โยคีเพลย์บอย

โยคีเพลย์บอย (Yokee Playboy) ถือศิลปินกลุ่มในยุคแรก ๆ ของสังกัดเบเกอรี่มิวสิค มีนักร้องนำคือ โป้ - ปิยะ ศาสตรวาหา ออกอัลบั้มชุดแรกในชื่อเดียวกับวง "โยคีเพลย์บอยส์" ในปี พ.ศ. 2539 ก่อนที่วงจะยุบไป เหลือเพียงโป้คนเดียวในเวลาต่อมา มีผลงานที่เป็นที่รู้จักได้แก่ " วันเกิด" "พรหมลิขิต" "ทำร้าย" "แผลเป็น" "คืนนี้ขอหอม" "อีกแล้ว" และ"อยากมองเธอในแง่ร้าย" ปัจจุบันโยคีเพลย์บอย นำโดย โป้ และมีเพื่อน ๆ นักดนตรี ยังคงผลิตงานเพลงอย่างต่อเนื่องในฐานะ ศิลปินอิสระ
ประวัติ.
เดิมเป็นมือเบสให้กับอรอรีย์ หลังจาดนั้นก็ออกมาทำวง โยคีเพลย์บอย
ในอัลบั้มชุดนี้จะมีแนวดนตรีที่ผสมผสาน ร็อค, โซล, ฟังก์ โดยบางเพลงเองก็เน้นเนื้อหาตลก ยังไม่มีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักมากนักและยังไม่เป็นที่รู้จักในวงกว้างสำหรับอัลบั้มชุดนี้ กลิ่นอายดนตรี 70’s แนวอินดี้ป็อป จากอัลบั้มชุดนี้ ทำให้ "โป้" ปิยะ ศาสตรวาหา 
กลายเป็นขวัญใจหนุ่มสาวด้วยลีลาการเต้น
โยคีกลับมาอีกครั้งหลังห่างหายไปถึง 2 ปี โดยอัลบั้มชุดนี้เหลือโป้ โยคี ปีซึ่งเพลงมีแนวดนตรีที่แตกต่างจากชุดแรกและแหวกแนวดนตรีในยุคสมัยนั้น ด้วยลูกเล่นและแนวดนตรีที่มีกลิ่นของ ดิสโก้ และ Groove แต่ยังคงรักษาความเป็นโยคีเพลย์บอยไว้ได้อย่างชัดเจน ชุดนี้มีเพลง 5 เพียงแต่ทุกเพลงก็มีแนวทางที่แตกต่างกันออกมาไป มีเพลงอันเป็นที่รู้จัก "คืนนี้ขอหอม"
โยคีกลับมาอีกครั้งหลังห่างไป 2 ปี ในอัลบั้มนี้มีผลงานแนว ป็อป ผสม โซล และ ริทึมแอนด์บลูส์ มีเพลงที่เป็นที่รู้จัก " วันเกิด" "พรหมลิขิต" (ของครูแก้ว อัจฉริยะกุล และ ครูเวส สุนทราจามร) "ทำร้าย" "แผลเป็น" และ "ขอให้ผม" ส่งผลให้โยคีเพลย์บอยเริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากอัลบั้มชุดนี้ 
อัลบั้มชุดนี้โยคีได้กลับมาอีกครั้งหลังห่างหายไปถึงสองปีโดยชุดนี้จะมีดนตรีที่เบากว่าชุดที่ผ่านมา อีกทั้งยังได้บอยตรัยมาช่วยเขียนเพลง โดยแต่ละผลงานเพลงจะเป็นแนวบรรเลงและแนวดนตรี ซอฟต์ร็อก มีผลงานเพลงที่เป็นที่รุ้จักในอัลบั้มนี้คือเพลง "อีกแล้ว" และ"อยากมองเธอในแง่ร้าย"
ในปี 2551 โป้ได้มาร่วมงานกับอดีตผู้ก่อตั้งค่าย เบเกอรี่มิวสิค "สมเกียรติ อริชัยพาณิชย์" ภายใต้สังกัด เพลนตี้ มิวสิก ในเครือ อาร์เอส ออกอัลบั้มชุดที่สี่ "Telepathy" ซึ่งเป็นผลงานทางดนตรีและผสมผสานกับความปราณีตพิถีพิถันในการเรียบเรียง อัลบั้มนี้ไม่ได้รับการโปรโมทที่ดีนักจึงไม่ได้รับการรู้จักในวงกว้าง
ปี 2554 โยคีเพลย์บอยย้ายสังกัดมายัง สไปซีดิสก์ ซึ่งได้ปล่อยซิงเกิ้ลแรก "คอลลาเจน" และ ซิงเกิ้ลที่สอง "อากาศ" ก่อนที่ในปีต่อมาโยคีได้ออกอัลบั้ม "Second Sun" ฉลองครบ 16 ปีของทางวง เป็นอัลบั้มที่อัดแน่นด้วยรายละเอียดของดนตรี เนื้อหา 
เริ่มออกซิงเกิล และอัลบั้ม ในฐานะ ศิลปินอิสระ (2557-บัจจุบัน) 
เดินหน้าแสวงหา และผลิตเพลงที่มีพัฒนาการกับแนวดนตรีที่แตกต่างตามความสนใจและยุคสมัย
อีพี ซิงเกิล เพลง "อาฮะ" และ เพลง "มี" (2557) 
ครั้งแรกกับการทำงานอิสระ เพลงจึงอาจจะไม่เป็นที่รู้จักนัก เมื่อขาดแรงโปรโมทที่มากเพียงพอ "อาฮะ" เป็นเพลงสนุกสนาน เบา ๆ แบบสโลว์ ดิสโก้ (slow disco) ที่โป้ เลือกชวนศิลปินรุ่นน้องที่มีเสียงร้องและบุคลิกที่เป็นเอกลักษณ์อย่าง แจ๊บ เดอะ ริชแมนทอย มาร่วมขับร้อง "มี" เป็น เพลงที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับความรัก ซึ้ง ๆ น่ารัก ๆ  ซึ่งถูกถ่ายทอดบนท่วงทำนองและจังหวะช้าแบบเท่ ๆ สไตล์เพลงป๊อบที่มีลูกกรูฟ หรือ Groove Pop  
อัลบั้มที่หก We (2560) โดยทะยอยออกมาทีละ episode 
- อีพี อัลบั้ม We Episode I (2560) ทั้งหมด 3 เพลง ในแนว Soul Pop และ Post Modern Rock แบบไทย ๆ แหวกสมัยด้วยชื่อเพลงยาวเหยียด ได้แก่ เพลง "นอนคนเดียว กินคนเดียว ดูทีวีคนเดียว" เพลง "เธอรู้ไหมฉันไม่ชอบเวลาเธอพูดถึงเขา" และ "รักรอที่ฟลอร์เต้นรำ" ซึ่งถือว่าครั้งนี้โยคีเพลย์บอยสามารถเรียกกระแสการตอบรับกลับมาได้มากพอสมควร และกลับมามีเพลงฮิตติดชาร์ตอีกครั้ง