pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มาร์เชล ชอลากู

อียอน-มาร์เชล ชอลากู (เกิด 28 พฤศจิกายน 1967) เป็นนักการเมืองโรมาเนียผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีโรมาเนีย ผู้นำพรรคประชาธิปไตยสังคม (PSD) เขาเริ่มต้นจากการเป็นเจ้าของร้านชนมอบและบริษัทให้คำปรึกษาในเทศมณฑลบูเซิว ก่อนจะก้าวเข้าสู่การเมืองระดับประเทศเมื่อเขาดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีในปี 2018 ในรัฐบาลของ มีฮอาอี ตูดอเซ โดยมีการกล่าวหาว่าตำแหน่งนี้ของเขาได้มาเพื่อให้เขารายงานกิจกรรมของตูดอเซแก่ลีวียู ดรักเนอา ซึ่งไม่สามารถขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรีได้และทราบดีถึงบทบาททางอำนาจของตูดอเซในพรรค ไม่นานหลังจากนั้น ชอลากูตัดขาดความสัมพันธ์กับดรักเนอาและมาเป็นพันธมิตรกับตูดอเซ รวมถึงต่อต้านการนำของดรักเนอา ภายหลังตูดอเซลาออกจากตำแหน่ง ชอลากูถูกขจัดไปสู่ชายขอบของพรรคแต่ยังคงฐานะผู้นำของพรรคในระดับเทศมณฑล และกลับมาสู่อำนาจอีกครั้งในปี 2019 เมื่อดรักเนอาถูกตัดสินมีความผิดฐานใช้อำนาจในทางที่ผิด ต้องโทษจำคุก 3 ปี 6 เดือน
รัฐบาลของชอลากูได้รับการบรรยายโดยฝ่ายค้านว่ามีลักษณะเป็นประชาธิปไตยที่ไม่เสรี หรือเป็นเผด็จการอำนาจนิยม รวมถึงกล่าวหาว่าเขาจำกัดเสรีภาพสื่อ และการบริหารเศรษฐกิจโดยล้มเหลว ในสมัยรัฐบาลของเขา โรมาเนียมีหนี้ภายนอกสูงที่สุดในประวัติศาสตร์ และมีอัตราเงินเฟ้อสูงถึง 7.3% ถือว่าสูงที่สุดในสหภาพยุโรปที่ซึ่งค่าเฉลี่ยเงินเฟ้ออยู่ที่ 3.1% ถือว่าสูงเป็นอันดับสองของทวีปยุโรป เป็นรองเพียงตุรกี
บกไญ

บกไญ  เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอโอยาดาวทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้านและมีประชากร 2,156 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 3 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา ส่วนอีก 2 ที่ตกเป็นของพรรคสม รังสี ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับสูงในบกไญ
บาเต

บาเต  เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอโอยาดาวทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 4 หมู่บ้านและมีประชากร 1,329 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 3 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคสม รังสี ส่วนอีกสองที่ตกเป็นของพรรคประชาชนกัมพูชา ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับสูงในบาเต
กอนสตันติน บรึงกอเวอานู

กอนสตันติน บรึงกอเวอานู (1654 – 15 สิงหาคม 1714) เป็นเจ้าชายแห่งวัลลาเกีย ระหว่างปี 1688 ถึง 1714 ที่ซึ่งเชาเสียชีวิตจากการถูกตัดสินประหารชีวิตที่กอนสัตนตีโนเปิลโดยจักรวรรดิออตโตมัน จากนโยบายต่อต้านออตโตมันในสมัยของเขาประกอบกับการปฏิเสธยอมรับศาสนาอิสลาม
บรึงกอเวอานูเป็นอุปถัมภกคนสำคัญของศิลปกรรมและวรรณกรรมของวัลลาเกีย โดยมีส่วนร่วมในการสถาปนาโรงพิมพ์แห่งแรกในวัลลาเกียร่วมกับอันติมชาวไอบีเรีย นอกจากนี้บรึงกอเวอานูยังได้ผสมผสานศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมแบบพื้นถิ่น, บีแซนทีนใหม่ และเรนเนสซองส์อิตาลี เกิดเป็นศิลปกรรมแบบบรึงกอเวเนสก์ ซึ่งพบได้ในสถาปัตยกรรมของอารามฮอเรซู แหล่งมรดกโลกของยูเนสโก และวังมอกอชออายา 
ในเดือนมิถุนายน 1992 พระราชาคณะ (Sinode) แห่งคริสตจักรออร์ทอดอกซ์โรมาเนียประกาศให้บรึงกอเวอานูเป็นนักบุญ พรอ้มกับบรรดาบุตรของเขา และในเดือนมีนาคม 2018 พระราชาคณะแห่งคริสตจักรออร์ทอดอกซ์รัสเซียได้ประกาศวันฉลองของนักบุญบรึงกอเวอานูและบุตรให้เป็นส่วนหนึ่งของปฏิทินคริสตจักร การถูกประหารชีวิตของบรึงกอเวอานูเนื่องจากการปฏิเสธเปลี่ยนศาสนาเป็นอิสลามโดยออตโตมันในวันที่ 15 สิงหาคม 1714 ทำให้มีการฉลองวันระลึกคริสต์ชนที่ถูกสังหารในโรมาเนียในวันที่ 16 สิงหาคม ซึ่งมีฉลองครั้งแรกในปี 2020
ตำบลเนินพระปรางค์

เนินพระปรางค์ เป็นตำบลในอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลเนินพระปรางค์ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เนินพระปรางค์ เดิมชื่อ "ตำบลหวายสอ" เมื่อปี พ.ศ. 2450 วัดอัมพวันเดิมชื่อว่า วัดคลองมะดัน เจ้าอาวาสที่มาปกครองวัดมีจิตศรัทธาที่จะมุ่งมั่นเชิดชูพระศาสนา จึงได้สร้างพระปรางค์ประดิษฐานที่มีพระพุทธบาทจำลองขึ้นที่พระนอนไสยาสน์ บริเวณที่สร้างพระปรางค์นั้น ได้ทำการมูลดินก่ออิฐกำแพงกั้นเป็นเนินดิน ต่อมาเมื่อเปลี่ยนชื่อตำบลหวายสอใหม่ จึงใช้ชื่อเป็น "เนินพระปรางค์" มาจนถึงทุกวันนี้ เพื่อระลึกถึงสภาบันศาสนาที่นำมาให้ร่มเย็นเป็นสุขแก่ราษฎรในปัจจุบันนี้
ปี พ.ศ. 2512 เทศบาลตำบลสองพี่น้องได้ขยายเขตเทศบาล ซึ่งเขตหมู่ 3 (ในขณะนั้น) ของตำบลเนินพระปรางค์ เข้าไปอยู่ในเขตของเทศบาลตำบลสองพี่น้องด้วย จึงมีการโอนท้องที่หมู่ 3 ที่อยู่ในเขตเทศบาลตำบลสองพี่น้อง ของตำบลเนินพระปรางค์ ไปรวมขึ้นกับตำบลสองพี่น้อง โดยยึดเขตตำบลตามหลักเขตเทศบาล
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลเนินพระปรางค์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลเนินพระปรางค์เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเนินพระปรางค์ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลเนินพระปรางค์มี 5 หมู่บ้าน พื้นที่ 27.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,007 คน และ 840 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลเนินพระปรางค์อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเนินพระปรางค์
ศิลปะบรึงกอเวเนสก์

ศิลปะบรึงกอเวเนสก์ (อักษรโรมัน: Brâncovenesc, ; หรือ) หรืออาจเรียกว่า เรนเนสซองส์วัลลาเกีย (Wallachian Renaissance) หรือ เรนเนสซองส์โรมาเนีย (Romanian Renaissance) เป็นรูปแบบศิลปกรรมที่พัฒนาขึ้นในสมัยปกครองของเจ้าชายกอนสตันติน บรึงกอเวอานูในปลายศตวรรษที่ 17 ถึงตนศตวรรษที่ 18 บรึงกอเวอานูเป็นดอมน์และวอยวอดแห่งรัฐวัลลาเกียระหว่าวปี 1688 ถึง 1714 ในฐานะขุนนางที่มั่งคั่งและได้สร้างวังและโบสถ์สวยงามมากมาย ศิลปกรรมบรึงกอเวเนสก์มุ่งเน้นไปที่สถาปัตยกรรม แต่ก็มีแสดงออกในรูปจิตรกรรมและประติมากรรม เช่นกัน
สถาปัตยกรรม.
รูปแบบสถาปัตยกรรมบรึงกอเวเนสก์พัฒนาขึ้นในวัลลาเกีย บริเวณที่ปัจจุบันคือส่วนหนึ่งของประเทศโรมาเนีย โดยเกิดจากการสังเคราะห์สถาปัตยกรรมบีแซนทีน, ออตโตมัน และเรนเนสซองส์ตอนปลาย จึงเป็นการผสมผสานที่แปลกใหม่ระหว่างองค์ประกอบศิลปะของคริสต์ศาสนาแบบออร์ทอดอกซ์โรมาเนีย และรูปแบบสถาปัตยกรรมอิสลามที่วัลลาเกียเคยเป็นรัฐใต้ปกครอง ตัวอย่างชิ้นสำคัญที่สุกของสถาปัตยกรรมบรึงกอเวเนสก์คืออารามฮอเรซู ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก อารามนี้สร้างขึ้นโดยเจ้าชายบรึงกอเวอานูโดยประสงค์ให้ใช้งานเป็นที่ไว้ศพของตนเอง
สถาปัตยกรรมบรึงกอเวเนสก์มีอิทธิพลมากต่อสถาปนิก ยอน มินกู และคนอื่น ๆ ทำให้เกิดขบวนการสถาปัตยกรรมบรึงกอเวเนสก์ใหม่ (Neo-Brâncovenesc) (หรือเรียกว่า สถาปัตยกรรมโรมาเนียใหม่ [Neo-Romanian] หรือ ฟื้นฟูโรมาเนีย [Romanian Revival]) ในปลายศตวรรษที่ 19 โดยผสมผสานรูปแบบสถาปัตยกรรมอาร์ตนูโว, บีแซนทีน, อิตาลี และพื้นถิ่น ยอน มินกู, กรีกอเร เชร์เชซ, กริสตอฟี เชร์เชซ, เปเตร อันตอเนสกู และ นีกอลาเอ กีกา-บูเดชต์ ประกาศว่าสถาปัตยกรรมรูปแบบใหม่นี้เป็นส่วนหนึ่งของขบวนการสถาปัตยกรรมมอเดิร์นที่มีความจำเพาะต่อโรมาเนีย ดังที่ปรากฏในบทบรรยายโดยอาเล็กซันดรู ออดอเบสกู ในราวปี 1870
จิตรกรรมและประติมากรรม.
แม้ว่าศิลปกรรมแบบบรึงกอเวเนสก์จะมุ่งเน้นไปที่สถาปัตยกรรม แต่ก็ปรากฏในรูปจิตรกรรมและประติมากรรมเช่นกัน ดังที่พบในฉากพระแท่นบูชาและจิตรกรรมฝาผนังของโบสถ์นักบุญนีกอลัสในเฟอเกอรัช ส่วนประติมากรรมมีอิทธิพลของเวนิสอย่างชัดเจน
เฉิน จือ

เฉิน จือ (เสียชีวิต 28 กันยายน 258) ชื่อรอง เฟิ่งจง  เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เฉิน จือเป็นที่รู้จักจากการร่วมกับฮุยโฮขันทีผู้มีชื่อเสียงไม่ดีในการครอบงำราชสำนักจ๊กก๊ก แต่เฉิน จือยังได้รับการกล่าวขานในเรื่องความสามารถอย่างมาก ได้รับความชื่นชมจากทั้งบิฮุยและเล่าเสี้ยน 
ประวัติ.
เฉิน จือเป็นชาวเมืองยีหลำ ("หรู่หนานจฺวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอผิง-ยฺหวี มณฑลเหอหนาน เฉิน จือเป็นหลานตาของพี่ชายของเคาเจ้งผู้ดำรงตำแหน่งเป็นเสนาบดีมหาดไทย (司徒 "ซือถู") ของรัฐจ๊กก๊กในช่วงต้นยุคสามก๊กเป็นเวลาสั้น ๆ เฉิน จือกำพร้าบิดามารดาตั้งแต่อยู่ในวัยเยาว์ เคาเจ้งผู้เป็นปู่น้อยจึงรับมาเลี้ยงดู
ครอบครัว.
เล่าเสี้ยนทรงตั้งให้บุตรชายคนโตของเฉิน จือคือเฉิน ช่าน  มีบรรดาศักดิ์เป็นกวนไล่เหา ("กวานเน่ย์โหว") และแต่งตั้งให้บุตรชายคนรองของเฉิน จือคือเฉิน ยฺวี่  ให้มีตำแหน่งเป็นเจ้าพนักงานสำนักประตูเหลือง ("หฺวางเหมินชื่อหลาง")
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตะวันออกเฉียงใต้

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีตะวันออกเฉียงใต้ (- SETU) เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีของรัฐที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้ของไอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นจากการรวมกันของสถาบันเทคโนโลยีสองแห่งที่มีอยู่ในภูมิภาค ได้แก่ Waterford IT และ IT Carlow หลังจากการหารือและวางแผนเป็นเวลาหลายปี ได้มีการประกาศการก่อตั้งในเดือนพฤศจิกายน 2021 และจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2022 SETU เป็นมหาวิทยาลัยแห่งเดียวในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของไอร์แลนด์
วิทยาเขต.
SETU ตั้งอยู่ในเมือง 5 แห่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของไอร์แลนด์ โดยมีสองศูนย์กลางที่ใหญ่ที่สุดอยู่ที่วอเตอร์ฟอร์ดและคาร์โลว์ ในเมืองวอเตอร์ฟอร์ดมีวิทยาเขตย่อย 5 แห่ง ในขณะที่ในเมืองคาร์โลว์มี 3 แห่ง
นอกจากนี้ยังมีวิทยาเขตในเมืองเว็กซ์ฟอร์ด รัทนิว เคาน์ตีวิกโลว์ และคิลเคนนี
การวิจัย.
มหาวิทยาลัยมีการวิจัยเข้มข้นในสาขาเฉพาะทางทั้งในวอเตอร์ฟอร์ดและคาร์โลว์ สำหรับวอเตอร์ฟอร์ด มีศูนย์ต่างๆ เช่น
สำหรับคาร์โลว์ มีศูนย์ความเป็นเลิศด้านการวิจัย (CORE) จำนวน 5 แห่ง
และศูนย์วิจัยที่กำลังพัฒนาอีก 2 แห่ง ได้แก่
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีดับลิน

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีดับลิน (อังกฤษ: Technological University Dublin; ไอริช: Ollscoil Teicneolaíochta Bhaile Átha Cliath) หรือ TU Dublin เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งแรกของไอร์แลนด์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2019 และมีประวัติย้อนกลับไปถึงปี 1887 TU Dublin เป็นสถาบันอุดมศึกษาที่ใหญ่เป็นอันดับสองในไอร์แลนด์ โดยมีนักศึกษาจำนวน 28,500 คน
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นโดยการควบรวมสถาบันเทคโนโลยีสามแห่งในดับลิน ได้แก่ สถาบันเทคโนโลยีดับลิน สถาบันเทคโนโลยีแบลนชาร์ดสทาวน์ และสถาบันเทคโนโลยีทัลลาห์ ก่อตั้งเป็นมหาวิทยาลัยแห่งที่แปดในไอร์แลนด์ และแห่งที่สี่ในดับลิน มหาวิทยาลัยมุ่งเน้นความเป็นผู้ประกอบการและวิถีอุตสาหกรรม โดยร่วมมืออย่างกว้างขวางกับอุตสาหกรรมในการวิจัยและการเรียนการสอน มีวิทยาเขตหลักตั้งอยู่ที่แกรนจ์กอร์แมน พร้อมกับวิทยาเขตอีกสองแห่งในทัลลาห์และแบลนชาร์ดสทาวน์ โดยมีอาคารบางส่วนในที่ตั้งดั้งเดิมที่ถนนโบลตันและถนนแองเจอร์
TU Dublin มีพนักงานประมาณ 3,500 คน มีศาสตราจารย์เดวิด ฟิตซ์แพทริกเป็นประธานคนแรก 
TU Dublin ประกอบด้วยคณะ 5 คณะ สถาบันวิจัย และศูนย์หลายแห่ง หลักสูตรส่วนใหญ่จะตั้งอยู่ในสถานที่ใดสถานที่หนึ่งจากห้าแห่ง
TU Dublin เป็นสถาบันแห่งเดียวที่เปิดสอนหลักสูตรเกี่ยวกับทัศนมาตรศาสตร์และการจ่ายยาทางจักษุในไอร์แลนด์ โดยมีทั้งหลักสูตรปริญญาตรีสาขาทัศนมาตรศาสตร์ระยะเวลา 4 ปี และหลักสูตรปริญญาตรีสาขาการจ่ายยาทางจักษุระยะเวลา 3 ปี ซึ่งเปิดสอนที่คณะฟิสิกส์ วิทยาศาสตร์คลินิก และทัศนมาตรศาสตร์ ภายใต้คณะวิทยาศาสตร์และสุขภาพ
TU Dublin ได้รับรางวัล Athena SWAN Bronze Award จากความมุ่งมั่นในการส่งเสริมความเท่าเทียมทางเพศในสาขา STEM 
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งยุโรป.
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีดับลินเป็นหนึ่งในแปดสมาชิกของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีแห่งยุโรป (EUt+) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัย"พันธมิตรข้ามชาติ" ได้แก่ มหาวิทยาลัยเทคนิคโซเฟีย (บัลแกเรีย) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไซปรัส (ไซปรัส) มหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ประยุกต์ดาร์มสตัดท์ (เยอรมนี) มหาวิทยาลัยเทคนิคริกา (ลัตเวีย) มหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคคาร์ตาเฮนา (สเปน) มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีทรัวส์ (ฝรั่งเศส) และมหาวิทยาลัยเทคนิคคลูจ-นาโปกา (โรมาเนีย)
ตำบลวังศรีราช

วังศรีราช เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในเขตขององค์การบริหารส่วนตำบลป่าสะแก เป็นตำบลที่มีประชากรน้อยที่สุดในจังหวัดโดยทั้งตำบลในขณะนี้เพียง 584 คน 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลวังศรีราช มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ตำบลวังศรีราชเป็นตำบลเก่าแก่ของอำเภอนางบวช (อำเภอสามชุกในปัจจุบัน) ปี พ.ศ. 2454 กระทรวงมหาดไทยประกาศแยกพื้นที่ตำบลวังศรีราช ของอำเภอนางบวช ไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่ คือ "อำเภอเดิมบาง" ขึ้นกับเมืองสุพรรณบุรี ต่อมาปี พ.ศ. 2485 เกิดสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 กระทรวงมหาดไทยจึงยุบตำบลวังศรีราชเพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณ โดยโอน 4 หมู่บ้านของตำบลวังศรีราชไปขึ้นกับตำบลป่าสะแก
ปี พ.ศ. 2492 ขุนธรรมรัฐธุราทร (ธรรมรัฐ โรจนสุนทร) ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 4 หมู่บ้านทางทิศตะวันออกของตำบลป่าสะแก ได้แก่ หมู่ 2,9 บ้านคันคลอง, หมู่ 8 บ้านวังศรีราช และหมู่ 10 บ้านโพธิ์ทอง มาตั้งเป็นตำบลวังศรีราช ดังเดิม
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลวังศรีราชแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 4 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
จัสมินณิก้า

จัสมินณิก้า  เรียกย่อ ๆ ว่า JMNK เป็นนักร้องดูโอสัญชาติไทย ในสังกัดเอ็กซ์โอเอ็กซ์โอเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิกคือ จัสมิน - จัสมิน มาริสา ฮิวส์ และณิก้า - อาณิก้า ฮอร์แมน
ประวัติ.
ทั้งคู่เคยเข้าแข่งขันในรายการโฟร์อีฟเกิร์ลกรุปสตาร์ แต่ไม่ผ่านการคัดเลือกเป็นสมาชิกวงโฟร์อีฟ อย่างไรก็ตาม จัสมินเคยมีผลงานแสดงนำในมิวสิกวิดีโอ "เธอมีความหมาย" ของแอทลาส ซึ่งเป็นศิลปินในสังกัดเดียวกัน
จัสมินณิก้าเปิดตัวเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2565 ด้วยซิงเกิล "เกือบดี" โดยมีปณต คุณประเสริฐ (ณต เก็ตสึโนวา) เป็นผู้แต่งคำร้องและโปรดิวเซอร์เพลง
จากนั้นในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2566 จัสมินณิก้าเผยแพร่เพลงเร็ว "Just Kid (ding) รู้ว่าเด็ก" เป็นซิงเกิลที่ 2 โดยเป็นเพลงแรกที่ทั้งคู่ช่วยกันแต่งคำร้องและทำนองเองทั้งหมด และมีศิรสิทธิ์ ตั้งบุญดวงจิตต์ (เบน Luss) เป็นโปรดิวเซอร์เพลง ต่อมาในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน ทั้งคู่เผยแพร่เพลงช้า "ถ้าเธอมีเพื่อนเป็นแฟนเก่า" เป็นซิงเกิลที่ 3
ในปี พ.ศ. 2567 จัสมินณิก้าเผยแพร่เพลง "รักจริง (แค่เมื่อวาน)" เป็นซิงเกิลที่ 4 ในเดือนมีนาคม และ "เพื่อนเตือนแล้ว (Ignore)" เป็นซิงเกิลที่ 5 ในเดือนกันยายน โดยมิวสิกวิดีโอเพลงนี้นำแสดงโดย มีน - นิชคุณ ขจรบริรักษ์
ยิ้มสยอง 2

ยิ้มสยอง 2  เป็นภาพยนตร์สยองขวัญเหนือธรรมชาติ-เชิงจิตวิทยาสัญชาติอเมริกันซึ่งกำกับและเขียนบทโดยพาร์เกอร์ ฟินน์ โดยฉายเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2567 ซึ่งเป็นภาคต่อจาก "ยิ้มสยอง" (พ.ศ. 2565) นำแสดงโดยเนโอมี สกอตต์ ซึ่งรับบทเป็นนักร้องสาวคนหนึ่งที่ประสบกับปัญหาและเรื่องราวที่ทำให้ต้องวิตกกังวลขณะกำลังเดินสายแสดงคอนเสิร์ต และร่วมแสดงโดยโรสแมรี เดอวิตต์, มายล์ กูแตร์ริส-ไรลีย์, เรย์ นิโคสัน, ปีเตอร์ จาคอปสัน, ดีแลน เจรูลา และราอุล กัสติโล
หลังจาก "ยิ้มสยอง" ประสบความสำเร็จด้านรายได้ที่สูง ทำให้ฟินน์ได้ตัดสินใจเซ็นสัญญากับพาราเมาต์พิกเจอส์ เพื่อสร้างภาพยนตร์ภาคต่อจากเรื่องดังกล่าว โดยเริ่มดำเนินการตั้งแต่เดือนเมษายนปีเดียวกัน โดยที่ฟินน์ยังคงเป็นผู้กำกับและผู้เขียนบทเช่นเดิม การถ่ายทำได้เริ่มต้นและเสร็จสิ้นในช่วงต้นปี พ.ศ. 2567
"ยิ้มสยอง 2" เข้าฉายในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2567 ซึ่งได้รับเสียงวิจารณ์ในเชิงบวก และทำรายได้ถึง 51 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 1.7 พันล้านบาท) ทั่วโลก
โกลอน

โกลอน  เป็นนครและท่าเรือในประเทศปานามาติดกับทะเลแคริบเบียน ใกล้กับทางเข้าคลองปานามา ฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโกลอน และได้รับการขนานนามว่าเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับสองของปานามา เดิมตั้งอยู่บนเกาะมันซานิโย (Manzanillo) อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่การยกเลิกเขตคลองปานามา ขอบเขตของเมืองก็มีการกำหนดใหม่ให้รวมป้อมกูลิกซึ่งเคยเป็นฐานทัพกองทัพบกสหรัฐ รวมถึงเมืองกริสโตบัล มาร์การิตา และโกโกโซโลซึ่งเคยอยู่ในเขตคลองปานามาด้วย
โจโมลฮารี

โจโมลฮารี (Jomolhari) เป็นไทป์เฟซอักษรทิเบตที่สร้างโดย Christopher J. Fynn และสามารถดาวน์โหลดได้อย่างเสรีภายใต้สัญญาอนุญาตฟอนต์เสรีของเอสไอแอล ฟอนต์นี้รองรับข้อความที่เข้ารหัสโดยใช้มาตรฐานยูนิโคดและมาตรฐานแห่งชาติจีนสำหรับการเข้ารหัสอักขระของอักษรทิเบต (GB/T20524-2006 "Tibetan Coded Character Set") การออกแบบแบบอักษรนี้อิงตามตัวอย่างต้นฉบับภูฏาน และเหมาะสำหรับข้อความในภาษาทิเบต ภาษาซองคา และภาษาอื่น ๆ ที่เขียนด้วยอักษรธิเบต สำหรับอักษรละตินแล้ว ฟอนต์นี้เข้ากันได้ทางเมตริกกับไทมส์นิวโรมัน
รูปแบบและสัญญาอนุญาต.
โจโมลฮารีนั้นใช้งานได้ในรูปแบบโอเพ่นไทป์ โดยใช้โครงร่าง ทรูไทป์ มีการแจกจ่ายภายใต้สัญญาอนุญาตฟอนต์เสรีของเอสไอแอล
สามารถดาวน์โหลดได้จากกูเกิ้ลฟอนตส์, โครงการ Free Tibetan Fonts บนเว็บไซต์ Savannah และอีกหลายๆ แห่ง ไฟล์โครงการ VOLT ซึ่งประกอบด้วยแหล่งที่มาของระบบค้นหา OpenType ในตัวฟอนต์ยังมีอยู่บนไซต์ Savannah ด้วย
นอกจากนี้ยังมีอยู่ในแพ็คเกจ deb และ rpm บนลินุกซ์อีกด้วย
บาแนนาพรินซ์

บาแนนาพรินซ์  เป็นเกมแพลตฟอร์ม 2 มิติสำหรับแฟมิคอม ซึ่งเปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นโดยบริษัททาการะเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1991 ส่วนเวอร์ชันภาษาเยอรมันซึ่งเปิดตัวในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 มีกราฟิกและคำถามในเกมโชว์ที่ต่างกันเล็กน้อย
รูปแบบการเล่น.
เจ้าชายกล้วยซึ่งเป็นคนพื้นเมืองของเกาะทรงออกเดินทางเพื่อค้นหาอาวุธที่ถูกขโมยไปจากเกาะ ระหว่างทางพระองค์จะทรงเจอเหล่าพระสหายใหม่และอาจปรากฏตัวในรายการเกมโชว์ที่ให้พระองค์วาร์ปไปสู่อีกเลเวล รวมทั้งเช่นเดียวกับนิทานเรื่องแจ็กกับต้นถั่ววิเศษ เจ้าชายกล้วยมีถุงใส่เมล็ดพันธุ์ที่ช่วยให้พระองค์ทรงปลูกดอกไม้และปีนป่ายได้ นอกจากนี้ ยังมีแพลตฟอร์มและประตูที่ซ่อนอยู่ ซึ่งสามารถเข้าถึงได้โดยการรวบรวมโทเค็นดอกไม้เท่านั้น (ซึ่งจะทำให้พระองค์ทรงปลูกดอกไม้ที่ใหญ่ขึ้นได้)
การตอบรับ.
เกม"บาแนนาพรินซ์"ได้รับการตอบรับทั้งดีและไม่ดีจากนักวิจารณ์นับตั้งแต่เปิดตัว โทมัส มอร์เกิน จากนิตยสาร"อักทูเอลเลอร์ซอฟต์แวร์มาร์ก"ชื่นชมกลไกการปลูกพืชและการเล่นโดยรวม แต่รู้สึกปะปนกันในเรื่องของการนำเสนอภาพและเสียง โดยกล่าวว่าเกมนี้ "ค่อนข้างน่าเบื่อ" ในทำนองเดียวกัน มาร์คัส แอปเปิล และแซนดรี โซเลแมน จาก"เมกาฟัน"รู้สึกว่าภาพนั้นพอรับได้แต่ก็ชื่นชมดนตรีด้วย ทั้งแอปเปิลและโซเลแมนชอบรอบโบนัสที่เป็นคำถามเนื่องจากความเรียบง่ายและเนื้อเรื่อง แต่ท้ายที่สุดแล้วต่างก็แสดงความเห็นว่าเกมนี้เป็นเกมที่เหนือค่าเฉลี่ยเนื่องจากขาดทิศทาง ซึ่งในทางตรงกันข้าม ชเต็ฟฟัน เอ็งฮาร์ท จากนิตยสาร"วิดีโอเกมส์"กล่าวว่าการเน้นไปที่การเก็บผลไม้นั้นมีความสดใหม่ และให้ข้อคิดเห็นในเชิงบวกเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของตัวละครที่หลากหลาย, การนำเสนอทางเทคนิค, การควบคุมที่แม่นยำ และด่านต่าง ๆ ในด้านกราฟิกที่หลากหลาย ส่วนโธมัส เฮลวิก จากนิตยสาร"โททัล!" ได้แสดงความเห็นว่ารูปแบบการเล่นและการควบคุมนั้นดี แต่ส่วนอื่น ๆ นั้น "ค่อนข้างหละหลวม" เนื่องมาจากภาพ, เสียงดนตรี และการแปลข้อความที่ไม่ดี
บทวิจารณ์ย้อนหลังสำหรับเกม"บาแนนาพรินซ์"นั้นเป็นไปในทางบวก โดยสแตน สเตแพนิก จาก"เกมฟรีกส์ 365" ได้เปรียบเทียบเกมนี้กับ"เคอร์บีสแอดเวนเจอร์"ในด้านรูปแบบและเนื้อเรื่อง เขายกย่องกราฟิกที่ไม่มีอาการกระพริบและไม่มีอาการช้าลง, การออกแบบเสียง, การเล่นเกม และความคิดสร้างสรรค์ แต่กล่าวว่าคำถามภาษาเยอรมันอาจเป็นเรื่องท้าทายสำหรับผู้ที่ไม่เชี่ยวชาญในภาษา รวมถึงเคิร์ต คาลาตา จากนิตยสารออนไลน์อย่าง"ฮาร์ดคอร์เกมมิง 101" มีมุมมองเชิงบวกต่อเกมนี้
มีไฮ เอมีเนสกู

มีไฮ เอมีเนสกู (ชื่อเมื่อเกิด มีฮาอิล เอมีนอวีชี; Mihail Eminovici, 15 มกราคม 1850 – 15 มิถุนายน 1889) เป็นกวีโรแมนติก, นักประพันธ์นิยาย และนักหนังสือพิมพ์ชาวโรมาเนียจากมอลดาเวีย เขาได้รับการยอมรับให่เป็นกวีที่มีชื่อเสียงและมีอิทธิพลที่สุดของโรมาเนีย เอมีเนสกูเป็นสมาชิกของสมาคมวรรณกรรมยูนีเมอา และเป็นบรรณาธิการให้กับหนังสือพิมพ์ "ติมปูล" ("เวลา") หนังสือพิมพ์ทางการของพรรคอนุรักษนิยม (1880–1918) ผลงานกวีนิพนธ์ของเขาตีพิมพ์ครั้งแกรเมื่อเขาอายุ 16 ปี เมื่ออายุได้ 19 ปี เขาเดินทางไปศึกษาต่อที่เวียนนา งานเขียนต้นฉบับของเอมีเนสกูซึ่งประกอบด้วย 46 ตอน และประมาณ 14,000 หน้า ได้ถูกเสนอโดยตีตู มายอเรสกูเป็นของขวัญแก่สถาบันโรมาเนียในปี 1902 ผลงานชิ้นสำคัญของเขา เช่น "Luceafărul" ("The Vesper/The Evening Star/The Lucifer/The Daystar"), "Odă în metru antic" ("Ode in Ancient Meter") และ "Letters" ("Epistles/Satires") ทั้งห้า ในงานกวีนิพนธ์ของเขา เขามักพูดถึงประเด็นประวัติศาสตร์ ปรัมปรา และอภิปรัชญา
บิดของเขาคือ จอร์เจ เอมีนอวีชี (Gheorghe Eminovici) ขุนนางจากบูกอวีนา ในเวลานั้นเป็นเขตแดนของจักรวรรดิออสเตรีย ส่วนพ่อของพ่อเป็นชาวบานัต ครอบครัวของเอมีนอวีชีเดินทางข้ามพรมแดนมาตั้งรกรากในอีโปเตชต์ในมอลดาเวีย ใกล้กับที่ปัจจุบันคือเมืองบอตอชัน จอร์เจสมรสกับราลูกา ยูรัชกู (Raluca Iurașcu) ทายาทของตระกูลชนชั้นสูงเก่าแก่ ในระเบียนของยูนีเมอา เอมีเนสกูระบุวันเกิดของตนเป็นวันที่ 22 ธันวาคม 1849 กระนั้น เอกสารจากโรงเรียนในเชร์เนิตซีที่เขาเข้าเรียนระบุวันเกิดอยู่ที่ 15 มกราคม 1850 ตีตู มายอเรสกู ระบุในงานเขียนของเขา "เอมีเนสกูและกวีนิพนธ์ของเขา" (1889) อ้างงานค้นคว้าโดย เอ็น เด จูเรสกู (N. D. Giurescu) และให้ข้อสรุปว่าวันเกิดของเอมีเนสกูตือวันที่ 15 มกราคม 1850 และเกิดที่บอตอชัน
ตำบลศรีสำราญ (อำเภอสองพี่น้อง)

ศรีสำราญ เป็นตำบลในอำเภอสองพี่น้อง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นตำบลของที่มีทางรถไฟสายสุพรรณบุรีผ่าน โดยเป็นที่ตั้งของอดีตสถานีรถไฟศรีสำราญ
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลศรีสำราญ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ปี พ.ศ. 2478 จังหวัดสุพรรณบุรีได้ยุบตำบลบางลี่ รวมเข้ากับตำบลสองพี่น้องและมีการจัดตั้งสุขาภิบาลท้องที่สองพี่น้อง ขึ้นเป็นเทศบาลตำบลสองพี่น้อง โดยต้องมีการเปลี่ยนแปลงพื้นที่ตำบลศรีสำราญขึ้นใหม่ โดยทิศเหนือติดต่อเขตตำบลหัวโพธิ์ ทิศตะวันออกติดต่อเขตเทศบาลตำบลสองพี่น้อง ทิศใต้ติดต่อตำบลทุ่งคอก และทิศตะวันตกติดต่อตำบลรางหวาย จังหวัดกาญจนบุรี
ปี พ.ศ. 2512 เทศบาลตำบลสองพี่น้องได้ขยายเขตเทศบาล ซึ่งหมู่ 1 –2, 9 (ในขณะนั้น) ของตำบลศรีสำราญ เข้าไปอยู่ในเขตของเทศบาลตำบลสองพี่น้องด้วย จึงมีการโอนท้องที่หมู่ 1–2 เฉพาะส่วนที่อยู่ในเขตเทศบาลตำบลสองพี่น้อง ของตำบลสองพี่น้อง ไปรวมขึ้นกับตำบลสองพี่น้อง ส่วนที่เหลือของหมู่ 1 ให้โอนไปขึ้นหมู่ 2 ของตำบลศรีสำราญ, ส่วนที่เหลือของหมู่ 2 ให้ตั้งเป็นหมู่ 2 ของตำบลศรีสำราญ โดยยึดเขตตำบลตามหลักเขตเทศบาล
ปี พ.ศ. 2514 นายสวัสดิ์ มีเพียร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ประกาศแยก 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ 1 บ้านดอนพรม, หมู่ 10 บ้านหนองจิก, หมู่ 11 บ้านไผ่แขวน, หมู่ 12 บ้านหนองอึ้ง, หมู่ 13 บ้านสำนักแจง และหมู่ 14 บ้านทับปลาร้า ของตำบลศรีสำราญ ออกไปตั้งเป็นตำบลหนองบ่อ โดยอนุมัติจากนายพ่วง สุวรรณรัฐ ปลัดกระทรวงมหาดไทย
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลศรีสำราญแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลศรีสำราญเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลศรีสำราญ ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลศรีสำราญมี 14 หมู่บ้าน พื้นที่ 40.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 9,026 คน และ 1,768 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลศรีสำราญอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลศรีสำราญ
ภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ย

ภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ย (เพ็งอิม: dio5 ion5 uê7) เป็นภาษาย่อยหนึ่งของภาษาแต้จิ๋ว (ภาษาหมิ่นใต้) ซึ่งพูดในเขตเตี่ยเอี๊ยของเมืองซัวเถา มณฑลกวางตุ้ง
นอกจากนี้ ชาวจีนแต้จิ๋วโพ้นทะเลจำนวนมากที่อพยพจากอำเภอเตี่ยเอี๊ยก็ยังคงใช้ภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ย รวมถีงในประเทศไทยด้วย
ภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ยมีความคล้ายคลึงกับภาษาถิ่นโผวเล้งและภาษาถิ่นหุ่ยไล้ มากกว่าภาษาถิ่นซัวเถา โดยเห็นได้จากหลักการเปลี่ยนเสียงวรรณยุกต์ตามพยางค์ข้างเคียง แต่ทั้งหมดสามารถสื่อสารกันได้โดยไม่มีอุปสรรคใด ๆ
หลักการเปลี่ยนเสียงวรรณยุกต์.
ลักษณะเด่นที่สุดของภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ยคือมีการเปลี่ยนแปลงเสียงวรรณยุกต์เมื่ออยู่พยางค์หลังต่างไปจากเมื่ออยู่ในพยางค์เดี่ยว (ในขณะที่ภาษาถิ่นซัวเถานั้นพยางค์หลังสุดจะออกเสียงเหมือนเมื่ออยู่ในพยางค์เดี่ยวเสมอ) โดยนอกจากเสียงวรรณยุกต์ 4 และ 7 ที่เดิมเป็นเสียงต่ำอยู่แล้ว เสียงอื่นจะมีการเปลี่ยนแปลงเป็นเสียงที่ต่ำลงหมด
ตารางต่อไปนี้แสดงการออกเสียงวรรณยุกต์ในตำแหน่งต่าง ๆ ของภาษาถิ่นเตี่ยเอี๊ย
ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจคอร์ก

ยูนิเวอร์ซิตีคอลเลจคอร์ก มหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ (– UCC) เป็นมหาวิทยาลัยในสังกัดมหาวิทยาลัยแห่งชาติไอร์แลนด์ ตั้งอยู่ในคอร์ก
มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี 1845 โดยเป็นหนึ่งในสามของวิทยาลัยควีนส์ที่ตั้งอยู่ในเบลฟาสต์ คอร์ก และกัลเวย์ และกลายเป็น "University College, Cork" ภายใต้รัฐบัญญัติมหาวิทยาลัยไอริช 1908 ต่อมาด้วยรัฐบัญญัติมหาวิทยาลัย 1997 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "National University of Ireland, Cork" และด้วยคำสั่งรัฐมนตรีปี 1998 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "University College Cork – National University of Ireland, Cork" แม้ว่ามหาวิทยาลัยแห่งนี้จะยังคงเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อ "University College Cork" ก็ตาม
ณ ปี 2022 University College Cork มีนักศึกษา 24,195 คน ซึ่งรวมถึงนักศึกษาในระดับบัณฑิตศึกษา 16,849 คน นักศึกษาระดับหลังบัณฑิตศึกษาและนักศึกษาวิจัย 7,346 และนักศึกษาหลักสูตรต่อเนื่องสำหรับผู้ใหญ่ในทุกหลักสูตร 2,800 คน นักศึกษาได้รับการสนับสนุนจากบุคลากรสายวิชาการ วิจัย และการธุรการ จำนวน 3,429 คน ณ ปี 2022 มีรายงานว่า UCC มีศิษย์เก่าประมาณ 200,000 คนทั่วโลก
วิดบีร์

นาซีออนาลนียวิดบีร์ (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'การคัดเลือกระดับชาติ') รู้จักกันในชื่อ วิดบีร์ เป็นการแข่งขันดนตรีที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีโดยซุสปีลแนและแอสแตแบ ซึ่งเป็นการคัดเลือกตัวแทนสำหรับการเข้าร่วมการประกวดเพลงยูโรวิชันของยูเครน ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2021 มีการประกาศว่าสถานีโทรทัศน์ทั้งสองรายได้ยุติความร่วมมือกัน และซุสปีลแนกำลังมองหารูปแบบการคัดเลือกใหม่สำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2022 เป็นการสิ้นสุด "วิดบีร์" ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2021 ซุสปีลแนได้ประกาศว่าทางสถานีโทรทัศน์จะจัดวิดบีร์ปี 2022 ในรูปแบบใหม่ด้วยตนเอง
ในปีแรก เกิดสถิติการโหวตทางเอสเอ็มเอส โดยได้รับคะแนนโหวตเฉพาะ 344,268 คะแนน โดย 37.77% สนับสนุนจามาลา ซึ่งต่อมาจะชนะการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2016
กว่างตงพินอินฟางอ้าน

กว่างตงพินอินฟางอ้าน  เป็นชื่อเรียกรวมของแผนการถอดเสียงภาษาจีนถิ่นต่าง ๆ ภายในมณฑลกวางตุ้งเป็นอักษรโรมันซึ่งจัดทำโดยกรมการศึกษาของรัฐบาลประชาชนมณฑลกวางตุ้งในปี 1960 โดยได้ทำทั้งหมด ๔ ภาษา ได้แก่ ภาษากวางตุ้ง ภาษาแต้จิ๋ว ภาษาฮากกา และ ภาษาไหหลำ โดยระบบที่ใช้กับทั้ง ๔ ภาษานี้ใช้วิธีการสะกดคำที่คล้ายกัน แต่มีความแตกต่างบางประการขึ้นอยู่กับรูปแบบเสียงของแต่ละภาษา
โดยรวมแล้วรูปแบบการเขียนมีความคล้ายคลึงกับพินอินของภาษาจีนกลางมาตรฐาน มีการใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรเพื่อแสดงสระบางตัว แต่วรรณยุกต์จะแสดงด้วยตัวเลขตัวยก แทนที่จะใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรวางบนพยัญชนะเหมือนอย่างพินอินของภาษาจีนกลาง
ภาษากวางตุ้ง.
เป็นระบบถอดเสียงภาษากวางตุ้งมาตรฐาน แต่ไม่ได้รับความนิยมเท่าระบบอื่นเช่น ยฺหวิดเพ็งที่ถูกเสนอโดยทางฮ่องกง ปัจจุบันยังเหลือการใช้แค่ในวงจำกัดสำหรับงานวิจัยเกี่ยวกับภาษากวางตุ้งในจีนแผ่นดินใหญ่
ภาษาฮากกา.
เป็นระบบการถอดเสียงของภาษาฮากกาโดยยึดตามสำเนียงเหมย์เซี่ยนเป็นมาตรฐาน
ภาษาแต้จิ๋ว.
เป็นระบบการถอดเสียงภาษาแต้จิ๋วซึ่งได้รับความนิยมมากที่สุด ปัจจุบันนิยมใช้ในการสอนภาษาแต้จิ๋วโดยทั่วไป
ภาษาไหหลำ.
เป็นระบบถอดเสียงภาษาไหหลำโดยยึดสำเนียงเหวินชางเป็นมาตรฐาน
มหาวิทยาลัยดับลินซิตี

มหาวิทยาลัยนครดับลิน (ย่อว่า "DCU") เป็นมหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของนครดับลิน ประเทศไอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นในชื่อ "สถาบันแห่งชาติเพื่อการอุดมศึกษา ดับลิน" ในปี 1975 โดยรับนักศึกษารุ่นแรกในปี 1980 และได้รับการยกสถานะเป็นมหาวิทยาลัย (คู่ไปกับ "สถาบันแห่งชาติเพื่อการอุดมศึกษา ลิเมอริก" ซึ่งปัจจุบัน คือมหาวิทยาลัยลิเมอริก) ในเดือนกันยายน 1989
ณ ปี 2020 มหาวิทยาลัยมีนักศึกษา 17,400 คน และศิษย์เก่ามากกว่า 80,000 คน นอกจากนี้มหาวิทยาลัยยังมีนักศึกษาแบบออนไลน์ประมาณ 1,200 คน ที่เรียนผ่านทาง DCU Connected ในปี 2019 มีพนักงาน 1,690 คน สมาชิกคณะคณาจารย์ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ อดีตนายกรัฐมนตรี จอห์น บรูตัน และ เอ็ดเวิร์ด เดอ โบโน โดยบรูตันรับตำแหน่งอาจารย์พิเศษในคณะกฎหมายและการปกครองในช่วงต้นปี 2004 และเดอ โบโน รับตำแหน่งศาสตราจารย์พิเศษในช่วงกลางปี 2005
วิทยาเขต.
มหาวิทยาลัยมี 5 วิทยาเขต
เซเรตเซ คามา

เซอร์ เซเรตเซ โกอิตเซเบง มาฟีรี คามา, GCB, KBE (1 กรกฎาคม ค.ศ. 1921 – 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักการเมืองชาวบอตสวานาที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีบอตสวานาคนแรกใน ค.ศ. 1966 จนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1980
เขาเกิดในชนชั้นเจ้าผู้มีอิทธิพลในเบชวานาแลนด์ รัฐในอารักขาของอังกฤษ เขาศึกษาต่อต่างประเทศในประเทศแอฟริกาใต้ จากนั้นจึงไปต่อที่สหราชอาณาจักร ขณะอยู่ที่อังกฤษ เขาแต่งงานกับสตรีชาวอังกฤษนามรูธ วิลเลียมส์ ถือเป็นการตัดสินใจที่รัฐบาลคนผิวขาวส่วนใหญ่ในแอฟริกาใต้คัดค้าน และนำไปสู่ประเด็นพิพาทที่ทำให้รัฐบาลอังกฤษให้เขาอยู่ในประเทศอังกฤษในฐานะผู้ถูกเนรเทศ เพื่อไม่ให้ความสัมพันธ์สหราชอาณาจักร–แอฟริกาใต้ย่ำแย่ลงกว่านี้
หลังสิ้นสุดช่วงเนรเทศ คามาเป็นผู้นำการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชของประเทศ และเปลี่ยนผ่านจากการปกครองของอังกฤษไปสู่ประเทศเอกราช เขาก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยบอตสวานาใน ค.ศ. 1962 แล้วกลายเป็นนายกรัฐมนตรีใน ค.ศ. 1965 ต่อมาใน ค.ศ. 1966 บอตสวานาได้รับเอกราช และคามาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนแรก ในช่วงที่ดำรงตำแหน่ง ประเทศนี้ประสบความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างรวดเร็ว คามาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีจนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1980 และ Quett Masire ขึ้นดำรงตำแหน่งต่อจากเขา เอียน คามา บุตรของเขา ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนที่ 4 ใน ค.ศ. 2008 ถึง 2018
วัยเด็กและการศึกษา.
เซเรตเซ คามาเกิดใน ค..ศ 1921 ที่เซโรเว ในบริเวณที่ตอนนั้นคือเบชวานาแลนด์ เขาเป็นบุตรของราชินีเตโบโกกับเซกโกมา คามาที่ 2 หัวหน้าผู้สูงส่งแห่งตระกูลบามังวาโตของชาว Tswana และเป็นพระนัดดาในพระเจ้าคามาที่ 3 ชื่อ Seretse มีความหมายว่า "ดินเหนียวที่ติด" (the clay that binds)
แต่งงานและเนรเทศ.
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1947 คามาพบกับรูธ วิลเลียมส์ พนักงานชาวอังกฤษที่ Lloyd's of London. หลังจากคบหาดูใจกันได้ปีเดียว ทั้งสองจึงแต่งงานกัน การแต่งงานข้ามเชื้อชาติก่อให้เกิดความโกรธแค้น ทั้งทางสหภาพแอฟริกาใต้ที่จัดตั้งการถือผิว (การแบ่งแยกเชื้อชาติ) ตามกฎหมาย และบรรดาผู้อาวุโสในตระกูลบามังวาโตที่โกรธเพราะเขาไม่เลือกสตรีในกลุ่มพวกเขา
เมื่อได้รับแจ้งเรื่องการแต่งงาน Tshekedi Khama ลุงของคามาสั่งให้เขากลับมายังเบชวานาแลนด์ และเพิกถอนการสมรสเสีย คามาจึงกลับไปที่เซโรเว รูธ วิลเลียมส์ คามาที่เดินทางพร้อมกับสามีใหม่ก็มีชื่อเสียงพอกัน ทำให้ Tshekedi Khama ยอมรับความพ่ายแพ้ จึงออกจากเขตสงวนบามังวาโตเพื่อลี้ภัยโดยสมัครใจที่เขตสงวนบักเวนา ส่วนคามาเดินทางกลับไปศึกษาต่อที่ลอนดอน
ประธานาธิบดี.
เมื่อบอตสวานาเป็นเอกราชใน ค.ศ. 1966 ประเทศนี้เป็นประเทศที่จนที่สุดอันดับ 3 จของโลก ซึ่งจนมากกว่าประเทศแอฟริกาอื่น ๆ ส่วนใหญ่ โครงสร้างพื้นฐานมีน้อยมาก โดยมีทางลาดยางยาวเพียง และมีประชากรเพียงไม่กี่คนได้รับการศึกษาในระดับทางการ โดยมีผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเพียง 22 คนและผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศึกษาเพียง 100 คน
เสียชีวิต.
ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต สุขภาพของคามาทรุดโทรมลงหลายปี โดยป่วยด้วยโรคหัวใจและโรคไต ใน ค.ศ. 1960 เขาได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นเบาหวาน ใน ค.ศ. 1976 เขาเข้าผ่าตัดหัวใจที่โจฮันเนสเบิร์กเพื่อติดตั้งเครื่องกระตุ้นไฟฟ้าหัวใจ นับแต่นั้นมา เขาต้องเดินทางรักษาที่ลอนดอนเป็นประจำ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1980 เขาได้รับการวินิฉัยขณะรักษาตัวที่ลอนดอนว่าเป็นมะเร็งตับอ่อนระยะสุดท้าย เขาเดินทางกลับบ้านหลังพบว่าไม่มีทางรักษาได้
คามาเสียชีวิตขณะนอนหลับในวันที่ 13 กรกฎาคม ค..ศ 1980 ต่อหน้าภรรยาที่ประเทศบอตสวานา
อุทยานแห่งชาติเนียะฮ์

มรดกโบราณคดีแห่งกลุ่มถ้ำของอุทยานแห่งชาติเนียะฮ์  ตั้งอยู่ในเขตมิริ รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย ใกล้ชายฝั่งตะวันตกของเกาะบอร์เนียว ณ ใจกลางอุทยานแห่งชาติเนียะฮ์ เป็นที่ตั้งของแหล่งโบราณคดีถ้ำเนียะฮ์ ซึ่งมีการปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ที่ยาวนานที่สุดในเขตป่าฝน ครอบคลุมอย่างน้อย 50,000 ปี จากสมัยไพลสโตซีน ถึงกลางสมัยโฮโลซีน 
ถ้ำเนียะฮ์ เป็นที่ตั้งสำคัญแห่งหนึ่งในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งค้นพบซากมนุษย์โบราณเมื่อ 40,000 ปีมาแล้ว อันเป็นการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ที่เก่าแก่ที่สุดของมาเลเซียตะวันออก การศึกษาเพิ่มเติมเมื่อไม่นานมานี้ถูกตีพิมพ์ใน ค.ศ. 2006 แสดงหลักฐานของกิจกรรมของมนุษย์ครั้งแรกที่ถ้ำเนียะฮ์ เมื่อประมาณ 46,000 - 34,000 ปีมาแล้ว นอกจากนี้ยังพบสิ่งของต่างๆ ได้แก่ อุปกรณ์สับและเกล็ดสมัยไพลสโตซีน ขวานยุคหินใหม่ ขวานหินคมลาดด้านเดียว (adze) เครื่องปั้นดินเผา อัญมณีเปลือกหอย เรือ เสื่อ รวมถึงเครื่องมือเหล็ก เซรามิก และลูกปัดแก้วที่มีอายุย้อนไปถึงยุคเหล็ก การค้นพบที่มีชื่อเสียงที่สุดคือกะโหลกศีรษะมนุษย์ที่มีอายุประมาณ 38,000 ปีก่อนคริสตศักราช ภายในถ้ำมีภาพเขียนสีและหินเขียนสี อายุราว 1,200 ปี รวมถึงภาพโลงศพไม้หรือเรือมรณะ ในระหว่าง ค.ศ. 1954 ถึง ค.ศ. 1966 มีการขุดพบชิ้นส่วนกระดูกสัตว์ประมาณ 750,000 ชิ้น หนึ่งในนั้นถูกระบุว่าเป็นกระดูกฝ่ามือของเสือหนุ่ม
แหล่งมรดกโลก.
มรดกโบราณคดีแห่งกลุ่มถ้ำของอุทยานแห่งชาติเนียะฮ์ได้รับลงทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 46 เมื่อ พ.ศ. 2567 ที่กรุงนิวเดลี ประเทศอินเดีย ด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณามรดกโลกทางวัฒนธรรม จำนวน 2 ข้อ ดังนี้
โยชิกาวะ

โยชิกาวะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 71,202 คน มีความหนาแน่นของประชากร 2,249 คนต่อตารางกิโลเมตร โยชิกาวะได้รับการยกฐานะเป็นเทศบาลนครเมื่อ ค.ศ. 1996
ภูมิศาสตร์.
โยชิกาวะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดไซตามะ ในบริเวณกลางน้ำของแม่น้ำเอโดะและแม่น้ำนากะ และห่างจากใจกลางโตเกียวประมาณ 20 กิโลเมตร
ภูมิอากาศ.
โยชิกาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเด่นคือ ฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกเล็กน้อยถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโยชิกาวะอยู่ที่ 14.8 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,408 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 26.8 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 4.1 °C
สถิติประชากร.
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของโยชิกาวะเพิ่มขึ้นเกือบ 4 เท่าในช่วง 50 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่โยชิกาวะในยุคเอโดะเป็นดินแดน"เท็นเรียว" (ดินแดนที่อยู่ภายใต้การปกครองโดยตรงของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ) อยู่ภายในแคว้นชิโมซะ ต่อมาใน ค.ศ. 1871 พื้นที่ดังกล่าวจึงถูกโอนมาขึ้นกับจังหวัดไซตามะ
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านโยชิกาวะขึ้นภายในอำเภอคิตากัตสึชิกะ จังหวัดไซตามะ ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1915 ต่อมาวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1955 เมืองโยชิกาวะได้ผนวกหมู่บ้านใกล้เคียงอย่างอาซาฮิและมิวาโนเอะเข้าเป็นส่วนหนึ่ง จำนวนประชากรของเมืองเริ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970, 1980 และ 1990 และเมืองโยชิกาวะได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1996
การเมืองการปกครอง.
นครโยชิกาวะมีการบริหารในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครที่เป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 20 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด นครโยชิกาวะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครโยชิกาวะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 14 จังหวัดไซตามะ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
เนื่องด้วยที่ตั้ง โยชิกาวะจึงเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่เดินทางไปกลับที่ทำงาน โดยมีประชากรกว่า 19% ที่เดินทางไปทำงานในมหานครโตเกียว และพื้นที่แห่งนี้มีชื่อเสียงในด้านปลาดุกนามาซุมาตั้งแต่ในอดีต
ไซเซริยะ ซึ่งเป็นเครือร้านอาหารโยโชกุ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่โยชิกาวะ
การศึกษา.
โรงเรียนรัฐบาลประกอบด้วยโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนครโยชิกาวะ ได้แก่ โรงเรียนประถมศึกษา 8 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 4 แห่ง และโรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 1 แห่ง คือ โรงเรียนมัธยมปลายโยชิกาวะมินามิ 
เมืองแฝด.
โยชิกาวะเป็นเมืองแฝดกับ
Estola acricula

Estola acricula เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Henry Walter Bates ใน ค.ศ. 1866 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
เกาะฮ์เปียกย์

เกาะฮ์เปียกย์ ("เกาะพากย์") เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอเวินไซทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 3 หมู่บ้านและมีประชากร 2,087 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับปานกลางในเกาะฮ์เปียกย์
ภนุมกก

ภนุมกก  เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอเวินไซทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 5 หมู่บ้านและมีประชากร 889 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา
บวย

บวย  เป็นตำบล (ฆุม) ในอำเภอโอจุมทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศกัมพูชา โดยแบ่งออกเป็น 8 หมู่บ้านและมีประชากร 1,696 คน ในการเลือกตั้งกรมปรึกษาฆุมสังกัด ค.ศ. 2007 ที่นั่งทั้งหมด 5 ที่ตกเป็นของสมาชิกพรรคประชาชนกัมพูชา ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006 การถ่ายโอนที่ดินเป็นปัญหาที่มีความรุนแรงระดับต่ำในบูย
วิฏฐัล นาเคศ ศิโรฑกร

วี. เอ็น. ศิโรฑกร (อักษรโรมัน: V. N. Shirodkar) หรือ วิฏฐัล นาเคศ ศิโรฑกร (อักษรโรมัน: Vithal Nagesh Shirodkar, 27 เมษายน 1899 – 7 มีนาคม 1971) เป็นสูติ-นรีแพทย์ชาวอินเดีย ซึ่งเป็นที่รู้จักในแวดวงสูติศาสตร์จากการเย็บผูกปากมดลูกแบบศิโรฑกร (Shirodkar cerclage)
ศิโรฑกรเกิดที่ศิโรฑ กัว และเป็นสมาชิกของชุมชน "กาลวันติน" (ปัจจุบันเรียกว่าโคมานตกมราฐาสมาชในกัว) หลังจบการศึกษาแพทยศาสตร์จากวิทยาลัยแพทยศาสตร์กรานต์ เขาศึกษาต่อที่สหราชอาณาจักรและได้รับวุฒิแพทย์ประจำบ้านต่อยอดราชวิทยาลัยศัลยศาสตร์ในปี 1931
เขาเดินทางกลับอินเดียในปี 1935 และประกอบอสชีพเป็นสูติ-นรีแพทย์กิตติมศักดิ์ โดยมีบทบาทในฐานะอาจารย์แพทย์และพัฒนาการแพทย์ หนึ่งในผลงานสำคัญที่สุดของเขาคือการพัฒนาการเย็บผูกปากมดลูกวิธีใหม่ที่เรียกว่า "การเย็บผูกปากมดลูกแบบศิโรฑกร" (Shirodkar cerclage) นอกจากนี้เขายังมีส่วนร่วมในการพัฒนาและศึกษาหัตถการการเย็บแก้ภาวะอวัยวะปลิ้น, การเย็บต่อท่อและการสร้างมดลูกเทียม รวมถึงยังมีความสนใจไปถึงแขนงของเวชศาสตร์สังคม
รัฐบาลอินเดียมอบเครื่องราชฯ ปัทมภูษาณในปี 1960 และ ปัทมภูษาณในปี 1971 แก่เขา
มหาวิทยาลัยกัลเวย์

มหาวิทยาลัยกัลเวย์  เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐ ตั้งอยู่ในกัลเวย์ ประเทศไอร์แลนด์
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1845 ในชื่อ "Queen's College, Galway" เป็นที่รู้จักในชื่อ "University College, Galway" (UCG)  ตั้งแต่ปี 1908 ถึง 1997 และในชื่อ "National University of Ireland Galway" (NUI Galway)  ตั้งแต่ปี 1997 ถึงปี 2022. ในเดือนกันยายน 2022 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "University of Galway"
มหาวิทยาลัยกัลเวย์เป็นสมาชิกกลุ่มกูอิงบรา ซึ่งเป็นเครือข่ายมหาวิทยาลัยยุโรปที่ก่อตั้งมายาวนาน 40 แห่ง
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยก่อตั้งขึ้นในปี 1845 ในชื่อ Queen's College, Galway ร่วมกับ Queen's College, Cork และ Queen's College, Belfast ในตอนเปิดสอนเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม 1849 มีนักเรียนจำนวน 68 คน ในปี 1850 ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยควีนส์แห่งไอร์แลนด์ และมอบปริญญาในชื่อของมหาวิทยาลัยดังกล่าว
มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ใกล้ใจกลางเมืองและทอดยาวไปตามแม่น้ำคอร์ริบ ส่วนที่เก่าแก่ที่สุดของมหาวิทยาลัยคืออาคารสี่เหลี่ยมล้อมรอบลานกว้าง (quadrangle) ซึ่งเป็นที่ตั้งของหอประชุมใหญ่ (Aula Maxima) ออกแบบโดย John Benjamin Keane ในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบโกธิกทิวดอร์และสร้างขึ้นจากหินปูนในท้องถิ่น โดยจำลองจาก Christ Church หนึ่งในวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
มหาวิทยาลัยลิเมอริก

มหาวิทยาลัยลิเมอริก (- UL) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐในเมืองลิเมอริก ประเทศไอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี 1972 ในชื่อ "สถาบันแห่งชาติเพื่อการอุดมศึกษา ลิเมอริก" และเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยในเดือนกันยายน 1989 ตามรัฐบัญญัติมหาวิทยาลัยลิเมอริก 1989 โดยเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกที่ก่อตั้งขึ้นไอร์แลนด์เป็นเอกสารในปี 1922 และตามมาด้วยการก่อตั้งมหาวิทยาลัยดับลินซิตี
มหาวิทยาลัยมีส่วนร่วมอย่างแข็งขันในโครงการ Erasmus ของสหภาพยุโรปตั้งแต่ปี 1988 และมีสถาบันพันธมิตร 207 แห่งใน 24 ประเทศในยุโรป นอกจากนี้นักศึกษา UL ยังสามารถศึกษาในมหาวิทยาลัยพันธมิตรในสหรัฐอเมริกา แคนาดา ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ บราซิล จีน และสิงคโปร์ได้อีกด้วย
ในปี 2010 UL ร่วมเป็นพันธมิตรกับ NUI Galway เพื่อแบ่งปันทรัพยากรกัน
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
พระยาวิเทศธรรมมนตรี (เรอเน เชอริแดน)

มหาอำมาตย์ตรี พระยาวิเทศธรรมมนตรี (เรอเน เชอริแดน) (René Sheridan, 22 กุมภาพันธ์ 2416–10 กันยายน 2471) เป็นทนายความและผู้พิพากษาชาวเบลเยียมที่เข้ามามีบทบาทสำคัญในกระทรวงยุติธรรมของสยาม ตั้งแต่ปี 2445 ถึง 2471
ชีวิตวัยเด็ก.
เชอริแดนเกิดในปี 2416 ที่เมืองบรูช และเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยบรัสเซลส์ จนได้รับปริญญานิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิตในปี 2442 จากนั้น เขาได้กลับไปยังเมืองบรูชบ้านเกิด ในฐานะทนายความ
อาชีพ.
หลังจากสำเร็จการศึกษาไม่นาน เชอริแดนได้เดินทางไปยังแอฟริกาตะวันตกในตำแหน่งผู้ช่วยอัยการรัฐ (Substitut du Procureur d'Etàt) ต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้พิพากษาประจำคองโก
ผ่านไปหนึ่งปี เขาก็กลับไปยุโรปและเข้ารับราชการในสยาม เขาเดินทางมาถึงสยามเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2445 และเข้ารับราชการในตำแหน่งที่ปรึกษากฎหมายในกระทรวงยุติธรรม ในปี พ.ศ. 2448 เขาได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ กรุงเทพฯ และดำรงตำแหน่งนี้จนถึงปี พ.ศ. 2471 เรอเน เชอริแดน ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "พระยาวิเทศธรรมมนตรี" ถือศักดินา 1000 จากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2467 (ตรงกับปี 2468 ในปัจจุบัน) และได้รับพระราชทานยศเป็นมหาอำมาตย์ตรีเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 2468 (ตรงกับปี 2469 ในปัจจุบัน) พระยาวิเทศธรรมมนตรี (เรอเน เชอริแดน) ถึงแก่อนิจกรรมที่กรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2471
เหตุโจมตีสำนักงานใหญ่เตอร์กิชแอโรสเปซอินดัสทรีส์ พ.ศ. 2567

ในวันที่ 23 ตุลาคม 2024 มีผู้เสียชีวิตห้ารายและบาดเจ็บ 22 คนในเหตุก่อการร้ายที่สำนักงานใหญ่เตอร์กิชแอโรสเปซอินดัสทรีส์ (TAI; Turkish Aerospace Industries) ในเขตกะฮ์รามันกาซัน ในนครอังการา ประเทศตุรกี โดยผู้ก่อเหตุมีสองคนซึ่งถูกสังหารในภายหลัง
ผู้ก่อเหตุทั้งสองเดินทางมาถึงทางรถแท็กซี่ก่อนจะจุดระเบิดด้านหลังรถ จากนั้นกราดยิงปืนไรเฟิลอัตโนมัติขณะเดินเข้าภายในอาคาร ทั้งหมดพบเห็นบนกล้องวงจรปิด พนักงานของบริษัทได้รับการอพยพไปยังที่หลบภัย และมีการส่งนักดับเพลิงและทีมแพทย์ไปยังจุดเกิดเหตุ นอกจากนี้มีรายงานการปะทะกันในบริเวณลานจอดรถ 
เหตุการณ์นี้ยังไม่มีผู้ใดออกมาอ้างความรับผิดชอบ กระนั้นรัฐบาลตุรกีระบุว่าผู้ก่อเหตุเป็นสมาชิกของพรรคแรงงานเคอร์ดิสถาน (PKK) กลุ่มซึ่งตุรกี สหภาพยุโรป และสหรัฐ ถือว่าเป็นกลุ่มก่อการร้าย ผู้ก่อเหตุชายได้รับการระบุตัวว่าคือ อาลี อือเร็ค (Ali Örek) ปฏิบัติการณ์ภายใต้ชื่อรหัส "รอยเกอร์" (Rojger) เกิดเมื่อปี 1992 ใน เบย์ตึชเชบัป จังหวัดชีร์นัค ส่วนผู้ก่อเหตุหญิงได้รับการระบุตัวว่าคือ มีเน เววยิน อัลชีเชค (Mine Sevjin Alçiçek) อดีตคณะประธาน HDP เขตฮักการี-กลาง
ขนมปังปิ้งฝรั่งเศส

ขนมปังปิ้งฝรั่งเศส หรือเป็นที่นิยมเรียกกันว่า เฟรนโทสต์ (อังกฤษ: French toast)เป็นอาหารจานหนึ่งที่ทำจากขนมปังหั่นบาง ๆ ชุบในไข่ที่ตีแล้วและมักจะใส่นมหรือครีมลงไปจากนั้นนำไปทอดในกระทะ มีทั้งชื่ออื่นๆ และรูปแบบชื่ออื่นๆ ได้แก่ ขนมปังไข่ขนมปังปิ้งบอมเบย์ ขนมปังปิ้งยิปซีและ อัศวินผู้น่าสงสาร (แห่งวินด์เซอร์) 
เมื่อเสิร์ฟขนมปังปิ้งฝรั่งเศสหรือเฟรนโทสต์เป็นอาหารของหวาน มักจะเติม น้ำตาล วานิลลา หรือ อบเชย ก่อนทอดลงไปในกระทะ จากนั้นอาจโรยน้ำตาล (มักจะเป็น น้ำตาลไอซิ่ง) เนย ผลไม้ หรือน้ำเชื่อมลงไปด้านบนตบท้าย เมื่อเป็นอาหารของคาว มักจะทอดด้วยเกลือหรือพริกไทยเล็กน้อย จากนั้นจึงเสิร์ฟพร้อมซอส เช่น ซอสมะเขือเทศ หรือ มายองเนส
ขนมหวาน

ขนมหวาน หรือ ลูกอม หรือ ลูกกวาด (sweet หรือ lolly) คือ ขนมที่มีน้ำตาลเป็นส่วนผสมหลัก อย่างเช่น ช็อกโกแลต หมากฝรั่ง ผัก ผลไม้ หรือถั่วที่เคลือบด้วยน้ำตาล เรียกว่า "ผักผลไม้เชื่อม"
ขนมหวานมีลักษณะเด่นคือมีการใช้น้ำตาลหรือสารทดแทนน้ำตาลในปริมาณมาก ในด้านขนาด เค้กหรือขนมปังมักจะต้องแบ่งกันกินกันหลายคน ขณะที่ขนมหวานหรือลูกอมมักจะทำเป็นชิ้นเล็ก ๆ อย่างไรก็ตาม นิยามของขนมหวานยังขึ้นอยู่กับว่าผู้คนกินอาหารชนิดนี้อย่างไรด้วย อย่าง ขนมอบที่เสิร์ฟเป็นของหวานหลังมื้ออาหาร โดยทั่วไปแล้ว ขนมหวานจะกินแบบเป็นบางครั้งบางคราวโดยมักจะหยิบกินด้วยมือ เป็นของว่างระหว่างมื้ออาหาร แต่ละวัฒนธรรมมีแนวคิดของตนเองว่าอะไรคือขนมหวานมากกว่าของหวาน อาหารชนิดเดียวกันอาจเป็นขนมหวานในวัฒนธรรมหนึ่งและเป็นของหวานในอีกวัฒนธรรมหนึ่งก็ได้
นัม ยุน-ซู

นัม ยุน-ซู (เกิด 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1997)#เปลี่ยนทาง เป็นนักแสดงและนายแบบชาวเกาหลีใต้ เขาแสดงในซีรีส์ดราม่าต้นฉบับของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง "Extracurricular" (2020), ของ tvN เรื่อง "Birthcare Center" (2020), ของเจทีบีซีเรื่อง "Beyond Evil" (2021), ของเคบีเอส เรื่อง "ราชันผู้งดงาม" (2021) และ Love In The Big City (2024) ในฐานะนักแสดงนำของซีรีส์
กองทัพลู่ที่แปด

กองทัพลู่ที่แปด  หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า หมู่กองทัพที่ 18 แห่งกองทัพปฏิวัติแห่งชาติสาธารณรัฐจีน เป็นหมู่กองทัพที่อยู่ภายใต้การบัญชาการพรรคคอมมิวนิสต์จีน โดยอยู่ในโครงสร้างของกองทัพจีนภายใต้การนำของพรรคชาตินิยมจีนในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
กองทัพลู่ที่แปดก่อตั้งขึ้นจากกองทัพแดงจีนเมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1938 ในช่วงที่ฝ่ายคอมมิวนิสต์และชาตินิยมจีนร่วมกันก่อตั้งแนวร่วมที่สองเพื่อต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น อันเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง หรือที่รู้จักกันในนาม สงครามโลกครั้งที่สองในสมรภูมิจีน กองทัพลู่ที่แปดร่วมกับกองทัพใหม่ที่สี่ได้ก่อตั้งเป็นกำลังรบหลักของฝ่ายคอมมิวนิสต์ในช่วงสงคราม และอยู่ภายใต้การบัญชาการของเหมา เจ๋อตง ผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์ และนายพลจู เต๋อ แม้ว่าฝ่ายชาตินิยมจะกำหนดหน่วยนี้อย่างเป็นทางการว่าเป็นหมู่กองทัพที่ 18 แต่ฝ่ายคอมมิวนิสต์จีนและกองทัพญี่ปุ่นกลับเรียกหน่วยนี้ว่าเป็นกองทัพลู่ที่แปด กองทัพลู่ที่แปดสวมเครื่องแบบชาตินิยม ใช้ธงชาติสาธารณรัฐจีน ส่วนใหญ่ทำสงครามกองโจรกับกองทัพญี่ปุ่น กองทัพพันธมิตรญี่ปุ่น และในช่วงหลังของสงครามได้ต่อสู้กับกองกำลังชาตินิยมฝ่ายอื่นด้วย หน่วยทหารนี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพปลดปล่อยประชาชนใน ค.ศ. 1947 หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง เนื่องจากฝ่ายคอมมิวนิสต์และชาตินิยมได้กลับมาทำสงครามกลางเมืองกันอีกครั้ง
ฮันส์ นีลส์ แอนเดอร์เซน

ฮันส์ นีลส์ แอนเดอร์เซน (10 กันยายน 1852 – 30 ธันวาคม 1937) เป็นนักธุรกิจ นักการทูตชาวเดนมาร์ก และผู้ก่อตั้งบริษัทอีสต์เอเชียติก
ชีวิต.
เขาเกิดในครอบครัวชนชั้นแรงงานในเมืองนาคสคอฟ และได้รับการฝึกเป็นช่างต่อเรือ ก่อนที่จะได้รับการว่าจ้างเป็นช่างไม้ประจำเรือในปี 1872 เขาเดินทางมายังกรุงเทพฯ ครั้งแรกในปี 1873 และได้เลื่อนตำแหน่งเป็นนายท้ายเรือ และต่อมาเป็นกัปตันเรือทูลกระหม่อม ซึ่งเป็นเรือของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ต่อมา เขาได้เข้าสู่ธุรกิจการขนส่งสินค้าในเอเชียตะวันออกและต่อมาในยุโรป
ธุรกิจ.
ในปี 1884 เขาก่อตั้งบริษัทของตัวเองขึ้นในกรุงเทพฯ ชื่อว่า "แอนเดอร์เซน แอนด์ โค" โดยดำเนินธุรกิจนำเข้า ส่งออก ขนส่ง รวมถึงการทำไม้ และโรงเลื่อย
หลังจากกลับไปโคเปนเฮเกน ฮันส์ นีลส์ แอนเดอร์เซนได้เปิดสำนักงานสาขาของบริษัท และในปี 1897 เขาได้ร่วมกับอิซัค กลึคสตัดท์ ผู้อำนวยการธนาคารเกษตรกรเดนมาร์ก ก่อตั้งบริษัทอีสต์เอเชียติกขึ้น โดยมีทุนเริ่มต้น 3.5 ล้านโครเนอเดนมาร์ก จุดประสงค์ดั้งเดิมคือเพื่อทำการค้าขายระหว่างเดนมาร์กกับตะวันออกไกล โดยเริ่มจากการส่งออกและนำเข้าสินค้าต่าง ๆ แต่ด้วยความเติบโตอย่างต่อเนื่อง บริษัทของเขาได้ขยายกิจการไปสู่ธุรกิจอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น การต่อเรือ เครื่องยนต์เรือ และการประกันภัย จนในที่สุดก็กลายเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในเดนมาร์ก
ในปี 1912 แอนเดอร์เซนได้มอบหมายให้บูร์เมสเตอร์ แอนด์ ไวน์ บริษัทต่อเรือชื่อดังของเดนมาร์กในช่วงเวลานั้นต่อเรือเอ็มเอส เซแลนเดียขึ้น ซึ่งถือเป็นเรือเดินทะเลลำแรกของโลกที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซลเป็นหลัก บริษัทอีสต์เอเชียติกได้ขยายธุรกิจอย่างรวดเร็วไปทั่วโลก โดยเปิดสาขาและเข้าไปมีส่วนร่วมในกิจการต่าง ๆ กว่า 250 แห่ง ในมากกว่า 50 ประเทศ
แอนเดอร์เซนดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการต่อเนื่องนานถึง 4 ทศวรรษ ณ ปี 1937 ปีที่เขาเสียชีวิต บริษัทมีรายได้รวมเกินกว่า 233 ล้านโครเนอ
การทูต.
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เดนมาร์กยังคงรักษาความเป็นกลางอยู่ ฮันส์ นีลส์ แอนเดอร์เซนได้รับมอบหมายจากเอริก สคาเวเนียส รัฐมนตรีต่างประเทศเดนมาร์ก (ซึ่งได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง) ให้เดินทางไปยังหลายประเทศ เพื่อทำภารกิจในการเจรจาหาทางยุติสงคราม แอนเดอร์เซนมีความสนิทสนมเป็นพิเศษกับราชวงศ์เดนมาร์ก ทำให้มีความเชี่ยวชาญในการติดต่อสื่อสารและปฏิสัมพันธ์กับเชื้อพระวงศ์ เขามุ่งหวังที่จะขอร้องให้สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย และพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก (ซึ่งทั้งสามพระองค์ทรงเป็นพระญาติกัน) ช่วยยุติสงคราม เขาพยายามเจรจาเพื่อยุติสงคราม แต่ไม่ประสบความสำเร็จนัก อย่างไรก็ตามเขาสามารถรักษาผลประโยชน์ของเดนมาร์กได้เป็นอย่างดี
พักฟ้าซื้อ

พักฟ้าซื้อ (pha̍k-fa-sṳ; IPA: /pʰak̚⁵ fa⁵⁵ sɨ⁵⁵/) เป็นระบบถอดเสียงอ่านภาษาฮากกาด้วยอักษรละติน มีจุดเริ่มต้นจากศาสนจักรเพรสไบทีเรียนที่เข้ามาเผยแพร่ศาสนาในจีนตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 19 ต่อมาทางไต้หวันได้นำมาใช้เพื่อแสดงเสียงอ่านของภาษาฮากกาไต้หวันด้วย ในปี 2012 มีการตีพิมพ์คัมภีร์ไบเบิลฉบับภาษาฮากกาโดยยึดเอาสำเนียงเหมียวลี่เป็นหลัก และสำเนียงซินจู๋บางส่วน
ระบบการเขียน.
อักษรที่ใช้.
ตัวอักษรในระบบพักฟ้าซื้อใช้อักษรละตินพื้นฐาน 17 ตัว ได้แก่ A, C, E, F, H, I, K, L, M, N, O, P, S, T, U, V, Y และยังเพิ่ม Ṳ เข้ามาด้วย และมีการใช้อักษรพยัญชนะ 2 ตัวเพื่อแทนเสียงพยัญชนะเดียวได้แก่ Ch, Kh, Ng, Ph, Th และอักษร 3 ตัว คือ Chh
สำหรับอักษรละตินพื้นฐานที่เหลืออีก 10 ตัวได้แก่ B, D, G, J, Q, R, W, X, Z จะไม่มีการใช้เพื่อแทนเสียงในภาษาฮากกา แต่จะใช้เมื่อเขียนพวกคำยืมภาษาต่างประเทศเท่านั้น
พยัญชนะต้น.
เสียงพยัญชนะต้นของภาษาฮากกาแสดงดังตารางนี้
สระ.
เสียงสระในภาษาฮากกาแสดงด้วยอักษรดังต่อไปนี้
ตัวสะกด.
ภาษาฮากกามีเสียงตัวสะกดทั้งหมด 6 เสียง แสดงดังในตารางต่อไปนี้
วรรณยุกต์.
เสียงวรรณยุกต์แสดงโดยเครื่องหมายเสริมสัทอักษร โดยระดับเสียงของวรรณยุกต์ในภาษาฮากกาไต้หวันแสดงดังในตารางนี้
เรเชล คุปตะ

เรเชล คุปตะ  เป็นนางแบบและนางงามชาวอินเดีย โดยเธอได้รับตำแหน่งทั้งมิสซูเปอร์ทาเลนจ์ออฟเดอะเวิลด์ 2022 และมิสแกรนด์อินเดีย 2024 ก่อนจะได้รับตำแหน่งมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 ในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ต่อมาภายหลังได้ถูกปลดออกจากตำแหน่ง ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 เนื่องจากไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้
ชีวิตช่วงต้น.
คุปตะเกิดเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2004 ณ ชลันธร รัฐปัญจาบ โดยเธอเป็นบุตรของของราเชศ อัคคราวาลและเจนนิเฟอร์ คุปตะ
การประกวด.
คุปตะได้เริ่มเข้าสู่การประกวดตั้งแต่อายุ 18 ปีจากการเป็นตัวแทนประเทศอินเดียในการประกวดมิสซูเปอร์ทาเลนจ์ออฟเดอะเวิลด์ 2022 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยในวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2022 คุปตะสามารถชนะการประกวดมาได้
ในเวลาต่อมาคุปตะได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเดีย 2024 โดยในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024 คุปตะชนะการประกวดแล้วได้เป็นตัวแทนประเทศอินเดียในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล
โดยในขณะที่เธอยังดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์อินเดีย 2024 คุปตะได้มาปฏิบัติภารกิจในประเทศไทย ทั้งการเข้าร่วมงานมิสแกรนด์สระบุรี 2025 และได้ทำกิจกรรมการกุศลโดยการบริจาคสิ่งของให้กับมูลนิธิเด็กอ่อนในสลัม ณ กรุงเทพมหานคร
และเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ในการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2024 ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย จากผู้เข้าแข่งขัน 68 ตัวแทนประเทศ ในรอบตอบคำถาม 5 คนสุดท้ายเกี่ยวกับประเด็นปัญหาสำคัญที่มนุษย์ทุกคนจะต้องเผชิญและแนวทางการแก้ไขที่ต้องการนำเสนอ คุปตะได้ให้คำตอบเกี่ยวกับประเด็นดังกล่าวว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />"ฉันเชื่อว่าปัญหาที่สำคัญที่ทั่วโลกกำลังเผชิญอยู่ ณ ปัจจุบัน คือปัญหาความยากจนจากการที่จำนวนประชากรมากเกินไปและการขาดแคลนทรัพยากร โดยถ้าให้พูดอย่างง่ายคือ ทรัพยากรบนโลกใบนี้มีไม่เพียงพอสำหรับทุกคน ฉันคิดว่าถึงเวลาแล้วที่ผู้นำทั่วโลกจะต้องรับผิดชอบและเริ่มส่งเสริมแนวคิดเรื่องทรัพยากรที่เพียงพอสำหรับทุกคน เราสามารถทำได้โดยการส่งเสริมวิธีการคุมกำเนิดในนานาประเทศ ฉันมาจากประเทศอินเดีย ซึ่งไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้าถึงอาหาร น้ำ การศึกษา และสิ่งอำนวยความสะดวกขั้นพื้นฐานได้ และสิ่งนี้เป็นความจริงสำหรับทุกคนส่วนใหญ่บนโลก ถึงเวลาแล้วที่เราต้องหยุดทะเลาะกันและเริ่มเคารพกันและกัน และทำให้แน่ใจว่าเรามีทรัพยากรเพียงพอสำหรับทุกคนบนโลกใบนี้"
จากคำตอบคุปตะสามารถชนะการประกวดและเป็นตัวแทนจากประเทศอินเดียคนแรกที่ชนะ และได้รับตำแหน่งดังกล่าวต่อจากลูเซียนา ฟุสเตร์ มิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2023 จากประเทศเปรู 
ต่อมาเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 เรเชล คุปตะ ได้ประกาศบนโซเชียลมีเดียว่าสละตำแหน่ง จึงทำให้องค์กรมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนลจำกัดมหาชนได้ปลดออกจากตำแหน่ง เนื่องจากไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ตามที่กองประกวดมอบหมายได้
ประเทศที่ได้ไปปฏิบัติหน้าที่
Estola affinis

Estola affinis เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
Estola albicans

Estola albicans เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
Estola albocincta

Estola albocincta เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Melzer ใน ค.ศ. 1932 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิลและปารากวัย
Estola albomarmorata

Estola albomarmorata เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1943 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
Estola albosetosa

Estola albosetosa เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
วัดหมื่นเงินกอง

วัดหมื่นเงินกอง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่
วัดหมื่นกองสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์มังราย ในรัชกาลของพญากือนา สร้างเมื่อ พ.ศ. 2070 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2071 โดยชื่อ "หมื่นเงินกอง" คือชื่อของมหาอำมาตย์ตำแหน่งขุนคลังท่านหนึ่งในรัชกาลพระเจ้ากือนา
อาคารเสนาสนะทีสำคัญ ได้แก วิหารทรงพื้นเมืองมีการบูรณะเมื่อ พ.ศ. 2534 เป็นวิหารที่มีลวดลายแกะสลัก อุโบสถทรงพื้นเมือง ศิลปะล้านนาลวดลายแกะสลักปิดทอง เจดีย์ทรงปราสาทฐานสี่เหลี่ยมย่อมุมสูง มีเรือนธาตุย่อมุม มีซุ้มจรนำประดิษฐานพระพุทธรูปทั้งสี่ด้านองค์ระฆังกลม บัลลังค์ย่อมุม ถัดขึ้นไปเป็นปล้องไฉน ปลียอดและฉัตร
วัดเมธัง

วัดเมธัง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 2 ไร่ 98 ตารางวา
วัดเมธัง เดิมชื่อ วัดช่างลาน สร้างเมื่อ พ.ศ. 2095 โดยเริ่มสร้างสถูปก่อน ต่อมาสามีภรรยาชื่อหนานเมธังกับนางแก้ว ได้บริจาคที่และเงินเพื่อสร้างวัดใหม่ ถัดจากที่เดิมไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ เมื่อสร้างเสร็จจึงได้ชื่อว่า "วัดเมธัง" ส่วนวัดช่างลานเดิมได้ร้างไป คงเหลือร่องรอยเล็กน้อย วัดเมธังได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2514
อาคารและเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถทรงล้านนา กุฏิสงฆ์ วิหารทรงล้านนา หอไตรได้รับการบูรณะใหม่ เจดีย์ขนาดเล็ก เป็นเจดีย์แบบย่อมุม ลักษณะคล้าย กับเจดีย์วัดพระธาตุดอยสุเทพ