pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พิพิธภัณฑ์เบียร์ซัปโปโระ

พิพิธภัณฑ์เบียร์ซัปโปโระ (; โรมาจิ: "Sapporo Bīru Hakubutsukan") เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในซัปโปโระการ์เดนพาร์กในเขตฮิงาชิ เมืองซัปโปโระ จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกของฮกไกโดในปี ค.ศ. 2004 และเป็นพิพิธภัณฑ์เบียร์เพียงแห่งเดียวในประเทศญี่ปุ่น อาคารก่อด้วยอิฐสีแดงของพิพิธภัณฑ์เดิมสร้างขึ้นเพื่อเป็นโรงงานของบริษัทน้ำตาลซัปโปโระในปี ค.ศ. 1890 ภายหลังจึงเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1987 อาคารยังเป็นที่ตั้งของลานเบียร์ซัปโปโระในปีกอาคารทิศใต้ด้วย
บีเอ็นเอ

BNA อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
พระองค์เจ้าดำ

พระองค์เจ้าดำ เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเพทราชาที่ประสูติแต่พระสนม เป็นพระราชอนุชาต่างพระมารดากับสมเด็จพระเจ้าเสือ จึงมีศักดิ์เป็นพระปิตุลา (อา) ของสมเด็จพระเจ้าท้ายสระ และสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ
พระองค์ได้พระองค์เจ้าแก้วพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าเสือมาเป็นบาทบริจาริกา ต่อมาพระองค์ถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ ซึ่งตามพระราชพงศาวดารกรุงสยาม จากต้นฉบับของบริติชมิวเซียม และพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ได้ระบุไว้ตรงกันว่า "มาจากการที่พระองค์ละลาบละล้วงเข้าไปในเขตพระราชฐานซึ่งเป็นเขตต้องห้าม โดยมิได้เกรงกลัวพระราชอาญาอยู่หลายครั้ง" สมเด็จพระเจ้าท้ายสระจึงปรึกษากับเจ้าฟ้าพร พระราชอนุชาที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล เห็นเป็นมหันตโทษจึงโปรดให้พันธนาการพระองค์เจ้าดำและสำเร็จโทษเสีย ณ วัดโคกพระยา ส่วนพระองค์เจ้าแก้วก็เสด็จไปทรงผนวชเป็นพระรูป (ชี) อยู่กับกรมพระเทพามาตย์ (กัน) พระอัยยิกาของสมเด็จพระเจ้าท้ายสระที่วัดดุสิดาราม
ส่วนพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด) กล่าวแตกต่างออกไปว่า เจ้าพระองค์ดำถูกสำเร็จโทษในรัชกาลสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดี#เปลี่ยนทาง เนื่องจากทรงเข้าร่วมคิดก่อกบฏซ่องสุมกำลังคนกับกรมขุนเสนาบริรักษ์ (พระองค์แก้ว) พระบุตรของท้าวศรีจุฬาลักษณ์ (แจ่ม) อำมาตย์หลอ พระรักษ์มณเทียรกรมวัง และเจ้าพระองค์แขก หลังจากสมเด็จพระเจ้าสุริเยนทราธิบดีขึ้นครองราชย์แล้วมีรับสั่งให้เจ้าฟ้าเพชรกับเจ้าฟ้าพรจับตัวผู้ก่อกบฏทั้งหมดไปสำเร็จโทษแต่ไม่มีกล่าวถึงการฝังศพที่วัดโคกพระยาเหมือนพระราชพงศาวดารฉบับอื่น
"พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด)" กล่าวว่า :-
"สมเด็จพระเจ้าลูกเธอสองพระองค์ พระเชษฐา [เจ้าฟ้าเพชร] พระชนม์ได้ ๒๔ พระวสา พระอนุชา [เจ้าฟ้าพร] พระชนม์ได้ ๒๐ พระวสา รับพระบัณฑูรทั้งสองพระองค์แล้ว ให้จับเจ้ากรมขุนเสนาบริรักษ์ว่าคบคิดกันกับอำมาตย์หลอ พระรักษ์มณเทียร จ้าวพระองค์แขก จ้าวพระองค์ดำ ว่าซ่องสุมผู้คนคิดขบถมิได้ถวายเครื่องสาตราวุธ ให้ไปประหารชีวิตเสีย"#เปลี่ยนทาง 
หากยึดตามพระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพระจักรพรรดิพงศ์ (จาด) เจ้าพระองค์ดำจะสิ้นพระชนม์ราว พ.ศ. 2246
พระโอรสธิดา.
พระองค์เจ้าดำ มีพระบุตรธิดา ดังนี้
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
ในละครพีเรียดอิงประวัติศาสตร์เรื่อง พรหมลิขิต ได้มีการกล่าวถึง พระองค์เจ้าดำ ซึ่งผู้ที่รับบทพระองค์เจ้าดำคือ เอ-พศิน เรืองวุฒิ
ประเทศปาเลาในแปซิฟิกเกมส์ 2023

ประเทศปาเลา จะเข้าร่วมแข่งขันกีฬาแปซิฟิกเกมส์ 2023 ในเมืองโฮนีอารา หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งแต่วันที่ 19 พฤศจิกายนถึง 2 ธันวาคม พ.ศ. 2566 ครั้งนี่จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 7 ของปาเลาในการแข่งขันแปซิฟิกเกมส์นับตั้งแต่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1999
นักกีฬา.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ปาลิน นารดาสิริ

ปาลิน นารดาสิริ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เป็นที่รู้จักจากการรับบทกรมหลวงโยธาเทพ ในละครพีเรียดอิงประวัติศาสตร์เรื่องพรหมลิขิต
ประวัติ.
ปาลิน นารดาสิริ มีชื่อเล่นว่า ฝุ้น เกิดเมื่อปี 2538 ที่จังหวัดนนทบุรี จบการศึกษาระดับปริญญาตรีนิเทศศาสตรบัณฑิตจากวิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต เอกการประชาสัมพันธ์ เกียรตินิยมอันดับ 1
เข้าสู่วงการ.
ปาลินเข้าสู่วงการจากการประกวดมิสไทยแลนด์เวิลด์ 2562 ซึ่งเธอได้รับรางวัลขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชน ก่อนจะหายไปจากวงการถึง 3 ปี 
กระทั่งเดือนเมษายน 2565 เธอก็ได้มีโอกาสแสดงละครซีรีส์เรื่องแรกคือเรื่อง มาเฟียเดอะซีรีส์ ปืนกลและคนเพี้ยน ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 รับบทเป็น ใบเฟิร์น ตามมาด้วยละครเรื่อง พาย สายน้ำแห่งความฝัน ทางช่องไทยพีบีเอส รับบทเป็น บัว ในช่วงเดือนกันยายนปีเดียวกัน
ในปี 2566 เธอมีละครถึง 2 เรื่องคือ It’s ok to be 30 สามสิบกำลังดี ทางช่องไทยพีบีเอส โดยรับบทเป็น จ๊ะจ๋า และเรื่องพรหมลิขิต ในบท กรมหลวงโยธาเทพ พระราชธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระนารายณ์มหาราช และจากเรื่องพรหมลิขิตที่ทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักจากแฟนละครถึงแม้จะออกมาไม่มาก
พิพิธภัณฑ์บ้านอะเลคซันดร์ พุชกิน

พิพิธภัณฑ์บ้าน "อะเลคซันดร์ พุชกิน" (อักษรซีริลลิก:) เป็นพิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์สถานทางสถาปัตยกรรมที่มีคุณค่าระดับชาติของประเทศมอลโดวา ซึ่งจดทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของเทศบาลคีชีเนา 
อาคารหลังนี้เป็นบ้านที่กวีชื่อดังชาวรัสเซียอเล็กซานเดอร์ พุชกิน พักอาศัยอยู่เป็นเวลาสองเดือน (ระหว่างวันที่ 21 กันยายน ถึงกลางเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2363) หลังจากมาถึงเมืองหลวงของเขตผู้ว่าการเบสซาเรเบีย ซึ่งในขณะนั้นบ้านหลังนี้เป็นของนายพลอีวาน นีคีติช อินซอฟ (Иван Никитич Инзов) โดยก่อนหน้านั้นเป็นบ้านของอีวาน นิโคลาเยวิช นาอูมอฟ  พ่อค้าชาวรัสเซียซึ่งซื้อบ้านมาจากปู่ของนิโกลาเอ โดนีซี  นักดาราศาสตร์ที่มีชื่อเสียงชาวคีชีเนา อาคารได้รับสถานะเป็นพิพิธภัณฑ์เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 การจัดแสดงเน้นชีวิตและผลงานของพุชกินในช่วงเวลาสามปี (ช่วงระหว่าง พ.ศ. 2363–2366) ในเบสซาเรเบีย ซึ่งเขาถูกเนรเทศมาที่นี่โดยรัฐบาลของพระเจ้าซาร์
ประวัติ.
กฤษฎีกาการสร้างพิพิธภัณฑ์บ้านอะเลคซันดร์ พุชกินในคีชีเนาได้รับความเห็นชอบโดยรัฐบาลสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย เมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 และพิพิธภัณฑ์เปิดดำเนินการเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 โดยบอริส อเล็กเซเยวิช ตรูเบตสคอย (Борис Алексеевич Трубецкой) นักประวัติศาสตร์วรรณกรรมและนักวิชาการพุชกิน เป็นผู้อำนวยการคนแรก 
ใน พ.ศ. 2528 อาคารที่สร้างติดกันตั้งแต่ช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถูกส่งมอบให้กับพิพิธภัณฑ์ จากดำเนินการบูรณะในปี 2530 มีการสร้างพิพิธภัณฑ์ซึ่งประกอบด้วยอาคาร 4 หลังขึ้นที่นี่ โดยรวมบ้านแห่งความทรงจำพุชกิน และสวนสาธารณะซึ่งมีอนุสาวรีย์พุชกินที่สร้างโดยประติมากร มีฮาอิล คอนสตันติโนวิช อะนีคูชิน (Михаи́л Константи́нович Анику́шин) รวมถึงอาคารจัดแสดงนิทรรศการวรรณกรรม และหอประชุมพุชกินซึ่งมีคลังจัดเก็บสิ่งจัดแสดงและห้องสมุด ในระหว่างการบูรณะได้มีการสร้างรูปลักษณ์ภายนอกและการตกแต่งภายในของบ้านพักเดิมของนาอูมอฟขึ้นมาใหม่ ในปีเดียวกันนั้นมีการเปิดนิทรรศการ "พุชกินและยุคของเขา" โดยกองทุนของพิพิธภัณฑ์
ในปี 2542 เพื่อฉลองครบรอบ 200 ปีวันคล้ายวันเกิดของพุชกิน พิพิธภัณฑ์ได้จัดนิทรรศการเต็มรูปแบบเป็นครั้งแรก (โดยจัดแสดงวัสดุต้นฉบับ) ในชื่อ "Твоей молвой наполнен сей предел…" ซึ่งอุทิศให้กับการพำนักในมอลโดวาเป็นเวลาสามปีของพุชกิน มีฐานมาจาก "งานแกะสลัก ภาพวาด วัสดุตกแต่งและศิลปะประยุกต์ รวมถึงชีวิตประจำวันในสมัยของพุชกิน มีการนำเสนอผลงานบทกวีตลอดช่วงชีวิตของเขา และสำเนาลายเซ็นของพุชกิน โดยพิพิธภัณฑ์ยังได้จัดแสดงนิทรรศการหมุนเวียนของสิ่งสะสมจากคลังเก็บด้วย"
พิพิธภัณฑ์สาขา.
เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2507 สาขาของพิพิธภัณฑ์ได้เปิดขึ้นในหมู่บ้านดอลนา (Долна) เขตสตราเชนสกี (Страшенский) ซึ่งตั้งอยู่ในที่ดินเดิมของโบยาร์ชาวมอลโดวา ซามฟีรา ราลลี (Замфира Ралли) นิทรรศการประกอบด้วยส่วนประวัติศาสตร์ในประเทศ วรรณกรรมอิงประวัติศาสตร์ และเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับครอบครัวราลลี รวมทั้งบอกเล่าเกี่ยวกับการมาเยือนหมู่บ้านดอลนาของพุชกินในฤดูร้อนปี 2364 และเกี่ยวกับการสร้างบทกวี "Цыганы (ยิปซี)" ในอาณาเขตของที่ดินมีการตั้งอนุสาวรีย์ของพุชกินที่สร้างโดยประติมากร โอเลก คอนสตันติโนวิช โคมอฟ (Оле́г Константи́нович Ко́мов) ทุกปีในวันคล้ายวันเกิดของพุชกินซึ่งเป็นวันหยุดของรัฐ จะมีการจัดงานเฉลิมฉลองบทกวีของพุชกินขึ้นที่นี่
วัลลภ ตังคณานุรักษ์

วัลลภ ตังคณานุรักษ์ หรือ ครูหยุย เป็นนักพัฒนาสังคมชาวไทย ได้รับการสรรหาเป็นสมาชิกวุฒิสภาไทย ชุดที่ 12 และเป็นที่รู้จักในฐานะกรรมการเลขาธิการ มูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก
ประวัติ.
วัลลภ ตังคณานุรักษ์ เกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2498 ที่ตำบลแตล อำเภอศีขรภูมิ จังหวัดสุรินทร์ จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนสุรวิทยาคาร จังหวัดสุรินทร์ ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนสิรินธร จังหวัดสุรินทร์ และปริญญาครุศาสตรบัณฑิต จากคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วัลลภ ได้รับปริญญามหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากคณะพัฒนาสังคมและสิ่งแวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
การทำงาน.
วัลลภ ตังคณานุรักษ์ เป็นครูที่โรงเรียนหมู่บ้านเด็ก จังหวัดกาญจนบุรี เมื่อปี 2523 เป็นหัวหน้าโครงการศูนย์เด็กก่อสร้าง มูลนิธิเด็ก ปี 2526 และผู้จัดการมูลนิธิเด็กอ่อนในสลัมฯ ปี 2527
วัลลภ ได้ก่อตั้งมูลนิธิสร้างสรรค์เด็ก ขึ้นในปี 2529 และเขาทำหน้าที่เลขาธิการมูลนิธิ มีบทบาทในการอุปการะช่วยเหลือเด็กและ เยาวชนที่ค่อนข้างมีพื้นฐานยากลำบาก นอกจากนั้นเขายังเป็นอาจารย์พิเศษให้กับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช และมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
วัลลภ ได้รับแต่งตั้งเป็นสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี 2549 และเป็น ประธานคณะกรรมาธิการกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุและผู้พิการ สภานิติบัญญํติแห่งชาติชุดดังกล่าว ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี 2562 และเป็นประธานคณะกรรมาธิการการการพัฒนาสังคม และกิจการเด็ก เยาวชน สตรี ผู้สูงอายุ คนพิการ และผู้ด้อยโอกาส
โค่วโถว

โค่วโถว  เป็นการแสดงความเคารพอย่างสูงโดยการหมอบกราบ คือการคุกเข่าและก้มศีรษะลงถึงพื้น ในวัฒนธรรมเขตจีน การโค่วโถวเป็นการแสดงความเคารพอย่างสูงที่สุด การมีใช้อย่างแพร่หลายเพื่อใช้แสดงความเคารพต่อผู้อาวุโส ผู้บังคับบัญชา หรือโดยเฉพาะอย่างยิ่งจักรพรรดิจีน เช่นเดียวกับวัตถุสักการะทางศาสนาและวัฒนธรรม ในยุคปัจจุบัน การโค่วโถวมีการใช้น้อยลง
ศัพทวิทยา.
คำว่า "โค่วโถว" เขียนเป็นอักษรจีนว่า 叩頭/叩头  มีอีกคำเรียกหนึ่งว่า "เคอโถว" เขียนเป็นอักษรจีนว่า 磕頭/磕头  แต่ความหมายของตัวอักษรมีความแตกต่างกัน โดย มีความหมายโดยทั่วไปว่า "เคาะ" หรือ "โขก" ส่วน มีความหมายว่าทั่วไปว่า "แตะบน (พื้นผิว)" และ / มีความหมายว่าศีรษะ ต้นกำเนิดของธรรมเนียมนี้น่าจะอยู่ในช่วงยุควสันตสารทหรือยุครณรัฐของประวัติศาสตร์จีน (771–221 ก่อนคริสตกาล) เพราะเป็นธรรมเนียมที่มีสมัยราชวงศ์ฉิน (221 – 206 ก่อนคริสตกาล)
โดเงซะ

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
โดเงซะ (; โรมาจิ: "Dogeza") เป็นองค์ประกอบของมารยาทญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม ได้แก่การคุมเข่ากับพื้นโดยตรงแล้วโค้งมอบกราบโดยนำศีรษะแตะกับพื้น เพื่อใช้แสดงความเคารพต่อบุคคลที่มีสถานะสูงกว่า เพื่อแสดงความขอโทษอย่างสูง หรือเพื่อแสดงความต้องการความช่วยเหลือจากบุคคลดังกล่าว
คำว่า"โดเงซะ"ใช้ในการเมืองของประเทศญี่ปุ่น เช่น "โดเงซะ-ไกโก" (土下座外交) มีความหมายว่า "คุกเข่าคำนับทางการทูต"
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติหมู่บ้านดีมีตรีเย กุสตี

พิพิธภัณฑ์หมู่บ้าน  หรือชื่อทางการ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติหมู่บ้านดีมีตรีเย กุสตี  เป็นพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วรรณนากลางแจ้ง ตั้งอยู่ในอุทยานพระเจ้ามีไฮที่ 1 บูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงวิถีชีวิตในหมู่บ้านชนบทของโรมาเนีย มีขนาดพื้นที่มากกว่า 100,000 ตารางเมตร ภายในประกอบไปด้วยนิคมชาวชนบทแท้ 123 นิคม, สิ่งปลูกสร้าง 363 แห่ง และวัตถุจัดแสดงมากกว่า 50,000 ชิ้นจากทั่วประเทศโรมาเนีย สิ่งปลูกสร้างในพิพิธภัณฑ์มีอายุตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ถึง 20 และเคลื่อนย้ายมาจากและแสดงถึงพื้นที่ทางวัฒนธรรมต่าง ๆ ของโรมาเนีย ซึ่งรวมถึงบานัต, ทรานซิลเวเนีย, มอลเดเวีย, มารามูเรช, ออลเตนียา, ดอบรูจา, มุนเตนียา
พิพิธภัณฑ์หมู่บ้านนี้สร้างสรรค์ขึ้นโดยดีมีตรีเย กุสตี นักคติชนวิทยาและนักสังคมศาสตร์ แปลนแรกเริ่มของหมู่บ้านเป็นผลงานออกแบบโดยวิกตอร์ อียอน ปอปา นักเขียนบทละครและผู้กำกับ และอ็องรี อัช. ชตาล นักออกแบบฉาก เงินทุนในการก่อสร้างได้รับมาจากมูลนิธิวัฒนธรรมหลวง มีพิธีเปิดพิพิธภัณฑ์ในปี 1936 โดยมีพระเจ้าการอลที่ 2 แห่งโรมาเนียเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเข้าร่วมในพิธี ในเวลานั้น พิพิธภัณฑ์เป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งแห่งที่สี่ของยุโรป ถัดจากสกันเซิน (สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน), น็อชก์ฟ็อลเกอมือเซอึมที่บิกเดย (ออสโล ประเทศนอร์เวย์) และพิพิธภัณฑ์ชาติพันธุ์วรรณนาทรานซิลเวเนียที่ป่าฮอยาในนครกลุฌ-นาปอกา ในช่วงแรกพิพิธภัณฑ์หมู่บ้านนี้มีเนื้อที่ 4.5 เฮกตาร์ และมีนิคมชนบท 33 แห่งซึ่งเคลื่อนย้ายมาจากหมู่บ้านที่ผ่านการค้นคว้าวิจัยแล้ว ในจำนวนนี้รวมถึงโบสถ์ไม้แบบมารามูเรชที่ขนย้ายมาจากดรากอมีเรชต์ เทศมณฑลมารามูเรช อาคารหลังนี้ยังคงเป็นอาคารสำคัญชิ้นเด่นของพิพิธภัณฑ์และรวมอยู่ในตราสัญลักษณ์ของพิพิธภัณฑ์จนถึงปัจจุบัน
แคปรีโวลูชัน บอทเทิลแมน

แคปรีโวลูชัน บอทเทิลแมน หรือ แคปคาคุเมย์ บอทเทิลแมน (; โรมาจิ: "Kyappu Kakumei Botoruman") ในภาษาญี่ปุ่น เป็นผลิตภัณฑ์ของเล่นที่ผลิตโดยบริษัท ทาการะโทมี่
ประวัติ.
บอทเทิลแมนเป็นของเล่นที่มีลักษณะเป็นหุ่นยนต์ที่ยิงฝาขวดพลาสติกออกจากช่องยิงที่บรรจุไว้บนส่วนลำตัว ด้วยกดไกปืนด้านหลังโดยใช้แรงผลักของส่วนที่คงที่บนหน้าท้องเรียกว่าส่วนยึดและมีโครงสร้างคล้ายกับ บีดาแมน ที่เคยวางจำหน่ายไปแล้ว
ในส่วนกระสุนฝาขวด นอกจากฝาขวดของบอทเทิลแมนอย่างเป็นทางการที่มาพร้อมกับตัวหุ่นและสินค้าที่เกี่ยวข้อง สามารถเล่นร่วมกับฝาขวดพลาสติกทั่วไปได้ แต่เพื่อป้องกันไม่ให้ตัวหุ่นสกปรกเมื่อเล่น จำเป็นต้องล้างฝาขวดล่วงหน้า ตามที่ระบุไว้ในเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ, บรรจุภัณฑ์ และวิดีโออย่างเป็นทางการที่เกี่ยวข้อง
ชูเฮ ยามาโมโตะ เจ้าหน้าที่ฝ่ายการตลาดของเล่นเด็กผูัชายของบริษัท ทาการะโทมี่ กล่าวว่าเนื่องจากกระแสสื่อดิจิทัลที่เป็นสื่อหลัก จึงได้สร้างแนวคิดคือการให้เด็กที่เป็นเป้าหมายกลุ่มหลักได้เล่นสินค้าแบบอะนาล็อกและสัมผัสแตะต้องได้ รวมไปถึงการประยุกต์ใช้รีไซเคิลให้ถูกต้อง เพื่อส่งเสริมให้เด็กๆ มีความสนใจในการรีไซเคิล
นอกจากนี้ ยามาโมโตะที่ปรากฏในนาม ดิว ยามาโมโตะ (デュー山本) จากบทความคอลัมน์บอทเทิลแมนในนิตยาสารายเดือนโคโระโคโระคอมมิก, ช่วงพิเศษจากรายการโออะสตาร์และในวิดีโอที่เกี่ยวข้องบนช่องยูทูปอย่างเป็นทางการของ ทาการะโทมี่ ปรากฏตัวในอนิเมะรูปแบบเว็บอนิเมะ พร้อมทั้งให้เสียงตัวเองอีกด้วย
การตอบรับ.
ในช่วงก่อนการประกาศอย่างเป็นทางการ ภาพเงาดังกล่าวได้รับการเผยแพร่ภายใต้ชื่อ "New Project BM" และทันทีหลังจากการประกาศ ก็กลายเป็นประเด็นร้อนในโซเซียลเน็ตเวิร์ค และการสั่งซื้อล่วงหน้าในร้านค้าออนไลน์อย่างเป็นทางการก็ขายหมดภายในไม่กี่ชั่วโมง หลังจากเริ่มจำหน่ายแบบพรีออเดอร์แล้ว
ของเล่น.
บอทเทิลแมน วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2020 จำหน่ายโดยทาการะโทมี่ โดยบอทเทิลแมนแตกต่างจากบีดาแมน หลังชุดซูเปอร์บีดาแมนตรงที่ ไม่มีส่วนรันเนอร์จากพลาสติกโมเดล และมีชิ้นส่วนที่ประกอบไว้แล้วรวมอยู่ด้วย จึงสามารถประกอบได้อย่างราบรื่นและมีศูนย์กลางรอบตัวเครื่องหลักที่เรียกว่า คอร์บอทเทิล นอกจากนี้ยังสามารถปรับแต่งส่วนต่าง ๆ เพื่อสร้าง บอทเทิลแมน ในรูปแบบของตัวเองได้ ดังนั้น สินค้าประเภทชิ้นส่วนเสริม เช่น แม็กกาซีนของบีดาแมน จะไม่มีการจำหน่ายแยก ยกเว้นสินค้า ออฟฟิเชียลแคป, ดิจิทัลแบทเทิลเซ็ต, คามิวาสะชาเลนจ์ 10 ซีรีส์ 2 แบบ, DX เอนทรีเซ็ต, DX คัสตอมไมซ์เซ็ต, รอยัลกริฟฟอน DX ที่สามารถร่วมใช้งานได้
ประเภทของบอทเทิลแมน.
บอทเทิลแมนมี 4 ประเภทหลักด้วยกันประกอบไปด้วย
อนิเมะ.
บอทเทิลแมน ฉบับอนิเมะ เป็นอนิเมะในรูปแบบทางเว็บอนิเมะ เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2020 เผยแพร่ทุกวันศุกร์ทางแพลตฟอร์มยูทูบ ช่องทาการะโทมี่, ช่องทางการของ โอฮะสตาร์, ช่อง โคโระโคโระแชนแนล NEXT และ ทวิตเตอร์อย่างเป็นทางการของทาการะโทมี่ โดยเป็นอนิเมะสั้นที่มีความยาวประมาณ 5 นาทีต่อตอน ซึ่งจะมีการเผยแพร่ครั้งละหนึ่งตอน แต่ในบางสัปดาห์จะมีการเผยแพร่ 2 ตอนพร้อมกัน ทั้งนี้ฉบับเว็บอนิเมะมีจำนวนตอนทั้งหมด 25 ตอน
ต่อมาได้ทำอนิเมะทางโทรทัศน์โดยใช้ชื่อเรื่องว่า แคปคาคุเมย์ บอทเทิลแมน DX (; โรมาจิ: "Kyappu Kakumei Botoruman Dī Ekkusu") ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2022 จนถึงวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2023 มีจำนวนตอนทั้งหมด 51 ตอน ทั้งนี้ความยาวของอนิเมะภาค DX มีความยาวทั้งหมด 15 นาที รวมไปถึงดีไซน์ตัวละครที่ปรับเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด
บอริสลัฟ อีฟก็อฟ

บอริสลัฟ อีฟก็อฟ (12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1933 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022) เป็นแกรนด์มาสเตอร์หมากรุกสากลชาวเซอร์เบีย เขาเป็นผู้ท้าชิงหมากรุกสากลชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 1965 และเล่นในการแข่งระหว่างโซนอลอีกสี่สมัยใน ค.ศ.1967, 1970, 1973 และ 1979
อีฟก็อฟเป็นแชมป์ยูโกสลาเวียสามสมัย (แชมป์ร่วม ค.ศ. 1958, แชมป์ร่วม ค.ศ. 1963, แชมป์ ค.ศ. 1972) และเป็นแชมป์เยาวชนโลกคนแรกใน ค.ศ. 1951
เขาเป็นตัวแทนของประเทศยูโกสลาเวีย 12 สมัยในการแข่งหมากรุกสากลโอลิมเปียด ตั้งแต่ ค.ศ. 1956 ถึง 1980 และหกสมัยในการแข่งชิงแชมป์ทีมยุโรป
อีฟก็อฟชนะการแข่งระดับสูงจำนวนมากในอาชีพของเขา ซึ่งชัยชนะของทัวร์นาเมนต์ที่โดดเด่น ได้แก่ มาร์เดลปลาตา ค.ศ. 1955, บัวโนสไอเรส ค.ศ. 1955, เบเวอร์เวก ค.ศ. 1961, ซาเกร็บ ค.ศ. 1965, ซาราเยโว ค.ศ. 1967, อัมสเตอร์ดัม-ไอบีเอ็ม ค.ศ. 1974 และมอสโก ค.ศ. 1999 โดยเป็นเวลากว่า 15 ปีนับตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1950 เขาเป็นนักหมากรุกชาวยูโกสลาเวียอันดับสองรองจากสแวตอซาร์ กลิกอริช และได้เขียนอัตชีวประวัติ "60 ปีของฉันในหมากรุกสากล"
ชีวิตส่วนตัวและการเสียชีวิต.
อีฟก็อฟมีลูกชายหนึ่งคนและหลานชายหนึ่งคนกับโอลกา มาริอา เกซิช ผู้เป็นภรรยา ต่อมา เขามีลูกสองคนกับบรังกา วุยนอวิช ผู้เป็นภรรยาคนที่สอง
อีฟก็อฟเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2022 สิริอายุได้ 88 ปี
วัดโกรกพระเหนือ

วัดโกรกพระเหนือ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโกรกพระ อำเภอโกรกพระ จังหวัดนครสวรรค์ ปัจจุบันมีพระครูนิวาตปุญญานุยุต (สุวฑฺฒโน) ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส
วัดโกรกพระเหนือตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2304 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2510 เดิมเรียกว่า วัดโกรกพระ ต่อมาได้มีวัดอีกวัดหนึ่งอยู่ทางใต้เรียก วัดโกรกพระใต้ จึงเรียกวัดนี้ว่า "วัดโกรกพระเหนือ" วัดได้มีการเปิดสอนพระปริยัติธรรมเมื่อ พ.ศ. 2475
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถสร้างเมื่อ พ.ศ. 2513 เป็นอุโบสถหลังใหม่ ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2516 กุฏิสงฆ์จำนวน 3 หลัง ปูชนียวัตถุมีพระประธานในอุโบสถเก่า ซึ่งใช้เป็นวิหารชาวบ้านเรียก "หลวงพ่อโตวัดโกรกพระเหนือ" เจดีย์โบราณ 3 องค์ และปรางค์ อีก 1 องค์
เสือโค ก กา

เสือโค ก กา หรือ ทศมูลเสือโค เป็นแบบเรียนไทยที่แต่งขึ้นในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น แต่งโดยหมื่นพรหมสมพัตสร (มี) 
ลักษณะและเนื้อหา.
วรรณกรรมแต่งเป็นกาพย์ชนิดต่าง ๆ เช่น กาพย์ฉบัง 16 กาพย์ยานี 11 กาพย์สุวัณมาลา 28 ฯลฯ ตอนท้ายเรื่องแต่งเป็นกลอนสุภาพ โดยมีลักษณะแสดงให้เห็นเป็นแบบฝึกหัดอ่านมาตราตัวสะกดต่าง ๆ ใช้รูปแบบคำประพันธ์ที่ไม่ปรากฏในกวีนิพนธ์ของกวีท่านอื่นและกวียังใช้รูปแบบคำประพันธ์กลบทชนิดต่าง ๆ ทำให้เป็นเอกลักษณ์
เนื้อเรื่อง "เสือโค ก กา" ดำเนินตามเรื่อง "เสือโคคำฉันท์" และบทละครเรื่อง "คาวี" ซึ่งเรื่องดังกล่าวเป็นที่รู้จักในสังคมไทยมาตั้งแต่สมัยอยุธยา แต่เนื้อเรื่องไม่จบ ดำเนินถึงตอนที่นางคาวีได้เป็นนางชายา
ประวัติ.
หมื่นพรหมสมพัตสร (มี) แต่งขึ้นขณะยังเป็นภิกษุเพื่อใช้เป็นแบบเรียนสอนลูกศิษย์ หลังจากลาสิกขาจนรับราชการย้ายจากมหาดเล็กช่างเขียนมาเป็นอาลักษณ์แล้วจึงได้แต่งปรับปรุงกาพย์ตอนต้นขึ้นทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวใน พ.ศ. 2381 เพื่อใช้ถวายพระอักษรพระเจ้าลูกเธอตามรับสั่ง
ต้นฉบับมีทั้งสมุดไทยขาวและสมุดไทยดำ ซึ่งเก็บรักษาไว้ที่กลุ่มหนังสือตัวเขียนและจารึก สำนักหอสมุดแห่งชาติ กรมศิลปากร มีอยู่ 4 ฉบับ
"เสือโค ก กา" หรือ "ทศมูลเสือโค" ได้รับการตีพิมพ์สองครั้ง ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2474 ครั้งที่สองพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2521
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติทาจิกิสถาน

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติทาจิกิสถาน  เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในกรุงดูชานเบ เมืองหลวงของทาจิกิสถาน
พิพิธภัณฑ์ถูกจัดตั้งในวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2477 ตามคำสั่งกฤษฎีการ่วมของคณะกรรมการบริหารกลางและคณะกรรมการราษฎรแห่งสหภาพโซเวียต คณะกรรมการราษฎรแห่งสาธารณรัฐทาจิกออกคำสั่งจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งชื่อตาม Kamāl ud-Dīn Behzād ในกรุงดูชานเบ ใน พ.ศ. 2502 พิพิธภัณฑ์ได้เปลี่ยนเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ ตำนานท้องถิ่น และวิจิตรศิลป์แห่งสาธารณรัฐ พิพิธภัณฑ์ได้รับสถานะพิพิธภัณฑ์แห่งชาติเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ตามกฤษฎีกาของรัฐบาลทาจิกิสถาน 
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 มีการเปิดอาคารใหม่ของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติทาจิกิสถาน
พื้นที่และส่วนต่าง ๆ.
พิพิธภัณฑ์มีพื้นที่ทั้งหมด 24,000 ตารางเมตร2 โดยในจำนวนนี้เป็นห้องนิทรรศการมากกว่า 15,000 ตารางเมตร ประกอบด้วยส่วนนิทรรศการ 4 ส่วน ได้แก่ ส่วนประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ส่วนประวัติศาสตร์โบราณและยุคกลาง ส่วนประวัติศาสตร์สมัยใหม่และร่วมสมัย และส่วนวิจิตรศิลป์และศิลปะประยุกต์
สถานีแจ้งวัฒนะ 14

สถานีแจ้งวัฒนะ 14 (รหัส: PK11) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนแจ้งวัฒนะในพื้นที่เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร และเป็นสถานีแรกของสายสีชมพูที่อยู่ในเขตการปกครองของกรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีแจ้งวัฒนะ 14 ตั้งอยู่เหนือถนนแจ้งวัฒนะ ระหว่างซอยหมู่บ้านเบฟเวอรีฮิลล์กับซอยแจ้งวัฒนะ 15/2 ในพื้นที่แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
พิพิธภัณฑ์พรมเติร์กเมน

พิพิธภัณฑ์พรมเติร์กเมน  หรือ พิพิธภัณฑ์พรมแห่งชาติ เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ ตั้งอยู่เลขที่ 5 ถนนโกร็อกลี ในกรุงอาชกาบัต ประเทศเติร์กเมนิสถาน
พิพิธภัณฑ์เปิดทำการเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2537 มีคอลเลกชันพรมเติร์กเมนที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาพิพิธภัณฑ์ โดยมีคอลเลกชันพรมเติร์กเมนตั้งแต่ยุคกลางจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 20 รวมถึงพรมมากกว่า 1,000 ผืนจากคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 นอกเหนือจากคอลเลกชันพรมโบราณมากมายแล้ว ยังมีส่วนที่เกี่ยวกับพรมชูวาล คูร์จุน ทอร์บา และอืน ๆ
บริเวณชั้น 1 ของพิพิธภัณฑ์มีพรมเตกเกและสาริก พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ขึ้นชื่อจากพรมเตกเกขนาดใหญ่ พรมเตกเกหนึ่งผืนมีขนาด 193 ตารางเมตร² และหนัก 1 ตัน ผลิตโดยคนประมาณ 40 คนใน พ.ศ. 2484 เพื่อใช้ปูม่านให้กับโรงละครบอลชอยในกรุงมอสโก พรมอีกผืนหนึ่งสร้างขึ้นใน พ.ศ. 2544 โดยมีขนาดใหญ่กว่า โดยมีขนาด 301 ตารางเมตร² และยาว 14 คูณ 21.2 เมตร โดยสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึง 10 ปีเอกราชของเติร์กเมนิสถานจากสหภาพโซเวียต พรมได้รับการบันทึกว่าเป็นพรมทอมือที่ใหญ่ที่สุดในโลกจากบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ พรมผืนหนึ่งซึ่งผลิตใน พ.ศ. 2511 เป็นตัวแทนของชนเผ่าทั้งหมดในเติร์กเมนิสถาน โดยผสมผสานสไตล์ต่าง ๆ เข้าด้วยกันเพื่อแสดงถึงความเป็นหนึ่งเดียว พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ยังมีพรมที่อุทิศให้กับประธานาธิบดีซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ พรมบางผืนที่จัดแสดงเป็นแบบสองด้าน ซึ่งมักจะมีการออกแบบที่แตกต่างกันในแต่ละด้าน
สถานีโทรคมนาคมแห่งชาติ

สถานีโทรคมนาคมแห่งชาติ (รหัส: PK13) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนแจ้งวัฒนะในพื้นที่เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีโทรคมนาคมแห่งชาติตั้งอยู่เหนือถนนแจ้งวัฒนะ บริเวณด้านหน้าบริษัท โทรคมนาคมแห่งชาติ จำกัด (มหาชน) ในพื้นที่แขวงทุ่งสองห้อง เขตหลักสี่ กรุงเทพมหานคร
ก่อนหน้านี้สถานีแห่งนี้ใช้ชื่อโครงการและชื่อในระหว่างการก่อสร้างว่า "สถานีทีโอที" แต่เนื่องมาจากคณะรัฐมนตรีมีมติให้ทีโอทีควบรวมกิจการกับ กสท โทรคมนาคม เป็นโทรคมนาคมแห่งชาติ เอ็นบีเอ็มจึงเสนอให้มีการเปลี่ยนชื่อสถานีถึงสองครั้ง โดยครั้งแรกใช้ชื่อสถานีว่า "สถานีสำนักงานเขตหลักสี่" แต่ต่อมา รฟม. ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "สถานีโทรคมนาคมแห่งชาติ" ในที่สุด
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
สโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา ในฤดูกาล 2023–24

การแข่งขันวอลเลย์บอลของสโมสรวอลเลย์บอลหญิงนครราชสีมา หรือ นครราชสีมา ฮุ่ยหวาง คิวมินซี วีซี ตามชื่อผู้สนับสนุน ประจำปี พ.ศ. 2566–พ.ศ. 2567
การแข่งขันไทยแลนด์ลีก.
เลกแรก.
 ตารางคะแนน 
เลกสอง.
 ตารางคะแนน 
ผลการแข่งขันประจำฤดูกาล.
รางวัลบุคคล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พาร์เฟต์ทงกัตสึ

พาร์เฟต์ทงกัตสึ (とんかつパフェ) เป็นเครื่องหมายการค้าของไอศกรีมจดทะเบียนของร้านทงกัตสึ คิโยมารุ มีสำนักงานใหญ่ในเมืองมัตสึยามะ จังหวัดเอฮิเมะ โดยเป็นพาร์เฟต์ที่ผสมทงกัตสึและผลไม้ เช่น แอปเปิล ส้มเช้ง และ กีวี ไอศกรีม ครีมสด ฯลฯ พร้อมโรยหน้า
ซุนเล้

ซุนเล้ หรือ ซุนเล (เสียชีวิตธันวาคม ค.ศ. 250 หรือมกราคม ค.ศ. 251) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซุน หลี่  ชื่อรอง เต๋อต๋า  เป็นขุนพลและขุนนางชาวจีนของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นชาวอำเภอหรงเฉิง เมืองตุ้นก้วน ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอหรงเฉิง มณฑลเหอเป่ย์ มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ใจกว้าง ซื่อสัตย์ และกล้าหาญ 
ต่อมาโจซองผู้สำเร็จราชการแห่งวุยก๊กแต่งตั้งให้ซุนเล้มียศเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 "ชื่อฉื่อ") ของมณฑลยังจิ๋ว (揚州 "หยางโจว") ซึ่งตั้งอยู่ทางเหนือของมณฑลอานฮุยและมณฑลเจียงซูในปัจจุบัน ซุนเล้ยังได้รับตำแหน่งเป็นขุนพลผู้สงบคลื่น (伏波將軍 "ฝูปัวเจียงจฺวิน") และบรรดาศักดิ์ระดับกวนไล่เหา (關內侯 "กวานเน่ย์โหว")
ในปี ค.ศ. 241 จวนจ๋อง (全琮 "เฉฺวียน ฉง") ขุนพลวุยก๊กยกทัพบุกอาณาเขตของวุยก๊ก ซุนเล้จึงถูกส่งไปป้องกันพื้นที่และได้เผชิญหน้ากับจวนจ๋องในยุทธการที่เชฺว่เปย์ (芍陂) ซุนเล้ขับไล่จวนจ๋องไปได้สำเร็จ จึงได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเสนาบดีเจ้ากรมมหาดเล็ก (少府 "เฉาฝู่") และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้ามณฑล (牧 "มู่") ของมณฑลกิจิ๋ว (冀州 "จี้โจว") ซึ่งอยู่ในมณฑลชานซีในปัจจุบัน
ภายหลังอุบัติการณ์สุสานโกเบงเหลงในปี ค.ศ. 249 ทีจบลงด้วยการประหารชีวิตโจซอง สุมาอี้ได้แต่งตั้งซุนเล้เป็นผู้กำกับการมณฑลนครหลวง และมอบตำแหน่งเสนาบดีโยธาธิการ (司空 "ซือคง") กับบรรดาศักดิ์ต้าลี่ถิงโหว (大利亭侯)
หลังจากซุนเล้เสียชีวิต ได้รับสมัญญานามว่าจิ่งโหว (景侯)
คูโบต้า

คูโบต้า คอร์ปอเรชัน  เป็นบริษัทข้ามชาติของญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ในโอซากะ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ.1890 บริษัทผลิตผลิตภัณฑ์หลายชนิด เช่นรถแทรกเตอร์ เครื่องจักรกลการเกษตร อุปกรณ์ก่อสร้าง เครื่องยนต์ เครื่องจำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ ท่อ วาล์ว โลหะหล่อ เครื่องสูบน้ำ และอุปกรณ์สำหรับการทำน้ำให้บริสุทธิ์ บำบัดน้ำเสีย และเครื่องปรับอากาศ
เครื่องยนต์คูโบต้ามีทั้งแบบดีเซลและเบนซินหรือแบบจุดระเบิดตั้งแต่เครื่องยนต์ขนาดเล็ก 0.276 ลิตรไปจนถึงเครื่องยนต์ 6.1 ลิตร ในรูปแบบระบายความร้อนด้วยอากาศและระบายความร้อนด้วยของเหลว
พิพิธภัณฑ์แกงกะหรี่โยโกฮามะ

พิพิธภัณฑ์แกงกะหรี่โยโกฮามะ (; โรมาจิ: "Yokohama Karē Myūjiamu") เป็นภัตตาคารและพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ของแกงกะหรี่ในเขตอิเซซากิโจของเมืองท่าโยโกฮามะ ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการระหว่างปี พ.ศ. 2544 ถึง พ.ศ. 2550 ภัตตาคารของพิพิธภัณฑ์มีแกงกระหรี่ชนิดต่าง ๆ มีให้เลือกหลายรายการ ตั้งแต่อาหารมื้อใหญ่ไปจนถึงตัวเลือกแบบจานด่วน
พิพิธภัณฑ์มีการจำลองท่าเรือโยโกฮามะในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ไว้ด้วย การจัดแสดงเรียงรายตามผนังและส่วนหนึ่งของพื้นที่ส่วนกลางที่สร้างขึ้นเป็นรูปเรือที่ท่าเรือ บนชั้น 8 มีห้องในเรือที่สร้างขึ้นใหม่พร้อมอุปกรณ์วิทยุรหัสมอร์ส
พิพิธภัณฑ์ดำเนินการโดยบริษัท มาตาฮาริ จำกัด เปิดทำการเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2544 และปิดทำการในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2550 เมื่อสิ้นเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2549 มีผู้เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ทั้งหมด 8.7 ล้านคน
เบย์เบลดเบิสต์

เบย์เบลดเบิสต์ (; โรมาจิ: "Beiburedo Bāsuto"; : Beyblade Burst) เป็นมังงะที่เขียนโดย ฮิโระ โมริตะ ตีพิมพ์ลงในนิตยาสารรายเดือนโคโระโคโระคอมมิก เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2015 จนถึงเดือน มกราคม ค.ศ. 2022 ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะทางโทรทัศน์และเว็บอนิเมะ
ภาพรวม.
เบย์เบลดเบิสต์ เป็นเบย์เบลดรุ่นที่ 3 เปิดตัวเมื่อวันที่ 18 กรกฏาคม ค.ศ. 2015 โดยทำในรูปแบบสื่อผสมทั้งอนิเมะและมังงะ จุดเพิ่มเติมของรุ่นนี้ คือการเพิ่มส่วนการชนะเบย์เบลดจากฝั่งตรงข้ามจากเดิมที่มี สปินฟินิช (ชนะด้วยการให้เบย์เบลดฝ่ายตรงข้ามหยุดหมุน) และ โอเวอร์ฟินิช (ชนะด้วยการให้เบย์เบลดฝ่ายตรงข้ามกระเด็นออกนอกสนาม) โดยเพิ่ม เบิสต์ฟินิช ที่เป็นการชนะด้วยการกระจายชิ้นส่วนเบย์เบลดของคู่ต่อสู้ฝั่งตรงข้าม
อนิเมะ.
เบย์เบลดเบิสต์ ฉบับอนิเมะ มีชื่อเรื่องดังต่อไปนี้
ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2016 ถึงวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2017
ชื่อที่ออกอากาศในต่างประเทศคือ เบย์เบลดเบิสต์ (Beyblade Burst)
ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2017 ถึงวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2018
ชื่อที่ออกอากาศในต่างประเทศคือ เบย์เบลดเบิสต์ อีโวลูชั่น (Beyblade Burst Evolution)
ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2018 ถึงวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 2019
ชื่อที่ออกอากาศในต่างประเทศคือ เบย์เบลดเบิสต์ เทอร์โบ (Beyblade Burst Turbo)
เผยแพร่เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 2019 ถึงวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 2020
ชื่อที่ออกอากาศในต่างประเทศคือ เบย์เบลดเบิสต์ ไรส์ (Beyblade Burst Rise)
เผยแพร่เมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2020 ถึงวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 2021
ชื่อที่ออกอากาศในต่างประเทศคือ เบย์เบลดเบิสต์ เซิร์จ (Beyblade Burst Surge)
เผยแพร่เมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 2021 ถึงวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 2022
ชื่อที่ออกอากาศในต่างประเทศคือ เบย์เบลดเบิสต์ ควอดไดรฟ์ (Beyblade Burst QuadDrive)
ทั้งนี้อนิเมะทุกภาคผลิตโดยสตูดิโอ OLM ออกอากาศทุกวันจันทร์เวลา 17:55 - 18:25 น. ทางสถานีโทรทัศน์ทีวีโตเกียว โดยออกอากาศตั้งแต่ภาคแรกจนถึงโชเซ็ตสึ
อย่างไรก็ตามตั้งแต่ภาค กาจิ จนถึง ไดนาไมท์แบทเทิล ได้ปรับเปลี่ยนออกอากาศในรูปแบบเว็บอนิเมะลงแพล็ตฟอร์มยูทูบ เผยแพร่ทางช่องยูทูบโคโระโคโระแชนแนล, ช่องยูทูบทาการะโทมี่ และ เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เผยแพร่ทุกวันศุกร์เวลา 16.00 น. พร้อมลดเวลาของตัวเรื่องจาก 26 นาทีเป็น 15 นาทีต่อตอน เฉพาะในประเทศญี่ปุ่น ในส่วนต่างประเทศได้ตัดต่อรวมตอนเพื่อฉายทางโทรทัศน์พร้อมทั้งได้ผลิต เบย์เบลดเบิสต์ ควอดสไตรค์ (Beyblade Burst QuadStrike) ซึ่งเป็นภาคที่วางจำหน่ายสินค้าชุดเบิสต์อัลติเมทเลเยอร์ ออกอากาศในเฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกาเท่านั้น ออกอากาศเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2023
ในส่วนประเทศไทย เบย์เบลดเบิสต์ เคยออกอากาศทางช่อง 9 MCOT HD เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2561 ออกอากาศทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ 08:30 - 09:30 น. อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ได้เปลี่ยนเวลาออกอากาศเป็นเวลา 08:00 - 08:30 น. จนถึง 25 สิงหาคม ทั้งนี้ช่อง 9 ได้ออกอากาศเพียงฤดูกาลเดียวเท่านั้น นอกจากนี้ได้มีการออกอากาศทางช่องดิสนีย์ XD สาขาเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ จากสัญญาณเคเบิลทีวีทรูวิชั่นส์ ช่อง 446 ซึ่งพากย์ไทยของเวอร์ชันนี้เป็นการนำชื่อตัวละครและเบย์เบลดเป็นเวอร์ชันภาษาอังกฤษ ซึ่งได้ออกอากาศเพียงแค่ 4 ฤดูกาล และทรูสปาร์ก จัมป์ได้ออกอากาศตั้งแต่ภาค ซูเปอร์คิง และ ไดนาไมท์แบทเทิล
พิพิธภัณฑ์ซูโม่

พิพิธภัณฑ์ซูโม่ (; โรมาจิ: "Sumō Hakubutsukan") เป็นสถาบันที่ตั้งอยู่ในอะรีนาเรียวโงกุ โคกูงิกังในเขตซูมิดะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์บริหารงานโดยสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น
พิพิธภัณฑ์เปิดทำงานในเดือนกันยายน พ.ศ. 2497 เมื่ออะรีนาคูรามาเอะ โคกูงิกังสร้างเสร็จ สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์มาจากสิ่งของที่ทาดามาซะ ซากาอิผู้ชื่นชอบกีฬาซูโม่ที่มีชื่อเสียงและผู้อำนวยการคนแรกของพิพิธภัณฑ์สะสมมาเป็นเวลาหลายปี พันธกิจของพิพิธภัณฑ์คือการป้องกันการสูญหายของสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับซูโม่ด้วยการรวบรวมและจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2528 เมื่ออะรีนาเรียวโงกุ โคกูงิกังเปิดทำการ จึงมีการย้ายพิพิธภัณฑ์มาในตำแหน่งปัจจุบัน
หฺวางหลง (ง่อก๊ก)

หฺวางหลง  เป็นเป็นชื่อศักราชลำดับที่ 2 ในรัชสมัยของจักรพรรดิซุนกวนแห่งง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ชื่อศักราชหฺวางหลงใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 229 ถึง ค.ศ. 231 รวมเวลา 3 ปี
ในเดือน 4 ของศักราชหฺวางอู่ปีที่ 8 (ค.ศ. 229) ซุนกวนขึ้นเสวยราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งง่อก๊ก เปลี่ยนชื่อศักราชเป็นหฺวางหลงปีที่ 1
ซุนกวนใช้หฺวางหลงเป็นชื่อศักราชเพื่อประกาศความชอบธรรมในการสถาปนารัฐง่อก๊กของตน
ลัทธิบะอษ์

ลัทธิบะอษ์  เป็นอุดมการณ์ชาตินิยมอาหรับที่ส่งเสริมการสร้างและพัฒนารัฐอาหรับเดียวผ่านการนำโดยพรรคแนวหน้าของรัฐบาลสังคมนิยมปฏิวัติ อุดมการณ์นี้อิงจากทฤษฎีของมีชีล อัฟลัก (พรรคบะอษ์อิรัก), ซะกี อัลอัรซูซี (พรรคบะอษ์ซีเรีย) และเศาะลาห์ อัดดีน อัลบีฏอร ซึ่งทั้งสามเป็นปัญญาชนชาวซีเรีย ผู้นำบะอษ์สมัยใหม่คนสำคัญ ได้แก่ ซัดดัม ฮุสเซน อดีตประธานาธิบดีอิรัก, ฮาฟิซ อัลอะซัด และบัชชาร อัลอะซัด อดีตประธานาธิบดีซีเรีย
ลัทธิบะอษ์สนับสนุน "ยุคเรืองปัญญาของชาวอาหรับ" รวมถึงการฟื้นฟูวัฒนธรรม คุณค่าและสังคม บะอษ์ยังส่งเสริมการจัดตั้งรัฐพรรคการเมืองเดียวและปฏิเสธแนวคิดพหุนิยมทางการเมืองโดยไม่ระบุช่วงเวลา ซึ่งพรรคบะอษ์จะใช้ช่วงเวลาที่ไม่ระบุนี้ในการพัฒนาสังคมอาหรับที่ "รุ่งเรือง" ลัทธิบะอษ์อิงจากหลักโลกิยนิยม ชาตินิยมอาหรับ อุดมการณ์รวมกลุ่มอาหรับและสังคมนิยมอาหรับ ลัทธิบะอษ์มีมุมมองคล้ายกับลัทธิมากซ์ที่มองศาสนาเป็นเครื่องมือของชนชั้นนำดั้งเดิมในการกดขี่ผู้ที่อ่อนแอกว่าในสังคมและรักษาระเบียบทางสังคมของพวกตน
ลัทธิบะอษ์สนับสนุนนโยบายเศรษฐกิจแบบสังคมนิยม เช่น รัฐมีอำนาจควบคุมทรัพยากรธรรมชาติ จำกัดการนำเข้าจากประเทศอื่น กระจายการถือครองที่ดินให้ชาวไร่ชาวนาและนิยมระบบเศรษฐกิจแบบวางแผน นักคิดบะอษ์ยุคแรกปฏิเสธการต่อสู้ระหว่างชนชั้นแม้จะได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่จากกลุ่มสังคมนิยมตะวันตกก็ตาม โดยแย้งว่ามันขัดขวางเอกภาพของชาวอาหรับ พวกเขายืนกรานว่าสังคมนิยมเป็นหนทางเดียวในการพัฒนาสังคมอาหรับให้เป็นหนึ่งเดียว
ชื่อลัทธิบะอษ์มาจากวลีภาษาอาหรับว่า "อัลบะอ์ษียะฮ์"  ซึ่งมาจากคำว่า "บะอษ์"  หมายถึง "การเกิดใหม่" หรือ "การคืนชีพ" รัฐที่พรรคบะอษ์ปกครองในอดีต (อิรักและซีเรีย) กีดกันการวิจารณ์อุดมการณ์พรรคผ่านการปกครองแบบอำนาจนิยม ซิเปรียน บลาไมเอิร์ส วิจารณ์ลัทธิบะอษ์ว่าเป็น "ลัทธิฟาสซิสต์สายพันธุ์ตะวันออกกลาง" เนื่องจากมีลักษณะหลายอย่างร่วมกับลัทธิฟาสซิสต์ในยุโรป เช่น ความพยายามในการผสาน "ชาตินิยมมูลวิวัติแบบไม่เสรี สังคมนิยมที่ไม่ใช่มากซ์และวิสัยทัศน์แบบนักปฏิวัติของชนชั้นนำ เพื่อสร้าง 'สิ่งใหม่' และ 'รื้อฟื้นความยิ่งใหญ่ในอดีต'" ขณะที่อับราฮัม เบน-ซูร์ ขนานนามพรรคบะอษ์ที่เถลิงอำนาจในซีเรียหลังรัฐประหารใน ค.ศ. 1963 ว่าเป็น "ลัทธิบะอษ์ใหม่" เนื่องจากไปไกลกว่าอุดมการณ์รวมกลุ่มอาหรับและเน้นย้ำความสำคัญทางทหาร ซึ่งแตกต่างจากแนวคิดเดิมของอัฟลักและอัลบีฏอร
ศูนย์สถาปัตยกรรมและการออกแบบสวีเดน

ศูนย์สถาปัตยกรรมและการออกแบบสวีเดน (Swedish Centre for Architecture and Design) หรือ อาร์คเดส ("ArkDes") หรือชื่อเดิม พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรม ("Arkitekturmuseet") เป็นพิพิธภัณฑ์แห่งชาติของสวีเดนด้านการออกแบบและสถาปัตยกรรม ตั้งอยู่บนเกาะสเค็ปส์ฮ็อลเมนในนครสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน โดยตั้งอยู่เป็นส่วนหนึ่งของหมู่อาคารเดียวกับมอเดอร์นามูเซต พิพิธภัณฑ์นี้จัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับสถาปัตยกรรม, หารวางผังเมือง และการออกแบบ ผู้อำนวยการพิพิธภัณฑ์คนปัจุจุบันคือ คีราน ลอง และอยู่ภายใต้การบริหารงานของกระทรวงวัฒนธรรม
ประวัติศาสตร์.
พิพิธภัณฑ์สถาปัตยกรรมก่อตั้งขึ้นในปี 1962 ภายใต้การนำของสมาคมแห่งชาติสถาปนิกสวีเดน (National Association of Swedish Architects; ("Sveriges Arkitekters Riksförbund") โดยตั้งขึ้นเป็นมูลนิธิเอกชน ก่อนที่จะถูกแปรเป็นของรัฐในปี 1978 ณ เวลานั้น พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในอาคารของกรมแผนที่ทะเลบนเกาะสเค็ปส์ฮ็อลเมน อาคารหลังใหม่ออกแบบโดยเจ้าของรางวัลพริทซ์เคอร์ ราฟาเอล โมเนโอ เปิดในปี 1998
ในปี 2013 รัฐบาลสวีเดนออกระเบียบใหม่และเปลี่ยนชื่อศูนย์เป็นชื่อในปัจจุบัน และนับตั้งแต่ทศวรรษ 1990s กระทรวงวัฒนธรรมของสวีเดนเป็นผู้บริหารงาน
อาคาร.
อาร์คเดสตั้งอยู่ในสองอาคาร ได้แก่อดีตโถงฝึกซ้อมของกองทัพเรือ "เอ็กเซอร์ซีสฮูเซท" และอาคารหลังใหม่ที่ออกแบบโดยสถาปนิกชาวสเปน ราฟาเอล โมเนโอ สร้างขึ้นในปี 1994 ถึง 1997 นิทรรศการทั้งถาวรและชั่วคราวมีจัดแสดงในอาคารเก่าแก่ที่ออกแบบโดยเฟรดริค บล็อม และอาคารหลังใหม่ที่ออกแบบด้วยรูปแบบอัตถประโยชน์นิยม อาคารหลังที่โมเนโอออกแบบได้รับรางวัลคัสเพอร์ ซาลีน ในปี 1998
สกันเซิน

สกันเซิน ("ป้อมเล็ก ๆ") เป็นพิพิธภัณฑ์กลางแจ้งและสวนสัตว์ ตั้งอยู่บนเกาะยือร์กัวเดิน สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน เปิดให้บริการตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม 1891 โดยอัตตือร์ ฮาเซียลิอุส (1833–1901) เพื่อแสดงวิถีชีวิตในต่างจังหวัดของสวีเดนส่วนต่าง ๆ ก่อนการปฏิวัติอุตสาหกรรม เริ่มแรกพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยบ้านเรือนกว่า 150 หลัง ที่ฮาเซียลิอุสเดินทางไปซื้อมาจากทั่วประเทศ และมีหนึ่งหลังที่มาจากเทเลอมาร์กในประเทศนอร์เวย์) ในพิพิธภัณฑ์มีเพียงสามอาคารเท่านั้นที่ไม่ใช่อาคารหลังต้นฉบับ แต่มาจากการสร้างขึ้นเลียนแบบให้สมจริงที่สุด
ยอดเข้าชมของสกันเซินอยู่ที่มากกว่า 1.3 ล้านคนต่อปี สกันเซินมีขนาดพื้นที่ 75 เอเคอร์ (300,000 ตารางเมตร) ภายในจัดแสดงบ้านเรือนและอาคารที่จำลองวิถีชีวิตในศตวรรษที่ 19 ในอาคารยังมีการจำลองวิถีชีวิตของช่างสาขาต่าง ๆ ในชุดแบบดั้งเดิม เช่น ช่างขัดหนัง ช่างทำรองเท้า ช่างเงิน ช่างเป่าแก้ว คนอบขนมปัง ภายในยังมีแปลงปลูกใบยาสูบขนาดเล็กสำหรับใช้ทำบุหรี่ รวมถึงยังมีสวนสัตว์ที่มีสัตว์สแกนดิเนเวียจำนวนมาก เช่น หมีสีน้ำตาล, กวางมูส, แมวน้ำเทา, ลิงซ์ยูเรเชีย, หมาป่า, หมาจิ้งจอกแดง, นาก, กวางเรนเดียร์, แมวน้ำอ่าว, นกเค้าใหญ่ยูเรเชีย, นกฮูกเทาใหญ่ และวุลเวอรีน นับตั้งแต่ปี 1903 มีการจัดตลาดนัดคริสต์มาสในต้นเดือนธันวาคมที่จัตุรัสกลาง "บ็อลเนิส" 
นับตั้งแต่ปี 1897 สกันเซินให้บริการโดยสกันเซินส์แบร์ยบานา รถไฟจิ๋วความยาวรางระยะทาง 196.4 เมตร และไต่ไปถึงความสูง 34.57 เมตร
เวลคัมทูนิวยอร์ก

"เวลคัมทูนิวยอร์ก"  เป็นเพลงของนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ จากสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ในชื่อ "1989" (2014) เพลงนี้ประพันธ์โดยสวิฟต์ และไรอัน เท็ดเดอร์ โดยได้รับแรงบันดาลใจจากการย้ายถิ่นฐานของสวิฟต์ไปยังนครนิวยอร์กในเดือนเมษายนปี 2014 บทประพันธ์เพลงกล่าวถึงอิสรภาพที่เพิ่งค้นพบในเมืองนี้และทัศนคติที่เบิกบานใจต่อความอกหักในอดีต
สวิฟต์, สวิฟต์ และสวิฟต์ ผลิตเพลง "เวลคัมทูนิวยอร์ก" ซึ่งเป็นเพลงที่ขับเคลื่อนโดยเครื่องสังเคราะห์เสียงด้วยการสั่นเป็นจังหวะ โปรแกรมกลอง และเสียงขับร้องมัลติแทร็ก นักวิจารณ์เพลงอธิบายว่ามีลักษณะเป็นเพลงแนวซินท์ป็อป อิเล็กโทรป็อป และดิสโก โดยเพลงนี้เปิดให้ดาวน์โหลดเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม ค.ศ. 2014 หนึ่งสัปดาห์ก่อนการเปิดตัวอัลบั้ม "1989" "เวลคัมทูนิวยอร์ก" ได้รับการวิจารณ์ที่หลากหลายโดยนักวิจารณ์ ซึ่งส่วนใหญ่วิจารณ์ถึงบทประพันธ์เพลงว่าไม่ซับซ้อนสำหรับเพลงสรรเสริญเมืองนิวยอร์ก ผู้ที่ชื่นชอบเพลงบางคนยกย่องผลงานว่ามีความสดใสและทำนองที่ติดหู และตีความเนื้อเพลงว่าสนับสนุนสิทธิของแอลจีบีที
เพลงนี้ติด 20 อันดับสูงสุดของชาร์ตเพลงในแคนาดา นิวซีแลนด์ และสกอตแลนด์ โดยในสหรัฐขึ้นถึงอันดับที่ 48 ในชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 และได้รับการรับรองระดับแพลตตินัมโดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) สวิฟต์บริจาครายได้ทั้งหมดจากการจำหน่ายให้กับกองการศึกษาของนครนิวยอร์ก เธอยังรวมแทร็กไว้ในรายการแสดงของเดอะ 1989 เวิลด์ทัวร์ (2015) และแสดงในวันที่กำหนดของการทัวร์ครั้งต่อ ๆ ไปของเธอ หลังจากข้อพิพาทในปี 2019 เกี่ยวกับการเป็นเจ้าของสิทธิ์การถือครองเพลงของสวิฟต์ เธอได้บันทึกเพลงอีกครั้งในชื่อ "เวลคัมทูนิวยอร์ก (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)" สำหรับอัลบั้มที่บันทึกเสียงในชื่อ "1989 (เทย์เลอร์เวอร์ชัน)" (2023)
มิลเลิสกัวเดิน

มิลเลิสกัวเดิน  เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะและสวนประติมากรรม ตั้งอยู่บนเกาะลีดิงเงอ สต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ตั้งอยู่บนพื้นที่ของอดีตบ้านพักของสถาปนิกคอล มิลเลิส (ค.ศ. 1875–1955) และศิลปินผู้เป็นภรรยา อ็อลกา มิลเลิส (ค.ศ. 1874–1967) มิลเลิสกัวเดินประกอบด้วยสามส่วนหลัก คือ บ้านหลังเดิมของศิลปิน, หอศิลป์ และอุทยานประติมากรรม
ประวัติศาสตร์.
ใน ค.ศ. 1906 คอลและอ็อลกา มิลเลิส คู่สามีภรรยา ได้ซื้อที่ดินแปลงหนึ่งบนเกาะลีดิงเงอ ตัวบ้านสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1908 เป็นผลงานออกแบบโดยสถาปนิกคอล เอ็ม. เบ็งต์ซ็อน (ค.ศ. 1878–1935) ต่อมามีการปรับสภาพและต่อเติมตามมาผ่านความร่วมมือกับเอียเว็ต มิลเลิส (ค.ศ. 1885–1960) สถาปนิกผู้เป็นน้องชายของมิลเลิส ผลงานส่วนใหญ่ในมิลเลิสกัวเดินเป็นผลงานของคอล นอกจากนี้ภายในยังมีโรงช่างประติมากรรมลิลลา อาเตอลีเยน  คอลและอ็อลกาอาศัยอยู่ที่นี่เป็นหลักจนกระทั่ง ค.ศ. 1931 ใน ค.ศ. 1936 มิลเลิสกอร์เดนได้แปรสภาพเป็นมูลนิธิและมอบเป็นของขวัญแก่สาธารณะ
ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 ได้มีการตั้งโบสถ์น้อยสร้างจากไม้หลักหนึ่งขึ้นตรงจุดที่เป็นที่ฝังร่างของคอลและอ็อลกา ตามด้วยในคริสต์ทศวรรษ 1950 มีการสร้างบ้านของอันเนอ  ซึ่งสร้างขึ้นตามภาพเขียนของเอียเว็ต มิลเลิส ซึ่งออกแบบมาให้แก่อันเนอ เฮียดมาร์ก (ค.ศ. 1899–1993) ผู้ที่ต่อมาเป็นเลขานุการและภัณฑารักษ์ของบ้านใน ค.ศ. 1950 เธออาศัยอยู่ที่นี่จนถึง ค.ศ. 1986
อาคารหลังใหม่สุดในพื้นที่คือหอศิลป์ซึ่งออกแบบโดยสถาปนิกยูฮัน เซ็ลซิง  เปิดใช้งานใน ค.ศ. 1999
เทรูโอะ อาเบะ

เทรูโอะ อาเบะ  เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ซึ่งทำหน้าที่ให้แก่ทีมชาติญี่ปุ่น
อาชีพสโมสร.
อาเบะทำหน้าที่ให้แก่สโมสรกังกากุที่ประกอบด้วยนักฟุตบอลเก่าและผู้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกังเซกากูอิงที่เขาเคยศึกษามา เขาได้ทำหน้าที่ร่วมกับนักฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่นหลายคน ทั้งยูกิโอะ โกโต, ฮิเดโอะ ซากาอิ และอื่น ๆ
อาชีพทีมชาติ.
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1934 อาเบะได้รับเลือกให้เข้าร่วมทีมชาติญี่ปุ่นในการแข่งกีฬาตะวันออกไกล 1934 ที่มะนิลา ซึ่งในการแข่งครั้งนี้ เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม เขาได้รับการเปิดตัวเพื่อปะทะกับทีมดัตช์อีสต์อินดีส์ และวันที่ 15 พฤษภาคม เขายังได้ปะทะกับทีมชาติฟิลิปปินส์ โดยเขาทำหน้าที่ 2 เกมให้แก่ญี่ปุ่นในปีดังกล่าว
พรรครวมใจไทย (พ.ศ. 2566)

พรรครวมใจไทย เป็นพรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนก่อตั้งเป็นลำดับที่ 1/2566 เมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2566 โดยมีบุญรวี ยมจินดา พี่ชายแท้ ๆ ของจักรพันธุ์ ยมจินดา ดีเจชื่อดัง อดีตผู้ประกาศข่าว และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดระยอง พรรคประชาธิปัตย์ และพรรคไทยรักไทย และอรุณ คูณคำ เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก พร้อมกับกรรมการบริหารพรรคอีก 7 คน
ก่อนที่บุญรวีจะก่อตั้งพรรครวมใจไทยนั้น ในช่วงปี 2564 เขาเคยเป็นประธานยุทธศาสตร์พรรคภราดรภาพ ในช่วงที่มีกระแสข่าวลือว่าพิมรี่พาย แม่ค้าและอินฟลูเอ็นเซอร์ชื่อดัง จะมาสมัครเป็นสมาชิกพรรคเพื่อลงลงเล่นการเมือง ก่อนที่ต่อมาเขาจะลาออกจากการเป็นสมาชิกพรรคและประธานยุทธศาสตร์พรรคภราดรภาพเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลนากลาง จังหวัดนครราชสีมา ซึ่งเป็นถิ่นฐานบ้านเกิดของมารดา
ต่อมาอรุณ เลขาธิการพรรค และอรัญ คูณคำ โฆษกพรรคขาดสมาชิกภาพ ทำให้พ้นจากตำแหน่งกรรมการบริหารพรรคเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2566 พรรครวมใจไทยจึงได้จัดประชุมใหญ่สามัญครั้งที่ 1/2566 เมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2566 เพื่อแก้ไขข้อบังคับพรรคโดยยกเลิกฉบับเดิมทั้งฉบับและประกาศใช้ข้อบังคับพรรคฉบับปี 2566 และเลือกตั้งกรรมการบริหารพรรคแทนตำแหน่งที่ว่างจำนวน 2 คนซึ่งที่ประชุมมีมติเลือกจินดารัตน์ สุขสังวาลย์ และฉัตรมงคล เกิดปั้น เป็นเลขาธิการพรรคและโฆษกพรรคคนใหม่
ต่อมาในวันที่ 12 กันยายน 2566 ฉัตรมงคลได้ยื่นหนังสือลาออกจากสมาชิกพรรคทำให้พ้นจากตำแหน่งโฆษกพรรค ส่งผลให้เหลือคณะกรรมการบริหารพรรคทั้งสิ้น 5 คน
พิพิธภัณฑสถานกลางแห่งรัฐคาซัคสถาน

พิพิธภัณฑสถานกลางแห่งรัฐคาซัคสถาน  เป็นพิพิธภัณฑ์ของรัฐในอัลมาเตอ ประเทศคาซัคสถาน เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดของเมืองและหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดของเอเชียกลาง พิพิธภัณฑ์ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นครั้งแรกในปี 1931 ในอาคารอาสนวิหารอัลมาเตอ ต่อมาได้ย้ายไปยังอาคารแห่งใหม่เริ่มต้นในปี 1985 และใช้งานมาจนปัจจุบัน
ในปี 1920 รัฐกฤษฎีกาของรัฐบาลคาซัคสถานได้ประกาศตั้งพิพิธภัณฑ์ส่วนภูมิภาคกลางคาซัคสถาน (Kazakh Central Regional Museum) ขึ้น ในเวลานั้นได้ของสะสมบางส่วนของพิพิธภัณฑ์ผู้ว่าการโอเรนบุร์ก เคลื่อนย้ายมาเป็นของพิพิธภัณฑ์ ต่อมามีการเปลี่ยนผ่านพิพิธภัณฑ์สู่นครอัลมาเตอในปี 1929
อาคารหลังปัจจุบันของพิพิธภัณฑ์สร้างขึ้นในปี 1985 โดยภายในยังมีส่วนของสำนักงานฟื้นฟูสภาพโบราณวัตถุเช่นกัน ในปี 2005 พิพิธภัณฑ์ได้รับสถานะองค์การค้นคว้าวิจัยอย่างเป็นทางการ ทำให้พิพิธภัณฑ์สามารถมีโอกาสประกอบการสำรวจทางประวัติศาสตร์และขยายขอบงานขององค์การ นับตั้งแต่ปี 2006 พิพิธภัณฑ์เข้าร่วมกิจกรรมนานาชาติ "ราตรีพิพิธภัณฑ์"
สถานีลาดปลาเค้า

สถานีลาดปลาเค้า (รหัส: PK18) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนรามอินทราในพื้นที่เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีลาดปลาเค้าตั้งอยู่เหนือถนนรามอินทรา ระหว่างซอยรามอินทรา 21 (สุขาภิบาล 3) กับซอยรามอินทรา 23 (สุขาภิบาล 4) ทางทิศตะวันออกของทางแยกลาดปลาเค้า (จุดตัดระหว่างถนนรามอินทรากับถนนลาดปลาเค้า) ในพื้นที่แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
สถานีรามอินทรา กม.4

สถานีรามอินทรา กม.4 (รหัส: PK19) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนรามอินทราในพื้นที่เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีรามอินทรา กม.4 ตั้งอยู่เหนือถนนรามอินทรา บริเวณปากซอยรามอินทรา 33 (ยอดยิ่ง) ซอยรามอินทรา 35 (อุ่นจิตร 1) และซอยรามอินทรา 37 (อุ่นจิตร 2) ในพื้นที่แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
สถานีมัยลาภ

สถานีมัยลาภ (รหัส: PK20) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนรามอินทราในพื้นที่เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีมัยลาภตั้งอยู่บนถนนรามอินทรา ระหว่างซอยรามอินทรา 41 และซอยรามอินทรา 43 กับซอยรามอินทรา 14 (มัยลาภ) และซอยรามอินทรา 20 (สะพาน 4) ในพื้นที่แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
สถานีวัชรพล

สถานีวัชรพล (รหัส: PK21) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนรามอินทราในพื้นที่เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีตั้งอยู่เหนือถนนรามอินทรา ทางทิศตะวันออกของทางแยกต่างระดับวัชรพล ในพื้นที่แขวงท่าแร้ง เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
การเชื่อมต่อกับระบบขนส่งมวลชนอื่น.
ในอนาคต สถานีวัชรพลแห่งนี้จะเชื่อมต่อกับสถานีวัชรพลของรถไฟฟ้าสายสีเทาซึ่งตั้งอยู่บริเวณถนนประดิษฐ์มนูธรรม ด้านหลังสำนักวิจัยและพัฒนาการอาชีวศึกษา โครงการจะเชื่อมกันด้วยทางเดินยกระดับประมาณ 200 เมตร
สถานีรามอินทรา กม.6

สถานีรามอินทรา กม.6 (รหัส: PK22) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนรามอินทราในพื้นที่คาบเกี่ยวระหว่างเขตคันนายาวกับเขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีรามอินทรา กม.6 ตั้งอยู่บนถนนรามอินทรา บริเวณปากซอยรามอินทรา 42 และคลองบางชวดด้วน ทางทิศตะวันออกของทางแยกนวลจันทร์ ในพื้นที่แขวงรามอินทรา เขตคันนายาว และแขวงนวลจันทร์ เขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
สถานีคู้บอน

สถานีคู้บอน (รหัส: PK23) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีชมพู โดยยกระดับเหนือถนนรามอินทราในพื้นที่เขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีคู้บอนตั้งอยู่บนถนนรามอินทรา บริเวณปากซอยรามอินทรา 44/1 และซอยรามอินทรา 46 ใกล้กับคลองลำชะล่า ทางแยกคู้บอน (จุดตัดกับถนนคู้บอน) และทางแยกรามอินทรา กม.8 (จุดตัดกับถนนนวมินทร์) ในพื้นที่แขวงรามอินทรา เขตคันนายาว กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีชมพูตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีชมพู
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชั้นชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
มิสเอิร์ธ 2023

มิสเอิร์ธ 2023  จะเป็นการประกวดมิสเอิร์ธ ครั้งที่ 23 ที่จะจัดขึ้นที่ศูนย์นิทรรศการและการประชุมไซง่อน ใน นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม ในวันที่ 22 ธันวาคม 2566 มีนา ซู ชเว จากเกาหลีใต้จะสวมมงกุฎให้เธอ ผู้สืบทอดในตอนท้ายการประกวด
ผู้เข้าประกวด.
ณ วันที่ 27 ตุลาคม 2023 ผู้เข้าแข่งขัน 88 รายได้รับการยืนยันแล้ว.
โซนิคซูเปอร์สตาร์ส

โซนิคซูเปอร์สตาร์ส  เป็นวิดีโอเกมแนวแพลตฟอร์มพัฒนาโดยโซนิคทีม และจัดจำหน่ายโดยเซกา โดยเป็นเกมในชุดเกม "โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก" ตัวเกมมีรูปแบบการเล่นแบบเลื่อนด้านข้างคล้ายกับเกม "โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก" ที่วางจำหน่ายสำหรับเซกา เมกาไดรฟ์ในคริสต์ทศวรรษ 1990 ในฐานะหนึ่งในสี่ตัวละครของผู้เล่น ได้แก่โซนิคเดอะเฮดจ์ฮ็อก, ไมลส์ "เทลส์" พราวเวอร์, นัคเคิลส์ ดิอีคิดนา และเอมี โรส ผู้เล่นจะผ่านด่านเลื่อนด้านข้างในขณะที่พวกเขาออกเดินทางเพื่อเอาชนะด็อกเตอร์เอ้กแมนและ Fang the Hunter "ซูเปอร์สตาร์ส" นำเสนอการเพิ่มพลังที่ผู้เล่นสามารถรับได้จากการรวบรวม Chaos Emeralds เจ็ดอันและระบบผู้เล่นหลายคนในเครือข่ายเดียวกันพร้อมกัน 4 คน
ทาคาชิ อิซึกะ หัวหน้าโซนิคทีมต้องการปรับปรุงสูตรการเลื่อนด้านข้างแบบเดิม ๆ ของ "โซนิค" ให้ทันสมัย เพื่อให้สามารถดำเนินการต่อได้อย่างอิสระจากเกม 3 มิติ หลังจากที่แผนการทำงานร่วมกันอีกครั้งกับผู้พัฒนาเกม "โซนิคมาเนีย" (ค.ศ. 2017) ล้มเหลว อิซึกะก็เริ่มหารือเกี่ยวกับความร่วมมือกับ Arzest ซึ่งเป็นสตูดิโอที่ก่อตั้งโดย นาโอโตะ โอชิมะ ผู้สร้างเกม "โซนิค" การพัฒนา "ซูเปอร์สตาร์ส" เริ่มขึ้นในปี 2021 ซึ่งถือเป็นการมีส่วนร่วมครั้งแรกของโอชิมะในเกม "โซนิค" นับตั้งแต่เกม "โซนิคแอดเวนเจอร์" (ค.ศ. 1998) Arzest พยายามจำลองรูปแบบการเล่นของเกม "โซนิค" ฉบับเมกาไดรฟ์ ในขณะที่สร้างสรรค์สิ่งใหม่ ๆ ด้วยกลไกเกมใหม่ พร้อมด้วยพลัง Chaos Emerald ทั้งเจ็ดที่นำมาใช้เพื่อกระตุ้นให้ผู้เล่นค้นหา
ตัวเกมวางจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2023 สำหรับไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นินเท็นโด สวิตช์ เพลย์สเตชัน 4 เพลย์สเตชัน 5 เอกซ์บอกซ์วัน เอกซ์บอกซ์ซีรีส์เอกซ์และซีรีส์เอส ตัวเกมได้รับกระแสวิจารณ์ผสมทั้งสองแบบจากนักวิจารณ์
เชนมู (วิดีโอเกม)

เชนมู  เป็นวิดีโอเกมแนวแอคชั่นผจญภัยที่พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยเซกา สำหรับเครื่องดรีมแคสต์ใน ค.ศ. 1999 ตัวเกมจะติดตามเรื่องราวของริว ฮาซึกิ ศิลปินศิลปะการต่อสู้หมุ่ม ในขณะที่เขาออกเดินทางเพื่อแก้แค้นให้กับการฆาตกรรมพ่อของเขาในคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่เมืองโยโกซูกะ ประเทศญี่ปุ่น ผู้เล่นออกสำรวจเกมในรูปแบบโลกเปิด ต่อสู้กับคู่ต่อสู้ในการต่อสู้แบบวิวาท และพบกับควิกไทม์อีเวนต์ รายละเอียดด้านสิ่งแวดล้อมของตัวเกมถือว่าไม่เคยมีมาก่อน ด้วยวัตถุแบบโต้ตอบมากมาย ระบบกลางวันและกลางคืน เอฟเฟกต์สภาพอากาศที่แปรปรวน ตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นพร้อมตารางประจำวัน และมินิเกมต่าง ๆ
หลังจากพัฒนาเกมอาร์เคดเซกาที่ประสบความสำเร็จหลายเกม อาทิ "แฮงค์ออน" (ค.ศ. 1985), "เอาต์รัน" (ค.ศ. 1986) และ "เวอร์ชัวไฟเตอร์" (ค.ศ. 1993) ผู้กำกับ ยู ซูซูกิต้องการสร้างประสบการณ์ที่ยาวนานขึ้น และมองว่า "เชนมู" เป็นมหากาพย์ที่มีหลายภาค ใน ค.ศ. 1996 แผนกวิจัยและพัฒนาเซกาเอเอ็ม 2 เริ่มพัฒนาเกมเล่นตามบทบาทสำหรับเครื่องเซกา แซตเทิร์นที่มีฉากอยู่ในจักรวาลของ "เวอร์ชัวไฟเตอร์" การพัฒนาได้เปลี่ยนไปที่เครื่องดรีมแคสต์ใน ค.ศ. 1997 และการเชื่อมจักรวาลกับ "เวอร์ชัวไฟเตอร์" ถูกยกเลิก "เชนมู" กลายเป็นวิดีโอเกมที่ที่มีทุนสร้างสูงที่สุดเท่าที่เคยมีการพัฒนามาในเวลานั้น โดยมีค่าใช้จ่ายการผลิตและการตลาดโดยประมาณอยู่ที่ 47–70 ล้านดอลลาร์ แม้ว่าจะครอบคลุมบางส่วนของการพัฒนาเกม "เชนมู II" (ค.ศ. 2001) ด้วยก็ตาม
แม้ตัวเกมจะทำยอดขายได้ 1.2 ล้านชุด แต่ "เชนมู" ก็ไม่สามารถคืนต้นทุนในการพัฒนาได้และประสบความล้มเหลวในเชิงพาณิชย์ ตัวเกมได้รับกระแสวิจารณ์ในเชิงบวกในเรื่องกราฟิก เพลงประกอบ และความทะเยอทะยาน แม้ว่าเกมจะดำเนินไปอย่างช้า ๆ และเน้นไปที่รายละเอียดที่ธรรมดาของผู้เล่นที่แบ่งแยกกันก็ตาม ตัวเกมได้กลายเป็นการตามเกินวิสัย โดยถูกยกย่องว่าเป็นหนึ่งในวิดีโอเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้บุกเบิกกลไกเกม เช่น ควิกไทม์อีเวนต์และโลกเปิด การประเมินในภายหลังได้รับกระแสผสมกัน โดยมีการวิจารณ์ในเรื่องการควบคุม จังหวะ และการพากย์เสียง
หลังจากการวางจำหน่ายเกม "เชนมู II" เกม "เชนมู" อื่น ๆ ก็เข้าสู่การพัฒนาที่นานเกินไปและซูซูกิก็ออกจากเซกา ใน ค.ศ. 2018 เซกาได้เปิดตัวตัวเกมพอร์ตความละเอียดสูงของ "เชนมู" และ "เชนมู II" สำหรับหลายเครื่องเล่น หลังจากแคมเปญระดมทุนที่ประสบความสำเร็จ ซูซูกิก็ได้พัฒนาเกม "เชนมู III" อย่างเป็นอิสระ โดยวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชัน 4 และ ไมโครซอฟท์ วินโดวส์ ใน ค.ศ. 2019 อนิเมะดัดแปลงจากเกม "เชนมู" ออกอากาศใน ค.ศ. 2022
พิพิธภัณฑ์สันติภาพจังหวัดไซตามะ

พิพิธภัณฑ์สันติภาพจังหวัดไซตามะ (; โรมาจิ: "Saitama-ken Heiwa Shiryōkan") ตั้งอยู่ในเมืองฮิงาชิมัตสึยามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการในปี ค.ศ. 1993 พิพิธภัณฑ์รวบรวมและจัดแสดงสิ่งของที่เกี่ยวข้องกับแสนยนิยมในช่วงต้นยุคโชวะไปจนถึงสงครามแปซิฟิก โดยเน้นไปที่ความเชื่อมโยงของเหตุการณ์เหล่านี้กับจังหวัดไซตามะเป็นพิเศษ
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ฉีช่าน

ฉีช่าน (, Möllendorff: "Kišan", Abkai: "Kixan"; 18 มกราคม ค.ศ. 1786 – 3 สิงหาคม ค.ศ. 1854) ชื่อรองว่า จิ้งอัน เป็นชาวมองโกลที่เป็นขุนนางและข้าราชการแห่งราชวงศ์ชิงตอนปลาย เขาเป็นชาวกาลคามองโกลและเชื้อสายตระกูลบอร์จิกิต และตระกูลของเขาอยู่ภายใต้ธงเหลืองของแปดกองธงของแมนจู เขาเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีจากการเจรจาต่อรองอนุสัญญาชวานปี๋ในนามของรัฐบาลชิงกับอังกฤษในช่วงสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่งใน ค.ศ. 1839-42