สาธารณรัฐคองโก

สาธารณรัฐคองโก  หรือบางครั้งมีผู้เรียกว่า คองโก-บราซาวีล (Congo-Brazzaville) หรือ คองโก (Congo) หรือ คองโกตะวันตก (เป็นคนละประเทศกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ซึ่งครั้งหนึ่งเคยใช้ชื่อประเทศว่า "สาธารณรัฐคองโก" เช่นกัน) เป็นอดีตอาณานิคมของฝรั่งเศสในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตกกลาง มีอาณาเขตจรดกาบอง แคเมอรูน สาธารณรัฐแอฟริกากลาง สาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก แองโกลา และอ่าวกินี สาธารณรัฐคองโกมีภาษาทางการคือ ภาษาฝรั่งเศส และมีภาษาพื้นเมืองคือ ภาษาคองโก ภาษาคิตูบา และภาษาลิงกาลา
ดินแดนคองโกถูกครอบครองโดยชนเผ่าที่พูดภาษาบันตูเมื่อ 3,000 ปีที่แล้ว ซึ่งสร้างการเชื่อมโยงทางการค้าที่นำไปสู่ลุ่มน้ำคองโก คองโกเคยเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมฝรั่งเศสในอิเควทอเรียลแอฟริกา สาธารณรัฐคองโกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 1958 และได้รับเอกราชจากฝรั่งเศสใน 1960 และเป็นรัฐมากซ์–เลนินระหว่าง 1969 ถึง 1992 ภายใต้ชื่อสาธารณรัฐประชาชนคองโก ประเทศนี้มีการเลือกตั้งหลายพรรคมาตั้งแต่ปี 1992 แต่รัฐบาลที่ได้รับการเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยถูกโค่นล้มในสงครามกลางเมืองของสาธารณรัฐคองโกในปี 1997 ประธานาธิบดีเดอนี ซาซู อึงแกโซ ซึ่งขึ้นสู่อำนาจครั้งแรกในปี 1979 ปกครองจนถึงปี 1992 และอีกครั้ง หลังจากการคืนสถานะของเขา คองโกเป็นสมาชิกของสหภาพแอฟริกา สหประชาชาติ ประชาคมเศรษฐกิจของรัฐแอฟริกากลาง และขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด และคองโกกลายเป็นผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่อันดับ 4 ในอ่าวกินี ทำให้ประเทศมีความเจริญรุ่งเรืองและการเติบโตทางเศรษฐกิจชะลอตัวนับตั้งแต่ราคาน้ำมันที่ลดลงหลังปี 2015 และศาสนาคริสต์เป็นความเชื่อที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางที่สุดในประเทศ
ภูมิศาสตร์.
อากาศร้อนชื้นแถบเส้นศูนย์สูตร อุณหภูมิสูงและฝนตกชุก มีฤดูแล้งยาวนานตั้งแต่กลางเดือนพฤษภาคมถึงกลางเดือนกันยายน หลังจากนั้นเป็นฤดูฝนช่วงสั้น ๆ และจะเป็นฤดูแล้งอีกครั้งตั้งแต่กลางเดือนธันวาคมถึงกลางเดือนกุมภาพันธ์ และเป็นฤดูฝนอีกครั้งฝนตกโดยเฉลี่ยประมาณ 510 มิลลิเมตรต่อปี
คองโกตั้งอยู่ในภาคตะวันตกตอนกลางของทวีปแอฟริกาตอนใต้ ตามแนวเส้นศูนย์สูตร อยู่ระหว่างละติจูด 4°N ถึง 5°S และลองจิจูด 11° ถึง 19°E ทางใต้และตะวันออกคือสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ล้อมรอบด้วยกาบองทางทิศตะวันตก แคเมอรูนและสาธารณรัฐแอฟริกากลางทางทิศเหนือ และคาบินดา (แองโกลา) ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ มีชายฝั่งอยู่บนมหาสมุทรแอตแลนติก
ทางตะวันตกเฉียงใต้เป็นที่ราบชายฝั่งซึ่งมีการระบายน้ำหลักคือแม่น้ำคูลู-ไนอารี พื้นที่ด้านในของประเทศประกอบด้วยที่ราบสูงตอนกลางระหว่างแอ่ง 2 แอ่งทางทิศใต้และทิศเหนือ ป่าไม้อยู่ภายใต้แรงกดดันในการแสวงหาประโยชน์ที่เพิ่มขึ้นคองโกมีคะแนนเฉลี่ยดัชนีความสมบูรณ์ของภูมิทัศน์ป่าไม้ประจำปี 2018 อยู่ที่ 8.89/10 ซึ่งอยู่ในอันดับที่ 12 ของโลกจาก 172 ประเทศ
คองโกตั้งอยู่ในเขตนิเวศภาคพื้นดิน 4 เขต ได้แก่ ป่าชายฝั่งเส้นศูนย์สูตรแอตแลนติก ป่าที่ราบลุ่มคองโกเลียทางตะวันตกเฉียงเหนือ ป่าพรุคองโกตะวันตก และป่าคองโกตะวันตก–ป่าโมเสกสะวันนา เนื่องจากประเทศนี้ตั้งอยู่บนเส้นศูนย์สูตร สภาพภูมิอากาศจึงสม่ำเสมอมากขึ้นตลอดทั้งปี โดยอุณหภูมิเฉลี่ยในแต่ละวันจะชื้นที่ และในกลางคืนโดยทั่วไประหว่าง และ .ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ระหว่าง 1,100 (43 นิ้ว) ในหุบเขาไนอารีทางตอนใต้ไปจนถึงมากกว่า ในภาคกลาง ฤดูแล้งคือตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงสิงหาคม ในขณะที่พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศ ฤดูฝนมีฝนตกสูงสุด 2 ระดับ โดย 1 ครั้งในเดือนมีนาคม-พฤษภาคม และอีกครั้งในเดือนกันยายน-พฤศจิกายน
ประวัติศาสตร์.
เดิมเป็นราชอาณาจักรรุ่งเรืองในช่วงพ.ศ. 2000 เริ่มอ่อนแอลงในช่วง พ.ศ. 2200 จนถูกฝรั่งเศสยึดครองเมื่อ พ.ศ. 2428 ได้รับอิสรภาพเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2503เมื่อได้รับเอกราช หันไปนิยมลัทธิคอมมิวนิสต์และใช้รัฐธรรมนูญฉบับสังคมนิยมเมื่อ พ.ศ. 2522 เลิกใช้ระบบคอมมิวนิสต์เมื่อ พ.ศ. 2525
การแบ่งเขตการปกครอง.
สาธารณรัฐคองโกแบ่งออกเป็น 10 จังหวัด (regions) กับ 1 เทศบาล (commune) * และแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 46 เขต (districts) 
จังหวัดต่าง ๆ และเทศบาล ได้แก่