การแปรงฟัน

การแปรงฟัน เป็นการทำความสะอาด ฟัน โดยใช้ แปรงสีฟัน ที่มี ยาสีฟันร่วมด้วย การทำความสะอาดซอกฟัน (โดยใช้ ไหมขัดฟัน หรือ แปรงซอกฟัน) สามารถช่วยเสริมการแปรงฟัน และสองกิจกรรมนี้เป็นวิธีหลักในการ ทำความสะอาดฟัน ซึ่งเป็นส่วนสำคัญของ สุขอนามัยในช่องปาก
โดยทั่วไป แนะนำให้แปรงฟันเป็นระยะเวลา 2 นาที ต่อครั้ง วันละ 2 ครั้ง
ประวัติศาสตร์.
กิ่งไม้ทำความสะอาดฟัน มีการใช้งานมาอย่างยาวนานในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ ตั้งแต่ 3000 ปีก่อนคริสตกาล ชาวอียิปต์โบราณสร้างแปรงสีฟันแบบดั้งเดิมจาก กิ่งไม้ และใบไม้สำหรับทำความสะอาดฟัน ในทำนองเดียวกัน วัฒนธรรมอื่น ๆ เช่น กรีก โรมัน อาหรับ และอินเดียก็นิยมใช้กิ่งไม้ทำความสะอาดฟันเช่นกัน โดยบางครั้งพวกเขาจะตีปลายกิ่งไม้ให้นุ่มเพื่อให้สามารถแทรกซึมระหว่างฟันได้ดียิ่งขึ้น
ในประเพณีทางศาสนาอิสลาม ศาสดามุฮัมมัด ได้สอนสาวกให้แปรงฟันด้วย มิซวาก วันละ 5 ครั้ง ซึ่งแนวทางนี้ยังคงปฏิบัติกันอย่างแพร่หลายในหมู่ชาวมุสลิมทั่วโลกตั้งแต่ปี 610
การใช้ไม้สำหรับแปรงฟันในวิธีการของชาวอินเดียได้รับการบันทึกโดยพระสงฆ์ชาวจีน ยีจิง (635–713 A.D.) ในหนังสือของเขาที่กล่าวถึงกฎสำหรับพระสงฆ์:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />ทุกเช้า พระสงฆ์ต้องเคี้ยวไม้อย่างดีเพื่อล้างฟันและลิ้น โดยต้องทำให้ถูกวิธี หลังจากนั้นต้องล้างมือและปากจึงจะสามารถทำการไหว้ได้ หากไม่ทำเช่นนั้นทั้งผู้ไหว้และผู้ถูกไหว้จะมีความผิดคำว่า 'ไม้แปรงฟัน' ในภาษาสันสกฤต เรียกว่า dantakastha—โดย danta หมายถึงฟัน และ kastha หมายถึงไม้ มีความยาว 12 ความกว้างของนิ้วมือ ไม้ที่สั้นที่สุดต้องไม่ต่ำกว่า 8 ความกว้างของนิ้วมือ และขนาดคล้ายกับนิ้วก้อย เคี้ยวปลายไม้ด้านหนึ่งจนดีแล้วใช้แปรงฟัน
การแปรงฟันด้วยแปรงในรูปแบบที่ทันสมัยเริ่มแพร่หลายในยุโรปปลายศตวรรษที่ 17 โดยแปรงสีฟันที่ผลิตในเชิงพาณิชย์ครั้งแรกถูกพัฒนาขึ้นในอังกฤษในปี 1780 โดย วิลเลียม แอดดิส ในสหรัฐอเมริกา แม้จะมีแปรงสีฟันขายตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 แต่การแปรงฟันกลับไม่ได้แพร่หลายจนกระทั่งหลัง สงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อทหารสหรัฐฯ ยังคงนิสัยการแปรงฟันจากระเบียบที่ได้รับในช่วงการรับราชการทหาร
เหตุผลสำคัญ.
การแปรงฟันอย่างถูกต้องช่วยป้องกันการเกิดฟันผุ (Dental cavity) และโรคเหงือก เช่น โรคปริทันต์ หรือ โรคเหงือกอักเสบ ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญของการสูญเสียฟันในผู้ใหญ่อย่างน้อยหนึ่งในสาม หากไม่แปรงฟันอย่างถูกวิธีและบ่อยครั้งเพียงพอ อาจทำให้แร่ธาตุในน้ำลายสะสมตัวจนกลายเป็น คราบหินปูน ซึ่งจะแข็งตัวหากไม่ได้ถูกขจัดออกทุก 48 ชั่วโมง
สุขภาพช่องปากที่ไม่ดีถูกเชื่อมโยงกับความเสี่ยงโรคหัวใจและอายุขัยที่สั้นลง
แบคทีเรียที่สะสมในช่องปากอาจส่งผลกระทบต่อเหงือกและกระจายเข้าสู่หลอดเลือด ส่งผลให้หลอดเลือดอักเสบและเสียหาย ซึ่งอาจนำไปสู่การเกิดลิ่มเลือด โรคหัวใจ และโรคหลอดเลือดสมอง การศึกษาของโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ดพบร่องรอยของแบคทีเรียในหลอดเลือดที่เกิดภาวะหลอดเลือดแข็งตัว (atherosclerosis) ห่างจากปาก อย่างไรก็ตาม ปัจจัยอื่น ๆ เช่น เพศ การดื่มแอลกอฮอล์ โรคเบาหวาน การออกกำลังกาย การสูบบุหรี่ และประวัติครอบครัวที่มีปัญหาหัวใจ ก็มีบทบาทสำคัญในการเพิ่มความเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดหัวใจเช่นกัน
นอกจากนี้ การไม่แปรงฟันยังเพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดกลิ่นปาก (halitosis) สมาคมทันตแพทย์อเมริกัน (ADA) ชี้ว่าการแปรงฟันอย่างเหมาะสมสามารถขจัดเศษอาหารและแบคทีเรียที่ก่อให้เกิดกลิ่นไม่พึงประสงค์ ซึ่งช่วยพัฒนาสุขภาพช่องปากและลดกลิ่นปากได้อย่างมีประสิทธิภาพ
แนวทางการแปรงฟัน.
ความถี่.
การทบทวนในปี 2008 ได้อ้างถึงการศึกษาในช่วงปี 1969–1973 โดยพบว่า สุขภาพเหงือกและฟันจะคงอยู่ได้ดีหากการแปรงฟันทำให้คราบจุลินทรีย์ (dental plaque) ถูกกำจัดออกบ่อยกว่าทุก 48 ชั่วโมง ในขณะที่การอักเสบของเหงือกจะเกิดขึ้นหากช่วงเวลาของการแปรงฟันนานกว่า 48 ชั่วโมง การทบทวนดังกล่าวยังระบุว่าการแปรงฟันสามารถขจัดคราบจุลินทรีย์ที่อยู่ลึกลงไปใต้แนวเหงือกได้ถึงหนึ่งมิลลิเมตร และคนเรามักมีวิธีการแปรงฟันเฉพาะตัว ดังนั้นการแปรงฟันบ่อยครั้งขึ้นจึงไม่ได้หมายความว่าจะสามารถทำความสะอาดเพิ่มเติมในส่วนอื่นของฟันหรือปากได้
ทันตแพทย์ถือว่าการสึกหรอที่เกิดกับเนื้อฟันจากการแปรงฟันหลายครั้งต่อวันนั้นไม่มีนัยสำคัญ เนื่องจากยาสีฟันในปัจจุบันมีระดับความสามารถในการขัดฟัน (RDA) ต่ำกว่า 250 การศึกษาในปี 1997 ที่จำลองการแปรงฟัน 6 เดือน พบว่าไม่มีการสึกกร่อนของผิวฟันหรือวัสดุอุดฟันอย่างมีนัยสำคัญ แต่พบการสูญเสียซีเมนต์เล็กน้อยบริเวณขอบอินเลย์ทอง
การศึกษาในปี 2018 พบว่าแม้การแปรงฟันเป็นกิจกรรมป้องกันโรคทั่วไปที่สุด แต่ยังมีอัตราโรคฟันผุและโรคเหงือกสูง เนื่องจากคนทั่วไปสามารถทำความสะอาดได้เพียง 40% ของขอบฟันที่แนบกับเหงือก อีกทั้งยังมีผลการศึกษาที่ระบุว่าทันตบุคลากรสามารถทำความสะอาดฟันได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงกว่า
การปนเปื้อน.
การทบทวนวรรณกรรมในปี 2012 พบว่าแบคทีเรียสามารถมีชีวิตรอดบนแปรงสีฟันในสภาพแวดล้อมที่มีความชื้นมากกว่า 24 ชั่วโมง แต่จะน้อยลงเมื่อแปรงถูกทำให้แห้งด้วยอากาศ แม้ว่าจะแปรงก็ยังสามารถเก็บการปนเปื้อนจากสิ่งแวดล้อมโดยรอบได้ แปรงสีฟันสามารถฆ่าเชื้อได้โดยแช่ในน้ำยาบ้วนปากเป็นเวลา 20 นาที แบคทีเรียที่เป็นอันตรายสามารถพบได้บนแปรงของทั้งคนที่มีสุขภาพดีและป่วย ซึ่งอาจเพิ่มภาระการติดเชื้อของพวกเขา 
น้ำยาบ้วนปากเองสามารถลดคราบจุลินทรีย์ได้เฉลี่ย 35% หากมีน้ำมันหอมระเหยหรือ คลอเฮกซิดีนกลูโคเนต การวิจัยไม่ได้รายงานถึงขอบเขตการแปรงฟันที่เกิดขึ้นพร้อม ๆ กับการใช้น้ำยาบ้วนปากในกลุ่มตัวอย่างการศึกษา ผลข้างเคียงจากน้ำยาบ้วนปากที่มีน้ำมันหอมระเหยและแอลกอฮอล์รวมถึงรสชาติที่ไม่ดีและการระคายเคืองในช่องปาก ส่วนผลข้างเคียงจากน้ำยาบ้วนปากที่มี คลอเฮกซิดีนกลูโคเนต ได้แก่ การทำให้ฟันมีรอยด่าง, หินปูน, การรบกวนรสชาติและผลกระทบต่อ เยื่อบุในช่องปาก 
เทคนิคการแปรงฟัน.
การบ้วนปากด้วยน้ำสะอาดและสดใหม่สองสามครั้งแล้วล้างแปรงฟันด้วยน้ำ คำแนะนำทั่วไปคือควรแปรงฟันด้านหน้าและด้านหลังของฟันโดยถือแปรงฟันในมุม 45 องศาไปยังขอบเหงือก แล้วเคลื่อนแปรงไปข้างหน้าและกลับมาทำให้แปรงสัมผัสกับเหงือกและฟัน สำหรับการแปรงฟันด้านหลังของ ฟันกราม แนะนำให้ถือแปรงในแนวตั้งกับฟันแล้วเคลื่อนแปรงขึ้นและลง พื้นผิวที่ใช้บดของฟันจะต้องแปรงไปข้างหน้าและกลับมา โดยวางแปรงให้ตรงกับฟัน 
คำแนะนำเฉพาะสำหรับแปรงฟันไฟฟ้าแบบหมุนของ OralB คือให้ทำตามรูปร่างของแต่ละฟันและเหงือก โดยกดแปรงทุกรูปฟันทีละซี่เป็นเวลา 1-2 วินาที คำแนะนำสำหรับแปรง Sonicare คือให้ใช้มุมเล็กน้อยเพื่อให้ขนแปรงที่ยาวกว่าไปถึงระหว่างฟัน ทำวงกลมเล็ก ๆ 3-5 ครั้งเป็นเวลา 1-2 วินาทีต่อฟัน ขนแปรงจะปรับตามรูปร่างของฟัน 
เทคนิคอื่น ๆ ยังมีอีกหลายวิธี:
ในแง่ของคำแนะนำเกี่ยวกับเทคนิค เทคนิคที่ง่ายที่สุดอย่าง Scrub และ Fones มักแนะนำให้ใช้สำหรับเด็ก เนื่องจากทำได้ง่ายกว่าการทำเทคนิคที่ซับซ้อน สำหรับผู้ใหญ่ เทคนิคที่ซับซ้อนเช่น Bass และ Modified Bass มักจะแนะนำให้ใช้ อย่างไรก็ตาม เทคนิคการแปรงฟันที่เรียนรู้ในวัยเด็กมักติดตามไปถึงวัยผู้ใหญ่และยากที่จะแก้ไขพฤติกรรมที่เรียนรู้เหล่านี้ สิ่งสำคัญคือต้องทราบว่าเทคนิคที่ซับซ้อนไม่ได้หมายความว่าจะมีประสิทธิภาพมากกว่าทุก ๆ เทคนิคที่มีอยู่ แม้ว่าจะมีเทคนิคการแปรงฟันหลากหลาย แต่ก็ไม่มีหลักฐานที่บ่งชี้ว่าเทคนิคใดดีกว่ากัน 
การแปรงฟันก่อนมื้ออาหาร.
การศึกษาหนึ่งพบว่า การแปรงฟันทันทีหลังรับประทานอาหารที่มีกรด (เช่น น้ำอัดลมหรือน้ำผลไม้ในมื้อเช้า เช่น น้ำส้ม, กาแฟ, ผลไม้รสเปรี้ยว, ผลไม้อบแห้ง, ขนมปัง หรือขนมอบ) ทำให้เกิดความเสียหายต่อเคลือบฟันและเนื้อฟันมากกว่าการรอ 30 นาที การล้างกรดด้วยน้ำหรือเบกกิ้งโซดาละลายอาจช่วยลดความเสียหายจากกรดที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากการแปรงฟัน คำแนะนำเดียวกันนี้ยังใช้กับ กรดไหลย้อน และมื้ออาหารที่มีกรดอื่น ๆ นักวิจัยและทันตแพทย์ได้สรุปว่า ควรหลีกเลี่ยงการแปรงฟันทันทีหลังจากการบริโภคเครื่องดื่มที่มีกรด ควรแปรงฟันก่อนอาหารเช้าหรือมื้อเย็น 
นอกจากนี้ การแปรงฟันก่อนมื้ออาหารเช้าช่วยขจัดการสะสมของแบคทีเรียในระหว่างที่นอนหลับ ซึ่งป้องกันไม่ให้แบคทีเรียเหล่านั้นเติบโตบนอาหารเช้าที่มีน้ำตาลและผลิตกรดที่ทำให้เคลือบฟันเสียหาย และยังกระตุ้นการผลิตน้ำลายเพื่อลดความเป็นกรดและเสริมฟันด้วยแร่ธาตุที่สำคัญ การแปรงฟันในเวลานี้จะช่วยเสริมสุขอนามัยช่องปากในกิจวัตรตอนเช้า ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญเพื่อหลีกเลี่ยงการละเลยเนื่องจากความเร่งรีบในตอนเช้า โดยเฉพาะในครอบครัวที่มีเด็กหรือผู้ที่ทานอาหารเช้านอกบ้าน 
แปรงสีฟัน.
แปรงสีฟันเป็นอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับทำความสะอาด ฟัน ประกอบด้วยแปรงขนาดเล็กที่ติดกับด้ามจับ ยาสีฟัน ซึ่งมักมี ฟลูออไรด์ จะถูกใส่ในแปรงสีฟันเพื่อช่วยในการทำความสะอาด แปรงสีฟันมีทั้งแบบใช้มือและแบบไฟฟ้า แม้ว่าจะมีหลักฐานที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับประสิทธิภาพที่ดีกว่า แต่หลักฐานส่วนใหญ่ชี้ว่าแปรงสีฟันไฟฟ้าที่มีการเคลื่อนไหวแบบออสซิลเลตอรี (การสั่น) มีประสิทธิภาพในการทำความสะอาดฟันมากกว่าแปรงสีฟันแบบมือ แม้ว่าแปรงสีฟันที่ไม่มีการเคลื่อนไหวแบบออสซิลเลตอรีจะให้ผลลัพธ์ที่เทียบเท่า การทบทวนในปี 2014 โดย Cochrane พบหลักฐานปานกลางที่แปรงสีฟันไฟฟ้าช่วยลดการสะสมของคราบพลัคและเหงือกอักเสบมากกว่าแปรงสีฟันมือ อย่างไรก็ตาม แปรงสีฟันทั้งสองประเภทมีประสิทธิภาพในการทำความสะอาดฟัน ทั้งนี้มักแนะนำให้ใช้แปรงสีฟันชนิดใดก็ได้ที่ผู้ใช้รู้สึกสะดวกสบาย, มีความสามารถในการซื้อได้ และสามารถใช้ได้เป็นประจำ
ยาสีฟัน.
ยาสีฟันเป็นครีมหรือ เจล เดนติฟริซ ที่ใช้ทำความสะอาดและปรับปรุงรูปลักษณ์และสุขภาพของ ฟัน โดยส่วนใหญ่จะใช้ร่วมกับ แปรงสีฟัน การใช้ยาสีฟันสามารถส่งเสริมสุขอนามัยช่องปากที่ดี: ช่วยในการขจัด คราบพลัค และอาหารออกจากฟัน, ช่วยในการกำจัดและ/หรือลบกลิ่นปากที่ไม่พึงประสงค์เมื่อ tonsil stones (นิ่วในต่อมทอนซิล) ไม่ใช่สาเหตุ, และช่วยให้สารออกฤทธิ์เช่น ฟลูออไรด์ สามารถป้องกันการเกิดโรคฟันและเหงือก (gingiva) ได้
มีหลักฐานว่า การเพิ่ม ไซลิตอล ในยาสีฟันที่มีฟลูออไรด์สามารถลดอุบัติการณ์ของฟันผุได้ประมาณ 13% 
ผงฟัน.
ผงฟัน (หรือ 'ผงยาสีฟัน') เป็นทางเลือกหนึ่งสำหรับยาสีฟัน ซึ่งอาจแนะนำสำหรับผู้ที่มี ฟันที่ไว ผงฟันมักจะไม่มีสารเคมี โซเดียม ลอริล ซัลเฟต ซึ่งใช้บ่อยในยาสีฟัน และอาจเป็นสารก่อการระคายเคืองผิวหนัง ฟังก์ชันของโซเดียม ลอริล ซัลเฟตคือการสร้างฟองเมื่อแปรงฟัน ผู้ที่ใช้ ฟันปลอม อาจใช้ น้ำยาทำความสะอาดฟันปลอม ซึ่งก็มีรูปแบบผงเช่นกัน
การใช้ยาสีฟันที่มีฟลูออไรด์ในเด็กเล็ก.
การใช้ยาสีฟันที่มีฟลูออไรด์เมื่อตอนแปรงฟันเป็นสิ่งที่แนะนำ โดยมีคำแนะนำแตกต่างกันตามอายุสำหรับปริมาณที่ควรใช้:
การแปรงฟันควรเริ่มตั้งแต่ฟันเริ่มขึ้นในช่องปาก และควรแปรงฟันสองครั้งต่อวัน (ตอนเช้าและตอนกลางคืน) เป็นสิ่งสำคัญที่ผู้ปกครองจะต้องควบคุมการแปรงฟันของเด็กเพื่อลดการกลืนยาสีฟัน (ADA) สำหรับเด็กที่มีความเสี่ยงสูงในการพัฒนาฟันผุ อาจพิจารณาการเสริมฟลูออไรด์ในอาหารหรือฟลูออไรด์วานิชที่ทาโดยมืออาชีพ ฟลูออไรด์เป็นวิธีที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพในการป้องกันและควบคุมฟันผุ