pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ

ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ  หรือศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสภาคือ ผลิตภัณฑ์ในประเทศเบื้องต้น หมายถึง มูลค่าตลาดของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายที่ผลิตในประเทศในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ โดยไม่คำนึงว่าผลผลิตนั้นจะผลิตขึ้นมาด้วยทรัพยากรของชาติใด ซึ่งคิดค้นโดย Simon Kuznets นักเศรษฐศาสตร์ชาวรัสเซีย ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศสามารถใช้เป็นตัวบ่งชี้ถึงมาตรฐานการครองชีพของประชากรในประเทศนั้น ๆ 
อย่างไรก็ตาม GDP เป็นดัชนีชี้วัดผลิตภัณฑ์มวลรวมของประเทศ แต่ไม่สามารถชี้วัดคุณภาพชีวิตที่แท้จริงได้
การวัดผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ.
การวัดผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ สามารถวัดได้ 2 วิธี ได้แก่ 
1. การวัดรายจ่าย (Expenditure Approach) ที่จ่ายให้สินค้าและบริการขั้นสุดท้าย
GDP = รายจ่ายเพื่อบริโภค + รายจ่ายเพื่อการลงทุน + รายจ่ายของรัฐบาล + รายจ่ายสุทธิของต่างประเทศที่ซื้อสินค้าผลิตในประเทศ
หรือ GDP = Consumption + Investment + Government spending + (exports – imports)
2. การวัดรายได้ (Resource Cost - Income Approach) ที่ได้จากการขายสินค้าและบริการขั้นสุดท้าย
GDP = ค่าจ้างและเงินเดือนลูกจ้าง + รายได้เจ้าของธุรกิจส่วนตัว + กำไรของบริษัท (รายได้ผู้ถือหุ้น) + ดอกเบี้ย (รายได้เจ้าหนี้) + ค่าเช่า (รายได้เจ้าของสินทรัพย์) + ภาษีธุรกิจทางอ้อม + ค่าเสื่อมราคา + รายได้สุทธิของคนต่างชาติในประเทศ
เนื่องจากวิธีการวัด GDP ด้วยรายจ่ายเป็นวิธีที่พื้นฐานที่สุดในการวัดและเข้าใจ GDP ดังนั้น จะอธิบายตัวแปรในสมการที่คำนวณ GDP ด้วยการวัดรายจ่ายเท่านั้น ดังต่อไปนี้
 <math>GDP = C + I + G + (X - M)</math> 
โดยที่
* <math>C</math> คือ Consumption (การบริโภค) หมายถึง การบริโภคภาคเอกชน (Private consumption) ซึ่งรวมค่าใช้จ่ายส่วนบุคคลแทบทั้งหมดเช่น อาหาร ค่าเช่า ค่ายา แต่ไม่รวมการซื้อที่อยู่อาศัยหลังใหม่
* <math>I</math> คือ Investment (การลงทุน) หมายถึง การลงทุนของธุรกิจในสินค้าทุน เช่น การก่อสร้างเหมืองแร่ใหม่ การซื้อซอฟต์แวร์ การซื้ออุปกรณ์เครื่องจักรสำหรับโรงงาน เป็นต้น การใช้จ่ายโดยครัวเรือนเพื่อซื้อบ้านหลังใหม่รวมไว้ในการลงทุนเช่นกัน ทว่า การซื้อผลิตภัณฑ์ทางการเงินเช่น การซื้อหุ้นสามัญหรือหุ้นกู้ ไม่จัดว่าเป็นการลงทุนแต่เป็นการออม (Saving) จึงไม่รวมใน GDP เพราะเป็นเพียงการสับเปลี่ยนเอกสารทางกฎหมายเท่านั้น ซึ่งเงินนั้นไม่ได้แปลงให้กลายเป็นสินค้าหรือบริการ จึงไม่เป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจที่แท้จริง และจัดให้เป็นรายจ่ายประเภทเงินโอน (Transfer payment) 
* <math>G</math> คือ Government Spending (รายจ่ายรัฐบาล) หมายถึง ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของรัฐบาลที่ใช้ซื้อสินค้าและบริการขั้นสุดท้าย ซึ่งรวมถึงเงินเดือนของข้าราชการ การซื้ออาวุธทางทหาร และค่าใช้จ่ายลงทุนของรัฐ แต่ไม่รวมรายจ่ายประเภทโอนเงินอย่างเช่น สวัสดิการสังคมหรือผลประโยชน์จากการว่างงาน
* <math>X</math> คือ Export (ส่งออก)
* <math>M</math> คือ Import (นำเข้า)
ภาวะเสมอภาคของอำนาจซื้อ

ภาวะเสมอภาคของอำนาจซื้อ  หรือ ประสิทธิผลของเงิน เป็นค่าค่าหนึ่งที่เกิดจากการประมาณทางเทคนิคโดยใช้ทฤษฎีเศรษฐศาสตร์เพื่อคำนวณหาระดับการบริโภคสินค้าและบริการในแต่ละประเทศ โดยใช้ราคาสินค้าและบริการในสหรัฐอเมริกาเป็นฐานในการคำนวณ และแสดงผลในสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ
ในบริบทของจีดีพี.
จีดีพีแบบความเสมอภาคของอำนาจซื้อ จะสะท้อนว่าประเทศนั้น ๆ ได้ผลิตสินค้าและบริการรวมกันมากน้อยแค่ไหนหากใช้ราคาสินค้าและบริการในสหรัฐอเมริกาเป็นฐานในการคำนวณ อาทิ ประเทศไทยผลิตน้ำตาลในหนึ่งปีได้หนึ่งแสนตัน การคำนวณแบบ PPP จะไม่สนว่าหนึ่งแสนตันนี้จะจำหน่ายในประเทศและส่งออกได้เงินเป็นจำนวนเงินเท่าไหร่ แต่เราจะสนว่าราคาน้ำตาลในสหรัฐอเมริกาเป็นเท่าไหร่แล้วจึงนำราคานั้นมาคำนวณมูลค่า ก็จะได้เป็น PPP จากภาคอุตสาหกรรมน้ำตาลของไทย
ดังนั้นจีดีพีแบบอำนาจซื้อจะสะท้อนอำนาจการบริโภคหรือชีวิตความเป็นอยู่ได้ดีกว่าจีดีพีแบบตัวเงิน ประเทศกำลังพัฒนา มักจะมีจีดีพี (พีพีพี) สูงกว่าจีดีพี (ตัวเงิน) อาทิ
จากข้อมูลข้างต้น จะพบว่า แอฟริกาใต้มีรายได้ตัวเงินต่อหัวสูงกว่าประเทศไทย แต่กลับมีอำนาจซื้อต่อหัวต่ำกว่าไทย ซึ่งสามารถสะท้อนได้ว่า "ในประเทศไทยสามารถใช้เงินในจำนวนที่น้อยกว่าเพื่อบริโภคสินค้าและบริการที่มากกว่าในประเทศแอฟริกาใต้" และเมื่อพิจารณาอัตราทดแล้ว (อำนาจซื้อต่อหัว/รายได้ตัวเงินต่อหัว) จะพบว่า ในบรรดาห้าประเทศนี้ ชาวอินเดียสามารถใช้เงินได้มีประสิทธิผลมากที่สุด (สินค้าและบริการมีราคาถูกที่สุด) ในขณะที่ชาวเดนมาร์กนั้นมีราคาสินค้าและบริการแพงที่สุด
พระราชนิโรธรังสี (เทสก์ เทสรํสี)

พระราชนิโรธรังสี หรือ หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี (26 เมษายน พ.ศ. 2445 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2537) วัดหินหมากเป้ง ตำบลพระพุทธบาท อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย พระเถระฝ่ายวิปัสสนาธุระศิษย์พระครูวิเวกพุทธกิจ (เสาร์ กนฺตสีโล)และหลวงปู่มั่น ภูริทตฺโต ท่านได้รับการเคารพนับถือจากพุทธศาสนิกชนทั้งในและต่างประเทศ โดยเฉพาะชาวไทย และชาวลาว จนได้รับการขนานนามว่าเป็น“ดวงประทีปแห่งลุ่มน้ำโขง”#เปลี่ยนทาง 
หลวงปู่เทสก์นับเป็นพระเถระฝ่ายวิปัสสนากรรมฐานที่เคร่งครัดในพระธรรมวินัยอย่างยิ่ง ไม่นิยมการทำวัตถุมงคลทุกชนิด แต่มุ่งอบรมสั่งสอนพุทธศาสนิกชนประกอบแต่ความดีงาม และมีปฏิปทาที่สมถะ เรียบง่าย สม่ำเสมอ มีศีลาจารวัตรที่งดงาม น่าเลื่อมใส จึงเป็นที่เคารพศรัทธาแก่พุทธศาสนิกชนโดยทั่วไป
ปฐมวัย บรรพชาและอุปสมบท.
หลวงปู่เทสก์ สกุลเดิม เรี่ยวแรง กำเนิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2445 (ปีขาล) ในครอบครัวชาวนา เป็นบุตรของนายอุส่าห์ และนางครั่ง เรี่ยวแรง ที่บ้านนาสีดา ตำบลกลางใหญ่ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี
เมื่ออายุ 18 ปี มีโอกาสติดตาม พระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม ออกธุดงค์ และบรรพชาเป็นสามเณร ที่วัดบ้านเค็งใหญ่ โดยมีพระอาจารย์ลุย เป็นอุปัชฌาย์ ต่อมาไป ศึกษาธรรมที่วัดสุทัศนาราม เมืองอุบล และเรียนหนังสือที่วัดศรีทอง จนกระทั่งวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 ได้อุปสมบท ณ พัทสีมาวัดสุทัศนาราม โดยมีพระมหารัฐเป็นพระอุปัชฌาย์ พระมหาปิ่น ปัญญาพโล เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ต่อมาได้ออกธุดงคไปกับพระอาจารย์สิงห์ ขันตยาคโม ได้มีโอกาสวาสนากราบนมัสการพระเดชพระคุณหลวงปู่มั่น ภูริทัตโต ที่บ้านค้อ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี ทำให้มีกำลังจิต กำลังใจในการปฏิบัติธรรมบำเพ็ญความเพียรอย่างยิ่ง
จาริกธุดงค์.
ครั้งสมัยที่ท่านพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโตไปพำนักทางภาคเหนือ หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ได้จาริกธุดงค์กับพระอาจารย์อ่อนสีไปกราบท่านอาจารย์ใหญ่ที่ป่าเมี่ยง ดอยแม่ปั๋ง เชียงใหม่ และได้ปฏิบัติธรรมในภาคเหนือ ถิ่นมูเซอร์ และมาโปรดสาธุชนบริเวณจังหวัดลำพูน จนกลับมาภาคอีสาน พำนักที่วัดอรัญญวาสี ท่าบ่อ จังหวัดหนองคาย ปี พ.ศ. 2492 ไปเยี่ยมหลวงปู่มั่นที่อาพาธ ที่วัดบ้านหนองผือ ต.นาใน อำเภอพรรณานิคม จังหวัดสกลนคร จนกระทั่งท่านพระอาจารย์ใหญ่ละสังขาร ต่อมาปี พ.ศ. 2493 ท่านไปจำพรรษาที่จังหวัดภูเก็ตและเผยแผ่ศาสนธรรมในภาคใต้ร่วมกับหมู่คณะ โดยพำนักที่ภูเก็ต พังงา และกระบี่ นานถึง 15 ปี ก่อนกลับมาพักจำพรรษาที่วัดถ้ำขาม จังหวัดสกลนคร ปีต่อมาจาริกมาที่วัดหินหมากเป้ง อำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำโขง บรรยากาศดีเหมาะแก่การเจริญธรรมสัมมาปฏิบัติ
หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี เป็นสมณะผู้สมบูรณ์ด้วยศีลาจารวัตรอันงดงามยิ่ง เป็นผู้นำศรัทธาในการอบรมสั่งสอนธรรมและนำสร้างศาสนสถานเพื่อการจรรโลงพระพุทธศาสนาหลายแห่งในถิ่นแถบอีสาน เป็นปูชนียาจารย์ของชนทุกระดับชั้น
มรณภาพ.
ในปัจฉิมวัยท่านไปพำนักที่วัดถ้ำขาม และละสังขารด้วยอาการสงบ เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2537 เวลาประมาณ 21.45 น สิริอายุได้ 93 ปี พรรษา 71พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศรมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้พระราชทานน้ำหลวงสรงศพและทรงพระกรุณาโปรดเกล้าพระราชทานหีบทองทึบ และทรงรับงานบำเพ็ญกุศลอยู่ในพระบรมราชานุเคราะห์ พิธีพระราชทานเพลิงศพ หลวงปู่เทสก์ เทสรังสี จัดขึ้นที่วัดหินหมากเป้ง นับเป็นงานพระราชทานเพลิงศพพระเถราจารย์ครั้งประวัติศาสตร์ และในปัจจุบันวันที่ 17 ธันวาคม สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง จะให้ผู้แทนพระองค์นำแจกันดอกไม้วางหน้าพระอัฐิหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ณ วัดหินหมากเป้ง เป็นประจำทุกปี
คราบหินปูน

คราบหินปูน  เป็นคราบที่ปรากฏบนฟัน ก่อตัวขึ้นจากน้ำลายและเศษอาหารที่ตกค้างอยู่ตามตัวฟันรวมถึงแร่ธาตุอื่น โดยเมื่อคราบจุลินทรีย์(ซึ่งจะเปลี่ยนน้ำตาลจากอาหารให้กลายเป็นกรด และสารพิษ) เกาะเป็นเวลานาน จะเปลี่ยนกลายมาเป็นคราบหินปูน และทำให้เกิดการสะสมของแบคทีเรียได้ง่าย และก่อให้เกิดปัญหากับสุขภาพเหงือกและทำให้สุขภาพฟันอ่อนแอลง
คราบหินปูนเมื่อก่อตัวขึ้นในช่องปากแล้ว ไม่สามารถที่จะนำออกได้เองนอกจากจะให้หมอฟันขูดออกให้เท่านั้น คราบหินปูนเป็นตัวที่ก่อให้เกิดสุขภาพเหงือกอ่อนแอ เลือดออกเวลาแปรงฟัน และอาจนำไปสู่โรคเหงือกอักเสบได้ นอกจากนี้ยังทำให้เกิดเป็นโพรงใต้เหงือกเป็นที่สะสมของจุลินทรีย์
ในปัจจุบันจึงมักเรียกว่าหินน้ำลาย บนหินน้ำลายนี้จะถูกปกคลุมด้วยคราบจุลินทรีย์อีกชั้นหนึ่ง ทำให้เกิดการสะสมของหินน้ำลายได้ บางครั้งเราจะพบบางคนมีหินน้ำลายอยู่มากจนปิดตัวฟันทั้งหมด เราสามารถพบหินน้ำลายมากบริเวณด้านหลังของฟันหน้าล่าง และบริเวณที่ทำความสะอาดได้ไม่ทั่วถึง หินน้ำลายนี้มีโทษต่อฟันของเรา เพราะเป็นสาเหตุทำให้กระดูกเบ้าฟันมีการละลายตัว
เหงือกบวมเป็นหนอง ฟันโยกครอน และหลวม บางครั้งอาจหลุดออกจากกระดูกเบ้าฟันในที่สุด ซึ่งเป็นอาการของโรคปริทันตอักเสบ
การป้องกันคราบหินปูนหรือหินน้ำลายที่ดีที่สุด คื่อการแปรงฟันอย่างน้อยวันละสองครั้งและใช้ไหมขัดฟันภายหลังการแปรงฟัน และพบหมอฟันทุกๆ 6 เดือน เพื่อขุดหินน้ำลาย หรือหินปูนออก
ปอด

ปอด เป็นอวัยวะหนึ่งในร่างกายที่มีความสำคัญอย่างยิ่งในสัตว์มีกระดูกสันหลัง ใช้ในการหายใจ หน้าที่หลักของปอดก็คือ การแลกเปลี่ยนก๊าซออกซิเจนจากสิ่งแวดล้อมเข้าสู่ระบบเลือดในร่างกาย และแลกเปลี่ยนเอาก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกจากระบบเลือดออกสู่สิ่งแวดล้อม ทำงานโดยการประกอบกันขึ้นของเซลล์เป็นจำนวนล้านเซลล์ ซึ่งเซลล์ที่ว่านี้มีลักษณะเล็กและบางเรียงตัวประกอบกันเป็นถุงเหมือนลูกโป่ง ซึ่งในถุงลูกโป่งนี้เองที่มีการแลกเปลี่ยนก๊าซต่าง ๆ เกิดขึ้น นอกจากการทำงานแลกเปลี่ยนก๊าซแล้ว ปอดยังทำหน้าที่อื่น ๆ อีก
คำว่าปอดในภาษาอังกฤษ ใช้คำว่า lung ในทางการแพทย์สิ่งที่เกี่ยวกับปอดใช้คำว่า Pulmonary นำหน้าสิ่งนั้น ๆ ในมนุษย์นั้นมีปอดอยู่ในทรวงอก มีสองข้าง คือขวาและซ้าย ปอดมีลักษณะนิ่ม ร่างกายจึงมีกระดูกซี่โครงคอยปกป้องปอดไว้อีกชั้นหนึ่ง ปอดแต่ละข้างจะมีถุงบาง ๆ 2 ชั้นหุ้มอยู่ เรียกว่า เยื่อหุ้มปอด เยื่อหุ้มปอดที่เป็นถุงบาง ๆ 2 ชั้นนี้เรียกว่า เยื่อหุ้มปอดชั้นในและ เยื่อหุ้มปอดชั้นนอก เยื่อหุ้มปอดชั้นในจะแนบติดไปกับผิวของปอด ส่วนเยื่อหุ้มปอดชั้นนอกจะแนบติดไปกับช่องทรวงอก ระหว่างเยื่อหุ้มปอด 2 ชั้นบางๆนี้จะมีช่องว่าง เรียกว่า ช่องเยื่อหุ้มปอด ในช่องเยื่อหุ้มปอดจะมีของเหลวคอยหล่อลื่นอยู่ เรียกว่า ของเหลวเยื่อหุ้มปอด ของเหลวนี้จะช่วยให้เยื่อหุ้มปอดแต่ละชั้นสไลด์ไปมาระหว่างกันได้โดยไม่เสียดสีกัน และของเหลวเยื่อหุ้มปอดก็ยังช่วยยึดเยื่อหุ้มปอดทั้งสองชั้นไว้ไม่ให้แยกจากกันโดยง่าย ปอดข้างซ้ายนั้นมีขนาดเล็กกว่าปอดข้างขวา เพราะปอดข้างซ้ายต้องเว้นที่เอาไว้ให้หัวใจอยู่ในทรวงอกด้วยกันด้วย
กายวิภาค.
ปอดเป็นอวัยวะในช่องอก อยู่ทางด้านซ้ายและด้านขวาของหัวใจ มีรูปร่างค่อนข้างเป็นทรงกรวยโดยมีด้านแคบอยู่ทางด้านบน ด้านล่างเป็นด้านกว้างมีส่วนเว้าที่สบเข้าพอดีกับส่วนนูนของกะบังลม บางส่วนของส่วนยอด (apex) ของปอดยื่นเข้าไปในฐานของคอ อยู่เหนือกระดูกซี่โครงอันที่หนึ่งด้านกระดูกสันอกอยู่เล็กน้อย ด้านหลังของปอดอยู่ใกล้กับกระดูกสันหลัง และด้านหน้ากินพื้นที่ตั้งแต่อกลงมาจนถึงกะบังลม
วิธีการทำงาน.
การแลกเปลี่ยนก๊าซและการใช้ออกซิเจน เมื่อเราหายใจเข้า อากาศภายนอกเข้าสู่อวัยวะ ของระบบหายใจไปยังถุงลมในปอดที่ผนังของถุงลมมีหลอดเลือดฝอยติดอยู่ ดังนั้นเมื่ออากาศผ่านเข้ามาถึงถุงลมจึงมีโอกาสใกล้ชิดกับเม็ดเลือดแดงซึ่งไหลมาพร้อมกับเลือดภายในหลอดเลือดฝอยมากขึ้น จากนั้นออกชิเจนในอากาศซึ่งมีประมาณมากกว่าประมาณออกซิเจนในเลือด ก็จะซึมผ่านผนังถุงลมและผนังหลอดเลือดฝอยนี้เข้าสู่เม็ดเลือดแดงและพร้อมกันนั้น คาร์บอนไดออกไชด์ที่เหลือจากกระบวนการเมทาบอลิซึมของเซลล์ต่าง ๆ ในร่างกาย และส่งมากับเม็ดเลือดแดงก็จะออกจากเม็ดเลือดผ่านผนังออกมาสู่ถุงลม ปกติในอากาศมีออกชิเจนร้อยละ 20 แต่อากาศที่เราหายใจมีออกซิเจนร้อยละ 13
กำจัดของเสียทางปอด.
การกำจัดของเสียทางปอด กำจัดออกมาในรูปของน้ำและแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ ซึ่งเป็นผลที่ได้จากกระบวนการหายใจ โดยน้ำและแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์แพร่ออกจากเซลล์เข้าสู่หลอดเลือดและเลือดจะทำหน้าที่ลำเลียงไปยังปอด แล้วแพร่เข้าสู่ถุงลมที่ปอด หลังจากนั้นจึงเคลื่อนผ่านหลอดลมแล้วออกจากร่างกายทางจมูก ซึ่งเรียกว่ากระบวนการเมแทบอลิซึม
ฟาราเมียร์

ฟาราเมียร์  เป็นตัวละครตัวหนึ่งในจินตนิยายชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นมนุษย์ชาวกอนดอร์ บุตรแห่งเดเนธอร์
ประวัติ.
ฟาราเมียร์เป็นบุตรคนเล็กของเดเนธอร์ที่ 2 สจ๊วตแห่งกอนดอร์ เขามีพี่ชายหนึ่งคนชื่อ โบโรเมียร์ ก่อนสงครามแหวน ฟาราเมียร์ฝันถึงคำทำนายปริศนาเกี่ยวกับอิมลาดริส ยมทูตแห่งอิซิลดูร์ และฮาล์ฟลิง โบโรเมียร์ก็มีฝันปริศนานั้นเช่นกัน แต่บิดาของพวกเขาตัดสินใจให้โบโรเมียร์ (ซึ่งเป็นที่รักของพ่อมากกว่า) เป็นคนเดินทางไปยังอิมลาดริส หรือริเวนเดลล์ในความฝัน ทำให้โบโรเมียร์ได้เข้าร่วมเป็นหนึ่งในคณะพันธมิตรแห่งแหวน
ฟาราเมียร์ได้พบกับโฟรโด และ แซม ขณะที่ทั้งสองเดินทางล่วงเข้าไปในเขตแคว้นอิธิลิเอน ของอาณาจักรกอนดอร์ และได้ตระหนักว่า คนทั้งสองนี้ก็คือ 'ฮาล์ฟลิง' ในความฝันของตนนั่นเอง เมื่อนั้นฟาราเมียร์จึงได้รู้ว่าพี่ชายของตนตายเสียแล้ว เขารู้เรื่องภารกิจการทำลายแหวนเอก และปล่อยให้โฟรโดกับแซมเดินทางต่อ แต่ได้เตือนคนทั้งสองอย่าได้ไว้ใจ กอลลัม ผู้นำทางของพวกเขา
ฟาราเมียร์ต้องนำกองกำลังออกรบป้องกันเมืองออสกิเลียธซึ่งถูกพวกออร์คโจมตี ตามคำสั่งของเดเนธอร์ผู้พ่อ ทั้งที่เขาไม่เห็นด้วย สุดท้ายกองกำลังของฟาราเมียร์ถูกตีแตกยับเยิน ตัวฟาราเมียร์เองได้รับบาดเจ็บปางตาย เดเนธอร์ถึงกับเสียสติด้วยคิดว่าลูกชายตายหมดแล้ว ถึงกับเผาตัวเองและจะเผาฟาราเมียร์ด้วย แต่แกนดัล์ฟและปิ๊บปิ้นมาช่วยไว้ได้ทัน
ฟาราเมียร์ได้รับการรักษาตัวอยู่ในหออภิบาล ที่นี่เขาได้พบกับท่านหญิงเอโอวีนแห่งโรฮัน และตกหลุมรักนาง หลังสิ้นสุดสงครามแหวน ทั้งสองได้แต่งงานกัน ฟาราเมียร์ได้เป็นสจ๊วตแห่งกอนดอร์ในรัชสมัยของกษัตริย์เอเลสซาร์ และได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าชายแห่งอิธิลิเอน
ซารูมาน

ซารูมาน  เป็นตัวละครในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชื่อ ซารูมาน เป็นคำในภาษาเวสทรอนที่มนุษย์แห่งมิดเดิลเอิร์ธใช้เรียกเทพไมอาองค์นี้ พวกเอลฟ์เรียกเขาว่า คูรูเนียร์ ชื่อเดิมของเขาคือ คูรูโม เป็นหนึ่งในห้าไมอาร์ที่ปวงเทพส่งมาช่วยเหลือมิดเดิ้ลเอิร์ธในช่วงยุคที่สาม โดยเทพไมอาร์ทั้งห้าใช้ร่างจำแลงมาในรูปชายชรา และเรียกตัวเองว่า "อิสทาริ" หรือ "พ่อมด" ซารูมานได้รับฉายาว่า พ่อมดขาว เป็นผู้มีพลังอำนาจสูงสุดในหมู่พ่อมดทั้งห้า 
ประวัติ.
เดิมซารูมานเป็นเทพไมอาในสังกัดของอาวเล เป็นผู้มีทักษะฝีมือสูง ชื่อของเขา "คูรูโม" ในภาษาเควนยา หรือ "คูรูเนียร์" ในภาษาซินดารินมีความหมายว่า "บุรุษผู้เปี่ยมทักษะ" เขาเป็นหนึ่งในสองไมอาร์ชุดแรกที่ได้รับเลือกให้มายังมิดเดิลเอิร์ธ ซารูมานเป็นผู้มีวาทศิลป์ สามารถเกลี้ยกล่อมชักจูงใจผู้คนได้ดี เขาได้ร่วมกับพวกเอลฟ์ชั้นเจ้านาย เช่นกาลาเดรียล และเอลรอนด์ ก่อตั้งสภาขาว เพื่อร่วมมือกันต่อต้านเซารอน
ซารูมานอาศัยอยู่ที่หอคอยออร์ธังก์แห่งไอเซนการ์ด หอคอยเก่าแก่ของอาณาจักรกอนดอร์ ซึ่งในยุคที่สามตกอยู่ในอาณาเขตของแคว้นโรฮัน เขาจึงได้ครอบครองพาลันเทียร์ดวงหนึ่งที่อยู่ที่หอคอยแห่งนั้น พร้อมกับหนังสือบันทึกเก่าแก่จำนวนมาก จึงค้นพบว่าแหวนเอกสูญหายไปตั้งแต่ต้นยุคที่สามได้อย่างไร
ซารูมานร่วมมือกับสภาขาวเพื่อต้านอำนาจเซารอน ขณะเดียวกันเขาก็ออกค้นหาแหวนเอกเองด้วย ด้วยหวังจะเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดเสียเอง เมื่อเซารอนและเหล่าภูตแหวนเรืองอำนาจขึ้น เขาแสร้งทำเป็นยอมร่วมมือด้วย และยกทัพไปโจมตีแคว้นโรฮันเพื่อตัดกำลังไม่ให้โรฮันยกทัพไปช่วยเหลือมินัสทิริธ เมืองหลวงของกอนดอร์ ซึ่งเซารอนจะเป็นฝ่ายยกทัพไปโจมตี
แต่การศึกกับแคว้นโรฮันไม่เป็นไปตามคาด มิหนำฝ่ายมนุษย์ยังได้รับความช่วยเหลือจากพวกเอนท์ ที่พากันยกทัพมาถล่มออร์ธังก์จนหมดหนทางสู้ ซารูมานกับเวิร์มทังสมุนเอกหลบหนีไปยังแคว้นไชร์ แต่ภายหลังซารูมานก็ถูกเวิร์มทังหักหลัง และสังหารเขา หลังจากตายไปแล้ว วิญญาณของเขาได้พยายามจะกลับทวีปอามันแต่ถูกเหล่าปวงเทพปฏิเสธไม่ให้เข้ามาเพราะความชั่วของเขาที่ได้ก่อเอาไว้ ทำให้วิญญาณของเขาต้องคอยวนเวียนทั่วมิดเดิลเอิร์ธไปอย่างชั่วกัปชั่วกัลป์
ประเทศปารากวัย

ปารากวัย ([paɾaˈɣwaj]) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐปารากวัย  เป็นประเทศหนึ่งในทวีปอเมริกาใต้ มีอาณาเขตจรดประเทศบราซิลทางทิศตะวันออกและทิศตะวันออกเฉียงเหนือ จรดประเทศอาร์เจนตินาทางทิศใต้และทิศตะวันตกเฉียงใต้ และจรดประเทศโบลิเวียทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ มีประชากร 7 ล้านคน โดยเกือบ 3 ล้านคนในจำนวนนี้อาศัยอยู่ในกรุงอาซุนซิออน (เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุด) และเขตเมืองโดยรอบ แม้ว่าจะเป็นหนึ่งในสองประเทศในอเมริกาใต้ที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล (อีกประเทศหนึ่งคือโบลิเวีย) แต่ปารากวัยก็มีชายฝั่ง ชายหาด และท่าเรือริมแม่น้ำปารากวัยและแม่น้ำปารานาซึ่งเป็นทางออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติกผ่านทางน้ำปารานา–ปารากวัย
ผู้พิชิตชาวสเปนมาถึงบริเวณที่เป็นประเทศปารากวัยใน ค.ศ. 1524 และใน ค.ศ. 1537 ได้ตั้งเมืองอาซุนซิออนเป็นเมืองหลวงแห่งแรกของเขตผู้ว่าราชการริโอเดลาปลาตา ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ปารากวัยเป็นศูนย์กลางของนิคมมิชชันนารีเยสุอิตที่ซึ่งชาวกวารานีพื้นเมืองได้เข้ารีตนับถือศาสนาคริสต์และได้รับการแนะนำให้รู้จักวัฒนธรรมยุโรป หลังจากการขับไล่คณะเยสุอิตออกจากดินแดนของสเปนใน ค.ศ. 1767 ปารากวัยก็กลายเป็นอาณานิคมชายขอบมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีศูนย์กลางเมืองและผู้ตั้งถิ่นฐานไม่มากนัก หลังจากได้รับเอกราชจากสเปนในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปารากวัยถูกปกครองโดยรัฐบาลอำนาจนิยมชุดต่าง ๆ ซึ่งมีนโยบายชาตินิยม ลัทธิแยกอยู่โดดเดี่ยว และลัทธิคุ้มครอง ช่วงเวลานี้สิ้นสุดลงด้วยสงครามปารากวัย (ค.ศ. 1864–1870) ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างหนัก ระหว่างสงครามนี้ปารากวัยสูญเสียประชากรจำนวนครึ่งหนึ่งและเสียดินแดนประมาณร้อยละ 25–33 ให้แก่ไตรพันธมิตรอาร์เจนตินา บราซิล และอุรุกวัย ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ปารากวัยต้องเผชิญกับความขัดแย้งระหว่างประเทศที่สำคัญอีกครั้งหนึ่ง นั่นคือสงครามชาโก (ค.ศ. 1932–1935) กับโบลิเวีย ซึ่งปารากวัยเป็นฝ่ายชนะ หลังจากนั้นประเทศนี้ก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของเผด็จการทหารชุดต่าง ๆ และลงเอยด้วยระบอบของอัลเฟรโด เอสโตรสเนร์ ซึ่งกินเวลานาน 35 ปีจนกระทั่งถูกโค่นล้มโดยรัฐประหารภายในของทหารเมื่อ ค.ศ. 1989 นี่เป็นจุดเริ่มต้นของยุคประชาธิปไตยของปารากวัยซึ่งดำเนินต่อมาจนถึงทุกวันนี้
ปารากวัยเป็นประเทศกำลังพัฒนา และเป็นสมาชิกก่อตั้งของตลาดร่วมอเมริกาใต้ตอนล่าง สหประชาชาติ องค์การนานารัฐอเมริกา ขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด และกลุ่มลิมา นอกจากนี้ เมืองลูเกในเขตมหานครอาซุนซิออนยังเป็นที่ตั้งของสมาพันธ์ฟุตบอลอเมริกาใต้อีกด้วย
ชาวปารากวัยเจ็ดล้านคนส่วนใหญ่เป็นประชากรสายเลือดผสมหรือเมสติโซ และวัฒนธรรมกวารานียังคงมีอิทธิพลอย่างกว้างขวาง ประชากรมากกว่าร้อยละ 90 พูดภาษาย่อยต่าง ๆ ของภาษากวารานีควบคู่ไปกับภาษาสเปน แม้จะมีประวัติศาสตร์เกี่ยวกับความยากจนและการปราบปรามทางการเมือง แต่จากดัชนีประสบการณ์เชิงบวกใน ค.ศ. 2017 ซึ่งอ้างอิงข้อมูลจากการสำรวจความคิดเห็นทั่วโลกนั้น ปารากวัยได้รับการจัดอันดับให้เป็น "สถานที่ที่มีความสุขที่สุดในโลก"
การเมืองการปกครอง.
รูปแบบการปกครองเป็นประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุข 
ฝ่ายบริหาร.
ผู้นำฝ่ายบริหารคือประธานาธิบดี มาจากการเลือกตั้งมีวาระ 5 ปี
ฝ่ายนิติบัญญัติ.
เป็นระบบสองสภา (bicameral)
การแบ่งเขตการปกครอง.
ปารากวัยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 17 จังหวัด  กับ 1 เขตเมืองหลวง*  ได้แก่
อัลโตปารากวย
โบเกรอน
เปรซิเดนเตอาเยส
อามัมไบ
กอนเซปซิออน
ซานเปโดร
ดิสตริโตกาปิตัล
กวยรา
กาอาซาปา
อัลโตปารานา
กาอากัวซู
กานินเดยู
อิตาปูอา
ปารากัวรี
มิซิโอเนส
เญเอมบูกู
กอร์ดิเยรา
เซนตรัล
"บราซิล"
"โบลิเวีย"
"อาร์เจนตินา "
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ชา

ชา เป็นผลผลิตทางเกษตรกรรมจากใบ ยอดอ่อน และก้านของต้นชา ("Camellia sinensis") นำมาผ่านกรรมวิธีแปรรูปหลากหลาย "ชา" ยังหมายรวมถึงเครื่องดื่มที่มีกลิ่นหอมทำจากพืชตากแห้งชนิดต่าง ๆ นำมาชงหรือต้มกับน้ำร้อน ชายังเป็นเครื่องดื่มที่มีผู้บริโภคมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลก รองจากน้ำ
ชาแบ่งหยาบ ๆ ได้ 6 ประเภท ได้แก่ ชาขาว, ชาเหลือง, ชาเขียว, ชาฟ้า (ชาอูหลง), ชาแดง และ ชาดำ ชาทุกชนิดสามารถทำได้จากต้นชาต้นเดียวกัน แต่ผ่านกรรมวิธีแตกต่างกันออกไป
การจัดประเภทและการแปรรูป.
ชา ถูกจัดประเภทตามกระบวนการแปรรูป หลังจากการเก็บเกี่ยว ใบของต้นชาจะถูกทิ้งให้สลด และ "บ่ม" โดย ทำให้เอนไซม์ในใบชาเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชั่นกับออกซิเจนในอากาศ ใบชาจะมีสีเข้มขึ้น คลอโรฟิลล์ในใบชาจะแตกตัว กลายเป็นสารแทนนินที่ให้รสฝาด ต่อจากนั้น ต้องหยุดการทำงานของเอนไซม์ โดยใช้ความร้อน เพื่อให้หยุดปฏิกิริยาออกซิเดชั่น โดยในชาแดง กระบวนการนี้จะดำเนินคู่กันไปกับการทำให้แห้ง
หากไม่ระมัดระวังในการควบคุมความชื้นและอุณหภูมิระหว่างกระบวนการผลิต ใบชาอาจขึ้นรา เกิดปฏิกิริยาสร้างสารพิษที่อาจเป็นสารก่อมะเร็งขึ้นได้ ทำให้รสชาติเสียไป และอันตรายต่อการบริโภค
ชา สามารถจัดประเภทตามกระบวนการแปรรูปต่าง ๆ ได้ดังนี้ต่อไปนี้
สถานีรถไฟจอร์แดนฮิลล์

สถานีรถไฟจอร์แดนฮิลล์ (Jordanhill railway station) ในจอร์แดนฮิลล์ เมืองกลาสโกว์ ประเทศสกอตแลนด์ ก่อสร้างเมื่อปี 1 สิงหาคม พ.ศ. 2484 บนสายรถไฟอาร์ไกล์และสายรถไฟนอร์ทไคลด์ ดำเนินงานโดยบริษัทเฟิร์สสกอตเรล ตั้งอยู่ที่พิกัด ใกล้กับมหาวิทยาลัยสแตรธไคลด์ และ โรงเรียนจอร์แดนฮิลล์
เจ้าแผ่นดิน

เจ้าแผ่นดิน  คือประมุขแห่งรัฐในระบอบราชาธิปไตย เจ้าแผ่นดินอาจจะใช้ทั้งพระราชอำนาจสูงสุดและอำนาจในรัฐ หรือผู้อื่นอาจจะใช้พระราชอำนาจนั้นในฐานะผู้แทนของเจ้าแผ่นดิน โดยปกติแล้ว เจ้าแผ่นดินเป็นผู้ที่ได้รับการสืบทอดสิทธิ์อันโดยชอบด้วยกฎหมายโดยส่วนพระองค์เองเพื่อใช้สิทธิอธิปไตยของรัฐ (มักจะเรียกกันว่า บัลลังก์ หรือ มงกุฎ) หรือได้รับเลือกโดยกระบวนการที่ถูกกำหนดขึ้นจากราชวงศ์หรือกลุ่มบุคคลที่มีสิทธิ์ได้รับเลือกเพื่อให้มาเป็นเจ้าแผ่นดินของประเทศนั้น หรืออีกวิธีหนึ่ง บุคคลอาจจะได้เป็นเจ้าแผ่นดินโดยสิทธิในฐานะผู้ชนะ (Right of conquest) ได้รับการสนับสนุน หรือรวมวิธีการต่าง ๆ เจ้าแผ่นดินมักจะครองราชย์ได้ตลอดพระชนม์ชีพหรือจนกว่าจะสละราชสมบัติ
หากเด็กเล็กที่ได้รับการสวมมงกุฎเป็นเจ้าแผ่นดิน ก็จะมีการแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เพื่อให้ปกครองประเทศแทน จนกว่าเจ้าแผ่นดินจะเจริญวัยเป็นผู้ใหญ่ที่มีความจำเป็นในการปกครอง อำนาจที่แท้จริงของเจ้าแผ่นดินจะแตกต่างกันออกไปในแต่ละระบอบกษัตริย์และในยุคสมัยต่าง ๆ อย่างแบบสุดโต่ง พวกเขาอาจจะมีอัตตาธิปไตย (สมบูรณาญาสิทธิราชย์) ที่ใช้พระราชอำนาจอธิปไตยอย่างแท้จริง หรือในทางกลับกัน พวกเขาอาจจะเป็นเพียงแค่ประมุขแห่งรัฐในพิธีซึ่งใช้พระราชอำนาจโดยตรงเพียงเล็กน้อย หรือแทบไม่มีเลย หรือพระราชอำนาจที่ถูกสงวนไว้ โดยอำนาจที่แท้จริงนั้นได้ตกเป็นของรัฐสภาหรือหน่วยงานอื่น ๆ (ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ)
เจ้าแผ่นดินสามารถครองราชบัลลังก์หลายแห่งพร้อมกันได้ ตัวอย่างเช่น พระมหากษัตริย์แคนาดาและพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรซึ่งเป็นรัฐที่แยกจากกัน แต่มีเจ้าแผ่นดินองค์เดียวกันผ่านทางการเป็นรัฐร่วมประมุข
กษัตริย์ (วรรณะ)

กษัตริย์ ("กฺษตฺริย"; "ขตฺติย"; ปรากฤต:khatri) เป็นวรรณะหนึ่งในสังคมชาวฮินดู (อีก 4 วรรณะที่เหลือคือพราหมณ์ แพศย์ และศูทร) จัดเป็นวรรณะของชนชั้นสูงที่มีหน้าที่ปกครองประเทศและเป็นนักรบในภาวะสงคราม
ต้นกำเนิด.
สังคมอินเดียในสมัยฤคเวท มี "ราชัน" เป็นผู้ปกครองที่มาจากการเลือกตั้งภายในสภาของเผ่า ราชันมีหน้าที่ปกป้องเผ่าและสัตว์เลี้ยง มีพราหมณ์เป็นที่ปรึกษา ต่อมากลุ่มผู้ปกครองนี้ได้กลายมาเป็นชนชั้นหนึ่ง แต่ยังไม่ปรากฏเป็นวรรณะ 4
เอ็มทูเอ็ม

เอ็มทูเอ็ม (M2M) คือ นักร้องคู่เพลงป๊อปจากนอร์เวย์ มีสมาชิกได้แก่ Marion Raven และ Marit Larsen สังกัดแอตแลนด์ติคเรคคอร์ต และ วอร์เนอร์มิวสิก ทั้งสองคนได้ออกอัลบั้มร่วมกันทั้งหมด 2 อัลบั้ม ได้แก่ "Shades of Purple" , "The Big Room" และยังมีอัลบั้มรวม "Greatest Hits" (ออกวางจำหน่ายหลังจากที่แยกวงโดยต้นสังกัดของพวกเธอ)
ก่อนหน้าที่จะมาเป็น M2M พวกเธอยังเคยร้องเพลงตอนเด็กร่วมกัน โดยมีชื่อวงว่า "Hubba Bubba" พวกเธอรู้จักกันตั้งแต่ก่อนพวกเธออายุ 5 ขวบก่อนจะรวมเป็นวงเมื่อกลางปี ค.ศ. 1990 เพลงเปิดตัวของพวกเธอได้แก่ "Don't Say You Love Me" ในปี ค.ศ. 1999 ซึ่งเพลงนี้ได้ประกอบภาพยนตร์โปเกมอน
ซึ่งยังใช้เป็นเพลงเปิดตัวของอัลบั้มแรกของพวกเธอด้วย อัลบั้มที่ 2 ได้แก่ Shades of Purple เปิดตัวเมื่อปี ค.ศ. 2000 ในอัลบั้มนี้มีเพลงที่เป็นที่นิยม เช่น "Mirror Mirror", "The Day You Went Away", "Pretty Boy" และ "Everything You Do" อัลบั้มแรกของพวกเธอได้ขึ้นเป็นอันดับ 1 ใน นอร์เวย์ และ หลายๆ ประเทศในเอเชีย และยังติดอันดับ 1 ใน 40 อันดับในหลายๆ ประเทศ. และยังขึ้นติดอันดับที่ 1 ของรายการจัดอันดับ "Billboard Heatseakers" ของศิลปิน อัลบั้มนี้สร้างยอดขายทั่วโลกกว่า 2.5 ล้านตลับ อันดับสูงสุดในบิลบอร์ดคือ 89 สำหรับ Shades Of Purple
ปี ค.ศ. 2002 พวกเธอกลับมาพร้อมเสียงที่มีเอกลักษณ์มากขึ้น และลดเสียงดนตรีป๊อปลงในอัลบั้มที่ 2 ของพวกเธอ "The Big Room" ในระยะเวลาเพียง 2 ปี เสียงของพวกเธอพัฒนาไปมากโดยเฉพาะเสียงของ Marion เพลงแรกของอัลบั้มคือเพลง "Everything" แล้วตามมาด้วย "What You Do About Me"
สำหรับสาเหตุของการแยกวงนั้น Marit สมาชิกในวง เคยกล่าวกับรายการโทรทัศน์ รายการหนึ่งในนอรว์เวย์ไว้ว่า เนื่องจากว่า อัลบั้มที่สองนั้น ไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร ไม่เหมือนกับอัลบั้มแรก ทางค่าย จึงได้ทำการแยกวง. สมาชิกทั้งสองคน ปัจจุบัน ได้ผันตัวไปเป็นศิลปินเดี่ยว โดย Marit ได้กลายเป็นศิลปินแนว โฟล์ค-ป๊อป ส่วน Marion ได้กลายเป็น ศิลปินแนว ป๊อป-ร็อค ซึ่งถือว่าประสบความสำเร็จทางด้านการเป็นศิลปินเดี่ยวทั้งสองคน 
ทว่าในวันที่ 22 กันยายน ปี ค.ศ.2024 ทั้งคู่ได้ประกาศกลับมารวมตัวกันเพื่อผลงานเพลงใหม่ในรอบ 22 ปีนับตั้งแต่การแยกวงในปี 2002
นูพีเดีย

นูพีเดีย  เป็นสารานุกรมออนไลน์ก่อตั้งโดย จิมมี เวลส์ เนื้อหาของนูพีเดียถูกเขียนโดยผู้เชี่ยวชาญจากแต่ละสาขา โดยเปิดใช้งานครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม 2543 แต่ได้ปิดตัวลงเมื่อ กันยายน 2546 โดยโอนเนื้อหาทั้งหมดย้ายมาในโครงการวิกิพีเดีย ซึ่งทำให้นูพีเดียได้ชื่อว่าเป็นวิกิพีเดียรุ่นแรก ข้อมูลของนูพีเดียได้มีการถูกตรวจสอบความถูกต้องและหลักภาษาค่อนข้างสูง 
โดยใช้ซอฟต์แวร์ชื่อ นูปโค้ด (NupeCode) ซึ่งเป็นซอฟต์แวร์เสรีที่ใช้สำหรับโครงการเขียนหนังสือซึ่งมีระบบตรวจทาน (peer-review) แต่ปัญหาในการเชื่อมโยงที่ยากลำบาก ซอฟต์แวร์มีเดียวิกิจึงถูกเลือกมาใช้แทนที่ซอฟต์แวร์เดิม
ซีเน็ตได้จัดให้นูพีเดียเป็นเว็บไซต์ยอดเยี่ยมที่ถูกปิดตัวลง
เคจิ ฟูจิวาระ

เคจิ ฟูจิวาระ (; โรมาจิ: "Fujiwara Keiji") เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เนื่องจากมีขอบเขตเสียงกว้าง เขาจึงสามารถพากย์เสียงได้หลายบทบาท และมีผลงานมากมายเป็นที่รู้จัก แต่บทที่ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ โนะฮาร่า ฮิโรชิ พ่อของชินโนะซึเกะ ในเรื่องชินจังจอมแก่น
ริกิยะ โคยามะ

ริกิยะ โคยามะ (; โรมาจิ: "Koyama Rikiya"; เกิดวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1963) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชายที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น โดยจะมีผลงานการพากย์เน้นหนักไปทางภาพยนตร์ต่างประเทศเสียมาก โดยเฉพาะบทที่ จอร์จ คลูนีย์ เป็นผู้แสดง ทำให้ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในหมู่แฟนภาพยนตร์ต่างประเทศเป็นอย่างดี
ประวัติ.
วันเกิด : 18 ธันวาคม พ.ศ. 2506
บ้านเกิด : เกียวโต ประเทศญี่ปุ่น 
สังกัด : เงคิดันไฮยูสะ (Haiyuza Theatre Company) 
แหล่งข้อมูลอื่น.
ข้อมูลจากanimenewsnetwork
กล้องดีเอสแอลอาร์

กล้องดีเอสแอลอาร์  เป็นกล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยวด้วยระบบดิจิทัล มีลักษณะเหมือนกล้องประเภท SLR ที่ใช้ฟิล์ม เพียงแต่ใช้เซ็นเซอร์ในการรับภาพแทนฟิล์ม
ส่วนประกอบ.
กล้อง D-SLR มักนำตัวกล้องที่ใช้ฟิล์มแบบ 35mm. SLR มาดัดแปลงให้เป็นกล้องดิจิทัล โดยเปลี่ยนฝาหลัง และแทนที่ฟิล์มด้วยเซ็นเซอร์รับภาพ ซึ่งมีส่วนประกอบดังนี้
รูปแบบการทำงาน.
หลักการทำงานของกล้องถ่ายภาพ.
หลักการทำงานของกล้องถ่ายภาพ คือ การที่แสงสะท้อนจากวัตถุเดินทางเป็นเส้นตรงผ่านช่องเล็ก ๆ ของกล่องสี่เหลี่ยม เกิดภาพของวัตถุบนฉากรองรับด้านตรงกันข้ามเป็นภาพหัวกลับ อันเป็นหลักการของการสร้างกล้องรูเข็มในสมัยโบราณ ปัจจุบัน กล้องถ่ายภาพได้พัฒนามาโดยลำดับ เช่น มีการนำเอาเลนส์นูนไปติดตั้งที่ช่องรับแสงที่มีขนาดเล็ก เพื่อช่วยรวมแสงให้เข้าไปในตัวกล้องให้มากขึ้น ทางด้านตรงกันข้ามของเลนส์เป็นตำแหน่งที่ตั้งวัสดุไวแสงหรือฟิล์ม สามารถปรับตัวเลนส์เพื่อให้เกิดภาพที่ชัดเจนบนฟิล์มได้ มีการติดตั้งไดอะแฟรมปรับให้เกิดช่องรับแสงขนาดต่าง ๆ รวมทั้งมีส่วนที่เรียกว่าชัตเตอร์ ทำหน้าที่ควบคุมเวลาในการเปิด-ปิด ม่าน เพื่อให้ปริมาณแสงตกกระทบกับฟิล์มตามความเหมาะสม และยังมีช่องเล็งภาพเพื่อช่วยในการจัดองค์ประกอบของภาพถ่ายให้เกิดความสวยงาม
หลักการทำงานของกล้องรูเข็ม.
กล้องสะท้อนภาพเลนส์เดี่ยวดิจิทัล (D-SLR) ใช้กระจกสะท้อน สำหรับการแสดงภาพที่กำลังจะถ่ายผ่านช่องมองภาพ ภาพตัดขวางด้านซ้ายมือ นั่นแสดงให้เห็นถึงเส้นทางของแสงที่เดินทางผ่านเลนส์ (1) และสะท้อนผ่านกระจกสะท้อนภาพ (2) และ ฉายบนแผ่นปรับโฟกัส (5) จากนั้นลดขนาดภาพผ่าน เลนส์ลดขนาดภาพ (6) และสะท้อนใน ปริซึมห้าเหลี่ยม ทำให้ภาพปรากฏที่ช่องมองภาพ (8) เมื่อกดปุ่มชัตเตอร์ จะทำให้กระจกสะท้อนจะกระเด้งตามลูกศรขึ้นไป และช่องระนาบโฟกัส (3) เปิดออก และภาพฉายลงบน เซ็นเซอร์รับภาพ (4) เช่นเดียวกับที่ปรากฏบนระนาบโฟกัส
ดวงตามนุษย์กับกล้องถ่ายภาพ.
ส่วนประกอบและการทำงานของดวงตามนุษย์กับกล้องถ่ายภาพจะมีลักษณะคล้ายคลึงกัน โดยมีส่วนสำคัญแบ่งได้เป็น 2 ส่วนคือ
ขนาดของเซ็นเซอร์รับภาพกับคุณภาพของภาพ.
เซ็นเซอร์ที่ใช้ในกล้อง DSLR แต่ละค่าย จะมีขนาดที่แตกต่างกันไปตามการออกแบบของผู้ผลิต หากแบ่งกล้อง DSLR ออกตามขนาดของเซ็นเซอร์ จะสามารถแบ่งออกเป็นสองประเภทใหญ่ ๆ ได้แก่
ชนิดของเซ็นเซอร์รับภาพ.
โดยจะพบชนิดของเซ็นเซอร์รับภาพอยู่ 4 ชนิด คือ CCD CMOS MOS และ JFET LBCAST
โนบูโตชิ คันนะ

โนบูโตชิ คันนะ (; โรมาจิ: "Nobutoshi Kanna") หรือเดิมชื่อ โนบูโตชิ ฮายาชิ (; โรมาจิ: "Hayashi Nobutoshi"; 10 มิถุนายน พ.ศ. 2511 —) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่นจากโตเกียว สังกัดอาโอนิโปรดักชัน แจ้งเกิดจากบทของเคน ตัวเอกในเรื่องมือปราบเกราะเหล็กเมทัลแจ็ก ซึ่งเป็นผลงานเรื่องแรก แต่มามีชื่อเสียงโด่งดังจากบทของบาซาร่าในมาครอส 7 นอกจากนี้เขายังมีความสามารถในด้านการร้องและแต่งเพลงด้วย 
โนบูโตชิเปลี่ยนนามสกุลเป็นคันนะด้วยเหตุผลด้วยต้องการขัดเกลาฝีมือการพากย์ของตนเองให้ดียิ่งขึ้น เฉกเช่นเดียวกับกบไสไม้ (鉋 "คันนะ") ที่ช่างไม้ใช้ตกแต่งไม้ให้เรียบสวยเป็นเงางาม
พระราม

พระราม (IAST: "Rāma", ; อักษรโรมัน: Rama), รามา, หรือชื่อเต็มของปางนี้คือ รามจันทรา (IAST: "Rāmacandra", , อักษรโรมัน: Ramachandra), เป็นเทพเจ้าองค์สำคัญในศาสนาฮินดู ในฐานะอวตารปางที่เจ็ดและเป็นหนึ่งในอวตารที่ได้รับความนิยมมากที่สุดของพระวิษณุ ในศาสนาฮินดูนับถือพระรามเป็นสิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจ โดยถือว่า พระราม เป็นสิ่งมีชีวิตสูงสุด เรียกว่า พรหมิณ
ตำนานเล่าว่า พระรามเป็นพระโอรสของ ท้าวทศรถ และ นางเกาสุริยา แห่งกรุงอโยธยา กษัตริย์ผู้ครองแคว้นโกศล พระรามมีพระอนุชา 3 พระองค์ คือ พระลักษณ์, พระพรต และ พระสัตรุด พระรามอภิเษกสมรสกับนางสีดา แม้จะเกิดในราชวงศ์ที่สูงส่ง แต่ชีวิตของพระรามที่มีบรรยายไว้กลับระบุว่าเปลี่ยนแปลงไปในทางตรงข้ามอย่างคาดไม่ถึง เช่น การเนรเทศไปสู่สถานที่ที่ยากไร้และกันดาร ทำให้เกิดคำถามด้านจริยธรรม และประเด็นขัดแย้งทางศีลธรรมในภายหลัง ในช่วงเวลาที่พระรามเดินป่าเกือบ 14 ปีนั้น ช่วงเวลาที่โดดเด่นมากที่สุดคือการลักพาตัวนางสีดาโดยจอมอสูรอย่างทศกัณฐ์ ตามด้วยความพยายามอย่างยิ่งยวดของพระรามและพระลักษมณ์ เพื่อการชิงนางสีดากลับมา และสังหารทศกัณฐ์ที่ชั่วร้าย เรื่องราวชีวิตทั้งหมดของพระราม นางสีดา และบุคคลต่างในรามายณะ เปรียบเทียบได้กับหน้าที่ สิทธิ และความรับผิดชอบต่อสังคมของแต่ละบุคคล แสดงให้เห็นถึงการดำเนินชีวิตด้วยธรรมะ โดยมีตัวละครฝ่ายพระรามเป็นแบบอย่าง
ฮิโรยูกิ โยชิโนะ

ฮิโรยูกิ โยชิโนะ (; โรมาจิ: "Yoshino Hiroyuki") เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น ผลงานการพากย์ที่โดดเด่น ได้แก่ มิยางิ ไค (BLOOD+), สุมิมุระ โยชิโมริ (ผู้ผนึกมาร), อาเลลูย่า ฮาปทิซึ่ม (กันดั้มดับเบิลโอ)
โยชิโนะเกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น เคยสังกัดซิกมาเซเวน ตั้งแต่ปี 2022 ย้ายมาสังกัด ninelive. สูง 162 ซม.
สถานีสยาม

สถานีสยาม (รหัส: CEN) เป็นสถานีรถไฟฟ้าแบบยกระดับและเปรียบเสมือนสถานีกลางของรถไฟฟ้าบีทีเอส เป็นจุดเปลี่ยนเส้นทางระหว่างสายสุขุมวิทกับสายสีลม ยกระดับเหนือถนนพระรามที่ 1 ในย่านสยาม ในพื้นที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีตั้งอยู่บนถนนพระรามที่ 1 ใจกลางย่านสยาม ระหว่างทางแยกปทุมวัน (จุดตัดระหว่างถนนพระรามที่ 1 กับถนนพญาไท) กับทางแยกเฉลิมเผ่า (จุดตัดระหว่างถนนพระรามที่ 1 กับถนนอังรีดูนังต์) หน้าศูนย์การค้าสยามสแควร์วัน สยามพารากอน และสยามเซ็นเตอร์ ในพื้นที่แขวงปทุมวัน เขตปทุมวัน กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของสถานี.
เป็นสถานีแห่งแรกในระบบรถไฟฟ้าบีทีเอสที่เป็นแบบชานชาลาเกาะกลางและมีรถไฟฟ้าวิ่งอยู่ 2 ข้าง (ปัจจุบันในเส้นทางนี้มีอีกสามแห่งคือ สถานีสำโรง สถานีห้าแยกลาดพร้าว และสถานีวัดพระศรีมหาธาตุของสายสุขุมวิท) การก่อสร้างสถานีเช่นนี้มีความยุ่งยากแต่มีประสิทธิภาพสูง เหมาะสำหรับการเปลี่ยนขบวนรถระหว่างสายสุขุมวิทกับสายสีลม และเนื่องจากต้องรองรับผู้โดยสารมากเป็นพิเศษ จึงมีขนาดใหญ่กว่าขนาดสถานีมาตรฐาน กว้าง 21 เมตร ยาว 192 เมตร
ตัวสถานีมี 3 ชั้น ประกอบด้วยชั้นจำหน่ายตั๋ว, ชานชาลาชั้นล่างสำหรับขบวนรถมุ่งหน้าไปทางสถานีชิดลมและสถานีราชดำริ และชานชาลาชั้นบนสำหรับขบวนรถมุ่งหน้าไปทางสถานีราชเทวีและสถานีสนามกีฬาแห่งชาติ ซึ่งในปัจจุบันชั้นจำหน่ายตั๋วถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วน เพื่อให้ทางออกที่ 3 ไปยังห้างสยามพารากอน และทางออกที่ 4 ไปยังป้ายรถประจำทางหน้าศูนย์การค้าสยามสแควร์วัน สามารถเดินข้ามถนนถึงกันได้
สถานีสยามเป็นสถานีนำร่องในการติดตั้งประตูกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ซึ่งปัจจุบันได้ติดตั้งและเปิดใช้งานแล้วทุกชานชาลา
โดยชั้นชานชาลาทั้งชั้นล่างและชั้นบน มีการติดตั้งพัดลมเพดานขนาดใหญ่เพื่อเพิ่มการหมุนเวียนอากาศภายในสถานี
ทางเข้า-ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น-ลงปกติ, สะพานเชื่อมต่ออาคาร และทางเดินใต้รางรถไฟฟ้า (Sky Walk) ได้แก่
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 5 หน้าทางเข้าบางกอก ซี ไลฟ์ โอเชียนเวิลด์ และทางออก 3 บริเวณลานพาร์ค พารากอน
ทางเดินลอยฟ้า.
<templatestyles src="Routemap/styles.css"/>
สถานีสยามมีทางเดินเชื่อมใต้รางรถไฟฟ้าหรือทางเดินลอยฟ้า (skywalk) ขนาดกว้าง 7.5 เมตร ยาว 513 เมตร เชื่อมต่อกับศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์, แยกราชประสงค์ และสถานีชิดลม โดยบริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ได้ลงทุนประมาณ 260 ล้านบาท เพื่อสร้างทางเชื่อมต่อโครงการเซ็นทรัลเวิลด์กับรถไฟฟ้าทั้ง 2 สถานี มีจุดเริ่มต้นจากสะพานลอยสามแยกเฉลิมเผ่า (ทางออกที่ 6 ของสถานีสยาม) เชื่อมต่อกับสยามพารากอน, เซ็นทรัลเวิลด์, เกษรพลาซ่า, โรงแรมแกรนด์ ไฮแอท เอราวัณ, เอราวัณ บางกอก, อาคารอัมรินทร์ พลาซ่า, อาคารมณียา เซ็นเตอร์ รวมถึง บิ๊กซี สาขาราชดำริ, เดอะ มาร์เก็ต แบงค็อก และเดอะ แพลตินั่ม แฟชั่นมอลล์ ทำให้ย่านสยามเป็นพื้นที่ต่อเนื่องกับแยกราชประสงค์ตลอดจนถึงแยกประตูน้ำ ซึ่งเป็นย่านการค้าที่สำคัญของกรุงเทพมหานครเช่นเดียวกันมากขึ้น
ในอนาคตทางเดินลอยฟ้าแห่งนี้ จะเชื่อมต่อเข้ากับสถานีประตูน้ำ ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม ที่ตั้งอยู่บนถนนเพชรบุรี บริเวณหน้าศูนย์การค้าเดอะ แพลตินั่ม แฟชั่นมอลล์ ทำให้สามารถเปลี่ยนเส้นทางไปสายสีส้มได้จากสถานีสยาม และสถานีชิดลม โดยไม่ต้องเปลี่ยนเส้นทางที่สถานีราชเทวี
รถโดยสารประจำทาง.
ถนนพระรามที่ 1 มุ่งหน้าทางแยกราชประสงค์ รถ ขสมก. สาย 15 16 25 54 73 79 204 501 508 รถเอกชน สาย 40 48
ถนนพระรามที่ 1 มุ่งหน้าทางแยกปทุมวัน รถ ขสมก. สาย 15 16 21 21E(4-7E) 25 54 73 141 204 501 508 รถเอกชน สาย 40 48
สถานีอโศก

สถานีอโศก (รหัส: E4) เป็นสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสแบบยกระดับในเส้นทางสายสุขุมวิท ยกระดับเหนือถนนสุขุมวิทบริเวณทางแยกอโศกมนตรี ในพื้นที่เขตวัฒนาและเขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร เป็นจุดเชื่อมต่อรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคลที่สถานีสุขุมวิท
ที่ตั้ง.
สถานีตั้งอยู่เหนือถนนสุขุมวิท บริเวณปากซอยสุขุมวิท 14 (แพรกสามัคคี) และซอยสุขุมวิท 19 (วัฒนา) ด้านทิศตะวันตกของทางแยกอโศกมนตรี (จุดตัดระหว่างถนนสุขุมวิท ถนนรัชดาภิเษก และถนนอโศกมนตรี) ในพื้นที่แขวงคลองเตยเหนือ เขตวัฒนา และแขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร
รูปแบบของสถานี.
เป็นแบบมีชานชาลาอยู่ 2 ข้าง ขนาดมาตรฐาน กว้างประมาณ 20 เมตร ยาวประมาณ 150 เมตร ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง
สัญลักษณ์ของสถานี.
ใช้สีเขียวตกแต่งเสาและรั้วบนชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายทางเข้าและบริเวณทางขึ้นสถานี เพื่อบ่งบอกว่า เป็นสถานีด้านตะวันออก
ทางเข้า-ออก.
จุดรวมพลอยู่ที่ทางออก 2 หน้าทางเข้าโรงแรมเชอราตัน แกรนด์ สุขุมวิท และบริเวณทางออก 4
รถโดยสารประจำทาง.
องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
สีเขียว : เขตการเดินรถที่ 2<br>
สีแดง : เขตการเดินรถที่ 3<br>
สีส้ม : เขตการเดินรถที่ 4<br>
รถเอกชน
สีกรมท่า : เส้นทางของ บจก.ไทยสมายล์บัส (และบริษัทในเครือ)
ถนนอโศกมนตรี.
องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ.
! สายที่
! เขตการเดินรถที่
! จุดเริ่มต้น
! จุดสิ้นสุด
! ประเภทของรถที่ให้บริการ
!ผู้ให้บริการ
! หมายเหตุ
ถนนรัชดาภิเษก.
องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ.
! สายที่
! จุดเริ่มต้น
! จุดสิ้นสุด
! ประเภทของรถที่ให้บริการ
!ผู้ให้บริการ
! หมายเหตุ
2.รถโดยสารประจำทางปรับอากาศสีส้ม (ยูโรทู)
กาแฟขาว

กาแฟขาว  เป็นชาสมุนไพรชนิดหนึ่ง ค้นพบที่เมืองเบรุต นิยมดื่มกันมากในประเทศเลบานอนและซีเรีย และนิยมทานคู่กับ ขนมหวาน ในประเทศทางยุโรปบางประเทศ จะกล่าวถึง ไวต์คอฟฟี (white coffee) ในลักษณะของกาแฟใส่นม ในขณะเดียวกันไวต์คอฟฟีในสหรัฐอเมริกาจะหมายถึง กาแฟที่กลั่นไว้นานจนมีสีคล้ายกับสีเหลือง
ไคโร

ไคโร  หรือ อัลกอฮิเราะฮ์  เป็นเมืองหลวงของประเทศอียิปต์และกลุ่มเมืองนครที่ใหญ่ที่สุดในทวีปแอฟริกา โลกอาหรับ และตะวันออกกลาง พื้นที่มหานครเกรตเตอร์ไคโรที่มีประชากร 21.9 ล้านคน มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 12 ของโลก ไคโรมีความเกี่ยวข้องกับอียิปต์โบราณ เนื่องจากกลุ่มพีระมิดแห่งกีซาและเมืองโบราณอย่างเมมฟิสและแฮลิอูโปลิสตั้งอยู่ในภูมิภาคนี้ ไคโรตั้งอยู่ใกล้สามเหลี่ยมแม่น้ำไนล์ นครนี้เริ่มแรกพัฒนาเป็นฟุสฏอฏ ซึ่งก่อตั้งหลังการพิชิตอียิปต์ของมุสลิมใน ค.ศ. 640 อยู่ในบริเวณถัดจากป้อมโรมันและบาบิโลนโบราณ ในสมัยราชวงศืฟาฏิมียะฮ์ได้มีการจัดตั้ง "อัลกอฮิเราะฮ์" ขึ้นในบริเวณใกล้เคียงใน ค.ศ. 969 ภายหลังในสมัยอัยยูบิดกับมัมลูก (คริสต์ศตวรรษที่ 12–16) จึงกลายเป็นศูนย์กลางเมืองหลักแทนที่ฟุสฏอฏ ไคโรเป็นศูนย์กลางทางการเมืองและวัฒนธรรมของภูมิภาคนี้มาช้านาน และได้รับสมญา "นครแห่งหออะษานพันหอ" จากสถาปัตยกรรมอิสลามที่พบได้มาก ศูนย์ประวัติศาสตร์ของไคโรได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกใน ค.ศ. 1979 ไคโรยังถือเป็นเมืองระดับโลกโดยทาง GaWC จัดให้อยู่ในระดับ "Beta +"
ด้วยจำนวนประชากรมากกว่า 10 ล้านคน ในพื้นที่ ทำให้ไคโรเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอียิปต์ ในจำนวนนี้มีผู้อยู่อาศัย 9.5 ล้านคนที่อาศัยใกล้นคร ไคโรประสบกับมลพิษและการจราจรในระดับสูง รถไฟใต้ดินไคโรที่เปิดตัวใน ค.ศ. 1987 เป็นระบบระบบรถไฟที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปแอฟริกา และมีผู้คนพลุกพล่านมากเป็นอันดับที่ 15 ของโลก โดยมีผู้โดยสารที่มากกว่า 1 พันล้านคนต่อปี เศรษฐกิจไคโรเคยอยู่ในอันดับหนึ่งในตะวันออกกลางเมื่อ ค.ศ. 2005 และอันดับที่ 43 ของโลกตาม Global Cities Index ของ "Foreign Policy" ใน ค.ศ. 2010
ศัพทมูล.
ชาวอียิปต์มักเรียกไคโรเป็น "มัศร์"  ซึ่งเป็นชื่อประเทศอียิปต์ในภาษาอาหรับอียิปต์ ตอกย้ำความสำคัญของเมืองต่อประเทศ ส่วนชื่อทางการคือ "อัลกอฮิเราะฮ์"  หมายถึง 'ผู้พิชิต' น่าจะมาจากข้อเท็จจริงที่ว่าดาวอังคาร หรือ "อันนัจมุลกอฮิร" ('ดาวแห่งการพิชิต') ขึ้นจากขอบฟ้าในช่วงที่ก่อตั้งเมือง หรืออาจอ้างอิงถึงการมาถึงของเคาะลีฟะฮ์อัลมุอิซซ์แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์ที่เสด็จจากอัลมะฮ์ดียะฮ์ เมืองหลวงเก่า ถึงไคโรใน ค.ศ. 973 ที่ตั้งของแฮลิอูโปลิสอยู่ในชานเมืองอัยน์ชัมส์ 
บางครั้งผู้คนจากอะเล็กซานเดรียจะเรียกในชื่อแบบไม่เป็นทางการว่า "แคย์โร"
โทรอนโต

โทรอนโต  เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแคนาดา และเป็นเมืองที่ใหญ่อันดับที่ 4 ในทวีปอเมริกาเหนือ โทรอนโตเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐออนแทรีโอ ของแคนาดา และมีประชากรประมาณ 7,106,379 คน (ณ วันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2567) โทรอนโตได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่มีหลายเชื้อชาติมากที่สุดเมืองหนึ่ง และยังป็นศูนย์กลางทางด้านเศรษฐกิจ ศิลปะ วัฒนธรรมของประเทศแคนาดา โดยในปี พ.ศ. 2548 รัฐบาลแคนาดาได้จัดให้โทรอนโตเป็นเมืองหลวงวัฒนธรรมของประเทศ ชาวโทรอนโตใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักในการสื่อสาร อย่างไรก็ตาม มีการใช้ภาษาต่าง ๆ มากกว่า 160 ภาษาในเมืองนี้ โดยประมาณครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมดเกิดในต่างประเทศ และมีประชากรที่มีเชื้อสายทางชาติพันธุ์มากกว่า 200 เชื้อสายอาศัยอยู่ในเมือง
แฟรงก์เฟิร์ต (รัฐเคนทักกี)

แฟรงก์เฟิร์ต  เป็นเมืองหลวงของรัฐเคนทักกีในสหรัฐ ตั้งอยู่ในแฟรงกลินเคาน์ตี มีประชากร 27,741 คน (ข้อมูลปี พ.ศ. 2543) เมืองแฟรงก์เฟิร์ตเริ่มก่อตั้งในช่วงเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1786 โดยนายพลเจมส์ วิลกินซันได้ซื้อที่ 260 เอเคอร์ บริเวณเหนือแม่น้ำเคนทักกี โดยในขณะนั้นแฟรงก์เฟิร์ตเป็นส่วนหนึ่งของรัฐเวอร์จิเนีย
เขตราษฎร์บูรณะ

ราษฎร์บูรณะ เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตราษฎร์บูรณะตั้งอยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งธนบุรี) มีอาณาเขตติดต่อกับเขตข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้ 
ประวัติศาสตร์.
ท้องที่เขตราษฎร์บูรณะเดิมเป็นเขตแดนหนึ่งของกรุงธนบุรี เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชทรงสถาปนาเมืองนี้เป็นราชธานี ต่อมาในช่วงปฏิรูปการปกครอง บริเวณนี้ได้รับการจัดตั้งเป็น อำเภอราษฎร์บูรณะ ขึ้นอยู่กับจังหวัดธนบุรี 
อำเภอราษฎร์บูรณะได้ถูกโอนไปเป็นเขตปกครองของจังหวัดนครเขื่อนขันธ์ (พระประแดง) อยู่ช่วงหนึ่ง จนกระทั่งจังหวัดนี้ถูกยุบลงเป็นอำเภอในจังหวัดสมุทรปราการ อำเภอราษฎร์บูรณะจึงกลับมาอยู่ในการปกครองของจังหวัดธนบุรีอีกครั้ง 
และภายหลังได้มีการยุบรวมจังหวัดธนบุรีและจังหวัดพระนคร เปลี่ยนฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรีและกรุงเทพมหานคร ซึ่งได้เปลี่ยนการเรียกตำบลและอำเภอใหม่ด้วย อำเภอราษฎร์บูรณะจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตราษฎร์บูรณะ จนกระทั่งใน พ.ศ. 2540 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยแบ่งพื้นที่ทางทิศใต้ของเขตออกไปจัดตั้งเป็นเขตทุ่งครุและโอนพื้นที่บางส่วนของเขตไปขึ้นกับเขตจอมทอง
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตราษฎร์บูรณะแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง ได้แก่
เหตุการณ์สำคัญ.
22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 - เปิดใช้สะพานพระราม 9 เป็นสะพานขึงโดยใช้สายเคเบิลขนาดใหญ่ เริ่มดำเนินการก่อสร้าง เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2527 โดยมีกิจกรรมวิ่งมาราธอนลอยฟ้าในเวลา 06.00 น. ในวันที่ทำพิธีการเปิด โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จเป็นองค์ประธาน มีผู้เข้าร่วมกิจกรรมกว่า 85,000 คน และในเวลาค่ำ พล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี เป็นผู้นำประชาชนจุดเทียนชัยถวายพระพรพร้อมกับร่วมร้องเพลงสรรเสริญพระบารมี และมีการแสดงพลุดอกไม้ไฟอย่างตระการตา
การคมนาคม.
ถนนสายหลักในพื้นที่เขตราษฎร์บูรณะได้แก่
ถนนสายรอง มีทั้งหมด 3 สายได้แก่ ถนนราษฎร์พัฒนา ซอยสุขสวัสดิ์ 13 และถนนจอมทองบูรณะ
เขตราษฎร์บูรณะมีสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา คือสะพานพระราม 9 กับ สะพานทศมราชัน ซึ่งเชื่อมระหว่างแขวงราษฎร์บูรณะกับแขวงบางโพงพาง เขตยานนาวา
สถานที่สำคัญ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ

ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ (23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2474 – 21 เมษายน พ.ศ. 2563) นักเขียนนวนิยายและศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2540 เป็นเจ้าของนามปากกา พนมเทียน ผู้แต่ง "เพชรพระอุมา"
ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิเกิดที่จังหวัดปัตตานี เป็นบุตรคนสุดท้องของขุนวิเศษสุวรรณภูมิ กับนางสะอาด รัตนกุล เริ่มเขียนนวนิยายเรื่องแรกตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมที่โรงเรียนวัดสุทธิวราราม เรื่อง “เห่าดง” ลงในสมุดอ่านกันเล่น เมื่อ พ.ศ. 2484 นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัยยังเป็นคอลัมนิสต์เขียนบทความเกี่ยวกับอาวุธปืน ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารบางฉบับด้วย โดยใช้ชื่อจริง และนามปากกา "ก้อง สุรกานต์"
ที่มาของนามปากกา พนมเทียน.
เป็นชื่อที่มีความหมายถึงเปลวเทียนยามแสงโชนสว่างได้ที่ จะเห็นเปลวเทียนเรียวขึ้นจากปลายแท่งแล้วค่อยแผ่กว้างออกก่อนจะสอบปลายแหลมให้เรียวสะบัดความสว่างขึ้นอีกครั้ง โดยนามปากกานี้ใช้ครั้งแรกในการเขียนเรื่อง จุฬาตรีคูณ
อักษรย่อ

อักษรย่อ หรือ คำย่อ หรือ รัสพจน์ เป็นการนำอักษรบางตัวในคำหนึ่งๆ ใช้เรียกแทนคำเต็ม โดยมากจะเป็นพยัญชนะ อาจใส่จุดหรือไม่ใส่หลังอักษรนั้นๆ นิยมนำอักษรต้นพยางค์ แต่บางครั้งก็มีการใช้อักษรท้ายพยางค์ก็มี และบางครั้งอักษรย่อก็สามารถอ่านได้เป็นพยางค์ใหม่
ในภาษาไทย เมื่ออักษรย่อมีตั้งแต่ 2 ตัวขึ้นไป จะใส่จุดที่ตัวสุดท้ายเพียงจุดเดียว (ไม่ใส่ทีละอักษร) ยกเว้นบางตัวที่เคยมีใช้กันมาก่อนจนเป็นที่ยอมรับแล้ว เช่น น.ส. ร.ร. พ.ศ. เป็นต้น ส่วนภาษาต่างประเทศ โดยเฉพาะภาษาที่ใช้อักษรละติน ส่วนใหญ่จะไม่มีจุด
การออกเสียงในภาษาอังกฤษ.
ในภาษาอังกฤษ อักษรย่อสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทคือ
แบบอ่านทั้งคำ.
อักษรย่อแบบอ่านทั้งคำ  เป็นการย่อโดยการนำตัวอักษรแรกของแต่ละคำมารวมกัน และอ่านออกเสียงเป็นคำใหม่ เช่น
แบบอ่านทีละตัวอักษร.
อักษรย่อแบบอ่านทีละตัวอักษร  เป็นการย่อคำด้วหลักการเดียวกับด้านบน แต่อ่านออกเสียงโดยอ่านทีละตัวอักษร เช่น
อำเภอสามพราน

สามพราน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครปฐม และเป็นอำเภอที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของจังหวัด รองจากอำเภอเมืองนครปฐม มีแม่น้ำนครชัยศรีไหลผ่าน ได้รับความเจริญจากกรุงเทพมหานครในด้านรถโดยสารประจำทาง ห้างสรรพสินค้า หมู่บ้านจัดสรรมากมาย เป็นที่ตั้งของ เทศบาลเมืองไร่ขิง อันเป็นที่ตั้งของ วัดไร่ขิง วัดพระอารามหลวงที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในอำเภอสามพราน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพมหานคร อีกทั้งเป็น 1 ใน 2 อำเภอของจังหวัดที่มีอาณาเขตติดต่อกับกรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสามพรานตั้งอยู่ทางทิศใต้สุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงเรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ที่มาของชื่ออำเภอ.
มีตำนานเล่าต่อกันมาว่าเดิมท้องที่เหล่านี้เป็นป่ารกชัฏ เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่านานาชนิด รวมทั้งเป็นที่ชุมนุมของช้างโขลงใหญ่ด้วย ช้างโขลงนี้ชอบลงมาหากินและเหยียบย่ำจนเส้นทางกลายเป็นทางน้ำและลำคลอง จนในที่สุดชาวบ้านในสมัยนั้นได้เรียกกันว่า "คลองบางช้าง" และในบริเวณนั้นก็ได้กลายเป็นชื่อเรียกตำบลมาจนถึงปัจจุบันนี้ คือ "ตำบลบางช้าง" สำหรับโขลงช้างที่หากินในบริเวณเขตบางช้างนั้น หัวหน้าโขลงช้างเกิดตกมัน ดุร้ายมาก และได้สร้างความเสียหายโดยออกอาละวาดทำลายพืชผลของชาวบ้านจนชาวบ้านทนไม่ไหว ได้ร่วมมือกันปราบเจ้าช้างตกมันเชือกนั้น แต่ทว่าช้างตกมันเชือกนี้มีกำลังเหลือหลาย ชาวบ้านไม่สามารถปราบได้ถึงแม้จะพยายามสักเพียงใด
ในขณะนั้นได้มีนายพรานสามคนเดินทางมายังคลองปากลัด (ปัจจุบันเรียกว่า "วัดท่าข้าม") ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเขตตำบลบางช้างมากนัก นายพรานสามคนได้เดินทางลัดคลองท่านาไปยังบริเวณที่โขลงช้างนั้นอาศัยอยู่ นายพรานทั้งสามเปรียบเสมือนอัศวินม้าขาวของชาวบ้านคลองบางช้าง ได้ทำการปราบช้างตกมันเชือกนั้นโดยใช้ความเชี่ยวชาญและความสามัคคี จนในที่สุดก็สามารถปราบช้างตกมันได้สำเร็จ ชาวบ้านจึงได้เรียกบริเวณที่นายพรานทั้งสามปราบช้างได้สำเร็จว่า "สามพราน" ซึ่งในปัจจุบันเรียกว่า "ตำบลสามพราน"
ประวัติศาสตร์.
ในอดีตอำเภอสามพรานนั้นมีชื่อเรียกว่า อำเภอตลาดใหม่ ตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2439 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยสร้างขึ้นในที่ดินของพระยาสุนทรบุรีศรีพิชัยสงครามรามภักดีสุริยะพาหะ (อี้ กรรณสูต) ซึ่งพื้นที่บริเวณนั้นเรียกว่าตลาดใหม่ 
ใน พ.ศ. 2458 ได้ย้ายที่ทำการไปสร้างใหม่ในตำบลสามพราน เนื่องจากที่ทำการเดิมคับแคบ ให้บริการประชาชนได้ไม่สะดวก พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอสามพราน ตามชื่อสถานที่ตั้งที่ว่าการอำเภอซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของมณฑลนครไชยศรี ต่อมาใน พ.ศ. 2474 ทางราชการยุบมณฑลนครไชยศรีลง อำเภอสามพรานจึงขึ้นอยู่กับเมืองราชบุรีอยู่ระยะหนึ่ง จนกระทั่ง พ.ศ. 2476 ได้ยุบมณฑลทั้งหมดทั่วราชอาณาจักร อำเภอสามพรานจึงได้ขึ้นอยู่กับจังหวัดนครปฐม ตามพระราชบัญญัติระเบียบการบริหารราชการของราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2476
ส่วนนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2469 ถึงปัจจุบัน (เรียงตามปี)
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสามพรานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 16 ตำบล 137 หมู่บ้าน ดังนี้
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสามพรานประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 17 แห่ง ได้แก่
การคมนาคม.
ถนน.
ถนนสายสำคัญในอำเภอสามพราน ได้แก่
ระบบขนส่ง.
อำเภอสามพราน มีรถโดยสารประจำทางผ่านในเขตอำเภอ ดังนี้
วัดในอำเภอสามพราน.
วัดในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ประกอบด้วย
โรงเรียนในอำเภอสามพราน.
โรงเรียนในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม ประกอบด้วย
โรงพยาบาลในอำเภอสามพราน.
1.โรงพยาบาลสามพราน
2.โรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์
ยูเอสบีแฟลชไดรฟ์

ยูเอสบีแฟลชไดรฟ์  เป็นอุปกรณ์คอมพิวเตอร์สำหรับเก็บข้อมูลโดยใช้หน่วยความจำแบบแฟลช ทำงานร่วมกับยูเอสบี 1.1 2.0 3.0 (3.1 Gen 1) และ 3.1 (3.1 Gen 2) มีขนาดเล็ก น้ำหนักเบา ในปัจจุบัน แฟลชไดรฟ์มีความจุตั้งแต่ 4 GB ถึง 1TB โดยทั่วไปไดรฟ์จะทำงานได้ในหลายระบบปฏิบัติการซึ่งรวมถึง วินโดวส์ 98/ME/2000/XP/Vista/7 แมคอินทอช ลินุกซ์ และยูนิกซ์
แฟลชไดรฟ์ รู้จักกันในชื่อต่างๆ รวมถึง "ทัมบ์ไดรฟ์" "คีย์ไดรฟ์" "จัมป์ไดรฟ์ และชื่อเรียกอื่น โดยขึ้นอยู่กับผู้ผลิต ปัจจุบันชื่อสากล จะเรียกว่าแฟลชไดรฟ์
แฟลชไดรฟ์ที่ใช้เทคโนโลยียูเอสบี 2.0 นั้นถูกพัฒนาขึ้นเป็นครั้งแรกในช่วงปี ค.ศ. 2000 ก่อนที่แฟลชไดรฟ์ชนิดยูเอสบี 3.0 จะถูกพัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 2008 โดยมีความเร็วในการอ่านและเขียนข้อมูลสูงสุดเพิ่มขึ้นเกือบ 10 เท่า ปัจจุบันยูเอสบี 3.0 ได้ถูกเรียกชื่อใหม่ว่า ยูเอสบี 3.1 เจน 1 (USB 3.1 Gen 1) ขณะที่ USB 3.1 เจน 2 (USB 3.1 Gen 2) ได้ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อรองรับรองรับความเร็วในการรับ-ส่งข้อมูลที่สูงขึ้นไปอีกเท่าตัว
ชื่อเรียกอื่นของแฟลชไดรฟ์.
ชื่อเรียกของแฟลชไดรฟ์ (รวมถึงคำว่าแฟลชไดรฟ์) ไม่มีชื่อพื้นฐานที่กำหนด โดยผู้ผลิตได้ตั้งชื่อเป็นโมเดลของตัวเอง ซึ่งได้แก่
ส่วนประกอบ.
ภาพถ่ายแสดงแผงวงจร(PCB) ของแฟลชไดรฟ์ รุ่น 64 MB USB 2.0 โดยปลายด้านหนึ่งเป็น ยูเอสบีตัวผู้ type-A และภายในจะมีแผงวงจรที่ควบคุมการทำงานทั้งหมดของไดรฟ์
สารต้านฮิสตามีน

สารต้านฮิสตามีน (antihistamine) หรือ ทั่วไปเรียกว่า ยาแก้แพ้ เป็น ยา ที่ใช้กำจัดหรือลดผลของ ฮิสตามีน (histamine) ซึ่งเป็นเป็นสารเคมีที่ถูกปลดปล่อยภายในร่างกายจาก ปฏิกิริยาภูมิแพ้ (allergic reactions) โดยผ่านการกระทำที่ ตัวรับฮิสตามีน (histamine receptors) สารที่มีผลในการรักษาจะออกฤทธิ์ในการยับยั้งตัวรับฮีสทามีนนี้จึงถูกเรียกว่า สารต้านฮีสตามีน - สารอื่นที่มีผลต้านฮีสทามีนแต่ไม่ออกฤทธิ์ที่ ตัวรับฮิสตามีน จะไม่เป็นสารต้านฮีสทามีนที่แท้จริง 
โดยทั่วไป สารต้านฮีสตามีนจะหมายถึง ตัวรับปฏิปักษ์ H1 ซึ่งเรียกว่า สารต้านฮิสตามีน-H1 เราพบว่า สารต้านฮิสตามีน-H1เป็น ตัวทำการกลับ (inverse agonist) ที่ตัวรับฮิสตามีน-H1มากกว่าที่จะเป็น ตัวรับปฏิปักษ์ "per se". (Leurs, Church & Taglialatela, 2002)
รุ่นที่หนึ่ง (ไม่จำเพาะ).
ยาต้านฮิสตามีนรุ่นที่หนึ่งเป็นยาต้านฮิสตามีนที่มีมานานที่สุด มักเข้าถึงได้ง่ายและมีราคาถูก มีผลในการลดอาการภูมิแพ้ได้ดี แต่มักมีฤทธิ์เป็นตัวยับยั้ง (antagonist) อย่างแรง (potent) ที่ตัวรับอะซีติลโคลีนชนิดมัสคารินิกด้วย นอกจากนี้ยังพบว่ามักจะมีฤทธิ์ที่ตัวรับแอลฟาอะดรีเนอร์จิก และ/หรือ ตัวรับ 5-HT ด้วย การขาดความจำเพาะเช่นนี้เองที่ทำให้ยาในกลุ่มนี้บางตัวมีผลข้างเคียงรุนแรงต่อผู้ใช้ยา โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับยาต้านฮิสตามีนรุ่นที่สอง
รุ่นที่สอง.
ยาต้านฮิสตามีนรุ่นที่สองเป็นยาที่พัฒนาขึ้นมาในภายหลังเพื่อให้เป็นยาต้านฮิสตามีนที่มีความจำเพาะกับตัวรับ H1 ที่ตำแหน่งนอกส่วนกลาง (peripheral) มากกว่าตัวรับ H1 ในระบบประสาทส่วนกลางและตัวรับโคลิเนอร์จิก ความจำเพาะนี้ทำให้ยากลุ่มนี้มีผลข้างเคียงลดลงอย่างมาก โดยเฉพาะความง่วงซึม ในขณะที่ยังมีผลลดอาการภูมิแพ้ได้อยู่
สปอยเลอร์ (สื่อ)

สปอยเลอร์  ในทางภาพยนตร์ หรืออินเทอร์เน็ต หมายถึง การที่ผู้ที่ได้รับความบันเทิงจากแหล่งต่าง ๆ เช่น ภาพยนตร์ เอ็มวีเพลง นวนิยาย วรรณกรรม หรือเนื้อหาของเกม แล้วนำเนื้อหาความบันเทิงนั้นมาเผยแพร่ในอินเทอร์เน็ต,วิทยุ,ทีวี,หรือเล่ากันปากต่อปาก โดยมีเนื้อหาค่อนข้างละเอียด หรืออาจจะเป็นการบอกฉากจบหรือตอนจบของแหล่งบันเทิงนั้น
โคเฮ คิยาซุ

โคเฮ คิยาซุ (; โรมาจิ: "Kiyasu Kōhei") เป็นนักแสดงละครเวที และนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ที่จังหวัดเอฮิเมะ ประเทศญี่ปุ่น สังกัดค่ายดั๊กซุป บทที่สร้างชื่อเสียงให้กับเขาคือ มาคุโนอุจิ อิปโป จากเรื่องก้าวแรกสู่สังเวียน และมินาชิโระ โซชิ จากเรื่องสงครามเวหา ฟาฟเนอร์
เกมตู้

เกมตู้ หรือ เกมอาร์เคด  เป็นเครื่องเพื่อความบันเทิงแบบหยอดเหรียญ โดยส่วนใหญ่แล้วจะตั้งอยู่ในบริเวณธุรกิจ เช่นเกมเซ็นเตอร์ ห้างสรรพสินค้า และภัตตาคาร ส่วนใหญ่แล้วเกมตู้จะเป็นได้ทั้งเกมพินบอล เกมแลกของรางวัล เช่นตู้คีบตุ๊กตา วิดีโอเกม เช่นตู้เกมชุด สตรีทไฟท์เตอร์ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วสำหรับ เกมตู้ที่เป็นวิดีโอเกมจะมีขนาดใหญ่กว่าเกมคอมพิวเตอร์ทั่วไป และให้คุณภาพของคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ที่สวยงาม การเล่นเกมตู้จะให้เวลาเล่นค่อนข้างสั้น และต้องจ่ายเงินเพื่อเล่นทุกครั้ง ส่วนมากจึงเป็นเกมประเภทต่อสู้ ตู้เกมจะควบคุมเกมโดยใช้ก้านควบคุม (joystick) แต่อาจจะมีเกมตู้บางประเภทที่แตกต่างออกไป เช่นเกมประเภทแข่งรถ โดยที่ควบคุมจะเปลี่ยนเป็นพวงมาลัยรถเพื่อความสมจริง ในปัจจุบันมีการพัฒนาเกมตู้ไปมาก เกมตู้ถูกดัดแปลงให้มีความหลากหลายมากขึ้นทั้งรูปทรง ที่ควมคุม และวิธีการเล่น เช่นเกมฝึกเป็นดีเจ เกมตีกลอง เกมเต้น เกมการ์ด เป็นต้น
นอกจากนี้คำว่า "อาร์เคด" ในภาษาอังกฤษยังหมายถึงสถานที่ที่มีเกมตู้อยู่มากมายซึ่งหมายถึงร้านเล่นเกมได้
วาตารุ ทากางิ

วาตารุ ทากางิ (; โรมาจิ: "Takagi Wataru"; 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2509 —) เป็นนักพากย์ชายที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น มีผลงานมากมายเป็นที่รู้จัก ทั้งในบทบาทของพระเอก ผู้ร้าย และตัวประกอบ สังกัดอาตส์วิชัน
ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน

ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน  หรืออาจเรียกว่า ภาษาอังกฤษแบบสหรัฐ  เป็นกลุ่มของภาษาถิ่นของภาษาอังกฤษที่ใช้ในสหรัฐเป็นส่วนใหญ่ ประมาณสองในสามของเจ้าของภาษาอังกฤษอาศัยอยู่ในสหรัฐ
พจนานุกรมเล่มแรกของภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน เขียนโดยโนอาห์ เว็บสเตอร์ ใน ค.ศ. 1828 แสดงถึงข้อแตกต่างระหว่างภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน และอังกฤษดั้งเดิมที่มาจากบริเตน ข้อแตกต่างที่เว็บสเตอร์เขียนรวมถึง การสะกดคำ เช่นคำว่า center แทนคำว่า centre และ color แทน colour และการอ่านออกเสียงต่าง ๆ
ตัวอย่างคำศัพท์หลายคำที่มีต้นกำเนิดมาจากภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ซึ่งได้แก่ OK (โอเค), blizzard (บลิซซาร์ด) และ teenager (วัยรุ่น)
โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ

โยฮัน ว็อล์ฟกัง ฟ็อน เกอเทอ (28 สิงหาคม พ.ศ. 2292 — 22 มีนาคม พ.ศ. 2375) เป็นผู้รู้รอบด้านชาวเยอรมัน เขาเป็นทั้งนักเขียนนิยาย นักเขียนบทละคร นักสิทธิมนุษยชน นักวิทยาศาสตร์ นักปรัชญา รวมถึงดำรงตำแหน่งสมาชิกคณะบริหารของไวมาร์ในประเทศเยอรมนีอยู่ 10 ปี
เกอเทอเป็นเหมือนสัญลักษณ์ของวรรณคดีเยอรมัน คลาสสิกใหม่ของยุโรปและโรมัน ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 เกอเทอและงานของเขาได้ส่งผลไปทั่วยุโรปและได้สร้างแรงบันดาลใจกับงานต่อ ๆ มาทางด้าน ดนตรี การละคร และกวี