pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สมเด็จพระธีรญาณมุนี (สมชาย วรชาโย)

สมเด็จพระธีรญาณมุนี นามเดิม สมชาย พุกพุ่มพวง ฉายา วรชาโย เป็นสมเด็จพระราชาคณะฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตกรรมการคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็จพระสังฆราช ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 1-2-3 และภาค 12-13 (ธรรมยุต) กรรมการมหาเถรสมาคม และรองแม่กองธรรมสนามหลวง รูปที่ 1 ฝ่ายนักธรรม ประธานกรรมการการศึกษาพระปริยัติธรรม ตามพระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ.2562 มาตรา 8 (1) ดูแลควบคุมการจัดการศึกษาของคณะสงฆ์ 4 แผนก 1. แผนกบาลีสนามหลวง 2. แผนกธรรมสนามหลวง 3. แผนกสามัญศึกษา 4. แผนกพระปริยัตินิเทศก์
ประวัติ.
สมเด็จพระธีรญาณมุนี นามเดิม สมชาย พุกพุ่มพวง เกิดเมื่อวันพุธที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2490 เป็นชาวตำบลลำพยา อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม
บรรพชาและอุปสมบท.
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2501 ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดท่าตำหนัก ตำบลท่าตำหนัก อำเภอนครชัยศรี จังหวัดนครปฐม โดยมีพระราชวุฒาจารย์ (นาค อิสินาโค) เจ้าอาวาสวัดท่าตำหนัก เป็นพระอุปัชฌาย์ 
ต่อมาได้อุปสมบทเป็นภิกษุ ณ พัทธสีมาวัดเทพศิรินทราวาส เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2510 โดยมีพระสาสนโสภณ (เอื้อน ชินทตฺโต) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระราชวุฒาจารย์ (นาค อิสินาโค) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระครูวิมลญาณโสภณ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ แล้วอยู่ศึกษาพระปริยัติธรรมจนสอบได้นักธรรมชั้นเอก และในปี พ.ศ. 2516 สอบได้เปรียญธรรม 8 ประโยค
หน้าที่พิเศษ.
นอกเหนือจากตำแหน่งหน้าที่ในการปกครองคณะสงฆ์ตามที่ได้รับมอบหมายจากมหาเถรสมาคมแล้ว สมเด็จพระธีรญาณมุนี ยังได้บำเพ็ญคุณประโยชน์ไว้มากมาย เช่น การบูรณะถาวรวัตถุและเสนาสนะต่าง ๆ ของวัดเทพศิรินทราวาส เป็นจำนวนมาก อีกทั้งยังได้ส่งเสริมการเผยแผ่พระพุทธศาสนาในต่างประเทศ โดยเป็นผู้ร่วมก่อตั้งวัดพุทธดัลลัส สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 83 พรรษา ในปี พ.ศ. 2553 สมเด็จพระธีรญาณมุนี ได้จัดตั้งกองทุนช่วยเหลือผู้ป่วยโรคหัวใจที่ยากไร้และขาดโอกาสเข้าถึงยา ให้แก่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลอีกด้วย นอกจากนี้เจ้าประคุณสมเด็จฯ ยังมีตำแหน่งพิเศษหลัก ๆ ดังนี้
การเชื่อมไฮเปอร์บาริก

การเชื่อมไฮเปอร์บาริก  เป็นกระบวนการเชื่อมโลหะภายใต้ความดันสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งใต้น้ำ การเชื่อมไฮเปอร์บาริกสามารถกระทำได้ทั้งแบบเปียกในน้ำหรือในสภาวะแห้งบนบกซึ่งมีการปิดล้อมความดันบวกโดยเฉพาะ บ่อยครั้ง คำว่า "การเชื่อมไฮเปอร์บาริก" ใช้เมื่อกระทำในสภาวะแห้ง แต่จะเปลี่ยนไปเรียก "การเชื่อมใต้น้ำ" เมื่อกระทำในสภาวะเปียก การประยุกต์ใช้การเชื่อมไฮเปอร์บาริกมีได้หลากหลาย ซึ่งบ่อยครั้งมักจะใช้เพื่อซ่อมเรือ แท่นขุนเจาะน้ำมันนอกชายฝั่ง และท่อส่งน้ำมันหรือก๊าซธรรมชาติ การเชื่อมประเภทนี้มักใช้เหล็กกล้าเป็นวัสดุในการเชื่อม
การเชื่อมไฮเปอร์บาริกแห้งใช้แทนการเชื่อมไฮเปอร์บาริกใต้น้ำเมื่อต้องการโลหะเชื่อมคุณภาพสูง เนื่องจากมีการควบคุมตัวแปรที่เพิ่มมากขึ้น อย่างเช่น ผ่านการใช้การอบชุบโลหะเชื่อมก่อนและหลัง การเชื่อมไฮเปอร์บาริกแห้งมีการควบคุมสภาวะที่ดีกว่าซึ่งนำไปสู่การเพิ่มสมรรถนะของกระบวนการโดยตรงและมักจะให้ผลงานโลหะเชื่อมที่มีคุณภาพมากกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับไฮเปอร์บาริกเปียก ปัจจุบัน มีการวิจัยการใช้การเชื่อมไฮเปอร์บาริกที่ความลึกถึง 1,000 เมตรอยู่ในระหว่างการดำเนินงาน โดยทั่วไป ความน่าเชื่อถือของโลหะเชื่อมใต้น้ำมักจะต่ำ (แต่ก็สามารถใช้อุปกรณ์ตรวจสอบแบบไม่ทำลายได้เช่นกัน) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง โลหะเชื่อมใต้น้ำเปียก เนื่องจากข้อบกพร่องของโลหะเชื่อมตรวจพบได้ยากหากข้อบกพร่องนั้นเกิดขึ้นใต้ผิวของโลหะเชื่อม
การเชื่อมไฮเปอร์บาริกใต้น้ำได้รับการคิดค้นขึ้นโดยช่างโลหะชาวรัสเซีย คอนสแตนติน ฮเรนอฟ ใน ค.ศ. 1932
ความเสี่ยง.
ความเสี่ยงของการเชื่อมโลหะใต้น้ำรวมไปถึงไฟฟ้าช็อตแก่ผู้เชื่อมได้ เพื่อป้องกันเหตุดังกล่าว อุปกรณ์การเชื่อมจึงต้องสามารถใช้ได้ในสภาพแวดล้อมใต้น้ำ โดยหุ้มด้วยฉนวนอย่างรัดกุมและกระแสเชื่อมจะต้องได้รับการควบคุม นักดำน้ำมืออาชีพจะต้องคำนึงถึงความปลอดภัยมากกว่านักดำน้ำธรรมดาอยู่มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเสี่ยงจากอาการป่วยจากความกดดันที่ลดลง หลังจากการดำน้ำแบบต่อเนื่อง อันเป็นผลมาจากความดันของอากาศที่ใช้ในการหายใจเพิ่มมากขึ้น ความเสี่ยงอีกอย่างหนึ่ง ซึ่งมักเกิดขึ้นกับการเชื่อมใต้น้ำ คือ การเตรียมถังไฮโดรเจนและออกซิเจน เนื่องจากมันสามารถเป็นวัตถุระเบิดได้ นักดำน้ำส่วนใหญ่ได้รายงานว่า รู้สึกรับรสโลหะในปากว่าเกี่ยวข้องกับการเสื่อมของสารอุดฟัน นอกจากนี้ ยังอาจมีการรับรู้ในระยะยาวและผลกระทบต่อกล้ามเนื้อและกระดูกที่เป็นไปได้
คอนสตันติน ฮเรนอฟ

คอนสตันติน คอนสตันติโนวิช ฮเรนอฟ (13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 — 12 ตุลาคม ค.ศ. 1984) เป็นวิศวกรและนักประดิษฐ์ชาวโซเวียต ซึ่งได้คิดค้นการเชื่อมไฮเปอร์บาริกใต้น้ำและการตัดโลหะ ใน ค.ศ. 1932 ซึ่งวิธีการดังกล่าว ได้ใช้กันอย่างแพร่หลายในกองทัพเรือโซเวียตระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฮเรนอฟได้รับรางวัลรัฐสตาลิน ใน ค.ศ. 1946
ชีวประวัติ.
ฮเรนอฟเกิดใน ค.ศ. 1894 ณ เมืองโบรอฟสค์ ในมณฑลคาลูกา จักรวรรดิรัสเซีย ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากพรมแดนมณฑลมอสโกไปทางใต้ไม่ไกลนัก ค.ศ. 1918 เขาสำเร็จการศึกษาจากคณะไฟฟ้าเคมี มหาวิทยาลัยรัฐเทคนิคไฟฟ้าเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (SEU) หลังจากสำเร็จการศึกษาแล้ว เขาได้ดำเนินการวิจัยต่อที่มหาวิทยาลัยและทำงานเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยระหว่าง ค.ศ. 1921 และ 1925 จากนั้น จึงได้ย้ายไปยังมอสโกระหว่าง ค.ศ. 1928 และ 1947 โดยทำการสอนที่สถาบันวิศวกรรมกลไฟฟ้ามอสโก (การขนส่งทางราง) ใน ค.ศ. 1933 เขาได้กลายเป็นศาสตราจารย์ที่นั่น ในเวลาเดียวกัน ระหว่าง ค.ศ. 1931 และ 1947 ฮเรนอฟได้ทำการสอนที่มหาวิทยาลัยรัฐเทคนิคมอสโกบาอูมัน หนึ่งในมหาวิทยาลัยเทคนิคที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดของรัสเซีย
ในคริสต์ทศวรรษ 1940 ฮเรนอฟย้ายไปยังยูเครน ที่ซึ่งเขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ในสถาบันต่าง ๆ ได้แก่ สถาบันเชื่อมไฟฟ้า (ค.ศ. 1945-48 และ ค.ศ. 1963 จนกระทั่งปลดเกษียณ) สถาบันกลศาสตร์งานโครงสร้าง (ค.ศ. 1948-52) สถาบันวิศวกรรมไฟฟ้า (ค.ศ. 1952-63) และสถาบันโปลีเทคนิคเคียฟ (ค.ศ. 1947-58)
ความสำเร็จ.
ฮเรนอฟอุทิศชีวิตการทำงานทั้งหมดให้กับการพัฒนาเทคนิคและอุปกรณ์การเชื่อมโลหะ เขาคิดค้นวิธีการเชื่อมไฟฟ้าและการตัดโลหะใต้น้ำ ออกแบบแหล่งพลังงานสำหรับการเชื่อมจุดอาร์ก ฟลักซ์เซรามิก การเคลือบขั้วเชื่อม วิธีการการเชื่อมกดเย็น การเชื่อมแพร่ การตัดพลาสมา และอีกหลายอย่าง ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ของเขา คือ การพัฒนาขั้วเชื่อมสำหรับการเชื่อมโลหะใต้น้ำใน ค.ศ. 1932 การทดสอบที่ประสบความสำเร็จที่ทะเลดำในปีเดียวกันนับเป็นความสำเร็จในทางปฏิบัติครั้งแรกของการเชื่อมโลหะใต้น้ำ ในวิธีการดังกล่าว ฟองแก๊สได้เกิดขึ้นเป็นผลมาจากปฏิกิริยาการเชือมโลหะได้ทำให้เกิดการไหลที่คงที่ซึ่งป้องกันจุดอาร์กไม่ได้ถูกน้ำ การเชื่อมโลหะใต้น้ำมีการนำไปใช้อย่างรวดเร็ว และใน ค.ศ. 1936-38 ได้ถูกใช้ในการยกเรือบอริสที่จมในทะเลดำ เช่นเดียวกับการซ่อมสะพานและเรือลำอื่น ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
ทอมมี ดรีเมอร์

โทมัส เจมส์ ลัฟลิน (Thomas James Laughlin) เกิดวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1971 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีในชื่อ ทอมมี ดรีเมอร์ (Tommy Dreamer) เขาเริ่มปล้ำให้กับสมาคมโทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง(TNA) ก่อนที่จะเซ็นสัญญาปล้ำให้กับสมาคมเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์(WWE) นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักในครั้งที่เขาอยู่เมือง Philadelphia ในสมาคมเอ็กซ์ตรีมแชมเปียนชิพเรสต์ลิง(ECW) ที่เขาได้รับการสรรเสริญว่าสู้ด้วยหัวใจและจิตวิญญาณ และยังปล้ำให้สมาคมอิสระต่างๆ
หลาง หล่าง

หลาง หล่าง  เป็นนักเปียโนชาวจีน มีชื่อเสียงจากการแสดงคอนเสิร์ตดนตรีคลาสสิกในสหรัฐอเมริกาและยุโรป ปัจจุบันอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา
หลาง หล่างเป็นชาวจีนเชื้อสายแมนจู เกิดที่เมืองเฉิ่นหยาง มณฑลเหลียวหนิง เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1982 เริ่มหัดเล่นเปียโนตั้งแต่อายุ 3 ปี โดยเริ่มจากการได้ฟังเพลงฮังกาเรียนแรพโซดีหมายเลข 2 ของฟรานซ์ ลิซท์ ที่เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนทอมแอนด์เจอร์รีเมื่ออายุ 2 ปี เริ่มมีชื่อเสียงจากการชนะเลิศการแข่งขันเปียโนประจำปีของเมืองเฉิ่นหยางเมื่ออายุได้ 5 ปี จากนั้นเมื่ออายุได้สอบเข้าศึกษาต่อที่ และได้เป็นนักเปียโนโซโลของวงซิมโฟนีแห่งชาติจีนในการแสดงออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ซีซีทีวี เมื่ออายุได้ 14 ปี และชนะเลิศการแข่งขันในระดับนานาชาติอีกหลายครั้ง
หลาง หล่างได้รับการแต่งตั้งเป็นทูตพิเศษเพื่อเยาวชนขององค์การยูนิเซฟในปี 2004 และได้รับการจัดอันดับเป็น 1 ใน 100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลของโลกประจำปี 2009 โดยนิตยสารไทม์
ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี

รอเบิร์ต วิลเลียม ฮาเวิร์ด จุเนียร์ (Robert William Howard Jr.) เกิด 29 มกราคม ค.ศ. 1963 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญาให้กับ WWE ภายใต้ชื่อบนสังเวียนว่า เธอร์แมน "สปาร์กี" ปลัก (Thurman "Sparky" Plugg), บ็อบ "สปาร์ก ปลัก" ฮอลลี (Bob "Spark Plug" Holly), บอมบาสติก บ็อบ (Bombastic Bob) และ ฮาร์ดคอร์ ฮอลลี‎ (Hardcore Holly) เริ่มทำงานให้กับ WWE ตั้งแต่ปี 1995 จนถึงปี 2007 เขาได้จับคู่แท็กทีมกับโคดี โรดส์คว้าแชมป์โลกแท็กทีม 1 สมัย แต่ก็ถูกหักหลังโดยโคดี และเสียแชมป์ให้กับเท็ด ดีบีอาซีคู่แท็กทีมคนใหม่ของโคดี ปัจจุบันได้ลาออกจาก WWE แล้ว
ปลาปอดออสเตรเลีย

ปลาปอดออสเตรเลีย หรือ ปลาปอดควีนส์แลนด์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Neoceratodus forsteri") เป็นปลากระดูกแข็งในชั้นปลาปอด (Dipnoi) ที่อยู่ในวงศ์ Ceratodontidae และในอันดับ Ceratodontiformes เพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่ยังคงสืบสายพันธุ์มาจนถึงยุคปัจจุบันนี้
ซึ่งปลาปอดที่อยู่ในวงศ์นี้และอันดับนี้ มีความแตกต่างไปจากปลาปอดชนิดที่พบในทวีปแอฟริกาและอเมริกาใต้ที่อยู่ในอันดับ Lepidosireniformes พอสมควร เนื่องจากมีลักษณะใกล้เคียงกับปลาปอดในยุคก่อนประวัติศาสตร์ราว 100 ล้านปีก่อน มากกว่า ซึ่งในอดีตมีปลาปอดที่อยู่ในวงศ์นี้มากถึง 7 ชนิด แต่ปัจจุบันได้สูญพันธุ์ไปหมดแล้ว ซึ่งปลาปอดออสเตรเลียมีความแตกต่างจากปลาปอดในอันดับ Lepidosireniformes กล่าวคือ มีครีบอกและครีบบริเวณท้อง มีรูปทรงคล้ายใบพาย มีถุงลมที่ใช้ช่วยในว่ายน้ำและพยุงตัว 1 ถุง ซึ่งถุงลมนี้มีความสามารถที่จะแลกเปลี่ยนก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์กับออกซิเจนได้ แต่ไม่มีความสามารถที่จะสร้างเมือกมาปกคลุมลำตัวเพื่อช่วยในการจำศีลในฤดูแล้งได้ และอวัยวะที่ช่วยในการหายใจที่ทำหน้าที่คล้ายกับปอดของสัตว์บกก็มีเพียงชิ้นเดียว 
อีกทั้งยังมีรูปร่างที่แตกต่างออกไป กล่าวคือ มีดวงตาที่กลมโตเห็นได้ชัดเจน เกล็ดมีขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจน เป็นแบบ Cosmoid คือ เกล็ดลื่น ลักษณะเรียบ และมีขนาดใหญ่ ซึ่งไม่ปรากฏแล้วในปลาชนิดอื่นในปัจจุบัน
ปลาปอดออสเตรเลีย ไม่สามารถที่อาศัยอยู่ใต้น้ำได้เป็นระยะเวลานานเท่าปลาปอดจำพวกอื่น โดยจะขึ้นมาฮุบอากาศหายใจเป็นระยะ ๆ ในช่วงฤดูแล้งที่แหล่งน้ำที่อาศัยแห้งขอด ปลาปอดออสเตรเลียจะอยู่นิ่ง ๆ ขึ้นมาฮุบอากาศหายใจเพียงครั้งละ 1-2 ครั้งต่อชั่วโมงเท่านั้น
พบกระจายพันธุ์อยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำที่เป็นพื้นที่ ๆ มีคุณภาพน้ำในเกณฑ์ดี มีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำสูง สภาพกระแสน้ำไหลเอื่อย ๆ พบในรัฐควีนส์แลนด์และนิวเซาท์เวลส์ในประเทศออสเตรเลียเพียงที่เดียวในโลกเท่านั้น กินอาหารจำพวกกบ, ลูกอ๊อด, ปลา, กุ้ง, ไส้เดือน, หอย, พืชน้ำ รวมถึงผลไม้ที่ตกลงมาจากต้นด้วย อีกทั้งยังสามารถสร้างกระแสไฟฟ้าแบบอ่อน ๆ เพื่อค้นหาอาหารที่ซุกซ่อนอยู่ตามซอกหินได้อีกด้วย ขนาดลำตัวเมื่อโตเต็มที่ยาวได้มากกว่า 1.2 เมตร น้ำหนักกว่า 20 กิโลกรัม และเชื่อว่ามีอายุได้มากกว่า 70 ปี
สถานะปัจจุบันของปลาปอดออสเตรเลีย นับว่าใกล้สูญพันธุ์จากแหล่งธรรมชาติมากแล้ว ได้รับการอนุรักษ์ตามกฎหมายของออสเตรเลีย อีกทั้งยังบมีชื่อติดอยู่ในบัญชีรายชื่อหมายเลข 2 (Appendix II) ของอนุสัญญาว่าด้วยการค้าระหว่างประเทศซึ่งชนิดสัตว์ป่าและพืชป่าใกล้สูญพันธุ์ (ไซเตส) ที่จะมีการค้าขายหรือครอบครองต้องได้รับการอนุญาตจากทางการเสียก่อน โดยได้รับการขึ้นทะเบียนตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1975
แต่ปัจจุบัน ได้มีการเพาะขยายพันธุ์ปลาปอดออสเตรเลียในบ่อเพาะเลี้ยงได้แล้ว ทำให้ปลาปอดออสเตรเลียกลายเป็นปลาสวยงามอีกชนิดหนึ่งของผู้ที่ชื่นชอบการเลี้ยงปลาตู้ แต่ทว่ามีราคาซื้อขายที่แพงมาก อีกทั้งลูกปลาเมื่อเกิดขึ้นมาใหม่ได้ระยะหนึ่ง จะทำการฝังชิพเพื่อระบุถึงตัวปลาด้วย และเมื่อมีการซื้อขายกันก็ต้องมีหนังสืออนุญาตอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ซึ่งปลาปอดออสเตรเลียมีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนเช่นปลาปอดที่พบในทวีปแอฟริกา ซึ่งผู้เลี้ยงสามารถให้กินอาหารสำเร็จรูปได้ โดยลูกปลาปอดออสเตรเลียที่เกิดใหม่จะไม่มีพู่เหงือกพิเศษเหมือนปลาปอดจำพวกอื่น และมีอัตราการเจริญเติบโตที่เร็วมากในขวบปีแรก จากนั้นจะค่อย ๆ โตช้าลง
ยูแน็ส กาบูล

ยูแน็ส กาบูล  เกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1986 นักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองหลังในพรีเมียร์ลีกกับสโมสรฟุตบอลวอตฟอร์ด เขาเคยเล่นตำแหน่งกองกลาง
บุญอมตูก

บุญอมตูก  เป็นเทศกาลน้ำของกัมพูชา เป็นประเพณีที่จัดขึ้นทุกปีในเดือนพฤศจิกายน ทุกจังหวัดและทุกเมืองทั่วประเทศจัดงานเฉลิมฉลองเทศกาลดังกล่าว โดยมีการเฉลิมฉลองใหญ่ที่สุดจัดขึ้นในพนมเปญ เมืองหลวงของประเทศ บุญอมตูกกินระยะเวลาสามวัน จัดขึ้นเพื้อระลึกถึงการสิ้นสุดของฤดูฝน เช่นเดียวกับการเปลี่ยนทิศทางการไหลของแม่น้ำตนเลสาบ นอกจากนี้ยังมีการจัดการแข่งเรือและคอนเสิร์ต ซึ่งดึงดูดหลายล้านคนให้เข้าร่วมเฉลิมฉลองด้วย
การแข่งเรือในเทศกาลดังกล่าวเป็นประเพณีซึ่งมีอายุมากกว่าหนึ่งพันปี เพื่อระลึกถึงอำนาจของจักรวรรดิขะแมร์ในสมัยโบราณ 
บุญอมตูกมีที่มาจากอาณาจักรเมืองพระนคร เมื่อพระมหากษัตริย์ทรงปรารถนาจะทดสอบความองอาจด้านการต่อสู้ของนักรบ โดยจัดการแข่งขันขึ้น การแข่งเป็นรูปแบบหนึ่งของการฝึกฝนและเป็นวิธีการซึ่งพระมหากษัตริย์ทรงเลือกนักรบของพระองค์ วิธีการดังกล่าวคล้ายคลึงกับการจัดการประลองยุทธ์ของอัศวินในสมัยกลางของยุโรป
ประติมากรรมแกะสลักในวิหารกัมพูชาที่ปราสาทบายนและปราสาทบันทายฉมาร์มีการพรรณนาถึงการรบทั้งหลายที่รบกันบนน้ำ ในทางจิตวิญญาณ เทศกาลดังกล่าวเป็นโอกาสที่จะบูชาพระพุทธเจ้าจากการเก็บเกี่ยวข้าวตลอดปีและขอฝนที่เพียงพอแก่การเพาะปลูกในปีต่อไป นอกจากนี้ยังมีพิธีกรรมอีก 3 อย่างระหว่างเทศกาล
ระหว่างเทศกาลดังกล่าวได้เกิดเหตุเหยียบกันเสียชีวิตครั้งใหญ่ใน พ.ศ. 2553 เช่นเดียวกับมีคนพายเรือ 5 คนจมน้ำเสียชีวิต ใน พ.ศ. 2551 และคนพายเรืออีก 1 คน จมน้ำเสียชีวิตระหว่างการแข่งเรือใน พ.ศ. 2552
ปลาปอดอเมริกาใต้

ปลาปอดอเมริกาใต้  เป็นปลาปอดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Lepidosiren paradoxa" อยู่ในวงศ์ Lepidosirenidae จัดเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุลนี้และวงศ์นี้
ปลาปอดอเมริกาใต้ มีลักษณะโดยรวมแล้วคล้ายกับปลาปอดที่พบในทวีปแอฟริกา ("Protopterus" spp.) แต่จะมีรูปร่างที่เพรียวยาว เมื่อยังเล็ก จะมีพู่เหงือกเหมือนสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำจำพวกซาลาแมนเดอร์ ซึ่งจะใช้อวัยวะส่วนนี้ช่วยในการหายใจ จนกระทั่งอายุได้ราว 7 สัปดาห์ อวัยวะส่วนนี้จะหายไป และจะมีสีเหลืองเป็นจุดเป็นแต้มกระจายไปทั่วลำตัว แลดูสวยงาม
ปลาปอดอเมริกาใต้จัดเป็นปลาปอดโลกใหม่ ที่มีพัฒนาการจากปลาปอดในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ไม่เหมือนปลาปอดโลกเก่าอย่าง ปลาปอดออสเตรเลีย ("Neoceratodus forsteri") โดยจะมีถุงลมจำนวนหนึ่งคู่ มีอวัยวะที่ทำหน้าที่คล้ายปอดของมนุษย์หนึ่งคู่ มีครีบอกและครีบส่วนล่างเป็นเส้นยาวเห็นได้ชัดเจน โดยที่ไม่มีก้านครีบ ซึ่งครีบตรงส่วนนี้เมื่อขาดไปแล้ว สามารถงอกใหม่ได้
โตเต็มที่ประมาณ 125 เซนติเมตร มีอายุสูงสุดราว 8 ปี ตามีขนาดเล็ก ปลาตัวเต็มวัยมีลำตัวสีเทาคล้ำหรือสีดำ กินอาหารได้ทั้งพืชและสัตว์ ได้แก่ หอย, กุ้ง, ปลาขนาดเล็ก, แมลงน้ำ รวมถึงเห็ดรา ในขณะที่ยังเล็กจะกินอาหารจำพวกสัตว์เพียงอย่างเดียว พบกระจายพันธุ์ในแม่น้ำสาขาต่าง ๆ ที่เป็นสาขาของแม่น้ำอเมซอน เช่น แม่น้ำปารานา ขณะเดียวกันปลาปอดอเมริกาใต้ก็ตกเป็นอาหารของสัตว์ใหญ่กว่าชนิดอื่นด้วย
สามารถดำรงชีวิตในแหล่งน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนต่ำได้เป็นอย่างดี เมื่อถึงฤดูแล้งที่น้ำแห้งขอด ปลาปอดอเมริกาใต้จะขุดหลุมลึกประมาณ 30–50 เซนติเมตร และจะใช้โคลนปิดปากหลุมไว้เพื่อการจำศีล ลดการเผาผลาญพลังงาน จนกว่าจะถึงฤดูฝนที่ปริมาณน้ำจะกลับมามากดังเดิม
มีพฤติกรรมในการขยายพันธุ์ คือ พ่อแม่ปลาจะขุดหลุมลึกประมาณ 1.5 เมตร เพื่อสร้างเป็นรัง โดยที่ปลาตัวผู้จะทำหน้าที่ดูแลตัวอ่อน ตัวผู้จะเพิ่มปริมาณออกซิเจนในหลุม เพราะช่วงฤดูวางไข่ ครีบหางจะพัฒนาให้มีเส้นเลือดบริเวณนั้นเป็นจำนวนมาก เหงือกที่คล้ายโครงสร้างของขนนก ซึ่งจะทำหน้าที่ตรงข้ามกับเหงือก คือ จะทำหน้าที่ปล่อยออกซิเจนออกจากเลือด และรับคาร์บอนไดออกไซด์ และเนื้อเยื่อหายไปหลังจากช่วงสิ้นสุดฤดูกาลวางไข่
นอกจากนี้แล้ว ในทางวิทยาศาสตร์ เมื่อปี ค.ศ. 2024 มีการค้นพบว่า ปลาปอดอเมริกาใต้เป็นสัตว์ที่มีจีโนมใหญ่ที่สุดในบรรดาสัตว์โลกทั้งหมด โดยมีขนาดโครงสร้างของจีโนมหรือข้อมูลทางพันธุกรรมใหญ่กว่าของมนุษย์ประมาณ 30 เท่า ความยาวของดีเอ็นเอในแต่ละเซลล์จะมีความยาวเกือบ 60 เมตร ในขณะที่จีโนมของมนุษย์มีความยาวเพียง 2 เมตรเท่านั้น แต่ทว่าก็ยังมิใช่เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีจีโนมขนาดใหญ่ที่สุดในโลก
ปลาปอดอเมริกาใต้ นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เป็นปลาที่มีนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวเหมือนปลาปอดที่พบในทวีปแอฟริกา จึงสามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่นที่มีขนาดใหญ่กว่าในตู้เลี้ยงได้เป็นอย่างดี โดยผู้เลี้ยงสามารถให้กินอาหารสำเร็จรูปได้ด้วย
มหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริด

มหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริด  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในสังกัดแคว้นมาดริด ประเทศสเปน
มหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซในปัจจุบัน.
มหาวิทยาลัยกอมปลูเตนเซแห่งมาดริดเป็นสถาบันการศึกษาที่สำคัญของสเปนมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 และมีความสำคัญมากในสมัยสงครามกลางเมืองสเปน รวมทั้งหลังการตายของเผด็จการจมพลฟรังโกจนถึงการสถาปนาระบอบประชาธิปไตย และในปัจจุบ้นมหาวิทยาลัยมีจำนวนนักศึกษามากเป็นอันดับสองของสเปน รองจาก UNED ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเปิด
มหาวิทยาลัยมีห้องสมุดขนาดใหญ่อันดับที่สองของสเปน รองมาจากห้องสมุดแห่งชาติสเปน
จากเหมาถึงโมซาร์ท

จากเหมาถึงโมซาร์ท  เป็นภาพยนตร์สารคดีโดยเมอร์เรย์ เลิร์นเนอร์ ผู้กำกับชาวอเมริกัน เกี่ยวกับการเผยแพร่วัฒนธรรมตะวันตกเข้าไปในประเทศจีนในช่วงปลายทศวรรษ 1970 หลังสิ้นสุดการปฏิวัติวัฒนธรรม เป็นการติดตามถ่ายทำการเดินทางของไอแซก สเติร์น นักไวโอลินระดับโลก และครูสอนดนตรีที่ได้รับเชิญให้เดินทางท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ ในประเทศจีน เพื่อ "แลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม" ช่วงเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1979 เป็นเวลาสามสัปดาห์ และโดยที่ไม่ได้ตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก สเติร์นได้จัดแสดงคอนเสิร์ต บรรยายชั้นเรียนดนตรีคลาสสิก และจัดเวิร์กช็อปให้กับเยาวชนจีนจากเมืองต่างๆ ตามรายทาง 
ชื่อภาพยนตร์ "จากเหมาถึงโมซาร์ท" มาจากฉากการพูดคุยกันระหว่างสเติร์น กับหลี เต๋อลุ่น ผู้อำนวยเพลงวงเซ็นทรัลฟิลฮาร์โมนิกออร์เคสตรา เมื่อพบกันครั้งแรก หลีได้วิเคราะห์ดนตรีของโมซาร์ทให้สเติร์นฟัง โดยวิธีการเปรียบเทียบแบบมาร์กซิสต์ของเหมา เจ๋อตง หลีได้เปิดเผยในบทสัมภาษณ์พิเศษที่รวมอยู่ในดีวีดีฉบับปี 2001 ว่า จริงๆ แล้วเขาไม่ได้คิดอย่างนั้น แต่เนื่องจากบรรยากาศทางการเมืองของจีนในปี 1979 ขณะถ่ายทำภาพยนตร์ ซึ่งปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน ทำให้เขาต้องพูดถึงทุกเรื่องไปในเชิงสนับสนุนลัทธิเหมา 
ภาพยนตร์ได้ถ่ายทำการแสดงของไอแซก สเติร์น ร่วมกับหลี เต๋อลุ่น และการฝึกซ้อม สาธิตการเล่นดนตรีของนักดนตรีระดับเยาวชนหลายคน ในเวลาต่อมาสเติร์นได้สนับสนุนให้เด็กหลายคนได้รับการศึกษาในต่างประเทศ และกลายเป็นนักดนตรีคลาสสิกในระดับนานาชาติ เช่น หวัง เจี้ยน (Jian Wang) เด็กชายนักเชลโลวัย 11 ปี ฉู่ เหว่ยหลิง (Vera Tsu) เด็กหญิงนักไวโอลินวัย 11 ปี และชุน ผาน (Pan Chun) เด็กชายนักเปียโนวัย 8 ปี 
ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขาภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม ประจำปี 1980 และเข้าฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1981 
หลังการเสียชีวิตของสเติร์นในปี 2001 ได้มีการผลิตภาพยนตร์เรื่องนี้จำหน่ายในรูปแบบดีวีดี โดยเพิ่มเติมภาพการแสดงดนตรีร่วมกันอีกครั้งของสเติร์นกับหลี เต๋อลุ่น ในยี่สิบปีหลังเหตุการณ์ในภาพยนตร์ พร้อมกับบทสัมภาษณ์สามนักดนตรีเยาวชน ที่มีชื่อเสียงในระดับโลกไปแล้ว
โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา

โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา เป็นสถานศึกษาที่วัดจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา และเป็นการศึกษาพระพุทธศาสนาทั้งแผนกบาลีสนามหลวงและธรรมสนามหลวง ควบคู่กับหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานของกระทรวงศึกษาธิการ โดยมีคณะกรรมการการศึกษาพระปริยัติธรรม (กศป.) เป็นผู้กำหนดนโยบาย แผนการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมและมาตรฐานสถานศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา ควบคุมดูแลและกำกับการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ โดยมีสำนักงานการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เป็นหน่วยงานกลางในการส่งเสริม สนับสนุน ประสานงานการศึกษาพระปริยัติธรรมและ มีสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ เป็นสำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการการศึกษาพระปริยัติธรรม(กศป.) มีหน้าที่ด้านงานธุรการสนับสนุนงานวิชาการ และการอุดหนุนเงินงบประมาณรายจ่ายประจำปีจากรัฐบาลให้จัดการศึกษาพระปริยัติธรรมเป็นไปตาม มาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2562 รวมทั้งมีหน้าที่ตามที่กฎหมายบัญญัติ และปฏิบัติหน้าที่ตามที่คณะกรรมการมอบหมาย โรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาดำเนินการจัดการเรียนการสอนตามหลักสูตรการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา พ.ศ. 2558 และหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551 ในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น (ม.3),มัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.6) ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.),ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) ให้แก่ พระภิกษุ และ สามเณร ปัจจุบันสังกัด สำนักงานการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษา มหาเถรสมาคม ในการกำกับดูแลของสำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ
สำนักเขตการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา.
สำนักเขตการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จัดตั้งขึ้นตาม ข้อบังคับคณะกรรมการการศึกษาพระปริยัติธรรม (กศป.) ว่าด้วย โครงสร้างการบริหารงานและการจัดการศึกษาพระปริยัติธรรม และสถานศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2563 ข้อ 12 ข. การบริหารงานส่วนภูมิภาค ให้มีสำนักเขตการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา จำนวน 14 เขต ประกอบกับประกาศประธานกรรมการการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา (ฉบับที่ 1) เรื่อง หน้าที่และอำนาจของสำนักงานการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ผนวก ค เขตการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา (เขต 1-14) ดังต่อไปนี้
โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ทั่วทุกภูมิภาค.
ภาคเหนือ.
โรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต ๕ จังหวัดเชียงใหม่,ลำพูน,แม่ฮ่องสอน
อาหารคูเวต

อาหารคูเวตเป็นวัฒนธรรมที่โดดเด่นอย่างหนึ่งของชาวคูเวต อาหารประจำชาติของคูเวตที่รู้จักกันดีคือ machboos  ประกอบด้วยเนื้อแกะหรือไก่วางข้างบนหรือผสมในข้าวหุงสุกอาหาร จะทำและเสิร์ฟอาหารครั้งละมาก ๆ และเป็นเรื่องปกติเป็นอย่างยิ่งสำหรับที่จะเชิญแขกไปรับประทานอาหารร่วมกันกับครอบครัวของตน อาหารคูเวตได้รับอิทธิพลจากอาหารอินเดีย เปอร์เซีย เมดิเตอร์เรเนียนและ Najdi (ที่อยู่ตอนกลางของคาบสมุทรอาหรับ)
อาหารบาห์เรน

อาหารบาห์เรนแบบดั้งเดิมส่วนใหญ่ประกอบด้วยปลา เนื้อ และข้าว อาหารดั้งเดิมอย่างหนึ่งคือ machboos  ทำจากเนื้อหรือปลาเสิร์ฟพร้อมข้าว อาหารอีกอย่างหนึ่งที่รู้จักกันดีคือ muhammar  ซึ่งเป็นข้าวหวานที่เสิร์ฟกับน้ำตาล ชาวบาห์เรนยังกินอาหารอาหรับอื่น ๆ เช่น falafel ซึ่งเป็นถั่วชิกพีทอดเสิร์ฟในขนมปังและ shawarma ซึ่งเป็นเนื้อแกะหรือไก่ย่างด้วยการหมุนยัดไส้ในขนมปังพิตา ขนมพื้นบ้านได้แก่ samboosa และขนมอบ
ส่วนที่สำคัญของอาหารบาห์เรนคือปลาสดของอ่าวเปอร์เซียราชาของปลาคือปลาเก๋า (Hamour) ซึ่งรับประทานด้วยการย่าง ทอดหรือนึ่ง ปลาที่นิยมอื่น ๆ ได้แก่ Safi  (rabbitfish) ปลาทู (Chanad) และ Sobaity  ส่วนมากนิยมกินปลากับข้าว ช่วงที่อยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษทำให้การกินปลากับมันฝรั่งทอดเป็นที่นิยมในประเทศบาห์เรน
อาหารที่มีชื่อเสียงอีกอย่างหนึ่งคือ Qoozi  (Ghoozi) ซึ่งเป็นเนื้อแกะย่างยัดไส้ข้าว ไข่ต้ม หัวหอมและเครื่องเทศ ขนมปังแบนแบบดั้งเดิมที่เรียกว่า ค็อบซ์  เป็นขนมปังแบนอบในเตาอบขนาดใหญ่พิเศษ มักจะกินกับซอส mahyawa ที่ทำจากปลา
ของหวานแบบดั้งเดิมที่นิยมมากที่สุดคือ Halwa Showaiter หรือ Halwa Bahraini มันเป็นเจลลี ทำด้วยแป้งข้าวโพด หญ้าฝรั่น และถั่วต่าง ๆ กาแฟเรียกว่า Gahwa  ถือเป็นส่วนหนึ่งของการต้อนรับแบบดั้งเดิมในประเทศบาห์เรน มักจะเสิร์ฟในหม้อกาแฟ ซึ่งเรียกว่า dalla  ในประเทศบาห์เรน จะให้บริการกาแฟในถ้วยเล็กที่ใช้เฉพาะกับกาแฟเรียกว่า finjan  Sheesha  แบบดั้งเดิมหรือมอระกู่ เป็นที่นิยมสูบในหมู่ชายบาห์เรนจำนวนมาก ให้บริการมอระกู่ในร้านกาแฟเปิดโล่งที่คนในท้องถิ่นสามารถไปพบปะพูดคุยกันขณะสูบมอระกู่ ปัจจุบันยังพบในการสูบมอระกู่ในร้านกาแฟ
เอ็ดเวิร์ด มายา

เอ็ดเวิร์ด มายา  เกิดเมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1986 ในบูคาเรสต์ เป็นนักดนตรี โปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลง ชาวโรมาเนีย เขาจบการศึกษาจากโรงเรียนอีเนสกูมิวสิกไฮสคูล ในบูคาเรสต์ จากนั้นศึกษาที่บูคาเรสต์คอนเซอร์วาทอรี
ฤดูร้อนปี ค.ศ. 2009 มายาออกเพลงแรกในฐานะศิลปินกับเพลง "Stereo Love" ติดอันดับ 2 บนโรมาเนียนซิงเกิ้ลส์ชาร์ตส ต่อมาในปีนั้นเพลงนี้ก็กลายเป็นฮิตในคลับทั่วโลก และเพลงติดชาร์ตป็อปในเนเธอร์แลนด์ สหราชอาณาจักรและเบลเยี่ยม "Stereo Love" ยังเป็นเพลงที่ติดชาร์ตในยูโรเปียนท็อปฮอต 100 ยาวนานที่สุดคือ ติดต่อกัน 52 สัปดาห์
ออลด์แลงไซน์

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11257900</parentid>
 <timestamp>2024-01-16T17:07:21Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>27.145.33.121</ip>
 </contributor>
 <comment>/* ภาษาอื่น */</comment>
 <origin>11279457</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
"ออลด์แลงไซน์" (#เปลี่ยนทาง , : หมายเหตุ เขียนเป็น "s" มากกว่า "z") เป็นบทกวีสกอตแลนด์ และเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมเพลงหนึ่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งในประเทศที่พูดภาษาอังกฤษ ตามประเพณีจะร้องเพื่อเฉลิมฉลองในการเริ่มต้นปีใหม่ในช่วงนาฬิกาตีเมื่อเที่ยงคืนพอดี นอกจากนั้นยังใช้ร้องในงานศพ พิธีสำเร็จการศึกษา และการร่ำลาในโอกาสอื่น เป็นต้น
ออลด์แลงไซน์เป็นบทกวีภาษาสกอตที่โรเบิร์ต เบิร์คส์เขียนขึ้นในปี 1788 แต่ยึดจากเพลงพื้นบ้านสกอตที่เก่าแก่กว่านั้น และเนื้อหาบางส่วนมาจากบัลลาด "Old Long Syne" ที่เจมส์ วัตสันพิมพ์ขึ้นในปี 1711 ชื่อ "Auld Lang Syne" หมายถึง "เมื่อเนิ่นนานมา" เนื้อเพลงส่วนใหญ่ว่าด้วยการให้อภัยและการลืมเรื่องบาดหมางที่ผ่านมา
ทำนอง.
<score lang="lilypond" vorbis="1">\relative c' { \set Staff.midiInstrument = #"bagpipe" \key f \major \time 4/4 \partial 4 c4 | f4. f8 f4 a4 | g4. f8 g4 a4 | f4. f8 a4 c4 | d2. d4 | c4. a8 a4 f4 | g4. f8 g4 a4 | f4.(d8) d4(c4) | f2. d'4 | c4.(a8) a4(f4) | g4. f8 g4 d'4 | c4.(a8) a4(c4) | d2. d4 | c4. a8 a4 f4 | g4. f8 g4 a4 | f4.(d8) d4(c4) | f2. \bar "|." } \addlyrics { Should auld ac -- quain -- tance be for -- got and ne -- ver brought to mind? Should auld ac -- quain -- tance be for -- got and auld lang syne?
For auld lang syne, my jo, For auld lang syne. We'll tak a cup o' kind -- ness yet for auld lang syne }</score>
ภาษาอื่น.
ในไต้หวันใช้ทำนองเพลงนี้ในวันจบการศึกษาและในงานศพ ในญี่ปุ่นมีผู้แปลงเป็นเพลงชื่อ Hotaru no Hikari (แสงหิ่งห้อย) ใช้ในงานพิธีจบการศึกษาเช่นกัน นอกจากนั้นปราชญ์วรรณกรรมชาวอินเดีย รพินทรนารถ ฐากูร นำทำนองมาแต่งเป็น "About the Old Days" สำหรับในประเทศไทย มีการนำเพลง "ออลด์แลงไซน์" มาใส่เนื้อร้องภาษาไทย ใช้ชื่อเพลงว่า "สามัคคีชุมนุม" ผู้ประพันธ์เนื้อร้องเป็นภาษาไทยคือ เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี
ในเกาหลี เพลงนี้ชื่อ "ชักบยอล" (작별, การอำลา) ซึ่งตั้งแต่ปี 1919 ถึง 1945 ใช้เป็นเพลงชาติของรัฐบาลพลัดถิ่นเกาหลี และระหว่างปี 1945 ถึง 1948 เป็นทำนองของเพลงชาติเกาหลี ส่วนเนื้อร้องยังใช้มาจนถึงเพลงชาติปัจจุบัน
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ (สอน)

หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ พระนามเดิม หม่อมเจ้าสอน หรือหม่อมเจ้าศร ราชสกุลเจษฎางกูร เจ้าอาวาสวัดชนะสงครามราชวรมหาวิหาร รูปที่ 3 ทรงเป็นพระโอรสในสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงจักรเจษฎา ประสูติปีจอ จุลศักราช 1140 พ.ศ. 2321 ในสมัยกรุงธนบุรี ผนวชอยู่วัดชนะสงครามมาแต่รัชกาลที่ 1 ในปีพ.ศ. 2341 แต่ไม่ได้เข้าแปลพระปริยัติธรรมเป็นแต่หม่อมเจ้าพระสามัญ มีปรากฏพระประวัติของพระองค์ในปฐมวงษ์ ดังนี้ว่า 
ในรัชกาลที่ 3 ปี พ.ศ. 2383 มีพระบรมราชโองการโปรดให้สถาปนาขึ้นเทียบชั้นพระราชาคณะ ดังนี้
“หม่อมเจ้าสร ได้ประพฤติพรหมจรรย์มาช้านาน กอปด้วยวิริยอุตสาหสึกษาคัมภีร์พุทธศาสนามาก ไม่มีอธิกรณ์อันใด อันหนึ่งให้ขุ่นเคืองใต้ฝ่าละอองทุลีพระบาท จึงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้รับสมณบริขารเสมอพระราชาคณะ มีนิจภัตเดือนละ 3 ตำลึงแล้ว บัดนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมว่าพระนามเดิมนั้นไม่ถูกทำนองในภาษามคธ สวดกรรมวาจาไม่ได้ จึงมีพระบรมราชโองการมาณบัณฑูรสุรสิงหนาท ดำรัสสั่งให้หม่อมเจ้าสรรับพระนามว่า หม่อมเจ้าศีลวราลังการ ให้สมควรแก่บรรพชิตในพระพุทธศาสนาจะได้สวดกรรมวาจาโดยง่าย ให้เจริญพระชนมายุศม์ วรรณ ศุข พล ศิริสวัสดิ์ในพระพุทธศาสนาเทิญ”
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ ครองวัดชนะสงครามเป็นเวลา 37 ปี สิ้นชีพิตักษัย พ.ศ. 2410 ตามหมายรับสั่ง รัชกาลที่ 4 จ.ศ.1229 ว่า 
'“ณ วันเสาร์ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 9 ปีมะโรง สมฤทธิศก จะได้ยกหีบศพ หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการไปเข้าเมรุวัดสระเกศครั้นเวลาบ่าย พระราชทานเพลิง”'
วันศุกร์ที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 เวลาบ่ายโมงเศษพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ไปพระราชทานเพลิงพระศพ ณ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร ดังหมายรับสั่ง รัชกาลที่ 4 ร.ศ. 1230 ว่า
"“อนึ่งเวลาบ่ายโมงเศษ หมื่นจักตำรวจวังมาสั่งว่า พระยาพิมณเฑียณ รับพระบรมราชโองการใส่เกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯสั่งว่า จะเสด็จพระราชดำเนินทางสถลมารคแต่เกยหน้าประตูเทวราชดำรงษร์ ออกประตูเทวาพิทักษ์ตรงไปเลียบถนนบำรุงเมือง ตรงไปออกประตูสำราญราช ...ไปประทับพลับพลาวัดสระเกศพระราชทานเพลิงศพ หม่อมเจ้าศีลวราลังการ (และ) พระนมขำ ในพระบวรราชวัง ณ วัน 6ฯ5 9 ค่ำ เวลาบ่ายนั้นให้กรมเมืองไปทำตภานให้มั่นคงดีแล้ว กวาดแผ้วทางเสด็จในเมรุ (และ) พลับพลาให้เตรียนดีอย่าให้โรง..ภาษี..ซารากเอาศพ เน่า เปื่อยกีดขวาง ให้เร่งไปทำรับเสด็จให้ทันกำหนด อนึ่งให้พระคลังราชการจัดเสื่ออ่อน ลาดไปปูรับเสด็จในพลับพลา (และ) เมรุ ให้อย่างเคย...”" 
หม่อมเจ้าพระศีลวราลังการ ครองวัดชนะสงคราม ราว 27 ปี สิริพระชันษา 89 ปี
อัลกาลาเดเอนาเรส

อัลกาลาเดเอนาเรส  เป็นเมืองมรดกโลกแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในแคว้นมาดริด ประเทศสเปน
ชื่อ.
คนท้องถิ่นรู้จักเมืองนี้ในชื่อ ส่วน (‘ของแม่น้ำเอนาเรส’) จะใช้เมื่อจำเป็นที่จะต้องแยกเมืองในสเปนที่มีชื่ออัลกาลา (จากศัพท์ภาษาอาหรับว่า อัลก็อลอะฮ์ #เปลี่ยนทาง) เหมือนกัน
ส่วนชื่อในภาษาละติน หมายถึง "บรรจบกัน" 
ซึ่งเป็นจุดที่น้ำในแม่น้ำ (หรือน้ำฝน) ไหลไปยังที่หนึ่ง (เช่น)
ตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์

เขาแก้วศรีสมบูรณ์ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอทุ่งเสลี่ยม จังหวัดสุโขทัย พื้นที่ทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของเทศบาลตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์
การแบ่งเขตการปกครอง.
เทศบาลตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์แบ่งเขตปกครองครอบคลุมพื้นที่ จำนวนทั้งหมด 11 หมู่บ้าน 
ประชากร.
ประชากรในเทศบาลตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์มีจำนวน 8,056 คน
อาชีพ.
ประชากรในเทศบาลตำบลเขาแก้วศรีสมบูรณ์ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม
ทีปัก โจปรา

ทีปัก โจปรา (22 ตุลาคม ค.ศ. 1946 —) เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายอินเดีย เป็นนักพูดและนักเขียนเกี่ยวกับทางด้านอายุรเวช, จิตวิญญาณ และการบำบัดทางร่างกายและจิตใจ โจปราได้เริ่มอาชีพของเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านต่อมไร้ท่อ และในภายหลังได้เปลี่ยนจุดมุ่งหมายของเขามาเป็นการแพทย์ทางเลือก โจปราได้เป็นผู้ช่วยระดับสูงของมหาริชี มเหช โยคี ก่อนที่จะเปิดตัวในอาชีพของเขาเอง ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 ได้มีการจัดพิมพ์หนังสือพัฒนาตนเองเกี่ยวกับจิตวิญญาณยุคใหม่ และการแพทย์ทางเลือก
เขาเป็นเพื่อนของไมเคิล แจ็กสัน มาเป็นระยะเวลา 20 ปี ซึ่งโจปราได้รับความสนใจจากผู้คนอย่างกว้างขวางในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เมื่อเขาได้แสดงความเห็นว่า "เป็นประเพณีที่แพทย์ได้ผลักดันให้มียาเสพติด ซึ่งมีความเกี่ยวพันกับการติดสารเหล่านี้ของคนดัง" โดยกล่าวว่าการเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน มาจากการให้ยาเกินขนาดตามใบสั่งแพทย์ ซึ่งน่าจะมีการเรียกร้องให้ดำเนินความต่อไป
ประวัติครอบครัว.
โจปราถือกำเนิดในนิวเดลี ประเทศอินเดีย พ่อของเขาที่มีชื่อว่า นายแพทย์กฤษัณ โจปรา (ค.ศ. 1919–2001) ผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจชาวอินเดียคนสำคัญ เป็นหัวหน้าภาควิชาอายุรศาสตร์และโรคหัวใจที่โรงพยาบาลมูลจันทไคราติราม กรุงนิวเดลีมาเป็นระยะเวลากว่า 25 ปี และมียศร้อยโทในกองทัพอังกฤษ ซึ่งปู่ของเขามียศนายสิบในกองทัพอังกฤษ ที่ได้รับความช่วยเหลือสภาพหัวใจจากการรักษาแบบอายุรเวชภายหลังจากยาจากฝั่งตะวันตกไม่สามารถช่วยเขาได้เท่าใดนัก
น้องชายของโจปรามีชื่อว่าสันชีพ เป็นศาสตราจารย์แห่งคณบดีคณะแพทยศาสตร์และการแพทย์เพื่อการศึกษาต่อเนื่องที่เบธอิสราเอลดีคอนเนส เมดิคอลเซ็นเตอร์
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา.
ในช่วงที่โจปรายังเป็นหนุ่ม เขามีความปรารถนาที่จะเป็นนักแสดงหรือนักข่าว แต่เขาก็ได้รายงานว่าได้แรงดลบันดาลใจมาจากตัวละครจากวรรณกรรมเรื่องแอร์โร่สมิธ ของซินแคลร์ สมิธ และได้กลายมาเป็นด็อกเตอร์ในเวลาต่อมา
โจปราสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนเซนต์โคลัมเบีย ในนิวเดลี และสำเร็จการศึกษาจากสถาบันออลอินเดียแห่งวิทยาศาสตร์การแพทย์ (AIIMS) ภายหลังการอพยพสู่สหรัฐอเมริกาในค.ศ. 1968 โจปราได้เริ่มฝึกงานทางคลินิก และฝึกประจำที่โรงพยาบาลมูเลนเบิร์ก ในเพนฟิลด์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ เขามีช่วงที่อาศัยอยู่ที่ลาเฮย์คลินิกในเบอร์ลิงตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ และที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย
เขาได้รับใบอนุญาตในการฝึกการแพทย์ประจำรัฐแมสซาชูเซต ในค.ศ. 1973 และได้รับใบอนุญาตทางการแพทย์แคลิฟอร์เนียในค.ศ. 2004 โจปราเป็นคณะกรรมการที่ผ่านการรับรองในอายุรกรรม และเป็นผู้เชี่ยวชาญทางด้านต่อมไร้ท่อ รวมทั้งยังเป็นสมาชิกของสมาคมการแพทย์อเมริกัน (AMA) ด้วยเช่นกัน
มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา

มหาวิทยาลัยบาร์เซโลนา  เป็นมหาวิทยาลัย ภายใต้สังกัดแคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน
หน่วยงานจัดการศึกษา.
มหาวิทยาลัยแบ่งหน่วยงานออกเป็น 18 คณะ 1 สำนักวิชา และ 106 ภาควิชา
วิทยาเขตใหม่ ตอร์ริเบรา.
จะรับนักศึกษาของหลักสูตรการศึกษาเกี่ยวกับโภชนาการและการกำหนดอาหาร
มหาวิทยาลัยการ์โลสที่สามแห่งมาดริด

มหาวิทยาลัยการ์โลสที่สามแห่งมาดริด  ได้รับการสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1989 โดยจัดการสอนในสามวิทยาเขตคือ วิทยาเขตเฆตาเฟ วิทยาเขตเลกาเนส และวิทยาเขตโกลเมนาเบียโฆ ทั้งหมดตั้งอยู่ในแคว้นมาดริด สเปน
หลักสูตรปริญญาตรี.
วิทยาเขตเลกาเนส.
หลักสูตรของวิชาเขตเลกาเนส ส่วนมากจะสามารถเลือกภาษาได้ระหว่างภาษาสเปนกับภาษาอังกฤษ ยกเว้นหลักสูตร วิศวกรรมชีวการแพทย์และหลักสูตรวิศวกรรมอากาศยานและอวกาศที่สอนเฉพาะภาษาอังกฤษ
จัดสัน เวลลิเวอร์

จัดสัน เชอร์ชิลล์ เวลลิเวอร์ (Judson Welliver, ค.ศ. 1870-1943) เป็น "เสมียนวรรณกรรม" ให้กับประธานาธิบดี วาร์เรน จี. ฮาร์ดิง และมักจะได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นผู้เขียนคำสุนทรพจน์ของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนแรก
ประวัติ.
จัดสัน เวลลิเวอร์เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1870 ในเอลโด รัฐอิลลินอย
สมรสกับภรรยา เจน ดักลาส ฮัตชินส์ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1899 มีบุตรธิดาร่วมกันสี่คน ได้แก่ เอ็ดเวิร์ด เอ็ม., แอลเลน เจ., ซาราห์ เอช. และเจน ดักลาส
ใน ค.ศ. 1909 เวลลิเวอร์ได้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันว่าเป็น "หนึ่งในนักหนังสือพิมพ์ที่มีความสามารถที่สุดคนหนึ่งในประเทศ" เขาทำงานให้กับหนังสือพิมพ์หลายแห่งทั้งฟอร์ตดอดจ์เมสเซนเจอร์, ซูซิตีเจอร์นัล และดิมอยน์ลีดเดอร์ ก่อนที่จะรับตำแหน่งบรรณาธิการของซูซิตีทริบูน ซึ่งเขาได้ทำงานในตำแหน่งดังกล่าวเรื่อยมาจนถึง ค.ศ. 1904 ในปีนั้น เวลลิเวอร์ได้เข้าร่วมเป็นบุคลากรของวอชิงตันไทมส์ ที่ซึ่งเขาได้รับชื่อเสียงสำหรับการสนับสนุนแนวคิดพิพัฒนนิยมในสหรัฐ
ใน ค.ศ. 1907 ประธานาธิบดีรูสเวลต์ส่งเขาไปรายงานระบบทางน้ำและทางรถไฟในยุโรปและบริเตนใหญ่ (รายงานดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1908) เขาได้รายงานข่าวในลอนดอนและทวีปยุโรปให้กับหนังสือพิมพ์นิวยอร์กซันระหว่าง ค.ศ. 1917-18 
เวลลิเวอร์ได้เป็นโฆษณาการให้กับฮาร์ดิงระหว่างการรณรงค์เลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 1920 และเริ่มต้นทำงานเป็น "เสมียนวรรณกรรม" ให้กับประธานาธิบดีฮาร์ดิงตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1921 เวลลิเวอร์ถอนตัวจากตำแหน่งผู้เขียนคำสุนทรพจน์ที่ทำเนียบขาวเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1925 (สมัยที่แคลวิน คูลิดจ์ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี) และหันไปทำงานในสถาบันปิโตรเลียมอเมริกันด้วยค่าจ้างที่สูงกว่า หลังจากได้ลาออกจากสถาบันใน ค.ศ. 1927 เวลลิเวอร์ได้ทำงานเป็นบรรณาธิการของวอชิงตัเฮโรลด์ใน ค.ศ. 1928 เขายังได้เป็นผู้ช่วยประธานพูลแมนคอมพานีระหว่าง ค.ศ. 1928-1931 
เวลลิเวอร์เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็ง ในฟิลาเดลเฟีย เมื่อวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1943 ในวัย 72 ปี
สมาคมจัดสัน เวลลิเวอร์ สโมสรสังคมสองพรรคอันประกอบด้วยอดีตผู้เขียนคำสุนทรพจน์ให้กับประธานาธิบดีสหรัฐ ตั้งชื่อตามเขาเพื่อเป็นเกียรติ
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
มหาวิทยาลัยปุมเปวฟาบรา

มหาวิทยาลัยปุมเปวฟาบรา  ได้รับการจัดตั้งขึ้น ณ เมืองบาร์เซโลนา ใน ค.ศ. 1990 โดยอาจารย์รุ่นแรกจำนวนมากประกาศตัวเองว่าเป็นสมาชิกของอดีตพรรคสามัคคีสังคมนิยมแห่งกาตาลุญญา
หน่วยงานจัดการเรียนการสอน.
มหาวิทยาลัยมี 7 คณะ:
1 สถาบันสารพัดช่างชั้นสูง, 8 ภาควิชา (เศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจ, นิติศาสตร์, รัฐศาสตร์และสังคมศาสตร์, มนุษยศาสตร์, วิทยาศาสตร์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ, เทคโนโลยีสารสรเทศและการสื่อสาร, การสื่อสาร, การแปล,ภาษาศาสตร์) 4 สถาบันวิจัย (สถาบันวิจัยวัฒนธรรม, สถาบันวิจัยประวัติศาสตร์ เจามา วิเซน บิเบส, สถาบันภาษาประยุต์, สถาบันวิทยุโทรทัศน์), 2 บัณฑิตวิทยาลัย (สถาบันการศึกษานานาแห่งบาร์เซโลนา -IBEI- และ Barcelona Graduate School of Economics -Barcelona GSE-) และสถาบันการศึกษาต่อเนื่อง (IDEC)
ฐานทัพเรือกรุงเทพ

ฐานทัพเรือกรุงเทพ มีหน้าที่การป้องกันพื้นที่ การรักษาความสงบเรียบร้อย และระเบียบวินัยของทหาร การสารวัตรทหาร การรักษาความปลอดภัยฐานที่ตั้งหน่วยทหาร และพื้นที่ที่ได้รับมอบหมาย การกิจการพลเรือน การควบคุมเรือพาณิชย์ การเรือนจำ การดุริยางค์ ตลอดจนให้การฝึก และศึกษาวิชาการดุริยางค์ และวิชาการอื่นตามที่ได้รับมอบหมาย
ผู้บัญชาการคนปัจจุบัน (1ตุลาคม พ.ศ. 2567) ได้แก่ พลเรือตรี รัชยศ รัชตรุ่งโรจน์กุล รองผู้บัญชาการคนปัจจุบันได้แก่ นาวาเอก เกียรติก้อง ปานทอง และ นาวาเอก สุชาติ อุดมนาค
มหาวิทยาลัยสารพัดช่างแห่งมาดริด

มหาวิทยาลัยสารพัดช่างแห่งมาดริด  เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมีตั้งอยู่ ณ เมืองมหาวิทยาลัยมาดริด มีวิทยาเขตต่าง ๆ ในตัวเมือง และวิทยาเขตโบอาดิยา เด มอนเต ทั้งหมดในแคว้นมาดริด
มหาวิทยาลัยอิสระแห่งบาร์เซโลนา

มหาวิทยาลัยอิสระแห่งบาร์เซโลนา  ได้รับการสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1968 โดยมีวิทยาเขตหลักคือเบยาเตรา ซึ่งอยูที่หุบเขาทางตะว้นตกของเมืองบาร์เซโลนา มหาวิทยาลัยเปิดสอน 77 หลักสูตร บัณฑิตศึกษา 328 หลักสูตร และปริญญาเอก 90 หลักสูตร มีนักศึกษาทั้งหมด 37,166 คน และอาจารย์ 3,262 คน
มหาวิทยาลัยนาบาร์รา

มหาวิทยาลัยนาบาร์รา  ตั้งอยู่ ณ ปลัมโปนา แคว้นนาบาร์รา สเปน เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน สังกัดคณะโอปุสเดอี ก่อตั้งโดยนักบุญโฆเซ มารีอา เอสกรีบาร์ เด บาลาเกร์ บาทหลวงชาวสเปน ผู้ก่อตั้งโอปุสเดอี
วัดสุบรรณนิมิตร

วัดสุบรรณนิมิตร เป็นวัดสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย และเป็นวัดเก่าแก่วัดหนึ่งของจังหวัดชุมพร สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2335 และเป็นสถานศึกษาแห่งแรกของจังหวัดชุมพร
ที่ตั้งวัด.
วัดสุบรรณนิมิตร ตั้งอยู่เลขที่ 189 หมู่ 9 ตำบลตากแดด อำเภอเมือง จังหวัดชุมพร
ประวัติ.
พระยาเพชรกำแหงสงคราม (ครุฑ บ่วงราบ) หรือ พระยาชุมพร (ครุฑ) หรือ พระยาเพชร อดีตเจ้าเมืองชุมพร ได้สร้างโบสถ์หลังเก่าวัดสุบรรณนิมิตร พ.ศ. 2371 ลักษณะเป็นเสาไม้หลังคากระเบื้องดินเผา พระประธานเป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ปางมารวิชัย (พระพุทธชินราช ปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย) แต่เดิม พระยาวิชิตภักดีศรีพิชัยสงคราม (มี) เจ้าเมืองไชยา ได้บริจาคที่ดินเพื่อสร้างวัดแต่เรียกว่า วัดท่าตะเภาใต้ หรือ วัดใต้ ตั้งแต่ พ.ศ. 2335 มีเนื้อที่ 28 ไร่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2376 พระยาเพชรกำแหงสงคราม (ครุฑ) ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองชุมพร จึงได้เปลี่ยนเป็นชื่อ วัดสุบรรณนิมิตร และวัดนี้เคยใช้เป็นที่ตั้งศพ พระยาเพชรกำแหงสงคราม (ยัง ซุ่ยยัง) อดีตเจ้าเมืองชุมพร และต่อมาในปี พ.ศ. 2440 พระครูจุฬามุนี (ฤกษ์) เจ้าอาวาส เปิดสอนนักเรียน เรียกว่า โรงเรียนวัดสุบรรณนิมิตร ก่อนย้ายนักเรียนในระดับมัธยมมาเป็น โรงเรียนศรียาภัย ในปัจจุบัน
โบถส์ใหม่ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ปัจจุบันมีพระครูปุณณสารวิมล เป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่ปี พ.ศ. 2529
สกัดเพชร อินแกรมยิม

สกัดเพชร อินแกรมยิม เกิดวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2525 เป็นนักมวยไทยชาวไทย จากจังหวัดพัทลุง ที่มีผลงานเป็นที่กล่าวขวัญทั้งในเวทีมวยราชดำเนิน, สนามมวยเวทีลุมพินี และเป็นนักมวยไทยที่มีผลงานในเค-วัน
ประวัติ.
สกัดเพชร อินแกรมยิม เป็นนักมวยไทยที่มีผลงานการแข่งขันมากว่า 100 ครั้ง สกัดเพชรเคยร่วมการแข่งขันมวยรอบมาราธอนเงินล้าน ที่เวทีมวยชั่วคราว สนามกีฬากลาง ค่ายสุรนารี จังหวัดนครราชสีมา ในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 สกัดเพชรได้แพ้ให้กับเอ็กซ์ตร้า ส.ฤกษ์ชัย ซึ่งเป็นคู่เอกของรายการศึกอัศวินดำก่อเกียรติ เวทีมวยรามอินทรา ในรุ่น 136 ปอนด์ โดยสกัดเพชรเป็นฝ่ายแพ้คะแนน และในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2553 สกัดเพชรสามารถผ่านเข้าสู่รอบ 16 คนสุดท้ายในรายการเค-วันเวิลด์แมกซ์ ซึ่งจัดขึ้นที่โอลิมปิกสเตเดียม โซล ประเทศเกาหลีใต้ โดยได้พบกับไมเคิล กลอโกวสกี ซึ่งเป็นนักชกจากโปแลนด์
ซินบี แตวุง

ซินบี แตวุง  ชื่อเล่น สิงห์ หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ต.ปฏัก ส.จุลเสน เกิดวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2522 เป็นนักมวยไทยและนักมวยเค-วันชาวไทย ส่วนสูง 176 ซม. เขาเป็นแชมป์รายการ KOMA ใน พ.ศ. 2548 นอกจากนี้ เขายังสอนมวยไทยให้แก่ชาวต่างชาติ และมีส่วนสำคัญในการเผยแพร่มวยไทยที่ประเทศเกาหลีใต้
ประวัติ.
ซินบีเกิดที่จังหวัดสงขลา ประเทศไทย เติบโตมาพร้อมกับพี่น้องสองคน บิดาเป็นชาวนา มารดาทำสวนผลไม้ บิดาเริ่มฝึกมวยไทยให้เขากับพี่ชายที่บ้านเมื่อเขามีอายุได้ 9 ปี เขาเริ่มต่อสู้ในช่วงอายุดังกล่าวครั้งแรกโดยใช้ชื่อชก "แหลมสิงห์ ศิษย์ศรชัย" ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้คะแนนและได้รับค่าตัว 30 บาท ครั้นเมื่ออายุ 13 ปี ก็ออกจากบ้านและย้ายไปอยู่ที่กรุงเทพฯ กับเพื่อนเพื่อใช้ชีวิตและฝึกมวยไทยที่ลุงเทพอากาศยิม โดยฝึกไปด้วยเรียนไปด้วย จนสำเร็จมัธยมศึกษาตอนปลายเมื่ออายุได้ 19 ปี หลังจากนั้น เขาศึกษาต่อที่วิทยาลัยวิทยาศาสตร์การกีฬา และสำเร็จการศึกษาเมื่ออายุ 24 ปี ในช่วงที่เขาได้ฝึกฝนที่ลุงเทพอากาศยิมนี้เอง เขาได้ร่วมต่อสู้กว่า 100 ครั้งในกรุงเทพฯ จนได้ชื่อเสียงมาจากการต่อสู้ที่สนามมวยลุมพินีและราชดำเนิน
เมื่ออายุได้ 25 ปี เขาเดินทางไปใช้ชีวิตและทำงานที่ประเทศเกาหลีเป็นเวลา 6 เดือนในฐานะครูฝึกสอนมวยไทย และร่วมต่อสู้ในนามของแตวุงมวยไทยยิมที่โซล หลังจากนั้น เขาย้ายไปอยู่ที่จังหวัดภูเก็ต และทำงานที่ราไวย์มวยไทย โรงยิมของเพื่อนชื่อว่า ตุ๊ก ซึ่งรู้จักกันแต่ครั้งที่ฝึกฝนอยู่ในกรุงเทพฯ ต่อมาเมื่อเขาได้ฝึกสอนมวยไทยให้แก่ชาวต่างชาติจำนวนมาก เขาก็เริ่มเรียนภาษาอังกฤษ
พ.ศ. 2548 เขาเดินทางไปอยู่ประเทศอังกฤษเป็นเวลา 1 เดือน เพื่อต่อสู้และสอนวิชามวยไทยที่โทรจันยิมในเมืองเบอร์มิงแฮม รวมถึงเป็นผู้ชนะรายการ KOMA ที่ประเทศเกาหลีใต้ ต่อมาใน พ.ศ. 2549 เขาเดินทางไปต่อสู้ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย รวมทั้งร่วมต่อสู้ในรายการ KOMA อีกครั้งหนึ่ง
ระหว่าง พ.ศ. 2549 ถึง 2550 เขาได้ร่วมการแข่งขันเค-วัน 3 ครั้ง โดยได้รับการสนับสนุนจากประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะ 2 ครั้ง แพ้ 1 ครั้ง
ภายหลัง เขาเปิดค่ายมวยไทยของตนเองชื่อ ซินบีมวยไทย ที่จังหวัดภูเก็ต ประเทศไทย ลิม ชีบิน ซึ่งเป็นนักมวยคิกบ็อกซิงชาวเกาหลีใต้ เคยเดินทางมาเรียนมวยไทยที่ค่ายแห่งนี้เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2550
ชีวิตส่วนตัว.
ซินบี แตวุง เคยคบกับแฟนชาวเยอรมัน โดยทั้งคู่ลงทุนเปิดค่ายมวยระยะหนึ่งก่อนเลิกรากันภายหลัง
การเลือกตั้งคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ พ.ศ. 2553

การเลือกตั้งคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ พ.ศ. 2553 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ระหว่างสมัยประชุมที่ 65 ของสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ ซึ่งจัดขึ้นที่สำนักงานใหญ่สหประชาชาติในนครนิวยอร์ก การเลือกตั้งดังกล่าวเป็นการเลือกสมาชิกคณะมนตรีไม่ถาวรจำนวนห้าที่นั่งในคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ โดยดำรงตำแหน่งเป็นเวลาสองปี เริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554
ตามกฎการเวียนของคณะมนตรีความมั่นคง ทำให้สมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงเวียนไปในแต่ละกลุ่มภูมิภาคซึ่งรัฐสมาชิกสหประชาชาติเดิมได้แบ่งกันเองเพื่อจุดประสงค์ด้านการลงคะแนนและการเป็นผู้แทน สำหรับตำแหน่งที่ว่างลงทั้งห้าจัดสรรให้กับภูมิภาคต่าง ๆ ดังนี้:
สมาชิกที่ได้รับการเลือกตั้งจะดำรงตำแหน่งสมาชิกคณะมนตรีความมั่นคงระหว่าง พ.ศ. 2554-55
สำหรับยุโรปตะวันตกและกลุ่มอื่น เยอรมนี ตลอดจนแคนาดา และโปรตุเกส ได้เสนอชื่อเข้ารับการเลือกตั้ง ส่วนอินเดียชนะแบบไร้คู่แข่งในที่นั่งสำหรับทวีปเอเชีย เมื่อคาซัคสถานยอมถอนตัวจากการเสนอชื่อ แอฟริกาใต้จากทวีปแอฟริกาชนะแบบไร้คู่แข่งเช่นดันหลังได้รับการสนับสนุนจากสหภาพแอฟริกา หลังจากยอมถอนตัวให้กับบราซิลในการเลือกตั้งคณะมนตรีความมั่นคงใน พ.ศ. 2552 โคลอมเบียก็ได้รับเลือกตั้งโดยไม่มีคู่แข่งอีกประเทศหนึ่ง สำหรับการเลือกตั้งในยุโรปตะวันตกและกลุ่มอื่นเป็นดังนี้:
 1 เยอรมนีได้รับเลือกเนื่องจากได้รับเสียงส่วนใหญ่กว่าสองในสาม
 2 หลังการลงคะแนนเสียงรอบนี้ แคนาดาถอนการเสนอชื่อของตน
 3 โปรตุเกสได้รับเลือก
กลุ่มยุโรปตะวันตกและอื่น ๆ

กลุ่มยุโรปตะวันตกและอื่น ๆ (WEOG) เป็นการแบ่งกลุ่มภูมิภาคอย่างไม่เป็นทางการกลุ่มหนึ่งในสหประชาชาติ โดยทำหน้าที่เป็นกลุ่มลงคะแนนเสียงและที่ประชุมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเจรจา กลุ่มลงคะแนนเสียงภูมิภาคนี้ได้รับการก่อตั้งใน พ.ศ. 2504 เพื่อสนับสนุนการเลือกตั้งในหน่วยงานหลายหน่วยของสหประชาชาติจากกลุ่มภูมิภาค ประเทศสมาชิกเกือบทั้งหมดตั้งอยู่ในยุโรปตะวันตก แต่กลุ่มดังกล่าวไม่ปกติตรงที่ปัจจัยทางภูมิศาสตร์ไม่ใช่ปัจจัยตัดสินเพียงอย่างเดียวว่าประเทศใดบ้างที่อยู่ในกลุ่มนี้ ทวีปยุโรปแบ่งออกเป็นกลุ่มกลุ่มยุโรปตะวันตกและอื่น ๆ และกลุ่มยุโรปตะวันออก นอกจากนั้น กลุ่มนี้ยังประกอบด้วยแคนาดา ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ซึ่งมีวัฒนธรรมและการเมืองสืบทอดมาจากรัฐยุโรปตะวันตกแต่ตั้งอยู่ห่างจากกันมาก ทางกลุ่มยังประกอบด้วยผู้สังเกตการณ์ ได้แก่ สหรัฐอเมริกา (ซึ่งไม่สามารถลงคะแนนเสียง แต่สามารถเสนอชื่อให้กับสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้) และสมาชิกเต็มชั่วคราว ได้แก่ อิสราเอล (บนพื้นฐานของ "การต่ออายุสมาชิกภาพเต็มตัวชั่วคราวอย่างถาวร")
ใน พ.ศ. 2550 กลุ่มประกอบด้วยรัฐสมาชิก 28 ประเทศ และได้รับการอนุมัติอีกครั้งหนึ่งใน พ.ศ. 2553
รัฐสมาชิก.
รัฐสมาชิกถาวรในยุโรปตะวันตก.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ข้อเสนอในการจัดระเบียบกลุ่มใหม่.
พ.ศ. 2543 ครบรอบหนึ่งปีการดำรงสมาชิกภาพกลุ่มเอเชียของนาอูรู ทำให้ได้รับการเรียกร้องจากประเทศให้จัดตั้งกลุ่มภูมิภาคโอเชียเนียขึ้น ร่วมไปถึงออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ภายในระบบการเลือกตั้งภูมิภาคสหประชาชาติ
สโตรมาโตไลต์

สโตรมาโตไลต์  เป็นโครงสร้างคล้ายหินพิเศษซึ่งมักเกิดจากการงอกพอกพูนในบริเวณน้ำตื้น เกิดขึ้นจากแบคทีเรีย อย่างเช่น สาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน (ไซยาโนแบคทีเรีย) นอกจากนี้ ยังอาจเกิดจากแบคทีเรียและสาหร่ายเซลล์เดียวชนิดอื่นได้อีกด้วย
ลักษณะ.
เมือกที่แบคทีเรียหลั่งออกมาจะดักจับตะกอนขนาดเล็กเอาไว้ ก่อนที่จะถูกยึดเข้าด้วยกันด้วยแคลเซียมคาร์บอเนต ซึ่งมาจากแบคทีเรียอีกเช่นกัน ทั้งหมดทำให้เกิดขึ้นเป็นโครงสร้างที่พบเห็นได้ตามชายทะเลบริเวณอ่าวบางแห่ง ไซยาโนแบคทีเรียใช้น้ำ คาร์บอนไดออกไซด์ และแสงอาทิตย์เพื่อสร้างอาหาร ตลอดจนได้ผลิตภัณฑ์เป็นก๊าซออกซิเจน 
ความสำคัญ.
ความสำคัญของสโตรมาโตไลต์คือ พวกมันเป็นหลักฐานฟอสซิลของสิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่ที่สุดบนโลก สโตรมาโตไลต์ที่เก่าแก่ที่สุดมีอายุมากถึง 3,450 ล้านปี ระหว่างบรมยุคอาร์เคียน
สิ่งมีชีวิตชนิดแรกของโลก.
ไซยาโนแบคทีเรียยุคแรกเป็นที่คาดกันว่ามีส่วนสำคัญต่อการเพิ่มปริมาณแก๊สออกซิเจนขึ้นอย่างมากในชั้นบรรยากาศยุคแรกเริ่มของโลกผ่านกระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง
โคลาเวีย เที่ยวบินที่ 348

โคลาเวีย เที่ยวบินที่ 3481 เป็นเที่ยวบินรับส่งผู้โดยสารภายในประเทศจากท่าอากาศยานนานาชาติซูร์กุต ซูร์กุต ประเทศรัสเซีย ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว มอสโก เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2554 ขณะที่โคกาลืยมาเวีย ตูโปเลฟ ตู-154-2 บี กำลังปฏิบัติการบินอยู่นั้น ได้เกิดระเบิดขึ้นหลังจากทำการลงจอดฉุกเฉินที่ซูร์กุต ทำให้มีผู้เสียชีวิต 4 คน อีก 34 คนได้รับบาดเจ็บ ซึ่งในจำนวนนี้ 4 คนได้รับบาดเจ็บสาหัส
อากาศยาน.
อากาศยานที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ คือ ตูโปเลฟ ตู-154 บี-2 หมายเลขทะเบียน RA-85588 หลายเลขลำดับผู้ผลิต 83A/588 อากาศยานลำดังกล่าวได้ทำการบินครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 โดยสายการบินแอโรฟลอต โดยมีเลขทะเบียน CCCP-85588 หลังจากนั้นได้ตกเป็นของมาเวียลมากาดันแอร์ไลนส์ ระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2537 ถึงสิงหาคม พ.ศ. 2542 ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นของวลาดิวอสตอคแอร์ โคกาลืยมาเวียเป็นเจ้าของเครื่องบินลำดังกล่าวในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550
อุบัติเหตุ.
อากาศยานได้รับรายงานว่าได้ลงจอดฉุกเฉินที่ท่าอากาศยานนานาชาติซูร์กุต หลังจากเกิดเพลิงลุกไหม้จากเครื่องยนต์ขณะทำการบินขึ้น อุบัติเหตุดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อเวลาประมาณ 13.12 น. ตามเวลาท้องถิ่น (8.12 น. UTC) เมต้าที่มีผลบังคับใช้อยู่ในขณะที่เกิดอุบัติเหตุขึ้นนั้นคือ METAR USRR 010800Z 16002MPS 5000 BR FEW006 BKN100 M30/M33 Q1052 TEMPO 2000 BR SCT003 RMK QBB200 QFE784 07////452 เครื่องยนต์ได้รับรายงานว่าเกิดระเบิดขึ้นหลังจากอากาศยานได้ทำการลงจอด มีผู้เสียชีวิต 3 คน และอีก 34 คนได้รับบาดเจ็บ ต้องนำตัวส่งโรงพยาบาล ในจำนวนนี้ 32 คน สูดหายใจเอาควันไฟเข้าไปและอีก 2 คน ถูกไฟไหม้ เครื่องบินถูกไฟเผาจนมอด ซึ่งถูกดับลงเมื่อเวลา 13.45 น. ตามเวลาท้องถิ่น สมาชิกของวงป๊อปรัสเซียยุค 1990 นา นา อยู่บนเครื่องบินระหว่างเกิดอุบัติเหตุด้วย ทางกระทรวงสาธารณสุขและการพัฒนาสังคมได้เปิดเผยตัวเลขจำนวนคนบนเครื่องว่ามีผู้โดยสาร 117 คน และลูกเรือ 18 คน
เหตุการณ์สืบเนื่อง.
หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าว หน่วยงานควบคุมดูแลการขนส่งกลางของรัสเซียแนะนำให้สายการบินทุกแห่งหยุดใช้เครื่องบินตู-154 บี จนกว่าสาเหตุของอุบัติเหตุครั้งดังกล่าวจะได้รับการสืบสวน ซึ่งส่งผลกระทบต่อเครื่องบิน 14 ลำ โคกาลืยมาเวียถูกผูกมัดให้จ่ายค่าชดเชยเป็นจำนวนเงิน 20,000 รูเบิลให้แก่ผู้โดยสารที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ดังกล่าว บริษัทประกันภัยรัสเซีย โซกัส ก็ได้กล่าวว่า ผู้โดยสารจะได้รับค่าชดเชยระหว่าง 20,000 ถึง 2,000,000 รูเบิล ครอบครัวของผู้โดยสารที่เสียชีวิตจะได้รับค่าชดเชย 2,000,000 รูเบิล ทางการเขตปกครองตนเองคันตี-มันซี–ยูกรา ได้แบ่งจ่ายเงินจำนวน 10,000,000 รูเบิลเพื่อสนับสนุนครอบครัวของผู้โดยสารที่ได้รับบาดเจ็บ
การสืบสวน.
คณะกรรมการการบินระหว่างรัฐของรัสเซียได้เปิดการสืบสวนเหตุการณ์ดังกล่าว นอกจากนี้ ยังมีการสืบสวนทางอาญาแยกต่างหากเพื่อสืบสวนข้อกล่าวหาการละเมิดกฎด้านความปลอดภัยการขนส่งและไฟ กระทรวงสถานการณ์ฉุกเฉินรัสเซียระบุว่า การสืบสวนเบื้องต้นชี้ให้เห็นว่าไฟฟ้าลัดวงจรเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดเพลิงไหม้ ซึ่งมีต้นเพลิงอยู่ที่บริเวณส่วนกลางลำตัวเครื่อง ด้านหน้าเครื่องยนต์ด้านหลัง
คณะกรรมการการบินระหว่างรัฐ

คณะกรรมการการบินระหว่างรัฐ (IAC)  เป็นองค์การบริหารซึ่งควบคุมการใช้และการบริหารการบินพลเรือนในเครือจักรภพรัฐเอกราช คณะกรรมการดังกล่าวได้รับการก่อตั้งใน พ.ศ. 2534 เมื่อรัฐอดีตสหภาพโซเวียตทั้ง 12 ประเทศได้ร่วมลงนามในความตกลงระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการบินพลเรือนและการใช้น่านฟ้า คณะกรรมการดังกล่าวมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่มอสโก ประเทศรัสเซีย
คณะกรรมการสืบสวนอุบัติเหตุของคณะกรรมการดังกล่าวมักเป็นผู้สืบสวนอุบัติเหตุทางการบินในอดีตสาธารณรัฐโซเวียต
รัฐที่ร่วมลงนามในคณะกรรมการดังกล่าว ประกอบด้วย อาเซอร์ไบจาน, เบลารุส, จอร์เจีย (ปัจจุบันถอนตัวออกแล้ว), คาซัคสถาน, คีร์กีซสถาน, มอลโดวา, รัสเซีย, ทาจิกิสถาน, เติร์กเมนิสถาน และอุซเบกิสถาน
ทราวิฑ

ทราวิฑ หรือ ทราวิฑะ  หรือ มิลักขะ  หรือ ดราวิเดียน  เป็นคำที่ชาวอารยัน (ชาวอิหร่านโบราณ) ใช้เรียกชาวทมิฬ ซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองเดิมของอินเดีย โดยดูถูกว่า ชาวพื้นเมืองที่มีความล้าหลัง มีวิถีชีวิต วัฒนธรรมประเพณีที่แปลกประหลาด และเป็นที่เกลียดชังของชาวอารยันผู้ดำรงอารยธรรมเมโสโปเตเมีย นอกจากนี้ มีคำกล่าวว่า "เรารับความเกลียดชังมิลักขะมาจากพระสงฆ์ในศาสนาลังกาวงศ์"
ประวัติศาสตร์.
ก่อนที่ชาวอารยัน (ชาวตะวันตกเรียกว่าชาวเปอร์เซีย) ซึ่งเป็นชาวอิหร่านโบราณ จะอพยพเข้ามาในดินแดนชมพูทวีป มีชาวทราวิฑะ หมายถึง ชาวทมิฬเดิมอาศัยอยู่แถบลุ่มแม่น้ำสินธุมานานกว่า 1,500 ปี ก่อนคริสตกาล
มีทั้งภาษาทมิฬ และอักษรทมิฬ บ่งบอกถึงความเป็นรัฐชาติในอดีต ปัจจุบันกลายเป็นชนกลุ่มน้อย ที่มีภาษาตนเองอย่างเป็นทางการใน อินเดีย ศรีลังกา และสิงคโปร์
วอตส์มายเนม? (เพลงสนูป ด็อกกี้ ด็อกก์)

"วอตส์มายเนม?"  หรือเรียกว่า "ฮู แอม ไอ? (วอตส์มายเนม?)"  เป็นซิงเกิลเปิดตัวของแร็ปเปอร์ สนูป ด็อกกี้ ด็อกก์จากอั้ลบั้มชุดแรก "Doggystyle" เพลงนี้ได้ขึ้นท็อปเท็นฮิตใน บิลบอร์ดฮอต 100 ติดอันดับที่ #8 ในปี 1994
อิม ชี-บิน

อิม ชี-บิน  เกิดวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1979 เป็นทั้งนักมวยไทย และมวยคิกบ็อกซิ่งรุ่นมิดเดิลเวทชาวเกาหลีใต้จากข่านยิม/ทีมชีบิน ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ เขาเป็นแชมป์โคเรียเค-วัน แมกซ์ สามสมัย ซึ่งในขณะนี้เขากำลังเข้าร่วมแข่งขันในเค-วัน แม็กซ์ และเคยเรียนมวยไทยที่ซินบียิม โดยมีซินบี แตวุง นักมวยไทยชาวไทยเป็นเจ้าของ ก่อนที่เขาจะสร้างโรงยิมเป็นของตัวเองที่มีชื่อว่า เดอะข่าน ที่โซล ในเวลาต่อมา
ประวัติ.
อิม ชี-บิน ได้เปิดตัวในเค-วันครั้งแรก ในรายการเค-วัน เวิลด์ แมกซ์ 2005 โอเพ่น ในการต่อสู้ปราบคู่แข่งซึ่งจัดสถานที่ขึ้นสำหรับ เค-วัน เวิลด์แมกซ์ ไฟนอล โดยพบกับเจ้าของตำนาน เค-วัน แมกซ์ ที่มีชื่อว่ามาซาโตะ โดยลิมได้พ่ายแพ้ด้วยการตัดสินอย่างเป็นเอกฉันท์ ในปีถัดมา อิมได้รับการเปิดตัวและชนะรายการเค-วัน ไฟท์ติ้งเน็ตเวิร์ก ข่าน 2006 ในปูซาน เขาได้เอาชนะซู ฮวานลี ด้วยเทคนิเคิลน็อคเอาท์ และผ่านการคัดเลือกใน เค-วัน เวิลด์แมกซ์ 2006 โอเพ่น เช่นเดียวกับปีก่อนที่อิมไม่สามารถเข้าสู่รอบสุดท้าย เขาได้พ่ายแพ้ให้กับทาคายูกิ โคฮิรูอิมากิ โดยเป็นฝ่ายแพ้ไปด้วยเทคนิเคิลน็อคเอาท์
อิมได้หวนกลับมาอีกครั้งในรายการเค-วัน ไฟท์ติ้งเน็ตเวิร์ก ข่าน 2007 อินโซล เนื่องจากชัยชนะในปีก่อนของเขานั้นเป็นที่ชื่นชอบของผู้คน เขาพยายามแสดงความก้าวหน้า แต่ก็แพ้ในรอบไฟนอลในนัดรี-แมตช์ ของคู่ชกเดิมที่มีชื่อว่าซู ฮวานลี โดยลิมเป็นฝ่ายแพ้น็อค นั่นหมายความว่าเขาไม่สามารถที่จะเข้าร่วมแข่งขันในรายการเค-วัน เวิลด์แมกซ์ ไฟนอลอิลิมิเนชั่นได้ ในค.ศ. 2008 อิมชนะรายการเค-วัน เอเชียแมกซ์ 2008 อินโซล เอเชียทัวร์นาเมนท์ ตามกระแสนิยมของการทำลาย โดยสามารถหยุดยั้งคู่ชกได้ทั้งสามราย ก่อนที่จะแพ้ในรายการเค-วัน เวิลด์แมกซ์ไฟนอล 16 ในภายหลัง เช่นเดียวกับความพยายามของเขาก่อนหน้านี้ที่เขาไม่สามารถเข้าสู่รอบไฟนอล โดยได้แพ้ให้กับยาสุฮิโร่ คิโดะ โดยการชนะน็อค
ค.ศ. 2009 เป็นอีกครั้งที่ได้เห็นอิมเข้าร่วมการแข่งขัน และชนะรายการคัดเลือกระดับภูมิภาค โดยการตีซู ฮวานลี ซึ่งเป็นคู่แข่งในท้องถิ่นของตน และผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การแข่งขันรายการเค-วัน เวิลด์แมกซ์ ไฟนอล ได้ในที่สุด แล้วก็เป็นอีกครั้งหนึ่งที่อิมไม่สามารถสร้างอันดับให้กับตนเองได้ เขาได้แพ้คะแนนตัดสินให้กับนักต่อสู้ชาวญี่ปุ่นที่มีชื่อว่ายูยะ ยามาโมโต้ เนื่องจากอาการบาดเจ็บทำให้เขาพบว่ามีโอกาสจำกัดสำหรับค.ศ. 2010 และไม่มีโอกาสเข้าสู่รายการเค-วัน เวิลด์แมกซ์ไฟนอล ได้ในครั้งนั้น แม้ว่าเขามีผลงานไฮไลท์เพียงรายการเดียวในปีดังกล่าว แต่อย่างไรก็ตาม เขาก็สามารถชนะ วาลเด็ท กาชิ โดยใช้เวลาเพียง 16 วินาที ในรายการ W.A.K.O. 2010 โปรเวิลด์ชาเลนจ์
มาทิสยาฮู

แมตทิว พอล มิลเลอร์  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มาทิสยาฮู  เป็นนักดนตรี ชาวอเมริกัน-ยิว ศาสนายิวนิกายฮาสิดิก เป็นที่รู้จักในการนำรวมรูปแบบของยิวดั้งเดิมเข้ากับดนตรีเร้กเก้ ร็อก และบีตบอกซ์ ฮิปฮอป ซิงเกิลแรกของมาทิสยาฮูที่ชื่อ "King Without a Crown" ติดในท็อป 40 และตั้งแต่ปี 2004 เขาได้ออกสตูดิโออัลบั้ม 3 ชุด และอัลบั้มแสดงสด 2 ชุด รีมิกซ์ 2 ชุด และดีวีดีคอนเสิร์ต 1 ชุด ในการทำงานของเขา มาทิสยาฮูทำงานร่วมกับบิล ลาสเวล และโปรดิวเซอร์เพลงเร้กเก้ สลายแอนด์ร็อบบี
สนามแม่เหล็กของดาวฤกษ์

สนามแม่เหล็กของดาวฤกษ์  คือสนามแม่เหล็กที่เกิดขึ้นจากการเคลื่อนที่ของพลาสมาที่นำกระแสไฟฟ้าภายในดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักซึ่งเผาไหม้ด้วยออกซิเจน การเคลื่อนที่นี้เกิดขึ้นจากการพาความร้อน อันเป็นรูปแบบการถ่ายเทพลังงานอย่างหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่ทางกายภาพของสสาร สนามแม่เหล็กที่เกิดขึ้นในบริเวณนั้นส่งผลต่อพลาสมา ทำให้ยิ่งเพิ่มความดันขึ้นโดยไม่สมดุลกับความหนาแน่น ทำให้เกิดย่านแม่เหล็กเพิ่มสูงขึ้นเมื่อเทียบกับพลาสมาที่เหลือ จนกระทั่งถึงขอบเขตโฟโตสเฟียร์ของดาวฤกษ์ ซึ่งทำให้เกิดจุดบนดาวฤกษ์บนพื้นผิวดาว และเกิดปรากฏการณ์ coronal loop ตามมาด้วย