pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
บ้านพะเด๊ะ

บ้านพะเด๊ะ เป็นบ้าน หมู่ที่ ๔ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
ประวัติ.
บ้านพะเด๊ะ ตั้งอยู่หมู่ที่ ๔ ของตำบลพระธาตุผาแดง จุดพิกัด M.U.๖๐๙๔๓๖ เริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๓๔ โยผู้ก่อตั้งคนแรกคือ นายพะเด๊ะ และเป็นผู้นำคนแรกของบ้านพะเด๊ะ สมัยก่อนหมู่บ้านพะเด๊ะ ไม่มีผู้ใหญ่บ้าน หรือหัวหน้าหมู่บ้าน ต่อมานายตะลูทู เป็นผู้นำหมู่บ้านคนที่ ๒ ปกครองหมู่บ้าน ต่อจากนายพะเด๊ะ สำหรับผู้นำหมู่บ้านคนที่ ๓ ได้แก่ นายปรุทู และนายออทู เป็นผู้นำหมู่บ้านคนที่ ๔ 
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. ๒๕๐๕ ทางราชการได้เข้ามาแต่งตั้งผู้ใหญ่บ้านคนแรก คือ นายพะชุ บรรพตอัศวกุล และช่วงนั้นทางการได้มาเปิดทำการสอนหนังสือให้กับชาวบ้าน เพื่อให้เด็กรู้หนังสือ จากนั้นในปี ๒๕๑๐ ได้มีการแต่งตั้ง นายวาที สิงห์ประเสร็ฐกุล เป็นผู้ใหญ่บ้านคนที่ ๒ มีผลงาน คือ ทำการตัดถนนเข้าหมู่บ้านพะเด๊ะ ขุด[[บ่อน้ำบาดาล]ร่วมกับทางราชการ สร้าง[[โรงเรียน]] สร้างสะพานข้าม[[ลำห้วยแม่ตาว]] สำหรับผู้ใหญ้บ้านคนที่ ๓ ไ ด้แก่ นายพะละที เมืองจันทร์หอม ได้ของบประมาณทางราชการทำประปาใช้ในหมู่บ้าน เริ่มมีไฟฟ้าใช้ มีเจ้าหน้าที่ทางการเข้ามาส่งเสริมอาชีพต่าง ๆ ผู้ใหญ่บ้านคนที่ ๔ คือ นายประยุทธ อ่อนทุวงค์ ได้เพิ่มทอประปาขยายสายเมน ขยายเขตไฟฟ้าหมู่บ้าน ผู้ใหญ่บ้านคนต่อมา เป็นคนที่ ๕ คือ นายไพฑูรย์ รักษ์ตระกูลคีรี ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ๒๕๓๘-๒๕๕๒ มีผลงานคือขยายถนนเข้าหมู่บ้าน โดยได้ความอนุเคราะห์จาก [[บริษัทผาแดงอินดัสทรี จำกัด (มหาชน)]] บ้านพะเด๊ะ เป็นหมู่บ้านพัฒนาที่ได้รับรางวัลจากการประกวด [[อ.พ.ป.]] เมื่อ ปี ๒๕๔๐ ต่อจากนั้นได้มีการเลือกตั้งผู้ใหญ่คน ๖ คือ นายศิริชัย พลอยหาญการ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ๒๕๕๓-ปัจจุบัน มีผลงานคือ สร้างถนนที่ทำกินของหมู่จำนวนหลายเส้น ขยายถนนตามซอย ทำรั่วสนามบ้านพะเด๊ะ(งบ SML) สร้างอาคารกองทุนปุ๋ยพร้อมมีปุ๋ยให้กู้ยืม ซ่อมแซ่มอาคารศาลาประชาคมหมู่บ้าน(โครงการประชารัฐ งบ ๒๕,๕00 บาท จัดทำระบบน้ำประปาใหม่
ดูเพิ่ม.
[[หมวดหมู่:หมู่บ้านในอำเภอแม่สอด|พะเด๊ะ]]
บ้านถ้ำเสือ

บ้านถ้ำเสือ เดิมคือ บ้านเดลออูเทาะ เป็นบ้าน หมู่ที่ ๕ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
ประวัติ.
บ้านถ้ำเสือ ตั้งอยู่หมู่ที่ ๕ ของตำบลพระธาตุผาแดง จุดพิกัด M.U.๖๕๗๔๓๗ เริ่มก่อตั้งเมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๓๘๙ หรือประมาณ ๑๔๐ ปีมาแล้ว เดิมบ้านถ้ำเสือมีชื่อว่า "บ้านเดลออูเทาะ" ตามชื่อผู้นำหมู่บ้าน ได้อพยพมาตั้งรกรากอยู่แล้วขยายครอบครัวออกไปเรื่อย ๆ สาเหตุที่ตั้งชื่อหมู่บ้านถ้ำเสือเนื่องจากตำแหน่งที่ตั้งของหมู่บ้านห่างออกไปทางทิศตะวันออก ประมาณ ๓ กิโลเมตร มีถ้ำอยู่แห่งหนึ่ง ชาวบ้านได้พบเสือนอนออกลูกอยู่ในถ้ำ จึงเป็นเรื่องเล่าสืบต่อกันมา เละต่อมาปี ๒๕๒๘ ทางการได้เข้ามามีบทบาทโดยแต่งตั้งผู้ช่วยคนแรกแยกจากบ้านพะเด๊ะ ชื่อ นายส่วยวา เปลทู และได้แยกบ้านเป็น บ้านถ้ำเสือ มีผู้ใหญ่บ้านคนแรกคือ นายหม่อทูจ่า คนที่ ๒ คือ นายละวา คนที่ ๓ นายเบะแฮ ชินสุขคีรี และคนปัจจุบันชื่อ นายละวา การเดินทางเข้าหมู่บ้านถ้ำเสือแต่เดิมเป็นการเดินลัดเลาะตามป่าเข้ามาในหมู่บ้าน ต่อมาได้มีบริษัทผาแดงฯ มาทำสัมปทานป่าเหมืองแร่ และทำถนนลาดยางเข้าหมู่บ้าน พร้อมทั้งอนุญาตให้ชาวบ้านใช้เส้นทางถนนทำการคมนาคม ทำให้การเดินทางสะดวกขึ้น
บ้านขุนห้วยแม่สอด

บ้านขุนห้วยแม่สอด บางเรียก บ้านขุนห้วย หรือ บ้านแม่ซอคี เป็นบ้าน หมู่ที่ ๖ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
ประวัติ.
บ้านขุนห้วยแม่สอด ตั้งอยู่หมู่ที่ ๖ ของตำบลพระธาตุผาแดง จุดพิกัด M.U.๖๔๓๔๘๒ ภาษากะเหรี่ยงเรียกว่า "บ้านแม่ซอคี" หมายถึงต้นน้ำลำห้วยแม่สอดปัจจุบันเป็นน้ำพุร้อน ก่อตั้งขึ้นมาประมาณ ๑๓๐ ปี นายเนโด และครอบครัวกับญาติพี่น้องได้เข้ามาอยู่เพื่อทำไร่ ทำสวน เลี้ยงสัตว์
ต่อมามีผู้เข้ามาอาศัยอยู่เพิ่มมากขึ้น โดยเน้นการเพาะปลูกและเลี้ยงสัตว์ เป็นอาชีพหลัก เพื่อเลี้ยงครอบครัวและอยู่ด้วยกันอย่างสงบสุข โดยมีนายเนโด เป็นผู้นำหมู่บ้าน และผู้นำคนที่ ๒ ได้แก่ นายหม่อโพ คนที่ ๓ และ ๔ ได้แก่ นายพะละบือ และนายเกเล ตามลำดับ ต่อมาปี ๒๕๓๐ ได้มีการเลือกผู้ใหญ่บ้าน คือ นายหม่อส่วย ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ๒๕๓๐-๒๕๓๕ และมีนายเหล่าเซ เป็นผู้ใหญ่บ้านคนต่อมา ตั้งแต่ปี ๒๕๓๕ จนถึงปัจจุบัน
พระแม่มารีบนระเบียง (บอตติเชลลี)

พระแม่มารีบนระเบียง  เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลี จิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี ภาพ “พระแม่มารีบนระเบียง” เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีในปี ค.ศ. 1467
บ้านเอื้องดอย

บ้านเอื้องดอย เป็นบ้าน หมู่ที่ ๗ ตั้งอยู่ในตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก
ประวัติ.
บ้านเอื้องดอยอยู่หมู่ที่ ๗ เป็นหมู่บ้านที่ตั้งใหม่ล่าสุดของตำบลพระธาตุผาแดง ซึ่งราษฎรส่วนใหญ่เป็นราษฎรที่ไม่มีที่ดินทำกิน และอพยพมาจากบ้านค้างภิบาล และบ้านหัวฝาย ได้มารวมกันตั้งรกรากที่บ้านเอื้องดอย มีนายเมืองดี เป็นแกนนำ ต่อมาทางการได้ตั้งให้เป็นหมู่บ้านเอื้ยงดอย เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๔๖ และแต่งตั้งนายเมืองดีเป็นผู้ใหญ่บ้าน
แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล

แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล  เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซันโดร บอตตีเชลลี จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟีซีที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี ภาพ “แม่พระรับสารแห่งเชสเตลโล” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1489 ถึง ค.ศ. 1490
ภาพนี้เป็นงานจ้างของคอนแวนต์เชสเตลโลในฟลอเรนซ์ (ปัจจุบันคือโบสถ์ซันตามาเรียมัดดาเลนาแห่งปัซซี (Santa Maria Maddalena de'Pazzi)) 
บอตตีเชลลีสามารถใช้ทัศนมิติในการมองลึกเข้าไปในโครงสร้างของห้องข้ามพื้นกระเบื้องตามแนวเส้นที่แคบลง ออกไปยังภูมิทัศน์ภายนอก ท่าทางที่อ่อนไหวอย่างมีชีวิตจิตใจของทั้งพระแม่มารีย์ขัดกับช่องไดนามิค (spatial dynamics) ที่ดึงสายตาไปยังฉากหลัง ลักษณะสามเหลี่ยมเริ่มจากชายเสื้อของทูตสวรรค์กาเบรียลต่อไปยังมือที่ยกขึ้น ขึ้นไปยังพระหัตถ์ของพระแม่มารีย์ที่ยกขึ้นขวางพระอุระ เครื่องทรงของทูตสวรรค์ที่จีบพับเป็นลอนใหญ่ทำให้มีความรู้สึกว่าเหมือนจะเพิ่งบินลงมา ทูตสวรรค์เกเบรียลคุกเข่าต่อหน้าพระแม่มารีย์เผยอปากพร้อมที่จะแจ้งสารที่เขียนเป็นภาษาละตินที่เขียนไว้บนกรอบเดิมว่า “พระจิตเจ้าจะเสด็จลงมาเหนือท่านและพระอานุภาพของพระผู้สูงสุดจะแผ่เงาปกคลุมท่าน” (ลูกา 1:35)
ฮารูกะ (รถไฟ)

รถด่วนพิเศษท่าอากาศยานขบวนฮารูกะ (; โรมาจิ: "Haruka") เป็นขบวนรถไฟด่วนพิเศษที่วิ่งจากสถานีไมบะระ ผ่านเกียวโต ไปยังท่าอากาศยานนานาชาติคันไซในโอซากะ ดำเนินงานโดยบริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันตก (JR ตะวันตก)
แต่ละวันมีรถไฟขบวน"ฮารูกะ"ให้บริการ 60 ขบวน กำกับด้วยหมายเลข 1 ถึง 60 ขบวนหมายเลขเลขคี่จะวิ่งไปทางทิศใต้ (ไปยังท่าอากาศยาน) และขบวนหมายเลขเลขคู่จะวิ่งไปทางทิศเหนือ (ออกจากท่าอากาศยาน) ขบวนที่ไปยังเกียวโตจะออกจากสถานีท่าอากาศยานคันไซระหว่างเวลา 6:34 ถึง 22:16 และขบวนจากเคียวโตะจะเข้าเทียบที่ท่าอากาศยานระหว่างเวลา 7:11 ถึง 21:37 (ในวันหยุดสุดสัปดาห์จะเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย) ให้บริการทุกครึ่งชั่วโมงในเวลากลางวันและหัวค่ำ โดยปกติแล้วใช้เวลาเดินทางระหว่างสถานีเคียวโตะและท่าอากาศยาน 75 นาทีสำหรับขบวนวิ่งลงใต้ และ 73 นาทีสำหรับขบวนวิ่งขึ้นเหนือ
สถานีที่จอด.
รถไฟขบวน"ฮารูกะ"ให้บริการระหว่างสถานีรถไฟเกียวโต ถึง สถานีท่าอากาศยานคันไซ โดยจอดที่สถานีชินโอซากะและสถานีรถไฟเท็นโนจิในเมืองโอซากะ แต่บางขบวนอาจจอดที่สถานีอื่นด้วย
ขบวน"ฮารูกะ"จะวิ่งผ่าน Umeda Freight Line ซึ่งเลี่ยงสถานีโอซากะ ในช่วงที่เปลี่ยนรางระหว่าง สายหลักโทไกโด และ สายวงกลมโอซากะ ดังนั้นจึงไม่จอดที่สถานีโอซากะ
ขบวนรถไฟ.
ขบวน"ฮารูกะ"ใช้ขบวนรถแบบ 281 series EMUs formed in 6- or 9-car formations แต่ละ formation มีหนึ่ง Green car
อันนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน

อันนาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส  (1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1549 - 26 ตุลาคม ค.ศ. 1580)
อันนาแห่งออสเตรียเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1549 ในสเปนแต่ทรงเติบโตขึ้นในกรุงเวียนนาตั้งแต่พระชนมายุได้สี่พรรษา พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิมัคซีมีลีอานที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และอาร์ชดัชเชสมารีอาแห่งออสเตรีย อันนาแห่งออสเตรียเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สี่ในพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน
ตำบลพระธาตุผาแดง

ตำบลพระธาตุผาแดง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอแม่สอด
ประวัติ.
ตำบลพระธาตุผาแดงเป็นตำบลที่ 10 ของอำเภอแม่สอด แต่เดิมเป็นหมู่บ้านที่ขึ้นกับตำบลแม่ตาว ต่อมาได้แยกเป็นตำบลใหม่เมื่อปี พ.ศ. 2529 เนื่องจากมีหมู่บ้านและประชากรมีจำนวนเพิ่มขึ้น ซึ่งในสมัยนั้นตรงกับนายพยูณ มีทองคำ ดำรงตำแหน่งนายอำเภอแม่สอด พร้อมให้แยกตำบลและตั้งชื่อตำบลใหม่ว่า “ ตำบลพระธาตุผาแดง ”
ปี พ.ศ. 2529 มีประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง ตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลในท้องที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2529 ลงนามโดย พิศาล มูลศาสตรสาทร ปลัดกระทรวงมหาดไทย (ฉบับพิเศษ หน้า 85-103 เล่มที่ 103 ตอนที่ 175 ราชกิจจานุเบกษา 10 ตุลาคม 2529) เนื่องด้วยผู้ว่าราชการจังหวัดตาก ได้ดำเนินการตั้งและเปลี่ยนแปลงเขตตำบลภายในท้องที่ โดยอาศัยอำนาจตามความใน พ.ร.บ. ลักษณะปกครองท้องที่ พระพุทธศักราช 2475 มาตรา 6 และมาตรา 29 ดังต่อไปนี้
"อำเภอแม่สอด"
1. ตั้งตำบลด่านแม่ละเมา ในท้องที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก โดยให้มีเขตการปกครอง รวม 7 หมู่บ้าน
ติดต่อกับเขตตำบลพะวอ อำเภอแม่สอด โดยถือสันเขาดอยปูแป้ และสันเขาธงชัย เป็นแนวแบ่งเขต
ติดต่อกับเขตตำบลพะวอ อำเภอแม่สอด โดยถือร่องน้ำลึกห้วยแม่ละเมา เป็นแนวเขตตลอด
ติดต่อกับเขตตำบลหนองบัวใต้ อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก โดยถือสันเขาธงชัย เป็นแนวแบ่งเขต
ติดต่อกับเขตตำบลพะวอ อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก โดยถือสันปันน้ำระหว่างห้วยแม่ละเมา กับห้วยพลู เป็นแนวแบ่งเขต
ให้ตำบลพะวอ (ตำบลที่มีการเปลี่ยนแปลง) มีอาณาเขตดังนี้
2. ตั้งตำบลพระธาตุผาแดง ในท้องที่อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก โดยให้มีเขตการปกครอง รวม 5 หมู่บ้าน
และให้มีอาณาเขตดังนี้
ให้ตำบลแม่ตาว (ตำบลที่มีการเปลี่ยนแปลง) มีอาณาเขตดังนี้
ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2529 เป็นต้นไป
ภูมิศาสตร์.
ตำบลพระธาตุผาแดงมีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
ตำบลพระธาตุผาแดง เป็นตำบลที่มีลักษณะภูมิประเทศ 2 ลักษณะ คือ
การปกครอง.
ตำบลพระธาตุผาแดง ประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน คือ
รวมทั้ง 7 หมู่บ้าน มีจำนวน 2,146 ครัวเรือน เป็นประชากรชาย 3,058 คน ประชากรหญิง 3,031 คน รวมมีพลเมืองทั้งสิ้น 6,089 คน 
ในแต่ละหมู่บ้านจะมีการเลือกตั้งผู้ใหญ่บ้าน หมู่บ้านละ 1 คน จากนั้นจึงมีการเลือกตั้งกำนันตำบล 1 ตำแหน่ง อีกครั้ง หากผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านใดได้รับเลือกให้เป็นกำนันตำบล หมู่บ้านนั้นจะไม่มีผู้ใหญ่บ้าน ทั้งตำบลจะประกอบด้วย กำนันตำบล 1 คน/ตำแหน่ง และผู้ใหญ่บ้าน 6 คน/ตำแหน่ง
การขนส่ง.
ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลพระธาตุผาแดงอยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอแม่สอด ระยะทาง 5 กิโลเมตร ตั้งอยู่ที่บ้านค้างภิบาล หมู่ที่ 1 ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1090 (แม่สอด-อุ้มผาง) บริเวณแยกพระธาตุผาแดง ประมาณ 200 เมตร และเส้นทางคมนาคมทางบกมีถนนสายหลักคือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1090 (แม่สอด - อุ้มผาง) ตัดผ่าน มีรถโดยสารประจำทางแม่สอด – พบพระ และแม่สอด – ก.ม. 45 วิ่งผ่านช่วงเวลา 08.00 ถึง 18.00 น. ประชาชนส่วนมากเดินทางโดยรถจักรยานยนต์เป็นพาหนะในการเดินทาง
พาหนะที่ใช้ในการเดินทาง 
ทรัพยากรธรรมชาติ.
พื้นที่ตำบลพระธาตุผาแดง มีประมาณ 42,500 ไร่ แบ่งเป็น
ตำบลพระธาตุผาแดงมีแร่ธาตุที่สำคัญ คือ แร่สังกะสี มีบริษัทที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการทำเหมืองแร่อยู่ 2 บริษัท คือ
ภาพเหมือนของชายหนุ่ม (บอตติเชลลี-พิตติ)

ภาพเหมือนของชายหนุ่ม  เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีจิตรกรสมัยเรอเนซองส์คนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่วังพิตติที่เมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี 
ภาพ “ภาพเหมือนของชายหนุ่ม” ที่เขียนโดยซานโดร บอตติเชลลีราวระหว่างปี ค.ศ. 1470 ถึงปี ค.ศ. 1475 เป็นภาพที่เดิมมีการถกเถียงกันว่าผู้ใดเป็นผู้เขียนอยู่เป็นเวลานานจนในที่สุดจึงตกลงกันว่าเป็นงานเขียนของบอตติเชลลี ซึ่งเป็นภาพเหมือนภาพแรกของท่าสามส่วนสี่ของศิลปะตะวันตก
เจดีย์พระธาตุผาแดง

เจดีย์พระธาตุผาแดง ตั้งอยู่ในพื้นที่ ตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก 
ประวัติ.
เจดีย์พระธาตุผาแดง เดิมตั้งอยู่บนยอดดอยผาแดง ในพื้นที่ตำบลแม่ตาว (หรือตำบลพระธาตุผาแดงในปัจจุบัน) องค์เจดีย์มีฐานทรงสี่เหลี่ยม ศิลปะแบบพม่า ขนาดความกว้างของฐาน ๕.๒๕ เมตร สร้างเมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๗๓-๒๔๗๖ นำโดยพระอธิการคำตัน อภิชโย หรือพระครูอภิชัย อดีตเจ้าอาวาสวัดดอนมูล และเจ้าคณะตำบลแม่ตาว ร่วมกับคณะศรัทธาชาวบ้านค้างภิบาล หลังจากสร้างเสร็จแล้วคณะศรัทธาชาวบ้านค้างภิบาล และหมู่บ้านใกล้เคียงได้ขึ้นไปมนัสการกราบไหว้และบำเพ็ญกุศล ในทุก ๆ วันขึ้น ๑๓,๑๔,๑๕ ค่ำ เดือน ๓ ซึ่งเป็นเทศกาลวันมาฆบูชา 
การเคลื่อนย้าย.
เนื่องจากที่ประดิษฐานเจดีย์พระธาตุผาแดง ตั้งอยู่ติดกับเขตประทานบัตรเหมืองแร่สังกะสี ของบริษัท ผาแดงอินดัสทรี จำกัด (มหาชน) หากทำเหมืองไประยะหนึ่ง จะทำให้ทางขึ้นสูงขึ้นยากแก่การขึ้นไปนมัสการ จึงได้มีการเจรจา ระหว่างบริษัท ผาแดงฯ กับพระครูปิยคุณวัตร เจ้าอาวาสวัดดอนมูล, คณะกรรมการหมู่บ้าน และคณะศรัทธาชาวบ้านค้างภิบาลหลายครั้ง จนบรรลุข้อตกลงได้เมทื่อวันที่ ๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๒ โดยบริษัท ผาแดงฯ ได้บริจาคเงิน ๓ ล้าน ให้มูลนิธิเจดีย์พระธาตุผาแดง ที่จัดตั้งขึ้นใหม่เพื่อสาธารณประโยชน์ และก่อสร้างเจดีย์พระธาตุผาแดงองค์ใหม่ในวงเงิน ๑ ล้านบาท
สถาปัตยกรรม.
เจดีย์พระธาตุผาแดงองค์ใหม่ ออกแบบโดยหน่วยศิลปากรที่ 3 จังหวัดสุโขทัย เป็นศิลปะแบบสุโขทัย ขนาดความกว้างของฐาน ๑๒ เมตร สร้างขึ้นระหว่างวันที่ ๒๐ ตุลาคม ๒๕๓๗ ถึงวันที่ ๑๕ มีนาคม ๒๕๓๘ บนที่ดินจำนวน ๒ไร่ ซึ่งบริจาคโดย นายเท่ง ใจวงษ์ ชาวบ้านค้างภิบาล และทำ พิธีบรรจุพระธาตุ จากพระธาตุองค์เดิม เมื่อวันที่ ๕ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๓๘
แม่พระและพระกุมารและทูตสวรรค์สององค์ (บอตตีเชลลี)

แม่พระและพระกุมารและทูตสวรรค์สององค์  เป็นจิตรกรรมแผงที่เขียนโดยซันโดร บอตตีเชลลี จิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคนสำคัญชาวอิตาลีที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์คาปิโตลิเนในเนเปิลส์ในประเทศอิตาลี 
ภาพ “แม่พระและพระกุมารและทูตสวรรค์สององค์” ที่เขียนโดยซันโดร บอตตีเชลลีราวระหว่างปี ค.ศ. 1468 ถึงปี ค.ศ. 1469 เป็นภาพที่เดิมเชื่อกันว่าเขียนโดยฟีลิปปีโน ลิปปีผู้เป็นครูของบอตตีเชลลี จากการศึกษารายละเอียดสันนิษฐานว่าเป็นภาพที่เขียนในช่วงเดียวกับภาพ “ความอดทน”
สกาพังก์

สกาพังก์ (Ska punk) เป็นแนวเพลงที่รวมดนตรีระหว่างสกา และ พังก์ร็อก สกาพังก์ได้รับความนิยมมากที่สุดใน สหรัฐอเมริกา ในปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ถึงแม้ว่ามีการเริ่มแพร่กระจายไปยังทั่วโลกต่อไปในอีกหลายประเทศ วงสกาพังก์หลายวงประสบความสำเร็จในกระแสนิยม ซึ่งบางวงยังคงประสบความสำเร็จต่อไปถึงคริสต์ทศวรรษ 2000
จุดเด่นของความแตกต่างของเพลงแนวสกาพังก์ เนื่องจากเป็นแนวเพลงรวมของแนวเพลงที่แตกต่างกัน ในความเป็นพังก์ ได้รับอิทธิพลจาก การใช้ทำนองที่เร็วกว่า การบิดเสียงกีตาร์ ท่อนอินเทอร์ลูดในสไตล์พังก์ (มักมีคอรัส) และการร้องแบบเสียงขึ้นจมูก แหบหรือตะโกน ส่วนความเป็นสกาในเพลงสกาพังก์นั้น ได้พัฒนาในส่วนเครื่องดนตรีและเสียงร้องสะอาด ๆ และดนตรี เครื่องดนตรีโดยปกติจะมี กีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เบส กลอง เครื่องเป่า (เช่นทรอมโบนหรือทรัมเป็ต) ในบางครั้งอาจมีออร์แกน
สตรีใส่เสื้อสีน้ำเงินยืนอ่านจดหมาย

สตรีใส่เสื้อสีน้ำเงินยืนอ่านจดหมาย  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยโยฮันส์ เวร์เมร์จิตรกรคนสำคัญชาวเนเธอร์แลนด์ของสมัยบาโรก ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งอัมสเตอร์ดัมในเมืองอัมสเตอร์ดัมในประเทศเนเธอร์แลนด์ 
ภาพ “สตรีใส่เสื้อสีน้ำเงินยืนอ่านจดหมาย” ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1663 ถึงปี ค.ศ. 1664 เป็นภาพสตรีคนเดียวที่ยืนหมกมุ่นกับการอ่านจดหมายอยู่ริมหน้าต่าง การจัดวางองค์ประกอบของภาพนี้มีลักษณะที่ง่าย โดยไม่มีหน้าต่างให้เห็นทางซ้ายของภาพเหมือนภาพอื่น แม้แต่โต๊ะและเก้าอี้ที่ตั้งอยู่รอบตัวแบบหลักก็หมดความสำคัญลงไป สิ่งที่ขวางความกลมกลืนของภาพเพียงอย่างเดียวคือแผนที่ขนาดใหญ่บนผนัง การเขียนของเวร์เมร์เพิ่มความละเอียดและฝีมือมากขึ้นในภาพนี้ โดยใช้สีน้ำเงินของเสื้อของสตรีเป็นสีหลัก
ภาพที่จัดอย่างง่ายโดยมีแสงอาบจากด้านซ้ายของภาพโดยมีผนังเรียบเป็นฉากหลัง กับแผนที่สีออกน้ำตาลเท่านั้นที่สร้างดุลยภาพกับแสงที่สาดมาจากหน้าต่าง ความง่ายของภาพที่สร้างความดึงดูดจากผู้ชมเป็นความสามารถในการสร้างงานชั้นเอกของเวร์เมร์
สุเมธ โพธิ์มณี

พลอากาศเอก สุเมธ โพธิ์มณี อดีตรองหัวหน้า พรรคเพื่อธรรม อดีตรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย อดีตผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษ สำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม อดีตนายทหารราชองครักษ์พิเศษและเป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 รุ่นเดียวกันกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
ประวัติ.
สุเมธ โพธิ์มณี เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2492 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนอำนวยศิลป์, โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 (ตท.10) และโรงเรียนนายเรืออากาศเมื่อปี พ.ศ. 2516
การทำงาน.
รับราชการทหาร.
พล.อ.อ.สุเมธ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน (อ.ย.) เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ในยศ พลอากาศโท (พล.อ.ท.) ในขณะที่เพื่อนร่วมรุ่น พลอากาศตรี สมชัย พละพงศ์ (ตท.10) ได้รับแต่งตั้ง เป็น รองผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน และในเหตุการณ์การรัฐประหารเมื่อคืนวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 นั้น หน่วยบัญชาการอากาศโยธิน ซึ่งถือได้ว่าเป็นหน่วยกำลังพล ภายใต้การบังคับบัญชาการของ พล.อ.อ.สุเมธ ได้ถูกคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข (ค.ป.ค.) เข้าควบคุม โดยใช้ทหารจากกรมทหารราบที่ 31 รักษาพระองค์ (ร.31 รอ.) จากจังหวัดลพบุรี ด้วยไม่วางใจในตัวของ พล.อ.อ.สุเมธ ซึ่งมีความสนิทสนมกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในเวลานั้น ในฐานะที่เป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 10 ด้วยกัน และ พ.ต.ท.ทักษิณ ก็ได้สนับสนุนให้ พล.อ.อ.สุเมธ ดำรงตำแหน่งผู้คุมกำลังพลและมีทีท่าว่าจะสนับสนุนให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารอากาศต่อไปในอนาคตด้วย โดยถูกทำการควบคุมตัวนานถึง 11 วัน ที่ตึกแปดแฉกของกองบัญชาการกองทัพอากาศ
หลังการรัฐประหารแล้ว ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2549 พล.อ.อ.สุเมธ ก็ได้พ้นจากตำแหน่งผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการอากาศโยธิน ไปเป็นเจ้ากรมยุทธศึกษาทหารอากาศ จากนั้นได้ถูกย้ายเข้าไปประจำที่กระทรวงกลาโหม ในตำแหน่งหัวหน้านายทหารฝ่ายเสนาธิการประจำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ก่อนจะถูกปรับออกจากตำแหน่งในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2552 เป็น ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม ก่อนที่จะเกษียณอายุราชการไปในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2552
งานการเมือง.
ภายหลังจากเกษียณแล้ว ในกลางเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 นั้น พล.อ.อ.สุเมธ พร้อมด้วยเพื่อนนายทหารและตำรวจรุ่นเตรียมทหาร 10 อันเป็นรุ่นเดียวกับ พ.ต.ท.ทักษิณ ก็ได้แถลงข่าวเปิดตัวเข้าสังกัดพรรคเพื่อไทยกว่า 40 คน พร้อมตอบโต้กับทุกประเด็นที่กล่าวหามา โดยมี พล.อ.อ.สุเมธ เป็นแกนนำ
พล.อ.อ.สุเมธ มีตำแหน่งเป็นรองหัวหน้าพรรคเพื่อไทย หลังการประชุมใหญ่วิสามัญประจำปีของพรรคครั้งที่ 1 ในปี พ.ศ. 2554 และลงสมัครรับเลือกตั้ง ส.ส.ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย ลำดับที่ 123 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 พลอากาศเอกสุเมธได้ลาออกจากสมาชิกพรรคเพื่อไทยและได้ย้ายมาสมัครเป็นสมาชิก พรรคเพื่อธรรม พร้อมกับได้เลือกให้ดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าพรรคเพื่อธรรม
สตรีกับเหยือกน้ำ (เฟอร์เมร์)

สตรีกับเหยือกน้ำ  เป็นภาพเขียนสีน้ำมันที่เขียนโดยโยฮันส์ เวร์เมร์จิตรกรคนสำคัญชาวเนเธอร์แลนด์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์กในประเทศเนเธอร์แลนด์ 
ภาพ “สตรีกับเหยือกน้ำ” ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1660 ถึงปี ค.ศ. 1662 เป็นภาพเป็นภาพที่อยู่ในกลุ่มที่เขียนในตอนต้นของคริสต์ศตวรรษ 1660 ที่จิตรกรหันเหจากการเน้นการวาดตามหลักทัศนมิติ และ เรขาคณิต เวร์เมร์เองก็ดูเหมือนจะหันไปวางองค์ประกอบที่ง่ายขึ้นที่จะมีตัวแบบเพียงตัวเดียวในภาพ และเน้นการใช้แสง
เจฟฟ์ ลินน์

เจฟฟ์ ลินน์  นักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษ หัวหน้าวงอีเล็กทริกไลท์ออเคสตรา (อีแอลโอ) ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียงเช่นเพลง "Evil Woman", "Telephone Line", "Livin' Thing", "Mr. Blue Sky", "Don't Bring Me Down" และ "Sweet Talkin' Woman" งานเพลงของเขาได้รับอิทธิพลจากผลงานของเดอะบีตเทิลส์ ในช่วงปี ค.ศ. 1968-69 
โดยเข้าไปใช้ชีวิตคลุกคลีกับสมาชิกวงเดอะ บีตเทิลส์ โดยสนิทสนมกับจอร์จ แฮร์ริสันเป็นพิเศษ จอห์น เลนนอนชื่นชอบเพลง "Showdown" ของอีแอลโอมาก ถึงกับเคยกล่าวว่า "อีแอลโอเป็นทายาทของเดอะบีตเทิลส์" 
ภายหลังการเสียชีวิตของจอห์น เลนนอน เจฟฟ์ ลินน์ได้ร่วมงานกับสมาชิกสามคนที่เหลือของเดอะ บีตเทิลส์ และโยโกะ โอโนะ สร้างผลงานใหม่จากเสียงร้องเดโมของเลนนอนที่บันทึกเสียงไว้ ได้ออกมาเป็นเพลง "Free as a Bird" และ "Real Love" ที่ได้รับรางวัลแกรมมี 
เจฟฟ์ ลินน์ได้ร่วมกับจอร์จ แฮร์ริสัน บ็อบ ดิลลัน ทอม เพตตี และรอย ออร์บิสัน ตั้งวงดนตรีซูเปอร์กรุ๊ป ชื่อ "แทรเวลลิง วิลเบอร์รีส์" (Traveling Wilburys) ระหว่างปี 1988 ถึง 1990 โดยสมมุติว่าเป็นวงดนตรีของพี่น้องตระกูล Wilbury โดยเจฟฟ์ ลินน์ใช้ชื่อสมมุติว่า Otis Wilbury และ Clayton Wilbury แทรเวลลิง วิลเบอร์รีส์มีผลงานออกมาสองชุด
อิเล็กทริกไลต์ออร์เคสตรา

อิเล็กทริกไลต์ออร์เคสตรา  หรือ อีแอลโอ (ELO) เป็นกลุ่มดนตรีซิมโฟนิกร็อกสัญชาติอังกฤษ ก่อตั้งโดยรอย วูดและเจฟฟ์ ลินน์ เพื่อสร้างผลงานเพลงร็อกผสมผสานกับเครื่องดนตรีคลาสสิกคือเชลโล ไวโอลิน และเครื่องเป่า ก่อนที่รอย วูดจะขัดแย้งกับเจฟฟ์ ลินน์จากความคิดเห็นแนวดนตรีไม่ตรงกัน ทำให้รอย วูดออกไปตั้งคณะวิซซาร์ด (Wizzard) เล่นแนวคลาสสิกร็อกและทำให้เจฟฟ์ ลินน์ยึด "อีแอลโอ" โดยเบ็ดเสร็จตั้งแต่ชุด ELO 2 ในปี 1973 โดยเจฟฟ์ ลินน์ทั้งแต่งเพลง เล่นกีตาร์ เปียโน เรียบเรียงและร้องเอง รวมถึงการเป็นโปรดิวเซอร์ 
ELO ได้รับอิทธิพลมาจากผลงานของเดอะบีตเทิลส์ โดยเจฟฟ์ ลินน์ ตั้งใจจะให้อีแอลโอทำดนตรี "สานต่อจากแนวทางของเดอะบีตเทิลส์" จนได้รับความนิยมในประเทศอังกฤษด้วยเพลงเก่าของ Chuck Berry (Roll over Bethoven) (1972) ก่อนจะเริ่มได้รับความนิยมตามมาในสหรัฐอเมริกาจากเพลง "Show down" (On the Third Day) อีแอลโอประสบความสำเร็จสูงสุดช่วงกลางทศวรรษ 1970 จนถึงปี 1980 มีผลงานติดอันดับท็อป 40 ในสหรัฐอเมริกาและอังกฤษทั้งสิ้น 27 ซิงเกิล ทั้งยังถือสถิติเป็นศิลปินที่มีซิงเกิลติดอันดับฮอต 100 และ ทอป 40 มากที่สุด โดยไม่มีซิงเกิลใดเคยขึ้นถึงอันดับหนึ่งเลย 
ในยุคหลังปี 1980 ก่อนการสลายวง เจฟฟ์ ลินน์พยายามตัดเครื่องดนตรีซิมโฟนิก ซึ่งเป็นเครื่องสายออกจากงานของอีแอลโอและนำเครื่องดนตรีซินทีไซเซอร์มาแทนที่เพื่อทดลองงานรูปแบบป็อปร็อกและดิสโก จนเหลือสมาชิกในวงเพียง 4 คน โดยผลงานชุดสุดท้ายก่อนสลายวงในปี 1986 ได้แก่อัลบั้ม "Balance of Power" หลังจากนั้น 15 ปีต่อมา เจฟฟ์ ลินน์ กลับมาทำอัลบั้ม "Zoom" (2001) ซึ่งมีแนวเพลงกลับไปเหมือนยุคแรกของวง โดยมีสมาชิกดั้งเดิมคือ Richard Tandy มือคีย์บอร์ดและมีศิลปินรับเชิญเป็นอดีตสมาชิกเดอะบีตเทิลส์ ได้แก่ จอร์จ แฮร์ริสันและริงโก สตาร์ ในปี 2015 เจฟฟ์ ลินน์ได้ออกอัลบัม "Alone in the Universe" โดยใช้ชื่อวงว่า Jeff Lynne's ELO
ชื่อ "อิเล็กทริกไลต์ออร์เคสตรา" เป็นการเล่นคำระหว่าง "Electric Light" หรือหลอดนีออนเรืองแสง ที่ปรากฏบนภาพปกอัลบัมและโลโก้ของวงในยุคแรก เลียนแบบหลอดไฟตกแต่งตู้เพลงยี่ห้อวูร์ลิทเซอร์ (Wurlitzer jukebox) รุ่นปี 1946 ผสมกับคำว่า "Light Orcherstra" หมายถึงวงออร์เคสตราขนาดเล็กที่ใช้ไวโอลินและเชลโลเป็นเครื่องดนตรี
โอซามุ เทซูกะ

โอซามุ เทซูกะ (; โรมาจิ: "Tezuka Osamu") เกิดวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 - 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 เป็นนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น ผู้เขียนเรื่องเจ้าหนูปรมาณู และ สิงห์น้อยเจ้าป่า
ประวัติ.
โอซามุ เทซูกะ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 ที่โทโยนากะ จังหวัดโอซากะ โดยจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแพทย์ในเมืองโอซากะเมื่อปี 1946 หลังจากจบการศึกษา โอซามุ ก็ตัดสินใจที่จะทำงานด้านแอนิเมชันและเขียนการ์ตูนซึ่งเป็นงานที่เขารักตั้งแต่ยังเด็ก และเป็นผู้ริเริ่มให้การ์ตูนญี่ปุ่นก้าวไปสู่ยุคใหม่ มีมุมมองที่หลากหลายทิศทาง ซึ่งแต่เดิมจะมีแค่มุมมองจากด้านหน้าซึ่งเทียบได้กับนิยายภาพ โดยมีการใส่ช่องคำพูด ช่องอธิบายความคิด แทนการบรรยายภาพ โดยงานตีพิมพ์ชิ้นแรกของเขาคือ Shin Takarajima ในปี ค.ศ. 1947 ซึ่งนำไปสู่ศักราชใหม่ของการ์ตูน และมีผลงานมากมายถึง 500 เรื่อง 
ผลงานของเขาโด่งดังถึง อเมริกา ยุโรป และ เอเชีย อีกทั้งยังขยายแนวแอนิเมชันที่เจาะกลุ่มคนดูผู้ใหญ่ ด้วยเนื้อหาที่หนักแน่น สมจริงสมจัง จินตนาการอันล้ำเลิศ จนกวาดรางวัลจากสถาบันต่างๆมากมายนับไม่ถ้วน ซึ่งโอซามุได้ก่อตั้งสตูดิโอของเขาเองในปี ค.ศ. 1961 โดยใช้ชื่อว่า มูชิ โปรดักชั่น และต่อมาก็เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น เทซูกะ โปรดักชั่นในปี ค.ศ. 1968
วันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1989 โอซามุ ก็ได้จากโลกนี้ไป ด้วยวัย 60 ปี โดยผลงานและชื่อเสียงของเขา ยังคงฝากไว้ให้กับบุคคล รุ่นหลัง ๆ ต่อไป และมีการก่อสร้างพิพิธภัณฑ์ที่เก็บผลงานของเขาโดยเฉพาะ เพื่อเป็นเกียรติแก่ปรมาจารย์การ์ตูนญี่ปุ่นผู้นี้ 
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ทะเลสาบฮุฟสกุล

ทะเลสาบฮุฟสกุล  ตั้งอยู่ภายในอุทยานแห่งชาติทะเลสาบฮุฟสกุล เขตปกครองจังหวัดฮุฟสกุล ทางเหนือสุดของประเทศมองโกเลีย ติดกับพรมแดนสาธารณรัฐบูเรียเตีย (Buryatia) ประเทศรัสเซีย มีประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อปีพ.ศ. 2535 โดยกระทรวงทรัพยากรและสิ่งแวดล้อมเป็นผู้ดูแล ทะเลสาบฮุฟสกุลอยู่ห่างจากที่ราบใจกลางมองโกเลียประมาณ 900 กิโลเมตร มีสภาพอากาศแบบหนาวเย็น ด้วยภูมิประเทศที่หลากหลาย ทั้งหนองน้ำ ทุ่งหญ้าสเตปป์ ทุนดรา ป่าสนไทก้า และเขตอัลไพน์ ทำให้มีนกและสัตว์ป่าหายากหลายชนิด ในปีพ.ศ. 2540 รัฐบาลมองโกเลียจึงประกาศให้พื้นที่ตะวันตกของอุทยานเป็นพื้นที่คุ้มครองสัตว์สงวน
ทะเลสาบฮุฟสกุลมีความลึกประมาณ 238 เมตรตั้งอยู่สูงจากระดับน้ำทะเล 1,645 เมตร ยาวจากเหนือถึงใต้ 125 กม. เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่และลึกที่สุดในมองโกเลีย และใหญ่เป็นอันดับ 2 ของภูมิภาค รองจากทะเลสาบไบคาลของรัสเซีย น้ำในทะเลสาบเกิดจากการไหลมารวมกันของแม่น้ำสายเล็กๆ หลาย 10 สาย แต่มีทางระบายออกอยู่เพียงทางเดียว คือแม่น้ำเอกินซึ่งอยู่ที่ใต้สุดของทะเลสาบ ทะเลสาบนี้มีปลาอาศัยอยู่ 9 สายพันธุ์ หนึ่งในนั้นไม่พบในที่อื่นๆ ของโลก
เลแดร์นีเยเซอรงเลเพรอมีเย

"เลแดร์นีเยเซอรงเลเพรอมีเย" ("กลุ่มสุดท้ายจะกลายเป็นที่หนึ่ง") เป็นซิงเกิลของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม "ไลฟ์อาปารี" ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ในยุโรปและแคนาดา ซึ่งเป็นผลงานการร้องสดของเธอร่วมกับฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน
"เลแดร์นีเยเซอรงเลเพรอมีเย" เป็นผลงานการประพันธ์ของฌ็อง-ฌัก โกลด์แมน เดิมเป็นเพลงหนึ่งในอัลบั้ม "เดอ" ซึ่งฌ็อง-ฌักขับร้องเป็นเสียงพื้นหลังเท่านั้น 
มิวสิกวิดีโอได้นำมาจากการแสดงสดเพลงดังกล่าว ณ โรงละคร Zenith ปารีส ซึ่งสามารถดูได้จาก "ไลฟ์อาปารี" ดีวีดี 
"เลแดร์นีเยเซอรงเลเพรอมีเย" ขึ้นอันดับสูงสุดที่ 3 ในควิเบกแอร์เพลย์ชาร์ต เข้าสู่ชาร์ตเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 และอยู่บนชาร์ตนานกว่า 35 สัปดาห์ นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ตอันดับที่ 47 ของเบลเยียมวอลโลเนียแอร์เพลย์ชาร์ตอีกด้วย
รูปแบบและรายชื่อเพลง.
ซีดีซิงเกิลเพื่อการประชาสัมพันธ์ในแคนาดาและยุโรป
รางวัลม้าทองคำ

รางวัลม้าทองคำ  เป็นรางวัลที่มอบให้กับภาพยนตร์ภาษาจีนซึ่งมาจากทั้ง ฮ่องกง, ไต้หวัน และจีนแผ่นดินใหญ่ โดยมอบในเทศกาลภาพยนตร์ดังกล่าวทุกปี
ภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลม้าทองคำ.
สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม
2009: "No Puedo Vivir Sin Ti" (不能没有你) (2009) - director Leon Dai
2008: "The Warlords" (投名状) (2008) / - director Peter Chan
2007: "Lust, Caution" (色，戒) (2007) / - director Ang Lee
2006: "After This Our Exile" (父子) (2006) - director Patrick Tam
2005: "Kung Fu Hustle" (功夫) (2004) / - director Stephen Chow
2004: "" (可可西里) (2004) - director Lu Chuan
2003: "Infernal Affairs" (無間道) (2002) - directors Andrew Lau and Alan Mak
2002: "The Best of Times" (美麗時光) (2001) - director Tso-chi Chang
2001: "Durian Durian" (榴槤飄飄) (2000) - director Fruit Chan
2000: "Crouching Tiger, Hidden Dragon" (臥虎藏龍) (2000) /// - director Ang Lee
1999: "Ordinary Heroes" (千言萬語) (1999) - director Ann Hui
1998: " (天浴) (1998) - director Joan Chen
1997: " (甜蜜蜜) (1996)  ฮ่องกง - director Peter Chan
1996: "In the Heat of the Sun" (阳光灿烂的日子) (1994) - director Jiang Wen
1995: "Summer Snow" (女人四十) (1995)  ฮ่องกง - director Ann Hui On-Wah
1994: "Vive L'Amour" (愛情萬歲) (1994) - director Tsai Ming-liang
1993: "The Wedding Banquet" (喜宴) (1993) - director Ang Lee
1992: "Hill of No Return" (無言的山丘) (1992) - director Wang Tung
1990: "Red Dust (Hong Kong)" (滾滾紅塵) (1990)  ฮ่องกง - director Yim Ho
1989: "Full Moon in New York" (三個女人的故事) (1990)  ฮ่องกง - director Stanley Kwan
1988: "Painted Faces" (Alex Law, 1988)
1987: "Straw Man" (Wang Toon, 1987)
1986: "The Terrorizers" (Edward Yang, 1986)
1985: "Kuei-Mei, a Woman" (Chang Yi, 1985)
1984: "Old Mao's Second Spring" (Lee You-Ning, 1984)
1983: "Growing Up" (Chen Kun-hou, 1983)
1982: "The Battle for the Republic of China" (Ting Shan-his, 1981)
1981: "If I Were for Real" (Wang Toon, 1981)
1980: "Good Morning, Taipei" (Li Hsing, 1979)
1979: "Story of a Small Town" (Li Hsing, 1979)
1978: "He Never Gives Up" (Li Hsing, 1978)
1977: "Heroes of the Eastern Skies" (筧橋英烈傳) (Chang Tsung-che, 1977)
1976: "The Victory" (Liu Jia-Chang, 1976)
1975: "Land of the Undaunted" (Li Hsing, 1975)
1973: "The Escape" (Yu Fong-jhih, 1973)
1972: "Execution in Autumn" (Li Hsing, 1972)
1971: "The Story of Tin-Ying" (Li Han-hsiang, 1970)
1970: "Home Sweet Home" (Pai Ching-jui, 1970)
1969: "Spring in a Small Town" (Yang Wen-gan, 1969)
1968: "The Road" (Li Hsing, 1967)
1967: "Orchids and My Love" (Lee Chia, 1966)
1966: "His-shih, Beauty of Beauties" (Li Han-hsiang, 1965)
1965: "Beautiful Duckling" (Li Hsing, 1964)
1963: "The Love Eterne" (梁山伯與祝英台) (1963)  ฮ่องกง - director Li Han Hsiang
1962: "Sun, Moon and Star" (Yi Wen, 1961)
ที่มา: The People Are Missing
ทิฟฟานี (นักร้อง)

ทิฟฟานี รีนี ดาร์วิช  เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1971 หรือรู้จักในชื่อ ทิฟฟานี  เธอมีเพลงดังในแนวทีนป็อป ที่ประสบความสำเร็จในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 รวมถึงเพลงอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮอต 100 อย่างเพลง "I Think We're Alone Now" และ "Could've Been" หลังจากนั้นเธอก็มีเพลงที่มีความหลากหลายตั้งแต่เพลงคันทรีไปจนถึงแดนซ์ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 เธอมีเพลงติดชาร์ตบิลบอร์ดในส่วนอันดับเพลงฮอตแดนซ์คลับเพลย์ อยู่หลายครั้ง
แพต เบเนทาร์

แพต เบเนทาร์  เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1953 เป็นนักร้องชาวอเมริกันที่เคยได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 4 ครั้ง มีเสียงในแบบเมซโซ-โซปราโน เธอยังเป็นหนึ่งในนักร้องหญิงแนวสไตล์ร็อกระดับแถวหน้า มีผลงานเพลงดังอย่าง "Love Is a Battlefield", "Hit Me with Your Best Shot", "We Belong" และ "Heartbreaker" ส่วนเพลงที่ทำให้เธอเป็นที่รู้จักหรือแจ้งเกิดคือเพลง"Wuthering Heights"
เบเนทาร์เป็น 1 ในศิลปินที่มีเพลงยอดขายระดับแผ่นเสียงทองคำขาวมากที่สุดของยุคคริสต์ทศวรรษ 1980 จากข้อมูลของ RIAA มีผลงานระดับหลายแผ่นเสียงทองคำขาว 2 ชุด และ 5 ชุดที่ได้รับแผ่นเสียงทองคำขาว และ 3 อัลบั้มแผ่นเสียงทองคำ โดยมีเพลงติดท็อป 40 อยู่ 19 เพลง
นอกจากนั้นเบเนทาร์ ยังเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่มีมิวสิกวิดีโอออกทางช่องเอ็มทีวี กับเพลง "You Better Run" ถือเป็นเพลงที่ 2 ที่เปิดบนเอ็มทีวี ตามหลังเพลงแรกที่เปิดคือเพลง "Video Killed the Radio Star" ของวงเดอะบักเกิลส์
ชีส์ไลก์เดอะวินด์

"ชีส์ไลก์เดอะวินด์"  เป็นเพลงฮิตในปี ค.ศ. 1987 ขับร้องโดยนักแสดง แพทริก สเวซี ร่วมร้องโดยเวนดี เฟรเซอร์ ซิงเกิลนี้ขึ้นสูงสุดอันดับ 3 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100
สเวซีและสเตซี ไวด์ลิดซ์ ร่วมกันเขียนเพลงนี้ในปี ค.ศ. 1984 เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง "Grandview, U.S.A." แต่อย่างไรก็ตามก็ไม่ได้ใช้ประกอบภาพยนตร์เรื่องนั้น และในระหว่างถ่ายทำภาพยนตร์ "Dirty Dancing" ในปี ค.ศ. 1986 สเวซีได้เล่นเทปเดโมให้กับโปรดิวเซอร์และผู้กำกับฟัง พวกเขาชอบเพลงนี้จึงได้ให้จิมมี เอียนเนอร์ ผู้อำนวยการสร้างเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ และได้ทำการบันทึกเสียงในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1986 โดยได้ไมเคิล ลอยด์มาเป็นโปรดิวเซอร์ เพลงนี้ติดชาร์ตอันดับ 3 บนบิลบอร์็ดฮอต 100 และอันดับ 1 ในชาร์ตอเดาต์คอนเทมโพแรรี ยังเป็นเพลงฮิตโด่งดังไปทั่วโลก 
รายชื่อเพลง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เดอะสเปเชียลส์

เดอะสเปเชียลส์  เป็นวงอังกฤษในแนวทูโทนและสกา ก่อตั้งวงในปี ค.ศ. 1977 ในโคเวนทรี ประเทศอังกฤษ แนวเพลงของพวกเขาเป็นแนวเพลงสกาที่เต้นรำได้และจังหวะแบบร็อกสเตดี บวกกับพลังแบบพังก์รวมถึงทัศนคติ และมุ่งไปที่การให้ข้อมูลและทัศนคติด้านการเมืองและสังคม มากกว่ากลุ่มสกากลุ่มอื่น วงก่อตั้งโดยเจอร์รี แดมเมอร์ (นักเขียนเพลง/คีย์บอร์ด) ร่วมกับเทอร์รี ฮอลล์ (ร้อง) ,ลีนวอล โกลดิง (กีตาร์ ร้อง) วงแต่งกายแบบพวกม็อด (ปีกกลมแบน ชุดสูทผ้าทอ รองเท้าส้นเตี้ยไม่มีเชือกผูก) ในปี 1979 เพลง "Too Much Too Young" ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร และในปี 1981 เพลงเกี่ยวกับคนตกงานที่ชื่อ "Ghost Town" ก็ขึ้นอันดับ 1 ในสหราชอาณาจักร หลังจากที่พวกเขามีเพลงติดท็อป 10 ถึง 7 ซิงเกิลติดต่อกันในช่วงระหว่างปี 1979-1981 วงก็ได้แตกไป และในปี 2008 พวกเขาประกาศว่าจะกลับมารวมตัวกันอีกครั้งและร่วมออกทัวร์ในการเฉลิมฉลองครบรอบ 30 ปีของวงในปี 2009
วัดสารพัฒนึก

วัดสารพัฒนึก เดิมชื่อ วัดสารพัดนึก ตั้งอยู่เลขที่ 228 ถนนเทพโยธี ตำบลในเมือง อำเภอเมือง จังหวัดอุบลราชธานี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย สร้างขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2436 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อปี พ.ศ. 2440
ลักษณะของวัด.
วัดสารพัฒนึกมีเนื้อที่ทั้งสิ้น 17 ไร่ 1 งาน 10 ตารางวา บริเวณวัดเป็นรูปสี่เหลี่ยมด้านเท่า ตั้งอยู่ติดกับสถานที่ราชการต่าง ๆ คือ โรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดสรรพสิทธิประสงค์, วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์, สถานีตำรวจภูธรจังหวัดอุบลราชธานี, สำนักงานขนส่งจังหวัดอุบลราชธานี และสนามบินนานาชาติอุบลราชธานี
เจ้าฟ้าสุทัศน์

เจ้าฟ้าสุทัศน์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเอกาทศรถที่ประสูติแต่สมเด็จพระอัครมเหสี พระองค์มีพระอนุชาร่วมพระมารดา 1 พระองค์ คือ สมเด็จพระศรีเสาวภาคย์ สมเด็จพระเอกาทศรถทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นพระมหาอุปราช
หลังจากนั้น เจ้าฟ้าสุทัศน์กราบบังคมทูลสมเด็จพระเอกาทศรถว่า ขอพิจารณาคนออก สมเด็จพระเอกาทศรถจึงตรัสว่า "จะเป็นขบถหรือ" เป็นเหตุให้เจ้าฟ้าสุทัศน์เกิดความเกรงพระราชอาญาจากสมเด็จพระราชบิดา เมื่อพระองค์ออกจากที่เฝ้าและเสด็จมายังพระราชวังบวรสถานมงคลแล้ว พระองค์ได้เสวยยาพิษและเสด็จสวรรคตลง ความทราบถึงสมเด็จพระเอกาทศรถทำให้พระองค์ทรงพระโทมนัสเป็นอันมากและทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดงานพระราชทานเพลิงพระศพตามพระอิสริยยศพระมหาอุปราช ซึ่งพระองค์ทรงตั้งพระทัยบำเพ็ญทานกุศลเป็นอเนกประการ
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท เจ้าฟ้าสุทัศน์ ได้แก่
แวร์วีอาร์

แวร์วีอาร์  เป็นอัลบั้มลำดับที่ 10 ของบอยแบนด์ชาวไอริชเวสท์ไลฟ์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในไอร์แลนด์ และในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในสหราชอาณาจักรโดย เอสเรเคิดส์, อาร์ซีเอเรเคิดส์ และ โซนีมิวสิก 
อัลบั้ม "แวร์วีอาร์" ได้ใช้เพลง "วอตอะเบาต์นาว" เพลงเดิมของวง Daughtry เป็นซิงเกิลแรก ออกเผยแพร่เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในรูปแบบดิจิทัลดาวน์โหลดและในรูปแบบซีดีในวันถัดมา มิวสิกวิดีโอ เพลง "วอตอะเบาต์นาว" ปฐมทัศน์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ผ่านเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของเวสท์ไลฟ์และสถานีโทรทัศน์ดนตรีในสหราชอาณาจักร
เวสท์ไลฟ์ประชาสัมพันธ์อัลบั้ม "แวร์วีอาร์" ผ่านรายการ "เอ็กซ์แฟกเตอร์" เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับอัลบั้มในรายการ "เดอะวันโชว์" ในวันที่ 30 ตุลาคม
การสร้างและอำนวยการผลิต.
การบันทึกเสียง อัลบั้ม "แวร์วีอาร์" เริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2552 ภายหลังการพักผ่อนจากการจัดคอนเสิร์ตทัวร์แบ็กโฮม จนเสร็จสิ้นในราวเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 โดยเพลงที่จะบันทึกลงแผ่นเสียงมีทั้งสิ้น 13 เพลง ไรอัน เท็ดเดอร์และเอเจ แม็กลีน ประพันธ์เพลง "แชโดวส์" เพื่อบรรจุในอัลบั้ม "ดิสอิสอัส" ของวงแบ็กสตรีทบอยส์ แต่เพลงดังกล่าวมิได้นำมาบรรจุในอัลบั้ม เพลงนี้จึงได้รับการขายต่อให้แก่ไซมอน โคเวลล์ โปรดิวเซอร์ชาวอังกฤษเพื่อให้เลโอนา ลิวอิส นำมาขับร้องในอัลบั้ม "อีโค" ต่อมาไซมอนตัดสินใจเลือกเพลงนี้ให้แก่เวสท์ไลฟ์ในการบันทึกเสียงแทนลีโอนา 
มาร์ก ฟีฮิลี กล่าวกับหนังสือพิมพ์ "เดอะเดลีมิเรอร์" ว่า "พวกเราต้องการให้ซิงเกิลแรกจากอัลบั้มใหม่นี้เป็นบางแห่งระหว่างเสียงของเวสท์ไลฟ์ที่แฟนเพลงรู้จักและรักกับทิศทางดนตรีใหม่ที่พวกเรากำลังทำ พวกเราได้ทดลองกับความรู้สึกสดใสในการบันทึกเสียงครั้งนี้ กว่า 11 ปี พวกเราคิดว่านี่เป็นเหมือนตอนที่ 2 ในเรื่องราวของเวสท์ไลฟ์"
การออกจำหน่าย.
การประชาสัมพันธ์.
เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552 เวสท์ไลฟ์ได้ขับร้องเพลง "วอตอะเบาต์นาว" ในรายการ "เอ็กซ์แฟกเตอร์" วันเดียวกับการออกจำหน่ายซิงเกิลผ่านระบบออนไลน์ และในวันถัดมาพวกเขาได้แสดงผ่านสถานีโทรทัศน์จีเอ็มทีวี สถานีโทรทัศน์ในสหราชอาณาจักร และให้สัมภาษณ์ผ่านระบบเว็บแชต และให้สัมภาษณ์เพิ่มเติมในรายการ "เดอะวันโชว์" เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2552 นอกจากนี้พวกเขายังร่วมแสดงในคอนเสิร์ตชิลเดรนอินนีดของสถานีโทรทัศน์บีบีซี ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 และจะให้สัมภาษณ์ในวันที่ 26 พฤศจิกายน และ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ในรายการ "Alan Carr's Chatty Man" และ "เดอะฟรายเดย์โชว์" ตามลำดับ พวกเขายังประชาสัมพันธ์ผ่านสถานีวิทยุในเมืองใหญ่ๆของสหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ตั้งแต่วันที่ 24 ตุลาคม - พฤศจิกายน ซึ่งรวมถึงสถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอวัน
อัลบั้มและซิงเกิล.
อัลบั้ม "แวร์วีอาร์" มีกำหนดการออกจำหน่ายในช่วงเดือนพฤศจิกายน - ธันวาคม พ.ศ. 2552 ในสหราชอาณาจักร แอฟริกาใต้ และยุโรปในบางประเทศ โดยใช้เพลง "วอตอะเบาต์นาว" เป็นซิงเกิลแรกในการประชาสัพมันธ์ เริ่มประชาสัมพันธ์เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ขึ้นชาร์ตไอริชและสหราชอาณาจักรในอันดับสูงสุดที่ 2 และขึ้นชาร์ตซิงเกิลของยุโรปในอันดับที่ 7 และใช้เพลง "ทอล์กมีดาวน์" เป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบัมโดยยังไม่มีกำหนดการจำหน่ายที่แน่นอน
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พัททริค ซึสคินท์

พัททริค ซึสคินท์  เป็นนักเขียนและนักเขียนบทชาวเยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2492 ที่เมืองอัมบัค (Ambach) บนริมฝั่งทะเลสาบชตาร์นแบร์ก ใกล้กับเมืองมิวนิกในเยอรมนี เขาศึกษาทางด้านประวัติศาสตร์สมัยยุคกลางและสมัยใหม่ที่มหาวิทยาลัยมิวนิกและที่แอ็กซ็องพรอว็องส์ในฝรั่งเศสระหว่างปีพ.ศ. 2511 - 2517 ต่อมาได้เริ่มต้นทำงานเป็นนักเขียนบท ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ น้ำหอม ซึ่งเป็นนวนิยายติดอันดับขายดีทั่วโลก และยังได้ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ซึ่งใช้ชื่อในภาษาไทยว่า น้ำหอมมนุษย์ อีกด้วย
สุกียากี้ (เพลง)

สุกียากี้  หรือ อูเอะ โอะ มูอิเตะ อารูโก (; โรมาจิ: "Ue o Muite Arukō"; "แหงนมองขึ้นฟ้าเดินหน้าไป") เป็นเพลงภาษาญี่ปุ่นที่ร้องโดยคีว ซากาโมโตะ และเขียนโดยโรกูซูเกะ เอ กับฮาจิได นากามูระ ชื่อเพลง "สุกียากี้" เป็นชื่อที่ใช้ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ เพลงขึ้นอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1963 และถือเป็นเพลงภาษาญี่ปุ่นเพลงเดียวที่สามารถขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ได้ มียอดขายกว่า 13 ล้านชุดทั่วโลก เพลงนี้ในฉบับคีว ซากาโมโตะยังติดชาร์ตอาร์แอนด์บีที่อันดับ 18 อีกด้วย
จันทรเกษม

จันทรเกษม อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
โลกธรรม 8

โลกธรรม 8 หมายถึง ธรรมดาของโลก เรื่องของ ธรรมชาติของโลกที่ครอบงำสัตว์โลก และต้องเป็นไปตามนี้ โดยมี 8 ประการอันประกอบด้วย 
โลกธรรมฝ่ายอิฏฐารมณ์ คือ พอใจของมนุษย์ เป็นที่รักเป็นที่ปรารถนา
โลกธรรมฝ่ายอนิฏฐารมณ์ คือ ความไม่พอใจของมนุษย์ ไม่เป็นที่ปรารถนา
คำจำกัดความ.
โลกธรรม 8 คือ สภาวะหรือเรื่องราวธรรมดาสามัญของโลก 8 ประการ ที่เกิดขึ้นและหมุนเวียนอยู่คู่กับชีวิตของสรรพสัตว์ทั้งปวง ไม่ว่าจะเป็นใครก็ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ หลักธรรมนี้เปรียบเสมือนกระแสของโลกที่มากระทบจิตใจ ทำให้เกิดความยินดี (พอใจ) และความยินร้าย (ไม่พอใจ)
แก่นแท้ของคำสอนนี้คือการฝึกฝนจิตใจให้มีสติและปัญญารู้เท่าทันสภาวะเหล่านี้ตามความเป็นจริง เพื่อให้จิตใจตั้งมั่นคง ไม่หวั่นไหวไปตามกระแสโลก คือไม่ฟูใจจนหลงระเริงเมื่อได้สิ่งดี และไม่เศร้าโศกจนเป็นทุกข์เมื่อต้องสูญเสียไป
โลกธรรม 8 แบ่งออกเป็น 2 ฝ่าย ฝ่ายละ 4 ประการที่ตรงข้ามกัน ดังนี้
ฝ่ายอิฏฐารมณ์ (สิ่งที่น่าปรารถนา).
เป็นสภาวะที่เมื่อเกิดขึ้นแล้วทำให้คนส่วนใหญ่รู้สึกพึงพอใจ ยินดี และเป็นสุข
ฝ่ายอนิฏฐารมณ์ (สิ่งที่ไม่น่าปรารถนา).
เป็นสภาวะที่เมื่อเกิดขึ้นแล้วทำให้คนส่วนใหญ่รู้สึกไม่พึงพอใจ ขัดเคืองใจ และเป็นทุกข์
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1

จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวเธสะโลนิกา ฉบับที่ 1  เรียกโดยย่อว่าพระธรรมเธสะโลนิกา ฉบับที่หนึ่ง เป็นเอกสารฉบับที่ 13 ของคัมภีร์ไบเบิล ภาคพันธสัญญาใหม่
ทั้งข้อความในพระธรรมเองและหลักฐานภายนอกสนับสนุนว่า ผู้เขียนพระธรรมเล่มนี้คือ นักบุญเปาโล จากการเดินทางเพื่อประกาศข่าวประเสริฐ นักบุญเปาโล กับสิลาสได้เดินทางข้ามเมืองอัมฟีบุรีและเมืองอปอลโลเนีย แล้วจึงมาถึงเมืองเธสะโลนิกา นักบุญเปาโล พบว่าในเมืองนี้มีธรรมศาลาของชาวยิวอยู่จึงเข้าไปสั่งสอนเรื่องของพระเยซู แต่ทำได้เพียงสามสัปดาห์ก็ต้องออกจากเมืองนี้ไป เพราะถูกชาวยิวต่อต้านอย่างรุนแรง อย่างไรก็ตาม การสั่งสอนที่มีระยะเวลาเพียงแค่สามสัปดาห์ของ นักบุญเปาโล นั้น ทำให้กลุ่มคนจำนวนไม่น้อยกลับใจเชื่อ แต่เมื่อ นักบุญเปาโล ออกจากเมืองไปอย่างกะทันหัน ทำให้ผู้ที่เชื่อใหม่ขาดแรงสนับสนุนจากภายนอก และต้องตกอยู่ท่ามกลางการข่มเหงของชาวยิว นักบุญเปาโล เป็นห่วงชาวเธสะโลนิกามาก จึงส่งทิโมธีไป หลังจากทิโมธีกลับมารายงานความเป็นไปแล้ว นักบุญเปาโล จึงเขียนจดหมายฉบับนี้ขึ้น ส่งถึงคริสตจักรในเมืองเธสะโลนิกา เพื่อหนุนน้ำใจคริสเตียนที่นั่น และจดหมายฉบับนั้นคือ พระธรรม 1 เธสะโลนิกา ซึ่งคาดว่าน่าจะถูกเขียนขึ้นราวปี ค.ศ. 51
แม้ว่าในจดหมายฉบับนี้จะมีเรื่องที่ นักบุญเปาโล เขียนถึงชาวเธสะโลนิกาหลายเรื่อง แต่ดูเหมือนว่าเรื่องการพิพากษาจะเป็นหัวข้อหลัก สังเกตได้จากในทุกบทของพระธรรม 1 เธสะโลนิกา จะจบลงด้วยการอ้างถึงการที่พระเยซูจะเสด็จมาพิพากษามนุษย์ โดยเฉพาะในท้ายบทที่ 4 และตอนต้นบทที่ 5 ที่มีการบรรยายอย่างละเอียด
วัตถุประสงค์ในการเขียนจดหมายฉบับนี้ของ นักบุญเปาโล มีอยู่ 3 ประการคือ ประการแรก ต้องการหนุนน้ำใจของคริสเตียนที่เมืองเธสะโลนิกา โดยแสดงความชื่นชมยินดี เนื่องจากทิโมธีกลับมารายงานเรื่องความเชื่ออันมั่นคงของคริสเตียนที่นั่น ดังที่ นักบุญเปาโล เขียนไว้ว่า "เพราะว่าเมื่อท่านมั่นคงอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้า ชีวิตของเราก็สดชื่น"
ประการที่สองคือ ต้องการให้พร้อมเสมอเมื่อ พระเยซู เสด็จมา โดยการกล่าวถึงแนวทางการดำเนินชีวิตอย่างเหมาะสม ในส่วนนี้ นักบุญเปาโล เขียนไว้อย่างชัดเจน เข้าใจได้ไม่ยาก เช่น "ระวังให้ดี อย่าให้คนใดทำชั่วตอบแทนการชั่ว แต่จงหาทางทำดีเสมอต่อพวกท่านเอง และต่อคนทั้งปวงด้วย" "จงชื่นบานอยู่เสมอ" "จงเว้นเสียจากสิ่งที่ชั่วทุกอย่าง" เป็นต้น
ประการสุดท้าย ซึ่งสำคัญมาก มีสองประเด็นย่อย ประเด็นแรกคือ ต้องการให้เข้าใจเรื่องเวลาที่ พระเยซู จะเสด็จมาพิพากษามนุษย์ นักบุญเปาโล อธิบายไว้ในจดหมายว่า ไม่มีผู้ใดจะทราบหรือกำหนดได้ว่า จะเป็นเมื่อใด เวลาใด แต่อาจจะเป็นเมื่อใด เวลาใดก็ได้ ดังนั้น คริสเตียนทุกคนจึงต้องพร้อมอยู่เสมอที่จะรับเวลานั้น
ประเด็นที่สองคือ ต้องการให้เข้าใจว่า เมื่อ พระเยซู เสด็จมาพิพากษานั้น จะพิพากษาทั้งคนที่มีชีวิตอยู่และตายไปแล้ว นักบุญเปาโล จึงกล่าวไว้ในจดหมายว่า ในวันพิพากษานั้น พระเจ้าจะทรงนำบรรดาผู้ที่ตายไปแล้วนั้น มากับพระองค์
เตงต๋ง

เตงต๋ง (เสียชีวิต ปลายเดือนมีนาคม ค.ศ. 264) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เติ้ง จง  เป็นนายทหารของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เตงต๋งเป็นบุตรชายของเตงงายขุยพลของวุยก๊กที่มีชื่อเสียงอย่างมากจากบทบาทสำคัญในการพิชิตจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กในปี ค.ศ. 263 เตงต๋งยังได้ติดตามบิดาในการพิชิตจ๊กก๊กด้วย
ประวัติ.
เตงต๋งเป็นชาวอำเภอจี๋หยาง (棘陽縣 "จี๋หยางเซี่ยน") เมืองงีหยง (義陽郡 "อี้หยางจฺวิ้น") ซึ่งอยู่บริเวณอำเภอซินเหย่ มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน เตงต๋งเป็นบุตรชายคนหนึ่งของเตงงายขุนพลของวุยก๊ก เตงต๋งยังมีพี่ชายหรือน้องชายอีกอย่างน้อย 1 คน 
เตงงายบิดาของเตงต๋งเข้าร่วมในการรบหลายครั้ง รวมถึงการรบต้านการบุกของเกียงอุยขุนพลของจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กหลายครั้ง มีความดีความชอบเป็นอย่างมาก ดังนั้นในปี ค.ศ. 256 ราชสำนักวุยก๊กจึงแต่งตั้งให้เตงงายมีบรรดาศักดิ์เป็นเติ้งโหว (鄧侯) และตั้งให้เตงต๋งบุตรชายมีบรรดาศักดิ์เป็นฮุ่ยถางถิงโหว (惠唐亭侯)
การพิชิตจ๊กก๊กของวุยก๊ก.
ในปี ค.ศ. 263 ราชสำนักวุยก๊กมอบหมายให้เตงงายยกทัพบุกจ๊กก๊ก เตงต๋งติดตามเตงงายไปร่วมรบด้วย ต่อมาเกียงอุยขุนพลจ๊กก๊กและจงโฮยขุนพลวุยก๊กตั้งรบกันที่เกียมโก๊ะ (劒閣 "เจี้ยนเก๋อ") ทั้งสองฝ่ายอยู่ในภาวะที่ยังเอาชนะกันไม่ได้ ในช่วงเวลานั้นเดียวกันนั้น เตงงายยกพลผ่านทางลัดที่อิมเป๋ง (陰平 "อินผิง"; ทางตะวันตกของอำเภอเหวิน มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) ไปถึงอิวกั๋ง (江油 "เจียงโหยว") และกำลังมุ่งหน้าไปเซงโต๋ (成都 "เฉิงตู") นครหลวงของจ๊กก๊ก เตงงายปะทะเข้ากับทัพของจูกัดเจี๋ยมขุนพลจ๊กก๊กที่กิมก๊ก (綿竹 "เหมียนจู๋") เตงงายสั่งให้เตงต๋งตีข้าศึกจากด้านขวา และให้สุเมา (師纂 "ชือ จฺว่าน") ตีข้าศึกจากด้านซ้าย ทั้งเตงต๋งและสุเมาถูกจูกัดเจี๋ยมตีจนล่าถอย ทั้งสองบอกกับเตงงายว่า "ไม่อาจเอาชนะข้าศึกได้" เตงงายตอบด้วยความโกรธว่า "ศึกนี้จะกำหนดว่าเราจะอยู่หรือตาย ที่พวกเจ้าพูดว่าไม่อาจเอาชนะข้าศึกนั้นหมายความว่าอย่างไร" เตงงายคาดโทษประหารชีวิตกับเตงต๋งและสุเมาไว้ แล้วสั่งให้ทั้งคู่ออกรบอีกครั้งเพื่อทำความชอบหักลบกับความผิดพลาด ผลปรากฏว่าเตงต๋งและสุเมาตีทัพจ๊กก๊กแตกพ่าย สังหารจูกัดเจี๋ยมตลอดจนถึงจูกัดสง, เตียวจุ๋น (張遵 "จาง จุน"), หฺวาง ฉง (黃崇), หลี่ ฉิว (李球) และคนอื่น ๆ ทัพวุยก๊กยึดได้กิมก๊ก (綿竹 "เหมียนจู๋") และมุ่งเข้าสู่เซงโต๋ในทันที เล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กยอมจำนนต่อเตงงาย เตงงายจึงพิชิตจ๊กก๊กได้สำเร็จ
ภายหลังการพิชิตจ๊กก๊ก จงโฮย, เฮาเหลก (胡烈 "หู เลี่ย"), สุเมา และคนอื่น ๆ ร่วมกันลอบรายงานต่อสุมาเจียวว่าเตงงายมีใจกำเริบจากความสำเร็จในการพิชิตจ๊กก๊กและต้องการจะก่อกบฏ ในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์หรือต้นเดือนมีนาคม ค.ศ. 264 ราชสำนักวุยก๊กออกพระราชโองการสั่งให้จับกุมเตงงายและเตงต๋ง แล้วจับใส่รถนักโทษคุมตัวกลับมาลกเอี๋ยง (洛陽 "ลั่วหยาง") นครหลวงของวุยก๊ก
ผลสืบเนื่องจากการก่อกบฏของจงโฮย.
ในปี ค.ศ. 264 จงโฮยและเกียงอุยก่อกบฏต่อสุมาเจียวแต่ไม่สำเร็จเพราะนายทหารใต้บังคับบัญชาก่อการกำเริบต่อต้านจงโฮย ตัวจงโฮยและเกียงอุยถูกสังหาร ผู้ใต้บังคับบัญชาของเตงงายคิดการจะยกไล่ตามขบวนคุ้มกันเตงงายเพื่อจะปล่อยตัวเตงงายและเตงต๋งพ่อลูก แต่อุยก๋วน (衛瓘 "เว่ย์ กว้าน") ขุนพลวุยก๊กส่งเตนซก (田續 "เถียน ซฺวี่") และคนอื่น ๆ ไปโจมตีเตงงายที่กำลังอยู่ระหว่างถูกคุมตัวไป เตนซกและคนอื่น ๆ ยกกำลังทหารตามมาทันทางด้านตะวันตกของกิมก๊ก แล้วจัดการสังหารเตงงาย, เตงต๋ง, สุเมา และคนอื่น ๆ
พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา

พระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา เป็นพงศาวดารสยาม ต้นฉบับเป็นสมุดไทยจำนวน 22 เล่ม เนื้อหาเริ่มตั้งแต่การสถาปนากรุงศรีอยุธยาจนถึง จ.ศ. 1152 (พ.ศ. 2333) ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงแต่งเนื้อหาเพิ่มเติมจนจบรัชกาลพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชและทรงนิพนธ์คำอธิบายเพิ่มเติม ซึ่งได้จัดพิมพ์เป็น 2 เล่ม
ประวัติ.
พระราชพงศาวดารฉบับนี้ไม่มีบานแพนกระบุที่มาการชำระ หอพระสมุดวชิรญาณรับซื้อมาราวปี พ.ศ. 2449-2450 มีจำนวน 22 เล่มสมุดไทย เนื้อความตรงกับพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ต่างตรงที่ฉบับนี้เริ่มเรื่องตั้งแต่สถาปนากรุงศรีอยุธยา (แต่ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์เริ่มเรื่องที่พระเจ้าเชียงรายกับชาวเมืองอพยพมาสร้างเมืองไตรตฤงษ์) และมีลายมือเขียนแก้ไขเพิ่มเติมคำและสำนวนไว้ สอดคล้องกับพระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีถึงเซอร์จอห์น เบาว์ริง ลงวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2398 ระบุว่าพระองค์กับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงวงศาธิราชสนิท กำลังร่วมกันแต่งตำนานกรุงสยามเริ่มความตั้งแต่การสร้างกรุงศรีอยุธยามาจนถึงราชวงศ์จักรี จึงเรียกพงศาวดารฉบับนี้ว่าพระราชพงศาวดาร ฉบับพระราชหัตถเลขา สันนิษฐานว่าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงชำระต่อเนื่องมาจนสิ้นรัชกาล
ต่อมาสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงษ์วรเดช รับสั่งให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ชำระและจัดพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในงานพระศพพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ กรมหลวงวรเสรฐสุดา พระอรรคชายาเธอ พระองค์เจ้าอุบลรัตนนารีนาค กรมขุนอรรควรราชกัลยา สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจันทราสรัทวาร กรมขุนพิจิตรเจษฎ์จันทร์ และสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าเยาวมาลย์นฤมล กรมขุนสวรรคโลกลักษณวดี ปี พ.ศ. 2455 ต่อมาสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงเพิ่มเติมเนื้อหาจนจบรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกและเพิ่มคำอธิบายรัชกาลต่าง ๆ จนถึงรัชกาลสมเด็จพระเอกาทศรถ ได้ตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2457 เป็น 2 เล่ม นับเป็นการพิมพ์ครั้งที่ 2
อ่าวกินี

อ่าวกินี  เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปแอฟริกา แม่น้ำที่ไหลลงสู่อ่าว ได้แก่ แม่น้ำไนเจอร์และแม่น้ำโวลตา 
ในพื้นที่อ่าว ยังเป็นบริเวณที่เส้นศูนย์สูตรและเส้นเมริเดียนแรกตัดกันอีกด้วย
ทะเลลัปเตฟ

ทะเลลัปเตฟ  เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของภูมิภาคไซบีเรีย ประเทศรัสเซีย โดยทิศตะวันตกติดกับทะเลคารา ทิศตะวันออกติดทะเลไซบีเรียตะวันออก มีพื้นที่ 672,000 ตารางกิโลเมตร และสามารถใช้เดินเรือได้ระหว่างเดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน แม่น้ำสำคัญที่ไหลลงสู่ทะเลลัปเตฟ คือ แม่น้ำเลียนา ทะเลแห่งนี้เป็นทะเลลึก มีความลึกโดยเฉลี่ย 540 เมตร จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 3,385 เมตร
ทะเลนี้ถูกตั้งชื่อตามดมีตรี ลัปเตฟ และคารีตอน ลัปเตฟ นักสำรวจชาวรัสเซีย ซึ่งก่อนหน้านั้นชาวรัสเซียเคยเรียกว่า ทะเลนอร์เดนชอลด์  ตามชื่อของอะดอล์ฟ เอริก นูร์เดนเชิลด์ นักสำรวจคนก่อนซึ่งเป็นชาวสวีเดน
ทะเลคารา

ทะเลคารา  เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอาร์กติก ทางตอนเหนือของไซบีเรีย ทิศตะวันตกติดทะเลแบเร็นตส์ ทิศตะวันออกติดทะเลลัปเตฟ มีเกาะหลายเกาะ เช่น เกาะดิกสัน เกาะโอเลนี เป็นต้น เป็นพื้นที่ซึ่งมีการค้นพบปิโตรเลียมและก๊าซธรรมชาติ แต่ยังไม่ได้พัฒนามากนัก
ทะเลคารามีความกว้าง 970 กิโลเมตร ยาว 1,450 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งสิ้น 880,000 ตารางกิโลเมตร มีความลึกเฉลี่ย 110 เมตร 
แม่น้ำหลักที่ไหลลงสู่ทะเลคารา ได้แก่ แม่น้ำอ็อบและแม่น้ำเยนีเซย์
ศัพทมูลวิทยา.
ทะเลนี้ตั้งชื่อตามแม่น้ำคารา (ไหลไปยังอ่าวบัยดารัตสกายา) ซึ่งในปัจจุบันไม่มีบทบาทสำคัญ แต่เคยมีบทบาทสำคัญต่อการพิชิตไซบีเรียตอนเหนือของรัสเซีย ชื่อแม่น้ำคารามาจากศัพท์เนเน็ตส์ที่หมายถึง 'เนินน้ำแข็งกลม'
นิสสัน ทีด้า

นิสสัน ทีด้า  และขายในชื่อ Versa ในอเมริกาและแคนาดา, เป็น รถยนต์นั่งขนาดเล็ก ของ นิสสัน ทำตลาดในกลุ่มคอมแพคท์คาร์ (Compact car) ในตลาดประเทศไทย ทีด้าเป็นรุ่นต่อของ นิสสัน ซันนี่ มีขนาดเครื่องยนต์ 1,600 cc และ 1,800 ซีซี ปัจจุบันมีตัวถังสองแบบ คือ แบบสี่ประตู (Sedan) และแบบห้าประตู (Hatchback) ซึ่งแบบสี่ประตูได้เปลี่ยนชื่อรุ่นไปเป็น ทีด้า ลาติโอ (Tiida Latio) ส่วนแบบห้าประตูยังคงชื่อเดิมเอาไว้ โดยจุดเด่นคือความกว้าง ซึ่งใช่เครื่องยนต์ HR16DET โดยได้ไมเนอร์เชนจ์ เมื่อปี 2552 อาทิ เปลี่ยนกระจังหน้า, กันชนหน้า ปัจจุบันเลิกจำหน่ายแล้วในบางประเทศ สำหรับรุ่นที่ 3 ในประเทศจีน และ รัสเซีย มีการใช้ Nissan Pulsar (C13) มาติดแบรนด์ทีด้า
รุ่นที่จำหน่าย.
รุ่นไมเนอร์เชนจ์
NISSAN TIIDA
NISSAN TIIDA LATIO
ไรกส์มือเซยึม อัมสเตอร์ดัม

ไรกส์มือเซยึม หรือ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ  เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ที่อัมสเตอร์ดัมในประเทศเนเธอร์แลนด์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1800
ไรกส์มือเซยึมเป็นพิพิธภัณฑ์สำหรับงานศิลปะ งานหัตถกรรม และประวัติศาสตร์ นอกจากนั้นก็ยังมีงานสะสมจำนวนมากจากยุคทองของเนเธอร์แลนด์และศิลปะเอเชีย
ระเบียงภาพ.
งานสะสมบางชิ้นของพิพิธภัณฑ์ (ดู)
รูดอล์ฟ วาเลนตีโน

รูดอล์ฟ วาเลนตีโน  (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1926) เป็นนักแสดงชาวอิตาลี เซ็กซ์ซิมโบล ถือเป็นสัญลักษณ์ในวัฒนธรรมป็อปในยุคแรก ๆ เป็นที่รู้จักในชื่อ ละตินเลิฟเวอร์ หรือนักรักชาวละติน เขาถือเป็นดาราที่โด่งดังที่สุดคนหนึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1920 และเป็นหนึ่งในดาราเลื่องชื่อที่สำคัญในยุคภาพยนตร์เงียบ มีผลงานอย่างเรื่อง "The Sheik" และ "The Four Horsemen of the Apocalypse" เขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควรในวัย 31 ปี เป็นเหตุให้เกิดอุปาทานหมู่กับเหล่าแฟน ๆ ผู้หญิง เป็นเหตุทำให้เขาได้รับยกย่องเป็น ไอคอน
พระนางอเลนันดอ

พระนางอเลนันดอ มีพระนามจริงว่า ซีน-พยูมะชีน (ซึ่งมีความหมายว่า นางพญาช้างเผือก; มีพระนามแรกประสูติว่า ศุภยากะเล) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าจักกายแมงแห่งอังวะ ที่พระราชสมภพแต่พระนางนันมาดอ แมนุ พระอัครมเหสี
ต่อมาพระนางเป็นพระมเหสีตำหนักกลางในพระเจ้ามินดง ตำแหน่งพระมเหสีตำหนักกลางมีคำเรียกเป็นภาษาพม่าว่า "อเลนันดอ" ด้วยพระนามนี้เองจึงกลายเป็นพระนามที่ชาวไทยรู้จักกันทั่วไป พระองค์เป็นมเหสีที่พระเจ้ามินดงโปรดที่สุดพระองค์หนึ่ง และเป็นที่เกรงอกเกรงใจของพระองค์ พระนางอเลนันดอมีพระราชธิดากับพระเจ้ามินดง 3 พระองค์ ได้แก่ พระนางศุภยาจี พระนางศุภยาลัต และพระนางศุภยาเล โดยพระธิดาพระองค์ที่สองของพระองค์คือ พระนางศุภยาลัตซึ่งมีนิสัยทะเยอทะยานเช่นเดียวกับพระองค์ ด้วยความที่พระเจ้ามินดงเกรงในพระนางอเลนันดอ พระเจ้ามินดงจึงมิได้ตั้งรัชทายาทไว้ พระนางศุภยาลัตพระธิดาของพระองค์จึงเลือกเจ้าชายสีป่อซึ่งเป็นคนหัวอ่อน โดยพระนางอเลนันดอได้ให้การสนับสนุน เมื่อพระนางศุภยาลัตพระธิดาได้เสกสมรสกับพระเจ้าสีป่อ แม้พระนางอเลนันดอได้ให้การช่วยเหลือแก่พระนางศุภยาลัตในเบื้องต้น แต่ภายหลังพระนางอเลนันดอถูกให้ไปประทับที่วังอื่นรวมทั้งพระธิดาคือพระนางศุภยาจีซึ่งเป็นพระเชษฐภคินี 
ต่อมาเมื่อพม่าตกอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักรในปี 1888 พระเจ้าสีป่อและพระนางนางศุภยาลัต ได้ถูกเชิญออกนอกประเทศโดยให้ประทับในเมืองรัตนคีรี ทางใต้ของเมืองมุมไบในบริติชราช ส่วนพระนางและพระธิดาองค์ใหญ่คือ พระนางศุภยาจี ได้ถูกให้ไปประทับที่เมืองทวาย แต่ต่อมาได้เกิดการลุกฮือต่อต้านเจ้าอาณานิคมอังกฤษขึ้นในเมืองนั้น ทางการอังกฤษเชื่อว่าพระนางเป็นผู้อยู่เบื้องหลังจึงเชิญให้ไปประทับร่วมกับพระเจ้าสีป่อและพระนางศุภยาลัตในเมืองรัตนคีรี แต่ต่อมาภายหลังพระนางอเลนันดอได้มีเรื่องวิวาทกับพระนางศุภยาลัตซึ่งเป็นพระธิดาอย่างหนัก ทางอังกฤษสงสาร จึงได้ส่งพระนางอเลนันดอมายังพม่า และประทับที่เมืองย่างกุ้งจนสิ้นพระชนม์ในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 1900 พระศพของพระนางถูกบรรจุไว้ใกล้กับที่ประดิษฐานพระบรมศพของพระเจ้ามินดงในมัณฑะเลย์ 
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท พระนางอเลนันดอ ได้แก่
เอียน แอชบี

เอียน แอชบี(เกิด 6 กันยายน 2519) เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันสังกัดอยู่กับสโมสรฟุตบอลฮัลล์ซิตี ในอดีตเขาเคยสังกัดอยู่กับสโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตีและสโมสรฟุตบอลเคมบริดจ์ยูไนเต็ด และยังเคยเล่นให้สโมสรIR Knattspyrnudeildในลีกไอซ์แลนด์อีกด้วย
ฮัลล์ซิตี.
ในเดือนมิถุนายน 2002 เขาได้ย้ายมาร่วมทีมฮัลล์ โดยแจน โมลบีผู้จัดการที่มฮัลล์ในขณะนั้น ได้ซื้อเขามาจากเคมบริดจ์ยูไนเต็ดที่เพิ่งตกชั้นมาจากลีกวัน แต่เขาก็เจอฝันร้ายในนัดแรกที่ลงเล่นให้กับฮัลล์ ซึ่งเขาได้รับใบแดง อย่างไรก็ตามเขาก็กลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟนๆของฮัลล์ ด้วยสไตล์การเล่นที่นิ่ง ไว้ใจได้ ทำให้เขาถูกตั้งให้เป็นกัปตันทีมในยุคของโมลบี และปีเตอร์ เทย์เลอร์ ผู้จัดการทีมคนต่อมา และในฤดูกาลนี้ เขายิงประตูได้ในนัดที่เจอกับสโมสรฟุตบอลโยวิลทาวน์ ซึ่งประตูนี้เป็นประตูที่ส่งฮัลล์ให้เลื่อนชั้นจากลีกทูขึ้นไปยังลีกวัน ในถดูกาลถัดมา เขาก็เป็นผู้เล่นคนสำคัญที่ทำให้ฮัลล์ได้เลื่อนชั้นไปยังฟุตบอลลีกแชมเปียนชิพ