pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
นิราศไทรโยค

นิราศไทรโยค เป็นพระนิพนธ์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ซึ่งแต่งด้วยโคลงสี่สุภาพ จำนวน ๑๔๔๑ บท เป็นวรรณคดีนิราศ บันทึกเหตุการณ์รายวันระหว่างเสด็จประพาสน้ำตกไทรโยคเป็นเวลา ๓๖ วัน ระหว่างวันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ จนถึงวันที่ ๒๔ มีนาคม ร.ศ. ๑๑๒ (พ.ศ. ๒๔๓๗) โดยเสด็จเป็นการส่วนพระองค์
การเดินทางเริ่มจากท่าน้ำวังหลังที่ประทับ ไปตามคลองหลอด ผ่านโรงทหาร ตึกยุทธนาธิการ หรือ กระทรวงกลาโหม ตรางหลวง ถนนตัดใหม่ หรือ ถนนราชดำเนิน วัดบูรณศิริ วังหน้า พิพิธพัณฑสถาน แล้วออกแม่น้ำเจ้าพระยา ผ่านโรงพยาบาลวังหลัง วังพระเจ้าเชียงใหม่ โรงเรียนฝรั่ง หรือ โรงเรียนวังหลัง วัดระฆัง พระบรมหาราชวัง วัดพระเชตุพน บ้านเจ้าพระยามหินทร์ วัดอรุณราชวราราม วังกรมพระจักรพรรดิพงศ์ พระราชวังเดิม ป้อมวิชาเยนทร์ วัดกัลยา เข้าคลองบางหลวง ผ่านสถานที่ต่าง ๆ ไปจนถึงท่าจีน เข้าคลองบางยาง คลองดำเนินสะดวก ออกแม่น้ำแม่กลอง ถึงราชบุรี 
จากนั้นเดินทางตามลำน้ำแม่กลองผ่านวัดต่าง ๆ ไปถึงวัดเจ็ดเสมียน จอดเรือค้างแรมที่แพหน้าวัด เช้าออกเดินทางผ่านสถานที่ต่างๆในเขตเจ็ดเสมียน และโพธาราม เสด็จขึ้นเที่ยวตลาดโพธาราม วันรุ่งขึ้นเรือออกจาบ้านม่วง ถึงศาลเทพารักษ์เบิกไพร ซึ่งมีผู้คนนับถือว่าศักดิ์สิทธิ์ จึงได้เสด็จขึ้น "จำแวะจำไหว้ต้อง เชื่อต้องตามใจ" แต่กวีทรงสังเกตว่า
ครั้งเมื่อเสด็จถึงบ้านโป่ง ทรงสังเกตว่ามีวัดตามช่อบ้านทุกบาง ตามทางมีโรงหีบอ้อย จอดเรือที่ท่าเรือพระแท่นดงรังแล้วเดินทางต่อด้วยเกวียนเพื่อไปนมัสการพระแท่นดงตรัง ต่อจากนั้นเดินทางถึงเมืองกาญจนบุรี จากปากแพรกเดินทางไปตามแควน้อย เสด็จทางบกเที่ยวป่าล่าสัตว์บ้าง มีพรานเพชร์สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นประสาทรุ่นเดียวกับนครวัด เพราะมีรูปแบบเหมือนกัน
พระนราธิปประพันธ์พงศ์ เสด็จท่องเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ทั้งน้ำตก ถ้ำ ป่า และภูเขา แล้วเสด็จกลับกรุงเทพฯตามเส้นทางเดิม
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนราธิปประพันธ์พงศ์ ทรงนิพนธ์นิราศเรื่องนี้ โดยพรรณนาสิ่งที่ได้เห็นทั้งภูมิประเทศ ความเป็นอยู่ของราษฎร เหตุการณ์บ้านเมือง ความประพฤติของเจ้านายขุนนาง ข้าราชการ ทรงวิจารณ์และแสดงความรู้สึกส่วนพระองค์ต่อราชการและสังคม ตลอดจนการต่างประเทศ ทรงทราบดีว่า "บางคำเป็นข้อเรี่ยว แรงกระมัง แม่เอย" จึงทรงกล่าวไว้ในโคลงบทท้าย ๆ มิให้เผยแพร่นิราศเรื่องนี้จนกว่าจะสิ้นพระชนม์ไปแล้ว กรมศิลปากรได้ขอประทานอนุญาตจัดพิมพ์นิราศไทรโยคจากพระทายาท คือพระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ จัดพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๘
วิกตอเรียพีก

วิกตอเรียพีก (#เปลี่ยนทาง หรือเดิม) หรือ ภูเขาออสติน (Mount Austin) หรือชื่อท้องถิ่นคือ เดอะพีก (The Peak) เป็นภูเขาที่อยู่ทางทิศตะวันตกของเกาะฮ่องกง เป็นภูเขาที่สูงที่สุดบนเกาะ มีความสูง 552 เมตร (1,811 ฟุต) และอยู่ในอันดับที่ 31 ของภูเขาที่สูงสุดในเขตบริหารพิเศษฮ่องกง (จุดที่สูงที่สุดของเขตบริหารพิเศษฮ่องกงคือ ไทโมชาน สูง 957 เมตร (3,140 ฟุต))
ชาวยุโรปรู้จัก "เดอะพีก" มาตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษที่ 19 เนื่องจากเป็นจุดที่มองเห็นเกาะได้ดีที่สุดและมีอากาศที่อบอุ่น ต่างจากพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะฮ่องกงที่มีอากาศกึ่งเขตร้อน ข้าหลวงคนที่หกแห่งฮ่องกงคือ เซอร์ริชาร์ด แมกดอนเนลล์ สร้างบ้านพักตากอากาศที่นี่ราวปี ค.ศ. 1868 แต่เดิมผู้ที่จะเดินทางขึ้นมาที่ยอดเขาจะต้องใช้เกี้ยวที่มีคนหาม แต่ต่อมาในปี ค.ศ. 1888 มีการเปิดให้บริการกระเช้าไฟฟ้า ทำให้การขึ้นสู่ยอดเขาสะดวกสบายมากขึ้น ระหว่างปี ค.ศ. 1904–1930 มีการประกาศให้พื้นที่แห่งนี้เป็นพื้นที่อาศัยเฉพาะของชาวต่างชาติ
ในปัจจุบัน วิกตอเรียพีกรองรับนักท่องเที่ยวกว่า 7 ล้านคนต่อปี เป็นหนึ่งในแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญของฮ่องกง นักท่องเที่ยวมักจะมาถ่ายมุมกว้างของเกาะ และเยี่ยมชมแหล่งท่องเที่ยวอื่น ๆ เช่น พีกทาวเวอร์, พีกแกลเลอเรีย, สวนวิกตอเรียพีก, วิกตอเรียแกป และถนนลูการ์ด การเดินทางสามารถมาได้ทั้งทางกระเช้าไฟฟ้า บริการขนส่งสาธารณะ รถแท็กซี่ และรถยนต์ส่วนตัว
นอกจากจะเป็นพื้นที่พักอาศัยและแหล่งท่องเที่ยวแล้ว วิกตอเรียพีกยังเป็นที่พำนักของบุคคลที่ดำรงตำแหน่งบริหารของฮ่องกง เช่น เลขานุการกระทรวงยุติธรรมฮ่องกง หัวหน้าเลขานุการฝ่ายบริหารฮ่องกง หัวหน้าผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์สูงสุดฮ่องกง เป็นต้น รวมถึงนักธุรกิจที่มีชื่ออย่างเหลก๊าเส่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอิหร่าน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิหร่านทั้งสิ้น 29 รายการ เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 27 รายการ และมรดกโลกทางธรรมชาติอีก 2 รายการ
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศอิหร่านมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 57 รายการ
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศไอร์แลนด์

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศไอร์แลนด์ทั้งสิ้น 2 แหล่ง เป็นแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมทั้ง 2 แหล่ง
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศไอร์แลนด์มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 7 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศเช็กเกีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศเช็กเกียทั้งสิ้น 17 แหล่ง ประกอบด้วยแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม 16 แหล่ง และแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ 1 แหล่ง
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศเช็กเกียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 13 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอันดอร์รา

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอันดอร์ราทั้งสิ้น 1 แหล่ง 
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศอันดอร์รามีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 2 แห่ง
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซานมารีโน

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซานมารีโนทั้งสิ้น 1 แหล่ง
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศซานมารีโนไม่มีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลก
อมร ยุกตะนันท์

พลตำรวจตรี อมร ยุกตะนันท์ (16 มิถุนายน 2471 – 10 ตุลาคม 2558) เป็นอดีตนักยิงปืนชาวไทย เขาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1960, 1964, 1968 และ 1958 และ เอเชียนเกมส์ 1958, เอเชียนเกมส์ 1966
โดยอมรสามารถคว้าเหรียญเงินเหรียญแรกของนักกีฬาไทยใน เอเชี่ยนเกมส์ ครั้งที่ 3 เมื่อปี พ.ศ. 2501 ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น
อมร เสียชีวิตด้วยอาการปอดติดเชื้อรุนแรงจากโรคชรา ที่โรงพยาบาลตำรวจ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2558 ขณะมีอายุ 87 ปี
สกุลบัวผุด

สกุลบัวผุด หรือ Rafflesia เป็นสกุลของพืชเบียนที่เป็นพืชมีดอก มีสมาชิกประมาณ 28 สปีชีส์ พบในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในอินโดนีเซีย มาเลเซีย ไทย และฟิลิปปินส์ 
การจัดจำแนก.
การสูญเสียจีโนมในคลอโรพลาสต์.
งานวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสาร "Molecular Biology and Evolution" รายงานว่าพืชในสกุลบัวผุดชนิดหนึ่งในเกาะลูซอน ฟิลิปปินส์ "Rafflesia lagascae" (ชื่อเดิมคือ "R. manillana") ได้สูญเสียจีโนมใน คลอโรพลาสต์ ซึ่งเกิดจากวงชีวิตแบบปรสิตของพืชชนิดนี้ การค้นพบนี้ทำให้ Rafflesia เป็นพืชบกชนิดแรกที่พบว่าไม่มีจีโนมในคลอโรพลาสต์ ซึ่งเดิมคิดว่าเป็นไปไม่ได้
ครามภู

ครามภู ชื่อวิทยาศาสตร์: "Indigofera trifta" subsp. "subulata" เป็นพืชในสกุลคราม กิ่งอ่อนมีขนแขนยาวเท่ากัน ใบประกอบแบบขนนก ปลายใบแหลมและมีติ่งแหลม ดอกช่อ กลีบดอกสีชมพู ฝักมี 4 สัน เมล็ดรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า เกลี้ยงเป็นมัน พบในศรีลังกา อินเดีย ลาว อินโดนีเซีย ในไทยพบทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง ตามบริเวณเขาหินปูน
ไคร้เครือ

ไคร้เครือ ชื่อวิทยาศาสตร์: "Aristolochia pierrei" อยู่ในวงศ์ Aristolochia เป็นไม้เถาลำต้นเกลี้ยง ใบเดี่ยว หลังใบมีขนนุ่ม ท้องใบมีขนห่างมีต่อมเป็นจุดกระจายอยู่ทั่วไป ก้านใบด้านบนเป็นร่อง มีขนตามแนวด้านข้าง ดอกสีน้ำตาลอมม่วง ผลเป็นผลแห้งแตก เมล็ดรูปหัวใจ มีปีก รากมีอนุพันธ์ของกรดอะริสโทโลคิก (Aristolochic acid) ซึ่งเป็นพิษต่อไต
แม่น้ำบีอาส

แม่น้ำบีอาส  เป็นแม่น้ำทางตอนเหนือของประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในแม่น้ำใหญ่ทั้งห้าสาย (ปัญจนที) ของภูมิภาคปัญจาบและเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำสินธุ มีความยาวรวม 470 กิโลเมตร (290 ไมล์) มีพื้นที่ลุ่มน้ำกว้างถึง 20,303 ตารางกิโลเมตร (7,839 ตารางไมล์) แม่น้ำบีอาสมีต้นน้ำอยู่ทางทิศใต้ของช่องเขาโรห์ตัง (Rohtang Pass) ในเทือกเขาหิมาลัย รัฐหิมาจัลประเทศ ตัดผ่านเขตมัณฑี (Mandi) และเข้าเขตกางครา (Kangra) ก่อนจะอ้อมเนินเขาศิวาลิกในเมืองโหศยารปุระ (Hoshiarpur) และไหลผ่านเป็นพรมแดนระหว่างเมืองอมฤตสาร์กับเมืองกปูรถลา (Kapurthala) ไปบรรจบกับแม่น้ำสตลุชที่พื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองกปูรถลา แม่น้ำบีอาสเป็นแม่น้ำสายหนึ่งในสนธิสัญญาแม่น้ำสินธุ ซึ่งเป็นข้อตกลงด้านทรัพยากรน้ำระหว่างอินเดียกับปากีสถาน
ในพระเวทเรียกแม่น้ำบีอาสว่า "อรชิกิยา" (Arjikiya) อินเดียโบราณเรียก "วิปาศา" (Vipasha) และกรีกโบราณเรียก "ฮิฟาซิส" (Hyphasis) ในปีที่ 326 ก่อนคริสต์ศักราช หลังการต่อต้านของกองทหาร พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชทรงกำหนดให้แม่น้ำสายนี้เป็นพรมแดนด้านตะวันออกสุดของจักรวรรดิของพระองค์ และทรงสั่งให้สร้างแท่นบูชาสิบสองแห่งเพื่อระลึกถึงการขยายพระราชอำนาจ ช่วงศตวรรษที่ 20 แม่น้ำบีอาสมีบทบาทในด้านการชลประทานและการผลิตไฟฟ้าจากกระแสน้ำ มีการสร้างเขื่อนสองแห่งคือเขื่อนพอง (Pong Dam) และเขื่อนแพนโดห์ (Pandoh Dam) เพื่อใช้ประโยชน์จากแม่น้ำสายนี้
เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2014 เกิดเหตุกลุ่มนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์จากสถาบันแห่งหนึ่งในไฮเดอราบาดและผู้นำเที่ยวถูกกระแสน้ำในแม่น้ำบีอาสพัดพา จนมีผู้เสียชีวิต 25 ราย คาดว่าสาเหตุมาจากการปล่อยน้ำจากเขื่อนลาร์จิ (Larji Dam) โดยไม่ได้มีการประกาศเตือน
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศลิทัวเนีย

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศลิทัวเนียทั้งสิ้น 5 แหล่ง 
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีแหล่งมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศลิทัวเนียมีสถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นแหล่งมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 1 แห่ง
ร็อบ เชฟฟีลด์

ร็อบ เชฟฟีลด์ (เกิด 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1966) เป็นนักข่าวดนตรีและนักประพันธ์ชาวอเมริกัน 
เขาเป็นบรรณาธิการให้กับนิตยสาร "โรลลิงสโตน" เขียนเกี่ยวกับดนตรี โทรทัศน์ และวัฒนธรรมสมัยนิยม ก่อนหน้านี้เขาเป็นบรรณาธิการให้กับนิตยสาร "เบลนเดอร์" "สปิน" และดีเทลส์ เขาเป็นชาวเมืองบอสตัน เข้าเรียนมหาวิทยาลัยเยลและมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย
หนังสือเล่มแรกของเขา "เลิฟอิสอะมิกซ์เทป" (กล่าวถึงในนิตยสารจีคิวฉบับประจำเดือนมกราคม ค.ศ. 2007) ออกจำหน่ายโดยแรนดอมเฮาส์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 ได้รับการตอบรับที่ดีและเป็นหนังสือขายดีในระดับประเทศ
เชฟฟีลด์เคยสมรสกับเรเน คริสต์ ซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว เขาสมรสอีกครั้งใน ค.ศ. 2006 อาศัยอยู่ในบรุกลิน รัฐนิวยอร์ก
ปราสาทญี่ปุ่น

ปราสาทญี่ปุ่น  เป็นป้อมสนามมักสร้างขึ้นจากไม้และหิน ปราสาทมีวิวัฒนาการจากคุกทหารสร้างด้วยไม้เมื่อศตวรรษต้น ๆ และกลายมาเป็นปราสาทที่เป็นที่รู้จักกันในศตวรรษที่ 16 ปราสาทในประเทศญี่ปุ่นสร้างขึ้นเพื่อคุ้มกันบริเวณพื้นที่สำคัญหรือพื้นที่ยุทธศาสตร์ เช่น ท่าเรือ สะพานข้ามแม่น้ำ สะพานลอย และเกือบจะคุ้มกันทั้งภูมิประเทศ
แม้ว่าปราสาทจะถูกสร้างให้คงอยู่และใช้หินในการก่อสร้างมากกว่าอาคารทั่ว ๆ ไป ปราสาทส่วนใหญ่ยังสร้างด้วยไม้ และปราสาทหลายแห่งพังทลายอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะในยุคเซ็งโงกุ (1467–1603) เนื่องจากปราสาทเพิ่งถูกสร้างใหม่ ๆ ในยุคนั้น แต่ในเวลาต่อมา ปราสาทได้รับการบูรณะใหม่ ทั้งในยุคเซ็งโงกุ ยุคเอโดะ (1603–1867) หรือในยุคปัจจุบัน โดยกลายเป็นโบราณสถานหรือพิพิธภัณฑ์ ปัจจุบัน ในประเทศญี่ปุ่นมีปราสาทมากกว่า 100 แห่งที่ยังคงสภาพเดิมหรือเหลือเพียงบางส่วน มีการประมาณไว้ที่ 5,000 แห่ง ปราสาทบางแห่งเช่นที่มัตสึเอะ และโคจิ ทั้งสองแห่งสร้างใน ค.ศ. 1611 ยังคงสภาพเดิม ไม่ได้รับภัยคุกคามใด ๆ ปราสาทฮิโรชิมะถูกระเบิดนิวเคลียร์ทำลาย และบูรณะขึ้นใหม่ใน ค.ศ. 1958 และตั้งให้เป็นพิพิธภัณฑ์
ตัวอักขระที่แปลว่าปราสาท '城' ที่อ่านว่า "ชิโระ" (คันจิในภาษาญี่ปุ่น) เมื่อเขียนติดกับคำคำหนึ่งจะอ่านเป็น "โจ" (คันจิที่แผลงจากภาษาจีน) เช่นในชื่อปราสาท ตัวอย่างเช่น ปราสาทโอซากะ เรียกว่า "โอซากะโจ" (大阪城) ในภาษาญี่ปุ่น 
สถาปัตยกรรม.
ปราสาทญี่ปุ่นสร้างขึ้นในสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน แต่ทุกแห่งจะสร้างตามแผนผังสถาปัตยกรรมที่นิยามไว้ดีพอสมควร "ยามาจิโระ" (山城) หรือ "ปราสาทภูเขา" เป็นประเภทของปราสาทที่พบมากที่สุด และป้องกันภัยธรรมชาติได้ดีที่สุด อย่างไรก็ตาม ปราสาทหลายแห่งที่สร้างบนที่ราบแบน (平城, "ฮิราจิโระ") และบนเนินต่ำ (平山城, "ฮิรายามาจิโระ") จะพบได้น้อย และปราสาทห่างไกลบางแห่งสร้างบนเกาะหรือทะเล ทั้งธรรมชาติและจำลอง หรือตามชายฝั่ง ความรู้เกี่ยวกับการสร้างและเสริมความแข็งแกร่งให้ปราสาทมีชื่อเรียกว่า ชิกูโจ-จุตสึ
ปราสาทมัตสึเอะ

ปราสาทมัตสึเอะ  เป็นปราสาทในมัตสึเอะ จังหวัดชิมาเนะ ประเทศญี่ปุ่น มีชื่อเล่นว่า "ปราสาทดำ" (black castle) หรือ "ปราสาทโพลเวอร์" (plover castle) เป็นหนึ่งในปราสาทยุคกลางเพียงไม่กี่แห่งที่สร้างจากไม้แบบดั้งเดิมที่หลงเหลืออยู่ในญี่ปุ่น
การก่อสร้างปราสาทมัตสึเอะเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1607 และเสร็จสิ้นใน ค.ศ. 1611 ภายใต้คำบัญชาของไดเมียว โฮริโอะ โยชิฮารุ ใน ค.ศ. 1638 ที่ดินศักดินาและปราสาทถูกส่งมอบให้ตระกูลมัตสึไดระ
ปราสาทญี่ปุ่นส่วนใหญ่ได้รับความเสียหายหรือถูกทำลายจากสงคราม แผ่นดินไหว หรือสาเหตุอื่น ๆ เนื่องจากโครงสร้างส่วนใหญ่ทำด้วยไม้ ไฟจึงเป็นภัยหลัก ปราสาทมัตสึเอะสร้างหลังสงครามครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายในญี่ปุ่น ดังนั้นจึงไม่เคยประสบกับภัยสงครามใด ๆ ปัจจุบันกำแพงบางส่วนและหอกลางยังคงอยู่
ประวัติ.
ในบรรดาปราสาท 12 แห่งที่หลงเหลืออยู่ในประเทศญี่ปุ่น ปราสาทมัตสึเอะเป็นปราสาทแห่งเดียวในภูมิภาคซันอิน(Sanin,山陰) ปราสาทมีขนาดใหญ่อันดับที่สอง สูงอันดับที่สาม และมีอายุยาวนานอันดับที่ 6 ปราสาทสร้างขึ้นโดยโฮริโอะ โยชิฮารุ ไดเมียวของภูมิภาคอิซูโมะ และก่อสร้างสำเร็จใน ค.ศ. 1611
หลังจากสมัยของทาดาฮารุ โฮริโอะ และทาดาตากะ เคียวโงกุ แล้ว มัตสึไดระ นาโอมาซะ หลานชายของโชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุ ก็กลายเป็นผู้ปกครองปราสาทหลังจากถูกส่งตัวจากมัตสึโมโตะ จังหวัดชินชู และเริ่มปกครองยาวนาน 10 รุ่นของตระกูลมัตสึไดระ เป็นเวลามากกว่า 234 ปี
ใน ค.ศ. 1875 สิ่งก่อสร้างทั้งหมดภายในปราสาทถูกทำลาย ยกเว้นตัวหอคอยของปราสาทเอง ตัวปราสาทได้รับบูรณะจนเสร็จสมบูรณ์ระหว่าง ค.ศ. 1950 ถึง 1955
เอเชียไทมส์ออนไลน์

เอเชียไทมส์ออนไลน์ (ย่อว่า ATol, chines. 亞洲時報在線) คือหนังสือพิมพ์ออนไลน์ ที่ใช้ทั้งภาษาจีนและภาษาอังกฤษ และมีฐานอยู่ที่ประเทศฮ่องกงและประเทศไทย มีเนื้อหาครอบคลุม  การเมือง เศรษฐศาสตร์ และธุรกิจ "จากมุมมองของชาวเอเชีย"  เอเชียไทมส์ออนไลน์ สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1999 และเป็นตัวแทนของ"" ซึ่งก่อตั้งโดยสนธิ ลิ้มทองกุลและปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1997 เอเชียไทมส์ออนไลน์ได้อยู่ภายใต้สิทธิการครอบครองและการบริหารชุดใหม่เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2015 และยังถูกเรียกว่า "เอเชียไทมส์" หรือ "เอที (AT)" โดยตอนนี้ได้นำคำว่าออนไลน์ออกจากชื่อ
ผู้จัดพิมพ์ใหม่คือ เอเชียไทมส์โฮลดิงส์ จำกัด ก่อตั้งและจดทะเบียนในประเทศฮ่องกง รายได้บางส่วนมาจากการโฆษณา และจากการจำหน่ายต้นฉบับข่าวต่อสู่สำนักพิมพ์ และสำนักข่าวอื่น เว็ปไซต์ให้ข่าวสารและคำวิจารณ์ ซึ่งครอบคลุมประเด็นในเอเชียทั้งหมด รวมไปถึงประเด็นของโลกที่เกี่ยวเนื่องกัน โดยนักข่าวและนักวิเคราะห์
การก่อตั้ง.
เอเชียไทมส์ออนไลน์ถูกก่อตั้งเมื่อต้นปี ค.ศ. 1999 เพื่อสืบต่อทางด้าน "นโยบายทางการตีพิมพ์ และทัศนะทางบรรณาธิการ" สำหรับหนังสือพิมพ์รายวันที่เอเชียไทมส์บนฐานของประเทศฮ่องกงและเมืองกรุงเทพ ครอบครองโดยเจ้าพ่อสื่อของประเทศไทย และหัวหน้าของพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยอย่างสนธิ ลิ้มทองกุล หนังสือพิมพ์ได้ปิดตัวลงในกลางปี ค.ศ. 1997 ไม่นานหลังการตกลงของค่าเงินบาทได้ก่อให้เกิดวิกฤติทางการเงินในทวีปเอเชีย [1]
จำนวนผู้อ่าน.
เอเชียไทมส์ (atimes.com) มีคนอ่านเฉลี่ย 90,000 คนต่อวัน และยังเป็นหนึ่งในเว็ปไซต์ข่าวที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในทวีปเอเชีย "เดอะนิวยอร์กไทมส์ "ได้บรรยายเกี่ยวกับเอเชียไทมส์ออนไลน์ว่าเป็น "หนึ่งในสำนักพิมพ์ในพื้นที่ซึ่งสะดุดตาที่สุด" ครอบคลุมทวีปเอเชีย" "
รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศอิสราเอล

องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศอิสราเอลทั้งสิ้น 9 แหล่ง 
 "*หมายเหตุ: ระบุชื่อสถานที่ตามที่ขึ้นทะเบียนในบัญชีมรดกโลก"
สถานที่ที่ได้ขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น.
ประเทศอิสราเอลมีสถานที่ที่ได้รับขึ้นบัญชีรายชื่อเบื้องต้น (Tentative List) เพื่อพิจารณาเป็นมรดกโลกในอนาคตทั้งสิ้น 18 แห่ง
เซ็มเบ

เซ็มเบ (; โรมาจิ: "senbei") คือ ข้าวเกรียบแบบหนึ่ง ที่มีหลายรูปทรง ขนาด และรสชาติ โดยปกติแล้วจะเป็นรสเค็ม (ส่วนใหญ่รสเค็มจะเป็นรสชาติของโชยุ) แต่รสหวานก็มีให้เห็น ส่วนใหญ่แล้วเซ็มเบจะรับประทานคู่กับชาเขียว เป็นขนมจัดให้แขกที่มาเยี่ยมเยียนบ้าน  
ลักษณะ.
ปกติแล้วเซ็มเบจะทำโดยการอบ หรือย่างถ่านแบบดั้งเดิม ระหว่างปรุงอาจมีการทาเซ็มเบด้วยซอสปรุงรส ซึ่งส่วนมากทำจากซอสถั่วเหลืองและมิริง จากนั้นอาจห่อด้วยสาหร่ายและปรุงด้วยเกลือ
ในประเทศจีน เซ็มเบ อ่านว่า "เจียนปิ่ง" (jiānbǐng) (煎餅) โดยมีหลายแบบเช่น ซานตงเจียนปิ่งและเทียนจินเจียนปิ่ง อย่างไรก็ตาม เหล่านี้ถือว่าเป็นอาหารคนละอย่างกัน ในประเทศจีน เจียนปิ่งนั้นมีลักษณะคล้ายแพนเค้ก ใกล้เคียงกับโอโกโนมิยากิ ในขณะที่ของประเทศญี่ปุ่นนั้นมีความแข็ง และเป็นขนมไม่ใช่อาหารหลัก อย่างไรก็ตาม ขนมปังกรอบซึ่งคล้ายกับเซ็มเบญี่ปุ่นมีในประเทศจีนในปัจจุบัน ชื่อสมัยใหม่คือ "เซียนเป้ย์" (仙贝,) ซึ่งออกเสียงคล้ายกับเซ็มเบ
เซ็มเบหวาน (甘味煎餅) มาถึงประเทศญี่ปุ่นในช่วงราชวงศ์ถัง บันทึกการใช้ครั้งแรกอยู่ใน ค.ศ. 737 และยังมีความคล้ายกับรูปแบบของราชวงศ์ถัง โดยแรกเริ่มนั้นแพร่หลายแถบคันไซ ซึ่งรวมไปถึงเซ็มเบ "กระเบื้องหลังคา" แบบดั้งเดิม เครื่องปรุงที่ใช้ได้แก่มันฝรั่งและแป้งข้าวสาลี หรือข้าวเหนียว และยังคล้ายกับเค้กคัสเตลลา (มีความแตกต่างอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับเซ็มเบในปัจจุบัน)
เซ็มเบแบบโบราณแบบนี้ยังหาได้ เช่นที่ อิงะ เมบุตสึ คาตายากิ (伊賀名物 かたやき) ในเมืองอิงะ สิ่งที่คนญี่ปุ่นเรียกว่าเซ็มเบในปัจจุบันนั้นเริ่มได้รับความนิยมในยุคเอโดะโดยร้าน Sōkajuku ที่ทำให้เซ็มเบรสซอสถั่วเหลืองเป็นที่นิยมทั่วประเทศญี่ปุ่น เซ็มเบแบบโบราณมีหลากหลายรูปแบบ เช่น เซ็มเบหวาน (มีมากกว่า 15 แบบ) ขนมข้าวเซ็มเบ (米菓煎餅) และอื่น ๆ ซึ่งรวมไปถึงเซ็มเบปลา (魚せんべい) เซ็มเบรากบัว (蓮根煎餅) และเซ็มเบกระดูก (骨せんべい) เซ็มเบยุคใหม่นั้นมีความสร้างสรรค์เป็นอย่างมาก และอาจมีรสกิมจิ วาซาบิ แกงกะหรี่ ไปจนถึงช็อกโกแลต
เซ็มเบคันไซ ส่วนมากใช้ข้าวเหนียว มีการปรุงแต่งเพียงเล็กน้อยและมีเนื้อที่ละเอียดอ่อน ("saku saku") เซ็มเบคันโต โดยดั้งเดิมมาจากอูรูจิไม (uruchimai) ข้าวที่ไม่เหนียว รวมไปถึงมีความกรอบ ("kari kari") และรสชาติที่กลมกล่อม
ข้าวเกรียบญี่ปุ่นแบบบาง (薄焼きせんべい อูซูยากิ เซ็มเบ) ได้รับความนิยมในประเทศออสเตรเลีย และประเทศอื่น ๆ
เอพี (ไทยแลนด์)

บริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) ประกอบธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์เพื่อขาย โครงการที่พัฒนาประกอบไปด้วย ทาวน์เฮาส์ บ้านเดี่ยวและคอนโดมิเนียม โดยโครงการส่วนมากครอบคลุมพื้นที่กรุงเทพมหานครและปริมณฑล
ประวัติ.
บริษัท เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งเมื่อปี 2534 ในรูปของบริษัทจำกัด โดยใช้ชื่อว่า บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ จำกัด มีวัตถุประสงค์ในการดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และต่อมาในปี 2543 บริษัทได้เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยการควบรวมกิจการ (Backdoor Listing) กับบริษัท พื้นสำเร็จรูป พีซีเอ็ม จำกัด (มหาชน) ผู้ผลิตแผ่นพื้นสำเร็จรูป ซึ่งได้จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ฯ ตั้งแต่วันที่ 22 กันยายน 2535 
หลังการควบรวมกิจการกับบริษัท พื้นสำเร็จรูป พีซีเอ็ม จำกัด (มหาชน) บริษัทก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท เอเชี่ยน พร็อพเพอร์ตี้ ดีเวลลอปเม้นท์ จำกัด (มหาชน) และจัดตั้งบริษัทใหม่ชื่อ บริษัท พีซีเอ็ม คอนสตรัคชั่น แมททีเรียล จำกัด เพื่อดำเนินธุรกิจแผ่นพื้นสำเร็จรูป โดยในขณะนั้น บริษัทถือหุ้นร้อยละ 99.99 ในบริษัท พีซีเอ็ม คอนสตรัคชั่น แมททีเรียล จำกัด 
ปี 2545 บริษัทได้จดทะเบียนย้ายหมวดธุรกิจการซื้อขายหลักทรัพย์ในตลาดหลักทรัพย์ฯ จากหมวดวัสดุก่อสร้างและตกแต่ง เป็นหมวดพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และย้ายสถานประกอบการเดิมซึ่งตั้งอยู่เลขที่ 26/1 หมู่ที่ 4 ถนนลำลูกกา ตำบลลำลูกกา อำเภอลำลูกกา จังหวัดปทุมธานี มาเป็น 170/57 อาคารโอเชี่ยนทาวเวอร์ 1 ชั้น 18 ถนนรัชดาภิเษก เขตคลองเตย กรุงเทพฯ ซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่จนถึงปัจจุบัน
การประกอบธุรกิจ.
บริษัทเอพีไทยแลนด์มีการประกอบธุรกิจออกเป็น 4 กลุ่ม อันได้แก่
ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์: บริษัท เอพีไทยแลนด์ จำกัด ดำเนินธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ บ้านเดี่ยว ทาวน์โฮม และคอนโดมิเนียม
ธุรกิจที่ปรึกษาด้านการลงทุนในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์: Bangkok Citismart ให้บริการครอบคลุมทุกเรื่องด้านอสังหาริมทรัพย์ ทั้งการรับฝากขาย ปล่อยเช่า และ การหาผู้ซื้อคอนโดมิเนียม
บริษัทบริหารจัดการอสังหาริมทรัพย์แบบครบวงจร: SMART (สมาร์ท) บริษัทรับบริหารงานนิติบุคคลอาคารชุด คอนโด หมู่บ้านจัดสรร
บริษัทสตาร์ทอัพในเครือฯ เอพี (ไทยแลนด์) จำกัด มหาชน : HOMERUN ที่เข้ามาบุกตลาดอสังหาฯ มือสอง เพื่อเพิ่มสภาพคล่องและปลุกตลาดที่อยู่อาศัย โดยการรับซื้อบ้านมือสอง และขายบ้านรีโนเวทใหม่
โครงการที่อยู่อาศัย.
บริษัทเอพีและบริษัทในกลุ่มได้พัฒนาที่อยู่อาศัยประเภทคอนโดมิเนียมแนวรถไฟฟ้ามาแล้วทั้งหมด 60 โครงการตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง และมีการร่วมทุนกับ Mitsubishi Estate Group ซึ่งเป็นเครือบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่มีสินทรัพย์สูงสุดในญี่ปุ่น นอกจากนี้ เอพียังได้พัฒนาโครงการบ้านเดี่ยวภายใต้ชื่อแบรนด์ THE PALAZZO, BAAN KLANG KRUNG, SOUL, MIND, THE CITY, CENTRO, MODEN โฮมออฟฟิศภายใต้ชื่อแบรนด์ DISTRICT ทาวน์โฮมภายใต้ชื่อแบรนด์ บ้านกลางเมือง CLASSE, บ้านกลางเมือง THE EDITION, บ้านกลางเมือง, Grande Pleno, Pleno, Pleno Town คอนโดมิเนียมภายใต้ชื่อแบรนด์ THE ADDRESS, RHYTHM, LIFE, ASPIRE, GOOD DAY และ โครงการต่างจังหวัด ภายใต้ชื่อแบรนด์ อภิทาวน์
โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา

โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา "(อังกฤษ : Klongchanuan Wittaya School)" เป็นโรงเรียนขนาดกลางเปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สังกัดสหวิทยาเขตสุราษฎร์ธานี เขต3 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุราษฎร์ธานี ชุมพร สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ 125 ม.3 บ้านควนสูง ตำบลคลองฉนวน อำเภอเวียงสระ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ปัจจุบันมี นางนฤดี ตุลารัก ดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการสถานศึกษา
ประวัติ.
โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมประจำตำบล เดิมสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ โดยมีผู้ใหญ่ผ้าง สำลีพันธ์ และคณะผู้ริเริ่มก่อตั้ง มีพื้นที่ตามหนังสือ สฎ 862 จำนวน 35 ไร่ โดยการบริจาคของนายจิตร ส้มเกลี้ยง, นายประสิทธิ์ ส้มเกลี้ยงและนายโสภา ไกรสิทธิ์ โดยเปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2524 ปัจจุบันเปิดทำการเรียนการสอนระดับมัธยมศึกษา
การเรียนการสอน.
โรงเรียนคลองฉนวนวิทยา เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาดังนี้
ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น "EN : Junior High School"
ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย "EN : Senior High School"
กาลีนา อะเลคเซเยวา

กาลีนา อะเลคซานดรอฟนา อะเลคเซเยวา (27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 —) เป็นอดีตนักกระโดดน้ำชาวรัสเซีย เธอเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1968
แม่น้ำดิยาลา

แม่น้ำดิยาลา  เป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำไทกริส มีความยาวรวม 445 กิโลเมตร (277 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่เมืองฮามาดานในเทือกเขาซากรอส ทางตะวันตกของประเทศอิหร่าน ไหลผ่านเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างประเทศอิรักและอิหร่านเป็นระยะทาง 32 กิโลเมตร (19.8 ไมล์) ก่อนจะรวมกับแม่น้ำไทกริสที่ทางใต้ของกรุงแบกแดด
แม่น้ำดิยาลาปรากฏอยู่ในบันทึก "ฮิสทอรี" ("Histories") ที่เขียนโดยเฮอรอโดทัส โดยเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "กินเดส" (Gyndes) เขาบันทึกว่าพระเจ้าไซรัสมหาราชทรงมีพระบัญชาให้กั้นแม่น้ำสายนี้ด้วยการสร้างพนังกั้นน้ำ 360 แห่ง เพื่อเป็นการลงโทษที่ทำให้ม้าศักดิ์สิทธิ์สีขาวของพระองค์จมน้ำที่นี่ ภายหลังแม่น้ำสายนี้ไหลผ่านได้อีกครั้งหลังพนังกั้นน้ำถูกทรายทับถม ในปีที่ 693 ก่อนคริสต์ศักราช แม่น้ำดิยาลาเป็นสนามรบในยุทธการที่แม่น้ำดิยาลา (Battle of Diyala River) ระหว่างชาวอัสซีเรียกับชาวเอลาม ชาวเคิร์ดและชาวเปอร์เซียเรียกแม่น้ำสายนี้ว่า "ซีร์วาน" (Sirwan) ซึ่งมีความหมายว่า "แม่น้ำที่ส่งเสียงดังกึกก้อง"
ปัจจุบัน ประเทศอิหร่านมีโครงการสร้างเขื่อนดาร์ยัน (Daryan Dam) ใกล้เมืองดาร์ยันในจังหวัดเคอร์มันชาห์ (Kermanshah Province) โดยมีจุดประสงค์เพื่อการชลประทานพื้นที่ทางตะวันตกเฉียงใต้และผลิตกระแสไฟฟ้า ส่วนประเทศอิรักใช้เขื่อนดาร์บันดิคัน (Darbandikhan Dam) ในการชลประทานและผลิตกระแสไฟฟ้าจากช่วงต้นแม่น้ำ ส่วนใช้เขื่อนเฮมริน (Hemrin Dam) ในช่วงปลายแม่น้ำด้วยจุดประสงค์เดียวกัน นอกจากนี้ยังมีการสร้างทำนบดิยาลา (Diyala Weir) เพื่อใช้ในการชลประทานพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกรุงแบกแดด
ซึงฉ่าย

ซึงฉ่าย (เพ็งอิม: seng1 cai3) หรือ เกี่ยมฉ่าย (เพ็งอิม: giam5 cai3) ใช้ผักกาดขาวแต่ไม่เด็ดใบนำมาดองกับเกลือ ใส่น้ำต้มสุกให้ทั่ว ประมาณ 1 สัปดาห์ ผักจะเริ่มเปรี้ยว นิยมนำมาปรุงกับอาหารที่ใส่เนื้อสัตว์ ในไทยนิยมนำไปยำหรือกินกับข้าวซอย
จำเนียร ศรีไทยพันธุ์

จำเนียร ศรีไทยพันธุ์ (21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 - 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2536 ครูจำเนียร ศรีไทยพันธุ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2463 ที่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม เป็นบุตรของนายนาคและนางเปลี่ยน เรียนหนังสือที่โรงเรียนประชาบาลบางระทึก วัดดอนหวาย อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม จนจบชั้นประถมปีที่ 4 เริ่มเรียนดนตรีไทยกับครูสุ่ม พูลโคกหวาย ต่อมาได้ไปเรียนกับครูทองดี เดชชาวนาและครูขุนทอง บางระจัน รวมทั้งเรียนวิชาปี่ชั้นสูงจากครูเล็ก มีป้อม เริ่มออกงานบรรเลงดนตรีตั้งแต่ พ.ศ. 2472 ขณะอายุเพียง 9 ปี จากนั้น นายจำเนียรได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์และต่อเพลงกับครูเพลงอีกหลายท่านจนเชี่ยวชาญ และได้สมรสกับผ่องศรี สุขสมัยเมื่อ พ.ศ. 2484 มีบุตร 4 คน คือ อนงค์ อานุภาพ อร่ามศรี และอารีย์ ศรีไทยพันธุ์ต่อมาจำเนียร ได้รับราชการที่กรมประชาสัมพันธ์ ในตำแหน่งศิลปินจัตวา เมื่อ พ.ศ. 2496 จนเกษียณอายุ เมื่อ พ.ศ. 2524 โดยมีผลงานทั้งการเล่นดนตรี การแต่งเพลงไทยและเป็นครูสอนดนตรีไทยตามสถาบันการศึกษาต่าง ๆ ตัวอย่างเพลงเถาที่นายจำเนียรได้ประพันธ์ไว้คือ สร้อยลำปาง ตามกวาง ยอเร มอญขว้างดาบ ศรีธรรมราช สองฝั่งโขง และน้ำลอดใต้ทราย เป็นต้น ตัวอย่างเพลงที่ประพันธ์บทร้อง ได้แก่ เทพชาตรีเถา ต้อยตลิ่งเถา นาคนิมิตรเถา และนกกระจอกทองเถา เป็นต้น ส่วนผลงานการร้องเพลงไทยเดิมที่ได้บันทึกเสียงไว้คือ บันทึกเสียงกับวงดนตรีพลายมงคลที่จัสแมค บันทึกเสียงกับวงดนตรีดุริยประณีต ที่บริษัทยีซีม่อน บันทึกเสียงกับวงดนตรีเกตุคงและบันทึกเสียงร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องเงาะป่า
ครูจำเนียรถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2540 สิริรวมอายุได้ 77 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ วัดดอนหวาย จังหวัดนครปฐม
หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล)

หลวงกัลยาณมิตตาวาส (ทับ พาทยโกศล) เดิมเป็นชาวอยุธยา ไม่ทราบปีเกิด ย้ายเข้ามาอยู่ในกรุงเทพฯ ในราวสมัยรัชกาลที่ 2 ยึดอาชีพทำวงพิณพาทย์ ต่อมา ได้เป็นเจ้ากรมของวัดกัลยาณมิตร จึงมักเรียกท่านว่าเจ้ากรมทับ ท่านเป็นนักดนตรี เล่นดนตรีได้ทุกชนิด แต่เชี่ยวชาญซอสามสาย เคยประจำวงพิณพาทย์ของสมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช และเป็นหัวหน้าวงดนตรีประจำบ้าน ของ พระยาภาสกรวงศ์ และได้รับพระราชทานนามสกุล "พาทยโกศล" จากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต
ชีวิตครอบครัวนั้น ท่านมีภรรยา 3 คน ชื่อ แสง นวล และสุข ท่านมีบุตรกับภรรยาชื่อแสง 2 คนคือ หนู และทั่ว บุตรชายที่ชื่อทั่วนี้ ต่อมาคือจางวางทั่ว พาทยโกศล นักดนตรีไทยที่มีชื่อเสียง มีบุตรชายกับภรรยาที่ชื่อนวล 1 คนคือ แมว ที่ต่อมาเป็นนักดนตรีที่มีชื่อเสียงทางเครื่องหนัง ส่วนภรรยาชื่อสุขนั้น ไม่ปรากฏว่ามีบุตรธิดา หลวงกัลยาณมิตตาวาสถึงแก่กรรมเมื่อราว พ.ศ. 2462
กีฬาในประเทศญี่ปุ่น

กีฬาในประเทศญี่ปุ่น เป็นสิ่งสำคัญในวัฒนธรรมญี่ปุ่น กีฬาดั้งเดิมของญี่ปุ่น เช่น ซูโม่ และศิลปะการต่อสู้ประเภทต่าง ๆ และกีฬานำเข้าจากประเทศตะวันตก เช่น เบสบอล และฟุตบอล เป็นที่นิยมในหมู่ผู้เข้าแข่งขันและผู้ชม
ซูโม่จัดเป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เบสบอลเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นโดยชาวอเมริกันในศตวรรษที่ 19 ลีกนิปปงโปรเฟสชันแนลเบสบอล เป็นการแข่งขันกีฬาอาชีพที่ใหญ่ที่สุดวัดจากระดับความนิยมทางโทรทัศน์และผู้เข้าชม ศิลปะการป้องกันตัว เช่น ยูโด คาราเต้ และเค็นโดสมัยใหม่ มีผู้นำไปฝึกฝนอย่างกว้างขวางและเป็นกีฬาที่สนุกสนานในมุมมองของผู้ชมในประเทศ ฟุตบอลได้รับความนิยมตั้งแต่ก่อตั้งลีกฟุตบอลอาชีพญี่ปุ่น เมื่อ ค.ศ. 1992 กีฬาอื่น ๆ ที่ได้รับความนิยม เช่น และการแข่งความเร็ว โดยเฉพาะการแข่งรถ
กีฬาที่เป็นที่นิยม.
กีฬาหลายชนิดถูกนำเข้าและเป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น กีฬาบางชนิดคิดค้นขึ้นโดยปรับเปลี่ยนกติกาของกีฬานำเข้า เกมกระดานของญี่ปุ่นในรูปของหมากรุก เรียกว่า โชงิ เกมกระดานอีกชนิดที่เป็นที่นิยมคือ โกะ
เบสบอล.
ตามประวัติศาสตร์ เบสบอลเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ได้รับการแนะนำครั้งแรกใน ค.ศ. 1872 โดยโฮเรซ วิลสัน ซึ่งสอนที่โรงเรียนไคเซอิในโตเกียว ทีมเบสบอลทีมแรกเรียกว่า ชมรมนักกีฬาชิมบาชิ ก่อตั้งใน ค.ศ. 1878 เบสบอลกลายเป็นที่นิยมตั้งแต่นั้นมา มีชื่อเรียกในภาษาญี่ปุ่นว่า 野球 (やきゅう; ยะกิว) 
ฟุตบอล.
ฟุตบอลเป็นหนึ่งในกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น สมาคมฟุตบอลญี่ปุ่น (JFA) เป็นผู้ดูแลกีฬาฟุตบอลในญี่ปุ่น 
ฟุตบอลได้รับการแนะนำในประเทศญี่ปุ่นในยุคเมจิ โดยโอยะโทะอิ งะอิโกะกุจิน ที่ปรึกษาชาวต่างชาติที่รัฐบาลญี่ปุ่นว่าจ้าง เช่นเดียวกับกีฬาต่างชาติชนืดอื่น เช่น เบสบอล ชมรมฟุตบอลชมรมแรกเรียกว่า โตเกียวชูกิวดัง (Tokyo Shūkyū-dan) ก่อตั้งใน ค.ศ. 1917 
บาสเกตบอล.
ตั้งแต่ผลงานของยุตะ ทะบุเสะ และทะคุยะ คะวะมุระ บาสเกตบอลกลับมาเฟื่องฟูและกลายเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น บาสเกตบอลทีมชาติญี่ปุ่นชนะการแข่งขันฟีบาเอเชียแชมเปียนชิปสองครั้ง และเข้ารอบ 25 ครั้ง จากการแข่งขันทั้งหมด 26 ครั้ง ญี่ปุ่นเป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟีบาเวิลด์แชมเปียนชิป 2006 โดยแข่งขันในเมืองฮะมะมะสึ ฮิโระชิมะ ไซตะมะ ซัปโปโร และเซ็นได
รักบี้ยูเนียน.
รักบี้ยูเนียนเป็นกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศญี่ปุ่น รักบี้ยูเนียนทีมชาติญี่ปุ่น ซึ่งดูแลโดยสหภาพฟุตบอลและรักบี้ญี่ปุ่น (Japan Rugby Football Union) เข้าแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกทุกครั้งนับตั้งแต่ ค.ศ. 1987 ประเทศญี่ปุ่นจะเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกใน ค.ศ. 2019 ประเทศญี่ปุ่นชนะการแข่งขันรักบี้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกใน ค.ศ. 1991 โดยชนะประเทศซิมบับเว
ซูโม่.
ซูโม่เป็นกีฬาประจำชาติญี่ปุ่น เชื่อกันว่ามีถิ่นกำเนิดในประเทศญี่ปุ่น ดูแลโดยสมาคมซูโม่ญี่ปุ่น
เฉลิม พรมมาส

ศาสตราจารย์อุปการคุณ นายแพทย์ เฉลิม พรมมาส หรือ หลวงเฉลิมคัมภีรเวชช์ (19 สิงหาคม พ.ศ. 2439 – 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2518) แพทย์ชาวไทย อดีตผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ประวัติ.
น.พ.เฉลิม เกิดเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2439 บ้านเกิดเป็นชาวจังหวัดตาก ต่อมาได้เข้ามาศึกษาและจบชั้นมัธยมที่ ร.ร.เทพศิรินทร์ น.พ.เฉลิมเป็นนักศึกษาที่ผลการเรียนดีเป็นที่หนึ่งมาตลอด จบการศึกษาแพทยศาสตร์ จากศิริราช และได้ทุนสมเด็จพระบรมราชชนก ไปเรียนต่อด้านสาธารณสุขที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอบกิ้นและเป็นคนไทยคนแรกที่จบวิชานี้จากมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอบกิ้นโดยผลการเรียนอยู่ในอันดับต้นๆจนเป็นที่ยอมรับของอาจารย์ทุกท่าน เมื่อกลับเมืองไทยต่อมาได้ร่วมมือกับนายแพทย์สวัสดิ์ แดงสว่างค้นพบวงจรชีวิตพยาธิตัวจี๊ดเป็นครั้งแรกของโลก ซึ่งแพทย์ทั่วโลกให้การยอมรับและยกย่องให้เป็นผู้ค้นพบคนแรก เคยเป็นผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2488 ถึงปี พ.ศ. 2500 และได้รับแต่งตั้งให้รักษาการคณบดีคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในระหว่างปี พ.ศ. 2497 ถึงปี พ.ศ. 2500 ต่อมาในปีเดียวกันได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ในรัฐบาลนายพจน์ สารสิน และรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร รวม 2 สมัยตามลำดับ
เฉลิม พรมมาส เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2518
ผลงาน.
น.พ.เฉลิม พรมมาส ในฐานะผู้บัญชาการมหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ได้ขอความร่วมมือจากพลตรี พระยาดำรงแพทยาคุณ (ชื่น พุทธิแพทย์) และท่านอื่นๆอีกหลายท่าน ในการจัดตั้งโรงเรียนแพทย์แห่งที่สองขึ้นที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ในปี พ.ศ. 2490 และแห่งที่สามที่เชียงใหม่
ช่องเขามานา

ช่องเขามานา  หรือ มานาลา, ชีร์บิตยา, ชีร์บิตยา-ลา และ ดังกรี-ลา เป็นช่องเขาระหว่างเทือกเขาหิมาลัย ตั้งอยู่ระหว่างพรมแดนทิเบตกับอินเดีย อยู่ที่ความสูง 5,545 เมตร (18,192 ฟุต) เป็นช่องที่เดินทางด้วยพาหนะที่สูงที่สุดในโลก ถนนที่ใช้สัญจรสร้างในช่วงปี ค.ศ. 2005–2010 สำหรับปฏิบัติการทางทหารโดยองค์การถนนพรมแดน (Border Roads Organisation) ของอินเดีย สามารถมองเห็นถนนเหล่านี้ได้บนกูเกิล เอิร์ธ
ช่องเขามานาตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาตินันทาเทวี (Nanda Devi National Park) ห่างจากตอนเหนือของเมืองมานา 24 กิโลเมตร และ 27 กิโลเมตรจากเมืองพัทรีนาถ (Badrinath) เมืองที่มีความสำคัญของศาสนาฮินดูในรัฐอุตตราขัณฑ์ ช่องเขาแห่งนี้เป็นแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำสรัสวตี แม่น้ำสาขาของแม่น้ำอลกนันทา (Alaknanda River) ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาที่ยาวที่สุดของแม่น้ำคงคา นอกจากนี้ยังเป็นจุดที่เหมาะสำหรับการปีนยอดเขาชอคามบา (Chaukhamba)
ช่องเขามานาเป็นเส้นทางสัญจรและค้าขายระหว่างรัฐอุตตราขัณฑ์กับทิเบตมาตั้งแต่โบราณ คำว่า "มานา" มาจาก "มณีภัทรอาศรม" (Manibhadra Ashram) ซึ่งเป็นเมืองโบราณในเขตเมืองมานา ในปี ค.ศ. 1624 นักบวชชาวโปรตุเกสจากคณะเยสุอิต 2 รูปคือ อังตอนีอู ดือ อังดราดือ (António de Andrade) และมานูแอล มาร์กึช (Manuel Marques) เป็นชาวยุโรป 2 คนแรกที่เดินทางเข้าทิเบตผ่านช่องเขาแห่งนี้ มีการใช้ช่องเขามานาเรื่อยมาจนประเทศจีนประกาศปิดเส้นทางในปี ค.ศ. 1951 ต่อมาในวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1954 ประเทศจีนและประเทศอินเดียได้ร่วมกันลงนามในข้อตกลงยินยอมให้ชนพื้นเมืองและผู้แสวงบุญมีสิทธิ์ในการเดินทางเข้าออกสองประเทศผ่านช่องเขาแห่งนี้
ประชากรศาสตร์ญี่ปุ่น

รายละเอียดทางประชากรศาสตร์ของประชากรญี่ปุ่น ได้แก่ความหนาแน่นประชากร กลุ่มชาติพันธุ์ ระดับการศึกษา สุขภาพของประชากร สถานะทางเศรษฐกิจ ความนิยมทางศาสนา และมุมมองอื่น ๆ ของแต่ละกลุ่มประชากร
จากข้อมูลสำมะโนครัวประชากรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 ประชากรญี่ปุ่นมีจำนวนสูงสุดที่ 128,057,352 คน นับถึงเดือนมีนาคม ค.ศ. 2012 ประชากรอยู่ที่ประมาณ 127,650,000 คน ทำให้เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดอันดับสิบของโลกในขณะนั้น อย่างไรก็ตาม แผนกประชากรสหประชาชาติและสำนักงานอ้างอิงประชากรประมาณว่าประเทศเม็กซิโกจะมีประชากรมากแทนที่ประเทศญี่ปุ่นภายในกลางปี ค.ศ. 2015 สถิติในปัจจุบันไม่ได้แสดงความแตกต่างด้านจำนวนประชากร ขนาดประชากรญี่ปุ่นอาจมาจากอัตราการเติบโตสูงตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20
ในหลายปีที่ผ่านมา ประเทศญี่ปุ่นสูญเสียประชากรสุทธิเนื่องจากอัตราการเกิดลดลง และแทบไม่มีการย้ายเข้าประเทศ แม้ว่ามีการคาดหมายคงชีพสูงที่สุดในโลกที่อายุ 81.25 ปี นับถึง ค.ศ. 2006 จากการประมาณประจำปีในเดือนตุลาคมของแต่ละปี ประชากรขึ้นสูงสุดใน ค.ศ. 2008 ที่จำนวน 128,083,960 และลดลง 285,256 ภายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2011 ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 336 คนต่อตารางกิโลเมตร
จากข้อมูลปี ค.ศ. 2012 ของสถาบันประชากรและงานวิจัยความปลอดภัยของสังคมแห่งชาติ ประชากรญี่ปุ่นจะยังคงลดลงประมาณ 1 ล้านคนต่อปีในทศวรรษที่จะถึง ทำให้ประชากรญี่ปุ่นจะลดลงเหลือ 86 ล้านคนภายใน ค.ศ. 2060 เมื่อถึงเวลานั้น ประชากรมากกว่า 40% จะคาดหมายคงชีพไว้ที่อายุ 65 ปี ใน ค.ศ. 2012 ประชากรลดลง 212,000 คนในเวลา 6 ปีติดต่อกัน เป็นการลดลงที่มากที่สุดนับตั้งแต่ ค.ศ. 1947 และมีการเกิดบันทึกไว้ที่ 1.03 ล้านคน ใน ค.ศ. 2014 สถิติใหม่ของการลดลงของประชากรอยู่ที่ 268,000 คน ใน ค.ศ. 2013 ประชากรมากกว่า 20% มีอายุตั้งแต่ 65 ปีขึ้นไป
การจัดอันดับประชากรของญี่ปุ่นลดจากอันดับที่ 7 มาที่อันดับที่ 8 ใน ค.ศ. 1990 อันดับที่ 9 ใน ค.ศ. 1998 และอันดับที่ 10 ในต้นศตวรรษที่ 21 ใน ค.ศ. 2015 ประชากรลดลงมาอันดับที่ 11 จากข้อมูลของสหประชาชาติและสำนักงานอ้างอิงประชากร
ชาคร พิลาคลัง

ชาคร พิลาคลัง เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวไทย จากจังหวัดสมุทรปราการ ปัจจุบันลงเล่นให้กับราษีไศล ยูไนเต็ด ในไทยลีก 3 ตำแหน่งผู้รักษาประตู 
ประวัติ.
ชาคร พิลาคลัง เกิดที่จังหวัดสมุทรปราการ แต่ไปเติบโตที่จังหวัดร้อยเอ็ด เข้ามาคัดตัวกับสถาบันเยาวชนของชลบุรีตั้งแต่อายุ 10 ปี เขาได้ขึ้นไปเล่นในทีมชุดใหญ่ของชลบุรี เอฟซี ในระดับไทยพรีเมียร์ลีกและลงทำหน้าที่ในลีกสูงสุด ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลราชนาวีซึ่งโชว์ฟอร์มได้อย่างประทับใจ โดยชนะ สโมสรฟุตบอลราชนาวี 2-1 เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2558
ชาครมีชื่อติดทีมชาติไทยชุดอายุไม่เกิน 19 ปี ชิงแชมป์อาเซียน ที่ลาว และสามารถคว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จ
ศูนย์บริการการกีฬา

ศูนย์บริการการกีฬา  เป็นหน่วยงานในกำกับของมหาวิทยาลัย สังกัดมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ อาคารยิมเนเซียม 7 มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต 99 ม.18 ต.คลองหนึ่ง อ.คลองหลวง จ.ปทุมธานี 12121
ประวัติ.
ศูนย์บริการกีฬา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2543 ตามมติคณะรัฐมนตรี
การปฏิวัติเซาร์

การปฏิวัติเซาร์ (ดารี: إنقلاب ثور) เป็นการปฏิวัติที่นำโดยพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน (PDPA) เพื่อโค่นล้มรัฐบาลของโมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 27–28 เมษายน ค.ศ. 1978 คำว่า "เซาร์" เป็นคำในภาษาดารี หมายถึงเดือนที่สองในปฏิทินเปอร์เซีย ซึ่งเป็นเดือนที่เกิดเหตุดังกล่าว
เบื้องหลัง.
พระเจ้าโมฮัมหมัด ซาฮีร์ ชาห์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรอัฟกานิสถานตั้งแต่ ค.ศ. 1933 ในปี ค.ศ. 1973 อดีตนายกรัฐมนตรีอัฟกานิสถานและพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) ของพระองค์คือ โมฮัมเหม็ด ดาวูด ข่าน ทำการรัฐประหารยึดอำนาจขณะที่พระองค์เสด็จไปรักษาพระจักษุ (ดวงตา) ที่ประเทศอิตาลี ดาวูด ข่านประกาศให้อัฟกานิสถานเป็นสาธารณรัฐ โดยตัวเองดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีและใช้พระราชวังอาร์กเป็นทำเนียบประธานาธิบดี การปกครองของดาวูด ข่านก่อให้เกิดความขัดแย้งกับพรรคประชาธิปไตยประชาชนอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นพรรคคอมมิวนิสต์ ในปี ค.ศ. 1978 ความขัดแย้งยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อมีร์ อัคบาร์ ไคเบอร์ (Mir Akbar Khyber) สมาชิกคนสำคัญคนหนึ่งของพรรคถูกฆาตกรรม ทำให้เริ่มมีการประท้วงต่อต้านรัฐบาล ฮะฟีซอลลาห์ อะมีน ผู้นำคนหนึ่งของพรรคกังวลว่ารัฐบาลของดาวูด ข่านมีแผนจะกำจัดพรรคคอมมิวนิสต์ จึงคิดก่อการปฏิวัติขึ้นก่อน
เหตุการณ์.
ช่วงเช้าของวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1978 พรรคคอมมิวนิสต์ฝ่ายคัลก์ (Khalq) ได้นำกำลังทหารเข้าโจมตีทำเนียบประธานาธิบดี พรรคคอมมิวนิสต์เลือกวันนี้เพราะเป็นวันที่ผู้บัญชาการทหารและเจ้าหน้าที่รัฐบาลส่วนใหญ่หยุดทำงานเพื่อประกอบพิธีกรรมทางศาสนา ผู้เห็นเหตุการณ์กล่าวว่าเริ่มมีการยิงปะทะและการใช้รถถังในช่วงเที่ยง ต่อมาในช่วงบ่ายมีการใช้เครื่องบินขับไล่ เมื่อถึงช่วงเย็น ก็มีการประกาศว่ารัฐบาลของดาวูด ข่านถูกโค่นล้มแล้วโดยฝ่ายคัลก์ (การใช้คำว่า "คัลก์" เป็นสิ่งบ่งชี้ว่าพรรคคอมมิวนิสต์เป็นผู้ก่อการปฏิวัติ) การปะทะกันยังคงมีขึ้นจนถึงเที่ยงคืน จนถึงช่วงเช้าวันต่อมา ประธานาธิบดีดาวูด ข่านและครอบครัวพยายามจะหลบหนีออกจากทำเนียบประธานาธิบดี แต่ทั้งหมดถูกสังหาร
หลังการปฏิวัติ นูร์ มูฮัมหมัด ตะรากีได้ขึ้นเป็นผู้นำคนใหม่ และจัดตั้งรัฐบาลที่มาจากฝ่ายคัลก์และฝ่ายพาร์ชัม (Parcham) แต่หลังจากนั้นไม่นาน ตะรากีก็ถูกฮะฟีซอลลาห์ อะมีนโค่นอำนาจ การปกครองของพรรคคอมมิวนิสต์ก่อให้เกิดความขัดแย้งรอบใหม่กับกลุ่มอนุรักษนิยม (มุจญาฮิดีน) และนำไปสู่การแทรกแซงจากสหภาพโซเวียตและสงครามโซเวียตในอัฟกานิสถานในเวลาต่อมา
สืบสุด ดุริยประณีต

สืบสุด ดุริยประณีต เป็นบุตรชายของ นายศุข และนางแถม ดุริยประณีต เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2478 ที่ตำบลสามพระยา อำเภอพระนคร กรุงเทพฯ ท่านสนใจดนตรีไทยแต่ยังเด็ก จนอายุ 11 ปี จึงได้หัดตีฆ้องวงใหญ่ และฝึกฝนเพิ่มเติมจนสามารถเข้าวงปี่พาทย์ได้ มีชื่อเสียงในการเล่นระนาดเอก ระนาดทุ้ม และฆ้องวงใหญ่ 
สืบสุดได้เข้ารับราชการในกรมประชาสัมพันธ์ แผนกดนตรีไทย เมื่อ พ.ศ. 2496 สมรสกับนางเรณู มีบุตรธิดาด้วยกันสามคนคือ สืบศักดิ์ ศิริณา และพิพัฒน์ แต่เป็นที่น่าเสียดายที่ท่านประสบอุบัติเหตุรถยนต์พลิกคว่ำที่ อำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 เสียชีวิตพร้อมนายศุข ดุริยประณีตผู้เป็นบิดา
อาหารปลอมในประเทศญี่ปุ่น

อาหารปลอมที่ทำจากพลาสติก มีแสดงตามหน้าต่างและตู้แสดงสินค้าในร้านอาหารที่เสิร์ฟอาหารทั่วประเทศญี่ปุ่น อาหารปลอมเหล่านี้ครั้งหนึ่งเคยทำจากขี้ผึ้ง ปัจจุบันมักทำจากพลาสติก แบบจำลองอาหารพลาสติกมักทำด้วยมือจากพอลิไวนิลคลอไรด์ และแกะสลักอย่างระมัดระวังเพื่อให้ดูเหมือนอาหารจริง แบบจำลองอาหารจะได้รับการตกแต่งตามภัตตาคารแต่ละแห่ง และแม้แต่อาหารทั่วไปอย่าง ราเม็ง จะได้รับการดัดแปลงให้เข้ากับอาหารในแต่ละร้านได้ ระหว่างกระบวนการหล่อ ส่วนประกอบอาหารที่เลียนแบบมามักถูกหั่นเป็นชิ้นและรวมกันคล้ายกับการทำอาหารจริง
งานหัตถกรรมดังกล่าวกลายเป็นศิลปะรูปแบบหนึ่ง อาหารญี่ปุ่นพลาสติกผลิตโดยบริษัทไมซุรุตั้งแสดงที่พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษใน ค.ศ. 1980 มีการแข่งขันทำอาหารปลอมด้วยพลาสติกและวัสดุอื่น ๆ อาหารที่แสดงเรียกว่า ซัมปุรุ (サンプル) มาจากคำภาษาอังกฤษว่า "sample"
ผู้ผลิตอาหารพลาสติกปกปิดความลับทางการค้าอย่างเข้มงวดเนื่องจากผลประโยชน์ทางธุรกิจ อุตสาหกรรมอาหารพลาสติกในญี่ปุ่นมีการประมาณว่ามีรายได้ถึงหลายพันล้านเยนต่อปี ร้านอาหารแต่ละร้านอาหารอาจสั่งผลิตเมนูอาหารพลาสติกที่มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งล้านเยน
ในปัจจุบัน ผู้ผลิตอาหารพลาสติกได้เป็นตลาดเป้าหมายในต่างประเทศ เช่น จีน และเกาหลีใต้ด้วย
โตน ดึ๊ก ทั้ง

โตน ดึ๊ก ทั้ง (20 สิงหาคม ค.ศ. 1888 - 30 มีนาคม ค.ศ. 1980) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 2 ภายใต้การนำของเลขาธิการเล สวน ตำแหน่งของประธานาธิบดีเป็นตำแหน่งทางพิธีการ และทั้งไม่เคยกำหนดนโยบายที่สำคัญหรือแม้กระทั่งการเป็นสมาชิกโปลิตบูโร สภาปกครองของเวียดนาม เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีครั้งแรกที่เวียดนามเหนือในวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1969 และภายหลังเวียดนามหลังรวมประเทศจนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1980
เขาเป็นชาวเวียตนามชาตินิยมและนักการเมืองคอมมิวนิสต์ เป็นประธานของสมัชชาแห่งชาติ (ค.ศ. 1955–1960) และดำรงตำแหน่งรองประธานาธิบดีต่อโฮจิมินห์ใน ค.ศ. 1960 ถึง 1969 โดยดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีหลังโฮจิมินห์เสียชีวิต เขาถึงแก่กรรมตอนอายุ 91 ถือเป็นประมุขแห่งรัฐที่มีอายุมากที่สุดที่มีตำแหน่งเป็น "ประธานาธิบดี" (ถูกแซงภายหลังโดยแฮสติงส์ บันดา)
ชีวิตช่วงต้น.
โตน ดึ๊ก ทั้งเป็นบุตรของ Tôn Văn Đề กับ Nguyễn Thị Di เกิดที่เกาะ Ông Hô ริมแม่น้ำโขง ซึ่งอยู่ห่างจากล็องเซวียน เมืองหลักของจังหวัดอานซาง ประมาณ 4 กิโลเมตร ใน ค.ศ. 1897 ถึง 1901 โตนศึกษาอักษรจื๋อโนม ประวัติศาสตร์ และปรัชญาขงจื๊อจากครูสอนพิเศษส่วนตัวในล็องเซวียน ครูสอนพิเศษผู้ต่อต้านเจ้าอาณานิคมมีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาความคิดทางการเมืองช่วงต้นของโตน หลังจากนั้น เขาเรียนภาษาฝรั่งเศสในโรงเรียนประถมศึกษาที่ล็องเซวียน โตนอาศัยอยู่กับพ่อแม่จนกระทั่งย้ายไปไซ่ง่อนใน ค.ศ. 1906
เสียชีวิตและสิ่งสืบทอด.
โตน ดึ๊ก ทั้งเสียชีวิตในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1980 ที่ฮานอย หลังสงครามจีน–เวียดนามสิ้นสุดเพียงมากกว่าปีเดียว ตอนอายุ 91 ปีจากอาการหัวใจเต้นผิดจังหวะและระบบหายใจล้มเหลว เขาเป็นประธานาธิบดีของประเทศที่มีอายุมากที่สุดในโลก เหงียน หืว เถาะ รองประธานาธิบดีคนหนึ่งของเขา ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อ โตนถูกฝังที่สุสาน Mai Dịch ในส่วนของสุสานสำหรับผู้นำรัฐบาลแะนักปฏิวัติที่มีชื่อเสียง
ช็อง อู-ซ็อง

ช็อง อู-ซ็อง (เกิด 22 เมษายน ค.ศ. 1973) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้
ประวัติ.
ภายหลังจากที่หางานเป็นนายแบบครั้งแรก ช็อง อู-ซ็อง ได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ "The Fox with Nine Tails" ร่วมกับโค โซ-ย็อง โดยเขาและเธอมีผลงานภาพยนตร์ร่วมกันมากกว่าสองเรื่อง 
ช็อง อู-ซ็อง สร้างชื่อเสียงอย่างแพร่หลายในภาพยนตร์ของคิม ซ็อง-ซู ในภาพยนตร์ "Beat" ที่ซึ่งเขาได้รับบทเป็นนักเรียนมัธยมปลายที่หันมาอยู่ร่วมแก๊ง นับตั้งแต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ เขาได้กลายเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดงระดับแถวหน้า ในปีต่อมา เขาได้รับบทเป็นนักมวยหนุ่มในภาพยนตร์ "City of the Rising Sun", เรือโทนาวิกใน"แฟนธ่อม พยัคฆ์ร้ายใต้สุมทร" และนักวิ่งมาราธอนใน "Love" 
ในปี ค.ศ. 2001 ช็อง อู-ซ็อง ได้รับบทสำคัญในภาพยนตร์ย้อนยุคของคิม ซ็อง-ซู กับเรื่อง"มหาสงครามกู้ปฐพี" โดยแสดงเป็นทาสผมยาวที่เล่นคู่กับซูเปอร์สตาร์ชาวจีนอย่างจาง จื่ออี๋ และได้รับการเผยแพร่อย่างกว้างขวางเช่นเดียวกับในประเทศเกาหลี หลังจากใช้เวลาในปี ค.ศ. 2002 ช็อง อู-ซ็อง ได้รับงานมิวสิกวิดีโอและงานโฆษณาเป็นจำนวนมาก แล้วจึงมารับบทสุดประหลาดในภาพยนตร์ "Mutt Boy" ซึ่งเป็นผลงานกำกับภาพยนตร์ลำดับที่ห้าของกวัก คย็อง-แทค
ต่อมา ช็อง อู-ซ็อง ได้รับบทที่โรแมนติกอย่างมาก ซึ่งการแสดงบนหน้าจอของเขาได้เป็นที่ยอมรับ ในภาพยนตร์ระดับบ็อกซ์ออฟฟิศที่ได้รับความนิยมอย่าง"ผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก" เขาแสดงเป็นสถาปนิกที่มีภรรยา (รับบทโดยซน เย-จิน) ผู้ได้รับการวินิจฉัยว่าเริ่มมีอาการของโรคอัลไซเมอร์ และผลงานที่ได้รับการถ่ายทำในประเทศเนเธอร์แลนด์อย่าง"ล่าหัวใจ ยัยตัวร้าย" โดยรับบทเป็นนักฆ่าที่ได้รับการว่าจ้างซึ่งตกหลุมรักกับศิลปินข้างถนนที่แสดงโดยช็อน จี-ฮย็อน ช็อง อู-ซ็อง ยังรับบทเป็นเจ้าหน้าที่ดับเพลิงที่มีความมุ่งมั่นในภาพยนตร์"อีกนิยามรัก" และบทโรแมนติกอีกครั้งกับเพื่อนเก่าใน "A Good Rain Knows" ภาพยนตร์ศิลปะการต่อสู้ฟอร์มยักษ์"ศึกสามพิภพ รบ-รัก-พิทักษ์เธอ" และ"นักฆ่าดาบเทวดา" ของเขาก็ยังมีส่วนประกอบของความโรแมนติกด้วยเช่นกัน
ชีวิตส่วนตัว.
ช็อง อู-ซ็อง เติบโตขึ้นมาในแขวงซาดัง ซึ่งเป็นเมืองที่ยากจนที่สุดเมืองหนึ่งในกรุงโซล ทำให้เขาได้เรียนแค่มัธยมต้น
หวอ จี๊ กง

หวอ จี๊ กง  เป็นนักการเมืองคอมมิวนิสต์ชาวเวียดนามและประธานคณะมนตรีแห่งรัฐเวียดนาม (เทียบเท่าประธานาธิบดี) ระหว่างปี พ.ศ. 2530 และปี พ.ศ. 2535
ในฐานะที่เป็นสมาชิกกรมการเมือง หวอได้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ดังนี้ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการประมง (พ.ศ. 2529-พ.ศ. 2530) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตร (พ.ศ. 2530-พ.ศ. 2531) และรองนายกรัฐมนตรี (พ.ศ. 2519-พ.ศ. 2525) ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งประธานสภาแห่งรัฐเวียดนาม (เทียบเท่ากับตำแหน่ง ประธานาธิบดีเวียดนาม) ในปีพ.ศ. 2530 หลังจากที่วาระการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาสิ้นสุดลงในพ.ศ. 2535 เขาจึงเป็นที่ปรึกษาให้กับคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนาม จนกระทั่งตำแหน่งนี้ถูกยกเลิกในปีพ.ศ. 2540
พ่วง สุวรรณรัฐ

นายพ่วง สุวรรณรัฐ (11 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) เป็นอดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร และรัฐบาลศาสตราจารย์สัญญา ธรรมศักดิ์ และเป็นอดีตปลัดกระทรวงมหาดไทย
ประวัติ.
นายพ่วง สุวรรณรัฐ เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 ณ ตำบลเสาเภา อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรของนายรื่น และนางทองอยู่ สุวรรณรัฐ มีพี่น้องร่วมบิดา-มารดา 2 คนคือ ขุนสุวรรณรัตนราช (เชย สุวรรณรัฐ) และนางแช่ม ณ นคร จบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับอุดมศึกษาเริ่มที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย พ.ศ. 2475 จนถึงชั้นปีที่ 2 จึงโอนไปศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง จนสำเร็จการศึกษา และได้รับพระราชทานปริญญาธรรมศาสตรบัณฑิตในปี พ.ศ. 2477 นายพ่วง สุวรรณรัฐ ถึงแก่อนิจกรรมด้วยโรคชรา เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2543 ณ โรงพยาบาลวิชัยยุทธ กรุงเทพมหานคร สิริรวมอายุ 89 ปี 4 เดือน
ชีวิตครอบครัว.
นายพ่วง สุวรรณรัฐ สมรสกับหม่อมราชวงศ์ประสารสุวรรณ สุวรรณรัฐ (นามสกุลเดิม : ทองแถม) เป็นธิดาของหม่อมเจ้าทองเชื้อธรรมชาติ ทองแถม กับหม่อมเจ้าพันธ์สิหิงค์ ทองใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2484 มีบุตรธิดา 5 คน คือ
บทบาทการเมือง.
นายพ่วง สุวรรณรัฐ เป็นข้าราชการฝ่ายปกครอง เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา ในระหว่างปี พ.ศ. 2495 ถึงปี พ.ศ. 2501 มีผลงานที่โดดเด่นคือ ด้านการปราบปราม กรณีปิดล้อมตลาดนัดท่ามกลางคนนับพัน ปิดล้อมหมู่บ้าน ฉุดเอาครูหญิงไปทำมิดีมิร้ายกลางวัน ปล้นเรือโดยสารในทะเลสาบและทะเลหลวง ตั้งก๊กเก็บเงินค่ารักษาความเรียบร้อยจากบ้านเรือนหลังละห้าสิบสตางค์ต่อเดือน
นายพ่วง เคยได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภาในวุฒิสภาไทย ชุดที่ 3 และวุฒิสภาไทย ชุดที่ 4
ต่อมาเป็นปลัดกระทรวงมหาดไทย ในระหว่างปี พ.ศ. 2511 ถึงปี พ.ศ. 2515 และในเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน นายพ่วง ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร (ครม.32) และในรัฐบาลศาสตราจารย์สัญญา ธรรมศักดิ์ (ครม.33)
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พ่วง สุวรรณรัฐ ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ในทวีปแอฟริกา

ด้านล่างนี้เป็น รายชื่อตลาดหลักทรัพย์ในทวีปแอฟริกา ชึ่งทั้งหมด 22 คลาดหลักทรัพย์ 21 ประเทศ และตลาดหลักทรัพย์ที่เก่าแก่ที่สุดในทวีป คือ ตลาดหลักทรัพย์ไคโรและอเล็กซานเดรีย ก่อตั้งในปี 1883
แหล่งข่อมูลอื่น.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ปีแยร์-แอเมอริก โอบาเมอย็องก์

ปีแยร์-แอเมอริก เอมีลียาโน ฟร็องซัว โอบาเมอย็องก์ ([pjɛʁ ɛməʁik obaməjɑ̃ɡ]; เกิด 18 มิถุนายน ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวกาบอง ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่อัล-คาดิซิยาห์ สโมสรในซาอุดีโปรเฟสชันนัลลีก และทีมชาติกาบอง เขามีชื่อเสียงในด้านความเร็ว การจบสกอร์ และการเคลื่อนไหวในขณะไม่ครองบอล
เขาเกิดในลาวาล ประเทศฝรั่งเศส เป็นลูกชายของปีแยร์ โอบาเมอย็องก์ อดีตนักฟุตบอลทีมชาติกาบอง เขาเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับทีมเยาวชนของเอซี มิลาน แต่ไม่เคยลงเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ของสโมสรเลย เขามักถูกยืมตัวไปหลายสโมสรในฝรั่งเศส ก่อนที่แซ็งเตเตียนจะซื้อตัวไปในปี ค.ศ. 2011 เขาช่วยให้ทีมชนะเลิศ กุปเดอลาลีก ในฤดูกาล 2012–13 เขาย้ายร่วมทีมโบรุสซีอาดอร์ทมุนท์ ในปี ค.ศ. 2013 ในฤดูกาล 2016–17 เขาเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในบุนเดิสลีกา และชนะเลิศเดเอ็ฟเบ-โพคาล เขาสร้างสถิติเป็นผู้เล่นที่ทำประตูให้โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์สูงที่สุดตลอดกาลเป็นลำดับที่หก ในปี ค.ศ. 2018 เขาได้เซ็นสัญญาร่วมทีมอาร์เซนอลด้วยราคาค่าตัว 56 ล้านยูโร ทำให้ในขณะนั้นเขาเป็นผู้เล่นชาวแอฟริกาที่ค่าตัวสูงที่สุด ก่อนจะถูกนีกอลา เปเป ทำลายสถิติไป แต่ยังคงเป็นผู้เล่นชาวกาบองที่ค่าตัวสูงที่สุดตลอดกาล เขาเป็นผู้เล่นที่ทำประตูสูงสุดในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2018–19 และช่วยให้ทีมชนะเลิศเอฟเอคัพในปี ค.ศ. 2020 ในปี ค.ศ. 2022 เขายกเลิกสัญญากับอาร์เซนอลด้วยความยินยอมร่วมกัน และย้ายร่วมทีมบาร์เซโลนาในสเปน
โอบาเมย็องก์เป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลให้แก่ทีมชาติกาบอง โดยเขาได้ลงเล่นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 ในวัย 19 ปี เขาได้ลงเล่นในแอฟริกันคัพออฟเนชันส์ 4 ครั้ง รวมถึงยังเป็นตัวแทนแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่สหราชอาณาจักร ในปี ค.ศ. 2016 เขาเป็นชาวกาบองคนแรก และเป็นคนที่เกิดในยุโรปคนที่สองที่ได้รับรางวัลนักฟุตบอลแอฟริกายอดเยี่ยมแห่งปี เขาประกาศอำลาทีมชาติอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 2022 หลังจากลงเล่น 73 นัดและยิงได้ 30 ประตู
สโมสรอาชีพ.
เชลซี.
ณ วันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2022 เชลซีประกาศทำสัญญาให้โอบาเมอย็องก์เข้าร่วมสโมสรภายใต้สัญญา 2 ปี ทางบาร์เซโลนายืนยันว่าค่าตัวของเขาอยู่ที่ 12 ล้านยูโร (10.3 ล้านปอนด์)
ชีวิตส่วนตัว.
โอบาเมอย็องก์เกิดที่ลาวาล ประเทศฝรั่งเศส เขาเป็นลูกชายของปีแยร์ โอบาเมอย็องก์ อดีตนักฟุตบอลทีมชาติกาบอง และน้องชายร่วมบิดากับกาตีลีนาและวีลี ซึ่งทั้งคู่เล่นให้กับทีมเยาวชนมิลาน แม่ของเขาเป็นชาวสเปน
เขาแต่งงานกับ Alysha Behague และมีลูกชายสองคนชื่อว่า Curtys และ Pierre
เขาสามารถพูดหลายภาษา เช่น ภาษาฝรั่งเศส อังกฤษ สเปน อิตาลี และเยอรมัน
 "ณ วันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 2022"
 "ณ วันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2022"
 "ณ วันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2022"
เกียรติประวัติ.
แซ็งเตเตียน
โบรุสซีอาดอร์ทมุนท์
อาร์เซนอล
กาบอง
รางวัลส่วนตัว
เครื่องอิสริยาภรณ์
โคตรคน ทีมเอ็กซ์เพนเดเบิ้ล

โคตรคน ทีมเอ็กซ์เพนเดเบิ้ล  เป็นภาพยนตร์โลดโผนลำดับที่ 2 ในชุด "ดิ เอ็กซ์เพ็นเดเบิลส์" กำกับโดยไซมอน เวสต์ ร่วมเขียนบทและแสดงนำโดยซิลเวสเตอร์ สตอลโลน สมทบด้วยเจสัน สเตธัม เจ็ต ลี ดอล์ฟ ลันด์เกรน ชัค นอร์ริส ฌ็อง-โกลด ว็อง ดาม บรูซ วิลลิส อาร์โนลด์ ชวาร์เซเน็กเกอร์ เทอร์รี ครูวส์ แรนดี โคทัวร์และเลียม เฮมส์เวิร์ท ออกฉายในไทยเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม 2012
เรื่องย่อ.
ทีมเอ็กซ์เพ็นเดเบิลส์ นำโดยบาร์นีย์ รอสได้รับภารกิจให้ไปช่วยดร. โจวและเทรนช์ เมาเซอร์ที่เนปาล หยิน หยาง ลูกทีมคนหนึ่งแยกไปเพื่อพาตัวดร. โจวกลับประเทศจีน
หลังกลับมาที่นิวออร์ลีนส์ บิลลี เดอะ คิด ลูกทีมคนล่าสุดบอกรอสว่าเขาจะลาออกเพื่อไปใช้ชีวิตกับโซเฟีย แฟนสาว ต่อมามิสเตอร์เชิร์ชบังคับให้รอสรับภารกิจตามหาชิ้นส่วนเครื่องบินที่ตกในแอลเบเนีย ทีมเอ็กเพ็นเดเบิลส์พร้อมด้วยแมกกี ชาน ผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทางเดินทางไปแอลเบเนียเพื่อตามหาชิ้นส่วน แต่กลับถูกกลุ่มทหารรับจ้างของฌ็อง วิเลนซุ่มโจมตี วิเลนจับบิลลีเป็นตัวประกันเพื่อแลกกับชิ้นส่วนที่ทีมพบ แต่เมื่อทีมให้ชิ้นส่วน วิเลนกลับฆ่าบิลลีและหลบหนีไป ทีมฝังศพบิลลีและประกาศจะล้างแค้นวิเลน
แมกกีบอกทีมว่าชิ้นส่วนที่วิเลนได้ไปคือคอมพิวเตอร์ที่ระบุตำแหน่งพลูโตเนียม 5 ตันในเหมืองร้างของโซเวียต วิเลนตั้งใจจะรวบรวมมันและนำไปขาย ทีมเอ็กซ์เพ็นเดเบิลส์ตามสัญญาณไปที่บัลแกเรีย เช้าวันต่อมา ทีมถูกทหารรับจ้างและรถถังของวิเลนโจมตี แต่บุ๊กเกอร์ เพื่อนเก่าของรอสมาช่วยทัน บุ๊กเกอร์บอกทีมว่าใกล้ ๆ มีหมู่บ้านที่ต่อต้านวิเลนอยู่ก่อนจะแยกไป ในขณะเดียวกัน วิเลนและเฮกเตอร์ ลูกน้องคนสนิทกำลังรวบรวมพลูโตเนียม
เมื่อมาถึงหมู่บ้าน ทีมเอ็กซ์เพ็นเดเบิลส์พบกลุ่มผู้หญิงติดอาวุธเพื่อป้องกันตนเองจากพวกวิเลน เนื่องจากวิเลนมักจะพาตัวชาวบ้านไปทำงานที่เหมืองจนเสียชีวิต ต่อมาทีมได้สู้กับทหารรับจ้างของวิเลนอีกครั้ง และใช้เครื่องบินถล่มที่ตั้งของวิเลน ทีมเข้าไปช่วยชาวบ้านในเหมือง แต่ถูกวิเลนระเบิดปิดทางไว้ข้างใน
ทีมเอ็กซ์เพ็นเดเบิลส์และชาวบ้านออกจากเหมืองได้หลังมิสเตอร์เชิร์ชและเมาเซอร์มาช่วย ทีมเอ็กซ์เพ็นเดเบิลส์ มิสเตอร์เชิร์ชและเมาเซอร์ตามวิเลนไปที่สนามบินและร่วมกับบุ๊กเกอร์สู้กับทหารรับจ้างของวิเลน คริสต์มาส ลูกทีมคนหนึ่งได้ใช้สนับมือสู้กับเฮกเตอร์และสังหารเขาส่วนรอสและวิเลนแยกไปสู้กันตัวต่อตัว ก่อนที่วิเลนจะถูกรอสสังหาร
หลังเหตุการณ์ทั้งหมด มิสเตอร์เชิร์ชให้เครื่องบินแก่รอสแทนลำเก่า ก่อนจะแยกไปกับแมกกี เมาเซอร์และบุ๊กเกอร์ ที่ปารีส โซเฟียพบกล่องบรรจุเงินและจดหมายของบิลลี ทีมเอ็กซ์เพ็นเดเบิลส์ขึ้นเครื่องบินและดื่มไว้อาลัยให้บิลลี
เจเรมี คอร์บิน

เจเรมี เบอร์นาร์ด คอร์บิน  เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1949 เป็นนักการเมืองชาวบริเตน อดีตหัวหน้าพรรคแรงงานและอดีตหัวหน้าฝ่ายค้าน คอร์บินเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจากเขต Islington North ตั้งแต่ปี 1983 คอร์บินได้รับเลือกตั้งให้เป็นหัวหน้าพรรคแรงงานเมื่อปี ค.ศ. 2015 หลังจากที่เอ็ด มิลิแบนด์ ลาออก
รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์

รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ ผู้ก่อตั้งและผู้บริหารค่ายเพลงสมอลล์รูม (Smallroom Bangkok Pop Music Label) เป็นบริษัทค่ายเพลงในไทยที่ประกอบธุรกิจทั้งทางด้าน เพลงโฆษณา และเพลงของศิลปินในสังกัด
ประวัติ.
รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์ (ชื่อเล่น: รุ่ง) เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2515 จบการศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง รุ่งโรจน์ได้ทำวงดนตรีโดยมีชื่อวง วงครับ ทำการบันทึกเสียงอัลบั้มและนำผลงานเดโม่ ส่งไปยังรายการ Radio Active และออกอัลบั้ม "View" ในปี พ.ศ. 2537 แนวเพลงอัลเทอร์นาทิฟ โดยมีสมาชิกทั้งหมด 6 คน ได้แก่ วาสิต มุกดาวิจิตร, รุ่งโรจน์ อุปถัมภ์โพธิวัฒน์, วิโรจน์ เสรีศิริขจร, วีระยศ เตยะราชกุล, วราฤทธิ์ มังคลานนท์ และ สุหฤท สยามวาลา
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 เขาได้ก่อตั้งบริษัท สมอลล์รูม จำกัด ขึ้น เพื่อรับรับทำเพลงโฆษณาแตกมาเป็นเพลงขายเป็นอัลบั้มตามร้านทั่วไป