นิชิโอะ

นิชิโอะ  เป็นนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดไอจิ ภูมิภาคชูบุ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2025 ประมาณ 166,793 คน มีความหนาแน่นของประชากร 1,035 คนต่อตารางกิโลเมตร นิชิโอะเป็นศูนย์กลางด้านการพาณิชย์และอุตสาหกรรมในระดับภูมิภาค และเป็นแหล่งผลิตชาเขียวผงชั้นนำของประเทศ
ภูมิศาสตร์.
นิชิโอะตั้งอยู่ทางชายฝั่งตอนเหนือของอ่าวมิกาวะ ริมมหาสมุทรแปซิฟิก ทางตอนใต้ของจังหวัดไอจิ เมืองนี้อยู่บริเวณฟากตะวันออกของแม่น้ำยาฮางิ ด้วยภูมิประเทศที่ได้รับการป้องกันจากคาบสมุทรชิตะและคาบสมุทรอัตสึมิ สภาพอากาศในพื้นที่จึงค่อนข้างอบอุ่น นอกจากนี้ยังมีบางส่วนของเมืองที่ตั้งอยู่ในเขตอุทยานกึ่งแห่งชาติมิกาวะวัง
ภูมิอากาศ.
นิชิโอะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น มีฤดูร้อนที่ร้อนและชื้น ส่วนฤดูหนาวค่อนข้างอบอุ่น (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ประมาณ 15.7 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยรายปีอยู่ที่ 1,596 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนมีฝนตกมากที่สุด เดือนที่ร้อนที่สุดโดยเฉลี่ยคือเดือนสิงหาคม ที่ประมาณ 26.3 °C ขณะที่เดือนมกราคมเป็นเดือนที่หนาวที่สุด โดยมีอุณหภูมิเฉลี่ยราว 4.5 °C เมืองที่เก็บข้อมูลสถิติภูมิอากาศที่ใกล้ที่สุดคือกามาโงริ จังหวัดไอจิ
สถิติประชากร.
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของนิชิโอะมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตลอดระยะเวลา 70 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
แหล่งกำเนิด.
พื้นที่มิกาวะมีร่องรอยการอยู่อาศัยของมนุษย์มาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยมีการค้นพบเศษเครื่องปั้นดินเผาจากสมัยโจมง และสุสานโคฟุงแบบหินขนาดใหญ่ในย่านคิระ ซึ่งถือว่าเก่าแก่ที่สุดในแคว้นมิกาวะ
ยุคโบราณ.
ที่ราบอันอุดมสมบูรณ์ริมแม่น้ำยาฮางิถูกใช้ในการเพาะปลูกข้าว รวมถึงใช้ปลูกชาและฝ้ายตั้งแต่สมัยโบราณ นอกจากนี้ ยังมีการค้นพบกองซากหอยจากยุคหินเก่าตอนปลายบริเวณใจกลางเมืองในปัจจุบัน บ่งชี้ว่าอาหารทะเลและปลาเคยเป็นผลิตผลสำคัญของพื้นที่ตั้งแต่ยุคแรกเริ่ม
ในย่านฮาซุ ยังมีศาลเจ้าที่มีอายุย้อนไปถึงยุคนาระ แสดงถึงความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมกับเมืองหลวงของญี่ปุ่นในยุคนั้น ดินในพื้นที่นิชิโอะยังอุดมไปด้วยแร่ไมกา ซึ่งมีการขุดมาใช้ตั้งแต่สมัยนาระแล้วเช่นกัน
ยุคใหม่ตอนต้น.
ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ในยุคเซ็งโงกุ นิชิโอะเป็นถิ่นฐานของตระกูลซากาอิ โดยมีปราสาทนิชิโอะเป็นศูนย์กลาง ต่อมาพื้นที่นี้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลโทกูงาวะ และในยุคเอโดะ พื้นที่ส่วนใหญ่กลายเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินานิชิโอะ ซึ่งเป็นแคว้นศักดินาเล็ก ๆ ที่สวามิภักดิ์ต่อโชกุนโทกูงาวะ เมืองนี้รุ่งเรืองจากการเป็นเมืองท่าประมง และมีบทบาททางคมนาคมเนื่องจากตั้งอยู่บนเส้นทางโทไกโดที่เชื่อมระหว่างเอโดะกับเกียวโต อย่างไรก็ตาม เมืองนี้ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากสึนามิที่เกิดจากแผ่นดินไหวปีโฮเอ ค.ศ. 1707
ยุคใหม่ตอนปลาย.
ในช่วงต้นยุคเมจิ เมื่อมีการจัดระเบียบการปกครองท้องถิ่นใหม่ นิชิโอะได้รับการจัดตั้งเป็นหมู่บ้านในอำเภอฮาซุเมื่อ ค.ศ. 1871 หลังเกิดแผ่นดินไหวมิโนะ–โอวาริใน ค.ศ. 1891 เกิดคลื่นสึนามิซัดเข้าเมืองและคร่าชีวิตผู้คนไปกว่า 60 ราย ต่อมาในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1906 หมู่บ้านนิชิโอะได้รับการยกฐานะเป็นเมือง ต่อมาเมืองได้รับความเสียหายจากแผ่นดินไหวโทนังไกใน ค.ศ. 1944 ซึ่งมีผู้เสียชีวิต 32 ราย และจากแผ่นดินไหวมิกาวะใน ค.ศ. 1945 ที่มีผู้เสียชีวิตถึง 765 ราย
ยุคปัจจุบัน.
หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สอง นิชิโอะกลายเป็นจุดหมายของแรงงานจากภาคใต้ของญี่ปุ่น ทำให้ประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ใน ค.ศ. 1953 เมืองนิชิโอะได้รับการยกฐานะเป็นนคร โดยผนวกเทศบาลข้างเคียง ได้แก่ เมืองเฮซากะ เมืองเทราซุ หมู่บ้านฟูกูจิ และหมู่บ้านมูโรบะ และต่อมาใน ค.ศ. 1955 ได้ผนวกหมู่บ้านมิวะและหมู่บ้านเมจิเข้ามาเพิ่มเติม เมื่อ ค.ศ. 1959 พายุไต้ฝุ่นเวราได้สร้างความเสียหายอย่างหนักแก่พื้นที่ โดยมีผู้เสียชีวิต 20 ราย
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2011 เมืองฮาซุ เมืองอิชชิกิ และเมืองคิระ (ทั้งหมดอยู่ในอำเภอฮาซุ) ได้ควบรวมเข้ากับนครนิชิโอะ ส่งผลให้อำเภอฮาซุถูกยุบเลิกไป
การเมืองการปกครอง.
นครนิชิโอะมีรูปแบบการปกครองแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภานครแบบสภาเดียว มีสมาชิกจำนวน 30 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด นครนิชิโอะมีผู้แทนเข้าไปทำหน้าที่สมาชิกสภาจังหวัดไอจิจำนวน 2 คน ส่วนในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครนิชิโอะอยู่ในเขตเลือกตั้งที่ 12 ของจังหวัดไอจิ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรญี่ปุ่น ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
บริการสาธารณะ.
การบริหาร.
ศาลาว่าการนครนิชิโอะตั้งอยู่ที่ย่านโจดะ ประมาณ 500 เมตรทางตะวันออกเฉียงใต้ของสถานีรถไฟนิชิโอะ โดยมีแผนกบริการสำหรับชาวต่างชาติที่ให้ความช่วยเหลือเป็นภาษาจีน เกาหลี โปรตุเกส สเปน และอังกฤษ
การจัดการขยะ.
โรงงานรีไซเคิลคลีนเซ็นเตอร์ในย่านเค็นโจดะสามารถรับขยะได้ทุกประเภท รวมถึงของชิ้นใหญ่และขยะอันตราย
สาธารณสุข.
โรงพยาบาลหลักของเมืองคือโรงพยาบาลเทศบาลนครนิชิโอะ ซึ่งตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมือง ใกล้กับเขายัตสึโอโมเตะ เป็นโรงพยาบาลทั่วไป ขนาด 372 เตียง
เศรษฐกิจ.
การเกษตร.
นิชิโอะเป็นศูนย์กลางพาณิชยกรรมระดับภูมิภาคและท่าเรือประมงที่สำคัญ โดยมีระบบเศรษฐกิจแบบผสมผสานระหว่างอุตสาหกรรมการผลิตเบาและการเกษตร เมืองนี้ยังเป็นแหล่งผลิตชาเขียวผงรายใหญ่แห่งหนึ่งของญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในพื้นที่ชั้นนำด้านการเพาะเลี้ยงปลาไหลญี่ปุ่น (อูนางิ) โดยมีตลาดปลาสาธารณะตั้งอยู่ที่ท่าเรือประมงในอิชชิกิ
อุตสาหกรรมการผลิต.
มีผู้ผลิตชิ้นส่วนอุตสาหกรรมยานยนต์ญี่ปุ่นหลายราย เช่น เด็นโซ่ และไอชิน มีโรงงานตั้งอยู่ในและรอบ ๆ เมืองนิชิโอะ
วิศวกรรมเซรามิก.
ดินในพื้นที่รอบนิชิโอะอุดมไปด้วยแร่ไมกา ซึ่งมีการทำเหมืองมาตั้งแต่สมัยนาระ เครื่องปั้นดินเผาประเภทหนึ่งที่เรียกว่า "ยัตสึโอโมเตะ" ผลิตขึ้นจากเตาเผาที่ตั้งอยู่เชิงเขาด้านใต้ของเขายัตสึโอโมเตะ 
การศึกษา.
เมืองนี้มีโรงเรียนประถม 26 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 10 แห่งที่บริหารโดยเทศบาลนครนิชิโอะ รวมทั้งมีโรงเรียนมัธยมปลาย 5 แห่งที่อยู่ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไอจิ อีกทั้งยังมีห้องสมุดประชาชนและศูนย์ชุมชนกระจายอยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ เช่น ใจกลางเมืองนิชิโอะ ฮาซุ อิชชิกิ คิระ และเทราซุ
สมาคมนานาชาตินิชิโอะ (Nishio International Association) มีการเปิดสอนภาษาญี่ปุ่น รวมถึงภาษาต่างประเทศหลายภาษา โดยส่วนใหญ่จัดการเรียนการสอนที่ศูนย์สวัสดิการ (ศูนย์ฟูกูชิ) ในย่านฮานาโนกิโจ
เชื่อมนิชิโอะเข้ากับนาโงยะทางตอนเหนือผ่านสถานีรถไฟชิงอันโจ
เชื่อมนิชิโอะกับเมืองกามาโงริ
สถานที่ท่องเที่ยวในท้องถิ่น.
จุดเด่นด้านการท่องเที่ยวของนิชิโอะคือหอคอยอูชิโตระของปราสาทนิชิโอะ ตั้งอยู่ในย่านยามาชิตะโจใจกลางเมือง เป็นการสร้างหอคอยไม้ส่วนกลางของปราสาท รวมถึงประตูและลานภายในขึ้นมาใหม่ทั้งหมด ตัวปราสาทเดิมสร้างโดยตระกูลมัตสึไดระใน ค.ศ. 1221 และใช้เป็นที่มั่นจนถึง ค.ศ. 1601
เครื่องปั้นดินเผายัตสึโอโมเตะเริ่มต้นขึ้นราว ค.ศ. 1825 โดยคาโต ฮาจิเอมง  ซึ่งได้เปิดเตาเผาขึ้นที่เชิงเขาด้านใต้ของภูเขายัตสึโอโมเตะ  ดินในพื้นที่มีแร่ไมกาซึ่งใช้ผสมกับดินเหนียว หลังเกิดเหตุการณ์หนึ่งบนภูเขานั้น มีการถวายกระดิ่งเล็ก ๆ เพื่อปลอบประโลมเทพเจ้าประจำภูเขา ต่อมา คาโต คูมาโซ ได้ริเริ่มประเพณีการทำกระดิ่งเซรามิกรูปสัตว์ประจำจักรราศี  ซึ่งเมื่อเผาแล้วจะให้เสียงที่ไพเราะยามเขย่า
วัฒนธรรม.
เทศกาล.
นิชิโอะมีเทศกาลและกิจกรรมยอดนิยมหลายรายการ โดยส่วนใหญ่จัดขึ้นในช่วงฤดูร้อน
กีฬา.
ศูนย์กีฬาไวต์เวฟ ที่ลานนิชิโอะฮาซุฟูเรอาอิ มีสระว่ายน้ำขนาด 25 เมตร สระคลื่น สไลเดอร์น้ำ และสระกลางแจ้ง ซึ่งเปิดให้บริการตลอดปี
สนามกีฬาและลานกีฬากลางแจ้งตั้งอยู่ในสวนสาธารณะต่าง ๆ เช่น สวนนิชิโอะ สวนยัตสึโอโมเตะ สวนแม่น้ำยาฮางิ สวนกีฬาเซ็มเมียว และสวนฟูรูกาวะกรีนพาร์ก มีโรงยิมของเมือง เช่น สึรูชิโระ และชูโอ ซึ่งเปิดให้ชมรมกีฬาต่าง ๆ ได้ใช้งาน รวมถึงรองรับการแข่งขันระดับมือสมัครเล่นในกีฬาหลากหลายประเภท เช่น เบสบอล ฟุตบอล วอลเลย์บอล บาสเกตบอล และกีฬาอื่น ๆ
ทีมวอลเลย์บอลหญิง เด็นโซ่แอรีบีส์ ซึ่งแข่งขันในวี.พรีเมียร์ลีก มีฐานอยู่ที่เมืองนิชิโอะ
เหตุการณ์สำคัญ.
ใน ค.ศ. 2006 เมืองนิชิโอะได้รับการบันทึกใน"บันทึกสถิติโลกกินเนสส์"ว่าเป็นสถานที่จัดพิธีชงชาพร้อมกันมากที่สุดในโลก โดยมีผู้เข้าร่วม 14,718 คน สถิตินี้ถูกทำลายลงใน ค.ศ. 2008 โดยงานดื่มชาที่เมืองอินเทาร์ ประเทศอินเดีย