กองพลทหารราบที่ 9

กองพลทหารราบที่ 9 หรือที่รู้จักในชื่อ กองพลเสือดำ (กองพลทหารอาสาสมัคร) เป็นกองพลทหารราบของกองทัพบกไทย ตั้งอยู่ที่ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพภาคที่ 1
ประวัติ.
หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงในปี พ.ศ. 2488 เวียดนามประกาศว่าจะต่อสู้กับฝรั่งเศสเพื่อปลดปล่อยเวียดนาม อาณานิคมของฝรั่งเศสต้องต่อสู้เป็นเวลา 8 ปี จนกระทั่งฝรั่งเศสยอมรับความพ่ายแพ้และลงนามในการประชุมเจนีวา พ.ศ. 2497 ในเจนีวา เป็นผลให้เวียดนามถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนคือเวียดนามเหนือและเวียดนามใต้ โดยมีเส้นขนานที่ 17 เป็นเส้นแบ่งเขตระหว่างเวียดนามทั้งสอง ภายใต้การนำของโฮจิมินห์ ผู้ซึ่งต้องการรวมเวียดนามให้เป็นหนึ่งเดียว เวียดนามเหนือสนับสนุนเวียดกงในขณะที่คุกคามและแทรกซึมเวียดนามใต้ รัฐบาลสหรัฐส่งทหารไปช่วยเหลือกองทัพเวียดนามใต้โดยร่วมมือกับประเทศออสเตรเลีย ประเทศนิวซีแลนด์ ประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศเกาหลีใต้ และประเทศไทย โดยประเทศสเปนส่งหน่วยแพทย์มาเมื่อสงครามเวียดนามเริ่มต้นขึ้น รัฐบาลไทยได้อนุมัติหลักการส่งความช่วยเหลือทางทหารไปยังรัฐบาลสาธารณรัฐเวียดนามจึงได้จัดตั้งกองกำลังเฉพาะกิจที่เรียกว่ากรมทหารอาสาสมัคร ซึ่งมีภารกิจในการต่อสู้และดำเนินโครงการปฏิบัติการเพื่อสังคมเพื่อช่วยเหลือเวียดนามใต้ ปฏิบัติการรบในเวียดนามมีชื่อเล่นว่า "คอบร้า" หรือ "จงอางศึก" เพื่อเดินหน้าเตรียมการจัดตั้งกองทหารอาสาสมัครหมุนเวียนภายใต้กองพลทหารอาสาสมัคร กองทัพบกไทย
เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2514 กองทัพบกได้มีคำสั่งให้จัดตั้ง กองพลที่ 9 ขึ้นที่ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เนื่องในวโรกาสครบรอบปี 24 แห่งวันรัชดาภิเษกพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2517 กองทัพบกจึงได้จัดตั้งกองพลทหารราบที่ 9 หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “ค่ายกาญจนบุรี” หรือ “ค่ายสุรสีห์” 
จากนั้นในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2525 กองทัพบกได้มีคำสั่งเปลี่ยนชื่อจากกองพลที่ 9 เป็นกองพลทหารราบที่ 9 นับเป็นกองพลเดียวที่มีหน่วยในสังกัดอยู่ในที่ตั้งเดียวกันในเนื้อที่จำนวน 
สงครามเวียดนาม (พ.ศ. 2510 – 2515).
ในสมัยของจอมพล ถนอม กิตติขจร มีบทบาทสำคัญในสงครามเวียดนาม ประเทศไทยเป็นประเทศที่ส่งกองกำลังภาคพื้นดินให้กับเวียดนามใต้มากที่สุดเป็นอันดับสาม รองจากสหรัฐอเมริกาและเกาหลีใต้
เนื่องจากอยู่ใกล้กับประเทศไทย ความขัดแย้งของเวียดนามจึงถูกเฝ้าติดตามอย่างใกล้ชิดโดยรัฐบาลไทย การมีส่วนร่วมของไทยไม่ได้กลายเป็นทางการจนกระทั่งประเทศสหรัฐอเมริกาเข้าร่วมอย่างเต็มที่เพื่อสนับสนุนเวียดนามใต้ในปี พ.ศ. 2506 รัฐบาลไทยจึงอนุญาตให้กองทัพอากาศสหรัฐเข้ามาในประเทศไทยเพื่อใช้ฐานทัพอากาศและฐานทัพเรือของไทย ในช่วงที่สงครามรุนแรงที่สุดมีทหารอเมริกันประจำการอยู่ในประเทศไทยเกือบ 50,000 นาย โดยส่วนใหญ่เป็นนักบิน
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2510 กรมทหารอาสาสมัคร ("จงอางศึก" หรือ) ถูกส่งไปที่ค่ายแบร์แคทที่เบียนฮหว่า เพื่อต่อสู้เคียงข้างกับทหารอเมริกัน ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และเวียดนามใต้ ในปี พ.ศ. 2511 กรมทหารอาสาสมัครไทยถูกแทนที่ด้วยกองพลทหารอาสาสมัครของกองทัพไทย ("เสือดำ" หรือ) โดยทหารไทยประมาณ 40,000 นายประจำการในเวียดนามใต้ โดยมีทหารเสียชีวิตในการรบ 351 นาย และบาดเจ็บ 1,358 นาย กองกำลังภาคพื้นดินชุดสุดท้ายของไทยถอนตัวออกจากเวียดนามใต้เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515
ติมอร์ตะวันออก (พ.ศ. 2542 – 2545).
หลังจากวิกฤตการณ์ติมอร์ตะวันออก ประเทศไทยและประเทศอื่น ๆ อีก 28 ประเทศได้ส่งกำลังทหารเข้ากองกำลังนานาชาติในติมอร์ตะวันออก หรือ อินเตอร์เฟต นอกจากนี้ประเทศไทยยังได้ส่งผู้บัญชาการกองกำลัง คือ พล.ท.วินัย ภัททิยกุล อีกด้วย กองกำลังนี้ประจำการอยู่ที่ดิลีและประจำการตั้งแต่วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2542 ถึงวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2545
สงครามอิรัก (พ.ศ. 2546 – 2547).
หลังจากที่สหรัฐบุกอิรักสำเร็จ ประเทศไทยได้ส่งกำลังทหารที่ไม่ใช่หน่วยรบ 423 นายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2546 เพื่อสร้างชาติและให้ความช่วยเหลือทางการแพทย์ในอิรักหลังยุคซัดดัม กองทัพบกของไทยถูกโจมตีในเหตุระเบิดกัรบะลาอ์ พ.ศ. 2546 ซึ่งทำให้ทหารเสียชีวิต 2 นายและบาดเจ็บอีก 5 นาย อย่างไรก็ตาม ภารกิจของไทยในอิรักถือว่าประสบความสำเร็จโดยรวม และประเทศไทยได้ถอนกำลังทหารในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2547 ภารกิจนี้ถือเป็นเหตุผลหลักที่สหรัฐตัดสินใจกำหนดให้ไทยเป็นพันธมิตรหลักนอกเนโทที่สำคัญในปี พ.ศ. 2546
รายนามผู้บัญชาการ.
หมายเหตุ ยศทหารเป็นยศขณะดำรงตำแหน่งตามประกาศสํานักนายกรัฐมนตรี