การเล่นพรรคเล่นพวก

การเล่นพรรคเล่นพวก เป็นรูปแบบเฉพาะของ ความลำเอียงเข้าข้างพวกพ้อง, การปฏิบัติของระบบอุปถัมภ์ ในเรื่องลำเอียง ในการให้รางวัลงานและผลประโยชน์อื่น ๆ แก่เพื่อนหรือเพื่อนร่วมงานที่เชื่อถือได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน การเมือง และระหว่างนักการเมืองกับองค์กรที่สนับสนุน ตัวอย่างเช่น ลัทธิเล่นพรรคเล่นพวกเกิดขึ้นเมื่อมีการแต่งตั้ง "พวกพ้อง" ให้ดำตำแหน่งที่มีอำนาจโดยไม่คำนึงถึงคุณสมบัติ สิ่งนี้ตรงกันข้ามกับ "ระบบคุณธรรม" ซึ่งการแต่งตั้งนั้นขึ้นอยู่กับความดีความชอบ ในทางการเมือง "ลัทธิเล่นพรรคเล่นพวก" ถูกใช้ในทางที่เสื่อมเสียเพื่อบ่งบอกถึงการซื้อและขายความโปรดปราน เช่น การลงคะแนนเสียงในสภานิติบัญญัติ การทำความโปรดปรานให้กับองค์กร หรือการให้งานที่พึงปรารถนาแก่ทูตในสถานที่แปลกใหม่ 
ศัพทมูลวิทยา.
คำว่า "crony" ปรากฏขึ้นครั้งแรกในลอนดอน ศตวรรษที่ 17 ตาม "พจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ด" เชื่อกันว่าแผลงมาจากคำในภาษากรีก คำว่า หมายถึง "ระยะยาว" 
อีกหนึ่งที่มาที่ไม่น่าจะเป็นไปได้แต่ถูกอ้างถึงบ่อยครั้งคือคำว่า ในภาษาไอริช ซึ่งแปลว่า "เพื่อนสนิท, เพื่อนร่วมกัน"
แนวคิด.
เจ้าหน้าที่รัฐมักตกเป็นเป้าของข้อกล่าวหาเรื่องการเล่นพรรคเล่นพวก เนื่องจากพวกเขาใช้เงินของผู้เสียภาษี รัฐบาลประชาธิปไตยจำนวนมากได้รับการสนับสนุนให้ดำเนินการด้านการบริหารแบบโปร่งใสในการบัญชีและการทำสัญญา แต่บ่อยครั้งที่ไม่มีการกำหนดอย่างชัดเจนว่าการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองใดเป็น "การเล่นพรรคเล่นพวก" 
ในภาคเอกชน การเล่นพรรคเล่นพวกมีอยู่ในองค์กรต่าง ๆ ซึ่งมักถูกเรียกว่า "ชมรม" หรือ "วงใน" ซึ่งเส้นแบ่งระหว่างการเล่นพรรคเล่นพวกและ "การสร้างเครือข่าย" นั้นแยกแยะได้ยาก 
ไม่ใช่เรื่องแปลกที่นักการเมืองมักจะล้อมรอบตัวเองด้วยผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีความสามารถสูง และพัฒนาความสัมพันธ์ทางสังคม ธุรกิจ หรือการเมือง ซึ่งนำไปสู่การแต่งตั้งเพื่อนฝูงให้ดำรงตำแหน่ง รวมถึงการให้สัมปทานของรัฐบาล ในความเป็นจริง คำแนะนำจากเพื่อนฝูงดังกล่าวเป็นเหตุผลที่ทำให้ผู้ดำรงตำแหน่งประสบความสำเร็จในการได้รับตำแหน่งอันทรงพลัง ดังนั้น การเล่นพรรคเล่นพวกจึงมักจะรับรู้ได้ง่ายกว่าการสาธิตและพิสูจน์ นักการเมืองที่มีตัวแทนจากภาคธุรกิจ กลุ่มผลประโยชน์พิเศษอื่น ๆ เช่น สหภาพแรงงาน และองค์กรวิชาชีพ ทำให้เกิด "ธุรกิจพวกพ้อง" ในข้อตกลงทางการเมือง โดยเฉพาะอย่างยิ่งโดยการให้เกียรติอย่าง "สมเหตุสมผล" และร่ำรวยแก่นักการเมืองสำหรับการกล่าวสุนทรพจน์ หรือโดยการบริจาคทางกฎหมายให้กับการรณรงค์เลือกตั้งของตนหรือพรรคการเมืองของตน เป็นต้น
การเล่นพรรคเล่นพวก หมายถึง ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นในหมู่คนรู้จักกันในองค์กรเอกชน ซึ่งมีการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ทางธุรกิจ ข้อมูลทางธุรกิจ และปฏิสัมพันธ์ทางสังคมระหว่างบุคลากรผู้มีอิทธิพล เรียกว่า ระบบทุนนิยมแบบพวกพ้อง และเป็นการละเมิดจริยธรรมของหลักการ เศรษฐกิจตลาด ในระบบเศรษฐกิจขั้นสูง ระบบทุนนิยมแบบพวกพ้องถือเป็นการละเมิดกฎข้อบังคับของตลาด 
เนื่องจากลักษณะของระบบทุนนิยมแบบพวกพ้อง การดำเนินธุรกิจที่ไม่ซื่อสัตย์เหล่านี้จึงมักพบ (แต่ไม่ใช่เฉพาะ) ในสังคมที่มีระบบกฎหมายที่ไม่มีประสิทธิภาพ ดังนั้นจึงมีความจำเป็นที่ฝ่ายนิติบัญญัติของรัฐบาลจะต้องรับรองการบังคับใช้ประมวลกฎหมายที่สามารถจัดการและแก้ไขการบิดเบือนเศรษฐกิจของภาคเอกชนโดยนักธุรกิจที่เกี่ยวข้องและพวกพ้องในรัฐบาลได้ 
ต้นทุนทางเศรษฐกิจและสังคมของระบบอุปถัมภ์นั้นตกอยู่กับสังคมโดยรวม ต้นทุนเหล่านี้ปรากฏในรูปแบบของโอกาสทางธุรกิจที่ลดลงสำหรับประชากรส่วนใหญ่ การแข่งขันที่ลดลงในตลาด ราคาสินค้าอุปโภคบริโภคที่สูงขึ้น ประสิทธิภาพทางเศรษฐกิจที่ลดลง วัฏจักรการลงทุนทางธุรกิจที่ไม่มีประสิทธิภาพ แรงจูงใจที่ลดลงในองค์กรที่ได้รับผลกระทบ และการลดลงของกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่ก่อให้เกิดผลผลิต ต้นทุนในทางปฏิบัติของระบบอุปถัมภ์ปรากฏให้เห็นได้จากผลงานที่ไร้คุณภาพของโครงการชุมชนทั้งภาครัฐและเอกชน 
ระบบอุปถัมภ์นั้นเป็นการสืบทอดตัวเอง กล่าวคือระบบอุปถัมภ์จะก่อให้เกิดวัฒนธรรมแบบอุปถัมภ์ "ซึ่งสามารถแก้ไขได้" ด้วย "ประมวลกฎหมายที่ครอบคลุม มีประสิทธิภาพ และบังคับใช้อย่างจริงจัง" ควบคู่ไปกับหน่วยงานภาครัฐที่มีอำนาจในการดำเนินคดีในชั้นศาล 
ในบางกรณี การเล่นพรรคเล่นพวกนั้นเห็นได้ชัดเจน ในขณะที่บางกรณี คุณสมบัติของ "พวกพ้อง" ที่ถูกกล่าวหานั้นอาจถูกประเมินได้ก็ต่อเมื่อเวลาผ่านไปแล้วเท่านั้น การแต่งตั้งทั้งหมดที่ถูกสงสัยว่าเป็นการเล่นพรรคเล่นพวกย่อมก่อให้เกิดข้อโต้แย้ง ฝ่ายที่ได้รับการแต่งตั้งอาจเลือกที่จะปิดปากผู้ที่ไม่เห็นด้วยหรือเพิกเฉย ขึ้นอยู่กับระดับเสรีภาพในการแสดงออกและเสรีภาพส่วนบุคคลของสังคมนั้น ๆ 
ตัวอย่าง.
ในกิจกรรมทางการเมืองในรัฐเซาท์แคโรไลนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่เกี่ยวข้องกับผู้ว่าการรัฐ เฮนรี่ แม็คมาสเตอร์ (Henry McMaster) ซึ่งได้รับตำแหน่งครั้งแรกหลังจากเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐคนแรกที่ให้การสนับสนุนประธานาธิบดีสหรัฐฯ และต่อมาได้เลื่อนตำแหน่งจากรองผู้ว่าการรัฐเป็นผู้ว่าการรัฐ เมื่อประธานาธิบดีแต่งตั้งผู้ว่าการรัฐให้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตประจำสหประชาชาติ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 เฮนรี่ แม็คมาสเตอร์ ได้บังคับให้มีการลงคะแนนเสียงเลือกอธิการบดีของมหาวิทยาลัยแห่งเซาท์แคโรไลนา ล่วงหน้าก่อนกำหนด เพื่อประโยชน์แก่ผู้สมัครคนโปรดของเขา คือ โรเบิร์ต คาสเลน จูเนียร์ (Robert L. Caslen) อดีตผู้กำกับดูแลของวิทยาลัยการทหารสหรัฐอเมริกา (หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า "เวสต์พอยต์") ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของประธานาธิบดีทรัมป์ และเคยได้รับการสัมภาษณ์จากรัฐบาลสำหรับตำแหน่งที่ปรึกษาด้านความมั่นคงแห่งชาติ) ไม่ถึงสองสัปดาห์ต่อมา แม้จะมีการประท้วงจากนักศึกษา ศิษย์เก่า และผู้บริจาครายใหญ่ส่วนใหญ่ แต่การลงคะแนนเสียงก็เป็นไปตามที่โรเบิร์ต คาสเลน จูเนียร์ ต้องการ ในวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2019 
ประธานาธิบดีประเทศรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน ถูกกล่าวหาว่าเป็น "หัวหน้ากลุ่ม" ซึ่งมีทรัพย์สินประมาณ 200 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ โครงการ "Kleptocracy Archives" ได้เผยแพร่รายชื่อนักการเมืองรัสเซียและยูเครนที่เกี่ยวข้องกับ โจราธิปไตย (รูปแบบการปกครองแบบฉ้อราษฎร์บังหลวง) 
ประธานาธิบดีสหรัฐฯ ดอนัลด์ ทรัมป์ ได้แต่งตั้งสมาชิกอย่างน้อยห้าคนจากสนามกอล์ฟส่วนตัวของเขา ให้ดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ ในรัฐบาล เช่น เอกอัครราชทูต นับเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ยุคใหม่ที่ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกามอบรางวัลให้กับผู้คนที่จ่ายเงินให้กับบริษัทของตนเองด้วยงาน
การเสนอชื่อบุคคลเข้าสู่สภาขุนนาง โดยนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร บอริส จอห์นสัน นั้น คัดเลือกจากการสนับสนุนแนวทางเบร็กซิต ของเขา มากกว่าความสามารถหรือการรับใช้สาธารณะตามธรรมเนียมปฏิบัติ (เช่น อดีตประธานสภาสามัญชน จอห์น เบอร์โคว์ ไม่ได้รับการเสนอชื่อ เนื่องจากบอริส จอห์นสัน มองว่าเขาทำงานขัดขวางการผลักดันคะแนนเสียงสำคัญเกี่ยวกับเบร็กซิตของเขา) กระบวนการจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐในช่วงการระบาดใหญ่ของ COVID-19 ในสหราชอาณาจักร หรือที่รู้จักกันในชื่อ สัญญา COVID-19 ในสหราชอาณาจักร ได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์จากบางฝ่ายว่าเป็น "chumocracy" (ระบบพวกพ้อง) 
ในประเทศอินเดีย ปรากฏให้เห็นว่าหัวหน้าพรรคการเมืองระดับชาติมักแต่งตั้งคนใกล้ชิดให้ดำรงตำแหน่งผู้ใต้บังคับบัญชาในภูมิภาคต่าง ๆ โดยไม่ผ่านการเลือกตั้งภายในพรรค ซึ่งเป็นการบั่นทอนความเป็นอิสระของหน่วยงานระดับรัฐ วัฒนธรรมเช่นนี้พบเห็นได้เป็นครั้งแรกในสมัย รัฐบาลของ อินทิรา คานธี และในสมัยต่อมาภายใต้การนำของ โซเนีย คานธี ผู้สืบทอดตำแหน่ง และในปัจจุบันภายใต้ รัฐบาลโมดี ของ พรรคภารตียชนตา ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมา หัวหน้าคณะรัฐมนตรีของหลายพรรคการเมืองต่างได้รับการแต่งตั้งในลักษณะเดียวกันนี้