pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอน้ำหนาว, อำเภอเขาค้อ และอำเภอวังโป่ง
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน
ตงฟางฝูโตว

ตงฟางฝูโตว (เมืองพุทธะตะวันออก) หรือ อุทยานพุทธะตะวันออก  เป็นอุทยานวัฒนธรรมในเล่อซาน มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ภายในจัดแสดงพระพุทธรูปจำลองที่ทำจากหินและแร่ธาตุต่าง ๆ ตัวอุทยานตั้งอยู่ตรงข้ามกับพระพุทธรูปเล่อซาน
อุทยานนี้บริหารจัดการโดยบริษัทเอกชนและมีเป้าหมายเพื่อผลกำไร อุทยานสร้างขึ้นบนจุดที่ในอดีตเป็นพื้นที่เกษตรกรรมและที่อยู่อาศัย โดยได้จ่ายค่าชดเชยสำหรับเจ้าของที่ดินด้วยปริมาณเงินที่สูงกว่าค่าชดเชยที่ชาวบ้านได้รับจากรัฐขณะจัดการพื้นที่สำหรับขยายอาณาเขตของพระใหญ่เล่อซาน
ลักษณะของอุทยานที่เป็นเพื่อผลกำไร และที่ตั้งซึ่งอยู่ติดกับแหล่งมรดกโลก ทำให้อุทยานนี้ถูกวิจารณ์จากนักวิชาการถึงความเหมาะสม นักวิชาการชาวท้องถิ่นเล่อซาน เจียมิง ลัว (Jiaming Luo) และ ชุนจิง เจิง (Chunjing Zeng) ชี้ให้เห็นว่าด้วยธรรมชาติของอุทยานที่ดำเนินงานเพื่อผลกำไรนำมาสู่คำถามว่าหน่วยงานเชิงพาณิชย์เช่นนี้ "จะสามารถเป็นตัวกลางในการฟื้นฟูจิตวิญญาณของแหล่งมรดก" ได้จริงหรือ
อุทยานมีค่าเข้าชมแยกต่างหากจากค่าเข้าชมพระพุทธรูปเล่อซาน
ภายในอุทยานประดิษฐานพระพุทธรูปมากกว่า 3,000 องค์ และมีพระพุทธรูปปางปรินิพพานความยาว 170 เมตร
พระพุทธรูปอะวุกะนะ

พระพุทธรูปอะวุกะนะ ("อวุกน พุทุ ปิฬิมย") หรือ พระพุทธรูปอะวุกกะณะ  เป็นพระพุทธรูปประทับยืน ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองเกกิระวะ จังกวัดนอร์ตเซนทรัล ประเทศศรีลังกา พระพุทธรูปมีความสูงกว่ส แสดงพระพุทธรูปในปางอภยมุทรา ถือเป็นหนึ่งในพระพุทธรูปแกะสลักจากหินที่สำคัญที่สุดของศรีลังกา
องค์พระพุทธรูปหันหน้าออกทางทิศตะวันออก ออกสู่อ่างเก็บน้ำกาละเววะ แกะสลักจากผาหินแกรนิตขนาดใหญ่ แต่ไม่ได้แกะสลักให้ลอยตัวออกมาจากหินดังกล่าวทั้งหมด ด้านหลังพระรูปมีหินบางชิ้นเหลืออยู่ที่เชื่อมต่อกับหินที่เหลือเพื่อรับน้ำหนักของโครงสร้าง หินด้านหัลงนี้แกะสลักในลักษณะแบบงานช่างไซคลอเปียน กล่าวคือให้ลักษณะประดุจภูเขา องค์พระพุทธรูปแระทับอยู่บนฐานดอกยัว โดยพระพุทธรูปมีความสูง และหากรวมฐานจะสูง 
โดยรอบของพระพุทธรูปในอดีตมีสิ่งปลูกสร้างเป็นวัดหรือศาลสร้างคลุม ดังที่ปรากฏหลักฐานเป็นซากของผนังที่มีหินเป็นฐานและส่วนบน ๆ ทำจากอิฐ มีความยาว และกว้าง 
พระพุทธรูปแห่งอะวุกะนะถือเป็นหนึ่งในตัวอย่างที่ดีที่สุดของพระพุทธรูปประทับยืนในศรีลังกา มีลัษกณะพุทธศิลป์ที่แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลจากศิลปะคันธาระและอมราวตี ทรงทำมือเป็นมุทราแบบ อสิสมุทรา ("Asisa mudra") อันเป็นลักษณะหนึ่งของอภยมุทรา หรือปางประทานอภัย
อาลัปปุฬะ

อาลัปปุฬะ (Alappuzha,) หรือชื่อเดิม อัลเลปเปย์ (อักษรโรมัน: Alleppey) เป็นนครและเทศบาลนคร ศูนย์กลางการปกครองของอำเภออาลัปปุฬะ รัฐเกรละ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป ทางเหนือของติรุวนันตปุรัม เมืองหลวงของรัฐ อาลัปปุฬะมีประชากรตามสำมะโนปี 2011 อยู่ที่ 240,991 คน และความหนาแน่น เมืองอาลัปปุฬะเป็นหนึ่งในเมืองของอินเดียที่ได้สมญาว่า "เวนิสตะวันออก" 
อาลัปปุฬะมีประวัติศาสตร์ย้อนไปได้ถึงสมัยสังฆัม และปรากฏกล่าวถึงโดยปลีนีผู้อาวุโสในศตวรรษที่ 1 ในชื่อเมือง "บาราเซส" (Baraces) เมืองเจริญรุ่งเรืองขึ้นอย่างมากในศตวรรษที่ 16-17 ในฐานะศูนย์กลางการค้าเครื่องเทศที่สำคัญระหว่างมหาอำนาจยุโรป ทั้งดัตช์มะละบาร์ และ อินเดียของโปรตุเกส ในสมัยปกครองของราช เกสวทัส มีการสร้างท่าเรือและคูคลองขึ้นทั่วเมืองซึ่งนำไปสู่การพัฒนาอย่างมากในเมทอง กระนั้น ในศตวรรษที่ 18 นับตั้งแต่ภูมิภาคนี้อยู่ใต้ปกครองของบริติชราช อาลัปปุฬะเริ่มสูญเสียความสำคัญในฐานะศูนย์กลางการค้าและวัฒนธรรม
ปัจจุบัน อาลัปปุฬะเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวที่สำคัญในภูมิภาค เป็นที่รู้จักจากคูคลองและห้วยหนอง และด้วยคลองจำนวนมากในย่านเมืองเก่าทำให้ได้รับสมญาเป็น "เวนิสตะวันออก" และดินแดนทาร์ชีชแห่งเกรละ นอกจากนี้ยังเป็นจุดสำคัญในการแข่งเรือถ้วยเนห์รูในเทศกาลโอนัมประจำปี ในเชิงอุตสาหกรรม อาลัปปุฬะมีอุตสาหกรรมผลิตเส้นใยเปลือกมะพร้าวที่เฟื่องฟู
บาร์สฮ็อท

บาร์สฮ็อท (อักษรโรมัน: Bars-Hot) หรือ เฮร์เล็นบาร์ส (Kherlen Bars) เป็นอดีตนครโบราณที่สร้างขึ้นโดยชาวฮีทันในที่ลุ่มแม่น้ำเฮร์เล็นทางตะวันออกของมองโกเลีย ในสมัยราชวงศ์เหลียว เมืองมีชื่อว่าเหอตง  มีพื้นที่กว้าง 1.6 ยาว 1.8 กิโลเมตร รายล้อมด้วยกำแพงดินเหนียวที่ความหนาในปัจจุบันอยู่ที่ 4 เมตร และสูง 1.5–2 เมตร
สถูปบาร์สฮ็อท.
ซากของสถูปบาร์สฮ็อทเป็นสถูปอิฐทรงแปดเหลี่ยม บ้างเรียกว่าเป็นเจดีย์หรือหอตรวจการณ์ สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 ตั้งอยู่ใกล้กับกำแพงเมือง เดิมทีมีความสูงเจ็ดชั้น ปัจจุบันส่วนยอดสูญหายไปแล้ว และเดิมทีเป็นเจดีย์คู่ กระทั่งในทศวรรษ 1940 โซเวียตใช้ปืนใหญ่ยิงใส่สถูปองค์เล็กกว่าจนพังทลายลงมา ด้วยความสูงปัจจุบันที่ ทำให้เป็นโครงสร้างที่สูงที่สุดในมองโกเลียยุคก่อนสมัยใหม่ แม้จะเป็นความสูงที่ขาดส่วนยอดไปแล้วก็ตาม
ในปี 2014 คณะนักวิทยาศาสตร์จากมองโกเลียและญี่ปุ่นร่วมกันสำรวจซากสถูปและทำสแกนสามมิติ พบว่าผนังดินเหนียวด้านนอกมีความหนา และมีเส้นผ่านศูนย์กลางรอบนอกที่ เและด้านใน ณ ฐาน รวมถึงค้นพบร่องรอยของสีพลาสเตอร์บนพื้นผิวผนังภายใน บ่งบอกว่าในอดีตเคยมีจิตรกรรมฝาผนังอยู่
การบูรณะครั้งใหญ่มีขึ้นในระหว่างปี 2014 ถึง 2016 และปัจจุบันเปิดให้เข้าชมเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญที่เกี่ยวเนื่องกับชาวฮีทันในมองโกเลีย
แม่น้ำเมลิคะ

แม่น้ำเมลิคะ  เป็นแม่น้ำที่มีต้นกำเนิดจากทิวเขาในรัฐกะชีนพื้นที่ชายแดนตอนเหนือสุดของประเทศพม่า แม่น้ำสายนี้ไหลยาวประมาณ 320 กิโลเมตร ก่อนจะบรรจบกับแม่น้ำเมคะและกลายเป็นแม่น้ำอิรวดี
การก่อสร้างเขื่อน มยิตโซน เริ่มขึ้นที่จุดบรรจบกันของแม่น้ำเมลิคะกับแม่น้ำเมคะ
กรุงเทพมหานคร (เพลง)

"กรุงเทพมหานคร" เป็นเพลงของอัสนี-วสันต์ ลำดับที่ 5 ในอัลบั้ม ฟักทอง ซึ่งเผยแพร่เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 โดยมีความพิเศษ เนื่องจาก อัสนี โชติกุล และ กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา นำชื่อเต็มของกรุงเทพมหานคร ซึ่งพระราชนิพนธ์โดย พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มาใส่ทำนองขับร้องเป็นจำนวน 7 รอบ และเรียบเรียงเป็นดนตรีร็อกความยาว 6:18 นาที ทำให้ได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบัน เนื่องจากทำให้ประชาชนสามารถจำชื่อเต็มของกรุงเทพมหานครได้ง่ายขึ้น
เธาลาคีรี

เธาลาคีรี (อักษรโรมัน: Dhaulagiri) เป็นภูเขาในประเทศเนปาลมีความสูง 8,167 เมตร หนึ่งในยอดเขาแปดพันเมตร และสูงที่สุดเป็นอันดับเจ็ดของโลก ถือเป็นเป็นภูเขาที่สูงที่สุดที่ตั้งอยู่ในพรมแดนของประเทศเดียว พิชิตสำเร็จครั้งแรกในวันที่ 13 พฤษภาคม 1960 โดยคณะนักไต่เขาชาวสวิส, ออสเตรีย และเนปาล เขาอันนาปุราณะ I (สูง) ตั้งอยู่ห่างไป ทางตะวันออกของเธาลาคีรี ชื่อเขา "เธาลาคีริ" (धौलागिरी) เป็นชื่อภาษาเนปาล มีที่มาจากภาษาสันสกฤตคำว่า ธวล (धवल) แปลว่าสีขาว, ความงาม และคีรี (गिरि) แปลว่าภูเขา 
ในปี 1808 การคำนวณสำรวจพื้นที่พบว่าเธาลาคีรีเป็นเขาที่สูงที่สุดที่ยังไม่ได้สำรวจ จนถึงปี 1838 ซึ่งเขากังเจนจุงคาขึ้นอันดับหนึ่งแทน และตามด้วยเขาเอเวอเรสต์ในปี 1858 
เธาลาคีรี I ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเทือกเขาเธาลาคีรี มีความสูงชันจากพื้นที่ลุ่มเบื้องล่างด้วยความสูง จากที่ลุ่มแม่น้พกาลีคัณฑกีเบื้องล่างซึ่งห่างไป 30 กิโลเมตรทางใต้ ส่วนฝั่งใต้มีความสูงชันที่ ชั้นหินที่พบบนยอดของเธาลาคีรีมีลักษณะเช่นเดียวกับของเขาเอเวอเรสต์ กล่าวคือประกอบด้วยหินปูนและโดโลไมต์ซึ่งเกิดจากการก่อตัวใต้มหาสมุทร ในขณะที่ยอดเขาแปดพันอื่น ๆ ในเทือกเขาหิมาลัยเป็นหินแกรนิตที่ก่อตัวขึ้นใต้พื้นโลก
เธาลาคีรีเป็นเขาแปดพันลำดับก่อนสุดท้ายที่ถูกพิชิต และเป็นยอดเขาแปดพันแห่งสุดท้ายในเนปาลที่ถูกพิชิต ทุกเส้นทางในการพิชิตเขาล้วนมีความอันตราย การไต่ขึ้นส่วนใหญ่ใช้เส้นทางทางตะวันออกเฉียงเหนือเช่นเดียวกับการพิชิตครั้งแรก ข้อมูล ณ ปี 2007 มีผู้พิชิตเขาเธาลาคีรีสำเร็จ 358 คน และเสียชีวิต 58 คน หมายความว่ามีอัตราการเสียชีวิตในการพิชิตอยู่ที่ 16.2% ระหว่างปี 1950 ถึง 2006 นักพิชิตเขา 2.88% จาก 2,016 คนที่ไต่เขาเหนือกว่าเบสแคมป์ของเธาลาคีรี I เสียชีวิต สูงกว่าอัตราเสียชีวิตเฉลี่ยของบรรดาเขาแปดพันในแเนปาลซึ่งอยู่ที่ 1.63%
แมวดำ

แมวดำ เป็นแมวบ้านที่มีขนสีดำ อาจเป็นสายพันธุ์เฉพาะหรือเป็นแมวบ้านทั่วไปที่ไม่มีสายพันธุ์เฉพาะหรือเป็นพันธุ์ผสม แมวดำส่วนใหญ่มีม่านตาสีทองเนื่องจากมีปริมาณเม็ดสีเมลานินสูง แมวดำเป็นหัวข้อในเรื่องปรัมปรา ตำนาน และความเชื่อโชคลาง ถูกมักเชื่อมโยงให้มีความเกี่ยวข้องกับแม่มด และโชคดีหรือโชคร้ายในคติชนยุโรป
สมาคมคนรักแมว (Cat Fanciers' Association; CFA) รับรองสายพันธุ์แมว 22 สายพันธ์ที่มีขนสีดำล้วน แมวสายพันธุ์บอมเบย์เป็นแมวที่มีขนสีดำล้วน
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, กิ่งอำเภอน้ำหนาว, กิ่งอำเภอเขาค้อ และกิ่งอำเภอวังโป่ง
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน
มนาง

มนาง (Manang) เป็นเมืองในอำเภอมนาง ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ที่ความสูง จากระดับน้ำทะเล ประชากรตามสำมะโนปี 2011 อยู่ที่ 6,527 คน ใน 1,495 ครัวเรือน ความหนาแน่นประชากร 3 คน/ตารางกิโลเมตร มนางตั้งอยู่ในที่ราบลุ่มกว้างของแม่น้ำมรรศยังฑี ทางตอนเหนือต่อเทือกขาอันนปูรณะ นักไต่เขามายังหรือโดยรอบเขาอันนปูรณะนิยมนอนพักที่มนางเพื่อเตรียมความพร้อมร่างกายและปรับร่างกายให้เข้ากับสภาพความสูง
มนางสามารถเข้าถึงได้ทางถนน และยังมีท่าอากาศยานมนาง ตั้งอยู่ห่างไป ทางตะวันออกของตัวเมือง ไม่มีเที่ยวบินพาณิชย์บินเข้าออกตั้งแต่ปี 2012
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2529 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2526 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, กิ่งอำเภอน้ำหนาว, กิ่งอำเภอเขาค้อ และกิ่งอำเภอวังโป่ง
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน
การเป็นบิดามารดา

การเป็นบิดามารดา  หรือ การเลี้ยงดูและสั่งสอนเด็ก (child rearing) เป็นการส่งเสริมและสนับสนุนในการพัฒนาด้านร่างกาย สติปัญญา สังคม อารมณ์ และการศึกษา ตั้งแต่วัยทารกจนถึงวัยผู้ใหญ่ การเป็นบิดามารดาเกี่ยวข้องกับความสลับซับซ้อนซับซ้อนในการเลี้ยงดูบุตร และไม่ใช่เฉพาะความสัมพันธ์ทางสายเลือดเท่านั้น
ผู้เลี้ยงดูบุตรโดยปกติคือ พ่อแม่ผู้ให้กำเนิดของเด็กคนนั้น อย่างไรก็ตาม ผู้ดูแลอาจเป็นพี่น้อง พ่อเลี้ยง แม่เลี้ยง ปู่ย่าตายาย ผู้ปกครองตามกฎหมาย ป้า ลุง สมาชิกในครอบครัวคนอื่น ๆ หรือเพื่อนในครอบครัว รัฐบาลและสังคม อาจมีบทบาทในการเลี้ยงดูหรืออบรมเด็กด้วย ในหลายกรณี เด็กกำพร้า หรือเด็กที่ถูกทอดทิ้งได้รับการดูแลจากผู้ปกครองที่ไม่ใช่พ่อแม่หรือญาติที่ไม่ใช่สายเลือด บางคนอาจได้รับเลี้ยงเด็ก เติบโตใน บ้านอุปถัมภ์ หรือส่งไปอยู่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ทักษะการเลี้ยงดูบุตรมีความหลากหลาย และพ่อแม่หรือแม่อุ้มบุญที่มีทักษะการเลี้ยงลูกที่ดีอาจเรียกได้ว่าเป็น "พ่อแม่ที่ดี"
อย่ากลับบ้าน

อย่ากลับบ้าน  เป็นละครซีรีส์ไทยแนวดราม่าและลึกลับ ละครซีรีส์เรื่องนี้ออกอากาศทั่วโลกผ่านทางเน็ตฟลิกซ์ เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2567 กำกับโดย วุฒิดนัย อินทรเกษตร
สตีมพังก์

สตีมพังก์  เป็นประเภทย่อยของบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ที่ผสมผสานเทคโนโลยี และ สุนทรียศาสตร์ แบบอนาคตนิยมย้อนรำลึก (retrofuturism) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากเครื่องจักร พลังไอน้ำในอุตสาหกรรม ในศตวรรษที่ 19 แต่ก็ไม่จำกัดเพียงเท่านั้น ผลงานแนวสตีมพังก์มักตั้งอยู่ในประวัติศาสตร์ทางเลือกของยุควิกตอเรีย หรือ ชายแดนอเมริกัน (American frontier) ซึ่งพลังไอน้ำยังคงใช้กันในกระแสหลัก หรือในโลกแห่งจินตนาการซึ่งก็ใช้พลังงานไอน้ำในลักษณะเดียวกัน
สตีมพังก์จะมีเทคโนโลยีซึ่งไม่เข้ากับยุคสมัย หรือสิ่งประดิษฐ์ที่ล้ำยุคตามแบบที่ผู้คนในศตวรรษที่ 19 อาจจินตนาการไว้ (ซึ่งแตกต่างจากนีโอวิกตอเรียน) และยังมีรากฐานมาจากมุมมองของยุคนั้นต่อแฟชั่น วัฒนธรรม รูปแบบสถาปัตยกรรม และศิลปะ เทคโนโลยีดังกล่าวอาจรวมถึงเครื่องจักรในจินตนาการ เช่น ที่พบในผลงานของ เอช จี เวลส์ และ ฌูล แวร์น ตัวอย่างอื่นๆ ของสตีมพังก์ประกอบด้วยการนำเสนอเทคโนโลยีในรูปแบบประวัติศาสตร์ทางเลือก เช่น ปืนใหญ่ไอน้ำ เรือเหาะที่เบากว่าอากาศ คอมพิวเตอร์ แอนะล็อก หรือ คอมพิวเตอร์เชิงกล ดิจิทัล เช่น เครื่องยนต์เชิงวิเคราะห์ ของชาลส์ แบบบิจ
ประวัติศาสตร์ทางเลือก

ประวัติศาสตร์ทางเลือก (หรืออาจเรียก allohistory althist หรือเรียกสั้น ๆ ว่า AH) เป็นประเภทย่อยของจินตนิยาย ซึ่งมีเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์หนึ่งเหตุการณ์ขึ้นไปเกิดขึ้น แต่ได้รับการแก้ไขแตกต่างไปจากประวัติศาสตร์ที่แท้จริง จากการคาดเดาโดยอ้างอิงจากข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ เรื่องราวในประวัติศาสตร์ทางเลือกจึงเสนอแนวคิดว่า "จะเป็นอย่างไรถ้า?" สถานการณ์เกี่ยวกับเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์มนุษยชาติและผลลัพธ์ปัจจุบัน ที่แตกต่างอย่างมากจากบันทึกทางประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์ทางเลือกบางเรื่องถือเป็นประเภทย่อยของบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ หรือ บันเทิงคดีแนวประวัติศาสตร์
นับตั้งแต่ช่วงครสิต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา เรื่องราวประวัติศาสตร์ทางเลือกบางเรื่องได้นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับการเดินทางข้ามเวลา ในช่วงระหว่างประวัติศาสตร์ การรับรู้ทางจิตถึงการมีอยู่ของจักรวาลทางเลือกโดยผู้อยู่อาศัยในจักรวาลใดจักรวาลหนึ่ง และการเดินทางข้ามเวลาที่แบ่งประวัติศาสตร์ออกเป็น กระแสเวลา ต่าง ๆ
เทอร์พิน

เทอร์พิน  ในรูปแบบไฮเดรต (terpin·H2O) เป็นยาขับเสมหะสำหรับผู้ป่วยโรค#เปลี่ยนทาง และโรคที่เกี่ยวข้อง
ยาสกัดได้จากแหล่งต่าง#เปลี่ยนทาง ๆ เช่น น้ำมันสน #เปลี่ยนทาง ไทม์ และยูคาลิปตัส
ยาเคยใช้ในสหรัฐอเมริกาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่#เปลี่ยนทาง 19 แต่ถูกถอนออกจากตลาดใน#เปลี่ยนทาง หลังจากองค์การอาหารและยาสหรัฐพบว่าขาดหลักฐานด้านความปลอดภัยและประสิทธิผล
ทางการแพทย์.
เทอร์พินไฮเดรตเป็นยาขับเสมหะ ใช้รักษาโรคหลอดลมอักเสบเฉียบพลันและเรื้อรัง โรคปอดบวม โรคหลอดลมพอง โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง และโรคแบบติดเชื้อและแบบอักเสบของทางเดินหายใจส่วนบน
มักจะผสมกับยาแก้ไอ (เช่น โคดีอีน) เป็นยาผสม
ผลข้างเคียง.
อาการไม่พึงประสงค์ได้แก่การกดการหายใจ ความง่วงซึม ร่างกายทำงานไม่ประสานกัน ท้องผูก และปัสสาวะค้าง
การใช้เทอร์พินไฮเดรตผสมกับโคเดอีนในระยะยาวอาจทำให้ติดโคเดอีนได้
อนึ่ง ยาผสมดังกล่าวมักจะผสมแอลกอฮอล์เพราะโคเดอีนละลายน้ำได้ไม่ดี
อัตราแอลกอฮอล์ที่สูง (42%) อาจเพิ่มการกดการทำงานของระบบประสาทส่วนกลาง สร้างปัญหาการแยกสลายโคเดอีน และเพิ่มความเสี่ยงการใช้ยาผิด#เปลี่ยนทาง ๆ
กลไกการออกฤทธิ์.
เทอร์พินไฮเดรตเป็นสารให้ความชุ่มชื้น (humectant) และยาขับเสมหะ 
ซึ่งออกฤทธิ์โดยตรงต่อเซลล์ที่หลั่งสารคัดหลั่งในหลอดลมที่ทางเดินหายใจส่วนล่าง เพื่อทำให้สารคัดหลั่งเหลวและขับออกได้ง่าย
นอกจากนี้ ยังมีฤทธิ์ฆ่าเชื้อเล็กน้อยที่เซลล์พาเรงไคมาในปอด
ประวัติ.
ลีปีน แพทย์ชาวฝรั่งเศส ได้ศึกษาเทอร์พินไฮเดรตทางสรีรวิทยาเป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1885
โดยรายงานว่ายาออกฤทธิ์ต่อเยื่อเมือกและระบบประสาทคล้ายกับน้ำมันสน
สูตรยาที่ผสมเทอร์พินไฮเดรตต่อไปนี้มีจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1907 คือ
ยาขับเสมหะที่มีจำหน่ายในปัจจุบันในสหรัฐอเมริกา.
ในปัจจุบัน ไกวเฟนิซิน (glyceryl guaiacolate) เป็นยาขับเสมหะเพียงชนิดเดียวที่ได้รับอนุมัติจากองค์การอาหารและยาสหรัฐ
นอกจากเทอร์พินไฮเดรตแล้ว ยาขับเสมหะอื่น#เปลี่ยนทาง ๆ ที่ขาดหลักฐานด้านประสิทธิภาพได้แก่ แอมโมเนียมคลอไรด์, น้ำมันครีโอโสทจากไม้บีช, ยาที่ทำจากยางเบนโซอินจากไม้กำยาน, การบูร, น้ำมันยูคาลิปตัส, ไอโอดีน, น้ำเชื่อมอิพิแคกที่ทำจากรากไม้ "Carapichea ipecacuanha", เมนทอล/น้ำมันเปปเปอร์มินต์, ยาจากน้ำมันดินของสนเขา, โพแทสเซียม ไกวอะคอลซัลโฟเนต (potassium guaiacolsulfonate), โซเดียมซิเตรต, ยาจากไม้ "Drimia maritima" (squill), น้ำมันโทลูและน้ำมันสน
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
การผิดกาละ

การผิดกาละ (จากกรีก , 'ขัด' และ , 'เวลา') คือความไม่สอดคล้องกันทางด้านลำดับเวลา โดยเฉพาะการนำบุคคล เหตุการณ์ วัตถุ คำศัพท์ภาษา และประเพณีจากช่วงเวลาที่แตกต่างกันมาจัดวางด้วยกัน ประเภทที่พบมากที่สุดของการผิดกาละคือ วัตถุที่วางผิดที่ในเวลา ประเภทอื่นได้แก่ การแสดงออกด้วยวาจา เทคโนโลยี แนวคิดเชิงปรัชญา รูปแบบดนตรี วัตถุ พืชหรือสัตว์ ประเพณี หรือสิ่งอื่นใดที่เกี่ยวข้องกับช่วงเวลาใดช่วงเวลาหนึ่งที่อยู่นอกเหนือขอบเขตของเวลาที่เหมาะสม
การผิดกาละอาจเกิดขึ้นโดยตั้งใจหรือไม่ได้ตั้งใจ การใช้ความไม่สอดคล้องตามยุคสมัยโดยเจตนาอาจนำมาใช้ในงานวรรณกรรมหรือศิลปะเพื่อช่วยให้ผู้ชมร่วมสมัยมีส่วนร่วมกับช่วงเวลาในประวัติศาสตร์ได้ง่ายขึ้น การผิดกาละโดยเจตนายังสามารถใช้เพื่อวัตถุประสงค์ในการพูด การโฆษณาชวนเชื่อ การแสดงตลก หรือการสร้างความตกตะลึงได้ การผิดกาละที่ไม่ได้ตั้งใจอาจเกิดขึ้นได้เมื่อนักเขียน ศิลปิน หรือผู้แสดงไม่ทราบถึงความแตกต่างในด้านเทคโนโลยี คำศัพท์และภาษา ประเพณีและทัศนคติ หรือแม้แต่แฟชั่นระหว่างช่วงเวลาและยุคสมัยทางประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกัน
ลูวิช ดี กามอยช์

ลูวิช วัช ดี กามอยช์ (ป. 1524 หรือ 1525 – 10 มิถุนายน ค.ศ. 1580) ถือเป็น กวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโปรตุเกสและของภาษาโปรตุเกส ความเชี่ยวชาญด้านบทกวี เขาได้รับการเทียบเคียงได้กับเชกสเปียร์ มิลตัน, วอนเดล, โฮเมอร์, เวอร์จิล และ ดันเต เขาเขียนบทกวีและบทละครเป็นจำนวนมาก แต่ที่จำได้ดีที่สุดคือผลงานมหากาพย์เรื่อง "Os Lusíadas" ("The Lusiads") งานบทกวีของเขา "The Parnasum of Luís de Camões" สูญหายไปในช่วงที่เขามีชีวิตอยู่ อิทธิพลของผลงานชิ้นเอก "Os Lusíadas" นั้นลึกซึ้งมากจนบางครั้งก็เรียกภาษาโปรตุเกสว่า "ภาษาของกามอยช์"
วันเสียชีวิตของเขาคือวันที่ 10 มิถุนายนของทุกปี ถือเป็นวันชาติของประเทศโปรตุเกส
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
มิลาเรปะ

เจจุน มีลาราปา (ทิเบต: རྗེ་བཙུན་མི་ལ་རས་པ, ไวลี: "rje btsun mi la ras pa", Jetsun Milarepa) หรือ มิลาเรปะ (อักษรโรมัน: Milarepa, 1028/40–1111/23) เป็นสิทธาชาวทิเบต ที่เป็นที่รู้จักในฐานฆาตกรเมื่อเป็นเด็กก่อนจะหันเข้าสู่พุทธศาสนาและเป็นนักบวชรูปสำคัญในเวลาต่อมา ถือเป็นโยคีและคุรุนักประพันธ์ในศาสนาพุทธรูปที่มีชื่อเสียงที่สุดรูปหนึ่งของทิเบตและมีคำสอนเป็นที่รู้จักในหลายสำนักของศาสนาพุทธแบบทิเบต ท่านเป็นศิษย์ของมาร์ปาลตซาวา และเป็นบุคคลสำคัญในศาสนาพุทธทิเบตสำนักคักยู (Kagyu) รวมถึงเป็นผู้พิชิตขึ้นเขาไกรลาศได้สำเร็จ
เรื่องราวชีวิตของมิลาเรปะเป็นที่รู้จักในวัฒนธรรมทิเบต โดยชีวประวัติเล่มที่มีชื่อเสียงที่สุด "The Life of Milarepa" ผลงานเขียนโดยจังโยน เฮรูกา (ทิเบต: གཙང་སྨྱོན་ཧེ་རུ་ཀ; 1452–1507) ในศตวรรษที่ 15 ยังคงได้รับความนิยมมาถึงปัจจุบัน เรื่องเล่าของมิลาเรปะที่เล่าขานกันในปัจจุบันมีที่มาจากหนังสือดังกล่าว ประกอบกับธรรมเนียมมุขปาฐะและหลักฐานที่เป็นวัตถุบูชาที่เกี่ยวเนื่อง เช่น ผ้าคลุมหนังหมีของท่าน ในขณะที่เป็นที่ทราบกัน "น้อยมากเกี่ยวกับท่านในฐานะบุคคลในประวัติศาสตร์" มิลาเรปะยังควได้รับการเคารพบูชาในทุกสำนักทิเบตในฐานะ "ตัวอย่างของการทุ่มเทและกลายเป็นผู้ชำนาญทางศาสนา" เรื่องราวชีวิตของมิลาเรปะยังนำไปสู่การตั้งสำนักคักยูและบุคคลสำคัญในสำนัก
นักวิชาการดอนัลด์ เอส โลเปซ จูเนียร์ (Donal S. Lopez Jr.) ชี้ให้เห็นว่าในหนังสือของจังโยน เฮรูกา ใช้องค์ประกอบเชิงรูปแบบจากพุทธประวัติของพระโคตมพุทธเจ้ามาแสดงออกให้มิลาเรปะมีลักษณะประดุจพระพุทธเจ้าของทิเบต ในฐานะบุคคลที่ "เกิดและตรัสรู้ในทิเบต ไม่เคนเดินทางไปอินเดียหรือเป็นศิษย์ของคุรุอินเดียท่านใด ๆ" และแสดงให้เห็นถึง "วิธีอย่างรวดเร็วในแนวทางแบบตันตระ" ที่ซึ่งการหลุดพ้นสามารถทำได้ในช่วงชีวิตเดียว ในคำสอนที่มิลาเรปะให้ไว้ มีการเน้นย้ำถึงคำสอนพุทธที่ว่าด้วย "ความไม่เป็นนิรันดร์, ความทรมานใน "สังสารวัฏ", ความตายอันหลีกเลี่ยงไม่ได้ และความไม่แน่นอนของการมาถึงซึ่งความตาย, การต้องเกิดใหม่อันน่าสยองขวัญ ซึ่งเป็นผลโดยตรงจากความไม่รู้" ในขณะเดียวกัน ชีวิตของมิลาเรปะยังเป็นตัวอย่างให้เห็นว่าแม้ฆาตกรก็กลับกลายมาเป็นพุทธะได้ และในหนังสือของจังโยน เฮรูกา ยังเป็นภาพสะท้อนของสองโลกที่อยู่คู่ขนานกัน โลกฆราวาส และโลกอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ซึ่งท้ายที่สุดคือโลกเดียวกัน บ่งบอกว่าโลกใบนี้เป็นโลกที่ศักดิ์สิทธิ์ในตัวมันเอง
บทกวีเชิงจิตวิญญาณของมิลาเรปะที่ได้รับการยอมรับคือ "ธรรมสังคีตแสนโศลก" ("The Hundred Thousand Songs")
ชีวประวัติต่าง ๆ ของมิลาเรปะมีรายละเอียดมากขึ้นด้วยธรรมสังคีตเหล่านี้ ซึ่งเมื่อรวมแล้วจะทำให้ชีวประวัติของท่านยาวขึ้นเป็นสองเท่า หนังสือนี้รวบรวมและแปลเป็นอังกฤษโดยมูลนิธิบูรพคดีศึกษา (Oriental Studies Foundation) ในปี 1962 และตีพิมพ์ใหม่อีกครั้งในปี 1999 เป็นตอนแยกในชื่อ "ธรรมสังคีตแสนโศลกของมิลาเรปะ" ("The Hundred Thousand Songs of Milarepa") แปลและเสริมข้อมูลโดย Garma C.C. Chang และอีกครั้งในปี 2017 คริสตอเฟอร์ สตัก (Christopher Stag) จากเครือข่ายแปลนิตารถะ (Nitartha Translation Network) นำมาแปลใหม่และรวมธรรมสังคีตเหล่านี้อยู่ในตอนที่ 11 ของหนังสือ
วิหารมายาเทวี

วิหารมายาเทวี ("มายาเทวี มนฺทิร", Maya Devi Temple) เป็นวัดพุทธโบราณในลุมพินี แหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ในประเทศเนปาล ถือเป็นวิหารหลักที่ลุมพินี สถานที่ประสูติตามธรรมเนียมของพระโคตมพุทธเจ้า ตัววิหารตั้งอยู่ติดกับสระน้ำศักดิ์สิทธิ์ (ปุษฺกรณี) และอุทยาน ซากโบราณคดีสร้างจากอิฐที่พบในวิหารมีอายุประมาณ 300 ปีก่อนคริสต์กาล สร้างโดยพระเจ้าอโศก และในปี 2013 มีการค้นพบซากของศาลจาก 600 ปีก่อนคริสต์กาล ทำจากไม้
ภายในวิหารมีศิลาที่ระบุจุดที่พระโคตมพุทธเจ้าประสูติ และประติมากรรมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับประสูติกาลของพระองค์ วิหารหลังโบราณสร้างขึ้นโดยพระเจ้าอโศกขณะพระองค์เสด็จเยือนลุมพินีในราวปี 249 ปีก่อนคริสต์กาล โดยมีการก่อสร้างด้วยอิฐเผาล้อมรอบศิลาดังกล่าว การตรวจวัดอายุทางรังสีคาร์บอนจากหลุมเสาในดินโดยรอบบ่งบอกว่ามีโครงสร้างของเดิมที่อายุย้อนไปถึง 600 ปีก่อนคริสต์กาล 
นับตั้งแต่ปี 2010 คณะศึกษาโบราณคดีจากยูเนสโก, มหาวิทยาลัยเดอรัม, กรมโบราณคดีของเนปาล และทรัสต์พัฒนาลุมพินี (Lumbini Development Trust) ริเริ่มการขุดค้นทางโลราณคดีภายในวิหารมายาเทวี ภายใต้การสนับสนุนของรัฐบาลญี่ปุ่น ในการขุดค้นนี้พบสิ่งปลูกสร้างที่อายุร่วมสมัยกับพระโคตมพุทธเจ้า อายุ 600 ปีก่อนคริสต์กาล ซึ่งผ่านการก่อสร้างใหม่และบูรณะหลายครั้งตลอดประวัติศาสตร์ ศาลที่ขุดพบนี้ถือเป็นพุทธศาสนสถานที่เก่าแก่ที่สุดที่พบในเอเชียใต้ นอกจากนี้ยังมีการพบซากของหมู่บ้านเก่าที่อายุถึง 1300 ปีก่อนคริสตกาล ประมาณ 200-300 เมตรทางใต้ต่อวิหาร
คติคลาสสิก

คติคลาสสิก, คตินิยมคลาสสิก หรือ คตินิยมแบบแผน  ในงานศิลปะ โดยทั่วไปหมายความถึง การให้ความสำคัญอย่างสูงต่อช่วงเวลาสมัยคลาสสิกของตะวันตก โดยเป็นการกำหนดมาตรฐานด้านรสนิยมที่ผู้นิยมคลาสสิกพยายามเลียนแบบ ในรูปแบบบริสุทธิ์แท้ คติคลาสสิกเป็นทัศนคติทางสุนทรียศาสตร์ที่อาศัยหลักการที่อิงตามวัฒนธรรม ศิลปะ และวรรณกรรมของกรีกและโรมโบราณ โดยเน้นที่รูปแบบ ความเรียบง่าย สัดส่วน ความชัดเจนของโครงสร้าง ความสมบูรณ์แบบ และอารมณ์ที่ยับยั้งชั่งใจ รวมถึงการดึงดูดสติปัญญาอย่างชัดเจน 
คติคลาสสิกมีอิทธิพลที่มักปรากฏอยู่ในยุโรปหลังยุคกลางและประเพณียุโรป
มูลนิธิบอร์เดอร์เลสเวิลด์

มูลนิธิบอร์เดอร์เลสเวิลด์ (BWF) เป็นองค์การนอกภาครัฐไม่แสวงหากำไรซึ่งจดทะเบียนภายใต้พระราชบัญญัติการจดทะเบียนสมาคม ค.ศ. 1860 ของอินเดีย มูลนิธิ BWF ปฏิบัติงานในชัมมูและกัศมีร์ ตามแนวชายแดนที่มีปัญหาความขัดแย้งระหว่างอินเดีย ปากีสถาน และจีน โดยได้ช่วยเหลือเด็กผู้หญิงที่กำพร้าจากความขัดแย้งตามแนวชายแดนอินเดีย-ปากีสถานหลายร้อยคน มูลนิธิดำเนินกิจกรรมต่าง&hairsp;ๆ มากมาย รวมถึงการบรรเทาทุกข์จากภัยพิบัติ การสนับสนุนบริการการแพทย์ฉุกเฉินสำหรับชุมชน และการช่วยเหลือเด็กกำพร้าจากความขัดแย้งที่ยังคงดำเนินอยู่
ประวัติ.
มูลนิธิก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2002 โดยอธิก กทัม (Adhik Kadam) และภารตี มมานี (Bharati Mamani) ในเมืองปุเณ รัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย
โครงการ.
มูลนิธิ BWF ทำงานด้านการศึกษา การดูแลสุขภาพ เวชศาสตร์ฉุกเฉิน และการเสริมสร้างศักยภาพสตรี องค์การดำเนินการบ้านพักสี่แห่งสำหรับเด็กผู้หญิงที่สูญเสียบิดามารดาไปในสถานการณ์ขัดกันด้วยอาวุธบริเวณหุบเขากัศมีร์ ระหว่างสงครามการ์คิล และแผ่นดินไหวในกัศมีร์ ค.ศ. 2005 มูลนิธิได้ สนับสนุนการศึกษา การฝึกอาชีพ และการให้คำปรึกษาสำหรับเด็กผู้หญิงเพื่อส่งเสริมการมีจุดมุ่งหมายของชีวิต
รางวัลและการรับรอง.
ในปี ค.ศ. 2010 มูลนิธิ BWF ได้รับรางวัลคุณแม่เทเรซา (Mother Teresa Award) จากมูลนิธิฮาร์มอนี (Harmony Foundation) ในด้านความยุติธรรมทางสังคมและสันติภาพโดยรับมอบจากองค์ทะไลลามะ ในปี ค.ศ. 2016 มูลนิธิ BWF และอธิก กทัม ประธานมูลนิธิ ได้รับการเชิดชูเกียรติโดยองค์การอินเดียนส์ฟอร์คอลเลคทีฟแอกชัน (Indians for Collective Action) สำหรับการปฏิบัติงานของพวกเขา
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2526 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2526 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2526 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2522 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอชนแดน และกิ่งอำเภอน้ำหนาว
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอศรีเทพ และอำเภอบึงสามพัน
โตร์มา

โตร์มา (ทิเบต: གཏོར་མ, ไวลี: "gtor ma"; Tor-ma) หมายถึงประติมากรรมที่ทำจากเนยและแป้งที่ใช้งานในพิธีกรรมเชิงตันตระหรือเป็นเครื่องถวายบูชาในศาสนาพุทธแบบทิเบต โตร์มาอาจนำมาย้อมเป็ยหลากหลายสี และนำมาขึ้นรูปเป็นรูปลักษณะต่าง ๆ ขึ้นอยู่กับการใช้งาน โดยทั่วไปขึ้นรูปเป็นทรงกรวย นอกจากนี้ยังอาจมีการสร้างโตร์มาขนาดใหญ่ตั้งในศาลเจ้าตามเทศกาล
ประวัติศาสตร์.
ธรรมเนียมการถวายขนมเค้กหรือก้อนแป้งนั้นมีมาก่อนศาสนาพุทธเข้าสู่ทิเบต โดยขนมแป้งที่ใช้ถวายตามธรรมเนียมอินเดียเดิมเรียกว่า พลี ("bali") หรือ พลิงห ("balingha") มีลักษณะแยนมากกว่าจะเป็นทรวกรวยแบบโตร์มา
ชื่อโตร์มาในภาษาทิเบตมาจากราก "gtor-ba" แปลว่า "เพื่อทำลาย, สลาย, ขับไล่" ซึ่งตีความได้ทั้งในแง่ของสิ่งถวายและในแง่ของการปล่อยไปหรือการไม่ยึดติด
รูปแบบ.
โตร์มามีรูปแบบต่างกันไปตามวัตถุประสวค์การใช้งาน บ้างนำมาตั้งถวายในศาลเจ้าระหว่างพิธีกรรมหรือใช้แทนเทพเจ้า บ้างใช้ในการปฏิบัติพรตและนำมารับประทานระหว่างการปฏิบัตื บ้างทำขึ้นเพื่อเอาใจดวงวิญญาณ สะสมบุญ หรือปัดเป่าอุปสรรค โตร๋มาทำมาจากแป้งบาร์เลน์และเนยเป็นหลัก แต่ตามธรรมเนียมแล้วอาจผสมไข่ นม น้ำตาล น้ำผึ้ง หรือเนื้อ ขึ้นกับการใข้งาน
โตร์มาเทพเจ้า.
โตร์มาเทพเจ้า หรือ เต็นโตร์ (ไวลีย์: rten gtor) เป็นโตร์มาที่เก็ยรักษาในศาลเจ้าและมีไว้แทนเทพเจ้าทางตันตระองค์ใดองค์กนึ่ง โตร์มาเหล่านี้มีรูปแบบที่สลับซับซ้อนเป็นรูปเทพเจ้ากึ่งดุร้าย เช่น พระวัชรโยคินีหรือพระจักรสังวร ไปจนถึงรูปทรงกรวยสีขาวแทนเทพเจ้าสันติ เช่น พระตารา, พระอวโลกิเตศวร
โตร์มาอาหาร.
โตร์มาอาหาร หรือ กังโตร์ (ไวลีย์: skang gtor) ใช้ในศาสนกิจ และจะนำมารับประทานบางส่วนขณะประกอบพิธี โดยที่เหลือ (ไวลีย์: dme gtor) จะนำมาถวายแก่สิ่งมีชีวิตระดับล่างกว่าหลังประกอบพิธีเสกแล้ว ในบางธรรมเนียมอาจทำโตร์มาอาหารจากวัตถุดิบร่วมสมัยมากขึ้นเช่นกัน
โตร์มาของถวาย.
โตร์มาของถวายบูชาทำขึ้นเพื่อถวายแด่เทพเจ้า หรือ กุบโตร์ / ชดโตร์ (ไวลีย์: sgrub gtor / mchod gtor) หรือพระธรรมบาล, ดวงวิญญาณที่เป็นอุปสรรคอยู่ หรือสิ่งมีชีวิตระดับล่างกว่า โดยโตร์มาที่ถวายแด่ดวงวิญญาณที่เป็นอุปสรรคจะเรียกว่า "เก็กโตร์" (ไวลีย์: gegs gtor)
โตร์มายา.
โตร์มาอาจนำมาใช้ในการแพทย์พื้นถิ่นของทิเบตเพื่อดึงเอาความเจ็บป่วยออกจากตัวและเพื่อรักษา จากนั้นจะนำไปทิ้ง
หุบเขายาร์ลุง

หุบเขายาร์ลุง (ทิเบต: ཡར་ཀླུངས་, ไวลี: "yar kLungs"; Yarlung Valley) เป็นบริเวณทางภูมิศาสตร์ที่เกิดจากแม่น้ำยาร์ลุงชู แม่น้ำสาขาของแม่น้ำจังโป ในแคว้นชันนัน เขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน โดยเฉพาะจุดที่แม่น้ำยาร์ลุงชูบรรจบกับแม่น้ำชงเย ก่อนจะขยายออกเป็นที่ราบกว้าง 2 กิโลเมตร และไหลไปบรรจบกับแม่น้ำจังโป ในอำเภอเนดง พื้นที่บริเวณนี้รวมถึงเซตัง หนึ่งในเมืองสำคัญของทิเบต ห่างไป 183 กิโลเมตรทางใต้ของลาซา พื้นที่นี้มีป่าไม้ขึ้นปกคลุมและมีความเหมาะสมแก่การกสิกรรม โดยเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากผลผลิตแอปเปิลและลูกแพร์
หุบเขายาร์ลุงและหุบเขาชงเยที่อยู่ติดกัน รวมกันในอดีตเป็นราชธานีของราชวงศ์ยาร์ลุงของทิเบต ซึ่งควบคุมเส้นทางการค้าสำคัญระหส่างอินเดียกับภูฏาน จักรพรรดิทิเบตองค์แรก ซงเซ็น คัมโป (605 หรือ 617? - 649) ย้ายราชธานีไปยังลาซาหลังขยับขยายอาณาเขต
หุบเขายาร์ลุงมักได้สมญาเป็น "ต้นธารของอารยธรรมทิเบต" (cradle of Tibetan civilisation) มีขนาดยาวเพียง 72 กิโลเมตร แต่เต็มไปด้วยปราสาท อาราม วัด ถ้ำพุทธ และสถูปมากมาย แหล่งำลัง (power places; "ne-sum") สามแห่ง ตั้งอยู่ในยาร์ลุง ได้แก่ เชลดัก (Sheldrak), ตราดรุก (Tradruk) และ ยุมบูลากัง (Yumbu Lagang; วังยุงบูลากัง) และมีสถูปสำคัญที่ประดิษฐานพระธาตุศักดิ์สิทธิ์ ("ten-sum") สามองค์ คือ Takchen Bumpa, Gontang Bumpa และ Tsechu Bumpa
ไม่ไกลจากเมืองเซซังในอดีตเคยมีสะพานแขวนโลหะสร้างขึ้นในสมัยศตวรรษที่ 14 ข้ามแม่น้ำยาร์ลุงจังโป/แม่น้ำพรหมบุตร ก่อสร้างโดยวิศวกรขื่อดัง ทังทง คยัลโป มีความยาว 150 ถึง 250 เมตร ปัจจุบันเหลือเพียงหินใหญ่ที่ในอดีตรองรับน้ำหนักสะพานห้าก้อน สะพานใหม่มีการสร้างทดแทนในยุคปัจจุบันประมาณไม่กี่กิโลเมตรทางปลายน้ำที่งาโก (Nyago) สะพานนี้พังทลายมานานแล้ว แม้แต่เมื่อครั้นสรัตทาสเดินทางมาที่นี่ในปี 1879 ยังต้องใช้เรือข้ามฟากข้ามเนื่องจากสะพานอยู่ในสภาพที่ใช้งานไม่ได้อย่างหนัก
มือวืยเดซ็มชฉืลนึมีราดามี

มือวืยเดซ็มชฉืลนึมีราดามี ([mɨ ˈvɨjd͡zʲɛm ˈʂt͡ʂɨlʲnɨmʲi raˈdamʲi], "มาเถิด มาร่วมเดินขบวนกันอย่างพากเพียรกัน") หรือรู้จักกันในนามของมาร์ชนักรบ ([vaˈjat͡skʲi ˈmarʂ]) เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาชนเบลารุสที่ซึ่งเป็นประเทศที่อยู่ระหว่างปี 1918 ถึง 1919
ประวัติ.
เนื้อเพลงดังกล่าวตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1919 ณ เมืองมินสค์ ในหนังสือพิมพ์ "เบลารุส" เพลงนี้ถือเป็นเพลงประจำสาธารณรัฐประชาชนเบลารุส และได้รับการอนุมัติโดยรัฐบาลในปี 1920 แม้ว่าในขณะนั้นสาธารณรัฐจะอยู่ในสภานะรัฐบาลพลัดถิ่นอยู่ก็ตาม
ในช่วงที่โซเวียตปกครองประเทศเบลารุสอยู่ เพลงนี้ถูกห้ามร้องและบรรเลง แต่อย่างไรก็ตาม ประชาชนเบลารุสก็มีความพยายามที่จะดัดแปลงเนื้อเพลงให้สอดคล้องกับอุดมการณ์คอมมิวนิสต์โดยการแทนที่การกล่าวถึงธงขาวแดงขาวของเบลารุสด้วยธงแดงของสหภาพโซเวียต ตลอดศตวรรษที่ 20 เพลงนี้ถูกนำมาใช้โดยองค์กรสนับสนุนการประกาศเอกราชของชาวเบลารุสในต่างแดนอย่างแข็งขัน
หลังจากได้รับการฟื้นฟูเอกราชของเบลารุสในปี 1991 ก็มีข้อเสนอให้นำเพลงนี้มาเป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐเบลารุสอีกครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักเขียนชื่อดังอย่าง Vasil Bykaŭ, Ales Adamovich และ Ryhor Baradulin ได้ออกคำร้องต่อสาธารณะเพื่อสนับสนุนให้เพลงนี้เป็นเพลงชาติของประเทศเบลารุส สัญลักษณ์อื่น ๆ ของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเบลารุส เช่น ปาโฆเนีย และธงขาวแดงขาว ได้รับการฟื้นคืนเป็นสัญลักษณ์ของรัฐและใช้มาจนถึงปี 1995 อย่างไรก็ตาม เพลงชาติเดิมก็ไม่เคยได้รับการฟื้นคืนเป็นเพลงชาติของประเทศอีกเลย ทำให้เพลงชาติสมัยสหภาพโซเวียตยังคงสถานะเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการแม้ว่าสัญลักษณ์แห่งการประกาศอิสรภาพในสมัยก่อนจะได้รับการฟื้นคืนมาก็ตาม เพลงชาติฉบับโซเวียตที่ยังคงเก็บรักษาไว้ไม่มีเนื้อร้องจนกระทั่งปี 2002 เมื่อมีเนื้อร้องใหม่มาแทนที่เนื้อเพลงสมัยโซเวียต
ปัจจุบัน มือวืยเดซ็มชฉืลนึมีราดามี ได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่ผู้ประท้วงเรียกร้องประชาธิปไตยในประเทศเบลารุสและมักถูกกล่าวถึงว่าเป็นหนึ่งในเพลงชาติทางเลือกของเพลงชาติอย่างเป็นทางการในปัจจุบัน
แม่น้ำยาร์ลุงจังโป

ยาร์ลุงจังโป (ทิเบต: ཡར་ཀླུངས་གཙང་པོ་, ไวลี: "yar kLungs gTsang po", พินอินทิเบต: "Yarlung Zangbo"; Yarlung Tsangpo) เป็นแม่น้ำในเขตปกครองตนเองทิเบต ประเทศจีน ถือเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในทิเบต และยาวเป็นอันดับห้าของประเทศจีน ส่วนต้นน้ำของแม่น้ำยังมีอีกชื่อว่า แม่น้ำมากวัน
แม่น้ำยาร์ลุงจังโปมีต้นธารอยู่ที่ธารน้ำแข็งอังซีในทิเบต ทางตะวันออกเฉียงใต้ต่อเขาไกรลาศและทะเลสาบมนสโรวาร ไหลเรื่อยมาเป็นหุบเขาทิเบตใต้และโกรกธารใหญ่ยาร์ลุงจังโปหลังไหลออกจากเขตที่ราบสูงทิเบต ซึ่งถือเป็นหนึ่งในโกรกธารที่ใหญ่ที่สุดในโลก ก่อนจะไหลเข้าสู่เขตประเทศอินเดียที่รัฐอรุณาจัลประเทศ หลังจากนั้นแม่น้ำขยายขนาดกว้างขึ้นและกลายเป็นแม่น้ำพรหมบุตรเมื่อไหลผ่านรัฐพิหาร จากรัฐอัสสัมแม่น้ำไหลเข้าสู่ประเทศบังกลาเทศผ่านรัมนบซาร และในอดีตจนถึง 200 ปีก่อน เคยไหลออกทางตะวันออกไปรวมกับแม่น้ำเมฆนาใกล้กับหมู่บ้านไภรวะ
ศุภโชค ศรีสุขจร

ศุภโชค ศรีสุขจร (เกิด 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2537) ชื่อเล่น ฟิล์ม เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา อดีตสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม
ประวัติ.
ศุภโชค เกิดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ที่ตำบลพระประโทน อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรนายธงชัย ศรีสุขจร อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดนครปฐม กับสุภาภรณ์ ศรีสุขจร ด้านครอบครัวสมรสกับ เภสัชกรหญิง ญาดาภา ศรีสุขจร (สกุลเดิม: ตันสุดเจริญ) ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว
สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการเงิน จาก คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และ ระดับปริญญาโท คณะวิทยาศาสตร์ข้อมูล จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา
การทำงาน.
ด้านธุรกิจ.
ศุภโชค เคยดำรงตำแหน่งเจ้าหน้าที่บริหาร ฝ่ายตรวจสอบตลาดทุน สำนักงาน กลต.
ด้านการเมือง.
ศุภโชค เข้าสู่งานการเมืองโดยการเป็นสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครปฐม เขตอำเภอเมืองนครปฐม ต่อมาในปี พ.ศ. 2565 หลังการเป็น ส.อบจ. ได้ร่วมทำงานกับผู้ใหญ่หลายคน รวมถึงจิรวัฒน์ สะสมทรัพย์ จึงได้รู้จักกับอนุชา สะสมทรัพย์ และเผดิมชัย สะสมทรัพย์ ทำให้เขามีโอกาสเจอวราวุธ ศิลปอาชา หัวหน้าพรรค และได้พูดคุยอุดมการณ์ แนวทางการทำงาน ซึ่งเขามองว่าตอบโจทย์กับประชาชน และเตรียมเป็นว่าที่ผู้สมัคร สส. อายุน้อยที่สุดของพรรคชาติไทยพัฒนา ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครปฐม สังกัดพรรคชาติไทยพัฒนา และได้รับเลือกตั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ศุภโชค ศรีสุขจร ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
ศานติสถูป (โปขรา)

ศานติสถูป (อักษรโรมัน: Shanti Stupa) แห่งโปขราเป็นสถูปอนุสรณ์ในศาสนาพุทธ ตั้งอยูบนเขาอนฑู (Anadu Hill) ในอดีตหมู่บ้านปูมทิภูมทิ ที่ปัจจุบันอยู่ในเขตนครโปขรา อำเภอกัสกี ประเทศเนปาล
ศานติสถูปนี้สร้างขึ้นโดยภิกษุจากสำนักนิปปงซัง-เมียวโฮจิ ชื่อว่า โมริโอกะ โซนิน (Morioka Sonin) ด้วยความสนับสนุนจากคนท้องถิ่น ภายใต้คำแนะนำของภิกษุนิจิดัตซุ ฟูจิอิ ผู้สถาปนาสำนักดังกล่าว และผู้มีความตั้งใจจะสร้างศานติสถูปขึ้นทั่วโลกตั้งแต่ปี 1947 เพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสันติภาพในโลก คำว่าศานติมีความหมายถึงสันติ ดังนั้นสถูปนี้จึงเป็นสถูปสันติภาพ สร้างขึ้นเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของสันติภาพ ที่ความสูง 1100 บนเขาอนฑู โดยมีภิกษุฟูจิอิเป็นผู้เดินทางมาวางศิลาฏฤกษ์และอัญเชิญพระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้ามาประดิษฐาน ณ วันที่ 12 กันยายน 1973 ปัจจุบัน ศานติสถูปแห่งโปขรายังกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่นักเดินทางสามารถขึ้นมาชมทิวทัศน์ของเทือกเขาอันนปูรณะ นครโปขรา และทะเลสาบเฝวาได้
หมางชื่อ

หมางชื่อ (จิ่งเผาะ:), หรือชื่อเดิม ลู่ซี (Luxi) หรือ เมืองข้อน  เป็นนครระดับอำเภอและศูนย์กลางการปกครองของจังหวัดปกครองตนเองชนชาติไทและจิ่งพัว เต๋อหง มณฑลยูนนาน ประเทศจีน มีขนาดพื้นที่รวม มีพื้นที่เขตเมือง กลุ่มชาติพันธุ์สำคัญของเมือง ได้แก่ ชาวจีนฮั่น ชาวไท โดยเฉพาะชาวไทเหนือ และชาวจิ่งเผาะ
ศัพทมูล.
ชื่อจีนกลาง "หมางชื่อ" ปรากฏครั้งแรกในปี 1443 เมื่อถู่ซือแห่งหมางชื่อไทเหนือในชื่อ "ยฺวี่อี๋ จ่างกวานซือ"  ได้สถาปนาขึ้น ในอดีต ชาติพันธุ์หมางชื่อ (茫施) เป็นผู้อยู่อาศัยดั้งเดิมของแถบนี้ โดยคำว่า "芒市" มีพัฒนาการมาจาก "" (อ่านออกเสียงเดียวกัน) ส่วน ลู่ซี (潞西) เป็นชื่อเดิม แปลว่า "ตะวันตกของแม่น้ำลู่ [สาละวิน]"#เปลี่ยนทาง 
ในภาษาไทเหนือมีชื่อว่า เมืองข้อน#เปลี่ยนทาง (ᥛᥫᥒᥰ ᥑᥩᥢᥴ) หรือ "勐焕" แปลว่า "เมืองรุ่งอรุณ"#เปลี่ยนทาง 
ในปี 2008 มีการสำรวจสาธารณะผู้คนจำนวน ซึ่ง 96.96% สนับสนุนการเปลี่ยนไปใช้ชื่อหมางชื่อ แทนที่ชื่อในเวลานั้นซึ่งคือลู่ซี การเปลี่ยนชื่อเมืองเป็นทางการมีขึ้นในปี 2010 ซึ่งมีความหมายว่า เมืองหมาง
ภูมิประเทศ.
หมางชื่อมีพื้นที่รวม โดยมีพื้นที่ราบแอ่งสองพื้นที่หลักในเมือง ได้แก่หมางชื่อป้า  และเจอฟั่งป้า  หมางชื่อมีธรณีสัณฐานหลักเป็นเทือกเขา คิดเป็นมากถึง 84.48% ของเขตแดนหมางชื่อ จุดสูงสุดอยู่ที่เทือกเขาชิ่งโข่ว (Mount Qingkou) ด้วยความสูง 2,889.1 เมตรจากระดับน้ำทะเล#เปลี่ยนทาง เทือกเขานี้เป็นแขนงของเทือกเขาเกาหลีก้ง#เปลี่ยนทาง แม่น้ำสายหลักของเมืองคือแม่น้ำหมางชื่อซึ่งเป็นดั่ง "แม่น้ำมารดา" ของเมือง และมีพื้นที่ซับน้ำขนาด #เปลี่ยนทาง หรือ 61.3% ของพื้นที่นครหมางซื่อ
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 5 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 2)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก, อำเภอหล่มเก่า, อำเภอชนแดน และกิ่งอำเภอน้ำหนาว
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอศรีเทพ และกิ่งอำเภอบึงสามพัน
วัดฝอกวาง (หมางชื่อ)

วัดฝอหวาง  เป็นวัดพุทธนิกายเถรวาทในเมืองข้อน มณฑลยูนนาน ประเทศจีน
ชื่อ.
ชื่อของวัดในภาษาไตดั้งเดิมคือ "จ้างเห้อซิ่ง"  แปลว่า "วัดพุทธที่ประดิษฐานคัมภีร์พุทธแรก"
ประวัติศาสตร์.
วัดสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 1873 ในรัชสมัยของจักรพรรดิถองตี้ (1862–1874) แห่งราชวงศ์ชิง (1644–1911) เดิมทีเป็นวังของฟ่าง ชิ่งลู่  ตูซือที่ยี่สิบ เมื่อครั้นสร้างแล้วเสร็จ มีผู้แจ้งไปยังรัฐบาลของราชวงศ์ชิงว่าอาคารขัดต่อข้อกำหนดที่กำกับสิ่งปลูกสร้าง ทำให้ถูกแปรสภาพมาเป็นวัดพุทธแทน
วัดเสียหายเล็กน้อยระหว่างสงครามกับญี่ปุ่นครั้งที่สอง และในสมัยการปฏิวัติทางวัฒนธรรม สิ่งปลูกสร้างส่วนใหญ่ถูกทำลายสิ้นโดยยุวชนแดง เหลือเพียงโถงหลักและโถงทางใต้เท่านั้น หลังการประชุมใหญ่ครั้งที่ 3 ของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 11 มีการออกนโยบายอนุญาตเสรีภาพทางศาสนาบางส่วน วัดฝอกวางได้รับการบูระในปี 1983
สถาปัตยกรรม.
อุโบสถของวัดเป็นโถงหลัก มีลักษณะหลังคาโค้งสองชั้น ใจกลางประดิษฐานพระพุทธรูปของพระโคตมพุทธเจ้า
เทศบาลตำบลรั้วใหญ่

รั้วใหญ่ เป็นเทศบาลตำบลที่ครอบคลุมพื้นที่ของตำบลรั้วใหญ่ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี) อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งประวัติศาสตร์โบราณคดีของจังหวัด อาทิ วัดแค วัดสารภี วัดกุฎีทอง วัดกงจักร วัดมรกตคุ้มขุนแผน ต้นมะขามยักษ์ คูเมืองโบราณ 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลตำบลรั้วใหญ่ มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
พื้นที่ตำบลรั้วใหญ่ได้เข้าอยู่ในเทศบาลเมืองสุพรรณบุรีในปี พ.ศ. 2498 นายพินิต โพธิพันธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองสุพรรณบุรี โดยขยายเขตมาถึงพื้นที่บางส่วนของหมู่ 1 ของตำบลรั้วใหญ่ ในปีต่อมาทางจังหวัดสุพรรณบุรีจึงได้โอนพื้นที่บางส่วนของหมู่ 1 ตำบลรั้วใหญ่ ในเขตพื้นที่เทศบาลเมืองสุพรรณบุรีให้ไปขึ้นกับตำบลท่าพี่เลี้ยง เพื่อเป็นแนวเขตที่ชัดเจนในการปกครอง
ปี พ.ศ. 2509 นายเวียง สาครสินธุ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ดำเนินการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองสุพรรณบุรีครั้งที่ 2 โดยขยายพื้นที่มาถึงเขตสถานีรถไฟสุพรรณบุรี และเขตวัดป่าเลไลยก์ ของตำบลรั้วใหญ่ โดยมีคลองส่งน้ำชลประทาน (คลองวัดป่าฯ) กั้นเขตพื้นที่ ในปีต่อมาทางจังหวัดสุพรรณบุรีจึงโอนพื้นที่บางส่วนของหมู่ 2 เฉพาะส่วนที่เหลือจากที่ตัดเข้าในเขตเทศบาลเมือง แบ่งออกเป็น 2 ส่วน คือ
ส่วนที่เหลือของหมู่บ้านได้จัดตั้งเป็นสภาตำบลรั้วใหญ่ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลรั้วใหญ่มี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 19.46 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,087 คน และ 2,136 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลรั้วใหญ่อยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลรั้วใหญ่ 
ปี พ.ศ. 2561 องค์การบริหารส่วนตำบลรั้วใหญ่มี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 19.46 ตารางกิโลเมตร ประชากร 11,309 คน ปีงบประมาณ พ.ศ. 2561 มีรายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุน 35.50 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 16.69 ล้านบาท รวมทั้งเป็นพื้นที่มีความเจริญเติบโตและพัฒนาในหลายด้าน เช่น การท่องเที่ยว การพาณิชยกรรม อุตสาหกรรม การเปลี่ยนแปลงของบริบทสังคม และเมื่อหักร่ายจ่ายประจำแล้วมีเงินเหลือประมาณ 18.86 ล้านบาท รายได้ดังกล่าวเพียงพอที่จะใช้ในการพัฒนาและการจัดทำบริการสาธารณะให้แก่ประชาชนได้ ปี พ.ศ. 2563 องค์การบริหารส่วนตำบลรั้วใหญ่ จังหวัดสุพรรณบุรี จึงได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลรั้วใหญ่
หมู่บ้านและประชากร.
เทศบาลตำบลรั้วใหญ่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
สุดารัตน์ พิทักษ์พรพัลลภ

สุดารัตน์ พิทักษ์พรพัลลภ (เกิด 13 เมษายน พ.ศ. 2538) ชื่อเล่น กานต์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นบุตรชูวิทย์ พิทักษ์พรพัลลภ
ประวัติ.
สุดารัตน์ เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2538 ที่อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี เป็นบุตรนายชูวิทย์ พิทักษ์พรพัลลภ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี และนางจันทนา พิทักษ์พรพัลลภ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จากSouthside High School ฟอร์ตสมิธ รัฐอาร์คันซอ ประเทศสหรัฐอเมริกา ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช และระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
การทำงาน.
ในขณะที่ สุดารัตน์ กำลังศึกษาระดับปริญญาตรี เธอได้รับเลือกเป็นนายกสโมสรนักศึกษา คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ต่อมาปี พ.ศ. 2566 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดอุบลราชธานี สังกัดพรรคเพื่อไทย และได้รับเลือกตั้ง เธอเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหญิงที่อายุน้อยที่สุด ในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 26
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
สุดารัตน์ พิทักษ์พรพัลลภ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาแล้ว 1 สมัย คือ
โปเกมอน เทรดดิงการ์ดเกม พ็อกเก็ต

โปเกมอน เทรดดิงการ์ดเกม พ็อกเก็ต (; โรมาจิ: "Pokémon Trading Card Game Pocket") เป็นวิดีโอเกมการ์ดสะสมดิจิทัลพัฒนาโดยบริษัทครีเชอร์สและดีนา จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัด สำหรับแอนดรอยด์และไอโอเอส ทั่วโลกเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2567 มีชื่อย่อคือ TCGP, โปเกโปเก (ポケポケ)
การ์ดชุด.
การ์ดชุดใน TCGP จะเป็นรูปแบบซองแพ็ค โดยเปิดได้ถึง 5 ใบ ต่อ 1 ซองที่เปิด ซึ่งสามารถสะสมเก็บการ์ดได้ โดยสามารถเปิดซองฟรีได้ 2 ซอง ซองละ 12 ชั่วโมง
ในการเปิดการ์ดชุดนั้นจะมีการแสดงผลพิเศษต่างๆ ซึ่งจะสุ่มในแต่ละแบบ โดยมีทั้งหมด 4 แบบคือ
กฏการเล่น.
สำหรับกฏการเล่น TCGP นั้นได้ปรับรูปแบบกฏการเล่นของ โปเกมอน เทรดดิงการ์ดเกม (TCG) ไว้ แต่กฎบางข้อได้รับการปรับปรุงใหม่และให้เรียบง่ายขึ้นเพื่อให้เล่นบนสมาร์ทโฟนได้ง่ายขึ้น โดยรายละเอียดมีดังต่อไปนี้
การพัฒนา.
โปเกมอน เทรดดิงการ์ดเกม พ็อกเก็ต เปิดตัวเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ในรายการของ Pokémon Presents เป็นเกมแอพที่ทำมาในรูปแบบดิจิตอลการ์ดเกม ซึ่งเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นในช่วงเวลาเดียวกับโปเกมอน โก ที่ได้เปิดตัวไป ฮิโรเบะ เคย์ตะ เจ้าหน้าที่บริหารบริษัทกล่าวว่า ในระหว่างการพัฒนาเกมแอพของบริษัทโปเกมอนนั้นต้องรักษาเป้าหมายหลัก 2 ประการคือ การทำให้เกมเข้าถึงได้ง่ายขึ้น และ รักษาอุปสรรคในการเข้าให้อยู่ในระดับต่ำ
นอกจากนี้เป็นส่วนหนึ่งของโปเกมอนเดย์การฉลองครบรอบ 28 ปีของโปเกมอน ส่วนของเวอร์ชั่นเดโมครั้งแรกในงานแข่งโปเกมอนเวิลด์แชมเปียนชิปส์ พ.ศ. 2567 ที่รัฐฮาวาย และเวอร์ชั่นเดโมครั้งที่ 2 ในประเทศนิวซีแลนด์เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2567
การเผยแพร่.
ในส่วนการเผยแพร่นั้นในช่วงแรกได้มีการให้ทดลองเล่นในงานโปเกมอนเวิลด์แชมเปียนชิปส์แล้วได้ทำการ Soft Launch แอปทั้ง กูเกิล เพลย์ ของ แอนดรอยด์ และ แอปสโตร์ ของ ไอโอเอส ในประเทศนิวซีแลนด์เมื่อวันที่ 26 กันยายน ถึง 28 ตุลาคม พ.ศ. 2567
หลังจากที่เปิดให้บริการทั่วโลก โปเกมอน เทรดดิงการ์ดเกม พ็อกเก็ต ทำรายได้มากกว่า 12 ล้านเหรียญภายใน 4 วัน แซงรายได้กว่าเกมโปเกมอน โก ทำรายได้ประมาณ 1 ล้านเหรียญต่อวัน
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก และอำเภอหล่มเก่า
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน, กิ่งอำเภอศรีเทพ และกิ่งอำเภอบึงสามพัน
ปฏิฐานนิยม

ปฏิฐานนิยม  เป็นสาขาวิชาปรัชญาที่ยึดถือแนวคิดว่าองคภาวะซึ่งสามารถสังเกตได้โดยตรงจากประสบการณ์เท่านั้นที่อยู่ภายในขอบข่ายการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ ปฏิฐานนิยมมุ่งสร้างทฤษฎีหรือกฎทั่วไปซึ่งแสดงให้เห็นความสัมพันธ์ระหว่างปรากฏการณ์ต่าง ๆ 
แม้ว่าแนวทางปฏิญานนิยมจะเป็นหัวข้อที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าในประวัติศาสตร์ความคิดของชาวตะวันตก แต่แนวคิดปฏิญานนิยมสมัยใหม่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 โดยโอกุสต์ กงต์ สำนักปรัชญาของเขาถือว่าสังคมนั้นดำเนินไปตาม กฎทางวิทยาศาสตร์เช่นเดียวกับโลกทางกายภาพ หลังจาก จากแนวคิดของกงต์ได้รับความนิยมก็เกิดขึ้นใน สาขาตรรกศาสตร์ จิตวิทยา เศรษฐศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และสาขาความคิดอื่น ๆ
โอกุสต์ กงต์

โอกุสต์ กงต์ (19 มกราคม ค.ศ. 1798 – 5 กันยายน ค.ศ. 1857) เป็นนักปรัชญา นักคณิตศาสตร์ และนักเขียนชาวฝรั่งเศสผู้วางหลักคำสอนของปฏิฐานนิยม เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น นักปรัชญาแห่งวิทยาศาสตร์คนแรกในความหมายสมัยใหม่ของคำนี้ ความคิดของกงต์ยังถือเป็นรากฐานของการพัฒนาสังคมวิทยา โดยเขาเป็นผู้ประดิษฐ์คำศัพท์นี้ขึ้นมาและถือว่าสาขาวิชานี้เป็นศาสตร์ที่ประสบความสำเร็จที่โดดเด่นที่สุดของวิทยาศาสตร์
จังหวัดเพชรบูรณ์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเพชรบูรณ์ พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 4 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเพชรบูรณ์, อำเภอหล่มสัก และอำเภอหล่มเก่า
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอหนองไผ่, อำเภอวิเชียรบุรี, อำเภอชนแดน และกิ่งอำเภอศรีเทพ
ปรัตถนิยม

ปรัตถนิยม หรือ คติเห็นแก่ผู้อื่น  เป็นหลักการและแนวทางปฏิบัติที่คำนึงถึงความอยู่เย็นเป็นสุข และ/หรือความสุขของมนุษย์ หรือสัตว์อื่น ๆ โดยไม่ขึ้นอยู่กับความคิดเห็นหรือปฏิกิริยาของบุคคลใดต่อตนเอง แม้ว่าเป้าหมายแห่งการเห็นแก่ผู้อื่นจะมีความหลากหลาย แต่สิ่งนี้ถือเป็นคุณค่าทางศีลธรรมที่สำคัญในหลายวัฒนธรรมและศาสนา อาจมีความหมายเดียวกับคำว่าเสียสละ ความหมายทางตรงกันข้าม คือ ความเห็นแก่ตัว
คำว่า "altruism" เป็นที่นิยม (และอาจคิดขึ้น) โดยนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส โอกุสต์ กงต์ ในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งมีความหมายว่า เป็นคำตรงข้ามของอัตตัตถนิยม, อัตตานิยม (egoism) กงต์ได้มาจากคำ ในภาษาอิตาลี ซึ่งได้มาจากภาษาละติน แปลว่า "คนอื่น" หรือ "ใครคนอื่น"
ปาริธ ทิมทอง

ปาริธ ทิมทอง (เกิด 8 ธันวาคม 2539) เป็นนักแสดงชายชาวไทย สำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมปลายที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย และจบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
นิกโก เซ็นโซลี

นิกโก เซ็นโซลี (เกิดวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 2005) เป็นนักฟุตบอลชาวซานมารีโนที่เล่นเป็นกองกลางในซานมารีโนอากาเดมีและฟุตบอลทีมชาติซานมารีโน
อาชีพสโมสร.
ณ วันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 2023 เซ็นโซลีได้รับการยืมตัวจาก Sangiuliano
อาชีพนานาชาติ.
เซ็นโซลีเปิดตัวให้กับฟุตบอลทีมชาติซานมารีโนอาวุโสในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2024 ในการแข่งขันรอบกระชับมิตรกับเซนต์คิตส์และเนวิส ณ วันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2024 ในการแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีก 2024–25 กลุ่มดีต่อลิกเตนสไตน์ เขาทำคะแนนให้กับประเทศ ทำให้เป็นการแข่งขันแรกในประวัติศาสตร์ที่ซานมารีโนชนะ และเป็นการชนะครั้งที่สองจากการแข่งขันทั้งหมด (การชนะครั้งล่าสุดและครั้งสุดท้ายก่อนหน้าการแข่งขันนี้เป็นการแข่งกระชับมิตรกับลิกเตนสไตน์ในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2004)
 "ณ วันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 2024"
ซีติ่ญ

"ซีติ่ญ" (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'มองรัก' จาก) เป็นเพลงโดย ฮหว่าง ถวี่ ลิญ นักร้องชาวเวียดนามที่เผยแพร่ใน ค.ศ. 2022 เป็นซิงเกิลที่สองในอัลบั้มสตูดิโอที่ 4 ชื่อ "Link" ส่วน "ซีติ่ญ" ฉบับรีมิกซ์ของ Cukak กลายเป็นกระแสในติ๊กต็อกผ่านการเต้นคัฟเวอร์
การประพันธ์.
เพลงนี้ได้รับการประพันธ์และเรียบเรียงโดยวง DTAP และได้รับแรงบันดาลใจจากวัฒนธรรมสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขงในเวียดนามตอนใต้ ถวี่ ลิญระบุว่าเพลงนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากการตกหลุมรักครั้งแรกของเธอตอนยังวัยรุ่น เพลงนี้แต่งขึ้นในเวลาสองชั่วโมงและบันทึกเสียงเพียงสองวัน "ซีติ่ญ"  เป็นการเล่นคำจากคำศัพท์ภาษาเวียดนามว่า "si tình" หมายถึง "ตกหลุมรัก" หรือ "รักอย่างบ้าคลั่ง"
มิวสิกวิดีโอ.
มิวสิกวิดีโอสำหรับ "ซีติ่ญ" กำกับโดยคาวาอี ต๊วน อัญ และเขียนเนื้อร้องโดยมิญ เจิว ผู้ออกแบบแฟชั่นในวิดีโอคือฮหว่าง กู วิดีโอนี้เล่าเรื่องต่อจากวิดีโอ "แซวเกว๋" ซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม "ลิงก์" ซึ่งเปิดตัวเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2022
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย.
"ซีติ่ญ"กลายเป็นเพลงที่เป็นที่นิยมทั่วโลกผ่านรีมิกซ์โดย Cukak ในติ๊กต็อกที่ผู้ใช้โพสต์ตนเองเต้นกับเพลงนี้
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ออสเตรเลียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก

มหินทราออสเตรเลียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระดับสูงสุดของประเทศออสเตรเลีย จัดขึ้นโดยวอลเลย์บอลออสเตรเลีย (วีเอ) ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1998 ในชื่อ "ออสเตรเลียนวอลเลย์บอลลีก" ในฤดูกาล 2007 ได้ใช้ชื่อว่า "เนชันแนลวอลเลย์บอลแชลเลนจ์"  และตั้งแต่ฤดูกาล 2019 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ออสเตรเลียนวอลเลย์บอลซูเปอร์ลีก" โดยทีมที่เข้าร่วมจะเป็นตัวแทนของรัฐและดินแดนในประเทศออสเตรเลีย
เจเนต เยลเลน

เจเนต ลูว์อิส เยลเลน (Janet Louise Yellen) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังคนที่ 78 และเคยดำรงตำแหน่งประธานธนาคารกลางสหรัฐคนที่ 15 ถือเป็นสตรีคนแรกที่ได้ดำรงตำแหน่งทั้งสองดังกล่าว นอกจากนี้เธอยังเป็นอาจารย์สอนบริหารธุรกิจและเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเยล
ประวัติ.
เยลเลนเกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 1946 ในนครบรูคลิน รัฐนิวยอร์ก ครอบครัวเป็นชาวยิวที่อพยพจากประเทศโปแลนด์ บิดาเป็นนายแพทย์ มารดาเป็นครูโรงเรียนประถมศึกษา
เธอจบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้านเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยบราวน์ (Brown University) และสำเร็จการศึกษาปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเยล ซึ่งเธอได้ทำการศึกษาด้านเศรษฐศาสตร์เชิงลึกและมีความเชี่ยวชาญด้านแรงงาน การเงิน และนโยบายการคลัง เยลเลนเริ่มต้นอาชีพในฐานะอาจารย์สอนวิชาเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ (UC Berkeley) ต่อมาเข้าทำงานในธนาคารกลางสหรัฐ เป็นหนึ่งในกรรมการบริหาร เธอได้รับการยกย่องว่าเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มีมุมมองรอบด้าน โดยเฉพาะการให้ความสำคัญกับการวิเคราะห์ตลาดแรงงาน ซึ่งทำให้เธอสามารถเข้าใจผลกระทบของนโยบายการเงินต่อชีวิตของประชาชนได้อย่างลึกซึ้ง
ประธานธนาคารกลางสหรัฐ.
ในปี 2014 เยลเลนได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานธนาคารกลางสหรัฐ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เศรษฐกิจสหรัฐกำลังฟื้นตัวจากวิกฤตการเงินโลก เธอได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้นำที่สามารถดำเนินนโยบายการเงินอย่างชาญฉลาด ด้วยการใช้อัตราดอกเบี้ยต่ำเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจและลดอัตราการว่างงาน ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่ทำให้เศรษฐกิจสหรัฐเติบโตอย่างต่อเนื่อง อย่างไรก็ตาม เยลเลนยังต้องเผชิญกับความท้าทายในการควบคุมอัตราเงินเฟ้อ ซึ่งเป็นปัญหาสำคัญที่ส่งผลต่อเศรษฐกิจโลกในระยะยาว เธอสิ้นสุดวาระการเป็นประธานธนาคารกลางในปี 2018
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง.
ในปี 2021 ประธานาธิบดีโจ ไบเดิน เสนอชื่อเธอให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง เธอกลายเป็นสตรีคนแรกที่ดำรงตำแหน่งนี้ เยลเลนในฐานะรัฐมนตรีคลังเผชิญกับความท้าทายหลายด้าน ตั้งแต่วิกฤตโควิด-19 ปัญหาเงินเฟ้อที่เพิ่มสูงขึ้น รวมถึงความไม่แน่นอนทางเศรษฐกิจจากความขัดแย้งทางการค้าระหว่างประเทศ
แนวทางการทำงานของเยลเลนในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเน้นที่การฟื้นฟูเศรษฐกิจหลังการระบาดของโควิด-19 โดยเฉพาะการจัดการงบประมาณของประเทศ การส่งเสริมการลงทุนในโครงสร้างพื้นฐาน และการช่วยเหลือธุรกิจขนาดเล็ก เยลเลนยังให้ความสำคัญกับปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยสนับสนุนนโยบายที่ส่งเสริมการใช้พลังงานที่ยั่งยืนและการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก นอกจากนี้ เยลเลนยังเป็นผู้สนับสนุนการปฏิรูประบบภาษีระหว่างประเทศ เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมและลดช่องโหว่ทางภาษีที่บริษัทข้ามชาติใช้ในการหลบเลี่ยงภาษี เธอได้ผลักดันข้อตกลงภาษีขั้นต่ำโลกที่กำหนดให้บริษัทข้ามชาติต้องเสียภาษีขั้นต่ำไม่ต่ำกว่า 15% ซึ่งเป็นการร่วมมือครั้งสำคัญกับประเทศต่างๆ เพื่อสร้างความเสมอภาคทางภาษีในระดับสากล