pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อำเภอท่าชนะ

ท่าชนะ เป็นอำเภอในจังหวัดสุราษฎร์ธานี นับเป็นประตูสู่จังหวัดสุราษฎร์ธานี 
ประวัติ.
มีหลักฐานตั้งแต่ ร.ศ. 123 (พ.ศ. 2447) ว่า พื้นที่อำเภอท่าชนะในปัจจุบันเดิมอยู่ในเขตพื้นที่ของ อำเภอประสงค์ ขึ้นอยู่กับเมืองหลังสวน สังกัดมณฑลชุมพร และใน ร.ศ. 125 ทางราชการได้ย้ายอำเภอประสงค์ เขตเมืองหลังสวน มาขึ้นกับเขตเมืองไชยา
ต่อมา ร.ศ. 128 (พ.ศ. 2452) เมื่อมีการปรับปรุงหัวเมืองและเทศาภิบาลทั้งหลาย อำเภอประสงค์ถูกยุบลงเป็น กิ่งอำเภอประสงค์ ให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอพุมเรียง (อำเภอไชยา) ภายหลังกิ่งอำเภอประสงค์ถูกยุบลงเหลือเพียงเป็นตำบลประสงค์ สังกัดกับอำเภอเมืองไชยา เนื่องจากผู้คนพลเมืองน้อย การงานก็เบาบางลง ลู่ทางไปมาตรวจตราระหว่างกิ่งอำเภอประสงค์ และอำเภอเมืองไชยาสะดวกขึ้นกว่าแต่ก่อน
ในปี พ.ศ. 2490 ท้องที่อำเภอประสงค์เดิมได้ถูกจัดตั้งเป็นกิ่งอำเภออีกครั้ง ในชื่อ "กิ่งอำเภอท่าชนะ" โดยรวมพื้นที่ตำบลท่าชนะ ตำบลวัง ตำบลประสงค์ ตำบลสมอทอง และตำบลคันธุลี และให้ขึ้นการปกครองกับอำเภอไชยา และในอีก 8 ปีถัดมา ท้องที่ของกิ่งอำเภอท่าชนะ อำเภอไชยา ก็ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น อำเภอท่าชนะ จนถึงปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอท่าชนะตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอท่าชนะแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 ตำบล 82 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอท่าชนะประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่
ฟลิกเกอร์

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2005-11-14T20:43:27Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>76683</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ตัวทำการ

อะโกนิสต์  เป็นสารที่เมื่อเชื่อมต่อกับ รีเซพเตอร์ (receptor)ทางชีวเคมี แล้วทำให้เกิดการกระตุ้นกลไกตอบสนองของ เซลล์ อะโกนิสต์ จะทำงานตรงข้ามกับแอนตาโกนิสต์ (antagonist)ที่เมื่อเชื่อมต่อกับ รีเซพเตอร์ แล้วจะไม่เกิดกลไกการกระตุ้น ดังนั้นเมื่อ แอนตาโกนิสต์ เชื่อมต่อกับรีเซพเตอร์แล้วอะโกนิสต์
เข้าเชื่อมอีกไม่ได้ การยับยั้งการทำงานของอะโกนิสต์จึงเกิดขึ้น
อะโกนิสต์บางส่วน(partial agonist)กระตุ้นรีเซพเตอร์ เหมือนกันแต่ไม่ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางสรีรวิทยาได้เหมือน อะโกนิสต์ รีเซพเตอร์ในร่างกายมนุษย์
ก็ทำงานโดยการกระตุ้นและยับยั้งโดยสารเคมีที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติเช่น 
นอกจากนี้สารสังเคราะห์เช่น ยา ก็สามารถกระตุ้นรีเซพเตอร์นี้ได้เช่นกัน
นิรุกติศาสตร์.
รากศัพท์มาจาก
ดังนั้นอะโกนิสต์ คือสารเคมีที่เข้าแข่งขัน
ทะเลสาบ

ทะเลสาบ เป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ที่ล้อมรอบด้วยผืนดิน โดยทั่วไปทะเลสาบจะไม่มีทางไหลออกสู่ทะเล และมีน้ำจืด เรียกกันว่า "ทะเลสาบน้ำจืด" แต่ทะเลสาบบางแห่งอาจไหลออกสู่ทะเลได้ และมีน้ำเค็ม จึงเรียกกันว่า "ทะเลสาบน้ำเค็ม"
คำว่า "ทะเลสาบ" ยังครอบคลุมถึงแหล่งน้ำที่เกิดขึ้นจากการกระทำของมนุษย์ เช่น ทะเลสาบขนาดเล็กในสนามกอล์ฟ หรือ ทะเลสาบขนาดเล็กในสวนสาธารณะขนาดใหญ่ หรือ แอ่งเก็บน้ำเหนือเขื่อน และ อ่างเก็บน้ำ ซึ่งนับเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ 
ทะเลสาบในประเทศไทย.
หากนับโดยลักษณะทางภูมิศาสตร์แล้ว ในประเทศไทยมีทะเลสาบน้ำจืดหลายแห่ง ขณะที่มีทะเลสาบน้ำเค็มบนแผ่นดินเพียงแห่งเดียว ดังนี้
แอนตาโกนิสต์

แอนตาโกนิสต์  ในทางการแพทย์และเภสัชวิทยา เป็นสารที่มีหน้าที่ยับยั้งการทำงานปกติทางสรีรวิทยาของรีเซพเตอร์ (receptor)
ยาหลายตัวทำงานโดยการหยุดบทบาทของเอ็นโดจีนัส (endogenous) รีเซพเตอร์ อะโกนิสต์ เช่น ฮอร์โมน และ นิวโรทรานสมิตเตอร์
แอนตาโกนิสต์จะแข่งขันกับอะโกนิสต์เพื่อเชื่อมต่อกับรีเซพเตอร์ บางครั้งจึงเรียกว่า แอนตาโกนิสต์ คู่แข่งขัน (competitive antagonist) แอนตาโกนิสต์หยุดอะโกนิสต์ได้โดยการแย่งชิงการเชื่อมต่อกับรีเซพเตอร์
ไวรัส ACTS.LFM.926

ACTS.LFM.926 เป็นไวรัสที่ติดกับไฟล์ช็อกเวฟแฟลช (.swf) ไวรัสตัวนี้ จะใช้สคริปต์ภาษาแอ็กชันสคริปต์ (ActionScript) ที่ใช้กันในช็อกเวฟแฟลช เพื่อสร้างไฟล์ชื่อ V.COM ในโฟลเดอร์เดียวกันกับที่ไฟล์แฟลชทำงานอยู่ ไฟล์นี้เป็นมากกว่าไวรัสที่ทำงานตามปกติ เพราะมันสามารถติดในไฟล์ช็อกเวฟแฟลชที่อยู่ในโฟลเดอร์เดียวกัน
ข้อมูลทางเทคนิค.
ACTS.LFM.926 มีขนาด 926 ไบต์ ซึ่งจะแทรกเข้าไปในไฟล์ Shockwave Flash (.swf)
การทำงานของมันเป็นแบบง่าย ๆ คือการวนใช้ FindFirst/FindNext การทำงานจะหยุดลง ถ้าไม่มีไฟล์ .swf ถูกพบ หรือไฟล์ถูกตั้งค่าเป็น อ่านอย่างเดียว
อาดา

อาดา  เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์ที่ตรวจพบครั้งแรกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2534 โดยตัวไวรัสจะมีขนาดประมาณ 2600 ไบต์
ข้อมูลทางเทคนิค.
อาดาเป็นไวรัสที่สร้างขึ้นมาเพื่อโจมตีชุดโปรแกรมป้องกันไวรัสพีซี-ซิลลิน (PC-cillin) Ada จะพยายามลบ PC-cillin เมื่อตรวจพบ และเมื่อไวรัสอาดาอยู่ในหน่วยความจำ มันอาจจะส่งเสียงคลิกช้า ๆ และอาจขึ้นข้อความแบบสุ่ม เช่น "disk full" นอกจากนี้ยังมีการแทรกข้อความลงไปในไฟล์ที่ติดไวรัส เช่นข้อความ "HATI-HATI !! ADA VIRUS DISINI !!"
ไวรัส Adolph

ไวรัส Adolph หรือ Adolf Hitler เป็นไวรัส ที่ใช้ชื่อเลียนแบบบุคคลในประวัติศาสตร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ โดยมีความยาวของโค็ดประมาณ 475 ไบต์
ข้อมูลทางเทคนิค.
Adolf เป็นไวรัส ที่เปลี่ยนการทำงานของโปรแกรมตามวันและเวลาโดยจะทำงานเมื่อถึงวันและเวลาที่กำหนด. ในโค็ดของไวรัส มีข้อความเขียนไว้ดังนี้:
 Adolf Hitler
หน่วยรับความรู้สึก

หน่วยรับความรู้สึก, ตัวรับ หรือ ที่รับ  ในชีวเคมี เป็นโปรตีนที่อยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ หรือในไซโทพลาสซึมหรือนิวเคลียสที่จะเชื่อมต่อกับโมเลกุลเฉพาะซึ่งเรียกว่า ลิแกนด์ (ligand) เช่น สารสื่อประสาท, ฮอร์โมน หรือสารประกอบอื่น ๆ และทำให้เกิดการเริ่มต้นตอบสนองของเซลล์ต่อลิแกนด์นั้น ๆ
ภาพรวม.
หน่วยรับความรู้สึกมีหลายรูปแบบขึ้นอยู่กับ ลิแกนด์ และหน้าที่ของมัน เช่น
ทรานเมมเบรน รีเซปเตอร์ (Transmembrane receptors).
เมตาโบโทรปิก รีเซปเตอร์ (Metabotropic receptor).
จี โปรตีน-คัปเิปิลด์ รีเซปเตอร์ (G protein-coupled receptors).
หน่วยรับความรู้สึกนี้รู้จักกันในชื่อ 7 ทรานเมมเบรน รีเซปเตอร์ หรือ 7TM รีเซปเตอร์
คุวาบาระ คาซึมะ

คุวาบาระ คาซึมะ (; โรมาจิ: "Kuwabara Kazuma") ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง คนเก่งฟ้าประทาน (YuYu Hakusho) ซึ่งมีความสามารถในการสร้างดาบขึ้นมาจากพลังวิญญาณของตัวเอง โดยมีชื่อเรียกว่า ดาบวิญญาณ/ดาบพลังจิต เพื่อใช้เป็นอาวุธในการต่อสู้ และมักเกี่ยวข้องกับการทะเลาะวิวาท/การต่อยตี อย่างไรก็ดี เขามีสัมผัสทางด้านวิญญาณดีเยี่ยม
บทบาท.
คุวาบาระเป็นหนึ่งในหัวโจกของโรงเรียนมัธยมคารายะซึกิ เป็นรองแค่อุราเมชิ ยูสึเกะเท่านั้น ภายนอกดูเป็นคนเถื่อน หยาบคาย แต่ใจจริงเป็นคนดี รักเพื่อนพ้อง และชอบเลี้ยงแมวมาก คุวาบาระยังเป็นผู้ที่มีสัมผัสทางด้านวิญญาณในขั้นยอดเยี่ยมอีกด้วยและมีความอึดเป็นที่หนึ่ง
ฮิเอ

ฮิเอ (; โรมาจิ: "Hiei") ตัวละครจากเรื่อง คนเก่งฟ้าประทาน เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวิชาดาบ สามารถควบคุมไอเพลิงของโลกปิศาจได้ ถึงขั้นเรียกมังกรเพลิงดำจากโลกปิศาจมาใช้ในการต่อสู้ และฝีเท้าที่ว่องไวอย่างมาก ยากที่จะมีใครไล่กวดเขาทัน นอกจากนี้ นัยน์ตามาร ส่องหาเป้าหมายที่จะค้นหาได้ไม่ว่าจะอยู่ไกลแค่ไหน (หากไม่มี ยันต์ หรือ ข่ายอำนาจต่อต้านปีศาจป้องกันอยู่) รวมถึง สะกดจิตควบคุม มนุษย์ และ ปีศาจชั้นต่ำได้
บทบาท.
ฮิเอ เป็นเด็กหนุ่มอายุ 17 ปี อยู่ในโลกปิศาจผู้ถือกำเนิดขึ้นจากดินแดนน้ำแข็ง ในฐานะตัวกาลกิณี จึงต้องถูกขับไล่ออกไป จากนั้นก็ใช้ชีวิตอย่างโจรมาตลอด แต่ก็เป็นที่กล่าวขานเนื่องจากเป็นอัจฉริยะด้านการฆ่าฟัน กระทั่งได้พบกับยูสึเกะที่มีหน้าที่มาจับโจรวิญญาณในโลกมนุษย์ ฮิเอไม่ได้เต็มใจมาเข้าพวก แต่มาเพราะโดนฑัณฑ์บนจากโลกวิญญาณ การกระทำของเขาทำเพื่อตัวเองเป็นหลัก จนบางครั้งดูเหมือนเป็นคนเย็นชา จริงๆแล้วฮิเอเริ่มเปิดใจตนเองหลังจากพบกับยูสึเกะ แต่แสดงออกในแบบของตัวเองเท่านั้นเองแล้วก็เป็นคนที่อยากได้อะไรก็ทำทุกวิถีทางโดยไม่เลือกวีธีเพื่อจะได้มา
นัยน์ตามาร.
นัยน์ตามารของฮิเอไม่ได้มีมาแต่กำเนิด แต่ได้มาจากชิงุเระ ผู้ซึ่งผ่าตัดดวงตาที่สามให้เพื่อใช้ตามหายูกินะน้องสาวของเขา
นอกจากนั้นนัยน์ตามารยังสามารถใช้ควบคุมปีศาจชั้นต่ำได้อีกด้วย
ไวโอ้

บริษัทไวโอ้ (#เปลี่ยนทาง) เป็นเครื่องหมายการค้าของคอมพิวเตอร์ของบริษัทโซนี่ คำว่า VAIO เป็นอักษรย่อจาก Video Audio Integrated Operation (วิดีโอออดิโออินทีเกรตเต็ดโอเปอเรชัน หมายถึง ระบบที่รวมภาพและเสียงเข้าด้วยกัน) 16 มีนาคม 2549
สัญลักษณ์ของไวโอ้ ใช้ตัวอักษร วี (V) และ เอ (A) เป็นสัญลักษณ์แทนกราฟโคไซน์ ในระบบแอนะล็อก และใช้ตัวอักษร ไอ (I) และ โอ (O) เป็นสัญลักษณ์แทนตัวเลขศูนย์และหนึ่ง ในระบบดิจิทัล สัญลักษณ์ไวโอ้แสดงถึงความสามารถการใช้งานทั้งในระบบแอนะล็อกและดิจิทัล และคำว่าไวโอ้ยังมาจากคำว่า ไวโอเลต (อังกฤษ: violet) ที่แปลว่าสีม่วง โดยผลิตภัณฑ์โน้ตบุ๊กของโซนี่ในช่วงแรกจะมีสีม่วง
เริ่มแรก เครื่องหมายการค้าไวโอ้ใช้สำหรับโน้ตบุ๊กเท่านั้น ต่อมาในปัจจุบัน ใช้สำหรับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะและเครื่องคอมพิวเตอร์ระบบอื่นด้วย
ปิแอร์ โอมิดดียาร์

ปิแอร์ โอมิดดียาร์ (อาหรับ: پیر امیدی) เกิดเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2510 (ค.ศ. 1967) นักธุรกิจชาวอเมริกัน และนักสังคมสงเคราะห์ (philanthropist) ผู้ก่อตั้งธุรกิจออนไลน์อีเบย์ ธุรกิจออนไลน์ที่มีผู้ใช้มากที่สุดในโลก
ประวัติ.
ปิแอร์เป็นลูกครึ่ง ของฝรั่งเศส อิหร่าน เกิดในปารีส ประเทศฝรั่งเศส เมื่ออายุ 6 ปี ได้ย้ายมาอยู่ที่สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2531 ได้จบการศึกษาจากคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์ จากมหาวิทยาลัยทัฟส์ ในรัฐแมสซาชูเซตส์ และได้ทำงานกับบริษัทแคลริส (บริษัทลูกของบริษัทแอปเปิล คอมพิวเตอร์) และในปี พ.ศ. 2538 เมื่อปิแอร์อายุได้ 28 ปี ได้เริ่มเขียนคอมพิวเตอร์โค้ด ของเว็บไซต์อีเบย์ และประสบความสำเร็จ
ปัจจุบันปิแอร์ได้ร่วมกับภรรยา แพม โอมิดดียาร์ เปิดเว็บไซต์เครือข่ายโอมิดดียาร์เพื่อการกุศล และในปี พ.ศ. 2548 ปีแอร์และแพมได้บริจาคเงิน หนึ่งร้อยล้านดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 4 พันล้านบาท) ให้มหาวิทยาลัยทัฟส์ใช้เป็นทุนสำหรับประเทศที่กำลังพัฒนาใช้เงินในการสร้างธุรกิจส่วนตัว
อินเทอร์เน็ตบอต

บอต  หรือ อินเทอร์เน็ตบอต  คือโปรแกรมอัตโนมัติสำหรับทำหน้าที่อย่างใดอย่างหนึ่งบนอินเทอร์เน็ต ซึ่งบอตย่อมาจากคำว่าโรบอต (robot) แปลว่าหุ่นยนต์
บอตที่นิยมใช้ในอินเทอร์เน็ต สำหรับการเก็บข้อมูลจากเว็บเพจ เรียก เว็บครอว์เลอร์ (web crawler) หรือ สไปเดอร์ (spider) ทำหน้าที่เก็บข้อมูลของเว็บนั้นมาทำการวิเคราะห์ เช่น กูเกิลบอต (GoogleBot) เก็บข้อมูลจากเว็บต่างๆ แล้วมาทำดัชนีของเว็บเพื่อใช้ในเสิร์ชเอนจิน มากกว่าครึ่งหนึ่งของผู้เข้าชมเว็บไซต์ (web traffic) ทั้งหมดถูกสร้างโดยบอต
บอตในไออาร์ซีหรือในเมสเซนเจอร์ เป็นโปรแกรมอัตโนมัติที่ตอบคำถามของผู้ใช้ต่างๆ โดยบอตประเภทนี้จะนำคำถามของผู้ใช้มาประมวลผลตามเงื่อนไข และเมื่อพบคำตอบที่น่าจะเกี่ยวข้องจะส่งคำตอบกลับไป หรือถ้าไม่พบคำตอบจะส่งข้อความว่า ไม่เข้าใจในคำถามให้ถามคำถามใหม่ บอตประเภทนี้สามารถตอบคำถามได้หลายประเภท รวมถึงการค้นหา ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ รายงานสภาพภูมิอากาศปัจจุบัน ผลการแข่งขันกีฬา เป็นต้น
กระด้างภัณฑ์และละมุนภัณฑ์

กระด้างภัณฑ์ และ ละมุนภัณฑ์ เป็นคำศัพท์ภาษาไทยที่เข้าใจผิดกันว่า ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติไว้สำหรับ ฮาร์ดแวร์ (hardware) และซอฟต์แวร์ (software) ตามลำดับ 
กำเนิดศัพท์.
จุดเริ่มต้นของคำ "กระด้างภัณฑ์" และ "ละมุนภัณฑ์" มาจากรัฐสภาไทยซึ่งไม่นิยมใช้ศัพท์ภาษาต่างประเทศ ในการประชุมครั้งหนึ่งมีการเอ่ยถึงซอฟต์แวร์ เดโช สวนานนท์ จึงบัญญัติให้ที่ประชุมใช้ว่า "ละมุนภัณฑ์" ต่อภายหลังจึงเกิด "กระด้างภัณฑ์" สำหรับฮาร์ดแวร์
ความเข้าใจผิด.
ประชาชนทั่วไปมักเข้าใจว่า ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติให้ใช้ "กระด้างภัณฑ์" แทนฮาร์ดแวร์ และ "ละมุนภัณฑ์" แทนซอฟต์แวร์ ทั้งยังมักนำไปล้อเลียนกันเป็นที่สนุกปาก แต่แท้จริงแล้ว ราชบัณฑิตยสถานกำหนดให้ใช้ดังนี้
* hardware ใช้ทับศัพท์ว่า "ฮาร์ดแวร์" หรือใช้ศัพท์ไทยว่า "ส่วนเครื่อง" หรือ "ส่วนอุปกรณ์" ก็ได้
* software ใช้ทับศัพท์ว่า "ซอฟต์แวร์" หรือใช้ศัพท์ไทยว่า "ส่วนชุดคำสั่ง" ก็ได้
นอกจากนี้ ยังมีศัพท์อื่น ๆ ที่เข้าใจผิดอย่างเดียวกัน เช่น "joystick" ที่เชื่อกันว่าราชบัณฑิตยสถานให้ใช้ว่า "แท่งหรรษา" แต่อันที่จริง ราชบัณฑิตยสถานบัญญัติว่า "ก้านควบคุม"
ครรชิต มาลัยวงศ์ ราชบัณฑิตซึ่งรับผิดชอบบัญญัติศัพท์ทางคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยี กล่าวถึงความเข้าใจผิดเหล่านี้ว่า
"...มีคนพูดอย่างสนุกสนานอยู่เสมอว่า คณะกรรมการบัญญัติศัพท์ที่ไม่ได้เรื่องออกมาให้ใช้ เช่นคำ 'software' ก็บัญญัติว่า 'ละมุนภัณฑ์' แล้วก็ขยายต่อไปว่า 'hardware' ก็บัญญัติว่า 'กระด้างภัณฑ์' ผมได้ฟังแล้วก็ได้แต่ปลง เพราะคนพูดบางคนเป็นนักวิทยาศาสตร์ แต่ไม่ได้มีความคิดแบบวิทยาศาสตร์ นั่นก็คือ ไม่ได้สอบสวนศึกษาเรื่องแท้จริงก่อนว่า คำศัพท์ที่บัญญัติจริง ๆ คืออะไร แม้แต่หนังสือศัพท์บัญญัติที่ทางราชบัณฑิตยสถานพิมพ์ก็ยังไม่มี เมื่อยังไม่ได้หาข้อมูลจนรู้ข้อเท็จจริง แล้วจะมาพูดวิจารณ์ได้อย่างไร ความจริงก็คือ คณะกรรมการไม่เคยบัญญัติศัพท์แบบนี้เลย คนทั้งหลายได้แต่พูดต่อ ๆ กันไปเองไม่มีมูลเลย หลักฐานอยู่ในหนังสือศัพท์บัญญัติตั้งแต่ฉบับแรกจนถึงปัจจุบัน..."
ขณะที่ จินตนา พันธุฟัก เลขาธิการราชบัณฑิตยสถาน ให้สัมภาษณ์ว่า
"...เป็นตราบาปที่ราชบัณฑิตยสถานต้องรับมาอย่างไม่รู้เรื่อง เป็นความเสียหายที่แก้ไม่ได้เสียที แล้วยิ่งคำศัพท์ว่า 'joystick' ที่ไปกล่าวกันว่าราชบัณฑิตยสถานบัญญัติว่า 'แท่งหรรษา' นี่ยิ่งไปกันใหญ่ และเป็นเรื่องที่น่าเกลียดมาก ๆ ราชบัณฑิตยสถานเป็นหน่วยงานที่เต็มไปด้วยผู้ทรงความรู้ การบัญญัติศัพท์ย่อมต้องมีหลักวิชาการ และใช้การพินิจพิจารณาอย่างถี่ถ้วน..."
การล้อเลียนในสื่อ.
แม้ราชบัณฑิตยสถานจะปฏิเสธเรื่องดังกล่าวอย่างต่อเนื่อง ทว่า ยังมีผู้นำเสนอว่าเป็นผลงานของราชบัณฑิตยสถานอยู่อย่างต่อเนื่องเช่นกัน เช่น ในรายการเรื่องเล่าเสาร์–อาทิตย์ ประจำวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 สรยุทธ สุทัศนะจินดา กล่าวว่า "...เคยบัญญัติศัพท์ 'กระด้างภัณฑ์', 'ละมุนภัณฑ์' มาให้ใช้ แต่มันตลกจนไม่อยากจะใช้..."
การ์ตูน "ผู้ใหญ่มากับทุ่งหมาเมิน" ประจำหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ วันที่ 9 สิงหาคม 2554 ล้อเลียนประเด็นนี้ว่า ราชบัณฑิตยสถานได้บัญญัติศัพท์ใหม่ขึ้น คือ Google ว่า อสงไขยสนธิ, Twitter ว่า สำเนียงสกุณา, Hi5 ว่า เบญจสวัสดี และ Facebook ว่า พักตร์ปกรณ์
ไวรัส ADT.1765

ADT.1765 เป็นไวรัสที่ทำงานใน DOS, โดยทำงานร่วมกับไฟล์ .exe และ .com
ข้อมูลทางเทคนิค.
ตัวไวรัสใช้ INT 21 และ รวมโคดไวรัสเข้ากับไฟล์ .exe และ .com เมื่อไฟล์เหล่านั้นทำงาน. ถ้าไวรัสทำงานในวันที่28 ของเดือนใดๆ, ไวรัสจะใช้ INT 12 เพื่อแสดงข้อความข่อไปนี้ใน DOS prompt: Andreas
เอไอ (ไวรัสคอมพิวเตอร์)

เอไอ  เป็นไวรัสคอมพิวเตอร์ ประเภทไวรัส มีขนาดความยาวของไวรัสประมาณ 1759 ไบต์
ข้อมูลทางเทคนิค.
AI เป็นไวรัสที่จะไม่ปรากฏการทำงานกับไฟล์ .EXE ทั้งหมด แต่จะทำงานกับไฟล์ DOS ธรรมดาง่าย ๆ. โดย AI จะใส่โค๊ดของมัน ในส่วนท้ายของไฟล์ที่ติด.
มือขวากับขาโจ๋

มือขวากับขาโจ๋ (; โรมาจิ: "Midori no Hibi") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ คาซึโร่ อิโนอุเอะ แนวโรแมนติกคอมเมดี้ ต่อมาได้มีการจัดทำในรูปแบบภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ด้วย
ในประเทศไทย มือขวากับขาโจ๋ ได้รับลิขสิทธิ์ตีพิมพ์โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ส่วนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ออกวางจำหน่ายในรูปแบบวีซีดี-ดีวีดีลิขสิทธิ์โดย TIGA
เค้าโครง.
มือขวากับขาโจ๋ ลงตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์โชเน็งซันเดย์ ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ตั้งแต่ฉบับที่ 42 ปี พ.ศ. 2545 (25 กันยายน) จนถึงฉบับที่ 37 พ.ศ. 2547 (21 กรกฎาคม) มีการรวมเล่มทั้งหมดออกมา 8 เล่ม ต่อมาได้ออกดราม่าซีดี และหลังจากนั้นก็สร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูน ฉายในระบบ UHF ทางสถานีจิบะทีวี และในระบบอื่น ๆ ได้แก่ สถานี TVK, สถานีทีวีไซตามะ, สถานี KBS เกียวโต, สถานีทีวีไอจิ และซันทีวี รวม 6 สถานี และยังมีฉายทางช่องแอนิแม็กซ์ อีกด้วย ในชื่อแปลไทยได้ว่า บันทึกรักมิโดริ
ฉบับภาพยนตร์การ์ตูน มีทั้งหมด 13 ตอน โดยสถานีจิบะทีวี ได้ออกอากาศตั้งแต่ วันที่ 4 เมษายน ถึงวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2547 เวลา 23:30 น. ถึง 24:00 น. นอกจากนี้ยังมีรายการวิทยุ "ไดอารี่รักของมือขวา" (美鳥のLOVEダイアリー ; มิโดริ โนะ เลิฟ ไดอะรี่) โดยเริ่มออกอากาศพร้อม ๆ กับ ฉบับภาพยนตร์การ์ตูน
เนื้อเรื่อง.
ซาวามูระ เซย์จิ เด็กชายอันธพาลผู้มีเรื่องอยู่ทุกวัน วันหนึ่งมือขวามหามารที่ทำให้เขาได้รับฉายาว่า หมาบ้าซาวามูระ ของเขา ได้กลายมาเป็น คาซึกาโนะ มิโดริ เด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่แอบหลงรักเซย์จิมานาน หลังจากนั้นเรื่องราวชุลมุนอลหม่านก็เริ่มขึ้น
หลังจากที่ มิโดริ กลายมาเป็นมือขวาของเซย์จิ ทำให้เซย์จิ ลำบากขึ้นในหลายๆ อย่าง ทั้งการเรียนและการใช้ชีวิต ซึ่งเซย์จิถูกอาจารย์แกล้งให้วิดพื้นและโหนบาร์ มิโดริบอกว่าจะช่วยเซย์จิ แต่เซย์จิกลับบอกว่าจะทำด้วยมือเพียงข้างเดียว
ต่อมา เซย์จิต้องการหาความจริงเกี่ยวกับมิโดริ จึงเดินทางไปยังบ้านมิโดริ เมื่อเข้าไป ก็พบกับแม่ของมิโดริ ร้องขอให้เซย์จิเข้าไปดูอาการของมิโดริ เมื่อเข้าไป เซย์จิก็เห็นเพียงมิโดริ ที่นอนเหมือนเจ้าหญิงนิททรา เซย์จิ ให้มิโดริ (มือขวา) ลองเข้าไปหาตัวเองดู เผื่อว่าจะสามารถคืนร่างเดิมได้ แต่ทว่า ร่างนั้น เปลือยอยู่ และแล้วก็มีคนเข้ามาเห็นเข้า จึงทำให้เซย์จิโดนไล่ออกจากบ้านของมิโดริไป
การดำเนินชีวิตเริ่มเข้าที่เข้าทาง แต่แล้วก็เริ่มมีคนรู้ความลับมือขวาของเซย์จิมากขึ้น ทั้งพี่ริน พี่ของเซย์จิ และเพื่อนที่อยู่ห้องเดียวกัน ทาคามิซาว่าคุง และยังมีคู่แข่งความรักของมิโดริ คุณอายาเสะ อีก
เมื่อคนสองคนอยู่ด้วยกัน ความรู้สึกของทั้งสองคนก็สามารถสื่อถึงกันได้ วันหนึ่งเซย์จิได้กลายมาเป็นมือขวาของมิโดริ วันนั้นจึงเป็นวันที่วุ่นวาย แต่สุดท้าย 
ก็เป็นเพียงแค่ความฝันของมิโดริ แต่เพราะความฝันนี้ทำให้ มิโดริ ได้รู้ตัวว่าตนจะอยู่ในสภาพแบบนี้ไม่ได้อีกต่อไป
แล้ว มิโดริก็ได้หายไปจากมือขวาของเซย์จิ มิโดริซึ่งกลับสู่ร่างเดิมไม่สามารถจดจำเรื่องราวที่เกิดขึ้นตอนที่ตัวเองหลับอยู่ได้รู้แต่เพียงว่าตนมีความรู้สึกพอใจและอยากกลับไปหาความรู้สึกแบบตอนที่หลับอยู่ เธอจึงรวบรวมความกล้าและออกตามหาเซจิเพื่อที่จะบอกความในใจให้กับคนที่เธอรักได้รับรู้
นักเรียนสาวชั้น ม.4 ที่แอบหลงรักเซย์จิข้างเดียว
จอมอันธพาลของโรงเรียนที่ได้ฉายยาว่าหมาบ้าซาวามูระ หรือ อีกฉายยา หมัดขวาปีศาจ ภายหลังเมื่อมิโดริมาเป็นมือขวา เขาก็ค่อยๆเป็นคนดีขึ้นทีละน้อย
เพื่อนร่วมห้องของเซย์จิที่หลงรักเซย์จิเนื่องจากได้เข้ามาช่วยเอาไว้จากอันธพาลหน้าโรงเรียนของทั้งคู่
ตัวละคร.
ตัวละครหลัก.
เพื่อนสมัยเด็กของ มิโดริ ที่แอบชอบ มิโดริ 
รุ่นน้อง(ลูกเบ้)ของ ซาวามูระ มักจะโดน แกล้ง อยู่เสมอ
พี่สาวสุดโหดของเซย์จิ อดีตหัวหน้าแก๊งซิ่งแม้จะเลิกวงการแล้วแต่ยังคงมีอิทธิพลอยู่เสมอ
ลิแกนด์

ลิแกนด์  มีความหมายตามวิชาดังนี้
การจัดเรียงลิแกนด์.
การตั้งชื่อลิแกนด์ตามการจัดเรียงทางเรขาคณิตของมัน เช่นอะตอมศูนย์กลางที่อยู่ใจกลางของ โพลีฮีดรอน (polyhedron) ที่คอมเพลกซ์ที่เชื่อมต่อกับลิแกนด์ 4 ตัว จะเรียกว่า เตตร้าฮีดรอน (Tetrahedron) และถ้าลิแกนด์ 6 ตัว เรียกว่าเฮกซ่าฮีดรอน (hexahedron)
พอลิเดนเตต ลิแกนด์ (Polydentate ligands).
ลิแกนด์ ที่เชื่อมต่ออะตอมกลางหนึ่งที่เรียกว่า "โมโนเดนเตต" ("monodentate")
ลิแกนด์ บางโมเลกุลสามารถเชื่อมต่อกับ ไอออน ของ โลหะ ได้หลายที่ เพราะว่ามี คู่อิเล็กตรอนว่างอิสระมากกว่า 1 อะตอมเรียกว่า "พอลิเดนเตต" ("polydentate") ถ้าลิแกนด์มี 2โคออร์ดิเนชั่น ไซต์ เรียกว่า "ไบเดนเตต" ("bidentate") EDTA เป็นพอลิเดนเตต ลิแกนด์ ที่มีจุดเชื่อมต่อถึง 6 ที่ สกอร์ปิโอเนต ลิแกนด์ (scorpionate ligand) เป็น ไตรเดนเตต ลิแกนด์ คอมเพลกซ์ของ"พอลิเดนเตต"เรียกว่าชีเลเตตคอมเพลกซ์ ซึ่งมีเสถียรภาพมากกว่า"โมโนเดนเตต"คอมเพลกซ์
แอมบิเดนเตต ลิแกนด์ (Ambidentate Ligands).
ลิแกนด์เหล่านี้สามารถเชื่อมต่อกับอะตอมกลางใน 2 ที่ อันใดอันหนึ่งแต่ไม่ใช่ทั้งสอง ไม่เหมือนโพลีเดนเตต ลิแกนด์ ตัวอย่างเช่น CN-ที่สามารถเชื่อมต่อได้ อะตอม คาร์บอน หรือ ไนโตรเจน แต่ไม่ใช่ทั้ง 2 อะตอมในเวลาเดียวกัน
อำเภอกาญจนดิษฐ์

กาญจนดิษฐ์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุราษฎร์ธานี คนภาคใต้ส่วนใหญ่จะเรียกและอ่านออกเสียงว่า กานดิษ
ประวัติ.
อำเภอกาญจนดิษฐ์ เดิมเป็นเมืองเก่า ชื่อ "เมืองท่าทอง" ตัวเมืองเดิมตั้งอยู่ริมคลองท่าทอง ตรงบริเวณตลาดบ้านท้อน ตำบลท่าทองในปัจจุบัน เมืองท่าทองตั้งขึ้นเมื่อใดไม่ทราบแน่นอน โดยจากอักขราภิธานศรับท์ของหมอปรัดเล ได้รวบรวมพิมพ์ไว้ว่า ประมาณ พ.ศ. 1588 เมืองท่าทองได้ตั้งขึ้นแล้ว โดยมีพระวิสูตรสงครามรามภักดี (พระท่าทอง) เป็นเจ้าเมือง เมื่อพม่ายกพลมาตีเมืองต่างๆ ตลอดมาจนถึงเมืองท่าทอง พม่าได้เผาทำลายเมืองเสียยับเยิน ส่วนเจ้าผู้ครองนครก็หนีหายสาบสูญไป เมื่อกรมพระราชวังบวรสุรสิงหนาทขับไล่พม่าถอยหนีไปหมดแล้ว  จึงตั้งนายสม เป็นผู้รั้งเมืองท่าทอง จนมาได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็นหลวงวิเศษ และเป็นพระวิสูตรสงครมรามภักดี (พระท่าทอง) แทนคนเก่าที่หายไป 
หลวงวิเศษได้ย้ายเมืองใหม่มาตั้งที่บ้านกะแดะ  ใกล้คลองกะแดะ บริเวณตลาดกะแดะในปัจจุบัน จากนั้นเห็นว่าคลองกะแดะมีขนาดเล็ก ไม่สะดวกในการสัญจร จึงได้ย้ายเมืองไปตั้งใหม่ที่บริเวณริมคลองมะขามเตี้ย บริเวณตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานีในปัจจุบัน ได้มีผู้ครองเมืองท่าทองสืบทอดกันมา จนในสมัยรัชกาลที่ 4 ได้ย้ายเมืองท่าทองไปตั้งที่ บ้านดอน บริเวณบ้านพักผู้ว่าปัจจุบัน และได้พระราชทานนามใหม่ว่า "เมืองกาญจนดิฐ" ปี พ.ศ. 2442 โปรดให้รวมเมืองไชยา และเมืองกาญจนดิฐ เป็นเมืองเดียวกัน เรียก "เมืองไชยา" เพื่อให้นาม "กาญจนดิฐ" มาเป็นชื่ออำเภอ แทนอำเภอกะแดะ (ของเมืองท่าทองเก่า) และได้ตั้งที่ว่าการอำเภอขึ้น ที่วัดกำแพง หรือที่ตั้ง สภ.กาญจนดิษฐ์ในปัจจุบัน
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอกาญจนดิษฐ์ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอกาญจนดิษฐ์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 13 ตำบล 117 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอกาญจนดิษฐ์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
ตัวเอก

ตัวเอก  คือบุคคลที่เป็นศูนย์กลางของเรื่อง และมักถูกกล่าวถึงในฐานะที่เป็น ตัวละครหลัก ของเรื่อง เรียกว่า "พระเอก" หากเป็นผู้ชาย และเรียกว่า "นางเอก" หากเป็นผู้หญิง อย่างไรก็ตาม วรรณกรรมบางเรื่องอาจมีเฉพาะพระเอกหรือนางเอกก็ได้
เรื่องจะดำเนินตาม และมักจะมุ่งความสนใจไปที่ตัวเอก (หรือบางครั้งเป็นกลุ่มของตัวเอก) บ่อยครั้งที่เรื่องเล่าด้วยมุมมองของตัวเอก และถ้าในกรณีที่การเล่าเรื่องไม่ได้เป็นแบบการบรรยายแบบบุรุษที่หนึ่ง ความรู้สึกนึกคิดและการกระทำของตัวเอกมักถูกแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนมากกว่าตัวละครอื่น ๆ
ตัวเอกมักเป็นตัวละครที่มีการเปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาการ แม้ว่านวนิยายจะมีศูนย์กลางอยู่ที่เหตุการณ์หรือตัวละครอื่น ๆ (เช่นในเรื่องสั้น "Bartleby the Scrivernet" ของเฮอร์มาน เมลวิลล์) ตัวเอกจะเป็นตัวละครที่มีพลวัตร และมักจะทำให้นิยายคลี่คลายไปในทิศทางที่นำไปสู่บทสรุปหลักของชิ้นงานนั้น และมักทำให้ผู้อ่านเกิดความชื่นชมหรือความสนใจได้
ตัวเอกนั้นไม่จำเป็นต้องเป็นวีรบุรุษของเรื่อง ผู้ประพันธ์หลายคนเลือกเล่าเรื่องจากมุมมองของตัวละครที่อาจไม่ใช่ศูนย์กลางของเรื่อง แต่อยู่ในฐานะที่จะแสดงความคิดเห็นต่อเรื่องราวนั้น อย่างไรก็ตาม บ่อยครั้งกว่าที่เรื่องจะเกี่ยวข้องกับตัวเอก แม้ว่าตัวเอกจะไม่ได้สร้างวีรกรรมอะไรในเรื่องนั้น แต่การกระทำของตัวเอกมักสำคัญต่อการดำเนินเรื่อง นอกจากนี้ตัวเอกกับผู้บรรยายไม่จำเป็นต้องเป็นตัวละครเดียวกัน ทั้งคู่อาจเป็นตัวละครเดียวกันได้ แต่แม้กระทั่งผู้บรรยายบุรุษที่หนึ่งก็ไม่จำเป็นต้องเป็นตัวเอก เนื่องจากผู้บรรยายนั้นอาจแค่รำลึกเรื่องราว โดยไม่จำเป็นต้องอยู่ในเหตุการณ์จริงเช่นเดียวกับผู้ฟัง
แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง

แดจังกึม  เป็นละครชุดออกอากาศทางโทรทัศน์ช่อง MBC ของเกาหลีใต้ เมื่อ พ.ศ. 2546 โดยนำมาแพร่ภาพออกอากาศในประเทศไทย ชื่อว่า "แดจังกึม จอมนางแห่งวังหลวง" เมื่อ พ.ศ. 2548 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 อสมท. ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 18.00 - 20.00 น. และได้ออกอากาศซ้ำใหม่อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2549 ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ เวลา 16.30 - 17.30 น. ก่อนรายการข่าวเรื่องเด่นเย็นนี้ และในพ.ศ. 2553 ได้นำมาออกอากาศซ้ำอีกครั้งในช่วงเวลาตำนานรักดอกเหมย ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ เวลา 13.00 - 14.00 น. ซึ่งถือเป็นการออกอากาศซ้ำครั้งที่ 3 และได้นำมาออกอากาศซ้ำเป็นครั้งที่ 4 แต่ได้เปลี่ยนไปออกอากาศที่ช่อง 3 แฟมิลี่ ทุกวันจันทร์ - ศุกร์ 12:00-13:00 และรีรันเวลา 19:15-20:15 นับเป็นละครเกาหลีเรื่องเดียวในไทยที่ทำสถิติออกอากาศซ้ำมากที่สุดและเป็นละครเกาหลีเรื่องเดียวที่ออกอากาศบนทีวีดิจิตอลของไทย
ละครเรื่องนี้เน้นถึงชีวิตของซอ จังกึม (แสดงโดย ลี ยองเอ) หมอหลวงคนแรกที่เป็นสตรีในราชวงศ์โชซ็อน  ในรัชสมัยของพระเจ้าจุงจง แห่งเกาหลี (ค.ศ. 1488– 1544, ครองราชย์ ค.ศ. 1506 – 1544) แก่นเรื่องหลักก็คือ ความอดทน และการแสดงออกวัฒนธรรมเกาหลี รวมทั้งตำรับอาหารและการแพทย์ในราชสำนักเกาหลี แดจังกึมในละครนั้นยังได้รับยกย่องให้เป็นผู้ที่คิดค้นวิธีการผ่าตัดคนแรกของโลกอีกด้วย แต่ในสมัยนั้นยังไม่เป็นที่ยอมรับของการแพทย์และเป็นเรื่องที่ร้ายแรงมาก
แดจังกึมเป็นบุคคลจริงในประวัติศาสตร์ ซึ่งมีการบันทึกเอาไว้ในจดหมายเหตุของราชวงศ์โชซ็อน  และเอกสารทางการแพทย์ในสมัยนั้น แต่มีเนื้อหาและหลักฐานอ้างอิงเพียงสั้น ๆ ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์พระราชพงศาวดารของเกาหลี นั้นมีการกล่าวอ้างถึง แพทย์หญิง แดจังกึม จริงแต่บันทึกเพียง 250 ตัวอักษรเท่านั้น เพราะไม่เป็นที่ยอมรับของเหล่าขุนนางและกฎมณเฑียลบาล ของเกาหลีที่ผู้หญิงมีบทบาทเป็นถึงแพทย์ประจำพระองค์ของพระราชา เท่านั้น มีหลักฐานยืนยันว่าแดจังกึมเป็นหมอประจำพระองค์คนแรกที่เป็นผู้หญิงของกษัตริย์เกาหลี แต่ก็ยังมีหลักฐานบางชิ้นระบุว่า แดจังกึมเป็นเพียงตัวละครที่สร้างขึ้นจากบุคลิกของหมอหญิงจังกึมหลายคนในอดีต และข้อถกเถียงดังกล่าวยังไม่ยุติจนทุกวันนี้
ในชื่อ "แดจังกึม" คำว่า "แด" (대) แปลว่า ใหญ่, ยิ่งใหญ่ เป็นยศพระราชทานจากกษัตริย์ และ "แดจังกึม" (장금) คือชื่อตัวเอกของเรื่อง ซึ่งมีชื่อเต็มว่า ซอ จังกึม (서장금) รวมแปลว่า "จังกึมผู้ยิ่งใหญ่"
ความสำเร็จ.
ภาพยนตร์ชุดเรื่อง "แดจังกึม" ประสบความสำเร็จอย่างมากในหลายประเทศ เช่น เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น จีน ไต้หวัน ฮ่องกง สิงคโปร์ มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และ ประเทศไทย ไม่เพียงเฉพาะในเอเชียเท่านั้น ยังออกอากาศในแคนาดาและชิคาโกด้วย นอกจากนี้ยังปลุกกระแสคลั่งไคล้วัฒนธรรมเกาหลีทั่วเอเชีย รัฐบาลเกาหลีใต้ได้ซื้อโรงถ่ายแดจังกึมจาก MBC มาปรับปรุงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอีกด้วย
ส่วนเพลงนำของภาพยนตร์ชุดนี้ "โอนารา" (오나라) หรือ "เขาจะมาไหม" เป็นที่นิยมไปทั่ว และมีหลายประเทศที่ออกอากาศได้เปลี่ยนเนื้อร้องเป็นภาษาของตน เช่นในฮ่องกง เปลี่ยนเป็นเพลงภาษากวางตุ้ง ชื่อ "ความหวัง" (希望) ซึ่งขับร้องโดยนักร้องยอดนิยม เฉิน ฮุ่ยหลิน (เคลลี เฉิน) ในฟิลิปปินส์ ได้เปลี่ยนชื่อเพลงเป็น "ดวงดาวแห่งฝัน" (Pangarap na Bituin)
คานะ

คานะ (; โรมาจิ: "kana") เป็นคำที่ใช้เรียกตัวอักษรภาษาญี่ปุ่น ซึ่งแบ่งออกเป็นฮิรางานะและคาตากานะ ซึ่งรวมถึงภาษาระบบเก่า มังโยงานะ คานะหนึ่งตัวอักษรจะมีเสียงเฉพาะของแต่ละตัวอักษร
อีเบย์

อีเบย์ ("-bay") เป็นสถานที่ซื้อขายที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นผู้นำด้านโกลบัลคอมเมิร์ซ รวมถึงเว็บไซต์อีเบย์ สตับฮับ และอีเบย์คลาสสิฟายด์ โดยก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2538 ณ เมืองแซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนียของสหรัฐ ซึ่งเว็บไซต์ อีเบย์ ได้รับการพัฒนาให้เป็นหนึ่งในตลาดออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดและตื่นตัวที่สุดในโลกที่เชื่อมโยงผู้ขายและผู้ซื้อหลายล้านคนทั่วโลกเข้าด้วยกัน โดยในปี พ.ศ. 2561 ประเมินได้ว่า อีเบย์มีผู้ซื้อจากทั่วโลกมากกว่า 170 ล้านคน
แพลตฟอร์มหลักของอีเบย์ที่มีการซื้อขายสินค้าจากทั่วโลกมากที่สุดคือเว็บไซต์ซึ่งนับเป็นตลาดที่เน้นการซื้อขายให้กับลูกค้าชาวอเมริกัน (Domestic USA) แต่ก็มีผู้ซื้อจากนานาประเทศทั่วโลกนิยมเข้ามาเลือกซื้อสินค้าผ่านทาง ebay.com ด้วยเช่นกัน ในปัจจุบันอีเบย์ได้มีการให้บริการในเว็บไซต์ย่อย 8 ภาษา และยังมีสำนักงานอยู่ในประเทศไทย ซึ่งก่อตั้งเมื่อราวๆ ปี พ.ศ. 2551 โดย "อีเบย์ ประเทศไทย" เป็นทีมงานด้านการตลาดของอีเบย์ตั้งอยู่ในไทย ทำหน้าที่สนับสนุนผู้ขายไทยให้เติบโต เน้นการนำสินค้าที่ผลิตในไทยขายส่งออกสู่ตลาดโลกบนเว็บไซต์ของอีเบย์นานาประเทศ โดยประกอบด้วย 3 สายงานหลัก
อีเบย์ยังเป็นเจ้าของเพย์พาล สไกป์ สตัปฮับ และคีจีจี ทั้งนี้อีเบย์และเพย์พาลได้แยกธุรกิจออกจากกันนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 เป็นต้นมา ดังนั้น ในปัจจุบันนี้ ทั้งสองบริษัทนับว่ามีการทำงานที่แยกกันโดยอิสระ
ประวัติ.
อีเบย์ก่อตั้งเป็นเว็บประมูลสินค้าในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) โดยปิแอร์ โอมิดดียาร์ ในเมืองแซนโฮเซ รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา โดยในช่วงแรกนายปิแอร์ต้องการตั้งชื่อเว็บไซต์ว่า เอโคเบย์.คอม (EchoBay.com) แต่ได้มีคนจดทะเบียนเว็บไซต์ไว้แล้ว จึงได้หาชื่ออื่นและได้กลายมาเป็น eBay.com ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2541 เดวิน เวนิก ได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานบริษัทและซีอีโอ อีเบย์ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในบริษัทที่เติบโตเร็วมากที่สุดในโลก
สินค้าและบริการ.
การวางขายของในอีเบย์ มีให้เลือกทั้งการวางขายแบบที่ผู้ซื้อสามารถเลือกซื้อได้ทันที่ (Buy-It-Now) และการขายแบบประมูลสินค้า ซึ่งผู้ซื้อในปัจจุบันนิยมซื้อแบบ เลือกซื้อได้ในทันทีมากกว่า 80% มีเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่เลือกซื้อแบบประมูล โดยสินค้าที่วางขายมีตั้งแต่ ของสะสม อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ เฟอร์นิเจอร์ เสื้อผ้า หรือแม้กระทั่ง รถยนต์ เรือ เครื่องบิน ซึ่งมีการขายกันทุกวัน สินค้าบางชนิดเป็นสินค้าหายาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งสินค้าของสะสมหลายอย่างได้มีการซื้อขายแลกเปลี่ยนในอีเบย์เนื่องจากตลาดของผู้ซื้อและผู้ขายที่มารวมตัวกันมากพอ ที่ทำให้เกิดมีการซื้อขายเกิดขึ้น การจ่ายเงินในอีเบย์สามารถทำได้หลายระบบขึ้นอยู่กับการตกลงของผู้ซื้อและผู้ขาย โดยระบบชำระเงินที่ผู้ขายในอีเบย์นิยมมากที่สุดคือเพย์พาล ซึ่งอำนวยความสะดวกให้ทั้งสองฝ่ายโดยหักเงินส่วนหนึ่งเข้ากับทางเพย์พาลเอง
การคว่ำบาตร

การคว่ำบาตร  หมายถึง การยุติการติดต่อกันในมิติใดมิติหนึ่ง เพื่อประโยชน์ในการลงโทษ ต่อรอง หรือเพื่อตักเตือน โดยที่มาของคำว่าคว่ำบาตรในภาษาไทยมาจากศัพท์ในพระไตรปิฎกเถรวาท แต่ส่วนใหญ่คำว่าคว่ำบาตรในประเทศไทยนั้นมักถูกใช้แทนความหมายของคำว่า boycott ในภาษาอังกฤษ ที่เป็นความหมายในด้านการค้าหรือการเมือง
การคว่ำบาตร (boycott หรือ บอยคอตต์) ในทางการค้า มักจะใช้ในระดับการค้าระหว่างประเทศ โดยกลไกการคว่ำบาตรอาจจะมีทั้ง การไม่ยอมขายสินค้าหรือบริการให้ประเทศคู่ค้า หรือไม่ซื้อสินค้าหรือบริการจากประเทศคู่ค้า หรืออาจจะทั้งสองกรณีก็ได้ การคว่ำบาตรในความหมายทางการค้าจึงถือได้ว่าเป็นอาวุธทางเศรษฐกิจที่ร้ายกาจอย่างหนึ่ง เพื่อใช้ต่อรองให้คู่กรณีจำยอมในข้อตกลงด้านอื่น ๆ เช่น ด้านการทูต การเมือง วัฒนธรรม การทหาร หรือแม้แต่ด้านการค้า เนื่องเพราะทุกประเทศในโลกต้องค้าขายกัน เพื่อแลกเปลี่ยนสินค้าและบริการที่ตนเองไม่สามารถผลิตเองได้ หรือผลิตได้ไม่พอกับความต้องการในประเทศ
ศัพทมูลวิทยา.
คว่ำบาตร ที่ใช้ในเชิงเศรษฐกิจ ในภาษาไทยได้มาจากคำในพุทธศาสนาที่เป็นการดำเนินการของคณะสงฆ์ในการไม่ติดต่อคบหา (และไม่รับบิณฑบาต) จากอุบาสกอุบาสิกาที่คณะสงฆ์ประสงค์จะตักเตือน และได้เอามาใช้แปลคำว่า "Boycott" ในภาษาอังกฤษ โดยเดิมนั้นเป็นนามสกุลของ กัปตันชาร์ลส์ คันนิ่งแฮม บอยคอตต์ ซึ่งเป็นคนแรกที่ถูกคว่ำบาตร ไม่คบหาสมาคมด้วย สาเหตุของการที่กัปตันบอยคอตต์ เป็นคนแรกในโลกที่ถูกคว่ำบาตร เนื่องมาจากว่าเขาเป็นเจ้าของที่ดินให้เช่ารายใหญ่ในไอร์แลนด์ แต่ว่ากันว่า กัปตันบอยคอตต์ไล่ผู้เช่าที่ดินทำกินออกจากที่อย่างไร้เมตตา ชาวบ้านจึงรวมตัวกันประท้วงไม่ยอมทำงานให้ ไม่ให้ความร่วมมือใด ๆ ทั้งสิ้นและไม่คบหาสมาคมกับครอบครัวนี้ เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นตั้งแต่ปี 1880 แล้ว แต่ชื่อของเขาก็ยังถูกนำมาใช้อย่างต่อเนื่องยาวนานจนกลายเป็นศัพท์เฉพาะจนถึงปัจจุบัน
มะนิลา

มะนิลา  เป็นเมืองหลวงของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยู่บนชายฝั่งตะวันออกของอ่าวมะนิลา (Manila Bay) บนเกาะลูซอนซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและตั้งอยู่ทางเหนือสุดของฟิลิปปินส์ บางส่วนของเมืองมีความยากจน อย่างไรก็ดี มะนิลาเป็นเมืองที่มีชนชาติรวมกันอยู่มากมาย และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม การศึกษา และอุตสหากรรมของประเทศ มะนิลาคือศูนย์กลางของเขตมหานครที่มีประชากรมากกว่า 10 ล้านคน เขต "เมโทรมะนิลา" (Metro Manila) เป็นมหานครที่ใหญ่กว่า ประกอบด้วยเมืองและเทศบาล 17 แห่ง เฉพาะเมืองมะนิลาเองเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 2 มีประชากรประมาณ 1.5 ล้านคน เมืองเดียวที่มีประชากรมากกว่าคือเมืองเกซอนซิตี (Quezon City) ชานเมืองและอดีตเมืองหลวง มะนิลาตั้งอยูที่ 14°35' เหนือ 121°0' ตะวันออก 
ภูมิศาสตร์.
มะนิลามีพื้นที่กว้างประมาณ 38.55 ตารางกิโลเมตร นับเป็นเมืองหลวงที่มีพื้นที่กว้างขวางน้อยที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ประชากร.
ในวันที่ 13 กันยายน 2556 ในกรุงมะนิลามีประชากรประมาณ 3.27 ล้านคน ทั้งหมดมีเชื้อสายลูกผสมของฟิลิปปินส์กับสเปน
เวียงสวนดอก

เวียงสวนดอก เป็นเขตเมืองเก่าทางตะวันตกของเวียงเชียงใหม่ มีวัดสวนดอกเป็นศูนย์กลาง อดีตมีกำแพงและคูน้ำล้อมรอบเป็นรูปสี่เหลี่ยงจัตุรัส ยาวด้านละราว 470 เมตร มีขนาดราวหนึ่งในสี่ของเวียงเชียงใหม่ ในปัจจุบันยังสามารถพบเห็นแนวกำแพงได้บางส่วน
ตำนานสุวรรณคำแดงกล่าวถึงเวียงสวนดอกไว้ว่า แต่เดิมเป็นเมืองบริวารขนาดเล็ดของเมืองเชษฐะบุรี (เวียงเจ็ดลิน) ซึ่งตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาดอยสุเทพ โดยมีพญาวีวอและพญาสระเกศเป็นผู้ร่วมครองเมือง เมืองเชษฐะบุรีเป็นเวียงของชาวลัวะ ซึ่งตั้งขึ้นใหม่แทนเมืองนวรัฏฐะที่ล่มสลายเพราะเกิดอาเพศ ต่อมามีการสร้างเวียงสวนดอกเพื่อให้เป็นเมืองบริวารทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองเชษฐะบุรี 
เวียงสวนดอก เจริญมั่นคงขึ้นและปรากฏชื่ออยู่ในตำนานหลายครั้ง เช่น ในสมัยพญากือนา กษัตริย์ลำดับที่ 6 แห่งราชวงศ์มังราย อาณาจักรล้านนา ทรงสร้างวัดบุปผารามดอกไม้ (วัดสวนดอก) ณ บริเวณใจกลางเวียงเพื่อถวายแด่พระสุมนเถระผู้มาจากสุโขทัย และเพื่อให้เป็นวัดประจำเวียงเมื่อปี พ.ศ. 2084 เจ้าฟ้ายองห้วยแห่งเมืองนายยกพลมาตีเวียงเชียงใหม่ โดยตั้งรี้พลไว้ที่เวียงสวนดอก ก่อนจะเคลื่อนทัพไปตั้งที่วัดป่าตาล และพยายามเข้าตีเวียงเชียงใหม่ แต่ก็ไม่สำเร็จจึงถอนทัพกลับ จากเหตุการณ์ดังกล่าว จึงสันนิษฐานได้ว่าในขณะนั้นเวียงสวนดอกคงเป็นเมืองร้างอยู่แล้ว ข้าศึกจึงสามารถใช้เป็นที่ตั้งกองทัพได้ จากนั้นก็ไม่ปรากฏชื่อเวียงสวนดอกอีกเลย จนถึงสมัยรัตนโกสินทร์ ซึ่งขณะนั้นเชียงใหม่อยู่ในฐานะเมืองประเทศราช จึงปรากฏชื่ออีกครั้ง ในชื่อของบ้านสวนดอก
เขตหลักสี่

หลักสี่ เป็นหนึ่งในห้าสิบเขตของกรุงเทพมหานคร เป็นเขตที่อยู่อาศัยรองรับการขยายตัวของเมือง ทางทิศตะวันออก (ตอนเหนือ) ของกรุงเทพมหานคร
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เขตหลักสี่ตั้งอยู่บริเวณทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยาหรือฝั่งพระนคร มีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่การปกครองต่าง ๆ เรียงตามเข็มนาฬิกา ดังนี้
ที่มาของชื่อเขต.
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการขุดคลองต่าง ๆ เพื่อเป็นทางลัดสู่จังหวัดต่าง ๆ ที่อยู่รอบนอกพระนคร โดยจะกำหนดหลักบอกระยะทางของคลองที่ขุดทุกระยะ 100 เส้น (ประมาณ 4 กิโลเมตร) หนึ่งในคลองเหล่านั้นก็ได้แก่ คลองเปรมประชากร ซึ่งขุดเชื่อมไปยังอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ชุมชนที่ตั้งอยู่ที่หลักบอกระยะที่ 4 ของคลองนี้ จึงมีชื่อเรียกว่า "บ้านหลักสี่" ชื่อหลักสี่นี้ยังได้นำมาใช้เป็นชื่อสถานที่อื่น ๆ ในบริเวณนั้นอีก คือ วัดหลักสี่ สถานีรถไฟหลักสี่ และทางแยกหลักสี่ (จุดตัดระหว่างถนนวิภาวดีรังสิตกับถนนแจ้งวัฒนะ)
ประวัติศาสตร์.
เดิมพื้นที่เขตหลักสี่อยู่ในเขตการปกครองของสำนักงานเขตบางเขน ต่อมาบริเวณนี้ได้รับการโอนย้ายไปอยู่ในเขตการปกครองของสำนักงานเขตดอนเมือง ซึ่งได้รับการจัดตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2532 ต่อมาในพื้นที่เขตดอนเมืองมีประชากรหนาแน่นมากขึ้น เพื่อความสะดวกในการปกครองและการบริหารงานราชการ จึงได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เปลี่ยนแปลงพื้นที่เขตดอนเมืองและจัดตั้ง เขตหลักสี่ เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2540 โดยแบ่งพื้นที่ทางทิศใต้ของเขตดอนเมืองมาจัดตั้งเป็นพื้นที่ของเขต ปัจจุบันในเขตมีชุมชนทั้งหมด 52 ชุมชน แบ่งเป็นเคหะชุมชน 33 ชุมชน ชุมชนแออัด 11 ชุมชน และชุมชนหมู่บ้านจัดสรร 8 ชุมชน
การแบ่งเขตการปกครอง.
เขตหลักสี่แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 2 แขวง ได้แก่
ตามประกาศกรุงเทพมหานคร เรื่อง พื้นที่แขวงทุ่งสองห้อง และเปลี่ยนแปลงพื้นที่แขวงตลาดบางเขน เขตหลักสี่ ได้ใช้คลองเปรมประชากรฝั่งตะวันออกเป็นเส้นแบ่งเขตการปกครองระหว่าง 2 แขวงดังกล่าว
การคมนาคม.
ในพื้นที่เขตหลักสี่มีทางสายหลัก ได้แก่
ส่วนทางสายรองและทางลัด ได้แก่
สตราทอสโฟร์

สตราทอสโฟร์ (; โรมาจิ: "Sutoratosu Fō")  เป็นภาพยนตร์การ์ตูน ถูกสร้างโดยสตูดิโอแฟนตาเซีย ฉายทาง Bandai Channel และ ทีวีไซตามะ เมื่อปี ค.ศ. 2003 
เนื้อเรื่องย่อ.
ในปี 2xxx โลกต้องเผชิญกับกลุ่มอุกกาบาตขนาดมหึมา เป็นเวลานานกว่า 50 ปี ทำให้ United Contries ต้องตั้งระบบป้องกัน เพื่อป้องกันการพุ่งชนสู่โลก โดยมีชื่อเรียกว่า SS Project (Space Shield) โดยภายหลังได้แบ่งเป็นหน่วย Comet Blaster อยู่ในอวกาศ คอยสกัดกั้นอุกกาบาตก่อนตกเข้าสู่ชั้นบรรยากาศของโลก และ Meteor Sweeper คอยจัดการกับเหล่าชิ้นส่วนของดาวตกที่เหลือรอดจากการทำลายภายนอกชั้นบรรยากาศ 
ที่ศูนย์สกัดกั้นแห่งเกาะชิโมจิ  นักบินฝึกหัดสี่คน มิคาเซะ ฮอนโจว, คาริน คิคุฮาระ, อายาโมะ นาคามุระ และ ชิซุฮะ โดย มีความไฝ่ฝันที่จะได้ออกไปทำงานเป็น Comet Blaster บนสถานีอวกาศนอกโลก ซึ่งก็นับว่าเป็นความฝันที่อยู่ในความฝันอีกทีหนึ่ง เพราะก่อนที่พวกเธอจะไปถึงระดับนั้นได้ พวกเธอทั้งสี่จำเป็นที่จะต้องพยายามเป็นไต่เต้าขึ้นไปเพื่อเป็น Meteor Sweeper แนวหน้าให้ได้เสียก่อน แต่ระหว่างทางที่จะไปสู่ความฝันนั้น พวกเธอทั้งสี่ก็ได้พบกับความจริงอะไรบางอย่าง...
 ร้อง: เมงุมิ ฮินาตะ
 ศิลปิน: Melocure
 ถูกใช้ในภาคทีวีตอนที่ 1-12
 ร้อง: เมงุมิ ฮินาตะ
 ศิลปิน: Melocure
 ถูกใช้ในภาคทีวีตอนที่ 13
 ร้อง: ริทสึโกะ โอคาซากิ
 ศิลปิน: Melocure
 ถูกใช้ในภาคออริจินัลวิดีโอ 
 ร้อง: เมงุมิ ฮินาตะ
 ศิลปิน: Melocure
แมมโบ (ซอฟต์แวร์)

แมมโบ (Mambo) หรือชื่อเดิม แมมโบโอเพนซอร์ซ (Mambo Open Source - MOS) เป็นระบบจัดการเนื้อหาเว็บแบบโอเพนซอร์สที่มีผู้ใช้จำนวนมาก Mambo เคยชนะการประกวดซอฟต์แวร์ของนิตยสาร Linux Format ใน ค.ศ. 2004 และ LinuxWorld ใน ค.ศ. 2005
คุณสมบัติของแมมโบได้แก่การจัดการ ปฏิทิน อาร์เอสเอส บล็อก ปัจจุบันมีกลุ่มนักพัฒนาจำนวนมากสร้างโปรแกรมเสริมให้กับ แมมโบ การติดตั้ง แมมโบ จำเป็นต้องใช้เว็บเซิร์ฟเวอร์ เช่น Apache HTTP Serverหรือ IIS เป็นต้น, Database Server คือ MySQL และตัวคอมไพล์ PHP
เดิมแมมโบพัฒนาโดยบริษัทมีโร (Miro Corporation) จากประเทศออสเตรเลีย แต่ภายหลังมีโรได้ตั้งมูลนิธิแมมโบขึ้นมารับหน้าที่แทน ใช้สัญญาอนุญาตการใช้งานแบบสัญญาอนุญาตสาธารณะทั่วไปของกนู หลังจากการเปลี่ยนรูปแบบการพัฒนามาอยู่ใต้มูลนิธิแมมโบและความขัดแย้งภายใน นักพัฒนาเดิมส่วนหนึ่งได้แยกไปตั้งโครงการใหม่ชื่อว่า จูมลา!
คาร์เฟนทานิล

คาร์เฟนทานิล  เป็นอานาลอกของโอปิออยด์ เฟนทานิล (Fentanyl) ที่นิยมแพร่หลาย ซึ่งมีความแรงประมาณ 10,000 เท่าของ มอร์ฟีน และประมาณ 100 เท่า
ของ เฟนทานิล (ยาตัวนี้มีฤทธิ์ต่อมนุษย์ในปริมาณเริ่มต้นตั้งแต่ 1 µกรัม)ผลิตและนำออกจำหน่ายในชื่อ ไวลด์นิล(Wildnil) โดยใช้เป็น ยากล่อมประสาท (tranquilizer)ในสัตว์ขนาดใหญ่เท่านั้น ไม่ใช้ในมนุษย์เพราะความแรงของมัน
โคดีอิโนน

โคดีอิโนน  เป็น โอปิออยด์ ที่แรงมากตัวหนึ่ง มันเป็นสารกึ่งกลางในการสังเคราะห์ สารกึ่งสังเคราะห์ โอปิออยด์ เช่น
โครงสร้างเคมี.
โคดีอิโนน สามารถอธิบายได้ว่ามันเป็น เมตทิเลชั่นของ มอร์ฟิโนน: 3-เมตทิล-มอร์ฟิโนน (3-methyl-morphinone.
โคดีอิโนน สามารถอธิบายได้ว่ามันเป็น คีโตน ของ โคดีอีน: โคดีอิน-6-ออน (codein-6-on)
รัฐแมสซาชูเซตส์

รัฐแมสซาชูเซตส์  เป็นรัฐหนึ่งในเขตนิวอิงแลนด์ ในสหรัฐ มีมหาวิทยาลัยชื่อดังหลายแห่ง มีมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ มหาวิทยาลัยทัฟส์เป็นอาทิ ประกอบไปด้วย 50 เมืองขนาดใหญ่ และ 301 เมืองขนาดเล็กใน 14 เทศมณฑล เมืองขนาดใหญ่ในรัฐได้แก่ บอสตัน สปริงฟีลด์ วูสเตอร์ โลเวลล์ บล็อกตัน และเคมบริดจ์
เคมบริดจ์ (รัฐแมสซาชูเซตส์)

เคมบริดจ์  เป็นเมืองในรัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐ เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยสำคัญคือ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ มีจำนวนประชากร 105,162 คน ในพ.ศ. 2553
เคมบริดจ์ก่อตั้งโดยกลุ่มพิวริตัน ชื่อเมืองตั้งตามเมืองเคมบริดจ์ ในประเทศอังกฤษ
มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด

มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (อ่านว่า "ฮารฺเวิรฺด") มหาวิทยาลัยเอกชนในเมืองเคมบริดจ์ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกาได้ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงของโลก แห่งหนึ่งและเป็นหนึ่งมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่สุดของสหรัฐอเมริกา โดยก่อตั้งเมื่อปี 8 กันยายน พ.ศ. 2179 (ค.ศ. 1636) มีอายุครบ 370 ปีใน พ.ศ. 2549
ฮาร์วาร์ดเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยในกลุ่มไอวีลีก โดยในปี พ.ศ. 2552-2553 มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดยังคงได้รับการจัดอันดับให้เป็นมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของสหรัฐอเมริกา โดยนิตยสารยูเอสนิว และได้รับการจัดอันดับโดยไทมส์ไฮเออร์เอดยูเคชันซัปพลีเมนต์ ให้เป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 7 ของโลกในปี พ.ศ. 2562-2563
ประวัติมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด.
กลุ่มผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดคือ คณะนักบวชที่เรียกตนเองว่า "เพียวริตัน" ซึ่งอพยพมาจากประเทศอังกฤษโดยได้มีตั้งวิทยาลัยขึ้นมา มีจุดประสงค์ที่จะสร้างนักบวชเพื่อให้สามารถเผยแพร่ศาสนาตามแนวทางของลัทธิของตนได้ โดยเริ่มต้นในชื่อว่า "เดอะ นิว คอลเลจ" (The New College) ในปี พ.ศ. 2179 (ค.ศ. 1636) และได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อ วิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard College) เมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2182 (ค.ศ. 1639) ซึ่งตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ จอห์น ฮาร์วาร์ด นักบวชเพียวริแตนท่านหนึ่ง ซึ่งสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเอมมานูเอล (Emmanuel College) ของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ผู้ได้ทำพินัยกรรมบริจาคหนังสือจำนวนประมาณ 400 เล่มและเงินจำนวนหนึ่งที่ไม่มากนักแก่ทางวิทยาลัย และในปี พ.ศ. 2323 (ค.ศ. 1780) วิทยาลัยได้เปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัย ในชั้นแรกนั้นวิทยาลัยมีครูเพียงคนเดียว และมีนักเรียนชุดแรก 12 คน โดยเป็นลักษณะโรงเรียนกินนอน
มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเริ่มเข้าสู่ยุคของความเป็นมหาวิทยาลัยสมัยใหม่ภายใต้การบริหารของ อธิการบดี ชาร์ล วิลเลียม อีเลียต (Charles William Eliot) ในระหว่างปี ค.ศ. 1869-1909 โดยอธิการบดีอีเลียต ได้เริ่มนำระบบวิชาเลือก การใช้ระบบหน่วยกิต การสอบคัดเลือก เข้ามาใช้กับมหาวิทยาลัย
เกียรติภูมิของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด.
มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดมีชื่อเสียงมากในเรื่องคุณภาพทางวิชาการ คุณภาพของอาจารย์ที่สอนและคุณภาพของนักศึกษา โดยศิษย์เก่าและอาจารย์ของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดได้รับรางวัลโนเบลรวมกัน 75 รางวัล และรางวัลพูลิตเซอร์ 15 รางวัลตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 มีคณาจารย์เข้าไปเป็นที่ปรึกษาทางเศรษฐกิจของรัฐบาลหลายท่าน และได้ผลิตผู้บริหารองค์การทางธุรกิจที่มีชื่อเสียงจำนวนมาก ทำให้นักธุรกิจหรือผู้ประสงค์ที่จะประสบความสำเร็จทางธุรกิจจากทั้งในและนอกประเทศได้เข้ามาเรียนกันมาก
ในปัจจุบัน ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยได้ชื่อว่าเป็นห้องสมุดมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก (15,555,533 เล่ม) และฮาร์วาร์ดได้ชื่อว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่มีเงินกองทุน (Endowment) สูงที่สุดในโลก คือ 34.9 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ (พ.ศ. 2550) 
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง.
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงของฮาร์วาร์ดมีหลากหลายคน รวมถึงประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา 8 คน ได้แก่ 
นอกจากนี้ยังมีมหาเศรษฐี บิล เกตส์ เจ้าของบริษัทคอมพิวเตอร์ไมโครซอฟท์ (ดรอปเรียนในช่วงปริญญาตรี ขณะอายุ 19 ปี เพื่อไปสานต่อความฝันทางธุรกิจ จนกระทั่งประสบความสำเร็จ และต่อมาทางมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดได้ประสาทปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ (วุฒิปริญญาดุษฎีบัณฑิต จำกัดสาขาหรือผู้นำสาขานั้น ๆ ให้ในปี ค.ศ. 2007) และผู้ที่ได้รับรางวัลโนเบลอีก 15 คน
ฮอฟฟ์แมน-ลา โรช

ฮอฟฟ์แมน-ลา โรช  เป็นบริษัทยาและเวชภัณฑ์ที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีสองหน่วยงานที่ทำการค้าทั่วโลกคือแผนกเภสัชภัณฑ์และแผนกเคมีวินิจฉัยโรค บริษัทนี้ถือหุ้นใหญ่โดย โรช โฮลดิ้ง เอจี (Roche Holding AG)
ในปี ค.ศ. 2019 ฮอฟฟ์แมน-ลา โรชเป็นบริษัทยาที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลก รองจากบริษัทไฟเซอร์ และโนวาร์ติส
ประวัติ.
ฮอฟฟ์แมน-ลา โรชถูกก่อตั้งในปีค.ศ. 1896 โดย ฟริตซ์ ฮอฟฟ์แมน-ลา โรช (Fritz Hoffmann-La Roche) ผลิตภัณฑ์เริ่มแรกของบริษัทคือ วิตามิน ต่าง ๆ และอนุพันธ์ ต่อมาในปีค.ศ. 1957 บริษัทได้นำยากล่อมประสาทในกลุ่มเบ็นโซไดอาเซพีน เข้ามา โดยมีชื่อทางการค้าคือ วาเลียม (Valium) และโรฮิปนอล (Rohypnol)
นอกจากนี้บริษัทยังมียารักษาสิวชื่อ ไอโซทรีติโนอิน (isotretinoin) มีชื่อทางการค้าดังนี้คือ แอคคูเทน® (Accutane®) และโรแอคคูเทน® (Roaccutane®)
ฮอฟฟ์แมน-ลา โรชได้สิทธิในการทำตลาดยาโอเซลทามิเวียร์ ซึ่งเป็นยาต้านไวรัสไข้หวัดนกทั่วโลกยกเว้นในสหรัฐอเมริกา โดยใช้ชื่อการค้าว่า "ทามิฟลู®"(Tamiflu®)
รูปแบบพันธุกรรม

ลักษณะทางพันธุกรรม  หมายถึงลักษณะองค์ประกอบของยีน (gene) ของสิ่งมีชีวิตที่มีการแสดงออกเป็นลักษณะปรากฏที่แตกต่างกัน และสามารถถ่ายทอดจากรุ่นหนึ่งไปยังรุ่นอื่นๆ ต่อไปได้ โดยการถ่ายทอดยีน
ในการถ่ายทอดลักษณะทางพันธุกรรมจะมีหน่วยควบคุมลักษณะ (genetic unit) ควบคุมสิ่งมีชีวิตให้มีรูปร่าง เป็นเผ่าพันธุ์ของพ่อแม่ เรียกว่า ยีน ดังนั้นยีนจึงทำหน้าที่ควบคุมการถ่ายทอดลักษณะต่างๆ จากบรรพบุรุษไปสู่รุ่นหลาน
ลักษณะต่างๆ ที่ถ่ายทอดไปนั้นพบว่าบางลักษณะไม่ปรากฏในรุ่นลูก แต่อาจจะปรากฏในรุ่นหลานหรือเหลนก็ได้ จึงมีผลทำให้เกิดความแตกต่างกันของลักษณะทางพันธุกรรมจนมีผลทำให้สิ่งมีชีวิตเกิดความหลากหลาย แต่การสะสมลักษณะทางพันธุกรรมจำนวนมากทำให้เกิดสปีชีส์ต่างๆ และสามารถดำรงเผ่าพันธุ์ไว้ได้จนถึงปัจจุบัน
เซอร์ไวเวอร์ ปาเลา

เซอร์ไวเวอร์ ปาเลา  เป็นฤดูกาลที่ 10 ของรายการเรียลลิตี้โชว์เซอร์ไวเวอร์ ถ่ายทำบน เกาะคอรอร์ ประเทศปาเลา บริเวณทะเลฟิลิปปินส์ เกาะนี้มีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์หนึ่งที่สำคัญมากในประวัติศาสตร์โลก คือ สงครามโลกครั้งที่ 2 ซากเครื่องบินรบ รถถัง เรือรบต่างๆ ยังคงมีให้เห็นอยู่บนเกาะนี้ หัวข้อหลักของฤดูกาลนี้ มุ่งเน้นไปที่ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับสงครามโลกครั้งที่ 2 ไม่ว่าจะเป็นสภาเผ่าที่จัดขึ้นกลางป่าที่แวดล้อมไปด้วยซากรถถัง คบเพลิงของผู้เข้าแข่งขันทำมาจากกระป๋องเหล็กขึ้นสนิม ถังรวมผลโหวตที่คล้ายกล่องเก็บอุปกรณ์ในกองทัพ ไปจนถึง การแข่งขันต่างๆในฤดูกาลนี้จะมีความเกี่ยวข้องกับสงครามโลกครั้งที่ 2 ทั้งสิ้น ผู้เข้าแข่งขันมีจำนวนทั้งสิ้น 20 คนถือว่ามากที่สุดในประวัติศาสตร์เซอร์ไวเวอร์ แต่มีเพียง 18 คนเท่านั้นที่จะมีเผ่าอีก 2 คนจะถูกส่งกลับบ้านทันทีในฐานะที่ไม่ได้รับเลือกจากเผ่าใดๆ เลยและในฤดูกาลนี้มีเผ่าน้อยที่สุดในบรรดาทุกฤดูกาลของเซอร์ไวเวอร์ เพราะว่าในการแข่งขันอีกเผ่าสามารถชนะการแข่งขันสิทธิ์คุ้มกันได้ทุกครั้งและทำให้อีกเผ่าต้องโหวตสมาชิกออกจนหมด จึงทำให้ฤดูกาลนี้ไม่มีการรวมเผ่าภายใต้ชื่อใหม่ แต่มีการยืนยันจากทีมงานมาว่าผ้าบัฟฟ์ของเผ่ารวมนั้น คือ สีเขียวแบบทหาร แต่ก็ไม่ได้มีการนำออกใช้
การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 เวลา 14:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
 คอรอร์ สีประจำเผ่า สีน้ำตาล สัญลักษณ์คือ ปลากระเบน
 อูลอง สีประจำเผ่า สีน้ำเงิน สัญลักษณ์คือ ปลาฉลาม
 เผ่ารวม สีประจำเผ่า สีเขียวทหารบก (ไม่ได้ถูกใช้ เนื่องจากไม่มีการรวมเผ่า)
ผู้เข้าแข่งขัน.
<br>
หมายเหตุ 4: สเตฟีนี่ ลากรอสซา เป็นผู้เล่นคนเดียวในฤดูกาลนี้ที่ได้อยู่ทั้ง 2 เผ่าเพราะเป็นสมาชิกคนเดียวของ "เผ่าอูลอง" ที่เหลือรอดและแค่ทำการย้ายเผ่ามาอยู่กับ "เผ่าคอรอร์" โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลเดียวที่ไม่มีการรวมเผ่า
การแข่งขัน.
<br>
หมายเหตุ 5: ส่วนหนึ่งของรางวัลนอกจากจะได้กินอาหารแล้ว "เผ่าคอรอร์" ได้รับสิทธิ์ให้โหวตเพื่อมอบสิทธิ์คุ้มกันให้กับสมาชิกคนใดคนหนึ่งของ "เผ่าอูลอง" ด้วยโดยผลโหวตออกมาเป็น เอบเบรเฮม ที่ได้สิทธิ์คุ้มกันไป
การโหวต.
<br>
หมายเหตุ 1: ผลโหวตในรอบแรกเสมอกันที่ 2-2 ระหว่างแองจี้กับบ๊อบบี้ โจน ทำให้มีการโหวตใหม่โดยที่แองจี้กับบ๊อบบี้ โจน จะไม่ได้ทำการโหวตและคนที่เหลือจะต้องโหวตแต่แองจี้หรือบ๊อบบี้ โจนเท่านั้น ท้ายที่สุดมีการเปลี่ยนโหวตทำให้แองจี้ต้องเป็นผู้จากไป<br>
หมายเหตุ 2: ผลโหวตในรอบแรกเสมอกันที่ 2-2 ระหว่างเอบเบรเฮมกับเจมส์ ทำให้มีการโหวตใหม่โดยที่เอบเบรเฮมกับเจมส์จะไม่ได้ทำการโหวตและคนที่เหลือจะต้องโหวตแต่เอบเบรเฮมหรือเจมส์เท่านั้น ท้ายที่สุดมีการเปลี่ยนโหวตทำให้เจมส์ต้องเป็นผู้จากไป<br>
หมายเหตุ 3: เนื่องจาก เผ่าอูลอง เหลือสมาชิกเพียงแค่สองคนซึ่งจะทำการโหวตไม่ได้ ดังนั้นจึงใช้วิธีแข่งขันจุดไฟแทนและผู้ที่แพ้จะต้องเป็นผู้จากไป<br>
หมายเหตุ 6: ผลโหวตในรอบแรกเสมอกันที่ 2-2 ระหว่างเอียนกับเจนน์ จึงใช้วิธีแข่งขันจุดไฟแทนและผู้ที่แพ้จะต้องเป็นผู้จากไป<br>
พร่องแป้ง

พร่องแป้ง  ซึ่งเป็นแนวทางในการเลือกรับประทานอาหารที่ลดสัดส่วนของอาหารพวกแป้งและน้ำตาล หรือ คาร์โบไฮเดรต ให้น้อยที่สุด และหันมารับประทานพวกโปรตีนและไขมันให้มากขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการลดหรือควบคุมน้ำหนัก แนวทางนี้จะตรงกันข้ามกับแนวทาง "พร่องไขมัน" (low fat) ซึ่งให้ลดการรับประทานอาหารที่มีไขมันสูง ซึ่งเป็นแนวทางที่นักโภชนาการส่วนใหญ่ส่งเสริมให้ทุกคนปฏิบัติ
ประวัติ.
มีการบันทึกในประวัติศาสตร์ตะวันตกว่า มีผู้กล่าวถึงแนวทางพร่องแป้งนี้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยนายวิลเลี่ยม แบนทิ้ง ชาวอังกฤษได้ตีพิมพ์หนังสือชื่อ "Letter on Corpulence Addressed to the Public" (จดหมายว่าด้วยเรื่องความอ้วนเสนอต่อสาธารณชน) เล่าถึงความสำเร็จในลดความอ้วนของเขาโดยวิธีลดการบริโภคคาร์โบไฮเดรต 
ในปี ค.ศ. 1972 นายแพทย์แอตคินส์ ชาวอเมริกันตีพิมพ์หนังสือชื่อ "Diet Revolution" (ปฏิวัติการกิน) ซึ่งพูดถึงหลักการและแนวทางในการลดและความคุมน้ำหนักด้วยการลดการบริโภคแป้งและน้ำตาลอย่างละเอียด หนังสือเล่มนี้ได้รับความสนใจอย่างกว้างขวางในสหรัฐอเมริกา แต่ก็ได้สร้างเสียงวิพากย์วิจารณ์อย่างรุนแรงจากนักโภชนาการและวงการแพทย์ด้วยเช่นกัน แม้จะมีเสียงวิพากย์วิจารณ์แต่นายแพทย์แอทคินส์ก็ยังคงยืนยันความถูกต้องของแนวทางนี้และออกหนังสือเล่มใหม่ชื่อ "New Diet Revolution" ในปี ค.ศ. 2001 ซึ่งกลายเป็นหนังสือที่ขายดีมากจนปัจจุบัน และดูเหมือนว่าแนวทางพร่องแป้งกำลังได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆในสังคมตะวันตก
เหตุผลสนับสนุนแนวทางพร่องแป้ง.
ผู้สนับสนุนแนวทางพร่องแป้งบางคนให้เหตุผลว่า บรรพบุรุษของมนุษย์ในยุคหินกินอาหารพวกเนื้อสัตว์และไขมันเป็นหลัก ร่างกายของมนุษย์ไม่ได้มีวิวัฒนาการที่เหมาะสมกับการรับประทานแป้งและน้ำตาลเป็นอาหารหลักในลักษณะที่ผู้คนในปัจจุบันปฏิบัติ โดยแป้งและน้ำตาลจะถูกเปลี่ยนไปเป็นไขมันสะสมไว้ แต่ไม่มีขบวนการที่จะทำให้ร่างกายรู้สึกว่าสะสมไขมันเพียงพอแล้ว ทำให้ไขมันถูกสะสมไปเรื่อยๆ และนำไปสู่ภาวะอ้วนในที่สุด
นอกจากนั้น ยังมีผลการศึกษามากขึ้นที่แสดงให้เห็นว่า การจำกัดอาหารพวกแป้งและน้ำตาลและหันมารับประทานเนื้อสัตว์และไขมันมากขึ้น ช่วยให้ลดน้ำหนักได้จริง
เหตุผลคัดค้าน.
ผู้คัดค้านแนวทางพร่องแป้งอ้างว่า การรับประทานอาหารที่เน้นเนื้อสัตว์และไขมัน อาจทำให้ระบบเผาผลาญของร่างกายเปลี่ยนไปสู่ภาวะ ketosis ซึ่งมีผลข้างเคียงคือ การปวดหัว อาการคลื่นเหียนวิงเวียน อ่อนเพลีย ภาวะขาดน้ำ และกลิ่นปาก นอกจากนั้น หากไม่มีการบริโภคพวกผักและผลไม้ด้วย ก็อาจเกิดการท้องผูก
นอกจากนั้น การบริโภคไขมันอิ่มตัวมากอาจเพิ่มความเสี่ยงของโรคหัวใจ 
สูตรต่าง ๆ ของแนวทางพร่องแป้ง.
แนวทางพร่องแป้งมีอยู่หลายสูตร เช่น South Beach Diet, Atkins Diet, Zone Diet. สูตรเหล่านี้ให้ลดการบริโภคแป้งและน้ำตาลหันมาบริโภคโปรทีนและไขมันเช่นเดียวกัน ความแตกต่างอยู่ที่ปริมาณการบริโภคผักและผลไม้ โดยหลักอาจกล่าวได้ว่า น้ำตาลเป็นตัวเดียวที่ทุกสูตรห้ามไม่ให้รับประทาน ถัดมาก็เป็นผลไม้ ส่วนผักบางสูตรไม่ห้าม และบางสูตรห้ามเฉพาะในช่วงแรก
จีเนียส โลไซ

จีเนียส โลไซ  ในนิยายปรัมปราของโรมันหมายถึงวิญญาณที่คอยปกปักรักษาสถานที่เฉพาะของใครของมัน แต่ปัจจุบัน หมายถึงสถานที่ที่มีบรรยากาศพิเศษเฉพาะตัว 
ในงานวางผังชุมชนและงานภูมิทัศน์เมือง ที่มีทั้งการฟื้นฟูเมืองเดิมที่เสื่อมโทรมและการสร้างชุมชนใหม่ แนวคิดและคำ “จีเนียส โลไซ” ได้ถูกนำมาใช้ในเป็นแนวคิดในการออกแบบวางผังสถานที่ให้มีบรรยากาศเฉพาะที่สะท้อนถึงลักษณะเฉพาะของท้องถิ่นที่พึงแตกต่างจากสถานที่อื่น เพื่อให้มีความน่าอยู่ ให้ความน่าประทับใจที่ไม่ลืมเลือนแก่ผู้มาเยี่ยมเยือน
ในเชิงการอภิปรายแนวคิดด้านการพัฒนาเมือง มีการกล่าวถึงเมืองสิงคโปร์ที่แม้จะมีความสวยงาม สะอาด แต่ยังขาดวิญญาณเฉพาะหรือ "จีเนียส โลไซ" เนื่องจากมีความละม้ายกับนครนิวยอร์ก โทรอนโต หรือเมืองสมัยใหม่ในที่ต่าง ๆ ของโลก
เอ็นดอร์ฟิน

เอ็นดอร์ฟิน  เป็นสารภายในร่างกายมนุษย์ที่หลั่งออกมาเพื่อช่วยบรรเทาความเจ็บปวด ผลิตจากต่อมใต้สมอง และ ไฮโปทาลามัส ในกระดูกสันหลัง สารเอ็นดอร์ฟินมีลักษณะคล้ายคลึงกับ โอปิแอต ในกลุ่มโอปิออยด์ ที่ใช้สำหรับระงับการเจ็บปวด
คำว่า "เอ็นดอร์ฟิน" มาจากภาษาอังกฤษคำว่า "เอนโดจีนัส" (endogenous) ที่หมายถึง ผลิตจากภายใน กับ คำว่า "มอร์ฟีน" (morphine) ที่เป็นสารบรรเทาความเจ็บปวด รวมหมายถึง สารบรรเทาความเจ็บปวดที่ผลิตจากภายในร่างกาย
การปลูกพืชไร้ดิน

การปลูกพืชไร้ดิน หรือ การปลูกพืชด้วยน้ำ  นับเป็นวิธีการใหม่ในการปลูกพืช โดยเฉพาะการปลูกผักและพืชที่ใช้เป็นอาหาร เนื่องจากประหยัดพื้นที่ และไม่ปนเปื้อนกับสารเคมีต่าง ๆ ในดิน ทำให้ได้พืชผักที่สะอาดเป็นอาหาร ปัจจุบันนี้ในเทคนิคการปลูกพืชแบบไร้ดินหลายแบบด้วยกัน
ประวัติ.
ตัวอย่างของความพยายามในช่วงแรกๆ ที่ปลูกพืชไร้ดิน ก็คือ สวนลอยบาบิโลน เมื่อราว 600 ปีก่อนคริสตกาล และสวยลอยแห่งอัสเต็กซ์ ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11
นักวิจัยการปลูกพืชไร้ดินคนแรกๆ ก็คือ จอห์น วูดวาร์ด (John Woodward) ชาวอังกฤษ เมื่อ พ.ศ. 2002 เขาได้ปลูกพืชในน้ำ โดยได้เติมดินลงไปหลายชนิด การปลูกพืชครั้งนั้นเป็นการสาธิตว่า นอกจากน้ำแล้วในโลกเรานั้นมีสสารหลายชนิดที่พืชต้องการ ครั้นเมื่อกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 นักสรีรวิทยาพืช (plant physiologists) ชาวเยอรมัน ชื่อซัคส์ (Sachs) และคนอพ (Knop) ได้ปลูกพืชในสารละลายอย่างง่ายของเกลืออนินทรีย์
เมื่อ พ.ศ. 2472 ศาสตราจารย์ Gericke แห่งมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ที่เมืองเดวิส ได้สาธิตว่าพืชจะเติบโตโดยไม่ใช้ดิน สามารถเติบโตไปได้จนโตเต็มที่ ครั้งนั้นเขาได้ปลูกมะเขือเทศในน้ำ จนได้ผลขนาดใหญ่อย่างน่าแปลกใจ และเขาได้เทียบคำศัพท์ในภาษากรีก ที่มีความหมายว่า การเกษตร คือ geoponics ซึ่งหมายถึง ศาสตร์แห่งการปลูกพืชโดยใช้ดิน ด้วยเหตุนี้เขาจึง คิดคำใหม่ว่า "hydroponics" ซึ่งหมายถึง การปลูกพืชในน้ำ จากภาษากรีก "hydros" (น้ำ) และ "ponos" (แรงงาน)
โยชิตากะ อามาโนะ

โยชิตากะ อามาโนะ (; โรมาจิ: "Amano Yoshitaka") เกิดเมื่อ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 เป็นศิลปินชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดชิซูโอกะ และเป็นที่รู้จักกันทั่วโลกจากการออกแบบตัวละครในเกมไฟนอลแฟนตาซี และผลจากภาพประกอบในนิยายเรื่อง แวมไพร์ฮันเตอร์ดี (Vampire Hunter D) ซึ่งแต่งโดย ฮิเดยูกิ คิกูจิ (Hideyuki Kikuchi) นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักในนามของผู้วาด เดอะแซนด์แมน (The Sandman) เนื้อเรื่องเกี่ยวกับนิยายพื้นบ้านญี่ปุ่น แต่งโดย นีล ไกแมน (Neil Gaiman) อามาโนะเคยนำผลงานแสดงโชว์ที่พิพิธภัณฑ์ในนครนิวยอร์ก นอกจากนี้อามาโนะยังได้ออกแบบกิโมโนด้วย
จุดเด่นของงานของอามาโนะ คือ ลักษณะการร่างเส้นและการตวัดภู่กัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งลักษณะลายเส้นของเส้นผ และลายเส้นของเสื้อผ้า จะมีลักษณะโดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง โดยผลงานส่วนใหญ่จะเป็นเป็นงานสีน้ำเป็นหลัก
พืชใบเลี้ยงเดี่ยว

พืชใบเลี้ยงเดี่ยว (Monocotyledon หรือ Liliopsida) เป็นชั้นหนึ่งในส่วนพืชดอกที่มีความสำคัญอย่างยิ่งกลุ่มหนึ่ง ครอบครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของพื้นโลก และเป็นพื้ชที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจสูงอีกด้วย
พืชใบเลี้ยงเดี่ยววงศ์ใหญ่ที่สุด คือ กล้วยไม้ (Orchidaceae) โดยมีดอกที่ซับซ้อน และสวยงาม เพื่อดึงดูดแมลงชนิดต่างให้ช่วยในการผสมพันธุ์
ส่วนพืชใบเลี้ยงเดี่ยวที่มีปริมาณมากเป็นอันดับสอง และอาจจะเป็นวงศ์ที่โดดเด่นกว่า ก็คือ หญ้า (Poaceae หรือ Gramineae) โดยมีวิวัฒนาการอีกทางหนึ่ง มีลักษณะพิเศษคือ การแพร่ขยายพันธุ์โดยอาศัยลม พืชในวงศ์หญ้านั้นมีดอกขนาดเล็ก แต่เมื่อรวมเป็นกลุ่มอาจปรากฏเป็นช่อดอกที่มองเห็นชัดเจนและสวยงาม
ตัวอย่างพืชใบเลี้ยงเดี่ยว.
กล้วย
อ้อย
ไผ่
ข้าว
ข้าวโพด
มะพร้าว
ตาล
ปาล์ม
ตะไคร้
ปักษาสวรรค์
ข้าวฟ่าง
จาก
แฝก
พุทธรักษา
ข่า
กระเจียว
ขิง
หมาก
ผักตบชวา
ขมิ้น
ดาหลา
ระกำ
กะพ้อ
ค้อ
เต่าร้าง
ชะโนด
กก
ปากนกแก้ว