กองทัพอาสาประชาชน

กองทัพอาสาประชาชน (PVA) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ กองทัพอาสาประชาชนจีน (CPV) เป็นกองกำลังติดอาวุธที่สาธารณรัฐประชาชนจีนส่งไปประจำการในสงครามเกาหลี แม้หน่วยทั้งหมดในกองทัพอาสาประชาชนจะถูกย้ายมาจากกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLA) ตามคำสั่งของประธานเหมา เจ๋อตง แต่กองทัพอาสาประชาชนก็ถูกจัดตั้งขึ้นแยกต่างหากเพื่อเลี่ยงการทำสงครามอย่างเป็นทางการกับสหรัฐ กองทัพอาสาประชาชนเข้าสู่เกาหลีเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ 1950 และถอนกำลังออกทั้งหมดภายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1958 ผู้บัญชาการและคอมมิสซาร์การเมืองที่ได้รับแต่งตั้งของกองทัพอาสาประชาชนคือเผิง เต๋อหวยก่อนจะมีการลงนามข้อตกลงหยุดยิงใน ค.ศ. 1953 แม้เฉิน เกิง และเติ้ง หฺวาจะทำหน้าที่รักษาการผู้บัญชาการและคอมมิสซาร์หลังเดือนเมษายน ค.ศ. 1952 เนื่องจากเผิงป่วย หน่วยแรก (25 ตุลาคม – 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1950) ในกองทัพอาสาประชาชนประกอบด้วยกองทัพน้อยที่ 38, 39, 40, 42, 50, และ 66 รวมกำลังพลทั้งหมด 250,000 นาย มีพลเรือนและบุคลากรทางการทหารของจีนประมาณ 3 ล้านคนเข้าร่วมปฏิบัติการในเกาหลีตลอดช่วงสงคราม
ภูมิหลัง.
การก่อตัว.
แม้ว่ากองบัญชาการสหประชาชาติ (UNC) จะอยู่ภายใต้บัญชาการของสหรัฐ แต่กองทัพนี้มีสถานะอย่างเป็นทางการเป็นกำลัง "ตำรวจ" ของสหประชาชาติ เพื่อหลีกเลี่ยงการทำสงครามอย่างเปิดเผยกับสหรัฐและสมาชิกสหประชาชาติอื่น ๆ สาธารณรัฐประชาชนจีนจึงส่งกองทัพปลดปล่อยประชาชนเข้าไปในนาม "กองทัพอาสา"
ในส่วนของชื่อนั้น มีความเห็นที่หลากหลาย ตามที่นักวิชาการบางคนระบุไว้ในช่วงกลางทศวรรษ 1990 หลังสาธารณรัฐประชาชนจีนตัดสินใจเชิงยุทธศาสตร์ที่จะส่งทหารไปยังเกาหลี ชื่อแรกของกองทัพนี้คือ "กองทัพสนับสนุน" อย่างไรก็ดี หวง เหยียนเผย์ รองนายกรัฐมนตรีแห่งสภาบริหารรัฐบาลในขณะนั้น ได้ให้ข้อเสนอแนะว่าชื่อ "กองทัพสนับสนุน" อาจทำให้ประชาคมระหว่างประเทศเข้าใจว่าจีนกำลังส่งทหารเข้าไปในฐานะการรุกรานโดยตรงต่อสหรัฐ ดังนั้น ชื่อของกองทัพจึงถูกเปลี่ยนเป็น "กองทัพอาสา" และใช้ชื่อหน่วยและรูปแบบการจัดกำลังที่แตกต่างกันแทนเพื่อสร้างความประทับใจว่าจีนไม่ได้ตั้งใจจะประกาศสงครามกับสหรัฐ แต่ทหารจีนเข้าร่วมในสนามรบเกาหลีในฐานะอาสาสมัครแต่ละรายเท่านั้น กลับกัน การศึกษาล่าสุดบางส่วนแสดงให้เห็นว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้มาจากคำแนะนำของหวงเพียงคนเดียว วันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1950 โจว เอินไหล นายกรัฐมนตรีของจีนได้เปลี่ยนชื่อเป็น "กองทัพอาสา" แล้วในต้นฉบับเกี่ยวกับมติเรื่องเครื่องแบบและธงประจำกองทัพ" 
แม้จะมีการโต้แย้งเกี่ยวกับการเปลี่ยนชื่อจาก "กองทัพสนับสนุนประชาชน" เป็น "กองทัพอาสาประชาชน" แต่ชื่อนี้ยังเป็นเกียรติแก่กองทัพอาสาเกาหลีที่เคยช่วยเหลือคอมมิวนิสต์จีนในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองและสงครามกลางเมืองจีน ชื่อดังกล่าวยังช่วยลวงหน่วยข่าวกรองของสหรัฐและสหประชาชาติเกี่ยวกับขนาดและลักษณะของกองกำลังจีนที่เข้าสู่เกาหลี ภายหลังพวกเขาจึงตระหนักว่ากองทัพอาสาประชาชนคือกองกำลังชายแดนตะวันออกเฉียงเหนือ (NEFF) ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน โดยมีหน่วยรบอื่น ๆ ของกองทัพปลดปล่อยประชาชนย้ายมาอยู่ภายใต้บัญชาการของกองกำลังชายแดนตะวันออกเฉียงเหนือนี้เมื่อสงครามเกาหลียืดเยื้อออกไป แต่ผลลัพธ์ก็คือพวกเขายังคงยอมรับชื่อ "กองทัพอาสาประชาชน" เพื่อจำกัดขอบเขตของสงครามให้อยู่ภายในคาบสมุทรเกาหลีและป้องกันไม่ให้สงครามบานปลาย
การตัดสินใจเข้าสู่สงคราม.
วันที่ 30 มิถุนายน ห้าวันหลังสงครามอุบัตขึ้น โจวตัดสินใจส่งเจ้าหน้าที่ข่าวกรองทางการทหารของจีนกลุ่มหนึ่งไปยังเกาหลีเหนือ เพื่อสร้างการสื่อสารที่ดีขึ้นกับคิม ละรวบรวมข้อมูลภาคสนามเกี่ยวกับการสู้รบ หนึ่งสัปดาห์ต่อมาในวันที่ 7 กรกฎาคม โจวและเหมาเป็นประธานการประชุมเพื่อหารือเกี่ยวกับการเตรียมการทางทหารสำหรับความขัดแย้งในเกาหลี การประชุมอีกครั้งเกิดขึ้นในวันที่ 10 กรกฎาคม ที่นี่มีการตัดสินใจว่ากองทัพน้อยที่สิบสามภายใต้กองทัพสนามที่สี่ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน ซึ่งเป็นหนึ่งในหน่วยที่ได้รับการฝึกฝนและติดตั้งยุทโธปกรณ์ดีที่สุดในจีน จะถูกเปลี่ยนสถานะเป็นกองทัพป้องกันชายแดนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (NEBDA) ทันทีเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับ "การเข้าแทรกแซงในสงครามเกาหลีหากจำเป็น" วันที่ 13 กรกฎาคม คณะกรรมการการทหารส่วนกลาง (CMC) ได้ออกคำสั่งอย่างเป็นทางการให้จัดตั้ง NEBDA โดยแต่งตั้งให้เติ้ง หฺวา ผู้บัญชาการกองทัพน้อยที่สิบห้าและเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการที่มีความสามารถที่สุดในสงครามกลางเมืองจีน ให้ประสานงานความพยายามในการเตรียมการทั้งหมด#เปลี่ยนทาง 
วันที่ 20 สิงหาคม โจวแจ้งต่อสหประชาชาติว่า "เกาหลีเป็นเพื่อนบ้านของจีน... ประชาชนชาวจีนย่อมต้องกังวลเกี่ยวกับทางออกของปัญหาเกาหลี" ดังนั้น จีนจึงใช้ช่องทางทางการทูตผ่านประเทศที่เป็นกลางเพื่อเตือนว่า เพื่อปกป้องความมั่นคงแห่งชาติจีน พวกเขาจะเข้าแทรกแซงกองบัญชาการสหประชาชาติในเกาหลี ประธานาธิบดีสหรัฐ แฮร์รี เอส. ทรูแมน ตีความการสื่อสารนี้ว่าเป็น "ความพยายามกรรโชกสหประชาชาติอย่างโจ่งแจ้ง" และไม่สนใจคำเตือนนั้น เหมาออกคำสั่งให้ทหารของเขาเตรียมพร้อมสำหรับปฏิบัติการภายในสิ้นเดือนสิงหาคม ในทางตรงกันข้าม ผู้นำโซเวียต โจเซฟ สตาลิน ลังเลที่จะยกระดับสงครามด้วยการเข้าแทรกแซงของจีน
วันที่ 1 ตุลาคม ทูตโซเวียตส่งโทรเลขจากสตาลินถึงเหมาและโจวเพื่อขอให้จีนส่งทหาร 5–6 กองพลเข้าไปในเกาหลี ขณะเดียวกัน คิมก็ส่งคำขอที่ร้อนรนถึงเหมาเพื่อขอให้จีนเข้าแทรกแซงทางทหาร ในเวลาเดียวกันนั้น สตาลินก็แสดงจุดยืนชัดเจนว่ากองกำลังโซเวียตจะไม่เข้าแทรกแซงโดยตรง ในการประชุมฉุกเฉินหลายครั้งที่จัดขึ้นระหว่างวันที่ 2 ถึง 5 ตุลาคม ผู้นำจีนถกเถียงกันว่าจะส่งทหารจีนเข้าไปในเกาหลีหรือไม่ มีการต่อต้านอย่างมากในหมู่ผู้นำหลายคน รวมถึงผู้นำทหารระดับสูง ต่อการเผชิญหน้ากับสหรัฐในเกาหลี เหมาให้การสนับสนุนการแทรกแซงอย่างแข็งขัน และโจวเป็นหนึ่งในผู้นำจีนเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สนับสนุนเขาอย่างหนักแน่น เหมาแต่งตั้งเผิง เต๋อหวยเป็นผู้บัญชาการกองกำลังจีนในเกาหลี เผิงให้เหตุผลว่าหากกองทัพสหรัฐยึดครองเกาหลีและไปถึงแม่น้ำยาลู่ พวกเขาอาจข้ามแม่น้ำและรุกรานจีนได้ ซึ่งที่ประชุมกรมการเมืองก็เห็นด้วยกับการเข้าแทรกแซงในเกาหลี วันที่ 4 สิงหาคม เนื่องจากการบุกไต้หวันตามแผนเดิมต้องถูกยกเลิกไปเพราะมีกำลังทัพเรือสหรัฐจำนวนมาก เหมาได้รายงานต่อกรมการเมืองว่าเขาจะเข้าแทรกแซงในเกาหลีเมื่อกองกำลังรุกรานไต้หวันของกองทัพปลดปล่อยประชาชนได้รับการจัดตั้งใหม่เป็นกองกำลังชายแดนตะวันออกเฉียงเหนือ
<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
วันที่ 8 ตุลาคม หนึ่งวันหลังกองทัพสหประชาชาติข้ามเส้นขนานที่ 38 และเริ่มการรุกเข้าไปในเกาหลีเหนือ ประธานเหมาออกคำสั่งให้ย้ายกองกำลังชายแดนตะวันออกเฉียงเหนือไปยังแม่น้ำยาลู่ เพื่อเตรียมพร้อมข้ามไป และเหมาได้เปลี่ยนชื่อกองกำลังชายแดนนตะวันออกเฉียงเหนือเป็นกองทัพอาสาประชาชน เพื่อขอการสนับสนุนจากสตาลิน โจว เอินไหลและคณะผู้แทนจีนได้เดินทางถึงรัสเซียในวันที่ 10 ตุลาคม พวกเขาปรึกษาหารือกับผู้นำระดับสูงของโซเวียต ซึ่งรวมถึงสตาลิน, วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ, ลัฟเรนตีย์ เบรียาและเกออร์กี มาเลนคอฟ เหมามองว่าการเข้าแทรกแซงนี้เป็นเพียงการป้องกันตัว โดยเขากล่าวกับสตาลินว่า: "หากเราปล่อยให้สหรัฐยึดครองเกาหลีทั้งหมด... เราต้องเตรียมพร้อมให้สหรัฐประกาศ... สงครามกับจีน"
เหมาสั่งชะลอการเคลื่อนกำลังพลออกไปเพื่อรอความช่วยเหลือจากสหภาพโซเวียต ทำให้การโจมตีที่วางแผนไว้ถูกเลื่อนจากวันที่ 13 ตุลาคมไปเป็น 19 ตุลาคม ความช่วยเหลือจากโซเวียตจำกัดอยู่แค่การสนับสนุนทางอากาศ โดยไม่เข้าใกล้แนวหน้าเกิน เครื่องบินขับไล่มิก-15ที่มีสีของสาธารณรัฐประชาชนจีนสร้างความประหลาดใจให้กับนักบินของสหประชาชาติอย่างมาก พวกมันครองความเป็นเจ้าอากาศในพื้นที่เหนือเครื่องบินขับไล่เอฟ-80 ชูตติงสตาร์กระทั่งเครื่องบินรุ่นใหม่กว่าอย่างเอฟ-86 เซเบอร์ถูกส่งเข้ามาประจำการ สหรัฐทราบถึงบทบาทของโซเวียตแต่เลือกจะไม่เปิดเผยเพื่อเลี่ยงเหตุการณ์ระหว่างประเทศที่อาจนำไปสู่ความขัดแย้งทางนิวเคลียร์ มีการกล่าวหาจากฝ่ายจีนว่าโซเวียตเคยตกลงว่าจะให้การสนับสนุนทางอากาศอย่างเต็มรูปแบบ ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นจริงทางตอนใต้ของเปียงยาง และสิ่งนี้ได้เป็นปัจจัยหนึ่งที่ช่วยเร่งให้เกิดความแตกแยกระหว่างจีน–โซเวียต
สตาลินตกลงส่งยุทโธปกรณ์และกระสุนในตอนแรก แต่เตือนโจวว่ากองทัพอากาศโซเวียตจะต้องใช้เวลาสองถึงสามเดือนเพื่อเตรียมปฏิบัติการใด ๆ ในการประชุมครั้งต่อมา สตาลินบอกกับโจวว่าเขาจะจัดหายุทโธปกรณ์ให้จีนในรูปแบบสินเชื่อและกองทัพอากาศโซเวียตจะปฏิบัติการเหนือแต่เหนือน่านฟ้าจีนเท่านั้น และหลังจากช่วงเวลาที่ไม่เปิดเผย สตาลินไม่ยอมตกลงจะส่งทั้งยุทโธปกรณ์ทางทหารหรือการสนับสนุนทางอากาศกระทั่งเดือนมีนาคม ค.ศ. 1951 เหมาไม่ได้มองว่าการสนับสนุนทางอากาศจากโซเวียตนั้นมีประโยชน์เป็นพิเศษ เนื่องจากจะมีการสู้รบเกิดขึ้นทางฝั่งใต้ของแม่น้ำยาลู่ เมื่อการขนส่งยุทโธปกรณ์ของโซเวียตมาถึง ก็มีจำนวนจำกัดแค่รถบรรทุก ระเบิดมือ ปืนกล และสิ่งอื่น ๆ ที่คล้ายกัน
ในการประชุมวันที่ 13 ตุลาคม กรมการเมืองตัดสินใจว่าจีนจะเข้าแทรกแซงแม้จะไม่ได้รับการสนับสนุนทางอากาศจากโซเวียต โดยอ้างความเชื่อที่ว่าขวัญกำลังใจที่เหนือกว่าสามารถเอาชนะศัตรูที่มีอุปกรณ์ที่เหนือกว่าได้ ทันทีที่เดินทางกลับถึงปักกิ่งในวันที่ 18 ตุลาคม โจวได้เข้าพบเหมา, เผิงและเกา และคณะได้ออกคำสั่งให้ทหารกองทัพอาสาประชาชนจำนวน 200,000 นายเข้าสู่เกาหลีเหนือ ซึ่งพวกเขาดำเนินการในวันที่ 19 ตุลาคม การลาดตระเวนทางอากาศของสหประชาชาติประสบปัญหาในการตรวจจับหน่วยรบของกองทัพอาสาประชาชนในเวลากลางวัน เนื่องจากวินัยการเดินทัพและตั้งค่ายพักแรมของพวกเขาช่วยลดการตรวจจับจากทางอากาศได้อย่างมาก กองทัพอาสาประชาชนจะเดินทัพในช่วง "กลางคืนถึงกลางคืน" (19:00–03:00 น.) และจะมีการพรางตัวจากทางอากาศ (อำพรางทหาร สัตว์สัมภาระ และอุปกรณ์) ภายในเวลา 05:30 น. ในระหว่างวัน หน่วยลาดตระเวนล่วงหน้าจะออกสำรวจหาจุดตั้งค่ายพักแรมถัดไป ในระหว่างกิจกรรมในเวลากลางวันหรือการเดินทัพ ทหารจะต้องอยู่นิ่ง ๆ หากมีเครื่องบินปรากฏตัว จนกว่าเครื่องบินจะบินจากไป เจ้าหน้าที่ของกองทัพอาสาประชาชนได้รับคำสั่งให้ยิงผู้ที่ละเมิดวินัยดังกล่าว วินัยในสนามรบเช่นนี้ทำให้กองทัพที่มีสามกองพลสามารถเดินทัพได้ในระยะทาง จากอันตง แมนจูเรีย ไปยังเขตสู้รบได้ในเวลาประมาณ 19 วัน ส่วนอีกหนึ่งกองพลเดินทัพในเวลากลางคืนตามเส้นทางภูเขาที่คดเคี้ยว โดยเฉลี่ยวันละ เป็นเวลา 18 วัน
จีนให้เหตุผลในการเข้าร่วมสงครามว่าเป็นไปเพื่อตอบโต้สิ่งที่ตนเรียกว่า "การรุกรานของสหรัฐภายใต้หน้ากากสหประชาชาติ" ผู้กำหนดนโยบายของจีนเกรงว่าการรุกรานเกาหลีเหนือนำโดยสหรัฐเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์ของสหรัฐที่จะรุกรานจีนในท้ายที่สุด พวกเขายังวิตกเกี่ยวกับกิจกรรมต่อต้านการปฏิวัติที่เพิ่มขึ้นภายในประเทศ คำแถลงต่อสาธารณะของแมกอาเทอร์ที่ว่าเขาต้องการขยายสงครามเกาหลีเข้าไปในจีน และฟื้นฟูระบอบระบอบก๊กมินตั๋งให้กลับคืนมาได้ตอกย้ำความกลัวนี้ ต่อมา จีนอ้างว่าเครื่องบินทิ้งระเบิดของสหรัฐได้ละเมิดน่านฟ้าของสาธารณรัฐประชาชนจีนถึงสามครั้งและโจมตีเป้าหมายของจีนก่อนที่จีนจะเข้าแทรกแซงสงคราม
การล่มสลายของกองทัพประชาชนเกาหลีเหนือ (KPA) ในช่วงเดือนกันยายน/ตุลาคม ค.ศ. 1950 ภายหลังยุทธการที่อินช็อน, การรุกรอบปูซาน และการรุกตอบโต้ของสหประชาชาติในเดือนกันยายน ค.ศ. 1950 สร้างความตื่นตระหนกให้กับรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน รัฐบาลจีนได้ออกคำเตือนว่าพวกเขาจะเข้าแทรกแซงหากกองกำลังที่ไม่ใช่ของเกาหลีใต้ข้ามเส้นขนานที่ 38 โดยอ้างถึงผลประโยชน์ด้านความมั่นคงแห่งชาติ
วันที่ 15 ตุลาคม ทรูแมนเดินทางไปที่เกาะเวกเพื่อหารือกับผู้บัญชาการกองกำลังสหประชาชาติ พลเอก ดักลาส แมกอาเทอร์ เกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่จีนจะเข้าแทรกแซงและความต้องการของเขาที่จะจำกัดขอบเขตของสงครามเกาหลี แมกอาเทอร์ให้ความมั่นใจกับทรูแมนว่า "ถ้าคนจีนพยายามจะรุกคืบลงมาถึงเปียงยาง จะมีการสังหารหมู่ครั้งใหญ่ที่สุดเกิดขึ้น"
ยุทโธปกรณ์.
ทหารของกองทัพอาสาประชาชนได้รับการแต่งกายอย่างเหมาะสม สอดคล้องกับต้นกำเนิดแบบกองโจรและทัศนคติแบบเสมอภาคของกองทัพปลดปล่อยประชาชน ทุกยศสวมเสื้อและกางเกงที่ทำจากผ้าฝ้ายหรือผ้าขนสัตว์ในชุดสีเขียวหรือสีกากี โดยชุดเครื่องแบบของผู้นำจะมีการตัดเย็บที่แตกต่างออกไป
กำลังพลตามบัญชีของกองพลในกองทัพปลดปล่อยประชาชนอยู่ที่ 9,500 นาย โดยมีกรมหนึ่งประกอบด้วย 3,000 นายและกองพันหนึ่งประกอบด้วย 850 นาย อย่างไรก็ดี กองพลจำนวนมากที่ถูกส่งไปเกาหลีมีกำลังพลไม่เต็มจำนวนขณะที่กองพลที่ประจำการอยู่ตรงข้ามไต้หวันมีกำลังพลเกินจำนวน นอกจากนี้ยังมีความแตกต่างในเรื่องการจัดกำลังและยุทโธปกรณ์ รวมถึงปริมาณและคุณภาพของยุทโธปกรณ์ทางทหารด้วย ยุทโธปกรณ์บางส่วนของกองทัพปลดปล่อยประชาชนมาจากกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นหรือยึดมาได้จากกองกำลังทหารก๊กมินตั๋ง อาวุธที่ผลิตในเชโกสโลวาเกียบางส่วนก็ถูกสาธารณรัฐประชาชนจีนซื้อมาจากตลาดเสรี
ระหว่างการรุกครั้งแรกของกองทัพอาสาประชาชนในสงครามเกาหลีระหว่างเดือนตุลาคมถึงพฤศจิกายน ค.ศ. 1950 อาวุธของสหรัฐที่ยึดมาได้จำนวนมากถูกนำมาใช้กันอย่างแพร่หลายเนื่องจากมีกระสุนที่จำเป็นและเป็นเพราะความยากลำบากที่เพิ่มขึ้นในการส่งเสบียงข้ามแม่น้ำยาลู่อันเนื่องมาจากปฏิบัติการสกัดกั้นทางอากาศหลายครั้งที่ดำเนินการโดยสหประชาชาติ นอกจากนี้ ยังมีการผลิตปืนกลมือทอมป์สันรุ่นที่ผลิตในท้องถิ่นของจีน ซึ่งอิงจากปืนประเภทที่เคยส่งออกและใช้ในจีนตั้งแต่ทศวรรษ 1930 และโดยกองกำลังสหประชาชาติในระหว่างสงครามเกาหลี
ในช่วงต่อมา หลังจากปีแรกของสงครามเกาหลี สหภาพโซเวียตเริ่มส่งอาวุธและกระสุนจำนวนมากขึ้นให้กับสาธารณรัฐประชาชนจีน ซึ่งเริ่มผลิตอาวุธโซเวียตบางประเภทโดยได้รับอนุญาต เช่น ปืนกลมือ PPSh-41 ซึ่งถูกกำหนดให้เป็นไทป์ 50 นอกเหนือจากอาวุธโซเวียตที่เหลือใช้จากสงครามโลกครั้งที่สองแล้ว สหภาพโซเวียตยังมอบอาวุธขนาดเล็กของเยอรมนีในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองให้แก่จีน เช่น ปืนไรเฟิลคาราบีเนอร์ 98คา กระสุนปืน Mauser ส่วนเกินก็ถูกจัดหาโดยสหภาพโซเวียตหรือมีอยู่ในคลังที่กองกำลังก๊กมินตั๋งทิ้งไว้ซึ่งพวกเขาก็ใช้กระสุนของเยอรมนีเช่นกัน
ปฏิบัติการ.
การทัพระยะแรก (25 ตุลาคม–5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1950).
วันที่ 19 ตุลาคม เปียงยางถูกกองกำลังสหประชาชาติยึดได้ ในวันเดียวกันนั้น กองทัพอาสาประชาชนเริ่มข้ามแม่น้ำยาลู่อย่างลับ ๆ การโจมตีครั้งแรกของกองทัพอาสาประชาชนเริ่มขึ้นในวันที่ 25 ตุลาคม ภายใต้บัญชาการของเผิง เต๋อหวยโดยมีทหารจำนวน 270,000 นาย (ในตอนนั้นสันนิษฐานกันว่าหลิน เปียวเป็นผู้รับผิดชอบ แต่แนวคิดนี้ได้ถูกหักล้างไปแล้ว)
การโจมตีของกองทัพอาสาประชาชนสร้างความประหลาดใจให้กับกองกำลังสหประชาชาติและด้วยทักษะที่ยอดเยี่ยมและความสามารถในการพรางตัวที่น่าทึ่ง กองทัพอาสาประชาชนได้ปกปิดจำนวนและความแข็งแกร่งของกองพลหลังการปะทะครั้งแรกกับกองกำลังสหประชาชาติ หลังจากนั้น ทหารจีนก็ถอนกำลังกลับไปยังภูเขา ซึ่งกองกำลังสหประชาชาติตีความว่าเป็นการแสดงความอ่อนแอ และคิดว่าการโจมตีครั้งแรกนี้เป็นทั้งหมดที่กองทหารจีนสามารถทำได้
การทัพระยะที่สอง (25 พฤจิกายน–24 ธันวาคม ค.ศ. 1950).
วันที่ 25 พฤศจิกายน กองทัพอาสาประชาชนโจมตีอีกครั้งตามแนวรบเกาหลีทั้งหมด ทางทิศตะวันตก ในสมรภูมิแม่น้ำช็องช็อน กองทัพอาสาประชาชนได้โจมตีกองพลของสหประชาชาติหลายกองพล และเข้าโจมตีปีกของกองกำลังสหประชาชาติที่เหลืออย่างรุนแรง ส่งผลให้กองพลทหารราบที่ 2 ของสหรัฐได้รับความเสียหายอย่างหนัก ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1950 กองกำลังจีนยึดเปียงยางได้สำเร็จ เมืองนี้เกิดการอพยพครั้งใหญ่ของผู้อพยพพร้อมกับกองกำลังสหประชาชาติที่มุ่งหน้าลงใต้เพื่อเลี่ยงการรุกคืบของกองทัพอาสาประชาชน การล่าถอยจากเกาหลีเหนือของกองกำลังสหประชาชาติในครั้งนี้เป็นการล่าถอยที่ยาวนานที่สุดของหน่วยรบอเมริกันในประวัติศาสตร์ ทางทิศตะวันออก ที่สมรภูมิอ่างเก็บน้ำโชชิน หน่วยเฉพาะกิจเฟท ซึ่งเป็นหน่วยทหาร 3,000 นายจากกองพลทหารราบที่ 7 ถูกล้อมโดยกองพลที่ 80 และ 81 ของกองทัพอาสาประชาชน หน่วยเฉพาะกิจเฟทสามารถสร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับกองพลของกองทัพอาสาประชาชนได้ แต่ในที่สุดก็ถูกทำลายลง มีทหารเสียชีวิตหรือถูกจับกุม 2,000 นาย และสูญเสียยานพาหนะทั้งหมด รวมถึงยุทโธปกรณ์ส่วนใหญ่ การทำลายหน่วยเฉพาะกิจเฟทถูกพิจารณาโดยกองทัพอาสาประชาชนว่าเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขาในสงครามเกาหลีทั้งหมด
กองพลนาวิกโยธินที่ 1 ทำผลงานได้ดีกว่า แม้จะถูกล้อมและถูกบีบให้ต้องล่าถอย แต่พวกเขาก็สร้างความสูญเสียอย่างหนักให้กับกองทัพอาสาประชาชน ซึ่งได้ทุ่มกำลังถึงหกกองพลเพื่อพยายามทำลายนาวิกโยธิน ถึงแม้ว่ากองทัพอาสาประชาชนจะสามารถยึดพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาหลีเหนือกลับคืนมาได้ในการทัพระยะที่สอง แต่ 40% ของกองทัพอาสาประชาชนก็ไม่สามารถปฏิบัติการรบได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งเป็นความสูญเสียที่พวกเขาไม่สามารถฟื้นตัวได้จนกระทั่งการเริ่มต้นของการรุกฤดูใบไม้ผลิจีน
กองกำลังสหประชาชาติในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาหลีถอนกำลังเพื่อตั้งแนวป้องกันรอบเมืองท่าฮึงนัม ซึ่งมีการอพยพเกิดขึ้นในปลายเดือนธันวาคม มีบุคลากรทางทหารและยุทโธปกรณ์ประมาณ 100,000 นายและพลเรือนเกาหลีเหนืออีก 100,000 คนได้รับการลำเลียงขึ้นเรือขนส่งสินค้าและเรือลำเลียงทางทหารหลายประเภท
การทัพระยะที่สาม (31 ธันวาคม ค.ศ. 1950–8 มกราคม ค.ศ. 1951).
ด้วยความหวังที่จะกดดันให้สหประชาชาติละทิ้งเกาหลีใต้ เหมาจึงมีคำสั่งให้กองทัพอาสาประชาชนเข้าโจมตีกองกำลังสหประชาชาติไปตามแนวเส้นขนานที่ 38 ในวันสุดท้ายของ ค.ศ. 1950 ทหารกองทัพอาสาประชาชน/กองทัพประชาชนเกาหลีเหนือได้เข้าโจมตีกองพลของกองทัพสาธารณรัฐเกาหลี (เกาหลีใต้) หลายกองพลตามแนวเส้นขนานดังกล่าว ทำให้สามารถเจาะแนวป้องกันของสหประชาชาติได้สำเร็จ เพื่อเลี่ยงการถูกล้อมอีกครั้ง กองกำลังสหประชาชาติจึงอพยพออกจากโซลในวันที่ 3 มกราคม และทหารกองทัพอาสาประชาชน/กองทัพประชาชนเกาหลีเหนือก็ยึดเมืองคืนได้ในวันที่ 4 มกราคม ทั้งกองทัพที่ 8 และกองทัพน้อยที่ 10 ของสหรัฐได้ล่าถอยไปอีก แต่กองทัพอาสาประชาชนที่รุกคืบเข้าไปลึกมากก็หมดแรงอย่างสิ้นเชิงหลังสู้รบอย่างต่อเนื่องมาเป็นเวลาหลายเดือน
การทัพระยะที่สี่ (30 มกราคม–21 เมษายน ค.ศ. 1951).
กองทัพอาสาประชาชนที่รุกคืบมากเกินไปถูกบีบให้ต้องถอนตัวและพักฟื้นเป็นเวลานาน แต่กองกำลังสหประชาชาติก็กลับมาเป็นฝ่ายรุกในไม่ช้า วันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1951 กองทัพที่ 8 เริ่มปฏิบัติการทันเดอร์โบลต์ โดยเข้าโจมตีกำลังผสมของกองทัพอาสาประชาชนและกองทัพประชาชนเกาหลีที่ยังไม่ทันตั้งตัวทางตอนใต้ของแม่น้ำฮัน ตามด้วยปฏิบัติการราวด์อัปโดยกองทัพน้อยที่ 10 ในภาคกลางของเกาหลี
ด้วยความหวังจะกลับมาเป็นฝ่ายได้เปรียบ กองทัพอาสาประชาชนจึงโต้กลับในสมรภูมิเฮงซ็องในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ซึ่งหยุดยั้งการรุกคืบของกองทัพน้อยที่ 10 ได้สำเร็จ แต่เนื่องจากขาดการพักผ่อนและฟื้นฟูกำลังพลที่เหมาะสม การรุกครั้งใหม่นี้จึงยุติลงในไม่ช้าที่สมรภูมิจีพย็อง-นีในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ เมื่อกองทัพอาสาประชาชนทั้งหมดไม่สามารถปฏิบัติการรุกต่อไปได้อีก กองทัพที่ 8 จึงเริ่มปฏิบัติการคิลเลอร์ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ตามด้วยปฏิบัติการริปเปอร์ในวันที่ 6 มีนาคม กองทัพที่ 8 ขับไล่ทหารกองทัพอาสาประชาชน/กองทัพประชาชนเกาหลีออกจากโซลได้ในวันที่ 16 มีนาคม พร้อมกับทำลายส่วนใหญ่ของเมืองด้วยการโจมตีทางอากาศและปืนใหญ่ในระหว่างนั้น
การทัพระยะที่ห้า (22 เมษายน–22 พฤษภาคม ค.ศ. 1951).
กองทัพอาสาประชาชนโต้กลับในวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1951 ในการรุกครั้งใหญ่ด้วยสามกองทัพสนาม (ประมาณ 700,000 นาย) การรุกครั้งแรกมุ่งเป้าไปที่กองทัพน้อยที่ 1 และกองทัพน้อยที่ 9 ของสหรัฐซึ่งต่อต้านอย่างรุนแรง ทำให้แรงผลักดันของการรุกหยุดชะงักลงที่ "เส้นโนเนม" (No-Name Line) ทางตอนเหนือของโซล วันที่ 15 พฤษภาคม กองทัพอาสาประชาชนเริ่มการรุกระลอกที่สองและเข้าโจมตีกองทัพสาธารณรัฐเกาหลีกับกองทัพน้อยที่ 10 ทางทิศตะวันออก ซึ่งในตอนแรกก็ประสบความสำเร็จ แต่ก็ถูกหยุดยั้งไว้ได้ภายในวันที่ 22 พฤษภาคม
วันที่ 20 พฤษภาคม กองทัพที่ 8 โต้กลับกองกำลังกองทัพอาสาประชาชน/กองทัพประชาชนเกาหลีที่อ่อนล้าในการโต้กลับของสหประชาชาติช่วงเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน ค.ศ. 1950 ซึ่งสร้างความเสียหายอย่างหนัก ความพ่ายแพ้ของกองพลที่ 180 ของกองทัพอาสาประชาชน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพที่ 60 ในระหว่างการโต้กลับครั้งนี้ถือเป็นความพ่ายแพ้ครั้งเลวร้ายที่สุดของจีนในสงครามเกาหลีทั้งหมด มีทหารประมาณ 3,000 นายที่สามารถหนีรอดไปได้ (รวมถึงผู้บัญชาการกองพลและนายทหารระดับสูงคนอื่น ๆ) แต่ทหารส่วนใหญ่ของกองพลถูกสังหารหรือถูกจับเป็นเชลย ในช่วงท้ายของการทัพระยะที่ห้า กำลังหลักของกองพลที่ 180 ถูกล้อมในระหว่างการโต้กลับของสหประชาชาติ และหลังจากสู้รบอย่างหนักหลายวัน กองพลก็แตกพ่าย และแต่ละกรมก็หนีไปในทุกทิศทาง ทหารบางส่วนหนีทัพหรือถูกทอดทิ้งโดยนายทหารของตนระหว่างความพยายามทำสงครามกองโจรที่ไม่สำเร็จเนื่องจากไม่ได้รับการสนับสนุนจากคนท้องถิ่น ในที่สุด เมื่อกระสุนและอาหารหมด ทหารประมาณ 5,000 นายจึงถูกจับเป็นเชลย ผู้บัญชาการกองพลและนายทหารคนอื่น ๆ ที่หลบหนีไปได้ถูกสอบสวนและถูกลดขั้นเมื่อเดินทางกลับไปจีน
ภาวะชะงักงัน (10 มิถุนายน ค.ศ. 1951–27 กรกฎาคม ค.ศ. 1953).
การโต้กลับของสหประชาชาติหลังการรุกฤดูใบไม้ผลิทำให้แนวรบมีความมั่นคงขึ้นโดยประมาณตามแนวเส้นขนานที่ 38 ช่วงเวลาที่เหลือของสงครามมีการเปลี่ยนแปลงดินแดนเพียงเล็กน้อย มีการทิ้งระเบิดครั้งใหญ่ต่อประชากรทางตอนเหนือ และมีการเจรจาสันติภาพที่ยืดเยื้อ ซึ่งเริ่มขึ้นในแคซ็องในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1951 แม้แต่ในระหว่างการเจรจาสันติภาพ การสู้รบก็ยังคงดำเนินต่อไป สำหรับกองกำลังสหประชาชาติ เป้าหมายคือการยึดดินแดนทั้งหมดที่เคยเป็นของเกาหลีใต้กลับคืนมาก่อนที่จะบรรลุข้อตกลงเพื่อเลี่ยงการสูญเสียดินแดนใด ๆ และกองทัพอาสาประชาชนก็พยายามปฏิบัติการที่คล้ายคลึงกัน ประเด็นสำคัญของการเจรจาคือการส่งตัวเชลยศึกกลับประเทศ ฝ่ายจีนและเกาหลีเหนือยืนกรานจะส่งตัวกลับโดยบังคับ ขณะที่สหประชาชาติยืนกรานจะส่งตัวกลับโดยสมัครใจ สงครามยังคงดำเนินต่อไปจนกระทั่งฝ่ายจีนและเกาหลีเหนือยอมยกเลิกประเด็นนี้ไปในที่สุด
วันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1952 ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ว่าที่ประธานาธิบดีของสหรัฐ ได้ทำตามคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้ระหว่างการหาเสียงด้วยการเดินทางไปยังเกาหลีเพื่อหาทางยุติสงคราม เมื่อทั้งสหประชาชาติและกองทัพอาสาประชาชนยอมรับข้อเสนอของอินเดียเรื่องการสงบศึก การสู้รบจึงสิ้นสุดลงในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1953 ซึ่งในเวลานั้น แนวรบได้กลับมาอยู่ใกล้กับแนวเส้นขนานที่ 38 อีกครั้ง มีการตั้งเขตปลอดทหารขึ้นตามแนวเส้นแบ่งเขตทางทหาร ซึ่งมีการลาดตระเวนจนถึงปัจจุบันโดยกองทัพเกาหลีเหนือฝ่ายหนึ่ง และกองทัพเกาหลีใต้และสหรัฐอีกฝ่ายหนึ่ง
ยุทธวิธี.
กองกำลังกองทัพอาสาประชาชนใช้การโจมตีอย่างรวดเร็วทางปีกและแนวหลังรวมถึงการแทรกซึมเข้าไปหลังแนวรบของกองสหประชาชาติเพื่อสร้างภาพลวงตาว่ามีกำลังพลเหนือกว่า ซึ่งแน่นอนว่าได้รับการเสริมด้วยยุทธวิธีของกองทัพอาสาประชาชนที่มุ่งเน้นการระดมกำลังสูงสุดสำหรับการโจมตี เพื่อให้มั่นใจได้ว่าจะมีจำนวนกำลังในพื้นที่เหนือกว่าฝ่ายตรงข้ามอย่างมาก ชัยชนะในช่วงแรกของกองทัพอาสาประชาชนเป็นการเพิ่มขวัญและกำลังใจให้กับกองกำลังนี้ได้อย่างดี อย่างไรก็ดี เมื่อถึงช่วงปลาย ค.ศ. 1951 สายส่งกำลังบำรุงที่ยืดออกไปมากเกินไปและอำนาจการยิงที่เหนือกว่าของสหประชาชาติได้บีบบังคับให้สถานการณ์เข้าสู่ภาวะชะงักงัน กองทัพประชาชนเกาหลีที่บุกเข้าใน ค.ศ. 1950 ได้รับการสนับสนุนด้านยุทโธปกรณ์และอาวุธจากโซเวียตดีกว่าที่กองทัพอาสาประชาชนได้รับมาก อาวุธหลักของกองทัพอาสาประชาชนคืออาวุธที่ยึดมาได้จากญี่ปุ่นและกองกำลังชาตินิยม
นักประวัติศาสตร์และทหารผ่านศึกสงครามเกาหลี เบวิน อเล็กซานเดอร์ ได้กล่าวถึงยุทธวิธีของจีนในหนังสือของเขา "How Wars Are Won" ไว้ว่า:
จีนไม่มีแสนยานุภาพทางอากาศและมีอาวุธเพียงแค่ปืนไรเฟิล ปืนกล ระเบิดมือ และปืนครก เมื่อต้องต่อสู้กับชาวอเมริกันที่มีอาวุธทันสมัยกว่ามาก พวกเขาได้ปรับใช้เทคนิคที่เคยใช้กับฝ่ายชาตินิยมในสงครามกลางเมืองจีนระหว่างปี 1946–49 โดยทั่วไปแล้วจีนจะเข้าโจมตีในเวลากลางคืนและพยายามเข้าประชิดที่มั่นขนาดเล็กของข้าศึก—ซึ่งมักเป็นระดับหมวด—จากนั้นจึงโจมตีด้วยกำลังพลที่เหนือกว่าในพื้นที่นั้น วิธีการปกติคือการแทรกซึมหน่วยรบขนาดเล็ก ตั้งแต่ระดับหมวดที่มีกำลังพล 50 นายไปจนถึงระดับกองร้อยที่มีกำลังพล 200 นาย โดยแบ่งออกเป็นหน่วยย่อยหลายส่วน ขณะที่ทีมหนึ่งเข้าตัดเส้นทางหลบหนีของฝ่ายอเมริกัน ทีมที่เหลือจะเข้าโจมตีพร้อมกันทั้งด้านหน้าและด้านข้าง การโจมตีดำเนินไปในทุกด้านจนกว่าฝ่ายป้องกันจะถูกทำลายหรือถูกบังคับให้ถอยร่น จากนั้นจีนก็จะคืบหน้าไปยังปีกที่เปิดโล่งของที่มั่นหมวดถัดไป และใช้ยุทธวิธีเดิมซ้ำอีกครั้ง
ตามข้อมูลที่รอย แอปเปิลแมนให้รายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับยุทธวิธีช่วงแรกของจีน:
ในปฏิบัติการรุกระยะแรก ทหารราบเบาของศัตรูที่มีทักษะสูงได้ดำเนินการโจมตีจีน โดยทั่วไปแล้วไม่ได้รับความช่วยเหลือจากอาวุธใด ๆ ที่มีขนาดใหญ่กว่าปืนครก การโจมตีของพวกเขาแสดงให้เห็นว่าทหารจีนได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี เป็นนักรบที่มีระเบียบวินัย และเชี่ยวชาญการรบตอนกลางคืนเป็นพิเศษ พวกเขาคือผู้เชี่ยวชาญด้านการพรางตัว หน่วยลาดตระเวนของพวกเขาประสบความสำเร็จอย่างน่าทึ่งในการหาตำแหน่งของกองกำลังสหประชาชาติ พวกเขาวางแผนการโจมตีเพื่อเข้าสู่ด้านหลังของกองกำลังเหล่านี้ ตัดขาดพวกเขาจากเส้นทางหลบหนีและเส้นทางเสบียง จากนั้นจึงส่งการโจมตีจากด้านหน้าและด้านข้างเพื่อเปิดฉากการต่อสู้ พวกเขายังใช้ยุทธวิธีที่เรียกว่าฮาชิ ชิกิ ซึ่งเป็นการจัดทัพแบบรูปตัว V ที่เปิดให้กองกำลังศัตรูเคลื่อนที่เข้ามา จากนั้นด้านข้างของตัว V จะปิดล้อมศัตรู ขณะที่อีกกองกำลังหนึ่งจะเคลื่อนไปด้านล่างของปากตัว V เพื่อเข้าโจมตีหน่วยใด ๆ ที่พยายามจะช่วยเหลือหน่วยที่ถูกล้อม ยุทธวิธีเช่นนี้ที่จีนใช้ประสบความสำเร็จอย่างมากที่อนจ็อง อุนซัน และโชซัน แต่ประสบความสำเร็จเพียงบางส่วนที่พักช็อนและหัวสะพานข้ามแม่น้ำช็องช็อน
วินัยและการควบคุมทางการเมือง.
วินัยของกองทัพอาสาประชาชนนั้นเข้มงวดเมื่อเทียบกับมาตรฐานของโลกตะวันตก ซึ่งถือเป็นพัฒนาการที่โดดเด่นเมื่อเทียบกับกองทัพชาตินิยมและกองทัพขุนศึกที่ปกครองประเทศตั้งแต่ ค.ศ. 1912 จนถึง 1949 วินัยถูกบังคับใช้กับทุกคนในกองทัพอย่างเท่าเทียม โดยสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์จีน (CCP) คาดว่าจะถูกลงโทษมากกว่าทหารที่ไม่ได้เป็นสมาชิกพรรคสำหรับการกระทำผิดแบบเดียวกัน กฎข้อบังคับห้ามการลงโทษด้วยการเฆี่ยนตีและทารุณกรรม แม้จะมีการบังคับใช้โทษประหารชีวิตสำหรับการไม่เชื่อฟังคำสั่งบางอย่าง แต่ก็ไม่ค่อยได้นำมาใช้ตามธรรมเนียมจีน โดยปกติแล้ว วิธีการที่นิยมใช้เพื่อจัดการกับการกระทำผิดร้ายแรง เช่น การหนีทัพ คือการประจานต่อสาธารณะและการส่งเข้าค่ายอบรมทางการเมือง และผู้ที่ถูกลงโทษคาดว่าจะต้องกลับไปปฏิบัติหน้าที่แนวหน้ากับหน่วยเดิมของตน
เช่นเดียวกับกองทัพโซเวียต เจ้าหน้าที่ฝ่ายการเมืองและทหารได้ตั้งสายการบังคับบัญชาคู่ในกองทัพอาสาประชาชน ซึ่งการจัดการเช่นนี้สามารถพบได้ในระดับต่ำถึงกองร้อย เจ้าหน้าที่ฝ่ายการเมืองมีหน้าที่รับผิดชอบการควบคุมและสร้างขวัญกำลังใจของทหาร และมักถูกคาดหวังให้ทำตัวเป็นแบบอย่างในการสู้รบ ต่างจากกองทัพคอมมิวนิสต์อื่น ๆ ในช่วงเวลาเดียวกัน แม้เจ้าหน้าที่ฝ่ายการเมืองจะมีอำนาจเหนือเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารในการตัดสินใจเกี่ยวกับการรบ แต่เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารสามารถออกคำสั่งได้โดยไม่ต้องได้รับอนุมัติจากเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเมือง ในทำนองเดียวกัน เส้นแบ่งระหว่างเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารและการเมืองในกองทัพอาสาประชาชนมักจะพร่ามัว เนื่องจากเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเมืองมักมีประสบการณ์ทางทหารอย่างกว้างขวาง ขณะที่เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารส่วนใหญ่ก็เป็นสมาชิกระดับสูงของพรรคภายในหน่วยรบ
นอกจากเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเมืองแล้ว สมาชิกพรรคและผู้สมัครสมาชิกพรรคยังมีหน้าที่บังคับใช้การควบคุมทางการเมืองภายในหน่วยรบ หมู่มักถูกแบ่งออกเป็นชุดยิงละสามคน โดยแต่ละชุดยิงมีสมาชิกพรรคหรือผู้สมัครสมาชิกพรรคเป็นผู้นำ มีการจัดประชุมกลุ่มบ่อยครั้งเพื่อรักษาความสามัคคีของหน่วย และในการประชุมนั้นจะมีการประจานต่อสาธารณะและวิพากษ์วิจารณ์เพื่อเพิ่มขวัญกำลังใจและปลูกฝังอุดมการณ์ให้กับทหาร
ผลข้างเคียงของการควบคุมทางการเมืองอย่างเข้มงวดภายในกองทัพอาสาประชาชนคือการที่กองทัพต้องอาศัยสมาชิกพรรคที่อยู่ภายในหน่วยเพื่อรักษาประสิทธิภาพการรบ หน่วยของกองทัพอาสาประชาชนอาจแตกสลายได้เมื่อสมาชิกพรรคถูกสังหารหรือบาดเจ็บในการรบ การควบคุมทางการเมืองอย่างเข้มงวดยังสร้างความไม่พอใจในหมู่ทหารจีน การปลูกฝังอุดมการณ์การเมืองอย่างต่อเนื่องและแรงกดดันจากเพื่อนร่วมหน่วยระดับสูงเป็นสิ่งจำเป็นในการรักษากำลังขวัญของทหารแต่ละคน
ตามข้อมูลจากหนังสือ "The Korean War" เขียนโดยแมตทิว บังเกอร์ ริดจ์เวย์ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังสหประชาชาติ การประเมินเชิงบวกเกี่ยวกับการปฏิบัติต่อเชลยอย่างดีของกองทัพจีนนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับนโยบายทารุณเชลยของกองทัพประชาชนเกาหลี เขาชื่นชมกองทัพจีนในเชิงบวกว่าเป็นกองทัพที่มีระเบียบวินัยและเป็นศัตรูที่น่าเคารพ ในช่วงสงครามเกาหลี กำลังรบแนวหน้าของสหรัฐก็ได้ชื่นชมเจตจำนงในการต่อสู้ของกองทัพอาสาประชาชนเป็นอย่างสูงเช่นกัน
เชลยศึก.
เชลยศึก (POWs) มีบทบาทสำคัญในการทำให้สงครามดำเนินต่อไปหลัง ค.ศ. 1951 สหรัฐกล่าวหาว่าจีนใช้วิธีควบคุมจิตใจ หรือที่เรียกว่า "การล้างสมอง" กับเชลยชาวอเมริกัน ขณะที่จีนปฏิเสธจะอนุญาตให้สหรัฐส่งตัวเชลยศึกกลับไปยังไต้หวัน
เชลยศึกสหประชาชาติ.
ในทางตรงกันข้ามกับกองทัพประชาชนเกาหลีเหนือ การประหารชีวิตที่กระทำโดยกองทัพอาสาประชาชนนั้นมีจำนวนค่อนข้างน้อย จากการศึกษาของเควิน มาโฮนีย์ ผู้เขียนหนังสือเกี่ยวกับกองทัพอาสาประชาชน ระบุว่าการประหารชีวิตเชลยศึกเกิดขึ้นจริงในช่วงที่การสู้รบกำลังดุเดือด การประหารชีวิตส่วนใหญ่ดูเหมือนจะกระทำโดยหน่วยบัญชาการระดับล่างโดยที่ระดับบนไม่ทราบเรื่อง และมักดำเนินการเพื่อป้องกันไม่ให้เชลยศึกหลบหนีหรือได้รับการช่วยเหลือในภายหลัง
เนื่องจากกองทัพอาสาประชาชนไม่ค่อยประหารชีวิตเชลยศึก ชาวจีนจึงถือว่าตนเองมีจิตใจเมตตาและมนุษยธรรมมากกว่ากองทัพประชาชนเกาหลี อย่างไรก็ดี ชาวจีนไม่ได้เตรียมพร้อมสำหรับเชลยศึกจำนวนมหาศาลที่หลั่งไหลเข้ามาหลังการเข้าร่วมสงคราม ทำให้เชลยศึกจำนวนมากต้องเบียดเสียดกันอยู่ในค่ายชั่วคราวเพื่อรอการดำเนินการ ความอดอยากครั้งใหญ่และโรคภัยไข้เจ็บแพร่ระบาดไปทั่วค่ายเหล่านั้นในช่วงฤดูหนาว ค.ศ. 1950–51 ขณะที่กองทัพอาสาประชาชนทำการย้ายเชลยศึกด้วยการเดินขบวนมรณะหลายครั้งเพื่อพาเชลยไปยังค่ายถาวร แม้สถานการณ์จะเริ่มดีขึ้นหลังมีการตั้งค่ายถาวรในเดือนมกราคม ค.ศ. 1951 แต่การเสียชีวิตจากความอดอยากก็ยังคงดำเนินต่อไปจนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1951 เชลยศึกชาวอเมริกันประมาณ 43% เสียชีวิตระหว่างเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1950 ถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1951 เมื่อเทียบกับเชลยศึกชาวอเมริกันที่เสียชีวิตในระหว่างถูกควบคุมตัวโดยญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งอยู่ที่ 34% ชาวจีนได้ออกมาปกป้องการกระทำของตนโดยระบุว่าทหารกองทัพอาสาประชาชนทุกคนในช่วงเวลาดังกล่าวต่างก็ประสบปัญหาความอดอยากและโรคภัยไข้เจ็บอย่างรุนแรงเช่นกัน เนื่องจากระบบการส่งกำบำรุงและเสบียงที่ไม่มีประสิทธิภาพ อย่างไรก็ดี เชลยศึกของสหประชาชาติชี้ให้เห็นว่าค่ายของจีนจำนวนมากตั้งอยู่ใกล้พรมแดนจีน-เกาหลี และอ้างว่าความอดอยากถูกนำมาใช้เพื่อบีบบังคับให้เชลยยอมรับโครงการปลูกฝังอุดมการณ์คอมมิวนิสต์ ความอดอยากและการเสียชีวิตของเชลยศึกยุติลงในที่สุดในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 1951 หลังเริ่มมีการเจรจาหยุดยิง
ข้อกล่าวหาเรื่องการควบคุมจิตใจ.
ในช่วงสงครามเกาหลี เอ็ดเวิร์ด ฮันเตอร์ ซึ่งขณะนั้นทำงานเป็นทั้งนักข่าวและเจ้าหน้าที่ข่าวกรองของสหรัฐ ได้เขียนหนังสือและบทความหลายชุดเกี่ยวกับข้อกล่าวหาเรื่องการควบคุมจิตใจของจีน ซึ่งเขาเป็นผู้บัญญัติคำว่า "brainwashing" (การล้างสมอง) ขึ้นมาใช้
ศัพท์ 洗腦 ("xǐnǎo" หรือ "ล้างสมอง" ตามตัวอักษร) ในภาษาจีน เดิมทีใช้เพื่ออธิบายวิธีการโน้มน้าวใจแบบบังคับที่ใช้ภายใต้ระบอบลัทธิเหมาในจีน ซึ่งมีเป้าหมายที่จะเปลี่ยนบุคคลที่มีความคิดแบบจักรวรรดินิยมและปฏิกิริยาให้กลายเป็นสมาชิกที่มี "ความคิดถูกต้อง" ในระบบสังคมใหม่ของจีน เพื่อบรรลุเป้าหมายดังกล่าว ระบอบได้พัฒนาเทคนิคที่จะทำลายความสมบูรณ์ทางจิตใจของแต่ละบุคคลในด้านการประมวลผลข้อมูล การเก็บรักษาข้อมูลในจิตใจ และค่านิยมปัจเจก เทคนิคที่เลือกใช้ได้แก่การลดทอนความเป็นปัจเจกโดยให้บุคคลอยู่ในสภาพสกปรก การอดนอน การจำกัดการรับรู้ทางประสาทสัมผัสบางส่วน การคุกคามทางจิตวิทยา การปลูกฝังความรู้สึกผิดและแรงกดดันทางสังคมแบบกลุ่ม ศัพท์นี้เป็นการเล่นคำกับธรรมเนียมของลัทธิเต๋าที่เรียกว่า "การชำระ/ล้างจิตใจ" (洗心, xǐ xīn) ก่อนจะประกอบพิธีกรรมบางอย่างหรือเข้าสู่สถานที่ศักดิ์สิทธิ์บางแห่ง
ฮันเตอร์และผู้ที่นำศัพท์ภาษาจีนนี้มาใช้ได้นำมันมาอธิบายว่าทำไมเมื่อเทียบกับสงครามในครั้งก่อน ๆ ทหารอเมริกันที่กลายเป็นเชลยศึกถึงมีจำนวนค่อนข้างสูงที่แปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายศัตรู มีความเชื่อกันว่าฝ่ายจีนในเกาหลีเหนือใช้เทคนิคดังกล่าวเพื่อทำลายความสามารถของทหารเชลยในการรวมตัวและต่อต้านการถูกคุมขังอย่างมีประสิทธิภาพ โรเบิร์ต ดับเบิลยู. ฟอร์ด เจ้าหน้าที่วิทยุชาวอังกฤษ และพันเอก เจมส์ คาร์น แห่งกองทัพอังกฤษก็อ้างว่าฝ่ายจีนใช้เทคนิคการล้างสมองกับพวกเขาในระหว่างถูกคุมขังในช่วงสงครามเช่นกัน
หลังสงคราม การศึกษาเรื่องการส่งตัวเชลยศึกชาวอเมริกันกลับประเทศจำนวน 2 ชิ้น โดยโรเบิร์ต ลิฟตัน และโดยเอ็ดการ์ ไชน์ สรุปได้ว่าการล้างสมอง (ซึ่งลิฟตันเรียกว่า "การปฏิรูปความคิด" และไชน์เรียกว่า "การโน้มน้าวด้วยการบีบบังคับ") มีผลกระทบเพียงชั่วคราว นักวิจัยทั้งสองพบว่าจีนใช้การโน้มน้าวด้วยการบีบบังคับเป็นหลักเพื่อทำลายความสามารถของเชลยศึกในการรวมกลุ่มและรักษากำลังใจ และด้วยเหตุนี้จึงขัดขวางการหลบหนีได้ ด้วยการทำให้เชลยศึกตกอยู่ภายใต้สภาพด้อยโอกาสทั้งทางกายและสังคม และจากนั้นจึงเสนอสถานการณ์ที่สะดวกสบายมากขึ้น เช่น ที่นอนที่ดีขึ้น อาหารที่ดีขึ้น เสื้อผ้าหรือผ้าห่มที่อบอุ่นขึ้น จีนจึงประสบความสำเร็จในการทำให้เชลยศึกบางส่วนกล่าวถ้อยคำต่อต้านอเมริกา อย่างไรก็ดี เชลยศึกส่วนใหญ่ไม่ได้ยอมรับความเชื่อคอมมิวนิสต์จริง ๆ แต่เพียงแค่แสดงท่าทีเหมือนยอมรับเพื่อเลี่ยงภัยคุกคามจากการถูกทำร้ายร่างกายอย่างรุนแรง นักวิจัยทั้งสองยังสรุปด้วยว่าการโน้มน้าวด้วยการบีบบังคับเช่นนี้ประสบความสำเร็จกับเชลยศึกเพียงส่วนน้อยเท่านั้น และผลลัพธ์สุดท้ายของการบีบบังคับดังกล่าวยังคงไม่มั่นคงมาก เนื่องจากคนส่วนใหญ่กลับคืนสู่สภาพเดิมในไม่ช้าหลังจากที่พวกเขาออกจากสภาพแวดล้อมที่ถูกบีบบังคับนั้น ใน ค.ศ. 1961 พวกเขาทั้งคู่ได้ตีพิมพ์หนังสือที่ขยายความจากการค้นพบเหล่านี้ โดยไชน์ได้ตีพิมพ์หนังสือ "Coercive Persuasion" และลิฟตันตีพิมพ์หนังสือ "Thought Reform and the Psychology of Totalism" นักเขียนที่ใหม่กว่า รวมถึงมีฮาอิล เฮลเลอร์ ได้เสนอว่าแบบจำลองการล้างสมองของลิฟตันอาจช่วยให้เข้าใจถึงการใช้โฆษณาชวนเชื่อในวงกว้างในรัฐคอมมิวนิสต์อื่น ๆ เช่น อดีตสหภาพโซเวียต
ในบทสรุปที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1963 เอ็ดการ์ ไชน์ให้ข้อมูลเบื้องหลังของต้นกำเนิดปรากฏการณ์การล้างสมองว่า:
การปฏิรูปความคิดมีองค์ประกอบที่ปรากฏชัดเจนในวัฒนธรรมจีน (เน้นความละเอียดอ่อนระหว่างบุคคล การเรียนรู้แบบท่องจำ และการพัฒนาตนเอง) และในวิธีการบีบบังคับให้สารภาพซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในศาลศาสนา (ศตวรรษที่ 13) และมีพัฒนาการเพิ่มเติมตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา โดยเฉพาะโดยตำรวจลับรัสเซีย รวมไปถึงวิธีการจัดระเบียบเรือนจำเพื่อการแก้ไข โรงพยาบาลจิตเวช และสถาบันอื่น ๆ ที่มีจุดประสงค์เพื่อเปลี่ยนค่านิยม ตลอดจนวิธีการที่ใช้โดยนิกายทางศาสนา องค์กรภราดรภาพ ชนชั้นนำทางการเมืองหรือสังคมดั้งเดิม เพื่อการเปลี่ยนศาสนาหรือรับสมาชิกใหม่ เทคนิคการปฏิรูปความคิดนั้นสอดคล้องกับหลักการทางจิตวิทยา แต่ไม่ได้ถูกพัฒนาขึ้นอย่างชัดเจนจากหลักการเหล่านั้น
ทฤษฎีการควบคุมจิตใจจากยุคสงครามเกาหลีถูกวิพากษ์วิจารณ์ในเวลาต่อมา ตามความเห็นของนักจิตวิทยานิติเวช ดิก แอนโทนี สำนักข่าวกรองกลาง (CIA) ได้สร้างแนวคิดเรื่อง "การล้างสมอง" ขึ้นมาในฐานะกลยุทธ์โฆษณาชวนเชื่อเพื่อบ่อนทำลายข้อกล่าวอ้างของฝ่ายคอมมิวนิสต์ที่ว่าเชลยศึกชาวอเมริกันในค่ายคอมมิวนิสต์เกาหลีได้แสดงความเห็นอกเห็นใจต่อลัทธิคอมมิวนิสต์ด้วยความสมัครใจ แอนโทนีระบุว่า ผลการวิจัยที่เชื่อถือได้ชี้ให้เห็นว่าความกลัวและการถูกบังคับต่างหากที่ทำให้เชลยศึกชาวตะวันตกให้ความร่วมมือ ไม่ใช่การล้างสมอง เขายืนยันว่าหนังสือของฮันเตอร์ (ซึ่งเขาอ้างว่าเป็น "ผู้เชี่ยวชาญด้านสงครามจิตวิทยา" ของ CIA ที่แฝงตัวในฐานะนักข่าว) ได้ผลักดันทฤษฎีการล้างสมองของ CIA ไปสู่สาธารณชน
นอกจากนี้ เฮอร์เบิร์ต บราวน์เนล จูเนียร์ อัยการสูงสุดสหรัฐ เคยกล่าวต่อสาธารณะว่า "หากเชลยศึกชาวอเมริกันให้ความร่วมมือกับพรรคคอมมิวนิสต์ระหว่างที่ถูกคุมขังในเกาหลีเหนือ พวกเขาจะต้องเผชิญกับข้อหากบฏซึ่งอาจมีโทษถึงประหารชีวิต" ยิ่งไปกว่านั้น ทางการสหรัฐยังออกแถลงการณ์ระบุว่า: "ผู้ที่ให้ความร่วมมือกับคอมมิวนิสต์และลงนามในคำสารภาพเท็จ ควรถูกปลดออกจากกองทัพอย่างรวดเร็ว ไม่ใช่ได้รับเกียรติ" นอกเหนือจากการถูกคุกคามและกดดันจากรัฐบาลและกองทัพสหรัฐแล้ว เชลยศึกยังต้องเผชิญกับแรงกดดันทางจิตใจอย่างมากจากผลกระทบต่อครอบครัวของพวกเขา ซึ่งอาจอธิบายได้ว่าทำไมเชลยศึกชาวอเมริกันจำนวนมากถึงกล่าวหาว่า "จีนทารุณเชลยศึก" หรือทำไมพวกเขาถึงเปลี่ยนคำให้การที่เคยสนับสนุนสาธารณรัฐประชาชนจีนหลังจากกลับถึงบ้านเกิดแล้ว
เชลยศึกชาวจีน.
เชลยศึกต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่เข้าปฏิบัติการรับใช้ฝ่ายคอมมิวนิสต์.
ในระหว่างการเจรจาพักรบที่พันมุนจ็อม อุปสรรคสำคัญที่ขัดขวางการบรรลุข้อตกลงสงบศึกขั้นสุดท้ายในช่วงฤดูหนาว ค.ศ. 1951–1952 คือเรื่องการแลกเปลี่ยนเชลยศึก เมื่อมองเผิน ๆ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรต้องถกเถียงกัน เนื่องจากอนุสัญญาเจนีวา ค.ศ. 1949 ซึ่งทั้งสองฝ่ายให้คำมั่นว่าจะปฏิบัติตาม ได้กำหนดให้มีการแลกเปลี่ยนเชลยศึกทั้งหมดโดยทันทีและอย่างสมบูรณ์เมื่อสงครามสิ้นสุดลง อย่างไรก็ดี หลักการที่ดูตรงไปตรงมานี้สร้างความกังวลให้กับชาวอเมริกันจำนวนมาก เริ่มแรก ค่ายเชลยศึกของสหประชาชาติมีชาวเกาหลีมากกว่า 40,000 คน หลายคนถูกเกณฑ์ให้เข้ารับใช้กองทัพคอมมิวนิสต์และไม่ต้องการถูกส่งกลับไปยังเกาหลีเหนือเมื่อสงครามสิ้นสุดลง นอกจากนี้ เชลยศึกชาวเกาหลีเหนือและจีนจำนวนมากยังแสดงความจำนงที่จะไม่กลับไปยังบ้านเกิดของตน โดยเฉพาะเชลยศึกชาวจีน ซึ่งบางส่วนเป็นกลุ่มต่อต้านคอมมิวนิสต์ที่ถูกคอมมิวนิสต์บังคับเกณฑ์เข้าประจำการในหน่วยทหารของกองทัพปลดปล่อยประชาชนในช่วงสงครามกลางเมืองจีนก่อนจะถูกส่งมายังเกาหลีในภายหลัง
ผลพวงจากสงครามเกาหลี.
ใน ค.ศ. 2011 อดีตสมาชิกบางส่วนของกองทัพอาสาประชาชนได้เดินทางไปเยือนเกาหลีเหนืออีกครั้ง หลังจากนั้น พวกเขาแสดงความเห็นว่า "รู้สึกเสียใจมาก" และไม่พอใจกับการพัฒนาของเกาหลีเหนือหลังสงคราม "เราไปปลดปล่อยพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังดิ้นรนเพื่ออิสรภาพ" ชฺวี อิงขุยกล่าว
เพื่อรำลึกถึงปีที่ 70 การเข้าร่วมสงครามเกาหลีของกองทัพอาสาประชาชน คิม จ็อง-อึน ผู้นำเกาหลีเหนือได้เดินทางไปเยือนสุสานทหารใน ค.ศ. 2020 หนังสือพิมพ์ "The Pyongyang Times" บรรยายถึงทหารเหล่านั้นว่ามี 'ความหาญกล้าที่หาใดเสมอเหมือน จิตวิญญาณแห่งมวลชนและวีรกรรมอันเป็นสากล' พร้อมทั้งบรรยายถึงความช่วยเหลืออื่น ๆ ที่กองทัพอาสาประชาชนมอบให้ จีนจัดการประชุมในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2020 เพื่อรำลึกถึงวาระครบรอบ 70 ปีการเข้าร่วมสงครามของกองทัพอาสาประชาชน
มรดก.
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี.
มรดกของกองทัพอาสาประชาชนได้รับการรำลึกในสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี (เกาหลีเหนือ) ด้วยสุสานทหารที่เสียชีวิตของกองทัพอาสาประชาชนจีน ซึ่งตั้งอยู่ในเทศมณฑลโฮชัง มีการส่งพวงหรีดและกระเช้าดอกไม้เพื่อรำลึกถึงคุณูปการของพวกเขาที่มีต่อสงคราม
สาธารณรัฐประชาชนจีน.
สำหรับชาวจีนหลายคน สงครามเกาหลีได้รับการยกย่องโดยทั่วไปว่าเป็นสงครามที่ทรงเกียรติในประวัติศาสตร์จีน กองทัพอาสาประชาชนเป็นกองทัพจีนกลุ่มแรกในรอบศตวรรษที่สามารถต้านทานกองทัพตะวันตกในความขัดแย้งครั้งสำคัญได้ พวกเขาได้รับสมญาว่า "ผู้เป็นที่รักยิ่ง" (最可爱的人)" ซึ่งมาจากเรียงความที่เขียนโดยเว่ย์ เว่ย์ใน ค.ศ. 1951 ชื่อเรื่อง "ใครคือผู้เป็นที่รักยิ่ง?" เรื่องราวความกล้าหาญของสมาชิกกองทัพอาสาประชาชนยังคงได้รับการส่งเสริมโดยรัฐบาลจีนมาจนถึงทุกวันนี้ และปรากฏอยู่ในตำราเรียน ความเต็มใจของจีนที่จะช่วยเหลือเกาหลีเหนือในการต่อสู้กับสหรัฐและการแสดงแสนยานุภาพที่พวกเขาเข้าร่วม เป็นสัญญาณว่าจีนกำลังจะกลับมาเป็นมหาอำนาจของโลกอีกครั้ง
จากข้อมูลอย่างเป็นทางการของจีน มีทหารในกองทัพอาสาประชาชนเสียชีวิตในสงครามเกาหลี 390,000 นาย แบ่งเป็นเสียชีวิตในสนามรบ 110,400 นาย เสียชีวิตจากบาดแผล 21,600 นาย เสียชีวิตจากความเจ็บป่วย 13,000 นาย สูญหาย/ตกเป็นเชลย 25,600 นาย และบาดเจ็บอีก 260,000 นาย อย่างไรก็ดี แหล่งข้อมูลตะวันตกและแหล่งข้อมูลอื่น ๆ ประเมินว่ามีทหารจีนเสียชีวิตในสนามรบหรือเสียชีวิตจากโรคภัยไข้เจ็บ ความอดอยาก สภาพอากาศ และอุบัติเหตุประมาณ 400,000 นาย และบาดเจ็บประมาณ 486,000 นาย จากกำลังพลทั้งหมดประมาณ 3 ล้านนายที่จีนส่งเข้าร่วมในสงคราม เหมา อั้นอิง (毛岸英) ลูกชายคนโตและคนเดียวที่สุขภาพแข็งแรงของเหมา เจ๋อตง เป็นเจ้าหน้าที่ในกองทัพอาสาประชาชนระหว่างสงคราม และเสียชีวิตจากการโจมตีทางอากาศของสหประชาชาติ
สงครามยังเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ความสัมพันธ์จีน–โซเวียตเสื่อมถอยลง แม้จีนจะมีเหตุผลของตนเองในการเข้าร่วมสงคราม (เช่น การมีรัฐกันชนเชิงยุทธศาสตร์ในคาบสมุทรเกาหลี) มุมมองที่ว่าสหภาพโซเวียตใช้จีนเป็นตัวแทนยังคงมีร่วมกันในกลุ่มประเทศตะวันตก จีนต้องใช้เงินกู้ของโซเวียตซึ่งเดิมทีมีจุดประสงค์เพื่อฟื้นฟูเศรษฐกิจที่เสียหายเพื่อจ่ายค่าอาวุธจากโซเวียต
สาธารณรัฐจีน.
หลังจากสงครามสิ้นสุดลง จากจำนวนเชลยศึกของกองทัพอาสาประชาชนที่ถูกคุมตัวโดยกองกำลังสหประชาชาติ มีจำนวน 14,235 นายถูกส่งตัวไปยังไต้หวัน#เปลี่ยนทาง #เปลี่ยนทาง พวกเขาเริ่มเดินทางมาถึงไต้หวันในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1954 และได้รับการสมญาว่า "วีรบุรุษผู้ต่อต้านคอมมิวนิสต์" (反共義士) เพื่อเป็นเกียรติแก่พวกเขา วันที่ 23 มกราคมในไต้หวันจึงกลายเป็นวันเสรีภาพโลก (自由日)
สงครามเกาหลียังนำไปสู่ผลกระทบอื่น ๆ ที่คงอยู่ยาวนาน จนกระทั่งสงครามนี้เกิดขึ้น สหรัฐส่วนใหญ่ได้ละทิ้งรัฐบาลของเจียง ไคเชก ซึ่งถอยร่นไปยังไต้หวัน และไม่มีแผนจะเข้าแทรกแซงในสงครามกลางเมืองจีน การเริ่มต้นของสงครามเกาหลีทำให้แนวนโยบายที่ปล่อยให้ไต้หวันตกอยู่ภายใต้การควบคุมของสาธารณรัฐประชาชนจีนไม่สามารถดำเนินต่อไปได้อีก การตัดสินใจของทรูแมนที่จะส่งกองกำลังอเมริกันเข้าไปยังช่องแคบไต้หวันยังเป็นการยับยั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนจากการรุกรานข้ามช่องแคบไต้หวัน บรรยากาศต่อต้านคอมมิวนิสต์ในโลกตะวันตกซึ่งเกิดขึ้นเพื่อตอบสนองต่อสงครามเกาหลีและสงครามเย็นมีส่วนทำให้สหรัฐไม่เต็มใจจะให้การรับรองทางการทูตแก่สาธารณรัฐประชาชนจีนจนกระทั่ง ค.ศ. 1979 ทุกวันนี้ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสาธารณรัฐจีนและจีนแผ่นดินใหญ่ยังคงตึงเครียด และจีนแผ่นดินใหญ่ยังคงอ้างสิทธิ์ในอธิปไตยเหนือไต้หวัน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />