pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เจฟฟรีย์ แมนเชสเตอร์

เจฟฟรีย์ อัลเลน แมนเชสเตอร์ (เกิดปี 1971) เป็นอาชญากรชาวอเมริกันที่ถูกตัดสินจำคุกและอดีตทหารกองหนุนของกองทัพสหรัฐอเมริกา เขาเป็นที่รู้จักในชื่อ รูฟท็อป ร็อบเบอร์ หรือ รูฟแมน เนื่องจากวิธีการปล้นของเขา ("modus operandi") ที่เจาะหลังคาแล้วกระโดดลงไป โดยเป้าหมายส่วนใหญ่คือร้าน แมคโดนัลด์ ก่อนถูกจับกุมครั้งที่สองในปี ค.ศ. 2005 ที่ชาร์ลอตต์ รัฐนอร์ทแคโรไลนา แมนเชสเตอร์ใช้ชื่อปลอมว่า จอห์น ซอร์น ระหว่างเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2004 ถึงมกราคม ค.ศ. 2005
ชีวิตในวัยเด็ก.
แมนเชสเตอร์เข้าเรียนระดับมัธยมใน แรนโช คอร์โดวา รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อนจะสมัครเข้ากองทัพสหรัฐฯ เขาได้เข้าประจำการใน กองพลทหารอากาศที่ 82 ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาได้เรียนรู้ทักษะการโรยตัว การใช้อาวุธ และทักษะอื่น ๆ ที่เขาใช้ในคดีปล้นของเขาในภายหลัง เขาแต่งงานตอนอายุ 20 ปี แต่หย่าร้างในปี 1999 ระหว่างที่ประจำการที่ สถานีอาวุธกองทัพเรือคอนคอร์ด
การก่ออาชญากรรม.
ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน 1998 แมนเชสเตอร์เริ่มต้นการปล้น โดยเป้าหมายหลักคือร้าน แมคโดนัลด์ ทั่วสหรัฐอเมริกา วิธีการของเขาคือการวางแผนอย่างละเอียดก่อนเจาะหรือเลื่อยหลังคาเข้าไปในร้านเป้าหมายในช่วงเวลากลางคืนหรือรุ่งเช้า จากนั้นเขาจะซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำเพื่อรอพนักงานเข้ามาเริ่มทำงาน เมื่อแมนเชสเตอร์มั่นใจว่ากิจกรรมภายในร้านเริ่มต้นขึ้น เขาจะออกมาจากห้องน้ำพร้อมอาวุธ แล้วปล้นพนักงานก่อนนำตัวพวกเขาไปขังไว้ในช่องแช่แข็ง ขณะปล้นเงินจากแคชเชียร์
ระหว่างปฏิบัติการปล้น แมนเชสเตอร์มักแสดงท่าทีสุภาพและไม่ใช้ความรุนแรงกับผู้เสียหาย โดยเหยื่อบางคนเล่าว่าเขาเคยแนะนำให้ใส่เสื้อโค้ตก่อนเข้าไปในช่องแช่แข็ง
การจับกุมและการจำคุกครั้งแรก.
หลังจากก่อเหตุปล้นเป็นเวลาสองปี แมนเชสเตอร์ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจใน รัฐนอร์ทแคโรไลนา จับกุมเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม 2000 หลังจากปล้นร้าน แมคโดนัลด์ สองแห่งในวันเดียวกัน โดยใช้อาวุธ ปืนไรเฟิลขนาด .22 ในการก่อเหตุ เขาถูกตัดสินจำคุก 45 ปี และถูกย้ายไปยังเรือนจำหลายแห่งในรัฐ นอร์ทแคโรไลนา ก่อนที่จะจบลงที่เรือนจำ สถาบันบราวน์ครีก ใน พอลก์ตัน
การหลบหนี.
ในเรือนจำ สถาบันบราวน์ครีก แมนเชสเตอร์ใช้เวลา 4 ปีสร้างแผนหลบหนี โดยอาศัยงานในโรงงานโลหะของเรือนจำ เขาสร้างแท่นไม้อัดและฉีดสีดำเพื่อพรางตัว จากนั้นเขาใช้แท่นดังกล่าวแอบขึ้นไปกับรถบรรทุกขนสินค้าออกจากเรือนจำในวันที่ 15 มิถุนายน 2004 และเดินทางต่อไปยังเมือง ชาร์ลอตต์ ด้วยการขอโดยสารรถ
การปล้น ทอย "อาร์" อัสและการจับกุมอีกครั้ง.
ที่ชาร์ล็อตต์ แมนเชสเตอร์อาศัยอยู่ในร้านทอยส์ "อาร์" อัส และเคลื่อนไปอาศัยในพื้นที่อื่น ๆ ข้างเคียง รวมถึง Circuit City ในภายหลัง เขาก่อเหตุปล้นที่ทอยส์ "อาร์" อัสในวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2004 ก่อนจะถูกจับกุมอีกครั้งในเดือนมกราคม 2005 ที่บ้านของหญิงที่เขาเดตด้วย
หลังการพิจารณาคดีในเดือนธันวาคม แมนเชสเตอร์ถูกตัดสินจำคุก 40 ปี เขายังพยายามแหกคุกอีกสองครั้งในปี 2009 และ 2017 และมีกำหนดพ้นโทษในวันที่ 4 ธันวาคม 2036
ท่าเรือภายในประเทศ

ท่าเรือภายในประเทศ  คือท่าเรือบนทางน้ำภายในประเทศ เช่น แม่น้ำ ทะเลสาบ หรือคลอง ซึ่งอาจเชื่อมต่อกับทะเลหรือไม่ก็ได้ คำว่า "ท่าเรือภายในประเทศ" ยังใช้เพื่ออ้างถึงท่าเรือบกด้วย
ตัวอย่าง.
หน่วยทหารช่างกองทัพบกสหรัฐ ได้เผยแพร่รายชื่อสถานที่ดังกล่าวทุก ๆ สองปี และเพื่อจุดประสงค์นี้ จึงได้ระบุว่า "ท่าเรือภายในประเทศ" คือท่าเรือที่ตั้งอยู่บนแม่น้ำและไม่รองรับการเดินเรือที่มีน้ำหนักบรรทุกมาก รายชื่อดังกล่าวรวมถึงท่าเรือต่าง ๆ เช่น เซนต์หลุยส์ ซินซินแนติ พิตต์สเบิร์ก แคนซัสซิตี้ และเมมฟิส เครือข่ายทางน้ำภายในประเทศที่หนาแน่นซึ่งรวมถึงท่าเรือยังมีอยู่ในยุโรป (ฝรั่งเศส เยอรมนี โปแลนด์ รัสเซีย สหราชอาณาจักร และประเทศเบเนลักซ์) เช่นเดียวกับในจีนและบราซิล
ท่าเรือรอง

ท่าเรือรอง  คือท่าเรือใด ๆ ที่ถือว่าเป็นท่าเรือรองจากท่าเรือหลัก (รวมถึงท่าเรือของจังหวัดซึ่งตรงข้ามกับท่าเรือของเมืองหลวง) อาจจะอยู่ในพื้นที่ห่างใกล้ และมักจะเป็นท่าเรือขนาดเล็ก (โดยเฉพาะ) ที่สร้างขึ้นเพื่อรองรับการดำเนินการเชิงพาณิชย์ของท่าเรือขนาดใหญ่ ท่าเรือทิลเบอรีจากท่าเรือลอนดอนเป็นตัวอย่างที่เห็นได้ชัด ท่าเรือเอวอนมัธสำหรับบริสตอล
พื้นที่ทอดสมอ

พื้นที่ทอดสมอ  คือสถานที่ในทะเลที่เรือสามารถลดสมอลงได้
พื้นที่ทอดสมอ คือสถานที่ที่ใช้หย่อนสมอลงน้ำและใช้งาน ในขณะที่ท่าจอดเรือโดยทั่วไปจะใช้เชือกผูกเรือหรือสิ่งที่คล้ายกัน สถานที่เหล่านี้มักมีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสำหรับการทอดสมออย่างปลอดภัยเพื่อป้องกันสภาพอากาศและอันตรายอื่น ๆ
จุดประสงค์ในการพักเรือไว้กลางทะเลอย่างปลอดภัย อาจเป็นเพื่อรอเข้าสู่ท่าเรือ หรือรับสินค้าหรือผู้โดยสารในกรณีที่ท่าเรือมีสิ่งอำนวยความสะดวกไม่เพียงพอ
แนวชายฝั่งบางแห่งที่ไม่มีท่าเรือ จะมีพื้นที่ทอดสมอที่กว้างขวาง
ในยุคที่มีการเดินเรือขนาดใหญ่ เรือสามารถรอพื้นที่ทอดสมอเพื่อให้ลมเปลี่ยนทิศและเพื่อให้สามารถเดินทางต่อไปได้
พุกผูกเรือขนาดใหญ่ในสถานที่ที่มีเงื่อนไขเหมาะสมสำหรับการจอดเรืออย่างปลอดภัย เป็นงานวิศวกรรมที่ต้องใช้ทักษะทางเทคนิคอย่างมาก
ท่าเรือรับส่ง

ท่าเรือ หรือ ท่าเรือรับส่ง  คือท่าเทียบเรือสำหรับการรับส่งผู้โดยสารและสินค้าในเส้นทางขนส่งทางน้ำ เช่น เรือข้ามฟาก เรือกลไฟ หรือเรือขนส่งสินค้า
ตัวอย่างที่โดดเด่นคือ ท่าเรือสาธารณะ อันเก่าแก่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำโอไฮโอในเมืองซินซินแนติ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ในยุคของการขนส่งทางเรือกลไฟ ท่าเรือสาธารณะมักจะคับคั่งไปด้วยเรือแม่น้ำ โดยมีเรือเข้าและออกประมาณ 5,000 ลำต่อฤดูกาล
มัสยิดอิบรอฮีม อัลอิบรอฮีม

มัสยิดอิบรอฮีม อัลอิบรอฮีม  มีอีกชื่อว่า มัสยิดสมเด็จพระราชาธิบดีฟะฮัด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด หรือ มัสยิดผู้อารักขามัสยิดศักดิ์สิทธิ์ทั้งสอง เป็นมัสยิดบริเวณยูโรปาพอยต์ในยิบรอลตาร์ คาบสมุทรที่เชื่อมสเปนตอนใต้ ซึ่งเป็นดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน มัสยิดหันทางใต้ไปยังช่องแคบยิบรอลตาร์และประเทศโมร็อกโกหลายกิโลเมตร
ภาพรวม.
มัสยิดนี้เป็นของขวัญจากพระเจ้าฟะฮัดแห่งซาอุดีอาระเบียและใช้เวลาสร้าง 2 ปีด้วยต้นทุนประมาณ 5 ล้านปอนด์สเตอร์ลิง มัสยิดนี้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1997 มัสยิดนี้เป็นมัสยิดที่อยู่ทางใต้สุดของยุโรปภาคพื้นทวีป และกล่าวกันว่าเป็นหนึ่งในมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างในประเทศที่ไม่ใช่โลกมุสลิม
มัสยิดอิบรอฮีม อัลอิบรอฮีม มีอีกชื่อว่า มัสยิดสมเด็จพระราชาธิบดีฟะฮัด บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด เป็นหนึ่งในสถานที่ที่มักมีผู้เข้าชมมากที่สุดในยิบรอลตาร์ ชั้นแรกมีห้องเรียน 6 ห้อง หอประชุม ห้องสมุด ครัว ห้องน้ำ ที่พักคนดูแล ห้องเก็บศพ สำนักงานเพื่อการบริหาร และบ้านของอิหม่าม 
หอละหมาดหลักตั้งอยู่ที่ชั้นสองของตัวอาคาร เมื่อเข้าไปในบริเวณละหมาดจะเห็นโคมระย้าทองเหลืองแท้ 9 ดวงบนเพดาน โคมระย้าหนึ่งอันห้อยลงมาจากโดมขนาดใหญ่ที่อยู่สูงมาก ผนังเป็นหินอ่อนนำเข้าทอดยาวไปทั่วทั้งมัสยิด หอละหมาดหญิงตั้งอยู่ชั้นล่างร่วมกับสถานเลี้ยงเด็กที่มองเห็นห้องละหมาดหลัก มุสลิมที่อาศัยอยู่ในยิบรอลตาร์ใช้งานมัสยิดอิบรอฮีม อัลอิบรอฮีมในชีวิตประจำวัน และเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชม
พื้นที่.
พื้นที่มัสยิดยังมีโรงเรียน ห้องสมุด และห้องบรรยาย โดยเป็นมัสยิดแห่งเดียวที่สร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์นี้ในยิบรอลตาร์ ซึ่งเป็นดินแดนที่มีประชากรมุสลิมมากกว่า 1,000 คน หรือประมาณร้อยละ 4 ของประชากรยิบรอลตาร์ทั้งหมดตามสำมะโนยิบรอลตาร์ ค.ศ. 2001
พรหมวิทยา

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พรหมวิทยา  เป็นสาขาความรู้ทางคัมภีร์ฮินดูที่ได้มาโดยหลักการศึกษาอุปนิษัท พรหมสูตร และภควัทคีตา
ใน"ปุราณะ" เนื้อหานี้แบ่งออกเป็น 2 สาขา สาขาแรกเกี่ยวกับมนตร์พระเวทและมีชื่อเรียกว่าปรวิทยาหรือ 'ความรู้ก่อนหน้า' และสาขาหลังเกี่ยวกับการศึกษาอุปนิษัท และมีชื่อเรียกว่า "อัปรวิทยา" หรือ 'ความรู้หลัง' ทั้ง "ปร-"และ"อัปรวิทยา"ประกอบขึ้นเป็น "พรหมวิทยา" "มุนทกอุปนิษัท"ระบุว่า ""Brahma"-"vidya sarva"-"vidya pratistha"" หมายความว่า "ความรู้ของพรหมันคือรากฐานของความรู้ทั้งหมด"
ศัพทมูลวิทยา.
คำว่า "พรหมวิทยา" เป็นคำประสมระหว่างศัพท์สันสกฤตสองคำ คือ "พรหมัน" กับ "วิทยา"
พรหมันคือความเป็นจริงสูงสุดในศาสนาฮินดู ส่วน "วิทยา" หมายถึง "ความรู้" และได้มาจากรากศัพท์ภาษาสันสกฤต -"วิท"- ("รู้") ที่ปรากฏในคำว่าเวท
ริงเงอร์ฮัต

บริษัทริงเงอร์ฮัตจำกัด (株式会社リンガーハット, RINGER HUT CO.,LTD.) เป็นบริษัทญี่ปุ่นที่ทำอุตสาหกรรมร้านอาหาร ดำเนินธุรกิจร้านอาหารในเครือ ได้แก่ ร้านจัมปงและซาราอุดง "ริงเงอร์ฮัต" (リンガーハット) และร้านทงกัตสึ "ฮามากัตสึ" (濵かつ) สำนักงานใหญ่ในโตเกียวตั้งอยู่ที่ย่านโอซากิ เขตชินางาวะ ส่วนร้านหลักตั้งอยู่ที่เมืองนางาซากิ จังหวัดนางาซากิ
ความเป็นมา.
ร้านริงเกอร์ฮัทแห่งแรกเปิดในเมืองนางาซากิเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 1977 โดยเริ่มแรกใช้ชื่อว่า "นางาซากิจัมเม็ง" (長崎ちゃんめん)
ที่มาของชื่อร้าน.
ชื่อร้านมีที่มาจากนามสกุลของ เฟรเดอริก ริงเงอร์ (Frederick Ringer) นักธุรกิจชาวอังกฤษที่ทำงานอยู่ในนางาซากิตั้งแต่ ปลายยุคเอโดะจนถึงต้นยุคเมจิ โดยคำว่า hut หมายถึงกระท่อม
สาขาต่างประเทศ.
เมื่อวันที่ 16 เมษายน 2010 ร้านริงเงอร์ฮัตได้เปิดสาขาแรกในประเทศไทยที่ศูนย์การค้าเควิลเลจ และในวันที่ 28 มีนาคม 2012 ได้เปิดสาขาที่สถานีรถไฟไทเปในเมืองไทเปของไต้หวัน
พระนางตริภุวนเทวี

ตริภุวนเทวี [ตริ-พุ-วะ-นะ] หรือ ตริภุวนมหาเทวี (ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 9 – ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งจามปา และเป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าชยสิงหวรรมันที่ 1 (ครองราชย์ ค.ศ. 897–904)
จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์บันทึกไว้ว่า ตริภุวนเทวีประสูติการในตระกูลขุนนางชาวพุทธที่ยิ่งใหญ่ในจังหวัดกว๋างจิ เป็นธิดาของนเรนทราธิปติ หรือราชทวาระ อัครเสนาบดีผู้มีความสามารถ ได้ถวายการรับใช้กษัตริย์จามมาแล้วถึงสี่รัชกาล ทำให้คนในวงศ์ตระกูลรับคำสรรเสริญอย่างสูง
ใน ค.ศ. 917 ตริภุวนเทวีทรงสร้างวัดอินทรกานเตศวระ หรือวัดศิวะ ในเมืองห่าจุง จังหวัดกว๋างจิ
ยฺเหวียนช่วย

เป็นยศทหารของจีนที่เทียบเท่ากับจอมพลของประเทศอื่น มอบให้แก่นายพลผู้มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์และสาธารณรัฐจีน ยศที่สูงกว่าคือ "ต้ายฺเหวียนช่วย"  ซึ่งเทียบเท่ากับกับยศ "เจเนราลิสซีโม" ได้รับการสถาปนาให้แก่เจียง ไคเชก ของสาธารณรัฐจีน มีการเสนอยศนี้แก่เหมา เจ๋อตง บนแผ่นดินใหญ่เช่นกัน แต่เขายืนกรานปฏิเสธ
สาธารณรัฐประชาชนจีน.
ใน ค.ศ. 1955 ยศ จอมพลแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน  ได้ถูกมอบให้แก่นายพลผ่านศึก 10 คนของกองทัพบกกองทัพปลดปล่อยประชาชน อย่างไรก็ตาม ยศดังกล่าวถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1965 และไม่เคยนำกลับมาใช้อีก เกณฑ์สำคัญห้าประการที่จะได้รับยศจอมพลมีดังนี้:
นอกจากนี้ เมื่อประธานเหมาปฏิเสธยศ "ต้ายฺเหวียนช่วย" ก็มีคำสั่งว่าผู้ใดไม่ได้รับราชการในกองทัพปลดปล่อยประชาชนอีกต่อไปจะเสียสิทธิ์ในการรับยศทางทหาร ดังนั้น เติ้ง เสี่ยวผิง หลิว เช่าฉี และโจว เอินไหล จึงปฏิเสธยศเมื่อได้รับการเสนอ ในตอนแรก เฉิน อี้ ก็ปฏิเสธยศดังกล่าวตามคำสั่งของเหมาเนื่องจากปัจจุบันเขาทำงานในรัฐบาลมากกว่ากองทัพ อย่างไรก็ตาม โจว เอินไหล ยืนกรานให้เขาควรรับยศนี้ โดยอ้างว่าจอมพลทั้งเก้าคนอื่น ๆ ล้วนมาจากกองทัพลู่ที่แปด หากไม่รับยศดังกล่าว ก็จะไม่มีใครในยศที่เป็นตัวแทนมรดกของกองทัพใหม่ที่สี่ ขณะเดียวกันก็อ้างถึงนีโคไล บุลกานิน ผู้ดำรงตำแหน่งจอมพลแห่งสหภาพโซเวียต ในขณะที่ทำงานในรัฐบาลเป็นหลักเป็นบรรทัดฐาน ดังนั้น เขาจึงได้รับการยกเว้นและได้รับยศ ผลปรากฏว่าผู้ได้รับยศมีดังนี้:
ซู่ ยฺวี่ แม้จะไม่ได้รับการคัดเลือก แต่เขากลับกลายเป็นผู้ที่มีอาวุโสสูงสุดในบรรดาสิบ"ต้าเจี้ยง" หลายคนแปลกใจกับการตัดสินใจครั้งนี้แต่เขาไม่ตรงตามเกณฑ์ข้อแรกและสอง จอมพล 7 จากทั้งหมด 10 คนมีส่วนร่วมในเหตุการณ์ก่อกำเริบหนานชางในฐานะต่าง ๆ ร่วมกับโจว เอินไหล ในบรรดาอีกสามคน เผิง เต๋อหวย เป็นผู้นำการลุกฮือผิงเจียง สฺวี เซี่ยงเฉียน พลาดการเหตุการณ์หนานชาง แต่ได้เข้าร่วมในการลุกฮือที่กว่างโจวในเวลาต่อมากับเย่ เจี้ยนอิง อีกคนหนึ่งคือหลัว หรงหวน ผู้ซึ่งช่วยเหมาในการก่อกำเริบฤดูเก็บเกี่ยวแทน หลิน เปียว เป็นผู้อายุน้อยที่สุด และจู เต๋อ เป็นผู้อายุมากที่สุดในบรรดาจอมพลทั้ง 10 คน ซึ่งมีอายุ 48 และ 69 ปี ตามลำดับ ณ เวลาที่ได้รับยศ หลัว หรงหวน เป็นคนแรกที่เสียชีวิตเมื่ออายุ 61 ปีใน ค.ศ. 1963 และเนี่ย หรงเจิน เป็นคนสุดท้ายที่เสียชีวิตเมื่ออายุ 93 ปีในปี ค.ศ. 1992 ประธานเหมาได้เรียกจอมพล 3 จากทั้งหมด 10 คนด้วยคำว่า 老总 (เหล่าจง หรือ "หัวหน้าเก่า") เนื่องด้วยอาวุโสและรับใช้มายาวนาน เหล่านี้คือ จู เต๋อ เผิง เต๋อหวย และเฮ่อ หลง บางครั้งเฉิน อี้ และเนี่ย หรงเจิน ก็ถูกเรียกว่าเหล่าจงเช่นกัน แต่ไม่ได้เรียกโดยตรงโดยประธานเหมา ส่วนหลิน เปียว ถูกเรียกเพียงว่า 总 จง มาจากเกียรติในการสงครามของเขา เขาไม่ได้รับการขนานนามว่าเหล่าจงเพราะมีอายุและอาวุโสน้อยกว่า เขายังเป็นจอมพลเพียงคนเดียวที่ไม่เสียชีวิตในปักกิ่ง
มัสยิดทืร์กเมนบาชือรูฮือ

มัสยิดทืร์กเมนบาชือรูฮือ  หรือ มัสยิดกึปจัก  เป็นมัสยิดในกึปจัก ประเทศเติร์กเมนิสถาน และเป็นที่ฝังศพของซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ ผู้นำเติร์กเมนิสถานใน ค.ศ. 1985 ถึง 2006 มัสยิดนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกของอาชกาบัต เมืองหลวงของประเทศ ประมาณ บนทางหลวงเอ็ม37
ภาพรวม.
มัสยิดนี้สร้างขึ้นโดย Bouygues บริษัทสัญชาติฝรั่งเศส ที่บ้านเกิดของประธานาธิบดีของซาปาร์มือรัต นือยาซอว์ โดยเปิดให้บริการในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2004 และนือยาซอว์สร้างสุสานเตรียมการไว้ สองปีต่อว่า เขาเสียชีวิตและได้รับการฝังไว้ในสุสานเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 2006
มัสยิดแห่งนี้เป็นศูนย์กลางของความขัดแย้งเนื่องจากมีการสร้างหนังสือจากทั้งอัลกุรอานและรูฮ์นามา (หนังสือแห่งจิตวิญญาณ) ซึ่งเป็น 'คู่มือชีวิตทางจิตวิญญาณเทียม' ของนือยาซอว์ไว้บนกำแพง มุสลิมจำนวนมากไม่พอใจที่รูฮ์นามาได้รับการจัดให้เทียบเท่ากับอัลกุรอาน แม้ว่ามัสยิดแห่งนี้จุคนได้ 10,000 คน แต่กลับว่างเปล่าบ่อยครั้ง เนื่องจากผู้ไปมัสยิดที่เคร่งศาสนามองว่าจารึกรูฮ์นามาเป็นสิ่งที่ดูหมิ่นศาสนา
สร้างใหม่.
การปรับปรุงมัสยิดครั้งใหญ่ที่สามารถรองรับได้ 10,000 คนเริ่มดำเนินการใน ค.ศ. 2024 และเปิดให้บริการหลังการบูรณะใหม่ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2024
ฮิดากะ (จังหวัดไซตามะ)

ฮิดากะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 มีจำนวนประชากรประมาณ 53,401 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,125 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์.
นครฮิดากะตั้งอยู่ทางตอนใต้และอยู่กึ่งกลาง (ในแนวตะวันตก–ตะวันออก) ของจังหวัดไซตามะ
ภูมิอากาศ.
ฮิดากะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเด่นคือฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย มีหิมะตกเล็กน้อยถึงไม่มีเลย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในฮิดากะอยู่ที่ ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 
สถิติประชากร.
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของฮิดากะค่อนข้างคงที่ในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่ฮิดากะในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอโคมะ แคว้นมูซาชิ ซึ่งปรากฏในบันทึกเมื่อ ค.ศ. 716 ว่าเป็นสถานที่ตั้งถิ่นฐานแห่งใหม่ของผู้ลี้ภัยชาวอาณาจักรโคกูรยอจากการรุกรานของราชวงศ์ถังบนคาบสมุทรเกาหลีเมื่อ ค.ศ. 668 ต่อมาในช่วงยุคเอโดะ พื้นที่ดังกล่าวได้รับการพัฒนาขึ้นเป็นทากาฮากิชูกุ ซึ่งเป็นชูกูบะหรือสถานีพักแรมบนเส้นทางสายนิกโกวากิโอกังที่เชื่อมระหว่างเอโดะกับนิกโก
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้าน 3 แห่งขึ้นภายในอำเภอโคมะ จังหวัดไซตามะ ได้แก่ โคมางาวะ โคมะ และทากาฮางิ ต่อมาใน ค.ศ. 1896 อำเภอโคมะถูกยุบเลิกและกลายเป็นส่วนหนึ่งของอำเภออิรูมะ วันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 หมู่บ้านโคมางาวะและโคมะได้ควบรวมกันเป็นเมืองฮิดากะ ส่วนหมู่บ้านทากาฮางิก็ได้ถูกผนวกรวมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของเมืองฮิดากะเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1956 เมืองฮิดากะได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1991
การเมืองการปกครอง.
นครฮิดากะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภานครเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 16 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด นครฮิดากะเป็นเขตเลือกตั้งหนึ่งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครฮิดากะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 9 จังหวัดไซตามะ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
เศรษฐกิจของฮิดากะยังคงดำเนินไปในรูปแบบเกษตรกรรมเป็นหลัก และมีอุตสาหกรรมเบาบ้าง ปัจจุบันมีการสร้างเขตที่อยู่อาศัยจำนวนหนึ่งใกล้กับสถานีรถไฟ เนื่องจากเมืองนี้กำลังกลายเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่เดินทางไปกลับที่ทำงานในมหานครโตเกียวที่อยู่ทางตอนใต้ของฮิดากะ
งานเย็บปักถักร้อย

งานเย็บปักถักร้อย  เป็นศิลปะการตกแต่งผ้าหรือวัสดุอื่น ๆ โดยใช้เข็มเย็บกับด้าย และจักรเย็บผ้างานปักอาจผสมผสานวัสดุอื่น ๆ เช่น ไข่มุก ลูกปัด ขนนก และเลื่อม ด้วย ในปัจจุบันงานเย็บปักถักร้อยมักพบเห็นบนเสื้อผ้า หมวก ผ้าห่ม และกระเป๋าถือ มีให้เลือกใช้ด้ายและสีเส้นด้ายที่หลากหลาย มักใช้ในการตกแต่งของขวัญหรือเสื้อผ้าให้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
เทคนิคพื้นฐานหรือการเย็บแบบต่าง ๆ ของงานเย็บปักถักร้อยในยุคแรก ๆ ได้แก่ การเย็บแบบโซ่ การเย็บรังดุมหรือการเย็บห่ม การเย็บเดินเส้น การเย็บซาติน และการเย็บแบบครอสติช การเย็บดังกล่าวยังคงเป็นเทคนิคพื้นฐานของการเย็บปักถักร้อยด้วยมือจนถึงทุกวันนี้
มัสยิดอัลฮากิม

มัสยิดอัลฮากิม  มีอีกชื่อว่า อัลอันวัร  เป็นมัสยิดเชิงประวัติศาสตร์ในไคโร ประเทศอียิปต์ ตั้งชื่อตามอัลฮากิม บิอัมริลลาฮ์ (ค.ศ. 985–1021) เคาะลีฟะฮ์องค์ที่ 6 แห่งรัฐเคาะลีฟะฮ์ฟาฏิมียะฮ์และอิมามอิสมาอีลียะฮ์คนที่ 16 การก่อสร้างมัสยิดในตอนแรกเริ่มต้นโดยเคาะลีฟะฮ์อัลอะซีซ พระราชโอรสในอัลมุอิซซ์และพระราชบิดาในอัลฮากิมเมื่อ ค.ศ. 990 และแล้วเสร็จโดยอัลฮากิมใน ค.ศ. 1013 จึงเป็นที่มาของชื่อมัสยิด
มัสยิดนี้ตั้งอยู่ในย่านกอฮิเราะฮ์อัลมุอิซซ์ทางฝั่งตะวันออกของถนนอัลมุอิซซ์ และอยู่ทางตอนใต้ของบาบุลฟุตูห์ (ประตูเมืองทางเหนือ) หลังก่อสร้างหลายศตวรรษ มัสยิดมักถูกละเลยและเปลี่ยนไปใช้ในจุดประสงค์อื่น จนในที่สุดก็พังทลายลงมา ใน ค.ศ. 1980 กลุ่มดาวูดีโบห์ราทำการบูรณะและก่อสร้างมัสยิดครั้งใหญ่ใหม่จนแล้วเสร็จ และเปิดใช้งานอีกครั้ง
เข็มเย็บ

เข็มเย็บ  คือเข็มที่ใช้สำหรับการเย็บด้วยมือ มีลักษณะยาวเรียว มีปลายแหลมที่ปลายด้านหนึ่งและมีรูอีกด้านหนึ่ง เพื่อใส่ด้ายเย็บผ้าเข้าไป เข็มในยุคแรก ๆ ทำจากกระดูกหรือไม้ ส่วนเข็มสมัยใหม่ผลิตจากลวด เหล็กกล้าคาร์บอนความหนาแน่นสูงและชุบนิกเกิลหรือทองคำ 18K เพื่อความทนทานต่อการกัดกร่อน เข็มในงานเย็บปักถักร้อยคุณภาพสูงจะมีการชุบด้วยโลหะผสมแพลทินัม อัตราส่วนสองในสามและโลหะผสมไททาเนียม อัตราส่วนหนึ่งในสาม โดยทั่วไป เข็มเย็บจะเก็บไว้ในสมุดใส่เข็มหรือกล่องใส่เข็ม ซึ่งก็เป็นของประดับตกแต่ง
ชอล์ก

ชอล์ก  เป็นหินคาร์บอเนต หินตะกอน ที่มีรูพรุน และมีสีขาวอ่อน เป็นหินปูนชนิดหนึ่งที่มีส่วนประกอบเป็นแร่แคลไซต์ และเกิดขึ้นครั้งแรกใต้ท้องทะเลลึกจากการอัดตัวของแพลงก์ตอนขนาดเล็กที่ตกตะกอนอยู่ใต้ก้นทะเล ชอล์กพบได้ทั่วไปในยุโรปตะวันตก เนื่องจากมีตะกอนทับถมอยู่ในบางส่วนของฝรั่งเศส และมักพบเห็นหน้าผาสูงชันตรงจุดที่ไปบรรจบกับทะเล เช่น หน้าผาโดเวอร์บนชายฝั่งเคนต์ บริเวณช่องแคบอังกฤษ
มีการขุดชอล์กเพื่อใช้ในอุตสาหกรรม เช่น ปูนขาว อิฐ และสีโป๊สำหหรับก่อสร้าง และในทางเกษตรกรรม ใช้ชอล์กเพื่อใช้ปรับปรุงค่าพีเอชในดินที่มีความเป็นกรด สูง นอกจากนี้ยังใช้เป็น "ชอล์กกระดานดำ" สำหรับการเขียนและวาดภาพบนพื้นผิวประเภทต่าง ๆ แม้ว่าผลิตภัณฑ์เหล่านี้สามารถผลิตได้จากแร่คาร์บอเนตชนิดอื่น ๆ หรือยิปซัมก็ตาม
เกลาด์

เกลาด์ กียัมเบ (เกิด 16 กันยายน ค.ศ. 2003) หรือชื่อในวงการ เกลาด์ เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงชาวดัตช์เชื้อสายคองโก เขาจะเป็นตัวแทนของเนเธอร์แลนด์ในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "แซลาวี" ตลอดอาชีพการงานของเขา กียัมเบมีซิงเกิลอันดับหนึ่งและติดอันดับชาร์ตห้ารายการในดัตช์ซิงเกิลส์ชาร์ต ในปี 2024 อัลบั้มเปิดตัวของเขา "ปาร์เลฟร็องแซ" ขึ้นถึงอันดับหกในดัตช์อัลบัมส์ชาร์ต
การเป็นศิลปิน.
ในปี 2019 กียัมเบได้เข้าร่วมในฤดูกาลที่ 8 ของเดอะวอยซ์ คิดส์ ซึ่งเขาถูกคัดออกในเวทีการต่อสู้ หนึ่งปีต่อมา เขาชนะการแข่งขันรายการ "อาร์ยูเน็กซต์?" และได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลง "Cloud 9 Music" กียัมเบปล่อยซิงเกิลแรกของเขา "ลาดาดา (มงแดร์นีเยโม)" ในปี 2022 ซึ่งก็ขึ้นถึงอันดับสูงสุดในชาร์ตดัตช์ท็อป 40 เพลงนี้ทำให้เขาได้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลทรีเอฟเอ็ม สาขานักร้องหน้าใหม่ยอดเยี่ยม หรือรางวัลศิลปินแห่งปีจากคิวมิวสิก 
เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2024 อาโฟรโทรส สถานีโทรทัศน์แห่งชาติของเนเธอร์แลนด์ ได้ประกาศว่ากียัมเบจะเป็นตัวแทนของประเทศในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025
ชีวิตส่วนตัว.
กียัมเบเกิดในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก แม่ของเขาได้พาเขาและพี่น้องของเขาอพยพไปเนเธอร์แลนด์เมื่อเขาอายุได้เก้าขวบ โดยอาศัยอยู่ที่ศูนย์พักพิงชั่วคราวในอาลค์มาร์ ต่อมาครอบครัวของเขาย้ายไปที่เอนฮุยเซน ซึ่งเขาจบการศึกษาระดับ Hoger algemeen voortgezet onderwijs (HAVO) ต่อมาเขาเรียนการจัดการโรงแรม แต่เลิกเรียนไป
โซโร (ซีรีส์อนิเมะ)

โซโร (เฮปเบิร์น: "Kaiketsu Zoro", การแปลตามตัวอักษร "โซโรผู้พิเศษ") เป็นอนิเมะญี่ปุ่น ซึ่งอิงจากตัวละครตะวันตกที่ชื่อโซโร ซีรีส์นี้ออกอากาศครั้งแรกที่ประเทศอิตาลีใน ค.ศ. 1994 ก่อนจะออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นในสองปีต่อมา แม้ว่าจะมีบางตอนที่ถูกข้ามไปก็ตาม (จากเดิมทั้งหมด 52 ตอน มีการออกอากาศที่ประเทศญี่ปุ่นเพียง 46 ตอน)
โครงเรื่อง.
ดิเอโก เบกา ลูกหลานเจ้าของที่ดินท้องถิ่นวัย 18 ปี กลับมาจากการเรียนที่ประเทศสเปน และพบว่าบ้านเกิดของเขาตกอยู่ภายใต้การปกครองแบบเผด็จการของผู้บัญชาการเรย์มอนด์และร้อยโทกาเบรียล ดิเอโกโกรธเคืองกับการกดขี่ จึงตัดสินใจต่อสู้กับจอมเผด็จการ เขาปลอมตัวโดยใช้ชื่อโซโร นักดาบสวมหน้ากาก และช่วยเหลือผู้ที่อ่อนแอกว่าโดยขี่ม้าชื่อบิเอนโตออกไป
ในชีวิตประจำวันของเขา ดิเอโกแสร้งเป็นหนุ่มที่ซุ่มซ่ามและขี้ขลาดที่มักวิ่งหนีเมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์อันตราย ทว่าไม่กี่วินาทีต่อมาก็ปรากฏตัวในฐานะโซโร ในฐานะวีรบุรุษท้องถิ่น เขาเป็นที่รู้จักในการลงโทษศัตรูของเขาโดยการฟันเครื่องหมายรูปตัวแซด (Z) ลงบนตัวพวกมันด้วยปลายดาบ ทั้งนี้ ดิเอโกมักมาพร้อมกับเบอร์นาร์ด ซึ่งเป็นลูกน้องของเขาที่สวมชุดคล้ายกันและมีฉายาว่า "โซโรน้อย"
ส่วนโลลิตา พริโดซ์ เพื่อนสมัยเด็กและคนรักของดิเอโก เชื่อว่าประเทศสเปนได้เปลี่ยนแปลงเขาไป เธอจึงดุเขาไม่หยุดหย่อนสำหรับพฤติกรรมโง่ ๆ ของเขา ทั้งนี้ โลลิตาเป็นหญิงสาวอารมณ์ดีที่ต้องการต่อสู้กับความชั่วร้ายและปกป้องผู้คนโดยการช่วยเหลือโซโรจากเบื้องหลัง ที่ต่อมาเธอเริ่มมีความรู้สึกต่อโซโร แม้ว่าเธอจะไม่รู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาก็ตาม
วัดมารวิชัย (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดมารวิชัย เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ริมคลองขนมจีน ในตำบลบางนมโค อำเภอเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ 21 ไร่ 65 ตารางวา
วัดมารวิชัย เดิมมีนามว่า วัดผจญมาร ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2379 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2445
สันนิษฐานว่าเป็นวัดตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาโดยพบว่าหลังอุโบสถด้านเหนือมีเนินดินที่ชาวบ้านขุดพบซากกำแพงเก่าที่สร้างด้วยอิฐมอญขนาดใหญ่ สันนิษฐานว่า ถูกพม่าเผาทำลายแล้วทับถมกันจนกลายเป็นโคก ซึ่งต่อมาชาวบ้านเรียกโคกนี้ว่า "โคกวิหาร"น่าจะเป็นวัดที่ถูกทหารพม่าเผาทำลายไปในช่วงเสียกรุง แต่พระประธานในอุโบสถ พระพุทธวิชิตมาร รอดพ้นจากการเผาทำลายมาได้ ต่อมาในสมัยของหลวงพ่อมี ซึ่งเป็นเจ้าอาวาสรูปที่ 11 ของวัดมารวิชัย เห็นว่าชื่อวัดผจญมารไม่เป็นมงคล จึงเปลี่ยนมาเป็น "วัดมารวิชัย" หลวงพ่อมีได้ปกครองวัดและพัฒนาวัดรวมถึงชุมชนละแวกวัดอย่างต่อเนื่อง ท่านได้จัดตั้งและสนับสนุนโรงเรียนประชาบาลวัดมารวิชัยและโรงเรียนเด็กเล็กวัดมารวิชัย
วัดกระทุ่ม (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดกระทุ่ม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสนามจันทร์ อำเภอบ้านโพธิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ที่ดินตั้งวัดมีจำนวน 14 ไร่ 1 งาน 95 ตารางวา
วัดกระทุ่มตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2420 เดิมชื่อ วัดมหันตสหัสรัชฎาราม มีเรื่องเล่าว่า มีพระธุดงค์จาริกมาปักกลดบริเวณนี้ ชาวบ้านเลื่อมใสศรัทธาจึงได้พร้อมใจกันสร้างวัดขึ้น โดยมีนายโต นายทอง และนายเงิน ร่วมกันบริจาคที่ดินในครั้งแรก และต่อมามีผู้บริจาคที่ดินเพิ่มขึ้น ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2500 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2538
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2540 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์ จำนวน 1 หลัง เป็นอาคารตึก ศาลาการเปรียญสร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 ศาลาเอนกประสงค์ สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 เป็นอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก ศาลาบำเพ็ญกุศล จำนวน 1 หลัง สร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก และมีมณฑปและหอระฆัง ปูชนียวัตถุ ได้แก่ พระประธานปางมารวิชัยประจำอุโบสถ ขนาดหน้าตักกว้าง 69 นิ้ว สูง 96 นิ้ว เป็นพระพุทธรูปเก่าแก่ซึ่งมีมาตั้งแต่เริ่มตั้งวัด
วัดเมืองใหม่ (จังหวัดฉะเชิงเทรา)

วัดเมืองใหม่ เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลเมืองใหม่ อำเภอราชสาส์น จังหวัดฉะเชิงเทรา
วัดนี้แต่เดิมเป็นที่ราบลุ่มของนายสงี่ กันหา ต่อมาได้บริจาคให้เป็นที่ตั้งสำนักสงฆ์ โดยมีนายบุญโถม แก่นจันทร์ เป็นผู้ดำเนินการในการจัดตั้งใน พ.ศ. 2519 ใช้ชื่อตามความเห็นของชาวบ้านว่า สำนักสงฆ์ทุ่งรวงทอง ต่อมาตั้งเป็นวัดในนาม "วัดเมืองใหม่" เมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 เจ้าอาวาสรูปปัจจุบันชื่อ พระครูวีรกิจโสภิต สิ่งปลูกสร้างภายในวัด เช่น ศาลาการเปรียญ และหอสวดมนต์ ที่อดีตเจ้าอาวาส พระครูวีรกิจโสภิต ซึ่งเป็นพระครูชั้นเอกได้ก่อสร้างไว้
เมื่อ พ.ศ. 2559 วัดมีต้นตะเคียนทองยักษ์ อายุหลายพันปี ที่ทางวัดเพิ่งขุดพบ และนำขึ้นมาจากใต้พื้นดินบริเวณกลางท้องนา
ฌีแซล เปลีโก

ฌีแซล เปลีโก ([ʒizɛl peliko] ; เกิดวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2495) เป็นหญิงชาวฝรั่งเศสที่ตกเป็นผู้เสียหายในคดีข่มขืนกระทำชำเราในมาซ็อง ระหว่าง พ.ศ. 2554–2563 ดอมีนิก เปลีโก ซึ่งเป็นสามีของเธอในขณะนั้น ได้วางยาและข่มขืนกระทำชำเราเธอ รวมถึงเชิญชายอย่างน้อย 83 คน ซึ่งส่วนใหญ่ติดต่อผ่านเว็บไซต์ฝรั่งเศสแห่งหนึ่งที่ไม่มีการควบคุม ให้มาข่มขืนกระทำชำเราเธอระหว่างที่เธอหมดสติ ฌีแซลเพิ่งจะมาทราบว่าตัวเองถูกล่วงละเมิดใน พ.ศ. 2563 หลังจากที่ดอมีนิกถูกจับกุมจากการแอบถ่ายใต้กระโปรงผู้หญิงในซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่ง และตำรวจพบภาพถ่ายและวิดีโอของฌีแซลขณะถูกข่มขืนกระทำชำเราในคอมพิวเตอร์ของเขา
เมื่อดอมีนิกและชายอีก 50 คนถูกดำเนินคดีข้อหาข่มขืนกระทำชำเราในลักษณะที่เป็นเหตุฉกรรจ์ พยายามข่มขืนกระทำชำเรา และประทุษร้ายทางเพศที่ศาลอาญาจังหวัดโวกลูซใน พ.ศ. 2567 ฌีแซลได้สละสิทธิ์ในการปกปิดตัวตนและการพิจารณาคดีลับ การพิจารณาคดีนี้ดึงดูดความสนใจจากสื่อทั่วโลก และความมุ่งมั่นของฌีแซลที่จะเป็นปากเสียงแทนผู้เสียหายทุกคนจากการประทุษร้ายทางเพศทำให้เธอได้รับการสนับสนุนและการชื่นชมอย่างกว้างขวาง เธอกลายเป็นสัญลักษณ์ของคตินิยมสิทธิสตรีและได้รับการรวมอยู่ในรายชื่อผู้หญิง 100 คนแห่งปีของบีบีซี และรายชื่อผู้หญิงทรงอิทธิพลที่สุด 25 คนแห่งปีของ "ไฟแนนเชียลไทมส์"
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2567 จำเลย 50 คนจาก 51 คน ซึ่งรวมถึงดอมีนิก อดีตสามีของฌีแซล ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเรา พยายามข่มขืนกระทำชำเรา และประทุษร้ายทางเพศต่อฌีแซล ส่วนจำเลยคนที่ 51 ซึ่งไม่ได้ถูกตั้งข้อหาข่มขืนกระทำชำเราฌีแซล ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราภรรยาของตน ดอมีนิกได้รับโทษจำคุกสูงสุด 20 ปี ในขณะที่จำเลยคนอื่น ๆ ที่ถูกพิพากษาลงโทษนั้นได้รับโทษจำคุกระหว่าง 3 ปีถึง 15 ปี
พูกักซัน

พูกักซัน (เกาหลี: ) เป็นภูเขาทางตอนเหนือของกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ภูเขาลูกนี้มองเห็นพระราชวังคย็องบกและทำเนียบประธานาธิบดีได้อย่างชัดเจน พูกักซัน รวมทั้งอินวังซัน นักซัน และนัมซัน ล้อมรอบแอ่งโซล เป็นภูเขาชั้นหินแกรนิต สูงประมาณ 
ในอดีตภูเขานี้เคยมีชื่อเรียกอื่น ๆ มากมาย รวมถึง แพกักซัน
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2568

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2568 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ประกอบไปด้วยการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 ที่นั่ง เป็นการเลือกตั้งที่จัดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2568
ผู้สมัคร.
หมายเลข : 1 พันธุ์อาจ ชัยรัตน์.
อดีตผู้อำนวยการสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (องค์การมหาชน) (พ.ศ. 2559 - พ.ศ. 2566) เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2567 โดยในขณะนั้นลงสมัครในนามพรรคก้าวไกล ภายหลังพรรคก้าวไกลถูกยุบ จึงลงสมัครในนามพรรคประชาชน
หมายเลข : 2 พิชัย เลิศพงศ์อดิศร.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงใหม่ อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดเชียงใหม่ (พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2555) ประธานกรรมาธิการแรงงานและสวัสดิการสังคมในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 10 อดีตประธานสโมสรฟุตบอลเชียงใหม่ เอฟซี จบการศึกษานิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และเนติบัณฑิตไทย ลงสมัครในนาม พรรคเพื่อไทย
หมายเลข : 3 พลตรี พนม ศรีเผือด.
อดีตผู้สมัคร สส.เชียงใหม่ เขต 3 พรรครวมไทยสร้างชาติ อดีตรองผู้อำนวยการกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายใน (กอ.รมน.) จังหวัดเชียงใหม่ สังกัด พรรคก้าวอิสระ
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">พิชัย</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">49.61%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">พันธุ์อาจ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">46.87%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">พนม</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">3.52%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2568

การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2568 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2568 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2568 ประกอบไปด้วยการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 ที่นั่ง เป็นการเลือกตั้งที่จัดขึ้นพร้อมกับการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2568
ผู้สมัคร.
หมายเลข : 1 อทิตาธร วันไชยธนวงศ์.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย (2563-2567) และเป็นธิดาของสมบูรณ์ วันไชยธนวงศ์ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 8 สมัย ลงสมัครในนามอิสระ
หมายเลข : 2 สลักจฤฎดิ์ ติยะไพรัช.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดเชียงราย (2555-2557) อีกทั้งเป็นภรรยาของยงยุทธ ติยะไพรัช อดีตประธานรัฐสภาและประธานสภาผู้แทนราษฎร ลงสมัครในนาม พรรคเพื่อไทย
หมายเลข : 3 จิราพร หมื่นไชยวงศ์.
ผู้สมัครใหม่
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">อทิตาธร</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">49.68%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">สลักจฤฎดิ์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">46.29%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">จิราพร</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">4.03%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
เที่ยวบินระหว่างเวสตรีย์กับแพปาเวสตรีย์

เที่ยวบินระหว่างเวสตรีย์กับแพปาเวสตรีย์ เป็นเที่ยวบินพาณิชย์ตามกำหนดการที่สั้นที่สุดในโลก แม้ตามกำหนดการจะกำหนดเวลาบินอยู่ที่หนึ่งนาทีสามสิบวินาที แต่ปกติแล้วจะมีเวลาบินประมาณหนึ่งนาที โดยสถิติเวลาบินที่สั้นที่สุดในเส้นทางนี้คือ 53 วินาที เที่ยวบินนี้ดำเนินการโดยโลแกนแอร์ สายการบินระดับภูมิภาคที่ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางต่างๆ ในประเทศสกอตแลนด์
ภูมิหลัง.
เส้นทางบินระหว่างเวสตรีย์กับแพปาเวสตรีย์ในหมู่เกาะออร์กนีย์เป็นหนึ่งในข้อปฏิบัติตามข้อบังคับการบริการสาธารณะ โดยเส้นทางนี้ถือเป็นส่วนที่สั้นที่สุดของเส้นทางบินวงแหวนเชื่อมสามสนามบิน ซึ่งคือท่าอากาศยานเวสตรีย์ ท่าอากาศยานแพปาเวสตรีย์ และท่าอากาศยานเคิร์กวอลล์ ท่าอากาศยานหลักของออร์กนีย์
รัฐบาลออร์กนีย์จะใช้การประกวดราคาในการจัดหาผู้ดำเนินการเส้นทางดังกล่าว รวมถึงเส้นทางอื่นๆ อีกหลายเส้นทางทั่วทั้งเกาะ เที่ยวบินนี้เริ่มขึ้นในปี 1967 ซึ่งก็ได้สร้างสถิติเที่ยวบินตามกำหนดการที่สั้นที่สุดในโลกตั้งแต่การดำเนินการช่วงแรก และในปัจจุบันยังคงให้บริการโดยโลแกนแอร์อย่างต่อเนื่อง ในปี 2013 โลแกนแอร์ได้รับการต่อสัญญาอีกครั้งหลังการเสนอราคาจากผู้ให้บริการรายอื่นสองราย
เที่ยวบิน.
เที่ยวบินระหว่างเวสตรีย์กับแพปาเวสตรีย์มีให้บริการทุกวันทั้งขาไปและกลับ ยกเว้นวันเสาร์ซึ่งมีเฉพาะเที่ยวบินจากเวสตรีย์สู่แพปาเวสตรีย์กับวันอาทิตย์ซึ่งมีเฉพาะเที่ยวบินจากแพปาเวสตรีย์สู่เวสตรีย์เท่านั้น
เที่ยวบินนี้มีระยะทางบินทั้งหมด ซึ่งยาวเท่ากับทางวิ่งของท่าอากาศยานเอดินบะระ เที่ยวบินนี้มักจะเดินทางต่อไปยังท่าอากาศยานเคิร์กวอลล์ (ระยะทาง 27 ไมล์ (43 กิโลเมตร) บินเป็นรูปสามเหลี่ยม
นักบินสจวร์ต ลิงก์เลเตอร์ ทำการบินเที่ยวบินนี้มากกว่า 12,000 ครั้ง ซึ่งมากกว่านักบินคนอื่นๆ โดยก่อนที่จะเกษียณอายุในปี 2013 ลิงก์เลเตอร์สร้างสถิติการบินระหว่างเกาะที่เร็วที่สุดด้วยเวลา 53 วินาที
อูร์เมีย

อูร์เมีย ) เป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันตก ของประเทศอิหร่าน ในเขตภาคกลาง ของเทศมณฑลอูร์เมีย เป็นเมืองหลักของจังหวัด เทศมณฑลและเขต
เมืองนี้ตั้งอยู่บนระดับความสูง เหนือระดับน้ำทะเล มีแม่น้ำชาฮาร์บนที่ราบอูร์เมีย ทะเลสาบอูร์เมีย ซึ่งเป็นหนึ่งใน ทะเลสาบน้ำเค็มที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเมือง และมีพรมแดนติดกับประเทศตุรกี อยู่ทางทิศตะวันตก
เมืองนี้เป็นศูนย์กลางการค้าของพื้นที่เกษตรกรรมที่อุดมสมบูรณ์ มีการปลูกผลไม้ (โดยเฉพาะแอปเปิ้ล และองุ่น) และยาสูบ แม้ว่าชาวเมืองอูร์เมียส่วนใหญ่จะนับถือศาสนาอิสลาม แต่ประวัติศาสตร์คริสต์ศาสนาของเมืองอูร์เมียยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากโบสถ์และอาสนวิหารต่าง ๆ มากมายในเมือง
ลาตีนา

ลาตีนา  เป็นเมืองหลักของจังหวัดลาตีนา ในแคว้นลัตซีโย ในอิตาลีตอนกลาง ณ ค.ศ. 2024 เมืองนี้มีประชากร 127,486 คน และเป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับสองของแคว้น รองจากเมืองหลวง กรุงโรม
ลาตีนาเป็นหนึ่งในเมืองที่เกิดใหม่ที่สุดในอิตาลี โดยก่อตั้งขึ้นในชื่อ ลิตโตเรีย (Littoria) ใน ค.ศ. 1932 ภายใต้การปกครองของพวกฟาสซิสต์ โดยในขณะนั้น พื้นที่โดยรอบเคยเป็นหนองบึงมาตั้งแต่สมัยโบราณได้ถูกระบายน้ำออกไป
ปีอาเชนซา

ปีอาเชนซา (;) เป็นนครและเทศบาลในแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา ทางตอนเหนือของอิตาลี และเป็นเมืองหลักของจังหวัดที่มีชื่อเดียวกัน ณ ค.ศ. 2022 เมืองปิอาเซนซาเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 9 ของแคว้น โดยมีประชากรมากกว่า 102,000 คน
ปิอาเชนซาเป็นเมืองใหญ่ที่สุดตะวันตกของแคว้นเอมีเลีย-โรมัญญา มีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับแคว้นลอมบาร์เดีย ซึ่งมีอาณาเขตติดกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเมืองมิลาน เลโอนาร์โด ดา วินชี ได้ให้คำจำกัดความไว้ว่าเป็น "ดินแดนแห่งเส้นทางผ่าน" ใน Codex Atlanticus ที่เขาเขียน มีการระบุทำเลที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่สำคัญ ที่ตั้งเชิงยุทธศาสตร์นี้จะส่งผลต่อประวัติศาสตร์ของเมืองปิอาเซนซาอย่างมีนัยสำคัญหลายต่อหลายครั้ง
โปนเตแบดรา

โปนเตแบดรา  เป็นนครในแคว้นปกครองตนเองกาลิเซีย ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศสเปน เป็นเมืองหลักของทั้งโกมาร์กาและจังหวัดโปนเตแบดรา
เมืองนี้มีชื่อเสียงในเรื่องการวางผังเมือง ถนนคนเดิน และเสน่ห์ของเมืองเก่า ระหว่าง ค.ศ. 2013 ถึง 2020 เมืองนี้ได้รับรางวัลมากมายสำหรับการวางผังเมือง เมืองนี้ยังได้รับรางวัลชนะเลิศด้านความปลอดภัยในเมืองจากคณะกรรมาธิการยุโรป ในปี 2020 อีกด้วย
ตัวแบบของฟอร์ด

ตัวแบบของฟอร์ด  คือระบบวิศวกรรมอุตสาหการและการผลิตที่ทำหน้าที่เป็นพื้นฐานของระบบสังคมและแรงงาน-เศรษฐกิจสมัยใหม่ที่สนับสนุนให้เป็นอุตสาหกรรม สร้างมาตรฐานในการผลิตจำนวนมาก และการบริโภคจำนวนมาก แนวคิดนี้มาจากชื่อของเฮนรี ฟอร์ด ซึ่งใช้ในทฤษฎีทางสังคม เศรษฐกิจ และการจัดการเกี่ยวกับการผลิต สภาพการทำงาน การบริโภค และปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับศตวรรษที่ 20 ระบบนี้ได้กล่าวถึงอุดมการณ์ของระบบทุนนิยมขั้นสูงซึ่งมีศูนย์กลางอยู่ที่ระบบเศรษฐกิจและสังคมของอเมริกาในช่วงเศรษฐกิจเฟื่องฟูหลังสงคราม
วัยหนุ่ม 2544

วัยหนุ่ม 2544  เป็นภาพยนตร์ไทยแนวเรือนจำ ระทึกขวัญ อาชญากรรม ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2567 กำกับโดย พุฒิพงษ์ นาคทอง นำแสดงโดย ณัฏฐ์ กิจจริต อิชณน์กร พึ่งเกียรติรัศมี อารักษ์ อมรศุภศิริ เบนจามิน โจเซฟ วาร์นี ทศพล หมายสุข อรุณพงศ์ นราพันธ์ และ ภูมิภัทร ถาวรศิริ ผลิตและจัดจำหน่ายโดย เนรมิตรหนัง ฟิล์ม
ร้องโดย LHAM
ร้องโดย ไททศมิตร ร่วมกับ รัสมี เวระนะ
งานสร้าง.
ภาพยนตร์เรื่อง "วัยหนุ่ม 2544" จัดพิธีบวงสรวงที่วัดราชสิทธารามราชวรวิหารเมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2567 จากนั้นในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ได้มีการเผยแพร่ภาพ 7 โปสเตอร์คาแรกเตอร์ตัวละครหลักในภาพยนตร์ ต่อมาในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ได้มีการเผยแพร่ตัวอย่างเต็มของภาพยนตร์ออกมาให้ได้รับชม
การเข้าฉายและกระแสตอบรับ.
ได้มีการจัดงานกาลาพรีเมียร์เปิดตัวภาพยนตร์เรื่อง "วัยหนุ่ม 2544" ที่เมเจอร์ซีนีเพล็กซ์ รัชโยธินเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567
พวกนักปราชญ์ในคัมภีร์ไบเบิล

ในศาสนาคริสต์ พวกนักปราชญ์ หรือ พวกโหราจารย์ ((-jy" หรือ -eye"; เอกพจน์: ; ยังรู้จักในคำเรียกว่า Three Wise Men, Three Kings และ Three Magi) เป็นกลุ่มชาวต่างชาติที่มีชื่อเสียงผู้เข้าเฝ้าพระเยซูหลังการประสูติ แล้วถวายเครื่องบรรณาการคือทองคำ กำยาน และมดยอบเพื่อนมัสการพระองค์ พวกนักปราชญ์ได้รับการฉลองเพื่อการรำลึกในวันสมโภชพระคริสต์แสดงองค์ ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "วันสามกษัตริย์" (Three Kings Day) พวกนักปราชญ์มักปรากฏในงานเฉลิมฉลองการประสูติของพระเยซูในวันคริสต์มาส 
พวกนักปราชญ์ปรากฏเฉพาะในพระวรสารนักบุญมัทธิวซึ่งระบุว่าพวกนักปราชญ์มา "จากทิศตะวันออก" (กรีก: ἀπὸ ἀνατολῶν - "apo anatolōn") เพื่อนมัสการ "ผู้ที่ทรงบังเกิดมาเป็นกษัตริย์ของชนชาติยิว" ไม่มีการระบุชื่อ ถิ่นกำเนิด ลักษณะ และจำนวนนักปราชญ์ที่แน่นอนในคัมภีร์ไบเบิล ข้อมูลเหล่านี้มีการอนุมานหรือหรือมีประเพณีของศาสนาคริสต์ในยุคหลังที่ระบุไว้ ในศาสนาคริสต์ตะวันตก มักถือกันว่านักปราชญ์เหล่านี้มีจำนวน 3 คนซึ่งสอดคล้องกับจำนวนเครื่องบรรณาการ ในศาสนาคริสต์ตะวันออกโดยเฉพาะคริสตจักรซีรีแอก มักระบุจำนวนนักปราชญ์เป็น 12 คน ในทำนองเดียวกัน สถานะทางสังคมของพวกนักปราชญ์ก็ไม่เคยถูกระบุไว้ แม้ว่าบางคำแปลคัมภีร์ไบเบิลระบุว่าพวกนักปราชญ์เป็นโหราจารย์ แต่ก็มีคำแปลมากขึ้นเรื่อย ๆ ที่ระบุว่านักปราชญ์เหล่านี้เป็นกษัตริย์ ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 เป็นอย่างน้อย ซึ่งสอดคล้องกับการตีความคำเผยพระวจนะในพันธสัญญาเดิมโดยคริสต์ศาสนิกชนว่าพระเมสสิยาห์จะทรงได้รับการนมัสการจากเหล่ากษัตริย์
ความลึกลับของตัวตนและภูมิหลังของเหล่านักปราชญ์ ประกอบกับความสำคัญทางเทววิทยาของนักปราชญ์เหล่านี้ ทำให้เหล่านักปราชญ์เป็นบุคคลสำคัญในประเพณีศาสนาคริสต์ นักปราชญ์เหล่านี้ได้รับการยกย่องเป็นนักบุญ หรือกระทั่งเป็นมรณสักขีในหลายชุมชนคริสต์ศาสนิกชน และเป็นหัวข้อของงานศิลปะ ตำนาน และจารีตประเพณีจำนวนมาก ผู้สังเกตการณ์ทั้งทางโลกและทางศาสนาคริสต์เห็นว่าพวกนักปราชญ์มักใช้เป็นสิ่งสื่อความหมายเพื่อแสดงความคิด สัญลักษณ์ และแก่นสาร นักวิชาการบางคนมองว่าพวกนักปราชญ์เป็นบุคคลในตำนานมากกว่าจะเป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์
พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

พิธีปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 จัดขึ้นที่สตาดเดอฟร็องส์ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2024
ตามธรรมเนียมของโอลิมปิก พิธีปิดประกอบด้วยการนำเสนอสื่อวัฒนธรรมจากทั้งประเทศเจ้าภาพปัจจุบัน (ฝรั่งเศส) และประเทศเจ้าภาพถัดไป (สหรัฐอเมริกา) รวมถึงคำกล่าวปิดงานโดยประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล โทมัส บัค และคณะกรรมการจัดการแข่งขันโอลิมปิกและพาราลิมปิก ปารีส 2024 โทนี เอสตองเก การส่งมอบธงโอลิมปิกอย่างเป็นทางการจากนายกเทศมนตรีกรุงปารีส แอนน์ อีดาลโก สู่นายกเทศมนตรีลอสแอนเจลิส คาเรน บาสส์ ซึ่งจะเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2028 และการดับเพลิงโอลิมปิก พิธีนี้มีทั้งการถ่ายทอดสดและการนำเสนอผ่านวิดีโอ ซึ่งรวมถึงครึ่งหลังของการนำเสนอโอลิมปิกลอสแอนเจลิส 2028 ที่บันทึกไว้ล่วงหน้าในลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ท่าอากาศยานนานาชาติต้าเหลียนจินโจววาน

ท่าอากาศยานนานาชาติต้าเหลียนจินโจววาน ; (IATA: DLC, ICAO: ZYTL) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่กำลังก่อสร้างเพื่อให้บริการแก่เมืองต้าเหลียนในมณฑลเหลียวหนิงของจีนตะวันออกเฉียงเหนือ เมื่อเปิดใช้งานจะเข้ามาแทนที่ท่าอากาศยานนานาชาติต้าเหลียนต้าเหลียนโจวฉุยจือที่มีอยู่เดิมในฐานะท่าอากาศยานหลักของเมือง โดยท่าอากาศยานแห่งนี้กำลังก่อสร้างบนพื้นที่ ของพื้นที่ถมทะเลนอกชายฝั่งของต้าเหลียน คาดว่าจะเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2026 และจะกลายเป็นท่าอากาศยานนอกชายฝั่งที่ใหญ่ที่สุดในโลก
นิวเซนจูรีโกลบอลเซ็นเตอร์

นิวเซนจูรีโกลบอลเซ็นเตอร์  เป็นอาคารแบบหลายวัตถุประสงค์ในเขตใหม่เทียนฟู เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน ซึ่งเป็นอาคารที่ใหญ่ที่สุดในโลกนับจากพื้นที่ชั้นทั้งหมด โดยมีสถานีสถานีจินเฉิงพลาซ่าของรถไฟฟ้าเฉิงตูสาย 1 เป็นจุดบริการ
ขนาด.
อาคารสูง มีฐานขนาด และพื้นที่ชั้น ทำให้เป็นอาคารที่มีพื้นที่ชั้นใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของโลก
ความสว่างของโลก

"ความสว่างของโลก" ("Phṓs tou kósmou") เป็นวลีที่พระเยซูทรงใช้กล่าวถึงพระองค์เองและสาวกของพระองค์ในพันธสัญญาใหม่ วลีนี้ถูกบันทึกในพระวรสารนักบุญมัทธิว (5:14–16) และพระวรสารนักบุญยอห์น (8:12) มีความเกี่ยวข้องอย่างใกลชิดกับอุปมาเรื่องเกลือและความสว่างและตะเกียงใต้ถังซึ่งก็ปรากฏในคำเทศนาบนภูเขาของพระเยซู
บันทึกในพระวรสาร.
การทรงกล่าวถึงพระองค์เอง.
ในยอห์น 8:12 พระเยซูทรงใช้วลี "ความสว่างของโลก" ในการกล่าวถึงพระองค์เองระหว่างตรัสโต้ตอบกับพวกยิว โดยพระองค์ตรัสว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เราเป็นความสว่างของโลก คนที่ตามเรามาจะไม่ต้องเดินในความมืด แต่จะมีความสว่างแห่งชีวิต
พระเยซูทรงอ้างเรื่องพระองค์ทรงเป็นความสว่างของโลกอีกครั้งในยอห์น 9:5 ระหว่างการอัศจรรย์เรื่องการทรงรักษาคนตาบอดแต่กำเนิด โดยตรัสว่า:
ตราบใดที่เรายังอยู่ในโลก เราก็เป็นความสว่างของโลก
เหตุการณ์นี้นำไปสู่ยอห์น 9:39 เมื่อพระเยซูทรงอธิบายเป็นนับว่าพระองค์เสด็จมาในโลกนี้เพื่อทำให้คนตาบอดมองเห็นได้
ในบริบททางคริสตวิทยา การใช้วลีเรียกว่าความสว่างของโลกมีความคล้ายคลึงกับวลีเรียกว่าอาหารแห่งชีวิตในยอห์น 6:35 ซึ่งพระเยซูตรัสว่า "เราเป็นอาหารแห่งชีวิต คนที่มาหาเราจะไม่หิว และคนที่วางใจในเราจะไม่กระหายอีกเลย" ข้อยืนยันเหล่านี้สร้างจากแก่นทางคริสตวิทยาของยอห์น 5:26 เมื่อพระเยซูทรงอ้างพระองค์ทรงครอบครองชีวิตเช่นเดียวกับพระบิดา และทรงมอบชีวิตนั้นให้กับเหล่าผู้ที่ติดตามพระองค์ วลีว่า "ความสว่างของโลก" นั้นพระองค์ทรงใช้กล่าวถึงพระองค์เองในทางเดียวกันกับในยอห์น 6:51 
ความสว่างได้รับการกำหนดให้เป็นชีวิต ดังที่ระบุในยอห์น 1:4 "พระองค์ทรงเป็นแหล่งชีวิต และชีวิตนั้นเป็นความสว่างของมนุษย์" ผู้ที่มีความเชื่อผ่านทางพระองค์จะมีชีวิตนิรันดร์ ในพระวรสารนักบุญยอห์น "ความมืดปรากฏในความไร้ความสว่าง คือความไร้ชีวิตนิรันดร์" และความมืดนั้นหมายถึงความตายทางจิตวิญญาณ
การทรงกล่าวถึงสาวกของพระองค์.
พระเยซูยังทรงใช้วลี "ความสว่างของโลก" ในการกล่าวถึงสาวกของพระองค์ในมัทธิว 5:14:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ท่านทั้งหลายเป็นความสว่างของโลก นครซึ่งอยู่บนภูเขาจะถูกปิดบังไว้ไม่ได้ เมื่อจุดตะเกียงแล้วไม่มีผู้ใดเอาถังครอบไว้ ย่อมตั้งไว้บนเชิงตะเกียง จะได้ส่องสว่างแก่ทุกคนที่อยู่ในบ้านนั้น ทำนองเดียวกันพวกท่านจงส่องสว่างแก่คนทั้งปวง เพื่อว่าเมื่อเขาทั้งหลายได้เห็นความดีที่ท่านทำ พวกเขาจะได้สรรเสริญพระบิดาของท่านผู้สถิตในสวรรค์
การนำ "แสงสว่างเปรียบเทียบกับความมืด" เช่นนี้ยังปรากฏใน 1 ยอห์น 1:5 ซึ่งใช้กล่าวถึงพระเจ้าว่า "พระเจ้าทรงเป็นความสว่าง และความมืดในพระองค์ไม่มีเลย"
A23a

ภูเขาน้ำแข็ง A23a เป็นแผ่นภูเขาน้ำแข็งขนาดใหญ่ที่เกิดจากการแยกตัวออกจากแผ่นน้ำแข็งฟิลช์เนอร์-รอนเน ในปี ค.ศ. 1986 มันติดอยู่กับพื้นทะเลมาหลายปีจนกระทั่งเริ่มเคลื่อนที่ในปี ค.ศ. 2020 มีพื้นที่ประมาณ ทำให้มันเป็นภูเขาน้ำแข็งที่ใหญ่ที่สุดในโลกขณะนี้
ฐานดรุจนายาที่ 1 ซึ่งเดิมตั้งอยู่บนแผ่นน้ำแข็งฟิลช์เนอร์-รอนเน แต่เมื่อมันแตกออก ฐานนี้ก็อยู่บนภูเขาน้ำแข็งด้วย หลังจากนั้นจึงมีภารกิจช่วยเหลือโดยเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1987 และในที่สุดได้ย้าย/เปลี่ยนชื่อฐานเป็นดรุจนายาที่ 3
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 A23a ถูกติดตามว่าเคลื่อนผ่านปลายด้านเหนือของคาบสมุทรแอนตาร์กติก และมุ่งหน้าไปยังมหาสมุทรใต้ เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2023 ภูเขาน้ำแข็งถูกพบโดเรือสำรวจขั้วโลก อาร์อาร์เอส "เซอร์ เดวิด แอตเทนโบโรห์" ที่นอกสุดของคาบสมุทรแอนตาร์กติก ด้วยความเร็ว 10 นอต เรือใช้เวลาหลายชั่วโมงในการแล่นตามสองด้านของภูเขาน้ำแข็ง A23a คาดว่าจะปล่อยฝุ่นแร่จำนวนมากเมื่อมันละลาย ดังนั้นเรือจึงเก็บตัวอย่างน้ำรอบขอบภูเขาน้ำแข็ง
เมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2024 โครงสร้างส่วนโค้งที่แปลกตาซึ่งเกิดจากการกระทำของคลื่นบน A23a ถูกบันทึกโดยโดรนที่ควบคุมโดยริชาร์ด ซิดีย์ และหัวหน้าคณะสำรวจ เอียน สตราชาน ภาพที่พวกเขาบันทึกไว้ถูกเผยแพร่อย่างกว้างขวางโดย บีบีซี และ ซีเอ็นเอ็น ในช่วงต้นเดือนเมษายน ค.ศ. 2024 ภูเขาน้ำแข็งได้เข้าสู่กระแสน้ำหมุนรอบแอนตาร์กติก แต่ยังคงอยู่ในที่เดิมเนื่องจากติดอยู่ในเทย์เลอร์คอลัมน์ — ซึ่งได้รับการยืนยันในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2024 — เหนือภูเขาใต้ทะเลแบงก์พิรี ใกล้หมู่เกาะเซาท์ออร์คนีย์ห่างจากคาบสมุทรแอนตาร์กติกประมาณ 375 ไมล์ โดยหมุนทวนเข็มนาฬิกาประมาณ 15 องศาในแต่ละวัน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 บริติชแอนตาร์กติกเซอร์เวย์ (BAS) รายงานว่า ภูเขาน้ำแข็งได้ออกจากเทย์เลอร์คอลัมน์ และเริ่มเคลื่อนที่ไปทางเหนือผ่านมหาสมุทรใต้
บีเอเอสคาดว่า A23a จะตามกระแสน้ำหมุนเวียนรอบแอนตาร์กติกไปยังเกาะเกาะเซาท์จอร์เจียในมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ที่ซึ่งมันจะเผชิญกับน้ำที่อุ่นขึ้นและแตกออกเป็นภูเขาน้ำแข็งขนาดเล็กลง
จอช โอคอนเนอร์

จอช โอคอนเนอร์ (เกิด 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ หลังจากฝึกที่โรงเรียนการละครบริสตอลโอลด์วิคแล้ว เขารับบทนักแสดงสมทบในละครโทรทัศน์หลายเรื่อง เช่น "ดอกเตอร์ฮู" ในปี ค.ศ. 2013 และ "Peaky Blinders" ในปี ค.ศ. 2014 เขาประสบความสำเร็จจากการรับบทนำในบทของเกษตรกรเลี้ยงแกะที่ยังคงเก็บความลับในภาพยนตร์ดราม่ารักเรื่อง "God's Own Country" (2017) ซึ่งทำให้เขาชนะรางวัลภาพยนตร์อิสระอังกฤษ
ในปี ค.ศ. 2021 โอคอนเนอร์ได้รับรางวัลไพรม์ไทม์เอมมี และ รางวัลลูกโลกทองคำ สำหรับบทบาทของเขาในบท เจ้าชายชาลส์แห่งเวลส์ ในซีรีส์ดราม่าของเน็ตฟลิกซ์เรื่อง "เดอะคราวน์" (2019–2020) หลังจากนั้นเขาได้แสดงในภาพยนตร์ดราม่าย้อนยุคเรื่อง "Emma" (2020) คอมเมดี้ดราม่าเรื่อง "La chimera" (2023) และภาพยนตร์กีฬารักเรื่อง "Challengers" (2024)
เทสลาออโตไพลอต

เทสลาออโตไพลอต  เป็นระบบช่วยเหลือผู้ขับขี่ขั้นสูง (ADAS) ที่พัฒนาโดยเทสลา ซึ่งเป็นการทำให้รถยนต์สามารถทำงานอัตโนมัติบางส่วน (การทำงานระดับ 2) ตามที่สหพันธ์วิศวกรยานยนต์กำหนด เทสลาให้บริการ "ออโตไพลอตพื้นฐาน" ในรถทุกคัน ซึ่งรวมถึง การรักษากลางเลน และ การควบคุมความเร็วอัตโนมัติที่รับรู้การจราจร เจ้าของรถสามารถซื้อหรือสมัครใช้บริการ ฟูล เซลฟ์-ไดร์ฟวิ่ง (FSD) ซึ่งเพิ่มฟังก์ชันการนำทางที่กึ่งอัตโนมัติที่สามารถตอบสนองต่อสัญญาณไฟจราจรและป้ายหยุด ความช่วยเหลือในการเปลี่ยนเลน การจอดรถอัตโนมัติ และความสามารถในการเรียกรถจากโรงจอดหรือที่จอดรถ
ความตั้งใจของบริษัทคือการให้บริการการขับขี่อัตโนมัติเต็มรูปแบบ (ระดับ 5) ในอนาคต โดยยอมรับว่ามีอุปสรรคทางเทคนิคและข้อบังคับที่ต้องข้ามผ่านเพื่อให้บรรลุเป้าหมายนี้ ชื่อ "ออโตไพลอต" และ "ฟูล เซลฟ์-ไดร์ฟวิ่ง" ยังเป็นที่ถกเถียงกัน เนื่องจากยานพาหนะยังคงอยู่ในระดับ 2 และยังไม่ใช่ "การขับขี่อัตโนมัติเต็มรูปแบบ" และต้องการการดูแลจากผู้ขับขี่อย่างต่อเนื่อง
บริษัทอ้างว่า คุณสมบัติเหล่านี้ช่วยลดอุบัติเหตุที่เกิดจากการละเลยและความเหนื่อยล้าจากการขับขี่ระยะยาวได้ การชนและการเสียชีวิตที่เกี่ยวข้องกับรถยนต์เทสลาที่เปิดใช้งานออโตไพลอตได้ดึงดูดความสนใจจากสื่อและหน่วยงานรัฐบาล ผู้สังเกตการณ์ในอุตสาหกรรมและนักวิชาการได้วิจารณ์การตัดสินใจของเทสลาที่ใช้ผู้บริโภคที่ไม่ได้รับการฝึกฝนเพื่อทดสอบคุณสมบัติในเวอร์ชันเบต้า ว่าเป็นการกระทำที่อันตรายและไร้ความรับผิดชอบ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2013 ซีอีโอของเทสลา อีลอน มัสก์ ได้ทำนายผิดพลาดเกี่ยวกับการที่เทสลาจะบรรลุความสามารถในการขับขี่อัตโนมัติระดับ 5 ภายในหนึ่งถึงสามปี และล่าสุดทำนายว่าจะเกิดขึ้นในปลายปี ค.ศ. 2023
นิโคลัส อเล็กซานเดอร์ ชาเวซ

นิโคลัส อเล็กซานเดอร์ ชาเวซ (เกิด 6 กันยายน ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาแสดงเป็น สเปนเซอร์ คาสซาดีน ในละครโทรทัศน์เรื่อง "General Hospital" ของเอบีซี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2021 ถึง 2024 ซึ่งทำให้เขาได้รับ รางวัลเอ็มมีเดย์ไทม์สาขาผู้แสดงรุ่นเยาว์ยอดเยี่ยมในละครโทรทัศน์ เขารับบทเป็น ไลล์ เมนเดซ ในซีรีส์ดราม่าเรื่อง "" และบาทหลวงชาร์ลี เมย์ฮิว ในซีรีส์สยองขวัญเรื่อง "Grotesquerie" ซึ่งทั้งสองเรื่องเป็นการร่วมสร้างโดย ไรอัน เมอร์ฟี ในปี ค.ศ. 2024
เจย์ ชัง

เจย์ สตีเวน คาพอสซี (เกิด 8 มีนาคม ค.ศ. 2001) หรือที่รู้จักในชื่อ เจย์ ชัง (เกาหลี: ) เป็นนักร้องชาวอเมริกันที่อาศัยอยู่ในเกาหลีใต้ เขาเป็นสมาชิกของวงบอยแบนด์เกาหลีใต้ชื่อวันแพกต์ ซึ่งก่อตั้งโดยอาร์มาดาเอนเตอร์เทนเมนท์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 และ บีดียู ซึ่งก่อตั้งผ่านรายการแข่งขันเรียลลิตี้ "" ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2024
เขาเปิดตัวเดี่ยวครั้งแรกในวันที่ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 ด้วยซิงเกิล "Is You" และออกอีพีแรกของเขาชื่อ "Late Night" ในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 2023
บีดียู

บีดียู (เกาหลี: ; อาร์อาร์: "Bidiyu"; เอ็มอาร์: "Pidiyu"; ย่อมาจาก Boys Define Universe) เป็นวงบอยแบนด์จากเกาหลีใต้ที่ก่อตั้งขึ้นผ่านรายการแข่งขันเรียลลิตี้ของเอ็มเน็ตชื่อ "" และได้รับการจัดการโดยออร์กามิวสิค วงประกอบด้วยสมาชิกสี่คน ได้แก่ บิทแซออน, ซึงฮุน, เจย์ ชัง, และ คิม มิน-ซอ พวกเขาเดบิวต์ในวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2024 ด้วยอีพี (EP) ชื่อ "Wishpool" โดยวงนี้จะยังคงทำกิจกรรมไปอีกสองปี
Haemanthus montanus

Haemanthus montanus เป็นพืชดอกที่ออกดอกตลอดปีและเป็นพืชหัวอยู่ในสกุล Haemanthus สปีชีส์นี้มีถิ่นกำเนิดในกัวเต็ง, ควาซูลู-นาตาล, มพุมาลังกา, ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ, แอฟริกาใต้ และ บอตสวานา
หวัง ฉาง

หวัง ฉาง (เกิด 7 พฤษภาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักกีฬาแบดมินตันชาวจีน เขาเป็นแชมป์ประเภทชายคู่ในการแข่งขันเยาวชนชิงแชมป์โลก และแชมป์การแข่งขันเยาวชนชิงแชมป์เอเชียสองครั้ง ร่วมกับ ตี้ จื่อเจี้ยน เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติจีนที่ชนะใน สุธีรมานคัพ 2023 และร่วมกับ เหลียง เว่ยเคิง ได้รับเหรียญทองแดงในการแข่งขันแบดมินตันชิงแชมป์โลก 2023 ในประเภทชายคู่ หวังและเหลียงทำสถิติอันดับโลกสูงสุดที่อันดับ 1 เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2023
ความสำเร็จ.
โอลิมปิก.
"ชายคู่"
ชิงแชมป์โลก.
"ชายคู่"
ชิงแชมป์เอเชีย.
"ชายคู่"
ตำบลท่าพริก

ท่าพริก เป็นตำบลในอำเภอเมืองตราด จังหวัดตราด โดยมีพื้นที่ทั้งหมดอยู่ในเขตของเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย เป็นชุมชนที่รองรับในด้านแหล่งที่อยู่อาศัยของเมืองตราด
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลท่าพริกมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ตำบลท่าพริก เป็นตำบลเก่าแก่ของอำเภอบางพระ จังหวัดตราด ชื่อ "ท่าพริก" มาจากเดิมตรงท่าน้ำศาลเจ้าพ่อท่าพริก มีต้นพริกใหญ่ขึ้นอยู่หนึ่งต้นลำต้นสูงใหญ่มาก ครั้นต้องการเก็บเมล็ดพริกไปรับประทานต้องใช้ไม้สอยหรือใช้เก้าอี้มารองรับ ประกอบกับท่าน้ำแห่งนี้เป็นบริเวณที่ชาวบ้านใช้เป็นท่าน้ำเทียบเรือสินค้า มีเรือใบลำใหญ่บรรทุกสินค้า เช่น มูลเป็ด มูลไก่ กากปลา หรือสินค้าอื่นที่ชาวบ้านหาได้นำมาขายที่นี่ ชาวบ้านจึงเรียกว่า "ท่าพริก" ปี พ.ศ. 2490 ขุนสนิทประชาราษฎร์ ผู้ว่าราชการจังหวัดตราด ได้แยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านจันทิ, หมู่ 6 บ้านเสม็ดแดง, หมู่ 7 บ้านท่ากุ่ม และหมู่ 8 บ้านทุ่งไก่ดัก ของตำบลท่าพริก รวม 4 หมู่บ้าน ไปตั้งเป็น ตำบลท่ากุ่ม 
ปี พ.ศ. 2534 นายอมร อนันตชัย ผู้ว่าราชการจังหวัดตราด ร่วมกับกำนันตำบลสามชุก ผู้ใหญ่บ้านและผู้นำชุมชน ได้พิจารณาพื้นที่ตำบลท่าพริก และตำบลเนินทราย โดยเฉพาะชุมชนท่าพริกเป็นที่ชุมนุมชนหนาแน่น มีตลาด สถานีอนามัย จึงตั้งเป็น สุขาภิบาลท่าพริก ในปี พ.ศ. 2536 และตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบล ด้วยผลของกฎหมาย 
ปี พ.ศ. 2546 เขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าพริกมีพื้นที่ 6 หมู่บ้าน ประชากร 1,443 คน และมี 474 ครัวเรือน บางส่วนอยู่ในเขตเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย โดยส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาลมีสภาพไม่เข้าองค์ประกอบความเป็นหมู่บ้าน จึงพิจารณาให้รวมองค์การบริหารส่วนตำบลท่าพริกเข้ากับเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทราย ในปี พ.ศ. 2547 ทำให้ตำบลท่าพริกอยู่ในเขตเทศบาลตำบลท่าพริกเนินทรายทั้งหมด
การแบ่งเขตการปกครอง.
ตำบลท่าพริกแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
จังหวัดนครราชสีมาในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 5 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 15 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองนครราชสีมา และอำเภอสูงเนิน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอด่านขุนทด, อำเภอสีคิ้ว, อำเภอปากช่อง และอำเภอปักธงชัย
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอครบุรี, อำเภอโชคชัย, อำเภอจักราช, อำเภอห้วยแถลง, อำเภอเสิงสาง และอำเภอหนองบุนนาก
เขตเลือกตั้งที่ 4.
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอโนนสูง, อำเภอประทาย, อำเภอพิมาย, อำเภอชุมพวง และกิ่งอำเภอโนนแดง
เขตเลือกตั้งที่ 5.
เขตการเลือกตั้งที่ 5 ประกอบด้วยอำเภอบัวใหญ่, อำเภอคง, อำเภอขามสะแกแสง, อำเภอขามทะเลสอ, อำเภอโนนไทย, อำเภอบ้านเหลื่อม และกิ่งอำเภอแก้งสนามนาง