pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โครงการพลังงานไฟฟ้าน้ำอู

โครงการพลังงานไฟฟ้าน้ำอู (Nam Ou Hydropower Project) หรือชื่อเต็มคือ โครงการพลังงานน้ำขั้นบันไดในลุ่มน้ำอูของลาว  เป็นโครงการเขื่อนผลิตไฟฟ้าจำนวนเจ็ดแห่ง ซึ่งตั้งอยู่บนแม่น้ำอู ประเทศลาว ก่อสร้างโดยบริษัทร่วมทุนระหว่างจีน-ลาว
ความเป็นมา.
แนวคิดของโครงการถูกเริ่มขึ้น 1995 ในตอนแรกถูกกำหนดเป้าหมายเพื่อส่งออกไฟฟ้าให้แก่ประเทศไทย แต่ก็ไม่มีความคืบหน้าอย่างเป็นทางการ จนกระทั่งมีการลงนามข้อตกลงพัฒนาโครงการในปี 2007 ตามมาด้วยการศึกษาความเป็นไปได้ในปี 2009 นำโดยบริษัทพลังงานน้ำของจีน โครงการนี้ถูกแบ่งออกเป็นสองระยะ ระยะที่หนึ่งประกอบด้วยเขื่อนแห่งที่ 2, 5, และ 6 ระยะที่สองประกอบด้วยเขื่อนแห่งที่ 1, 3, 4, และ 7
โครงการพลังงานไฟฟ้าน้ำอูมีกำลังการผลิตไฟฟ้ารวมกัน 1,272 เมกะวัตต์ ผลิตไฟฟ้าได้รวมกัน 4,964 ล้านหน่วยต่อปีใช้เงินลงทุนรวม 2.73 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ไฟฟ้าที่ได้จะส่งออกให้ประเทศเวียดนาม สัมปทานเขื่อนในระยะที่หนึ่งมีอายุ 25 ปี สัมปทานเขื่อนในระยะที่สองมีอายุ 29 ปีนับตั้งแต่เริ่มการผลิตเชิงพาณิชย์
การก่อสร้างระยะที่หนึ่งเริ่มขึ้นในปี 2012 และเปิดใช้งานครบในปี 2018 ระยะสองเริ่มก่อสร้างในปี 2016 และเปิดใช้งานครบในปี 2022 การก่อสร้างเขื่อนน้ำอูทั้งหมดส่งผลให้ต้องมีการอพยพชาวบ้านอย่างน้อย 89 หมู่บ้าน
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 8

การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 8  จัดขึ้นเป็นสองสมัย ครั้งแรกระหว่างวันที่ 15–27 กันยายน ค.ศ. 1956 และครั้งที่สองระหว่างวันที่ 5–23 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 ณ กรุงปักกิ่ง นับเป็นการประชุมครั้งแรกของพรรคคอมมิวนิสต์จีนนับตั้งแต่เข้าควบคุมจีนแผ่นดินใหญ่และก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนใน ค.ศ. 1949 การประชุมครั้งนี้จัดขึ้นหลังการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 7 และก่อนการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 9 ผู้แทน 1,026 คนและผู้แทนสำรอง 86 คนเข้าร่วมประชุมในนามสมาชิกพรรค 10.73 ล้านคน
ขณะนั้นมหาศาลาประชาชนยังไม่ถูกสร้างขึ้น จึงได้จัดประชุมในห้องประชุมสภาที่ปรึกษาการเมืองแห่งชาติแทน
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 8 (จีน: 中国共产党第八次全国代表大会) จัดขึ้นเป็นสองสมัย โดยสมัยแรกระหว่างวันที่ 15–27 กันยายน ค.ศ. 1956 และสมัยที่สองระหว่างวันที่ 5–23 พฤษภาคม ค.ศ. 1958 ณ กรุงปักกิ่ง การประชุมครั้งนี้ถือเป็นการประชุมใหญ่ครั้งแรกของพรรคคอมมิวนิสต์จีนหลังจากที่พรรคได้เข้าควบคุมจีนแผ่นดินใหญ่และก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในปี ค.ศ. 1949 โดยมีผู้แทนจำนวน 1,026 คน และผู้แทนสำรอง 86 คน เข้าร่วมในนามสมาชิกพรรคจำนวน 10.73 ล้านคน เนื่องจากในขณะนั้นมหาศาลาประชาชนยังไม่แล้วเสร็จ การประชุมจึงจัดขึ้นที่ห้องประชุมของสภาที่ปรึกษาการเมืองแห่งชาติแทน การประชุมครั้งนี้มีความสำคัญต่อการกำหนดนโยบายและทิศทางของพรรคในช่วงปีแรกหลังการก่อตั้งประเทศ และเป็นสะพานเชื่อมต่อระหว่างการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 7 และครั้งที่ 9
รายละเอียดการประชุม.
การก้าวกระโดดไกลไปข้างหน้าถูกประกาศใช้และบังคับใช้ฝ่ายเดียว 
ความสำคัญ.
การประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 8 เป็นการประชุมใหญ่ครั้งแรกที่จัดขึ้นในรอบ 11 ปี และเป็นการประชุมใหญ่ครั้งแรกนับตั้งแต่การก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีน ความคิดของเหมา เจ๋อตงถูกถอดจากธรรมนูญพรรคคอมมิวนิสต์จีนและลัทธิบูชาบุคคลถูกประณาม เทคโนแครตของพรรคอย่างหลิว เช่าฉีและเติ้ง เสี่ยวผิง ก็มีบทบาทสูงขึ้น และมีการเลือกคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 8
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 7

การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 7  จัดขึ้นระหว่างวันที่ 23 เมษายน ถึง 11 มิถุนายน ค.ศ. 1945 ณ นครเหยียนอาน มณฑลฉ่านซี การประชุมครั้งนี้เกิดขึ้นใกล้ช่วงสิ้นสุดของสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ในช่วงเวลาสงบศึกที่ไม่แน่นอนระหว่างก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์ โดยแต่ละฝ่ายยังคงรักษาฐานที่มั่นของตนไว้ในภูมิภาคต่าง ๆ ของจีน การประชุมครั้งนี้มีขึ้นภายหลังการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 6 และก่อนการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 8
การประชุม.
ระหว่างการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 7 เหมา เจ๋อตง ได้กล่าวสุนทรพจน์เรื่อง "รัฐบาลผสม" ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นการขยายความจากหลักการ"ประชาธิปไตยใหม่" ที่เขาเคยอธิบายไว้ในบทความก่อนหน้านี้เรื่อง "ประชาธิปไตยใหม่"#เปลี่ยนทาง 
ระหว่างการประชุม เหมาได้กล่าวถึงการรบแบบกองโจรของพรรคคอมมิวนิสต์ว่าเป็น "ยุทธวิธีแบบนกกระจอก":#เปลี่ยนทาง 
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />ในช่วงเริ่มต้นของสงครามต่อต้านการรุกรานของญี่ปุ่น ศักยภาพทางทหารของเรามีเพียงน้อยนิด อุปมาเหมือนนิ้วก้อย เราจะเพิ่มพูนศักยภาพนี้ได้อย่างไร? ด้วยยุทธวิธีการแบบกองโจร การต่อสู้แบบประชาชนทั่วไป เช่นเดียวกับนกกระจอกที่บินไปทุกหนทุกแห่งเพื่อหาอาหาร ... แม้ว่านกกระจอกจะเป็นสัตว์ที่มีพฤติกรรมฉวยโอกาส ตามหาแต่ผลประโยชน์ แต่ถึงแม้ว่ามันจะมีขนาดเล็ก เมื่อรวมกันแล้วก็มีจำนวนมากถึง 910,000 ตัว เราจะเป็นเพียงกองกำลังขนาดเล็กเช่นนี้ตลอดไปหรือ? ชัยชนะอันยั่งยืนจงมีแก่การต่อสู้แบบกองโจร! ประวัติศาสตร์ได้พิสูจน์แล้วว่ากองกำลังแบบกองโจรของเราไม่ใช่เพียงกองกำลังขนาดเล็กธรรมดา มันสามารถพัฒนาและเติบโตเป็นกองทัพที่แข็งแกร่งได้ เช่นเดียวกับในตำนานจีนโบราณที่กล่าวถึงเหยี่ยวซึ่งสามารถบินข้ามจากทะเลเหนือไปยังทะเลใต้ได้ด้วยการโบกปีกเพียงครั้งเดียว เช่นเดียวกัน กองกำลังขนาดเล็กของเราจะพัฒนาและเติบโตเป็นกองทัพที่มีจำนวนสามล้าน ห้าล้านนาย กองกำลังแบบกองโจรตัวเล็กของเราจะเติบโตเป็นกองทัพที่แข็งแกร่ง สามารถกวาดล้างศัตรูทั่วแผ่นดินจีนได้
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 6

การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 6  จัดขึ้นระหว่างวันที่ 18 มิถุนายน ถึง 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1928 เนื่องจากรัฐบาลชาตินิยมจีนได้เริ่มกวาดล้างสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนอย่างหนัก จึงทำให้การประชุมครั้งนี้ต้องจัดขึ้นที่กรุงมอสโก ภายใต้การชี้นำของโคมินเทิร์น ผู้แทนได้เลือกคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 6 การประชุมเต็มคณะครั้งที่ 1 ของคณะกรรมาธิการกลางชุดที่ 6 ได้มีมติเลือกเซี่ยง จงฟา เป็นเลขาธิการ และเลือกกรมการเมืองชุดที่ 6 สมาชิกถาวร 5 คนของ คณะกรรมาธิการสามัญประจำกรมการเมือง ได้แก่ เซี่ยง จงฟา, โจว เอินไหล, ซู จ้าวเจิง, เซี่ยง อิง และไช่ เหอเซิน 
หัวข้อหารือที่สำคัญที่สุดคือการล่มสลายของแนวร่วมแรกระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์จีนและก๊กมินตั๋ง สงครามกลางเมืองจีนเริ่มต้นขึ้นและพรรคคอมมิวนิสต์จีนก็ถูกขับไล่ลงใต้ดินเป็นส่วนใหญ่ การประชุมสภาแห่งชาติครั้งต่อไปไม่ถูกจัดขึ้นกระทั่ง ค.ศ. 1945
เนื่องในวาระครบรอบ 100 ปีพรรคคอมมิวนิสต์จีนใน ค.ศ. 2021 สำนักหอจดหมายเหตุรัฐบาลกลางรัสเซียได้มอบเอกสารการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 6 ให้แก่จีน
ฮอกมาเนย์

ฮอกมาเนย์  เป็นเทศกาลเฉลิมฉลองการขึ้นปีใหม่ของชาวสกอตแลนด์ โดยในการเฉลิมฉลองจะมีการมอบของขวัญและการเยี่ยมบ้านเพื่อน โดยมีความเชื่อกันว่าผู้ใดที่เข้ามาในบ้านเป็นคนแรกนับจากขึ้นปีใหม่เมื่อเวลาเที่ยงคืน ผู้นั้นเป็นผู้ที่นำโชคลาภมาให้สำหรับปีถัดไป และจะเฉลิมฉลองตั้งแต่ช่วงเย็นของวันสิ้นปี (31 ธันวาคม) ไปจนถึงช่วงหลังขึ้นปีใหม่ในวันที่ 1 มกราคม แต่ในบางแห่งยังมักเฉลิมฉลองต่อไปอีกจนถึงวันที่ 2 มกราคม และวันที่ 2 มกราคมนี้ก็ยังเป็นวันหยุดราชการในประเทศสกอตแลนด์อีกด้วย
ที่มา.
ว่ากันว่าที่มาของฮอกมาเนย์นั้นกำเนิดมาจากการเฉลิมฉลองเหมายันของชาวนอร์ส และยังมีการนำประเพณีเฉลิมฉลองซาวินของชาวเกลมาผสานเข้าด้วยกัน ชาวไวกิงยังมีการเฉลิมฉลองยูล ซึ่งเป็นรากฐานของสิบสองวันแห่งคริสต์มาสในเวลาต่อมา (ในสกอตแลนด์บางครั้งเรียกว่า "ดาฟต์เดยส์") ในสกอตแลนด์ไม่ได้มีการเฉลิมฉลองเทศกาลคริสต์มาส แต่จะนิยมเฉลิมฉลองฮอกมาเนย์ซึ่งเป็นเทศกาลดั้งเดิมมากกว่า โดยน่าจะเป็นผลมาจากการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์ซึ่งมองว่าคริสต์มาสเป็นเทศกาลที่ค่อนข้างเอนเอียงไปทางนิกายโรมันคาทอลิก
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 5

การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 5  จัดขึ้นระหว่างวันที่ 27 เมษายน ถึง 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1927 ที่ นครอู่ฮั่น ประเทศจีน การประชุมครั้งนี้จัดขึ้นทันทีหลังเหตุการณ์การสังหารหมู่คอมมิวนิสต์และผู้สนับสนุนที่เซี่ยงไฮ้ สาธารณรัฐจีนเป็นรัฐบาลอย่างเป็นทางการของจีนในขณะนั้น และคอมมิวนิสต์ถูกกดขี่ข่มเหงอย่างกว้างขวางโดยก๊กมินตั๋งที่ปกครองอยู่ 
การประชุมสภาแห่งชาติแห่งชาติครั้งที่ 5 ได้มีมติให้จัดตั้งคณะกรรมาธิการกลางชุดที่ 5 การประชุมครั้งนี้เกิดขึ้นหลังการการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 4 และก่อนการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 6 นับเป็นการสิ้นสุดระยะแรกของการปฏิวัติคอมมิวนิสต์จีน (ค.ศ. 1921–27) และเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามกลางเมืองจีน
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 4

การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 4  จัดขึ้นในนิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้ ณ บ้านพักฉือคู่เหมิน เลขที่ 8 ซอย 256 ถนนตงเป่าซิง ระหว่างวันที่ 11 ถึง 22 มกราคม ค.ศ. 1925 การประชุมครั้งนี้มีผู้เข้าร่วม 20 คน ซึ่งเป็นตัวแทนของสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน 994 คน จัดขึ้นหลังจากการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3 และก่อนการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 5 รายงานการประชุมร่างโดยเฉิน ตู๋ซิ่ว ผู้แทนคณะกรรมาธิการบริหารกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 3
นามนัย

นามนัย  เป็นภาพพจน์อย่างหนึ่งในภาษาซึ่งเป็นการนำชื่อหรือคำที่ใช้แทนสิ่งหนึ่งที่มีความเกี่ยวเนื่องกับแนวคิดหนึ่งอย่างใกล้ชิด มาใช้อ้างถึงหรือกล่าวถึงแนวคิดนั้น ซึ่งพบได้บ่อยทั้งในภาษาพูดและภาษาเขียน
นามนัยนั้นมีความคล้ายคลึงกับอุปลักษณ์ ซึ่งทั้งคู่ต่างก็เป็นการกล่าวถึงสิ่งหนึ่งด้วยคำอีกคำหนึ่ง แต่มีความแตกต่างคืออุปลักษณ์จะเป็นการแทนคำโดยพิจารณาจากการเปรียบเทียบระหว่างสิ่งหนึ่งกับอีกสิ่งหนึ่ง ส่วนนามนัยจะเป็นการแทนคำจากความเกี่ยวเนื่องหรือสัมพันธ์กันของสิ่งหนึ่งกับอีกสิ่งหนึ่ง แต่ไม่จำเป็นต้องมีการเปรียบเทียบก็ได้
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3

การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3  จัดขึ้นในนครกว่างโจว ณ เลขที่ 31 ถนนซฺวี่กู้ยฺเวี่ยน ระหว่างวันที่ 12 มิถุนายน ถึง 20 มิถุนายน ค.ศ. 1923 หลังการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 2 และก่อนการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 4 การประชุมครั้งนี้มีผู้แทนจากทั่วประเทศจีนและมอสโกเข้าร่วม 40 คน ซึ่งเป็นตัวแทนสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนจำนวน 420 คน
การประชุมดังกล่าวจัดขึ้นโดยเฉิน ตู๋ซิ่ว โดยมีหลี่ ต้าจาว, จาง กั๋วเทา, ถาน ผิงชาน, ไช่ เหอเซิน, เฉิน ถานชิว, หลัว จางหลง และเฮ็งก์ สนีฟลีท (ผู้แทนองค์การคอมมิวนิสต์สากล) เข้าร่วมด้วย สนีฟลีทได้บรรยายสรุปต่อการประชุมเกี่ยวกับการสอบสวนของโคมินเทิร์นเกี่ยวกับความร่วมมือระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์จีนและก๊กมินตั๋ง การประชุมใหญ่ได้จัดการเลือกตั้งเพื่อเลือกสมาชิกเข้าสู่คณะกรรมาธิการบริหารกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนชุดที่ 3 และร่างมติของการประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 3
ภาวะหลายความหมาย

ภาวะหลายความหมาย  เป็นปรากฏการณ์ที่คำ หน่วยคำ วลี หรือสัญลักษณ์สามารถมีความหมายได้หลายความหมาย หรือตีความหมายได้หลายรูปแบบ ขึ้นอยู่กับบริบทที่ใช้คำเหล่านั้น โดยความหมายเหล่านี้จะไม่ใช่ความหมายที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่จะมีความเชื่อมโยงหรือความสัมพันธ์กันในระดับที่สามารถเข้าใจได้จากรากฐานหรือพื้นฐานของคำเดียวกัน 
ภาวะหลายความหมายแตกต่างจากภาวะพ้องรูปพ้องเสียงตรงที่คำที่มีภาวะเหล่านั้นจะมีรูปและเสียงที่เหมือนกันโดยความบังเอิญเท่านั้น แต่คำที่มีภาวะหลายความหมายจะเกิดจากการที่ความหมายทั้งหลายของคำนั้นมีรากที่เกี่ยวเนื่องหรือสัมพันธ์กัน
ตัวอย่างของภาวะหลายความหมาย เช่นคำว่า "หัว" ซึ่งสามารถหมายถึงส่วนที่อยู่บนสุดของร่างกาย (หัวของคน) หรือหมายถึงผู้นำ (หัวหน้า) หรือแม้กระทั่งจุดเริ่มต้นของบางสิ่ง (หัวเรื่อง) โดยความหมายทั้งสามนี้ยังคงมีรากฐานเดียวกันที่สื่อถึงการอยู่ในตำแหน่งสูงสุดหรือจุดเริ่มต้นของสิ่งต่างๆ ซึ่งทำให้การตีความคำนี้เป็นไปได้หลายแบบ ขึ้นอยู่กับบริบทที่ใช้
ชาวออสโตรนีเซียน

ชาวออสโตรนีเซียน  บางครั้งเรียกว่า กลุ่มคนที่พูดภาษาออสโตรนีเซียน (Austronesian-speaking peoples) และหมายถึงกลุ่มคนจำนวนมากจากสถานที่ต่าง ๆ เช่น ไต้หวัน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางทะเลบางส่วนของอินโดจีน ไมโครนีเซีย ชายฝั่งเกาะนิวกินี เกาะเมลานีเซีย พอลินีเชีย และมาดากัสการ์ ซึ่งพูดภาษาที่บางกลุ่มจัดประเภทเป็นตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน นอกจากนี้ยังรวมถึงชนพื้นเมืองกลุ่มน้อยในเวียดนาม กัมพูชา เมียนมาร์ ไทย ไหหลำ คอโมโรส และหมู่เกาะช่องแคบทอร์เรส 
ทฤษฎีหนึ่งชี้ให้เห็นว่าชนชาติดังกล่าว มีต้นกำเนิดมาจากการอพยพทางทะเลในยุคก่อนประวัติศาสตร์ จากไต้หวันเมื่อประมาณ 3,000 ถึง 1,500 ปีก่อนคริสตศักราช ชาวออสโตรนีเซียนเดินทางมาถึงฟิลิปปินส์ตอนเหนือสุด โดยเฉพาะหมู่เกาะบาตาเนส เมื่อประมาณ 2,200 ปีก่อนคริสตศักราช สันนิษฐานว่ามีการใช้ใบเรือก่อน 2,000 ปีก่อนคริสตศักราช #เปลี่ยนทาง ทฤษฎีนี้ทำให้สามารถ "แพร่กระจายอย่างรวดเร็วเป็นระยะ ๆ" ไปยังหมู่เกาะอินโด-แปซิฟิก ซึ่งมาบรรจบกันที่นิวซีแลนด์เมื่อราว ป. 1250 CE ทฤษฎีนี้โต้แย้งว่าในช่วงเริ่มแรกของการอพยพ พวกเขาได้เผชิญและผสานรวม (หรือถูกผสานรวมโดย) ประชากรยุคหินเก่าที่อพยพมาก่อนหน้านี้ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทรและนิวกินี นอกจากนั้นยังมีการอ้างว่าผู้คนกลุ่มนี้ไปได้ไกลถึงเกาะอีสเตอร์ ทางทิศตะวันออก มาดากัสการ์ ทางทิศตะวันตก และนิวซีแลนด์ทางทิศใต้ ในระยะที่ไกลที่สุด พวกเขาอาจไปถึงทวีปอเมริกาด้วย
ปาเนตโตเน

ปาเนตโตเน  หรือ ปาเนตูง  เป็นขนมปังหวานและฟรุตเค้กชนิดหนึ่งในตำรับอาหารอิตาลี มีต้นกำเนิดจากเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี มักทำและรับประทานกันในช่วงเทศกาลคริสต์มาสและเทศกาลปีใหม่ในยุโรปตะวันตก ยุโรปใต้ และยุโรปตะวันออกเฉียงใต้ รวมถึงในอเมริกาใต้ เอริเทรีย ออสเตรเลีย สหรัฐ และแคนาดา
ปาเนตโตเนมีรูปทรงคล้ายโดมที่นูนขึ้นจากฐานทรงกระบอก โดยทั่วไปขนมที่มีน้ำหนัก 1 กิโลกรัม (2 ปอนด์) จะมีความสูงประมาณ 12–15 เซนติเมตร (4½–6 นิ้ว) นอกจากฐานทรงกระบอกแล้วยังอาจใช้ฐานรูปแบบอื่น เช่น รูปแปดเหลี่ยมหรือรูปดาวยอดตัด (ซึ่งพบได้บ่อยกว่าในปันโดโร) การทำปาเนตโตเนนั้นใช้กระบวนการยาวนาน เริ่มจากการบ่มแป้งที่มีสภาพเป็นกรดคล้ายกับแป้งหมัก การปล่อยให้ขึ้นฟูเพียงอย่างเดียวก็กินเวลาหลายวัน แต่เป็นขั้นตอนสำคัญที่ทำให้ได้เนื้อขนมที่นุ่มเป็นเอกลักษณ์ ส่วนผสมสำคัญที่ใส่ลงไปคือผิวส้มเชื่อม ผิวมะงั่วเชื่อม และผิวเลมอนเชื่อม รวมถึงลูกเกดซึ่งมักใส่แบบแห้งและไม่แช่น้ำ มีรูปแบบอื่น ๆ อีกมากมายให้เลือก เช่น แบบเรียบหรือใส่ช็อกโกแลต ขนมนี้เสิร์ฟเป็นชิ้นรูปลิ่มโดยตัดในแนวตั้ง และมักเสิร์ฟกับเครื่องดื่มร้อนรสหวานหรือไวน์หวานอย่างไวน์อัสตีและมอสกาโตดัสตี ในบางภูมิภาคของอิตาลีเสิร์ฟพร้อมกับเกรมาอัลมัสการ์โปเน ซึ่งเป็นครีมที่ได้จากการผสมไข่ มัสการ์โปเน และเหล้าหวานเข้าด้วยกัน
ในปัจจุบันมีความพยายามผลักดันให้ปาเนตโตเนได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งกำเนิดที่ได้รับการคุ้มครอง  และแหล่งกำเนิดที่ได้รับการควบคุม  แต่ยังไม่สำเร็จ ปาโอโล เด กัสโตร อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการเกษตรอิตาลี เป็นผู้หนึ่งที่พยายามหาแนวทางปกป้องปาเนตโตเนของอิตาลีจากการแข่งขันที่เพิ่มขึ้นในอเมริกาใต้ และกำลังพิจารณาถึงความเป็นไปได้ในการดำเนินการผ่านองค์การการค้าโลก
หมู่เกาะช่องแคบทอร์เรส

หมู่เกาะช่องแคบทอร์เรส  เป็นกลุ่มเกาะที่ประกอบด้วยเกาะเล็กอย่างน้อย 274 เกาะในช่องแคบทอร์เรส ซึ่งเป็นทางน้ำที่แบ่ง คาบสมุทรเคปยอร์กทางตอนเหนือสุดของทวีปออสเตรเลียกับเกาะนิวกินี ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ กิโลเมตร แต่พื้นที่ทั้งหมดมี .
หมู่เกาะนี้มีชนพื้นเมืองชาวช่องแคบทอร์เรสอาศัยอยู่ เจมส์ คุกอ้างสิทธิ์ในอำนาจอธิปไตยของอังกฤษเหนือพื้นที่ทางตะวันออกของออสเตรเลียเป็นครั้งแรกที่เกาะพอสเซสชัน ใน ค.ศ. 1770 แต่การบริหารของอังกฤษเริ่มในหมู่เกาะช่องแคบทอร์เรสในปี 1862 ปัจจุบันหมู่เกาะเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของควีนส์แลนด์ซึ่งเป็นรัฐหนึ่งในเครือรัฐออสเตรเลีย แต่ได้รับการบริหารโดยหน่วยงานภูมิภาคช่องแคบทอร์เรส (Torres Strait Regional Authority) ซึ่งเป็นหน่วยงานตามกฎหมายของรัฐบาลกลางออสเตรเลีย มีเกาะไม่กี่เกาะที่อยู่ใกล้กับชายฝั่งของแผ่นดินใหญ่ของนิวกินี อยู่ใน จังหวัดตะวันตกของปาปัวนิวกินี โดยเกาะที่สำคัญที่สุดคือ เกาะดารูซึ่งมีเมืองหลักคือ ดารู
กลุ่มเกาะลุยซีอาด

กลุ่มเกาะลุยซีอาด  ประกอบด้วยเกาะภูเขาไฟขนาดใหญ่ 10 เกาะซึ่งมักมีแนวปะการังอยู่โดยรอบ และเกาะปะการังขนาดเล็กอีก 90 เกาะในประเทศปาปัวนิวกินี
กลุ่มเกาะตั้งอยู่ห่าง 200 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะนิวกินี ทอดยาวกว่า และแผ่ขยายไปทั่วพื้นที่มหาสมุทร ระหว่างทะเลโซโลมอน ทางเหนือและทะเลคอรัล ทางทิศใต้ พื้นที่รวมของเกาะมีประมาณ 
มีเกาะโรไกอา (Rogeia) ซามาไร และซาริบา ตั้งอยู่ใกล้กับเกาะนิวกินีมากที่สุด ในขณะที่เกาะมีซีมา วานาติไน และเกาะรอสเซล ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกมากกว่า
อ่าวตรีเยสเต

อ่าวตรีเยสเต  เป็นอ่าวตื้นในทะเลเอเดรียติก อยู่ส่วนเหนือสุดของทะเลเอเดรียติก เป็นส่วนหนึ่งของอ่าวเวนิส อ่าวอยู่ในพื้นที่ของประเทศอิตาลี สโลวีเนีย และโครเอเชีย อ่าวตั้งอยู่ทางตอนใต้ติดกับคาบสมุทรอิสเตรีย ซึ่งเป็นคาบสมุทรที่ใหญ่ที่สุดในทะเลเอเดรียติก โดยมีพรมแดนระหว่างโครเอเชียกับสโลวีเนีย น่านน้ำสโลวีเนียทั้งหมดเป็นส่วนหนึ่งของอ่าวตรีเยสเต
อุทยานแห่งชาติทิวเขาบรรทัดกลาง

อุทยานแห่งชาติทิวเขาบรรทัดกลาง หรือ อุทยานแห่งชาติทิวเขาพนมกระวานกลาง  เป็นพื้นที่คุ้มครองในบริเวณตอนกลางทิวเขาบรรทัดของกัมพูชา ครอบคลุมพื้นที่ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2542 โดยเป็นป่าคุ้มครองภายใต้การจัดการของสำนักงานป่าไม้ และใน พ.ศ. 2559 กระทรวงสิ่งแวดล้อมเข้ามารับผิดชอบ
อุทยานแห่งชาติทิวเขาบรรทัดกลางครอบคลุมพื้นที่ 3 จังหวัด และมีเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมอาออรัลและเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมซำเก๊าะอยู่ทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกตามลำดับ
Estola cerdai

Estola cerdai เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Martins และ Galileo ใน ค.ศ. 2009 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากเฟรนช์เกียนา
Estola cayennensis

Estola cayennensis เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากเฟรนช์เกียนา
อุทยานแห่งชาติทางทะเลเกาะรง

อุทยานแห่งชาติทางทะเลเกาะรง  เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดพระสีหนุ ประเทศกัมพูชา ก่อตั้งขึ้นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เป็นอุทยานแห่งชาติทางทะเลแห่งแรกของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ทั้งทางบกและทางน้ำ 7 เกาะในหมู่เกาะรง ได้แก่ เกาะรง เกาะรงซันเลิม เกาะอูน เกาะซองซา เกาะตาเตียม เกาะทัช เกาะมานัวคราว และเกาะมานัวคนอง กระทรวงสิ่งแวดล้อมเป็นหน่วยงานกำกับดูแลที่รับผิดชอบ
พื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นก.
เบิร์ดไลฟ์อินเตอร์เนชันแนล (BirdLife International) ได้กำหนดให้หมู่เกาะแห่งนี้เป็นพื้นที่สำคัญเพื่อการอนุรักษ์นก (IBA) เนื่องจากเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของนกหัวโตมลายูจำนวนมาก
เซเรกุนดา

เซเรกุนดา  เป็นศูนย์กลางเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแกมเบีย ตั้งอยู่ใกล้ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ริมแม่น้ำแกมเบีย ใกล้กับเมืองหลวง บันจูล เซเรกุนดาและบันจูลก่อตัวเป็นเขตเมืองที่เรียกว่าคอมโบส โดยมีประชากรประมาณครึ่งหนึ่งของแกมเบีย
ตลาดเซเรกุนดาเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ตามแนวชายฝั่ง เซเนแกมเบียสตริปเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ รวมถึงนักท่องเที่ยวทางเพศด้วย มวยปล้ำแกมเบียและฟุตบอลเป็นกีฬายอดนิยม
แม่น้ำแกมเบีย

แม่น้ำแกมเบีย  เดิมเรียกว่า แม่น้ำแกมบรา (River Gambra) เป็นแม่น้ำสายสำคัญในแอฟริกาตะวันตก มีความยาว ไหลจากที่ราบสูงฟูตาจัลลอน (Fouta Djallon) ทางตอนเหนือของประเทศกินี ไปทางตะวันตกผ่านเซเนกัลและแกมเบีย จนออกมหาสมุทรแอตแลนติกที่เมืองบันจูล แม่น้ำสามารถเดินเรือได้ประมาณครึ่งหนึ่งของความยาวแม่น้ำ
แม่น้ำสายนี้มีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับประเทศแกมเบีย ซึ่งเป็นประเทศที่เล็กที่สุดในแอฟริกาผืนแผ่นดินใหญ่ ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ครึ่งหนึ่งของแม่น้ำตอนล่างและสองฝั่งของแม่น้ำ
สรรนิพนธ์ของเหมา เจ๋อตง

สรรนิพนธ์ของเหมา เจ๋อตง  เป็นชุดหนังสือรวมผลงานเขียนของเหมา เจ๋อตงจำนวน 5 เล่มตั้งแต่ ค.ศ. 1926 ถึง 1957 คอลเลกชันนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ประชาชนใน ค.ศ. 1951 และต่อมาได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษโดยสำนักพิมพ์ภาษาต่างประเทศซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ เล่มที่ห้า ซึ่งรวบรวมผลงานของเหมาตั้งแต่ ค.ศ. 1949 ถึง 1957 ได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในสมัยของฮฺว่า กั๋วเฟิง แต่ต่อมาถูกยกเลิกจำหน่ายเนื่องจากมีการมองว่ามีข้อผิดพลาดทางอุดมการณ์ ยังไม่เคยการตีพิมพ์ "สรรพนิพนธ์ของเหมา เจ๋อตง" (Complete Works of Mao Zedong) ที่รวบรวมสิ่งพิมพ์ทั้งหมดที่ทราบกันว่าเป็นของเขา สรรนิพนธ์ของเหมาจำนวนหนึ่งได้รับการเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาต เช่น เล่มที่ 6–9 ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในอินเดียโดยพรรคคอมมิวนิสต์อินเดีย (ลัทธิเหมา)
ในช่วงสิบปีของการปฏิวัติทางวัฒนธรรม (ค.ศ. 1966–1976) สำนักพิมพ์ประชาชนได้ตีพิมพ์สรรนิพนธ์ของเหมา เจ๋อตง (เล่มที่ 1–4) ออกมาทั้งหมด 870 ฉบับที่แตกต่างกัน โดยมีจำนวนหนังสือปกอ่อนรวมทั้งสิ้น 325 ล้านเล่ม และหนังสือปกแข็ง 2.55 ล้านเล่มในฉบับภาษาจีน สรรนิพนธ์ยังได้รับการแปลเป็นภาษาต่างประเทศอีก 14 ภาษา
อุทยานแห่งชาติเรียม

อุทยานแห่งชาติเรียม  มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า อุทยานแห่งชาติพระสีหนุเรียม  เป็นอุทยานแห่งชาติของประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ห่างจากเมืองพระสีหนุ ในเขตเทศบาลเมืองพระสีหนุ จังหวัดพระสีหนุ ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2536 ในขณะที่รัฐบาลกัมพูชาเริ่มดำเนินการเพื่อปกป้องทรัพยากรธรรมชาติที่ถูกคุกคามของประเทศ คุณค่าทางชีวภาพของอุทยานแห่งชาติได้รับการกำหนดโดยการรวมกันของแม่น้ำ ป่าไม้ ป่าชายเลน ปากแม่น้ำ ชายหาด แนวปะการัง สัตว์ป่า และสิ่งมีชีวิตทางทะเล
ภูมิศาสตร์.
อุทยานแห่งชาติเรียมตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอไพรนบ จังหวัดพระสีหนุ ติดกับอ่าวไทย อุทยานครอบคลุมพื้นที่ แบ่งออกเป็นพื้นที่ภาคพื้นดิน และแหล่งที่อยู่อาศัยทางทะเล ภูมิทัศน์ของอุทยานเป็นภูเขาที่มีแหล่งที่อยู่อาศัยและระบบนิเวศที่หลากหลาย เช่น ป่าชายเลน พื้นที่ชุ่มน้ำจืด หญ้าทะเล ป่าดิบ ชายหาด พืดหินปะการัง แม่น้ำ และเกาะต่าง ๆ อุทยานแห่งนี้ถูกแบ่งด้วยแม่น้ำน้ำจืดที่เรียกว่าแปรกเต็มทรัพย์ ("Prek Teuk Sap") ซึ่งไหลผ่านอุทยานลงสู่มหาสมุทร ดินแดนทางตะวันตกของแม่น้ำถูกปกคลุมด้วยเนินเขาขนาดใหญ่สองลูก เนินเขาเหล่านี้แยกจากกันด้วยลำน้ำแปรกสัมปุช ("Prek Sampouch") ขณะที่พนมมอลลู ("Phnom Mollou") ตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกสุดของอุทยาน ที่ความสูง ถือเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในอุทยาน เนินเขาอีกลูกมีความสูงถึง ระหว่างเนินเขาและปากแม่น้ำแปรกเต็มทรัพย์มีแนวพื้นที่ชุ่มน้ำแคบ ๆ ที่ไม่ต่อเนื่องกัน พื้นที่ชุ่มน้ำเหล่านี้ได้รับการคุ้มครองโดยป่าชายเลนที่เสื่อมโทรมเป็นแถบบางกว่า และประกอบด้วยเกาะทเม็ย และเกาะเซห์ เกาะหนึ่งในสามทางทิศตะวันออกของอุทยาน
ทรัพยากรธรรมชาติ.
สัตว์ป่าที่พบหรือรายงานในอุทยานแห่งชาติ ได้แก่ ลิงวอก พะยูน เต่า โลมา กระจง นกกระเรียนไทย และนกกระทุง แหล่งที่อยู่อาศัยของพืชพรรณในอุทยานแห่งชาติ ได้แก่ ป่าดิบชื้นที่ราบลุ่ม ป่าเมลาลูคา และป่าชายเลน แม้จะมีสิ่งเหล่านี้ อุทยานแห่งชาติก็ยังเป็นแหล่งทรัพยากรทางเศรษฐกิจในท้องถิ่นที่สำคัญ ประชากรเกือบ 30,000 คนหรือ 5,500 ครัวเรือนอาศัยอยู่ในชุมชน 5 แห่งที่ทับซ้อนหรืออยู่ติดกับอุทยานแห่งชาติเรียม และอัตราการเติบโตของประชากรอยู่ที่ประมาณร้อยละ 3 ชุมชน 4 แห่งตั้งอยู่บนพรมแดนของอุทยานแห่งชาติ และมีหมู่บ้านทั้งหมด 13 แห่งที่มีที่ดินอยู่ภายในขอบเขตของอุทยานแห่งชาติ
สถานะทางกฎหมาย.
กลุ่มบุคคลและกลุ่มคนจำนวนมากมีผลประโยชน์หรือส่วนได้ส่วนเสียที่บรรจบกันและแตกต่างกันในทรัพยากรของอุทยาน เจ้าหน้าที่อุทยานต้องจัดการกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกฝ่ายทุกวัน ไม่สามารถบรรลุฉันทามติได้เสมอไป เนื่องจากทรัพยากรของอุทยานสามารถรองรับการแสวงประโยชน์ได้ในระดับจำกัดเท่านั้น ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียได้แก่ ชุมชนท้องถิ่น ผู้ทำไม้เชิงพาณิชย์ ตำรวจ กองทัพเรือ กระทรวงสิ่งแวดล้อม เจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ นักเก็งกำไรที่ดิน ชาวประมงเชิงพาณิชย์ และนักท่องเที่ยว กระแสความนิยมที่ตามมาได้รับแรงผลักดันจนกระทั่งมีรายงานว่ามีการตกลงกันในระดับสูงสุดของรัฐบาล ใน พ.ศ. 2554 สมาชิกรัฐสภาได้ออก "การปรับปรุงกฎหมาย" เกี่ยวกับพื้นที่อุทยานแห่งชาติเรียมและพื้นที่คุ้มครองอื่น ๆ โดยระบุว่า " ของเขตอุทยานแห่งชาติเรียมจะได้รับการกำหนดให้เป็นพื้นที่ชุมชนที่ตั้งอยู่ในตำบลเรียม อำเภอไพรนบ จังหวัดพระสีหนุ การออกหนังสือแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดินในพื้นที่ชุมชนนี้จะต้องได้รับการอนุมัติล่วงหน้าจากกระทรวงสิ่งแวดล้อมตามกฎหมายที่ดิน"
เกาะฟอร์เมนเตรา

ฟอร์เมนเตรา  เป็นเกาะของสเปนตั้งอยู่ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ แคว้นปกครองตนเอง หมู่เกาะแบลีแอริก (สเปน) ร่วมกับ มาจอร์กา มินอร์กา และอิบิซา
ฟอร์เมนเตราเป็นเกาะที่เล็กที่สุดและอยู่ทางใต้สุดของหมู่เกาะพิทิยูซิก (ประกอบด้วยเกาะอิบิซาและฟอร์เมนเตรา รวมถึงเกาะเล็ก ๆ อื่น ๆ อีกหลายเกาะ) ครอบคลุมพื้นที่ รวมทั้งเกาะนอกชายฝั่ง จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2011 พบว่ามีประชากร 10,583 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2021 มีประชากร 11,891 คน ในขณะที่การประมาณการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 มกราคม 2023 มีประชากร 11,389 คน
ภูมิอากาศ.
ฟอร์เมนเตรามีภูมิอากาศแบบกึ่งแห้งแล้งโดยมีฤดูร้อนที่ร้อนและแห้งแล้งมาก และฤดูหนาวที่อุ่นและแห้งแล้ง ภูมิประเทศที่ราบเรียบของเกาะทำให้มีฝนตกน้อยและอุณหภูมิค่อนข้างสม่ำเสมอ ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 370–420 มม. อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ระหว่าง 17 ถึง 18 องศาเซลเซียส โดยรวมแล้ว ภูมิอากาศค่อนข้างอบอุ่น โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 18.6 องศาเซลเซียส และมีแสงแดดเฉลี่ย 2,883 ชั่วโมงต่อปี
การคมนาคม.
เนื่องจากไม่มีสนามบิน เกาะนี้จึงสามารถไปถึงได้เฉพาะทางเรือจากอิบิซาเท่านั้น จึงทำให้เป็นเกาะที่เงียบสงบกว่าเกาะอื่นๆ แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา บริการผู้โดยสารประจำจากแผ่นดินใหญ่ของสเปนได้ช่วยเพิ่มการท่องเที่ยว
ตั๋วเรือเฟอร์รี่จากอิบิซามีจำหน่ายล่วงหน้า เช่นเดียวกับบริการรับส่งจากสนามบินหรือท่าเรืออิบิซาไปยังที่พักในฟอร์เมนเตราโดยตรง
เรือข้ามฟากไปเกาะฟอร์เมนเตราให้บริการจากท่าเทียบเรือของตนเองในท่าเรืออีบิซา โดยเรือจะออกเดินทางทุกครึ่งชั่วโมงในช่วงไฮซีซั่นด้วยเรือคาตามารัน ขนาดใหญ่ (ผู้โดยสารมากกว่า 200 คน) การเดินทางใช้เวลาประมาณ 30 นาที โดยใช้เวลา 10 นาทีในการออกจากเกาะอีบิซา 10 นาทีในการข้ามทะเล และอีก 10 นาทีในการมาถึงเกาะฟอร์เมนเตราผ่านคอคอดไปยังเอสปัลมาดอร์
ที่จอดเรือบางแห่งอาจไม่เหมาะสำหรับเรือใบภายใต้สถานการณ์ที่ไม่เหมาะสม
วัฒนธรรม.
ฟอร์เมนเตราพูด ภาษาท้องถิ่นอิบิซาน (eivissenc) ซึ่งเป็นภาษาบาเลียริกของภาษากาตาลาแม้ว่าภาษาราชการจะเป็นภาษาคาตาลันและภาษาสเปน แต่ภาษาหลักอื่นๆ เช่น อังกฤษ อิตาลี เยอรมัน ฝรั่งเศส และดัตช์ ก็สามารถได้ยินกันอย่างแพร่หลายในช่วงฤดูร้อน เนื่องจากมีนักท่องเที่ยวจำนวนมาก
กีฬา.
ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายนถึง 7 กันยายน ฟอร์เมนเตราเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันวินด์เซิร์ฟชิง แชมป์โลก Techno 293 OD ประจำปี 2550 สำหรับเยาวชนอายุต่ำกว่า 15 ปี และเยาวชนอายุต่ำกว่า 17 ปี
อุทยานแห่งชาติทิวเขาบรรทัดใต้

อุทยานแห่งชาติทิวเขาบรรทัดใต้ หรือ อุทยานแห่งชาติพนมกระวานใต้  เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศกัมพูชา การคุ้มครองดังกล่าวก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 และครอบคลุมพื้นที่ ทางตอนใต้ของทิวเขาบรรทัด อุทยานแห่งชาติแบ่งออกเป็นสามส่วน ได้แก่ ส่วนตะวันตก ส่วนกลาง และส่วนตะวันออก
อุทยานแห่งชาติบรรทัดใต้เชื่อมโยงพื้นที่คุ้มครองที่มีอยู่แล้วในและรอบ ๆ ทิวเขาบรรทัด ทำให้มีพื้นที่ต่อเนื่องภายใต้การคุ้มครองทั้งหมด พื้นที่คุ้มครองอื่น ๆ ในภูมิประเทศ ได้แก่ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมซำเก๊าะ อุทยานแห่งชาติทิวเขาบรรทัดกลาง และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าพนมอาออรัล ซึ่งครอบคลุมพื้นที่ทางตอนเหนือของทิวเขาบรรทัด และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าปีมกระซอบ อุทยานแห่งชาติโบตุมซาโกร์ และอุทยานแห่งชาติคีรีรมย์ ขณะที่ทางใต้ของอุทยาน นอกเหนือจากการปกป้องถิ่นที่อยู่อาศัยและทางเดินสัตว์ป่าสำหรับสัตว์ขนาดใหญ่แล้ว วัตถุประสงค์หลักประการหนึ่งของอุทยานแห่งชาติคือการสร้างการคุ้มครองสัตว์ป่าที่ปลอดภัยเพื่อนำเสือกลับคืนสู่กัมพูชา ซึ่งเสือสูญพันธุ์ในกัมพูชาใน พ.ศ. 2550
อุทยานแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์ใกล้สูญพันธุ์มากกว่า 60 ชนิดทั่วโลก เช่น หมีหมามลายู ลิ่นซุนดา ตลอดจนสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ เช่น โลมาอิรวดี จระเข้น้ำจืด อุทยานแห่งนี้ประกอบด้วยต้นไม้ใกล้สูญพันธุ์ 17 สายพันธุ์ ซึ่งบางชนิดมีถิ่นกำเนิดเฉพาะในกัมพูชา
การปกป้องอุทยานเป็นความรับผิดชอบของรัฐบาลกัมพูชา และดำเนินการโดยสำนักงานป่าไม้ของกัมพูชาโดยร่วมมือกับโกลบัลคอนเซอร์เวชันและไวลด์ไลฟ์อัลไลอันซ์ โกลบัลคอนเซอร์เวชันเป็นองค์การระหว่างประเทศที่เชี่ยวชาญด้านการปกป้องแหล่งมรดกโลกยูเนสโก และอุทยานแห่งชาติของสิ่งที่ใกล้สูญพันธุ์ในประเทศกำลังพัฒนา
พื้นที่คุ้มครองส่วนหนึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Southern Cardamom REDD+ (SCRP) ฮิวแมนไรตส์วอตช์ได้วิจารณ์โครงการนี้ว่าขับไล่สมาชิกกลุ่มชาติพันธุ์ชองออกจากดินแดนพื้นเมืองของพวกเขา ทำให้เวร์รา (เวริฟายด์คาร์บอนสแตนดาร์ด) ต้องเปิดการสอบสวนเกี่ยวกับโครงการนี้
พืชพรรณและสัตว์.
ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 จระเข้น้ำจืด 60 ตัวจากรังที่แตกต่างกัน 5 แห่งได้ฟักไข่สำเร็จ ซึ่งถือเป็นสถิติการเพาะพันธุ์ในป่าครั้งใหญ่ที่สุดของสายพันธุ์นี้ในศตวรรษนี้ และยังช่วยเพิ่มโอกาสในการอยู่รอดของสัตว์เลื้อยคลานที่ใกล้สูญพันธุ์ชนิดนี้ได้อย่างมาก
วิเวียน กง

วิเวียน กง มาน ไว เอ็มเอช (8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 –) เป็นนักกีฬาฟันดาบเอเปถนัดซ้ายชาวฮ่องกง เธอเป็นแชมป์เอเชียประเภทบุคคลสามสมัย และนักกีฬาโอลิมปิกสามสมัย เธอคว้าเหรียญทองประเภทบุคคลหญิงในโอลิมปิกเกมส์ 2024 ที่ปารีส
ชีวิตช่วงต้น.
กงเกิดที่ฮ่องกงแต่ไปใช้ชีวิตในประเทศแคนาดาระหว่างอายุสองถึงหกขวบ ก่อนที่จะมาเริ่มฟันดาบ เธอได้ลองเรียนบัลเลต์และเทควันโด เธอเริ่มฟันดาบตอนอายุสิบเอ็ดขวบและเลือกเรียนแบบเอเป โดยกล่าวว่า "เป็นการผสมผสานความเร็วของเทควันโดและความสง่างามของบัลเลต์"
การศึกษา.
กงสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากวิทยาลัยชาเถียน และสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดด้วยปริญญาศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จากนั้น ใน ค.ศ. 2024 เธอศึกษาอยู่ในระดับจูริสดอกเตอร์ที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยจีนแห่งฮ่องกง และมีความทะเยอทะยานที่จะทำงานให้แก่สหประชาชาติ โดยกงได้ลาพักเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการแข่งโอลิมปิกและก่อนหน้านี้ได้ปฏิเสธข้อเสนอในการเป็นตัวแทนของประเทศแคนาดา
บิซอกชิกี

บิซอกชิกี  เป็นประเภทหนึ่งของกีฬาพื้นบ้าน เกาหลี ที่ต้องอาศัยทักษะการขว้างหรือเตะก้อนหิน 
มีชื่อเรียกตามภูมิภาคต่าง ๆ มากมาย เช่น บิซอกชากี (비석차기), บิซอคคากิ (비석까기), มอกจักกี (목자까기), จักกากี (자까기), บิซาเซกี (비사색기), และอื่น ๆ อีกมากมาย
วิธีเล่น.
วิธีการเล่นเกมจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับแต่ละภูมิภาค
ดิเอโก เลออน

ดิเอโก บาซิลิโอ เลออน บลังโก (เกิด 3 เมษายน ค.ศ. 2007) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวปารากวัยที่เล่นในตำแหน่งแบ็กซ้ายและวิงแบ็กซ้ายให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ระดับสโมสร.
เลออนเกิดเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2007 ในเมืองโคโลเนีย ยกัวซู ประเทศปารากวัย เขาเป็นชาวเมืองโคโลเนีย ยกัวซู ประเทศปารากวัย เขาเป็นลูกชายของบริจิดา บลังโก ตำแหน่งหลักของเขาคือกองหลัง โดยเฉพาะในตำแหน่งแบ็กซ้าย เลออนถนัดเท้าซ้าย ในฐานะนักเตะเยาวชน เขาเข้าร่วมกับอะคาเดมีของเซร์โร ปอร์เตโญ เขาเข้าร่วมสโมสรตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 14 ปี
เลออนลงเล่นทีมชุดใหญ่ให้กับพวกเขา เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในผู้เล่นที่มีอนาคตสดใสของวงการฟุตบอลปารากวัย" เขาได้รับความสนใจจากสโมสรในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ เลออนได้ประเดิมสนามให้กับสโมสรในนัดที่ชนะ Sportivo Ameliano 1–0 เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2024 เขาทำประตูแรกให้กับทีมได้สำเร็จในเกมที่ชนะ Sportivo Ameliano 1–0
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด.
มีการประกาศเมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2025 ว่าเลออนจะเซ็นสัญญากับสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในช่วงตลาดซัมเมอร์ วันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2025 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดยืนยันการเซ็นสัญญากับเลออน
รูปแบบการเล่น.
เขาได้รับการยกย่องว่าเป็น "หนึ่งในผู้เล่นที่มีอนาคตไกลของวงการฟุตบอลปารากวัย"
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน พ.ศ. 2568

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน พ.ศ. 2568 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 จัดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน พ.ศ. 2568
ผู้สมัคร.
หมายเลข 1 : นพรัตน์ ถาวงศ์.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน สังกัด พรรคเพื่อไทย
หมายเลข 2 : อธิวัฒน์ เตชะบุญ.
อดีตผู้สมัคร สส.น่าน เขต 2 พรรคคลองไทย
หมายเลข 3 : สันติภาพ อินทรพัฒน์.
อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดน่าน (2543-2549) อดีตผู้สมัคร สส.น่าน เขต 1 (พ.ศ 2562) และอดีตเลขาธิการพรรครักษ์ผืนป่าประเทศไทย ลงสมัครในนามอิสระ
หมายเลข 4 : เสนอ เวชสัมพันธ์.
ทนายความ และอดีตรองนายกเทศมนตรีเมืองน่าน ปัจจุบันเป็นสมาชิกพรรคประชาชน
หมายเลข 5 : พิชิต โมกศรี.
อดีตปลัดเทศบาลเมืองน่าน, อดีตผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดน่าน, และอดีตผู้สมัคร สส.น่าน พรรครวมไทยสร้างชาติ
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">นพรัตน์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">57.78%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">สันติภาพ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">17.92%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">พิชิต</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">9.75%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อธิวัฒน์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">8.68%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">เสนอ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">5.88%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ พ.ศ. 2568

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ พ.ศ. 2568 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 จัดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ พ.ศ. 2568
ผู้สมัคร.
หมายเลข 1 : ประสงค์ ชุ่มเชย.
อดีตผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่, อดีตผู้สมัคร สส.แพร่ เขต 3 พรรคประชาธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2554 และสมาชิกพรรครวมไทยสร้างชาติ 
หมายเลข 2 : อนุวัธ วงศ์วรรณ.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดแพร่ สังกัด พรรคเพื่อไทย
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ประสงค์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">62.47%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อนุวัธ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">37.53%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2568

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2568 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 จัดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง พ.ศ. 2568
ผู้สมัคร.
หมายเลข 1 : ดาชัย เอกปฐพี.
อดีตผู้สมัคร สส.ลำปาง เขต 3 พรรคพลังประชารัฐ สังกัดกลุ่มพลังลำปาง
หมายเลข 2 : ตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำปาง สังกัด พรรคเพื่อไทย
หมายเลข 3 : อธิวัฒน์ ศรีไชยยานุพันธ์.
ผู้สมัครอิสระ
หมายเลข 4 : ปกิตตา ตั้งชนินทร์.
ผู้สมัครอิสระ
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ดาชัย</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">59.75%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ตวงรัตน์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">31.28%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อธิวัฒน์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">6.06%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ปกิตตา</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">2.91%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน พ.ศ. 2568

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน พ.ศ. 2568 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 จัดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน พ.ศ. 2568
ผู้สมัคร.
หมายเลข 1 : วีระเดช ภู่พิสิฐ.
อดีตหัวหน้าสำนักงานพรรคก้าวไกล ลำพูน สังกัด พรรคประชาชน บุตรชายนายประเสริฐ ภู่พิสิฐ อดีตนายก อบจ.ลำพูน และอดีตประธานหอการค้า จังหวัดลำพูน
หมายเลข 2 : อนุสรณ์ วงศ์วรรณ.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลำพูน สังกัด พรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ อดีต สส.ลำพูน 4 สมัย
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">วีระเดช</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">51.40%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อนุสรณ์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">48.60%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า วีระเดช ภู่พิสิฐ ได้รับการดำรงตำแหน่ง และคณะกรรมการการเลือกตั้ง ได้รับรองการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568
ยี่นดอมะเล่

ยี่นดอมะเล่ ([jɪ́ɰ̃dɔ̀ma̰lé]; พ.ศ. 2389 – ป. พ.ศ. 2459) เป็นนักนาฏศิลป์หลวงในราชสำนักพม่า ซึ่งเป็นที่รู้จักดีในช่วงปลายสมัยโก้นบอง ยี่นดอมะเล่ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในสองมารดาแห่งนาฏศิลป์ยุคต้นของมัณฑะเลย์ร่วมกับซีนโก้มะเล่ ซึ่งเป็นนักนาฏศิลป์หลวงร่วมสมัยเพียงคนเดียวกับเธอ
ชีวิตช่วงต้น.
ยี่นดอมะเล่เกิดเมื่อ พ.ศ. 2389 ที่ยี่นดอ ใน พ.ศ. 2405 เธอถูกเจ้าเมืองยี่นดอส่งไปยังมัณฑะเลย์เพื่อให้ทำหน้าที่เป็นนักนาฏศิลป์หลวงฝึกหัดของราชวงศ์
อาชีพนักนาฏศิลป์ของราชวงศ์.
หนึ่งปีต่อมาเธอได้กลายเป็นนักนาฏศิลป์ชั้นนำในราชสำนัก โดยรับบทเป็นเจ้าหญิงบุษบาในละครราชสำนักอินทราวุธร่วมกับอีนองอู้ซานโตะ (အီနောင်ဦးစံတုတ်) ในไม่ช้าเธอก็ได้รับความนิยมในราชสำนัก เธอได้รับพระราชทานตำแหน่งและทรัพย์สินในยี่นดอ และเป็นที่รู้จักในนามยี่นดอมะเล่ (หรือคุณหญิงแห่งยี่นดอ)
ใน พ.ศ. 2411 ตามคำร้องขอของข้าหลวงเมืองพะโค คณะละครราชสำนักอินทราวุธซึ่งนำโดยยี่นดอมะเล่ ได้รับมอบหมายให้ไปแสดงละครราชสำนักให้กับริชาร์ด เบิร์ก อุปราชอินเดียคนที่ 4 และผู้สำเร็จราชการเอิร์ลแห่งเมโยคนที่ 6 ขณะที่เขากำลังพำนักอยู่ในย่างกุ้ง
ชีวิตในภายหลัง.
หลังการสละราชสมบัติของพระเจ้าสีป่อ ใน พ.ศ. 2428 และเนื่องจากไม่มีผู้สนับสนุนหลัก คณะละครราชสำนักอินทราวุธจึงเกือบจะยุบไป อย่างไรก็ตาม เนื่องจากภริยาของนายกเทศมนตรีเมืองตองกวินสนับสนุนคณะละคร คณะละครจึงสามารถแสดงในพิธีที่จัดขึ้นในเมืองมัณฑะเลย์ได้
แปดปีหลังจากการสละราชสมบัติของพระเจ้าสีป่อ ยี่นดอมะเล่ตาบอดข้างหนึ่ง เธอยังคงป่วยอยู่จนถึงอายุหกสิบกว่า แม้ว่าจะแก่ตัวลงแล้ว แต่เธอยังคงเข้าร่วมคณะนาฏศิลป์ท้องถิ่นบางคณะ เมื่อใดก็ตามที่เธอร้องเพลงเกี่ยวกับการเสื่อมถอยของช่วงเวลาแห่งความรุ่งโรจน์ของเธอลงสู่สถานะที่ต่ำลง ผู้ชมทุกคนต่างก็รู้สึกเศร้าใจแทนเธอ
ไม่มีใครในรุ่นเธอที่สืบทอดความรู้เรื่องนาฏศิลป์ในราชสำนักพม่าจากยี่นดอมะเล่ ยกเว้นมะทเว่เล่ ลูกศิษย์ของเธอ ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นนักนาฏศิลป์ยอดนิยม
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 2

การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 2  จัดขึ้นในนิคมนานาชาติเซี่ยงไฮ้ ณ ที่พำนักของหลี่ ต๋า เลขที่ 625 ถนนเฉิงตูใต้ ระหว่างวันที่ 16 ถึง 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1922 การประชุมครั้งนี้มีผู้แทน 12 คนเข้าร่วมประชุมในนามสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนจำนวน 195 คน จัดขึ้นหลังการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 1 และก่อนการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 3
การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 1

การประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 1  จัดขึ้นในนครเซี่ยงไฮ้และเจียซิง ระหว่างวันที่ 23 กรกฎาคม ถึง 2 สิงหาคม ค.ศ. 1921 การประชุมครั้งนี้ได้ก่อตั้งพรรคคอมมิวนิสต์จีนขึ้น การประชุมเริ่มต้นในอาคาร"ฉือคู่เหมิน" ในเขตสัมปทานฝรั่งเศสเซี่ยงไฮ้ (ใกล้แขวงซินเทียนตี้ เขตหวงผู่ ในปัจจุบัน) ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1921 เฮ็งก์ สนีฟลีท ชาวเนเธอร์แลนด์ ผู้เป็นที่รู้จักในชื่อหม่า หลิน ผู้แทนองค์การคอมมิวนิสต์สากลได้เดินทางมายังเซี่ยงไฮ้ และเรียกร้องให้กลุ่มคอมมิวนิสต์ต่าง ๆ ทั่วประเทศมารวมตัวกันเพื่อจัดประชุมระดับชาติ วลาดิมีร์ นอยมันน์ ผู้แทนโคมินเทิร์นรัสเซียก็เข้าร่วมการประชุมด้วย ในเวลานั้นมีสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีนอยู่ 57 คน ที่น่าสังเกตคือผู้ก่อตั้งพรรคทั้งสองคนได้แก่ เฉิน ตู๋ซิ่ว และหลี่ ต้าเจา ไม่ได้เข้าร่วมประชุม 
การประชุมถูกยุติลงเนื่องจากถูกคุกคามจากตำรวจเขตสัมปทานฝรั่งเศสในวันที่ 30 กรกฎาคม จากนั้นผู้แทนตกลงกันที่จะย้ายการประชุมไปที่เรือท่องเที่ยวที่เช่ามาบนทะเลสาบใต้ในเมืองเจียซิง ที่ประชุมได้เลือกเฉิน ตู๋ซิ่ว เป็นเลขาธิการ (โดยที่ไม่ได้เข้าร่วมประชุม) จาง กั๋วเทา เป็นผู้อำนวยการฝ่ายองค์กร และหลี่ ต๋า เป็นผู้อำนวยการฝ่ายโฆษณาชวนเชื่อ
ที่ประชุมได้มีมติรับรอง "แผนงานแรกของพรรคคอมมิวนิสต์จีน" ซึ่งระบุว่า "พรรคจะใช้ชื่อว่าพรรคคอมมิวนิสต์จีน" และได้กำหนดวัตถุประสงค์ของพรรคไว้ ดังนี้ "โค่นอำนาจชนชั้นทุนนิยม", "ขจัดระบอบทุนนิยมและการเป็นเจ้าของทรัพย์สินส่วนตัว" และ "เข้าร่วมองค์การคอมมิวนิสต์สากล"
ในบรรดาผู้แทนทั้ง 13 คนที่เข้าร่วมการประชุมใน ค.ศ. 1921 มีเพียงสองคนที่เข้าร่วมพิธีประกาศก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนในอีก 28 ปีต่อมา ได้แก่ เหมา เจ๋อตง และต่ง ปี้อู่ ส่วนที่เหลือกลายเป็นผู้บาดเจ็บหรือเสียชีวิตจากสงครามในทศวรรษต่อ ๆ มาหรือไม่ก็ออกจากพรรคด้วยวิธีใดวิธีหนึ่ง (เช่น ถูกขับไล่หรือแปรพักตร์)
สถานที่จัดประชุมในเซี่ยงไฮ้ได้รับการอนุรักษ์เป็นพิพิธภัณฑ์ใน ค.ศ. 1961 พิพิธภัณฑ์การปฏิวัติในเจียซิงตั้งอยู่บนเกาะกลางทะเลสาบ สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1959 มีการสร้างอาคารจัดแสดงเพิ่มเติมทางตอนเหนือของทะเลสาบใน ค.ศ. 2011 เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่การประชุมครั้งนี้เช่นกัน การประชุมครั้งนี้ตามมาด้วยการประชุมสภาแห่งชาติพรรคคอมมิวนิสต์จีนครั้งที่ 2 ซึ่งจัดขึ้นในปีถัดไป[""]
ซีนโก้มะเล่

ซีนโก้มะเล่ ([sʰɪ̀ɰ̃ɡóma̰lé]; #เปลี่ยนทาง; ชื่อเกิด มะมยีน; พ.ศ. 2395–2473) เป็นนักนาฏศิลป์หลวงในราชสำนักพม่า ซึ่งเป็นที่รู้จักดีในช่วงปลายสมัยโก้นบอง
เธอเป็นที่โปรดปรานของพระนางศุภยาลัตอย่างมาก จนในสมัยนั้นมีพระราชโองการว่าไม่ควรมีนักนาฏศิลป์ในราชสำนักคนอื่นนอกจากซีนโก้มะเล่ นักนาฏศิลป์ในราชสำนักร่วมสมัยเพียงคนเดียวของเธอคือยี่นดอมะเล่ซึ่งเคยแสดงละครในราชสำนักก่อนหน้าเธอ ทั้งสองคนนี้กล่าวกันว่าเป็นมารดาของศิลปะการละครยุคต้นของมัณฑะเลย์
ประวัติ.
ชีวิตช่วงต้น.
มะมยีนเป็นบุตรคนโตจากพี่น้องห้าคน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2395 ที่เมืองตอง-ดวี่นจี้ เธอเริ่มสนใจนาฏศิลป์แบบดั้งเดิม และด้วยความสามารถเธอจึงกลายเป็นนักนาฏศิลป์ ที่มีชื่อเสียงในบริเวณเมืองตอง-ดวี่นจี้ ตอนอายุได้ 12 ปี เมื่ออายุได้ 19 ปี เธอได้สมรสกับผู้ดูแลนาข้าวหลวง (แลดอโอะ, လယ်တော်အုပ်) แห่งตอง-ดวี่นจี้ และให้กำเนิดบุตรชายสองคน ได้แก่ ญา-บว่า (ညာဘွား) และ แทะท่า (သက်ထား)
อาชีพนักนาฏศิลป์ของราชวงศ์.
เมื่อเธอมาถึงมัณฑะเลย์เพื่อศึกษาต่อวิชานาฏศิลป์ราชสำนัก เจ้าชายแห่งยะนองผู้ทรงอำนาจและโหดเหี้ยมได้นำเธอไปเป็นภรรยาคนหนึ่ง เจ้าชายแห่งยะนองได้ยกย่องเธอให้สูงขึ้น แม้ว่าเขาจะมีภรรยาที่ถูกกฎหมายหกคน แต่ซีนโก้มะเล่เป็นเหรัญญิกของบ้าน ลูกชายของพวกเขาเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก มากกว่าหกปีหลังการสมรส เจ้าชายแห่งยะนองได้รับความพิโรธจากพระนางศุภยาลัต เนื่องจากเขาเข้าไปพัวพันคดีของพระเจ้าสีป่อกับได้ง์คีนคีนและฆ่าตัวตายในเรือนจำ เมื่อสามีของเธอเสียชีวิต ซีนโก้มะเล่เรียนนาฏศิลป์โยดะยา (ไทย) ภายใต้การฝึกสอนของอูโบเมียะเป็นเวลาสามปีโดยได้รับพระราชานุญาตจากพระนางศุภยาลัต ในที่สุดเธอก็กลายเป็นนักนาฏศิลป์คณะละครราชสำนักอินทราวุธแทนที่ยี่นดอมะเล่
หลายปีต่อมา เธอได้สมรสกับแลดอโอะอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม สามีของเธอเสียชีวิตในเวลาไม่นานหลังการสมรสของพวกเขา หลังจากการสละราชสมบัติของพระเจ้าสีป่อใน พ.ศ. 2428 นักนาฏศิลป์ราชสำนักหลายคนได้ย้ายมาที่ย่างกุ้งรวมถึงซีนโก้มะเล่ ที่ย่างกุ้งเธอได้สมรสกับมองบะ ผู้อาวุโสของเขตจิมยะไนง์ และให้กำเนิดบุตร งะทเวทิน เนื่องจากเธอไม่มีลูกสาว เธอจึงรับหลานสาวเป็นลูกบุญธรรมชื่อ มะปุ
ชีวิตในภายหลัง.
ใน พ.ศ. 2453 ซีนโก้มะเล่เดินทางไปรัตนคีรีเพื่อแสดงละครราชสำนักในพิธีของพระราชธิดาทั้งสี่ของพระเจ้าสีป่อ เธอได้รับค่าตอบแทนเป็นเหรียญทอง 0.15 วิส เมื่อเธอมาถึงบ้านเกิดของเธอที่เมืองตอง-ดวี่นจี้ คณะนาฏศิลป์ดั้งเดิมก่อตั้งขึ้นพร้อมกับครอบครัวของเธอแต่ถูกยุบไปหลังจากนั้นไม่นาน ตั้งแต่นั้นมา ซีนโก้มะเล่ก็กลายมาเป็นแม่ค้าขายไม้จันทน์เพื่อหาเลี้ยงชีพที่มี่นละ
ซีนโก้มะเล่ใช้ชีวิตด้วยความยากจนหาบเร่ค้าขายและเสียชีวิตใน พ.ศ. 2473 อายุ 78 ปี
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อศิลปินของเธอ "ซีนโก้มะเล่" มีความหมายว่า "สาวน้อยที่ถูกช้างอุ้มไป" ว่ากันว่าเจ้าชายแห่งยะนองอุ้มเธอไปบนช้างเพื่อสมรสกับเจ้าชาย ตั้งแต่นั้นมาทุกครั้งที่เธอแสดงนาฏศิลป์ เธอและผู้ชมจะใช้ชื่อ ซีนโก้มะเล่ เสมอ
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อะนีซะฮ์ มัคลูฟ

อะนีซะฮ์ มัคลูฟ (5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1930 – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016) เป็นหัวหน้าหญิงในตระกูลอัลอะซัดที่ปกครองประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1971 ถึงเดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 เธอเป็นภรรยาของประธานาธิบดีซีเรีย ฮาฟิซ อัลอะซัด ผู้เสียชีวิตแล้ว มัคลูฟยังเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของซีเรียใน ค.ศ. 1971 จนถึง ค.ศ. 2000 บัชชาร อัลอะซัด บุตรของเธอ เป็นประธานาธิบดีซีเรียใน ค.ศ. 2000 จนกระทั่งระบอบถูกโค่นล้มใน ค.ศ. 2024
ชีวประวัติ.
มัคลูฟเกิดที่ลาตาเกีย ประเทศซีเรีย จากตระกูลมัคลูฟผู้มีอิทธิพลจากบุสตานัลบาชา เขตผู้ว่าการลาตาเกีย เธอเป็นลูกสาวของอะห์มัด มัคลูฟกับซะอ์ดะฮ์ ซุลัยมาน อัลอะซัด น้าของฮาฟิซ อัลอะซัดฮาฟิซ อัลอะซัด
เธอแต่งงานกับฮาฟิซ อัลอะซัด เจ้าหน้าที่กองทัพอากาศอาหรับซีเรียใน ค.ศ. 1957 แล้วให้กำเนิดลูก 5 คน ได้แก่ บุชรอ (เกิด ค.ศ. 1960), บาซิล อัลอะซัด (1962–1994), บัชชาร อัลอะซัด (เกิด ค.ศ. 1965), มัจญด์ อัลอะซัด (1966–2009) และมาฮิร อัลอะซัด (เกิด ค.ศ. 1967) ดารแต่งงานกับฮาฟิซ อัลอะซัดเลื่อนสถานะและทรัพย์สินของตระกูลมัคลูฟ ญาติของเธอได้รับสัญญาจ้างที่มีกำไรในภาคการธนาคาร น้ำมัน และโทรคมนาคมของประเทศ ครั้งหนึ่งเชื่อกันว่ารอมี มัคลูฟ หลานชายคนหนึ่ง เป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศซีเรีย โดยมีมูลค่าสินทรัพย์สุทธิที่ 5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2012
สมาชิกในตระกูลเฏาะลาสรายงานว่า ฮาฟิซไม่เคยชื่นชอบอะนีซะฮ์ผู้เคร่งขรึมและเก็บตัวเป็นพิเศษ และเคยคิดที่จะหย่าร้างเธออย่างจริงจังหรือมีภรรยาคนที่สองเพื่อเลี้ยงรับรองผู้นำโลก หนึ่งในบุคคลที่เขาชอบอยู่ด้วยมากกว่าอะนีซะฮ์คือ Lamia Tlass ภรรยาของมุศเฏาะฟา เฏาะลาสที่เข้ากับคนง่ายและเป็นมิตรกว่า ซึ่งเธอกำลังคิดจะหย่าร้างเช่นกัน เนื่องจากสามีนอกใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลังบาซิล อัลอะซัดเสียชีวิตใน ค.ศ. 1994 มัคลูฟสนับสนุนให้มาฮิร อัลอะซัด บุตรคนเล็กของเธอที่เป็นนายพลซีเรีย เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากสามีของเธอ แต่ว่าบัชชาร อัลอะซัดกลับจากลอนดอน เข้าร่วมกองทัพ และดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีซีเรียต่อจากบิดาใน ค.ศ. 2000
"The Economist" กล่าวถึงอะนีซะฮ์ มัคลูฟเป็น "บุคคลที่น่าเกรงขาม" ในตระกูลอัลอะซัดและรัฐบาลบะอษ์ เธอเป็นสมาชิกที่มีอิทธิพลในรัฐบาลมาก และเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่บัชชาร อัลอะซัดปรึกษาหารือเกี่ยวกับสงครามกลางเมืองซีเรียเป็นประจำ เชื่อกันว่าเธอสนับสนุนให้มีการปราบปรามผู้ประท้วงและกบฏชาวซีเรียอย่างหนักระหว่างสงครามกลางเมืองที่ยังคงดำเนินอยู่
ใน ค.ศ. 2012 มัคลูฟกับสมาชิกคนอื่น ๆ ในตระกูลอัลอะซัด ถูกสหภาพยุโรปคว่ำบาตรท่ามกลางสงครามกลางเมืองและการโจมตีใส่ผู้ประท้วงของรัฐบาลซีเรีย
มาตรการคว่ำบาตรของสหภาพยุโรปรวมถึงการห้ามเดินทางและอายัดทรัพย์สินของเธอ ก่อนที่จะมีการห้ามเดินทาง มีรายงานว่าเธอต้องเดินทางไปเยอรมนีบ่อยครั้งเพื่อเข้ารับการรักษาโรคที่ไม่ได้เปิดเผย
เสียชีวิต.
อะนีซะฮ์ มัคลูฟเสียชีวิตที่ดามัสกัสในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 จากสาเหตุที่ยังไม่สามารถเปิดเผยได้
บรรณานุกรม.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
ไนโตรพลาสต์

ไนโตรพลาสต์ (อังกฤษ: Nitroplast) เป็นออร์แกเนลล์ที่พบในสาหร่ายบางชนิด โดยเฉพาะในสาหร่ายทะเล "Braarudosphaera bigelowii" ออร์แกเนลล์ชนิดนี้มีบทบาทสำคัญในการตรึงไนโตรเจน ซึ่งเป็นกระบวนการที่เคยเชื่อกันว่าจำกัดอยู่เฉพาะในแบคทีเรียและอาร์เคียเท่านั้น การค้นพบไนโตรพลาสต์นี้มีนัยยะที่สำคัญต่อการศึกษาทางชีววิทยาของเซลล์และวิทยาศาสตร์การเกษตร
การค้นพบ.
ในปี 1998 โจนาธาน เซอร์ (Jonathan Zehr) นักนิเวศวิทยาทางทะเลแห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย, ซานตาครูซ ได้ค้นพบลำดับดีเอ็นเอที่ไม่เคยเป็นรู้จักมาก่อนซึ่งปรากฏว่าเป็นของไซยาโนแบคทีเรียที่มีความสามารถในการตรึงไนโตรเจนชนิดใหม่ที่ยังไม่เป็นที่รู้จักในมหาสมุทรแปซิฟิก ลำดับดีเอ็นเอนี้ได้รับการตั้งชื่อว่า UCYN-A (unicellular cyanobacterial group A - ไซยาโนแบคทีเรียเซลล์เดียวกลุ่ม A) ในขณะเดียวกัน เคียวโกะ ฮากิโนะ (Kyoko Hagino) นักบรรพชีวินวิทยาแห่งมหาวิทยาลัยโคจิ ก็กำลังศึกษาเพื่อเพาะเลี้ยงสิ่งมีชีวิตเจ้าบ้านของ UCYN-A ซึ่งก็คือสาหร่าย B. bigelowii
การมีอยู่ของไนโตรพลาสต์ได้รับการเสนอครั้งแรกโดยนักวิจัยที่ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง B. bigelowii และ UCYN-A ในปี ค.ศ. 2012 โดยในช่วงแรกมีการตั้งสมมติฐานว่า UCYN-A มีบทบาทในการตรึงไนโตรเจน โดยให้สารประกอบดังเช่นแอมโมเนียแก่สาหร่าย อย่างไรก็ตาม การศึกษาต่อมาที่นำโดยโจนาธาน เซอร์ได้รายงานว่า UCYN-A เป็นออร์แกเนลล์
โครงสร้างและการทำงาน.
ไนโตรพลาสต์แสดงออกถึงลักษณะทั่วไปของออร์แกเนลล์ ซึ่งสอดคล้องกับหลักเกณฑ์สำคัญสองประการ ได้แก่ การถ่ายทอดแบบจำลองของตนเองระหว่างการแบ่งเซลล์ และการพึ่งพาโปรตีนจากเซลล์เจ้าบ้าน จากการศึกษาด้วยการสร้างภาพ นักวิจัยพบว่าไนโตรพลาสต์แบ่งตัวพร้อมกับเซลล์เจ้าบ้าน ทำให้มั่นใจได้ว่าพวกมันจะถูกถ่ายทอดไปยังเซลล์ลูกได้
นัยยะสำคัญ.
การค้นพบไนโตรพลาสต์ได้ท้าทายแนวคิดเดิมที่เชื่อว่ากระบวนการตรึงไนโตรเจนเกิดขึ้นได้เฉพาะในสิ่งมีชีวิตประเภทโพรแคริโอตเท่านั้น การทำความเข้าใจโครงสร้างและหน้าที่ของไนโตรพลาสต์จะเปิดโอกาสสำหรับการวิศวกรรมพันธุกรรมในพืชได้ โดยการรวมยีนที่รับผิดชอบต่อการทำงานของไนโตรพลาสต์ โดยนักวิจัยมุ่งหวังที่จะพัฒนาพืชผลที่สามารถตรึงไนโตรเจนได้ด้วยตัวเอง ซึ่งอาจช่วยลดความจำเป็นในการใช้ปุ๋ยไนโตรเจน และลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
ดอยูแคนดี

ดอยูแคนดี  เป็นหมู่บ้านในตำบลโฆวเรชโรสแทเมโชมอลี อำเภอโฆวเรชโรสแทม เทศมณฑลแฆลฆอล จังหวัดแอร์แดบีล ประเทศอิหร่าน จากสำมะโน ค.ศ. 2006 หมู่บ้านนี้มีประชากร 78 คนใน 24 ครัวเรือน
รักป่วนวิญญาณหลอน

รักป่วนวิญญาณหลอน  หรือ สัมผัสรักซ่อนวิญญาณ เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้ปี 2013 นำแสดงโดยโซ จี-ซ็อบและกง ฮโย-จิน ละครเรื่องนี้เขียนบทโดยพี่น้องตระกูลฮงและออกอากาศทางเอสบีเอสทีวีมีจำนวนทั้งสิ้น 17 ตอน ออกอากาศทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 21:55 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) ตั้งแต่วันที่ 7 สิงหาคม ถึง 3 ตุลาคม ค.ศ. 2013
เรื่องย่อ.
จู จ็อง-ว็อน (โซ จี-ซ็อบ) เป็นซีอีโอผู้เย็นชาของคิงดอม กลุ่มบริษัทที่มีห้างสรรพสินค้าและโรงแรมขนาดใหญ่ เขาได้พบกับ แท กง-ชิล (กง ฮโย-จิน) ผู้มีจิตใจหดหู่ ซึ่งเริ่มมองเห็นผีหลังจากอุบัติเหตุ ชีวิตของพวกเขาเริ่มเปลี่ยนไป เมื่อพวกเขาค้นพบว่าเมื่อใดก็ตามที่กง-ชิลสัมผัสจ็อง-ว็อน ผีที่อยู่รอบ ๆ ตัวเธอก็จะหายไป หลังจากที่กง-ชิลวิงวอนขอร้องให้เธออยู่เคียงข้างจ็อง-ว็อนเป็นการตอบแทน เธอจะต้องช่วยเขาเอาทรัพย์สมบัติที่ถูกขโมยไปคืนมาในระหว่างการพยายามลักพาตัว