การคัดลอก

การคัดลอกคือการทำซ้ำข้อมูลหรือสิ่งประดิษฐ์โดยอิงตามอินสแตนซ์ของข้อมลหรือสิ่งประดิษฐ์นั้น และไม่ได้ใช้กระบวนการที่สร้างขึ้นในตอนแรก ด้วย ข้อมูลรูปแบบอะนาล็อก การคัดลอกสามารถทำได้ในระดับความแม่นยำ ที่จำกัดเท่านั้น ซึ่งขึ้นอยู่กับคุณภาพของอุปกรณ์ที่ใช้และทักษะของผู้ปฏิบัติงาน มีการสูญเสียการสร้าง การเสื่อมสภาพ และการสะสมของ "สัญญาณรบกวน" (การเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบสุ่ม) จากต้นฉบับไปสู่การคัดลอกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เมื่อทำการคัดลอก ความเสื่อมนี้สะสมตามแต่ละยุคสมัย ด้วยข้อมูลในรูปแบบดิจิทัล การคัดลอกจึงสมบูรณ์แบบผู้ใชคอมพิวเตอร์้มักใช้การคัดลอกและวางเมื่อเลือกและคัดลอกพื้นที่ของข้อความหรือเนื้อหา
ในงานศิลปะ.
ในทัศนศิลป์ การคัดลอกผลงานของปรมาจารย์เป็นวิธีมาตรฐานที่นักเรียนจะได้เรียนรู้การวาดภาพและแกะสลัก บ่อยครั้งศิลปินจะใช้คำนี้ หลังจากให้เครดิตศิลปินต้นฉบับในชื่อสำเนา (ไม่ว่าผลงานทั้งสองจะดูคล้ายกันเพียงใด) เช่น Noon - Rest from Work (after Millet) ของฟินเซนต์ ฟัน โคค และ Le Déjeuner sur l'herbe ของปาโบล ปิกาโซ ในงานประติมากรรม มักทำสำเนาโดยใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น เครื่องชี้ แหนบรับไฟหรือล่าสุดคือระบบเราเตอร์นำทางด้วยคอมพิวเตอร์มาช่วยในการสแกนแบบ 3 มิติ โมเดลสเก และสามารถผลิตได้หลากหลายวัสดุและทุกขนาดที่ต้องการ อีกวิธีหนึ่งในการคัดลอกงานสามมิติคือ การหล่อขี้ผึ้งที่สูญหาย และรูปแบบอื่น ๆ ของ การปั้น และ การหล่อ
ในวรรณคดี.
ก่อนที่จะมีการประดิษฐ์แท่นพิมพ์วิธีเดียวที่จะได้รับสำเนาหนังสือคือการคัดลอกด้วยมือ หรือการดูลายมือผู้เขียนหนังสือ ตลอดจนถึงยุคกลางพระสงฆ์คัดลอกตำราทั้งหมดเพื่อเผยแพร่และอนุรักษ์ตำราวรรณกรรม ปรัชญา และศาสนา
ในการทำงานออฟฟิศ.
สำนักงานต้องการสำเนาเอกสารมากกว่าหนึ่งชุดในหลายสถานการณ์ โดยปกติแล้วพวกเขาต้องการสำเนาจดหมายโต้ตอบขาออกเพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐาน บางครั้งพวกเขาต้องการเผยแพร่สำเนาเอกสารที่พวกเขาสร้างให้กับผู้มีส่วนได้เสียหลายราย
จนถึงช่วงปลายศตวรรษที่ 18 หากสำนักงานต้องการเก็บสำเนาจดหมายที่ส่งออกไป พนักงานจะต้องเขียนสำเนาด้วยมือ เทคโนโลยีนี้ยังคงแพร่หลายตลอดช่วงศตวรรษที่ 19 เพื่อจุดประสงค์เหล่านี้ สำนักงานต่างๆ จ้างพนักงานถ่ายเอกสาร หรือที่เรียกว่าผู้คัดลอก ผู้จด และผู้จดบันทึก
ทางเลือกสองสามทางนอกเหนือจากการคัดลอกด้วยมือถูกคิดค้นขึ้นระหว่างกลางศตวรรษที่ 17 ถึงปลายศตวรรษที่ 18 แต่ไม่มีวิธีใดที่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อสำนักงาน ในปี ค.ศ. 1780 เจมส์ วัตต์ได้รับสิทธิบัตรสำหรับเครื่องถ่ายเอกสารจดหมาย ซึ่งเจมส์ วัตต์ผลิตตั้งแต่ปีนั้นเป็นต้นมา เครื่องถ่ายเอกสารจดหมายถูกนำมาใช้ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1780 โดยบุคคลเช่นเบนจามิน แฟรงคลิน จอร์จ วอชิงตัน และทอมัส เจฟเฟอร์สัน ในปี ค.ศ. 1785 เจฟเฟอร์สันใช้ทั้งเครื่องพิมพ์แบบอยู่กับที่และแบบพกพาที่ผลิตโดย เจมส์ วัตต์ แอนด์ โค
ในช่วงศตวรรษที่ 19 มีการนำ โฮสต์ของเทคโนโลยีที่แข่งขันกัน มาใช้เพื่อตอบสนองความต้องการในการทำสำเนาในสำนักงานเทคโนโลยีที่ใช้กันมากที่สุดในปี พ.ศ. 2438 ได้รับการระบุไว้ในคำอธิบายหลักสูตรของ วิทยาลัยธุรกิจนิวยอร์ก ในปี พ.ศ. 2438 ว่าสิ่งสำคัญทั้งหมด จดหมายหรือเอกสารจะถูกคัดลอกลงในสมุดจดหมายหรือ สำเนาคาร์บอน และยังให้คำแนะนำในการใช้ มิมีโอกราฟ และอุปกรณ์สำนักงานอื่น ๆ ที่ช่วยประหยัดแรงงาน"
การคัดลอกทางชีวภาพ.
โดยทั่วไปแล้ว การคัดลอก ข้อมูลทางพันธุกรรม สามารถเกิดขึ้นได้โดยใช้ การจำลองดีเอ็นเอ ซึ่งสามารถคัดลอกและทำซ้ำข้อมูลได้อย่างแม่นยำในระดับสูง แต่ข้อผิดพลาดเป็นเรื่องปกติ และเกิดขึ้น
การทำสำเนาดิจิทัล.
หลักการเดียวกันนี้ถูกนำไปใช้ในรูปแบบดิจิทัลในอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น ในฮาร์ดดิสก์แต่ในรูปแบบที่แตกต่างกัน ข้อมูลแม่เหล็กบนดิสก์ประกอบด้วย 1 วินาทีและ 0 วินาที ต่างจาก DNA ตรงที่มีข้อมูลเพียงสองประเภท แทนที่จะเป็นสี่ประเภท อย่างไรก็ตาม มันยังคงมีแนวคิดในการถ่ายโอนเชิงขั้ว ในกรณีนี้หัวอ่าน-เขียนทำหน้าที่เป็นตัวกลาง ส่วนข้อมูลที่อ่านว่า "1" สามารถทริกเกอร์การตอบสนองได้เพียงประเภทเดียวเท่านั้น และ "0" สำหรับอีกประเภทหนึ่ง การตอบสนองจากการอ่านเหล่านี้จะถูกแปลงเป็น รูปแบบ ไฟฟ้าที่ถูกส่งผ่านวงจร แม้ว่าจะสามารถแปลงและประมวลผลในภายหลังเพื่อใช้ข้อมูลในรูปแบบอื่นได้ซึ่งสามารถแก้ไขได้หากไฟล์ถูกคัดลอกจากฮาร์ดดิสก์เครื่องหนึ่งไปยังอีกเครื่องหนึ่ง หลักการทำให้มั่นใจได้ว่าข้อมูลจะถูกถ่ายโอนด้วยความเที่ยงตรงสูงเนื่องจากมีเพียงแต่ละประเภทเท่านั้น ของสัญญาณสามารถทริกเกอร์การเขียนข้อมูลได้ประเภทเดียวเท่านั้นในกรณีนี้คือ 1 หรือ 0 ซึ่งไม่รวมข้อยกเว้นในกรณีที่ข้อมูลเขียนไม่ถูกต้องหรือข้อมูลที่มีอยู่เสียหายขณะอยู่บนดิสก์จนไม่สามารถแยกแยะได้ แต่ โดยปกติแล้วฮาร์ดดิสก์จะส่งคืนพื้นที่ว่าไม่สามารถอ่านได้ แนวคิดอีกประการหนึ่งที่ใช้การคัดลอกดิจิทัลคือการคัดลอกเว็บไซต์ การคัดลอกดิจิทัลมีการตีความมากกว่าแนวคิดพื้นฐานของการอ่านและเขียนดิสก์สำเนาดิจิทัลคือตัวอย่างการตีความการทำสำเนาดิจิทัล
แนวคิดการคัดลอก.
แนวคิดเรื่องการคัดลอกมีความสำคัญเป็นพิเศษในบางประเด็นของกฎหมายในแต่ละประเด็นหลักของ กฎหมาย ทรัพย์สินทางปัญญามีหลายกรณีที่ได้ขัดเกลาคำถามว่าอะไรคือประเภทของการคัดลอกที่กฎหมายห้าม โดยเฉพาะในด้านต่าง ๆ เช่นกฎหมาย ลิขสิทธิ์
แนวคิดที่เกี่ยวข้องกันคือการลอกเลียนแบบผลงานของผู้อื่นและส่งต่อเป็นของตนเอง โรงเรียนหลายแห่งจะถือว่าการลอกเลียนแบบเป็นการระงับการศึกษา หรือแม้กระทั่งความล้มเหลวของหลักสูตร