pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เฮคเลอร์แอนด์คอช จี 36

เฮคเลอร์แอนด์คอช จี 36 เป็นปืนจู่โจม ขนาดกระสุน 5.56 × 45 มม. ออกแบบตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 ผลิตโดยบริษัทเฮคเลอร์แอนด์คอช ประเทศเยอรมนี เพื่อทดแทนปืน จี 3 7.62 มม. ที่มีสภาพเก่า และล้าสมัยไปแล้ว โดยปืน ออกแบบโดยใช้รูปทรง modula เพื่อความกระทัดรัด และคล่องตัว
   ด้วยวัสดุที่ใช้ตัวปืนทำมาจาก เส้นใยไฟเบอร์กราส Fiberglass ผสม พอลิเมอร์ ทำให้ปืนมีน้ำหนักเบา แต่มีความคงทนแข็งแรง ระบบการทำงานของ G36 ใช้ระบบการทำงานด้วยแรงดันก๊าซ Gas-operation ในสภาวะลูกเลื่อนปิด ขัดกลอนด้วยลูกเลื่อนหมุนตัว Rotating bolt ปลดกลอนด้วยการใช้แรงดันก๊าซทางเดินสั้น ผลักดันก้านสูบ Short-stroke piston ระบายความร้อนด้วยอากาศ ลำกล้องขนาด 5.56 x 45 มม. ลำกล้องมี 6 ร่องเกลียวเวียนขวา ซองกระสุน สแตนดาดขนาด 30 นัด และ ซี-แมกกาซีน 100 นัด C-Mag เข้าประจำการใน บุนเดซเวร์(กองทัพเยอรมนี)และทะยอยปลดประจำการ ปืน จี 3 ในปี 2540 
ประวัติ.
การพัฒนา.
สืบเนื่องมาจาก กองทัพเยอรมนีใช้ปืน จี 3 7.62 มม. NATO มาเป็นเวลานาน ตั้งแต่ปี 1970 จึงมีโครงการ วิจัย อาวุธประจำกายใหม่เพื่อทดแทน จี 3 จึงเกิดโครงการ G11 ขึ้นซึ่งได้พัฒนาขึ้นโดยกลุ่มของเฮคเลอร์แอนด์คอชเอง โดยใช้กระสุนขนาด 4.73 มม. ซึ่งออกแบบโดยบริษัท Dynamit Nobel company G11 ซึ่งจะเป็นปืนที่มาแทนที่ปืน จี 3 ที่ใช้กระสุนขนาด 7.62 มม. NATO ที่ล้าสมัยและเฮคเลอร์แอนด์คอชได้ทุ่มงบประมาณเป็นจำนวนมากสำหรับโครงการวิจัย G11 นี้ มันจึงเป็นความหวังอย่างมากว่าโครงการจะสำเร็จ จนปืน G11 เข้าสายการผลิดและประจำการในที่สุด แต่ประเทศใน NATO เริ่มให้ความสนใจ กับกระสุนชนิดใหม่ ซึ่งมีขนาด 5.56 x45 มม. ที่ประเทศ เบลเยียม ผลิต m855 จึงทำให้ เฮคเลอร์แอนด์คอชหันมาพัฒนาปืนที่ใช้กระสุนขนาด 5.56 x 45 มม. ตามแบบที่ประเทศในNATOให้ความสนใจกัน จึงเกิดโครงการใหม่ G41 ขึ้น  แต่โครงการG11ต้องถูกล้มโครงการเนื่องจาก กองทัพเยอรมนียกเลิกการสั่งซื้อเนื่องจากการตัดงบประมาณกองทัพของสหพันธรัฐเยอรมนี หลังการรวมตัวกันระหว่างเยอรมนีตะวันออก กับ เยอรมนีตะวันตก เป็นประเทศเยอรมนี และ เฮคเลอร์แอนด์คอช ได้ถูกซื้อกิจการโดยบริษัท British Aerospace's Royal Ordnance division ที่รู้จักกันในนาม BAE.
    จากนั้น ได้มีความให้ความสนใจในกระสุนขนาด 5.56 มม. NATO มากขึ้น โครงการ G41 จึงถูกยกเลิกโครงการไป จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ทำให้ เฮคเลอร์แอนด์คอช ออกแบบปืนชนิดใหม่ ที่มีความทันสมัยมากและใช้กระสุนขนาด 5.56 x 45 มม. NATO นั้นคือโครงการ 50 หรือ HK50 ซึ่งตัวต้นบบนี้ ยังถูกยกให้อยู่ในระดับที่เหนือกว่าปืน Steyr AUGจากประเทศออสเตรีย
การผลิต.
ปืน HK50 ได้รับเลือก และมีการสั่งซื้อครั้งแรกกว่า 33,000 กระบอกจากกองทัพเยอรมนีโดยกำหนดให้เก็บรายละเอียดต่างๆของปืนให้ดีขึ้น พร้อมตั้งชื่อใหม่ว่าGewehr 36หรือ G36 ภายหลังการสั่งซื้อ ปืน g36 กว่า17,000 กระบอก ถูกส่งมอบให้กองทัพเยอรมนีเป็นประเทศแรกในนาโตภายในเวลาอันรวดเร็ว ซึ่งได้ส่งมอบไปในช่วงไตรมาสที่สามของปี 1997.
   ในเดือนกรกฎาคมปี 1998 G36 ได้รับเลือกให้เป็นปืนไรเฟิลมาตรฐานในกองทัพสเปนเพื่อทดแทนปืน CETME การส่งมอบครั้งแรกที่เกิดขึ้นในช่วงปลายปี 1999. นอกจากนี้สเปนยังได้สิธิบัตรในการผลิตในสเปนภายใต้ใบอนุญาตในโรงงาน อามาส เดอลาโกรุญญา ในเมืองโครูนา, กาลิเซีย.
นอกจากนี้ G36 ยังได้รับอนุญาตให้ผลิตในอุตสาหกรรมทางทหารของประเทศซาอุดีอาระเบียด้วยการถ่ายทอดเทคโนโลยี ซึ่งได้รับการอนุญาตจากเยอรมนี เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2006 ล็อตแรกของการผลิต G36 ในซาอุดีอาระเบียได้ผลิตที่โรงงาน MIC ในวันที่ 30 มิถุนายน 2009. แต่มี G36 บางส่วนจะยังผลิตโดยเฮคเลอร์แอนด์คออยู่.
สปีกนาว

สปีกนาว  เป็นสตูดิโออัลบั้มที่สามของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ ออกจำหน่ายวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ผ่านสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ การผลิตอัลบั้มเริ่มขึ้นระหว่าง ค.ศ. 2009-2010 ที่ห้องอัดเสียงหลายแห่ง และบันทึกเสียงโดยสวิฟต์ และนาธาน แชปแมน สวิฟต์เขียนเพลงเองทั้งอัลบั้มเช่นเดียวกับอัลบั้มก่อนหน้า "เฟียร์เลส" (2008) สปีกนาวเพิ่มรูปแบบแนวเพลงคันทรีป็อปจากอัลบั้มก่อนหน้า และนำเสนอเนื้อหาในเนื้อเพลงเกี่ยวกับความรัก ความใคร่ และความอกหัก
อัลบั้ม "สปีกนาว" ได้รับการตอบรับทั่วไปในด้านบวก นักวิจารณ์ยกย่องการแต่งเพลงและเนื้อหาเพลงของสวิฟต์ เพลงได้เข้าชิงรางวัลแกรมมีสาขาอัลบั้มเพลงคันทรียอดเยี่ยม เป็นครั้งที่สองหลังจากได้รับรางวัลเมื่ออัลบั้มเฟียร์เลส นีกวิจารณ์เพลงหลายคนและสื่อหลายแหล่งรวมอัลบั้มสปีกนาวไว้ในรายชื่อประจำปี อัลบั้มมีซิงเกิล 6 เพลง ทุกเพลงได้รับการรับรองแพลตินัมอย่างน้อยหนึ่งครั้งจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) สวิฟต์สนับสนุนอัลบั้มผ่านทัวร์คอนเสิร์ตสปีกนาวเวิลด์ทัวร์ กลายเป็นทัวร์คอนเสิร์ตของศิลปินคันทรีที่ทำรายได้ได้สูงสุดเป็นอันดับที่สาม ทำรายได้ได้ 123 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
อัลบั้ม "สปีกนาว" เปิดตัวที่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 เป็นอัลบั้มที่สองของสวิฟต์ที่ขึ้นอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา ยอดขายสัปดาห์แรก 1,047,000 อัลบั้ม เป็นการเปิดตัวที่ยิ่งใหญ่อันดับที่ห้าในประวัติศาสตร์สำหรับศิลปินหญิง และใหญ่เป็นอันดับที่สามในฐานะอัลบั้มเพลงคันทรี อัลบั้มสร้างประวัติศาสตร์ทำยอดขายในสัปดาห์เดียวได้มากที่สุดโดยศิลปินคันทรีหญิง นับถึง ค.ศ. 2014 สปีกนาวมียอดขายสูงสัปดาห์เดียวอยู่อันดับที่ 17 ในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา อัลบั้มประสบความสำเร็จในต่างประเทศ ขึ้นสิบอันดับแรกในหลายประเทศ ได้แก่ ออสเตรเลีย แคนาดา และสหราชอาณาจักร อัลบั้มยังได้รับการรับรองสี่ครั้งจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) และนับถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 อัลบั้มขายได้ 4.5 ล้านอัลบั้มในสหรัฐอเมริกา เป็นอัลบั้มที่ทำยอดดาวน์โหลดสูงสุดเป็นอันดับที่ 10 ตลอดกาล
สปีกนาวยังถูกรวมในรายชื่อ "50 อัลบั้มเพลงของศิลปินหญิงยอดเยี่ยมตลอดกาล" ตีพิมพ์โดยนิตยสาร"โรลลิงสโตน" ใน ค.ศ. 2012 อยู่อันดับที่ 45 ทำให้สวิฟต์ ซึ่งยังมีอายุ 22 ปีในขณะนั้น เป็นศิลปินที่อายุน้อยที่สุดที่อยู่ในรายชื่อดังกล่าว
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม.
ทุกเพลงแต่งโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์ และผลิตโดยนาธาน แชปแมน
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เทวดาตกสวรรค์

เทวดาตกสวรรค์ เป็นละครโทรทัศน์ไทย ประพันธ์โดย ประภาส ชลศรานนท์ ถูกนำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์และภาพยนตร์แล้ว 4 ครั้ง
ครั้งแรกออกอากาศครั้งแรกวันที่ 4 สิงหาคม - 12 กันยายน พ.ศ. 2529 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ผลิตโดย ไนท์สปอตโปรดักชั่น และ เจเอสแอล ต่อมาในปี พ.ศ. 2532 ไฟว์สตาร์โปรดักชั่น ได้นำมาทำเป็นภาพยนตร์ไทย โดยมี ชนะ คราประยูร เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และสร้างเป็นละครอีก 2 ครั้ง คือในปี [[พ.ศ. 2541] ออกอากาศเดือนตุลาคม - พฤศจิกายน ทาง [[ททบ.5 เอชดี|สถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5]] โดย [[เทเลไฟฟ์]] และ โซพ โอเปอรเรชั่น และในปี [[พ.ศ. 2559]] สร้างโดย [[ช่อง 8|Talent 1 Movie Studio]] เดิมมีแผนออกอากาศทาง [[เวิร์คพอยท์ทีวี]] ในปีเดียวกัน แต่จากความล่าช้าในการดำเนินงานประกอบกับเวิร์คพอยท์เริ่มลดการผลิตละครลง ทำให้ใน พ.ศ. 2562 เวิร์คพอยท์ทีวีได้ขายสิทธิ์การออกอากาศละครเรื่องนี้ให้ [[เดอะ วัน เอ็นเตอร์ไพรส์]] นำมาออกอากาศทาง [[ช่องวัน 31|ช่องวัน]] แทนในชื่อใหม่คือ "The Answer of Heaven คำตอบสำหรับสวรรค์"
ผู้แสดงนำเรื่อง เทวดาตกสวรรค์ ในครั้งแรก ได้แก่ [[ธเนศ วรากุลนุเคราะห์]] ในบทเทวดาตกสวรรค์นามว่า "เทพ" [[พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง]] ในบท "แอ๊ด" นักข่าวหนุ่มไฟแรง [[พรสุดา ต่ายเนาว์คง]] ในบท "ดอกแก้ว" หญิงสาวตาบอด เมื่อเป็นภาพยนตร์ได้เปลี่ยนผู้แสดงเป็น [[สถาพร นาควิลัย]] [[สันติสุข พรหมศิริ]] [[จินตหรา สุขพัฒน์]] ละครโทรทัศน์ครั้งที่สองเป็น [[ศักดิ์สิทธิ์ แท่งทอง]] [[สัญญา คุณากร]] [[เชอรี่ ผุงประเสริฐ]] และละครโทรทัศน์ครั้งที่สามเป็น [[ซันนี่ สุวรรณเมธานนท์]] [[กันต์ กันตถาวร]] และ [[พิมดาว พานิชสมัย]] ตามลำดับ มีเพลงนำชื่อเดียวกับเรื่องซึ่งแต่งโดย ประภาส ชลศรานนท์ ยกเว้นฉบับภาพยนตร์ แต่งดนตรีประกอบโดย [[จำรัส เศวตาภรณ์]]
เฉพาะละครโทรทัศน์ครั้งแรก ได้รับ[[รางวัลโทรทัศน์ทองคำ]] ปี พ.ศ. 2529 ประเภทบทละครโทรทัศน์ดีเด่น และละครสะท้อนสังคมดีเด่น รวมถึง[[รางวัลเมขลา]] ประเภทบทละครโทรทัศน์ดีเด่น ในปีเดียวกัน
มนต์ชัย ศิริลัทพร

มนต์ชัย ศิริลัทพร เป็นเจ้าของนามปากกา ซ่อนกลิ่น นักเขียนโรมานซ์ เกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2514 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เริ่มเขียนเรื่อง "หิมพานต์" เป็นเรื่องแรก และไปโพสต์ลงในเว็บเด็กดี ในปี พ.ศ. 2547 มีผลงานเล่มแรกคือ "615 รหัสมรณะ" โดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์ มีผลงานที่สร้างเป็นละครโทรทัศน์ คือ ดวงใจอัคนี
เคยทำงานเป็นวิศวกรบริษัท แต่ปัจจุบันลาออกมารับงานเป็นวิศวกร ฟรีแลนซ์
ที่มาของนามปากกา.
เดิมใช้ชื่อจริงเป็นนามปากกา แต่เมื่อได้เขียนนิยายแนวโรแมนซ์ จึงเปลี่ยนเป็น "ซ่อนกลิ่น" โดยคิดว่าจะหานามปากกาที่มันออกแนวๆดอกไม้ จึงนึกขึ้นได้ว่าเคยเขียนดอกไม้ดอกหนึ่งเป็นปริศนาในหนังสือเรื่องแรกคือ ดอกซ่อนกลิ่น และนำมาเป็นนามปากกา
ภารกิจเลือด

ภารกิจเลือด  เป็นนวนิยายสืบสวน โดย ไมเคิล คอนเนลลี นักเขียนชาวอเมริกัน ตีพิมพ์ครั้งแรกที่ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2541 และตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 หนังสือเล่มนี้ได้รับรางวัลนวนิยายสืบสวน Grand Prix ของประเทศฝรั่งเศส รางวัล Anthony Awards และ Macavity Awards ของสหรัฐอเมริกา ต่อมาถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2545 มีชื่อภาษาไทยว่า ดับชีพจรล่านรก
เรื่องย่อ.
เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ "เทอร์รี่ แม็กเคเล็บ" อดีตเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ เพิ่งได้รับการผ่าตัดเปลี่ยนหัวใจ จึงตั้งใจจะอาศัยอย่างเรียบง่าย ไม่มีการสืบสวน หรือไล่ล่า แต่แล้ววันหนึ่งเขาได้พบกับ"กราเซียล่า ริฟเวอร์ส" ผู้ซึ่งมาขอร้องให้ช่วยเหลือในการสืบคดี และได้รู้ความจริงว่าหัวใจที่เขาได้รับมานั้นเป็นของกลอเรีย น้องสาวของเธอที่ถูกฆาตกรรม แม็กเคเล็บเริ่มสงสัยจึงเริ่มสืบคดี เมื่อเขาเริ่มสืบคดีจริงจังก็ได้พบว่าตำรวจมองข้ามรายละเอียดสำคัญหลายจุด จากคดีที่เหมือนกับคดีฆาตกรรมชิงทรัพย์ธรรมดาก็กลายเป็นคดีซ้บซ้อนโดยฆาตกรที่เฉียบแหลม
ซิมเอิร์ธ

ซิมเอิร์ธ: เดอะลิฟวิงแพลเน็ต  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "ซิมเอิร์ธ" เป็นเกมคอมพิวเตอร์แนวจำลองชีวิตออกแบบโดยวิลล์ ไรท์ จัดจำหน่ายโดยบริษัทแม็กซิสในปี พ.ศ. 2534 เป็นเกมที่เปิดให้ผู้เล่นควบคุมพัฒนาการของดวงดาว ซึ่งเกมดังกล่าวได้รับการออกแบบสำหรับแมคอินทอช คอมมานโดร์อะมิกา ไอบีเอ็ม ซูเปอร์แฟมิคอม และเทอร์โบกราฟิก-16 ซึ่งต่อมาได้นำมาปรับรูปแบบอีกครั้งเพื่อจำหน่ายในเครื่องวี และวิชัวร์คอมโซล
แม้ว่าเกมนี้ได้รับคำชื่นชมเมื่อครั้งที่ออกจำหน่าย แต่ "ซิมเอิร์ธ" ก็ไม่ประสบความสำเร็จด้านยอดขายเท่า "ซิมซิตี" ที่ออกจำหน่ายไปก่อนหน้านี้
แบริโทน

แบริโทน  คือ โทนเสียงในการร้องเพลงประสานเสียง ซึ่งเป็นโทนเสียงกลางของนักร้องชาย
โดยกายภาพ เวลาร้องจะตัวโน้ตจะไต่ไปคงที่ที่โน้ต มี (E) โดยไม่เกิดอาการระคายคอ ซึ่งหากนักร้องได้รับการฝึกฝนเส้นเสียงเป็นอย่างดี จะสามารถไต่ระดับไปได้ถึงตัว ซอล (G) มิดเดิลออกเตฟ
มวยหมากรุก

มวยหมากรุก  เป็นกีฬาผสมระหว่างมวยสากลกับหมากรุกสากลในแต่ละยกสลับกัน กีฬาเริ่มขึ้นเมื่อศิลปินชาวดัตช์ชื่อ อีเป รูบิง (Iepe Rubingh) ได้รับแรงบันดาลใจจากภาพเขียนสมมติ ของนักเขียนหนังสือการ์ตูนชาวฝรั่งเศสและเป็นนักสร้างภาพยนตร์ที่มีชื่อว่า เอนกี บีลาล (Enki Bilal) ซึ่งได้มีการให้จัดการแข่งขันขึ้นจริง โดยมวยหมากรุกเริ่มเป็นที่นิยมกันมากขึ้นในปัจจุบัน โดยผู้เข้าร่วมการแข่งขันต้องมีทักษะความสามารถทั้งการชกมวยและเล่นหมากรุก ซึ่งผลการแข่งขันอาจชนะได้โดยวิธีใดวิธีหนึ่ง
กฎกติกา.
การแข่งขันแบ่งออกเป็นสิบเอ็ดยกที่สลับการหมุนเวียนระหว่างมวยสากลกับหมากรุกสากล โดยเริ่มจากยกแรกที่เป็นการแข่งหมากรุกสี่นาที ตามด้วยการแข่งชกมวยสามนาที แล้วกลับมาแข่งหมากรุกสลับกับชกมวยเรื่อยไปกระทั่งการแข่งขันสิ้นสุดลง โดยมีช่วงพักระหว่างแต่ละยกเป็นเวลาหนึ่งนาที และมีการแข่งขันหมากรุกแบบจับเวลา โดยมีเวลากำกัดรวมให้ผู้เล่นแต่ละคนเพียงสิบสองนาทีในหนึ่งเกม
คู่ต่อสู้อาจเอาชนะได้โดยการชนะน็อกโดยเทคนิค, ชนะโดยรุกฆาต, โดยการตัดสินของกรรมการ หรือคู่ต่อสู้ใช้เวลาในการคำนวณหมากรุกรวมเกินสิบสองนาที หากคู่แข่งขันไม่สามารถเดินหมากรุกในยกดังกล่าวต่อไปได้ อาจมีคำเตือนซ้ำหลายครั้งที่มีผลในการตัดสิทธิ์ได้ โดยผู้เล่นต่างใส่หูฟังเพื่อไม่ให้พวกเขาได้ยินเสียงตะโกนให้ความช่วยเหลือใดๆจากผู้ชม
ประวัติ.
กีฬาผสมนี้เกิดขึ้นในปีค.ศ. 1992 จากจินตนาการของนักเขียนการ์ตูนที่มีชื่อว่า เอนกี บีลาล และมวยหมากรุกดังกล่าวนี้ได้ปรากฏในนิยายภาพเรื่อง Froid Équateur ซึ่ง อีเป รูบิง ได้นำแนวคิดดังกล่าวมาใช้ในชีวิตจริง เขาใช้ในการแข่งขันต่อสู้ภายใต้ฉายา "อีเป เดอะโจ๊กเกอร์" รูบิงรู้สึกว่าวิธีที่อธิบายไว้ในหนังสือเกี่ยวกับการแข่งขันชกมวยครบยก ตามด้วยการแข่งขันหมากรุกจนชนะกระดาน เป็นสิ่งที่เพ้อฝัน เขาจึงใช้วิธีแข่งหมากรุกสลับกับชกมวยในแต่ละยกแทน
แนวคิดดังกล่าวยังปรากฏในภาพยนตร์ฟินแลนด์ปี ค.ศ. 1991 เรื่อง "Uuno Turhapuro—herra Helsingin herra" เมื่อตัวเอกของเรื่องเล่นหมากรุกแบบไม่ได้มองกระดานผ่านทางโทรศัพท์กับนักมวยคนอื่น ซึ่งบีลาลเองก็ไม่ทราบมาก่อนว่ามีอยู่ในภาพยนตร์ดังกล่าว และยังมีในภาพยนตร์ปีค.ศ. 1979 ที่กำกับโดย โจเซฟ คู อย่างเรื่อง "นินจากเชคเมท" ในพากย์ภาษาอังกฤษ ซึ่งภาพยนตร์ดังกล่าวในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกาใช้ชื่อว่า "มิสเทรี่ออฟเชสบ็อกซิ่ง" ภาพยนตร์ดังกล่าวไม่มีมวยหมากรุก หากแต่มันได้สร้างแรงดลบันดาลใจแก่เพลงของกลุ่มนักร้องฮิปฮอป Wu-Tang Clan ในเพลง "Da Mystery of Chessboxin" ในอัลบั้มแรกของพวกเขาที่มีชื่อว่า Enter the Wu-Tang (36 Chambers) (ค.ศ. 1993) ซึ่ง RZA โปรดิวเซอร์ของ Wu-Tang Clan เป็นผู้ที่ชื่นชอบและสนับสนุนการกีฬาคนหนึ่ง
กีฬาดังกล่าวนี้อยู่ภายใต้การดูแลขององค์การมวยหมากรุกโลก (World Chess Boxing Organisation หรือชื่อย่อ WCBO) ซึ่งมีคำขวัญคือ "การต่อสู้มีอยู่ในสังเวียน ส่วนสงครามมีอยู่บนกระดาน" การแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งแรกได้จัดขึ้นในอัมสเตอร์ดัม ค.ศ. 2003 โดยมีผู้ชนะคือ อีเป รูบิง ส่วนการแข่งขันมวยหมากรุกชิงแชมป์ยุโรปจัดครั้งแรกในเบอร์ลิน ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 โดย ทีโฮเมอร์ ดอฟรามาดีเยฟ จากประเทศบัลแกเรีย เป็นฝ่ายเอาชนะ แอนเดรียส "ดี" ชไนดอร์ จากเยอรมัน ผู้ยอมแพ้ในเกมหมากรุกซึ่งเป็นยกที่เจ็ดของการแข่งขัน
ทักษะจำเป็นทางหมากรุก.
นักมวยหมากรุกระดับโลกไม่เพียงแต่มีประสบการณ์เฉพาะทางชกมวยเท่านั้น หากแต่ต้องมีทักษะทางด้านหมากรุกมามากพอจึงจะมีสิทธิ์ร่วมแข่งขันได้ ตัวอย่างเช่น นิโคไล ซาฮิน มีระดับคะแนนหมากรุก Elo rating ที่ประมาณ 1900 แต้ม ในขณะที่แชมป์ยุโรปของมวยหมากรุกอย่าง ทีโฮเมอร์ ดอฟรามาดีเยฟ มีระดับคะแนนหมากรุก FIDE Master สูงกว่า 2300 แต้ม และยังชนะในการแข่งขันหมากรุกหลายรายการ
พิพิธภัณฑ์ธงชาติไทย

พิพิธภัณฑ์ธงชาติไทย (ชื่อเดิม: พิพิธภัณฑ์ธงสยาม) เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชน ตั้งอยู่เลขที่ 15 ซอยลาดพร้าว 43 แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 10310 บริเวณเดียวกับพิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทยและพิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนคร มีเจ้าของคนเดียวกันคือพฤฒิพล ประชุมผล จัดตั้งขึ้นเพื่อให้ประชาชนเข้าศึกษาประวัติธงชาติไทย โดยรวบรวมธงชาติไทยในรูปแบบต่าง ๆ ทั้งผืนธงจริงและธงที่ปรากฏอยู่บนงานสะสมต่าง ๆ เปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2549 มีพิธีเปิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2550#เปลี่ยนทาง นอกจากนี้เป็นที่ทำการสมาคมนักธัชวิทยาแห่งประเทศไทยอีกด้วย#เปลี่ยนทาง 
การจัดสรรพื้นที่.
พิพิธภัณฑ์จัดแสดงธงชาติสยามและธงชาติไทยตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน และสิ่งอื่น ๆ ที่เกี่ยวเนื่อง เช่น
ไฟน์ยังแคนนิบอลส์

ไฟน์ยังแคนนิบอลส์  เป็นวงอังกฤษก่อตั้งวงในเบอร์มิงแฮม ในปี ค.ศ. 1984 โดยมือเบส เดวิด สตีล และมือกีตาร์ แอนดี ค็อกซ์ (ทั้งคู่เคยเป็นสมาชิกวงเดอะบีต) และนักร้อง โรแลนด์ กิฟต์ (อดีตสมาชิกวง Akrylykz) พวกเขาเป็นที่รู้จักในผลงานเพลงฮิตในปี ค.ศ. 1989 อย่าง "She Drives Me Crazy" และ "Good Thing"
ชื่อวงนั้นมาจากภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1960 เรื่อง "All The Fine Young Cannibals" นำแสดงโดยโรเบิร์ต แวกเนอร์และนาตาลี วูด
พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนคร

พิพิธภัณฑ์เฉลิมพระนคร เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชนที่จัดตั้งขึ้นเพื่อรวบรวมวัตถุ เอกสาร ภาพ รวมทั้งพระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ในช่วงต่างๆ ตั้งแต่ครั้งครบรอบ ๑๐๐ ปี ๑๕๐ ปี และล่าสุด พระราชพิธีสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ ๒๐๐ ปี และรวมถึงการแสดงวัตถุชิ้นเอกต่างๆ ที่จัดทำขึ้นเนื่องในวาระการสมโภชพระนคร อยู่ภายในบริเวณเดียวกับพื้นที่จัดแสดงพิพิธภัณฑ์เครื่องเล่นกระบอกเสียงและหีบเสียงไทย และ พิพิธภัณฑ์ธงสยาม เลขที่ 15 ซอยลาดพร้าว 43 แขวงสามเสนนอก เขตห้วยขวาง กรุงเทพมหานคร 10310 ที่มีเจ้าของคนเดียวกันคือ คุณพฤฒิพล ประชุมผล โดยผู้อำนวยการหรือเรียกว่าภัณฑารักษ์ เป็น คุณ จันทกาญจน์ คล้อยสาย เป็นผู้ดูแลแทน
โรเบิร์ต แวกเนอร์

โรเบิร์ต จอห์น แวกเนอร์  เกิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1930 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์ โทรทัศน์ ละครเวที 
แวกเนอร์แสดงในซีรีส์โทรทัศน์อเมริกัน ยาวนานกว่า 4 ทศวรรษ แต่ตั้งบทโจรเพลย์บอยที่กลายมาเป็นสายลับ ที่ชื่อ อเล็กซานเดอร์ มันดี ใน "It Takes a Thief" (1968–1970), บทนักสืบ พีต ที. ไรอัน ใน "Switch" (1975–1978) และบทจอห์นนี ฮาร์ต ใน "Hart to Hart" (1979–1984) ในการแสดงภาพยนตร์ เขารับบท นัมเบอร์ทู ในภาพยนตร์ "Austin Powers" ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 และต้นคริสต์ทศวรรษ 2000 เขายังรับบทเล็ก ๆ ในบทเท็ดดี ลีโอโพลด์ ในซิตคอมเรื่อง "Two and a Half Men"
แวกเนอร์เขียนอัตชีวประวัติ เรื่อง "Pieces of My Heart: A Life" โดยเขียนร่วมกับนักเขียน สก็อต ไอแมน ตีพิมพ์เมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 2008
ไมน์ (เพลงเทย์เลอร์ สวิฟต์)

"ไมน์"  เพลงของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ เพลงเขียนโดยเทย์เลอร์ สวิฟต์เพียงคนเดียว ผลิตโดยสวิฟต์และนาธาน แชปแมน เพลงออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลนำจากสตูดิโออัลบั้มที่สาม "สปีกนาว" ผ่านสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ เพลงออกจำหน่ายวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2010 หลังจากเพลงหลุดรั่วทางอินเทอร์เน็ต 2 สัปดาห์ก่อนถึงวันดังกล่าว สวิฟต์ได้แรงบันดาลใจเขียนเพลง "ไมน์" จากการแอบรัก และอธิบายว่า เพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับแนวโน้มที่จะวิ่งหนีความรัก เพลงมีคุณสมบัติดนตรีแนวป็อปและเนื้อเพลงพูดถึงความรักหนุ่มสาวที่มีขึ้นและมีลง
การตอบรับของเพลง "ไมน์" ส่วนมากเป็นด้านบวก สวิฟต์ได้รับคำชมจากความสามารถในการถ่ายทอดมุมมองของความรักในแบบผู้ใหญ่ แม้ว่านักวิจารณ์บางกลุ่มจะเรียกเพลงนี้ว่า "เป็นสูตรสำเร็จเดิม ๆ" (formulaic) สะท้อนให้เห็นเพลงเก่า ๆ ที่เห็นได้ชัดคือเพลง "เลิฟสตอรี" เพลงประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์เช่นกัน เพลงติดสิบอันดับแรกในประเทศออสเตรเลีย แคนาดา และญี่ปุ่น ซิงเกิลได้รับการรับรองระดับทองคำจากสมาคมอุตสาหกรรมบันทึกเสียงออสเตรเลีย (ARIA) ในสหรัฐอเมริกา เพลงเข้าชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ที่อันดับสาม ทำให้สวิฟต์เป็นศิลปินหญิงคนที่สองในประวัติศาสตร์ของฮอต 100 ที่มีเพลงหลายเพลงเปิดตัวในห้าอันดับแรกในปีเดียว หลังจากที่มารายห์ แครี เคยทำไว้เมื่อ ค.ศ. 1995
มิวสิกวิดีโอเพลงกำกับโดยโรแมน ไวต์ วิดีโอเล่าเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างสวิฟต์กับคนรัก รับบทโดยนักแสดงชาวอังกฤษ โทบี เฮมิงเวย์ และจบด้วยการสมรส มิวสิกวิดีโอได้รับคำสรรเสริญจากนักวิจารณ์ร่วมสมัยที่มองว่า "ค่อนข้างหวาน" และ "น่าอุ่นใจ" เพลงถูกนำไปแสดงสดหลายครั้งเพื่อสนับสนุนอัลบั้มสปีกนาว มิวสิกวิดีโอยังได้รับรางวัลวิดีโอแห่งปีในงานประกาศรางวัลซีเอ็มทีมิวสิกอะวอดส์ 2011 ด้วย
เพลงนี้ได้แสดงในละคร"กลี" ตอน "เดอะเบรกอัป" ขับร้องโดยนายา ริเวรา (ซานทานา โลเปซ) และถูกนำไปร้องใหม่โดยมารูนไฟฟ์ด้วย
เบื้องหลังและการจำหน่าย.
ในบทสัมภาษณ์กับนิตยสาร"โรลลิงสโตน" สวิฟต์เปิดเผยว่า "ไมน์" มีแรงบันดาลใจจากคนที่เธอแอบรัก เธอกล่าวว่า "ฉันสะท้อนให้เห็นผู้ชายที่ฉันชอบในตอนนั้น" เธอยังกล่าวกับเอ็มทีวีว่าเพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับความเป็นไปหากเธอยอมเปิดใจ ระหว่างแชตสดผ่านยูสตรีมกับแฟนเพลงในวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 สวิฟต์อธิบายว่าเพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับ "ความเป็นไปได้ว่าเธอจะหนีจากความรัก" หลังจากคบหากับผู้ชายมาหลายคนและจบลงด้วยการร่ำลาและความอกหัก เธอกล่าวต่อไปว่า "ฉันคิดว่าฉันจะต่อยอดรูปแบบของการวิ่งหนีเมื่อถึงเวลาตกหลุมรักและรักษาความสัมพันธ์ไว้ เพลงจะเล่าเกี่ยวกับการหาข้อยกเว้นเรื่องนั้นและหาคนที่จะทำให้คุณเชื่อในความรักและตระหนักว่ามันเป็นไปได้"
"ไมน์" เป็นหนึ่งในเพลง 14 เพลงในอัลบั้ม"สปีกนาว"ที่สวิฟต์แต่งเพียงคนเดียว เธอร่วมผลิตเพลงกับนาธาน แชปแมน ที่ร่วมผลิตกับสวิฟต์ทั้งอัลบั้ม เดิมวางแผนให้เพลงออกจำหน่ายวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2010 แต่หลังจากไฟล์เพลงเอ็มพีสามคุณภาพต่ำหลุดรั่วโดยไม่ได้รับอนุญาต สังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์ตัดสินใจส่งเพลงเข้าคลื่นวิทยุเพลงคันทรี และไอทูนส์ก่อนกำหนด 12 วันในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2010 สวิฟต์ให้ความเห็นว่า "เรื่องเพลงหลุดนั้นทำให้ฉันไม่สบายใจ แต่มันก็จบด้วยดี มันเข้าถึงอารมณ์จนทำให้ฉันเริ่มร้องไห้"
โรงเรียนปอพานพิทยาคม รัชมังคลาภิเษก

โรงเรียนปอพานพิทยาคม รัชมังคลาภิเษก อักษรย่อ ป.พ.ร. เดิมเป็นสาขาเป็นโรงเรียนนาเชือกพิทยาสรรค์ ปัจจุบันจัดอยู่ในประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก ซึ่งมีฐานะป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำตำบลปอพาน อำเภอนาเชือก จังหวัดมหาสารคาม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามหาสารคามเขต 2 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ
ประวัติโรงเรียน.
พ.ศ. 2528 เป็นหน่วยเรียนเคลื่อนที่ของโรงเรียนนาเชือกพิทยาสรรค์ มีนักเรียน 37 คน เปิดสอนที่โรงเรียนบ้านโคกก่อง ต.หนองแดง อ.นาเชือก จ.มหาสารคาม ต่อมาใน พ.ศ. 2529 ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนบ้านปอพานหนองโน ต่อมาใน พ.ศ. 2531 ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษาให้เปิดเป็นโรงเรียนมัธยมประจำตำบล เมื่อ 21 มกราคม 2531 และย้ายเข้าเรียนในพื้นที่ สาธารณะ ต.ปอพาน มีเนื้อที่ 65 ไร่ 90 ตารางวา ให้ชื่อโรงเรียนว่า “โรงเรียนปอพานพิทยาคม” 
ต่อมาเนื่องในวโรกาสพระราชพิธีรัชมังคลาภิเษกของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรจึงได้คำว่า “รัชมังคลาภิเษก” ต่อท้าย และเข้าเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา เฉลิมพระเกียรติตั้งแต่นั้นมา
ปัทมา ลีสวัสดิ์ตระกูล

คุณหญิง ปัทมา ลีสวัสดิ์ตระกูล เป็นนักธุรกิจและนักการศึกษาชาวไทย ดำรงตำแหน่งสำคัญ เช่น ประธานกรรมการศูนย์คุณธรรม (องค์การมหาชน) ประธานกรรมการบริหารกองทุนส่งเสริมศิลปะร่วมสมัย ประธานวงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิกแห่งประเทศไทยที่ปรึกษาคณะกรรมการบริหารสถาบันเพื่อการยุติธรรมแห่งประเทศไทย และดำรงตำแหน่งกรรมการบริหารองค์กรการกีฬาหลายแห่งทั้งในและต่างประเทศ ได้รับเลือกให้เป็นกรรมการคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ประธานคณะกรรมาธิการด้านวัฒนธรรมและมรดกโอลิมปิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ประธานคณะกรรมการด้านวัฒนธรรมแห่งสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (OCA) ประธานสหพันธ์แบดมินตันโลก (BWF) กรรมการสภาบริหารสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิคแห่งชาติ (ANOC) นายกสมาคมกีฬาแบดมินตันแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ ที่ปรึกษาในคณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาซีเกมส์ ครั้งที่ 33 เป็นต้น
ด้านการดนตรี.
ในด้านการดนตรี สมัยในวัยเยาว์เป็นสมาชิกนักขับร้องประสานเสียงในโบสถ์ และรักการเล่นกีตาร์ ใช้ความสามารถในการร้องและเล่นดนตรีแบ่งปันให้กับชุมชนในทุกโอกาสที่ปฏิบัติหน้าที่เป็นอาสาสมัครออกค่าย สร้างและซ่อมแซม วัด โรงเรียน สะพานข้ามคลอง และสอนหนังสือแก่เด็กยากไร้ในถิ่นทุรกันดารทั่วประเทศ ปัจจุบันคุณหญิงปัทมายังคงรักและอุปถัมภ์วงการดนตรีอย่างเข้มแข็งและต่อเนื่อง คุณหญิงปัทมาเป็นผู้มีผลงานในวงการศิลปวัฒนธรรมของประเทศไทย อาทิ เป็นประธานคณะกรรมการกองทุนส่งเสริมงานวัฒนธรรม กรมส่งเสริมวัฒนธรรม กระทรวงวัฒนธรรม ประธานวงดุริยางค์ฟีลฮาร์โมนิก แห่งประเทศไทย ประธานที่ปรึกษามูลนิธิมหาอุปรากรกรุงเทพฯ นายกกิตติมศักดิ์และผู้ก่อตั้งสมาคมขับร้องประสานเสียงแห่งประเทศไทย กรรมการกิตติมศักดิ์สมาคมครูดนตรี (ประเทศไทย) ฯลฯ
การดำรงตำแหน่ง.
ฯลฯ
สุวิทย์ ธาระรูป

พลเรือเอก สุวิทย์ ธาระรูป (เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ. 2493) เป็นนายทหารเรือและนักการเมืองชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสูงสุดทางทหารเรือคือผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารเรือ และเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ เมื่อปี พ.ศ. 2549 ปัจจุบันเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ
ประวัติและการศึกษา.
สุวิทย์เกิดเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2493 เป็นบุตรของนายสอาด และนางทวี ธาระรูป สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนวัดเขมาภิรตาราม, โรงเรียนเตรียมทหารรุ่นที่ 11 (ตท.11-ร่วมรุ่นเดียวกับ พล.อ.อ.อิทธพร ศุภวงศ์, พล.อ.วิชญ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา, พล.อ.พิเชษฐ์ วิสัยจร, พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล), โรงเรียนนายเรือ รุ่นที่ 68 ระหว่างรับราชการได้เข้ารับการศึกษาอบรมในหลักสูตรที่สำคัญ ๆ อาทิ หลักสูตรจู่โจมจากโรงเรียนสงครามพิเศษ กองทัพบก, หลักสูตรส่งทางอากาศนาวิกโยธิน รุ่นที่ 1, หลักสูตรการรบพิเศษ แขนงการลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบกและจู่โจมนาวิกโยธิน รุ่นที่ 15, หลักสูตรผู้ควบคุมการกระโดดร่ม จากโรงเรียนสงครามพิเศษ กองทัพบก, หลักสูตรเสนาธิการทหารบก หลักสูตรหลักประจำ ชุดที่ 64 จากโรงเรียนเสนาธิการทหารบก, หลักสูตรวิทยาลัยการทัพเรือ รุ่นที่ 25 จากสถาบันวิชาการทหารเรือชั้นสูง, หลักสูตรป้องกันราชอาณาจักรภาครัฐเอกชนและการเมือง จากวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปรอ.) เป็นต้น นอกจากนั้นยังสำเร็จการศึกษาอบรมจากต่างประเทศ ได้แก่ หลักสูตรนายทหารสื่อสาร นาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา, หลักสูตรการยุทธสะเทินน้ำสะเทินบก นาวิกโยธินสหรัฐอเมริกา และหลักสูตรเสนาธิการทหารนาวิกโยธิน สหรัฐอเมริกา เป็นต้น
การทำงาน.
สุวิทย์ถือได้ว่า เป็นนายทหารที่เติบโตมาจากหน่วยบัญชาการนาวิกโยธินโดยตรง โดยเริ่มจากตำแหน่ง ผู้บังคับหมวดปืนเล็ก ร้อยปืนเล็กที่ 1 กองพันทหารราบที่ 1 กรมผสมนาวิกโยธิน เรื่อยมาจนถึงผู้บังคับบัญชา, รองผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน
จากนั้นในวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2550 ได้รับการแต่งตั้งในผู้บัญชาการหน่วยบัญชาการนาวิกโยธิน 
จากนั้นในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ได้รับการเลื่อนยศเป็น พลเรือเอก (พล.ร.อ.) และดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้บัญชาการทหารเรือ นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งประธานกรรมการกิจการศูนย์พัฒนากีฬาราชนาวี อีกด้วย ปัจจุบันเกษียณราชการแล้ว ตั้งแต่วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2554
หลังเกษียณอายุราชการแล้วได้ลงเล่นการเมือง โดยสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ พรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือก ต่อมาเมื่อมีการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดทั่วประเทศ ปี พ.ศ. 2563 พล.ร.อ.สุวิทย์ ได้รับการแต่งตั้งจากนายอร่าม โล่ห์วีระ นายก อบจ.ชัยภูมิ ให้ดำรงตำแหน่งเป็นรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดชัยภูมิ
ชีวิตส่วนตัว.
สุวิทย์สมรสกับ นางฐิติปรางค์ ธาระรูป มีบุตรชาย 2 คน คือ พ.อ.จักษ์ และ ดร.ปรบ ธาระรูป
นักมวยไทย

นักมวยไทย หมายถึงนักมวยในกีฬามวยไทย จนถึงปัจจุบันนี้ มีนักมวยไทยจากค่ายมวยไทยจำนวนมากทั้งในประเทศและต่างประเทศ มีสถาบันฝึกสอนนักมวยไทยทั้งที่เป็นสำนักเรียน สถาบันการพลศึกษา โดยมีการจัดการเรียนการสอนวิชามวยไทยในระดับปริญญาตรี และปริญญาโท ซึ่งมหาวิทยาลัยราชภัฎหมู่บ้านจอมบึงได้มีโครงการจัดสอนถึงระดับปริญญาเอก รวมถึงมีองค์กรส่งเสริมควบคุมมาตรฐานและการจัดการแข่งขันมวยไทยระดับชาติและนานาชาติ มีกฎหมายในการควบคุมและคุ้มครองการจัดชกมวย
ทั้งนี้ ฉายาของนักมวยไทย มักมีที่มาจากในหลายลักษณะ อาทิ ลักษณะการชก ความแข็งแกร่ง ความสามารถ และอาจรวมถึงเอกลักษณ์เฉะพาะตัว หรือในบางครั้ง อาจตั้งตามกระแสสังคม หรือ นำมาจากผู้มีชื่อเสียงในวงการต่าง ๆ เช่น การเมือง บันเทิง กีฬา มาเป็นแบบอย่าง โดยทั่วไปในปัจจุบัน เครื่องแต่งกายของนักมวยไทยจะสวมกางเกงขาสั้น และมีการสวมใส่นวม มีประเจียดรัดต้นแขน และมงคลสวมศีรษะขณะทำการไหว้ครูรำมวย
นักมวยไทยมีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์.
นักมวยไทยในประวัติศาสตร์.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ก่อน พ.ศ. 2499.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พ.ศ. 2499 – พ.ศ. 2520.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พ.ศ. 2521 – พ.ศ. 2539.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พ.ศ. 2540 – ปัจจุบัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประชาธิปไตย (อัลบั้ม)

ประชาธิปไตย เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 7 ของ คาราบาว ออกจำหน่ายในเดือน ธันวาคม พ.ศ. 2529 โดยทำขึ้นมาตามกระแสการเรียกร้องประชาธิปไตย โดยมีเพลงที่สะท้อนปัญหาประชาธิปไตยไว้ในชุด คือ "ประชาธิปไตย" และ "ผู้ทน" และยังมีบทเพลงอื่น ๆ ซึ่งล้วนเป็นบทเพลงที่มีคุณค่าต่อสังคมไทย โดยอัลบั้มชุดนี้เป็นชุดแรกที่ทางวงได้ทำมิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการขึ้น และมีเพลงดังที่มีการร้องต่ออยู่บ่อยครั้ง คือ เจ้าตาก ซึ่งได้รับรางวัลรองชนะเลิศสาขามิวสิกวิดีโอดีเด่นจากงานประกาศผลรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 1 และถือเป็นอัลบั้มชุดแรกของวงที่ได้รับรางวัลประเภทมิวสิกวิดีโออีกด้วย
รายชื่อเพลงในชุดนี้ตามลำดับ ได้แก่ "ตาตี๋", "ประชาธิปไตย", "ผู้ทน", "เจ้าตาก", "พ่อ", "ถึกควายทุย ภาค 7", "วันเด็ก", "มหาจำลอง รุ่น 7", "มรดกเฮงซวย" และ "ค.ควาย ค.คน" โดยเพลง "ผู้ทน", "วันเด็ก" และ "ค.ควาย ค.คน" ถูก คณะกรรมการบริหารวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ หรือ กบว. สั่งห้ามออกอากาศ แต่เพลง "ผู้ทน" ได้มีการทำเป็นมิวสิกวิดีโอ โดยเปลี่ยนเนื้อร้องส่วนที่ห้ามแล้วสามารถออกอากาศได้
หน้าปกเทปอัลบั้มนี้เป็นภาพวาดหม้อข้าวตั้งอยู่บนเตาแบบจีน อันเป็นส่วนหนึ่งของเพลง "เจ้าตาก" พิมพ์ลงบนกระดาษแข็งเคลือบฟอยล์ ออกแบบโดย แอ๊ด - ยืนยง โอภากุล โดยไม่มีเนื้อเพลงหรือรายละเอียดไว้บนปกเลย จนเมื่อมีการผลิตเป็นซีดีโดย วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ จึงมีการระบุอารัมภบท พร้อมกับเนื้อเพลงทั้งหมดด้วย
อัครบิดร

อัครบิดร  ชาวออร์ทอดอกซ์ในประเทศไทยเรียกว่า พระอัครบิดร ชาวโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยเรียกว่า อัครปิตา ส่วนชาวโรมันคาทอลิกในประเทศไทยเรียกว่า พระอัยกา ถือเป็นตำแหน่งมุขนายกชั้นสูงสุดในคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ และอื่น ๆ เช่นออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ โรมันคาทอลิก และอัสซีเรียนแห่งตะวันออก
แต่เดิมคัมภีร์ไบเบิลใช้คำนี้เพื่อหมายถึง อับราฮัม อิสอัค และยาโคบ ผู้เป็นปฐมบรรพบุรุษของวงศ์วานอิสราเอล และเรียกยุคที่ทั้งสามคนนี้มีชีวิตอยู่ว่ายุคอัครบิดร
ประวัติ.
หลังการสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 325 ได้มีการแบ่งเขตการปกครองภายในคริสตจักรออกเป็น 3 เขตอัครบิดร ได้แก่ โรม อะเล็กซานเดรีย และแอนติออก แต่ละเขตมีอัครบิดรเป็นประมุข โดยถือเอาอัครบิดรแห่งกรุงโรมเป็นพระสันตะปาปาหรือประมุขสูงสุดในคริสตจักรสากล ต่อมามีการประชุมสภาสังคายนาแห่งแคลซีดันกำหนดให้มีเขตอัครบิดรเยรูซาเลมและเขตอัครบิดรคอนสแตนติโนเปิล แยกออกมาจากเขตอัครบิดรแอนติออก ทำให้ได้เขตอัครบิดร 5 เขต และมีอัครบิดร 5 คนในคริสตจักร โดยอัครบิดรแห่งโรมยังคงเป็นประมุขสูงสุดในคริสตจักรสากล (Ecumenical church) และอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นรอง แต่ถือว่าเป็นใหญ่สุดในคริสตจักรตะวันออกซึ่งใช้ภาษากรีก ทำให้ในทางปฏิบัติอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลมีอิทธิพลมากกว่า
ต่อมาเขตอัครบิดรแอนติออกยังถูกแบ่งออกเป็น 3 เขตตามภาษาพิธีกรรม คือ เขตอัครบิดรเมลไคต์ (Melkite) เขตอัครบิดรมาโรไนต์ (Maroniite) และเขตอัครบิดรซีเรียน เขตอัครบิดรกรุงโรมก็แบ่งเป็นอีก 3 เขตพิเศษ คือ เขตอัครบิดรเวนิส เขตอัครบิดรลิสบอน และเขตอัครบิดรกัว
เมื่อคริสตจักรแบ่งออกเป็น 2 นิกาย คือฝ่ายตะวันตกกลายเป็นนิกายโรมันคาทอลิก ส่วนฝ่ายตะวันออกเป็นนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ เมื่อนิกายออร์ทอดอกซ์แพร่หลายไปยังท้องที่อื่นในภูมิภาคตะวันออก จึงเกิดเขตอัครบิดรต่าง ๆ มากขึ้น เช่น กรีก อาร์มีเนีย รัสเซีย เซอร์เบีย โรมาเนีย เป็นต้น โดยให้เกียรติอัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิลเป็นบุคคลอันดับหนึ่งในบรรดาผู้ที่เท่าเทียมกัน แต่ไม่ใช่เป็นประมุขสูงสุด
วัดดอนจันทร์

วัดดอนจันทร์ ตั้งอยู่ถนนบ้านดอนจันทร์ ตำบลบ้านไร่ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย เป็นศาสนสถานในพระพุทธศาสนา เป็นชนิดวัดราษฎร์ สังคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่มี พื้นที่ สี่เหลียมผืนผ้า ด้านหน้าติดกลับถนน ด้านหลังติดกลับหมู่บ้าน ทิศเหนือ ติกกลับถนนสาธารณประโยชน์ ของหมู่บ้าน ทิศไต้ติดกลับทุ่งนา
ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา.
ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ กรกฎาคม ขนาดของพระอุโบสถ กว้าง เมตร ยาว เมตร 
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ ตอนที่ เป็นปีที่ ในรัชกาลปัจจุบัน
โรครินเดอร์เปสต์

โรครินเดอร์เปสต์  เป็นโรคติดต่อที่เกิดจากไวรัสในปศุสัตว์ กระบือบ้าน และสัตว์ป่าบางสปีชีส์ อาการของโรคจะมีไข้ กัดกร่อนในปาก ท้องเสีย และลิมฟอยด์ตายเฉพาะส่วน มีอัตราการตายสูง หลังจากการรณรงค์เพื่อกำจัดไวรัสทั่วโลก กรณียืนยันสุดท้ายได้รับการวินิจฉัยพบในปี พ.ศ. 2544 และเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2553 องค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติประกาศว่าโรคดังกล่าวถูกกำจัดจนหมดแล้ว 
คำว่า รินเดอร์เปสต์ (Rinderpest) เป็นคำในภาษาเยอรมัน หมายถึง โรคระบาดปศุสัตว์
แกงส้ม

แกงส้ม หรือ อาซัมเรอบุซ  เป็นอาหารประเภทแกงที่เป็นที่นิยมในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งครบรสโดยมีรสเปรี้ยวนำ ตามด้วยเผ็ด หวาน เค็ม ใส่น้ำพริกแกงส้ม ผัก และ เนื้อสัตว์ 
ทำโดยใช้ น้ำพริกแกงส้มละลายน้ำ ต้มให้เดือด ใส่ผักและเนื้อสัตว์ ปรุงรสด้วย น้ำมะขาม น้ำตาลปี๊บ เกลือ และวัตถุดิบพื้นบ้านที่ให้รสเปรี้ยว
ประเภทของแกงส้ม.
ภาคใต้.
แกงส้มแบบภาคใต้ จะปรุงรสเปรี้ยวด้วย มะนาว, มะขาม, ขมิ้นในน้ำพริกแกง คนภาคอื่นจึงเรียกว่า "แกงเหลือง"
ภาคกลาง.
น้ำพริกแกงส้มของภาคกลาง ไม่ใส่ขมิ้นแต่จะมีการปรับส่วนผสมของน้ำพริกแกงไปบ้าง แกงส้มที่ใช้ปลาที่มีกลิ่นคาว เช่น ปลาหนัง ปลากดทะเล ปลาดุก เพิ่มกระเทียมลงในน้ำพริกแกงด้วย ส่วนแกงส้มปลาช่อนเพิ่มกระชาย ข่า ตะไคร้ในน้ำพริกเพื่อดับกลิ่นคาวปลา แกงส้มในบางท้องถิ่นมีเครื่องปรุงที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง เช่น
ภาคเหนือ.
จังหวัดน่านมีแกงส้มที่เป็นเอกลักษณ์เรียกแกงส้มเมือง เป็นแกงรสเปรี้ยว รสเปรี้ยวนั้นมาจากน้ำมะกรูด และใบส้มป่อย เป็นแกงปลาใส่ผักต่าง ๆ เช่น ชะอม ยอดมัน มะเขือเทศ ตูนหรือคูน แต่งกลิ่นให้หอมด้วยใบแมงลัก น้ำแกงมีสีเหลืองเพราะใส่ขมิ้น น้ำพริกประกอบด้วยรากผักชี เกลือ ตะไคร้ ขมิ้น พริกชี้ฟ้า หอม กระเทียมและกะปิ
วอลอดือมือร์ กลึชกอ

วอลอดือมือร์ วอลอดือมือรอวึช กลึชกอ (เกิดวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1976) เป็นอดีตนักมวยสากลอาชีพ เขาเป็นน้องชายของวีตาลีย์ กลึชกอ
วอลอดือมือร์ผ่านการชกมวยสากลสมัครเล่นมาอย่างโชกโชนกว่าวีตาลีย์ ผู้เป็นพี่ เคยคว้าแชมป์มวยระดับจูเนียร์ของทวีปยุโรป ในรุ่นเฮฟวี่เวท ใน ค.ศ. 1993 และเคยประสบความสำเร็จสูงสุดด้วยการคว้าเหรียญทองในรุ่นซูเปอร์เฮฟวี่เวท ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน ค.ศ. 1996 ที่แอตแลนตา สหรัฐ
หลังจากนั้นแล้ว วอลอดือมือร์ก็หันมาชกมวยสากลอาชีพพร้อมกับวีตาลีย์ พี่ชาย ด้วยการเข้าอยู่ในสังกัด Universum Box-Promotion ที่ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ของฟริทซ์ ซดูเน็ค ซึ่งทั้งคู่เมื่อหันมาชกมวยสากลอาชีพแล้วก็ได้สร้างความฮือฮาเป็นอย่างมากต่อวงการมวยโลก ด้วยเป็นคู่พี่น้องผิวขาวในรุ่นเฮฟวี่เวท ที่หมัดหนัก รูปร่างสูงใหญ่ทั้งคู่ ซึ่งวอลอดือมือร์มีส่วนสูง 6 ฟุต 7 นิ้ว (199 เซนติเมตร)
ซึ่งวอลอดือมือร์ก็ถือว่าประสบความสำเร็จก่อนวีตาลีย์พี่ชายเสียด้วยซ้ำ เมื่อสามารถคว้าแชมป์อินเตอร์เนชั่นแนลของสภามวยโลก (WBC) มาครองได้ก่อน ใน ค.ศ. 1998 แต่แล้ววลาดิเมียร์ก็ต้องมาพบกับความพ่ายแพ้ครั้งแรกเมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อกต่อรอสส์ พูริตตี นักมวยโนเนมชาวอเมริกัน ในปลายปีเดียวกัน ในยกที่ 11 หลังจากนั้นวลาดิเมียร์ก็ยังชกเคลื่อนไหวอีกหลายครั้ง รวมทั้งคว้าแชมป์ยุโรปและแชมอินเตอร์คอนติเนนตัลของสมาคมมวยโลก (WBA) มาครองได้อีก 
วอลอดือมือร์ มาคว้าแชมป์โลกได้เป็นครั้งแรก เมื่อเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนน คริส เบิร์ด นักมวยชาวอเมริกันใน ค.ศ. 2000 ได้แชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทขององค์กรมวยโลก (WBO) วอลอดือมือร์ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 5 ครั้ง ก่อนที่จะมาพ่ายแพ้อีกครั้งต่อ คอร์รี แซนเดอร์ส นักมวยชาวแอฟริกาใต้ ใน ค.ศ. 2002 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อกเพียงแค่ยกที่ 2 จากนั้นก็ชกเคลื่อนไหวอีก 2 ครั้ง ก่อนที่จะพบกับความพ่ายแพ้ครั้งที่ 3 ต่อ ลามอน บริวสเตอร์ นักมวยชาวอเมริกัน ในยกที่ 5 เมื่อ ค.ศ. 2003 ชิงแชมป์โลกกลับมาไม่สำเร็จ
วอลอดือมือร์ กลึชกอ กลับมาเป็นแชมป์โลกได้อีกครั้งใน ค.ศ. 2005 เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อกแซมมวล ปีเตอร์ นักมวยชาวไนจีเรีย ถึงรัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ ทำให้ได้แชมป์หลายสถาบัน ทั้ง NABF, IBF และ WBO 
ชีวิตส่วนตัว ใน ค.ศ. 1996 วอลอดือมือร์จบการศึกษาด้านครุศาสตร์จากสถาบัน Pereyaslav-Khmelnitsky Pedagogical Institute ที่ยูเครน และใน ค.ศ. 2001 ก็สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกในสาขาวิทยาศาสตร์การกีฬาจากมหาวิทยาลัยเคียฟ ตามวีตาลีย์ พี่ชายที่จบก่อนหน้านั้นไม่นาน นอกจากนี้แล้วยังชื่นชอบการเล่นกอล์ฟ และสามารถพูดได้ถึง 4 ภาษา ได้แก่ ภาษาอังกฤษ ภาษายูเครน ภาษารัสเซีย และภาษาเยอรมัน
ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข

ร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุข เป็นร่างพระราชบัญญัติที่มีจุดประสงค์ที่จะให้เป็นเครื่องมือที่สำคัญเพื่อแก้ไขปัญหาความขัดแย้งระหว่างแพทย์กับคนไข้ และช่วยไม่ให้เกิดการฟ้องร้องต่อแพทย์ เน้นการช่วยเหลือผู้เสียหายจากบริการสาธารณสุขโดยไม่ต้องพิสูจน์ความผิดมากกว่าการหาผู้กระทำความผิดมาลงโทษ แต่แพทย์เกิดความกังวลต่อประเด็นดังกล่าว เนื่องจากเห็นว่าผลกระทบของกฎหมายอาจไม่เป็นไปตามเจตนารมณ์
มูลนิธิเพื่อผู้บริโภคได้กล่าวถึงความจำเป็นของร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว ดังนี้
ในปี พ.ศ. 2550 กลุ่มประชาชนที่ได้รับความเสียหายจากบริการสาธารณสุขและกลุ่มอื่น ๆ พยายามร่างพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้น โดยประสานความร่วมมือกับมงคล ณ สงขลา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข โดยได้เสนอให้มีคณะทำงานยกร่างพระราชบัญญัติและมีองค์ประกอบจากทั้งนักวิชาการ แพทยสภา กองประกอบโรคศิลปะ ตัวแทนผู้เสียหาย และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง หลังจากการทำงานร่วมกันในชั้นกฤษฎีกาแล้ว ได้มีข้อตกลงร่วมกันเป็นร่างพระราชบัญญัติที่รอเข้าสมัยประชุมสภา
ด้านศาสตราจารย์ นายแพทย์ สมศักดิ์ โล่ห์เลขา นายกแพทยสภา ได้มีหนังสือถึงสำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี ให้ทบทวนมติเห็นชอบร่างพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้เสียหายจากการรับบริการสาธารณสุขเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2553 เพื่อดูผลกระทบวงกว้างและป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาแก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง โดยในหนังสือกล่าวว่าร่างกฎหมายดังกล่าวเสนอโดยกลุ่มเอ็นจีโอ และทำให้เจ้าหน้าที่สาธารณสุขได้รับผลกระทบเนื่องจากผู้เสียหายสามารถฟ้องร้องเจ้าหน้าที่นั้นได้
ภาษาโครยอ-มาร์

ภาษาโครยอ-มาร์  หรือ ภาษาเกาหลีเอเชียกลาง (ภาษาเกาหลีมาตรฐาน:) เป็นภาษาถิ่นหนึ่งของภาษาเกาหลีที่ใช้พูดโดยโครยอ-ซารัม กลุ่มชาติพันธุ์เกาหลีที่อาศัยอยู่ในพื้นที่อดีตสหภาพโซเวียต โดยสืบมาจากสำเนียงฮัมกย็องและวิธภาษาหลายภาษาในภาษาเกาหลีตะวันออกเฉียงเหนือ ภาษานี้เข้าใจได้ยากเมื่อใช้พูดคุยกับภาษาเกาหลีมาตรฐาน ซึ่งอาจเป็นเพราะภาษาโครยอ-มาร์รับคำยืมจากภาษารัสเซีย และชาวโครยอ-ซารัมก็นิยมใช้ภาษารัสเซียเป็นภาษาแม่ มากกว่าใช้ภาษาโครยอ-มาร์ของตัวเอง
เกียร์มัน คิมรายงานว่า ภาษาโครยอ-มาร์ไม่ค่อยมีการใช้งานอย่างแพร่หลายในสื่อ และไม่มีการสอนในโรงเรียน จึงจัดให้ภาษานี้มีสถานะใกล้สูญ
อักษร.
ภาษาโครยอ-มาร์ไม่นิยมในการเขียนคำประพันธ์ด้วยอักษรเกาหลีได้รับอิทธิพลจากอักษรซิริลลิก แม้โซเวียตจะล่มสลายไปแล้วก็ตาม ขณะที่เกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต่างมีการใช้อักษรเกาหลีในการเขียนอย่างมีระบบแบบแผน#เปลี่ยนทาง อย่างไรก็ตามในปัจจุบันนักเขียนชาวโครยอ-ซารัมที่มีชื่อเสียง อย่างลัฟเรนติ ซ็อน  ได้เขียนเรื่องสั้นภาษาโครยอ-มาร์ โดยใช้อักษรฮันกึลในการเขียน
แม้จะมีรูปแบบการเขียนอักษรโรมันเข้ามาในภาษาโครยอ-มาร์ ช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเจ้าหน้าที่รัฐบาลและนักภาษาศาสตร์ แต่ก็ไม่ได้รับความนิยมจากชาวโครยอ-ซารัม
สรวิทยา.
ลักษณะของภาษาโครยอ-มาร์ แตกต่างจากภาษาเกาหลีมาตรฐานรวมถึงความแตกต่างทางสัทวิทยาต่อไปนี้:
การศึกษา.
ภาษาโครยอ-มาร์เป็นภาษาที่ไม่อยู่ระบบการเรียนการสอนเพื่อนำไปใช้ในหลายโรงเรียน ขณะที่ภาษาเกาหลีมาตรฐานทั้งของเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ต่างใช้สอนตามมหาวิทยาลัยต่างๆทั่วไปในอดีตสหภาพโซเวียตกับครูผู้สอนที่มาจากประเทศนั้น ๆ และมีอาจารย์จากเกาหลีใต้คนหนึ่งที่พยายามสอนภาษาโครยอ-มาร์ให้แก่นักศึกษาภายในมหาวิทยาลัยอัลมาตีในประเทศคาซัคสถาน แต่ก็ล้มเหลวอย่างมาก
ชมพูภูคา

ชมพูภูคา ชื่อวิทยาศาสตร์: "Bretschneidera sinensis" เป็นไม้ยืนต้นชนิดเดียวที่อยู่ในสกุล "Bretschneideraceae" เป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง สูง 10–25 เมตร ดอกออกเป็นช่อตั้งสีชมพู พบเฉพาะทางตอนใต้ของจีน เวียดนามตอนบน ไต้หวัน และภาคเหนือของไทย ที่ดอยภูคา จังหวัดน่าน
ลักษณะทางพฤษศาสตร์.
ชมพูภูคาเป็นไม้ยืนต้น สูง 10–25 เมตร เปลือกลำต้นเรียบสีเทาน้ำตาล ใบประกอบแบบขนนก ยาว 30–80 ซม. ใบรูปหอกถึงรูปไข่ กว้าง 2.5–6 ซม ยาว 8–25 ซม. โคนใบรูปลิ่มหรือกลม ปลายใบแหลม ดอกสีขาว–ชมพู คล้ายรูประฆัง ออกเป็นช่อที่ปลายยอด ช่อดอกยาวได้ถึง 20–40 ซม. กลีบรองดอกขนาดใหญ่ รูปถ้วยขอบหยักตื้น ๆ กลีบดอก 5 กลีบ รูปไข่กว้าง โคนกลีบเรียวยาว ปลายกลีบม้วนออกด้านนอก ขนาด 1.8–2 ซม. กลีบบนมักคว่ำลง เกสรผู้ 8 อัน ก้านเกสรเพศผู้ยาว 2.5–3 ซม. ปลายโค้ง รังไข่และก้านเกสรเพศเมียมีขนปกคลุม รังไข่ยาว 0.3–0.4 ซม. เกสรเพศเมียยาว 3–4 ซม. ปลายงอลง ผลรูปกระสวยแก่แล้วแตก เมล็ดรูปรี กว้าง 12 มม. ยาว 20 มม.
การค้นพบ.
ชมพูภูคา เป็นหนึ่งในพันธุ์ไม้หายาก ใกล้สูญพันธุ์ชนิดหนึ่งของโลก เมื่อประมาณ 30 ปีที่ผ่านมา มีรายงานว่าพบพันธุ์ไม้ชนิดนี้ ที่มณฑลยูนานประเทศจีน แต่ปัจจุบันคาดว่าสูญพันธุ์ไปแล้วเนื่องด้วยการตัดไม้ทำลายป่า
สำหรับในประเทศไทยมีรายงานการสำรวจพบพันธุ์ไม้ชนิดนี้เมื่อมี พ.ศ. 2532 บริเวณป่าดงดิบเขาดอยภูคา อุทยานแห่งชาติดอยภูคา อำเภอปัว และที่ บ้านสว่าง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน
การกระจายพันธุ์.
ชมพูภูคามีเขตการกระจายพันธุ์แคบ ๆ พบเฉพาะทางตอนใต้ของประเทศจีน ภาคเหนือของประเทศเวียดนาม ไต้หวัน และไทย ในประเทศไทย พบที่ดอยภูคาในจังหวัดน่าน ขึ้นตามที่ลาดชันในป่าดิบเขา ที่ระดับความสูง 1,200–1,500 เมตร ในต่างประเทศพบจนถึงระดับความสูง 1,700 เมตร
ฟีเดลีโอ

ฟีเดลีโอ, โอปุสที่ 72 (Fidelio, Op. 72) หรือ ลีโอนอร์ (Leonore) เป็นอุปรากรภาษาเยอรมันความยาว 2 องก์ แต่งโดยลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟินในปี ค.ศ. 1805 คำร้องภาษาเยอรมันโดย Joseph Sonnleithner ดัดแปลงจากบทละครต้นฉบับภาษาฝรั่งเศสของ Jean-Nicolas Bouilly ซึ่งเคยถูกนำมาแสดงเป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศส ชื่อ "Léonore, ou L’amour conjugal" ในปี ค.ศ. 1798 และอุปรากรภาษาอิตาลี ชื่อ "Leonora" ในปี ค.ศ. 1804 ผลงานชิ้นนี้เป็นอุปรากรเพียงชิ้นเดียวที่เบโทเฟินแต่งขึ้น
เนื่อเรื่องกล่าวถึงความเสียสละของหญิงสาวชื่อ ลีโอนอร์ (Leonore) ซึ่งสามีของเธอชื่อ ฟลอเรสทาน (Florestan) เป็นนักโทษการเมืองที่ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ลีโอนอร์ปลอมตัวเป็นผู้คุมนักโทษชื่อ ฟีเดลีโอ และแอบเข้าไปช่วยให้สามีของเธอได้รับอิสรภาพ เรื่องราวในเรื่องเกิดขึ้นที่คาบสมุทรไอบีเรีย ในสเปน
อุปรากรเรื่องนี้ออกแสดงครั้งแรกที่โรงละคร Theater an der Wien เวียนนา เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1805 ซึ่งในขณะนั้นตกอยู่ภายใต้การยึดครองของทหารฝรั่งเศสโดยการนำของนโปเลียน โดยในการแสดงครั้งแรกเป็นอุปรากรความยาว 3 องก์ แต่เนื่องจากเนื้อหาเกี่ยวข้องกับการเมือง ต่อมาเบโทเฟินจึงได้ตัดทอนความยาวเหลือเพียง 2 องก์ และแต่งท่อนโอเวอร์เชอร์ขึ้นมาใหม่ ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม และ 10 เมษายน ค.ศ. 1806
ต่อมาในปี ค.ศ. 1814 เบโทเฟินได้ปรับปรุงอุปรากรเรื่องนี้อีกครั้ง ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1814 ที่โรงละคร Theater am Kärntnertor เวียนนา
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <id>320443</id>
 <redirect title="แม่แบบ:IMSLP" />
 <revision>
 <id>10214742</id>
 <parentid>3654932</parentid>
 <timestamp>2022-07-24T11:05:54Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Waniosa Amedestir</username>
 <id>304002</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง </comment>
 <origin>10214742</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เอมิ มาเรีย

เอมิ มาเรีย  เกิด 9 มิถุนายน ค.ศ. 1987 นักร้องและนักแต่งเพลงเพลงอาร์แอนด์บีชาวญี่ปุ่น โดยได้ออกผลงานเป็นอีพีครั้งแรกในปี ค.ศ. 2007 คือ "Between the Music"
ประวัติ.
เอมิ มาเรีย เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1987 ที่ประเทศปาปัวนิวกินี บิดาเป็นชาวปาปัวนิวกินี ส่วนมารดาเป็นชาวญี่ปุ่น เธออาศัยอยู่ในประเทศปาปัวนิวกินีจนกระทั่งเธอมีอายุได้ 5 ขวบ มารดาจึงได้พาเธอกลับมาอาศัยในโกเบ ประเทศญี่ปุ่น 
แรกเริ่ม เธอได้ฟังเพลงแนวอาร์แอนด์บีเมื่อเธอมีอายุได้ 6 ขวบจากพี่สาวของเธอ โดยเธอได้สนใจศิลปินอาร์แอนด์บี เช่น เจเน็ต แจ็กสัน, ไมเคิล แจ็กสัน และเคซีแอนด์โจโจ ด้วยอิทธิพลดังกล่าวเธอจึงเริ่มเขียนเนื้อเพลงเองตั้งแต่ที่เธอศีกษาอยู่ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จนเมื่อเธออยู่ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเธอเขียนเพลง และผลิตแผ่นเสียงของเธอเอง ต่อมาเธอได้มีส่วนร่วมในเอ็มทีวีสตาร์ทัวร์ และเริ่มร้องเพลงแถบคันไซตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 จนในปี ค.ศ. 2007 เธอได้ปรากฏในอัลบั้มเพลงที่ร้องร่วมกับนักร้องชาวญี่ปุ่น ได้แก่ ซีดา (Seeda) และเอ็มซีโมกกี (MC Moggy)
ในปี ค.ศ. 2007 เอมิได้ออกผลงานอีพีชุดแรกคือ "Between the Music" กับค่าย Freest Inc. ซึ่งเป็นเพลงที่เอมิแต่งขึ้นมาเอง เธอได้ออกเพลง "I Gotta (Summer Kiss)" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ถูกคัดเลือกโดยไอทูนส์ประเทศญี่ปุ่นประจำสัปดาห์ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2008
เธอได้ออกผลงานเพลงดิจิทัลซิงเกิล เพลง "One Way Love" กับค่ายวิกเตอร์เอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งในช่วงนี้เธอถูกจับตามองจากเพลง "Luv Is..." ที่เธอร้องกับ Jay'ed นักร้องญี่ป่นลูกครึ่งญี่ปุ่น-นิวซีแลนด์ ซึ่งเขาติดอันดับ 10 อัลบั้มเพลงที่มีชื่อเสียง ในเดือนธันวาคม เธอได้ติดอันดับหนึ่งในสิบเพลงฮิต เธอได้ร่วมร้องเพลงกับซีดา (Seeda) ในเพลง "Wisdom" และติดชาร์ตอันดับที่ 8 หลังเธอออกจำหน่ายซิงเกิล "Show Me Your Love" ในปี ค.ศ. 2010 เธอได้ออกอัลบั้ม Contrast ซึ่งเป็นอัลบั้มที่สองของเธอ
มีเคา มาร์ตือคอวีแยตส์

มีเคา มาร์ตือคอวีแยตส์  เป็นศิลปินชาวโปแลนด์
ชีวประวัติและผลงาน.
มีเคา มาร์ตือคอวีแยตส์ เกิดและโตที่เมืองลูบลิน ประเทศโปแลนด์ ในปี 2005 เขาได้ย้ายไปอยู่ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เขาได้เริ่มเรียนที่มหาวิทยาลัยศิลป์แห่งศิลป์ลอนดอน(Art at University of the Arts London) ในปี 2007 เขาจบการศึกษาจากวิทยาลัยลอนดอน ในด้านศิลป์และการออกแบบ ในปี 2010 จบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก วิทยาลัยเซ็นทรัล เซียนส์ มาร์ติน แห่งศิลป์และการออกแบบ สาขาการถ่ายภาพ.(๑).
จากปี 2007 เขาได้เริ่มสร้างจำนวนของชุดการถ่ายภาพเฉพาะรวมทั้งประมาณการวิดีโอและการติดตั้งอย่างกว้างขวางโดยใช้สื่อที่หลากหลาย (๒)
มาร์ตือคอวีแยตส์ (Martychowiec) ได้รับอิทธิพลอย่างลึกซึ้งโดยการทำงานของศิลปินญี่ปุ่นต่าง ๆ โคจิ คาโมจิ (Koji Kamoji), ฮิโรชิ ซูงิโมโตะ (Hiroshi Sugimoto) อิซามุ โนงูจิ (Isamu Noguchi) รวมทั้งฐานะที่เป็นศิลปะ มีเนียลิซึ่ม(Minialism) เขายังได้แสดงความสนใจอย่างมากในศตวรรษที่ 20 ในช่วงต้นและกลางศิลปะโปแลนด์
ปลายทางชุด : ภูเขาเวทมนตร์ (Magic Mountain) เป็นครั้งแรกเพื่อระบุสไตล์ปัจจุบันของเขา(๓) มันเป็นส่วนหนึ่งของงานแสดงสินค้าตื่นและฝันที่ พาลาโซโดน่า (Palazzo Dona) ในเวนิซ, สำนักงานใหญ่ของมูลนิธิซิงนุม (Signum) ต่อไปนี้นิทรรศการโครงการทหารโดยมูลนิธิ ตื่นและฝัน เอกสาร(๔)(๕) ถูกสร้างขึ้นและตามด้วยสามนิทรรศการ, สองของพวกเขามาพร้อมกับศิลปะและเอกสารเทศกาลและ เทศกาลระหว่างประเทศของการถ่ายภาพในล็อด (Lodz) (Międzynarodowy Festiwal Fotografii FotoFestiwal) ในขณะที่อื่น ๆ ได้แสดงในสถานที่ของการสร้างโครงการ : พาลาโซโดน่า (Palazzo Dona) (๖). ควบคู่กัน, มาร์ตือคอวีแยตส์ (Martychowiec) ได้ร่วมมือกับจำนวนเฉพาะรวมทั้งนิตยสารแฟชั่น : คุล์ธ (Kult), ฟูตู (Futu), ฝูงชนยาก, โลหะ, และการพิมพ์เชิงพาณิชย์อื่น ๆ รวมถึง โวเกส (Vogues) ยุโรป, แกรมมัวร์ (Glamour) และ แวนิตี้ แฟรร์ (Vanity Fair) สร้างการอำนวยการและฉายภาพการถ่ายภาพแฟชั่นชุดการสะท้อนเป็นบุคลิกภาพของตนและ ความสนใจในวัฒนธรรมของฟาร์อีสท์
Exhibitions.
2010
2009
2008
ลิ่นจีน

ลิ่นจีน (อังกฤษ: Chinese pangolin; ; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Manis pentadactyla") เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมชนิดหนึ่ง จำพวกลิ่น 
รูปร่างลักษณะ.
มีรูปร่างคล้ายสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเหี้ยหรือจระเข้ ผิวหนังปกคลุมด้วยเกล็ดแข็งคล้ายสวมชุดเกราะ เล็บยาว เท้ามีรอยย่น ใต้ฝ่าเท้าไม่มีอุ้งเท้าหนา มีรูปร่างคล้ายลิ่นซุนดา ("M. javanicus") แต่ว่าลิ่นจีนมีลำตัวบางและเล็กกว่าลิ่นซุนดา โดยหางของลิ่นจีนมีเกล็ดปกคลุมเพียง 14-17 เกล็ดเท่านั้น ในขณะที่ลิ่นซุนดามีเกล็ดปกคลุมมากถึง 30 เกล็ด และลิ่นจีนมีสีลำตัวที่เข้มกว่า
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ มีความยาวลำตัวและหางประมาณ 44.0-48.0 เซนติเมตร ความยาวหาง 16.0-33.0 เซนติเมตร มีด้วยกัน 3 ชนิดย่อย (ดูในตาราง)
การกระจายพันธุ์.
มีการกระจายพันธุ์ในเกาะไต้หวัน, ฮ่องกง, ตอนใต้ของจีน, เกาะไหหลำ, รัฐอัสสัม, รัฐสิกขิม, เนปาล, ภูฐาน, บังกลาเทศ, พม่า, เวียดนาม, ลาว และในประเทศไทยเคยมีรายงานพบที่อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์ เมื่อปี พ.ศ. 2483 โดย Allen และ Coolidge แม้แต่ในปัจจุบัน ก็ถือเป็นสัตว์ที่หายากมากชนิดหนึ่งในประเทศไทย
นิเวศวิทยาและพฤติกรรม.
หากินตามลำพัง มีสายตาไม่ดี กินบนพื้นดินเป็นหลัก เนื่องจากหางไม่แข็งแรงพอที่จะเกาะเกี่ยวบนต้นไม้ได้เหมือนลิ่นชนิดอื่น กินปลวกและมดเป็นอาหารหลัก โดยใช้เล็บที่แหลมคมตะกุยรังมดหรือปลวกตกใจหนีออกมาจากรัง จากนั้นจึงใช้ลิ้นที่ยาวและมีน้ำลายที่เหนียวเนอะตวัดเข้าปากกินเป็นอาหาร ออกมากินในเวลากลางคืน กลางวันจะนอนหลับพักผ่อน โดยจะขุดหลุมลึกประมาณ 3-4 เมตร เพื่อสร้างที่หลับนอน ออกลูกในช่วงฤดูหนาวหรือฤดูร้อน ลูกลิ่นจีนจะลืมตาเมื่ออายุได้ 9-10 วัน เมื่อแรกเกิดเกล็ดตามลำตัวจะมีลักษณะอ่อนนุ่ม มีน้ำหนักตัวประมาณ 200 กรัม และจะเพิ่มขึ้นเป็น 2 กิโลกรัม ในเวลา 150 วัน
มีสถานภาพเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองตามพระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535
มอดลิตฟาแจวิตซือ

"มอดลิตฟาแจวิตซือ"  หรือ "ลาพรีแยร์ดูนเวียร์ฌ" , Op.4 เป็นงานประพันธ์ดนตรีสั้น ๆ สำหรับบรรเลงด้วยเปียโน แต่งโดยแตกลา บอนดาแชฟสกา-บารานอฟสกา (ค.ศ. 1834–1861) นักแต่งเพลงชาวโปแลนด์ ออกเผยแพร่เป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1856 ที่วอร์ซอ และเป็นที่รู้จักในการแสดงดนตรี Revue et gazette musicale de Paris ที่ปารีส ในปี ค.ศ. 1859
เพลงนี้เป็นที่นิยมในสหรัฐจากการเรียบเรียงใหม่ในแนวคันทรีโดยบ็อบ วิลลิส ในชื่อเพลง "เมเดินส์เพรร์"  บรรเลงด้วยไวโอลินหรือกีตาร์ โดยมีเนื้อร้องเป็นภาษาอังกฤษ ได้รับการบันทึกเสียงครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1935 
ทำนองเพลงนี้เป็นทำนองเพลงที่คุ้นหูที่สุดเพลงหนึ่ง เนื่องจากถูกนำมาใช้เป็นเสียงพักสายโทรศัพท์ เช่นเดียวกับเพลง "เฟือร์เอลีเซอ" ของเบทโฮเฟิน ถูกนำมาใช้เป็นเสียงเพลงของรถขนขยะในไต้หวัน
ลิ่นซุนดา

ลิ่นซุนดา หรือ ลิ่นมลายู หรือ ลิ่นชวา (อังกฤษ: Sunda pangolin, Malayan pangolin, Javan pangolin; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Manis javanica") 
เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมจำพวกลิ่น มีรูปร่างเหมือนลิ่นจีน ("M. pentadactyla") แต่ลิ่นซุนดามีหางที่ยาวกว่าและปกคลุมด้วยเกล็ดประมาณ 30 เกล็ด และสีลำตัวจะอ่อนกว่า โดยมีสีน้ำตาลเหลืองหรือน้ำตาลเข้มและมีขนบาง ๆ ขึ้นแทรกอยู่เล็กน้อย อีกทั้งมีขนาดลำตัวและน้ำหนักมากกว่า กล่าวคือ มีความยาวลำตัวและหัวประมาณ 42.5-55 เซนติเมตร มีความยาวหาง 34-47 เซนติเมตร และความสูงจากพื้นดินถึงหัวไหล่ประมาณ 7.5-9 เซนติเมตร น้ำนักตัวประมาณ 5-7 กิโลกรัม
มีการแพร่กระจายพันธุ์ในภูมิภาคอินโดจีนเรื่อยจนถึงแหลมมลายูจนถึงภูมิภาคซุนดา และยังพบในหมู่เกาะฟิลิปปินส์อีกด้วย สามารถหากินได้ทั้งบนต้นไม้, พื้นดิน และใต้ดิน เนื่องจากมีเล็บและหางที่แข็งแรงสามารถใช้เกาะเกี่ยวต้นไม้ได้ดี โดยอาหารส่วนใหญ่คือ มดและปลวก ลูกลิ่นที่เกิดใหม่จะเกาะติดแม่ โดยการใช้เล็บเกาะเกี่ยวโคนหางของแม่ไว้ จะหย่านมเมื่ออายุได้ 3 เดือน โดยปกติจะอาศัยหลับนอนอยู่ตามโพรงในเวลากลางวัน โดยใช้ดินมาปิดไว้บริเวณปากโพรง เพื่อช่วยอำพรางโพรงที่มีความลึกประมาณ 3-4 เมตร เมื่อถูกรบกวนจากศัตรูหรือตกใจจะนอนขดตัวเป็นลูกกลม ๆ คล้ายลูกฟุตบอล โดยไม่มีการต่อสู้แต่อย่างใด 
สำหรับในประเทศไทยพบได้ทุกภูมิภาค และลิ่นซุนดาถือเป็นลิ่น 1 ใน 2 ชนิดเท่านั้นที่สามารถพบได้ (อีกชนิดหนึ่งนั่นคือ ลิ่นจีน) และเป็นสัตว์ที่นิยมค้าขายเป็นของผิดกฎหมาย โดยมักปรากฏเป็นข่าวอยู่เสมอ ๆ ว่า เจ้าหน้าที่สามารถจับผู้ลักลอบได้ทีละมาก ๆ ทั้งนี้ก็เพื่อนำขายต่อให้ภัตตาคารหรือผู้ที่นิยมรับประทานสัตว์ป่า ทั้งนี้ลิ่นซุนดามีสถานภาพเป็น[[สัตว์ป่าคุ้มครอง]]ตาม[[พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535]] พร้อมกับลิ่นจีน
ลิ่นซุนดา ในปัจจุบัน เป็น[[สัตว์ป่า]]ที่นิยมอย่างมากในการรับประทานในหมู่ของผู้ที่นิยมรับประทานสัตว์ป่าหรือของแปลก ๆ โดยมีราคาขายสูงถึง[[กิโลกรัม]]ละ 2,000-3,000 บาท หากตัวไหนที่มี[[น้ำหนัก]]มากอาจมีราคาสูงถึง 3,500 บาท ทำให้มีการลักลอบค้าตัวลิ่นอยู่บ่อย ๆ โดยเฉพาะในพื้นที่[[ภาคใต้]] เช่น [[เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาบรรทัด]] และ[[อุทยานแห่งชาติเขาปู่-เขาย่า]] เป็นต้น และในความเชื่อของชาวจีน เชื่อว่า เกล็ดของลิ่นช่วยในการรักษา[[โรคกระเพาะ]] ในประเทศไทย ถือว่าเป็น[[สัตว์ป่าคุ้มครอง]] ซึ่งเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย ตาม[[พระราชบัญญัติสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า พุทธศักราช 2535]] และมี[[ไซเตส|กฎหมายคุ้มครองระหว่างประเทศ]]อีกด้วย ผู้กระทำผิดจะได้รับโทษปรับไม่เกิน 40,000 บาท จำคุก 4 ปี หรือทั้งจำทั้งปรับ
ขอรักลูกทุกฤดูกาล

ขอรักลูกทุกฤดูกาล (, โรมาจิ: "Shiroi Haru") เป็นละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น ที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์คันไซระหว่างวันที่ 14 เมษายน จนถึง 23 มิถุนายน 2009 เวลา 22.00 - 22.54 น. มีทั้งสิ้น 11 ตอน
สำหรับในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีไทย เริ่มออกอากาศครั้งแรก 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ทุกวันพฤหัสบดี-ศุกร์ เวลา 20.20 - 21.00 น.
เนื้อเรื่อง.
หลังจาก 9 ปีที่อยู่ในคุกในข้อหาคดีฆาตกรรม สุดท้ายแล้ว ฮารูโอะ ซากูระ (แสดงโดย ฮิโรชิ อาเบะ) อดีตสมาชิกแก๊งค์ยากูซ่า ได้รับอิสระ แต่เขาก็ต้องเผชิญเรื่องน่าเศร้า เมื่อเขาได้รู้ว่าคู่หมั้น มาริโกะ ทากาฮาชิ (แสดงโดย มาฮิรุ คนโนะ) ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคมะเร็ง แต่ก่อนหน้านั้นฮารุโอะได้ขอให้ทางแก๊งค์ส่งเงินจำนวน 8 ล้านเยนให้แก่มาริโกะ
ฮารุโอะได้ไปพบ ยาซูชิ มูรากามิ (แสดงโดย เคนอิชิ เอนโด) แฟนของมารุโกะที่เธอคบอยู่ ที่ปัจจุบันนี้ได้เปิดร้านขายขนมปังชื่อ "มูรากามิเบเกอรี่" เมื่อตอนฮารุโอะอยู่ในคุกช่วงเวลา 9 ปี เพื่อขอเงินค่าชดใช้ที่ตัวเขาเองได้ก่อคดีไว้ ที่ได้เก็บเอาไว้ใช้ในค่าดูแลรักษาพยาบาลให้กับมาริโกะแทน แต่แล้วยาซูชิได้ปฏิเสธ และได้ไล่ฮารุโอะกลับไป ฮารุโอะสงสัยว่ายาซูชิยักยอกเงิน 8 ล้านเยนนั้นเพื่อเปิดร้านขนมปัง
ระหว่างทางกลับบ้าน ฮารุโอะก็พบเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง อายุ 8 ขวบ เดินตรงเข้ามาหาเขา และดูเหมือนว่าเธอจะรู้จักฮารุโอะเป็นอย่างดี แต่ฮารุโอะนั้นจำเธอไม่ได้เลย ซึ่งจริง ๆ แล้วเธอคือ ซาจิโกะ มูรากามิ (แสดงโดย โนโซมิ โอฮาชิ) ซาจิโกะได้รับการเลี้ยงดูจาก ยาซูชิ และน้องสาวของมาริโกะ ชื่อ คานาโกะ (แสดงโดย มิโฮะ ชิไรชิ) แต่สุดท้ายซาจิโกะก็ได้รู้ความจริงเกี่ยวกับครอบครัวของเธอจากฮารุโอะ ที่เขายืนยันว่ายาซูชินั้นเป็นพ่อแท้ ๆ ของเธอ
ท้ายที่สุด ลูกชายของคนที่ถูกฮารุโอะฆ่าตาย ได้เข้าใจว่ายาซูชิเป็นฮารุโอะ และได้คิดจะฆ่ายาซูชิ เพื่อแก้แค้นให้พ่อ แต่แล้วในทางกลับกันฮารุโอะได้กลับมาปกป้องยาซูชิจากการทำร้ายครั้งนั้น ฮารุโอะนั้นได้ไว้ใจยาซูชิมาก จึงได้ฝากซาจิให้ยาซูชิดูแลจนลมหายใจสุดท้ายของเขา