pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
คิม ซ็อง-กยู

คิม ซ็อง-กยู (อักษรโรมัน: Kim Sung-kyu; เกิด 28 เมษายน พ.ศ. 2532) หรือที่ใช้ในการแสดงว่า ซ็องกยูเป็นนักร้อง นักแสดง พิธีกร ชาวเกาหลีใต้ รู้จักในสถานะหัวหน้า วง Infinite
ประวัติ.
ซองกยู เกิดเมื่อวันที่ 28 เมษายน 1989 ในจังหวัด ช็อลลาเหนือ เขาเข้าเรียน Jeonju National University High School (โรงเรียนที่โรงเรียนแห่งชาติในตัวจังหวัด) เมื่อซองกยูได้บอกพ่อแม่ของเขาเกี่ยวกับความฝันที่จะได้เป็นนักร้อง พวกเขาปฏิเสธความฝันของซองกยูเพราะอยากให้เขาได้มีชีวิตแบบคนปกติและบอกกับเขาว่าพวกเขาให้ออกจากบ้านแทน ซองกยูฝึกฝนต่ออย่างเงียบๆและได้เข้ามาที่โซลเพียงคนเดียวเพื่อไล่ล่าความฝันของเขาหลังจากที่จบมัธยมปลาย ในปี 2008 ซองกยูได้ไปออดิชั่นที่ SM Entertainment แต่ล้มเหลว เนื่องจากความชื่นชมของเขาที่มีต่อวงร็อค Nell เขาได้ไปออดิชั่นที่ woollim entertainment ภายใต้การแนะนำของผู้จัดการวง Nell ซึ่งได้พบกันโดยบังเอิญที่ร้านกาแฟที่ซองกยูทำงานพาร์ทไทม์อยู่ ซองกยูไปออดิชั่นตอนกำลังปวดท้องอยู่แล้วบอกกับพวกเขา(กรรมการ)ว่า "ถ้าพวกคุณไม่เลือกผม พวกคุณจะต้องเสียใจ" หลังจากนั้นเขารีบไปโรงพยาบาลเพื่อรับการผ่าตัดไส้ติ่ง วันที่เขาได้กลับจากโรงพยาบาลเขาได้รับการแจ้งเตือน ว่าเขาได้รับการคัดเลือกจาก Woollim Entertainment และได้รับการเปิดตัวเป็น Infinite ในที่สุด
อาชีพ.
อินฟินิต.
ในปี 2010, Sunggyu เปิดตัวของเขากับ อินฟินิต เดียวกับ "กลับมาอีกครั้ง"(다시돌아와) ในฐานะผู้นำของกลุ่มและนักร้องหลัก
รถไฟรางเบา

รถไฟรางเบา หรือ รถไฟฟ้ารางเบา  เป็นระบบขนส่งมวลชนที่ให้บริการในเขตเมือง ขับเคลื่อนโดยใช้ล้อหรือไฟฟ้า และตู้โดยสารที่ใช้จะเท่ากับหรือมากกว่า 1 ตู้ก็ได้ มักถูกจัดให้คล้ายกับรถราง
นีเฮา

นีเฮา (Niʻihau หรือ Niihau) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 7 ในบรรดาเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยของหมู่เกาะฮาวาย ในรัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา มีพื้นที่ 69.5 ตร.ไมล์ (180 ตร.กม.) เกาะนีเฮาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคาไว ราว 17.5 ไมล์ (28.2 กม.)
เอลิซาเบท ซินแคลร์ ได้ซื้อเกาะนีเฮาจากอาณาจักรฮาวายในปี ค.ศ. 1864 เป็นมรดกตกทอดสู่ตระกูลโรบินสัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพญี่ปุ่นจู่โจมเกาะ หลังจากนั้น 1 อาทิตย์ ญี่ปุ่นจึงโจมตีเพิร์ลฮาเบอร์ ปัจจุบันเกาะอยู่ภายใต้การดูแลของบรูซและคีท โรบินสัน
กรมขุนรามินทรสุดา

กรมขุนรามินทรสุดา หรือ เจ้าครอกชี เป็นพระธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าขุนรามณรงค์ ซึ่งเป็นพระเชษฐาในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระประวัติ.
กรมขุนรามินทรสุดา เป็นพระธิดาเพียงองค์เดียวของสมเด็จพระเจ้าขุนรามณรงค์ ไม่ปรากฏนามพระมารดา ประสูติก่อนเสียกรุงศรีอยุธยา ตอนที่พระบิดายังมียศเป็นขุนรามณรงค์
เมื่อครั้งกรุงศรีอยุธยาแตก พระองค์ได้ถูกพม่ากวาดต้อนไปพร้อมเชลยอื่น ๆ ได้พำนักอยู่ที่เมืองทวายเป็นระยะเวลา 25 ปี และผนวชเป็นรูปชีที่วัดแห่งหนึ่ง โดยมีเนมะกะยอดิน หรือ มังจันจ่า พระยาทวายเป็นผู้อุปถัมภ์และปกปิดพม่ามิให้รู้ และภายหลังพระยาทวายได้สวามิภักดิ์กับกรุงรัตนโกสินทร์ จึงได้กราบบังคมทูลมาว่ามีพระราชภาคิไนยพลัดมาอยู่ที่เมืองทวายพระองค์หนึ่ง พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชให้เจ้าพระยายมราช (นามเดิมว่าทองอิน เป็นเจ้าพระยายมราชท่านแรกของกรุงรัตนโกสินทร์ ไม่ปรากฏว่ามีบุตรหลานสืบสายลงมา) ขึ้นไปทวาย เจ้าพระยายมราช (ทองอิน) ได้จัดการส่งพระองค์เจ้าชีเสด็จโดยทางเรือจากเมืองทวาย มาถึงแม่น้ำน้อย เมืองกาญจนบุรี
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทเสด็จออกไปรับพระองค์เจ้าชี ทั้งสองพระองค์ ความในพงศาวดาร กล่าวถึงเรื่องนี้ไว้ว่า
"เจ้าพระยายมราชก็ส่งพระองค์เจ้าชีมากับพระราชาพิมลแลข้าไทชาวกรุงตามเสด็จพระองค์เจ้าชีลงมาเป็นอันมาก สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทั้งสองพระองค์ทรงไต่ถามทุกขศุขตั้งแต่ตกไปอยู่เมืองอังวะแล้ว หลบหลีกลงมาได้จนถึงเมืองทวาย พระองค์เจ้าชีเล่าถวายถึงความทุกขยากลำบาก แล้วก็ทรงพระกันแสง สมเดจพระเจ้าอยู่หัวทั้งสองพระองค์ก็กลั้นน้ำพระเนตรมิได้ รับสั่งให้พระองค์เจ้าชีลงสรงอุทกวารีอยู่ที่หาดทรายทำไว้ในแม่น้ำน้อย แล้วสรงน้ำปริตรแล้วก็ให้เรียกเรือมารับพระองค์เจ้าชี แลข้าไทที่ตามมานั้นเปนเรือหลายลำด้วยกัน ก็ให้สนมกรมวังนำส่งพระองค์เจ้าชีเข้ามา ณ กรุงเทพฯ"
เจ้าครอกชีสิ้นพระชนม์เมื่อใดไม่ปรากฏเป็นที่แน่ชัด บ้างก็ว่าสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช บ้างก็ว่าสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย แต่ที่ถูกต้องน่าจะเป็นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เพราะพ.ศ. 2361 ยังมีพระชนม์อยู่ สถานที่เก็บรักษาพระอัฐิของพระองค์อยู่ที่หอพระนาก พระโกศของพระองค์อยู่ในพระเบญจาชั้นที่ 1 เมื่อถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสถาปนาพระอัฐิเป็น กรมขุนรามินทรสุดา
อาณัติ อาภาภิรม

อาณัติ อาภาภิรม (เกิด 27 มกราคม พ.ศ. 2477) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และอดีตผู้ว่าการการปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย (ปตท.)
ประวัติ.
อาณัติ สำเร็จการศึกษา วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย และวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยโคโลราโด 
อาณัติ ได้รับปริญญาวิศวกรรมศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทำงาน.
อาณัติ เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอกเกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ (ครม.41) และในรัฐบาลของพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ (ครม.42) ต่อมาได้ขึ้นมาเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอกเปรม ติณสูลานนท์
หลังจากนั้น ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการ การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2530 ถึง พ.ศ. 2534
ก่อนที่จะเข้ารับตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์อีกครั้ง ในรัฐบาลนายอานันท์ ปันยารชุน (ครม.47)
ปัจจุบัน อาณัติ ดำรงตำแหน่ง กรรมการ บมจ. บีทีเอส กรุ๊ป โฮลดิ้งส์
พัง มิน-อา

พัง มิน-อา (เกาหลี: ; อาร์อาร์: "Bang Min-a"; อักษรโรมัน: Bang Min-ah; เกิด 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1993) รู้จักกันดีในชื่อ มินอา เป็นนักร้องและนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เธอเปิดตัวในฐานะสมาชิกเกิร์ลกรุปเกิลส์เดย์ในปี ค.ศ. 2010 และออกอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของเธอในชื่อ "I Am a Woman Too" ในปี ค.ศ. 2015 เธอแสดงในภาพยนตร์และซีรีส์ทางโทรทัศน์หลายเรื่อง รวมถึงบทบาทนำใน "Beautiful Gong Shim" (2016) และ "My Absolute Boyfriend" (2019)
ประวัติ.
มินอา 13 พฤษภาคม 2536 ใน โซล เกาหลีใต้ ขณะเธอกำลังเข้าร่วมโรงเรียนหญิงล้วนในเกาหลีใต้ JinSun Girls High School.
อาชีพ.
Girl's Day.
ใน 27 กรกฎาคม 2010, มินอาเธอเปิดตัวในฐานะสมาชิกของ Girl's Day บนรายการ Music_Bank และเปิดตัวเพลง Tilt My Head
วิไล เบญจลักษณ์

วิไล เบญจลักษณ์ (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 - 25 มกราคม พ.ศ. 2529) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดยะลา และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปัตตานี
ประวัติ.
วิไล เบญจลักษณ์ (ชื่อเดิม : แวและ เบญอาบัชร์) เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2453 สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 จาก โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ปัตตานี
การทำงาน.
วิไล เบญจลักษณ์ อดีตเป็นครู และ พ่อค้าในจังหวัดยะลา วิไลได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2480 และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 3 ครั้ง 
วิไล เบญจลักษณ์ เคยเป็นรองเลขาธิการพรรคสันติชน ในปี พ.ศ. 2517
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
วิไล เบญจลักษณ์ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 สมัย คือ
รถไฟชานเมือง

รถไฟชานเมือง หรือ รถไฟฟ้าชานเมือง  เป็นรถไฟโดยสารที่ให้บริการระหว่างใจกลางเมืองกับย่านชานเมือง หรือระหว่างเมืองใหญ่กับเมืองรองในบริเวณโดยรอบ ที่มีระยะทางอย่างน้อย 15 กิโลเมตร (10 ไมล์) โดยมีวัตถุประสงค์ให้คนที่อาศัยอยู่ในย่านชานเมืองจำนวนมากสามารถเดินทางเข้ามาทำงานหรือเข้ามาเรียนหนังสือในเขตใจกลางเมืองได้ รถไฟชานเมืองมีเที่ยววิ่งตามกำหนดเวลา และมีความเร็วสูงสุดตั้งแต่ 50 ไปจนถึง 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
การรถไฟแห่งประเทศไทย ได้ให้ความหมายของรถไฟชานเมือง ว่า "เป็นขบวนรถที่จัดเดินเพื่อให้บริการแก่ผู้โดยสารในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล รัศมีไม่เกิน 160 กม. เพื่อใช้เดินทางไปทำงาน ศึกษาเล่าเรียน และติดต่อค้าขาย หยุดทุก ๆ สถานี ป้ายหยุดรถ ที่หยุดรถ"
ลักษณะเฉพาะ.
รถไฟฟ้าชานเมือง แตกต่างจากรถไฟฟ้าใต้ดิน รถไฟฟ้าโมโนเรล และรถไฟฟ้ารางเบา ดังนี้
พระราชวังปฐมนคร

พระราชวังปฐมนคร ตั้งอยู่ที่บริเวณพระปฐมเจดีย์ อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม สันนิษฐานว่าสร้างราว พ.ศ. 2396 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งพระองค์ทรงเคยใช้เป็นพระตำหนักพักแรม เมื่อครั้งทรงเดินทางมาสักการะพระปฐมเจดีย์ รวมทั้งเมื่อครั้งบูรณะปฏิสังขรณ์องค์พระปฐมเจดีย์ใหม่
สถาปัตยกรรม.
เป็นสถาปัตยกรรมแบบตึกคล้าย ๆ กับยุโรปโดยประกอบด้วยพระที่นั่ง พระตำหนัก โรงช้าง โรงม้า และอื่น ๆ ปัจจุบันเหลือแค่ฐานขององค์พระที่นั่ง
สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์

สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ เป็นสถานีกลางของกัวลาลัมเปอร์ เมืองหลวงของประเทศมาเลเซีย เปิดทำการเมื่อ 16 เมษายน ค.ศ. 2001 เพื่อใช้งานแทนสถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์แห่งเก่า สถานีเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์เคยเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ศูนย์การขนส่ง.
สถานีเซ็นทรัล  เป็นชื่อของโซน H ซึ่งได้รับการกำหนดให้เป็นศูนย์กลางการขนส่งภายในโครงการพัฒนาเคแอลเซ็นทรัล แต่การเรียกสถานีทั้งเส้นทางขนส่งสาธารณะและเส้นทางเชื่อมต่อจะเรียกว่า "เคแอลเซ็นทรัล"
สถานีเซ็นทรัลได้รับการออกแบบเพื่อรองรับเครือข่ายการขนส่งทางราง 6 ระบบ แล้วเสร็จเมื่อธันวาคม ค.ศ. 2000 และได้เริ่มให้บริการการขนส่งทางราง การค้าปลีก และบริการร้านอาหารและเครื่องดื่มเมื่อเมษายน ค.ศ. 2001 อาคารหลักตั้งอยู่บนพื้นที่ รายละเอียดอิงตามการคาดการณ์ผู้โดยสารจนถึง ค.ศ. 2020 ซึ่งเป็นช่วงที่มาเลเซียตั้งเป้าที่จะเป็นประเทศพัฒนาแล้วอย่างสมบูรณ์
ค.ศ. 2008 สถานีเซ็นทรัลมีการลงทะเบียนผู้โดยสารมากกว่า 100,000 คนต่อวัน ซึ่งคิดเป็น 36.5 ล้านคนต่อปี
สถานีมีที่จอดรถสำหรับผู้มาเยือนและผู้ที่ทำงานในบริเวณเคแอลเซ็นทรัล
บริการขบวนรถไฟ.
สถานีเคแอลเซ็นทรัลให้บริการขบวนรถดังต่อไปนี้
เชื่อมต่อบริการขบวนรถไฟ.
สายต่อไปนี้มีสถานีที่อยู่บริเวณใกล้เคียงเคแอลเซ็นทรัลคอมเพล็กซ์
สถานีเชื่อมต่อ.
สถานีเคแอลโมโนเรล เคแอลเซ็นทรัล.
สถานีเคแอลโมโนเรล เคแอลเซ็นทรัล ตั้งอยู่ที่ถนนจาลันตุนซัมบัน บริกฟิลด์ ด้านหลังห้างสรรพสินค้า NU Sentral เป็นสถานีปลายทาง สำหรับรถไฟฟ้าสายเคแอลโมโนเรล เชื่อมต่อโดยตรงกับ NU Sentral ซึ่งช่วยให้สามารถเดินระหว่างสถานีเซ็นทรัลและสถานีโมโนเรลได้อย่างต่อเนื่อง
สถานีพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ.
เนื่องจากข้อจำกัดด้านพื้นที่จึงไม่สามารถสร้างสถานีรถไฟฟ้าในพื้นที่สถานีเซ็นทรัลได้ จึงต้องสร้างสถานีรถไฟฟ้าที่ด้านหน้าพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ ที่อยู่ใกล้เคียงเพื่อให้สามารถเชื่อมต่อกับสถานีเซ็นทรัลได้ สถานีเปิดเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2017 สามารถเชื่อมต่ออาคารหลักของสถานีเซ็นทรัลผ่านทางเดินยกระดับ
สถานีขนส่งผู้โดยสารเคแอลเซ็นทรัล.
นอกจากนี้สถานีเคแอลเซ็นทรัล ยังถูกสร้างให้เป็นศูนย์กลางรถโดยสารประจำเมืองโดย Rapid KL ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปรับปรุงเครือข่ายรถโดยสารประจำทาง เป็นศูนย์กลางรถโดยสารประจำทางสำหรับเส้นทางรถรับส่งในเมืองและรถโดยสารทางไกล
ไมเคิล อริส

ไมเคิล เวเลียนคอร์ท อริส (27 มีนาคม 1946 – 27 มีนาคม 1999) เป็นนักเขียนหนังสือเกี่ยวกับวัฒนธรรมภูฏาน, ธิเบตและหิมาลัย และเขียนหนังสือมากมายเกี่ยวกับศาสนาพุทธ เขาเป็นคู่สมรสของผู้นำฝ่ายค้านในพม่า ออง ซาน ซูจี
ชีวิต.
อริสเกิดที่อาบานา ประเทศคิวบา มารดาชื่อโจเซตเต อริส เป็นลูกสาวของนักการทูตแคนาดา กับบิดาชาวอังกฤษชื่อ จอห์น อริส เป็นเจ้าหน้าที่ของบริติช เคานซิล
ภายหลังจากสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนวอร์ธในซัสเซ็กซ์และได้รับปริญญาสาขาประวัติศาสตร์สมัยใหม่ที่ วิทยาลัย St Cuthbert's Society มหาวิทยาลัยเดอรัม ในปี 1967 อริสใช้เวลาหกปีเป็นติวเตอร์ส่วนพระองค์ในราชวงศ์ของประเทศภูฏาน
อริสได้เป็นนักวิชาการและผู้บรรยายในประวัติศาสตร์เอเชียที่วิทยาลัยเซนต์จอห์น และต่อมาที่วิทยาลัยเซนต์แอนโทนี่ มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และในปีสุดท้ายก่อนที่เขาจะเสียชีวิต เขามีส่วนช่วยเหลือในการก่อตั้งศูนย์ศึกษาทิเบตและหิมาลัยที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
แอนโทนี อริสฝาแฝดของเขา เป็นนักวิชาการทางด้านทิเบตและเป็นผู้ก่อตั้ง "Serindia Publications" โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อนำวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ธิเบตสู่ผู้สนใจสมัยใหม่
ผักชี

ผักชี, ผักชีลา หรือ ผักหอมป้อม (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Coriandrum sativum") เป็นพืชล้มลุกขนาดเล็กในวงศ์ Apiaceae ใบติดกับลำต้น มีใบย่อยเป็นจำนวนมาก ใบหยักลึกเข้าหากลางใบ ดอกช่อ ดอกย่อยสีขาวอมชมพู ผลมีลักษณะรี ค่อนข้างกลม แก่จัดเป็นสีเหลืองอมน้ำตาล มีเมล็ด 2 เมล็ด ใช้รับประทานเป็นผัก และตกแต่งในอาหารหลายชนิด เช่น ใส่ในลาบ ก้อย แหนมสด รากผักชีใช้เป็นส่วนประกอบในน้ำพริกแกง ใส่ในทอดมัน ห่อหมก น้ำจิ้ม เมล็ดใช้เป็นเครื่องเทศ ใส่ในน้ำพริกแกง สะเต๊ะ บาเยีย ข้าวหมกไก่
ถิ่นกำเนิดผักชี.
ผักชีเป็นพืชที่มีถิ่นกำเนิดในแถบเมดิเตอร์เรเนียน อินเดีย และเอเซียตะวันตก ถือได้ว่าเป็นเครื่องเทศที่มีการใช้กันมาอย่างยาวนาน มีหลักฐานการปลูกในประเทศอียิปต์นานกว่า 3,500 ปี ซึ่งคำว่า “Coriander” มาจากภาษากรีก “Koris” แปลว่า bug เนื่องจากกลิ่นของลูกผักชี มีกลิ่นเฉพาะคล้าย bed bug ต่อมาก็มีการนำไปปลูกยังประเทศในทวีปยุโรป และเอเชีย สำหรับผักชีที่นำไปปลูกในจีนนั้น เล่ากันว่าได้มีการนำเมล็ดพันธุ์จากประเทศทางตะวันตกของจีนเข้าไปในราชวงศ์ฮั่น เมื่อประมาณ 1,600 ปีมาแล้ว สำหรับประเทศที่ปลูก และส่งออกผักชี มากที่สุดในปัจจุบัน คือ ประเทศอินเดีย และมอรอคโค สำหรับในประเทศไทยแหล่งเพาะปลูกสำคัญๆ ได้แก่ จังหวัดราชบุรี นครปฐม และกรุงเทพมหานคร
ทะไลลามะ องค์ที่สาม

ทะไลลามะ องค์ที่สาม เซอนัม กยาโช (ทิเบต: བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོ་, ไวลี: "BSOD Nams rgya mtsho", พินอินทิเบต: "Sönam Gyaco") (2086 – 2131) เป็นพระองค์ที่ถูกสร้างขึ้นเป็น ทะไลลามะ แม้ว่าพระนามที่ได้รับย้อนหลังไปสองเล่มของพระองค์
ผักชี (แก้ความกำกวม)

พืชที่มีชื่อสามัญว่า ผักชี อาจหมายถึง
นอกจากนี้ยังอาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
รถไฟเชื่อมท่าอากาศยาน

รถไฟเชื่อมท่าอากาศยาน หรือ รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน เป็นระบบขนส่งทางรางประเภทหนึ่ง ซึ่งใช้ขนส่งผู้โดยสารไปยังท่าอากาศยานข้างเคียง ซึ่งให้บริการคนละประเภทกับรถโดยสารประจำทางเชื่อมท่าอากาศยาน
รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยาน เป็นที่นิยมมากในประเทศแถบทวีปยุโรป ประเทศญี่ปุ่น และประเทศในทวีปเอเชียบางส่วน ข้อได้เปรียบคือ เป็นระบบขนส่งที่มีมลพิษน้อย สะดวก ปลอดภัย และรวดเร็ว
อริษรา วิทวัส

นีน่า วิทวัส ชื่อเล่น นีน่า (เกิด 28 ธันวาคม พ.ศ. 2532) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย มีผลงานกับค่ายสหมงคลฟิล์ม เคยมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก (2553)
ประวัติ.
นีน่า วิทวัส ชื่อเล่น นีน่า มีชื่อและนามสกุลจริงว่า กชามาศ พรหมสาขา ณ สกลนคร เกิดเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2532 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เป็นบุตรสาวคนแรกในจำนวนพี่น้อง 3 คน ของ ราตรี วิทวัส นักแสดงตลกชื่อดัง และ พุฒิพงศ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร หรือ เสนาเพชร นักแสดง, พิธีกร และผู้กำกับภาพยนตร์ สิ่งเล็กเล็กที่เรียกว่า...รัก 
ทั้งพ่อและแม่ต่างทำงานในวงการบันเทิง ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลก หากเธอจะเจริญรอยตาม โดยชิมลางทำงานมาแล้วหลากหลาย ทั้งเดินแบบ ถ่ายแบบ และงานแสดง แต่ไม่บ่อยนักที่จะได้เห็นนีน่าทางหน้าจอโทรทัศน์หรืองานอีเวนต์
นครบรัสเซลส์

นครบรัสเซลส์ (ฝรั่งเศส: "Bruxelles-Ville" [bʀyˈsɛl ˈvil] หรือ "Ville de Bruxelles" [ˈvil də bʀyˈsɛl], ดัตช์: "Stad Brussel") คือเขตเทศบาลที่มีขนาดที่ใหญ่ที่สุดในเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์ และยังถือเป็นเมืองหลวงของประเทศเบลเยียมตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรเบลเยียม
คล้ายคลึงกับในกรณีของนครลอนดอน ซึ่งต่างจากกรุงลอนดอน นครบรัสเซลส์ก็ต่างจากกรุงบรัสเซลส์เช่นกัน แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการขยายตัวของเขตตัวเมืองออกไปจากนครบรัสเซลส์นั้นได้หยุดลงในภายหลังโดยกินอาณาเขตถึงปริมณฑลคือ ฮาเริน, ลาเคิน และเนเดอร์-โอเวอร์-เฮมเบกทางทิศเหนือ และจรดเขตถนนหลุยส์ และสวนสาธารณะ บัว เดอ ลา คอมบร์ ทางทิศใต้ 
นครบรัสเซลส์มีจำนวนประชากรประมาณ 144,784 คน โดยมีบริเวณพื้นที่ทั้งหมด 32.61 ตารางกิโลเมตร คิดเป็นสัดส่วนความหนาแน่นของประชากรได้ถึง 4,400 คน ต่อ ตารางกิโลเมตร นอกจากนี้ จากการสำรวจพบว่าประชากรกว่า 50,000 คนที่อาศัยอยู่ในนครบรัสเซลส์นั้นเป็นผู้ที่ถือสัญชาติอื่น
ประวัติศาสตร์.
ในตอนแรก นครบรัสเซลส์นั้นใช้เรียกอาณาเขตภายในกำแพงรอบเมืองชั้นที่สองของบรัสเซลส์ ซึ่งในปัจจุบันนั้นเรียกว่า "วงแหวนเล็ก" (Small Ring) และเมื่อเมืองขยายมากขึ้นเรื่อยๆ ทำให้หมู่บ้านบริเวณรายรอบนอกกำแพงเมืองก็ขยายขนาดตามจนกลายเป็นนครขนาดย่อมๆ 
ในปีค.ศ. 1847 ได้มีการเตรียมการตัดถนนใหญ่สายสำคัญของบรัสเซลส์มีขื่อว่า ถนนหลุยส์ (อเวอนิว หลุยส์) โดยรายรอบด้วยต้นเกาลัด โดยมีจุดประสงค์เพื่อใช้เป็นถนนเพื่อตัดเข้าสู่สวนสาธารณสำคัญ "บัว เดอ ลา คอมบร์" แต่อย่างไรก็ตาม ขณะนั้นได้มีการแสการต่อต้านอย่างรุนแรงของเมืองอิแซลส์ (Ixelles) ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นคนละเมืองกับบรัสเซลส์ โดยถนนสายนี้จะต้องตัดผ่านพื้นที่ของเมืองนี้ และหลังจากการเจรจาต่อเนื่องอันเป็นเวลานาน ในที่สุดนครบรัสเซลส์ก็ได้นับรวมพื้นที่ของถนนและสวนสาธารณะ "บัว เดอ ลา คอมบร์" อันเป็นผลให้เมืองอิแซลส์นั้นถูกแบ่งเป็นสองฝั่ง 
เทศบาลต่างๆที่ตั้งอยู่ในเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์นั้นรอดพ้นจากการควบรวมกันของเทศบาลหลายครั้งครา โดยเฉพาะการควบรวมครั้งสำคัญในปีค.ศ. 1964, 1970 และ 1975 แต่ก็ยังมีบางเทศบาลที่ถูกผนวกรวมเข้ากับเทศบาลนครบรัสเซลส์ อาทิเช่น ลาเคิน, ลาเคิน และเนเดอร์-โอเวอร์-เฮมเบก ซึ่งถูกผนวกเข้ากันในปีค.ศ. 1921
เมืองหลวง.
ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักร มาตราที่ 194 ระบุว่าเมืองหลวงของเบลเยียมนั้นคือเขตเทศบาลนครบรัสเซลส์ แต่อย่างไรก็ตามถึงแม้ว่าจะเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการ แต่งบประมาณที่จัดสรรให้โดยรัฐบาลและเขตฯในฐานะแห่งความเป็นเมืองหลวงนั้น ครอบคลุมกินอาณาเขตทั้ง 19 เทศบาล และในทางปฏิบัติแล้ว สถานที่ราชการสำคัญต่างๆของเบลเยียม ก็มิได้ล้วนแต่ตั้งอยู่ในเขตนครบรัสเซลส์เพียงที่เดียว แต่ยังตั้งอยู่ในเขตเทศบาลอื่นๆอีกทั้ง 18 เขตในเขตเมืองหลวงด้วย ดังนั้นจึงสรุปว่า โดยพฤตินัยแล้วทั้งเขตเมืองหลวงบรัสเซลส์นั้นถือเป็นเมืองหลวงของประเทศ แต่โดยนิตินัยนั้น เมืองหลวงของเบลเยียมคือ "นครบรัสเซลส์"
ตำบลหนองบุนนาก

ตำบลหนองบุนนาก เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอหนองบุญมาก จังหวัดนครราชสีมา ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดย องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก
ประวัติ.
บริเวณตำบลหนองบุนนากในสมัยก่อน มีต้นไม้ชนิดหนึ่งชื่อ ต้นบุนนาก เกิดอยู่บริเวณหนองน้ำขนาดใหญ่ ต่อมาจึงเรียกว่าหนองบุนนาก เมื่อก่อนขึ้นอยู่ในเขตการปกครองของตำบลสารภี อำเภอโชคชัย และต่อมาได้แยกเขตการปกครองเป็นกิ่งอำเภอหนองบุนนาก ต่อมาได้ยกฐานะเป็นอำเภอหนองบุนนาก และเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหนองบุญมาก โดยมีนายสว่าง เป็นกำนันประจำตำบลคนแรก ต่อมาได้แยกการเขตการปกครองเป็นตำบลหนองบุนนาก มีนายทองขาว ประสาทไทย เป็นกำนันประจำตำบลหนองบุนนากคนแรก เดิมมีหมู่บ้านจำนวน 9 หมู่ ต่อมาได้แยกหมู่บ้านเพื่อเป็นการสะดวกต่อการปกครอง ปัจจุบันมีหมู่บ้านทั้งหมด 17 หมู่
หมู่บ้าน.
ตำบลหนองบุนนากแบ่งการปกครองออกเป็น 17 หมู่บ้าน คือ
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ศาสนสถาน.
ประชาชนในตำบลหนองบุนนากส่วนมากจะนับถือศาสนาพุทธ โดยมีศาสนสถาน 10 แห่ง คือ
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การสาธารณสุข.
ในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก มีโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จำนวน 2 แห่ง คือ
การคมนาคม.
เมื่อเดินทางโดยรถยนต์ ตำบลหนองบุนนากอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมาประมาณ 70 กิโลเมตร และอยู่ห่างกรุงเทพมหานครประมาณ 290 กิโลเมตร 
การศึกษา.
ในพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลหนองบุนนาก มีศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก จำนวน 3 แห่ง คือ 
มีโรงเรียนในพื้นที่ระดับประถมศึกษา (ที่ทำการสอนตั้งแต่อนุบาลถึงประถมศึกษาปีที่ 6) จำนวน 1 โรงเรียน คือ 
และโรงเรียนการศึกษาขั้นพื้นฐานจำนวน 3 โรงเรียน คือ
ดาเบา

นครดาเบา (เซบัวโน:) เป็นเมืองในมินดาเนา ประเทศฟิลิปปินส์ ศูนย์กลางของเมืองเรียกว่าเมโทรดาเบา, ดาเบาเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับสอง และเขตเมืองของดาเบาหรือเมโทรดาเบา เป็นเขตเมืองที่ประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสาม ของประเทศ เมืองที่ทำหน้าที่เป็นค้าการพาณิชย์และอุตสาหกรรมเป็นศูนย์กลางในมินดาเนาและศูนย์ภูมิภาคสำหรับเขตดาเบา เมืองดาเบาเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศฟิลิปปินส์ดูจากขนาดของพื้นที่
ยางกราด

ยางกราด สะแบง กราด เหียงกราด หรือ ตะแบง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Dipterocarpus intricatus") เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Dipterocarpaceae ลำต้นแตกเป็นร่องลึกยาวหรือเป็นสะเก็ดตามขวาง สีน้ำตาลปนเทา ใบเดี่ยว ผิวใบด้านบนมีขนหยาบและสาก ด้านล่างมีขนรูปดาว ดอกช่อ กลีบดอกบิดเป็นรูปกังหัน สีขาวหรือแซมสีแดงเป็นแนวตรงกลางกลีบ ผลกลมเป็นจีบพับ มีปีก 5 ปีก เนื้อไม้ใช้ทำเครื่องเรือน ยางใช้ทำยางชัน ใช้เป็นส่วนผสมของยารักษาอหิวาตกโรค เป็นไม้ประจำโรงเรียนตราษตระการคุณ จังหวัดตราด
วงศ์ผักไผ่

วงศ์ผักไผ่ หรือ Polygonaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอก ชื่อวงศ์ตั้งตามชื่อสกุล "Polygonum" ใช้เป็นครั้งแรกโดย Antoine Laurent de Jussieu เมื่อปี 1789 ใน "Genera Plantarum". พืชในวงศ์นี้มีข้อบวมพอง มีสมาชิก 1200 สปีชีส์
สกุล.
รายชื่อสกุลของวงศ์ผักไผ่มีดังนี้
เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์

เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์  ชื่อเล่น ลิซ่า เป็นอดีตนักร้องหญิงชาวไทย ในฐานะสมาชิกวงบับเบิ้ล เกิร์ลส์ วงเกิร์ลกรุปสังกัดเมกเกอร์เฮดในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่
ประวัติ.
เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ ชื่อเล่น ลิซ่า หรือเป็นที่รู้จักกันในชื่อ ลิซ่าบับเบิ้ล เกิร์ลส์ เกิดที่รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 เชื้อชาติเยอรมัน-ไต้หวัน จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษา โรงเรียนนานาชาติเทร็ลล์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ
ลิซ่าเป็นหนึ่งในศิลปินเกิร์ลกรุป สังกัดเมกเกอร์เฮด ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในนามบับเบิ้ล เกิร์ลส์ ประกอบสมาชิก 3 คน ซาแมนต้า แสงสิงแก้ว ไฮด์ (แซม), แพร เอมเมอรี่ และ เทเรซ่า เฮมเฮาเซอร์ (ลิซ่า) มีผลงานอัลบั้ม 2 ชุดด้วยกัน อัลบั้มชุดแรกชื่อว่า Bubble Girls ออกประมาณกลางปี พ.ศ. 2541 เปิดตัวด้วยเพลง "ตัวเล็ก...ใจใหญ่" ต่อด้วยเพลง "อยากฟังเหตุผล" ส่วนอัลบั้มชุดที่ 2 ชื่อว่า "Hey Boy! (เฮ บอย!)" ออกประมาณต้นปี พ.ศ. 2544 เปิดตัวด้วยเพลง "Hey Boy!" ต่อด้วยเพลง "ไม่ต้องมาอีกใช่ไหม" และเพลง "หลีกทาง" เป็นต้น
ส่วนผลงานอัลบั้มพิเศษ เคยทำโปรเจกต์พิเศษร่วมกับเกิร์ลกรุปอีกหนึ่งวงของค่ายจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ชื่อวง ซาซ่า เมื่อปี พ.ศ. 2542 ภายใต้ชื่อ "ซาซ่า แอนด์ บับเบิ้ล เกิร์ลส์" (Zaza & Bubble Girls) อัลบั้ม Surprise มีเพลงดังอย่าง Surprise และ อยู่ได้ไหม
นอกจากนี้ลิซ่ายังได้ร่วมโปรเจกต์กับศิลปินแกรมมี่อีกหลายอัลบั้ม เธอมีผลงานเพลงอย่างต่อเนื่องจนถึงปี พ.ศ. 2549 ปัจจุบันเธอไปใช้ชีวิตอยู่ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา แต่งงานมีครอบครัวโดยมีลูกทั้งหมด 2 คนชาย 1 หญิง 1
การขนส่งระบบรางในกรุงเทพมหานคร

การขนส่งระบบรางในกรุงเทพมหานคร เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2436 โดยเปิดทางรถไฟสายปากน้ำ จากกรุงเทพไปยังสมุทรปราการ ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็นรถไฟหลวง และเริ่มดำเนินการเมื่อ พ.ศ. 2439 โดยเปิดเดินรถจากกรุงเทพ-นครราชสีมา เป็นสายแรก และเส้นทางต่อขยายไปยังเชียงใหม่ หนองคาย อุบลราชธานี สุไหงโก-ลก ส่วนรถไฟฟ้าสายแรก คือ รถไฟฟ้าบีทีเอส ได้เปิดใช้งานในปี พ.ศ. 2542 ตามด้วยรถไฟฟ้ามหานคร สายเฉลิมรัชมงคล ในปี พ.ศ. 2547 และรถไฟฟ้าแอร์พอร์ต เรล ลิงก์ ในปี พ.ศ. 2553
รถไฟทางไกลและรถไฟชานเมือง.
กรุงเทพมหานคร เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟกรุงเทพ ซึ่งเป็นสถานีรถไฟหลัก ดำเนินการโดยการรถไฟแห่งประเทศไทย มีเส้นทาง เดินรถทั้งหมด 5 สาย
รถไฟฟ้า.
รถไฟฟ้าในกรุงเทพมหานครและปริมณฑล อยู่ภายใต้ "โครงข่ายระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครและพื้นที่ต่อเนื่อง" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ "โครงการแผนแม่บท การขนส่งมวลชนระบบรางในเขตกรุงเทพมหานคร และพื้นที่ต่อเนื่อง" ซึ่งกรมการขนส่งทางราง (ขร.) (เดิมคือ สำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.)) ได้รับมอบหมายจากคณะรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2541 ให้เร่งดำเนินงาน โดยร่วมกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องอันได้แก่ การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.), การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.), กรุงเทพมหานคร (กทม.) และ สำนักงานบริหารหนี้สาธารณะ กระทรวงการคลัง (สบน.) ปรับแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนในกรุงเทพมหานครเดิม ให้สอดคล้องกับสถานการณ์ จากความล้มเหลวของโครงการโฮปเวลล์และวิกฤตเศรษฐกิจในปี พ.ศ. 2540
การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีเหนือ

การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีเหนือ ดำเนินการโดยการรถไฟเกาหลีเหนือ (조선 민주주의 인민 공화국 철도성, "Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk Ch'ŏldosŏng")ซึ่งเป็นบริษัทรถไฟแห่งเดียวในประเทศเกาหลีเหนือ มีโครงข่ายรางมากกว่า 6,000 กิโลเมตร
รถไฟพิเศษสำหรับผู้นำประเทศ.
รถไฟ มีไว้เพื่อชนชั้นลำดับที่หนึ่งของประเทศ ซึ่งมีแค่สองคน คือ คิม อิล-ซ็อง และ คิม จ็อง-อิล โดยที่รอบ ๆ สถานีรถไฟจะกั้นด้วยกำแพงหนา หลังคาสถานีรถไฟจะถูกพรางเป็นสีเขียว เพื่อให้ยากต่อการกำหนดตำแหน่งจากภาพถ่ายดาวเทียม ,ส่วนตู้ขบวนรถไฟ ด้านข้างตู้ขบวนรถไฟจะถูกทาเป็นสีเขียว หลังคาจะถูกทาเป็นสีขาว
การเชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน.
จีน.
มีขบวนรถไฟเข้าไปยังประเทศจีน โดยผ่านสะพานมิตรภาพจีน–เกาหลีเหนือ มีเมืองตานตง ซึ่งดำเนินการโดยการรถไฟแห่งชาติจีน
รัสเซีย.
ราจิน มีขบวนรถไฟเข้าไปยังประเทศรัสเซีย โดยข้ามแม่น้ำทูเม็น มีด่านพรมแดนสำหรับผู้โดยสารจากกรุงเปียงยางเข้าไปยังกรุงมอสโก
เกาหลีใต้.
ในปี ค.ศ. 2000 มีการเปิดเดินขบวนรถสินค้าจากเกาหลีใต้เข้าไปยังเมืองแคซ็อง
การขนส่งระบบรางในประเทศกัมพูชา

กัมพูชา มีเครือข่ายรถไฟเป็นระยะทาง จำนวน 2 เส้นทาง ซึ่งก่อสร้างในยุคอาณานิคมฝรั่งเศส เนื่องจากความยากลำบากของประชาชนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ทำให้การรถไฟอยู่ในสภาพทรุดโทรมค่อนข้างมาก
การพัฒนาที่ผ่านมา.
การรถไฟในกัมพูชาได้รับการฟื้นฟูโดยรัฐบาลกัมพูชา ซึ่งใช้เงินทุนจากธนาคารพัฒนาเอเชีย บริษัทใหญ่ของออสเตรเลีย 2 แห่ง ได้มีส่วนร่วมในการฟื้นฟูทางรถไฟ เพื่อทำให้เส้นทางรถไฟสายทรานส์อาเซียนนั้นเสร็จสมบูรณ์ให้เร็วที่สุด เส้นทางแรกที่ได้รับการเปิดใหม่ ซึ่งมีระยะทาง ระหว่างกรุงพนมเปญและจังหวัดกำปอตในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 ซึ่งเสร็จสมบูรณ์ไปถึงเมืองเมืองพระสีหนุ และเปิดให้บริการเมื่อพฤษภาคม ค.ศ. 2011
สายตะวันตกเชื่อมต่อกับชายแดนไทยที่เมืองปอยเปตซึ่งกำลังฟื้นฟู และมีทางรถไฟสายใหม่เชื่อมระหว่างกรุงพนมเปญกับนครโฮจิมินห์ ซึ่งกำลังวางแผน และเมื่อแล้วเสร็จ ทางรถไฟจะเชื่อมต่อจากสิงคโปร์ไปยังเมืองคุนหมิงได้สะดวก
บริษัทรถไฟจีนแห่งหนึ่ง วางแผนที่จะสร้างทางรถไฟตัดผ่านกัมพูชา
ประวัติ.
ยุคล่าอาณานิคม.
ในช่วงที่กัมพูชาถูกล่าอาณานิคมโดยฝรั่งเศส ได้มีการสร้างทางรถไฟสายแรกขึ้นมาโดยวิ่งจากพนมเปญ–ปอยเปต ซึ่งเริ่มเปิดเดินรถในปี 2475 แต่ในช่วงปี 2484–2489 ไทยได้ดินแดนจากกัมพูชาส่วนในจากสนธิสัญญาโตเกียวเมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 ส่งผลทำให้ไทยได้เมืองพระตะบอง, ศรีโสภณ, มงคลบุรี และเสียมราฐ (ยกเว้นนครวัดและนครธม) กรมรถไฟหลวงของประเทศไทยจึงเปิดให้บริการจากกรุงเทพ–พระตะบอง แต่หลังจากญี่ปุ่นประกาศยอมแพ้สงครามในปี พ.ศ. 2489 รัฐบาลไทยจึงต้องคืนดินแดน รวมทั้งเส้นทางรถไฟให้แก่กัมพูชา ส่งผลให้ทางรถไฟสายกรุงเทพ - พระตะบอง ถูกระงับลง
ปลายศตวรรษที่ 20.
ภายหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 กัมพูชามีความพยายามที่จะสร้างทางรถไฟสายพนมเปญ–เมืองพระสีหนุ เพื่อลดการพึ่งพาจากท่าเรือไซง่อนในประเทศเวียดนาม และท่าเรือคลองเตยในประเทศไทย โดยในปี 2498 ออสเตรเลียได้บริจาคล้อเลื่อนรถไฟให้แก่กัมพูชา อีกทั้งได้จัดหาตู้รถไฟชั้น 3 ให้แก่กัมพูชาในปี 2503 ภายใต้แผนการโคลัมโบ และยังได้รับความช่วยเหลือจากประเทศฝรั่งเศส, เยอรมนีตะวันตก และจีน ในช่วงระหว่างปี 2503–2512 ต่อมาในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ได้เกิดเหตุการณ์สงครามกลางเมืองกัมพูชา ส่งผลให้ต้องหยุดการพัฒนา การเดินรถไปและปล่อยทิ้งร้าง โดยทางรถไฟบางส่วนได้ถูกชาวบ้านรื้อถอนนำไปขาย
ศตวรรษที่ 21.
ต่อมาเมื่อประเทศกัมพูชาได้สงบลง รัฐบาลกัมพูชาจึงมีแผนบูรณะเส้นทางรถไฟในประเทศ โดยได้รับการความช่วยเหลือจากมาเลเซียที่บริจาครางรถไฟให้แก่กัมพูชา และธนาคารพัฒนาเอเชียได้ให้กัมพูชากู้ยืมเงินสำหรับบูรณะเส้นทางรถไฟด้วยระยะทาง 641 กิโลเมตร โดยมี 2 สายหลักคือสายเหนือ พนมเปญ–ปอยเปต และ สายใต้ พนมเปญ–เมืองพระสีหนุ
ต่อมาในเดือนตุลาคม 2553 จึงสามารถเปิดเดินรถจากพนมเปญ–กำปอต ในปี 2559 กัมพูชาได้เปิดเดินรถจากพนมเปญ–เมืองพระสีหนุ และเมื่อปี 2561 จึงได้เปิดบริการเดินรถจากปอยเปต–ศรีโสภณ พร้อมกับเชื่อมต่อทางรถไฟระหว่างประเทศไทยกับประเทศกัมพูชา จากสถานีรถไฟด่านพรมแดนบ้านคลองลึก–ปอยเปต 
หัวรถจักร.
บริษัท "CSR Qishuyan" ของประเทศจีน ได้นำเข้ารถจักรดีเซลไฟฟ้ารุ่น CKD6D มาให้กับการรถไฟหลวงกัมพูชา เป็นหัวรถจักร 880 kW Bo-Bo พร้อมเครื่องยนต์ Caterpillar CAT3508B
เตเฌเว ลีรียา

เตเฌเว ลีรียา  เป็นรถไฟความเร็วสูงที่ให้บริการระหว่างฝรั่งเศสกับสวิตเซอร์แลนด์ โดยใช้รถไฟของเตเฌเวให้บริการในสายต่าง ๆ มีสถานีต้นทางอยู่ที่สถานีรถไฟลียงในกรุงปารีส สู่จุดหมายใน 5 เมืองหลักของสวิตเซอร์แลนด์ มีผู้ให้บริการคือ SNCF ซึ่งถือหุ้นอยู่ร้อยละ 74 และ SBB-CFF-FFS ซึ่งถือหุ้นอยู่ร้อยละ 26 โดยอาศัยเครือข่ายรถไฟความเร็วสูงในฝรั่งเศสและเครือข่ายรถไฟในสวิตเซอร์แลนด์
ประวัติ.
ในช่วงกลางปี 1961 นั้นเส้นทางรถไฟสาย ปารีส - โลซาน ได้ดำเนินการโดยทรานซ์ยุโรปเอกเพรซ(Trans Europ Express) ซึ่งในช่วงนั้นได้ทำการเดินรถไปถึงมิลานด้วย ในวันที่ 22 มกราคม 1984 ได้นำเตเฌเวระบบไฟฟ้า 3 เฟส มาทำการเดินรถแทนแต่ได้ตัดทอนเส้นทางโดยสิ้นสุดที่เมืองโลซานเท่านั้น ส่วนเส้นทางที่ไปยังเบิร์น สมัยนั้นดำเนินการโดยยูโรซิตี้
ในปี 1993 GIE(Groupement d'intérêt économique) ได้ก่อตั้งขึ้นในนาม "GIE TGV France Suisse" ซึ่งเป็นความร่วมมือระหว่าง SNCF และ SBB ในการทำการเดินรถไฟในเส้นทาง ปารีสไปยังเมืองโลซานและเบิร์น หลังจากนั้นในช่วงปี 1995 - 1996 ได้ทำการขยายเส้นทางจากโลซานเพื่อไปยังบรีกซึ่งเป็นเมืองที่มีรีสอร์ตสำหรับเล่นสกีในช่วงฤดูหนาว ในช่วงปี 1996 ได้เปิดเส้นทาง ปารีส-ซูริค โดยทำการเดินรถทุกวัน
ในปี 2002 ลีรียาถูกนำมาใช้เป็นครั้งแรก หลังจากนั้นปี 2007 เมื่อทางรถไฟสาย LGV Est เปิดดำเนินการได้ทำการย้ายเส้นทาง ปารีส-บาเซิน/ซูริค ไปอยู่ที่สถานี Paris-Est แทนสถานีลียง โดยช่วงนี้ได้นำ TGV POS มาให้บริการด้วย หลังจากนั้นปี 2011 ได้ย้ายเส้นทางเดินรถสองเส้นทางนี้กลับไปยังสถานีลียงหลังสร้างเส้นทางรถไฟสาย LGV Rhin-Rhône เสร็จ ซึ่งสามารถลดระยะเวลาการเดินทางได้ 30 นาที และในปีเดียวกันได้มี TGV POS ให้บริการทั้งหมด 19 ขบวน
จุดหมายปลายทาง.
เตเฌเว ลีรียา มีจุดหมายปลายทางจากฝรั่งเศสไปสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีเส้นทางดังนี้
นอกจากนั้นยังมีบริการรถไฟในช่วงฤดูหนาว โดยบริการร่วมกับยูโรสตาร์ จากสถานีเซนต์แพงครัส (St. Pancras) ในกรุงลอนดอน สู่รัฐวาเลในสวิตเซอร์แลนด์
รถไฟที่ให้บริการ.
รถไฟที่ให้บริการในปัจจุบัน.
เตเฌเว ลีรียา ใช้ขบวนรถไฟเตเฌเวของอาลสตอม (Alstom) 
หมายเหตุ กระแสไฟฟ้า Tri-current คือ
การให้บริการบนรถไฟ.
การนำจักรยานขึ้นรถไฟ.
เตเฌเว ลีรียา อนุญาตให้นำจักรยานขึ้นไปโดยไม่ต้องถอดประกอบ โดยมีที่จัดเก็บไว้ให้
ตู้เสบียง.
ในเตเฌเว และเตเฌเว ลีรียา จะมีตู้เสบียงทุกขบวนอยู่บริเวณกลางขบวนรถไฟ โดยบริการทั้งขนม อาหาร รวมไปถึงสื่อต่าง ๆ เช่น หนังสือ ดีวีดี เป็นต้น
มาร์ก ฮัดสัน (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2525)

มาร์ก อเล็กซานเดอร์ ฮัดสัน (เกิดวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2525) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษในตำแหน่งกองหลัง ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนรักษาการของฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ในแชมเปียนชิป
เกียรติประวัติ.
คาร์ดิฟฟ์ซิตี
ฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์
รางวัลส่วนตัว
ราชดัด

ราชดัด ชื่อวิทยาศาสตร์: "Brucea javanica" (L.) Merr. เป็นพืชในวงศ์ Simaroubaceae ชื่ออื่น ๆ คือ ดีคน (อุบลราชธานีและภาคกลาง) กะดัด ฉะดัด (ใต้) กาจับหลัก ยาแก้ฮากขม (เชียงใหม่) พญาดาบหัก (ตราด) เพี้ยฟาน (นครราชสีมา ขอนแก่น) เพียะฟาน (นครศรีธรรมราช) มะลาคา (ปัตตานี) สอยดาว (จันทบุรี) เท้ายายม่อมน้อย มะขี้เหา มะดีควาย 
เติบโตตามธรรมชาติในศรีลังกา, อินเดีย ไปจนถึงจีน, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และออสเตรเลีย
ลักษณะ.
เป็นไม้พุ่มหรือไม้ยืนต้นขนาดเล็ก เปลือกลำต้นเรียบ สีขาวปนเทา มีขนสีเหลืองปกคลุมหนาแน่น ใบประกอบแบบขนนกปลายคี่ เรียงสลับเวียนรอบกิ่ง แผ่นใบย่อยรูปขอบขนานแกมรูปไข่ถึงรูปหอกแกมรูปไข่ ขอบใบหยักมนเป็นฟันเลื่อยตลอดทั้งขอบใบ ปลายในแหลม โคนใบมน ผิวใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน เนื้อใบบาง นิ่ม ดอกช่อ เป็นดอกแยกเพศ ดอกย่อยมีขนาดเล็ก กลีบเลี้ยงมีขนาดเล็กมาก มี 4 แฉก กลีบดอกรูปช้อนใหญ่กว่ากลีบเลี้ยงเล็กน้อย สีขาวอมเขียวถึงสีแดงอมเขียวหรือสีม่วง ออกเป็นช่อตามซอกใบและที่ปลายยอด สีอมม่วงหรือสีน้ำตาลแดง กลีบดอกมี 4 กลีบ มีขน เกสรตัวผู้มี 4 อัน ฐานอับเรณูทรงกลมใหญ่ ก้านชูเกสรเป็น 4 พู ผลเป็นผลสด กลมเป็นพวง มีเนื้อ รูปกลม ผิวเรียบเป็นมัน ขนาดเล็ก ออกรวมกลุ่มกัน 1-4 ผล เปลือกผลแข็ง เมื่อผลอ่อนสีเขียว เมื่อสุกมีสีดำ คล้ายเมล็ดมะละกอแห้ง มีเมล็ดเดียว ผิวเรียบ สีน้ำตาล 
สรรพคุณ.
ราชดัดเป็นพืชสมุนไพรใช้กันอย่างแพร่หลายในหลายประเทศ ในไทย ใช้ผลแก่จัด แก้กระษัย บำรุงน้ำดี บำรุงน้ำเหลือง แก้ท้องอืดเฟ้อ แก้ลมวิงเวียน แก้อาเจียน แก้เจ็บอก แก้อาเจียนเป็นเลือด เป็นยาบำรุงธาตุ ทำให้เจริญอาหาร ขับพยาธิ แก้โรคบิดไม่มีตัว ท้องร่วง และแก้ไข้มาลาเรีย เมล็ดแห้ง ใช้รักษาโรคผิวหนังจำพวกเกลื้อน ใช้รักษาโรคเกี่ยวกับลำไส้ ใช้เตรียมเป็นยาคุมธาตุ บำรุงธาตุ รักษาโรคบิดไม่มีตัว โรคพยาธิ แก้ท้องร่วง ราก มีรสขม ต้มน้ำดื่ม เป็นยาแก้ไข้ แก้บิด แก้เสียดท้อง แก้ปวดกล้ามเนื้อ ใช้เคี้ยวกับหมากแก้ไอ ใบ ใช้ตำกับปูนแดงพอกแก้ฝี แก้กลากเกลื้อน ถอนพิษตะขาบ แมงป่อง แก้ตับม้ามโต ต้น รสขม แก้ไข้ แก้ไข้มาลาเรีย ทางจังหวัดอุบลราชธานี ใช้ ราก เข้ายากับนางแซงแดง ฝนกับน้ำดื่ม แก้พิษไข้ ผิดสำแดง ทั้งต้น ต้มน้ำดื่ม แก้ตัวเหลือง ตาเหลือง ในเกาะชวา ใช้ เมล็ดราชดัดเป็นยารักษาโรคลำไส้ ในฟิลิปปินส์ใช้ ผลสดแก้อาการปวดท้อง ในจีนใช้ เป็นยาขับพยาธิในท้อง และยาแก้บิด
จักรพรรดินีเซี่ยวคังจิ้ง

สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวคังจิ้ง (1471 - 28 สิงหาคม 1541) สกุลจาง เป็นจักรพรรดินีแห่งราชวงศ์หมิง อภิเษกกับ จักรพรรดิหงจื้อ และพระราชมารดาของ จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ
พระราชประวัติ.
จักรพรรดินีเซี่ยวคังจิ้ง เป็นพระราชธิดาของจาง หลวน กับ ท่านหญิงจิน พระนางประสูติในปีค.ศ.1471 ที่เมืองซิงจี (ปัจจุบันคือเทศมณฑลชิง ใน มณฑลเหอเป่ย์) 
จักรพรรดินี.
ปีค.ศ. 1487 พระนางทรงอภิเษกสมรสกับ องค์ชายจูโหย่วเฉิงมกุฎราชกุมาร จึงได้สถาปนาพระนางขึ้นเป็นพระวรชายา ในปีเดียวกันนั้นเององค์ชายได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิหงจื้อ จึงได้สถาปนาพระนางขึ้นเป็นจักรพรรดินี
จักรพรรดิหงจื้อได้ขึ้นครองราชย์ จักรพรรดิทรงโปรดพระนางเป็นอย่างมาก ด้วยพระนางเป็นสตรีที่งดงาม, กิริยาอ่อนช้อย, เชี่ยวชาญในด้านดนตรี เป็นเหตุให้จักรพรรดิหงจื้อจึงไม่มีพระสนมตลอดรัชกาล และยังสถาปนาพระราชบิดาของพระนางคือจางหลวน ขึ้นเป็นพระยาปกครองดูแลเมืองซิงจี ทั้งนี้ยังสร้างศาลบรรพบุรุษ แด่บรรพชนของพระนางอีกด้วย
เมื่อพระนางได้เป็นจักรพรรดินี ตระกูลพระนางก็มีอำนาจขึ้น โดยเฉพาะพระเชษฐาทั้งสองของพระนางคือ จางเฮ่อหลิง(張鶴齡) และ จางเหนียนหลิง(張延齡) ต่างมียศฐาบรรดาศักดิ์ที่สูง จนเหิมเกริมในอำนาจ และใช้อำนาจในทางที่ผิด แต่จักรพรรดิทรงไม่เอาความ
ในปีค.ศ. 1505 จักรพรรดิหงจื้อสวรรคต พระราชโอรสของพระนางคือองค์ชายจูโฮ่วจ้าว ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจิ้งเต๋อ
พระพันปีหลวงครั้งที่ 1.
ในฐานะพระราชมารดาหลังจากที่พระราชโอรสของพระนางขึ้นครองราชย์ จักรพรรดิพระองค์ใหม่จึงได้สถาปนาพระนางขึ้นเป็น พระพันปีหลวงฉือโซ่วฮองไทเฮา (慈寿皇太后)
พระพันปีหลวงครั้งที่ 2.
ปีค.ศ. 1521 จักรพรรดิเจิ้งเต๋อเสด็จสวรรคตลง จึงได้ให้องค์ชายจูโฮ่วชงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจียจิ้งในเวลาต่อมา
พระนางทรงเลือกจักรพรรดินีให้จักรพรรดิแต่ก็ไม่เป็นที่พอพระทัยนักคือ จักรพรรดินีเซี่ยวเจี๋ยซู่
ปีเดียวกันนั้นจักรพรรดิเจียจิ้งทรงสถาปนาไทเฮาต่างๆ
พระนางทรงถูกเลือกปฏิวัติ จักรพรรดิทรงให้ความเคารพพระราชมารดา และ พระราชอัยยิกา ของพระองค์ มากกว่าพระนาง หากพระนางทรงมิพอพระทัย จักรพรรดิก็จะสั่งให้ลงโทษพระนางทันที
ปีค.ศ. 1525 พระตำหนักของพระนางถูกอัคคีภัย ไหม้วอดวายทั้งหลัง พระนางจึงต้องเสด็จลงมาประทับที่พระตำหนักขนาดเล็ก ขณะที่ประทับ พระนางทรงวอนให้จักรพรรดิบูรณะพระตำหนักพระนาง แต่รัฐมนตรีคัดค้าน และสั่งยุบโครงการต่างๆของพระนางจนหมด
สวรรคต.
ช่วงบั้นปลายพระชนม์ชีพ พระเชษฐาของพระนาง ก่อเรื่องขึ้นอีกครั้ง พระนางจึงทรงวิงวอนจักรพรรดิให้ทรงเมตตา แต่จักรพรรดิก็มิเห็นชอบ จึงถูกปฏิเสธ พระนางอยู่ในความตรมเศร้าตลอด
พระนางเริ่มประชวรหนักขึ้นจากเหตุการณ์ครั้งนี้ ส่งผลให้ วันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1541 พระนางสิ้นพระชนม์ลง พิธีพระศพถูกจัดอย่างเล็กๆ พระนางได้ฝังพระศพ เคียงคู่กับพระราชสวามี
พระราชบุตร.
ในฐานะจักรพรรดินี:
พระนามหลังสิ้นพระชนม์.
พระอิสริยยศหลังสิ้นพระชนม์คือ
จักรพรรดินีเซี่ยวเชิ่ง จิ้งซู่ จวงฉือ เจ๋ออี๋ อี้เทียน จ้านเซิ่ง จิ้ง
Empress Xiàochéng Jìngsù Zhuāngcí Zhéyí Yìtiān Zànshèng Jìng 
(孝成靖肅莊慈哲懿翊天贊聖敬皇后)
จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งอี้

สมเด็จพระจักรพรรดินี้เสี้ยวจิงยี่ (,ค.ศ. 1492-ค.ศ. 1535) เป็นพระอัครมเหสีใน จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ จักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์หมิง
พระราชประวัติ.
จักรพรรดินีเซี่ยวจิงอี้ พระราชสมภพที่เมืองหนานจิงเป็นพระราชธิดาของ ขุนนางเซี่ย รู่ กับท่านหญิงเย่
ต่อมา ในปี ค.ศ. 1506 พระนางได้รับการสถาปนาพระอิสริยยศขึ้นเป็นจักรพรรดินี พระนามว่าจักรพรรดินีเซี่ย
ในบันทึกของหยางอี้นักเขียนสมัยราชวงศ์หมิง กล่าวว่า "จักรพรรดิเจิ้งเต๋อทรงมิได้ประทับอยู่ในพระราชวังต้องห้ามเป็นเวลานาน เมื่อพระองค์เสด็จกลับจากเมืองต้าถง เมื่อพระนางทรงทอดพระเนตร ก็ทรงกรรแสง ที่ทรงเห็นจักรพรรดิทรงซูบลง พระนางจึงสั่งให้กรมพระราชวังเตรียมห่านอ้วนสองตัวถวายให้เสวย" ชี้ให้เห็นว่าความสัมพันธ์ของจักรพรรดิกับพระนาง เป็นความสัมพันธ์ที่ดี 
พระนางจำเป็นที่จะต้องทรงพยายามควบคุมพระจริยวัตรของจักรพรรดิ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ จักรพรรดิประทับแต่นอกพระราชวัง จึงเป็นเหตุให้จักรพรรดิกับพระนางไม่มีพระราชบุตรเลย
ในปี ค.ศ. 1521 จักรพรรดิ เจิ้งเต๋อสวรรคตจักรพรรดินีเซี่ยวคังจิ้ง พระพันปีหลวง ทรงรับสั่งให้หยาง ถิงเหอขุนนางชั้นผู้ใหญ่ ให้ประชุมเรื่องรัชทายาท พระพันปีหลวงก็ทรงเลือก องค์ชายจูโฮ่วชง พระราชโอรสในองค์ชายจูโหยวหยวน พระราชนัดดาในจักรพรรดิเฉิงฮว่า ทรงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจิยจิ้ง 
พระนางทรงมิได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีพันปีหลวง ด้วยพระนางทรงมิมีพระราชบุตร จักรพรรดิจึงทรงสถาปนาพระนางขึ้นเป็นจักรพรรดินีจวงซู่ ตามแบบจักรพรรดินีเซี่ยวจางแห่งราชวงศ์ซ่ง
ในปี ค.ศ. 1535 พระนางเสด็จสิ้นพระชนม์ลง จักรพรรดิทรงรับสั่งให้ฝังพระนางร่วมกับจักรพรรดิเจิ้งเต๋อที่สุสานคังหลิง ในสุสานหลวงราชวงศ์หมิง 
ในปี ค.ศ. 1536 หลังจากที่พระนางเสด็จสิ้นพระชนม์ลง จักรพรรดิจึงทรงสถาปนาพระนามหลังสิ้นพระชนม์ให้ว่า จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้ง จวงฮุ่ย อันซู่ เวินเฉิง ซุ่นเทียน เซี่ยเซิ่ง อี้ (孝靜莊惠安肅溫誠順天偕聖毅皇后)
พระนามหลังสิ้นพระชนม์.
พระอิสริยยศหลังสิ้นพระชนม์ได้แก่ 
จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งจวง ฮุ่ยอันซู่ เวินเฉิง ซุ่นเทียน เซี่ย เซิ่งอี้
Empress Xiaojing Zhuanghui Ansu Wencheng Shuntian Xiesheng Yi 
孝靜莊惠安肅溫誠順天偕聖毅皇后
ชูวิทย์ จิตรสกุล

ชูวิทย์ จิตรสกุล (22 ตุลาคม พ.ศ. 2480 - 22 กันยายน พ.ศ. 2562) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดแพร่ 2 สมัย
ประวัติ.
ชูวิทย์ จิตรสกุล เกิดเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2480 ที่จังหวัดแพร่ สำเร็จการศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย และระดับปริญญาตรี บัญชีบัณฑิต จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ชูวิทย์ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2562 สิริอายุรวมประมาณ 81 ปี
การทำงาน.
ชูวิทย์ ได้ประกอบธุรกิจตัวแทนจำหน่ายรถยนต์โตโยต้าที่จังหวัดแพร่
การเมือง.
ชูวิทย์ ได้รับการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2531 โดยเป็นการเลือกตั้งซ่อม สังกัดพรรครวมไทย และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 2 ครั้ง
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
ชูวิทย์ จิตรสกุล ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 2 สมัย คือ
กมล จิระพันธุ์วาณิช

กมล จิระพันธุ์วาณิช (เกิด 14 มีนาคม พ.ศ. 2475) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี 8 สมัย
ประวัติ.
กมล เกิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2475 ที่ตำบลตะลุง อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี เป็นบุตรนายสุวรรณ นางช้อย จิระพันธุ์วาณิช กมล สมรสกับนางพยงค์ จิระพันธุ์วาณิช มีบุตร-ธิดา คือ สุบรรณ จิระพันธุ์วาณิช อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดลพบุรี และมัลลิกา จิระพันธุ์วาณิช สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลพบุรี พรรคภูมิใจไทย สำเร็จการศึกษา เศรษฐศาสตร์บัณฑิต จากไต้หวัน
การทำงาน.
กมล เป็นนักธุรกิจเกี่ยวกับการตีเหล็ก และศูนย์การค้าในจังหวัดลพบุรี และยังประกอบกิจการค้าข้าว ในชื่อ "ท่าข้าวจิระพันธุ์วาณิช"
งานการเมือง.
กมลลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกใน พ.ศ. 2526 จากการชักชวนของพลตรี ประมาณ อดิเรกสาร ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกเรื่อยมา รวม 8 ครั้ง 
ปี พ.ศ. 2551 ถูกตัดสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปี เนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคชาติไทย
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
กมล จิระพันธุ์วาณิช ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 8 สมัย คือ
รถไฟระหว่างเมือง

รถไฟระหว่างเมือง  เป็นขบวนรถไฟด่วนที่มีระยะทางวิ่งยาวกว่าขบวนรถไฟฟ้าชานเมืองและรถไฟภูมิภาค ระยะทางของรถไฟระหว่างเมืองนั้นไม่จำกัดและแตกต่างกันไปตามประเทศต่าง ๆ
การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีใต้

บทความนี้เกี่ยวกับ การขนส่งระบบรางในประเทศเกาหลีใต้
จำนวนผู้โดยสาร.
จำนวนผู้โดยสารมีเพิ่มขึ้นมากตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990
ระยะทางทั้งหมด: 3,472 กิโลเมตร ใช้รางสแตนดาร์ดเกจ (2007)
เส้นทางเดินรถ.
ไม่มีการขนส่งระบบรางบนเกาะเชจู
บริการ.
ระบบขนส่งมวลชน.
มี 6 เมืองในประเทศเกาหลีใต้ที่มีระบบรถไฟฟ้า ได้แก่ โซล, ปูซาน, แทกู, ควังจู, แทจอน และอินช็อน
ระบบรถไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดคือ รถไฟใต้ดินโซล เปิดทำการในปี ค.ศ. 1974
กรรมพันธุ์

กรรมพันธุ์  หรือ พันธุกรรม คือการที่สิ่งมีชีวิตถ่ายทอดลักษณะ (trait) จากรุ่นบรรพบุรุษหรือรุ่นพ่อแม่ไปสู่รุ่นลูก กระบวนการนี้จะทำให้เซลล์หรือสิ่งมีชีวิตรุ่นลูกได้รับลักษณะหรือได้รับโอกาสที่จะเกิดลักษณะหนึ่งๆ มาจากเซลล์หรือสิ่งมีชีวิตรุ่นพ่อแม่ กระบวนการนี้ทำให้ความแตกต่างที่เกิดในสิ่งมีชีวิตเดี่ยวๆ แต่ละตัว สามารถถ่ายทอดและสะสมไปเรื่อยๆ จนเกิดวิวัฒนาการขึ้นเป็นสปีชีส์ใหม่ได้ การศึกษาว่าด้วยเรื่องกรรมพันธุ์เรียกว่าวิชาพันธุศาสตร์
ความผันแปรได้ทางพันธุกรรม

การเปลี่ยนแปรทางพันธุกรรม 
หรือ ความผันแปรทางพันธุกรรม
หรือ ความผันแปรได้ทางพันธุกรรม
เป็นสมรรถภาพของระบบชีวภาพไม่ว่าจะที่ระดับสิ่งมีชีวิตหรือที่กลุ่มประชากร ในการเปลี่ยนไปตามกาลเวลา
มูลฐานของความผันแปรได้ทางพันธุกรรมก็คือความแตกต่างทางพันธุกรรมของระบบชีวภาพในระดับต่าง ๆ
ความผันแปรได้ทางพันธุกรรมอาจนิยามได้ด้วยว่า เป็นค่าความโน้มเอียงที่จีโนไทป์แต่ละชนิด ๆ ในกลุ่มประชากรจะแตกต่างกัน
โดยต่างจากความหลากหลายทางพันธุกรรม (genetic diversity) ซึ่งเป็นจำนวนความแตกต่างที่พบในกลุ่มประชากร
ความผันแปรได้ของลักษณะสืบสายพันธุ์ (trait) จึงหมายถึงค่าความโน้มเอียงที่ลักษณะจะต่าง ๆ กันเป็นการตอบสนองต่อสิ่งแวดล้อมและต่อปัจจัยทางพันธุกรรมอื่น ๆ
ความผันแปรได้ของยีนในกลุ่มประชากรสำคัญต่อความหลากหลายทางชีวภาพ (biodiversity)
เพราะถ้าไม่สามารถผันแปรได้ กลุ่มสิ่งมีชีวิตก็จะมีปัญหาปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อม และดังนั้น จะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์
ความผันแปรได้เป็นปัจจัยสำคัญในกระบวนการวิวัฒนาการ เพราะมีผลต่อการตอบสนองของสิ่งมีชีวิตต่อความกดดันทางสิ่งแวดล้อม และดังนั้น สิ่งมีชีวิตจึงสามารถรอดชีวิตได้ต่าง ๆ กันในกลุ่มประชากรหนึ่ง ๆ เนื่องจากธรรมชาติจะคัดเลือกความต่างซึ่งเหมาะสมที่สุด
ความผันแปรได้ยังเป็นมูลฐานของความเสี่ยงต่อโรคและความไวพิษ/ยาที่ต่าง ๆ กันในสิ่งมีชีวิต
ซึ่งเพิ่มความสนใจในเรื่องการแพทย์แบบปรับเฉพาะบุคคล (personalized medicine) โดยเนื่องกับโครงการจีโนมมนุษย์ 
และความพยายามเพื่อสร้างแผนที่กำหนดขอบเขตความแตกต่างทางพันธุกรรมของมนุษย์ เช่น ในโครงการ International Hapmap
เหตุ.
มีเหตุหลายอย่างให้มีความผันแปรได้ทางพันธุกรรมในกลุ่มประชากร รวมทั้ง
ความเสียหายต่อดีเอ็นเอเกิดบ่อยมาก โดยเฉลี่ย 60,000 ครั้งต่อวันต่อเซลล์ในมนุษย์ เนื่องจากกระบวนการเมแทบอลิซึม หรือกระบวนการแยกสลายด้วยน้ำปกติตามธรรมชาติ แต่ความเสียหายโดยมากจะซ่อมได้อย่างถูกต้องแม่นยำด้วยกลไกการซ่อมดีเอ็นเอต่าง ๆ แต่ก็ยังมีความเสียหายที่เป็นการกลายพันธุ์อย่างถาวร
ดูเหมือนว่า การกลายพันธุ์ที่เกิดบ่อยครั้งที่สุดมาจากการถ่ายแบบดีเอ็นเอที่มักผิดพลาด คือ translesion synthesis ซึ่งจะใช้หลังจากสายดีเอ็นเอที่เป็นแบบเกิดเสียหาย ยกตัวอย่างเช่น ในยีสต์ การแทนที่หรือการลบเบสเดียวที่เกิดเองกว่า 60% น่าจะมีเหตุจากกระบวนการ translesion synthesis แหล่งกำเนิดการกลายพันธุ์ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือกระบวนการซ่อมดีเอ็นเอที่ไม่แม่นยำ คือ non-homologous end joining ซึ่งบ่อยครั้งใช้ซ่อมดีเอ็นเอที่หักทั้งสองเส้น
ดังนั้น จึงดูเหมือนว่า ความเสียหายต่อดีเอ็นเอเป็นเหตุให้เกิดการกลายพันธุ์โดยมาก ไม่ว่าจะเป็นเพราะการถ่ายแบบที่มักผิดพลาด ความเสียหายในอดีต หรือการซ่อมความเสียหายแบบที่มักผิดพลาด
ปัจจัยที่ลดความผันแปรได้ทางพันธุกรรม.
มีเหตุหลายอย่างที่ลดความผันแปรได้ของยีนในกลุ่มประชากรหนึ่ง
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อาม็อกเตร็ย

อาม็อกเตร็ย (หรือ ; [ʔaːmok trəj]) เป็นอาหารประจำชาติอย่างหนึ่งของกัมพูชา มีส่วนผสมของปลา กะทิ และเกรือง นำไปนึ่งหรืออบให้สุก ในถ้วยหรือห่อด้วยใบตอง เป็นอาหารที่นิยมรับประทานในเทศกาลสงกรานต์ โดยเฉพาะบริเวณตวนเลสาบ ส่วนสำคัญของอาหารนี้คือการเพิ่มใบยอและใช้กระชายเป็นส่วนผสม มีลักษณะคล้ายห่อหมกในอาหารไทยและหมกในอาหารลาว
จักรพรรดินีบอร์จิกิต

สมเด็จพระจักรพรรดินีบอร์จิกิต  ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีพระองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิซุ่นจื้อโดยพระนางทรงมาจาก ราชสกุล เบอร์จิกิต ทรงดำรงตำแหน่งสมเด็จพระจักรพรรดินีของจีนในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1651–1653 และในปีเดียวกันนั้นเองทรงถูกถอนพระอิสริยยศ
! style="width: 26%; | ก่อนหน้า
! style="width: 4%; |
! style="width: 40%; | จักรพรรดินีบอร์จิกิต
! style="width: 4%; |
! style="width: 26%; | ถัดไป
 <br>
 <br>
ภาษาไอริช

ภาษาไอริช หรือ ภาษาไอร์แลนด์ บางครั้งเรียกว่าภาษาเกลิก  เป็นภาษากอยเดลภาษาหนึ่งที่จัดอยู่ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน มีรากฐานจากประเทศไอร์แลนด์ ซึ่งในอดีตมีการพูดโดยคนเชื้อสายไอริช แต่ปัจจุบันประชากรไอริชมักพูดภาษาอังกฤษ ทำให้มีจำนวนประชากรที่พูดภาษาไอริชเป็นภาษาแม่อยู่เป็นจำนวนน้อยเท่านั้น โดยการสำรวจในปี ค.ศ. 2016 พบว่ามีผู้พูดภาษาไอริชเป็นภาษาแม่อยู่ในไอร์แลนด์เพียง 73,800 คน หรือไม่ถึงร้อยละ 2 ของประชากร ในขณะที่คนไอริชส่วนใหญ่จะเรียนภาษาไอริชเป็นภาษาที่สอง อย่างไรก็ดีไอริชมีฐานะตามรัฐธรรมนูญเป็นภาษาทางการในประเทศไอร์แลนด์ นอกจากนี้ยังเป็นภาษาทางการของสหภาพยุโรปและของไอร์แลนด์เหนือในสหราชอาณาจักรอีกด้วย
ประวัติศาสตร์.
ภาษาเขียนของไอริชถูกพบเป็นครั้งแรกในจารึกอักษรโอคัมซึ่งถูกจารึกไว้ราวศตวรรษที่ 4 โดยเป็นภาษาไอริชสมัยแรกเริ่ม (primitive Irish) ภาษาไอริชแรกเริ่มพัฒนากลายมาเป็นภาษาไอริชเก่า (Old Irish) ในระหว่างศตวรรษที่ 5 พอถึงศตวรรษที่ 6 ภาษาไอริชเก่าก็เริ่มใช้ตัวอักษรลาตินแล้ว และเริ่มปรากฏอยู่ในส่วนคำอรรถาธิบายบริเวณขอบหน้ากระดาษ (marginalia) ของต้นฉบับตัวเขียนภาษาลาติน ในระยะนี้เองคำจากภาษาละตินได้เข้ามาสู่ภาษาไอริช โดยผ่านเข้ามาทางภาษาเวลส์เก่า โดยเฉพาะคำศัพท์ที่เกี่ยวกับกิจการและฐานานุกรมของสงฆ์
เวลช์แรร์บิต

เวลช์แรร์บิต (หรือ) หรือ เวลช์แรบบิต ("กระต่ายเวลส์") เป็นอาหารประเภทแซนด์วิชชนิดหนึ่งซึ่งนิยมบริโภคในสหราชอาณาจักร เวลช์แรร์บิตมีสองประเภท ประเภทที่หนึ่งคือ แผ่นขนมปังปิ้ง ซึ่งนำมาโรยหน้าด้วยเนยแข็งที่ละลายแล้วกับส่วนประกอบอื่นๆ ส่วนประเภทที่สองคือ เนยแข็งเหลวร้อนใส่ชาม แล้วนำมารับประทานกับขนมปัง เวลช์แรร์บิตโดยมากทำจากเนยแข็งเชดดา ซึ่งไม่เหมือนกับฟงดูว์ของยุโรปภาคพื้นทวีป ที่ใช้เนยแข็งสวิส
คำว่า เวลช์แรร์บิต นั้น เริ่มมีการใช้ในบริเตนใหญ่มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18
สภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว

สภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว  เป็นศัพท์ทางแพทย์ ที่ระบุผู้ป่วยที่มักจะไม่เคลื่อนไหวเพราะสภาวะเสียการเคลื่อนไหว (akinesia) และไม่พูดเพราะสภาวะพูดไม่ได้หรือสภาวะไม่ยอมพูด (mutism) เป็นสภาวะที่เกิดจากความเสียหายอย่างรุนแรงของสมองกลีบหน้า คนไข้มักจะมีอาการที่ไม่ตอบสนองเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ และมีการเคลื่อนไหวและการพูดจาที่น้อยลงไป
ตัวอย่างของเหตุความผิดปกตินี้ก็คือเนื้องอกเยื่อหุ้มสมอง (meningioma) ที่ร่องสมองของระบบการได้กลิ่น (olfactory groove) ความผิดปกตินี้เห็นได้ด้วยในอาการขั้นสุดท้ายของโรคครูซเฟล์ดต-เจคอบ (Creutzfeldt-Jakob Disease) ซึ่งเป็นโรคทางสมองที่มีอาการแย่ลงเรื่อยๆ และในกรณีของสมองอักเสบแบบไม่เคลื่อนไหว (encephalitis lethargica) แบบฉับพลัน สภาวะนี้สามารถเกิดขึ้นในโรคหลอดเลือดสมองที่มีความเสียหายของเส้นเลือดในเขตสมองใหญ่ด้านหน้า เหตุอีกอย่างหนึ่งก็คือพิษในประสาทที่เกิดจากยาเช่น Tacrolimus และ Cyclosporine 
เหตุอีกอย่างหนึ่งของทั้งสภาวะเสียการเคลื่อนไหวและสภาวะพูดไม่ได้ก็คือการสูญเสียรอยนูนซิงกูเลต (cingulate gyrus) ในระบบลิมบิก การเข้าไปทำลายรอยนูนซิงกูเลตเป็นวิธีการรักษาโรคจิตวิธีหนึ่ง รอยโรคดังที่กล่าวมานี้ก่อให้เกิดสภาวะเสียการเคลื่อนไหว สภาวะพูดไม่ได้ สภาวะไร้อารมณ์ และสภาวะไม่ตอบสนองต่อตัวกระตุ้นที่ทำให้เกิดความเจ็บปวด มีการคาดว่า คอร์เทกซ์ซิงกูเลตด้านหน้า (Anterior cingulate cortex) เป็นผู้ส่งองค์กระตุ้นทั่วระบบ ที่เป็นตัวกระตุ้นระบบการตัดสินใจ ดังนั้น เมื่อคอร์เทกซ์ซิงกูเลตด้านหน้ามีความเสียหาย จึงก่อให้เกิดสภาวะไม่พูดและเสียการเคลื่อนไหว
หมายเหตุและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ไอโซโทปของไฮโดรเจน

ไฮโดรเจน (H) มีไอโซโทปที่รู้จักกันดีอยู่ 3 ไอโซโทป คือ H1 H2และ H3 แต่ไฮโดรเจนมีไอโซโทปอื่น ๆ อีก 4 ไอโซโทป ในบรรดาไอโซโทปทั้งหมดของไฮโดรเจน ทริเทียม (H3) เป็นไอโซโทปกัมมันตรังสีที่เสถียรที่สุด ด้วยครึ่งชีวิต 12.32 ปี ส่วนไอโซโทปหนักอื่น ๆ มีครึ่งชีวิตไม่ถึง เซปโตวินาที (10-21 วินาที) ส่วนไอโซโทปที่เสถียรน้อยที่สุดคือ H7
ไฮโดรเจนเป็นเพียงธาตุเดียวที่มีชื่อของไอโซโทปโดยเฉพาะและใช้มาจนปัจจุบัน ได้แก่ H2 เรียกว่า ดิวเทอเรียม H3 เรียกว่า ทริเทียม โดยทั้งสองมีสัญลักษณ์คือ D และ T ตามลำดับ
ไฮโดรเจน-1 (โปรเทียม).
H1 (มวลอะตอม 1.00782504(7) u) เป็นไอโซโทปที่เก่าแก่ที่สุดของไฮโดรเจน มีในธรรมชาติมากถึง 99.98% เพราะนิวเคลียสของไอโซโทปนี้มีแต่โปรตอน และเป็นสาเหตุที่ให้ชื่อไอโซโทปนี้ว่า "โปรเทียม"
โปรตอนของไอโซโทปนี้ไม่เคยถูกตั้งข้อสังเกตว่าจะมีการสลายตัวของไฮโดรเจน-1 ไปยังไอโซโทปที่เสถียรกว่านี้ แต่มีบางครั้งที่กล่าวถึงการสลายตัวของโปรตอนในฟิสิกส์สสาร ซึ่งมีการคาดเดาว่ากระบวนการนี้สามารถเกิดขึ้นด้วยครึ่งชีวิตที่มากกว่า 1036 ปี และการคาดเดานี้ก็ถูกต้องด้วยการสลายตัวของโปรตอนต้องใช้เวลาที่มากกว่า 6.6 × 1033 ปี
ไฮโดรเจน-2 (ดิวเทอเรียม).
H2 เป็นไอโซโทปหนึ่งที่มีความเสถียร ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "ดิวเทอเรียม" และประกอบด้วย 1 นิวตรอน และ 1 โปรตอน ในนิวเคลียสของมัน ดิวเทอเรียมมีในธรรมชาติอยู่ 0.0026 – 0.0184% (โดยจำนวน, ไม่ใช่โดยมวล) ซึ่งไอโซโทปนี้มีสารประกอบอยู่ตัวหนึ่งคือ ดิวเทอเรียมไดออกไซด์
ไฮโดรเจน-3 (ทริเทียม).
H3 ซึ่งรู้จักกันในชื่อ "ทริเทียม" ประกอบด้วย 1 โปรตอนและ 2 นิวตรอน ในนิวเคลียสของมัน ไอโซโทปนี้สามารถสลายด้วยการสลายตัวเบต้าไปเป็น ฮีเลียม-3 ด้วยครึ่งชีวิต 12.32 ปี ทริเทียมในธรรมชาติมีอยู่น้อยมากและนำไปใช้ในการทดลองอาวุธนิวเคลียร์ และสามารถพบได้ในรังสีคอสมิก
ทริเทียม สามารถได้มาจากการระดมยิงนิวเคลียสของลิเทียม-6 ด้วยนิวตรอน ในเครื่องปฏิกรณ์นิวเคลียร์
ไฮโดรเจน-4.
H4 ประกอบด้วย 1 โปรตอน และ 3 นิวตรอน ใน นิวเคลียส ไอโซโทปนี้ได้จากการระดมยิงทริเทียม ด้วย ดิวเทอเรียมเคลื่อนที่เร็ว ไอโซโทปนี้มีครึ่งชีวิต (1.39 ± 0.10) × 10-21 วินาที
เมื่อปี ค.ศ. 1995 ไอโซโทปนี้เคยได้รับชื่อว่าควอเดียม ในหนังสือ "The Mouse That Roared" 
ไฮโดรเจน-5.
H5 ประกอบด้วย 1 โปรตอน และ 4 นิวตรอน ใน นิวเคลียส ไอโซโทปนี้ได้จากการระดมยิงทริเทียม ด้วย ทริเทียมเคลื่อนที่เร็ว และ ไอโซโทปนี้มีครึ่งชีวิต 9.1 × 10-21 วินาที 
ไฮโดรเจน-6.
H6 ประกอบด้วย 1 โปรตอน และ 5 นิวตรอน และมีครึ่งชีวิต 2.90 × 10−22 วินาที
ไฮโดรเจน-7.
H7 ประกอบด้วย 1 โปรตอน และ 6 นิวตรอน ไอโซโทปนี้ได้จากการระดมยิงไฮโดรเจน ด้วย ฮีเลียม-8
วงใน

Wongnai เป็นเว็บไซต์บริการเครือข่ายสังคมของประเทศไทยและชื่อบริษัทที่พัฒนา โดยผู้ใช้งานเว็บไซต์สามารถค้นหาร้านอาหาร ข้อมูล รูปและคำวิจารณ์จากสมาชิกคนอื่น สมาชิกผู้ใช้งานเว็บไซต์สามารถเพิ่มข้อมูลร้านอาหารหรือเสนอแนะให้แก้ไขข้อมูลร้านอาหารที่มีอยู่ในฐานข้อมูล แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับร้านอาหาร อัปโหลดรูปภาพเกี่ยวกับร้านอาหาร และติดตามความเคลื่อนไหวของเพื่อนภายในเว็บไซต์ได้แบบตามเวลาจริง นอกเหนือจากการให้บริการผ่านทางหน้าเว็บไซต์ Wongnai ได้ให้บริการผ่านทางโปรแกรมประยุกต์ที่ทำงานอยู่บนอุปกรณ์พกพารุ่นที่เป็นระบบปฏิบัติการไอโอเอสและแอนดรอยด์ซึ่งจะมีการนำข้อมูลพิกัดภูมิศาสตร์ของผู้ใช้งานไปประมวลผลแบบ location-based service เพื่อแสดงผลการค้นหาร้านอาหารที่อยู่ใกล้ผู้ใช้ได้
เริ่มเปิดใช้งานครั้งแรกในปี พ.ศ. 2553 สร้างและดูแลโดยบริษัท วงใน มีเดีย จำกัด เว็บไซต์ Wongnai ปรากฏในสื่อในฐานะเว็บแนะนำหลายแหล่ง
รวมถึงแอ๊ปแนะนำสำหรับโทรศัพท์สมาร์ตโฟน
วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 Wongnai ประกาศเข้าซื้อกิจการ Blognone
วันที่ 30 กรกฎาคม 2563 LINE MAN ควบรวมกิจการกับ Wongnai
คณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ (ญี่ปุ่น)

คณะกรรมการความปลอดภัยสาธารณะแห่งชาติ (; โรมาจิ: "Kokka Kōan Iinkai") เป็นคณะกรรมการในสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น มีที่ทำการอยู่ที่สำนักราชการส่วนกลาง (Central Common Government Office) เขตชิโยดะ กรุงโตเกียว
คณะกรรมการประกอบด้วย รัฐมนตรีหนึ่งคนเป็นประธาน และกรรมการอื่นอีกห้าคนซึ่งนายกรัฐมนตรีแต่งตั้งเมื่อได้รับความเห็นชอบจากสภาทั้งสองของสภานิติบัญญัติ คณะกรรมการปฏิบัติหน้าที่อย่างเป็นอิสระจากคณะรัฐมนตรี แต่ประสานงานกับคณะรัฐมนตรีผ่านทางรัฐมนตรีผู้เป็นประธาน
คณะกรรมการมีอำนาจหน้าที่บริหารสำนักงานตำรวจแห่งชาติ รับประกันความเป็นกลางของระบบตำรวจโดยแยกตำรวจจากอิทธิพลทางการเมืองและรับรองการบริหารงานตำรวจด้วยวิธีที่เป็นประชาธิปไตย ทั้งมีอำนาจแต่งตั้งและถอดถอนข้าราชการตำรวจชั้นผู้ใหญ่
โณรี

โณรี ("ณูรี") เป็นพาหนะทางรางประเภทหนึ่งในประเทศกัมพูชา ได้ถูกกล่าวถึงในชื่อ "รถไฟไม้ไผ่ของกัมพูชา" มีความเร็วสูงสุดเพียง 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง บนรางสแตนดาร์ดเกจ ให้บริการระหว่างเมืองพระตะบองและปอยเปต ซึ่งปัจจุบันอยู่ในระหว่างฟื้นฟูเส้นทาง
อะราง

อะราง, นนทรีป่า หรือ อินทรี (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Peltophorum dasyrrhachis") เป็นไม้ยืนต้นในวงศ์ Caesalpiniaceae เปลือกเรียบ สีเทาอมน้ำตาล ใบประกอบแบบขนนก ดอกช่อออกตามปลายกิ่งแล้วห้อยลง สีเหลือง กลีบเลี้ยง 5 กลีบ กลีบดอก 5 กลีบ กลีบดอกย่น เกสรตัวผู้ 10 อัน ผลเป็นฝักแบน ปลายและโคนฝักเรียวแหลม เมล็ดแบนสีน้ำตาล ลักษณะคล้ายนนทรีแต่ต่างกันที่ช่อดอกของอะรางห้อยลงแต่นนทรีชี้ขึ้น 
เปลือกต้นอะรางเป็นยาขับเสมหะ และใช้รักษาโรคเกี่ยวกับเลือด ใช้เป็นสีย้อม ให้สีน้ำตาลแดง เปลือกต้นที่มีอายุมากรับประทานได้ โดยขูดผิวด้านในออกมาแล้วสับละเอียด ใส่ในส้มตำร่วมกับสับปะรดและมดแดง
ส้มลม

ส้มลม ชื่อวิทยาศาสตร์: "Aganonerion polymorphum" เป็นไม้เลื้อยในวงศ์ Apocynaceae ลำต้นมีน้ำยางขาวเหนียว ใบเดี่ยว ดอกช่อ ออกที่ปลายกิ่ง กลีบดอกเป็นหลอด สีขาวอมเขียว ปลายแยก สีแดงหรือสีชมพู ผลเป็นฝักคู่ ผลกลุ่มแก่แล้วแตกเมล็ดสีน้ำตาลมีขนสีขาว ใบและผลมีรสเปรี้ยว เป็นพืชพื้นเมืองในภูมิภาค อินโดจีน (ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม)ในกัมพูชาเรียก /vɔə tʰnɜŋ/ (វល្លិថ្នឹង) หรือ /kaɔt prɷm/ (កោតព្រំ)
กินเป็นผักสดกับน้ำพริกหรือแจ่ว รากต้มน้ำดื่มช่วยขับลม คลายกล้ามเนื้อ หรือผสมกับยาสมุนไพรอื่นๆ รักษาอาการปวดเมื่อย ปัสสาวะขัด ในเวียดนาม นำไปใส่ในอาหารประเภทต้มที่เรียกกัญจัว