pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ท่าอากาศยานมาร์แซย์พรอว็องส์

ท่าอากาศยานมาร์แซย์พรอว็องส์ ((IATA: MRS, ICAO: LFML)) หรือที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่า ท่าอากาศยานมาร์แซย์-มารีญาน (Marseille-Marignane Airport) เป็นท่าอากาศยานที่ตั้งอยู่ห่างจากเมืองมาร์แซย์ในแคว้นพรอว็องซาลโกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 27 กิโลเมตร เปิดให้บริการเมื่อ พ.ศ. 2477 ดำเนินงานโดย Marseille-Provence Chamber of Commerce and Industry (CCI) ใน พ.ศ. 2549 มีผู้โดยสารมาใช้บริการ 6,155,154 คน
เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 ท่าอากาศยานได้เปิดอาคารผู้โดยสาร MP2 เพื่อรองรับเที่ยวบินของสายการบินต้นทุนต่ำ
Firefighters.
The Marignane airport is also the main base of the aerial firefighting division of Civil security (French Ministry of the Interior).
มวลวิกฤต

มวลวิกฤต  คือปริมาณที่น้อยที่สุดของวัสดุฟิสไซล์ที่จำเป็นสำหรับการรักษาปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์ให้ยั่งยืน มวลวิกฤตของวัสดุฟิสไซล์หนึ่งจะขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของนิวเคลียสของมัน (ให้ชัดเจนก็คือ พื้นที่หน้าตัดสำหรับปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชัน) ความหนาแน่นของมัน, รูปทรงของมัน, กระบวนการแยกไอโซโทป (สมรรถนะ) ของมัน, ความบริสุทธิ์ของมัน, อุณหภูมิของมัน, และสภาพแวดล้อมของมัน แนวความคิดเป็นสิ่งสำคัญในการออกแบบอาวุธนิวเคลียร์
คำอธิบายของวิกฤต.
เมื่อปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์หนึ่งในมวลของวัสดุฟิสไซล์หนึ่งเป็นแบบยั่งยืนด้วยตัวเอง มวลนั้นถูกเรียกว่าอยู่ในสถานะ "วิกฤต" ที่ไม่มีการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของพลังงาน, อุณหภูมิ, หรือประชากรนิวตรอน
การวัดที่เป็นตัวเลขของมวลวิกฤตจะขึ้นอยู่กับแฟคเตอร์การคูณนิวตรอนที่มีประสิทธิภาพ k ค่าเฉลี่ยของจำนวนนิวตรอนที่ถูกปล่อยออกมาต่อปฏิกิริยาฟิชชันที่ทำให้เกิดปฏิกิริยาฟิชชันอื่นไปเรื่อย ๆ มากกว่าจะถูกดูดซึมหรือออกจากวัสดุ เมื่อ <math>k = 1</math> มวลจะวิกฤตและปฏิกิริยาลูกโซ่แทบจะยั่งยืนด้วยตนเอง
มวล "ใต้วิกฤติ"  คือมวลของวัสดุฟิสไซล์ที่ไม่ได้มีความสามารถในการรักษาปฏิกิริยาลูกโซ่ฟิชชันให้ยั่งยืน ประชากรของนิวตรอนที่ใส่ให้กับส่วนประกอบที่ subcritical จะลดลงแบบ exponential ในกรณีนี้ <math>k < 1</math> อัตราคงที่ของ fissions ตามธรรมชาติจะทำให้เกิดระดับคงที่แบบสัดส่วนของกิจกรรมนิวตรอน การคงที่ของของสัดส่วนจะเพิ่มขึ้นเมื่อ k เพิ่มขึ้น
มวล "เหนือวิกฤต"  เป็นหนึ่งที่มีอัตราของฟิชชันที่เพิ่มขึ้น สารอาจอยู่ในภาวะสมดุล (หรือกลายเป็นวิกฤตอีกครั้ง) ที่อุณหภูมิ/ระดับพลังงานที่สูงหรือทำลายตัวเองโดยเมื่อจุดสมดุลมาถึง ในกรณีของ supercriticality, <math>k > 1</math>
เอ็นวายซี (วงดนตรี)

เอ็นวายซี  เป็นวงญี่ปุ่นที่ก่อตั้งในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2009 เพื่อสนับสนุนวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2009 ที่จัดขึ้นในวันที่ 31 กรกฎาคมถึง 23 สิงหาคม ค.ศ. 2009
ระบอบเผด็จการ

ระบอบเผด็จการ  เป็นรูปแบบรัฐบาลที่มีลักษณะคือมีผู้นำคนเดียวหรือกลุ่มเดียว และมีการทนเพียงเล็กน้อยต่อหรือไม่ทนเลยต่อความเป็นพหุนิยมทางการเมืองและต่อสื่อเสรี ในคำนิยามแบบอื่น ๆ นั้น เผด็จการก็คือระบอบที่ไม่ใช่ประชาธิปไตย
โลกในยุคศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีระบอบเผด็จการ กับระบอบประชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญเกิดขึ้นเป็นรูปแบบของรัฐหลักสองรูปแบบ ซึ่งค่อยลดทอนระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ลงในยุคต้นปฏิวัติอุตสาหกรรม สังคมเผด็จการ และเผด็จการเบ็ดเสร็จมักใช้โฆษณาชวนเชื่อเพื่อลดทอนอิทธิพลของคู่ตรงข้ามทางการเมืองหรือระบอบการปกครองอื่นลง
เกาะซาฮาลิน

ซาฮาลิน  เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือของหมู่เกาะญี่ปุ่น และอยู่ภายใต้หน่วยองค์ประกอบแคว้นซาฮาลิน เกาะซาฮาลินอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก ซึ่งอยู่ระหว่างทะเลโอคอตสค์ทางตะวันออก และทะเลญี่ปุ่นทางตะวันตก เกาะนี้ตั้งอยู่ใกล้ดินแดนฮาบารอฟสค์ และอยู่ทางเหนือของเกาะฮกไกโด มีประชากรเกือบ 500,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวรัสเซีย ชนพื้นเมืองบนเกาะนี้ได้แก่ ไอนุ, โอโรก และนิฟค์ ซึ่งปัจจุบันมีจำนวนน้อยมาก
ชื่อของเกาะมีที่มาจากศัพท์ภาษาแมนจูว่า "Sahaliyan" (ᠰᠠᡥᠠᠯᡳᠶᠠᠨ) ซาฮาลินเคยเป็นส่วนหนึ่งของจีนในสมัยราชวงศ์ชิง แม้ว่าจะมีการผ่อนคลายต่อควบคุมของจีนในบางครั้ง Sภายหลังทั้งรัสเซียและญี่ปุ่นอ้างสิทธิเกาะซาฮาลินในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 บางครั้งข้อพิพาทนี้นำไปสู่ความขัดแย้งทางทหารและการแบ่งแยกเกาะระหว่างสองอำนาจ ใน ค.ศ. 1875 ญี่ปุ่นยกเลิกการอ้างสิทธิเกาะนี้เพื่อแลกกับหมู่เกาะคูริลตอนเหนือ จากนั้นใน ค.ศ. 1905 หลังสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น เกาะนี้ถูกแบ่งเป็นสองส่วน โดยซาฮาลินใต้ยกเป็นของญี่ปุ่น ฝ่ายรัสเซียถือครองทั้งเกาะนับตั้งแต่เข้ายึดครองพื้นที่ของญี่ปุ่นในช่วงวันสุดท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองใน ค.ศ. 1945 และยึดหมู่เกาะคูริลทั้งหมด ทางญี่ปุ่นไม่ได้อ้างสิทธิเกาะซาฮาลิน แม้ว่าจะยังคงอ้างสิทธิหมู่เกาะคูริลตอนใต้ ชาวไอนุส่วนใหญ่ในซาฮาลินย้ายมาจากเกาะฮกไกโด ซึ่งอยู่ทางใต้ของช่องแคบลาเปรูซ หลังพลเมืองชาวญี่ปุ่นย้ายออกจากเกาะใน ค.ศ. 1949
เกาะติมอร์

เกาะติมอร์ เป็นเกาะที่อยู่ใต้สุดของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของทะเลติมอร์ พื้นที่บนเกาะแบ่งได้เป็นสองส่วน ได้แก่ติมอร์-เลสเตซึ่งเป็นรัฐอิสระ และติมอร์ตะวันตก ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก
เกาะติมอร์มีพื้นที่ 30,777 ตารางกิโลเมตร ชื่อของเกาะมาจากคำว่า ตีมูร์ (timur) ในภาษามลายู ซึ่งแปลว่า ตะวันออก เพราะเกาะติมอร์ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของหมู่เกาะซุนดาน้อย
บูมบูมพาว

"บูมบูมพาว"  เป็นซิงเกิลของวงแบล็กอายด์พีส์ ออกวางขายเป็นซิงเกิลเปิดตัวในสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ในชุด "The E.N.D." เป็นเพลงที่ใช้เทคนิคเสียงร้องออโตจูน เข้ารวมกับแนวเพลงแดนซ์ป็อป อีเลกโทร-ฮอป และฮิปฮอป
"บูมบูมพาว" ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮ็อต 100 ถือเป็นซิงเกิลอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาครั้งแรกของวง โดยถือเป็นเพลงที่อันดับ 1 ยาวนานที่สุดในปี 2009 โดยอยู่อันดับ 1 นาน 12 สัปดาห์ติดต่อกัน และยังขึ้นอันดับ 1 ในออสเตรเลีย แคนาดาและยูเคซิงเกิลส์ชาร์ต นอกจากนั้นยังติดท็อปเท็นมากกว่า 20 ประเทศ
เพลงมียอดดาวน์โหลด 465,000 ครั้งในสหรัฐอเมริกาในสัปดาห์แรกของการออก และมียอดดาวน์โหลดที่ 2,802,286 ในสัปดาห์ที่ 11 ถือเป็นยอดเพลงดาวน์โหลดสูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา ณ ปัจจุบัน วงมีเพลงที่สามารถมียอดแตะ 2 ล้านในสหรัฐอเมริกาคือซิงเกิล "My Humps" ที่ใช้เวลานานเกือบสองปี
ไอลล์บีแดร์

I'll Be There เป็นเพลงโซลที่แต่งโดย เบอร์รี กอร์ดี, บ็อบ เวสต์, ฮัล เดวิส และวิลลี ฮัทช์ ทีมนักแต่งเพลงของโมทาวน์ ขับร้องโดยวงเดอะแจ็กสันไฟฟ์ บันทึกเสียงในอัลบั้มที่สาม วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1970 ขึ้นถึงอันดับหนึ่งจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด และกลายเป็นซิงเกิลที่สี่ของวงที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่ง ต่อจาก "I Want You Back", "ABC", และ "The Love You Save" เพลงนี้ร้องนำโดยไมเคิล แจ็กสัน, เจอร์เมน แจ็กสัน, แจ็กกี แจ็กสัน และมาร์ลอน แจ็กสัน (ยกเว้น ติโต แจ็กสัน ที่ร้องประสานเสียง)
ซิงเกิล I'll Be There มียอดจำหน่ายสูงถึง 4.2 ล้านแผ่นในสหรัฐอเมริกา และ 6.1 ล้านแผ่นทั่วโลก เป็นซิงเกิลที่ประสบความสำเร็จที่สุดของเดอะแจ็กสันไฟฟ์ และทำลายสถิติเพลงของโมทาวน์ที่มียอดขายสูงสุด แทนที่เพลง "I Heard It Through the Grapevine" ของมาร์วิน เกย์ และครองสถิติอยู่เป็นเวลา 11 ปี จนถึงปี 1981 สถิติจึงถูกแทนที่ด้วยเพลง "Endless Love" ของไลโอเนล ริชชีและไดอาน่า รอสส์
ในปี ค.ศ. 1992 เพลงนี้ถูกนำมาร้องใหม่โดยมารายห์ แครี บรรจุในอัลบั้มบันทึกการแสดงสดกับเอ็มทีวี ในรายการ “MTV Unplugged” ร้องคู่กับเทรย์ โลเรนซ์ โดยมารายห์ร้องท่อนที่ไมเคิลเคยร้องไว้ ส่วนโลเรนซ์ร้องท่อนที่เจอร์เมนเคยร้อง บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 16 มีนาคม 1992 ออกอากาศเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 1992 และตัดเป็นซิงเกิล
ซิงเกิลฉบับมารายห์ แครี ติดอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา ถูกเสนอเช้าชิงรางวัลแกรมมีสาขาอาร์แอนด์บี ประจำปี 1993 แต่พ่ายแพ้ให้กับเพลง "End of the Road" ของ บอยซ์ ทู เม็น
จี-ฟอร์ซ หน่วยจารพันธุ์พิทักษ์โลก

จี-ฟอร์ซ หน่วยจารพันธุ์พิทักษ์โลก  เป็นภาพยนตร์แอ็กชันแนวตลกสำหรับครอบครัว สัญชาติอเมริกันออกฉายเมื่อปี พ.ศ. 2552 ดำเนินการสร้างโดยวอลต์ดิสนีย์พิกเชอส์ และเจอร์รี บรักไฮเมอร์
ไส้เดือนดิน

ไส้เดือนดิน หรือไส้เดือน หรือรากดิน  เป็นสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังในไฟลัมแอนเนลิดา ในอันดับย่อย Lumbricina มีลักษณะลำตัวเป็นข้อปล้อง พบได้ทั่วไปในดิน ใต้กองใบไม้ หรือใต้มูลสัตว์ เป็นสัตว์ที่มี 2 เพศในตัวเดียวกัน มีการสืบพันธุ์ทั้งแบบอาศัยเพศและไม่อาศัยเพศ
ปัจจุบันพบทั่วโลกประมาณ 4,400 ชนิด โดยแบ่งออกได้ตามลักษณะแหล่งที่อยู่อาศัย
ไส้เดือนเป็นสัตว์ที่มีความสำคัญอย่างมากต่อระบบนิเวศ เป็นสัตว์ที่มีความสำคัญอย่างมากในการย่อยอินทรียสารในดิน และการเคลื่อนที่ในดินของไส้เดือน ถือเป็นการพรวนดิน ทำให้ดินมีช่องว่างที่จะเพิ่มปริมาณออกซิเจนให้แก่ดิน ซึ่งมีความสำคัญต่อการปลูกพืช อีกทั้งยังใช้ในการผลิตปุ๋ยหมักและน้ำหมักชีวภาพจากไส้เดือนอีกด้วย และนอกจากนี้แล้ว ไส้เดือนยังเป็นที่นิยมอย่างยาวนาน ใช้เป็นเหยื่อสำหรับตกปลา
ปัจจุบัน มีการเพาะเลี้ยงไส้เดือนเป็นอาชีพ และมีการเผยแพร่ความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับไส้เดือนให้มากและกว้างขึ้น
ไส้เดือนชนิดที่มีความยาวที่สุดในโลกตามบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ คือ ไส้เดือนยักษ์แอฟริกา จัดเป็นไส้เดือนที่อาศัยอยู่ในดินที่ลึก มีความยาวสูงสุด 6.7 เมตร
รอแบร์ต กูบิตซา

โรเบิร์ต ยูแซฟ คูบิซา เป็นอดีตนักแข่งรถสูตรหนึ่งชาว โปแลนด์ จากทีม เกิดเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1984 ที่เมืองคราคอฟ ประเทศโปแลนด์ เดิมเป็นนักแข่งสำรองของทีมต่อจาก ฌาคส์ วิลเนิฟ และ นิค ไฮด์เฟลด์ นักแข่งมือ 1 และมือ 2 ของทีมต่อมาเมื่อวิลเนิฟประสบอุบัติเหตุออกจากการแข่งขันในรอบที่ 31 ของเยอรมัน กรังด์ปรีซ์ปี 2006 ดร. มาริโอ ไทส์เซ่น ผู้จัดการทีมจึงดึงคูบิซาขึ้นมาขับแทนและในสนามแรกในชีวิตคือ ฮังกาเรียน กรังด์ปรีซ์ปี 2006 เขาทำผลงานได้อย่างดี
ด้วยการเข้าเส้นชัยในอันดับ 7 แต่เนื่องจากทำผิดกฎบางประการจึงถูกปรับและหลังจากสนามนี้วิลเนิฟก็ออกจากทีมไปคูบิซาจึงขึ้นมาขับแทนในที่สุดและในฤดูกาลที่แล้วเขาจบฤดูกาลได้อย่างยอดเยี่ยมด้วยการจบฤดูกาลในอันดับ 4
จูฮง

จูฮง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นขันทีลูกน้องของกลุ่มสิบขันที
ในศึกปราบโจรโพกผ้าเหลือง โลติดกำลังทำศึกกับเตียวก๊ก จูฮงได้เข้ามาสืบข่าวราชการสงคราม และได้เรียกเอาสินบนจากโลติด โลติดว่าตนกำลังขาดเสบียงจึงไม่มีสินบน จูฮงโกรธจึงกลับไปทูลเท็จต่อพระเจ้าเลนเต้ว่าโลติดไม่เอาใจใส่การสงคราม พระเจ้าเลนเต้จึงให้ตั๋งโต๊ะไปเป็นนายทัพแทนโลติด แล้วให้นำตัวโลติดไปจำคุก ก่อนที่จะได้รับอภัยโทษในเวลาต่อมา
ชัวฮูหยิน

ชัวฮูหยิน  เป็นภรรยาคนที่สองของเล่าเปียวเจ้ามณฑลเกงจิ๋ว ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และเป็นพี่สาวของชัวมอ ขุนพลภายใต้เล่าเปียว
ชัวฮูหยินและชัวมอมีความคิดที่จะกุมอำนาจทั้งหมดในเกงจิ๋ว จึงคิดที่จะพยายามทำให้เล่าจ๋องบุตรของเล่าเปียวและชัวฮูหยินเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งของเล่าเปียว และพยายามกำจัดเล่ากี๋ บุตรของเล่าเปียวและภรรยาคนแรก รวมถึงการคิดพยายามกำจัดเล่าปี่ ซึ่งสนับสนุนเล่าเปียวให้ตั้งเล่ากี๋เป็นผู้สืบทอด ทำให้เล่ากี๋ต้องหนีภัยโดยการขอเล่าเปียวให้ตั้งตนให้เป็นเจ้าเมืองกังแฮที่กำลังขาดเจ้าเมืองและไปรับตำแหน่งที่นั้น ส่วนเล่าปี่ก็เคยถูกตามล่าโดยชัวมอมาแล้วสองครั้ง แต่ก็หนีรอดได้ทุกครั้ง
ต่อมา เล่าเปียวเสียชีวิต ชัวฮูหยินและชัวมอได้ปลอมแปลงพินัยกรรม โดยตั้งให้เล่าจ๋องขึ้นเป็นเจ้าเมือง หลังจากนั้นไม่นาน โจโฉได้นำทัพใหญ่บุกเกงจิ๋ว เล่าจ๋องยอมจำนน โจโฉตั้งให้เล่าจ๋องเป็นเจ้าเมืองเฉงจิ๋วและให้เดินทางไปรับตำแหน่ง เล่าจ๋องเดินทางไปเฉงจิ๋วพร้อมกับชัวฮูหยิน ระหว่างทางอิกิ๋มซึ่งซุ่มอยู่ข้างทางได้บุกมาสังหารเล่าจ๋องและชัวฮูหยินตามคำสั่งของโจโฉ
ยุโรปกลาง

ยุโรปกลาง  คือ อาณาบริเวณที่ตีความหมายแตกต่างกันไปหลายอย่าง ที่ตั้งอยู่ระหว่างยุโรปตะวันออก และยุโรปตะวันตก คำนี้และความสนใจโดยทั่วไปของบริเวณนี้กลับมาเป็นที่สนใจกันอีกครั้ง หลังจากสงครามเย็นสิ้นสุดลงซึ่งก็เช่นเดียวกับม่านเหล็กที่เป็นอาณาบริเวณที่แบ่งยุโรปทางการเมืองออกเป็นตะวันออก และ ตะวันตก และม่านเหล็กผ่ายุโรปกลางออกเป็นสองข้าง
ความหมายของยุโรปกลางในเชิงความมีลักษณะวัฒนธรรมร่วมกันของกลุ่มรัฐที่อยู่ในเครือเป็นความคิดที่ค่อนข้างจะเป็นความคิดลวง แต่กระนั้นนักวิชาการก็ยังเสนอว่าลักษณะเอกลักษณ์ของ “วัฒนธรรมยุโรปกลางที่แม้จะยังเป็นที่โต้แย้งกันอยู่นั้นมีอยู่จริง” ความเห็นนี้มีพื้นฐานมาจาก “ความคล้ายคลึงกันที่มาจากลักษณะทางประวัติศาสตร์ สังคม และวัฒนธรรม” ซึ่งสามารถบอกได้จากการที่บริเวณที่ว่านี้เคยเป็น “สถานที่ที่เป็นแหล่งสำคัญที่สุดของผู้มีความรู้ความสามารถในด้านต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก” ในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 คริสต์ศตวรรษที่ 20 “Cross Currents: A Yearbook of Central European Culture” ให้คำจำกัดความของยุโรปกลางว่าเป็น “ยุโรปตะวันตกที่ถูกละเลย หรือ สถานที่ที่ยุโรปตะวันออกและตะวันตกประสานงานกัน”
ในคริสต์ทศวรรษ 2000 ประเทศหลายประเทศในยุโรปกลางก็มักจะติดอันดับอยู่ในบรรดากลุ่ม 30 ประเทศที่ถือกันว่าเป็นประเทศพัฒนา (Developed countries) ที่สุดในโลก แต่วัฒนธรรมสมัยนิยมของตะวันตก (โดยเฉพาะในวัฒนธรรมสมัยนิยมอเมริกัน) ยังคงมีความคิดเห็นเกี่ยวกับบริเวณนี้ที่ไม่ถูกต้องว่าเป็นประเทศที่ยังอยู่ในความ “ความล้าหลัง” ของสงครามเย็น
รัฐในยุโรปกลาง.
แม้ว่าความเข้าใจของความหมายของยุโรปกลางยังคงเป็นเรื่องที่ยังคงโต้แย้งกันอยู่ แต่โดยทั่วไปแล้วประเทศในกลุ่มวิเชอกราด (Visegrád Group) ก็ถือว่าอยู่ในกลุ่มนี้โดยปริยาย สมาชิกในกลุ่มยุโรปกลางมักจะรวม:
*  ออสเตรีย
*  เช็กเกีย
*  เยอรมนี
*  ฮังการี
*  ลีชเทินชไตน์
*  โปแลนด์
*  สโลวาเกีย
*  สโลวีเนีย
*   สวิตเซอร์แลนด์
ยุโรปกลางบางครั้งก็รวมบางส่วนของประเทศเพื่อนบ้านที่รวมทั้ง:  โครเอเชีย (บางครั้งก็ทั้งประเทศ) และบริเวณทรานสซิลเวเนีย ของ  โรมาเนีย (บางครั้งก็ทั้งประเทศ) และ วอยวาดีนา และ/หรือ บริเวณเบลเกรดของเซอร์เบีย, แคว้นซาการ์ปัจจา (Zakarpattia Oblast) และ บริเวณกาลิเซียของยูเครน), แคว้นคาลินินกราดของรัสเซีย), แคว้นลอร์แรน และ อัสซาซในฝรั่งเศส และบางครั้งก็รวมทางตอนเหนือของอิตาลีด้วย
พระครูวิสุทธสีลากร (วิเชียร วิสุทฺธสีโล)

พระครูวิสุทธสีลากร สถานะเดิมชื่อ วิเชียร (แดง)จิรสุวรรณ เกิดเมื่อ 11ค่ำ เดือนยี่ ปีมะเมีย ตรงกับวันพุธที่1มกราคม พ.ศ. 2462 บิดาชื่อ นายจันทร์ มารดาชื่อ นางเอี่ยม จิรสุวรรณ ภูมิลำเนา ต.บางทราย อ.เมือง จ.ชลบุรี มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา ดังนี้
1. นายพุฒ จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม
2. นายบุญมี จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม
3. นางสาวทองพูน จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม
4. ท่านพระครูวิสุทธสีลากร 
5. นางสาวทองหยิบ จิรสุวรรณ ถึงแก่กรรม
6. เด็กหญิงไม่ทราบชื่อ(เสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก)
7. นางสาวสุขใจ จิรสุวรรณ
8. นางสาวอรุณี จิรสุวรรณ
การศึกษา 
จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 8 ที่โรงเรียนวัดช่องลม
เข้ารับราชการทหาร
ปี พ.ศ. 2482 เข้ารับราชการทหารเป็น พลทหาร เชียน (ตามเอกสารทางการทหาร)หรือวิเชียร จิรสุวรรณ สังกัดกองพันนาวิกโยธิน 2 ฐานทัพเรือสัตหีบ ได้เข้าร่วมรบในสงครามมหาเอเชียบูรพา
ปี พ.ศ. 2484 ปลดประจำการ จ่าตรี วิเชียร จิรสุวรรณ ได้รับพระราชทานเหรียญชัยสมรภูมิ ปีพุทธศักราช 2484 ตามมติคณะรัฐมนตรี โดยมี จอมพล แปลก พิบูลสงคราม ลงนามรับรองในตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมะทรวงกลาโหม (ในสมัยนั้น)
ลาสิกขาบท
ปี พ.ศ. 2488 อุปสมบท ณ วัดช่องลม โดยมี พระชลธารธรรมวาที (ฮง ปภฺกโร) วัดราษฎร์บำรุง ชลบุรี เป็นพระอุปัชฌาย์ 
ปี พ.ศ. 2489 
ปี พ.ศ. 2525 รักษาการตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดช่องลม
ปี พ.ศ. 2525 ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส (ลำดับที่7) วัดช่องลม อ.เมือง จ.ชลบุรี 
ปี พ.ศ. 2526 พระอุปัชฌาย์
ตั๋งห้อง

ตั๋งห้อง (เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก บุตรของตั๋งจ้อ พี่ชายตั๋งโต๊ะ เมื่อลิโป้สังหารตั๋งโต๊ะ ตั๋งห้องก็ได้ถูกจับประหารด้วย
ฟ้อนร่มฟ้าไท-ยวน

ท่าฟ้อนร่มฟ้าไท-ยวน หรือเรียกว่า ฟ้อนยวนสาวไหม เป็นฟ้อนที่แสดงเอกลักษณ์อกัพกิริยาท่าทางและการดำรงค์ชีวิตของของหญิงชาวไทยวนสมัยก่อนคือการทอผ้าฝ้ายการแต่งตัว ทั้งเสื้อผ้าทรงผม จากคำบอกเล่าของผู้ประดิษฐ์ท่าฟ้อนคืออาจารย์ธีรวุฒิ ได้ความว่า เนื่องจากฟ้อนชุดนี้ได้ประดิษฐ์ขณะอยู่อาศัยอยู่ในจังหวัดสระบุรีและได้พบกับชาวไทยวนที่อพยพมาจาก นครเชียงแสนมาอยู่ที่ สระบุรี เมื่อ 200 กว่าปี คืออาจารย์ทรงชัย วรรณกุล โดยทั้งสองได้พูดคุยกันเรื่องการฟ้อนที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวไทยวนสระบุรี และอาจารย์ธีรวุฒิ ได้อาสาช่วยประดิษฐ์ท่าฟ้อนให้และแล้วเสร็จในปี 2548 โดยถ่ายทอดให้กับเยาวชนกลุ่มแรกคือ นักเรียนเทศบาล 4 หนองแคอนุสรณ์ อำเภอหนองแค จังหวัดสระบุรี เนื่องจากเป็นฟ้อนที่ประดิษฐ์ให้กับชาวไทยวนที่อาศัยอยู่ในสระบุรี จึงมีเอกลักษณ์ของพื้นที่ใกล้เคียงในจังหวัดสระบุรีต่อมาแทรกอยู่ในท่าฟ้อนชุดนี้ เช่น เอกลักษณ์ ของท่าฟ้อนจากละโว้ ในท่า กวาดไกว๋ยอมสี เป็นต้น ต่อท่าฟ้อนนี้ได้ถ่ายทอดให้กับเยาชนบ้านป่าแดด อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย และกลุ่มผู้สนใจในชุมชนต่าง ๆ ในจังหวัดใกล้เคียงด้วยท่าฟ้อนที่อ่อนช้อยและชุดที่สวมใส่งดงามทำให้ฟ้อนชุดนี้เป็นที่เผยแพร่เผยแพร่ และเป็นที่ยอมรับรู้จักของคนทั่วไป
อนารยชน

อนารยชน  เป็นคำที่มีความหมายในทางเหยียดหยามสำหรับผู้ที่ถือกันว่าไม่มีวัฒนธรรมที่อาจจะเป็นการใช้โดยทั่วไปที่หมายถึงกลุ่มชนในชาติหรือกลุ่มชาติพันธุ์ (Ethnic group) โดยทั่วไปแล้วจะหมายถึงกลุ่มชนที่มีลักษณะเป็นเผ่าพันธ์ (tribal society) จากมุมมองของวัฒนธรรมเมืองที่เห็นว่าเป็นวัฒนธรรมที่ด้อยกว่าหรือชื่นชมว่าเป็นคนเถื่อนใจธรรม (noble savage) เมื่อใช้เป็นสำนวน “อนารยชน” ก็อาจจะหมายถึงผู้ที่เป็นคนทารุณ, โหดร้าย, นิยมสงคราม และไร้ความรู้สึกต่อผู้อื่น 
การใช้คำว่า “อนารยชน” มาจากวัฒนธรรมกรีก-โรมันแต่คำทำนองเดียวกันก็พบในวัฒนธรรมอื่นๆ ด้วย
ลักษณะทั่วไป.
ในสมัยโรมันมีการอธิบายพวกอนารยชนว่ามีรูปร่างสูงใหญ ผมสีทอง ตาสีฟ้า มีความเป็นอยู่อย่างเรียบง่าย มีความเจริญด้อยกว่าพวกโรมันมาก แต่มีความอดทนต่อความหนาวเย็นและความหิวเป็นอย่างดี ชอบดื่มสุรา หมกมุ่นเรื่องเพศสัมพันธ์
การปกครอง.
ลักษณะการปกครองจะแบ่งเป็นหมู่บ้าน หลายๆหมู่บ้านรวมกันเป็นภาคหรือมณฑล หลายๆมณฑบรวมกันเป็นเผ่า แต่ละเผ่าจะมีหัวหน้าเผ่าหรือกษัตริย์เป็นผู้ปกครอง ซึ่งจะต้องมีเชื้อสายนักรบที่กล้าหาญ จะแวดล้อมไปด้วยบรรดานักรบหรือบริวารคนสำคัญที่เรียกว่า คอมแพเนียน (Campanlon) จะใกล้ชิดกับกษัตริย์ อยู่ด้วยกัน กินด้วยกัน ร่วมทำสงครามด้วยกัน กษัตริย์จะตอบแทนโดยพระราชทานอาหาร ที่อยู่อาศัย อาวุธ และสิ่งต่างๆ ให้แก่บริวาร ส่วนบริวารจะต้องถวายความจงรักภักดีและความซื่อสัตย์ ซึ่งเป็นประเพณีที่สำคัญของชนเผ่าเยอรมัน เรียกว่า คอมมิเตตัส (Comitatus) หรือ เกโฟลเก้ (Gefolge) เป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของชนเผ่าเยอรมัน ต่อมาแนวคิดนี้ได้พัฒนาเป็นรากฐานสำคัญของระบบฟิวดัลในยุโรปสมัยกลาง
การเลือกกษัตริย์หรือหัวหน้าเผ่านั้น มักจะเลือกจากบุคคลที่มีความสามารถในการรบ เพราะความจำเป็นของสภาพแวดล้อมบังคับ ที่ต้องทำให้เดินทางเปลี่ยนที่อยู่เสมอ ผู้ที่ได้รับเลือส่วนใหญ่จะมาจากตระกูลที่ยอมรับกันว่าเป็นชนชั้นเจ้า หรืออ้างว่าตระกูลของตนได้รับอำนาจมาจากพระเจ้า มักจะเลือกในตระกูลเดียวกัน จนบางครั้งดูเหมือนการสืบสายเลือดหรือสืบสันตติวงศ์ เพื่อรักษาความสามัคคีในเผ่า 
เศรษฐกิจ.
พวกอนารยชนเป็นชนเผ่ากึ่งเลี้ยงสัตว์เร่ร่อน และกึ่งเพาะปลูก มีอาชีพสำคัญคือ การประมง ล่าสัตว์ และเลี้ยงสัตว์ตามทุ่งหญ้าควบคู่ไปกับการเพาะปลูก ทำไร่นา ใช้ชีวิตเร่ร่อนไปตามแหล่งอาหารที่อุดมสมบูรณ์ ความมั่งคั่งดูได้จากจำนวนปศุสัตว์และพืชพันธ์ธัญญาหารที่เก็บเกี่ยวได้ ไม่รู้จักการใช้เงิน มีเศรษฐกิจแบบเลี้ยงตัวเองได้ (Self-Sufficiency)
สงครามครูเสดครั้งที่ 1

สงครามครูเสดครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1096–1099) เริ่มต้นเป็นการแสวงบุญอย่างกว้างขวาง (ฝรั่งเศสและเยอรมนี) และจบลงด้วยปฏิบัติการนอกประเทศของทหารโดยทวีปยุโรปที่นับถือโรมันคาทอลิกเพื่อทวงแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ซึ่งถูกยึดในการพิชิตเลแวนต์ของมุสลิม (ค.ศ. 632–661) จนเป็นผลให้ยึดเยรูซาเลมได้เมื่อ ค.ศ. 1099 ในที่สุด สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ทรงเริ่มสงครามเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1095 โดยมีเป้าหมายหลักเพื่อสนองต่อการอุทธรณ์ของจักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ผู้ทรงขอให้อาสาสมัครจากทิศตะวันตกมาช่วยขับตุรกีเซลจูกจากอานาโตเลีย ไม่นานเป้าหมายเพิ่มเติมได้กลายมาเป็นวัตถุประสงค์หลักแทน คือ การพิชิตนครศักดิ์สิทธิ์เยรูซาเลมและแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ของคริสต์ศาสนิกชน และปลดปล่อยคริสต์ศาสนิกชนตะวันออกจากการปกครองของมุสลิม
ระหว่างครูเสด อัศวิน ชาวนาและข้าติดที่ดินจากหลายชาติยุโรปตะวันตกเดินทางข้ามน้ำข้ามแผ่นดินไปยังกรุงคอนสแตนติโนเปิลก่อนแล้วมุ่งสู่เยรูซาเลม นักรบครูเสดมาถึงเยรูซาเลม โจมตีนคร และยึดได้ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1099 สังหารผู้อยู่อาศัยมุสลิม คริสต์ศาสนิกชนและยิวไปเป็นจำนวนมาก นักรบเหล่านี้ยังสถาปนาราชอาณาจักรเยรูซาเลม เคาน์ตีตริโปลี ราชอาณาจักรอันติโอค และเคาน์ตีเอเดสสา
เนื่องจากสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับเยรูซาเลม นครซึ่งไม่เคยอยู่ภายใต้ภาวะครอบงำของคริสต์ศาสนิกชนมาถึง 461 ปี และกองทัพนักรบครูเสดปฏิเสธจะคืนดินแดนให้อยู่ในการควบคุมของจักรวรรดิไบแซนไทน์ สถานภาพของสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ว่าเป็นการป้องกันหรือการรุกรานโดยสภาพจึงยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่
สงครามครูเสดครั้งที่ 1 เป็นการสนองส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนิกชนต่อการพิชิตดินแดนโดยมุสลิม และมีสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ถึงครั้งที่ 9 ตามมา แต่สิ่งที่ได้มายืนยาวอยู่ไม่เกิน 200 ปี สงครามนี้ยังเป็นก้าวสำคัญก้าวแรกสู่การเปิดการค้าระหว่างประเทศอีกหนในทางตะวันตกนับแต่จักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลาย
สงครามครูเสดครั้งที่ 2

สงครามครูเสดครั้งที่ 2  (ค.ศ. 1147–1149) เป็นสงครามครูเสด ครั้งสำคัญครั้งที่สองที่เริ่มจากยุโรปในปี ค.ศ. 1145 ในการโต้ตอบการเสียอาณาจักรเอเดสสาในปีก่อนหน้านั้น 
อาณาจักรเอเดสสาเป็นอาณาจักรครูเสดอาณาจักรแรกที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 1 (ค.ศ. 1095–1099) และเป็นอาณาจักรแรกที่ล่ม สงครามครูเสดครั้งที่ 2 ได้รับการประกาศโดยสมเด็จพระสันตะปาปายูจีนที่ 3 และเป็นสงครามครูเสดครั้งแรกที่นำโดยพระมหากษัตริย์ยุโรปที่รวมทั้งพระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส และพระเจ้าคอนราดที่ 3 แห่งเยอรมนี พร้อมด้วยการสนับสนุนของขุนนางสำคัญต่างๆ ในยุโรป กองทัพของทั้งสองพระองค์แยกกันเดินทางข้ามยุโรปไปยังตะวันออกกลาง หลังจากข้ามเข้าสู่ดินแดนของจักรวรรดิไบแซนไทน์ในอานาโตเลียแล้ว กองทัพทั้งสองต่างก็ได้รับความพ่ายแพ้ต่อเซลจูกเติร์ก แหล่งข้อมูลของคริสเตียนตะวันตก--โอโดแห่งดุยล์ (Odo of Deuil) และคริสเตียนซีเรียคอ้างว่าจักรพรรดิมานูเอลที่ 1 โคมเนนอสแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ทรงมีส่วนในความพ่ายแพ้ครั้งนี้โดยทรงสร้างอุปสรรคแก่การเดินหน้าของกองทัพทั้งสองโดยเฉพาะในอานาโตเลีย และทรงเป็นเป็นผู้สั่งการโจมตีของเซลจูกเติร์ก กองทัพที่ร่อยหรอที่เหลือของพระเจ้าหลุยส์และพระเจ้าคอนราดก็เดินทางต่อไปยังกรุงเยรูซาเลม และในปี ค.ศ. 1148 ก็เข้าโจมตีดามาสคัสตามคำแนะนำอันไม่สมควร สงครามครูเสดครั้งที่ 2 จบลงด้วยความล้มเหลวและชัยชนะของฝ่ายมุสลิม และเป็นสงครามที่นำไปสู่การเสียกรุงเยรูซาเลม และ สงครามครูเสดครั้งที่ 3 ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12
ความสำเร็จอย่างเดียวของสงครามครูเสดครั้งนี้เกิดขึ้นนอกบริเวณเมดิเตอเรเนียนเมื่อชนกลุ่มต่างๆ ที่กำลังเดินทางทางเรือไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์เพื่อไปเข้าร่วมในสงครามที่รวมทั้งเฟล็มมิช, ฟริเชียน, นอร์มัน, อังกฤษ, สกอต และเยอรมันมีโอกาสหยุดช่วยฝ่ายโปรตุเกสจากการเสียเมืองลิสบอนจากการล้อมโดยชาวมัวร์ในปี ค.ศ. 1147
ขณะเดียวกันในยุโรปตะวันออกสงครามครูเสดตอนเหนือครั้งแรกก็เริ่มขึ้นโดยมีจุดประสงค์ในการเปลี่ยนกลุ่มชนที่เป็นเพกันให้มารับนับถือคริสต์ศาสนาซึ่งเป็นสงครามที่ดำเนินต่อมาเป็นเวลาอีกหลายร้อยปี
สโลว์ไดฟ์

สโลว์ไดฟ์  เป็นวงดรีมป็อป จากอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1989 ในเรดิง เทศมณฑลบาร์กเชอร์ โดย Neil Halstead (กีตาร์ ร้องนำ), Rachel Goswell (กีตาร์ ร้องนำ), Nick Chaplin (เบส), Christian Savill (กีตาร์), Adrian Sell (กลองในปี, 1989), Simon Scott (กลองในปี 1990 ถึง 1994) and Ian McCutcheon (กลองในปี 1994 ถึง 1995). มีอัลบั้มแรกชื่อ Just for a Day 1991 อัลบั้มต่อมาคือ และ อัลบั้ม Souvlaki 1993 ในปี 1995 ออกอัลบั้ม Pygmalion ก่อนจะแยกวงในปี 1995
ดรีมป็อป

ดรีมป็อป  เป็นแนวดนตรีของออลเทอร์นาทิฟร็อก ที่พัฒนาขึ้นในทศวรรษที่ 1980 โดยมีลักษณะที่เน้นเสียงเมโลดี้ที่ครอบคลุมเหมือนเสียงบรรยากาศ
คำว่า "ดรีมป็อป" ได้มีการคิดค้นในปลายยุค 1980 โดย อเล็กซ์ อะยูลี (Alex Ayuli) แห่งวง เอ. อาร์. เคน (A.R. Kane) ไซมอน เรย์โนลส์ (Simon Reynolds) ได้นิยามชื่อ ชูเกซซิง (shoegazing) เรย์โนลส์ เป็นคนแรกที่ให้เครดิตคำนี้ว่าเป็น ดรีมป็อป เพื่ออธิบายว่าเป็นแนวเพลงและได้อิทธิพลจากวงค็อกโททวินส์ ในทศวรรษที่ 1990 คำว่า dream pop กับ shoegazing มีการเรียกที่แตกต่างกันและสามารถใช้สับเปลี่ยนกันได้
สงครามครูเสดครั้งที่ 3

สงครามครูเสดครั้งที่ 3 หรือ สงครามครูเสดกษัตริย์ (ค.ศ. 1189-ค.ศ. 1192) เป็นสงครามครูเสดที่ฝ่ายผู้นำยุโรปพยายามกู้ดินแดนศักดิ์สิทธิ์คืนจากศอลาฮุดดีน (Salāh al-Dīn Yūsuf ibn Ayyūb). 
หลังจากความล้มเหลวของสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ราชวงศ์เซนกิด (Zengid dynasty) ก็เข้าครอบครองซีเรียและสร้างความขัดแย้งกับฟาติมียะห์ผู้ปกครองอียิปต์ที่เป็นผลที่ทำให้อียิปต์และซีเรียรวมตัวกันภายใต้การนำของศอลาฮุดดีนผู้ใช้อำนาจในการลดอำนาจของรัฐคริสเตียนและยึดเยรูซาเลมในปี ค.ศ. 1187 ด้วยความมุ่งมั่นในความเป็นคริสเตียนที่ดีสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ และ พระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศสก็ทรงยุติความบาดหมางกัน เพื่อจะร่วมกันนำสงครามครูเสดครั้งใหม่ (แม้ว่าการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 ในปี ค.ศ. 1189 จะต้องทำให้ผู้นำฝ่ายอังกฤษต้องเปลี่ยนไปเป็นสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษแทนที่) สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ผู้มีพระชนมายุสูงแล้วก็ทรงรวบรวมกำลังพลและนำกองทัพอันใหญ่โตเดินทางไปยังอานาโตเลียแต่ไปทรงจมน้ำตายเสียก่อนที่จะถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ทหารเป็นจำนวนมากที่หมดกำลังใจก็พากันเดินทางกลับ
หลังจากที่ได้รับชัยชนะหลายครั้งฝ่ายคริสเตียนก็ทะเลาะกันเรื่องทรัพย์สินที่ได้จากสงคราม เลโอโปลด์ที่ 5 ดยุคแห่งออสเตรีย (Leopold V, Duke of Austria) และพระเจ้าฟิลิปหมดความอดทนกับพระเจ้าริชาร์ดก็เดินทางต่อไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1191 เมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1192 พระเจ้าริชาร์ดและศอลาฮุดดีนก็ตกลงในสนธิสัญญาที่มีผลทำให้เยรูซาเลมอยู่ภายใต้การครอบครองของมุสลิมแต่นักแสวงบุญคริสเตียนผู้ไม่ถืออาวุธสามารถเดินทางเข้าไปในเมืองเพื่อทำการสักการะได้ พระเจ้าริชาร์ดเสด็จออกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ความล้มเหลวในการยึดเยรูซาเลมคืนนำมาซึ่งสงครามครูเสดครั้งที่ 4 หกปีต่อมา
สงครามครูเสดครั้งที่ 4

สงครามครูเสดครั้งที่ 4  (ค.ศ. 1202-ค.ศ. 1204) เป็นสงครามครูเสด ครั้งที่สี่ที่เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1202 และสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1204 จุดประสงค์แรกของสงครามก็เพื่อยึดเยรูซาเลมคืนจากมุสลิม แต่ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1204 นักรบครูเสดจากยุโรปตะวันตกก็เข้ารุกรานและยึดเมืองคอนสแตนติโนเปิลที่เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิไบแซนไทน์ของอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์แทนที่ ซึ่งถือกันว่าเป็นวิกฤติการณ์สุดท้ายที่ทำให้เกิดศาสนเภทตะวันออก-ตะวันตก (East-West Schism) ระหว่างอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ และ โรมันคาทอลิก
ภูมิหลัง.
หลังจากความล้มเหลวของสงครามครูเสดครั้งที่ 3 (ค.ศ. 1189-ค.ศ. 1192) แล้วทางยุโรปก็หมดความสนใจในการเข้าร่วมในการต่อต้านมุสลิมในสงครามครูเสดใหม่ เยรูซาเลมมาตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์อัยยูบิด (Ayyubid dynasty) ผู้ปกครองซีเรียทั้งหมดและอียิปต์นอกจากเมืองสองสามเมืองริมฝั่งทะเลที่ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของนักรบครูเสดของราชอาณาจักรเยรูซาเลมที่มีศูนย์กลางอยู่ที่เอเคอร์ และในราชอาณาจักรบนเกาะไซปรัสที่ก็ก่อตั้งระหว่างสงครามครูเสดครั้งที่ 3
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงได้รับตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1198 และการเข้าร่วมสงครามครูเสดครั้งใหม่กลายมาเป็นพระประสงค์หลักของพระองค์ แต่ก็ไม่มีพระมหากษัตริย์กี่พระองค์ที่แสดงความสนพระทัยเท่าใดนัก ฝ่ายเยอรมนีเองก็มีความขัดแย้งกับอำนาจของพระสันตะปาปา และอังกฤษและ ฝรั่งเศสก็ยังยุ่งอยู่กับการทำสงครามต่อกัน แต่เมื่อฟุลค์แห่งเนยยี (Fulk of Neuilly) เริ่มเทศน์ก็เริ่มมีผู้กระตือรือร้นรวบรวมกองทัพครูเสดกันในการจัดการแข่งขันการประลองยุทธ (tournament) กันที่เอครี (Écry) โดยธีโอบอลด์ที่ 3 เคานท์แห่งชองปาญ (Theobald III, Count of Champagne) ในปี ค.ศ. 1199 ธีโอบอลด์ได้รับเลือกให้เป็นผู้นำแต่มาเสียชีวิตเสียก่อนในปี ค.ศ. 1200 โบนิฟาซที่ 1 มาควิสแห่งมอนต์เฟอร์รัต (Boniface I, Marquess of Montferrat) เคานท์จากอิตาลีจึงมารับหน้าที่แทน โบนิฟาซและผู้นำคนอื่น ๆ ส่งตัวแทนไปยังสาธารณรัฐเวนิส, สาธารณรัฐเจนัว และในนครรัฐต่าง ๆ เพื่อเจรจาต่อรองทำสัญญาในหาพาหนะในการเดินทางไปโจมตีอียิปต์ เจนัวไม่สนใจกับข้อเสนอ แต่ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1201 ก็มีการเปิดการเจรจากับเวนิสผู้ตกลงขนย้ายทหารครูเสดจำนวน 33,500 คนซึ่งเป็นจำนวนที่ออกจะสูง ข้อตกลงนี้ทางเวนิสต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปีในการเตรียมตัวต่าง ๆ ที่รวมทั้งการสร้างเรือและฝึกกะลาสีผู้ควบคุมเรือ ซึ่งทำให้เมืองเวนิสต้องหยุดยั้งการทำมาหากินอื่น ๆ คาดกันว่ากองทัพครูเสดจะประกอบด้วยอัศวิน 4,500 (พร้อมกับม้า 4,500 ตัว), ผู้รับใช้ขุนนาง 9,000 คน และ ทหารราบอีก 20,000 คน
กองทัพครูเสดส่วนใหญ่ที่มาจากฝรั่งเศสเดินทางออกจากเวนิส ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1202 ทหารเหล่านี้มาจากบลัวส์, ชองปาญ, อาเมียงส์, แซงต์โปล, อีล-เดอ-ฟรองซ์ และ เบอร์กันดี นอกจากนั้นก็ยังมีกองทัพจากบริเวณอื่นในยุโรปที่มีจำนวนพอสมควรเช่นที่มาจากฟลานเดอร์ส, มอนต์เฟอร์รัต และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ สังฆราชคอนราดแห่งฮาลเบอร์ชตัท พร้อมทั้งทหารจากเวนิสเองที่นำโดยเอนริโค ดันโดโลดยุคแห่งเวนิส กองทัพมีจุดประสงค์ที่จะมุ่งตรงไปยังศูนย์กลางของมุสลิมที่ไคโรและพร้อมที่จะเดินทางเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1202 ข้อตกลงนี้ได้รับการอนุมัติโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 โดยมีข้อห้ามการโจมตีรัฐคริสเตียน
การแพร่

การแพร่ เป็นการกระจายตัวของโมเลกุลของสสารจากจุดที่มีความเข้มข้นสูงกว่าไปยังจุดที่มีความเข้มข้นต่ำกว่าด้วยการเคลื่อนที่เชิงสุ่มของโมเลกุล การแพร่จะทำให้เกิดการผสมของวัสดุอย่างช้า ๆ สำหรับเฟสหนึ่ง ๆ ของวัสดุใด ๆ ก็ตามที่มีอุณหภูมิสม่ำเสมอและไม่มีแรงภายนอกมากระทำกับอนุภาค กระบวนการแพร่ก็จะยังคงเกิดถึงแม้ว่าสสารจะผสมกันโดยสมบูรณ์หรือเข้าสู่ภาวะสมดุลแล้ว โดยพื้นฐานแล้ว การเคลื่อนที่ของโมเลกุลจากพื้นที่ที่มีความเข้มข้นสูงไปสู่ความเข้มข้นที่ต่ำกว่าเรียกว่าการแพร่ทั้งสิ้น ตัวอย่างการแพร่ เช่น การแพร่ของเกล็ดด่างทับทิมในน้ำ การแพร่ของน้ำหวานในน้ำ การแพร่ของสีน้ำในน้ำ การแพร่ของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในอากาศ
โดยปกติแล้วการแพร่ของโมเลกุลจะอธิบายทางคณิตศาสตร์ได้โดยผ่านกฎของฟิกส์
การประยุกต์ใช้งาน.
การแพร่เป็นหลักการพื้นฐานที่สำคัญในสาขาย่อยของวิชาฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา
ตัวอย่างการประยุกต์ใช้งานมีดังต่อไปนี้
สงครามครูเสดครั้งที่ 5

สงครามครูเสดครั้งที่ 5  (ค.ศ. 1217-ค.ศ. 1221) เป็นสงครามครูเสดที่พยายามยึดเยรูซาเลมและดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดคืนโดยเริ่มด้วยการโจมตีรัฐมหาอำนาจของอัยยูบิดในอียิปต์
สมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 ทรงรวบรวมกองทัพครูเสดโดยการนำของเลโอโปลด์ที่ 4 ดยุคแห่งออสเตรีย (Leopold VI, Duke of Austria) และ สมเด็จพระเจ้าแอนดรูว์ที่ 2 แห่งฮังการี ต่อมาในปี ค.ศ. 1218 กองทัพเยอรมนีที่นำโดยโอลิเวอร์แห่งโคโลญและกองกำลังหลายชาติที่ประกอบด้วยกองทัพชาวเนเธอร์แลนด์, เฟลมมิช และฟรีเชียนที่นำโดยวิลเลียมที่ 1 เคานท์แห่งฮอลแลนด์ (William I, Count of Holland) ก็มาร่วม ในการที่จะโจมตีดามิยัตตาในอียิปต์ฝ่ายครูเสดก็ไปเป็นพันธมิตรกับอาณาจักรสุลต่านแห่งรัมในอานาโตเลียผู้โจมตีอัยยูบิดในซีเรียเพื่อที่ป้องกันไม่ให้นักรบครูเสดต้องเผชิญกับการต่อสู้กับศัตรูพร้อมกันสองด้าน
หลังจากยึดเมืองท่าดามิเอตตาได้แล้วนักรบครูเสดก็เดินทัพลงใต้ต่อไปยังไคโรในเดือนกรกฎาคมในปี ค.ศ. 1221 แต่ต้องหันทัพกลับเพราะเสบียงร่อยหรอลง การจู่โจมยามกลางคืนของสุลต่านอัล-คามิลทำให้ฝ่ายครูเสดเสียทหารไปเป็นจำนวนมาก อัล-คามิลตกลงในสัญญาสงบศึกแปดปีกับยุโรป
เรียกเข้าสงคราม.
ในปี ค.ศ. 1213 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงออกพระบัญญัติ “Quia maior” เรียกร้องให้ผู้คนในคริสต์ศาสนจักรเข้าร่วมในสงครามครูเสด แต่ก็ไม่มีพระมหากษัตริย์และพระจักรพรรดิของยุโรปใด้ที่สนพระทัยเพราะมัวแต่ยุ่งอยู่กับการต่อสู้กันเอง พระสันตะปาปาอินโนเซนต์เองก็ไม่ทรงต้องการความช่วยเหลือจากกลุ่มนี้เพราะเมื่อพระมหากษัตริย์นำการต่อสู้ในสงครามครูเสดครั้งที่ 2 ก็ประสบความล้มเหลว พระองค์จึงทรงสั่งให้มีขบวนแห่, การสวดมนต์ และการเทศนาเพื่อเป็นการชักชวนให้คนทั่วไป ขุนนางระดับรอง และอัศวินเข้าร่วม
โรงเรียนปางศิลาทองศึกษา

โรงเรียนปางศิลาทองศึกษา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ประจำอำเภอปางศิลาทอง จังหวัดกำแพงเพชร สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้รับอนุมัติจัดตั้งประกาศเป็นโรงเรียนของรัฐบาล เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536
โรงเรียนแห่งนี้มีชื่อเสียงด้านทีมกีฬาฟุตบอลหญิง ซึ่งมีผลงานอยู่ในระดับแถวหน้าของจังหวัด
ประวัติ.
โรงเรียนปางศิลาทองศึกษาเดิมเป็นโรงเรียนสาขาของโรงเรียน วังไทรวิทยาคม ในนามสาขาหินชะโงก ตำบลโพธิ์ทอง กิ่งอำเภอปางศิลาทอง จังหวัดกำแพงเพชร เริ่มก่อสร้างโดยบุคคล 3 ฝ่าย คือ
เมื่อปีการศึกษา พ.ศ. 2532 มีนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 9 คน มีครูเทียวมาสอนจากโรงเรียนวังไทรวิทยาคม
ในปีการศึกษา 2533 โรงเรียนวังไทรวิทยาคมได้เข้าร่วมโครงการขยายโอกาสทางการศึกษา มีการรณรงค์ให้นักเรียนได้เรียนฟรีนักเรียนเข้ามาสมัครเรียนต่อในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 63 คน ทางกำนัน และนายเฉลียว ศรีวิเชียร เล็งเห็นความสำคัญของการศึกษาของบุตรหลาน จึงได้ตกลงกันให้ใช้โรงลิเกของวัดหินชะโงกเป็นที่เรียน และได้ปรึกษากันเพื่อหาที่ดินเพื่อใช้ในการ ก่อตั้งโรงเรียน และได้ที่ดินบริเวณเขาชุมแสง ซึ่งชาวบ้านยินยอม ให้จัดตั้งโรงเรียนได้
ในปีการศึกษา 2534 โรงเรียนรับสมัครนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ได้ 72 คน ทำให้เกิดปัญหาสถานที่เรียน กำนันจำรัส ยามา และนายเฉลียว ศรีวิเชียร พร้อมด้วย อาจารย์ดำรงค์ อิ้มทับ ซึ่งเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนวังไทรวิทยาคมในขณะนั้น ได้ตกลงกันสร้างอาคารเรียนชั่วคราวโดยใช้งบประมาณจากวัด โรงเรียน และกำนัน จึงทำให้มีสถานที่เรียน
ในปีการศึกษา 2536 ประกาศจัดตั้งเป็นโรงเรียนชื่อว่า โรงเรียนโพธิ์ทองราษฎร์วิทยา โดยมี นายชาติชาย ระวังภัย เป็นครูใหญ่คนแรก ในปีการศึกษา 2537 เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น โรงเรียนปางศิลาทองศึกษา เพื่อให้สอดคล้องกับ อำเภอปางศิลาทอง และย้ายที่เรียนจากวัดหินชะโงกมาอยู่ที่บ้านเขาชุมแสง ซึ่งเป็นที่ดินที่ชาวบ้านมอบให้ ในการก่อสร้างโรงเรียน เนื้อที่ทั้งหมด 36 ไร่ 3 งาน 70 ตารางวา งบประมาณในการก่อสร้างครั้งแรกเป็นอาคารชุด ก.ข.ค. เป็นเงินประมาณ 10 ล้านบาท
ผู้บริหาร.
หัวหน้าฝ่าย
ซาราห์ แมคลาชแลน

ซาราห์ แอนน์ แมคลาชแลน  นักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลงชาวแคนาดา เป็นนักร้องเพลงป็อปบัลลาด มีระดับเสียงเมซโซ-โซปราโน (กลาง-สูง) ผลงานอัลบั้มของเธอ มียอดขายทั่วโลกมากกว่า 40 ล้านแผ่น ชุดที่ขายดีที่สุดคือชุด "Surfacing" ผลงานปี 1997 ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี 3 รางวัล และได้รับ 2 รางวัล
โรงพยาบาล

โรงพยาบาล หรือ สถานพยาบาล หรือ ศูนย์การแพทย์ เป็นสถานที่สำหรับให้บริการด้านสุขภาพให้กับผู้ป่วย โดยมักที่จะมุ่งเน้นการส่งเสริม ป้องกัน รักษา และฟื้นฟูภาวะความเจ็บป่วย หรือโรคต่าง ๆ ทั้งทางร่างกายและทางจิตใจ
ปัจจุบันโรงพยาบาลได้ถูกแบ่งประเภทตามการดูแลควบคุมบริการเป็น โรงพยาบาลรัฐบาลและโรงพยาบาลเอกชน นอกจากนี้โรงพยาบาลยังถูกแบ่งเป็นสถานพยาบาลเฉพาะทางอีก เช่น สถาบันมะเร็งแห่งชาติ, โรงพยาบาลสงฆ์, โรงพยาบาลตา, โรงพยาบาลฟัน, สถาบันโรคผิวหนัง
โจนี มิตเชลล์

โจนี มิตเชลล์ , CC เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 เป็นนักดนตรี นักร้อง นักแต่งเพลง และจิตรกรชาวแคนาดา
มิตเชลล์เริ่มร้องเพลงในไนต์คลับเล็ก ๆ ในแถบตะวันตกของแคนาดาจากนั้นแสดงดนตรีในที่สาธารณะตามท้องถนนในโตรอนโต กลางทศวรรษ 1960 เธอออกจากเมืองไปนิวยอร์กซิตีที่เต็มไปด้วยเพลงโฟล์ก บันทึกเสียงอัลบั้มแรกในปี 1968 และประสบความสำเร็จครั้งแรกในฐานะนักแต่งเพลง ("Urge for Going", "Chelsea Morning", "Both Sides Now", "Woodstock") และเธอก็ก้าวมาเป็นนักร้อง จากนั้นมาตั้งรกรากทางใต้ของแคลิฟอร์เนีย มิตเชลล์ถือเป็นบุคคลสำคัญของดนตรีแนวโฟล์กร็อก อัลบั้ม "Blue" ในปี 1971 ถือเป็นผลงานที่แข็งแรงและมีอิทธิพลที่สุดอัลบั้มหนึ่ง มิตเชลล์มีผลงานเพลงป็อปเช่นกัน อย่างเช่นเพลงดัง "Big Yellow Taxi", "Free Man in Paris" และ "Help Me" สองเพลงหลังจากอัลบั้มขายดีที่สุดในปี 1974 ชุด "Court and Spark"
มิตเชลล์มีเสียงแบบโซปราโน กับสไตล์กีตาร์ที่กลมกลืนเด่นชัด และการเรียบเรียงเปียโน ที่ประสานกันอย่างซับซ้อน ผ่านแนวเพลงสไตล์ยุค 70 ที่เธอได้รับอิทธิพลจากเพลงแจ๊สอย่างมาก ผสมผสานกับเพลงป็อป โฟล์กและร็อก อย่างเช่นในผลงานชุดทดลองอย่าง "Hejira" ในปี 1976 เธอยังร่วมทำงานกับศิลปินแจ๊สอย่าง เวย์น ชอร์เตอร์, เจโค พาสโทเรียส, เฮอร์บีย์ แฮนค็อก และชาร์ลส มินกัส จากทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา มิตเชลล์เริ่มมีผลานบันทึกเสียงและออกทัวร์น้อยลง เนื่องจากเธอหันหลังให้กับเพลงป็อป โดยจะทำผลงานที่ดียิ่งขึ้นโดยใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงและมีเนื้อหาทักท้วงการเมืองในเนื้อเพลง ที่มักเอ่ยอ้างถึงสังคมผู้ชายและประเด็นสิ่งแวดล้อม ร่วมกับเนื้อหาความรักและอารมณ์
งานของมิตเชลล์เป็นที่ยอมรับทั้งกับนักวิจารณ์และนักดนตรี นิตยสารโรลลิงสโตน เรียกเธอว่า "หนึ่งในนักเขียนเพลงที่ดีที่สุด" ขณะที่ออลมิวสิก พูดว่า "เมื่อธุลีเกิดขึ้น โจนี มิตเชลล์จะยืนเป็นสิ่งสำคัญและมีอิทธิพลให้กับศิลปินหญิงในปลายศตวรรษที่ 20" ในช่วงสิ้นสุดศตวรรษ มิตเชลล์มีอิทธิพลให้กับศิลปินหลากหลายแนวเพลงตั้งแต่อาร์แอนด์บีไปถึงอัลเทอร์เนทีฟร็อกจนถึงแจ๊ส มิตเชลล์ ยังเป็นจิตรกร เธอสร้างสรรค์ผลงานศิลปินบนปกอัลบั้มของเธอเอง และในปี 2000 เธออธิบายตัวเองไว้ว่า "จิตรกรบังเอิญโดยสภาวะแวดล้อม" เธอหยุดการทำงานเพลงหลายปี โดยมุ่งเน้นไปที่งานจิตรกรรม แต่ปี 2007 เธอออกผลงานอัลบั้มชุด "Shine" ถือเป็นผลงานอัลบั้มแรกในรอบ 9 ปี
โอลีบายเดอะไนต์

โอลีบายเดอะไนต์  เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มที่ 4 ของวงอเมริกันร็อกที่ชื่อ คิงส์ออฟลีออน ออกวางขายทั่วโลกเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 การเขียนเพลงในอัลบั้มชุดนี้เริ่มจากตั้งแต่หลังการออกอัลบั้มชุดที่สามไม่กี่วัน อัลบั้มมีโปรดิวเซอร์คือ แองเจโล เพตราเลียและแจ็กไควร์ คิง บันทึกเสียงช่วงเดือนกุมภาพันธ์ 2008 ที่แบล็กเบิร์ดสตูดิโอ ในแนชวิลล์
โอลีบายเดอะไนต์ ประสบความสำเร็จด้านยอดขาย ขึ้นชาร์ทในท็อปเทน มากกว่า 10 ประเทศทั่วโลก อัลบั้มยังได้รับการยืนยันว่าเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในออสเตรเลีย ในระดับ 8 แผ่นเสียงทองคำขาว มียอดขายอัลบั้มสูงสุดในปี 2008 ในประเทศออสเตรเลียและเป็นอัลบั้มขายดีที่สุดเป็นอันดับ 3 ในปี 2008 ในสหราชอาณาจักร และยังได้รับ 2 รางวัลบริตอวอร์ดส นอกจากนั้น มีสองซิงเกิลจากอัลบั้มที่ติดชาร์ท "Sex on Fire" ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักรและออสเตรเลีย และชาร์ตฮ็อตโมเดิร์นร็อกแทร็กในอเมริกา และอันดับ 2 ในนิวซีแลนด์ ส่วนซิงเกิลที่สองของอัลบั้มคือ "Use Somebody" ติดชาร์ทอันดับ 2 ในสหราชอาณาจักร และอันดับ 2 ในออสเตรเลีย อัลบั้มนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ครั้งที่ 51 ในสาขาอัลบั้มร็อกยอดเยี่ยม กับเพลง "Sex on Fire"
สงครามครูเสดครั้งที่ 6

สงครามครูเสดครั้งที่ 6  (ค.ศ. 1228-ค.ศ. 1229) สงครามครูเสด ครั้งนี้เริ่มขึ้นเพียงเจ็ดปีหลังจากความล้มเหลวของสงครามครูเสดครั้งที่ 5 
สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 และสมเด็จพระสันตะปาปา.
สมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงมีส่วนบทบาทเกี่ยวข้องเป็นอันมากใน โดยการทรงส่งกองทัพจากเยอรมนีแต่พระองค์มิได้ทรงเข้าร่วมในการยุทธการโดยตรงแม้ว่าจะทรงได้รับการหว่านล้อมจากสมเด็จพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 และต่อมาสมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 ก็ตาม เพราะทรงต้องจัดการปัญหาภายในในเยอรมนี และ อิตาลีให้เรียบร้อยเสียก่อนที่จะเข้าร่วมในสงครามครูเสด และทรงให้คำสัญญาว่าจะเข้าร่วมในสงครามหลังจากพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิโดยพระสันตะปาปาโฮโนริอุสที่ 3 ในปี ค.ศ. 1220 เสียก่อน
ในปี ค.ศ. 1225 พระจักรพรรดิฟรีดริชก็ทรงเสกสมรสกับโยลันเดอแห่งเยรูซาเลม (หรืออิสซาเบลลา) พระธิดาของจอห์นแห่งบริแอนน์ (John of Brienne) กษัตริย์แต่เพียงในนามของราชอาณาจักรเยรูซาเลม และ มาเรียแห่งมอนต์เฟอร์รัต จักรพรรดิฟรีดริชจึงทรงมีสิทธิในการอ้างสิทธิในราชบัลลังก์เยรูซาเลมที่ยังเหลืออยู่ซึ่งเป็นเหตุผลในการพยายามกู้เยรูซาเลมคืน ในปี ค.ศ. 1227 หลังจากเกรกอรีที่ 9ได้เป็นพระสันตะปาปา จักรพรรดิฟรีดริชและกองทัพของพระองค์ก็เดินทางโดยเรือจากบรินดิซิไปยังอัคโคแต่โรคระบาดที่เกิดขึ้นทำให้พระองค์จำต้องเดินทางกลับอิตาลี พระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 9 จึงทรงประกาศคว่ำบาตรเพราะจักรพรรดิฟรีดริชทรงบิดพริ้วสัญญาในการเข้าร่วมสงครามครูเสด ซึ่งก็เป็นเพียงข้ออ้างเพราะจักรพรรดิฟรีดริชทรงพยายามรวบรวมอำนาจของพระองค์ในอิตาลีโดยการลิดรอนอำนาจของพระสันตะปาปามาเป็นเวลาหลายปีก่อนหน้านั้นแล้ว
พระสันตะปาปาเกรกอรีทรงกล่าวว่าเหตุผลในการทำการคว่ำบาตรเป็นเพราะจักรพรรดิฟรีดริชไม่ทรงเต็มพระทัยในการเข้าร่วมสงครามครูเสดมาตั้งแต่สงครามครูเสดครั้งที่ 5แล้ว พระสันตะปาปาเกรกอรีการคว่ำบาตรเป็นเพียงข้ออ้างเพราะความกลัวในความทะเยอทะยานของจักรพรรดิฟรีดริชในการขยายอำนาจของพระองค์ในคาบสมุทรอิตาลี จักรพรรดิฟรีดริชทรงพยายามเจรจาต่อรองกับพระสันตะปาปาเกรกอรีแต่ในที่สุดก็ทรงหันหลังให้ และทรงนำทัพไปยังซีเรีย ในปี ค.ศ. 1228 แม้ว่าจะยังทรงถูกคว่ำบาตรก็ตามและเสด็จถึงอัคโคในเดือนกันยายน
สงครามครูเสดเด็ก

สงครามครูเสดเด็ก  (ค.ศ. 1212) เป็นสงครามครูเสดที่เชื่อกันว่าเกิดขึ้นใน ค.ศ. 1212
“สงครามครูเสดเด็ก” เป็นชื่อที่ใช้เรียกเหตุการณ์จินตนาการและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงหลายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1212 ที่อาจจะประกอบด้วยบางอย่างหรือทุกอย่างที่เกิดขึ้นดังนี้: การเห็นมโนทัศน์ของเด็กเยอรมันและฝรั่งเศส, ความประสงค์ที่จะเปลี่ยนมุสลิมในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ให้หันมารับคริสต์ศาสนา, กลุ่มเด็กรวมตัวกันเดินทางลงไปยังอิตาลี และเด็กถูกค้าเป็นทาส
งานศึกษาที่พิมพ์ในในปี ค.ศ. 1977 ตั้งข้อสงสัยถึงความเป็นจริงของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและนักประวัติศาสตร์หลายคนในปัจจุบันเชื่อว่า ผู้ที่เข้าร่วมในเหตุการณ์ (หรือส่วนใหญ่) มิใช่เด็กแต่เป็นกลุ่มคนจนที่เร่ร่อนในเยอรมนี และ ฝรั่งเศส ที่บ้างก็พยายามจะไปถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์หรือบ้างก็เพียงแต่ตั้งใจจะทำ เหตุการณ์ที่บรรยายกันมาในประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เป็นตำนานที่เล่าขานกันมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ
แอมเบียนต์ (อัลบั้ม)

แอมเบียนต์ เป็น อัลบั้มชุดที่สอง ของ โมบี้ ออกจำหน่ายในปี 1993 อยู่ในต้นสังกัด ของ Instinct
เป็นอัลบั้มสตูดิโออัลบั้มที่ 2 ของ โมบี้ ซึ่งเป็นอัลบั้มแนวแอมเบียนต์ ออกจำหน่ายเมื่อ พ.ศ. 2536
เพลย์ (อัลบั้ม)

เพลย์  เป็นอัลบั้ม ของ โมบี้ วางแผงเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 โดยอัลบั้มชุดนี้เขาจะรวมเพลงแนวอื่นอย่าง เบรกบีท, ร็อก, ฮิปฮอป, ป็อป ดาวน์เท็มโป, และ กอสเปล
ซิงเกิลที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายของอัลบั้มนี้ได้แก่ "Porcelain" "Why Does My Heart Feel So Bad?" "Bodyrock" และ "South Side" โดยได้ศิลปินรับเชิญอย่าง เกว็น สเตฟานี
แกรี (รัฐอินดีแอนา)

แกรี  เป็นเมืองในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในรัฐอินดีแอนา โดยติดต่อกับทะเลสาบมิชิแกนทางด้านเหนือ และทางทิศตะวันตกติดต่อกับรัฐอิลลินอย เศรษฐกิจหลักของเมืองคือ อุตสาหกรรมเหล็ก
แกรีถูกนับเป็นส่วนหนึ่งของเขตมหานครชิคาโก ซึ่งตัวเมืองแกรีห่างจากดาวน์ทาวน์ของชิคาโกประมาณ 40 กิโลเมตร (25 ไมล์) มาทางตะวันออกเฉียงใต้ ประชากรในเมืองแกรีตามสำมะโน ค.ศ. 2020 มี 69,093 คน โดยแกรีถูกนับว่าเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นลำดับที่ 11 ของรัฐอินดีแอนา
แกรีมักจะรู้จักในชื่อของบ้านเกิดของนักร้องอเมริกัน ไมเคิล แจ๊กสัน
สงครามครูเสดครั้งที่ 8

สงครามครูเสดครั้งที่ 8  (ค.ศ. 1270) สงครามครูเสดครั้งนี้เริ่มขึ้นโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1270 บางครั้ง “สงครามครูเสดครั้งที่ 8” ก็นับเป็นครั้งที่เจ็ด ถ้ารวมสงครามครูเสดครั้งที่ 5 และ ครั้งที่ 6 ของสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เข้าเป็นครั้งเดียวกัน และสงครามครูเสดครั้งที่ 9 ก็นับเป็นครั้งเดียวกับครั้งที่ 8
พระเจ้าหลุยส์ทรงพระราชวิตกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในซีเรียเมื่อสุลต่านมามลุคไบบาร์เข้าโจมตีอาณาจักรครูเสดที่ยังเหลืออยู่ ไบบาร์ฉวยโอกาสหลังจากที่สาธารณรัฐเวนิส และ สาธารณรัฐเจนัวต่อสู้กันในสงครามระหว่างปี ค.ศ. 1256 ถึงปี ค.ศ. 1260 ในการโจมตีเมืองท่าในซีเรียที่ทั้งสองสาธารณรัฐควบคุม เมื่อมาถึงปี ค.ศ. 1265 ไบบาร์ก็ยึดนาซาเร็ธ, ไฮฟา, โตรอน และ อาร์ซุฟ ได้ พระเจ้าฮิวจ์ที่ 3 แห่งไซปรัสพระมหากษัตริย์ในนามแห่งราชอาณาจักรเยรูซาเลมขึ้นฝั่งที่อัคโคเพื่อรักษาเมืองขณะที่ไบเบอร์เดินทัพขึ้นไปทางเหนือถึงอาร์มีเนียซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของมองโกล
เหตุการณ์เหล่านี้เป็นสาเหตุที่ทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่รวบรวมกองกำลังเพื่อเข้าร่วมในสงครามครูเสดครั้งใหม่ในปี ค.ศ. 1267 แม้ว่าจะไม่มีผู้สนับสนุนเท่าใดนัก นักพงศาวดารฌอนเดอฌวนวิลล์ (Jean de Joinville) ผู้ติดตามพระเจ้าหลุยส์ไปในสงครามครูเสดครั้งที่ 7 ไม่ยอมติดตามไปด้วย พระอนุชาชาร์ลส์แห่งอองชูทรงหว่านล้อมให้พระเจ้าหลุยส์โจมตีตูนิสก่อนเพื่อจะใช้เป็นฐานที่มั่นในการเข้าโจมตีอียิปต์ จุดประสงค์ของพระเจ้าหลุยส์ในการทำสงครามครั้งก่อนหน้านั้น (ครั้งที่ 6) และในครั้งที่ 5ก่อนรัชสมัยของพระองค์ต่างก็พ่ายแพ้ที่นั่น ชาร์ลส์ในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งซิซิลีมีพระประสงค์ส่วนพระองค์ในการขยายอำนาจในเมดิเตอเรเนียน กาหลิปแห่งตูนิส Muhammad I al-Mustansirเองก็ทรงมีความสัมพันธ์กับคริสเตียนในสเปนและถือว่าเป็นผู้ที่จะง่ายต่อการชักชวนให้มานับถือคริสต์ศาสนา ในเดือนกรกฎาคมปี ค.ศ. 1270 พระเจ้าหลุยส์ก็ทรงขึ้นฝั่งแอฟริกา แต่กองทัพก็ล้มเจ็บกันเป็นแถวเพราะน้ำดื่มที่ไม่สะอาด จอห์น ซอร์โรว์พระราชโอรสที่เกิดที่ดามิเอตตาก็มาสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 สิงหาคม และเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พระเจ้าหลุยส์เองก็เสด็จสวรรคตด้วย “flux in the stomach” หนึ่งวันหลังจากที่พระอนุชาเสด็จมาถึง พระวจนะสุดท้ายคือ “เยรูซาเลม” ชาร์ลส์จึงประกาศให้ฟิลิปพระราชโอรสของพระเจ้าหลุยส์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ใหม่ของฝรั่งเศส แต่ฟิลิปยังทรงพระเยาว์ชาร์ลส์จึงกลายเป็นผู้นำของสงครามครูเสด 
แต่กองทหารก็ยังถูกบั่นทอนด้วยโรคร้ายซึ่งทำให้การล้อมเมืองตูนิสต้องยุติลงเมื่อวันที่ 30 ตุลาคมโดยการตกลงกับสุลต่าน ในข้อตกลงนี้ฝ่ายคริสเตียนสามารถทำการค้าขายอย่างเสรีกับตูนิสได้ และที่พำนักสำหรับนักบวชในเมืองก็ได้รับการการันตี ฉะนั้นสงครามครูเสดครั้งนี้จึงถือว่าได้รับความสำเร็จอยู่บ้าง หลังจากได้รับข่าวการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าหลุยส์แล้วสุลต่านมามลุคไบบาร์แห่งอียิปต์ก็ยกเลิกแผนที่จะส่งกองทัพอียิปต์ไปต่อสู้กับพระเจ้าหลุยส์ในตูนิส ขณะเดียวกันชาร์ลส์ก็ไปเป็นพันธมิตรกับเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดแห่งอังกฤษผู้เพิ่งเสด็จมาถึง เมื่อชาร์ลส์ยกเลิกการโจมตีตูนิส เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดก็ตัดสินใจเดินทางต่อไปยังอัคโคที่เป็นที่มั่นครูเสดสุดท้ายในซีเรียด้วยพระองค์เอง ช่วงระยะเวลาจากนั้นถือว่าเป็นช่วงเวลาของสงครามครูเสดครั้งที่ 9
สงครามครูเสดนอร์เวย์

สงครามครูเสดนอร์เวย์  (ค.ศ. 1107 - ค.ศ. 1110) เป็นสงครามครูเสดที่เริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1107 และสิ้นสุดลงใน ค.ศ. 1110 หลังสงครามครูเสดครั้งที่ 1 ที่นำโดยพระเจ้าซิเกิร์ดที่ 1 แห่งนอร์เวย์. พระเจ้าซิเกิร์ดที่ 1 เป็นพระมหากษัตริย์ยุโรปองค์แรกที่เข้าร่วมสงครามครูเสดที่เสด็จไปถึงดินแดนศักดิ์สิทธิ์และมิได้พ่ายแพ้ในยุทธการใดๆ ทั้งสิ้น ลักษณะการต่อสู้ของสงครามครั้งนี้คล้ายกับการปล้นสดมทำลายทรัพย์สินของไวกิงก่อนหน้านั้น แต่การกระทำครั้งนี้เป็นการกระทำเพื่อคริสต์ศาสนาฉะนั้นจึงถือกันว่าเป็นสี่งที่ “ควรค่า”
เอกรงค์เทา

ศิลปะเอกรงค์ หรือ เอกรงค์เทา  มาจากภาษาฝรั่งเศส “gris” ที่แปลว่าสีเทาเป็นคำที่ใช้สำหรับจิตรกรรมหรือศิลปกรรมที่เป็นเอกรงค์ (monochrome) หรือสีเดียวทั้งภาพที่มักจะเป็นระดับสีในกลุ่มสีเทาหรือสีน้ำตาลโดยเฉพาะที่ใช้ในการตกแต่ง หรือ เพื่อแสดงให้เห็นเหมือนเป็นภาพนูนหรือประติมากรรมนูน ศิลปะเอกรงค์บางชิ้นก็จะใช้ระดับเหลือบของสีที่กว้างกว่าที่กำหนดไว้เช่นในงานเขียนของอันเดรอา เดล ซาร์โตที่เห็นในภาพ หรืออาจจะเป็นงานสองสีเช่นหน้าต่างประดับกระจกสีที่เล่นสีเหลืองน้ำตาลเป็นต้น
ศิลปะเอกรงค์อาจจะเขียนโดยในการตกแต่งโดยตั้งใจเช่นการเขียนสีรองพื้นสำหรับการเขียนจิตรกรรมสีน้ำมัน หรือในการใช้เป็นหุ่นจำลองสำหรับให้ช่างแกะพิมพ์ บางครั้งรูเบนส์ก็จะให้ช่างเขียนร่างภาพเป็นเอกรงค์สำหรับให้ช่างแกะพิมพ์
การใช้เอกรงค์ไม่จำกัดอยู่แต่งเพียงในงานจิตรกรรมแต่อาจจะเป็นศิลปะในรูปแบอื่นๆ เช่นหน้าต่างประดับกระจกสี
จิตรกรรมเอกรงค์

จิตรกรรมเอกรงค์  คือ ภาพที่เน้นไปทางสีโทนใดโทนหนึ่งเท่านั้น ยกตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ ภาพขาวดำ เอกรงค์เทา ภาพเซเพีย (sepia) ส่วนภาพที่มีหลายสีนั้นเรียกว่าภาพ พหุรงค์ (polychrome)
ศิลปินที่มีชื่อเสียงในด้านจิตรกรรมเอกรงค์ได้แก่ อีฟว์ แกล็ง, คาซีมีร์ มาเลวิช, แกร์ฮาร์ท ริชเทอร์ เป็นต้น
การตรวจสอบด้วยส่วนซ้ำซ้อนตามขวาง

ในทางโทรคมนาคม การตรวจสอบด้วยส่วนซ้ำซ้อนตามขวาง  หรือ การตรวจสอบด้วยส่วนซ้ำซ้อนแนวตั้ง  คือการตรวจสอบด้วยส่วนซ้ำซ้อนสำหรับกระแสข้อมูลบิตคู่ขนานที่มาพร้อมกัน โดยสร้างบิตตรวจสอบขึ้นมาหนึ่งครั้งต่อบิตคู่ขนานหนึ่งชุด จึงจำเป็นที่จะต้องมีช่องสัญญาณคู่ขนานเพิ่มสำหรับการส่งบิตตรวจสอบนี้ไปกับกระแสข้อมูล
คำนี้อาจหมายถึงการใช้แพริตีบิตหลักเดียว หรืออาจหมายถึงรหัสอื่นที่ใหญ่กว่าเช่นรหัสแฮมมิง (Hamming code)
ยาโกโปแห่งวารัซเซ

บุญราศียาโกโปแห่งวารัซเซ  เป็นอาร์ชบิชอปแห่งเจนัว นักบันทึกเหตุการณ์ชาวอิตาลี ผู้ประพันธ์ “ตำนานทอง” ซึ่งเป็นชีวประวัตินักบุญสำคัญ ๆ รวบรวมขึ้นในปี ค.ศ. 1260 เป็นหนังสือที่นิยมแพร่หลายที่สุดเล่มหนึ่งในสมัยกลาง ท่านได้รับการประกาศเป็นบุญราศีที่เมืองเจนัวโดยสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 ในปี ค.ศ. 1816
นิคโคโล ดา โทเล็นทิโน

นิคโคโล มอรุซซิ หรือที่รู้จักกันดีว่า นิคโคโล ดา โทเล็นทิโน  (ราว ค.ศ. 1350 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1435) เป็นทหารรับจ้างหรือคอนดตติเอเรชาวอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15
อันเดรอา เดล กัสตัญโญ

อันเดรอา เดล กัสตัญโญ  หรือ อันเดรอา ดี บาร์โตโล ดี บาร์จิลลา (ป. ค.ศ. 1419 – 19 สิงหาคม ค.ศ. 1457) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 15 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง
อันเดรอา เดล กัสตัญโญได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่จากมาซาชิโอและจอตโต ดี บอนโดเน งานของกัสตัญโญรวมทั้งจิตรกรรมฝาผนังภายในวัดซานตาอพอลโลเนียในฟลอเรนซ์ และภาพเหมือนบนหลังม้าของทหารรับจ้างอิตาลีผู้มีชื่อเสียงนิคโคโล ดา โทเล็นทิโนที่เขียนใน ค.ศ. 1456) ภายในมหาวิหารฟลอเรนซ์ กัสตัญโญมีอิทธิพลต่อตระกูลการเขียนแบบเฟอร์ราราของโคสิโม ทูรา, ฟรานเชสโค เดล คอสสา และ แอร์โคเล เดรอแบร์ติ
มันโตวา

มันโตวา  หรือ แมนชัว  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในแคว้นลอมบาร์เดียในประเทศอิตาลี มันโตวาเป็นเมืองหลวงของจังหวัดมันโตวา
มันโตวาถูกโอบรอบสามด้านด้วยทะเลสาบที่ขุดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ที่ได้น้ำจากแม่น้ำมินโชที่มาจากทะเลสาบการ์ดา ทะเลสาบทั้งสามชื่อ ลาโกซูเปรีโอเร (Lago Superiore-ทะเลสาบใหญ่) ลาโกดีเมซโซ (Lago di Mezzo-ทะเลสาบกลาง) และลาโกอินเฟรีโอเร (Lago Inferiore-ทะเลสาบเล็ก) ทะเลสาบปาโจโล (ทะเลสาบที่สี่) เคยเป็นทะเลสาบสุดท้ายที่ล้อมเมืองแต่มาเหือดแห้งไปในคริสต์ศตวรรษที่ 18
มันโตวาได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2008
ฟรันเชสโก ตราอีนี

ฟรานเชสโค ทราอินิ  เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 14ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและฉากแท่นบูชา ฟรานเชสโค ทราอินิมีผลงานระหว่าง ค.ศ. 1321 ถึงปี ค.ศ. 1365 ในปิซาและโบโลนยา 
ทราอินิดูเหมือนจะได้รับอิทธิพลจากอันเดรอา ออร์ชานยา ทราอินิมีงานชิ้นเดียวเท่าที่ทราบ ในปี ค.ศ. 1345 ทราอินิลงชื่อและวันที่บนบานพับภาพที่เขียนให้กับบวัดซานตาคาเทรินาในปิซาเป็นภาพนักบุญโดมินิกและภาพฉากชีวิตนักบุญอีกแปดภาพที่ปัจจุบันอยู่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติที่ปิซา นักวิชาการสันนิษฐานว่าจิตรกรรมฝาผนังขนาดใหญ่ที่แคมโปซานโตเป็นภาพที่ทราอินิเขียน ที่รวมทั้ง “การตัดสินครั้งสุดท้าย” “ไฟนรก” “ตำนานนักพรต” และชิ้นที่มีชื่อเสียง “ชัยชนะของความตาย” (Il Trionfo della Morte) แต่นักวิชาการบางท่านกล่าวว่าภาพหลังนี้เขียนโดยบวยนามิโค บุฟฟาลมัคโค (Buonamico Buffalmacco)
ภาพ “ชัยชนะของความตาย” เขียนหลังจาก ค.ศ. 1350 เป็นงานศิลปะชิ้นที่ดีที่สุดและมีพลังที่สุดของศิลปะในกลุ่ม “ระบำมรณะ” ที่แสดงเป็นภาพความตายที่ปรากฏอยู่ทั่วไปและเป็นสิ่งที่ปราศจากความปราณี ซึ่งเป็นปฏิกิริยาต่อความสยดสยองของกาฬโรคระบาดในยุโรปในปลายคริสต์ทศวรรษ 1340
จิตรกรรมฝาผนังที่แคมโปซานโตได้รับความเสียหายอย่างหนักหรือถูกทำลายระหว่างการทิ้งระเบิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
บาร์ (หน่วยวัด)

บาร์  คือหน่วยวัดความดัน ถึงไม่ใช่หน่วยเอสไอ แต่สถาบันมาตรฐานและเทคโนโลยีแห่งชาติ (NIST) ก็ได้ยอมรับการใช้งานกับหน่วยเอสไออื่น ๆ หน่วยบาร์เป็นที่ใช้กันอย่างกว้างขวางในการอธิบายความดัน เพราะว่ามีค่าเหมือนกันกับความดันบรรยากาศ สามารถใช้หน่วยนี้ได้อย่างถูกกฎหมายในกลุ่มสหภาพยุโรป 
ปริมาณ.
ในทางกลับกัน
ดีปเฮาส์

ดีปเฮาส์  เป็นแนวดนตรีของดนตรีเฮาส์ ที่รวมองค์ประกอบของดนตรีชิคาโกเฮาส์ ดิสโก้ ดนตรีโซลยุค 80 แจ๊ส-ฟังก์ และดีทรอยต์เทคโน ส่วนเพลงแจ๊สก็มีอิทธิพลต่อดนตรีดีปเฮาส์โดยมักดึงองค์ประกอบของคอร์ดอันซับซ้อนมากกว่าไทรแอดพื้นฐาน ที่ทำให้เพลงมีความไม่กลมกลืนกันเล็กน้อย ส่วนดนตรีดิสโก้เป็นอิทธิพลอย่างมากต่อดนตรีดีปเฮาส์ ในรูปแบบของการร้องใช้มีการใช้เสียงร้องมากกว่าดนตรีเฮาส์อื่น ๆ คุณภาพเสียงร้องอันทรงพลัง ช้า และแสดงให้เห็นถึงความไม่กลมกลืนบางส่วนของเมโลดี้
กัมโปซันโตโมนูเมนตาเล

กัมโปซันโตโมนูเมนตาเล  หรืออนุสรณ์สุสานเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของ “จตุรัสปาฏิหาริย์” ในปิซาในอิตาลี
“กัมโปซันโต” แปลตรงตัวว่า “ทุ่งศักดิ์สิทธิ์” เพราะเชื่อกันว่าก่อสร้างขึ้นบนดินที่ไปขนมาจากกลโกธาที่นำกลับมายังปิซาโดยอูบัลโด เด ลันฟรันชีอาร์ชบิชอปแห่งปิซาขณะนั้นเมื่อเดินทางกลับจากสงครามครูเสดครั้งที่ 4 ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ตำนานอ้างว่าร่างที่ฝังในดินที่มาจากเยรูซาเลมจะเน่าเปื่อยภายในยี่สิบสี่ชั่วโมง
บริเวณสุสานตั้งอยู่บนซากหอล้างบาปเดิมของโบสถ์ซานตาเรพาราตา โบสถ์ที่เคยตั้งอยู่ตรงที่เป็นที่ตั้งของมหาวิหารปีซาปัจจุบัน การใช้คำว่า “อนุสาวรีย์” ประกอบคำเรียกสุสานก็เพื่อแสดงความแตกต่างจากสุสานที่ก่อตั้งขึ้นหลังจากนั้นที่มีชื่อว่า “camposanto vecchio” (ทุ่งศักดิ์สิทธิ์เก่า)
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
ลิแวนต์

ลิแวนต์  หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า อัชชาม  ตามความหมายดั้งเดิมหมายถึงบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนตะวันออก แต่ในความหมายทางภูมิศาสตร์หมายถึงบริเวณอันกว้างใหญ่ในเอเชียตะวันตกทางฝั่งตะวันออกของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีเทือกเขาทอรัสเป็นเขตแดนทางตอนเหนือ ทะเลทรายอาหรับทางใต้ และทะเลเมดิเตอร์เรเนียนทางตะวันตก ขณะที่ทางตะวันออกเป็นเทือกเขาแซกรอส
ลิแวนต์เดิมมีความหมายอย่างหลวม ๆ หมายถึง "ดินแดนเมดิเตอร์เรเนียนทางตะวันออกของอิตาลี" มาจากภาษาฝรั่งเศสกลางที่แปลว่า "ตะวันออก" ในประวัติศาสตร์ การค้าขายระหว่างยุโรปตะวันตกกับจักรวรรดิออตโตมันเป็นเศรษฐกิจอันสำคัญของบริเวณนี้ คำว่าลิแวนต์โดยทั่วไปมีความหมายทางวัฒนธรรมมากกว่าที่จะเป็นพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ที่ใดที่หนึ่งที่เฉพาะเจาะจง และความหมายของคำก็เปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ตลอดมาในประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม และทัศนคติในการอ้างอิง
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ดอเจแห่งเวนิส

ดอเจแห่งเวนิส (เวนิส:) มาจาก “Doge” (ภาษาเวนิส) หรือ “Doxe” ที่มาจากภาษาละติน “Dux” ที่หมายถึงผู้นำทางทหาร ภาษาอิตาลีใช้ “Duce” ดยุกแห่งเวนิสเป็นตำแหน่งประมุขของสาธารณรัฐเวนิสที่ใช้กันมากว่าหนึ่งพันปี เป็นตำแหน่งเลือกตั้งตลอดชีพโดยชนชั้นเจ้านายในนครรัฐ ผู้ที่ได้รับเลือกมักจะเป็นผู้มีอาวุโสสูงที่สุดและเป็นผู้มีปฏิภาณไหวพริบดีที่สุด ความสามารถในการรักษาดุลยภาพระหว่างการมีพิธีรีตองอย่างเจ้านายและความเป็นสาธารณรัฐที่ทำให้เวนิสเป็นตัวอย่างที่ดีของ "สาธารณรัฐพาณิชยนาวี" (Maritime republics) หรือสาธารณรัฐที่เหล่าพ่อค้าและชนชั้นสูงมีอิทธิพลอย่างชัดเจน
ที่มา.
จากบทบันทึกของจอห์น ดีคอนแห่งเวนิส (John, deacon of Venice) ผู้ประพันธ์ “พงศาวดารเวนิส” (Chronicon Venetum) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1000 สำนักของดยุกก่อตั้งเป็นครั้งแรกในเวนิสราว ค.ศ. 700 แทนที่ระบบองค์กร (tribune) ที่ปกครองเวนิสในสมัยแรก แต่ไม่เป็นที่ทราบว่าดยุกองค์แรกๆ จะเป็นผู้ที่แทนของจักรวรรดิไบแซนไทน์หรือไม่ ดยุกก็เช่นเดียวกับพระจักรพรรดิมีตำแหน่งตลอดชีพและเป็นประมุขทั้งทางด้านการเมือง การศาสนา และการสงคราม