ไมดุม

พีระมิด.
พีระมิดที่ไมดุมเชื่อว่าเป็นเพียงพีระมิดแห่งที่สองที่สร้างขึ้นหลังจากพีระมิดแห่งดโจเซอร์ และเดิมทีอาจถูกสร้างขึ้นสำหรับฟาโรห์ฮูนิ ซึ่งเป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่สาม และดำเนินการสร้างต่อในรัชสมัยของฟาโรห์สเนเฟอร์อู เนื่องจากลักษณะที่ผิดปกติ พีระมิดจึงถูกเรียกว่า "อัล-ฮะรัม อัล-กัดตะอับ" ในภาษาอาหรับอียิปต์ หรือพีระมิดเทียม 
ในส่วนการขยายพีระมิดครั้งที่สองได้เปลี่ยนจากการออกแบบพีระมิดขั้นบันไดดั้งเดิมให้เป็นพีระมิดแท้ (ลักษณะพีระมิดอียิปต์ที่คุ้นกันในปัจจุบัน) โดยเติมชั้นด้วยหินปูน ถึงแม้ว่าวิธีการดังกล่าวจะสอดคล้องกับการออกแบบพีระมิดแท้อื่นๆ แต่พีระมิดที่ไมดุมกลับก็ได้รับผลกระทบจากข้อผิดพลาดในการก่อสร้าง ประการแรก ชั้นนอกวางอยู่บนทราย ไม่ใช่หินเหมือนชั้นใน ประการที่สอง พีระมิดขั้นบันไดด้านในได้รับการออกแบบเป็นขั้นตอนสุดท้าย ดังนั้นพื้นผิวด้านนอกจึงถูกขัดเงาและพื้นของขั้นบันไดไม่ได้อยู่ในแนวนอน แต่หลุดออกไปด้านนอก ซึ่งได้ทำลายความมั่นคงอย่างรุนแรงและมีแนวโน้มที่จะทำให้เกิดการพังทลายของพีระมิดไมดุมในขณะที่มีฝนห่าใหญ่ขณะที่อาคารยังอยู่ระหว่างการก่อสร้าง
ฟรังค์ มงนิเยร์ และคนอื่นๆ เชื่อว่าพีระมิดยังไม่พังทลายจนกระทั่งสมัยราชอาณาจักรใหม่ แต่ปรากฏข้อเท็จจริงหลายประการที่ขัดแย้งกับข้อสันนิษฐานดังกล่าว คือ พีระมิดแห่งไมดุมดูเหมือนจะสร้างไม่แล้วเสร็จสมบูรณ์ นับตั้งแต่รัชสมัยของฟาโรห์สเนเฟอร์อูจนถึงราชวงศ์ที่สิบสอง พีระมิดที่สร้างทั้งหมดจะวิหารรับพระบรมศพ ซึ่งไม่ได้ถูกสร้างในพีระมิดที่ไมดุม วิหารบูชาพระบรมศพ ซึ่งถูกพบอยู่ใต้ซากปรักหักพังที่ฐานของพีระมิด ดูเหมือนจะสร้างไม่เสร็จเช่นกัน ผนังยังถูกขัดเงาเพียงบางส่วนเท่านั้น จารึกศิลาสองชิ้นข้างในซึ่งปกติจะปรากฏพระนามของฟาโรห์แต่กลับไม่ปรากฏเลย ห้องฝังพระบรมศพภายในพีระมิดนั้นยังไม่เสร็จสมบูรณ์ โดยมีผนังดิบและฐานไม้ที่ยังคงอยู่ ซึ่งมักจะถูกถอดออกหลังจากการก่อสร้างแล้ว มาสตาบาบริวารไม่เคยถูกใช้งานหรือสร้างเสร็จเลย และไม่พบการฝังศพตามปกติ ในที่สุด การตรวจสอบครั้งแรกของพีระมิดแห่งไมดุมก็พบทุกสิ่งใต้พื้นผิวของกองเศษหินหรืออิฐที่ยังคงสภาพสมบูรณ์ หินจากที่กำบังชั้นนอกถูกขโมยไปหลังจากที่ขุดพบเท่านั้น ซึ่งทำให้เป็นไปได้ว่าพีระมิดจะเสียหายอย่างหนักมากกว่าแบบค่อยเป็นค่อยไป การพังทลายของพีระมิดดังกล่าวในรัชสมัยของฟาโรห์สเนเฟอร์อูเป็นสาเหตุที่เป็นไปได้สำหรับการเปลี่ยนแปลงจากมุมเอียง 54 มาเป็นมุมเอียง 43 องศาของพีระมิดแห่งที่สองของพระองค์ที่ดาห์ชูร์ หรือพีระมิดโค้งงอ
เมื่อการสำรวจของนโปเลียนในปี ค.ศ. 1799 พีระมิดไมดุมเหลือเพียงสามชั้นในปัจจุบัน โดยทั่วไปสันนิษฐานว่าพีระมิดยังคงมีห้าขั้นอยู่ในคริสต์ศตวรรษที่สิบห้า และค่อยๆ พังทลายลงไปอีก เพราะอัล-มักรีซีอธิบายว่า มันดูเหมือนภูเขาห้าขั้น แต่เม็นเดิลส์โซนได้อ้างว่าอาจจะเป็นผลมาจากการแปลแบบละเอียดๆ และคำพูดของอัล-มักรีซีจะแปลเป็น "ภูเขาห้าชั้น" จะถูกต้องกว่า ซึ่งเป็นคำอธิบายที่ตรงกับสถานะปัจจุบันของพีระมิดที่มีผนังก่ออิฐแตกต่างกันสี่แถบที่ฐานและขั้นบันไดด้านบน
การสำรวจพีระมิด.
พีระมิดไมดุมถูกขุดโดยจอห์น เช เพอร์ริงในปี ค.ศ.1837, เล็พซิอุส ในปี ค.ศ. 1843 และจากนั้นฟลินเดอรส์ พีทรีในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งพบว่ามีการตั้งวิหารบูชาพระบรมศพโดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ในปี ค.ศ. 1920 ลุดวิก บอร์ชาร์ดท์ได้ศึกษาพื้นที่ดังกล่าวเพิ่มเติม ตามด้วยอลัน โรว์ในปี ค.ศ. 1928 และตามด้วยอะลี อัลคอลีในปี ค.ศ. 1970
พีระมิดอยู่ในสภาพเป็นซากปรักหักพัง โดยมีโครงสร้างสูง 213 ฟุต (65 เมตร) และทางเข้าอยู่ในแนวเหนือ-ใต้ โดยทางเข้าอยู่ทางเหนือสูง 66 ฟุต (20 เมตร) เหนือระดับพื้นดินในปัจจุบัน ทางเดินลงที่สูงชันยาว 57 ฟุต (17 เมตร) นำไปสู่ทางเดินในแนวนอน ซึ่งอยู่ต่ำกว่าระดับพื้นดินเดิมเล็กน้อย ที่นำไปสู่ห้องฝังศพ ซึ่งห้องดังกล่าวไม่น่าจะถูกใช้สำหรับการฝังศพใดๆ
ฟลินเดอรส์ พีทรีเป็นนักไอยคุปต์วิทยาคนแรกที่สร้างข้อเท็จจริงเกี่ยวกับขนาดและสัดส่วนการออกแบบดั้งเดิมของพีระมิด ในรูปแบบพีระมิดเมื่อยุติการสร้างแล้ว พีระมิดมีขนาด 1,100 ศอก 0.523 ม. โดยรอบสูง 175 ศอก ดังนั้นจึงแสดงสัดส่วนเดียวกับมหาพีระมิดที่กิซา และดังนั้นจึงมีสัญลักษณ์รูปวงกลมเหมือนกัน พีทรีได้เขียนในรายงานการขุดค้นปี ค.ศ. 1892 ว่า "เราจะเห็นว่ามีทฤษฎีที่คล้ายคลึงกันทุกประการสำหรับมิติของพีระมิดไมดุมและมหาพีระมิด ซึ่งในแต่ละอัตราส่วนโดยประมาณ 7:44 ถูกนำมาใช้ ดังที่ อ้างถึงรัศมีและวงกลม ... "สัดส่วนเหล่าดังกล่าวเท่ากับหน้าด้านนอกทั้งสี่ที่ลาดเอียงเข้าในอย่างแม่นยำที่มุม 51.842 องศาหรือ 51°50'35" ซึ่งชาวอียิปต์โบราณเข้าใจและแสดงออกว่าเป็นความชันที่ 51⁄ 2 ฝ่ามือ