pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส

เอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส  (5 กรกฎาคม ค.ศ. 1554 - 22 มกราคม ค.ศ. 1592) เอลีซาเบ็ทแห่งออสเตรียเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสในพระเจ้าชาร์ลที่ 9 ระหว่างวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1570 ถึงวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1574
เอลีซาเบ็ทประสูติเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1554 ที่เวียนนา ในประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และมาเรียแห่งสเปน จักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อประสูติมีพระอิสริยยศเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย 
เบื้องต้น.
เอลีซาเบ็ททรงเจริญพรรษาในราชสำนักในกรุงเวียนนาและทรงได้รับการศึกษาอย่างเคร่งครัดทางโรมันคาทอลิก เพราะความเป็นผู้มีพระสิริโฉมงดงาม มีพระเกศาสีทองทำให้ทรงได้ชื่อว่าเป็นสตรีผู้มีความงดงามที่สุดคนหนึ่งของสมัยนั้น
การเสกสมรสและการเป็นพระราชินีแห่งประเทศฝรั่งเศส.
เมื่อมีพระชนมายุได้ 16 พรรษาเอลีซาเบ็ทก็เสกสมรสกับพระเจ้าชาร์ลที่ 9 แห่งฝรั่งเศส พระราชโอรสองค์ในพระเจ้าอองรีที่ 2 และ แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ เพื่อเป็นการสมานความสัมพันธ์ระหว่างราชวงศ์แฮ็บส์เบิร์ก และราชวงศ์วาลัว พระองค์ทรงเป็นคนแรกที่ทรงเสกสมรสโดยฉันทะในเวียนนา โดยมีอัครราชทูตอัลแบร์ต เดอ กองดีเป็นผู้แทนพระองค์พระเจ้าอองรี หลังจากนั้นก็เสด็จมาแต่งงานอย่างเป็นทางการในปารีสอย่างเป็นพิธีใหญ่โตแม้ว่าจะมีปัญหาทางการเงิน ฉลองพระองค์ทำด้วยเงินและทรงมงกุฎที่ฝังด้วยไข่มุก, มรกต, เพชร และทับทิม
ขณะนั้นพระราชสวามีมีพระสนมอยู่แล้ว คือมารี ทูเชต์ (Marie Touchet) แต่ก็ทรงอุทิศพระองค์ให้เอลีซาเบ็ท ทั้งสองพระองค์มิได้ทรงหลงรักกันแต่ความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์ก็เป็นความสัมพันธ์ที่อบอุ่นและทรงสนับสนุนซึ่งกันและกัน พระเจ้าชาร์ลทรงทราบว่าข่าวลือต่างๆ ในราชสำนักฝรั่งเศสคงทำให้พระอัครมเหสีตกพระทัยได้ พระองค์จึงทรงพยายามกันเอลีซาเบ็ทจากสิ่งเหล่านั้น เอลีซาเบ็ทยังทรงเข้าทำพิธีมิซซาวันละสองครั้งและทรงประหลาดพระทัยที่ราชสำนักฝรั่งเศสที่อ้างตนเป็นโรมันคาทอลิกมิได้แสดงความนับถือในศาสนาเท่าที่ควร สิ่งหนึ่งที่ทรงปฏิบัติที่เป็นข้อที่เป็นที่ตำหนิกันคือไม่ทรงอนุญาตให้ข้าราชสำนักที่เป็นโปรเตสแตนท์จูบพระหัตถ์เมื่อเข้าเฝ้า
พระเจ้าชาร์ลทรงมีอาการเสียพระสติเป็นพักๆ ซึ่งเป็นอาการที่ต้องซ่อนจากสาธารณชนเท่าที่จะทำได้ แม้ว่าจะต้องทรงประสบอุปสรรคเช่นที่ว่าแต่เอลีซาเบ็ทก็ทรงครรภ์ พระองค์จึงเสด็จออกจากปารีสไปประทับที่พระราชวังฟงแตนโบล ระหว่างที่ประทับที่นั่นพระองค์ก็ทรงได้ยินข่าวของการสังหารหมู่วันเซนต์บาโทโลมิว
 ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1572 เมื่อชาวฝรั่งเศสที่เป็นโปรเตสแตนท์ถูกสังหารกันเป็นพันในปารีส แม้ว่าจะทรงเกลียดโปรเตสแตนท์แต่เอลีซาเบ็ทไม่เคยทรงแสดงความยินดีอย่างออกนอกหน้าต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเช่นเดียวกับผู้เป็นโรมันคาทอลิกอื่นที่ทำกัน เอลีซาเบ็ททรงให้กำเนิดแก่พระราชธิดามารี-เอลีซาเบ็ทเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1572
พระราชินีหม้าย.
สองปีต่อมาระหว่างที่ฝรั่งเศสก็เข้าสู่วิกฤตการณ์สงครามการเมืองทางศาสนาอีกครั้งหนึ่ง พระเจ้าชาร์ลที่ 9 ก็เสด็จสวรรคตโดยมีเอลีซาเบ็ทอยู่ข้างพระแท่น หลังจากนั้นพระองค์ก็เสด็จไปประทับในชนบทโดยไม่ทรงยอมทำตามข้อเสนอของพระราชบิดาในการเสกสมรสกับพระอนุชาของพระสวามีพระเจ้าอองรีที่ 3 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ทรงมอบพระราชทรัพย์ครึ่งหนึ่งให้มาร์เกอรีตแห่งวาลัว พระขนิษฐาของพระสวามีผู้ทรงถูกคว่ำบาตรจากพระประยูรญาติ ต่อมาพระองค์ก็ต้องประสบกับความโทมนัสเมื่อพระราชธิดามาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1578 เมื่อมีพระชนมายุเพียง 6 พรรษา
เอลีซาเบ็ทสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1592 ที่ขณะนั้นราชวงศ์วาลัวก็สิ้นสุดลงและมาแทนด้วยราชวงศ์ใหม่
แยกศิริราช

แยกศิริราช เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนวังหลังกับถนนอรุณอมรินทร์ ในย่านตลาดวังหลังและท่าพรานนก ในพื้นที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร เป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลศิริราช
กายภาพ.
เป็นจุดบรรจบของถนนอรุณอมรินทร์ ขนาด 4 ช่องจราจร (มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้, ถนนวังหลัง ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ในแนวถนนอรุณอมรินทร์ มีสะพานข้ามแยกซึ่งเชื่อมต่อจากสะพานอรุณอมรินทร์ โดยสิ้นสุดที่หน้ากรมอู่ทหารเรือ
แยกบ้านขมิ้น

แยกบ้านขมิ้น  เป็นสามแยกจุดตัดซอยอิสรภาพ 44 (ซอยแสงศึกษา) และถนนอรุณอมรินทร์ บริเวณเยื้องกับซอยวัดระฆังโฆสิตาราม ถัดจากจุดบรรจบระหว่างคลองวัดระฆังกับคลองบ้านขมิ้น (แนวคูเมืองกรุงธนบุรี) มาทางทิศเหนือ ในพื้นที่แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
โดยชื่อ "บ้านขมิ้น" นั้นมาจากในอดีต ตั้งแต่ยุคกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ที่แห่งนี้เป็นชุมชนของช่างฝีมือที่ผลิตผงขมิ้นที่มีชื่อเสียง ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมะตูมเชื่อม จนทำให้ได้ชื่อว่า "ซอยมะตูม" หรือ "ตรอกมะตูม" ในซอยอรุณอัมรินทร์ 23 ซึ่งแต่เดิมซอยนี้มีชื่อว่า "ตรอกสวนอนันต์" ซึ่งผลิตเปลือกส้มโอจำหน่าย จนได้ชื่อว่า "บ้านเปลือกส้มโอ" แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็นมะตูมเชื่อม ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้เปลี่ยนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทางการก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ตรอกมะตูม ดังในปัจจุบัน เพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะทางกายภาพเพื่อให้จดจำง่าย ส่วนชื่อบ้านขมิ้น เหลือหลักฐานเพียงศาลเจ้าพ่อบ้านขมิ้น (ปึงท้าวกง) ศาลเจ้าจีนขนาดเล็กของชาวแต้จิ๋วหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้กับแยก ซึ่งสร้างตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิกวังซฺวี่ แห่งราชวงศ์ชิง และคลองบ้านขมิ้น ซึ่งเป็นลำคลองสายหนึ่งอันเป็นส่วนหนึ่งของคูเมืองกรุงธนบุรี อยู่ในแนวเลียบหลังบ้านเรือนประชาชนตั้งแต่ตรอกมะตูมผ่านหน้าวัดพระยาทำวรวิหาร ซึ่งปัจจุบันเหลือสภาพเป็นเพียงคลองที่ตื้นเขินและถูกรุกล้ำและกลายเป็นเพียงท่อระบายน้ำออกสู่คลองบางกอกน้อยเท่านั้น
กายภาพ.
เป็นจุดบรรจบของถนนอรุณอมรินทร์ ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ในแนวเหนือ-ใต้, ซอยแสงศึกษา ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง)
ธรรมคุ้มครองโลก

ธรรมคุ้มครองโลก ธรรม 2 ประการ ได้แก่ หิริ และ โอตตัปปะ
หิริ.
หิริ (อ่านว่า หิ-ริ, หิ-หริ) แปลว่า ความละอายแก่ใจ ความละอายต่อบาป หิริ หมายถึงความละอายใจตัวเองต่อการทำความชั่วความผิด ต่อการประพฤติทุจริตทั้งหลายและความละอายใจตัวเองที่จะละเว้นไม่ทำความดีซึ่งควรจะทำให้เกิดมีในตน เช่นบิดามารดามีความละอายใจที่จะไม่ดูแลบุตรของตน เช่นนี้เรียกว่ามีหิริ
หิริ เกิดขึ้นได้ด้วยการคิดถึงการศึกษา ฐานะ ยศศักดิ์ ชาติตระกูลของตน คิดถึงความเสียหายที่จะเกิดขึ้น รวมกับความแกล้วกล้าของจิตใจที่จะไม่ทำชั่วเช่นนั้น
หิริ เป็นธรรมรักษาคุ้มครองโลก ทำให้โลกเกิดสันติ ทำให้คนเราอยู่กันอย่างสงบสุข เพราะคนที่มีหิริจะเกลียดความชั่ว และละอายที่จะทำความชั่วทั้งต่อหน้าและลับหลัง ทำให้ไม่ก่อความเดือดร้อนให้แก่โลกและสรรพสัตว์ทั้งปวง
โอตตัปปะ.
โอตตัปปะ (อ่านว่า โอด-ตับ-ปะ) แปลว่า ความเกรงกลัว หมายถึงความสะดุ้งกลัวต่อผลของความชั่ว ต่อผลของความทุจริตที่ทำไว้
โอตตัปปะ เป็นอาการของจิตที่หวั่นไหวเมื่อจะทำความชั่ว เพราะกลัวความผิดที่จะตามให้ผลในภายหลัง เกิดขึ้นได้เพราะคิดถึงโทษหรือความทุกข์ที่จะเกิดขึ้นจากการทำชั่ว จากการประพฤติทุจริตของตน เช่น ตัวเองเองต้องเดือดร้อน เกิดความเสียหาย เสียทรัพย์สินเงินทอง เสียอิสรภาพ หรือถูกคนอื่นตำหนิติเตียน ถูกสังคมรังเกียจ เป็นต้น
โอตตัปปะ เป็นธรรมคุ้มครองโลกคู่กับหิริ เพราะคนที่มีโอตตัปปะย่อมกลัวที่จะทำความผิด ทำให้งดเว้นจากการประพฤติต่าง ๆ ได้ อันเป็นเหตุให้เกิดความร่มเย็นเป็นสุข เกิดสันติภาพขึ้น
แยกบ้านเนิน

แยกบ้านเนิน  เป็นสามแยกจุดบรรจบระหว่างถนนอิสรภาพ ถนนรถไฟ (เขตบางกอกน้อย) และถนนสุทธาวาส ในพื้นที่เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ใกล้กับบริเวณตลาดศาลาน้ำร้อน (ใหม่) และสถานีรถไฟบางกอกน้อย
"บ้านเนิน" เป็นชื่อเรียกย่านบริเวณดังกล่าว มาจากคำว่า "บ้านเนิน-ค่ายหลวง" โดยแต่เดิมตั้งแต่ยุคกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ณ ที่แห่งนี้เป็นชุมชนของช่างฝีมือที่ผลิตเครื่องดนตรีไทยที่มีชื่อเสียงคือ ฆ้องวง ที่ไม่เหมือนกับฆ้องวงของที่อื่น เนื่องจากเป็นฆ้องลงหิน ใช้วิธีการตีขึ้นรูปและบุแบบเดียวกับขันลงหิน จึงทำให้ฆ้องวงที่ผลิตจากที่นี่มีคุณภาพดี ให้เสียงดังกังวานและไพเราะ 
และในปัจจุบัน ใกล้กับทางแยก ยังเป็นที่ตั้งของชุมชนตรอกข้าวเม่า (ซอยอิสรภาพ 47) ชุมชนโบราณที่เคยเป็นแหล่งผลิตข้าวเม่าที่มีชื่อเสียง ปัจจุบันเป็นแหล่งผลิตกะละแมและข้าวเหนียวแดง ซึ่งเป็นขนมที่นิยมเตรียมสำหรับงานวันสงกรานต์
กายภาพ.
เป็นจุดบรรจบของถนนอิสรภาพ ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศใต้, ถนนรถไฟ ขนาด 2 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศตะวันออก และถนนสุทธาวาส ขนาด 4 ช่องจราจร (ไม่มีเกาะกลาง) ด้านทิศเหนือ
แยกวิทยุ-เพชรบุรี

แยกวิทยุ-เพชรบุรี  เป็นสามแยกถนนวิทยุบรรจบถนนเพชรบุรี ใกล้ทางลงทางด่วนเพชรบุรีของทางพิเศษเฉลิมมหานคร ในพื้นที่เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ถือว่าเป็นจุดสิ้นสุดของถนนวิทยุ
เมื่อปี พ.ศ. 2533 บริเวณแยกนี้เป็นสถานที่เกิดเหตุการณ์รถบรรทุกแก๊สระเบิด ซึ่งทำให้มีผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บเป็นจำนวนมาก และเกิดเพลิงไหม้ทำให้อาคารบ้านเรือนได้รับความเสียหายเป็นบริเวณกว้าง นับเป็นอุบัติเหตุที่ร้ายแรงมากที่สุดครั้งหนึ่งในรอบปี
แยกหมอมี

แยกหมอมี หรือที่นิยมเรียกว่า สามแยก หรือ สามแยกถนนเจริญกรุง เป็นห้าแยกจุดตัดถนนเจริญกรุง, ถนนพระรามที่ 4, ถนนทรงสวัสดิ์ และถนนมิตรพันธ์ ในพื้นที่แขวงป้อมปราบ เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย และแขวงตลาดน้อย เขตสัมพันธวงศ์ กรุงเทพมหานคร ใจกลางย่านเยาวราช ซึ่งเป็นย่านชาวไทยเชื้อสายจีนที่สำคัญในกรุงเทพฯ 
ในอดีตพื้นที่แถบนี้มีสถานะเป็นตำบลหนึ่งขึ้นอยู่ในอำเภอสัมพันธวงศ์ จังหวัดพระนคร เรียกว่า "ตำบลสามแยก" ต่อมาในปลายปี พ.ศ. 2441 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ เพลิงได้ลุกลามไปทั่วเนื่องจากบ้านเรือนแถบนี้ปลูกด้วยไม้และหลังคามุงจาก รัชกาลที่ 5 จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีเจ้าพนักงานจัดการบำรุงความสุขสำราญของประชาชนในเขตจังหวัดพระนคร และห้ามไม่ให้ผู้หนึ่งผู้ใดปลูกสร้างโรงเรือนอันกำบังด้วยไม้ขัดแตะ หรือด้วยแผง หรือด้วยใบไม้ขึ้นในตำบลซึ่งเกิดเพลิงไหม้คราวนี้นั้นต่อไป เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานกระทรวงนครบาล ซึ่งจะอนุญาตให้ปลูกสร้างเป็นครั้งเป็นคราว เช่น โรงพักทำงาน หรือโรงมีการเล่นต่าง ๆ ชั่วสมัยหนึ่งเท่านั้น
ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 ได้มีการจัดสร้างโรงภาพยนตร์สิงคโปร์ขึ้น และในปี พ.ศ. 2475 โรงภาพยนตร์สิงคโปร์ได้รื้อถอนสร้างใหม่เป็นโรงภาพยนตร์เฉลิมบุรี ในวาระเดียวกับที่มีการจัดสร้างศาลาเฉลิมกรุงขึ้น ครั้งหนึ่งที่แยกหมอมียังเป็นที่ตั้งของสถานีตำรวจนครบาลสามแยกเป็นอาคารไม้ทรงปั้นหยาซึ่งอยู่ตรงที่ตั้งของธนาคารยูโอบี สาขาสามแยกในปัจจุบัน หลังจากสถานีตำรวจถูกเพลิงจากเหตุการณ์อั้งยี่ซึ่งเสียหายทั้งหมด จึงย้ายไปอยู่ตรงข้ามกับมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งในปัจจุบันโดยเปลี่ยนชื่อเป็น สถานีตำรวจนครบาลพลับพลาไชย 2
โดยชื่อ "หมอมี" ที่ใช้ในปัจจุบันนั้นมีที่มาจากชื่อของร้านขายยาหมอมี หรือร้านขายยาบุญมี ซึ่งเป็นกิจการของนายมี เกษมสุวรรณ หรือหมอมี ซึ่งเป็นผู้ที่มีความรู้ความชำนาญในเรื่องของยาและเคมีทางการแพทย์ โดยเฉพาะยานัตถุ์และยาสมุนไพรต่าง ๆ ซึ่งได้เคยเปิดกิจการอยู่ที่แยกแห่งนี้
ปัจจุบัน แยกหมอมีเป็นที่รู้จักกันดีของการเป็นที่ตั้งของร้านอาหารที่จำหน่ายลอดช่องที่มีชื่อเสียงและประวัติเก่าแก่ยาวนาน รวมถึงข้าวต้มกระดูกหมูอีกด้วย รวมถึงยังมีซุ้มประตูวชิรธำรง 72 พรรษา ตั้งอยู่บนถนนเจริญกรุงอีกด้วย
แยกบ้านหม้อ

แยกบ้านหม้อ  เป็นสี่แยกจุดตัดระหว่างถนนพระพิทักษ์, ถนนบ้านหม้อ และถนนพาหุรัด ในพื้นที่แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ใจกลางพระนคร เป็นย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า, วิทยุสื่อสาร, ลำโพง, อุปกรณ์อิเล็กทรอนิก และเครื่องเสียง รวมถึงเครื่องประดับมีค่า จำพวกทองคำ และเพชร
ปัจจุบันสี่แยกบ้านหม้อมีการจัดการจราจรแบบทิศทางเดียวทั้ง 4 ด้าน เส้นทางเข้าสู่ทางแยกได้แก่ถนนพระพิทักษ์และถนนบ้านหม้อ (จากปากคลองตลาด) เส้นทางออกจากทางแยกได้แก่ถนนบ้านหม้อ (ไปสี่กั๊กพระยาศรี) และถนนพาหุรัด
สถานที่สำคัญบริเวณแยก คือ ตลาดบ้านหม้อ ในรัชสมัยรัชกาลที่ 5 เป็นตลาดที่คึกคัก ปัจจุบันที่บริเวณเหนือประตูทางเข้ายังคงปรากฏสถาปัตยกรรมรูปหม้อ บ่งบอกถึงชื่อของสถานที่ ซึ่งอาชีพปั้นหม้อดินเผา เป็นอาชีพแต่ดั้งเดิมของชาวชุมชนบริเวณนี้ ซึ่งเป็นชาวมอญ และเป็นที่มาของชื่อถนนรวมถึงสี่แยก รวมถึงยังมีศาลเจ้าบ้านหม้อเล่าปึงเถ่ากง  ศาลเจ้าจีนเก่าแก่ของชาวแต้จิ๋ว ที่สร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2359 นับเป็นศาลเจ้าแต้จิ๋วที่เก่าแก่ที่สุด
แยกพาหุรัด

แยกพาหุรัด เป็นสี่แยกจุดตัดถนนตรีเพชร และถนนพาหุรัด ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ใจกลางย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแหล่งใหญ่ และเป็นพื้นที่ต่อเนื่องกับตลาดบ้านหม้อ ซึ่งเป็นย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า ลำโพงและเครื่องเสียง รวมไปถึงร้านขายเครื่องเพชร อัญมณีและเครื่องประดับ นอกจากนี้บริเวณแยกพาหุรัดยังเป็นย่านการค้าที่เก่าแก่อีกแห่งหนึ่งของกรุงเทพฯ ในอดีตเคยมีตลาดมิ่งเมืองเป็นแหล่งค้าผ้าและอุปกรณ์ตัดเย็บที่มีชื่อเสียง ปัจจุบันได้กลายเป็นศูนย์การค้าดิโอลด์สยาม ซึ่งเป็นศูนย์การค้าสมัยใหม่ที่ยังคงเอกลักษณ์ความเป็นย่านเก่าของกรุงเทพฯ และยังมีห้างไนติงเกล ห้างสรรพสินค้ายุคเก่าที่ยังคงเปิดให้บริการจนถึงปัจจุบันอยู่ที่แยกพาหุรัด
แยกเฉลิมกรุง

แยกเฉลิมกรุง เป็นสี่แยกจุดตัดถนนตรีเพชร, ถนนตีทอง และถนนเจริญกรุง ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร อยู่ใกล้เคียงกับย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแหล่งใหญ่ และย่านบ้านหม้อ ย่านค้าขายอะไหล่เครื่องใช้ไฟฟ้า ลำโพงและเครื่องเสียง รวมไปถึงร้านขายเครื่องเพชร อัญมณีและเครื่องประดับ
บริเวณแยกเฉลิมกรุงเป็นที่ตั้งของศาลาเฉลิมกรุง โรงภาพยนตร์เก่าแก่ที่สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 7 ในงานสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 150 ปี พุทธศักราช 2475 ซึ่งเป็นที่มาของชื่อทางแยก และอยู่ถัดจากศูนย์การค้าดิโอลด์สยาม ศูนย์การค้าสมัยใหม่ที่พยายามคงเอกลักษณ์ความเป็นย่านเก่าไว้
แคมาราซอรัส

คามาราซอรัส  เป็นไดโนเสาร์กินพืช ตระกูลซอโรพอด 4 เท้า มีขนาดลำตัวไม่ใหญ่ มีชีวิตอยู่ในกลางถึงปลายยุคจูแรสซิก เมื่อ 145 -155 ล้านปีก่อน มีความยาว 18 เมตร มีน้ำหนักประมาณ 18-20 ตัน กะโหลกศีรษะมีลักษณะสั้นแต่ลึกเข้าไปด้านใน ขากรรไกรมีขนาดใหญ่ คอและหางสั้นกว่าซอโรพอดตัวอื่น ไม่มีปลายหางแส้ ลำตัวกลมหนาและค่อนข้างสั้น แขนขาใหญ่โตมีลักษณะคล้ายเสาหิน ขาหลังยาวกว่าขาหน้าเล็กน้อย มีรูจมูกขนาด ใหญ่เหนือดวงตา เพื่อช่วยในการระบายความร้อนและดมกลิ่น 
ชื่อของเจ้าคามาราซอรัสมาจากภาษากรีก แปลว่า "โพรง" สาเหตุที่ได้ชื่อสุดพิศวงนี้ก็เพราะกระดูกที่เป็นโพรงของมัน นัก-วิทยาศาสตร์ทั้งหลายกล่าวว่าโพรงนี้เอาไว้ลดภาระของขาทั้ง 4ของมันไม่ให้แบกรับน้ำหนักตัวอันอ้วนฉุมากเกินไปแถมยังช่วยระบายความร้อนในร่างกายได้อีกด้วย นอกจากนี้เจ้าคามาราซอรัสยังมีคอและหางสั้นกว่าไดโนเสาร์ตัวอื่นในสายพันธุ์เดียวกัน หากลองสังเกตใบหน้างามๆดีๆ จะพบว่ากระโหลกศีรษะของมันลึกเข้าไปด้านในและมีรูขนาดใหญ่อยู่เหนือดวงตา ฟันเป็นซี่ถี่เอาไว้งับแล้วรูดใบไม้เรียวออกจากกิ่งชนิดไม่เหลือเศษติดก้านในคำเดียว
วิยะดา อุมารินทร์

วิยะดา ตริยะกุล (เกิด 19 มกราคม พ.ศ. 2498) ชื่อเล่น อูม เป็นที่รู้จักในชื่อ วิยะดา อุมารินทร์ เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย เข้าสู่วงการการแสดงในปี 2516 ได้เล่นหนังใหญ่เรื่องแรกคือ "เทพธิดาโรงแรม" (2517) ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ซึ่งได้รับความสำเร็จอย่างท่วมท้น ต่อจากนั้นในช่วงปี 2521–2531 หันมารับบทนางรองและนางร้ายในภาพยนตร์ และในช่วงปี 2522 ก็หันมารับเล่นละครเรื่องแรกคือ "ร่มฉัตร" แต่มาประสบความสำเร็จจริง ๆ ในปี 2523 กับละครเรื่อง "พริ้ง คนเริงเมือง" ทางช่อง 3
ประวัติ.
วิยะดาเริ่มเข้าสู่วงการการแสดงในปี 2516 ได้เล่นหนังใหญ่เรื่องแรกคือ "เทพธิดาโรงแรม" ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ออกฉายในปี 2517 ซึ่งได้รับความสำเร็จอย่างท่วมท้น ต่อจากนั้นในช่วงปี 2521 - 2531 หันมารับบทนางรองและนางร้ายในภาพยนตร์ วิยะดาขึ้นชื่อว่าเป็นนักแสดงอุปนิสัยดี ร่าเริง เป็นที่รู้จักและยอมรับกันดีในวงการ และในช่วงปี 2522 วิยะดาก็หันมารับเล่นละครเรื่องแรกคือ "ร่มฉัตร" แต่มาประสบความสำเร็จจริงๆ ในปี 2523 กับละครเรื่อง "อีพริ้ง คนเริงเมือง" ทางช่อง 3 ซึ่งได้รับความสำเร็จถึงขนาดต้องทำเป็นเวอร์ชันภาพยนตร์ ทำให้วิยะดาได้กลับมาผงาดในบทนางเอกจอเงินอีกครั้ง 
ช่วงราวปี 2530 วิยะดาหันเหชีวิตย้ายไปอาศัยและทำธุรกิจในสหรัฐอเมริกา ประมาณ 10 ปี ถึงจุดอิ่มตัวจึงกลับมา และได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากแฟนหนังและละครช่วงนี้จึงได้เห็นวิยะดากลับมาเล่นละครอีกครั้ง ในปี 2540 จนถึงปัจจุบัน นับว่าเป็นนักแสดงอารมณ์ดีที่มีเสียงหัวเราะที่เป็นเอกลักษณ์มาจนปัจจุบัน ในด้านชีวิตคู่ วิยะดาใช้ชีวิตโสดมาหลายปีแล้ว หลังจากตัดสินใจแยกทางเดินกับ"หม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล" ซึ่งวิยะดาเคยมีฐานะเป็น หม่อมวิยะดา ยุคล ณ อยุธยา มาก่อน โดยแยกทางกันมากว่ายี่สิบปีแล้ว ซึ่งช่วงแรกเธอได้แสดงหนังถวายหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคลหลายเรื่องโดยหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล ทรงเป็นคนปั้นวิยะดามาจนโด่งดังตั้งแต่เรื่องแรกในชีวิตการแสดงของวิยะดา ทำให้เกิดความใกล้ชิด จึงตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกัน ก่อนที่จะเลิกราต่อกันในที่สุด
จบการศึกษามัธยมศึกษาจาก โรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ และปริญญาตรีด้านภาพยนตร์จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา เป็นนักแสดงที่มีผู้คนชื่นชอบมากในประเทศไทยตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน
ด้านครอบครัว.
วิยะดามีบุตรชาย 1 คน ซึ่งเป็นโอรสที่เกิดกับหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล คือ หม่อมราชวงศ์มงคลชาย ยุคล
อรชุน รินทรวิฑูรย์

อรชุน รินทรวิฑูรย์ หรือ โจจิรัฏฐ์ รินทรวิฑูรย์ (เกิด 5 ตุลาคม พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น โจ เป็นผู้ประกาศข่าวชาวไทย ปัจจุบันเป็นผู้ประกาศข่าวช่องวัน 31 โดยเขาเป็นผู้ประกาศข่าวที่มีความสามารถในการพูดภาษาจีนกลางได้ 
ประวัติ.
อรชุนเกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช พักอาศัยอยู่ในเขตเทศบาลตำบลจันดี ตำบลจันดี อำเภอฉวาง เข้าการศึกษาระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนเจริญวิทย์ ก่อนย้ายเข้ามาศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย (ปีที่ 1-5) ที่โรงเรียนโยธินบูรณะ และเคยศึกษาที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาขณะอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 แต่ภายหลังได้ลาออกแล้วย้ายกลับมาเรียนที่โรงเรียนโยธินบูรณะ เขาสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ เอกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โทภาษาจีน และปริญญาโท เอกความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (MIR) โทวิชากฎหมาย คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
รายชื่อตอนในทอมแอนด์เจอร์รี่

ทั้งหมดนี้จะเป็นรายชื่อภาพยนตร์สั้นและตอนทั้งหมดของการ์ตูนชุดทอมกับเจอร์รี่ มีรายชื่อภาพยนตร์สั้นจำนวน 163 ตอน และตอนรวมทั้งหมด 486 ตอน และ 18 ฤดูกาล
1940–1958: ฮันน่า-บาร์เบร่า/เอ็มจีเอ็ม การ์ตูนส์.
ทอมกับเจอร์รี่ ในยุคของวิลเลี่ยม ฮันน่า และ โจเซฟ บาร์เบร่า มีภาพยนตร์สั้นจำนวน 114 ตอน ภาพยนตร์สั้น 7 ตอน ได้รับรางวัลออสการ์ และ ภาพยนตร์สั้น 6 ตอนได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลออสการ์ ภาพยนตร์สั้น 3 ตอน ได้รับการเสนอเข้าชิงรางวัลแอนนี่ และ ภาพยนตร์สั้นพิเศษ 2 ตอน ซึ่งมีการนำภาพยนตร์สั้นแต่ละตอนของ"ทอมกับเจอร์รี่" ไปเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ ได้เปิดตัวตอนแรกเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 และตอนสุดท้ายเปิดตัวเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1958
ซึ่งเป็นยุคของ"ทอมกับเจอร์รี่" ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด
1961–1962: ยีน เดตช์/แรมแบรนต์ฟิล์มส์ การ์ตูนส์.
ทอมกับเจอร์รี่ ในยุคของยีน เดตช์ ซึ่งขณะนั้นเขาอยู่ที่กรุงปราก ประเทศเชโกสโลวาเกีย ซึ่งมีภาพยนตร์สั้นทั้งหมด 13 ตอน เริ่มออกตอนแรกเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1961 และตอนสุดท้ายของยีน เดตช์ ได้ออกเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ 1962 และให้ชัก โจนส์ มาทำหน้าที่แทนเขา และจนกระทั่งเขาได้ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2020 ณ กรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก
1963–1967: "ชัก โจนส์/สิ้บ ทาวเวอร์ 12 การ์ตูนส์".
ทอมกับเจอร์รี่ ในยุคของชัก โจนส์ มีจำนวนตอนทั้งหมด 34 ตอน ซึ่งจะเยอะกว่ายุคของจีน ไดทช์ เริ่มออกตอนแรกเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1963 และตอนสุดท้ายออกเมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1967
1975:"เดอะทอมแอนด์เจอร์รี่โชว์".
เดอะทอมแอนด์เจอร์รี่โชว์ เป็นการ์ตูนเรื่องแรกของการ์ตูนชุด ทอมกับเจอร์รี่ ที่ถูกพัฒนามาเป็นรายการโทรทัศน์ ซึ่งเปิดตัวตอนแรกเมื่อวันที่ 6 กันยายน และตอนสุดท้ายเปิดตัวเมื่อ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1975
1990:"ทอมแอนด์เจอร์รี่คิดส์".
ทอมแอนด์เจอร์รี่คิดส์ มีจำนวนฤดูกาลและตอนทั้งหมด 4 ฤดูกาล และ 65 ตอน
ฤดูกาลที่ 1 (1990).
ทอมแอนด์เจอร์รี่คิดส์ ฤดูกาลที่ 1 มีจำนวนตอนทั้งหมด 39 ตอน
ฤดูกาลที่ 2 (1991).
ทอมแอนด์เจอร์รี่คิดส์ ฤดูกาลที่ 2 มีจำนวนตอนทั้งหมด 39 ตอน
2000: เมด-ฟอร์-ทีวี การ์ตูน.
ตอนที่ชื่อว่า "เดอะแมนชั่นแคท" เป็นตอนที่ 210 ของการ์ตูนชุด"ทอมกับเจอร์รี่" ออกตอนเมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2000 และเป็นตอนสุดท้ายของวิลเลียม ฮันนา ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 2001
2005-ปัจจุบัน: วอร์เนอร์บราเธอร์สแอนิเมชั่นการ์ตูนส์.
ตอนที่ชื่อว่า "เดอะคาราเต้การ์ด" เป็นตอนที่ 211 ของการ์ตูนชุด"ทอมกับเจอร์รี่" และเป็นตอนสุดท้ายที่กำกับโดยโจเซฟ บาร์เบรา ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 2006
2006-2008: "ทอมแอนด์เจอร์รี่เทลส์".
ทอมแอนด์เจอร์รี่เทลส์ มีจำนวนฤดูกาลทั้งหมด 2 ฤดูกาล และมีจำนวนตอนทั้งหมด 79 ตอน ส่วนตอนจะมีการออกตอนวันละ 3 ครั้งต่อเดือน
2021: "ทอมแอนด์เจอร์รี่สเปเชียลชอร์ตส์".
"ทอมแอนด์เจอร์รี่สเปเชียลชอร์ตส์" เป็นการ์ตูนสั้นฉบับพิเศษของการ์ตูนชุด"ทอมกับเจอร์รี่" แต่มีเพียงแค่ 2 ตอนเท่านั้นที่ปล่อยวางเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2021
2023: "ทอมแอนด์เจอร์รี่ สิงคโปร์".
"ทอมแอนด์เจอร์รี่ สิงคโปร์" เป็นการ์ตูน"ทอมกับเจอร์รี่" เรื่องแรกที่มีฉากในประเทศสิงคโปร์ ตอนแรกเปิดตัวเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม และตอนสุดท้ายเปิดตัวเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2023
การเป็นลูกมือฝึกหัด

การเป็นลูกมือฝึกหัด  เป็นระบบการฝึกผู้ประกอบกิจการค้าหรือวิชาชีพรุ่นใหม่โดยใช้การฝึกหน้างาน และบ่อยครั้งมักมีการศึกษาประกอบ (งานในชั้นเรียนและงานอ่านหนังสือ) การเป็นลูกมือฝึกหัดทำให้ผู้ประกอบกิจได้ใบอนุญาตเพื่อประกอบกิจในวิชาชีพที่มีการวางระเบียบ
ลูกอ๊อด

ลูกอ๊อด  หรือ ลูกฮวก หรือ อีฮวก ในภาษาอีสานหรือภาษาเหนือ เป็นชื่อเรียกของตัวอ่อนของสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับกบ (Anura) เมื่อโตเต็มวัย ลูกอ๊อดจะมีรูปร่างเช่นเดียวกบปกติทั่วไป แต่กระนั้นก็ยังมีกบบางชนิดที่ไม่มีช่วงวัยลูกอ๊อด
ลูกอ๊อด มีรูปร่างโดยทั่วไปคล้ายปลา มีหาง ไม่มีขา หายใจด้วยเหงือก ส่วนหัวมีขนาดโตมาก ซึ่งลูกอ๊อดของกบแต่ละวงศ์ก็มีรูปร่างและลักษณะแตกต่างออกไป โดยแบ่งตามโครงสร้างของปาก, โครงสร้างของห้องเหงือก, และจำนวนและตำแหน่งของช่องเปิดเหงือกที่เป็นทางผ่านออกของน้ำซึ่ง สามารถจำแนกเป็น 4 แบบได้ คือ
1. มีช่องปากยาวและแคบ ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่มฟันบริเวณปาก ช่องเปิดห้องเหงือกมี 2 ช่องอยู่ทางด้านข้างของลำตัว กินอาหารด้วยการกรองเข้าปาก เช่น กบในวงศ์ Pipidae
2. มีช่องปากเล็กและซับซ้อนมากกว่าแบบที่ 1 แต่ไม่มีจะงอยปากและไม่มีตุ่นฟันที่บริเวณปาก ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านท้ายตัวและในแนวกลางลำตัว กินอาหารด้วยการกรอง เช่น กบในวงศ์ Microhylidae
3. ช่องปากมีจะงอยปากและมีตุ่มฟัน ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ในแนวตรงกลางลำตัว ได้แก่ กบในวงศ์ Ascaphidae, Bombinatoridae, Discoglossidae
4. ช่องปากมีจะงอยปากและมีตุ่มฟัน ช่องเปิดของห้องเหงือกมีช่องเดียวอยู่ทางด้านข้างลำตัวและทางซ้ายของลำตัว ซึ่งลักษณะของกบส่วนใหญ่
นอกจากนี้แล้ว ลูกอ๊อดแต่ละชนิดจะมีรูปร่างต่างกันแล้ว ยังมีระบบนิเวศที่อาศัยแตกต่างกันอีก ลูกอ๊อดบางชนิดจะว่ายน้ำระดับผิวน้ำหรือกลางน้ำและกินอาหาร แต่บางชนิดจะไม่กินอาหารแต่จะใช้อาหารจากถุงไข่แดงที่ติดมาจากไข่แทน บางชนิดเกาะติดอยู่กับก้อนหินหรือโขดหินในลำธารที่มีน้ำไหลแรง บางชนิดซุกซ่อนตัวอยู่ในโคลนที่ใต้พื้นน้ำ ขณะที่บางชนิดจะอยู่ในน้ำบนใบไม้
ลูกอ๊อด สามารถนำไปปรุงเป็นอาหารได้ในอาหารพื้นบ้านแบบอีสานหรืออาหารเหนือ เช่น แอ็บ, หมก หรือน้ำพริก
แยกอุณากรรณ

แยกอุณากรรณ เป็นสี่แยกจุดตัดถนนเจริญกรุง, ถนนอุณากรรณ และถนนบูรพา ในพื้นที่เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร อยู่ใกล้เคียงกับแยกเฉลิมกรุง ที่ตั้งของโรงภาพยนตร์ศาลาเฉลิมกรุง, ย่านการค้าเก่าแก่วังบูรพา และย่านการค้าพาหุรัด แหล่งค้าขายเสื้อผ้าสำเร็จรูปแห่งใหญ่
นอกจากนี้ บริเวณแยกอุณากรรณยังเป็นย่านร้านค้าอาวุธปืนที่มีชื่อเสียง เนื่องจากมีร้านจำหน่ายปืนรวมไปถึงอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับกีฬายิงปืนเป็นจำนวนมาก
แยกวงเวียน รด. และแยกท้ายวัง

<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
แยกวงเวียน รด. และ แยกท้ายวัง เป็นวงเวียนจุดตัดถนนสนามไชย, ถนนเจริญกรุง และถนนท้ายวัง ในพื้นที่แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร ซึ่งทางแยกทั้ง 2 แห่งอยู่ที่จุดเดียวกัน แต่แนวถนนเจริญกรุงและถนนท้ายวังจะเยื้องกันเล็กน้อย จึงมีการจัดการจราจรเป็นรูปแบบวงเวียน โดยไม่มีสัญญาณไฟจราจร วงเวียนแห่งนี้เป็นเพียงเครื่องกั้นทางชั่วคราวที่สามารถย้ายออกได้เมื่อมีพระราชพิธีต่าง ๆ ซึ่งต้องใช้พื้นที่บนถนนสนามไชย เช่น พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เป็นต้น
บริเวณทางแยกนี้มีสถานที่สำคัญตั้งอยู่ทั้ง 4 มุมถนน ได้แก่ หน่วยบัญชาการรักษาดินแดน (สวนเจ้าเชตุ) ซึ่งในอดีตใช้ชื่อกรมการรักษาดินแดน มีชื่อย่อว่า รด. เป็นที่มาของชื่อทางแยก เยื้องกันเป็นพระบรมมหาราชวัง ด้านท้ายวัง (พระตำหนักสวนกุหลาบ) และวัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์) ซึ่งมีถนนท้ายวังแบ่งเขตวัดกับวัง และมีสวนสราญรมย์อยู่อีกด้านหนึ่งของทางแยก
ภาษาเตอร์กิกโฆรอซอน

ภาษาเตอร์กิกโฆรอซอน ([xorɑsɑn tyrktʃesi]) เป็นภาษาหนึ่งในภาษากลุ่มเตอร์กิกที่พูดในบริเวณตอนเหนือของจังหวัดโฆรอซอนเหนือและจังหวัดโฆรอซอเนแรแซวี ประเทศอิหร่าน ผู้พูดภาษานี้เกือบทั้งหมดสามารถพูดภาษาเปอร์เซียได้
การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์.
ภาษาเตอร์กิกโฆรอซอนส่วนใหญ่ใช้พูดในอิหร่านหลายจังหวัด ถ้านับสำเนียงโอคุซของภาษาอุซเบกเป็นสำเนียงของภาษานี้ด้วย ก็จะมีผู้พูดอยู่ทางตอนใต้ของอุซเบกิสถานเช่นกัน ภาษานี้แบ่งเป็นสามสำเนียงคือ เหนือ ใต้และตะวันตก
การจัดจำแนกและภาษาใกล้เคียง.
ภาษาเตอร์กิกโฆรอซอนจัดอยู่ในภาษากลุ่มโอคุซของภาษากลุ่มเตอร์กิกซึ่งรวมภาษาตุรกี ภาษาอาเซอร์ไบจาน ภาษากากาอุซ ภาษาตุรกีกากาอุซบอลข่าน ภาษาเติร์กเมนและภาษาซาลาร์ และสำเนียงโอคุซที่ใช้พูดในอุซเบกิสถาน ภาษาเตอร์กิกโฆรอซอนถือว่าใกล้เคียงมากกับภาษาอุซเบกสำเนียงโอคุซและภาษาเติร์กเมน และใกล้เคียงกับสำเนียงของภาษาอาเซอร์ไบจานที่ใช้พูดในอิหร่าน
ลักษณะของภาษา.
นาม.
คำนามทำให้เป็นรูปพหูพจน์ด้วยการเติมปัจจัย-lAr ซึ่งมีสองรูปคือ -lar และ –lær ขึ้นกับการเปลี่ยนเสียงสระ การกของนามจำแนกโดยการลงท้ายด้วยปัจจัยที่ขึ้นกับการเปลี่ยนเสียงสระและสระหรือพยัญชนะที่ตามมา การแสดงความเป็นเจ้าของจะเติมปัจจัยเข้าที่นามที่ถูกถือครอง
สรรพนาม.
ภาษาเตอร์กิกโฆรอซอนมีสรรพนามแทนบุคคล 6 คำ และจะมีการลงท้ายต่างจากนามปกติ
กริยา.
คำกริยามีการแบ่งย่อยตามกาล ความมุ่งหมาย มาลา บุคคล และจำนวน รูปพื้นฐานของกริยาลงท้ายด้วย -max
โรงเรียนมัญจาศึกษา

โรงเรียนมัญจาศึกษา (อังกฤษ : Manchasuksa School,อักษรย่อ: ม.ศ. ,M.C.) เป็นสถานศึกษาแห่งแรกของจังหวัดขอนแก่นที่ผ่านการประเมินโรงเรียนต้นแบบ โรงเรียนในฝัน และโรงเรียนวิถีพุทธชั้นนำ รุ่นที่ 10 
ประวัติโรงเรียนมัญจาศึกษา.
โรงเรียนมัญจาศึกษา ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2515 เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จำนวน 2 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 90 คน เป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียนบ้านไผ่ (ขก5) อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ปีแรกที่เปิดทำการสอนได้อาศัยที่เรียนชั่วคราวของโรงเรียนชุมชนบ้านหันมัญจา คีรี อำเภอมัญจาคีร ี(โรงเรียนประถม) เป็นสถานที่เรียนชั่วคราวมี นายสุวรรณ พิริยะอนันตกุล ศึกษาธิการอำเภอมัญจาคีรี รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ ในปีเดียวกันนั้น ได้แต่งตั้ง นายอุดม ภักดี ให้มาดำรงค์ตำแหน่งครูใหญ่ ใน ปี พ.ศ. 2516 โรงเรียน อำเภอและจังหวัดร่วมกันทำเรื่องขอโรงบ่มใบยาขององค์การยาสูบขององค์การยาสูบ กระทรวงการคลัง ซึ่งได้เลิกกิจการไป กระทรวงการคลังได้อนุเคราะห์มอบให้เป็นกรรมสิทธิ์ของกรมสามัญศึกษา เพื่อใช้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอ มีเนื้อที่ประมาณ 23 ไร่ 1 งาน 61 ตารางวา และสิ่งปลูกสร้างอื่น ๆ อีก แต่ค่อนข้างชำรุด ที่ดินแปลงนี้เป็นที่ตั้งของอาคารเรียน โรงฝึกงาน แปลงเกษตร โรงอาหาร หอประชุม สนามกีฬาบางส่วนเนื่องจากสถานที่ของโรงเรียนคับแคบ ต่อมาจังหวัดได้อนุมัติให้โรงเรียนใช้ที่ดินราชพัสดุอีก 1 แปลง เนื้อที่ประมาณ 15 ไร่ 1 งาน 91 ตารางวา และปัจจุบันโรงเรียนมีเนื้อที่รวม 2 แปลง เป็นเนื้อที่ 38 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา
หลวงพรตพิทยพยัต (พรต เดชา)

ศาสตราจารย์พรต เดชา หรือ อำมาตย์โท ศาสตราจารย์ หลวงพรตพิทยพยัต  เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2438 เป็นอาจารย์ชาวไทย เริ่มดำรงตำแหน่งเป็นอาจารย์พิเศษสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ พรตเคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการศึกษาเป็นคณบดีคณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในช่วง พ.ศ. 2478 - 2483 และหัวหน้าแผนกปรุงยา คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ประวัติ.
พรต เดชา เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2438 เข้ารับการศึกษา ณ โรงเรียนสวนกุหลาบ ต่อมาได้เข้าศึกษาต่อในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์ ณ มหาวิทยาลัยบริสตอล ภายหลังสำเร็จการศึกษาแล้วได้ดำรงตำแหน่งอาจารย์พิเศษ สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2463 ในระหว่างนั้นได้เป็นอาจารย์พิเศษทำการสอนในหลายโรงเรียน ต่อมาเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม ปีเดียวกัน ได้ย้ายมาเป็นอาจารย์ประจำโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร รับผิดชอบในวิชาคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ และได้รับพระราชทานยศเป็นรองอำมาตย์เอกในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2466
ต่อมาก็ได้เลื่อนยศเป็นอำมาตย์โทและได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "หลวงพรตพิทยพยัต" เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2464 และได้ย้ายมาเป็นอาจารย์ในคณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 รับผิดชอบงานสอนวิชา[[ฟิสิกส์]แก่นิสิตเตรียมแพทย์ เตรียมเภสัชศาสตร์ และสอนวิชาฟิสิกส์และคณิตศาสตร์แก่นิสิตวิทยาศาสตร์ และนิสิตวิศวกรรมศาสตร์ ต่อมาได้รับทุนจาก[[มูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์]]ไปศึกษาต่อในชั้นดุษฎีบัณฑิต ณ มหาวิทยาลัยบริสตอล ประเทศอังกฤษ ในสาขาวิทยาศาสตร์ และได้เปิดทำการสอนในวิชาสเปกโทสโคปีแก่นิสิตวิทยาศาสตร์ในเวลาต่อมา
พรตดำรงตำแหน่งเป็นคณบดี[[คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย|คณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]]ในช่วง พ.ศ. 2478 - 2483 และหัวหน้า[[คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย|แผนกปรุงยา คณะแพทยศาสตร์และศิริราชพยาบาล จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย]] พ.ศ. 2475 - 2476 และถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2483 ขณะเล่น[[กอล์ฟ]] ณ สนามดุสิต ด้วยอาการ[[เส้นเลือดในสมองแตก]] สิริอายุรวม 44 ปี
อนุสรณ์สถาน.
[[ไฟล์:อนุสาวรีย์หลวงพรต-ท่านเลี่ยม.JPG|thumb|left|อนุสาวรีย์หลวงพรต-ท่านเลี่ยมที่[[โรงเรียนพรตพิทยพยัต]] ในสมัยก่อน|225px]]
วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ

วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ (TSU-MDC)
ประวัติการก่อตั้งวิทยาลัย.
วิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณได้รับการอนุมัติจัดตั้งจากสภามหาวิทยาลัยทักษิณในการประชุมครั้งที่ 8/2549 เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2549 ภายใต้ชื่อว่าวิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณ (Management for Development College, Thaksin University) มีชื่อย่อว่า TSU-MDC 
เป็นส่วนงานวิชาการของมหาวิทยาลัยทักษิณ มีฐานะเทียบเท่าคณะ อยู่ภายใต้การกำกับของมหาวิทยาลัย โดยเป็น
หน่วยงานหารายได้ที่พึ่งพางบประมาณจากรายได้ของตนเองทั้งหมดในการก่อตั้งวิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา ในตอนแรกดำเนินการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และวิชาการเฉพาะกลุ่มคนที่ปฏิบัติงานในองค์กรภายใต้ความร่วมมือ 
อาทิ กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย, สำนักงานตำรวจแห่งชาติ, บริษัทการบินไทย จำกัด (มหาชน), 
กรมพัฒนาฝีมือแรงงาน กระทรวงแรงงานและกระทรวงกลาโหม และต่อมาได้ขยายการศึกษาในกลุ่มเพื่อพัฒนา
ทรัพยากรมนุษย์ให้เป็นกำลังพลเพื่อพัฒนาประเทศชาติต่อไปวิทยาลัยการจัดการเพื่อการพัฒนา มหาวิทยาลัยทักษิณมุ่งมั่นที่จะผลิตบัณฑิตบนพื้นฐานการบูรณาการศาสตร์ในด้านการบริหารงานตำรวจและกระบวนการยุติธรรมและด้านการจัดการเพื่อการพัฒนาที่มีคุณภาพ มีอัตลักษณ์ที่ตอบสนองความต้องการของสังคม ด้วยกระบวนการเรียนรู้ที่ใช้ชุมชนเป็นฐาน
หลักสูตรที่เปิดสอน.
 - สาขาวิชาการบริหารงานตำรวจและกระบวนการยุติธรรม 
 - สาขาวิชาการจัดการสมัยใหม่
 วิชาเอกการจัดการการประกอบการทางสังคม
 วิชาเอกการจัดการการท่องเที่ยวและไมซ์
 วิชาเอกการจัดการโลจิสติกส์
 - สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์
 - สาขาวิชารัฐศาสตร์ วิชาเอกการเมืองและการปกครองดิจิทัล
วงเวียนเล็ก

แยกวงเวียนเล็ก ปัจจุบันเป็นสี่แยกจุดบรรจบถนนอรุณอมรินทร์ตัดใหม่และถนนสมเด็จเจ้าพระยา กับถนนประชาธิปก ในพื้นที่เขตธนบุรี และคลองสาน กรุงเทพมหานคร บริเวณหน้าโรงเรียนศึกษานารี ในอดีตเคยเป็นวงเวียนหอนาฬิกาที่รับการจราจรจากสะพานพุทธ และวงเวียนสมเด็จพระเจ้าตากสิน หรือวงเวียนใหญ่ มีทางแยกถนนสมเด็จเจ้าพระยาไปยังท่าดินแดงและคลองสาน และมีทางแยกถนนเทศบาลสาย 3 เลียบคลองบางไส้ไก่ไปยังชุมชนย่านบุปผารามและวัดกัลยาณมิตร วงเวียนนี้จึงเรียกชื่อว่า "วงเวียนเล็ก" คู่กับ "วงเวียนใหญ่" ที่อยู่ใกล้เคียงกัน
ในภายหลังมีการก่อสร้างสะพานพระปกเกล้า ซึ่งมีเชิงลาดขึ้นสะพานใกล้วงเวียนเล็กมาก จึงได้รื้อวงเวียนเล็กและหอนาฬิกาเดิมทิ้ง และปรับให้เป็นแยกวงเวียนเล็กในช่วงที่สะพานพระปกเกล้ายังก่อสร้างไม่แล้วเสร็จ หลังจากสะพานพระปกเกล้าแล้วเสร็จ เพื่อไม่ให้เป็นการตัดกระแสการจราจรหลักบนถนนประชาธิปกทั้งขาขึ้นและขาลงสะพานพระปกเกล้า จึงได้ยกเลิกการเป็นแยกวงเวียนเล็กทำเกาะกลางถนนปิดกั้นตามแนวถนนประชาธิปก ทำให้กายภาพปัจจุบันไม่มีสภาพการเป็นวงเวียนหรือสี่แยกอีกต่อไป โดยแยกวงเวียนเล็กแต่ละฝั่งจะไม่สามารถสัญจรถึงกันได้ ต้องไปกลับรถที่แยกบ้านแขกหรือใต้สะพานพุทธแทน
นอกจากนี้ จุดบรรจบถนนเทศบาลสาย 3 บริเวณหน้าโรงเรียนศึกษานารียังได้มีการตัดถนนอรุณอมรินทร์มาเชื่อมต่อในภายหลัง ทำให้ช่องทางสัญจรจากย่านวัดกัลยาณ์ขยายใหญ่ขึ้น และสามารถใช้เป็นเส้นทางลัดออกจากวงเวียนเล็กไปยังแยกวังเดิมและแยกศิริราชได้สะดวกยิ่งขึ้น แต่รถที่มาจากถนนอรุณอมรินทร์เข้าสู่แยกวงเวียนเล็กจะถูกบังคับให้เลี้ยวซ้ายเพื่อขึ้นสะพานพระปกเกล้า ไม่สามารถตัดกระแสการจราจรไปใช้สะพานพุทธได้
ปัจจุบัน บริเวณแยกวงเวียนเล็กมีการก่อสร้างหอนาฬิกาขึ้น บริเวณริมคลองสมเด็จเจ้าพระยา ฝั่งเขตคลองสาน เพื่อฟื้นฟูประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของวงเวียนเล็กอีกครั้งหนึ่ง
สามแยกมารยาทดี.
เป็นสามแยกจุดบรรจบของถนนพญาไม้ (ถนนใต้สะพานพุทธและสะพานพระปกเกล้าฝั่งธนบุรี) กับถนนสมเด็จเจ้าพระยา เกิดขึ้นภายหลังการก่อสร้างสะพานพระปกเกล้า ที่ทำให้เส้นทางสัญจรใต้สะพานพุทธที่เคยบรรจบออกสู่ถนนประชาธิปกโดยตรง ต้องย้ายมายังตำแหน่งปัจจุบันห่างจากถนนประชาธิปกเล็กน้อย สามแยกแห่งนี้ไม่มีชื่ออย่างเป็นทางการ แต่เรียกกันในท้องถิ่นว่าสามแยกมารยาทดี เนื่องจากเป็นทางแยกที่ไม่มีสัญญาณไฟจราจร แต่อาศัยการให้ทางของรถแต่ละทิศทาง บริเวณสามแยกเป็นที่ตั้งของตลาดพระเครื่องวงเวียนเล็ก และมีร้านอาหารหลายร้านที่ขึ้นชื่อในย่านวงเวียนเล็ก
เตยหอม

เตยหอม (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pandanus amaryllifolius") เป็นไม้ยืนต้นพุ่มเล็ก ขึ้นเป็นกอ ใบเป็นใบเดี่ยว เรียงสลับเวียนเป็นเกลียวขึ้นไปจนถึงยอด ใบเป็นทางยาว สีเข้ม เป็นมันเผือก ขอบใบเรียบ แต่ใบบางต้นอาจมีหนาม ในใบมีกลิ่นหอมจากน้ำมันหอมระเหย Fragrant Screw Pine สีเขียวจากใบเป็นสีของคลอโรฟิลล์ ใช้แต่งสีขนมได้
การใช้ประโยชน์.
ในบังกลาเทศเรียกว่า "ketaki" ใช้เพิ่มกลิ่นหอมของ "ข้าวพิลาฟ" หรือข้าวปุเลา "บิรยานี" และพุดดิ้งมะพร้าว "payesh" ในอินโดนีเซียเรียก "pandan wangi" พม่าเรียก "soon-mhway" ในศรีลังกาเรียก "rampe" ในเวียดนามเรียก "lá dứa" ใบใช้ได้ทั้งใบสดและใบแห้ง และมีขายในรูปใบแช่แข็งในประเทศที่ปลูกไม่ได้ ใช้ปรุงกลิ่นในอาหารของหลายประเทศเช่น อินโดนีเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย ไทย บังกลาเทศ เวียดนาม จีน ศรีลังกา และพม่า โดยเฉพาะข้าวและขนม แต่บางส่วนที่จะนำมาต้มให้ระเหยออกมาน้ำสี ซึ่งสามารถใช้ในงานศิลปะ เช่น การมัดย้อมเสื้อผ้า เพิ่มหาแนวทางการใช้ประโยชน์ใหม่ๆ 
การใช้มีทั้งนำไปขยำกับกะทิ ใส่ในภาชนะหุงต้ม ไก่ใบเตยจะเป็นการนำใบเตยมาห่อไก่แล้วนำไปทอด ใช้แต่งกลิ่นเค้กใบเตย และของหวานอื่น ๆ ในฟิลิปปินส์ใช้เตยหอมแต่งกลิ่นในสลัดที่เรียก "buko pandan"
กลิ่นหอมของใบเตยเกิดจากสารเคมีที่เรียกว่า 2-acetyl-1-pyrroline ซึ่งเป็นกลิ่นแบบเดียวกับที่พบในขนมปังขาว ข้าวหอมมะลิและดอกชมนาด มีสารสกัดจากใบเตยขาย ซึ่งมักจะแต่งสีเขียว ใบใช้ไล่แมลงสาบได้
คำฝอย

คำฝอย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Carthamus tinctorius") เป็นไม้ล้มลุก ในวงศ์ทานตะวัน (Asteraceae) มีความสูง 40-130 เซนติเมตร ลำต้นเป็นสันแตกกิ่งก้านมาก ใบเดี่ยวเรียงสลับรูปวงรี ใบหอก หรือขอบขนาน ขอบใบหยักฟันเลื่อย ปลายเป็นหนามแหลม ใบประดับแข็งเป็นหนาม รองรับช่อดอก ดอกเป็นดอกช่อ มีดอกย่อยขนาดเล็ก ๆ จำนวนมาก ออกที่ปลายยอด ดอกอ่อนเป็นสีเหลืองแล้วเปลี่ยนเป็นสีแดงภายหลัง ผลแห้งไม่แตก เมล็ดเป็นรูปสามเหลี่ยม สีขาว ขนาดเล็ก
สารสีเหลืองส้มในกลีบดอกคือคาร์ทามินและ แซฟฟลาเวอร์เยลโลว์ ใช้แต่งสีอาหาร โดยนำดอกมาแช่น้ำร้อนและใช้ทำสีย้อมผ้ามาแต่โบราณ
ซึ่งดอกคำฝอยแห้ง พบปรากฏเรียกอยู่ในพระคัมภีร์ทางการแพทย์แผนไทยในชื่อว่า "โกฐกุสุมภ์"
นอกจากนี้แล้ว ดอกของคำฝอยยังทำมาชงน้ำร้อนดื่มเพื่อสุขภาพได้แบบเก็กฮวยหรือน้ำชาได้อีกด้วย
วรรณกรรม.
คำฝอย ยังกลายมาเป็นชื่อบทในวรรณกรรมของญี่ปุ่นเรื่อง "ตำนานเก็นจิ"  ตอน "ซูเอ็ตสึมูฮานะ" (末摘花) ด้วย ซึ่งแปลได้ว่า "คำฝอย" อันเป็นบทที่ 6 จากทั้งหมด 54 บท
กุหลาบมอญ

กุหลาบมอญ หรือ ยี่สุ่น (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Rosa damascena") ไม้พุ่มสูง 1-2 เมตร ลำต้นและกิ่งก้านมีหนามแหลม ใบประกอบแบบขนนก เรียงสลับ ใบย่อยรูปไข่ ขอบใบหยักฟันเลื่อย ดอกออกที่ปลายกิ่งเป็นดอกช่อ กลีบดอกสีชมพู กลิ่นหอม ผลเป็นผลกลุ่ม ใช้แต่งกลิ่นขนม ชาวมอญนำมาปลูกสมัยสมเด็จพระนเรศวรมหาราช
เกมมาสเตอร์

เกมมาสเตอร์ หรือ จีเอ็ม (ย่อว่า GM) เป็นชื่อของตำแหน่งที่รับผิดชอบงานการดูแลและการให้บริการเกมออนไลน์ ที่ต้องมีการติดต่อกับลูกค้าเป็นอย่างมาก ซึ่งมักมีความสับสนกับ คอลเซ็นเตอร์ เนื่องจากมีลักษณะงานที่ต้องรับผิดชอบคล้ายคลึงกัน โดยมากส่วนที่แตกต่างกันระหว่างสองตำแหน่งนี้คือเกมมาสเตอร์มักมีความอำนาจในการดำเนินการเกี่ยวกับกรณีต่าง ๆ ในเกมมากกว่า เช่น มีอำนาจหน้าที่ในการตรวจสอบตัวละคร หน้าที่ในการดูแลการบริการในตัวเกม ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรม หรือการป้องกันการทุจริตของผู้เล่น เป็นต้น ในขณะที่ คอลเซ็นเตอร์นั้นโดยมากมักจะมีหน้าที่ในการติดต่อกับผู้เล่นเป็นตัวกลางที่คอยเชื่อมระหว่างผู้เล่นกับบริษัทผู้ให้บริการเป็นหลักในหลากหลายช่องทาง ได้แก่ การรับสายโทรศัพท์ การตอบคำถามในเว็บบอร์ด 
อย่างไรก็ตามในประเทศไทย บริษัทที่มีการแบ่งหน้าที่ระหว่าง เกมมาสเตอร์และคอลเซ็นเตอร์อย่างชัดเจนนั้น มีเพียงบริษัทเดียวคือ บริษัทเอเซียซอฟท์ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ส่วนบริษัทอื่น ๆ มักจะรวบเอาหน้าที่ของทั้งสองตำแหน่งไว้ด้วยกัน เพื่อให้ง่ายในการบริหารงาน และประหยัดทรัพยากรบุคคล
สี่แยกอินโดจีน

สี่แยกอินโดจีน หรือ สี่แยกร้องโพธิ์ เป็นสี่แยกจุดตัดของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (ช่วงพิษณุโลก–อุตรดิตถ์), ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 และถนนเลี่ยงเมืองพิษณุโลกด้านใต้ ที่ตำบลสมอแข อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก
โครงการสี่แยกอินโดจีนเกิดขึ้นหลังจากมติคณะรัฐมนตรี เมื่อปี พ.ศ. 2540 กำหนดให้จังหวัดพิษณุโลกเป็นสี่แยกอินโดจีน เพื่อเป็นศูนย์กลางการคมนาคมขนส่งภายใต้ยุทธศาสตร์ความร่วมมือทางเศรษฐกิจในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง ในโครงการถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (East-West Economic Corridor) ย่างกุ้ง–ตาก–พิษณุโลก–ขอนแก่น–สุวรรณเขต–ดานัง และโครงการถนนสายเศรษฐกิจเหนือ-ใต้ (North-South Economic Corridor) คุนหมิง–กรุงเทพมหานคร ซึ่งทั้งสองโครงการมีจุดตัดเส้นทางในประเทศไทยที่จังหวัดพิษณุโลกและจังหวัดตาก
ในปี พ.ศ. 2550 ทางจังหวัดพิษณุโลกได้ขอใช้พื้นที่ของกรมทางหลวงบริเวณสี่แยกอินโดจีน บนทางหลวงหมายเลข 11 ช่วงพิษณุโลก-อุตรดิตถ์ ประมาณ 9 ไร่ เพื่อพัฒนาเป็นศูนย์บริการนักท่องเที่ยว ในรูปแบบศูนย์วัฒนธรรมไทย และศูนย์ข้อมูลวัฒนธรรมประเทศเพื่อนบ้าน 5 ประเทศ ได้แก่ จีน พม่า ลาว เวียดนาม และมาเลเซีย
ป้ายบอกระยะทาง.
เป็นป้ายสีน้ำเงินติดตั้งเหนือถนนทั้ง 4 ด้านของทางแยก เพื่อบอกระยะทางไปยังเมืองสำคัญในประเทศเพื่อนบ้านทั้ง 4 ทิศ เป็นการแสดงออกถึงความเป็นจุดศูนย์กลางของสี่แยกอินโดจีน
ธนาคารซีไอเอ็มบีไทย

ธนาคารซีไอเอ็มบีไทย จำกัด (มหาชน) (ชื่อย่อ: ซีไอเอ็มบี ไทย; SET:CIMBT) เดิมชื่อ "ธนาคารสหธนาคาร จำกัด (มหาชน)" ก่อตั้งขึ้นตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2492 (ชื่อย่อ: สหธนาคาร , UBOB) และ"ธนาคารไทยธนาคาร จำกัด (มหาชน)" ซึ่งเปลี่ยนชื่อเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ตามลำดับ (ชื่อย่อ: ไทยธนาคาร , BT)) โดยมีกองทุนเพื่อการฟื้นฟูและพัฒนาระบบสถาบันการเงิน เป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของธนาคารมาโดยตลอด จากนั้นเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 กลุ่มซีไอเอ็มบี โดย CIMB Bank Berhad ได้เข้าเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดในไทยธนาคาร และได้ดำเนินการควบรวมกิจการดำเนินกิจการต่อเนื่องในนามของ ธนาคารซีไอเอ็มบี (ไทย) เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552
ประวัติ.
กลุ่มซีไอเอ็มบี ดำเนินธุรกิจในฐานะของธนาคารผู้ให้บริการทางการเงินอย่างครบวงจร (Universal Bank) โดยเป็นผู้ให้บริการทางการเงินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศมาเลเซีย และอันดับ 5 ของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อจัดอันดับตามขนาดสินทรัพย์ และมีเงินทุนหมุนเวียนในตลาดประมาณ 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ 
ปัจจุบัน กลุ่มซีไอเอ็มบี มีฐานการตลาดหลักด้านการเงินธนาคารแบบครบวงจร ในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ และไทย นอกจากนี้ ยังมีเครือข่ายใน 9 ประเทศ ทั่วภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตลอดจนศูนย์ให้บริการทางการเงินทั่วโลก รวมถึงในประเทศต่างๆ ที่ลูกค้ามีธุรกิจและการลงทุนอยู่
ทั้งนี้ กลุ่มซีไอเอ็มบี ดำเนินธุรกิจผ่าน 3 หน่วยงานหลัก ดังนี้ CIMB Bank, CIMB Investment Bank และ CIMB Islamic โดย CIMB Bank เป็นส่วนสำคัญในการดำเนินธุรกิจด้านธนาคารพาณิชย์ของกลุ่ม ขณะที่ CIMB Islamic ดำเนินธุรกิจด้านการเงินและการธนาคารอิสลามในระดับโลก ซึ่งทั้ง CIMB Bank และ CIMB Islamic ให้บริการธุรกิจรายย่อย (Retail Banking) บนระบบธนาคาร 2 ระบบควบคู่กัน โดยมีลูกค้ารายย่อยมากกว่า 4.7 ล้านคนใน 367 สาขาทั่วประเทศมาเลเซีย
กลุ่มซีไอเอ็มบี ถือหุ้นโดย Bumiputra – Commerce Holdings Bhd ซึ่งเป็นบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศมาเลเซีย ด้วยมูลค่าตลาด (Market Capitalization) เกือบ 7,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีพนักงานรวมกว่า 36,000 คน ประจำอยู่ใน 9 ประเทศ
สาขาในประเทศไทยมีทั้งสิ้น 209 สาขา
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่.
ข้อมูล ณ วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2568
ซัลตาซอรัส

ซัลตาซอรัส (Saltasaurus)
ซัลตาซอรัส (กิ้งก่าจากซัลตา) เป็นไดโนเสาร์ตระกูลซอโรพอดในกลุ่มไททันโนซอร์ ขนาดเล็กที่เหลืออยู่ถึงปลายยุคครีเตเซียส 75 - 65 ล้านปีในอเมริกาใต้ และ เป็นสายพันธุ์ที่มีขนาดเล็กลงมาอีก คือมีความยาวเพียง 12 เมตร หนัก 7 ตัน แต่ก็นับว่าใหญ่โตสำหรับสัตว์ในปัจจุบัน
ซัลตาซอรัสมีช่วงคอ กับ ส่วนหางที่สั้นเมื่อเทียบกับชนิดและมีช่วงขาที่สั้นม่อต้อ แต่ลักษณะเด่นของมัน คือ มันเป็นซอโรพอดชนิดแรกที่พบว่า มีปุ่มกระดูกเกล็ดผุดขึ้นมาจากผิวหนัง เพื่อประโยชน์เป็นเกราะ ป้องกันลำตัวมันจากนักล่า คล้ายๆกับ ไดโนเสาร์หุ้มเกราะ เรียกว่า Osteoderm ซึ่งสามารถพบปุ่มเช่นเดียวกันนี้กับไททันโนซอร์ชนิดอื่นบ้าง
อัลวาร์ อาลโต

ฮูโก อัลวาร์ เฮ็นริก อาลโต (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1898 – 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1976) เป็นสถาปนิกและนักออกแบบชาวฟินแลนด์ ในบางครั้งเรียกว่า บิดาแห่งสมัยใหม่นิยม ในประเทศแถบสแกนดิเนเวีย ผลงานการออกแบบของเขามีทั้งสถาปัตยกรรม เครื่องเรือน สิ่งทอ และเครื่องแก้ว เขายังเป็นที่รู้จักในการร่วมงานกับครอบครัวตระกูล Ahlström-Gullichsen
ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ

ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ (27 มีนาคม ค.ศ. 1886 – 17 สิงหาคม ค.ศ. 1969) เป็นสถาปนิกชาวเยอรมัน เขามักรู้จักในชื่อ มีส ฟัน แดร์ โรเออ ซึ่งเป็นนามสกุลของเขา โดยนักศึกษาอเมริกันและอื่น ๆ
ลูทวิช มีส ฟัน แดร์ โรเออ รวมถึงวัลเทอร์ โกรพีอุส และเลอกอร์บูซีเย ได้รับการนับถืออย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้บุกเบิกแห่งวงการสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ มีสก็เป็นคนหนึ่งในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ที่สนใจที่เสาะแสวงหารูปแบบทางสถาปัตยกรรมแบบใหม่ ๆ ที่สามารถสื่อถึงยุคใหม่ เฉกเช่นที่ในยุคคลาสสิกหรือยุคกอทิก ที่มีมาก่อน เขาสร้างสรรค์รูปแบบสถาปัตยกรรมในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่เห็นชัดถึงความโปร่งและความเรียบง่าย อาคารออกแบบของเขาจะใช้วัสดุสมัยใหม่ อย่างเช่น เหล็ก แผ่นกระจก เพื่อแสดงขอบเขตสถาปัตยกรรมภายใน เขามุ่งมั่นในการสร้างสรรค์สถาปัตยกรรมที่ใช้โครงสร้างน้อยชิ้นในการจัดระเบียบโครงสร้างอย่างสมดุล ต่อพื้นที่เปิดโล่งอิสระ เขาเรียกอาคารของเขาว่า สถาปัตยกรรม "ผิวหนังและกระดูก" เขายังเสาะหาเหตุผล ในการออกแบบที่เป็นแนวทางกับขั้นตอนการออกแบบทางสถาปัตยกรรม ที่เป็นที่รู้จักในวิธีที่เรียกว่า "น้อยคือมาก" (less is more) และ "พระเจ้าอยู่ในรายละเอียด" (God is in the details)
โรงเรียนราชวินิต

โรงเรียนราชวินิต  เป็นโรงเรียนสหศึกษาในเขตดุสิต ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2509 ด้วยพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ประวัติ.
โรงเรียนราชวินิตถือกำเนิดด้วยพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร คำว่า "ราชวินิต" เป็นนามพระราชทาน ความหมายว่า "สถานที่อบรมกุลบุตรกุลธิดาให้เป็นคนดี ด้วยพระบารมีปกเกล้าฯ" 
พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระราชปรารถที่จะจัดตั้งโรงเรียนราชอุปถัมภ์ ณ บริเวณสวนเพาะชำ วังสวนกุหลาบ จำนวน 6 ไร่ ทรงให้สำนักพระราชวังจัดตั้งเป็นโรงเรียนราษฎร์ ระดับประถมศึกษา รับนักเรียนที่เป็นบุตรหลานข้าราชการสำนักพระราชวัง โดยไม่เก็บค่าเล่าเรียน ขอครูจากกระทรวงศึกษาธิการมาช่วยทำการสอน ใช้งบประมาณจากสวัสดิการของกองมหาดเล็ก สำนักพระราชวัง จำนวน 1,000,000 บาท สร้างอาคารเรียน 
เมื่อหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น ทราบพระราชประสงค์ จึงรับสนองพระบรมราชโองการ จัดตั้งโรงเรียนราชวินิต เป็นโรงเรียนประถมศึกษา สังกัดกองการประถมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2509 เปิดสอนชั้นเด็กเล็กถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 รับนักเรียนที่เป็นบุตรหลานข้าราชการ สำนักพระราชวัง และของบุคคลทั่วไป โดยมีคุณหญิงพวงรัตน วิเวกานนท์ เป็นผู้บริหารโรงเรียนคนแรก ส่วนที่มาของตัวย่อของ ส.ร.น. นั้น ย่อมากจากคำว่า สามัญราชวินิต ซึ่งเป็นโรงเรียนราชวินิตแห่งแรก และยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานเครือราชวินิตอีกด้วย
เหตุการณ์.
วันที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2515 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนิน มาทรงประกอบพิธี เปิดอาคารเรียนหลังที่ 3 และพระราชทานทุนแก่นักเรียนที่เรียนดี
วันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2517 พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ครั้นทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 9 มาทรงประกอบพิธี เปิดอาคารเรียนหลังที่ 4
วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ แทนพระองค์มาทรงเปิดอาคารเรียนหลังที่ 5, 6 และสระว่ายน้ำ
วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จฯ แทนพระองค์มาทรงเปิดอาคารเรียนหลังที่ 9
วันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2536 สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมหลวงราชสาริณีสิริพัชร มหาวัชรราชธิดา เสด็จแทนพระองค์ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ทรงเปิดห้องสมุดเฉลิมพระเกียรติ เนื่องในโอกาสที่พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ทรงเจริญพระชันษา 3 รอบ
พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2

พระเจ้าจันทรคุปต์ที่ 2 (ครองราชย์ ป. ค.ศ. 375-415) รู้จักกันตรามตำแหน่ง วิกรมาทิตย์ หรือ จันทรคุปตวิกรมาทิตย์ เป็นจักรพรรดิคุปตะ นักวิชาการสมัยใหม่โดยทั่วไประบุพระองค์เข้ากับพระเจ้าจันทระในจารึกโลหะสตมภ์เดลี
จันทรคุปต์ที่ 2 ดำเนินนโยบายขยายดินแดนของพระเจ้าสมุทรคุปต์ต่อผ่านการพิชิตทางทหารและพันธมิตรผ่านการสมรส หลักฐานทางประวัติศาสตร์ยืนยันถึงชัยชนะอันน่าทึ่งของพระองค์ ซึ่งรวมถึงการเอาชนะจักรวรรดิซาเซเนียนการพิชิตเซแทร็ปตะวันตก และทำให้หุนาเป็นรัฐบริวาร ในรัชสมัยจันทรคุปต์ที่ 2 จักรวรรดิคุปตะอยู่ในช่วงสูงสุด โดยควบคุมดินแดนกว้างขวางจากแม่น้ำอามูดาร์ยาทางตะวันตกถึงภูมิภาคเบงกอลทางตะวันออก และจากตีนเขาหิมาลัยทางเหนือถึงแม่น้ำนรรมทาทางใต้ จันทรคุปต์ที่ 2ทรงขยายอิทธิพลและปกครองเหนือภูมิภาค Kuntala ของ Karnataka ทางอ้อมด้วยพันธมิตรผ่านการสมรสกับ Kadambas และในช่วงที่ Prabhavatigupta พระราชธิดาปกครองเป็นผู้สำเร็จราชการ 20 ปี พระองค์จึงผนวกอาณาจักร Vakataka เข้ากับจักรวรรดิคุปตะ
พระองค์ได้ทรงเปลี่ยนเมืองหลวงจากกรุงปาตลีบุตรไปยังเมืองอุชเชนี พระองค์ทรงสนับสนุนศิลปะและวิทยาการแขนงต่าง ๆ ทำให้อารยธรรมอินเดียในช่วงนี้มีความเจริญสูงสุด พระองค์ยังได้รับพระสมัญญานาม "มหาราช" อีกด้วย
จันทรคุปต์ที่ 2 เป็นผู้นับถือลัทธิไวษณพอย่างเคร่งครัด แต่ก็ยอมรับศาสนาอื่นได้ด้วย ฝาเสี่ยน ผู้แสวงบุญชาวจีนที่เดินทางมาอินเดียในรัชสมัยพระองค์เสนอแนะว่าพระองค์ปกครองอาณาจักรอันสงบสุขและเจริญรุ่งเรือง วิกรมาทิตย์ในตำนานน่าจะอิงจากจันทรคุปต์ที่ 2 (กับพระองค์อื่น ๆ) และระบุว่ากาลิทาส นักกวีสันสกฤตอาจเป็นกวีในราชสำนักของพระองค์ วิหารถ้ำที่อุทัยคีรีก็สร้างขึ้นในรัชสมัยพระองค์
ชีวิตช่วงต้น.
จันทรคุปต์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าสมุทรคุปต์กับราชินี Dattadevi ตามที่ปรากฏในจารึกของพระองค์เอง ตามข้อมูลลำดับวงตระกูลคุปตะทางการ จัทรคุปต์ขึ้นครองราชย์ถัดจากพระราชบิดา บทละครสันสกฤต "เทวีจันทรคุปตัม"กับหลักฐานอื่นเสนอแนะว่า พระองค์มีพระเชษฐานามรามคุปต์ที่ครองราชย์ก่อน ในบทละคร รามคุปต์ตัดสินพระทัยยกราชินี Dhruvadevi ให้แก่ศัตรูศกะตอนถูกล้อม แต่จันทรคุปต์เสด็จไปยังค่ายของศัตรูโดยปลอมตัวเป็นราชินีและสังหารศัตรู ในเวลาต่อมา จันทรคุปต์ทรงปลดรามคุปต์ออกจากราชบัลลังก์ และขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่ ความเป็นประวัติศาสตร์ของเรื่องเล่านี้เป็นที่ถกเถียงกันในหมู่นักประวัติศาสตร์ยุคใหม่ โดยบางคนเชื่อว่าเรื่องเล่าดังกล่าวมีพื้นฐานมาจากเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่แท้จริง ในขณะที่บางคนก็มองว่าเป็นเพียงผลงานที่แต่งขึ้นเท่านั้น
มังกรทะเลใบไม้

มังกรทะเลใบไม้  เป็นปลาทะเลกระดูกแข็งชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Phycodurus eques" อยู่ในวงศ์ Syngnathidae ซึ่งเป็นวงศ์เดียวกันกับม้าน้ำ โดยถือเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Phycodurus"
พบทางตอนใต้และตะวันตกของทวีปออสเตรเลีย ถือเป็นปลาเฉพาะถิ่น มักอาศัยอยู่ในกระแสน้ำอุ่นในความลึกตั้งแต่ 3-50 เมตร
มีจุดเด่นตรงที่มีครีบต่าง ๆ ลักษณะคล้ายใบไม้หรือสาหร่ายทะเล ทำให้ได้ชื่อว่าเป็นปลาที่มีความสวยงามที่สุดในโลก ซึ่งครีบเหล่านี้ไม่ได้มีไว้ว่ายน้ำแต่ใช้สำหรับอำพรางตัวจากศัตรูและยังใช้หาอาหารอีกด้วย มังกรทะเลใบไม้ใช้ครีบอกในการว่ายน้ำ ซึ่งครีบอกนั้นมีลักษณะใสโปร่งแสง และมองเห็นได้ยากมากเมื่อเวลาปลาเคลื่อนไหว ทำให้มังกรทะเลใบไม้ดูแลยากเมื่อแฝงตัวไปในหมู่สาหร่ายทะเล มีปากที่เหมือนท่อยื่นยาวออกมา ตอนปลายมีที่เปิด กินอาหารจำพวกแพลงก์ตอน, กุ้งและครัสเทเชียนขนาดเล็ก ๆ
มีความยาวเต็มที่ได้ประมาณ 35 เซนติเมตร
การผสมพันธุ์และวางไข่ เนื่องจากมังกรทะเลใบไม้ไม่มีถุงหน้าท้องเหมือนม้าน้ำ แต่ตัวเมียมีไข่ติดอยู่กับใกล้ส่วนหางซึ่งเต็มไปด้วยเส้นเลือดที่มีอยู่มากมายซึ่งพัฒนาขึ้นมาเฉพาะตัวผู้ในช่วงผสมพันธุ์เท่านั้น เมื่อผสมพันธุ์กันตัวเมียจะวางไข่บริเวณหางของตัวผู้ซึ่งจะม้วนงอเข้า ปริมาณไข่ราว 100-200 ฟอง หรือเต็มที่ 250 ฟอง ซึ่งช่วงการผสมพันธุ์วางไข่นั้นจะอยู่ระหว่างเดือนสิงหาคม-มีนาคม ของปีถัดไป ไข่ที่ยึดติดกับส่วนหางของตัวผู้จะได้รับออกซิเจนจากเส้นเลือดของหาง โดยใช้เวลาฟักเป็นตัวราว 4-6 สัปดาห์ เมื่อฟักออกเป็นตัวแล้วปลาตัวผู้จะไม่ดูแลไข่ โดยตัวอ่อนจะใช้เวลาประมาณหนึ่งปีที่จะโตเต็มจนถึงขนาด 20 เซนติเมตร และใช้เวลา 2 ปี ที่จะโตเต็มที่ เมื่อยังเป็นวัยอ่อนลำตัวจะใส ไม่มีสี มีอายุขัยประมาณ 6 ปี แต่ก็มีบางตัวที่นักวิทยาศาสตร์ศึกษาพบว่ามีอายุมากถึง 9 ปี นอกจากนี้แล้วผู้ที่ศึกษามังกรทะเลใบไม้พบว่าตำหนิหรือสีแต้มต่าง ๆ ของแต่ละตัวจะเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และสิ่งเหล่านี้ส่งผ่านกันได้ตามพันธุกรรม
มังกรทะเลใบไม้ จัดเป็นปลาที่มีความอ่อนไหวมาก จึงยากมากที่จะทำการเลี้ยง แม้ในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ก็ตาม มีเพียงไม่กี่แห่งเท่านั้นในโลกที่มีปลาชนิดนี้ไว้เลี้ยง และทางการออสเตรเลียก็ได้ออกกฎหมายปลาชนิดนี้ไว้เป็นสัตว์คุ้มครอง โดยห้ามจับหรือมีไว้ในครอบครองเด็ดขาด แต่ได้อนุญาตเป็นการพิเศษให้แก่นายแปง กวอง ซึ่งเป็นเจ้าของฟาร์มเพาะพันธุ์ปลาทะเลชาวเวียดนามที่อาศัยอยู่ในออสเตรเลีย จับและครอบครองได้แต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น โดยอยุญาตให้จับได้เพียงปีละตัวเดียวเท่านั้น ซึ่งมังกรทะเลใบไม้ตามพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำต่าง ๆ ทั่วโลกนั้นก็มาจากการจับของคนผู้นี้เอง
หลานปู่ กู้อีจู้

หลานปู่ กู้อีจู้ เป็นรายการเรียลลิตี้โชว์ที่แสดงความสามารถของ หลาน-ปู่ หลาน-ย่า หลาน-ตา และ หลาน-ยาย ผลิตรายการโดย บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) โดยมีพิธีกรคือ ปัญญา นิรันดร์กุล สร้างสรรค์และควบคุมการผลิตโดย รุ่งธรรม พุ่มสีนิล ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ในยุคแรกออกอากาศทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 18.15-18.45 น. ตั้งแต่วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2551 - 6 กันยายน 2552 ต่อมาจะปรับเปลี่ยนเวลาใหม่ชมกันให้เร็วขึ้นเป็นทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 18.00-18.30 น.ตั้งแต่วันเสาร์ที่ 12 กันยายน 2552 และ ออกอากาศเป็นเทปสุดท้ายวันอาทิตย์ที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ในปี พ.ศ. 2560 รายการหลานปู่กู้อีจู้ได้ถูกประเทศเวียดนามซื้อลิขสิทธิ์รายการโดยใช้ชื่อว่า Cháu ơi cháu à ออกอากาศทางช่อง (VTV3)
กติกาของรายการ.
ภารกิจที่ 1-7 คู่หลานปู่-ตาหลาน-ยายหลาน และ ย่าหลาน ต้องทำภารกิจทั้งหมด 7 ภารกิจ หากทำภารกิจสำเร็จก็ได้ของรางวัลซึ่งของรางวัลแบ่งเป็น 2 อย่าง รางวัลสำหรับ ปู่-ตา-ยาย-ย่า และสำหรับรางวัลของหลานด้วย ปู่-ย่า หรือ ตา-ยายให้หลาน หลานให้ปู่-ย่า หรือ ตา-ยาย และถ้าหากสามารถทำภารกิจได้ครบ 7 ภารกิจแจ๊คพอตแตกรับรางวัลนั่นก็คือตั๋วเครื่องบินไปกลับ กรุงเทพ-ฮ่องกงดิสนีย์แลนด์ จำนวน 2 ที่นั่ง 3 วัน 2 คืน จาก ผ้าอ้อมเด็ก มามี่ โพโต พร้อมถ้วยหลานปู่กู้อีจู้ หากทำภารกิจไม่สำเร็จ เกมจะจบทันทีนับของรางวัลที่ทำภารกิจมาแล้วทำภารกิจเท่าไรก็ตาม
พระเจ้าเฟลิเปที่ 4 แห่งสเปน

พระเจ้าเฟลิเปที่ 4 แห่งสเปน  หรือ พระเจ้าฟีลิปึที่ 3 แห่งโปรตุเกส  ทรงปกครองทั้งสเปนและโปรตุเกสในฐานะ พระมหากษัตริย์สเปนและโปรตุเกส ทรงดำรงพระอิสริยยศพระมหากษัตริย์แห่งโปรตุเกสถึง ค.ศ. 1640 พระมหากษัตริย์พระองค์ต่อไปคือ พระเจ้าโจอาวที่ 4 แห่งโปรตุเกส ตั้งแต่ ค.ศ. 1621 - ค.ศ. 1665 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของพระเจ้าเฟลิเปที่ 3 แห่งสเปน และ เจ้าหญิงมากาเร็ตแห่งออสเตรีย เป็นพระอนุชาของสมเด็จพระราชินีอานน์แห่งฝรั่งเศส และทรงเป็นน้าของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส อีกด้วย
ต้นพระชนม์ชีพ.
พระองค์เสด็จพระราชสมภพ ณ เมืองบายาโดลิด สเปน เป็นพระโอรสองค์โตของพระเจ้าเฟลิเปที่ 3 และพระนางมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย พระราชอิสริยยศก่อนเป็นพระมหากษัตริย์คือเจ้าชายแห่งอัสตูเซีย โปรตุเกสและแคว้นในกลุ่มประเทศต่ำ (เนเธอร์แลนด์ของสเปน) ทั้ง 17 รัฐ
ครอบครัว.
พระองค์ทรงอภิเษกสมรส 2 ครั้งและมีพระราชโอรสพระราชธิดามากมาย
โบราณคดีสโมสร

โบราณคดีสโมสร ก่อตั้งขึ้นเมื่อ วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2450 (รศ. 126) ระหว่างที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เสด็จพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก ณ พระที่นั่งชั่วคราวสรรเพชญ์มหาปราสาท พระราชวังโบราณ เมืองกรุงเก่า โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ ทรงประชุมในหมู่พระบรมวงศานุวงศ์และข้าราชการ ทรงรับเป็นสภานายก มีพระยาโบราณบุรานุรักษ์ สมุหเทศาภิบาลมณฑลกรุงเก่า เป็นเลขานุการ
สนามบินอุตรดิตถ์

สนามบินอุตรดิตถ์ หรือ สนามบินวังยาง (IATA: UTR, ICAO: VTPU) เป็นสนามบินยุติการใช้งาน ตั้งอยู่บ้านวังยาง ตำบลผาจุก อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์ ห่างจากตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ ในทางหลวงหมายเลข 1045 ประมาณ 23 กิโลเมตร สนามบินมีพื้นที่ทั้งหมด 1,085 ไร่ พื้นที่สนามบินเป็นกรรมสิทธิ์ขององค์การบริหารส่วนตำบลผาจุก สนามบินใกล้กับที่ทำการเทศบาลตำบลผาจุก และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า อุตรดิตถ์ 
ประวัติ.
สนามบินอุตรดิตถ์ ก่อสร้างโดยกรมการบินพาณิชย์ สร้างขึ้นเพื่อการอำนวยความสะดวกบุคลากรและวัสดุในการก่อสร้างเขื่อนสิริกิติ์ ต่อมา บริษัท เดินอากาศไทย จำกัด (ปัจจุบันรวมกับ การบินไทย) ได้พัฒนาขึ้นเป็นสนามบินพาณิชย์มีเที่ยวบินจำนวน 1 เที่ยวบิน ด้วยภาวะเศรษฐกิจและความนิยมของการใช้บริการไม่มากพอจึงปิดตัวลงในปี พ.ศ. 2518
ปัจจุบัน มอบพื้นที่จำนวน 700 ไร่ ให้เป็นสถานที่โครงการอนุรักษ์พันธุ์พืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ ซึ่งดำเนินการโดยมหาวิทยาลัยแม่โจ้ รวมถึงโครงการจัดตั้งมหาวิทยาลัยแม่โจ้-อุตรดิตถ์
อย่างไรก็ตามในเดือนเมษายน พ.ศ. 2561 กลับมีรายงานว่ามีองค์กรภาคเอกชนบางรายได้เข้ามาหารือกับทางจังหวัดอุตรดิตถ์ โดยมีแผนการที่จะลงทุนพัฒนาสนามบินอุตรดิตถ์ให้สามารถกลับมาใช้การได้อีกครั้ง ทั้งนี้ในการประชุมประชาคมตำบลผาจุก เมื่อวันที่ 25 เมษายนปีเดียวกัน ประชาชนในตำบลผาจุกได้ให้ความเห็นชอบแล้ว