ภาษาไทย/ไวยากรณ์/การใช้เครื่องหมาย/การใช้เครื่องหมายวรรคตอน

ศิรวิทย์-แร่
อินทร์
ไข่ปลา.
ไข่ปลา หรือ จุดไข่ปลา (...)
จุลภาค.
จุลภาค 
 "๑,๐๐๐,๐๐๐"
 "กรมวิชาการ, กรมศาสนา, ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ"
 "ในหนึ่งสัปดาห์มีเจ็ดวัน ได้แก่ วันจันทร์, วันอังคาร, วันพุธ, วันพฤหัสบดี, วันศุกร์, วันเสาร์ และวันอาทิตย์"
 "วิโรจน์ ว. สว่าง, แจ่มใส, รุ่งเรือง"
ทวิภาค.
ทวิภาค (:)
 "๑:๑๐,๐๐๐"
 "การหุงข้าวกล้องต้องใช้ข้าวและน้ำในอัตราส่วน ๑:๔"
 "การผสมดินปลูกต้องใช้ ทราย ขี้เถ้าแกลบ ดินร่วนร่อนละเอียด และปุ๋ยคอกในสัดส่วน ๑:๑:๑:๒"
 "๕:๑๐ = ๑:๒"
 "นิ. ลอนดอน: นิราศลอนดอน แบบเรียนกวีนิพนธ์"
 "พืชสวนครัวที่ปลูกไว้มีหลายชนิด ดังนี้: กะเพรา โหระพา พริกขี้หนู ตะไคร้ และตำลึง"
 ๑๓:๓๐ น.
 ๑๖:๓๗:๒๓
ทับ.
ทับ (/)
 "บ้านเลขที่ ๘๐๐/๔๓"
 "การประชุมครั้งที่ ๕/๒๕๔๑"
 "๑๐/๑/๒๕๕๒"
 "ตรอก/ซอย"
 "อำเภอ/เขต"
 "กิโลเมตร/ชั่วโมง"
 "ไมล์/ชั่วโมง"
นขลิขิต.
นขลิขิตหรือวงเล็บ 
 "ตาของเธอสวยเหมือนตาเนื้อทราย (เนื้อทรายเป็นชื่อสัตว์ชนิดหนึ่ง ซึ่งมีนัยน์ตาสวยมาก)"
 "กรุงรัตนโกสินทร์ (พ.ศ. ๒๓๒๕ - ปัจจุบัน)"
ปรัศนี.
ปรัศนี (?)
  คุณต้องการศึกษาที่แห่งใด?
ไปยาลน้อย.
ไปยาลน้อย (ฯ)
 "กรุงเทพฯ" อ่านว่า กรุงเทพมหานคร และ "ข้าฯ" อ่านว่า ข้าพเจ้า
ไปยาลใหญ่.
ไปยาลใหญ่ (ฯลฯ)
 "เครื่องครัวมี กระทะ ตะหลิว จาน ช้อน ฯลฯ" เมื่ออ่านถึง ฯลฯ ต้องอ่านว่า ละ หรือ และอื่น ๆ
มหัพภาค.
มหัพภาค (.)
ประโยชน์ของอักษรย่อคือ ช่วยให้เขียนได้สั้นลง และที่สำคัญเพื่อความรวดเร็วเมื่อมีระยะเวลาอันจำกัดในการเขียน การย่อจะใช้พยัญชนะต้นของแต่ละพยางค์เป็นตัวย่อ แต่เวลาอ่านอักษรย่อต้องอ่านคำเต็ม
 "กม." อ่านว่า กิโลเมตร
 "พ.ศ." อ่านว่า พุทธศักราช
 "อสมท." อ่านว่า องค์การสื่อสารมวลชนแห่งประเทศไทย
 "ค.ร.ม." อ่านว่า คณะรัฐมนตรี
 "ธ.ค." อ่านว่า ธันวาคม
 "ด.ญ." อ่านว่า เด็กหญิง
 "นม." อ่านว่า นครราชสีมา
 "๑๐.๓๐ น."
 "๐๕.๔๔ น."
 "๕.๔๔ น."
 "๕๐.๕๐ บาท"
 "๑.๒ กิโลเมตร"
 "๒.๓๓๓..."
 "a.b = a × b"
ไม้ยมก.
ไม้ยมก (ๆ) มีวิธีใช้ดังนี้
 "เมื่อเด็ก ๆ เขาอ้วนมาก" (อ่านว่า เมื่อเด็กเด็ก)
 "เธอเดินไป ๆ อย่างไม่มีจุดหมาย" (อ่านว่า เดินไป เดินไป)
 "จะทำอย่างไรดี ๆ" (อ่านว่า จะทำอย่างไรดี จะทำอย่างไรดี)
ข้อยกเว้น.
ไม่ใช้ไม้ยมกในกรณีต่อไปนี้
 "สถานที่ที่ฉันอยากไปเที่ยวคือเมืองโบราณ" [ที่คำที่ ๒ ทำหน้าที่เป็นประพันธสรรพนาม]
 "ทุเรียนขายเป็นกิโลกิโลละ ๘๕ บาท" [กิโลคำที่ ๒ ทำหน้าที่เป็นประธาน]
 "เรื่อยเรื่อยมาเรียงเรียง นกบินเฉียงไปทั้งหมู่"
 "เขาพูดกันไปต่าง ๆ นานา"
 "เห็นกันจะจะว่าเขาทำอย่างนั้น"
ยัติภังค์.
ยัติภังค์ (-)
 "กตเวทิตา อ่านว่า กะ - ตะ - เว - ทิ - ตา"
 "ทิวา - ราตรี"
 "กามนิต - วิสิฏฐี"
 "กรุงเทพฯ-เชียงใหม่"
 "๑๐:๐๐ - ๑๔:๐๐ น."
 "ถิ่น-อีสาน" หมายความว่า เป็นภาษาถิ่นที่ใช้ในภาคอีสาน
 "หมายเลขโทรศัพท์ ๒๔๘-๖๒๘๐"
 "ร-า-ษ-ฎ-ร"
 "{a, b, c, d, e}"
 "{๑๕ + ๕ + [๒๑ - ๘(๓ - ๑)]}"
วงเล็บเหลี่ยม.
วงเล็บเหลี่ยม []
สัญประกาศ.
สัญประกาศ (_____)
 "วันขึ้นปีใหม่ของไทยตรงกับวันที่ ๑ มกราคมของทุกปี"
 "สำเนียงส่อภาษา กิริยาส่อสกุล"
อัญประกาศ.
อัญประกาศ (" ") เป็นเครื่องหมายที่ใช้คร่อมตัวอักษร คำ กลุ่มคำ หรือข้อความที่มีลักษณะพิเศษหรือเป็นส่วนของคำพูด มีวิธีใช้ดังนี้
 "สาวแรกรุ่นเปรียบเสมือน "ดอกไม้แรกแย้ม""
 "เขาบอกฉันว่า "พรุ่งนี้เขาจะไปชะอำ""
 "เราไม่ควรเชื่อใครง่าย ๆ ดังที่สุนทรภู่เคยกล่าวไว้ในเรื่องพระอภัยมณีว่า "แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันแสนสุดลึกล้ำเหลือกำหนด ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน""
อัญประกาศเดี่ยว.
อัญประกาศเดี่ยว (' ')
ทนายของจำเลยแย้งขึ้นมาว่า "เมื่อสักครู่พยาน พูดว่า 'ผมได้ยินเสียงไม่ค่อยชัด' จึงขอเลื่อนเวลาเพื่อตรวจสอบให้แน่ชัด " 
อัฒภาค.
อัฒภาค (;)
 "๑,๓๓๕; ๕๔๑; ๓๕,๙๘๔"
 "จร ก. ดู; ไป, เกี่ยวไป; ประพฤติ"
อัศเจรีย์.
อัศเจรีย์ (!) โดยทั่วไปใช้เป็นเครื่องหมายที่ใช้เขียนไว้ข้างหลังคำหรือกลุ่มคำที่แสดงอารมณ์และความรู้สึกต่าง ๆ เช่น ดีใจ เสียใจ ตกใจ รับรู้ ประหลาดใจ พอใจ หรืออื่น ๆ มีวิธีใช้ดังนี้
 "โอ๊ย! เจ็บจังเลย"
 "เฮ้อ! โล่งอกไปที"
 "โถ! น่าสงสารจัง"
 "ระวัง! คนข้ามถนน"
 "อันตราย! ไฟฟ้าแรงสูง"
 "เปรี้ยง!"
 "โครม!"
 "๕!" (อ่านว่า แฟกทอเรียลห้า) "= ๕ x ๔ x ๓ x ๒ x ๑"