2 ซามูเอล 1

2 ซามูเอล 1  เป็นบทแรกของหนังสือซามูเอล ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่สองของหนังสือซามูเอลในคัมภีร์ฮีบรู ตามธรรมเนียมของศาสนายูดาห์เชื่อว่าหนังสือซามูเอลเขึยนขึ้นโดยผู้เผยพระวจนะซามูเอลและเพิ่มเติมโดยผู้เผยพระวจนะกาดและนาธัน แต่นักวิชาการยุคปัจจุบันมองว่าหนังสือซามูเอลประกอบขึ้นจากต้นฉบับที่แยกจากกันเป็นอิสระจำนวนหนึ่งของหลายช่วงเวลาตั้งแต่ราว 630–540 ปีก่อนคริสตกาล บทที่ 1 ของ 2 ซามูเอลประกอบด้วยเรื่องที่ดาวิดคร่ำครวญต่อการสิ้นพระชนม์ของซาอูลและราชโอรสโดยเฉพาะโยนาธาน เป็นส่วนหนึ่งของตอนที่ประกอบด้วย 1 ซามูเอล 16 ถึง 2 ซามูเอล 5 ซึ่งเล่าถึงการขึ้นสู่อำนาจของดาวิดในฐานะกษัตริย์แห่งอิสราเอล
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 27 วรรค 
พยานต้นฉบับ.
บางต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูเป็น Masoretic Text ได้แก่ Codex Cairensis (ค.ศ. 895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) and Codex Leningradensis (ค.ศ. 1008) ชิ้นส่วนที่มีข้อความบางส่วนของบทนี้ในภาษาฮีบรูถูกพบในม้วนหนังสือเดดซี ได้แก่ 4Q51 (4QSam#เปลี่ยนทาง ; 100–50 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งมีวรรคที่หลงเหลือคือ 4–5, 10–13
ต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ Codex Vaticanus (B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และ Codex Alexandrinus (A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
วิเคราะห์.
เรื่องเล่าการขึ้นครองราชย์ของดาวิดในเมืองเฮโบรนใน 2 ซามูเอล 1:1-5.5 มีโครงสร้างดังต่อไปนี้:
A. มองย้อนกลับไปถึงฉากสุดท้ายของ 1 ซามูเอล (1:1)
B. ดาวิดได้รับมงกุฎของซาอูล (1:2-12)
C. ดาวิดประหารผู้ปลงพระชนม์ซาอูล (1:13-16)
D. ดาวิดคร่ำครวญถึงซาอูลกับโยนาธาน (1:17-27)
E. สองกษัตริย์ในแผ่นดิน (2:1-3:6)
E'. หนึ่งกษัตริย์ในแผ่นดิน: อับเนอร์แปรพักตร์ (3:7-27)
D'. ดาวิดคร่ำครวญถึงอับเนอร์ (3:28-39)
C'. ดาวิดประหารผู้ปลงพระชนม์อิชโบเชท (4:1-12)
B'. ดาวิดสวมมงกุฎของซาอูล (5:1-3)
A'. มองไปข้างหน้าถึงรัชสมัยของดาวิดในเยรูซาเล็ม (5:4-5)
กรอบของเรื่องเล่าเกี่ยวกับการขึ้นครองราชย์ของดาวิดในเมืองเฮโบรนเริ่มด้วยวรรคเปิดที่มองย้อนกลับไปถึงบทสุดท้ายของ 1 ซามูเอล (การสิ้นพระชนม์ของซาอูลและการลี้ภัยของดาวิดในศิกลาก) และจบด้วยวรรคปิดที่มองไปข้างหน้าถึงรัชสมัยของดาวิดในเยรูซาเล็ม (2 ซามูเอล 5) การดำเนินเรื่องเริ่มด้วยการที่ดาวิดได้รับมงกุฎของซาอูลและจบลงเมื่อดาวิดได้สวมมงกุฎในที่สุด ดาวิดสั่งประหารชีวิตชาวอามาเลขผู้อ้างว่าช่วยซาอูลในการกระทำอัตวินิบาตกรรมและสั่งประหารชีิวิตคนที่ปลงพระชนม์อิชโบเชท มีบทคร่ำครวญ 2 บทที่บันทึกไว้ บทแรกสำหรับซาอูลและโยนาธาน อีกบทหนึ่งสั้นกว่าสำหรับอับเนอร์ ใจกลางของเรื่องราวเป็นสองตอนสำคัญคือการมีอยู่ของกษัตริย์ 2 พระองค์ในแผ่นดิน (ดาวิดและอิชโบเชท) เพราะทัพของโยอับไม่สามารถยึดครองอาณาเขตของซาอูลจากการทำศึกได้ แต่ปัญหาคลี่คลายเพราะอิชโบเชทท้าทายอย่างโง่เขลาต่อความภักดีของอับเนอร์ ทำให้อับเนอร์แปรพักตร์ในท้ายที่สุด เป็นผลให้อาณาจักรของซาอูลไปอยู่ภายใต้การปกครองของดาวิด
ดาวิดได้ข่าวการสิ้นพระชนม์ของซาอูล (1:1–16).
บทนี้เป็นบทสรุปเรื่องเล่าระหว่างซาอูลและดาวิด เปิดเรื่องด้วยการที่ชาวอามาเลขมาแจ้งดาวิดเกี่ยวกับการสิ้นพระชนม์ของซาอูล โดยเป็นเรื่องราวที่แตกต่างไปจากใน 1 ซามูเอล 31 ไปอย่างสิ้นเชิง เพราะผู้แจ้งข่าวอ้างว่าตนเป็นผู้ปลงพระชนม์ซาอูลตามที่พระองค์ตรัสขอ แล้วเขาจึงมอบมงกุฎและกำไลพระกรของซาอูลแก่ดาวิดเป็นหลักฐาน คำอธิบายที่เป็นไปได้มากที่สุดของความไม่ลงรอยกันของเรื่องราวก็คือชาวอามาเลขกำลังโกหกเพื่อจะได้เป็นที่โปรดปรานจากดาวิด เขามาพร้อม 'สวมเสื้อผ้าขาดและมีผงคลีดินอยู่บนศีรษะ' เพื่อแสดงอาการโศกเศร้า สิ่งนี้อาจะเป็นการจงใจทำเพื่อให้เรื่องราวของเขาน่าเชื่อถือ เพราะอาจเป็นไปได้ว่าเขาอาจจะบังเอิญพบพระศพของซาอูลเมื่อเขากำลังเดินเพื่อฉกฉวยของจากศพทหารที่ภูเขากิลโบอา เขาจึงถอดมงกุฎและกำไลพระกรของซาอูลออกและเห็นว่านี่เป็นโอกาสที่จะได้รับรางวัลจากว่าที่กษัตริย์พระองค์ถัดไป อย่างไรก็ตาม ผู้แจ้งข่าวระบุว่าตนเป็น 'คนต่างด้าว' ("gēr") ผู้ต้องถูกผูกมัดตามกฎหมายของชุมชมที่เขาอยู่ด้วย (เลวีนิติ 24:22) ดังนั้น การไม่คำนึงถึงความศักดิ์สิทธิ์ของ 'ผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิมไว้' ควรถูกลงโทษด้วยความตาย เรื่องเล่านี้เป็นการยืนยันอีกครั้งถึงความเคารพของดาวิดต่อผู้ที่พระยาห์เวห์ทรงเจิมไว้ และยังทำให้ดาวิดพ้นจากข้อครหาจากเหตุการณ์ที่นำไปสู่การขึ้นครองราชย์ในเวลาต่อมา นั่นคือดาวิดครอบครองมงกุฎและกำไลพระกรของซาอูลอย่างบริสุทธิ์ใจ
"#เปลี่ยนทาง ต่อมาหลังจากซาอูลสิ้นพระชนม์แล้ว เมื่อดาวิดกลับจากการโจมตีคนอามาเลข ดาวิดพักที่ศิกลากได้สองวัน #เปลี่ยนทาง พอวันที่สาม นี่แน่ะ มีชายคนหนึ่งมาจากค่ายของซาอูล สวมเสื้อผ้าขาดและมีผงคลีดินอยู่บนศีรษะ เมื่อเขามาถึงดาวิด ก็ย่อตัวลงซบหน้าถึงดิน"
"โยนาธานพี่ชายของข้าเอ๋ย ข้าเป็นทุกข์เพื่อท่าน"
"ท่านเป็นที่ชื่นใจของข้ามาก"
"ความรักของท่านที่มีต่อข้านั้นอัศจรรย์"
"เหนือกว่าความรักของสตรี"