pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มัสยิดซิวเลย์มานีเย

มัสยิดซิวเลย์มานีเย  เป็นมัสยิดหลวงของออตโตมันที่ตั้งอยู่ในอิสตันบูลในตุรกี เป็นมัสยิดที่ใหญ่เป็นที่สองของอิสตันบูลและเป็นสิ่งก่อสร้างที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดของเมืองสิ่งก่อสร้างหนึ่ง
มัสยิดซิวเลย์มานีเยสร้างตามพระบรมราชโองการของสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยมีมิมาร์ ซินานเป็นสถาปนิก เป็นสถาปัตยกรรมแบบอิสลาม ที่เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1550 และสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1557 
ซินานมีความเห็นว่าการออกแบบของมัสยิดเป็นสถาปัตยกรรมที่เป็นการถ่วงดุลยภาพกับของอะยาโซเฟียของไบแซนไทน์ที่มาเปลี่ยนเป็นมัสยิดในรัชสมัยของสุลต่านเมเหม็ดที่ 2 และเป็นลักษณะการก่อสร้างที่ใช้เป็นแบบอย่างในการก่อสร้างมัสยิดหลายแห่งในเมืองอิสตันบูลต่อมา ลักษณะสถาปัตยกรรมของซินานเป็นสถาปัตยกรรมที่มีความสมดุล และอาบด้วยแสงที่เป็นการตีความหมายที่มาจากรากฐานของสถาปัตยกรรมออตโตมันก่อนหน้านั้น และรวมทั้งอะยาโซเฟียเอง นักเขียนบางคนเสนอว่าอาจจะเป็นได้ว่าการติดต่อระหว่างอิตาลีและอิสตันบูลอาจจะมีส่วนในการมีอิทธิพลต่อความคิดของซินานในการสร้างความสมดุลของสิ่งก่อสร้างและการสร้างทรงที่มีเหตุผล (rational forms)
การออกแบบมัสยิดซิวเลย์มานีเยอาจจะเป็นการแสดงออกของสุลต่านสุลัยมานในการเป็นโซโลมอนองค์ที่สอง การก่อสร้างมัสยิดซิวเลย์มานีเยพาดพิงไปถึงโดมทองแห่งเยรุซาเล็มที่สร้างบนวัดโซโลมอนอะยาโซเฟียเสร็จว่าทรงมีความสามารถเกินกว่าโซโลมอน มัสยิดซิวเลย์มานีเยมีความเด่นสง่าที่แสดงความสำคัญของสุลต่านสุลัยมานในประวัติศาสตร์แต่มีขนาดเล็กกว่าอะยาโซเฟีย
ตริโปลิเตเนีย

ตริโปลิเตเนีย หรือ ตริโปลิตานา (Ṭarābulus) เป็นภูมิภาคในประวัติศาสตร์และอดีตจังหวัดของลิเบียที่ตั้งติดกับภูมิภาคไซเรไนกา (Cyrenaica) และภูมิภาคเฟซซัน (Fezzan) เขตปกครองนี้ยุบเลิกไปเมื่อต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 และถูกแทนที่ด้วยเขตปกครองที่มีขนาดย่อมกว่า ซึ่งก็มีการเปลี่ยนแปลงอีกหลายครั้งต่อมา ในระบบเดิมนั้น ตริโปลิเตเนียรวมตริโปลีเมืองหลวงของลิเบียและบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือไว้ด้วย แต่เขตการปกครองในปัจจุบันแตกต่างจากเดิมเป็นอันมาก ฉะนั้นคำว่า “ตริโปลิเตเนีย” จึงหมายถึงภูมิภาคในประวัติศาสตร์มากกว่าที่จะหมายถึงดินแดนในปัจจุบัน ในภาษาอาหรับคำเดียวกัน (طرابلس) หมายความได้ทั้งเมืองและภูมิภาค ถ้าใช้โดยไม่มีคำขยายก็จะหมายถึงเมืองเท่านั้น ถ้าจะใช้คำว่า “ตริโปลิเตเนีย” ในภาษาอาหรับ ก็ต้องใช้คำนำหน้าเช่น “รัฐ” “จังหวัด” หรือ “sha'biyah” ประกอบด้วย
โมเสส ฮามอน

โมเสส ฮามอน  (ราว ค.ศ. 1490 - (ค.ศ. 1567) โมเสส ฮามอนชาวยิวเกิดในสเปนเป็นบุตรของโจเซฟ ฮามอน โมเสสย้ายไปคอนสแตนติโนเปิลกับบิดาและในที่สุดก็ได้เป็นนายแพทย์ประจำพระองค์ของสุลต่านสุลัยมานมหาราช และได้ติดตามพระองค์ไปทุกสมรภูมิและกลายเป็นคนโปรดเพราะความรู้ความสามารถ
ฮามอนเป็นนักภาษาศาสตร์ผู้มีความสามารถในภาษาอาหรับ ภาษาตุรกี และภาษาเปอร์เซีย และเป็นผู้อุปถัมภ์การศึกษาเกี่ยวกับยิว ฮามอนมีงานเขียนในภาษาฮิบรูในคอนสแตนติโนเปิลในปี ค.ศ. 1515 และปี ค.ศ. 1516 และสร้างสถานศึกษาด้วยเงินทุนของตนเองในอิสตันบุล
ตูนิส

ตูนิส ("Tūnis") เป็นเมืองหลวงของประเทศตูนิเซียและเขตผู้ว่าราชการตูนิส ที่มีประชากร 1,200,000 คนในปี ค.ศ. 2008 และ 3,980,500 คนเมื่อรวมปริมณฑล ตูนิสเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในตูนิเซีย
ตูนิสตั้งอยู่ในอ่าวตูนิสบนฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และเมืองท่าลากูแล็ต (La Goulette) ตัวเมืองตั้งอยู่ที่ราบและเนินตามชายฝั่งทะเลรอบอ่าว ที่ศูนย์กลางของบริเวณใหม่ (ก่อนและหลังสมัยอาณานิคม) เป็นบริเวณเมดินา ถัดออกไปในบริเวณรอบตัวเมืองเป็นบริเวณปริมณฑลคาร์เทจ, ลามาร์ซา และซิดิบูซาอิด
บริเวณเมดินาเป็นบริเวณเมืองเก่าที่มีถนนแคบและทางเดินที่มีหลังคา เต็มไปด้วยกลิ่นและสี ร้านค้า และสินค้าต่าง ๆ ที่รวมทั้งผลิตภัณฑ์หนัง ไปจนถึงพลาสติก โลหะ และสินค้าหัตกรรมสำหรับนักท่องเที่ยว
โคโรนิ

โคโรนิ  เป็นเมืองในเมสซีนีอา (Messenia) ในประเทศกรีซ ที่ชาวเวนิสเรียกว่า “โคโรเน” และออตโตมัน โคโรนิตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรเพโลพอนนีสในอ่าวเมสซิเนีย (Gulf of Messinia) ทางตอนใต้ของกรีซราว 45 ทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาลามาตา ตัวเมืองตั้งอยู่บนเนินใต้ปราสาทแบบเวนิส มีเนื้อที่ 105.163 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 5,067 คน (สถติ ค.ศ. 2001)
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
โมเรีย

มอเรีย  เป็นชื่อเดิมของคาบสมุทรเพโลพอนนีสที่ตั้งอยู่ทางใต้ของประเทศกรีซที่ใช้ในยุคกลางและสมัยใหม่ตอนต้น และบางทีก็เป็นที่รู้จักกันว่าเป็นจังหวัดไบแซนไทน์ที่เรียกว่าอาณาจักรดิสปอเทตแห่งมอเรีย (Despotate of Morea) ที่มาของชื่อไม่เป็นที่ทราบแต่ได้รับการบันทึกครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 10 ในบันทึกพงศาวดารของจังหวัดไบแซนไทน์
ในกรีซปัจจุบันนิยมเชื่อกันว่ามาจากคำว่า “moria” ที่แปลว่า “มัลเบอร์รี” ซึ่งเป็นต้นไม้ที่พบในท้องถิ่นที่ใช้ในการเลี้ยงตัวไหม ซึ่งเพโลพอนนีสมีชื่อเสียง รูปทรงของคาบสมุทรเพโลพอนนีสเองก็มีลักษณะเหมือนใบมัลเบอร์รี แต่ก็มีผู้เชื่อว่ามาจากคำแฟรงก์แม้ว่าเขตการปกครองของแฟรงก์จะมิได้มีขึ้นจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 13
มัดเราะซะฮ์

มัดเราะซะฮ์  เป็นคำภาษาอาหรับใช้เรียกสถานศึกษา ไม่ว่าจะเป็นระบบใด ทั้งของศาสนาและของฆราวาส
มัดดารอซะฮ์แบ่งออกเป็น: 
มัดเราะซะฮ์ของออตโตมันนอกจากจะสอนหลักศาสนาแล้วก็ยังสอนการเขียน ไวยากรณ์ กวีนิพนธ์ ธรรมชาติวิทยา รัฐศาสตร์ และมารยาทในสังคมด้วย
การล้อมมอลตา (ค.ศ. 1565)

การล้อมมอลตา (ค.ศ. 1565)  เป็นการล้อมที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามออตโตมันในยุโรปและสงครามออตโตมัน-ฮับสบวร์กเมื่อจักรวรรดิออตโตมันรุกรานเข้าล้อมมอลตาที่เป็นที่ตั้งมั่นของอัศวินฮอสพิทาลเลอร์ ระหว่างวันที่ 18 พฤษภาคม จนถึงวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1565 ฝ่ายอัศวินฮอสพิทาลเลอร์เป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะ การล้อมครั้งนี้เป็นการต่อสู้อันดุเดือดและนองเลือดที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์ และเป็นยุทธการที่ยุโรปถือว่าเป็นยุทธการที่สำคัญที่สุดยุทธการหนึ่งของยุโรปที่วอลแตร์ถึงกับกล่าวว่า “ไม่มีสิ่งใดที่จะเป็นที่รู้จักกันมากเท่ากับการล้อมมอลตา” และเป็นยุทธการครั้งแรกที่ทำให้ยุโรปยุติความเชื่อในความคงกระพันของจักรวรรดิออตโตมัน และเป็นการเริ่มต้นของความมีอิทธิพลของสเปนในเมดิเตอเรเนียน สงครามครั้งนี้เป็นจุดสูงสุดของการแข่งขันทางอำนาจระหว่างพันธมิตรคริสเตียนและจักรวรรดิออตโตมันในการมีอำนาจในเมดิเตอเรเนียน การแข่งขันที่รวมทั้งการโจมตีมอลตาในปี ค.ศ. 1551 ก่อนหน้านั้นที่ฝ่ายออตโตมันทำลายกองเรือของฝ่ายพันธมิตรคริสเตียนอย่างย่อยยับในยุทธการดเจอร์บา (Battle of Djerba) ในปี ค.ศ. 1560
ฟูซูลิ

แมแฮมแมด บิน ซือเลย์มัน (อาเซอร์ไบจานคลาสสิก:) รู้จักกันในนามปากกาว่า ฟูซูลิ (ป. ค.ศ. 1494 – 1556) เป็นนักกวี นักเขียน และนักคิดชาวอาเซอร์ไบจาน จากเผ่าแบยอตของโอฆุซ
ถือเป็นหนึ่งในผู้มีส่วนร่วมคนสำคัญในด้านโคลงดิวานของวรรณคดีอาเซอร์ไบจาน ฟูซูลิแต่งกวีในสามภาษา: อาเซอร์ไบจาน ภาษาแม่ของตน, อาหรับ และเปอร์เซีย เขามีความรู้ในด้านวรรณกรรมทั้งภาษาตุรกีออตโตมันกับภาษาชะกะไต และความรู้ในด้านคณิตศาสตร์กับดาราศาสตร์
บาคี

บาคี (ค.ศ. 1526 - 1600) บาคีเป็นนามแฝงของกวีคนสำคัญชาวตุรกีที่มีนามจริงว่า มะฮ์มูด อับดุลบากี  บาคีถือกันว่าเป็นกวีคนสำคัญของกวีนิพนธ์ออตโตมันผู้ได้รับสมญานามว่า “สุลต่านแห่งกวี” 
บาคีมาจากครอบครัวที่ยากจนในอิสตันบุลผู้เป็นบุตรของผู้ประกาศเรียกชาวมุสลิมทำพิธีละหมาดในสุเหร่าอยู่ที่มัสยิดฟาติย์ (Fatih Mosque) ครอบครัวตั้งใจจะฝึกให้บาคีเป็นช่างทำอานม้าแต่บาคีมักจะหนีไปเรียนหนังสืออยู่ในมาดราซาห์หรือโรงเรียนอิสลาม ในที่สุดก็ได้รับอนุญาตให้เข้าเรียนหนังสืออย่างเป็นทางการ บาคีเรียนเก่งและมักจะหาโอกาสเข้าฟังคำบรรยายของนักปาฐกคนสำคัญๆ ของยุคนั้น ขณะที่ร่ำเรียนอยู่บาคีก็เริ่มแสดงความสามารถในการเขียนกวีนิพนธ์โดยเฉพาะจากการช่วยเหลือของกวีซาตี  เมื่อจบการศึกษาแล้วก็ไปทำงานเป็นครูอยู่ระยะหนึ่งแต่ต่อมาชื่อเสียงที่ได้รับก็เริ่มแพร่ขยายกว้างขึ้นและทำให้รับรับตำแหน่งต่างๆ โดยทั่วไปในฐานะ "Qadi"  หรือผู้พิพากษาของอิสลาม ในระบบราชการของออตโตมัน บาคีเสียชีวิตในอิสตันบุลในปี ค.ศ. 1600
บาคีมักจะมีความใกล้ชิดและความสัมพันธ์อันดีกับราชสำนักของจักรวรรดิออตโตมันโดยเฉพาะในรัชสมัยของสุลต่านสุลัยมาน และต่อมาในรัชสมัยของสุลต่านองค์ต่อมาสุลต่านเซลิมที่ 2 และ สุลต่านมูรัดที่ 2
งาน.
บาคีมีชีวิตอยู่ในระหว่างจุดสูงสุดของจักรวรรดิออตโตมันซึ่งมีอิทธิพลต่องานที่เขียนเป็นอันมาก ความรัก ความยินดีในการมีชีวิต และธรรมชาติเป็นหัวข้อหลักของงานเขียนของบาคี แต่งานเขียนไม่แสดงว่ามีอิทธิพลจากลัทธิซูฟี (Sufism) เท่าใดนัก ซึ่งต่างจากกวีในยุคเดียวกัน แต่ความคิดเกี่ยวกับความรักที่แสดงในงานเขียนของบาคีก็มิได้แยกอย่างสิ้นเชิงจากความคิดในหัวข้อนี้ของลัทธิซูฟี
งานเขียนของบาคีมีเพียงจำนวนไม่กี่ชิ้น งานชิ้นสำคัญที่สุดคืองานชื่อ "บทไว้อาลัยแก่ข่านสุลัยมาน" (مرشيه ﺣﻀﺮت سليمان خان) ซึ่งเป็นงานเขียนไว้อาลัยชิ้นที่สำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของวรรณกรรมตุรกี
มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์

มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ปะทะ ไดช็อกเกอร์ (; โรมาจิ: "Gekijōban Kamen Raidā Dikeido: Ōru Raidā tai Daishokkā") เป็นภาพยนตร์จากมาสค์ไรเดอร์ดีเคดออกฉายเมือวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ควบกับ ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์ ภาคจอเงิน ศึกสงครามที่สำคัญ
แสดงโดย อาราอิ โมเอะ (荒井 萌)
;มหาสังฆราช บีชูม(大神官ビシュム)
แสดงโดย โออุระ ริวอิจิ (大浦 龍宇一)
เน็ตมูวี่.
ออลไรเดอร์ ซูเปอร์สปินออฟ.
เน็ตมูวี่ มาสค์ไรเดอร์ดีเคด ออลไรเดอร์ ซูเปอร์สปินออฟ (; โรมาจิ: "Nettoban Kamen Raidā Dikeido: Ōru Raidā Sūpā Supin'ofu") เป็นภาพยนตร์ที่ฉายทางระบบอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์มือถือในประเทศญี่ปุ่นโดยเป็นก่อนช่วงหนังที่ออกฉายในวันที่ 8 สิงหาคม เนื้อหาของในแต่ละตอนนั้นมีเนื้อหาที่ตลกผสมรายการเกมส์โชว์ด้วยกันและเกี่ยวกับความรู้เรื่องไรเดอร์โดยตัวละครที่ปรากฏในเรื่องคือ สึคาสะ, นัตสึมิ, ยูสุเกะ และไดคิ ส่วนพิธีกรคือ นารุทาคิและคุณ ซุซุมูระ เคนอิจิ โดยเน็ตมูวี่นั้นเริ่มฉายและดาวน์โหลดทางระบบอินเทอร์เน็ตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 2009
ไทม์ไครซิส 4

ไทม์ไครซิส 4  เป็นเกมจำลองรูปแบบการยิงปืน ภาคสี่ของซีรีส์"ไทม์ไครซิส" ซึ่งผลิตโดยบริษัทนัมโค จากประเทศญี่ปุ่น สามารถเล่นได้สองคนพร้อมกันและมีระบบเลือกได้หลายมุมมอง อาวุธหลักที่ใช้ในเกมได้แก่ ปืนพก (pistol), ปืนลูกซอง (shotgun), ปืนกล (machine gun) และเครื่องยิงลูกระเบิด (grenade launcher)
เรื่องย่อ.
เหตุการณ์ทั้งหมดได้เริ่มขึ้นที่แคลิฟอร์เนีย เมื่อเจ้าหน้าที่ข่าวกรองทั้งจากกองทัพสหรัฐอเมริการวมถึงทีม V.S.S.E. ได้รับทราบถึงอาวุธลับสุดยอดที่ถูกผู้ก่อการร้ายทำการลักลอบขนส่ง
วิลเลี่ยม รัชจึงรับหน้าที่ลอบเข้าไปรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติมให้ และได้พบกับอาวุธชีวภาพที่มีลักษณะเหมือนกับแมลง (ซึ่งมีโค้ดเนมว่า เทอเรอร์ไบต์) ภายหลังจากการได้รับการรายงานโดย อลิซาเบธ คอนเวย์ เกี่ยวกับข้อมูลที่รั่วออกมาจากสนามบิน รัชจึงเร่งมุ่งหน้าไปยังสนามบินเพื่อช่วยเหลือตัวแทนจาก V.S.S.E. ซึ่งได้แก่ จอร์จิโอ บรูโน และอีวาน เบอร์นาด ทั้งสามได้เดินทางต่อไปเพื่อกำจัดผู้ก่อการร้าย ภายหลังจากที่เอาชนะเหล่าศัตรูทั้งหมดแล้ว พวกเข้าก็ได้พบกับสร้อยติดป้ายชื่อเหล็กคล้องคอของทหารบนร่างของศัตรู และเพิ่งรู้ว่าศัตรูรายนี้ก็เป็นทหารเช่นเดียวกับรัช
การตอบรับ.
เกมดังกล่าวได้รับการวิจารณ์ที่หลากหลาย ด้วยคะแนนเกมแรงกิงส์เฉลี่ย 60.70 เปอร์เซ็นต์ และเว็บไซต์เมทาคริติกให้คะแนน 60 เต็ม 100 ส่วนเว็บไซต์เกมสปอตให้เกม 5.5 เต็ม 10 ขณะที่เจฟ เฮย์เนส แห่งไอจีเอ็นได้ให้ 8 เต็ม 10 โดยสรุปว่า "เกมที่สนุกสำหรับแฟนเกมยิงที่ต้องการระเบิดด้วยเพลย์สเตชัน 3 ของพวกเขา" แม้กระนั้น แมตต์ มิลเลอร์ จากนิตยสาร"เกมอินฟอร์เมอร์" มีการวิจารณ์เกี่ยวกับเกมมากกว่า โดยให้คะแนน 4.25 เต็ม 10 โดยวิพากษ์วิจารณ์โหมดเกมยิงมุมมองบุคคลที่หนึ่งนี้ว่า "เค้าโครงเรื่องน่าหัวเราะ" รวมทั้งการยิง นิตยสาร"เกมโปร" จัดให้"ไทม์ไครซิส 4" ได้คะแนนเชิงบวกที่ 4 เต็ม 5 โดยบอกว่าเกมเล่นเหมือนอาร์เคด แต่การเล่นซ้ำเป็นปัญหา รวมถึงรายการ"เอกซ์-เพลย์" ให้คะแนนเกม 4 เต็ม 5 เช่นเดียวกัน
อาร์ท แบลคคี

อาร์เทอร์ แบลคคี (11 ตุลาคม ค.ศ. 1919 - 16 ตุลาคม ค.ศ. 1990) มือกลอง และหัวหน้าวงดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีบีบ็อพสมัยใหม่ ที่พัฒนาแนวการเล่นจังหวะกลองไปเป็นฮาร์ดบ็อพ และมีอิทธิพลต่อวงการแจ๊สสายหลัก 
แบลคคีเป็นหัวหน้าวงดนตรีแปดคน "เดอะ แจ๊ส เมสเซนเจอร์" ต่อเนื่องนานกว่า 30 ปี และผลักดันให้สมาชิกวงรุ่นหลังหลายคนมีชื่อเสียงในแนวหน้าในแวดวงดนตรีแจ๊ส เช่น คีท จาร์เรต วินตัน มาร์แชลลิส
ในวัย 30 ปี แบลคคีใช้เวลาหลายปีเดินทางในทวีปอาฟริกาเพื่อศึกษาวิถีชีวิตแบบมุสลิม เขาได้เปลี่ยนไปนับถือศาสนาอิสลาม และเปลี่ยนชื่อเป็น "อับดุลละห์ บิน บูฮานา"
อาร์เทอร์ แบลคคี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1990 ที่มหานครนิวยอร์ก ด้วยโรคมะเร็งปอด ด้วยวัย 90 ปี
พิธีพระราชทานกระบี่

พิธีพระราชทานกระบี่ เป็นพิธีที่พระมหากษัตริย์ผู้ทรงดำรงตำแหน่งจอมทัพไทย พระราชทานกระบี่แก่ว่าที่ร้อยตรี ว่าที่เรือตรี ว่าที่เรืออากาศตรี และว่าที่ร้อยตำรวจตรี ผู้สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า วิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า โรงเรียนนายเรือ โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช สถาบันการศึกษาทางทหารต่างประเทศ และโรงเรียนนายร้อยตำรวจ ตามลำดับ อันหมายถึงการสำเร็จการศึกษาโดยสมบูรณ์ของเหล่าทหาร-ตำรวจ พร้อมที่จะปฏิบัติหน้าที่เพื่อปกป้องประเทศชาติต่อไป
พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เสด็จพระราชดำเนินพระราชทานกระบี่ด้วยพระองค์เองทุกปีจนถึง พ.ศ. 2552 โดยวันพระราชทานนั้น สำนักพระราชวังจะแจ้งให้ทราบเป็นรายปี ดังนั้น ช่วงเวลาการพระราชทานจึงไม่แน่นอนเหมือนกับพิธีพระราชทานปริญญาบัตร โดยพิธีพระราชทานกระบี่ จะกระทำที่ อาคารใหม่ สวนอัมพร พระราชวังดุสิต แต่หากเสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐานไปประทับ ณ วังไกลกังวล อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จะกระทำพิธีพิธีที่ศาลาราชประชาสมาคม
ในปี พ.ศ. 2554 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทำพิธี ณ ห้องประชุมสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ชั้น 14 อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช โดยผู้แทนนักเรียนนายร้อย นักเรียนนายเรือ นักเรียนนายเรืออากาศ และนักเรียนนายร้อยตำรวจ เหล่าละ 2 นาย รวม 8 นาย เข้ารับพระราชทานกระบี่จากพระหัตถ์ ส่วนผู้เข้าร่วมพิธีที่สำเร็จการศึกษานายอื่นนั้น กระทำพิธี ณ สถานที่ซึ่งแต่ละเหล่าได้เตรียมไว้ ได้แก่ หอประชุมโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า หอประชุมโรงเรียนนายเรือ หอประชุมรณนภากาศ โรงเรียนนายเรืออากาศนวมินทกษัตริยาธิราช และหอประชุมชุณหะวัณ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ นับเป็นครั้งแรกที่พิธีพระราชทานกระบี่ไม่ได้กระทำ ณ เขตพระราชฐาน และครั้งแรกที่มีการกระทำพร้อมกันทั้งสี่เหล่า
ตั้งแต่ พ.ศ. 2555 พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระราชวงศ์เสด็จแทนพระองค์ โดยใช้ชื่อพิธีการ พิธีพระราชทานกระบี่และปริญญาบัตร มีผู้แทนพระองค์ ดังนี้
หลังจากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรเสด็จสวรรคต พิธีพระราชทานกระบี่และปริญญาบัตรได้ว่างเว้นไประยะหนึ่ง จนถึงปี พ.ศ. 2562 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานกระบี่และปริญญาบัตรด้วยพระองค์เองอีกครั้ง โดยพิธีพระราชทานกระบี่และปริญญาบัตรแก่นักเรียนนายร้อย นักเรียนนายเรือ นักเรียนนายเรืออากาศ และนักเรียนแพทย์ทหารในส่วนนายทหารสัญญาบัตรชาย จากวิทยาลัยแพทยศาสตร์พระมงกุฎเกล้า จะกระทำพิธี ณ ศาสาดุสิดาลัย สวนจิตรลดา พระราชวังดุสิต(ตั้งแต่ พ.ศ.2562) ส่วนพิธีพระราชทานกระบี่และปริญญาบัตรแก่นักเรียนนายร้อยตำรวจ จะกระทำพิธี ณ หอประชุมชุณหะวัณ โรงเรียนนายร้อยตำรวจ
โพคารี่สเวท

โพคารี่สเวท (; โรมาจิ: "Pokari Suetto") เป็นเครื่องดื่มที่เป็นที่นิยมของญี่ปุ่น และเป็นเครื่องดื่มเกลือแร่ผลิตโดย ขายครั้งแรกในปี 1980 เป็นที่รู้จักเกือบทั้งเอเชียและตะวันออกกลาง อีกทั้งยังมีขายที่เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย และเม็กซิโก 
โพคารี่สเวทเป็นเครื่องดื่มที่รสชาติเบาละมุน ไม่มีความซ่าจากคาร์บอน และได้โฆษณาว่าเป็น "เป็นไอออน ดริ๊งก์" "น้ำดื่มให้ความสดชื่น" และ "เป็นสิ่งที่ร่างกายต้องการ" โดยเครื่องดื่มนี้มีรสเกรปฟรูตบาง ๆ ตามด้วยกลิ่นที่ค้างในลำคอ และมีขายในรูปแบบของเหลวในกระป๋องอะลูมิเนียม ขวดพลาสติก และในรูปแบบผง
ประวัติ.
โพคารี่สเวท วางขายครั้งแรกในปีค.ศ. 1980 ที่ประเทศญี่ปุ่นโดยพนักงานของบริษัทโอตสึกะเภสัชกรรมจำกัด ที่ชื่อโรคุโระ ฮาริมา ที่ได้ไอเดียมาจากการสังเกตแพทย์ที่ให้สารอาหารผ่านหลอดเลือดดำเพื่อเพิ่มน้ำให้แก่ร่างกาย โดยฮาริมาได้ไปโรงพยาบาลหลังอาเจียนในขณะที่กำลังไปทำธุระกิจที่เม็กซิโก และเริ่มสงสัยว่าการดื่มจะสามารถให้ทั้งน้ำและสารอาหารที่เขาต้องใช้ในการพักฟื้นได้หรือไม่
ด้วยความกังวลต่อพื้นที่ของเกเตอเรดในตลาดสหรัฐฯ โพคารี่สเวทจึงให้ความสนใจตลาดเอเชียและตะวันออกกลางเป็นหลัก ในปี 1982 เครื่องดื่มนี้ได้เดินทางข้ามมหาสมุทรเป็นครั้งแรกไปที่ฮ่องกง และไต้หวัน ในปีต่อมาได้ไปที่สิงคโปร์ บาห์เรน โอมาน และซาอุดิอาระเบีย ในกลางปี 1990 โพคารี่สเวทได้กลายเป็นเครื่องดื่มไม่มีแอลกอฮอล์ชนิดแรกในประเทศญี่ปุ่นที่มีมูลค่าในการส่งออกมากกว่า 1 พันล้านเหรียญสหรัฐฯ
ชื่อ.
เหล่าผู้ผลิตได้ตั้งชื่อผลิตภัณฑ์ "โพคารี่สเวท" โดยจุดประสงค์แรกเริ่มเป็นการโฆษณาสินค้าด้วยการเป็นเครื่องดื่มเกลือแร่ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งรวมมาจากแนวคิดเรื่องการสูญเสียสารอาหารและเกลือแร่พร้อมกับการขับเหงื่อที่ตั้งใจให้แก่ผู้ดื่ม โดยส่วนต้นของชื่อ "โพคารี่" ให้ความรู้สึกสดชื่น เว็บไซต์ของผู้ผลิตเคยกล่าวว่า "'โพคารี่' เป็นชื่อที่มีความแตกต่างที่เล็กน้อย เสียงที่สดใส แต่ไม่มีความหมายที่ชัดเจน"
การตลาด.
โพคารี่สเวทใช้สีฟ้าขาวคงเดิมตั้งแต่การเปิดตัวเมื่อปี 1980 โดยเริ่มแรกได้ทำการวางขายในลักษณะกระป๋องขนาด 245 มิลลิลิตร ต่อมาได้ขายในลักษณะขวดเป็นหลักตั้งแต่ปี 1990 
ต่อมา บริษัทโอตสึกะได้เริ่มโครงการโฆษณาโดยมีเป้าหมายที่ประเทศอินโดนีเซียหลังจากช่วงการระบาดของโรคไข้เด็งกีในปี 2010 โดยโฆษณาว่าเป็นเครื่องดื่มที่ช่วยป้องกันการขาดน้ำ ซึ่งเป็นอาการที่พบโดยทั่วไปของโรคนี้
ในวันที่ 15 พฤษภาคม 2014 โพคารี่สเวทได้เริ่มโครงการที่จะส่ง "Lunar Dream Capsule" ไปดวงจันทร์ ซึ่งกระสวยจะมีรูปทรงเดียวกันกระป๋องโพคารี่สเวทที่เต็มไปด้วยผงโพคารี่สเวท เมื่อไปถึงดวงจันทร์แล้ว โพคารี่สเวทจะเป็นผลิตภัณฑ์ทางการค้าชิ้นแรกที่โฆษณาบนดวงจันทร์ แรกเริ่มมีกำหนดปล่อยไปกับจรวด SpaceX Falcon 9 ในเดือนตุลาคม 2015 
บริษัทยังทำการโฆษณาอย่างกว้างขวางผ่านอนิเมะ ผู้อำนวยการฝ่ายเทคนิคของอนิเมชั่น"หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ"ช่วยสร้างการโฆษณาแนวอนิเมะในปี 2019 โพคารี่สเวทได้ปล่อยตอนพิเศษของ"เซลล์ขยันพันธุ์เดือด" ในปี 2021 เพื่อเปรียบเทียบการดื่มเครื่องดื่มนี้เป็นวิธีการป้องกันโรคลมเหตุร้อน
โมฮัมมัด นูร์ฮูดา

โมฮัมหมัด นูร์ฮูดา (Mohammad Nurhuda) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2508 สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 27 (น็อค 5) เสมอ 5 แพ้ 8 
ประวัติ.
นูร์ฮูดาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 27 มกราคม พ.ศ. 2528 ชนะคะแนน อาร์โบนิก จากนั้น ชกชนะรวดมาตลอดรวมทั้งชนะคะแนน ชะเลา เมืองสุรินทร์ที่อินโดนีเซียด้วย นูร์ฮูดาได้ครองแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2528 โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนน เอ็ดเวิร์ด อาไป ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทกับ กัง กียุลสองครั้งรวดใน พ.ศ. 2529 แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้ไปทั้งสองครั้ง หลังจากนั้น นูร์ฮูดาขึ้นชกป้องกันแชมป์อินโดนีเซียรุ่นแบนตัมเวทไว้ได้อีก 2 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นซูเปอร์เฟเอร์เวทเมื่อ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2529 แพ้คะแนน ไซปา โมโนด นูร์ฮูดาขึ้นชกแก้มือกับโมโนดอีกครั้งเมื่อ 8 มีนาคมพ.ศ. 2530 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์มาครอง โมโนดขอแก้มืออีกครั้งในอีกสี่เดือนต่อมา ผลปรากฏว่าเสมอกันไป
นูร์ฮูดาได้ครองแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 14 เมษายน พ.ศ. 2531 เมื่อชนะคะแนน โจอี้ ฮียาส ที่อินโดนีเซีย นูร์ฮูดาป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง ก็เปลี่ยนไปชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF เมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน เออร์เนสโต อูร์ดานีซา และป้องกันตำแหน่งไว้ได้สามครั้ง และยังชกนอกรอบ ชนะน็อคจิมมี่ ศิษย์ไฝแดง ยก 5 เมื่อ พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย เมื่อ พ.ศ. 2536 ที่อินโดนีเซีย ก่อนจะขึ้นชิงแชมปืโลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF เมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน วูยานี บันกู ที่แอฟริกาใต้ หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ นูร์ฮูดาขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF เมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2539 แต่ทำได้เพียงเสมอกับวูยีซีเล ตินกา ที่อินโดนีเซีย จากนั้น นูร์ฮูดามาชกนอกรอบกับฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัยที่ประเทศไทย และเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป จากนั้น นูร์ฮูดาชึ้นชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF ที่ว่างอีกครั้งเมื่อ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2539 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน อาร์เนล บาโรตีโญ ที่ออสเตรเลีย 
นูร์ฮูดาหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งเมื่อเดินทางมาชิงแชมป์ ABCO รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทกับเวทย์ ศักดิ์เมืองแกลงเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ซึ่งนูร์ฮูดาเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 2 จากนั้น นูร์ฮุดาก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย
แมก โฟโรซูเอนโล

แมกซ์ โฟโรซูเอนโล (Max Forrosuelo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 7 (น็อค 2) แพ้ 12
ประวัติ.
โฟโรซูเอลโลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2530 ชนะน็อค ดีเอโก อองเลา ยก 3 และใน พ.ศ. 2531-2532 ได้ขึ้นชกในไทย ชนะคะแนนกาจก้อง แดนภูไท ถึงสองครั้งซ้อน ก่อนจะแพ้คะแนนชนะ ป.เปาอินทร์ จากนั้น โฟโรซูเอลโลได้ชิงแชมป์เงารุ่นสตรอเวท WBC เมื่อ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2532 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนน อัศวิน ศ.ดุสิตไป ไม่ได้แชมป์ หลังจากนั้น โฟโรซูเอลโลก็เริ่มชกแพ้มากกว่าชนะ ไปชกแพ้ที่อินโดนีเซียและญี่ปุ่น เขาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2534 แพ้ทีเคโอ โนเอล ทูนาเกา ยก 4 จากนั้นไม่ได้ขึ้นชกมวยอีก
ทีโลเนียส มังค์

ทีโลเนียส มังค์ (10 ตุลาคม ค.ศ. 1917 - 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982) นักเปียโนและนักแต่งเพลงแจ๊สชาวอเมริกัน ได้รับการยอมรับว่าเป็นนักดนตรีแถวหน้าของวงการเพลงแจ๊สอเมริกัน โดยมักถูกอ้างถึงว่าเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกดนตรีแนวบีบ็อพ ร่วมกับดิซซี กิลเลซพี ชาร์ลี คริสเตียน เคนนี คลาร์ก ชาร์ลี พาร์กเกอร์ และไมล์ เดวิส เขาเป็นนักดนตรีแจ๊สเพียงหนึ่งในห้าคนที่ได้ขึ้นปกหน้าของนิตยสารไทม์ 
ทีโลเนียส มังค์เกิดที่นอร์ทแคโรไลนา แล้วย้ายตามครอบครัวมาอยู่ที่นิวยอร์ก เขาเริ่มหัดเล่นเปียโนตั้งแต่อายุ 6 ปี ฝึกฝนด้วยตัวเองและเริ่มออกตระเวนเล่นดนตรีตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น มีแนวการเล่นที่ได้รับอิทธิพลจากอาร์ท ทาทัม ดุค เอลลิงตัน และเจมส์ พี. จอห์นสัน
สถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอส

สถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอส  เป็นสถานีรถไฟที่สำคัญและคับคั่งที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ทางส่วนขอบด้านทิศเหนือของใจกลางกรุงลอนดอน (Central London) ทำหน้าที่เป็นสถานีปลายทางด้านทิศใต้ของทางรถไฟหลักสายอีสคอสต์ ไปสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอังกฤษ และสก็อตแลนด์ โดยตั้งอยู่ติด ๆ กับสถานีรถไฟเซนต์แพนครัส (St Pancras railway station) ซึ่งเป็นสถานีปลายทางของรถด่วนยูโรสตาร์ในนครลอนดอน และยังมีสถานีคิงส์ครอส-เซนต์แพนครัส ของรถไฟใต้ติดลอนดอนตั้งอยู่ข้างล่างอีกด้วย สถานีเหล่านี้รวมกันแล้วถือเป็นฮับการขนส่งที่ใหญ่และสำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ
ประวัติศาสตร์.
สถานีรถไฟลอนดอนคิงส์ครอสเปิดใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1852 สำหรับการก่อสร้างสถานีได้ออกแบบเมื่อต้นปี ค.ศ. 1848 โดยจอร์จ เทิร์นบูล และรายละเอียดภายในออกแบบโดยเลวิส คิวบิตต์
ที่ตั้ง.
สถานีรถไฟตั้งอยู่ใกล้กับเซ็นทรัลลอนดอน บริเวณจุดตัดระหว่างถนน A501 อุสตัน และยอร์กเวย์ เขตคิงส์ครอส กัมเดนโบโรฮ์ ติดกับเขตติดต่อของอิสลิงตันโบโรฮ์
สถานีรถไฟคิงส์ครอสเป็นสถานีปลายทางทางตอนใต้ของรถไฟเส้นทางชายฝั่งตะวันออก (East Coast Main Line) เป็นหนึ่งในสถานีรถไฟหลักของสหราชอาณาจักร และทางตะวันตกของสถานียังติดกับสถานีรถไฟเซนต์แพนครัส ซึ่งเป็นสถานีปลายทางของรถไฟยูโรสตาร์ และตัวสถานียังเชื่อมต่อกับสถานีรถไฟใต้ดินคิงส์ครอสเซนต์แพนครัส ของเครือข่ายรถไฟใต้ดินลอนดอน
วงปี่พาทย์เสภา

วงปี่พาทย์เสภา เป็นวงดนตรีไทยชนิดหนึ่ง เกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 2
ในยุคแรกจะมีผู้ขับเสภาเป็นเรื่องราวต่าง ๆ พร้อมกับขยับกรับให้สอดประสานกับบทจนจบเรื่อง ต่อมาได้มีดนตรีเข้ามาบรรเลงประกอบ แต่จะบรรเลงเฉพาะช่วงที่แสดงอารมณ์ต่าง ๆ ของตัวละคร ภายหลังได้นำบทเสภาบางตอนมาร้องส่งและให้วงปี่พาทย์รับ ในยุคต่อ ๆ มา การขยับกรับเสภาที่เป็นเรื่องเป็นราวจึงค่อย ๆ หายไป คงเหลือแต่การนำบทเสภามาร้องส่งและให้วงปี่พาทย์รับ
วงปี่พาทย์เสภาคล้ายกับวงปี่พาทย์ไม้แข็ง เพียงแต่เอาตะโพนกับกลองทัดออกและใช้กลองสองหน้าเป็นตัวกำกับหน้าทับแทน
รูปแบบในการเล่น.
รูปแบบของการบรรเลงมีดังนี้
การวิบัติของเขื่อน

เขื่อน คือสิ่งก่อสร้างที่สร้างขวางแนวการเคลื่อนที่ของน้ำ เช่น แม่น้ำ เพื่อทำให้น้ำไหลช้าลง ซึ่งมักจะก่อให้เกิดแหล่งเก็บน้ำหรือทะเลสาบ เขื่อนส่วนมากจะมีส่วนที่เรียกว่า "ช่องทางระบายน้ำ" หรือ "ประตูระบายน้ำ" เพื่อปล่อยให้น้ำไหลผ่านเป็นช่วง ๆ หรืออย่างต่อเนื่อง และหลายเขื่อนยังมีการติดตั้งโรงงานไฟฟ้าพลังงานน้ำอีกด้วย
เขื่อนถูกพิจารณาว่า เป็นสิ่งก่อสร้างที่มีปัจจัยอันตรายตามกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ เนื่องจากมีความเป็นไปได้ที่จะส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อการทำลายล้างชีวิตพลเรือนและสิ่งแวดล้อมเมื่อเขื่อนแตก เหตุการณ์เขื่อนแตกนั้น เมื่อเทียบกับอุปัทวเหตุอื่น ๆ แล้วจัดได้ว่าเกิดขึ้นได้น้อยมาก แต่เมื่อเกิดแล้วก่อให้เกิดความเสียหายต่อทั้งชีวิตและทรัพย์สินอย่างใหญ่หลวง
สาเหตุหลัก.
สาเหตุทั่วไปของการวิบัติของเขื่อนคือ:
การก่อวินาศกรรม.
การก่อวินาศกรรมเพื่อการถล่มเขื่อนด้วยความตั้งใจที่ได้รับการกล่าวขานมากที่สุดนั้นคือ ปฏิบัติการชัสไทส์โดยฝูงบินที่ 617 แห่งกองทัพอากาศอังกฤษ ได้ถล่มเขื่อนของเยอรมนีสามแห่ง เพื่อทำลายสาธารณูปโภค กำลังผลิต และพลังงานของฝ่ายเยอรมนี การถล่มเขื่อนครั้งนี้ถูกนำไปใช้สร้างภาพยนตร์หลายเรื่อง
ซาวาดะ สึนะโยชิ

ซาวาดะ สึนะโยชิ (; โรมาจิ: "Sawada Tsunayoshi") เป็นบอส วองโกเล่รุ่นที่10 (; โรมาจิ: "Tsuna") , เป็นตัวละครเอกจากหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์เรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น! ผลงานของ อากิระ อามาโนะ พากย์เสียงภาษาญี่ปุ่นโดย ยูคาริ โคคุบุน
สึนะ เป็นทายาทของวองโกเล่ แฟมิลี แก๊งค์มาเฟียอิตาลี และจะได้รับตำแหน่งบอสรุ่นที่ 10 ของวองโกเล่ และเพื่อการเตรียมตัวสู่ตำแหน่งผู้นำ นักฆ่าของวองโกเล่ที่ชื่อรีบอร์น จึงได้มาทำหน้าที่เป็นครูพิเศษให้กับสึนะ ด้วยความช่วยเหลือของรีบอร์น ทำให้สึนะที่แต่เดิมเป็นคนไม่เอาไหน ได้มีความกล้าเพิ่มขึ้น และได้เพื่อนสนิทอีกมากมาย และเพื่อนสนิทส่วนหนึ่งก็ได้มาเป็นผู้พิทักษ์ของวองโกเล่แฟมิลี่ในเวลาต่อมา
ประวัติ.
ซาวาดะ สึนะโยชิ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นโรงเรียนนามิโมริ เรียนห่วยมาก ๆ กีฬาก็ไม่ได้เรื่อง เพื่อน ๆ เรียกว่า สึนะจอมห่วย แต่แท้จริงแล้ว เขาเป็นเหลนของเหลนของหัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 1 จิอ๊อตโต ผู้ก่อตั้งวองโกเล่แฟมิลี่ที่ล้างมือมาอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น หรือก็คือเป็นผู้สืบทอดสายเลือดตรงที่ถูกต้องของวองโกเล่ และมีสิทธิ์ทุกประการที่จะเข้าชิงตำแหน่งบอส จึงได้เป็นว่าที่หัวหน้าวองโกเล่แฟมิลี่คนที่10ต่อไป ในขณะที่ผู้ที่มีสิทธิ์ที่จะเป็นหัวหน้าคนต่อไปคนอื่น ๆ ถูกฆ่าตายจนหมด โดยสึนะถูกรีบอร์น นักฆ่าฝีมือดีที่หัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 9 ส่งมา ฝึกฝนเพื่อเป็นหัวหน้าวองโกเล่แฟมิลีรุ่นที่ 10 อย่างไม่เต็มใจ.
หลังจากถูกรีบอร์นฝึกอย่างหนัก ในที่สุดก็สามารถควบคุมการต่อสู้โดยใช้ไฟได้ นั้นก็คือ เดือดทะลุจุดศูนย์ (Zero point Breakthrough) แต่ในระหว่างสู้กับ Xanxus ในศึกชิงแหวน สึนะได้คิดค้นเปลี่ยนแปลงเป็น เดือดทะลุจุดศูนย์ฉบับดัดแปลง มีอาวุธคือถุงมือไหมพรม หรือ X glove เมื่อจุดไฟขึ้นจะกลายเป็นถุงมือเหล็กและสามารถรวมถุงมือเข้ากับแหวนกลายเป็น X-Glove Ver.Vongola Ring
สไตล์การต่อสู้ของสึนะเป็นได้ทั้งรูปแบบประชิดตัวและยิงไกล แต่ปกติเจ้าตัวจะเลือกที่จะเอาร่างกายเข้าสู้ในระยะใกล้มากกว่า จัดเป็นนักสู้ที่มีทั้งความรวดเร็วว่องไวและเซ้นส์การต่อสู้อันโดดเด่น เน้นการจู่โจมตรงจุดสำคัญของเป้าหมายและการช่วงชิงจังหวะเพื่อหาโอกาสเผด็จศึก ทว่าจุดที่ร้ายกาจที่สุดของสึนะกลับไม่ใช่เรื่องความเร็ว แต่เป็นไหวพริบและการพัฒนาฝีมืออย่างก้าวกระโดดภายในการต่อสู้ทุก ๆ ครั้ง สามารถคิดค้นกระบวนท่าและประยุกต์ใช้เป็นของตัวเองได้โดยง่าย สึนะจึงเรียกได้ว่าแข็งแกร่งขึ้นทุก ๆ ฝีก้าวที่ได้ต่อสู้
การจลาจลข้าว ค.ศ. 1918

การจลาจลข้าว ค.ศ. 1918 (; โรมาจิ: "kome sōdō") เป็นการจลาจลซึ่งพลเมืองชาวญี่ปุ่นก่อขึ้นเพื่อต่อต้านรัฐบาลของนายกรัฐมนตรีมาซาตาเกะ เทราอูจิ ในช่วงเดือนกรกฎาคม ถึงเดือนกันยายน ค.ศ. 1918 และเป็นผลให้รัฐบาลสิ้นสุดลง
สาเหตุ.
ราคาข้าวเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก ซึ่งเกิดจากภาวะเงินเฟ้อ ที่ทำให้เศรษฐกิจมีปัญหา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตชนบท ประชาชนมีข้าวเป็นอาหารหลักเป็นประจำวัน ทำให้ชาวนาต่างโกรธแค้นและตำหนิที่รัฐบาล และพ่อค้าข้าวที่ปล่อยราคาข้าวให้สูงขึ้น การเพิ่มราคาของข้าวเป็นผลทำให้ราคาของสิ่งหลายสิ่งเพิ่มขึ้นตาม เช่น อาหาร และค่าเช่า ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สาเหตุนี้เป็นปัญหาสำหรับชาวญี่ปุ่น อีกทั้งมีการรุกรานของไซบีเรีย (Siberian Intervention) ทำให้เกิดสิ่งยุ่งยากเข้าไปอีก เพราะว่ารัฐบาลญี่ปุ่นต้องเอาข้าวปริมาณมหาศาลไปเลี้ยงกองทัพทหารที่ต้องออกไปอยู่นอกประเทศ สิ่งนี้ทำให้ราคาข้าวยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปอีก ทางรัฐบาลไม่สามารถหยุดการเพิ่มราคาได้ และได้แพร่ขยายเข้าไปในเมืองและหมู่บ้านต่างๆ
การจลาจล.
การจลาจลข้าวเป็นเหตุการณ์ครั้งใหญ่ที่สุดและรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคใหม่ และได้มีการแพร่ขยายไปทั้งประเทศ การประท้วงครั้งแรกเกิดขึ้นในเมืองประมงเล็ก ๆ ชื่ออูโอซุ จังหวัดโทยามะ ในวันที่ 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 เริ่มต้นจากการชุมนุมอย่างสันติ แต่การประท้วงก็กลายเป็นการก่อจลาจล การปะทะกับตำรวจ การปล้นสะดม การวางเพลิงและวางระเบิด สถานีตำรวจและสำนักงานรัฐบาลถูกโจมตีด้วยอาวุธต่าง ๆ นานา โดยในกลางเดือนกันยายน ค.ศ. 1918 เกิดการประท้วงมากกว่า 623 แห่งในนคร 38 แห่ง เมือง 153 แห่งและหมู่บ้าน 177 แห่ง ซึ่งมีผู้ประท้วงและก่อจลาจลมากกว่า 2 ล้านคน โดย 25,000 คนถูกจับกุม และ 8,200 คนถูกพิพากษาในคดีอาชญากรรม โดยการลงโทษมีตั้งแต่โทษเบาคือการปรับเงิน และโทษหนักสุดคือประหารชีวิต
นายกรัฐมนตรีเทราอูจิและคณะรัฐมนตรีถูกวิพากวิจารณ์และตำหนิจากการเกิดเหตุการณ์จลาจล และได้ประกาศลาออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1918
จากการจลาจลครั้งนี้ทำให้เกิดการขยายตัวของการจ้างงานในประเทศอื่นที่อยู่ในการปกครองของญี่ปุ่นในสมัยนั้น มีหลักฐานของการเพิ่มขึ้นของผลผลิตข้าวในประเทศไต้หวันและเกาหลี (เมื่อสองประเทศนี้ยังอยู่ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น) 
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
การทัพ

ในวิชาการทหาร การทัพ  หมายถึงแผนยุทธศาสตร์การทหารขนาดใหญ่ระยะยาวในยุทธบริเวณหนึ่ง เพื่อบรรลุเป้าประสงค์หนึ่ง การทัพประกอบด้วยหลายยุทธการที่มีความต่อเนื่องและเกี่ยวโยงกัน ซึ่งโดยมากมักใช้เวลาเกินครึ่งปี ไปจนถึงหลายปี
คำว่า “Campaign” มาจากที่ราบ “Campania” ซึ่งเป็นสถานที่ที่กองทัพของสาธารณรัฐโรมันมาประกอบกิจการต่างๆ ทางทหารเป็นประจำทุกปี
ยุทธการพรีเวซา

ยุทธการพรีเวซา  เป็นยุทธการทางนาวีที่เป็นส่วนหนึ่งของสงครามออตโตมัน-แฮ็บสบวร์กที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 1538 ที่พรีเวซาบนฝั่งทะเลทะเลไอโอเนียนปัจจุบันคือเมืองในประเทศกรีซตรงปากอ่าวอัมบราเชียน 
ยุทธการพรีเวซาเป็นการต่อสู้ระหว่างกองทัพของฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันที่นำโดยเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา และฝ่ายสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ที่ประกอบด้วยสาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัวสเปน อาณาจักรพระสันตะปาปา และ อัศวินแห่งมอลตา ที่นำโดยอันเดรีย ดอเรียผู้บังคับการกองเรือสูงสุดชาวเจนัว ผลของยุทธการครั้งนี้ฝ่ายออตโตมันเป็นฝ่ายที่ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด
วิดีโอเกมหลายผู้เล่น

วิดีโอเกมหลายผู้เล่น  หรือ โหมดผู้เล่นหลายคน เป็นการเล่นที่ผู้เล่นหลายคนสามารถเล่นได้ในสภาพแวดล้อมเดียวกันภายในเกมได้มากกว่าหนึ่งคน ไม่เหมือนกับเกมประเภทอื่น ๆ เกมคอมพิวเตอร์และวิดีโอเกมมักจะมีเนื้อหาในโหมดผู้เล่นคนเดียว ซึ่งเป็นการเล่นระหว่างผู้เล่นกับการท้าทายที่มีการเขียนโปรแกรมมากแล้วก่อนหน้านี้ หรือปัญญาประดิษฐ์ ซึ่งมักจะขาดซึ่งความยืดหยุ่นและมีความฉลาดไม่เท่ากับการคิดของมนุษย์
องค์ประกอบของการเล่นหลายคนทำให้ผู้เล่นมีปฏิสัมพันธ์ร่วมกับผู้เล่นคนอื่น อาจอยู่ในรูปแบบของการร่วมมือกัน การแข่งขันกันหรือคู่ปรับกัน และทำให้ผู้เล่นมีการติดต่อสื่อสารทางสังคม ซึ่งเป็นสิ่งที่หาไม่ได้ในโหมดผู้เล่นคนเดียว ในเกมหลายผู้เล่นจำนวนมาก ผู้เล่นอาจดำเนินการแข่งขันกับผู้เล่นตั้งแต่สองคนขึ้นไปอย่างเป็นคู่แข่งกัน ทำงานร่วมกันกับเพื่อนที่เป็นผู้เล่นคนอื่นเพื่อบรรลุเป้าหมายเดียวกัน การดูแลกิจกรรมของผู้เล่นคนอื่น หรืออาจมีลักษณะของเกมที่ผสมผสานการเล่นทั้งหมดดังที่กล่าวมา เกมหลายผู้เล่นจำเป็นจะต้องมีการแบ่งปันทรัพยากรของระบบผู้เล่นคนเดียว หรือใช้เทคโนโลยีเครือข่ายเพื่อให้ผู้เล่นสามารถเล่นด้วยกันได้ แม้จะอยู่ห่างไกลกันมากก็ตาม
จาเมกา แลนด์วีเลิฟ

จาเมกา แลนด์วีเลิฟ) จาเมกา แผ่นดินที่เรารัก เป็นเพลงชาติของจาเมกา คำร้องประพันธ์โดย ฮักช เฌอร์ล็อก (Hugh Sherlock) และ ทำนองประพันธ์โดย Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงโดย Mapletoft Poulle
ประวัติ.
ก่อนการประกาศเอกราชของจาเมกา จาเมกาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจังหวัดแห่งหนึ่งของสหพันธ์หมู่เกาะอินเดียตะวันตกแห่งหมู่เกาะอินเดียตะวันตกของอังกฤษ ซึ่งอยู่ในภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร ประเทศเข้าสู่สหพันธรัฐภายใต้การปกครองของนายกรัฐมนตรีนอร์มัน แมนลีย์ ผู้ซึ่งได้ทำการแก้ไขรัฐธรรมนูญมาหลายครั้งเพื่อให้กระบวนการปลดปล่อยอาณานิคมได้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว การแก้ไขเพิ่มเติมเหล่านี้ยังช่วยให้ประเทศมีอำนาจปกครองตนเองมากขึ้นและอนุญาตให้มีการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีนำโดยนายกรัฐมนตรี การมีส่วนร่วมของนายกรัฐมนตรี นอร์มัน แมนลีย์ ในสหพันธ์อินเดียตะวันตกไม่เป็นที่นิยมและนำไปสู่การประกาศอิสรภาพของประเทศเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505 และเพลงชาติที่ได้รับเลือกในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2505 ก็ถูกนำมาใช้อย่างเป็นทางการตั้งแต่วันนั้น
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2504 พรรคประชาชนแห่งชาติชั้นนำได้ประกาศการประกวดแต่งเนื้อร้องของเพลงชาติของจาไมกาในอนาคต ซึ่งจะตัดสินโดยสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแห่งจาเมกาที่ได้รับคัดเลือก การแข่งขันได้รับบทเพลงที่ส่งเข้าประกวดเกือบ 100 รายการและปิดรับการประกวดในวันที่ 31 มีนาคม 2505 หลังจากกำหนดวันสิ้นสุดในวันที่ 17 มีนาคม รัฐสภาได้รับเลือก ให้คัดเลือกเพลงชาติสองเพลงในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2505 และเลือกบทประพันธ์ด้วยคะแนนเสียงข้างมากในสภาอย่างท่วมท้น บทเพลงที่ชนะนั้นประพันธ์โดย Hugh Sherlock ทำนองที่แต่งโดย Hon Robert Lightbourne และผู้เรียบเรียงเพลงชาติโดย Mapletoft Poulle และ Christine Alison Poulle
ซันส์แอนด์ดอเทอส์ออฟเซนต์ลูเชีย

เพลงชาติของประเทศเซนต์ลูเชียมีชื่อว่า ซันส์แอนด์ดอเทอส์ออฟเซนต์ลูเชีย  อันมีความหมายว่า "เหล่าบุตรธิดาแห่งเซนต์ลูเชีย" เพลงนี้ประพันธ์ทำนองโดยเลตัน เฟลิกซ์ ทอมัส (Leton Felix Thomas) คำร้องโดยชาลส์ เจสซี (Charles Jesse) เริ่มใช้เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1967 (พ.ศ. 2510) ขณะที่รัฐบาลของเซนต์ลูเชียได้รับสิทธิในการปกครองตนเองจากสหราชอาณาจักร ต่อมาจึงได้รับการรับรอง และได้รับการรับรองให้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อประเทศนี้ได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1979 (พ.ศ. 2522)
ลาเดซาลีเนียน

ลาเดซาลีเนียน  เป็นเพลงชาติประเทศเฮติ เพื่อสดุดีต่อชอง-ชาก เดซาลีน (Jean-Jacques Dessalines) ผู้นำการปฏิวัติของประเทศเฮติ ประพันธ์คำร้องโดยชูสแตง เลรีซง (Justin Lhérisson) และ เรียบเรียงทำนองโดยนีกอลา เชฟราร์ (Nicolas Geffrard) เริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1904
ประวัติ.
ในวาระครบรอบ 1 ศตวรรษ ของการปฏิวัติเฮติ ทางรัฐบาลจึงได้มีการจัดประกวดบทร้องของเพลงชาติเฮติเมื่อ ค.ศ. 1903 โดยคณะกรรมการได้ทำการพิจารณาตัดสินให้ ชูสแตง เลรีซง ผู้ประพันธ์คำร้อง และนีกอลา เชฟราร์ ผู้เรียบเรียงทำนอง ชนะเลิศการประกวดบทร้อง และประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1904 
ผู้ที่ขับร้องเพลงชาติเป็นคนแรกคือ Auguste de Pradines, ที่รู้จักโดยทั่วไปว่า Kandjo เมื่อ ค.ศ. 1903#เปลี่ยนทาง 
บทร้องฉบับภาษาคริโอเฮติ ประพันธ์คำร้องโดย เรย์มอนด์ เอ. มอยซี ขับร้องโดย นักร้องชาวเฮติ อันซี เดอโรส ซึ่งได้รับความนิยมและขับร้องกันเป็นส่วนใหญ่ ถึงแม้รัฐธรรมนูญเฮติ ค.ศ. 1987 จะมิได้มีรับรองเนื้อร้องภาษาคริโอเฮติก็ตาม
เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล

เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล  หรือ เกมคอมพิวเตอร์  หรือ เกมพีซี  หมายถึงเกมที่เล่นบนเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล มากกว่าเครื่องเกมคอนโซลหรือเครื่องเกมอาร์เขต เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมีการพัฒนาจากรูปแบบการเล่นและกราฟิกที่เรียบง่าย ก่อนที่จะมีรูปแบบสลับซับซ้อนดังเช่นในปัจจุบัน
เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลถูกผลิตขึ้นมาโดยผู้พัฒนาเกมหนึ่งคนหรือมากกว่า ซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นการร่วมตัวกันของผู้เชี่ยวชาญหลายด้าน (อย่างเช่น ผู้ออกแบบเกม) และออกจำหน่ายด้วยตนเอง หรือผ่านบุคคลที่สาม จากนั้น ผู้ผลิตเกมก็อาจจะมีการเผยแพร่เกมผ่านทางสื่อ อย่างเช่น ดีวีดี ซีดี เปิดโอกาสให้ดาวน์โหลดทางอินเทอร์เน็ต เกมคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลมักจะต้องการฮาร์ดแวร์ที่มีลักษณะเฉพาะในการเล่น อย่างเช่น ระบบประมวลผลทางกราฟิก หรือการต่ออินเทอร์เน็ต เป็นต้น ถึงแม้ว่าระบบดังกล่าวอาจไม่จำเป็นสำหรับการเล่นในบางเกมก็เป็นได้
เมื่อ พ.ศ. 2561 ตลาดเกมพีซีทั่วโลกมีมูลค่าประมาณ 2.77 หมื่นล้านเหรียญสหรัฐ
รายาห์

ชนชั้นรายา  หรือ เระอาเย (ตุรกีออตโตมัน: رعايا) คือชนชั้นต่ำในสังคมออตโตมันที่ตรงกันข้ามกับ “ชนชั้นอัสเกรี” (askeri) ซึ่งเป็นชนชั้นขุนนางผู้บริหาร
คำว่า “รายา” แปลว่า “สมาชิกของฝูง” ที่รวมทั้งผู้นับถือศาสนาคริสต์ ศาสนาอิสลาม และ ศาสนายูดายผู้ที่ต้องเสียภาษีเพื่อบำรุงรัฐและชนชั้นอาชีพสูงชองจักรวรรดิ
แต่ในความหมายร่วมสมัยและความหมายใหม่มักจะหมายถึงผู้ที่ไม่ใช่มุสลิมโดยเฉพาะ บางครั้งคำนี้ก็จะแปลว่า “วัว” (cattle) แทนที่จะแปลว่า “ฝูง” หรือ “ข้าแผ่นดิน” (subjects) เพื่อเป็นการเน้นว่ารายาห์เป็นชนชั้นที่ต่ำกว่าชนชั้นอื่น แต่คำเดียวกันนี้ใช้โดยคริสเตียนอาหรับที่หมายถึงผู้ที่เป็นสมาชิกของวัด
ในสมัยต้นจักรวรรดิออตโตมันรายาไม่มีสิทธิในการรับราชการเป็นทหารแต่เมื่อมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 รายาที่เป็นมุสลิมก็เริ่มมีสิทธิซึ่งทำให้เป็นที่ไม่พอใจของชนชั้นปกครอง
ที่มาของคำ.
คำว่า “رعايا” ในภาษาอาหรับ เป็นพหูพจน์ของคำว่า “رعيّه” ที่แปลตรงตัวว่า “ฝูง” ที่หมายถึง “ข้าแผ่นดิน” ของพระมหากษัตริย์
คำว่า “รายา” หรือ “รายาห์” แปลว่า “เพื่อน” ในภาษาฮิบรู
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์ (ค.ศ. 1571)

สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์  ของปี ค.ศ. 1571 คือกลุ่มรัฐโรมันคาทอลิกที่มีทางออกสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เพื่อต่อต้านอิทธิพลของจักรวรรดิออตโตมันในบริเวณทางตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 5 ทรงสถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1571
สมาชิกของสันนิบาตประกอบด้วยรัฐสันตะปาปา ราชอาณาจักรสเปน เนเปิลส์ และซิซิลีของฮับส์บูร์ก สาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐเจนัว แกรนด์ดัชชีตอสคานา ดัชชีซาวอย ดัชชีปาร์มา ดัชชีอูร์บีโน และอัศวินแห่งมอลตา รัฐต่าง ๆ เหล่านี้มีกองเรือประเภทต่างๆ ด้วยกันทั้งหมดด้วยกัน 300 ลำ ทหารราบ 50,000 คน และทหารม้า 4,500 คน และมีปืนที่พร้อมที่จะต่อสู้ในวันที่ 1 ของทุกปี โดยมีเจ้าชายจอห์นแห่งออสเตรีย พระอนุชาต่างพระมารดาในพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน เป็นผู้บังคับบัญชาการสูงสุด ทุนทรัพย์ในการบำรุงกองเรือมาจากรัฐสันตะปาปา สเปน และสาธารณรัฐเวนิส
สันนิบาตศักดิ์สิทธิ์เปิดโอกาสการเป็นสมาชิกแก่จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ฝรั่งเศส และโปรตุเกส แต่ไม่มีผู้ใดเข้าร่วม จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ประสงค์ที่จะรักษาสันติภาพกับอิสตันบุล ขณะที่ฝรั่งเศสเป็นพันธมิตรกับออตโตมันในการต่อต้านอิทธิพลของกลุ่มพันธมิตรสเปน และโปรตุเกสมัวแต่ยุ่งอยู่กับโมร็อกโกและการเผชิญความขัดแย้งโดยตรงกับออตโตมันในทะเลแดงและมหาสมุทรอินเดียซึ่งทำให้ไม่มีกำลังพอที่ส่งคนไปช่วยสันนิบาตได้
สันนิบาตเริ่มด้วยการรวมกองทัพเรือเข้าด้วยกันเพื่อช่วยเวนิสต่อต้านการรุกรานของออตโตมันที่นำโดยลาลา คารา มุสตาฟา ปาชาในไซปรัสในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1570 แต่ไปถึงไม่ทันที่จะช่วยให้ไซปรัสรอดจากการยึดครองโดยออตโตมัน
แต่เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1571 สันนิบาตก็สามารถได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดต่อกองทัพเรือของออตโตมันในยุทธการที่เลปันโต ริมฝั่งทะเลทางด้านตะวันตกของกรีซ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาสงบศึกในปี ค.ศ. 1573 แล้วสันนิบาตก็สิ้นสุดลง
แพ็ททริค บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3

แพ็ททริค บาลโฟร์ บารอนคินรอสส์ที่ 3  (ค.ศ. 1904 - ค.ศ. 1976) แพ็ททริค บาลโฟร์เป็นนักเขียนประวัติศาสตร์ชาวสกอตผู้มีงานเขียนหลายชิ้นที่รวมทั้ง "Atatürk: A Biography of Mustafa Kemal, Father of Modern Turkey" ("อาตาเติร์ค: ประวัติของมุสตาฟา เคมาล บิดาแห่งตุรกีสมัยใหม่") ที่เขียนในปี ค.ศ. 1965 และ "Ottoman Centuries: The Rise and Fall of the Turkish Empire " ("ศตวรรษของออตโตมัน: การเรืองอำนาจและการล่มสลายของจักรวรรดิตุรกี") ที่เขียนในปี ค.ศ. 1977
เชห์ซาเด มุสตาฟา

เชห์ซาเด มุสตาฟา  (ค.ศ. 1515 - (6 ตุลาคม ค.ศ. 1553) เชห์ซาเด มุสตาฟาเป็นพระราชโอรสองค์โตในสุลต่านสุลัยมานแห่งจักรวรรดิออตโตมันและพระชายามาฮีเดวรัน ซุลตาน ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าชายแห่งมานิซาระหว่าง ค.ศ. 1533 ถึง ค.ศ. 1541 เจ้าชายแห่งอามาสยาระหว่าง ค.ศ. 1541 ถึง ค.ศ. 1553 
มุสตาฟาทรงเป็นผู้มีพระปรีชาสามารถกว่าบรรดาพี่ๆ น้องๆ และได้รับการสนับสนุนโดยมหาเสนาบดีปาร์กาลิ อิบราฮิม ปาชาผู้ขณะนั้นยังเป็นคนสนิทของสุลต่าน ราชทูตออสเตรียกล่าวถึงมุสตาฟาว่าในบรรดาพระราชโอรสของสุลต่านสุลัยมานแล้วมุสตาฟาก็เป็นผู้ได้รับการศึกษาเป็นอย่างดีและมีพระชนมายุที่เหมาะสมที่จะขึ้นครองราชย์ซึ่งขณะนั้นก็ราว 24 หรือ 25 พรรษา
การแก่งแย่งอำนาจระหว่างฝักฝ่ายต่างที่มีฮิวร์เรม ซุลตานเป็นผู้นำ ผู้สร้างข่าวลือกล่าวหาว่ามุสตาฟาทรงมีความทะเยอทะยานที่จะขึ้นครองราชบัลลังก์ที่เป็นผลให้พระองค์ทรงถูกล่อลวงให้มาถูกสังหารในที่สุด
ชนร่อนเร่

ชนร่อนเร่  คำว่า "nomad" มาจาก "nomádes" ที่แปลว่า "ผู้นำฝูงสัตว์เลี้ยงในทุ่ง" คือชุมชนที่ย้ายที่อยู่จากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่งแทนที่จะตั้งถิ่นฐานเป็นหลักแหล่งอย่างถาวรในที่ใดที่หนึ่ง ชนร่อนเร่มีด้วยกันราว 30–40 ล้านคนทั่วโลก อารธรรมหลายวัฒนธรรมเดิมมาจากการเป็นชนร่อนเร่ แต่การเป็นชนร่อนเร่เป็นวิถีชีวิตที่เป็นไปได้ยากขึ้นในประเทศอุตสาหกรรม ชนร่อนเร่แบ่งออกเป็นสามกลุ่ม: คนเก็บของป่าล่าสัตว์ (hunter-gatherer) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณที่ล่าสัตว์ต่าง ๆ, ผู้หากินกับทุ่งเลี้ยงสัตว์ (pastoralism) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างบริเวณทุ่งเลี้ยงสัตว์ต่างๆ และ "ผู้ร่อนเร่ตามแหล่งหากิน" (peripatetic nomads) ผู้ย้ายถิ่นฐานระหว่างแหล่งงานหรือแหล่งการค้า
ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการล่าสัตว์เป็นกลุ่มชนที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ชาติที่ดำรงชีวิตโดยการหากินจากสิ่งที่หาได้จากป่าที่พำนักอาศัยตามฤดูกาล ชนร่อนเร่ที่หากินด้วยการเลี้ยงสัตว์ย้ายถิ่นฐานไปตามทุ่งที่มีอาหารดีสำหรับสัตว์เลี้ยงและทิ้งทุ่งเก่าไว้ให้ฟื้นตัวก่อนที่จะกลับมาใหม่ "ชนร่อนเร่หากิน" เป็นกลุ่มที่พบในประเทศอุตสาหกรรมที่ย้ายถิ่นฐานตามแต่ที่ใดจะมีทางทำมาหากิน
สุกียากี้

สุกียากี้ หรือมักจะเรียกโดยย่อว่า สุกี้ เป็นอาหารที่ปรุงด้วยเนื้อสัตว์ เต้าหู้ ผัก วุ้นเส้น ไข่ กินกับน้ำจิ้ม เป็นอาหารยอดนิยมในเอเชียมีหลายแบบ ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลายในเมืองไทยเป็นสุกี้แบบจีนและแบบญี่ปุ่น
สุกี้แบบจีน.
ในประเทศจีนเรียก "หั่วกัว" หรือแปลตามตัวอักษรคือ "หม้อไฟ"  ซึ่งมีหลากหลายตามภูมิภาค เช่น
สุกี้แบบญี่ปุ่น.
สุกียากี้  หรือเรียกโดยย่อว่า สุกี้ เป็นอาหารญี่ปุ่นชนิดหนึ่ง มีลักษณะคล้ายซุป โดยมีส่วนประกอบได้แก่ ผัก เห็ด ไข่ เต้าหู้ น้ำซุป และเนื้อสัตว์ซึ่งอาจจะเป็นเนื้อวัว เนื้อหมู หรืออาหารทะเล ใส่วัตถุดิบลงในหม้อเหล็กแบบแบนต้มรวมกันแล้วปิดฝาแล้วรอให้สุก จิ้มเนื้อกับไข่ดิบ สุกียากี้เป็นอาหารที่รับประทานพร้อมกันได้หลายคน สุกียากี้ต้มกับเหล้าหวานกับซอส ไม่ใช่น้ำ และไม่มีน้ำจิ้ม
สงครามออตโตมัน-ฮังการี

สงครามออตโตมัน-ฮังการี  เป็นสงครามที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกันระหว่างจักรวรรดิฮังการี และ ราชอาณาจักรฮังการี หลังจากสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในรัชสมัยการปกครองของจักรพรรดิโรมันราชวงศ์พาลาโอโลกอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ออตโตมันก็ยึดกาลลิโปลิ (Fall of Gallipoli) และได้รับชัยชนะในยุทธการคอซอวอซึ่งดูจะทำให้ออตโตมันอยู่ในฐานะที่สามารถยึดคาบสมุทรบอลข่านได้ทั้งหมด แต่การรุกรานของออตโตมันในเซอร์เบียทำให้ราชอาณาจักรฮังการีเข้าสู่สงครามในการต่อต้านออตโตมันเพราะทั้งสองฝ่ายต่างก็เห็นประโยชน์ร่วมกันในการยึดดินแดนต่างๆ ในคาบสมุทรบอลข่านที่รวมทั้ง อาณาจักรเดสโพเททเซอร์เบีย บัลแกเรีย ราชรัฐวาลเลเคีย และ ราชรัฐโมลดาเวีย
มอลเดเวีย

มอลเดเวีย  หรือ มอลดอวา  เป็นภูมิภาคทางภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์และอดีตราชรัฐในยุโรปตะวันออกที่อยู่ในบริเวณดินแดนระหว่างเทือกเขาอีสเทิร์นคาร์เพเทียนกับแม่น้ำนีสเตอร์ เดิมเป็นรัฐอิสระต่อมาเป็นรัฐที่ปกครองตนเองที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 จนถึง ค.ศ. 1859 เมื่อรวมตัวกับราชรัฐวอลเลเกียที่ต่อมากลายเป็นโรมาเนีย ในปัจจุบันทางตะวันตกของมอลเดเวียเป็นส่วนหนึ่งของโรมาเนียและทางตะวันออกเป็นของสาธารณรัฐมอลโดวา ขณะที่ทางเหนือและทางตะวันออกเฉียงใต้เป็นส่วนหนึ่งของยูเครน
สหราชรัฐมอลเดเวียและวอลเลเกีย

สหราชรัฐมอลเดเวียและวอลเลเกีย  หรือที่เรียกกันโดยทั่วไปว่า สหราชรัฐ  เป็นรัฐร่วมประมุขระหว่างราชรัฐมอลเดเวียและราชรัฐวอลเลเกีย ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 24 มกราคม] ค.ศ. 1859 เมื่ออาเลกซันดรู อีวัน กูซา ได้รับเลือกให้เป็น "ดอมนีตอร์" (เจ้าชายผู้ปกครอง) ของราชรัฐทั้งสอง ซึ่งมีสิทธิ์ปกครองตนเองแต่ยังคงเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิออตโตมัน และส่งผลให้ราชรัฐทั้งสองรวมตัวกัน ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ [ตามปฎิทินเก่า: 22 มกราคม] ค.ศ. 1862 มอลเดเวียและวอลเลเกียได้รวมตัวกันเป็น สหราชรัฐโรมาเนีย  อย่างเป็นทางการ อันเป็นแก่นแท้ของรัฐชาติโรมาเนีย
ทรานซิลเวเนียและสหราชรัฐวอลเลเกียและมอลเดเวียเป็นพื้นฐานของการก่อตั้งรัฐชาติโรมาเนีย
ราชวงศ์บูร์กอญ

ราชวงศ์บูร์กอญ (,) เป็นราชตระกูลที่แยกมาจากราชวงศ์คาเปต์ของราชวงศ์กาเปเตียงโดยมีโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้เป็นพระราชโอรสองค์รองในพระเจ้าโรแบร์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสเป็นผู้ก่อตั้ง
สมาชิกสำคัญในสายราชวงศ์บูร์กอญได้แก่
สายดยุกแห่งบูร์กอญ.
ราชตระกูลบูร์กอญปกครองดัชชีบูร์กอญระหว่างปี ค.ศ. 1032 มาจนถึงปี ค.ศ. 1361 สายตรงของราชตระกูลมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1361 เมื่อ ฟีลิปแห่งรูฟวร์สิ้นชีวิตโดยไร้รัชทายาทสืบตระกูล หลังจากนั้นดัชชีก็ตกไปเป็นของพระเจ้าจอห์นที่ 2 เพราะพระราชมารดาของพระองค์มีเชื้อสายตระกูลบูร์กอญ ซึ่งอีกสองปีต่อมา ได้พระราชบรรดาศักดิ์นี้อีกสมัยหนึ่งให้กับพระราชโอรส ซึ่งกลายมาเป็นต้นกำเนิดของราชวงศ์บูร์กอญใหม่
สายโปรตุเกส.
“ราชวงศ์อัลฟองซีน” (Afonsine Dynasty) เป็นสาขาของราชตระกูลบูร์กอญที่สืบเชื้อสายมาจากเฮนรี เคานท์แห่งโปรตุเกส เฮนรีเป็นบุตรคนรองของเฮนรีแห่งบูร์กอญผู้เป็นบุตรของโรเบิร์ตที่ 1 ดยุกแห่งบูร์กอญผู้มาเสียชีวิตเสียก่อนที่จะได้รับอาณาจักร
เฮนรีในฐานะที่เป็นลูกคนรองมีโอกาสเพียงเล็กน้อยที่จะได้รับตำแหน่งหรือที่ดินจึงได้เข้าร่วมขบวนการพิชิตดินแดนคืนในคาบสมุทรไอบีเรียในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 หลังจากพิชิตกาลิเซียในนามของสมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งคาสตีลแล้วเฮนรีก็สมรสกับลูกสาวนอกสมรสของอัลฟอนโซ เทเรซา (Theresa, Countess of Portugal) และได้รับอาณาจักรเคานท์เป็นรางวัลที่เลออน ลูกชายของเฮนรีอัลฟอนโซ เอนริเคได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสหลังจากที่ได้รับชัยชนะต่อกองทัพของแม่ใน Battle of São Mamede ในปี ค.ศ. 1128 ปี แต่โปรตุเกสก็มิได้เป็นที่ยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นรัฐอิสระมาจนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1179 ในสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 3 สายโปรตุเกสมาสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1383
ตราอาร์ม.
 | align = center
 | direction = 
 | background color = 
 | header_background = 
 | header_align = 
 | header = ตราอาร์มประจำราชวงศ์บูร์กอญ
 | width = 140
 | image1 = Old Arms of the Dukes of Burgundy.svg
 | caption1 = ดยุกแห่งบูร์กอญ
 | image2 = Arms of Alexandre de Bourgogne.svg
 | caption2 = บูร์กอญ-มอนทากู
 | image3 = Dauphin of Viennois Arms.svg
 | caption3 = บูร์กอญ-เวียนนัว
 | image4 = Brasão de armas do reino de Portugal (1139).svg
 | caption4 = บูร์กอญ-โปรตุเกส
ราชอาณาจักรโปรตุเกส

ราชอาณาจักรโปรตุเกส  เป็นอาณาจักรภายใต้การปกครองของพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส ราชอาณาจักรตั้งอยู่ทางตะวันตกของคาบสมุทรไอบีเรียของยุโรป และรุ่งเรืองระหว่างปี ค.ศ. 1139 จนถึงปี ค.ศ. 1910 ที่มาแทนที่ด้วยสาธารณรัฐโปรตุเกสที่หนึ่ง หลังจากการลอบปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ในลิสบอน (Lisbon Regicide) ในปี ค.ศ. 1908 และในที่สุดการปฏิวัติเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910
บทเริ่มและบทสิ้นสุด.
อาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกสที่สอง (ค.ศ. 1093-ค.ศ. 1139) ที่ตามมาจากอาณาจักรเคานท์แห่งโปรตุเกสที่หนึ่ง (ค.ศ. 868-ค.ศ. 1071) เลื่อนฐานะขึ้นเป็นราชอาณาจักรเมือวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1139 สมเด็จพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกส
ในปี ค.ศ. 1908 สมเด็จพระเจ้าคาร์โลสที่ 1 ทรงถูกสังหารในกรุงลิสบอน แต่สถาบันพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสก็คงดำรงอยู่ต่อมาจนถึงวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1910 เมื่อเกิดการปฏิวัติที่โค่นสถาบันพระมหากษัตริย์และทำให้โปรตุเกสเป็นสาธารณรัฐ
ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก

ราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก  เป็นราชตระกูลยุคกลางของตระกูลขุนนางแห่งลักเซมเบิร์ก ในปี ค.ศ. 1308 ไฮนริคเคานท์แห่งลักเซมเบิร์กได้เป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนี ไม่นานหลังจากนั้นพระราชโอรสของพระองค์จอห์นแห่งลักเซมเบิร์กก็ได้รับราชบัลลังก์โบฮีเมีย การครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ลักเซมเบิร์กถูกขัดโดยราชวงศ์วิทเทลส์บัคสองครั้ง เมื่อพระจักรพรรดิซิจิสมุนด์เสด็จสวรรคตราชวงศ์ลักเซมเบิร์กก็สิ้นสุดลงและมาแทนที่ด้วยราชวงศ์ฮับส์บวร์ก
วอลโด

วอลโด  เป็นตัวละครจากเกมชุดโซลเอดจ์ และในภายหลังเขาได้ปรากฏตัวในโซลคาลิเบอร์ทุกภาค วอลโดเป็นนักฆ่าผู้ใช้ศิลปะการต่อสู้แบบฟรีสไตล์จากราชอาณาจักรเนเปิลส์ มีอาวุธประจำกายคือกาตาร์
เนื้อเรื่องย่อ.
วอลโด เป็นผู้ใช้อาวุธประจำกายที่ต่างจากนักสู้รายอื่น นั่นคือกาตาร์ และมีการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาด เขาเป็นมือขวาให้กับพ่อค้าอาวุธชาวอิตาลีซึ่งมีชื่อว่าเวอร์คซี่ หรือที่รู้จักกันในชื่อของพ่อค้าแห่งความตาย เวอร์คซี่มีความต้องการนำโซลเอดจ์มาครอบครองในฐานะอาวุธสะสมที่หายาก วอลโดจึงรีบออกค้นหาอาวุธดังกล่าวมาให้
ในโซลคาลิเบอร์ วอลโดล้มเหลวในการค้นหาโซลเอจด์ แต่เขาได้กลับไปรับเงินค่าจ้างเนื่องจากพายุพัดพามาให้ ภายหลังจากที่เขาได้รับเงินแล้ว เขาก็ซ่อนตัวอยู่ในอุโมงค์ ส่วนโซลคาลิเบอร์ II เขาได้นำดาบคาตานะของโยชิมิตสึมารับค่าจ้าง โดยวอลโดเข้าใจผิดคิดว่าดาบเล่มนี้เป็นโซลเอดจ์เนื่องจากมีกลิ่นไอของความชั่วร้ายอยู่ วอลโดเพิ่งรู้ในภายหลังว่าดาบเล่มนี้ไม่ใช่โซลเอดจ์ จึงเริ่มออกเดินทางเพื่อค้นหาโซลเอดจ์อีกครั้งหนึ่ง
เอกชัย เอื้อครองธรรม

เอกชัย เอื้อครองธรรม ผู้กำกับภาพยนตร์และละครเวที ซึ่งได้รับยกย่องจากนิตยสาร"เอเชียวีค" ให้เป็น 1 ใน 20 ผู้นำชาวเอเชียแห่งสหัสวรรษในด้านศิลปวัฒนธรรมและสังคม 
เอกชัยมีผลงานกำกับภาพยนตร์ อาทิ ภาพยนตร์เรื่อง "บิวตี้ฟูล บ๊อกเซอร์" เปิดฉายในปี พ.ศ. 2546 ซึ่งได้รับรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติ สุพรรณหงส์ 2 รางวัล และอีก 12 รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติทั่วโลก นอกจากนี้ยังเป็นผู้กำกับภาพยนตร์เรื่อง "โรงงานอารมณ์" ซึ่งได้รับเกียรติให้ฉายในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ในปี พ.ศ. 2550 และยังมีผลงานการกำกับภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ อาทิ "The Coffin" และ "The Wedding Game" เป็นต้น
ในด้านละครเวที เอกชัยได้ก่อตั้งโรงละคร "แอ็คชัน เธียเตอร์" หนึ่งในโรงละครเอกชนชั้นนำของสิงคโปร์ ซึ่งเคยได้รับรางวัล Excellence for Singapore Award เอกชัยมีผลงานการกำกับละครเวทีกว่าร้อยเรื่องซึ่งได้รับรางวัลมากมายและเปิดการแสดงในหลายประเทศ ทั้งในอเมริกา ยุโรป และเอเชีย โดยมีผลงานเด่น อาทิ "Chang & Eng (The Musical)", "Corporate Animals, Autumn Tomyam" เป็นต้น
เอกชัยยังเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าสำนักงานประจำสิงคโปร์ของ เซอร์ คาเมรอน แม็คอินทอช ผู้สร้างละครเพลงชื่อก้องโลกอย่าง "The Phantom of the Opera, Les Miserables" และ "Miss Saigon" เป็นต้น นอกจากนี้ เอกชัยยังเคยเป็นหัวหน้าฝ่ายสร้างสรรค์และพัฒนาให้กับ จีเอ็มเอ็ม พิคเจอร์ ในประเทศไทย
เทลส์ออฟเดสตินี

เทลส์ออฟเดสตินี  เป็นวิดีโอเกมแนวสวมบทบาท ผลิตโดยบริษัทนัมโคจากญี่ปุ่น ซึ่งมีฉากต่อสู้ที่มีการเคลื่อนไหวที่แหวกแนวไปจากเกมอาร์พีจีอื่น ๆ และมีการรีเมกเพิ่มฉาก เสียงพากษ์ และตัวละครสำหรับจำหน่ายสู่เครื่องเล่นเกมระบบอื่นอยู่บ่อยครั้ง สำหรับตัวละครหลักของเกมนี้ ได้รับการออกแบบโดย มะสึมิ อิโนะมะตะ ซึ่งเป็นนักวาดภาพการ์ตูนชาวญี่ปุ่น
การตอบรับ.
"เทลส์ออฟเดสตินี" ได้รับคะแนนรวม 31 คะแนนเต็ม 40 จากนิตยสารของญี่ปุ่นชื่อ"แฟมิซือ" โดยอิงจากคะแนนส่วนบุคคลที่ 8, 7, 8 และ 8 คะแนน จนได้รับรางวัลซิลเวอร์จากสื่อสิ่งพิมพ์ดังกล่าว
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร

หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล; 8 มีนาคม พ.ศ. 2452 − 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530) เป็นหม่อมในพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต และเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
ประวัติ.
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร (ราชสกุลเดิม เทวกุล) เป็นธิดาคนใหญ่ในพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นเทววงศวโรทัย กับหม่อมเพี้ยน เทวกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) และเป็นพี่สาวของหม่อมราชวงศ์เทพฤทธิ์ เทวกุล อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนราชินี และโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ 
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ สมรสกับพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนครสวรรค์ศักดิพินิต เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต โดยพระองค์ผู้ก่อตั้งมูลนิธิจุมภฏ-พันธุ์ทิพย์ เจ้าของวังสวนผักกาด มีธิดาองค์เดียวคือหม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ทุติยจุลจอมเกล้าวิเศษ ในปี พ.ศ. 2493 และเครื่องราชอิสริยาภรณ์มหาวชิรมงกุฎ ในปี พ.ศ. 2514
หม่อมราชวงศ์พันธุ์ทิพย์ บริพัตร ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชราเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2530 สิริรวมอายุได้ 78 ปี
รายการทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย

ทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย มีการกำหนดหมายเลขทางหลวงตามภูมิภาค ซึ่งแบ่งโดยกรมทางหลวง ได้แก่ ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง และภาคใต้ โดยจะใช้หมายเลขตัวแรกในการบอกภาคที่ตั้งของเส้นทาง
สำหรับบทความรายการทางหลวงแผ่นดินในประเทศไทย จะจำแนกตามระบบหมายเลขทางหลวง ดังนี้
พระเจ้าปีนดะเล

พระเจ้าปีนดะเล ([pɪ́ɰ̃.də.lɛ́ mɪ́ɰ̃]; 23 มีนาคม 2151 - 3 มิถุนายน 2204) กษัตริย์องค์ที่ 8 แห่งราชวงศ์ตองอู เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าตาลูน เสด็จขึ้นครองราชย์แทนพระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 2191 โดย 13 ปีแห่งการครองราชย์บ้านเมืองของพระองค์กลับอ่อนแอลง ตรงข้ามกับรัชสมัยของพระเจ้าอะเนาะเพะลูน สมเด็จพระปิตุลา (ลุง) ของพระองค์ และพระเจ้าตาลูนพระราชบิดาของพระองค์ที่พาราชวงศ์ตองอูกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง
เมื่อถึงปี พ.ศ. 2204 ขุนนางทั้งหลายลงมติปลดพระเจ้าปีนดะเลออกจากราชสมบัติ และอัญเชิญพระอนุชาของพระเจ้าปีนดะเลขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าปเย พร้อมกันนั้นพระเจ้าปเยก็ทรงมีบัญชาให้นำพระเจ้าปีนดะเลไปสำเร็จโทษ
ลิตเติล โปโน่

ลิตเติล โปโน (Little Pono) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 14 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 1) เสมอ 2 แพ้ 7 
ประวัติ.
โปโนชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 แพ้น็อค อซาดิน อันฮาร์ ยก 1 โปโนขึ้นชกแก้มือกับอันฮาร์ในอีก 7 เดือนต่อมาโดยเป็นการชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์ฟลายเวทด้วย ซึ่งโปโนก็เป็นฝ่ายแพ้น็อคไปอีกในยกที่ 10 จากนั้น โปโนขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ซึ่งโปโนเป็นฝ่ายแพ้น็อค สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ยก 12 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น โปโนชกได้ดีขึ้น เคยชกชนะคะแนนนิกโก้ โธมัสเมื่อ พ.ศ. 2529 โปโนขึ้นชกต่อมาจนถึง พ.ศ. 2531 แพ้บ้าง ชนะบ้าง โดยที่ไม่ได้ขึ้นชิงแชมป์ใดๆอีกเลย หลังจากที่ชกแพ้คะแนน รีซีดันโต เมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2531 โปโนก็แขวนนวมไป