ความมั่นคงของอุปกรณ์เคลื่อนที่

ความมั่นคงของอุปกรณ์เคลื่อนที่ 
เป็นการป้องกันสมาร์ทโฟน แท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ และ#เปลี่ยนทาง จากอันตรายที่เกิดเพราะการใช้อุปกรณ์กับเครือข่ายไร้สาย
ซึ่งเป็นเรื่องสำคัญขึ้นเรื่อย ๆ
เพราะความปลอดภัยของข้อมูลส่วนตัวและข้อมูลทางธุรกิจที่เก็บไว้ในสมาร์ทโฟนปัจจุบันเป็นเรื่องน่าเป็นห่วงเป็นพิเศษ
ปัจจุบันทั้งผู้ใช้ส่วนบุคคลและธุรกิจต่างก็ใช้สมาร์ทโฟนโดยไม่ใช่เพียงเพื่อสื่อสาร แต่เพื่อวางแผนงานและจัดการชีวิตทั้งในออฟฟิศและในบ้าน ในองค์กรต่าง ๆ เทคโนโลยีเช่นนี้จึงได้เปลี่ยนการจัดการระบบสารสนเทศไปอย่างลึกซึ้ง โดยเพิ่มความเสี่ยงใหม่ ๆ ในระบบจริงอย่างนั้น สมาร์ทโฟนใช้เก็บข้อมูลที่อ่อนไหวและสำคัญเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จึงต้องจัดการและป้องกันทั้งความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้และความลับขององค์กร
จุดอ่อนของสมาร์ทโฟนมักเนื่องกับการใช้ระบบการสื่อสารต่าง ๆ รวมทั้งบริการสารสั้น (SMS) บริการข้อความสื่อประสม (MMS) ไวไฟ #เปลี่ยนทาง และจีเอสเอ็มอันเป็นมาตรฐานสากลสำหรับการสื่อสารทางมือถือ
ถึงแม้ระบบโทรศัพท์แบบ CDMA จะปลอดภัยกว่าระบบอื่น ๆ แต่ก็ยังสามารถเป็นจุดโจมตีได้
ระบบปฏิบัติการของสมาร์ทโฟนและเว็บบราวเซอร์ก็ยังเป็นจุดอ่อนด้วย
มัลแวร์บางอย่างสามารถฉวยโอกาสกับผู้ใช้ที่มีความรู้จำกัด
ถึงแม้ผู้ใช้เพียงแค่ 2.1% เท่านั้นจะรายงานว่าได้เคยเจอมัลแวร์ด้วยตนเองบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ตามงานศึกษาปี#เปลี่ยนทาง 2008 ของบริษัท McAfee 
และมีผู้ใช้เพียงแค่ 11.6% เท่านั้นที่เคยได้ยินว่าคนอื่นมีปัญหากับ#เปลี่ยนทาง 
แต่ก็พยากรณ์ได้ว่าอัตราเช่นนี้จะสูงขึ้น
มีวิธีการรับมือที่กำลังพัฒนาขึ้นแล้วใช้กับสมาร์ทโฟน เริ่มตั้งแต่แนวทางการปฏิบัติที่ดีสุดในด้านซอฟต์แวร์ จนถึงการให้ความรู้แก่ผู้ใช้
โดยสามารถทำให้เกิดผลในทุก ๆ ระดับรวมทั้งการพัฒนาระบบปฏิบัติการ การออกแบบซอฟต์แวร์ และการเปลี่ยนพฤติกรรมผู้ใช้
พื้นเพและมุมมองทั่วไป.
ความสำคัญของอุปกรณ์เคลื่อนที่.
มีการใช้อุปกรณ์เคลื่อนที่รวมทั้งแล็ปท็อป โทรศัพท์เคลื่อนที่ เครื่องเล่นสื่อ และสื่อที่ถอดออกได้ (เช่น ยูเอสบีแฟลชไดรฟ์) เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ผู้ใช้ก็เพิ่มขึ้น ลูกเล่นที่มีให้ใช้ก็เพิ่มขึ้น เช่น อีเมล การเข้าดูเว็บไซต์ แอปการสื่อสารต่าง ๆ ก็มีเพิ่มขึ้น เช่น ไลน์ เมสเซนเจอร์ แอปบริการอื่น ๆ ก็มีเพิ่มขึ้น เช่น แอปธนาคาร แอปซื้อขายหุ้น แอปช็อปปิ้งต่าง ๆ ระบบไร้สายต่าง ๆ ก็มีเพิ่มขึ้น เช่น เครือข่ายโทรศัพท์ไร้สาย ไวไฟ บลูทูธ ข้อมูลสำคัญทั้งที่เป็นของส่วนตัวและขององค์กรก็บรรจุเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งหมดนี้ล้วนเพิ่มโอกาสเกิดความเสียหายจากเหตุต่าง ๆ ที่สำคัญเป็นพิเศษก็คือแล็ปท็อปและสมาร์ทโฟน ที่มีสมรรถภาพในการประมวลข้อมูล การสื่อสาร และการเก็บข้อมูล จึงสามารถใช้คล้ายกับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ แต่ก็จะต้องรักษาความปลอดภัยเป็นพิเศษ
เพราะผู้ใช้เก็บข้อมูลองค์กร/บริษัทไว้ในอุปกรณ์ส่วนตัวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จึงจำเป็นต้องวิเคราะห์ความสำคัญอ่อนไหวของข้อมูลทั้งที่เป็นส่วนตัวและขององค์กร และหาวิธีการป้องกันความปลอดภัยของทั้งอุปกรณ์และของข้อมูลเหล่านั้น
ปัญหาความปลอดภัย.
แม้จะใช้ประโยชน์ได้ดี แต่เพราะเคลื่อนที่ได้ อุปกรณ์เคลื่อนที่จึงเสี่ยงปัญหาความปลอดภัยต่าง ๆ มากขึ้น 
ปัญหารวมทั้งการที่ข้อมูลตกไปอยู่ในมือของบุคคลที่ไม่ควรได้เนื่องกับอุปกรณ์ถูกขโมย ลืม หรือหาย ปัญหาการติดไวรัสหรือการถูกดักฟังการสื่อสาร
แม้เมื่อได้อุปกรณ์คืนมา แต่ถ้า#เปลี่ยนทาง ข้อมูลไว้ไม่ดี ความจริงข้อมูลก็อาจถูกขโมยหรือถูกเปลี่ยนแปลงไปแล้วได้
ปัญหาการใช้ไวไฟ บลูทูธ และอื่น ๆ.
แม้ปกติโทรศัพท์เคลื่อนที่จะมีการสื่อสารทั้งทางเครือข่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ ทางไวไฟ และทางอื่น ๆ เช่น บลูทูธ เป็นต้น แต่ปกติการสื่อสารทางเครือข่ายโทรศัพท์จะไม่สามารถปรับอะไรได้
ส่วนการใช้ไวไฟ ผู้ใช้อาจต้องการเชื่อมใช้ไวไฟที่ต่อได้ฟรีซึ่งอาจไม่น่าเชื่อถือ หรือต่อกับเครือข่ายที่การสื่อสารไม่เข้ารหัสลับซึ่งปัจจุบันเป็นสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเลือกที่มีโดยปริยาย ดังนั้นจึงน่าสงสัย ผู้ใช้จึงควรพยายามต่อกับระบบไวไฟที่น่าเชื่อถือและเข้ารหัสลับเท่านั้น 
หรืออาจใช้บริการ#เปลี่ยนทาง เป็นตัวแก้ปัญหา
การใช้บลูทูธก็สร้างปัญหาได้เหมือนกัน ดังนั้น ผู้ใช้จึงอาจควรจะพยายามทำสิ่งเหล่านี้คือ เปิดบลูทูธใช้ต่อเมื่อจำเป็นเท่านั้น อย่าทิ้ง#เปลี่ยนทาง ไว้ในสถานะที่ค้นพบได้ (discoverable) เป็นประจำ และอย่าจับคู่อุปกรณ์กับอุปกรณ์อื่นที่ไม่รู้จัก
อนึ่ง เทคโนโลยีสำหรับการเชื่อมต่อกันก็มีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เช่น การสื่อสารสนามใกล้ (NFC) 
ซึ่งแม้จะเป็นสิ่งที่เป็นประโยชน์อย่างมากเช่นเดียวกับไวไฟและบลูทูธ แต่ก็จะเกิดจุดเสี่ยงต่าง ๆ เพิ่มขึ้นเช่นกัน
ปัญหาการพิสูจน์ตัวจริง.
เพราะอุปกรณ์เคลื่อนที่เช่นสมาร์ทโฟนมีข้อมูลที่ระบุบุคคลยิ่งกว่าอุปกรณ์ชนิดอื่น ๆ การพิสูจน์ตัวจริงที่ดีเพื่อให้บุคคลที่ควรเท่านั้นเข้าถึงข้อมูลต่าง ๆ ได้จึงสำคัญ โดยเฉพาะเพราะยังใช้วิธีการพิสูจน์บางอย่างเป็นอย่างมากเช่นรหัส PIN
ถ้าไม่มีการพิสูจน์ตนที่ดีแล้วอุปกรณ์ตกไปถึงมือของผู้ร้าย ก็อาจจะทำให้คนร้ายปลอมตัวเป็นบุคคลนั้นทางออนไลน์ได้ และอาจเข้าถึงข้อมูลสำคัญขององค์กรได้ 
แต่ปัญหาก็คือผู้ใช้อาจไม่รู้สึกว่าจำเป็นต้องป้องกัน หรือมีลูกเล่นจำกัดในการป้องกันอุปกรณ์
ในโทรศัพท์มือถือ บัตรซิมสามารถป้องกันด้วยรหัสพินต่างหากได้ ซึ่งทำให้ไม่สามารถนำบัตรนั้นไปใช้ในโทรศัพท์อื่น ๆ โดยไม่รู้รหัสได้ การเข้าถึงแอปต่าง ๆ ในโทรศัพท์ก็ยังสามารถป้องกันต่างหากกับบัตรซิมด้วยรหัสพินหรือรหัสผ่านได้ แต่ปัญหาอย่างหนึ่งคือผู้ใช้ก็จะสับสนว่าทำไมต้องมีรหัสผ่านสองอย่าง
ปัญหาอื่นๆ ที่ผู้ใช้ประสบก็คือการไม่เปลี่ยนรหัสที่บริษัทโทรศัพท์ตั้งไว้แล้วโดยปริยาย การใช้รหัสเหมือนกันสำหรับบริการ/อุปกรณ์ต่าง ๆ และการแชร์รหัสกับคนอื่นๆ
ซึ่งปัญหาเหล่านี้บางอย่างก็จะแก้ได้ด้วยการใช้การพิสูจน์ตัวจริงด้วยลักษณะทาง#เปลี่ยนทาง [[แม่แบบ:ไม่ตัด]] เช่น ลายนิ้วมือและ#เปลี่ยนทาง 
ให้สังเกตว่าถึงแม้ว่าบริการต่าง ๆ ที่ผู้ใช้ใช้อาจมีกระบวนการพิสูจน์ตัวจริงของผู้ใช้ต่างหาก หากแต่เพราะความสะดวกสบาย ผู้ใช้อาจใช้บริการของระบบปฏิบัติการหรือของเว็บบราวเซอร์ในการจำชื่อผู้ใช้และรหัสผ่านไว้ ดังนั้น เพียงแต่เข้าถึงแอปต่าง ๆ ในระบบได้ บุคคลนั้นก็มักสามารถเข้าถึงบัญชีอื่น ๆ ทางเว็บของผู้ใช้ด้วย
ปัญหาการป้องกันรักษาข้อมูล.
สิ่งที่ควรจะป้องกันมากที่สุดในอุปกรณ์เคลื่อนที่ได้อาจเป็นข้อมูลซึ่งอาจทดแทนไม่ได้ หรืออาจมีค่าหรือสร้างความเสียหายมากยิ่งกว่าตัวอุปกรณ์เองที่แม้มีค่า แต่ก็ยังจำกัดและหามาแทนได้ เพราะฉะนั้นสิ่งแรกที่อาจควรพิจารณาก็คือ ข้อมูลส่วนตัวหรือข้อมูลองค์กร ควรจะมีอยู่ในอุปกรณ์นั้นหรือไม่ ถ้าเป็นข้อมูลส่วนตัว นี้เป็นเรื่องที่ตัวบุคคลต้องพิจารณา ถ้าเป็นข้อมูลองค์กร องค์กรควรจะมีนโยบายการให้มีข้อมูลในอุปกรณ์ส่วนตัวและการมีระบบควบคุมเพื่อจัดการข้อมูลเช่นนั้น ๆ
ปัญหาก็คือข้อมูลขององค์กรอาจไม่ได้รับการป้องกันที่เหมาะสมในอุปกรณ์ส่วนตัว ส่วนในอุปกรณ์ขององค์กร ข้อมูลส่วนตัวอาจทำให้องค์กรเกิดเสียชื่อเสียงเพราะเหตุผู้ใช้ หรือว่าผู้ใช้อาจไม่ชอบใจว่าข้อมูลส่วนตัวถูกจัดรวมเข้ากับข้อมูลที่นำไปใช้ในองค์กร
ดังนั้น องค์กรควรมีนโยบายที่ชัดเจนว่าข้อมูลอะไรบ้างสามารถเก็บไว้ในอุปกรณ์ผู้ใช้ได้ว่าอุปกรณ์ส่วนตัวเช่นไรสามารถใช้ในที่ทำงานได้ว่าข้อมูลเช่นใด ในสถานการณ์เช่นใดควรเก็บไว้ในอุปกรณ์เคลื่อนที่ได้ และควรมีเทคนิคในการควบคุมข้อมูลทั้งขาเข้าและขาออกจากระบบขององค์กร โดยป้องกันไม่ให้คนที่ไม่สมควรเข้าถึงได้
ข้อมูลพิจารณาได้ว่าต้องรักษาไว้ในสามระดับคือ 
ปัญหาการเก็บข้อมูลอย่างหนึ่งก็คือว่า อุปกรณ์ต่าง ๆ มีสมรรถภาพและลูกเล่นต่าง ๆ ไม่เท่ากัน ดังนั้น ข้อมูลที่ต้องได้รับการป้องกันอย่างสูงสุดอาจควรเก็บไว้ในอุปกรณ์ที่มีระบบสนับสนุนการป้องกันข้อมูลอย่างสูงสุดเช่นกัน เช่น การเข้ารหัสลับด้วยฮาร์ดแวร์
วิธีการเข้ารหัสลับที่เป็นมาตรฐานก็สำคัญด้วย เช่น AES อุปกรณ์เคลื่อนที่บางอย่าง เช่น แอนดรอยด์ อาจสามารถล็อกอุปกรณ์หรือล้างข้อมูลด้วยคำสั่งระยะไกลได้
แต่ก็ต้องเข้าใจว่า นี่ไม่ใช่วิธีป้องกันที่ควรทำตั้งแต่เบื้องต้น แต่เป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุแล้ว 
และเวลาที่อุปกรณ์หายกับเวลาที่สั่งล้าง ก็อาจห่างกันเกินไป
อุปกรณ์ที่จะให้คนอื่นใช้ต่อไป หรือว่าที่หมดอายุการใช้งานแล้ว จะต้องล้างให้ดีเพื่อไม่ให้กู้ข้อมูลกลับมาได้ บางชนิดอาจจะต้องเขียนทับข้อมูล บางอย่างใช้แม่เหล็กลบ บางอย่างอาจจะต้องทำลายถึงขั้นเผาทิ้ง
การสำรองข้อมูลก็สำคัญด้วย เพราะอุปกรณ์อาจหาย ถูกขโมย เสีย หรือซอฟต์แวร์เสีย การควบคุมการเข้าไปยังระบบขององค์กร หรือออกจากระบบขององค์กรไปยังอุปกรณ์เคลื่อนที่ก็สำคัญด้วย 
เป็นการป้องกันไม่ให้นำอันตรายมาเข้าสู่ระบบขององค์กร และเป็นการกันไม่ให้เอาข้อมูลสำคัญและมีค่าออกไปใช้ในทางที่ไม่ควร
ปัญหาไวรัส มัลแวร์ และม้าโทรจัน.
ไวรัส หนอนคอมพิวเตอร์ มัลแวร์ และม้าโทรจันมีเพิ่มขึ้นในอุปกรณ์เคลื่อนที่ขึ้นเรื่อย ๆ โดยแล็ปท็อปก็มีปัญหาคล้ายๆ กับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะที่มีอยู่แล้ว
โดยอาจกระจายผ่านบลูทูธ และบริการข้อความสื่อประสม
แม้การใช้โปรแกรมป้องกันไวรัสโดยเฉพาะ ๆ อาจยังไม่จำเป็นในสมาร์ทโฟน แต่ก็ยังต้องป้องกันในระดับหนึ่ง เช่น แอปสโตร์ และ#เปลี่ยนทาง ต่างก็มีกระบวนการป้องกันไวรัสไม่ให้ไปถึงอุปกรณ์ของผู้ใช้ในระดับหนึ่ง
สมาร์ทโฟนยังอาจมีปัญหาในเรื่องการโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการ สแปม ฟิชชิ่ง โดยผ่านระบบเอสเอ็มเอส อีเมล
และระบบการสื่อสารอื่น ๆ เช่น ไลน์ อีกด้วย ดังนั้นผู้ใช้จึงควรระวังและใช้ระบบการป้องกันภัยต่าง ๆ ที่ระบบมีให้ใช้ แม้จะมีจำกัดเทียบกับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ
ผลเสียต่าง ๆ จากมัลแวร์.
เมื่อสมาร์ทโฟนติดมัลแวร์แล้ว ผู้ร้ายอาจทำอะไรได้หลายอย่าง
ความจำกัดของอุปกรณ์เคลื่อนที่.
สมาร์ทโฟนมีระบบรักษาความปลอดภัย แต่ปกติจะจำกัดเมื่อเทียบกับระบบคอมพ์ตั้งโต๊ะหรือแล็ปท็อป ผู้ใช้จึงควรเข้าใจจุดอ่อนของอุปกรณ์ นี่เป็นปัญหาสำคัญเมื่อสมาร์ทโฟนสามารถเข้าถึงข้อมูลและระบบต่าง ๆ เท่า ๆ กับอุปกรณ์ตั้งโต๊ะ ดังนั้น จึงพึงพิจารณาว่า ถ้าไม่มีวิธีป้องกันการเข้าถึงข้อมูลบางอย่างหรือการเข้าถึงระบบต่าง ๆ ได้ดี ควรจะใช้สมาร์ทโฟนเพื่อเข้าถึงข้อมูลหรือระบบต่าง ๆ เหล่านั้นหรือไม่ และดังที่กล่าวแล้ว องค์กรพึงมีนโยบายการเก็บข้อมูลและการใช้อุปกรณ์ทั้งที่เป็นขององค์กรและที่เป็นของส่วนบุคคลในบริเวณองค์กรที่ชัดเจน
การโจมตีอาศัยการสื่อสาร.
เอสเอ็มเอสและเอ็มเอ็มเอส.
การโจมตีบางอย่างอาจมาจากความผิดพลาดของซอฟต์แวร์ในการจัดการข้อความเอสเอ็มเอสและเอ็มเอ็มเอส
โทรศัพท์มือถือบางรุ่นมีปัญหาในการจัดการข้อความเอสเอ็มเอสที่เข้ารหัสฐานสอง
ถ้าได้รับข้อความในรูปแบบที่ไม่ถูกต้อง ก็อาจปิดเปิดเอง ทำให้ใช้โทรศัพท์ไม่ได้ เป็นการโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการ
เช่น ถ้าโทรศัพท์ Siemens S55 ได้รับข้อความอักษรจีน ก็จะทำให้ใช้โทรศัพท์ไม่ได้
ในอีกกรณีหนึ่ง มาตรฐานแอป "โนเกียเมล" กำหนดว่าจำนวนอักษรสำหรับที่อยู่อีเมลต้องยาวไม่เกิน 32#เปลี่ยนทาง ตัว แต่โทรศัพท์โนเกียบางรุ่นไม่ได้เช็คความยาว เมื่อผู้ใช้ใส่ที่อยู่อีเมลยาวกว่า 32#เปลี่ยนทาง ตัว จึงทำให้ระบบจัดการอีเมลหยุดทำงานโดยสิ้นเชิง งานศึกษาเรื่องความมั่นคงของโครงสร้างพื้นฐานระบบเอสเอ็มเอสพบว่า ข้อความที่ส่งไปจากอินเทอร์เน็ตสามารถใช้โจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการต่อโครงสร้างพื้นฐานระบบโทรศัพท์เคลื่อนที่ในเมืองใหญ่ ๆ ได้โดยใช้จุดอ่อนว่า การส่งข้อความมีความล่าช้า ดังนั้น จึงสามารถส่งข้อความจนจำนวนเกินพิกัดของระบบได้
การโจมตีอีกวิธีหนึ่งเป็นการส่งข้อความเอ็มเอ็มเอสไปยังโทรศัพท์อีกเครื่องหนึ่ง โดยมีเอกสารแนบซึ่งติดไวรัส
เมื่อผู้รับเปิดเอกสารแนบนั้น โทรศัพท์นั้นก็จะติดไปด้วย โดยไวรัสจะส่งข้อความเอ็มเอ็มเอสพร้อมกับเอกสารแนบติดเชื้อไปยังรายชื่อในสมุดที่อยู่ทั้งหมด
มีตัวอย่างไวรัสเช่นนี้ที่เรียกว่า Commwarrior
ที่เอกสารแนบติดไวรัสก็จะถูกกระจายส่งต่อ ๆ กันไป
การโจมตีอาศัยเครือข่ายการสื่อสาร.
เครือข่ายจีเอสเอ็ม.
ผู้โจมตีอาจพยายามทำลายการเข้ารหัสลับของเครือข่ายจีเอสเอ็ม ขั้นตอนวิธีการเข้ารหัสลับของเครือข่ายอยู่ในสกุล A5 เพราะตั้งขึ้นโดยใช้นโยบายความมั่นคงโดยการปกปิด (security through obscurity) ขั้นตอนวิธีจึงไม่สามารถทดสอบความมั่นคงได้อย่างเป็นสาธารณะเบื้องต้น มีขั้นตอนวิธีสองอย่าง คือ A5/1 และ A5/2 (เป็น stream ciphers) โดยแบบแรกค่อนข้างมั่น แต่แบบหลังตั้งใจออกแบบให้อ่อนแอโดยสามารถดักฟังแล้วถอดรหัสลับได้และสถานบันมาตรฐานโทรคมนาคมยุโรป (ETSI) ก็บังคับให้ประเทศบางประเทศ ปกตินอกยุโรป ให้ใช้วิธี A5/2 ต่อมาเมื่อได้เปิดเผยขั้นตอนวิธีนี้ จึงพบว่ามันสามารถล้มได้ โดย A5/2 จะล้มได้ในเวลาจริง และ A5/1 จะล้มได้ภายใน #เปลี่ยนทาง ต่อมาในเดือนกรกฎาคม 2007 กลุ่มมาตรฐาน 3GPP จึงอนุมัติให้ห้ามใช้วิธี A5/2 อีกต่อไปในโทรศัพท์มือถือใหม่ ๆ
ขั้นตอนวิธีสาธารณะที่มั่นคงกว่าได้เพิ่มเข้าไปในมาตรฐานจีเอสเอ็มรวมทั้ง A5/3 และ A5/4 (Block cipher) ซึ่งเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า KASUMI หรือ UEA1 แต่ถ้าเครือข่ายไม่สนับสนุน A5/1 หรือขั้นตอนวิธี A5 อื่น ๆ สถานีก็จะสามารถระบุ A5/0 เป็นขั้นตอนวิธีโมฆะ (null algorithm) ได้โดยสัญญาณวิทยุจะส่งโดยไม่เข้ารหัสลับ ถึงแม้โทรศัพท์จะสามารถใช้สัญญาณ 3 จี หรือ 4 จี ซึ่งมีการเข้ารหัสที่ดีกว่า 2 จีมาก แต่สถานีก็ยังสามารถลดระดับการสื่อสารถเป็น 2 จีโดยระบุขั้นตอนวิธี A5/0 คือไม่เข้ารหัสลับ นี่เป็นวิธีการดักฟังการสื่อสารในเครือข่ายโทรศัพท์มือถือโดยใช้อุปกรณ์เสาโทรศัพท์ปลอมที่เรียกว่า IMSI catcher
เมื่อล้มการเข้ารหัสลับของจีเอสเอ็มแล้ว ผู้โจมตีก็จะสามารถดักฟังการสื่อสารที่รับส่งโดยสมาร์ทโฟนของเหยื่อ
ไวไฟ.
ผู้โจมตีอาจพยายามดักฟังการสื่อสารทางไวไฟเพื่อเก็บข้อมูล (เช่น ชื่อบัญชีผู้ใช้ รหัสผ่าน) แม้จะเป็นการโจมตีที่ไม่ได้มีเฉพาะกับสมาร์ทโฟน แต่ก็เป็นจุดอ่อนของโทรศัพท์เพราะบ่อยครั้งไวไฟเป็นวิธีการสื่อสารและการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต ดังนั้น ความปลอดภัยของเครือข่ายไวไฟจึงสำคัญ
ในรุ่นต้น ๆ เครือข่ายไร้สายได้ป้องกันด้วยกุญแจรหัสแบบ WEP (Wired Equivalent Privacy)
ซึ่งมีจุดอ่อนว่าเป็นกุญแจเข้ารหัสแบบสั้น ๆ โดยระบบรับบริการทั้งหมดจะใช้รหัสเดียวกัน อนึ่ง นักวิจัยยังพบว่า มีจุดอ่อนที่ทำให้สามารถลดจำนวนกุญแจที่ต้องค้นหาเพื่อเจาะการเข้ารหัสลับ
ในปัจจุบัน เครือข่ายโดยมากใช้โพรโทรคอลความปลอดภัยแบบ WPA (Wi-Fi Protected Access) ซึ่งสืบมาจากโพรโทรคอล TKIP (Temporal Key Integrity Protocol) โดยออกแบบให้อุปกรณ์ที่มีแล้วเปลี่ยนจากการใช้ WEP เป็น WPA ข้อปรับปรุงสำคัญทางความปลอดภัยก็คือ กุญแจเข้ารหัสจะสร้างขึ้นแบบพลวัต แต่ในเครือข่ายเล็ก ๆ ก็ยังอาจใช้ "pre-shared key" ที่เป็นกุญแจร่วมใช้ ซึ่งอาจเป็นปัญหาถ้ากุญแจสั้นและเพราะพิมพ์รหัสได้ลำบาก เช่น เมื่อใช้แป้นพิมพ์ตัวเลข ผู้ใช้โทรศัพท์มือถืออาจใช้กุยแจรหัสสั้น ๆ ที่มีแต่ตัวเลข
ซึ่งเพิ่มโอกาสให้ผู้โจมตีสามารถหาเลขกุญแจรหัสได้ โดยลองกุญแจรหัสทีละตัว (brute-force attack) โพรโทคอลสืบทอดจาก WPA ก็คือ WPA2 โดยออกแบบให้ปลอดภัยพอรับมือกับการโจมตีแบบลองกุญแจรหัสทีละตัวได้
การให้บริการไวไฟที่เร็วและฟรีอาจเป็นบริการพิเศษที่คู่แข่งไม่มี ดังนั้น สนามบิน ร้านกาแฟ และร้านอาหารอาจให้บริการนี้โดยมีเหตุผลเช่น ทำให้ลูกค้าคงอยู่ในสถานที่บริการและเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มขึ้น โดยช่วยให้ลูกค้าทำการต่าง ๆ ได้
แต่เหตุผลอย่างอื่นอาจเป็นเพราะต้องการติดตามกิจกรรมของลูกค้า โดยร้านอาหารและร้านกาแฟบางแห่งอาจรวบรวมข้อมูลของลูกค้าเพื่อจะส่งโฆษณาโดยเฉพาะ ๆ ไปยังอุปกรณ์ของลูกค้า
องค์กรที่ให้บริการไวไฟควรรับผิดชอบเรื่องความปลอดภัยของเครือข่าย เพราะเครือข่ายที่ไม่ได้ป้องกันมีอันตรายหลายอย่าง การโจมตีแบบ man-in-the-middle เป็นการดักฟังและเปลี่ยนแปลงข้อมูลที่ส่งระหว่างผู้รับบริการ (ผู้ใช้) กับผู้ให้บริการ (เซิร์ฟเวอร์) อนึ่ง มัลแวร์อาจจะกระจายไปทางเครือข่ายแบบฟรีได้ โดยแฮ็กเกอร์อาจโจมตีทางช่องโหว่ของซอฟต์แวร์ ทำให้อุปกรณ์ที่มีช่องโหว่ติดมัลแวร์ได้
อนึ่ง ยังสามารถดักฟังสัญญาณไวไฟได้ด้วยซอฟต์แวร์และอุปกรณ์โดยเฉพาะ ๆ ทำให้สามารถเก็บข้อมูลบัญชีแล้วแฮ็กบัญชีผู้ใช้ได้
เหมือนกับจีเอสเอ็ม เมื่อเจาะกุญแจเข้ารหัสได้แล้ว ก็จะสามารถโจมตีทั้งอุปกรณ์ที่เชื่อมกับเครือข่ายและเครือข่ายเองได้ต่อ ๆ ไป
สมาร์ทโฟนมักจะจำเครือข่ายไร้สายที่เคยเชื่อมต่อด้วย เพราะผู้ใช้จะได้ไม่ต้องระบุรหัสผ่านเมื่อเชื่อมต่อในครั้งต่อ ๆ ไป แต่ผู้โจมตีก็สามารถปลอมเครือข่ายที่มีลักษณะคล้าย ๆ กันกับเครือข่ายที่เคยเชื่อมต่อมาก่อน
ดังนั้น เมื่อเชื่อมต่อโดยอัตโนมัติกับเครือข่ายที่เคยเชื่อมต่อในอดีต ก็อาจจะต่อกับเครือข่ายปลอมของผู้โจมตีผู้สามารถดักฟังข้อมูลที่ไม่ได้เข้ารหัสลับ
Lasco เป็นหนอนคอมพิวเตอร์ที่ดั้งเดิมทำให้อุปกรณ์ที่เชื่อมต่อกับเครือข่ายติดเชื้อโดยใช้ไฟล์ในรูปแบบ SIS 
ซึ่งเป็นสคริปต์ที่ระบบปฏิบัติการ Symbian OS อาจใช้ดำเนินการโดยไม่ต้องอาศัยปฏิสัมพันธ์กับผู้ใช้
โดยสมาร์ทโฟนเข้าใจว่าได้มาจากแหล่งที่เชื่อถือได้ จึง#เปลี่ยนทาง ไฟล์ แล้วดำเนินการต่อไปจนทำให้ระบบติดเชื้อ
บลูทูธ.
จุดอ่อนหนึ่งที่พบก็คือ ผู้โจมตีส่งไฟล์ทางบลูทูธไปยังอุปกรณ์ที่เปิดบลูทูธในโหมดค้นหาอุปกร์เชื่อมต่อ (discovery mode)
ถ้าผู้ใช้ยอมรับไฟล์ ก็จะส่งไฟล์ติดไวรัสไป
ตัวอย่างหนึ่งก็คือหนอนคอมพิวเตอร์ที่เรียกว่า Cabir
เมื่อผู้ยอมรับแล้วติดตั้งโปรแกรมดังที่ว่า อุปกรณ์นั้นก็จะติดหนอนนั้น ๆ
การโจมตีอาศัยช่องโหว่ในซอฟต์แวร์.
การโจมตีบางประเภทอาศัยข้อบกพร่องในระบบปฏิบัติการหรือแอปในสมาร์ทโฟน
เว็บบราวเซอร์.
เว็บบราวเซอร์บนอุปกรณ์เคลื่อนที่ได้เริ่มกลายเป็นพาหะการโจมตีอุปกรณ์เคลื่อนที่
เหมือนกับเว็บบราวเซอร์บนคอมพ์ตั้งโต๊ะ เว็บบราวเซอร์บนสมาร์ทโฟนได้ขยายการใช้งานจากการลิงก์ไปยังข้อมูลต่าง ๆ บนเว็บไซต์ โดยรวมเอาวิดเจ็ตและตัวขยายเว็บบราวเซอร์เข้าด้วย
วิธีการแหกคุกของไอโฟน (jailbreaking) ที่มีเฟิร์มแวร์#เปลี่ยนทาง เป็นการใช้จุดอ่อนของเว็บบราวเซอร์ล้วน ๆ
เป็นช่องโหว่ด้าน stack buffer overflow ในคลังโปรแกรม LibTIFF ที่เว็บบราวเซอร์ใช้
ต่อมาจึงพบช่องโหว่คล้าย ๆ กันในเว็บบราวเซอร์ของแอนดรอยด์ในปลายปี#เปลี่ยนทาง 2008
โดยเหมือนกับไอโฟนเพราะใช้คลังโปรแกรมที่ล้าสมัยและมีช่องโหว่ แต่ต่างกันตรงเพราะสถาปัตยกรรมแบบ sandbox ของ#เปลี่ยนทาง ได้จำกัดความเสียหายที่เว็บบราวเซอร์อาจก่อ
ระบบปฏิบัติการ.
ในบางกรณี แฮ็กเกอร์สามารถเลี่ยงกระบวนการรักษาความปลอดภัยของระบบปฏิบัติการของมือถือ เช่น โดยการเปลี่ยนเฟิร์มแวร์และการใส่ใบทะเบียนลายเซ็น (ซอฟต์แวร์) ที่ไม่ถูกต้อง
แต่การโจมตีเช่นนี้ก็ทำได้ยาก
แอนดรอยด์เป็นระบบปฏิบัติการที่ถูกโจมตีมากที่สุด เพราะมีคนใช้มากสุด
บริษัทความมั่นคงทางไซเบอร์บริษัทหนึ่งรายงานว่าได้ป้องกันการโจมตีถึง 18 ล้านครั้งในปี#เปลี่ยนทาง 2016
การโจมตีอาศัยช่องโหว่ทางฮาร์ดแวร์.
คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า.
ในปี#เปลี่ยนทาง 2015 นักวิจัยที่สำนักงานความปลอดภัยระบบสารสนเทศแห่งชาติฝรั่งเศส (ANSSI)
พบวิธีการจุดชนวนให้ส่วนต่อประสานทางเสียงของสมาร์ทโฟนบางอย่างทำงาน โดยส่งคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าโดยเฉพาะ ๆ จากที่ไกล
ไปยังสายหูฟังที่มีลักษณะเหมือนกับสายอากาศเมื่อเสียบเข้ากับรูแจ็คของสมาร์ทโฟนที่มีปัญหา โดยมีผลเป็นการปลอมเสียงส่งคำสั่งไปยังสมาร์ทโฟน
การแฮ็กเมื่อชาร์จโทรศัพท์ (Juice jacking).
การแฮ็กทำได้กับโทรศัพท์ที่มีช่องโหว่ทางฮาร์ดแวร์
คืออาศัยการใช้สายโทรศัพท์ที่รับส่งทั้งกระแสไฟฟ้าและข้อมูล โทรศัพท์บางอย่างจึงเสี่ยงถูกดูดข้อมูล หรือติดมัลแวร์ เมื่อใช้บริการชาร์จโทรศัพท์ในที่สาธารณะ 
หรือเมื่อมีอุปกรณ์พิเศษซ่อนไว้ในตัวหม้อแปลงจ่ายไฟ
Jailbreaking และ rooting.
Jailbreaking และ rooting ที่ทำให้ติดตั้งซอฟต์แวร์และลูกเล่นต่าง ๆ ได้โดยไม่อาจทำได้กับโทรศัพท์ปกติ เป็นการสร้างจุดอ่อนในระบบของสมาร์ทโฟน นี่เป็นวิธีการที่ทำให้ผู้ใช้โทรศัพท์สามารถควบคุมอุปกรณ์ของตนเองได้มากขึ้น สามารถปรับลูกเล่นต่าง ๆ ที่อุปกรณ์ปกติไม่ยอมให้ทำ สามารถติดตั้งแอปต่าง ๆ ที่ไม่ได้รับการรับรองอื่น ๆ แต่ก็เป็นการสร้างจุดอ่อนทำให้สมาร์ทโฟนอ่อนแอต่อการโจมตีต่าง ๆ ซึ่งอาจดูดข้อมูลส่วนตัวไปจากสมาร์ทโฟนได้
การเจาะรหัสผ่าน.
ในปี#เปลี่ยนทาง 2010 นักวิจัยที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียได้ตรวจสอบวิธีการเจาะรหัสผ่านอุปกรณ์โดยใช้รอยนิ้วมือที่ติดอยู่กับจอของสมาร์ทโฟน
แล้วพบว่า สามารถรู้รหัสผ่านได้ถึง 68% ในสถานการณ์บางอย่าง
อนึ่ง ในสถานการณ์จริง ผู้ร้ายอาจแอบมองรหัสผ่านของเหยื่อ ไม่ว่าจะเป็นรหัสผ่านที่พิมพ์ หรือการลากนิ้วเป็นลายเพื่อเปิดโทรศัพท์ 
มัลแวร์.
เพราะสมาร์ทโฟนปกติจะเปิดเชื่อมกับอินเทอร์เน็ตอยู่ตลอด จึงสามารถติดมัลแวร์ได้ง่าย ๆ เหมือนกับคอมพิวเตอร์ มัลแวร์เป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่มุ่งทำอันตรายต่อระบบ 
ม้าโทรจัน หนอนคอมพิวเตอร์ และไวรัส ล้วนจัดเป็นมัลแวร์
ม้าโทรจันเป็นโปรแกรมที่ทำให้แฮ็กเกอร์สั่งงานระบบนั้นได้จากที่ไกลโดยผู้ใช้จะไม่รู้ตัว 
หนอนคอมพิวเตอร์เป็นโปรแกรมที่สร้างก๊อบปี้ตนเอง แล้วกระจายติดไปทั่วเครือข่ายคอมพิวเตอร์ 
ส่วนไวรัสเป็นซอฟต์แวร์ที่ออกแบบให้กระจายไปยังคอมพิวเตอร์อื่น ๆ โดยสอดตนเข้าไปในโปรแกรมอื่น ๆ แล้วดำเนินการโค๊ดของตัวเองต่างหาก
เทียบกับคอมพิวเตอร์ มัลแวร์สมาร์ทโฟนก็ยังมีน้อยกว่าและสร้างความเสียหายน้อยกว่า
แต่งานศึกษาก็แสดงว่า จำนวนมัลแวร์ก็ได้มีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในไม่กี่ปีที่ผ่านมา
ในปี#เปลี่ยนทาง 2017 มัลแวร์ชนิดต่าง ๆ สำหรับสมาร์ทโฟนมีเพิ่มขึ้นถึง 54%
แอปสามัญและซอฟต์แวร์ที่ติดตั้งมากับอุปกรณ์อันสร้างปัญหา.
แอปสามัญที่ติดตั้งกันเป็นล้าน ๆ อาจลุกล้ำความเป็นส่วนตัว แม้จะได้ติดตั้งมาจากตลาดซอฟต์แวร์ที่น่าเชื่อถือเช่น กูเกิล เพลย์ 
เช่น ในปี#เปลี่ยนทาง 2022 พบว่า แอปยอดนิยมคือ ติ๊กต็อกเก็บข้อมูลส่วนตัวผู้ใช้เป็นจำนวนมากโดยยังต้องเปิดเผยให้แก่พรรคคอมมิวนิสต์จีนเพราะเหตุกฎหมายความมั่นคงแห่งชาติ 
แม้เฟิร์มแวร์และซอฟต์แวร์ที่ติดตั้งมาพร้อมกับอุปกรณ์และ#เปลี่ยนทาง พร้อม ๆ กันกับอุปกรณ์ก็ยังอาจสร้างปัญหา คือมีองค์ประกอบที่ไม่ต้องการ หรือมีค่าการติดตั้งที่ลุกล้ำความเป็นส่วนตัว หรือมีช่องโหว่ทางความปลอดภัยที่สำคัญ 
ในปี#เปลี่ยนทาง 2019 บริษัทความมั่นคงทางไซเบอร์ได้พบ#เปลี่ยนทาง แอนดรอยด์ที่มีเฟิร์มแวร์อันสร้างปัญหา โดยเก็บข้อมูลที่อ่อนไหวสำคัญ แล้วส่งไปให้เซิร์ฟเวอร์โดยไม่ขออนุญาตจากผู้ใช้ 
งานวิเคราะห์ข้อมูลการสื่อสารของสมาร์ทโฟนแอนดรอยด์ในปี#เปลี่ยนทาง 2021 พบว่า 
มีการเก็บข้อมูลส่วนตัวเป็นจำนวนสำคัญ โดยตั้งเป็นค่าตั้งต้นอันเปลี่ยนไม่ได้ของซอฟต์แวร์ที่ติดตั้งมาพร้อมกับอุปกรณ์
ปัญหานี้ยังแก้ไม่ได้ด้วยการ#เปลี่ยนทาง ทางความปลอดภัย (security patches) ที่ทำโดยปกติ 
มัลแวร์.
ปกติแล้ว การโจมตีสมาร์ทโฟนด้วยมัลแวร์จะมี 3 ระยะ คือ การติดมัลแวร์ การทำตามเป้า และการกระจายมัลแวร์ไปยังระบบอื่น ๆ
มัลแวร์มักใช้ทรัพยากรที่สมาร์ทโฟนมีในการทำกิจต่าง ๆ เช่น บลูทูธ หรืออินฟราเรด โดยยังอาจใช้ข้อมูลในสมุดติดต่อ หรือที่อยู่อีเมลต่าง ๆ ของผู้ใช้ เพื่อทำคนที่รู้จักให้ติดมัลแวร์ด้วย เป็นการฉวยโอกาสจากความเชื่อใจซึ่งกันและกันระหว่างตัวผู้ใช้กับคนที่รู้จักอื่น ๆ
การติด.
การติดมัลแวร์อาจเกิดเพราะช่องโหว่ทางฮาร์ดแวร์หรือซอฟต์แวร์ในตัวอุปกรณ์ หรืออาจเป็นเพราะการเชื่อใจง่ายของผู้ใช้ 
โดยจะจัดอยู่ใน 4 ระดับตามปฏิสัมพันธ์ของผู้ใช้กับซอฟต์แวร์ 
การทำกิจให้สำเร็จ.
เมื่อมัลแวร์ติดสมาร์ทโฟนแล้ว ก็จะหาวิธีทำการร้ายให้สำเร็จ รวมทั้ง
การกระจายไปยังระบบอื่น ๆ.
เมื่อมัลแวร์ติดสมาร์ทโฟนแล้ว ก็จะพยายามกระจายไปติดอุปกรณ์อื่นๆ อีก
ซึ่งปกติจะเกิดกับอุปกรณ์ที่อยู่ใกล้ ๆ โดยผ่านไวไฟ บลูทูธ หรืออินฟราเรด หรือเกิดกับเครือข่ายที่อยู่ไกลอื่น ๆ โดยผ่านโทรศัพท์ ข้อความเอสเอ็มเอส หรืออีเมล 
ตัวอย่าง.
มัลแวร์เรียกค่าไถ่.
มัลแวร์เรียกค่าไถ่บนโทรศัพท์มือถือเป็นซอฟต์แวร์ที่กันไม่ให้เจ้าของใช้โทรศัพท์ได้นอกจากจะเสียค่าไถ่ก่อน
เป็นอันตรายที่มีเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มตั้งแต่ปี#เปลี่ยนทาง 2014
เหตุอย่างหนึ่งก็คือ ผู้ใช้โทรศัพท์มักไม่ค่อยใส่ใจเรื่องความมั่นคงปลอดภัย โดยเฉพาะในการตรวจสอบแอปที่ใช้กับลิงก์ที่ได้ เพราะเชื่อใจสมรรถภาพการป้องกันความปลอดภัยของอุปกรณ์ 
มัลแวร์เรียกค่าไถ่บนอุปกรณ์เคลื่อนที่ เป็นปัญหาสำคัญสำหรับธุรกิจ ที่ต้องเข้าถึงข้อมูลทางการค้าของบริษัทอยู่เรื่อย ๆ รวมทั้งข้อมูลการติดต่อลูกค้า นักธุรกิจผู้กำลังเดินทางอยู่มีโอกาสจ่ายค่าไถ่สูงกว่าอย่างสำคัญ เพื่อให้เข้าถึงข้อมูลในอุปกรณ์ของตัวเองได้ เพราะมีปัญหาในการรับความช่วยเหลือจากพนักงานไอที ทั้งโดยเวลาและโดยการเข้าถึงได้โดยตรง มัลแวร์เรียกค่าไถ่ได้สร้างปัญหากับอุปกรณ์อินเทอร์เน็ตต่าง ๆ เพราะใช้งานไม่ได้ เป็นความเสียหายราคาแพงสำหรับบริษัทเมื่อต้องกู้ข้อมูลคืนมา 
การกระจายมัลแวร์ไปยังแพลตฟอร์มต่าง ๆ.
แฮ็กเกอร์สามารถทำมัลแวร์ให้ใช้ได้กับแพลตฟอร์มหลายอย่าง มัลแวร์อาจจะโจมตีระบบปฏิบัติการโดยตรง แต่ก็ยังอาจสามารถกระจายไปในระบบต่าง ๆ 
ในเบื้องต้น มัลแวร์อาจจะอาศัย runtime environment เช่น เจวีเอ็ม (Java virtual machine) หรือดอตเน็ตเฟรมเวิร์ก
หรืออาจจะใช้คลังซอฟต์แวร์ที่มีอยู่ในหลายๆ ระบบ
มัลแวร์บางอย่างอาจนำไฟล์ดำเนินการ (executable file) สำหรับระบบต่าง ๆ ไปด้วยกัน เพื่อให้สามารถใช้ไปในระยะที่กระจายไปยังระบบต่าง ๆ แต่ในทางปฏิบัติแล้ว มัลแวร์ชนิดนี้ต้องอาศัยการเชื่อมต่อกันที่มีอยู่ระหว่างระบบปฏิบัติการสองระบบเพื่อใช้ในการโจมตี การ์ดความจำก็ใช้ได้ในกรณีนี้ หรือว่าซอฟต์แวร์ที่ใช้ในการซิงก์ก็ใช้ได้
การป้องกัน.
ความั่นคงของอุปกรณ์เคลื่อนที่สามารถจัดอยู่เป็นหลายหมวด แต่ละหมวดจะไม่ป้องกันในระดับเดียวกัน และออกแบบเพื่อป้องกันอันตรายต่าง ๆ กัน 
เริ่มจากการป้องกันภัยของระบบปฏิบัติการ คือป้องกันไม่ให้ระบบถูกเปลี่ยนแปลงโดยแอป ไปจนถึงการให้ข้อมูลแก่ผู้ใช้ว่าควรป้องกันตัวอย่างไร เช่น เพื่อป้องกันการติดตั้งซอฟต์แวร์ที่น่าสงสัย 
ความปลอดภัยในระดับระบบปฏิบัติการ.
ระดับแรกในการรักษาความมั่นคงของสมาร์ทโฟนอยู่ที่ระดับระบบปฏิบัติการ 
นอกจากจะต้องทำกิจทั่วไปของระบบปฏิบัติการ เช่น การจัดการทรัพยากร การจัดการกระบวนการคอมพิวเตอร์ แล้ว
ยังต้องมีวิธีให้ผู้ใช้เพิ่มแอปและลงข้อมูลในอุปกรณ์ โดยไม่เพิ่มอันตรายต่างๆ
หลักสำคัญอย่างหนึ่งในระบบปฏิบัติการของอุปกรณ์เคลื่อนที่ก็คือ การแบ่งกระบวนการคอมพิวเตอร์ให้อยู่ในส่วนของตน (sandbox คือจำกัดให้อยู่ในกล่องทราย)
นี่เป็นเพราะสมาร์ทโฟนออกแบบให้ใช้แอปได้หลายอย่าง จึงต้องมีกลไกเพื่อให้แน่ใจว่า แอปเช่นนี้ไม่เป็นภัยต่อโทรศัพท์ หรือต่อแอปอื่น ๆ หรือต่อข้อมูลในระบบ หรือต่อผู้ใช้ คือ ถ้ามีโปรแกรมก่อการร้ายได้มาถึงอุปกรณ์เคลื่อนที่แล้ว ก็ควรจะมีจุดอ่อนที่ถูกโจมตีได้น้อยที่สุด กล่องทรายเป็นการดำเนินการกระบวนการคอมพิวเตอร์ในส่วนของตน ไม่ให้มีปฏิสัมพันธ์ต่อกันและกัน ไม่ให้ทำอันตรายต่อกันและกัน 
แต่ตามประวัติระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ กล่องทรายมีการทำให้เกิดผลต่าง ๆ กัน 
รายการต่อไปนี้เป็นกลไกที่ทำให้เกิดผลในระบบปฏิบัติการต่าง ๆ โดยเฉพาะแอนดรอยด์ 
การติดรูตคิตในระบบ เป็นอันตรายอย่างยิ่งเช่นกับที่พบบนคอมพ์ตั้งโต๊ะ ดังนั้น จึงควรจะป้องกันไม่ให้เกิด และตรวจจับให้ได้เร็วมากที่สุด จริงเช่นนั้น โปรแกรมก่อการร้ายชนิดนี้ อาจทำให้แฮ็กเกอร์สามารถเลี่ยงการรักษาความปลอดภัยของอุปกรณ์ ไม่ว่าจะโดยทั้งหมดหรือเป็นบางส่วน หรือทำให้ได้สิทธิของแอดมินได้ ถ้าถึงขั้นแล้ว ก็จะไม่มีอะไรที่สามารถป้องกันแฮ็กเกอร์ ไม่ให้ปิดระบบรักษาความปลอดภัยต่างๆ ไม่ให้ติดตั้งแอปที่ต้องการ หรือไม่ให้ส่งรูตคิตไปยังอุปกรณ์อื่นๆ 
 ตัวอย่างกลไกการป้องกันการแฮ็กเช่นนี้ก็คือ chain of trust (โซ่ความเชื่อใจ) ในระบบไอโอเอส โดยอาศัยลายเซ็นที่แอปพลิเคชันมีเพื่อจะเริ่มระบบปฏิบัติการ ซึ่งก็จะต้องมีใบรับรองที่เซ็นรองรับโดยแอปเปิล ถ้าลายเซ็นปรากฏว่าไม่ถูกต้อง อุปกรณ์ก็จะหยุดการเริ่มระบบ แต่ถ้าได้ทำ jailbreaking ระบบตรวจจับรูตคิตก็อาจจะไม่ทำงานเพราะกระบวนการ jailbreaking ได้ปิดระบบไป หรือว่าถ้ามีการโหลดซอฟต์แวร์หลังจากที่วิธีการที่ใช้ใน jailbreaking ได้ระงับการการตรวจสอบรูตคิตไป
 ส่วนแอนดรอยด์ใช้กลไกแยกกระบวนการคอมพิวเตอร์ในระดับของผู้ใช้ เป็นกลไกที่สืบทอดมาจากลินุกซ์ คือ แอปแต่ละแอปจะมีเลขระบุผู้ใช้ (UID) บวกกับเลขระบุกลุ่ม (GID) ซึ่งรวมกันระบุทรัพยากรที่แอปเข้าถึงได้ เป็นการจำกัดให้อยู่ในกล่องทรายของตน คือแม้แอปอาจจะก่อการร้าย แต่ก็ไม่สามารถออกจากกล่องทรายของตน คือใช้ทรัพยากรเกินกว่าที่ระบุได้ ดังนั้นจึงไม่สามารถขัดขวางการทำงานที่ถูกต้องของระบบ เช่น เพราะกระบวนการคอมพิวเตอร์ของผู้ใช้จะไม่สามารถล้มการทำงานของกระบวนการคอมพิวเตอร์ของผู้ใช้อีกคนหนึ่ง ดังนั้น แอปก็จะไม่สามารถหยุดการทำงานของแอปอีกแอปหนึ่งได้
 มรดกสืบทอดจากลินุกซ์อีกอย่างก็คือสิทธิที่ให้อนุญาตการเข้าถึงทราย ซึ่งช่วยเสริมความปลอดภัยเนื่องกับกล่องทรายได้ การมีสิทธิโดยเฉพาะ ๆ จะป้องกันไม่ให้กระบวนการคอมพิวเตอร์เปลี่ยนไฟล์อะไรก็ได้ที่ตนต้องการ ดังนั้นจึงไม่สามารถเปลี่ยนไฟล์ที่จำเป็นในการดำเนินงานของแอปอื่น ๆ หรือของระบบ แล้วทำให้เสียหายได้ อนึ่ง แอนดรอยด์ยังมีวิธีการจำกัดการติดตั้งแอป เพราะไม่สามารถเปลี่ยนสิทธิของไฟล์ในเอสดีการ์ด โทรศัพท์จึงไม่สามารถติดตั้งแอปหรือดำเนินการแอปจากเอสดีการ์ดได้
 เช่นเดียวกันกับระบบคอมพิวเตอร์อื่น ระบบป้องความจำจะทำให้ไม่สามารถยกระดับเอกสิทธิ์ (privilege escalation) ได้ ซึ่งเกิดขึ้นได้ถ้ากระบวนการคอมพิวเตอร์สามารถเข้าถึงความจำที่จัดให้กับกระบวนการอื่น แล้วสามารถบันทึกลงในความจำของกระบวนการที่มีสิทธิยิ่งกว่าตน (มีกระบวนการระดับรูตเป็นที่สุด) แล้วจึงสามารถทำอะไรเกินสิทธิของตน เช่น สามารถให้ดำเนินการฟังก์ชันด้วยเอกสิทธิ์ของกระบวนการที่มีสิทธิเหนือกว่าตนนั้น ๆ
 ซอฟต์แวร์มักจะพัฒนาด้วยภาษาโปรแกรมระดับสูง ดังนั้น ตัวโปรแกรมที่ดำเนินการซอฟต์แวร์จึงอาจควบคุมสิ่งที่ซอฟต์แวร์ทำได้ ตัวอย่างเช่น เจวีเอ็ม (Java virtual machine) สามารถติดตามตรวจสอบการทำงานของ thread ที่จัดการ ตรวจดูแล ให้ทรัพยากร และจึงป้องกันการก่อการร้ายได้อีกด้วย เช่น สามารถป้องกันการโจมตีแบบ Buffer overflow ได้
ซอฟต์แวร์ความมั่นคง.
เหนือระบบรักษาความปลอดภัยของระบบปฏิบัติการ ยังมีซอฟต์แวร์รักษาความปลอดภัยอีกชั้นหนึ่ง
เป็นองค์ประกอบโดยเฉพาะ ที่ป้องกันจุดอ่อนชนิดต่าง ๆ เช่น ป้องกันมัลแวร์ การลุกล้ำ การระบุผู้ใช้ว่าเป็นมนุษย์หรือไม่ และการพิสูจน์ตัวจริงผู้ใช้
เป็นองค์ประกอบที่สืบทอดมาจากระบบรักษาความปลอดภัยของคอมพิวเตอร์ แต่ก็มีทรัพยากรที่จำกัดกว่าคอมพิวเตอร์
โปรแกรมป้องกันไวรัสสามารถใช้บนอุปกรณ์เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ติดไวรัสที่รู้จักแล้ว ปกติโดยตรวจจับลักษณะพิเศษของไฟล์คอมพิวเตอร์ โปรแกรมป้องกันไวรัสบนอุปกรณ์เคลื่อนที่ปกติจะสแกนไฟล์แล้วเปรียบเทียบลักษณะพิเศษของไฟล์กับฐานข้อมูลมัลแวร์ที่ได้พบในอุปกรณ์มือถือ
 ส่วนไฟร์วอลล์สามารถตรวจดูการสื่อสารกับเครือข่ายเพื่อให้แน่ใจว่า โปรแกรมก่อการร้ายจะไม่สามารถสื่อสารผ่านไฟร์วอลล์ได้ หรืออาจจะเช็คดูว่า โปรแกรมที่ได้ติดตั้งไม่มีการสื่อสารที่น่าสงสัย ซึ่งอาจช่วยป้องกันการลุกล้ำของแฮ็กเกอร์ไม่ให้เข้ามาในระบบได้
 เพื่อให้ผู้ใช้สามารถรู้ถึงกิจกรรมที่ผิดปกติ เช่น การโทรที่ผู้ใช้ไม่ได้เป็นผู้เริ่ม โปรแกรมควรจะแจ้งเตือนผู้ใช้ด้วยวิธีที่ไม่สามารถปิดบังได้ เช่น ถ้ามีการใช้โทรศัพท์ เบอร์โทรควรจะแสดงให้ดูอยู่เสมอ ดังนั้น ถ้าแอปก่อการร้ายเป็นผู้เริ่มโทร ผู้ใช้ก็จะเห็นแล้วสามารถทำกิจที่สมควรได้ 
 เป็นเรื่องสำคัญ ที่จะยืนยันกิจกรรมบางอย่างที่ผู้ใช้ตัดสินใจทำ จึงมีการใช้การทดสอบทัวริงเพื่อแยกแยะระหว่างมนุษย์กับผู้ใช้ที่ไม่ใช่มนุษย์ โดยมักจะอยู่ในรูปแบบของแคปต์ชา
 อีกวิธีที่ทำได้ก็คือการใช้ลักษณะทางชีวมิติ เป็นวิธีที่ระบุตัวบุคคลโดยลักษณะพิเศษเฉพาะตน (เช่น ใบหน้า ลายในจอตา) หรือโดยพฤติกรรม (เช่น วิธีการเขียน) ข้อดีของการรักษาความปลอดภัยด้วยลักษณะทางชีวมิติก็คือ ผู้ใช้ไม่ต้องจำรหัสผ่านหรือความลับอื่น ๆ เพื่อจะพิสูจน์ตัวเอง แต่ก็ยังป้องกันไม่ให้คนอื่นเข้าถึงอุปกรณ์ของตนได้ ในระบบที่มีการรักษาความปลอดภัยทางชีวมิติที่ดี ผู้ใช้คนเดียวเท่านั้นจะสามารถเปิดสมาร์ทโฟนของตนได้ 
การตรวจตราทรัพยากรในสมาร์ทโฟน.
ถ้าแอปก่อการร้ายสามารถข้ามวิธีการรักษาปลอดภัยต่าง ๆ ได้ ก็จะสามารถทำกิจของตนได้
แต่กิจกรรมเช่นนี้ บางครั้งก็สามารถตรวจจับได้ด้วยโปรแกรมที่ตรวจตราการใช้ทรัพยากรต่าง ๆ ในโทรศัพท์ ทรัพยากรต่อไปนี้เป็นเพียงตัวบ่งชี้ แต่ไม่ใช่ตัวกำหนดที่แน่นอนว่า กิจกรรมของแอปหนึ่ง ๆ ดีหรือไม่ดีอย่างแน่นอน แต่ตัวบ่งชี้สามารถชี้แอปที่น่าสงสัยได้ โดยเฉพาะถ้าแอปใช้ทรัพยากรต่าง ๆ หลายอย่าง
 มัลแวร์บางอย่างมุ่งใช้พลังงานของโทรศัพท์ทั้งหมด ดังนั้น การตรวจดูการใช้พลังงานของโทรศัพท์ อาจทำให้ตรวจจับมัลแวร์บางอย่างได้
 แม้โปรแกรมทุกชนิดจะใช้ความจำ แต่ถ้าใช้เกินกว่าที่ควรจะใช้ ก็อาจเป็นตัวบ่งชี้ความน่าสงสัยได้ 
เมื่อสมาร์ทโฟนทำงานเป็นปกติ แอปหลายอย่างย่อมใช้เน็ต แต่ถ้ามีอัตราการส่งถ่ายข้อมูลที่ผิดปกติ ก็ตั้งความสงสัยได้ว่าพยายามส่งข้อมูลเป็นจำนวนมาก หรือพยายามส่งข้อมูลไปยังอุปกรณ์อื่น ๆ เป็นจำนวนมาก แต่นี้ก็เป็นเพียงตัวบ่งชี้เท่านั้นเพราะแอปจริง ๆ บางอย่าง ก็อาจส่งถ่ายข้อมูลเป็นจำนวนมากได้ เช่น แอปวิดีโอ 
 ผู้ใช้อาจตรวจตรากิจกรรมของแอปต่าง ๆ บนสมาร์ทโฟนได้ ในบางครั้ง แอปไม่ควรจะทำงานอยู่ ดังนั้นถ้าทำงานอยู่ แอปนั้นอาจน่าสงสัย เช่น ถ้าผู้ใช้กำลังถ่ายวิดีโออยู่ กลับมีแอปที่ส่งข้อความเอสเอ็มเอส การสื่อสารเช่นนั้นควรเป็นที่ตั้งความสงสัย เพราะมัลแวร์บางอย่างจะพยายามส่งข้อความเอสเอ็มเอส เมื่อผู้ใช้กำลังทำกิจอื่น ๆ ที่ทำให้มองไม่เห็น
การตรวจเครือข่าย.
การสื่อสารทางเครือข่ายที่โทรศัพท์ทำสามารถตรวจสอบได้ เช่น ใส่ตัวตรวจสอบที่จุดส่งต่อการสื่อสารเพื่อตรวจจับพฤติกรรมผิดปกติ เพราะโพรโทคอลทางเครือข่ายที่อุปกรณ์มือถือใช้จะจำกัดกว่าที่พบในคอมพิวเตอร์ ดังนั้น ข้อมูลที่โทรศัพท์ส่งไปทางเครือข่ายจึงสามารถระบุได้ (เช่น เป็นโพรโทคอลที่ส่งเอสเอ็มเอส) และทำให้สามารถตรวจจับความผิดปกติในเครือข่ายมือถือได้
 คล้ายกับที่พบในอีเมล สแปมที่เกิดในการสื่อสารทางมือถือ เช่นข้อความเอสเอ็มเอสหรือเอ็มเอ็มเอส ก็ตรวจจับได้เหมือนกัน ดังนั้น โครงสร้างพื้นฐานของเครือข่ายมือถือ จึงสามารถใช้ตรวจจับและลดจำนวนข้อความสแปมเหล่านั้น
 เพราะการแลกเปลี่ยนข้อมูลมีโอกาสถูกดักฟังได้อยู่ตลอด ดังนั้น การสื่อสารและข้อมูลที่เก็บไว้ ก็จะต้องเข้ารหัสลับเพื่อกันผู้ร้ายไม่ให้ลักข้อมูลในช่วงการสื่อสาร แต่คำถามก็คือ แล้วจะแลกเปลี่ยนกุญแจเข้ารหัสลับกันได้อย่างไร ซึ่งจะต้องอาศัยช่องทางที่ปลอดภัย 
 การส่งข้อความเอสเอ็มเอสและเอ็มเอ็มเอสมีลักษณะที่แน่นอน ไม่มีความต่าง ๆ กันเทียบกับโพรโทคอลของเครือข่ายคอมพิวเตอร์เช่น #เปลี่ยนทาง หรือยูดีพี ซึ่งไม่อาจพยากรณ์ลักษณะการแลกเปลี่ยนข้อมูลที่แน่นอน เช่น โพรโทคอลหนึ่ง ๆ อาจจะแลกเปลี่ยนข้อมูลไม่มากเพราะเช็คแต่หน้าเว็บอันมีรูปแบบไม่ซับซ้อนโดยทำไม่บ่อย หรือว่าอาจใช้เน็ตมากเพราะใช้ส่งวิดีโอ เทียบกับข้อความที่แลกเปลี่ยนกันโดยโทรศัพท์มือถือ ซึ่งมีโครงร่างและรูปแบบที่แน่นอน และโดยปกติแล้ว ผู้ใช้จะไม่สามารถเปลี่ยนลักษณะต่าง ๆ ในการสื่อสารเยี่ยงนั้น ดังนั้น ถ้าพบความผิดปกติในข้อมูลที่แลกเปลี่ยนกันโดยเครื่องโทรศัพท์มือ ก็อาจจะค้นพบและตรวจจับได้อย่างรวดเร็ว 
การตรวจตราโดยผู้ผลิต.
ในลูกโซ่การผลิตและการแจกจำหน่าอุปกรณ์เคลื่อนที่ ผู้ผลิตมีหน้าที่สร้างอุปกรณ์ให้มีค่าตั้งพื้นฐานที่ไม่มีช่องโหว่ เพราะผู้ใช้โดยมากไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญในด้านความปลอดภัย จึงจะไม่รู้ถึงปัญหาความปลอดภัย ดังนั้น ผู้ใช้ปกติก็จะไม่เปลี่ยนค่าตั้งที่ผู้ผลิตตั้งไว้ 
ผู้ผลิตสมาร์ทโฟนบางบริษัทบางครั้งยังเพิ่มองค์ประกอบเสริมเช่นชิปความปลอดภัย Titan M2
 โทรศัพท์บางครั้งจะตั้งให้อยู่ในโหมดหาจุดบุกพร่อง (debug mode) ในช่วงการผลิต แต่ควรจะต้องปิดโหมดนี้เมื่อขายโทรศัพท์ เพราะทำให้เข้าถึงลูกเล่นที่ไม่ได้มุ่งหมายผู้ใช้ปกติได้ แต่เพราะต้องทำการอย่างรวดเร็วในช่วงการพัฒนาและผลิต บางครั้งอุปกรณ์บางอย่างอาจจะขายโดยตั้งอยู่ในโหมดหาจุดบกพร่อง ซึ่งอาจเป็นจุดอ่อนสำคัญสำหรับอุปกรณ์เช่นนี้
 เมื่อขายสมาร์ทโฟน ค่าตั้งโดยปริยายไม่ควรมีช่องโหว่ทางความปลอดภัย เพราะปกติผู้ใช้ทั่วไปจะไม่เปลี่ยนค่าตั้งเช่นนั้น จึงควรทำให้ดีตั้งแต่ต้น เช่นค่าตั้งโดยปริยายของโทรศัพท์มือถือบางอย่างมีช่องโหว่ให้เกิดการโจมตีโดยปฏิเสธการให้บริการ
 แอปสตอร์เกิดขึ้นพร้อม ๆ กับสมาร์ทโฟน ทั้งผู้ใช้และผู้ให้บริการต่างต้องตรวจสอบแอปที่มีเป็นจำนวนมากในด้านต่าง ๆ เช่น ความปลอดภัย ข้อมูลที่ให้ การตรวจความปลอดภัยควรทำอย่างระมัดระวัง เพราะถ้าไม่พบจุดบกพร่อง แอปที่ไม่ดีก็จะกระจายไปยังอุปกรณ์ต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ทำให้อุปกรณ์จำนวนมากมีปัญหา
 เมื่อติดตั้งแอป ควรจะเตือนผู้ใช้ว่า ชุดสิทธิบางอย่างอาจมีอันตราย หรืออย่างน้อยก็น่าสงสัย เฟรมเวอร์กพัฒนาโปรแกรมบางอย่าง เช่น Kirin อาจพยายามตรวจจับและป้องกันไม่ให้ใช้ชุดสิทธิบางอย่าง
 เป็นกระบวนการที่แอนดรอยด์ได้พัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรก ซึ่งสามารถถอนการติดตั้งแอปหนึ่ง ๆ จากศูนย์กลางโดยทำได้ทั่วโลก ซึ่งอาจระงับแอปก่อการร้ายที่หลีกเลี่ยงการรักษาความปลอดภัยชนิดอื่น ๆ ได้
 ผู้ผลิตมักปรับหน้าระบบปฏิบัติการที่ใช้โดยมีจุดประสงค์หลายอย่างเช่น เพื่อให้ผู้ใช้ปรับค่าระบบตามที่ต้องการได้ หรือไม่ให้ใช้ลูกเล่นบางอย่าง หรือเพื่อคิดเงินสำหรับลูกเล่นบางอย่าง เป็นการก่อผลลบสองอย่างคือ เพิ่มโอกาสสร้างจุดบกพร่องใหม่ ๆ ในระบบ บวกกับการกระตุ้นให้ผู้ใช้ต้องหาทางปรับระบบใหม่เพื่อหลีกเลี่ยงข้อจำกัดของผู้ผลิต จึงทำให้ระบบไม่เสถียร เอาแน่เอานอนไม่ได้เท่ากับระบบดั้งเดิม และก่อจุดอ่อนต่าง ๆ
 องค์ประกอบด้านซอฟต์แวร์ของสมาร์ทโฟนมีรุ่นใหม่ ๆ อยู่ตลอดรวมทั้งระบบปฏิบัติการเอง เป็นการแก้ไขจุดบกพร่องอย่างต่อเนื่อง แต่ผู้ผลิตมักจะไม่#เปลี่ยนทาง ซอฟต์แวร์เช่นนี้ได้เร็วพอ และบางครั้งก็ไม่#เปลี่ยนทาง เลย ดังนั้น ซอฟต์แวร์อาจจะคงยืนมีช่องโหว่ทั้ง ๆ ที่มีการแก้ไขแล้ว และเพราะเป็นเรื่องที่รู้กันทั่วไป แฮ็กเกอร์จึงสามารถหาช่องทางเจาะจุดอ่อนต่าง ๆ เหล่านั้นได้
ผู้ใช้ควรรู้จักปัญหา.
ผู้ใช้มีหน้าที่รับผิดชอบสำคัญในการป้องกันความปลอดภัยของอุปกรณ์ ซึ่งอาจจะเป็นเพียงแค่การใช้รหัสผ่าน หรือการระมัดระวังให้สิทธิโดยเฉพาะ ๆ แก่แอปต่าง ๆ นี้จะสำคัญเป็นพิเศษสำหรับพนักงานของบริษัทที่เก็บข้อมูลของบริษัทไว้บนอุปกรณ์ 
แอปมักก่อการร้ายได้ก็เพราะผู้ใช้ไม่ค่อยระมัดระวัง
พบว่าผู้ใช้สมาร์ทโฟนมักจะไม่ใส่ใจข้อความเตือนเกี่ยวกับความปลอดภัยเมื่อติดตั้งแอป ในเรื่องการเลือกใช้แอป การเช็คชื่อเสียงของแอป การดูรีวิว การตรวจความปลอดภัย และการเช็ครายละเอียดของสัญญาการตกลง
บริษัทความปลอดภัยอินเทอร์เน็ต BullGuard ได้สำรวจแล้วพบว่า ผู้ใช้ไม่มีความรู้เกี่ยวกับอันตรายต่อสมาร์ทโฟนของตน ๆ โดยผู้ใช้ 53% ระบุว่า ไม่รู้ว่ามีซอฟต์แวร์ความปลอดภัยสำหรับสมาร์ทโฟน 
ส่วนอีก 21% อ้างว่า การป้องกันเช่นนั้นไม่จำเป็น และอีก 42% ยอมรับว่า ไม่เคยคิดว่ามีปัญหา
สถิติเช่นนี้แสดงว่า ผู้บริโภคไม่ใส่ใจเรื่องความเสี่ยงทางความปลอดภัยพอ เพราะไม่เชื่อว่าเป็นเรื่องร้ายแรง
แต่จริง ๆ แล้ว สมาร์ทโฟนก็คือคอมพิวเตอร์ติดมือ และก็อ่อนแอเท่า ๆ กับคอมพิวเตอร์ 
สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ผู้ใช้สามารถทำเพื่อเพิ่มความปลอดภัยให้แก่สมาร์ทโฟนของตน 
ผู้ใช้ไม่ควรเชื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่คนอื่นบอก เพราะข้อมูลบางอย่างอาจผิดพลาด หรือทำให้เข้าใจผิด หรือจริง ๆ เป็นฟิชชิง หรือเป็นการพยายามกระจายแอปก่อการร้าย ดังนั้น จึงควรเช็คชื่อเสียงของแอปก่อนจะซื้อหรือติดตั้ง
 เพราะมีการแจกจำหน่ายแอปเป็นจำนวนมาก จึงต้องมีกลไกการให้สิทธิในระบบปฏิบัติการต่าง ๆ ผู้ใช้ควรจะเข้าใจสิทธิเหล่านั้น โดยเฉพาะเพราะมันแตกต่างกันในแต่ละระบบ อนึ่ง ปกติจะแก้ไขสิทธิที่แอปหนึ่ง ๆ ขอไม่ได้ แต่นี้ก็เสี่ยง เพราะผู้ใช้อาจให้สิทธิแก่แอปมากเกินความจำเป็น เช่น แอปบันทึกข้อความ จริง ๆ ไม่จำเป็นต้องได้ตำแหน่งทางภูมิภาคของโทรศัพท์เพื่อจะใช้งาน ดังนั้น ในช่วงการติดตั้งแอป ผู้ใช้ควรจะพิจารณาสิทธิที่แอปควรจะได้ และไม่ติดตั้งแอปที่ขอสิทธิอันไม่สมควรกับแอป
 โทรศัพท์อาจป้องกันได้ด้วยวิธีการอย่างง่าย ๆ เช่น ให้ล็อกเมื่อไม่ได้ใช้ ไม่ทิ้งโทรศัพท์โดยไม่เฝ้า อย่าเชื่อใจแอปต่าง ๆ โดยไม่ตรวจสอบ ไม่เก็บข้อมูลที่สำคัญหรืออ่อนไหวที่ไม่จำเป็น ให้เข้ารหัสข้อมูลที่สำคัญและอ่อนไหวไว้ชนิดที่ไม่สามารถแยกออกจากโทรศัพท์ได้
สถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติสหรัฐแนะแนวทางไว้ว่า ให้จำกัดผู้ใช้และแอปในการเข้าถึงฮาร์ดแวร์ต่าง ๆ เช่น กล้อง จีพีเอส #เปลี่ยนทาง ยูเอสบี และที่เก็บข้อมูลซึ่งเอาออกได้ โดยอาจรวมการยกเลิกสิทธิหรือค่าตั้งสำหรับอุปกรณ์ภายนอกที่ไม่ได้ใช้ 
การเข้ารหัสระดับอุปกรณ์ของแอนดรอยด์ (device encryption).
แอนดรอยด์รุ่นใหม่ ๆ จะตั้งให้เข้ารหัสข้อมูลทั้งหมดที่เก็บไว้ในอุปกรณ์โดยอัตโนมัติ 
ดังนั้น การดูดข้อมูลและการถอดรหัส เมื่อโทรศัพท์หาย ก็จะทำได้ยาก เป็นค่าติดตั้งที่เข้าถึงได้ผ่าน "Settings → Security → Encrypt Phone + Encrypt SD Card" หรือ "ค่าติดตั้ง → ความปลอดภัย → การเข้ารหัสโทรศัพท์ + การเข้ารหัสเอสดีการ์ด"
 สมาร์ทโฟนปัจจุบันสามารถบันทึกข้อมูลไว้เป็นจิกะไบต์ ดังนั้น ผู้ใช้จะต้องระมัดระวังว่าตนเก็บข้อมูลใดไว้บ้าง ว่าข้อมูลควรจะต้องป้องกันเพิ่มหรือไม่ เช่นเป็นข้อมูลทางธนาคาร หรือข้อมูลทางธุรกิจ ต้องระมัดระวังในการเก็บและส่งข้อมูลที่อ่อนไหวและสำคัญจากสมาร์ทโฟน เพราะอาจขโมยได้ง่าย อนึ่ง เมื่อไม่ใช้อุปกรณ์นั้นแล้ว ต้องลบข้อมูลออกก่อนทั้งหมด เมื่อทำได้เช่นนี้ ก็จะลดความเสี่ยงที่คนอื่นหรือว่าแอปก่อการร้าย จะถือเอาประโยชน์จากสมาร์ทโฟนนั้นได้ 
การเก็บข้อมูลไว้ในเซิฟเวอร์.
วิธีการป้องกันข้อมูลในมือถืออย่างหนึ่งก็คือ การรับส่งและการเก็บข้อมูลไว้ในเซิฟเวอร์ ไม่เก็บไว้บนโทรศัพท์เอง โดยเมื่อผ่านเกณฑ์อะไรบางอย่างแล้ว เช่น หมดอายุแล้ว ก็จะลบข้อมูลนั้นออก
ข้อจำกัด.
กลไกความปลอดภัยของสมาร์ทโฟนที่กล่าวในบทความนี้ โดยมากสืบทอดมาจากความรู้และประสบการณ์กับความมั่นคงของคอมพิวเตอร์ มีองค์ประกอบที่สามารถใช้ได้เหมือนกันในอุปกรณ์ทั้งสองอย่าง เช่นโปรแกรมป้องกันไวรัสหรือไฟร์วอลล์ แต่ถึงกระนั้น การทำโปรแกรมเช่นนี้ให้เกิดผล ก็อาจเป็นไปไม่ได้หรือว่าจำกัดมากในอุปกรณ์มือถือ เหตุผล ก็คือทรัพยากรทางเทคนิคที่ต่างกันในคอมพิวเตอร์และในมือถือ แม้สมาร์ทโฟนจะมีกำลังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เร็วขึ้นเรื่อย ๆ แต่ก็ยังมีข้อจำกัดอื่น ๆ 
อนึ่ง ถึงแม้ซอฟต์แวร์อาจมี#เปลี่ยนทาง หรือทำขึ้นได้ แต่ก็อาจจะไม่ได้ใช้ 
เช่นผู้ใช้อาจไม่รู้ว่ามี#เปลี่ยนทาง ของระบบปฏิบัติการ 
หรือผู้ผลิตหรือผู้พัฒนาซอฟต์แวร์อาจใช้เวลานานมากเกินไปในการทำ#เปลี่ยนทาง ทำให้จุดอ่อนสามารถถูกฉวยโอกาสโจมตีได้
ความมั่นคงของสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุด.
ซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ต่อไปนี้ จะเป็นองค์ประกอบของความมั่นคงของโทรศัพท์มือถือรุ่นปัจจุบันหรือรุ่นต่อ ๆ ไป 
 หมวดนี้ จะเป็นระบบปฏิบัติการที่มี secure kernel ซึ่งทำงานร่วมกับระบบปฏิบัติการซับซ้อนในข้อก่อน จะมี drivers สำหรับระบบปฏิบัติการซึ่งดำเนินงานอยู่ส่วนปกติ เพื่อใช้สื่อสารกับ secure kernel ซึ่งดำเนินการอยู่ในส่วนที่มั่นคงปลอดภัย โครงสร้างพื้นฐานซึ่งเชื่อใจได้รวมตัวต่อประสานต่าง ๆ เช่น หน้าจอหรือแป้นพิมพ์ ไปจนถึงบริเวณเลขที่อยู่ของ PCI-E หรือเลขที่อยู่ของหน่วยความจำ 
 หมวดนี้จะประกอบด้วยทั้งฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ ซึ่งช่วยป้องกันควบคุมการใช้สิทธิ และเป็นที่ดำเนินการของแอปที่สำคัญและมีข้อมูลอ่อนไหว ซึ่งจำต้องแยกออกจากระบบปฏิบัติการธรรมดา เท่ากับเป็นไฟร์วอลล์ระหว่างส่วนปกติ กับส่วนที่มั่นคงปลอดภัย เป็นบริเวณความปลอดภัยอันเป็นส่วนของหน่วยประมวลผลกลาง ซึ่งช่วยป้องกันโค๊ดและข้อมูลที่ได้โหลดเข้าภายใน ให้สามารถดำเนินการได้อย่างเป็นความลับ (confidentiality) ข้อมูลและโค๊ดไม่อาจถูกเปลี่ยนแปลงได้ (integrity) โดยแม้กระทั่งเจ้าของอุปกรณ์เอง
 เป็นระบบปฏิบัติการแบบปลอดภัย (secure OS) ภายในหน่วยประมวลผลต่างหากที่กันการถูกดูดข้อมูลหรือถูกเปลี่ยนแปลงได้ มันสามารถป้องกันข้อมูลสำคัญต่าง ๆ (เช่น root of trust, กุญแจเข้ารหัสลับ, certificate) จากการถูกโจมตีโดยซอฟต์แวร์อื่น ๆ หรือจากการโจมตีทางฮาร์ดแวร์ แอปที่ต้องใช้ข้อมูลสำคัญ จะแยกออกและดำเนินการต่างหากในสิ่งแวดล้อมที่มีการควบคุม โดยที่ซอฟต์แวร์อื่น ๆ รวมทั้งมัลแวร์ ซึ่งอาจมีในระบบปฏิบัติการ จะมีผลต่อการดำเนินการเช่นนี้ไม่ได้ 
 จะมีแอปความปลอดภัยต่าง ๆ ในแอปสโตร์ ที่ป้องกันอุปกรณ์จากไวรัส และที่ประเมินช่องโหว่ของอุปกรณ์/ซอฟต์แวร์ต่างๆ
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
หนังสือ.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
บทความ.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
แหล่งข้อมูลอื่น.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />