นายดาบ

นายดาบ  หรือในภาษาไทยมีการแปลว่า พันจ่า (flight sergeant, chief petty officer) คือยศหรือประเภทของยศในกองทัพของหลายประเทศ ขึ้นอยู่กับประเทศ การประจำการ หรือบริบททางประวัติศาสตร์ บางครั้งนายดาบจะถูกจัดอยู่ในกลุ่มที่อาวุโสน้อยที่สุดของยศนายทหารชั้นสัญญาบัตร หรืออาวุธโสสูงสุดในยศนายทหารชั้นประทวน (NCO) หรือแยกเป็นประเภทเฉพาะของตัวเอง ยศนายดาบมีการใช้งานที่โดดเด่นมากในกองทัพของประเทศในเครือจักรภพและสหรัฐ
ชื่อของยศในภาษาอังกฤษมีจุดเริ่มต้นในอังกฤษยุคกลาง ใช้งานครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษ 13 ในราชนาวี โดยที่นายดาบได้รับการแต่งตั้งจากประสบการณ์หรือความอาวุโส ในทางเทคนิคแล้ว นายดาบจะได้รับยศตามหมาย (warrant) แทนที่จะมาจากการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการ (เช่น ในกรณีของนายทหารชั้นสัญญาบัตร) อย่างไรก็ตาม นายดาบในประจำการของสหราชอาณาจักรจะได้รับการพิจารณาและการปฏิบัติตามรูปแบบดั้งเดิมซึ่งแตกต่างจากนายทหารชั้นประทวน
นายดาบในสหรัฐจัดอยู่ในประเภทยศ "W" ซึ่งแตกต่างจาก "O" (นายทหารชั้นสัญญาบัตร) และ "E" (พลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์) อย่างไรก็ตาม พันดาบ (chief warrant officer) ถือว่าเป็นทหารชั้นสัญญาบัตรอย่างเป็นทางการ อยู่ในมาตรฐานเดียวกับชั้ยสัญญาบัตร และต้องสาบานตนเช่นเดียวกัน ปกติแล้ว นายดาบของสหรัฐจะเป็นทหารที่มีความชำนาญการในสาขาและเทคนิคเฉพาะทาง ซึ่งประจำการในกองทัพมานานในยศของชั้นประทวน อย่างไรก็ตาม ในบางกรณีนายดาบอาจจะเป็นบุคลากรที่ถูกรับสมัครและเข้ามาประจำการในตำแหน่งนี้เลย เช่น บุคคลที่สำเร็จการฝึกบินเฮลิคอปเตอร์ในเหล่าการบินของกองทัพบกสหรัฐ จะถูกแต่งตั้งในตำแหน่งนายดาบอากาศในทันที
ในประเทศในเครือจักรภพ นายดาบมักจะถูกรวมเป็นส่วนหนึ่งของนายทหารชั้นสัญญาบัตรและพลอาสาสมัครและทหารเกณฑ์ในประเภทที่เรียกว่ายศอื่น ๆ (other ranks: OR) ซึ่งเทียบเท่ากับประเภท "E" (ไม่มีประเภท "W" แยกออกมาต่างหากในประเภทนี้) ในกองทัพของเครือจักรภพ นายดาบจะมียศระหว่างยศสิบเอก (staff sergeant) และร้อยตรี (second lieutenant) ในกองทัพบก ระหว่างพันจ่า (chief petty officer) และเรือตรี (sub-lieutenant) ในกองทัพเรือ และระหว่างยศพันจ่าอากาศ (flight sergeant) และเรืออากาศตรี (pilot officer) ในกองทัพอากาศ
ในภาษาไทย.
เนื่องจากยศ ไม่มีการใช้งานอย่างเป็นทางการในประเทศไทย ทำให้ไม่มีการบัญญัติความหมายอย่างเป็นทางการ แต่จากความหมายของยศนี้อยู่กึ่งกลางระหว่างนายทหารชั้นสัญญาบัตร และนายทหารชั้นประทวน จึงได้เทียบกับยศในกองทัพไทยที่อยู่ระหว่างประเภทยศทั้ง 2 ประเภท คือยศ นายดาบ ของกองทัพบก ซึ่งในกองทัพไทยมีใช้งานเพียงในกองทัพบก ไม่มีการใช้งานในกองทัพเรือและกองทัพอากาศ และใช้งานในสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ชื่อยศว่า ดาบตำรวจ  อยู่กึ่งกลางระหว่างจ่าสิบตำรวจ  และร้อยตำรวจตรี 
ซึ่งยศนายดาบนั้นปัจจุบันไม่มีการใช้งานแล้ว เนื่องจากกองทัพบกไม่ไม่มีการขอพระราชทานยศนายดาบนี้ต่อ แต่ยังไม่ได้มีการยกเลิก คงเหลือเพียงการใช้งานของตำรวจเท่านั้น
ในขณะที่บางการแปลมีการให้ความหมายว่าคือ "พันจ่า" ที่มีการใช้งานในกองทัพเรือและกองทัพอากาศไทย แต่การให้ความหมายของทั้งสองเหล่าทัพ ปรากฎว่ามีการใช้งานในภาษาอังกฤษอยู่แล้วว่า และพันจ่าอากาศในกองทัพอากาศ มีความหมายในภาษาอังกฤษว่า จึงได้ใช้คำว่านายดาบในความหมายของคำว่า แทนคำว่าพันจ่าซึ่งมีความหมายเฉพาะบัญญัติในภาษาอังกฤษอยู่แล้ว
จุดกำเนิด.
เหล่านายดาบเริ่มต้นในราชนาวีที่พึ่งเริ่มก่อตั้ง ในปี พ.ศ. 2089 เวลานั้นขุนนางที่มีประสบการณ์ทางทหารได้เข้าบัญชาการกองทัพเรือที่ตั้งขึ้นใหม่ โดยได้รับยศทางทหารคือ เรือเอก (lieutenant) และนาวาเอก (captain) นายทหารเหล่านี้มักไม่มีความรู้เกี่ยวกับการใช้ชีวิตบนเรือ ซึ่งรวมไปถึงวิธีในการเดินเรือ ต้องอาศัยความเชี่ยวชาญของนายเรือและลูกเรือคนอื่น ๆ ที่ดูแลในด้านของเทคนิคในการเดินเรือ เมื่อมีการใช้ปืนใหญ่ นายทหารยังต้องการผู้เชี่ยวชาญด้านการใช้ปืนเพิ่มเติม พลปืนเชี่ยวชาญจึงเกิดขึ้นมาในช่วงคริสต์ศตวรรษ 16 และยังเกิดสถานะภาพของนายดาบตามมา นายดาบส่วนใหญ่เป็นบุคคลที่รู้หนังสือ และเป็นสิ่งที่ทำให้นายดาบแตกต่างไปจากลูกเรือทั่วไป ซึ่งตามข้อบังคับของกระทรวงกองทัพเรือสหราชอาณาจักร ระบุไว้ว่า "ไม่มีบุคคลใด ๆ ได้รับการแต่งตั้งในตำแหน่งที่ดูแลด้านการค้า เว้นแต่ว่าบุคคลนั้นสามารถอ่านและเขียน และมีทักษะในด้านคณิตศาสตร์เพียงพอที่จะคำนวนการบัญชีได้ถูกต้อง" (no person shall be appointed to any station in which he is to have charge of stores, unless he can read and write, and is sufficiently skilled in arithmetic to keep an account of them correctly) ซึ่งนายดาบทุกนายมีหน้าที่รับผิดชอบในด้านการค้าด้วย ข้อกำหนดนี้จึงเพียงพอที่จะตัดคุณสมบัติผู้ไม่รู้หนังสือออกไปจากส่วนนี้
ยศและสถานภาพในคริสต์ศตวรรษ 18.
ในช่วงเริ่มต้น นายดาบจะเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางที่มีความเชี่ยวชาญและอำนาจเป็นที่ยอมรับอย่างเป็นทางการ ในคริสต์ศตวรรษ 18 ได้มีการแบ่งนายดาบออกเป็นสองประเภท ประเภทแรก คือนายดาบที่มีสิทธิเท่าเทียมกับนายทหารชั้นสัญญาบัตรในห้องโถง (wardroom) บนเรือรบ ท้ายเรือ (quarterdeck) และพื้นที่อื่น ๆ ของชั้นสัญญาบัตร อีกประเภทคือมียศร่วมกับลูกเรือระดับปฏิบัติการบนเรือ อย่างไรก็ตาม ในทั้งสองประเภทนั้นเป็นทหารประจำการ เนื่องจากว่านายดาบนั้นจะประจำอยู่ที่เรือลำเดิมตลอด แตกต่างจากหน่วยอื่น ๆ บนเรือ (เช่น เมื่อเรือเข้าซ่อม เรือเข้าต่อเติม หรืออยู่ในอู่แห้ง) หน่วยอื่น ๆ ของเรือจะถูกโอนไปสังกัดกับอู่ต่อเรือหลวง (Royal Navy Dockyard)
นายดาบโถง.
นายดาบโถง (wardroom warrant officer) คือประเภทของนายดาบที่เกี่ยวข้องกับห้องโถงเรือกับนายทหารชั้นสัญญาบัตร:
ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษ 19 อนุศาสนาจารย์ทหารเรือมีสถานะเป็นนายดาบโถงด้วย และมีสิทธิ์ที่จะใช้งานห้องโถงเรือ (แม้ว่าปกติแล้วจะมีประจำการบนเรือรบขนาดใหญ่เท่านั้น)
นายดาบประจำการ.
นายดาบประจำการ (standing warrant officer) ได้แก่:
นายดาบปฏิบัติการ.
นายดาบปฏิบัติการ (junior warrant officers) คือนายดาบอื่น ๆ ประกอบไปด้วย ผู้ช่วยเสนารักษ์ ผู้ช่วยสรั่งเรือและช่างไม้ ผู้ผลิตชุดเกราะ ครูใหญ่ (เกี่ยวกับการศึกษาของเด็กชาย เรือตรี และคนอื่น ๆ ในเรือ) และเสมียน ส่วนนายทหารควบคุมอาวุธ (master-at-arms) ซึ่งเคยดูแลการจัดหาอาวุธปืนขนาดเล็กบนเรือ ถูกมอบหมายให้รับผิดชอบเกี่ยวกับระเบียบวินัยบนเรือ
นายดาบในบริบท.
ในช่วงท้ายของคริสต์ศตวรรษ โครงสร้างยศสามารถแบ่งได้ดังนี้ (ขีดเส้นใต้คือนายดาบ):
การสิ้นสุดของนายดาบในราชนาวี.
ในปี พ.ศ. 2386 นายดาบโถงได้รับสถานะเป็นทหารสัญญาบัตร ในขณะที่ปี พ.ศ. 2396 นายดาบระดับล่างถูกปรับเข้าสู่โครงสร้างใหม่ของพันจ่า (chief petty officer) ทั้งสองประเภทจึงเลิกถือเป็นส่วนหนึ่งของนายดาบ จากนั้นในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2407 นายดาบประจำการถูกแบ่งออกเป็นสองชั้น คือ นายดาบ และพันดาบ (chief warrant officer) (หรือนายดาบสัญญาบัตร (commissioned warrant officer) ซึ่งถูกแทนที่ด้วย "นายทหารชั้นสัญญาบัตรที่ถูกเลื่อนตำแหน่งจากยศนายดาบ" (commissioned officers promoted from warrant rank) แม้ว่าจะยังเรียกว่านายดาบสัญญาบัตรในเอกสารทางการอยู่ก็ตาม)
ในช่วงเวลาของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ยศนายดาบถูกขยายสาขาออกไปตามการนำเทคโนโลยีสมัยใหม่มาใช้งานในราชนาวี ซึ่งรวมไปถึง นักโทรเลข, ช่างไฟฟ้า, ช่างต่อเรือ, วิศวกรช่างฝีมือ เป็นต้น ทำให้ทั้งยศนายดาบและนายดาบสัญญาบัตรกระจัดการจายและจัดโครงสร้างยากยิ่งกว่ายุคของห้องโถงเรือ (แม้ว่าเรือจะเล็กเกินไปที่จะวางระเบียบของนายดาบ แต่พวกเขาก็จัดระเบียบในห้องโถงเรือ) ซึ่งยศนายดาบและนายดาบสัญญาบัตรก็เป็นยศที่ได้รับดาบ (sword) เช่นกัน มียศอยู่ระหว่างเรือโท (sub-lieutenant) และเรือตรี (midshipmen)
ในปี พ.ศ. 2492 ยศนายดาบและนายดาบสัญญาบัตรถูกเปลี่ยนเป็น "นายทหารชั้นสัญญาบัตร" (commissioned officer) และ "นายทหารสัญญาบัตรอาวุโส" (senior commissioned officer) ซึ่งยศหลังเป็นยศของเรือเอกในภายหลัง และเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของห้องโถงเรือ การจัดระเบียบยศของนายดาบสิ้นสุดลง และถูกเรียกรวมกันว่า "นายทหารเหล่า" (branch officer) โดยเปลี่ยนชื่อเป็นนายทหาร "หน้าที่พิเศษ" (special dutie) ในปี พ.ศ. 2499 และในปี พ.ศ. 2541 รายการของหน้าที่พิเศษได้ถูกรวมเข้ากับรายการนายทหารทั่วไปในราชนาวี ซึ่งปัจจุบันนายทหารทั้งหมดมีโอกาสเท่าเทียมกันในการเข้าสู่ยศสัญญาบัตร
การใช้งานสมัยใหม่.
แคนาดา.
ในกองทัพบกแคนาดาและกองทัพอากาศแคนาดา กลุ่มของนายดาบจะรวมอยู่เป็นประเภทเฉพาะของดาบตรี ("adjudant" ในภาษาฝรั่งเศส) ดาบโท (master warrant officer หรือภาษาฝรั่งเศส "adjudant-maître") และดาบเอก (chief warrant officer หรือภาษาฝรั่งเศส "adjudant-chef") ก่อนการรวมกองทัพในปี พ.ศ. 2511 มีนายดาบสองระดับคือ นายดาบโท (warrant officer class 2: WO2) และนายดาบเอก (warrant officer class 1: WO1) ในกองทัพบกและกองทัพอากาศตามโครงสร้างของสหราชอาณาจักร
นิวซีแลนด์.
ในกองทัพบกนิวซีแลนด์ใช้เหมือนกันกับกองทัพบกออสเตรเลียซึ่งมีสองระดับ นายดาบโท (warrant officer class 2: WO2) จะถูกเรียกว่า "เมเจอร์ซายันต์" (sergeant major จ่านายสิบ) และนายดาบเอก (warrant officer class 1: WO1) จะถูกเรียกว่า "เซอร์" (sir) หรือ "แหม่ม" (ma'am) นอกจากนี้ยังมีการแต่งตั้งเพิ่มเติม เช่น จ่ากองร้อย (company sergeant major: CSM) และจ่าหมู่ (squadron sergeant major: SSM) ซึ่งปกติจะเป็นตำแหน่งของนายดาบโท และยศจ่ากรม (regimental sergeant major: RSM) ซึ่งเป็นตำแหน่งของนายดาบเอก ดาบเอกที่มียศสูงที่สุดจะดำรงตำแหน่งจ่ากองทัพบก (Sergeant Major of the Army) ในเครื่องแบบบางชุด นายดาบโทจะสวมรองเท้าสีดำแบบนายทหารชั้นประทวน ในขณะที่นายดาบเอกจะสวมรองเท้าสีน้ำตาลเหมือนกับนายทหารชั้นสัญญาบัตร ยกเว้นในหน่วยบัญชาการยานเกราะของนิวซีแลนด์ (Royal New Zealand Armoured Corps: RNZAC) ที่นายดาบเอกจะสวมรองเท้าสีดำ
ในกองทัพเรือนิวซีแลนด์มียศนายดาบเพียงยศเดียว โดยจะถูกเรียกว่า "เซอร์" (sir) หรือ "แหม่ม" (ma'am) โดยยศนี้เทียบเท่ากับยศนายดาบเอกในกองทัพบก
ในกองทัพอากาศนิวซีแลนด์มียศนายดาบเพียงยศเดียวเช่นกัน เทียบเท่ากับยศนายดาบเอกของกองทัพบก และนายดาบของกองทัพเรือ โดยจะถูกเรียกว่า "เซอร์" (sir) หรือ "แหม่ม" (ma'am) ก่อนหน้านี้ดาบเอกที่เป็นลูกเรือจะถูกรู้จักกันในชื่อของลูกเรือหลัก (master aircrew) อย่างไรก็ตาม ยศดังกล่าวไม่ได้ถูกใช้งานแล้วในปัจจุบัน กองทัพอากาศ นอกจากนี้ยังมีตำแหน่งนายดาบแห่งกองทัพอากาศ (Warrant Officer of the Air Force) ซึ่งเป็นตำแหน่งนายดาบที่อาวุโสที่สุดในกองทัพอากาศนิวซีแลนด์
บังกลาเทศ.
ดาบตรี (warrant officer) เป็นยศที่ต่ำที่สุดในนายทหารสัญญาบัตรปฏิบัตการในกองทัพบกบังกลาเทศ และกองทัพอากาศบังกลาเทศ โดยเป็นยศที่ตำกว่าดาบโท (senior warrant officer) และดาบเอก (master warrant officer)
มาเลเซีย.
ในกองทัพมาเลเซีย นายดาบ  เป็นยศที่สูงที่สุดในนายทหารชั้นประทวน
สหรัฐ.
ในกองทัพสหรัฐ นายดาบ (ระดับ W-1 ถึง W-5) ถูกจัดเป็นยศนายทหารที่อยู่เหนือกว่ายศอาวุโสของพลสมัคร เท่ากับนายร้อย และผู้สมัครนายทหาร (officer candidate) แต่ต่ำกว่านายทหารระดับ O‑1 (เนโท: OF‑1) นายดาบเป็นนายทหารพิเศษที่มีทักษะเฉพาะทางสูง ในขณะที่การอนุญาตจากรัฐสภาสหรัฐ แต่ละเหล่าทัพสามารถที่จะคัดเลือก จัดการ และใช้นายดาบในลักษณะที่แตกต่างกันเล็กน้อย สำหรับการแต่งตั้งนายดาบ (W-1) ปกติหมายจะได้รับการอนุมัติโดยเลขานุการเหล่าทัพของเหล่าบริการนั้น อย่างไรก็ตาม การแต่งตั้งให้ประจำการในตำแหน่งนี้อาจจะมาจากประธานาธิบดีได้ แต่เป็นเรื่องที่ไม่ค่อยเกิดขึ้นบ่อยนัก สำหรับยศพันดาบ (chief warrant officer) (CW‑2 ถึง CW‑5) ซึ่งนายดาบเหล่านี้ได้รับการแต่งตั้งโดยประธานาธิบดี ทั้งนายดาบและพันดาบจะต้องสาบานตนเข้ารับตำแหน่งเช่นเดียวกับนายทหารชั้นสัญญาบัตรทั่วไป (O-1 to O-10)
นายดาบจำนวนไม่มากนักที่ได้บัญชาการหน่วยแยก, หน่วย, กิจการรม, พาหนะ, อากาศยาน และยานเกราะ ตลอดจนเป็นผู้นำในการโค้ช, การฝึก และเป็นที่ปรึกษาให้กับผู้ใต้บังคับบัญชา อย่างไรก็ตาม หน้าที่หลักของนายดาบคือการทำหน้าที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเทคนิค โดยถ่ายทอดทักษะ คำแนะนำ และความเชี่ยวชาญที่มีประโยชน์แก่ผู้บังคับบัญชาและหน่วยทหารในสาขาเฉพาะของตนเอง
ทุกกองทัพในสหรัฐมีนายดาบประจำการนอกจากกองทัพอากาศและกองทัพอวกาศสหรัฐ แม้ว่าจะมีการอนุญาตในทางเทคนิค แต่กองทัพอากาศสหรัฐได้ยกเลิกการแต่งตั้งนายดาบใหม่เข้าประจำการใน พ.ศ. 2502 และเกษียณนายดาบคนสุดท้ายออกจากกองหนุนกองทัพอากาศในปี พ.ศ. 2535 ขณะที่กองทัพอวกาศยังคงใช้รูปแบบเดียวกันกับกองทัพอากาศในการไม่ประจำนายดาบในประจำการ แม้ว่าพันจ่าอากาศเอก โรเจอร์ เอ. โทว์เบอร์แมน ระบุในการสัมภาษณ์เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2564 ว่ากองทัพอวกาศจะศึกษาในประเด็นนี้และตัดสินใจว่าจะใช้ยศนี้หรือไม่
กองทัพบกสหรัฐ เป็นกองทัพที่มีนายดาบประจำการมากที่สุด และแบ่งออกเป็นสองประเภท คือนักบิน และช่างเทคนิค นายดาบการบิน (aviation warrant officer) ของกองทัพบกเป็นนักบินทั้งอากาศยานปีกหมุนและอากาศยานปีกตรึง และเป็นตัวแทนของกลุ่มนายดาบที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในกองทัพบก นายดาบเทคนิค (technical warrant officer) ของกองทัพบกสหรัฐมีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านในสาขาบริการเพียงสาขาใดสาขาหนึ่ง เช่น ข่าวกรอง, การดำตรงความต่อเนื่อง, การส่งกำลังบำรุง, สารวัตรทหาร หรือหน่วยปฏิบัติการพิเศษ และให้คำแนะนำรวมถึงสนับสนุนผู้บังคับบัญชา เช่น นายทหารสารวัตรทหาร และนายทหารข่าวกรอง ทั้งสองจะต้องมีคุณสมบัติความรู้เฉพาะด้านในเหล่าบริการของตน โดยเรียนรู้ที่จะจัดการความเชี่ยวชาญของตน อย่างไรก็ตาม นายดาบในสาขากว้าง ๆ รวมไปถึงผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน เช่น เจ้าหน้าที่พิเศษกองสอบสวนคดีอาญากองทัพบก (CID) (สาขาเฉพาะทางมากในด้านสารวัตรทหาร) และเจ้าหน้าที่พิเศษต่อต้านข่าวกรอง (สาขาเฉพาะทางมากในด้านข่าวกรองทหาร) ซึ่งในนายดาบเทคนิคสามารถให้มีทหารที่มีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านได้ (เหมือนกับนายทหารชั้นประทวน) แต่ด้วยอำนาจของนายทหารสัญญาบัตร ทั้งนายดาบการบินและนายดาบเทคนิคทั้งสองยศต้องผ่านการฝึกเบื้องต้นและมอบหมายเหล่าบริการในโรงเรียนผู้สมัครนายดาบทหารบก (Warrant Officer Candidate School: WOCS) ตามด้วยเส้นทางการฝึกเฉพาะด้านและการศึกษาเฉพาะเหล่า ปกตินายดาบเทคนิคจะคัดเลือกจากนายทหารชั้นประทวน (คือ E-6 ถึง E-9) ส่วนผู้สมัครนายดาบการบินสามารถสมัครได้จากทุกสาขาบริการ รวมไปถึงพลเรือนที่ผ่านการสมัครเป็นพลทหารอาสาสมัครและไม่เคยเข้าเป็นทหารมาก่อน (นายดาบการบินจะเข้าร่วมผ่านโครงการฝึกบินของนายดาบ (Warrant Officer Flight Training Program))
กองทัพเรือสหรัฐ และยามฝั่งสหรัฐยกเลิกใช้งานระดับ W-1 ในปี พ.ศ. 2518 โดยแต่งตั้งและประจำการทหารทั้งหมดในยศพันดาบจัตวา (chief warrant officer two) (การจ่ายเงินเดือนระดับ W-2 มีชื่อย่อยศว่า CWO2) เพื่อลดค่าใช้จ่ายสำหรับไปจ่ายเงินค่าจ้างให้กับตำแหน่งพันดาบทหารเรือซึ่งได้รับการคัดเลือกอย่างเข้มงวดจากยศพันจ่าที่มีการจ่ายเงินเดือนในระดับ E-7 ถึง E-9 ในขณะที่ยามฝั่งสหรัฐอนุญาตให้เจ้าหน้าที่ระดับ E-6 สามารถสมัครในยศพันดาบได้ แต่หลังจากที่ได้แสดงความสามารถด้านเทคนิคของตนเองในตำแหน่งอยู่ในระดับสูงสุด 50 เปอร์เซ็นต์แรกของระดับความสามารถประจำปีเพื่อเลื่อนระดับขึ้นสู่ E-7 ในปี พ.ศ. 2561 กองทัพเรือสหรัฐได้ขยายโครงการนายดาบ โดยปรับใช้ระดับขั้นเงินเดือนของ W-1 อีกครั้งสำหรับนายดาบไซเบอร์และอีกสามสาขาของนายดาบในปีงบประมาณ พ.ศ. 2562
นายดาบในกองทัพบกมียศนายดาบ 1 (WO1) เรียกอย่างเป็นทางการว่า "มิสเตอร์ / มิส" [นามสกุล] เมื่อได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นพันดาบ 2 โดยคำว่า "พัน" (chief หัวหน้า) กลายมาเป็นคำที่ถูกนำมาเติมหน้ายศดาบ และถูกเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่าหัวหน้า (chief) ในกองทัพเรือ นายดาบมักจะเรียกกันว่า "มิสเตอร์ / มิส" [นามสกุล] พันดาบ หรือเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า "warrant" โดยไม่คำนึงถึงระดับ
กรมการเดินเรือสหรัฐ (U.S. Maritime Service: USMS) ก่อตั้งขึ้นตามกฎหมายสหรัฐที่ 46 § 51701 อยู่ภายใต้อำนาจของกองบริหารการเดินเรือ (MARAD) และได้รับอนุญาตให้แต่งตั้งนายดาบตามกฎหมายสหรัฐที่ 46 § 51701 โครงสร้างยศของกรมการเดินเรือสหรัฐมีลักษณะเหมือนกับยามฝั่งสหรัฐ ในขณะที่เครื่องแบบที่สวมใส่นั้นเป็นของกองทัพเรือสหรัฐที่มีเครื่องหมายและอุปกรณ์เป็นของกรมการเดินเรือสหรัฐ โดยกรมการเดินเรือสหรัฐได้แต่งตั้งนายดาบในสาขาต่าง ๆ ในระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและหลังจากนั้น
ยศนายดาบยังมีการใช้เป็นครั้งคราวในหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายสำหรับสถานะและจ่ายเงินให้กับนายทหารอาวุโสบางคนที่ไม่ได้อยู่ในผู้บัญชาการหน่วย เช่น ช่างเทคนิคอาวุโส และนักบินเฮลิคอปเตอร์ เช่นเดียวกับในกองทัพ ยศนี้สูงกว่าจ่า แต่ต่ำกว่าร้อยโท เช่น ในตำรวจทางหลวรัฐนอร์ทแคโรไลนา มีตำแหน่งนายดาบนักบินเฮลิคอปเตอร์ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1960 จนถึง 1980 โดยเครื่องหมายนายดาบเป็นแถบสีเงินที่มีสี่เหลี่ยมสีดำอยู่ตรงกลาง ยศนายดาบถูกยกเลิกเมื่อมีการขยายโครงการการบินออกไป และมีการสร้างตำแหน่งของนักบินอีกเกือบ 20 ตำแหน่ง ยศร้อยโทของตำรวจรัฐนิวยอร์กมีความคล้ายคลึงกับยศนายดาบ ตราบเท่าที่มันถูกใช้เพื่อเป็นอำนาจในการสั่งการนายตำรวจชั้นประทวนที่มีความเชี่ยวชาญกว้างขวางด้านเทคนิค
สหราชอาณาจักร.
ราชนาวี.
ในปี พ.ศ. 2516 นายดาบถูกใช้งานอีกครั้งในราชนาวี แต่รูปแบบดังกล่าวเป็นเหมือนกับของกองทัพบก โดยนายดาบใหม่ได้รับการจัดระดับยศสูงกว่านายทหาร ในครั้งแรกเป็นที่รู้จักในชื่อของพันจ่ากองเรือ (fleet chief petty officers: FCPO) แต่เปลี่ยนชื่อเป็นนายดาบในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ซึ่งเท่ากับยศนายดาบเอก (นายดาบชั้นหนึ่ง warrant officer class one) ในกองทัพบก ราชนาวิกโยธิน และเท่ากับนายดาบ (warrant officer) ในกองทัพอากาศ
ยศนายดาบมีตำแหน่งบริหารสำหรับการบัญชาการและเรือ แบ่งเป็น 5 เหล่าบริการ (เรือผิวน้ำ, เรือดำน้ำ, ราชนาวิกโยธิน, กองบินเรือ และกองหนุนทางทะเล) แต่ละเหล่าบริการมีนายดาบบังคับการคอยดูแล นายดาบอาวุโสของราชนาวีคือนายดาบราชนาวี (Warrant Officer of the Royal Navy) ภายใต้โครงการเปลี่ยนผ่านการบัญชาการกองทัพเรือ ปัจจุบันได้มีนายดาบบัญชาการกองเรือ (Fleet Commander's Warrant Officer) และนายดาบรองสมุหราชนาวี (Second Sea Lord's Warrant Officer) ทั้งหมดนี้ทำงานร่วมกันกับนายดาบแห่งกองทัพเรือ ซึ่งเข้ามารับบทบาทในการบัญชาการนายดาบ
ในปี พ.ศ. 2547 ได้มีการประการใช้งานยศนายดาบโท (นายดาบชั้นสอง warrant officer class 2) อย่างไรก็ตาม ยศดังกล่าวถูกยกเลิกไปในเดือนเมษายน พ.ศ. 2557 แต่กำลังถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในสาขาบริการที่ไม่ใช่เชิงเทคนิคและในด้านเทคนิคของราชนาวีในปี พ.ศ. 2564
กองทัพบกสหราชอาณาจักร.
ในกองทัพบกสหราชอาณาจักร มียศนายดาบสองยศ ได้แก่ นายดาบโท และนายดาบเอก ซึ่งยศหลังอาวุโสกว่ายศก่อนหน้า ก่อนหน้านี้ยศทั้งสองใช้อักษรย่อว่า WOII และ WOI (ใช้เลขโรมันแทนเลขอินโด-อารบิก) ยศที่ตำกว่านายดาบโทคือ จ่าเสนาธิการ (staff sergeant) (หรือจ่ารักษาธงหน่วย (colour sergeant)) ระหว่างปี พ.ศ. 2481 - 2483 มีการใช้งานยศจ่าหมวด (platoon sergeant major)
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2558 มีการแต่งตั้งจ่ากองทัพบก (Army Sergeant Major) ขึ้นมา แม้ว่าผู้ครองตำแหน่งจะไม่ใช่นายดาบ แต่ก็เป็นนายทหารสัญญาบัตรในยศร้อยเอก และมีการประกาศแต่งตั้งตำแหน่งจ่ากองพัน (command sergeant major)
ราชนาวิกโยธิน.
ก่อนปี พ.ศ. 2422 ราชนาวิกโยธินไม่มีนายดาบ โดยสิ้นปี พ.ศ. 2424 ราชนาวิกโยธินได้แต่งตั้งยศนาดาบให้กับจ่าสิบเอก (sergeant-major) และนายทหารประทวนอาวุโสบางส่วนในลักษณะเดียวกับกองทัพบก ขณะที่กองทัพเริ่มใช้งานนายดาบเอกและนายดาบโทในปี พ.ศ. 2458 ราชนาวิกโยธินก็ใช้งานในลักษณะเดียวกันหลังจากนั้นไม่นาน ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463 ราชนาวิกโยธินมีนายดาบเอก (warrant officers class I) (เปลี่ยนชื่อจากนายดาบ (warrant officer)) มีสถานะเช่นเดียวกันกับนายดาบในราชนาวีและยศนายดาบโทของราชนาวิกโยธินไม่มีการนำมาใช้งาน
นาวิกโยธินใช้งานยศนายดาบเทียบเท่ากับสถานะของราชนาวีมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2453 โดยพลปืนของราชนาวิกโยธิน (เดิมชื่อจ่าสิบเอกพลปืน (gunnery sergeant-major)) เทียบเท่ากับยศนายดาบพลปืนของกองทัพเรือ การพัฒนายศนายดาบของนาวิกโยธินมีความใกล้ชิดอย่างยิ่งกับยศของทหารเรือ เช่นเดียวกับราชนาวีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ประกอบไปด้วย นายดาบ (warrant officer) และนายดาบสัญญาบัตร (commissioned warrant officer) (เช่น จ่าสิบเอกพิเศษเสนาธิการ, จ่าสิบเอกพิเศษเสนาธิการสัญญาบัตร, พลปืนราชนาวิกโยธิน) ในฐานะนายทหาร พวกเขาได้รับการแสดงความเคารพจากทหายยศที่น้อยกว่าในราชนาวิกโยธินและกองทัพบก ทั้งหมดนี้ถูกปรับเป็นยศนายทหาร (ชั้นสัญญาบัตร) เหล่าบริการในปี พ.ศ. 2492 และยศนายทหารหน้าที่พิเศษ (special duties officer) ในปี พ.ศ. 2499 ยศดังกล่าวกลับมาอีกครั้งในปี พ.ศ. 2515 คราวนี้เป็นไปตามรูปแบบของกองทัพบก ไม่ใช่กองทัพเรือเหมือนครั้งก่อน นายดาบที่อาวุโสที่สุดในราชนาวิกโยธินจะดำรงตำแหน่งจ่ากรมนาวิกโยธิน (Corps Regimental Sergeant Major) ต่างจากราชนาวิกโยธินที่รักษายศนายดาบเอาไว้ทั้งสองยศ
กองทัพอากาศสหราชอาณาจักร.
กองทัพอากาศสหราชอาณาจักรใช้ยศจ่าสิบเอก (sergeant major first class) และจ่าสิบโท (sergeant major first second class) โดยสืบทอดรูปแบบมาจากกองบินหลวง (Royal Flying Corps) โดยมีเครื่องหมายยศเป็นตราแผ่นดินและมงกุฎตามลำดับ ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 ยศเหล่านี้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็นนายดาบเอก (warrant officer class I) และนายดาบโท (warrant officer class II) รูปแบบเดียวกับกองทัพบก ในปี พ.ศ. 2482 กองทัพอากาศได้ยกเลิกยศนายดาบโท คงไว้เพียงนายดาบเอกโดยเรียกว่านายดาบ (warrant officer: WO) ซึ่งใช้งานมาจนถึงปัจจุบัน กองทัพอากาศสหราชอาณาจักรไม่เทียบยศนายดาบโท (เนโท OR-8) ยศนายดาบของกองทัพอากาศจะเทียบเท่ากับนายดาบเอก (เนโท OR-9) และสวมเครื่องหมายยศเดียวกัน คือตราแผ่นดิน วิธีการสำหรับการเรียกนายดาบคือ "เซอร์" (sir) หรือ "แหม่ม" (ma'am) โดยทหารอากาศยศที่ต่ำกว่า และเรียกโดยนายทหารว่า "มิสเตอร์หรือนายดาบ (นามสกุล)" นายดาบส่วนใหญ่ในกองทัพอากาศไม่ได้รับการแต่งตั้งเหมือนกันกับในกองทัพบกหรือนาวิกโยธิน โดยมีข้อยกเว้นคือนายดาบสถานี (station warrant officer) ถือเป็นนายทหารที่ระดับสูงที่สุดในสถานีกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร นายดาบเป็นตำแหน่งที่สูงที่สุดในกลุ่มยศนายทหารชั้นประทวนและมีตำแหน่งสูงกว่าพันจ่าอากาศ
ในปี พ.ศ. 2489 กองทัพอากาศได้เปลี่ยนชื่อนายดาบลูกเรือ (aircrew warrant officer) เป็นหัวหน้าลูกเรือ (master aircrew) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ยังคงมีใช้อยู่ ในปี พ.ศ. 2493 ได้มีการเปลี่ยนชื่อนายดาบเทคนิคเป็นหัวหน้าช่างเทคนิค (master technician) ซึ่งตำแหน่งนี้ใช้งานมาจนถึง พ.ศ. 2507
นายดาบแห่งกองทัพอากาศ (Warrant Officer of the Royal Air Force) มาจากนายดาบอาวุโสในกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรจะได้รับการแต่งตั้ง แม้ว่าจะดำรงยศเหมือนกันกับนายดาบคนอื่น เป็นที่รู้จักในชื่อว่าผู้บัญชาการเสนาธิการนายดาบ ใช้งานระหว่างปี พ.ศ. 2539 ถึง พ.ศ. 2564
สิงคโปร์.
ยุวยาตรา.
ยศนายดาบ เป็นยศที่สูงที่สุดของยุวยาตราที่สามารถรับได้ในโรงเรียนมัธยมศึกษา
โรงเรียนนายร้อยกองกำลังป้องกันพลเรือน.
นายดาบคือยศที่มอบให้กับนายทหารชั้นประทวนที่ถูกคัดเลือกในโรงเรียนนายร้อยกองกำลังป้องกันพลเรือน (National Civil Defence Cadet Corps: NCDCC)เป็นยศที่เหนือกว่าจ่าเอก และต่ำกว่านักเรียนหมวดนายร้อย ถือเป็นตำแหน่งที่สูงที่สุดของนักเรียนนายร้อยในโรงเรียนมัธยม เครื่องหมายยศคือบั้งชี้ขึ้นหนึ่งบั้ง ตราแผ่นดินสิงคโปร์ และมาลัยด้านล่าง
กองทัพสิงคโปร์.
ในกองทัพสิงคโปร์ ยศนายดาบเริ่มต้นที่ยศนายดาบตรี (third warrant officer: 3WO) ก่อนที่จะถึงยศดาบโท (second warrant officer) จะใช้ตัวย่อว่า WO2 ยศนี้จะถูกแต่งตั้งให้กับอดีตผู้เชี่ยวชาญที่เคยครองยศจ่าสิบเอกและกำลังจะผ่านหรือผ่านหลักสูตรวอร์ไฟต์เตอร์ที่โรงเรียนนายดาบและผู้เชี่ยวชาญขั้นสูง (Specialist and Warrant Officer Advanced School: SWAS) ในสถาบันนายดาบและผู้เชี่ยวชาญ (Specialist and Warrant Officer Institute: SWI) เพื่อที่จะเลื่อนตำแหน่งขึ้นเป็นนายดาบโท (second warrant officer: 2WO) หรือสูงกว่า โดยจะต้องถูกรับเลือกและต้องสำเร็จการศึกษาหลักสูตรนายดาบร่วมที่โรงเรียนผู้นำนายดาบกองทัพสิงคโปร์ (SAFWOS Leadership School) นายดาบมียศระหว่างผู้เชี่ยวชาญและนายทหารชั้นสัญญาบัตร ปกติจะทำหน้าที่เป็นจ่ากองพันหรือจ่ากรม หลายนายทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนและผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านในศูนย์ฝึกอบรมต่าง ๆ นายดาบยังปรากฎให้เห็นในกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ โดยยศนายดาบประกอบไปด้วย 6 ระดับ คือ นายดาบตรี (Third Warrant Officer: 3WO), นายดาบโท (Second Warrant Officer: 2WO), นายดาบเอก (First Warrant Officer: 1WO), พันดาบตรี (Master Warrant Officer: MWO), พันดาบโท (Senior Warrant Officer: SWO), และพันดาบเอก (Chief Warrant Officer: CWO)
การใช้งานยศนายดาบนั้นเคยมีปัญหาในการใช้งาน สำหรับในค่ายขนาดเล็กจะเกิดความสับสนระหว่างนายทหาร เนื่องจากนายดาบมีหน้าที่และความรับผิดชอบคล้ายคลึงกับนายทหารสัญญาบัตร
นายดาบมักจะถูกเรียกว่า "encik" ("mister" คำนำหน้าว่านายในภาษามาเลย์) หรือ "ดาบ (นามสกุล" หรือ "นาย (นามสกุล)" ยกเว้นผู้ที่ได้รับการแต่งตั้ง นายดาบที่ได้รับการแต่งตั้ง เช่น นายทหารบังคับการ (commanding officer: CO) และผู้บังคับการนายทหาร (officer commanding: OC) จะถูกเรียกว่า "ท่าน" (sir) จากยศประทวนและต่ำกว่า และผู้ที่อยู่ในตำแหน่งจ่าสิบเอก เช่น จ่ากรม (regimental sergeant major: RSM), จ่ากองร้อย (company sergeant major (CSM), จ่ารูปขบวนรบ (formation sergeant major: FSM), จ่าสถาบัน (institute sergeant major (ISM) และจ่ากองทัพบก (Sergeant Major of the Army: SMA) จะถูกเรียกว่า "จ่าสิบเอก" (sergeant major) จากยศอื่น ๆ นอกจากนี้นายดาบทุกคนที่ครองยศพันดาบ (chief warrant officer: CWO) จะต้องถูกยศอื่น ๆ เรียกว่า "ท่าน" (sir) และเนื่องจากนายดาบของกองทัพสิงคโปร์เป็นทหารชั้นประทวน จึงไม่ต้องมีการแสดงความเคารพ
แม้ว่าดาบในพิธีการจะถูกสงวนไว้สำหรับนายทหารชั้นสัญญาบัตร แต่นายดาบที่มียศตั้งแต่พันดาบตรี (master warrant officer: MWO) ขึ้นไปจะสามารถประดับดาบได้ในขณะประกอบพิธีการ แต่ในพิธีการจริงนายดาบจะใช้งานไม้เท้า (pace stick) ร่วมกับดาบที่อยู่ในปลอกดาบระหว่างการฝึกซ้อมและการเดินขบวนพิธีการจริง
กองกำลังป้องกันภัยฝ่ายพลเรือนสิงคโปร์.
ในกองกำลังป้องกันภัยฝ่ายพลเรือนสิงคโปร์ มียศนายดาบอยู่ด้วยกันสองระดับ ประกอบไปด้วย นายดาบ (1) และนายดาบ (2) ก่อนหน้านี้มีการใช้ระบบยศร่วม เคยมียศนายดาบเพิ่มเติมจากปัจจุบันอีกสองยศ ชื่อว่า นายดาบชำนาญการ (1) และนายดาบชำนาญการ (2) ทั้งสองยศนี้ปัจจุบันไม่มีการให้เพิ่มเติมแล้ว เหลือเพียงผู้ที่เคยครองยศดังกล่าวที่ปัจจุบันยังคงอนุญาตให้ใช้งานอยู่
ออสเตรเลีย.
ยศนายดาบ (warrant officer) ของกองทัพเรือออสเตรเลีย เป็นยศเดียวที่ได้รับการแต่งตั้งด้วยหมาย เทียบเท่ากับนายดาบเอก (warrant officer class 1) ของกองทัพบก และนายดาบของกองทัพอากาศออสเตรเลีย เจ้าหน้าที่ชั้นประทวนที่อาวุโสที่สุดของกองทัพเรือจะได้รับตำแหน่งนายดาบแห่งกองทัพเรือ (Warrant Officer of the Navy: WO-N) ซึ่งจะมีการแต่งตั้งเพียงครั้งละคนเท่านั้น
กองทัพบกมียศนายดาบ 2 ยศ คือ นายดาบโท (warrant officer class two: WO2) และนายดาบเอก (warrant officer class one: WO1) ซึ่งยศหลังจะมีอาวุโสสูงกว่ายศแรก ยศนายดาบโทสามารถเทียบได้กับยศพันจ่า (chief petty officer) ในกองทัพเรือ และเทียบเท่ากับยศพันจ่าอากาศ (flight sergeant) ในกองทัพอากาศ แม้ว่าในอดีตจะไม่มีการเปรียบเทียบระดับยศก็ตาม นายดาบทุกนายจะถูกเรียกว่า "เซอร์" (sir) หรือ "แหม่ม" (ma'am) จากผู้ใต้บังคับบัญชา นายดาบบางนายอาจจะถูกแต่งตั้งในตำแหน่งอื่นเพิ่มเติม เช่น จ่ากองร้อย (company sergeant major) (สำหรับนายดาบโท) หรือจ่ากรม (regimental sergeant major) (สำหรับนายดาบเอก) สำหรับนายดาบที่ได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งจ่ากองทัพบก (Regimental Sergeant Major of the Army: RSM-A) มักจะเป็นนายดาบที่อาวุโสที่สุดในกลุ่มทหารที่ยศต่ำว่าสัญญาบัตร แตกต่างกันเพียงที่ตำแหน่งของเขาเป็นนายดาบ ซึ่งเริ่มแต่งตั้งในตำแหน่งนี้ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2526 เครื่องหมายยศของนายดาบประกอบไปด้วย มงกุฎสำหรับยศนายดาบโท (หรือมงกุฎในรูปสี่เหลี่ยมจตุรัสบนเครื่องหมายยศในชุดพราง) ตราแผ่นดินเครือจักรภพออสเตรเลียสำหรับนายดาบเอก และตราแผ่นดินเครือจักรภพออสเตรเลียล้อมรอบด้วยลอเรลหรีธ (laurel wreath) สำหรับจ่ากองทัพบก
ยศนายดาบของกองทัพอากาศออสเตรเลียเป็นเพียงยศเดียวของกองทัพอากาศที่ได้รับการแต่งตั้งด้วยหมาย เทียบเท่ากับยศนายดาบเอกของกองทัพบก และนายดาบของกองทัพอากาศ นายทหารชั้นประทวนที่อาวุโสที่สุดของกองทัพอากาศออสเตรเลียจะได้รับตำแหน่งนายดาบแห่งกองทัพอากาศ (Warrant Officer of the Air Force: WOFF-AF) ซึ่งจะมีการแต่งตั้งเพียงครั้งละคนเท่านั้น
อินเดีย.
นายทหารสัญญาบัตรปฏิบัติการ (Junior commissioned officers) คือกลุ่มยศของกองทัพอินเดียที่เทียบเท่ากับยศนายดาบ ในกองทัพอากาศอินเดียจะใช้ยศนายดาบตรี (junior warrant officer), นายดาบโท (warrant officer) และนายดาบเอก (master warrant officer)
ในกองทัพบกบริติชอินเดีย ยศนายดาบถูกจำกัดไว้สำหรับเฉพาะชาวอังกฤษเท่านั้น ส่วนใหญ่อยู่ในตำแหน่งที่ต้องใช้ความเชี่ยวชาญ เช่น คอนดักเตอร์ และรองคอนดักเตอร์ ต่างจากกองทัพบกสหราชอาณาจักร แม้ว่าการแต่งตั้งเหล่านี้จะเป็นไปตามหมาย แต่ยศและการแต่งตั้งยศยังคงเท่ากับยศเดิม ไม่มีการสร้างยศนายดาบขึ้นจริงแต่อย่างใด ตำแหน่งที่เทียบเท่ากันของอินเดียคือนายทหารสัญญาบัตรของอุปราช (viceroy's commissioned officers)
แอฟริกาใต้.
ในกองทัพแอฟริกาใต้ นายดาบ (warrant officer: WO) ได้รับการแยกต่างหากออกมาจากยศนายทหารชั้นประทวน (NCO) โดยนายดาบจะเป็นผู้ที่ได้รับหมายแต่งตั้งที่ลงนามรับรองจากรัฐมนตรีกระทรวงกลาโหม นายดาบมีขอบเขตอำนาจที่เฉพาะด้านมาก ซึ่งกำหนดโดยบัญญัติกลาโหม และบัญญัติมาตรกรส่งเสริมการป้องกันประเทศ โดยก่อนปี พ.ศ. 2551 นายดาบประกอบไปด้วยสองระดับ คือ ดาบสิบเอก (warrant officer class 1) และดาบสิบโท (warrant officer class 2) นายดาบเอกสามารถได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ได้ เช่น จ่ากรม (regimental sergeant major), จ่ารูปขบวนรบ (formation sergeant major), จ่ากองทัพบก (Sergeant Major of the Army) หรือจ่ากองทัพเรือ (Warrant Officer of the Navy) เป็นต้น ในปี พ.ศ. 2551 มีการแนะนำให้เพิ่มยศนายดาบรูปแบบใหม่ แบ่งเป็น 5 ตำแหน่งที่อยู่เหนือกว่านายดาบเอก ได้แก่ ดาบตรี (senior warrant officer: SWO), ดาบโท (master warrant officer: MWO), ดาบเอก / พันดาบตรี (chief warrant officer: CWO), พันดาบโท (senior chief warrant officer: SCWO) และพันดาบเอก (master chief warrant officer: MCWO)