เขตการปกครองของประเทศเซอร์เบีย

เขตการปกครองของประเทศเซอร์เบีย ได้รับการกำหนดไว้ในกฎหมายรัฐบาลเซอร์เบีย ลงวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1992 และตามกฎหมายว่าด้วยการจัดระเบียบดินแดนซึ่งสภานิติบัญญัติแห่งชาติเซอร์เบียมีมติเห็นชอบเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2007
เซอร์เบียแบ่งออกเป็น 29 เขตบริหารตามกฤษฎีกาฉบับหนึ่งที่รัฐบาลตราขึ้นใน ค.ศ. 1992 ส่วนหน่วยการปกครองประเภทอื่น ๆ ได้แก่ เทศบาลและเมือง และจังหวัดปกครองตนเอง ซึ่งได้รับการระบุไว้ในกฎหมายว่าด้วยการจัดระเบียบดินแดน
ภูมิภาค.
รัฐธรรมนูญแห่งเซอร์เบียรับรองจังหวัดปกครองตนเอง  2 จังหวัด ได้แก่ วอยวอดีนาทางตอนเหนือ และดินแดนพิพาทคอซอวอและเมตอคิยาทางตอนใต้ ในขณะที่พื้นที่ที่เหลือของเซอร์เบียตอนกลางไม่เคยมีอำนาจในระดับภูมิภาคเป็นของตนเอง หลังสงครามคอซอวอ เจ้าหน้าที่รักษาสันติภาพที่นำโดยเนโทได้เข้าสู่คอซอวอหลังจากที่คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติลงมติรับข้อมติที่ 1244 จากนั้นใน ค.ศ. 2008 คอซอวอประกาศเอกราช รัฐบาลเซอร์เบียไม่ยอมรับคำประกาศเอกราชดังกล่าวโดยถือว่าผิดกฎหมายและไม่ชอบธรรม 
จังหวัดวอยวอดีนามีสภาและรัฐบาลเป็นของตนเอง มีความเป็นอิสระในบางเรื่อง เช่น โครงสร้างพื้นฐาน วิทยาศาสตร์ การศึกษา วัฒนธรรม
จังหวัดปกครองตนเองคอซอวอและเมตอคิยาถูกถ่ายโอนไปสู่การบริหารงานของคณะผู้แทนบริหารชั่วคราวของสหประชาชาติในคอซอวอตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 1999 หลังสงครามคอซอวอ ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 รัฐบาลคอซอวอได้ประกาศเอกราชจากเซอร์เบียเพียงฝ่ายเดียว ซึ่งเป็นความเคลื่อนไหวที่ได้รับการยอมรับจากประเทศต่าง ๆ (รวมถึงสหภาพยุโรปส่วนใหญ่และสหรัฐ) แต่ไม่ได้รับการรับรองจากเซอร์เบีย รัสเซีย จีน อินเดีย บราซิล อาร์เจนตินา อินโดนีเซีย และประเทศสมาชิกสหประชาชาติอีก 87 ประเทศ รวมถึงประเทศสมาชิกสหภาพยุโรป 5 ประเทศ
ภูมิภาคทางสถิติ.
ภูมิภาคทางสถิติทั้งห้าของเซอร์เบีย ได้แก่
เขตบริหาร.
เขตบริหาร  เป็นเขตการปกครองระดับบนสุดของประเทศ ประกอบไปด้วยเทศบาลและนครต่าง ๆ เขตบริหารเหล่านี้เป็นศูนย์กลางของอำนาจรัฐในระดับภูมิภาค แต่ไม่มีสภาเป็นของตนเองและไม่ได้รับการกล่าวถึงในกฎหมายว่าด้วยการจัดระเบียบดินแดน ค.ศ. 2007 แต่ได้รับการจัดระเบียบตามกฎหมายรัฐบาลเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1992
เซอร์เบียแบ่งออกเป็น 29 เขตบริหาร (18 เขตในเซอร์เบียตอนกลาง, 7 เขตในวอยวอดีนา และ 5 เขตในคอซอวอ ในขณะที่กรุงเบลเกรดมีสถานะพิเศษคล้ายกับเป็นเขตบริหารเขตหนึ่งในตัวเอง)
เทศบาลและนคร.
เซอร์เบียแบ่งออกเป็น 145 เทศบาล  และ 29 นคร  ซึ่งเป็นหน่วยพื้นฐานของการปกครองในระดับท้องถิ่น แต่ละเทศบาลมีสภาเป็นของตนเอง (สมาชิกสภามาจากการเลือกตั้งท้องถิ่นทุก 4 ปี) โดยปกติเทศบาลของเซอร์เบียจะมีประชากรมากกว่า 10,000 คน
นครเป็นหน่วยการปกครองตนเองในท้องถิ่นอีกประเภทหนึ่ง ดินแดนที่มีสถานะเป็น "นคร" มักจะมีประชากรมากกว่า 100,000 คน นอกเหนือจากนั้นมีลักษณะคล้ายคลึงกับเทศบาลมาก ปัจจุบันมีนคร 27 นคร แต่ละนครมีสภาและงบประมาณเป็นของตนเอง เฉพาะนครเท่านั้นที่มีตำแหน่งนายก แต่ในชีวิตประจำวันมักเรียกตำแหน่งประธานเทศบาลว่า "นายก" เช่นกัน
นครหนึ่ง ๆ อาจแบ่งออกเป็น "เทศบาลนคร"  หรือไม่ก็ได้ นคร 6 นคร ได้แก่ เบลเกรด นอวีซาด นีช ปอฌาเรวัตส์ อูฌิตเซ และวราเญ แบ่งออกเป็นเทศบาลนครหลายเทศบาลโดยจัดประเภทเป็นเทศบาลเขตเมืองและเทศบาลเขตชานเมือง
เขตการปกครองของคอซอวอ.
แม้ว่ากฎหมายของเซอร์เบียจะถือว่าคอซอวอเป็นส่วนหนึ่งของเซอร์เบียและแบ่งคอซอวอออกเป็น 5 เขตบริหาร, 28 เทศบาล และ 1 นคร แต่คณะผู้แทนบริหารชั่วคราวของสหประชาชาติในคอซอวอได้นำการจัดระเบียบดินแดนรูปแบบใหม่มาใช้ใน ค.ศ. 2000 ความเคลื่อนไหวนี้ไม่ได้รับการยอมรับจากเซอร์เบีย แต่ได้รับการยอมรับจากสาธารณรัฐคอซอวอซึ่งประกาศตนเองเป็นเอกราช ตามการจัดระเบียบดินแดนรูปแบบใหม่ คอซอวอแบ่งออกเป็น 7 เขต (ใหม่) และ 37 เทศบาล (มีเทศบาลใหม่ 8 เทศบาล)