pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ชาใบหม่อน

ชาใบหม่อน เป็นชาที่กำลังได้รับความนิยม ไม่แพ้ชาชนิดอื่นโดยสรรพคุณของใบหม่อนจะช่วยป้องกันรักษา โรคเบาหวาน ลดระดับน้ำตาลในเส้นเลือด และช่วยขจัดไขมันส่วนเกินในร่างกายได้ดี อีกทั้งยังมีราคาค่อนข้างถูกเมื่อเทียบกับชาชนิดอื่นๆ
หม่อน "(Morus spp.)" สมุนไพรพื้นบ้าน อาหารของหนอนไหม กลายมาเป็นเครื่องดื่มบำรุงสุขภาพชั้นเยี่ยมของมนุษย์ สถาบันหม่อนไหมแห่งชาติเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ (สมมช.) ได้บุกเบิกการค้นคว้าวิจัยการผลิตชาใบหม่อนและสรรพคุณของพืชชนิดนี้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 ร่วมกับสถาบันอาหาร มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยขอนแก่น มหาวิทยาลัยรังสิต มหาวิทยาลัยนเรศวร และกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์ พบใบหม่อนมีกรดอะมิโนที่จำเป็นต่อร่างกายครบทุกชนิด มีแคลเซียมสูง มีสารต้านอนุมูลอิสระที่สำคัญหลายชนิด เช่น เควอซิติน "(quercetin)" แคมเฟอรอล "(kaempferol)" และ รูติน"(rutin)" นอกจากนั้นยังพบชาใบหม่อนมีสารดีเอ็นเจ (1-deoxynojirimycin) มีสรรพคุณลดระดับน้ำตาลในเลือด มีสารกาบา "(gamma amino-butyric acid)" ลดความดันโลหิต มีสารกลุ่มฟายโตสเตอโรล "(Phytosterol)" ลดไขมันในเลือด อีกทั้งไม่พบผลข้างเคียง จึงปลอดภัยต่อผู้บริโภค
วิธีการเก็บเกี่ยว.
วิธีการเก็บยอดใบหม่อนเพื่อที่จะนำมาสกัดเป็นชา จะใช้เพียง 3 ยอดบนสุดเท่านั้น และจะเก็บในช่วงเช้า ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น (วิธีการเก็บจะเหมือนกับการเก็บยอดชาทั่วไป) หลังจากนั้นนำมาตากแดดให้แห้ง หรือผ่านกระบวนการอบฆ่าเชื้อ 
การทำชาใบหม่อน
1. เด็ดส่วนใบของหม่อน นำมาล้างน้ำให้สะอาด หลังจากนั้นนำมาซอยให้เป็นชิ้นเล็กๆ
2. นำขึ้นใส่ตะแกรงตากแดดประมาณ 2-3 แดด จนแห้ง หรือจะใช้วีธีนำเข้าเตาอบ ผ่านความร้อนก็ได้เช่นกัน
3. เก็บบรรจุใส่ภาชนะที่มิดชิด และเก็บไว้ในที่แห้งไม่อับชื้น
4. หากต้องการความหอมอีกรสชาติหนึ่ง ให้นำชาที่แห้งแล้ว ไปคั่วไฟอ่อนๆ ก่อนนำมาชงก็ได้ พื่อเพิ่มกลิ่นและรสของชาใบหม่อน
วิธีการชง.
การชงชาใบหม่อนเพื่อให้คุณประโยชน์ที่ดีนั้น ควรที่จะนำใบแห้งมาบดให้ละเอียด ใส่ในซองเยื่อกระดาษสำหรับชงชา สำหรับชาใบหม่อนจำนวน 2 กรัม ควรใช้กับน้ำปริมาณ 3 แก้ว แล้วควรทานให้หมดภายในวันเดียว
อังเดร เบอร์โต

อังเดร เบอร์โต  มีชื่อเต็มว่า อังเดร ไมเคิล เบอร์โต (Andre Michael Berto) เกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1983 ที่ ไมอามี รัฐฟลอริดา เป็นนักมวยชาวอเมริกันเชื้อสายเฮติเจ้าของฉายา The Beast 
ได้แชมป์โลกในรุ่นเวลเตอร์เวท ของสภามวยโลก (WBC) มาในปี ค.ศ. 2008 ด้วยการเอาชนะทีเคโอยกที่ 7 มิเกล แองเจิล รอดดิเกวซ นักมวยชาวเม็กซิกัน
ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2011 เบอร์โตก็จะได้ขึ้นชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกกับ เชน มอสลีย์ ที่ ลาสเวกัส 
แต่ต่อมาเบอร์โตได้ออกมาประกาศขอเลื่อนการชกครั้งนี้ออกไปเนื่องจากสภาวะจิตใจที่ย่ำแย่ของเบอร์โตจากการสูญเสียญาติในเหตุการณ์แผ่นดินไหวทีเฮติ
ต่อมาในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2012 เบอร์โตได้เป็นแชมป์โลกในรุ่นเวลเตอร์เวท ของสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) เมื่อเป็นฝ่ายชนะทีเคโอ เดยาน ซาเวค นักมวยชาวสโลวีเนีย ในยกที่ 5 เมื่อซาเวคถูกหมัดของเบอร์โตจนเป็นแผลแตกขนาดใหญ่ ทำให้กรรมการยุติการชก ในการชกที่รัฐมิสซิสซิปปี
ซันนี (นักร้อง)

ซันนี (เกิด 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1989) ชื่อเกาหลี อี ซุน-กยู (อักษรโรมัน: Lee Soon-kyu) "ซูซัน อี" Susan Lee  เป็น 1 ในสมาชิกเกิร์ลกรุปชื่อดังของเกาหลีใต้เกิลส์เจเนอเรชันตอบตกลงเข้าร่วมวงเป็นคนสุดท้าย 
ซันนีเป็นหลานสาวของอี ซู-มัน ผู้ก่อตั้งค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ และได้ผ่านการออดิชั่นเข้าสู่สังกัดใน ค.ศ. 2007 และใช้เวลาฝึก 9 เดือน ก็ได้เดบิวต์ในนามเกิลส์เจเนอเรชัน เธอเป็นเด็กฝึกหัดภายใต้การควบคุมของเทรนเนอร์คนเดียวกับ อายูมิลี ในโปรแกรม ฝึกแบบศิลปินอาชีพซึ่งแตกต่างจากเทรนเนอร์ทั่วไป ซันนีได้มีอาการข้อเข่าเสื่อม อีกทั้งซันนีได้กล่าวในรายการหนึ่งว่า "ถ้าฉันสามารถได้รับความรักมาโดยที่ฉันต้องทิ้งเข่าของฉันไปนั่นมันก็เพียงพอแล้ว" ซันนีเกิดที่ประเทศสหรัฐอเมริกา และได้เติบโตที่ประเทศคูเวต และได้ย้ายมาอยู่ที่ประเทศเกาหลีใต้ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนสตรีแบฮวา
ผลงาน.
เพลงประกอบละครและเพลงอื่น.
โฆษณา.
ผลงานอื่น
วาไรตี้โชว์.
กับ [[ยุนอา]]
สัญญาต่างตอบแทน

สัญญาต่างตอบแทน  เป็นศัพท์กฎหมาย หมายถึง นิติกรรมที่มีคู่กรณีหลายฝ่ายเกี่ยวข้อง หรือที่เรียกว่า "สัญญา" และคู่สัญญาต่างฝ่ายต่างมีหน้าที่ต้องตอบแทนกันโดยกระทำหรืองดเว้นกระทำการอย่างใด ๆ เช่น ในสัญญาซื้อขาย ผู้ซื้อมีหน้าที่ชำระราคาทรัพย์สินที่ตนซื้อ และผู้ขายก็มีหน้าที่ส่งมอบทรัพย์สินดังกล่าวให้แก่ผู้ซื้อ เป็นต้น
สัญญาต่างตอบแทนมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น ทวิภาคีสัญญา, สัญญาสองฝ่าย, พหุภาคีสัญญา, สัญญาหลายฝ่าย, นิติกรรมสองฝ่าย และ นิติกรรมหลายฝ่าย ดังนั้น นิติกรรมหรือสัญญาที่ไม่ต่างตอบแทน จึงอาจเรียกว่า "นิติกรรมฝ่ายเดียว"  หรือ "สัญญาผูกพันฝ่ายเดียว"
โรงเรียนเทศบาลอ้อมน้อย

โรงเรียนเทศบาลอ้อมน้อย เป็นโรงเรียนแห่งแรกของเทศบาลนครอ้อมน้อย ก่อตั้งโดยนายกเทศมนตรีเมืองอ้อมน้อย นายสมศักดิ์ ขวัญเมือง และคณะผู้บริหารของเทศบาลอ้อมน้อย เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๔๗ ตั้งอยู่เลขที่ ๘๙/๙ หมู่ที่ ๑๓ ซอยวัดใหม่หนองพระอง (เพชรเกษม ๙๑) ตำบลอ้อมน้อย อำเภอกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร 
จำนวนห้องเรียน ครู และนักเรียน.
มี 48 ห้องเรียน คุณครุ 42 คน นักเรียน 1000 คน (โดยประมาณ) ผู้อำนวยการสถานศึกษา 1 คน รองผู้อำนวยการสถานศึกษา 1 คน
สิตางศุ์ ปุณภพ

วิรัลพัชร กาญจนศักดิ์ชัย (นามเดิม สมฤทัย กาญจนศักดิ์ชัย; เกิด 14 ธันวาคม พ.ศ. 2528) ชื่อเล่น ปาย เป็นที่รู้จักในชื่อ สิตางศุ์ ปุณภพ เป็นนักแสดงและพิธีกรชาวไทย เข้าสู่วงการบันเทิงโดยมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรก สะใภ้บรื๋อ..อ..อ และเป็นที่รู้จักจากผลงานภาพยนตร์สร้างชื่อเรื่อง 32 ธันวา และมีผลงานละครเรื่อง โลกสองใบของนายเดียว, รักล้น ๆ 9 คน 4 คู่, คุณชายตำระเบิด และ ธิดาวานร จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และปริญญาโท สาขาบริหารธุรกิจ จากนิด้า
สิตางศุ์สมรสกับธนิก ภูวนัตตรัย ด้วยพิธีการทางศาสนาคริสต์ที่โบสถ์มหาไถ่ กรุงเทพมหานคร ในช่วงเช้า และพิธีฉลองมงคลสมรสในช่วงเย็นของวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 
สิตางศุ์ระบุว่าตนเองเปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกตามความเชื่อของสามี เมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566
Nepenthes sibuyanensis

Nepenthes sibuyanensis เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะซิบูยัน (Sibuyan) ในประเทศฟิลิปปินส์ ชื่อของหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้ถูกตั้งตามชื่อเกาะ
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"N. sibuyanensis" มีลำต้นยาว 1.5 ม. มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 8 มม. ปล้องยาว 1.5 ซม. เป็นทรงกระบอกเมื่อตัดขวาง
ใบแคบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้าน แผ่นใบรูปใบหอกถึงเป็นรูปพายเล็กน้อย ยาวได้ถึง 18 ซม. กว้าง 5 ซม. แผ่นใบปลายแหลม สอบเรียวไปทางฐาน ขอบเป็นครีบคู่ยื่นไปสองในสามของปล้อง มีเส้นใบตามยาว 5-6 เส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ สายดิ่งยาว 1-2 เท่าของความยาวหม้อ กว้าง 9 มม.
หม้อล่างรูปไข่ถึงรูปกรวย อาจสูงถึง 26 ซม. กว้าง 15 ซม. หม้อบนไม่ค่อยจะถูกสร้างขึ้นมานัก มีขนาดเล็กกว่า และสีจากกว่าหม้อล่าง มีสันคู่ด้านหน้าของหม้อ บางครั้งจะเป็นปีกตะเข็บ (กว้าง ≤3 มม.de) เมื่อเข้าใกล้เพอริสโตม ปากรูปไข่ เฉียงตามแนวนอนเล็กน้อย เพอริสโตมเป็นทรงกระบอก ยกตัวไปทางคอ กว้าง 20 มม. มีสัน (สูง ≤1 มม.) เว้นระยะห่างต่อสัน 2 มม. ฟันเรียงตัวที่ขอบด้านในของเพอริสโตม ยาว 4 มม. มีต่อมปกคลุมพื้นผิวด้านในของหม้อ ต่อมมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 0.8 มม. มีความหนาแน่น 200-500 ต่อมต่อตารางเซนติเมตร ฝารูปไข่-รูปหัวใจกว้าง ยาว 8 ซม. กว้าง 6.5 ซม. ปลายมล ไม่มีรยางค์ มีต่อมรูปไข่ (เส้นผ่าศูนย์กลาง ≤1 มม.) หนาแน่นตรงกลางผิวใต้ฝา มีเดือยรูปเส้นด้าย (ยาว ≤3 มม.) ที่ฐานฝา
"N. sibuyanensis" มีช่อดอกแบบกระจะ ในช่อดอกเพศผู้ ก้านช่อดอกยาวอย่างน้อย 18 ซม. แกนกลางยาว 15 ซม. ก้านดอกย่อยมีหนึ่งดอก ยาว 14 มม. ไม่มีใบประดับ กลีบรวมรูปขอบขนาน ป้าน ยาวประมาณ 3 มม. เกสรเพศผู้กลม ยาว 5 มม. อับเรณูเรียงชั้นเดียว ผลยาว 22 มม. รูปใบหอก (กว้าง ≤4 มม.) เมล็ดยาว 8 มม. รูปเส้นด้าย
ช่อดอกมีสิ่งปกคลุมแนบแน่น ปกคลุมหนาแน่น เป็นขนรูปดาว เส้าเกสรเกสรเพศผู้ปกคลุมด้วยขนสั้น ส่วนอื่นเกลี้ยงไม่มีขน
ใบสีค่อนข้างเหลืองถึงเขียวเข้ม เส้นกลางใบสีเขียวอ่อน ลำต้นและขอบแผ่นใบอาจมีสีค่อนข้างแดง หม้อล่างสีค่อนข้างเหลืองถึงสีแดง อาจมีจุดสีแดงกระจายตัวบนหม้อ (เส้นผ่าศูนย์กลาง ≤10 มม.) ต่ำกว่าเพอริสโตม เพอริสโตมมีสีเข้มกว่าตัวหม้อ ปกติเป็นสีแดงแดงเข้มถึงดำ ฝาสีค่อนข้างเหลืองถึงส้ม หม้อบนสีค่อนข้างขาว ตัวอย่างในหอพรรณไม้มีสีน้ำตาลอ่อนถึงแดง
โอตโต ฟัน เฟน

โอตโต ฟัน เฟน  หรือ อ็อกตาวิอุส ไวนิอุส (ราว ค.ศ. 1556 - 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1629) เป็นจิตรกรและนักวาดลายเส้นชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ฟัน เฟนทำงานส่วนใหญ่ในบริเวณแอนต์เวิร์ปและบรัสเซลส์ และเป็นที่รู้จักกันว่ามีห้องเขียนภาพใหญ่โตในแอนต์เวิร์ปที่สร้างงานหนังสือประกอบภาพเอ็มเบล็ม (Emblem book) หลายเล่ม และเป็นอาจารย์ของเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ระหว่างปี ค.ศ. 1594/1595 ถึงปี ค.ศ. 1598 บทบาททางด้านความรู้เกี่ยวกับลัทธิมนุษยนิยมคลาสสิกมีอิทธิพลต่อมาในงานเขียนของรือเบินส์ ผู้ที่ต่อมาก็กลายเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญในด้านเดียวกัน
ศิรัฐ วิทยถาวรวงศ์

ศิรัฐ วิทยถาวรวงศ์ ชื่อเล่น รัฐ เป็นนักแสดงชาวไทย มีผลงานการแสดงช่วงเริ่มเข้าวงการจากภาพยนตร์เรื่อง 32 ธันวา ก่อนจะเป็นหนึ่งในผู้เข้ารอบ 50 คน หนุ่มโสดคลีโอปี 2010 www.cleothailand.com
ประวัติ.
ศิรัฐ วิทยถาวรวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2529 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สตรีวิทยา พุทธมณฑล (สายวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์) จบระดับปริญญาตรี คณะบริหารธุรกิจ สาขาวิชาการบริหารทั่วไป มหาวิทยาลัยรามคำแหง
ปัจจุบัน ศิรัฐ แต่งงานแล้วกับนักแสดงสาว ใบปอ-ชาลินี บุนนาค นักแสดงจากภาพยนตร์เรื่อง “เลิฟ จุลินทรีย์ รักมันใหญ่มาก” ได้คลอดลูกสาวเป็นที่เรียบร้อยแล้วเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2559 ที่ผ่านมา ที่โรงพยาบาลพญาไท 2 พร้อมตั้งชื่อลูกสาวว่า “น้องข้าวเช้า” ด้วยน้ำหนัก 2,320 กรัม
มอยเร

เทพีมอยเร  เป็นเทพีในตำนานเทพเจ้ากรีก บุตรีแห่งเทพซุสและเทพีเทมิส เป็นเทพีสามองค์ที่เป็นบุคลาธิษฐานของพรหมลิขิต ที่เทียบเท่ากับเทพีพาร์เซ (Parcae) ในตำนานเทพเจ้าโรมัน หรือเทพีนอร์นส์ (Norns) ในในตำนานเทพเจ้าเยอรมัน 
คำว่า “Μoira” ในภาษากรีก  แปลตรงตัวว่าส่วนหนึ่ง ซึ่งเมื่อขยายส่วนออกไปแล้วก็เป็นชีวิตหรือพรหมลิขิต เทพีมอยเรควบคุมยานด้ายแห่งโชคชะตาของชีวิตของมนุษย์เดินดินทุกคนตั้งแต่เกิดจนตาย
โคลโท (Clotho) มีหน้าที่ปั่นเส้นด้ายแห่งชีวิต (กำเนิดชีวิต)
แลกคีลิศ (Lachesis) มีหน้าที่เป็นผู้ทอดเส้นด้าย (จากวัยเด็กไปถึงวัยชรา)
อโทรพอส (Atropos) มีหน้าที่ตัดเส้นด้าย (หมดเวลาบนโลก)
คาร์ล เออร์บัน

คาร์ล เออร์บัน  เกิดเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1972 เป็นนักแสดงจากนิวซีแลนด์
เขาเป็นที่รู้จักจากบทบาทเอโอแมร์ ในภาพยนตร์ และ ของภาพยนตร์ไตรภาคโดยปีเตอร์ แจ็กสัน ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และรับบท ดร. ลีโอนาร์ด แม็กคอย ในภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง "Star Trek" เขายังรับบทวาโก ใน "The Chronicles of Riddick" และรับบทนักฆ่ารัสเซีย คิริลล์ ใน "The Bourne Supremacy" เขายังยังได้รับรางวัลการแสดงจากบทบาทในภาพยนตร์นิวซีแลนด์เรื่อง "The Price of Milk" และ "Out of the Blue"
ลี แวน คลีฟ

ลี แวน คลีฟ  (9 มกราคม ค.ศ. 1925 - 16 ธันวาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เจ้าของฉายา "ไอ้หน้าผี" โดยมากแสดงในภาพยนตร์ตะวันตกและภาพยนตร์แอ็กชัน ด้วยรูปหน้าคมและตาคมทำให้เขารับบทเป็นตัวร้ายในภาพยนตร์ ถึงแม้ต่อมาระยะหลังเขาจะได้รับบทเป็นตัวเอง อย่างเช่นรับบทนำร่วมในบทอดีตพันเอก ในเรื่อง "For a Few Dollars More"
สยึ๋มกึ๋ย

สยึ๋มกึ๋ย เป็นภาพยนตร์ไทยโดยไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่ออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2534 กำกับโดยธนิตย์ จิตนุกูล นำแสดงโดย สุรศักดิ์ วงษ์ไทย, วัชระ ปานเอี่ยม, วาสนา พูนผล ประสบความสำเร็จทำรายได้ 18 ล้านบาท และยังได้รับรางวัลตุ๊กตาทองในสาขาเทคนิคการแต่งหน้ายอดเยี่ยม ภาพยนตร์ยังมีภาคต่อในชื่อ กึ๋ยทู สยึมกึ๋ย 2 ออกฉายในปี พ.ศ. 2538 และได้ทำภาคต่ออีกครั้ง ในชื่อ "แก๊งค์ตบผี" ออกฉายในปี พ.ศ. 2555
ละครโทรทัศน์.
สยึมกึ๋ยส์  เป็นละครโทรทัศน์ของไทย ผลิตโดย บริษัท ทีวี ธันเดอร์ จำกัด (มหาชน) สร้างจากบทประพันธ์ของ ธนิตย์ จิตต์นุกุล และบทโทรทัศน์ พิง ลำพระเพลิง นำแสดงโดย สราวุฒิ พุ่มทอง, นาเดีย โสณกุล กำกับการแสดงโดย ชัชวาล ศาสวัตกลูน ออกอากาศทาง ช่อง 3 โดยออกอากาศทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 10.00-10.45 น. (ละครช่วงเช้าทีวีธันเดอร์) เริ่มตอนแรกวันที่ พ.ศ. 2545 ต่อจากละครเรื่อง วัยฝัน วันรัก
วาสนา พูนผล

วาสนา พูลผล (ชื่อเล่น แอน; เกิด 16 สิงหาคม พ.ศ. 2513) เป็นนักแสดงชาวไทย-สหรัฐอเมริกา
ประวัติ.
วาสนาเกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2513 มีพี่ 3 คน สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนแสนยานุกรวิทยา และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ ก่อนที่จะย้ายตามพี่ชายไปเรียนที่เกาะไต้หวัน 3 ปี โดยเข้าเรียนโรงเรียนหญิงล้วนที่ใช้ภาษาจีนกลางก่อน ต่อด้วยโรงเรียนนานาชาติ จากนั้นจึงกลับเมืองไทยและสอบเทียบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ที่โรงเรียนมักกะสันพิทยา
วาสนาเริ่มเข้าสู่วงการตั้งแต่วัยรุ่น ด้วยการถ่ายแบบโดยเริ่มจากนิตยสารแพรว ตามด้วยนิตยสารแฟชั่นเล่มอื่น ๆ รวมทั้งงานโฆษณาต่าง ๆ เช่น เจลและมูสแต่งผม Pucelle, ผ้าอนามัยโซฟี, ยีนส์ Rena, สารให้ความหวาน Pal Sweet, John Henry ฯลฯ อีกทั้งยังเริ่มแสดงมิวสิกวีดีโอให้กับวงไมโครในเพลง "เติมน้ำมัน" และวงนูโวในเพลง "สัญชาตญาณบอก"
ต่อมาได้ถูกชักชวนเข้าสู่วงการภาพยนตร์โดยคุณประยูร วงษ์ชื่น ให้มาแสดงภาพยนตร์เรื่อง "เวลาในขวดแก้ว" (2534) โดยรับบทเป็น "จ๋อม" ร่วมกับนฤเบศร์ จินปิ่นเพชร, ปวีณา ชารีฟสกุล และ จิตต์โสภิณ ลิมปิสวัสดิ์ จากนั้นจึงมีผลงานภาพยนตร์ตามมาพักหนึ่ง อาทิ เช่น "สยึ๋มกึ๋ย" (2534) ที่สร้างโดยคุณธนิต จิตต์นุกูล (ปื๊ด)โดยแสดงคู่กับสุรศักดิ์ วงศ์ไทย ต่อด้วยภาพยนตร์ของค่ายอาร์เอส "รองต๊ะแล่บแปล๊บ" (2535) คู่กับทัช ณ ตะกั่วทุ่ง ที่เธอได้ร้องเพลงประกอบเพลง "เกิดมาเพื่อเธอ" ในภาพยนตร์เรื่องนี้อีกด้วย และในปี 2536 ได้กลับมาแสดงภาพยนตร์เรื่อง "เพื่อนซื่อพาก๊อง" ของคุณประยูร วงศ์ชื่นอีกครั้งโดยแสดงคู่กับจักรพรรณ อาบครบุรี ต่อมาได้เข้าสู่วงการละครโดยรับบทนำในช่วงแรก ตามด้วยบทสมทบซึ่งเป็นบทรองและบทร้ายจนถึงปัจจุบัน 
อีกทั้งยังมีกิจการส่วนตัวเป็นร้านขายสินค้าเด็กที่ห้างตรีนิตี้มอลล์ ซอยละลายทรัพย์ สีลม
เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล

เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล (เกิด 31 มีนาคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น แจ็บ เป็นนักแสดงและนักร้องชาวไทย มีผลงานการแสดงทั้งละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เคยออกผลงานอัลบั้มเพลงชุด อีกหนึ่งแจ๊บ ในปี พ.ศ. 2540 เคยได้รับรางวัลพระราชทานพระสุรัสวดี ดาวรุ่งฝ่ายชายจากภาพยนตร์ เร็วกว่าใจไกลเกินฝัน
ประวัติ.
จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย ระดับปริญญาตรีจาก มหาวิทยาลัยสวนดุสิต (ขณะนั้นยังเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต) คณะวิทยาการจัดการ เอกนิเทศศาสตร์ สาขาวิทยุโทรทัศน์
ด้านครอบครัว สมรสกับ ธัญญานุช แก้วประสงค์ ที่จังหวัดเพชรบูรณ์ เมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2555 มีบุตรสาว 1 คน เกิดในวันที่ 6 กันยายน 2555 และในช่วงปี 2558–2559 ภรรยาได้แท้งลูกคนที่ 2
พริกขี้หนูกับหมูแฮม

พริกขี้หนูกับหมูแฮม เป็นภาพยนตร์ไทยโดยไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2532 กำกับโดยสมจริง ศรีสุภาพ นำแสดงโดยขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย และจันทร์จิรา จูแจ้ง ภาพยนตร์ทำรายได้ 6 ล้านบาท ได้รับรางวัลเกียรติยศในงานมหกรรมภาพยนตร์เอเซียนแปซิฟิก ได้รับรางวัลแต่งผมและแต่งหน้ายอดเยี่ยม รางวัลพระสุรัสวดี ปี 2532 และมีเพลงประกอบภาพยนตร์คือเพลง "เติมใจให้กัน" แต่งโดย ศุ บุญเลี้ยง ทำนอง-เรียบเรียงโดย สินนภา สารสาส และขับร้องโดย มัม ลาโคนิค
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่เมืองซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา โดยเป็นเรื่องการใช้ชีวิตของคนไทยในสหรัฐอเมริกา สมจริงได้ร่วมเขียนบทกับชนินทรซึ่งเคยร่วมงานในภาพยนตร์ "รักแรกอุ้ม" โดยอาศัยการหาข้อมูลจากเรื่องสั้น นิยายและบันทึกต่าง ๆ ที่มีเรื่องราวของโรบินฮูด สมจริงได้มาถึงสหรัฐอเมริกาก่อนนาน 2 เดือนก่อนถ่ายทำ จึงได้เพิ่มเติมเนื้อหาบทเพิ่มขึ้น เช่นไปเจอเด็กผู้หญิงที่ชอบมายืนที่ทะเลแห่งหนึ่งที่ซานฟรานซิสโกเพราะเป็นมหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งเชื่อมถึงประเทศไทยได้ โดยจะมาทุกครั้งที่คิดถึงประเทศไทย แต่จากการที่สำนักงานตรวจคนเข้าเมืองในลอสแอนเจลิสย้ายที่ทำการทำให้วีซ่าของทีมงานหาย จำเป็นต้องเลื่อนกำหนดถ่ายทำไปอีกหนึ่งเดือน จากนั้นใช้เวลาถ่ายทำในซานฟรานซิสโกนานหนึ่งเดือน โดยก่อนหน้าเปิดกล้อง ยุทธนา มุกดาสนิทได้มาฝึกสอนการแสดงให้กับ จันจิรา จูแจ้ง ส่วนการใช้เสียงเล่าเหตุการณ์ที่นางเอกเขียนจดหมายไปถึงเพื่อนที่เมืองไทยอ่านนั้น ไม่ได้ใช้นักพากษ์เสียง แต่ใช้เสียงของจันจิรา เป็นสิ่งที่คนทำหนังรายอื่นไม่ทำกันในยุคนั้น เพราะกลัวพากษ์ไม่ดี และที่พิเศษคือ ได้อัดบรรยากาศเสียงกลับมาด้วย นอกจากนั้นยังถ่ายทำที่โรงถ่ายอัศวิน ซึ่งเป็นฉากภายในบ้านที่ถูกจัดแต่งขึ้นมาจากที่กำหนดไว้ว่าจะเสร็จภายใน 7 วันแต่เป็นว่าต้องถ่ายทั้งหมด 17 วัน
ต่อมาสมจริง ศรีสุภาพ นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์อีกด้วย นำแสดงโดยลลิตา ปัญโญภาส และสหรัถ สังคปรีชา ออกอากาศทาง ช่อง 3 เมื่อปี พ.ศ. 2538 
ในปี พ.ศ. 2557 วงโพลีแคตได้ปล่อยเพลง "เพื่อนไม่จริง", "เวลาเธอยิ้ม" และเพลง "พบกันใหม่?" ออกมาถึง 3 เพลงพร้อมกัน โดยนำภาพจากภาพยนตร์เรื่องนี้มาตัดต่อและเรียบเรียงใหม่เป็นมิวสิกวิดีโอ ในปี พ.ศ. 2562 ครบรอบการออกฉาย 30 ปีของภาพยนตร์ ได้นำภาพยนตร์มารีมาสเตอร์และกลับมาออกฉายในโรงภาพยนตร์อีกครั้ง
Nepenthes × trusmadiensis

Nepenthes × trusmadiensis (ได้ชื่อตามภูเขาตรุส มาดี (Trus Madi)) หรือ Trus Madi Pitcher-Plant, เป็นลูกผสมตามธรรมชาติของหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีชื่อเสียงสองชนิดของบอร์เนียวคือ "N. lowii" และ "N. macrophylla" "N. × trusmadiensis" ถูกจำกัดอยู่ในภูเขาตรุส มาดีเท่านั้นเพราะเป็นที่เดียวที่พ่อและแม่อยู่ที่เดียวกัน
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"N. × trusmadiensis" มีใบแบบมีก้านใบ ยาวถึง 50 ซม. เป็นหนึ่งในหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีหม้อขนาดใหญ่ที่สุดในบอร์เนียว สูง 35 ซม. มีลักษณะอยู่กึ่งกลางระหว่างพ่อและแม่ ฝาถึงปากคล้ายกับ "N. lowii" และมีแผ่นสั้นๆใต้ฝา เพอริสโตมมีสันและฟันยื่นออกมาเห็นได้ชัด แต่ไม่เท่ากับ "N. macrophylla"
ช่อดอกของ "N. × trusmadiensis" ยาวถึง 50 ซม.มี 2 ดอกบนก้านดอกย่อย ถึงจะมีหม้อขนาดใหญ่ แต่ลูกผสมนี้ไม่ได้มีโครงสร้างใหญ่ตามไปด้วย
นิเวศวิทยา.
"N. × trusmadiensis" ถูกจำกัดอยู่ในสันเขาของภูเขาตรุส มาดี พบที่ระดับความสูง 2500 ถึง 2600 ม.จากระดับน้ำทะเล
ซ็องลิส (จังหวัดอวซ)

ซ็องลิส  เป็นเมืองในจังหวัดอวซในแคว้นปีการ์ดีในประเทศฝรั่งเศส เมืองซ็องลิสตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำนอแน็ตซึ่งเป็นแควย่อยของแม่น้ำอวซทางตอนเหนือของฝรั่งเศส และทางตะวันออกของกรุงปารีส ซ็องลิสเดิมเป็นเมืองโรมันโบราณชื่อ “เอากุสโตมากุส” (Augustomagus) และต่อมาเปลี่ยนเป็น “กีวีตัสซิลวาเนกตีอุม” (Civitas Silvanectium หรือ เมืองแห่งซิลวาเนกติส) 
ซ็องลิสเป็นที่ตั้งของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งซ็องลิส
คว็อน ยู-รี

คว็อน ยู-รี (อักษรโรมัน: Kwon Yu-ri; #เปลี่ยนทาง ; เกิด 5 ธันวาคม ค.ศ. 1989) หรือชื่อในการแสดงว่า ยูรี (Yuri) เป็นนักร้อง นักแสดง และนักแต่งเพลงชาวเกาหลีใต้ เธอเปิดตัวในฐานะสมาชิกของเกิร์ลกรุป เกิลส์เจเนอเรชัน โดยรับตำแหน่งนักร้องสนับสนุน ภาพลักษณ์เสริมและนักเต้นนำ ยูรีเข้าสู่สังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ จากการประกวดเต้นเมื่อ ค.ศ. 2001 โดยเธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ทางต้นสังกัดจึงรับเธอเข้าเป็นศิลปินฝึกหัดจนใน ค.ศ. 2007 ก็ได้เดบิวต์ในนามเกิลส์เจเนอเรชัน อีกทั้งมีความสามารถในการแต่งเพลง โดยเพลงแรกในชีวิตที่เธอแต่งได้บรรจุอยู่ในมินิอัลบั้มชุดที่ 3 "ฮูต" ในชื่อเพลงว่า "Mistake" ซึ่งเป็นแนวบัลลาด
ประวัติ.
เธอสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมปลายนึงกกใน ค.ศ. 2008 และจบการศึกษามหาวิทยาลัยจุงอังพร้อมกับเพื่อนสมาชิกคนอื่น ซึ่งได้แก่ ซูยอง กับซึงรี แห่งวงบิ๊กแบง หรือชื่อในการแสดงว่า ยูรี เป็น 1 ในสมาชิกเกิร์ลกรุปชื่อดังของเกาหลีใต้ เกิลส์เจเนอเรชัน โดยรับตำแหน่งนักร้องเสริม แร็ปเปอร์และนักเต้นนำ 
เข้าสู่สังกัด เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ จากการประกวดเต้นเมื่อ ค.ศ. 2001 โดยเธอได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 1 ทางต้นสังกัดจึงรับเธอเข้าเป็นศิลปินฝึกหัดจนใน ค.ศ. 2007 ก็ได้เดบิวต์ในนาม Girls' Generation นอกจากจะมีความสามารถทางการเต้นในระดับสูงแล้ว ยังเป็นสมาชิกที่มีความสามารถทางการสายเต้นของวงอีกด้วย อีกทั้งมีความสามารถในการแต่งเพลง เพลงแรกในชีวิตที่เธอแต่งได้บรรจุอยู่ในมินิอัลบั้มชุดที่ 3 ฮูต ในชื่อเพลงว่า "Mistake" ซึ่งเป็นแนวบัลลาด
Nepenthes × mirabilata

Nepenthes × mirabilata (เป็นการผสมคำระหว่าง "mirabilis" และ "alata") เป็นลูกผสมตามธรรมชาติของ "N. alata" และ "N. mirabilis"
"N. × mirabilata" ถูกจัดเป็นลูกผสมตามธรรมชาติอยู่ใน "Guide to Nepenthes Hybrids (คู่มือลูกผสมตามธรรมชาติของหม้อข้าวหม้อแกงลิง) " (1995) ลูกผสมนี้ถูกจำกับวงอยู่ในเขตมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นที่เดียวที่พ่อและแม่กระจายพันธ์ซ้อนทับกันอยู่
Nepenthes × bauensis

Nepenthes × bauensis (ได้ชื่อตามเมืองเบา รัฐซาราวัก) เป็นลูกผสมตามธรรมชาติระหว่าง "N. gracilis" และ "N. northiana"
"N. × bauensis" มีลักษณะกึ่งกลางระหว่างพ่อกับแม่ ขึ้นเป็นกอเถาคล้าย "N. gracilis" แต่มีใบและลำต้นที่ใหญ่กว่า ส่วนที่คล้าย "N. northiana" แสดงออกให้เห็นที่ลักษณะของหม้อ โดยเฉพาะเพอริสโตมที่กว้างกว่า "N. gracilis" และมีขีดสีแดง หม้อสูงถึง 15 ซม. มีสีเขียวซีดจนถึงแดงอมม่วง
"N. × bauensis" เป็นพืชพื้นราบ เติบโตสูงจากระดับน้ำทะเล 100 ม. พบบนพื้นดินและริมหนองน้ำที่ล้อมรอบด้วยผาหินปูนที่มี "N. northiana" อาศัยอยู่
ลูกผสมนี้พบได้ยาก "N. × bauensis" เป็นหนึ่งในสามลูกผสมตามธรรมชาติของ "N. northiana", ชนิดอื่นๆคือ "N. × cincta" ที่ผสมกับ "N. mirabilis"
น้ำปู๋

น้ำปู๋ หรือ น้ำปู เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญในอาหารไทยภาคเหนือ ทำจากปูนา โดยนำปูนาที่ล้างสะอาด ใส่ครกตำกับตะไคร้ เพื่อดับกลิ่นคาว อาจใส่ใบขมิ้น ใบมะกอกหรือใบฝรั่งด้วยก็ได้ น้ำที่ได้นำมากรองกากออก นำมาเคี่ยวให้ข้น ใส่เกลือ น้ำมะกรูด น้ำปู๋ที่เคี่ยวจนได้ที่แล้วจะเป็นสีดำ ข้นหยดลงบนใบมะม่วงแล้วไม่ไหล ทางจังหวัดน่าน มีน้ำปู๋ที่เรียกน้ำปู๋พริก ซึ่งใส่พริกป่นกับกระเทียมลงในน้ำปู๋ที่เคี่ยวจนเกือบแห้ง แล้วเคี่ยวต่อจนได้ที่ น้ำปู๋เป็นเครื่องปรุงรสที่สำคัญของอาหารไทยภาคเหนือ ใช้แทนกะปิ น้ำปลา ปลาร้า และเป็นส่วนประกอบสำคัญของน้ำพริกน้ำปู๋ ส้มตำ และใช้ปรุงรสในส้าหรือยำชนิดต่าง ๆ
บ้านหนองนาว อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง หมู่บ้านเล็กๆที่อยู่ไม่ไกลจากตัวเมือง ใช้เวลาขับรถเพียงไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ส่วนมากนักท่องเที่ยวที่มาที่นี่มักจะนึกถึงสถานที่ท่องเที่ยวอย่าง น้ำตกแจ้ซ้อน ที่อำเภอเมืองปาน ที่อยู่ไม่ไกลจากอำเภอแจ้ห่ม หากแต่ที่นี่ยังมีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง โดยเฉพาะวัดวาอารามที่มีความสวยงามและประวัติศาสตร์มากมายรอให้นักท่องเที่ยวไปเยือน นอกจากนั้นยังมีผลิตภัณฑ์ชุมชนที่ขึ้นชื่ออย่าง น้ำผัก-น้ำปู ผลิตภัณฑ์ที่มาจากภูมิปัญญาชาวบ้าน ที่สืบทอดวิธีการมารุ่นต่อรุ่น
               วิถีชีวิตของชาวอำเภอแจ้ห่ม ส่วนใหญ่เป็นเกษตรกร ทำไร่ ทำนา .ในฤดูการทำนาจะมีปูนามาก แม้ว่าปูนาจะเป็นอาหารที่มีประโยชน์ แต่หากมีมากเกินไปก็ถือได้ว่าปูนาเป็นศัตรูของต้นข้าว ทำให้การทำนาได้ผลผลิตไม่ดี ไม่มีคุณภาพ ชาวนาจึงคิดว่าเมื่อมีปูนามากจะทำอย่างไรให้เก็บไว้ได้นาน จึงช่วยกันเก็บปูนนาซึ่งเป็นการกำจัดปูนาแบบไม่ใช้สารเคมีโดยนำมาแปรรูป ซึ่งเป็นการสร้างรายได้ให้กับคนในชุมชนอีกทางหนึ่ง
               น้ำปู ของที่นี่ทำจากเนื้อปูนาล้วน ๆ เมื่อสุกแล้วน้ำปูจะมีสีดำตามธรรมชาติ กลิ่นหอม ไม่ใส่สารกันบูด ใช้ประกอบอาหารปรุงรสได้หลากหลาย เช่น น้ำปูใส่น้ำพริกหนุ่ม ใส่ส้มตำมะละกอ ใส่ยำหน่อไม้ ใส่แกงหน่อไม้ทุบ (สด) ใส่ตำส้มโอ ใส่ตำมะยม กระท้อน มะขามสดฝักอ่อนจิ้มน้ำปู หรือตำมะขามอ่อนใส่น้ำปู บางคนคลุกข้าวสวยรับประทาน บางคนก็จะเอาน้ำปูทาข้าวเหนียว(เหมือนขนมปังทาแยม)รับประทาน ฉะนั้นใครอยากจะลิ้มลองน้ำปูให้อร่อย เลิศรส ต้องไปลิ้มรสน้ำปูที่บ้านหนองนาว ตำบลแจ้ห่ม อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เท่านั้น
Nepenthes northiana

Nepenthes northiana หรือ Miss North's Pitcher-Plant เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะบอร์เนียว ขึ้นที่ระดับความสูง 0 ถึง 500 ม.จากระดับน้ำทะเล ชื่อ "northiana" ถูกตั้งเป็นเกียรติแก่มาร์เรียนน์ นอร์ท (Marianne North) ผู้วาดภาพหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดนี้เป็นคนแรก "N. northiana" เป็นหนึ่งในหม้อข้าวหม้อแกงลิงที่มีชื่อเสียงและถูกค้นพบช่วงครึ่งหล้งของศตวรรษที่ 19 ทำให้รัฐซาราวักมีชื่อเสียงในด้านพืชต่างแดนที่น่าตื่นเต้น
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"N. northiana" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 10 ม. มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 15 มม. ปล้องยาว 25 ซม.เป็นทรงกระบอกถึงสามเหลี่ยม เมื่อตัดขวาง
ใบคล้ายกระดาษ ไร้ก้านถึงกึ่งมีก้านใบ แผ่นใบรูปขอบขนาน-รูปไข่กลับ ยาว 40 ซม.กว้าง 10 ซม. ปลายแหลม สอบเรียวไปทางฐาน ฐานหุ้มลำต้นเล็กน้อย และเป็นครีบปีกหนึ่งคู่ มีเส้นใบตามยาวมากกว่า 4 เส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่ชัดนัก มีต่อมน้ำต้อย 30 ถึง 60 ต่อมที่ใต้แผ่นใบ สายดิ่งอาจยาวถึง 100 ซม.
หม้อล่างและหม้อใบกระจุกทรงรูปไข่ บางครั้งอาจเป็นทรงกระบอกในครึ่งบน มีขนาดใหญ่ สูงถึง 40 ซม. กว้าง 15 ซม. สามารถจุของเหลวได้ถึงหนึ่งควอร์ต (946 ml) มีปีกตะเข็บหนึ่งคู่ (≤15 มม.) ด้านหน้าของหม้อ ปากรูปไข่ยกตัวเฉียงไปด้านหลัง เพอริสโตมแผ่ไปด้านข้างกว้างเป็นพิเศษ (กว้าง ≤25 มม.) ขอบเป็นคลื่น ขอบด้านในมีฟันแยกกัน สั้น ฝารูปไข่ถึงรูปขอบขนาน ไม่มีรยางค์ ปลายแหลม มีเดือยเดี่ยว (ยาว ≤20 มม.) ที่ใกล้ฐานฝา หม้อบนคล้ายหม้อล่าง แต่เป็นรูปกรวย ปีกตะเข็บลดรูปลงเหลือแค่สัน
"N. northiana" มีช่อดอกแบบกระจะ ก้านช่อดอกยาว 60 ซม.ขณะที่แกนกลางยาว 40 ซม. ในช่อดอกเพศผู้จะสั้นกว่า ก้านดอกมักมีสองดอก ยาว 50 มม. เมล็ดค่อนข้างจะผิดแบบไปจากสกุลที่มีรยางค์สั้น เอ็มบริโอมีขนาดใหญ่ ผิวเหมือนเนื้อไม้ โครงสร้างนี้จะช่วยปกป้องเมล็ดจากการแพร่กระจายพันธุ์โดยลมไปในที่ไกลๆ ไม่มีสิ่งปกคลุม
ลำต้นและใบมีสีเขียวอ่อน หม้อสีแกมเขียว-ขาว มีจุดสีแดง เพอริสโตมสีขาวถึงแดงมีขีดสีเข้ม
แกงมัสมั่น

แกงมัสมั่น เป็นอาหารประเภทแกงที่ได้รับอิทธิพลมาจากอาหารมลายู ชาวไทยมุสลิมเรียกแกงชนิดนี้ว่า "ซาละหมั่น" แกงมัสมั่นแบบมุสลิมไทยออกรสหวานในขณะที่ตำรับดั้งเดิมของชาวมุสลิมออกรสเค็มมัน ในไทยมีวิธีการทำสองแบบคือ แบบไทย น้ำพริกแกงมี พริกแห้ง ข่า ตะไคร้ หอม กระเทียม ลูกผักชี ยี่หร่า ดอกจันทน์ กานพลู ปรุงรสให้หวานนำ เค็มและอมเปรี้ยว เป็นแกงมีน้ำมากเพื่อรับประทานกับข้าว อีกแบบเป็นแบบมุสลิม น้ำขลุกขลิก ใช้จิ้มขนมปังหรือโรตี ในน้ำพริกแกงไม่ใส่ข่า ตะไคร้ ส่วนผสมที่เป็นพริกแห้ง หอม กระเทียม ถั่วลิสงจะทอดก่อน ใส่ผงลูกผักชี ยี่หร่า ใส่มันฝรั่ง บางสูตรใส่มะเขือยาว ก่อนจะมีมันฝรั่งมาปลูกแพร่หลายในไทย จะนิยมใส่มันเทศ สันนิษฐานว่าคำว่า "มัสมั่น" มาจากภาษาเปอร์เซียคำว่า (มุสลิมมาน) ซึ่งหมายถึง ชาวมุสลิม
แกงมัสมั่นจัดเป็นอาหารชนิดแรกที่ปรากฏในกาพย์เห่เรือชมเครื่องคาวหวาน พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย ในช่วงต้นกรุงรัตนโกสินทร์ ความว่า
แกงมัสมั่นแบบชาวมุสลิมปักษ์ใต้ ต่างจากการปรุงแกงมัสมั่นของชาวไทยภาคกลางคือ จะไม่ทำเป็นน้ำพริกแกงมัสมั่น แต่จะผสมลูกผักชีป่น ยี่หร่าป่น พริกป่นอินเดียและพริกไทยป่นไว้เป็นผงเครื่องแกง จากนั้นจึงนำลงไปผัดกับน้ำมันที่เจียวหัวหอมแล้ว ส่วนแกงมัสมั่นแบบมลายู-ชวา จะใส่กานพลู อบเชย ลงไปผัดกับน้ำมันและหอมแดงจนหอม แล้วจึงใส่พริกป่นอินเดีย ลูกผักชีป่น ยี่หร่าป่น พริกไทยป่นลงไปผัดให้เข้ากัน นอกจากนั้นยังใส่มะพร้าวคั่ว ผงขมิ้น ดอกไม้จีนและหน่อไม้จีนด้วย
เว็บไซต์ "CNNGo" ได้จัดอันดับ 50 เมนูอาหารที่อร่อยที่สุดในโลกโดยการลงคะแนนเสียงทางเฟซบุ๊ก ปรากฏว่า แกงมัสมั่นได้รับเลือกให้เป็นอาหารที่อร่อยที่สุดในโลก
แกงกะหรี่

แกงกะหรี่  เป็นอาหารประเภทแกงที่ได้รับอิทธิพลจากแกงแบบมัสล่าหรือแกงกุรุหม่าของอินเดียใต้ ซึ่งมีน้ำมากกว่าแกงกุรุหม่าทางอินเดียเหนือ เครื่องเทศหลักที่ใช้ในแกงกะหรี่แบบอินเดีย-ปากีสถาน ได้แก่ ลูกผักชี ยี่หร่า พริกป่นอินเดีย พริกไทยป่น ขมิ้น ลูกกระวานเทศ กานพลู อบเชย นิยมโรยหน้าด้วยใบสำมาหลุย ถ้าเป็นกะหรี่ไก่เพิ่มลูกซัด แกงกะหรี่ปูเพิ่มโป๊ยกั้ก
บรรพศิลป์

บรรพศิลป์ หรือ อนารยศิลป์  เป็นคำศัพท์กว้างๆ ที่ใช้บรรยายวัตถุหรือสิ่งที่สร้างโดยชนพื้นเมืองผู้มีวัฒนธรรมแบบดั้งเดิม (Primitive culture) ที่อาจจะเรียกว่า “'Ethnographic art” หรือ “Arts Primitive” (“บรรพศิลป์”) บรรพศิลป์แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม
* ศิลปะแอฟริกัน
* ศิลปะโลกใหม่ หรือ ศิลปะอเมริกา (ไม่ใช่ “ศิลปะอเมริกัน”)
* ศิลปะโอเชียเนีย
นิยามและลักษณะ.
“บรรพศิลป์” อาจจะถือว่าเป็นศิลปะพื้นบ้านที่มักจะเป็นศิลปะที่มีความสำคัญทาง ประเพณี/ศาสนาที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมเฉพาะของชนเผ่าใดชนเผ่าหนึ่ง โดยทั่วไปแล้วก็จะเป็นศิลปะที่เกิดขึ้นในท้องถิ่นที่ห่างไกลออกไป และจะเป็นศิลปะที่คำนึงถึงหัวข้อที่ทำ และ ฝีมือในการสร้างจากประชาคมกลุ่มเล็ก (ชนเผ่า) ที่มักจะไม่มีประเพณีการอ่านการเขียน 
“บรรพศิลป์” ที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดมาจากทวีปอเมริกา (ตัวอย่างเช่นงานของอินนิวอิท, อเมริกันอินเดียนเกรตเพลน (Plains Indians--อเมริกันอินเดียนจากตอนกลางของสหรัฐอเมริกา) และจากดินแดนที่ห่างไกลจากผู้คนในอเมริกากลาง และ อเมริกากลางใต้), โอเชียเนีย (โดยเฉพาะจากออสเตรเลีย, เมลานีเซีย, นิวซีแลนด์ และ โพลีนีเซีย) และ แอฟริกาซับซาฮารา ลักษณะของสังคมที่สร้างศิลปะตระกูลนี้ก็ได้แก่:
* สังคมที่แยกจากสังคมอารยธรรมหลักของยุโรป, แอฟริกาเหนือ หรือ เอเชียทั้งทางที่ตั้ง, ทางการเมือง และทางเศรษฐกิจ
* สังคมที่ใช้ประเพณีมุขปาฐะ (oral tradition) เป็นหลัก ไม่มีการอ่านการเขียน 
* สังคมขนาดเล็กและเป็นอิสระที่มักจะอยู่ในรูปของหมู่บ้านที่มีประชากรราวสองสามร้อยคนและการติดต่อสัมพันธ์แบบตัวต่อตัวโดยตรงโดยปราศจากการจัดระเบียบสังคม (social organization) หรือมารยาทการสังคมที่วางไว้อย่างเป็นทางการ
* งานจำนวนน้อย/เชี่ยวชาญศิลปะเฉพาะทาง
* สังคมล่าสัตว์-เก็บพืชผัก (Hunter-gatherer) ที่ดำรงชีวิตแบบยังชีพ หรือ ถ้าทำการเกษตรก็เป็นการเกษตรขนาดเล็กระดับพอกิน
* ขาดเทคโนโลยีที่เกินไปกว่าเครื่องมือง่ายๆ ที่อาจจะทำจากหินแทนที่จะเป็นโลหะ
* สังคมที่มีแทบจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงทางวัฒนธรรมจนมาถึงก่อนหน้าที่จะมีการติดต่อกับชาวยุโรป
ภาพพิมพ์หิน

ภาพพิมพ์หิน หรือ กลวิธีพิมพ์หิน  “Lithography” มาจากภาษากรีกว่า “λίθος” (lithos) ที่แปลว่า “หิน” สมาสกับคำว่า “γράφω” (graphο) ที่แปลว่า “เขียน” คือเทคนิคการพิมพ์ที่ใช้หินปูนพิมพ์หิน (lithographic limestone) หรือแผ่นโลหะที่มีผิวเรียบ เดิมเทคนิคการพิมพ์ใช้น้ำมันหรือไขมัน แต่ในสมัยใหม่ภาพสร้างขึ้นโดยการใช้พอลิเมอร์ทำปฏิกิริยากับแผ่นพิมพ์อะลูมิเนียม พื้นผิวที่ราบเรียบแบ่งออกเป็น
กระบวนการทำภาพพิมพ์หินค่อนข้างจะแตกต่างกับการพิมพ์แกะลาย (Intaglio printmaking) ที่แผ่นพิมพ์จะได้รับการแกะหรือทำเป็นลายเช่นในการทำภาพพิมพ์มัชฌิมรงค์ (Mezzotint) ที่จะทำเป็นร่องให้ซับหมึก หรือในการทำภาพพิมพ์แกะไม้ และใช้หมึกที่ไม่ใช่หมึกกันน้ำทาบนผิวส่วนที่นูนที่เป็นตัวอักษรหรือภาพก่อนที่จะทำการพิมพ์
ภาพพิมพ์หินเป็นเทคนิคที่ประดิษฐ์ขึ้นโดยนักเขียนชาวบาวาเรีย อล็อยส์ เซอเนอเฟลเดอร์ ในปี ค.ศ. 1796 เพื่อใช้เป็นการลดต้นทุนในการพิมพ์งานศิลปะ ภาพพิมพ์หินสามารถใช้ในการพิมพ์ตัวอักษรหรืองานศิลปะบนกระดาษหรือวัสดุอื่นที่เหมาะสม หนังสือหรือหนังสือพิมพ์ที่พิมพ์เป็นจำนวนมากทั้งหมดในปัจจุบัน ใช้วิธีพิมพ์ที่เรียกว่า “offset lithography” นอกจากนั้นคำว่า “lithography” ก็ยังอาจจะหมายถึง photolithography ซึ่งเป็นเทคนิค microfabrication ที่ใช้ในการทำ integrated circuits และ microelectromechanical systems แม้ว่าเทคนิคที่ใช้จะใกล้เคียงกับการพิมพ์กัดกรด มากกว่าก็ตาม
ชมพู่ ก่อนบ่าย

ธัณย์สิตา สุวัชราธนากิตติ์ (ชื่อเดิม ชมพูนุช กลิ่นจำปา เกิด 11 กันยายน พ.ศ. 2526 —) ชื่อเล่นว่า ชมพู่ จึงมีฉายาทางการแสดงตลกว่า ชมพู่ ก่อนบ่าย เพราะแจ้งเกิดการเป็นนักแสดงตลกจากรายการ "ก่อนบ่ายคลายเครียด" ทางโทรทัศน์ไทยทีวีสี ช่อง 3 โดยการดูแลของ เป็ด เชิญยิ้ม จากนั้นเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากการแสดงบทสมทบชวนหัวในละครและภาพยนตร์ต่าง ๆ ร่วมถึงละครซิทคอม นัดกับนัด
ประวัติ.
ธัณย์สิตา สุวัชราธนากิตติ์ เกิดที่อำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหาร โดยมีชื่อเกิดว่า ชมพูนุช กลิ่นจำปา ต่อมาได้ย้ายมาอยู่จังหวัดชลบุรี ตั้งแต่อายุ 1 ขวบ และเปลี่ยนชื่อจริง - นามสกุลเป็น ธัณย์สิตา สุวัชราธนากิตติ์ เป็นบุตรของนายสุทธิโรจน์ (พ่อหนุ่ย) กับนางกมนพรรธน์ สุวัชราธนากิตติ์ ส่วนนามสกุลกลิ่นจำปา ไม่ระบุว่ามาจากใครหรือมีความเป็นมาอย่างไร, ฐานะครอบครัวมีรายได้ต่ำ ก่อนจะมาเป็นนักแสดงตลก ชมพู่เป็นนักร้องในตามห้องอาหารที่ต่างจังหวัด ในแนวสตริงและสากล และสามารถแสดงและสร้างความบันเทิงให้กับผู้ชมได้เป็นอย่างดี โย่ง เชิญยิ้ม มองเห็นความกล้าแสดงออก ความสามารถ จึงชวนมาร่วมแสดงในรายการก่อนบ่ายคลายเครียด โดยผ่านการยอมรับของ เป็ด เชิญยิ้ม
ด้านการศึกษา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยสวนดุสิต
ปัจจุบัน ชมพูก่อนบ่าย สมรสกับ บอย วัชรพงศ์ หลานชายของ เป็ด เชิญยิ้ม เมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2562
ปัจจุบันชมพู่ก่อนบ่ายมีบุตรชายด้วยกัน 2 คนชื่อ กวินท์ธรรศ สุวัชราธนากิตติ์ (ชื่อเล่น: ธารา) เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2563 
และ ณวราวัชร์ สุวัชราธนากิตติ์ (ชื่อเล่น: วายุ) เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564
แลนโซเมโดส์

แลนโซเมโดส์ (/ˌlænsoʊˈmɛdoʊz/ เพี้ยนมาจาก แปลว่า "หุบผาแมงกะพรุน") เป็นแหล่งโบราณคดีที่ปลายสุดด้านทิศเหนือของเกาะนิวฟันด์แลนด์ ในรัฐนิวฟันด์แลนด์และลาบราดอร์ ประเทศแคนาดา ค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1960 เป็นหมู่บ้านของชาวนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแห่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกจากที่กรีนแลนด์ ถือว่าเป็นตัวอย่างของการติดต่อข้ามมหาสมุทรก่อนสมัยโคลัมบัสที่เป็นที่ยอมรับอย่างกว้างของเพียงแห่งเดียว และมีชื่อเสียงเนื่องจากเป็นไปได้ว่าจะเกี่ยวข้องกับอาณานิคม Vindland ที่ก่อตั้งโดยเลฟ เอริกสันเมื่อประมาณ ค.ศ. 1003 หรืออาจเกี่ยวข้องกับการสำรวจทวีปอเมริกาของชาวนอร์สด้วย
การค้นพบและความสำคัญ.
เมื่อ ค.ศ. 1960 Helge Ingstad นักสำรวจชาวนอร์เวย์ และ Anne Stine Ingstad ภรรยา ได้ค้นพบซากของหมู่บ้านชาวนอร์สที่นี่
แลนโซเมโดส์เป็นแหล่งโบราณคดีของนอร์สที่เป็นที่รู้จักเพียงแหล่งเดียวในอเมริกาเหนือนอกเหนือจากที่กรีนแลนด์ และแสดงให้เห็นการสำรวจและตั้งถิ่นฐานโดยชาวยุโรปที่ไกลที่สุดในโลกใหม่ก่อนการเดินทางของคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส เกือบ 500 ปี เมื่อ ค.ศ. 1978 ยูเนสโกได้ขึ้นทะเบียนแหล่งโบราณคดีนี้ให้เป็นแหล่งมรดกโลก
การตั้งถิ่นฐาน.
การขุดสำรวจทางโบราณคดีมีขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 โดยคณะนานาชาติที่นำโดย Anne Stine Ingstad และต่อมาอยู่ภายใต้การควบคุมของ Parks Canada เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1970 หลังจากการขุดสำรวจในแต่ละระยะ สถานที่จะถูกกลบฝังอีกครั้งเพื่อปกป้องและอนุรักษ์ทรัพยากรทางวัฒนธรรม
การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี (เบลัซเกซ)

การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ จิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในกรุงมาดริดในประเทศสเปน
ภาพ “การสวมมงกุฎพระนางพรหมจารี” ที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1641 ถึงปี ค.ศ. 1644 เป็นภาพที่อาจจะได้รับการจ้างโดยชาเปลของราชสำนักของเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนใน Real Alcázar of Madrid ภาพนี้เป็นภาพคู่กับภาพพระแม่มารีสำหรับเทศกาลพระแม่มารีโดยจิตรกรชาวเนเปิลส์อันเดรีย วัคคาโร ผู้เป็นแบบสำหรับพระแม่มารีอาจจะเป็นนางแบบคนเดียวกับนางแบบที่เบลัซเกซใช้ในภาพ “วีนัสแห่งโรเคอบี”
เนื้อหา.
งานชิ้นนี้เป็นงานทางศาสนาซึ่งตามปกติแล้วไม่ใช่หัวเรื่องหลักของงานเขียนหลักเบลัซเกซผู้ที่ตามปกติแล้วมักจะเขียนภาพเหมือน และเป็นงานเขียนที่มีบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติและบรรยากาศอย่างง่ายที่หาดูได้ยากในงานเขียนภาพศาสนาของยุคบาโรก การวางภาพมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมคว่ำ ที่ให้ความรู้สึกของความมีสมมาตรและความกลมกลืนของเส้น และ เป็นทั้งรูปทรงและการใช้สีเป็นที่เป็นนัยยะถึงรูปทรงของหัวใจ ตัวเอกของภาพคือพระแม่มารีที่ดูถ่อมพระองค์ น่าสักการะ และ แสดงอารมณ์ การใช้รูปทรงที่ทำให้นึกถึงหัวใจเป็นการทำให้ผู้ดูนึกถึงความเคร่งครัดของพระแม่มารีผู้ทรงชี้ไปที่หัวใจในพระอุระของพระองค์เอง
ทางด้านขวาของภาพเป็นพระเจ้าผู้เป็นพระบิดาที่เป็นภาพของชายสูงอายุ ขณะที่ทางซ้ายเป็นภาพพระเยซูในภาพของชายหนุ่มผมยาว ทั้งสองคนประคองมงกุฎของพระแม่มารีเหนือพระเศียร กลางภาพเหนือขึ้นไปเป็นพระวิญญาณบริสุทธิ์ที่ใช้สัญลักษณ์ของนกพิราบขาวมีรัศมี พระเศียรของพระเจ้า พระเยซู และ พระวิญญาณบริสุทธิ์ อยู่ในระเดับเดียวกันซึ่งเป็นเส้นฐานของสามเหลี่ยมที่เป็นสัญลักษณ์ของความเท่าเทียมกันของตรีเอกานุภาพ สิ่งอื่นที่น่าสังเกตในภาพคือดรุณเทพที่ฐานของพระแม่มารี ที่คุณภาพเท่าเทียมกับภาพเขียนของบาร์โตโลเม เอสเตบัน มูรีโยผู้มีชื่อเสียงในการเขียนภาพที่เกี่ยวกับดรุณเทพ
เบลัซเกซใช้สีน้ำเงินและม่วงแดง และสีสีแดงคาร์มีน (โดยเฉพาะสีแดงคาร์มีนเวนิส) แทนที่จะใช้สีแดงที่ใช้กันตามปกติ ตามคำแนะนำของอาจารย์ Pacheco ที่บันทึกไว้ในหนังสือ “Arte de la Pintura” แม้ว่าขณะนั้นเบลัซเกซจะเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงจนเกินกว่าที่จะเป็นลูกศิษย์ไปแล้วก็ตาม
Nepenthes tobaica

Nepenthes tobaica เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงถิ่นเดียวของเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย โดยเฉพาะอย่างยิ่งรอบทะเลสาบตูบา (Toba) จึงถูกตั้งชื่อตามทะเลสาบ
"Nepenthes tobaica" เป็นญาติใกล้ชิดกับ "N. angasanensis", "N. gracilis", "N. mikei", และ "N. reinwardtiana".
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
"Nepenthes tobaica" เป็นไม้เลื้อยไต่ ลำต้นอาจยาวถึง 7 ม.มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 6 มม. ปล้องยาว 25 ซม. เป็นวงกลมเมื่อตัดขวาง อย่างไรก็ตามในต้นที่โตเต็มที่ลำต้นอาจเป็นเหลี่ยมเพราะร่องที่เกิดจากข้ออาจขยายไปตามความยาวของปล้อง
ใบคล้ายแผ่นหนัง ไร้ก้านถึงกึ่งมีก้านใบ แผ่นใบรูปขอบขนานถึงรูปช้อน ยาวถึง 20 ซม.กว้าง 4 ซม. ปลายใบรูปรีถึงกลมแต่แคบมล ต้นที่แข็งแรงบางครั้งมีสายดิ่งแบบกึ่งก้นปิด แผ่นใบค่อยๆสอบเรียวไปทางฐานหรือสอบเรียวทันที ฐานใบหุ้มลำต้นประมาณครึ่งหนึ่งของเส้นรอบวง มีเส้นใบตามยาวหนึ่งถึงสามเส้นในแต่ละด้านของเส้นกลางใบ เส้นใบแบบขนนกไม่ชัดเจน สายดิ่งยาว 30 ซม.
หม้อล่างและหม้อใบกระจุกทรงรูปไข่ในส่วนล่าง ส่วนบนเป็นทรงกระบอก สูง 20 ซม.กว้าง 4 ซม. มีปีกหนึ่งคู่บริเวณด้านบนของหม้อ โดยมีขอบตะเข็บตลอดความยาวหรือแค่เฉพาะส่วนบน มีต่อมที่ผิวภายในหม้อบริเวณที่เป็นทรงรูปไข่เท่านั้น บางครั้งมี"จุดตา"คู่หนึ่งปรากฏอยู่ที่ผิวภายในที่บริเวณต่ำกว่าปาก ปากรูปไข่เฉียง เพอริสโตมทรงกระบอกแคบ (กว้าง ≤5 มม.) หรือแผ่ออกเล็กน้อย มีฟันไม่แยกกัน ฝารูปไข่ถึงกึ่งรูปวงกลม มีรูปหัวใจที่ฐาน ไม่มีรยางค์ มีเดือยยาว 5 มม.ที่ฐานฝา อาจเป็นเดือยเดี่ยว สองแฉก หรือ สามแฉก
หม้อบนเป็นรูปกรวยที่ด้านล่างสุด ที่ด้านล่างหนึ่งส่วนสามของหม้อเป็นทรงรูปไข่แคบ ส่วนบนสุดจะเป็นทรงกระบอกแคบ มีขนาดค่อนข้างใหญ่ สูง 25 ซม.กว้าง 5 ซม. มีสันแทนที่ปีก ส่วนที่เหลือคล้ายกับหม้อล่าง
"Nepenthes tobaica" มีช่อดอกแบบกระจะ ก้านช่อดอกและแกนกลางยาว 20 ซม. ก้านดอกย่อยมีสองดอกและไม่มีใบประดับย่อย ในช่อดอกเพศผู้ กลีบเลี้ยงรูปรี-ป้าน ในเพศเมียจะแคบกว่า พืชจะมีดอกในช่วงเดือนเมษายน และผลจะแก่หลังจากนั้น
"Nepenthes tobaica" มีสิ่งปกคลุมบ้างบางส่วน ส่วนใหญ่จะไม่มีสิ่งปกคลุม ถึงแม้ว่าอาจจะมีขนที่เส้นกลางใบ มีขนรูปดาวสีขาวที่ซอกใบ กลีบเลี้ยงมีขนสั้นหนานุ่มปกคลุมหนาแน่น ส่วนที่เหลือของช่อดอกปกคลุมด้วยขนสั้นบางๆ
ในบางรูปแบบ ใต้ฝาจะมีสีแดงสด ทำให้โดดเด่นเมื่ออยู่ท่ามกลางต้นไม้อื่น
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ

คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ  เป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย ยาสุชิ บาบะ (Yasushi Baba) ซึ่งกล่าวถึงเหล่าสมาชิกชมรมคาราเต้ สายคาบูรางิ ในมหาวิทยาลัยพลศึกษา โดยเล่าเรื่องผ่าน โคฮินาตะ มิโนรุ ตัวเอกของเรื่องซึ่งได้เข้าชมรมคาราเต้สายคาบูรางิ โดยการชักชวนจากรุ่นพี่ในชมรม ที่ต่อมาต่างต้องการพัฒนาทักษะการต่อสู้ของตนและเข้าแข่งขันในรายการต่างๆ จนกระทั่งในภายหลังความสามารถของพวกเขาที่สูงขึ้น จึงเข้าร่วมสังเวียนนานาชาติ ซึ่งเป็นการต่อสู้กับนักสู้ชาวต่างชาติด้วยศิลปะการต่อสู้แขนงอื่น ไม่ว่าจะเป็นคิกบ็อกซิ่ง, นินจึตสึ, มวยปล้ำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งมวยไทย ซึ่งมีคู่ปรับตัวฉกาจอย่างสามารถ สิรินโต ที่ยังไม่เคยแพ้ใครในการต่อสู้ตลอด 20 นัดที่ผ่านมา
ตัวละครที่เป็นนักมวยไทย.
ชาวไทย.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ข้อมูลเพิ่มเติม.
คุณชายพันธุ์โชะ โคฮินาตะ มิโนรุ เป็นหนังสือการ์ตูนมังงะที่มีนักมวยไทยเป็นตัวละครสำคัญมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา ซึ่งล้วนแต่มีฝีมือที่ร้ายกาจทั้งสิ้น
ฉ่อย

ฉ่อย เป็นเพลงพื้นเมืองที่มีการแสดงท่าทาง และการร้องคล้ายกับลำตัด โดยมีผู้แสดงประกอบด้วย ฝ่ายชายและฝ่ายหญิง ฝ่ายละประมาณ 2-3 คน ในขณะที่พ่อเพลงแม่เพลงร้องโต้ตอบกันผู้เล่นคนอื่น ๆ จะทำหน้าที่เป็นลูกคู่ เนื้อหาที่ร้องส่วนใหญ่มีทั้งเรื่อง ทางโลก ทางธรรม ชิงชู้ และมักจะมีถ้อยคำที่มีความหมายสองแง่สองง่าม 
การแสดงเพลงฉ่อยจะไม่มีเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ แต่จะใช้การตบมือเป็นจังหวะแทน และสิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ของเพลงฉ่อยคือ ลูกคู่จะร้องรับด้วยคำว่า “เอ่ ชา เอ้ชา ชา ชาชาชา หน่อยแม่” ตัวอย่างเช่น
(แม่เพลง) เอ่ง เงอ เงย…
เรากันหนาเรามาพากันหนี ก็ไปมั่งไปมีมีถมไป
เรารักกันหนอมาขึ้นหอลงโรง กุศลไม่ส่งละมันก็ต้องฉิบหาย
เอาพระสงฆ์มาเป็นองค์ประธาน สวดเจ็ดตำนานพระก็เหนื่อยแทบตาย
พี่มารักน้องคำหนึ่งก็พาสองคำก็พา ของฉันไม่ได้ราคาสองไพ
ของฉันราคานะเป็นหมื่นหนอเป็นแสน ของฉันไม่ใช่แหวนหนอจะมาสวมใส่
พี่จะเอาเงินมาดองจะเอาทองมาให้ ถ้าพี่จะเอาอีแปะจนใจน้องจะแกะให้ไม่ได้
พ่อแม่น้องเลี้ยงน้องมายาก เขาจะกินขันหมากน้องให้ได้ (ให้ได้)
ถ้ารักน้องจริงจะให้มาสู่ขอกะพ่อแม่ ถ้าพี่ชายมารักแลก็เฉยไป
ถ้ารักน้องจริงก็อย่าทิ้งน้องนะ ขอให้คุณพระช่วยเป็นประธานให้
(ลูกคู่รับ) เอ่ ชา เอ๊ ช้า ชา ฉ่า ชา นอย แม่ เอย
เพลงฉ่อยมีการแสดงอยู่ตามจังหวัดต่าง ๆ ในภาคกลาง เช่น สิงห์บุรี อ่างทอง ลพบุรี สุพรรณบุรี พระนครศรีอยุธยา
ประวัติ.
เพลงฉ่อย มีชื่อเรียกอีกชื่อว่า เพลงไอ้เป๋หรือ เพลงเป๋ เนื่องจากพ่อเพลงฉ่อย ยุคแรกชื่อ ตาเป๋ มี ยายมา เป็นภรรยา เริ่มแรกเพลงฉ่อย หรือ เพลงเป๋ เป็นที่นิยมในแถบ จังหวัดฉะเชิงเทรา และ จังหวัดใกล้เคียง ประมาณก่อนยุค พ.ศ. 2437 เป็นต้นมา ส่วนครูเพลงฉ่อย ยุคแรกเริ่มก็มี ครูเปลี่ยน, ครูเป๋, ครูฉิม, ครูศรี, ครูบุญมา และครูบุญมี ครูเพลงเหล่านี้มีแค่ชื่อ และ ตำนานส่วนประวัติไม่มีเลย เพลงฉ่อย นี้ปรับปรุงและดัดแปลงมาจาก เพลงโคราช, เพลงเรือ และเพลงปรบไก่ เป็นต้น
ก็สาเหตุเนื่องจาก เวลาปรบมือเป็นจังหวะเพลงปรบไก่ ร้องบทไหว้ครูและเกริ่นอย่างเพลงโคราช ใช้กลอนก็ใช้คล้ายกับเพลงเรือ แต่อย่างไรเพลงฉ่อย ก็น่าจะอยู่ในยุคต้นสมัยรัชกาลที่ 5
นอกจากนี้แล้วเพลงฉ่อย ยังมีชื่ออื่นอีก "ฝ่ายเหนือ" อาจหมายถึงจังหวัดทางล่างเช่น จังหวัดอุทัยธานี, จังหวัดนครสวรรค์, จังหวัดอ่างทอง
และ จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นต้น
ส่วนคำว่า "เพลงตะขาบ" (ต้นฉบับเดิมใช้ ข.ขวด) คนเพลงเก่า ๆ เรียก "เพลงวง" เพราะของเดิมยืนเป็นวง เล่นกับลานดิน เนื่องจากสมัยนั้นไม่มีเวที
ดั่งกับปัจจุบันนี้ ส่วนบ้างคนก็เรียกว่า "เพลงฉ่า" เพราะเวลารับเพลง รับว่า "เอ่ชา เอ๊ช้า ชาฉ่าชา ชา หนอยแม่" เลยเรียกติดกัน จนปัจจุบันคนก็ยังเอามาร้อง
เล่นกันส่วนมากเป็นท่อนนี้ ชาวโพหัก อำเภอบางแพ จังหวัดราชบุรี ก็เรียกศัพย์บัญญัติแปลก ๆ พิสดารอีกว่า "เพลงทอดมัน"
ปัจจุบัน นักแสดงเพลงฉ่อยที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ขวัญจิต ศรีประจันต์ และ สามน้า (โย่ง เชิญยิ้ม นง เชิญยิ้ม พวง เชิญยิ้ม)
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พี

อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พี ("RPG School XP") เป็นโปรแกรมลำดับที่สี่ของชุดสร้างเกมอาร์พีจีเมกเกอร์ ซึ่งเป็นโปรแกรมสร้างเกมแนว RPG สำหรับคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ต่อจากอาร์พีจีเมกเกอร์ 2003 จัดทำโดยเอ็นเทอร์เบรน
สำหรับการใช้งานบนวินโดวส์วิสตา ได้มีการรายงานปัญหาจากผู้ใช้ว่าพบปัญหาไม่สามารถเล่นเกมที่สร้างจากโปรแกรมดังกล่าวได้ในเวอร์ชัน 1.00 และ 1.01 ซึ่งมีเป็นเวอร์ชันเก่า ซึ่งปัจจุบันไม่มีการใช้งานกันแล้ว และผู้ที่ใช้เวอร์ชันนี้จะถูกมองว่าเป็นผู้ใช้ที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ในขณะที่สามารถใช้งานบนวินโดวส์วิสตาได้สำหรับเวอร์ชัน 1.01 / 1.02 / 1.02a / 1.03 และ 1.04 (ปัจจุบันทาง Enterbrain ไม่รับรองตัวโปรแกรม อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พี ในเวอร์ชัน 1.01 , 1.02 และ 1.02a เนื่องจากสาเหตุของการใช้งานโปรแกรมละเมิดลิขสิทธิ์ และได้ ออกตัวโปรแกรมในเวอร์ชัน 1.04 ซึ่งมีระบบป้องกันโดยต้องลงทะเบียนผ่านอินเทอร์เน็ตในการใช้การโดยตรงครั้งแรกเท่านั้น และอาจมีการเพิ่มระบบตรวจสอบโปรแกรมทุกครั้งที่เปิดอินเทอร์เน็ต) สำหรับปัญหาการไม่สามารถเปิดโปรแกรมได้ สามารถแก้ไขได้โดยการรันโปรแกรมในฐานะผู้ดูแลระบบ เพื่อลงทะเบียนซอฟต์แวร์เสียก่อน หลังจากลงทะเบียนแล้ว ตัวโปรแกรมจะสามารถเปิดได้ตามปกติ
จุดเด่น.
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พีได้รับการปรับปรุงในหลายๆส่วนเพิ่มเติมจากโปรแกรมรุ่นก่อน ตั้งแต่ความละเอียดหน้าจอของเกมที่เพิ่มขึ้น และ RGSS (Ruby Game Scripting System) หรือระบบสร้างเกมด้วยสคริปต์ภาษารูบีทำให้สามารถแก้ไขเกมได้เกือบทุกส่วน ฐานข้อมูลยังได้รับการปรับปรุงให้สามารถใช้งานและเข้าถึงได้อย่างสะดวกสบายยิ่งขึ้น นอกจากนี้ข้อตกลงผู้ใช้งานยังอนุญาตให้ผู้สร้างเกมสามารถขายเกมของตนเองได้ (เฉพาะผู้ซื้อและใช้งานในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น) และยังสามารถเข้ารหัสเกมเพื่อป้องกันการนำทรัพยากรไปใช้ได้อย่างง่ายดาย
กราฟิกของโปรแกรมดาริน.
อาร์พีจีเมกเกอร์เอกซ์พีใช้จอภาพขนาด 640x480 เมื่อเรียกใช้เกม ทำให้สามารถใช้ภาพมีความละเอียดสูงกว่าเวอร์ชันก่อนๆ ที่ใช้จอภาพขนาดเพียง 320x240 เท่านั้น แต่ระบบการต่อสู้ได้เปลี่ยนกลับเป็นการต่อสู้แบบด้านหน้า (Front View) ดังเช่นเวอร์ชัน 2000 แทนแบบด้านข้างของเวอร์ชัน 2003 (Side View) แต่ผู้ใช้สามารถเขียน Ruby Script เพื่อดัดแปลงเป็นแบบด้านข้างได้เช่นกัน นอกจากนี้ยังสนับสนุนภาพหลากหลายนามสกุลมากขึ้นนอกจากสกุลPNGและBMP และยังอนุญาตให้ผู้สร้างใช้ภาพPNGที่มีส่วนกึ่งโปร่งได้อีกด้วย
ระบบ Ruby Script.
Ruby Script เป็นภาษาคอมพิวเตอร์ที่คิดขึ้นโดยยูกิฮิโระ มัตสึโมโตะเพื่อใช้ในการเขียนโปรแกรมต่างๆ และมีความสามารถในการเรียกใช้ภาษาอื่นๆบางภาษา เช่น ภาษา C , ภาษา Visual Basic ฯลฯ สำหรับตัวโปรแกรมนี้นั้นใช้ภาษารูบีนี้ในการทำงาน โดยสร้างค่าการใช้งานต่างๆที่สำคัญ (เช่น การเรียกใช้ไฟล์จากโฟลเดอร์) มาไว้เรียบร้อยแล้ว เรียกว่า RGSS (Ruby Game Scripting System) และมีสคริปต์พื้นฐานสำหรับเกมที่สร้าง RPG มาด้วย ผู้ใช้โปรแกรมนี้สามารถแก้ไขหรือเพิ่มเติมสคริปต์ได้ตามต้องการ ทำให้การสร้างเกมด้วยโปรแกรมนี้มีความหลากหลายมาก แต่ผู้ใช้ที่จะแก้ไขต้องมีความรู้ในเรื่องสคริปต์พื้นฐานมากพอ เพราะการเข้าไปแก้ไขนี้จะเป็นการเปลี่ยนระบบหลักของเกมไปในทันที
ทรัพยากรในการสร้างที่มีให้.
โปรแกรมนี้มีชุด RTP (RunTime Package) อยู่ในโปรแกรมซึ่งประกอบด้วยภาพตัวละคร (Charset) ภาพแผนที่ (Tileset หรือเดิมเรียกว่า Chipset) ดนตรี และ เสียงประกอบ จำนวน
พันธนาการโพรมีเธียส (จอร์แดงส์)

พันธนาการโพรมีเธียส  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจาคอป จอร์แดงส์จิตรกรคนสำคัญชาวดัตช์ของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์วอลล์ราฟ-ริชาร์ทซ์ที่เมืองโคโลญในประเทศเยอรมนี 
ภาพ “พันธนาการโพรมีเธียส” ที่เขียนโดยจาคอป จอร์แดงส์ ราวปี ค.ศ. 1640 เป็นภาพเทพโพรมีเธียสจากตำนานเทพของไททัน โพรมีเธียสถูกเหยี่ยวจิกตับทุกวัน แต่วันรุ่งขึ้นตับโพรมีเธียสก็งอกขึ้นมาใหม่ โพรมีเธียสถูกลงโทษโดยซูสเพราะความบ้าบิ่นที่ไปขโมยไฟมาให้มนุษย์ ที่มิใช่เป็นแต่เพียงไฟในทางวัตถุแต่เป็น “ไฟแห่งเหตุผล” ซึ่งอาจจะหมายถึงไฟของความสามารถของมนุษย์ในการสร้างศิลปะและการคิดค้นทางวิทยาศาสตร์ การวางภาพ “โพรมีเธียส” ของจอร์แดงส์ก็คล้ายกับของรูเบนส์ ไม่ว่าจะเป็นที่ตั้งของเหยี่ยว, โพรมีเธียสตาแดงหงายหลังอย่างวีรบุรุษ และการใช้การลงโทษหรือความเจ็บที่เห็นจากร่างกายที่บิดเบี้ยวซึ่งเป็นหัวใจของลักษณะการเขียนของฉบับของรูเบนส์ 
ความแตกต่างอยู่ที่เฮอร์มีส ที่ดูเหมือนจะให้ความหวังบ้างเล็กน้อยกว่าภาพอื่นๆ ที่เขียนกันมาที่เฮอร์มีสจะช่วยปล่อยโพรมีเธียส การวาดถุงกระดูกและรูปปั้นดินเผาที่เป็นสัญลักษณ์ของการสร้างมนุษย์ก็มิได้เป็นส่วนหนึ่งของภาพที่เขียนโดยรูเบนส์ อีกสิ่งหนึ่งที่แตกต่างกันคือความเจ็บปวดทรมานที่เห็นได้จากสีหน้าของโพรมีเธียสของจอร์แดงส์ ที่รูเบนส์เพียงแต่แสดงเป็นนัยจากร่างที่บิดของโพรมีเธียส ใบหน้าของโพรมีเธียสเป็นการศึกษาการวาดการแสดงสีหน้าของจอร์แดงส์ที่เห็นได้จากการเขียนภาพอื่นๆ ของจอร์แดงส์เองและของศิลปินคนอื่นในยุคเดียวกัน
นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์ (กอลลี)

นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยจิโอวานนี บัตติสตา กอลลีจิตรกรคนสำคัญชาวอิตาลีของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์ของเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์ที่เมืองแมนเชสเตอร์ในสหราชอาณาจักร 
ภาพ “นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ที่เขียนโดยจิโอวานนี บัตติสตา กอลลี ราวระหว่างปี ค.ศ. 1676 ที่ภาพของนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์เขียนเลียนแบบภาพ "นักบุญจอห์นแบ็พทิสต์" โดยคาราวัจโจ
ใบไม้ร่วง

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2010-01-19T12:11:08Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ ฤดูใบไม้ร่วง</comment>
 <origin>2288114</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เรอเน เดอซาแยร์

เรอเน เดอซาแยร์  อดีตนักฟุตบอลเบลเยียม เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน 1947 เขาเคยเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับหลายสโมสรในไทย เช่น เมืองทอง ยูไนเต็ด, เชียงใหม่, สุพรรณบุรี, บีอีซี เทโรศาสน และ ราชบุรี มิตรผล
ผลงาน.
เรเน่ เดอซาเยียร์ เป็นชาวเบลเยียม มีประสบการณ์โชกโชน เป็นนักเตะอาชีพลีกสูงสุดของเบลเยียม 17 ปี โดยเฉพาะกับทีมชั้นนำอัลท์เวิร์ป ตั้งแต่ปี 1967 จนถึงปี 1984 ติดทีมชาติเบลเยียม จากนั้นในปีเดียวกันก็ผันตัวเองมาเป็นโค้ชสโมสร มีดีกรีโปรไลเซ่นส์ ถือเป็นหลักสูตรโค้ชระดับสูงสุดของฟีฟ่า คุมทีมในบ้านเกิดตั้งแต่ดิวิชั่น 4 จนถึงดิวิชั่น 1 มีทีมชื่อดัง สตองดาร์ด ลีแอช และเบเวอเรน รวมอยู่ด้วย และในปี 1997 ได้มารับหน้าที่เฮดโค้ชในเอเชีย เริ่มจากการทำทีมในเกาหลีใต้ (Ilhawa Chunma) พาทีมเข้ารอบชิงชนะเลิศ Asia Cup และปี 1999 มาคุมเจลีกญี่ปุ่นกับสโมสร Cerezo-Osaka ที่ได้รับรางวัลโค้ชยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมฟุตบอลประเทศญี่ปุ่น และรับหน้าที่เฮดโค้ช All-Star Team ในเจลีก ในปี 1999 พร้อมผ่านประสบการณ์ฟุตบอลในช่วงที่ญี่ปุ่นรุ่งเรืองขีดสุดกับการเป็นเจ้าภาพร่วมในฟุตบอลโลก 2002 ของญี่ปุ่น จากนั้นปี 2002-2009 กลับประเทศไปคุมทีมดิวิชั่น3 , ดิวิชั่น2 และดิวิชั่น1 ในบ้านเกิดที่เบลเยียม
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู

เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ปราโดในมาดริดในประเทศสเปน 
ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู” ที่เชื่อกันว่าเขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซในปี ค.ศ. 1660 เป็นภาพเหมือนของเจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปน ซึ่งเป็นผู้เดียวกับที่ปรากฏในภาพ “นางสนองพระโอษฐ์” (Las Meninas) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1656 และภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1659
โดยทั่วไปแล้วเชื่อกันว่าภาพนี้เป็นภาพเขียนภาพสุดท้ายของเบลัซเกซ ที่ฉลองพระองค์เขียนโดยเบลัซเกซเองและพระเศียรที่ยังเขียนไม่เสร็จเมื่อเบลัซเกซมาเสียชีวิตลงเสียก่อน ตอนล่างของม่านมาเขียนโดยลูกศิษย์ชื่อ Juan Bautista del Mazo แต่จากการศึกษาเมื่อไม่นานมานี้เชื่อกันว่าภาพทั้งหมดอาจจะเขียนโดยมาโซ
หัวเรื่องของภาพเป็นภาพเหมือนของบุคคลในราชสำนักสเปนที่เบลัซเกซมักจะเขียน ในบั้นปลายของชีวิตเบลัซเกซใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเขียนภาพเหมือนของมาร์การิตา เทเรซาเพื่อส่งไปยังราชสำนักออสเตรียไปถวายสมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นพระปิตุลา และ คู่หมั้น ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ยังคงอยู่ที่เวียนนาเช่นเดียวกับภาพเหมือนอีกสองภาพของพระองค์ที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1652 และ ค.ศ. 1653 เมื่อพระชนมายุหนึ่งและสองพรรษาในฉลองพระองค์สีเงิน และ สีชมพู ภาพเขียนลอกเลียนของภาพหลังอยู่ที่พระราชวังลิเรียในมาดริด แต่เขียนโดยจิตรกรผู้อื่น
ภาพนี้เดิมเชื่อกันว่าเป็นภาพของมาเรีย เทเรซาแห่งสเปน พระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปน และพระอัครมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศสมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่ต่อมาจากการค้นคว้าก็พบว่าอันที่จริงแล้วเป็นภาพของเจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปนพระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งสเปนกับพระมเหสีองค์ที่สองมาเรียนนาแห่งออสเตรีย
เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน

เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซจิตรกรคนสำคัญชาวสเปนของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ศิลปะในเวียนนาในประเทศออสเตรีย
ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” ที่เขียนโดยดิเอโก เบลัซเกซในปี ค.ศ. 1659 เป็นภาพเหมือนที่เป็นภาพที่เป็นที่รู้จักกันดีภาพหนึ่งและเป็นภาพเขียนหนึ่งภาพสุดท้ายที่เขียนโดยเบลัซเกซก่อนที่จะเสียชีวิต เป็นภาพของมาร์การิตา เทเรซาแห่งสเปน ซึ่งเป็นผู้เดียวกับที่ปรากฏในภาพ “นางสนองพระโอษฐ์” (Las Meninas) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1656 และภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีชมพู” ที่เขียนต่อมาในปี ค.ศ. 1660
ภาพ “เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาในชุดสีน้ำเงิน” เป็นหนึ่งในบรรดาภาพเหมือนของบุคคลในราชสำนักสเปนที่เขียนโดยเบลัซเกซ เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซาผู้ทรงเสกสมรสกับพระปิตุลา--สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์--เมื่อพระชนม์ 15 พรรษา ภาพเหล่านี้ของพระองค์เป็นภาพที่ถูกส่งไปยังกรุงเวียนนาเพื่อนำไปถวายแสดงให้สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ได้ทอดพระเนตรดูถึงความเจริญพระชันษาของคู่หมั้น สิ่งที่เด่นที่สุดในภาพคือกระโปรงที่บานกว้าง (crinoline) อย่างผิดขนาด ที่เน้นด้วยขอบและปกเสื้อที่ทำด้วยลูกไม้ พระหัตถ์ซ้ายถือปลอกแขนขนสัตว์สีน้ำตาลซึ่งอาจจะเป็นของขวัญจากเวียนนา
ในภาพนี้เบลัซเกซใช้เทคนิคการเขียนโดยใช้ฝีแปรงที่หยาบที่ผสานเข้าด้วยกันก็เมื่อมองจากระยะที่ไกลจากภาพ ในภาพนี้เจ้าหญิงมาร์การิตา เทเรซามีพระชนม์ 8 พรรษาทรงยืนสง่าพระพักตร์ขรึมอยู่กลางภาพ ฉลองพระองค์เป็นผ้าไหมสีน้ำเงิน ขอบตกแต่งด้วยเงินตามแฟชันของสมัยนั้นในสเปน ท่าทางขรึมอย่างควบคุมอารมณ์ของพระองค์เน้นหนักขึ้นโดยโทนสีน้ำเงินและเงิน ในฉากหลังเป็นโต๊ะสูงและกระจกรูปไข่
ตัวทด

ในเลขคณิตมูลฐาน ตัวทด หรือ เลขทด คือตัวเลขที่ถูกส่งมาจากตัวเลขหลักหนึ่ง ไปยังตัวเลขหลักอื่นที่มีนัยสำคัญมากกว่า ในระหว่างขั้นตอนวิธีของการคำนวณ การกระทำที่ให้เกิดตัวทดเรียกว่า การทด ตัวทดเป็นสิ่งที่ช่วยคำนวณคณิตศาสตร์มาแต่ดั้งเดิม เพื่อเน้นให้เห็นถึงวิธีการหาคำตอบที่ถูกต้อง เมื่อคำนวณจนชำนาญแล้วตัวทดก็มักจะถูกละเลยไปเพราะสามารถคิดได้ในใจ และตัวทดก็ไม่ได้ปรากฏเป็นส่วนหนึ่งของผลลัพธ์
การคำนวณด้วยมือ.
ตัวอย่างต่อไปนี้แสดงให้เห็นถึงการทด จากการบวก
 ¹
 27
 + 59
 86
เนื่องจาก 7 + 9 = 16 ไม่สามารถใส่ตัวเลขทั้งสองได้ในหลักหน่วย ดังนั้น 1 จึงเป็นตัวทดจากหลักหน่วยไปยังหลักสิบ
สิ่งที่ตรงข้ามกับตัวทดก็คือ ตัวยืม การยืมมักปรากฏในการลบ
 ⁻¹
 47
 − 19
 28
เนื่องจาก 7 ลบ 9 ไม่ได้ (7 น้อยเกินไป) จึงเกิด การยืม 1 จากหลักสิบสู่หลักหน่วย ทำให้จำนวนสิบไปบวกเพิ่มให้กับหลักเลขทางขวาเป็น 17 ทำให้ 17 − 9 = 8 มีสองแนวทางที่อธิบายแนวคิดนี้
การศึกษาในโรงเรียน.
การสอนคณิตศาสตร์แต่เดิมใช้ตัวทดกับการบวกและการคูณกับเลขหลายหลัก โดยเริ่มสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาตอนต้น อย่างไรก็ตามตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 20 เป็นต้นมา สถาบันการศึกษาหลายแห่งก็คิดค้นหลักสูตรการคำนวณคณิตศาสตร์ด้วยวิธีใหม่ขึ้นมา เช่นหลักสูตร TERC ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งไม่จำเป็นต้องใช้ตัวทดแบบดั้งเดิม รวมทั้งมีการใช้สี การจัดวาง และแผนภูมิช่วยในการคำนวณ
คณิตศาสตร์ขั้นสูง.
ทฤษฎีบทของคุมเมอร์ (Kummer's theorem) กล่าวว่า ตัวทดเกิดจากการเพิ่มตัวเลขสองตัวในฐาน<math>p</math> เท่ากับกำลังสูงสุดของ<math>p</math> หารสัมประสิทธิ์ทวินาม
เมื่อมีการเพิ่มจำนวนสุ่ม สถิติของตัวทดจะมีความสัมพันธ์กับอย่างไม่คาดคิดกับตัวเลขออยเลอร์และสถิติการเรียงสับเปลี่ยนริฟเฟิล (riffle shuffle permutation)
ในพีชคณิตนามธรรม ระบบตัวทดของจำนวนทศนิยมสองจุดสามารถแสดงผ่านภาษาของกลุ่มฮอมอโลยีร่วม (group cohomology) มุมมองนี้สามารถนำมาใช้ผ่านการแปลงเป็นจำนวนจริง
คอมพิวเตอร์.
เมื่อพูดถึงวงจรดิจิทัลเช่นวงจรบวก คำว่า "ตัวทด" จึงมีความหมายคล้ายกับเลขคณิต ในคอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ ตัวทดจากบิตที่มีนัยสำคัญมากที่สุดซึ่งได้มาจากการดำเนินการทางเลขคณิตบางอย่าง หรือบิตที่ถูกเลื่อน (shift) ออกไปจากหน่วยความจำหลังจากการดำเนินการเลื่อน จะถูกเก็บไว้ในบิตพิเศษเรียกว่า "บิตทด" (carry bit) ซึ่งสามารถใช้เป็นตัวรับการทดสำหรับการคำนวณเลขคณิตแบบแม่นยำ หรือใช้ทดสอบการทำงานของโปรแกรมคอมพิวเตอร์