pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ประเทศเชโกสโลวาเกียในโอลิมปิก

ประเทศเชโกสโลวาเกีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน พ.ศ. 2463 หลังจากที่เคยเข้าร่วมในชื่อโบฮีเมียระหว่าง พ.ศ. 2443 - 2455 และเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้น พ.ศ. 2527 ที่เข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหภาพโซเวียต และเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2467 หลังจากการสลายตัวของเชโกสโลวาเกียใน พ.ศ. 2536 สาธารณรัฐเช็ก (เช็กเกีย) และสโลวาเกียต่างแยกกันในการแข่งขันโอลิมปิกตั้งแต่ พ.ศ. 2537 
นักกีฬาเชโกสโลวาเกียได้เหรียญรางวัล 143 เหรียญในโอลิมปิกฤดูร้อน และได้ 25 เหรียญในโอลิมปิกฤดูหนาว โดยได้เหรียญมากจากสกีและฮอกกี้น้ำแข็ง
ประเทศเยอรมนีตะวันออกในโอลิมปิก

สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (GDR) ซึ่งมักเรียกกันว่าเยอรมนีตะวันออกซึ่งเป็นฝ่ายสังคมนิยม ได้ก่อตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสำหรับเยอรมนีตะวันออกแยกต่างหากเมื่อวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1951 ที่อาคารศาลากลางโรเท็ส รัทเทาส์  ในเบอร์ลินตะวันออก เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งเยอรมนีคณะสุดท้ายจากทั้งหมดสามคณะในเวลานั้น โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลไม่ให้การยอมรับคณะกรรมการชุดนี้นานกว่าทศวรรษ
ประวัติ.
ความสำเร็จของเยอรมนีตะวันออก.
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนีได้สร้างกำแพงเบอร์ลินขึ้นในปี ค.ศ. 1961 ระหว่างสงครามเย็น ประเทศได้เปลี่ยนชื่อคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเป็น Nationales Olympisches Komitee der DDR ในปี ค.ศ. 1965 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้ยอมรับคณะกรรมการดังกล่าวแยกเป็นอิสระในปี ค.ศ. 1968 หลังจากนั้นเยอรมนีตะวันออกได้หยุดเข้าร่วมทีมรวมเยอรมนีในโอลิมปิก และส่งทีมเยอรมนีตะวันออกเป็นอิสระตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 ถึง 1988 ยกเว้นแต่การเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรไม่เข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อนปี ค.ศ. 1984 ที่นำโดยสหภาพโซเวียต
ในขณะที่เยอรมนีตะวันออกซึ่งเป็นรัฐเล็ก ๆ มีประชากรประมาณ 16 ล้านคนมีประวัติสั้น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกีฬาโอลิมปิก แต่ประเทศก็ประสบความสำเร็จอย่างมาก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1976 ถึงปี 1988 การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 3 ครั้ง เยอรมนีตะวันออกได้อันดับที่สองรองจากสหภาพโซเวียต และนำหน้าเยอรมนีตะวันตกที่มีพื้นที่ใหญ่กว่า มีการพัฒนาที่ดีกว่าในโอลิมปิกฤดูหนาว 5 ครั้ง โดยเยอรมนีตะวันออกได้อันดับที่สอง 4 ครั้ง และครองอันดับหนึ่งเป็นครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูหนาวปี ค.ศ. 1984
เป็นที่เชื่อกันในวงกว้างว่าสารกระตุ้น (ส่วนใหญ่เป็นอะนาบอลิกสเตอรอยด์) ทำให้เยอรมนีตะวันออกซึ่งมีประชากรน้อยกลายเป็นผู้นำระดับโลกในทางกีฬาภายในเวลาสองทศวรรษ โดยได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิกและเหรียญทองการแข่งขันระดับโลกจำนวนมากรวมถึงการได้รับบันทึกสถิติ นักกีฬาจำนวนหนึ่งมีผลไม่ผ่านการทดสอบสารกระตุ้นและขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งถูกสงสัยว่าใช้ยาที่ช่วยเพิ่มสมรรถภาพ อย่างไรก็ตาม ในหลายกรณีที่มีข้อสงสัย ไม่พบหลักฐานการกระทำผิด ส่งผลให้สถิติและเหรียญรางวัลส่วนใหญ่ที่นักกีฬาชาวเยอรมนีตะวันออกได้รับนั้นยังคงอยู่ นอกเหนือจากโครงการที่กล่าวกันว่าใช้สารกระตุ้นอย่างกว้างขวางแล้ว เยอรมนีตะวันออกยังลงทุนอย่างมากในด้านกีฬา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกีฬาโอลิมปิก ด้วยเหตุผลด้านศักดิ์ศรี การโฆษณาชวนเชื่อ และการแข่งขันกับเยอรมนีตะวันตก มีระบบองค์กรของรัฐที่ครอบคลุมการคัดเลือกและฝึกอบรมทั้งนักกีฬาที่มีแนวโน้มและผู้ฝึกสอนระดับโลก
บุคคลสำคัญในเยอรมนีตะวันออกคือ มันเฟรท เอวัลท์ (Manfred Ewald, ค.ศ. 1926–2002) ซึ่งเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางพรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 เขาเป็นประธานของ "Staatliches Komitee für Körperkultur und Sport" (Stako) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึง 1960 ต่อมาในปี 1961 เขาได้ดำรงตำแหน่งประธานของ "Deutscher Turn- und Sportbund" (DTSB) ซึ่งควบคุมกีฬาทั้งหมดในเยอรมนีตะวันออก และในปี ค.ศ. 1973 ได้รับตำแหน่งประธานคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ เขาได้รับการพิจารณาให้เป็นผู้ดำเนินโครงการ "Sportwunder DDR" ทำให้ต่อมาในช่วงหลังปี ค.ศ. 1990 เขาได้เขียนอัตชีวประวัติโดยใช้ชื่อเรื่องว่า "Ich War der Sport" เขาหลุดพ้นจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1988 หลังจากถูกปลดออกจากตำแหน่งใน DTSB ในปี ค.ศ. 2001 เขาถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานการใช้สารต้องห้ามทางการกีฬา
ประเทศเอธิโอเปียในโอลิมปิก

ประเทศเอธิโอเปีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน พ.ศ. 2499 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนนับแต่นั้นมา ยกเว้นใน พ.ศ. 2519 2527 และ พ.ศ. 2531 ที่ไม่ได้เข้าร่วม เอธิโอเปียเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกใน พ.ศ. 2549 เอธิโอเปียได้เหรียญรางวัลทั้งหมด 45 เหรียญจากการแข่งขันกรีฑา ตัวแทนของเอธิโอเปียคือคณะกรรมการโอลิมปิกเอธิโอเปีย ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลใน พ.ศ. 2497
สรุปตารางเหรียญ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศลาวในโอลิมปิก

ประเทศลาว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ยกเว้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ซึ่งลาวได้เข้าร่วมการคว่ำบาตรการแข่งขันที่ไม่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันซึ่งนำโดยสหภาพโซเวียต ประเทศลาวยังไม่เคยเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว และไม่เคยได้รับเหรียญรางวัล คณะกรรมการกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติลาวจัดตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1975 และได้รับการยอมรับใน ค.ศ. 1979
ประตูชัก

ประตูชัก  คือส่วนประตูของปราสาทที่มีลักษณะเป็นกรงที่ทำด้วยไม้หรือโลหะ หรือทั้งไม้และโลหะรวมกัน ประตูชักมักจะเป็นประตูที่ในการป้องกันทางเข้าปราสาทในสมัยกลาง นับเป็นระบบการป้องกันระบบสุดท้ายก่อนที่จะเข้าถึงตัวปราสาท ประตูแต่ละช่องจะติดตั้งบนร่องดิ่งในกำแพงปราสาท และอาจจะยกขึ้นหรือลงได้อย่างรวดเร็วโดยการใช้โซ่หรือเชือกที่ร้อยกับระบบเครื่องกว้าน
ทางเข้าปราสาทหลักมักจะมีประตูชักสองช่อง ประตูด้านในเป็นประตูที่ปิดก่อน ตามด้วยประตูนอก ซึ่งทำให้เป็นกับดักข้าศึกระหว่างประตูสองช่อง เหนือช่องดักก็อาจจะมีช่องสังหารบนเพดานที่ผู้ป้องกันปราสาทสามารถใช้เพื่อการยิง หย่อน หรือเทสิ่งที่เป็นอันตราย เช่น ทรายร้อนหรือน้ำร้อน ลงมายังข้าศึกผู้ติดกับอยู่ได้ ส่วนด้านข้างบนกำแพงก็จะมีช่องธนูที่นายขมังธนูใช้ยิงข้าศึกได้
มุทราศาสตร์.
ประตูชักเป็นเครื่องหมายที่ใช้ในตราอาร์ม เช่น ในตราอาร์มของตระกูลโบฟอร์ต และโดยพระมหากษัตริย์ราชวงศ์ทิวดอร์พระองค์แรกพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ผู้สืบเชื้อสายทางพระราชมารดาเลดีมาร์กาเร็ต โบฟอร์ต โดยใช้ประตูชักและดอกกุหลาบบนสัญลักษณ์ นอกจากนั้นก็ยังปรากฏบนตราอาร์มอื่น ๆ เช่น ตราอาร์มของพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ และอื่น ๆ
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิก

ประเทศโปแลนด์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1924 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 เมื่อพวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่นำโดยสหภาพโซเวียต โปแลนด์ยังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้ง
นักกีฬาชาวโปแลนด์ได้รับรางวัลทั้งหมด 321 เหรียญ: 79 เหรียญทอง 96 เหรียญเงิน 146 เหรียญทองแดง โปแลนด์เป็นประเทศที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเป็นอันดับสองที่ได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด (รองจากฮังการี) ของผู้ที่ไม่เคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
ทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือฟุตบอลและวอลเลย์บอล โปแลนด์อยู่ในอันดับที่ 5 ตลอดกาลในกีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ อันดับที่เจ็ดในกีฬากรีฑา และยังประสบความสำเร็จในการยกน้ำหนัก ศิลปะการต่อสู้ และสกีนอร์ดิก
คณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์ ก่อตั้งขึ้น และได้รับการยอมรับในปี 1919
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศเวียดนามในโอลิมปิก

ประเทศเวียดนาม ได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2495 (ค.ศ.1952-1972 เป็นการเข้าร่วมการแข่งขันของเวียดนามใต้,1980-ปัจจุบัน เป็นการเข้าร่วมการแข่งขันของประเทศเวียดนาม) ซึ่งเวียดนามได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมตลอดทุกการแข่งขัน ยกเว้นใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่มอนทรีอัล และโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ ลอสแอนเจลิส
นักกีฬาเวียดนามได้เหรียญทั้งหมด 5 เหรียญ นับตั้งแต่ประเทศเวียดนามส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก
เหรียญรางวัล.
แบ่งตามปีการแข่งขัน.
โอลิมปิกฤดูหนาว.
สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว
ประเทศลิเบียในโอลิมปิก

ประเทศลิเบีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประเทศลิเบียคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ร่วมกับประเทศอื่น ๆ ในทวีปแอฟริกา และคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ด้วย ลิเบียไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
จนถึงปัจจุบัน ไม่มีนักกีฬาชาวลิเบียคนใดที่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของลิเบียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2505 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี 2506
ประเทศอาร์เจนตินาในโอลิมปิก

ประเทศอาร์เจนตินา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1900 อาร์เจนตินาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งต่อ ๆ ไปทั้งหมด ยกเว้นในปี ค.ศ. 1904, 1912 และประเทศอาร์เจนตินาคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกมอสโกเนื่องจากการสนับสนุนสหรัฐ ในปี ค.ศ. 1980 เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาวในปี ค.ศ. 1928, 1948, 1952 และต่อเนื่องมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1960
อาร์เจนตินาเป็นหนึ่งใน 12 ประเทศ ซึ่งเป็นประเทศเดียวจาก ไอโบดร-อเมริกา ผู้ก่อตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ในปี พ.ศ. 2437 โดยมีสภาบริหารชุดแรกคือ โฮเซ่ เบนจามิน ซูเบียอูร ซึ่งดำรงตำแหน่งดังกล่าวจนถึงปี พ.ศ. 2450 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ สำหรับอาร์เจนตินาถูกสร้างขึ้นและได้รับการยอมรับในปี พ.ศ. 2466 ประเทศอาร์เจนตินาประสบความสำเร็จในช่วง พ.ศ. 2467-2495 โดยได้รับเหรียญทองอย่างน้อยหนึ่งเหรียญในทุกการแข่งขัน
เริ่มต้นด้วยโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 อาร์เจนตินาประสบปัญหาการเสื่อมถอยโดยรวม สถานการณ์ที่ถึงจุดวิกฤตที่สุดในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 และ 1984 ในเกมเหล่านั้น อาร์เจนตินาไม่ได้รับเหรียญรางวัลใด ๆ ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศอาร์เจนตินาได้รับเหรียญทองเป็นครั้งแรกหลังจาก 52 ปี ปี พ.ศ. 2547 ยังเป็นจุดที่อาร์เจนตินาเอาชนะประเทศเพื่อนบ้านอย่างบราซิลในฐานะประเทศในอเมริกาใต้ที่มีเหรียญทองและเหรียญรางวัลรวมมากที่สุด การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่บราซิลเป็นเจ้าภาพในปี ค.ศ. 2016 มีตัวแทนจากอาร์เจนตินาที่มากที่สุด มีนักกีฬา 213 คน และได้รับเหรียญทอง 3 เหรียญเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1948 รวมถึงคนแรกที่เป็นผู้หญิงด้วย
นักกีฬาชาวอาร์เจนตินาได้รับรางวัลทั้งหมด 77 เหรียญในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 24 เหรียญเหล่านี้ได้มาในกีฬามวยสากล อาร์เจนตินาได้รับเหรียญรางวัลในกีฬานี้มากกว่ากีฬาอื่น ๆ ประเทศยังไม่ได้รับเหรียญใด ๆ ในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
บัวโนสไอเรสเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เบอร์มิวดาในโอลิมปิก

เบอร์มิวดา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เบอร์มิวดาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992
ด้วยเหรียญทองของฟลอรา ดัฟฟี่ในการแข่งขันไตรกีฬาหญิงในปี พ.ศ. 2564 เบอร์มิวดาจึงเป็นประเทศที่เล็กที่สุดในโลกตามจำนวนประชากรที่ได้รับเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2519 พวกเขาเป็นประเทศที่เล็กที่สุดตามจำนวนประชากรที่จะได้รับเหรียญรางวัลรวม อย่างไรก็ตาม บันทึกดังกล่าวสิ้นสุดลงเมื่อ อเลสซานดร้า เปริลิ ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงสำหรับซานมารีโนจากกีฬายิงปืนแทร็ปในปี พ.ศ. 2564
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสำหรับเบอร์มิวดาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2478 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2479
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศโบลิเวียในโอลิมปิก

ประเทศโบลิเวีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2479 ประเทศโบลิเวียได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ประเทศโบลิเวียยังได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวหลายครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499
จนถึงปัจจุบัน ไม่มีนักกีฬาจากโบลิเวียคนใดที่เคยได้รับรางวัลเหรียญโอลิมปิก ทำให้เป็นประเทศเดียวในอเมริกาใต้ที่ยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิก

ประเทศแคนาดา ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งและการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนเกือบทุกรายการนับตั้งแต่เปิดตัวในปี พ.ศ. 1900 ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งร่วมคว่ำบาตร แคนาดาได้รับเหรียญอย่างน้อยหนึ่งเหรียญในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทุกครั้งที่มีการแข่งขัน คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งแคนาดา (COC) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศแคนาดา
ในโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ซึ่งจัดขึ้นที่เมืองแวนคูเวอร์ รัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา ประเทศแคนาดาได้รับเหรียญทองมากกว่าประเทศอื่นที่เข้าแข่งขันเป็นครั้งแรก
เจ้าภาพการแข่งขัน.
แคนาดาเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2 ครั้ง คือ โอลิมปิกฤดูหนาว 1988 ในเมืองแคลกะรี และโอลิมปิกฤดูหนาว 2010 ในเมืองแวนคูเวอร์
ประเทศชาดในโอลิมปิก

ประเทศชาด ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2507 ถึง 2515 (ร่วมคว่ำบาตรการแข่งในปี พ.ศ. 2519 และ 2523) และตั้งแต่ พ.ศ. 2527 ถึง 2567 ชาดยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิก และยังไม่มีนักกีฬาจากชาดเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
ประเทศจีนในโอลิมปิก

ประเทศจีน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 เป็นครั้งแรกในนามของสาธารณรัฐจีน (ROC) จนถึงโอลิมปิกฤดูหนาว 1976 จากนั้นจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อสาธารณรัฐประชาชนจีน (PRC) ครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
เจ้าภาพ.
สาธารณรัฐประชาชนจีนเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งโอลิมปิกเพียงครั้งเดียวที่กรุงปักกิ่ง และจะเป็นเจ้าภาพอีกครั้งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 ซึ่งจะทำให้ปักกิ่งเป็นเมืองแรกในโลกที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันทั้งโอลิมปิดฤดูร้อนและฤดูหนาวในเมืองเดียวกัน
ภาพรวมการเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิก.
ประเทศจีนในโอลิมปิกฤดูร้อน.
      ประเทศเจ้าภาพ
ประเทศจีนในโอลิมปิกฤดูหนาว.
      ประเทศเจ้าภาพ
จีนไทเปในโอลิมปิก

จีนไทเป หรือ "ไต้หวัน" ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ในฐานะสาธารณรัฐจีน ในช่วงแรกเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนในนามของ "จีน" ภายหลังจากสงครามกลางเมืองจีน สาธารณรัฐจีนได้หนีไปยังเกาะไต้หวัน และมีเพียงนักกีฬาจากเกาะไต้หวันเท่านั้นที่ร่วมทีมดังกล่าวนับแต่นั้นมา สาธารณรัฐจีนได้คว่ำบาตรโอลิมปิกโดยเริ่มจากโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 และกลับมาเข้าร่วมการแข่งขันอีกครั้งในโอลิมปิกฤดูหนาว 1984 แต่ต้องใช้ชื่อ "จีนไทเป" เพราะถูกแรงกดดันทางการเมืองจากสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่) เนื่องด้วยนโยบายจีนเดียว
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศโกตดิวัวร์ในโอลิมปิก

ประเทศไอวอรี่โคสต์ (หรือที่รู้จักในชื่อ โกตดิวัวร์ ซึ่งเป็นชื่อทางการของไอโอซี) ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมดที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 ยกเว้นใน พ.ศ. 2523 ซึ่งได้คว่ำบาตรเพื่อประท้วงการรุกรานอัฟกานิสถานของสหภาพโซเวียต โกตดิวัวร์ได้รับเหรียญเงินครั้งแรกในกรีฑาประเภทวิ่ง 400 เมตรชายใน ค.ศ. 1984 และใน ค.ศ. 2016 โกตดิวัวร์ได้รับรางวัลเหรียญทองและเหรียญทองแดงครั้งแรกในกีฬาเทควันโด ไม่มีนักกีฬาจากโกตดิวัวร์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
ประเทศอียิปต์ในโอลิมปิก

ประเทศอียิปต์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1912 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เช่นเดียวกับกัมพูชา อิรัก และเลบานอน อียิปต์ร่วมคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 เพื่อประท้วงการรุกรานอียิปต์ของอิสราเอล อังกฤษ และประเทศฝรั่งเศสในสงครามสุเอซ อย่างไรก็ตาม กีฬาขี่ม้าสำหรับการแข่งขันปี ค.ศ. 1956 จัดขึ้นที่กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เมื่อห้าเดือนก่อนหน้าแล้ว (เนื่องจากระเบียบการกักกันสัตว์ของออสเตรเลีย) และนักขี่ม้าชาวอียิปต์สามคนเข้าร่วมแข่งขันที่นั่น อียิปต์ถอนตัวจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 หลังจากสามวันของการแข่งขันเพื่อเข้าร่วมการคว่ำบาตรแอฟริกันเพื่อตอบสนองต่อการมีส่วนร่วมของนิวซีแลนด์ซึ่งยังคงมีการเชื่อมโยงด้านกีฬากับการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ อียิปต์ยังได้เข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยสหรัฐอเมริกาเพื่อประท้วงการรุกรานอัฟกานิสถานของสหภาพโซเวียต อียิปต์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวเป็นนักสกีลงเขาเพียงคนเดียวในปี ค.ศ. 1984
นักกีฬาชาวอียิปต์ได้รับรางวัลทั้งหมด 41 เหรียญ โดยยกน้ำหนักเป็นกีฬาที่ประสบความสำเร็จได้รับเหรียญสูงสุด
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอียิปต์คือ คณะกรรมการโอลิมปิกอียิปต์และก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1910
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศกาบองในโอลิมปิก

ประเทศกาบอง ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 8 ครั้ง พวกเขาไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2012 กาบองได้รับเหรียญโอลิมปิกครั้งแรก โดย แอนโธนี่ โอบาเม คว้าเหรียญเงินในกีฬาเทควันโด (รุ่นน้ำหนัก +80 กิโลกรัม ชาย) ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
เสือโคร่งสุมาตรา

เสือโคร่งสุมาตรา  ้เป็นประชากรเสือโคร่งชวาในเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย ถือเป็นประชากรเสือชนิดเดียวที่เหลือรอดในหมู่เกาะซุนดา ส่วนเสือโคร่งบาหลีและเสือโคร่งชวานั้นสูญพันธุ์แล้ว
การวิเคราะห์ลำดับจากดีเอ็นเอของไมโทคอนเดรียที่สมบูรณ์ของเสือโคร่ง 34 ตัว สนับสนุนสมมติฐานที่ว่าเสือโคร่งสุมาตรามีความแตกต่างในการจำแนะชนิดย่อยออกจากเสือโคร่งบนทวีปเอเชียแผ่นดินใหญ่ ใน ค.ศ. 2017 คณะทำงานผู้เชี่ยวชาญจำแนกสัตว์ประเภทแมวได้แก้ไขอนุกรมวิธานโดยระบุให้ประชากรเสือโคร่งที่มีชีวิตและสูญพันธุ์ทั้งหมดในประเทศอินโดนีเซียเป็น "P. t. sondaica"
อนุกรมวิธาน.
"Felis tigris sondaicus" เป็นชื่อวิทยาศาสตร์ที่เสนอโดย Coenraad Jacob Temminck สำหรับตัวอย่างเสือโคร่งจากเกาะชวาใน ค.ศ. 1844
"Panthera tigris sumatrae" ได้รับการเสนอจากเรจินัลด์ อินเนส โพค็อกใน ค.ศ. 1929 ซึ่งระบุผิวหนังและหัวกะโหลกของตัวอย่างเสือโคร่งจากเกาะสุมาตรา
กะโหลกกับลวดลายของตัวอย่างชนิดเสือโคร่งจากเกาะชวาและสุมาตราไม่มีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัด
ดังนั้น "P. t. sondaica" จึงเป็นชื่อตามกฎของประชากรเสือโคร่งทั้งที่มีชีวิตและสูญพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
ลักษณะ.
เสือโคร่งสุมาตราที่มีกะโหลกและลวดลายต่างจากตัวอย่างชนิดเสือโคร่งเบงกอลและเสือโคร่งชวา มันมีสีผิวเข้มกว่าและมีลายกว้างกว่าเสือโคร่งชวา ลายมักหายไปในบริเวณใกล้ส่วนท้าย และบนหลัง waist และขาหลังมีเส้นที่เล็ก จุดดำมืดบริเวณระหว่างลายทั่วไป ลายบนเสือโคร่งชนิดนี้พบถี่กว่าชนิดย่อยอื่น ๆ
เสือโคร่งสุมาตราเป้นหนึ่งในเสือโคร่งขนาดเล็ก โดยเพศผู้วัดความยาวระหว่างหัวถึงตัวที่ กับกะโหลกที่ใหญ่สุดที่ และหนัก ส่วนเพศเมียหนัก และมีความยาว กับกะโหลกใหญ่สุดที่ 
ประชากรและที่อยู่อาศัย.
เสือโคร่งสุมาตรา มีถิ่นกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซียเท่านั้น อาศัยอยู่ในป่าดิบชื้นของเกาะสุมาตรา ล่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมเป็นอาหาร เช่น หมูป่า, เก้ง, กวาง, สมเสร็จ หรือแม้กระทั่งลิงอุรังอุตัง รวมถึงมนุษย์ด้วย
สถานะ.
ปัจจุบัน เสือโคร่งสุมาตรานับได้ว่าเป็นเสือโคร่งเพียงสายพันธุ์เดียวที่สามารถพบได้ในประเทศอินโดนีเซีย เนื่องจาก เสือโคร่งชวา ("P. t. sondaica") และ เสือโคร่งบาหลี ("P. t. balica") ที่เคยเป็นสายพันธุ์ที่เล็กที่สุดมาก่อน ได้สูญพันธุ์ไปก่อนหน้านี้นานแล้ว
สถานะของเสือโคร่งสุมาตราในธรรมชาติก็นับว่าใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤตแล้ว โดยคาดว่ามีจำนวนราว 400-450 ตัว เท่านั้นโดยสถานที่ ๆ พบมากที่สุด คือ อุทยานแห่งชาติเครินซีเซบลัท ที่อยู่ทางตะวันตกของเกาะ มีประมาณ 160 ตัว นับว่าเป็นครึ่งหนึ่งของประชากรเสือโคร่งสุมาตราทั้งหมด โดยสาเหตุสำคัญที่ทำให้เสือโคร่งสุมาตราใกล้สูญพันธุ์ คือ การล่าเพื่อเอาอวัยวะต่าง ๆ ไปทำเป็นยาตามความเชื่อ โดยพรานผู้ล่าจะล่าโดยการใช้กับดักเป็นบ่วงรัดเท้า ซึ่งจะทำให้เกิดบาดแผลฉกรรจ์ อาจบาดลึกเข้าไปถึงกระดูก และตัดข้อเท้าของเสือโคร่งสุมาตราให้ขาดได้เลย 
สวนสัตว์ในประเทศต่าง ๆ ที่มีเสือโคร่งสุมาตราในครอบครองก็ได้แก่ สวนสัตว์ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย และสวนเสือตระการ ที่อำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี ประเทศไทย แต่เสือโคร่งสุมาตราในสวนสัตว์ มีเพียงน้อยรายที่จะอยู่รอดตั้งแต่เล็กจนโตเต็มวัยได้
ระบำซาลองโก

ระบำซาลองโก  หมายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในประวัติศาสตร์กรีก และ ของระบำเพื่อการฉลองโอกาสดังกล่าว ระหว่างสงครามระหว่างซูลีโอทีสและอาลี ปาชา หมู่บ้านซูลีที่พ่ายแพ้ก็ถูกกวาดต้อนผู้คนออกจากเมือง ในบรรดากลุ่มผู้ที่ถูกไล่ต้อนก็มีสตรีชาวซูลียี่สิบสองคนและลูกที่ตกอยู่ในวงล้อมของทหารออตโตมันในบริเวณเทือกเขาซาลองโกในภูมิภาพเอพิรัสเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1803 เมื่อหมดหนทางสตรีชาวซูลีก็โยนลูกลงไปในหุบเหว ก่อนที่ตนเองจะกระโดดตามลงไปเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการถูกจับกุมโดยทหารออตโตมันไปเป็นทาส ตามตำนานที่เล่าขานกันกล่าวว่าสตรีชาวซูลีร้องเพลงและเต้นรำไปในขณะที่ทำการฆ่าตัวตายหมู่ทีละคน ในปัจจุบันก็ได้มีการสร้างอนุสรณ์สถานขึ้น ณ บริเวณที่มีการกระโดดหน้าผาเพื่อเป็นการเตือนความทรงจำ นอกจากนั้นก็ยังมีการเต้นระบำที่เป็นที่นิยมกันที่เกี่ยวกับเหตุการณ์ดังกล่าวที่เป็นที่รู้จักกันทั้งในประเทศกรีซและประเทศตุรกี
เหตุการณ์นี้ไม่นานก็เป็นที่รู้กันในยุโรป ในปี ค.ศ. 1827 จิตรกรฝรั่งเศสอรี เชฟ์แฟร์ (ค.ศ. 1795–ค.ศ. 1858) ก็ได้เขียนจิตรกรรมศิลปะจินตนิยมของเหตุการณ์ชื่อ “สตรีแห่งซูลี” ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีส
อาซาเดห์ ชาฟิก

อาซาเดห์ ชาฟิค เก 
(พ.ศ. 2494 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554) เป็นพระธิดาในเจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี กับอะห์มัด ชาฟิก ชาวอียิปต์ โดยเจ้าหญิงอัชราฟ พระชนนีในอาซาเดห์เป็นพระขนิษฐาฝาแฝดในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งอิหร่าน 
ภายหลังการล้มล้างระบอบราชาธิปไตยในอิหร่าน อาซาเดห์ได้ทำการต่อต้านการปกครองอิหร่านของอยาตุลเลาะห์ โคมัยนีในต่างประเทศ โดยอาศัยในคฤหาสน์ดูปง (Villa Dupont) กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส อาซาเดห์ทำงานทางด้านสิทธิมนุษยชน และช่วยเหลือผู้ลี้ภัยชาวอิหร่านในประเทศตุรกี ด้านชีวิตส่วนตัวได้สมรสทั้งหมดสองครั้ง โดยครั้งสุดท้ายได้สมรสกับอดีตพนักงานชาวอิหร่าน โดยบุตรเพียงคนเดียวจากการสมรสครั้งแรกคือ คัมราน ชาฟิก (Kamran Shafiq) หรือ คาเมรอน ปาห์ลาวี ชาฟิก (Cameron Pahlavi) และต่อมาเจ้าหญิงได้ทำการขายคฤหาสน์ดูปงในภายหลัง
อาซาเดห์ ชาฟิก ได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ณ ปารีส ประเทศฝรั่งเศส ด้วยโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว สิริอายุ 60 ปี
เญอ

เญอ 
ชนเผ่าเญอนั้นเป็นชนเผ่าย่อยของเผ่าส่วย โดย ผิดเพี้ยนจากภาษาส่วนไปนิดเดียวเนื้อจากมีความใกล้ชิดคนลาวมากกว่าเผ่าส่วนั้นเอง แต่มี เอกลัษณ์ของตัวเองสูง จากการแต่งกายและภาษาพูด
ในขณะเดียวกันกลุ่มชาติพันธุ์เยอสามารถปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมความเป็นอยู่ของตนเองตามสภาพแวดล้อมได้ง่าย แต่ยังพบเอกลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธุ์เยอที่ยังคงอยู่ เช่น การเล่าเรื่องเพื่อถ่ายทอดเหตุการณ์ในอดีตจากรุ่นสู่รุ่นในรูปแบบของตำนานหรือนิทาน นอกจากจะแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของเหตุการณ์นั้นๆ ยังแสดงให้เห็นถึงประวัติศาสตร์ ประเพณี และวิถีชีวิตของชาวเยอที่สอดแทรกในตำนานหรือนิทานอีกด้วย ตลอดจนความรักสามัคคีกลมเกลียวกันในกลุ่มชาวเยอที่มักจะทำอะไรตามกันเป็นกลุ่ม เช่น  การค้าขายกับคนต่างถิ่น ก็มักจะรับฟังความเห็นของชาวเยอด้วยกัน ถ้าขายของก็ขายราคาเดียวกัน ต่อรองไม่ได้ เมื่อซื้อสินค้าอะไรก็มักซื้อตามกัน หรือการไปประกอบกิจกรรมตามสถานที่ต่างๆ ก็มักไปเป็นกลุ่มก้อน ตัวอย่างเช่น การไปฟังหมอลำในงานบุญ เมื่อชาวเยอเห็นว่าสมควรกลับก็จะเรียกกันว่า เป๊าะ จีเจา (ไป กลับบ้าน) ชาวเยอก็ลุกกลับบ้านไปพร้อมกัน เป็นต้น
ดัดเล่ย์

ดัดเล่ย์  เป็นตัวละครจากเกม "สตรีทไฟท์เตอร์" ซึ่งเป็นนักมวยสากลชาวอังกฤษ มีบุคลิกเป็นสุภาพบุรุษนักสู้ และมักโยนดอกกุหลาบเสมือนเป็นสัญลักษณ์ประจำตัว นอกจากนี้ ดัดเล่ย์ ถือเป็นตัวละครมีท่าไม้ตายที่สำคัญอยู่หลายท่า เขาปรากฏตัวครั้งแรกใน "สตรีทไฟท์เตอร์" "ภาค 3" และหวนกลับมามีบทบาทอีกครั้งในภาค "ซุปเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV"
ประวัติตามท้องเรื่อง.
ดัดเล่ย์ ถือกำเนิดในตระกูลผู้ดีของอังกฤษที่มั่งคั่ง บิดาของเขาเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ เมื่อดัดเล่ย์ยังเด็ก เขามีความปรารถนาที่จะเป็นนักสู้ แต่ครอบครัวของเขากล่าวว่าเขายังเด็กเกินกว่าที่จะเข้าแข่งขันใดๆ ต่อมา บิดาของเขาประสบคสามล้มเหลวทางธุรกิจ ความสูญเสียนี้เองที่ทำให้เขาใช้เวลาฝึกฝนเพื่อเป็นนักมวยอาชีพเพื่อกอบกู้ทรัพย์สินขึ้นมาใหม่ ดัดเล่ย์เติบใหญ่จนเป็นนักมวยที่น่าเกรงขามทั้งร่างกายจนถึงทักษะต่างๆ และเขาได้ประสบความสำเร็จในการนำครอบครัวกลับคืนสู่ความมั่งคั่งอีกครั้งหนึ่ง แม้จะมีเหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้น ดัดเล่ย์ก็ยังคงแสวงหาความสมบูรณ์ด้านการชกมวย และออกจากสังเวียนมวยด้วยภาพลักษณ์ของสุภาพบุรุษ ทั้งนี้ มักมีการเปรียบเทียบอยู่เสมอว่า ริวเป็นซามูไรพเนจร ในขณะที่ดัดเล่ย์เป็นอัศวินที่นิยมการให้เกียรติคู่ต่อสู้
มาโคโตะ (สตรีทไฟท์เตอร์)

มาโคโตะ  เป็นตัวละครจากเกม สตรีทไฟท์เตอร์ ซึ่งเป็นนักคาราเต้สาวชาวญี่ปุ่น และมีผ้าพันคอเส้นยาวเป็นสัญลักษณ์ประจำตัว เธอปรากฏตัวครั้งแรกใน สตรีทไฟท์เตอร์ III (เวอร์ชัน 3 rd สไครค์) และหวนกลับมามีบทบาทอีกครั้งในภาค ซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV ทั้งนี้ชื่อมาโคโตะนี้มีความหมายว่า สัจธรรม
ประวัติตามท้องเรื่อง.
มาโคโตะ เป็นเด็กหญิงชาวญี่ปุ่น และฉายแววความเก่งกาจขึ้นที่แคว้นโทสะในประเทศญี่ปุ่น เธอได้ทำการฝึกฝนคาราเต้สายรินโดคัง โดยรูปแบบคาราเต้ของเธอคล้ายกับคาราเต้สายโชโตกัน แม้ว่าจะไม่ค่อยมีความรู้ด้านแฟชั่นตามประสาวัยเด็กอย่างเธอ จนในบางครั้งเธอก็รู้สึกเกลียดที่ถูกมองว่าเหมือนเด็กผู้ชาย นอกจากนี้ มาโคโตะยังได้ฝึกฝนทักษะบางอย่างเพื่อหมายที่จะแข่งขันกับอิบูกิ โดยต้องการแสดงฝีมือด้านการต่อสู้จากศาสตร์ที่พวกเธอต่างได้ฝึกฝนมา
ภายหลังจากการเสียชีวิตของบิดา สำนักฝึกฝนของมาโคโตะก็ตกอยู่ในภาวะซบเซาอีกทั้งพี่ชายของเธอได้ตัดสินใจที่จะเป็นนักธุรกิจ โดยทิ้งให้เธอทำการฟื้นฟูโรงฝึกให้กลับมาเกียรติดังเดิมตามลำพัง สิ่งที่ทำให้เกิดความน่าตกใจสำหรับโรงฝึกนั่นคือการที่เธอได้เข้าร่วมการแข่งขัน S.I.N. ทัวร์นาเมนท์ เป็นครั้งแรกในซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV โดยมุ่งหวังที่จะนำเงินรางวัลมาตกแต่งโรงฝึกอีกครั้ง ในระหว่างการแข่งขันดังกล่าว เธอได้เผชิญหน้าและต่อสู้กับเฟยหลง โดยหวังว่าจะเป็นการสร้างชื่อเสียงให้กับสำนักรินโดคังไปในตัว ภายหลังจากการแข่งขันสิ้นสุดลงเธอมีความต้องการที่จะล้มฝ่ายตรงข้ามให้ได้ทั้งหมด อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่ได้รับเงินรางวัลจากสปอนเซอร์ ในขณะที่เซธถูกกำจัดและองค์กร S.I.N. ได้แตกสลายลง เธอจึงตัดสินใจที่จะบูรณะโรงฝึกของพ่อเธอขึ้นใหม่ด้วยมือของเธอเอง ตลอดจนจะสร้างรายได้ด้วยวิถีแบบดั้งเดิม
ในช่วงก่อนหน้านี้ เธอมีโอกาสได้พบกับริว และท้าให้ต่อสู้กับเธอโดยหมายที่จะสร้างชื่อเสียงให้กับโรงฝึกของเธอเช่นกัน ภายหลังจากการสู้กับริวแล้ว ได้มีการประชาสัมพันธ์ดึงดูดกลุ่มลูกศิษย์มายังโรงฝึกของเธอ แต่เป็นที่น่าเสียดาย ที่เธอมีเกณฑ์การรับลูกศิษย์ที่ค่อนข้างเข้มงวด ซึ่งยังคงไม่มีลูกศิษย์คนใดอยู่ฝึกฝนได้อย่างถาวรจนถึงปัจจุบัน
อิบุกิ

อิบุกิ  เป็นตัวละครจากเกม "สตรีทไฟท์เตอร์" ซึ่งเป็นนินจาสาวชาวญี่ปุ่น ผู้ใช้วิชานินจึตสึในการต่อสู้ มีความคล่องแคล่วในการต่อสู้แบบหลอกล่อ และโจมตีแบบต่อเนื่อง เธอปรากฏตัวครั้งแรกใน "สตรีทไฟท์เตอร์" "ภาค 3" และหวนกลับมามีบทบาทอีกครั้งในภาค "ซุปเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV" ให้เสียงพากย์เวอร์ชันภาษาอังกฤษโดยแคท สตีล และให้เสียงพากย์เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นโดยยูริ อามาโน่
ประวัติตามท้องเรื่อง.
อิบุกิ คือหญิงสาวผู้เริ่มออกแววฉายแสงที่มาจากหมู่บ้านนินจา ที่ซ่อนตัวอยู่ห่างจากสังคม ที่แห่งนี้ เธอได้ฝึกฝนวิชานินจึตสึอย่างหนักตั้งแต่เยาว์วัย หลังจากปฏิบัติกิจวัตรประจำวันอย่างต่อเนื่อง เมื่อเธอเดินทางสู่โรงเรียนที่อยู่นอกหมู่บ้าน ก็เป็นการเริ่มต้นในการติดต่อไปมาระหว่างโรงเรียนกับวิถีชีวิตจากชุมชนของเธอ
ในซุปเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV เธอได้แอบหนีออกจากค่ายฝึกภาคฤดูร้อนเพื่อเข้าร่วมแข่งขันศึก S.I.N. ทัวร์นาเมนท์ โดยหวังว่าจะได้พบกับชายที่หล่อเหลาและฝีมือเก่งกาจ เมื่อการแข่งขันเสร็จสิ้น เธอได้ตระหนักว่ากลับเข้าค่ายฝึกนั้นเป็นเวลาที่สายไป และพยายามที่จะแอบกลับโดยให้ดูเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น อย่างไรก็ตาม เธอได้ถูกจับโดยอาจารย์ผู้ฝึกสอนประจำค่าย
ปราสาทมงเทรย-เบแล

ปราสาทมงเทรย-เบแล (ฟังเสียง Montreuil-Bellay) เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ที่เมืองมงเทรย-เบแลในจังหวัดแมเนลัวร์ในแคว้นเปอีเดอลาลัวร์ในประเทศฝรั่งเศส ปราสาทแรกสร้างขึ้นที่ที่เป็นหมู่บ้านกอล-โรมันบนเนินสูงเหนือแม่น้ำตูแอ
ประวัติ.
ระหว่างสมัยกลางอสังหาริมทรัพย์ของปราสาทประกอบด้วยที่ดินกว่า 4 ตารางกิโลเมตรที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มจังหวัด 32 จังหวัดที่ไม่ไกลนักที่เรียกว่า “ล็องฌู” (L'Anjou) ประมุขของมงเทรย-เบแลเดิมเป็นของ “แกลดุแอ็ง เลอ ดานัว” (Gelduin le Danois) หลังจากนั้นก็ตกไปเป็นของ “แบร์แล เลอ วีเยอ” (Berlay le Vieux) ผู้มีบรรดาศักดิ์เป็นขุนนางคนแรกของเบแล ในปี ค.ศ. 1025 ปราสาทก็ถูกยึดโดยฟูลก์ แนรา สมาชิกตระกูลแพลนทาเจเน็ท จนฌีโร แบร์แลต้องยอมเป็นดินแดนบริวารระหว่างครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 1100 หลังจากที่พระเจ้าฟิลิปที่ 2 ทรงพ่ายแพ้ต่อฝ่ายอังกฤษการปกครองเบแลก็กลับคืนไปเป็นของกีโยม เดอ เมอเลิงแห่งตระกูลแบร์แล เลอ วีเยออีกครั้ง ในช่วงนี้ก็ได้มีการสร้างเสริมระบบการป้องกันของปราสาทกันขึ้นอย่างขนานใหญ่โดยการสร้างกำแพงอันใหญ่โตที่ประกอบเด้วยหอใหญ่สิบสามหอวางซ้อนประสานต่อกัน โดยมีทางเข้าทางเดียวที่สร้างเสริมอย่างแน่นหนา และในช่วงเดียวกันนี้ชื่อปราสาทก็เปลี่ยนเป็นสำเนียงอังกฤษจากบาร์ลีย์เป็นเบแล
ระหว่างสงครามศาสนาของฝรั่งเศส (ค.ศ. 1562‑ค.ศ. 1598) เมืองมงเทรย-เบแลก็ถูกปล้นทำลายและเผา แต่ตัวปราสาทอันมั่นคงได้รับความเสียหายเพียงเล็กน้อย ความเป็นเจ้าของปราสาทเปลี่ยนมือหลายครั้งรวมทั้งโดยการสมรสกับตระกูลกอเซ-บรีซัก (Cossé-Brissac) ระหว่างสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสปราสาทถูกยึดโดยรัฐบาลปฏิวัติและใช้เป็นคุกสำหรับจำขังสตรีผู้ถูกกล่าวหาว่ามีพฤติกรรมเช่นแม่มดหรือเป็นฝ่ายกษัตริย์นิยม
ในปี ค.ศ. 1822 อาเดรียง นีฟว์โล นักธุรกิจจากเมืองโซมูร์ก็ซื้อปราสาทและแบ่งเป็นห้องเช่า ในปี ค.ศ. 1860 บุตรีของนีฟว์โลก็ย้ามาพำนักที่ปราสาทและเริ่มดำเนินการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ บางห้องก็ทำเป็นแบบ “ทรูบาดูร์” ผู้สืบเชื้อสายจากสามีเป็นเจ้าของปราสาทมงเทรย-เบแลในปัจจุบัน
ปราสาทได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์
จีที200

จีที200 (GT200) คือ อุปกรณ์ตรวจสอบวัตถุระเบิดซึ่งสุดท้ายถูกเปิดโปงว่าเป็นกลฉ้อฉล บริษัท โกลบอลเทคนิค จำกัด ผู้ผลิตสัญชาติสหราชอาณาจักร อ้างว่าเครื่องสามารถตรวจจับวัตถุระเบิดและยาเสพติด โดยมีราคาจำหน่ายในแต่ละประเทศสูงกว่า 22,000 ปอนด์ต่อเครื่อง หากเครื่องนี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าไม่ต่างจาก "ไม้ล้างป่าช้า" ปราศจากซึ่งหลักการคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ในการทำงาน 
อุปกรณ์นี้ได้รับการตรวจสอบความสามารถในการตรวจจับอย่างละเอียด ตามด้วยการตรวจสอบอุปกรณ์ เอดีอี651 ซึ่งเป็นอีกเครื่องมือหนึ่งในการตรวจสอบวัตถุ จนกลายเป็นประเด็นการสอบสวนการหลอกลวงที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร รัฐบาลสหราชอาณาจักรมีคำสั่งห้ามการส่งอุปกรณ์นี้ออกไปยังประเทศอิรักและประเทศอัฟกานิสถานในคำสั่งซื้อของกองทัพในเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 และได้ส่งสารเตือนไปยังรัฐบาลในต่างประเทศว่าเครื่องจีที200 และ เอดีอี651 เป็นเครื่องที่ "ไร้ประสิทธิภาพโดยสิ้นเชิง" ในการตรวจสอบวัตถุระเบิด
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 ศาลอังกฤษได้พิพากษาให้จำคุกเจมส์ แมคคอร์มิค เป็นเวลา 10 ปีในข้อหาหลอกขายเครื่องตรวจจับวัตถุระเบิดปลอม หรือจีที200 ในหลายประเทศ รวมทั้งประเทศไทย ใน พ.ศ. 2565 ศาลยุติธรรมมีคำพิพากษาถึงที่สุดให้บริษัทเอวิเอ แซทคอมชำระเงินให้กับส่วนราชการต่าง ๆ ที่เสียหายแล้ว แต่ยังเป็นประเด็นต่อมาในเรื่องการตั้งงบประมาณเพื่อตรวจสอบอยู่ 
จีที200 ในประเทศไทย.
การเรียกร้องให้ตรวจสอบโดยภาคประชาชน.
จุดเริ่มต้นของการตรวจสอบจีที200 เริ่มต้นมาจากภาคประชาชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากการเคลื่อนไหวของ เครือข่ายสังคมบนโลกอินเทอร์เน็ต โดยการจุดประกายจากล็อกอิน Geneticist แห่งห้องหว้ากอ ของเว็บไซต์ พันทิป.คอม ที่ตามติดสถานการณ์มาโดยต่อเนื่อง และได้ ผศ.ว่าที่ร้อยตรี ดร.เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ภาควิชาชีววิทยา คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในฐานะนักวิชาการอิสระ และนายจุฬา พิทยาภินันท์ นิสิตปริญญาเอก เข้ามาร่วม และใช้สถานะทางสังคมเข้าช่วยกดดันให้เกิดการตรวจสอบ 
ในกรณีการเรียกร้องให้ตรวจสอบนี้ยังมี ผศ. เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ และนายจุฬา พิทยาภินันท์ เป็นตัวแทนเข้ามาชี้แจงและตอบคำถามผ่านสื่อมวลชน ผศ. ดร.เจษฎาเองก็ได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในคณะกรรมการตรวจสอบจีที200 อีกด้วย
การตรวจสอบจีที200.
ในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2553 คณะรัฐมนตรี ได้มีมติให้กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ตรวจสอบเครื่องตรวจวัตถุระเบิดจีที200 
หลังจากนั้นในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2553 คุณหญิงกัลยา โสภณพนิช รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้แต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบประสิทธิภาพเครื่องตรวจวัตถุระเบิดจีที200 คณะกรรมการได้จัดการตรวจสอบประสิทธิภาพการของเครื่องตรวจวัตถุระเบิด ที่บ้านวิทยาศาสตร์สิรินธร อุทยานวิทยาศาสตร์แห่งชาติ โดยใช้การตรวจสอบแบบตาบอดสองทาง (Double Blind Test) ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2553
ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2553 อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ได้แถลงถึงผลการตรวจสอบประสิทธิภาพของจีที200 ว่าตรวจหาวัตถุระเบิดซีโฟร์ได้ถูกต้องเพียง 4 ครั้ง จาก 20 ครั้ง โดยแต่ละครั้งมีตัวเลือก 4 กล่อง ซึ่งไม่มีนัยทางสถิติ รัฐบาลจึงยกเลิกการจัดซื้อเพิ่มเติม และให้หน่วยงานที่ใช้อยู่ทบทวนเรื่องการใช้งานเครื่องตรวจสอบระเบิดจีที200 ต่อ
อย่างไรก็ตาม ในปี 2563–2564 ถึงแม้บริษัทเอวิเอ แซทคอมจะเป็นจำเลยในคดีฉ้อโกง แต่ยังได้รับงานจากกองทัพเรือและกองทัพอากาศ
เทิดศักดิ์ ใจมั่น

เทิดศักดิ์ ใจมั่น (ชื่อเล่น : ป๊อป) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2516 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวไทยในตำแหน่งกองกลางตัวรุก 
เทิดศักดิ์เป็นนักเตะที่ยิงฟรีคิกและยิงลูกโทษได้ดีและสามารถใช้เท้าได้ทั้ง 2 ข้าง เขาเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลชาวไทยที่ได้เล่นในรอบชิงชนะเลิศในศึก เอเอฟซีแชมเปียนส์ลีก ในปี พ.ศ. 2546 ระหว่าง บีอีซี เทโรศาสน กับ สโมสรฟุตบอลอัลไอน์ โดยสโมสรสุดท้ายที่เขาค้าแข้งด้วยคือ สโมสรฟุตบอลชลบุรี
ประวัติ.
เทิศศักดิ์เกิดที่ อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี มีพี่สาวหนึ่งคน ส่วนคุณพ่อและคุณแม่เป็นคุณครูสอนหนังสือในแถบจังหวัดสุพรรณบุรี เริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุ 6 ปี ในระดับชั้นประถมศึกษาจนถึงชั้นมัธยมศึกษาจบจากการศึกษาจากโรงเรียนแห่งหนึ่งในอำเภอสามชุก ซึ่งในตอนนั้นเทิศศักดิ์มีความฝันอยู่ในใจว่าอยากจะลองเข้ามาเล่นบอลในกรุงเทพมหานคร แต่ก็ไม่รู้จะไปที่ไหน เพราะไม่รู้จักใคร จนสุดท้ายพี่สาวที่เรียนจบโรงเรียนพณิชยการราชดำเนิน ก็แนะนำให้มาเรียนที่พณิชยการราชดำเนินในปี พ.ศ. 2532 และได้เล่นฟุตบอลในรุ่นอายุ 16 ปีของโรงเรียน พร้อมกับจบการศึกษาจากพณิชยการราชดำเนิน ในวัย 18 ปี
ประวัติการเล่นฟุตบอลอาชีพ.
เทิดศักดิ์ เล่นฟุตบอลให้กับ โรงเรียนพณิชยการราชดำเนิน ก่อนที่ทาง สโมสรตลาดหลักทรัพย์ฯ จะยื่นข้อเสนอให้ร่วมทีม (โดยในขณะนั้น สโมสรลงทำการแข่งขันใน ถ้วยพระราชทาน ง.) และเป็นสโมสรเล่นชองเทิดศักดิ์ในการลงฟุตบอลอาชีพ และเป็นนักฟุตบอลตัวหลักของทีม โดยเทิดศักดิ์ อยู่กับสโมสรจนถึงปี 2543 (ณ ขณะนั้นสโมสรได้เปลื่ยนแปลงการบริหารและชื่อสโมสรเป็น กรุงเทพมหานคร)
ต่อมาในปี 2543 เทิดศักดิ์ได้ย้ายมาร่วม สโมสรบีอีซี เทโรศาสน โดยมีผลงงานที่สำคัญคือ การนำสโมสรเข้าชิงชนะเลิศกับ ในการแข่งขัน และได้รับเลือกเป็นนักเตะยอดเยี่ยมประจำการแข่งขัน จนทำให้ ยืมตัวในปี 2545 โดย ในปีนั้น เขายิง 27 และเป็นส่วนเป็นส่วนหนึ่งที่พาสโมสรคว้าตำแหน่งชนะเลิศ เอสลีก ของสิงคโปร์
ในปี 2547 เทิดศักดิ์ย้ายร่วม ก่อนที่จะย้ายไปร่วม สโมสรสิงคโปร์อาร์มฟอร์ซ โดยรอบนี้เป็นการซื่อขาดจาก บีอีซี เทโรสาสน โดยลงเล่นให้กับสโมสรถึง 4 ปี ก่อนที่จะย้ายกลับมาเล่นในประเทศไทยกับ สโมสรชลบุรี ในปี 2553 
ต่อมาในปลายปี 2558 สโมสรชลบุรีก็ได้แต่งตั้งให้เขาเป็น ผู้เล่น-ผู้จัดการทีม คนแรกของสโมสร เพื่อทำการแข่งขันใน ฤดูกาล 2559 ค่อมาเขาได้ลาออกจากตำแหน่ง ก่อนที่จะประกาศเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพในเวลาต่อมา เพื่อเข้าสู่การทำหน้าที่ผู้ช่วยผู้ฝึกสอนของทีมต่อไป
ประวัติการเล่นฟุตบอลทีมชาติ.
ในปี 2545 เทิดศักดิ์ได้รับเลือกให้เป็นกัปตันทีมชาติไทยในไทเกอร์คัพ ซึ่งพวกเขาสามารถคว้าแชมป์ได้ โดยเทิดศักดิ์ได้รับเลือกให้เป็นนักเตะยอดเยี่ยมของรายการ
ผู้ชนะสิบทิศ (เพลง)

"ผู้ชนะสิบทิศ" เป็นเพลงที่ขับร้องโดยชรินทร์ นันทนาคร ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดย ไสล ไกรเลิศ บันทึกแผ่นเสียงครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2497 โดยชื่อแรกเริ่มของเพลงนี้คือ "บุเรงนองรำลึก" ต่อมามีการเสริมเนื้อเพลงบางส่วน และได้เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "ผู้ชนะสิบทิศ" เพื่อใช้เป็นเพลงประกอบละคร "ผู้ชนะสิบทิศ" ที่ชรินทร์รับบท จะเด็ด คู่กับสวลี ผกาพันธ์ รับบท ตะละแม่กุสุมา ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 4 บางขุนพรหม พ.ศ. 2504
หากในสมัยนี้ใครเอาไปร้องในอัลบั้ม อัดเป็นวีซีดีหรือดีวีดี ออกจำหน่ายต้องเสียค่าลิขสิทธิ์ถึง 200,000 บาท ถือว่าแพงที่สุดในประเทศไทย ชรินทร์กล่าวว่า ร้องเพลงนี้มากกว่าหมื่นครั้งได้
ประวัติ.
วันหนึ่งครูไสลไปยืนอ่านหนังสือเรื่อง "ผู้ชนะสิบทิศ" ตามร้านหนังสือแถวเวิ้งนาครเขษม จากนั้นจึงพาคุณ ชรินทร์ นันทนาคร ไปนั่งริมแม่น้ำเจ้าพระยาที่ครัววังหน้า ซึ่งตอนนี้เป็นสโมสรเทศบาลนครกรุงเทพ นั่งอยู่ในเวลากลางคืนที่มีดวงดาวเต็มท้องฟ้า ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาที่มีแต่ต้นลำพูเต็มไปด้วยหิ่งห้อยเป็นล้าน ๆ ตัว ในบรรยากาศซึ่งเงียบ มีแต่เรือแจว เมื่อเห็นเช่นนั้น ครูไสลจึงเริ่มเขียนเพลงนี้ขึ้นมา ฮัมเพลงขึ้นมาทันที...ฟ้าลุ่มอิรวดี คืนนี้มีแต่ดาว... แล้วก็แต่งต่อไปจนจบ นำไปขายได้เงินไม่กี่ร้อยบาท
พอหลังแต่งเสร็จ ชรินทร์นำไปร้องที่วิทยุหนึ่งปณ. สถานีวิทยุรักษาดินแดน ร้องไปไม่นาน พอเพลงดังขึ้นมา ยาขอบหรือ โชติ แพร่พันธุ์ ก็เรียกครูไสลไปพบ ในตอนแรกนึกว่าเรียกไปเพราะไม่ขออนุญาตท่าน แต่ยาขอบกลับไปขนหนังสือมาให้ครูไสลทั้งชุด และอนุญาตให้นำไปแต่งเพลงอื่น ๆ ได้อีก ซึ่งครูไสลก็แต่งเพลงที่เกี่ยวข้องอีก เช่น "บุเรงนองลั่นกลองรบ", "ไขลูสู้ตาย", "อเทตยาพ้อรัก" "กุสุมาอธิษฐาน" ฯลฯ
เนื้อเพลง.
ฉบับบันทึกแผ่นเสียงครั้งแรก พ.ศ. 2497 ในชื่อเพลง บุเรงนองรำลึก
ฟ้าลุ่ม อิระวดีคืนนี้มีแต่ดาว 
แจ่มแสงแวววาว เด่นอะคร้าวสว่างเวหา
ข้ามาทำศึกลำเค็ญ ไม่เว้นว่างเปล่า 
เพื่อศักดิ์ชาว ตองอู ถึงจะตายจะอยู่ ขอเชิดชูมังตรา
ดวงใจข้ามอบจอมขวัญ มั่นรักจันทรา 
กุสุมายอดชู้ รักเจ้าเพียงเอ็นดู ไว้ชื่นชูดวงแด
ไปรบอยู่แห่งไหน ใจคะนึงถึงเจ้า เคยเล้าโลมโฉมแม่ 
ข้ากลับมาเมืองแปร มองเหลียวแลแสนเปลี่ยวเปล่า
ไม่มีแต่เงา ข้าเฝ้าอาลัย 
หัวใจแทบขาด อนาถใจไม่คลาย
เจ็บใจ คนรักโดนรังแก 
ข้าจะเผาเมืองแปร ให้มันวอดวาย 
จะตายให้เขาลือชาย จะให้เขาลือชายว่านามชื่อกู
ผู้ชนะสิบทิศ ผู้ชนะสิบทิศ ผู้ชนะสิบทิศ
ฉบับบันทึกแผ่นเสียงครั้งที่ 2 พ.ศ. 2509 ในชื่อเพลง ผู้ชนะสิบทิศ
ฟ้าลุ่ม อิระวดี คืนนี้มีแต่ดาว 
แจ่มแสงแวววาว เด่นอะคร้าว สว่างไสว
เสียงคลื่นเร้าฤดี คืนนี้ข้าเปลี่ยวใจ 
เหน็บหนาวทรวงใน แปลกไฉน ข้าเศร้าวิญญา
ข้ามาทำศึก ลำเค็ญ เหนื่อยแสนยากเย็น 
ไม่เว้นว่างเปล่า เพื่อศักดิ์ชาว ตองอู 
ถึงจะตาย จะอยู่ ขอเชิดชูมังตรา
ดวงใจ ข้ามอบจอมขวัญ มั่นรักต่อกัน 
มิ่งขวัญจันทรา กุสุมายอดชู้ 
รักเจ้าเพียงเอ็นดู ไว้ชื่นชูดวงแด
ไปรบอยู่แห่งไหน ใจคะนึงถึงเจ้า
เคยเล้าโลมโฉมแม่ ข้ากลับ มาเมืองแปร 
มองเหลียวแล แสนเปลี่ยวเปล่า
ไม่มีแต่เงา ข้าเฝ้าอาลัย 
หัวใจแทบขาด อนาถใจไม่คลาย
เจ็บใจ คนรักโดนรังแก 
ข้าจะเผาเมืองแปร ให้มันวอดวาย
จะตายให้เขาลือชาย จะให้เขาลือชาย 
ว่านามชื่อกู ผู้ชนะสิบทิศ ผู้ชนะสิบทิศ 
ผู้ชนะสิบทิศ ผู้ชนะ..สิบทิศ ฮื้มฮืมหื่มฮืมฮืม
ไอซียู (ธีมฟรอมอวตาร)

"ไอซียู (ธีมฟรอมอวตาร)"  หรือเรียกอย่างสั้นๆว่า "ไอซียู" คือเพลงป๊อป-บัลลาดประกอบภาพยนตร์เรื่อง "อวตาร" เป็นผลงานการขับร้องของเลโอนา ลูวิส ประพันธ์ขึ้นโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์, คุก ฮาร์เรลล์ และไซมอน แฟรงเลน ในส่วนงานเรียบเรียงดนตรีนั้นนิพนธ์โดยฮอร์เนอร์และแฟรงเลน เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในสาขาเพลงยอดเยี่ยมในงานประกาศรางวัลลูกโลกทองคำครั้งที่ 67 ประจำปี ค.ศ. 2010 หากแต่เพลง "เดอะเวียรีไคด์" จากเรื่อง "เครซีฮาร์ต" ได้รางวัลนี้ไป
สการ์น

สการ์น คือ หินแปรเนื้อหยาบชนิดหนึ่ง ประกอบด้วยแร่แคลเซียม เหล็ก แมกนีเซียม แมงกานีส ซิลิเกต ที่เกิดโดยการแทนที่ของพวกหินตะกอนเนื้อปูน ในกระบวนการ Contact Metamorphism หรือ Metasomatism จากการแทรกดันตัวของหินอัคนีแทรกซอน ที่อุณหภูมิสูง หรือจาก Regional Metamorphism ก็ได้
Calc-silicate Hornfels คือหิน Ca-Fe-Mg-Mn ซิลิเกต ที่มีผลึกค่อนข้างละเอียดและเป็นเนื้อเดียวกัน เกิดโดยกระบวนการ Isochemical (exceptdevolatilization) metamorphic recrystallization ของหินคาร์บอเนตที่ไม่ บริสุทธิ์ (Impure Carbonates)
ชนิดของสการ์น.
Calcic Skarn เกิดจากการแทนที่หินปูนแล้วให้แร่พวกที่มีธาตุแคลเซียมเหล็กสูง เช่น การ์เนต (grossular-andradite),Clinopyroxene (diopside-hedenbergite),Vesuvianite และ Wollastonite, Magnetite 
Magnesian Skarn เกิดจากการแทนที่หินโดโลไมต์ แล้วให้แร่พวกที่มีธาตุแมกนีเซียมสูง เช่น Diopside, Forsterite และ Phlogopite, Spinel 
การสำรวจหาแหล่งแร่สการ์น.
- หาพื้นที่ ที่เหมาะสมบริเวณรอยสัมผัสระหว่างหินปูนและหินอัคนีแทรกซอน โดยใช้ภาพถ่ายดาวเทียม ภาพถ่ายทางอากาศ การสำรวจธรณีฟิสิกส์ทางอากาศ และแผนทีธรณีวิทยา ซึ่งอาจ ปรากฏในลักษณะที่มีสภาพต้นไม้ หรือภูมิประเทศที่แตกต่างกัน 
- ทำแผนที่ธรณีวิทยาโดยละเอียด และเก็บตัวอย่าง บริเวณที่น่าสนใจ 
- ทำ Fracture Analysis ในตอนทำRegional Survey เพราะการเกิดสการ์นมักเป็นไปตามรอยแตกหรือ
บริเวณที่มีความพรุนสูง
- Gravity Survey อาจช่วยหาตำแหน่งหินอัคนี ถูกปิดทับอยู่ด้านล่างแต่ไม่ลึกมากนัก
เจ้าหญิงชีเวการ์ อีบราฮิม

เจ้าหญิงชีเวการ์ อีบราฮิม (25 ตุลาคม ค.ศ. 1876 – 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947) พระธิดาในเจ้าชายอีบราฮิม ฟาห์มี อะห์มัด ปาชา กับวิจดัน นัฟจูวัน คานุม เป็นอดีตพระชายาในพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์
พระประวัติ.
เจ้าหญิงชีเวการ์ อีบราฮิม เป็นพระธิดาในเจ้าชายอีบราฮิม ฟาห์มี อะห์มัด พาชา กับวิจดัน นัฟจูวัน คานุม พระชายาองค์แรก พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1876 ณ นครอิสตันบูล จักรวรรดิออตโตมัน
อภิเษกสมรส.
เจ้าหญิงชีเวการ์ อีบราฮิม อภิเษกสมรสกับเจ้าชายฟูอัดที่ 1 (พระยศในขณะนั้น) เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 และวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1896 ด้วยชีวิตสมรสของพระองค์ทั้งสองไม่ราบรื่น สุดท้ายทั้งสองพระองค์จึงหย่าจากกัน ใน ค.ศ. 1898 โดยมีพระโอรส-ธิดา 2 พระองค์ ได้แก่ 
หลังจากการหย่า เจ้าหญิงได้ทรงสมรสใหม่กับนายทหารผู้หนึ่ง และมีบุตร-ธิดาด้วยกัน โดยบุตรและธิดาที่ปรากฏต่อมาหลังจากการสมรสใหม่ ได้แก่ 
อิทธิพลในวังหลวง.
แม้พระองค์จะทรงหย่ากับพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ไปแล้ว แต่อย่างไรก็ตามพระนางก็ยังทรงมีอิทธิพลในพระบรมวงศานุวงศ์อียิปต์อยู่บ่อยๆ โดยทรงยุยงให้พระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ทรงจัดงานปาร์ตี้กับหญิงสาว ที่สร้างความขุ่นเคืองพระราชหฤทัยของสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ จนทำให้พระราชินีฟารีดาเสด็จออกจากพระราชวังไปประทับ ณ บ้านของพระบิดา ทำให้ประชาชนทั้งหลายต่างไม่พอใจในการกระทำของเจ้าหญิงชีเวการ์ และเชื่อว่าเป็นแผนการของเจ้าหญิงกับพระราชินีนาซลีที่กลั่นแกล้งพระราชินีฟารีดาซึ่งเป็นพระสุณิสา
สิ้นพระชนม์.
เจ้าหญิงชีเวการ์ อีบราฮิม สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1947 ณ กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ สิริรรวมพระชนมายุได้ 71 พรรษา
จันทร์จิรา จูแจ้ง

จันทร์จิรา จูแจ้ง ชื่อเล่น ตุ๊ก เกิดเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2510 เป็นนักแสดง ผู้ผลิตรายการ และผู้จัดละคร ชาวไทย จบมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนบดินทรเดชา(สิงห์ สิงหเสนี)จบการศึกษาจากเซนต์จอห์นอาชีวศึกษา ต่อมาทำงานเป็นพนักงานประจำของการประปาส่วนภูมิภาค ตำแหน่งเสมียน ได้งานชิ้นแรกเป็นโฆษณานีเวีย ถ่ายเฉพาะมือ ต่อมาก้าวสู่การเป็นนางแบบโฆษณา และเป็นนักแสดง โดยเริ่มแสดงภาพยนตร์เรื่อง "รักแรกอุ้ม" ในบทคุณแม่ยังสาว คู่กับ ขจรศักดิ์ รัตนนิสสัย ตามด้วย "พริกขี้หนูกับหมูแฮม", "ทวิภพ", "ต้องปล้น" ฯลฯ และมีผลงานละครอย่างเรื่อง "นาคราช", "ด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก", "จับตายวายร้ายสายสมร", "ท่านชายกำมะลอ", "รักสุดท้ายที่ปลายฟ้า", "ผู้หญิงคนนั้นชื่อบุญรอด", "นางร้าย", "เจ้านายวัยกระเตาะ", "รถด่วนขบวนสุดท้าย", "นารีสโมสร" ฯลฯ
นอกจากนี้ยังเปิดบริษัท ดวงมาลี มณีจันทร์ ทำรายการกับช่อง 3 อย่าง "สตรอเบอร์รี่ ชีสเค้ก" ต่อมาทำละครเรื่องแรก "นางสาวผ้าขี้ริ้ว" ตามมาด้วยเรื่อง "ก๊วนกามเทพ" "เรือนริษยา" และเรื่องล่าสุด "เฮฮาเมียนาวี" 
จันทร์จิรา จูแจ้ง เคยได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ สาขานักแสดงประกอบหญิงยอดเยี่ยม จากการแสดงในเรื่อง ต้องปล้น
ผลงาน.
ผลงานการจัดรายการ.
ในนามบริษัท ดวงมาลีมณีจันทร์ (YouTube:Dmmjtv3)
โกร่ง กางเกงแดง

โกร่ง กางเกงแดง มีชื่อจริงว่า ณรงค์ รตาภรณ์ (27 มิถุนายน พ.ศ. 2471 – 18 กันยายน พ.ศ. 2554) เป็นนักแสดงอาวุโสชาวไทย มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 200 เรื่อง โดยรับบทบาทเป็นตัวประกอบ บทตลก มีบุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์คือจะสวมกางเกงสีแดง
ก่อนจะมาเป็นนักแสดง ณรงค์ รตาภรณ์ เคยประกอบอาชีพเป็นข้าราชการตำรวจ โดยรับราชการที่สถานีตำรวจนครบาลสำราญราษฎร์ นอกจากจะรับงานเป็นนักแสดงประกอบเป็นครั้งคราวแล้ว ยังมีอาชีพเดินเร่ขายของที่ระลึกตามงานต่าง ๆ
ประวัติ.
โกร่งมีชื่อจริงว่า ณรงค์ รตาภรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2471 เรียนจบประถมปีที่ 1-4 ที่โรงเรียนวัดพนัญเชิง และเข้ามาศึกษาต่อในระดับมัธยมที่โรงเรียนวัดสระเกศแต่เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ก่อนจึงย้ายกลับไปเรียนจังหวัดพระนครศรีอยุธยาที่โรงเรียนอาชีวะอยุธยา (ปัจจุบันเป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษาพระนครศรีอยุธยา) และไปสอบเข้าโรงเรียนอยุธยานุสรณ์ จนสงครามสงบจึงเข้ากรุงเทพอย่างเดิมไปเรียนที่โรงเรียนวัดบพิตรพิมุขแต่ไม่จบ เพราะ บิดาเกษียณจึงหมดทุนเรียน บิดาจึงไปฝากเข้าตำรวจในยุคอธิบดี เผ่า ศรียานนท์ ที่วังหลวงณรงค์รับราชการตำรวจจนได้รับกล่องบุหรี่เงินจากอธิบดีกรมตำรวจต่อมามีวงดนตรี วิชัย อึ้งอัมพร มาแสดง ณรงค์จึงได้มาเป็นโฆษกประกาศเพลงต่อมาได้มาตั้งวงดนตรีโดยใช้ชื่อว่าฉลามบุกแสดงตามงานตำรวจจนวงดนตรีได้ออกอากาศรายการวิทยุในสมัยนั้นแฟนเพลงจึงรู้จักณรงค์ในนาม ลุงโกร่ง กางเกงแดง ตั้งแต่นั้น
การถึงแก่กรรม.
เมื่อเวลาประมาณ 16.00 น. วันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554 ซึ่งตรงกับช่วงมหาอุทกภัยในปีเดียวกัน มีชาวบ้านพบศพโกร่ง กางเกงแดง ดารานักแสดงอาวุโส วัย 83 ปี เสียชีวิต ที่บ้านพักย่านนนทบุรี โดยขณะที่ไปพบศพนั้น คาดว่าโกร่งได้เสียชีวิตมาแล้ว 3 วัน และยังไม่ทราบสาเหตุการเสียชีวิต
คำรณ หว่างหวังศรี

คำรณ หว่างหวังศรี (เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2503) เป็นนักข่าวและพิธีกรชาวไทย มีชื่อเสียงจากการเป็นนักข่าวภาคสนาม ทำหน้าที่รายงานข่าวสะท้อนวิถีชีวิต และสภาพปัญหาของประชาชนตามชนบททุกภาคของไทย ในลักษณะที่เป็นกันเองกับชาวบ้าน จนเป็นเอกลักษณ์
คำรณ หว่างหวังศรี จบการศึกษาจากคณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ห้องเก็บเครื่องพิธี

ห้องเก็บเครื่องพิธี หรือ สังฆทรัพยคูหา (ออกเสียง) คือห้องที่ตั้งอยู่ภายในคริสต์ศาสนสถานที่ใช้เป็นที่เก็บอาภรณ์ศักดิ์สิทธิ์ (Vestment) อุปกรณ์ที่ใช้ในการประกอบศาสนพิธีต่าง ๆ และบันทึกเอกสารของคริสต์ศาสนสถาน
ห้องเก็บเครื่องพิธีมักจะตั้งอยู่ภายในตัวคริสต์ศาสนสถาน แต่ในบางกรณีก็อาจจะเป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างติดกับตัววัด หรือ อาจจะเป็นสิ่งก่อสร้างอิสระจากตัวโบสถ์ เช่นในบางอาราม ในโบสถ์โบราณห้องเก็บเครื่องพิธีมักจะตั้งอยู่ทางด้านข้างของแท่นบูชา หรืออาจจะตั้งอยู่ทางด้านข้างหรือด้านหลังของบริเวณแท่นบูชาเอก หรือ บริเวณร้องเพลงสวด ในโบสถ์สมัยใหม่ห้องเก็บเครื่องพิธีมักจะตั้งอยู่ในตำแหน่งอื่น เช่นใกล้ประตูทางเข้า คริสต์ศาสนสถานบางแห่งก็จะมีห้องเก็บเครื่องพิธีมากกว่าหนึ่งแต่ละแห่งก็จะมีวัตถุประสงค์ต่างกัน 
นอกจากนั้นแล้วห้องเก็บเครื่องพิธีก็ยังเป็นสถานที่สำหรับนักบวชและผู้ช่วยใช้ในการเตรียมตัวประกอบคริสต์ศาสนพิธี เมื่อประกอบพิธีเสร็จก็จะกลับมาที่ห้องนี้เพื่อถอดเครื่องแต่งกายออก และ เก็บอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ใช้ในการประกอบพิธี
ห้องเก็บเครื่องพิธีมักจะมีอ้างล้างมือพิเศษที่เรียกว่า อ่างซาคราเรียม (Piscina หรือ sacrarium) ที่มีท่อระบายที่ให้น้ำจากการประกอบพิธีจากการล้างมือที่ถือเป็นน้ำที่ใช้ในการประกอบพิธีศักดิ์สิทธิ์ไหลลงดินโดยตรงแทนที่จะลงไปในท่อหรือถังน้ำเสีย อ่างซาคราเรียมใช้ในการซักผ้าลินินที่ใช้ในพิธีมิสซาและสิ่งอื่น ๆ ที่ใช้ในการประกอบพิธี ส่วนใหญ่แล้วห้องเก็บเครื่องพิธีจะเป็นสถานที่ที่ไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกเข้า
ผู้ที่มีหน้าที่ดูแลบริหารห้องเก็บเครื่องพิธีเรียกว่า “Sacristan” หรือ “Sacrist” ผู้มักจะมีหน้าที่ดูและตัวสิ่งก่อสร้างและบริเวณรอบ ๆ ด้วย
รัฐฟัลกอน

ฟัลกอน  เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา เมืองหลวงของรัฐคือเมืองโกโร รัฐมีพื้นที่ครอบคลุม 24,800 ตร.กม. และในปี ค.ศ. 2010 มีประชากรราว 950,057 คน ชื่อของรัฐตั้งชื่อตามชื่อประธานาธิบดีฮวน กรีโซสโตโม ฟัลกอน คาบสมุทรปารากวานา เชื่อมต่อกับส่วนที่เหลือของรัฐโดยคอคอดเมดาโนส ที่คาบสมุทรมีโรงกลั่นน้ำมันที่เมือง
เครื่องยอดหลังคา

เครื่องยอดหลังคา (ออกเสียง) คือส่วนประกอบของสิ่งก่อสร้างหรือส่วนประกอบของของคริสต์ศาสนสถานที่มีลักษณะเป็นยอดแหลมที่มักจะตั้งบนหลังคาหรือสันของสิ่งก่อสร้าง หรือบนจุดตัดของมหาวิหาร ในภาษาอังกฤษหมายถึงยอดแหลมที่เป็นโครงไม้คลุมด้วยตะกั่ว เครื่องยอดหลังคามักจะมีขนาดไม่ใหญ่นัก แต่บางครั้งก็มีขนาดใหญ่เช่นเครื่องยอดหลังคาของมหาวิหารอาเมียงหรือของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส
“flèche” มาจากคำในภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า “ลูกศร”
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
แม่น้ำปารา

แม่น้ำปารา  เป็นสาขาของแม่น้ำแอมะซอน ไหลผ่านทางใต้และตะวันออกของเกาะมาราฌอ เมืองหลวงของรัฐปารา ที่ชื่อ เบเลง ตั้งอยู่บนลุ่มแม่น้ำทางตอนใต้ มีความยาวราว 40 ไมล์
ไอแซก สเติร์น

ไอแซก สเติร์น  เป็นนักไวโอลินชาวอเมริกันเชื้อสายยูเครน เป็นนักไวโอลินที่มีชื่อเสียงในระดับโลก มีผลงานบันทึกเสียงเป็นจำนวนมาก
สเติร์นเกิดที่เมืองแกรมิยาแนตส์ ประเทศยูเครน ได้ย้ายตามครอบครัวมาอยู่ที่ซานฟรานซิสโกตั้งแต่อายุได้ 14 เดือน และเข้าศึกษาการเล่นไวโอลินจาก San Francisco Conservatory of Music และเรียนหลักสูตรส่วนตัวกับหลุยส์ เพอร์ซิงเกอร์ นักไวโอลินและเปียโนมีชื่อ 
สเติร์นเริ่มมีชื่อเสียงตั้งแต่อายุ 15 ปี จากการแสดงเดี่ยวไวโอลินคอนแชร์โตหมายเลข 3 ของกามีย์ แซ็ง-ซ็องส์ ร่วมกับวงซานฟรานซิสโกซิมโฟนี จากนั้นได้บรรเลงและบันทึกเสียงผลงานคอนแชร์โตไว้เป็นจำนวนมาก ทั้งของบราม, บัค, เบทโฮเฟิน, ไชคอฟสกี, วีวัลดี และคีตกวีในยุคหลัง เช่น บาร์เบอร์, บอร์โตก, สตราวินสกี, เบิร์นสไตน์ เป็นต้น
สเติร์นมีผลงานเล่นดนตรีประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น ภาพยนตร์ "Humoresque" (1946), "Fiddler on the Roof" (1971) และภาพยนตร์สารคดี "" (1980) 
สเติร์นได้รับรางวัลแกรมมีเกียรติยศ Lifetime Achievement ในปี 1987
แม่น้ำปาราอีบาดูซูล

แม่น้ำปาราอีบาดูซูล  หรือเรียกง่าย ๆ ว่า แม่น้ำปาราอีบา เป็นแม่น้ำทางใต้-ตะวันออกของประเทศบราซิล ไหล่ผ่านความยาว 1,120 กม. จากตะวันตกสู่ตะวันออกเฉียงเหนือ เกิดจากการรวมตัวกันของแม่น้ำปาราอีติงกากับแม่น้ำปาราอีบูนา ไหลลงทะเลที่กัมโปส
รัฐอามาปา

รัฐอามาปา  เป็นรัฐในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุด ติดกับชายแดนซูรินามและเฟรนช์เกียนาทางตอนเหนือ ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางตะวันออก และติดกับรัฐปาราทางตอนใต้และตะวันตก ทางตอนเหนือของรัฐมีแม่น้ำโอยาป็อกเป็นพรมแดนกั้นบราซิลกับเฟรนช์เกียนา ลักษณะภูมิประเทศที่โดดเด่นในบริเวณนี้ คือร้อยละ 90 ของรัฐเป็นพื้นที่ป่าฝนแอมะซอนขนาดใหญ่ ยังเป็นพื้นที่บนเส้นศูนย์สูตร การเดินทางถึงรัฐนี้ไปสู่เมืองหลวงของรัฐที่ชื่อ เมืองมากาปา ทำได้โดยทางเรือหรือเครื่องบินเท่านั้น
ยิตซัก เพิร์ลแมน

ยิตซัก เพิร์ลแมน  นักไวโอลิน ผู้อำนวยเพลง และครูสอนดนตรีชาวอเมริกันเชื้อสายอิสราเอลที่มีชื่อเสียงในระดับโลก
เพิร์ลแมนเกิดที่เมืองเทลอาวีฟ ดินแดนปาเลสไตน์ของอังกฤษ (ปัจจุบันคือประเทศอิสราเอล) เคยป่วยเป็นโปลิโอตั้งแต่อายุ 4 ขวบ แต่ได้รับการรักษาจนหายดี และเข้าเรียนไวโอลินที่สถาบันการดนตรีที่เทลอาวีฟ และได้รับทุนเข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนจูลเลียร์ด
เพิร์ลแมนออกแสดงในที่สาธารณะเป็นครั้งแรกเมื่ออายุ 18 ปี ที่คาร์เนกีฮอลล์ นิวยอร์ก และชนะเลิศการแข่งขัน Leventritt Competition ในปีถัดมา ปัจจุบันเขามีผลงานร่วมกับวง เซนต์หลุยส์ซิมโฟนี และนิวยอร์กฟิลฮาร์โมนิก
ผลงานแสดงของเพิร์ลแมนที่มีชื่อเสียง คือการเล่นในพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐ ของบารัค โอบามา เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2551 เป็นการเล่นควอร์เทท ร่วมกับโย-โย มา (เชลโล) กาเบรียลา มอนเทอโร (เปียโน) และแอนโทนี แม็กกิล (คลาริเนต) และการบรรเลงที่ทำเนียบขาว ในงานเลี้ยงอาหารค่ำ เพื่อเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2550
ซุ้มประตูสุสาน

ซุ้มประตูสุสาน (ออกเสียง) เป็นประตูที่มีหลังคาที่บางครั้งจะพบตามทางเข้าไปยังบริเวณที่เป็นลานวัดก่อนจะถึงตัววัดในสหราชอาณาจักร 
ชื่อ.
ในภาษาอังกฤษคำว่า “Lych” มาจากภาษาแซ็กซอน “lic” ที่แปลว่า “ศพ” ที่เป็นคำคุณศัพท์โดยเฉพาะที่ใช้ในวลีหรือชื่อ เช่น “lych bell” ซึ่งเป็นระฆังที่ใช้สั่นหน้าศพ “lych way” ที่หมายถึงทางที่ขบวนศพเดินไปยังที่ทำการฝัง
ในยุคกลางร่างของผู้ตายที่จะถูกฝังส่วนใหญ่แล้วก็เพียงแต่ห่อกันโดยไม่มีการใส่โลงเช่นในปัจจุบัน ร่างที่ได้รับการห่อแล้วก็จะนำเข้าวัดทางซุ้มประตูสุสานและนำไปตั้งบนแท่นวางศพ (Bier) เพื่อที่นักบวชจะได้เริ่มประกอบพิธีขั้นตอนแรกภายใต้ร่มเงาของประตู
ลักษณะโครงสร้าง.
ซุ้มประตูสุสานมีลักษณะทั่วไปที่คล้ายซุ้ม มักจะสร้างบนเสาสี่หรือหกต้นเป็นทรงสี่เหลี่ยมคล้ายศาลา ตอนบนเป็นหลังคา ส่วนประกอบทั้งหมดมักจะสร้างด้วยไม้ เพดานมักจะเป็นทรงแหลมที่มีคานรับหลังคาที่อาจจะปูด้วยหญ้า ไม้ หรือกระเบื้อง ตัวประตูก็อาจจะมีการสลักเสลา และต่อมาก็อาจจะเป็นการสร้างเพื่อเป็นอนุสรณ์ บางครั้งก็อาจจะมีที่นั่งสองข้าง
ซุ้มประตูสุสานในสมัยโบราณเป็นที่ที่ตั้งศพไว้รอให้นำแท่นวางศพจากในวัดมารับศพ ก่อนที่จะนำเข้าวัด ซุ้มประตูสุสานบางประตูก็จะมีหินก้อนใหญ่ที่แบนราบที่เรียกว่า “lich-stones” หรือ “แท่นศพ” ที่ใช้เป็นที่วางศพชั่วคราวก่อนที่จะนำไปวางบนแท่นวางศพ
ซุ้มประตูสุสานส่วนใหญ่สร้างราวกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 แต่ก็มีบ้างที่สร้างกันมาก่อนหน้านั้น รวมทั้งจากคริสต์ศตวรรษที่ 13 ที่วัดเซนต์จอร์จที่เบ็คเคนแนมในลอนดอนใต้ ที่อ้างว่าเป็นซุ้มประตูสุสานที่เก่าแก่ที่สุดในอังกฤษ.
รัฐชิวาวา

รัฐชิวาวา  เป็นรัฐทางตอนเหนือของประเทศเม็กซิโก มีพื้นที่ 247,087 ตร.กม. (95,400.8 ตร.ไมล์) ใหญ่กว่าสหราชอาณาจักรเล็กน้อย ติดกับรัฐโซโนราทางตะวันตก ติดกับรัฐซินาโลอาทางใต้และตะวันตก ติดกับรัฐดูรังโกทางใต้ และติดกับรัฐโกอาวิลาทางตะวันออก และติดกับสหรัฐอเมริกา รัฐเท็กซัสทางเหนือ-ตะวันออก และติดกับรัฐนิวเม็กซิโกทางเหนือ รัฐชิวาวาถือเป็นรัฐที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในเม็กซิโก มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองชิวาวา
จากข้อมูลปี 2005 มีประชากรในรัฐอยู่ 3.2 ล้านคน รัฐยังเป็นแหล่งท่องเที่ยว มีองค์กรทางธนาคารและใช้ใช้เทคโนโลยีชั้นสูง