pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
หอยเต้าปูน

หอยเต้าปูน  จัดอยู่ในประเภทสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ไฟลัมมอลลัสคา ชั้นแกสโทรโพดา เป็นสัตว์นักล่า พบได้ตามแถบแนวปะการัง เปลือกมีสีสันสดใส และมีลวดลายสวยงาม ดึงดูดสายตา แต่มีบางสายพันธุ์ที่สีของหอยเต้าปูนจะซ่อนอยู่ภายใต้เนื้อเยื่อพิเศษ ที่ยังไม่ทราบการทำงานที่แน่ชัด (Periostracum) บางชนิดในแถบทะเลเขตร้อน จะมีขนาดที่ค่อนข้างใหญ่ มีมากกว่า 500 สปีชี่ส์ จัดเป็นสัตว์กินเนื้อ มักจะล่าหนอนทะเล ปลาเล็ก ๆ หอย หรือแม้กระทั่งหอยเต้าปูนด้วยกันเองเป็นอาหาร เนื่องจากเคลื่อนที่ได้ช้า จึงมีการพัฒนาอาวุธเฉพาะตัวขึ้นมาคือ เข็มพิษ (venomous harpoon) เพื่อใช้สำหรับล่าเหยื่อและทำให้เหยื่อหมดสติก่อนกลายเป็นอาหาร ที่มีความรวดเร็วสูง ซึ่งในสายพันธุ์ขนาดใหญ่ พิษของหอยเต้าปูนมีความรุนแรงมากพอที่จะฆ่าคนได้
ลักษณะทั่วไป.
หอยเต้าปูนเป็นสัตว์ที่มีลำตัวอ่อนนุ่ม มีเปลือกห่อหุ้มอยู่ภายนอกร่างกาย เพื่อเป็นการป้องกันอันตราย จากสัตว์อื่น ๆ ในท้องทะเล มีเข็มพิษเป็นอาวุธ พิษของหอยเต้าปูนเป็นที่สนใจของนักวิทยาศาสตร์เป็นอย่างมาก เนื่องจากมีความซับซ้อนในโครงสร้างของพิษ อีกทั้งยังออกฤทธิหลากหลาย ทำให้ยากที่จะป้องกันได้ ซึ่งพัฒนาการนี้เองทำให้หอยเต้าปูนได้เปรียบสิ่งมีชีวิตชนิดอื่น สามารถทำให้เหยื่อเป็นอัมพาตชนิดเฉียบพลันได้ภายใน 1/200 วินาที ความเร็วในการจู่โจมอยู่ที่ 1/4 วินาที
หอยเต้าปูนสายพันธุ์ "Conus geographus" ที่รู้จักกันชื่อ หอยบุหรี่ มีเข็มพิษที่ร้ายแรงมาก ถึงกับมีคำกล่าวว่า หากใครถูกเข็มพิษของชนิดนี้เข้า จะมีชีวิตอยู่ได้เพียงช่วงเวลา ของบุหรี่ 1 มวน ในสายพันธุ์ของเขตร้อนที่มีขนาดใหญ่ เข็มพิษจะสามารถเจาะทะลุถุงมือหรือชุดว่ายน้ำได้ พิษของมันจะทำให้ ปวด บวม ชา ในกรณีที่ร้ายแรง จะทำให้กล้ามเนื้อเป็นอัมพาต สายตาพร่ามัว ระบบหายใจล้มเหลว ปัจจุบันยังไม่มียาชนิดใดจะช่วยเยียวยาหรือรักษาพิษของหอยเต้าปูนได้
การพัฒนาตัวยาจากการสกัดพิษ.
พิษของหอยเต้าปูนมีชื่อว่า โคโนทอกซิน (conotoxins) เป็นหนึ่งในพิษที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยมีการค้นพบ ที่ออกฤทธิต่อระบบประสาท ในหอยเต้าปูนแต่ละตัว จะสามารถสร้างพิษ ที่แตกต่างกันได้กว่า 100 ชนิด ซึ่งในพิษนี้จะมีสายโปรตีน (peptide) ที่สามารถยับยั้ง สารสื่อประสาทที่สำคัญหลายตัว ของสิ่งมีชีวิตได้ เมื่อสกัดเอาสายโปรตีนบางตัวออกมา นำมาวิจัยพัฒนาต่อ เป็นยาต่อต้านอาการเจ็บปวด ซึ่งมันจะไปหยุดยั้งเฉพาะความเจ็บปวดบางอาการเท่านั้น โดยที่ไม่ทำลายความรู้สึกทั้งหมด ในปัจจุบันสิ่งที่ใช้ระงับอาการเจ็บปวดคือ มอร์ฟีน แต่จากการทดลองพบว่า ยาที่สกัดจากพิษของหอยเต้าปูน มีประสิทธิภาพมากกว่ามอร์ฟีนถึง 1000 เท่า อีกทั้งยังสามารถใช้ได้ในอาการเจ็บปวดบางกรณี ที่มอร์ฟีนไม่สามารถระงับได้อีกด้วย
หอยเต้าปูนกลอรีออฟอินเดีย

หอยเต้าปูนกลอรีออฟอินเดีย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Conus milneedwardsi") เป็นหอยฝาเดี่ยวในวงศ์หอยเต้าปูน (Conidae) ชนิดหนึ่ง
เป็นหอยเต้าปูนชนิดหนึ่ง ที่มีเปลือกสวยงาม มีสีน้ำตาลเข้มเหมือนช็อคโกแล็ต แต้มด้วยลายดอกสีขาวรูปสามเหลี่ยมตลอดทั้งเปลือก
มีความยาวตั้งแต่ 46 มิลลิเมตร จนถึง 185 มิลลิเมตร พบแพร่กระจายพันธุ์เฉพาะทะเลอาหรับตั้งแต่ทิศตะวันตกเฉียงใต้ของอินเดีย จนถึงทะเลแดง และแอฟริกาใต้
เป็นหอยที่มีเข็มพิษที่ใช้ล่าเหยื่อและป้องกันตัว ด้วยพิษที่ร้ายแรง ที่สามารถทำให้มนุษย์ถึงแก่ชีวิตได้ เหมือนหอยเต้าปูนชนิดอื่น ๆ ขณะที่เปลือกมีความสวยงาม จึงนิยมที่จะเก็บสะสม
หอยเต้าปูนหาดราไวย์

หอยเต้าปูนหาดราไวย์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Conus rawaiensis") เป็นหอยฝาเดี่ยวชนิดหนึ่ง อยู่ในวงศ์หอยเต้าปูน (Conidae)
เป็นหอยเต้าปูนขนาดเล็ก มีความยาวโดยเฉลี่ย 20-46 มิลลิเมตร ถูกตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ตามชื่อของหาดราไวย์ ในจังหวัดภูเก็ต สถานที่ ๆ พบครั้งแรก มีเข็มพิษที่สามารถฆ่ามนุษย์ให้ถึงแก่ความตายได้เหมือนหอยเต้าปูนชนิดอื่น ๆ
สีของเปลือกโดยปกติจะเป็นสีเดียวทั้งเปลือก คือ สีแดงปนส้มสด มีตุ่มเป็นแนวเพียงเล็กน้อย แต่ในบางตัวที่จัดว่าสวยจะนิยมเก็บเป็นของสะสม คือ เปลือกมีสีส้มสลับกับแดงสด มีแถบสีเข้ม-อ่อนสลับกันไล่เรียงเป็นทางยาวตลอดทั้งเปลือก ขณะที่ทางก้นหอยเป็นแต้ม และแถบสลับสีแดงและส้ม ตุ่มขึ้นชัดเจนเหมือนไข่มุกถึง 3-4 ชั้น
สังข์รดน้ำ

สังข์รดน้ำ ([[ชื่อวิทยาศาสตร์]]: "Turbinella pyrum") เป็นหอย[[ทะเล]][[หอยฝาเดียว|ฝาเดี่ยว]][[สปีชีส์|ชนิด]]หนึ่ง ใน[[Turbinellidae|วงศ์หอยสังข์มงคล]] (Turbinellidae)
จัดเป็นหอยขนาดใหญ่ มี[[เปลือกหอย|เปลือก]]หนา รูปเปลือกค่อนข้างป้อม วงเกลียวตัวกลม ส่วนปลายมีร่องยาวปานกลาง ส่วนยอดเตี้ย ช่องเปลือกรูปรี ขอบด้านในมีสัน 3-4 อัน ผิวชั้นนอกสุด[[สีน้ำตาล]] เป็นชั้นที่บางและหลุดล่อนง่าย และมักจะหลุดออกเมื่อหอยตาย เปลือกชั้นรองลงไปเป็นส่วนที่มีความหนาและแข็ง ค่อนข้างเรียบ มี[[สีขาว]]นวลหรือสีขาวอม[[ชมพู]] 
พบกระจายพันธุ์อยู่เฉพาะ[[มหาสมุทรอินเดีย]]ทางตอนใต้ของ[[ประเทศอินเดีย]]และ[[ประเทศศรีลังกา]]เท่านั้น อาศัยอยู่ตามพื้นน้ำที่เป็นพื้น[[ทราย]] กิน[[หนอนตัวแบน]]และ[[แพลงก์ตอน]]เป็นอาหาร 
สังข์รดน้ำ โดยปกติแล้วจะมีเปลือกเวียนทางซ้าย (อุตราวรรต) ตามเข็มนาฬิกา แต่มีบางตัวที่เวียนไปทางด้านขวา (ทักษิณาวรรต) ซึ่งพบได้น้อยมาก ซึ่งหอยลักษณะนี้ตามคติของ[[ศาสนาฮินดู]]จะถือเป็นมงคล (ตามคติของพราหมณ์-ฮินดู ขวา=ซ้าย, ซ้าย=ขวา ในแบบสากล) ด้วยถือว่าเป็นของศักดิ์สิทธิ์ และเป็นหอยที่อยู่ในพระกรของ[[พระวิษณุ]] จึงนำมาใช้ในงานมงคลต่าง ๆ ที่มีพิธีการ เช่น การรดน้ำใน[[การแต่งงานแบบไทย|พิธีแต่งงาน]] โดยเชื่อว่าจะเป็นสิริมงคล หรือใช้เป่าโดยต้องตัดส่วนปลายของเปลือกหรือก้นหอยออก ใช้ในงานพระราชพิธี รวมถึงงานสมโภชและงานพิธีมงคลอื่น ๆ รวมถึงมีการนำไปใช้ทำเป็น[[เครื่องประดับ]]ต่าง ๆ ด้วยการนำเปลือกหอยไปล้างทำความสะอาดและผ่านการเจียระไนด้วยการฝาน, ตัด, เจาะ หรือแกะสลักในแบบต่าง ๆ ทั้งเป็นกำไลข้อมือ, ปิ่นปักผม หรือของประดับตบแต่งเพื่อความสวยงาม เป็นต้น โดยเชื่อว่าชาวทิเบตเป็นคนกลุ่มแรกที่นำมาใช้ในพิธีกรรมก่อนที่จะแผ่ขยายมาสู่ความเชื่อในศาสนาฮินดู
อี้ จงเทียน

อี้ จงเทียน (เกิด 2490) เป็นนักเขียน, นักประวัติศาสตร์, นักปราชญ์ชาวจีน
ประวัติ.
อี้จงเทียนใช้ชีวิตในวัยเด็กที่ เมืองฉางซา มณฑลหูหนาน และใช้ชีวิตในวัยรุ่นที่ เมืองอู่ฮั่น มณฑลหูเป่ย ในปี พ.ศ. 2508 ภายหลังสำเร็จการศึกษาจากชั้นมัธยมศึกษา อี้จงเทียนถูกส่งไปยังเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ เพื่อเขาร่วมกองกำลังการผลิตแห่งซินเจียง และกลายเป็นอาจารย์สอนโรงเรียนมัธยมศึกษาในเวลาต่อมา หลังกลับจากซินเจียง อี้จงเทียนได้เข้าศึกษาใน มหาวิทยาลัยอู่ฮั่น สาขาวรรณกรรมจีนโบราณ และสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2521 และสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทในอีกสามปีถัดมา ซึ่งภายหลังเขาได้ตัดสินในที่จะเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย ปัจจุบันอี้จงเทียนเป็นศาสตราจารย์ที่ วิทยาลัยมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเซียะเหมิน
ทางด้านวิชาการ.
อี้จงเทียนมีความสนใจทางด้านวิชาการหลายสาขา เช่น วรรณกรรม,ทัศนศิลป์,มานุษยวิทยา,ประวัติศาสตร์และมุนุษยศาสตร์ และอี้จงเทียนยังสนใจในด้านการพัฒนาเมืองสมัยใหม่ในจีน และยังถูกอ้างถึงในการผังเมืองด้วย 
การทำงาน.
อี้จงเทียนตีพิมพ์หนังสือทางวิชาการที่เขาสนใจหลายๆเล่ม และเป็นที่นิยม นี่จึงทำให้เกิดการโต้เถียงเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำให้งานของอี้จงเทียนเป็นที่นิยม
ในปี พ.ศ. 2548 อี้จงเทียนออกรายการแลคเชอร์รูม ในช่อง ซีซีทีวี 10 ซึ่งได้บรรยายในชุดหัวข้อ บุคคลสำคัญยุคฮั่น และในปี พ.ศ. 2549 ในชุดอี้จงเทียนพิเคราะห์สามก๊ก ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก และยังกระตุ้นให้เกิดข้อถกเถียงเกี่ยวกับคุณภาพทางวิชาการที่เขาบรรยาย 
ในปี พ.ศ. 2551 อี้จงเทียนได้บรรยายในชุด ปรัชญาก่อนราชวงศ์ฉิน
หอยสังข์

หอยสังข์ หรือ สังข์ หรือ สังข  เป็นชื่อสามัญของหอยทะเลกาบเดี่ยวหลายชนิดหลายสกุล (โดยมากหมายถึงสกุล "Strombus") ในหลายวงศ์ เช่น สังข์รดน้ำ ("Turbinella pyrum") เปลือกสีขาว รูปทรงงดงาม ใช้สำหรับหลั่งน้ำพระพุทธมนต์หรือน้ำเทพมนตร์, สังข์แตร ("Charonia tritonis") เปลือกมีลาย ใช้เป่าในงานพิธีของชาวเกาะแถบมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ มีลักษณนามว่า ขอน เช่น สังข์ 2 ขอน เป็นต้น
พระเจ้านรสิงขะ

พระเจ้านรสิงขะ (, "นะระเต้นคะ"; ค.ศ. 1141–1174) เป็นกษัตริย์ในราชวงศ์พุกามระหว่าง ค.ศ. 1171–1174 พระองค์ทรงแต่งตั้งให้พระเจ้านรปติสี่ตู่เป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงและผู้บัญชาการทหาร ถือเป็นครั้งแรกที่มีการบันทึกเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ของราชวงศ์ที่กษัตริย์ทรงสละอำนาจการบังคับบัญชากองทัพ พระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์จากอองซวามะจี้หนึ่งในบริวารของพระเจ้านรปติสี่ตู่ หลังพระองค์นำพระมเหสีองค์หนึ่งของพระเจ้านรปติสี่ตู่เป็นพระราชินี
G.H. Luce รายงานว่า ไม่มีหลักฐานจารึกที่ระบุว่าพระเจ้านรสิงขะหรือกษัตริย์พระองค์ใดระหว่าง ค.ศ. 1165 ถึง 1174 มีตัวตนอยู่ นักประวัติศาสตร์คนอื่นอย่าง ทีนออง ไม่ยอมรับ"ข้อสันนิษฐาน"ของ Luce
พระชนม์ชีพช่วงต้น.
พระเจ้านรสิงขะเป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้านะระตูกับพระมเหสี Myauk Pyinthe พงศาวดารบันทึกเรื่องวันพระราชสมภพของพระองค์ไม่ตรงกัน ตารางข้างล่างระบุวันที่ตามพงศาวดารฉบับหลัก 4 ฉบับ ทางวิชาการรับเฉพาะวันพระราชสมภพตามที่กำหนดไว้ในส่วนโหราศาสตร์ของ "Zata" เป็นการชั่วคราว
พระเจ้านรสิงขะทรงเติบโตในราชสำนักของพระเจ้าอลองสิธู พระองค์ไม่ได้เป็นแม้แต่รัชทายาท เนื่องจากผู้เป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงคือพระปิตุลา พระเจ้ามินชินสอ เมื่อพระองค์เข้าสู่วัยผู้ใหญ่ พระองค์สมรสกับ Min Aung Myat ผู้เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าอลองสิธูเหมือนกับพระองค์ ในพิธีอภิเษกสมรสมีพระมหากษัตริย์เป็นประธานด้วยตัวพระองค์เอง
ใน ค.ศ. 1167 พระเจ้านรสิงขะกลายเป็นรัชทายาทโดยฉับพลันหลังพระราชบิดาทรงลอบปลงพระชนม์ทั้งพระเจ้านะระตูกับพระเจ้ามินชินสอ
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
พระเจ้านรปติสี่ตู่

พระเจ้านรปติสี่ตู่ (8 ตุลาคม 1693-18 สิงหาคม 1754) เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกาม พระราชนัดดาของพระเจ้านรถุได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อมา ทรงพระนามว่า พระเจ้านรปติสี่ตู่ (พ.ศ. 1717-1754) หรือพระนามภาษาสันสกฤตว่า ศรีตรีภูวนาทิตยบวรธัมมราชา ส่วนพระนามในจารึกคือ สี่ตู่ เช่นเดียวกับพระอัยกาของพระองค์
ในรัชกาลนี้ พระเจ้านรปติสี่ตู่ทรงสร้างรูปแบบอารยธรรมที่เป็นพม่าชัดเจนขึ้นมา และส่งต่อวัฒนธรรมดังกล่าวให้แก่ชนชาติต่างๆโดยรอบ รวมถึงชาวมอญเจ้าของอารยธรรมเดิม นอกจากนี้ ยังทรงรับเอาพุทธศาสนาลัทธิลังกาวงศ์เข้ามายังพุกาม มีการแต่งตำราทางพุทธศาสนา สร้างวัด และเจติยวิหาร และกัลปนาข้าทาส ที่ดิน ให้แก่วัดเป็นจำนวนมาก
ยิ่งไปกว่านั้นการสร้างศาสนสถานด้วยสถาปัตยกรรมแบบพุกามของพระองค์ ในดินแดนห่างไกลต่าง ๆ ยังเป็นการแผ่ขยายอำนาจของอาณาจักรออกไปภายนอก ซึ่งทำให้ฐานการผลิตของอาณาจักรพุกามกว้างขวางขึ้นอีกด้วย นับได้ว่าเป็นยุคที่มีความมั่นคงและมั่งคั่งสุดในประวัติศาสตร์พุกาม
พระเจ้าไชยสิงขะ

พระเจ้าไชยสิงขะ  หรือ ที่โลมี่นโล ([tʰí.lò.mɪ́ɰ̃.lò]; พ.ศ. 1754–1778) หรือ พระเจ้าน่านด้องเมี่ย  เป็นพระเจ้าพุกาม ที่ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา ในรัชกาลนี้แทบไม่มีความวุ่นวายทางการเมืองเลย จึงเป็นยุคสมัยของการสร้างวัดและเจดีย์ขนาดใหญ่เป็นจำนวนมาก เช่น วัดที่โลมี่นโล จนในท้ายรัชกาลเกิดปัญหาจากการกัลปนาที่ดิน และกำลังพลจำนวนมากให้เป็นข้าวัด เนื่องจากข้าวัดเหล่านี้จะไม่ถูกเกณฑ์แรงงานจากหลวง
พระเจ้าอุซะนา

พระเจ้าอุซะนา ([ʔṵzənà]; พ.ศ. 1794-1799) ประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่าพระองค์มิได้มีความสามารถแต่อย่างใด จึงโปรดให้มหาอำมาตย์ ราซะทินจาน  ดูแลบ้านเมืองแทนพระองค์เมื่อพระเจ้าอุซะนาเสด็จสวรรคตจากการคล้องช้าง มหาอำมาตย์ราซะทินจานได้เลือกเจ้าชายพระราชโอรสพระองค์เล็กที่สุดของพระเจ้าอุซะนาพระนามว่า พระเจ้านรสีหบดี ขึ้นครองราชย์
หมู่เกาะคาฟุ

หมู่เกาะคาฟุ  เป็นเขตการปกครองของประเทศมัลดีฟส์ ในหมู่เกาะคาฟุนั้นมี 107 เกาะ ซึ่งประกอบไปด้วยเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยจำนวน 10 เกาะ และกว่า 97 เกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัย แต่มีอยู่หลายเกาะที่ไม่มีผู้อยู่อาศัยถาวรนั้นได้ถูกนำไปเปิดเป็นโรงแรมที่พักสำหรับนักท่องเที่ยว
อนึ่ง มาเลซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศมัลดีฟส์นั้นตั้งอยู่ในหมู่เกาะคาฟุ แต่ไม่อยู่รวมในเขตปกครองของคาฟุ
ญองอู้ ซอยะฮ่าน

พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน (บางครั้งเรียก ตองตูจี้มี่น ; ประมาณ ค.ศ. 924–1001) เป็นกษัตริย์ในราชวงศ์พุกามของประเทศพม่าเมื่อประมาณ ค.ศ. 956 ถึง 1001 แม้ว่าพระองค์จะเป็นที่จดจำในฐานะ พระเจ้าแตงกวา ตามพงศาวดารพม่าที่อิงจากตำนาน ญองอู้ยังทรงเป็นกษัตริย์พุกามองค์แรกสุดที่ได้รับการยืนยันการมีตัวตนจากหลักฐานจารึก ตามข้อมูลวิชาการ พุกามในรัชสมัยของญองอู้ ซึ่งขณะนั้นเป็นหนึ่งในนครรัฐคู่แข่งหลายแห่งในพม่าตอนบน "เติบโตขึ้นทั้งในด้านอำนาจและความยิ่งใหญ่" การประดิษฐ์อักษรพม่ากับการสร้างป้อมปราการพุกามอาจเริ่มขึ้นในรัชสมัยพระองค์
รายงานพงศาวดาร.
แม้มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ นักวิชาการระบุรัชสมัยของพระองค์ที่บันทึกในพงศาวดารเป็นตำนาน ตามตำนานระบุว่า ญองอู้แย่งชิงราชบัลลังก์จากเต้นโค ครั้งหนึ่งญองอู้เคยเป็นเกษตรกรที่สังหารเต้นโคเมื่อพระองค์ขโมยแตงกวาจากไร่แตงกวาของเขา พระราชินีรับญองอู้ ซอยะฮ่านขึ้นเป็นกษัตริย์ เพื่อป้องกันความไม่สงบภายในราชอาณาจักร และกลายเป็นที่รู้จักในพระนาม ตองตูจี้มี่น (พระเจ้าแตงกวา หรือ พระเจ้าเกษตรกร) เรื่องนี้อาจจะเป็นเพียงนิทาน โดยมีอย่างน้อยสามฉบับ ได้แก่ นิทานพม่า "เจ้าหญิง Thudhammasari" ที่คล้ายคลึงกัน และอีกสองเรื่องในประวัติศาสตร์กัมพูชา เรื่องหนึ่งอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ส่วนอีกเรื่องอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุเคยอ้างสิทธิ์สืบเชื้อสายจากคนสวน เพื่อแสดงความใกล้ชิดกับประชาชนของพระองค์
ญองอู้ ซอยะฮ่านถูกโค่นล้มจากกู้นซอจ้องพยู ซึ่งภายหลังถูกโค่นโดยพระราชโอรสของญองอู้ คือ จีนโซ่และโซะกะเต้
วันที่.
พงศาวดารต่าง ๆ ระบุวันเวลาเกี่ยวกับพระชนม์ชีพและรัชสมัยของพระองค์ไม่ตรงกัน "Zatadawbon Yazawin" พงศาวดารที่เก่าแก่สุด ถือว่ามีข้อมูลสำหรับสมัยพุกามที่แม่นยำที่สุด ตารางข้างล่างระบุวันที่ตามพงศาวดารหลัก 4 ฉบับ และวันที่ของ"มหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว"ที่ยึดตามวันครองราชย์ใน ค.ศ. 1044 ซึ่งได้รับการยืนยันจากจารึกของพระเจ้าอโนรธามังช่อ
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
กู้นซอจ้องพยู

พระเจ้ากู้นซอจ้องพยู  เป็นกษัตริย์ของพุกาม ได้เข้าชิงราชสมบัติของญองอู้ ซอยะฮ่าน และอภิเษกมเหสีทั้งสามของญองอู้ ซอยะฮ่าน ขึ้นเป็นมเหสีของพระองค์
พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าอโนรธา ผู้สถาปนาอาณาจักรพุกาม ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกพระราชโอรสบุญธรรม คือ จีนโซ่ บีบบังคับให้สละราชสมบัติและบีบบังคับให้พระองค์ออกบวชและสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา
ปัจจุบันพระเจ้ากู้นซอจ้องพยูเป็นหนึ่งในนะหลวง 37 ตนตามความเชื่อเรื่องนะของพม่า
จีนโซ่

พระเจ้าจีนโซ่  เป็นพระมหากษัตริย์พม่าแห่งราชวงศ์พุกาม ครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1564–1581
ประวัติ.
พระเจ้าจีนโซ่เป็นราชบุตรของพระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน พระเจ้าญองอู้ ซอยะฮ่าน มีมเหสี 3 องค์ ซึ่งทั้งสามนั้นเป็นพี่น้องกัน ในปลายรัชกาลพระองค์ถูกยึดราชบัลลังก์โดยพระเจ้ากู้นซอจ้องพยู ในขณะที่มเหสี 2 องค์ ทรงพระครรภ์อยู่ ซึ่งต่อมาพระโอรสในครรภ์ก็คือ พระเจ้าจีนโซ่และพระเจ้าโซะกะเต้ ต่อมาพระเจ้าจีนโซ่ได้บีบบังคับให้พระเจ้ากู้นซอจ้องพยู (ซึ่งเคยชิงราชสมบัติพระบิดาพระองค์) สละราชบัลลังก์และออกผนวช พระเจ้าจีนโซ่จึงขึ้นครองราชย์แทน
พระเจ้าจีนโซ่ได้ชื่อว่าเป็นนายพรานที่มีฝีมือ พระองค์สวรรคตระหว่างที่ออกล่าสัตว์ใกล้เมืองโมนยวา โดยการถูกลอบปลงพระชนม์ด้วยธนู ปัจจุบันพระองค์ได้รับการยกย่องให้เป็น หนึ่งในนะหลวง 37 ตน ตามความเชื่อเรื่องนะของพม่าในนาม เจ้ามี่นคองแห่งปะเรนมะ
เบเนดิกต์ คัมเบอร์แบตช์

เบเนดิกต์ ทิโมที คาร์ลตัน คัมเบอร์แบตช์  เกิดเมื่อวันที่ 19 เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1976 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษที่มีผลงานทั้งทางโทรทัศน์ วิทยุ และโรงละคร ซึ่งได้รับรางวัลจากบทบาทที่แสดงมากมาย อาทิ "Hawking" (ภาพยนตร์โทรทัศน์) ปี 2004, "Amazing Grace" ปี 2006, "Atonement" ปี 2007, "The Last Enemy" ปี 2008, "Small Island" ปี 2009 และ "เชอร์ล็อก" ปี 2010-ปัจจุบัน
ในส่วนภาพยนตร์ ปี 2011 "ถอดรหัสสายลับพันหน้า" รับบทเป็นปีเตอร์ กวิลเลม ปี 2013 ได้รับบทเป็นข่าน ในเรื่อง "สตาร์ เทรค ทะยานสู่ห้วงมืด" และมังกรสเมาก์ ในเรื่อง "เดอะฮอบบิท ดินแดนเปลี่ยวร้างของสม็อค" ในปี 2014 ได้รับบทเป็นวิลเลียม ฟอร์ด ในเรื่อง "ปลดแอก คนย่ำคน" อลัน ทูริ่ง ในเรื่อง "ถอดรหัสลับ อัจฉริยะพลิกโลก" ในปี 2015 เบเนดิกต์แสดงละครเวทีเรื่อง แฮมเลต ซึ่งเป็นหนึ่งในผลงานที่มีชื่อเสียงของเชกสเปียร์ โดยรับบทเป็น เจ้าชายแฮมเลต ที่โรงละคร Barbican ในกรุงลอนดอน 
บทบาทในการพากย์เสียงในภาพยนตร์เรื่องต่าง ๆ ได้แก่ บท มังกรสเมาก์ และ the Necromancer ใน (2013), บท Classified ในเพนกวิน ออฟ มาดากัสกา (2014) จากค่ายดรีมเวิร์ก แอนิเมชัน ปัจจุบันเบเนดิกต์สวมบทบาทเป็นตัวละครใน มาร์เวลคอมิกส์ มีชื่อว่า ด็อกเตอร์สเตรนจ์ และมีภาพยนตร์ออกมาภายใต้ชื่อเดียวกันในปี 2016
ด้านชีวิตส่วนตัว คัมเบอร์แบตช์สมรสกับโซฟี ฮันเตอร์ ผู้กำกับละครเวที เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 และบุตรคนแรกของทั้งคู่เกิดเมื่อเดือนมิถุนายน มีชื่อว่า "คริสโตเฟอร์ คาร์ลตัน คัมเบอร์แบตช์" โดยชื่อ Carlton ได้เอามาจากนามสกุลของบิดาของคัมเบอร์แบตช์เอง ส่วนบุตรคนที่สองเกิดเมื่อเดือนมีนาคม ปี 2017 มีชื่อว่า "ฮาล ออเดน คัมเบอร์แบตช์" โดยชื่อ Hal มาจากชื่อเล่นในวัยเด็กของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 ในบทประพันธ์ของเชกสเปียร์
ไอมูฟวี่

ไอมูฟวี่  เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ย่อย ในชุดซอฟต์แวร์ของไอไลฟ์ที่ผลิตโดยบริษัทแอปเปิล ซึ่งไว้ใช้ร่วมกับระบบปฏิบัติการ แมค โอเอส เอ็กซ์, ไอโอเอส และ แมคโอเอส เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ที่สำหรับการจัดการ, แก้ไขตัดต่อภาพยนตร์ โดยปัจจุบันได้พัฒนาถึงเวอร์ชันสำหรับไอโอเอสแล้ว
ลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ภาคใต้ 2555

ลีกภูมิภาค ภาคใต้ ฤดูกาล 2555 เป็นการแข่งขันของฟุตบอลลีกภูมิภาค ดิวิชั่น 2 ในส่วนของสโมสรที่อยู่ในภาคใต้ ประจำปี 2555 ฤดูกาลนี้มีสโมสรเข้าร่วมทั้งหมด 11 สโมสร จาก 11 จังหวัด โดยที่ทีมชนะเลิศจะได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในระบบลีกกับทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากอีก 4 ภูมิภาค เพื่อหาทีมที่ดีที่สุด 4 ทีมเลื่อนชั้นขึ้นไปดิวิชัน 1 ในฤดูกาลต่อไป
ตารางคะแนน.
"แก้ไขล่าสุด วันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2555"
เบิร์นอิตทูเดอะกราวด์

เบิร์นอิตทูเดอะกราวด์  เป็นเพลงซิงเกิลอับดับ 4 โดยวงนิกเคลแบ็ก วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยค่ายเพลงโรดรันเนอร์ เป็นเพลงแนวร็อคของแคนาดาและเป็นเพลงอยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ของทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น ซึ่งภายหลังดับเบิลยูดับเบิลยูอีนำเอาเพลงนี้ไปใช้เป็นเพลงเปิดรายการมวยปล้ำอาชีพของรอว์ ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552
แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2555

แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2555 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 8.6 ตามมาตราโมเมนต์ เกิดขึ้นในท้องที่อาเจะฮ์ ประเทศอินโดนีเซีย เมื่อวันพุธที่ 11 เมษายน 2555 เวลา 15:38 (ตามเวลาไทย) ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองบันดาอาเจะฮ์ไปราว 500 กิโลเมตร ยังให้ประชาชนในประเทศอินโดนีเซียและประเทศอินเดียพากันออกจากอาคารบ้านเรือนด้วยความหวาดกลัว และ ประเทศ 28 ประเทศประกาศเตือนภัยสึนามิทั้งนี้ ในปี 2547 เคยเกิดแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิห่างจากทางตะวันออกเฉียงใต้ของท้องที่เดียวกันไปประมาณ 250 กิโลเมตร ซึ่งเป็นเหตุให้มีผู้คนบาดเจ็บล้มตายเป็นอันมาก
หลังจากแผ่นดินไหว ศูนย์บริการข้อมูลข่าวสารมหาสมุทรแห่งชาติอินเดีย (Indian National Centre for Ocean Information Services) มีคำเตือนสีแดงให้ระวังคลื่นสึนามิระดับสูงในหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ด้วย และในเวลา 20:18 ทาง PTWC ก็ออกเอกสารยกเลิกการเตือนสึนามิ โดยพบคลื่นที่เกิดเป็นคลื่นขนาดเล็กเท่านั้น เนื่องจากแนวการเคลื่อนของรอยเลื่อนเป็นแบบทรานส์ฟอร์มจึงไม่ได่สร้างคลื่นสึนามิขนาดใหญ่เหมือนรอยเลื่อนแบบมุดตัว มีผู้เสียชีวิต 5 รายจากเหตุการณ์ครั้งนี้ สาเหตุจากหัวใจวายและช็อค
ไมน็อกซิดิล

ไมน็อกซิดิล  เป็นยาขยายหลอดเลือดหรือลดความดันโลหิตสูง โดยการรับประทาน ในปัจจุบันใช้สำหรับกระตุ้นการงอกใหม่ของเส้นผม
ประวัติ.
เดิมไมน็อกซิดิล เป็นยาชนิดรับประทานเพื่อรักษาผู้มีภาวะความดันโลหิตสูงผิดปกติ ในทางการแพทย์พบว่ามีผลข้างเคียงทำให้ผู้ใช้ยามีผมหรือขนงอกขึ้น จึงได้มีการดัดแปลงเป็นชนิดใช้ภายนอก สำหรับรักษาอาการผมร่วงอย่างแพร่หลาย โดยความเข้มข้นของยาจะอยู่ในช่วง 2 - 5%
การออกฤทธิ์.
กลไกการออกฤทธิ์ของยา ในทางการแพทย์พบว่าตัวยาจะออกฤทธิ์ด้วยการเปิดช่องโปตัสเซียม ซึ่งเชื่อกันว่าจะเป็นการกระตุ้นให้เกิดงอกใหม่ของเส้นผม หรือ ผมร่วงอาจเกิดจากภาวะความดันโลหิตสูงกว่าปกติตัวยาทำให้ความดันลดลงส่งผลให้อาการผมร่วงลดลงไปด้วย
ผลข้างเคียง.
ในทางการแพทย์แต่เดิมใช้รักษาเกี่ยวกับภาวะความดันโลหิตสูงอยู่แล้วหากนำมาใช้เพื่อรักษาอาการผมร่วงอาจมีผลทำให้ความดันลดลง หรือหากใช้ยาเพื่อรักษาอาการความดันโลหิตสูงก็อาจมีผลทำให้ผมงอกได้เช่นกัน ส่วนผลข้างเคียงอื่น ๆ เช่น หากใช้ภายนอกอาจมีอาการคัน พุพอง หรือมีขนหรือเส้นผมขึ้นในบริเวณใบหน้า
สงครามกลางเมืองจีน

สงครามกลางเมืองจีน  เป็นสงครามกลางเมืองที่สู้รบกันระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน เพื่อแย่งชิงอำนาจเหนือประเทศจีน ส่งผลให้จีนถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่าย คือ สาธารณรัฐจีน ซึ่งครอบครองเกาะไต้หวัน กับสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งครอบครองจีนแผ่นดินใหญ่ สงครามกลางเมืองจีนเป็นสงครามที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามในประวัติศาสตร์โลก รองจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สองเท่านั้น
สงครามเริ่มต้นเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1927 ท่ามกลางการกรีฑาทัพขึ้นเหนือ (Northern Expedition) และสิ้นสุดลงในช่วง ค.ศ. 1949-1950 จนถึงปัจจุบันนี้ แม้จะไม่มีการรบแล้ว แต่สงครามก็ยังคงไม่สิ้นสุดอย่างเป็นทางการ เพราะยังไม่มีการลงนามสนธิสัญญาสันติภาพใด ๆ ความขัดแย้งยังคงดำเนินต่อไปในรูปของการขู่ใช้กำลังทหาร การกดดันทางการเมือง และการกดดันทางเศรษฐกิจ สถานะทางการเมืองของไต้หวันยังคงเป็นข้อขัดแย้งที่สำคัญในปัจจุบัน โดยความตึงเครียดที่ดำเนินต่อมานั้นถูกเรียกว่าเป็น "ความสัมพันธ์ข้ามช่องแคบ" 
สงครามนี้เป็นสัญลักษณ์ความแตกแยกทางอุดมการณ์ระหว่างพรรคก๊กมินตั๋งชาตินิยมกับพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในจีนแผ่นดินใหญ่ปัจจุบัน สามปีสุดท้ายของสงคราม (ค.ศ. 1947-1949) เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในชื่อ สงครามปลดปล่อย หรืออีกชื่อหนึ่งว่า สงครามปฏิวัติภายในที่สาม (第三次國内革命戰爭) ส่วนในไต้หวัน สงครามนี้รู้จักกันในชื่อ สงครามต่อต้านการก่อการกำเริบต่อคอมมิวนิสต์ (戡亂戰爭) ก่อน ค.ศ. 1991 หรือโดยทั่วไปคือ สงครามกลางเมืองชาตินิยม-คอมมิวนิสต์ (國共內戰) สำหรับทั้งสองฝ่าย
สงครามกลางเมืองดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งจักรวรรดิญี่ปุ่นได้รุกรานจีนอีกครั้ง ทำให้ทั้งสองพรรคต้องร่วมกันจัดตั้งแนวร่วมเพื่อต่อต้านญี่ปุ่น เมื่อญี่ปุ่นพ่ายแพ้ใน ค.ศ. 1945 และสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง จึงทำให้สงครามกลางเมืองดำเนินต่อไปอีกครั้งใน ค.ศ. 1946 หลังจากผ่านไปสี่ปี การรบทางทหารก็ยุติลง โดยสาธารณรัฐประชาชนจีนมีอำนาจเหนือจีนแผ่นดินใหญ่และเกาะไห่หนาน ส่วนสาธารณรัฐจีนมีอำนาจเหนือเกาะไต้หวัน เผิงหู หมู่เกาะจินเหมิน หมู่เกาะหมาจู่และหมู่เกาะห่างไกลต่าง ๆ 
จวบจนทุกวันนี้ ยังไม่มีการลงนามสัญญาสงบศึกหรือลงนามสนธิสัญญาสันติภาพใด ๆ ฝ่ายสาธารณรัฐประชาชนจีนยังคงอ้างว่าไต้หวันเป็นมณฑลหนึ่งของตน และยังขู่ใช้กำลังทหารต่อไต้หวัน ส่วนฝ่ายไต้หวันเองก็อ้างสิทธิ์เหนือจีนแผ่นดินใหญ่ ทั้งสองฝ่ายยังคงมีความขัดแย้งกันในด้านการทูต ด้านการเมือง และด้านเศรษฐกิจ นอกจากนี้ สาธารณรัฐประชาชนจีนยังขู่ว่าจะใช้กำลังทหารรุกรานไต้หวัน หากไต้หวันประกาศเอกราชอย่างเป็นทางการ โดยสถานการณ์มีความตึงเครียดขึ้นมาเป็นครั้งคราว ทั้งสองฝ่ายมีการส่งเครื่องบินรบและเรือรบผ่านช่องแคบบ่อยครั้ง
เชคสเปียร์ต้องตาย

เชคสเปียร์ต้องตาย  เป็นภาพยนตร์ปี 2555 ที่ดัดแปลงจากเรื่องแม็คเบธ ของวิลเลียม เชกสเปียร์ กำกับโดยอิ๋ง กาญจนะวณิชย์ และอำนวยการสร้างโดยมานิต ศรีวานิชภูมิ รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร สั่งห้ามภาพยนตร์เรื่องนี้ในฐานะภัยคุกคามความมั่นคงของชาติ เนื่องจากภาพยนตร์มีการอ้างอิงถึงการปราบปรามอย่างรุนแรงของทหารต่อผู้ประท้วงนักศึกษาในเหตุการณ์ 6 ตุลา เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม 2519
เชคสเปียร์ต้องตายใช้วิธีการเล่าเรื่องแบบละครซ้อนละคร ดำเนินเรื่องควบคู่กันไป มีเหตุการณ์สองส่วน คือละครเวที และโลกภายนอกในเหตุการณ์ร่วมสมัย มีตัวละครนำชื่อ "เมฆเด็ด" (Mekhdeth) เป็นขุนนางที่ล้มอำนาจกษัตริย์ และสถาปนาตัวเองเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่ เมฆเด็ดลุ่มหลงในอำนาจ เกิดหวาดระแวงว่าจะถูกล้มล้าง จนต้องฆ่าใครต่อใครเพื่อจะได้อยู่ในอำนาจต่อไป เรื่องราวทั้งหมดเล่าผ่านมุมมองของตัวละครที่ชื่อว่า "บุญรอด" 
สมานรัชฎ์เรียกภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็น "หนังผีต้นทุนต่ำ" สร้างจากเงินทุนสนับสนุนจากกองทุนส่งเสริมภาพยนตร์ สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม ภายใต้โครงการไทยเข้มแข็ง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2553 มีกำหนดออกฉายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555
ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ผ่านการพิจารณาจากคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ (กองเซ็นเซอร์) กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2555 ได้รับเรท "ห" หรือ ห้ามเผยแพร่ในประเทศไทย โดยให้เหตุผลว่า มีเนื้อหาที่ก่อให้เกิดการแตกความสามัคคีระหว่างคนในชาติ ทั้งนี้เนื่องจากในภาพยนตร์มีการอ้างอิงถึงเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 มีการนำฟุตเทจภาพความเสียหายจากเหตุการณ์ความไม่สงบทางการเมืองในประเทศไทย เมษายน พ.ศ. 2552 มาใช้ และการให้ปิศาจในเรื่องสวมชุดสีแดงเปรียบเหมือนการกล่าวหาเสื้อแดง 
การห้ามฉายภาพยนตร์เรื่องนี้ ทำให้สมานรัชฎ์ และทีมผู้สร้างตัดสินใจฟ้องคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ต่อศาลปกครองกลาง ในคดีหมายเลขดำที่ 1321/2555 เพื่อเพิกถอนคำสั่งห้ามฉายภาพยนตร์และให้คณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ชดใช้ค่าเสียโอกาสและค่าเสียหายซึ่งคำนวณจากต้นทุนการสร้างภาพยนตร์ทั้งหมด จนใน พ.ศ. 2560 ศาลปกครองกลางได้พิพากษายกฟ้อง โดยให้เหตุผลว่าคณะกรรมการพิจารณาภาพยนตร์ได้ใช้ดุลพินิจตามกฎกระทรวงกำหนดลักษณะของประเภทภาพยนตร์ 2552 ข้อ 7 (3) ซึ่งส่อเค้าว่าภาพยนตร์ดังกล่าวอาจสร้างความแตกแยกในสังคม อย่างไรก็ดีทีมผู้สร้างกลับยื่นอุทธรณ์ต่อศาลปกครองสูงสุด ก่อนที่ศาลปกครองสูงสุดจะพิพากษากลับให้ทีมผู้สร้างชนะคดีในอีกเจ็ดปีต่อมา โดยให้คณะกรรมการชดใช้ค่าเสียโอกาสในการนำภาพยนตร์เข้าฉายเป็นจำนวนเงิน 500,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย 7.5% ต่อปี นับจากพ.ศ. 2555 ในส่วนของค่าเสียหายที่เป็นต้นทุนการสร้างภาพยนตร์ทั้งหมดรวม 7.5 ล้านบาท ศาลปกครองสูงสุดให้ความเห็นว่าค่าเสียหายดังกล่าวถือเป็นต้นทุนที่ผู้สร้างภาพยนตร์ต้องเสียอยู่แล้ว จึงไม่มีความจำเป็นที่ต้องให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายให้แต่อย่างใด
นกเงือกดำ

นกเงือกดำ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anthracoceros malayanus") เป็นนกเงือกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง พบในประเทศบรูไน, อินโดนีเซีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, ไทย, อินเดีย
ลักษณะ.
นกเงือกดำมีจะงอยปากที่ยาว ยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 75-80 เซนติเมตร นกตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่านกตัวเมียเล็กน้อย ลำตัวสีดำโดยตลอด ลำตัวส่วนบนเหลือบน้ำเงินเขียวเล็กน้อย (นกตัวผู้บางตัวมีแถบใหญ่เหนือตาคล้ายคิ้วสีขาว) เว้นแต่ปลายขนหางด้านนอก และหางด้านล่างค่อนไป ทางปลายเป็นสีขาว ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก สันบนของจะงอยปากมีขนาดใหญ่ ขาและนิ้วเท้าสีดำ สองเพศมีลักษณะต่างกัน 
นกตัวผู้ปากและโหนกสีเหลืองอ่อน หนังเปลือยเปล่ารอบตาและที่ใต้คอสีดำ ตาสีแดงเข้ม นกตัวเมียปากและโหนกสีดำ ม่านตาสีส้ม หนังเปลือยเปล่ารอบตาสีเนื้อ หนังเปลือยเปล่าใต้คอสีเหลืองอ่อน ตาสีน้ำตาลแดง
มีฤดูผสมพันธุ์ในช่วงต้นปีถึงกลางปีราวเดือนมกราคม-พฤษภาคม ทำรังด้วยการใช้โพรงไม้ตามต้นไม้ใหญ่ที่สัตว์อื่นหรือนกอื่นเจาะทิ้งไว้
นกเงือกปากดำ

นกเงือกปากดำ หรือ กาเขา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anorrhinus galeritus") เป็นนกเงือกขนาดเล็กชนิดหนึ่ง พบในประเทศบรูไน, ประเทศอินโดนีเซีย,ประเทศมาเลเซีย, ประเทศพม่า, และประเทศไทย
ลักษณะ.
นกเงือกปากดำมีขนาดเล็กกว่านกเงือกหัวหงอก นกเงือกปากดำมีจะงอยปากยาว โดยมีความยาวจากปลายปากถึงปลายหาง 89 เซนติเมตร มีหนังเปลือยเปล่ารอบตาและที่ใต้คอสีฟ้า มีแต้มสีขาวที่ใต้ตาและมุมปาก ม่านตาสีแดง แก้มสีเทา ขนที่ท้ายทอยมีขนาดใหญ่และยาวออกไป ทำให้แลดูคล้ายขนหงอนที่เกาะกันหลวมๆ ลำตัวสีดำปลอด ปีกสีน้ำตาลไหม้ หางสีน้ำตาลปนเทา แต่ปลายหางสีดำ คาง ใต้คอ และอกสีน้ำตาลไหม้ ท้องและขนคลุมใต้โคนหางสีน้ำตาลหรือน้ำตาลปนเทา ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีกเช่นเดียวกับนกเงือกอื่นๆ
สองเพศมีลักษณะแตกต่างกัน ตัวผู้ปากและโหนกสีดำ ขาและนิ้วเท้าสีน้ำตาลไหม้ นกตัวเมียมีขนาดเล็กกว่า ปากบนมีเส้นสีเหลืองตามความยาวของปาก ปากล่างมีสีเหลืองที่ปลายปาก ขาและนิ้วเท้าสีเทาแกมฟ้า
พฤติกรรม.
นกเงือกปากดำ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ มักจะส่งเสียงร้องเอะอะโวยวายดังอยู่ตลอดเวลาเหมือนอีกา จึงได้รับอีกชื่อหนึ่งว่า "กาเขา" โดยเวลาเดียวที่จะหยุดส่งเสียงได้ คือ เฉพาะเวลากินอาหาร
การาจแบนด์

การาจแบนด์ เป็นโปรแกรมซอฟต์แวร์ย่อย ในชุดซอฟต์แวร์ของไอไลฟ์ ที่ผลิตโดยบริษัทแอปเปิล ซึ่งไว้ใช้ร่วมกับระบบปฏิบัติการ แมค โอเอส เอ็กซ์ และไอโอเอส เป็นแอปพริเคชั่นสำหรับใช้สร้างดนตรีและเพลงที่เน้นรูปแบบใช้งานง่าย ถึงแม้ผู้ใช้จะไม่มีความรู้เรื่องการเล่นดนตรี โดยแอปฯ ใช้หลักทำงานแบบสมาร์ทกล่าวคือ เพียงแค่ผู้ใช้กำหนดเครื่องดนตรีและเลือกรูปแบบการเล่นในส่วนออโต้เพย์ จากนั้นเมื่อผู้ใช้กดคอร์ดที่ต้องการเล่นแอปพริเคชั่น จะประมวลผลจังหวะ ความเร็ว และเล่นให้อัตโนมัติอย่างต่อเนื่อง
นอกจากนั้นแอปพริเคชั่น ยังมาพร้อมส่วนมิกซ์เสียงจำนวน 8 แทร็ก ทำให้ผู้ใช้สามารถผสมเสียงดนตรีหลายๆ ชิ้นเข้าด้วยกันเป็นเพลงตามต้องการได้ทันที พร้อมความสามารถในการเอ็กซ์พอร์ทไฟล์หรือแชร์ไปยังโซเชียลเช่น ยูทูบ, ซาวด์คลาวด์ หรือจะแชร์กลับไปยังไอคลาวด์ เพื่อนำไปเปิดใช้กับ การาจแบนด์ บนแมคโอเอสได้เช่นกัน โดยปัจจุบันได้พัฒนาถึงเวอร์ชัน 6.0.5 แล้ว
ละอองดาว สกาวเดือน

ละอองดาว-สกาวเดือน (2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491) เป็นนักร้องลูกทุ่งคู่แฝดที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของประเทศไทย คลอดห่างกันประมาณ 10 นาที จากเด็กตระเวนประกวดร้องเพลงตามงานวัดต่าง ๆ จนเป็นที่เลื่องลือไปทั้งจังหวัด สู่นักร้องเพลงลูกทุ่งคู่แฝดที่ร้องเพลงได้ถูกใจคนทั้งประเทศได้เท่าคู่นี้
ประวัติ.
ละอองดาว-สกาวเดือน เป็นชื่อที่ครูสุรพล สมบัติเจริญเป็นผู้ตั้งให้เพื่อนใช้ในการแสดงเท่านั้น ชื่อ นามสกุล จริงคือ จำปี – จำปา โสธรบุญ เป็นคนบางน้ำเปรี้ยว จังหวัดฉะเชิงเทรา พ่อแม่เป็นชาวนา มีลูกถึง 13 คน และมีแฝดคู่เดียว สองพี่น้องฝาแฝดเรียนหนังสือแค่ชั้น ป.4 ที่โรงเรียนวัดบางสาย อำเภอบางน้ำเปรี้ยว จ.ฉะเชิงเทรา เวลาเรียนอยู่ห้องเดียวกัน นั่งโต๊ะเก้าอี้ติดกัน และไม่เคยห่างกันเลย พวกเธอชอบร้องเพลงเป็นชีวิตจิตใจ เป็นนักร้องรุ่นจิ๋วประจำโรงเรียน และได้ตระเวนประกวดร้องเพลงตามงานวัดต่าง ๆ จนเป็นที่เลื่องลือไปทั้งจังหวัด งานประกวดที่มีสองพี่น้องฝาแฝดคู่นี้เข้าร่วมจะมีคนตามแห่ไปดูไปเชียร์เต็มที่ เพราะตัวเล็ก ๆ หน้าตาเหมือนกัน และเสียงดีมากทั้งคู่ สองพี่น้องได้รางวัลจากการประกวด กรรมการต้องยกธงขาวยอมแพ้ความเก่ง และขอร้องไม่ให้เข้าประกวดเพราะจะไม่คนกล้าเข้าแข่งด้วย ทั้งคู่จึงต้องร้องเพลงโชว์แทน และก็ได้รางวัลมากมายทุกเวที ต่อมา พ่อและพี่ชายชื่อบุญทิ้ง โสธรบุญ เห็นแววน้องสาว จึงพาไปฝากกับครูสุรพล สมบัติเจริญ จนครูรับไว้เป็นลูกสาวบุญธรรมทั้งคู่ ทั้งยังรักเมตตาไว้ใจให้อยู่ในบ้านอีกต่างหาก ครูสุรพลฝึกให้ละอองดาว-สกาวเดือน ร้องเพลงจนเก่ง นำขึ้นเวทีร้องเพลงและเล่นละครเพลงได้จนกลายเป็นแม่เหล็กประจำวงดนตรีสุรพล สมบัติเจริญ หลังจากที่ผ่องศรี วรนุช ลาออกจากวงไปแล้ว ทั้งคู่จึงเหมือนกับแก้วตาดวงใจที่ครูได้กลับคืนมา ครูจึงแต่งเพลงป้อนให้ร้องอัดแผ่นเสียงจนโด่งดังมาก
ตัวอย่างผลงาน.
สาวท่ายาง , สาวนครชัยศรี , หมั่นไส้(แก้สุรพล) , อย่าลืมดำเนิน(แก้สุรพล) , เสียงตอบจากเวียดนาม(แก้สุรพล สมบัติเจริญ) , สวนแตงสะอื้น , ไม่มีทางดัง(แก้กังวาลไพร) , รักฉันแล้วอย่ารักใครอีกนะ , จับปลาสองมือ , รักแท้จากกัมพูชา , อยากกลับบ้านนา , รักของชาวดิน , บางรักไม่ลวง , สาวแม่กลอง , ค่าของคนจน ,ฝนมาน้ำตาหลั่ง เป็นต้น
อย่าลืมสามพราน , แน่ต้องมาขอ(แก้ศรีไพร) , ฮักน้องบ่ต้องมีเงินแต่ง , ไม่มีใครรักคุณเท่าฉัน , ด่วนสายใต้ , สาวลาดบัวหลวง , เพลงรักลูกทุ่ง(คู่ศักดิ์ชาย) , แย่จริงๆ , ไม่เชื่ออีกแล้ว, รักไม่มีน้ำยา , มนต์รักเมืองใต้ , เด็กชาวนา , ลูกชาวนา , มีแต่ขาดทุน , ลาแล้วกรุงเทพ , ถึงคุณร้ายฉันก็รัก , กล้าๆกลัวๆ เป็นต้น
เด็กท้องนา , สอนน้อง , ใจเดียวกัน , ปัญหามีคู่ , น้องหวงพี่หึง , ดูให้แน่ เป็นต้น
ยามาฮ่า SRV 250

YAMAHA SRV 250 เป็นมอเตอร์ไซค์แนวคลาสสิก แบบ cafe-racer ซึ่งถูกผลิตออกมาช่วงปี ค.ศ.1986-1998 โดยใช้เครื่องยนต์ร่วมกับYamaha Virago 250 ซึ่งเป็นเครื่อง V-twin ขนาด 250 ซีซี ระบายความร้อนด้วยอากาศ โดยถูกนำมาปรับแต่งให้แรงขึ้นเป็น 27PS/8500rpm จากเดิม 23PS/8000rpm 
SRV250S “Special Edition”.
"SRV250S “Special Edition” เป็นรุ่นพิเศษ ต่างจากรุ่นธรรมดาโดยเพิ่มแผ่นบังลมขนาดเล็กด้านหน้า อัพเกรดโช้คเป็นโช้คอัพแก๊ส และสีถังน้ำมันจะเป็นสีทูโทน"
SRV250 Renaissa.
"SRV250 Renaissa เริ่มผลิตในปี ค.ศ.1996 เน้นไปที่ตลาดยุโรป โดยมีจุดประสงค์หลักเพื่อลดต้นทุนและราคาขาย โดยมีการปรับเปลี่ยนรูปทรงอย่างเห็นได้ชัด โดยมีการตัดไมล์วัดรอบออก เหลือไว้แค่ไมล์วัดความเร็วอย่างเดียว เปลี่ยนไปใช้ไฟหน้าแบบหัวกระสุน ตัวเครื่อง,เฟรม,ท่อ ถูกพ่นเป็นสีดำทั้งหมด โดยรุ่นนี้ถูกทำออกมา 2 สี คือ สีเงิน และ สีเหลืองส้ม"
นกเงือกสีน้ำตาลคอขาว

นกเงือกสีน้ำตาลคอขาว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Anorrhinus austeni") เป็นนกเงือกที่พบในทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดียและภาคใต้ของจีนลงไปทางใต้จนถึงตอนใต้ของเวียดนามและภาคเหนือของไทย บ่อยครั้งที่ถูกจัดเป็นชนิดย่อยของนกเงือกสีน้ำตาล เป็นนกที่อาศัยอยู่ในป่าลึกที่มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล 700 เมตร ไม่ได้อยู่ใกล้ชายป่า
นกเงือกสีน้ำตาลคอขาวจัดเป็นนกเงือกขนาดกลาง สีน้ำตาล มีสีขาวที่ปลายหาง ตัวผู้มีแก้มและลำคอสีขาว ปากสีครีมอ่อน ส่วนล่างสีน้ำตาลแดง ไม่มีขนปกคลุมใต้ปีก ตัวเมียมีขนาดเล็กกว่าตัวผู้ หัวและลำคอสีน้ำตาลหรือดำ จะงอยปากยาวมีสีน้ำตาลหรือดำ กินผลไม้และสัตว์ขนาดเล็กเป็นอาหาร อาศัยอยู่กันเป็นฝูง ฝูงละ 2-15 ตัว
นกเงือกสีน้ำตาลคอขาว ถือเป็นนกเงือกที่มีขนาดไม่ใหญ่นัก จึงสามารถมีลูกในโพรงรังครั้งหนึ่งได้หลายตัว นอกจากนี้แล้วลูกนกที่เกิดจากพ่อแม่นกในปีก่อน ๆ จะมีพฤติกรรมกลับมาช่วยพ่อแม่นกเลี้ยงลูกอีกด้วย
ดาร์วิน (เมือง)

ดาร์วิน  เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี ประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลติมอร์ ชาวลาร์ราเกีย เจ้าของดั้งเดิมในบริเวณนี้ เรียกเมืองนี้ว่า การ์รามิลเลีย (Garramilla) ซึ่งสื่อถึงหินขาวที่พบในบริเวณนี้ โดยมีประชากรโดยประมาณใน ค.ศ. 2019 ที่ 147,255 เมืองนี้มีผู้อยู่อาศัยส่วนมากในดินแดนนอร์เทิร์นเทร์ริทอรีที่มีประชากรเบาบาง
ผู้ปกครองและสมาชิกสภา.
เมืองดาร์วินแบ่งออกเป็นสี่เขตการปกครองและควบคุมโดย 12 เทศมนตรี คือ
อาแตม แบน อาร์ฟา

อาแตม แบน อาร์ฟา ([atɛm bɛnaʁfa]) เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1987 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายตูนิเซีย ที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกเป็นหลัก เขายังสามารถเล่นในตำแหน่งปีกได้อีกด้วย เขาเคยลงเล่นให้แก่นิวคาสเซิลยูไนเต็ดและปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
เกียรติประวัติ.
สโมสร.
ลียง
มาร์แซย์
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
แรนส์
ทีมชาติ.
ฝรั่งเศสรุ่นไม่เกิน 17 ปี
ฉันนี่แหละอาจารย์

ฉันนี่แหละอาจารย์ (; โรมาจิ: "Oresama Teacher") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย อิซูมิ สึบากิ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารฮานะ โตะ ยูเมะ ของสำนักพิมพ์ ฮาคุเซนชะ ตั้งแต่ฉบับที่ 15 ของปี พ.ศ. 2550 และได้ตีพิมพ์เป็น มังงะเล่มแรกในวันที่ 19 มกราคม 2551 ในประเทศไทย ฉันนี่แหละอาจารย์ ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ เล่ม 1 ถูกจัดจำหน่ายในเดือน มีนาคม 2552
เนื้อเรื่อง.
คุโรซากิ มาฟูยุ อดีตอาเจ๊แก๊งอันธพาลแห่งไซตามะ ซึ่งตีรันฟันแทงเป็นเรื่องว่าเล่น เธอมีอันต้องออกจากโรงเรียนและย้ายไปเรียนที่โรงเรียนมิโดริงาโอกะ จึงได้ตั้งใจจะพลิกบทบาทตัวเองให้เป็นสาวน้อย ม.ปลาย ที่สดใสร่าเริง! แล้วชีวิตอันสงบสุขของเธอก็เริ่มขึ้น เมื่อเธอได้พบกับเพื่อนใหม่คนแรก นั่นคือ ฮายาซากะคุง มันน่าจะเป็นนั่นอยู่หรอก ถ้าไม่เจออาจารย์ซาเอกิ ครูประจำชั้นซะก่อน เพราะแท้ที่จริงเค้าคือ เพื่อนสมัยเด็กของมาฟูยุ
รูปแบบต่างๆ.
มังงะ.
การ์ตูนเรื่องนี้การ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย อิซูมิ สึบากิ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารฮานะ โตะ ยูเมะ ของสำนักพิมพ์ ฮาคุเซนชะ ตั้งแต่ฉบับที่ 15 ของ พ.ศ. 2551 และทำเป็น มังงะ เล่มแรกในวันที่ 19 มกราคม 2551
ในประเทศไทย ฉันนี่แหละอาจารย์ ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ เล่ม 1 ถูกจัดจำหน่ายในเดือน มีนาคม 2552
เชียร์ลีดเดอร์ เมลิสซา

เมลิสซา แอนเดอร์สัน (Melissa Anderson; 17 สิงหาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน หรือเป็นที่รู้จักกันดีของวงการในชื่อเชียร์ลีดเดอร์ เมลิสซา เธอเป็นที่รู้จักมากที่สุดกับผลงานของเธอในรายการ โททอลนันสต็อปแอ็คชันเรสต์ลิง ที่ซึ่งเธอได้แสดงผลงานโดยใช้ชื่อ อลิซซา แฟลช และเรชา ซาอิด ปัจจุบัน เธอได้แสดงฝีมือในสังเวียนอิสระสำหรับรายการดังเช่น โปรเรสต์ลิงเรโวลูชัน และชิมเมอร์วีเมนแอธเธลเทส
ชีวิตช่วงต้น.
พ่อของแอนเดอร์สัน ซึ่งมีชื่อว่า ดั๊ก ได้ร่วมแข่งขันมวยปล้ำอาชีพในช่วงยุคต้นทศวรรษ 1980 เมื่อเธอเติบโตขึ้นก็ได้กลายมาเป็นผู้ติดตามผลงานพ่อของเธอ รวมถึงเธอยังได้แสดงให้เห็นถึงไหวพริบในการเล่นกีฬา โดยเฉพาะอย่างยิ่งฟุตบอล ตลอดจนเข้าแข่งขันกีฬา และร่วมทีมมวยปล้ำสมัครเล่นในฐานะหนึ่งในสี่สาวที่โรงเรียนมัธยมปาล์มเดล ในขณะที่เธอมีอายุเพียง 15 ปี เธอก็ได้กลายมาเป็นผู้มีส่วนร่วมในธุรกิจมวยปล้ำ โดยได้เดินทางสู่ซานเบอร์นาดิโนอยู่บ่อยครั้งเพื่อฝึกฝนและร่วมงานกับโรงเรียนมวยปล้ำของ บิลลี่ แอนเดอร์สัน ซึ่งเป็นอดีตคู่หูแท็กทีมกับพ่อของเธอ ตลอดจนที่เกี่ยวข้องกับตัวเธอเองในการดำเนินการต่างๆ และไม่นานหลังจากนั้นเธอก็ได้ทำการเปิดตัวครั้งแรกบนเวที แม้จะมีการออกทัวร์เมื่อเธอยังเป็นวัยรุ่น แอนเดอร์สันก็ยังคงศึกษาอยู่และได้รับประกาศนียบัตรในระดับมัธยมศึกษา ผ่านการช่วยเหลือส่วนใหญ่โดยครูผู้สอนทางอีเมล เธอยังได้ให้เครดิตทางอินเทอร์เน็ตสำหรับการช่วยให้เธอมีชื่อเสียงเมื่อครั้งที่เธอยังคงเข้าแข่งขันท่ามกลางฝูงชนเล็กๆอยู่เท่านั้น
ชีวิตส่วนตัว.
คู่แข่งขันที่แอนเดอร์สันชื่นชอบ ประกอบด้วย มาริโกะ โยชิดะ (ผู้ซึ่งคิดค้นท่าเผด็จศึก "แอร์เรดแคลช" ซึ่งเมลิสซาได้นำมาใช้ด้วยเช่นกัน), เวสนา และทิฟฟานี่ เธอเป็นผู้ชนะรายการประกวด "แอทแท็คออฟเดอะโชว์!", "มายสเปซเกิลส์ออฟเดอะวีค" เมื่อวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 2006 เธอปรากฏตัวในการแสดงท่ามกลางผู้คนมากกว่าในรูปแแบบเว็บแคมดังที่แล้วมา และได้มุ่งตรงไปยังการมีส่วนร่วมของการแสดงในภายหลัง
บีกินเนอร์

บีกินเนอร์  เป็นซิงเกิลลำดับที่ 18 ของเอเคบีโฟร์ตีเอต ออกจำหน่ายวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ข้อมูลเพลง.
ซิงเกิ้ลลำดับที่ 20 ของ AKB48 ออกจำหน่ายใน 5 อิดิทชั่น ได้แก่ ลิมิเต็ดอิดิทชั่น CD+DVD ไทป์ A และ B, เร็กกูล่าอิดิทชั่น CD+DVD ไทป์ A และ B, และเทียร์เตอร์อิดิทชั่น CD เท่านั้น
ใน DVD จะแบ่ง Dance Formation ออกเป็นไทป์ละ 3 แบบ ไทป์ A จะประกอบด้วย โอชิมะ ยูโกะ, ชิโนดะ มาริโกะ และคู่ดับเบิ้ลวาตานาเบะ มายุกับมัตสึอิ จูรินะ และ ไทป์ B จะประกอบด้วย มาเอดะ อัตสึโกะ, อิตาโนะ โทโมมิ และทากาฮาชิ มินามิ นอกจากนี้ออริจินัลมิวสิกวิดีโอกำกับโดยนาคาชิมะ เท็ตสึยะ แต่ถูกห้ามไม่ให้ลงในซิงเกิ้ลนี้เนื่องจากมีเนื้อหาค่อนข้างรุนแรง ต่อมามิวสิกวิดีโอดังกล่าวได้เปลี่ยนให้เป็นรูปแบบ Digital Download
ซิงเกิ้ลนี้ทำยอดจำหน่ายได้ถึง 568,095 แผ่นในวันแรกที่จำหน่าย
* บัตรเข้างานอีเว้นท์จับมือ "Beginner"
* รูปสุ่ม 1 ใบจากสมาชิกทั้งหมด
ฉบับเจเคทีโฟร์ตีเอต.
"บีกินเนอร์"  เป็นซิงเกิลที่ 12 ของ เจเคทีโฟร์ตีเอต โดยประกาศเปิดตัวซิงเกิลเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2558 จากนั้นวันที่ 1 มกราคม 2561 จึงได้วางจำหน่ายเพลงในรูปแบบ CD+DVD และ Digital Download
สมาชิก.
หมายเหตุ: สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ
ฉบับบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต.
"บีกินเนอร์" เป็นซิงเกิลที่ 6 ของบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต โดยมีเพลงรอง 2 เพลง ประกอบด้วย เพลง "Kimi no Koto ga Suki Dakara (ก็เพราะว่าชอบเธอ)" และ "Let U Go (Ost. Where We Belong)" ในการเลือกเซ็มบัตสึของเพลง "Beginner" และเพลง "Kimi no Koto ga Suki Dakara (ก็เพราะว่าชอบเธอ)" จะมาจากการเลือกตั้งทั่วไปเซ็มบัตสึบีเอ็นเคโฟร์ตีเอต ประจำซิงเกิลที่ 6 โดยวงได้ประกาศชื่อซิงเกิลอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 หลังงานจับมือ "BNK48 4th Single Kimi wa Melody Handshake Event" ซึ่งเปิดให้สั่งซื้อซีดีล่วงหน้าวันที่ 3 มีนาคม – 2 เมษายน พ.ศ. 2562 ผ่านเว็บไซต์ Shopee และได้มีการเปิดตัวเพลง "บีกินเนอร์" และเพลง "ก็เพราะว่าชอบเธอ" อย่างเป็นทางการครั้งแรกในคอนเสิร์ต "BNK48 Thank you and The Beginner" วันที่ 2 มีนาคม ปีเดียวกัน ณ ลานฮาร์ทร็อคคาเฟ่ สยามสแควร์
สมาชิก.
หมายเหตุ: รายชื่อดังต่อไปนี้คือสมาชิกที่ร่วมแสดงในแต่ละเพลง สมาชิกที่ขึ้น "ตัวหนา" หมายถึงตำแหน่งเซ็นเตอร์ของเพลงนั้น ๆ (สถานะทีม ณ วันวางจำหน่ายซิงเกิล)
คืนยูรี

คืนยูรี  เป็นการเฉลิมฉลองระหว่างประเทศ ตรงกับวันที่ 12 เมษายนของทุกปี จัดขึ้นเพื่อรำลึกถึงเหตุการณ์สำคัญในการสำรวจอวกาศ ได้ชื่อตามมนุษย์คนแรกในอวกาศ ยูรี กาการิน ซึ่งปล่อยสู่อวกาศด้วยยานวอสตอค 1 เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2504 ในปี 2554 มีผู้จัดงานเฉลิมฉลองคืนยูรีกว่า 567 งาน ใน 75 ประเทศ ในทั้งเจ็ดทวีป คืนยูรีมักถูกเรียกว่า "งานสังสรรค์อวกาศโลก"
คืนยูรีจัดตั้งขึ้นโดย ลอเรตตา ฮิเดลโก, จอร์จ ที. ไวท์ไซด์ส และทริช การ์เนอร์ คืนยูรีครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 เมษายน 2544 ในวาระครบรอบ 40 ปีการบินอวกาศของมนุษย์ สำหรับสหภาพโซเวียตได้กำหนดวันนักบินอวกาศขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2505 แล้ว
วันนักบินอวกาศ

วันนักบินอวกาศ  เป็นวันหยุดในรัสเซียและบางประเทศอดีตสหภาพโซเวียตอื่น ตรงกับวันที่ 12 เมษายนของทุกปี เพื่อเฉลิมฉลองการบินอวกาศครั้งแรกของมนุษย์ในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2504 โดยนักบินอวกาศโซเวียตวัย 27 ปี ยูริ กาการิน เขาได้ปฏิบัติภารกิจโคจรรอบโลกด้วยเวลา 1 ชั่วโมง 48 นาที บนยานอวกาศวอสตอค 1 
วันหยุดนี้ได้รับการกำหนดขึ้นในสหภาพโซเวียตอีกหนึ่งปีให้หลัง คือ วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2505 ในรัสเซียสมัยใหม่ มีการเฉลิมฉลองตามมาตรา 1.1 แห่งกฎหมาย "ว่าด้วยวันความรุ่งโรจน์ทางทหารและวันระลึกในรัสเซีย" (On the Days of Military Glory and the Commemorative Dates in Russia)
เที่ยวบินของกาการินเป็นความสำเร็จฉับพลันและน่าประหลาดใจสำหรับโครงการอวกาศโซเวียต กาการินกลายเป็นวีรบุรุษประจำชาติของสหภาพโซเวียตและค่ายตะวันออก ตลอดจนบุคคลมีชื่อเสียงทั่วโลก หนังสือพิมพ์สำคัญทั่วโลกตีพิมพ์ชีวประวัติของเขาและรายละเอียดของเที่ยวบินนั้น มอสโกและนครอื่นในสหภาพโซเวียตจัดการสวนสนาม ซึ่งมีขนาดเป็นรองแต่เพียงการสวนสนามในโอกาสได้รับชัยชนะในสงครามโลกครั้งที่สองเท่านั้น กาการินได้รับเกียรติยศสูงสุดของโซเวียต คือ ชื่อเรียกวีรบุรุษแห่งสหภาพโซเวียต โดยผู้นำโซเวียต นิกิตา ครุสชอฟ
วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2554 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติผ่านข้อมติประกาศให้วันที่ 12 เมษายน เป็นวันการบินอวกาศมนุษย์ระหว่างประเทศ
เคมสไปเดอร์

เคมสไปเดอร์  เป็นระบบบริการสืบข้อมูลทางเคมี มีระบบฐานข้อมูลโครงสร้างทางเคมี มากกว่า 26 ล้านรายการ ดำเนินการโดย Royal Society of Chemistry
ฐานข้อมูล.
ระบบฐานข้อมูลของเคมสไปเดอร์ จะเชื่อมโยงโครงข่ายไปสู่แหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้กว่า 100 แห่ง วิธีการสืบค้นคล้ายกับการค้นหาข้อมูลทั่วไป ข้อมูลที่สามารถสืบค้นได้จากเคมสไปเดอร์ เช่น สูตรเคมี โครงสร้างทางเคมี ชื่อสารเคมี ชื่อยา ซึ่งในการสืบค้นนั้นจะใช้ชื่อทางการค้าหรือชื่อสามัญก็ได้ นอกจากนี้ระบบยังได้เชื่อมโยงเข้ากับข้อมูลของวิกิพีเดียด้วย
อาซาวัด

อาซาวัด (ทัวเรก: Azawaɣ หรือ Azawad) เป็นพื้นที่ประเทศมาลีตอนเหนือ และอดีตรัฐซึ่งไม่ได้รับการรับรองที่มีการประกาศเอกราชฝ่ายเดียวโดยขบวนการปลดปล่อยแห่งชาติอาซาวัด (MNLA) ใน พ.ศ. 2555 หลังความขัดแย้งซึ่งได้ขับกองทัพมาลีออกจากพื้นที่ อาซาวัดตามการอ้างกรรมสิทธิ์ของ MNLA ประกอบด้วยเขตทิมบักตู กีดาล กาโอ และบางส่วนของเขตมอปตีของมาลี มีพรมแดนติดต่อกับบูร์กินาฟาโซทางใต้ มอริเตเนียทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงเหนือ แอลจีเรียทางเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ และไนเจอร์ทางตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ กับส่วนที่เหลือของมาลีทางตะวันตกเฉียงใต้ อาซาวัดมีพื้นที่ครอบคลุมส่วนหนึ่งของทะเลทรายสะฮาราและเขตซาเฮล มีกาโอเป็นเมืองใหญ่ที่สุดและเมืองหลวงชั่วคราว
วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2555 ในแถลงการณ์ที่โพสต์ในเว็บไซต์ของตน MNLA ได้ประกาศเอกราชของอาซาวัดจากมาลี "โดยเพิกถอนไม่ได้" ในเช้าวันเดียวกัน เลขาธิการของขบวนการลงนามในคำประกาศอิสรภาพอาซาวัด ซึ่งยังได้ประกาศให้ MNLA เป็นผู้บริหารภายในของอาซาวัดจนกว่าจะมีการจัดตั้ง "หน่วยงานแห่งชาติ" ขึ้น ประกาศดังกล่าวไม่ได้รับการรับรองจากชาติใด ๆ
จากนั้นในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ทาง MNLA ประกาศถอนการอ้างสิทธิเอกราชอาซาวัด และขอให้รัฐบาลมาลีเริ่มเจรจาต่อสถานะของรัฐในอนาคต กลุ่ม MNLA กยุดยิงในเดือนกันยายนของปีเดียวกันหลังมีรายงานว่ากองกำลังของรัฐบาลได้เปิดฉากยิงใส่ผู้ประท้วงที่ไม่มีอาวุธ
ปลาแองหวู (สกุล)

ปลาแองหวู (เวียดนาม: Anh Vũ cá) เป็นสกุลของปลาน้ำจืดในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Semilabeo"
ลักษณะ.
ปลาแองหวู มีลำตัวเรียวยาวทรงกระบอก สีน้ำตาลตลอดทั้งลำตัว มีจุดเด่น คือ มีส่วนปากบริเวณปากบนบริเวณรอบ ๆ ปากเป็นกระดูกอ่อนที่เป็นสันหนา เห็นได้ชัดเจน อาศัยอยู่รวมเป็นฝูง หากินอาหารบริเวณใต้พื้นน้ำ มีความยาวโดยเฉลี่ยประมาณ 20–30 เซนติเมตร
ชนิด.
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด คือ
วงจรชีวิต.
มีวงจรชีวิตที่เป็นปลาอพยพและวางไข่ โดยจะพบได้เฉพาะในจีนตอนใต้และเวียดนามตอนเหนือเท่านั้น ในฤดูน้ำหลาก จะว่ายทวนน้ำขึ้นมาวางไข่ในลำธารที่ตื้น และน้ำใสสะอาด ก่อนที่ลูกปลาจะโตขึ้น และว่ายกลับคืนสู่น้ำลึกเมื่อโตขึ้น
รสชาติ.
ปลาแองหวู เป็นอาหารรสเลิศมาตั้งแต่อดีต โดยเฉพาะกับชาวเวียดนาม โดยในอดีต ขุนนางได้ออกล่าเพื่อเอาส่วนปากที่หนาไปเป็นเครื่องประดับบารมี เช่นเดียวกับนอแรด, เขากวาง, กรามหรือครีบของปลาฉลาม เป็นต้น และส่วนปากนั้น มีความเชื่อว่าเป็นยาเสริมสมรรถนะทางเพศเช่นเดียวกับยาไวอะกร้าในปัจจุบัน และส่วนกระเพาะก็เชื่อว่าเป็นยาอายุวัฒนะ เนื่องจากเชื่อว่าปลาจำพวกนี้จะกินพืชที่ใต้น้ำลึกที่มีสรรพคุณทางยา
ความเสี่ยง.
ปัจจุบัน ปลาแองหวูเป็นปลาที่หาได้ยากมากขึ้น ใกล้จะสูญพันธุ์มากขึ้น จากการจับมากขึ้นและสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ในหลายพื้นที่ที่เคยพบก็หายสาบสูญไป ทำให้มีราคาขายที่แพงมาก ถึงกิโลกรัมละ 800,000 ด่ง (ประมาณ 38 ดอลลาร์) ถึง 1,000,000 ด่ง (ประมาณ 45 ดอลลาร์) ในกรุงฮานอย ซึ่งทางการเวียดนามจึงให้มีการเพาะขยายพันธุ์และปล่อยคืนสู่ธรรมชาติ ด้วยวิธีการผสมเทียม
นิลกาย

นิลกาย ชื่อวิทยาศาสตร์: "Boselaphus tragocamelus") เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในวงศ์วัวและควาย (Bovidae)
จัดเป็นเพียงสัตว์ชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Boselaphus"
มีรูปร่างลักษณะคล้ายวัวผสมกับม้า ตัวผู้มีลักษณะเด่น ที่ สีลำตัวเมื่อโตขึ้นจะเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มขึ้นเรื่อย ๆ หรือสีเทาปนดำ อันเป็นที่มาของชื่อ ถือเป็นแอนทีโลปที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย โดยมีส่วนสูงวัดถึงไหล่ประมาณ 1.2–1.5 เมตร และยาว 1.8–2 เมตร หางยาว 40–45 เซนติเมตร ตัวเต็มวัยมีน้ำหนักประมาณ 120–140 กิโลกรัม ลำตัวใหญ่ แต่มีขาเล็กเรียว ตัวผู้มีเขาเล็ก ๆ โค้งไปข้างหน้าเล็กน้อย ยาวประมาณ 21–25 เซนติเมตร มีขนแข็งยาวขึ้นจากส่วนหัวไล่ไปถึงกลางหลังทั้งสองเพศ ขณะที่ตัวเมียมีสีออกน้ำตาลแดง
นิลกาย เป็นสัตว์ที่มีถิ่นกระจายพันธุ์ในราบตอนเหนือของอินเดียและทางภาคตะวันออกของปากีสถาน ชอบอยู่ตามที่ราบและเนินเขาที่มีไม้พุ่มเตี้ยมากกว่าอยู่ในป่าทึบ
นิลกายเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 18 เดือน ซึ่งหลังผสมพันธุ์แล้ว มีระยะเวลาตั้งท้องประมาณ 8 เดือน ออกลูกคราวละ 2 ตัวหรือมากได้ถึง 3 ตัว น้ำหนักตัวเมื่อเกิดใหม่ราว 13–16 กิโลกรัม มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 21 ปี
นิลกายเป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางวัน และพักผ่อนในเวลากลางคืนเหมือนสัตว์ในวงศ์เดียวกันชนิดอื่น ๆ แต่กินอาหารหลากหลายกว่า เพราะกินทั้งต้นไม้, ใบหญ้า, ใบไม้ และผลไม้ทั่วไป นอกจากนี้ยังมีความสามารถพิเศษ คือ สามารถอดน้ำได้หลายวันโดยไม่มีน้ำดื่ม แต่มักจะอาศัยอยู่ใกล้แหล่งน้ำ โดยส่วนใหญ่จะอยู่กันเป็นกลุ่มประมาณ 15 ตัว บางกลุ่มอาจมีถึง 20 ตัว ยกเว้นตัวที่อายุมากแล้วมักจะปลีกตัวไปอยู่ตามลำพัง และจะรวมตัวกันอีกทีก็ในช่วงฤดูหนาว ซึ่งอาจจะมีจำนวนถึง 30–100 ตัว
ปัจจุบัน นิลกายพบจำนวนมากในที่ สวนลุมพินีวัน อันเป็นสถานที่ประสูติของพระพุทธเจ้า และเชื่อว่าเป็นสัตว์ในป่าหิมพานต์ด้วย เป็นสัตว์ที่เชื่อว่าหากใครได้พบเห็น จะพบกับความเป็นสิริมงคล แต่นิลกายก็ถือเป็นสัตว์ที่รบกวนกินพืชผลของเกษตรกรเสียหายได้ครั้งละเป็นจำนวนมาก ทางการอินเดียจึงอนุญาตให้ล่าสัตว์ชนิดนี้ได้อย่างถูกกฎหมาย ขณะที่อีกไม่น้อยถูกรถชน นอกจากนี้ยังต้องขาดแคลนที่อยู่ซึ่งเป็นผลมาจากจำนวนประชากรที่เพิ่มขึ้นทุกวัน และมีศัตรูตามธรรมชาติอีกอย่างคือเสือและสิงโต ทำให้ปัจจุบันเหลือปริมาณ นิลกายอยู่ไม่มากแล้ว ในอินเดียมีประมาณ 100,000 ตัวเท่านั้น ส่วนที่รัฐเท็กซัสในสหรัฐอเมริกาถูกนำไปเลี้ยงในสวนสัตว์บ้าง ในธรรมชาติบ้าง ช่วงทศวรรษ 1920 เหลือปริมาณนิลกายประมาณ 1,500 ตัว
สำหรับในประเทศไทย นิลกายมีอยู่ที่สวนสัตว์เชียงใหม่ ซึ่งได้ตกลูกในไทยมาแล้วถึง 4 ตัว นอกจากนี้แล้วยังเป็นสัตว์ที่มีความใกล้เคียงกับซาวลา ("Pseudoryx nghetinhensis") ที่พบในป่าทึบของเวียดนามอีกด้วย
ชุมทางเขาชุมทอง (ภาพยนตร์)

ชุมทางเขาชุมทอง เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายใน พ.ศ. 2508 ในระบบถ่ายทำฟิล์ม 16 มม., สี เป็นผลงานกำกับของ ส.อาสนจินดา โดยเป็นเรื่องราวการแย่งชิงสัมปทานเหมืองแร่ในแถบอำเภอร่อนพิบูลย์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ที่เป็นแหล่งแร่ที่ใหญ่ที่สุดของภาคใต้ นำแสดงโดย มิตร ชัยบัญชา, พิศมัย วิไลศักดิ์, ส.อาสนจินดา, อดุลย์ ดุลยรัตน์, วิไลวรรณ วัฒนพานิช, เอื้อมเดือน อัษฎา, ชนะ ศรีอุบล, ทักษิณ แจ่มผล, รุจน์ รณภพ, ทัต เอกทัต, สมควร กระจ่างศาสตร์ และอีกมากมาย ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2508 ที่โรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง 
ภายหลังได้มีการนำกลับมาสร้างเป็นรูปแบบละครโทรทัศน์ใน พ.ศ. 2540 เป็นผลงานของกันตนา โดยได้ดัดแปลงบทภาพยนตร์เดิมให้เข้ากับกระแสสังคมของยุคสมัย และเปลี่ยนชื่อตัวละครใหม่ นำแสดงโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง, อภิรดี ภวภูตานนท์, สันติสุข พรหมศิริ, อลิสา อินทุสมิต, อภิชาติ พัวพิมล, ราโมน่า ซาโนลารี่, กชกร นิมากรณ์, พลังธรรม กล่อมทองสุข, อิศริยา สายสนั่น, ไมเคิล พูพาร์ท, อธิวัฒน์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา, ทอม ดันดี, ไพโรจน์ ใจสิงห์, กรุง ศรีวิไล กำกับการแสดงโดย นพดล มงคลพันธ์ ออกอากาศครั้งแรกในปลายปี พ.ศ. 2540 ทาง ททบ.5
วงศ์ย่อยกาเซลล์

วงศ์ย่อยกาเซลล์ (วงศ์: Antilopinae) เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์กีบคู่ (Artiodactyla) ในวงศ์ใหญ่ Bovidae ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Antilopinae
ลักษณะโดยรวมของสัตว์ในอันดับนี้ คือ มีขนาดตั้งแต่ขนาดเล็กจนถึงขนาดกลาง มีลักษณะคอและขายาวปราดเปรียว เขามีทั้งกลุ่มที่พบในเพศผู้และพบได้ทั้ง 2 เพศ โดยอาจจะเรียกได้ว่าเป็น "แอนทีโลปแท้" ซึ่งสัตว์ที่อยู่ในวงศ์ย่อยนี้ ได้แก่ กาเซลล์, สปริงบ็อก, แบล็กบัก, เกรินุก, ไซกา เป็นต้น
กระจายพันธุ์ทั้งในทวีปแอฟริกาจนถึงทวีปเอเชีย ในแถบภูมิภาคเอเชียกลางและเอเชียตะวันออก แบ่งออกได้เป็น 14 สกุล ได้แก่
กาเซลล์

กาเซลล์  เป็นสัตว์กีบคู่ขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อสกุลว่า "Eudorcas" อยู่ในวงศ์ Antilopinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae
ลักษณะโดยรวมของกาเซลล์ คือ มีความสูงที่ไหล่ราว 70-100 เซนติเมตร น้ำหนักประมาณ 20-35 กิโลกรัม มีลักษณะปราดเปรียวว่องไว เวลาเดินหรืออยู่เฉย ๆ หางจะปัดตลอดเวลา ลำตัวสีน้ำตาลแดง มีแถบดำใหญ่พาดขวางลำตัว ท้องสีขาว อาศัยอยู่เป็นฝูง พบกระจายพันธุ์ทั้งในทวีปแอฟริกาและเอเชีย
คำว่า "กาเซลล์" นั้นมาจากภาษาอาหรับคำว่า غزال‎ (ġazāl)
การจำแนก.
ซึ่งในแต่ละพันธุ์จะมีขนาด นิสัย และถิ่นอาศัยที่แตกต่างกันไป
แหล่งข้อมูลอื่น.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ทอมสันส์กาเซลล์

ทอมสันส์กาเซลล์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Eudorcas thomsonii") เป็นกาเซลล์ชนิดหนึ่งในวงศ์ Antilopinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae โดยได้รับการตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่โจเซฟ ทอมสัน นักสำรวจชาวสกอต
ทอมสันส์กาเซลล์จัดเป็นแอนทิโลปขนาดเล็ก ลำตัวยาวประมาณ 1 เมตร หางยาวประมาณ 25 เซนติเมตร มีความสูงจากพื้นถึงไหล่ประมาณ 70 เซนติเมตร ขนเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองมีแถบสีดำพาดอยู่ทั้งสองข้างของลำตัว ขนที่บริเวณท้องเป็นสีขาว หางมีสีดำ มีเขาทั้งตัวผู้และตัวเมีย แต่เขาของตัวเมียจะเล็กและสั้นกว่าตัวผู้ น้ำหนักเต็มที่อยู่ที่ประมาณ 20-40 กิโลกรัม
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในบริเวณภาคตะวันออกของทวีปแอฟริกา เช่น เคนยา, แทนซาเนีย
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงขนาดใหญ่ตามทุ่งหญ้าที่หญ้าไม่สูงมากนักหรืออยู่ตามทุ่งโล่งที่มีพุ่มไม้ขึ้นกระจัดกระจาย
เป็นสัตว์ที่ปราดเปรียวโดยสามารถวิ่งได้เร็วถึง 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง เมื่อแรกเกิด ลูกทอมสันส์กาเซลล์จะหมอบซ่อนตัวอยู่ในพงหญ้า โดยแม่จะแวะมาให้นมเป็นระยะ ประมาณ 5-6 วัน จนกว่าจะแข็งแรงพอที่จะวิ่งตามฝูงได้ และจะเริ่มผสมพันธุ์เมื่ออายุได้ประมาณ 8-9 เดือน มีระยะตั้งท้องนาน 5.5-6 เดือน ออกลูกได้ปีละ 2 ครั้ง ครั้งละ 1 ตัว ทอมสันส์กาเซลล์มีนิสัยการกินแบบเดียวกับสัตว์ในวงศ์ Bovinae มากกว่าการกินใบไม้พุ่มแบบสัตว์ในวงศ์ Caprinae มีประสิทธิภาพการเปลี่ยนอาหารหยาบเป็นเนื้อสูง 
ในธรรมชาติ ทอมสันส์กาเซลล์จะตกเป็นเหยื่อของสัตว์กินเนื้ออยู่เสมอ ๆ เช่น สิงโต, เสือดาว, เสือชีตาห์ หรือไฮยีนา เป็นต้น
ในประเทศไทย ทอมสันส์กาเซลล์กำลังจะเป็นสัตว์เศรษฐกิจชนิดใหม่ จากการสนับสนุนโดยกรมปศุสัตว์ให้เกษตรกรได้เลี้ยง
ตำบลตะเคียน (อำเภอกาบเชิง)

ตำบลตะเคียน เป็นตำบลหนึ่งตั้งอยู่ในอำเภอกาบเชิง จังหวัดสุรินทร์ มีพื้นที่รวม 42.85 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 26,781.25 ไร่
ประวัติ.
แต่เดิม ตะเคียน (เขมรถิ่นไทย: กะกีร์, กัมพูชา: គគី) เป็นหมู่บ้านชาวไทยเชื้อสายเขมร บริเวณนี้เดิมเป็นป่า มีต้นตะเคียนขนาดใหญ่อยู่กลางหนองน้ำ เป็นที่มาของชื่อหมู่บ้าน ตั้งอยู่ในบริเวณเส้นทางผ่านของหมอช้างชาวกวย หรือกูย ได้มาพักอาศัยที่คุ้มโคกสูงได้ไปจับโพนช้างป่าแถบ จังหวัดพิบูลสงคราม และภายหลัง สงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยต้องส่งดินแดนจังหวัดพิบูลสงครามคืนให้แก่กัมพูชาในอารักขาของฝรั่งเศสขณะนั้น ปัจจุบันคือจังหวัดเสียมราฐ จังหวัดอุดรมีชัย และจังหวัดบันทายมีชัย ราชอาณาจักรกัมพูชา โดยใช้เส้นทางเข้าที่ช่องจบก ช่องเปรอ ช่องระยี ช่องปลดต่าง และช่องคอโค ตามแนว ทิวเขาพนมดงรัก ซึ่งมีหมู่บ้านบุ และบ้านตาเกาว์เก่า ที่อยู่ติดแนวชายแดนไทย–กัมพูชา ที่มาจะเป็นประการใดไม่ปรากฏแน่ชัด แต่สันนิษฐานได้ว่าผู้คนที่มาบุกเบิกแผ้วถางป่าซึ่งรกชันเพื่อเป็นที่อยู่อาศัยและทำกินในพื้นที่นี้ โดยช่วงแรกบ้านตะเคียนขึ้นอยู่กับตำบลกระเทียม (หมู่ที่ 7) อำเภอสังขะ จังหวัดสุรินทร์
หมู่บ้าน.
ตำบลตะเคียนแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ดังนี้
กุย

กุย หรือ ไซกา ("เกาปี่ หลิงหยาง"; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Saiga tatarica") เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Antilopinae ในวงศ์ใหญ่ Bovidae จัดเป็นสัตว์ที่มีความใกล้เคียงกับแอนทีโลป
จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Saiga" 
กุย มีความสูงประมาณ 0.6–0.8 เมตร โดยวัดจากไหล่ มีความยาวลำตัว 108–146 เซนติเมตร หางยาว 6–13 เซนติเมตร น้ำหนัก 36–63 กิโลกรัม ตัวผู้มีขนาดใหญ่กว่าตัวเมียและมีเขาซึ่งยาว 20–25 เซนติเมตร กุยมีลักษณะเด่นที่สังเกตได้ง่าย คือ จมูกที่มีขนาดใหญ่และยืดหยุ่นได้ มีรูปร่างแปลกเหมือนจมูกของสมเสร็จซึ่งมีหน้าที่ในการอุ่นอากาศหายใจในฤดูหนาวและกรองฝุ่นออกในฤดูร้อน ในฤดูร้อน ขนของกุยจะบางและมีสีเหลืองเหมือนสีอบเชย มีความยาว 18–30 มิลลิเมตร ส่วนในฤดูหนาวจะเปลี่ยนสีเป็นสีขาว ความยาว 40–70 มิลลิเมตร
พบกระจายพันธุ์ในเอเชียกลาง ได้แก่ ไซบีเรียตอนใต้, มองโกเลียตะวันตก และจีนตะวันตกเฉียงเหนือ แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)
กุยเป็นสัตว์ที่ตื่นตัวตลอดเวลา กินพืชได้หลายชนิดรวมทั้งพืชที่มีพิษ ว่ายน้ำเก่ง และยังสามารถวิ่งได้ 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ในวันหนึ่งสามารถเดินทางได้ไกล 80–100 กิโลเมตร จะอพยพทุก ๆ ปีในช่วงฤดูใบไม้ผลิขึ้นเหนือเพื่อไปพื้นที่เล็มหญ้าในช่วงฤดูร้อน
มีอายุขัยประมาณ 6–10 ปี ตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุ 8 เดือนและตัวผู้เมื่ออายุ 20 เดือน ฤดูผสมพันธุ์ของกุยนั้นเริ่มในเดือนพฤศจิกายน ซึ่งพวกตัวผู้นั้นจะต่อสู้กันจนตาย เพื่อครอบครองเหล่าตัวเมียที่อยู่ในกลุ่มประมาณ 5–50 ตัว หลังจากหมดฤดูผสมพันธุ์ในปลายเดือนเมษายน กุยตัวผู้ที่เหลือรอดนั้นจะมาร่วมกลุ่มกัน 10–2,000 ตัวเพื่อการอพยพในช่วงฤดูใบไม้ผลิขึ้นเหนือ ส่วนตัวเมียนั้นจะอยู่ที่เดิมและพากันไปหาที่ให้กำเนิดลูก โดยมีระยะเวลาตั้งท้องนาน 140 วัน และในฤดูใบไม้ผลิประมาณปลายเดือนมีนาคม–ต้นเดือนเมษายน จะคลอดลูกครั้งละ 1–2 ตัว ลูกที่เกิดใหม่เริ่มกินใบไม้ได้เมื่ออายุ 4 วัน และจะหย่านมเมื่ออายุได้ 3–4 เดือน
กุยในอดีตถูกล่าเอาเขา ซึ่งเชื่อว่าปรุงเป็นยาจีนได้ และมีราคาซื้อขายที่แพงมากเหมือนนอแรด
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 กุยจำนวนมากเริ่มตายจากการเจ็บป่วยด้วยโรคระบาดในสัตว์ลึกลับซึ่งสงสัยว่าเป็นการติดเชื้อพาสเจอร์เรลลา อัตราตายอยู่ที่ร้อยละ 100 เมื่อติดเชื้อ โดยมีการประมาณว่าร้อยละ 40 ของประชากรทั้งหมดของสปีชีส์ตายแล้ว พบซากกว่า 120,000 ซากในปลายเดือนพฤษภาคม โดยมีประชากรทั้งหมดที่ประเมินไว้เพียง 250,000 ตัว