pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
แดเนียล โอคอนเนลล์

แดนเนียล โอคอนเนลล์  (6 สิงหาคม ค.ศ. 1775 - (15 พฤษภาคม ค.ศ. 1847) หรือที่รู้จักกันว่า “The Liberator” (ผู้ปลดปล่อย) หรือ “The Emancipator” (ผู้ปลดปล่อย) โอคอนเนลล์เป็นผู้นำทางการเมืองชาวไอริชของครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีบทบาทเพื่อการการปลดแอกคาทอลิก (Catholic emancipation) ซึ่งเป็นการพยายามให้ผู้นับถือโรมันคาทอลิกมีสิทธิได้รับการเลือกตั้งให้นั่งในรัฐสภาเวสต์มินสเตอร์ซึ่งโรมันคาทอลิกไม่มีสิทธิมาเป็นเวลากว่าหนึ่งร้อยปี และเป็นผู้สนับสนุนขบวนการสมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพกับอังกฤษ (Repeal Association) 
ชีวิตเบื้องต้น.
โอคอนเนลล์เป็นบุตรของครอบครัวโรมันคาทอลิกผู้เคยมีฐานะดีแต่มาสูญเสียที่ดิน ครอบครัวของโอคอนเนลล์สืบเชื้อสายมาจาก Uí Fidgenti และจาก Baron Inchiquin และจากตระกูลแม็คคาร์ธี มอร์ของกษัตริย์แห่งเดสมอนด์ ในบรรดาลุงของโอคอนเนลล์ก็มีแดนเนียล ชาร์ลส์ โอคอนเนลล์นายทหารไอริชในกองทัพฝรั่งเศส และป้าผู้มีชื่อเสียง Eibhlín Dubh Ní Chonaill โอคอนเนลล์ได้รับการอุปถัมภ์จากลุงผู้มีฐานะดีมอริซ "Hunting Cap" โอคอนเนลล์ให้ไปศึกษาที่ Douai ใน ฝรั่งเศส และได้รับเข้าศึกษากับ Lincoln's Inn ในปี ค.ศ. 1794 และย้ายไปศึกษากับ King's Inns ในดับลินอีกสองปีต่อมา ในระยะแรกโอคอนเนลล์ก็มีความคุ้นเคยกับผู้มีหัวรุนแรงผู้สนับสนุนการเป็นประชาธิปไตยและมุ่งมั่นที่จะนำสิทธิความเท่าเทียมทางศาสนามายังไอร์แลนด์
ซูเลย์กา ริเบรา เมนโดซา

ซูเลย์กา เฮร์ริส ริเบรา เมนโดซา (เกิดวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2530) เป็นนักแสดง นางแบบ และนางงามชาวปวยร์โตรีโก เธอได้รับตำแหน่ง Miss Salinas Teen 2002, มิสปวยร์โตรีโกทีน 2002 (รองอันดับ 1), Miss Salinas 2006, มิสปวยร์โตรีโกยูนิเวิร์ส 2006 และเธอได้เข้าร่วมประกวดและได้ตำแหน่งนางงามจักรวาล 2006
ดายานา เมนโดซา

ดายานา ซาบรีนา เมนโดซา มองกาดา  ชาวเวเนซุเอลา เกิดวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ที่กรุงการากัส ประเทศเวเนซุเอลา เธอได้รับตำแหน่งมิสเวเนซุเอลา 2007 และได้ร่วมประกวดและได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาล 2008 โดยล่าสุดในเดือนมิถุนายน 2022 เธอได้โพสเชิงต่อต้านชาว LGBTQ+ ในอินสตาแกรมส่วนตัวของเธอในเดือน Pride Month เดือนแห่งการเฉลิมฉลองความเท่าเทียมของชาว LGBTQ+
จอห์น มิทเชล

จอห์น มิทเชล  (3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1815 - (20 มีนาคม ค.ศ. 1875) จอห์น มิทเชลเป็นนักเขียนเรื่องการเมือง, นักชาตินิยมไอร์แลนด์ และ ทนายความคนสำคัญชาวไอร์แลนด์ จอห์น มิทเชลเป็นผู้นำคนสำคัญของขบวนการยังไอร์แลนด์ และ ขบวนการสันนิบาตไอร์แลนด์ (Irish Confederation) และต่อมาก็เป็นตัวแทนของเสียงของสาธารณชนของชาวอเมริกันทางตอนใต้ในสหรัฐอเมริกาในคริสต์ทศวรรษ 1850 และ 1860 ก่อนที่จะมาได้รับการเลือกตั้งให้เป็นสมาชิกในสภาสามัญชนแต่ก็ถูกปลดเพราะเป็นผู้มีประวัติว่าเป็นอาชญากร "Jail Journal" (บันทึกคนคุก) ของมิทเชลเป็นงานเขียนสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของขบวนการชาตินิยมไอร์แลนด์ (Irish nationalism)
ครอบครัว.
จอห์นพ่อของจอห์น มิทเชลได้รับการศึกษาส่วนใหญ่ที่มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ และต่อมาเข้าเป็นนักบวชผู้สอนศาสนาเพรสไบทีเรียน วิลเลียม ดิลลันผู้เขียนชีวประวัติกล่าวว่า “ราวปี ค.ศ. 1810 จอห์นก็ได้รับหน้าที่รับผิดชอบวัดไม่ไกลจากดันกิฟเวนในเคานตีเดอร์รี” และไปพบและแต่งงานกับแมรี แฮสเล็ทท์ที่นั่น ในปี ค.ศ. 1819 ก็ถูกเรียกตัวไปทำงานที่เดอร์รีและอยู่ที่นั่นอีกสี่ปี เมื่อได้รับเรียกจากนิวรี และ อาร์มาห์ จอห์นเลือกไปนิวรีและไปทำงานอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1840 หลังจากสามีเสียชีวิตแม่ของจอห์น มิทเชล มิสซิสมิทเชลก็ท่องเที่ยวอย่างกว้างไกล ในปี ค.ศ. 1853 เมื่อจอห์น มิทเชลหนีจากการไปลี้ภัยไปยังสหรัฐอเมริกา มิสซิสมิทเชลและลูกชายอีกคนหนึ่งกับลูกสาวอีกสองคนก็ไปรับจอห์น มิทเชลที่นั่น มิสซิสมิทเชลไปพำนักอยู่ในสหรัฐอเมริกาอยู่หลายปีก่อนที่จะข้ามกลับมาและย้ายไปอยู่ในกรุงลอนดอน จากนั้นก็ย้ายกลับมาอยู่ที่นิวรีและอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1865
เอสเตฟานิอา เฟร์นันเดซ

เอสเตฟานิอา เฟร์นันเดซ กรูปิฮ  ชาวเวเนซุเอลา เกิดวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2533 ที่เมืองเมรีดา ประเทศเวเนซุเอลา เธอได้รับตำแหน่ง Miss Venezuela 2008 และได้เข้าร่วมประกวดและได้ตำแหน่งนางงามจักรวาลในปี พ.ศ. 2552 นับเป็นนางงามจักรวาลคนที่ 6 จากประเทศเวเนซุเอลา
ชุติมา ดุรงค์เดช

ชุติมา ดุรงค์เดช ชื่อเล่น ไข่มุก (เกิดวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2528) เธอคือผู้ครองมงกุฎมิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์ส ประจำปี 2552 เป็นตัวแทนประเทศไทยเข้าร่วมประกวด มิสยูนิเวิร์ส 2009 ที่ประเทศบาฮามาส ได้รางวัล รองอันดับ 2 ชุดแต่งกายประจำชาติยอดเยี่ยม, รางวัล Miss Photogenic (ขวัญใจช่างภาพและสื่อมวลชน)
ประวัติ.
ชุติมา ดุรงค์เดช เกิดที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรสาวคนที่ 4 ในจำนวนพี่-น้อง 5 คน ของคุณพ่อ ฤทธิ์ชัย ดุรงค์เดช เจ้าของธุรกิจบริษัทเครื่องกรองน้ำ Mazuma และคุณแม่เพชรา ดุรงค์เดช ซึ่งเป็นแม่บ้านคอยดูแลลูก ๆ มีส่วนสูง 177 เซนติเมตร น้ำหนัก 57 กิโลกรัม สัดส่วน 35-26-35 ปัจจุบันประกอบธุรกิจส่วนตัวกับบริษัทที่บ้าน
เจมส์ เทย์เลอร์

เจมส์ เวอร์นอน เทย์เลอร์  เกิดเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1948 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง และนักกีตาร์ชาวอเมริกัน เกิดในบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ โตในคาร์โบโร นอร์ธแคโรไลนา
เขาเริ่มอาชีพกลางทศวรรษ 1960 แต่ไม่ประสบความสำเร็จและได้รับเสียงวิจารณ์ไม่ดี จนอัลบั้มปี 1970 ชุด "Sweet Baby James" ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่สาขาอัลบั้มแห่งปี และมีซิงเกิลดังอย่าง "Fire and Rain" ที่ติดอันดับ 3 บิลบอร์ดฮอต 100 และเขามีซิงเกิลอันดับ 1 อย่าง "ยูร์ก็อตอะเฟรนด์" ที่นำเพลงเก่าของคาโรล คิง มาทำใหม่ อัลบั้มชุด "Greatest Hits" ของเขาในปี 1976 ได้รับรางวัลแผ่นเสียงเพชร และมียอดขายกว่า 11 ล้านชุด
เจที (อัลบั้ม)

เจที  เป็นอัลบั้มชุดที่ 9 ของเจมส์ เทย์เลอร์ เป็นอัลบั้มแรกกับสังกัดโคลัมเบียเรเคิดส์ ออกจำหน่ายในปี 1977 มีซิงเกิ้ลดังอย่างเพลง "Handy Man" และ "Your Smiling Face" อัลบั้มชุดนี้ติดอันดับ 4 บนบิลบอร์ด 200 เทย์เลอร์ยังได้รับรางวัลแกรมมี่สาขานักร้องเพลงป็อปชายยอดเยี่ยมจากเพลง "Handy Man"
ซันนี เกรียร์

ซันนี เกรียร์ นักดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีร่วมวงควินเท็ท และวงออร์เคสตราของดุค เอลลิงตัน ระหว่างปี ค.ศ. 1925 ถึง 1951 ในตำแหน่งมือกลองและเพอร์คัสชันหมายเลขหนึ่ง นอกจากนี้เกรียร์ยังเป็นนักออกแบบเครื่องดนตรีให้กับบริษัทผู้ผลิตกลองในรัฐอินดีแอนา เขามีความสามารถออกแบบ และจัดกลองชุด และเครื่องเพอร์คัสชันสำหรับวงได้ด้วยตัวเอง
ซันนี เกรียร์ ลาออกจากวงของดุค เอลลิงตัน ในปี ค.ศ. 1950 หลังจากถูกปลดออกจากตำแหน่งมือกลองหมายเลขหนึ่ง เนื่องจากพฤติกรรมการดื่มสุราอย่างหนัก และให้มือกลองหมายเลขสองทำหน้าที่แทน หลังออกจากวง เขาทำงานเป็นนักดนตรีอิสระ และรับบทในภาพยนตร์
บลอนดี

บลอนดี  เป็นวงป็อป/ร็อกอเมริกัน ก่อตั้งวงโดยนักร้อง เดโบราห์ แฮร์รี และมือกีตาร์ คริส สไตน์ วงถือเป็นหัวเรือใหญ่ของเพลงนิวเวฟอเมริกันในยุคแรกและเพลงพังก์ร็อก ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 สองอัลบั้มแรกของวงมีองค์ประกอบของแนวเพลงที่เข้มข้นของเพลงดังกล่าว และถึงแม้ว่าจะประสบความสำเร็จในสหราชอาณาจักรและออสเตรเลีย แต่ก็ยังถือว่าเป็นวงใต้ดินในสหรัฐอเมริกาอยู่ จนกระทั่งออกผลงานในชุด "Parallel Lines" ในปี 1978 และถัดไปอีก 3 ปีวงก็ประสบความสำเร็จ มีเพลงฮิตหลายเพลงที่มีส่วนผสมของแนวเพลงอย่างดิสโก้ ป็อป และเร้กเก้ แต่ก็ยังคงมีแนวเพลงพื้นฐานแบบนิวเวฟของวงอยู่
วงแตกไปในที่สุดหลังการออกผลงานในปี 1982 ชุด "The Hunter" เดบบี้ แฮร์รี ออกผลงานเดี่ยว ส่วนจิมมี เดสทรี มือคีย์บอร์ดก็ออกผลงานเดี่ยวเช่นกันแต่ประสบความสำเร็จน้อยกว่าของแฮร์รี
วงได้กลับมารวมตัวอีกครั้งในปี 1997 ประสบความสำเร็จกับซิงเกิลอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรกับ "Maria" ในปี 1999 วงออกทัวร์และแสดงไปรอบโลก วงยังได้มีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม และร็อกวอล์กออฟเฟม ในปี 2006 บลอนดีมียอดขายมากกว่า 40 ล้านชุดทั่วโลก
คิซารุ

คิซารุ (; โรมาจิ: "Kizaru") เป็นตัวละครหนึ่งในเรื่อง วันพีซ ซึ่งเป็นหนึ่งในสามพลเรือเอกของกองทัพเรือ คิซารุมีชื่อจริงว่า โบร์ซาลิโน่ (; โรมาจิ: "Borusarīno") นอกจากรัฐบาลโลกแล้วยศของคิซารุเป็นรองแค่ จอมพลเรือ อาคาอินุ เท่านั้น
ลักษณะภายนอก.
คิซารุเป็นชายวัยกลางคน มีรอยเหี่ยวย่นเต็มใบหน้า เขาสวมใส่เสื้อสูทลายแถบแนวตั้งสีเหลืองและพาดเสื้อคลุมของกองทัพเรือไว้ที่บ่า สวมรองเท้าสีขาว แว่นกันแดดไม่เข้มมากขอบสีทอง และมีแมลงโทรสารสีดำที่ข้อมือซ้ายเหมือนกับนาฬิกา คิซารุเป็นคนที่สูงมากโดยที่เขาสูงเท่าๆกับ อาโอคิจิ
บุคลิก.
นิสัยของคิซารุค่อนข้างที่จะเป็นการรวมนิสัยแบบสบายๆของ อาโอคิจิ กับความโหดเหี้ยมของ อาคาอินุ เข้าด้วยกัน
คิซารุค่อนข้างที่จะเป็นคนสบายๆเหมือน อาโอคิยิ โดยที่เขาค่อนข้างจะเป็นคนที่พูดช้าและยังลากยืดคำสุดท้ายที่พูดให้ยานเวลาที่เขารู้สึกประหลาดใจด้วย แต่ถึงกระนั้นดูเหมือนว่าเขาจะแค่รู้สึกประหลาดใจแต่ไม่ได้อยู่ในอาการตกใจ ขณะตอนที่มีโจรสลัดยิงปืนใส่เขาก็ยังไม่สะทกสะท้าน ซ้ำยังถามกลับอีกว่า "ลูกน้องเขาอยู่ที่ไหน" หลังจากที่คิซารุล้มต้นโกงกางลงก็ยังหัวเราะตัวเองที่ว่าใช้พลังมากเกินไปอีกด้วย คิซารุยังเป็นคนที่สงบแม้ในสถานการณ์ตึงเครียด เห็นได้จากการปรากฏของ ราชานรก ซิลเวอร์ เรลี่ย์ ไม่ทำให้เขาตกใจแม้แต่น้อย
อย่างไรก็ตาม นิสัยของคิซารุเหมือนกับอาคาอินุตรงที่เขาไม่ให้ความเห็นใจแก่พวกอาชญากร ที่เข้าเล็งเป้าหมายเลย รวมไปถึง ซิลเวอร์ เรลี่ย์ ด้วย ถึงแม้ว่า เรลี่ย์จะเลิกเป็นโจรสลัดมานานแล้วก็ตาม โดยที่คิซารุสามารถจับโจรสลัดได้ทั้งหมด 500 คน ในเหตุการณ์บนหมู่เกาะชาบอนดี้ เขามองพวกเจ็ดเทพโจรสลัดเหมือนโจรสลัดทั่วๆไปแม้ว่าเจ็ดเทพโจรสลัดจะอยู่ฝ่ายรัฐบาลโลกก็ตาม
ความสัมพันธ์.
ทหารเรือ.
เซ็นโทมารุ ให้ความเคารพคิซารุเป็นอย่างมากและเรียกคิซารุว่า "ลุง" ("Kizaru no ojiki" เป็นภาษาญี่ปุ่นที่ใช้เรียกเจ้าพ่อยากูซ่า)
ศัตรู.
คิซารุ ไรความปราณีต่อพวกโจรสลัดทั่วๆไป โดยเขาพยายามที่จะจับ ซิลเวอร์ เรลี่ย์ ที่ออกจากการเป็นโจรสลัดไปนานแล้วเขายังเปรียบเปรยว่า เจ็ดเทพโจรสลัดก็ไม่ต่างจากโจรสลัดทั่วๆไป แม้กระทั่ง บาโทโลมิว คุมะ ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนที่จงรักภักดีต่อรัฐบาลโลกมากที่สุดก็ตาม
พลังและความสามารถ.
พลังของพลเรือเอก คิซารุ จะเป็นการโจมตีด้วยแสง เขามีอำนาจเป็นรองแค่รัฐบาลโลกและจอมพลเรือ เซ็นโงคุ เท่านั้นทำให้ เขาควบคุมและสั่ง ทหารที่มียศต่ำกว่าเขาได้ อีกทั้งเขายังสามารถสั่ง บัสเตอร์คอล เพื่อที่จะโจมตีเกาะไหนก็ได้ คิซารุ สามารถเอาชนะ กัปตัน 4 คนที่มีค่าหัวเกิน 100 ล้านเบลี, ซูเปอร์โนวา, ได้อย่างง่ายดาย
ผลปีศาจ.
ผลแสงสว่าง (ผลพิกะ พิกะ) คิซารุ มีความสามารถจาก ผลปีศาจ สาย โลเกีย เขาสามารถปล่อยให้วัตถุผ่านทะลุตัวของเขาได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ และสร้างตัวขึ้นใหม่จากอนุภาคเล็กๆได้ เขาจะมีความเร็วเทียบเท่ากับแสงแต่ต้องทำให้ร่างกายกลายเป็นแสงก่อนและไม่มีมวลการโจมตีทั้งหมดของเขามาจากธาตุแสงทั้งสิ้น เช่น ปล่อยแสงออกจากปลายนิ้วหรือปลายเท้า โดยที่พลังที่ปล่อยออกมามีความรุนแรงมาก ทำให้เกิดการระเบิดและสามารถทำลายตึกได้อย่างง่ายดาย
ยูเอสเอทูเดย์

ยูเอสเอทูเดย์  เป็นหนังสือพิมพ์รายวันของสหรัฐอเมริกา ตีพิมพ์โดยบริษัทแกนเนตต์ ก่อตั้งโดยอัล นูฮาร์ธ ถือเป็นหนังสือพิมพ์ที่มียอดขายมากที่สุดกว่าหนังสือพิมพ์ใดในสหรัฐอเมริกา (เฉลี่ย 2.11 ล้านเล่ม ในวันธรรมดา) และในบรรดาหนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่ภาษาอังกฤษทั่วโลกแล้ว มียอดขายเป็นอันดับ 2 รองจาก "เดอะไทมส์ออฟอินเดีย" ที่ขายได้ 3.14 ล้านเล่มต่อวัน "ยูเอสเอทูเดย์" ออกวางขายใน 50 รัฐของสหรัฐอเมริกา แคนาดา วอชิงตันดีซี เปอร์โตริโก และเกาะกวม
รางวัลสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา

รางวัลสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา  เป็นรางวัลที่มอบให้กับความประสบความสำเร็จอันโดดเด่นในด้านภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ วิทยุ จัดขึ้นประจำปีโดยสมาคมนักเขียนอเมริกาด้านตะวันออกและสมาคมนักเขียนอเมริกาด้านตะวันตก ตั้งแต่ปี 1949 และในปี 2004 รายการได้มีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ครั้งแรก
รางวัลด้านภาพยนตร์ มีเงื่อนไขคือภาพยนตร์ที่ฉายทางโรงภาพยนตร์ ในลอสแอนเจลิสปีก่อนของปฏิทิน ส่วนรางวัลทางโทรทัศน์ สำหรับซีรีส์ที่ผลิตและออกอากาศระหว่าง 1 ธันวาคม และ 30 พฤศจิกายน โดยไม่คำนึงถึงจำนวนตอนที่ออกอากาศ
นิเนเวห์

นิเนเวห์ ("นัยนะวา"; ; #เปลี่ยนทาง Ninua) เป็นเมืองอัสซีเรียโบราณในเมโสโปเตเมียตอนบน ตั้งอยู่บริเวณชานเมืองโมซูล ประเทศอิรักตอนเหนือ ซึ่งอยู่ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำไทกริส และเคยเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่
เมืองนี้เคยเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเป็นเวลาประมาณ 50 ปี จนกระทั่ง 612 ปีก่อนคริสต์ศักราช หลังสมัยสงครามกลางเมืองอันโหดร้ายในอัสซีเรีย เมืองนี้ไม่ได้เป็นศูนย์กลางทางการเมืองหรือการบริหารอีกเลย แต่ในช่วงปลายสมัยโบราณ เมืองนี้เป็นที่ตั้งของบิชอปคริสเตียน จากนั้นจึงเสื่อมถอยในช่วงสมัยกลาง และถูกทอดทิ้งในคริสต์ศตวรรษที่ 13
มหาวิทยาลัยปิด

มหาวิทยาลัยปิด คือ มหาวิทยาลัยที่ต้องสอบเข้าไปศึกษาผ่านทางระบบแอดมิชชั่น ซึ่งตรงข้ามกับระบบของมหาวิทยาลัยเปิดที่เปิดรับนักศึกษาโดยไม่จำกัดจำนวน ซึ่งมีทั้งของรัฐและ เอกชน
มหาวิทยาลัยปิดแต่ละแห่ง จะมีการเช็คชื่อเช็คเวลาเข้าชั้นเรียน และมีการเรียนโดยจำกัดระเบียบของผู้เรียนที่เข้มงวดกว่ามหาวิทยาลัยเปิดหลายอย่าง ทั้งเรื่องการแต่งกายตามระเบียบของมหาวิทยาลัย การเข้าร่วมกิจกรรมพัฒนานักศึกษา (กิจกรรมรับน้องใหม่) และ ระบบชั้นปี 
มหาวิทยาลัยปิดที่มีชื่อเสียงและเป็นที่ต้องการสอบเข้าศึกษาต่อในประเทศไทย เช่น จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นต้น
การตัดแต้มของมหาวิทยาลัยปิด จะเป็นไปตามความต้องการของผู้สอนในแต่ละรายวิชา แต่ระบบโดยทั่วไปที่ใช้กันคือ ระบบ 8 เกรด โดยใช้ตัวอักษรแทนเกรดต่างๆ การตัดแต้มคะแนนเป็นเกรดนั้นอาจใช้เกณฑ์ที่กำหนดโดยผู้สอน หรือที่เรียกกันว่า อิงเกณฑ์ และระบบ ที-สกอร์(T-Score)ซึ่งประเมินจากค่าคะแนนเฉลี่ยของผู้เรียน หรือที่เรียกกันว่า อิงกลุ่ม ซึ่งอาจจะมีการตัดแต้มโดยอ้างอิงหลักใดหลักหนึ่งหรือทั้งสองหลักผสมกันก็ได้
ตัวอักษรใช้แทนเกรดต่างๆ ที่นิยมโดยทั่วไปมีดังนี้
แสงโสม (สุรา)

แสงโสม เป็นสุราในประเทศไทย ประเภทรัม กลั่นจากอ้อย เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2520 โดยการปรุงของนายจุล กาญจนลักษณ์ จาก โรงงานสุราแสงโสม จังหวัดนครปฐม ซึ่งถือเป็นต้นกำเนิดบริษัท แสงโสม จำกัด ในเครือไทยเบฟเวอเรจ ภายใต้กลุ่มทีซีซี ของเจริญ สิริวัฒนภักดี แสงโสมเกิดจากกระบวนการหมัก กลั่น และเก็บบ่มแอลกอฮอล์ในถังไม้โอ๊คนาน 3 ปี, 5 ปี และ 10 ปี แล้วปรุงแต่งรสด้วยหัวเชื้อพิเศษที่ปรุงขึ้นจากส่วนผสมของเครื่องเทศ และสมุนไพรนับร้อยชนิด
แสงโสมขายได้กว่า 70 ล้านลิตรต่อปี ในประเทศไทย และครองตลาด 70% ของเหล้าประเภทนี้
แสงโสมได้รับรางวัลเหรียญทอง รางวัล Golden Award 3 ครั้ง โดยครั้งแรกในปี 2525 ปี 2526 และปี 2549 และชนะรางวัลการประกวด สุรา ณ เมืองดึสเซิลดอร์ฟ ประเทศเยอรมนี ในปี พ.ศ. 2526 จึงเป็นที่มาของชื่อ แสงโสมเหรียญทอง
Orfeu Negro

Orfeu Negro  เป็นภาพยนตร์บราซิลที่กำกับโดยมาร์เซล คามุส ผู้กำกับชาวฝรั่งเศส ออกฉายในปี พ.ศ. 2502 ดัดแปลงจากบทละครเพลงของวินิเชียส เดอ มอเรียน เรื่อง Orfeu da Conceição ละครร่วมสมัยที่มีเค้าโครงเรื่องจากเทพปกรณัมกรีกเกี่ยวกับออร์ฟิอุสและยูริดิซี โดยดัดแปลงสถานที่เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ชานกรุงรีโอเดจาเนโร ในช่วงเทศกาลคาร์นิวัล
ดนตรีประกอบภาพยนตร์ "Manhã de Carnaval" โดยหลุยส์ บอนฟา และ "A felicidade" โดย แอนโตนิโอ คาร์ลอส โจบิม ได้รับความนิยม จนทำให้เกิดกระแสความนิยมดนตรีบอสซาโนวาในวงกว้าง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลปาล์มทองคำ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ประจำปี 1959 รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศ ประจำปี 1960 และรางวัลบาฟตา ประจำปี 1961
กางเขน

กางเขน  เป็นเครื่องหมายทรงเรขาคณิตที่ประกอบด้วยแกนสองแกนตัดเป็นมุมฉากกัน ตามปกติแล้วแกนจะเป็นแนวตั้งขวางกับแนวนอน แต่ถ้าตัดทแยงกันก็จะเรียกว่ากางเขนไขว้ หรือ กางเขนนักบุญแอนดรูว์
กางเขนเป็นสัญลักษณ์ที่เก่าแก่ที่สุดที่ใช้โดยมนุษย์ และใช้เป็นสัญลักษณ์ศาสนาหลายศาสนาที่รวมทั้งคริสต์ศาสนา กางเขนบ่อยครั้งจะเป็นสัญลักษณ์ของธาตุหลักทั้ง 4 ของโลก (เชวาลิเย, ค.ศ. 1997) หรืออีกความหมายหนึ่งคือความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของเทพที่เป็นแกนตั้งและโลกที่คือแกนนอน (คอค, ค.ศ. 1955)
ที่มาของคำ.
คำว่า “Cross” เข้ามาในภาษาอังกฤษในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ที่ใช้สำหรับอุปกรณ์ในการสังหารพระเยซู ที่มาแทนที่คำว่า “rood” ที่ใช้อยู่แต่เดิม คำว่า “Cross” มาจากภาษาละติน “crux” ที่แผลงมาเป็น “cros” ที่ในภาษาละตินหมายถึงเครื่องมือที่ใช้ในการตรึงกางเขน
กางเขนที่ใช้เป็นเครื่องหมาย.
กางเขนใช้เป็นเครื่องหมายหลายอย่างโดยเฉพาะในคณิตศาสตร์ที่รวมทั้ง
ในมุทราศาสตร์.
กางเขนที่ปรากฏข้างล่างใช้ในการสร้างตราอาร์ม และบางครั้งอาจจะไม่มีความหมายพิเศษแต่อย่างใด
ในธัชวิทยา.
ธงของประเทศหลายประเทศใช้เครื่องหมายกางเขนบนธง รวมทั้งธงของทุกชาติในสแกนดิเนเวียที่เรียกกันว่ากางเขนสแกนดิเนเวีย
โจนาธาน สวิฟท์

โจนาธาน สวิฟท์ (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1667 – 19 ตุลาคม ค.ศ. 1745) เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวไอร์แลนด์และชาวอังกฤษ นอกจากจะเป็นนักเขียนและสวิฟท์ก็ยังเป็นนักเสียดสี นักเขียนปกิณกะ และ นักเขียนการเมืองโดยเริ่มเขียนให้กับพรรควิก และต่อมาให้กับพรรคทอรี กวี และนักบวชผู้ต่อมามีตำแหน่งเป็นอธิการของมหาวิหารเซนต์แพ็ททริคในดับลิน
สวิฟท์มีงานเขียนหลายชิ้นที่มีชื่อเสียงที่รวมทั้ง "Gulliver's Travels" ("การเดินทางของกัลลิเวอร์"), "A Modest Proposal", "A Journal to Stella", "Drapier's Letters", "The Battle of the Books", "An Argument Against Abolishing Christianity" และ "A Tale of a Tub" สวิฟท์อาจจะถือว่าเป็นผู้นำของนักเขียนประเภทเสียสีคนสำคัญของวรรณกรรมภาษาอังกฤษ และไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกันเท่าใดนักในงานเขียนทางด้านโคลงกลอน เดิมสวิฟท์ใช้นามปากกาในการเขียนงานเช่น เลมูเอล กัลลิเวอร์ (Lemuel Gulliver), ไอแซ็ค บิคเคอร์สตาฟฟ์ (Isaac Bickerstaff) หรือบางครั้งก็ไม่ลงนาม งานเสียดสีของสวิฟท์มีสองลักษณะแบบโฮราซ (Horace) และ แบบจูเวนาล (Juvenal)
การกักกัน

การกักกัน  คือ การจำขังหรือการกักประชาชน ซึ่งมักเป็นชนกลุ่มใหญ่ ให้อยู่ในบริเวณใดบริเวณหนึ่งเป็นการเฉพาะ โดยไม่มีการพิจารณาในศาล พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด ฉบับตีพิมพ์ ค.ศ. 1989 ให้นิยามว่า: "การกระทำ 'การกักกัน'; การกักขังภายในบริเวณของประเทศหรือสถานที่" การใช้คำนี้ในสมัยปัจจุบันหมายถึงการกระทำต่อบุคคล และมีการแยกความแตกต่างระหว่างการกักกัน ซึ่งมีเหตุผลเพื่อการป้องกันหรือเหตุผลทางการเมือง และการจำขัง (imprisonment) ที่เป็นโทษทางอาญา
การกักกันยังหมายถึงการปฏิบัติของประเทศที่เป็นกลางในช่วงเวลาสงครามในการกักกันกองทัพของคู่สงครามและยุทโธปกรณ์ในดินแดนของตนภายใต้อนุสัญญาเฮก ค.ศ. 1899 และ 1907 (Hague Conventions)
อารยธรรมโบราณอย่างอัสซีเรียใช้วิธีการบังคับการโยกย้ายตั้งถิ่นฐาน (forced resettlement) ของประชากร ในการควบคุมดินแดน แต่ไม่กระทั่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 จึงมีหลักฐานการบังคับกักกันกลุ่มคนจำนวนมากในค่ายนักโทษ เช่น ในสหรัฐอเมริกา แคนาดา และสหราชอาณาจักร
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชนจำกัดการใช้การกักกัน โดยในมาตรา 9 ระบุว่า "บุคคลใดจะถูกจับ กักขัง หรือเนรเทศโดยพลการมิได้"
ค่ายเชลย.
ค่ายเชลย (internment camp) เป็นศูนย์กักกันขนาดใหญ่ซึ่งสร้างขึ้นมาเพื่อกักกันศัตรูทางการเมือง ต่างด้าวชาติศัตรู บุคคลที่มีอาการจิตเภท สมาชิกของกลุ่มเชื้อชาติหรือศาสนาบางกลุ่ม ผู้อยู่อาศัยที่เป็นพลเรือนในเขตพื้นที่สงครามวิกฤต หรือกลุ่มประชากรอื่น ซึ่งโดยปกติมักมีขึ้นระหว่างสงคราม คำว่า "ค่ายเชลย" ใช้กับสถานที่ซึ่งเลือกผู้ถูกกักกันตามเกณฑ์มาตรฐานบางประการ มิใช่ถูกกักขังเป็นรายบุคคลตามกระบวนการทางกฎหมายอย่างยุติธรรมซึ่งบังคับโดยฝ่ายตุลาการ
จากผลของการทำทารุณพลเรือนที่ถูกกักกันในช่วงความขัดแย้งล่าสุดในช่วงเวลานั้น จึงได้มีการบัญญัติอนุสัญญาเจนีวาที่สี่ขึ้นใน ค.ศ. 1949 เพื่อให้การคุ้มครองพลเรือนในช่วงสงคราม "ในมือ" ของฝ่ายศัตรู และภายใต้การยึดครองใด ๆ ของอำนาจต่างชาติ มี 194 ประเทศให้สัตยาบันในอนุสัญญาดังกล่าว ค่ายเชลยศึกเป็นค่ายเชลยซึ่งมีวัตถุประสงค์เฉพาะเพื่อควบคุมสมาชิกของกองทัพฝ่ายข้าศึกตามนิยามในอนุสัญญาเจนีวาที่สาม และการปฏิบัติต่อเชลยศึกก็มีการบัญญัติไว้ในอนุสัญญานั้นเช่นกัน
ค่ายกักกัน.
นักประวัติศาสตร์ชาวโปแลนด์ Władysław Konopczyński เสนอว่า ค่ายกักกันถูกจัดตั้งขึ้นในโปแลนด์เป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ระหว่างกบฏสหพันธ์บาร์ (Bar Confederation) เมื่อจักรวรรดิรัสเซียจัดตั้งค่ายกักกันสามแห่งสำหรับนักโทษกบฏโปแลนด์ระหว่างรอการเนรเทศไปยังไซบีเรีย
ส่วนค่ายกักกันที่เก่าแก่ที่สุดอาจจัดตั้งขึ้นในสหรัฐอเมริกา เพื่อกักกันพวกเชโรกีหรืออเมริกันพื้นเมืองอื่น ๆ ในคริสต์ทศวรรษ 1830 อย่างไรก็ตาม ค่ายเหล่านี้เดิมเรียกว่า reconcentrados ซึ่งจัดตั้งขึ้นโดยกองทัพสเปนในคิวบาระหว่างสงครามสิบปี (ค.ศ. 1868-1878) และโดยสหรัฐอเมริการะหว่างสงครามฟิลิปปินส์-อเมริกา (ค.ศ. 1899-1902)
ซีโลไฟซิส

ซีโลไฟซิส  เป็นไดโนเสาร์มีความสามารถในการวิ่งอย่างรวดเร็ว เพราะกระดูกของซีโลไฟซิสนั้นกลวง ซีโลไฟซิสยาวประมาณ 3.2 เมตร อาหารของพวกซีโลไฟซิสคือซากสัตว์ที่ตายแล้ว กิ้งก่า และแมลง แต่บางครั้งเมื่อหน้าแล้งมาถึงซึ่งเป็นช่วงหาอาหารลำบาก ซีโลไฟซิสจึงกินพวกเดียวกันด้วย ฟอสซิลของซีโลไฟซิสพบที่รัฐนิวเม็กซิโก ซีโลไฟซิสอยู่ในยุคไทรแอสซิกตอนปลาย เคยมีการพบฟอสซิลของซีโลไฟซิส 1,000 ตัวที่ทุ่งปีศาจ จึงกล่าวว่าซีโลไฟซิสอาจจะอยู่เป็นฝูง แต่นักวิทยาศาสตร์บางคนค้านว่าซีโลไฟซิสไมได้อยู่เป็นฝูง เพียงแต่ตายในที่เดียวกันเท่านั้น
วิลเลิม ฟัน เดอแฟ็ลเดอ (ผู้ลูก)

วิลเลิม ฟัน เดอแฟ็ลเดอ (เข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชน 18 ธันวาคม ค.ศ. 1633 - เสียชีวิต 6 เมษายน ค.ศ. 1707) เป็นจิตรกรจากสาธารณรัฐดัตช์ มีผลงานด้านจิตรกรรมท้องทะเล
ประวัติ.
วิลเลิม ฟัน เดอแฟ็ลเดอ ได้เข้าพิธีรับเข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชนในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1633 ณ ไลเดน ฮอลแลนด์ สาธารณรัฐดัตช์ เป็นบุตรของวิลเลิม ฟัน เดอแฟ็ลเดอ (ผู้พ่อ)
จอชโกรแบน

จอชโกรแบน  คือผลงานอัลบั้มเพลงชุดแรกของจอช โกรแบน นักร้องชาวอเมริกัน เป็นอัลบั้มสหภาษาอันประกอบไปด้วยภาษาอังกฤษ ภาษาอิตาลี และภาษาฝรั่งเศส อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ทั่วโลก มีเพลงเด่นจากอัลบั้มนี้ได้แก่เพลง "ยูร์สติลล์ยู" ขึ้นชาร์ต "บิลบอร์ด" เพลงร่วมสมัยของผู้ใหญ่ในอันดับที่ 10 และเพลง "ทูแวร์ยูอาร์" เพลงจากละครชุดเรื่อง "แอลลีแม็กเบลล์"  ขึ้นชาร์ตสูงสุดในอับดับที่ 1
อิบัน นาบาร์โร

อิบัน นาบาร์โร ปัสตอร์  เป็นนักเทนนิสชาวสเปนเกิดเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1981 และเริ่มเทิร์นโปรในปีค.ศ. 2001โดยเขา มีผู้สนับสนุนชุดแข่งคือ หลี่ หนิง ซึ่งในยูเอส โอเพน 2009 เขาตกรอบ 2 ด้วยการแพ้นักหวดเจ้าถิ่น เทย์เลอร์ เดนต์ ไป 3-2 เซต
สถานีโทรทัศน์นครหลวงอินโดนีเซีย

สถานีโทรทัศน์นครหลวงอินโดนีเซีย หรือ "เมโทร ทีวี"  เป็นช่องข่าวฟรีทีวีจากอินโดนีเซีย สำนักงานตั้งอยู่ในจาการ์ตาตะวันตก ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2543 และปัจจุบันมีสถานีออกอากาศทางโทรทัศน์กว่า 53 แห่งทั่วประเทศ เจ้าของสถานี คือ ซูยา ปาโล (Surya Paloh) ซึ่งเป็นเจ้าของ Media Indonesia รายวัน รวมถึงหนังสือพิมพ์อื่น ๆ ที่เผยแพร่ในส่วนต่าง ๆ ของอินโดนีเซียเป็นส่วนหนึ่งของ มีเดียกรุ๊ป
เป็นสถานีโทรทัศน์เพียงแห่งเดียวที่เสนอข่าวภาษาจีนกลางและไม่มีรายการ sinetron (ละครโทรทัศน์) ในอินโดนีเซียแม้ว่าจะเพิ่งเริ่มออกอากาศรายการบันเทิงและวัฒนธรรมหลากหลายเช่นรายการ e-Lifestyle ข่าวเทคโนโลยี, ข่าวเสียดสีเหตุการณ์ปัจจุบัน แสดง Republik Mimpi (The Dream Republic), รายการเพลงเช่น Musik + และ Idenesia และรายการพิเศษ หรือข่าวภูมิภาค
รูปแบบช่องรายการ.
Metro TV มีแนวคิดที่แตกต่างจากสถานีอื่น ๆ ในอินโดนีเซีย รูปแบบออกอากาศ 24 ชั่วโมงต่อวันโดยมีรายการข่าวที่เน้นทั่วโลก
Metro TV ออกอากาศรายการภาคภาษาอังกฤษใหม่สามรายการ ได้แก่ World News, Indonesia Now และ Talk Indonesia นอกจากนี้ยังมีรายการภาษาจีนเช่น Metro Xin Wen รวมถึง IT สารคดีและ รายการการทำอาหาร มีรายการสร้างแรงจูงใจ Mario Teguh Golden Ways นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นถึงรายการข่าวธุรกิจรวมถึง "ความท้าทายทางเศรษฐกิจ" (Economic Challenges)และ Bisnis Hari Ini (ธุรกิจวันนี้)
เมโทรทีวียังมีฐานข้อมูลซึ่งโดยปกติจะเป็นที่พักอาศัย แต่บางครั้งราคาของผลิตภัณฑ์และเทคโนโลยีใด ๆ ในกลุ่ม infomercial มักออกอากาศในเครือข่ายและสถานีในช่วงเช้าวันหยุดสุดสัปดาห์ กลุ่มนี้ไม่มีส่วนแบ่งในเชิงพาณิชย์ ช่องนี้เป็นเจ้าของโดย Media Group ซึ่งเป็นเจ้าของเดียวกับ Media Indonesia และหนังสือพิมพ์ Lampung Post
อย่างไรก็ตาม Metro TV ไม่ใช่ช่องแรกของอินโดนีเซียที่ออกอากาศเป็นภาษาอังกฤษ RCTI เป็นช่องทางแรกของอินโดนีเซียที่ออกอากาศเป็นภาษาอังกฤษ ออกอากาศเมื่อวันนี้อินโดนีเซียเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2539 รายการข่าวภาษาอังกฤษนี้ทำขึ้นโดยมีกลุ่มเป้าหมายเฉพาะในใจ: ชาวต่างชาติที่ต้องการทราบข่าวล่าสุดและข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอินโดนีเซีย สิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2544 หลังจากนั้นเมโทรทีวีได้ออกอากาศ "Metro This Morning" และ "News Flash". "Metro This Morning" ในปลายเดือนมีนาคม 2550 เมโทรทีวีเป็นช่องรายการข่าวเดียวในอินโดนีเซียจนถึงปี 2551 เมื่อ Lativi ได้เปลี่ยนชื่อเป็น tvOne อีกครั้งโดยทิ้งละครซิทคอมทั้งหมด เช่นเดียวกับละครน้ำเน่าเช่นเดียวกัน
รัฐแมนิโทบา

<ns>10</ns>
 <id>966791</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เขตปกครองแคนาดา" />
 <revision>
 <id>7795330</id>
 <timestamp>2018-08-21T17:49:27Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>171.5.244.42</ip>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง </comment>
 <origin>7795330</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
รัฐแมนิโทบา  เป็นรัฐบนที่ราบแพร์รีแคนาดา ของแคนาดามีพื้นที่ 649,950 ตร.กม. (250,900 ตร.ไมล์) รัฐแมนิโทบาติดต่อกับรัฐออนแทรีโอทางตะวันออกและรัฐซัสแคตเชวันทางตะวันตก และดินแดนนูนาวุต ทางตอนเหนือ และติดกับรัฐนอร์ทดาโคตาและรัฐมินนิโซตา ของสหรัฐทางตอนใต้ รัฐแมนิโทบามีเส้นแนวชายฝั่งทะเลบริเวณอ่าวฮัดสันที่เชอร์ชิลล์
รัฐแมนิโทบามีประชากร 1,213,815 (โดยประมาณ จากข้อมูลปี 2009) มากกว่าครึ่งอยู่ในเมืองหลวง วินนิเพก (ประชากร 730,305 คน) ถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 8 ของแคนาดา ในด้านจำนวนประชากร และเมืองปกครองด้วยตนเองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 7 ของแคนาดา 
รัฐแมนิโทบาเข้าร่วมสมาพันธ์เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1870
รัฐนิวบรันสวิก

<ns>10</ns>
 <id>966791</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เขตปกครองแคนาดา" />
 <revision>
 <id>7795330</id>
 <timestamp>2018-08-21T17:49:27Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>171.5.244.42</ip>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง </comment>
 <origin>7795330</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
รัฐนิวบรันสวิก  เป็นรัฐในกลุ่มรัฐภาคพื้นสมุทร 1 ใน 3 ของแคนาดา และเป็นรัฐที่ใช้สองภาษาเป็นหลัก (ภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษ) ในสมาพันธรัฐ มีเมืองหลวงคือเฟรดริกตัน สถิติจำนวนประชากรของรัฐในปี 2009 อยู่ที่ 748,319 โดยส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษ แต่ส่วนใหญ่สามารถสื่อสารภาษาฝรั่งเศสได้ (32%) ส่วนใหญ่คืออคาเดีย
ที่มาของชื่อรัฐมาจากการแปลภาษาอังกฤษและฝรั่งเศศของเมืองเบราน์ชไวค์ ทางตอนเหนือของเยอรมนี ที่ประสูติของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
รัฐโนวาสโกเชีย

<ns>10</ns>
 <id>966791</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เขตปกครองแคนาดา" />
 <revision>
 <id>7795330</id>
 <timestamp>2018-08-21T17:49:27Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>171.5.244.42</ip>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง </comment>
 <origin>7795330</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
รัฐโนวาสโกเชีย  เป็นรัฐในแคนาดา ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของแคนาดา เป็นรัฐที่มีพลเมืองหนาแน่นที่สุดของแคนาดาทางฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก มีเมืองหลวงคือ แฮลิแฟกซ์ เป็นเมืองศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของรัฐ รัฐโนวาสโกเชียยังเป็นรัฐที่เล็กเป็นอันดับ 2 ของแคนาดา กับพื้นที่ 55,284 ตร. กม. (21,300 ตร. ไมล์) มีประชากร 939,531 คน ถือเป็นรัฐที่มีประชากรน้อยที่สุดเป็นอันดับ 4 ของประเทศ ถึงแม้จะมีประชากรหนาแน่นเป็นอันดับ 2
เศรษฐกิจของรัฐโนวาสโกเชีย โดยทั่วไปเป็นแหล่งทรัพยากรมาแต่เดิม แต่ก็มีความหลากหลายขึ้นตั้งแต่กลางศตวรรษที่ 20 มีอุตสาหกรรมประมง การทำเหมืองแร่ การป่าไม้ และเกษตรกรรม ยังคงเป็นสิ่งสำคัญมาก และยังมีการท่องเที่ยว เทคโนโลยี ภาพยนตร์ ดนตรี และเป็นแหล่งเงินทุน
รัฐพรินซ์เอดเวิร์ดไอแลนด์

<ns>10</ns>
 <id>966791</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เขตปกครองแคนาดา" />
 <revision>
 <id>7795330</id>
 <timestamp>2018-08-21T17:49:27Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>171.5.244.42</ip>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง </comment>
 <origin>7795330</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พรินซ์เอดเวิร์ดไอแลนด์  เป็นรัฐของแคนาดา ประกอบด้วยเกาะในชื่อเดียวกัน เป็นรัฐในกลุ่มรัฐภาคพื้นสมุทรและยังเป็นรัฐที่เล็กที่สุดทั้งในแง่พื้นที่และประชากร (ไม่รวมดินแดน) จากข้อมูลในปี 2009 มีผู้อยู่อาศัยอยู่ 140,402 คน มีพื้นที่ 5,683.91 ตร.กม. (2,194.57 ตร.ไมล์) และยังเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 104 ของโลก และใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 23 ของแคนาดา เกาะนี้ตั้งชื่อตามเจ้าชายเอดเวิร์ด ออกุสตุส ดยุคแห่งเคนท์และสตราเธิร์น (1767–1820) พระโอรสองค์ที่ 4 ของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และเป็นพระบิดาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์

<ns>10</ns>
 <id>966791</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เขตปกครองแคนาดา" />
 <revision>
 <id>7795330</id>
 <timestamp>2018-08-21T17:49:27Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>171.5.244.42</ip>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง </comment>
 <origin>7795330</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
รัฐนิวฟันด์แลนด์และแลบราดอร์  เป็นรัฐของแคนาดา ทางชายฝั่งแอตแลนติก ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาเหนือ เป็นส่วนตะวันออกสุดของรัฐแคนาดา ประกอบด้วย 2 ส่วนคือ เกาะนิวฟันด์แลนด์ทางตะวันออกของชายฝั่ง และแลบราดอร์บนแผ่นดินใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ
เมืองหลวงของมณฑลนิวฟันแลนด์คือ เซนต์จอห์นส์ (St. Johns) ตั้งอยู่บนคาบสมุทรอะวาลอน ฝั่งตะวันออกของเกาะนิวฟันแลนด์ เป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในอเมริกาเหนือ แต่เป็นมณฑลสุดท้ายที่เข้าร่วมการก่อตั้งประเทศแคนาดา 
จากข้อมูลเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 มีประชากรอยู่ราว 508,990 และประมาณ 94% ของผู้อยู่อาศัยในรัฐอาศัยอยู่บนเกาะนิวฟันด์แลนด์ (รวมถึงเกาะบริวารเล็ก ๆ) เกาะนิวฟันด์แลนด์มีภาษาท้องถิ่นเฉพาะของตัวเอง ภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาไอริช
แอนแนโพลิส

แอนแนโพลิส  เป็นเมืองหลวงของรัฐแมริแลนด์ มีประชากรราว 36,524 คน (ข้อมูลโดยประมาณ ในปี 2008) และเป็นเคาน์ตีซีต (เมืองหลวงมณฑล) ของแอนน์อะรันเดลเคาน์ตี ตั้งอยู่บริเวณอ่าวเชสพีก ปากแม่น้ำเซเวิร์น ห่างจากทางตอนใต้ของเมืองบัลติมอร์ 26 ไมล์ (42 กม.) และห่างจากทางตะวันออกของวอชิงตันดีซี 29 ไมล์ (47 กม.) เมืองนี้ยังเคยเป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสหรัฐอเมริกาในปี 1783–1784
จอห์น ไจแอนท์

จอห์น ไจแอนท์ เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง วันพีซ
พลเรือโท จอห์น ไจแอนท์ (ジョン・ジャイアント中将 "Jon Jaianto Chūjō") เป็นทหารเรือคนหนึ่งที่ประจำการที่ศูนย์บัญชาการ และเป็นหัวหน้าทหารเรือที่เป็นเผ่าพันธุ์คนยักษ์
ลักษณะภายนอก.
จอห์น ไจแอนท์ เป็นเผ่าคนยักษ์ โดยที่ตัวเขานั้นสูงกว่าคนปกติหลายเท่า เขาใส่หมวกสีแดงมีสัญลักษณ์ของกองทัพเรือ ชุดคลุมของเขาจะต่างจากทหารเรือทั่วๆ ไป เสื้อของเขาจะมีสีเหลืองและมีเหรียญประดับหลายเหรียญอยู่ที่หน้าอกซ้าย เขาสวมใส่เสื้อคลุมทั้งตัวโดยสวมใส่ที่แขนด้วย ซึ่งแตกต่างจากทหารเรือทั่วๆ ไปที่มักจะพาดไว้ที่บ่าเฉยๆ จอห์น ไจแอนท์ สวมเสื้อเชิ้ตสีส้มไว้ข้างใต้อีกที
จอห์น ไจแอนท์ยังถือดาบขนาดใหญ่เทียบเท่ากับตัวของเขาเอง โดยที่พาดไว้ที่บ่า
ฮอร์เฮ การ์ซีอา

ฮอร์เฮ การ์ซีอา  เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1973 เป็นนักแสดงและนักแสดงตลกชาวอเมริกันเชื้อสายชิลีและคิวบา มีชื่อเสียงจากผลงานการแสดงในบท เฮกเตอร์ โลเปซ ในรายการ "Becker" และร่วมแสดงบท ฮิวโก "เฮอร์ลีย์" เรเยส ในซีรีส์โทรทัศน์อเมริกัน เรื่อง "อสุรกายดงดิบ" การ์เซียยังแสดงสแตนด์อัปคอเมดี ด้วย
ในซีรีส์เรื่อง "อสุรกายดงดิบ" เดิมเขาเข้ามาทดสอบบทซอว์เยอร์ แต่แล้วทางนักเขียนบทได้เขียนบทเฮอร์ลีย์ให้เขาโดยเฉพาะ โดยโปรดิวเซอร์ได้เห็นเขาจากการแสดง "Curb Your Enthusiasm" คืนก่อนที่จะมีการทดสอบบท และได้สร้างตัวละครฮิวโก เรเยส มาพิเศษเพื่อเขาโดยเฉพาะ
นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์

<ns>10</ns>
 <id>966791</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล เขตปกครองแคนาดา" />
 <revision>
 <id>7795330</id>
 <timestamp>2018-08-21T17:49:27Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>171.5.244.42</ip>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง </comment>
 <origin>7795330</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
นอร์ทเวสต์เทร์ริทอรีส์  เป็นดินแดนของแคนาดา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของแคนาดา ติดต่อกับอีก 2 ดินแดนของแคนาดาคือยูคอน ทางตะวันตกและนูนาวุต ทางตะวันออก และติดกับอีก 3 รัฐคือ รัฐบริติชโคลัมเบียทางตะวันตกเฉียงใต้ รัฐแอลเบอร์ตาและรัฐซัสแคตเชวัน ทางใต้ มีพื้นที่ 1,140,835 ตร.กม. (440,000 ตร.ไมล์) และมีประชากร 41,464 คน (ข้อมูลปี 2006) และเพิ่มขึ้น 11.0% ในปี 2001 มีเมืองหลวงคือ เยลโลว์ไนฟ์ ตั้งแต่ปี 1967
เครื่องฉายภาพ

เครื่องฉายภาพ หรือ เครื่องฉายวีดิทัศน์  เป็นอุปกรณ์สำหรับฉายภาพจากสัญญาณวิดีโอ ผ่านระบบเลนส์ไปยังฉากรับภาพ โดยใช้ไฟที่สว่างและจ้าในการฉายภาพ โดยเครื่องฉายภาพรุ่นใหม่ สามารถแก้ไข ส่วนโค้งเว้า ความคมชัด ส่วนประกอบของภาพ และอื่น ๆ ด้วยการปรับโดยผู้ใช้เอง เครื่องฉายภาพได้รับการใช้อย่างกว้างขวางในการนำเสนองานในห้องประชุม ห้องเรียน หรือ แม้แต่ใช้เป็นโรงภาพยนตร์ในบ้าน เครื่องฉายภาพจึงกลายเป็นที่นิยมและถูกใช้อย่างกว้างขวาง
เครื่องฉายภาพในปัจจุบัน มีเทคโนโลยีที่ใช้ 3 ชนิด คือ
การฉายภาพบนเครื่องฉายภาพชนิดแอลซีดี ใช้หลอดไฟชนิดเมทัลฮาไลด์ ส่งแสงไปยังปริซึมเพื่อกระจายแสงไปยังแผงซิลิคอนสามสี คือ แดง เขียว น้ำเงิน เพื่อส่งภาพเป็นสัญญาณวิดีโอ เมื่อแสงผ่านแผงซิลิคอนนี้แล้ว แต่ละพิกเซลจะเปิดออกหรือปิดลง เพื่อให้ภาพ ทั้งระดับสีและการไล่สีตามที่ต้องการ สาเหตุที่เราใช้ หลอดเมทัลฮาไลด์เพราะสามารถให้อุณหภูมิของสีและระดับสีที่ถูกต้องที่สุด ทั้งยังสามารถให้ความสว่างของแสงสูงในพื้นที่ที่มีขนาดเล็กได้ เครื่องฉายภาพแอลซีดีรุ่นปัจจุบัน จะมีความสว่างประมาณ 2000-4000 ลูเมน
ปัญหาของเครื่องฉายภาพชนิดนี้คือ Rainbow effect คือผู้ที่ดูภาพที่ฉายไปสีขาว เป็นสีรุ้ง แต่สามารถแก้ปัญหาได้โดยใช้ระบบใหม่ซึ่งใช้ DMD 3 ตัว ความเร็วในการหมุนของจานหมุนติดกระจกที่สูงขึ้น และสามารถให้สีหลักได้อย่างถูกต้อง
แมคคอย ไทเนอร์

อัลเฟรด แมคคอย ไทเนอร์ (11 ธันวาคม ค.ศ. 1938 – 6 มีนาคม ค.ศ. 2020) นักเปียโนแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากการเป็นนักดนตรีร่วมวงควอร์เททของจอห์น โคลเทรน และผลงานเดี่ยว
แมคคอย ไทเนอร์ เริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่อายุ 13 ปี เริ่มอาชีพการแสดงโดยร่วมวงดนตรี "Jazztet" ของเบนนี กอลสันและอาร์ต ฟาร์มเมอร์ในปี 1960 จากนั้นไปร่วมวงจอห์น โคลเทรน ควอร์เท็ท ระหว่างปี 1961–1965 ไทเนอร์ลาออกจากวงของโคลเทรน เป็นศิลปินเดี่ยว และตั้งวงดนตรีของตัวเอง ตั้งแต่ปี 1966
สาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย)

ยาคูเตีย  หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐซาคา (ยาคูเตีย)  เป็นเขตการปกครองของสหพันธรัฐรัสเซีย กินพื้นที่ครึ่งหนึ่งของเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล มีพื้นที่ 3,100,000 ตร.กม. (1,200,000 ตร.ไมล์) และมีประชากรน้อยกว่า 1 ล้านคน มีเมืองหลวงคือ ยาคุตสค์
โมมองก้า

โมมองก้า เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง วันพีซ
พลเรือโท โมมองก้า (モモンガ中将, "Momonga Chūjō") เป็นหนึ่งในห้าพลเรือโท ที่นำทัพบัสเตอร์คอลในการโจมตีที่เอนิเอสล๊อบบี้ เขาปรากฏตัวอีกครั้งโดยการเป็นตัวแทนของกองทัพเรือเพื่อมาเชิญโบอา แฮนค็อกหนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัดให้ไปรบกับหนวดขาวที่เกาะอเมซอน ลิลี่
ลักษณะภายนอก.
โมมองก้าเป็นผู้ชายที่มีทรงผมโมฮอคและไว้หนวด เขาแต่งตัวเหมือนกับทหารเรือทั่วๆไป โดยเขาสวมเสื้อสูทลายแถบแนวตั้งสีน้ำเงินขาวและพาดเสื้อคลุมทหารเรือไว้ที่บ่า เมื่อเทียบโดยทั่วไปแล้วเขาไปคนที่มีความสูงระดับปกติอีกทั้งยังเป็นคนที่หุ่นดีอีกด้วย
บุคลิก.
โมมองก้า เป็นคนที่จริงจังมาก มักที่จะปฏิบัติตามหน้าที่ที่ได้รับอย่างเคร่งครัด แต่ถึงขณะนี้ยังไม่รู้ว่าระดับความยุติธรรมของโมมองก้าอยู่ระดับไหน โมมองก้าเป็นคนที่ค่อนข้างใส่ใจลูกน้อง และยังเป็นคนที่ฉลาดอีกด้วย จากการที่สามราถหาวิธีแก้การโจมตีของ โบอา แฮนค็อก ได้ภายในเวลาชั่วอึดใจ
พลังและความสามารถ.
จากยศของโมมองก้า ทำให้สามารถคาดเดาได้ว่าโมมองก้านั้นมีความสามรถทั้งทางด้านจิตใจและร่างกายที่แข็งแกร่ง ขณะตอนที่เขารอแฮนค็อกเพื่อพาไปศูนย์บัญชาการใหญ่ เขาจัดการจ้าวแห่งท้องทะเลจากข้างในได้ และยังสามารถปัดป้องพลังจากผลปิศาจของแฮนค็อกโดยการแทงเข้าที่มือตัวเองอีกด้วย ใช้ความเจ็บปวดเพื่อระงับอารมณ์ของตัวเองเพื่อไม่ให้กลายเป็นหิน แฮนค็อกยังพูดอีกว่าเพราะประสบการณ์ทำให้สามารถหลีกเลี่ยงการกลายเป็นหิน โมมองก้าเตือนแฮนค็อกกลับว่าถึงแม้ว่าเขาจะไร้ลูกน้องก็อย่าดูถูกความสามารถของเขานัก
นัมเบอร์วันส์ (อัลบั้มเดสทินีส์ไชลด์)

นัมเบอร์วันส์  คืออัลบั้มเพลงฮิตจากเดสทินีส์ไชลด์ วงดนตรีหญิงล้วนแนวอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน ซึ่งได้รวมเพลงจากอัลบั้ม "เดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์", "เซอร์ไวเวอร์", "ดิสอิสรีมิกซ์", และ "เดสทินีฟูล์ฟิลด์" ของพวกเธอ
อัลบั้มนี้ได้วางจำหน่ายวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ในสหรัฐอเมริกา และอยู่ในอันดับที่ 1 ของชาร์ต บิลบอร์ด 200 และที่ 6 ในชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร นอกจากนั้นอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มเพลงฮิตจากวงดนตรีหญิงล้วนที่มียอดขายสูงที่สุด
รายชื่อเพลง.
โปรดิวเซอร์เสียงร้อง: บียอนเซ่ โนวส์, LaShawn Daniels, Kevin "She'kspere" Briggs
ฉบับแผ่นคู่.
ฉบับนี้เป็นฉบับที่บรรจุแผ่นจำนวน 2 แผ่น โดยมีซีดีอัลบั้มด้านหนึ่ง (รายชื่อเพลงอยู่ข้างบน) และดีวีดีที่มีมิวสิกวิดีโออื่นๆ :
วอลมาร์ตเอกซ์คลูซีฟดีวีดี.
อัลบั้มนี้ได้วางจำหน่ายในรูปแบบของ 2 แพ็กพิเศษ (Exclusive 2-Pack) ที่วอลมาร์ต ซึ่งมีซีดีและดีวีดีพิเศษที่ใช้ชื่อว่า "แฟนแพ็ก 2" ("Fan Pack II")
ดีวีดีพิเศษ :
อัลบั้มในรูปแบบ 2 แพ็กพิเศษ มีวางจำหน่ายที่วอลมาร์ตในเวลาที่จำกัดเท่านั้น
โอนิงุโมะ

โอนิงุโมะ เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง วันพีซ
พลเรือโท โอนิงุโมะ (オニグモ中将, "Onigumo Chūjō") เป็นหนึ่งในห้าพลเรือโท ที่นำทัพบัสเตอร์คอลในการโจมตีที่เอนิเอสล๊อบบี้
บุคลิก.
เขาเป็นคนที่เชื่อมั่นในความยุติธรรมเป็นที่สุด จากตอนที่ทหารพยายามที่จะขัดคำสั่งของโอนิงุโมะที่จะโจมตีเรือลำหนึ่งที่มีทหารบนเรือ 1000 คนเพียงเพื่อที่จะเอาชีวิตของลูฟี่ โอนิงุโมะจึงตัดสินใจที่จะยิงทหารคนดังกล่าวทิ้งทันที โอนิงุโมะเต็มใจยอมเสียสละคนจำนวนหนึ่งเพียงเพื่อจะปราบสิ่งที่ ชั่วร้าย
พลังและความสามารถ.
จากยศของโอนิงุโมะ ทำให้โอนิงุโมะสามารถนำทัพเรือเข้าโจมตีตามคำสั่งจากบัสเตอร์คอลได้
ผลปิศาจ.
โอนิงุมะน่าจะมีพลังจากผลปิศาจสายโซอนทำให้เขาสามารถงอกแขนสีดำสามคู่ซึ่งมีลักษณะเหมือนแมงมุมออกมาจากหลังได้ จากแขนแมงมุมรวมกับแขนของเขาเอง ทำให้เขาสามารถใช้ดาบคัทลาสแปดเล่มได้ซึ่งคล้ายกับวิชาหกดาบของมนุษย์ปลาหมึก ฮัจจัง
นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์

นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์ ชื่อเล่น ต๋อง (19 สิงหาคม พ.ศ. 2490 – 19 เมษายน พ.ศ. 2568) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทย เคยเป็นผู้ทำประตูให้ทีมฟุตบอลทีมชาติไทยมากที่สุดกับจำนวน 55 ประตู และเนื่องจากในขณะนั้นสนามเหย้าของทีมชาติไทยคือสนามศุภชลาศัย ทำให้เขาได้รับฉายาว่า "สิงห์สนามศุภ"
ประวัติ.
นิวัฒน์ ศรีสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ที่ตำบลบ้านกร่าง อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก เริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่ระดับชั้นประถมศึกษา ในตำแหน่งผู้รักษาประตูของโรงเรียนจ่าการบุญ ภายหลังเปลี่ยนมาเล่นเป็นศูษย์หน้าตอนเข้าโรงเรียนพิษณุโลกพิทยาคม จนทำให้พาทีมครองแชมป์รุ่นจิ๋วของจังหวัดได้ 3 ปีซ้อน กระทั่งปี พ.ศ. 2507 ซึ่งขณะนั้นอายุได้ 17 ปี ได้เข้ามาศึกษาต่อในกรุงเทพฯ และศึกษาที่โรงเรียนพลานามัย ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนสถานะเป็นสถาบันการพลศึกษาและมหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติในที่สุด นิวัฒน์ลงเล่นในรายการฟุตบอลระดับอุดมศึกษา ปีถัดมา พ.ศ. 2508 ทางวิทยาลัยพลศึกษางดส่งทีมเข้าแข่งขัน นิวัฒน์จึงย้ายไปเล่นให้กับทีมของโรงเรียนปานะพันธุ์ สถาบันลูกหนังอันเลื่องชื่อแห่งวงการขาสั้นในเมืองไทย และสร้างชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในวงการลูกหนังขาสั้น ก่อนจะเล่นให้กับสโมสรราชวิถี รุ่นเดียวกับ อำนาจ เฉลิมชวลิต, พิทักษ์ ศิลป์ประสิทธิ์, สิทธิพร ผ่องศรี, ปรีชา กิจบุญ ฯลฯ โดยมี สำเริง ไชยยงค์ เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอน ต่อมาได้ย้ายเข้าสโมสรการท่าเรือไทย เขามีครูสอนฟุตบอลคือ นายเดือน ดารา หรือเหงียน วัน ดึ๊ก อดีตนักฟุตบอลทีมชาติเวียดนามใต้ก่อนโอนสัญชาติเป็นไทย (บิดาของดาวยศ ดารา อดีตนักฟุตบอลทีมชาติไทยเช่นกัน) และอาจารย์สำเริง ไชยยงค์ ปรมาจารย์ลูกหนัง 
ทีมชาติไทย.
นิวัฒน์ เล่นให้ฟุตบอลทีมชาติไทยเป็นครั้งแรกในการแข่งขันฟุตบอลเอเชียเยาวชนที่ประเทศฟิลิปปินส์ เมื่อ พ.ศ. 2509 และได้รับรางวัลอันดับที่ 3 นอกจากนี้ยังเป็นเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลตัวหลักของทีมชาติไทยที่เข้าไปเล่นฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1968 รอบสุดท้าย ที่ประเทศเม็กซิโก นอกจากนี้ยังได้รับชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานคิงส์คัพ ครั้งที่ 12 และเป็นผู้รับถ้วยในฐานะกัปตันทีมชาติ โดยเขาเล่นให้กับทีมชาติไทยระหว่างปี พ.ศ. 2509 - พ.ศ. 2522
เสียชีวิต.
นิวัฒน์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2568
โดเบอร์แมน (วันพีซ)

โดเบอร์แมน เป็นตัวละครจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง วันพีซ 
พลเรือโท โดเบอร์แมน (ドーベルマン中将 "Dōberuman Chūjō") เป็นหนึ่งในห้าพลเรือโท ที่นำทัพบัสเตอร์คอลในการโจมตีที่เอนิเอสล๊อบบี้
ลักษณะภายนอก.
โดเบอร์แมน มีรอยแผลเป็นรูปกากบาทเต็มหน้าและคอ เสื้อคลุมทหารเรือของเขามีสีแดง
วรวุธ ศรีมะฆะ

วรวุธ ศรีมะฆะ (ชื่อเล่น โย่ง/โจ) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทยในตำแหน่งกองหน้า และเป็นผู้ฝึกสอนกีฬาฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเป็นที่ปรีกษาสโมสร และ หัวหน้าผู้ฝีกสอนให้กับ ราชบุรี เอฟซีในไทยลีก 
วรวุฒิทำประตูในนามทีมชาติไทยไปทั้งสิ้น 29 ประตู และเขาเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนที่พาทีมชาติไทย ยู-23 คว้าแชมป์ซีเกมส์ 2017 โดยเขาเรียนจบโค้ชโปรไลเซนส์ของสมาพันธ์ฟุตบอลแห่งเอเชีย
เหตุเครื่องบินชนกันที่ท่าอากาศยานมาดริด-บาราฆัส พ.ศ. 2549

อุบัติเหตุเครื่องบินการบินไทยเฉี่ยวชนกับเครื่องบินแอร์ฟรานซ์ที่มาดริด พ.ศ. 2549 เกิดขึ้นที่ท่าอากาศยานนานาชาติมาดริดบาราคัส (Madrid Barajas International airport) กรุงมาดริด, ประเทศสเปน เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 เวลา 11.30 น. ตามเวลาในประเทศสเปน ขณะเกิดเหตุกัปตัน อายุ 58 ปี นักบินผู้ช่วยอายุ 34 ปี เมื่อเครื่องบินโบอิง 747-400 ของการบินไทย หมายเลขทะเบียน HS-TGY เที่ยวบินที่ TG-943 ซึ่งมีผู้โดยสาร 310 คน ลูกเรือ 20 คน เส้นทางมาดริด-โรมขณะกำลังวิ่งอยู่บนทางวิ่งเพื่อเคลื่อนไปยังรันเวย์เพื่อทำการบินขึ้นปลายทาง ท่าอากาศยานเลโอนาร์โด ดา วินชี-ฟีอูมีชีโน เมืองโรม ประเทศอิตาลีนั้น ส่วนปลายปีกด้านขวาของเครื่องบิน HS-TGY ได้เฉี่ยวชนกับส่วนหางของเครื่องบิน Embraer ERJ-135ของสายการบินแอร์ฟรานซ์ ที่จอดอยู่ โดยมี กัปตัน (ขณะเกิดเหตุอายุ 42 ปี) ผู้ช่วยนักบินและพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินอยู่บนเครื่องรวม 3 คนทำให้ส่วนหางของเครื่อง ERJ-135 และปลายปีกของ 747-400 เสียหาย ต้องจอดซ่อมที่มาดริดนาน 1 วันและทำการบินกลับตามปกติ โดยออกเดินทางไปโรมวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 มาถึงที่ท่าอากาศยานดอนเมือง, กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ในเวลา 06.45 ทำการซ่อมที่โรงซ่อมเครื่องบิน ท่าอากาศยานดอนเมือง อุบัติเหตุครั้งนี้ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต
ศิลปะสเปน

ศิลปะในประเทศสเปนมีประวัติยาวนานนับแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมนุษย์กลุ่มดังกล่าวอาศัยอยู่ที่คาบสมุทรสเปน และในเวลาต่อมา อิทธิพลจากชาวฟินิเชีย-พิวนิก ชาวกรีก ชาวโรมัน และชนเผ่าเจอร์แมนิกโดยส่วนมากเป็นชาววิซิกอท และจักรวรรดิไบแซนไทน์ ก็ได้ส่งอิทธิพลต่อศิลปะสเปนในช่วงยุคกลางและต่อเนื่องมาถึงปัจจุบัน
ในสเปนยุคโบราณ หรือที่รู้จักกันในชื่อฮิสปาเนียนั้น ความร่ำรวยของวัฒนธรรมทางตะวันออก (ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวตาร์ตาร์และชาวไอบีเรีย) และวัฒนธรรมทางเหนือ (ซึ่งได้รับอิทธิพลจากชาวเคลต์ทางเหนือขึ้นไป) เป็นสองปัจจัยหลักที่ทำให้เกิดความลึกซึ้งทางศิลปะในคาบสมุทรไอบีเรีย ชาวฟินิเชียและชาวพิวนิก และการมาถึงของชาวกรีก ก็ได้ส่งอิทธิพลอย่างเห็นได้ชัดแก่อิเบเรียในเวลาต่อมาเช่นกัน
ความร่ำรวยทางวัฒนธรรมของสเปนได้ถึงจุดสูงสุดในช่วงศตวรรษทองของสเปน (ระหว่างช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17) โดยเน้นที่ตัวบุคคลในภาพเขียน เช่น งานของดิเอโก เบลัซเกซ, เอลเกรโก ในงานวรรณกรรม ฟรันซิสโก เด เกเบโด, ลุยส์ เด กองโกรา ฯลฯ ความร่ำรวยทางวัฒนธรรมซึ่งหลั่งไหลออกมายังภาพเขียน ประติมากรรมและสถาปัตยกรรมนี้นอกเหนือจากจะพบได้ตามจัตุรัสและถนนหนทางในเมืองต่าง ๆ ของสเปนแล้ว ยังเป็นผลที่เกิดขึ้นอย่างแน่นอนจากการอยู่ร่วมกันระหว่างชาวสเปนคริสต์ (ลูกหลานชาววิซิกอท) กับชาวมุสลิม ซึ่งได้ให้ความร่ำรวยทางศิลปะแก่สเปนเป็นอย่างมากในช่วงศตวรรษที่เข้ามามีอำนาจในสเปน
คาบสมุทรชิเรโตโกะ

คาบสมุทรชิเรโตโกะ (; โรมาจิ: "shiretokohantō"; : ชิเรโตโกะฮันโต) อยู่ที่ด้านตะวันออกสุดของเกาะฮกไกโด ญี่ปุ่น ยื่นออกไปในทะเลโอค็อตสค์ มีช่องแคบเนมูโระกั้นระหว่างคาบสมุทรกับเกาะคูนาชีร์ของรัสเซีย ชื่อชิเรโตโกะมีที่มาจากคำในภาษาไอนุคำว่า "sir etok" หมายถึง "จุดสุดขอบแผ่นดิน" หรือ "จุดที่แผ่นดินยื่นออกไป" บนคาบสมุทรเป็นที่ตั้งของเมืองราอูซุและชาริ
เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ในการประชุมคณะกรรมมรดกโลกที่จัดขึ้นที่สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ คณะกรรมการได้ประกาศให้คาบสมุทรชิเรโตโกะเป็นมรดกโลก ภายใต้ชื่อ ชิเรโตโกะ และได้รับการขึ้นทะเบียนอย่างเป็นทางการในวันที่ 17 กรกฎาคม ด้วยลักษณะพิเศษของคาบสมุทรแห่งนี้ที่เป็นจุดที่อยู่ทิศใต้สุดในซีกโลกเหนือที่ทะเลจะจับตัวเป็นน้ำแข็งได้โดยปกติ
ภูมิศาสตร์.
บนคาบสมุทรมีกลุ่มภูเขาไฟเรียงตัวตลอดแนวตั้งแต่แหลมชิเรโตโกะที่ปลายสุดของคาบสมุทร ตัวอย่างเช่น ภูเขาชิเรโตโกะ ภูเขาอูนาเบ็ตสึ และภูเขาอิโอ เขตภูเขาไฟนี้มีอนเซ็งอยู่มากมาย อย่างเช่น เซเซกิอนเซ็ง และอิวาโอเบ็ตสึอนเซ็ง เป็นต้น ความหลากหลายของอนเซ็งทำให้คาบสมุทรแห่งนี้เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง
พรรณพืชและสัตว์ประจำถิ่น.
คาบสมุทรชิเรโตโกะเป็นถิ่นของพืชพวกสนและพืชใบกว้างหลายชนิด อย่างเช่น "Quercus mongolica" สัตว์ที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ได้แก่ Red Foxes, Amur brown bears, Sika Deer ที่พบได้มากคือ Sea eagle และตามชายฝั่งจะมีแมวน้ำและ cetaceans
Conservation efforts.
ใน พ.ศ. 2507 (1964) พื้นที่ส่วนใหญ่ของคาบสมุทรได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติชิเรโตโกะ เพื่ออนุรักษ์สัตว์ป่าและความงดงามของธรรมชาติอันบริสุทธิ์ในคาบสมุทร นับแต่นั้นบริเวณอุทยานจะมีกฎที่เข้มงวดเพื่ออนุรักษ์ธรรมชาติ และไม่อนุญาตให้เข้าภายในอุทยาน
ค่ายมรณะ

ค่ายมรณะ  สร้างโดยนาซีเยอรมนีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อเป็นสถานที่สำหรับสังหารผู้คนเป็นจำนวนล้าน (โดยเฉพาะชาวยิว) อย่างมีระบบ
การพันธุฆาตชาวยิวเป็น “วิธีแก้ปัญหาสุดท้ายของปัญหาชาวยิว” (Die Endlösung der Judenfrage) ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ความพยายามของนาซีในการกำจัดชาวยิวทั้งหมดมาเรียกรวมกันว่า “การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์” หรือ “The Holocaust”.
ที่มา.
ในปี ค.ศ. 1942 ตำรวจที่ตำบลลูบินโอดีโล โกลบ็อกนิก (Odilo Globocnik) ก็สร้างค่ายมรณะแรกขึ้นตามคำสั่งของไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ตามการปฏิบัติการรีนฮาร์ด(Aktion Reinhard) ซึ่งเป็นการปฏิบัติการที่มีจุดมุ่งหมายในการกำจัดชาวยิวจากแผ่นดินเยอรมัน ในระยะแรกร่างของผู้ถูกสังหารก็ถูกฝังในหลุมศพนิรนาม (mass grave) แต่ต่อมาก็เปลี่ยนไปใช้การเผา นักโทษส่วนใหญ่ที่ถูกนำมายังค่ายมรณะเบวเชตซ์, เทรบลิงคา และโซบีบอร์มีโอกาสที่จะมีชีวิตรอดอยู่ไม่เกินสองสามชั่วโมงเมื่อมาถึงค่าย
ค่ายมรณะแรกอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงโดยโอดีโล โกลบ็อกนิก ไม่ใช่องค์การบริหารค่ายกักกันแห่งหน่วยเอ็สเอ็ส (SS-Totenkopfverbände) ที่บริหารค่ายกักกัน เช่น ค่ายกักกันดาเคา (Dachau concentration camp) หรือ ค่ายกักกันราเฟนสบรึค (Ravensbrück concentration camp)
ค่ายกักกันเอาช์วิทซ์

ค่ายกักกันเอาช์วิทซ์  หรือ ค่ายกักกันเอาช์วิทซ์-เบียร์เคอเนา  เป็นค่ายกักกันและค่ายมรณะที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาค่ายกักกันของนาซีเยอรมนีที่ใช้การระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ชื่อค่ายมาจากเมือง "ออชฟีแยญชิม" (Oświęcim) โดยหลังจากการบุกครองโปแลนด์ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1939 ออชฟีแยญชิมของโปแลนด์ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของนาซีเยอรมนีและเปลี่ยนชื่อเป็นเอาช์วิทซ์ (Auschwitz) ซึ่งเป็นชื่อในภาษาเยอรมัน ส่วนเบียร์เคอเนา (Birkenau) เป็นชื่อในภาษาเยอรมันที่แผลงมาจาก "บแชชิงกา" (Brzezinka, ต้นเบิร์ช) ซึ่งเป็นชื่อหมู่บ้านเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างไปไม่ไกลนักที่ต่อมาถูกเยอรมนีทำลายเกือบทั้งหมด
รูด็อล์ฟ เฮิส ผู้บัญชาการของค่าย ให้การในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์คว่าประชากรถึงราว 3 ล้านคนเสียชีวิตที่ค่ายกักกันเอาช์วิทซ์ แต่พิพิธภัณฑ์แห่งรัฐเอาช์วิทซ์-เบียร์เคอเนาปรับตัวเลขเป็น 1.1 ล้านคน ประมาณร้อยละ 90 ของผู้ถูกสังหารเป็นชาวยิวจากเกือบทุกประเทศในยุโรป ผู้ประสบชะตากรรมเกือบทั้งหมดถูกสังหารในห้องรมแก๊สโดยใช้แก๊สซือโคลน เบ การเสียชีวิตอื่นมาจากความอดอยาก การบังคับใช้แรงงาน การขาดการดูแลทางสุขภาพ การถูกประหารชีวิตรายคน และ "การทดลองทางแพทย์"ตลอดระยะเวลามีการฆ่าทดลองชาวยิวเป็นจำนวนมาก
ในปี ค.ศ. 1947 เพื่อเป็นการระลึกถึงผู้เสียชีวิต โปแลนด์ก็ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ ณ ที่ตั้งของค่ายกักกันของสองค่าย วันปลดปล่อยค่ายกักกันเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1945 โดยกองทัพโซเวียต เป็นวันที่ระลึกของวันรำลึกฮอโลคอสต์ระหว่างประเทศ (International Holocaust Remembrance Day) ใน ค.ศ. 1979 ยูเนสโกยกให้เป็นแหล่งมรดกโลก
ค่ายมรณะแบวแชตส์

ค่ายมรณะแบวแชตส์  เป็นค่ายมรณะแรกที่สร้างขึ้นโดยนาซีเยอรมนีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อสนองจุดประสงค์ของการปฏิบัติการไรน์ฮาร์ท  ซึ่งเป็นการปฏิบัติการที่มีจุดมุ่งหมายในการกำจัดชาวยิวจากแผ่นดินเยอรมัน ค่ายมรณะแบวแชตส์เปิดทำการในปี ค.ศ. 1942 ตัวค่ายตั้งอยู่ในบริเวณยึดครองโปแลนด์ราวครึ่งไมล์จากสถานีรถไฟแบวแชตส์
ประชากรชาวยิวอย่างน้อย 434,500 คนถูกสังหารที่ค่ายมรณะแบวแชตส์ รวมทั้งชาวโปแลนด์และชาวโรมานีอีกไม่ทราบจำนวน เท่าที่ทราบมีชาวยิวสองคนเท่านั้นที่รอดชีวิตมาได้จากค่ายมรณะนี้ คือ รูดอล์ฟ เรเดอร์ และไคม์ เฮิร์สมัน การที่มีผู้รอดชีวิตเพียงจำนวนจำกัดอาจจะทำให้ไม่เป็นที่ทราบรายละเอียดเกี่ยวกับค่ายนี้มากนักแม้ว่าจะมีผู้ถูกสังหารไปเป็นจำนวนมาก
แดรคูล มิฮอว์ค

แดรคูล มิฮอว์ค (Dracule Mihawk) หรือ จูราคิล มิฮอร์ค (Juracule Mihawk)เป็นอดีตเจ็ดเทพโจรสลัดและเขาขึ้นชื่อว่าเป็นนักดาบที่เก่งที่สุดในโลก
ลักษณะภายนอก.
มิฮอว์คได้ฉายา ชายตาเหยี่ยว จากลักษณะของดวงตาและแววตา แต่งกายด้วยชุดหรูหรา คล้ายนักดาบสเปนในยุคกลาง
และสร้อยคอไม้กางเขน(เป็นมีดเล่มเล็ก) ดาบที่ใช้เป็นดาบกางเขนสีดำ 1ใน12ดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก เขาได้รับการยอมรับว่ามีฝีมือดาบดีที่สุดในโลก สูสีกับโจรสลัดผมแดง แชงคูส (ปัจจุบันเขาไม่นับแชงคูสเป็นคู่แข่งเพราะอีกฝ่ายเสียแขนไปหนึ่งข้าง) เป็นคนที่สองที่เอาชนะโรโรโนอา โซโร ด้วยมีดสั้นเพียงเล่มเดียวได้ และกลายเป็นจุดมุ่งหมายเพียงหนึ่งเดียวของโซโลไป มิฮอว์คมักเดินทางคนเดียวด้วยเรือลำเล็ก บนเรือมีเทียนไขที่จุดไฟสีเขียวไว้แทนตะเกียงในการเดินทาง
ความสัมพันธ์.
คู่ปรับของ แชงคูส ผมแดง ซึ่งปัจจุบันเป็น1ใน 4 จักรพรรดิของนิวเวิลด์ และเป็นอาจารย์ของโรโรโนอา โซโร ในช่วงเวลาสองปีก่อนช่วงข้ามเวลา(Time skip)
พลังและความสามารถ.
มิฮอว์คชายตาเหยี่ยว มีชื่อเสียงในฐานะ 1ใน 7เทพโจรสลัด และดาบของเขาเป็นดาบที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ดาบโคคุโตะ โยรุ (The Black Blade Night) ซึ่งเป็นหนึ่งใน 12 สุดยอดแห่งดาบ ดาบอันดับหนึ่ง 
เป็นการแสดงพลังให้เห็นถึงความกว้างใหญ่และน่ากลัวของโลกแห่งโจรสลัดวันพีชนอกจากความสามารถในเพลงดาบและกระแสครื่นแห่งดาบที่ร้ายกาจ มิฮอว์คยังเป็นมีความสามารถที่น่าทึ่งในการเดินเรือด้วยโลงไม้ขนาดเล็กและเทียนเพียงเล่มเดียวผ่านทั้งทะเลน้อยใหญ่รวมทั้งแกรนไลน์ที่มีคลื่นมหาสมุทรที่
น่ากลัวและจ้าวแห่งท้องทะเลคุมพื้นที่อยู่มาได้อย่างง่ายดาย และมิฮอว์คยังมีเพลงดาบที่ร้ายกาจมากนับได้ว่าเป็นคนอันตรายเลยทีเดียว.
ชวาหะร์ลาล เนห์รู

ชวาหะร์ลาล เนห์รู (อักษรโรมัน: Jawaharlal Nehru; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1889 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1964) รัฐบุรุษของอินเดีย และประธานมนตรีคนแรก หลังได้รับเอกราชจากอังกฤษ ดำรงตำแหน่งเป็นเวลา 17 ปี ตั้งแต่ ค.ศ. 1947 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในตำแหน่งเมื่อ ค.ศ. 1964
ชวาหะร์ลาล เนห์รู เป็นผู้ใกล้ชิด และร่วมเรียกร้องเอกราชให้กับอินเดียร่วมกับมหาตมา คานธี และมักมีบทบาทโดดเด่นขึ้นจนได้รับสืบทอดเป็นทายาททางการเมือง โดยรับตำแหน่งประธานพรรคคองเกรสอินเดียสืบต่อจากคานธี
ในปี ค.ศ. 1955 เนห์รู เป็นบุคคลหลักที่ร่วมก่อตั้งขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด (Non-Aligned Movement - NAM) 
ชวาหะร์ลาล เนห์รู สมรสกับนางกมลา คาอุล มีบุตรสาวคนเดียวคือ อินทิรา เนห์รู มีหลานชายชื่อ ราชีพ คานธี บุคคลทั้งสามล้วนเป็นประธานมนตรีของอินเดีย
ตราสัญลักษณ์ของกาชาด

ตราสัญลักษณ์ของขบวนการกาชาดและเสี้ยววงเดือนแดงนานาชาติ  หรือ ตราสัญลักษณ์ของกาชาด ภายใต้อนุสัญญาเจนีวา เป็นตราสัญลักษณ์ที่ใช้ประทับบนยานพาหนะ และสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการบรรเทาทุกข์ของมนุษยชนเพื่อป้องกันจากการถูกโจมตีทางทหารในสมรภูมิ ตราสัญลักษณ์ของกาชาดมีด้วยกันสามตรา “ตรากางเขนแดง”, “ตราเสี้ยววงเดือนแดง” และ “ตราเพชรแดง” ส่วน “ตราสิงห์และอาทิตย์แดง” เคยเป็นตราที่ได้รับการอนุมัติ แต่ในปัจจุบันไม่มีการใช้
นอกจากนั้นก่อนหน้านั้นก็ยังมีข้อโต้แย้งในการใช้ดาราแห่งเดวิดแดง โดยหน่วยปฐมพยาบาลมาเกนเดวิดอาดอม (Magen David Adom-MDA) ซึ่งเป็นสมาคมหน่วยปฐมพยาบาลของอิสราเอล “ตราเพชรแดง” จึงได้สร้างขึ้นมาเพื่อตอบสนองข้อโต้แย้งและทำให้รับหน่วยปฐมพยาบาลมาเกนเดวิดอาดอมเข้ามาในขบวนการได้
ดาราแห่งดาวิด

ดาราแห่งดาวิด (מָגֵן דָּוִד) เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นอัตลักษณ์ของชาวยิว (Jewish identity) และศาสนายูดาห์
สัญลักษณ์นี้มีชื่อมาจากดาวิด พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอิสราเอล การใช้เป็นสัญลักษณ์ของกลุ่มชนครั้งแรกเริ่มขึ้นในสมัยกลาง ที่รวมทั้งสัญลักษณ์ที่เก่ากว่านั้นที่รวมทั้งคันประทีป (Menorah) ดาราแห่งดาวิดเป็นสามเหลี่ยมไขว้ที่เป็นรูปดาวหกเหลี่ยม
ในปี ค.ศ. 1948 เมื่อมีการก่อตั้งประเทศอิสราเอลขึ้นดาราแห่งดาวิดบนธงชาติอิสราเอลก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของอิสราเอล และมามีความสัมพันธ์กับขบวนการไซออนิสต์ด้วย
บีตติงมายฮาร์ต

"บีตติงมายฮาร์ต"  คือซิงเกิลแรกของจอน แม็กลาฟลิน นักร้องหนุ่มชาวอเมริกันจากอัลบั้ม "โอเคนาว" ออกเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ผ่านการดาวน์โหลดโปรแกรมดิจิทัลของไอทูนส์ เพลงนี้นับเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จสูงสุดของจอนในชาร์ต "บิลบอร์ด" โดยชัค เทย์เลอร์ จากนิตยสาร "บิลบอร์ด" กล่าวชื่นชมในผลงานเพลงนี้ 
มิวสิกวิดีโอของเพลงนี้ถ่ายทำ ณ มาลิบู รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2551]] (ฉากชายหาด) และวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 (ฉากแวร์เฮาส์) มิวสิกวิดีโอนี้เป็นผลงานการอำนวยการผลิตโดยไรอัน ทราวิส ปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน [[พ.ศ. 2552 ผ่านเว็บไซต์[[แอมะซอน.คอม]]
เพลงนี้ขึ้นชาร์ต "บิลบอร์ด" อันดับสูงสุดที่ 38 และในประเภทชาร์ตเพลงผู้ใหญ่ยอดนิยม 40 เพลงในอันดับที่ 19
ดอกจิกสี่แฉก

ดอกจิกสี่แฉก  ทางภาษาศาสตร์แปลว่า “สี่ใบ” ที่ใช้ในบริบทต่างๆ ของสิ่งที่มีสี่แฉกหรือสี่กลีบ
ในมุทราศาสตร์.
ในมุทราศาสตร์ “ดอกจิกสี่แฉก” เป็นสัญลักษณ์ของดอกไม้ที่มีสี่กลีบ หรือใบไม้ที่มีสี่แฉก เช่นใบจิกสี่แฉก บางครั้งก็จะเป็นภาพที่มีก้านที่นิยาม ว่า “slipped” แต่ไม่ถือว่าเป็นดอกไม้แต่เรียกว่า “Foil”
ในสถาปัตยกรรมหรือสัญลักษณ์.
ในด้านสถาปัตยกรรมหรือสัญลักษณ์ของคริสต์ศาสนา “ดอกจิกสี่แฉก” เป็นทรงที่เกิดจากการวางวงกลมสี่วงคาบกันบางส่วนอย่างสมมาตร ภาพสองภาพแรกข้างล่างเป็นทรงดอกจิกสี่แฉกที่นิยมใช้กัน
ดอกจิกสี่แฉกกลายมานิยมใช้กันมากระหว่างสมัยฟื้นฟูกอธิคและในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และพบโดยทั่วไปในคริสต์สถานจนกระทั่งทุกวันนี้ บริเวณที่พบบ่อยคือการตกแต่งลวดลายบนหน้าต่างโดยเฉพาะในสถาปัตยกรรมกอธิค ที่จะปรากฏบนยอดของโค้งแหลมแบบกอธิค หรือบางครั้งก็บนหน้าต่างประดับกระจกสี
ในทางศิลปะดอกจิกสี่ใช้ในการตกแต่ง ที่ใช้ดอกจิกสี่ของสถาปัตยกรรมผสมกับทรงสี่เหลี่ยมเช่นในภาพข้างบน งานที่ใช้ดอกจิกสี่ที่มีชื่อเสียงที่สุดคืองานแผ่นสัมริดบนประตูด้านใต้ของหอศีลจุ่มซานจิโอวานนิในฟลอเรนซ์ที่สร้างโดยอันเดรีย ปิซาโน และแผ่นสัมริดบนประตูด้านเหนือของหอศีลจุ่มโดยลอเร็นโซ กิเบอร์ติ และโดยแผ่นที่สร้างสำหรับการแข่งขันในการสร้างประตูเดียวกันโดยฟีลิปโป บรูเนลเลสกี