pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 3 (นครพนม–คำม่วน)

สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 3  เป็นสะพานที่เชื่อมต่อระหว่างประเทศไทยที่หมู่ที่ 1 บ้านห้อม ตำบลอาจสามารถ อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม กับประเทศลาวที่บ้านเวินใต้ เมืองท่าแขก แขวงคำม่วน
ควบคุมการก่อสร้างโดยสำนักก่อสร้างสะพาน กรมทางหลวงและบริษัท อิตาเลียนไทย ดีเวล๊อปเมนต์ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้รับจ้างก่อสร้างใช้งบประมาณก่อสร้างจากรัฐบาลไทยทั้งสิ้น 1,723 ล้านบาท มีระยะเวลาการก่อสร้างรวม 900 วัน แล้วเสร็จในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เป็นเส้นทางการคมนาคมขนส่งด้านการค้า และการท่องเที่ยวเชื่อมโยงจากประเทศไทย ประเทศลาว ประเทศเวียดนาม และภาคใต้ของประเทศจีน ซึ่งมีความยาวรวม 1,423 เมตร มีความกว้าง 13 เมตร และมีการช่องจราจร 2 ช่อง และไม่มีทางรถไฟ และเพื่อเป็นการรองรับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ในปี 2015
ทั้งนี้ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นประธานในพิธีวางศิลาฤกษ์สะพานมิตรภาพไทย - ลาว แห่งที่ 3 (นครพนม - คำม่วน) วันศุกร์ที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2552 ณ มณฑลพิธี บ้านห้อม ตำบลอาจสามารถ อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม และเสด็จทรงเป็นประธานพิธีเปิดอย่างเป็นทางการร่วมกับสหายบุนยัง วอละจิด รองประธานประเทศลาว ในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เวลา 11.11 น.
เลเวลเลอส์

เลเวลเลอส์  เป็นวงร็อกจากอังกฤษ ที่ได้รับอิทธิพลจากดนตรีพังก์ร็อก และ ดนตรีพื้นบ้านอังกฤษ ได้ก่อตั้งวงที่เมืองไบรตัน ในปี 1988 สมาชิกของวงได้ชื่อนี้มาจาก กลุ่มเลเวลเลอร์ เป็นชื่อของฝ่ายประชาธิปไตยของ โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
ปลาจิ้มฟันจระเข้

ปลาจิ้มฟันจระเข้  คือ ปลากระดูกแข็งจำพวกหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ย่อย Syngnathinae ในวงศ์ Syngnathidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกับม้าน้ำและมังกรทะเล
ปลาจิ้มฟันจระเข้ มีลักษณะและพฤติกรรมโดยรวมคล้ายกับปลาชนิดอื่นและสกุลอื่นที่อยู่ในวงศ์เดียวกัน กล่าวคือ มีปากที่ยื่นเป็นท่อ ลำตัวหน้าตัดเป็นเหลี่ยม แต่ยาวเรียวมากดูคล้ายกิ่งไม้ ผิวหนังเป็นแผ่นแข็งเรียงต่อกันเป็นเหลี่ยมเป็นข้อ ครีบต่าง ๆ มีขนาดเล็ก ไม่มีครีบท้อง ตัวผู้ทำหน้าที่ฟักไข่โดยเก็บไว้บริเวณหน้าท้อง ลำตัวมักมีสีน้ำตาล อาจมีลายสีเข้มพาดขวางในบางชนิด 
หากแต่ปลาจิ้มฟันจระเข้ จะพบได้แม้ในน้ำจืดและน้ำกร่อยด้วย ซึ่งผิดไปจากปลาในวงศ์เดียวกันนี้ส่วนใหญ่
มีขนาดแตกต่างกันออกไป ตั้งแต่เพียงไม่กี่เซนติเมตรจนถึงฟุตกว่า ๆ ในชนิด ปลาจิ้มฟันจระเข้ยักษ์ ("Doryichthys boaja") ที่พบในน้ำจืด เป็นต้น
มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการนำไปทำเป็นยาจีนเช่นเดียวกับม้าน้ำ และนิยมเลี้ยงไว้ในตู้ปลาเพื่อความเพลิดเพลิน อีกทั้งยังเป็นที่นิยมของนักดำน้ำอีกด้วย ในการถ่ายภาพใต้น้ำในแนวปะการัง เช่น ปลาจิ้มฟันจระเข้ลายด่าง ("Corythoichthys haematopterus")เป็นต้น
สกุล.
แบ่งออกได้เป็นสกุลทั้งหมด 54 สกุล
ยูเอสเอส มิสซูรี (BB-63)

ยูเอสเอส มิสซูรี(BB-63) ("ไมท์ตีโม" หรือ "บิกโม") เป็นเรือประจัญบานชั้นไอโอวาของกองทัพเรือสหรัฐ และเป็นเรือลำที่สามของกองทัพเรือสหรัฐที่ใช้ชื่อตามรัฐมิสซูรี "มิสซูรี" เป็นเรือประจัญบานชั้นสุดท้ายที่สร้างขึ้นโดยสหรัฐและเป็นที่เซ็นสัญญายอมจำนนของจักรวรรดิญี่ปุ่นในตอนจบของสงครามโลกครั้งที่สอง
"มิสซูรี" สั่งต่อเรือในปี ค.ศ. 1940 และขึ้นระวางประจำการในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1944 ในสมรภูมิมหาสมุทรแปซิฟิกของสงครามโลกครั้งที่สอง เรือได้เข้าร่วมการรบที่อิโวะจิมะและโอะกินะวะ และล้อมแผ่นดินแม่ญี่ปุ่น และเรือยังเข้าร่วมในสงครามเกาหลีในระหว่างปี ค.ศ. 1950 ถึง 1953 เรือปลดประจำการในปี ค.ศ. 1955 กลายเป็นกองเรือสำรองของกองทัพเรืออเมริกา แต่ได้รับการนำกลับเข้าประจำการและปรับปรุงใหม่ในปี ค.ศ. 1984 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนกองเรือ 600 และให้การยิงสนับสนุนในระหว่างปฏิบัติการพายุทะเลทรายในเดือนมกราคม / กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991
"มิสซูรี" ได้รับ 11 ดาวยุทธการจากการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง สงครามเกาหลี และ สงครามอ่าวเปอร์เซีย สุดท้ายเรือได้รับการปลดประจำการเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1992 แต่ยังคงชื่อไว้กองทัพเรือจนกระทั่งชื่อถูกจำหน่ายออกในเดือนมกราคม ค.ศ. 1995 ในปี ค.ศ. 1998 เรือถูกบริจาคให้กับสมาคมอนุสรณ์ ยูเอสเอส มิสซูรี และกลายเป็นพิพิธภัณฑ์เรือที่ท่าเรือเพิร์ลในรัฐฮาวาย
ซึคุโยะ

ซึคุโยะ (; โรมาจิ: "tsukuyo") เป็นตัวละครหลักในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ 
ข้อมูลตัวละคร.
ผู้นำของกลุ่มเฮียกกะ ฉายา "นางรำเทพมรณะ"(ชินิงามิไดยู) ซึ่งเป็นกองกำลังหญิงที่ทำหน้าที่ดูแลความสงบของโยชิวาระ ใช้มีดซัดเป็นอาวุธ มีฝีมือทักษะนินจาขั้นสูงที่ฝึกสอนโดย จิไรอะ อดีตยอดนินจาของสำนักโอนิวะบังซู เป็นผู้ที่จงรักภักดีต่อฮิโนวะและพร้อมจะปกป้องคุ้มครองฮิโนวะ
สมัยก่อน เธอเป็นคนมีนิสัยดื้อรั้นหัวแข็งและถือตัว รักความโดดเดี่ยวเพราะทิฐิที่จะเป็นอย่างอาจารย์จิไรอะของตน เนื่องจากจิไรอะเคยปกป้องชีวิตของซึคุโยะไว้ แต่เมื่อได้เจอกินโทกิ เธอรู้สึกทันทีว่าหัวใจที่ละทิ้งความเป็นสตรีไปได้กลับมาใหม่ เธอเริ่มหวั่นไหวเมื่ออยู่ใกล้กินโทกิ และสำนึกตนว่าการอยู่เพียงลำพังนั้นไม่ใช่หนทางที่ถูกต้อง ในที่สุดก็ยอมรับความช่วยเหลือจากพวกกินโทกิในที่สุด โดยเธอมีแนวโน้มที่จะคู่กับกินโทกิมากที่สุด เพราะทั้งคู่เป็นคู่กัดกันตลอด กับโกรธเวลาที่กินโทกิทำเรื่องไร้สาระประจำ
ซึคุโยะเป็นสาวรูปร่างหน้าตาสวยมีเสน่ห์ มีผมสีทองหม่นและดวงตาสีม่วง มักคาบกล้องยาสูบตลอดเวลา ทว่ามีรอยแผลเป็นอยู่บนใบหน้า ซึ่งเป็นแผลที่เธอกรีดเองจากการชี้นำของจิไรอะที่บอกให้ละทิ้งความเป็นหญิงเพื่อให้เข้มแข็งขึ้น แต่แล้วเมื่อเธอพบว่าจิไรอะที่ควรจะตายไปด้วยเหตุไฟไหม้ยังมีชีวิตอยู่และเป็นผู้บงการกลุ่มพ่อค้ายาเสพติดในโยชิวาระ เธอก็หมดสิ้นศรัทธาและเลิกเรียกจิไรอะว่าอาจารย์ไปช่วงหนึ่ง จนมารับรู้ความจริงจากฮัตโตริ เซ็นโซว่าที่จิไรอะทำไปทั้งหมด ทั้งค้ายา ทั้งทำร้ายคนรอบตัวและทำร้ายเธอ รวมถึงตั้งใจจะเผาโยชิวาระทิ้ง ทั้งหมดก็เพื่อให้ศิษย์ที่รักที่สุดอย่างซึคุโยะสังหารเขาด้วยมือตัวเอง
ขวานหิน

ขวานหิน เป็นขวานที่ทำด้วยหินในยุคที่มนุษย์เริ่มรู้จักทำขวานหินเป็นอาวุธ เข้าด้ามด้วยไม้ เอาไว้ใช้ล่าสัตว์ หรือ สับ ตัด ฟัน ผ่า ถากไม้ แล่เนื้อสัตว์หรือตัดกระดูก มักจะทำมาจากหินทราย หินทัฟฟ์  หินควอร์ตไซต์  หินเชิร์ต (chert) หรือ หินแคลเซโดนี (chalcedony)
ขวานหินขัด เป็นเครื่องมือที่พัฒนาขึ้นจากขวานหินกระเทาะโดยขัดเกลาจนบางเรียบเพื่อให้มี
ประสิทธิภาพในการใช้สอยมากยิ่งขึ้นและใช้โดยการเข้าด้ามไม้ตามลักษณะของประโยชน์
ใช้สอย เช่น ขวานตัดต้นไม้หรือสิ่ว
เครื่องมือหิน

เครื่องมือหินเป็นสิ่งที่มนุษย์ทำขึ้นในยุคที่เริ่มรู้จักทำเครื่องมือ เช่น ขวานหิน ขวานกำปั้น หัวหอก มักจะทำมาจากหินควอร์ตไซต์ (quartzite) หรือ หินเชิร์ต (chert)
กลุ่มของเครื่องมือในช่วงสมัยไพลสโตซีนและโฮโลซีน ตอนต้นๆ แยกได้เป็น 3 กลุ่มใหญ่ๆ ดังนี้
1. กลุ่มเครื่องมือสับตัด หรือ Chopper chopping tool complex
2. กลุ่มเครื่องมือสะเก็ดหิน
3. กลุ่มเครื่องมือแบบฮัวบิเนียน (Hoabinhian) ตามแหล่งที่พบชื่อ “ฮัวบินห์” อยู่ทางใต้ของฮานอยในเวียดนามเหนือซึ่งพบก่อนที่อื่น แต่ไม่ได้หมายความว่าเครื่องมือหินแบบนี้ซึ่งพบในประเทศไทยและประเทศอื่นๆ จะได้รับอิทธิพลมาจากเวียดนามหรือจำเป็นจะต้องมีอายุน้อยกว่าที่พบในประเทศนั้นเสมอไป
นักบัญชี

นักบัญชี เป็นผู้ประกอบกิจในด้านการบัญชี ซึ่งเป็นการวัด การเปิดเผยและการจัดเตรียมข้อมูลทางการเงินซึ่งช่วยให้ผู้บริหาร นักลงทุน และเจ้าหน้าที่ภาษี ตลอดจนผู้ทำการตัดสินใจอื่น ๆ ในการที่จะตัดสินใจแบ่งส่วนทรัพยากร
ลักษณะงาน.
       งานของนักบัญชีคือรวบรวมรายรับรายจ่ายขององค์กรธุรกิจ และจัดทำรายงานตามระบบแบบแผนของการทำบัญชี มาตรฐาน เช่น จัดการเอกสารงบการเงิน ทั้งเรื่องงบกำไรขาดทุน งบดุลต่าง ๆ การทำธุรกรรมทางการเงิน เป็นต้น ขอบเขตงานแบ่งเป็นสองกลุ่มใหญ่
การศึกษา.
ผู้ประกอบอาชีพนักบัญชีต้องจบปริญญาตรีจากคณะบริหารและการบัญชี โดยได้รับวุฒิการศึกษา บัญชีบัณฑิต (บช.บ.)
สถานีเอื้อน อนามัย

สถานีกาชาดที่ 8 เพชรบุรี (เอื้อนอนามัย) หรือ สถานีเอื้อน อนามัย เป็นสถานพยาบาลแห่งแรกของจังหวัดเพชรบุรี สังกัดสภากาชาดไทย ตั้งอยู่ที่ถนนอนามัย-มาตยาวงษ์ ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี
ประวัติ.
ในปี พ.ศ. 2472 ได้เกิดโรคอหิวาตกโรคระบาดขึ้นที่จังหวัดเพชรบุรี และยังไม่มีสถานพยาบาลใด ๆ ในจังหวัดเพชรบุรีในขณะนั้น อำมาตย์เอก พระยาสุรพันธเสนี (อิ้น บุนนาค) อดีตผู้ว่าราชการจังหวัดเพชรบุรี ซึ่งเป็นอุปนายกสภากาชาดสยามในสมัยนั้น ได้นำเรื่องการสร้างสถานีอนามัยไปปรึกษากับเจ้าจอมมารดาอ่อน บุนนาค ในรัชกาลที่ 5 และเป็นพี่สาวผู้ดูแลกองมรดกของเจ้าจอมเอื้อน บุนนาค ท่านเห็นพ้องด้วย จึงได้นำส่งเงินในกองมรดกของเจ้าจอมเอื้อน บุนนาค หนึ่งในเจ้าจอมก๊กออ ซื่งเป็นธิดาของเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์ (เทศ บุนนาค) เจ้าเมืองเพชรบุรี กับท่านผู้หญิงอู่ บุนนาค จำนวน 10,000 บาท ให้แก่สภากาชาดสยาม (สภากาชาดไทย) เพื่อสร้างสถานีอนามัยขึ้นในจังหวัดเพชรบุรี เรียกชื่อว่า "สถานีเอื้อน อนามัย" มีที่ตั้งอยู่เลขที่ 91 ถนนมาตยาวงษ์ ตำบลท่าราบ อำเภอคลองกระแชง (ปัจจุบันคือ อำเภอเมืองเพชรบุรี) จังหวัดเพชรบุรี)
สถานีกาชาดที่ 8 จังหวัดเพชรบุรี (หรือเอื้อนอนามัย) เป็นอาคารก่ออิฐถือปูน 2 ชั้น ชั้นบนเป็นที่พักเจ้าหน้าที่ ชั้นล่างเป็นสำนักงาน ด้านหลังเป็นเรือนไม้ชั้นเดียว ใช้เป็นที่ประกอบอาหารและที่พักคนงาน
บริเวณของสถานีกาชาดที่ 8 มีเนื้อที่ทั้งหมด 278 ตารางวา เป็นที่ดินของพระคลังข้างที่ (ทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์) 248 ตารางวา และที่ดินของสภากาชาดสยาม 30 ตารางวา (คุณหญิงทิพย์ สุรพันธ์เสนีย์ และขุนสกลภักดีบริจาคให้)
พ.ศ. 2517 เรือนไม้ทรุดโทรมมากจึงรื้อของเดิมออกสร้างเป็นอาคารคอนกรีตชั้นเดียวแทน เรือนไม้ 2 หลัง เดิมใช้เป็นที่ประกอบอาหาร ห้องอาหารและที่พักคนงานด้วยเงินสภากาชาดไทย
พ.ศ. 2521 สร้างอาคารอเนกประสงค์และปรับปรุงซ่อมแซมอาคารทำการใหม่
พ.ศ. 2528 สถานีกาชาดได้งบประมาณจากสภากาชาดไทย สร้างอาคารใหม่เพิ่มขึ้นด้านหลังอีก 1 หลัง เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 3 ชั้น ชั้นล่างเป็นคลังพัสดุสำรองในการบรรเทาทุกข์ ชั้น 2 เป็นห้องประชุม ชั้น 3 เป็นที่พัก สร้างด้วยเงินงบประมาณ เป็นเงิน 6,900,000 บาท (หกล้านเก้าแสนบาทถ้วน)
พ.ศ. 2548 ได้งบประมาณจากเงินบริจาคของสถานีกาชาดสร้างห้องตรวจสุขภาพเด็กดี ขนาด 18 ตารางเมตร
เลอศักดิ์ สมบัติศิริ

ท่านผู้หญิง เลอศักดิ์ สมบัติศิริ (20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 — 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553) อดีตประธานกิตติมศักดิ์ บริษัท โรงแรมปาร์คนายเลิศ จำกัด, อดีตเจ้าของโรงแรมสวิสโซเทลปาร์คนายเลิศ และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมหญิงคนแรกของไทย
ประวัติการทำงาน.
ท่านผู้หญิง เลอศักดิ์ สมบัติศิริเป็นบุตรของพระยาภักดีนรเศรษฐ (เลิศ เศรษฐบุตร) ผู้สร้างโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ และโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ผู้ริเริ่มรถโดยสารประจำทางขึ้นในเมืองไทย (รถเมล์นายเลิศ) และผู้สร้างโรงแรมปาร์คนายเลิศ ซึ่งปัจจุบันคือโรงแรมสวิสโฮเต็ลปาร์คนายเลิศ ถนนวิทยุ และคุณหญิงสิน ภักดีนรเศรษฐ
ภายหลังจบการศึกษาด้านคหกรรมศาสตร์ จากวิทยาลัยเคียวลิตสุ ประเทศญี่ปุ่น เมื่อ พ.ศ. 2484 ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ได้เข้าทำงานครั้งแรกที่สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน(ก.พ.) ต่อมาจึงเข้าดำเนินกิจการรถเมล์ขาว ของบริษัท นายเลิศ จำกัด และธุรกิจอย่างอื่นของพระยาภักดีนรเศรษฐ ผู้เป็นบิดา จนกระทั่งสิ้นบุญบิดาจึงได้ดำรงตำแหน่งประธาน กรรมการบริษัท นายเลิศ จำกัด เรื่อยมา จากนั้นได้ก่อตั้งบริษัท นายเลิศพัฒนา จำกัด เพื่อพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และบริษัท โรงแรมปาร์คนายเลิศ จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจโรงแรม
ด้านการเมือง ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516 และในปี พ.ศ. 2519 มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในสมัยรัฐบาลนายธานินทร์ กรัยวิเชียร นับว่าเป็นรัฐมนตรีหญิงสองคนแรกของประเทศไทย (ได้รับแต่งตั้งพร้อมกับ วิมลศิริ ชำนาญเวช)
ชีวิตครอบครัว.
ท่านผู้หญิง เลอศักดิ์ สมบัติศิริ สมรสกับนายพินิจ สมบัติศิริ บุตรพระยาศรีเสนา (ศรีเสนา สมบัติศิริ) และคุณหญิงถวิล มีธิดา 2 คน คือ นางพิไลพรรณ สมบัติศิริ และนางสัณหพิศ โพธิรัตนังกูร
ถึงแก่อนิจกรรม.
ท่านผู้หญิง เลอศักดิ์ สมบัติศิริ ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อเช้าวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ด้วยโรคปอดอักเสบ ณ โรงพยาบาลศิริราช สิริอายุรวม 91 ปี ในการนี้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ในวันที่ 10 พฤศจิกายน เวลา 17.00 น. ณ บ้านปาร์คนายเลิศ เลขที่ 2/4 ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน และทรงรับศพไว้ในพระบรมราชานุเคราะห์เป็นเวลา 7 วัน ตั้งแต่วันที่ 10-16 พฤศจิกายน จากนั้นจะมีพิธีสวดอภิธรรมทุกวันอังคารเวลา 19.00 น. จนกระทั่งครบ 100 วัน ทั้งนี้กำหนดให้มีการทำบุญครบ 50 วัน และ 100 วันด้วย
และในวันอาทิตย์ที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2554 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพ ท่านผู้หญิงเลอศักดิ์ สมบัติศิริ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เวลา 17 นาฬิกา โดยพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีรัศมิ์ พระวรชายาโดยเสด็จไปในการนี้ด้วย
ราบัต

ราบัต , อัรเราะบาฏ  หรือ เอร์บัต (เบอร์เบอร์:) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศโมร็อกโก มีประชากรประมาณ 650,000 คน ตั้งอยู่ติดมหาสมุทรแอตแลนติก เป็นแหล่งอุตสาหกรรมอาหาร อุตสาหกรรมก่อสร้าง และอุตสาหกรรมผ้า
ปลากริม

ปลากริม เป็นสกุลปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง มีชื่อสกุลว่า "Trichopsis" (/ไทร-ช็อป-ซิส/) ในวงศ์ Macropodusinae ซึ่งอยู่ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae
มีรูปร่างโดยทั่วไปคล้ายปลาในสกุลปลากัด ("Betta" spp.) แต่มีรูปร่างและขนาดที่เล็กกว่า ส่วนหัวจะแหลมกว่า จะมีแถบลายพาดขวางในแนวนอนประมาณ 2-3 แถบที่ข้างลำตัว และมีสีสันไม่สดเท่า ครีบท้องมีก้านครีบเดี่ยวยื่นออกมาเป็นเส้นยาว ครีบหางปลายแหลมคล้ายใบโพ ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 2-6 ก้าน และก้านครีบแขนง 19-28 ก้าน 
พบได้ทั่วไปในทุกแหล่งน้ำของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ทั้งในนาข้าว, ท้องร่องสวน จนถึงแม่น้ำลำคลองขนาดใหญ่ มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมเป็นฝูงขนาดเล็ก มีอุปนิสัยก้าวร้าวพอสมควร มีกัดกันเองบ้างในฝูง แต่ไม่ถึงขั้นกัดกันถึงตายเหมือนเช่นปลาในสกุลปลากัดบางชนิด อาทิ "Betta spendens" แต่มีจุดเด่น คือ สามารถส่งเสียงดัง "แตร็ก ๆ ๆ" ได้ พร้อมกับกางครีบ เมื่อต้องการขู่ผู้รุกราน ซึ่งเป็นเสียงของการเกร็งกล้ามเนื้อที่อยู่ข้างถุงลม เป็นปลาที่จำแนกเพศได้ยากกว่าปลาในสกุลปลากัด แต่ทว่าก็มีลักษณะใกล้เคียงกัน คือ ตัวเมียจะมีขนาดเล็กและครีบต่าง ๆ สั้นกว่า รวมถึงสีสันก็อ่อนกว่าตัวผู้ เมื่อผสมพันธุ์จะจับคู่กันเองในฝูง โดยที่ตัวผู้เป็นฝ่ายก่อหวอดและเฝ้าดูแลไข่จนฟักเป็นตัว และเลี้ยงดูในระยะแรก
ปัจจุบัน พบทั้งหมด 3 ชนิด ได้แก่
ซึ่งปลากริม มีชื่อเรียกในภาษาถิ่นอีสานว่า "หมัด" และมีชื่อเรียกอื่น เช่น "ปลากัดป่า" เป็นต้น
แบบจำลองระดับสูงเชิงเลข

แบบจำลองระดับสูงเชิงเลข หรือ แบบจำลองความสูงเชิงเลข หรือเรียกย่อว่า เด็ม  เป็นแบบจำลองข้อมูลลักษณะทางภูมิศาสตร์ของพื้นผิวและชั้นความสูงในลักษณะของดิจิทัล การเก็บข้อมูลเพื่อนำมาสร้างเด็มนั้นจะถูกเก็บจากการรับรู้จากระยะไกล์เป็นส่วนใหญ่ แต่ก็สามารถสร้างขึ้นมาจากข้อมูลของการการทำรังวัด และการสำรวจ เด็มถูกใช้งานมากในระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ และเป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับ relief map
เด็มสามารถในลักษณะของแรสเตอร์ในลักษณะของกริดสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่แทนชั้นความสูง หรือแสดงในลักษณะ triangular irregular network ที่เป็นโพลีกอนของรูปสามเหลี่ยมประกอบกัน
เด็มยังคงรู้จักในชื่อของ แบบจำลองภูมิประเทศเชิงเลข หรือ ดีทีเอ็ม
ปลากระดี่

ปลากระดี่ (อีสาน: กระเดิด) เป็นสกุลปลาน้ำจืดจำพวกหนึ่ง ในสกุล "Trichopodus" (เดิมใช้ "Trichogaster") ในวงศ์ย่อย Luciocephalinae ในวงศ์ใหญ่ Osphronemidae
มีรูปร่างโดยทั่วไป คือ แบนข้างคล้ายใบไม้ หัวมีขนาดเล็ก ปลายปากค่อนข้างแหลม ปากมีขนาดเล็ก มีครีบอกคู่แรกเป็นเส้นยาวใหญ่เห็นได้ชัด ซึ่งเรียกว่า "ตะเกียบ" เป็นอวัยวะช่วยในการสัมผัส มีก้านครีบแขนง 2-4 ก้าน ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 3-9 ก้าน และก้านครีบแขนง 7-11 ครีบ ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยว 9-14 ก้าน และมีก้านครีบแขนง 25-40 ก้าน ครีบท้องและครีบก้นต่อยาวเป็นแถวเดียวกัน โดยที่ไม่มีเส้นข้างลำตัว ปลายครีบหางไม่เว้ามากนัก
เป็นปลาที่มีการแพร่กระจายพันธุ์ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยพบได้แทบทุกประเภทของแหล่งน้ำจืด มีขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 15 เซนติเมตร เมื่อโตเต็มที่ พบทั้งสิ้น 4 ชนิด ได้แก่
มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง เป็นปลาที่มีอวัยวะช่วยหายใจ จึงสามารถดำรงชีพอยู่ในน้ำที่ออกซิเจนต่ำได้เช่นเดียวกับปลาชนิดอื่น ๆ ในวงศ์นี้ แต่ทว่า สำหรับปลากระดี่แล้วอวัยวะส่วนนี้พัฒนาให้มีประสิทธิภาพสู้ปลาชนิดอื่นไม่ได้ จึงจะเห็นปลากระดี่ในบางครั้งจะลอยตัวขึ้นมาฮุบอากาศบนผิวน้ำเสมอ ๆ อุปนิสัยก้าวร้าวพอสมควร แต่ไม่เท่ากับปลาในสกุลอื่น เช่น ปลากัด ("Betta" spp.) หรือ ปลากริม ("Trichopsis" spp.) การผสมพันธุ์และวางไข่จะกระทำในช่วงฤดูฝนเช่นเดียวกับปลาในวงศ์นี้ทั่วไป โดยมีการก่อหวอดเช่นเดียวกับปลากัดและปลากริม แต่ทว่าลักษณะฟองหวอดของปลากระดี่จะมีขนาดเล็กกว่า แต่จะติดกันเป็นแพใหญ่กว่า และบางครั้งอาจมีเศษหญ้าหรือพืชน้ำหรือสาหร่ายผสมร่วมด้วย และยังแตกต่างออกไปในแต่ละชนิด
มีความสำคัญต่อมนุษย์ในแง่ของการเป็นปลาเศรษฐกิจ สำหรับการบริโภค โดยนำไปทำเป็นปลาแห้ง ซึ่งนิยมกันมาก โดยเฉพาะปลาสลิด ซึ่งนิยมเลี้ยงกันอย่างมากโดยเฉพาะในอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ และปรุงสด ๆ อีกทั้งยังนิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามอีกด้วย โดยเฉพาะ ปลากระดี่หม้อที่มีสีสันแตกต่างหลากหลายกันมาก
ปลากระดี่นับเป็นปลาอีกจำพวกหนึ่งที่ผูกพันกับวิถีชีวิตคนไทยมาอย่างยาวนาน จนเกิดมีภาษิตที่ว่า "กระดี่ได้น้ำ" อันหมายถึง คนที่มีพฤติกรรมระริกระรี้กระหยิ่มดีใจจนเกินเหตุ และมีชื่อบ้านนามเมืองของ ชุมชนบางกระดี่ ที่ตั้งอยู่ในเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวไทยเชื้อสายมอญ เล่ากันว่าเป็นเพราะในสมัยก่อนมีปลากระดี่ชุกชุม
คอร์กแคมเบียม

คอร์กแคมเบียม  หรือ เฟลโลเจน  พัฒนามาจากเนื้อเยื่อถาวรในอีพิเดอร์มิส คอร์เท็กซ์ และเพอริไซเคิล สร้างเนื้อเยื่อคอร์ก ห่อหุ้มรากและลำต้น จัดเป็นเนื้อเยื่อเจริญทางด้านข้าง แบ่งเซลล์ออกสู่ด้านนอกจะเป็นคอร์ก แบ่งตัวเข้าด้านในลำต้นจะเป็นเฟลโลเดอร์ม เซลล์เรียงตัวหนาชั้นเดียว ไม่มีช่องว่างระหว่างเซลล์ มีคลอโรพลาสต์และแทนนิน
อีพิเดอร์มิส (พฤกษศาสตร์)

อีพิเดอร์มิส  เป็นเนื้อเยื่อที่อยู่ด้านนอกสุดของอวัยวะต่างๆ ยกเว้นหมวกรากและเนื้อเยื่อเจริญส่วนปลาย เป็นเซลล์ชั้นเดียว เรียงชิดกันจนไม่มีช่องว่างระหว่างเซลล์ มีชั้นคิวติเคิล (Cuticle) เป็นไขมันเคลือบทับด้านนอกเพื่อป้องกันการสูญเสียน้ำ ไม่มีคลอโรพลาสต์ อีพิเดอร์มิส ของกลีบดอก เช่น พุทธรักษาจะมีแอนโทไซยานิน (Anthocyanin) อยู่ในแวคิวโอล รวมทั้งอีพิเดอร์มิสของส่วนใบและลำต้น เช่น ใบว่านกาบหอย
ปาไซ

ปาไซ  เป็นเมืองที่อยู่ในเขตเขตนครหลวงในประเทศฟิลิปปินส์ อยู่ทางตอนเหนือของกรุงมะนิลา เมืองหลวงของประเทศ และอยู่ทางใต้ของมากาตีซิตี มีประชากรประมาณ 403,064 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2007) นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาตินีโนยอากีโน ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ของฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
จังหวัดปอมอแช

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11195722</parentid>
 <timestamp>2024-11-06T14:17:38Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>JasperBot</username>
 </contributor>
 <minor />
 <comment>/* top */ แทนที่แม่แบบ, replaced: {{lang-pl| → {{langx|pl| (2)</comment>
 <origin>11882840</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปอมอแช ({{langx|pl|Pomorze}}) หรือ พอเมอเรเนีย ({{langx|en|Pomerania}}) เป็นจังหวัดหนึ่งในทางตอนเหนือประเทศโปแลนด์ มีเมืองหลักคือกดัญสก์ มีประชากรประมาณ 2,201,069 คน
นครและเมือง.
จังหวัดปอมอแชมี 7 นครและ 35 เมือง โดยเรียงตามจำนวนประชากร ค.ศ. 2019 ดังนี้
เทศมณฑล.
จังหวัดปอมอแชแบ่งการปกครองออกเป็น 20 เทศมณฑลหรือปอเวียต โดยแบ่งเป็น 4 นครซึ่งมีฐานะเทศมณฑลได้แก่กดัญสก์ กดือญา สวุปสก์ และซอปอต และ 16 เทศมณฑลธรรมดา ดังนี้
ปลากรายแอฟริกา

ปลากรายแอฟริกา  ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Xenomystus nigri" ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) นับเป็นปลาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นทีอยู่ในสกุล "Xenomystus"
มีรูปร่างคล้ายกับปลาสลาด ("Notopterus notopterus") ที่พบได้ในทวีปเอเชีย แต่ทว่ามีขนาดลำตัวที่เพรียวบางกว่า ไม่มีครีบหลัง ครีบท้องและก้นพริ้วไหวได้เร็วกว่า และมีจุดเด่นที่เห็นชัดคือ จมูกมีสองคู่ คู่หน้ายื่นออกมาคล้ายหลอดหรือหนวด 
ซึ่งใช้เป็นประสาทสัมผัสในการหาอาหาร ซึ่งเห็นได้ชัดเจนกว่าปลาชนิดอื่นในวงศ์เดียวกัน
พบกระจายทั่วไปในทวีปแอฟริกาตอนกลาง ในแถบลุ่มแม่น้ำไนล์และแอ่งน้ำในเซียร์รา ลีโอน, ชาด, ซูดาน, โตโก, เบนิน และแคเมอรูน 
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ประมาณ 1 ฟุต แต่โดยเฉลี่ยที่พบทั่วไป คือประมาณ 8 นิ้ว โดยอาศัยในแหล่งน้ำที่มีพืชน้ำขึ้นหนาแน่น ปลาตัวเมียวางไข่ประมาณ 150-200 ฟอง ไข่มีเส้นผ่าศูนย์กลาง 2 มิลลิเมตร และยังมีความสามารถพิเศษคือ สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ด้วย เพื่อหาอาหาร เนื่องจากหากินในเวลากลางคืน โดยกินอาหารจำพวก แมลงน้ำและสัตว์มีเปลือกขนาดเล็กต่าง ๆ
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม มีอุปนิสัยที่ค่อนข้างก้าวร้าวในหมู่พวกเดียวกัน แต่ทว่าจะไม่แสดงพฤติกรรมเหล่านี้ต่อปลาชนิดอื่น
เงือกน้อย (รูปปั้น)

รูปปั้นเงือกน้อย  เป็นรูปปั้นสำริดรูปเงือกนั่งอยู่บนก้อนหิน มีขนาดความสูงประมาณ 1.25 เมตร ตั้งอยู่ที่สวนสาธารณะริมอ่าวโคเปนเฮเกน เป็นจุดท่องเที่ยวสำคัญแห่งหนึ่งของโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก
รูปปั้นนี้สร้างขึ้นโดยศิลปินชาวเดนมาร์กชื่อ เอ็ดวาร์ด อีริกเซน ตามคำสั่งจ้างของคาร์ล จาค็อบเซน บุตรชายของผู้ก่อตั้งบริษัทเบียร์คาร์ลสเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1909 ซึ่งมีความประทับใจในบัลเลต์เรื่อง เงือกน้อยผจญภัย  จากนิทานของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน โดยอีริกเซนนำแบบใบหน้ามาจากนักเต้นบัลเลต์ชื่อ เอลเลน ไพรซ์ ส่วนร่างกายที่เป็นหญิงเปลือยนำแบบมาจากภรรยาของตัวเขาเอง รูปปั้นแล้วเสร็จถูกนำไปติดตั้งตั้งแต่เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1913 รูปปั้นนี้มีน้ำหนักประมาณ 175 กิโลกรัม
ตั้งแต่ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา รูปปั้นซึ่งตั้งอยู่ในที่สาธารณะถูกลักลอบทำความเสียหายหลายครั้ง ทั้งตัดศีรษะ แขน พ่นสีใส่ หรือถูกนักท่องเที่ยวปีนป่ายเพื่อถ่ายภาพ ปัจจุบันรูปปั้นที่จัดแสดงอยู่เป็นรูปจำลองที่ทำขึ้นมาใหม่ ส่วนรูปปั้นตัวจริงเก็บรักษาอยู่ในสถานที่ที่ไม่เปิดเผย ภายใต้การครอบครองของทายาทของเอ็ดวาร์ด อีริกเซน 
รูปปั้นที่อ่าวโคเปนเฮเกน ได้ถูกย้ายไปจัดแสดงชั่วคราวที่ซุ้มจัดแสดงของประเทศเดนมาร์ก ในงานเอ็กซ์โป 2010 ที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน เป็นเวลา 6 เดือน เพื่อเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวเดนมาร์ก หลังจากนั้นทางเทศบาลนครโคเปนเฮเกนจะหาข้อสรุปอีกครั้งว่าจะย้ายรูปปั้นนี้ออกจากอ่าวโคเปนเฮเกนเป็นการถาวรหรือไม่ เพื่อป้องกันการทำความเสียหายในอนาคต
ปัจจุบัน ลิขสิทธิ์ของรูปปั้นนี้ตกเป็นของทายาทของศิลปินผู้สร้างจนถึงปี ค.ศ. 2029 (70 ปีหลังการเสียชีวิตของอีริกเซน ตั้งแต่ ค.ศ. 1959 ตามกฎหมายเดนมาร์ก) ผู้ถือสิทธิ์ปัจจุบันไม่อนุญาตให้มีการนำเสนอภาพถ่ายของรูปปั้นนี้ (เฉพาะที่ถ่ายในประเทศเดนมาร์ก) เพื่อการค้า โดยถือว่าเป็นการดัดแปลงจากงานต้นฉบับ (Derivative work) และไม่อนุญาตให้มีการปั้นรูปจำลอง ด้วยเหตุผลว่าจะทำให้รูปปั้นต้นฉบับสูญเสียความเป็นเอกลักษณ์
จังหวัดกรานาดา

กรานาดา  เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศสเปน อยู่ทางตะวันออกของแคว้นอันดาลูซิอา มีเมืองหลักคือ กรานาดา มีพื้นที่ 12,635 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 876,184 คน
นอกจากนี้ เขามูลาเซนในจังหวัดกรานาดายังเป็นภูเขาที่สูงที่สุดในคาบสมุทรไอบีเรียอีกด้วย
ปลาตองลายแอฟริกา

ปลาตองลายแอฟริกา  เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Papyrocranus afer" ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae)
มีส่วนหัวมนกลม ตากลมโต มุมปากกว้างเลยดวงตา รูปร่างเพรียวยาวและแบนข้างมาก มีจุดเด่นคือ ตามลำตัวมีจุดกลมสีเหลืองกระจายไปทั้งตัว ที่โคนครีบหูไม่มีจุดกลมสีดำเหมือนปลากรายในสกุล "Chitala" ที่พบในทวีปเอเชีย
มีขนาดลำตัวโตเต็มที่ได้ถึง 80 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดของทวีปแอฟริกาแถบตะวันตกบริเวณประเทศไนเจอร์, แกมเบีย, เซเนกัล และกานา โดยมักหากินและอาศัยอยู่บริเวณพื้นน้ำ ซึ่งยังไม่สามารถที่จะแยกเพศระหว่างปลาตัวผู้และตัวเมียได้ชัดเจน
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม เช่นเดียวกับ "Notopterus notopterus" ซึ่งเป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่อยู่ในวงศ์เดียวกันที่พบในทวีปแอฟริกา แต่อยู่คนละสกุล โดยมีอายุสูงสุดในที่เลี้ยงถึง 15 ปี
ปลากรายคองโก

ปลากรายคองโก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Papyrocranus congoensis") เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในวงศ์ปลากราย (Notopteridae) และเป็นหนึ่งในสองชนิดเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Papyrocranus" ซึ่งพบได้ในทวีปแอฟริกา
เป็นปลาที่มีรูปร่างคล้ายกับ "P. afer" ซึ่งพบได้กว้างขวางกว่า แต่ปลากรายคองโกนั้นมีขนาดความยาวที่เล็กกว่า กล่าวคือยาวเพียง 20 เซนติเมตรเท่านั้น และมีลวดลายเป็นลายบั้งมากกว่าจะเป็นลายจุด อีกทั้งสีลำตัวที่เข้มกว่าคือเป็นสีน้ำตาลเข้ม ซึ่งครั้งหนึ่งเคยถูกระบุว่าเป็นชนิดย่อยของชนิด "P. afer"
ปลาตองแอฟริกา

ปลาตองแอฟริกา เป็นสกุลของปลากระดูกแข็งน้ำจืดในวงศ์ปลากราย (Notopridae) ในอันดับปลาลิ้นกระดูก (Osteoglossiformes) ใช้ชืิ่อสกุลว่า "Papyrocranus"
เป็นปลาที่พบได้เฉพาะทวีปแอฟริกาเท่านั้น มีรูปร่างโดยรวมคือ มีลำตัวเพรียวยาวและแบนข้างมาก ส่วนหัวกลมมน ตาโต ปากกว้าง มีครีบหลังเช่นเดียวกับปลากรายในสกุล "Chitala" ที่พบในทวีปเอเชีย 
พบเพียงแค่ 2 ชนิดเท่านั้น คือ
เป็นปลาที่มีอุปนิสัยชอบอาศัยอยู่บริเวณพื้นน้ำ และยังไม่สามารถแบ่งเพศได้ชัดเจนในระหว่างตัวผู้และตัวเมีย
อนึ่ง ในทวีปแอฟริกานี้ ยังสามารถพบปลากรายอีกสกุลหนึ่ง นั่นคือ "Xenomystus nigri" แต่อีกความแตกต่างกันพอสมควร กล่าวคือ ในสกุล "Xenomystus" นั้น ใต้คางจะมีหนวดหนึ่งคู่ และไม่มีครีบหลัง อีกทั้งยังสามารถปล่อยเสียงออกมาเพื่อหาอาหารได้อีกด้วย
พุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร

พุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร ชื่อเล่น เพชร เกิด (13 พฤษภาคม พ.ศ. 2506) เป็นนักแสดง ผู้กำกับภาพยนตร์ และพิธีกรชาวไทย ที่มีชื่อเสียงจากรายการ "ยุทธการขยับเหงือก" โดยใช้ชื่อเรียกว่า เสนาเพชร และเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง "สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก" ร่วมกับ วศิน ปกป้อง ซึ่งประสบความสำเร็จในช่วงปี พ.ศ. 2553
ประวัติ.
พุฒิพงศ์ จบการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม เข้าสู่วงการบันเทิง โดยเป็นนักแสดงละครเวทีให้กับ มณเฑียรทองเธียเตอร์ จนกระทั่งได้เป็นพระเอกละครเรื่อง "จุดหมายปลายทาง" ต่อมาจึงได้แสดงละครโทรทัศน์และภาพยนตร์ เช่น ละครวิก 07, ดอกฟ้าและโดมผู้จองหอง, ระเบิดเถิดเทิง, ภาพยนตร์เรื่อง "บ้านนี้มีห้องว่าง" และเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ "พลิกล็อกเพชร" ช่วงคุณสะพัด แต่ที่รู้จักเป็นอย่างมาก คือ "ยุทธการขยับเหงือก" โดยเป็นหนึ่งในทีมเสนาดำเนินรายการมาตลอด 9 ปี และประสบความสำเร็จเป็นที่รู้จักไปทั่วประเทศจากรายการ “ยุทธการขยับเหงือก” ก่อนจะพลิกบทบาทไปสร้างสรรค์งานเบื้องหลังของรายการยอดนิยมมากมาย อาทิ ขบวนการจี้เส้น, สืบสะเด็ด, บุปผาสวรรค์, คู่ชื่นชุลมุน และเริ่มตัดสินใจเข้าสู่การเป็นนักกำกับภาพยนตร์
ในปี พ.ศ. 2553 พุฒิพงศ์เป็นผู้กำกับ ผู้เขียนบท และโปรดิวเซอร์ ร่วมกับ วศิน ปกป้อง ในภาพยนตร์เรื่อง "สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก" ให้กับสหมงคลฟิล์ม และ เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ซึ่งสร้างจากประสบการณ์ชีวิตของเด็กผู้หญิงคนหนึ่งสมัยเรียนมัธยม ต่อมาจึงกำกับภาพยนตร์เองในปี พ.ศ. 2554 คือเรื่อง "30+ โสด ออน เซล" และกำกับการแสดงรายการ "ระเบิดเที่ยงแถวตรง" 
ชีวิตส่วนตัว มีงานอดิเรกคือ เล่นกีฬากอล์ฟ และทำธุรกิจร้านขายแว่นตา ด้านครอบครัว มีลูกสาวที่เกิดกับราตรี วิทวัส คือ กชามาศ พรหมสาขา ณ สกลนคร ซึ่งแสดงภาพยนตร์เรื่องที่พุฒิพงศ์กำกับด้วย
ตังเกี๋ย

อาณานิคมตังเกี๋ย ("บั๊กกี่") เอกสารไทยเก่าเรียก ญวนเหนือ หรือ แคว้นจุฬนี เป็นส่วนที่อยู่ทางเหนือสุดของประเทศเวียดนาม มีอาณาเขตติดต่อกับเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงและมณฑลยูนนานของจีนทางเหนือ ทางตะวันตกติดต่อกับลาว และทางตะวันออกติดต่อกับอ่าวตังเกี๋ย ตังเกี๋ยตั้งอยู่บริเวณสามเหลี่ยมแม่น้ำแดงอันอุดมสมบูรณ์ และนับเป็นแหล่งปลูกข้าวที่สำคัญ
ประวัติศาสตร์.
บริเวณดังกล่าวเคยถูกเรียกว่าวันลาง โดยบรรพบุรุษชาวเวียดนามเมื่อ 2000-100 ปีก่อนคริสตกาล หลักฐานของการตั้งถิ่นฐานที่เก่าแก่ที่สุดนอกเหนือไปจากแหล่งวัฒนธรรมดงเซินแล้ว ทางตอนเหนือของเวียดนามยังพบแหล่งอารยธรรมในโก๋ลัว ซึ่งเป็นเมืองโบราณตั้งอยู่ใกล้กับเมืองฮานอยในปัจจุบัน ตามตำนานของเวียดนามกล่าวว่า ชาวเวียดนามยุคแรกสืบเชื้อสายจากพญามังกร หลากองเกวิน และนางฟ้าอมตะ เอิงเกอ หลากองเกวินและเอิงเกอมีบุตรชายทั้งสิ้น 100 คนก่อนที่ทั้งสองจะแยกทางกัน บุตรชาย 50 คนอาศัยอยู่กับมารดาในบริเวณภูเขา และอีก 50 คนอาศัยอยู่กับบิดาบริเวณทะเล บุตรชายคนแรกได้กลายมาเป็นเชื้อสายพระมหากษัตริย์เวียดนามในยุคแรกสุด ซึ่งรู้จักกันโดยทั่วไปว่า พระมหากษัตริย์หุ่ง (หุ่งเวืองหรือราชวงศ์โฮงบ่าง) พระมหากษัตริย์หุ่งได้เรียกประเทศ ซึ่งตั้งอยู่บริเวณสามเหลี่ยมแม่น้ำแดงทางตอนเหนือของเวียดนามในปัจจุบัน ว่า วันลาง ชาววันลางจะถูกเรียกว่า หลาเวียด
รัฐในอารักขาฝรั่งเศส.
ฝรั่งเศสได้ครอบครองดินแดนเวียดนามหลังจากสงครามจีน-ฝรั่งเศส (ค.ศ. 1884-85) รัฐบาลอาณานิคมฝรั่งเศสได้แบ่งเวียดนามออกเป็นเขตการปกครอง 3 แห่ง ได้แก่ ตังเกี๋ย (ทางตอนเหนือ) อันนัม (ทางตอนกลาง) และโคชินไชนา (ทางตอนใต้) ดินแดนเหล่านี้มีความแตกต่างกันมากในขอบเขตทางภูมิศาสตร์ ชาวเวียดนามส่วนใหญ่เห็นว่าประเทศของตนควรเป็นหนึ่งเดียวกันและต่อสู้เพื่อรวมชาติเป็นเวลานานกว่า 90 ปี การปกครองของฝรั่งเศสส่วนใหญ่มีก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างสงคราม ญี่ปุ่นได้ยึดครองดินแดนดังกล่าว จนกระทั่งสงครามยุติ ภาคเหนือของเวียดนามได้ยอมจำนนและตกเป็นของจีน ส่วนภาคใต้ยอมจำนนต่ออังกฤษ ดังที่ทรูแมนตัดสินใจในการประชุมพ็อทซ์ดัมโดยประกาศเจตนาที่จะยกดินแดนคืนให้อยู่ภายใต้การปกครองของฝรั่งเศสเช่นเดิม อย่างไรก็ตาม ในปี ค.ศ. 1954 กองทัพเวียดมินห์สามารถเอาชนะกองทัพฝรั่งเศสได้ในยุทธการที่เดียนเบียนฟู โฮจิมินห์ประกาศว่าตังเกี๋ยเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม (DRV) ที่จัตุรัสบาดิงห์ในปีเดียวกัน
JBL

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2010-11-10T14:09:48Z</timestamp>
 <contributor>
 <ip>58.10.15.36</ip>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ จอห์น เลย์ฟิลด์</comment>
 <origin>2881152</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ชเว มิน-โฮ (นักร้อง)

ชเว มิน-โฮ (เกิด 9 ธันวาคม ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวเกาหลีใต้ เป็นสมาชิกของชายนี สังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ บิดาของเขาเป็นผู้กำกับทีมฟุตบอลมืออาชีพในเค-ลีก ซึ่งกำกับทีมแดจอนซิติเซน มินโฮสำเร็จการศึกษาที่ระดับมัธยมต้นย็อนซ็อง และระดับมัธยมปลายคอนกุก ซึ่งอยู่ภายใต้การดูแลของมหาวิทยาลัยบูซก โดยศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยคอนกุกในคณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาภาพยนตร์ ค.ศ. 2010
ชเวมีความใฝ่ฝันที่จะเข้าวงการบันเทิงตั้งแต่สมัยยังเด็ก ซึ่งต่อมาได้มีคนมาทาบทามเขาเข้าสู่วงการขณะเดินอยู่ริมที่ถนนในช่วงปี ค.ศ. 2006 โดยได้เริ่มเข้าฝึกหัดในสังกัดเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ก่อนที่จะเป็นสมาชิกหลักของวงชายนีในภายหลัง
ชีวิตการทำงาน.
การเขียนเพลง.
มินโฮเป็นที่รู้จักและร่วมเขียนเนื้อเพลงหลายครั้งในอัลบั้มของชายนี สำหรับอัลบั้มก่อนหน้านี้ของพวกเขาที่เขาร่วมเขียนกับเจคิว ซึ่งเป็นนักแต่งบทเพลงอยู่ในเอสเอ็ม
ในอัลบั้มเดอะชายนีเวิลด์ของพวกเขา เขาร่วมเขียนท่อนแร๊พในเพลง "รีเพลย์", "เลิฟไลค์ออกซิเจน", "เลิฟเวย์", "วันฟอร์มี", "เกรซ" และ "เบสเพลซ"
ใน ค.ศ. 2009 สำหรับมินิอัลบั้มที่ 2 ของพวกเขา "จูลียต" เขาร่วมเขียนท่อนแร๊พในเพลง "ทอล์กทูยู", "จูเลียต", "ฮิตมี" และ "โรมิโอ+จูเลียต" สำหรับมินิอัลบั้มที่ 3 ของพวกเขา "2009, เยียร์ออฟอัส" เขาไปกับเพื่อนสมาชิกซึ่งก็คือ คีย์ และผู้แต่งบทเพลง เจคิว เขียนเพลง "เก็ทดาวน์" โดยมีเพื่อนร่วมวงการอย่างลูนา จากวงเอฟ(เอกซ์) ร่วมขับร้อง
ในสตูดิโออัลบั้มที่ 2 ของพวกเขา ลูซิเฟอร์ ออกในเดือนกรกฎาคม 2010 เขาเขียนท่อนแร๊พสำหรับ "อัพ & ดาวน์" (ซึ่งเป็นงานที่เขียนโดยเพื่อนสมาชิก จงฮยอน), "ความหลงใหล" (เขียนโดยจงฮยอน), "ยัวร์เนม" (เขียนโดย เพื่อนสมาชิก อนยู) และร่วมเขียนเพลง "วาววาว" กับเจคิว และ "เชาท์เอาท์" กับเพื่อนสมาชิกและไม่เหมาะ ในอัลบั้มโฉมหน้า สวัสดี เขาเขียนแร็พชื่อติดตาม "เฮลโล" และร่วมเขียนท่อนแร๊พสำหรับสำหรับ "วัน" และ "เก็ทอิท"
เขายังได้เครดิตสำหรับการเขียนท่อนแร๊พเพิ่มเติมในเพลง "เบทเทอร์", "ทูยัวร์ฮาร์ท" และ "สเตรนเจอร์" ในสตูดิโออัลบั้มภาษาญี่ปุ่นชุดแรกของพวกเขา "เดอะเฟิร์ส" ที่ได้รับการเปิดตัวในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2011
สำหรับมินิอัลบั้มที่ 4 ของพวกเขา "เชอร์ล็อก" ได้รับการเปิดตัวในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 เขาเขียนท่อนแร๊พสำหรับเพลง "อลาร์มคล็อก" และ "ออร์เนสตี้" (เขียนโดย จงฮยอน)
ชีวิตส่วนตัว.
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 มินโฮได้รับบาดเจ็บในการถ่ายทำ "ดรีมทีมซีซั่น 2" จนเขาต้องถอนตัวออกจากกิจกรรมของเขา ในขณะที่เพื่อนสมาชิกวงชายนี อย่างแทมิน ได้ทำหน้าที่แทนในช่วงที่เขาหายไป หลังจากการฟื้นตัวของ ชเว มินโฮ เขาก็สามารถกลับมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 ได้ในที่สุด เพื่อดำเนินการต่อในกิจกรรมโปรโมชันของสตูดิโออัลบั้มเต็มของชายนีที่มีชื่อว่า "ลูซิเฟอร์"
ชเวเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในด้านทักษะกีฬาของเขา ซึ่งอยู่ในอันดับต้น ๆ จากการสำรวจไอดอลกีฬาทางโทรทัศน์หลายแห่ง
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2019 มินโฮได้เข้าร่วมในหน่วยนาวิกโยธิน และได้ปลดประจำการเมื่อเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 2020
เชน แคมป์เบล

เชน แคมป์เบล  เจ้าของฉายา เส้าหลิน เป็นนักมวยไทยรุ่นเวลเทอร์เวทชาวแคนาดา จากสังกัดทีมไอรอนมวยไทยยิม ในชุมชนสโตนีครีก รัฐออนแทรีโอ โดยเคยเป็นแชมป์โลกของ WKA มวยไทย และปัจจุบันเป็นแชมป์โลกรุ่นมิเดิลเวทของ W.M.A. มวยไทย
เจสัน ซีเจล

เจสัน จอร์แดน ซีเจล  เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1980 เป็นนักแสดง นักเขียนบท นักดนตรี ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในการทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์ จัดด์ อแพโทว์ ในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "Freaks and Geeks" และ "Undeclared", ภาพยนตร์เรื่อง "Forgetting Sarah Marshall", "Knocked Up", และ "I Love You, Man" รวมถึงรู้จักในบทบาท มาร์แชล อีเรกเซน ในซิตคอมทางช่องซีบีเอสเรื่อง "How I Met Your Mother"
จัดด์ แอพะทาว

จัดด์ แอพะทาว  เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1967 เป็นโปรดิวเซอร์ ผู้กำกับ และนักเขียนบทชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกับผลงานแนวตลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพยนตร์ที่เขาเกี่ยวข้อในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ทศวรรษ 2000 เขาเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทแอพะทาวโพรดักชันส์ บริษัทภาพยนตร์ที่ได้รับเสียงตอบรับดีในหมู่ผู้ชมเฉพาะทางของซีรีส์โทรทัศน์ อย่างเรื่อง "Freaks and Geeks" และ "Undeclared"
ชัรญะฮ์

ชัรญะฮ์  หรือ อัชชาริเกาะฮ์  เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ตั้งอยู่ริมคาบสมุทรอาหรับบนอ่าวเปอร์เซีย มีประชากรประมาณ 800,000 คน เป็นเมืองศูนย์กลางทางวัฒนธรรมและอุตสาหกรรม
ปลากระดี่แคระ

ปลากระดี่แคระ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Trichogaster lalius") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในสกุล "Trichogaster" อยู่ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae)
พบกระจายพันธุ์ในอนุทวีปอินเดีย มีรูปร่างแบนข้างมาก ตามลำตัวมีแถบสีเขียวหรือสีน้ำเงินอ่อนสลับกับสีแดงทั่วไปตามครีบต่าง ๆ ด้วย และอาจมีสีสันที่หลากหลายกว่านี้ โดยในบางตัวอาจจะไม่มีลวดลายเลยก็ได้ ตัวผู้มีความแตกต่างจากตัวเมียอย่างชัดเจน กล่าวคือ มีสีที่สดสวยกว่ามาก มีขนาดความยาวตำตัวประมาณ 5-7 เซนติเมตร
มีอุปนิสัยไม่ก้าวร้าวเท่าปลากระดี่ในสกุล "Trichopodus" ชอบอยู่กันเป็นฝูงตามแหล่งน้ำที่พืชไม้น้ำขึ้นหนาแน่น โดยจะหลบอยู่ตามกอพืช แต่เมื่อถึงเวลาผสมพันธุ์และวางไข่ ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายก่อหวอด และเมื่อวางไข่เสร็จแล้ว ตัวผู้จะดุร้ายกับตัวเมียทันที และอาจทำร้ายตัวเมียจนตายได้ และเมื่อหลังวางไข่เสร็จแล้วตัวเมียมักจะตาย มีอายุเต็มที่ประมาณ 4 ปี
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม ซึ่งได้มีการเพาะขยายพันธุ์ออกมาเป็นสีสันที่หลากหลายมากยิ่งขึ้น ในปลาตัวที่สีสีแดงทั้งตัวหรือสีส้ม มักจะเรียกว่า "กระดี่เปลวไฟ"
ปลากระดี่แดง

ปลากระดี่แดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Trichogaster chuna") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในสกุล "Trichogaster" ในวงศ์ Osphronemidae
มีรูปร่างและลักษณะคล้ายปลากระดี่แคระ ("T. lalia") ซึ่งจัดเป็นปลาอยู่ในสกุลเดียวกัน แต่ทว่าปลากระดี่แดงจะมีรูปร่างที่ยาวกว่าอย่างเห็นได้ชัด สีของลำตัวจะเป็นสีแดง, สีส้ม หรือสีเหลือง ช่วงท้องสีจะจางไปเป็นสีขาว โดยที่ตลอดทั้งลำตัวโดยไม่มีลวดลายเหมือนปลากระดี่แคระ
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ ตัวผู้จะมีขนาดประมาณ 5 เซนติเมตร ขณะที่ตัวเมียประมาณ 4 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดียและบังกลาเทศ อีกทั้งยังมีบางข้อมูลว่าระบุว่าพบในประเทศไทยด้วย ส่วนพฤติกรรมและการวางไข่คล้ายกับปลากระดี่ในสกุล "Trichogaster" ชนิดอื่น ๆ
ปลากระดี่แดง เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยมีอุปนิสัยไม่ดุร้ายก้าวร้าวมากนัก สามารถเลี้ยงรวมกับปลาชนิดอื่น ๆ ที่มีขนาดลำตัวใกล้เคียงกันได้เป็นอย่างดี
ปลากระดี่ยักษ์

ปลากระดี่ยักษ์  ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Trichogaster fasciata" อยู่ในสกุล "Trichogaster" ในวงศ์ Osphronemidae
มีรูปร่างแบนข้างเหมือนปลาในสกุลเดียวกันนี้ชนิดอื่น มีสีสันสวยสะดุดตาเหมือนปลากระดี่แคระ ("T. lalia") แต่มีขนาดของลำตัวยาวกว่า ลำตัวเป็นสีส้มอมเหลืองมีแถบสีฟ้าครามพาดเป็นแนวขวางลำตัวเรียงกันตั้งแต่ช่วงอกจนถึงช่วงหาง
ขนาดเมื่อโตเต็มที่แล้วจะยาวได้ประมาณ 12 เซนติเมตร ซึ่งนับได้ว่าใหญ่ที่สุดในสกุลนี้ จึงเป็นที่มาของชื่อว่ากระดี่ยักษ์
พบกระจายพันธุ์ในอนุทวีปอินเดีย, รัฐอัสสัม, บังกลาเทศ ไปจนถึงพม่า และเคยมีรายงานว่าพบในประเทศไทยและคาบสมุทรมลายูด้วย
เป็นปลาที่มีนิสัยค่อนข้างเรียบร้อยไม่ก้าวร้าว โดยที่ปลาตัวผู้จะเป็นฝ่ายก่อหวอด และเป็นผู้ดูแลไข่ ไข่ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 24 ชั่วโมง
เป็นปลาอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ซึ่งในปัจจุบัน มีการจำหน่ายและส่งออกไปทั่วโลก จนมีการแพร่กระจายพันธุ์แล้วในธรรมชาติของหลายพื้นที่ในสหรัฐอเมริกา
ปลากระดี่ช็อกโกแลต

ปลากระดี่ช็อกโกแลต  เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Sphaerichthys osphromenoides" ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) 
มีรูปร่างบางเฉียบ ส่วนหัวแหลมโดยเฉพาะบริเวณปลายปาก ตากลมโต สีลำตัวเป็นสีน้ำตาลเข้มคล้ายสีของช็อกโกแลตจึงเป็นที่มาของชื่อ มีจุดวงกลมสีดำที่ใกล้โคนครีบหาง ในขณะที่ชื่อวิทยาศาสตร์นั้น คำว่า "Sphaerichthys" หมายถึงวงกลม และ "osphromenoides" หมายถึงเหมือน "osphromenus" อันที่เคยเป็นชื่อพ้อง มีจุดเด่นคือ มีลายพาดวงกลมสีขาว 3-4 วง พาดผ่านตลอดทั้งลำตัวทั้งสองข้าง ปลาตัวผู้จะมีสีแดงเข้มกว่าปลาตัวเมีย และมีขนาดลำตัวที่ใหญ่กว่า
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 6 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในคาบสมุทรมลายูของมาเลเซีย จนถึงเกาะบอร์เนียวและสุมาตรา ในอินโดนีเซีย
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่ทว่าเลี้ยงได้ยากมาก ต้องอาศัยการดูแลอย่างดี เนื่องจากเป็นปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำค่อนข้างเย็น กล่าวคือ อุณหภูมิประมาณ 22-26 องศาเซลเซียส และค่าความเป็นกรดเป็นด่างของน้ำเป็นสภาพเป็นกรดเล็กน้อย คือประมาณ 6-6.5 pH
มีพฤติกรรมเช่นเดียวกับปลาในวงศ์นี้ชนิดอื่น ๆ คือ รักสงบ ชอบลอยตัวอยู่นิ่ง ๆ บริเวณผิวน้ำ หรือแอบอยู่ตามพืชน้ำ การแพร่พันธุ์ตัวผู้จะเป็นฝ่ายสร้างหวอดในการวางไข่ และเป็นฝ่ายดูแลไข่จนกว่าจะเป็นตัว โดยไข่จะมีปริมาณ 18 ฟอง ใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 10-14 วัน แต่เมื่อเป็นตัวแล้วปลาตัวผู้จะไม่ดูแลไข่ ซึ่งถ้าเป็นในที่เลี้ยงอาจจะกินลูกตัวเองได้ 
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันมากในยุโรป ซึ่งถือว่าเป็นปลาที่มีราคาถูก แต่สำหรับในประเทศทางเอเชียถือเป็นปลาราคาแพง และหาได้ค่อนข้างยาก
วงศ์ย่อยปลาหมอจำปะ

วงศ์ย่อยปลาหมอจำปะ  เป็นวงศ์ย่อยของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกหนึ่ง มีชื่อวงศ์ว่า Belontiinae ในวงศ์ปลากัด ปลากระดี่ (Osphronemidae) ซึ่งมีอยู่เพียงสกุลเดียวเท่านั้น คือ "Belontia" (/เบ-ลอน-เทีย-อา/) โดยมาจากชื่อหมู่บ้านเบลออนท์จา (Belontja) ซึ่งเป็นหมู่บ้านในเมืองปาเลมบังในประเทศอินโดนีเซีย
มีรูปร่างโดยรวมเหมือนปลากัดผสมกับปลาหมอ แต่มีลำตัวแบนข้างและกว้างมากกว่า ครีบหางมนกลม ครีบท้องเล็ก ครีบหลังใหญ่และแหลม ครีบอกมีก้านครีบเดี่ยวยื่นออกมาเป็นเส้นยาว ปลายของครีบหลังและครีบก้นยื่นออกมาเป็นเส้นเดี่ยว ครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยว 16-20 ก้าน และก้านครีบแขนง 9-13 แขนง ครีบก้นมีก้านครีบเดี่ยว 13-17 ก้าน และก้านครีบแขนง 10-13 ก้าน ลำตัวจะมีสีน้ำตาลเหลืองคล้ำหรือน้ำตาลแดง มีขนาดความยาวตั้งแต่ 5 นิ้ว จนถึง 20 เซนติเมตร ทำรังโดยตัวผู้ก่อหวอดเหมือนปลากัดหรือปลากระดี่ ตัวมีขนาดใหญ่และสีสดกว่าตัวเมีย
พบเพียง 2 ชนิดเท่านั้น คือ
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงามทั้ง 2 ชนิด
ปลาช่อนเข็ม

ปลาช่อนเข็ม  ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Luciocephalus pilcher" ในวงศ์ Osphronemidae 
มีรูปร่างคล้ายปลาช่อนผสมกับปลาเข็ม กล่าวคือ มีส่วนหัวและปากแหลมยาว มีลำตัวสีน้ำตาลเข้มและน้ำตาลเขียว หลังสีจางกว่า กลางลำตัวมีแถบดำใหญ่ขอบสีพางพาดยาวและมีแถบสีจางพาดบริเวณด้านหลัง โคนครีบหางมีจุดสีดำขอบสีขาว ท้องสีจาง ครีบหลังสีดำ ครีบหางมีลายประสีคล้ำ ครีบล่างใสโปร่งแสง
มีขนาดความยาวประมาณ 15-20 เซนติเมตร โดยจะหากินบริเวณผิวน้ำ โดยอาหารได้แก่ แมลงน้ำขนาดเล็กและสัตว์น้ำขนาดเล็กต่าง ๆ 
เป็นปลาที่พบได้เฉพาะในป่าพรุตั้งแต่ภาคใต้ตอนล่างของไทย ไปจนถึงแหลมมลายู เป็นปลาที่พบได้ไม่บ่อยนัก
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม แต่ทว่าเลี้ยงให้รอดได้ค่อนข้างยาก เนื่องจากมักจะปรับตัวไม่ได้ เพราะเป็นปลาที่อาศัยอยู่ในน้ำที่มีสภาพเป็นความกรด (pH) ต่ำมาก
มหาวิทยาลัยอเล็กซานเดรีย

มหาวิทยาลัยอเล็กซานเดรีย  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลของอียิปต์ ตั้งอยู่ที่เมืองอเล็กซานเดรีย ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1938) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยในเครือของมหาวิทยาลัยฟูอัดฺ (ต่อมาภายหลังได้เปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยไคโร)
มหาวิทยาลัยอเล็กซานเดรีย ในเป็นที่รู้จักในนามมหาวิทยาลัยฟารูคฺ จนกระทั่งถึงปี พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1952) เกิดการปฏิวัติในประเทศอียิปต์ ทำให้มหาวิทยาลัยเปลี่ยนชื่อมาเป็นมหาวิทยาลัยของอเล็กซานเดรียจนถึงทุกวันนี้
ตอหา ฮุสเซน  เป็นอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยอเล็กซานเดรีย ปัจจุบันมหาวิทยาลัยอเล็กซานเดรียเป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในประเทศอียิปต์ และมีเครือข่ายพันธมิตรมหาวิทยาลัยต่างๆ มากมาย เพื่อการวิจัยอย่างต่อเนื่อง และมีนักศึกนักศึกษาระดับปริญญาตรี 175,591 คน และระดับปริญญาโท-เอก 19,510 คน
วันกองทัพเรือ (ประเทศไทย)

วันกองทัพเรือ  ตรงกับวันที่ 20 พฤศจิกายน ของทุกปี
ในสมัยโบราณยังมิได้มีการแบ่งแยกกำลังรบทางเรือออกจากทางบก จวบจนรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงเริ่มมีการแบ่งแยกกำลังรบทางเรือออกจากทางบก เมื่อครั้งเริ่มแรกตั้งกรมทหารเรือนั้น กิจการทหารเรือบางประเภทยังขาดบุคคลที่มีความรู้ความชำนาญ จำเป็นต้องจ้างชาวต่างประเทศเข้ามารับราชการตามตำแหน่งหน้าที่ต่างๆ อาทิ ผู้บังคับการเรือและผู้บัญชาการป้อมต่างๆ 
ต่อมาภายหลังวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112 (พ.ศ. 2436) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชดำริว่า กิจการของทหารเรือเท่าที่อาศัยชาวต่างประเทศเข้ามาประจำตำแหน่งหน้าที่ต่างๆ นั้น ไม่อาจที่จะหวังในด้านการรักษาอธิปไตยของชาติได้ดีเท่ากับคนไทยเอง พระองค์มีพระราชประสงค์ให้จัดการศึกษาแก่ทหารเรือไทย ให้มีความรู้ความสามารถเพียงพอที่จะรับตำแหน่งหน้าที่ต่างๆ ในเรือแทนชาวต่างชาติที่จ้างไว้ต่อไป จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พลเรือเอก พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาภากรเกียรติวงศ์ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ พระราชโอรส เสด็จไปทรงศึกษาวิชาการทหารเรือยังราชนาวีสหราชอาณาจักร 
ภายหลังจากที่ทรงสำเร็จการศึกษาวิชาการทหารเรือ และกลับมารับราชการในกรมทหารเรือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมทหารเรือ จัดการฝึกสอนวิชาการทหารเรือขึ้น โดยเริ่มตั้งโรงเรียนขึ้นครั้งแรกที่บริเวณอู่หลวงใต้วัดระฆัง ตรงข้ามท่าราชวรดิฐ สำหรับอบรมนายทหารชั้นประทวน หรือฝ่ายช่างกลและเดินเรือ ต่อมาในปี พ.ศ. 2434 ได้ตั้งโรงเรียนนายสิบขึ้น และในปี พ.ศ. 2440 ได้จัดตั้งโรงเรียนนายร้อยทหารเรือขึ้นอีกโรงเรียนหนึ่ง จนถึงปี พ.ศ. 2442 ได้จัดตั้งโรงเรียนนายเรือขึ้น สถานที่ตั้งโรงเรียนนายเรือครั้งแรก อยู่ที่วังนันทอุทยาน (สวนอนันต์) มีนาวาโทไซเดอลิน (Seidelin) เป็นผู้บังคับการโรงเรียนนายเรือคนแรก 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2443 เมื่อสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมจักรพรรดิพงศ์ สิ้นพระชนม์ พระราชวังเดิม กรุงธนบุรี ซึ่งเป็นที่ประทับได้ว่างลง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาพระราชทาน พระราชวังเดิม กรุงธนบุรี ให้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนนายเรือ ตั้งแต่วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2443 เป็นต้นมา กับได้พระราชทานพระราชหัตถเลขาในสมุดเยี่ยมของโรงเรียน ความว่า 
วันที่ ๒๐ พฤศจิกายน ร.ศ.๑๒๕ เราจุฬาลงกรณ์ ปร. ได้มาเปิดโรงเรียนนี้ มีความปลื้มใจ ซึ่งได้เหนการทหารเรือ มีรากหยั่งลงแล้ว จะเปนที่มั่นสืบต่อไปในภายน่า
ปมเอดิเพิส

คำว่า ปมเอดิเพิส (/ˈɛdəpəs/) อธิบายอารมณ์และความคิดซึ่งจิตเก็บไว้ในจิตไร้สำนึกโดยการกดเก็บพลวัต (dynamic repression) ซึ่งสนใจความปรารถนาของเด็กในการใฝ่ใจเชิงสังวาสกับบิดามารดาเพศตรงข้ามกับตน คือ ชายดึงดูดกับมารดาของตน หญิงดึงดูดกับบิดาของตน ซิกมุนด์ ฟรอยด์ ผู้ประดิษฐ์คำว่า "ปมเอดิเพิส" เชื่อว่าปมเอดิเพิสเป็นความปรารถนาบิดามารดาทั้งในชายและหญิง ฟรอยด์คัดค้านคำว่า "ปมอิเล็กตรา" ที่คาร์ล ยุงเสนออธิบายปมเอดิเพิสที่ปรากฏในเด็กหญิง ปมเอดิเพิสปรากฏในพัฒนาการความต้องการทางเพศขั้นที่สาม คือ ขั้นอวัยวะเพศ (อายุ 3–6 ปี) จากทั้งหมดห้าขั้น ได้แก่ (1) ขั้นปาก (2) ขั้นทวารหนัก (3) ขั้นอวัยวะเพศ (4) ขั้นแฝง และ (5) ขั้นสนใจเพศตรงข้าม ซึ่งเป็นแหล่งของความพึงพอใจของลิบิโด (libido) อยู่ในอีโรจีเนียสโซน (erogenous zone) ต่าง ๆ ของกายเด็ก
ในทฤษฎีจิตวิเคราะห์สำนักฟรอยด์คลาสสิก การเลียนแบบบิดามารดาเพศเดียวกันของเด็ก (identification) เป็นการแก้ปมเอดิเพิสและปมอิเล็กตราที่สำเร็จ เป็นประสบการณ์ทางจิตวิทยาสำคัญซึ่งจำเป็นต่อการพัฒนาบทบาทและอัตลักษณ์ทางเพศผู้ใหญ่ ซิกมุนด์ ฟรอยด์ยังเสนอว่า เด็กชายและเด็กหญิงเผชิญปมนี้ต่างกัน เด็กชายในรูปของความวิตกกังวลการตอน (castration anxiety) เด็กหญิงในรูปของความอิจฉาองคชาต (penis envy) และการแก้ไขปมที่ไม่สำเร็จอาจนำไปสู่โรคประสาท โรคใคร่เด็กและรักร่วมเพศ ชายและหญิงที่ติดอยู่ในขั้นเอดิเพิสและอิเล็กตราในพัฒนาการความต้องการทางเพศนั้นอาจถือว่า "ยึดติดมารดา" และ "ยึดติดบิดา" ในชีวิตผู้ใหญ่ ประสบการณ์นี้อาจนำให้เลือกคู่ครองที่เหมือนบิดาหรือมารดาของตน
ซาร์บอมบา

ซาร์ บอมบา  เป็นชื่อเล่นที่ใช้เรียกระเบิดไฮโดรเจน AN602 ของสหภาพโซเวียต เป็นอาวุธนิวเคลียร์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุด และมีพลังทำลายล้างรุนแรงที่สุด เท่าที่เคยมีการใช้งานมา จัดว่าเป็น "อาวุธที่มีพลังทำลายล้างที่สุดของประวัติศาสตร์มนุษยชาติ" ชื่อนี้เป็นชื่อที่สื่อในโลกตะวันตกตั้งให้ แต่ต่อมาในรัสเซียก็ยอมรับชื่อนี้มาใช้
ระเบิดนี้พัฒนาขึ้นโดยสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น ตามแบบแผนที่ออกแบบไว้เดิมจะมีขนาดเทียบเท่ากับการระเบิดของทีเอ็นที (TNT) 100 เมกะตัน เทียบเท่ากับ 420 PJ (เพตะจูล) แต่ได้ลดลงเหลือ 50 เมกะตัน เพื่อลดขนาดของระเบิดลงให้สามารถบรรทุกด้วยเครื่องบินตูโปเลฟ ตู-95 ที่ได้รับการดัดแปลงเป็นพิเศษ พลังทำลายล้างของซาร์ บอมบา คิดเป็น 1,400 เท่าของระเบิดลิตเติลบอย (13–18 กิโลตัน) รวมกับแฟตแมน (21 กิโลตัน)
ซาร์ บอมบามีความยาว 8 เมตร เส้นผ่านศูนย์กลาง 2.1 เมตร น้ำหนัก 27,000 กิโลกรัม (60,000 ปอนด์) ถูกสร้างขึ้นจำนวน 1 ลูก และลูกตัวอย่างอีก 1 ลูกที่สร้างขึ้นเฉพาะโครงสร้างภายนอก ลูกระเบิดถูกนำไปทดสอบเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1961 บริเวณเกาะ โนวายาเซมลยา ทางตอนเหนือของขั้วโลกเหนือ ระเบิดถูกทิ้งลงจากเครื่องตูโปเลฟ ตู-95 ที่ระดับความสูง 10.5 กิโลเมตร เมื่อเวลา 11.32 นาฬิกา ตามเวลาท้องถิ่น ระเบิดได้รับการออกแบบให้จุดระเบิดด้วยเซ็นเซอร์บารอมิเตอร์ ที่ความสูง 4 กิโลเมตรเหนือพื้นดิน (4.2 กิโลเมตรเหนือระดับน้ำทะเล) ระเบิดต้องหน่วงเวลาเพื่อให้เครื่องบินทิ้งระเบิดและเครื่องบินสังเกตการณ์บินห่างออกไปเป็นระยะทาง 47 กิโลเมตร เพื่อไม่ได้รับผลกระทบจากแรงระเบิด การทดสอบนี้ออกแบบให้เกิดลูกไฟกลางอากาศและให้สลายตัวไปก่อนลูกไฟจะตกลงกระทบพื้นผิวโลก 
ซาร์ บอมบาเป็นอาวุธนิวเคลียร์แบบความร้อน มีการทำงานเป็น 3 ขั้นตอนแบบ Teller–Ulam คือ ขั้นแรกเป็นปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิซชันทำให้เกิดแรงอัด จากนั้นจึงเกิดปฏิกิริยาเทอร์โมนิวเคลียร์ให้ความร้อน และใช้พลังงานจากการระเบิดนำพาความร้อนให้มีประสิทธิภาพในการทำลายล้างมากขึ้น จากการทดสอบ ซาร์ บอมบาทำให้เกิดลูกไฟขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 8 กิโลเมตรในอากาศ สามารถมองเห็นและรู้สึกถึงคลื่นความร้อนได้ที่ระยะ 1,000 กิโลเมตรจากจุดศูนย์กลางการระเบิด มีรัศมีการทำลายในระยะ 1,000 กิโลเมตรจากศูนย์กลาง โดยทุกอย่างในรัศมี 40 กิโลเมตรได้ระเหยกลายเป็นไอทั้งหมด เมื่อก๊าซที่เกิดขึ้นปะทะกับเมฆ ทำให้เกิดเมฆรูปเห็ดมีความสูงประมาณ 64 กิโลเมตร ความกว้างของฐานเมฆประมาณ 40 กิโลเมตร
พลังงานที่ปลดปล่อยออกมาระหว่างการระเบิดเท่ากับ 2.1×1017 จูล หรือ 1% ของพลังงานเฉลี่ยที่ดวงอาทิตย์ส่งมายังโลก การระเบิดยังได้ส่งแรงอัดมหาศาลสู่ห้วงอวกาศ ทำให้ระบบการสื่อสารเป็นอัมพาตไป 1 ชั่วโมง
ทำเนียบกำลังรบในยุทธการที่เดียนเบียนฟู

นี่คือรายชื่อกองกำลังที่ร่วมรบในยุทธการที่เดียนเบียนฟู ระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ซึ่งกองกำลังหลัก ๆ ได้แก่รายชื่อด้านล่างนี้
กองทัพประชาชนเวียดนาม.
 เวียดมินห์
ทหารปืนใหญ่.
ตัวเลขประมาณการกำลังพลทั้งหมด 80,000 คน โดยร่วมทั้งหน่วยประจำการและหน่วยลำเลียงยุทโธปกรณ์
ประมาณการการสูญเสียราว 23,000 คน
หน่วยปฏิบัติการพื้นที่ตะวันตกเฉียงเหนือ (Groupement Opérationnel du Nord-Ouest - GONO).
 สหภาพฝรั่งเศส
ทหารราบ.
On notera que nombre d'unités ont été aérotransportées avec au moins une partie de leurs supplétifs.
เสนารักษ์.
Médecin-Chef : Capitaine Le Damany
กำลังทางอากาศ.
En outre, le camp retranché bénéficie des moyens aériens de l'armée de l'air et de l'aéronavale.
L'effectif de la garnison au 7 mai 1954 se monte à 14 014 hommes comprenant les compagnies de services puis de logistique. L'armée française compte 2 293 morts dans ses rangs, et, sur les 11 721 soldats faits prisonniers, seulement 3 290 reviennent vivants en France.
แยกบางยี่เรือ

แยกบางยี่เรือ  เป็นทางแยกแห่งหนึ่งในฝั่งธนบุรี เป็นสามแยกที่เป็นจุดที่ถนนเทอดไทบรรจบถนนอินทรพิทักษ์ อยู่ใกล้กับวงเวียนใหญ่ ในพื้นที่แขวงบางยี่เรือ เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร
การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2553

การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศพม่า พ.ศ. 2553 เป็นการเลือกตั้งที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 นับเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกของพม่าในรอบ 20 ปี สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ซึ่งได้รับการประกาศใช้ตามผลการลงประชามติเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 วันจัดการเลือกตั้งได้รับการประกาศโดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐ (SPDC) เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ผลการเลือกตั้งปรากฏว่า พรรคสหภาพเอกภาพและการพัฒนา (USDP) ได้รับชัยชนะ โดยพรรคฝ่ายค้านอย่างน้อย 2 พรรคประกาศยอมรับผลการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งทั่วไปถือเป็นก้าวที่ห้าใน "แผนการสู่ประชาธิปไตย" จำนวนเจ็ดก้าว ซึ่งเสนอโดยสภาสันติภาพและการพัฒนาแห่งรัฐในปี พ.ศ. 2546 สำหรับก้าวที่หกและก้าวที่เจ็ดนั้นเป็นขั้นตอนที่เกี่ยวข้องกับการเลือกผู้แทนประชาชนมาทำหน้าที่ในการสร้างชาติทันสมัยและเป็นประชาธิปไตยตามลำดับ อย่างไรก็ตาม พรรคสันนิบาตแห่งชาติเพื่อประชาธิปไตย พรรคฝ่ายค้านหลักซึ่งมีออง ซาน ซูจีเป็นอดีตหัวหน้าพรรค ได้ประกาศคว่ำบาตรการเลือกตั้ง
ผลการเลือกตั้ง.
คณะกรรมการการเลือกตั้งพม่า ได้ประกาศรับรองผลการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ดังนี้
สภาสูง.
ผลการเลือกตั้ง 168 ที่นั่ง จากทั้งหมด 224 ที่นั่ง ของสภาแห่งชาติ (Amyotha Hluttaw)
สภาล่าง.
ผลการเลือกตั้ง 330 ที่นั่ง จากทั้งหมด 440 ที่นั่ง ของสภาผู้แทนราษฎร (Pyithu Hluttaw)
บัญชา ชุมชัยเวทย์

บัญชา ชุมชัยเวทย์ ชื่อเล่น เด่น (เกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2512) พิธีกรรายการ และอดีตผู้ประกาศข่าวสายเศรษฐกิจสังกัดช่อง 3 เอชดี ปัจจุบันเป็นสื่อมวลชนอิสระ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าถ้ำเจ้าราม

เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าถ้ำเจ้าราม เป็นพื้นที่บริเวณป่าสงวนแห่งชาติแม่พันลำ-แม่มอก ป่าแม่ท่าแพ ในท้องที่ตำบลทุ่งเสลี่ยม ตำบลกลางดง อำเภอทุ่งเสลี่ยม ตำบลนาขุนไกร อำเภอศรีสำโรง ตำบลวังน้ำขาว ตำบลตลิ่งชัน อำเภอบ้านด่านลานหอย จังหวัดสุโขทัย และป่าสงวนแห่งชาติป่าแม่มอก ตำบลเวียงมอก อำเภอเถิน จังหวัดลำปาง มีขนาดพื้นที่ 213,171 ไร่ หรือ 341 ตารางกิโลเมตร
สถานที่ตั้งและเขตติดต่อ.
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าถ้ำเจ้าราม ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดสุโขทัย ตำบลกลางดง อำเภอทุ่งเสลี่ยม และตำบลนาขุนไกร อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย
สู่ขวัญ บูลกุล

สู่ขวัญ บูลกุล (สกุลเดิม วิวรกิจ; เกิด 27 สิงหาคม พ.ศ. 2516) ชื่อเล่น ขวัญ (ชื่อญี่ปุ่น: เรโกะ บูลกุล - 麗子) เป็นนักธุรกิจ และนักแสดงชาวไทย เธอมีชื่อเสียงจากการเป็นอดีตพิธีกรรายการ "เรื่องเล่าเช้านี้" คู่กับสรยุทธ สุทัศนะจินดา
ประวัติ.
สู่ขวัญสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ ระดับปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโทจากวิทยาลัยเอเมอร์สัน บอสตัน เธอสมรสกับโชค บูลกุล ทายาทของโชคชัย บูลกุล เจ้าของฟาร์มโชคชัย มีบุตรชาย 1 คน ชื่อ ปราบ บูลกุล
ธุรกิจส่วนตัว.
สู่ขวัญ มีธุรกิจส่วนตัว คือ ฟาร์มโชคชัย ร่วมกับ สามี ทายาทของนายโชคชัย บูลกุล
ชัยนันท์ เจริญศิริ

พลเอก ชัยนันท์ เจริญศิริ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร
ประวัติ.
ชัยนันท์ เจริญศิริ เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2487 เป็นบุตรของพลตรีประยูร เจริญศิริ กับนางสุมาลี เจริญศิริ จบการศึกษาจากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี จังหวัดราชบุรี จากนั้นจึงได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนเตรียมทหาร (รุ่นที่ 5) และโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า (รุ่นที่ 16)
การทำงาน.
ชัยนันท์ เจริญศิริ ได้รับโปรดเกล้าฯ เป็นนายทหารพิเศษประจำ กรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2546
ในปี พ.ศ. 2548 พลเอกชัยนันท์ เจริญศิริ ได้รับโปรดเกล้าฯ ให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลของพันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร ในการปรับคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2548 และพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากเกิดการรัฐประหาร 19 กันยายน พ.ศ. 2549
เกียรติยศ.
ชัยนันท์ เจริญศิริ ได้รับรางวัลเกียรติยศจักรดาว พ.ศ. 2547
สุริยา ลาภวิสุทธิสิน

สุริยา ลาภวิสุทธิสิน อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลทักษิณ ชินวัตร เป็นนักการเมือง นักธุรกิจที่มีความสนิทแนบแน่นกับนายสุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ และนายสมศักดิ์ เทพสุทิน
ประวัติ.
สุริยา ลาภวิสุทธิสิน เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ที่กรุงเทพมหานคร(จังหวัดพระนครในขณะนั้น) ในครอบครัวนักธุรกิจย่านประตูน้ำ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และปริญญาโท สาขาการบริหารธุรกิจ สำหรับผู้บริหาร จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
การทำงาน.
สุริยา ลาภวิสุทธิสิน ประกอบธุรกิจส่วนตัวเกี่ยวกับการส่งออกด้าย โรงปั่น และโรงทอผ้า รวมถึงธุรกิจทางด้านเชื้อเพลิง (แก๊ส) ในชื่อบริษัทยูเนี่ยนแก๊สแอนด์เคมีคอล จำกัด จากนั้นจึงได้เริ่มทำงานการเมืองโดยการเป็นที่ปรึกษาให้กับนายเสริมศักดิ์ การุญ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง นายสังข์ทอง ศรีธเรศ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ต่อมาจึงได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อของพรรคไทยรักไทย ในลำดับที่ 94 และได้เป็นที่ปรึกษานายสมศักดิ์ เทพสุทิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์
สุริยา ลาภวิสุทธิสิน ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีครั้งแรกในสมัยรัฐบาลทักษิณ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2548 ในตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ จนกระทั่งได้ลาออกจากตำแหน่งในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2548 หลังจากดำรงตำแหน่งได้เพียง 4 เดือน ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 ได้ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทยซึ่งถูกยุบในคดียุบพรรคการเมือง พ.ศ. 2549
ในปี พ.ศ. 2553 นายสุริยา ลาภวิสุทธิสิน ถูกกล่าวหาจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) ว่าได้กระทำทุจริตผิดหน้าที่ และยักยอกเงินของ EWC เพื่อแสวงหาประโยชน์ที่มิควรได้เพื่อตนเองหรือผู้อื่นในระหว่างปี 2547-2548 ซึ่งทำให้เกิดความเสียหายแก่บริษัทเป็นเงินรวม 580.1 ล้านบาท เข้าข่ายความผิดตามพระราชบัญญัติหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ พ.ศ. 2535