จ่าโท

จ่าโท  เป็นยศที่พบในกองทัพเรือและองค์กรทางทะเลบางแห่ง
แคนาดา.
จ่าทหารเรือชั้นสอง  เป็นสมาชิกกองทัพเรือที่ไม่ใช่ชั้นสัญญาบัตรของกองทัพแคนาดา เป็นระดับอาวุโสถึงยศพลทหารเรือเชี่ยวชาญ (อดีตใช้) และเทียบเท่า และระดับปฏิบัติการถึงจ่าทหารเรือชั้นหนึ่ง  และเทียบเท่า เทียบเท่ากับกองทัพบกและกองทัพอากาศคือจ่า (Sgt); จ่า และจ่าทหารเรือชั้นสองรวมกันเป็นนายทหารชั้นประทวนอาวุโส
เครื่องหมายยศของจ่าทหารเรือชั้นสอง (PO 2) คือบั้งทองคำสามอัน ชี้ลง ล้อมรอบด้วยใบเมเปิ้ลสีทองโดยทั่วไป จ่าทหารเรือชั้นสองจะใช้เรียกในขั้นต้นว่า “จ่าทหารเรือ <ชื่อ>” หรือ “PO <ชื่อ>” และหลังจากนั้นเรียกว่า “PO” แม้ว่าในการติดต่อทางจดหมายจะใช้ยศเต็มหรือตัวย่อนำหน้าชื่อของสมาชิกก็ตาม ยศเต็มจ่ายทหารเรือชั้นสอง หรือ PO 2 โดยทั่วไปจะใช้เฉพาะเมื่อต้องแยกว่าเป็นชั้นสองเท่านั้น เช่น เพื่อแยกแยะระหว่างสมาชิกที่มีชื่อคล้ายกันแต่มียศต่างกัน หรือในลำดับการเลื่อนยศ ยศของเนโทที่สอดคล้องกันคือ OR-6 อย่างไรก็ตาม PO 2 ที่มีอายุน้อยกว่า 3 ปีจะถือว่าเป็น OR-5
โดยทั่วไปแล้วจ่าทหารเรือชั้นสอง (PO 2) จะทานอาหารและพักร่วมกับพันจ่า  และจ่าทหารเรือ  และกับยศกองทัพบกและกองทัพอากาศที่เทียบเท่ากัน คือนายดาบ  และจ่า  การทานอาหารในฐานทัพเรือหรือที่ตั้งทางทหารทั่วไปมีชื่อว่า "ห้องอาหารจ่าและพันจ่า "
ไทย.
จ่าโท  เป็นยศนายทหารชั้นประทวนของกองทัพเรือไทย เหนือกว่าจ่าตรี และต่ำกว่าจ่าเอก เป็นยศที่ต่ำเป็นอันดับสองของนายทหารชั้นประทวนของกองทัพเรือไทย
จ่าโทถูกประกาศใช้งานตามพระราชบัญญัติยศทหาร พ.ศ. 2479 โดยผู้ที่จะมีสิทธิ์ได้รับการประดับยศจะต้องได้รับการแต่งตั้งโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม หรือผู้บังคับบัญชาในระดับชั้นแม่ทัพ คือผู้บัญชาการทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ และต้องมีคุณสมบัติตามวิทยฐานะที่กระทรวงกลาโหมได้กำหนดไว้ ยกเว้นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมแต่งตั้งเป็นพิเศษ
การกำหนดชื่อยศของกองทัพไทยและกองทัพสหรัฐนั้นต่างกัน แต่ใช้ชื่อยศภาษาอังกฤษเหมือนกัน โดยกองทัพเรือไทยใช้ระบบยศจ่าทหารเรือแบ่งเป็น 3 ชั้นคือ ตรี โท เอก แต่สหรัฐนับรวมยศกะลาสีเรือเป็นยศจ่าตรี ทำให้ยศจ่าเอกของไทยเทียบเท่ากับยศจ่าทหารเรือชั้นหนึ่งและสองของสหรัฐ
สหรัฐ.
จ่าเอกชั้นสอง  เป็นทหารยศลำดับที่ 5 ในกองทัพเรือสหรัฐ และยามฝั่งสหรัฐ อยู่เหนือจ่าโท  และต่ำกว่าจ่าเอกชั้นหนึ่ง  และเป็นนายทหารชั้นประทวน เทียบเท่ายศจ่าสิบเอก, จ่าเอกในกองทัพบกและนาวิกโยธิน และจ่าอากาศเอก  ในกองทัพอากาศ
ภาพรวม.
คล้ายกับจ่าโท การเลื่อนขั้นเป็นจ่าเอกชั้นสองขึ้นอยู่กับเวลาในการรับราชการ การประเมินผลการปฏิบัติงานโดยผู้บังคับบัญชา และการสอบพรรค (เฉพาะทางด้านเทคนิค) ปัจจุบันมีรอบความก้าวหน้าทุก ๆ 6 เดือน มีเพียงตำแหน่งงานในที่พักเท่านั้น (ตำแหน่งงานว่างสำหรับพรรคนี้) ที่จะเปิดสอบปีละสองครั้ง และจะให้จ่าโททั้งหมดสอบแข่งขันกัน ผู้ทำคะแนนสูงสุดจะถูกเลือกในการเลื่อนขั้น แต่จะมีตำแหน่งว่าเฉพาะในปริมาณที่เพียงพอกับที่ขาดไปเท่านั้น
รายละเอียดงาน.
จ่าทหารเรือมีบทบาทสองบทบาท ทั้งในฐานะผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิคและผู้นำ ต่างจากพลทหารเรือที่อยู่ต่ำกว่า ไม่มีสิ่งที่เรียกว่า "จ่าทหารเรือที่ไม่ได้รับการแต่งตั้ง" จ่าทหารเรือทุกคนมีทั้งระดับ (ยศ) และพรรค (งานคล้ายกับ MOS ในเหล่าอื่น) ชื่อเต็มของจ่าทหารเรือเป็นการรวมกันของทั้งสอง ดังนั้น จ่าเอกชั้นสอง  ซึ่งมีพรรคช่างไฟฟ้าสื่อสารภายใน  จึงเรียกอย่างถูกต้องว่า ช่างไฟฟ้าสื่อสารภายในชั้นสอง  คำว่าจ่าทหารเรือจึงใช้เฉพาะในนามธรรมในความหมายทั่วไปเท่านั้น เมื่อกล่าวถึงกลุ่มของจ่าทหารเรือที่มีระดับต่างกัน หรือเมื่อไม่ทราบระดับของจ่าทหารเรือ บ่อยครั้ง จ่าทหารเรือ มักเรียกโดยใช้ชื่อย่อ โดยไม่ต้องใช้นามสกุล ดังนั้น EM2 เรเยส จึงถูกเรียกว่า EM2 จ่าเอกชั้นสองอาจเรียกโดยทั่วไปว่า PO2 เมื่อไม่ทราบระดับของพลทหารเรือ แม้ว่าบางคนจะชอบเรียกง่ายๆ ว่า "จ่าทหารเรือ (มาร์ติเนซ)" ในการเรียกจ่าทหารเรือ บางคนอาจจะพูดว่า "จ่าทหารเรือ เมเยอร์" "เมเยอร์" หรือ "พลทหารเรือ" (สองรูปแบบหลังนี้เป็นที่ยอมรับสำหรับการใช้งานโดยผู้ที่มีระดับเท่ากับหรือมากกว่าจ่าทหารเรือ เว้นแต่จะอยู่ในสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย เช่นผู้ที่ทำงานใกล้ชิดกับจ่าทหารเรือ) เป็นเรื่องปกติที่จะเรียกจ่าทหารเรือว่า "จ่าทหารเรือ" ในลักษณะเดียวกับที่เรียกนายทหารชั้นประทวนในนาวิกโยธินว่า "จ่า" ซึ่งยังเป็นที่ยอมรับได้ แต่ในอดีตจะต้องเรียกจ่าทหารเรือหรือพันจ่าทุกระดับว่า "มิสเตอร์เมเยอร์" หรือ "มิสเมเยอร์" การใช้คำว่า "มิส" หรือ "มิสเตอร์" โดยทั่วไปจะอ้างอิงถึงนายทหารสัญญาบัตรชั้นต้นหรือนายดาบ  เท่านั้น
การตั้งชื่อแบบสั้น.
แต่ละพรรคจะมีตัวย่ออย่างเป็นทางการ เช่น GM สำหรับเหล่าทหารการปืน  BU สำหรับผู้สร้าง  เมื่อรวมกับระดับจ่าทหารเรือแล้ว ก็จะได้อักษรย่อพรรคของจ่าทหารเรือ เช่น IT2 สำหรับ "ช่างระบบสารสนเทศชั้นสอง"  เป็นเรื่องปกติที่จะเรียกจ่าทหารเรือโดยใช้ชวเลขนี้ในจดหมายโต้ตอบที่เป็นทางการที่สุด (เช่น การพิมพ์และการจารึกบนรางวัล) ต่างจากพรรคส่วนใหญ่ พรรคอุปกรณ์การเอาชีวิตรอดของลูกเรือ  ใช้ชื่อเดิมของอุปกรณ์กระโดดร่ม  เป็นคำย่อ และยังคงเรียกว่า PR และเครื่องมือกระโดดร่มในชุมชนทหาร หลังจากผ่านการเปลี่ยนชื่อพรรคในปี พ.ศ. 2529
ระบบเลื่อนระดับ.
กองทัพเรือใช้คะแนนการเลื่อนยศที่เรียกว่าระบบ "คะแนนสุดท้ายหลายคะแนน"  ซึ่งจะพิจารณาทั้งบุคคลโดยการคำนวณผลงาน ประสบการณ์ และความรู้ของผู้สมัครเป็นคะแนนสุดท้ายของแต่ละบุคคล ในการเลื่อนขั้น ผู้สมัครจะต้องตรงตามเงื่อนไขพรรค และต้องผ่านการทดสอบเพื่อความก้าวหน้า และมีผลคูณสุดท้ายสูงกว่าขั้นต่ำที่จำเป็นในการเลื่อนระดับ
ในบรรดาพลทหารเรือนั้น ผู้ที่มีความประพฤติดีติดต่อกัน 12 ปี (จัดอยู่ในประเภทไม่มีการตัดสินลงโทษในศาลทหารและไม่มีการลงโทษที่ไม่ใช่ตุลาการ) จะได้สิทธิ์พลทหารเรือในการสวมเครื่องหมายพรรคความประพฤติที่ดีในรูปแบบต่างๆ: บั้งซึ่งโดยปกติจะเป็นสีแดงจะถูกแทนที่ด้วยทองคำ นกอินทรีที่เกาะอยู่ยังคงเป็นสีเงิน อย่างไรก็ตาม โครงการการดำรงตำแหน่งในปีที่สูงนั้นกำหนดให้จ่าเอกชั้นสอง  สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้เพียง 16 ปีเท่านั้น หากจ่าเอกชั้นสองไม่สามารถเลื่อนขึ้นไปเป็นจ่าเอกชั้นหนึ่งภายในเวลาดังกล่าว จ่าทหารเรือจะถูกแยกออกจากกันโดยไม่สมัครใจเนื่องจากไม่ผ่านเกณฑ์ความก้าวหน้า อย่างไรก็ตาม อาจได้รับการยกเว้นในกรณีที่พลทหารเรือมีอัตราวิกฤติใน การจำแนกประเภททหารเรือ หรือการเปลี่ยนแปลงเพื่อความปลอดภัย
เครื่องแบบ.
จ่าทหารเรือของยามฝั่งสหรัฐทุกคนประดับเครื่องหมายบั้งสีแดงและแถบบริการสีแดง จนถึงอัตราของพันจ่า ซึ่งทั้งบั้งและแถบบริการเป็นสีทอง
ในกองทัพเรือสหรัฐ จ่าทหารเรือทุกคนจะประดับแถบสีแดงและเครื่องหมายบั้งจนกว่าพวกเขาจะรับราชการได้ครบ 12 ปีติดต่อกันด้วยความประพฤติดี (ตามเกณฑ์ที่กำหนดโดยคุณสมบัติที่จะได้รับเหรียญความประพฤติดีของกองทัพเรือเป็นเกณฑ์)