2 พงศาวดาร 4

2 พงศาวดาร 4  เป็นบทที่ 4 ของหนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือส่วนที่ 2 ของหนังสือพงศาวดารในคัมภีร์ฮีบรู หนังสือพงศาวดารรวบรวมจากแหล่งข้อมูลที่เก่ากว่าโดยบุคคลหรือกลุ่มบุคคลที่ไม่ทราบตัวตน ซึ่งนักวิชาการสมัยใหม่เรียกว่าเป็น "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร" (the Chronicler) และมีรูปร่างสุดท้ายที่ทำขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 5 หรือ 4 ก่อนคริสตกาล บทที่ 4 ของ 2 พงศาวดารเป็นส่วนหนึ่งของตอนที่เน้นไปที่รัชสมัยของซาโลมอน (2 พงศาวดาร 1 ถึง 9) จุดเน้นของบทนี้คือการตกแต่งภายในของพระวิหารในเยรูซาเล็ม
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 22 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับอะเลปโป (Aleppo Codex; ศตวรรษที่ 10) และ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
สำเนาต้นฉบับโบราณที่หลงเหลืออยู่ของคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
แท่นบูชาทองสัมฤทธิ์และอ่างสาคร (4:1–5).
เนื้อหาส่วนนี้บันทึกเกี่ยวกับการสร้างแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์ (วรรค 1; เปรียบเทียบกับ 1 พงศ์กษัตริย์ 8:64; 2 พงศ์กษัตริย์ 16:14–15; 2 พงศาวดาร 1:5; เอเสเคียล 43:13–17) และอ่างสาคร (วรรค 2–5; เปรียบเทียบกับ 1 พงศ์กษัตริย์ 7:23–26) แท่นบูชามีขนาดใหญ่ อาจทำจากไม้และเคลือบด้วยทองสัมฤทธิ์ ตัวเลขขนาดของแท่นบูชาอาจหมายถึงส่วนฐาน
"พระองค์ทรงสร้างแท่นบูชาด้วยทองสัมฤทธิ์ ยาว 9 เมตร และกว้าง 9 เมตร สูง 4.5 เมตร" ("พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน") หรือ
"พระองค์ทรงสร้างแท่นบูชาด้วยทองสัมฤทธิ์ ยาวยี่สิบศอก และกว้างยี่สิบศอก สูงสิบศอก" ("พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1971") 
"แล้วพระองค์ทรงหล่ออ่างสาคร เป็นทรงกลม วัดจากขอบหนึ่งไปถึงอีกขอบหนึ่งได้ 4.5 เมตร สูง 2.25 เมตร และวัดโดยรอบอ่างได้ 13.5 เมตร" ("พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน") หรือ
"แล้วพระองค์ทรงสร้างขันสาครหล่อ เป็นขันกลม วัดจากขอบหนึ่งไปถึงอีกขอบหนึ่งได้สิบศอก สูงห้าศอก และวัดโดยรอบได้สามสิบศอก" ("พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1971") หรือ
"ทรงให้หล่อขันสาครทรงกลมด้วยโลหะสูง 5 ศอก เส้นผ่าศูนย์กลาง 10 ศอกและเส้นรอบวง 30 ศอก" ("พระคริสตธรรมคัมภีร์ไทย ฉบับอมตธรรมร่วมสมัย") 
วรรค 2.
ค่าโดยประมาณของค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ "π" ("พาย") ซึ่งเป็นอัตราส่วนของเส้นรอบวงต่อเส้นผ่านศูนย์กลางของวงกลมสามารถคำนวณได้จากวรรคนี้โดยนำ 30 ศอกหารด้วย 10 ศอกจึงได้ "3" อย่างไรก็ตาม Matityahu Hacohen Munk สังเกตการสะกดคำว่า "เส้น" ในภาษาฮีบรู โดยทั่วไปเขียนว่า "qaw" ใน 1 พงศ์กษัตริย์ 7:23 เขียน ("ketiv") ว่า "qaweh" เมื่อแปลงคำให้เป็นตัวเลขด้วยวิธีเจมาเทรีย (gematria) "qaweh" ให้ค่า "111" ส่วน "qaw" ให้ค่า "106" ดังนั้นเมื่อนำมาคำนวณ ให้ผลลัพธ์เป็น π = "3.1415094" ซึ่งใกล้เคียงกับค่าโดยประมาณในสมัยใหม่ "3.1415926" Charles Ryrie ให้อีกคำอธิบายหนึ่งตามวรรค 5 (เปรียบเทียบกับ 1 พงศ์กษัตริย์ 7:26) ว่าอ่างสาครมีความหนา 1 คืบ (ประมาณ 4 นิ้วหรือ 10 เซนติเมตร) ดังนั้นเมื่อคำนวณเส้นผ่านศูนย์กลางด้านในโดยการนำ 10 ศอก (ประมาณ 180 นิ้วหรือ 4.6 เมตร) ลบด้วยสองเท่าของ 4 นิ้ว (2 คืบ) จะได้ค่า 172 นิ้ว (4.4 เมตร) นำมาหารด้วย π ได้ผลลัพธ์เป็น 540 นิ้ว (45 ฟุตหรือ 14 เมตรหรือ 30 ศอก) ซึ่งเป็นความยาวของเส้นรอบวงตามที่ระบุไว้ในวรรคที่ 1
"อ่างหนา 7.5 เซนติเมตร ขอบของมันทำเหมือนขอบถ้วย และเหมือนดอกพลับพลึงกำลังบาน อ่างนี้บรรจุได้ประมาณ 60,000 ลิตร" ("พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับมาตรฐาน") หรือ
"ขันสาครหนาหนึ่งคืบ ที่ขอบของมันทำเหมือนขอบถ้วย เหมือนอย่างดอกบัวบรรจุได้สามพันบัท" ("พระคริสตธรรมคัมภีร์ ฉบับ 1971")