pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ปลาคิเมียรา

ปลาคิเมียรา  หรือมีอีกชื่อที่เป็นที่รู้จักคือ ฉลามผี เป็นปลากระดูกอ่อนในอันดับ Chimaeriformes ปลาคิเมียรานั้นเป็นญาติห่าง&hairsp;ๆ ของปลาฉลามเนื่องจากการวิวัฒนาการของพวกมันนั้นแยกตัวออกมาจากฉลามตั้งแต่ 400 ล้านปีที่แล้วในปัจจุบันนี้สามารถพบได้ตามทะเลลึก
ลักษณะและอุปนิสัย.
ปลาคิเมียราอาศัยอยู่ในทะเลลึกโดยอยู่ที่ระดับความลึกประมาณ 2,600 เมตร ยกเว้นสกุล Callorhinchus ที่จะอาศัยอยู่บริเวณน้ำลึก 200 เมตร จึงทำให้พวกมันสามารถถูกจับมาแสดงโชว์ที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
พวกมันมีลำตัวยาวและมีหัวขนาดใหญ่และมีช่องปิดเหงือกช่องเดียวเมื่อโดเต็มวัยอาจมีความยาวถึง 150 ซม.พวกมันเป็นปลากระดูกอ่อนมีผิวหนังที่เรียบเนียนมีสีน้ำตาลถึงเทาและมีครีบหลังเป็นกระดูกอ่อน
พวกมันมีลักษณะบางประการคล้ายปลาฉลามเช่น การปฏิสนธิภายในของเพศเมีย, การวางไข่แบบมีถุงหุ้มไข่ และยังมีการใช้ประสาทสัมผัสทางไฟฟ้าในการหาเหยื่อเหมือนกัน
ถึงจะมีลักษณะคล้ายปลาฉลามแต่มันมีสิ่งทีแตกต่างและแปลกออกไปคือ ปลาคิเมียราเพศผู้นั้นจะมีอวัยวะสืบพันธุ์ที่สามารถยืดหดได้อยู่บนหน้าผาก และมีครีบเอว
และยังมีสิ่งที่แตกต่างจากฉลามอีกเช่น ขากรรไกรรวมกับกระโหลกศีรษะ, มีการแยกกันระหว่างทวารหนักและอวัยวะเพศ, ไม่มีฟันที่แหลมคมและมีแผ่นปิดเหงือกเหมือนปลากระดูกแข็ง
การจัดหมวดหมู่.
ในการจัดหมวดหมู่ของปลาคิเมียรานั้นถือว่าเป็นปลากระดูกอ่อนแต่พวกมันก็มีลักษณะบางประการเหมือนปลากระดูกแข็งอยู่ในกลุ่ม "Holocephali"
จากการสำรวจทะเลลึกนั้นทำให้มีการวิเคราะห์และจัดอนุกรมวิธานใหม่ เนื่องจากมีการค้นพบสิ่งมีชีวิตชนิดใหม่&hairsp;ๆ พวกมันมี 50 สายพันธุ์ใน 6 สกุล 3 อันดับ (รวมสกุล "Ischyodus" ที่สูญพันธุ์ไปแล้วและอีกสองอันดับที่เป็นแค่ฟอสซิล)
อาโยชริดาร์ ข่าน

หยวนเจาจง (23 มกราคม ค.ศ. 1340 – 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1378) หรือ อาโยชริดาร์ ข่าน (Аюушридар хаан) หรือ ปี้หลี่เค่อถูฮ่าน อ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่า (อักษรโรมัน: Biligtü Khan Ayushiridara) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่ง ราชวงศ์หยวนเหนือ 
จักรพรรดิหยวนเจาจงประสูติเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1340 มีพระนามเดิมว่า อ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่า เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่ง ราชวงศ์หยวน (ยฺเหวียน) ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีคี จักรพรรดินีชาวเกาหลี
เมื่อจักรพรรดิหยวนฮุ่ยจงเสด็จสวรรคตในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1370 เจ้าชายอ้ายโหยวสือหลี่ต๋าล่าพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทพระชนมายุ 30 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาโดยมีการถวายพระนามเป็นภาษามองโกลว่า ปี้หลี่เค่อถูฮ่าน จากนั้นจึงได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคมหรืออีก 4 วันต่อมาโดยตลอด 8 ปีในรัชสมัยกองทัพมองโกลสามารถเข้ายึดครองดินแดนหลายแห่งของ ราชวงศ์หมิง ไว้ได้จนกระทั่งจักรพรรดิเจาจงเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1378 ขณะพระชนมายุเพียง 38 พรรษาโดยมี เจ้าชายทัวกู่ซือเทียมู่เอ๋อร์ (อักษรโรมัน: Tögüs Temür) พระอนุชาต่างพระมารดาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมา
เจ้าชายกาห์ซี บิน มูฮัมหมัด

เจ้าชายกาห์ซี บิน มูฮัมหมัด  พระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายมูฮัมหมัด บิน เฏาะลาล กับ เจ้าหญิงฟาร์ยา อัล-มูฮัมหมัด เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน เป็นพระราชภาติยะใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน เป็นพระอนุชาใน เจ้าชายเฏาะลาล บิน มูฮัมหมัด ทรงเสกสมรสกับ นางสาว อีรีต่อมาได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงอีรี อัล กาห์ซี มีพระบุตร 4 พระองค์
ทรงอยู่ในลำดับที่ 15 ในการสืบราชบัลลังก์จอร์แดน
เจ้าหญิงกีดา อัล-เฏาะลาล

เจ้าหญิงกีดา อัล เฏาะลาล  เป็นบุตรของนาย แฮรี ซาเลม กับ นางราจิรา อารีบา ประสูติ ณ ประเทศเลบานอน ต่อมาได้เสกสมรสกับ เจ้าชายเฏาะลาล บิน มูฮัมหมัด พระโอรสใน เจ้าชายมูฮัมหมัด บิน เฏาะลาล รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงกีดา อัล เฏาะลาล เจ้าหญิงแห่งฮัชไมต์จอร์แดน มีพระบุตร 3 พระองค์
พระประวัติ.
เจ้าหญิงกีดา ประสูติเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2506 ณ กรุงเบรุต เลบานอน เป็นธิดาคนโตในบรรดาพี่น้องทั้ง 4 ของ แฮรี ซาเลม และ ราจิรา อารีบา โดยครอบครัวของพระองค์เป็นนักการเมืองท้องถิ่นของเลบานอนด้วย โดยพระอัยยกา(ปู่)ในพระองค์เป็นนักการเมืองที่เป็นที่รู้จักเป็นอย่างมาก ทั้งนี้ญาติของพระองค์หลายคนเป็นนักวิชาการที่มีความรู้และมีชื่อเสียงเป็นอย่างมาก
การศึกษา.
พระองค์ทรงศึกษา ณ โรงเรียนในกรุงเบรุตที่วิทยาลัยโปรเตสแตนต์ฟรองซ์ และจบการศึกษาจากบัณฑิตวิทยาลัยฝรั่งเศสและเลบานอน หลังจากนั้นพระองค์ได้เสด็จไปศึกษาต่อ ณ สหรัฐอเมริกา ทรงจบการศึกษาระดับอุมศึกษา ณ มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ ณ กรุงวอชิงตัน พระองค์สามารถรับสั่ง ภาษาอาหรับ ภาษาสเปน ภาษาฝรั่งเศส และ ภาษาอังกฤษ
เสกสมรส.
พระองค์เข้าพิธีสมรสกับ เจ้าชายเฏาะลาล บิน มูฮัมหมัด ทรงได้รับพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงกีดา อัล เฏาะลาล พระชายา โดยมีพระบุตร 3 พระองค์
พระกรณียากิจ.
หลังจากเป็นเจ้าหญิงแล้ว พระองค์ได้เล่นเฟซบุ๊ก โดยตั้งเป็นส่วนพระองค์โดยทรงโพสต์ให้ประชาชนที่ติดตามเฝ้าตระหนึกถึงความสำคัญของโรคมะเร็ง ในปีพ.ศ. 2545 สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 บิน อัลฮุซัยน์แห่งจอร์แดน ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมแต่งตั้งพระองค์เป็น เป็นประธานมูลนิธิคณะรัฐมนตรีมูลนิธิคิงฮุสเซน พระกรณียากิจต่างประเทศของพระองค์ก็ปฏิบัติเคียงคู่พระสวามี ดังนี้
แอน อรดี

ณิชนันทน์ อินทรสอน หรือชื่อในวงการ แอน อรดี เป็นนักร้องลูกทุ่งหมอลำหญิงชาวไทย ปัจจุบันเป็นศิลปินอิสระ
ประวัติ.
แอน อรดี ชื่อเล่น แอน มีชื่อจริงว่า ณิชนันทน์ (อินทรสอน) ปุริสาย มีชื่อเกิด คือ อรณี อินทรสอนเป็นชาวบ้านห้วยเตย ตำบลห้วยเตย อำเภอซำสูง จังหวัดขอนแก่น เป็นบุตรธิดาของ คุณพ่ออำนวย อินทรสอน และ คุณแม่สุรินทรา เนื่องมัจฉา มีน้องชาย คือ นายอรรถชัย อินทรสอน (อาร์ต) จบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนศรีกระนวนวิทยาคม อ.กระนวน จ.ขอนแก่น และจบในระดับอุดมศึกษา สาขาวิทยุและโทรทัศน์ วิทยาลัยนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต 
เริ่มต้นเข้าสู่วงการโดยการเข้าร่วมประกวดแข่งขันวงดนตรีลูกทุ่งชิงช้าสวรรค์ปีที่ 5 (ช่อง9) ทำให้เริ่มมีคนรู้จักเธอมากขึ้น ต่อมา ภู ศรีวิไล ได้ชักนำเธอเข้าสู่วงการเพลง โดยได้เริ่มทำเพลงกับค่ายเพลงนายพลเอนเตอร์เทนเมนท์ มีผลงานอัลบั้มเพลงชุด "ผู้หญิงคนนี้มีดีที่รักจริง" ผลงานเพลงที่สร้างชื่อเสียงคือ "โทรดู๋หลายอ้ายอย่าว่า" โดยใช้ชื่อในขณะนั้นว่า "แอน ชญาดา" แต่ก็ยังไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าใดนัก
การเข้าสู่วงการหมอลำของเธอ คือ เริ่มต้นจากการเป็นตัวแทนของจังหวัดขอนแก่นไปประกวดร้องเพลง และทำให้เธอได้รับรางวัลชนะเลิศการขับร้องเพลงไทยลูกทุ่ง และทางกระทรวงวัฒนธรรม จังหวัดขอนแก่น ได้มอบรางวัล " เยาวชนต้นแบบของการขับร้องเพลงไทยลูกทุ่ง 2553" ให้เธออีกด้วย และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ พ่อสันติ (ดาบ ส.) เจ้าของคณะหมอลำประถมบันเทิงศิลป์มาชักชวนให้เธอไปร่วมวงด้วย จึงมีโอกาสไปฝึกร้อง ฝึกลำ ที่คณะหมอลำประถมบันเทิงศิลป์ และมีคนรู้จักเธอในด้านวงการหมอลำ 
ในช่วงปี พ.ศ. 2555 เธอได้มีโอกาสได้ร่วมงานกับคณะหมอลำศิลปินภูไท (วีระพงษ์ วงศ์ศิลป์) ซึ่งเป็นคณะหมอลำที่มีชื่อเสียงอีกคณะหนึ่ง) และได้ใช้ชื่อ "ฝ้าย ณิชนันทน์" เป็นชื่อในวงการช่วงนั้น เธอได้การตอบรับจากแฟนเพลงและแฟนหมอลำเป็นอย่างมาก จากบท "รจนา" ในลำเรื่องต่อกลอน เรื่อง "สังข์ทอง เงาะป่า" และผลงานอีกมากมาย จนกระทั่งถึงต้นปี 2558 เธอได้กลับมาสังกัดคณะประถมบันเทิงศิลป์อีกครั้ง กับบ้านหลังเดิม และเธอได้กลับมาใช้ชื่อ "แอน อรณี" และเปลี่ยนมาใช้เป็น "แอน อรดี" ในปัจจุบัน ด้วยหน้าตาที่สวยน่ารัก และกิริยามารยาทที่งดงามและเป็นกันเองของเธอทำให้มีแฟนคลับมาขอถ่ายรูปเธอทั้งหน้าและหลังเวทีอยู่ไม่ขาด จนได้รับฉายาว่า "หมอลำสาวเน็ตไอดอล"
ต่อมา ในปี พ.ศ. 2562 เธอได้ย้ายมาสังกัดคณะหมอลำเสียงวิหค ร่วมกับพระเอกนก พงศกร ได้ไม่ถึงฤดูกาลประจวบเหมาะกับสถานการณ์โควิด-19 ก็ทำให้เธอตัดสินใจลาออกจากคณะ เนื่องจากปมเบี้ยวค่าตัวร่วมหลักแสน หลังจากที่เธอประกาศอำลาจากคณะหมอลำเสียงวิหค และในช่วงเวลากว่า 1 เดือน แอน อรดี ถูกทาบทามจากหมอลำหลายคณะ จนสุดท้ายเธอจึงตัดสินใจย้ายไปร่วมงานกับ คณะหมอลำสาวน้อยเพชรบ้านแพงโดยการนำของยมนิล นามวงษา(หนุ่มโจ) ซึ่งเป็นคณะหมอลำเพลินชื่อดัง จากจังหวัดมหาสารคาม และทำให้แอน อรดีจะได้ร่วมงานกับ พร ภิรดี ราชินีหมอลำเพลินชื่อดังแห่งคณะหมอลำสาวน้อยเพชรบ้านแพง และยังได้ร่วมงานกับตลกชื่อดังประจำวงอย่าง ยายแหลมทอง ประเทศไทย และ ยายจื้น ดอตคอมด้วย 
ปัจจุบันได้ออกจากสมาชิกวงดนตรีหมอลำสาวน้อยเพชรบ้านแพง และเป็นศิลปินอิสระอย่างเต็มตัว
ปัจจุบันสมรสกับ บอย ภู่กัน ปุริสาย หรือ บอย ศิริชัย หัวหน้าวงคณะหมอลำใจเกินร้อย เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2566 ณ หอประชุมกาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยขอนแก่น ต่อมา ทั้งคู่รับบุตรบุญธรรมมาอุปการะ 2 คน เป็นฝาแฝดเพศหญิง ชื่อ น้องพลอยและน้องเพชร
คณะกรรมการโอลิมปิกตุรกี

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตุรกี (ตัวอักษรย่อ: TMOK) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศตุรกี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี ค.ศ. 1908 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนียตั้งอยู่ที่เมืองอิสตันบูล
เจ้าหญิงอิโนะเอะ

เจ้าหญิงอิโนะเอะ (井上内親王; 1260 – 30 พฤษภาคม 1318) เจ้าหญิงและจักรพรรดินีในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45 และเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโคนิง จักรพรรดิองค์ที่ 49 ต่อมาพระองค์ถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 1315 เนื่องจากถูกกล่าวหาว่าทำการสาปแช่งองค์จักรพรรดิผู้เป็นพระสวามี
โอรส-ธิดา.
เมื่อเจ้าชายโอะซะเบะพระเชษฐาและเจ้าหญิงอิโนะเอะพระมารดาสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1318 เจ้าหญิงซะกะฮิโตะซึ่งขณะนั้นเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ ได้เข้าถวายตัวเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ ในรัชกาลที่ 3

เจ้าจอมมารดาทรัพย์ เป็นพระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว พระชนนีในสมเด็จพระบรมราชมาตามหัยกาเธอ กรมหมื่นมาตยาพิทักษ์ และเป็นพระอัยยิกาในสมเด็จพระเทพศิรินทราบรมราชินี เป็นพระปัยยิกาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ประวัติ.
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ เป็นธิดาของพระอักษรสมบัติ (ทับ) กับผ่อง พระอักษรสมบัติ (ทับ) เป็นบุตรของหม่อมเจ้าจากราชสกุลในราชวงศ์บ้านพลูหลวงแห่งกรุงศรีอยุธยา แต่ไม่ปรากฏข้อมูลว่าหม่อมเจ้าองค์นั้นเป็นพระนัดดาในพระมหากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยาพระองค์ใด ส่วนผ่องเป็นธิดาของพระยาพัทลุง (ทองขาว) กับปล้อง (น้องสาวคุณหญิงเพ็ง พระชนนีในสมเด็จพระศรีสุลาไลย) เจ้าจอมมารดาทรัพย์มีพี่น้อง 2 คนคือ
พระอักษรสมบัติ (ทับ) ได้พามาถวายตัวเป็นหม่อมในพระเจ้าลูกยาเธอ กรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ ได้มีพระประสูติกาลหม่อมเจ้าสององค์ ต่อมาเมื่อกรมหมื่นเจษฎาบดินทร์ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว หม่อมทรัพย์จึงได้เลื่อนขึ้นเป็น เจ้าจอมมารดาทรัพย์
เจ้าจอมมารดาทรัพย์เป็นหนึ่งในสามพระสนมเอกที่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดมาก อีกสองคนคือเจ้าจอมมารดาบางและเจ้าจอมมารดาอิ่ม เหตุผลที่โปรดเจ้าจอมมารดาทรัพย์นั้นสันนิษฐานว่าเพราะเป็นพระญาติสนิทในสมเด็จพระศรีสุลาลัย
พระราชโอรส-ธิดา.
เจ้าจอมมารดาทรัพย์ ได้มีพระราชโอรส 1 พระองค์ และพระราชธิดา 1 พระองค์คือ
ไอดับเบิลยูจีพี ยู-30 โอเพ้นต์เวท แชมเปี้ยนชิพ

ไอดับเบิลยูจีพี ยู-30 โอเพ้นต์เวท แชมเปี้ยนชิพ  เป็นเข็มขัดแชมป์จาก นิวเจแปนโปรเรสต์ลิง ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2003 เป็นเข็มขัดแชมป์สำหรับรุ่นโอเพ้นต์เวท ที่นักมวยปล้ำอายุต่ำกว่า 30 ปี และเป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันที่เรียกว่า G2 U-30 Climax โดย Hiroshi Tanahashi ได้ชนะในทัวร์นาเมนต์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2003 และเป็นแชมป์คนแรก แชมป์ U-30 Openweight ได้รับการยอมรับให้เป็นเข็มขัดแชมป์ของ IWGP ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 หลังจากนั้นตำแหน่งแชมป์ได้ว่างลงในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2006 โดยมุ่งให้ความสำคัญกับแชมป์ IWGP Heavyweight Championship และทำให้แชมป์ IWGP U-30 Openweight ถูกรีไทร์ไป
ฟูจิวาระ โนะ มิยาโกะ

ฟูจิวาระ โนะ มิยาโกะ (藤原宮子; ? – 11 สิงหาคม 1297) พระสนมและพระราชมารดาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิมมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 44 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45 
พระสนมมิยะโกะเป็นพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาของ จักรพรรดินีโคเมียว จักรพรรดินีในจักรพรรดิโชมุจึงมีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉา (ป้า) ของ จักรพรรดินีโคเก็ง จักรพรรดิองค์ที่ 46 กระทั่งใน พ.ศ. 1292 เมื่อจักรพรรดินีโคเก็งขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากจักรพรรดิโชมุได้สถาปนาพระสนมมิยะโกะเป็นไทโคไทโงหรือ สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า 
พระสนมมิยะโกะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 1297 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดินีโคเก็ง
เจ้าชายคูซากาเบะ

เจ้าชายคูซากาเบะ (ค.ศ. 662 – 7 พฤษภาคม ค.ศ. 689) เป็นมกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่นตั้งแต่ ค.ศ. 681 จนกระทั่งพระองค์สวรรคต พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิเท็มมุ พระราชมารดาของพระองค์คือจักรพรรดินีจิโต
พระองค์เป็นพระราชบุตรพระองค์เดียวของพระมารดาอ้างอิงจาก นิฮงโชกิ ใน ค.ศ. 681 พระองค์ได้รับสถาปนาให้เป็นมกุฎราชกุมาร ในฤดูร้อนของปี ค.ศ. 686 พระราชบิดาของพระองค์ จักรพรรดิเท็มมุ ประชวรหนักและมอบพระราชอำนาจให้จักรพรรดินีของพระองค์ จักรพรรดินีจิโต และ มกุฎราชกุมาร เจ้าชายคูซาคาเบะ หลังการสวรรคตของพระราชบิดาของพระองค์ พระองค์ตกพระทัยที่พระองค์ไม่ได้ขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์นำการจัดพระราชพิธีฝังพระบรมศพและก่อสร้างพระราชสุสานของจักรพรรดิเท็มมุ แต่ก่อนพระราชพิธีบรมราชาภิเษก พระองค์สวรรคตเมื่อ ค.ศ. 689 พระชนมายุเพียง 28 พรรษา พระองค์มีพระนามหลังสวรรคตว่า จักรพรรดิโอกาโนมิยาเงียว (岡宮御宇天皇)
ตำแหน่งพระราชสุสานของพระองค์ไม่แน่นอน บางคนคิดว่าอยู่ใน ทากาโทริ จังหวัดนาระ
พระองค์อภิเษกกับ เจ้าหญิงอาเบะ พระธิดาของ จักรพรรดิเท็นจิ ทั้งสองพระองค์มีโอรสธิดาอย่างน้อยสามพระองค์ เจ้าชายคารุ เจ้าหญิงฮิดากะ และ เจ้าหญิงคิบิ หลังจากการสวรรคตของพระองค์ พระราชมารดาของพระองค์ จักรพรรดินีจิโต เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ ภายหลัง เจ้าชายคารุ และ เจ้าหญิงฮิดากะ ครองราชบัลลังก์ในฐานะ จักรพรรดิมมมุ และ จักรพรรดินีเก็นโช ตระกูลอาซากูระอ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากพระองค์
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจาน (ตัวอักษรย่อ: AZMOC) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศอาเซอร์ไบจาน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1992 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป ในปี ค.ศ. 1996 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่แอตแลนตา สหรัฐ
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสาธารณรัฐอาเซอร์ไบจานตั้งอยู่ที่เมืองบากู
เจ้าชายฮัสซัน บิน เฏาะลาล

เจ้าชายมูฮัสซัน บิน เฏาะลาล  เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ใน สมเด็จพระเจ้าเฏาะลาลแห่งจอร์แดน กับ สมเด็จพระราชินีไซน์ อัล-ชาราฟ เฏาะลาลแห่งจอร์แดน เป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮุสเซนแห่งจอร์แดน เป็นพระราชปิตุลา (อาชาย) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน ทรงเสกสมรสกับ นางซาร์วาธ อิครามูลลาห์ (ภายหลัง :เจ้าหญิงซาร์วาธ อัล ฮัสซัน) มีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์ คือ
สุสานทหารนิรนาม (มอสโก)

สุสานทหารนิรนาม  เป็นอนุสรณ์สงคราม ด้วยสร้างขึ้นเพื่อเป็นเกียรติให้กับทหารโซเวียตที่เสียชีวิตใน สงครามโลกครั้งที่สอง สุสานทหารนิรนามนี้ตั้งอยู่ที่กำแพงเครมลิน ในสวนอเล็กซานเดอร์ กรุงมอสโก อนุสรณ์เปิดให้สาธารณะชนเข้าชมในวันที่ 8 พฤษภาคม 1967 
อนุสรณ์ประกอบไปด้วย แท่นหินพอร์ไฟรีสีแดง โดยในแท่นมีประติมากรรมทองแดง โดยในประติมากรรมประกอบด้วย ใบlaurel หมวกทหารและธงชัย ในส่วนหน้าของอนุสรณ์ มีดาวห้าแฉกในจัตุรัสที่ทำจาก labradorite ด้วยในดาวห้าแฉกมีคบเพลิงนิรันดร์กาลอยู่ตรงกลาง ในคบเพลิงมีข้อความสลักไว้ว่า "นามผู้กล้าวายชนม์หารู้ วีรกรรมสู้คงประจักษ์" ("Имя твоё неизвестно, подвиг твой бессмертен") ไฟสำหรับคบเพลิงนี้ได้มาจาก Field of Mars ที่เลนินกราด ทางซ้ายของสุสานมีข้อความตรงกำแพงว่า "1941 - แด่ผู้ที่สละชีพเพื่อมาตุภูมิ - 1945" ("1941 Павшим за Родину 1945")
ส่วนทางขวาของสุสานมีแท่นหิน porphyry สีดำแดง ซึ่งจารึกชื่อเมืองที่ได้รับลำดับเกียรติวีรนครคือ เลนินกราด, เคียฟ, สตาลินกราด, โอเดสซา, เซวัสโตปอล, มินสค์, เคียร์ช, โนโวรอสซีสค์, ตูลา, แบรสต์, มูร์มันสค์ และ สโมเลนสค์ แท่นหินจารึกชื่อ “สตาลินกราด” ถูกสลักว่า “วอลโกกราด” จนถึงเดือนกันยายน 2004 ด้านขวาของอนุสรณ์เหล่านี้คือเสาโอเบลิสค์ และหินแกรนิตสีแดงที่สลักชื่อเมือง 40 เมืองที่ได้รับลำดับเกียรติเมืองแห่งเกียรติยศทางทหาร ซึ่งแบ่งออกเป็นสี่กลุ่ม อนุสรณ์นี้เปิดใช้เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 2010
ในปี 1997, ทหารเกียรติยศจากกรมทหารเครมลิน (ส่วนใหญ่มาจากสุสานเลนิน) ได้กลับมารักษาการสุสานทหารนิรนาม ตามกฎหมายสหพันธ์ในวันที่ 8 ธันวาคม 1997 ได้บัญญัติว่า "On Immortalizing the Soviet People’s Victory in the Great Patriotic War of 1941-1945" โดยทหารเกียรติยศจะผลัดเปลี่ยนเวรทุกชั่วโมง
คูนิเกียว

คูนิเกียว  เป็นอดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นในช่วงยุคนาระ ระหว่าง ค.ศ. 740 ถึง ค.ศ. 744 ซึ่งพระราชวังหลวง  ถูกสร้างขึ้นในพื้นที่ที่ในปัจจุบันคือนครคิซูงาวะในจังหวัดเกียวโต ตามพระบัญชาของจักรพรรดิโชมุ จักรพรรดิองค์ที่ 45
ประวัติ.
คูนิเกียวแห่งนี้สร้างยังไม่เสร็จ จักรพรรดิโชมุตัดสินพระทัยย้ายเมืองหลวงไปที่พระราชวังชิงารากิซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่เมื่อ ค.ศ. 744 รวมเวลาที่คูนิเกียวเป็นเมืองหลวงเพียง 4 ปี จากนั้นในปีต่อมาคือ ค.ศ. 745 จักรพรรดิโชมุจึงย้ายเมืองหลวงอีกครั้งไปยังนานิวะเกียว ก่อนที่ ค.ศ. 746 จะย้ายเมืองหลวงกลับไปอยู่ที่เฮโจเกียว
โดยเมืองแห่งนี้เป็นฐานอำนาจของทาจิบานะ โนะ โมโรเอะ ขุนนางที่เรืองอำนาจในยุคนั้นก่อนที่จะย้ายไปยังชิงารากิซึ่งเป็นฐานอำนาจของตระกูลฟูจิวาระ ซึ่งเป็นตระกูลคู่แข่งของตระกูลทาจิบานะ
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พระอินทราณี

พระอินทราณี (Sanskrit: इन्द्राणी, IAST: "Indrāṇī, lit." ราชินีแห่งพระอินทร์) หรือเป็นที่รู้จักในอีกนาม คือ ศจี (Sanskrit: शची, IAST: "Śacī") เป็นเทวีในศาสนาฮินดู ชายาของพระอินทร์ และเป็นหนึ่งในคณะเทวีมาตฤกา
นิรุกติศาสตร์และฉายา.
ในสมัยพระเวท นามของนางนั้นมาจากสามีของนางนามว่า อินทราณี ("Indrāṇī") นั้น มาจาก พระอินทร์ และหมายถึง 'ราชินีแห่งพระอินทร์' เช่นเดียวกัน คำไวพจน์นามของพระอินทร์นั้นมาจากความเกี่ยวข้องในฐานะสามีของนางเช่นกัน เช่น ศจีปติ (สามีของนางศจี), ศจีทระ (นางศจีของพระอินทร์) หรือ ศจีวระ (ผู้ดูแลนางศจี)
"ศจี" ("Śacī") เป็นอีกนามไวพจน์ยอดนิยมของพระอินทราณี นักวิชาการชาวอังกฤษ นามว่า เซอร์ โมเนียร์ โมเนียร์‑วิลเลียมส์ ได้ศึกษาและอธิบายความหมายอันแปลว่า 'วจี', 'พลังแห่งวจี' หรือ 'วจีอันคารมคมคาย' ซึ่งมาจากคำสันสกฤต "ศจะ" ซึ่งหมายถึง 'คำพูด', 'กล่าว' หรือ 'บอก' "ศจี" ยังเกี่ยวข้องกับคำว่า "ศักดิ์" อันหมายถึง 'พละกำลัง', 'ความแข็งแกร่ง', 'การสำแดง' หรือ 'ความสำเร็จ' 
เดวิด คินสลีย์ ศาสตราจารย์ผู้เชี่ยวชาญในด้านเทพีในศาสนาฮินดูเชื่อว่า คำว่า "ศจี" เป็นการตีความอธิบายจากศักติ อันหมายถึง พละกำลังอำนาจ และนักวิชาการท่านอื่น ๆ แปลความหมายของคำนี้ว่า 'ผู้มีความงาม' อันหมายถึงคำว่า "ศจี"
สำหรับนามอื่นรวมถึง: 
ในศาสนาอื่น ๆ.
พระอินทราณียังปรากฏในคติศาสนาอื่น ๆ ถึงแม้จะมิได้มีบทบาทมากนัก ในประเพณีศาสนาเชน นางนั้นเป็นดังภาพสะท้อนของพระอินทร์ และเป็นตัวแทนของคู่รักในอุดมคติ ตามตำนานเมื่อครั้งประสูติ ตีรถังกร นางพร้อมด้วยสามีทรงช้างเอราวัณมาถวายพระพรและนบนมัสการพระองค์เพื่อศิริสวัสดิ์พิพัฒน์มงคล
ในพระพุทธศาสนา พระไตรปิฎกภาษาบาลี พระอินทราณีได้รับการขนานนาม คือ สุชาดา (Sujā) ชายาของท้าวสักกะ เป็นบุตรีของท้าวเวปจิตติ โดยก่อนหน้านี้นางได้เวียนว่ายตามวัฏสงสารด้วยกุศลของนางมาหลายภพชาติก่อนเป็นชายาของท้าวสักกะ อันนางได้มาบุตรีของราชาอสูรศัตรูของสามีของและคณะ ด้วยอุบายของท้าวสักกะได้นิรมิตตนเองอสูรชราเข้านางและได้เกี้ยวพาราสีนางจนเกิดจิตปฏิพัทธ์ หลังจากชนะการประลองยุทธ์กับบิดรของนางสำเร็จ จึงได้รับกายกย่องเป็นเอกชายาของพระองค์
เจ้าจอมมารดาฉิม ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ

เจ้าจอมมารดาฉิม หรือ ฉิมสิงหฬ เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ
ประวัติ.
เจ้าจอมมารดาฉิม เดิมในสมัยรัชกาลที่ 2 ได้เข้ามารับราชการฝ่ายในพระราชวังบวรสถานมงคลอยู่กับเจ้าจอมมารดาปิ่น ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เลื่อนมารับตำแหน่งเฝ้าที่ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ ต่อมาได้เป็นเจ้าจอม และมีพระประสูติกาลพระองค์เจ้า 2 พระองค์คือ
ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดคดีซึ่งอีนวล ได้ยินข่าวที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ เจ้าจอมมารดาปิ่นเศร้าโศกเสียใจยิ่งนักที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ จึงได้วางแผนกับอีจั่นหลอกเจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันว่าดวงพระวิญญาณของพระองค์เจ้าเกสรกลับมาเข้าร่างอีจั่น อีนวลจึงให้อีเลียซึ่งรู้จักกับเจ้าจอมมารดาฉิม บอกให้เจ้าจอมมารดาฉิมพาไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น เจ้าจอมมารดาฉิม เชื่ออีนวลอีเลีย ก็พาอีนวล อีเลียไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น บอกเล่าเรื่องราวอีจั่นว่าเป็นพระองค์เจ้าเกสรมาเข้ารูปอีจั่น ร้องไห้คิดถึงเจ้าจอมมารดา เจ้าจอมมารดาปิ่นหลงเชื่อ และเจ้าจอมมารดาปิ่นจะไปรับตัวอีจั่นมาที่ตำหนัก ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ ชำระความผิด ซึ่งเดิมความผิดตามโทษนั้นมีดังนี้
พระราชอาชญาครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานอภัยโทษจากสถานหนัก เป็นสถานเบา ดังนี้
รักใหญ่

รักใหญ่ ฮักหลวง (คำเมือง) หรือ รักพม่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gluta usitata") เป็นพืชในวงศ์มะม่วง มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคอินโดจีน
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
รักใหญ่เป็นไม้ยืนต้น สูง 5-25 เมตร มีขนสั้นหนานุ่มตามกิ่งอ่อน ช่อดอก กลีบเลี้ยงด้านในและกลีบดอกทั้งสองด้าน ใบเรียงเวียนรูปรี ขอบขนานหรือแกมรูปไข่กลับ ยาว 12-36 เซนติเมตร ปลายใบมน กลมหรือแหลม แผ่นใบหนา มีขนประปราย ก้านใบยาว 1.5-3 เซนติเมตร ดอกออกเป็นช่อแบบแยกแขนง ยาวได้ถึง 35 เซนติเมตร มีดอกจำนวนมาก กลีบเลี้ยงคล้ายหมวกแฉกลึกด้านเดียว ยาวได้ถึง 7 มิลลิเมตร ร่วงเร็ว ดอกสีขาวอมชมพูมี 5-7 กลีบ รูปขอบขนาน ยาวประมาณ 1 เซนติเมตร มีเกสรเพศผู้จำนวนมาก ติดบนฐานดอกนูน (torus) ยาวเท่า ๆ กลีบดอก รังไข่มีช่องเดียว มีก้านสั้น ๆ ก้านเกสรเพศเมียสั้น ยอดเกสรมีขนยาว ผลเป็นแบบผนังชั้นในแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 1-3 เซนติเมตร มีปีกที่ขยายมาจากกลีบดอกรูปขอบขนาน ยาว 5-10 เซนติเมตร ปลายปีกมน มีเส้นกลีบ ก้านผลยาว 1.5-2 เซนติเมตร ภายในมีเมล็ดเดียว
สรรพคุณและการใช้ประโยชน์.
เปลือกต้นรักใหญ่มีรสเมา ใช้ต้มดื่มเป็นยาบำรุงกำลัง แก้กามโรค บิดและโรคเรื้อน เปลือกรากมีรสเมาเบื่อ แก้พยาธิลำไส้ รักษาโรคผิวหนัง เมล็ดใช้แก้ปากคอเปื่อย แก้ปวดฟัน น้ำยางจากรักใหญ่ใช้เป็นน้ำยาเคลือบเงาธรรมชาติ น้ำยางมีสารอูรูชิออล และสารอนุพันธ์ของแคทีชอล  ในรูปของทิตซิออลซึ่งเป็นสารสำคัญในยางรักชนิดนี้ มีฤทธิ์ระคายเคืองต่อผิวหนัง นอกจากนี้ยังใช้เป็นยาถ่ายอย่างรุนแรง น้ำยางรักใหญ่ผสมน้ำผึ้งใช้เป็นยารักษาโรคผิวหนัง
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี (เดิม หม่อมเจ้าราษี; 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 – 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442) เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเยียง
พระประวัติ.
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2391 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาเยียง พระองค์ประสูติในขณะที่พระราชบิดายังดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ เมื่อแรกประสูติจึงดำรงพระยศเป็น "หม่อมเจ้าราษี" หลังจากพระราชบิดาได้รับพระราชทานบวรราชาภิเษกเป็นพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้วจึงเลื่อนเป็น "พระเจ้าหลานเธอ พระองค์เจ้าราษี"
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าราษี ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี ปรากฏความใน "วชิรญาณวิเศษ" ว่า
"...ตั้งแต่วันที่ ๕ จนถึงวันที่ ๑๑ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ ในระหว่าง ๗ วันนี้ ท่านสมาชิกได้มายังหอพระสมุดวชิรญาณ ๒๒ ท่าน ได้ลงชื่อ ๓๙ ครั้ง แลหนังสือที่ได้ให้ยืม ๔๕ ครั้ง แลสมาชิกได้นำเงินค่าเกมบิลเลียดมาส่ง ๕ ท่าน รวมเปนเงิน ๙๕ บาท ๑๖ อัฐ สมาชิกได้นำเงินบำรุงหอพระสมุดวชิรญาณจำนวนปีที่ ๑๓ มาส่งยังหอพระสมุดวชิรญาณ เปนเงินรายละ ๒๐ บาท ดังจะมีรายพระนามแลนามแจ้งต่อไปนี้ คือ... พระเจ้าบวรวงษ์เธอ พระองค์เจ้าราษี ๑..."
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าราษี สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2442 พระชันษา 52 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2443
พระเกียรติยศ.
พระอิสริยยศ.
ภายหลังสิ้นพระชนม์
พระแม่วาราหี

พระแม่วาราหี  เป็นเทวีในศาสนาฮินดู องค์หนึ่งในคณะมาตฤกา เป็นศักติของพระวราหะ ซึ่งเป็นอวตารปางที่ 3 ของพระวิษณุ พระแม่วาราหิณีมีพระวรกายเป็นมนุษย์ แต่มีศีรษะเป็นหมูป่า เช่นเดียวกับพระวราหะ
พระจามุณฑา

จามุณฑา (Sanskrit: चामुण्डा, IAST: Cāmuṇḍā) หรือ จามุณเฑศวรี, จามุณฑี หรือ จารจิกา เป็นเทพีภาคดุร้ายของพระจัณฑีอันเป็นเทวมารดาและเป็นหนึ่งในหมู่คณะสัปตมาตฤกา (เจ็ดเทวมารดา) ในศาสนาฮินดู
พระนางยังเป็นหนึ่งในประมุขของโยคินีทั้งหลาย เช่น คณะหกสิบสี่โยคินี หรือ แปดสิบเอ็ดเทพีตันตระอันเป็นเทพีอัศวินนารีบริวารของพระปารวตี นามของนางนั้นมาจากนามของเทพปกรณัมการสงครามกับอสูรจัณฑะ และ มุณฑะสองอสูรที่นางได้สังหารในยุทธรณรงค์สงคราม นางมีความใกล้ชิดกับเจ้าแม่กาลีและเป็นอีกแง่มุมของความดุร้ายของพระแม่อุมาเทวี ในเทพปกรณัมมักกล่าวว่านางนั้นคือภาคหนึ่งของพระแม่ปารวตี, กาลี หรือ ทุรคา
นางนั้นมักถูกพรรณนาว่าสถิตย์อยู่ในบริเวณที่เผาศพ เชิงตะกอนหรือรอบต้นมะเดื่อ นางนั้นยังได้รับการบวงสรวงบัตรพลีสังเวยด้วยเลือดเนื้อสัตว์และเหล้าตามธรรมเนียมประเพณีพิธีกรรมเดิมพื้นเมือง ซึ่งลดน้อยลงด้วยการมาถึงและแพร่อิทธิพลของลัทธิไศวะ และ ลัทธิไวษณพ ของศาสนาฮินดู
ในคติพุทธศาสนา.
นางนั้นได้มีการเคารพบูชาในฐานะพุทธมารดาในทางพุทธศาสนาฝ่ายมหายาน ในพระคาถา นมะ สมันตะ พุทธานัม จามุณฑาเย สวาหะ โอม หุรุ หุรุ จามุณฑา สวาหะ
วอยนาอีมีร์

วอยนาอีมีร์  เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตและสงครามจากสหภาพโซเวียต เขียนบทและกำกับโดย เซียร์เกย์ บอนดาร์ชุค ภาพยนตร์สร้างจากนวนิยายในปี 1869 เรื่อง "สงครามและสันติภาพ" ของ เลโอ ตอลสตอย ภาพยนตร์เข้าฉายในปี 1966 และ 1967
ภาพยนตร์ถ่ายทำที่ Mosfilm studios ในช่วงปี 1961 และ 1967 โดยได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโซเวียต ด้วยได้ทุนสร้างเป็นจำนวน 8,291,712 รูเบิลโซเวียต – ตีค่าเป็นดอลลาร์สหรัฐเป็นจำนวน 9,213,013 ดอลลาร์สหรัฐ ในปี 1967 หรือประมาณ 67 ล้านดอลลาร์ ตามค่าสกุลดอลลาร์และรูเบิล ในปี 2011 "วอยนาอีมีร์" ได้รับรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติมอสโก, รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม และรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม
ตุ๊กตาหิมะ

ตุ๊กตาหิมะ  เป็นประติมากรรรมที่ทำออกมาให้เหมือนมนุษย์หิมะมักสร้างโดยเด็ก ๆ ในช่วงที่มีหิมะตก ส่วนมากตุ๊กตาหิมะจะถูกปั้นเป็นก้อนหิมะกลม ๆ 2-3 ก้อนเรียงต่อกันและตกแต่งด้วยกิ่งไม้, แครอท, และเสื้อผ้า เช่นหมวกหรือผ้าพันคอ
การสร้าง.
หิมะนั้นมีหลายรูปแบบนั้นจึงทำให้หิมะบางชนิดนั้นไม่สามารถนำมาปั้นตุ๊กตาหิมะได้ การเลือกหิมะในการปั้นนั้นจะมีวิธีคือเอาหิมะมากำในมือแล้วแบมือออกหากหิมะบ่นกล้ายเป็นผงให้เปลียนที่เนื่องจากหิมะบริเวณนั้นไม่สามารถนำมาปั้นได้ แต่ถ้าหากมันไม่แตกออกจากกันก็ปั่นให้เป็นลูกบอลขนาดเล็ก ๆ และเข็นไปตามพื้นให้มีขนาดใหญ่ขึ้นจำนวนสามก้อนจากนั้นก็วางต่อกันและตกแต่งด้วยอุปกรณ์ต่าง ๆ
หนังสือบาเล่นได้อธิบายลักษณะคร่าวของตุ๊กตาหิมะว่าใส่หมวกสีดำผ้าพันคอสีแดง มีสองตาจมูกทำจากแครอท
ประวัติ.
เอกสารอ้างอิงที่กล่าวถึงตุ๊กตาหิมะครั้งแรกนั้นในตอนนี้ยังไม่เป็นที่แน่ชัด แต่บ็อบ เอ็คชไตน์ผู้เขียนประวัติและความเป็นมาของต๊กตาหิมะนั้น ได้ทำการศึกษาค้นคว้างานศิลปะของยุโรปในพิพิธภัณฑ์,หอศิลป์และห้องสมุด ซึ่งได้มีการค้นพบเอกสารที่เก่าแก่ที่สุดที่เขาพบคือภาพประกอบจากหนังสือเรื่อง Book of Hours ที่เขียนใน ค.ศ. 1380 ซึ่งพบในหอสมุดแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ในกรุงเฮกส่วนภาพของตุ๊กตาหิมะที่เป็นที่รู้จักในช่วงแรกถ่ายโดยช่างภาพชาวเวลส์ใน ค.ศ. 1853 นามว่าแมรี ดิลล์วินซึ่งภาพต้นฉบับอยู่ในคอลเลกชันของหอสมุดแห่งชาติแห่งเวลส์
สถิติโลก.
ใน ค.ศ. 2015 มีชายชาวอเมริกันได้สร้างตุ๊กตาหิมะขนาดใหญ่ซึ่งสูง 22 ฟุตและมีฐานกว้าง 12 ฟุตในรัฐวิสคอนซินสหรัฐ
ตุ๊กตาหิมะที่ใหญ่ที่สุดในโลกถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ. 2008 ที่เมืองเบเทลรัฐเมน โดยมีความสูง 37.21 เมตรและถูกตั้งชื่อว่าโอลิมเปีย สโนว์เพื่อเป็นเกียรติแก่โอลิมเปีย สโนว์วุฒิสมาชิกสหรัฐฯซึ่งเป็นตัวแทนรัฐเมน
ส่วนตัวที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ถูกสร้างในที่เมืองเบเทลรัฐเมนเช่นกัน โดยถูกสร้างในเดือนกุมภาพันธุ์ ค.ศ. 1999 ได้รับการตั้งชื่อว่า "แอนกัส คิง ออฟเดอะเมาท์เท็น" เพื่อเป็นเกียรติแก่แอนกัส คิงผู้ว่าการรัฐเมนในปัจจุบัน โดยมันมีความสูง 34.62 เมตร และมีน้ำหนักประมาณ 4,080,000 กิโลกรัม
สื่อ.
ตุ๊กตาหิมะเป็นที่นิยมมากในช่วงฤดูหนาวและเทศกาลคริสต์มาสดังนั้นจึงได้มีการสร้างการ์ตูนเกี่ยวกับตุ๊กตาหิมะขึ้นเช่น Frosty ซึ่งเป็นตัวการ์ตูนที่ได้รับความนิยมมากซึ่งต่อมาได้ปรับให้เป็นภาพยนตร์และรายการพิเศษทางโทรทัศน์และนอกจากนี้ยังมีอีกหลายตัว เช่นโอลาฟ
ยูนิโคด.
ยูนิโคดของตุ๊กตาหิมะคือ « snow man » is U+2603 (☃).
หรือ « snowman without snow » is U+26C4 (⛄).
อ้ายซินเจว๋หลัว ฮุ่ยเซิง

อ้ายซินเจว๋หลัว ฮุ่ยเซิง  หรือ ไอชินกากูระ เอเซ (; โรมาจิ: "Aishinkakura Eisei"; 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 — 4 ธันวาคม พ.ศ. 2500) เป็นเจ้านายจากราชวงศ์ชิง เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย พระราชอนุชาในจักรพรรดิผู่อี๋ กับซางะ ฮิโระ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น
พระประวัติ.
เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงประสูติเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ณ เมืองซินจิง เมืองหลวงของประเทศแมนจู (ปัจจุบันคือเมืองฉางชุน มณฑลจี๋หลิน ประเทศจีน) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ของอ้ายซินเจว๋หลัว ผู่เจี๋ย กับซางะ ฮิโระ สุภาพสตรีชาวญี่ปุ่น และเป็นพระภาคิไนยในจักรพรรดิผู่อี๋ผู้ครองราชบัลลังก์แมนจูภายใต้การการควบคุมของจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง (2480–2488) พระองค์ประทับอยู่ในประเทศแมนจูจนถึง พ.ศ. 2486 จึงย้ายไปประทับ ณ ประเทศญี่ปุ่นร่วมกับพระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนี ทรงเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนเอกชนต่าง ๆ ก่อนเข้าศึกษาที่โรงเรียนกากูชูอิง ทั้งนี้ทรงสนพระทัยวรรณคดีจีนและญี่ปุ่น
หลังสิ้นสุดสงคราม ผู่เจี๋ยพระชนกถูกกองกำลังโซเวียตควบคุมพระองค์และถูกจองจำในทัณฑสถานเป็นเวลาห้าปีก่อนถูกส่งตัวไปยังประเทศจีนเมื่อปี พ.ศ. 2493 ซึ่งทรงถูกควบคุมตัวอยู่ภายในศูนย์จัดการอาชญากรสงครามฝู่ฉุน (Fushun War Criminals Management Centre) ส่วนฮิโระพระชนนี และฮู่เซิง  พระขนิษฐาถูกควบคุมตัวในเซี่ยงไฮ้ก่อนถูกส่งกลับประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2490 แต่ผู่เจี๋ยพระชนกนั้นยังถูกคุมขังและขาดการติดต่อ ในช่วงเวลาดังกล่าวพระองค์ได้มีลายพระหัตถ์ถึงนายกรัฐมนตรีโจว เอินไหล เพื่อทรงขออนุญาตติดต่อกับพระชนกในทัณฑสถาน ซึ่งโจวอนุญาตในกาลต่อมา
เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงทรงมีความสัมพันธ์พิเศษกับโอกูโบะ ทาเกมิชิ  บุตรชายผู้บริหารการรถไฟ ทั้งสองหายตัวเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ภายหลังจึงถูกพบว่าเป็นศพบนภูเขาอามางิที่คาบสมุทรอิซุ สภาพศพเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงสวมพระธำมรงค์คล้องแขนซ้ายของนายโอกูโบะ ส่วนนายโอกูโบะถือปืนด้วยมือขวา เหนือศีรษะของทั้งสองพบกระดาษทิชชูบิด ที่ภายในมีเศษเส้นผมและเล็บซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรมก่ออัตวินิบาตกรรมอันมีที่มาจากความรักของชาวญี่ปุ่น สาเหตุหลักเกิดจากการที่ฮิโระ พระชนนีคัดค้านการที่เจ้าหญิงฮุ่ยเซิงปรารถนาจะเสกสมรสกับนายโอกุโบะอย่างแข็งขัน เพราะเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงเหมาะควร และมีคุณสมบัติเพียงพอสำหรับการเป็นพระชายาในมกุฎราชกุมารอากิฮิโตะมากกว่า
หลังพิธีปลงพระศพเสร็จสิ้น บิดาของนายโอกุโบะได้ขอร้องให้มีการนำพระอัฐิของเจ้าหญิงฮุ่ยเซิงและอัฐิของนายโอกูโบะใส่รวมกันในช่องโกศประจำตระกูลซางะภายในวัดนิซง ต่อมาได้เคลื่อนย้ายไปเก็บในช่องโกศประจำตระกูลอ้ายซินเจว๋หลัวที่ชิโมโนเซกิ จังหวัดยามางูจิ
อาหารไอนุ

อาหารไอนุ เป็นอาหารประจำของชาวไอนุในประเทศญี่ปุ่น อันมีเอกลักษณ์เฉพาะต่างจากอาหารญี่ปุ่นของชาวญี่ปุ่น รวมถึงชาวยามาโตะซึ่งเป็นประชากรกลุ่มใหญ่ของประเทศ อาหารดิบอย่างซาชิมิมีอยู่อย่างจำกัดในสำรับอาหารไอนุ อาหารส่วนใหญ่จะผ่านกรรมวิธีต่าง ๆ เป็นต้นว่า ต้ม, ย่าง หรือการหมักซึ่งเป็นวิธีถนอมอาหารที่มาจากเนื้อสัตว์ ปัจจุบันมีชาวไอนุตั้งถิ่นฐานบนเกาะฮกไกโดทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่นมากที่สุด และยังมีชาวไอนุอาศัยกระจายบริเวณหมู่เกาะคูริล, ทางตอนใต้ของเกาะซาฮาลิน และทางตอนบนของเกาะฮนชู
ร้านอาหารไอนุมีน้อยและหายากมาก ในญี่ปุ่นมีร้านอาหารไอนุ เช่น ร้านอาชิริโคตันนากาโนชิมะ (Ashiri Kotan Nakanoshima) ในเมืองซัปโปโระ, ร้านโปรนโน (Poron'no) และร้านมารูกิบูเนะ (Marukibune) ในเมืองอากังของจังหวัดฮกไกโด
ส่วนประกอบ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อาหารวาติกัน

อาหารวาติกัน อันเป็นอาหารประจำนครรัฐวาติกันนั้นไม่มีลักษณะเด่นจำเพาะเนื่องจากประเทศนี้เป็นจุลรัฐขนาดน้อยและถูกรายล้อมด้วยอาณาเขตของประเทศอิตาลี ทั้งประเทศมีร้านอาหารเพียงแห่งเดียว และอาหารนั้นมีลักษณะดุจเดียวกับอาหารอิตาลี
รายชื่ออาหาร.
อาหารที่โดดเด่นของนครรัฐวาติกันได้แก่
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประโลมโลก

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประโลมโลก (21 มิถุนายน พ.ศ. 2399 — 25 มกราคม พ.ศ. 2443) พระราชธิดาพระองค์ที่ 48 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแก้ว
พระประวัติ.
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประโลมโลก ประสูติเมื่อวันเสาร์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2399 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาแก้ว
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าประโลมโลก ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี ปรากฏความใน "วชิรญาณวิเศษ" ว่า
"...ตั้งแต่วันที่ ๕ จนถึงวันที่ ๑๑ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ ในระหว่าง ๗ วันนี้ ท่านสมาชิกได้มายังหอพระสมุดวชิรญาณ ๒๒ ท่าน ได้ลงชื่อ ๓๙ ครั้ง แลหนังสือที่ได้ให้ยืม ๔๕ ครั้ง แลสมาชิกได้นำเงินค่าเกมบิลเลียดมาส่ง ๕ ท่าน รวมเปนเงิน ๙๕ บาท ๑๖ อัฐ สมาชิกได้นำเงินบำรุงหอพระสมุดวชิรญาณจำนวนปีที่ ๑๓ มาส่งยังหอพระสมุดวชิรญาณ เปนเงินรายละ ๒๐ บาท ดังจะมีรายพระนามแลนามแจ้งต่อไปนี้ คือ... พระเจ้าบวรวงษ์เธอ พระองค์เจ้าประโลมโลก ๑..."
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประโลมโลก สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 5 เมื่อวันศุกร์ที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2443 พระชันษา 45 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุผ้าขาว วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2448
วัดกล้าชอุ่ม

วัดกล้าชอุ่ม ตั้งอยู่เลขที่ 22 หมู่ 4 ตำบลคลองสอง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี สังกัดคณะสงฆ์ มหานิกาย เดิมชื่อวัดร้อยสอน โดยมีนายสอน นางภู่ นางรอด นายหลุย นายแสวง ได้บริจาคที่ดินแปลงนี้ให้สร้างวัดเป็นเนื้อที่นาจำนวน 9 ไร่ 3 งาน 60 ตารางวาตามโฉนดเลขที่ 1118 สภาพเป็นที่ทำนาราบลุ่ม
ด้านการการศึกษา และเผยแผ่พุทธศาสนา วัดกล้าชอุ่มได้เปิดสอนพระปริยัติธรรม และนักธรรมศึกษาตามโรงเรียนต่าง ๆ และจัดให้มีการเทศน์ธรรมในทุก ๆ วันพระ และยังปฏิบัติเช่นนี้มาจนถึงปัจจุบัน 
ประวัติการสร้างวัด.
วัดสร้างครั้งแรก มีพระภิกษุสังวาลย์ เป็นผู้ดำเนินการนำสร้าง ท่านเป็นพระมาจากถิ่นอื่น ได้ไปนำไม้จากทางเหนือ มาปลูกสร้างวัดเป็นครั้งแรก
สมัยต่อมา พระภิกษุสังวาลพ้นจากตำแหน่งไปแล้ว ก็มีพระภิกษุรูปหนึ่งไม่ทราบนาม ได้มารักษาการแทน และช่วยก่อสร้างวัดได้พอสมควร
สมัยต่อมา มีพระภิกษุใหญ่ (ไม่ทราบฉายา) ได้มาริเริ่มก่อสร้างอุโบสถขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2457 เป็นคอนกรีตเสริมเหล็กหลังคาเทเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก มีขนาดกว้าง 6 เมตร ยาว 19 เมตร โดยมีนายซา นายย๊อด พระภิกษุเวช จีนใต้ นางแก้ว ขุนพาทย์ นายค้า จีนเพิ่ม นายเขียน นายหอมได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อปี พ.ศ. 2464 สร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อ พ.ศ. 2467 สิ้นค่าก่อสร้างเป็นเงิน 8,092 บาท (แปดพันเก้าสิบสองบาทถ้วน)
ต่อมา ทางกรมการศาสนาได้เปลี่ยนชื่อวัด เป็นวัดกล้าชอุ่ม ตามภูมิประเทศที่รอบๆวัด มีการตกกล้าทำนาดำโดยทั่วๆไป ถึงเวลาหน้าทำนารอบๆวัด จะมองเห็นพื้นที่เขียวชอุ่มไปจนสุดสายตา
ต่อมาเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2485 นายซา สาดพรหม อายุ 66 ปี ได้ทำสัญญายกที่ดินให้กับวัดกล้าชอุ่มอีกจำนวน 7 ไร่ 5 ตารางวา รวมเนื้อที่ดินตั้งวัด มี 16 ไร่ 3 งาน 65 ตารางวา ตามโฉนดเลขที่ 1673 ต่อมาได้จัดแบ่งที่ดินตั้งเป็นโรงเรียนประถมศึกษาวัดกล้าชอุ่ม อีกประมาณ 6 ไร่เศษ
ต่อมา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 นายทองหล่อ ปรารภ นางแฉลม ภุมกาญจน์
นางเฉลียว บัวบานพร้อม นาวาตรีฉลอง วงศ์ดนตรี ได้ยกที่ดินให้วัดกล้าชอุ่มอีก 285 ตารางวา ตามโฉนดเลขที่ 3954 ด้านหลังวัด
ต่อมา เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2541 นายยศ บัวบานพร้อม นางผาด บัวบานพร้อม และนางจำเนียร บัวบานพร้อม นางประยูร ฉิ่งทอง ได้ยกที่ดินให้วัดกล้าชอุ่ม อีก 285 ตารางวาตามโฉนดเลขที่ 3953 ด้านหลังวัด
ต่อมา 21 ธันวาคม พศ. 2547 พระครูพิพัฒน์ปัญญาธร เจ้าอาวาสวัดกล้าชอุ่ม ได้ชักชวนประชาชน ร่วมกันซื้อที่ดินตามโฉนดเลขที่ 3952 ให้วัดชอุ่มอีก จำนวน 285 ตารางวา ด้านหลังวัด
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง

พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง หรือ พระองค์เจ้าโศกสร่าง (4 กันยายน พ.ศ. 2399 — 13 พฤศภาคม พ.ศ. 2471) พระราชธิดาพระองค์ที่ 51 ในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหงส์
พระประวัติ.
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง ประสูติเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2399 เป็นพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวประสูติแต่เจ้าจอมมารดาหงส์
ในสมัยรัชกาลที่ 5 พระองค์เจ้าโศกส่าง ทรงได้เข้าเป็นสามัญสมาชิกของหอพระสมุดวชิรญาณในพระบรมมหาราชวัง และทรงประทานเงินบำรุงปีละ 20 บาทเป็นประจำทุกปี ปรากฏความใน "วชิรญาณวิเศษ" ว่า
"...ตั้งแต่วันที่ ๕ จนถึงวันที่ ๑๑ มกราคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๒ ในระหว่าง ๗ วันนี้ ท่านสมาชิกได้มายังหอพระสมุดวชิรญาณ ๒๒ ท่าน ได้ลงชื่อ ๓๙ ครั้ง แลหนังสือที่ได้ให้ยืม ๔๕ ครั้ง แลสมาชิกได้นำเงินค่าเกมบิลเลียดมาส่ง ๕ ท่าน รวมเปนเงิน ๙๕ บาท ๑๖ อัฐ สมาชิกได้นำเงินบำรุงหอพระสมุดวชิรญาณจำนวนปีที่ ๑๓ มาส่งยังหอพระสมุดวชิรญาณ เปนเงินรายละ ๒๐ บาท ดังจะมีรายพระนามแลนามแจ้งต่อไปนี้ คือ... พระเจ้าบวรวงษ์เธอ พระองค์เจ้าโศกสร่าง ๑..."
พระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโศกส่าง สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7 เมื่อวันอาทิตยที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 พระชันษา 72 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2473
เจ้าจอมมารดาปิ่น ในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์

เจ้าจอมมารดาปิ่น เป็นพระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาเสนานุรักษ์
ประวัติ.
เจ้าจอมมารดาปิ่น ถวายตัวเป็นหม่อมในสมเด็จพระเจ้าลูกยาเธอ เจ้าฟ้ากรมหลวงเสนานุรักษ์ ต่อมาเมื่อกรมหลวงเสนานุรักษ์ได้อุปราราภิเษกเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล หม่อมปิ่นจึงได้เลื่อนเป็นเป็นเจ้าจอมมารดาปิ่น มีพระประสูติกาลพระองค์เจ้า 2 พระองค์คือ
ในสมัยรัชกาลที่ 3 ได้เกิดคดีซึ่งอีนวล ได้ยินข่าวที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ เจ้าจอมมารดาปิ่นเศร้าโศกเสียใจยิ่งนักที่พระองค์เจ้าเกสรสิ้นพระชนม์ จึงได้วางแผนกับอีจั่นหลอกเจ้าจอมมารดาปิ่นและพระองค์เจ้าอำพันว่าดวงพระวิญญาณของพระองค์เจ้าเกสรกลับมาเข้าร่างอีจั่น อีนวลจึงให้อีเลียซึ่งรู้จักกับเจ้าจอมมารดาฉิม บอกให้เจ้าจอมมารดาฉิมพาไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น เจ้าจอมมารดาฉิม เชื่ออีนวลอีเลีย ก็พาอีนวล อีเลียไปหาเจ้าจอมมารดาปิ่น บอกเล่าเรื่องราวอีจั่นว่าเป็นพระองค์เจ้าเกสรมาเข้ารูปอีจั่น ร้องไห้คิดถึงเจ้าจอมมารดา เจ้าจอมมารดาปิ่นหลงเชื่อ และเจ้าจอมมารดาปิ่นจะไปรับตัวอีจั่นมาที่ตำหนัก ความทราบถึงพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงโปรดเกล้าฯ ชำระความผิด ซึ่งเดิมความผิดตามโทษนั้นมีดังนี้
พระราชอาชญาครั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานอภัยโทษจากสถานหนัก เป็นสถานเบา ดังนี้
อุทยานแห่งชาติไอเฟิล

อุทยานแห่งชาติไอเฟิล  เป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 14 ของประเทศเยอรมนี และเป็นอุทยานแห่งชาติแห่งแรกของรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน อุทยานนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของนครโคโลญไปราว 65 กิโลเมตร ตั้งอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศเบลเยียม 
สัตว์ป่าและพันธุ์พืช.
อุทยานแห่งชาติไอเฟิลเป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของสัตว์ป่ากว่า 7,100 ชีวิต และพืชกว่า 1,800 สายพันธุ์ สัตว์ป่าหายากที่พบได้ในอุทยานนี้อาทิ แมวป่า, นกกระสาดำ, นกหัวขวานจุดกลาง
แม้อุทยานนี้จะเปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชม แต่ก็มีบางพื้นที่ภายในอุทยานถูกกำหนดเป็นเขตหวงห้าม เนื่องจากยังมีกับระเบิดหลงเหลือจากสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง
ลือเนอบวร์ค

ลือเนอบวร์ค  หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ นครฮันเซอลือเนอบวร์ค  เป็นเมืองในรัฐนีเดอร์ซัคเซินของประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้จากนครฮัมบวร์คไปราว 50 กิโลเมตรและถือเป็นเมืองปริมณฑลของฮัมบวร์ค ลือเนบูร์คได้รับสถานะเป็น "นครฮันเซอ" (Hansestadt) เมื่อค.ศ. 2007 เพื่อเป็นการระลึกว่าเมืองนี้เคยเป็นเมืองหนึ่งในสันนิบาตฮันเซอในอดีต
สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิกในฤดูกาล 2017–18

การแข่งขัน สโมสรฟุตบอลไบเอิร์นมิวนิก ฤดูกาล 2017–18 ซึ่งเป็นฤดูกาลที่ 118 ของประวัติศาสตร์สโมสร และเป็นฤดูกาลที่ 53 ติดต่อกันบนลีกสูงสุดของเยอรมัน.
ผู้เล่น.
ข้อมูลผู้เล่น.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
นัดกระชับมิตร.
      ชนะ
      เสมอ
      แพ้
การแข่งขัน.
      ชนะ
      เสมอ
      แพ้
 "ณ วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2018"
 "ณ วันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2018"
 "ณ วันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 2018"
แนลซัน ซึเมดู

แนลซัน กาบรัล ซึเมดู (เกิด 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวโปรตุเกส ปัจจุบันลงเล่นให้กับสโมสรวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ และทีมชาติโปรตุเกส ในตำแหน่งกองหลังขวา
ซึเมดูเริ่มต้นอาชีพของเขากับซิงเตร็งซึ ก่อนที่จะย้ายเข้าร่วมทีมไบฟีกาใน ค.ศ. 2012 แล้วได้ถูกยืมตัวไปยังฟาตีมา สโมสรในบ้านเกิดเป็นเวลาหนึ่งฤดูกาล และจึงกลับมาลงเล่นให้กับทีมสำรองของไบฟีกา และมีชื่อติดทีมชุดใหญ่ครั้งแรกใน ค.ศ. 2015 พร้อมกับพาทีมคว้าแชมป์ปรีไมราลีกา 2 ปีติดต่อกัน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2017 เขาได้ย้ายเข้าร่วมทีมในสเปนและพาทีมคว้าแชมป์ลาลิกาสองสมัยจากสามฤดูกาลที่ร่วมทีมบาร์เซโลนา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2020 ซึเมดูได้ย้ายเข้าร่วมทีมวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ในพรีเมียร์ลีก
ชาดาร์จีลิง

ดาร์จีลิง (อังกฤษ:Darjeeling Tea) เป็นชาที่ถูกผลิตขึ้นในเมืองดาร์จีลิงอยู่ทางรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย ชาดาร์จีลิงถูกผลิตขึ้นในหลายรูปแบบเช่น ชาแดง ชาเขียว ชาขาว และชาอูหลง เมื่อได้รับการชงจะได้ชาที่มีสีทองสว่าง ให้กลิ่นหอมดอกไม้ จึงทำให้ชาดาร์จีลิงได้ฉายาว่า แชมเปญแห่งชา (อังกฤษ: Champagne of teas)
ชาดาร์จีลิงมักทำจากใบชาพันธุ์จีนซึ่งแตกต่างจากชาอินเดียอื่นๆทำจากใบชาสายพันธุ์อัสสัม  ที่มีใบขนาดใหญ่กว่า เป็นชาที่นิยมผลิตออกมาในรูปแบบของชาแดงเสียส่วนใหญ่ ในปี 2003 ชาดาร์จีลิงได้กลายมาเป็นผลิตภัณฑ์อินเดียผลิตภัณฑ์แรกที่ได้รับการขึ้นทะเบียนสินค้าบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ ผ่านทางสำนักงานสิทธิบัตรแห่งอินเดีย
ประวัติ.
การปลูกชาในดาร์จิลิงเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1841 โดย อาร์ชิบาลด์ แคมป์เบล 
แคมป์เบลได้เดินทางจากกรุงกาฐมาณฑุ ประเทศเนปาลมายังดาร์จีลิง ประเทศอินเดียในปีค.ศ. 1839 จากนั้นในปีค.ศ. 1841แคมป์เบล ได้นำชาสายพันธุ์จีนเข้ามาทดลองปลูกในดาร์จีลิง ต่อมารัฐบาลอังกฤษได้ทำการจัดตั้งศูนย์เพาะชำชาในปีค.ศ. 1874 การปลูกชาในดาร์จีลิงได้รับการพัฒนาจนกลายเป็นอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ ชาดาร์จีลิงได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ มีการเปิดไร่ชาและบริษัทจัดจำหน่ายมากมาย
ชาดาร์จีลิงมีสีทองสว่างและมีกลิ่นหอมละมุนคล้ายดอกไม้ส่งผลให้ชาดาร์จีลิงได้รับความนิยมจากทั่วโลก 
แต่ละปีสามารถผลิตชาดาร์จีลิงได้เพียงร้อยละ 1 จากผลผลิตชาทั้งหมดของอินเดีย ชาดาร์จีลิงจึงมีราคาค่อนข้างสูงเมื่อเทียบกับชาตัวอื่น ๆ ที่นิยมดื่มกัน
ภูเขาน้ำแข็งเอ-68

ภูเขาน้ำแข็ง เอ-68 เป็นภูเขาน้ำแข็งขนาดยักษ์ที่แยกตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็งลาร์เซนซีในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2560 มันมีขนาดพื้นที่มากกว่า 5,800 ตารางกิโลเมตร และมีน้ำหนักกว่า 1 ล้านล้านตัน ทำให้มันเป็นหนึ่งในภูเขาน้ำแข็งขนาดยักษ์เท่าที่เคยมีการบันทึกมา
ประวัติและผลกระทบ.
ภูเขาน้ำแข็ง เอ-68 นั้นเป็นส่วนหนึ่งของหิ้งน้ำแข็งลาร์เซนซี แต่เนื่องจากอุณหภูมิของโลกที่สูงขึ้นทำให้มันค่อย ๆ แยกตัวออกอย่างรวดเร็วตั้งแต่ พ.ศ. 2557 และแยกตัวออกมาอย่างสมบูรณ์ในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
นักวิทยาศาสตร์ได้ออกมากล่าวว่าการที่ภูน้ำแข็งเอ-68 แตกออกมาจากหิ้งน้ำแข็งลาร์เซนซีนั้นเป็นเพียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติและไม่ได้มีผลกระทบต่อระดับน้ำทะเลในมหาสมุทร แต่ถึงอย่างนั้นการที่ภูน้ำแข็งเอ-68 แตกออกจะทำให้น้ำทะเลไหลเข้ามาแทนที่จนทำให้ธารน้ำแข็งไหลลงทะเลได้มากขึ้น จึงอาจส่งผลต่อระดับน้ำทะเลในอนาคตได้
ที่มาของชื่อ.
ชื่อของภูเขาน้ำแข็ง "เอ-68" ได้รับการตั้งชื่อจากศูนย์น้ำแข็งแห่งชาติสหรัฐอเมริกา
รายชื่อภูเขาน้ำแข็งที่บันทึกตามขนาดพื้นที่

รายชื่อภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่บันทึกไว้ได้โดยเรียงตามขนาดพื้นที่
ใน ค.ศ. 1956 มีรายงานการพบภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ในแอนตาร์กติก โดยมีการระบุว่าภูเขาน้ำแข็งลูกนี้มีความยาวถึง 333 กม. ยาว 100 กม. แต่การบันทึกนี้ไม่ใช่การบันทึกที่มีภาพถ่ายดาวเทียมยืนยันทำให้ขนาดของภูเขาน้ำแข็งลูกนี้มีความน่าเชื่อถือน้อย
ฌูแซ็ป มาริอา บาร์ตูเม็ว

ฌูแซ็ป มาริอา บาร์ตูเม็ว ฟลูแรตา (เกิดวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506) เป็นผู้ประกอบการชาวสเปน อดีตประธานสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา โดยเข้ารับตำแหน่งเมื่อ พ.ศ. 2557 และลาออกเมื่อ พ.ศ. 2563
มหัศจรรย์อัศวินเลโก้

มหัศจรรย์อัศวินเลโก้ (อังกฤษ:LEGO NEXO Knight) เป็นละครแอนิเมชัน ที่กล่าวถึงเรื่องราวของอัศวินเลโก้ที่ต้องออกปราบปรามเหล่ามารร้าย ให้เสียงพากย์โดย ไมเคิล อดัมท์เวทท์, แคทเทอรีน บาร์, แกรี่ ชาร์ค, ไมเคิ้ล แดนเกอร์ฟิลด์ ออกอากาศทางช่อง การ์ตูนเน็ทเวิร์ค ในต่างประเทศ ละครโทรทัศน์เรื่องนี้มีถึง 4 ฤดูกาล และในประเทศไทย ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางช่อง โมโน 29 แต่ออกอากาศเพียงแค่ 3 ฤดูกาล และออกอากาศตอนจบในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
เนื้อเรื่อง.
ซีซั่นที่ 1.
ในโลกยุคกลาง เคลย์ อารอน แลนซ์ เจ้าหญิงเมซี่ และแอ็กเซิล คืออัศวินที่หาญกล้าทั้งห้า ผู้ทำหน้าที่ปกป้องอาณาจักรคิงดอม และเหล่าประชาชนจาก เจสโตร (ปีศาจจากหนังสือ ที่ถูก Monstrox ชักชวนให้เข้าสู่ด้านมืด) และกองทัพปีศาจลาวาของเขา ในศึกอันยิ่งใหญ่นี้ เหล่าอัศวินทั้งห้า ได้รับความช่วยเหลือจากราชวงศ์ของ ไนท์โนเนีย (Knightonia) พ่อมดดิจิตอล, เมอร์ล็อก, โรบิน อันเดอร์วู้ด และ เอวา เพรนติส
ซีซั่นที่ 2.
ในโลกยุคกลาง เคลย์ อารอน แลนซ์ เจ้าหญิงเมซี่ และแอ็กเซิล คืออัศวินที่หาญกล้าทั้งห้า ผู้ทำหน้าที่ปกป้องอาณาจักรคิงดอม และเหล่าประชาชนจาก เจสโตร (ปีศาจจากหนังสือ ที่ถูก Monstrox ชักชวนให้เข้าสู่ด้านมืด) และกองทัพปีศาจลาวาของเขา ในศึกอันยิ่งใหญ่นี้ เหล่าอัศวินทั้งห้า ได้รับความช่วยเหลือจากราชวงศ์ของ ไนท์โนเนีย (Knightonia) พ่อมดดิจิตอล, เมอร์ล็อก, โรบิน อันเดอร์วู้ด และ เอวา เพรนติส
ซีซั่นที่ 3.
เหนือฟ้ายังมีฟ้า ซีซั่นนี้ Cloud of Monstrox จะปรากฏขึ้นเพื่อควบคุม เจสโตร (ปีศาจจากหนังสือ ที่ถูก Monstrox ชักชวนให้เข้าสู่ด้านมืด) ซึ่งเคยพ่ายแพ้ในศึกใหญ่คราวก่อน โดยช่วยให้เขาได้รับพลังต้องห้ามทั้ง 10 แล้วเหล่าอัศวินเลโก้จะสยบเขาได้อีกครั้งหรือไม่
ซีซั่นที่ 4
หลังจากเคลย์โดนเวทมนตร์ทำให้เป็นรูปปั้นหิน แถมกลายเป็นคน2จิตสองใจ ทั้งอยู่ฝั่งMonstrox กับฝั่ง เมอร์ล็อกและ เจสโตรกับ Monstrox สามารถรวบรวมพลังต้องห้ามจนครบ เรื่องราวป่วนๆในเมืองจึงได้เกิดขึ้น
กองทัพบกเดนมาร์ก

กองทัพแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก  เป็นหน่วยงานที่ควบคุมดูแลกองทัพบก,กองทัพเรือ และกองทัพอากาศของกองทัพแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก ในช่วงสิบปีที่ผ่านมากองทัพเดนมาร์กได้รับการปรับเปลี่ยนโครงสร้างอุปกรณ์และวิธีการฝึกอบรมโดยยกเลิกบทบาทดั้งเดิมของการป้องกันการบุกรุก
โครงสร้าง.
โครงสร้างของกองทัพเดนมาร์กมีการเปลี่ยนแปลงในปี พ.ศ. 2558 ทำให้กองทัพเดนมาร์กไม่มีกองพลหรือกองกำลังสนับสนุนภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรง กองพลสองกองมีหน้าที่เฉพาะสั่งการกองพันรบเท่านั้น เนื่องจากหน่วยสนับสนุนการรบและหน่วยสนับสนุนด้านการส่งกำลังบำรุงถูกจัดกลุ่มภายใต้ศูนย์สนับสนุนต่าง ๆ กองพลที่ 1 ประกอบด้วยกองพันรบ 4 กองพันและมีหน้าที่ส่งกำลังพลไปประจำการในต่างประเทศ กองพลที่ 2 ประกอบด้วยกองพัน 5 กองพันและมีหน้าที่ป้องกันดินแดนเดนมาร์ก ศูนย์สนับสนุนประกอบด้วย หน่วยสนับสนุนการรบ หน่วยสนับสนุนด้านการส่งกำลังบำรุงการรบ และหน่วยสนับสนุนทั่วไปของกองทัพ
ความสัมพันธ์ทางทหารกับไทย.
กองทัพบก.
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงนครไชยศรีสุรเดชทรงไปศึกษาวิชาการทางทหารที่เดนมาร์กเมื่อปี พ.ศ. 2434 (ค.ศ. 1892) และทรงฝึกหัดรับราชการทหารอยู่ในกรมปืนใหญ่สนามของเดนมาร์ก เมื่อทรงสำเร็จการศึกษาทรงนำความรู้วิชาการทางทหารจากเดนมาร์กมาพัฒนากองทัพบกของไทยให้มีความทันสมัย
กองทัพเรือ.
นายทหารเรือชาวเดนมาร์กคือ นาย อองเดร ดู เปลซี เดอ ริเชอลิเออ (Andreas du Plessis de Richelieu) ได้รับราชการในกองทัพเรือไทยระหว่างปี พ.ศ. 2419–2445 (ค.ศ. 1876–1902) และได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยาชลยุทธโยธิน
เชิงอรรถ และ อ้างอิง.
ภูเขาน้ำแข็งเอ-38

ภูเขาน้ำแข็ง เอ-38 คือภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่แยกจากหิ้งน้ำแข็งฟิวช์เนอร์-โรนในทวีปแอนตาร์กติกาเมื่อ พ.ศ. 2541 มันมีขนาดยาวประมาณ 144 กม. กว้าง 14 กม. มันจึงเป็นหนึงในภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ลูกหนึ่งที่ได้รับการบันทึก
การแตกตัวของภูเขาน้ำแข็งเอ-38.
ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ภูเขาน้ำแข็งเอ-38 ได้แยกตัวออกจากหิ้งน้ำแข็งฟิวช์เนอร์-โรน มันลอยห่างออกไปทางเหนือเป็นระยะทาง 2,800 กิโลเมตรตรงไปยังเกาะเซาท์จอร์เจียในมหาสมุทรแอตแลนติกตอนใต้
เมื่อวันที่ 12 เมษายน 2547 ภูเขาน้ำแข็ง เอ-38 ได้ลอยไปเป็นระยะทาง 25 ไมล์ทะเลหรือ 46 กิโลเมตร ต่อมาในวันที่ 15 เม.ย. 2547 MODIS ได้บินผ่าน เอ-38 แล้วพบว่ามันละลายหายไปแล้วครึ่งหนึ่ง
ภูเขาน้ำแข็งบี-15

ภูเขาน้ำแข็งบี-15 เป็นภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดตามขนาดพื้นที่ตั้งแต่มีการบันทึก มันมีความยาว 295 กม. กว้าง 37 กม. คิดเป็นพื้นที่ขนาด 11,000 ตารางกิโลเมตร—ซึ่งใหญ่กว่าประเทศจาเมกา
ภูเขาน้ำแข็งบี-15 แยกตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็งรอสส์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543 ต่อมาใน พ.ศ. 2546 ภูเขาน้ำแข็งบี-15 ได้แตกออก โดยก้อนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดมีชื่อว่า บี-15เอ ซึ่งมีขนาด 6,400 ตารางกิโลเมตร บี-15เอ ลอยออกไปจากเกาะรอสส์มุ่งหน้าไปทางทิศเหนือไปทางทะเลรอสส์ และในเดือนตุลาคม 2548 บี-15เอ ก็ได้แตกออกเป็นภูเขาน้ำแข็งขนาดเล็ก พ.ศ. 2561 ภูเขาลูกใหญ่ที่สุดที่แตกออกจาก บี-15 ยังคงเดินทางขึ้นไปทางทิศเหนือ โดยมีต่ำแหน่งคร่าว ๆ คืออยู่ระหว่างหมู่เกาะฟอล์กแลนด์และเกาะเซาท์จอร์เจีย
ประวัติ.
ในสัปดาห์สุดท้ายของเดือนมีนาคม พ.ศ. 2543 ภูเขาน้ำแข็งบี-15 ได้แยกตัวออกมาจากหิ้งน้ำแข็งรอสส์ใกล้กับเกาะโรสเวลต์ ทวีปแอนตาร์กติกา การแยกตัวออกมานั้นเป็นการแยกตัวตามรอยแต่ที่มีอยู่แล้วตามหิ้งน้ำแข็ง ภูเขาน้ำแข็งสามารถวัดความยาวได้ประมาณ 295 กิโลเมตร กว้าง 37 กิโลเมตร คิดเป็นขนาดพื้นที่ 10,915 ตร.กม.—ขนาดใกล้เคียงกับเกาะจาเมกา นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่าการที่ก้อนน้ำแข็งขนาดมหึมาแตกออกนั้นเป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักรตามธรรมชาติในระยะยาวซึ่งเกิดขึ้นทุก ๆ 50–100 ปี ใน พ.ศ. 2543, 2545 และ 2546 แตกออกมาเป็นภูเขาน้ำแข็งเล็ก ๆ หลายลูก โดยมีลูกที่ใหญ่ที่สุดคือ ภูเขาน้ำแข็งบี-15เอ ที่มีขนาด 6,400 ตร.กม.
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2546 ภูเขาน้ำแข็งบี-15เจได้แตกออกจากภูเขาน้ำแข็งบี-15เอ ทำให้บี-15เอได้ลอยตัวออกจากเกาะรอสส์สู่ทะเลรอสส์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2546 ภูเขาน้ำแข็งรูปมีดบี-15เคได้แตกออกทำให้บี-15เอลอยขึ้นไปทางเหนือ เมื่อถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2548 กระแสน้ำได้พัดบี-15เอไปทางลิ้นน้ำแข็งไดรกัลสกี (เป็นธารน้ำแข็งที่อยู่บริเวณส่วนปลายของธารน้ำแข็งดาวิด มีลักษณะเป็นพื้นน้ำแข็งยืนยาวออกไปในทะเล) ก่อนจะถึงลิ้นน้ำแข็งไดรกัลสกีไม่กี่กิโลเมตร บี-15เอก็เกยตื้นกับภูเขาใต้ทะเล ก่อนจะลอยไปทางเหนืออีกครั้ง ในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2548 บี-15เอชนกับลิ้นน้ำแข็ง ทำให้ส่วนปลายของลิ้นน้ำแข็งแตกออก แต่บี-15เอไม่ได้รับผลกระทบจากการปะทะ 
ภูเขาน้ำแข็งบี-15เอยังคงลอยเรียบไปตามชายฝั่งแมกเมอร์โดเซาน์ เมื่อวันที่ 27–28 ตุลาคม พ.ศ. 2548 บี-15เอเกยตื้นที่นอกชายฝั่งแหลมอาแดร์ วิกตอเรียแลนด์และได้แตกออกเป็นภูเขาน้ำแข็งลูกเล็ก ๆ แรงสั่นสั่นสะเทือนจากการชนวัดได้ไกลถึงสถานีวิจัยขั้วโลกใต้อามุนด์เซน-สก็อตต์ การชนกันครั้งนี้ได้แตกเป็นภูเขาน้ำแข็งบี-15พี บี-15เอ็มและบี-15เอ็น ส่วนภูเขาน้ำแข็งลูกที่ใหญ่ที่สุดใช้ชื่อว่าบี-15เอต่อไป (1,700 ตร.กม.) บี-15เอได้ลอยไกลขึ้นไปทางเหนือก่อนจะแตกออกเป็นภูเขาน้ำแข็งลูกเล็ก ๆ ตามการรายงงานของหน่วยลาดตระเวนการประมงของกองทัพอากาศในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 มีผู้พบเห็นเศษภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่หลายลูกห่างจากชายฝั่งทิมารุ ประเทศนิวซีแลนด์เพียง 60 กม. ลูกที่ใหญ่ที่สุดวัดขนาดได้ประมาณ 18 กิโลเมตร โผล่พ้นผิวน้ำทะเล 37 เมตร
ใน พ.ศ. 2561 ศูนย์น้ำแข็งแห่งชาติติดตามภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่เหลือได้ 4 ลูก (ขนาดไม่ต่ำกว่า 37,040 ตร.ม.) เช่น บี-15แซด ที่อยู่ห่างจากเกาะเซาท์จอร์เจียไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือราว 277.8 กิโลเมตร วัดขนาดได้ 18,520x9,260 ตารางเมตร และยังคงลอยไปทางเหนือ ยิ่งมันลอยไปเหนือเท่าไหร่อัตราการละลายของมันก็ยิ่งเพิ่มขึ้น
ใน พ.ศ. 2563 มีภูเขาน้ำแข็งเพียง 2 ลูกที่ยังติดตามได้คือ บี-15เอเอ อันเป็นเศษของบี-15แซด อยู่บริเวณตะวันออกของเกาะเซาท์จอร์เจียในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ กับอีกลูกคือ บี-15เอบี ที่ยังลอยอยู่นอกชายฝั่งแอนตาร์กติกา
ชาแดง

ชาแดง ("hóngchá, [xʊ̌ŋʈʂʰǎ]") หรือ ชาดำ  เป็นชาประเภทหนึ่งมีกระบวนการหมักที่ยาวนานมากกว่าชาอูหลง ชาเขียวและชาขาว ชาแดงมีรสชาติที่เข้มข้นที่สุดจากประเภทของชาทั้งหมด โดยส่วนมากผลิตจากต้นชาสายพันธุ์อินเดีย (C. sinensis subsp. assamica)
ในภาษาทางตะวันตกเรียกในความหมายว่า "ชาดำ" (อังกฤษ: black tea, ฝรั่งเศส: thé noir, เยอรมัน schwarzer Tee, สเปน: té negro, โปรตุเกส chá preto, อิตาลี: tè nero, เวียดนาม: trà đen) แต่ในภาษาจีนและภาษาอื่น ๆ ทางเอเชียเรียกในความหมายว่า "ชาแดง" (จีน: 紅茶 "hóngchá", ญี่ปุ่น: 紅茶 "kōcha," เกาหลี: 홍차 "hongcha", เบงกอล: লাল চা "Lal cha", อัสสัม: ৰঙা চাহ "Ronga sah") เนื่องมาจากสีของน้ำชาที่ผ่านการต้ม
ประเภทของชาแดง.
โดยปกติแล้วชาแดงถูกเรียกแตกต่างกันไปตามประเทศที่ผลิต ซึ่งชาแต่ละที่จะมีรสชาติกลิ่นหอมที่แตกต่างกันและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ตารางด้านล่างเป็นตัวอย่างของชาจากประเทศต่าง ๆ ที่มีชื่อเสียง
ชาเบลนด์.
ชาเบลนด์ (อังกฤษ: Blends) คือชาที่เกิดจากการนำใบชาตั้งแต่สองชนิดมาผสมเข้าด้วยกันหรือเป็นการผสมส่วนผสมอื่น ๆ ที่มิใช่ชาเช่นดอกไม้ น้ำมันหอม ผลไม้แห้ง ซึ่งส่งผลให้ชาเกิดกลิ่นและรสชาติที่แตกต่างไปจากเดิม มีจุดประสงค์เพื่อเพิ่มรสชาติหรือเพื่อเป็นการเฉลิมฉลองเป็นกรณีพิเศษ นอกจากนี้มีชาอีกหลายตัวที่ถูกปรุงแต่งขึ้นมาใหม่เช่น ชาปรินซ์ ออฟ เวลส์ (อังกฤษ: Prince of Wales tea) ซึ่งเป็นชาที่ปรุงแต่ขึ้นเพื่อเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดแห่งเวลส์ และชาเอิร์ลเกรย์ซึ่งปรุงแต่งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่ ชาลส์ เกรย์ เอิร์ลเกรย์ที่ 2 เป็นต้น
การผลิต.
ผู้ผลิตชาแดงรายใหญ่ของโลกได้แก่
ซีอีวีแชลเลนจ์คัพ

ซีอีวีแชลเลนจ์คัพ  เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลชายระหว่างสโมสร ภายในทวีปยุโรป และจัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ซึ่งอยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป (ซีอีวี) เริ่มการแข่งขันครั้งแรกในฤดูกาล 1980–81 ภายใต้ชื่อ ซีอีวีคัพ (CEV Cup) ในปี ค.ศ. 2007 ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็น ซีอีวีแชลเลนจ์คัพ (CEV Challenge Cup)