pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เจเนรัลอะทอมิกส์ MQ-1 พรีเดเตอร์

เจเนรัลอะทอมิกส์ MQ-1 พรีเดเตอร์ (General Atomics MQ-1 Predator) เป็นอากาศยานไร้คนขับ (UAV) ของสหรัฐอเมริกา ที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษ 1990 โดยบริษัท General Atomics เพื่อทำภารกิจลาดตระเวนและโจมตีเป้าหมายภาคพื้นดิน 
MQ-1 ถูกใช้ครั้งแรกโดยสหรัฐในสงครามบอสเนียและสงครามคอซอวอเพื่อทำภารกิจสอดแนมและติดตามฝ่ายเซิร์บ นอกจากนี้ยังมีบทบาทในสงครามต่อต้านการก่อการร้าย ทั้งลาดตระเวนและโจมตีเป้าหมายของกลุ่มตอลิบานและอัลกออิดะฮ์ ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มันถูกติดตั้งมิสไซล์AGM-114 เฮลไฟร์ เพื่อโจมตีเป้าหมายภาคพื้น
ขีดความสามารถ.
MQ-1 ใช้เครื่องยนต์เทอร์โบชาร์จ Rotax 914 ให้กำลัง 115 แรงม้า ขับเคลื่อนด้วยใบพัด ทำให้สามารถบินได้ด้วยความเร็วประมาณ 130–160 กม/ชม. และมีระยะเวลาบินต่อเนื่องยาวนานถึง 24 ชั่วโมง เหมาะสำหรับการปฏิบัติการลาดตระเวนระยะยาวต่อเนื่อง ตัวเครื่องติดตั้งระบบเซนเซอร์ขั้นสูง เช่น กล้อง EO/FLIR และเรดาร์ SAR ทำให้สามารถตรวจจับและติดตามเป้าหมายได้ทั้งกลางวันและกลางคืน การควบคุมทำผ่านสถานีภาคพื้นโดยอาศัยสัญญาณดาวเทียม จึงทำให้สามารถควบคุมได้จากระยะไกลหลายพันกิโลเมตร
เดิมแล้ว MQ-1 ถูกออกแบบให้เป็นโดรนลาดตระเวน แต่ต่อมาถูกพัฒนาให้ติดอาวุธ ได้แก่ AGM-114 เฮลไฟร์ ซึ่งทำให้กลายเป็นโดรนติดอาวุธรุ่นแรกๆของโลก สามารถโจมตีเป้าหมายที่ตรวจพบได้ทันที ลดช่องว่างระหว่างการสอดแนมและการปฏิบัติการโจมตี
วัดโบสถ์การ้อง

วัดโบสถ์การ้อง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าช้าง อำเภอเมืองนครนายก จังหวัดนครนายก
วัดโบสถ์การ้อง เดิมชื่อ วัดโบสถ์ สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2400 มีเรื่องเล่าว่าพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เคยเสด็จมาประทับที่วัดนี้ขณะออกปราบกบฏเสือสำอางค์ โดยทรงปลอมพระองค์เป็นชาวจีนและพักที่วัดเพราะติดเขื่อน ก่อนเสด็จปราบได้ทรงเสี่ยงทายว่าหากไม่มีใครจำพระองค์ได้จะปราบสำเร็จ ซึ่งก็เป็นจริง เพราะมีเพียงคนบอกว่าเคยเห็นพระพักตร์จากธนบัตรเท่านั้น เมื่อเสด็จกลับ พระองค์ทรงแนะให้เปลี่ยนชื่อวัดเป็น "วัดโบสถ์การ้อง" ตามเสียงกาที่ชอบร้อง ต่อมาทรงพระราชทานป้ายชื่อวัดและสิ่งของให้ พร้อมนิมนต์เจ้าอาวาสเข้าไปฉันในวัง เชื่อกันว่าภาพเขียนในมณฑปเก่าถูกเขียนขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยทหารผู้ติดตามที่มีฝีมือด้านศิลปะ วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2543
ภายในอุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ผนังที่อยู่ด้านหลังพระประธานเขียนฉากทิวทัศน์ตอนตรัสรู้ ฝั่งตรงข้ามพระประธานเขียนรูปพระพุทธเจ้า 5 พระองค์ไว้ด้านบน ส่วนด้านล่างเขียนพุทธประวัติตอนประสูติ ตรัสรู้และปรินิพพาน สำหรับผนังด้านข้างนั้น เขียนทศชาติชาดกไว้แถวบนและเขียนพระเวสสันดรชาดกทั้ง 13 กัณฑ์ไว้แถวล่าง 
มณฑปเก่าตั้งอยู่บนฐานแปดเหลี่ยม มีทางเข้าออกสามด้าน ยกเว้นด้านทิศใต้ หลังคาทรงจั่วโครงไม้ มุงสังกะสี ผนังด้านเหนือมีประตูไม้พร้อมกรอบและแผ่นไม้ฉลุลายก้านขดเป็นลวดลายตกแต่ง ด้านใต้เป็นผนังทึบ ส่วนด้านตะวันออกและตะวันตกเจาะช่องประตูแต่ไม่มีบาน ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปปางสมาธิ และมีภาพจิตรกรรมฝาผนังเล่าเรื่องวิถีชีวิตผู้คนบริเวณผนังด้านใต้และด้านตะวันออก
สัญลักษณ์ประจำชาติไทย

สัญลักษณ์ประจำชาติไทยเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้ในประเทศไทย เพื่อเป็นตัวแทนเอกลักษณ์ของประเทศ สะท้อนถึงแง่มุมต่าง ๆ ของชีวิตทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และความหลากหลายทางชีวภาพ
นอกจากตราแผ่นดินประเทศอย่างเป็นทางการแล้ว ยังมีสัญลักษณ์ประจำชาติที่ประกาศอย่างเป็นทางการอีก 3 รายการ ซึ่งระบุไว้ในประกาศของสำนักนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2544 นับตั้งแต่นั้นมา สัญลักษณ์ประจำชาติอื่น ๆ ก็ได้รับการระบุโดยหน่วยงานอื่น ๆ เช่นกัน
ฮัชมัล

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ฮัชมัลลีม (เอกพจน์ ฮัชมัล, ; ในฉบับคิงเจมส์แปลเป็น อำพัน) เป็นทูตสวรรค์ในศาสนายูดาห์
คำว่า "ฮัชมัล" ปรากฏในคัมภีร์ฮีบรูที่เอเสเคียล 1:4-5:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ดูสิ เมื่อข้าพเจ้ามองดู ลมพายุพัดมาจากทางเหนือ มีเมฆก้อนใหญ่ที่มีความสว่างโดยรอบ และมีไฟลุกวาบออกมาอยู่เสมอ ท่ามกลางไฟนั้นดูเหมือนทองสัมฤทธิ์ที่แวบวาบ และท่ามกลางไฟนั้นมีรูปลักษณ์ของสิ่งมีชีวิต 4 ตน ลักษณะของสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นเป็นเช่นนี้คือ มีรูปลักษณ์ของมนุษย์
ฮัชมัลลีมอยู่ในชั้นที่ 4 จากทั้งหมด 10 ชั้นในปกรณัมลำดับชั้นทูตสวรรค์ของชาวยิวโดยไมมอนิดีซ
เซปทัวจินต์แปล "ฮัชมัล" เป็น ηλεκτρον ("elektron") ซึ่งหมายถึง "อำพัน" ในภาษาอังกฤษ ภายหลัง "ฮัชมัล"กลายเป็นคำในภาษาฮีบรูสมัยใหม่ที่แปลว่า "ไฟฟ้า" Judah Leib Gordon กวีชาวยิว เป็นผู้ประดิษฐ์คำฮีบรูสมัยใหม่ในชุด "Gabashta" เมื่อ ค.ศ. 1878
ยะห์ยา อัลมะกะชะรี

ยะห์ยา อัลมะกะชะรี (เกิด 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990 ที่ก็อฟเศาะฮ์) เป็นนักมวยมือสมัครเล่นประเภทไลต์เฮฟวีเวตชาวตูนีเซียที่เข้าแข่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ในการแข่งขันออลแอฟริกาเกมส์ 2011 เขาแพ้ให้กับผู้ชนะเลิศ อับดุลฮะฟีซ บินชับละฮ์ ที่ 7:14 แต่ชนะการแข่งขันชิงแชมป์แอฟริกา 2011 และแพนอาหรับ 2011
เขาชนะการแข่งขันรอบคัดเลือกเพื่อเข้าแข่งในโอลิมปิก ค.ศ. 2012 ในโอลิมปิก เขาเอาชนะจาฮอน กูร์โบนอฟด้วยคะแนน 16:8 แต่แพ้ให้กับเอลโชด ราซูลอฟด้วยคะแนน 6:13 ในรอบสอง
ยูอิ ฮาเซกาวะ

ยูอิ ฮาเซกาวะ (("Hasegawa Yui"; เกิดวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1997) หรือชื่อในภาษาไทยว่า ยุ้ย เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวญี่ปุ่นที่เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี้ในวีเมนส์ซูเปอร์ลีกและเป็นกัปตันทีมชาติญี่ปุ่น เธอได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกองกลางตัวรับที่ดีที่สุดในโลก เธอมีความสามารถในการเล่นในตำแหน่งกองกลางทั้งรุกและรับ
ฮาเซกาวะเกิดที่เมืองเซนได จังหวัดมิยางิ และเติบโตที่เมืองโทดะ จังหวัดไซตามะ เธอเล่นฟุตบอลเยาวชนให้กับทีมโตเกียว เวอร์ดี เบเลซ่าก่อนที่จะเริ่มต้นอาชีพกับทีมชุดใหญ่ในปี 2013 ในปี 2021 ฮาเซกาวะเข้าร่วมกับเอซีมิลาน ก่อนที่จะย้ายไปเวสต์แฮมยูไนเต็ด เมื่อสิ้นสุดฤดูกาล 2020-21 ของเซเรียอา เธอเข้าร่วมทีมสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี้ ในช่วงซัมเมอร์ปี 2022 หลังจากใช้เวลาหนึ่งฤดูกาลกับเวสต์แฮมยูไนเต็ด 
ฮาเซกาวะซึ่งเล่นให้กับทีมชาติญี่ปุ่นอย่างเต็มตัวตั้งแต่ปี 2017 ได้เป็นตัวแทนของญี่ปุ่นใน การแข่งขันฟุตบอลโลก ปี 2019 และ 2023 โอลิมปิก ปี 2020 และ 2024 รวมถึง เอเชียนคัพ ปี 2018 และ 2022 ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 เธอทำประตูได้ 18 ประตูจากการลงสนาม 86 นัดให้กับญี่ปุ่น
กษัตริย์แห่งอิสราเอลและยูดาห์

บทความนี้กล่าวถึงกษัตริย์แห่งแผ่นดินอิสราเอลในคัมภีร์ไบเบิลและในประวัติศาสตร์ ได้แก่ อาบีเมเลคแห่งเชเคม, สามกษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรอิสราเอล และกษัตริย์แห่งรัฐสองรัฐที่แบ่งแยกมาจากสหราชอาณาจักรอิสราเอลคืออิสราเอลและยูดาห์ ตามด้วยยุคพระวิหารที่สองซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสมัยคลาสสิก โดยอาณาจักรที่ปกครองโดยราชวงศ์ฮัสโมเนียนและราชวงศ์เฮโรด
คัมภีร์ฮีบรูบรรยายถึงการสืบทอดราชบัลลังก์ของกษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรอิสราเอล จากนั้นเป็นกษัตริย์ของ 2 อาณาจักรที่แบ่งแยกกันคืออิสราเอลและยูดาห์
ในงานวิชาการร่วมสมัย การมีอยู่จริงของราชอาณาจักรอิสราเอลที่เป็นสหราชาธิปไตยยังเป็นที่ถกเถียงเนื่องจากขาดหลักฐานทางโบราณคดีที่ยืนยันเรื่องนี้ โดยทั่วไปยอมรับว่า "ราชวงศ์ดาวิด" มีอยู่จริง แต่นักวิชาการบางคนเชื่อว่าดาวิดอาจเป็นเพียงกษัตริย์หรือผู้นำของอาณาจักรยูดาห์ซึ่งน่าจะมีขนาดเล็ก ส่วนอาณาจักรเหนือได้พัฒนาขึ้นแยกกัน มีบางคนที่คัดค้านทัศนะนี้รวมถึงผู้ที่สนับสนุนเรื่องเล่าดั้งเดิมและผู้ที่สนับสนุนแนวคิดการมีอยู่จริงของสหราชาธิปไตยแต่เชื่อว่าคัมภีร์ไบเบิลมีเนื้อหาที่เกินจริงทางเทววิทยา
ราชวงศ์ซาอูล.
ตามที่ระบุในคัมภีร์ไบเบิล เผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอลดำรงอยู่ในฐานะสมาพันธรัฐภายใต้ผู้นำเฉพาะกิจที่มีคุณสมบัติพิเศษเรียกว่าผู้วินิจฉัย เมื่อราว 1,020 ปีก่อนคริสตกาล ภายใต้สถานการณ์ที่ถูกคุกคามอย่างหนักจากชาวต่างชาติ เผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอลจึงรวมกันก่อตั้งสหราชอาณาจักรอิสราเอล ผู้เผยพระวจนะซามูเอลเจิมตั้งซาอูลจากเผ่าเบนยามินให้เป็นกษัตริย์องค์แรก
ฮอ กยุน

<table class="infobox" style="width: 22em"></table>
ฮอ กยุน (เกาหลี: ; ฮันจา: ; 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1569 – 12 ตุลาคม ค.ศ. 1618) เป็นนักประพันธ์ กวี และนักการเมืองชาวเกาหลีในสมัยราชวงศ์โชซ็อน นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักในชื่อศิลปิน คโยซัน  และ ซ็องโซ 
ประวัติ.
ฮอ กยุน เกิดในตระกูลฮอยังชอน เมืองคังนึง เป็นบุตรของฮอ ยอบ และภรรยาคนที่สองของเขา คือสตรีตระกูลคิมแห่งคังนึง
พี่สาวของฮอ กยุน คือ ฮอ นันซอลฮอน กวีชื่อดัง ครอบครัวของฮออยู่ในชนชั้นสูง ("ยังบัน") โดยบิดาของเขาเคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเมืองคังนึง ทำให้ฮอ กยุนได้รับการศึกษาที่มั่นคง และในปี ค.ศ. 1594 เขาสอบผ่านการสอบรับราชการพลเรือนระดับสูงสุดของประเทศ
ภายใต้อิทธิพลอย่างมากของอาจารย์ผู้สอน อี ทัล  ฮอ กยุนได้พัฒนาความคิดแบบก้าวหน้าและเสรีนิยม โดยใฝ่ฝันที่จะสร้างสังคมที่ก้าวหน้ามากขึ้น ผ่านการขจัดอิทธิพลของขงจื๊อในด้านสังคม วรรณกรรม และการเมือง ต่อมา ฮอ กยุนได้รับราชการในราชสำนักโชซอน โดยดำรงตำแหน่งต่าง ๆ เช่น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอาญา และอัครมหาเสนาบดี ระหว่างเส้นทางการเมือง เขาถูกเนรเทศหลายครั้งเนื่องจากมีส่วนเกี่ยวข้องกับความขัดแย้งทางการเมือง และในที่สุดถูกประหารชีวิตในข้อหากบฏในรัชสมัยของเจ้าชายควังแฮ
ฮอ กยุนมักได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้เขียนเรื่อง "ฮงกิลดงช็อน" นิทานเกาหลีที่มีชื่อเสียง ซึ่งสะท้อนแนวคิดก้าวหน้าของเขาในหลายด้าน แม้ว่าจะมีข้อถกเถียงเกี่ยวกับการเป็นผู้ประพันธ์ตัวจริงก็ตาม.
ตระกูล.
ภรรยาและบุตร
พาน อู้-ยฺหวิน

พาน อู้-ยฺหวิน (เกิด มีนาคม ค.ศ. 1943) เป็นนักภาษาศาสตร์ชั้นนำชาวจีนและผู้เชี่ยวชาญด้านสัทศาสตร์ภาษาจีนในอดีต
อาชีพ.
พาน อู้-ยฺหวินเกิดที่รุ่ยอาน มณฑลเจ้อเจียงใน ค.ศ. 1943 หลังจบจากโรงเรียนมัธยม เขาไม่สามารถเข้าเรียนวิทยาลัยเนื่องจากภูมิหลังครอบครัวและเคยทำงานเป็นแรงงานในโรงงานแถวเวินโจว หลังการปฏิวัติวัฒนธรรมสิ้นสุด เขาได้ทดสอบเข้าโครงการบัณฑิตศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟู่ต้านใน ค.ศ. 1979 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาภาษาจีน ใน ค.ศ. 1982 ต่อมาเข้าสอนที่วิทยาลัยครูเวินโจว ก่อนที่จะเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยครูเซี่ยงไฮ้ นอกจากนี้ เขายังสอนในฐานะอาจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน มหาวิทยาลัยออสโล มหาวิทยาลัยซิตีฮ่องกง มหาวิทยาลัยจีนแห่งฮ่องกง และมหาวิทยาลัยแห่งชาติชิงหฺวา
พื้นที่การวิจัย.
จุดแข็งของการวิจัยและการสอนของพาน อู้-ยฺหวินคือสัทศาสตร์ในอดีตของภาษาจีนเก่า, ภาษาจีนสมัยกลาง และวิทยาภาษาถิ่นจีน
สตาดแซ็ง-แฌร์แม็ง

อดีตสโมสรฟุตบอลในแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล ประเทศฝรั่งเศส
สโมสรสตาดแซ็ง-แฌร์มานัว  หรือที่มักเรียกกันว่า สตาดแซ็ง-แฌร์แม็ง  เป็นสโมสรฟุตบอลฝรั่งเศสที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1904 เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1970 สโมสรได้รวมเข้ากับสโมสรฟุตบอลปารีส (Paris FC) เพื่อก่อตั้งเป็นสโมสรปารีสแซ็ง-แฌร์แม็ง (Paris Saint-Germain FC) สโมสรตั้งอยู่ในเทศบาล แซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล (Saint-Germain-en-Laye) ซึ่งเป็นย่านชานเมืองทางตะวันตกของกรุงปารีส ตราสัญลักษณ์ของสโมสรเป็นตราประจำเมืองโดยมี พระอู่, ดอกลิลลี และวันที่ที่อ้างอิงถึงชุมชนแห่งนี้ว่าเป็นสถานที่ประสูติของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14
ก่อนที่จะรวมกับปารีส แอ็ฟเซ สโมสรสตาดแซ็ง-แฌร์แม็ง ทำผลงานได้ดีที่สุดในรายการกุปเดอฟร็องส์เมื่อฤดูกาล 1968–69 โดยเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศก่อนจะพ่ายแพ้ให้กับออแล็งปิกเดอมาร์แซย์
อดีตผู้เล่นที่โดดเด่น.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ญินีน

ญินีน  เป็นนครในเวสต์แบงก์ ปาเลสไตน์ และเป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าญินีน เป็นศูนย์กลางของเมืองโดยรอบ ญินีนตกอยู่ภายใต้การยึดครองของอิสราเอล ใน ค.ศ. 1967 และอยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ ในฐานะพื้นที่ A ของเวสต์แบงก์ ซึ่งเป็นเขตการปกครองปาเลสไตน์ ในปี 1995
เมืองมีประชากรประมาณ 50,000 คน ในปี 2017 ในขณะที่ค่ายผู้ลี้ภัยญินีน มีประชากรประมาณ 10,000 คน ซึ่งเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวชาวปาเลสไตน์ที่หนีหรือถูกขับไล่จากบ้านเรือนของตนในช่วงสงครามปาเลสไตน์ปี 1948 นับแต่นั้นมา ค่ายแห่งนี้ได้กลายเป็นฐานที่มั่นของกลุ่มก่อการร้ายปาเลสไตน์ โดยเป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์หลายครั้งที่เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งระหว่างอิสราเอลและปาเลสไตน์
เยรีโค

เยรีโค , เจริโค ("JERR--oh") หรือ อะรีฮา  เป็นนครในเวสต์แบงก์ ปาเลสไตน์ และเป็นเมืองหลักของเขตผู้ว่าเยรีโค เยรีโคตั้งอยู่ในหุบเขาจอร์แดน โดยมีแม่น้ำจอร์แดนอยู่ทางทิศตะวันออกและเยรูซาเลมอยู่ทางทิศตะวันตก มีประชากร 20,907 คน ในปี 2017
นับตั้งแต่สิ้นสุดยุคปาเลสไตน์ในอาณัติ เมืองนี้ถูกผนวกและปกครองโดยจอร์แดน ตั้งแต่ปี 1949 ถึง 1967 และรวมถึงพื้นที่เวสต์แบงก์ที่เหลือ และตกอยู่ภายใต้การยึดครองของอิสราเอล ตั้งแต่ปี 1967 การควบคุมการบริหารถูกโอนให้กับ องค์การบริหารปาเลสไตน์ ในปี 1994
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเช็กเกีย

วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติเช็กเกีย  เป็นตัวแทนของประเทศเช็กเกียในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับนานาชาติและนัดกระชับมิตร ทีมนี้ได้รับการบริหารโดยสมาคมวอลเลย์บอลเช็ก (ČVS) ซึ่งเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลระหว่างประเทศ (FIVB) และสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป (CEV) สมาคมวอลเลย์บอลแห่งชาติยังเป็นส่วนหนึ่งของสมาคมวอลเลย์บอลโซนยุโรปกลาง (MEVZA) อีกด้วย
ในปี ค.ศ. 1997 ทีมชาติเช็กเกียคว้าเหรียญทองแดง ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป ซึ่งเป็นผลงานที่ดีที่สุดของการแข่งขัน และในปี ค.ศ. 2012 ทีมได้คว้าแชมป์วอลเลย์บอลยูโรเปียนลีก ถือเป็นการคว้าแชมป์รายการใหญ่ระดับยุโรปครั้งแรก
จารึกลิกอร์

จารึกลิกอร์ เป็นศิลาจารึกในคริสต์ศตวรรษที่ 8 ที่ค้นพบในลิกอร์ จังหวัดนครศรีธรรมราช ประเทศไทย จารึกนี้เขียนและสลักไว้สองด้าน ส่วนแรกคือ "จารึกลิกอร์ เอ"  หรือรู้จักกันในชื่อ จารึกเวียงสา ส่วนอีกด้านเรียกว่า "จารึกลิกอร์ บี"  เขียนในอักษรกวิที่มีอายุถึง ค.ศ. 775 จารึกลิกอร์ บีอาจเขียนโดยมหาราช ดยาฮ์ ปัญจปณะ กริยานะ ปณัมกรณะ (ปานังการัน) กษัตริย์แห่งราชวงศ์ไศเลนทร์ จารึกนี้ถูกนำไปเชื่อมโยงกับอาณาจักรศรีวิชัยและราชวงศ์ไศเลนทร์
การตีความ.
จารึกลิกอร์ เอ พูดเกี่ยวกับกษัตริย์ศรีวิชัยนามธรรมเสตุ มหาราชาธิราช ผู้สร้าง "Trisamaya caitya" แก่ "Kajara"
ส่วนจารึกลิกอร์ บีที่ระบุอายุถึง ค.ศ. 775 เขียนในอักษรกวิ ระบุข้อมูลเกี่ยวกับกษัตริย์นาม "วิษณุ" ผู้มีบรรดาศักดิ์ ศรีมหาราชา จาก "ไศเลนทรวงศ์" ได้รับการยกย่องว่าเป็น "Śesavvārimadavimathana" (ผู้สังหารศัตรูผู้หยิ่งยะโสอย่างไร้ร่องรอย) โดยมีการตีความเกี่ยวกับกษัตริย์ที่กล่าวถึงในจารึกลิกอร์ บี แตกต่างกัน บางคนเสนอแนะว่ากษัตริย์ที่กล่าวถึงในจารึกนี้คือพระเจ้าปานังการัน ในขณะที่อีกส่วน โต้แย้งว่าเป็นผู้สืบทอดนามพระเจ้าธารานินทร์
ยลดา หวังศุภกิจโกศล

ยลดา หวังศุภกิจโกศล (เกิด 11 ธันวาคม พ.ศ. 2503) ชื่อเล่น หน่อย เป็นนักการเมืองชาวไทยปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคเพื่อไทย เป็นคู่สมรสวีรศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมอีกด้วย
ประวัติ.
ยลดา หวังศุภกิจโกศล เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2503 ที่จังหวัดนครราชสีมา สืบเชื้อสายจากครอบครัวที่ประกอบธุรกิจโรงงานแป้งมันสำปะหลัง
เธอสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย
ด้านชีวิตครอบครัว เธอได้สมรสกับ วีรศักดิ์ หวังศุภกิจโกศล มีบุตรและธิดาร่วมกัน 3 คน คือ สุดาวรรณ หวังศุภกิจโกศล อาทิตย์ หวังศุภกิจโกศล และ วีรียา หวังศุภกิจโกศล
การทำงาน.
ยลดาลงสมัครรับเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา และได้รับตำแหน่งเมื่อปี 2563 โดยมีผลงานในด้านการพัฒนาท้องถิ่นและโครงการด้านสังคม
วันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ยลดาลาออกจากตำแหน่งนายก อบจ.นครราชสีมา ก่อนครบวาระ เพื่อเตรียมลงสมัครเลือกตั้งอีกครั้ง ในนามพรรคเพื่อไทย โดยได้รับการสนับสนุนจากแกนนำพรรคและทักษิณ ชินวัตรอดีตนายกรัฐมนตรี
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสวีเดน

วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติสวีเดน  เป็นตัวแทนของประเทศสวีเดนในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับนานาชาติและนัดกระชับมิตร
ในการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์ยุโรป 2021 ทีมชาติสวีเดนจบอันดับที่ 8 ซึ่งเป็นผลงานที่ดีที่สุดของทีม ต่อมาในปี ค.ศ. 2024 ทีมได้คว้าแชมป์ยูโรเปียนโกลเดนลีก 2024 เป็นครั้งแรก อีกทั้งยังคว้าเหรียญทองในยูโรเปียนซิลเวอร์ลีก 2018, 2022 และเหรียญเงินในยูโรเปียนซิลเวอร์ลีกและแชลเลนเจอร์คัพ 2023
คณะนักบุญออกัสติน

คณะนักบุญออกัสติน  อักษรย่อ OSA เป็นคณะนักบวชภิกขาจารโรมันคาทอลิก ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1244 โดยการรวมกลุ่มฤๅษีหลายกลุ่มในแคว้นตอสคานา ที่ปฏิบัติตามวินัยที่นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโปเขียนไว้ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 
คณะนี้เป็นที่รู้จักในนาม คณะออกัสติเนียน คณะภราดาออสติน หรือ คณะภราดาฤๅษี และใช้ชื่อว่าคณะฤๅษีแห่งนักบุญออกัสติน (abbreviated O.E.S.A) มาจนถึงปี ค.ศ. 1968
คณะมีศรัทธาต่อพระนางมารีย์พรหมจารีในฐานะแม่พระแห่งคำแนะนำอันดี ("Mater boni consilii").
ในการประชุมเลือกสันตะปาปา ค.ศ. 2025 สมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 เป็นสันตะปาปาพระองค์แรกที่มาจากคณะนี้
รถบัสเล็ก

รถบัสเล็ก หรือ มินิบัส หรือ ไมโครบัส หรือ มินิโคช  คือยานยนต์โดยสารที่ออกแบบมาเพื่อบรรทุกผู้โดยสารได้มากกว่ารถอเนกประสงค์หรือรถตู้เล็ก แต่บรรทุกผู้โดยสารได้น้อยกว่ารถบัสขนาดใหญ่ ในสหราชอาณาจักร คำว่า "มินิบัส" มักใช้เรียกรถตู้หรือรถบรรทุกขนาดใหญ่ที่บรรทุกผู้โดยสารได้ รถบัสเล็กมีความจุที่นั่งระหว่าง 12 ถึง 30 ที่นั่ง รถบัสเล็กขนาดใหญ่อาจเรียกว่ามิดิบัส โดยทั่วไปรถบัสเล็กจะเป็นรถสเต็ปอินที่มีเครื่องยนต์วางหน้า แม้ว่ารถบัสเล็กชานต่ำจะพบเห็นได้ทั่วไปในญี่ปุ่น
ประวัติ.
ไม่ทราบแน่ชัดว่ารถบัสเล็กคันแรกได้รับการพัฒนาขึ้นเมื่อใด ยกตัวอย่างเช่น รถฟอร์ด โมเดลที ได้รับการดัดแปลงสำหรับการขนส่งผู้โดยสารโดยบริษัทรถบัสและผู้ประกอบการในยุคแรก ๆ ฟอร์ดได้ผลิตรถรุ่นนี้ขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1920 ซึ่งสามารถบรรทุกผู้โดยสารได้ถึง 12 คน
ในสหภาพโซเวียต การผลิตรถบัสเล็กเริ่มขึ้นในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1950 โดยรถบัสเล็กรุ่นแรกที่ผลิตจำนวนมากได้แก่ RAF-10, UAZ-451B และ Start ตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2504 รถบัสเล็ก RAF-977D "ลัตเวีย" เริ่มมีการผลิตเพื่อการค้าจำนวนมาก
ความแตกต่างในแต่ละภูมิภาค.
มีบริการขนส่งสาธารณะรูปแบบต่างๆ มากมายทั่วโลกที่ให้บริการโดยใช้ยานพาหนะที่ถือเป็นรถบัสเล็ก:
ใบขับขี่.
บางประเทศอาจกำหนดให้ต้องมีใบอนุญาตขับขี่ประเภทอื่นนอกเหนือจากใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ส่วนบุคคลทั่วไป และบางประเทศอาจกำหนดให้ต้องมีใบอนุญาตขับขี่เชิงพาณิชย์เต็มรูปแบบ ความจำเป็นในการมีใบอนุญาตดังกล่าวอาจขึ้นอยู่กับ:
ในสหราชอาณาจักร: ผู้ถือใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ธรรมดาที่ได้รับก่อนเดือนมกราคม พ.ศ. 2540 เมื่อมีอายุครบ 21 ปีบริบูรณ์ สามารถขับรถบัสเล็กที่มีความจุผู้โดยสารได้ 16 คน หากได้รับ "ใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ธรรมดา" หลังเดือนธันวาคม พ.ศ. 2539 จะต้องเข้ารับการทดสอบแยกต่างหากสำหรับการขับขี่รถยนต์ที่มีความจุผู้โดยสารมากกว่า 8 คน อย่างไรก็ตาม มีข้อยกเว้นสำหรับผู้ขับขี่อาสาสมัครบางราย โดยรถยนต์จะต้องมีน้ำหนักรวม (GVW) ไม่เกิน 3,500 กิโลกรัม (หรือ 4,250 กิโลกรัม หากรถยนต์ได้รับการออกแบบให้รองรับรถเข็นได้)
ใบอนุญาตขับขี่ที่ออกใน ออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา ซึ่งเทียบเท่ากับใบอนุญาตขับขี่รถยนต์คลาสบี ของสหราชอาณาจักร หรือคลาสบี (ในกรณีของออนแทรีโอ ใบอนุญาตคลาสจี) อนุญาตให้ผู้ถือใบอนุญาตขับขี่รถยนต์ด้วย:
ผู้ที่ต้องการขับขี่ยานพาหนะในออนแทรีโอ ซึ่งมีข้อจำกัด MAM เท่ากับยานพาหนะคลาสจี ที่มีที่นั่งผู้โดยสารน้อยกว่า 25 ที่นั่ง แต่อย่างน้อย 10 ที่นั่ง จะต้องได้รับใบอนุญาตรถโดยสาร ใบอนุญาตนี้จะทำให้ผู้ถือใบอนุญาตสามารถขับรถตู้โดยสารขนาด 12 และ 15 ที่นั่ง ซึ่งกรมการขนส่งแคนาดากำหนดให้เป็นรถตู้โดยสารขนาดใหญ่ได้
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เอลัต

เอลัต  เป็นนครทางใต้สุดของประเทศอิสราเอล มีประชากร 52,753 คน เป็นเมืองท่าอันคับคั่งและมีสถานพักตากอากาศที่ได้รับความนิยมอันตั้งอยู่ปลายเหนือสุดของทะเลแดง อันรู้จักในอิสราเอลว่าอ่าวเอลัตหรือชื่ออ่าวอัลอะเกาะบะฮ์ในจอร์แดน เมืองนี้ถือเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวทั้งจากนักท่องเที่ยวในประเทศและต่างประเทศ
เมืองเอลัตตั้งอยู่ที่ปลายสุดทางใต้ของอิสราเอล บนปลายด้านใต้ของหุบเขาอาราวาและทะเลทรายเนเกฟ ติดกับเมืองตากอากาศฏอบาของอียิปต์ทางทิศใต้ ติดกับเมืองท่าอัลอะเกาะบะฮ์ของจอร์แดนทางทิศตะวันออก
บัทเชบา

บัทเชบา (, แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'บุตรหญิงของเชบา' หรือ 'บุตรหญิงของคำสาบาน') เป็นพระราชินีแห่งอิสราเอล คัมภีร์ฮีบรูระบุว่าพระองค์เป็นภรรยาของอุรียาห์คนฮิตไทต์และภายหลังเป็นพระมเหสีของดาวิด โดยพระองค์มีพระราชบุตรกับดาวิดทั้งหมด 5 พระองค์ สถานะของพระองค์ในฐานะพระมารดาของซาโลมอนผู้สืบราชบัลลังก์ในฐานะกษัตริย์ถัดจากดาวิด ทำให้พระองค์ทรงได้ขึ้นเป็นเกบีอาห์  หรือพระชนนีแห่งสหราชอาณาจักรอิสราเอล พระองค์ทรงมีชื่อเสียงจากการปรากฏในหนังสือซามูเอล ซึ่งเล่าเรื่องการที่บัทเชบาถูกพามาโดยพวกผู้สื่อสารของดาวิดมาเข้าเฝ้าดาวิดหลังดาวิดทอดพระเนตรเห็นบัทเชบากำลังอาบน้ำและทรงมีความใคร่อยากได้บัทเชบา ดาวิดมีรับสั่งให้ดำเนินแผนทำให้อุรียาห์ถูกสังหารจากนั้นพระองค์จึงทรงสมรสกับบัทเชบา ทำให้พระยาเวห์กริ้วแล้วทรงลงทัณฑ์ต่อพระราชโอรสองค์แรกของดาวิดที่ประสูติกับบัทเชบาขณะยังทรงเป็นทารก ก่อนจะทรงทำให้ราชวงศ์ดาวิดตกอยู่ในความวุ่นวายและความระทมทุกข์
สูตรลับพ่อครัวหลงยุค

สูตรลับพ่อครัวหลงยุค (เกาหลี: ) เป็นละครโทรทัศน์เกาหลีใต้แนวสุขนาฏกรรมจินตนิยม จินตนิมิต ย้อนเวลา ปี ค.ศ. 2025 เขียนบทโดยซ็อง โซ-ฮย็อน กำกับโดยโอ ฮวัน-มิน และคิม คย็อง-อึน นำแสดงโดยซิ่วหมิน, ชู โซ-จ็อง, อี แซ-อ็อน และอี ซู-มิน ดัดแปลงจากเว็บโนเวลชื่อเดียวกันผลงานของจ็อน ซ็อน-ย็อง ออกอากาศตอนแรกทางเน็ตฟลิกซ์และ Wavve ในวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2025 เวลา 17:00 น. (KST) และออกอากาศทางเอ็มบีเอ็นพลัส เวลา 21:00 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี)
เรื่องย่อ.
ฮอ กยุน ชายจากยุคราชวงศ์โชซ็อนเดินทางข้ามเวลาไปในอนาคตและเริ่มเปิดร้านอาหาร
 นักเขียนคอลัมน์อาหารคนแรกของยุคโชซอนผู้เป็นอัจฉริยะที่ทุกคนต่างยอมรับ
 ลูกสาวเจ้าของร้านอาหารที่ไม่มีป้ายร้าน เป็นคนตรงไปตรงมาที่ไม่ทนต่อความอยุติธรรม
เครื่องบินลาดตระเวน

เครื่องบินลาดตระเวน  บ้างเรียกว่า เครื่องบินสอดแนม (spy plane) คืออากาศยานทางทหารที่ถูกออกแบบหรือดัดแปลงเพื่อปฏิบัติภารกิจลาดตระเวนทางอากาศ เพื่อรวบรวมข่าวกรองการภาพ (IMINT), ข่าวกรองทางสัญญาณ (SIGINT) ตลอดจนข่าวกรองทางอัตตลักษณ์และร่องรอย (MASINT) ด้วยเหตุนี้ เครื่องบินลาดตระเวนจึงมักติดตั้ง กล้องถ่ายภาพความละเอียดสูง, เรดาร์สอดแนม หรืออุปกรณ์ดักสัญญาณ ซึ่งถือเป็นคนละภารกิจกับเครื่องบินตรวจการณ์ (patrol aircraft) ซึ่งติดอาวุธบินตรวจเฝ้าระวังพื้นที่และเส้นทางเฉพาะ เน้นค้นหาและติดตามเป้าหมาย หรือการสนับสนุนภารกิจค้นหาและกู้ภัย
จอภาพแบบติดหมวก

จอภาพแบบติดหมวก (HMD) คืออุปกรณ์สวมศีรษะที่ใช้จอภาพและระบบทัศนศาสตร์ในการฉายภาพและ/หรือสัญลักษณ์เข้าสู่ดวงตา อุปกรณ์นี้ทำหน้าที่ให้ข้อมูลภาพแก้ผู้ใช้งานในกรณีที่ต้องการการป้องกันศีรษะ โดยเฉพาะในอากาศยานทางทหาร ชุดแสดงผลและระบบทัศนศาสตร์สามารถติดตั้งเพิ่มเติมเข้ากับหมวกนักบิน หรือบูรณาการเข้าไปในแบบแผนการออกแบบของหมวกโดยตรง
จอภาพแบบติดหมวกช่วยให้นักบินมีการรับรู้สถานการณ์ เห็นภาพของสภาพแวดล้อมที่ถูกปรับปรุงให้ชัดเจนขึ้น ไม่เท่านั้น จอภาพแบบติดหมวกในทางทหารสมัยใหม่ ยังสามารถใช้ชี้เป้าอาวุธไปตามทิศทางที่ศีรษะหันอยู่ได้อีกด้วย ซึ่งเรียกว่า จอภาพและศูนย์เล็งแบบติดหมวก (Helmet-Mounted Sight and Display: HMSD) ซึ่งรองรับมิสไซล์หลายรุ่น เช่น AIM-9 ไซด์ไวน์เดอร์, IRIS-T, Meteor, Python-4, Python-5 เป็นต้น 
ความเป็นมา.
แนวคิดเกี่ยวกับจอภาพแบบติดหมวกเริ่มต้นในช่วงทศวรรษ 1960–1970 จากความต้องการของกองทัพอากาศสหรัฐที่จะเพิ่มขีดความสามารถในการเล็งอาวุธนอกแนวแกน ซึ่งระบบจอภาพแบบสวมศีรษะแบบเดิมไม่รองรับ การทดลองแรก ๆ ปรากฏในโครงการของสหรัฐและยุโรป เช่น ระบบที่ใช้กับ F-4 แฟนทอมทู ของกองทัพเรือสหรัฐในปลายทศวรรษ 1960 แต่ยังมีข้อจำกัดเรื่องเทคโนโลยีการแสดงผลและการติดตามศีรษะ
ในเวลาใกล้เคียงกัน สหภาพโซเวียตได้พัฒนาระบบ Shchel-3UM เพื่อนำมาใช้กับมิสไซล์ R-73 (AA-11 Archer) โดยเริ่มติดตั้งบน MiG-29 และ Su-27 ในช่วงทศวรรษ 1980 ซึ่งนับเป็นการใช้งานจริงอย่างแพร่หลายครั้งแรก และทำให้โลกตะวันตกตระหนักถึงศักยภาพของ HMD ในการพลิกสมดุลการรบระยะใกล้ จากนั้นเทคโนโลยีจอภาพแบบติดหมวกจึงพัฒนาอย่างต่อเนื่อง ทั้งด้านจอภาพ ความละเอียด การฉายภาพกลางคืน และการเชื่อมโยงกับระบบอาวุธ จนกลายเป็นองค์ประกอบสำคัญของห้องนักบินสมัยใหม่ เช่น JHMCS ของสหรัฐ, DASH ของอิสราเอล และ Striker II ของยุโรป
จอแสดงผลหน้าเงย

จอแสดงผลหน้าเงย  หรือนิยมเรียกย่อว่า ฮัด (HUD) คือจอแสดงผลแบบโปร่งใสที่ฉายข้อมูลให้ผู้ใช้งานเห็นโดยไม่ต้องละสายตาออกจากมุมมองปกติของตน อาศัยการฉายภาพกราฟฟิกอย่างง่ายขึ้นบนกระจกบังลมด้านหน้าของยวดยาน ซึ่งด้วยการจัดวางองศาจะทำให้สะท้อนเข้าสู่สายตาของผู้ขับขี่อย่างพอดี ปัจจุบันมีใช้งานอย่างแพร่หลายทั้งในอากาศยานทางทหารและในยานยนต์ ต้นกำเนิดของชื่อมาจากการที่ผู้ขับขี่สามารถมองเห็นข้อมูลได้ในขณะที่เงยมองไปข้างหน้า แทนที่จะต้องก้มลงมองจอที่อยู่ด้านล่าง ฮัดยังมีข้อได้เปรียบที่ดวงตาของผู้ขับขี่ไม่จำเป็นต้องปรับโฟกัสใหม่เมื่อเปลี่ยนจากการมองเครื่องวัดระยะใกล้กลับไปยังทัศนวิสัยภายนอก
HUD เกิดขึ้นในช่วงปลายสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อสถาบันวิจัยอากาศยานของอังกฤษทำการทดลองฉายศูนย์เล็งขึ้นบนกระจกบังลมแทนที่จะใช้กล้องเล็งแยกต่างหาก ต่อมาในทศวรรษ 1950 บริษัท Smiths Aerospace ของอังกฤษพัฒนาระบบ HUD รุ่นแรกสำหรับเครื่องบินขับไล่แบล็คเบิร์น บัคคาเนียร์ เพื่อให้นักบินมองเห็นข้อมูลการบินและศูนย์เล็งโดยไม่ต้องก้มลง ต่อมาสหรัฐเริ่มใช้ระบบ HUD กับเครื่องบิน F-4 ในรุ่นปรับปรุง และเครื่องบิน A-7
HUD เริ่มถูกนำมาใช้ในรถยนต์โดยเจเนรัลมอเตอร์ ในปี 1988 กับรถรุ่น Oldsmobile Cutlass Supreme เพื่อฉายความเร็วรถบนกระจกบังลม ช่วยให้ผู้ขับไม่ต้องละสายตาจากถนน ระบบยุคแรกยังมีความสามารถจำกัด แต่ต่อมาได้รับการพัฒนาให้แสดงข้อมูลที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น เช่น รอบเครื่องยนต์ เส้นนำทาง การแจ้งเตือนระบบช่วยเหลือผู้ขับ และสัญญาณเตือนความปลอดภัย ปัจจุบันผู้ผลิตรถยนต์หลายค่ายติดตั้ง HUD เป็นอุปกรณ์มาตรฐานหรือเสริมในรถรุ่นใหม่ โดยมีทั้งแบบฉายบนกระจกบังลมโดยตรง และแบบใช้จอพลาสติกใสยกขึ้นจากคอนโซลซึ่งคล้ายกับในเครื่องบินขับไล่
เนตรมหรรณพ

เนตรมหรรณพ  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโลดโผน-จินตนิยม นำแสดงโดยเอสเธอร์ สุปรีย์ลีลาและยุกต์ ส่งไพศาล ออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันพุธและพฤหัสบดี เวลา 20.15 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตั้งแต่วันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ถึง 21 มกราคม พ.ศ. 2564 ออกอากาศพร้อมกันกับโยวคู่ บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับทายาทเจ้าของร้านเพชรผู้มั่งคั่งที่ตกหลุมรักบอดี้การ์ดผู้เย็นชา แม้ว่าเธอจะมีคู่หมั้นแล้วก็ตาม และความสัมพันธ์ของพวกเขาจะนำไปสู่ภารกิจในการตามหา "เนตรมหรรณพ" สร้อยคอเพชรสีน้ำเงินโบราณที่ล้ำค่า หายาก และต้องคำสาป ที่ถูกขโมยไป
นิวส์อาวร์

"นิวส์อาวร์ (") เป็นชื่อของรายการข่าวความยาวหนึ่งชั่วโมงของอัลญะซีเราะฮ์อิงกลิช เริ่มออกอากาศพร้อมกับการเปิดสถานีดังกล่าว ตั้งแต่วันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 โดยออกอากาศวันละเก้าช่วงเวลา (07.00, 10.00, 13.00, 15.00, 16.00, 18.00, 19.00, 21.00 และ 22.00 ตามเวลามาตรฐานกรีนิช) "นิวส์อาวร์" เป็นการสรุปข่าวและกีฬาโลกล่าสุดอย่างครอบคลุม โดยตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2023 "นิวส์อาวร์" ทุกช่วงเวลาออกอากาศจากสำนักงานใหญ่ของอัลญะซีเราะฮ์ในโดฮาเท่านั้น "นิวส์อาวร์" ยังเคยออกอากาศสดทางอัลญะซีเราะฮ์อเมริกา ในช่วงเช้า, เที่ยงวัน และ 18.00 น. ตามเขตเวลาตะวันออก อีกทั้งยังมีการตัดเข้าข่าวด่วนหากมีเรื่องราวสำคัญระดับโลกเกิดขึ้น ทั้งนี้ "นิวส์อาวร์" เป็นรายการข่าวภาษาอังกฤษรายการแรกที่ออกอากาศจากภูมิภาคตะวันออกกลาง
เยโรโบอัมที่ 2

เยโรโบอัมที่ 2 ("Yāroḇʿām";) หรือ เยโรโบอัมพระราชโอรสของเยโฮอาช  เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 13 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นพระราชโอรสของเยโฮอาช (โยอาช) พระองค์ครองราชย์เป็นเวลา 41 ปีในช่วงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล โดยครองราชย์ร่วมสมัยกับอามาซิยาห์ และอุสซียาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ เยโรโบอัมทรงเป็นกษัตริย์องค์ที่ 4 ของราชวงศ์เยฮูและเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอิสราเอลในสะมาเรียที่ครองราชย์ยาวนานที่สุด พระองค์ทรงเป็นจอมทัพในการรบกับซีเรีย 
ประวัติศาสตร์.
วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเยโรโบอัมที่ 2 ไว้ที่ 786–746 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุว่าพระองค์ครองราชย์ร่วมกับเยโฮอาชเมื่อ 793-782 ปีก่อนคริสตกาล และครองราชย์พระองค์เดียวเมื่อ 782-753 ปีก่อนคริสตกาล
เศคาริยาห์แห่งอิสราเอล

เศคาริยาห์ ("Zəḵaryā", มีความหมายว่า "ยาห์ทรงจดจำ") เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 14 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นพระราชโอรสของเยโรโบอัมที่ 2
เศคาริยาห์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลในสะมาเรีย ในปีที่ 38 แห่งรัชกาลอุสซียาห์ (อาซาริยาห์) กษัตริย์แห่งยูดาห์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:8) วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเศคาริยาห์ไว้ที่ 746 ปีก่อนคริสตกาล – 745 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็น 753 ปีก่อนคริสตกาล – 752 ปีก่อนคริสตกาล
รัชสมัยของเศคาริยาห์มีการบันทึกสั้น ๆ ใน 2 พงศ์กษัตริย์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:8-12) โดยบรรยายว่าเศคาริยาห์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ดังเช่นกษัตริย์แห่งอิสราเอลพระองค์ก่อน ๆ นับตั้งแต่เยโรโบอัมที่ 1 เศคาริยาห์ปกครองอิสราเอลเป็นเวลาเพียง 6 เดือนก่อนที่ชัลลูมแม่ทัพของพระองค์เองจะปลงพระชนม์พระองค์และชิงราชบัลลังก์ เหตุการณ์นี้ทำให้ราชวงศ์ของเยฮูสิ้นสุดลงหลังผ่านมา 4 รุ่น เป็นไปตามคำเผยพระวจนะใน 2 พงศ์กษัตริย์ 10:30
เศคาริยาห์ (ผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู)

เศคาริยาห์ "Zakariyā" หรือ "Zakariyyā"; "Zakharias"; .}} เป็นบุคคลในคัมภีร์ฮีบรู ตามประเพณีนิยมถือว่าเป็นผู้เขียนของหนังสือเศคาริยาห์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหนังสือสิบสองผู้เผยพระวจนะน้อยในคัมภีร์ฮีบรู
ครีบรีดลม

ครีบรีดลม  คือปีกขนาดเล็กหรือครีบที่ติดตั้งอยู่แก้มของอากาศยาน หรือแก้มของอาวุธปล่อยนำวิถีและระเบิดอัจฉริยะ ครีบชนิดนี้ถูกนำมาใช้ครั้งแรกกับเครื่องบินไรต์ฟลายเออร์ ในปี 1903 แต่การออกแบบและใช้งานครีบรีดลมอย่างจริงจังแพร่หลายเกิดขึ้นภายหลัง โดยมีตัวอย่างสำคัญคือเครื่องบินขับไอพ่น Saab Viggen ที่เปิดตัวในปี 1967 ทั้งนี้ การออกแบบครีบรีดลมมีความซับซ้อนด้านพลศาสตร์การบิน และต้องผ่านการคำนวณและวิเคราะห์อย่างละเอียด
ปกติแล้วอากาศยานส่วนใหญ่จะใช้หางเสริม (tailplane) แต่บางครั้งนักออกแบบเลือกใช้ครีบรีดลมเพื่อลดภาระที่ตกอยู่บนปีกหลัก ช่วยควบคุมการไหลของอากาศรอบปีกหลักให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น และยังสามารถ เพิ่มความคล่องตัวของอากาศยาน ได้ โดยเฉพาะเมื่อบินในมุมโจมตีสูงหรือในสภาวะที่ใกล้สูญเสียแรงยก (stall) นอกจากนี้ ครีบรีดลมไม่ว่าจะใช้ในรูปแบบทั่วไปหรือการจัดวางแบบสามพื้นผิว (three-surface configuration) ยังมีบทบาทสำคัญต่อ สมดุลตามแนวยาว ของเครื่องบิน รวมถึง เสถียรภาพทั้งแบบคงที่และแบบพลวัต ของมันด้วย
นอร์ทอเมริกัน XB-70 วัลคีรี

นอร์ทอเมริกัน XB-70 วัลคีรี (North American XB-70 Valkyrie) เป็นเครื่องต้นแบบที่ปลดประจำการแล้วของโครงการเครื่องบินทิ้งระเบิดเชิงยุทธศาสตร์แบบ B-70 ที่ติดตั้งอาวุธนิวเคลียร์ และออกแบบมาเพื่อเจาะลึกเข้าไปในเขตข้าศึกด้วยความเร็วเหนือเสียง เพื่อใช้ในสังกัดกองบัญชาการยุทธศาสตร์ทหารอากาศสหรัฐ เครื่องบินลำนี้ถูกออกแบบขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1950 เพื่อทดแทน B-52 สตราโตฟอร์เทรส และ B-58 ฮัสต์เลอร์ เครื่องบินวัลคีรีติดตั้งเครื่องยนต์ไอพ่นจำนวนหกเครื่อง และใช้ปีกทรงสามเหลี่ยม สามารถบินด้วยความเร็วระดับมัค 3 ขึ้นไปต่อเนื่องหลายพันไมล์ที่ระดับความสูง 70,000 ฟุต
ด้วยความเร็วระดับนี้ ทำให้คาดกันว่าวัลคีรีไม่สามารถถูกสกัดกั้นเนื่องจากในขณะนั้น อาวุธที่มีประสิทธิภาพเพียงอย่างเดียวในการต่อกรกับเครื่องบินทิ้งระเบิดคือเครื่องบินขับไล่สกัดกั้น แต่ B-70 ใช้เวลาเพียงชั่วครู่ในการบินผ่านสถานีเรดาร์หนึ่งๆ และหลุดพ้นจากรัศมีการตรวจจับก่อนที่ฝ่ายควบคุมจะสามารถนำเครื่องบินขับไล่เข้าสู่ตำแหน่งสกัดกั้น ความเร็วสูงยังทำให้เครื่องบินตรวจจับได้ยากบนจอเรดาร์ และขีดความสามารถในการบินด้วยความเร็วและระดับสูงเช่นนี้ ไม่มีเครื่องบินสกัดกั้นหรือเครื่องบินรบโซเวียตรุ่นใดในยุคนั้นที่ทำได้เทียบเท่า
แต่แล้วการปรากฏของมิสไซล์ผิวพื้นสู่อากาศ (SAM) ของโซเวียตในช่วงปลายทศวรรษ 1950 ได้ทำให้ความเชื่อมั่นดังกล่าวถูกตั้งคำถาม กองทัพอากาศสหรัฐจึงปรับแนวทางการบินของเครื่องทิ้งระเบิดให้ใช้การบินระดับต่ำ เพื่อลดการตรวจจับจากเรดาร์ของระบบมิสไซล์ซึ่งถูกจำกัดด้วยภูมิประเทศ แต่ในภารกิจเจาะทะลุระดับต่ำนี้ วัลคีรีแทบไม่ได้มีประสิทธิภาพเหนือกว่า B-52 ที่ตั้งใจให้มาแทนเลย ในขณะที่มีต้นทุนสูงกว่าและมีพิสัยบินสั้นกว่า
แม้จะมีการเสนอภารกิจอื่นให้วัลคีรีแต่ก็มีขอบเขตจำกัด และเมื่อมีการพัฒนาขีปนาวุธข้ามทวีปในช่วงปลายทศวรรษ 1950 ทำให้เครื่องบินทิ้งระเบิดติดอาวุธนิวเคลียร์แบบมีนักบินถูกมองว่าล้าสมัยลงเรื่อยๆ ท้ายที่สุด กองทัพอากาศสหรัฐเลิกผลักดันการผลิตและโครงการ B-70 ก็ถูกยกเลิกในปี 1961 การพัฒนาจึงถูกเปลี่ยนเป็นโครงการวิจัยเพื่อศึกษาผลกระทบของการบินที่ความเร็วสูงเป็นเวลานาน ส่งผลให้มีการสร้างเครื่องต้นแบบสองลำในชื่อ XB-70A เครื่องบินทั้งสองถูกนำมาใช้บินทดสอบความเร็วเหนือเสียงระหว่างปี 1964–1969 ซึ่งในปี 1966 วัลคีรีเครื่องหนึ่งตกจากการชนกับ F-104 สตาร์ไฟเตอร์ ระหว่างบินในรูปขบวน ทำให้เหลือเพียงลำเดียวซึ่งปัจจุบันจัดแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์กองทัพอากาศสหรัฐแห่งชาติ ใกล้เมืองเดย์ตัน รัฐโอไฮโอ
วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติอียิปต์

วอลเลย์บอลหญิงทีมชาติอียิปต์  เป็นตัวแทนของประเทศอียิปต์ในการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงระดับนานาชาติและนัดกระชับมิตร
ในปี ค.ศ. 2023 ทีมชาติอียิปต์ได้รับรางวัลเหรียญเงินในวอลเลย์บอลชิงแชมป์แอฟริกาและผ่านการคัดเลือกเข้าการแข่งขันวอลเลย์บอลชิงแชมป์โลก 2025
รถบรรทุกเทท้าย

รถบรรทุกเทท้าย หรือ รถดัมป์  ใช้สำหรับขนส่งวัสดุต่าง ๆ (เช่น ดิน กรวด หรือเศษซากจากการรื้อถอน) รวมถึงถ่านหิน รถบรรทุกเทท้ายทั่วไปจะมีกระบะท้ายแบบเปิด ซึ่งมีบานพับอยู่ด้านหลังและติดตั้งแขนไฮดรอลิกเพื่อยกส่วนหน้า ทำให้สามารถเทวัสดุที่บรรทุกอยู่ในกระบะลงบนพื้นดินด้านหลังรถ ณ สถานที่ส่งมอบ ในสหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย แอฟริกาใต้และอินเดีย คำว่า "dump truck" จะใช้กับรถที่ใช้งานนอกถนนเท่านั้น ส่วนรถที่วิ่งบนถนนจะเรียกว่า tip lorry, tipper lorry ในสหราชอาณาจักรและอินเดีย tipper truck, tip truck, tip trailer หรือ tipper trailer หรือเรียกสั้น ๆ ว่า tipper ในออสเตรเลีย นิวซีแลนด์และแอฟริกาใต้
รถกึ่งพ่วง

รถกึ่งพ่วง  คือรถพ่วงที่ไม่มีเพลาหน้า การนำรถกึ่งพ่วงมารวมกับรถบรรทุกหัวลากเรียกว่ารถบรรทุกกึ่งพ่วง (ในสหรัฐเรียกสั้น ๆ ว่า "semi-trailer", "tractor trailer" หรือ "semi")
น้ำหนักส่วนใหญ่ของรถกึ่งพ่วงจะถูกรองรับโดยหัวลาก หรือชุดเพลาหน้าแบบถอดได้ที่เรียกว่าดอลลี (dolly) หรือท้ายของรถพ่วงคันอื่น รถกึ่งพ่วงจะรับน้ำหนักส่วนหนึ่ง (ครึ่งหนึ่ง) ด้วยล้อของตัวเองซึ่งอยู่ด้านท้ายของรถกึ่งพ่วง รถกึ่งพ่วงปกติจะติดตั้งขาตั้ง (ขาที่สามารถปรับลดระดับได้) เพื่อรองรับเมื่อมีการถอดออกจากหัวลาก รถกึ่งพ่วงหลายคันมีล้อที่สามารถถอดออกได้ทั้งหมดและยังสามารถย้ายตำแหน่งได้เพื่อกระจายน้ำหนักบรรทุกไปยังล้อที่รับน้ำหนักได้ดีขึ้น รถกึ่งพ่วงได้รับความนิยมในการขนส่งมากกว่ารถเต็มพ่วงที่มีทั้งเพลาหน้าและเพลาหลัง การถอยหลังอย่างง่ายดายถือเป็นหนึ่งในข้อได้เปรียบหลักของรถกึ่งพ่วง หัวลากที่ต่อกับรถกึ่งพ่วงมักถูกเรียกว่ารถบรรทุกกึ่งพ่วง (semi-trailer truck) หรือ "semi" ในอเมริกาเหนือและออสเตรเลีย และ articulated lorry หรือ "artic" ในสหราชอาณาจักร
รถกึ่งพ่วงที่มีสองพ่วงเรียกว่า B-doubles (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย) หรือ tandem tractor-trailers, tandem rigs หรือ doubles (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน) ศัพท์อื่นๆ ที่ใช้เรียกคือ "B-train" หรือ (เมื่อมีตั้งแต่สามขึ้นไป) "road train" การเชื่อมต่อรถพ่วงคู่สามารถทำได้โดยใช้ดอลลีหรือ "converter dolly" (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลียและอเมริกัน) ซึ่งเป็นเพลาเพิ่มเติมหนึ่งถึงสามเพลาที่อยู่ใต้ส่วนหน้าของรถกึ่งพ่วงคันที่สอง โดยรถกึ่งพ่วงคันแรกจะเชื่อมต่อกับหัวลากโดยใช้ข้อต่อล้อที่ห้า (fifth wheel coupling) ของหัวลาก ขณะดอลลีซึ่งติดอยู่กับรถกึ่งพ่วงคันที่สองอยู่แล้ว จะเชื่อมต่อกับรถกึ่งพ่วงคันแรกด้วยคานลาก ในภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย หัวลากเรียกว่า "prime-mover" และการรวมกันของ prime-mover กับรถพ่วงเรียกว่า "semi-trailer", "semi" หรือ "single" ผู้ผลิตหัวลากยอดนิยมบางราย ได้แก่ เคนเวิร์ธ, ไอวีโก, เฟรตไลเนอร์, มัน, สแกนเนีย, เมอร์เซเดส-เบนซ์, ดัฟ, เรอโน, วอลโว่, ปีเตอร์บิลต์, แม็ก และเวสเทิร์นสตาร์
อาลัน โกกาเยฟ

อาลัน คัซเบโควิช โกกาเยฟ (เกิด 8 มีนาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักมวยปล้ำแบบฟรีสไตล์ชาวรัสเซีย เขาเป็นรองชนะเลิศในการแข่งขันมวยปล้ำชิงแชมป์โลก 2010 ที่มอสโก ประเทศรัสเซีย ได้เหรียญทองแดงในการแข่งขันชิงแชมป์โลก 2017 ที่ปารีส และชิงแชมป์ยุโรปใน ค.ศ. 2012 ที่เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย เขาเข้าแข่งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ประเภท 66 กก. ที่ลอนดอน โดยแพ้ในรอบแรกให้กับซาลิมคัน ยูซูปอฟจากทาจิกิสถาน
ไฟลวง

ไฟลวง  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวแก้แค้น ผลิตโดยเช้นจ์2561 นำแสดงโดยยุกต์ ส่งไพศาล, น้ำทิพย์ จงรัชตวิบูลย์ และพิมประภา ตั้งประภาพร สร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันของโสภี พรรณราย สร้างใหม่จากฉบับปี พ.ศ. 2541 (ผลิตโดยฮูแอนด์ฮู ออกอากาศทางช่อง 3) ออกอากาศทางอมรินทร์ทีวีทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 21.30 น. (เวลามาตรฐานไทย) ตั้งแต่วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ถึง 30 เมษายน พ.ศ. 2566
ชัลลูมแห่งอิสราเอล

ชัลลูม ("Šallūm", "การตอบแทน", #เปลี่ยนทาง กลางศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 15 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นบุตรชายของยาเบช พระองค์ครองราชย์เพียง 1 เดือนเมื่อ 752 ปีก่อนคริสตกาล
ในคัมภีร์ไบเบิล.
ชัลลูมเดิมเป็นแม่ทัพในกองทัพของกษัตริย์เศคาริยาห์ ชัลลูม "ก่อการกบฏต่อพระองค์ (เศคาริยาห์) โค่นพระองค์ลงต่อหน้าประชาชนและประหารพระองค์เสีย และได้ขึ้นครองราชย์แทน" (2 พงศ์กษัตริย์ 15:10) พระองค์ "ทรงครองราชย์ในสะมาเรียหนึ่งเดือน" (2 พงศ์กษัตริย์ 15:13) ก่อนที่เมนาเฮมแม่ทัพอีกคนจากทัพของเศคาริยาห์จะยกพลขึ้นมาประหารชัลลูม (2 พงศ์กษัตริย์ 15:14–17) จากนั้นเมนาเฮมจึงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แทนชัลลูม 
ในหนังสือพงศ์กษัตริย์ (2 พงศ์กษัตริย์ บทที่ 15 วรรค 10, 13-14) ระบุว่าบิดาของชัลลูมคือยาเบช อย่างไรก็ตาม ความนี้อาจเป็นการกล่าวถึงชื่อสถานที่ คือระบุว่าชัลลูมเป็น "บุตร" ของเมืองชื่อยาเบช ในทัศนะนี้ ชัลลูมอาจมีถิ่นกำเนิดจากยาเบชกิเลอาด เมืองนี้ถูกกล่าวถึงหลายครั้งในคัมภีร์ไบเบิล ในหนังสือผู้วินิจฉัย (บทที่ 21) ชาวเมืองยาเบชกิเลอาดที่เป็นผู้ชายทุกคนถูกสังหาร ส่วนชาวเมืองที่เป็นหญิงพรหมจารีถูกมอบเป็นเจ้าสาวของผู้ชายของเผ่าเบนยามิน
ในหนังสือซามูเอล เมืองยาเบชกิเลอาดถูกนาหาชคนอัมโมนและทหารล้อมไว้ การปิดล้อมสลายไปเมื่อซาอูลทรงนำทหารอิสราเอลไปช่วยกู้เมือง ชัยชนะครั้งนี้ทำให้ซาอูลทรงได้รับการยอมรับว่าเป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลโดยชอบธรรม เนื่องจากก่อนหน้านี้การอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ของซาอูลถูกปฏิเสธ เมื่อซาอูลสวรรคต พระศพของพระองค์ถูกชาวฟีลิสเตียนำไปแขวนที่กำแพงเมืองเบธชาน ในที่สุดเหล่าผู้ชายชาวเมืองยาเบชกิเลอาดก็ไปช่วยกู้พระศพของซาอูลและเหล่าพระราชโอรสคืนมาได้ ชาวเมืองยาเบซกิเลอาดถวายพระเพลิงพระศพและฝังพระอัฐิของทุกพระองค์
ประวัติศาสตร์.
วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของชัลลูมไว้ที่ 745 ปีก่อนคริสตกาล ฮุกเกอร์ (Hooker) ระบุเป็น 747 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็น 752 ปีก่อนคริสตกาล
ยาเบช

ยาเบช  เป็นบิดาของชัลลูมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอิสราเอลตามที่บรรยายในคัมภีร์ฮีบรู
ยาเบชถูกกล่าวถึงในหนังสือพงศ์กษัตริย์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:10, 2 พงศ์กษัตริย์ 15:13-14) อย่างไรก็ตาม ความนี้อาจเป็นการกล่าวถึงชื่อสถานที่ คือระบุว่าชัลลูมเป็น "บุตร" ของเมืองชื่อยาเบช ในทัศนะนี้ ชัลลูมอาจมีถิ่นกำเนิดจากยาเบชกิเลอาด 
ชื่อ "ยาเบช" มีความหมายว่า "แห้ง" ในภาษาฮีบรู
เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์

เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์  คืออากาศยานที่ถูกออกแบบหรือติดตั้งระบบเฉพาะทางสงครามอิเล็กทรอนิกส์ เป้าประสงค์เพื่อควบคุมและใช้ประโยชน์จากสภาพแวดล้อมทางอิเล็กทรอนิกส์ของสนามรบ ทั้งในมิติการป้องกันและการโจมตี เครื่องบินประเภทนี้สามารถข่มหรือตัดรอนขีดความสามารถของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของฝ่ายตรงข้าม เช่น ระบบเรดาร์ ระบบสื่อสาร และระบบควบคุมบังคับบัญชา ขณะเดียวกันก็ช่วยป้องกันการถูกตรวจจับและการโจมตีจากข้าศึก 
คุณสมบัติหลักของเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ ได้แก่ การติดตั้งอุปกรณ์รับส่งสัญญาณความถี่กว้าง ระบบก่อกวนสัญญาณ (jamming) การแพร่สัญญาณลวง (decoy) และระบบรวมรวบข่าวกรองอิเล็กทรอนิกส์ (ELINT/SIGINT) เพื่อค้นหา วิเคราะห์ และติดตามสัญญาณของฝ่ายตรงข้าม เครื่องบินบางรุ่นสามารถปฏิบัติการก่อกวนสัญญาณจากระยะห่างที่ปลอดภัย (stand-off jamming) หรือบินร่วมกับฝูงบินโจมตีเพื่ออำนวยความปลอดภัยทางอิเล็กทรอนิกส์ (escort jamming)
เครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์สมัยใหม่มีขีดความสามารถที่ก้าวหน้า เช่น การก่อกวนด้วยการจำความถี่วิทยุดิจิทัล (DRFM jamming) ซึ่งจำลักษณะสัญญาณเรดาร์ข้าศึกแล้วส่งกลับในรูปแบบที่บิดเบือน ทำให้ระบบเรดาร์ข้าศึกสับสนและประเมินวินิจฉัยเป้าหมายผิดพลาด นอกจากนี้ยังสามารถดำเนินการโจมตีเครือข่าย (network attack) เพื่อเจาะหรือรบกวนระบบสื่อสารดิจิทัลและระบบควบคุมของข้าศึก เป็นการผสมผสานมิติไซเบอร์เข้ากับอิเล็กทรอนิกส์เพื่อสร้างความได้เปรียบเชิงยุทธศาสตร์
รายชื่อเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์.
ตัวอย่างเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทรา

สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทรา หรือรู้จักในชื่อ ขนส่งใหม่ เป็นสถานีรถโดยสารประจำทางระหว่างจังหวัดหลักของจังหวัดฉะเชิงเทรา ดูแลโดยเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา เดินรถโดย บริษัท ขนส่ง จำกัด ตั้งอยู่ที่ 222 ถนนสิริโสธร ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา 
ประวัติ.
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทรา ไม่ปรากฏปีที่ก่อตั้งขึ้นมาครั้งแรก แต่เดิมช่วงก่อนปี พ.ศ. 2513 ตั้งอยู่บริเวณถนนพานิช ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อความสะดวกในการเดินทางเนื่องจากอยู่ใกล้เคียงกับท่าเรือเมล์แดง โดยมีสายรถโดยสารในเส้นทางฉะเชิงเทรา – เอกมัย และ ฉะเชิงเทรา – มีนบุรี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 หน่วยงานในสังกัดของกรมการขนส่งทางบก ได้เช่าพื้นที่ของสำนักงานพระคลังข้างที่ (สำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์) ในบริเวณของตลาดทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ถนนชุมพล ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อตั้งที่ทำการของสถานีจนส่งผู้โดยสาร และใช้งานเป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทรา
ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทราได้ย้ายมายังที่ตั้งในปัจจุบัน ซึ่งตั้งอยู่ที่ดินโฉนดเลขที่ 7527 เลขที่ 222 ถนนสิริโสธร ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา มีเนื้อที่ประมาณ 5 ไร่ ตัวอาคารสถานีสามารถรองรับรถโดยสารประจำทางได้ทั้งหมด 17 ชานชลา และอยู่ในความดูแลของกระทรวงคมนาคม
จากนั้นสถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทรา ได้ถูกถ่ายโอนมาอยู่ในความดูแลของเทศบาลเมืองฉะเชิงเทรา เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2548 โดยมีการสำรวจสภาพอาคารเดิมที่ได้รับมอบจากรมขนส่งทางบกในปี พ.ศ. 2556 และเริ่มดำเนินการปรับปรุงในปี พ.ศ. 2559 รวมถึงการบำรุงดูแลรักษาอาคารสถานที่และสิ่งอำนวยความสะดวกทั้งหมดจนแล้วเสร็จทุกส่วนในปี พ.ศ. 2563
ที่ตั้ง.
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่ที่ 222 ถนนสิริโสธร ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา ใกล้เคียงกับระบบขนส่งมวลชนข้างเคียง ได้แก่
พื้นที่ใกล้เคียง.
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทรา ตั้งอยู่ใกล้เคียงกับตลาดสดขนส่ง, บิ๊กซี ฉะเชิงเทรา, เมเจอร์ ซีนีเพล็กซ์ ฉะเชิงเทรา, โรงพยาบาลเกษมราษฎร์ ฉะเชิงเทรา, โรงพยาบาลโฮม ฉะเชิงเทรา
แผนผัง.
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทรา มีพื้นที่รวม 5 ไร่ แบ่งพื้นที่ออกเป็น 3 ส่วนหลัก คือ อาคารสถานี, ชานชาลาหลัก และชานชาลารอง
อาคารสถานี.
อาคารสถานี เป็นอาคารที่มีระบบปรับอากาศ ประกอบไปด้วย ส่วนของเคาท์เตอร์จำหน่ายตั๋วโดยสาร จำนวน 17 ตู้ ที่แสดงบริษัท และเส้นทางชัดเจน ส่วนประชาสัมพันธ์ รับเรื่องราวร้องทุกข์ และพื้นที่พักรอ
ชานชาลาหลัก.
ชานชาลาหลัก เป็นพื้นที่เปิดมีหลังคาที่เชื่อมต่อกับอาคารสถานี ประกอบด้วยชานชาลา 2 ฝั่งรวม 16 ชานชาลา พร้อมด้วยพื้นที่พักรอตรงกลาง เป็นท่ารถระหว่างจังหวัดเป็นหลัก
ชานชาลารอง.
ชานชาลารอง เป็นพื้นที่ส่วนถัดออกไปจากชานชาลาหลักออกไปทางปีกทั้ง 2 ข้าง เป็นโครงสร้างมีหลังคา มีพื้นที่พักรอ ซึ่งชานชาลามีไว้รองรับท่ารถภายในจังหวัด และรถโดยสารระหว่างภูมิภาค
เส้นทางเดินรถ.
ต้นทางและปลายทาง.
เส้นทางเดินรถของรถโดยสาร ที่มีต้นทางและปลายทางที่สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทรา แบ่งออกเป็น 4 หมวดตามการจำแนกของกรมการขนส่งทางบก สามารถตรวจสอบเส้นทางเพิ่มเติมได้ที่เว็บไซต์ของ บริษัท ขนส่ง จำกัด (บขส.) และบริษัทที่ได้สัมปทานเดินรถร่วมบริการในแต่ละพื้นที่
จุดจอดรถโดยสาร.
เส้นทางเดินรถของรถโดยสาร ที่มีจุดจอดรับส่งผู้โดยสารที่สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดฉะเชิงเทรา
หน่วยรักษาชาติทางอากาศ

หน่วยรักษาชาติทางอากาศ  เป็นกองกำลังสำรองทางทหารในสังกัดกองทัพอากาศสหรัฐ รวมทั้งเป็นกองทหารอากาศของแต่ละมลรัฐ เขตโคลัมเบีย เครือจักรภพเปอร์โตริโก และดินแดนต่าง ๆ ได้แก่ กวม และหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐ โดยหน่วยนี้ร่วมกับหน่วยรักษาชาติทางบกของแต่ละมลรัฐหรือดินแดน ประกอบขึ้นเป็นหน่วยรักษาชาติของแต่ละภูมิภาคตามที่กำหนด
เมื่อหน่วยรักษาชาติทางอากาศปฏิบัติภายใต้อำนาจของผู้ว่าการรัฐ หน่วยเหล่านั้นจะปฏิบัติหน้าที่ในฐานะกองทหารอาสา (militia) อย่างไรก็ตาม หากประธานาธิบดีสหรัฐมีคำสั่งให้เข้าสู่การบังคับบัญชาของส่วนกลาง หน่วยรักษาชาติทางอากาศจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพอากาศสหรัฐในฐานะกองประจำการ
หน่วยนี้อยู่ภายใต้การบริหารร่วมกันของมลรัฐและกรมรักษาชาติซึ่งเป็นหน่วยงานร่วมระหว่างกองทัพบกและกองทัพอากาศที่ทำหน้าที่กำกับดูแลหน่วยรักษาชาติของสหรัฐ 
ยุทโธปกรณ์.
หน่วยรักษาชาติทางอากาศใช้ยุทโธปกรณ์หลักเดียวกันกับกองทัพอากาศสหรัฐ โดยมีทั้งเครื่องบินขับไล่ เครื่องบินโจมตี เครื่องบินลำเลียง เครื่องบินเติมเชื้อเพลิง และอากาศยานเฉพาะภารกิจ การจัดหาและปรับปรุงยุทโธปกรณ์ของหน่วยรักษาชาติมักสอดคล้องกับนโยบายของกองทัพอากาศ แต่บางส่วนจะถูกส่งต่อจากกองทัพอากาศมาให้หน่วยรักษาชาติทางอากาศเพื่อคงความพร้อมรบและลดค่าใช้จ่าย อากาศยานรบในสังกัดหน่วยรักษาชาติทางอากาศ ตัวอย่างเช่น
L3แฮร์ริส EA-37B คอมพาสคอล

L3แฮร์ริส EA-37B คอมพาสคอล (L3Harris EA-37B Compass Call) เป็นเครื่องบินสงครามอิเล็กทรอนิกส์ที่พัฒนาโดยใช้เครื่องบินพลเรือน Gulfstream G550 เป็นเพื้นฐาน และเริ่มเข้าประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐ โดยลำแรกส่งมอบเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 2024 เพื่อใช้ในการฝึกกำลังพล เครื่องบินรุ่นนี้จะเข้ามาทดแทน EC-130H คอมพาสคอล
ภารกิจหลักของ EA-37B คือการก่อกวนการสื่อสาร การควบคุมและบังคับบัญชา เรดาร์ และระบบนำร่องของฝ่ายตรงข้าม เพื่อสร้างผลกระทบอย่างรุนแรงต่อความสามารถในการประสานงานของศัตรู ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภารกิจ Counter-C5ISRT ซึ่งได้แก่ การต่อต้านระบบบังคับบัญชา การสื่อสาร คอมพิวเตอร์ ไซเบอร์ ข่าวกรอง การเฝ้าตรวจ และการลาดตระเวนของฝ่ายตรงข้าม อีกทั้งยังสามารถเข้าร่วมในการปฏิบัติการ การข่มการป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึก (SEAD) โดยการทำลายความสามารถของข้าศึกในการประสานงานระบบเซ็นเซอร์และใช้แบตเตอรี่อาวุธที่คุกคามต่ออากาศยานฝ่ายมิตร
ดักลาส A-26 อินเวเดอร์

ดักลาส A-26 อินเวเดอร์ (Douglas A-26 Invader) (เดิมถูกกำหนดรหัสแบบ B-26 จนถึงปี 1965) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดเบาและโจมตีภาคพื้นดินแบบสองเครื่องยนต์ของสหรัฐ ผลิตโดยบริษัท Douglas Aircraft ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และยังคงถูกนำไปใช้งานในหลายความขัดแย้งสำคัญช่วงสงครามเย็น เครื่องบินจำนวนหนึ่งที่กองทัพอากาศสหรัฐปรับปรุงอย่างมากยังคงปฏิบัติการในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จนถึงปี 1969 จุดเด่นของเครื่องรุ่นนี้คือมีความเร็วสูง สามารถบรรทุกระเบิดได้มาก และสามารถติดตั้งปืนกลหลากหลายแบบเพื่อทำให้มันกลายเป็นเครื่องบินโจมตีภาคพื้นดินที่ทรงอานุภาพ
การใช้งาน.
B-26 อินเวเดอร์เข้าสู่การรบครั้งแรกในปี 1944 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF) นำไปใช้ในยุทธบริเวณยุโรปและแปซิฟิก เครื่องรุ่นนี้ทำหน้าที่ทิ้งระเบิดทางยุทธวิธี สนับสนุนกองกำลังภาคพื้นดิน และโจมตีขบวนลำเลียงของข้าศึกด้วยความเร็วสูงและบรรทุกอาวุธได้มาก ทำให้ B-26 เป็นที่ยอมรับในความอเนกประสงค์ กองทัพสหรัฐจึงใช้ทั้งในภารกิจกลางวันและกลางคืนควบคู่กับเครื่องทิ้งระเบิดรุ่นอื่น
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง B-26 ซึ่งต่อมาถูกเปลี่ยนรหัสแบบเป็น A-26 ถูกนำไปใช้ในสงครามเกาหลีในภารกิจโจมตีภาคพื้นดินกลางคืน การก่อกวนเส้นทางลำเลียง และการโจมตีเป้าหมายเชิงยุทธวิธี เครื่องรุ่นนี้พิสูจน์แล้วว่ามีความทนทานและสามารถปฏิบัติการได้อย่างมีประสิทธิภาพในสภาพแวดล้อมที่รุนแรง ต่อมาในทศวรรษ 1960 มีการปรับปรุง A-26 ให้เป็นรุ่น B-26K เคานเตอร์-อินเวเดอร์ (B-26K Counter-Invader) สามารถติดตั้งปืนกลจำนวนมากและบรรทุกระเบิดหรือจรวดได้ ทำให้มีอำนาจการยิงสูงในการสนับสนุนภาคพื้น เพื่อนำมันมาใช้ในสงครามเวียดนาม กองทัพอากาศสหรัฐใช้ในการปราบปรามการก่อความไม่สงบ และโจมตีเป้าหมายตามเส้นทางโฮจิมินห์ รวมถึงการสนับสนุนกองกำลังฝ่ายเวียดนามใต้
สองทระนง

สองทระนง  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวโรแมนติก ย้อนยุค กำกับโดยจารึก สงวนพงษ์และกษมา นิสสัยพันธุ์ นำแสดงโดยจุติ จำเริญเกตุประทีปและพรชดา วราพชระ ออกอากาศทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 19.00 น. (เวลามาตรฐานไทย) ทางช่อง 7 HD ตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม ถึง 19 เมษายน พ.ศ. 2567
เรื่องย่อ.
ละครเรื่องนี้บอกเล่าเรื่องราวการสู้ชีวิตของ เล้ง (จุติ จำเริญเกตุประทีป) และ ไซ (กิจจำนง จำนงกิจ) สองพี่น้องชาวไทยเชื้อสายจีน
ห้องสุดท้ายหมายเลข 6

ห้องสุดท้ายหมายเลข 6  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสยองขวัญ ดรามา ผลิตโดยบริษัทเดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์และพอดีคำ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ นำแสดงโดยนพจิรา ฤกษ์ขจรนามกุล, นัตยา ทองเสนและเพชร โบราณินทร์ ออกอากาศทางช่องวัน 31 ทุกวันจันทร์และอังคาร ตั้งแต่วันที่ 20 กรกฎาคม ถึง 6 กันยายน พ.ศ. 2564
 ยมทูตที่จะมารับดวงวิญญาณของเบล
 เพื่อนกาย
 เพื่อนเพียงรัก
 ผู้เช่าอาศัยในแมนชั่น
 ผู้เช่าอาศัยในแมนชั่น
เมนาเฮม

เมนาเฮม (#เปลี่ยนทาง , "ผู้ปลอบโยน"; "Meniḫîmme" ["me-ni-ḫi-im-me"]; กรีก: Μεναέμ "Manaem" ในเซปตัวจินต์, Μεναέν "Manaen" ใน Aquila; ; พระนามเต็ม: , "เมนาเฮมบุตรกาดี") เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 16 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ พระองค์เป็นบุตรชายของกาดีและเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์กาดีหรือราชวงศ์เมนาเฮม
ในคัมภีร์ไบเบิล.
รัชสมัยของเมนาเฮมระยะเวลา 10 ปีถูกกล่าวถึงใน 2 พงศ์กษัตริย์ 15:14-22 เมื่อชัลลูมก่อกบฏและปลงพระชนม์เศคาริยาห์ในสะมาเรียและตั้งตนขึ้นครองราชย์ในอาณาจักรเหนือ เมนาเฮมผู้เป็นแม่ทัพในทัพของเศคาริยาห์เช่นเดียวกับชัลลูมปฏิเสธที่จะยอมรับชัลลูมผู้ชิงราชบัลลังก์ เมนาเฮมยกทัพจากเมืองทีรซาห์มายังสะมาเรียซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันตกประมาณ 6 ไมล์ แล้วปิดล้อมสะมาเรียไว้ เมนาเฮมยึดสะมาเรียได้และปลงพระชนม์ชัลลูมที่ครองราชย์ได้เพียง 1 เดือน (2 พงศ์กษัตริย์ 15:13) แล้วจึงตั้งตนเองขึ้นครองราชบัลลังก์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:14) โยเซพุสระบุว่าเมนาเฮมเป็นแม่ทัพของทัพอิสราเอล
เมนาเฮมทรงปราบปรามกบฏที่ทิฟสาห์อย่างโหดเหี้ยม พระองค์ทรงทำลายเมืองนั้นและสังหารชาวเมืองทั้งหมด ถึงขั้นผ่าท้องหญิงมีครรภ์ (2 พงศ์กษัตริย์ 15:16)
เปคาหิยาห์

เปคาหิยาห์ ("Pəqaḥyā"; "พระยาห์เวห์ทรงเปิดดวงตา") เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 17 ของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ และเป็นพระราชโอรสของเมนาเฮม เปคาหิยาห์เป็นกษัตริย์แห่งอิสราเอลลำดับที่ 2 และลำดับสุดท้ายจากราชวงศ์กาดี พระองค์ปกครองจากเมืองหลวงสะมาเรีย
เปคาหิยาห์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ในปีที่ 50 แห่งรัชสมัยของอุสซียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเปคาหิยาห์ไว้ที่ 738–736 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็น 742–740 ปีก่อนคริสตกาล
หนังสือพงศ์กษัตริย์ระบุว่าเปคาหิยาห์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ พระองค์ยังคงดำเนินวิถีตามแบบอย่างของเยโรโบอัมบุตรเนบัทซึ่งเรียกว่าเป็นบาปของเยโรโบอัม กล่าวคือพระองค์ทรงนับถือรูปวัวทองคำซึ่งเยโรโบอัมทรงสร้างที่เบธเอลและที่ดาน และยังคงส่งเสริมตำแหน่งปุโรหิตทุจริตซึ่งเยโรโบอัมก่อตั้งขึ้น
หลังเปคาหิยาห์ครองราชย์ได้ 2 ปี เปคาหิยาห์ถูกปลงพระชนม์ในป้อมของพระราชวังในสะมาเรียโดยเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ซึ่งเป็นแม่ทัพคนหนึ่งของพระองค์โดยความช่วยเหลือของคนกิเลอาด 50 คน เปคาห์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แทนที่เปคาหิยาห์
รายชื่อแป็นเช็นลามะ

นี่คือรายชื่อแป็นเช็นลามะแห่งทิเบต ปัจจุบันมี 10 คนที่ได้รับการรับรองว่าเป็นแป็นเช็นลามะกลับชาติมาเกิด แต่แป็นเช็นลามะคนที่ 11 กลับเป็นที่พิพาท
สังฆเภทในแป็นเช็นลามะที่ 11.
หลังแป็นเช็นลามะที่ 10 เสียชีวิต เรื่องผู้สืบทอดจึงกลายเป็นประเด็นพิพาทระหว่างทะไลลามะที่ 14 ผู้ลี้ภัย กับรัฐบาลจีน เหตุนี้ทำให้เกิดสังฆเภทระหว่างผู้ได้รับเลือก 2 รายที่แข่งขันกัน โดยทั้งคู่อ้างเป็นแป็นเช็นลามะที่ 11
รถพ่วง

รถพ่วง  คือยานพาหนะที่ไม่มีเครื่องยนต์แต่ถูกลากจูงโดยยานพาหนะที่มีเครื่องยนต์ โดยทั่วไปนิยมใช้สำหรับขนส่งสินค้าและวัสดุต่าง ๆ รถพ่วงมีสองประเภทหลัก ๆ คือ รถเต็มพ่วง (full trailer) และรถกึ่งพ่วง (semitrailer) รถเต็มพ่วง คือรถพ่วงที่น้ำหนักทั้งหมดถูกรองรับด้วยล้อของตัวพ่วงเอง โดยไม่มีการถ่ายเทน้ำหนักไปที่รถลาก ในทางตรงกันข้าม รถกึ่งพ่วง ถูกออกแบบมาให้น้ำหนักส่วนหนึ่งถูกรองรับด้วยล้อของตัวพ่วงเอง ขณะที่น้ำหนักส่วนที่เหลือจะถูกรับโดยรถลาก
บางครั้งรถเพื่อนันทนาการ รถบ้าน หรือบ้านเคลื่อนที่ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกในการอยู่อาศัยอย่างจำกัดซึ่งผู้คนสามารถใช้พักแรมหรือพักอาศัยได้นั้นก็ถูกเรียกว่ารถพ่วง ในอดีต ยานพาหนะหลายชนิดที่เป็นเช่นนี้ก็คือรถพ่วงที่ใช้ลากจูงได้
รถพ่วงถูกนำมาใช้เป็นเวลาหลายพันปี ก่อนจะมีการประดิษฐ์ยานยนต์ ก่อนจะมีการคิดค้นล้อ มนุษย์ยุคแรกได้นำแนวคิดของรถพ่วงมาใช้โดยใช้เลื่อนลากเพื่อขนส่งสิ่งของต่าง ๆ ขณะที่รถศึกสองล้อถือเป็นหนึ่งในรูปแบบรถกึ่งพ่วงที่เก่าแก่และเรียบง่ายที่สุด อเล็กซานเดอร์ วินสตัน ได้รับการยกย่องว่าประดิษฐ์รถกึ่งพ่วงสมัยใหม่ขึ้นในเมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ
เปคาห์

เปคาห์ (, "Peqaḥ"; "Paqaḫa" ["pa-qa-ḫa"]) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 18 และลำดับรองสุดท้ายของราชอาณาจักรอิสราเอลเหนือ เปคาห์เป็นแม่ทัพในทัพของกษัตริน์เปคาหิยาห์แห่งอิสราเอล เปคาห์ปลงพระชนม์เปคาหิยาห์เพื่อขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ เปคาห์เป็นบุตรชายของเรมาลิยาห์
เปคาห์ขึ้นขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ในปีที่ 52 และปีสุดท้ายในรัชสมัยของอุสซียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์
วิลเลียม เอฟ. ออลไบรท์ (William F. Albright) ระบุรัชสมัยของเปคาหิยาห์ไว้ที่ 737–732 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนเอ็ดวิน อาร์. ทีเลอ (Edwin R. Thiele) รวมถึงเอช. เจ. คุก (H. J. Cook) และคาร์ล เลเดอเรอร์ (Carl Lederer) เชื่อว่าเรคาห์สถาปนาตนเป็นกษัตริย์ในกิเลอาด ตั้งตนเป็นศัตรูของราชอาณาจักรอิสราเอลที่มีสะมาเรียเป็นเมืองหลวงในรัชสมัยของเมนาเฮมในเดือนนิสานของ 752 ปีก่อนคริสตกาล และขึ้นเป็นผู้ปกครองแต่เพียงพระองค์เดียวหลังการปลงพระชนม์เปคาหิยาห์พระราชโอรสของเมนาเฮมเมื่อ 740/739 ปีก่อนคริตกาล หลังจากนั้นเปคาห์สวรรคตเมื่อ 732/731 ปีก่อนคริสตกาล คำอธิบายนี้สอดคล้องกับหลักฐานจากบันทึกเหตุการณ์ของอัสซีเรียซึ่งเห็นพ้องว่าเมนาเฮมขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์เมื่อ 743 หรือ 742 ปีก่อนคริสตกาล และโฮเชยาเป็นกษัตริย์ตั้งแต่ 732 ปีก่อนคริสตกาล
เมื่อเปคาห์ทรงเป็นพันธมิตรกับเรซีนกษัตริย์ชาวอารัมเพื่อโจมตีอาหัสกษัตริย์แห่งยูดาห์ อาหัสทรงขอความช่วยเหลือจากทิกลัทปิเลเสอร์ที่ 3 กษัตริย์แห่งอัสซีเรีย ทิกลัทปิเลเสอร์ที่ 3 ทรงตกลง ยูดาห์จึงกลายมาเป็นรัฐบรรณาการของซีเรีย