pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
จาง ซฺวิน

จาง ซวิน (16 กันยายน พ.ศ. 2397 - 11 กันยายน พ.ศ. 2466) นายพลผู้จงรักภักดีต่อราชวงศ์ชิง ผู้ซึ่งพยายามที่จะฟื้นฟูอำนาจของราชวงศ์ชิงหลังจากที่ราชวงศ์ชิงได้ล่มสลายไปแล้ว ต่อมาในปี พ.ศ. 2460 จาง ซวิน ทำรัฐประหารที่ปักกิ่ง แล้วได้ตั้ง ปูยี ขึ้นเป็นจักรพรรดิ และ เขายังเป็นผู้สนับสนุน หยวน ซื่อไข่ ในตอนที่เป็นประธานาธิบดี
สมัยราชวงศ์ชิง.
จางเป็นนายทหารผู้คุ้มกันพระนางซูสีไทเฮาในระหว่างที่เกิดกบฏนักมวยขึ้นและจางต่อสู้ให้กับราชวงศ์ชิงในศึกที่นานกิงในปี พ.ศ. 2454
สมัยสาธารณรัฐ.
จางได้เข้ายึดครองนานจิงจากทหารของก๊กมินตั๋งในปี พ.ศ. 2456 ถึงแม้ว่าการบุกยึดเมืองครั้งนี้กองทัพของ จาง ซวิน จะได้ปล้นสดมภ์ราษฎรในเมืองอย่างโหดร้ายแต่ก็ทำให้เขาได้รับตำแหน่งนายพลจากประธานาธิบดี หยวน ซื่อไข่ 
ในปี พ.ศ. 2460 จาง ซวิน ร่วมกับ คัง โหย่วเหวย ทำรัฐประหารที่ปักกิ่งสำเร็จ เขาได้ฟื้นฟูอำนาจของจักรพรรดิชิงโดยเชิญปูยีขึ้นเป็นจักรพรรดิที่มีอำนาจเต็มอีกครั้ง แต่หลังจากรัฐประหารสำเร็จได้เพียง 12 วัน จาง ซวินก็ถูกรัฐประหารคืน และต้องลี้ภัยเข้าไปอยู่ในเขตปกครองของดัตช์ในประเทศจีน และหลังจากนั้นก็ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองอีกเลยจนกระทั่งเสียชีวิต
รังไข่

รังไข่ (มาจากคำว่า ovarium ในภาษาละติน ซึ่งหมายถึงไข่ หรือถั่ว) เป็นอวัยวะในระบบสืบพันธุ์เพศหญิงซึ่งเป็นที่ผลิตเซลล์ไข่ ซึ่งเมื่อหลุดออกมา (ตกไข่) จะเดินทางลงไปที่ท่อนำไข่ ไปยังมดลูก ซึ่งมันอาจกลายเป็นการปฏิสนธิโดยสเปิร์ม รังไข่ พบได้ในแต่ละด้านของร่างกาย นอกจากนี้ยังหลั่งฮอร์โมนที่มีบทบาทในรอบประจำเดือน และภาวะเจริญพันธุ์ รังไข่ดำเนินไปตามระยะต่างๆ เริ่มตั้งแต่ระยะก่อนคลอด กระทั่งถึงวัยหมดประจำเดือน นอกจากนี้ ยังเป็นต่อมไร้ท่อเนื่องจากฮอร์โมนต่าง ๆ ที่หลั่งออกมา
หน้าที่.
1. สร้างไข่สุกเดือนละ 1 เซลล์ โดยมีการตกไข่ (Ovulation) ทุก ๆ 28 วัน โดยเริ่มจากรังไข่ซ้ายก่อนแล้วสลับด้วยรังไข่ขวา ในเด็กหญิงแรกเกิดมีไข่ในรังไข่ ประมาณ 5 แสนเซลล์ แต่ไข่ที่สุกและสามารถตกไข่ได้ประมาณ 400 เซลล์ เท่านั้น ที่เหลือจะฝ่อไป
2. สร้างฮอร์โมน 2 ชนิด คือ เอสโทรเจน ควบคุมลักษณะต่าง ๆ ของเพศหญิง เช่น การตกไข่ สะโพกผาย เสียงแหลม และ โปรเจสเตอโรน ทำหน้าที่กระตุ้นมดลูกให้เตรียมรับไข่
แบ็กทูแบล็ก

แบ็กทูแบล็ก  เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของนักร้องอังกฤษในแนวอาร์แอนด์บี/โซล และนักแต่งเพลง เอมี ไวน์เฮาส์ ออกวางขายในเดือนตุลาคม 2006 กับสังกัดไอส์แลนด์เรเคิดส์ อัลบั้มนี้ตัดซิงเกิ้ลออกมาหลายซิงเกิ้ลอย่าง "Rehab", "You Know I'm No Good", "Back to Black", "Tears Dry on Their Own" และ "Love Is a Losing Game" โดยรวมแล้วอัลบั้ม "แบ็กทูแบล็ก" ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี ได้รับคำสรรเสริญกับบรรยากาศเพลงคลาสสิกแจ๊ซ/โซล "ผลงานในสไตล์ย้อนยุค" การเขียนเพลงที่ประสบความสำเร็จ และสไตล์การร้องของไวน์เฮาส์ที่โตและเข้าถึงอารมณ์ และยังติดอันดับสูง ๆ ในท็อป 10 ของชาร์ตปลายปีหลายสถาบัน อย่าง ดิออสตินโครนิเคิล (อันดับ 4) นิตยสารบิลบอร์ด (อันดับ 3) นิตยสารเบลนเดอร์ (อันดับ 8) นิตยสารสแลนต์ (อันดับ 4) นิตยสารเอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี (อันดับ 2) เดอะนิวยอร์กไทมส์ (อันดับ 3) และนิตยสารไทม์ (อันดับ 1)
ในงานมอบรางวัลประจำปีครั้งที่ 50 ของรางวัลแกรมมี อัลบั้ม "แบ็กทูแบล็ก" ได้รับ 5 รางวัล (เทียบเท่ากับ ลอรีน ฮิลล์ อลิเชีย คีย์ส นอราห์ โจนส์ บียอนเซ่ และอลิสัน เคราส์) ที่เป็นศิลปินหญิงที่ได้รับรางวัลมากที่สุดในงานมอบรางวัลครั้งเดียว อัลบั้มได้รับสาขา เพลงป็อปยอดเยี่ยม ขณะที่เพลง "Rehab" ได้รับรางวัลเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม เพลงแห่งปี และบันทึกเสียงแห่งปี ไวน์เฮาส์เองยังได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จนถึงบัดนี้อัลบั้มขายได้ 15,197,000 ชุดทั่วโลก กับยอดขาย 5.5 ล้านชุดในปี 2007 ถือเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดแห่งปี
โชห่วย

"โชห่วย" คือ ร้านขายของชำ ตามความหมายในพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554 มาจากภาษาจีนแต้จิ๋วว่า 凑货 (อ่านว่า โฉ่วห่วย) ตัวหนังสือจีน 凑(โฉ่ว) แปลว่า รวบรวม ส่วนตัวหนังสือ 货(ห่วย) แปลว่า สินค้า
รากศัพท์.
คำว่า โชห่วย ในความหมายของคนไทยคือ ร้านขายของชำ สันนิษฐานว่ามาจากภาษาจีนเขียนว่า 粗货 ออกเสียงจีนกลางว่า "ชู ฮั่ว" ("ชู" - 粗 หมายถึง ใหญ่ ๆ หรือ หยาบ, "ฮั่ว" - 货 หมายถึง สินค้า, แปลรวมๆ หมายความว่า มีของขายเยอะแยะมากมาย) ในสำเนียงจีนฮกเกี้ยน ที่เป็นชาวจีนที่มาค้าขายรุ่นแรก ๆ ในไทย แถบปีนัง มลายู และภูเก็ต ก็ออกเสียงว่า โชฮ่วย หรือ ชุกห่วย
คำว่าโชห่วย ในภาษาจีนแต้จิ๋ว บางครั้งเรียกว่า จับห่วย (雜貨) หรือ แป๊ะห่วย (百貨) ในขณะที่ภาษากวางตุ้งจะออกเสียงว่า จาบฟอโผว
การทัพตูนิเซีย

การทัพตูนีเซีย(ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ยุทธการที่ตูนีเซีย) เป็นหนึ่งในการสู้รบที่เกิดขึ้นในตูนีเซียในช่วงการทัพแอฟริกาเหนือในสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างกองทัพฝ่ายอักษะและกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตร ฝ่ายสัมพันธมิตรประกอบไปด้วยกองทัพจักรวรรดิบริติช รวมทั้งกองกำลังกรีก กับอเมริกาและกองทัพน้อยฝรั่งเศส การสู้รบได้เปิดฉากด้วยความสำเร็จช่วงแรกโดยกองทัพเยอรมันและอิตาลี แต่เส้นทางการขนส่งเสบียงได้ถูกยับยั้งอย่างแน่นหนามากจนนำไปสู่ความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับของฝ่ายอักษะ ทหารชาวเยอรมันและอิตาลีทั้งหมด 250,000 นาย ได้ตกเป็นเชลยศึก รวมทั้งส่วนใหญ่ของกองทัพน้อยแอฟริกา
แนแธเนียล ฮอว์ธอร์น

แนแธเนียล ฮอว์ธอร์น  (4 กรกฎาคม ค.ศ. 1804 - 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1864) แนแธเนียล ฮอว์ธอร์นเป็นนักเขียนนวนิยาย และ นักเขียนเรื่องสั้นคนสำคัญชาวอเมริกัน ที่เกิดเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1804 ที่เมืองซาเลมในแมสซาชูเซตส์ ในสหรัฐอเมริกา และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองพลิมัธในนิวแฮมป์เชียร์ ผลงานสำคัญของแนแธเนียล ฮอว์ธอร์นก็ได้แก่ "The Scarlet Letter"  ที่เขียนในปี ค.ศ. 1850 และ "The House of the Seven Gables"  ที่เขียนในปี ค.ศ. 1851
ฮอว์ธอร์นเป็นบุตรของ แนแธเนียล แฮทธอร์น (Nathaniel Hathorne) และเอลิซาเบธ คลาร์ค แมนนิง แฮทธอร์น ต่อมาฮอว์ธอร์นก็เปลี่ยนนามสกุลจาก “Hathorne” เป็น “Hawthorne” โดยเติม “w” เข้าไปในชื่อ เพื่อที่จะแยกจากครอบครัวของญาติที่รวมทั้งจอห์น แฮทธอร์น (John Hathorne) ผู้เป็นผู้พิพากษาคนหนึ่งระหว่างการพิจารณาคดีแม่มดที่ซาเลม (Salem Witch Trials) ฮอว์ธอร์นเข้าศึกษาที่วิทยาลัยโบว์ดิน (Bowdoin College) และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1825 เพื่อนร่วมชั้นก็ได้แก่ผู้ที่ในอนาคตกลายมาเป็นประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกาแฟรงกลิน เพียร์ซ และกวีเฮนรี วอดส์เวิร์ท ลองเฟลโลว์ (Henry Wadsworth Longfellow) ในปี ค.ศ. 1828 ฮอว์ธอร์นก็ตีพิมพ์งานชิ้นแรกโดยไม่ใช้ชื่อ "Fanshawe" ในปี ค.ศ. 1828 ก็ตีพิมพ์เรื่องสั้นอีกหลายเรื่องในนิตยสารหลายเล่มที่มารวมเล่มในปี ค.ศ. 1837 เป็น "Twice-Told Tales"  ปีต่อมาฮอว์ธอร์นก็หมั้นกับโซเฟีย พีบอดี ฮอว์ธอร์นทำงานที่ด่านศุลกากรและเข้าเป็นสมาชิกของบรุคฟาร์ม (Brook Farm) ซึ่งเป็นชุมนุมของกลุ่มคตินิยมเหนือเหตุผล (Transcendentalism) ก่อนที่สมรสกับพีบอดีในปี ค.ศ. 1842 หลังจากนั้นฮอว์ธอร์นและโซเฟียก็ย้ายไปอยู่ที่บ้านเดอะโอลด์แมนส์ (The Old Manse) ที่ คองคอร์ด, แมสซาชูเซตส์, ต่อมาก็ย้ายไปยังเดอะเบิร์คเชอร์ส (The Berkshires) ในเซเลม หลังจากนั้นก็ย้ายกลับมาคองคอร์ดที่บ้านเดอะเวย์ไซด์ (The Wayside) "The Scarlet Letter" ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1850 ตามด้วยนวนิยายต่อมาอีกหลายเรื่อง เมื่อได้รับตำแหน่งหน้าที่ทางการเมืองฮอว์ธอร์นก็ย้ายครอบครัวไปยุโรปก่อนที่ย้ายกลับมาที่บ้านเดอะเวย์ไซด์ในปี ค.ศ. 1860 ฮอว์ธอร์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองพลิมัธในนิวแฮมป์เชียร์
งานของฮอว์ธอร์นส่วนใหญ่เป็นงานในบริเวณนิวอิงแลนด์ งานหลายชิ้นเป็นงานที่แฝงอุปมานิทัศน์ทางจริยธรรมจากอิทธิพลเพียวริตัน งานเขียนนวนิยายเป็นงานที่จัดอยู่ในกลุ่มขบวนการจินตนิยมในกลุ่มย่อยที่เรียกว่า dark romanticism แก่นของเรื่องมักจะมีศูนย์กลางเกี่ยวกับความชั่วร้ายและความมีบาปของมนุษย์ และมักจะสื่อความหมายทางจริยธรรมและเต็มไปด้วยความขัดแย้งอันลึกซึ้งทางจิตวิทยา งานเขียนของฮอว์ธอร์นรวมถึงชีวประวัติของเพื่อน แฟรงกลิน เพียร์ซ
อินเรนโบว์ส

อินเรนโบว์ส  เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่เจ็คของเรดิโอเฮด วงร็อกสัญชาติอังกฤษ โดยเผยแพร่เองผ่านการดาวน์โหลดในวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ตามมาด้วยการเปิดตัวขายปลีกในระดับนานาชาติผ่าน XL Recordings ในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2007 และในอเมริกาเหนือผ่าน TBD Records ในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2008 ถือเป็นการเปิดตัวครั้งแรกของเรดิโอเฮดส์หลังสัญญาบันทึกเสียงกับ EMI สิ้นสุดลงด้วยอัลบั้ม"เฮลทูเดอะธีฟ" (2003)
ภูมิหลัง.
ใน ค.ศ. 2004 หลังจากเสร็จสิ้นเวิลด์ทัวร์สำหรับอัลบั้มที่ 6 ของสตูดิโอชื่อ"เฮลทูเดอะธีฟ" (2003) เรดิโอเฮดก็หยุดกิจกรรมไป เนื่องจาก"เฮลทูเดอะธีฟ"เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่เผยแพร่ภายใต้สัญญาบันทึกเสียงกับ EMI วงจึงไม่มีภาระผูกพันตามสัญญาในการเผยแพร่เนื้อหาใหม่ ฟิลิป เซลเวย์ มือกลอง กล่าวว่าเรดิโอเฮดยังคงต้องการที่จะสร้างสรรค์ดนตรี แต่ก็ได้หยุดพักเพื่อมุ่งเน้นไปที่ด้านอื่น ๆ ของชีวิต และการสิ้นสุดสัญญาของพวกเขาถือเป็นจุดที่เหมาะสมที่จะหยุดคิดและไตร่ตรอง "นิวยอร์กไทมส์"กล่าวถึงเรดอโอเฮดเป็น "วงดนตรีไร้สังกัดที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก"
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
จักรวรรดิปาละ

จักรวรรดิปาละ (ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 750-1161) เป็นจักรวรรดิในสมัยปลายสมัยคลาสสิกในอนุทวีปอินเดีย ซึ่งมีต้นกำเนิดในภูมิภาคเบงกอล ปาละมักจะได้รับการบรรยายโดยศัตรูว่าเป็น “ประมุขแห่งกวาดา” (Gaur, West Bengal) คำว่า “ปาละ” ในภาษาเบงกอล ("pal") แปลว่า “ผู้พิทักษ์” และใช้เป็นสร้อยพระนามของกษัตริย์ทุกพระองค์ ปาละเป็นผู้นับถือศาสนาพุทธนิกายมหายานและลัทธิตันตระ พระเจ้าโคปาละทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของราชวงศ์ผู้ขึ้นครองราชย์ใน ค.ศ. 750 กวาดาโดยการรับเลือกตั้งอย่างประชาธิปไตย เหตุการณ์ครั้งนี้ถือกันว่าเป็นการเลือกตั้งแบบประชาธิปไตยเป็นครั้งแรกของเอเชียใต้ตั้งแต่สมัย 16 มหาชนบท พระเจ้าโคปาละครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 750 จนถึง ค.ศ. 770 ระหว่างรัชสมัยของพระองค์ พระองค์ก็ทรงขยายอำนาจควบคุมเบงกอลได้ทั้งหมด ปาละมีความรุ่งเรืองอยู่ราวสี่ร้อยปีระหว่าง ค.ศ. 750 จนถึง ค.ศ. 1120 ที่เป็นสมัยของความมั่นคงและความสงบสุข ในช่วงนี้ก็มีการสร้างวัดและงานศิลปะต่าง ๆ รวมทั้งการก่อตั้งมหาวิทยาลัยที่นาลันทา และวิกรมศิลา วัดโสมาปุระมหาวิหาร (Somapura Mahavihara) สร้างโดยพระเจ้าธรรมปาละในพหารปุระ (Paharpur) ในบังกลาเทศถือกันว่าเป็นพุทธศาสนสถานที่สำคัญที่สุดในอินเดียใต้ 
จักรวรรดิปาละรุ่งเรืองที่สุดในสมัยของพระเจ้าธรรมปาละและพระเจ้าเทวปาละ พระเจ้าเทวปาละทรงขยายดินแดนจนครอบคลุมบริเวณอินเดียใต้และไกลออกไปจากนั้น จักรวรรดิของพระองค์ครอบคลุมตั้งแต่อัสสัม ไปจนถึง อุตคาละ ทางตะวันออก, กัมโพชะ (อัฟกานิสถานปัจจุบัน) ทางตะวันตกเฉียงเหนือ และ เด็คคานทางตอนใต้ หลักฐานที่บันทึกไว้บนแผ่นทองแดงของปาละกล่าวว่าปาละสามารถพิชิต อุตคาละ, อัสสัม, ฮูนา, ประติหาระ (Pratihara), คุชราต (Gurjara) และ ทราวิฑ (Dravida) ได้
การเสด็จสวรรคตของพระเจ้าเทวปาละเป็นการสิ้นสุดยุคแห่งความรุ่งเรืองของจักรวรรดิปาละ หลังจากนั้นอาณาบริเวณนั้นก็แบ่งแยกออกไปเป็นอาณาจักรย่อย ๆ ที่ปกครองโดยราชวงศ์ต่าง ๆ หลายราชวงศ์ แต่เมื่อมาถึงรัชสมัยของพระเจ้ามหิปาละ พระองค์ก็ทรงสามารถนำความรุ่งเรืองมาสู่จักรวรรดิได้อีกครั้งหนึ่งและทรงขยายดินแดนของจักรวรรดิออกไปอีก นอกจากนั้นก็ยังทรงสามารถต่อต้านการรุกรานของ ราเชนทระ โจฬะ (Rajendra Chola) และ ราชวงศ์จาลุกยะได้ หลังจากสมัยของพระเจ้ามหิปาละแล้วจักรวรรดิปาละก็เสื่อมโทรมลงอีกครั้งหนึ่งจนกระทั่งมาถึงสมัยของพระเจ้ารามปาละผู้เป็นพระจักรพรรดิผู้มีอำนาจองค์สุดท้ายของราชวงศ์ พระองค์ทรงสามารถกู้ดินแดนที่เสียไปคืนมาได้บ้าง ทรงปราบปรามกลุ่มปฏิวัติวเรนทระ และขยายจักรวรรดิต่อไปยัง Kamarupa, โอริสสา และอินเดียเหนือ
จักรวรรดิปาละถือว่าเป็นยุคทองของเบงกอลที่เป็นความรุ่งเรืองอันไม่เคยเห็นกันมาก่อน ราชวงศ์ปาละมีบทบาทสำคัญในการเผยแพร่ศาสนาพุทธนิกายมหายานไปยังทิเบต, ภูฏาน และ พม่า นอกจากนั้นก็ยังทำการค้าขายไปยังดินแดนต่างๆ รวมทั้งการมีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่จะเห็นได้จากลักษณะประติมากรรมและสถาปัตยกรรมของจักรวรรดิราชวงศ์ไศเลนทร (คาบสมุทรมลายู, ชวา และ สุมาตราปัจจุบัน) จักรวรรดิปาละสลายตัวลงในคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อถูกโจมตีโดยราชวงศ์เสนะ
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
จักรวรรดิวิชัยนคร

จักรวรรดิวิชัยนคร (,) มีอีกชื่อว่า อาณาจักรกรณาฏกะ เป็นจักรวรรดิที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูงเด็คคาน (มทุไร นาย) ทางตอนใต้ของประเทศอินเดียปัจจุบัน จักรวรรดิวิชัยนครก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1336 โดยพระเจ้าหริหระราชาที่ 1 และพระอนุชาพระเจ้าบุคคราชาที่ 1 (Bukka Raya I) และรุ่งเรืองต่อมาจนกระทั่ง ค.ศ. 1646 แม้ว่าอำนาจจะลดถอยลงบ้างเมื่อพ่ายแพ้ต่ออาณาจักรสุลต่านแห่งเด็คคาน (Deccan sultanates) จักรวรรดิตั้งตามชื่อเมืองหลวงวิชัยนคร ซึ่งยังคงมีร่องรอยเหลือให้เห็นในรัฐกรณาฏกะในประเทศอินเดียปัจจุบัน บันทึกของนักเดินทางชาวยุโรปเป็นแหล่งสำคัญของข้อมูลที่เกี่ยวกับจักรวรรดิ ควบกับหลักฐานที่พบทางโบราณคดีทำให้ทราบถึงอำนาจและความมั่งคั่งของจักรวรรดิวิชัยนคร
จักรวรรดิข่านชากาทาย

จักรวรรดิข่านชากาทาย  เป็นจักรวรรดิมองโกลแต่ต่อมาเปลี่ยนไปเป็นเตอร์กิก จักรวรรดิข่านปกครองโดยชากาทาย ข่าน พระราชโอรสองค์ที่สองของเจงกิส ข่าน และผู้สืบเชื้อสายต่อจากพระองค์ เดิมจักรวรรดิข่านชากาทายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิมองโกลแต่ต่อมาแยกตัวมาเป็นอาณาจักรอิสระ
ในจุดที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 จักรวรรดิข่านมีอาณาบริเวณตั้งแต่แม่น้ำอามูดาร์ยา (Amu Darya) ทางใต้ของทะเลอารัลไปจนถึงเทือกเขาอัลไตในบริเวณเขตแดนที่ปัจจุบันคือมองโกเลียและจีน
จักรวรรดิข่านรุ่งเรืองในรูปใดรูปหนึ่งมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1220 จนกระทั่งถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 แม้ว่าทางครึ่งตะวันตกของจักรวรรดิจะเสียไปกับตีมูร์ ในคริสต์ทศวรรษ 1360 แต่ครึ่งตะวันออกยังคงอยู่ในมือของข่านชากาทายที่บางครั้งก็เป็นปฏิปักษ์ต่อหรือบางครั้งก็เป็นพันธมิตรกับผู้ครองจักรวรรดิตีมูร์ต่อมา ในที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จักรวรรดิข่านชากาทายที่ยังคงเหลือก็ตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของระบบเทวาธิปไตยของ Apaq Khoja และผู้สืบเชื้อสาย, โคจิจัน (Khojijan) ผู้ครองเติร์กสถานตะวันออก (East Turkestan) ภายใต้ดซูงการ์ (Dzungar) และในที่สุดประมุขของแมนจู
ราชวงศ์ซัฟฟาริด

ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์  เป็นจักรวรรดิเปอร์เชีย ที่ปกครองในซิสถาน (Sistan) ระหว่างปี ค.ศ. 861 และรุ่งเรืองมาจนกระทั่งปี ค.ศ. 1003 ในบริเวณประวัติศาสตร์ทางด้านตะวันออกเฉียงใต้ของอิหร่าน และทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ของอัฟกานิสถาน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่ซารันจ์ (Zaranj)
ราชวงศ์ซาฟฟาริยะห์ก่อตั้งโดย และได้ชื่อมาจากยะอกูป อิบนุ ลัยษ อัส-ซาฟฟาร์ (یعقوب لیث صفاری - Ya'qub bin Laith as-Saffar) ผู้มาจากชนชั้นรองในสังคมที่เริ่มจากการเป็นช่างทองแดง และค่อยสร้างฐานะจนกลายเป็นขุนศึก (warlord) ยะอกูปยึดอำนาจในบริเวณซิสถาน และยึดอัฟกานิสถานได้ทั้งหมด, อิหร่านปัจจุบัน และบางส่วนของปากีสถาน และมาใช้ซารันจ์เป็นฐานในการขยายดินแดนครั้งใหญ่ไปทางตะวันออกและตะวันตก ต่อมายะอกูปก็โค่นราชวงศ์ทาฮิริยะห์ (Tahirid dynasty) และผนวกบริเวณเกรตเตอร์โคราซาน (greater Khorasan) ในปี ค.ศ. 873 เมื่อเสียชีวิตยะอกูปก็พิชิตดินแดนต่างๆ ได้มากมายที่รวมทั้งหุบเขาคาบูล (Kabulistan) สินธ์, ตอคาริสถาน (Tocharistan), มาครัน (บาโบคิสถาน), เคอร์มัน, ฟาร์ส, โคราสถาน จนเกือบถึงแบกแดด แต่ก็มาได้รับความพ่ายแพ้
จักรวรรดิซาฟฟาริยะห์รุ่งเรืองอยู่เพียงระยะเวลาอันสั้นหลังจากการเสียชีวิตของยะอกูป อัมร บิน ลัยษ (عمرو لیث صفاری - Amr bin Laith) ผู้เป็นผู้นำต่อจากพี่ชายพ่ายแพ้ต่อราชวงศ์ซามานิยะห์ (Samanids) ในปี ค.ศ. 900 อัมรจึงจำต้องยกดินแดนทั้งหมดให้แก่ผู้ชนะคนใหม่ ต่อมาอาณาบริเวณของซาฟฟาริยะห์ก็จำกัดอยู่แต่ในบริเวณใจกลางของซิสถานและต้องลดฐานะลงเป็นเพียงรัฐบริวารของราชวงศ์ซามานิยะห์และผู้มีอำนาจต่อมา
รัศมี เผ่าเหลืองทอง

รัศมี เผ่าเหลืองทอง นักเขียนบท นักแปล และผู้กำกับละครเวที เป็นอาจารย์สอนด้านวรรณกรรมและการละคร ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มีงานการแปลวรรณกรรมหลายด้าน เช่น คอยโกโดต์ ดอนกีโฮเต้
รัศมี เผ่าเหลืองทอง เคยเป็นบรรณาธิการนิตยสารโลกหนังสือ และร่วมก่อตั้งกลุ่มละครสองแปดกับ สุชาติ สวัสดิ์ศรี และ บุรณี รัชไชยบุญ ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์ศิลปวัฒนธรรมแสงอรุณ
โอโทเซะ

โอโทเซะ (ชื่อในมังงะภาษาไทย) หรือ โอโทเสะ (ชื่อในอะนิเมะภาษาไทย) (; โรมาจิ: "Otose") มีชื่อจริงว่า เทราดะ อายาโนะ (; โรมาจิ: "Terada Ayano") เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 
ข้อมูลตัวละคร.
โอโทเซะ เป็นเจ้าของร้านสแน๊คที่ตั้งอยู่ใต้ร้านรับจ้างสารพัดของกินโทกิ โอโทเซะยังเป็นผู้ที่ให้กินโทกิเช่าชั้น 2 เป็นร้านรับจ้างสารพัด เพราะที่เธอพบกินโทกิครั้งแรก เธอได้อนุญาตให้เขาทานมันจูและชาที่เธอเอามาเซ่นไหว้สามี ทำให้กินโทกิรอดจากการอดตาย ซึ่งเขาได้ประกาศว่าจะปกป้องโอโทเซะเป็นการตอบแทน และมักจะมาทวงค่าเช่าด้วยคำพูดน่ากลัว แต่กินโทกิก็มักจะเบี้ยวไม่ยอมจ่ายเป็นประจำ 
ปัจจุบัน โอโทเซะเป็นหญิงชรา จึงมักถูกกินโทกิเรียกว่า ยายแก่ แต่เมื่อ 50 ปีก่อนที่โอโทเซะยังเป็นสาว และเป็นผู้หญิงที่สวยมาก เคยเป็นลูกจ้างของร้านดังโงะ แต่ชอบแอบเอาดังโงะไปให้เด็กยากจน จึงถูกไล่ออกในเวลาต่อมา
โอโทเซะยังมีฐานะเป็นหนึ่งในสี่ราชันย์สวรรค์แห่งคาบุกิโจ ซึ่งคือผู้ที่ให้การสนับสนุนแหล่งบันเทิงในย่านคาบุกิโจ โดยมีตำแหน่งเป็นถึงจักรพรรดินีแห่งคาบุกิโจ
โอโทเซะมีลูกจ้างในร้านสแน๊ค 2 คน ได้แก่ แคทเธอรีน ชาวสวรรค์หูแมว และ ทามะ หุ่นยนต์แม่บ้านจักรกล
ชื่อของโอโทเซะ.
ชื่อ "โอโทเซะ" มีที่มาจาก โอโทเซะ ซึ่งเป็นผู้ดูแลโรงแรมที่เป็นที่หลบซ่อนของกบฏ จากการตามล่าของชินเซ็นงุมิ
โอโทเซะชื่อจริงว่า เทราดะ อายาโนะ แต่ไม่ค่อยมีใครเรียกโอโทเซะด้วยชื่อจริง
การปรากฏตัวบนปก.
โอโทเซะปรากฏตัวพร้อมกับแคทเธอรีนบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะ เล่มที่ 5 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 6
โกลเดนฮอร์ด

โกลเดนฮอร์ด (,) เป็นคำที่สลาฟตะวันออกใช้เรียกมองโกล—ที่ต่อมากลายเป็นกลุ่มชนเติร์ก—มุสลิม อาณาจักรข่านก่อตั้งขึ้นทางตะวันตกของจักรวรรดิมองโกลหลังจากการรุกรานของมองโกลในรุสในคริสต์ศตวรรษ 1240: ปัจจุบันคือบริเวณรัสเซีย, ยูเครน, มอลโดวา, คาซัคสถาน, และ คอเคซัส โกลเดนฮอร์ดบางครั้งก็เรียกว่า Jochi Ulus หรือ อาณาจักรข่านคิพชัค (Kipchak Khanate) (คนละอาณาจักรข่านคิพชัคก่อนหน้านั้นที่ถูกพิชิตโดยมองโกล) อาณาบริเวณของโกลเดนฮอร์ดในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดครอบคลุมดินแดนเกือบทั้งหมดของยุโรปตะวันออกตั้งแต่เทือกเขายูรัลไปจนถึงแม่น้ำดานูบ ทางตะวันออกลึกเข้าไปในไซบีเรีย ทางตอนใต้จรดทะเลดำ, เทือกเขาคอเคซัส และดินแดนของราชวงศ์มองโกลที่เรียกว่าจักรวรรดิข่านอิล (Ilkhanate)
ที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ไม่เป็นที่ทราบแน่นอน นักวิชาการบางคนเชื่อว่าเป็นชื่อที่หมายถึงแค้มพ์บาตูและต่อมาประมุขของกลุ่มฮอร์ด ในมองโกเลีย “Altan Orda” หมายถึงแค้มพ์ทอง หรือ วัง ("Altan Ordon" = "สุวรรณปราสาท") นอกจากนั้นคำว่า “Altan” ที่แปลว่าทองก็ยังเป็นสีที่สงวนสำหรับพระมหากษัตริย์ แหล่งข้อมูลอื่นกล่าวถึงบาตูว่ามีเต้นท์สีทอง ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ในข้อมูลร่วมสมัย “โกลเดนฮอร์ด” หมายถึง “อาณาจักรข่านแห่งคิพชัค” (Khanate of the Qipchaq) เช่นคิพชัคเติร์กที่ส่วนใหญ่เป็นชนเร่ร่อนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น (Ulus Jochid)
ครีเอเทีย อาร์ติสต์

ครีเอเทีย อาร์ติสต์ เป็นบริษัทค่ายเพลงในอดีตของไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อช่วงปี พ.ศ. 2528 โดยเกิดจากแนวความคิดของ ชนินทร์ โปสาภิวัฒน์ ออร์กาไนเซอร์ชื่อดังที่คิดว่าต้องการให้ค่ายเพลงนี้เป็นที่รวบรวมเหล่าคนเบื้องหลังและคนเบื้องหน้าที่มีความสามารถเข้ามาไว้ด้วยกัน โดยมี อามีโก้ เป็นผู้จัดจำหน่าย
ครีเอเทีย อาร์ติสต์ มี ปั่น - ไพบูลย์เกียรติ เขียวแก้ว เป็นศิลปินเบอร์แรก หลังจากนั้นก็มีศิลปินตามมาอีกเช่น รวิวรรณ จินดา, เฉลียง, วงกะท้อน ซึ่งค่ายนี้ได้รวบรวม ครีเอทีฟ นักแต่งเพลง และ นักดนตรี ฝีมือดีไว้มากมาย เช่น จิระ มะลิกุล, ประภาส ชลศรานนท์, ธเนศ สุขวัฒน์, พนเทพ สุวรรณะบุณย์, อิทธิ พลางกูร เป็นต้น
ครีเอเทีย อาร์ติสต์ เกิดปัญหาขึ้นเมื่อชนินทร์ เจ้าของบริษัทเกิดอาการทางประสาทขึ้นเนื่องจากใช้สมองในการคิดมากเกินไป จึงถูกส่งตัวไปรักษา ทำให้ภายในค่ายก้าวต่อไปไม่ได้ หลังจากนั้นไม่นานค่ายครีเอเทีย อาร์ติสต์ ก็ปิดตัวลง ส่วนลิขสิทธิ์เพลงทั้งหมดของค่าย ได้ยกให้ บริษัท อามีโก้ เป็นผู้ถือสิขสิทธิ์ต่อไป ซึ่งในเวลาต่อมา หลังจากที่ชนินทร์รักษาอาการป่วยจนหายเป็นปกติ ก็ได้ย้ายเข้ามาทำงานกับจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จนถึงปัจจุบัน พร้อมกับเปิดบริษัทของตัวเองขึ้นมาใหม่ นั่นคือ บริษัท นินจา รีเทินส์ คอมมูนิเคชั่น จำกัด นอกจากนี้ ชนินทร์ยังได้รับเชิญให้แสดงภาพยนตร์ The Possible..เก๋า เก๋า เมื่อปี พ.ศ. 2549
อาร์มี คูเซลา

อาร์มี เฮเลนา คูเซลา (20 สิงหาคม ค.ศ. 1934) เป็นนางงามชาวฟินแลนด์ และเป็นผู้ชนะในการประกวดนางงามจักรวาล 1952 ที่สหรัฐอเมริกา ซึ่งเธอเป็นนางงามจักรวาลคนแรกของโลก 
เธอได้ครองตำแหน่ง Suomen Neito 1952 เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1952 และเป็นตัวแทนของประเทศฟินแลนด์ในการประกวดนางงามจักรวาล 1952 ที่ลองบีช, รัฐแคลิฟอร์เนีย
แนวแตก (ธรณีวิทยา)

ในทางธรณีวิทยานั้น คำว่า แนวแตก  จะหมายถึงรอยแตกในหินที่ไม่มีการเคลื่อนที่ไปตามแนวระนาบของรอยแตกนั้น (ไม่ว่าจะขึ้น ลง หรือไปตามด้านข้างก็ตาม) ของหินด้านหนึ่งเทียบกับหินอีกด้านหนึ่งของแนวระนาบรอยแตกนั้น แนวแตกมักมีระยะห่างสม่ำเสมอกันทั้งนี้ขึ้นอยู่กับลักษณะทางกลศาสตร์ของหินหนึ่งๆหรือความหนาของชั้นหินที่เกี่ยวข้อง โดยทั่วไปแนวแตกจะเกิดเป็นชุดๆ โดยชุดหนึ่งๆจะประกอบด้วยรอยแตกหลายแนวที่ขนานกันไป
การเกิด.
แนวแตกทั้งหลายที่เกิดขึ้นในหินแข็งเกิดจากถูกดึงออกด้วยแรงที่มากเกินจุดแตกหักของหินที่มีคุณสมบัติแกร่งและเปราะ การแตกของหินจะเกิดเป็นแนวระนาบขนานไปกับแนวความเค้นหลักสูงสุดและจะตั้งฉากกับแนวความเค้นต่ำสุด (ทิศทางที่หินแตกออก) ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนาเป็นชุดของแนวแตกชุดหนึ่งๆที่มีทิศทางขนานกันไป การเสียรูปทรงต่อเนื่องไปอาจนำไปสู่การพัฒนาชุดแนวแตกเพิ่มเติมขึ้นอีกชุดหนึ่งหรือมากกว่านั้น การปรากฏชุดแนวแตกแรกจะส่งผลต่อทิศทางของความเค้นอย่างมาก บ่อยครั้งที่จะพบว่าทำให้เกิดชุดแนวแตกชุดต่อมาที่ทำมุมกับชุดรอยแตกแรกเป็นมุมกว้าง ชุดแนวแตกทั้งหลายปรกติจะมีช่วงระยะห่างที่คงที่ซึ่งโดยคร่าวๆแล้วจะเป็นสัดส่วนกันกับความหนาของชั้นหินนั้น 
ประเภทของแนวแตก.
แนวแตกทั้งหลายจะจำแนกออกตามกระบวนการของมัน (ถ้ารู้)
แนวแตกเทคโทนิก.
แนวแตกเทคโทนิกเกิดขึ้นระหว่างช่วงของการเปลี่ยนรูปทรงในทันทีที่แรงเค้นแตกต่างสูงมากพอที่จะทำให้หินเกิดการแตกออกโดยไม่คำนึงถึงแบบแผนทางเทคโทนิก บ่อยครั้งที่พบว่ามันจะเกิดขึ้นพร้อมๆกันกับการเกิดรอยเลื่อน การวัดรูปแบบของรอยแตกเทคโทนิกมีประโยชน์ในการวิเคราะห์ประวัติทางเทคโทนิกของพื้นที่ได้เพราะว่ามันจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับทิศทางของแรงเค้นในช่วงเวลาของการเกิด
แนวแตกที่เกิดจากสิ่งปิดทับด้านบนอยู่ถูกนำออกไป.
แนวแตกมักเกิดจากการยกตัวของพื้นที่ที่ทำให้เกิดการกัดกร่อนนำเอาหินด้านบนแตกหลุดออกไปแล้วยังผลให้เกิดการลดแรงกดทับทำให้หินด้านล่างเกิดการดึงขยายตัวออกไปทางด้านข้าง แนวแตกที่เกิดสัมพันธ์กับการที่สิ่งปิดทับด้านบนถูกนำออกไปจากการยกตัวและจากการกัดกร่อนนี้มีทิศทางการวางตัวที่มีผลมาจากแรงความเค้นหลักระหว่างที่มีการยกตัว ทั้งนี้จะต้องให้ความระมัดระวังในความพยายามที่จะเข้าใจแรงความเค้นทางเทคโทนิกในอดีตเพื่อที่จะแยกแยะชนิดของรอยแตก ถ้าเป็นไปได้ก็ระหว่างรอยแตกเทคโทนิกกับรอยแตกที่เกิดจากสิ่งปิดทับด้านบนถูกนำออกไป
แนวแตกจากการแยกเป็นกาบมน (exfoliation joint) เป็นกรณีพิเศษของแนวแตกที่เกิดจากสิ่งปิดทับถูกนำออกไปจะเกิดที่และขนานไปกับพื้นผิวดินปัจจุบันในหินที่มีแรงความเค้นกดดันสูง
แนวแตกจากการเย็นตัว.
แนวแตกก็สามารถเกิดขึ้นได้จากการเย็นตัวลงของมวลหินที่ร้อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งลาวาที่ทำให้เกิดแนวแตกจากการเย็นตัว (cooling joints) ซึ่งปรกติแล้วจะเกิดเป็นแนวแตกเสาเหลี่ยม (columnar jointing) ในแนวดิ่ง ระบบแนวแตกที่เกิดร่วมกับการเย็นตัวมักพบเกิดเป็นรูปหลายเหลี่ยมเพราะว่าการเย็นตัวทำให้เกิดความเค้นที่มีสภาพเหมือนกันทุกทิศทุกทางในแนวระนาบของชั้นหิน 
การศึกษาแนวแตกจากภาพ.
การแผ่ขยายออกไปของแนวแตกสามารถศึกษาได้โดยใช้เทคนิคการศึกษาแนวแตกจากภาพ (fractography) ซึ่งลักษณะร่องรอยอย่างเช่นโครงสร้าง hackle และ plumose สามารถใช้ตรวจสอบทิศทางการแผ่ขยายออกไปและบางทีอาจรวมถึงทิศทางของแรงความเค้นหลักด้วย.
ความสำคัญของความแกร่งของหินและเสถียรภาพของความลาดชัน.
แนวแตกทำให้เกิดลักษณะนึ่งที่เป็นลักษณะที่สำคัญที่สุดของความไม่ต่อเนื่องในมวลของหินคือการไม่มีความต้านทานแรงดึง (tensile strength)
ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน

ระบบเตือนภัยฉุกเฉิน  เป็นการเตือนภัยทางโทรทัศน์ท้องถิ่นในประเทศสหรัฐอเมริกา ใช้ครั้งแรกวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 เพื่อแทนที่ "ระบบออกอากาศฉุกเฉิน" หรือ EBS ที่ยกเลิกไป เป็นระบบเตือนภัยแห่งชาติที่หน่วยงานของสหรัฐและบริเวณในท้องถิ่นใช้ในการส่งข้อมูลฉุกเฉินที่สำคัญเช่น สภาพอากาศ และ แอมเบอร์อเลิร์ต แก่ชุมชนที่ได้รับผลกระทบผ่านทางโทรทัศน์และวิทยุ รายการผู้ที่ร่วมการแพร่สัญญาณระบบเตือนภัยฉุกเฉิน เช่น ผู้กระจายเสียงวิทยุและโทรทัศน์ ระบบเคเบิล ผู้ให้บริการวิทยุดาวเทียมและโทรทัศน์และผู้ให้บริการวิดีโอแบบมีสาย โดยทำการส่งการแจ้งเตือนภายในสหรัฐและท้องถิ่นตามความสมัครใจว่าจะเผยแพร่ข่าวสารหรือไม่ แต่พวกเขาจำเป็นต้องส่งการแจ้งเตือนของประธานาธิบดีสหรัฐ ซึ่งจะทำให้ประธานาธิบดีสามารถพูดกับประชาชนได้ในช่วงเกิดเหตุฉุกเฉิน สำนักจัดการภาวะฉุกเฉินกลาง (FEMA) และ คณะกรรมการกลางกำกับดูแลกิจการสื่อสารของสหรัฐฯ (FCC) ต้องทำงานร่วมกันเพื่อรักษาการแจ้งเตือนเหตุฉุกเฉินและแจ้งเตือนฉุกเฉินไร้สายซึ่งเป็นองค์ประกอบหลักสองประการของระบบเตือนภัยแห่งชาติ แก่หน่วยงานรัฐบาลกลางของรัฐและท้องถิ่นที่ได้รับผลกระทบ
การทดสอบระบบ.
อุปกรณ์ EAS จะต้องทำการทดสอบเป็นรายสัปดาห์ การทดสอบจำเป็นแบบรายสัปดาห์ (The required weekly test หรือ RWT) ต้องประกอบด้วย เสียงส่วนต้นและเสียงสิ้นสุดข้อความ แม้ว่า RWT จะไม่ต้องการข้อความเสียงหรือภาพกราฟิกประกาศการทดสอบ แต่หลายสถานีก็ให้มีภาพและข้อความเสียงประกอบเพื่อเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะ นอกจากนี้สถานีโทรทัศน์ไม่จำเป็นต้องส่งข้อความวิดีโอสำหรับการทดสอบรายสัปดาห์ มีการกำหนดตารางเวลาโดยสถานี RWTs ในวันและเวลาที่สุ่มขึ้นมา (แม้ว่าส่วนใหญ่มักจะในช่วงดึกหรือตอนบ่าย) และมักจะไม่ได้รับการถ่ายทอดสดนัก
การทดสอบจำเป็นแบบรายเดือน (Required monthly tests หรือ RMT) นั้นมาจากสถานีหลักในท้องถิ่นหรือหน่วยงานรัฐสำหรับจัดการเหตุฉุกเฉินของรัฐหรือโดย National Weather Service และจะถูกถ่ายทอดโดยสถานีออกอากาศและสถานีเคเบิล ต้องดำเนินการ RMT ระหว่าง 8.30 น. ถึงเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นระหว่างเดือนที่มีเลขคี่และระหว่างเวลาพระอาทิตย์ตกในท้องถิ่นถึงเวลา 8.30 น. ในช่วงเลขคู่ การทดสอบรายเดือนที่ได้รับจะต้องทำการส่งอีกครั้งภายใน 60 นาทีหลังจากได้รับ นอกจากนี้ RMT ไม่ควรกำหนดเวลาหรือดำเนินการในช่วงเหตุการณ์ที่มีความสำคัญอย่างยิ่งเช่นการกล่าวสุนทรพจน์ของประธานาธิบดีล่วงหน้า การรายงานข่าวเกี่ยวกับการเลือกตั้งระดับชาติหรือระดับท้องถิ่น การรายงานข่าวระดับท้องถิ่นหรือระดับชาติที่สำคัญนอกเวลาออกอากาศใหม่ เช่น Super Bowl หรือ World Series ที่มีกิจกรรมอื่น ๆ เช่น Indianapolis 500 และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก
พระกีสาโคตมีเถรี

พระกีสาโคตมีเถรี หรือ พระกีสาโคตมี (กิสา-, กีสา-) เกิดในวรรณะแพศย์ มีชื่อเดิมว่า "โคตมี" แต่เพราะมีร่างกายผ่ายผอมหลายคนจึงตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "กสาโคตมี" แปลว่า "นางโคตมีผอม" ในชั้นเดิมนั้นเคยมีอดีตเป็นถึงธิดาของมหาเศรษฐีแห่งเมืองสาวัตถี แต่ต่อมาเกิดประสบวิกฤตการณ์บางอย่างทำให้กลายมาเป็นคนจน อย่างไรก็ตามท่านยังถือว่ามีบุญอยู่มาก เพราะท่านได้แต่งงานกับบุตรของมหาเศรษฐีอีกคนหนึ่ง สุดท้ายหลังการเสียชีวิตของบุตรของท่าน ทำให้ท่านมีความเศร้าโศกเสียใจมากจนมาได้พบพระพุทธเจ้าและทรงใช้อุบายแก้ความทุกข์ใจของท่านจนเกิดความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา
พระกีสาโคตมีเถรี เมื่อบวชเป็นภิกษุณีแล้วได้ตั้งใจปฏิบัติธรรมจนบรรลุเป็นพระอรหันต์ พระพุทธเจ้าทรงยกย่องให้ท่านเป็นพระภิกษุณีผู้เอตทัคคะผู้เลิศกว่าภิกษุณีอื่นในด้าน ทรงจีวรเศร้าหมอง
ประวัติ.
พระกีสาโคตมีเถรี เดิมเกิดในสกุลคนเข็ญใจ ในกรุงสาวัตถี ครั้งหนึ่งเศรษฐีตระกูลหนึ่งในเมืองสาวัตถีประสบเคราะห์กรรมคือเงินและทองกลายเป็นถ่าน แต่เมื่อนางกิสาโคตมีมาแตะถ่านเหล่านั้น ถ่านก็กลับกลายเป็นเงินและทองอย่างเดิม เศรษฐีจึงสู่ขอท่านมาเป็นลูกสะใภ้ แต่ก็ไม่วายที่จะถูกคนเหล่านั้นเหยียดหยามว่ามาจากตระกูลคนยากจน ต่อมานางจึงให้กำเนิดบุตรแต่บุตรนั้นก็ได้ตายจากไป เมื่ออายุเพียง 3 ขวบ การตายของบุตรจึงทำให้นางตกอยู่ในความทุกข์อย่างหนัก ถึงขนาดอุ้มศพลูกไปทุกหนทุกแห่ง จนกระทั่งมาพบพระพุทธเจ้าขณะประทับอยู่ ณ วัดเชตวัน เมืองสาวัตถี
พระพุทธองค์ทรงแนะอุบายคลายความทุกข์โดยการให้นางไปเสาะหาเมล็ดพันธุ์ผักกาดจากบ้านที่ไม่เคยมีคนตาย ปรากฏว่านางต้องผิดหวังเพราะทุกบ้านนั้นก็ล้วนแต่มีคนตายทั้งสิ้น ในที่สุดนางจึงได้ข้อสรุปว่า ความตายเป็นเรื่องธรรมดาของคนหรือสิ่งมีชีวิต ไม่มีใครเกิดมาแล้วไม่ตาย การตายของบุตรตนจึงเป็นเรื่องธรรมดาเรื่องหนึ่งของชีวิต ครั้นคิดได้แล้วนางจึงสำเร็จเป็นพระโสดาบันบุคคลทั้งที่ยังไม่ได้บวช
เมื่อเป็นพระโสดาบันแล้วพระพุทธองค์ทรงมอบหมายให้ภิกษุและภิกษุณีทำการอุปสมบท เมื่อทำการอุปสมบทแล้วท่านก็บำเพ็ญจิตภาวนา โดยพิจารณาจากเปลวเทียนในอุโบสถจนได้บรรลุอรหัตผล ท่านได้รับการยกย่องจากองค์พระศาสดาว่าเป็นเอตทัคคะทางด้าน ทรงจีวรเศร้าหมอง ยิ่งกว่าภิกษุณีรูปใดในพระพุทธศาสนา
หมายเหตุ.
พระกีสาโคตมีเถรี นี้ เป็นคนละคนกับ พระนางกีสาโคตมี พระธิดาของพระน้านางของเจ้าชายสิทธัตถะ (คือ พระนางปมิตา หรือ อมิตา คนใดคนหนึ่ง) เป็นผู้ตรัสชมเจ้าชายสิทธัตถะว่า ผู้ที่เป็นบิดามารดาหรือชายาของเจ้าชายนี้ ย่อมเป็นผู้หมดทุกข์ (คือมีความสุข)
ในพระไตรปิฎก ปุสสพุทธวงส์ ปรากฏชื่อ พระนางกีสาโคตมี  เป็น(อดีต)พระมเหสีของพระพุทธเจ้าปุสสะ มีพระโอรส คือ อานันทกุมาร
โปรดิวเซอร์เพลง

ในอุตสาหกรรมดนตรี โปรดิวเซอร์เพลง  มีหลายบทบาทการทำงาน ทั้งทำหน้าที่ควบคุมการบันทึกเสียง ให้คำแนะนำและแนวทางกับนักดนตรี จัดการและวางแผนงานการผลิตทั้งค่าใช้จ่ายและทรัพยากร ดูแลจัดการการบันทึกเสียง การผสมเสียงและขั้นตอนการการทำต้นฉบับ สิ่งเหล่านี้คือหน้าที่หลักของโปรดิวเซอร์ ตั้งแต่เริ่มต้นบันทึกเสียง แต่ต่อมาช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 ต่างก็มีผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านมารับหน้าที่บางส่วน
ในบางกรณีจะมีการนำโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ มาเปรียบเทียบการทำงานกับโปรดิวเซอร์เพลง ในแง่งานของเขต ซึ่งแตกต่างจากโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ที่ โปรดิวเซอร์เพลงมักไม่ค่อยจะได้รับความรับผิดชอบในการหาเงินทุนเพื่อการผลิตผลงานเพลง การทำงานของโปรดิวเซอร์เพลงจะคล้ายกับการทำงานของผู้กำกับภาพยนตร์มากกว่า โปรดิวเซอร์เพลงจะถูกว่าจ้างโดยนายทุน (โดยทั่วไปอาจหมายถึงค่ายเพลง หรือในบางครั้งอาจเป็นตัวศิลปินเอง)
ซัมเดย์ (เพลงมารายห์ แครี)

"ซัมเดย์"  เป็นเพลงที่แต่งโดยมารายห์ แครีและเบน มาร์กูลีส์ และโปรดิวซ์โดย ริก เวก ในผลงานอัลบั้มเปิดตัวของแครี ชุด "Mariah Carey" (1990) เป็นซิงเกิลที่ 3 ของอัลบั้มออกขายเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 เป็นเพลงที่ได้รับอิทธิพลเพลงแนวนิวแจ็กสวิง ถึงแม้ว่าเพลงนี้จะติดอันดับบนบิลบอร์ดฮอต 100 ในสหรัฐอเมริกา แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จในส่วนอื่นของโลก เช่นเดียวกับซิงเกิลก่อน ๆ ในอัลบั้มชุดนี้ "ซัมเดย์" ได้รับรางวัลบีเอ็มไอป็อปอวอร์ด
ฟอร์ตเวิร์ท

ฟอร์ตเวิร์ท  เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นลำดับที่ 17 ของสหรัฐอเมริกาและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 5 ในรัฐเท็กซัส ตั้งอยู่ในนอร์ทเท็กซัสและเป็นประตูวัฒนธรรมสู่อเมริกันตะวันตก มีพื้นที่ครอบคลุมเกือบ 300 ตร.ไมล์ (780 ตร.กม.) จากข้อมูลประชากรโดยประมาณปี 2009 โดย North Central Texas Council of Governments ระบุว่าเมืองมีประชากร 720,250 คน
เคียวด้ามยาว

เคียวด้ามยาว  เป็นเครื่องมือทางการเกษตรกรรมในการตัดหญ้าหรือเก็บเกี่ยว ซึ่งภายหลังถูกแทนที่ด้วยเครื่องมือที่ลากด้วยม้า และต่อมาแทร็คเตอร์ แต่ก็ยังมีใช้อยู่บ้างในยุโรป และเอเชีย ที่เริ่มใช้ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ในสมัยราชวงศ์คาโรแล็งเชียง
คำว่า “Scythe” มาจากภาษาอังกฤษเก่าว่า “siðe”
เคียวด้ามยาวมักจะใช้เป็นอาวุธของบุคคลาในตำนานโบราณเช่นโครนัส (Cronus) โดยเฉพาะโดยกริม รีพเพอร์ผู้ถือว่าเป็นบุคลาธิษฐานของความตาย ที่มาจากความเชื่อทางคริสต์ศาสนาว่าความตายคือสิ่งที่มา “เก็บเกี่ยววิญญาณ”
บังเหียน (มุทราศาสตร์)

บังเหียน  ในมุทราศาสตร์ “บังเหียน” คือเครื่องหมายที่มีลักษณะคล้ายบังเหียนม้าที่มีพู่ ที่ใช้เป็นเครื่องหมายที่ใช้เป็นเครื่องหมายแสดงเอกลักษณ์ (Brisures) เช่นในอังกฤษเครื่องหมายบังเหียนสามพู่ใช้บนตราอาร์มของลูกชายคนโต 
เครื่องหมายแสดงเอกลักษณ์เป็นเครื่องหมายที่แสดงความแตกต่างของตราอาร์มเพื่อทำให้ตราเป็นตราที่เป็นเอกลักษณ์ต่างจากตราอื่น ๆ เช่น ลูกชายคนโตจะใช้บังเหียนบน “ตราเอก” ของประมุขผู้ถือตรา (armiger) ระหว่างที่ผู้ถือตรายังมีชีวิตอยู่ ลูกชายคนที่สองจะใช้พระจันทร์เสี้ยว ลูกชายคนที่สามใช้ดาวห้าแฉก และอื่น ๆ เป็นต้น
จำนวนพู่บางครั้งก็ไม่มีความหมายแต่อย่างใดแต่บางครั้งก็จะมี เช่นพู่สามพู่เป็นสัญลักษณ์ของทายาทขณะที่ผู้ถือตราเอกผู้เป็นบิดายังมีชีวิตอยู่ ถ้าห้าพู่เป็นสัญลักษณ์ของทายาทขณะที่ผู้ถือตราเอกผู้เป็นปู่ยังมีชีวิตอยู่ และเจ็ดพู่ก็เมื่อทวดยังมีชีวิตอยู่
กางเขนนักบุญเจมส์

กางเขนนักบุญเจมส์ หรือ กางเขนเซนต์เจมส์ หรือ กางเขนสเปน  เป็นเครื่องหมายกางเขนที่ใช้ในมุทราศาสตร์และธัชวิทยาที่เป็นการเขนสำหรับนักรบ เป็นที่นิยมใช้เพราะมีลักษณะด้านล่างเหมือนดาบ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการจับอาวุธขึ้นต่อสู้ในนามของพระเยซู ตัวกางเขนคล้ายกับกางเขนลิลลีปลายดาบ หรือ กางเขน Fitchy แต่ปลายสองข้างเป็นดอกลิลลีและตอนล่างแหลมเป็นดาบ ซึ่งเป็นกางเขนสำหรับนักรบ และมักจะเป็นสีแดง
กางเขนลักษณะนี้เชื่อกันว่าเริ่มใช้กันในระหว่างสงครามครูเสด เมื่อนักรบครูเสดถือกางเขนเล็กที่มีก้านที่มีปลายแหลมที่ใช้ปักดินเมื่อถึงเวลาทำการสักการะประจำวัน
ลัทธิเซนต์เจมส์.
กางเขนเซนต์เจมส์ใช้เป็นสัญลักษณ์ของลัทธิเซนต์เจมส์หรือลัทธิซานติอาโกซึ่งเป็นลัทธิคริสต์ศาสนาทางทหารที่ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตามชื่อนักบุญเจมส์ใหญ่ผู้เป็นนักบุญผู้พิทักษ์สเปน กางเขนนี้บางครั้งก็เรียกว่า “กางเขนอัศวินแห่งซานติอาโก” หรือ “กางเขนสเปน” และมักจะมีสัญลักษณ์คล้ายหัวใจอยู่ตอนบน
ทางเชื่อมโพรงสมอง

การทำทางเชื่อมโพรงสมอง  เป็นวิธีการรักษาภาวะโพรงสมองคั่งน้ำที่ใช้บ่อยวิธีหนึ่ง ทำโดยสร้างทางออกของน้ำหล่อสมองไขสันหลังที่คั่งอยู่ในโพรงสมอง เพื่อไม่ให้คั่งมากจนเกิดภาวะความดันในกะโหลกศีรษะสูงจนมีภาวะแทรกซ้อนอื่นๆ (เช่น มีเลือดออก สมองบวม หรือถูกกดทับ) ทางเชื่อมที่ทำนี้มีหลายชนิด ทุกชนิดประกอบด้วยตัวปั๊มหรือสายระบายต่อกับท่อยาว ปลายอีกข้างหนึ่งมักอยู่ในช่องท้อง เรียกว่า ventriculoperitoneal shunt
Ventriculoperitoneal shunt (VP shunt) เป็นท่อสำหรับระบายน้ำในโพรงสมองแบบถาวร โดยจะต่อจากสมองในบริเวณ Lateral Ventricle และไประบายน้ำออกที่ช่องท้อง (Peritoneal cavity)
ซึ่งการทำ VP shunt นี้มักทำในเด็กที่เป็นโรค Hydrocephalus
คฤหาสน์โรบี

คฤหาสน์โรบี  เป็นสิ่งก่อสร้างที่ได้รับฐานะเป็นสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ (NHL) ที่ตั้งอยู่ที่ 5757 เซาท์วูดลอว์นแอเวอนิวทางใต้ของเมืองชิคาโกในรัฐอิลลินอยในสหรัฐอเมริกา ตัวสิ่งก่อสร้างออกแบบและสร้างโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์สถาปนิกคนสำคัญชาวอเมริกันที่เป็นตัวอย่างที่ดีสุดตัวอย่างหนึ่งของสถาปัตยกรรมแพรรีซึ่งเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมแบบแรกที่เป็นเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมอเมริกัน คฤหาสน์โรบีได้รับฐานะเป็นสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติของสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 และได้ขึ้นทะเบียนเป็นชื่อแรกในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1966
คฤหาสน์โรบีและอาคารอีกเจ็ดแห่งที่ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก "สถาปัตยกรรมศตวรรษที่ 20 ของแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์" เมื่อเดือนกรกฎาคม 2019
สิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ

สิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ  คือ สิ่งก่อสร้าง, สถานที่, โครงสร้าง, วัตถุ หรือแขวง ที่ได้รับการยอมรับโดยรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาว่าเป็นสิ่งที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ สิ่งที่รับการยกฐานะทุกชิ้นได้รับการลงทะเบียนในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ (National Register of Historic Places) ปัจจุบันทะเบียนนี้มีรายชื่อทั้งหมดด้วยกันกว่า 80,000 ชื่อแต่ในจำนวนนั้น 2,430 สิ่งเท่านั้นที่ถือว่าเป็น “สถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ”
ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ

ทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติ  เป็นรายชื่ออย่างเป็นทางการของรัฐบาลกลางแห่งสหรัฐอเมริกาที่เป็นสิ่งก่อสร้าง สถานที่ โครงสร้าง วัตถุ หรือแขวงที่ได้รับการตัดสินว่าควรค่าแก่การอนุรักษ์ เจ้าของสิ่งที่ได้รับการลงทะเบียนมีสิทธิที่จะได้รับการลดภาษีสำหรับค่าใช้จ่ายในการอนุรักษ์สิ่งก่อสร้างถ้าสำนักงานภาษาส่วนท้องถิ่นอนุมัติ
ตัวอย่างของสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ได้รับการลงทะเบียนบางสิ่งได้แก่เขื่อนฮูเวอร์ในเนวาดา-แอริโซนา คฤหาสน์โรบีโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ในอิลลินอย กรีนนิชวิลเลจและพิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์ก เกาะอัลคาทราซที่ซานฟรานซิสโกในแคลิฟอร์เนีย และเรือยูเอสเอส ยอร์คทาวน์ (CV-10) เป็นต้น
คฤหาสน์โรเบิร์ต เอ็ม. แลมพ์

คฤหาสน์โรเบิร์ต เอ็ม. แลมพ์  ที่ตั้งอยู่ที่ แมดิสันในรัฐวิสคอนซินในสหรัฐอเมริกา ตัวสิ่งก่อสร้างออกแบบและสร้างโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์สถาปนิกคนสำคัญชาวอเมริกันในแบบสถาปัตยกรรมแพรรีซึ่งเป็นลักษณะสถาปัตยกรรมแบบแรกที่เป็นเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมอเมริกัน คฤหาสน์โรเบิร์ต เอ็ม. แลมพ์ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1903
คฤหาสน์โรเบิร์ต เอ็ม. แลมพ์ได้รับการขึ้นทะเบียนในทะเบียนสิ่งสำคัญทางประวัติศาสตร์แห่งชาติเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1978
ลูกตาลลอยแก้ว

ลูกตาลลอยแก้ว เป็นละครโทรทัศน์ แนวโรแมนติก-ตลก จากบทประพันธ์ของ โสภี พรรณราย ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2541 ผลิตโดยบริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด บทโทรทัศน์โดย ทองตรา กำกับการแสดงโดย สยาม สังวริบุตร นำแสดงโดย ดนุพร ปุณณกันต์, สุวนันท์ คงยิ่ง, อรัญญา นามวงศ์, ดวงตา ตุงคะมณี, สุธิตา เกตานนท์, หาญส์ หิมะทองคำ, สุรวุฑ ไหมกัน
ครั้งที่สองปี พ.ศ. 2559 ผลิตโดยบริษัท มากกว่าฝัน จำกัด บทโทรทัศน์โดย ลอยแก้ว กำกับการแสดงโดย ปัญจพงศ์ คงคาน้อย นำแสดงโดย พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์, ซอนญ่า สิงหะ, วิยะดา โกมารกุล ณ นคร, ณหทัย พิจิตรา, ดิอุชา ไชยชนากุล, แอนดรูว์ โคนินทร์, พิชยดนย์ พึ่งพันธ์ เริ่มตอนแรกวันศุกร์ที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2559
เรื่องย่อละคร.
อนาวิล รัชชานนท์ หรือ ต้นตาล (พีรวัศ กุลนันท์วัฒน์) ทายาทเจ้าของธนาคารอันดับต้นของเมืองไทย กำลังจะไปทำงานสายตั้งแต่วันแรก หลังกลับมาจากเมืองนอก แถมวันนี้ยังมีนัดสำคัญ เพราะ ธีรเดช (ปริยะ วิมลโนช) พี่ชาย จะแนะนำเขาให้รู้จักกับหุ้นส่วนของธนาคาร อนาวิล จึงจำเป็นต้องขอยืมมอเตอร์ไซด์สภาพแย่ของ เผือก (เก่งกาจ ณรงค์ศักดิ์ อังกาบ) คนขับรถที่บ้านไปใช้แทนรถเบนซ์ เพื่อขี่ลัดเลาะไปประชุมให้ทันในช่วงเวลารถติดยามเช้าแบบนี้ แต่ก็มีเหตุให้อนาวิล ไปไม่ทันอยู่ดี เพราะรถมอเตอร์ไซด์ของเขาชนกับรถเก๋งคันหรูของ มินทรา วรโชติ หรือ แก้ว (ซอนญ่า สิงหะ) มินทราเห็นสภาพชายหนุ่มคู่กรณี ขี่มอเตอร์ไซด์เก่า ๆ เสื้อกางเกงขาด เพราะครูดกับถนน ตามแขนขามีรอยถลอกเลือดซึม หน้าตามอมแมม มินทรา จึงประเมินสถานะชายหนุ่มเป็นแค่คนขับรถ ยิ่งอนาวิล มีท่าทียียวนไม่ยอมคนและยังเรียกร้องค่าเจ็บตัวที่ถูกชน มินทรายิ่งเข้าใจว่าเป็นพวกที่มีอาชีพตั้งใจชนเพื่อหาเงิน และกว่าทั้งคู่จะยอมแยกย้ายไปได้ มินทรา ต้องโทรเรียก แพรพิไล (อังคณา วรรัตนาชัย) เพื่อนสนิทมาไกล่เกลี่ย และต้องยอมจ่ายเงินให้อนาวิล ไปแบบไม่เต็มใจ
เพลงประกอบละคร.
พ.ศ. 2541
พ.ศ. 2559
เลซาลิสก็อง (ฟัน โคค)

เลซาลิสก็อง  หรือ ทางเดินในอาลิสก็อง  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันคู่ที่เขียนโดยฟินเซนต์ ฟัน โคค (ค.ศ. 1853-1890) ผู้เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของลัทธิประทับใจยุคหลัง ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อในปี ค.ศ. 1888 ที่เมืองอาร์ลในฝรั่งเศส ปัจจุบันภาพเขียนชิ้นนี้เป็นงานสะสมส่วนบุคคล
ภาพ "เลซาลิสก็อง" เป็นภาพฤดูใบไม้ร่วงที่อาลิสก็องซึ่งเป็นเนินสุสาน (necropolis) โรมันโบราณในเมืองอาร์ล ซึ่งมีทางเดินที่มีต้นพ็อปลาร์ (poplar) และโลงหินตั้งอยู่เรียงราย ภาพนี้เป็นภาพแรก ๆ ที่ฟัน โคคเขียน เมื่อปอล โกแก็งซึ่งเป็นทั้งเพื่อนและผู้ที่เขาชื่นชมไปถึงที่นั่น จิตรกรทั้งสองเขียนภาพหลายภาพในหัวข้อเดียวกัน เมื่อเขียนเสร็จก็จะนำมาเปรียบเทียบกัน 
การประมูลภาพนี้ครั้งสุดท้ายจัดขึ้นในปี ค.ศ. 2003 ในราคา 11,767,500 ดอลลาร์สหรัฐที่นิวยอร์ก
ภาพเขียนหัวข้อเดียวกันของโกแก็ง.
โกแก็งเขียนภาพ "เลซาลิสก็อง" ในวันเดียวกันแต่คนละมุมจากฟัน โคค และไม่ได้รวมโลงหินโบราณในภาพ
ภาษาอาหรับโดฟารี

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาอาหรับโดฟารี (Dhofari Arabic) หรือภาษาอาหรับโซฟารี เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่ใช้พูดในซาลอลอหฺ โอมานและบริเวณชายฝั่งที่อยู่รอบๆที่เรียกโดฟาร์
อิเล็กทรอนิกส์ร็อก

อิเล็กทรอนิกส์ร็อก  ในบางครั้งอาจเรียกว่า อิเล็กโทรร็อก (Electro-rock) ดิจิทัลร็อก (Digital rock) และ ซินธ์ร็อก (Synth-rock) เป็นดนตรีแนวร็อกที่ทำขึ้นด้วยเครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ ได้ถูกพึ่งพาในการพัฒนาเทคโนโลยี โดยเฉพาะอย่างยิ่งการประดิษฐ์และการปรับแต่งจากเครื่องสังเคราะห์เสียง ในการพัฒนาของมิดิรูปแบบดิจิทัลและเทคโนโลยีคอมพิวเตอร์
ในช่วงปลายทศวรรษ 1960 นักดนตรีร็อกเริ่มใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เช่น เทเรมิน (Theremin) และเมโลตรอน (Mellotron) เพื่อเสริมและการกำหนดเสียงของพวกเขา โดยในตอนท้ายของยุคมูกซินธิไซเซอร์ ที่ได้รับสถานที่ชั้นนำในเสียงที่เกิดขึ้นใหม่จากวงโพรเกรสซีฟร็อกที่เป็นความโดดเด่นของดนตรีร็อกในต้นปี 1970 หลังจากการมาถึงของยุคพังก์ร็อกในรูปแบบพื้นฐานของซินธ์ร็อกที่ได้ปรากฏออกมามากขึ้นโดยใช้เทคโนโลยีดิจิทัลใหม่แทนเครื่องดนตรีอื่น ในช่วงปี 1980 มีในเชิงพาณิชย์มากขึ้นในการมุ่งเน้นในดนตรีซินธ์ป็อปที่เป็นความโดดเด่นของอิเล็กทรอนิกส์ร็อก ในทศวรรษที่ 1990 บิ๊กบีต และอินดัสเทรียลร็อก อยู่ในกลุ่มที่สำคัญที่สุดแนวโน้มใหม่และในสหัสวรรษใหม่ในการแพร่กระจายของซอฟต์แวร์บันทึกเสียงนำไปสู่การพัฒนาแนวเพลงที่แตกต่างกันใหม่รวมทั้ง อินดี้อิเล็กทรอนิกส์ อิเล็กทรอแคลช แดนซ์พังก์ และ นิวเรฟ
หลี่จิ้ง

หลี่จิ้ง  หรือ ถักทะลีทีอ๋อง (#เปลี่ยนทาง , "โลกบาลหลี่ผู้ถือเจดีย์", Pagoda-Bearing Heavenly King Li) ได้รับต้นแบบมาจากหลี่จิ้งขุนศึกในสมัยราชวงศ์ถังและท้าวเวสสุวรรณ หลี่จิ้งมีบุตรสามคน คือ จินจา มูจา และนาจา
หลี่จิ้งได้รับการแต่งตั้งจากองค์เง็กเซียนฮ่องเต้ได้เป็นขุนพลสวรรค์ มีอาวุธคู่กายคือ เจดีย์ 7 ชั้น ที่เคยจับซุนหงอคงขังเอาไว้ เจดีย์นี้สามารถกักขังได้ทั้งวิญญาณ ภูตผีปีศาจ หรือแม้แต่เทพเจ้า เมื่อหลี่จิ้งจะลงมาโปรดสัตว์โลกจะมีนาจาตามมาด้วยทุกครั้ง
คนเกมทะลุเกม

คนเกมทะลุเกม เป็นภาพยนตร์แนว วิทยาศาสตร์ แอ็คชั่น และ ระทึกขวัญ ออกฉายในปี พ.ศ. 2552 เขียนและ กำกับโดย Mark Neveldine และ Brian Taylor
เนื้อเรื่องย่อ.
แอ็กชั่นทริลเลอร์คอนเซ็ปต์สุดล้ำ GAMER ว่าด้วยเรื่องราวในอนาคตอันใกล้ เมื่อเกมและความบันเทิงหลอมรวมกันเป็นความสยองสายพันธุ์ใหม่ คนกลุ่มหนึ่งสามารถควบคุมคนอีกกลุ่มหนึ่งให้เล่นไปตามเกมในเครือข่ายออนไลน์ ใหญ่ยักษ์ ซึ่งมีกติกาว่าต้องกำจัดทุกคนที่ขวางหน้าเพื่อคว้าแต้ม ตัวการหลักของเกมอื้อฉาวผู้นำเทคโนโลยีควบคุมจิตใจคนมาใช้จนแพร่หลาย คืออภิมหาเศรษฐีลึกลับ เคน แคสเซิล (ไมเคิล ซี.ฮอลล์) นวัตกรรมล่าสุดของเขามาในรูปแบบเกมยิงกระจุยตะลุยเดี่ยวชื่อ “Slayers” มันดึงดูดผู้คนนับล้าน ให้เข้ามาปลดปล่อยจินตนาการดิบเถื่อนออนไลน์ต่อหน้าผู้ชมทั่วโลก ด้วยการเปลี่ยนนักโทษเป็นตัวเดินเกม และต้องสู้จนกว่าจะตาย!
เคเบิล (เจอราร์ด บัตเลอร์ จาก 300) กลายเป็นซุปเปอร์สตาร์นักฆ่าในเกม Slayers สุดโหด เขาถูกควบคุมโดย ไซมอน เกมเมอร์ขาร็อกรุ่นเยาว์ซึ่งท้าทายทุกสายตาด้วยการพา เคเบิล
ไปสู่ชัยชนะมาแล้วหลายสัปดาห์ ในขณะที่ตัวเคเบิล เอง ซึ่งถูกพรากจากครอบครัวมาอยู่ในคุกก่อนจะถูกบังคับให้ต้องสู้แบบไม่เต็มใจ ก็อยากจะมีชีวิตรอดให้นานที่สุดเพื่อหนีออกจากเกมไปปลดปล่อยครอบครัวที่เขารัก
ให้เป็นอิสระ พร้อมๆ กับกอบกู้ตัวตน และช่วยมนุษยชาติให้รอดพ้นจากเทคโนโลยีสุดโหดของแคสเซิล
อัลฟ์ แรมซีย์

อัลเฟรด เออร์เนสต์ แรมซีย์  (22 มกราคม ค.ศ. 1920-28 เมษายน ค.ศ. 1999)เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ ในฐานะผู้เล่น เขาเล่นให้กับทีมชาติอังกฤษและเป็นกัปตันทีม แต่เขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในช่วงเวลาที่เขาเป็นผู้จัดการทีมชาติอังกฤษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1963 ถึง ค.ศ. 1974 ซึ่งรวมถึงการพาทีมคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก 1966 ได้รับพระราชทานยศเป็นอัศวินในปี ค.ศ. 1967 จากการพาอังกฤษคว้าแชมป์ฟุตบอลโลก แรมซีย์ยังคุมทีมจบอันดับ 3 ในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1968 และรอบก่อนรองชนะเลิศฟุตบอลโลก 1970 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1972 ในฐานะผู้เล่น แรมซีย์เป็นแบ็คขวาและเป็นสมาชิกชุดลุย ฟุตบอลโลก 1950 ของทีมชาติอังกฤษ
บ็อบบี ชาร์ลตัน

เซอร์ รอเบิร์ต ชาร์ลตัน (11 ตุลาคม ค.ศ. 1937 – 21 ตุลาคม ค.ศ. 2023) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก ปีกซ้าย หรือ กองหน้าตัวกลาง ได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้เล่นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งตลอดกาล เขาเป็นสมาชิกของทีมอังกฤษที่ชนะการแข่งขันฟุตบอลโลกปี 1966 ซึ่งเป็นปีที่เขาได้รับรางวัลบัลลงดอร์ ด้วย เขาจบอันดับสองในการลงคะแนนรางวัลบัลลงดอร์ในปี 1967 และ 1968 เขาเล่นฟุตบอลสโมสรเกือบทั้งหมดที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเขาโด่งดังจากสัญชาตญาณในการรุก ความสามารถในการผ่านบอลจากกองกลาง การยิงไกลอันดุเดือดจากทั้งเท้าซ้ายและขวา ความฟิต และความแข็งแกร่ง เขาถูกตักเตือนเพียงสองครั้งในอาชีพของเขา ครั้งหนึ่งกับอาร์เจนตินาในฟุตบอลโลกปี 1966 และอีกครั้งหนึ่งในแมตช์ลีกกับเชลซี ด้วยความสำเร็จทั้งในระดับสโมสรและระดับนานาชาติ เขาเป็นหนึ่งในผู้เล่นเก้าคนที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลก ยูฟ่า ยูโร เปี้ยนคัพและบัลลงดอร์แจ็ค พี่ชายของเขา ซึ่งเคยอยู่กับทีมที่คว้าแชมป์ฟุตบอลโลกเช่นกัน เคยเล่นตำแหน่งกอง หลัง ให้กับลีดส์ยูไนเต็ดและเคยเป็นผู้จัดการทีมสาธารณรัฐไอร์แลนด์ เป็นเวลา 10ปี
ชาร์ลตันเกิดที่เมืองแอชิงตัน นอร์ธัมเบอร์แลนด์ ลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชุดใหญ่ของแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในปี 1956 ด้วยวัย 18 ปี และในไม่ช้าเขาก็ได้เป็นผู้เล่นตัวจริง ซึ่งในช่วงเวลานั้นเขาได้เป็นแชมป์ดิวิชัน 1 ในปี 1957 จากนั้นเขาก็รอดชีวิตจากเหตุการณ์ภัยพิบัติทางอากาศมิวนิก เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ 1958 หลังจากได้รับการช่วยเหลือจากแฮร์รี เกร็กก์ ผู้รักษาประตูของทีม;ชาร์ลตันเป็นผู้รอดชีวิตคนสุดท้ายของยูไนเต็ดจากอุบัติเหตุครั้งนี้ หลังจากช่วยยูไนเต็ดคว้าแชมป์เอฟเอคัพ ในปี 1963 และฟุตบอลลีกในปี 1965 และ 1967 เขาได้เป็นกัปตันทีมแทนเดนิส ลอว์ กัปตันทีมตัวจริงที่ได้รับบาดเจ็บก่อนการแข่งขัน คว้าแชมป์ยูโรเปียนคัพที่สนามเวมบลีย์ ในปี 1968 เขาทำได้ 2 ประตูจากทั้งหมด 4 ประตูในรอบชิงชนะเลิศช่วยให้พวกเขากลายเป็นสโมสรจากอังกฤษทีมแรกที่ชนะการแข่งขัน ชาร์ลตันออกจากแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหลังจบฤดูกาล 1972–73 มาเป็นผู้จัดการทีมเพรสตันนอร์ทเอนด์ในฤดูกาล 1973–74
ต้อลม

ต้อลม  เป็นการเสื่อมสลายในเยื่อตาขาวของตามนุษย์ มีอาการแสดงคือคราบสีเหลือง-ขาวในเยื่อตาขาวส่วนบัลบาร์ (bulbar conjunctiva) ใกล้ลิมบัส (limbus) ในบางกรณีอาจเกิดผลึก ไม่เป็นที่แน่ชัดถึงสมุฏฐานการเกิดโรค แต่เป็นไปได้ว่ามาจากวัยและดวงตาที่สัมผัสแสงยูวี
ต้อลมอาจโตขึ้นอย่างช้า ๆ เมื่อทิ้งไว้ แต่ถือกันว่าเป็นอาการชนิดไม่อันตราย และโดยทั่วไปไม่จำเป็นต้องเข้ารับการรักษา ในบางกรณีอาจมีการใช้น้ำตาเทียมหากเกิดการระคายเคือง
เครื่องบินกระดาษ

เครื่องบินกระดาษ  เป็นของเล่นทำจากการพับกระดาษเป็นรูปเครื่องบิน ใช้สำหรับร่อนไปในอากาศ จัดเป็นรูปแบบหนึ่งของโอะริงะมิ หรือศิลปะการพับกระดาษของญี่ปุ่น มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า "kamihikōki" (紙飛行機)
ปัจจุบันยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าใครเป็นคิดค้นการพับเครื่องบินกระดาษเป็นครั้งแรก ระหว่างนักประดิษฐ์ชาวจีนที่เป็นผู้คิดค้นว่าว เมื่อ 2800 ปีก่อน หรือเลโอนาร์โด ดา วินชี ที่มีหลักฐานแสดงการสร้างแบบจำลองของเครื่องบินจากแผ่นหนัง ในคริสต์ศตวรรษที่ 15
น้ำตาสีเลือด

น้ำตาสีเลือด  เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2530 สร้างจากหนังสืออัตชีวประวัติของเจ. จี. บัลลาร์ด นักเขียนชาวอังกฤษที่เกิดและใช้ชีวิตในวัยเด็กในเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ในขณะนั้นจักรวรรดิญี่ปุ่นได้ประกาศสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ครอบครัวของบัลลาร์ดได้ตกเป็นเชลยของกองทัพญี่ปุ่น และต้องอาศัยอยู่ในค่ายกักกัน ตลอดช่วงสงครามมหาสมุทรแปซิฟิก
ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับและอำนวยการสร้างโดยสตีเวน สปีลเบิร์ก เดิมทีภาพยนตร์จะกำกับโดยแฮโรลด์ เบคเกอร์ อำนวยการสร้างโดยโรเบิร์ต ชาปิโร ต่อมาได้เปลี่ยนผู้กำกับและผู้อำนวยการสร้างเป็นเดวิด ลีน และสตีเวน สปีลเบิร์ก ต่อมาสปีลเบิร์กได้แสดงความสนใจที่จะเป็นผู้กำกับเอง สืบเนื่องจากความชื่นชอบส่วนตัวในเรื่องราวเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง ความชื่นชอบในเครื่องบินในยุคนั้น และความชื่นชอบในภาพยนตร์ "The Bridge on the River Kwai (1957)" ของเดวิด ลีน ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับค่ายเชลยศึกในสงครามโลกครั้งที่สอง 
บท เจมส์ "เจมี" แกรห์ม บัลลาร์ด (เจ. จี. บัลลาร์ด) ในวัยเด็ก นำแสดงโดยคริสเตียน เบลในวัย 13 ปี เป็นภาพยนตร์เรื่องที่สามในชีวิตการแสดงของเบล และเริ่มสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเขา
ระบบขับถ่ายปัสสาวะ

ระบบขับถ่ายปัสสาวะ หรือ ระบบทางเดินปัสสาวะ ประกอบด้วยไต ท่อไต กระเพาะปัสสาวะ และท่อปัสสาวะ หน้าที่ของระบบขับถ่ายปัสสาวะ คือ กำจัดของเสียออกจากร่างกาย ควบคุมความดันเลือดและปริมาตรเลือดในกาย ควบคุมระดับอิเล็กโทรไลต์และเมแทบอไลต์ และควบคุมค่าความเป็นกรดเบสของเลือด ทางเดินปัสสาวะเป็นระบบระบายน้ำของร่างกายโดยการขับปัสสาวะออกในท้ายที่สุด ที่ไตมีปริมาณเลือดไหลเข้าจำนวนมากโดยผ่านหลอดเลือดแดงไต และออกจากไตโดยผ่านหลอดเลือดดำไต ไตแต่ละข้างประกอบด้วยหน่วยการทำงานขนาดเล็ก เรียกว่า หน่วยไต เลือดจะถูกกรองและผ่านกระบวนการต่าง ๆ ทำให้ได้ของเสียในรูปของปัสสาวะและออกจากไตทางท่อไต ซึ่งเป็นท่อที่ประกอบด้วยเส้นใยกล้ามเนื้อเรียบที่ดันให้ปัสสาวะไหลสู่กระเพาะปัสสาวะ ซึ่งเป็นที่เก็บปัสสาวะและขับออกนอกร่างกายโดยการถ่ายปัสสาวะ ระบบขับถ่ายปัสสาวะของเพศหญิงและเพศชายคล้ายกันมาก ต่างกันเพียงความยาวของท่อปัสสาวะ
โดยปกติแล้วจะมีปัสสาวะที่ถูกขับออกมา 800#เปลี่ยนทาง 2,000 มิลลิลิตรต่อวันในมนุษย์สุขภาพดี ปริมาณนี้จะแตกต่างกันไปตามการได้รับของเหลวเข้าสู่ร่างกายและการทำงานของไต
จุลกายวิภาคศาสตร์.
ภายใต้กล้องจุลทรรศน์ ผนังด้านในของระบบขับถ่ายปัสสาวะจะถูกคลุมด้วยเนื้อเยื่อบุผิวชนิดแปรเปลี่ยน แตกต่างกับเนื้อเยื่อบุผิวที่บุอวัยวะส่วนใหญ่ในร่างกาย เนื้อเยื่อบุผิวชนิดแปรเปลี่ยนนี้มีลักษณะทั้งราบเรียบและโป่งขยายได้ โดยจะคลุมส่วนใหญ่ของระบบขับถ่ายปัสสาวะ รวมไปถึงกรวยไต ท่อไต และกระเพาะปัสสาวะ
หลอน...ไม่หลับ

หลอน...ไม่หลับ  เป็นภาพยนตร์ระทึกขวัญ พูดภาษาอังกฤษ ถ่ายทำในบาร์เซโลนา ประเทศสเปน โดยทีมงานสร้างชาวสเปน กำกับโดยแบรด แอนเดอร์สัน ผู้กำกับชาวอเมริกัน และนำแสดงโดยคริสเตียน เบล
เรื่องย่อ.
ภาพยนตร์กล่าวถึงช่างคุมเครื่องจักรในโรงงาน ชื่อ "เทรเวอร์ เรซนิก" (รับบทโดย เบล) ที่ป่วยเป็นโรคนอนไม่หลับมานานแรมปี จนกระทั่งร่างกายผ่ายผอมจนเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก เรซนิกมีพฤติกรรมแปลกๆ จนเพื่อนร่วมงานสงสัยว่าติดยาเสพติด และพากันหนีห่าง เขากลายเป็นคนเก็บเนื้อเก็บตัว คบหากับคนรู้จักเพียงไม่กี่คน ได้แก่ "สตีวี" โสเภณีคู่ขา (รับบทโดย เจสัน ลีห์) "มาเรีย" สาวเสิร์ฟในร้านกาแฟ (รับบทโดย ซานเชซ-กีฮอน) และ "นิโคลัส" ลูกชายของมาเรีย อาการของเรซนิกเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ มองเห็นภาพซ้ำๆ กัน จนมีอาการจิตหลอน 
ภาพยนตร์เฉลยในตอนจบว่า เมื่อปีก่อนหน้านั้นเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ขึ้น โดยเรซนิกขับรถสปอร์ตด้วยความเร็วสูง ชนเด็กชายคนหนึ่งเสียชีวิต แล้วขับรถหนีไป ด้วยความรู้สึกผิดในส่วนลึกของจิตใจ ทำให้เขาเกิดอาการนอนไม่หลับตลอดมาจนร่างกายทรุดโทรม และเกิดอาการประสาทหลอน ในตอนท้ายของเรื่อง เรซนิกเข้ามอบตัวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ และนอนหลับได้เป็นครั้งแรกในเวลาหลายปี
งานสร้าง.
ก่อนหน้าการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบลที่มีความสูง 6 ฟุต ต้องใช้เวลา 4 เดือนในการลดน้ำหนักโดยการอดอาหาร ในแต่ละวันเขารับประทานเพียงกาแฟ 1 แก้ว และแอปเปิล 1 ผล (รับพลังงานวันละ 275 แคลอรี) น้ำหนักของเบลลดลงถึงประมาณ 27 - 28 กิโลกรัม จากเดิม 82 กิโลกรัม เหลือเพียงประมาณ 55 - 54 กิโลกรัม
หลังจากแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ คริสเตียน เบล รับบทเป็นแบทแมนใน "แบทแมน บีกินส์" เขาทำการเพิ่มน้ำหนัก และเล่นกล้ามจนมีน้ำหนัก 86 กิโลกรัม
บทภาพยนตร์โดยสกอตต์ โคซาร์ ได้รับอิทธิพลจากผลงานเรื่อง The Double: A Petersburg Poem ของฟีโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี และยังอ้างอิงถึงผลงานอีกหลายเรื่องของเขา ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง พี่น้องคารามาซอฟ (The Brothers Karamazov), อาชญากรรมและการลงทัณฑ์ (Crime and Punishment), The Idiot และ Notes from Underground ตัวละคร เทรเวอร์ เรซนิก นำมาจากชื่อของ เทรนต์ เรซเนอร์ แห่งวงไนน์อินช์เนลส์
แอนแทรกซ์ (วงดนตรี)

แอนแทรกซ์  เป็นวงดนตรีเฮฟวีเมทัลอเมริกัน จากนครนิวยอร์ก ก่อตั้งวงในปี 1981 เป็นวงหนึ่งที่มีความโด่งดังมากที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1980 ในกระแสเพลงแทรชเมทัล และเป็นที่รู้จักในฐานะวงที่นำเพลงเฮฟวีเมทัลและแร็ปมารวมกันเป็นวงแรก และขณะที่แทรชเมทัลเริ่มก้าวสู่กระแสหลักในช่วงกลางถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 แอนแทรกซ์ก็ได้รับขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน "บิ๊กโฟร์" ของเพลงแทรชเมทัล ร่วมไปกับเมทัลลิกา เมกาเดธ และสเลเยอร์
สปีดเมทัล

สปีดเมทัล  เป็นแนวเพลงย่อยของเฮฟวีเมทัล เริ่มมีตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 มีที่มาจาก NWOBHM และฮาร์ดคอร์พังก์ ในเว็บไซต์ออลมิวสิกอธิบายแนวเพลงนี้ไว้ว่า "เร็ว เกรี้ยวกราด และต้องใช้ความสามารถทางเทคนิค อย่างสุดขีด" และสปีดเมทัลในท้ายสุดก็หย่อนจังหวะความรุนแรงลง และค่อย ๆ พัฒนามาเป็นแนวเพลงแทรชเมทัลในที่สุด
เพลง "Stone Cold Crazy" ของวงควีน จากอัลบั้มปี 1974 ชุด "Sheer Heart Attack" ก็เป็นเครื่องแสดงถึงเพลงสปีดเมทัล เพลงนี้ยังถูกมาทำใหม่โดยเมทัลลิกา ส่วนเพลงที่ถือเป็นเพลงสปีดเมทัลเพลงแรก โดยแฟนเพลงแนวนี้พูดถึงคือ เพลง "Highway Star" โดยวงดีปเพอร์เพิล จากอัลบั้มในปี 1972 ชุด "Machine Head" รวมถึงเพลง "Kill the King" ของวงเรนโบว์ จากอัลบั้มในปี 1978 ชุด "Long Live Rock 'n' Roll" ที่เชื่อว่าเป็นหนึ่งในบรรดาเพลงแนวสปีดเมทัลเพลงแรก ส่วนวงดนตรีที่มีอิทธิพลแนวเพลงนี้มากที่สุด 2 วงคือวงมอเตอร์เฮด และจูดาสพรีสต์
เดบบี กิบสัน

เดโบราห์ แอน "เดบบี" กิบสัน  เกิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ที่เป็นสัญลักษณ์ของเหล่าวัยรุ่น เธอมีชื่อเสียงในปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ตอนที่เธออายุ 17 ปี กิบสันถือสถิติเป็นศิลปินหญิงอายุน้อยที่สุดที่เขียนเพลง เป็นโปรดิวเซอร์ และร้องเพลงอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 กับเพลง "Foolish Beat" 
เธอยังปรากฏตัวบนนิตยสารวัยรุ่นหลายเล่ม (ในสหรัฐ) อย่างเช่น "ไทเกอร์บีต" เธอเปลี่ยนไปแสดงละครบรอดเวย์ และออกทัวร์ รวมถึงแสดงในภาพยนตร์นอกกระแสและมีผลงานทางโทรทัศน์ เธอยังคงทำเพลง และมีเพลงเข้าชาร์ตบิลบอร์ด-อเดาต์คอนเทมโพแรรี สูงสุดอันดับ 24 ในช่วงปี 2006 โดยร่วมร้องกับจอร์แดน ไนต์ ในเพลง "Say Goodbye"
ผลงาน.
อัลบั้มเพลง.
อัลบั้ม "Out of the Blue" (1987).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อัลบั้ม "Electric Youth" (1989).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อัลบั้ม "Anything Is Possible" (1990).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อัลบั้ม "Body, Mind, Soul" (1993).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อัลบั้ม "Think with Your Heart" (1995).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อัลบั้ม "Deborah" (1997).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อัลบั้ม "M.Y.O.B." (2001).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อัลบั้ม "Colored Lights: The Broadway Album" (2003).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อัลบั้ม "Ms. Vocalist" (2010).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
อัลบั้ม "The Body Remembers" (2021).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การแสดง.
ภาพยนตร์.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ละครโทรทัศน์.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>