสอบเรียวไปทางฐาน อาจมีเส้นใบตามยาวถึง 6 เส้นที่แต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่เด่นชัด สายดิ่งยาว 25 ซม.
หม้อกระจุกและหม้อล่าง ทรงรูปไข่แคบหนึ่งในสามถึงครึ่งหนึ่งของหม้อ เหนื่อเอวเป็นรูปทรงกระบอกแคบ หม้อข่อนค้างเล็ก สูง 12 ซม. กว้าง 4 ซม. มีปีกตะเข็บคู่ (กว้าง ≤4 มม.) ด้านหน้าของหม้อ มีต่อมปกคลุมพื้นที่ทรงรูปไข่ของหม้อบริเวณผิวด้านใน ปากกลมเฉียงขึ้นไปด้านหลัง เพอริสโตมทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 4 มม. ขอบในมีฟันขนาดเล็กแยกกันเป็นแถว ฝาทรงกึ่งวงกลม ไม่มีรยางค์ เป็นรูปหัวใจ เดือยเดี่ยวยาว (≤30 มม.) อยู่ใกล้ฐานฝา
หม้อบนรูปกรวยแคบในครึ่งล่างถึงสามในสี่ส่วน เหนือเอวเป็นทรงกระบอกหรือรูปกรวยแคบ หม้อบนมีขนาดใหญ่กว่าหม้อล่าง สูง 26 ซม. กว้าง 4.5 ซม. มีปีกสันคู่ แม้ว่าอาจเป็นปีกตะเข็บเมื่อใกล้กับเพอริสโตม ต่อมปกคลุมผิวภายในบริเวณที่ต่ำกว่าเอว ปากกลม เฉียงเป็นรูปไข่เล็กน้อย เพอริสโตมทรงกระบอก กว้าง 3 มม. ส่วนอื่นๆคล้ายกับหม้อล่าง
"N. spectabilis" มีช่อดอกเป็นช่อกระจะ ก้านช่อดอกยาว 12 ซม. แกนกลางอาจยาวถึง 15 ซม. ปกติจะสั้นกว่าและหนาแน่นกว่าในช่อดอกเพศเมีย ก้านดอกบางส่วนมีใบประดับย่อยและมีสองดอก กลีบเลี้ยงรูปรี-รูปขอบขนาน ยาว 5 มม.
"N. spectabilis" แสดงถึงความแปรปรวนที่สำคัญในการพัฒนาสิ่งปกคลุม ในพืชส่วนมากสิ่งปกคลุมจะสั้น เป็นขนรูปดาวสีน้ำตาลสนิม แม้ว่าจะร่วงง่าย ช่อดอกและขอบแผ่นใบ ขนรูปดาวสีน้ำตาลสนิมจะขึ้นปกคลุมหนานแน่น หลุดร่วงยาก ที่ผิวใต้เส้นกลางใบจะมีขนสั้นรูปดาวสีน้ำตาลสนิม หลุดร่วงยาก ปกคลุมอยู่เช่นกัน
ลำต้นและแผ่นใบสีเขียว หม้อมีสีเขียวสว่างมีจุดจำนวนมากสีน้ำตาลเข้ม เพอริสโตมสีค่อนข้างเหลือง-เขียว มีขีดสีน้ำตาล
Nepenthes stenophylla

Nepenthes stenophylla หรือ Narrow-Leaved Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะบอร์เนียว มีหม้อทรงกรวยสูง 25 ซม. ถูกจัดสถานะการอนุรักษ์เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีความเสี่ยงต่ำต่อการสูญพันธุ์ในบัญชีแดงของสหภาพเพื่อการอนุรักษ์ธรรมชาติ
ชื่อ "stenophylla" มาจากภาษากรีกจากคำว่า "steno" (แคบ) และ "phylla" (ใบ) ซึ่งหมายถึงรูปทรงของแผ่นใบ
Nepenthes villosa

Nepenthes villosa หรือ Villose Pitcher-Plant, เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของภูเขากีนาบาลูและภูเขาตัมบูยูกอน (Tambuyukon) ในตะวันออกเฉียงเหนือของบอร์เนียว เติบโตที่ความสูงสูงที่สุดมากกว่าหม้อข้าวหม้อแกงลิงทุกชนิดในบอร์เนียว ที่ความสูงมากกว่า 3200 ม. "N. villosa" มีลักษณะเพอริสโตมที่มีการวิวัฒนาการที่สูงและซับซ้อนมาก ซึ่งลักษณะเด่นนั้นคล้ายกับ "N. edwardsiana" และ "N. macrophylla"
ชื่อ "villosa" มาจากภาษาละตินแปลว่า "เต็มไปด้วยขน" ซึ่งหมายถึงสิ่งปกคลุมที่มีอยู่หนาแน่นของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"N. villosa" สูงไม่เกิน 60 ซม. ถึงแม้ว่าลำต้นอาจจะยาวถึง 8 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 มม. ปล้องเป็นทรงกระบอกอาจยาวถึง 10 ซม.
ใบคล้ายแผ่นหนังมีก้านใบ แผ่นใบรูปพายถึงรูปขอบขนานอาจยาวถึง 25 ซม. กว้าง 6 ซม. ปลายใบเว้าตื้น ก้านใบมีร่องเล็กตามยาว ยาวประมาณ 10 ซม. ปลอกหุ้มลำต้น เส้นใบปรากฏหนึ่งถึงสามเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ สายดิ่งอาจยาวถึง 50 ซม.
หม้อบนและหม้อล่างคล้ายกัน มีทรงรูปคนโทถึงรูปไข่ สูงประมาณ 25 ซม. กว้าง 9 ซม. มีปีกคู่ตะเข็บ (กว้าง ≤15 มม.) อยู่ด้านหน้าของหม้อ ถึงแม้ว่าจะลดรูปลงเหลือแค่สันในหม้อบน ปากหม้อลาดเอียงและยกขึ้นในคอด้านหลัง ต่อมบนพื้นผิวภายในโค้งมีความหนาแน่น 200 ถึง 1300 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร เพอริสโตมเป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง กว้าง 20 มม. มีฟันหรือสันรอบเพอริสโตม ฝารูปหัวใจและมีจุดที่ปลาย มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤20 มม.) ที่ฐานของฝา
"N. villosa" มีช่อดอกแบบช่อกระจะ ก้านช่อดอกอาจยาวถึง 40 ซม. ขณะที่แกนกลางยาว 20 ซม. ก้านดอกย่อยรูปเส้นด้าย-มีใบประดับย่อย ยาว 15 มม. กลีบเลี้ยงกลมถึงรูปไข่ ยาว 4 มม.
"N. villosa" มีสิ่งปกคลุมหนานแน่น เป็นขนยาวสีน้ำตาล ปกคลุมทุกส่วนของพืช
เลดี้แห่งชาลอตต์ (วอเทอร์เฮาส์)

เลดี้แห่งชาลอตต์  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ จิตรกรคนสำคัญชาวอังกฤษของกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์เทตในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร 
ภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ที่เขียนโดยจอห์น วิลเลียม วอเทอร์เฮาส์ในปี ค.ศ. 1888 เป็นภาพที่มาจากฉากหนึ่งจากกวีนิพนธ์ชื่อเดียวกันที่เขียนโดยลอร์ดอัลเฟรด เทนนีสัน ที่เทนนีสันบรรยายถึงการหนีของสตรีสาว (ที่มาจากพื้นฐานอย่างคร่าว ๆ ของเรื่องราวของอีเลนแห่งแอสโทลัท ผู้โหยหาความรักอันสมบูรณ์แบบจากอัศวินเซอร์ลันซล็อต) ผู้พยายามติดตามเซอร์ลันซล็อตไปยังคาเมลอตของกษัตริย์อาเธอร์ วอเทอร์เฮาส์เขียนภาพนี้สามแบบในปี ค.ศ. 1888 1894 และ 1916
ตามตำนานแล้วเลดี้แห่งชาลอตต์ถูกห้ามไม่ให้มองตรงไปยังความเป็นจริงหรือโลกภายนอก ซึ่งทำให้นางต้องมองโลกจากกระจก และสานสิ่งที่เห็นเป็นพรม เมื่อเห็นหนุ่มสาวที่รักกันเดินเกี่ยวก้อยกันแต่ไกล ๆ ก็ยิ่งทวีความความสิ้นหวังให้แก่เลดี้แห่งชาลอตต์ยิ่งขึ้นไปอีก นางรอเวลาทั้งกลางวันและกลางคือให้ทุกอย่างกลับเป็นปกติอีก วันหนึ่งเลดี้แห่งชาลอตต์มองเห็นเซอร์ลันซล็อตเดินทางผ่านไปในกระจก นางก็หนีโดยเรือระหว่างที่พายุลงในฤดูใบไม้ร่วง ระหว่างที่แล่นเรือไปยังคาเมลอตและไปยังความตายที่จะมาถึงนางก็ร้องเพลงโศก ไม่นานเท่าใดนักอัศวินและเลดี้แห่งคาเมลอต รวมทั้งเซอร์ลันซล็อตก็มาพบร่างของเลดี้แห่งชาลอตต์แข็งเป็นน้ำแข็ง เซอร์ลันซล็อตจึงสวนมนต์ขอพรให้แก่วิญญาณของเลดี้แห่งชาลอตต์ พรมที่นางทอระหว่างที่ถูกจำขังก็ห้อยอยู่ข้างเรือ
จากตอนที่สี่ของกวีนิพนธ์:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />"And down the river's dim expanse<br>
Like some bold seer in a trance,<br>
Seeing all his own mischance—<br>
With glassy countenance<br>
Did she look to Camelot. <br>
And at the closing of the day<br>
She loosed the chain, and down she lay;<br> 
The broad stream bore her far away, <br>
The Lady of Shalott.
กวีนิพนธ์นี้เป็นที่นิยมในบรรดากวีและจิตรกรกลุ่มพรีราฟาเอลไลท์เป็นอันมาก และได้รับการวาดโดยจิตรกรหลายคนที่รวมทั้งดานเต เกเบรียล รอสเซ็ตติ, วิลเลียม มอว์ เอ็กลีย์และวิลเลียม โฮลแมน ฮันท์ ตลอดอาชีพการงานวอเทอร์เฮาส์หมกมุ่นอยู่กับกวีนิพนธ์ของทั้งเทนนีสันและจอห์น คีตส์ และระหว่างปี ค.ศ. 1886 ถึงปี ค.ศ. 1894 วอเทอร์เฮาส์ก็เขียนภาพสามภาพจากกวีนิพนธ์ของทั้งเทนนีสัน
แม้ว่าจะเป็นภาพและโทนจะมีโครงสร้างของศิลปะพรีราฟาเอลไลท์ หัวใจของภาพและรายละเอียดที่สะท้อนระหว่างใบไม้ของต้นไม้ที่ระน้ำและผมและรอยจีบของเสื้อผ้าและพรมเป็นแนวที่เปลี่ยนไปจากองค์ประกอบที่นำมาจากลักษณะของศิลปะฟื้นฟูคลาสสิก ภาพนี้เป็นภาพพรีราฟาเอลไลท์ตรงที่เป็นภาพที่แสดงความเปราะบางและชะตากรรมของสตรีในภาพที่อาบด้วยแสงยามพลบค่ำ สตรีในภาพมองไปยังกางเขนที่วางอยู่ข้างเทียนสามเล่มที่หัวเรือ ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 เทียนมักจะใช้เป็นสัญลักษณ์ของชีวิต แต่ในภาพนี้มีเทียนเพียงเล่มเดียวที่ยังคงจุดสว่างอยู่
เฮนรี เทตอุทิศภาพ "เลดี้แห่งชาลอตต์" ให้แก่สาธารณชนในปี ค.ศ. 1894
ขยัน วิพรหมชัย

ขยัน วิพรหมชัย (เกิด 11 เมษายน พ.ศ. 2503) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์ อดีตกรรมการบริหารพรรคประชาธิปัตย์ และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำพูน
ประวัติ.
ขยัน เกิดเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2503 ที่ตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน เป็นบุตรนายผัด นางวรรณา วิพรหมชัย ด้านครอบครัวสมรสกับนางจารุวรรณ วิพรหมชัย มีบุตร 1 คน คือสุกฤษฏิ์ วิพรหมชัย
สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา จากโรงเรียนจักรคำคณาทร ระดับปริญญาตรี สาขาสังคมวิทยา-มนุษยวิทยา จากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และระดับปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
การทำงาน.
ขยัน เข้าสู่การเมืองโดยการสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดลำพูน หลายครั้ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2535 พ.ศ. 2538 และ พ.ศ. 2539 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง กระทั่งการเลือกตั้งซ่อมแทนตำแหน่งที่ว่าง เนื่องจากอนุสรณ์ วงศ์วรรณ กรรมการบริหารพรรคพลังประชาชน ซึ่งถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง ในปี พ.ศ. 2550 ขยัน จึงได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เป็นครั้งแรก โดยได้ 102,785 คะแนน ชนะเพชรวรรต วัฒนพงศ์ศิริกุล ประธานที่ปรึกษาคนเสื้อแดงกลุ่มรักเชียงใหม่ 51 ผู้สมัครจากพรรคเพื่อไทย ซึ่งได้คะแนน 93,522 คะแนน และอาภาภรณ์ พุทธปวน อดีต สส. ส่งผลให้เป็นหนึ่งในสองคน ที่สามารถชนะการเลือกตั้งในเขตภาคเหนือตอนบน ซึ่งเป็นฐานคะแนนเสียงสำคัญของพรรคเพื่อไทย (กลุ่มผู้สนับสนุน ทักษิณ ชินวัตร) แต่ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ขยัน พ่ายให้กับสถาพร มณีรัตน์ จากพรรคเพื่อไทย จากนั้นจึงได้กลับมาลงสมัครรับเลือกตั้งระดับท้องถิ่น และได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์สมัยที่ 3 ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
ขยัน ได้ทำงานการเมืองท้องถิ่น และงานสังคมต่างๆ ในระหว่างที่ไม่ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร โดยเป็นนายกเทศมนตรีตำบลอุโมงค์ อำเภอเมืองลำพูน และสมาชิกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน ตลอดจนงานสังคมต่างๆ ได้แก่ นายกสโมสรไลออนส์ลำพูน เลขาธิการหอการค้าจังหวัดลำพูน และประธานสหกรณ์ไวน์อุโมงค์ลำพูน จำกัด
โดยขณะที่ดำรงตำแหน่ง สส. ขยัน ได้รับฉายาว่า "สส.ลำไย" เนื่องจากเป็นผู้แทนฯ ที่ให้ความสำคัญแก่ผลผลิตและราคาซื้อขายของลำไย อันเป็นผลไม้เศรษฐกิจที่มีสำคัญมากอย่างหนึ่งของพื้นที่ภาคเหนือ ถึงขนาดเคยนำพวงลำไยเข้าไปในสภาฯ เพื่ออภิปรายมาแล้ว
ในปี พ.ศ. 2563 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ทรูธ์/คาเซะโนะมุโกเอะ

ทรูธ์/คาเซะโนะมุโกเอะ (; โรมาจิ: "Truth/Kaze no Mukō e"; Truth/Beyond the Wind) ซิงเกิลที่ 23 ของวงบอยแบนด์ อาราชิ ซิงเกิลวางจำหน่ายทั้งหมดสามรูปแบบ: แบบปกติบรรจุเพลงทั้งหมดของซิงเกิลไว้ รวมทั้งเวอร์ชันคาราโอเกะ, แบบ limited editions 2 แบบ โดยแถมมิวสิกวิดีโอเพลงหน้าเอของแบบนั้นๆ
ข้อมูลซิงเกิล.
"Truth" เป็นเพลงปราะกอบละครเรื่อง "Maō" ซึ่งนำแสดงโดย โอโนะ ซาโตชิ สมาชิกอาราชิ ส่วน "Kaze no Mukō e" ถูกใช้เป็นเพลงประกอบช่วงข่าว โอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ทางช่อง NTV's โดยมี ซากุราอิ โช เป็นผู้ประกาศข่าว ซึ่งเกิ้ลนี้เป็นซิงเกิลหน้าคู่ครั้งแรกในรอบสี่ปี หลังจาก "Hitomi no Naka no Galaxy/Hero" และยังเป็นปกซีดีแรกหลังจาก "Nice na Kokoroiki" ที่ไม่มีสามชิกของวงปรากฏ
โปรโมชั่นวิดีโอของเพลง "Kaze no Mukō e" ถูกฉายครั้งแรกในวันที่ 8 สิงหาคม ปี 2008 ในช่วงเวลาของพิธีเปิดงาน ก่อนที่วิดีโอตัวเต็มจะถูกปล่อยออกมา รายการ "News Zero" ได้นำเสนอภาพของซากุราอิในขึ้นตอนการเขียนเนื้อเพลงท่อนแร๊ฟและตอนอัดเสียง อาราชิยังเคยร้องเพลงประกอปข่าว โอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เมื่อ 4 ปีที่แล้วเช่นกัน ตัวเพลงมีความหมายตรงข้ามกับ "Truth" อย่างเห็นได้ชัด โดยเพลงTruthจะเป็นเพลงที่มีอารมณ์มืดมิกเหมือนกับตัวละครที่ใช้ประกอบ "Kaze no Mukō e" จะเน้นความสดใสเพื่อให้กำลังใจนักกิฬาญี่ปุ่นที่เข้าแข่งโอลิมปิก
ซิงเกิลนี้ได้ติดอยุ่ในลิสของ Japan Gold Disc Award's ประจำปี 2009 และได้รางวัล Single of the Year
ผลงานบนตาราง.
ซิงเกิลนี้เปิดตัววันแรกทำยอดขายไปได้ 208,647 ชุดโดยประมาณ โดยมียอดขายเปิดตัวสูงที่สุดเมื่อเทียบจากซิงเกิลในปีเดียวกัน ("Step and Go" ขายไปได้ 107,689 ชุด และ "One Love" ขายไปได้ 130,567 ชุด) โดยในอาทิตย์นี้ยังเป็นอาทิตย์ที่แปดและสุดท้ายที่เพลง "One Love" ได้ติดอยู่ใน Top 10 กลายเป็นครั้งแรกที่เพลงอาราชิสองเพลงสามารถติดอยู่บนชารท์รายสัปดาห์ได้ ซิงเกิลทำยอดขายไปได้ทั้งหมด 467,288 ชุด ในอาทิตย์แรก เอาชนะซิงเกิล "Don't U Ever Stop" ของวงรุ่นน้อง Johnny's อย่าง KAT-TUN's ที่มียอดขาย 381,672 ชุด ไปได้ และกลายเป็นซิงเกิลที่มียอดเปิดตัวสูงที่สุดในปี 2008
หลังจากผ่านไปสองเดือน ซิงเกิลสามารถทำยอดขายได้เกิน 600,000 ชุด กลายเป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวในปี 2008 ที่ทำได้ "Truth/Kaze no Mukō e" ได้กลายเป็นซิงเกิลที่ทำยอดขายได้มากที่สุดในปี 2008 
"Truth/Kaze no Mukō e" ได้รับการรับรองให้เป็น Double Platinum จาก RIAJ หลังจากที่ทำยอดขายได้เกิน 500,000 ชุด ในญี่ปุ่น On January 1, 2009, "Truth" was placed at number 7 on "Billboard's" Japan Hot 100 2008 Year-End list.
ตาราง, ยอดขาย และ การรับรอง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ปอร์โตแปรงซ์

ปอร์โตแปรงซ์ ([pɔ.ʁ‿o.pʁɛ̃s]) หรือ ปอโตแปร็งส์  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเฮติ จากการสำรวจประชากรอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2015 มีประชากร 987,310 คน
กรุงปอร์โตแปรงซ์ตั้งอยู่บริเวณอ่าวกอนาฟว์ ที่จุดพิกัด อ่าวที่เมืองตั้งอยู่ยังเป็นท่าเรือทางธรรมชาติ ที่ยังคงมีความสำคัญด้านเศรษฐกิจตั้งแต่อารยธรรมของชาวอาราวัก ได้ตกอยู่ในอาณานิคมของฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1979 และยังคงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเฮติ ผังเมืองมีลักษณะคล้ายกับแอมฟิเทียเตอร์ มีเขตการค้าติดกับน้ำ ขณะที่เขตอยู่อาศัยตั้งอยู่บนเขา พลเมืองของเมืองมีความไม่แน่ชัดเนื่องจากการเติบโตอย่างรวดเร็วของสลัม อย่างไรก็ตามมีการประเมินว่าประชากรตกอยู่ราว 2.5 และ 3 ล้านคน
ในปี ค.ศ. 2010 ปอร์โตแปรงซ์ประสบกับความหายนะจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 12 มกราคม ทำให้อาคารบ้านเรือน สิ่งก่อสร้างต่าง ๆ ถูกทำลาย
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี

เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี (Ashraf Pahlavī; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 — 7 มกราคม พ.ศ. 2559) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก และเป็นพระขนิษฐาฝาแฝดของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งอิหร่าน
พระประวัติ.
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก ประสูติเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีพระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงชามส์ พระเชษฐาฝาแฝดคือชาห์โมฮัมหมัด เรซา และพระอนุชาคือเจ้าชายอาลี เรซา 
โดยภายหลังพระเชษฐาฝาแฝดของพระองค์ได้เถลิงถวัลยราชสมบัติเป็นชาห์แห่งอิหร่านและชาห์พระองค์สุดท้ายของอิหร่าน นอกจากนี้เจ้าหญิงอัชราฟสามารถรับสั่ง ภาษาเปอร์เซีย ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศสได้
เสกสมรส.
เจ้าหญิงอัชราฟ ทรงเสกสมรสทั้งหมด 3 ครั้ง โดยครั้งแรก เจ้าหญิงอัชราฟได้เสกสมรสกับกับอาลี กอวัม ชาวชีราส ประเทศอิหร่าน ทั้งคู่มีโอรส 1 องค์ คือ ชาห์ราม กอวัม แต่เจ้าหญิงได้ทรงหย่า พระโอรสของเจ้าหญิงจึงใช้พระราชสกุลปาห์ลาวี-นียา 
ต่อมาเจ้าหญิงได้เสกสมรสอีกครั้งกับอะหมัด ชาฟิก ชาวอียิปต์ โดยทั้งคู่มีพระบุตร 2 พระองค์ คือ ชาห์ริยาร์ ชาฟิก และอาซาเดห์ ชาฟิก และท้ายที่สุด เจ้าหญิงก็เสกสมรสกับเมห์ดี บูเชห์รี แต่ไม่มีพระบุตร อย่างไรก็ตามเจ้าหญิงอัชราฟยังประทับลี้ภัยในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ส่วนเมห์ดี บูเชห์รีนั้น พำนักอยู่ในปารีส ประเทศฝรั่งเศส ทั้งคู่จึงมิค่อยได้มีโอกาสได้พบกัน
ในปี 2523 จูดี เคลเมสรุด (Judy Klemesrud) นักหนังสือพิมพ์จากหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทม์ ได้มาสัมภาษณ์เจ้าหญิงอัชราฟ เจ้าหญิงตรัสว่า "ฉันไม่ใช่แม่ที่ดี เพราะในชีวิตของฉัน ฉันไม่เคยทำให้ลูก ๆ มีความสุขเลย"
สิ้นพระชนม์.
เจ้าหญิงอัชราฟสิ้นพระชนม์ที่นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2559 สิริพระชันษา 96 ปี ทั้งนี้รอเบิร์ต เอฟ. อาร์เมา (Robert F. Armao) ที่ปรึกษาส่วนพระองค์ ให้การว่าสาเหตุแห่งการสิ้นพระชนม์คือ "ความชราภาพ" และกล่าวว่า เจ้าหญิงสิ้นพระชนม์อย่างสงบในลักษณะบรรทม ณ พระตำหนักแห่งหนึ่งในยุโรปและไม่บ่งว่าเป็นประเทศใด โดยให้เหตุผลด้านความปลอดภัยในครอบครัวของพระองค์
งานพระนิพนธ์.
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี มีพระปรีชาสามารถในด้านการนิพนธ์หนังสือ โดยเจ้าหญิงได้นิพนธ์หนังสือไว้ 3 เล่ม โดย 2 เล่มแรก ตีพิมพ์ที่ประเทศอังกฤษ และอีก 1 เล่ม ตีพิมพ์ที่ประเทศฝรั่งเศส คือ
สุชาติ โชคชัยวัฒนากร

สุชาติ โชคชัยวัฒนากร (เกิด 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2500) ชื่อเล่น ต๋อย เป็นนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม อดีตกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม (ศักดิ์สยาม ชิดชอบ)
ประวัติ.
สุชาติ เกิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 เป็นบุตรนายอาจิว นางกิมเฮียะ แซ่ตัน สมรสกับนางนงลักษณ์ โชคชัยวัฒนากร มีบุตรธิดา 3 คน คือ ฐิติรัตน์ โชคชัยวัฒนากร, ลัทธชัย โชคชัยวัฒนากร และฐิติมา โชคชัยวัฒนากร
สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์ และระดับปริญญาตรี สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม
การทำงาน.
สุชาติ เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสมัยแรกในปี พ.ศ. 2529 ได้รับตำแหน่งทางการเมืองหลายตำแหน่ง ได้แก่ผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม กระทรวงอุตสาหกรรม เลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ต่อมาภายหลังจากการลาออกของประจักษ์ แกล้วกล้าหาญ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ทำให้สุชาติ ได้รับตำแหน่งนี้แทน
สุชาติ เคยเป็นสมาชิกพรรคไทยรักไทย ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 ต่อมาได้ย้ายมาสังกัดพรรคประชาราช ในปี พ.ศ. 2550 และย้ายมาสังกัดพรรคพลังประชาชนในปีเดียวกัน จากนั้นในปี พ.ศ. 2552 จึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคภูมิใจไทย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคภูมิใจไทย ลำดับที่ 16 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคได้รับที่นั่งในระบบบัญชีรายชื่อเพียง 5 ที่นั่งเท่านั้น
พ.ศ. 2562 เมื่อกนกวรรณ วิลาวัลย์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้ขอลาออกจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรระบบบัญชีรายชื่อ ทำให้สุชาติ ได้เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนกนกวรรณ