การแข่งขันเลือดในน้ำ

การแข่งขัน "เลือดในน้ำ" (แปล "อ่างเลือดแห่งเมลเบิร์น") เป็นการแข่งขันโปโลน้ำระหว่างฮังการีกับสหภาพโซเวียตในโอลิมปิกที่นครเมลเบิร์นใน ค.ศ. 1956 การแข่งขันรอบรองชนะเลิศจัดขึ้นเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1956 โดยมีเหตุการณ์การปฏิวัติฮังการีเกิดขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ และฮังการีเอาชนะสหภาพโซเวียตไป 4-0 ชื่อดังกล่าวได้รับการตั้งขึ้นหลังจากเออร์วิน ซาดอร์ ผู้เล่นชาวฮังการี ปรากฏตัวขึ้นในช่วงสองนาทีสุดท้ายด้วยเลือดที่ไหลออกมาจากเหนือตาของเขา หลังจากถูกวาเลนติน โปรโคปอฟ ผู้เล่นชาวโซเวียตต่อย การแข่งขันนี้เป็นหนึ่งในการแข่งขันโปโลน้ำโอลิมปิกที่โด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์ 
ความตึงเครียดระหว่างทีมที่แข่งขันกันนั้นอยู่ในระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์ กองทัพโซเวียตปราบปรามการปฏิวัติฮังการีอย่างรุนแรงเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน นักปฏิวัติส่วนใหญ่ประกอบด้วยพลเรือน คนงานในโรงงานส่วนใหญ่ และนักศึกษาที่สร้างระเบิดขวดเพื่อต่อต้านกองทัพโซเวียต ตลอดการแข่งขัน ผู้เล่นจะใช้ความรุนแรงทุกรูปแบบที่สามารถจัดการได้ทุกครั้งที่ผู้เล่นของทีมฝ่ายตรงข้ามเข้ามาสัมผัสกัน อาการบาดเจ็บของซาดอร์เกิดขึ้นในช่วงนาทีสุดท้ายของการแข่งขัน ความวุ่นวายเกิดขึ้นเมื่อฝูงชนโห่ไล่ทีมโซเวียต
พื้นหลัง.
ความตึงเครียดระหว่างทีมโปโลน้ำของฮังการีและโซเวียตอยู่ในระดับสูงอยู่แล้ว เนื่องจากโซเวียตได้ใช้ประโยชน์จากการควบคุมทางการเมืองในฮังการีเพื่อศึกษาและคัดลอกวิธีการฝึกอบรมและยุทธวิธีของฮังการีซึ่งเป็นแชมป์โอลิมปิก
จากนั้นในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 1956 การเดินขบวนประท้วงของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีและเศรษฐศาสตร์บูดาเปสต์ได้ทวีความรุนแรงขึ้นจนกลายเป็นการลุกฮือต่อต้านรัฐบาลในกรุงบูดาเปสต์ ในวันที่ 1 พฤศจิกายน รถถังโซเวียตเริ่มเคลื่อนเข้าสู่ฮังการี และตั้งแต่วันที่ 4 ถึง 10 พฤศจิกายน กองทัพเริ่มปราบปรามการจลาจลด้วยการโจมตีทางอากาศ การโจมตีด้วยปืนใหญ่ และปฏิบัติการของรถถังและทหารราบ
ในขณะนั้น ทีมโปโลน้ำของฮังการีอยู่ในค่ายฝึกบนภูเขาเหนือบูดาเปสต์ พวกเขาได้ยินเสียงปืนและเห็นควันลอยขึ้นมา ผู้เล่นเป็นผู้ป้องกันแชมป์โอลิมปิก เนื่องจากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนที่เมลเบิร์นจะมีขึ้นในอีกสองเดือนข้างหน้า ทีมโปโลน้ำของฮังการีจึงถูกย้ายไปยังเชโกสโลวาเกียเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกจับในช่วงการปฏิวัติ นักกีฬาเพิ่งทราบถึงขอบเขตที่แท้จริงของการก่อการกำเริบและการปราบปรามที่ตามมาหลังจากมาถึงออสเตรเลีย และพวกเขาทั้งหมดต่างก็กังวลใจเกี่ยวกับข่าวคราวของเพื่อนและครอบครัว
การปฏิวัติถูกปราบปรามลงเมื่อการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเริ่มขึ้น และนักกีฬาหลายคนมองว่าการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเป็นหนทางหนึ่งในการกอบกู้ความภาคภูมิใจให้กับประเทศของตน ซาดอร์กล่าวหลังการแข่งขันว่า "เรารู้สึกว่าเราไม่ได้เล่นเพื่อแค่ตัวเราเองเท่านั้น แต่เพื่อประเทศของเราทั้งหมด" การแข่งขันดังกล่าวจัดขึ้นต่อหน้าฝูงชนจำนวนมาก ซึ่งประกอบไปด้วยชาวฮังการีที่อาศัยอยู่ในต่างประเทศ เช่นเดียวกับชาวออสเตรเลียและชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นฝ่ายตรงข้ามสหภาพโซเวียตในสงครามเย็น
การแข่งขัน.
<templatestyles src="Template:Quote_box/styles.css" />
เสียงนกหวีดดังขึ้น ผมมองไปที่ผู้ตัดสิน ผมถามว่า "เป่านกหวีดทำไม" และทันทีที่ผมพูดแบบนั้น ผมก็รู้ว่าผมทำพลาดอย่างร้ายแรง ผมหันกลับไปและเขาก็ต่อยหน้าผมด้วยแขนที่ตรง เขาพยายามจะต่อยผม ผมเห็นดาวประมาณ 4,000 ดวง ผมจึงเอื้อมมือไปที่ใบหน้าของตัวเองและรู้สึกถึงเลือดอุ่น ๆ ไหลลงมา ผมจึงพูดทันทีว่า "โอ้พระเจ้า ผมคงเล่นเกมต่อไปไม่ได้แล้ว"
เออร์วิน ซาดอร์
ทีมฮังการีได้วางกลยุทธ์ไว้ก่อนเกมเพื่อเยาะเย้ยทีมโซเวียต ซึ่งพวกเขาเรียนภาษาของพวกเขาในโรงเรียน ตามคำพูดของเออร์วิน ซาดอร์: "เราตัดสินใจที่จะพยายามทำให้ชาวรัสเซียโกรธเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของพวกเขา" 
มีการเตะต่อยกันไปมาตั้งแต่เริ่มเกม มีอยู่ช่วงหนึ่งที่กัปตันทีมฮังการี เดซซอ เกียร์มาติ ออกหมัดใส่กันถูกบันทึกไว้เป็นม้วนภาพยนตร์ ในขณะเดียวกัน ซาดอร์ก็ยิงได้สองประตูท่ามกลางเสียงเชียร์ของฝูงชนว่า "ฮัจรา มอดยออก!" ("สู้ ๆ ชาวฮังการี!")
เหลืออีกหนึ่งนาทีในการแข่งขัน ฮังการีเป็นฝ่ายนำ 4-0 ซาดอร์กำลังประกบวาเลนติน โปรโคปอฟ ซึ่งเขาได้พูดคุยกันไปแล้ว และมีการเป่านกหวีด ในช่วงพักครึ่ง โปรโคปอฟได้ต่อยเขาจนเกิดบาดแผลเลือดออก ซาดอร์ออกจากสระน้ำ เลือดที่ออกของเขาถือเป็นฟางเส้นสุดท้ายสำหรับฝูงชนที่กำลังเดือดดาล ผู้ชมจำนวนมากที่โกรธแค้นกระโดดขึ้นไปบนทางเดินข้างน้ำ ชูกำปั้น ตะโกนด่าทอ และถ่มน้ำลายใส่ทีมโซเวียต เพื่อหลีกเลี่ยงการจลาจล ตำรวจจึงเข้าไปในสนามและพาฝูงชนออกไป
ภาพอาการบาดเจ็บของซาดอร์ถูกตีพิมพ์ไปทั่วโลก ทำให้มีการตั้งชื่อว่า "เลือดในน้ำ" อย่างไรก็ตาม รายงานที่ว่าน้ำในสระเปลี่ยนเป็นสีแดงเกินความเป็นจริง ซาดอร์กล่าวว่าความคิดเดียวของเขาคือเขาจะสามารถลงเล่นในนัดต่อไปได้หรือไม่
กรรมการตัดสินยุติการแข่งขัน ฮังการีเป็นฝ่ายชนะเนื่องจากพวกเขาเป็นฝ่ายนำอยู่ จากนั้นฮังการีก็เอาชนะยูโกสลาเวีย 2–1 ในรอบชิงชนะเลิศและคว้าเหรียญทองโอลิมปิกเหรียญที่สี่มาได้ ซาดอร์ได้รับบาดเจ็บจนต้องพลาดการแข่งขัน หลังจากการแข่งขันสิ้นสุดลง เขาและเพื่อนร่วมทีมบางคนได้แปรพักตร์ไปยังตะวันตก
ในภาพยนตร์.
ใน ค.ศ. 2006 เนื่องในโอกาสครบรอบ 50 ปีของความพยายามปฏิวัติฮังการี สารคดีเรื่อง "ฟรีดอมฟิวรี" ซึ่งผลิตโดยคริสติน เลซีย์ และธอร์ ฮัลวอร์สเซน ได้เล่าเรื่องราวของการแข่งขัน เควนติน แทแรนติโนบรรยายว่าเป็น "เรื่องราวที่ไม่เคยเล่ามาก่อนที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา" สารคดีดังกล่าวบรรยายโดยมาร์ก สปิตซ์ นักว่ายน้ำโอลิมปิก ซึ่งเมื่อยังเป็นวัยรุ่นได้รับการฝึกสอนโดยเออร์วิน ซาดอร์ 
ในปีเดียวกัน ได้มีการฉายภาพยนตร์สารคดีเกี่ยวกับการแข่งขันดังกล่าว ชื่อว่า "Szabadság, szerelem" (แปลว่า "เสรีภาพ ความรัก" ตามคำพูดของซานดอร์ เปโตฟี กวีมรณสักขีในช่วงการปฏิวัติ ค.ศ. 1848–1849) ภาพยนตร์เรื่องนี้แสดงให้เห็นการปฏิวัติฮังการีผ่านมุมมองของผู้เล่นในทีมโปโลน้ำและหญิงสาวซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำนักศึกษา กำกับโดยคริสตินา โกดาและผลิตโดยแอนดรูว์ จี. วัจนา ภาพยนตร์เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ฮังการีในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2006 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 50 ปีของการปฏิวัติ ในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 2006 ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายที่ทำเนียบขาวสำหรับประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู บุชและแขกผู้มีเกียรติ (รวมถึงบุคคลสำคัญชาวฮังการี-อเมริกัน เช่น จอร์จ ปาตากี ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก และจอร์จ เอ. โอลาห์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบล)
เหตุการณ์นี้ยังปรากฏในภาพยนตร์ออสเตรเลียเรื่อง "นิวส์ฟรอนต์" ซึ่งออกฉายใน ค.ศ. 1978