เขตชูโอ (ไซตามะ)

เขตชูโอ  เป็นหนึ่งในสิบเขตของนครไซตามะ จังหวัดไซตามะ ตั้งอยู่ทางทางทิศเหนือของโตเกียวห่างไปประมาณ 20 กิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 104,085 คน มีความหนาแน่นของประชากร 12,406 คนต่อตารางกิโลเมตร แม้ว่าจะมีชื่อว่าเขตกลาง แต่เขตนี้ไม่ใช่ศูนย์กลางการบริหารหรือการค้าของนครไซตามะ โดยศูนย์กลางการบริหารจะอยู่ที่เขตอูราวะ และศูนย์กลางทางการค้าจะอยู่ที่เขตโอมิยะ
ภูมิศาสตร์.
รูปร่างและตำแหน่งที่ตั้ง.
เขตชูโอตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของใจกลางนครไซตามะ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดไซตามะ เขตชูโอมีรูปร่างคล้ายลิ่มมีปลายแหลมด้านทิศใต้ มีความยาวประมาณ 5.5 กิโลเมตรในแนวเหนือ-ใต้ และยาวประมาณ 3.5 กิโลเมตรในแนวตะวันตก-ตะวันออก มีพื้นที่ 8.39 ตารางกิโลเมตร เขตชูโอตั้งอยู่บนที่ราบคันโต มีระดับความสูงไม่มาก โดยมีจุดที่ต่ำที่สุดอยู่ที่โอโตะนิโจเมะ สูงจากระดับน้ำทะเล 4.7 เมตร และจุดสูงสุดอยู่ที่ซูซูยะยนโจเมะ สูงจากระดับน้ำทะเล 16.6 เมตร แม่น้ำส่วนใหญ่ไหลในแนวเหนือ-ใต้ลงมาในเขตนี้ ดังนั้น การเดินทางจากตะวันตก-ตะวันออกข้ามเขตจึงต้องเดินทางข้ามพื้นที่ราบสูงและแอ่งสลับกันไปมา จุดทางตะวันออกสุดของที่ราบสูงเหล่านี้คือ โอมิยะไดอิจิ ซึ่งทางตะวันตกของที่ราบสูงนี้เป็นที่ตั้งของแม่น้ำโคนูมะ ซึ่งอยู่ใจกลางของแอ่งนี้ที่ยาว 500 เมตร โอมิยะไดอิจิทอดยาวไปทางตะวันตกของแอ่งน้ำนี้จนกระทั่งไปบรรจบกับแอ่งอีกแห่งที่เกิดจากแม่น้ำอารากาวะที่จุดตะวันตกสุดของเขต
การใช้ที่ดิน.
พื้นที่ 482.9 เฮกตาร์จากทั้งหมด 839 เฮกตาร์ของเขตนี้ใช้เป็นพื้นที่ที่อยู่อาศัย และด้วยเหตุนี้ ทั้งพื้นที่ของเขตจึงได้รับการกำหนดให้เป็น "เขตที่มีผู้อยู่อาศัยหนาแน่น" (densely inhabited district, DID) เมื่อ ค.ศ. 2005 แม้จะดูเหมือนไม่มีพื้นที่เกษตรกรรม แต่ก็สามารถเห็นพื้นที่ดังกล่าวได้บางส่วนทั้งสองฝั่งของแม่น้ำโคนูมะ ซึ่งบนฝั่งตะวันออกนั้นเป็นที่ตั้งของสำนักงานเขต สถานีดับเพลิง และห้องสมุด ส่วนปลายด้านเหนือของเขตนี้เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์กลางเมืองใหม่ไซตามะ (Saitama New Urban Center) ซึ่งเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหารส่วนภูมิภาคต่าง ๆ ของคันโต และสนามกีฬาไซตามะซูเปอร์อารีนา
เขตข้างเคียง.
<templatestyles src="Flowlist/styles.css" />
ภูมิอากาศ.
อุณหภูมิเฉลี่ยระหว่าง ค.ศ. 2007 ถึง 2011 อยู่ที่ 15.4 °C โดยมีแดดเฉลี่ย 53 วัน ในแง่ของปริมาณน้ำฝน เขตชูโอมีปริมาณหยาดน้ำฟ้าเฉลี่ย 1,359 มิลลิเมตรต่อปีระหว่าง ค.ศ. 2007 ถึง 2011 โดยมีฝนตกเฉลี่ย 108 วัน และมีหิมะตกเฉลี่ย 10 วัน
ประวัติศาสตร์.
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเมืองโยโนะขึ้นโดยอยู่ภายในอำเภอคิตาอาดาจิ จังหวัดไซตามะ ต่อมาได้มีแผนการยุบเมืองโยโนะเพื่อรวมเข้ากับนครอูราวะและนครโอมิยะ ซึ่งถูกปฏิเสธจากการลงประชามติเมื่อ ค.ศ. 1955 และเมืองโยโนะก็ได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 ต่อมาวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2001 นครโยโนะได้รวมเข้ากับนครอูราวะและนครโอมิยะเพื่อจัดตั้งเทศบาลแห่งใหม่ที่ชื่อนครไซตามะ และเมื่อนครไซตามะได้รับการประกาศให้เป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนดใน ค.ศ. 2003 พื้นที่ที่สอดคล้องกับนครโยโนะเดิมก็กลายมาเป็นเขตชูโอ โดยมีการปรับเปลี่ยนเขตแดนเล็กน้อยจากนครโอมิยะและนครอูราวะเดิม
การศึกษา.
เขตชูโอมีโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดเทศบาล 8 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นสังกัดเทศบาล 4 แห่ง และเอกชน 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสังกัดจังหวัด 3 แห่ง
โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นสังกัดเทศบาลนครไซตามะ
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
โรงเรียนประถมศึกษาสังกัดเทศบาลนครไซตามะ
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การขนส่ง.
รถไฟ.
สถานีรถไฟโยโนะ และสถานีรถไฟไซตามะชินโตชิง บนทางรถไฟสายเคฮิง–โทโฮกุ (สถานีไซตามะชินโตชิงยังตั้งอยู่บนสายทากาซากิ และสายหลักโทโฮกุอีกด้วย) ตั้งอยู่บนพรมแดนระหว่างเขตชูโอกับและเขตอื่น ๆ ของนครไซตามะ แต่ในทางการแล้ว สองสถานีนี้ตั้งอยู่ในเขตอูราวะและเขตโอมิยะตามลำดับ