กลุ่มแยกการเมือง

กลุ่มแยกการเมือง  เป็นกลุ่มปัจเจก เช่น พรรคการเมือง สหภาพการค้า หรือกลุ่มอื่นที่มีความมุ่งหมายทางการเมืองร่วมกัน กลุ่มแยกหรือพรรคการเมืองอาจมีกลุ่มแยกย่อยที่แตกเป็นส่วน ๆ "พรรคในพรรค" ซึ่งอาจเรียกว่าเป็นกลุ่มอำนาจ หรือกลุ่มออกเสียง สมาชิกของกลุ่มแยกจับมือกันเป็นวิธีบรรลุเป้าหมายเหล่านี้และผลักดันวาระและฐานะของพวกตนในองค์การหนึ่ง
กลุ่มแยกไม่จำกัดอยู่เฉพาะพรรคการเมืองเท่านั้น กลุ่มแยกสามารถและมักเกิดในกลุ่มใดก็ได้ที่มีเป้าหมายหรือความมุ่งหมายทางการเมืองบางอย่าง
บางทีคำ "faction" ในภาษาอังกฤษยังใช้เป็นไวพจน์ของพรรคการเมืองได้ในระดับหนึ่ง แต่ "ด้วยความหมายน่าอดสู โดยสื่อการกล่าวหาว่ามีจุดหมายปลายทางเห็นแก่ตัวหรือก่อภัย หรือมีวิธีที่ไม่สงบหรือไม่สำนึกผิดชอบ" ตามพจนานุกรมภาษาอังกฤษออกซฟอร์ด 
กลุ่มแยกการเมืองในประเทศไทยนั้นมีหลายกลุ่มด้วยกัน มีตั้งแต่จับกลุ่มกันระหว่างพรรคเพื่อเพิ่มอำนาจของฝ่ายตนเอง หรือจับกลุ่มกันในพรรคเพื่อเพิ่มอำนาจต่อรองทางการเมือง
กลุ่มแยกการเมืองในประเทศไทย ช่วงปี พ.ศ. 2522-2531.
กลุ่มวาดะห์.
กลุ่มวาดะห์ เป็นชื่อกลุ่มนักการเมืองมุสลิมที่เคยทรงอิทธิพลอย่างสูงในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ก่อตั้งโดย เด่น โต๊ะมีนา และ วันมูหะมัดนอร์ มะทา สส.พรรคกิจสังคมในขณะนั้น โดยเข้าสังกัดและส่งผู้สมัคร สส. ในนาม พรรคประชาธิปัตย์
ต่อมากลุ่มวาดะห์ลาออกจากพรรคประชาธิปัตย์ตาม กลุ่ม 10 มกรา ในปี พ.ศ. 2531 โดยไปร่วมก่อตั้ง พรรคประชาชน และได้ย้ายไปสังกัด พรรคเอกภาพ ภายหลังจากที่พรรคประชาชนยุบรวมเข้ากับ พรรครวมไทย, พรรคก้าวหน้า, และ พรรคกิจประชาคม
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กลุ่มวาดะห์ได้ย้ายไปร่วมจัดตั้ง พรรคความหวังใหม่ ตามคำเชิญของพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ โดย วันมูหะมัดนอร์ มะทา แกนนำกลุ่มได้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรค และต่อมาเป็นผู้นำกลุ่มแทนเด่น โต๊ะมีนา ที่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง ความสำคัญของกลุ่มวาดะห์ในพรรคความหวังใหม่ยิ่งสูงขึ้นเมื่อ วันมูหะมัดนอร์ มะทา แกนนำกลุ่มได้ขึ้นเป็นเลขาธิการพรรค
ต่อมาพรรคความหวังใหม่ ได้ยุบรวมเข้ากับ พรรคไทยรักไทย เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2545 ทำให้กลุ่มวาดะห์ย้ายมาสังกัดพรรคไทยรักไทยด้วย โดยยังคงได้รับความสำคัญ ส่งผลให้ วันมูหะมัดนอร์ มะทา แกนนำกลุ่มได้รับตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรคไทยรักไทย และมีตำแหน่งเป็นถึงรองนายกรัฐมนตรี
ปัจจุบันสมาชิกส่วนมากย้ายมาสังกัดพรรคประชาชาติ
กลุ่ม 10 มกรา.
กลุ่ม 10 มกรา ก่อตั้งโดย เฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ อดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ช่วงปี พ.ศ. 2522 และ วีระ มุสิกพงศ์ เลขาธิการพรรคในขณะนั้น โดยที่มาของชื่อกลุ่มมาจากเหตุการณ์เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2530 ณ โรงแรมเอเชีย ที่ประชุมพรรคประชาธิปัตย์ได้ทำการเลือกตั้งหัวหน้าพรรค ซึ่งกลุ่มของนายวีระได้เสนอชื่อนายเฉลิมพันธ์ ส่วนกลุ่มของนายชวน หลีกภัย ได้เสนอชื่อนายพิชัย รัตตกุล หัวหน้าพรรคในขณะนั้น ส่วนตัวนายวีระได้ลงชิงตำแหน่งเลขาธิการพรรคแข่งกับ พลตรี สนั่น ขจรประศาสน์ ปรากฏว่าทั้งนายเฉลิมพันธ์และนายวีระพ่ายแพ้ต่อนายพิชัยและพลตรีสนั่น 
ทั้งนี้ กลุ่ม 10 มกรานี้มีความไม่พอใจในการบริหารงานของพิชัย หัวหน้าพรรคมาเป็นระยะเวลาหนึ่งแล้ว นำมาซึ่งการเผชิญหน้ากันระหว่าง 2 ขั้วภายในพรรค และจากความขัดแย้งครั้งนั้น ส่งผลให้การทำหน้าของพรรคประชาธิปัตย์ในรัฐสภา สภาผู้แทนราษฎร และการแสดงออกทางการเมืองต่อสาธารณชนไม่เป็นเอกภาพนับแต่นั้น มีการแสดงออกของสมาชิกพรรคในทางที่ขัดแย้งกับมติหรือนโยบายพรรค
กลุ่มแยกการเมืองในประเทศไทย ช่วงปี พ.ศ. 2531-2540.
กลุ่มปากน้ำ.
กลุ่มปากน้ำ ก่อตั้งโดย วัฒนา อัศวเหม สส.สมุทรปราการ โดยสมาชิกคนสำคัญในกลุ่มประกอบด้วย สมพร อัศวเหม, มั่น พัธโนทัย, และ ประดิษฐ์ ยั่งยืน โดยมีอิทธิพลอย่างมากในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการ ซึ่งกลุ่มปากน้ำมีเหตุการณ์สำคัญ คือ การลงมติสวนกับพรรคประชากรไทย ซึ่งกลุ่มปากน้ำได้สังกัดในขณะนั้น ในการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีแทนพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ที่ลาออกจากตำแหน่งในปี พ.ศ. 2540 จนเกิดเป็นชื่อ กลุ่มงูเห่า ภายหลังกลุ่มปากน้ำก็หมดบทบาททางการเมืองระดับชาติ หลังจากแพ้การเลือกตั้งในพื้นที่จังหวัดสมุทรปราการให้กับพรรคไทยรักไทย และพรรคที่สืบต่อมาตั้งแต่นั้น
กลุ่มปากน้ำกลับมามีบทบาทอีกครั้ง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 ซึ่งสมาชิกในกลุ่มได้ย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชารัฐ และได้รับเลือกตั้งอีกครั้งในรอบ 18 ปี ก่อนจะพ่ายแพ้อย่างยิ่งใหญ่อีกครั้งให้กับพรรคก้าวไกลในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
กลุ่ม 16.
กลุ่ม 16 เป็นชื่อกลุ่มการเมืองที่เกิดจากการรวมกันของ สส.รุ่นใหม่ ในปี พ.ศ. 2535 โดยส่วนใหญ่เป็น สส.พรรคชาติไทย และ พรรคชาติพัฒนา ก่อตั้งกลุ่มเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 โดยมี เนวิน ชิดชอบ สส.บุรีรัมย์ ร่วมกับ ว่าที่ร้อยตรี ไพโรจน์ สุวรรณฉวี, จำลอง ครุฑขุนทด สส.นครราชสีมา, ธานี ยี่สาร สส.เพชรบุรี, วราเทพ รัตนากร สส.กำแพงเพชร เป็นแกนนำ และมี สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ สส.เชียงใหม่ พรรคชาติพัฒนา เป็นหัวหน้ากลุ่ม
ผลงานสำคัญในขณะนั้นของกลุ่ม 16 คือ กรณีการอภิปรายไม่ไว้วางใจรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ กรณี สปก.4-01 จน สุเทพ เทือกสุบรรณ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ในขณะนั้น ต้องลาออกจากตำแหน่ง และกลายเป็นตัวเร่งให้ ชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นต้องประกาศยุบสภา
กลุ่มวังน้ำเย็น.
กลุ่มวังน้ำเย็น เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดย เสนาะ เทียนทอง อดีต สส.สระแก้ว ตั้งชื่อตามชื่อ ตำบลวังน้ำเย็น อำเภอวังน้ำเย็น จังหวัดสระแก้ว ซึ่งเป็นฐานธุรกิจและการเมืองดั้งเดิมของเสนาะ กลุ่มวังน้ำเย็นเดิมเป็นสมาชิก พรรคชาติไทย ซึ่งมี บรรหาร ศิลปอาชา เป็นหัวหน้าพรรค เนื่องจากมีจำนวน สส. ในสังกัดเป็นจำนวนมาก ทำให้มีส่วนสำคัญในการครองเสียงข้างมากใน สภาผู้แทนราษฎร ของพรรคชาติไทย ซึ่งทำให้บรรหารสามารถขึ้นสู่ตำแหน่งนายกรัฐมนตรี และทำให้เสนาะ มีความสำคัญอย่างมากในพรรคชาติไทยโดยดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพรรค แต่ต่อมากลุ่มวังน้ำเย็นกลับเปลี่ยนมากดดันให้ นายบรรหาร ลาออกจากตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจ เมื่อ พ.ศ. 2539 โดยสนับสนุนให้พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ หัวหน้าพรรคความหวังใหม่ ซึ่งดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน ทว่าบรรหารกลับยุบสภา ทำให้กลุ่มวังน้ำเย็นได้ลาออกจากพรรคชาติไทย ไปเข้าร่วมกับ พรรคความหวังใหม่ ที่มี พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ เป็นหัวหน้าพรรค เสนาะได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรค และสามารถสนับสนุนให้พรรคความหวังใหม่ ได้เสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร และพลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ ขึ้นเป็น นายกรัฐมนตรี คนที่ 22 ของประเทศไทยได้สำเร็จ
ต่อมา กลุ่มวังน้ำเย็นลาออกจากพรรคความหวังใหม่ ไปเข้าร่วมกับ พรรคไทยรักไทย และสามารถสนับสนุนให้พรรคไทยรักไทยได้เสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎร จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 ทำให้ ทักษิณ ชินวัตร ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี คนที่ 23 ของประเทศไทยได้สำเร็จ ทำให้เสนาะสามารถกล่าวอ้างอยู่เสมอว่า "ปั้นนายกฯ" หรือ "ทำคลอดนายกฯ" มาแล้วถึง 3 คน
กลุ่มแยกการเมืองในพรรคไทยรักไทย (พ.ศ. 2544-2550).
กลุ่มจันทร์ส่องหล้า.
กลุ่มจันทร์ส่องหล้า เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดย พันตำรวจโท ทักษิณ ชินวัตร หัวหน้าพรรคไทยรักไทย โดยตั้งชื่อตามบ้านจันทร์ส่องหล้า ซึ่งเป็นสถานที่พำนักของทักษิณ โดยสมาชิกในกลุ่มประกอบด้วยคนใกล้ตัวของทักษิณ อาทิ สมคิด จาตุศรีพิทักษ์, พงศ์เทพ เทพกาญจนา, สุรพงษ์ สืบวงศ์ลี, และ พรหมินทร์ เลิศสุริย์เดช
กลุ่มวังพญานาค.
กลุ่มวังพญานาค เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดย พินิจ จารุสมบัติ อดีต สส.หนองคาย ซึ่งเดิมเป็นกลุ่ม สส. ของพรรคเสรีธรรม ก่อนจะย้ายไปสังกัด พรรคไทยรักไทย และ พรรคเพื่อแผ่นดิน ในเวลาต่อมา
กลุ่มวังบัวบาน.
กลุ่มวังบัวบาน เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดย เยาวภา วงศ์สวัสดิ์ อดีต สส.เชียงใหม่ และน้องสาวของ ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี โดยตั้งชื่อตามวังน้ำที่อยู่บนน้ำตกห้วยแก้ว ซึ่งอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ เริ่มแรกนักการเมืองในภาคเหนือมีการรวมกลุ่มกัน โดยมีเยาวภาเป็นผู้นำหลักในทางภาคเหนือ ตั้งแต่ยุค พรรคไทยรักไทย, พรรคพลังประชาชน, จนมาถึงพรรคเพื่อไทย ในปัจจุบัน และเคยมี สส.บางส่วนย้ายไปพรรคไทยรักษาชาติมาก่อนด้วย
โดยสมาชิก “กลุ่มวังบัวบาน” ช่วงแรกนั้นมีจำนวนมาก เรียกว่านักการเมือง และอดีต สส.ภาคเหนือสมัยตั้งแต่พรรคไทยรักไทยเกือบจะทั้งหมดในขณะนั้นเลยก็ว่าได้ ซึ่งปัจจุบันหลายคนก็ยังเป็นแกนนำสำคัญของพรรคเพื่อไทย และยังมีชื่อเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ เป็นแกนนำเสมอมา โดยที่เยาวภาเองอาศัยอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ การเคลื่อนไหวของกลุ่มจึงกระทำในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่เป็นหลัก
กลุ่มวังน้ำยม.
กลุ่มวังน้ำยม เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดย สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ และ สมศักดิ์ เทพสุทิน โดยมีสมาชิกในกลุ่มเป็น สส. จากภาคกลางเป็นส่วนใหญ่
กลุ่มบ้านริมน้ำ.
กลุ่มบ้านริมน้ำ เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดย สุชาติ ตันเจริญ อดีต สส.ฉะเชิงเทรา โดยมีสมาชิกในกลุ่มเป็น สส. จากภาคตะวันออกเฉียงเหนือและภาคกลาง ภายหลังพรรคไทยรักไทยถูกยุบ จึงย้ายไปสังกัดพรรคเพื่อแผ่นดิน โดยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2550 สส.ของกลุ่มได้รับเลือกตั้ง 7 คน ต่อมาได้ย้ายไปสังกัดพรรคภูมิใจไทย ทว่าไม่มีใครได้รับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2561 กลุ่มบ้านริมน้ำย้ายไปสังกัดพรรคพลังประชารัฐ จนในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 มีเพียงสุชาติที่ได้รับเลือกตั้ง ก่อนจะย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทยในปี พ.ศ. 2566 ส่วนสมาชิกคนอื่นต่างแยกย้ายกันไปพรรคอื่น ๆ ทำให้กลุ่มบ้านริมน้ำหมดบทบาทลงในที่สุด
กลุ่มแยกการเมืองในประเทศไทย ช่วงปี พ.ศ. 2550-2560.
กลุ่มเพื่อนเนวิน.
กลุ่มเพื่อนเนวิน เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดย เนวิน ชิดชอบ อดีต สส.บุรีรัมย์ มีพลังในการต่อรองทางการเมืองสูงมากภายในพรรคพลังประชาชน จนแกนนำของกลุ่มอย่างเนวินถูกขนานนามว่าเป็นหนึ่งใน แก๊งออฟโฟร์ ซึ่งกุมบังเหียนของพรรค และกลุ่มเพื่อนเนวินเป็นกลุ่มที่ร่วมสนับสนุนให้ สมัคร สุนทรเวช ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของพรรคพลังประชาชนอีกด้วย โดยสื่อมวลชนได้ลงข้อมูลไว้ว่า ในช่วงแรกๆ นั้น กลุ่มเพื่อนเนวินมีสมาชิกถึง 100 กว่าคน ต่อมาเกิดปัญหาภายในกลุ่ม จนแยกไปตั้งกลุ่มอีสานพัฒนา ทำให้ในขณะนั้นมีสมาชิกเหลือทั้งหมด 72 คน
และภายหลังจากที่พรรคพลังประชาชนถูก ศาลรัฐธรรมนูญ วินิจฉัยให้ยุบพรรคในปลายปี พ.ศ. 2551 กลุ่มเพื่อนเนวินเป็นกลุ่มสำคัญที่ผลักดันให้ อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จาก พรรคประชาธิปัตย์ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 27 และจัดตั้งรัฐบาลได้สำเร็จ โดยต่อมาสมาชิกกลุ่มนี้อยู่ในสังกัด พรรคภูมิใจไทย ร่วมกับสมาชิก พรรคมัชฌิมาธิปไตย เดิมของ สมศักดิ์ เทพสุทิน
กลุ่มอีสานพัฒนา.
กลุ่มอีสานพัฒนา เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดยกลุ่ม สส.ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของพรรคพลังประชาชน โดยมี ไพจิต ศรีวรขาน, ศักดา คงเพชร, และ สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ เป็นแกนนำ โดยกลุ่มอีสานพัฒนามีความไม่พอใจใน สมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น และคณะรัฐมนตรีสมัคร ต่อมา สมศักดิ์ เกียรติสุรนนท์ แกนนำกลุ่ม ได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม และได้แยกกลุ่มออกมาเป็น กลุ่มขุนค้อน
กลุ่มแยกการเมืองในประเทศไทย ช่วงปี พ.ศ. 2561 เป็นต้นมา.
กลุ่มสามมิตร.
กลุ่มสามมิตร เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดย สุริยะ จึงรุ่งเรืองกิจ, สมศักดิ์ เทพสุทิน และ สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ ซึ่งเป็นแกนนำสำคัญในการขับเคลื่อน พรรคพลังประชารัฐ ในช่วง การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 โดยมี สส.ในกลุ่ม 31 คน ต่อมาสมคิดได้ออกไปจัดตั้ง พรรคสร้างอนาคตไทย ทำให้ อนุชา นาคาศัย ขึ้นมาเป็นแกนนำแทน
กลุ่มสามมิตรสิ้นสุดลง เมื่อสุริยะและสมศักดิ์ตัดสินใจกลับ พรรคเพื่อไทย ส่วนอนุชาย้ายไปสังกัด พรรครวมไทยสร้างชาติ
กลุ่มธรรมนัส.
กลุ่มธรรมนัส เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดยร้อยเอก ธรรมนัส พรหมเผ่า อดีตเลขาธิการพรรคพลังประชารัฐ โดยมีสมาชิกในกลุ่มส่วนใหญ่เคยอยู่ในสังกัดพรรคพลังประชารัฐ ซึ่งในปัจจุบันสมาชิกในกลุ่มธรรมนัสเกือบทั้งหมดอยู่ในสังกัดของพรรคกล้าธรรม โดยกลุ่มธรรมนัสเคยแยกตัวออกจากพรรคมาแล้ว 2 หน โดยครั้งแรกนั้นเกิดจากความไม่พอใจในตัวพลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชา นายกรัฐมนตรีของพรรคในขณะนั้น จึงประกาศแยกตัวจากพรรค ทำให้พรรคพลังประชารัฐมีมติขับออกจากพรรค โดยธรรมนัสไปจัดตั้งพรรคเศรษฐกิจไทย และขอเป็นฝ่ายค้านในรัฐบาลพลเอกประยุทธ์ ก่อนจะกลับเข้าพรรคในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2566 เพื่อรับมือกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566
และการแยกตัวครั้งที่สองนี้ เกิดจากความไม่พอใจในการจัดรายชื่อคณะรัฐมนตรีชุดใหม่ เมื่อมีการส่งรายชื่อผู้ที่จะดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีแพทองธาร ปรากฎว่าไม่มีชื่อของร้อยเอกธรรมนัส และตำแหน่งรัฐมนตรีเดิมของธรรมนัสถูกแทนที่ด้วยชื่อของ สันติ พร้อมพัฒน์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงสาธารณสุขในคณะรัฐมนตรีเศรษฐา ต่อมาเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม ร้อยเอกธรรมนัสได้แถลงต่อสื่อมวลชน โดยประกาศแยกทางกับพลเอก ประวิตร วงษ์สุวรรณ หัวหน้าพรรคพลังประชารัฐ จากนั้นมีการรวบรวม สส.พรรคพลังประชารัฐที่เข้าร่วมกับร้อยเอกธรรมนัส 29 คน และ สส.จากพรรคเล็กอีก 5 คน เพื่อยื่นชื่อรัฐมนตรีในสัดส่วนของตนในวันถัดไป แต่ในเวลาต่อมา มีสมาชิกกลุ่มธรรมนัสถอนตัวออกจากกลุ่ม ทำให้มีสมาชิกกลุ่มเหลือ 20 คน จนกระทั่งพรรคพลังประชารัฐขับออกจากพรรค จึงได้ย้ายมาสังกัดพรรคกล้าธรรม
กลุ่ม 18 (กลุ่มเพื่อนเฮ้ง).
กลุ่ม 18 เป็นกลุ่มที่ก่อตั้งโดย สุชาติ ชมกลิ่น สส.บัญชีรายชื่อ พรรครวมไทยสร้างชาติ สืบเนื่องจากความขัดแย้งต่อกรรมการบริหารพรรคในชุดปัจจุบัน และมีความประสงค์จะให้พรรคขับพวกตนพ้นจากพรรค เพื่อย้ายไปสังกัดพรรคอื่น ซึ่งคาดว่าจะเป็น พรรคโอกาสใหม่