pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เกาะแนนคาวรี

แนนคาวรี (/nænˈkaʊri/; แนนคาวรี: "Mūöt"; "Nankovrī") เป็นเกาะในส่วนตรงกลางของหมู่เกาะนิโคบาร์ ตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดีย ทางตะวันออกเฉียงเหนือระหว่างอ่าวเบงกอลและทะเลอันดามัน
ประวัติ.
ในปี ค.ศ. 1755 รัฐบาลเดนมาร์กได้อ้างสิทธิ์ในอำนาจอธิปไตยเหนือหมู่เกาะนิโคบาร์อย่างเป็นทางการภายใต้ชื่อเฟรเดอริกซูเอร์เน ("หมู่เกาะเฟรเดอริก") และสนับสนุนภารกิจที่ก่อตั้งโดยคริสตจักรมอเรเวียแห่งแฮร์นฮูท (Moravian Brethren of Herrnhut) ชาวเดนมาร์กได้ก่อตั้งอาณานิคมชั่วคราวบนเกาะซึ่งพวกเขาตั้งชื่อว่า ("นิวซีแลนด์")
เกาะแนนคาวรีซึ่งอยู่ติดกับเกาะกาโมร์ฏา (Kamorta Island) ทางเหนือ ก่อให้เกิด "ท่าเรือแนนคาวรีที่เป็นอ่าวปิดขนาดใหญ่" ซึ่งลูกเรือชาวยุโรปใช้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นอย่างน้อย และได้รับการยกย่องว่าเป็น "ท่าเรือธรรมชาติที่ปลอดภัยที่สุดแห่งหนึ่งในโลก" ดูเหมือนว่าท่าเรือนี้ใช้เป็นฐานสำหรับโจรสลัด ในปี ค.ศ. 1868 ราชนาวีอังกฤษได้บุกเข้าไปในท่าเรือนี้ด้วยกำลังบางส่วน เพื่อทำลายเรือที่ต้องสงสัยว่าเป็นโจรสลัด
สึนามิ ค.ศ. 2004.
เกาะนี้เช่นเดียวกับเกาะอื่น&hairsp;ๆ มากมายในหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงจากสึนามิที่เกิดจากแผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดียในปลายปี ค.ศ. 2004 ตามรายงานของ เอส.บี. ทีโอล (S.B. Deol) จเรตำรวจแห่งหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ กลุ่มเกาะที่รวมเกาะแนนคาวรีเป็นหนึ่งในจุดที่ได้รับผลกระทบรุนแรงที่สุดในหมู่เกาะ โดยมีผู้สูญหายและคาดว่าเสียชีวิตหลายพันคน ภาพถ่ายดาวเทียมหลังเกิดสึนามิ และรายงานสถานการณ์ของรัฐบาลระบุว่า ในขณะที่บางส่วนของเกาะแนนคาวรีได้รับผลกระทบ เกาะกัตจัล (Katchal Island) และเกาะกาโมร์ฏาที่อยู่ติดกันกลับถูกสึนามิไหลท่วมได้รับความเสียหายหนักกว่า เมื่อวันที่ 18 มกราคม 2005 รัฐบาลรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตเพียง 1 รายและสูญหาย 3 รายจากเกาะแนนคาวรี แต่มีผู้เสียชีวิต 51 รายและสูญหาย 387 รายจากเกาะกาโมร์ฏา และผู้เสียชีวิต 345 รายและสูญหาย 4,310 รายจากเกาะกัตจัล
ประชากร.
จากการสำรวจสำมะโนประชากรอินเดียในปี ค.ศ. 2011 พบว่ามีประชากร 1,019 คนบนเกาะแนนคาวรี
ภูมิศาสตร์.
เกาะแนนคาวรีมีพื้นที่ 47 ตารางกิโลเมตร และตั้งอยู่ห่างจากเกาะคาร์นิโคบาร์ (Car Nicobar) ซึ่งเป็นเกาะนิโคบาร์ที่อยู่เหนือสุดไปทางทิศใต้-ตะวันออกเฉียงใต้ 160 กิโลเมตร แนนคาวรีเป็นเกาะหนึ่งของหมู่เกาะนิโคบาร์ อยู่ภายใต้การปกครองของประเทศอินเดีย นอกจากนี้ยังเป็นส่วนหนึ่งของเขตสงวนชนเผ่านิโคบาร์และอันดามัน ซึ่งห้ามไม่ให้บุคคลที่ไม่ใช่คนพื้นเมืองเข้าเยี่ยมชมหรือทำธุรกิจบนเกาะโดยไม่ได้รับอนุญาต โดยหวังว่าจะรักษาชุมชนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ที่นั่นซึ่งตกอยู่ภายใต้ภัยคุกคามไว้
การบริหาร.
เกาะนี้ขึ้นกับเตห์สีลแนนคาวรี (Nancowry tehsil) ในเขตตำบลแนนคาวรี
ฮากานะห์

ฮากานะห์ (แปลตรงตัว#เปลี่ยนทาง 'การป้องกัน') เป็นองค์การกำลังกึ่งทหารไซออนิสต์หลักที่ปฏิบัติการในยีชูฟ (นิคมชาวยิว) ในปาเลสไตน์ในอาณัติ ฮากานะห์ก่อตั้งใน ค.ศ. 1920 เพื่อปกป้องยีชูฟก่อนจะสลายตัวใน ค.ศ. 1948 เมื่อรวมเข้ากับกองกำลังป้องกันอิสราเอล ไม่นานหลังอิสราเอลประกาศอิสรภาพ
ฮากานะห์เป็นกองกำลังที่พัฒนาจากกำลังกึ่งทหารชาวยิวที่มีอยู่ก่อนแล้วอย่างบาร์-กีโอรา (בר גיורא, Bar-Giora) และฮาโชเมอร์ (השומר, Hashomer) บาร์-กีโอราเป็นกำลังกึ่งทหารสมัยอาลียะห์ครั้งที่สอง ซึ่งเป็นการอพยพของชาวยิวจากยุโรปตะวันออกเข้าสู่ปาเลสไตน์ของจักรวรรดิออตโตมันระหว่าง ค.ศ. 1904–1914 บาร์-กีโอรากลืนเข้ากับฮาโชเมอร์ใน ค.ศ. 1909 ฮาโชเมอร์เป็นความพยายามในการสร้างกองกำลังคุ้มครองชุมชนชาวยิวทั้งหมดในปาเลสไตน์ เป้าหมายเดิมของฮากานะห์ คือ การปกป้องนิคมชาวยิวจากการโจมตีของชาวอาหรับ อาทิ การจลาจลนบีมูซา ค.ศ. 1920, การจลาจลยัฟโฟ ค.ศ. 1921, การจลาจลปาเลสไตน์ ค.ศ. 1929, การจลาจลยัฟโฟ ค.ศ. 1936 และการก่อการกำเริบของชาวอาหรับในปาเลสไตน์ ค.ศ. 1936–1939 ฮากานะห์อยู่ใต้อำนาจขององค์กรตัวแทนชาวยิวเพื่ออิสราเอล (הסוכנות היהודית לארץ ישראל, HaSochnut HaYehudit L'Eretz Yisra'el) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลชุมชนชาวยิวในปาเลสไตน์สมัยที่ปกครองโดยบริเตน ฮากานะห์ปฏิบัติการปานกลางในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองตามยุทธศาสตร์ "ฮัฟลากะห์" (הַהַבְלָגָה, ha-Havlagah, "การอดกลั้น") ส่งผลให้กลุ่มหัวรุนแรงอย่างอีร์กุนและเลคีแยกตัวออกไป ฮากานะห์ได้รับการสนับสนุนทางการทหารจากโปแลนด์อย่างลับ ๆ และร่วมมือกับสหราชอาณาจักรในการสกัดกั้นการบุกครองปาเลสไตน์ผ่านแอฟริกาเหนือของฝ่ายอักษะ นำไปสู่การก่อตั้งหน่วยรบพิเศษปัลมัค (פלמ"ח‎, Palmach) ใน ค.ศ. 1941
ช่วงท้ายสงครามโลกครั้งที่สอง บริเตนปฏิเสธที่จะยกเลิกการจำกัดการอพยพของชาวยิวตามที่ระบุในสมุดปกขาว ค.ศ. 1939 ฮากานะห์จึงก่อการกำเริบต่อบริเตนในปาเลสไตน์โดยใช้วิธีระเบิดสะพาน ทางรถไฟและเรือที่ใช้เนรเทศผู้อพยพชาวยิวที่ผิดกฎหมาย รวมถึงลักลอบนำชาวยิวพลัดถิ่นเข้ามาในปาเลสไตน์เพื่อขัดขืนนโยบายของบริเตน เมื่อสหประชาชาติรับข้อมติแผนแบ่งปาเลสไตน์ของสหประชาชาติใน ค.ศ. 1947 ฮากานะห์เป็นกำลังรบสำคัญของฝ่ายชาวยิวและบดขยี้ฝ่ายอาหรับในสงครามกลางเมืองปาเลสไตน์ ฮากานะห์สิ้นสุดลงเมื่อรวมกับกำลังกึ่งทหารอื่น ๆ จนกลายเป็นกองทัพอิสราเอล ก่อนสงครามอาหรับ–อิสราเอล ค.ศ. 1948 อุบัติขึ้น
คอซา

คอซา  เป็นเมืองในอำเภอไจโท จังหวัดไจโท รัฐมอญ ประเทศพม่า ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำคอซาห่างจากชายฝั่งทะเลอันดามันราว มีเนินเขาสูง ป้องกันภัยจากทะเล และภูเขาปอได ที่สูงขึ้นไปทางทิศตะวันออก
วัดตงหลิน (เซี่ยงไฮ้)

วัดจงหลิน  เป็นวัดพุทธตั้งอยู่ในเขตจินชาน นครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน 
ประวัติศาสตร์.
วัดนี้สร้างขึ้นครั้งแรกในสมัยราชวงศ์หยวนในปี 1308 แต่ถูกทำลายหลายครั้ง ทั้งจากสงคราม ไฟ การถูกทิ้งร้าง และรื้อถอนเพื่อสร้างสิ่งปลูกสร้างอื่น อาคารเก่าแก่หลังเดียวที่ยังหลงเหลือในวัดได้รับการขึ้นทะเบียนโบราณสถานภายใต้การพิทักษ์ของนครในปี 1987 วัดหลังปัจจุบันเป็นผลงานสค้างและออกแบบใหม่ในระหว่างปี 2004-2007
ลักษณะ.
ณ ปี 2010 วัดมีขนาด 20 เฮกตาร์ ทางเข้าของวัดเป็นสะพานคู่ขนานสามสะพาน
ใจกลางของวัดเป็นลาน ที่ซึ่งประดิษฐานรูปปั้นสูง 5.4 เมตรของสุธนะ หรือ บุตรแห่งทรัพย์สิน  ประดับด้วยคลอยโซนเนเอนาเมล รายล้อมด้วยปลาทองแดงเปิดปากแปดตัว
ด้านหลังของลานดังกล่าวเป็นโถงหลัก ซึ่งคือวิหารเจ้าแม่กวนอิม ลักษณะภายนอกของวิหารสร้างเลียนแบบหน้าผาธรรมชาติ ประตูทางเข้าอาคารมีความสูง 20 เมตร กว้าง 10 เมตร ทำมาจากทองสำริด ประดับด้วยรูปนูนต่ำรูปพระพุทธเจ้า 999 องค์ วิหารมีขนาดกว้าง 31 เมตร ลึก 42 เมตร และสูง 31 เมตร ภายในประดิษฐานเจ้าแม่กวนอิมพันมือประดับทอง สูง 27 เมตร บนฐานดอกบัวที่สูง 2 เมตร
บี้ลี่น

บี้ลี่น  เป็นเมืองในอำเภอบี้ลี่น จังหวัดไจโท รัฐมอญ ประเทศพม่า เป็นทางผ่านของทางหลวงสายย่างกุ้ง-มอละมไยน์ ใกล้เคียงมีแม่น้ำบี้ลี่นซึ่งไหลลงสู่อ่าวเมาะตะมะ
ตุวูนนะวดี

ตุวูนนะวดี  เป็นเมืองในอำเภอสะเทิม จังหวัดสะเทิม รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นโดยการรวมหมู่บ้านสามแห่งที่อยู่ใกล้เคียง ได้แก่ ไจก่อ, เตนเซะ และ ตองจ้า
ซุป'ตาร์กับหญ้าอ่อน

ซุป'ตาร์กับหญ้าอ่อน  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนว สุขนาฏกรรมจินตนิยม ปี 2565
นำแสดงโดย ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์ และ รมิดา จีรนรภัทร สร้างนิยายแนว โรแมนติก - คอมเมดี้ เรื่อง ซุป'ตาร์กับหญ้าอ่อน ของ โรส
กำกับการแสดงโดย ผิน เกรียงไกรสกุล อำนวยการผลิตโดย จีเอ็มเอ็มทีวี เปิดตัวครั้งแรกในงาน GMMTV 2022: BORDERLESS ในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2564
โดยจะเริ่มออกอากาศทุกวันจันทร์และวันอังคาร เวลา 20:30 น. ทางช่อง จีเอ็มเอ็ม 25 สามารถดูย้อนหลังฟรีที่แรกได้ทาง วิว เวลา 22:30 น. และทางช่อง ยูทูบ ของ จีเอ็มเอ็มทีวี (ตามเวลาประเทศไทย)
เรื่องย่อ.
เมื่อซุปตาร์ของเมืองไทยลมหายใจแห่งเอเชีย ต้น-นฤเบศร์ (ณวัฒน์ กุลรัตนรักษ์) เผลอสานสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ เค้ก (รมิดา จีรนรภัทร) น้องนักศึกษาฝึกงานที่อายุห่างกันถึง 20 ปี เพราะเข้าใจผิดว่าเป็นสาวไซด์ไลน์ที่เพื่อนสนิทส่งมาให้ แต่แท้จริงแล้ว เค้ก แค่อยากขอลายเซ็นให้กับ กานดา (นิโคล เทริโอ) แม่ของเธอที่เป็นแฟนคลับของ ต้น เพียงเท่านั้น หลังจากคืนที่สานสัมพันธ์กับ เค้ก กับ ต้น พยายามหาทางติดต่อเพื่อรับผิดชอบ จึงขอให้หลานชายพ่วงด้วยตำแหน่งผู้จัดการส่วนตัว ณดล (ภูสิษฐ์ ดิษฐพิสิษฐ์) ช่วย แต่ ณดล กลับคิดว่า เค้ก เป็นเด็กใจแตกอยากเกาะดารากินจึงไม่ติดต่อไป
เรื่องวุ่นวายที่เริ่มต้นขึ้นเมื่อ นาว (พรรษา วอสเบียน) เพื่อนสนิทของ เค้ก โกรธแทน ที่ ต้น ทำให้ เค้ก ท้องแต่ไม่รับผิดชอบอะไรเลย จึงโพสต์ลงโซเซียลแฉดาราชื่อดัง ต.น.บ. จ้องกินเด็กนักศึกษาแถมทำท้องแล้วชิ่ง จนกลายเป็นข่าวฉาวไปทั้งวงการ ทำให้ ต้น รีบติดต่อเพื่อรับผิดชอบ และอยากเริ่มต้นกับ เค้ก ใหม่อีกครั้งในฐานะคู่ชีวิต
ลั่วเฉิน

ลั่วเฉิน  เป็นเทพนารีผู้พิทักษ์และรักษาแม่น้ำลั่ว ซึ่งมีชื่อเสียงในวรรณคดีและนิทานพื้นบ้านของจีน นางเป็นเทพีที่มีชื่อเสียงอย่างมากจากบทกวี "#เปลี่ยนทาง " (Chinese: 洛神賦; pinyin: Luòshén fù, หมายถึง บทกวีแห่งเทพธิดาแม่น้ำลั่ว) ซึ่งประพันธ์โดยโจสิด กวีชื่อดังจากยุคสามก๊กของจีนโบราณ เทพปกรณัมเรื่องเทวสตรีแห่งแม่น้ำลั่วนี้ได้รับการดัดแปลงและเสริมจินตนาการในรูปแบบต่างๆต่างๆของศิลปะและวรรณกรรม ตามประวัติศาสตร์จีนเรื่อยมา และนางได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งความงามและความรักที่ไม่อาจบรรลุได้สมประสงค์ในวัฒนธรรมจีน
สะพานเวิลด์คัพ

<table class="infobox" style="width: 22em"></table>
สะพานเวิลด์คัพ (เกาหลี: ) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำฮันในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ เชื่อมต่อระหว่างเขตมาโพและเขตยองดึงโพ
การก่อสร้างสะพานเริ่มขึ้นในเดือนมีนาคม 2010 และเดิมมีกำหนดจะแล้วเสร็จภายในเดือนสิงหาคม 2015 แต่เนื่องจากมีการตัดลดงบประมาณทำให้การก่อสร้างล่าช้าลง ส่วนหลักของสะพานแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2021 การก่อสร้างสะพานเสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 29 ธันวาคม 2023 เมื่อทางลาดสองแห่งทางใต้ของสะพานได้เปิดใช้งานแล้ว 
สะพานเชื่อมทางด่วนซอบุกับเขตมาโพ
บีทีเอส วงเคป็อปชื่อดังร้องเพลง " Butter " บนสะพานในรายการ "The Tonight Show Starring Jimmy Fallon" ที่ออกอากาศเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2021
ออโมล

ออโมล  เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลออโมล จังหวัดมอแซนแดรอน ประเทศอิหร่าน ทำหน้าที่เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลและอำเภอ
ออโมลตั้งอยู่ริมHaraz River ตั้งอยู่ทางใต้ของทะเลแคสเปียนน้อยกว่า และทางเหนือของเทือกเขาแอลโบร์ซน้อยกว่า นครนี้อยู่ห่างจากเตหะราน และอยู่ทางตะวันตกของซอรี เมืองหลักของจังหวัดที่ 
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เมลอนมิวสิกอะวอดส์ 2024

เมลอนมิวสิกอะวอดส์ 2024 (เกาหลี: ) เป็นพิธีมอบรางวัลที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 2024 จัดโดยเมลอนและกาเกาเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และออกอากาศผ่านเมลอนและ 1theK สำหรับผู้ชมทั่วโลก และ Unext ในญี่ปุ่น
เอสปา ไอยู และ ทูอัส คือศิลปินที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดในงานประกาศรางวัลนี้ โดยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงถึง 7 สาขาด้วยกัน โดย 3 ใน 50 ศิลปินและ ไอเดิล ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขาหลักๆ ทั้งหมด ได้แก่ อัลบั้มแห่งปี ศิลปินแห่งปี และเพลงแห่งปี
เกณฑ์.
เพลงและอัลบั้มทั้งหมดที่มีสิทธิ์ได้รับการเสนอชื่อจะต้องวางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 2 พฤศจิกายน 2023 ถึง 30 ตุลาคม 2024
ผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อ.
ประกาศรายชื่อผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง Top 10 Artists เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2024 ผ่านทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการ เปิดให้โหวตตั้งแต่วันที่ 31 ตุลาคม ถึง 14 พฤศจิกายน 2024 หมวดหมู่ที่เหลือ ไม่รวมบันทึกแห่งปีและรางวัลฮอตเทรนด์ ประกาศเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน การโหวตเริ่มขึ้นในวันเดียวกันและสิ้นสุดในวันที่ 29 พฤศจิกายน
รายชื่อผู้ชนะและผู้ได้รับการเสนอชื่อจะเรียงตามลำดับตัวอักษรภาษาอังกฤษและตัวเลข โดยรายชื่อผู้ชนะจะอยู่ลำดับแรกและเน้นด้วยตัวหนา
หลายรางวัล.
รายชื่อศิลปินที่ได้รับรางวัลตั้งแต่สามรางวัลขึ้นไป:
นักแสดง.
รายชื่อนักแสดงได้รับการประกาศตลอดเดือนพฤศจิกายน โดยรายชื่อสุดท้ายจะเปิดเผยในวันที่ 21 พฤศจิกายน
อิลฮัมทาวเวอร์

อิลฮัมทาวเวอร์  มีอีกชื่อว่า อิลฮัมบารูทาวเวอร์  และ ไอบีทาวเวอร์  เป็นตึกระฟ้าสูง 274 เมตร มี 58 ชั้น ในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ถือเป็นตึกที่สูงเป็นอันดับ 7 ของประเทศ อิลฮัมทาวเวอร์เป็นผลจากกระบวนการค้นหารูปทรงที่ละเอียดถี่ถ้วนและรอบคอบ โครงภายนอกแบบเฉียงประกอบด้วยกรอบคอนกรีตสามเหลี่ยมและโครงถักภายนอก ชดเชยกับกระจกอันสง่างามภายในเกราะโครงสร้างของอาคาร
สถาปัตยกรรมของตึกระฟ้าที่มีเส้นและรูปทรงอันโดดเด่นนั้นถูกกำหนดให้เป็นที่กล่าวขวัญของนคร ประกอบด้วยห้องชุดสำนักงาน 33 ชั้น และอพาร์ตเมนต์พร้อมบริการ 22 ชั้น รวมกับพื้นที่อาคารรวมที่ อิลฮัมทาวเวอร์มีบริการที่จอดรถสำหรับพนักงานและผู้มาเยี่ยมเยียน
จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงใหม่, อำเภอสันกำแพง, อำเภอสารภี และอำเภอดอยสะเก็ด
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ริม, อำเภอสันทราย, อำเภอแม่แตง, อำเภอเชียงดาว, อำเภอพร้าว, อำเภอฝาง, อำเภอแม่อาย, กิ่งอำเภอเวียงแหง และกิ่งอำเภอไชยปราการ
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอสันป่าตอง, อำเภอจอมทอง, อำเภอฮอด, อำเภอแม่แจ่ม, อำเภอสะเมิง, อำเภอหางดง, อำเภออมก๋อย, อำเภอดอยเต่า และกิ่งอำเภอแม่วาง
ตำบลพนางตุง

พนางตุง เป็นตำบลในอำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง โดยมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่เป็นเทศบาลตำบลพนางตุง มีพื้นที่ทางน้ำอยู่ในเขตทะเลน้อย ทะเลสาบสงขลา และเป็นที่ตั้งของสะพานเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา (สะพานเอกชัย) เชื่อมกับอำเภอระโนด จังหวัดสงขลา
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลพนางตุง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
พนางตุง เดิมเป็นที่ตั้งของอำเภอควนขนุน โดยมีที่ตั้งอยู่ริมทะเลน้อย ระยะแรกชื่อว่า อำเภอทะเลน้อย ต่อมาปี พ.ศ. 2459 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภอทะเลน้อย มาตั้งที่ควนพนางตุง ทางจังหวัดพัทลุงจึงเปลี่ยนแปลงชื่อให้ตรงกับพื้นที่เป็น อำเภอพนางตุง ปี พ.ศ. 2466 ได้ย้ายที่ว่าการอำเภออีกครั้ง โดยย้ายกลับไปตั้งที่เดิมคือที่บ้านควนขนุน และเปลี่ยนชื่ออำเภอพนางตุง เป็น อำเภอควนขนุน
คําเรียกขานพื้นที่ว่า พนางตุง นั้น มาจากคําบอกเล่าของปราชญ์พื้นบ้านที่บอกว่าลักษณะภูมิประเทศของควน วางเป็นแนวยาวเหมือนกําแพงขวางกั้นจึงได้ชื่อว่า "พนางตุง" มาจากคําว่า พนัง ซึ่งแปลว่าที่กั้น ดังนั้น พนางตุง จึงหมายถึงควนที่กั้นระหว่างพื้นที่ด้านตะวันออกและทิศตะวันตกของตําบล และอีกที่มาของชื่อมาจากคำว่า พนาง แปลว่า พระนาง และ ตุง แปลว่า ล้ม รวมกันแล้วจึงมีความหมายว่า เนินนางล้ม
ปี พ.ศ. 2501 นายพันธุ์ สายตระกูล ผู้ว่าราชการจังหวัดพัทลุง ประกาศแยกพื้นที่ด้านเหนือของตำบลพนางตุง ได้แก่ หมู่ 2 บ้านปลายตอก, หมู่ 3 บ้านบน, หมู่ 5 บ้านบนออก, หมู่ 6 บ้านธรรมเสถียร และหมู่ 10,13 บ้านทะเลน้อย รวม 6 หมู่บ้าน แยกตั้งออกเป็น ตำบลทะเลน้อย ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2531 ทางจังหวัดพัทลุงได้เปลี่ยนแปลงเขตตำบลทะเลน้อยกับตำบลพนางตุง โดยโอนพื้นที่หมู่ 6 บ้านธรรมเสถียร,บ้านใสตอ ของตำบลทะเลน้อย มาตั้งเป็นหมู่ 10 บ้านธรรมเสถียร,บ้านใสตอ ของตำบลพนางตุง 
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลพนางตุงแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลพนางตุงเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลพนางตุง ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลพนางตุงมี 13 หมู่บ้าน พื้นที่ 65.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 4,932 คน และ 1,324 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลพนางตุงอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลพนางตุง
ปี พ.ศ. 2550 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลพนางตุงมี 13 หมู่บ้าน พื้นที่ 65.00 ตารางกิโลเมตร ประชากร 9,763 คน และ 2,882 ครัวเรือน มีรายได้จริงโดยไม่รวมเงินอุดหนุนในปีงบประมาณที่ผ่านมาตั้งแต่ 12.17 ล้านบาทรายจ่ายประจำ 6.61 ล้านบาท คิดเป็นร้อยละ 62:38  เมื่อหักรายจ่ายประจำแล้วมีเงินเหลือประมาณ 7.58 ล้านบาท สมาชิกองค์การบริหารส่วนตำบลพนางตุงจะครบวาระในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 และประสงค์จัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลพนางตุงตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2551
เถิง ฟางหลาน

เถิง ฟางหลาน  เป็นจักรพรรดินีของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน ทรงสมรสกับซุนโฮ จักรพรรดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของรัฐง่อก๊ก
ชื่อตัวของจักรพรรดินีเถิงไม่มีบันทึกในบทพระประวัติของพระองค์ใน"สามก๊กจี่" (三國志 "ซานกั๋วจื้อ") ซึ่งเป็นแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ยุคสามก๊กที่เชื่อถือได้ แต่"เจี้ยนคางฉือลู่" (建康實錄) ระบุชื่อตัวของพระองค์ว่า "ฟางหลาน" พระองค์จึงเป็นที่รู้จักในพระนามว่า "เถิง ฟางหลาน"
พระประวัติ.
เถิง ฟางหลานเป็นบุตรสาวของเถิง มู่ (滕牧) และยังเป็นญาติห่าง ๆ ของเตงอิ๋น (滕胤 "เถิง อิ้น") เสนาบดีระดับสูงของง่อก๊ก เมื่อเตงอิ๋นถูกสังหารหลังพยายามโค่นอำนาจซุนหลิม (孫綝 "ซุน เชิน") แต่ไม่สำเร็จเมื่อ ค.ศ. 256 เถิง มู่และครอบครัวถูกเนรเทศไปอยู่ชายแดน แต่หลังจากซุนฮิว (孫休 "ซุน ซิว") ขึ้นครองราชย์เมื่อ ค.ศ. 258 และกำจัดซุนหลิม พระองค์ทรงนิรโทษกรรมให้เหล่าผู้ที่ถูกซุนหลิมตัดสินลงโทษ เถิง มู่และครอบครัวจึงได้รับอนุญาตให้กลับมายังเกี๋ยนเงียบ (建業 "เจี้ยนเย่"; ปัจจุบันคือนครหนานจิง มณฑลเจียงซู) เถิง มู่ได้รับราชการเป็นนายทหารมหาดเล็ก (中郎 "จงหลาง") ในสำนักอเนกประสงค์ (五官曹 "อู่กวานเฉา") เมื่อซุนโฮ (孫皓 "ซุน เฮ่า") ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็น "เฮาแห่งออเสง" (烏程侯 "อูเฉิงโหว") พระองค์รับเถิง ฟางหลานเป็นพระสนมและทรงแต่งตั้งให้เป็นจักรพรรดินีหลังพระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเมื่อ ค.ศ. 264 พระองค์แต่งตั้งให้เถิง มู่มีบรรดาศักดิ์เป็นเฮาแห่งเกามี่ (高密侯 "เกามี่โหว") ตั้งให้เป็นขุนพลพิทักษ์ (衞將軍 "เว่ย์เจียงจฺวิน") และมอบหมายราชการในสำนักราชเลขาธิการ (尚書 "ช่างชู")
ซุนโฮทรงกลายเป็นทรราชที่โหดเหี้ยมและเชื่อเชื่อถือไสยศาสตร์ เหล่าขุนนางไม่กล้าทูลโน้มน้าวให้พระองค์ทรงแก้ไขพฤติกรรม แต่เนื่องจากเถิง มู่มีสถานนะที่สูงส่ง เหล่าขุนนางจึงมักไปขอให้เถิง มู่ช่วยทูลเกี่ยวกับคำแนะนำของพวกตนถวายซุนโฮ เพราะซุนโฮอาจไม่พอพระทัยหากพวกตนทูลแนะนำโดยตรง ในที่สุดซุนโฮก็ทรงเบื่อหน่ายคำแนะนำของเถิง มู่ เป็นผลทำให้จักรพรรดินีเถิง ฟางหลานไม่ได้รับความโปรดปรานจากพระสวามี
เมื่อ ค.ศ. 266 ซุนโฮมีรับสั่งให้เถิง มู่ย้ายไปอยู่เมืองซังงาว (蒼梧 "ชางอู๋"; อยู่ในนครอู๋โจว เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงในปัจจุบัน) ในทันที ซึ่งโดยนัยแล้วก็คือการเนรเทศเถิง มู่ แม้ว่าเถิง มู่ไม่ได้ถูกปลดจากตำแหน่งก็ตาม เถิง มู่เสียชีวิตด้วยความตรอมใจระหว่างการเดินทางไปซังงาว ซุนโฮทรงพิจารณาเรื่องการปลดเถิง ฟางหลานจากตำแหน่งจักรพรรดินี แต่ความเชื่อถือของไสยศาสตร์ของซุนโฮกลับไปผลดีต่อเถิง ฟางหลาน เพราะหมอผีที่ซุนโฮทรงไว้วางพระทัยทูลซุนโฮว่าการตั้งจักรพรรดินีองค์ใหม่จะนำหายนะมาสู่ซุนโฮ จักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวง (何太后 "เหอไท่โฮ่ว") ก็ทรงเข้าแทรกแซงโดยการปกป้องและตรัสแก้ต่างให้เถิง ฟางหลาน จักรพรรดินีเถิง ฟางหลานจึงได้ย้ายไปประทับกับจักรพรรดินีเหอ พระพันปีหลวงผู้เป็นพระสัสสุ (แม่สามี) และแทบไม่ได้เข้าเฝ้าซุนโฮอีก แต่ยังทรงดำรงอำนาจในฐานะจักรพรรดินี ในช่วงเวลาเดียวกัน ซุนโฮพระราชทานพระลัญจกรของจักรพรรดินีให้กับพระสนมคนอื่น ๆ ของพระองค์หลายคน
เมื่อง่อก๊กถูกพิชิตโดยทัพของราชวงศ์จิ้นเมื่อ ค.ศ. 280 เถิง ฟางหลานติดตามซุนโฮไปยังลกเอี๋ยง (洛陽 "ลั่วหยาง") นครหลวงของราชวงศ์จิ้น เมื่อซุนโฮถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 284 เถิง ฟางหลานรู้สึกโศกเศร้าอย่างมากจึงเขียนบทร้อยกรองพิลาปเพื่อเป็นเกียรติแก่สามี ในที่สุดเถิง ฟางหลานก็ถึงแก่กรรมในลกเอี๋ยง
เจียวเอี๋ยน (เจี๋ยง เสี่ยน)

เจียวเอี๋ยน (เสียชีวิต ค.ศ. 264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี๋ยง เสี่ยน  เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
เจียวเอี๋ยนเป็นชาวอำเภอเซียงเซียง ("เซียงเซียงเซี่ยน") เมืองเลงเหลง ("หลิงหลิงจฺวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคือนครเซียงเซียง มณฑลหูหนาน เป็นบุตรชายคนรองของเจียวอ้วนผู้เป็นขุนพล ขุนนาง และผู้สำเร็จราชการของรัฐจ๊กก๊ก เจียวเอี๋ยนเป็นน้องชายของเจียวปินขุนพลของจ๊กก๊ก เจียวเอี๋ยนเป็นผู้มีความรู้ความสามารถมาก ได้รับราชการในตำแหน่งข้าราชบริพารของรัชทายาท (太子僕 "ไท่จื่อผู") รับใช้เล่ายอยผู้เป็นรัชทายาทแห่งจ๊กก๊กในรัชสมัยของเล่าเสี้ยน
ในปี ค.ศ. 263 ภายหลังจากเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กยอมจำนนต่อเตงงายขุนพลของวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของจ๊กก๊ก เจียวปินพี่ชายของเจียวเอี๋ยนซึ่งอยู่รักษาอำเภอฮั่นเสีย (漢城縣 "ฮั่นเฉิงเซี่ยน"; ปัจจุบันคืออำเภอเหมี่ยน มณฑลฉ่านซี) เดินทางไปยังอำเภอโปยเสีย (涪縣 "ฝูเซี่ยน"; ปัจจุบันคือนครเหมี่ยนหยาง มณฑลเสฉวน) เพื่อพบกับจงโฮยขุนพลวุยก๊กแล้วกลายเป็นมิตรกับจงโฮย เจียวเอี๋ยนก็ได้เป็นมิตรกับจงโฮยเช่นกัน ทั้งเจียวปินและเจียวเอี๋ยนสองพี่น้องถูกสังหารโดยทหารที่ก่อการกำเริบในเดือนมีนาคม ค.ศ. 264 เมื่อจงโฮยเริ่มก่อกบฏในเซงโต๋ต่อต้านสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแห่งวุยก๊ก
เจียวเอี๋ยน (เจี่ยง เหยียน)

เจียวเอี๋ยน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เจี่ยง เหยียน  เป็นขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน มีตำแหน่งเป็นขุนนางที่ปรึกษารับใช้ (中散大夫 "จงซ่านต้าฟู") 
ประวัติ.
ในปี ค.ศ. 253 ภายหลังจูกัดเก๊กผู้สำเร็จราชการแห่งง่อก๊กเอาชนะวุยก๊กที่เป็นรัฐอริได้ในยุทธการที่ตังหิน จูกัดเก๊กต้องการโจมตีวุยก๊กกลับจึงส่งทูตไปพบเกียงอุยขุนพลของจ๊กก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรของง่อก๊กเพื่อร่วมกันเข้าโจมตีวุยก๊ก ขุนนางหลายคนทัดทานการโจมตีวุยก๊กเพราะเห็นว่าเป็นการลงแรงจนเกินไป แต่จูกัดเก๊กไม่ฟัง เจียวเอี๋ยนพยายามทัดทานอย่างหนักแน่นหลายครั้ง จูกัดเก๊กจึงสั่งปลดเจียวเอี๋ยนออกจากตำแหน่งลงเป็นสามัญชน
เธมโป้

เธมโป้  เป็นละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567 นำแสดงโดย จักรภัทร แก้วพันธุ์พงษ์ และ ศุภ สง่าวรวงศ์ กำกับโดย อาทิชา ตันธนวิกรัย โดยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มไอดอลอันดับหนึ่งอย่างวง MARS 
เธมโป้ ได้เปิดตัวอย่างครั้งแรกในงาน GMM 2024: Up&About Me part 2 เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2567 ออกอากาศครั้งแรกในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2567 ออกอากาศทุกวันศุกร์ เวลา 20:30 น. ทางช่อง GMM25 และรับชมย้อนหลังที่ Netflix เวลา 21:30 น. (เวลามาตรฐานไทย)
จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงใหม่, อำเภอสันกำแพง, อำเภอสารภี และอำเภอดอยสะเก็ด
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ริม, อำเภอสันทราย, อำเภอแม่แตง, อำเภอเชียงดาว, อำเภอพร้าว, อำเภอฝาง, อำเภอแม่อาย, กิ่งอำเภอเวียงแหง และกิ่งอำเภอไชยปราการ
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอสันป่าตอง, อำเภอจอมทอง, อำเภอฮอด, อำเภอแม่แจ่ม, อำเภอสะเมิง, อำเภอหางดง, อำเภออมก๋อย, และอำเภอดอยเต่า
ข้าวราดแกงกะหรี่

ข้าวราดแกงกะหรี่ (; โรมาจิ: "karē raisu"; curry rice) เป็นอาหารที่รับประทานโดยการราดแกงกะหรี่ลงบนข้าวสวย
มีต้นกำเนิดในประเทศอังกฤษ โดยมีที่มาจากอาหารอินเดีย และได้รับการนำเข้ามาสู่ประเทศญี่ปุ่นในยุคเมจิ แล้วก็ได้มีการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาอย่างเป็นเอกลักษณะเฉพาะในญี่ปุ่น เป็นอาหารจานหนึ่งที่ได้รับความนิยมมากจนได้รับการเรียกว่าเป็นอาหารประจำชาติญี่ปุ่นควบคู่ไปกับราเม็ง เป็นเมนูยอดนิยมในการจัดอันดับความนิยมของเมนูอาหารกลางวันในโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น
บาดาล

ตามคติศาสนาแบบอินเดีย บาดาล ("ปาตาล") เป็นโลกใต้พิภพ เชื่อว่าสวยงามเหมือนสวรรค์ เต็มไปด้วยอัญมณีและทะเลสาบ เรียกอีกชื่อว่านาคพิภพ เพราะเป็นที่อยู่ของนาค
การผนวกทิเบตโดยสาธารณรัฐประชาชนจีน

ทิเบตถูกผนวกเข้าอยู่ภายใต้ปกครองของสาธารณรัฐประชาชนจีน (PRC) หลังรัฐบาลทิเบตลงนามในข้อตกลงสิบเจ็ดจุดซึ่งองค์ทะไลลามะที่ 14 ทรงลงสัตยาบันในวันที่ 24 ตุลาคม 1951 แต่ต่อมาพระองค์ได้ปฏิเสธโดยอ้างว่าได้พระองค์ถูกบังคับให้ต้องแสดงความเห็นชอบต่อข้อตกลงดังกล่าว เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นภายหลังรัฐบาลทิเบตพยายามจะได้รับการรับรองโดยนานาชาติ, ความพยายามปรับกองทัพทิเบตให้เป็นสมัยใหม่, การเจรจาระหว่าวรัฐบาลของทั้งสองรัฐ และ การสู้รบในชัมโตในคัมเมื่อเดือนตุลาคม 1950 บรรดาเหตุการณ์เหล่านี้เรียกรวมกันว่า "การปลดแอกทิเบตโดยสันติ"  โดยรัฐบาลจีน แม้ว่าจะมีรายงานว่ามีชาวทิเบตเสียชีวิตหลายพันรายระหว่างการบุกรุกโดยเจ้าหน้าที่กองทัพของจีนเอง หรือเรียกว่า "การรุกรานทิเบตโดยจีน"  โดยคณะกรรมการปกครองกลางทิเบต กับชาวทิเบตโพ้นทะเล
รัฐบาลทิเบตและโครงสร้างทางสังคมของทิเบตยังคงอยู่เป็นระบบภายใต้อำนาจปกครองของจีน กระทั่งเกิดการลุกฮือใหญ่ปี 1959 เมื่อองค์ทะไลลามะเสด็จลี้ภัยไปยังอินเดีย หลังจากนั้นมาโครงสร้างรัฐบาลและสังคมของทิเบตถูกยุบ
Estola boliviana

Estola boliviana เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากโบลิเวีย
ดิลก

ในศาสนาฮินดู ดิลก ("ติลัก") หรือ ติกะ เป็นรอยแต้มบนหน้าผาก ตรงจุดอาชญาจักรหรือตาที่สาม แต่ก็อาจป้ายตามส่วนอื่นของร่างกาย เช่น คอ มือ อก หรือแขนเช่นกัน ดิลกอาจป้ายทุกวันเพื่อประดับ, ใช้เพื่อบ่งบอกนิกายหรือสำนัก หรือใช้ประกอบพิธีกรรมทางการศาสนาหรือป้ายตามโอกาส แตกต่างกันไปตามธรรมเนียมปฏิบัติของแต่ละที่ นอกจากนี้ยังอาจใช้เพื่อให้เกียรติอีกบุคคลหนึ่ง หรือเพื่อต้อนรับบุคคลอื่นเมื่อมาถึง
ดิลกมีลักษณะที่หลากหลาย รวมถึงทำมาจากวัสดุที่แตกต่างกันไป ตั้งแต่เถ้าธุลีจากไฟในยัญบูชา, ขี้วัว, ผงไม้จันทน์หอม, ขมิ้น, ดินเหนียว, ถ่าน ไปจนถึงผงโลหะสีแดง
ในแต่ละสำนักและนิกายของศาสนาฮินดูใช้วัสดุและรูปแบบดิลกที่แตกต่างกันไป
เช่น ในไวษณวนิกายตามธรรมเนียมแบบเคร่งครัดจะใช้การป้ายดิลกและสัญลักษณ์อื่นบนร่างกายสิบสองจุด ดิลกแบบไวษณวะมีชื่อเรียกว่า"อุรธวปุนทระ" ประกอบด้วยเส้นขีดแนวตั้งสองหรือสามเส้นจากใต้ไรผมจนเกือบถึงปลายจมูก เชื่อมกันตรงกลาง มีลักษณะคล้ายอักษร U กระนั้นยังมีลักษณะเฉพาะของอุรธวปุนทระที่แตกต่างกันไปในแต่ละสำนักของไวษณวนิกาย และมีการใช้วัสดุตั้งแต่ไม้จันทน์หอมไปจนถึงวัสดุอื่น ๆ ส่วนในไศวนิกาย มีดิลกที่เรียกว่า ตริปุนทระ หรือรุทรดิลก นิยมเป็นพิเศษในผู้นับถือพระศิวะ ประกอบด้วยเส้นแนวนอนสามแถบพาดผ่านหน้าผาก ละเส้นนวตั้งหนึ่งเส้นหรือวงกลมอยู่ตรงกลาง ตามธรรมเนียมล้วจะทำมาจากเถ้าธุลีจากยัญบูชา หรือที่เรียกว่า "วิภูติ" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการตัดขาดจากทางโลก
อ็อลเดินบวร์ค

อ็อลเดินบวร์ค  เป็นนครในรัฐนีเดอร์ซัคเซิน ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันตกของนครเบรเมิน บนชายฝั่งแม่น้ำฮุนเทอ มีประชากรประมาณ 172,000 คน
อ็อลเดินบวร์คเดิมเป็นชุมชนและป้อมปราการขนาดเล็กริมแม่น้ำฮุนเทอ (Hunte) เมืองนี้ได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในเอกสารปี ค.ศ. 1108 ในชื่อ Aldenburg ซึ่งหมายถึง "ปราสาทเก่า" อ็อลเดินบวร์คเติบโตขึ้นในฐานะเมืองสำคัญในยุคกลาง โดยมีบทบาทเป็นศูนย์กลางการค้าและการปกครอง ต่อมาในศตวรรษที่ 17 เมืองนี้กลายเป็นซึ่งเป็นรัฐอิสระในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และยังเป็นเมืองหลวงของรัฐเรื่อยมา 
ต่อมาในศตวรรษที่ 19 เมืองได้รับการพัฒนาอย่างรวดเร็วทั้งในด้านเศรษฐกิจและวัฒนธรรม อาคารสถาปัตยกรรมแบบนีโอคลาสสิก เช่น ปราสาทอ็อลเดินบวร์ค และโรงละครอ็อลเดินบวร์ค สะท้อนถึงความรุ่งเรืองในยุคนั้น ปัจจุบัน เศรษฐกิจของอ็อลเดินบวร์คมุ่งเน้นอุตสาหกรรมพลังงาน การวิจัย และการพัฒนาเทคโนโลยีดิจิทัล โดยเฉพาะในด้านพลังงานหมุนเวียน อ็อลเดินบวร์คมีสถาบันอุดมศึกษาของรัฐจำนวนสองแห่ง
111 ซัมเมอร์เซต

111 ซัมเมอร์เซต  เป็นอาคารสูงใช้งานเป็นอาคารพาณิชย์และห้างสรรพสินค้า ตั้งอยู่ในย่านออร์เชิร์ด ประเทศสิงคโปร์ มีชื่อเดิมเมื่อเริ่มเปิดตัวว่า อาคารคณะกรรมการบริการสาธารณะ (PUB Building) จนถึงปี 1995 ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อ อาคารพลังงานสิงคโปร์  จนถึงปี 2008 ซึ่งอาคารถูกซื้อโดยวายทีแอลคอร์เปอเรชั่น แปซิฟิกสตาร์ เคยใช้งานเป็นสำนักงานใหญ่ของเครือเอสพี ก่อนจะย้ายไปที่ปัจจุบันในกัลลัง
ประวัติศาสตร์.
อาคารตั้งอยู่ใกล้กับย่านการค้าถนนออร์เชิร์ด สร้างขึ้นเริ่มแรกเพื่อเป็นสำนักงานของแผนกต่าง ๆ ภายในคณะกรรมการบริการสาธารณะซึ่งขยายขนาดขึ้นมากจนต้องย้ายออกจากที่ทำการเดิมในศาลาว่าการนครสิงคโปร์
การออกแบบอาคารเป็นผลงานจากผู้ชนะการประกวดออกแบบสถาปัตยกรรมในปี 1971 จากผู้เข้าประกวด 23 ชื่อ คณะกรรมการซึ่งนำโดยประธานพียูบี ลิม คิม ซัน เลือกเอาสี่ชิ้นงาน โดยผลงานที่ชนะและถูกคัดเลือกมาสร้างจริงเป็นผลงานโดยบริษัทสถาปนิก กรุ๊ปทูอาร์คีเท็กส์ (Group 2 Architects; 1970–1978)
อาคารมีความสูง 100 เมตร ก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1977 ด้วยเงิน 32 ล้านดอลลาร์สิงคโปร์ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นอาคารพลังงานสิงคโปร์ (Singapore Power Building) หลังฝ่ายบริการพลังงานไฟฟ้าแบะก๊าซธรรมชาติของพียูบีแปรสภาพเป็นองค์กรแยกออกมาในชื่อ พลังงานสิงคโปร์ (Singapore Power) ในวันที่ 1 ตุลาคม 1995 อาคารได้รับการปรับสภาพครั้งใหญ่ในปี 2006 โดยการปรับเฟอร์นิเจอร์ภายในและรีแคล็ดอาคารด้วยโลหะสีเงิน
ในวันที่ 29 มกราคม 2007 พียูบีย้ายออกจากอาคารไปยังสำนักงานใหม่ที่อาคารสิ่งแวดล้อม (Environment Building) บนถนนสก็อตส์ ซึ่งเป็นที่ทำการของกระทรวงสิ่งแวดล้อมและทรัพยากรน้ำ กรมที่พียูบีสังกัดอยู่ วายทีแอล แปซิฟิกสตาร์ (YTL Pacific Star) เข้าซื้ออาคารในเดือนกุมภาพันธ์ 2008 และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบัน รวมถึงเข้าแปรสภาพอาคารด้วยงบประมาณ 50 ล้านดอลลาร์สิงคโปร์ แปรสภาพภายในจากพื้นที่ว่าง โถงรับรอง สำนักงาน และโรงอาหารเดิมมาเป็นพื้นที่ค้าขาย หอประชุม ไปจนถึงลานจอดรถ อาคารเปิดให้บริการอีกครั้งในปี 2010 พร้อมซุปเปอร์มาร์เก็ตแฟร์ไพรส์ไฟนิสต์ (FairPrice Finest) ให้บริการ
สถาปัตยกรรม.
คณะกรรมการตัดสินการแข่งขันประกวดแบบอาคารบรรยายผลงานออกแบบนี้ว่าเป็น "รูปแบบตามธรรมชาติ และการใช้สอยที่ทำให้ได้มาซึ่งตัวตนและศักดิ์ศรี" ของอาคาร อาคารสูง 17 ชั้นนี้มีอิทธิพลอย่างชัดเจนจากศาลาว่าการนครบอสตัน ผลงานออกแบบโดยเกอร์ฮาร์ด เอ็ม. คอลแมนในปี 1962 ซึ่งได้อิทธิพลอีกทีมาจาก Sainte Marie de La Tourette (1957–1960) ผลงานออกแบบโดยเลอกอร์บูซีเบร์ พัฒนาการของโครงร่าง (development of form) ของอาคารมีลักษณะแมนเนอริสต์ แต่กระนั้นก็มีความขัดแย้งกับตรรกะในตัว (inherent logic) ที่ปรากฏชัดเจนทั้งใน La Tourette กับบางส่วนของศาลาว่าการนครบอสตัน
อาคารนี้ออกแบบด้วยสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ รูปแบบบรูทัลลิสต์
อาคารมีลักษณะแปลนเป็นรูปอักษร H โดยตรงกลางเป็นเซอร์วิสคอร์ และมีโถงต้อนรับที่มีอากาศถ่ายเทโดยธรรมชาติ ปีกสองปีกของอาคารซึ่งหันหน้าออกทิศเหนือกับใต้และขนานกันมีความสูงไม่เท่ากัน และเชื่อมต่อกันด้วยพื้นที่แนวตัดสูงสามชั้นที่มีขนาดกว้างกว่า
หน้ากากออกซิเจน

หน้ากากออกซิเจน  เป็นหน้ากากที่ให้วิธีการถ่ายโอนแก๊สออกซิเจนที่ใช้ในการหายใจจากถังเก็บไปยังปอด โดยหน้ากากออกซิเจนอาจจะครอบเฉพาะจมูกและปาก (หน้ากากทางปากและจมูก) หรือทั้งใบหน้า (หน้ากากเต็มหน้า) ซึ่งอาจทำจากพลาสติก, ซิลิโคน หรือยาง โดยในบางสถานการณ์ อาจส่งออกซิเจนผ่านทางสายให้ออกซิเจนทางจมูกแทนหน้ากากได้
หน้ากากออกซิเจนพลาสติกทางการแพทย์.
ตัวอย่างหน้ากากออกซิเจนพลาสติกทางการแพทย์.
หน้ากากออกซิเจนทางการแพทย์ส่วนใหญ่ใช้โดยผู้ให้บริการทางการแพทย์สำหรับการรักษาด้วยออกซิเจน เนื่องจากหน้ากากชนิดนี้เป็นแบบใช้แล้วทิ้งจึงช่วยลดต้นทุนการทำความสะอาดและความเสี่ยงต่อการติดเชื้อ การออกแบบหน้ากากสามารถระบุความแม่นยำของการส่งออกซิเจนในสถานการณ์ทางการแพทย์ต่าง ๆ หลากหลายที่ต้องได้รับการรักษาด้วยออกซิเจน
โดยปกติแล้วออกซิเจนในอากาศห้องจะมีอยู่ประมาณ 21 เปอร์เซ็นต์ และเปอร์เซ็นต์ที่สูงกว่านั้นมักมีความจำเป็นในการรักษาทางการแพทย์ ออกซิเจนในเปอร์เซ็นต์ที่สูงนี้จัดเป็นยา โดยออกซิเจนมากเกินไปอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพของผู้ป่วย ส่งผลให้ผู้ป่วยต้องพึ่งออกซิเจนในระยะยาว และในกรณีร้ายแรง ผู้ป่วยอาจตาบอดได้ ด้วยเหตุผลเหล่านี้ การรักษาด้วยออกซิเจนจึงได้รับการตรวจสอบอย่างใกล้ชิด ทั้งนี้ หน้ากากมีน้ำหนักเบาและติดด้วยแถบคาดศีรษะหรือสายคล้องหูแบบยางยืด โดยหน้ากากออกซิเจนมีความโปร่งใสเพื่อให้มองเห็นใบหน้าเพื่อให้ผู้ให้บริการด้านการแพทย์ทำการประเมินผู้ป่วยได้ รวมทั้งลดความรู้สึกกลัวที่ปิดมิดชิดที่ผู้ป่วยบางรายมักประสบเมื่อสวมหน้ากากออกซิเจน ซึ่งผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่ต้องเข้ารับการผ่าตัดจะต้องสวมหน้ากากออกซิเจนในบางระยะ หรืออาจใช้สายให้ออกซิเจนทางจมูกแทนก็ได้ แต่การส่งออกซิเจนด้วยวิธีนี้จะมีความแม่นยำน้อยกว่าและมีความเข้มข้นที่จำกัด
ตามข้อมูลของแอลทัสมาร์เกตรีเสิร์ช ตลาดหน้ากากออกซิเจนแบบใช้แล้วทิ้งทั่วโลกมีศักยภาพที่จะเติบโตได้ 1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐระหว่าง ค.ศ. 2019 ถึง ค.ศ. 2023 โดยอัตราการเติบโตของตลาดดังกล่าวจะมีความเร็วเพิ่มขึ้นตลอดช่วงเวลานี้เช่นกัน
หน้ากากซิลิโคนและหน้ากากยาง.
หน้ากากออกซิเจนซิลิโคนและยางมีน้ำหนักมากกว่าหน้ากากพลาสติก ซึ่งออกแบบมาเพื่อให้มีการปิดผนึกที่ดีในระหว่างการใช้งานเป็นเวลานานโดยนักบิน, บุคคลในการวิจัยทางการแพทย์ และห้องปรับแรงดันบรรยากาศสูง ตลอดจนผู้ป่วยอื่น ๆ ที่ต้องได้รับออกซิเจนบริสุทธิ์ เช่น ผู้ป่วยที่ได้รับภาวะเป็นพิษคาร์บอนมอนอกไซด์ และผู้ป่วยจากโรคลดความกด ทั้งนี้ นายแพทย์ อาเธอร์ เอช. บัลบูเลียน เป็นผู้ริเริ่มหน้ากากออกซิเจนที่สามารถใช้งานได้จริงรุ่นแรก ซึ่งนักบินในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองสวมใส่และใช้โดยโรงพยาบาล ส่วนวาล์วภายในหน้ากากที่กระชับพอดีเหล่านี้จะควบคุมการไหลของแก๊สเข้าและออกจากหน้ากาก เพื่อให้แก๊สที่หายใจออกมากลับหายใจเข้าไปอีกครั้งน้อยที่สุด
Mod wsgi

mod_wsgi เป็นมอดูลสำหรับการรันโปรแกรมภาษาไพธอน บน Apache HTTP Server โดยมี WSGI เป็นส่วนต่อประสาน พัฒนาโดย Graham Dumpleton และจัดจำหน่ายภายใต้ Apache License 2.0 รองรับทั้ง Python 2 และ 3
mod_wsgi นั้นง่ายกว่า เร็วกว่า และสามารถทำการตั้งค่าได้ละเอียดมากกว่า mod_python ซึ่งเป็นซอฟต์แวร์ที่ค่อนข้างเก่า รวมถึงการใช้ FastCGI
Mod python

mod_python เป็นมอดูลสำหรับเชื่อมต่อApache HTTP Server โดยเรียกใช้สคริปต์ภาษาไพธอนบนเว็บเซิร์ฟเวอร์ มีวัตถุประสงค์เพื่อแทนที่ CGI ลักษณะเด่นได้แก่การดำเนินการและการเก็บรักษาข้อมูลข้ามหลายเซสชันอย่างรวดเร็ว
แม้ว่าปัจจุบันจะไม่ได้อยู่ระหว่างการพัฒนา แต่ก็ยังไม่มีการประกาศว่าการบำรุงรักษาจะสิ้นสุด เพียงแต่ว่า mod_python มีความเสถียรเพียงพอจนแทบไม่จำเป็นต้องมีการบำรุงแล้ว
XPath

XPath (XML Path Language) คือไวยากรณ์ภาษาสำหรับการระบุส่วนเฉพาะของเอกสารที่สอดคล้องกับภาษามาร์กอัป XML มีไวยากรณ์ที่กระชับ โดยไม่ใช่ภาษามาร์กอัปที่ใช้ XML
XPath ได้รับการพัฒนาโดยองค์กรมาตรฐาน W3C (World Wide Web Consortium) โดย XPath 1.0 ได้รับการเผยแพร่เป็นคำแนะนำเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน 1999 ในเวลาเดียวกันกับ XSL Transformations (XSLT) 1.0
รายชื่อศิลปินไทยป็อป

บทความนี้รวบรวมรายชื่อนักร้องและวงดนตรีที่เป็นที่รู้จักในวงการเพลงป็อปของประเทศไทย ตั้งแต่ยุคบุกเบิกจนถึงปัจจุบัน รวมถึงศิลปินเดี่ยวและวงดนตรีที่ประสบความสำเร็จทั้งในระดับประเทศและระดับนานาชาติ
วงดนตรีป็อปไทย.
วงสตริงไทย.
นับจากที่ออกอัลบั้มหรือซิงเกิลครั้งแรกรวมถึงเพลงประกอบภาพยนตร์
เรือหลวงประจวบคีรีขันธ์

เรือหลวง"ประจวบคีรีขันธ์" (OPV-552)  เป็นเรือลำที่สองในเรือตรวจการณ์ไกลฝั่งชุด"เรือหลวงกระบี่" พัฒนามาจากเรือตรวจการณ์ไกลฝั่งชั้น ริเวอร์ 
เรือหลวง"ประจวบคิรีขันธ์" มีหมายเลขตัวเรือ 552 ประจำการอยู่ในสังกัดหมวดเรือที่ 1 กองเรือตรวจอ่าว กองเรือยุทธการ ฐานทัพเรือสัตหีบ โดยเรือมีขนาดระวางขับน้ำเต็มที่ 1,960 ตัน และเป็นเรือรบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่กองทัพเรือไทยเคยสร้างมา
ประวัติ.
เรือหลวง"ประจวบคีรีขันธ์" เป็นส่วนหนึ่งของโครงการสร้างเรือตรวจการณ์ไกลฝั่งลำที่ 2 เฉลิมพระเกียรติตามยุทธศาสตร์ของกองทัพเรือไทย สอดคล้องตามพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ที่สนับสนุนให้กองทัพเรือต่อเรือไว้ใช้ในราชการภายในประเทศ เริ่มตนจากเรือ ต.91 และขยายแบบเรือให้ใหญ่ขึ้นและสร้างเพิ่มเติม โดยโครงการดังกล่าวดำเนินการเป็นระยะเวลา 4 ปี ระหว่างปีงบประมาณ 2558 - 2561 แบ่งเป็น 2 ระยะ คือ
เรือหลวง"ประจวบคีรีขันธ์" ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจาก สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์มาประกอบพิธีปล่อยเรือลงน้ำในวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2562 ณ อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช กรมอู่ทหารเรือ อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี และกองทัพเรือขึ้นประจำการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2562 โดยมีพิธีรับมอบเมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2562
ภารกิจ.
เรือหลวงประจวบคีรีขันธ์ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการปฏิบัติภารกิจในการลาดตระเวนตรวจการณ์และรักษาฝั่ง ป้องกันการแทรกซึม คุ้มครองเรือประมง ป้องกันและคุ้มครองทรัพยากรธรรมชาติในอ่าวไทยและทะเลอันดามัน รวมถึงการช่วยเหลือผู้ประสบภัยทางทะเล ตลอดจนการรักษากฎหมายในทะเลตามอำนาจหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย 
การออกแบบ.
คุณลักษณะ.
เรือหลวงประจวบคิรีขันธ์ ประกอบด้วยคุณลักษณะ ดังนี้
พระศรีธรรมราชาธิราชที่ 3

พระศรีธรรมราชาธิราชที่ 3 (เขมร: ធម្មរាជាទី៣) นามเดิม นักองค์ธรรม เป็นพระมหากษัตริย์กัมพูชาหลายช่วงรัชสมัย ตั้งแต่ พ.ศ. 2245-2247, 2252-2258 และ 2281-2293
พระราชประวัติ.
นักองค์ธรรมเป็นพระโอรสของพระไชยเชษฐาที่ 3 ทรงครองราชย์เมื่อ พ.ศ. 2245 พระองค์ทรงมีปัญหากับพระมหาอุปราช (นักองค์อิม) ต่อมาพระองค์ทรงขับไล่นักองค์อิมออกไปจากความช่วยเหลือของอาณาจักรอยุธยา
นักองค์อิมได้หลบหนีไปที่ไซ่ง่อนในปี พ.ศ. 2248 และขอความช่วยเหลือจาก กษัตริย์เหงียน ทหารเวียดนามได้ทำการรุกรานอาณาจักรเขมรอุดง นักองค์ธรรมทรงหลบหนีไปยังอาณาจักรอยุธยา
ด้วยความช่วยเหลือจากอาณาจักรอยุธยา พระองค์จึงทรงยึดละแวกได้ กองทัพของนักองค์อิมถูกล้อมและกองทัพเวียดนามภายใต้การนำของ Trần Thợng Xuyên และ Nguyễn Cửu Phú (阮久富) ถูกส่งไปยังกัมพูชาเพื่อช่วยเหลือนักองค์อิม พระศรีธรรมราชาธิราชที่ 3 และ พระไชยเชษฐาที่ 3 ทรงพ่ายแพ้และหลบหนีไปยังอาณาจักรอยุธยา
ในปี พ.ศ. 2279 พระศรีธรรมราชาธิราช ทรงกลับมายังอาณาจักรและทรงขับไล่พระสัตถาที่ 2 ออกไป
ปริยศิลปิน

ปริยศิลปิน แปลว่า ศิลปินอันเป็นที่รักของประชาชน เป็นรางวัลที่มอบให้กับศิลปินที่เสียชีวิตแล้วแต่มีผลงานเด่นชัดเป็นที่ประจักษ์ สมควรได้รับการยกย่องให้เป็นแบบอย่างต่อประชาชนและศิลปินรุ่นใหม่
ประวัติ.
รางวัลปริยศิลปินเริ่มต้นขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2551 มีต้นกำเนิดมาจากแนวความคิดของนางจารุลินทร์ มุสิกะพงษ์ อดีตข้าราชการกรมประชาสัมพันธ์ โดยมีสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ (ปัจจุบันคือกรมส่งเสริมวัฒนธรรม) เป็นผู้สรรหาผ่านคณะกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิคัดเลือกปริยศิลปินและปรมศิลปิน ซึ่งศิลปินคนแรกที่ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติและมอบรางวัลนี้คือยอดรัก สลักใจ เมื่อปี พ.ศ. 2551
ประวัติศาสตร์ลับของชาวมองโกล

ประวัติศาสตร์ลับของชาวมองโกล (มองโกเลีย:&#X200B;<br>ᠮᠣᠩᠭᠣᠯ ᠤᠨ<br>ᠨᠢᠭᠤᠴᠠ<br>ᠲᠣᠪᠴᠢᠶᠠᠨ "Mongɣol‑un niɣuca tobciyan", มองโกเลียสำเนียงฮัลฮ์: ,) เป็นวรรณกรรมภาษามองโกลที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังหลงเหลือมาถึงปัจจุบัน ประพันธ์ขึ้นให้กับราชวงศ์มองโกลหลังเจงกิส ข่านเสียชีวิตในปี 1227 เนื้อหาในหนังสือบอกเล่าเรื่องราวชีวิตและการพิชิตของเจงกิส ข่าน รวมถีงการครองราชย์ของโอเกเดย์ ข่าน 
ต้นฉบับของหนังสือเขียนด้วยภาษามองโกลกลางโดยใช้อักษรมองโกล หนังสือนี้ไม่เป็นที่ทราบว่าผู้เขียนคือใคร เช่นเดียวกับปีที่ประพันธ์ ทราบแต่เพียงว่าเขียนแล้วเสร็จในปีชวดที่ริมแม่น้ำแฮร์เลนในอาวาร์กา ซึ่งตรงกับปี 1228 เป็นอย่างน้อย
เนื้อหาของหนังสือยังปรากฏบางส่วนในฐานะรากฐานของพงศาวดารอื่น เช่น "Jami' al-tawarikh", "Shengwu qinzheng lu" และ "Altan Tobchi" ส่วนฉบับเต็มภาษามองโกลหลงเหลือเป็นฉบับที่ผลิตในราวปี 1400 ช่วงต้นราชวงศ์หมิง และมีการปริวรรติอักษรเป็นอักษรจีนเพื่อให้ง่ายต่อการแปล ภายใต้ชื่อ "ประวัติศาสตร์ลับของราชวงศ์หยวน"  ราวสองในสามของเนื้อหายังปรากฏในรุ่นที่มีเนื้อความต่างกันเล็กน้อยในพงศาวดารมองโกล "Altan Tobchi"  จากศตวรรษที่ 17 ผลงานของ Lubsang-Danzin
หนังสือนี้ได้รับการยอมรับว่าเป็นบันทึกเรื่องราวของเจงกิส ข่านในภาษามองโกลต้นฉบับที่สำคัญที่สุดชิ้นเดียว ในแง่ของภาษาศาสตร์ ยังเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญในฐานะตัวอย่างภาษาก่อนมองโกลคลาสสิก และ มองโกลกลาง ในประเทศมองโกเลียถือว่าวรรณกรรมนี้เป็นวรรณกรรมคลาสสิก และยังมีการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากกว่า 40 ภาษาในปัจจุบัน
อ็อลฮอนด์

อ็อลฮอนด์ หรือ อ็อลฮอนุด  หรือ อ็อลฮูนุต (Olkhunut) เป็นเผ่าหรือวงศ์วานของโฮเอลุง มารดาของเจงกิส ข่าน ชาวอ็อลฮอนด์ยังช่วยเจงกิส ข่าน ร่วมรบจนเอาชนะพวกไนมัน ชาวอ็อลฮอนด์มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดมากกับเผ่าฮงงีรัด ลูกหลานของชาวอ็อลฮนด์ในปัจจุบันอาศัยอยูาในแถบแคว้นฮอฟด์ ประเทศมองโกเลีย และในมองโกเลียในของประเทศจีน
ฮองีรัด

ฮองีรัด (;) เป็นหนึ่งในกลุ่มสำคัญของบรรดาชนเผ่ามองโกล มีอาณาเขตแรกเริ่มอยู่ในแถบทะเลสาบฮูลุนในมองโกเลียในและแม่น้ำฮัลฮาในประเทศมองโกเลียในปัจจุบัน เผ่านี้มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับบรรดาจักรวรรดิของจีนตอนเหนือ เนื่องจากบรรดาเผ่าย่อยต่าง ๆ ของชาวฮองีรัดไม่เคยรวมตัวกันภายใต้ผู้นำคนเดียว จึงทำให้ชาวฮองีรัดไม่ได้ก้าวสู่การเป็นผู้นำทางการทหารในภูมิภาค เผ่านี้มีความสำคัญมากในฐานะเผ่าของเจ้าสาวหลายคนในจักรวรรดิมองโกลในสมัยเจงกิส ข่าน ตั้งแต่มารดาของเจงกิสข่าน (โฮเอลุง), ย่า/ยาย และภรรยาคนแรกของเจงกิส ข่าน ไปจนถึงราชินีและเจ้าหญิงอีกหลายคนของจักรวรรดิมองโกลล้วนมาจากเผ่าฮองีรัด
ในสมัยราชวงศ์หยวน ชาวฮองีรัดจำนวนหนึ่งอพยพไปตั้งถิ่นฐานในแถบที่ปัจจุบันคือประเทศอุซเบกิสถานและภูมิภาคเตอร์กิสถาน บางคนได้ตำแหน่งเป็นผู้ปกครองควารัซม์ และต่อมาเป็นจักรวรรดิซูฟี
เมร์คิต

เมร์คิต (อักษรโรมัน: Merkit, แปลว่า "คนฉลาด/มากฝีมือ"; ; #เปลี่ยนทาง) เป็นหนึ่งในอดีตห้าสหพันธรัฐชนเผ่า ("ฮันลิก; khanlig") ในที่ราบมองโกลสมัยศตวรรษที่ 12 ชาวเมร์คิตน่าจะสืบเชื้อสายมาจากชาวมองโกล หรือเตอร์กิก
ชาวเมร์คิตอยู่อาศัยในแถบที่ราบลุ่มแม่น้ำเซเลงา และแม่น้ำออร์ฮ็อนตอนล่าง ซึ่งที่ในปัจจุบันคือบูร์ยาเตียและแคว้นเซเลเง ชาวเมร์คิตสู้รบกับจักรวรรดิมองโกลอยู่นานกว่ายี่สิบปี ก่อนจะแพ้ให้แก่เจงกิส ข่านในปี 1200 และถูกผนวกรวมเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิมองโกล
เยซุเกย์

เยซุเกย์ บาฆาทูร์ (อักษรโรมัน: Yesugei Baghatur, (มองโกลธรรมเนียม: ᠶᠢᠰᠦᠭᠡᠢ ᠪᠠᠭᠠᠲᠤᠷ; Modern Mongolian: Есүхэй баатар, "Yesukhei baatar", ; #เปลี่ยนทาง) (1134 – 1171) เป็นผู้นำคนสำคัญของสหพันธรัฐเผ่ามองโกลฮามัก และบิดาของชิงกิส ข่าน เยซุเกย์มีที่มาจากตระกูลบอร์จีกิน และชื่อเขามีความกมายว่า "เหมือนเก้า" เลขมงคลของชาวมองโกล
เยซุเกย์เป็นบุตรของบาร์ทัน บาฆาทูร์ (Bartan Baghatur) ผู้เป็นบุตรคนที่สองของฮาบุล ข่าน ผู้ซึ่งเป็นฮากันที่ราชวงศ์จินให้การยอมรับ และเป็นเหลนของไฮดู ผู้ที่ริเริ่มจะรวบรวมชาวมองโกลเข้าด้วยกันเป็นหนึ่งเป็นครั้งแรก สนมเอกของเยซุเกย์คือโฮเอลุง ลูกสาวของชาวป่าอ็อลฮูนุต ที่ซึ่งเขาลักพาตัวมาด้วยความช่วยเหลือของพี่ชายเนกุน ไทชี (Negün Taishi) และน้องชาย ดารีไท อ็อตชีกิง (Daritai Otchigin) โดยลักพาตัวมาจากสามีเชลีดู (Chelidu) ชาวเผ่าเมร์กิตที่พึ่งแต่งงานกันไม่นาน เยซุเกย์ลักพาตัวเจ้าสาวโฮเอลุงมาเพราะว่าเธอมีความสวยงามและมีคุณลักษณะอันบ่งบอกถึงความสามารถในการเจริญพันธุ์
ในปี 1171 เยซุเกย์เสียชีวิตเมื่อเทมุจิง (ต่อมาคือชิงกิส ข่าน) อายุได้เก้าปี "ประวัติศาสตร์ลับชาวมองโกล" บันทึกว่าเขาถูกลอบวางยาพิษโดยชาวทาทาร์ เมื่อเทมุจิงอายุได้แปดปี เยซุเกย์ตัดสินใจหมั้นเขากับเด็กหญิงที่เหมาะสม เยซุเกย์พาเทมุจิงออกไปยังทุ่งหญ้าของชนเผ่าอ็องกิรัตที่เลอค่าของโฮเอลุง และจึงคลุมถุงชนแต่งงานระหว่างเทมุจิงกับโบร์เท ลูกสาวของหัวหน้าเผ่าอ็องกิรัตนามว่า #เปลี่ยนทาง ขณะกำลังขี่ม้ากลับบ้านด้วยตัวคนเดียว เยซุเกย์ได้ร้องขออาหารมื้อหนึ่งจากกลุ่มชาวทาทาร์ที่เขาบังเอิญเจอ ตามลักษณะธรรมเนียมความเอื้อเฟื้อต่อคนแปลกหน้าของชาวทุ่งหญ้าสเตปป์ แต่ชาวทาทาร์จดจำเยซุเกย์ซึ่งเคยต่อสู้กับพวกทาทาร์ในอดีต จึงแอบวางยาพิษในอาหารของเขา เยซุเกย์กินยาพิษเข้าไปจนป่วยแต่ก็ยังกลับถึงบ้านได้ในสภาพใกล้ตาย เขาได้เรียกขอให้มูงลิกไปพาตัวเทมุจิงกลับมาจากอ็องกิรัต ก่อนที่จะเสียชีวิตในเวลาต่อมา
โบร์เท

โบร์เท (มองโกล: ᠪᠥᠷᠲᠡ ᠦᠵᠢᠨ; ซีริลลิก: ; Börte, ราวปี 1161–1230) เป็นภรรยาคนแรกของเทมุจิง ผู้ซึ่งต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นชิงกิส ข่าน ปฐมกษัตริย์แห่งจักรวรรดิมองโกล โดยมีโบร์เทเป็นอัครจักรพรรดินีคนแรกของจักรวรรดิ เธอแต่งงานกับชิงกิส ข่าน ตั้งแต่อายุน้อย ก่อนจะถูกเผ่าคู่แข่งลักพาตัวไป และถูกช่วยเหลือกลับมาโดยชิงกิส ข่าน เรื่องราวการช่วยเหลือตัวเธอคืนมานี้ถือเป็นเหตุการณ์สำคัญหนึ่งที่ผลักดันให้เขสกลายเป็นนักรบที่สถาปนาจักรวรรดิมองโกล ทั้งสองมีลูกชายด้วยกันสี่คน ลูกสาวห้าคน และถือเป็นสายโลหิตสำคัญของการขยับขยายจักรวรรดิมองโกลต่อไปในอนาคต 
โบร์เทเกิดเมื่อราวปี 1161 ในตระกูลอ็อลโฮนุดของเผ่าโฮงงีรัด ซึ่งเป็นเผ่ามิตรสหายกับเผ่าของชิงกิส ข่าน เธอเป็นลูกสาวของเดย์-เซเชิน กับโชทัน (Chotan) มีการบรรยายถึงลักษณะของเธอว่ามีผิวสีอ่อน ใบหน้าอ่อนโยน และมีไฟอยู่ในดวงตา ซึ่งเป็นคำที่บ่งบอกว่าเธอมีความฉลาดเฉลียว สตรีจากตระกูลอ็อลโฮนุดนั้นเป็นที่ยกย่องว่าสวยงามกันโดยธรรมเนียม
ไดเมทิลอีเทอร์

ไดเมทิลอีเทอร์ (DME; หรือที่รู้จักในชื่อ เมทอกซีมีเทน) เป็น สารประกอบอินทรีย์ ที่มีสูตร CH3OCH3 (บางครั้งอาจถูกย่อให้เป็น C2H6O เนื่องจากเป็นไอโซเมอร์ของเอทานอล) อีเทอร์เป็นก๊าซไม่มีสีที่สามารถใช้เป็นสารตั้งต้นสำหรับสารประกอบอินทรีย์อื่นๆ ได้ และยังเป็นเชื้อเพลิงในละอองลอยที่กำลังมีการสาธิตให้สามารถนำไปใช้ในเชื้อเพลิงประเภทต่างๆ ได้
ไดเมทิลอีเธอร์ได้รับการสังเคราะห์ครั้งแรกโดย ฌ็อง-บาติสต์ ดูว์มา และ เออแฌน-เมลชิออร์ เปลิโกต์ ในปี 1835 โดยการกลั่นเมทานอลและกรดซัลฟูริก 
การผลิต.
ในปี 1985 การผลิต ไดเมทิลอีเทอร์ ประมาณ 50,000 ตันในยุโรปตะวันตกโดยการทำปฏิกิริยาการขจัดน้ำ (dehydration) ของเมทานอล: 
เมทานอลที่ใช้จะได้มาจากก๊าซสังเคราะห์ (syngas) การพัฒนาที่เป็นไปได้อื่น ๆ เรียกร้องให้ใช้ระบบตัวเร่งปฏิกิริยาสองตัวซึ่งอนุญาตให้สังเคราะห์เมทานอลและการขจัดน้ำในหน่วยกระบวนการเดียวกัน โดยไม่ต้องแยกและบริสุทธิ์เมทานอล 
ทั้งกระบวนการแบบขั้นตอนเดียวและสองขั้นตอนที่กล่าวถึงข้างต้นมีจำหน่ายเชิงพาณิชย์ กระบวนการแบบสองขั้นตอนค่อนข้างง่ายและค่าใช้จ่ายในการเริ่มต้นค่อนข้างต่ำ ขณะนี้กำลังพัฒนากระบวนการแบบขั้นตอนเดียวในของเหลว 
จากชีวมวล.
ไดเมทิลอีเทอร์ เป็น เชื้อเพลิงชีวภาพรุ่นที่สอง (BioDME) ที่สามารถผลิตจาก ชีวมวลลิกโนเซลลูโลซิก สหภาพยุโรปกำลังพิจารณา BioDME ในการผสมเชื้อเพลิงชีวภาพที่เป็นไปได้ในปี 2030 นอกจากนี้ยังสามารถผลิตจาก ชีวแก๊ส หรือ มีเทน จากขยะสัตว์ อาหาร และการเกษตร หรือแม้กระทั่งจาก ก๊าซชิลล์ หรือ ก๊าซธรรมชาติ 
Volvo Group เป็นผู้ประสานงานโครงการ BioDME กรอบที่ 7ของประชาคมยุโรป ซึ่งโรงงานนำร่อง BioDME ของ Chemrec ตั้งอยู่ที่ Piteå, สวีเดน
อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช กรมอู่ทหารเรือ

อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช กรมอู่ทหารเรือ  เป็นอู่ต่อเรือของกองทัพเรือไทยในอำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี อู่นี้ตั้งชื่อตามสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ผู้ทรงประจำการในกองทัพเรือไทยระหว่างปี พ.ศ. 2455 ถึง พ.ศ. 2457 ซึ่งมีแผนที่จะใช้เป็นฐานเรือดำน้ำของไทยไว้ที่อู่แห่งนี้ในปี พ.ศ. 2568 พลเรือตรี ปิยะ ปฐมบูรณ์ เป็น ผู้อำนวยการอู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช กรมอู่ทหารเรือ
ประวัติ.
อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช เริ่มต้นจากการประเมินแล้วว่าอู่เรือ 2 แห่งแรกของกองทัพเรือ คืออู่ทหารเรือธนบุรี และอู่ทหารเรือพระจุลจอมเกล้า ไม่สามารถรองรับการซ่อมบำรุงเรือสมัยใหม่ขนาดใหญ่ได้ โดยมีเรือที่ต้องเข้าคิวเพื่อซ่อมบำรุงในอู่แห้งมากถึง 35-40 ลำ และต้องมีระวางน้ำไม่เกิน 5,000 ตัน ความยาวเรือไม่เกิน 120 เมตร ในขณะที่กองทัพเรือมีการจัดหาเรือขนาดใหญ่เพื่อทดแทนเรือแบบเก่าซึ่งไม่สามารถเข้าซ่อมบำรุงที่อู่แห้งของทั้งสองอู่เรือเดิมได้ ทำให้กองทัพเรือพิจารณาหาพื้นที่สำหรับสร้างอู่เรือแห่งใหม่ พบว่าพื้นที่บริเวณอ่าวจุกเสม็ด อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรีมีความเหมาะสม เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้ฐานทัพเรือสัตหีบที่เป็นกำลังหลักทางเรือ ใกล้กับกองกำลังป้องกันชายฝั่ง มีภูมิประเทศที่สงบจากการป้องกันของเกาะและเขื่อนกั้นคลื่น รวมถึงยังใกล้กับท่าเรือพาณิชย์สัตหีบ และสนามบินอู่ตะเภา สะดวกต่อการส่งกำลังบำรุงทั้งทางอากาศและทางน้ำ สามารถพัฒนาต่อได้ในเชิงพาณิชย์ จึงได้เสนอต่อกระทรวงกลาโหมเพื่อก่อสร้างอู่เรือแห่งใหม่ โดยได้รับการอนุมัติเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 ด้วยวงเงินงบประมาณกว่า 4,000 ล้านบาท เป็นอู่สำหรับซ่อมบำรุงเรือรบขนาดใหญ่ของกองทัพเรือไทย มีศักยภาพรองรับเรือรบขนาดใหญ่มากกว่า 20,000 ตัน  และเรือสินค้าขนาดมากกว่า 1 แสนตันกรอส  โดยอู่ได้รับพระราชทานชื่อจาก พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ให้นามว่า "อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช" เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2538 เพื่อเป็นศิริมงคลต่ออู่เรือ และได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จเป็นผู้แทนพระองค์ไปประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดชเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2541
ในปี พ.ศ. 2560 กองทัพเรือมีแผนที่จะพัฒนาขีดความสามารถในการซ่อมบำรุงเรือดำน้ำที่กองทัพเรือมีแผนจะจัดหามาในพื้นที่ของอู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช เป็นเนื้อที่ประมาณ 40.78 ไร่ สำหรับการก่อสร้างโรงซ่อมเรือดำน้ำขนาดความกว้าง 50 เมตร ความยาว 100 เมตร ความสูง 25 เมตร ซึ่งมีขนาดสำหรับซ่อมบำรุงเรือดำน้ำชั้นหยวน เอส 26 ที จากประเทศจีนในบริเวณอ่าวสัตหีบใกล้กับจุกเสม็ด
โครงสร้าง.
อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช เป็นหน่วยขึ้นตรงต่อกรมอู่ทหารเรือ มีบุคลากรและกำลังพลในสังกัดประมาณ 805 นาย มีโครงสร้างภายใน ดังนี้
การปฏิบัติงานที่สำคัญ.
อู่ราชนาวีมหิดลอดุลยเดช ได้ดำเนินการต่อเรือรบและซ่อมบำรุงใหญ่เรือรบในกองทัพเรือไทยครั้งที่โดดเด่น ได้แก่
แอลกอฮอล์ (สารเสพติด)

แอลกอฮอล์ บางครั้งเรียกว่า เอทานอล เป็นหนึ่งในยาที่มีฤทธิ์ต่อจิตและประสาทที่ใช้กันอย่างแพร่หลายและถูกนำไปใช้ในทางที่ผิดมากที่สุดในโลก และจัดอยู่ในประเภทสารกดประสาท แอลกอฮอล์ถูกจัดประเภทโดยองค์การอนามัยโลก (WHO) ให้เป็นสารพิษ มีฤทธิ์ต่อจิตและประสาท ทำให้ติดยา และก่อมะเร็ง
แอลกอฮอล์พบได้ใน เครื่องดื่มหมัก เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ เช่น เบียร์ ไวน์ และ เหล้ากลั่น โดยเฉพาะ เหล้าที่ถูกกลั่น และมีวัตถุประสงค์การใช้งานที่หลากหลาย เช่น ใช้เป็น การใช้ยาเสพติดเพื่อสันทนาการ โดยเฉพาะ การดื่มแอลกอฮอล์ในหมู่นักศึกษามหาวิทยาลัย ใช้เพื่อ การรักษาตนเอง และในการ สงคราม นอกจากนี้ยังมีความเกี่ยวข้องกับ อาชญากรรมที่เกี่ยวข้องกับแอลกอฮอล์ เช่น การขับรถขณะมึนเมา การเมาสุราที่ปรากฏในที่สาธารณะ และ การดื่มสุราในวัยที่ยังไม่ถึงเกณฑ์ บางศาสนาและสำนักลึกลับใช้แอลกอฮอล์ในพิธีกรรมเพื่อ จิตวิญญาณ 
ผลกระทบระยะสั้น จากการบริโภคในปริมาณปานกลาง ได้แก่ การผ่อนคลาย ลดการยับยั้งทางสังคม และความสุข ในขณะที่การดื่มหนักอาจทำให้เกิดการเสื่อมของสมรรถนะทางระบบประสาทโดยทั่วไป ความจำเสื่อมชั่วคราว และ อาการเมาค้าง การบริโภคแอลกอฮอล์ในปริมาณที่มากเกินไปจะทำให้เกิดอาการ มึนเมาแอลกอฮอล์ ที่อาจทำให้ หมดสติ หรือในกรณีรุนแรงถึงแก่ชีวิต ผลกระทบระยะยาว ถูกพิจารณาว่าเป็นปัญหาสำคัญด้าน ปัญหาสาธารณสุข ทั่วโลก ซึ่งรวมถึง โรคพิษสุราเรื้อรัง การใช้ในทางที่ผิด การถอนพิษสุรา กลุ่มอาการแอลกอฮอล์ในทารกในครรภ์ (FASD) โรคตับจากแอลกอฮอล์ โรคตับอักเสบจากแอลกอฮอล์ โรคหัวใจและหลอดเลือดจากแอลกอฮอล์ (เช่น โรคกล้ามเนื้อหัวใจจากแอลกอฮอล์) โรคปลายประสาทเสื่อมจากแอลกอฮอล์ อาการหลอนจากแอลกอฮอล์ ผลกระทบระยะยาวต่อสมอง (เช่น ความเสียหายต่อสมองจากแอลกอฮอล์ และ ภาวะสมองเสื่อมจากแอลกอฮอล์) และ มะเร็ง ตามรายงานของ WHO ปี 2024 ผลกระทบที่เป็นอันตรายจากการใช้แอลกอฮอล์ทำให้มีผู้เสียชีวิต 2.6 ล้านคนต่อปี ซึ่งคิดเป็น 4.7% ของการเสียชีวิตทั่วโลก 
ในช่วงประมาณสองทศวรรษที่ผ่านมา หน่วยงานวิจัยมะเร็งระหว่างประเทศ (IARC) ได้จัดให้แอลกอฮอล์เป็น สารก่อมะเร็งกลุ่ม 1 ในปี 2023 WHO ได้ประกาศว่า "ไม่มีปริมาณการดื่มแอลกอฮอล์ที่ปลอดภัยต่อสุขภาพ" ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงด้านการสื่อสารด้านสาธารณสุขทั่วโลก โดยสอดคล้องกับมุมมองที่มีมายาวนานของ การเคลื่อนไหวเพื่อความสมานฉันท์ ซึ่งรณรงค์ต่อต้านการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ การเปลี่ยนแปลงนี้สอดคล้องกับ ข้อสรุปทางวิทยาศาสตร์ ที่ต่อต้านแอลกอฮอล์สำหรับผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ เนื่องจากความเสี่ยงที่ทราบกันดีของ การแท้งบุตร กลุ่มอาการแอลกอฮอล์ในทารกในครรภ์ (FASDs) และ ภาวะเสียชีวิตเฉียบพลันในเด็กทารก (SIDS) รวมถึงสำหรับผู้ที่มีอายุต่ำกว่า อายุที่กฎหมายกำหนดให้ดื่มแอลกอฮอล์ได้
สมาคมฟุตบอลวีบอร์ก

สมาคมฟุตบอลวีบอร์ก  หรือ วีบอร์ก เอฟ.เอฟ. (Viborg F.F.) และเรียกสั้น ๆ ว่า วีเอฟเอฟ (VFF) เป็นสโมสรฟุตบอลระดับอาชีพของเดนมาร์กที่ตั้งอยู่ในวีบอร์ก สโมสรแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1896 และต้องรอนานกว่าศตวรรษก่อนที่จะสามารถคว้าถ้วยรางวัลแห่งชาติได้เพียงใบเดียวคือเดนิชคัพใน ค.ศ. 2000
ประวัติ.
วีบอร์ก เอฟเอฟ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1896 โดยมีกีฬาอื่น ๆ อีกหลายรายการนอกเหนือจากฟุตบอล ได้แก่ ยิมนาสติก, คริกเกต, ฮอกกี้กลางแจ้ง, มวยสากล, กรีฑา, สกี, เพาเวอร์ลิฟติง และมวยปล้ำ
เหตุการณ์กีฬาสำคัญที่ยิ่งใหญ่ครั้งแรกของสโมสรนี้ได้เข้ามาใน ค.ศ. 1924 เมื่อสมาคมฟุตบอลวีบอร์กคว้าแชมป์การแข่ง"เมสเตอร์ไคเกิน" (ดิวิชันแชมเปียน) ซึ่งเป็นดิวิชันภูมิภาคที่ใหญ่ที่สุดในคาบสมุทรจัตแลนด์ ซึ่งเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ในช่วงเวลาที่อาร์ฮุสคิมนัสติกฟอเอเนงเป็นสโมสรที่ครองความยิ่งใหญ่ในคาบสมุทรจัตแลนด์
หลังจากจบการแข่งดังกล่าว ทีมวีบอร์กก็หลุดจากภาพพจน์ไปบ้าง แต่สโมสรนี้ไม่เคยอยู่บนแผนที่ฟุตบอลเดนมาร์กมากไปกว่านี้อีกแล้ว และถือเป็นความโล่งใจอย่างยิ่งสำหรับสโมสรเมื่อสามารถเลื่อนชั้นไปแข่งในระดับประเทศ (ดิวิชัน 4) ได้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1959 หลังจากที่ต้องพลาดโอกาสไปหลายครั้งในการผ่านเข้ารอบ โดยหนึ่งในผู้เล่นที่เข้าร่วมในการเลื่อนชั้นคืออีริค บุนด์โกด์ ซึ่งลงเล่น 421 นัดให้แก่วีเอฟเอฟที่ยังคงเป็นสถิติของสโมสร
ยกเว้นช่วงสองสามฤดูกาลในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 ทีมวีบอร์กไม่เคยตกชั้นไปแข่งในรายการที่ต่ำกว่าการแข่งระดับชาตินับตั้งแต่ ค.ศ. 1959 แม้ว่าลีกที่ดีที่สุดของประเทศจะตั้งอยู่ในวีบอร์ก แต่ในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา สโมสรนี้ก็ขยับขึ้นและลงระหว่างลีกสองลีกที่ดีที่สุดของประเทศ
ส่วนความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของสโมสรนี้เกิดขึ้นในฤดูกาล 1999–2000 ซึ่งพลาดเหรียญทองแดงซูเปอร์ลีกาไปเพียงเล็กน้อย แต่ทีมนี้กลับได้รับการยกย่องให้เป็นผู้ชนะการแข่งเดนิชคัพ หรือดองคัพ จากนั้น พวกเขาก็ได้คว้าแชมป์เดนิชซูเปอร์คัพมาครองได้สำเร็จ ด้วยการเป็นฝ่ายชนะแชมป์เก่าอย่างแฮร์เฟอเรียบอลคลุบจากการดวลจุดโทษ
กระทั่งใน ค.ศ. 2021 ทีมวีบอร์กจบด้วยอันดับหนึ่งในลีกเดนิชดิวิชัน 1 และเลื่อนชั้นขึ้นสู่ระดับสูงสุด ซึ่งฤดูกาลแรกของพวกเขาย้อนกลับไปในซูเปอร์ลีกาที่ประสบความสำเร็จทันทีเนื่องจากพวกเขามีคุณสมบัติในยูฟ่ายูโรปาคอนเฟอเรนซ์ลีก ทว่าหลังจากชนะสโมสรฟุตบอลซูดูวาและบี36 ทอร์เชาน์ ในที่สุดพวกเขาก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้สองครั้งให้แก่สโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ดจากพรีเมียร์ลีก
สีและสัญลักษณ์.
สีของวีบอร์ก เอฟ.เอฟ. เป็นสีเขียวและสีขาว
วีว่า คอมมิวนิเคชั่นส์

วีว่า คอมมิวนิเคชั่นส์ อินคอร์ปอเรเต็ด  ชื่อทางการค้า วีว่า  เรียกอีกอย่างว่า วีว่า เอ็นเตอร์เทนเมนท์  เป็นบริษัทสื่อของฟิลิปปินส์ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ในปาซิก ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 โดยวิค เดล โรซาริโอ จูเนียร์
วีว่า เอ็นเตอร์เทนเมนท์เป็นบริษัทแม่ของวีว่า ฟิล์มส์และวีว่า เรคคอร์ด
พรรคสังคมประชาธิปไตย (พ.ศ. 2498)

พรรคสังคมประชาธิปไตย เป็นพรรคการเมืองไทยที่ก่อตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 เป็นลำดับที่ 7/2498 เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 มีนายสุเทพ สัจจกุล บิดาของนายวนัสธนา สัจจกุล หรือบิ๊กหอย อดีตผู้จัดการทีมฟุตบอลทีมชาติไทยเป็นหัวหน้าพรรค สุเทพได้พยายามผสมผสานแนวคิดทางพุทธและคริสต์เข้าด้วยกัน โดยปราศจากอิทธิพลของลัทธิมาร์กซ์ และไม่ได้ให้ความสำคัญกับทฤษฎีชนชั้น ซึ่งแตกต่างจากพรรคสังคมนิยมทั่วไป