ยูกิโนบุ ทัตสึ

ยูกิโนบุ ทัตสึ  เป็นนักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชเน็ง มีชื่อจริงว่า "ยูกิโนบุ ริว" และเกิดที่จังหวัดไซตามะ 
ทัตสึถนัดเขียนการ์ตูนแนวแฟนตาชีผสมกับความลึกลับเหนือธรรมชาติและคอมเมดี้ ผลงานที่รู้จักกันดีมีชื่อว่า "ดันดาดัน" และ "Renai Saibaihou" เขาเปิดตัวในฐานะนักวาดมังงะครั้งแรกในนิตยสารโชเน็งมังงะรายเดือนชื่อ "Gekkan Shonen Magazin" (げっかんしょうねんマガジン) ของสำนักพิมพ์โคดันชะ ผลงานนี้มีชื่อเรื่องว่า "Seigi no Rokugou" ต่อมาในปี 2010 จึงได้เขียนซีรีส์"ดันดาดัน" ซึ่งได้ตีพิมพ์ในนิตยสารของสำนักพิมพ์ชูเอชะ แล้วจึงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็งจัมป์+ ตั้งแต่ปี 2021 เขาให้สัมภาษณ์ว่าเขาอยากเขียนเรื่องราวที่ไร้สาระแต่เป็นไปในทางที่ดี
ประวัติ.
ชีวิตในวัยเด็ก.
ตั้งแต่เด็ก ๆ ริวก็มีพรสวรรค์ในการวาดภาพ แม้ว่าเขาจะไม่ได้เรียนศิลปะในโรงเรียนหรือสถาบันสอนพิเศษใด ๆ ก็ตาม แต่เขาก็ได้รับรางวัลจากการวาดภาพเป็นบางครั้ง อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้คิดจะเป็นนักเขียนการ์ตูนในตอนนั้น แม้ว่าเขาจะอ่านการ์ตูนอยู่บ้าง แต่ก็เพียงวาดรูปเป็นงานอดิเรกเหมือนการขีดเขียนทั่วไปเท่านั้น นอกจากนั้นเขายังเล่นเบสบอลในเวลาว่างด้วย ตั้งแต่ประถม เขาอ่านผลงานของเท็ตสึโระ คามิยามะ เรื่อง LAMPO-THE HYPERSONIC BOY- และมักจะวาดภาพเลียนแบบจากผลงานนั้น ซึ่งถือเป็นผลงานที่ริวชื่นชอบและได้รับอิทธิพลมาจากมาก เขายังยกย่องคามิยามะว่าเป็นนักเขียนที่เขาเคารพนับถือ แต่ในช่วงเวลานั้น เขาไม่ได้สนใจเรื่องลึกลับหรือโอคัลท์เท่าไหร่นัก
เมื่อเข้าสู่ช่วงมัธยมต้น ริวเริ่มสนใจการ์ตูนแนวบู๊หรือแอ็กชันที่มีความเร้าใจ โดยผลงานที่ชื่นชอบประกอบด้วย เบอร์เซิร์ก ของเค็นทาโร่ มิอุระ, อาร์ม หัตถ์เทพมืออสูร และ Spriggan ของเรียวจิ มินางาวะ, รวมถึง AKIRA ของคัตสึฮิโระ โอโตโมะ เขาชื่นชอบการอ่านเรื่องราวเหล่านี้และเชื่อมโยงกับตัวละครที่ปรากฏในเรื่อง อีกทั้งยังชื่นชอบนักวาดที่มีฝีมือและแสดงออกทางศิลปะผ่านภาพวาดได้อย่างชัดเจน
ก่อนที่จะเดบิวต์.
ในช่วงยุคน้ำแข็งทางเศรษฐกิจที่ทำให้หางานได้ยาก ริวจึงเริ่มทำงานพิเศษในร้านสะดวกซื้อ เมื่ออายุประมาณ 21 ปี เขาได้รับคำแนะนำจากผู้จัดการร้านที่เห็นว่าเขาวาดรูปเก่ง ว่าควรลองเป็นนักเขียนการ์ตูน นี่จึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ริวเริ่มวาดการ์ตูน เนื่องจากเขาชื่นชอบกันดั้ม เขาจึงเขียนการ์ตูนที่ใช้กันดั้มเป็นเนื้อหาโดยวาดด้วยปากกาลูกลื่นเป็นจำนวน 100 หน้า และนำไปเสนอให้กับ Gundam Ace ของสำนักพิมพ์KADOKAWA แม้ว่าผลงานจะถูกวิจารณ์อย่างหนัก แต่ด้วยฝีมือการวาดที่โดดเด่น เขาจึงได้รับการชักชวนให้เป็นผู้ช่วย
ริวเริ่มทำงานเป็นผู้ช่วยของโยชิโร ทาเคดะ ในสภาพการทำงานที่หนักหน่วง ต้องวาดภาพตั้งแต่เช้าสิบโมงจนถึงเช้าห้าโมงของวันถัดไป และบางครั้งต้องนอนข้างเครื่องถ่ายเอกสาร สำหรับริวที่ไม่เคยเรียนเกี่ยวกับการเขียนการ์ตูนมาก่อน นี่เป็นโอกาสที่ทำให้เขาได้เรียนรู้จากผู้ที่มีฝีมือในการวาดภาพมากมายในทีม โดยได้เรียนรู้ทุกอย่างตั้งแต่การใช้ปากกาหัวจุ่มไปจนถึงการลงสีทึบในงาน
เดบิวต์ครั้งแรก.
หลังจากทำงานเป็นผู้ช่วยและนำผลงานไปเสนอเป็นเวลาเกือบ 3 ปี ริวได้รับรางวัลชมเชยในรางวัลนักเขียนการ์ตูนหน้าใหม่ของนิตยสารเก็กกังโชเน็ง  ของนิตยสาร เก็กกังโชเน็ง (สำนักพิมพ์โคดันชะ) ในเดือนกันยายน ปี 2010 ขณะอายุ 25 ปี เขาเริ่มต้นการเดบิวต์ด้วยผลงานการ์ตูนเรื่อง Seigi no Roku-gou ซึ่งเป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการผจญภัยในโลกไซเบอร์ของเด็กชายที่เป็นฮิคิโคโมริ (ผู้ที่เก็บตัวไม่ออกจากบ้าน) โดยตีพิมพ์ในนิตยสารฉบับเดียวกันนี้ อย่างไรก็ตาม ในเดือนเมษายน ปี 2011 ผลงานเรื่องนี้ถูกยกเลิกการตีพิมพ์ก่อนกำหนด
ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ปี 2013 ริวเริ่มต้นการตีพิมพ์เรื่องใหม่ชื่อ FIRE BALL! ซึ่งเป็นการ์ตูนเกี่ยวกับเบสบอลระดับมัธยมปลายในนิตยสารเล่มเดียวกัน แต่การ์ตูนเรื่องนี้ก็สิ้นสุดลงในปี 2014 เช่นกัน เมื่อความเห็นไม่ตรงกันกับบรรณาธิการประจำในขณะนั้น ริวเริ่มพิจารณานำผลงานไปเสนอให้กับนิตยสารอื่น
เข้าสู่กลุ่มนิตยสาร "จัมป์".
ในเดือนมกราคม ปี 2015 ริวได้พิจารณานำผลงานไปลงในนิตยสารรายเดือน และคิดว่ากลุ่มนิตยสาร "จัมป์" น่าจะเหมาะสม เขาจึงโทรศัพท์ไปที่ Jump SQ. ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ และได้พบกับบรรณาธิการฮายาชิ ชิเฮอิ ผ่านการนำผลงานไปเสนอ หลังจากนั้น ริวได้มีผลงานแบบตอนเดียวจบในนิตยสารเล่มนี้ และแม้ว่า ฮายาชิ จะย้ายไปยัง โชเน็งจัมป์+ ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของนิตยสาร จัมป์ แต่ริวยังคงมีเป้าหมายที่จะตีพิมพ์ผลงานเป็นซีรีส์ใน นิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ แม้ว่าจะไม่สำเร็จก็ตาม
ในช่วงเวลานั้น ริวได้ทำงานเป็นผู้ช่วยให้กับยูจิ คากุ และทัตสึกิ ฟูจิโมโตะ ซึ่ง ฮายาชิ กล่าวว่าริวมีบุคลิกที่จริงจังและคิดมากอยู่เสมอ แต่การได้ทำงานร่วมกับทั้งสองคนที่เน้นสร้างผลงานตามความสนุกของตนเอง ทำให้ริวได้รับแรงบันดาลใจและพัฒนาความสามารถให้โดดเด่นขึ้น ในขณะเดียวกัน ริวก็ได้เสนอแนวคิดการ์ตูนสำหรับตีพิมพ์เป็นซีรีส์อยู่บ่อยครั้ง แต่ไม่เคยผ่านการคัดเลือกในที่ประชุม
ช่วงที่ไม่สามารถวาดการ์ตูนได้.
หลังจากโปรเจกต์ซีรีส์ใน Jump SQ. ไม่ผ่านการพิจารณา รวมถึงโปรเจกต์ "Kyonshi Mono" ที่ยื่นในช่วงฤดูร้อนปี 2019 ก็ถูกปฏิเสธเช่นกัน แม้ว่าโปรเจกต์ "Kyonshi Mono" จะเป็นผลงานที่ริวทุ่มเททุกอย่างที่มีอยู่ แต่ก็ยังไม่ผ่าน ทำให้เขารู้สึกหมดไฟและไม่สามารถวาดการ์ตูนต่อได้
ในช่วงนี้ ฮายาชิ ได้ให้กำลังใจริวโดยบอกให้เขาลองวาดอะไรก็ได้ตามใจชอบสักหนึ่งหน้า ริวจึงเปิดสมุดบันทึกไอเดียและพบข้อความเกี่ยวกับภาพยนตร์ ซาดาโกะ ปะทะ คายาโกะ ดุ..นรกแตก ที่เขาเขียนไว้ว่า "สนุกดีในแบบไร้สาระ" แม้ว่าเขาจะไม่ถนัดกับแนวสยองขวัญ แต่ริวก็นึกถึงความบันเทิงในหนังเรื่องนี้และคิดว่าน่าจะนำไปใช้ในการ์ตูนได้ ประโยคในหนังที่ว่า "ต้องใช้สิ่งลี้ลับมาต่อสู้กับสิ่งลี้ลับ" เป็นแรงบันดาลใจสำคัญในการสร้างเนื้อเรื่อง ดันดาดัน ที่ตัวละครใช้พลังของ "Turbo Baba" เพื่อต่อกรกับสิ่งเหนือธรรมชาติ
การตีพิมพ์ซีรีส์ ดันดาดัน.
ขณะวางแผนสำหรับ ดันดาดัน นั้น เรื่อง มนุษย์เลื่อยยนต์ ของ ฟูจิโมโตะ และ สุขาวดีอเวจี ของ คากุ กำลังเข้าสู่ช่วงสุดท้าย ซึ่งทำให้ริวต้องการช่วยทั้งสองจนจบงานก่อนเริ่มซีรีส์ใหม่ ดังนั้นเขาจึงใช้เวลาในการเตรียมผลงานนี้สำหรับการนำเสนอในที่ประชุม ภายหลังจากที่ไม่สามารถลงตีพิมพ์ใน Jump SQ. และ นิตยสารโชเน็งจัมป์รายสัปดาห์ ได้ ฮายาชิ จึงนำเสนอผลงานให้ โชเน็งจัมป์+ ซึ่งได้รับการตอบรับจากกองบรรณาธิการที่เล็งเห็นถึงศักยภาพของเขา และตัดสินใจที่จะลองเสี่ยงกับซีรีส์นี้ โดยได้รับการอนุมัติให้ตีพิมพ์ในที่ประชุมฤดูใบไม้ผลิปี 2020
ในเดือนเมษายน 2021 ซีรีส์ ดันดาดัน ซึ่งมีเนื้อหาต่อสู้แนวลึกลับเหนือธรรมชาติได้เริ่มต้นใน โชเน็งจัมป์+ ซีรีส์นี้ได้รับความสนใจอย่างมากในโซเชียลมีเดียทันที โดยทำสถิติเป็นซีรีส์แรกที่มียอดเข้าชมมากกว่า 1 ล้านครั้งภายในหนึ่งสัปดาห์สำหรับตอนแรก ๆ ต่อเนื่องกันถึง 3 ตอน จนกลายเป็นหนึ่งในซีรีส์หลักของแพลตฟอร์มนี้
ดันดาดัน ยังได้รับรางวัลที่สำคัญอีกหลายรางวัล ได้แก่ รางวัลอันดับสองในสาขาเว็บมังงะจาก Next Manga Awards 2021 อันดับหนึ่งใน Recommended Comics by Bookstore Staff 2022 และอันดับที่เจ็ดใน Manga Taisho 2022 อีกด้วย
ซีรีส์นี้มีกำหนดการสร้างเป็นอนิเมะในปี 2024 โดยมีสตูดิโอ ไซเอินซ์ซารุ เป็นผู้ผลิต
สไตล์การสร้างสรรค์.
ดันดาดัน ใช้ธีมเรื่องราวแนวลึกลับและสิ่งเร้นลับ นักเขียน ยูสึเกะ โคบายาชิ กล่าวว่างานนี้เต็มไปด้วยภาพที่สื่อถึงความแปลกประหลาดและความเข้มข้นที่วาดออกมาได้อย่างทรงพลัง รวมถึงบรรยากาศที่ไม่เคร่งเครียดเกินไป ซึ่งช่วยให้เนื้อเรื่องมีความยืดหยุ่นและน่าติดตามมากขึ้น ในคอลัมน์วิจารณ์มังงะของ หนังสือพิมพ์ซันเคอิ ยังได้ชื่นชมในความละเอียดของภาพและการใช้ช่องในการเล่าเรื่องที่ยอดเยี่ยม โดยเฉพาะฉากต่อสู้ที่วาดออกมาได้คมชัดและสะท้อนถึงความคิดสร้างสรรค์ของผู้เขียน ที่ทำให้ผู้อ่านประหลาดใจกับการเล่าที่เหนือความคาดหมายในแต่ละตอน
นักเขียน นาการะ เรอิจิ กล่าวว่าสไตล์การเล่าเรื่องของริวเน้นการพัฒนาสถานการณ์ในมุมมองที่ดูเหมือนมีระยะห่างเล็กน้อย ซึ่งช่วยเน้นให้ความสมจริงของเหล่าสัตว์ประหลาดที่มีความซับซ้อนของรายละเอียดในการวาดภาพได้ดี นอกจากนี้ นักวาดภาพ ยามานากะ โคเท็ตสึ ยังได้เปรียบเทียบถึงบทสนทนาในเรื่องว่าเหมือนมีวิญญาณซ่อนอยู่ในคำพูด ขณะที่นิตยสาร Mu ระบุว่าผลงานนี้เต็มไปด้วยองค์ประกอบลึกลับมากมาย เช่น ยูเอฟโอ คำสาป พลังจิต และตำนานเมือง ซึ่งรวมไว้ในเรื่องเดียวอย่างครบถ้วน
การสร้างสรรค์มังงะ.
ริวได้รับแรงบันดาลใจจากการจัดแสดง Pixar Exhibition ทำให้เขาเริ่มใช้บอร์ดภาพเพื่อสร้างภาพรวมให้ตัวเองและบรรณาธิการเข้าใจถึงภาพลักษณ์ที่เขาต้องการนำเสนอ อย่างไรก็ตาม ในการสร้าง ดันดาดัน เขาละทิ้งบอร์ดภาพและพล็อต แล้วเริ่มร่างเนื้อเรื่องทันทีตามอารมณ์ โดยทำงานร่วมกับบรรณาธิการ ฮายาชิ อย่างใกล้ชิดผ่านการสนทนาที่ผ่อนคลายเพื่อระดมความคิดกัน
ริวให้ความสำคัญกับความสมจริงของตัวละคร โดยตั้งใจให้คำพูดและการกระทำสะท้อนถึงลักษณะของแต่ละตัวละครอย่างเป็นธรรมชาติ นอกจากนี้เขายังเน้นการจัดโครงสร้างกรอบภาพเพื่อสร้างอารมณ์ที่กระชับ และเพิ่มความเข้มข้นในบางฉาก เขาใช้ G-pen ของ Zebra เป็นอุปกรณ์ที่สำคัญในการแสดงความแข็งแกร่งและละเอียดอ่อนในฉากการเปิดหน้า ซึ่งเขาถือว่าเป็นสิ่งสำคัญแม้ว่ามังงะจะถูกอ่านบนสมาร์ทโฟน
ริวยังมีแนวคิดว่าความหลอนและความขบขันมีความใกล้เคียงกัน จึงได้สร้าง ดันดาดัน โดยต้องการให้มีความขบขันแบบที่ซ่อนอยู่ในเรื่องราวหลอน ๆ เช่นเดียวกับผลงานของ จุนจิ อิโตะ อย่าง โทมิเอะ และมังงะนี้ยังมีทีมผู้ช่วย 5 คนที่ช่วยสนับสนุนการสร้างสรรค์เรื่องนี้
คำวิจารณ์.
ทัตสึกิ ฟูจิโมโตะ นักวาดมังงะชื่อดังชื่นชมฝีมือการวาดของริว โดยในปี 2022 เขาระบุว่า ริวเป็นหนึ่งในนักวาดมังงะที่มีฝีมือดีที่สุดในกลุ่มมังงะโชเน็ง ณ เวลานั้น ยูจิ คากุ ก็ยืนยันเช่นกันว่า เขาคือคนที่มีฝีมือการวาดภาพที่สูงที่สุดเท่าที่เขาเคยพบมา
เคสุเกะ อาโอกิ นักเขียนอิสระกล่าวว่า ริวสามารถถ่ายทอดบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความละเอียดและมิติในระยะไกลได้อย่างยอดเยี่ยม สร้างฉากที่มีพลังและน่าตื่นตาตื่นใจ บรรณาธิการของริวคือ ฮายาชิ กล่าวว่าฝีมือการวาดภาพของเขานั้น "น่าทึ่งอย่างเกินขีดจำกัด" และเป็นที่สนใจในหมู่นักวาดด้วยกัน
นักวิจารณ์คนอื่น ๆ ก็ชื่นชมสไตล์การวาดของริว อากาเนะ คามินาริ บรรณาธิการจากนิตยสาร FEEL YOUNG กล่าวว่างานของริวมีความดึงดูดให้ผู้อ่านรู้สึก "หวาดกลัวแต่ก็น่าอ่าน" ในขณะที่ ชูเฮ ชิโยดะ บรรณาธิการจาก Manga ONE ของ โชงากูกัง ระบุว่า ดันดาดัน มีการวาดที่ "เรียบง่ายแต่น่าดึงดูด" และเป็นงานที่ยอดเยี่ยมในการถ่ายทอดเรื่องราวในแบบที่ครอบคลุมทุกกลุ่มผู้อ่าน
บุคลิก.
ริวมีบุคลิกที่มักวิตกกังวลได้ง่าย เขาเล่าว่ามักอยากรู้ปฏิกิริยาต่อผลงานที่เขาวาด จึงมีการเสิร์ชหาความคิดเห็นเกี่ยวกับผลงานของตนเองเป็นประจำ
สิ่งที่เขาชื่นชอบรวมถึงหนังสือภาพโดย โทรุ นาริตะ ผู้ซึ่งออกแบบตัวละครใน อุลตร้าแมน โดยริวระบุว่าชื่นชอบ “ความสมจริง” ในดีไซน์ของ นาริตะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวละคร เอเลี่ยน บัลตัน เป็นตัวโปรดของเขา และยอมรับว่า มนุษย์ดาวเซอร์โป ใน ดันดาดัน ได้รับอิทธิพลจากผลงานของ นาริตะ เป็นอย่างมาก
มังงะที่สร้างความประทับใจให้เขาและสามารถอ่านซ้ำได้หลายครั้งคือ เบอร์เซิร์ก ของ เค็นตาโร มิอูระ โดยเขากล่าวว่า "ไม่มีมังงะเรื่องใดที่ทำให้ผมอ่านซ้ำได้มากขนาดนี้"