ข้าคือฮีโร่

ข้าคือฮีโร่  เป็นมังงะแนวซอมบีญี่ปุ่น เขียนและวาดภาพประกอบโดย เคนโกะ ฮานาซาวะ ตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารเซเน็ง Weekly Big Comic Spirits ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2552 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ในรูปแบบ "ทังโกบง" รวมตอนทั้งหมด 22 เล่มจบ มังงะเรื่องนี้ได้รับอนุญาตให้ตีพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษโดย ดาร์กฮอร์สคอมิกส์ในอเมริกาเหนือ และสยามอินเตอร์คอมมิกส์ในไทย
ภาพยนตร์การแสดงสดเรื่องนี้มีการฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์ซิดจัสในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2558 ก่อนที่จะออกฉายอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 นอกจากนี้ยังมีมังงะภาคแยกอีก 3 เรื่องที่เกิดขึ้นในจักรวาลเดียวกัน ชื่อว่า "ข้าคือฮีโร่" "ในโอซาก้า (') ", "ข้าคือฮีโร่" "ในอิบารากิ (') " และ "ข้าคือฮีโร่ ในนางาซากิ" " ("") " และยังมีซีรีส์รวมเรื่องโดยนักวาดมังงะหลายคน ชื่อว่า 
ภายในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มังงะเรื่องนี้มียอดจำหน่ายมากกว่า 8.3 ล้านเล่มในปี พ.ศ. 2556 นอกจากนี้ มังงะเรื่อง "ข้าคือฮีโร่" ยังได้รับรางวัลมังงะโชงากูกัง ครั้งที่ 58 ในประเภททั่วไปอีกด้วย
เรื่องย่อ.
"ข้าคือฮีโร่".
เรื่องราวเริ่มต้นขึ้นจาก ฮิเดโอะ ซูซูกิ ผู้ช่วยนักวาดการ์ตูนวัย 35 ปี ผู้ซึ่งชีวิตดูเหมือนจะติดแหงกอยู่กับงานที่เหนื่อยยากแต่ได้ค่าตอบแทนน้อยนิด ความฝันที่ไม่เป็นจริง ภาพหลอนประหลาด และความสัมพันธ์ที่ไม่น่าพึงพอใจ เขามองว่าตัวเองเป็นเพียงตัวประกอบในชีวิต และมีความนับถือตนเองต่ำ ส่งผลให้เกิดความคับข้องใจ
วันหนึ่ง โลกที่ฮิเดโอะรู้จักต้องพังทลายลงด้วยโรคร้าย (ชื่อเล่นว่า ZQN) ที่เปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ดุจซอมบี้ผู้ฆ่าคน โดยมีสัญชาตญาณแรกคือการโจมตีและกลืนกินมนุษย์ที่อยู่ใกล้ที่สุด เขามีเพียงปืนลูกซองติดตัวเท่านั้นที่ติดตัวและวิ่งหนีเอาชีวิตรอด ได้พบเจอกับคนแปลกหน้าระหว่างทาง ชั่วขณะหนึ่ง เขาและสหายต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด พร้อมกับตั้งคำถามกับทางเลือกทางศีลธรรมของตัวเอง สุดท้ายเหลือเพียงสามคนเท่านั้นที่รอดชีวิต และต้องขับรถขึ้นไปจนถึงยอดภูเขาไฟฟูจิเพื่อเอาชีวิตรอด
"ข้าคือฮีโร่" "ในโอซาก้า".
"ข้าคือฮีโร่ ในโอซาก้า ("") " เกิดขึ้นในช่วงเริ่มต้นของการระบาดของไวรัส ZQN ในโอซาก้า มังงะเรื่องนี้มีศูนย์กลางอยู่ที่ผู้จัดการพาร์ทไทม์ชื่อทัตสึโอะ ผู้หลงใหลในมอเตอร์ไซค์ และการเดินทางด้วยน้ำมันเบนซินเพื่อช่วยเหลือโคซึเอะ แฟนสาวของเขาที่ติดอยู่บนเครื่องบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ รวมถึงการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดของโคซึเอะในสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ท่ามกลางอุปสรรคที่รุมเร้า ทั้งคู่พยายามอย่างเต็มที่เพื่อกลับมาคืนดีกัน
"ข้าคือฮีโร่" "ในอิบารากิ".
"ข้าคือฮีโร่ ในอิบารากิ ("") " เกิดขึ้นในช่วงเริ่มต้นของการระบาดของไวรัส ZQN ในอิบารากิ เรื่องราวนี้เน้นไปที่นักเรียนมัธยมปลายผู้โดดเดี่ยวและสุนัขของเขาที่ต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอด ไม่เพียงแต่กับไวรัส ZQN เท่านั้น แต่ยังรวมถึงครอบครัวและเพื่อนสมัยเด็กของเขาที่ติดเชื้อด้วย
"ข้าคือฮีโร่ ในนางาซากิ".
"ข้าคือฮีโร่ ในนางาซากิ ("") " เกิดขึ้นในช่วงเริ่มต้นของการระบาดของไวรัส ZQN ในนางาซากิ มังงะเรื่องนี้เล่าเรื่องราวของ ยามาดะ เด็กหนุ่มที่ลาออกจากโรงเรียนมัธยมปลายและผันตัวมาเป็นช่างภาพ ผู้ซึ่งต้องทนทุกข์ทรมานกับภาพหลอนอันชัดเจนที่เกิดจากโรคกลัวการเข้าสังคม และ นิเรอิ อายะ แชมป์ระดับประเทศจากคิวโดและอดีตเพื่อนร่วมชั้นของ ยามาดะ เรื่องราวนี้บันทึกการเดินทางของพวกเขาไปยังเกาะฮาชิมะ สถานที่ปลอดภัยที่พวกเขาคิดว่าปลอดภัย อย่างไรก็ตาม การเดินทางของพวกเขาไม่เพียงแต่ถูกคุกคามจากไวรัส ZQN เท่านั้น แต่ยังถูกคุกคามจากเพื่อนมนุษย์อีกด้วย
สื่อ.
มังงะ.
"ข้าคือฮีโร่" เขียนและวาดภาพประกอบโดย เค็งโงะ ฮานาซาวะ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารมังงะเซเน็ง Weekly Big Comic Spirits ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง ตั้งแต่วันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2552 ถึง 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 สำนักพิมพ์โชงากูกัง ได้รวบรวมตอนต่าง ๆ รูปแบบ "ทังโกบง" ไว้ในเล่มรวม 22 เล่ม วางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ถึง 30 มีนาคม พ.ศ. 2560
ในอเมริกาเหนือ ดาร์กฮอร์สคอมิกส์ได้ประกาศในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 เกี่ยวกับการอนุญาตให้ตีพิมพ์มังงะเรื่องนี้เป็นภาษาอังกฤษ และมีแผนที่จะวางจำหน่ายในรูปแบบรวมเล่มสองเรื่องในปี 2016 มีการวางจำหน่ายแบบ 11 เล่ม ตั้งแต่วันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2559 ถึง 23 ตุลาคม พ.ศ. 2562
ในประเทศไทย สยามอินเตอร์คอมมิกส์ได้ประกาศลิขสิทธิ์และเริ่มตีพิมพ์รูปแบบ "ทังโกบง" ไว้ในเล่มรวม 22 เล่ม ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 ถึงเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2560
เล่ม.
!width=4%|#
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ
!width=24%|ISBN ต้นฉบับ
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายภาษาไทย
!width=24%|ISBN ภาษาไทย
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol01" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">01</th></td><td> 28 สิงหาคม 2552</td><td></td><td>พฤศจิกายน 2555</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">วันหนึ่งหลังจากกลับจากทำงานดึกดื่น ฮิเดโอะเห็นรถชนคนเดินถนนใกล้ ๆ ทำให้เหยื่อเสียชีวิตทันที อย่างไรก็ตาม แม้จะได้รับบาดเจ็บสาหัส เหยื่อก็ลุกขึ้นยืนและเดินจากไป ฮิเดโอะสงสัยว่านี่เป็นภาพหลอนอีกครั้งหรือไม่ แต่เหตุการณ์ประหลาดก็เริ่มเกิดขึ้นรอบตัวเขา ซึ่งเขาโทษว่าเป็นเพราะความเครียดและการทำงานล่วงเวลา เช้าวันรุ่งขึ้น ฮิเดโอะไปที่อพาร์ตเมนต์ของเท็ตสึโกะ แฟนสาวของเขา (หลังจากทะเลาะกันก่อนหน้านี้) เพื่อขอโทษ เมื่อมองลอดช่องจดหมาย เขาพบว่าเธอได้กลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดคล้ายซอมบี้ และเธอก็พุ่งเข้าใส่เขา</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol02" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">02</th></td><td> 26 ธันวาคม 2552</td><td></td><td>มกราคม 2556</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5"> หลังจากต่อสู้กับเท็ตสึโกะเพียงครู่เดียว ซึ่งถูกกัดที่มือ (แต่ผิวหนังไม่ฉีกขาด) ฮิเดโอะก็พยายามติดตามข่าวการระบาดของโรคที่ทำให้ผู้คนเริ่มกัดกันเอง หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ฮิเดโอะก็ทำการการุณยฆาต เท็ตสึโกะที่กลายเป็นซอมบี้ จากนั้นก็ออกเดินทางไปยังสตูดิโอมังงะของเขา ระหว่างทาง เขาได้เห็นฉากซอมบี้โจมตีผู้คนมากมาย เมื่อถึงสตูดิโอ ฮิเดโอะเห็นมิตานิกำลังทุบตีเพื่อนร่วมงานคนหนึ่งจนตาย พวกเขาจึงร่วมมือกันฆ่าเพื่อนร่วมงานที่เป็นซอมบี้อีกคน เมื่อรู้ว่ามีซอมบี้เพิ่มขึ้นในเขตของพวกเขา และจำนวนของพวกมันก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ฮิเดโอะจึงตามมิตานิออกจากชาคุจิไปยังสถานีรถไฟเนริมะ เพื่อหลบหนีจากโตเกียวและมุ่งหน้าไปยัง ฮันโน มิตานิถูกซอมบี้รุมโจมตีและถูกตัดศีรษะโดยล้อลงจอดของเครื่องบินที่กำลังตก หลังจากหนีซอมบี้มาได้อย่างหวุดหวิด ฮิเดโอะก็สามารถขึ้นรถไฟได้ก่อนที่รถไฟจะออกเดินทาง
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol03" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">03</th></td><td> 28 พฤษภาคม 2553</td><td></td><td>มีนาคม 2556</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5"> ซอมบี้แพร่เชื้อให้ผู้โดยสาร และในไม่ช้าผู้โดยสารเกือบทั้งหมดในรถก็ติดเชื้อ หลังจากรถไฟหยุดกะทันหัน ฮิเดโอะโบกรถแท็กซี่และแบ่งปันให้คู่รักและชาวต่างชาติเชื้อสายแอฟริกันอเมริกัน ซึ่งทุกคนติดเชื้อ ชาวต่างชาติถูกส่งลงที่ฐานทัพอากาศโยโกตะ และถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยิง สัญญาณของการติดเชื้อเริ่มปรากฏชัดในตัวคู่รักและคนขับแท็กซี่ (ซึ่งติดเชื้อจากหลานชายของเขา) ฮิเดโอะไล่คู่รักออกไป และคนขับแท็กซี่ก็ติดเชื้อและโจมตีเขา แต่ฮิเดโอะได้รับการปกป้องด้วยฉากกั้นรถแท็กซี่พลาสติก รถแท็กซี่ชนประสานงากับรถยนต์ที่ขับโดยซอมบี้อีกตัว ฮิเดโอะวิ่งออกนอกทางหลวง เจอสวนสนุกร้างใกล้ภูเขาไฟฟูจิและหมดสติอยู่ที่ทางเข้าใต้ดิน หลังจากตื่นขึ้น ฮิเดโอะตัดสินใจเดินทางผ่านป่าใกล้ ๆ เขาเริ่มหมดกำลังใจหลังจากโทรศัพท์มือถือที่เขาใช้ชาร์จแบตหมด และเกิดภาพหลอนต่าง ๆ ก่อนจะหลับไป วันรุ่งขึ้น เขาตื่นขึ้นมาโดยไม่ได้รับอันตรายใด ๆ และพบว่าตัวเองอยู่ในนทีแห่งไม้ ใกล้ภูเขาไฟฟูจิ ขณะปัสสาวะอยู่ เขาพบผู้รอดชีวิตอีกคน นักเรียนชื่อ ฮิโรมิ ฮายาคิริ
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol04" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">04</th></td><td> 30 สิงหาคม 2553</td><td></td><td>พฤษภาคม 2558</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5"> ฮิโรมิอยู่ในนทีแห่งไม้ระหว่างการทัศนศึกษา หลังจากที่เธอแพ้ เป่ายิ้งฉุบ กับเพื่อน ๆ พวกเขาจึงส่งฮิโรมิเข้าไปในป่าเพื่อทดสอบความกล้าหาญ ระหว่างที่เดินเตร่ไปรอบๆ เธอเห็นฮิเดโอะ ซึ่งเธอคิดว่าเป็นคนคิดฆ่าตัวตาย และปลอบใจเขา (แม้ว่าตอนนั้นเขาจะไม่รู้ก็ตาม) ฮิโรมิตัดสินใจเดินทางไปกับฮิเดโอะ ระหว่างทาง พวกเขาได้เห็นเหตุการณ์แปลกประหลาดต่าง ๆ เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า เช่น การตระหนักรู้ในผู้ติดเชื้อ (เพื่อนของฮิโรมิฆ่ากันเองเพื่อแก้แค้น) และการที่สาธารณชนขาดความตระหนักรู้
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol05" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">05</th></td><td> 25 ธันวาคม 2553</td><td></td><td>เมษายน 2556</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">ในไม่ช้าพวกเขาก็พบกลุ่มคนที่ได้ยินข่าวลือว่าอากาศที่เบาบางของภูเขาจะขับไล่ผู้ติดเชื้อ พวกเขายังได้พบกับ อารากิ ชายวัยกลางคนที่บอกเล่าเรื่องคุรุสุให้พวกเขาฟัง คุรุสุเป็นชายที่อ้างว่าเขาไม่สามารถฆ่าแม่ของตัวเองได้ ไม่ว่าจะทุบตีแม่อย่างโหดร้ายกี่ครั้งก็ตาม ด้วยความสิ้นหวัง ชาวเน็ตจึงเริ่มรวมตัวกันเป็นลัทธิที่มีศูนย์กลางอยู่ที่คุรุสุ ประกาศว่าเขาคือผู้นำยุคใหม่ที่จะก้าวออกมาจากภัยพิบัติ ฮิเดโอะพยายามค้นคว้าเพิ่มเติม แต่ก็ท้อแท้ในไม่ช้าเมื่อได้ยินข่าวลือเท็จ</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol06" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">06</th></td><td> May 30, 2011</td><td></td><td>มิถุนายน 2556</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">ไม่นานฮิโรมิก็ตกเป็นเหยื่อของการถูกกัดจากทารกที่ติดเชื้อ แต่เธอกลับติดเชื้อเพียงบางส่วนเท่านั้น และยังคงรักษาความเป็นมนุษย์เอาไว้ได้ ฮิเดโอะสามารถสื่อสารกับเธอได้ สร้างความผูกพันระหว่างทั้งสอง แม้ว่าในตอนแรกจะยังลังเล แต่อารากิก็ตัดสินใจให้ฮิโรมิเดินทางไปกับเขาและฮิเดโอะด้วยกัน พวกเขาเดินทางต่อไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมาพบกับชุมชนเล็ก ๆ ที่ตั้งแคมป์อยู่บนห้างสรรพสินค้าโกเทมบะ พรีเมียม เอาท์เล็ทส์ ซังโกะ ผู้นำกลุ่มซึ่งเป็นเด็กสาววัยรุ่น ได้เชิญให้กลุ่มไปพักกับพวกเขา</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol07" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">07</th></td><td> 30 กันยายน 2554</td><td></td><td>ธันวาคม 2556</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">ซังโกะดูเหมือนจะเป็นผู้นำของกลุ่ม แม้ว่าจริง ๆ แล้วเขาจะถูกควบคุมโดยอิอุระก็ตาม เมื่ออาหารในกลุ่มเริ่มจะหมดลง ซังโกะและอิอุระจึงเริ่มวางแผนยึดปืนลูกซองของฮิเดโอะ (ซึ่งเป็นปืนกระบอกเดียวที่พวกเขาเข้าถึงได้) ระหว่างนั้น ฮิโรมิถูกยิงด้วยตะปูที่หัว (แม้ว่าเธอจะรอดชีวิตมาได้) หลังจากที่พวกเขาทำสำเร็จ ฮิเดโอะถูกบังคับให้เข้าร่วมทีมค้นหา</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol08" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">08</th></td><td> 30 มกราคม 2555</td><td></td><td>ธันวาคม 2556</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">การค้นหาล้มเหลว สมาชิกส่วนใหญ่ในกลุ่ม รวมถึงซังโกะ ถูกฆ่าตาย อิอุระติดเชื้อ และอารากิเสียสละตนเองเพื่อปกป้องเด็กน้อย ฮิเดโอะสามารถดึงปืนลูกซองออกมาได้และหลบหนีไป พร้อมกับฮิโรมิและยาบุ โอดะ อดีตพยาบาลผู้เข้าใจถึงความสำคัญของอาการของฮิโรมิในการทำความเข้าใจและรักษาโรคนี้</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol09" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">09</th></td><td> 30 พฤษภาคม 2555</td><td></td><td>กุมภาพันธ์ 2557</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">ยาบุพบโรงพยาบาลสำหรับฮิโรมิที่หมดสติ แต่เมื่อฮิเดโอะสำรวจดู เขาก็พบว่าโรงพยาบาลเต็มไปด้วยซอมบี้ จึงหนีไป กลุ่มเพื่อนจึงพบร้านขายของที่ระลึก ส่วนฮิเดโอะก็ออกตามหาอาหาร พบกับซอมบี้ที่กำลังตั้งครรภ์และฆ่าตายระหว่างการหาอาหารในพื้นที่นั้น</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol10" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">10</th></td><td> 30 ตุลาคม 2555</td><td></td><td>มีนาคม 2557</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5"> หลังจากผ่าตัดเอาตะปูออกจากหัวของฮิโรมิ และเห็นว่าเธอหายจากการติดเชื้อแล้ว ภาพสุดท้ายที่กลุ่มเห็นคือตอนที่ไปถึงฮาโกเนะเพื่อเติมกระสุนและอาวุธปืน เรื่องราวเปลี่ยนจากมุมมองของฮิเดโอะไปเป็นวัยรุ่น ทาคาชิ เอซากิ ผู้โพสต์ข้อความในฟอรัมขอเป็นสมาชิกในกลุ่มของคุรุสุ ไม่นานเขาก็ได้รับการช่วยเหลือจากคุรุสุ โควาชิ และดานิเอลี ระหว่างการหลบหนี ทาคาฮาชิได้เห็นกลยุทธ์และอาวุธที่กลุ่มใช้ รวมถึงพลุสัญญาณที่ใช้เบี่ยงเบนความสนใจและหน้าไม้ที่สมาชิกที่ไม่รู้จักยิงออกมา โควาชิและทาคาชิตัดสินใจพักค้างคืนใต้สะพาน และดานิเอลีถูกคุรุสุฆ่าตายหลังจากติดเชื้อ
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol11" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">11</th></td><td> 28 กุมภาพันธ์ 2556</td><td></td><td>กรกฎาคม 2557</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">วันรุ่งขึ้น ทาคาชิถูกพาตัวไปยังฐานของกลุ่ม ซึ่งเขาได้พบกับโทมาเบจิ (ช่างตีอาวุธและนักวิจัยของกลุ่ม) คิซึกิและฮารุกิ (นักเรียนสองคน) และ "ป้า" (ผู้ดูแลของกลุ่ม) โทมาเบจิเล่าถึงการกวาดล้างของกลุ่มโกเทมบะ (กลุ่มเดียวกับที่ฮิเดโอะ ยาบุ อารากิ และฮิโรมิอยู่) และให้ทาคาชิดูงานวิจัยเกี่ยวกับพฤติกรรมของซอมบี้ในแต่ละวัน ขณะที่โควาชิสอนวิธีต่อสู้ให้เขา นอกจากนี้ เขายังได้พบกับฮานิวและฟุกิ ผู้ใช้หน้าไม้ เมื่อครั้งที่ทาคาชิส่งเขาไปนำอาหารและกระสุน ฮันนิวเชื่อใจทาคาชิ จึงตัดสินใจบอกแผนการของเขาให้เขาฟัง นั่นคือการหลบหนีผ่านแม่น้ำใกล้ ๆ พร้อมกับฟุกิโดยใช้เรือ</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol12" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">12</th></td><td> 28 มิถุนายน 2556</td><td></td><td>สิงหาคม 2557</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">หลังจากซอมบี้บุกเข้ามาเพียงช่วงสั้น ๆ และสมาชิกในกลุ่มติดเชื้อ ซอมบี้จำนวนมากก็เริ่มบุกเข้าบ้าน ทาคาชิเบี่ยงเบนความสนใจพวกเขาและตั้งรับเป็นครั้งสุดท้ายใกล้แม่น้ำ ก่อนจะตกลงไปในน้ำหลังจากที่ถูกซอมบี้กัดและโจมตี กลุ่มคนใกล้โรงเรียนถูกแบ่งออกเป็นสองฝ่าย ผู้ใช้หน้าไม้เล็งอาวุธไปที่โทมาเบจิเพื่อยึดรถและหลบหนี แต่ถูกคุรุสุฆ่าตาย ทาคาชิรอดชีวิตจากความตายอย่างไม่คาดคิด จึงมุ่งหน้าไปยังโรงเรียน ที่นั่นเขาได้พบกับชายคนหนึ่งที่คล้ายกับคุรุสุที่ถูกเรียกว่า "จักรพรรดิเปลือย" จักรพรรดิเปลือยเล่าว่าเขาและทาคาชิ "เหนือกว่ามนุษย์" พวกเขาต่อสู้กัน (ร่างกายของทาคาชิดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด) จนกระทั่งคุรุสุเข้ามาขัดจังหวะ เขาโยนหัวที่ถูกตัดขาดของฟูกิลงสู่สนาม ทำให้ทาคาชิโกรธแค้นและเริ่มการต่อสู้ระหว่างทั้งสามคน เช้าวันรุ่งขึ้น กลุ่มของคุรุสุ พร้อมด้วยผู้รอดชีวิตอีกจำนวนหนึ่งในโรงเรียน กำลังครุ่นคิดว่าจะไปที่ไหนต่อ ทาคาชิได้รับการพิสูจน์ว่าได้รับชัยชนะในการต่อสู้กับคุรุสุและจักรพรรดิเปลือย โดยสวมชื่อ เสื้อผ้า และผมยาวของคุรุสุ และนำกลุ่มไปยังโตเกียว</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol13" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">13</th></td><td> 30 ตุลาคม 2556</td><td></td><td>เมษายน 2558</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">จากนั้นเรื่องราวก็วนกลับมาที่ฮิเดโอะและสหายของเขา ฮิโรมิกลับมาเป็นปกติแล้ว และยาบุก็เริ่มแสดงท่าทีสนใจฮิเดโอะ ซึ่งตอนนี้ฮิโรมิ ก็มีนัยยะว่าเป็นมนุษย์ประเภทเดียวกับคุรุสุ จักรพรรดิเปลือย และทาคาชิ กลุ่มคนกลุ่มนี้เดินทางไปยังกระท่อมอันเงียบสงบที่ฮิเดโอะและยาบุมีเพศสัมพันธ์กัน ในที่สุดทั้งสามก็พักผ่อนและรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยเพื่อรำลึกถึงเพื่อนที่จากไป วันรุ่งขึ้น กลุ่มคนตัดสินใจไปเยี่ยมชมบ่อน้ำพุร้อนในท้องถิ่นเพื่อทำความสะอาดร่างกาย</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol14" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">14</th></td><td> 28 กุมภาพันธ์ 2557</td><td></td><td>สิงหาคม 2558</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">ระหว่างทาง กลุ่มคนกลุ่มนี้ได้รื้อค้นร้านขายปืนที่ถูกไฟไหม้ ซึ่งฮิเดโอะได้ซื้อปืนลูกซองแบบโบลต์แอคชั่น Miroku MSS-20 และกระสุน รวมถึงพบซอมบี้ที่ไหม้เกรียมแต่ยังมีชีวิตอยู่ ในที่สุดพวกเขาก็เดินทางมาถึงบ่อน้ำพุร้อนในฮาโกเนะ-ยาคุโมะ ฮิเดโอะพยายามยับยั้งซอมบี้ขณะที่สาว ๆ กำลังอาบน้ำ ฮิเดโอะถูกซอมบี้กลายพันธุ์ที่มีมือและเท้าสี่ข้างกลืนเข้าไปบางส่วน ซึ่งดูเหมือนจะเป็นผลมาจากการรวมร่างของ ZQN ธรรมดาสองตัว เขาได้พบกับคุรุสุในฉากที่เหมือนฝันและวิ่งหนีเอาชีวิตรอด โดยซอมบี้นั้นสะท้อนการเคลื่อนไหวในจินตนาการของเขา</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol15" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">15</th></td><td> 30 มิถุนายน 2557</td><td></td><td>สิงหาคม 2558</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">ซอมบี้กลายพันธุ์พาสาว ๆ ไปที่รถบรรทุกและปล่อยฮิเดโอะออกมา จากนั้นก็สกัดกั้นซอมบี้ที่กำลังโจมตีเอาไว้ กลุ่มสาว ๆ เดินทางไปยังโรงแรมเพื่อพักผ่อน เช้าวันรุ่งขึ้น ฮิเดโอะสอนฮิโรมิยิงปืนลูกซอง และสาว ๆ ได้พบกับซอมบี้สองมือซ้ายอีกตัวหนึ่งระหว่างทางไปยังชายหาด ขณะที่กำลังปล้นสะดมบ้านใกล้เคียง ยาบุก็ไปตรวจครรภ์และพบว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ แต่ไม่ทราบว่าพ่อของเด็กเป็นใคร คืนนั้น ยาบุได้ทิ้งคำแนะนำทางการแพทย์อย่างละเอียดไว้ให้ฮิเดโอะและฮิโรมิ จากนั้นก็จากไป เพราะไม่อยากให้พวกเธอต้องลำบากเมื่อเธอตั้งครรภ์และเด็กเริ่มโตขึ้น</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol16" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">16</th></td><td> 26 ธันวาคม 2557</td><td></td><td>กุมภาพันธ์ 2559</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">เมื่อฮิเดโอะและฮิโรมิพยายามขัดขวางยาบุไม่ให้หลบหนีด้วยรถบรรทุกขยะ เด็กทารกติดเชื้อได้กัดเธอ และฮิโรมิถูกบังคับให้ฆ่าเธอ ขณะเดียวกัน มวลขนาดมหึมากำลังก่อตัวและขยายใหญ่ขึ้นจากการกลืนกินผู้ติดเชื้อ ฮิเดโอะและฮิโรมิมุ่งหน้าไปยังโตเกียวด้วยจักรยาน</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol17" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">17</th></td><td> 29 พฤษภาคม 2558</td><td></td><td>พฤษภาคม 2559</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5"> ในโตเกียว โคโรริ อดีตนักวาดการ์ตูน เป็นหัวหน้าหน่วยที่อาศัยอยู่ในอาคาร (ซันไชน์ 60) ซึ่งมีอาซาดะ ผู้นำลัทธิเป็นหัวหน้า เมื่อเผชิญหน้ากับผู้ติดเชื้อ หน่วยถูกบังคับให้ละทิ้งอาวุธและต่อสู้กับผู้ติดเชื้อที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษ ลูกน้องของโคโรริไม่พอใจที่อาซาดะใช้กลุ่มนี้ จึงหารือถึงการรัฐประหารที่อาจเกิดขึ้น เมื่อกลับไปเอาอาวุธ หน่วยของโคโรริก็ถูกเบี่ยงเบนความสนใจ 
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol18" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">18</th></td><td> 30 พฤศจิกายน 2558</td><td></td><td>กันยายน 2559</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">ฮิเดโอะและฮิโรมิแวะพักที่กระท่อมชาวประมง ทั้งคู่ดื่มแอลกอฮอล์ และฮิโรมิก็พรากพรหมจรรย์ของเธอไป พวกเขาเห็นแสงไฟเรือ และเมื่อถูกฝูงผู้ติดเชื้อไล่ล่า พวกเขาก็กระโดดขึ้นเรือได้สำเร็จ</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol19" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">19</th></td><td> 15 มีนาคม 2559</td><td></td><td>พฤศจิกายน 2559</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">ชาวประมงที่ช่วยพวกเขาไว้ตกลงที่จะพาพวกเขาไปโตเกียวเพื่อแลกกับปืนกระบอกหนึ่งของฮิเดโอะ ลูกน้องของอาซาดะสองคนถูกกลุ่มของคุรุสึล่อลวงเข้าไปในกับดัก พวกเขาใช้หนึ่งในนั้นแทรกซึมเข้าไปในอาคารและเหล่าผู้ติดเชื้อก็เริ่มบุกโจมตี คุรุสึสื่อสารกับฮิโรมิทางโทรจิต บอกเธอว่าผู้ติดเชื้อกำลังรอเธออยู่ เมื่อได้พูดคุยกับลูกชายของชาวประมงที่ติดเชื้อ ฮิโรมิก็ตระหนักว่าเธอสามารถควบคุมผู้ติดเชื้อได้และต้องการให้ยาบุตาย ทำให้ทารกกัดยาบุ ฮิโรมิพบกับฝูงชน บอกลาฮิเดโอะและจากไป</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol20" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">20</th></td><td> 12 เมษายน 2559</td><td></td><td>ธันวาคม 2559</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">หลังจากไล่ตามกลุ่มคนเหล่านั้น ฮิเดโอะก็เดินทางมาถึงโตเกียว และได้รับเรือคายัคจากชาวประมง พร้อมกับแลกปืนลูกซอง ฮิโรมิถูกรวมเข้ากับกลุ่มคน ซึ่ง ณ จุดนี้ได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ ผอมเพรียว สองหัว และถูกเรียกว่า ก้อนสมองไร้นาม (Nameless Mass of Brains, NMB) โดยผู้อยู่อาศัยสามารถสื่อสารกับผู้คนภายใน เหล่าซอมบี้/ผู้คนที่รวมเข้ากับจิตใจของรัง ซึ่งได้สติ สติปัญญา อารมณ์ ความทรงจำ และบุคลิกภาพกลับคืนมาเหมือนตอนที่ยังเป็นมนุษย์ ได้รู้เรื่องราวในอดีตของฮิโรมิผ่านการแบ่งปันความทรงจำ และประณามเธอที่ปรารถนาจะฆ่ายาบุ กลุ่มของโคโรริจึงเริ่มสร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้าฉุกเฉินของอาคาร โดยใช้ลิฟต์ที่เปิดใช้งานใหม่เพื่อไปยังดาดฟ้าซึ่งมีเฮลิคอปเตอร์ หลังจากได้รับมังงะจากโคโรริ อาซาดะวางแผนที่จะหลบหนีออกจากอาคารโดยใช้เฮลิคอปเตอร์</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol21" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">21</th></td><td> 28 ตุลาคม 2559</td><td></td><td>มีนาคม 2560</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5">อาซาดะถูกกลุ่มของคุรุสุล้อมไว้ ทำให้เขาต้องพาพวกเขาไปยังเฮลิคอปเตอร์ ฮิเดโอะถูกผู้ติดเชื้อไล่ล่าและวิ่งขึ้นไปบนอาคารที่กำลังก่อสร้างใกล้กับอาคารของอาซาดะ ขณะที่ผู้ติดเชื้อไล่ตามเขามากขึ้น เขาจึงพยายามปีนขึ้นไปบนเครนก่อสร้างอย่างสิ้นหวัง ฮิเดโอะพบว่าผู้ติดเชื้อคนหนึ่งสัญญากับยาบุว่าจะปกป้องเขา และเธอก็สามารถป้องกันผู้ติดเชื้ออีกคนได้ อาซาดะสังหารผู้ติดตามจำนวนมากโดยใช้ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ฉุกเฉินของอาคาร และสั่งให้กลุ่มกบฏขึ้นไปบนหลังคา ฮิเดโอะยิงใส่ตาของ NMB ทำให้ฮิโรมิโกรธแค้น</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol22" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">22</th></td><td> 30 มีนาคม 2560</td><td></td><td>กรกฎาคม 2560</td><td></td></tr><tr style="border-bottom: 3px solid #CCF; text-align: left;"><td colspan="5"> ส่วนหนึ่งของ NMB เริ่มเคลื่อนตัวเข้าหาฮิเดโอะ อาซาดะรอดชีวิตและขึ้นไปบนหลังคาได้ ขึ้นเฮลิคอปเตอร์พร้อมกับโทเมอิ สมาชิกกลุ่มของคุรุสุที่มีใบอนุญาตนักบิน กลุ่มของโคโรริโจมตีคุรุสุ และฮิเดโอะเข้าใจผิดคิดว่าพวกเขาเป็นพวกอันธพาล จึงยิงโคโรริ อย่างไรก็ตาม มังงะของฮิเดโอะคนหนึ่งดูดซับแรงกระแทกได้ การที่โคโรริถูกยิงทำให้สมาชิกคนหนึ่งของเขา ซึ่งเหมือนกับคุรุสุ สูญเสียการควบคุมและแปลงร่างเป็น ZQN ขนาดใหญ่ที่บวมเป่งซึ่งดูดซับคุรุสุ ก่อตัวเป็นกลุ่มผู้ติดเชื้อขนาดใหญ่กลุ่มที่สอง จิตใจของสิ่งมีชีวิตใหม่นี้ประกอบด้วยผู้มีพลังเช่น 'คุรุสุ' รวมถึงทาคาชิและสมาชิกหญิงที่แปลงร่าง ด้วยความเชื่อว่าพวกเขาคือราชาแห่งมนุษยชาติ พวกเขาจึงตกลงที่จะปกป้องมนุษย์ที่เหลืออยู่ ช่วยป้องกันการติดเชื้อที่รุกคืบเข้ามา อาซาดะถูกฆ่าโดยผู้ใต้บังคับบัญชาคนหนึ่งซึ่งเขาละทิ้ง โคโรริและเด็กน้อยหนีรอดมาได้ด้วยเฮลิคอปเตอร์ พร้อมกับป้าที่พวกเขาพบ และมุ่งหน้าสู่หมู่เกาะอิซุ ฮิเดโอะเกือบถูก NMB รัดคอจนหายใจไม่ออก แต่ฮิโรมิไว้ชีวิตเขา โดยหวังว่าจะทำให้เขาทรมานมากขึ้นด้วยการมีชีวิตอยู่ <br>หลังจากเหตุการณ์นั้น ฮิเดโอะถูกทิ้งให้อยู่ตามลำพังในโตเกียว ผู้ติดเชื้อทั้งหมดถูก NMB ดูดซับไป ซึ่ง NMB ร่วมกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าคุรุสุ ได้หลับใหลอย่างสมบูรณ์ ธรรมชาติเริ่มเข้าครอบงำโตเกียว ฮิเดโอะผู้เริ่มรู้สึกเหงาและรอคอยความช่วยเหลือ เริ่มขาดแคลนอาหาร และสวนที่เขาสร้างก็ล้มเหลว อย่างไรก็ตาม ฮิเดโอะค้นพบร้านขายปืนที่ถูกปล้นไปพร้อมกับเครื่องมือสำหรับทำลูกปราย และประสบความสำเร็จในการใช้มันล่าสัตว์<br> หมายเหตุ: บทส่งท้ายตอนที่ 265 รวมอยู่ในเล่มที่ 22 ของ "ฉบับสมบูรณ์" ฉบับดิจิทัลที่วางจำหน่ายใหม่เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2564 
</td></tr>
</table>
สปินออฟและอื่น ๆ.
ภาคแยกที่มีชื่อว่า "ข้าคือฮีโร่" "ในโอซาก้า"  ซึ่งเขียนและวาดภาพประกอบโดย ยูกิ ฮอนดะ ได้รับการตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารออนไลน์ Yawaraka Spirits ของสำนักพิมพ์โชงากูกัง ตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม ถึง 26 ธันวาคม พ.ศ. 2558 สำนักพิมพ์โชงากูกัง วางจำหน่ายรวมเล่มแบบ "ทังโกบง" เมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ภาคแยกที่สองชื่อว่า "ข้าคือฮีโร่" "ในอิบารากิ"  เขียนและวาดภาพโดย คะซุยะ ฟุจิซะวะ ตีพิมพ์เป็นตอนใน "Yawaraka Spirits" ตั้งแต่วันที่ 24 มีนาคมถึง 25 สิงหาคม พ.ศ. 2559 สำนักพิมพ์โชงากูกัง วางจำหน่ายรวมเล่มแบบ "ทังโกบง" เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 ภาคแยกที่สามชื่อว่า "ข้าคือฮีโร่ ในนางาซากิ"  เขียนและวาดภาพโดย เคนสุเกะ นิชิดะ ได้รับการตีพิมพ์ใน "Yawaraka Spirits" ตั้งแต่วันที่ 28 มีนาคมถึง 20 ตุลาคม พ.ศ. 2559 สำนักพิมพ์โชงากูกังเผยแพร่รวมเล่ม "ทังโกบง" เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560
ซีรีส์กวีนิพนธ์โดยนักวาดมังงะหลายคน ประกอบด้วยเรื่องสั้น 8 เรื่อง ชื่อว่า  ได้รับการตีพิมพ์ใน "Big Comic Spirits" ตั้งแต่วันที่ 15 กุมภาพันธ์ถึง 4 เมษายน พ.ศ. 2559 เรื่องราวนี้เขียนโดยเอตสึโกะ มิซึซาวะ, จุนจิ อิโต, มาซาคาซุ อิชิกุโระ, ทาโร โนกิซากะ, มาโคโตะ โอจิโระ, เมนโงะ โยโคยาริ, อากาเนะ โทริไค, และโคจิ โยชิโมโตะ สำนักพิมพ์โชงากูกังตีพิมพ์เล่มรวบรวมเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2559
ไลฟ์แอ็กชั่น.
ภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชั่น กำกับโดย ชินสุเกะ ซาโตะ นำแสดงโดยโย โออิซุมิ, คาซูมิ อาริมูระ และมาซามิ นางาซาวะ ฉายรอบปฐมทัศน์ที่เทศกาลภาพยนตร์ซิดจัสเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2558 และออกฉายเชิงพาณิชย์เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2559 ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับอนุญาตจากฟันนิเมชัน และออกฉายในรูปแบบดีวีดีและบลูเรย์เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2561
กระแสตอบรับ.
ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2558 มังงะเรื่องนี้มียอดจำหน่าย 4 ล้านเล่ม ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 มังงะเรื่องนี้มียอดจำหน่ายมากกว่า 8.3 ล้านเล่ม
"ข้าคือฮีโร่" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมังงะไทโช ครั้งที่ 3, 4 และ 5 มังงะเรื่องนี้ได้รับรางวัลมังงะโชงากูกัง ครั้งที่ 58 ในประเภททั่วไปในปี พ.ศ. 2556 ในรายชื่อ "10 Great Zombie Manga" เจสัน ทอมป์สัน จาก เครือข่ายข่าวอนิเมะ ได้จัดให้ "ข้าคือฮีโร่" อยู่ที่อันดับ 1 โดยพิจารณาว่าเป็น "มังงะซอมบี้ที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เคยมีมา"