pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สมมติฐานโลกของ RNA

สมมติฐานโลกของ RNA (RNA world hypothesis) เป็นข้อเสนอเกี่ยวกับโลกที่สิ่งมีชีวิตมีอาร์เอ็นเอเป็นสารพันธุกรรม ซึ่งต่างจากโลกปัจจุบันที่สิ่งมีชีวิตมีสารพันธุกรรมเป็นดีเอ็นเอ อาร์เอ็นเอนี้สามารถเก็บรักษาข้อมูลได้คล้ายดีเอ็นเอ และสามารถเร่งปฏิกิริยาได้เหมือนเอนไซม์ ทำให้อาร์เอ็นเอสามารถดำเนินการต่างๆในเซลล์ของสิ่งมีชีวิต หรือชีวิตก่อนเซลล์ได้ สมมติฐานนี้แสดงจุดกำเนิดของสิ่งมีชีวิตว่าเริ่มจากการเร่งปฏิกิริยาและเก็บข้อมูลด้วยอาร์เอ็นเอซึ่งเป็นวิวัฒนาการขั้นแรกของชีวิต 
จากสมมติฐานนี้ เซลล์ได้วิวัฒนาการมาใช้ดีเอ็นเอและโปรตีนในปัจจุบัน ดีเอ็นเอที่มีความคงตัวมากกว่าทำหน้าที่เก็บข้อมูลทางพันธุกรรม ในขณะที่โปรตีนซึ่งมีความยืดหยุ่นมากกว่าในการเร่งปฏิกิริยาเพราะมีความหลากหลายของกรดอะมิโนทำหน้าที่ในการเร่งปฏิกิริยาแทน สมมติฐานนี้เสนอว่า อาร์เอ็นเอในเซลล์ปัจจุบัน เช่น rRNA (RNA ในไรโบโซมที่ทำหน้าที่ในการสังเคราะห์โปรตีน) เป็นส่วนที่เหลืออยู่ของโลกของ RNA
ก่งจินโอว

ก่งจินโอว  เป็นชื่อของเพลงชาติเพลงแรกของประเทศจีน ซึ่งถือกำเนิดขึ้นในระยะสุดท้ายของจักรวรรดิจีนสมัยราชวงศ์ชิง เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติเพียงระยะเวลาไม่นาน เนื่องจากสาธารณรัฐจีนสามารถโค่นล้มรัฐบาลจีนราชวงศ์ชิงได้สำเร็จ
ชื่อของเพลงก่งจินโอว หากแปลโดยศัพท์จะแปลได้ว่า "ถ้วยทองแกร่ง" แต่ถ้าแปลเอาความหมาย จะหมายความว่า "ขอให้จักรวรรดิของเราจงเข้มแข็ง" ทำนองเพลงประพันธ์โดย ผู่ ถง  นายทหารระดับสูงในกรมทหารรักษาพระองค์ ส่วนเนื้อร้องซึ่งเขียนขึ้นด้วยอักษรจีนตัวเต็มนั้นประพันธ์โดย เหยียน ฟู่  ผู้บัญชาการทหารเรือแห่งจักรพรรดินาวีต้าชิง โดยมี กัว เฉิงซิน  เสนาบดีกระทรวงราชพิธี เป็นผู้ปรับปรุงเล็กน้อยและเรียบเรียงดนตรี
เพลงก่งจินโอวได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติโดยรัฐบาลต้าชิง เมื่อวันที่ 13 เดือน 8 แห่งรัชกาลจักรพรรดิเซวียนถ่ง ปีที่ 3 (ตรงกับวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1911 ตามปฏิทินเกรกอเรียน) อย่างไรก็ตาม ในอีก 6 วันถัดมาได้เกิดการจลาจลที่เมืองอู่จาง (Wuchang Uprising) ซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดการปกครองของราชวงศ์ชิงด้วยการประกาศสถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้นในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 และติดตามด้วยการสละราชสมบัติของจักรพรรดิเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ปีเดียวกัน ซึ่งเหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เพลงนี้ไม่มีฐานะเกียรติยศใด ๆ อีกต่อไป
เนื่องจากเนื้อหาในเพลงนี้กล่าวสรรเสริญราชวงศ์ชิงโดยเฉพาะ จึงจัดได้ว่าเพลงนี้ควรนับเข้าเป็นเพลงสรรเสริญพระบารมี (Royal anthem) ได้เช่นกัน
รายพระนามพระมหากษัตริย์เกาหลี

ระบอบกษัตริย์ของเกาหลีนั้นเริ่มมีมาเมื่อกว่า 2000-2500 ปีก่อน โดยกษัตริย์องค์แรกคือ พระเจ้าทันกุนแห่ง อาณาจักรโชซ็อนโบราณ และปกครอง เรื่อยมาและมีหลายรัฐหลายราชวงศ์ก่อนที่ระบอบกษัตริย์ของเกาหลีจะมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1910 ในรัชสมัยพระเจ้าซุนจงพระราชาองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โชซ็อน โดยการถูกญี่ปุ่นโค่นล้ม
รัฐโคโชซ็อน (ยุคโบราณ 2333 ปีก่อนคริสต์ศักราช–108 ปีก่อนคริสต์ศักราช).
"ดูบทความหลักที: อาณาจักรโชซ็อนโบราณ"<br>
รัฐโคโชซ็อน เป็นรัฐเกาหลีลำดับแรก ตามตำนานก่อตั้งโดยพระเจ้าทันกุน ในช่วง 2333 ก่อนคริสต์ศักราช
วิทยาลัยมหาดไทย

วิทยาลัยมหาดไทย เป็นหน่วยงานหลักในการพัฒนาบุคลากร สังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย หลักสูตรที่สำคัญคือ นักปกครองระดับสูง (นปส.) ซึ่งเป็นหลัตรเตรียมเข้าสู่การเป็นผู้บริหารระดับสูงของกระทรวงมหาดไทย วิทยาลัยตั้งอยู่เลขที่ 135 หมู่ 3 ถนนสุขุมวิท ซอยบางละมุง 2 ตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี พื้นที่บริเวณวิทยาลัยมหาดไทย มีลักษณะเป็นเกาะมีน้ำล้อมรอบทั้ง 4 ด้าน อยู่ติดชายทะเล ภายในวิทยาลัยประกอบด้วยอาคารที่พัก 5 ชั้น อาคารฝึกอบรม สนามกีฬา และสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ
วิทยาลัยมหาดไทย มีการจัดการเรียนการสอน เพื่อการพัฒนาบุคลากรของสำนักงานปลัดกระทรวงมหาดไทย และหน่วยงานภายนอก โดยแบ่งออกเป็น 4 โรงเรียน ได้แก่
นอกจากนั้นยังเป็นสถานที่จัดการศึกษาของคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
การก่อตั้ง.
ในอดีตกระทรวงมหาดไทย มีการจัดตั้งวิทยาลัยมหาดไทยขึ้น เพื่อเป็นวิทยาลัยในการพัฒนาข้าราชการของกระทรวงมหาดไทย โดยใช้พื้นที่ศาลากลางจังหวัดนนทบุรี (หลังเก่า) บริเวณท่าน้ำนนทบุรี เป็นที่ตั้งของวิทยาลัยมหาดไทย ต่อมากรมศิลปากรได้ขึ้นบัญชีอาคารดังกล่าว เป็นโบราณสถาน ทำให้วิทยาลัยมหาดไทยต้องย้ายสถานที่ไปยังสถานที่แห่งใหม่
กระทรวงมหาดไทย จึงได้ขอใช้พื้นที่เพื่อก่อสร้างอาคารวิทยาลัยฯ แห่งใหม่ ในพื้นของกรมการพัฒนาชุมชน บริเวณตำบลบางละมุง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี ซึ่งสถานที่ดังกล่าวมีลักษณะพื้นที่เป็นเกาะล้อมรอบด้วยคลอง 4 ด้าน ติดกับชายทะเลจำนวนเนื้อที่ประมาณ 39 ไร่ โดยใช้งบประมาณก่อสร้างประมาณ 216 ล้านบาท (ตั้งแต่ปีงบประมาณ พ.ศ. 2539-2542)
วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู

วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดการศึกษาในระดับอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น จัดตั้งขึ้นตามมติคณะรัฐมนตรีวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 พร้อมกับวิทยาลัยชุมชนอีก 9 แห่งทั่วประเทศ เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 โดยการคัดเลือกวิทยาลัยเทคนิคหนองบัวลำภู ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบันใช้สถานที่ของศูนย์ราชการจังหวัดหนองบัวลำภู อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู เป็นสถานที่ทำการของวิทยาลัยฯ
ประวัติ.
วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู ตั้งขึ้นตามคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๕ โดยให้วิทยาลัยเทคนิคหนองบัวลำภูเป็นแม่ข่ายและมีโรงเรียนมัธยมศึกษาทุกอำเภอสังกัดกรมสามัญศึกษา วิทยาลัยการอาชีพศรีบุญเรือง และสำนักงานการศึกษานอกโรงเรียนเป็นเครือข่าย (มีผู้ปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งผู้อำนวยการ) นายอำพล ดีรัศมี/นายไพบูลย์ พันธนิติ โดยมีนายปรีชา รัตนสังข์ เป็นประธานคณะกรรมการสภาวิทยาลัยเป็นการชั่วคราว 
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๖ มีประกาศกฎกระทรวงศึกษาธิการว่าด้วยการจัดการศึกษาระดับอุดมศึกษาต่ำกว่ารูปแบบวิทยาลัยชุมชน และมีการดำเนินการให้ได้มาซึ่งคณะกรรมการสภาวิทยาลัย มีนายกิตติ ยศภา, นายแพทย์ศราวุธ สันตินันตรักษ์, นายพิศาล เชยคำแหง, นายวิทวัส วทานิโนบล เป็นประธานสภาคณะกรรมการตามลำดับ มีว่าที่ร้อยตรีวีระ บุราณรักษ์, นายอดิศักดิ์ ศรีภูมั่น, นายวีระชัย กวีธีระวัฒน์, นายไพบูลย์ พันธนิติ เป็นผู้อำนวยการตามลำดับ
ในปี พ.ศ. ๒๕๕๘ มีการตราพระราชบัญญัติสถาบันวิทยาลัยชุมชนขึ้น มีนายพงษ์ศักดิ์ ศรีวรกุล, นายสายศิลป์ สายืน เป็นผู้อำนวยการวิทยาลัย และมีนายนพพร โฆสิระโยธิน เป็นประธานสภาวิทยาลัย ปัจจุบันวิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู สังกัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม โดยมีนายมงกุฎ จำนงค์นิต เป็นประธานสภาวิทยาลัย และมีว่าที่ร้อยตรีวีระสกุล บุราณรักษ์ เป็นผู้อำนวยการวิทยาลัย มีการบริหารจัดการเครือข่ายร่วมกับหน่วยจัดการศึกษา จำนวน ๔ หน่วยจัดการศึกษา รวมทั้งห้องเรียนของวิทยาลัย ด้วยความร่วมมือจากเครือข่าย คณะกรรมการหน่วยจัดการศึกษา ผู้สอนพิเศษ โดยมีพื้นที่การให้บริการทั่วทั้งจังหวัดหนองบัวลำภู วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภูมีพื้นที่ จำนวน ๒๐๐ ไร่
หลักสูตร.
วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา ดังนี้
หน่วยจัดการศึกษา.
หน่วยจัดการศึกษาของวิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู
วิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภู  เป็นสถาบันอุดมศึกษาที่จัดการศึกษาในระดับต่ำกว่าปริญญา เปิดสอนในระดับอนุปริญญา ในปีการศึกษา 2565 มีชุมชนเครือข่ายที่ขอเปิดเป็นหน่วยจัดการศึกษา/สถานที่จัดการศึกษา  จำนวน 4  หน่วยจัดการศึกษาและห้องเรียนวิทยาลัยชุมชน ครอบคลุมพื้นที่ 6 อำเภอ ดังนี้
          1. หน่วยจัดการศึกษาสถานีตำรวยภูธรศรีบุญเรือง                                    อ.ศรีบุญเรือง
          2. หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนโนนสังวิทยาคาร                                         อ.โนนสัง
          3. หน่วยจัดการศึกษาเทศบาลตำบลกุดดินจี่ (วัดศิริบุญธรรม)                        อ.นากลาง
          4. หน่วยจัดการศึกษาโรงเรียนสุวรรณคูหาพิทยาสรรค์                                 อ.สุวรรณคูหา
          5. ห้องเรียนวิทยาลัยชุมชนหนองบัวลำภูและห้องเรียนเรือนจำหนองบัวลำภู    อ.เมือง
โรงเรียนชัยบุรีพิทยา

โรงเรียนชัยบุรีพิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอชัยบุรี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ในสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย 
ประวัติ.
เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ในครั้งนั้นยังเป็นสาขาของโรงเรียนพระแสงวิทยา อำเภอพระแสง จังหวัดสุราษฎร์ธานี และไม่มีสถานที่เรียนเป็นของตนเอง ต้องใช้อาคารชั่วคราวของโรงเรียนชุมชนวัดสมัยสุวรรณ ซึ่งเป็นโรงเรียนประถมศึกษา เป็นสถานที่เรียน โดยมีนักเรียนชาย - หญิง เข้าเรียนในปีแรกรวม 47 คน ต่อมาได้ย้ายที่เรียนมาอยู่ที่บ้านคลองศอก เลขที่ 72 หมู่ที่ 2 ตำบลสองแพรก อำเภอชัยบุรี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งเป็นสถานที่ตั้งปัจจุบัน มีเนื้อที่ 38 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา ต่อมา กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศให้โรงเรียนชัยบุรีพิทยา แยกจากโรงเรียนพระแสงวิทยาเป็นเอกเทศและได้สร้างอาคารเรียนชั่วคราว 1 หลัง พร้อมบ้านพักครู 6 หลัง
ปัจจุบันมี นายพิมล รัตนพันธ์ เป็นผู้อำนวยการ และนายเอกรัตน์ มีพร้อม นายราษฎร์ธานี กิมเสาร์ 
นางชวนพิศ เทพมณีไชย เป็นรองผู้อำนวยการ
การเรียนการสอน.
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น.
มีจำนวน 18 ห้อง
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย.
มีจำนวนประมาณ 12 ห้อง
โครงการ.
สภาพปัจจุบัน เป็นโรงเรียนที่เข้าโครงการ
รวมดาว 2

รวมดาว ๒ เป็นอัลบั้มเพลงคู่ชุดพิเศษลำดับที่สองของ อาร์เอส ซาวด์ ออกวางแผงครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 ซึ่งเป็นผลงานที่ต่อยอดมาจากอัลบั้ม รวมดาว ในปี พ.ศ. 2527 โดยเป็นการนำเอานักร้องวัยรุ่นชื่อดังของค่ายในขณะนั้นมาร้องเพลงคู่กัน ส่วนใหญ่เป็นนักร้องชุดเดียวกับรวมดาวในชุดแรก (แต่ อาทิตย์ นามบุญศรี ไม่ได้ร่วมร้องเพลงในชุดนี้) และได้เพิ่มสมาชิกใหม่อีก 3 คน ได้แก่ สมพร ปรีดามาโนช (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น กัณพล), เพ็ญโพยม เรืองโรจน์ (ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็น พิมพ์โพยม) และ สุชาติ จันทร์ต้น เพลงที่ใช้ในอัลบั้มนี้ก็ยังคงเป็นเพลงแบบร้องคู่แนว ชาย-หญิง ตอบโต้ไปมา จากผลงานของศิลปินบรมครูในแนวเพลงลูกกรุง เช่น สุนทราภรณ์, สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์, พยงค์ มุกดา, ไพบูลย์ บุตรขัน โดยเลือก 18 เพลง มาเรียบเรียงเสียงประสานใหม่โดยใช้เครื่องดนตรีมากถึง 30 กว่าชิ้น ภายใต้การควบคุมการบรรเลงโดย คุณณรงค์ อับดุลราฮิม อดีตสมาชิกวงพิงค์แพนเตอร์ ทำการบันทึกเสียงที่ ห้องอัดศรีสยาม โดยมี คุณปราจีน ทรงเผ่า อดีตสมาชิกวงดิอิมพอสซิเบิ้ล รับหน้าที่มิกซ์เสียง
ทีมงานเบื้องหลัง.
เรียบเรียงเสียงประสาน
บรรเลง
ควบคุมการบันทึกเสียง
มิกซ์เสียง
ห้องบันทึกเสียง
ที่ปรึกษา
ผู้รวบรวมลิขสิทธิ์เพลง
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร

วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2547 ตามนโยบาย "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างงาน" ของรัฐบาล โดยเฉพาะจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยการคัดเลือกศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบัน วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร จัดการศึกษาหลักสูตรอนุปริญญาและหลักสูตรพัฒนาทักษะและเสริมสร้างประสบการณ์ด้านอาชีพและคุณภาพชีวิต (ฝึกอบรมระยะสั้น)จัดโครงการจัดการความรู้เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งชุมชน
ประวัติ.
 วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร แรกเริ่มก่อตั้งโดยได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดมุกดาหารให้ใช้อาคาร ที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหารหลังเก่า ซึ่งเป็นอาคารสำนักงานวิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร จึงย้ายสำนักงานจากศูนย์การศึกษา นอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร มาที่อาคารที่ว่าการอำเภอเมืองมุกดาหารหลังเก่า ตั้งแต่วันที่ 26 พฤษภาคม 2547 เป็นต้นมา ขณะเดียวกันสำนักงานบริหารงานวิทยาลัยชุมชน ได้สนับสนุนงบประมาณเพื่อทำการซ่อมแซมอาคารดังกล่าว จำนวน 1,998,000 บาท และทำการซ่อมแซมแล้วเสร็จเมื่อเดือนพฤษภาคม 2547 โดยวิทยาลัยฯ ใช้ประโยชน์ จากอาคารดังกล่าวเป็นสำนักงานวิทยาลัย ศูนย์วิทยบริการ ศูนย์ภาษาแบบพึ่งพาตนเอง บริการนักศึกษา และ ห้องเรียน โดยได้รับเกียรติจาก ฯพณฯ ศาสตราจารย์นายแพทย์เกษม วัฒนชัย องคมนตรี เดินทางมาเป็น ประธานพิธีเปิดอาคารสำนักงานอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2548 
สถานที่จัดการเรียนการสอน.
สภาวิทยาลัยชุมชนมุกดาหารและผู้อำนวยการได้ประสานงานกับภาคส่วนต่างๆ ของสังคมในการ จัดการเรียนการสอน โดยมีผู้เข้าร่วมงานในปัจจุบันครบทุกอำเภอ เพื่อจัดการเรียนการสอนในฐานะหน่วยจัดการศึกษารวมทั้งสิ้น 8 แห่ง ได้แก่
หลักสูตร.
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เปิดสอนหลักสูตร ดังนี้
รวมดาว 2007

รวมดาว 2007 เป็นอัลบั้มพิเศษจาก บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยในครั้งนี้เป็นการนำเพลงคู่รักอมตะซึ่งเคยเอามาทำใหม่ในอัลบั้ม "รวมดาว" ชุดที่ 1 และ 2 จำนวนหนึ่งที่ได้รับความนิยมเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2527-2528 มาทำดนตรีและขับร้องโดยกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่กำลังมาแรงแห่งปี พ.ศ. 2550 อันได้แก่ เหล่าดารานักแสดงในสังกัดอาร์เอส และ ช่อง 3 จำนวน 8 คน ร่วมด้วยนักแสดงอารมณ์ดีอีก 2 คน ในภาคดนตรีก็ได้ทำการเรียบเรียงเสียงประสานผ่านเครื่องดนตรีที่เข้ากับยุคสมัยเพียงไม่มากชิ้น ต่างจากครั้งก่อนซึ่งใช้เครื่องดนตรีจำนวนมาก 
อัลบั้มชุดนี้เป็นโปรเจกต์หนึ่งในการฉลอง 25 ปี ของบริษัท และถือเป็นการกลับมาอีกครั้งของอัลบั้ม "รวมดาว" ซึ่งถือเป็นการเชื่อมต่อระหว่างแฟนเพลงทุกเพศทุกวัย เพื่อให้คนรุ่นหลังได้รู้จักและอนุรักษ์เพลงคู่อมตะเหล่านี้ไว้ ทั้งในแง่ของอารมณ์ในแต่ละบทเพลง และความสละสลวยของภาษาซึ่งหาฟังกันได้ยาก แต่ผลปรากฏว่า อัลบั้มชุดนี้กลับไม่ค่อยเรียกความฮือฮาหรือโด่งดังมากเท่าสมัยก่อนนัก การวางตัวของผู้ร้องก็ยังทำได้ดีไม่เท่ามืออาชีพรุ่นก่อน ยอดขายเทปก็พลอยน้อยลง คนรุ่นใหม่บางคนจึงไม่ค่อยให้ความสนใจต่อบทเพลงคู่อมตะที่มีคุณค่านี้เท่าที่ควร
ลำดับไชน์-ดัลการ์โน

ลำดับไชน์-ดัลการ์โน  หรือ กล่องไชน์-ดัลการ์โน  เสนอโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรเลียคือ จอนน์ ไชน์  และ ลินน์ ดัลการ์โน  เป็นตำแหน่งที่ไรโบโซมจับกับ mRNA โดยทั่วไปอยู่ที่ตำแหน่ง 16 นิวคลีโอไทด์ ก่อนรหัสพันธุกรรมเริ่มต้น AUG Shine-Dalgarno sequence พบเฉพาะในโปรคาริโอต ลำดับซ้ำ ๆ กัน 6 นิวคลีโอไทด์ AGGAGG ใน E. coli เป็น AGGAGGU ลำดับนี้ช่วยให้ไรโบโซมเริ่มการสังเคราะห์โปรตีนได้ โดยการจดจำรหัสพันธุกรรมเริ่มต้น ลำดับคู่สม (UCCUCCA) เรียก anti-Shine-Dalgarno sequence อยู่ที่ปลาย 3' ของ 16S rRNA ในไรโบโซม ในยูคาริโอต ส่วนที่ทำหน้าที่เหมือน Shine-Dalgarno sequence เรียก Kozak sequence
การกลายพันธุ์ใน Shine-Dalgarno sequence ลดการทรานสเลชัน เพราะลดประสิทธิภาพการจับกันระหว่างไรโบโซมกับ mRNA เมื่อ Shine-Dalgarno sequence an และ anti-Shine-Dalgarno sequence จับกัน ตัวเริ่มทรานสเลชัน (initiation factors) IF2-GTP, IF1, IF3 และ tRNA fMet-tRNA(fmet) จะเริ่มเข้าทำงานร่วมกับไรโบโซม
เดอะเจเนอเรชัน~ฟุตะซุโนะคุชิบิรุ~

"เดอะเจเนอเรชัน~ฟุตะซุโนะคุชิบิรุ~" (; โรมาจิ: "Za Jenereshon~Futatsu No Kuchibiru~"; : THE GENERATION~ふたつの唇~) เป็นซิงเกิลที่ 32 ของเอ็กซ์ไซล์ ออกจำหน่ายวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในรูปแบบแม็กซี่ซิงเกิล และรวมไปถึงเพลงรีมิกซ์อย่าง "Someday -House Mix-" 
เพลง "ฟุตะสึโนะคุชิบิรุ" (ふたつの唇) เป็นเพลงประกอบละครเรื่อง "โตเกียว ด็อกส์" ทางช่องฟูจิทีวี และเพลงประกอบโฆษณาโทรศัพท์มือถือ "BRAVIA® PhoneU1" ของโซนี อีริคสัน ส่วนเพลง "SHOOTING STAR" เป็นเพลงประกอบการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก "2009 FIVB Women's World Grand Champions Cup" ที่ประเทศญี่ปุ่น
ชาร์ต.
[[หมวดหมู่:เอ็กไซล์ไทรบ์]]
[[หมวดหมู่:เพลงของเอ็กซ์ไซล์]]
อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์

อาร์ทัวร์ โชเพินเฮาเออร์  เป็นนักปรัชญาชาวเยอรมันที่เป็นที่รู้จักกันดีในความแจ่มแจ้งทางปรัชญาและทุทรรศนนิยมของความไม่มีพระเจ้า เมื่ออายุ 25 ปีโชเพินเฮาเออร์พิมพ์ปริญญานิพนธ์ "มูลบัญญัติสี่ประการของเหตุผล"  ที่เป็นปรัชญาที่พิจารณาคำถามที่ว่าเหตุผลเพียงอย่างเดียวจะสามารถให้คำตอบเกี่ยวกับโลกได้หรือไม่
งานชิ้นที่มีอิทธิพลที่สุดของโชเพินเฮาเออร์ ("The World as Will and Representation") เน้นบทบาทของแรงบันดาลใจ (motivation) ของมนุษย์ที่โชเพินเฮาเออร์เรียกว่า "เจตจำนง" (Will) 
การวิจัยของโชเพินเฮาเออร์นำไปสู่การสรุปว่าความต้องการทางอารมณ์, ทางร่างกาย และทางเพศ เป็นสิ่งที่ไม่อาจจะตอบสนองได้อย่างเต็มที่ ฉะนั้นโชเพินเฮาเออร์จึงนิยมวิถีชีวิตที่ลดความต้องการของมนุษย์ ที่คล้ายคลึงกับปรัชญาของศาสนาพุทธและเวทานตะ
ปลาปักเป้าซีลอน

ปลาปักเป้าซีลอน  ปลาน้ำจืดและน้ำกร่อยชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาปักเป้า มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tetraodon biocellatus" ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีรูปร่างทั่วไปคล้ายปลาปักเป้าจุดดำ ("T. nigroviridris") ซึ่งเป็นปลาในสกุลเดียวกัน แต่ว่าปลาปักเป้าซีลอนมีขนาดที่เล็กกว่า ลำตัวมีสีสันสวยงาม สีพื้นลำตัวจนถึงหลังมีสีเขียวอมทองแวววาว มีลวดลายสีดำดูคล้ายเลขแปด
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร พบในบริเวณปากแม่น้ำที่ติดกับชายทะเลในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทยพบมากที่แม่น้ำในภาคตะวันออก เช่น แม่น้ำบางปะกงและสาขา เป็นต้น 
ปลาปักเป้าซีลอนจัดว่าเป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่งที่มีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาปักเป้าชนิดอื่น ๆ ประกอบกับที่มีสีสันสวยงาม จึงทำให้นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
มาร์แซล พรุสต์

วาล็องแต็ง หลุยส์ ฌอร์ฌ เออแฌน มาร์แซล พรุสต์ (10 กรกฎาคม ค.ศ. 1871 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1922) เป็นนักเขียนนวนิยายและบทความ, และนักวิพากษ์วรรณกรรมคนสำคัญชาวฝรั่งเศส ผลงานสำคัญของพรุสต์ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ "In Search of Lost Time" ("ในการค้นหาเวลาที่หายไป") ซึ่งเป็นงานนวนิยายชิ้นใหญ่และชิ้นสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่ตีพิมพ์เป็นเจ็ดตอนระหว่างปี ค.ศ. 1913 ถึงปี ค.ศ. 1927
ลูกชายและคนรัก

ลูกชายและคนรัก  เป็นนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติที่เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษดี. เอช. ลอเรนซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ ค.ศ. 1913 “"ลูกชายและคนรัก"” เป็นนวนิยายเล่มที่สามของลอเรนซ์ที่ได้รับการตีพิมพ์ที่เป็นเรื่องราวของพอล โมเรลชายวัยหนุ่มและศิลปินผู้กำลังเริ่มอาชีพ ริชาร์ด อัลดิงทันให้คำอธิบายเนื้อหาด้านอัตชีวประวัติของงานชิ้นนี้ว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เมื่อได้อ่าน “"ลูกชายและคนรัก"” ผู้อ่านก็จะมีความรู้สึกเหมือนกับได้มีประสบการณ์ของความคับแค้นของลอเรนซ์ในวัยหนุ่มที่พยายามดิ้นรนหนีจากชีวิตเก่า โดยทั่วไปแล้วหนังสือไม่แต่จะแสดงภาพพจน์ที่กินใจของชนชั้นแรงงานในประชาคมของผู้ทำเหมือง แต่ยังเป็นการศึกษาความสัมพันธ์ของบุคคลในครอบครัว, ความสัมพันธ์ของชนชั้น และความสัมพันธ์ทางเพศเบื้องต้น 
หนังสือฉบับที่พิมพ์ในปี ค.ศ. 1913 เป็นฉบับที่เนื้อหาถูกตัดออกไปมากโดยบรรณาธิการเอ็ดเวิร์ด การ์เนทท์ ผู้ตัดเนื้อหาออกไปถึง 80 ย่อหน้าหรือราวหนึ่งในสิบของหนังสือทั้งเล่ม หนังสืออุทิศให้แก่การ์เนทท์ ผู้มีบทบาทในการทำให้ลอเรนซ์เป็นที่รู้จักกันในวงการหนังสือในลอนดอนระหว่างปี ค.ศ. 1911 ถึงปี ค.ศ. 1912 “"ลูกชายและคนรัก"” ฉบับสมบูรณ์โดยไม่มีการตัดมาได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1992 โดยสำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์
“"ลูกชายและคนรัก"” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับเก้าที่ของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
“"ลูกชายและคนรัก"” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์หลายครั้งรวมทั้งเวอร์ชันที่ได้รับรางวัลออสคาร์ ในปี ค.ศ. 1960
เสียงเพรียกจากพงไพร

เกอ้านทำไมเสียงเพรียกจากพงไพร  เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันแจ็ค ลอนดอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1903 โครงเรื่องของ “"เสียงเพรียกจากพงไพร"” เป็นเรื่องเกี่ยวกับสุนัขที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีอย่างสุนัขบ้านชื่อ “บัค” ที่สัญชาตญาณป่าได้รับกระตุ้นขึ้นหลังจากเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นที่ทำให้ “บัค” กลายเป็นสุนัขลากเลื่อนในยูคอนระหว่างสมัยการตื่นทองคลอนไดค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ทำให้มีการซื้อขายสุนัขลากเลื่อนกันด้วยราคาสูง
เมื่อได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1903 “"เสียงเพรียกจากพงไพร"” ก็กลายเป็นหนังสือที่อ่านกันมากที่สุดของลอนดอน และถือกันว่าเป็นงานชิ้นเอกในสมัยการเขียนในช่วงแรกของลอนดอน การที่ตัวเอกของเรื่องเป็นสุนัขทำให้บางครั้ง “"เสียงเพรียกจากพงไพร"” ได้รับการจัดอยู่ในประเภทวรรณกรรมสำหรับเยาวชน แต่อันที่จริงแล้วเป็นหนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาที่เป็นเรื่องที่เป็นเรื่องเครียด (dark in tone) และฉากที่เกิดขึ้นหลายฉากก็เป็นฉากที่เต็มไปด้วยความรุนแรงและทารุณ
“"เสียงเพรียกจากพงไพร"” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่แปดสิบแปดของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 
“"เสียงเพรียกจากพงไพร"” ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้งๆ แรกในปี ค.ศ. 1972 สำหรับโทรทัศน์ และต่อมาในปี ค.ศ. 1993 และ ค.ศ. 1997 ในชื่อว่า “"The Call of the Wild: Dog of the Yukon"” 
อัฟด๊อลเป็เก.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แหล่งข้อมูลอื่น.
แหล่งข้อมูล
ข้อมูลอื่น
ทางเลือกของโซฟี (นวนิยาย)

ทางเลือกของโซฟี  เป็นนวนิยายที่เขียนโดยนักเขียนชาวอเมริกันวิลเลียม สไตรอน ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1979 
“"ทางเลือกของโซฟี"” เป็นเรื่องราวของนักเขียนวัยหนุ่มจากตอนใต้ของสหรัฐอเมริกาผู้ทำความรู้จักกับชาวยิวเนธาน แลนเดา และคนรักสาวสวยชื่อโซฟี ชาวโปแลนด์แต่ไม่ใช่ชาวยิวผู้รอดจากการกักขังในค่ายกักกันของนาซี 
“"ทางเลือกของโซฟี"” กลายเป็นหนังสือขายดีติดอันดับ (bestseller) ทันทีที่วางตลาด หนังสือเล่มนี้ถือว่าเป็นงานชิ้นเอกของสไตรอนและเป็นงานชิ้นสำคัญที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชิ้นหนึ่ง ความยากในการเลือกของโซฟิระหว่างทางเลือกสองทางทำให้ “ทางเลือกของโซฟี” กลายมาเป็นสำนวนที่หมายถึงการเลือกที่ยากต่อการตัดสินใจ 
“"ทางเลือกของโซฟี"” ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติในสาขานวนิยายใน ค.ศ. 1980 และได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1982 ที่นำแสดงโดยเมอรีล สตรีป ในบทของโซฟี 
“"ทางเลือกของโซฟี"” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เก้าสิบหกของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20
ผู้บรรยายเรื่อง

ผู้บรรยายเรื่อง  ในงานวรรณกรรม, ภาพยนตร์, ละคร, การเล่าเรื่องโดยตรง และอื่น ๆ หมายถึงผู้สื่อหรือถ่ายทอดเรื่องราวแก่ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู เมื่อผู้บรรยายเรื่องเป็นทั้งผู้มีบทบาทในเรื่องด้วย ผู้บรรยายก็อาจจะเรียกว่า “viewpoint character” ผู้บรรยายเรื่องคือองค์ประกอบหนึ่งในสามของการบรรยายเรื่องไม่ว่าจะเป็นเรื่องชนิดใน องค์ประกอบอีกสองอย่างคือนักเขียน และ “ผู้อ่าน/ผู้ฟัง/ผู้ดู” 
ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถานกำหนดว่าคำว่า “narrator” แปลว่า “ผู้เล่าเรื่อง” แต่ในภาษาอังกฤษคำว่า “narrator” มีความหมายที่แคบกว่าคำว่า “storyteller” หรือ “ผู้เล่าเรื่อง” ฉะนั้นคำว่า “narrator” จึงมาแปลว่า “ผู้บรรยายเรื่อง”
ทั้งผู้ประพันธ์และผู้อ่านอยู่ในโลกของความเป็นจริง หน้าที่ของผู้ประพันธ์คือการสร้างจักรวาล ตัวละคร และเหตุการณ์ภายในเรื่อง หน้าที่ของผู้อ่านคือการทำความเข้าใจและการตีความหมายของเรื่อง ผู้บรรยายเรื่องเท่านั้นที่เป็นผู้เดียวที่อยู่ในโลกที่สร้างขึ้นโดยผู้ประพันธ์ผู้มีหน้าที่เสนอเรื่องที่เกิดขึ้นที่ทำให้ผู้อ่านเข้าใจ 
ผู้บรรยายเรื่องอาจจะบรรยายเรื่องจากมุมมองของตนเอง หรือจากมุมมองของตัวละครตัวใดตัวหนึ่งในเรื่อง การบรรยายเรื่องหรือกระบวนการของบรรยายเรื่องเรียกว่า “การบรรยายเรื่อง” (narration) 
การอรรถาธิบาย (exposition), การโต้แย้ง (argumentation), การบรรยาย (description) และการบรรยายเรื่องเป็นวิธีสี่วจนิพนธ์ (rhetorical modes) ในความหมายที่แคบลงของ “ผู้บรรยายเรื่อง” ในนวนิยายหมายถึงการบรรยายเรื่องราวที่เกิดขึ้นโดยผู้บรรยายเรื่องโดยตรงต่อผู้อ่าน
ส่วนแนวคิดของ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” (unreliable narrator) (ตรงกันข้ามกับผู้ประพันธ์) มามีความสำคัญขึ้นในการเขียนนวนิยายในคริสต์ศตวรรษที่ 18 จนกระทั่งเมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 การวิพากษ์วรรณกรรมเกิดขึ้นเฉพาะงานกวีนิพนธ์ ซึ่งส่วนใหญ่ไม่มี “ผู้บรรยายเรื่อง” ที่ต่างไปจากผู้ประพันธ์ แต่นวนิยายที่มีโลกที่สร้างขึ้นก่อให้เกิดปัญหา โดยเฉพาะเมื่อ “ผู้บรรยายเรื่อง” มีความเห็นที่แตกต่างจากผู้ประพันธ์เป็นอันมาก
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี  เป็นศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ตั้งอยู่ที่ถนนปุณณกัณฑ์ ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เนื่องในวโรกาสงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี และเพื่อเป็นรองรับการจัดการประชุมทั้งในระดับชาติและระดับนานาชาติ, การจัดแสดงนิทรรศการ และการท่องเที่ยวเพื่อเป็นรางวัล<ref name="http://www.psu.ac.th/node/1454"></ref>
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มีชื่อเดิมว่า ศูนย์ประชุมนานาชาติเฉลิมพระเกียรติ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (Prince of Songkla University International Convention Center: PSUICC) ซึ่งต่อมาสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ได้มีหนังสือที่ นร 0508/ท 6969 ลงวันที่ 12 ตุลาคม 2552 แจ้งเรื่องการขอพระราชทานชื่ออาคารศูนย์ประชุมของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ โดยได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อว่า "ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี" พร้อมทั้งพระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้เชิญตราสัญลักษณ์การจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มาประดิษฐานที่ป้ายชื่อศูนย์ประชุม
การแบ่งพื้นที่ภายในอาคาร.
ศูนย์ประชุมนานาชาติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี มีพื้นที่ 54.68 ไร่ ส่วนประกอบของอาคาร ประกอบด้วยสามส่วน คือ
* โซน A เป็นที่ตั้งของห้องประชุมรอง (Conference Hall) พื้นที่ 960 ตารางเมตร ความจุสูงสุด 900 คน ห้องประชุมสัมมนา (Seminar Room) จำนวน 8 ห้อง พื้นที่รวม 400 ตารางเมตร ลานเอนกประสงค์ และศูนย์อาหาร 
* โซน B ลานกิจกรรม พื้นที่ 3,930 ตารางเมตร ใจกลางของลานเป็นที่ตั้งของประติมากรรมทรงดินสอ ที่ออกแบบโดยคณะศิลปกรรมศาสตร์ ร่วมกับ ศาสตราจารย์ กมล ทัศนาญชลี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรมและสื่อผสม) พ.ศ. 2540 
* โซน C เป็นที่ตั้งของห้องประชุมประธาน (Convention Hall) พื้นที่ 3,300 ตารางเมตร ความจุสูงสุด 3,500 คน
สำหรับการบริหารงาน บริษัท เอ็น.ซี.ซี. แมนเนจเม้นท์ แอนด์ ดิเวลลอปเม้นท์ จำกัด ซึ่งเป็นผู้บริหารศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เป็นผู้ดูแลด้านการบริหารทั้งหมด
เฮกเซน

เฮกเซน  เป็นสารประกอบอัลเคนตรงที่มีจำนวนคาร์บอน 6 อะตอม เป็นตัวทำละลายอินทรีย์ที่พบบ่อยในห้องปฏิบัติการและในอุตสาหกรรม เป็นของเหลวใส ไม่มีสี จุดเดือดต่ำ
ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ

ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ  ในนวนิยาย (ที่ใช้ในวรรณกรรม, การละคร, ภาพยนตร์ และอื่น ๆ) “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” (คำที่คิดขึ้นโดยเวย์น ซี. บูธในหนังสือ “The Rhetoric of Fiction” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1961) หมายถึงผู้บรรยายเรื่องที่ขาดความน่าเชื่อถือโดยผู้อ่านอย่างเห็นได้ชัด หรือเป็นผู้ขาดความเป็นกลางด้วยเหตุผลใดเหตุผลหนึ่ง
การใช้ผู้บรรยายเรื่องประเภทที่เรียกว่า “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” อาจจะมาจากเหตุผลหลายประการของผู้ประพันธ์ แต่โดยทั่วไปก็เพื่อสร้างความเคลือบแคลงของเนื้อหาให้แก่ผู้อ่าน โดยการสร้างภาพพจน์ของผู้บรรยายเรื่องในทางที่เป็นผู้ไม่น่าไว้วางใจ ความไม่น่าเชื่อถืออาจจะมามีสาเหตุจากความเจ็บป่วยทางจิตของผู้บรรยายเรื่อง, ความลำเอียงของผู้บรรยายเรื่อง, ความขาดความรู้ของผู้บรรยายเรื่อง หรืออาจจะมาจากความจงใจของผู้ประพันธ์ที่จะหลอกผู้อ่านหรือผู้ดู “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” มักจะเป็นผู้บรรยายเรื่องบุคคลที่หนึ่ง แต่บางครั้งก็อาจจะเป็นบุคคลที่สามก็ได้ 
บางครั้งผู้อ่านก็อาจจะทราบทันทีว่าผู้บรรยายเรื่องเป็นผู้ไม่น่าเชื่อถือ เช่นเมื่อเรื่องเปิดขึ้นโดยคำบรรยายที่ผิดอย่างชัดแจ้ง หรือ การอ้างอันขาดเหตุผล หรือ การยอมรับว่าเป็นผู้มีปัญหาทางจิต หรือบางครั้งโครงร่างของเรื่องก็อาจจะมีตัวละครตัวหนึ่งในเรื่อง ที่มีนัยยะว่าเป็นผู้ที่ไม่มีความน่าเชื่อถือ แต่การใช้ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” ที่เป็นนาฏกรรมที่สุดคือการประวิงเวลาในการเปิดเผยว่าผู้บรรยายเรื่องที่ไม่น่าเชื่อถือจนเมื่อเรื่องเกือบจะลงเอย การจบเรื่องที่ผิดจากที่ผู้อ่านคาดทำให้ผู้อ่านต้องกลับไปพิจารณาทัศนคติและประสบการณ์ของตนเองที่มีต่อเนื้อเรื่องที่อ่านมา ในบางกรณีความไม่น่าเชื่อถือของผู้บรรยายเรื่องอาจจะไม่ได้รับการเปิดเผยแต่เพียงบอกเป็นนัยยะ ที่สร้างความพิศวงให้แก่ผู้อ่านว่าจะเชื่อปากคำของผู้บรรยายเรื่องได้มากน้อยเท่าใด หรือ ควรจะตีความหมายของเรื่องอย่างใด
นวนิยายอิงประวัติศาสตร์, นวนิยายคาดการณ์ (speculative fiction) และการบรรยายเรื่องฝัน ไม่ถือว่าเป็นการใช้การบรรยายเรื่องโดยผู้ไม่น่าเชื่อถือ แม้ว่าจะเป็นการบรรยายเหตุการณ์ที่มิได้เกิดขึ้น หรือไม่อาจจะเกิดขึ้นได้
ตัวอย่างของการใช้ “ผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ” ก็ได้แก่ฮัมเบิร์ต ฮัมเบิร์ตตัวละครเอกในเรื่อง “โลลิตา” โดยวลาดิเมียร์ นาโบคอฟ ผู้หลงรักลูกเลี้ยงสาวอายุ 12 ปี ที่มักจะบรรยายเรื่องที่เป็นการสนับสนุนการกระทำของตนเองว่าไม่เป็นการผิดจริยธรรมในการเป็นโรคใคร่เด็ก (pedophilia) ซึ่งเป็นการบรรยายเรื่องอย่างลำเอียงเข้าข้างตนเอง
แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล

แคนาดาเน็กซ์ท็อปโมเดล ("Canada's Next Top Model" หรือในชื่อย่อว่า "CNTM") เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ทำการคัดเลือกหญิงสาวจากเมืองต่างๆ ของแคนาดา ที่ใฝ่ฝันอยากที่จะเป็นนางแบบ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องขับเคี่ยวกันจากบททดสอบมากมาย ตั้งแต่การถ่ายภาพ การถ่ายโฆษณา ที่ล้วนต้องอาศัยความสามารถระดับสูงก่อนจะมาเป็นสุดยอดนางแบบของอเมริกา โดยพิธีกรของรายการก็คือ เจย์ แมนูเอล ผู้ควบคุมด้านศิลป์จากรายการ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล นั่นเอง
และผู้ชนะจะได้เข้าสังกัดบริษัท เอลเมอร์ ออลเซน โมเดลลิ่ง เอเจนซี่ เซนต์สัญญามูลค่า 100,000 ดอลล่าห์กับเครื่องสำอาง โพรเทค แอนด์ แกมเบิล (เจ้าของเดียวกับโอเลย์ และ แพนทีน ไนว์ แอนด์ อีซี่ และคัฟเวอร์เกิลร์) และถ่ายแบบขึ้นปกนิตยสารแฟชั่น แม็กกาซีน
รายการนี้เรียกได้ว่าเป็นอีกสาขาหนึ่งของรายการ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดลเพราะเป็นการจับมือกันระหว่าง CTVglobemedia และ CBS โดยทีมงานผู้จัดส่วนใหญ่ล้วนมาจากรายการ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ทั้งสิ้น
หลังฤดูกาลที่ 2 ด้วยปัญหาการขอยช่องของ Citytv ทำให้การฉายฤดูกาลที่ 3 ถูกยกเลิกไป แต่ภายหลังจากที่ Citytv ได้ขายให้กับ Rogers Media และแยกออกมาเป็น CTVglobemedia แคนาดาเน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 3 จึงได้ออกอากาศอีกครั้งในวันที่ 26 พฤษภาคม 2552 หลังจากที่หายไปถึง 2 ปี
ชาลส์ บูเคาว์สกี

ชาลส์ บูเคาว์สกี  (16 สิงหาคม ค.ศ. 1920 - (9 มีนาคม ค.ศ. 1994) ชาลส์ บูเคาว์สกีเป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้น กวี และนักเขียนคอลัมน์ชาวอเมริกันเชื้อสายเยอรมัน งานเขียนของบูเคาว์สกีเป็นงานที่ได้รับอิทธิพลทางภูมิศาสตร์และบรรยากาศโดยตรงจากลอสแอนเจลิสที่เป็นเมืองที่พำนัก และเน้นการเขียนเกี่ยวกับชีวิตของคนอเมริกันธรรมดาที่มีฐานะยากจน, การเขียน, แอลกอฮอล์, ความสัมพันธ์กับสตรี และความน่าเบื่อหน่ายของการทำงาน บูเคาว์สกีผลิตงานเขียนเป็นจำนวนมากที่รวมทั้งกวีนิพนธ์เป็นจำนวนพัน เรื่องสั้นอีกเป็นร้อยเรื่อง นวนิยายหกเรื่อง และมีงานที่ได้รับการตีพิมพ์ทั้งสิ้นกว่า 60 เล่ม ในปี ค.ศ. 1986 ไทม์เรียกบูเคาว์สกีว่า “นักเขียนเอกแห่งชีวิตอเมริกันชั้นต่ำ” (laureate of American lowlife)
ทอมัส คนีลลีย์

ทอมัส คนีลลีย์  (7 ตุลาคม ค.ศ. 1935) เป็นนักเขียนนวนิยาย บทละคร และสารคดีชาวออสเตรเลีย ผลงานสำคัญที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ “"Schindler's Ark"”  ที่ได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์ ในปี ค.ศ. 1982 และต่อมาได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์โดยสตีเวน สปีลเบิร์ก โดยเปลี่ยนชื่อเป็น “"Schindler's List"”
วัดทุ่งหมื่นน้อย

วัดทุ่งหมื่นน้อย ตั้งอยู่เลขที่ 289 หมู่ 9 บ้านทุ่งหมื่นน้อย ตำบลหนองหาร อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ถนนสายเชียงใหม่-พร้าว เขตเทศบาลเมืองแม่โจ้ เดิมวัดทุ่งหมื่นน้อยนี้เป็นวัดร้าง วัดสร้างเมื่อไรนั้นไม่มีประวัติเพียงแต่มีคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่เท่านั้น อีกข้อสันนิฐานหนึ่งอาจเป็นชื่อของผู้ที่มอบพื้นที่ให้สร้างวัดที่มีตำแหน่งทางราชการเป็นท่านหมื่น ชื่อว่า น้อย จึงเป็นที่มาของชื่อ วัดท่งหมื่นน้อย สมัยก่อนชาวบ้านอาศัยอยู่ท้ายวัด วัดจะอยู่หัวบ้าน แต่มาตอนหลังทางท้ายหมู่บ้านเกิดน้ำท่วมชาวบ้านเลยหนีขึ้นมาปลูกบ้านบนที่ดอน ปัจจุบันวัดเลยอยู่ท้ายหมู่บ้าน วัดนี้ถือว่าเป็นวัดเก่าแก่อีกแห่งหนึ่งในอำเภอสันทราย
ในสมัยก่อนมีพระภิกษุเวียนมาจำพรรษาบ้าง ไม่มีบ้าง จนกลายเป็นวัดร้างไม่มีพระสงฆ์จำพรรษาเป็นช่วงเวลาหนึ่ง ไม่มีคนดูแลวัดชาวบ้านเลยเอาวัวเอาควายมาเลี้ยงที่บริเวณวัด และวัดนี้ได้เจริญขึ้นมาในสมัยที่หลวงพ่อชัย ชยฺยวุฒฺโฑ ได้เป็นผู้ริเริ่มก่อสร้างถาวรวัตถุภายในวัด ปัจจุบันมีเนื้อที่ 4 ไร่ 3 งาน 49 ตารางวา อาคารเสนาสนะประกอบด้วย วิหาร อุโบสถที่สร้างแบบล้านนา ศาลาอเนกประสงค์ ศาลาบาตร กุฎิสงฆ์ ปูชนียวัตถุมี เจดีย์ วัดทุ่งหมื่นน้อย ได้มีการลงทะเบียนวัดไว้ว่า สร้างเมื่อ พ.ศ. 2440
รายนามเจ้าอาวาส.
การบริหารและการปกครองมีเจ้าอาวาสเท่าที่ทราบนาม คือ
ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์

ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ เป็นชื่อค่ายเพลงไทยในอดีต ก่อตั้งขึ้นเมื่อปลายปี พ.ศ. 2533 โดยคุณ วาสนา ศิลปิกุล แห่ง "แว่วหวาน", เศก ศักดิ์สิทธิ์ และมี ชนินทร์ โปสาภิวัฒน์ ครีเอทีฟมือฉมังเข้าร่วมงานด้วย 
ศิลปินรายแรกของบริษัท คือ แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล ซึ่งเป็นหัวหน้าวงคาราบาว กับอัลบั้มเดี่ยวชุดที่ 4 ชื่อชุด "โนพลอมแพลม" จากนั้นจึงรับผลิตผลงานเพลงอีกหลายศิลปิน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นศิลปินเพลงเพื่อชีวิต จนเรียกได้ว่าเป็นค่ายเพลงหนึ่งในจำนวนไม่มากนักที่เน้นแต่เพลงเพื่อชีวิต อีกทั้งยังเป็นบริษัทเทปที่บริหารงานอย่างครบวงจร ทั้งการผลิต โปรโมท จัดจำหน่าย (ในนาม ซาวด์ - ซาวด์ ก่อนจะเปลี่ยนเป็น มิวสิก้า) แต่ก็ยังได้ผลิตผลงานเพลงในแนวสตริง และโพรเกรสซิฟร็อกด้วย โดยเริ่มจากผลงานเพลงชุดแรกและชุดเดียวของอั๋น - สิรคุปต์ เมทะนี กับอัลบั้ม "ฟิตเปรี๊ยะ" ก่อนจะมีค่ายเพลง มูเซอร์ เรคคอร์ดส ซึ่งนำทีมโดย ประภาส ชลศรานนท์ ร่วมด้วยสมาชิกวงดนตรีเฉลียงอย่างเกี๊ยง - เกียรติศักดิ์ เวทีวุฒาจารย์ และนก - ฉัตรชัย ดุริยประณีต เข้ามาประกบกับ ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์
ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ดำเนินงานอยู่ได้เพียง 3 ปีก็ถูกกลุ่มวอร์เนอร์มิวสิค ซึ่งเป็น 1 ใน 4 บริษัทค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ หรือที่เรียกว่า บิ๊กโฟร์ (Big Four) จากต่างประเทศเข้ามาเทคโอเวอร์กิจการ โดยรวมดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และ มูเซอร์ เรคคอร์ดส เข้ารวมกันและเปลี่ยนชื่อเป็น วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์ โดยมีศิลปินในสังกัด ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ และ มูเซอร์ เรคคอร์ดส จำนวนหนึ่งยังคงเดินหน้าทำเพลงต่อไปในบริษัทใหม่ และ วอร์นเนอร์ มิวสิค ไทยแลนด์ ยังได้นำอัลบั้มเพลงจากสมัย ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ มาวางจำหน่ายซ้ำอีกด้วย ดี-เดย์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จึงเหลือเพียงตำนานค่ายเพลงเพื่อชีวิตครบวงจร
เพปไทด์ส่งสัญญาณ

เพปไทด์ส่งสัญญาณ  เป็นเพปไทด์สายสั้นๆ (มีกรดอะมิโน 3-60 ตัว) ที่ควบคุมการขนส่งโปรตีน 
ความหมายอย่างแคบหมายถึง สายเพปไทด์สั้นๆที่สังเคราะห์ก่อนซึ่งนำเพปไทด์นั้นๆไปสู่เอนโดพลาสมิก เรติคิวลัม และเข้าสู่วิถีการหลั่งสารต่อไป ซึ่งต่างจากเพปไทด์ขนส่ง ซึ่งเป็นเพปไทด์ที่นำโปรตีนชนิดนั้นๆไปสู่ ไมโทคอนเดรีย คลอโรพลาสต์ หรืออะพิโคพลาสต์ แต่ความหมายอย่างกว้างหมายถึง ลำดับกรดอะมิโนที่นำโปรตีนที่สังเคราะห์ในไซโตซอลไปสู่ออร์แกเนล์ต่างๆทั้งนิวเคลียส ไมโทคอนเดรีย เอนโดพลาสมิก เรติคิวลัม คลอโรพลาสต์ อะโปพลาสต์ และเพอรอกซิโซม เพปไทด์ส่งสัญญาณในโปรตีนบางชนิดถูกตัดออกเมื่อการขนส่งโปรตีนเสร็จสิ้นลง
ทับหลัง (อัลบั้มเพลง)

ทับหลัง เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 9 ของ คาราบาว ภายใต้สังกัดแว่วหวาน กำหนดเดิมออกจำหน่ายวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2531 แต่เมื่อทางสถาบันศิลปะนครชิคาโก รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา ยินยอมให้นำทับหลังนารายณ์บรรทมสินธุ์กลับคืนสู่ปราสาทหินพนมรุ้ง จังหวัดบุรีรัมย์ ภายในวันที่ 10 พฤศจิกายน อัลบั้มก็ได้เลื่อนวันจำหน่ายเป็นวันที่ 9 พฤศจิกายน ซึ่งตรงกับวันเกิดของหัวหน้าวงคาราบาว เนื่องจากเนื้อหาของบทเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มเป็นเพียงการเรียกร้องให้กลับคืนมาซึ่งไม่กำหนดวันที่แน่นอน พอเมื่อสถานการณ์พลิกกลับจึงนำเพลง "แม่สาย" ขึ้นมาเป็นเพลงนำร่องอีกเพลงหนึ่ง 
สมาชิกวงในชุดนี้ยังคงเป็นชุดคลาสสิก แต่สิ่งที่เปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาจากชุดที่แล้วก็คือ มีความคืบหน้าทางดนตรีที่เด่นชัดยิ่งขึ้น ด้วยรูปแบบการนำเสนอที่หลากหลาย เช่น มีการเริ่มใช้คอรัสหญิงมาสอดใส่เสียงประสาน มีการใช้เสียงพูดกับดนตรีตลอดเพลง ในภาคการโปรโมทนั้นได้มีการผลิตมิวสิกฟิล์มเป็นครั้งแรกในเพลง "ทับหลัง" และมิวสิกแอนิเมชั่นครั้งแรกในเพลง "แม่สาย" จากฝีมือของกลุ่มอัศเจรีย์ และเพลง "รักทรหด" ที่ได้นำดาวตลกชื่อดังอย่าง อรุณ ภาวิไล และ ปู โลกเบี้ยว มาเล่นมิวสิกวิดีโอให้กับคาราบาวเป็นครั้งแรก ซึ่งเพลงรักทรหดได้มีการถ่ายทอดเรื่องราวต่อเป็นภาคสองในอัลบั้มถัดไป
เพลงดังในอัลบั้มชุดนี้ ได้แก่ "ทับหลัง", "รักทรหด"(ภาค 1) และเพลงสะท้อนสังคมที่มีความหมายลึกซึ้งกินใจอย่าง "แม่สาย" ซึ่งเพลงดังกล่าวยังคงถูกเผยแพร่และมีศิลปินคนอื่นๆ ในแนวเดียวกันและต่างแนวนำขับร้องใหม่จนถึงปัจจุบัน ส่วนเพลงที่ถูกทาง กบว. ห้ามออกอากาศได้แก่เพลง "พระอภัยมุณี" และถือเป็นอัลบั้มชุดสุดท้ายของสมาชิกยุคคลาสสิกเมื่อเกิดข่าวการแยกวง จนมีการออกอัลบั้มในลักษณะเดี่ยวและส่วนหนึ่งของวงในภายหลัง
มะกล่ำตาหนู

มะกล่ำตาหนู มะกล่ำเครือ หรือ ก่ำเคือ  เป็นพืชไม้เถาในวงศ์ถั่ว เมล็ดมีพิษ หรือที่รู้จักกันในชื่อ "Gunja" ในภาษาสันสกฤต เป็นพืชพื้นเมืองของประเทศอินโดนีเซีย เติบโตได้ดีในเขตร้อนและใกล้เขตร้อน ทำให้มีแนวโน้มที่จะกลายเป็นวัชพืชต่างถิ่นที่รุกรานในพื้นที่ที่มะกล่ำตาหนูถูกนำเข้ามา
มะกล่ำตาหนูยังมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีกดังนี้: กล่ำเครือ กล่ำตาไก่ มะกล่ำเครือ มะกล่ำแดง มะแค๊ก (เชียงใหม่) เกมกรอม (สุรินทร์) ชะเอมเทศ ตากล่ำ (กลาง) มะขามเถา ไม้ไฟ (ตรัง) หมากกล่ำตาแดง (ตะวันออกเฉียงเหนือ) 
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
มะกล่ำตาหนูเป็นพรรณไม้เถา ลำต้นเล็ก มีขนสั้น ๆ ขึ้นประปราย ใบเป็นใบรวม มีใบย่อยเรียงสลับกันคล้ายขนนก ยาวประมาณ 3.8-10 ซม. ใบย่อยเป็นรูปกลมถึงรี ปลายใบแหลมมน โคนใบกลมมน ขอบใบเรียบ ผิวใบเกลี้ยง ใบมีขนาดยาว 5-20 ม.ม. กว้างประมาณ 3-8 ม.ม. ใต้ท้องใบมีขนเล็กน้อย ดอกเป็นช่อตามบริเวณง่ามใบ ดอกมีกลีบเลี้ยงเป็นสีเขียวเรียงซ้อนกันตามเข็มนาฬิกา กลีบมีรอยหยัก 4 รอย สีขาว ผิวข้างนอกมีขนนุ่มปกคลุม ผลเป็นฝัก พองเป็นคลื่นเมล็ด ฝักเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ฝักอ่อนมีสีเขียว เนื้อเปลือกฝักจะเหนียว เมื่อแก่จะแตกอ้าออกจากกัน ข้างในมีเมล็ด 1-5 เมล็ด เมล็ดเป็นรูปกลมรี สีแดง บริเวณขั้วมีจุดสีดำ ผิวเรียบเกลี้ยง เมล็ดเหนียวและแข็ง
พิษ.
พิษที่มีอยู่ในมะกล่ำตาหนูเป็นพิษที่คล้ายกับไรซินที่เรียกว่าเอบริน (abrin) ประกอบไปด้วยโปรตีนย่อยของตัวคือ A และ B สาย B จะทำให้การแพร่เข้าสู่เซลล์ของเอบรินสะดวกขึ้นด้วยการพันเข้ากับโปรตีนขนส่งบนพลาสมา เมมเบรนซึ่งจะช่วยขนส่งพิษเข้าสู่เซลล์ ภายในเซลล์สาย A จะป้องกันการสังเคราะห์โปรตีนด้วยการหยุดยั้งการทำงานของ 26S ของไรโบโซม หนึ่งโมเลกุลของเอบรินสามารถหยุดการทำงานของไรโบโซมได้ถึง 1,500 ไรโบโซมต่อวินาที นอกจากนี้ยังมีสารแอกกลูตินิน (Abrus agglutinin) ซึ่งพบได้ในสารสกัดน้ำของเมล็ดมะกล่ำตาหนู มีฤทธิ์ทำให้เม็ดเลือดแดงในเลือดคนจับตัวกัน อาการเมื่อได้รับพิษจะแสดงเช่นเดียวกับไรซิน ยกเว้นเอบรินจะแสดงอาการออกมาหลายรูปแบบมากกว่า เอบรินสามารถทำให้ถึงตายได้เมื่อได้รับน้อยกว่า 3 μg
มะกล่ำตาหนูถูกเรียกว่า "kudri mani" ในภาษาทมิฬและถูกใช้ในหลักการณ์แพทย์สิทธะมากว่าหนึ่งร้อยปี สิทธะชาวทมิฬรู้ถึงพิษของมะกล่ำตาหนูและเสนอวิธีทำให้บริสุทธิ์หรือที่เรียกว่า "suththi seythal" การต้มเมล็ดในนมและตากแห้งจะช่วยกำจัดพิษได้
การใช้ประโยชน์.
ในรากมีสารที่มีรสหวานคล้ายชะเอม ใช้เป็นยาทาภายนอก แก้กลากเกลื้อน ฆ่าพยาธิผิวหนัง ฝีมีหนอง รากมีรสหวาน ใช้แก้เจ็บคอ หลอดลมอักเสบ ใบมีรสหวาน ใช้แก้เจ็บคอขับปัสสาวะ น้ำหนักของเมล็ดมะกล่ำตาหนู 1 เมล็ดใช้เทียบเป็นหน่วยกล่อมในมาตราชั่งตวงวัดโบราณ โดย 4 เมล็ดข้าวเปลือกเป็น 1 กล่อม และ 2 กล่อมเป็น 1 กล่ำ
KC.Digimag

KC.Digimag หรือ ในชื่อเดิม KC.Weekly เป็นนิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ โดยต้นฉบับส่วนใหญ่มาจากนิตยสาร โชเน็นแมกกาซีน และนิตยสารในเครือของสำนักพิมพ์ โคดันฉะเปิดตัวในวันที่ 1 มีนาคม ปี พ.ศ. 2536 โดยมีการ์ตูนเด่น ๆ ในฉบับเช่น คินดะอิจิกับคดีฆาตกรรมปริศนา,ข้าชื่อโคทาโร่, ก้าวแรกสู่สังเวียน,ซุปเปอร์ดอกเตอร์เค ฯลฯ ในช่วงต้น ๆ ยุคหลัง ๆ จะมีเรื่องยาวเช่น โรงเรียนนักสืบ Q, คุณครูพันธุ์หายาก, เรฟ ผจญภัยเหนือโลก, GetBackers, คุโรมาตี้, คุณครูจอมเวทย์ เนกิมะ ฯลฯ ไปจนถึง Fairy tail,UQ Holder! ในช่วงท้าย ๆของนิตยสาร โดยในปี พ.ศ. 2559 ได้หยุดจำหน่ายรูปแบบหนังสือเล่มใน ฉบับที่ 13/2016 (Vol.1147/30 มีนาคม พ.ศ.2559) และเปลี่ยนไปสู่หนังสืออิเล็กทรอนิกส์แทน โดยแบ่งจำหน่ายออนไลน์เน้นแปลให้เร็วทันประเทศญี่ปุ่น แบ่งออกเป็น 3 ฉบับ คือ M (จำหน่ายวันจันทร์), W (จำหน่ายวันพุธ) และ F (จำหน่ายวันศุกร์)
ซิลเบอร์ฮอร์น

ซิลเบอร์ฮอร์น  คือภูเขาทรงพีระมิดบนเทือกเขาแอลป์ในรัฐแบร์น ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเขายุงเฟราซึ่งเป็นจุดสูงสุด
ผู้พิชิตยอดเขาทางตะวันตกเฉียงเหนือได้เป็นกลุ่มแรก คือ เจมส์ จอห์น ฮอร์นบี, ทอมัส เฮนรี ฟิลพ็อต, ผู้นำทางคือคริสทีอันและอุลริช อัลเมอร์, โยฮัน บิชช็อฟ และคริสทีอัน เลาเออเนอร์ ใน ค.ศ. 1865
จดหมายของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ฉบับ ค.ศ. 1968 ได้เอ่ยถึงซิลเบอร์ฮอร์นขณะพวกเขาเดินทางไปพักแรมที่นั่นใน ค.ศ. 1911 โดยเรียกยอดเขานี้ว่าเป็น "ซิลเวอร์ไทน์ (เคเล็บดิล) ในฝันของฉัน"
วรรณกรรมเด็ก

วรรณกรรมสำหรับเด็ก คืองานเขียนที่โครงเรื่องเรียบง่ายไม่ซับซ้อน มีตัวละครเป็นเด็ก มีความคิดและทัศนะคติแบบเด็ก อาจหมายรวมถึงนิทานภาพสำหรับเด็กของเด็กวัยเตาะแตะจนกระทั่งวรรณกรรมเยาวชนสำหรับผู้อ่านในเด็กที่โตแล้วจนถึงวัยผู้ใหญ่ตอนต้น อย่างไรก็ดีถึงแม้จะเป็นวรรณกรรมที่เขียนให้เด็กอ่าน แต่วรรณกรรมสำหรับเด็กบางเล่มหรือบางประเภทก็สามารถนำมาวิเคราะห์ ตีความ วิจารณ์ในแง่คุณค่าได้ นอกจากนี้วรรณกรรมสำหรับเด็กยังครอบคลุมถึง สื่อ ของเล่น และการแสดงต่าง ๆ ที่ทำขึ้นสำหรับเด็กด้วย ปัจจุบันหลายประเทศได้มีการเปิดสอนหลักสูตรวรรณกรรมสำหรับเด็ก ในระดับต่าง ๆ เช่น ปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ส่วนในประเทศไทยมีการเปิดสอนระดับปริญญาตรีที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒแห่งเดียวเท่านั้น
อะไรคือวรรณกรรมเด็ก.
ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่า วรรณกรรมเด็กอาจเป็นสิ่งใดสิ่งหนึ่งต่อไปนี้
หนังสือที่เด็กเป็นผู้เขียน
วรรณกรรมเด็กส่วนมากเป็นงานที่เขียนโดยเด็กๆ เช่น "The Young Visiters" ของ เดซี แอชฟอร์ด (อายุ 9 ปี) หรือ นิทานเด็กของเจน ออสเตน หรือ ลิวอิส แครอล ซึ่งเขียนให้พี่ๆ น้องๆ อ่านเล่น
หนังสือที่เขียนเพื่อเด็ก
เป็นคำนิยามแบบธรรมดาสามัญที่สุด วรรณกรรมเด็กก็คือหนังสือที่เขียนขึ้นเพื่อเด็กนั่นเอง แนนซี แอนเดอร์สัน รองศาสตราจารย์ที่วิทยาลัยการศึกษา มหาวิทยาลัยเซาธ์ฟลอริดา นิยามไว้ว่า วรรณกรรมเด็กคือหนังสือที่เขียนเพื่อเด็ก "ไม่รวมถึงงานเขียนจำพวกการ์ตูน หนังสือตลก และงานที่ไม่ใช่นิยาย ซึ่งไม่ได้สร้างขึ้นให้อ่านแบบเรียงตามลำดับ เช่นพจนานุกรม สารานุกรม หรืองานอ้างอิงชนิดอื่น" วรรณกรรมเด็กบางเล่มอาจเป็นที่นิยมในหมู่ผู้ใหญ่ด้วยก็ได้ นวนิยายชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ ของ เจ. เค. โรว์ลิ่ง แต่เดิมก็เขียนขึ้นเพื่อกลุ่มเป้าหมายที่เป็นเด็ก แต่เป็นที่นิยมทั้งในหมู่เด็กและผู้ใหญ่ จน นิวยอร์กไทมส์ต้องจัดกลุ่มหนังสือขายดีใหม่ 
หนังสือที่เลือกมาสำหรับเด็ก
หนังสือที่เด็กเป็นผู้เลือก
วัดโคกพระยา (ตำบลลุมพลี)

วัดโคกพระยา เป็นวัดโบราณวัดหนึ่งที่มีหลักฐานกล่าวถึงในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ตั้งแต่สมัยเริ่มสถาปนาพระนครศรีอยุธยาเพราะเป็นสถานที่ใช้ในการสำเร็จโทษพระเจ้าแผ่นดินและพระบรมวงศานุวงศ์มาตั้งแต่แผ่นดินสมเด็จพระราเมศวรเป็นต้นมา
วัดโคกพระยาในพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา.
พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยาได้กล่าวถึงวัดโคกพระยาไว้หลายช่วง โดยส่วนมากจะกล่าวถึงในฐานะที่ใช้เป็นสถานที่ที่ใช้ในการสำเร็จโทษพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ในสมัยกรุงศรีอยุธยา เช่น
โซลเอดจ์

โซลเอดจ์  เป็นเกมต่อสู้ที่พัฒนาและเผยแพร่โดยบริษัทนัมโกะใน ค.ศ. 1996 สำหรับอาร์เคด ซึ่งถือเป็นเกมภาคแรกของซีรีส์"โซลคาลิเบอร์" เกมอาร์เคดเต็มรูปแบบเปิดตัวที่งานแสดงสินค้าแจมมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1995 และวางจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1996 ในฮาร์ดแวร์ซิสเตม 11 ซึ่งเป็นบอร์ดเดียวกับที่ใช้ในเกม"เทคเคน"ภาคแรก และ"เทคเคน 2" ต่อมา ในเดือนธันวาคม เวอร์ชันอัปเกรดและขยายของเกมดังกล่าวได้รับการพอร์ตมายังเครื่องเพลย์สเตชัน รวมถึงเวอร์ชันนี้ได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็นโซลเบลด  นอกประเทศญี่ปุ่น และเปิดตัวใน ค.ศ. 1997
"โซลเอดจ์"เป็นเกมต่อสู้แบบ 3 มิติ และเป็นเกมที่สองที่ใช้พื้นฐานมาจากอาวุธ ต่อจากเกม"แบตเทิลอะรีนาโทชินเด็ง" (หากไม่นับซีรีส์เกมก่อนหน้าคือ"ซามูไรสปิริตส์"ที่เป็น 2 มิติ) ซึ่งโครงเรื่องมุ่งเน้นไปที่ดาบในตำนาน ซึ่งมีข่าวลือว่ามันได้มอบพลังอันไร้ขีดจำกัดแก่ใครก็ตามที่สามารถค้นพบและใช้งานมันได้ อันนำไปสู่นักรบเก้าคนที่พยายามไล่ล่านักรบคนที่สิบ ซึ่งมีข่าวลือว่ามีดาบเล่มนี้อยู่ นอกจากนี้ เกมดังกล่าวประสบความสำเร็จทั้งในด้านรายได้และคำวิจารณ์ โดยได้รับคำชมในด้านกราฟิก, รูปแบบการเล่น และตัวละคร กระทั่งตามมาด้วยเกม"โซลคาลิเบอร์"ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1998
รูปแบบการเล่น.
"โซลเอดจ์"ได้รับการสร้างขึ้นก่อนที่จะมีการเปิดตัวสิ่งที่เรียกว่าวิ่ง 8 ทาง บรรดาตัวละครสามารถก้าวไปด้านข้างได้โดยการแตะสองครั้งเพื่อเคลื่อนสู่ฉากหน้าหรือแตะลงแล้วขึ้นไปสู่ฉากหลัง ส่วนการกระโดด (ซึ่งในเกม"โซลคาลิเบอร์"จะคล้ายกับการกระโดดข้ามสิ่งกีดขวางมากกว่า) จะทำให้ผู้เล่นลอยสูงขึ้นไปในอากาศ แม้กระทั่งสามารถเคลื่อนที่ผ่านเหนือคู่ต่อสู้ได้ (คล้ายกับในเกม"เทคเคน") เกมนี้ใช้ระบบตั้งการ์ดแบบแอ็กทีฟโดยการกดปุ่มบล็อก และระบบการต่อสู้ที่อิงตามปุ่มโจมตีสามปุ่ม ได้แก่ โจมตีแนวนอน, โจมตีแนวตั้ง และเตะ
การเคลื่อนไหวของตัวละครยังคงรักษาความรู้สึกของซีรีส์เกม"เทคเคน"ของบริษัทนัมโกะ ตัวละครแต่ละตัวจะมีการโจมตีที่ช้าแต่ไม่สามารถบล็อกได้หนึ่งหรือสองครั้ง รวมถึงตัวละครแต่ละตัวสามารถทำการโจมตีแบบ "คริติคอลเอดจ์" ได้หนึ่งหรือสองครั้ง ซึ่งประกอบด้วยการโจมตีที่เชื่อมโยงกันเป็นชุดยาว และมักจะจบลงด้วยการโจมตีที่รุนแรงสูง การเคลื่อนไหวเหล่านี้ต้องอาศัยการป้อนคำสั่งผสมพิเศษของสองส่วน: คำสั่งเหล่านี้จะเปิดใช้งานโดยการกดปุ่มโจมตีทั้งสามปุ่มพร้อมกัน และหากเชื่อมต่อกันได้ ผู้เล่นจะมีโอกาสขยายคอมโบด้วยลำดับเฉพาะตัวละคร ซึ่งจะต้องป้อนระหว่างการโจมตี และการโจมตีนี้จะทำให้เกจอาวุธลดลงหนึ่งในสามเมื่อใช้
เกจอาวุธคือแถบพลังของอาวุธที่ตัวละครดังกล่าวใช้ โดยทุกครั้งที่ผู้เล่นบล็อกการโจมตี แถบนี้จะลดลง หากแถบนั้นว่างเปล่า อาวุธจะหายไป และตัวละครจะถูกบังคับให้ต่อสู้โดยไม่มีอาวุธ ซึ่งรายการท่าของตัวละครที่ไม่มีอาวุธจะเหมือนกันทุกตัว ส่วนอีกหนึ่งคุณสมบัติที่ถูกตัดออกจากเอนจินของ"โซลคาลิเบอร์"คือสถานการณ์เป่ายิ้งฉุบ โดยเมื่อตัวละครสองตัวโจมตีพร้อมกัน ทำให้อาวุธของทั้งคู่ล็อกกัน และผู้ที่กดปุ่มถูกต้องย่อมได้เปรียบ
เกม"โซลเอดจ์"ใช้กลยุทธ์บล็อกโจมตีเสริมที่เรียกว่า "การ์ดอิมแพกต์" ซึ่งช่วยให้ผู้เล่นสกัดกั้นการโจมตีที่เข้ามาและผลักการโจมตีนั้นกลับไป ส่งผลให้มีโอกาสโจมตีโต้กลับได้อย่างอิสระชั่วขณะ อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตรงข้ามยังสามารถตอบโต้การ์ดอิมแพกต์หลังจากได้รับการ์ดอิมแพกต์เช่นกัน ทำให้เกิดการปะทะแบบชะงักงันจนกว่าฝ่ายตรงข้ามคนหนึ่งจะพลาดจังหวะในครั้งถัดไป โดยรูปแบบการเล่นนี้ได้รับการขยายเพิ่มเติมในเกมซีรีส์"โซล"ในอนาคต
จีน อับดุลละฮ์

ตน จีน อับดุลละฮ์ (สกุลเดิม: ดันเกอร์; เกิด: 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2496) เป็นภรรยาคนที่สองของอดีตนายกรัฐมนตรีของประเทศมาเลเซีย อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี ซึ่งสมรสใหม่หลังจากภรรยาคนแรกของเขาได้เสียชีวิตไปก่อนหน้านี้
ประวัติ.
จีน อับดุลละฮ์ เกิดเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เกิดในครอบครัวชาวมาเลเซียเชื้อสายโปรตุเกสที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เป็นบุตรีของนายแมทธิว ดันเกอร์ โดยเธอเป็นบุตรคนโต และมีน้องอีก 4 คน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมอัสซันตา (Assunta Secondary School) ในเปอตาลิงจายา รัฐเซอลาโงร์
จีนได้หันมานับถือศาสนาอิสลามเมื่อเธออายุ 23 ปี เมื่อเธอแต่งงานกับสามีคนแรกอุซมัน มะฮ์มุด (Osman Mahmood) น้องชายของเอ็นดน มะฮ์มุด ภรรยาคนแรกของอับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี
หน้าที่การงาน.
เธอได้ทำงานในกิจการโรงแรม ซึ่งรวมไปถึงกัวลาลัมเปอร์ฮิลตัน และโรงแรมแพนแปซิฟิก ขณะเดียวกันเธอคือผู้ดูแลที่พักทางการรัฐบาลมาเลเซียในขณะที่อับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวียังดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีอยู่ และเธอยังเป็นผู้จัดการของซรีเปอร์ดานาซึ่งเป็นที่พักของนายกรัฐมนตรี เมื่อนายบาดาวีเป็นนายกรัฐมนตรี
ครอบครัว.
จีนได้สมรสครั้งแรกกับอุซมัน มะฮ์มุด (Osman Mahmood) น้องชายของเอ็นดน มะฮ์มุด ภรรยาคนแรกของอับดุลละฮ์ อะฮ์มัด บาดาวี โดยเธอกับนายมะฮ์มุดมีบุตรสาวด้วยกัน 2 คน คือ นาเดีย กีมี (Nadiah Kimie) และนาดีน กีมี (Nadene Kimie) โดยนาเดียทำงานเกี่ยวกับการคมนาคม ส่วนนาดีนทำงานในด้านแฟชั่น
คำนำหน้าชื่อ.
เมื่อจีนสมรสกับอับดุลลาห์ อาหมัด บาดาวี คำนำหน้าชื่อของเธอจึงเป็น "ดาตินเซอรี" (Datin Seri) ส่วนคำนำหน้าของนายบาดาวีคือ "ดาโต๊ะ ซรี" (Dato' Seri) ต่อมาเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2552 เธอได้เข้าเฝ้ายังดีเปอร์ตวนอากงสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่าน มีซัน ไซนัล อาบีดินที่พระราชวังอิสตานา นการาพระราชทานเครื่องราชอิสริยภรณ์เซอรีเซอเตียมะฮ์โกตา (Seri Setia Mahkota) เมื่อเธอได้รับเครื่องราชอิสริยภรณ์ชิ้นนี้ คำนำหน้าชื่อเธอจึงเปลี่ยนเป็น "ตน" นำหน้าชื่อของเธอ ซึ่งถูกปฏิบัติมาหลังจากการลงจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของสามีเธอ โดยนายกคนต่อมาคือนาจิบ ราซัก
ปลาปักเป้าควาย

ปลาปักเป้าควาย หรือ ปลาปักเป้าสุวัตถิ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pao suvattii") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาปักเป้า ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) โดยได้รับการตั้งชื่อสายพันธุ์เพื่อเป็นเกียรติแด่ ศาสตราจารย์โชติ สุวัตถิ อดีตคณบดีคณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดย ศ.สืบสิน สนธิรัตน และ ทรงพรรณ สุนทรสถิตย์ โดยเก็บตัวอย่างต้นแบบแรกได้จากลุ่มแม่น้ำโขงที่จังหวัดหนองคาย
มีจุดเด่นคือ มีปากที่เรียวยาวปากงอนขึ้นด้านบน และยังมีลายลักษณะคล้ายหัวลูกศรที่บริเวณด้านบนระหว่างตาทั้งสองข้าง ลำตัวมีสีส้มแดงและมีจุดดำกระจายอยู่ทั่ว 
จัดเป็นปลาปักเป้าที่พบในน้ำจืดชนิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดที่พบในประเทศไทย ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 11 เซนติเมตร พบได้ในภาคอีสาน ในลุ่มแม่น้ำโขงและแควสาขา มีพฤติกรรมชอบฝังตัวใต้ทรายใต้พื้นน้ำเพื่อซุ่มล่าเหยื่อ 
ปลาปักเป้าควายจัดเป็นปลาปักเป้าชนิดหนึ่งที่มีอุปนิสัยไม่ดุร้ายมากนัก จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาตู้สวยงาม
ปลาปักเป้าท้องตาข่าย

ปลาปักเป้าท้องตาข่าย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pao palembangensis") ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในอันดับปลาปักเป้า ในวงศ์ปลาปักเป้าฟันสี่ซี่ (Tetraodontidae) มีลักษณะเด่น คือ หนังหนา หนามค่อนข้างใหญ่ และมีตาโตมาก สีลำตัวออกไปทางสีน้ำตาลแดง ใต้ท้องสีขาวและมีลวดลายคล้ายตาข่ายและจุดดำปกคลุมไปทั่ว อีกทั้งเวลาพองลมและพองได้กลมใหญ่มากคล้ายลูกบอล
จัดเป็นปลาปักเป้าอีกชนิดหนึ่งที่มีขนาดใหญ่ โดยขนาดใหญ่ที่สุดพบยาวถึง 19.4 เซนติเมตร ในประเทศไทยพบได้เฉพาะในพื้นที่ภาคใต้ โดยมีรายงานจากทะเลสาบสงขลา เป็นปลาที่พบชุกชุมในบางฤดูกาลบริเวณลำคลองรอบ ๆ ป่าพรุโต๊ะแดง ที่จังหวัดนราธิวาส และพบเรื่อยไปจนถึงมาเลเซียจนถึงอินโดนีเซีย โดยมีการตั้งชื่อสายพันธุ์ตามชื่อเมืองที่ค้นพบครั้งแรก คือ เมืองปาเล็มบัง ในเกาะสุมาตราใต้
ปลาปักเป้าท้องตาข่าย เป็นปลาปักเป้าอีกชนิดหนึ่งที่มีนิสัยไม่ก้าวร้าวดุร้าย อีกทั้งมีสีสันและลวดลายที่สวยงาม จึงเป็นปลาปักเป้าอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
นอร์มัน เมลเลอร์

นอร์มัน เมลเลอร์ (31 มกราคม ค.ศ. 1923 – 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007) เป็นนักเขียน, กวี, นักเขียนบทละคร, นักเขียนบทภาพยตร์, Essayist, นักหนังสือพิมพ์, คอลัมนิสต์ และผู้กำกับภาพยนตร์คนสำคัญชาวอเมริกัน
เมลเลอร์ และทรูแมน คาโพตี, โจน ดิเดียน, ฮันเทอร์ เอส ทอมสัน, จอห์น แม็คฟี และ ทอม วูล์ฟ ถือว่าเป็นผู้ริเริ่มการเขียนด้วยวิธีใช้ “การบรรยายเรื่องสารคดี” (narrative nonfiction) ซึ่งเป็นประเภทงานเขียนที่เรียกว่า “การเขียนข่าวแนวใหม่” (New Journalism) ที่ใช้ในการเขียนตั้งแต่บทความไปจนถึงนวนิยายเชิงสารคดี (Nonfiction novel) 
เมลเลอร์ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สองครั้งและรางวัลหนังสือแห่งชาติหนึ่งครั้ง ในปี ค.ศ. 1955 เมลเลอร์และเอ็ด แฟนเชอร์และแดน วูล์ฟตีพิมพ์หนังสือพิมพ์ประจำสัปดาห์ “"The Village Voice"” เป็นครั้งแรกที่เริ่มด้วยการเป็นนิตยสารแนวศิลปะ และการเมืองที่เดิมวางตลาดในบริเวณกรีนนิชวิลเลจ ต่อมานิตยสารพัฒนามาเป็นนิตยสารแนวที่ประกอบด้วยบทความเกี่ยวกับการสืบสวนสอบสวน, การวิจัยเหตุการณ์ปัจจุบัน และวัฒนธรรม, การวิพากษ์ศิลปะ และรายชื่อเหตุการณ์ประจำสัปดาห์ที่เกิดขึ้นในนครนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 2005 เมลเลอร์ได้รับเหรียญ “เหรียญสำหรับผู้มีผลงานทางวรรณกรรมอเมริกันอันดีเด่น” (Medal of Distinguished Contribution to American Letters) จากมูลนิธิหนังสือแห่งชาติ (National Book Foundation)
วิลเลียม สไตรอน

วิลเลียม สไตรอน  (11 มิถุนายน ค.ศ. 1925 - (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006) วิลเลียม สไตรอนเป็นนักเขียนนวนิยาย และ นักเขียนบทความคนสำคัญชาวอเมริกัน ผลงานชิ้นสำคัญของวิลเลียม สไตรอนก็ได้แก่
*“"Lie Down in Darkness"” (ค.ศ. 1951)
*“"The Confessions of Nat Turner"” (ค.ศ. 1967) บรรยายเรื่องโดยแน็ท เทอร์เนอร์ผู้นำทาสในการก่อความไม่สงบในเวอร์จิเนียในปี ค.ศ. 1831
*“"ทางเลือกของโซฟี"” (ค.ศ. 1951) เป็นเรื่องชีวิตความสัมพันธ์ของโซฟีผู้รอดชีวิตจากค่ายกักกันในโปแลนด์ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างชายสองคน “"ทางเลือกของโซฟี (นวนิยาย)|ทางเลือกของโซฟี"”ได้รับรางวัลหนังสือแห่งชาติ ในปี ค.ศ. 1980
*“"Darkness Visible"” (ค.ศ. 1989) งานบันทึกความทรงจำ (memoir) ที่บรรยายถึงเหตุการณ์ที่นำไปสู่การป่วยด้วยโรคซึมเศร้าและการหายจากโรคต่อมา หนังสือได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในนิตยสาร “"Vanity Fair"” ที่ขยายเนื้อหาจากปาฐกถาที่แผนกจิตเวชศาสตร์ของวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์ของมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์
สมเด็จเจ้าฟ้าน้อย (แก้ความกำกวม)

เจ้าฟ้าน้อย อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
บ้านสำหรับมิสเตอร์บิสวาส

บ้านสำหรับมิสเตอร์บิสวาส  เป็นนวนิยายเรื่องแรกที่เขียนโดยวี. เอส. ไนพอลนักเขียนชาวทรินิแดดเชื้อสายอินเดีย ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1961 
“"บ้านสำหรับมิสเตอร์บิสวาส"” เป็นนวนิยายที่เป็นเรื่องราวของมิสเตอร์โมฮัน บิสวาสผู้เป็นชาวทรินิแดดเชื้อสายอินเดียผู้พยายามทุกทางที่จะหาความสำเร็จและก็ล้มเหลวทุกครั้ง มิสเตอร์บิสวาสแต่งงานกับตระกูลทุลซิแต่ก็ถูกข่ม ในที่สุดมิสเตอร์บิสวาสก็ตั้งปฏิภาณว่าจะเป็นเจ้าของบ้านของตนเอง เนื้อหาของเรื่องมาจากประสบการณ์บางอย่างของบิดาของไนพอลเอง งานเขียนชิ้นนี้เป็นงานที่สะท้อนให้เห็นถึงทัศนะคติของชีวิตสมัยหลังอาณานิคมซึ่งเป็นวิถีชีวิตของสังคมที่กำลังจะเลือนหายไป
“"บ้านสำหรับมิสเตอร์บิสวาส"” เป็นงานวรรณกรรมชิ้นสำคัญที่โมเดิร์นไลบรารีจัดให้เป็นลำดับที่เจ็ดสิบสองของนวนิยายดีที่สุดร้อยเรื่องโดยโมเดิร์นไลบรารี (Modern Library 100 Best Novels) ในบรรดานวนิยายที่ถือว่าดีเด่นของคริสต์ศตวรรษที่ 20