pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปิยบุตร

จางวางโท พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปิยบุตร เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์ปุ้ย จักรพันธุ์
พระประวัติ.
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปิยบุตร ประสูติเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2433 พระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า เป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจาตุรนต์รัศมี กรมพระจักรพรรดิพงษ์ ประสูติแต่หม่อมราชวงศ์หญิงปุ้ย จักรพันธุ์ (ราชสกุลเดิม : ไพฑูรย์) พระธิดาหม่อมเจ้าชายจุ้ย ไพฑูรย์ ซึ่งเป็นพระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นสนิทนเรนทร์
ในสมัยรัชกาลที่ 5 หม่อมเจ้าปิยบุตรทรงเป็นกรรมการทวีปัญญาสโมสร ซึ่งเป็นสโมสรที่สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราวุธ สยามมกุฎราชกุมารทรงก่อตั้งขึ้น
พ.ศ. 2447 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดพระราชทานที่สร้างวังบริเวณตำบลสนามกระบือ ตอนใกล้คลองรอบกรุง 6 วัง พระราชทานพระราชนัดดา 6 พระองค์ โดยวังทั้ง 6 สร้างให้หันหน้าวังออกคนละด้าน ด้านละ 3 วัง หลังวังติดกันเป็นคู่ ๆ ดังนี้
เมื่อมีการตัดถนนผ่านบริเวณใกล้เคียงที่ตั้งวัง จึงให้ชื่อถนนนี้ตามสถานที่สำคัญที่อยู่บริเวณนี้ และเพื่อเป็นอนุสรณ์ถึงเรื่องราวของสถานที่บริเวณนี้ในอดีตว่า ถนนหลานหลวง
ในสมัยรัชกาลที่ 6 หม่อมเจ้าปิยบุตร จักรพันธุ์ทรงดำรงตำแหน่งรองอธิบดีกรมมหาดเล็ก 
หม่อมเจ้าปิยบุตร จักรพันธุ์ สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2464 ด้วยพระโรคไข้หวัดใหญ่
ต่อมาพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สถาปนาพระโอรสธิดาในเจ้าฟ้าที่ที่มารดามิได้เป็นเจ้าทุกพระองค์เป็น "พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า" เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2470 หม่อมจ้าปิยบุตร จึงได้รับการสถาปนาเป็น "พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปิยบุตร"
พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปิยบุตร สมรสกับหม่อมสุวรรณ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา และหม่อมสนม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม : ณ มหาชัย) มีโอรสและธิดา 6 คน
หม่อมสุวรรณ จักรพันธุ์ ณ อยุธยา
หม่อมสนม จักรพันธุ์ ณ อยุธยา
ลิเทียมโบรไมด์

ลิเทียมโบรไมด์ (Lithium bromide) เป็นสารประกอบที่มีสูตรเคมี LiBr เตรียมได้จากการทำปฏิกิริยาระหว่างลิเทียมคาร์บอเนตกับกรดไฮโดรโบรมิก ได้ลิเทียมโบรไมด์, ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และน้ำ ตามสมการ: 
Li2CO3 + HBr → LiBr + CO2 + H2O
ลิเทียมไฮดรอกไซด์ทำปฏิกิริยากับกรดไฮโดรโบรมิก จะได้ลิเทียมโบรไมด์และน้ำเช่นกัน ตามสมการ: 
LiOH + HBr → LiBr + H2O
ลิเทียมโบรไมด์มีคุณสมบัติเป็นสารไฮโกรสโคปิก (ดึงดูดและกักเก็บความชื้นได้) จึงมักใช้เป็นสารดูดความชื้นในระบบปรับอากาศและระบบทำความเย็น ในทางการแพทย์เคยใช้เป็นยากล่อมประสาทมาตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 แต่เสื่อมความนิยมในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1940 เนื่องจากมีผู้ป่วยโรคหัวใจเสียชีวิตหลังใช้สารนี้แทนเกลือ ลิเทียมโบรไมด์เคยใช้เป็นยารักษาโรคอารมณ์สองขั้วเช่นเดียวกับลิเทียมคาร์บอเนตและลิเทียมคลอไรด์
ลิเทียมโบรไมด์ก่อให้เกิดอาการระคายเคืองต่อผิวหนัง ดวงตา ระบบทางเดินหายใจและระบบประสาท จึงควรใช้อย่างระมัดระวัง
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์ (27 ธันวาคม พ.ศ. 2403 – 22 มกราคม พ.ศ. 2466) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาวันดี มีพระโสทรเชษฐภคินี 1 พระองค์ คือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิมพับสรสร้อย ได้รับพระราชทานพระนาม และหีบหมากเสวยลงยา จากพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4
พระประวัติ.
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสอางองค์ เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาวันดี เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2403มีพระเชษฐภคินีร่วมเจ้าจอมมารดา 1 พระองค์คือ พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าพิมพับสรสร้อย
พระองค์เจ้าสอางองค์ประชวรพระโรคพระปับผาสะพิการ แพทย์ได้ถวายพระโอสถเป็นลำดับมา พระอาการก็ยังไม่ดีขึ้น จนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันจันทร์ที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2465 (ปัจจุบันคือ พ.ศ. 2466) เวลา 18.30 นาฬิกา สิริพระชันษา 62 ปีพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงพรหมวรานุรักษ์ เสด็จเป็นประธานสรงน้ำพระศพ แล้วเชิญพระศพออกทางประตูวิจิตรบรรจง ไปบำเพ็ญพระกุศล ณ พระราชวังบวรสถานมงคล ทรงพระราชทานพระโกศราชวงศ์ พระราชทานเพลิงพระศพ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2469
ไอน์ซัทซ์กรุพเพิน

ไอน์ซัทซ์กรุพเพิน ("กำลังรบเฉพาะกิจ" "deployment groups") เป็นหน่วยทีมสังหารของกองกำลังกึ่งทหารหน่วยเอสเอสของนาซีเยอรมนีที่มีส่วนรับผิดชอบต่อการสังหารหมู่ โดยส่วนใหญ่เป็นการยิงเป้า ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง (1939–45) ไอน์ซัทซ์กรุพเพินมีส่วนเกี่ยวข้องกับการสังหารหมู่เหล่าปัญญาชน รวมถึงสมาชิกของพระนักบวช และมีบทบาทสำคัญในปฏิบัติการขั้นตอนสุดท้ายที่ถูกเรียกว่าการแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้าย (Final solution to the Jewish question; Die Endlösung der Judenfrage) ในดินแดนที่ถูกยึดครองโดยนาซีเยอรมนี เหยื่อเกือบทั้งหมดที่ถูกสังหารโดยไอน์ซัทซ์กรุพเพิ่นคือพลเรือน โดยเริ่มต้นจากกลุ่มปัญญาชนและเหล่านักบวช ก่อนจะก้าวไปยังนักการเมืองโซเวียตคอมมิสซาร์ ชาวยิวและชาวยิปซี ซึ่งถูกข้อกล่าวหาว่า ได้เข้าร่วมกับกลุ่มพลพรรค (partisans) ตลอดทั่วยุโรปตะวันออก
ภายใต้การนำของไรซ์ฟือเรอร์-เอสเอสไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์และการกำกับดูแลของไรน์ฮาร์ท ไฮดริช ไอน์ซัทซ์กรุพเพินได้ปฏิบัติการในดินแดนที่ถูกยึดครองโดยกองทัพเยอรมันภายหลังจากการบุกครองโปแลนด์ในเดือนกันยายน ปี ค.ศ. 1939 และปฏิบัติการบาร์บารอสซา (การรุกรานสหภาพโซเวียต) ได้เริ่มปฏิบัติการจากโปแลนด์ภายใต้การยึดครองในเดือน มิถุนายน ปี ค.ศ. 1941 ไอน์ซัทซ์กรุพเพินได้ทำงานร่วมมือกันกับกองพันตำรวจออโป (Orpo-Ordnungspolizei) ในแนวรบด้านตะวันออกเพื่อปฏิบัติการตั้งแต่การสังหารเพียงไม่กี่คนต่อการปฏิบัติการซึ่งกินเวลานานกว่าสองวันหรือมากกว่า เช่น การสังหารหมู่ที่เบบี้ ยาร์ (Babi Yar) ด้วยชาวยิวเสียชีวิตจำนวน 33,771 คน และการสังหารหมู่ที่รัมบูล่า (Rumbula) (ด้วยประมาณ 25,000 คนถูกฆ่าตายในสองวันจากการยิงเป้า) ตามคำสั่งของผู้นำนาซี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ กองทัพเวร์มัคท์ได้ร่วมมือกับไอน์ซัทซ์กรุพเพินและจัดเตรียมการส่งกำลังบำรุงจากการปฏิบัติการของพวกเขา นักประวัติศาสตร์
ที่ชื่อว่า Raul Hilberg ได้ประเมินว่า ระหว่างปี ค.ศ. 1941–1945 ไอน์ซัทซ์กรุพเพินและกองกำลังเสริมที่มีส่วนเกี่ยวข้องได้ทำการสังหารผู้คนไปกว่าสองล้านคนรวมทั้งชาวยิว 1.3 ล้านคน ชาวยิวจำนวนทั้งหมดที่ถูกสังหารในการฆ่าล้างเผ่าพันธ์โดยนาซี ด้วยจำนวนประมาณ 5.5 ถึง 6 ล้านคน
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองได้สิ้นสุดลง ผู้นำระดับอาวุโสจำนวน 24 คนในหน่วยไอน์ซัทซ์กรุพเพินถูกจับกุมและดำเนินคดีในการพิจารณาคดีไอน์ซัทซ์กรุพเพิน ในปี ค.ศ. 1947–48 โดยข้อหาก่ออาชญากรรมต่อมนุษยชาติและสงคราม ได้มีการพิพากษาโทษประหารชีวิตไปจำนวนสิบสี่คนและสองคนได้ถูกจำคุกตลอดชีวิต ส่วนผู้นำของไอน์ซัทซ์กรุพเพินอีกสี่คนได้พยายามต่อสู้คดีในภายหลังและถูกพิพากษาโทษจากประเทศอื่น ๆ
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม ซี

กลุ่ม ซี ของ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก จะเป็นหนึ่งใน 12 กลุ่มที่จะตัดสินหาทีมที่จะผ่านเข้ารอบสำหรับ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบสุดท้าย. กลุ่มนี้ประกอบไปด้วยสี่ทีม: มาลี, กาบอง, บุรุนดี, และ เซาท์ ซูดาน (ทีมชนะเลิศของ รอบเบื้องต้น).
อันดับดาวซัลโว.
การแข่งขันทั้งหมดมี 30 ประตูที่ทำได้ใน 12 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย ประตูต่อนัด.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
แม่น้ำคัมเบอร์แลนด์

แม่น้ำคัมเบอร์แลนด์  เป็นแม่น้ำสายใหญ่ทางตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา มีความยาว 688 ไมล์ (1,107 กม.) มีพื้นที่ระบายน้ำเกือบ 18,000 ตร.ไมล์ (47,000 ตร.กม.) ผ่านทางใต้ของรัฐเคนทักกี และทางเหนือ-กลาง ของรัฐเทนเนสซี แม่น้ำไหลไปทางทิศตะวันตก โดยต้นน้ำอยู่ในเทือกเขาแอปพาเลเชียน ไหลลงแม่น้ำโอไฮโอ ใกล้เมืองแพดูคาห์ ในรัฐเคนทักกี และปากแม่น้ำเทนเนสซี
แม่น้ำโอไฮโอ

แม่น้ำโอไฮโอ  เป็นแม่น้ำสายย่อยของแม่น้ำมิสซิสซิปปีที่ใหญ่ที่สุดในแง่ปริมาณน้ำ ไหลไปทางทิศตะวันตกจากเมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย ไปยังเมืองไคโร รัฐอิลลินอย แม่น้ำมีความยาว 981 ไมล์ (1,579 กม.) ไหลผ่านเขตแดนของหกรัฐ
ลัมโบร์กีนี ไดอะโบล

ลัมโบร์กีนี เดียโบล  เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์กลางลำหลัง ขับเคลื่อนสองล้อท้าย (RMR)/ขับเคลื่อนสี่ล้อ (M4) 2 ประตู 2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทรถยนต์สัญชาติอิตาลี ลัมโบร์กีนี ระหว่างปี ค.ศ. 1990 และ 2001 เดียโบล ได้กลายเป็นรถรุ่นแรกของค่ายที่สามารถทำความเร็วสูงสุดเกิน 200 ไมล์/ชม. (320 กม./ชม.) ไดอะโบล ได้ยุติสายการผลิตไปในปี ค.ศ. 2001 และถูกแทนที่ด้วยสายการผลิตในชื่อ มูร์เซียลาโก คำว่า "Diablo" มีความหมายถึง "ปีศาจ" ในภาษาสเปน
เดียโบล คูเปรุ่นแรกเปิดตัวในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1990 มาพร้อมกับเครื่องขนาด 5.7 L (348 cu in) จำนวน 48 วาล์ว ในเครื่องลัมโบร์กีนี วี12 ซึ่งสามารถให้กำลังได้สูงถึง 492 PS (362 kW; 485 hp) และแรงบิดที่ 580 N·m (428 lb·ft) สามารถทำอัตราเร่ง 0-100 กม./ชม. ในเวลา 4.5 วินาที และความเร็วสูงสุดที่ 325 กม./ชม. (202 ไมล์/ชม.) นอกจากนี้ยังมีรุ่นคูเปย่อยอีกได้แก่ Diablo VT, Diablo SE30, SE30 Jota, Diablo SV, Diablo GT, Diablo VT 6.0, VT 6.0 SE, Diablo SV SE35, Diablo SV ซึ่งแตกต่างกันที่กำลังเครื่อง ระบบการขับเคลื่อน รวมไปถึงชุดแต่งบางส่วน
ในรุ่น Diablo VT Roadster เป็นรุ่นโรดสเตอร์เปิดประทุน ของเดียโบล เปิดตัวครั้งแรกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1995 ใช้ระบบเปิดปิดหลังคาคาร์บอนไฟเบอร์แบบทาร์กาท็อปด้วยไฟฟ้าอัตโนมัติ สามารถทำความเร็วสูงสุด 335 กม./ชม. (208 ไมล์/ชม.) ซึ่งทำความเร็วได้ดีกว่ารุ่นคูเปมาตราฐานตัวแรก
ต้นน้ำของแผ่นดิน

ต้นน้ำของแผ่นดิน เป็นละครโทรทัศน์แนว ละครเทิดพระเกียรติวันแม่ 12 สิงหาคม 2559 บทประพันธ์ของ กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์ บทโทรทัศน์โดย กฤติญา สัมฤทธิ์ประสงค์ กำกับการแสดงโดย เอกภพ ตันหยงมาศกุล ผลิตโดย บริษัท กันตนา มูฟวี่ ทาวน์ (2002) จำกัด ร่วมกับ มูลนิธิอนุรักษ์ป่ารอยต่อ ๕ จังหวัด ออกอากาศวันศุกร์ เวลา 21.35 - 24.00 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก นำแสดงโดยศิวัฒน์ โชติชัยชรินทร์, รักษ์ณภัค วงศ์ธนทัศน์, หลุยส์ เฮส, รัศม์ประภา วิสุมา และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2559 (จบในตอน)
ลำดับรายการโทรทัศน์.
<table class="wikitable" style="margin:1em auto; font-size: smaller; width: 530pt">
<th style="color: black;" colspan="3">ช่อง 5
 ละครวันศุกร์ เวลา 21.35 - 24.00 น.</th>
<tr>
<th style="width: 33%;">ก่อนหน้า</th>
<td style="text-align: center; width: 34%; font-weight: bold;" rowspan="2">ต้นน้ำของแผ่นดิน</td>
<th style="width: 33%;">ถัดไป</th>
</tr><tr style="text-align: center;">
<td></td>
<td> ป่ารักน้ำ พ.ศ. 2560
</td></tr>
</table>
ชญดา วิสุทธิปราณี

ชญดา วิสุทธิปราณี หรือ ศิศศิญา วิสุทธิปราณี (ชื่อเล่น:ทราย) หรือชื่อเดิม จิตติมา วิสุทธิปราณี เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา และเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขัน เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 1 ในทีมของเมนเทอร์รฐา โพธิ์งาม โดยได้ผ่านเข้ารอบ 4 คนสุดท้าย
ในปี 2561 ได้เข้าแข่งขันใน เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซัน 4 โดยได้อยู่ทีมของเมนเทอร์พลอย เฌอมาลย์ บุญยศักดิ์ และ พิม ซอนย่า คูลลิ่ง
ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าวบันเทิงของสำนักข่าวท็อปนิวส์
ทากัตสึกาซะ ฟูซาโกะ

ทากัตสึกาซะ ฟูซาโกะ (12 ตุลาคม 2196 – 19 พฤษภาคม 2255) จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็น ชูงู หรือจักรพรรดินีใน จักรพรรดิเรเง็ง ซึ่งพระองค์มีพระธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงมาซาโกะ
เมื่อจักรพรรดิเรเง็งผู้เป็นพระสวามีได้สละราชบัลลังก์ให้พระราชโอรสขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิฮิงาชิยามะ ในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2230 พระองค์ก็ปลงพระเกศาออกผนวชเป็นแม่ชีโดยมีฉายาทางธรรมว่า ชินโจไซมง ("Shinjōsaimon-in") ก่อนจะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2255 ขณะพระชนมายุได้ 58 พรรษา
เจ้าหญิงมาซาโกะ (พระธิดาในจักรพรรดิเรเง็ง)

เจ้าหญิงมาซาโกะ (1673 – 1746) เป็นสมาชิกราชวงศ์ในช่วงกลางยุคเอโดะ พระราชธิดาองค์ที่ 3 ของจักรพรรดิเรเง็ง พระมารดาของพระองค์คือทากาสึกาซะ ฟูซาโกะ พระสวามีของพระองค์คือนิโจ สึนาฮิระ และพระโอรสของพระองค์คือนิโจ โยชิตาดะ พระนามในวัยเด็กของพระองค์คือ ออนนะนิโนะมิยะ พระสุสานคือนิซงอิง
เจ้าหญิงมาซาโกะ (จักรพรรดิเรเซ)

เจ้าหญิงมาซาโกะ (ค.ศ. 950 – 10 มกราคม ค.ศ. 1000) เป็นเจ้าหญิงและจักรพรรดินีญี่ปุ่นในยุคเฮอัง พระนางเป็นพระมเหสีในจักรพรรดิเรเซ พระภาดา พระนางเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิซูซากุกับเจ้าหญิงฮิโรโกะ
พระประวัติ.
เจ้าหญิงมาซาโกะประสูติเมื่อ ค.ศ. 950 หลังพระราชบิดาสละราชสมบัติ เป็นพระธิดาในอดีตจักรพรรดิซูซากุที่ประสูติแต่เจ้าหญิงฮิโระโกะ พระราชนัดดาของจักรพรรดิไดโงะ ทำให้เจ้าหญิงมะซะโกะมีศักดิ์เป็นพระราชปนัดดา (เหลน) ของจักรพรรดิไดโงะ
เมื่อเจ้าหญิงมาซาโกะประสูตินั้นพระบิดาคืออดีตจักรพรรดิซุซะกุได้สละราชบัลลังก์ไปแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 1489 และหลังจากประสูติได้ไม่นานเจ้าหญิงฮิโระโกะพระมารดาก็เกิดพระอาการตกพระโลหิตและสิ้นพระชนม์ในอีก 2 ปีต่อมาคือ พ.ศ. 1495 อดีตจักรพรรดิซุซะกุพระบิดาก็สิ้นพระชนม์ลงอีกทำให้ จักรพรรดิมูรากามิ ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) ได้รับอุปการะเจ้าหญิงมะซะโกะ
ต่อมาพระองค์อภิเษกกับเจ้าชายโนริฮิระและได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อ พ.ศ. 1510 ขณะพระชนมายุเพียง 17 พรรษาภายหลังจากที่เจ้าชายโนริฮิระพระสวามีขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิเรเซกระทั่งจักรพรรดิเรเซสละราชบัลลังก์ใน พ.ศ. 1516 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น โคไทโง หรือพระพันปีและได้รับการสถาปนาเป็น ไทโคไทโง หรือสมเด็จพระอัยยิกาเจ้าเมื่อ พ.ศ. 1529 ก่อนจะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 1543
ทศกัณฐ์ (ละครโทรทัศน์)

ทศกัณฐ์  เป็นละครโทรทัศน์อินเดียที่กล่าวถึงประวัติของพญาทศกัณฐ์ ออกอากาศทางช่อง Zee TV ในอินเดีย ต่อมาสหมงคลฟิล์มได้ซื้อลิขสิทธิ์ แล้วก็นำมาออกอากาศทางช่อง มงคลแชนแนล ในประเทศไทย โดยมีทีมพากย์พันธมิตรให้เสียงพากย์ภาษาไทย นำแสดงโดย นาเรนดร้า จา, ปาราส ออโรรา รับบทเป็น พญาทศกัณฐ์ ซึ่งละครเรื่องนี้ออกอากาศต่อจากละครโทรทัศน์เรื่อง พระศิวะ ที่อวสานลงไป
เนื้อเรื่อง.
เนื้อเรื่องกล่าวถึงพญาทศกัณฐ์ที่ได้ลักพาตัวนางสีดาผู้มีรูปโฉมที่งดงาม ไปจากพระรามที่เป็นพระสวามี เป็นเหตุให้เกิดศึกสงครามระหว่าง ฝ่ายพระราม กับ ฝ่ายทศกัณฐ์ จนญาติมิตรของฝ่ายทศกัณฐ์ล้มตายไปเป็นจำนวนมาก สุดท้ายทศกัณฐ์ก็ถูกล่อลวงเอากล่องดวงใจไป ด้วยเล่ห์เพทุบายของหนุมาน ทำให้ทศกัณฐ์เองก็ต้องตายเพราะนิสัยเจ้าชู้และความไม่ยอมแพ้ของตน
ลำดับรายการโทรทัศน์.
<table class="wikitable" style="margin:1em auto; font-size: smaller; width: 530pt">
<th style="color: black;" colspan="3"> มงคล แชนแนล
 ซีรีส์ภารตะ วันจันทร์-ศุกร์ 2 ช่วงเวลา 6.00-6.30น. / 13.00-13.30น.</th>
<tr>
<th style="width: 33%;">ก่อนหน้า</th>
<td style="text-align: center; width: 34%; font-weight: bold;" rowspan="2">ทศกัณฐ์ (ละครโทรทัศน์)</td>
<th style="width: 33%;">ถัดไป</th>
</tr><tr style="text-align: center;">
<td> พระศิวะ
</td>
<td> นาคิน
</td></tr>
</table>
โดคูเมนต์ เอร์

โดคูเมนต์ เอร์  เป็นมินิซีรีส์แนวระทึกขวัญการเมืองและระทึกขวัญกฎหมาย ของสหภาพโซเวียต ที่สร้างจากนวนิยายเรื่องเดียวกันของ เออร์วิง วอลลิซ มินิซีรีส์มีทั้งหมด 3 ตอน กำกับโดย Valeriy Kharchenko โดยออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งสหภาพโซเวียตในปี 1985 โดยมินิซีรีส์ถ่ายทำที่ มินสค์ และ ทาลลินน์ ในปี 1984 ส่วนเทปข่าวและรายการจากสหรัฐอเมริกา ได้มาจาก Gosteleradio
มินิซีรีส์เล่าเรื่องราวในช่วง ศตวรรษที่ 21 โดยเกี่ยวกับ นักการเมือง และ บุคคลระดับสูงในสหรัฐอเมริกา นำโดยผู้อำนวยการเอฟบีไอ เตรียมที่จะลอบสังหารประธานาธิบดีสหรัฐเพื่อกำหนดสถานการณ์ฉุกเฉินและยึดอำนาจเป็นเผด็จการ
แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก กลุ่ม ดี

กลุ่ม ดี ของ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบคัดเลือก จะเป็นหนึ่งใน 12 กลุ่มที่จะตัดสินหาทีมที่เข้ารอบสำหรับ แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 รอบสุดท้าย. กลุ่มนี้ประกอบไปด้วยสี่ทีม: แอลจีเรีย, โตโก, เบนิน, และ แกมเบีย.
อันดับดาวซัลโว.
การแข่งขันทั้งหมดมี 24 ประตูที่ทำได้ใน 12 นัด, สำหรับค่าเฉลี่ย ประตูต่อนัด.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
โคโนเอะ นางาโกะ

โคโนเอะ นางาโกะ (ค.ศ. 1218 – 9 มีนาคม ค.ศ. 1275) รู้จักกันในฐานะ ทากัตสึกาซะ-อิง (鷹司院) เป็นจักรพรรดินีญี่ปุ่นที่เป็นพระมเหสีในจักรพรรดิโกะ-โฮริกาวะ
จังหวัดลาเนาเดลซูร์

ตีโมกลาเนา  หรือ ลาเนาเดลซูร์  เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่ในเขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิมทางภาคใต้ของประเทศ จังหวัดนี้มีอาณาเขตจรดจังหวัดฮีลากังลาเนาทางทิศเหนือ จังหวัดบูคิดโนนทางทิศตะวันออก จังหวัดมากินดาเนาเดลนอร์เตและจังหวัดโคตาบาโตทางทิศใต้ ส่วนทางทิศตะวันตกเฉียงใต้จรดอ่าวอิลลานาซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวโมโร เมืองหลักของจังหวัดคือมาราวี
ภายในพื้นที่จังหวัดตีโมกลาเนาเป็นที่ตั้งของทะเลสาบลาเนาซึ่งเป็นทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดในเกาะมินดาเนา "บทร้องสวดมหากาพย์ดาราเงน" ของกลุ่มชนมาราเนาในจังหวัดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติให้เป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551
ศูนย์กีฬาแห่งชาติออลิมปีย์สกึย

ศูนย์กีฬาแห่งชาติออลิมปีย์สกึย หรือ ศูนย์กีฬาโอลิมปิกแห่งชาติ  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในกรุงเคียฟ ประเทศยูเครน ตั้งอยู่บนเนินเขาแชแรปานอว์ในเขตเปแชสก์ เคยใช้ในการจัดมหกรรมกีฬาทั้งในระดับทวีปและระดับโลกมามากมายและสนามแห่งนี้ยังเป็นสนามที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในยุโรปตะวันออกโดยเป็นรองแค่สนามกีฬาลุจนีกีของประเทศรัสเซีย
สนามกีฬาแห่งนี้มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมาย ทำให้ถูกนำมาใช้ในการจัดการแข่งขันฟุตบอลบางรายการในมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
หลังจากมีการปรับปรุงหลังคาและซ่อมแซมอุปกรณ์ต่าง ๆ ก็กลับมาเปิดใช้อีกครั้งในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2011 ซึ่งการเปิดใช้ในครั้งนี้เป็นการเปิดการแสดงของชากีรา และในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011 ก็ได้มีการจัดการแข่งขันฟุตบอลกระชับมิตรระหว่างฟุตบอลทีมชาติยูเครนกับฟุตบอลทีมชาติเยอรมนีโดยผลคือ 3–3 ประตู สนามแห่งนี้ยังถูกใช้ในการจัดการแข่งขันฟุตบอลยูโร 2012และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2018ที่ประเทศยูเครนเป็นเจ้าภาพ
ประวัติ.
หลังประเทศยูเครนได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1991 สนามแห่งนี้ได้ใช้เป็นสนามประจำของฟุตบอลทีมชาติยูเครนและได้เปลี่ยนชื่อเป็นศูนย์กีฬาแห่งชาติออลิมปีย์สกึย (ริพับลิกันสเตเดียม) จึงทำให้สถานีรถไฟใต้ดินออลิมปีย์สกาที่อยู่ใกล้เคียงมีชื่อเรียกว่า "แรสปูบลือกันสกึยสตาดีออน" (Respublykanskyi Stadion)
ในปี 1997-1999 สนามได้มีการปรับปรุงใหม่ตามหลักเกณฑ์ของฟีฟ่าซึ่งทำให้สนามมีความจุลดลงเหลือ 83,450 ที่นั่ง
สนามแห่งนี้ใช้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลดือนามอ แต่หลังจากเกิดการเปลี่ยนแปลงของสนามใน ค.ศ. 1998 ทำให้สโมสรฟุตบอลดือนามอตัดสินใจย้ายออกไปสร้างสนามใหม่ชื่อสนามโลบานอว์สกีดีนาโมซึ่งเป็นสนามที่จุคนได้น้อยกว่า ซึ่งการย้ายสนามของสโมสรฟุตบอลดือนามอนี้ทำให้สนามนี้ถูกเซ็นสัญญาเช่ายืมโดยสโมสรฟุตบอลดือนามอกือยิวแทนแต่จะใช้แค่เกมส์ในบ้านหรือเกมส์ในทัวร์นาเมนต์ใหญ่เท่านั้น
สนามนี้ยังใช้เป็นสนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติยูเครนและเป็นสถานใช้ในการจัดทัวร์นาเมนต์หรือมหกรรมกีฬาของประเทศยูเครนหรือที่ยูเครนเป็นเจ้าภาพ เช่นยูเครเนียนคัพ, โอลิมปิกฤดูร้อน 1980, ฟุตบอลยูโร 2012 หรือการแข่งขันที่ฟีฟ่าขอใช้ เช่นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2018
เจ้าหญิงยูกิโกะ

เจ้าหญิงยูกิโกะ (幸子女王; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1680 – 18 มีนาคม ค.ศ. 1720) ภายหลังรู้จักกันในพระนาม "โชชูมนอิง"(承秋門院) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีในจักรพรรดิฮิงาชิยามะ พระนางเป็นหนึ่งใน 4 จักรพรรดินีที่มีชีวิตในยุคเอดดะ
ยามะซะตอ

ยามะซะตอ ([jàma̰ zaʔ tɔ̀], "รามชาดก") เป็นรามายณะฉบับไม่เป็นทางการของประเทศพม่า มีทั้งหมดเก้าบท ส่วนชื่อ "ยามะ" คือพระราม ส่วน "ซะตอ" คือชาดก
ประวัติ.
ยามะซะตอเป็นมุขปาฐะที่สืบมาแต่รัชสมัยพระเจ้าอโนรธา กษัตริย์แห่งพุกาม เพราะที่วัดนะเลาน์ (Nathlaung Temple) เทวสถานที่สร้างเพื่อบูชาพระวิษณุในกำแพงเมืองพุกามนั้นมีประติมากรรมหินรูปพระรามชื่อว่า "รามจันทระ" (Ramachandra) แต่มิทราบว่ามีความเกี่ยวข้องอันใดกับรามายณะฉบับวาลมีกิ แต่อย่างน้อยหนุมานเป็นที่รู้จักในพม่าก่อนปี พ.ศ. 2070 เพราะพบรูปพระรามประทับบนหลังหนุมาน แต่หลังจากนั้นอีกหกศตวรรษก็ไม่ปรากฏรามายณะเป็นลายลักษณ์อักษรอีกเลย
กระทั่งถึงยุคราชวงศ์คองบอง กรุงศรีอยุธยาเสียแก่พม่าในปี พ.ศ. 2310 พม่าได้กวาดต้อนผู้คนจากกรุงศรีอยุธยาเป็นเชลย ชนเหล่านี้มีทั้งเจ้านาย ช่างฝีมือ นักแสดง และนักดนตรีรวมอยู่ด้วย หลังจากนั้นเป็นต้นมารามายณะฉบับพม่าจึงรับอิทธิพลจากรามเกียรติ์ของอาณาจักรอยุธยาค่อนข้างสูงผ่านเชลยเหล่านี้ เหล่าเชลยจึงก่อตั้งคณะละครที่ยังแต่งกายตามประเพณีและการร่ายรำแบบอยุธยาดั้งเดิม เกิดโขนรามเกียรติ์ภาษาพม่าในราชสำนักอังวะจนได้รับความนิยม 
รามายณะฉบับพม่าพัฒนาผ่านงานศิลปะแขนงต่าง ๆ จนกลายเป็นยุคทองของยามะซะตอ เช่น รามายณะฉบับอู ออง พโย (U Aung Phyo) เริ่มแต่พลกัณฑ์จนถึงยุทธกัณฑ์ ปี พ.ศ. 2318, บทกวีรามายณะของอูโท (U Toe) มีสองบทคือ บทร้องพระราม (Yama yakan) และบทร้องนางสีดา (Thida yakan) ปี พ.ศ. 2327, การแสดงพระราม (Yama pyazat) ปี พ.ศ. 2332 และเรื่องราวของพระรามขณะทรงพระเยาว์ (Kalay Yama wuthtu) ปี พ.ศ. 2343 นอกจากนี้พระนางตะเคง (Thakin) พระมเหสีในพระเจ้าจิงกูจา ทรงริเริ่มนำทำนองดนตรีและเพลงพม่าเข้าแทนที่เพลงอยุธยาดั้งเดิม ทั้งทรงพระราชนิพนธ์เพลงใหม่ด้วย นอกจากนี้ยังเปลี่ยนแปลงการแต่งกายของนักแสดงใหม่ เพราะมองว่าผ้านุ่งของไทยดูไม่เป็นผู้หญิงเท่าที่ควร
ในยุคพระเจ้ามินดง ถือเป็นยุคเสื่อมของยามะซะตอ เพราะพระเจ้าอยู่หัวทรงเคร่งครัดในพุทธศาสนา ทรงมองว่าละครเป็นเรื่องเหลวไหลไร้สาระ แต่ก็มีการแสดงยามะซะตอนี้ในรัชกาลอยู่บ้าง ในเวลาต่อมามีครูละครคนหนึ่งตัดสินใจไปตั้งคณะละครในพม่าส่วนที่ตกเป็นของสหราชอาณาจักรเพราะมิอาจทนสภาวะการเมืองที่ไม่ปรกติในราชสำนัก และแสดงกันเองกลางพื้นดินเพราะไม่มีเวทีและฉากสวยงามดังก่อน
นอกจากนี้ยังมีรามายณะฉบับมอญที่ชื่อว่า "Loik Samoing Ram" รจนาโดยพระอุตตมะเมื่อปี พ.ศ. พ.ศ. 2377 ซึ่งใกล้เคียงกับฉบับพม่า ผู้เขียนอธิบายว่าเพราะเมืองหลวงนิยมรามายะฉบับพม่า อย่างไรก็ตามรามายณะฉบับนี้มีความเชื่อมโยงกับฉบับภาษาไทย ชวา และมลายู และมีตอนพิเศษที่ต่างออกไปจากฉบับภาษาไทย พม่า และมลายู
ตัวละคร.
ตัวละครในยามะซะตอมีความใกล้เคียงกับรามายณะดั้งเดิม การแต่งกายของตัวละครนั้นเป็นการผสมผสานระหว่างพม่ากับไทย ส่วนชื่อตัวละครนั้นเป็นคำพม่าที่ทับศัพท์มาจากภาษาสันสกฤต ยกตัวอย่างเช่น
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ปลาทุงงะ

ปลาทุงงะ หรือ ปลาแป้งแช่ ในภาษาเหนือแถบดอยหัวมด (ดอยหัวหมด อำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก) เป็นปลาน้ำจืดจำพวกปลาพลวงขนาดกลางชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Neolissochilus dukai" จัดเป็นหนึ่งในแปดชนิดของปลาพลวงที่พบได้ในประเทศไทย 
มีลำตัวยาวเรียว แบนข้าง ปากเล็กอยู่ตํ่า บริเวณหัวตอนหน้าหรือก่อนถึงตามีตุ่มเนื้อขนาดเล็กกระจายอยู่ เกล็ดใหญ่ มีจุดสีดำที่โคนครีบหางเห็นได้ชัดในปลาขนาดเล็ก พบอาศัยอยู่ตามเขตต้นนํ้าลำธารบริเวณภูเขาทั่วประเทศไทย และพบได้ในประเทศข้างเคียง
เจ้าหญิงเทะรุโกะ

เจ้าหญิงเทะรุโกะ (1767 – 5 ตุลาคม 1805) เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นเป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ และเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดา
สถานีทิพวัล

สถานีทิพวัล (รหัส: YL22) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง โดยยกระดับเหนือถนนเทพารักษ์ในพื้นที่อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
ที่ตั้ง.
สถานีทิพวัลตั้งอยู่บนถนนเทพารักษ์ บริเวณปากซอยหมู่บ้านทิพวัล 1 ในพื้นที่หมู่ที่ 3 บ้านทิพวัล ตำบลเทพารักษ์ อำเภอเมืองสมุทรปราการ จังหวัดสมุทรปราการ
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีเหลืองตกแต่งรั้วและเสาบริเวณสถานี ชั้นชานชาลา ชั้นจำหน่ายตั๋ว ป้ายบอกทาง และทางเข้าออกสถานี เพื่อบ่งบอกว่าเป็นสถานีของสายสีเหลือง
รูปแบบ.
กว้าง 22.7 เมตร ยาว 140 เมตร มีช่วงพื้นที่รองรับรางรถไฟยาว 135 เมตร ประกอบด้วยชั้นจำหน่ายตั๋วและชั้นชานชาลา โดยชานชาลาเป็นแบบชานชาลาด้านข้างและมีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
สิ่งอำนวยความสะดวก.
ลิฟต์และสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้พิการ
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ

ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ (1579 – 30 กันยายน 1670) หรือ ชิโจ โนะ มิยะ จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นเป็นธิดาคนโตของ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และเป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิโกะ-เรเซ โดยเข้าถวายตัวเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1593 และได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 1594 แต่มิอาจมีพระโอรสให้กับจักรพรรดิได้
กระทั่งวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 1611 หรือ 2 วันก่อนที่จักรพรรดิโกะ-เรเซสวรรคตพระองค์ได้สถาปนาเจ้าหญิงโชชิซึ่งก่อนหน้านั้นเป็นชูงูและ ฟุจิวะระ โนะ คังชิ เป็น "โคโง" ขณะที่ฮิโระโกะถูกลดพระอิสริยยศเป็น ชูงู หรือจักรพรรดินีลำดับที่ 2 นับเป็นครั้งแรกที่มีจักรพรรดินีถึง 3 องค์ในวันเดียวกันจากนั้นไม่นานอดีตจักรพรรดินีฮิโระโกะได้ปลงพระเกศาเป็นแม่ชีมีฉายาทางธรรมว่า "ชิโจ โนะ มิยะ" 
ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 1612 จักรพรรดิโกะ-ซังโจ ได้สถาปนาท่านชิโจเป็น "โคไตโง" หรือ ฮองไทเฮา จากนั้นในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 1617 จักรพรรดิชิระกะวะ ได้สถาปนาให้เป็น "ไทโคไทโง" หรือ สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า กระทั่งท่านชิโจสิ้นพระชนม์ที่ อุจิ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 1670
ทศกัณฐ์ (แก้ความกำกวม)

ทศกัณฐ์ อาจหมายถึง
สถานที่.
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
คนเล่าผี

คนเล่าผี  เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทละครชุด เค้าโครงเรื่อง บทประพันธ์ อ บทโทรทัศน์ ส้มตำ เสาวรส, นำแสดงโดย ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบทีวีแอนะล็อก ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ และออกอากาศคู่ขนานผ่านระบบทีวีดิจิตอล ทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ออกอากาศทุกวันเสาร์ เวลา 22.45 - 23.30 น. เริ่มออกฉายครั้งแรก ในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ จนถึงวันที่ พ.ศ. 2560
ฟุจิวะระ โนะ คังชิ

ฟุจิวะระ โนะ คังชิ (1564 – 30 กันยายน 1645) จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นธิดาคนที่ 3 ของ ฟูจิวาระ โนะ โนริมิชิ น้องชายของ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ ซึ่งทั้งสองเป็นบุตรชายของ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ และเป็นจักรพรรดินีหรือ "โคโง" ใน จักรพรรดิโกะ-เรเซ
ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ

ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ (1535 – 2 มีนาคม 1617) ขุนนางที่เรืองอำนาจใน ยุคเฮอัง เป็นบุตรชายของ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ที่เกิดแต่ มินะโมะโตะ โนะ ริงชิ ได้สืบทอดตำแหน่ง เซ็สโซ ต่อจากบิดาเมื่อ พ.ศ. 1560 และก้าวไปดำรงตำแหน่งต่อจากบิดาในตำแหน่ง คัมปะกุ เมื่อ พ.ศ. 1563 จนถึง พ.ศ. 1611 
โยะริมิชิได้เป็นผู้สั่งให้สร้าง วัดเบียวโด หนึ่งในมรดกโลกของญี่ปุ่นซึ่งในตอนแรกใช้เป็นที่พำนักของมิชินะงะที่ออกบวชต่อมาโยะริมิชิได้ถวายให้เป็นวัดในศาสนาพุทธนอกจากนี้โยะริมิชิยังมีศักดิ์เป็นพระสัสสุระหรือพ่อตาของ จักรพรรดิโกะ-เรเซ เพราะเขาได้ถวายตัวบุตรสาวคือฮิโระโกะเข้าไปเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิโกะ-เรเซ
เจ้าหญิงคินชิ

เจ้าหญิงคินชิ (13 พฤศจิกายน 1858 – 30 พฤษภาคม 1905) เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโกไดโงะ และเป็น เจ้าหญิงพระชายา ใน จักรพรรดิโคงง
เจ้าชายนาโอฮิโตะ

เจ้าชายนะโอะฮิโตะ (1335 – 2 มิถุนายน 1408) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิฮานาโซโนะ ซึ่งประสูติภายหลังจากที่พระบิดาสละราชบัลลังก์แล้วต่อมาพระองค์ได้เป็นพระโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิซุโก และได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อ พ.ศ. 1851 กระทั่งถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 1854 ภายหลังจากที่พระบิดาบุญธรรมถูกโค่นราชบัลลังก์
นิวะตะ โนะ ชิชิ

นิวะตะ โนะ ชิชิ (源資子; ? – 12 สิงหาคม 1937) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นจากตระกูลนิวะตะโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิซุโก และเป็นพระมารดาของ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าชายผู้เป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 1937
เจ้าชายโยชิฮิโตะ

เจ้าชายโยะชิฮิโตะ (1894 – 9 ธันวาคม 1959) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระโอรสในอดีตจักรพรรดิซุโกที่ประสูติแต่ นิวะตะ โนะ ชิชิ และพระองค์ยังเป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ
พระลักษมณ์พระราม

พระลักษมณ์พระราม , พระรามชาดก  หรือ รามเกียรติ์  เป็นมหากาพย์ลาวที่ดัดแปลงมาจาก "รามายณะ" ของวาลมีกิ มีความใกล้เคียงกับ "ฮิกายัตเซอรีรามา"  อันเป็นรามายณะฉบับมลายู มหากาพย์นี้เคยสูญหายไปพร้อมกับศาสนาฮินดู แต่ภายหลังได้กลับมาอีกครั้งในรูปแบบชาดกของพระพุทธศาสนา ซึ่งเคยแพร่หลายและเป็นที่นิยมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทยด้วยเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรล้านช้าง
ศัพทมูล.
ชื่อ "พระลักษมณ์พระราม"  มาจากชื่อตัวละครเอกสองตัวซึ่งเป็นพี่น้องกันคือ พระลักษมณ์ ("พระลัก") และพระราม ("พระราม") เพราะพระรามเป็นตัวละครเอกจึงตั้งชื่อนี้เพื่อความคล้องจอง ส่วนที่นำชื่อพระลักษมณ์ขึ้นก่อนพระราม ก็เพราะว่าพระลักษมณ์เป็นผู้ประเสริฐคอยช่วยเหลือพระรามผู้เป็นพี่ชายโดยสมัครใจ เนื่องจากพระลักษมณ์พระรามเป็นชาดกเรื่องหนึ่งจึงถูกเรียกว่า "พระรามชาดก"  บ้างก็เรียกว่า "รามเกียรติ์" 
ประวัติ.
ประวัติการแต่ง "พระลักษมณ์พระราม" ในตำนานลาวมักมุ่งไปในช่วงรัชกาลพระเจ้าฟ้างุ้ม ปฐมกษัตริย์ล้านช้างเป็นสำคัญ ที่เสด็จมาพร้อมกับทหาร กวี และศิลปินจากพระนครที่คุ้นเคยกับเรียมเกร์  หรือรามายณะฉบับเขมรมาก่อน ทว่าวัฒนธรรมอินเดียนั้นแพร่หลายบริเวณมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ซึ่งในอดีตเรียกว่า "คันธาระ" (Gandhara) ตั้งแต่ 2 ปีก่อนคริสต์ศักราช วัฒนธรรมอินเดียแพร่หลายโดยจักรวรรดิสาตวาหนะ (230 ปีก่อนคริสต์ศักราช – ค.ศ. 200) แม้ไม่สามารถคาดการณ์ได้ว่าการอพยพของชนชาติไทเกิดขึ้นเมื่อใด แต่การรับและส่งต่อวัฒนธรรมน่าจะเกิดขึ้นเมื่อชาวไทลงหลักปักฐานในดินแดนแห่งใหม่ก็รับอิทธิพลอินเดียผ่านวัฒนธรรมมอญและเขมร ซึ่งในดินแดนลาวก็มีโบราณสถานคือวัดภูในจำปาศักดิ์ ที่ตกแต่งลวดลายด้วยภาพจากเรื่องรามายณะและมหาภารตะ เป็นหลักฐานเชิงประจักษ์ว่าลาวรับวรรณกรรมฮินดูแล้ว
แม้ชาวไทในลุ่มน้ำโขงจะรับอิทธิพลจากศาสนาพุทธนิกายเถรวาทมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 7–8 และกลายเป็นศาสนาหลักแทนศาสนาฮินดูและนิกายมหายานในศตวรรษที่ 15 หลังจากนั้นเป็นต้นมาจึงมีการดัดแปลงรามายณะเป็นภาษาท้องถิ่นในศตวรรษที่ 18 โดยนำทสรถชาดกเข้ามาในเรื่อง และดัดแปลงเข้ากับวัฒนธรรมลาวและนิกายเถรวาทอย่างสมบูรณ์
นัยทางศาสนา.
แม้ศาสนาฮินดูจะสูญไปจากลาว แต่ยังหลงเหลือความเชื่อเทพเจ้าฮินดูปรากฏอยู่ในพระรามชาดก ทั้งได้รับอิทธิพลนาฏกรรมจากเขมร ไทย และชวาผสมกับการร่ายรำพื้นเมืองเล็กน้อย โดยเฉพาะโขนและละครมีลักษณะ การแต่งกาย และโครงเรื่องใกล้เคียงกับฉบับเขมร ไทย และชวา
พระลักษมณ์พระรามบางฉบับมีโครงเรื่องอย่างชาดก เพราะพระรามเป็นผู้เสียสละ มีจริยธรรม และประพฤติอยู่ในศีลธรรมอันดี เป็นอดีตชาติของพระพุทธเจ้า ต่างจากราพณาสูร ("ฮาบมะนาสวน") ที่ประพฤติตนชั่วร้าย เปรียบดั่งพระเทวทัต พระญาติของพระพุทธเจ้า ด้วยเหตุนี้พระลักษณ์พระรามจึงมีการสอดแทรกความรู้ทางศาสนาและแสดงให้เห็นว่าความดีย่อมดีกว่าความชั่ว ราพณาสูรเป็นมารผู้ล่อใจให้พระพุทธเจ้าขณะบำเพ็ญเพียร ระบบจักรวาลวิทยาของฮินดูก็อยู่ในพระไตรปิฎกและเทพเจ้าผู้มีบทบาทสำคัญในเรื่องคือ พระอินทร์ และพระอิศวร และยังปรากฏในชาดกช่วงอื่น ๆ
ส่วนร่องรอยการนับถือผีในพระลักษมณ์พระรามนี้มีแม่น้ำโขงเป็นองค์ประกอบแทนแม่น้ำคงคา รวมทั้งมีพญานาคมาบอกบิดาของพระรามว่าให้ย้ายราชธานีจากเมืองมหาธานีศรีพันพร้าว (ปัจจุบันคืออำเภอศรีเชียงใหม่ จังหวัดหนองคาย) ไปยังเมืองจันทบุรีศรีสัตตนาค (ปัจจุบันคือนครหลวงเวียงจันทน์ ประเทศลาว) ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแทน ซึ่งพญานาคยังได้รับการบูชาโดยชาวลาวและชาวอีสานมาจนถึงปัจจุบัน พระลักษมณ์พระรามยังเพิ่มเติมในเรื่อง "ควายทรพี" ซึ่งมุ่งไปที่การต่อสู้ของพาลี ("พะลีจัน") สุครีพ ("สังคีบ") กับควายทรพี ซึ่งสื่อให้เห็นถึงศาสนาพุทธที่เข้ามาแทนที่การบูชาควายของชาวลาวในอดีต
ตัวละคร.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
หลงไฟ

หลงไฟ เป็นละครโทรทัศน์แนวประโลมโลก จากปลายปากกาของ กฤษณา อโศกสิน สร้างเป็นภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ถึง 3 ครั้งด้วยกัน
การสร้างเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์.
ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2533 สร้างเป็นภาพยนตร์ จัดจำหน่ายโดย ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น บทภาพยนตร์โดย ภรณ์ รวี กำกับโดย รุจน์ รณภพ นำแสดงโดย ภัสสร บุณยเกียรติ, สันติสุข พรหมศิริ, วรุฒ วรธรรม, เวนย์ ฟอลโคเนอร์ และ ระวิน ชุมเกษียร ออกฉายในโรงภาพยนตร์สำหรับเรื่องนี้ครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2533
ครั้งที่สอง ในปีพ.ศ. 2544 กำกับการแสดงโดยธำรงค์ วิจิตรสาร เพื่อออกอากาศทางช่อง ITV ได้นักแสดงสาวมากความสามารถอย่าง "อุ้ม ลักขณา วัธนวงส์ศิริ" มารับบทเป็นก้านแก้ว แต่สุดท้ายละครเรื่องนี้ก็ไม่ได้ออกอากาศด้วยเหตุผลบางประการ
และครั้งที่สาม ในปี พ.ศ. 2560 โดยสร้างในโปรเจกต์ The Writers ผลิตโดย บริษัท เก้ง กวาง แก๊ง จำกัด บทโทรทัศน์ ธัญลักษณ์ จุลพงษ์ กำกับการแสดงโดย เอกสิทธิ์ ตระกูลเกษมสุข และ คฑาเทพ ไทยวานิช นำแสดงโดย พิมพ์ชนก ลือวิเศษไพบูลย์, ปฐมพงศ์ เรือนใจดี,จุฑาวุฒิ ภัทรกำพล,มชณต สุวรรณมาศ, กัลยา เลิศเกษมทรัพย์, ภรัณยู โรจนวุฒิธรรม, พิษณุ นิ่มสกุล, ภัทรภณ โตอุ่น, กิจเกษม แมคแฟดเดน, ณัฐภัสสร สิมะเสถียร, กฤตธวัฒน์ เอกชัย, สรัณณัฏฐ์ ประดู่คู่ยามดี และ วรินดา ดำรงผล ออกอากาศทุกวันจันทร์ - อังคาร เวลา 20.20 - 21.35 น. เริ่มตอนแรกวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 – 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ช่อง GMM25 ต่อจากเรื่องละครคน เป็นการพลิกบทบาทของนักแสดงสาว ใบเฟิร์น พิมพ์ชนก ที่มารับบทเป็นสาวไซด์ไลน์
แผนที่โลก

แผนที่โลก คือแผนที่แสดงพื้นที่ส่วนใหญ่หรือพื้นที่ทั้งหมดของโลก การครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ทำให้มีปัญหาเรื่องเส้นโครงแผนที่ แผนที่โลกเป็นการแปลงผิวโลกที่มีลักษณะเป็น 3 มิติมาทำเป็นภาพในระนาบราบ (ภาพ 2 มิติ) การทำแผนที่โลกมีเทคนิคมากมายที่พัฒนาขึ้นเพื่อตอบสนองและนำเสนอแผนที่ให้มีความสมจริง สวยงาม และตอบสนองความต้องการ
การสร้างแผนที่โลกจำเป็นต้องมีความรู้เกี่ยวกับโลก ทวีปและมหาสมุทร การสร้างแผนที่โลกให้ถูกต้องในยุคก่อนประวัติศาสตร์ถึงสมัยกลางจึงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ เนื่องจากมีชายฝั่งไม่ถึงครึ่งและส่วนของทวีปเพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่รู้จักในวัฒนธรรมต่าง ๆ การที่ชาวยุโรปเริ่มทำการสำรวจมากขึ้นในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ทำให้ความรู้เกี่ยวกับโลกเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว อย่างน้อยก็ช่วงกลางทศวรรษ 1700 ที่ชายฝั่งทั่วโลกได้รับการบันทึกลงในแผนที่ ส่วนดินแดนภายในทวีปก็ค่อย ๆ ได้รับการบันทึกภายในศตวรรษที่ 20
โดยทั่วไปแล้วแผนที่โลกจะเน้นเรื่องลักษณะทางกายภาพซึ่งแสดงลักษณะทางภูมิศาสตร์อย่าง เทือกเขา แม่น้ำ ชนิดดินและการใช้ที่ดิน กับ ด้านการเมือง ซึ่งเน้นเรื่องเขตแดนและการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ แผนที่ธรณีวิทยาไม่ได้แสดงแค่พื้นผิวแต่ยังแสดงลักษณะการวางตัวของหินแข็ง รอยเลื่อนและโครงสร้างใต้ผิวดิน แผนที่โคโรเพลทจะใช้เฉดสีและความเข้มที่ตัดกันเพื่อความแตกต่างระหว่างภูมิภาคและเขตแดน เช่นการแสดงสถิติทางประชากรหรือทางเศรษฐกิจ
เส้นโครงแผนที่.
การแสดงแผนที่ทั้งหมดขึ้นอยู่กับการใช้เส้นโครงแผนที่หรือกระบวนการฉายโลกลงในระนาบราบ เส้นโครงแผนที่ทุกชนิดมีการบิดเบือนของลักษณะทางภูมิศาสตร์ ระยะทางและทิศทางไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง มีการพัฒนาเส้นโครงแผนที่หลาย ๆ แบบเพื่อปรับสมดุล ความถูกต้องและความแม่นยำแต่ว่าความผิดเพี้ยนนั้นก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
เส้นโครงแผนที่ ๆ รู้จักกันดีคือเส้นโครงแผนที่แบบเมอร์เคเตอร์ซึ่งเดิมออกแบบมาเพื่อเป็นแผนที่เดินเรือ
แผนที่เฉพาะเรื่อง.
แผนที่โลกส่วนมากมีหลายลักษณะโดยแบ่งเป็นด้านต่าง ยกตัวอย่างเช่น
แผนที่โลกยุคแรก.
แผนที่โลกในยุคแรกจะนับรวมตั้งแต่รูปวาดของโลกตั้งแต่ยุคเหล็ก ยุคแห่งการสำรวจ จนถึงช่วงสมัยใหม่ตอนต้น ที่มีการเกิดขึ้นของวิชาภูมิศาสตร์สมัยใหม่ แผนที่ในอดีตจะให้ข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่ซึ่งเป็นที่รู้จักในอดีต รวมถึงพื้นฐานทางปรัชญาและวัฒนธรรมของแผนที่ ซึ่งแตกต่างจากการทำแผนที่สมัยใหม่มาก แผนที่มักเป็นสิ่งที่นักวิทยาศาสตร์ใช้ในการเผยแพร่แนวคิดของตนและส่งต่อไปยังคนรุ่นหลัง
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Battle TV สถานีแข่งไลฟ์

Battle TV สถานีแข่งไลฟ์ เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทเรียลลิตี้เกมโชว์ โดยซื้อลิขสิทธิ์รูปแบบรายการ "My Little Television"  ที่ เป็นลิขสิทธิ์ของบริษัท Munhwa Broadcasting Corporation (MBC) จากประเทศเกาหลีใต้ นำมาทำเป็นรูปแบบรายการของประเทศไทย ผลิตรายการโดยบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) เริ่มถ่ายทำรายการเพื่อออกอากาศครั้งแรกผ่านทางเว็บไซต์ เฟซบุ๊ก และ ยูทูบ ถ่ายทำรายการครั้งแรกวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2560 โดยถ่ายทำรายการ และออกอากาศทางออนไลน์ทุกวันอังคารในเวลา 20.00 - 22.00 น. และนำเทปที่ถ่ายทำเมื่อวันอังคารมาตัดต่อและออกอากาศผ่านทาง เวิร์คพอยท์ทีวี ออกอากาศครั้งแรกวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ในทุกวันอาทิตย์เวลา 21.15 - 22.15 น.(เริ่ม 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560) โดย 2 เทปแรกออกอากาศทุกวันเสาร์ และตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป จะเป็นการถ่ายทอดสดทั้ง 3 ช่องทาง
รูปแบบและกติกาของรายการ.
ผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วย เหล่าคนดังในวงการบันเทิงจำนวน 4 ทีม ซึ่งจะเปลี่ยนไปในทุกๆสัปดาห์ โดยจะแบ่งผู้เข้าแข่งขันออกเป็น 4 ห้อง ได้แก่
และให้ทั้ง 4 ทีมแข่งกันทำรายการทีวีทางออนไลน์ โดยอ้างอิงจากห้องที่ผู้เข้าแข่งขันสังกัดอยู่ ซึ่งทางนายสถานี (กฤษณ์ ศรีภูมิเศรษฐ์) จะให้เวลาในการออกอากาศรวม 75 นาที แบ่งออกเป็น ครึ่งแรก 45 นาที และครึ่งหลัง 30 นาที โดยจะตัดสินผู้ชนะจากการวัดยอดผู้ชมรวมทั้ง 2 ครึ่งเวลา ในบริการวีดีโอเผยแพร่สด เฟซบุ๊ก ไลฟ์ และ ยูทูบ ไลฟ์ ซึ่งจะประกาศผลในตอนท้ายรายการ(ฉบับที่ออกอากาศทางโทรทัศน์) ทีมใดได้ยอดผู้ชมรวมมากที่สุดจะเป็นผู้ชนะในสัปดาห์นั้นๆ และได้รางวัลเป็นเหรียญทองประจำรายการ แต่ถ้าผู้เข้าแข่งขันท่านใดได้อันดับสุดท้ายในการประกาศผล 3 ครั้งติดต่อกัน จะถูกคัดออกจากรายการ
ผู้เข้าแข่งขัน สามารถใช้ป้ายพิเศษ 2 ป้าย ได้ป้ายละ 1 ครั้ง ต่อทีม/ต่อสัปดาห์ ซึ่งป้ายพิเศษทั้ง 2 ป้ายนั้น ได้แก่
ในเทปที่ 5 ภายหลังจากที่เชฟตูนออกจากการแข่งขันไปทางรายการได้ปรับรูปแบบการออกอากาศเป็นการถ่ายทอดสดและเปลี่ยนจากการแบ่งการแข่งขันเป็นสองช่วงคือ ครึ่งแรก 45 นาทีและครึ่งหลัง 30 นาทีเป็นช่วงเดียวต่อเนื่อง และเปลี่ยนทีมในการทำการแข่งขันทั้งชุด
ตั้งแต่เทปที่ 6 เป็นต้นไป ทางรายการได้มีการเปลี่ยนจากการถ่ายทอดสด 4 ห้อง เหลือเพียงแค่ 3 ห้อง คือ A, B และ C รวมถึงได้เปลี่ยนทีมในการทำการแข่งขันทั้งชุดและเนื้อหารายการในบางเทป
ผู้เข้าแข่งขันในแต่ละตอน และ ผลการแข่งขัน.
สรุปผลการแข่งขัน
เหว

เหว  เป็นช่องว่างระหว่างเขาที่มีความลึก,แคบและชัน ซึ่งส่วนมากเกิดจากการกัดเซาะของลำธาร โดยส่วนใหญ่ปากเหวจะมีขนาดใหญ่กว่าห้วยและมีขนาดเล็กกว่าหุบเขา
คำนิยาม.
หุบเหวคือรอยแยกที่ลึกลงไปในภูเขาหรือช่องลึกหว่างเขาซึ่งมีความชันค่อยข้างสูงตามแนงขว้างซึ่งร่องเหวนั้นจะมีองศากับพื้นคือประมาณ 20-70องศา โดยเหวนั้นอาจเคยเป็นแหล่งน้ำมาก่อนแต่ด้วยลักษณะที่ไม่ได้มีการปิดกั้นทางไหลของน้ำจึงทำให้เหวไม่สามารกักเก็บน้ำเอาไวได้
แบร์ตอล็อน ฟอร์ก็อช

แบร์ตอล็อน ฟอร์ก็อช  เป็นเจ้าหน้าที่กองทัพอากาศฮังการีและเป็นชาวฮังการีคนแรกและเป็นผู้ใช้ภาษาเอสเปรันโตคนแรก ที่ได้ขึ้นสู่อวกาศจากภารกิจโซยุซ 36 ในโครงการอินเตอร์คอสมอส
เซยะ โคจิมะ

เซยะ โคจิมะ (2 มิถุนายน ค.ศ. 1989 –) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ผู้ทำหน้าที่ตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันเล่นให้กับบางกอก ในไทยลีก 2
ประวัติ.
เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 เซยะ โคจิมะ ได้เข้าร่วมทีมออลสตาร์เจแปน (ซึ่งเป็นการรวมทีมของนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่นจากไทยลีก และไทยลีก ดิวิชัน 1) โดยพบกับฟุตบอลทีมชาติไทยชุดเอเชียนเกมส์ ในการแข่งอุ่นเครื่องนัดพิเศษ ณ สนามราชมังคลากีฬาสถาน ซึ่งทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะที่ 3 ประตูต่อ 2
ส่วนในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 เขาทำสถิติลงสนามลีกในประเทศไทยครบ 100 นัด โดยมีผลงานที่ 19 ประตู
ชีวิตส่วนตัว.
เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 เซยะ โคจิมะ กับภรรยา ได้ให้กำเนิดลูกสาว โดยมีเพื่อนร่วมทีมแสดงความยินดี
วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ  เดิมชื่อโรงเรียนช่างกลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นสถานศึกษาอาชีวศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ตำบลในเมือง อำเภอเมืองขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น
ประวัติวิทยาลัย.
วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (เทคโนภาคฯ ขอนแก่น) ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2517 โดยเริ่มเปิดการเรียนการสอนครั้งแรก ในปีการศึกษา 2518 ก่อตั้งโดย ดร.ประภา ภักดิ์โพธิ์ และ ดร.มังกร ภักดิ์โพธิ์ เดิมมีชื่อว่า "โรงเรียนช่างกลภาคตะวันออกเฉียงเหนือ" ซึ่งเป็นโรงเรียนชายล้วน และภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ" และรับนักเรียน,นักศึกษาหญิง ต่อมาในปี พ.ศ. 2554 ได้ยกฐานะโรงเรียนเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ขึ้นเป็น "วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ" ในปัจจุบัน
หลักสูตร.
หมาเหตุ หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ทุกสาขาวิชา สามารถเรียนควบในระดับปริญญาตรีได้กับ มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับหลักเกณฑ์ของมหาวิทยาลัยฯ
สัญลักษณ์ประจำวิทยาลัย.
ตราสัญลักษณ์ประจำวิทยาลัย.
เป็นรูปของฟันเฟืองมีจำนวน 32 ฟัน หมายถึง ช่างอุตสาหกรรม ที่มีการทำงานสัมพันธ์กันอย่างต่อเนื่อง ขยายความ รูปฟันเฟืองล้อมรอบภายในมีรูปวงกลม 2 วง ระหว่าง 2 วงนั้น มีตัวหนังสือ ชื่อวิทยาลัยเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อยู่ภายในเป็นส่วนครึ่งวงกลมด้านบนเป็นภาษาไทย และครึ่งวงกลมด้านล่างเป็นภาษาอังกฤษ NORTH EASTERN TECHNOLOGICAL COLLEGE
ตราสัญลักษณ์รองอย่างเป็นทางการของวิทยาลัย.
ตราสัญลักษณ์รองอย่างเป็นทางการ (Sub-Logo Signature) ถูกออกแบบเพื่อเป็นเครื่องหมายในการสื่อสารที่เป็นแบบเดียวกันทั้งวิทยาลัย เพื่อให้นักเรียน นักศึกษา บุคลากร ตลอดจนประชาชนทั่วไป สามารถจดจำและมีความน่าเชื่อถือต่อวิทยาลัย
โดยมีตัวอักษรย่อ NET College ซึ่งย่อมาจากชื่อภาษาอังกฤษของวิทยาลัย คือ "NORTH EASTERN TECHNOLOGICAL COLLEGE" ตัว N มีลูกศรชี้ขึ้นบ่งบอกถึงการก้าวไปสู่วิทยาลัยแห่งการสร้างอาชีพ ตัวอักษรอวบอิ่ม แสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ สีของตราสัญลักษณ์ มาจากสีประจำสถาบัน
ได้แก่ สีเลือดหมู สีเหลือง สีฟ้า ถูกออกแบบให้ดูทันสมัย สไตล์โมเดิร์น และมีสีสันสดใส ฟันเฟือง 3 ดวง หมายถึง การพัฒนาอย่างไม่หยุดนิ่ง และสีเลือดหมู แทนช่างอุตสาหกรรม สีเหลือง แทนศิลปกรรม และสีฟ้าแทนพาณิชยกรรมและบริหารธุรกิจ และสีดำ คำว่า "COLLEGE" แทนความรอบรู้ เชี่ยวชาญและประสบการณ์ของบุคลากรในวิทยาลัย
ต้นไม้ประจำวิทยาลัย.
ต้นเฟืองฟ้า ซึ่งหมายถึง ความเป็นสิริมงคล ค้ำจุนให้กิจการวิทยาลัยมีความเจริญก้าวหน้า ยั่งยืน และมีความมั่นคงสืบต่อไป
สีประจำวิทยาลัย.
██████ สีเลือดหมู สีเหลือง สีฟ้า
ผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก

ผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก  เป็นภาพยนตร์เกาหลีใต้ในปี ค.ศ. 2004 ที่มีเค้าโครงมาจากละครญี่ปุ่นเรื่อง "เพียวโซล" (2001) นำแสดงโดย ช็อง อู-ซ็อง และ ซน เย-จิน มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ ความรัก และความสูญเสียที่เกิดจากภาวะอัลไซเมอร์
ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในประเทศเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 2004 โดยสามารถสร้างรายได้เป็นอันดับหนึ่งบนบ็อกซ์ออฟฟิศถึงสองสัปดาห์ติดกัน โดยมีรายได้รวมทั้งหมด 20,865,847 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถือเป็นรายได้ที่สูงเป็นอันดับห้าสำหรับภาพยนตร์ที่เข้าฉายในเกาหลีใต้ ประจำปี ค.ศ. 2004 นอกจากนี้ยังทำรายได้ติดอันดับที่สิบเก้าบนบ็อกซ์ออฟฟิศของประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย
อี แจ-ฮัน และ คิม ย็อง-ฮา ได้รับรางวัลแกรนด์เบลอะวอดส์ สาขาบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยมในปี ค.ศ. 2005
ตำรับรัก

ตำรับรัก เป็นละครโทรทัศน์แนวพีเรียด-ดราม่า บทประพันธ์ของ ชูวงศ์ ฉายะจินดา นำมาสร้างเป็นโทรทัศน์แล้ว 2 ครั้ง
การสร้าง.
ครั้งแรก สร้างเป็นละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2532 บทโทรทัศน์โดย ปราณประมูล กำกับการแสดงโดย มานพ สัมมาบัติ ผลิตโดย บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด ออกอากาศทุกวันศุกร์ - วันเสาร์ เวลา 21.00 - 22.15 น. และวันอาทิตย์ เวลา 21.15 - 22.30 น. ทาง สถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 นำแสดงโดย บดินทร์ ดุ๊ก, สิเรียม ภักดีดำรงฤทธิ์, ตวงสิทธิ์ เรียมจินดา, ปิยะดา เพ็ญจินดา, ศตวรรษ ดุลยวิจิตร, จามจุรี เชิดโฉม และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2532–8 ตุลาคม พ.ศ. 2532
ครั้งที่สอง สร้างเป็นละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2542 บทโทรทัศน์โดย เบญจมาศ ดาลหิรัญรัตน์ กำกับการแสดงโดย สรวงสุดา ชลลัมพี ผลิตโดย บริษัท มาสเตอร์วัน วีดิโอ โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทุกวันเสาร์ - วันอาทิตย์ เวลา 17.40 - 18.25 น. ทาง สถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 นำแสดงโดย และนักแสดงชั้นนำอีกมากมาย เริ่มตอนแรกวันที่ พ.ศ. 2542–พ.ศ. 2542 
เพลงประกอบละคร.
พ.ศ. 2532
 พ.ศ. 2542
ฟุตบอลทีมชาติเอสโตเนีย

ฟุตบอลทีมชาติเอสโตเนีย  เป็นตัวแทนของประเทศเอสโตเนียในการแข่งขันฟุตบอลระดับนานาชาติ เช่น ฟุตบอลโลก และ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป อยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมฟุตบอลเอสโตเนีย ("Eesti Jalgpalli Liit") สนามเหย้าของฟุตบอลทีมชาติเอสโตเนียคือ อา เลอ ค็อก อารีน่าในทาลลินน์ ประเทศเอสโตเนีย
สนามเหย้า.
ตั้งแต่ปี 2001 เป็นต้นมา ทีมชาติเอสโตเนียใช้สนามอา เลอ ค็อก อารีน่าในเมืองทาลลินน์เป็นสนามเหย้า มีขนาดความจุ 14,400 ที่นั่ง และมีผู้สนับสนุนคือบริษัทเบียร์ในเอสโตเนีย สนามนี้ใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2001 และเป็นสนามที่ใหญ่ที่สุดในประเทศเอสโตเนีย นอกจากนี้ยังเป็นสนามเหย้าของทีมเพ็ดลินนามีสกอนด์ด้วย
โดยสนามเหย้าเก่าคือสนาม Kadriorg ซึ่งเปิดใช้งานในเดือนมิถุนายนปี 1926 มีความจุ 5,000 ที่นั่ง
ผู้เล่น.
ผู้เล่นปัจจุบัน.
รายชื่อผู้เล่นที่ถูกเรียกตัวในการแข่งขัน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2024 รอบคัดเลือก พบกับ อาเซอร์ไบจาน และ กระชับมิตร กับ ทีมชาติไทย ในวันที่ 13 และ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2566
"จำนวนนัดที่ลงเล่นให้ทีมชาติและจำนวนประตูที่ยิงได้นับถึงวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2566 หลังแข่งขันกับ  เบลเยียม""
บันทึกการแข่งขัน.
โอลิมปิก.
เอสโตเนียได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1924ซึ่งมีเจ้าภาพตือปารีส,ประเทศฝรั่งเศสซึ่งในขณะนั้นฟุตบอลทีมชาติเอสโตเนียอยู่ภายใต้การการดูแลของFerenc Kónya ผู้จัดการชาวฮังการี โดยผลการแข่งขันคือ แพ้สหรัฐ1-0 แพ้ไอร์แลนด์1-3และหลังจากการแข่งโอลิมปิกก็ได้ไปแข่งกระชับมิตรที่ประเทศเยอรมนีโดยได้แข่งกับทีมแอร์สเทอเอฟเซไคเซอร์สเลาเทิร์นซึ่งผลออกมาคือเสมอ 2-2
สถิติ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
 "ณ วันที่ 12 มิถุนายน 2017."
การคว่ำบาตรธุรกิจชาวยิวของนาซี

การคว่ำบาตรธุรกิจชาวยิว ในนาซีเยอรมนี เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน ปี ค.ศ. 1933 ฝ่ายพรรคนาซีอ้างว่าการคว่ำบาตรครั้งนี้เป็นมาตรการตอบโต้การคว่ำบาตรสินค้าเยอรมันของพวกยิว จากการที่พวกยิวได้เริ่มพากันคว่ำบาตรสินค้าเยอรมันในเดือนมีนาคม 1933 การคว่ำบาตรธุรกิจของชาวยิวครั้งนี้ไม่ประสบความสำเร็จเลย ชาวเยอรมันไม่ค่อยสนใจกับคำรณรงค์ซักเท่าไหร่ ประชากรเยอรมันส่วนใหญ่ยังคงซื้อและใช้สินค้าจากธุรกิจของพวกยิวอย่างตามปกติ เป็นหนึ่งในชนวนเหตุที่ทำให้พรรคนาซีวางแผนถอนรากถอนโคนชาวยิวในเยอรมัน
การคว่ำบาตรครั้งนี้ถือเป็นมาตรการแรกๆที่รัฐบาลนาซีได้ใช้ต่อชาวยิวในเยอรมัน ก่อนที่จะนำไปสู่การออกมาตรการขั้นรุนแรงที่เรียกว่า "การแก้ปัญหาชาวยิวครั้งสุดท้าย" ในปี 1941 การคว่ำบาตรในครั้งนี้ถือเป็นมาตรการของรัฐที่มีการใช้ความรุนแรง, การจับกุม, การชิงทรัพย์, การขู่เข็ญให้ชาวยิวขายธุรกิจของตัวเอง ซึ่งแค่เฉพาะในกรุงเบอร์ลินมีธุรกิจของชาวยิวอยู่กว่า 50,000 แห่ง มีการรณรงค์ให้ชาวเยอรมันงดซื้อสินค้าจากธุรกิจของยิวโดยการปิดประกาศต่างๆ อาทิ "อย่าซื้อของจากยิว!", "พวกยิวคือเคราะห์ภัยของเรา!", "กลับปาเลสไตน์ไปซะ!"
แหล่งข้อมูลอื่น.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
กีฬาระหว่างรัฐขนาดเล็กในยุโรป

กีฬาระหว่างรัฐขนาดเล็กในยุโรป (ตัวย่อ: GSSE) เป็นมหกรรมกีฬาสำหรับกลุ่มประเทศขนาดเล็กในทวีปยุโรป ซึ่งมีการจัดขึ้นในทุก ๆ สองปี อยู่ภายใต้การรับรองโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล มีประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันคือ 9 รัฐขนาดเล็กในยุโรป
การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นที่สาธารณรัฐซานมาริโน ในปี ค.ศ. 1985 และการแข่งขันจะจัดขึ้นในปลายเดือนพฤษภาคมหรือต้นเดือนมิถุนายน โดยมีชนิดกีฬาที่ใช้จัดในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทั้งหมด 9 ชนิด
ประเทศสมาชิก.
ประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันได้แก่:
 "ณ วันที่ กีฬาระหว่างรัฐขนาดเล็กในยุโรป 2019"
อาดเลอร์ฮอสท์

อาดเลอร์ฮอสท์ หรือ ปราการอินทรี  เป็นบังเกอร์ในเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ตั้งอยู่ในพื้นที่ชนบทของ Langenhain-Ziegenberg, Wiesental Wetterau และ Kransberg ในทิวเขาเทานุส รัฐเฮ็สเซิน
อาดเลอร์ฮอสท์ได้รับการออกแบบโดยอัลแบร์ท ชเปียร์ เพื่อใช้เป็นกองบัญชาการทหารหลักของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ แต่ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 ฮิตเลอร์ได้กำหนดให้จอมพล แฮร์มัน เกอริง ผู้นำแห่งกองทัพอากาศ ใช้เป็นกองบัญชาการของเขาระหว่างยุทธการที่บริเตน โดยฮิตเลอร์ได้ใช้สถานที่นี้เป็นกองบัญชาการในช่วงการรุกรานที่ป่าอาร์แดนระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 1944 ถึงเดือนมกราคม ค.ศ 1945 เท่านั้น
จักรพรรดินีโยโรกุ พระราชชนนี

จักรพรรดินีโยกุ พระราชชนนี (1854 – 12 มกราคม 1896) นางสนองพระโอษฐ์และพระสนมใน จักรพรรดิโคงง แห่ง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ เป็นพระราชมารดาของจักรพรรดิถึง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิซุโก และ จักรพรรดิโกะ-โคงง
ฟุจิวะระ โนะ นะกะโกะ

ฟุจิวะระ โนะ นะกะโกะ (1879 – 14 มิถุนายน 1970) พระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระชายาใน จักรพรรดิโกะ-โคงง จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์องค์ที่ 4 จาก ราชสำนักเหนือ แห่ง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิ์องค์ที่ 5
พระนางชินอึย

สมเด็จพระราชินีชินอึยแห่งโชซอน สกุลฮัน (#เปลี่ยนทาง , #เปลี่ยนทาง ; กันยายน 1880 – 21 ตุลาคม 1934) พระอัครมเหสีองค์แรกใน พระเจ้าแทโจ ปฐมกษัตริย์แห่ง ราชวงศ์โชซ็อน เป็นพระราชมารดาของเจ้าชายทั้งหมด 6 พระองค์ซึ่งได้เป็นพระราชาถึง 2 พระองค์คือ พระเจ้าจองจง พระราชาลำดับที่ 2 และ พระเจ้าแทจง พระราชาลำดับที่ 3 
พระองค์พระราชสมภพในปีค.ศ. 1337 เป็นปีที่ 6 ในรัชกาลพระเจ้าชุงซุกแห่งโครยอ (ครั้งที่ 2) เมื่อพระชนมายุ 15 พรรษา ในปีค.ศ. 1352 ได้อภิเษกสมรสกับอีซ็องกเย นายทหารหนุ่ม มีบุตรธิดา 8 คนคือ
พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 1934 หนึ่งปีก่อนที่จะมีการสถาปนาราชวงศ์โชซ็อนเมื่อพระราชสวามีสถาปนาราชวงศ์โชซ็อนขึ้น ในปีที่ 2 ของรัชกาล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สถาปนาพระราชอิสริยยศพระอัครมเหสีพระองค์แรกที่สวรรคตไปแล้วขึ้นเป็นสมเด็จพระราชินีอย่างเป็นทางการ ออกพระนามว่า ชอลบี(절비；節妃)
7 ปีต่อมาในรัชกาลพระเจ้าแทจง ซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระนาง ได้โปรดให้เฉลิมพระราชอิสริยยศพระราชมารดาที่เสด็จสวรรคตไปแล้วขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีชินอึย พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (ชินอึย แทวังฮู 神懿太王后)
ต่อมาในปีค.ศ. 1408 ปีที่ 9 ในรัชกาลพระเจ้าแทจง โปรดให้เฉลิมพระนามสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงเพิ่มขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีซังอิน ซุนซ็อง ชินอึย วังแทฮู พระบรมราชชนนีพันปีหลวง (承仁顺圣神懿王太后)
ในปีค.ศ. 1683 ปีที่ 9 ในรัชกาลพระเจ้าซุกจง โปรดให้ออกพระนามสมเด็จพระบรมราชชนนีพันปีหลวงชินอึย เป็น สมเด็จพระราชินีซังอิน ซุนซ็อง ชินอึย วังฮู (承仁顺圣神懿王后)
ในปีค.ศ. 1899 โชซ็อนยกฐานะขึ้นเป็นจักรวรรดิ จักรพรรดิโกจง โปรดให้เฉลิมพระนามย้อนหลังถวายแด่บูรพกษัตริย์และพระอัครมเหสีแห่งโชซ็อน ในส่วนของพระมเหสีชินอึยนั้น โปรดให้ถวายพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีชินอึย โกฮวางฮู (神懿高皇后)
พระนางช็องอัน

พระนางช็องอันแห่งโชซอน (정안왕후 김씨; 2 มกราคม ค.ศ. 1355 – 22 สิงหาคม ค.ศ. 1412) พระอัครมเหสีในพระเจ้าช็องจงแห่งโชซ็อน กษัตริย์ลำดับที่ 2 แห่งราชวงศ์โชซ็อน
พระองค์พระราชสมภพในสกุลคิมแห่งคย็องจู อภิเษกสมรสกับเจ้าชายลีพังกวา พระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้าแทโจ ประสูติแต่พระนางชินอึย พระมเหสีพระองค์แรก ภายหลังเจ้าชายลีพังกวา พระราชสวามีได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นรัชทายาท (王世子 "วังเซจา") นับเป็นรัชทายาทพระองค์ที่ 2 ในรัชกาลพระเจ้าแทโจ หม่อมสกุลคิมจึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระชายา (王世子德嬪 金氏 "วังเซจาด็อกบิน")
เมื่อพระราชสวามีขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระเจ้าแทโจพระราชบิดาซึ่งสละราชสมบัติในปีค.ศ. 1398 พระเจ้าช็องจงโปรดให้สถาปนาพระชายาสกุลคิมขึ้นเป็น พระชายาด็อก (德妃)
ต่อมาในปีค.ศ. 1400 พระราชสวามีสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายจองอันพระราชอนุชา ซึ่งสืบราชบัลลังก์เป็นพระเจ้าแทจง โปรดให้สถาปนาพระชายาด็อกในพระเจ้าช็องจงขึ้นเป็น ซุนด็อก พระราชมหาชายา (順德王大妃)
พระนางซุนด็อกเสด็จสวรรคตในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1412 ในปีที่ 13 ในรัชกาลพระเจ้าแทจง สิริพระชันษา 57 ปี พระเจ้าแทจงโปรดให้เฉลิมพระนามอย่างเป็นทางการภายหลังสวรรคตว่า พระนางอันจอง (安定王后)
ต่อมาในปีค.ศ. 1681 ในรัชกาลพระเจ้าซุกจง โปรดให้เฉลิมพระนามถวายเพิ่มเป็น พระนางอน-มย็อง กย็องอึย ช็องอัน วังฮู (温明慶懿定安王后)
ลิขิตรัก

ลิขิตรัก เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี 2561 ออกอากาศตอนแรกวันที่ 14 พฤษภาคม 2561 และออกอากาศตอนสุดท้ายวันที่ 19 มิถุนายน 2561 ทางช่อง 3 เอชดี นำแสดงโดยอุรัสยา เสปอร์บันด์ และณเดชน์ คูกิมิยะ
"ลิขิตรัก" กลับมาออกอากาศอีกครั้งแบบฉบับ Master Edition ทางช่อง 3 เอชดี เริ่มวันจันทร์-พฤหัสบดี เวลา 20.20–22.50 น.,วันศุกร์ เวลา 20.00–23.00 น. และ วันเสาร์–อาทิตย์ เวลา 20.15–22.45 น. เริ่มวันที่ 18–30 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ต่อจากละคร "ชาติเสือพันธุ์มังกร"
เนื้อเรื่องย่อ.
เพราะชีวิตของเธอตกอยู่ในอันตรายหลังจากที่เธอได้รับแต่งตั้งให้เป็นมกุฏราชกุมารี เจ้าหญิงอลิซ (อุรัสยา เสปอร์บันด์) แห่งประเทศฮรีสอซถูกส่งตัวมาประเทศไทยอย่างลับ ๆ โดยมีนาวาตรีดาวิน สมุทรยากร (ณเดชน์ คูกิมิยะ) นาวาตรีแห่งกองทัพเรือและหน่วยซีลทำหน้าที่เป็นผู้คุ้มกันของเธอจนกลายเป็นความรัก
เคโชอิง

เคโชอิง (1627 – 11 สิงหาคม 1705) เป็นอนุภรรยาของโทกูงาวะ อิเอมิตสึ โชกุนคนที่ 3 ของรัฐบาลเอโดะ และเป็นมารดาของโชกุนคนที่ 5 โทกูงาวะ สึนาโยชิ มีชื่อจริงว่า ทามะ ตามที่บันทึกไว้ใน "โทกูงาวะ จิกกิ" ซึ่งเป็นบันทึกอย่างเป็นทางการของตระกูลโทกูงาวะกล่าวว่าพ่อของเธอคือฮอนโจ มูเนมาซะ ส่วนแม่ของเธอคือ นาเบตะ เธอมีพี่ชายชื่อ ฮอนโจ มิชิโยชิ และน้องชายชื่อ ฮอนโจ มูเนซูเกะ
ประวัติ.
ทามะเกิดใกล้วัดไดโตกุในเกียวโต ตามคำกล่าวใน "โทคุงาวะ จิกกิ" พ่อของเธอคือ ฮอนโจ มูเนมาซะ แต่มีข่าวลือว่าเขามาจากชนชั้นต่ำ ตามบันทึกร่วมสมัยของเคโชอิงคือบันทึกของ ชิเงอากิ อาซาฮี ชื่อ "Nagimukago Chuki" บันทึกว่าเธอเป็นลูกสาวของช่างทอผ้าชื่อ นิชิจิน นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีว่าเธอเป็นลูกสาวของผู้ผลิตเสื่อทาทามิใน "โกโตไดกิ" โดย โมซูอิ โทดะ ใน "Enhekikenki" ของ คูโรคาวา มิชิซูเกะ กล่าวว่า คิตาโคจิ มิยาอูจิ ทายาทของตระกูลนิโจได้ให้กำเนิดบุตรสาวคนหนึ่ง ใน "เก็นโชกันกิ" ที่เขียนขึ้นไม่นานหลังจากที่เธอถึงแก่กรรม และใน "เกียวกุโกชิกิ" ที่เขียนขึ้นในภายหลัง พ่อของเธอคือนิซาเอมอนพ่อค้าขายของชำ และพ่อบุญธรรมของเธอคือ ฮอนโจ มูเนมาซะ
ในปีคันเอ ที่ 16 (ค.ศ. 1639) เธอรับใช้โอมาน โนะ กะตะ ซึ่งเป็นอนุภรรยาของอิเอมิตสึในฐานะนางต้นห้อง และต่อมาเธอได้รับความสนใจจากท่านหญิงคาซูงะ และเริ่มรับคำแนะนำจากท่านหญิงคาซูงะให้ใช้ชื่อ 'อากิโนะ' เมื่อเธอโตขึ้น เธอทำหน้าที่แต่งตัวให้กับโชกุน และเมื่ออิเอมิตสึเห็นเธอครั้งแรก เธอก็กลายเป็นอนุภรรยา และในเดือน 1 ปีโชโฮ ที่ 3 (ค.ศ. 1646) เธอให้กำเนิดสึนาโยชิ
เมื่ออิเอมิตสึถึงแก่อสัญกรรมในปีเคอัง ที่ 4 (ค.ศ. 1651) เธอออกจากโอโอะกุ และเข้าไปอยู่ในวัดชิโซกูอิง บนภูเขาสึกูบะ หลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของโชกุนคนที่ 4 โทกูงาวะ อิเอสึนะ สึนาโยชิก็เข้ารับตำแหน่งโชกุนในปี ค.ศ. 1680 เธอได้เข้าไปอยู่ในปราสาทเอโดะ