pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สัญลักษณ์นำโชค

สัญลักษณ์นำโชค, ตัวนำโชค, การ์ตูนสัญลักษณ์, แมสคอต หรือ มาสคอต  คือสิ่งมีชีวิตหรือสิ่งของบางอย่าง (โดยส่วนใหญ่แล้วมักจะเป็นสัตว์หรือตัวละครที่เป็นมนุษย์) ที่ใช้นำเสนอหรือเป็นตัวแทนสู่สาธารณชน ผู้ใช้ส่วนใหญ่ได้แก่โรงเรียนและมหาวิทยาลัย (ในประเทศไทย บริษัทธุรกิจต่าง ๆ ได้มีการใช้สัญลักษณ์นำโชคเช่นกัน) สัญลักษณ์นำโชคยังถูกเรียกแทนชื่อโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยนั้น ๆ เลยก็ได้เช่นกัน (ตัวอย่าง ช้าง สามารถใช้เรียกมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นต้น)
ในวงการกีฬา เช่น การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกได้มีการจัดทำสัญลักษณ์นำโชคแตกต่างกันไปในแต่ละปีเพื่อสื่อถึงที่มาและความสำคัญของประเทศเจ้าภาพ เช่น เอเชียนเกมส์ 2010 ณ เมืองกว่างโจว ประเทศจีน ได้จัดทำสัญลักษณ์นำโชคเป็นแพะ 5 ตัว ซึ่งหมายถึง "สันติภาพ, สามัคคี และความสุข ในทุก ๆ อย่างที่คุณปรารถนา"
ทัชฟุตบอล

ทัชฟุตบอล  คืออเมริกันฟุตบอลในอีกรูปแบบหนึ่งที่ถูกปรับเปลี่ยนโดยกองนาวิกโยธินสหรัฐในช่วงปี ค.ศ. 1940 โดยที่ผู้เล่นนั้นแทนที่จะไม่ใช้การเข้าปะทะผู้ที่เล่นอีกคนที่เป็นฝ่ายครองลูกฟุตบอล แต่จะใช้การแตะผู้เล่นคนนั้นแทนไม่ว่าด้วยหนึ่งหรือสองมือก็ตาม ขึ้นอยู่กับว่าเกมที่เล่นนั้นจะใช้หนึ่งมือหรือสองมือ เปรียบได้กับการที่จะปะทะผู้เล่นด้วยลำตัวหรือการบังคับให้เข่าแตะพื้นดิน ผู้เล่นทัชฟุตบอลนิยมเล่นการแตะแบบสองมือมากกว่า
นอกเหนือจากการที่ใช้การแตะแทนการปะทะกันแล้ว กฎส่วนใหญ่จะยังคงเหมือนกับอเมริกันฟุตบอลแต่ก็ยังคงมีข้อยกเว้นที่แตกต่างกัน ทัชฟุตบอลนั้นสามารถเล่นได้ด้วยทีมที่มีเพียงแค่สามคนหรือจะมากถึงฝ่ายละสิบเอ็ดคน โดยปกติแล้วในเกมนั้นมักจะมีสมาชิกสี่ถึงเจ็ดคนในหนึ่งทีม เกมส่วนใหญ่แล้วนั้นจะอนุญาตให้ผู้เล่นทุกคนรับบอลที่ถูกส่งมาจากด้านหลังได้ไม่เหมือนกับอเมริกันฟุตบอล เกมบางเกมยังจะมีการนับเวลาที่ไม่เหมือนกับอเมริกันฟุตบอลดั้งเดิมอีกด้วย โดยที่การนับเวลานั้นจะเริ่มขึ้นเมื่อ ควอเตอร์แบ็ค ได้ส่งบอลถึงมืออีกผู้เล่นอีกคนแล้วเท่านั้น และบางเกมนั้นยังจะไม่มีการอนุญาตให้เตะลูกฟุตบอลทำคะแนนเพิ่มเติมหลังจากการทัชดาวน์แล้วด้วย และการ kick-off นั้นมักจะถูกเปลี่ยนเป็นการ throw-off เสมอ
ทัชฟุตบอลนี้ส่วนใหญ่แล้วจะถูกเล่นในกลุ่มเด็กและวัยรุ่นหรือในสถานที่ที่มีข้อจำกัดในเรื่องขนาดและอุปกรณ์
ยูกานะ

ยูกานะ (; โรมาจิ: "Yukana") เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น มีผลงานมากมายเป็นที่รู้จักของแฟนๆ เนื่องจากมีขอบเขตเสียงกว้าง เธอจึงสามารถพากย์เสียงตัวละครได้หลายบทบาท ไม่ว่าจะเป็นสาวคิขุอาโนเนะ สาวห้าว หรือสาวเซ็กซี่
ในอดีต ยูกานะใช้ชื่อว่า ยูกานะ โนงามิ (; โรมาจิ: "Nogami Yukana") ซึ่งเป็นชื่อจริงของเธอ
หนังสือ

หนังสือ เป็นสื่อที่รวบรวมของข้อมูล ประเภทตัวอักษร และ รูปภาพ ที่ลงในแผ่นกระดาษหรือวัสดุชนิดอื่น และรวมเข้าด้วยกัน ด้วยวิธีการ เย็บเล่ม หรือ ทากาว เข้าด้วยกันที่บริเวณขอบด้านใดด้านหนึ่ง โดยมีขนาดต่าง ๆ กัน แต่มักจะไม่ทำใหญ่กว่าการจับและเปิดอ่านสะดวก หนังสือมักจะเป็นแหล่งรวบรวมข้อมูล ความรู้ วรรณกรรม ต่าง ๆ สำหรับหนังสือในรูปแบบที่เก็บในลักษณะอิเล็กทรอนิกส์ จะเรียกว่า หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ หรือ อีบุ๊ก (e-book)
การจัดพิมพ์ตามมาตรฐานจะมีหมายเลขไอเอสบีเอ็น (ISBN) เพื่อจะระบุประเทศและสำนักพิมพ์
หนังสือสามารถซื้อขายได้ที่ร้านหนังสือ และสามารถยืมได้จากห้องสมุด กูเกิลประมาณว่าใน พ.ศ. 2553 มีการตีพิมพ์หนังสือประมาณ 130,000,000 เรื่องไม่ซ้ำกัน
รัฐแคนซัส

แคนซัส (/ˈkænzəs/) เป็นรัฐหนึ่งในภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ เมืองหลวงคือโทพีกาและเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือวิชิทอ แคนซัสเป็นรัฐที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลที่มีอาณาเขตติดต่อกับรัฐเนแบรสกาทางทิศเหนือ รัฐมิสซูรีทางทิศตะวันออก รัฐโอคลาโฮมาทางทิศใต้ และรัฐโคโลราโดทางทิศตะวันตก ชื่อรัฐแคนซัสตั้งตามแม่น้ำแคนซัสซึ่งได้ชื่อมาจากชนพื้นเมืองเผ่าแคนซาซึ่งอาศัยอยู่ริมฝั่งแม่น้ำอีกทอดหนึ่ง กล่าวกันว่าชื่อของชนเผ่าดังกล่าว (ซึ่งเรียกตัวเองว่า) แปลว่า "ผู้คนจากลมใต้" แต่นี่อาจไม่ใช่ความหมายดั้งเดิมของชื่อ บริเวณที่เป็นรัฐแคนซัสทุกวันนี้ในอดีตเคยมีชนพื้นเมืองหลายเผ่าอาศัยอยู่เป็นเวลาหลายพันปี เผ่าชนในภาคตะวันออกของรัฐมักอาศัยอยู่ในหมู่บ้านตามหุบแม่น้ำ ในขณะที่เผ่าชนในภาคตะวันตกของรัฐเป็นชนกึ่งเร่ร่อนและล่าควายไบซันฝูงใหญ่
การตั้งถิ่นฐานของชาวยุโรปครั้งแรกในแคนซัสเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1827 ที่ฟอร์ตเลเวนเวิร์ท การตั้งถิ่นฐานเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในคริสต์ทศวรรษ 1850 ท่ามกลางความขัดแย้งทางการเมืองว่าด้วยเรื่องทาส เมื่อรัฐบาลสหรัฐเปิดให้มีการตั้งถิ่นฐานอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1854 ตามรัฐบัญญัติแคนซัส–เนแบรสกา ผู้สนับสนุนการเลิกทาสจากนิวอิงแลนด์และผู้ไม่ต้องการให้เลิกทาสจากรัฐมิสซูรีซึ่งอยู่ข้างเคียงรีบรุดมายังแคนซัสเพื่อตัดสินว่าดินแดนแห่งนี้ควรจะกลายเป็นรัฐเสรีหรือเป็นรัฐทาส พื้นที่แห่งนี้จึงเป็นแหล่งบ่มเพาะความรุนแรงและความโกลาหลในยุคแรก ๆ เมื่อกองกำลังของทั้งสองฝ่ายปะทะกัน จนเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "แคนซัสนองเลือด" ในที่สุดผู้สนับสนุนการเลิกทาสเป็นฝ่ายมีชัย และในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1861 แคนซัสได้เข้าร่วมสหรัฐในฐานะรัฐเสรีรัฐหนึ่ง จึงมีชื่อเล่นอย่างไม่เป็นทางการอีกชื่อหนึ่งว่า "รัฐเสรี"
เมื่อถึง ค.ศ. 2015 แคนซัสเป็นหนึ่งในรัฐเกษตรกรรมที่มีผลิตผลมากที่สุด โดยผลิตข้าวสาลี ข้าวโพด ข้าวฟ่าง และถั่วเหลืองในปริมาณสูง แคนซัสซึ่งมีเนื้อที่ 213,100 ตารางกิโลเมตร (82,278 ตารางไมล์) เป็นรัฐที่มีขนาดพื้นที่มากเป็นอันดับที่ 15 เป็นรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 36 (โดยมีประชากร 2,940,865 คน ตามสำมะโนประชากร ค.ศ. 2020) และเป็นรัฐที่มีประชากรหนาแน่นน้อยเป็นอันดับที่ 10 ในบรรดารัฐทั้งหมด 50 รัฐ เมานต์ซันฟลาวเวอร์เป็นจุดที่สูงที่สุดของแคนซัส โดยมีความสูง 1,231 เมตร (4,039 ฟุต)
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  เป็นหน่วยงานระดับคณะวิชาสังกัดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2538 ภายใต้สังกัดคณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และสภามหาวิทยาลัยอนุมัติการจัดตั้ง "คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์" เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2543
ประวัติ.
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เปิดการเรียนการสอนวิชาในระดับปริญญาตรีและปริญญาโท ได้ริเริ่มการเรียนการสอนเพื่อการพัฒนาเป็นสถาบันการศึกษาทางสถาปัตยกรรมที่สำคัญเป็นหลักในภูมิภาคเหนือนับตั้งแต่เดือน มิถุนายน พ.ศ. 2538 โดยในขณะนั้นยังเป็นภาควิชาหนึ่งในคณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเปิดรับนักศึกษารุ่นแรกในปีการศึกษา 2538 - 2539 จากการเรียนการสอนสถาปัตยกรรมด้วยแนวทางใหม่ที่มุ่งเน้นพัฒนาศักยภาพของนักศึกษาตามแต่ละภูมิปัญญาสูงสุดของแต่ละคน เริ่มจากภาควิชาเล็ก ๆ ก็เติบโตขึ้นเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์อย่างเป็นรูปธรรมพร้อมทั้งก่อสร้างอาคารเรียนของคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์
โดยโครงการจัดตั้งคณะฯ ได้ประสบความสำเร็จ และได้จัดตั้งเป็นคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์อย่างเป็นทางการในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2543 ซึ่งถือได้ว่าเป็นวันกำเนิดของคณะฯเป็นประเพณีที่สืบทอดต่อเนื่องกันมา คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์มีแนวทางที่เชื่อว่า การเรียนการสอนและเข้าใจสถาปัตยกรรมนั้น จะเกิดได้จากการเรียนรู้กระบวนการ และองค์ความรู้ต่าง ๆ ที่ประสานกันขึ้นมาเป็นสถาปัตยกรรมที่เรียกว่า Interdisciplinary Subject ซึ่งเราจะไม่สอนสถาปัตยกรรมในรูปแบบเดิมโดยตรง แต่จะเสริมสร้างพื้นฐาน และทางคณะได้เปิดโอกาสให้ทดลองค้นหาแนวทางเพื่อการวิเคราะห์กระบวนการต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับงานด้านสถาปัตยกรรมตามความสนใจ และความรอบรู้ของผู้เรียน ด้วยศักยภาพที่สูงที่สุดที่คณะฯ จะสามารถสนับสนุนได้ เพื่อให้เป็นแหล่งศูนย์กลางการศึกษาสถาปัตยกรรมที่สำคัญที่สุดในภูมิภาคทั้งในระดับประเทศและในระดับนานาชาติ
หลักสูตรที่เปิดสอน.
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่เปิดสอนในหลักสูตรต่าง ๆ ทั้งในระดับปริญญาตรีและระดับบัณฑิตศึกษาดังรายชื่อหลักสูตรดังต่อไปนี้
ควายธนู

ควายธนู เป็นเครื่องรางตามความเชื่อทางไสยศาสตร์ สะท้อนให้เห็นระบบความเชื่อทางไสยศาสตร์ของสังคมเกษตรกรรม อันมีความผูกพันกับวัฒนธรรมข้าว ซึ่งเลี้ยงวัวควายไว้ใช้งานในด้านการเกษตร วิชาเหล่านี้เป็นการทำหุ่นพยนต์รูปแบบหนึ่ง หุ่นพยนต์สามารถทำได้ทั้งรูปคนและสัตว์ ที่นิยมมีทั้งวัวธนูและควายธนู สามารถสร้างได้หลายวิธี เช่น สานจากไม้ไผ่ ปั้นด้วยดินผสมมวลสาร ปั้นจากขี้ผึ้ง ไปจนถึงหล่อขึ้นด้วยโลหะอาถรรพ์ เช่น ตะปูโลงศพเจ็ดป่าช้า ,เหล็กขนันผีพราย ,เหล็กยอดเจดีย์ เป็นต้น เอามาหลอมรวมกันหล่อเป็นรูปควาย บางสำนักใช้โครงเป็นไม้ไผ่แล้วพอกด้วยครั่งที่ได้จากต้นพุททรา เมื่อทำสำเร็จแล้วต้องปลุกเสกตามพิธีกรรม แล้วเลี้ยงไว้ให้ดี ต้องหาหญ้าและน้ำเลี้ยงเสมอ เชื่อว่าสามารถใช้ให้เฝ้าบ้านหรือไร่นา ใช้งานได้ตามความประสงค์ ทั้งป้องกันภูตผีและโจรผู้ร้าย และสามารถสั่งให้ไปสังหารคู่อริได้อีกด้วย มีคาถาใช้เสกเมื่อทำควายธนูว่า
 <templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />โอมปู่เจ้าสมิงไพร ปู่เจ้ากำแหงให้กูมาทำควาย 
 เชิญพระอีศวรมาเป็นตาซ้าย เชิญพระอาทิตย์มาเป็นตาขวา 
 เชิญพระนารายณ์มาเป็นเขา เชิญพระอินทร์เจ้าเข้ามาเป็นหาง 
 เชิญพระพุทธคีเนตร์ พระพุทธคีนายมาเป็นสีข้างทั้งสอง 
 เชิญพระจัตตุโลกบาลทั้งสี่มาเป็นสี่เท้า 
 เชิญฝูงผีทั้งหลายเข้ามาเป็นไส้พุง นะมะสะตีติ
ความเชื่อเรื่องควายธนูมีอยู่ทุกภาคของประเทศไทย บางท้องถิ่นเชื่อว่าผู้เลี้ยงต้องดูแลอย่างดีหมั่นให้อาหารและปล่อยออกไปท่องเที่ยว จะประมาทหลงลืมไม่ได้ ไม่เช่นนั้นควายธนูจะหวนมาทำร้ายเจ้าของเสียเอง แต่บางแห่งก็ถือเป็นเสมือนเครื่องรางธรรมดาสำหรับใช้พกพาติดตัว การสานวัวหรือควายธนูที่ทำจากไม้ไผ่นั้นมีแบบมาจากสายพ่อค้า การทำธนูมือแต่วัวหรือควายธนูนี้จะแรงมากก็คือการปราบเสือเย็น(เสือสมิง)และยังใช้ทำน้ำมนต์ประพรมสิ่งของขายดีต่างๆนาเพราะแบบนี้จึงเป็นสายพ่อค้าแต่แบบไหนก็ใช้ได้เหมือนกัน อาจต่างที่รูปมวลสารอาจเป็นผงเป็นโลหะไม้ไผ่แล้วแต่เจตนาของผู้สร้าง
กฎบัตรสหประชาชาติ

กฎบัตรสหประชาชาติ  คือ ข้อตกลงที่บรรดาประเทศผู้ก่อตั้งและร่วมเป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติได้ให้สัตยาบันเข้าผูกพัน โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับวัตถุประสงค์และหลักการ ตลอดจนกระบวนการดำเนินงานและบริหารงานต่าง ๆ ขององค์การสหประชาชาติ ถือเป็นกฎหมายระหว่างประเทศและเป็นตราสารก่อตั้งที่สถาปนาองค์การให้เกิดขึ้นอย่างเป็นทางการ
ด้วยเหตุนี้ องค์การสหประชาชาติจึงก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) ซึ่งเป็นวันที่ประเทศจีน ประเทศฝรั่งเศส สหภาพโซเวียต สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และประเทศอื่น ๆ ได้มีการให้สัตยาบันต่อกฎบัตรสหประชาชาติ โดยทุกประเทศที่เป็นสมาชิกสหประชาชาติจะต้องปฏิบัติตามกฎบัตรสหประชาชาติอย่างเคร่งครัด ยกเว้นเพียงแต่นครรัฐวาติกันที่เป็นประเทศผู้สังเกตการณ์ซึ่งเป็นข้อยกเว้น
เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด (บาสเกตบอล)

เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด  เป็นผู้เล่นตำแหน่งหนึ่งในบาสเกตบอล ซึ่งนิยมเรียกเป็นตำแหน่งหมายเลขสี่ (four) ในแผนการเล่น เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดเล่นคล้ายกับเซ็นเตอร์ที่เรียกว่าโพสต์ (post) โลว์บล็อก (low blocks) เวลาบุกจะเล่นหันหลังให้แป้น และเมื่อเล่นเกมรับแบบแมน-ทู-แมน จะยืนบริเวณใต้ห่วง ในอดีตผู้เล่นตำแหน่งนึ้มีหน้าที่ตั้งรับและรีบาวด์มากกว่าเซ็นเตอร์ แต่ปัจจุบันมีเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดฝีมือดีจำนวนมาก เช่น คริส เว็บเบอร์ (Chris Webber) เดิร์ก โนวิตสกี (Dirk Nowitzki) และ เควิน การ์เน็ต (Kevin Garnett) เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดในสมัยนี้จึงรับผิดชอบเรื่องการทำคะแนนมากกว่า และไม่ค่อยมีบทบาทการตั้งรับเท่าเซ็นเตอร์
โดยทั่วไปเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดเป็นผู้เล่นที่ตัวใหญ่ ถึงตัวจะไม่สูงเท่าเซ็นเตอร์ แต่มีร่างกายกำยำกว่า พวกเขามักถูกคาดหวังให้วิ่งตามรีบาวด์ลูก และทำคะแนนที่ระยะใกล้แป้นแทนที่จะกระโดดชู้ตจากระยะไกล เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดเป็นผู้เล่นคนสำคัญในเกมรับแต่ในเรื่องการบล็อกลูกมักตกเป็นของเซ็นเตอร์ ในลีกเอ็นบีเอ เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดมักสูงระหว่าง 6 ฟุต 8 นิ้ว ถึง 7 ฟุต (2.03 ถึง 2.14 เมตร) และหนักระหว่าง 230 ถึง 260 ปอนด์ (105 ถึง 120 กิโลกรัม) ผู้เล่นเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดอาจต้องเลื่อนไปเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์ในบางสถานการณ์ หรือเมื่อทีมขาดผู้เล่นอื่นที่ตัวสูงกว่า
ตัวอย่างเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดที่มีชื่อเสียงเช่น บ็อบ เพทิต (Bob Pettit) , เอลกิน เบย์เลอร์ (Elgin Baylor) , เจอร์รี ลูคัส (Jerry Lucas) , เอลวิน เฮยส์ (Elvin Hayes) , เควิน แม็คเฮล (Kevin McHale) , ชาร์ล บาร์คเลย์ (Charles Barkley) , ราชีด วอลเลส (Rasheed Wallace) , คาร์ล มาโลน (Karl Malone) , เดนนิส รอดแมน (Dennis Rodman) , ลอเรน แจ็คสัน (Lauren Jackson) , เควิน การ์เน็ต และ ทิม ดังแคน (Tim Duncan) เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดอีกคนที่มีชื่อ คือ เดิร์ก โนวิตสกี ซึ่งมีทักษะการเล่นวงใน (และทำรีบาวด์ในอันดับต้น ๆ ของเอ็นบีเอ) แต่ทักษะอื่น ๆ โดยเฉพาะเรื่องที่ชอบกระโดดชู้ตทำคะแนน ทำให้เขามีลักษณะใกล้เคียงสมอลฟอร์เวิร์ดมากกว่า ในอีกด้านหนึ่ง เบน วอลเลส (Ben Wallace) ซึ่งเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์ให้ทีมดีทรอยต์ พิสตันส์แต่จริง ๆ แล้วมีรูปร่างแบบเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ด ถึงอย่างไรผู้คนนับเขาเป็นผู้เล่นเซ็นเตอร์ที่ดีที่สุดคนหนึ่งในลีก ตัวอย่างผู้เล่นอื่นในตำแหน่งเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดแต่มีรูปร่างไม่ตรงกับคุณลักษณะของผู้เล่นตำแหน่งนี้ เช่น เดนนิส รอดแมน ผู้ซึ่งสามารถรีบาวด์ได้มากและป้องกันเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดฝ่ายตรงข้ามได้ดีถึงแม้ว่าจะสูงเพียง 6 ฟุต 6 นิ้ว และหนัก 210 ปอนด์ (1.98 เมตร และ 95 กิโลกรัม) อีกคนหนึ่งคือ ชาร์ล บาร์คเลย์ ถือว่าเป็นเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดที่โดดเด่นคนหนึ่งในสมัยที่เขาเล่น ข้อมูลอย่างเป็นทางการระบุว่าเขาสูง 6 ฟุต 6 นิ้ว (1.98 เมตร) แต่ความจริงน่าจะสูงเพียง 6 ฟุต 5 นิ้ว หรือ 6 ฟุต 4 นิ้ว (1.95 และ 1.93 เมตรตามลำดับ) ส่วนน้ำหนักตัวของบาร์คเลย์นั้นอยู่ที่ประมาณ 0
5 ปอนด์ (116 กิโลกรัม) ซึ่งเป็นน้ำหนักปกติของตำแหน่งนี้
เซ็นเตอร์ (บาสเกตบอล)

เซ็นเตอร์  เป็นผู้เล่นตำแหน่งหนึ่งในบาสเกตบอล เซ็นเตอร์มักจะเป็นผู้เล่นที่ตัวสูงที่สุดในทีม และถ้าให้ดีต้องมีกล้ามเนื้อเป็นมัดและมีน้ำหนักตัวมากอีกด้วย เซ็นเตอร์ในเอ็นบีเอโดยทั่วไปสูง 6 ฟุต 10 นิ้ว (2.08 เมตร) หรือมากกว่า
ในหลาย ๆ กรณี บทบาทหลักของเซ็นเตอร์ คือการเป็นตัวผู้เล่นที่ใหญ่มาก และใช้ข้อได้เปรียบเรื่องขนาดมาทำคะแนนหรือป้องกันในจุดที่ใกล้ห่วง เซ็นเตอร์ที่มีขนาดใหญ่และมีทักษะความสามารถทางกีฬาถือเป็นสมบัติที่มีค่าของทีม แชคิล โอนีล (Shaquille O'Neal) จากทีมไมอามี ฮีท มีชื่อเสียงทั้งในเรื่องรูปร่างที่มหึมา สูง 7 ฟุต 1 นิ้ว (2.16 เมตร) และหนักถึง 330 ปอนด์ (150 กิโลกรัม) และยังเคลื่อนไหวใต้แป้นได้อย่างช่ำชอง อีกคนหนึ่งคือ เหยา หมิง (Yao Ming) จากทีมฮิวส์ตัน รอกเก็ตส์ซึ่งสูง 7 ฟุต 6 นิ้ว (2.29 เมตร) ที่มีทั้งความคล่องแคล่ว และความสามารถการชู้ตเป็นต้น
ยังคงเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันว่าผู้เล่นแบบไหนถึงเป็นเซ็นเตอร์ที่แท้จริง ตัวอย่างหนึ่งก็คือ เบน วอลเลส (Ben Wallace) ซึ่งเล่นได้ดีที่ตำแหน่งเซ็นเตอร์ แต่หลายคนก็เถียงว่าจริง ๆ แล้วเขาคือเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดที่เล่นผิดตำแหน่ง เนื่องจากส่วนสูงเพียง 6 ฟุต 9 นิ้ว (2.06 เมตร) ทำให้เขาตัวเล็กกว่าเซ็นเตอร์อื่นที่เขาต้องประกบ ในทำนองเดียวกันหลายคนก็กล่าวว่า ทิม ดังแคน (Tim Duncan) ถึงแม้ว่าจะเล่นเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดตลอดอาชีพการเล่นในเอ็นบีเอ จริง ๆ แล้วคือเซ็นเตอร์เนื่องจากสไตล์การเล่นและขนาดของเขา เป็นที่เชื่อกันว่าเมื่อดังแคนเข้าสู่เอ็นบีเอ เขาเล่นเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดเพื่อจะได้เล่นคู่กับ เดวิด รอบินสัน (David Robinson) เพื่อนร่วมทีมซานแอนโตนิโอ สเปอรส์ ทำให้ทีมมีผู้เล่นตัวใหญ่ในสนามพร้อมกันสองคน แต่ว่าดังแคนยังคงเล่นเป็นเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดหลังจากที่รอบินสันเลิกเล่นแล้ว การตัดสินใจว่าผู้เล่นคนหนึ่ง ๆ จะเป็นเซ็นเตอร์หรือเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดไม่ตายตัว และเนื่องจากในปัจจุบันมีนักกีฬาน้อยคนที่จะมีรูปร่างตรงตามความต้องการสำหรับเซ็นเตอร์ ทีมบางครั้งต้องเอาผู้เล่นอื่นมาเล่นในตำแหน่งนี้ถึงแม้ว่าถ้าเล่นเป็นเพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดจะเหมาะสมกว่า
ตัวอย่างเซ็นเตอร์มีชื่อที่เสียงในปัจจุบันเช่น แชคิล โอนีล, เหยา หมิง, เบน วอลเลส, อามาเร สเตาเดอไมร์ (Amare Stoudemire) , แบรด มิลเลอร์ (Brad Miller) และ ซีดรูนัส อิวกัสกัส (Žydrūnas Ilgauskas) เป็นต้น ส่วนเซ็นเตอร์ที่ยิ่งใหญ่ในอดีตเช่น จอร์จ มิคาน (George Mikan) , บิล รัสเซล (Bill Russell) , วิลท์ แชมเบอร์เลน (Wilt Chamberlain) , บิล วอลตัน (Bill Walton) , คารีม อับดุล-จับบาร์ (Kareem Abdul-Jabbar) , รอเบิร์ต แพริช (Robert Parish) , เดวิด รอบินสัน, โมเสส มาโลน (Moses Malone) , ฮาคีม โอลาจูวอน (Hakeem Olajuwon) , แพทริก อิววิง (Patrick Ewing) , วลาดี ดิวาก (Vlade Divac) และในทวีปยุโรป อาร์วีดาส ซาโบนิส (Arvydas Sabonis)
ผู้เล่นที่สูงที่สุดเท่าที่เคยเล่นในเอ็นบีเอ คือ จอร์จ มูเรซาน (Gheorghe Muresan) และ มานูท โบล (Manute Bol) สูง 7 ฟุต 7 นิ้ว (2.31 เมตร) ส่วนผู้เล่นที่สูงที่สุดในประวัติดับบลิวเอ็นบีเอคือ มาร์โก ไดเด็ก (Margo Dydek) สูง 7 ฟุต 2 นิ้ว (2.18 เมตร) เธอยังสูงกว่าแชคิล โอนีลด้วยซ้ำ
สนธิ (ไวยากรณ์)

สนธิ ("การเชื่อม") เป็นวิธีการเชื่อมคำตามแบบแผนในภาษาบาลีและสันสกฤต โดยนอกจากเชื่อมคำสองคำด้วยกันแล้ว ยังมีการกลมกลืนเสียง (assimilation) ตามหลักสัทศาสตร์ด้วย ในภาษาบาลี และสันสกฤต สนธิมีด้วยกัน 3 ชนิด คือ สนธิสระ (สระสนธิ), สนธิพยัญชนะ (พยัญชนะสนธิ) และสนธินิคหิต (นิคหิตสนธิ)
ในภาษาไทยไม่มีหลักการสนธิที่ชัดเจน แต่ที่ปรากฏสนธินั้น เป็นแต่ในคำที่ยืมจากภาษาบาลีหรือสันสกฤตทั้งสิ้น ถึงกระนั้นก็มิได้นำหลักสนธิของบาลีมาทั้งหมด หากไม่นำคำที่สนธิสำเร็จแล้วมาใช้ ก็เป็นสนธิที่ไม่ซับซ้อน โดยมากจะเป็นสนธิสระ
รายชื่อประเทศเรียงตามผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (ราคาตลาด)

บทความนี้เป็นการจัดอันดับประเทศตามผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (gross domestic product หรือ GDP) ซึ่งเป็นมูลค่าตลาดของสินค้า หรือบริการขั้นสุดท้ายที่ผลิตภายในประเทศในแต่ละปี โดยค่า GDP ที่ได้นำเสนอนี้ได้ประเมินโดยใช้สกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ ณ อัตราแลกเปลี่ยนตามตลาด หรือที่รัฐบาลได้ประกาศไว้
ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ.
ผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) คือ มูลค่าตลาด ของสินค้าและบริการขั้นสุดท้ายทั้งหมดจากประเทศหนึ่งในปีที่กำหนด ประเทศต่าง ๆ จัดเรียงตามค่าประมาณ GDP ที่ระบุจากสถาบันการเงินและสถิติ ซึ่งคำนวณที่ตลาดหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐ อัตราการแลกเปลี่ยน GDP ที่กำหนดไม่ได้คำนึงถึงความแตกต่างของ ค่าครองชีพ ในประเทศต่าง ๆ และผลลัพธ์อาจแตกต่างกันอย่างมากในแต่ละปี โดยขึ้นอยู่กับความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนของ สกุลเงิน ของประเทศ ความผันผวนดังกล่าวอาจเปลี่ยนอันดับของประเทศจากหนึ่งปีเป็นปีถัดไป แม้ว่ามักจะสร้างความแตกต่างเล็กน้อยหรือไม่มีเลยในมาตรฐานการครองชีพของประชากรก็ตาม
การเปรียบเทียบความมั่งคั่งของประเทศมักจะทำบนพื้นฐานของ ความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ (PPP) เพื่อปรับความแตกต่างของค่าครองชีพในประเทศต่าง ๆ ตัวชี้วัดอื่น ๆ เช่น ระบุ GDP ต่อหัว และ GDP (PPP) ต่อหัว ใช้สำหรับเปรียบเทียบมาตรฐานการครองชีพของชาติต่าง ๆ โดยรวมแล้ว ตัวเลข PPP ต่อหัวกระจายน้อยกว่าตัวเลข GDP ต่อหัวเล็กน้อย
อันดับเศรษฐกิจของประเทศ มีการเปลี่ยนแปลงอย่างมากเมื่อเวลาผ่านไป สหรัฐอเมริกาแซงหน้าผลลัพธ์ของจักรวรรดิอังกฤษ ประมาณปี 1916 ซึ่งอังกฤษได้แซงหน้าราชวงศ์ชิง ในผลผลิตรวมเมื่อหลายสิบปีก่อน นับตั้งแต่จีน เปลี่ยนผ่านไปสู่เศรษฐกิจที่อิงกับตลาด ผ่านการแปรรูปและการลดกฎระเบียบที่มีการควบคุม ประเทศนี้มีอันดับเพิ่มขึ้นจากอันดับที่ 9 ในปี 1978 เป็นอันดับที่ 2 ในปี 2010 การเติบโตทางเศรษฐกิจของจีนเร่งตัวขึ้นในช่วงเวลานี้ และส่วนแบ่งของ GDP เล็กน้อยทั่วโลกเพิ่มขึ้นจาก 2% ในปี 1980 เป็น 18% ในปี 2021 เหนือสิ่งอื่นใด อินเดียก็กำลังประสบกับภาวะเศรษฐกิจเฟื่องฟูตั้งแต่มีการเปิดเสรีทางเศรษฐกิจในช่วงปี 1990
รายการแรกประกอบด้วยการประมาณการที่รวบรวมโดย World Economic Outlook ของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ รายการที่สองแสดงข้อมูลของธนาคารโลก และรายการที่สามประกอบด้วยข้อมูลที่รวบรวมโดยสหประชาชาติ ข้อมูลขั้นสุดท้ายของ IMF สำหรับปีที่ผ่านมาและประมาณการสำหรับปีปัจจุบันมีการเผยแพร่ปีละสองครั้งในเดือนเมษายนและตุลาคม หน่วยงานที่ไม่ใช่อธิปไตย (โลก ทวีป และบางส่วนของดินแดนปกครองตนเอง) และรัฐที่ได้รับการยอมรับในระดับนานาชาติอย่างจำกัด (เช่น โคโซโว และไต้หวัน) รวมอยู่ในรายการที่พวกเขาปรากฏในแหล่งที่มา
อันดับ.
รายชื่อประเทศเรียงตามจีดีพีโดยประมาณการ
<templatestyles src="Template:Static row numbers/styles.css" />
<templatestyles src="แม่แบบ:sticky header/styles.css"/><templatestyles src="Template:Table alignment/tables.css" />
รายชื่อประเทศเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์

นี่คือ รายการประเทศทั้งหมดเรียงตามดัชนีการพัฒนามนุษย์ ตามที่รวมอยู่ในรายงานการพัฒนามนุษย์ของสำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ รายงานฉบับล่าสุดออกเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2565 สำหรับการประเมินใน พ.ศ. 2564<ref name="UNDP2021/2022"></ref>
ดัชนีการพัฒนามนุษย์ (HDI) เป็นการวัดความคาดหมายการคงชีพ การรู้หนังสือ การศึกษา มาตรฐานการครองชีพ และคุณภาพชีวิตสำหรับประเทศทั่วโลกเชิงเปรียบเทียบ โดยเป็นวิธีการมาตรฐานสำหรับวัดความอยู่ดีกินดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งสวัสดิภาพเด็ก นอกจากนี้ ดัชนียังใช้แยกแยะว่าประเทศนั้นเป็นประเทศพัฒนาแล้ว กำลังพัฒนา หรือด้อยพัฒนา และยังใช้วัดผลกระทบของนโยบายเศรษฐกิจต่อคุณภาพชีวิต มาห์บับ อุลฮัก นักเศรษฐศาสตร์ชาวปากีสถาน และอมาตยา เซน นักเศรษฐศาสตร์ชาวอินเดีย พัฒนาดัชนีดังกล่าวขึ้นใน พ.ศ. 2533
อันดับใน พ.ศ. 2564.
การพัฒนาสูงมาก.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การพัฒนาสูง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การพัฒนาปานกลาง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การพัฒนาต่ำ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
แบ่งตามภูมิภาค.
แอฟริกา.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อเมริกาเหนือและหมู่เกาะแคริบเบียน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อเมริกาใต้.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เอเชีย.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ยุโรป.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โอเชียเนีย.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
พระแก้วมรกต

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2006-03-07T01:48:05Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>ธวัชชัย</username>
 </contributor>
 <comment>redirect</comment>
 <origin>120221</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์

ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ คือปริมาณที่มีอยู่โดยตรงในวิชาคณิตศาสตร์ ซึ่งมักจะเป็นจำนวนจริงหรือจำนวนเชิงซ้อน และไม่มีการเปลี่ยนแปลง ต่างจากค่าคงตัวทางฟิสิกส์ ที่ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์นิยามเป็นเอกเทศจากการวัดเชิงกายภาพใดๆ
มีจำนวนมากมายที่มีความสำคัญเป็นพิเศษในวิชาคณิตศาสตร์ และมีอยู่ในเนื้อความแตกต่างกัน ตัวอย่างเช่นในการคูณด้วยจำนวนเชิงซ้อนที่ไม่ใช่ศูนย์ จะมีฟังก์ชันเอกพันธุ์ เฉพาะตัว "f" ที่มี "f'" = "f" ดังนั้น "f"(1)/"f"(0) เป็นค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ ค่า e "f" ยังเป็นฟังก์ชันคาบ และค่าสัมบูรณ์ ของคาบของมันเป็นค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์อีกค่าหนึ่งคือ 2π
ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์มักจะเป็นสมาชิกของ ฟิลด์ ของจำนวนจริงหรือจำนวนเชิงซ้อน ค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์ที่ใช้กันเป็นจำนวนที่ให้นิยามได้ (และเกือบจะสามารถคำนวณได้)
อย่างไรก็ตาม ยังมีค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์บางค่าที่ทราบเพียงค่าประมาณอย่างหยาบเท่านั้น
ตารางแสดงค่าคงตัวทางคณิตศาสตร์บางค่า.
ตัวย่อที่ใช้ :
 R - จำนวนตรรกยะ, A - จำนวนอตรรกยะ (พีชคณิต), T - จำนวนอตรรกยะ (อดิศัย)
 Gen - ทั่วไป, NuT - ทฤษฎีจำนวน, ChT - ทฤษฎีความอลวน, Com - คณิตศาสตร์เชิงการจัด, Inf - ทฤษฎีสารสนเทศ, Ana - คณิตวิเคราะห์
ไซบีเรีย

ไซบีเรีย (#เปลี่ยนทาง , ,) เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์ที่กว้างขว้างในเอเชียเหนือ ไซบีเรียเป็นส่วนหนึ่งของรัสเซียตั้งแต่ครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ภายหลังจากการพิชิตไซบีเรียของรัสเซียในดินแดนทางตะวันออกของเทือกเขายูรัล ไซบีเรียเป็นดินแดนที่กว้างใหญ่และประชากรที่เบาบาง ครอบคลุมพื้นที่กว่า แต่มีประชากรเพียงแค่ 1 ใน 5 ของประชากรรัสเซีย โดยมีโนโวซีบีสค์และออมสค์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคนี้
ในประวัติศาสตร์ไซบีเรียถูกครอบครองโดยชนเผ่าเร่ร่อนหลากหลายกลุ่มแตกต่างออกไป เช่น Yenets, the Nenets, the Hun และ the Uyghurs Khan of Sibir ซึ่งตั้งอยู่ในบริเวณใกล้เคียง ได้เข้าครอบครองแล้วตั้งชื่อว่า Khagan ใน Avaria ในปี ค.ศ. 630 จนต่อมาพวกมองโกลได้เข้ายึดครองในช่วงศตวรรษที่ 13 และในที่สุด ได้กลายมาเป็น Siberian Khana อำนาจที่ยิ่งใหญ่ของมองโกลในภูมิภาคตะวันออกเริ่มลดลง จนในศตวรรษที่ 16 กลุ่มแรกที่เข้ามาในเขตนี้คือพวกพ่อค้า และกลุ่มคอสแซก จากนั้นกองทัพซาร์ก็เริ่มเข้ามาสร้างป้อมปราการในเขตตะวันออกไกล เมืองหลายเมืองก็ถูกสร้างขึ้นเช่น Mangazeva Tara เป็นต้น และในช่วงกลางศตวรรษที่17 จักรวรรดิรัสเซียก็ได้ขยายดินแดนไปจรดถึงชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิก 
ไซบีเรียตะวันออกในขณะนั้นยังคงเป็นพื้นที่ที่ไม่ได้รับการสำรวจและไม่มีการอยู่อาศัยของประชาชนสักเท่าไรนักมีเพียงแค่นักสำรวจเล็กน้อย ต่อมามีพ่อค้าเข้าไปตั้งบ้านเรือนเล็กน้อย นอกจากนี้ ดินแดนไซบีเรียยังเป็นที่คุมขังของนักโทษจากรัสเซียตะวันตกด้วย การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญของไซบีเรียตะวันออกคือ การสร้างทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรียที่ถูกสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่สอง ปี ค.ศ. 1891-1905 ซึ่งเชื่อมโยงดินแดนรัสเซียตะวันตกและรัสเซียตะวันออกเข้าด้วยกัน อันทำให้มีผู้เข้ามาอาศัยในไซบีเรียตะวันออกมากขึ้น ซึ่งดินแดนไซบีเรียเต็มไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติ 
ในระหว่างกลางศตวรรษที่ 20 ก็ถูกพัฒนากลายเป็นเขตนิคมอุตสาหกรรมขึ้นทั่วทั้งเขตเนื่องด้วยสภาพทางภูมิศาสตร์ที่ห่างไกล รวมไปถึงสภาพทางเศรษฐกิจที่แตกต่าง จึงทำให้เกิดการแบ่งเขตเศรษฐกิจตั้งแต่ พ.ศ. 2504 ในสมัยอดีตสหภาพโซเวียต มีพื้นที่กว้างใหญ่เป็นอันดับสอง รองจากเขตเศรษฐกิจตะวันออกไกล มีทรัพยากรทางธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ทั้งป่าไม้ พันธุ์พืช รวมไปถึงแร่ธาตุ ปัจจุบัน เขตเศรษฐกิจไซบีเรียตะวันออก เป็นเขตอุตสาหกรรมที่สำคัญของสหพันธรัฐรัสเซีย อันเป็นผลมาจากความอุดมสมบูรณ์ของแร่ธาตุในไซบีเรียตะวันออกนั่นเอง
ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์.
ไซบีเรียตะวันออกมีพื้นที่ทั้งหมด 4,122,800 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณร้อยละ 24.1 ของพื้นที่รัสเซียทั้งหมดอยู่ระหว่างเส้นละติจูด 50 องศาเหนือ ถึง 70 องศาเหนือ เส้นลองจิจูด 65 องศาตะวันออกถึง 115 องศาตะวันออก ทางด้านตะวันตกติดกับไซบีเรียตะวันตก ทางด้านตะวันออก ติดกับ เขตตะวันออกไกล ทางใต้ติดกับเทือกเขาอัลไต มองโกเลีย และจีนทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ ส่วนทางด้านตอนเหนือ ติดกับทะเลคารา และ ทะเลแลปเตฟ
รายพระนามเทพเจ้าจีน

เทพเจ้าจีนแบ่งเป็นสองประเภท คือ เทพเจ้าตามคติศาสนาพุทธ และเทพเจ้าและเซียนดั้งเดิมตามศาสนาชาวบ้านจีน ลัทธิขงจื๊อ ลัทธิเต๋า
พระพุทธเจ้าและพระโพธิสัตว์.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โป๊ยเซียน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เทพเจ้าแห่งสายน้ำ.
เทพเจ้าผู้คุ้มครองธาตุน้ำและการเดินเรือที่บูชาในศาสนาชาวบ้านจีนและลัทธิเต๋า：ไต้หวัน、หมิ่นใต้ (闽南)、ผูเถียน、หมิ่นตง (闽东)、เฉาซาน(潮汕)、ฮ่องกงและมาเก๊า อันได้รับความนิยมสูงสุดคือ ม่าจ้อโป๋ และจุ้ยบ้วยเนี้ย - เจ้าแม่ไท้ฮัว(泰华圣娘) ；ส่วนในลัทธิเต๋านิยมอัญเชิญให้ เทพบดีเสวียนอู่เป็นผู้คุ้มครอง ；สำหรับเทพอันเป็นที่สักการะของพ่อค้าทะเลจีน กะลาสีเรือจีน และชาวประมงจีนอีกส่วนหนึ่งคือ จุ้ยกัวไต่เต่ จุ้ยเซียนจุนอ๋อง และ สุยเต๋อเซียนจุน ；และบางส่วนนิยมบูชา เจ้าสมุทร(เทพเจ้ามังกร) ；มณฑลเจียงซีนิยมบูชา เจ้าพ่อเขาเล่อ(乐山通远王) ；มณฑลฝูเจี้ยนนิยมบูชากวนเทียงต้าตี้ (感天大帝) ；มณฑลกวางตุ้งนิยมบูชา หงเซิงต้าหวัง(洪圣大王)-ท่ามกงเยี่ย ；ชาวอู่(江浙) นิยมบูชา 曹娥夫人、金龙大王、晏公
เทพยมบาล.
เทพยมบาลทางพุทธศาสนานิกายมหายานของจีนจะมีเทพประจำทั้งสิบขุมสิบตำหนัก
บางครั้งในพิธีโยคะตันตระเปรตพลีกรรมตามวัดจีนจะพบพระโพธิสัตว์กวนอิมแบ่งภาคเป็นยมทูตโพธิสัตว์ เรียกว่า กวนอิมไต่สือ (觀音大士) หรือไต่สื่อเอี๊ย (大士爺)
เทพในเทศกาล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ดมีตรี เมนเดเลเยฟ

ดมีตรี อีวาโนวิช เมนเดเลเยฟ (อักษรโรมัน:Dmitriy Ivanovich Mendeleyev) เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1834 ถึงแก่กรรมวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1907 ในเมืองเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก 
เมนเดเลเยฟเป็นนักเคมีชาวรัสเซีย เขาได้รับการยกย่องมีฐานะบุคคลแรกที่สร้างตารางธาตุฉบับแรกขึ้นมา แต่เมนเดเลเยฟนั้นมีความคิดแตกต่างจากผู้เขียนตารางธาตุคนอื่นๆ นั่นคือ เขาได้ทำนายคุณสมบัติของธาตุต่าง ๆ ที่ยังไม่ได้ค้นพบด้วย และนอกจากการทุ่มเทให้กับการวางแบบแผนตารางธาตุและเคมีแล้ว เขายังให้ความสนใจปัญหาสังคมด้วย
ความจริง

ความจริง คือสภาพที่เป็นอย่างนั้นโดยแน่แท้ ไม่กลายเป็นอื่น มักใช้อย่างสอดคล้องกับข้อเท็จจริงและความเป็นจริง หรือความเที่ยงตรง ของต้นแบบ, มาตรฐาน หรือความคิด
ในทางญาณวิทยาถือว่าความจริงเป็นคุณสมบัติของข้อความที่มีลักษณะพิเศษแบบใดแบบหนึ่ง ดังนี้
เขตภาษีเจริญ

ภาษีเจริญ เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพโดยทั่วไปมีลักษณะกึ่งชนบทกึ่งชุมชนเมือง แต่ในพื้นที่เนื่องจากมีการขยายตัวของระบบสาธารณูปโภค (โดยเฉพาะด้านการคมนาคม) จึงเกิดการเปลี่ยนแปลงจากชุมชนเกษตรเป็นชุมชนเมืองมากขึ้น
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตภาษีเจริญตั้งอยู่บริเวณฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยาหรือฝั่งธนบุรี มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองข้างเคียง เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ที่มาของชื่อเขต.
ชื่อของเขตนั้นนำมาจากชื่อของคลองภาษีเจริญซึ่งขุดขึ้นเชื่อมแม่น้ำท่าจีน (ที่ตำบลดอนไก่ดี อำเภอกระทุ่มแบน แขวงเมืองสมุทรสาคร) กับคลองบางกอกใหญ่ เพื่อเป็นการสัญจรทางน้ำ ซึ่งเน้นการส่งอ้อยและน้ำตาลจากต่างจังหวัดเข้าสู่เมืองหลวง โดยเริ่มขุดตั้งแต่ พ.ศ. 2401 เสร็จสมบูรณ์ใน พ.ศ. 2415 และชื่อคลองตั้งตามชื่อพระภาษีสมบัติบริบูรณ์ (ต่อมาเป็นพระยาพิสณฑ์สมบัติบริบูรณ์ ต้นสกุลพิศลยบุตร และบรรพบุรุษของราชสกุลกิติยากร) ผู้เป็นแม่กองดูแลงานขุดคลองนี้
ประวัติศาสตร์.
หลังการขุดคลองภาษีเจริญ ได้มีผู้คนย้ายมาตั้งถิ่นฐานอยู่ริมคลองมากขึ้นจนเป็นชุมชนใหญ่ ทางราชการจึงได้จัดตั้ง อำเภอภาษีเจริญ ขึ้นใน พ.ศ. 2442 มีฐานะเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดธนบุรี ใน พ.ศ. 2498 กระทรวงมหาดไทยได้จัดตั้งสุขาภิบาลบางแคขึ้นในพื้นที่บางส่วนของตำบลบางแค บางหว้า และบางด้วนที่ตั้งอยู่ริมคลองสายนี้ และใน พ.ศ. 2513 ได้ขยายเขตออกไปจนครอบคลุมพื้นที่เกือบทั้งอำเภอ (เหลือเพียงตำบลบางไผ่ ตำบลบางแวก ส่วนตำบลคูหาสวรรค์และตำบลปากคลองภาษีเจริญอยู่ในเขตเทศบาลนครธนบุรีมาตั้งแต่ พ.ศ. 2479)
ภายหลังได้มีการรวมจังหวัดธนบุรีกับจังหวัดพระนครเข้าด้วยกันเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และเปลี่ยนเป็นกรุงเทพมหานครใน พ.ศ. 2515 ซึ่งได้ยุบการปกครองท้องถิ่นแบบสุขาภิบาลและเทศบาล รวมทั้งได้เปลี่ยนการเรียกตำบลและอำเภอใหม่ อำเภอภาษีเจริญจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตภาษีเจริญ ตั้งแต่นั้น มีหน่วยการปกครองย่อย 10 แขวง
ต่อมาพื้นที่ทางทิศตะวันตกของเขตภาษีเจริญมีความเจริญและมีประชากรหนาแน่น กรุงเทพมหานครได้จัดตั้งสำนักงานเขตภาษีเจริญ สาขา 1 ดูแลแขวงบางแค บางแคเหนือ และบางไผ่ และใน พ.ศ. 2540 กระทรวงมหาดไทยได้มีประกาศแบ่งพื้นที่ปกครองของสำนักงานเขตภาษีเจริญสาขาดังกล่าวออกไปตั้งเป็นเขตบางแค
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตภาษีเจริญแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 แขวง คือ
หมายเลขที่หายไปปัจจุบันคือแขวงในเขตบางแค
รถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล (โครงการส่วนต่อขยาย ช่วงหัวลำโพง–บางแค) เป็นโครงการยกระดับตามแนวเกาะกลางถนนเพชรเกษม ต่อเนื่องมาจากเขตบางกอกใหญ่ ผ่านพื้นที่เขตภาษีเจริญ มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกและเข้าสู่เขตบางแค มีสถานีที่อยู่ในพื้นที่เขตภาษีเจริญทั้งหมด 4 สถานี โดยเป็นสถานียกระดับทั้งหมด ได้แก่ สถานีบางไผ่ สถานีบางหว้า สถานีเพชรเกษม 48 และสถานีภาษีเจริญ ซึ่งในขณะนี้เปิดให้บริการแล้ว
รถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลม ที่ตัดผ่านในเขตภาษีเจริญ เป็นโครงการส่วนต่อขยายวงเวียนใหญ่–บางหว้า โดยเริ่มต้นเข้าสู่พื้นที่เขตภาษีเจริญจากเขตธนบุรี เป็นโครงการยกระดับตามแนวถนนราชพฤกษ์ สำหรับรถไฟฟ้าบีทีเอส สายสีลมนั้น มีสถานีอยู่ในเขตภาษีเจริญ 1 สถานีและเป็นสถานีปลายทาง คือ สถานีบางหว้า
สถานที่สำคัญ.
ภาพทัศนียเขตภาษีเจริญในปี พ.ศ. 2561 จากอาคารสูง
สถานที่ราชการ
สถานศึกษา.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สภาทนายความ (ประเทศไทย)

สภาทนายความ ในพระบรมราชูปถัมภ์ เป็นองค์กรผู้ประกอบวิชาชีพทางกฎหมาย เป็นศูนย์รวมองค์ความรู้ ด้านวิชาชีพทนายความ เพื่อให้คำปรึกษาแก่บุคคลทั่วไป นิติบุคคล หรือหน่วยงานของรัฐ เป็นตัวแทนของผู้ประกอบวิชาชีพทนายความ ในการร่วมมือกับ ศาลหน่วยงานต่างๆ ด้านยุติธรรม ทั้งภายในประเทศ และระดับสากล
องค์กรมีสถานะเป็นนิติบุคคลตามพระราชบัญญัติทนายความ พ.ศ.2528 นายกสภาและกรรมการสภา จะได้รับการเลือกตั้งจากสมาชิกองค์กรทั่วประเทศให้เป็นผู้บริหารสภาทนายความ มีวาระการดำรงตำแหน่งคราวละสามปี และไม่เกินสองวาระติดต่อกัน
ประวัติ.
สืบเนื่องมาจากบทบัญญัติของพระราชบัญญัติทนายความ พ.ศ. 2508 ที่ได้มีการจำกัดสิทธิของทนายความ และเกิดผลกระทบต่อทนายความชั้นสอง รวมไปถึงประชาชนต่าง ๆ ที่มีความต้องการความรู้ความสามารถของทนายความชั้นสอง จึงทำให้เกิดประกายแห่งแนวความคิดในการก่อตั้งสถาบันของทนายความเพื่อทำหน้าที่ในการควบคุมการประกอบวิชาชีพของทนายความเอง เช่นเดียวกันกับนานาประเทศ ดังนั้น ใน พ.ศ. 2517 นายมารุต บุนนาค นายกสมาคมทนายความแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในขณะนั้น จึงได้เสนอร่างพระราชบัญญัติทนายความเพื่อก่อตั้ง "สภาทนายความ" เข้าสู่การพิจารณาของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ด้วยความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของทนายความการเคลื่อนไหวและต่อสู้ที่เป็นระยะเวลายาวนานต่อเนื่องกัน เป็นระยะเวลายาวนานกว่า 15 ปี จึงได้ประสบความสำเร็จ โดยวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2528 ที่ประชุมวุฒิสภาในการประชุมครั้งที่ 11/2528 ได้มีมติเป็นเอกฉันท์ให้ความเห็นชอบในร่างพระราชบัญญัติทนายความ และพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติทนายความ พ.ศ. 2528 เมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2528 โดยประกาศใช้ในราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษเล่มที่ 102 ตอน 129 วันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2528 พระราชบัญญัติทนายความ พ.ศ. 2528 จึงมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2528 เป็นต้นมาจนปัจจุบัน
นายกสภาทนายความ.
ปัจจุบันสภาทนายความได้มีนายกสภาทนายความแล้วจำนวน 8 คน ดังนี้
รัฐนอร์ทแคโรไลนา

รัฐนอร์ทแคโรไลนา (/ˈnɔrθ ˌkær əˈlaɪ nə/) เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐ มีอาณาเขตติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก, ติดรัฐเวอร์จิเนียทางทิศเหนือ, ติดรัฐเซาท์แคโรไลนาทางทิศใต้, ติดรัฐจอร์เจียทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และรัฐเทนเนสซีทางทิศตะวันตก มีสถานะเป็นรัฐขนาดใหญ่ที่สุดอันดับที่ 28 และรัฐที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 9 ของสหรัฐ อ้างอิงตามสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2020 มีประชากรประมาณ 10,439,388 อาศัยในรัฐนี้ ราลีมีสถานะเป็นเมืองหลวงของรัฐ ในขณะที่เมืองที่มีประชากรมากที่สุดคือชาร์ลอตต์ด้วยจำนวนประชากรในเขตเมืองเกือบ 2,900,000 คนใน ค.ศ. 2023 และยังเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 22 ของสหรัฐ รวมทั้งเป็นศูนย์กลางธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในประเทศต่อจากนิวยอร์ก มหานครไทรแองเกิลซึ่งมีประชากรประมาณ 2,368,947 คนในปี 2023 เป็นเขตเมืองใหญ่ที่มีประชากรมากเป็นอันดับสองในรัฐ และมากที่สุดอันดับที่ 31 ในสหรัฐซึ่งเป็นที่ตั้งของสถาบันไทรแองเกิล สถาบันวิจัยขนาดใหญ่ที่สุดในสหรัฐ
พบหลักฐานที่เก่าแก่ที่อ้างถึงการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ในนอร์ทแคโรไลนาเมื่อ 10,000 ปีที่แล้วบริเวณแหล่งโบราณคดีฮาดเวย์ บริเวณทั้งหมดเคยเป็นที่อาศัยของชนเผ่าโบราณซึ่งใช้ภาษาพื้นเมือง อาทิ อัลกองควินแคโรไลนา, กลุ่มภาษาอิระควอย และภาษาซีอูอันก่อนการมาถึงของชาวยุโรป พระเจ้าชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ ทรงพระราชทานอาณานิคมแก่ขุนนางแปดคนโดยตั้งชื่ออาณานิคมตามชื่อกษัตริย์ ซึ่งได้รับการสถาปนาขึ้นในปี 1670 โดยมีการตั้งถิ่นฐานถาวรครั้งแรกที่เมืองชาร์ลส์ (ชาร์ลสตัน) และเนื่องจากความยากลำบากในการปกครองอาณานิคมทั้งหมด ในที่สุดอาณานิคมจึงถูกแบ่งแยก และนอร์ธแคโรไลนาได้รับการสถาปนาในปี 1729 ในฐานะหนึ่งในสิบสามอาณานิคม มติแฮลิแฟกซ์ซึ่งได้รับการรับรองเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1776 ถือเป็นการเรียกร้องเอกราชจากจักรวรรดิบริติชอย่างเป็นทางการท่ามกลางอาณานิคมต่าง ๆ ในช่วงการปฏิวัติอเมริกา 
นอร์ทแคโรไลนากลายเป็นรัฐที่ 12 ที่ประกาศสัตยาบันต่อรัฐธรรมนูญสหรัฐเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1789 ในช่วงก่อนสงครามกลางเมืองอเมริกา นอร์ธแคโรไลนาประกาศแยกตัวออกจากสหภาพอย่างไม่เต็มใจเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1861 และกลายเป็นรัฐที่สิบจากจำนวนสิบเอ็ดรัฐที่เข้าร่วมสมาพันธรัฐอเมริกา หลังสิ้นสุดสงครามกลางเมืองอเมริกา รัฐได้รับการคืนสู่สหภาพเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1868 ต่อมา ได้เกิดเหตุการณ์สำคัญของโลกเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1904 เมื่อพี่น้องไรต์ประสบความสำเร็จในทดลองขับเคลื่อนอากาศยานได้เป็นครั้งแรกของโลก ณ เมืองคิตตีฮอว์ค รัฐได้ยกย่องความสำเร็จดังกล่าวด้วยการติดป้ายวลี "First in Flight" บนป้ายทะเบียนอากาศยานควบคู่ไปกับการออกแบบป้ายสมัยใหม่ด้วยการใช้วลี "First in Freedom" เพื่อระลึกถึงคำประกาศอิสรภาพเมคเลนเบิร์ก และมติแฮลิแฟกซ์
ลักษณะภูมิประเทศของนอร์ทแคโรไลนาได้รับอิทธิพลจากพื้นที่สูงและภูมิประเทศที่หลากหลาย ระดับความสูงทอดยาวลงมาจากเทือกเขาแอปพาเลเชียนไปจนถึงที่ราบสูงพีดมอนต์ และที่ราบแอตแลนติก ภูเขามิทเชลล์ที่ความสูง 2,037 เมตร ถือเป็นจุดที่สูงที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี พื้นที่รัฐส่วนใหญ่ตกอยู่ในเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน ยกเว้นพื้นที่ภูเขาทางทิศตะวันตกของรัฐมีสภาพอากาศแบบภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร รัฐนี้เป็นที่ตั้งของสถานศึกษาที่มีชื่อเสียง เช่น มหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา และมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนาสเตต ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ ชาล็อตฮอร์เน็ตส์ (บาสเกตบอล), แคโรไลนา เฮอริเคนส์ (ฮอกกี้) และ แคโรไลนา แพนเทอส์ (อเมริกันฟุตบอล)
รัฐเนวาดา

เนวาดา (/nəˈvædə/ ; , [neˈβaða]) เป็นรัฐหนึ่งในภาคตะวันตกของสหรัฐ มีพรมแดนติดต่อกับรัฐออริกอนทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ รัฐไอดาโฮทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ รัฐยูทาห์ทางทิศตะวันออก รัฐแอริโซนาทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และรัฐแคลิฟอร์เนียทางทิศตะวันตก เนวาดาเป็นรัฐที่มีพื้นที่กว้างขวางที่สุดเป็นอันดับที่ 7 มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 32 และมีประชากรหนาแน่นน้อยที่สุดเป็นอันดับที่ 9 ของสหรัฐ ชาวเนวาดาจำนวนเกือบสามในสี่อาศัยอยู่ในเทศมณฑลคลาร์กซึ่งเป็นที่ตั้งของเขตมหานครลาสเวกัส–แพราไดส์ รวมถึงเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐสามในสี่เมือง เมืองหลวงของเนวาดาคือคาร์สันซิตี ส่วนเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือลาสเวกัส
ชื่อเล่นทางการของรัฐเนวาดาคือ "รัฐเงิน" เนื่องจากความสำคัญของแร่เงินที่มีต่อประวัติศาสตร์และเศรษฐกิจของรัฐ ชื่อเล่นอื่น ๆ ได้แก่ "รัฐเกิดกลางสงคราม" เนื่องจากได้รับสถานะรัฐในช่วงสงครามกลางเมืองอเมริกัน และ "รัฐโกฐจุฬาลัมพา" ตามชื่อพืชพื้นถิ่นชนิดหนึ่ง พื้นที่ส่วนใหญ่ของรัฐเนวาดาเป็นทะเลทรายและมีภูมิอากาศกึ่งแห้งแล้ง ส่วนใหญ่อยู่ในเกรตเบซิน พื้นที่ทางตอนใต้ของเกรตเบซินอยู่ในทะเลทรายโมฮาวี ในขณะที่ทะเลสาบทาโฮและเทือกเขาซีเอร์ราเนวาดาอยู่ตรงขอบด้านตะวันตกของรัฐ ที่ดินของรัฐประมาณร้อยละ 86 อยู่ในเขตอำนาจการจัดการของหน่วยงานต่าง ๆ ของรัฐบาลกลางสหรัฐ ทั้งหน่วยงานพลเรือนและหน่วยงานทหาร
ชนพื้นเมืองอเมริกันเผ่าไพยูต เผ่าโชโชนี และเผ่าวาโชอาศัยอยู่ในเนวาดาในปัจจุบัน ชาวยุโรปกลุ่มแรกที่เข้ามาสำรวจภูมิภาคนี้คือชาวสเปน พวกเขาเรียกภูมิภาคนี้ว่า "เนบาดา" (ซึ่งแปลว่า "ที่ปกคลุมด้วยหิมะ" หรือ "ที่เต็มไปด้วยหิมะ") เนื่องจากมีหิมะปกคลุมเทือกเขาในฤดูหนาวคล้ายกับที่ทิวเขาซิเอร์ราเนบาดาในสเปน ภูมิภาคนี้เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนอัลตากาลิฟอร์เนียภายในเขตอุปราชแห่งนิวสเปนซึ่งได้รับเอกราชกลายเป็นจักรวรรดิเม็กซิโกใน ค.ศ. 1821 สหรัฐผนวกพื้นที่ดังกล่าวใน ค.ศ. 1848 หลังจากได้รับชัยชนะในสงครามเม็กซิโก–สหรัฐ และรวมพื้นที่นี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนยูทาห์ใน ค.ศ. 1850 การค้นพบแร่เงินที่สายแร่คอมสต็อกใน ค.ศ. 1859 นำไปสู่การขยายตัวของประชากรจนกลายเป็นแรงผลักดันในการจัดตั้งดินแดนเนวาดาแยกจากดินแดนยูทาห์ใน ค.ศ. 1861 เนวาดากลายเป็นรัฐที่ 36 เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1864 โดยเป็นหนึ่งในพื้นที่สองแห่งที่ได้รับสถานะรัฐระหว่างสงครามกลางเมือง (อีกแห่งคือรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย)
เนวาดาขึ้นชื่อในเรื่องกฎหมาย[[อิสรนิยม]] ใน ค.ศ. 1940 ด้วยประชากรเพียง 110,000 คน เนวาดาจัดเป็นรัฐที่มีประชากรน้อยที่สุดในขณะนั้นโดยมีประชากรน้อยกว่าครึ่งหนึ่งของรัฐที่มีประชากรน้อยรองลงมา (คือ[[รัฐไวโอมิง]]) อย่างไรก็ตาม การทำให้[[การพนัน]]ถูกกฎหมายและกฎหมายการแต่งงานและการหย่าร้างที่ผ่อนปรนได้เปลี่ยนโฉมเนวาดาให้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญในคริสต์ศตวรรษที่ 20 เนวาดาเป็นรัฐเดียวของสหรัฐที่ซึ่ง[[การค้าประเวณี]]เป็นสิ่งถูกกฎหมาย แต่ก็ยังคงผิดกฎหมายในพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่มากที่สุดในรัฐ ได้แก่ เทศมณฑลคลาร์ก (ลาสเวกัส) [[Washoe County, Nevada|เทศมณฑลวาโช]] (รีโน) และคาร์สันซิตี (ซึ่งเป็นนครอิสระ ไม่ได้อยู่ในขอบเขตของเทศมณฑลใด ๆ) อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวเป็นแหล่งการจ้างงานที่ใหญ่ที่สุดของเนวาดา ในขณะที่การทำเหมืองแร่ยังคงเป็นภาคส่วนที่มีความสำคัญของเศรษฐกิจรัฐ เนวาดาเป็นผู้ผลิต[[ทองคำ]]รายใหญ่รายหนึ่งของโลก เนวาดาเป็นรัฐที่แห้งแล้งที่สุดของสหรัฐ เมื่อเวลาผ่านไปและด้วยอิทธิพลจาก[[ภาวะโลกร้อน|การเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศ]] ช่วงหน้าแล้งได้เพิ่มความถี่และความรุนแรงขึ้น ก่อให้ความตึงเครียดต่อ[[ความมั่นคงด้านน้ำ]]ของรัฐ
พ.ศ. 753

พุทธศักราช 753 ใกล้เคียงกับ
เหตุการณ์.
ยุคสามก๊ก ม้าเท้งถูกฝ่ายโจโฉประหารชีวิต เนื่องจากม้าเท้งคิดจะยึดเมืองฮูโต๋จากโจโฉ แต่โจโฉรู้ทันจึงจับตัวม้าเท้งได้ ม้าเฉียวออกมาแก้แค้นเพื่อฆ่าโจโฉ แต่โจโฉหนีแบบไม่คิดชีวิตโดยทำการตัดหนวดเพื่อหนีตาย
พ.ศ. 2392

พุทธศักราช 2392 ใกล้เคียงกับ
เหตุการณ์.
มีอหิวาตกโรคระบาดทั่วพระนครอีกครั้ง หลังจากในปี พ.ศ. 2363 ซึ่งในเหตุการณ์ครั้งนี้ ถูกเรียกว่า "ห่าปีระกา" หนึ่งในผู้เสียชีวิตมี เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) รวมอยู่ด้วย
ทรูแมน คาโพตี

ทรูแมน การ์เซีย คาโพตี (30 กันยายน พ.ศ. 2467 — 25 สิงหาคม พ.ศ. 2527) เป็นนักเขียนชาวอเมริกันซึ่งมีชื่อเสียงจากการเขียนนวนิยายเชิงสารคดี (nonfiction novel) เรื่อง "In Cold Blood" ซึ่งเป็นการเล่าถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงในรูปแบบนวนิยาย และนวนิยายเรื่อง "Breakfast at Tiffany's" ซึ่งทั้งสองเรื่องถือว่าเป็นวรรณกรรมคลาสสิกของอเมริกันและได้ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์
ธงชาติจีน

ธงชาติจีน ในที่นี้หมายถึงธงประจำชาติของสาธารณรัฐประชาชนจีน มีชื่อเรียกทั่วไปว่า ธงแดงห้าดาว (พินอิน: wǔ xīng hóng qí, "อู่ซิงหงฉี") มีต้นแบบมาจากธงชาติจีนที่เจิงเหลียนซง นักเศรษฐศาสตร์และศิลปินชาวรุ่ยอาน ออกแบบและส่งเข้าประกวดต่อสภาที่ปรึกษาทางการเมืองของจีน (ซึ่งเป็น 1 ในธง 3,012 แบบที่ส่งเข้าประกวดจากทั่วประเทศ) ภายหลังสภาที่
ปรึกษาทางการเมืองได้ปรับปรุงแบบธงบางประการ และได้ประกาศรับรองแบบธงเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2492 ประกาศใช้เป็นธงชาติอย่างเป็นทางการในวันสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ปีเดียวกัน พร้อมกันนั้น ยังได้มีการประกาศใช้เพลงชาติ และตราสัญลักษณ์ประจำชาติร่วมกันอีกด้วย
ลักษณะ.
ธงชาติสาธารณรัฐประชาชนจีนเป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นสีแดง ที่มุมธงบนด้านต้นธงมีรูปดาวสีเหลือง 5 ดวง ลักษณะเป็นรูปดาวดวงใหญ่ 1 ดวง ล้อมรอบด้วยดาวดวงเล็กอีก 4 ดวง
การออกแบบ.
สี.
สีของธงชาติระบุไว้ในเอกสาร "GB 12983-2004: ตัวอย่างสีมาตรฐานของธงชาติ" และประกาศใช้โดย Standardization Administration of China สีอยู่ใน CIE Standard illuminant D65 และ CIE 1964 Supplementary Standard Colorimetric System.
ทีนา เวสสัน

ทีนา เวสสัน  เกิดวันที่ 26 ธันวาคม 1961 ราศี มังกร ปีฉลู โดยเป็นผู้เข้าแข่งขัน ในรายการเซอร์ไวเวอร์ ดิ ออสเตรเลีย เอาต์แบคก์ ผู้อยู่รอดคนสุดท้ายในฤดูกาลนี้ เธอทำหน้าที่เป็นแม่ประจำเผ่าของเธอตั้งแต่วันแรก ทำหน้าที่ดูแลสมาชิกของเผ่าคนอื่นๆ เธอได้รับโอกาสมาแข่งใน เซอร์ไวเวอร์ รวมดารา อีกครั้ง แต่เนื่องจากเธอเคยชนะมาแล้ว จึงไม่มีใครต้องการให้เธอชนะอีกครั้ง ทีนาจึงกลายเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกที่ถูกโหวตออกจากรายการ จริงๆแล้วในฤดูกาลแรกที่เธอเข้าแข่ง เธอเป็นเพียงตัวสำรองที่ทางรายการเลือกไว้เท่านั้น แต่เธอก็โชคดีที่ท้ายที่สุดถูกเลือกให้ลงแข่งและชนะในรายการนี้ ทีนาเป็น พยาบาล อายุ 45 ปี (เธอเข้าแข่งขันครั้งแรกตอนอายุ 40 ปี และตอนอายุ 43 ปีในฤดูกาลถัดไป)
ปัจจุบัน ทีนา เวสสัน กลับมาเข้าร่วมแข่งขันในรายการเซอร์ไวเวอร์ บลัด ปะทะ วอเตอร์ อีกครั้ง โดยครั้งนี้มาพร้อมกับลูกสาว เคธี่ คอลลิน
ประวัติ.
หลังจากที่เธอได้เป็นผู้ชนะใน เซอร์ไวเวอร์ ดิ ออสเตรเลีย เอาต์แบคก์เธอได้รับห้าที่เป็นนักพูดเพิ่มเสริมสร้างกำลังใจ ซึ่งจากหน้าที่นี้เธอจึงได้มีโอกาสได้ท่องเที่ยวไปทั่วประเทศเพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้กับคนที่อยากทำอะไรเพื่อเติมเต็มชีวิตของตนเอง เธอมีคำขวัญที่ว่า "มันเป็นเรื่องผิดพลาดถ้าหากคุณใช้ชีวิตไม่คุ้มค่า"
ปัจจุบันทีนาทำงานเป็นพยาบาล ซี เอน เอ ส่วนตัวในขณะที่ยังเป็นแม่บ้านเต็มตัว ก่อนหน้านี้เธอได้ทำงานเป็นผู้แนะนำชมรมการศึกษา พนักงานสายการบิน ครูฝึกสอน และผู้ฝึกสอนว่ายน้ำอีกด้วย ทีนาได้รับปริญญาบัตรทางด้านการบำบัดจากมหาวิทยาลัยเทนเนสซี ในปี 1983
กับการที่เป็นคนรักกีฬา เธอภูมิใจที่ได้เข้าแข่งขันมาราธอน ในเมืองดับบลิน ประเทศไอร์แลนด์ และชนะที่หนึ่งในการแข่งขันแรคเก็ตบอล ประจำรัฐเทนเนสซี รวมทั้งได้ที่หนึ่งในการแข่งขัน ไตรกรีฑาในรุ่นอายุเธอที่บ้านเกิด ทั้งหมดนี้ภายในปีเดียวกัน (1998) การผจญภัยของเธอได้ดำเนินต่อไปเป็นการใช้ชีวิตที่เหนือความธรรมดา
ทีนาอธิบายตัวเธอเองว่าเป็นคนร่าเริง รักการผจญภัย ปรับตัวเก่ง ชอบเข้าสังคม และเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก
งานอดิเรกของเธอคือ แรคเก็ตบอล แพดเดิลบอล วิ่ง ว่ายน้ำ และขี่มอเตอร์ไซต์ รายการโทรทัศน์โปรดของเธอคือ โรซี่ ส่วนภาพยนตร์โปรดคือ เอ๊าต์ ออฟ แอฟริกา และแชโดวแลนด์ เธอชอบเพลงแนวคลาสสิก คริสเตียนร่วมสมัย และป็อปร็อค แม็ท์ชบ็อกซ์ ทเวนตี้ เป็นวงโปรดของเธอ ขณะที่ทำงานเป็นอาสาสมัครให้กับมหาวิทยาลัยเทนเนสซีเธอมักชอบเล่นเกม บัลเดอร์แดชบ่อยๆ
วันที่มีความสุขของเธอคือการได้กินอาหารเช้าดีๆและได้ขี่มอเตอร์ไซต์ไปภูเขากับสามีและเพื่อนสนิท และหลังจากปีนเขาเธอจะไปเล่นแรคเก็ตบอล อาบน้ำ ทานอาหารเย็น รวมทั้งดูภาพยนตร์โดยมีข้าวโพดคั่วถุงใหญ่อยู่ หลังจากนั้นก็ตรงไปที่เตียง เธอยังเป็นคนที่ตื่นเช้า
ทีนาเกิดและโตใน น็อคซ์วิลล์ รัฐเทนเนสซี ปัจจุบันเธอออาศัยอยู่กับสามีของเธอ เดล และลูกอีก 2 คนคือ เคธี่และเทย์เลอร์
เธอยังเป็นสมาชิกของสมาคมของหญิงสาวอเมริกาและกลุ่มนักกีฬาคริสเตียน
เขตสะพานสูง

สะพานสูง เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพพื้นที่โดยทั่วไปเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตสะพานสูงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งพระนคร) มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกาดังนี้
ที่มาของชื่อเขต.
เขตสะพานสูงเป็นท้องที่ที่มีลำคลองไหลผ่านหลายสาย คลองที่มีความสำคัญ ได้แก่ คลองแสนแสบ คลองบ้านม้า 1 คลองทับช้างล่าง คลองลาดบัวขาว คลองสะพานสูง คลองหลอแหล เป็นต้น ตั้งแต่อดีตมีการสร้างสะพานข้ามคลองขึ้นเพื่อให้ผู้คนทั้งสองฝั่งคลองเหล่านั้นสามารถติดต่อไปมาหาสู่กันได้ แต่เนื่องจากการเดินทางทางน้ำมีความสำคัญมาก จึงจำเป็นต้องสร้างสะพานทรงสูงเข้าไว้เพื่อให้เรือทุกขนาดสามารถลอดผ่านไปได้สะดวก สะพานลักษณะดังกล่าวมีอยู่ทั่วไปในพื้นที่ จึงสันนิษฐานได้ว่าเป็นที่มาของชื่อ "สะพานสูง"
ประวัติ.
ตำบลสะพานสูง ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นท้องที่การปกครองท้องที่หนึ่งของอำเภอบางกะปิ จังหวัดพระนคร โดยกระทรวงมหาดไทยได้ขยายเขตสุขาภิบาลบางกะปิให้ครอบคลุมถึงตำบลนี้ด้วยใน พ.ศ. 2506 จนกระทั่งใน พ.ศ. 2514 จังหวัดพระนครถูกรวมเข้ากับจังหวัดธนบุรี เปลี่ยนฐานะเป็นนครหลวงกรุงเทพธนบุรี และใน พ.ศ. 2515 จึงเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นกรุงเทพมหานคร ซึ่งเปลี่ยนคำเรียกเขตการปกครองใหม่ด้วย ตำบลสะพานสูงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น แขวงสะพานสูง อยู่ในการปกครองของเขตบางกะปิ
ด้วยเหตุที่เขตบางกะปิมีเนื้อที่กว้างขวางมากและมีจำนวนประชากรเพิ่มขึ้น ขณะที่ท้องที่บางแห่งอยู่ไกลจากสำนักงานเขต ใน พ.ศ. 2532 กระทรวงมหาดไทยจึงประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่การปกครองใหม่เพื่อความสะดวกในการบริหารราชการ โดยจัดตั้งเขตบึงกุ่ม ประกอบด้วยแขวงคลองกุ่ม แขวงคันนายาว และแขวงสะพานสูงแยกจากเขตบางกะปิ โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 4 กันยายน เป็นต้นไป อย่างไรก็ตาม หลังจากแบ่งเขตใหม่แล้ว เขตบึงกุ่มยังคงมีท้องที่กว้างขวางและมีประชากรหนาแน่น ประกอบกับความเจริญทางด้านสาธารณูปโภคได้หลั่งไหลเข้าสู่พื้นที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในที่สุดเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2540 กระทรวงมหาดไทยจึงมีประกาศเปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตการปกครองใหม่อีกครั้งหนึ่ง โดยรวมพื้นที่แขวงสะพานสูงและหมู่ที่ 7–12 ของแขวงประเวศ เขตประเวศ จัดตั้งเป็น เขตสะพานสูง 
และในวันที่ 7 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน กรุงเทพมหานครได้ประกาศตั้งแขวงสะพานสูงเต็มพื้นที่เขตสะพานสูงอย่างเป็นทางการ เพื่อความชัดเจนและประโยชน์ในด้านการปกครอง การบริหาร และการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน ประกาศทั้ง 2 ฉบับเริ่มมีผลบังคับใช้ในวันเดียวกันคือวันที่ 21 พฤศจิกายน ปีเดียวกัน ซึ่งเป็นวันเดียวกับที่สำนักงานเขตสะพานสูงได้เปิดให้บริการเป็นครั้งแรกพร้อมกับสำนักงานเขตแยกใหม่ทางฝั่งพระนครอีก 5 แห่ง ได้แก่ เขตสายไหม เขตคันนายาว เขตหลักสี่ เขตวังทองหลาง และเขตคลองสามวา
การแบ่งเขตการปกครอง.
ในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 กรุงเทพมหานครได้ประกาศจัดตั้งแขวงราษฎร์พัฒนาและแขวงทับช้างแยกจากพื้นที่แขวงสะพานสูง โดยมีผลบังคับใช้ในวันเดียวกัน ส่งผลให้เขตสะพานสูงในปัจจุบันแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 3 แขวง ได้แก่
ตราสัญลักษณ์ประจำเขต.
ตราสัญลักษณ์ประจำเขตสะพานสูง มีลักษณะเป็นตรารูปวงกลม มีองค์ประกอบสำคัญต่างๆ และความหมายดังนี้
การคมนาคม.
ในพื้นที่เขตสะพานสูงมีทางสายหลัก ได้แก่
ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เขตคลองสามวา

คลองสามวา เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร สภาพทั่วไปเป็นท้องทุ่ง มีคลองสามวาผ่านกลางพื้นที่และมีคลองซอยเชื่อมระหว่างคลองหลักเป็นก้างปลา ประชาชนดั้งเดิมส่วนใหญ่ประกอบอาชีพกสิกรรม ปัจจุบันเขตคลองสามวาเป็นเขตที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดในกรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตคลองสามวาตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา (ฝั่งพระนคร) มีอาณาเขตติดต่อกับเขตต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ประวัติ.
บริเวณเขตคลองสามวาในปัจจุบันเดิมอยู่ในเขตการปกครองของ อำเภอคลองสามวา ซึ่งเป็นอำเภอหนึ่งที่ขึ้นกับมณฑลกรุงเทพ ต่อมาใน พ.ศ. 2445 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้ยกท้องที่บริเวณทุ่งแสนแสบทางทิศตะวันออกของพระนครขึ้นเป็นเมืองและพระราชทานชื่อว่า "เมืองมีนบุรี" อำเภอคลองสามวาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอเมือง เนื่องจากเป็นอำเภอที่ตั้งของเมือง (จังหวัด) ใหม่แห่งนี้ จนกระทั่งใน พ.ศ. 2474 ประเทศไทยประสบปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำ เพื่อเป็นการลดค่าใช้จ่าย ทางการจึงได้ยุบจังหวัดมีนบุรีเข้ากับจังหวัดพระนคร อำเภอเมืองถูกเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอมีนบุรี 
ใน พ.ศ. 2505 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้งตำบลทรายกองดินใต้โดยแบ่งพื้นที่จากตำบลทรายกองดิน โดยในปีถัดมาก็ได้ขยายเขตสุขาภิบาลมีนบุรีให้ครอบคลุมทั้งอำเภอด้วย ต่อมาใน พ.ศ. 2515 มีการปรับปรุงการบริหารราชการเมืองหลวงใหม่ อำเภอมีนบุรีจึงได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น เขตมีนบุรี ขึ้นกับกรุงเทพมหานคร แบ่งพื้นที่ออกเป็น 7 แขวง
ต่อมาเขตมีนบุรีมีประชากรหนาแน่นและมีความเจริญเพิ่มขึ้น ในวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2540 กระทรวงมหาดไทยจึงได้ประกาศแยกพื้นที่ 5 แขวงทางด้านเหนือของเขตมีนบุรีมาจัดตั้งเป็นเขตใหม่เพื่อประโยชน์แก่การปกครอง การให้บริการของรัฐ และความสะดวกของประชาชน และได้ใช้ชื่อเขตใหม่นี้ว่า เขตคลองสามวา เพื่อคงชื่อในประวัติศาสตร์ไว้ โดยสำนักงานเขตคลองสามวาได้เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 พร้อมกับสำนักงานเขตแยกใหม่ทางฝั่งพระนครอีก 5 แห่ง ได้แก่ เขตหลักสี่ เขตสายไหม เขตคันนายาว เขตสะพานสูง และเขตวังทองหลาง 
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตคลองสามวาแบ่งหน่วยการปกครองย่อยออกเป็น 5 แขวง ได้แก่
การคมนาคม.
ในพื้นที่เขตคลองสามวามีถนนสายหลักซึ่งเชื่อมการคมนาคมเขตนี้เข้ากับเขตใกล้เคียง ได้แก่
ส่วนถนนสายรองและถนนที่ตัดผ่านเฉพาะแต่ละท้องถิ่น ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ทางน้ำมีคลองแสนแสบและคลองบางชัน
สังคมนิยมประเทศเดียว

สังคมนิยมประเทศเดียว (อังกฤษ: Socialism in One Country) เป็นทฤษฎีหลักในการดำเนินการนโยบายต่าง ๆ ในสมัยการเตรียมรุกแบบสังคมนิยม (New Socialist Offensive) ภายใต้การปกครองของ โจเซฟ สตาลิน แห่งสหภาพโซเวียต โดยมุ่งเปลี่ยนสหภาพโซเวียตจากการเป็นประเทศเกษตรกรรมมาเป็นประเทศอุตสาหกรรม
สตาลินนั้นได้ขึ้นมามีอำนาจต่อจากเลนิน ซึ่งถึงแก่กรรมในปี ค.ศ. 1924 สตาลินได้พัฒนาแนวนโยบายของเลนินออกไปเพื่อให้โซเวียตมีความเข้มแข็งมากขึ้น โดยใช้หลักสังคมนิยมประเทศเดียวนี้ ควบคู่ไปกับการดำเนินนโยบายอยู่ร่วมกันโดยสันติ (Peaceful Co-Existence) เนื่องจากโซเวียตนั้นจะต้องมีความเข้มแข็งทั้งทางด้านการเมือง เศรษฐกิจ และการทหาร เสียก่อนที่จะเผยแพร่ลัทธิมาร์กซ์-เลนิน ไปสู่ประเทศอื่น ๆ และอาศัยจังหวะที่มหาอำนาจในยุโรปแตกแยกกันนี้ เร่งดำเนินการตามนโยบายดังกล่าว เพื่อที่จะทำสหภาพโซเวียตให้เป็นประเทศอุตสาหกรรม และกลายเป็นประเทศมหาอำนาจภายในเวลา 10 ปี
จะสังเกตได้ว่า สตาลินใช้คำว่า ‘สังคมนิยม’ แทนที่จะใช้คำว่า ‘คอมมิวนิสต์’ นั้นก็เพราะเกรงว่าจะไปขัดแย้งกับหลักการของคาร์ล มาร์กซ์ โดยสังคมนิยมต่างจากระบอบคอมมิวนิสต์ตรงที่
ลักษณะของเด่นระบบ คอมมิวนิสต์
ลักษณะเด่นของระบบ สังคมนิยม
จะเห็นได้ว่าหลังการปฏิวัติตุลาคม ค.ศ. 1917 รัสเซียพยายามใช้ระบอบคอมมิวนิสต์ แต่ก็ใช้ได้ไม่เต็มที่ ต้องมีการปรับเป็นสังคมนิยมในหลาย ๆ กรณี ดังกล่าว
นอกจากนั้น สตาลินยังได้ชักชวนให้ทุกคนต่อสู้เพื่อสร้างสังคมใหม่ ดังจะเห็นได้จากในสุนทรพจน์ของสตาลินนั้นได้ย้ำว่า
“การไม่เร่งรีบจะทำให้เกิดความล่าช้าไม่ทันประเทศอื่น ผู้ที่ล่าช้าไม่ทันประเทศอื่นจะเป็นผู้แพ้ รัสเซียไม่ต้องการเป็นผู้แพ้ รัสเซียเคยแพ้มาแล้วเพราะเป็นประเทศล้าหลัง แพ้พวกข่านมงโกล นายพลตุรกี โปแลนด์และลิทัวเนีย แพ้พวกนายทุนอังกฤษและฝรั่งเศส แพ้พวกซามูไรญี่ปุ่น ทั้งนี้เพราะความล้าหลังของสหภาพโซเวียต ล้าหลังด้านการทหาร อุตสาหกรรมและเกษตรกรรม รัสเซียล้าหลังชาติที่ก้าวหน้าเป็นเวลา 50 หรือ 100 ปี ฉะนั้น จะต้องตามให้ทันภายใน 10 ปี ถ้าเราตามไม่ทัน ชาติที่ก้าวหน้าจะทำลายเรา”
สตาลินได้เน้นหนักทางด้านการสร้างอุตสาหกรรมหนัก เช่น ผลิตเหล็ก และอาวุธ ฯลฯ และต้องการปฏิวัติการเกษตรให้เป็นระบบเดียวกันกับอุตสาหกรรม คือ ผลิตที่ละมาก ๆ ด้วยกรรมวิธีที่ทันสมัย โดยอาศัยเทคโนโลยีใหม่เข้าช่วย
จากการที่สตาลินได้ดำเนินนโยบายที่ปฏิบัติตามหลักการสังคมนิยมประเทศเดียวนั้น ได้ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงในด้านต่าง ๆ ภายในประเทศ ดังนี้
ข้อสังเกต การใช้หลักสังคมนิยมประเทศเดียวของสตาลินนี้ ทำให้สตาลินไม่ได้ทำตามหลักคอมมิวนิสต์ที่แท้จริง โดยเขาพยามยามดัดแปลงลัทธิคอมมิวนิสต์เดิม เพื่อให้ได้ผลดีในทางปฏิบัติที่สอดคล้องกับปัจจุบัน แต่มันถือเป็นการทิ้งความเชื่อที่ว่า ต้องปฏิวัติโลกให้เป็นคอมมิวนิสต์
ถึงกระนั้นก็ตาม หลักการสังคมนิยมประเทศเดียว ก็ยังได้พัฒนา ขยายบริเวณออกไปยังประเทศเพื่อนบ้านโดยเปลี่ยนนโยบายจาก Socialism in One Country เป็น Socialism in One Zone หรือการปฏิวัตินอกเขตสหภาพโซเวียต ซึ่งถือได้ว่าเป็นขั้นแรกของการปฏิวัติโลกด้วย