จังหวัดของประเทศเวียดนาม

ประเทศเวียดนาม แบ่งเขตการปกครองระดับแรกสุดออกเป็น 34 แห่ง ประกอบด้วย 28 จังหวัด  และ 6 นครภายใต้การปกครองของส่วนกลาง  โดยนครภายใต้ส่วนกลางจะเป็นนครที่ควบคุมโดยตรงจากรัฐบาลส่วนกลาง มีสถานะพิเศษเทียบเท่ากับจังหวัด และเป็นนครในระดับสูงสุดของประเทศเวียดนาม
จังหวัดต่าง ๆ จะแบ่งออกเป็นเขตการปกครองระดับที่สอง ซึ่งประกอบด้วยประเภทต่าง ๆ ได้แก่ แขวง , ตำบล  และเขตพิเศษ 
การบริหาร.
คณะกรรมการจังหวัดของพรรคคอมมิวนิสต์.
คณะกรรมการจังหวัดของพรรคคอมมิวนิสต์ (หรือ , เรียกโดยย่อว่า - คณะกรรมการจังหวัด) คือหน่วยงานระดับจังหวัดของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม เนื่องจากเวียดนามเป็นรัฐพรรคการเมืองเดียว คณะกรรมการจังหวัดของพรรคคอมมิวนิสต์จึงเป็นองค์กรที่มีอำนาจสูงสุดในการบริหารระดับจังหวัด
คณะกรรมการจังหวัดของพรรคคอมมิวนิสต์แต่ละแห่งมีเลขาธิการ  เป็นหัวหน้า โดยเลขาธิการถือเป็นผู้นำโดยพฤตินัยของจังหวัดนั้น
สภาประชาชน.
องค์การฝ่ายนิติบัญญัติของจังหวัดคือสภาประชาชน (หรือเรียกย่อว่า HĐND) สภานี้มีหน้าที่ลงมติเกี่ยวกับนโยบาย ระเบียบ และคำสั่งต่าง ๆ เพื่อการพัฒนาของจังหวัด
สมาชิกสภาประชาชนหรือสมาชิกสภา  มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชนที่อาศัยอยู่ในจังหวัดนั้น บทบาทของสภาประชาชนใกล้เคียงกับสภาแห่งชาติของเวียดนาม โดยมีหัวหน้าเป็นประธานสภาประชาชน  และรองประธานสภาประชาชน 
จำนวนสมาชิกสภาจะแตกต่างกันไปตามจำนวนประชากรในแต่ละจังหวัด โดยสภาประชาชนจะทำหน้าที่แต่งตั้งคณะกรรมการประชาชน ซึ่งทำหน้าที่เป็นฝ่ายบริหารของจังหวัด การจัดโครงสร้างนี้คล้ายกับระบบบริหารระดับชาติของเวียดนาม เพียงแต่มีความเรียบง่ายกว่า โดยฝ่ายบริหารของจังหวัดอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาลกลาง
คณะกรรมการประชาชน.
องค์การฝ่ายบริหารของจังหวัดคือคณะกรรมการประชาชน (หรือ UBND) มีหน้าที่ดำเนินนโยบายและบังคับใช้กฎหมายและคำสั่งต่าง ๆ คณะกรรมการประชาชนทำหน้าที่เสมือนรัฐบาลเวียดนามซึ่งเป็นฝ่ายบริหารของประเทศ คณะกรรมการประชาชนยังเป็นหน่วยงานที่กำกับดูแลกรมต่าง ๆ ของจังหวัด  ซึ่งมีบทบาทเทียบเท่ากระทรวงในระดับประเทศ
สมาชิกของคณะกรรมการประชาชนเรียกว่ากรรมาธิการ  โดยมีหัวหน้าเป็นประธานคณะกรรมการประชาชน  และรองประธานคณะกรรมการประชาชน  และประกอบด้วยกรรมาธิการระหว่าง 4 ถึง 7 คน ขึ้นอยู่กับจำนวนประชากรของจังหวัด ประธานและรองประธานคณะกรรมการประชาชนมักดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกของสภาประชาชนด้วย
ศาลประชาชน.
องค์การฝ่ายตุลาการของจังหวัดคือศาลประชาชน (หรือ TAND) มีหน้าที่ดำเนินกระบวนการยุติธรรมและการพิจารณาคดี ศาลประชาชนมีบทบาทเทียบเท่าศาลประชาชนสูงสุดของประเทศเวียดนาม
ศาลประชาชนมีหัวหน้าเป็นผู้พิพากษาหัวหน้าศาล  และประกอบด้วยผู้พิพากษา  หลายคน
สำนักงานตำรวจ.
กองบังคับการตำรวจระดับจังหวัดอยู่ภายใต้การสั่งการโดยตรงจากกระทรวงความมั่นคงสาธารณะ
รายชื่อและสถิติ.
เมื่อสิ้นปี ค.ศ. 2024 ประเทศเวียดนามมีประชากรทั้งสิ้น 101,343,800 คน หน่วยการปกครองระดับบนสุดที่มีประชากรมากที่สุดคือนครโฮจิมินห์ ซึ่งเป็นหนึ่งในหกนครที่ขึ้นตรงต่อส่วนกลาง โดยมีประชากรอาศัยอยู่ภายในเขตการปกครองอย่างเป็นทางการจำนวน 14,002,598 คน รองลงมาคือนครฮานอย ซึ่งมีประชากร 8,807,523 คน ส่วนหน่วยการปกครองที่มีประชากรน้อยที่สุดคือจังหวัดลายเจิว ซึ่งเป็นจังหวัดภูเขาในพื้นที่ห่างไกลทางตะวันตกเฉียงเหนือ มีประชากร 512,601 คน
เมื่อพิจารณาตามพื้นที่ จังหวัดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดคือจังหวัดเลิมด่ง มีพื้นที่ 24,233.09 ตารางกิโลเมตร ส่วนจังหวัดที่มีพื้นที่เล็กที่สุดคือจังหวัดฮึงเอียน ซึ่งตั้งอยู่ในภูมิภาคสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงที่มีประชากรหนาแน่น มีพื้นที่เพียง 2,514.81 ตารางกิโลเมตร
ต่อไปนี้เป็นตารางแสดงรายชื่อจังหวัดของประเทศเวียดนาม พร้อมข้อมูลจำแนกตามจำนวนประชากรและพื้นที่<ref name="202/2025/QH15"></ref> โดยนครจะแสดงเป็นตัวหนา
ภูมิภาค.
รัฐบาลเวียดนามมักจะจัดกลุ่มจังหวัดต่าง ๆ โดยออกเป็น 8 ภาค การแบ่งภูมิภาคเช่นนี้ไม่ได้ถูกใช้เสมอไปและบางครั้งอาจพบการแบ่งกลุ่มจังหวัดแบบอื่นอีก ภาคทั้งแปดภาคได้แก่
#เปลี่ยนทาง ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ (เต็ยบั๊กโบะ)
#เปลี่ยนทาง ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ดงบั๊กโบะ)
#เปลี่ยนทาง ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง (ด่งบั่งซงห่ง)
#เปลี่ยนทาง ชายฝั่งตอนกลางเหนือ (บั๊กจุงโบะ)
#เปลี่ยนทาง ชายฝั่งตอนกลางใต้ (นามจุงโบะ)
#เปลี่ยนทาง ที่สูงตอนกลาง (เต็ยเงวียน)
#เปลี่ยนทาง ภาคตะวันออกเฉียงใต้ (ดงนามโบะ)
#เปลี่ยนทาง ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง (ด่งบั่งซงกื๋วล็อง)