pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ความขัดแย้งและความร่วมมือของโลกในศตวรรษที่ 20/ความร่วมมือของโลกในศตวรรษที่ 20

ในการอยู่ร่วมกันของมนุษย์ ความขัดแย้งระหว่างกันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงได้ยาก สำหรับสาเหตุของความขัดแย้งมีทั้งเหตุผลทางด้านเศรษฐกิจ การเมือง ศาสนาและความเชื่อ จะเห็นได้ว่า ตลอดเวลาในประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติ จะมีความขัดแย้งเกิดขึ้นอยู่เสมอ ไม่ว่า
จะเป็นความขัดแย้งในระดับที่ไม่รุนแรงนัก ไปจนกระทั่งความขัดแย้งในระดับที่รุนแรงจนก่อให้
เกิดสงคราม ตัวอย่างความขัดแย้งที่รุนแรงส่งผลกระทบต่อมวลมนุษยชาติ ได้แก่ สงครามโลกครั้งที่ 1 และ สงครามโลกครั้งที่ 2 ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายทางด้านทรัพย์สินและชีวิตของ
มนุษย์อย่างมหาศาล ขณะเดียวกันมนุษย์ก็ตระหนักถึงผลเสียของความขัดแย้งที่เกิดขึ้น ทำให้ต้อง
คิดหาหนทางที่จะป้องกันและสร้างสันติภาพร่วมกัน จึงเห็นความสำคัญของความร่วมมือระหว่าง
ประเทศความร่วมมือระหว่างประเทศนั้น นอกจากเป็นหนทางในการสร้างสันติภาพแล้วยังเป็นการ
ประสานผลประโยชน์ร่วมกันทั้งทางด้านการค้า การทหาร ตลอดจนวัฒนธรรม จึงทำให้ประเทศ
ต่างๆ เห็นความสำคัญในการจัดตั้งองค์การระหว่างประเทศเพื่อประสานผลประโยชน์ในด้านต่างๆ
ของตน
ประเภทของความร่วมมือระหว่างประเทศ.
ความร่วมมือระหว่างประเทศมีหลายประเภท เช่น
1. ความร่วมมือระหว่างประเทศทางด้านเมือง เป็นความร่วมมือของประเทศต่างๆ ที่ปกครองในระบอบประชาธิปไตย
2. ความร่วมมือระหว่างประเทศทางด้านทหาร ในการให้ความช่วยเหลือทางด้านการ
ทหารต่อกัน เช่น องค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือหรือนาโต เป็นต้น
3. ความร่วมมือระหว่างประเทศทางด้านเศรษฐกิจ เป็นการร่วมมือเพื่อให้เกิดความ เข้มแข็งทางเศรษฐกิจร่วมกัน ซึ่งหลายประเทศจะร่วมมือกันจัดตั้งเป็นกลุ่มเศรษฐกิจ เช่น สหภาพยุโรป เอเปก องค์การการค้าโลก เป็นต้น
4. ความร่วมมือระหว่างประเทศทางด้านการศึกษา วัฒนธรรม และอื่นๆ ในการให้ความช่วยเหลือ แลกเปลี่ยนความรู้และอื่นๆ เพื่อเกิดความเข้าใจอันดี ความก้าวหน้า การพิทักษ์
คุ้มครองในแต่ละด้านที่มีการตกลงร่วมมือกัน ความร่วมมือด้านนี้ เช่น องค์การยูเนสโก อาเซียน
เป็นต้น
5. ความร่วมมือระหว่างประเทศที่เป็นการให้ความช่วยเหลือแก่ผู้อื่นที่ได้รับความ
เดือดร้อน เช่น ผู้ได้รับภัยพิบัติ ผู้ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตนเองไม่ได้ ผู้อพยพจากภัยสงคราม
เป็นต้น ความร่วมมือลักษณะนี้ เช่น กองทุนเด็กแห่งสหประชาชาติหรือยูนิเซฟ เป็นต้น
ภาษาเวียดนาม/ฝึกการออกเสียง

<table border=1 cellspacing=0 cellpadding=4>
<tr bgcolor="#eecc00"><th>โทน</th><th>เครื่องหมาย</th><th colspan=12>ทำเครื่องหมายสระ</th></tr>
<tr>
<td>Ngang (สามัญ)</td><td>ไม่มีเครื่องหมาย</td>
<td>A/a</td><td>Ă/ă</td><td>Â/â</td>
<td>E/e</td><td>Ê/ê</td><td>I/i</td>
<td>O/o</td><td>Ô/ô</td><td>Ơ/ơ</td>
<td>U/u</td><td>Ư/ư</td><td>Y/y</td>
</tr>
<tr>
<td>Huyền (เอก)</td><td>ขีดขวา</td>
<td>À/à</td><td>Ằ/ằ</td><td>Ầ/ầ</td>
<td>È/è</td><td>Ề/ề</td><td>Ì/ì</td>
<td>Ò/ò</td><td>Ồ/ồ</td><td>Ờ/ờ</td>
<td>Ù/ù</td><td>Ừ/ừ</td><td>Ỳ/ỳ</td>
</tr>
<tr>
<td>Hỏi
</td><td>ตะขอ</td>
<td>Ả/ả</td><td>Ẳ/ẳ</td><td>Ẩ/ẩ</td> 
<td>Ẻ/ẻ</td><td>Ể/ể</td><td>Ỉ/ỉ</td> 
<td>Ỏ/ỏ</td><td>Ổ/ổ</td><td>Ở/ở</td> 
<td>Ủ/ủ</td><td>Ử/ử</td><td>Ỷ/ỷ</td>
</tr>
<tr>
<td>Ngã (จัตวากึ่งตรี)</td><td>ตัวหนอน</td>
<td>Ã/ã</td><td>Ẵ/ẵ</td><td>Ẫ/ẫ</td>
<td>Ẽ/ẽ</td><td>Ễ/ễ</td><td>Ĩ/ĩ</td>
<td>Õ/õ</td><td>Ỗ/ỗ</td><td>Ỡ/ỡ</td>
<td>Ũ/ũ</td><td>Ữ/ữ</td><td>Ỹ/ỹ</td>
</tr>
<tr>
<td>Sắc (ตรี)</td><td>ขีดซ้าย</td>
<td>Á/á</td><td>Ắ/ắ</td><td>Ấ/ấ</td>
<td>É/é</td><td>Ế/ế</td><td>Í/í</td>
<td>Ó/ó</td><td>Ố/ố</td><td>Ớ/ớ</td>
<td>Ú/ú</td><td>Ứ/ứ</td><td>Ý/ý</td>
</tr>
<tr>
<td>Nặng 
</td><td>จุดล่าง</td>
<td>Ạ/ạ</td><td>Ặ/ặ</td><td>Ậ/ậ</td>
<td>Ẹ/ẹ</td><td>Ệ/ệ</td><td>Ị/ị</td>
<td>Ọ/ọ</td><td>Ộ/ộ</td><td>Ợ/ợ</td>
<td>Ụ/ụ</td><td>Ự/ự</td><td>Ỵ/ỵ</td>
</tr>
</table>
สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์

สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์ คือการคิดนอกกรอบในรูปแบบที่สร้างสรรค์  ปรับปรุงวิธีการเล่น การรวมวง การผสมวง ในรูปแบบที่แตกต่างกันในปัจจุบันมีวิธีการดังนี้ ๑. นำเครื่องดนตรีไทยมาเล่นกับดนตรีสากลเลยโดยไม่ปรับเสียง ๒. นำเครื่องดนตรีไทยมาเล่นกับดนตรีสากลโดยปรับเสียงเป็นบันไดเสียงหนึ่งถ้าต้องเล่นโน้ตที่ดนตรีไทยไม่มีก็ให้เครื่องดนตรีอื่นเล่นแทน
การที่จะให้ดนตรีไทยเป็นที่ยอมรับของ นานาประเทศ  เรามีดาบเพียงเล่มเดียวไม่เป็นการเพียงพอที่จะเป็นที่ยอมรับเพราะระบบเสียงของไทยเราไม่เหมือนใครในโลกการที่เราจะต้องสื่อสาร กับโลกภายนอกเราจำเป็นจะต้องพูดภาษากลางเป็น   มิเช่นนั้นแล้วก็จะสื่อสารกันไม่รู้เรื่องจึงมีความจำเป็นที่ต้องสร้างเครื่องดนตรีไทยประยุกต์ขึ้นมา ภายใต้แนวคิดที่ว่า “ รักษาของเดิมไว้ให้มากที่สุดบนความแตกต่างที่สุด. ”
ในปัจจุบันนี้ เริ่มมีการนำมาทำเป็นดนตรีร่วมสมัยมากขึ้น อย่างที่เห็นได้กับวงดนตรีต่างๆ ซึ่งการเล่นดนตรีก็แตก ต่างกับเมื่อก่อน จากเครื่องดนตรีและนักดนตรีที่นั่งบรรเลงที่พื้น กลายมาเป็นเครื่องวางบนขาตั้งและนักดนตรีนั่งบนเก้าอี้ ถ้า ถามว่า "ทำไมถึงต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบการเล่นด้วย ?" ก็เพื่อที่จะทำให้ดูออกมาทันสมัยเหมือนกับดนตรีสากลทั่วไป และถ้า ถามว่า "การบรรเลงดนตรีร่วมสมัยนี้ เล่นกับพื้นไม่ได้หรือ ?" ก็จะบอกว่า เล่นได้ แต่มันคงดูขัดกับแนวเพลงที่บรรเลง และการ นั่งกับพื้นก็ไม่สามารถแสดง อิริยาบท ร่วมได้มากมายนัก และถ้าถามต่อไปอีกว่า "ในสมัยก่อนนั้น การเล่นดนตรีไทย ทำไมจึงต้องเล่นบนพื้น ?" เพราะว่า ในสมัยก่อน การเล่นดนตรีเป็นการบรรเลงเฉพาะพระพักตร์ บรรเลงในวังจึงต้องมีกิริยาสำรวม เรียบร้อย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเล่นแต่เพลงช้า เพลงหวาน ท่าทางก็เป็นส่วนประกอบที่ทำให้อารมณ์ของเพลงสมบูรณ์ยิ่ง ขึ้น "แล้วสำหรับคนที่มองไม่เห็นล่ะ เค้าจะสัมผัสความรู้สึกหรืออารมณ์ของเพลงได้อย่างไร ?" ก็เสียงเพลงที่นักดนตรี บรรเลงนั่นแหละ ที่จะเข้าไปสู่จิตใจของคนฟังได้ลึกที่สุด
สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์/วิวัฒนาการดนตรีไทย

ดนตรีไทย ถือว่าเป็นดนตรีของชาติไทย ที่มีมาแต่โบราณและมีที่มาแตกต่างกันไป เริ่มจากสมัยสุโขทัย ซึ่งมีแต่เพียงเครื่องสาย ต่อมาสมัย อยุธยาเริ่มมีการนำ ระนาด เข้ามาผสมวงและมีการเพิ่มเครื่องดนตรีต่างๆอาทิเช่น ระนาดทุ้ม ระนาดเอกเหล็ก ระนาดทุ้มเหล็ก เป็นต้น แต่เป็นที่น่าสังเกตว่าสิ่งหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของดนตรีไทย หรือเสียงไทยคือมี ๗ เสียงเท่า ซึ่งยังคงมีอยู่เดิมและในปัจจุบันนี้ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ว่าเป็นการทำให้วิบัติหรือไม่.
เมื่อมีการติดต่อกับโลกตะวันตกมากขึ้น วัฒนธรรมทางดนตรีที่มีความแตกต่างกันนำมาซึ่งความคิดที่จะประสานทำนองกันได้อย่างลงตัว จึงเกิดดนตรีไทยในระบบเสียงสากลคือมี ๑๒ เสียง ภายใต้รูปแบบคงเดิมแต่แตกต่างกันที่โครงสร้างบันไดเสียงที่เป็นสำเนียงสากลแตกต่างจากแบบเก่าที่เป็นเสียงไทยเดิม
แบบไทย โด เร มี ฟา ซอล ล า ที
แบบสากล C C#/Db D D#/Eb E F F#/Gb GG#/Ab A A#/Bb B
ปัจจุบันมีหลายท่านพยายามปรับให้ดนตรีไทยสามารถเล่นกับโน้ตสากลให้ได้แต่ติดที่โครงสร้างของเครื่องดนตรี และวิธีการเล่นที่เปลี่ยนแปลงได้ยาก อย่างดีก็ทำได้เพียงปรับให้เล่นได้ในบันไดเสียงหนึ่งเท่านั้น ตัวอย่างเช่น ระนาด เทียบเสียง c ของสากลซึ่งก็ถือว่าไม่สมบูรณ์ในความเป็นสากลเพราะเล่นได้เพียงบันไดเสียงเดียว
การปรับเสียงทำให้ดนตรีไทยวิบัติหรือไม่
นี่เป็นคำถามที่ผู้เขียนถูกถามมากที่สุดและจะขออธิบายเป็นข้อๆ ดังนี้
๑. จากที่กล่าวข้างต้นเสียงไทยเดิมและเสียงสากล แตกต่างกันกันอย่างสิ้นเชิง เพียงแต่เราต้องพิจารณาถึงบทเพลงที่จะเล่นกับเครื่องดนตรีแต่ละชนิดว่า ถูกเพลงและถูก เครื่องมือหรือไม่
๒. มุมมองที่เห็นว่าดนตรีไทยจะวิบัติเป็นเพราะมองเห็นแค่เพียงความแตกต่างจากของเดิม ซึ่งลืมคิดไปว่าดนตรีไทยถูกพัฒนามาโดยตลอด และมีความคล้ายคลึงกับดนตรีเพื่อนบ้านจนบางครั้งอดคิดไม่ได้ว่า ใครลอกเลียนแบบใคร
๓. ของทุกอย่างต้องมีการปรับให้เข้ากับความเปลี่ยนแปลงเพื่อให้เกิดความคงอยู่ เพราะวันนั้นไม่ใช่วันนี้ มุมมอง หรือ องค์ความรู้มีมากขึ้น ย่อมก่อให้เกิดสิ่งใหม่แต่จะดีหรือแย่ลง กว่าเดิมหรือไม่ ไม่สามารถตอบได้เพราะเป็นคนละอย่างกัน
๔. ถ้าพูดว่าดนตรีไทยจะวิบัติ แสดงว่า ปัจจุบันดนตรีไทยเดิม เจริญงอกงามมีผู้ที่เล่นหรือฟังดนตรีไทยเดิมกันอย่างกว้างขวางใช่หรือไม่ มีวิธีการเรียนรู้ที่เป็นระบบ หรือมีวิธีการที่จูงใจให้คนรักดนตรีไทย จนไม่อยากไปหาดนตรีประเภทอื่นใช่หรือไม่
๕. คำว่าวิบัติ คือ การนำไปทำให้เกิดความเสื่อมเสีย น่าจะลองคิดกันดูว่า ของใหม่ไม่ใช่ของเก่า ไม่สามารถแทนกันได้เลยไม่รู้ว่าของเก่าจะเสียตรงไหน เพียงแต่นำไปปรับปรุงหรือพัฒนาในรูปแบบที่ของเดิมไม่มีหรือทำไม่ได้
สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์/ดนตรีไทยประยุกต์เป็นแบบไหน

ปัจจุบันหลายคนพยายามคิดนอกกรอบในรูปแบบที่สร้างสรรค์ปรับปรุงวิธีการเล่น การรวมวง การผสมวง ในรูปแบบที่แตกต่างกันไป เท่าที่เห็นในปัจจุบันมีวิธีการดังนี้
๑. นำเครื่องดนตรีไทยมาเล่นกับดนตรีสากลเลยโดยไม่ปรับเสียง
๒. นำเครื่องดนตรีไทยมาเล่นกับดนตรีสากลโดยปรับเสียงเป็นบันไดเสียงหนึ่งถ้าต้องเล่นโน้ตที่ดนตรีไทยไม่มีก็ให้เครื่องดนตรีอื่นเล่นแทน
๓. การประยุกต์ส่วนใหญ่ประยุกต์กันที่บทเพลงหรือวิธีการเล่น ไม่เคยเห็นใคร ประยุกต์ที่ตัวเครื่องดนตรี
๔. เครื่องดนตรีไทยในปัจจุบันนำมาเล่นกับดนตรีสากลน่าจะพูดได้ว่าดนตรีผสมมากกว่าเป็นการประยุกต์
สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์/เครื่องดนตรีไทยประยุกต์มีอะไรบ้าง

๑. ตะเลงเอก เปรียบได้กับระนาดเอกของไทยเดิม ทำไมต้องตั้งชื่อว่า ตะเลง เป็นเพราะเสียงของระนาดคือ เต็ง ๆ ตะเลง ๆ จึงใช้เสียงนำมาตั้งเป็นชื่อ การตีตะเลง เหมือนกับ การตีระนาดทุกอย่าง ต่างที่วิธีการ และองค์ความรู้ ซึ่งระนาดปัจจุบันมี ๒๒ ลูก แต่ ตะเลง มี ๓๗ ลูก แต่มีความยาวผืนเท่ากัน สามารถใช้รางเดียวกันได้เลย ระยะห่างของมือก็เท่ากัน คือ ห่าง ๘ ลูกระนาด เท่ากับห่าง ๑๓ ลูก ของตะเลง เราสามารถเรียนรู้วิธีการเล่นตะเลงได้ในแบบสากลสามารถอ่านโน้ตสากลได้ มีการประสานเสียงเป็นแบบสากลทั่วโลก
๒. ตะเลงทุ้ม เปรียบได้กับระนาดทุ้มของไทย ทำหน้าที่ ประสาน สอดทำนอง ความยาวผืนเท่ากับระนาดทุ้มไทยเช่นกันแต่มี ๒๙ ลูก
๓. ขิมโครมาติค เป็นเครื่องมือที่ผู้เขียนมีความภูมิใจเป็นอย่างมากเพราะเป็นเครื่องแรกที่ประยุกต์ขึ้นมาอีกทั้งมีเทคนิคและรูปแบบที่ไม่เหมือนใครในโลก สามารถเล่นโน้ตสากลได้ครบสมบูรณ์โดยไม่ต้องเสริมหลักเหมือนขิมทั่วไป มีขนาด ๑๘ หย่องที่เป็นมาตรฐานซึ่งมีขนาดเท่ากับขิม ๑๑ หย่องทั่วไป
๔. แข่ หรือ จะเข้สากล ขนาดเท่าจะเข้เดิมทุกอย่างต่างกันที่มี นม ๑๙ นม ของเดิมมี ๑๑ นม และแข่มีทั้ง ๓ สาย กับ ๔ สาย สามารถเล่นคอร์ดได้
๕. ฆ้องสากล เหมือนกับฆ้องไทย เป็นการรวม เอาฆ้องวงใหญ่ มารวม กันกับฆ้องวงเล็ก มีลูกฆ้อง ๒๖ ลูก สามารถเล่นได้ทั้งแนวทำนองและ แนวประสาน
๖. กระจับปี่ เป็นเครื่องดนตรีโบราณ มี ๔ สาย แต่เรานำมาแยกสายออกจากกัน วิธีการเล่นเหมือนกับการเล่นกีตาร์สากล
๗. ขลุ่ย เหมือนขลุ่ยทั่วไป มี๗ รูแต่มีเสียงสากลครบ
และยังมีอื่นๆอีกมากอาทิเช่น เปิงมางคอก ซึ่งเดิมมี ๗ ลูก แต่ประยุกต์แล้วมี ๑๓ ลูก ตั้งเสียงเป็นแบบสากลครบทุกเสียง
สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์/อย่างไรที่จะทำให้ดนตรีไทยวิบัติ

ดังที่กล่าวมาในข้างต้น ดนตรีไทยมีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวโดยเฉพาะเรื่องของบันไดเสียงไทย แม้จะแตกต่างกันบ้างในแต่ละวงหรือแต่ละท้องถิ่น ซึ่งเมื่อเราได้ฟังแล้วก็จะรู้ทันทีว่านี่เป็นเพลงไทยเดิม เพราะบันไดเสียงต่างจากสากล
๑. สอนดนตรีไทยโดยขาดความรู้ที่แท้จริง ไม่ปลูกฝังการเคารพครูอาจารย์ แต่ทั้งนี้ครูอาจารย์ในปัจจุบันก็ต้องทำตัวให้เป็นที่เคารพด้วย
๒. ไม่ยอมฟังความคิดเห็นผู้อื่นคิดว่า ตนเองนั้นเป็นหนึ่ง ปิดกั้นความคิดของเด็ก ไม่เปิดใจยอมรับสิ่งใหม่เพื่อเสริมสิ่งเก่า หวงในสิ่งที่ตนเองมีซึ่งคิดว่ามีค่า แต่พอเปิดออกมาก็ไม่มีอะไรในกอไผ่
๓. ขาดการสนับสนุนทดลองในสิ่งใหม่ ไม่ว่าจะเป็นวิธีการเล่น การสอน การแต่งเพลงใหม่ การคิดเทคนิคใหม่ ที่ส่วนใหญ่คิดว่านอกกรอบ ทำให้ผู้เรียนไม่กล้าจะทำอะไรจนเกิดการเบื่อหน่าย
๔. นำเครื่องดนตรีไทยมาเล่นเพลงสากลโดยไม่ปรับเสียง แน่นอน เพลงนั้นก็จะเพี้ยนจนรับฟังไม่ได้ เพราะเลือกเพลงที่ไม่เหมาะกับเครื่องดนตรี
๕. นำเครื่องดนตรีไทยเดิมมาปรับเสียงเป็นสากลในระดับหนึ่งแล้วเล่นเพลงไทยเดิมก็ทำให้เพี้ยนเสียงไทยเดิม และที่ยิ่งไปกว่านั้น ก็เป็นเครื่องสากลที่ไม่สมบูรณ์ยกตัวอย่างเช่น นำระนาดไทย มาปรับเสียง เป็น บันไดเสียง c ของสากลก็ทำให้ระนาดไทยผืนนั้นไม่ใช่ระนาดอีกต่อไป เพราะขาดวิญญาณแห่งความเป็นระนาดไป
๖. การรวมวงของไทยมีความแตกต่างในเรื่องระดับเสียง บางทีจูนเสียงขิมเป็นสากล แต่มารวมวงกับระนาดที่เป็นเสียงไทย แล้วเล่นทั้งเพลงไทยและสากลทำให้ขาดความชัดเจนของบทเพลงไป คือเสียทั้งไทยเดิม และสากล
สุนทรีย์ดนตรีไทยประยุกต์/ทำอย่างไรให้ดนตรีไทยมีคุณค่าคงอยู่ได้ต่อไป

๑. ปรับวิธีการเรียนการสอนให้ทันสมัยไม่น่าเบื่อหน่ายเปิดรับฟังความคิดเห็น แต่ยังคงไว้ซึ่งวัฒนธรรมอันดีงามของไทยอยู่ เช่น การบูชาครู หรือ การครอบครู เป็นต้น
๒. ครู อาจารย์ ปรับทิศทางการสอนไปในทางเดียวกัน มีการสนทนาแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิดเห็นกันให้มากขึ้น
๓. ดนตรีไทยเป็นหนึ่งเดียวในโลก ควรจะนำสิ่งนั้นมาแสดงให้อย่างสมบูรณ์ เช่น เครื่องดนตรีไทยเดิม เสียงไทยก็ต้องเล่น แต่เพลงไทยเดิมของเราเท่านั้น
๔. วิธีการบรรเลง การผสมวง การประชัน ควรรักษาไว้ซึ่งความเป็นไทยเดิม อย่านำมาผสมกันจนเสียความเป็นดนตรีไทยไป
๕. ปรับระดับความสำคัญของคนเล่นดนตรีไทย ให้มีมาตรฐานเทียบเท่าสากล
ประวัติศาสตร์สหรัฐ/สรุป

<table width="100%" cellspacing="0" cellpadding="4" border="0" style="border:solid #BBBBBB 1px; background:#EEEEEE">
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
คำนำ
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr><td colspan=3 style="height:10px;background:#FFFFFF"></td></tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
1 : ชาวยุโรปค้นพบ สำรวจและยึดครองดินแดน
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
2. อังกฤษเป็นใหญ่ในอเมริกาเหนือ
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
3. ประกาศเอกราช
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
4. ภายใต้กฏใหม่แห่งสมาพันธ์
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
5. สมัยต่างๆของประเทศสหรัฐอเมริกา
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
6. ขยายดินแดนไปทางตะวันตกและความขัดแย้ง
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
7. ความแตกแยกและสง่ครามกลางเมือง
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
ประวัติศาสตร์สหรัฐ/ประวัติศาสตร์อินเดียแดง

สมัยก่อนโคลัมบัส.
นักวิทยาศาสตร์ตั้งสมมุติฐานว่ามนุษย์มาถึงทวีปอเมริกาครั้งแรกเมื่อ 40,000 ถึง 14,000 ปีก่อนในยุคน้ำแข็ง เพราะระดับน้ำทะเลลดลงทำให้ช่องแคบแบริ่งตื้นเขิน ทำให้ชาวเอเชียอพยพเข้ามากลายเป็นชาวอินเดียนพื้นเมืองต่างๆทั้งทวีปอเมริกาในปัจจุบัน
ผิดกับอเมริกากลาง ในอเมริกาเหนือชาวพื้นเมืองไม่ได้สร้างอารยธรรมที่ยิ่งใหญ่ดังเช่นอัซเทคหรืออินคา แต่เป็นชนเผ่าเร่ร่อนล่าสัตว์ (Hunter-gatherers) หรือบางพวกก็ตั้งถิ่นฐานทำเกษตรกรรม อารยธรรมเกษตรกรรมในอเมริกาเหนือที่พัฒนามากที่สุดคือวัฒนธรรมมิสซิสซิปปี (Mississipian Culture) ในประมาณค.ศ. 1000 ถึง ค.ศ. 1400 มักจะสร้างมูลดินขึ้นมาเพื่ออยู่อาศัยและพิธีกรรมศาสนา จึงเรียกว่า พวกสร้างมูลดิน (Mound-builders) ชุมชนที่ใหญ่ที่สุดของวัฒนธรรมมิสซิสซิปปี คือคาโฮเกีย (Cahokia) ในรัฐอิลลินอยส์
ประวัติศาสตร์ไทย/สรุป

<table width="100%" cellspacing="0" cellpadding="4" border="0" style="border:solid #FFFFFF 1px; background:#EEEEEE">
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
คำนำ
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr><td colspan=3 style="height:10px;background:#FFFFFF"></td></tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
1 : ประวัติศาสตร์ไทยก่อนสมัยสุโขทัย
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
2. ประวัติศาสตร์ไทยสมัยสุโขทัย
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
3. ประวัติศาสตร์ไทยสมัยอยุธยา
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
4. ประวัติศาสตร์ไทยสมัยธนบุรี
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
5. ประวัติศาสตร์ไทยสมัยรัตนโกสินทร์ (พ.ศ.2325 - 2475)
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
<tr>
<td style="vertical-align:top;text-align:center"></td>
<td style="vertical-align:top">
6. ประวัติศาสตร์ไทยสมัยปัจจุบัน 
</td>
<td style="background:#CCCCEE;vertical-align:top"></td>
</tr>
ประวัติศาสตร์ไทย/ประวัติศาสตร์ไทยสมัยธนบุรี

ประวัติศาสตร์ไทยสมัยธนบุรี
การปกครอง.
การปกครองสมัยกรุงธนบุรียึดถือตามแบบอย่างอยุธยา สมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ คือแบ่งส่วนราชการออกเป็น
เศรษฐกิจ.
การเสียกรุงครั้งที่ 2 ก่อให้เกิดความเสียหายย่อยยับแก่เศรษฐกิจไทย นอกเหนือจากชาวไทยต้องบาดเจ็บล้มตายในสงครามกับพม่าหลายหมื่นคนแล้ว ผู้รอดชีวิตจำนวนมากต้องอพยพหนีตายในสภาพอดอยากยากแค้น บางส่วนอพยพหนีเข้าป่า บางส่วนซัดเซพเนจรหาที่พักพิงใหม่ เมื่ออดอยากหนักเข้าจึงใช้วิธีปล้นสะดมฆ่าฟันกันเพื่อความอยู่รอด บ้างก็ล้มตายเพราะขาดอาหาร หรือไม่ก็ตายเพราะโรคระบาด พลเมืองบางส่วนก็หนีไปพึ่งพระบารมีพระเจ้ากรุงธนบุรีหลังจากที่พระเจ้าตากสินได้ทรงสถาปนากรุงธนบุรีเป็นราชธานีแล้วได้ดำเนินวิธีการฟื้นฟูด้านเศรษฐกิจ ดังนี้
การปรับปรุงฟื้นฟูประเทศด้านการศึกษาและศาสนา.
การศึกษาสมัยกรุงธนบุรีมีศูนย์กลางอยู่ที่วัดกับวัง โดยวัดจะเป็นสถานศึกษาสำหรับราษฎรทั่วไป ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นเด็กผู้ชายเพราะต้องไปศึกษาและพักอยู่กับพระที่วัด วิชาที่เรียนได้แก่ การอ่าน เขียนภาษาไทยภาษาบาลี - สันสกฤต และวิชาเลข ซึ่งสามารถนำไปใช้ในชีวิตประจำวัน ส่วนวังเป็นสถานศึกษาสำหรับบุตรของพระบรมวงศานุวงศ์ และขุนนางผู้ใหญ่ วิชาที่เรียนส่วนใหญ่เน้นเรื่องการปกครอง วิชาการป้องกันตัว เพื่อเตรียมรับราชการต่อไปในอนาคต ส่วนวิชาชีพนั้นจะเป็นการศึกษากับพ่อแม่ คือ พ่อแม่ประกอบอาชีพอะไร ก็มักจะถ่ายทอดให้ลูกหลานทำต่อ เช่นวิชาแพทย์แผนโบราณ หรือวิชาช่างต่างๆ ส่วนเด็กผู้หญิงจะเรียนเพื่อเตรียมตัวเป็นแม่บ้านแม่เรือนในอนาคต ดังนั้นการเรียนของเด็กผู้หญิงจะเรียนอยู่กับบ้าน มีแม่เป็นผู้สอน วิชาที่เรียน เช่น การเย็บปักถักร้อย ทำกับข้าว การฝึกอบรมมารยาทของสตรี โดยพ่อแม่ไม่นิยมให้ผู้หญิงเรียนหนังสือ 
การปรับปรุงฟื้นฟูประเทศด้านศาสนา.
พระพุทธศาสนาตกต่ำมากในช่วงการเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่ 2 เมื่อพระเจ้าตากสินขึ้นครองราชย์พระองค์ทรงตั้งพระทัยจะฟื้นฟูพระพุทธศาสนาอย่างแน่วแน่ พระราชภารกิจทางด้านศาสนา ได้แก่
สภาพสังคม.
สภาพสังคมสมัยกรุงธนบุรี มีลักษณะคล้ายคลึงกับสมัยอยุธยา คือมีการแบ่งชนชั้นออกเป็น
ความสัมพันธ์กับต่างประเทศ.
ความสัมพันธ์กับต่างประเทศในสมัยกรุงธนบุรีมีลักษณะสำคัญ 2 ประการ คือการป้องกันประเทศจากการรุกรานของต่างชาติ และการขยายอำนาจไปยังอาณาจักรข้างเคียง เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงแก่บ้านเมืองประเทศที่มี ความสัมพันธ์กับไทยสมัยกรุงธนบุรี คือ พม่า ลาว เขมร และจีน
เหตุการณ์ปลายรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช.
ในช่วงปลายรัชกาล สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชมีพระอารมณ์เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ทรงหมกมุ่นในการนั่งวิปัสนากรรมฐาน จนเข้าพระทัยว่าทรงบรรลุโสดาบันแล้ว ทรงบังคับให้พระสงฆ์มากราบไหว้พระองค์ หากไม่ปฏิบัติตามก็ทรงลงโทษอย่างหนัก สร้างความเดือดร้อนไปทั่ว จนเกิดจราจลขึ้น พระยาสรรค์ก่อการกบฏตั้งตนเป็นใหญ่ บังคับให้สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชผนวช   สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกทราบข่าวจึงยกทัพกลับจากการไปตีเขมร และได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์เมื่อ วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325ทรงพระนามว่าพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก
แหล่งข้อมูลอื่น.
<table class="plainlinks noprint messagebox notice" style="width:250px; float:right; clear:right; margin:0px; margin-left:10px;"> 
<tr style="vertical-align:middle;"><td style="padding:0.1em; text-align:center; vertical-align:middle; width:45px; border:none;">
</td>
<td style="color:black; text-align:left; vertical-align:middle; padding:0.5em; padding-left:0em; border:none;">
 วิกิพีเดียมีสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับตำราที่ #เปลี่ยนทาง 
</td></tr></table>
รอบรู้เรื่องนกกระจอกเทศ

นกกระจอกเทศ Ostrich (ชื่อวิทยาศาสตร์ "Struthio camelus" ) คือสมาชิกในกลุ่มนกที่รู้จักกันในนามของ Ratite เป็นนกที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกและไม่สามารถบินได้เพราะไม่มีกระดูกทรวงอกสำหรับใช้บิน พวกมันเป็นนกที่สูงและมีน้ำหนักมากที่สุดนกกระจอกเทศมีถิ่นกำเนิดในทวีปแอฟริกา ส่วนใหญ่อาศัยอยู่บริเวณเขตสงวนบนภาคพื้นทวีปทางตะวันออก พวกมันมีการปรัปตัวในการดำรงชีวิตได้ดี ภายใต้สภาวะที่แห้งแล้งแต่น้ำหนักจะลดลงไป 25% เพราะมีการสูญเสียน้ำ อาหารหลักของนกกระจอกเทศประกอบไปด้วย ใบไม้ ก้านดอกไม้ และเมล็ดพืช
 นกกระจอกเทศมีอายุยืนได้ถึง 65-75 ปี ตัวผู้ตัวโตกว่าตัวเมีย ตัวผู้เมื่อตัวโตเต็มไวขนตามลำตัวจะเปลี่ยนไปเป็นสีดำ ส่วนขนปีกและขนหางจะเป็นสีขาวสวยงามมาก สำหรับตัวเมียจะมีขนตามตัวสีน้ำตาลเทาอ่อน ปากมีลักษณะแบนและกว้างมาก ดวงตากลมโต หัวเล็ก ศรีษะล้าน มีขนอ่อนบางสีเทา น้ำตาลอ่อนคล้ายสีครีมหรือผลมะอึก คอยาวและมีขนอ่อนเช่นเดียวกับหัว ปีกเล็กไม่สมตัว ขนที่ปีกยาวพอสมควรแต่ก็ไม่ใช่ขนสำหรับการบิน ซึ่งขนปีกมีไว้เพื่อความสวยงามเท่านั้น ขาและโคนขาเป็นขาเกลี้ยงๆ ไม่มีขน นกตัวผู้มีลำคอหย่อนยานกว่าตัวเมีย จึงโป่งคอและทำเสียงร้องเลียนแบบสิงโตได้ นกตัวผู้หนึ่งตัวจะคุมนกตัวเมียหลายตัว ขนาดของนกกระจอกเทศเมื่อโตเต็มที่จะสูงประมาณ 2-2.5 เมตร เมื่อโตเต็มที่จะหนักประมาณ 160 กิโลกรัม นกกระจอกเทศมีขาที่แข็งแรงมาก นิสัยของนกกระจอกเทศจะตื่นตกใจมาก ถ้ามีสิ่งรบกวนให้ตกใจนกกระจอกเทศก็จะสามารถวิ่งได้เร็วถึง 60-70 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถ้าหากมีสิ่งกีดขวางจะวิ่งเข้าชนทันที แต่ถ้าคุ้นเคยก็จะวิ่งเข้าหาเหมือนกัน ลักษณะเท้าของนกกระจอกเทศพบว่ามีนิ้วเท้าข้างละ 2 นิ้ว ใต้นิ้วเป็นเนื้ออ่อนๆ ปลายนิ้วทู่ๆ ใหญ่ๆ นิ้วทั้งสองจัดเป็นนิ้วกลาง และนิ้วนางเท่านั้น นิ้วที่ใหญ่มากคือนิ้วกลาง ซึ่งเป็นธรรมชาติของสัตว์โลกอย่างหนึ่งคือ สัตว์ที่ไม่ใช้ความเร็วของฝีเท้าจะมีนิ้วครบชุดมือคือมีนิ้วเท้าข้างละ 5 นิ้ว หากสัตว์นั้นต้องการความเร็วของฝีเท้าเพื่อวิ่งหนีศัตรู ธรรมชาติก็จะวิวัฒนาการให้นิ้วหายไปทีละนิ้ว 2 นิ้ว จนเหลือนิ้วเดียว เช่นเท้าของม้า มีเพียงนิ้วเดียวที่เรียกว่ากีบเท้าม้า
* กายวิภาคศาสตร์ของนกกระจอกเทศ
* สายพันธุ์นกกระจอกเทศ
* การเลือกทำเลในการเลี้ยงนกกระจอกเทศ
* การผสมพันธุ์ของนกกระจอกเทศ
* วิธีการผสมพันธุ์
* ปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในระหว่างการเลี้ยงนกกระจอกเทศ
* โรคและการป้องกันรักษา
* ผลผลิตจากนกกระเทศจอก
* อ้างอิง
รอบรู้เรื่องนกกระจอกเทศ/กายวิภาคศาสตร์ของนกกระจอกเทศ

นกกระจอกเทศมีแผ่นอกที่ใหญ่ ซึ่งปิดบริเวณทรวงอกไว้เพื่อป้องกันหัวใจและตับ มันไม่มีกระดูกทรวงอก ดังนั้นจึงไม่มีตำแหน่ง ให้กล้ามเนื้อที่ใช้สำหรับยึดติด มีหัวใจ ปอด และตับอยู่ในช่องทรวงอก ทางเดินอาหารของนกกระจอกเทศนั้นยาวมาก นกกระจอกเทศโตเต็มที่จะมีทางเดินอาหารที่ยาวประมาณ 26 ฟุต และมี caeca ขนาดใหญ่คู่หนึ่ง มีลำไส้ (colon) ความยาวประมาณ 60 % ของความยาวทั้งหมด
 นกกระจอกเทศเป็นสัตว์กินพืช (Herbivorous) กระเพาะของนกจะแบ่งเป็น 2 ส่วนคือ ส่วนที่เป็นกระเพาะบด (Gizzard) เหมือนไก่แต่ไม่มีกระเพาะพัก (Crop) และส่วนที่สองเป็นกระเพาะแท้ (Provenpriculus) เหมือนสัตว์เคี้ยวเอื้อง (Ruminant) บางชนิดเช่น โคและกระบือ เป็นต้น นกกระจอกเทศจึงสามารถย่อยอาหารที่มีกากใยได้ดี อาหารของนกกระจอกเทศจึงเป็นพืช ผัก หญ้า และสัตว์ตัวเล็ก เช่น ลูกกบ จิ้งจก หรือแมลงต่างๆ นอกจากนี้ นกกระจอกเทศยังจิกกินก็เห็นเล็กๆ เพื่อช่วยในการบดย่อยอาหารที่บริเวณกระเพาะบดด้วย เนื่องจากลำไส้ของนกกระจอกเทศมีความยาวมาก เวลาใช้ในการย่อยจึงนานถึง 36 ชั่วโมง 
 ระบบทางเดินหายใจของนกกระจอกเทศก็เช่นเดียวกับนกทั่วไป ซึ่งประกอบไปด้วยปอดและระบบถุงลมที่มีอยู่ในทรวงอก และขยายเข้าไปโพรงกระดูก กระดูกทุกซี่ไม่ได้เป็นโพรงทั้งหมดบางซี่ซึ่งรวมถึงขาท่อนล่างจะมีเปลือกนอกที่หนา นกกระจอกเทศสามารถใช้ระบบถุงลม เพื่อลดความร้อนของร่างกายได้โดยการหอบ อัตราการหายใจปกติของนกอยู่ระหว่าง 7-12 ครั้งต่อวินาที
 อวัยวะสืบพันธุ์ของนกกระจอกเทศเพศผู้ประกอบด้วย 2 อัณฑะ อยู่ในventral cloaca แต่ไม่เหมือนกับสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม นกกระจอกเทศไม่มีท่อปัสสาวะ อวัยวะสืบพันธุ์เพศเมียประกอบด้วยรังไข่ 1 อัน และมีปุ่มคลิตอริส(clitoris) เล็กๆอยู่บน ventral cloaca
รอบรู้เรื่องนกกระจอกเทศ/สายพันธุ์นกกระจอกเทศ

นกกระจอกเทศมีหลายสี แต่บะสีแสดงสายพันธุ์ที่แตกต่างกันแบ่งได้ 3 ชนิด ตามสีขน ดังนี้
 1.นกกระจอกเทศพันธุ์คอดำ(Afican black domestic หรือ Black Neck) 
พัฒนามาจากพันธุ์ "S.camcius" เป็นนกกระจอกเทศที่คนทั่วไปคุ้นเคย อาศัยอยู่ในมอลอคโคและซูดาน ลักษณะผิวหนังจะมีสีเทาดำ ขนสั้น และสีเข้มกว่าพันธุ์อื่นๆ มีนิสัยที่เชื่องมากที่สุดในบรรดานกกระจอกทั้งหมด พันธุ์คอดำ เป็นพันธุ์ที่นิยมเลี้ยงที่สุดเนื่องจากสามารถให้ไข่ได้ถึง 80 ฟองต่อปี อีกทั้งยังเป็นพันธุ์ที่มีราคาสูงมาก
 2.นกกระจอกเทศพันธุ์คอแดง(Red NecK)
มาจากแอฟริกาตะวันออก(แทสมาเนียและเคนยา) เป็นนกกระจอกเทศป่าที่พัฒนามาจากพันธุ์ "S.Camssaicus" นกกระจอกเทศพันธุ์นี้จะมีผิวสีชมพูเข้ม ตัวผู้มีผิวหนังสีขาวครีมที่ต้นขาและคอ ยกเว้นในช่วงฤดูผสมพันธุ์ ผิวหนังที่ขาและคอจะเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มค่อยข้างสดใส ตัวผู้มีขนสีดำตลอดลำตัวยกเว้นปลายหางและปลายปีกจะมีสีขาว ส่วนตัวเมียสีน้ำตาลเทา มีขนาดลำตัวใหญ่มาก สูงประมาณ 2-2.5 เมตร น้ำหนัก 105-165 kg ให้ผลผลิตเนื้อมากแต่ให้ไข่น้อย ตัวผู้ค่อนข้างดุ โดยเฉพาะฤดูผสมพันธ์ุ 
3.นกกระจอกเทศพันธุ์คอน้ำเงิน (Blue neck)
มีถิ่นกำเนิดอยู่ทางตอนเหนือ ตะวันตก หรือทางตอนใต้ของแอฟริกาและเป็นนกกระจอกเทศป่า พัฒนามาจากพันธุ์ "S.molybdophanes" และ "S.australis" นกกระจอกเทศพันธุ์นี้จะมีผิวหนังสีฟ้าอมเทา ในตัวผู้จะมีผิวหนังสีฟ้าอมเทาบนคอ ขาและต้นนนามีเพียงหน้าแข้งเท่านั้นที่จะเปลี่ยนเป็นสีแดงในฤดูผสมพันธุ์ นกกระจอกเทศตัวเมียที่โตเต็มที่จะมีสีฟ้าอมเทา ขนของตัวผู้ที่โตเต็มที่จะเป็นสีดำแซมขาว ในขณะที่ขนของตัวเมียจะมีสีเทาจางๆ ถึงน้ำตาลเทา ให้เนื้อน้อยกว่าพันธุ์คอแดง แต่ให้ไข่มากกว่า
รอบรู้เรื่องนกกระจอกเทศ/การเลือกทำเลในการเลี้ยงนกกระจอกเทศ

นกกระจอกเทศเป็นสัตว์ที่ใช้ชีวิตในพื้นที่ป่าโปร่งแบบทุ่งหญ้า พื้นที่ราบแบบทะเลทรายที่มีพืชอาหารที่อุดมสมบูรณ์ 
นกชนิดนี้มีพฤติกรรมที่วิ่งเร็วมาก อชบใช้ชีวิตแบบอิสระ และเป็นสัตว์ที่ตกใจง่าย 
การเลือกทำเลในการเลี้ยงนกกระจอกเทศ.
ดังนั้นพื้นที่ที่เหมาะสมในการเลี้ยงนกกระจอกเทศ คือ
1.พื้นที่เป็นที่ดอน ไม่มีน้ำท่วมขัง สามารถปลูกพืชอาหารสัตว์ได้
2.ควรเป็นดินร่วนปนทราย สามารถดูดซับน้ำลงสู่ดินอย่างรวดเร็ว
3.ลักษณะอากาศค่อนข้างแห้งแล้งปริมาณน้ำฝนต่ำกว่า 1000 ml/ปี จะเหมาะมาก เพราะนกกระจอกเทศไม่ชอบอากาศชื้นแฉะ
4.ห่างไกลจากแหล่งชุมชนพอสมควร ควรเลี้ยงแบบอิสระเพื่อไม่ให้นกเครียด
5.มีแหล่งน้ำที่สะอาดสามารถให้นกกินได้ตลอดปี
รอบรู้เรื่องนกกระจอกเทศ/การผสมพันธุ์ของนกกระจอกเทศ

นกกระจอกเทศถ้าปล่อยเลี้ยงธรรมชาติจะถึงอายุผสมพันธุ์เมื่อเพศผู้อายุราว 3-4 ปีขึ้นไป ส่วนเพศเมียอายุประมาณ 2 ปีครึ่ง ขึ้นไป แต่นกระจอกเทศที่เลี้ยงเป็นฟาร์ม จะผสมพันธุ์เมื่อเพศผู้มีอายุ 2 ปีครึ่งขึ้นไป เพศเมียอายุ 2 ปีขึ้นไป ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอาหารและการจัดการเป็นหลัก อัตราส่วนการผสมพันธุ์คือ เพศผู้ 1 ตัวต่อเพศเมีย 1-3 ตัว นกกระจอกเทศจะผสมพันธุ์ในช่วงที่มีอากาศเย็นและแห้ง ซึ่งอยู่ระหว่างเดือนตุลาคมถึงเดือนมีนาคม
รอบรู้เรื่องนกกระจอกเทศ/วิธีการผสมพันธุ์

นกกระจอกเทศเพศผู้จะแสดงอาการเป็นสัด โดยการนั่งลงบนพื้นด้วยข้อเข่า แล้วกางปีกทั้งสองข้างออกโบกขึ้นลง 
ขณะเดียวกันหัวก็จะโยกไปตามจังหวะของการโบกปีก ส่วนตัวเมียจะแสดงอาการเป็นสัด โดยกางปีกออกสั่น แต่ไม่เหมือนตัวผู้ 
วิธีการผสมพันธุ์.
เมื่อนกกระจอกเทศตัวเมียนั่งบนพื้น หัวและคอจะทอดยาวไปตามพื้น แต่จะมีบางตัวที่ชูหัวตั้ง 
แล้วตัวผู้จะขึ้นค่อมบนหลังตัวเมีย 
เพื่อสอดใส่อวัยเพศเข้าไปทางก้นของตัวเมีย ซิ่งใช้เวลาไม่เกิน 3 นาทีเท่านั้น
แต่ถ้าหากเลี้ยงนกกระจอกเทศเพศผู้และเพศเมียรวมกัน ก่อนถึงฤดูผสมพันธุ์ ควรแยกตัวผู้ออกจากฝูงตัวเมีย 
โดยไม่ให้ตัวผู้เห็นตัวเมียเลย เพราะจะทำให้ฮอร์โมนเพศผู้สูงขึ้น ทำให้การผสมพันธุ์ติดดียิ่งขึ้น
อย่างไรก็ตามการที่นกกระจอกเทศจะให้ผลิตมากน้อยเพียงใดขึ้นอยู่กับ
1.อาหารมีคุณภาพและเหมาะสม 
2.ความสมบูรณ์ของนก
3.อุณหภูมิและสิ่งแวดล้อม
ส่วนข้อพิจารณาความเหมาะสมของคู่พันธุ์ ควรพิจารณาจากสิ่งต่อไปนี้
1.ปริมาณไข่ต่อปี
2.อัตราของไข่มีเชื้อ
3.อัตราการฝักออกเป็นตัว
4.อัตราการตายของลูกนก
อาหารนกกระจอกเทศ 
1.อาหารข้น
อาหารข้นเป็นอาหารที่ให้กับนกกระจอกเทศเพื่อให้สารอาหารที่ครบสมบูรณ์เนื่องจากอาหารข้นมีคุณค่าทางโภชนาการสูงกว่าหญ้าเมื่อเทียบในปริมาณที่เท่ากันโดยอาหารข้นมีส่วนผสมของลำ ปรายข้าว ข้าวโพด กากถั่วเหลือง กากปาล์ม ปลาป่น กากมะพร้าว ฯลฯ อย่างใดอย่างหนึ่งมาผสมกันหรือทั้งหมด และผสมพวกแร่ธาตุ วิตามิน กรดอะมิโนต่างๆ ลงไปด้วย
อาหารข้นมี 2 แบบ
1.1อาหารข้นที่ผสมเอง เป็นหัวอาหารเข้มข้นที่ทำมาจากเมล็ดพืชหรือผลิตภัณฑ์จากสัตว์และอาหารเสริม มาผสมทำให้ได้อาหารที่มีค่าทางโภชนาการที่เข้มข้น เมื่อจะให้นกกระจอกเทศต้องนำมาผสมกับอาหารหยาบเพื่อเจือจางอาหารก่อน
1.2อาหารข้นแบบสำเร็จรูปเป็นอาหารที่ประกอบด้วย อาหารหยาบ อาหารข้น อาหารเสริมผสมกันแล้วทำการอัดเม็ด บรรจุกระสอบเพื่อจำหน่าย
2.อาหารหยาบ
อาหารหยาบ ได้แก่ พวกหญ้าและผักต่างๆ ซึ่งเป็นอาหารหลักของนกกระจอกเทศ หญ้าที่นิยมนำมาเลี้ยง คือ หญ้าขน หญ้ารูซี่ นอกจากนี้ยังมีพืชตระกูลถั่ว กระถิ่น และใบกระเพรา โดยก่อนจะนำหญ้าและพืชผักต่างๆ มาให้นกกระจอกเทศกินต้องนำมาแช่ด่างทับทิม และสับเป็นท่อนขนาดไม่เกิน 2 นิ้วก่อน
3.น้ำ 
น้ำสำหรับนกกระจอกเทศควรตั้งให้สามารถกินได้ตลอดเวลา และต้องเป็นน้ำที่สะอาด ไม่ใช่น้ำเค็มหรือน้ำที่มีความเป็นกรดหรือด่างมากเกินไป ส่วนปริมาตรน้ำที่ให้ควรขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ หรือชนิดของอาหารที่นกกระจอกเทศกินวันนั้น
นอกจากนี้แล้วต้องจัดหาเม็ดกรวด หรือหินเกล็ดขนาดเล็กๆ ไว้สำหรับนกกระจอกเทศกินด้วยเนื่องจากนกกระจอกเทศไม่มีฟัน จึงจำเป็นต้องใช้สิ่งทดแทนที่ช่วยในการย่อยในกระเพาะอาหาร
รอบรู้เรื่องนกกระจอกเทศ/ปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในระหว่างการเลี้ยงนกกระจอกเทศ

1.ลูกนกมีมาตรฐานอายุต่ำกว่าเกณฑ์ที่คาดไว้ ปัญหานี้อาจมีผลมาจากภาวะโภชนาการไม่ดี ไข่ถูกเก็บไว้นานเกินไป กระบวณการฝักไม่ถูกต้อง หรือห้องฝักไม่ถูกสุขอนามัย
2.ขาดอาหาร ถ้าลูกนกไม่เรียนรู้การกินอาหารใน 2-3 วันแรก ในไม่ช้าพวกมันจะเริ่มไม่มีสี ดังนั้นควรดูแลว่าลูกนกชอบอาหารที่ให้ไปหรือไม่
3.ความเครียด สาเหตุเกินจากการถูกจับมากเกินไป หรือการเปลี่ยนแปลงกระทันหันเป็นต้น
4.พฤติกรรมที่ผิดปกติ เกิดจากความเครียดทำให้ลูกนกแสดงพฤติกรรมที่ผิดปกติออกมา
5.ปัญหาเกี่ยวกับที่อยู่อาศัย ปัญหานี้ส่วนมากเป็นเรื่องของการถ่ายเทอากาศที่ไม่ดี มีลูกนกมากเกินไป หรือการให้ความอบอุ่นไม่เป็นผล
6.ปรสิตทั้งภายในและภายนอกและโรคต่างๆ ควรกำจัดปรสิตเป็นประจำอย่างต่อเนื่อง ควรกำจัดหมัดขนนกและเห็บด้วยเสปรย์กำจัดปรสิตภายนอก และย้ายลูกนกออกไปเพื่อทำความสะอาดคอกอย่างสม่ำเสมอ
7.ปัญหาการซื้อ ถ้าหากนกกระจอกเทศถูกเปลี่ยนเจ้าของบ่อยๆลูกนกอาจปรับสภาพไม่ทันทำให้ตายได้
8.นำไปไว้ในฝูงเร็วเกินไป นกกระจอกเทศจะไม่ได้รับการออกกำลังกายที่เพียงพอในพื้นที่ที่ล้อมรั้วไว้ ก็อาจเป็นสาเหตุของความเครียดได้เช่นกัน
9.มีลูกนกมากเกินไปในพื้นที่จำกัด ปัญหานี้อาทำให้ลูกนกเกิดความเครียด การกิน ขน และการได้รับอาหารน้อย
10.นกป่า ปัญหาที่มีนกป่ามาก่อกวนทำให้ลูกนกตื่นกลัวและไม่มีสมาธิในการกินอาหาร
11.การจัดสรรอาหารและน้ำ สามารถให้อาหารเสริมที่ทำมาจากหญ้าผสมข้าวโพดเพื่อเป็นการลดรายจ่ายในการซื้ออาหารเสริมที่แพงๆได้ และควรมีน้ำดื่มที่เพียงพอตลอดเวลา
12.การเก็บขน ลูกนกอายุ 6 เดือน ควรเล็มขนนกอายุ 7 เดือน ควรถอนขนร่างกายที่เจริญเต็มทีอายุ 8 เดือน ถอนขนนก
รอบรู้เรื่องนกกระจอกเทศ/โรคและการป้องกันรักษา

สาเหตุของโรคส่วนใหญ่มักเกิดจากการติดเชื้อและโภชนาการอาหารที่ไม่เหมาะสม โรคที่พบส่วนใหญ่ได้แก่โรคดังต่อไปนี้
1.โรคที่เกิดจากพยาธิตัวกลม(Nematoda) เป็นสาเหตุของการระคายตาและขี้ตา
2.โรคที่เกิดจากโพรโตซัว(Protozoa) ทำให้นกสูญเสียขน
3.โรคที่เกิดจากเชื่อไวรัส(Viral diseases) เกิดโรคฝีดาษ
4.โรคที่เกิดจากแบคทีเรีย(Bacterial Diseases) เป็นสาเหตุของโรคตาแดง
5.โรคที่เกิดเชื้อรา(Fungal infection) ทำให้เกิดโรคขาดสารอาหาร
สำหรับการรักษาทำได้ดังนี้
1.อาจใช้ยาปฏิชีวะนะ
2.ถ่ายพยาธิเป็นประจำ
3.ฉีดวัคซีนป้องกันโรค
รอบรู้เรื่องนกกระจอกเทศ/ผลผลิตจากนกกระเทศจอก

นกกระจอกเทศสามารถให้ผลผลิตได้ตั้งแต่อายุ 1 ปีขึ้นไป โดยนกกระจอกเทศ 1 ตัว สามารถให้ผลผลิตต่างๆ มากมายและมีคุณภาพที่ดี ทั้งเนื้อ หนัง ขน และไข่ เพราะนกกระจอกเทศแต่ละตัวให้ผลผลิตที่มีความแตกต่างกันเฉพาะตัว ดังนี้
1.หนัง
หนังของนกกระจอกเทศถือได้ว่าเป็นส่วนที่มีมูลค่าสูงสุดเมื่อเทียบกับส่วนอื่นๆ จากตัวนกกระจอกเทศ เป็นหนังที่มีค่าเช่นเดียวกับหนังจระเข้ หนังของนกกระจอกเทศมีลักษณะที่นิ่ม และมีปุ่มเล็กๆ ทำให้ดูสวยงาม โดยหนังนกกระจอกเทศตัวผู้จะมีสีน้ำเงินเป็นมัน ตัวเมียจะมีสีอ่อนจนถึงสีเทาแก่ ปุ่มที่หนังจะเล็กหรือใหญ่ขึ้นอยู่กับอายุของนกกระจอกเทศ หนังของนกกระจอกเทศสามารถใช้งานได้อย่างทนทาน และกันน้ำได้ดี และไม่ถือว่าเป็นสัตว์ป่าสงวนพันธุ์ เพระาผลิตขึ้นจากการเลี้ยง
เนื่องจากนกกระจอกเทศมีปุ่มของหนังที่มีทั้งลอยขึ้นและบุ๋มลง ทำให้การทำหนังปลอมทำขึ้นได้ยากมาก เป็นหนังที่นิ่มมากจึงนำผลิตรองเท้า กระเป๋าถือ ถุงมือ เข็มขัด กระเป๋าเอกสาร และผลิตภัณฑ์อื่นๆ ที่เป็นสินค้ามูลค่าสูง
หนังนกกระจอกเทศที่ดี ได้จากนกกระจอกเทศที่มีอายุระหว่าง 10-14 เดือน ซึ่งเป็นระยะโตเต็มที่ และยังไม่มีรอยแผลและส่วนใดเสียหายเป็นขนาดที่ให้หนังมากที่สุด อย่างไรก็ดี การใช้หนังเพื่อผลิตเสื้อผ้านั้น บางครั้งต้องการหนังที่มีอายุน้อยกว่าที่กล่าวมา หนังนกกระจอกเทศอายุ 1-14 เดือน จะได้หนังในระหว่าง 1.1 - 1.5 ตารางเมตร
2.เนื้อ
เนื้อเป็นผลผลิตอีกประเภทหนึ่งจากนกกระจอกเทศที่กำลังได้รับความนิยมมากในต่างประเทศเนื่องจากมีลักษณะ รสชาติ คุณค่าทางโภชนาการสูงคล้ายเนื้อโค แต่มีคลอเลสเตอรอสและไขมันต่ำกว่าเนื้อโคมาก อยุที่ควรส่งโรงงานแปรรูป คือ 10-14 เดือน น้ำหนักระหว่าง 40-110 กิโลกรัม เมื่อชำแหละแล้วจะได้น้ำหนักซาก 50 - 55 % เนื้อที่เหมาะสม คือ เนื้อส่วน Hindquarter เว้นส่วนคอ
3.ขน
ขนของนกกระจอกเทศแตกต่างจากขนนกทั่วไป ขนมีลักษณะเท่ากันทั้ง 2 ด้าน ขนอ่อนไม่ติดก้นอย่างนกชนิดอื่น ซึ่งเป็นสาเหตุของนกกระจอกเทศบินไม่ได้ 
ในการตัดขนของนกกระจอกเทศแต่ละตัวจะได้ขนสั้นประมาณ 1-1.2 กิโลกรัม ขนยาวประมาณ 400-450 กรัม นกตัวหนึ่งๆ สามารถตัดขนได้ถึงอายุ 35 ปี ระยะที่ได้ขนดีที่สุดคือระหว่าง 3-12 ปี(ขนสีขาวบริเวณปลายปีกและหางมีราคาแพงที่สุด) 
ราคาของขนนกกระจอกเทศขึ้นอยู่กับขนาด รูปร่าง ความอ่อนนุ่ม และคุณภาพของขน ขนชนิดยาวใช้ทำพัด หมวก เครื่องประดับตกแต่ง เสื้อผ้า เป็นต้น
4.ไข่
ไข่นกกระจอกเทศเมื่อโตเต็มที่จะมีขนาดใหญ่มาก หนักประมาณ 1-1.5 กิโลกรัม เปลือกไข่สีขาวนวล หนา 2-3 มิลลิเมตร เนื้อไข่สามารถบริโภคได้
เนื่องจากไข่มีขนาดใหญ่และเปลือกสวย จึงนิยมนำมาแกะสลักหรือวาดลวดลายบนเปลือกไข่เพื่อใช้เป็นเครื่องตกแต่งบ้านและเป็นของที่ระลึก 
5.น้ำมัน
ไขมันของนกระจอกเทศสามารถนำไปปรุงเป็นอาหารหรือนำไปสกัดเป็นส่วนประกอบของเครื่องสำอางได้เป็นอย่างดีไม่ว่าจะเป็นสบู่ ยาสระผม เป็นต้น นกกระจอกเทศให้น้ำมันตัวละ 4-5 กิโลกรัม ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอายุ
6.นิ้วเท้าและปาก
นกกะจอกเทศมีนิ้วเท้า 2 นิ้ว ส่วนของเล็บเท้าถูกจำหน่ายให้แก่ร้านเครื่องยาจีน ชาวจีนจะบ่นละเอียดรับประทานเป็นยาโป๊ว มีสรรพคุณเทียบเท่านอแรด
หมากล้อม/ป้อมโคบายาชิ

ป้อมโคบายาชิ เป็นความสัมพันธ์ระหว่างหมากดำ 1 3 5 ตามรูป ชื่อของป้อมโคบายาชิ ตั้งตามชื่อของมืออาชีพ โคบายาชิ โคอิจิ ที่เปิดเกมด้วยรูปแบบนี้ เป็นประจำ ในช่วงหนึ่งของการเป็นมืออาชีพของท่าน ป้อมโคบายาชิถูกนำมาเล่นอย่างมากในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา
การเปิดเกมแบบป้อมโคบายาชินี้ มีรูปแบบที่คล้ายคลึงกับป้อมสามดาวจีนเล็กที่หมากดำตั้งค่ายระหว่างหมากขาวที่มุมซ้ายล่าง และ จุด 3-4 ที่มุมขวาล่าง
การที่หมากดำ เปิดหมาก ที่จุด 3-4 ที่มุมขวาล่าง เป็นกลยุทธ์ที่ดำล่อให้ขาวเข้ามา ตีมุมดำที่มุมขวาล่าง (การที่ขาวมาต้องตีมุมดำที่มุมขวาล่าง เป็นธรรมชาติของการเปิดหมาก ที่ต้องไม่ยอมให้ฝ่ายตรงข้ามล้อมมุมง่าย ๆ และขยายออกมาข้างกระดาน หรือได้มีโอกาสกางปีกออกจากมุมทั้งสองข้าง เป็นรูปสามเหลี่ยม ได้โมโยใหญ่ ๆ)ขาวต้องจำใจ มา ตีมุม แถว ๆ จุด a เพราะหากตีมุมใกล้กว่านี้ สักเส้นหนึ่ง จะถูกดำตอบโต้ด้วยมาตรการอันรุนแรง
ตำแหน่งทางด้านล่างยังมีจุดอ่อนที่จุด b ซึ่งขาวสามารถบุกเข้ามาได้ง่าย ๆ ภายหลัง ซึ่งดำอาจเปลี่ยนจากหมากดำ 7 ที่จุดดาวกลางกระดาน มาเล่นที่ c แทนก็ได้ เพื่อป้องกันจุดอ่อนตรงนี้ แต่นั่นก็เป็นการทำโครงสร้างระหว่างหมากดำ 7 กับหมากดำบริเวณมุมหลวมลง ซึางขาวจะมีตัวเลือกในการทำอะไร ในบริเวณนี้ได้มากขึ้น
การที่หมากดำ สามารถเปิดป้อมโคบายาชิได้ เพราะขาว 5 ไม่ตอบรับการตีมุมของหมากดำด้วยการตีกระหนาบ วิธีอื่น ๆ ในการต่อต้านการเปิดป้อมโคบายาชิ คือการตีมุมที่มุมขวาล่างกันท่าไม่ให้ดำตั้งค่าย ดังนั้น ถ้าคุณไม่ชอบการเดินหมากส้กับป้อมโคบายาชิ คุณก็โทษใครไม่ได้หรอกนะ นอกจากโทษตัวเอง
หมากล้อม

ตำราหมากล้อมทั้งหมดที่มีในขณะนี้
การเริ่มต้น.
/กติกาหมาก ล้อม
การเปิดเกม.
/ป้อมโคบายาชิ
แหล่งข้อมูลอื่น.
<table class="plainlinks noprint messagebox notice" style="width:250px; float:right; clear:right; margin:0px; margin-left:10px;"> 
<tr style="vertical-align:middle;"><td style="padding:0.1em; text-align:center; vertical-align:middle; width:45px; border:none;">
</td>
<td style="color:black; text-align:left; vertical-align:middle; padding:0.5em; padding-left:0em; border:none;">
 วิกิพีเดียมีสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับตำราที่ #เปลี่ยนทาง 
</td></tr></table>
กระบวนการประมาณราคาในงานก่อสร้าง

มาร่วมกัน เรียนรู้ แบ่งปัน และ ช่วยกันพัฒนาตำราเสรี
เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับ 
บทนำ.
การประมาณราคาตนทุนงานกอสรางของโครงการใดโครงการหนึ่งเปนเรื่องที่ตองนํามา พิจารณาในแตละระดับนับตั้งแตเจาของโครงการ ผูออกแบบ ผูรับเหมา ซึ่งจะพิจารณาตนทุนงาน กอสรางที่แตกตางกัน นอกจากตนทุนแลว ยังประกอบดวยคาใชจายอื่นๆอีกหลายอยาง ในฐานะผู ประมาณราคาตองพยายามอยางท่สีุดที่จะใหยอดคาใชจายถูกตอง หรือใกลราคาจริงมากที่สุด
ความสำคัญของการประมาณราคา.
ความหมายของการประมาณราคา หมายถึง การประมาณหรือการวิเคราะห์หา ปริมาณวัสดุ ค่าแรงและค่าดำเนินการที่ราคาใกล้เคียงกับค่าใช้จ่ายจริงมากที่สุด โดยคำนึงถึงสภาพแวดล้อมของแต่ละโครงการ ซึ่งในการแยกรายการวัสดุ ค่าแรง ค่าใช้จ่ายเครื่องมือ เครื่องจักร และค่าใช้จ่ายอื่นๆที่เกี่ยวข้องกับงาน โดยมีผลกับตัวแปรตามในด้านระยะเวลาของการทำงาน เมื่อทำการแยกงานออกเป็นหมวดหมู่เสร็จแล้ว ก็จะสามารถกำหนดราคาต่อหน่วยของต้นทุนก่อสร้างได้ ดังนั้นการประมาณราคาจึงไม่ใช่ราคาที่แท้จริง แต่อาจใกล้เคียงกับราคาจริง ซึ่งไม่ควรจะคลาดเคลื่อนไปจากราคาที่แท้จริงเกินกว่า 5 %
คุณสมบัติของผู้ประมาณราคา.
ผู้ประมาณราคา ต้องมีความรู้ความสามารถในหลายด้านซึ่งต้องใช้ความรู้ความชำนาญและประสบการณ์ รวมทั้งมีเทคนิคเฉพาะตัวอย่างสูง ซึ่งจะได้มาซึ่งราคาที่ใกล้เคียงในการก่อสร้างจริงมากที่สุด ดังนั้นคุณสมบัติของผู้ประมาณราคาควรมีดังนี้
ประเภทของการประมาณราคา.
งานอาคารพักอาศัย 3 ชั้น
ภาษาจีน

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>63930</parentid>
 <timestamp>2024-03-27T12:03:35Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>กิตติพัศ</username>
 </contributor>
 <origin>64032</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
จาวาสคริปต์

Java เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ภาษาแรกของโลก ที่ถูกออกแบบให้มีคุณสมบัติพิเศษด้านเทคนิค สามารถสร้างโปรแกรมใช้งานจากเครื่องคอมพิวเตอร์ประเภทหนึ่งแล้วนำไปใช้กับ เครื่องอีกประเภทหนึ่งที่อยู่ภายในเครือ ข่ายเดียวกันหรือต่างเครือข่ายโดยไม่ยึดติดกับแพลตฟอร์มหรือประเภทของ เครื่องคอมพิวเตอร์อีกต่อไป
JavaScript ได้ถูกออกแบบขึ้นมาเพื่อใช้เป็นส่วนเพิ่มขยายในภาษา HTMLโดยเฉพาะช่วยให้สามารถควบคุมเว็บเพจได้อย่างง่ายดาย เหมาะกับการทำงานอย่างรวดเร็ว มีประสิทธิภาพและเน้นที่ความถูกต้องเป็นหลักสำคัญ
JavaScript<ref group="https://www.elegantthemes.com/examples/"><code>https://th.m.wikibooks.org/wiki/%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%AA%E0%B8%84%E0%B8%A3%E0%B8%B4%E0%B8%9B%E0%B8%95%E0%B9%8C#/editor/1</code></ref> กับ HTML.
JavaScript เป็นคุณสมบัติพิเศษเฉพาะของโปรแกรม Netscape Navigator จึงจำเป็นอย่างยิ่ง ที่เราจะทำความเข้าใจกับรูปแบบและระบบกลไก การทำงานภายในหรือที่ เรียกโดยรวมว่า เลย์เอาต์ของ Netscape Navigator ให้ดี เพราะเลย์เอาต์มีส่วนเกี่ยวข้อง กับการกำหนดรูปแบบของ HTML เพื่อทำงานร่วมกับ JavaScript เป็นอันมาก การเขียน JavaScript
เราอาจเขียน JavaScirpt ให้รวมอยู่ในไฟล์เดียวกันกับ HTML ซึ่งแตกต่างจากการเขียนโปรแกรมในภาษา Java ที่ต้องเขียนแยกรายละเอียดออกมาเป็นไฟล์
ต่างหาก ไม่สามารถเขียนรวมอยู่ในไฟล์เดียวกับ HTML ได้ วิธีการเขียน JavaScript เพื่อสั่งให้เว็บเพจทำงาน
มีอยู่ด้วยกัน 2 วิธีดังนี้
ข้อมูลจากส่วนบนของเว็บเพจ HTML
และทำงานไปตามลำดับจากบนลงล่าง (top-down) โดยเริ่มที่ส่วนแท็ก ...ก่อน
จากนั้นจึงเริ่มทำงานในส่วนแท็ก ...เป็นลำดับต่อมานอกเหนือจากช่วยลดภาระการทำงานของเซิร์ฟเวอร์แล้ว JavaScript ยังมีความสามารถที่เหนือกว่าทางด้านภาษา สำหรับการตรวจสอบความถูกต้องในฟอร์มทั่วไป JavaScript เป็นเสมือนกาวที่ทางฝั่งไคล์เอนต์ใช้ในการเก็บส่วนประกอบของเว็บเพจเข้า ด้วยกัน โดยการใช้ลอจิกขั้นพื้นฐานที่ตัดสินใจว่าจะใช้บราวเซอร์หรือ
ปลั๊กอินตัวใด JavaScript ได้กลายเป็นภาษากลางสำหรับควบคุมและติดต่อ
สื่อสารระหว่างอ๊อบเจ็กต์ อย่างปลั๊กออน, เลเยอร์, เฟรม, ฟอร์ม, สไตล์ชีต และแอปเพล็ต ซึ่งได้รับการยอมรับมากขึ้น
ยิ่งกว่าภาษา HTML เสียอีก การทำงานของ JavaScript ดูไม่แตกต่างไปจาก HTML สักเท่าใดนัก แต่ HTML จะวางเลย์เอาต์โครงสร้างของอ็อบเจ็กต์ภายในและส่วนเชื่อมโยงกับเว็บเพจเท่า นั้น ในขณะที่ JavaScript สามารถเพิ่มเติมส่วนของการเขียนโปรแกรมและลอจิกเข้าไ
ป
JavaScript คืออะไร ?
JavaScript ถือกำเนิดมาจากบริษัท เน็ตสเคป คอมมิวนิเคชั่นส์ ได้ถูกเปิดตัวครั้งแรกในชื่อของ LiveScript พร้อมกับโปรแกรม Netscape Navigator 2.0 เพื่อใช้
สร้างเว็บเพจที่สามารถแลกเปลี่ยนข้อมูลกับเซิร์ฟเวอร์แบบ LiveWire ได้ หลังจากที่บริษัท ซันไมโครซิสเต็มส์ ได้นำภาษา
Java ออกสู่ตลาด ซันกับเน็ตสเคป ได้ร่วมมือกันปรับปรุงให้บราวเซอร์ของเน็ตสเคปสามารถใช้งาน ภาษา Java ได้และยังนำภาษา LiveScript มาแก้ไขปรับปรุงใหม่จากนั้นจึงเปลี่ยนชื่อเป็น JavaScript เมื่อปี พ.ศ.2538 JavaScript เป็น "ภาษาสคริปต์เชิงวัตถุ" ที่ช่วยให้เราสามารถควบคุมเว็บเพจได้อย่างง่าย สามารถทำงานข้ามระบบปฏิบัติการได้ ทำหน้าที่เป็นตัวประสานกันระหว่างเว็บเพจ HTML, Java applet และเว็บบราวเซอร์ทั้งทางฝั่งไคลเอนต์ และฝั่งเซิร์ฟเวอร์ ช่วยให้เว็บเพจที่บรรจุ JavaScript มีความน่าสนใจและสมบูรณ์มากกว่าเว็บเพจทั่วไป.
การออกเสียงภาษาอังกฤษสำหรับผู้ใช้ภาษาไทย

บทความ การออกเสียงภาษาอังกฤษสำหรับผู้ใช้ภาษาไทย เป็นบทความที่กล่าวถึง การออกเสียงตามหลักโดยอ้างอิงตามเสียงภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน (American English) เป็นส่วนใหญ่ บทความนี้ไม่ได้ใช้หลักการเขียนอ้างอิงตาม ราชบัณฑิตยสถาน เนื่องจากต้องการเน้นถึงการออกเสียงมากกว่า การเขียนคำทับศัพท์ สำหรับการออกเสียงอย่างละเอียด และสมบูรณ์ให้ดูที่ สัทอักษรสากล (IPA)
บทความนี้เป็นข้อมูลส่วนหนึ่งที่ช่วยแนะนำสำหรับการเริ่มต้นการออกเสียงภาษาอังกฤษอย่างง่าย เสียงคำศัพท์ต่างๆ สามารถฟังได้ที่เว็บไซต์พจนานุกรมทั่วไป เช่น พจนานุกรมภาษาอังกฤษของ ไมโครซอฟท์ หรือ พจนานุกรมภาษาอังกฤษของ Webster
เสียงพยัญชนะและเสียงสระ.
เสียงแทรก Y (invisible Y).
เสียงแทรก Y เป็นเสียงหลักที่ภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกันแตกต่างกับภาษาอังกฤษสำเนียงอังกฤษ สำหรับตัวอักษร D, N, S, T, X
คำที่ออกเสียง อู หลายคำจะมีเสียง Y แทรกในขณะที่ออกเสียง เช่น
แต่จะมีตัวยกเว้น ตัว J
แล้วตัวยกเว้นอีก คือ ถ้าเป็นภาษาอังกฤษแบบอังกฤษหรือแบบบริเตน (Br: British English) จะมีเสียงแทรก Y แต่ถ้าอังกฤษอเมริกัน (Am) จะไม่มีเสียงแทรก Y ในคำที่ขึ้นต้นด้วย D, N, S, T, X
เสียงแทรก E (hidden E).
ในภาษาอังกฤษ คำที่ประกอบด้วยตัวอักษร 2 ตัว ซึ่งตัวที่สองเป็นตัวอักษร E จะอ่านออกเสียงเหมือนมีการแทรกตัวอักษร E เข้าไปข้างหลังอีก 1 ตัว เช่น
คำที่มาจากภาษาญี่ปุ่น ที่ออกเสียง เอะ ในอเมริกาจะอ่านออกเสียง อี ซึ่งอ่านไม่ถูกต้อง เช่น
เสียงพยัญชนะในภาษาอังกฤษ.
เสียงพยัญชนะที่คนไทยออกเสียงได้ยาก คือ CH, G, L, R, S, SH, TH, V, W, X, และ Z
เสียงพยัญชนะส่วนใหญ่จะเป็นไปตามที่มีการเรียนการสอน โดยเสียงบางคำจะมีการดัดแปลงให้ง่ายต่อการออกเสียง หรืออาจจะมีการอ่านตามภาษาอังกฤษสำเนียงอังกฤษ เสียงพยัญชนะทั้งหมดเรียงตามลำดับตัวอักษรภาษาอังกฤษดังนี้
เสียงสระในภาษาอังกฤษ.
สระในภาษาอังกฤษประกอบด้วยตัวอักษร A E I O U แต่ในการใช้สระจะมีการใช้ผสมกันดังต่อไปนี้
นอกจากนี้ สระที่อ่านออกเสียงแปลกไปจากสระทั่วไปเนื่องจากมาจากภาษาอังกฤษเดิมหรือภาษาอื่น เช่น ฝรั่งเศส เยอรมัน ฯลฯ เช่น
คำที่มาจากภาษาอื่น ในปัจจุบันคนอเมริกันทั่วไปยังมีการใช้ผิดกันเกิดขึ้น
อักษรเงียบ (silent letters).
คำในภาษาอังกฤษมากกว่า 60% มีตัวอักษรที่ไม่ออกเสียง หรือ อักษรเงียบ (อังกฤษ: Silent Letters) ต่อไปนี้เป็นตัวอย่างของตัวอักษรในคำต่างๆ ที่ไม่ต้องออกเสียง
การเน้นเสียง (stressing).
การเน้นเสียงในภาษาอังกฤษทำได้โดยการทำให้เสียงดังขึ้น หรือทำให้เสียงสูงขึ้น
การเน้นเสียงของคำ.
คำศัพท์แต่ละคำจะมีการเน้นเสียงในแต่ละที่ ขึ้นอยู่กับคำ สามารถตรวจสอบได้โดยการเปิดพจนานุกรม เช่น
การเน้นเสียงในประโยค.
ในประโยคจะมีการเน้นเสียงหลายจุด ยกเว้นคำที่เป็น pronoun และ preposition และคำท้ายสุดของประโยคจะมีการเน้นเสียงหนักสุด ที่เรียกว่า เสียงเน้นหลัก (Primary Stress) เช่น
เสียงเชื่อม (linking).
เสียงเชื่อมเป็นเสียงต่อเนื่องระหว่างคำที่อ่านต่อเนื่องกัน โดยเสียงสะกดของคำแรกจะออกเสียงต่อเนื่องมาเป็นเสียงพยัญชนะต้นของคำที่สอง เช่น
เสียงสูงต่ำ ท้ายประโยค.
เสียงสูงต่ำท้ายประโยคขึ้นอยู่กับความหมายของประโยค โดย
สำหรับประโยคเดียวกันที่ออกเสียงต่างกัน จะทำให้ความหมายต่างกัน เช่น
คำผสม (compound noun).
คำผสม จากคำนามสองคำ การออกเสียง ให้ขึ้นเสียงสูงตรงกลาง แล้วลงต่ำตอนท้าย เช่น
ภาษาละติน

คำนำ.
ภาษาละติน (Lingua Latīna) เป็นภาษาของชาวโรมันโบราณซึ่งอาศัยอยู่แคว้นละทีอุม (Latīum ปัจจุบันคือเมือง Lazio) บริเวณริมชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรอิตาลี โดยมีโรม (Rōma) เป็นศูนย์กลางของแคว้น ภาษาละตินที่อยู่ภายในตำราวิกิฉบับนี้จะเป็นภาษาที่ชาวโรมใช้กันเมื่อสองพันปีที่แล้ว อันเป็นช่วงเวลาทองแห่งวรรณกรรมโรมัน
การเรียนภาษาละตินเป็นสะพานไปสู่ความสำเร็จของการศึกษาภาษา วรรณกรรม และศิลปะวิทยาการของประเทศในแถบยุโรป ตั้งแต่ครั้งโบราณ วรรณกรรม ศิลปะวิทยาการ การค้นพบทางวิทยาศาสตร์ คัมภีร์ทางศาสนา ถูกถ่ายทอดผ่านภาษาละติน ในสมัยก่อนปฏฺิวัติอุตสาหกรรม ภาษาละตินถูกใช้เป็นภาษากลางสำหรับวงการวิทยาศาสตร์ ผลงานทางวิชาการของนักวิทยาศาสตร์ เช่น ไอแซค นิวตัน ล้วนตีพิมพ์ด้วยภาษาละตินทั้งสิ้น นอกจากนี้ กว่าครึ่งหนึ่งของคำภาษาอังกฤษในพจนานุกรมต่างๆ ล้วนเป็นคำที่มีรากศัพท์มาจากภาษาละติน การศึกษาภาษาละตินจึงช่วยเพิ่มพูนทักษะการใช้และการสร้างคำศัพท์ใหม่ในภาษาอังกฤษได้เป็นอย่างดี
อนึ่ง ตำราวิกิฉบับนี้เขียนขึ้นโดยแปลและเรียบเรียงขึ้นจากหนังสือ Latin for Beginners ของ Benjamin L. D'Ooge (Ph.D.) ฉบับตีพิมพ์ปี ค.ศ. 1911 (พ.ศ. 2454) ซึ่งประกาศเป็นโดเมนสาธารณะและสามารถเผยแพร่ได้โดยเสรีแล้ว ผู้อ่านสามารถดาวน์โหลดต้นฉบับดิจิตอลได้จากเว็บไซต์ TextKit
สารบัญ.
ตำราวิกิฉบับนี้แบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ การอ่านออกเสียง คำและการผันคำ และโครงสร้างประโยค
ภาษาละติน/ตัวอักษรและเสียงของตัวอักษร

ตัวอักษร.
ภาษาละตินมีตัวอักษรดังต่อไปนี้
พยัญชนะ ได้แก่ ตัวอักษร B, C, D, F, G, H, I, K, L, M, N, P, Q, R, S, T, U, X, Z ส่วนสระ ได้แก่ ตัวอักษร A, E, I, O, U, Y
ทั้งนี้ มีตัวอักษรสองตัว ที่สามารถเป็นได้ทั้งพยัญชนะและสระ ได้แก่ ตัว I และตัว U เมื่อใช้ I เป็นพยัญชนะจะออกเสียง /ย/ และเมื่อใช้ U เป็นพยัญชนะจะออกเสียง /ว/ ทั้งนี้ เมื่อ I เป็นพยัญชนะจะใช้ J แทน และเมื่อ U เป็นพยัญชนะจะใช้ V แทนเพื่อความสะดวกต่อความเข้าใจ
เสียงของตัวอักษร.
สระ.
สระในภาษาละตินจะออกเสียงดังต่อไปนี้
สระในภาษาละตินจะกำกับด้วยเครื่องหมายบอกความยาวเสียง ' ¯ ' แต่ทั้งนี้การออกเสียงคำจะขึ้นอยู่กับการเน้นเสียงหนักมากกว่าความยาวของสระ
สระผสม.
สระผสมจะออกเสียงดังต่อไปนี้
พยัญชนะ.
พยัญชนะจะออกเสียงเหมือนกับภาษาอังกฤษ ยกเว้นว่า
ในกรณีที่มีพยัญชนะซ้อนกันสองตัว ให้แบ่งพยัญชนะแก่พยางค์ที่ติดกันไปอย่างละตัว เช่น mitto /มิต-โตะ/, Appius /อัพ-พิ-อุส/, bellum /เบ็ล-ลุม/
ภาษาละติน/หลักการแบ่งพยางค์

กฎการแบ่งพยางค์.
คำภาษาละตินประกอบด้วยหลายพยางค์ กฏการแบ่งพยางค์มีดังต่อไปนี้
โครงสร้างของคำระดับพยางค์.
การแบ่งโครงสร้างระดับพยางค์มีความสำคัญกับการออกเสียงเน้นหนักภายในคำ ตำแหน่งพยางค์ที่สำคัญอยู่ที่สามพยางค์สุดท้าย
เช่น คำว่า audiendus แบ่งออกเป็นสี่พยางค์ แบ่งได้ดังนี้
ความยาวของพยางค์.
พยางค์แบ่งตามความยาวได้เป็นสองประเภท
ทั้งนี้ ตัว h ที่เป็นตัวสะกด จะไม่นับเป็นตัวสะกดแต่อย่างใด
การลงเสียงเน้นหนัก.
การลงเสียงเน้นหนักของภาษาละติน มีกฎแน่นอนตายตัวดังต่อไปนี้
ภาษาละติน/บทที่ 1

<br>
โครงสร้างประโยค.
ประโยคภาษาละติน ประกอบด้วยสองส่วน ได้แก่ ส่วนประธาน และส่วนภาคแสดง ยกตัวอย่างเช่น
ประโยคทั้งสองสามารถแบ่งออกเป็นสองส่วน ดังนี้
Copula.
กริยา เป็น/อยู่/คือ เป็นกริยาที่บอกความสัมพันธ์ที่เท่ากันระหว่างประธานกับกรรม เรียกว่า copula ซึ่งแปลว่า ตัวเชื่อม
ตัวอย่างประโยค.
ข้อสังเกตจากตัวอย่าง
ภาษาละติน/บทที่ 2

การผันพจน์ของคำนาม.
คำนามในภาษาละตินมีสองพจน์ ได้แก่ เอกพจน์ และพหูพจน์ คำนามจะผันจากเอกพจน์เป็นพหูพจน์ได้โดยการเปลี่ยนท้ายคำ (วิภัตติ) ยกตัวอย่างเช่น
กฎ: คำนามที่มีวิภัตติของเอกพจน์ -a จะผันวิภัตติของพหูพจน์เป็น -ae
แบบทดสอบ.
จงผันคำนามต่อไปนี้ให้อยู่ในรูปพหูพจน์
การผันตามกันของประธานและกริยาหลัก.
โปรดสังเกตประโยคทั้งสองนี้
กฎ: กริยาระบุกาลของประโยคจะต้องมีบุรุษและพจน์เดียวกันกับประธานเสมอ
กฎ: วิภัตติของกริยาเอกพจน์ บุรุษที่สาม กรรตุวาจก ลงท้ายด้วย -t ส่วนวิภัตติของกริยาพหูพจน์ บุรุษที่สาม กรรตุวาจก ลงท้ายด้วย -nt
แบบทดสอบ.
จงผันกริยาต่อไปนี้ จากรูปเอกพจน์ บุรุษที่สาม กรรตุวาจก ให้เป็นรูปพหูพจน์ บุรุษที่สาม กรรตุวาจก
แบบทดสอบ.
จงแปลประโยคต่อไปนี้เป็นภาษาละติน
จงแปลประโยคต่อไปนี้เป็นภาษาไทย
ภาษาละติน/บทที่ 3

การผันคำนามเพื่อบอกการก.
ในภาษาละติน การเรียงลำดับคำภายในประโยคจะเป็น ประธาน-กรรม-กริยา แต่ละส่วนอาจสลับที่กันได้ โดยคำนามที่เป็นประธานและกรรมจะผันวิภัตติต่างกันเพื่อบ่งบอกการก (หน้าที่ทางไวยากรณ์) ที่แตกต่างกัน เช่น
จะสังเกตได้ว่า ประธานจะลงวิภัตติด้วย -a ในขณะที่กรรมจะลงวิภัตติด้วย -am
ถ้าเทียบกับภาษาอังกฤษแล้ว ภาษาอังกฤษจะมีการกสามชนิด ได้แก่ การกประธาน (nominative) การกเจ้าของ (possessive) และการกกรรม (objective) การกประธานและการกกรรมจะมีวิภัตติเหมือนกัน คือไม่เปลี่ยนรูปคำนาม ในขณะที่การกเจ้าของจะมีวิภัตติเป็น 's หรือ ' ถึงกระนั้น ปฤจฉาสรรพนามจะเห็นสภาพการผันได้ชัดเจนกว่า กล่าวคือ who? > whose? > whom?
ตารางเปรียบเทียบการผันวิภัตติระหว่างอังกฤษกับละตินจะเป็นดังนี้
ข้อสังเกตจากตารางเปรียบเทียบการผันวิภัตติของอังกฤษ-ละติน หากคำนามที่มีวิภัตติเอกพจน์ การกประธาน ลงท้ายด้วย -a
แบบทดสอบ.
จงบอกพจน์และการก และแปลคำต่อไปนี้
ภาษาละติน/บทที่ 4

หน้าที่.
โปรดสังเกตประโยคต่อไปนี้
จะสังเกตได้ว่า
กฎ: คำนามในการกประธาน จะทำหน้าที่เป็นประธานของประโยค ใช้ตอบคำถามประเภท Who? หรือ What?
กฎ: คำนามในการกกรรมตรง จะทำหน้าที่เป็นกรรมตรงของกริยาหลัก ใช้ตอบคำถามประเภท Whom? หรือ What?
กฎ: คำนามในการกเจ้าของ จะทำหน้าที่ขยายคำนามเพื่อบอกเจ้าของ ใช้ตอบคำถามประเภท Whose?
แบบทดสอบ.
จงแปลประโยคต่อไปนี้เป็นภาษาไทย
จงแปลประโยคต่อไปนี้เป็นภาษาละติน ทั้งนี้ขอให้เลียนแบบลำดับของคำในประโยคจากแบบทดสอบด้านบนนี้
จงแปลคำถามต่อไปนี้เป็นภาษาไทย และตอบคำถามต่อไปนี้เป็นภาษาละติน ทั้งนี้ให้นำคำตอบมาจากแบบทดสอบด้านบนนี้
ภาษาละติน/บทที่ 5

หน้าที่ (ต่อ).
การกกรรมรอง (Dātive) เทียบเท่าการใช้บุพบท "แก่" ในภาษาไทย เช่น ฉันให้หนังสือแก่เขา
กฎ: เมื่อคำนามมีรูปเอกพจน์ การกประธาน ลงท้ายด้วยวิภัตติ -a รูปเอกพจน์ การกกรรมรอง จะมีวิภัตติ -ae และรูปพหูพจน์ จะมีวิภัตติ -īs
โปรดสังเกตว่า ทั้งรูปเอกพจน์ การกเจ้าของ รูปพหูพจน์ การกประธาน และรูปเอกพจน์ การกกรรมรอง จะมีวิภัตติเหมือนกัน แต่การใช้การกทั้งสามจะต่างกันมาก ความหมายโดยรวมของประโยคจะช่วยแยกการกทั้งสามให้เอง
กฎ: การกกรรมรอง จะใช้เป็นกรรมรองของกริยา
ดังนั้น ประโยค "นักเดินเรือประกาศการหลบหนีให้แก่ชาวนาทั้งหลาย" จึงสามารถแปลเป็นภาษาละตินได้เป็น Nauta agricolīs fugam nūntiat.
แบบทดสอบ.
จงแปลประโยคต่อไปนี้เป็นภาษาไทย
จงแปลประโยคต่อไปนี้เป็นภาษาละติน
ภาษาละติน/บทที่ 6

หน้าที่ (ต่อ).
การกที่มา (Ablative) เป็นการกที่บ่งบอกแหล่งที่มา แหล่งกำเนิด หรือเครื่องมือของกริยา จะใช้ร่วมกับบุพบท
กฎ: คำนามที่มีรูปเอกพจน์ การกประธาน ลงวิภัตติ -a จะมีรูปเอกพจน์ การกที่มา ลงวิภัตติด้วย -ā และมีรูปพหูพจน์ ลงวิภัตติด้วย -īs
การกอุทาน (Vocative) เป็นการกที่ใช้ระบุการอุทานชื่อ
กฎ: คำนามรูปเอกพจน์และพหูพจน์ การกประธาน ที่ลงท้ายด้วยวิภัตติ -a และ -ae จะมีรูปเดียวกันกับรูปเอกพจน์และพหูพจน์ การกอุทาน
บุพบท.
คำบุพบทในภาษาละตินจะมีส่วนเติมเต็มได้สองการก คือ การกที่มา หรือการกกรรมตรง ขึ้นกับบุพบทแต่ละตัว
คำบุพบทต่อไปนี้มีส่วนเติมเต็มเป็นการกที่มา
คำคุณศัพท์.
คำคุณศัพท์ ใช้ขยายคำนามเพื่อบอกลักษณะเฉพาะ เช่น
คำว่า parva และ bonam เป็นคำคุณศัพท์ที่ขยาย puella และ deam ตามลำดับ
กฎ: คำคุณศัพท์จะผันตามพจน์และการกของคำนามที่มันขยาย
โปรดสังเกตประโยคต่อไปนี้
จะสังเกตได้ว่า คำคุณศัพท์จะผันตามพจน์และการกของคำนาม ไม่ว่าจะขยายคำนาม หรือเป็นส่วนเติมเต็มของ copula
แบบทดสอบ.
จงศึกษาบทสนทนาระหว่างกัลบากับจูเลีย แล้วแปลเป็นภาษาไทย
ข้อสังเกตจากบทสนทนา
ภาษาละติน/บทที่ 7

การผันคำนามแบบที่ 1.
คำนามที่มีรูปเอกพจน์ การกประธาน ลงท้ายด้วยวิภัตติ -a จะมีรูปแบบการผันเป็นแบบที่ 1 ซึ่งสรุปได้ดังตารางต่อไปนี้
แบบทดสอบ.
จงผันคำนามต่อไปนี้ให้ครบทั้งตารางการผันแบบที่ 1
เพศของคำนาม.
เพศของคำนามในภาษาละติน แบ่งออกเป็นสามเพศ ได้แก่ เพศชาย (masculine) เพศหญิง (feminine) และเพศกลาง (neuter) เพศของคำนามพอที่จะบอกได้ด้วยวิภัตติของคำ แต่ก็ต้องอาศัยความจำพอสมควร
เพศของคำนามที่ผันตามแบบที่ 1 จะเป็นเพศหญิง นอกจากว่าคำนามนั้นจะบ่งบอกความเป็นเพศชาย ดังนั้น silva จึงเป็นเพศหญิง แต่ nauta กับ agricola จะเป็นเพศชาย
แบบทดสอบ.
จงแปลประโยคต่อไปนี้เป็นภาษาไทย
จงแปลประโยคต่อไปนี้เป็นภาษาละติน
จงตอบคำถามเหล่านี้เป็นภาษาละติน