pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล

เสวกตรี หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 – 17 กันยายน พ.ศ. 2517) เป็นพระโอรสในพลตรี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา เสกสมรสกับหม่อมเจ้าพวงรัตนประไพ ชุมพล (ราชสกุลเดิม เทวกุล; พระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ กับ หม่อมพุก เทวกุล ณ อยุธยา) มีโอรสธิดาสามคน คือ 
หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนมหาดเล็กหลวง จนสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษา แล้วได้เข้ารับราชการในกระทรวงวัง สนองพระเดชพระคุณพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองจบลง จึงกราบถวายบังคมลาออกจากราชการเพื่อไปศึกษาต่อด้วยทุนส่วนองค์ที่ประเทศอังกฤษ จนสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์และกฎหมาย ที่วิทยาลัยเซนต์แมรี มักดาลีนแห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และเสด็จกลับประเทศสยามเมื่อปี พ.ศ. 2469 หลังจากนั้นได้กลับเข้ารับราชการต่อที่กระทรวงวังในตำแหน่งปลัดกรมในกระทรวงวัง และเป็นปลัดจางวาง กรมมหาดเล็กหลวง จนถึงปี พ.ศ. 2475 จึงได้รับราชการสนองพระเดชพระคุณในสำนักพระราชวัง กระทั่งพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงสละราชสมบัติเมื่อปี พ.ศ. 2477
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล ทรงร่วมก่อตั้งธนาคารไทยทนุ เมื่อปี พ.ศ. 2492 ทรงดำรงตำแหน่งประธานกรรมการคนแรกของธนาคาร และทรงดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา ชุดที่ 2 (สมาชิกวุฒิสภา พ.ศ. 2489) แต่งตั้งเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2493
ในปี พ.ศ. 2501 หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ดูแลรักษาและจัดการผลประโยชน์ทรัพย์สินส่วนพระองค์แทนพระสุทธิอรรถนฤมนตร์ (สุธ เลขยานนท์) ตามประกาศนายกรัฐมนตรี ลงวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2501 และทรงดำรงตำแหน่งประธานกรรมการผู้อำนวยการทรัพย์สินส่วนพระองค์พระมหากษัตริย์
นอกจากนี้หม่อมเจ้าอุปลีสาน ชุมพล ยังได้ประทานที่ดินส่วนองค์ คือ "สวนโนนดง" ให้เป็นที่ก่อสร้างโรงพยาบาลประจำจังหวัดอุบลราชธานี เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ พระบิดา ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลสรรพสิทธิประสงค์ และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี สรรพสิทธิประสงค์ จังหวัดอุบลราชธานี
หม่อมเจ้าอุปลีสาณ ชุมพล สิ้นชีพตักษัยเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 สิริชันษา 75 ปี
หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล

รองเสวกเอก หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล เป็นพระโอรสใน พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา
พระประวัติ.
รองเสวกเอก หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล มีพระนามลำลองว่า ท่านชายเล็ก เป็นพระโอรสใน พลตรีพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ ประสูติแต่หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2449 เสกสมรสกับหม่อมเจ้าสีดาดำรวง ชุมพล (ราชสกุลเดิม สวัสดิวัตน์) มีโอรส 2 คน ได้แก่
หม่อมเจ้ากมลีสาณ เป็นหนึ่งในหกผู้ร่วมก่อตั้งบริษัท อาคเนย์ประกันภัย ร่วมกับดำรง เสรีนิยม, สมสวาท โชติกเสถียร, พยัพ ศรีกาญจนา, พระยาปรีชานุสาสน์ และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล นอกจากนี้ หม่อมเจ้ากมลีสาณ ชุมพล ยังเป็นสมาชิกวงดนตรีลายคราม ซึ่งเป็นวงดนตรีส่วนพระองค์ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ซึ่งทรงรวบรวมนักดนตรีที่เป็นพระประยูรยาติหลายพระองค์เข้าเป็นสมาชิก
ศกุนตลา ปัทมะศังข์

ศกุนตลา ปัทมะศังข์ (เดิม: หม่อมเจ้าศกุนตลา สวัสดิวัตน์; 29 กันยายน พ.ศ. 2454 – 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2524) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ กับหม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระชนกชนนีสิบองค์ รวมทั้งเป็นพระขนิษฐาต่างมารดาของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
หม่อมเจ้าศกุนตลา สวัสดิวัตน์ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับราศี ปัทมะศังข์ เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2478 
ศกุนตลา ปัทมะศังข์ถึงชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 สิริชันษา 69 ปี
หม่อมเจ้าอุษารดี สวัสดิวัตน์

หม่อมเจ้าอุษารดี สวัสดิวัตน์ (12 เมษายน พ.ศ. 2457 – 8 มีนาคม พ.ศ. 2550) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ประสูติหม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา ประสูติเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2457 เป็นหม่อมเจ้า ชั้นที่ 4 ในราชสกุลสวัสดิวัตน์
พระประวัติ.
หม่อมเจ้าอุษารดี สวัสดิวัตน์ ประสูติเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2457 ณ บ้านเจ้าพระยาสุรศักดิ์ เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ประสูติแต่หม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มีพระพี่น้องร่วมหม่อมมารดา 10 องค์ ได้แก่ หม่อมเจ้าศกุนตลา, หม่อมเจ้าสุเลสลัลเวง, หม่อมเจ้าอมิตตา, หม่อมเจ้ามโนหรา, หม่อมเจ้าอำณอร์สวัสดิ, หม่อมเจ้าบุญทัดสวัสดิ์, หม่อมเจ้าปุสาณ และหม่อมเจ้าเมรี ตามลำดับ
เมื่อมีชันษาได้ 7 ปี พระบิดาได้ถวายตัวแด่สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ณ วังสระปทุม สมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้อยู่ในพระอุปถัมภ์ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย พระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อมีชันษาได้ 9 ปี จึงตามเสด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าประภาพรรณพิไลย ไปประทับ ณ วังสวนสุนันทา โดยเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนราชินี
หลังจากการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 เสด็จกลับมาประทับ ณ วังสระปทุม พร้อมมารดาและเจ้าน้องที่ยังไม่ออกเรือน โดยอยู่ในพระราชินูปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ทรงทำหน้าที่รับใช้ถวายงานบนพระตำหนักใหญ่ และทำหน้าที่ตั้งเครื่องเสวยร่วมกับหม่อมราชวงศ์มาลัยพันธุ์ จักรพันธุ์ กระทั่งสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้าเสด็จสวรรคตเมื่อพ.ศ. 2498 จึงอยู่ในพระราชูปถัมภ์ของสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี และสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี มาโดยลำดับ
หม่อมเจ้าอุษารดี สวัสดิวัตน์ ถึงชีพิตักษัยด้วยพระอาการหทัยเต้นผิดจังหวะ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2550 เวลาประมาณ 17.10 น. ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย สิริชันษาได้ 92 ปี 10 เดือน 24 วัน
อมิตดา ธรรมารักษ์

อมิตดา ธรรมารักษ์ (เดิม: หม่อมเจ้าอมิตดา สวัสดิวัตน์; 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 – 11 กันยายน พ.ศ. 2542) เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ กับหม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มีเจ้าพี่เจ้าน้องร่วมพระชนกชนนีสิบองค์ รวมทั้งเป็นพระขนิษฐาต่างมารดาของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
หม่อมเจ้าอมิตดา สวัสดิวัตน์ กราบบังคมทูลลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อสมรสกับนายแพทย์ สุภร ธรรมารักษ์ เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2499 มีธิดาหนึ่งคนคือฐานะพร ธรรมารักษ์ 
อมิตดา ธรรมารักษ์ สิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2542 ด้วยชันษา 77 ปี
หม่อมเจ้าเมรี สวัสดิวัตน์

หม่อมเจ้าเมรี สวัสดิวัตน์ (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 – 9 ตุลาคม พ.ศ. 2561) เป็นพระธิดาองค์เล็กในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ ประสูติแต่หม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา และเป็นพระขนิษฐาต่างพระชนนีในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 7
พระประวัติ.
หม่อมเจ้าเมรี ประสูติเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 เป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ กับหม่อมเร่ สวัสดิวัตน์ ณ อยุธยา (สกุลเดิม บุนนาค) มีโสทรเชษฐาและโสทรเชษฐภคินี 10 องค์ รวมทั้งเป็นพระขนิษฐาต่างพระชนนีของสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี ในรัชกาลที่ 7
หม่อมเจ้าเมรีสิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2561 ณ โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย ศพตั้งสวดพระอภิธรรมที่ศาลามณเฑียร วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร จนถึงวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2561 และพระราชทานเพลิงศพวันที่ 18 ตุลาคมปีเดียวกัน
กรณียกิจ.
หม่อมเจ้าเมรีเคยได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เสด็จแทนพระองค์ เช่น ในการพระราชพิธีบวงสรวงพระสยามเทวาธิราช ณ พระที่นั่งไพศาลทักษิณ เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 เดือนเมษายน พ.ศ. 2556 และเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557
แบดโรมานซ์

"แบดโรมานซ์"  คือซิงเกิลแรกของเลดีกากา นักร้องสาวชาวอเมริกัน จากสตูดิโออัลบั้ม "เดอะเฟมมอนสเตอร์" เพลงนี้เป็นผลงานการโปรดิวซ์ของเรดวัน โดยได้แรงบันดาลใจมาจากภาวะจิตบกพร่องที่เธอประสบมาเมื่อปีก่อน ฉบับเดโมของเพลงนี้เกิดการรั่วไหล กาก้าจึงเปิดตัวเพลงดังกล่าว ณ สัปดาห์แฟชั่นฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อน ปี 2010 ของ Alexander McQueen เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ตามด้วยการเผยแพร่ภาพปกซิงเกิล
รายชื่อเพลง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เรือด

เรือด  เป็นแมลงขาปล้องที่เป็นปรสิต อยู่ใน Phylum Arthropoda, Class Insecta มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "Cimex lectularius"
ลักษณะทั่วไป.
เรีอดมีอวัยวะคล้ายเกล็ด 1 คู่ อยู่ด้านหลังของอกปล้องสุดท้าย หัวสั้น หลบอยู่ในอกปล้องแรกซึ่งกว้าง เรือดจะมีรูปร่างเป็นรูปไข่ ตัวแบน ปากเป็นแบบเจาะ-ดูด (piercing-sucking type) มีลักษณะโค้งงอและสามารถพับเก็บภายในร่องด้านหน้าส่วนหัวได้ ขาของเรือดเป็นแบบขาเกี่ยว (clinging leg) ซึ่งจะมีลักษณะเด่น คือ ปล้อง tibia เป็นง่าม และขาปล้องสุดท้าย คือ claw จะยาวโค้งคล้ายตะขอ
ที่อยู่อาศัย.
มักพบเห็นเรือดอาศัยอยู่ตามร่องเพดานหรือรอยแตกของพื้นบ้าน เตียงไม้ และซอกตะเข็บของที่นอน เรือดเป็นปรสิตที่ไม่ได้อยู่กับ host แต่จะกัด host เมื่อรู้สึกหิว และมีความปราดเปรียวในเวลากลางคืน
การแพร่กระจาย.
เรือดเป็นแมลงที่แพร่กระจายได้รวดเร็ว แพร่จากบ้านหนึ่งไปยังอีกบ้านหนึ่งโดยไต่ไปตามฝาผนัง ท่อน้ำ การระบาดของเรือดมักพบที่บริเวณที่อยู่อาศัยที่ขาดการดูแลและเอาใจใส่เรื่องของความสะอาดของเครื่องนอน
วงชีวิต.
เรือดตัวเมียวางไข่ตามร่องกระดาน หรือรอยแตกของพื้นบ้าน ตะเข็บที่นอนและเสื้อผ้า เรือดตัวเมียตัวหนึ่งจะวางไข่ได้ครั้งละ 200-500 ฟอง ตัวอ่อน (nymph) ฟักออกเป็นตัวภายใน 4-21 วัน หรือระยะจากไข่เป็นตัวเต็มวัยจะใช้เวลาประมาณ 1-4 เดือน
ผลต่อสุขภาพ.
นอกจากการกัดซึ่งก่อให้เกิดปัญหาแล้ว ยังไม่ปรากฏว่าเรือดนำโรคมาสู่มนุษย์ รอยกัดของเรือดทำให้คันมาก ทั้งนี้เนื่องมาจากน้ำลายของเรือด และอาการคันนั้นจะคันอยู่หลายวัน บางคนก็มีอาการแพ้มาก
เหตุที่เรือดไม่นำโรคอาจเป็นเพราะลักษณะโครงสร้างและนิสัยของเรือด คือ เรือดไม่สำรอกเอาเลือดที่มันดูดเข้าไปแล้วออกมา และขณะที่เจาะ-ดูดเลือดนั้น ตัวเรือดจะไม่ถ่ายมูลเหมือนกับตัวมวน
เจ้าหญิงเปรรณาแห่งเนปาล

เจ้าหญิงเปรรณาราชยลักษมีเทวีสิงห์ [เปฺร-ระ-นา] (2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงเปรรณาราชยลักษมีเทวีศาหะ พระราชธิดาองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระ กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งเนปาล กับสมเด็จพระราชินีโกมล
เจ้าหญิงเปรรณาเสกสมรสเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2546 กับกุมาร ราช พหาทุร สิงห์ บุตรของนพราช พหาทุร สิงห์ กับอุษา เทวี สิงห์ โดยในงานเสกสมรสครั้งนี้มีพระราชชนกและพระราชชนนี พระเชษฐา ตลอดจนนายกรัฐมนตรีเข้ามาร่วมในเสกสมรสงานนี้ ซึ่งต่อมาเจ้าหญิงก็ได้ให้ประสูติพระโอรส นามว่า ประตาป พหาทุร สิงห์ เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2547 
หลังการล้มระบบราชาธิปไตยในเนปาลเมื่อปี พ.ศ. 2551 พระองค์และพระบรมวงศานุวงศ์พระองค์อื่น ๆ จึงตกเป็นสามัญชน
อเมริกันกราฟฟิติ

อเมริกันกราฟฟิติ (ชื่อไทย: วัยกระเตาะ) เป็นผลงานภาพยนตร์ดรามา-ตลกที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2516 ผลงานกำกับลำดับที่สองของจอร์จ ลูคัส ต่อจาก "THX 1138" อำนวยการสร้างโดยฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของเด็กวัยรุ่นอเมริกันยุคเบบี้บูม หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงทศวรรษ 1960 ที่นิยมฟังเพลงร็อกแอนด์โรล
ภาพยนตร์เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในหนึ่งวัน เกี่ยวกับเด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งในเมืองโมเดสโต แคลิฟอร์เนีย ที่เพิ่งจบชั้นไฮสกูล และใช้ชีวิตวันแรกหลังเรียนจบออกเที่ยวเตร่ ขับรถเที่ยวเล่น ก่อนจะแยกย้ายจากกันในวันรุ่งขึ้น บางคนจะเดินทางไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยฝั่งตะวันตกของสหรัฐอเมริกา คนหนึ่งจะเดินทางไปรบในสงครามเวียดนาม ส่วนที่เหลือยังคงใช้ชีวิตอยู่ในเมือง
จอร์จ ลูคัสเขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้จากประสบการณ์ในวัยรุ่น และนำเสนอโครงการต่อบริษัทผู้สร้างต่าง ๆ แต่ถูกปฏิเสธจากทั้งยูไนเต็ดอาร์ติสต์ส ทเวนตีธ์เซนจูรีฟอกซ์ โคลัมเบียพิกเจอส์ พาราเมาต์พิกเจอส์ เมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ จนในที่สุดก็ได้ทุนสร้างจากยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ เบื้องต้น 600,000 ดอลลาร์สหรัฐ และได้รับเพิ่มอีก 175,000 ดอลลาร์สหรัฐเมื่อฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ที่เพิ่งประสบความสำเร็จจาก "เดอะก็อดฟาเธอร์" (1972) ตกลงเป็นผู้อำนวยการสร้างให้ ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยทุนจำกัดเพียง 775,000 ดอลลาร์สหรัฐ ใช้ทุนสร้างและทำการตลาดรวม 1.27 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แต่ภาพยนตร์กลับประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย มียอดฉายรวมทั้งสิ้นกว่า 200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่มีอัตราผลตอบแทนสูงที่สุด
ภาพยนตร์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และได้รับการบรรจุชื่อเป็นภาพยนตร์ที่ต้องอนุรักษ์ใน National Film Registry โดยหอสมุดรัฐสภาอเมริกัน ในปี พ.ศ. 2538
เนื้อเรื่องในภาพยนตร์เกิดขึ้นที่เมืองโมเดสโต แคลิฟอร์เนีย บ้านเกิดของลูคัส ตามแผนการภาพยนตร์จะถ่ายทำที่เมืองซานราฟาเอล แคลิฟอร์เนีย แต่ประสบความยุ่งยาก ไม่ได้รับความร่วมมือจากเทศบาลเมือง ภาพยนตร์จึงย้ายไปถ่ายทำที่เมืองเพทาลูมา แคลิฟอร์เนีย แทน ภาพยนตร์ถ่ายทำด้วยฟิล์ม 35 มม. โดยใช้ฟิล์มเพียงครึ่งเดียวเพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย ทำให้ได้ภาพมีลักษณะคล้ายกับถ่ายทำด้วยฟิล์ม 16 มม. เหมือนกับภาพยนตร์สารคดี
การตัดต่อภาพยนตร์ฉบับร่าง โดยเวอร์นา ฟิลด์ ที่เคยตัดต่อ "Sugarland Express" (1974) ของสตีเวน สปีลเบิร์ก ตามคำขอของผู้บริหารยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ ภาพยนตร์ได้รับการตัดต่อเพิ่มเติมโดยมาร์เซีย ลูคัส ภรรยาของจอร์จ โดยยึดตามบทภาพยนตร์ดั้งเดิม ที่ให้ 4 ตัวละครหลักของเรื่อง คือ เคิร์ท สตีฟ จอห์น และโท้ด มักปรากฏตัวอยู่ในฉากเดียวกันเสมอ
เพลงประกอบภาพยนตร์เป็นส่วนประกอบหนึ่งที่ทำให้ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จ จอร์จ ลูคัสเลือกใช้ 41 เพลงฮิตจากทศวรรษ 1960 มาใช้ประกอบภาพยนตร์ เช่นเพลงของเดล แชนนอน บัดดี้ ฮอลลี เดอะบีชบอยส์ เดอะแพลตเตอร์ส ชัค เบอร์รี แฟตส์ โดมิโน เดิมลูคัสเลือกใช้เพลงของเอลวิส เพรสลีย์ด้วย แต่ถูกตัดออกเนื่องจากไม่สามารถตกลงกันเรื่องค่าลิขสิทธิ์ได้ เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกนำมารวบรวมเป็นอัลบัมชื่อ "41 Original Hits from the Soundtrack of American Graffiti" ขึ้นถึงอันดับ 10 ของนิตยสารบิลบอร์ด จะได้รับการรับรอง 3 แผ่นเสียงทองคำโดย RIAA
ริงดิอลาร์ม

"ริงดิอลาร์ม"  คือเพลงแนวอาร์แอนด์บี-ฮิปฮอปโซล แต่งขึ้นโดยบียอนเซ่ โนวส์, Kasseem "Swizz Beatz" Dean, และ Sean Garrett สำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของบียอนเซ่ "บี'เดย์"
"ริงดิอลาร์ม" ได้วางจำหน่ายโดยเป็นซิงเกิลที่สองจากอัลบั้มและก็ได้รับคำวิจารณ์ที่ต่างกันไป ซิงเกิลนี้เปิดตัวที่อันดับ 12 บนชาร์ต"บิลบอร์ด" ฮอต 100 ทำให้เป็นเพลงที่เปิดตัวสูงที่สุดในสหรัฐอเมริกาของบียอนเซ่ ต่อมาก็มาสามารถขึ้นไปที่อันดับสูงสุดที่อันดับ 11 ทำให้เป็นซิงเกิลเดี่ยวซิงเกิลแรกที่ไม่สามารถเข้าไปใน 10 อันดับแรกได้ และเป็นซิงเกิลที่ขึ้นชาร์ตได้ต่ำที่สุดอันดับ 2 ในอัลบั้ม "บี'เดย์" เพลงนี้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 49 มิวสิกวิดีโอของซิงเกิลนี้ ได้แรงบันดาลใจมาจากภาพยนตร์ในปี 2535 เรื่อง "Basic Instinct"
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วอร์คราฟต์ 3 เวิลด์ เอดิเตอร์

วอร์คราฟต์ 3 เวิลด์ เอดิเตอร์ เป็นเลเวล เอดิเตอร์ สำหรับเกมวางแผนเรียลไทม์ ' และภาคต่อ ' ได้รับการพัฒนาต่อจากเลเวลเอดิเตอร์ของเกม "สตาร์คราฟต์" ที่ผ่านมา ของบริษัทบลิซซาร์ด ซึ่งให้ผู้เล่นสร้างและปรับแต่งแผนที่และการทัพของตนได้ในรายละเอียดลึกซึ้งและความยืดหยุ่น
 เอดิเตอร์ดังกล่าวได้ถูกใช้สร้างแผนที่อันเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง เช่น "ดีเฟนซ์ออฟดิแอนเชียนส์"
เจ้าสุริวงศ์ สว่าง

สมเด็จเจ้าฟ้าชายสุริวงศ์สว่าง (ประสูติ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2506) เป็นพระราชนัดดาใน พระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตศรีสว่างวัฒนา เจ้ามหาชีวิตองค์สุดท้ายแห่งพระราชอาณาจักรลาว ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระราชอาณาจักรลาวผลัดถิ่น ผู้อ้างสิทธิในพระราชบัลลังก์ลาว ปัจจุบันประทับในฐานะผู้ลี้ภัย ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ในปัจจุบันนั้นพระองค์ได้ทรงดำรงตำแหน่งพระประมุข (พระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิต) แห่งรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่นทำให้สถานะของพระองค์ได้ตกเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวางจากสังคมชาวลาวว่าพระองค์ทรงเป็นเชื้อพระวงศ์ที่ลงมาเล่นการเมืองอย่างเต็มตัว
พระประวัติ.
สมเด็จเจ้าฟ้าชายสุริวงศ์ สว่าง ประสูติ ณ พระราชวังหลวงในเมืองหลวงพระบาง เป็นพระราชโอรสในสมเด็จเจ้าฟ้าชายวงศ์สว่าง องค์มกุฎราชกุมารกับสมเด็จเจ้าฟ้าหญิงมณีไลย องค์มกุฎราชกุมารี หลังจากการปฏิวัติของรัฐบาลคอมมิวนิสต์ มีการสถาปนารัฐบาลสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (สปป.ลาว) พระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์ทรงถูกนำไปยังค่ายสัมมนา แต่สมเด็จเจ้าฟ้าชายสุริวงศ์ สว่างทรงสามารถหลบหนีออกมาได้พร้อมกับพระอนุชา สมเด็จเจ้าฟ้าชายธัญวงศ์ สว่าง ในปี พ.ศ. 2524 แล้วจึงเสด็จลี้ภัยไปยังกรุงปารีส สาธารณรัฐฝรั่งเศส
การศึกษา.
สมเด็จเจ้าฟ้าชายสุริวงศ์ สว่างทรงเข้าศึกษาต่อด้านนิติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแคลร์มองต์-เฟร์รองด์
ด้านการเมือง.
บทบาทพระประมุขแห่งรัฐบาลราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่น.
พระองค์ได้ทรงเป็นพระประมุขแห่งรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่นโดยทรงประทับอยู่ที่คฤหาสน์หรูส่วนที่ประเทศฝรั่งเศสซึ่งพระองค์ใช้ประทับเสมือนแทนพระราชวังที่นครหลวงพระบาง
ส่วนในด้านรายจ่ายส่วนพระองค์นั้นในระยะแรกแรกเริ่มของการที่พระองค์ลี้ภัยมาพำนักที่ฝรั่งเศส รัฐบาลฝรั่งเศสได้เป็นผู้รับผิดชอบในเรื่องค่าใช้จ่ายส่วนพระองค์ แต่ต่อมาภายหลังนั้นทางราชวงศ์ลาวได้จัดพิธีบายศรีสู่ขวัญซึ่งมีค่าใช้จ่ายค่อนข้างสูงอย่างต่อเนื่อง ทางฝรั่งเศสจึงลดเงินสนับสนุนรายจ่ายของพระองค์ลง ดังนั้นพระองค์จึงทรงหันไปประกอบอาชีพเพื่อหารายได้ส่วนพระองค์และอีกส่วนมาจากเงินบริจาคของชาวลาวโพ้นทะเลที่มีจิตศรัทธาในระบอบกษัตริย์
การก่อการร้ายที่ด่านวังเตา.
รัฐบาลราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่นได้มีก่อการร้ายเพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองของสปป.ลาวและฟื้นฟูระบอบกษัตริย์โดยได้รับเงินสนับสนุนจากรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาวพลัดถิ่นอย่างต่อเนื่อง
เมื่อวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2543 เจ้าสุลิวงศ์ สว่างได้ทรงแต่งตั้งให้ ท้าวสีสุก ไชยแสง เป็นหัวหน้ากลุ่มขบวนการต่อต้านรัฐบาลสปป.ลาว ได้นำกำลังติดอาวุธบุกยึดด่านวังเตา เมืองโพนทอง แขวงจำปาสัก ประเทศลาว เมื่อเช้ามืดวันที่ 3 กรกฎาคม 2543 ในภารกิจดังกล่าวได้มีการจับชาวบ้านในพื้นที่ดังกล่าวเป็นตัวประกันไว้จำนวนหนึ่ง เพื่อต่อรองกับกองทัพประชาชนลาว ถือเป็นการก่อการร้ายข้ามพรมแดนระหว่างประเทศ
หมายเหตุ.
ในพระราชสำนักลาว มีการเรียกพระนามของพระองค์ว่า "สมเด็จเจ้าฟ้าชายสุริวงศ์ สว่าง"
อุทกวิทยา

อุทกวิทยา  เป็นคำที่มาจากภาษากรีก คือ νερό ซึ่งแปลว่า น้ำ (water) และ μελέτη ซึ่งแปลว่า การศึกษา (study)เป็นการศึกษาการเคลื่อนที่ การกระจาย และคุณภาพของน้ำ รวมถึงวงจรอุทกวิทยา ทรัพยากรน้ำ และการดูแลน้ำอย่างยั่งยืน นักอุทกวิทยาจะมีพื้นความรู้ในด้าน ภูมิศาสตร์ ธรณีวิทยา วิทยาศาสตร์โลก วิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม วิศวกรรมโยธา และ วิศวกรรมสิ่งแวดล้อม
"อุทกวิทยา" ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน (พ.ศ.2542) หมายถึง วิชาที่ว่าด้วยน้ำที่มีอยู่ในโลก ดังนั้น งานด้านอุทกวิทยาจึงหมายถึง งานที่เกี่ยวกับการสำรวจ เก็บสถิติข้อมูล การศึกษา วิเคราะห์ และวิจัยที่เกี่ยวเนื่องกับน้ำ ทั้งในด้านปริมาณและคุณภาพ เพื่อนำข้อมูลและความรู้ไปใช้ประโยชน์ในการบริหารจัดการน้ำและการพัฒนาประเทศ
คำว่า ไฮโดรโลจี (hydrology) ในภาษาอังกฤษ มาจากภาษากรีกคำว่า ὕδωρ (ไฮโดร) ที่แปลว่า "น้ำ" และ λόγος (โลโกส) ที่แปลว่า "ศึกษา"
ขอบเขตวิชา.
ขอบเขตของวิชาอุทกวิทยา แบ่งออกเป็น 8 แขนง คือ
THX 1138

THX 1138 เป็นภาพยนตร์ไซไฟที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2514 เขียนบท กำกับ และตัดต่อโดยจอร์จ ลูคัส เป็นผลงานกำกับภาพยนตร์เรื่องยาวเรื่องแรกของลูคัส โดยเป็นการขยายความภาพยนตร์สั้นความยาว 15 นาที เรื่อง "Electronic Labyrinth: THX 1138 4EB" (1967) ที่ลูคัสเคยสร้างไว้ขณะเรียนวิชาภาพยนตร์ที่มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย โดยใช้ทุนสร้างของบริษัท อเมริกันโซโทรป ของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ร่วมทุนกับวอร์เนอร์บราเธอร์ส
ภาพยนตร์กล่าวถึงโลกอนาคตในสังคมแบบดิสโทเปีย ที่ทุกคนแต่งกายในชุดสีขาว โกนผมโล้นเตียน และใช้ยาควบคุมอารมณ์ ความรู้สึก ตลอดจนความรู้สึกทางเพศ มีชีวิตอยู่ภายใต้กรอบบังคับ โดยมีหุ่นแอนดรอยด์ในเครื่องแบบตำรวจเป็นผู้ดูแลกฎระเบียบต่างๆ ตัวเอกของเรื่องมีชื่อว่า THX 1138 (รับบทโดย โรเบิร์ต ดูวัล) มีเพื่อนร่วมห้องเป็นหญิงสาวชื่อ LUH 3417 (รับบทโดย แมกกี แมคโอมี) ทั้งคู่แอบงดใช้ยา และเกิดอารมณ์ทางเพศ จนมีเพศสัมพันธ์กัน ซึ่งเป็นการละเมิดกฎหมายของยุคนั้น
ภาพยนตร์ถ่ายทำในซานฟรานซิสโก ในอาคารสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ที่ออกแบบโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก ศูนย์วิทยาศาสตร์ใกล้มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ ฉากไล่ล่าถ่ายทำในอุโมงค์ใต้ดินของระบบรถไฟใต้ดินของซานฟรานซิสโก ส่วนนักแสดงประกอบจำนวนมากที่ต้องโกนหัวโล้น ใช้นักแสดงสมัครเล่นจากศูนย์บำบัดผู้ติดยาเสพติด ที่แซนทาโมนิกา ที่ต้องตัดผมสั้นอยู่แล้ว
รหัส "THX 1138" เป็นสัญลักษณ์ส่วนตัวของลูคัส ที่ถูกนำมาสอดแทรกใช้ในภาพยนตร์เรื่องต่างๆ ของเขาอยู่เสมอ ทั้งในภาพยนตร์ชุดสตาร์วอร์ส อินเดียนา โจนส์ หรือแม้แต่ในเกมคอมพิวเตอร์ของลูคัสอาร์ตส ในภาพยนตร์เรื่อง "American Graffiti" (1973) รถยนต์ฟอร์ด Model A สีเหลืองสดในเรื่อง ติดป้ายทะเบียน "THX 138" ทั้งยังถูกนำไปใช้เป็นชื่อมาตรฐานระบบภาพและเสียง THX ที่พัฒนาขึ้นในปี ค.ศ. 1983
ภาวะอยากแปลงเพศ

ภาวะอยากแปลงเพศ  หรือ ทรานส์เซ็กชวล  เป็นภาวะที่แสดงตนเองทางเพศด้านกายภาพที่แตกต่างจากเพศแรกเกิดของตน สาเหตุอาจเกิดจากความรู้สึกไม่สะดวกสบายใจและต้องการเปลี่ยนไปเป็นเพศตรงข้าม หรือถ้าการทำงานไม่ปกติหรือความยุ่งยากในการแสดงตัวตนในเพศนั้น ภาวะอยากแปลงเพศถูกตีตราในหลายส่วนของโลกแต่เป็นที่เปิดกว้างมากกว่าในสังคมตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 ร่วมไปกับการพัฒนาเรื่องการผ่าตัดแปลงเพศ แต่ก็ยังคงมีข้อโต้แย้งเกิดขึ้น ทั้งการเลือกปฏิบัติและทัศนคติแง่ลบต่อบุคคลแปลงเพศ ที่มักเกี่ยวข้องกับความเชื่อด้านศาสนาและวัฒนธรรม
เรดวัน

เรดวัน (Nadir Khayat) เกิดวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1972 ณ ประเทศโมร็อกโก เป็นนักประพันธ์เพลงและโปรดิวเซอร์ ลูกครึ่งชาวโมรอกโก-สวีเดน 
ประวัติ.
เรดวันเริ่มต้นงานโปรดิวเซอร์ของเขาด้วยการโปรดิวซ์งานเพลงป๊อปแบบยุโรปในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 21 ภายหลังการต่อสู้ดิ้นรนมานาน เรดวันก็ได้รับคำชื่นชมในแคนาดาด้วยผลงานการโปรดิวซ์ให้กับ คาร์ล เฮนรี นักร้องชาวแคนาดา ผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจูโน ในเพลงดังอย่าง "ไอวิช" และ "ลิตเติลมามา" เช่นเดียวกับที่ประเทศบ้านเกิดของเขา เขาได้รับรางวัลแกรมมิส และ เพลงสแกนดิเนเวียแห่งปี ในเพลง "สเต็ปอัป" ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ร่วมกับ Bilal Hajji ในปี พ.ศ. 2549 เรดวันเป็นที่รู้จักในวงการตลาดเพลงสากลมากขึ้นด้วยเพลงยอดนิยมของเขาคือ "แบมบู" หรือเพลง "ออฟฟิเชียลเมโลดี" สำหรับฟุตบอลโลก 2006 ซึ่งได้รับคัดเลือกจากกว่า 1,000 เพลง "แบมบู" ได้นำมาใช้ประกอบการประชาสัมพันธ์และงานต่างๆ ระหว่างการถ่ายทอดทางโทรทัศน์หรือโฆษณาของงานฟุตโลก 2006 อย่างเป็นทางการ เรดวันยังมีผลงานการโปรดิวซ์ให้กับเพลง "ฮิปส์ดอนต์ไล" ของชากีร่า และยังได้นำเพลง "แบมบู" ของเขามารีมิกซ์ใหม่ขับร้องโดยชากีร่า และ Wyclef Jean ในพิธีปิดฟุตบอลโลก 2006 ณ กรุงเบอร์ลิน มีผู้ชมทั่วโลกกว่า 1.2 พันล้านคน แม้ว่าเพลง "แบมบู" จะเป็นรากฐานให้กับเรดวันในฐานะโปรดิวเซอร์หนุ่มคนใหม่ในตลาดเพลงสากล แต่เรดวันกับกล่าวว่ามันไม่ได้มีอิทธิพลขนาดที่เขาคิด
คนข้ามเพศ

คนข้ามเพศ หรือ ทรานส์เจนเดอร์  คือ บุคคลที่มีเพศภาวะไม่สัมพันธ์กับเพศสภาพของตนเอง ไม่ได้หมายถึง รูปแบบของเพศวิธีหรือรสนิยมทางเพศ
คนข้ามเพศอาจจะแสดงตนเป็นคนรักต่างเพศ (Heterosexual), รักร่วมเพศ (Homosexual), รักร่วมสองเพศ (Bisexual), รักทุกเพศ (Pansexual), รักหลายเพศ (Pansexual) หรือไม่ฝักใจทางเพศ (Asexual) ก็ได้
คนข้ามเพศยังอาจหมายถึง บุคคลที่แสดงตนไม่เหมือนเพศชายหรือเพศหญิงตามธรรมเนียมนิยม แต่รวมหรือย้ายไปในทางเพศตรงข้าม รวมตลอดถึง คนที่เปลี่ยนไปเป็นเพศตรงข้ามกับเพศที่มีมาแต่แรกกำเนิด (ยึดจากอวัยวะสืบพันธุ์) หรือรู้สึกผิดหรือไม่พอใจในเพศที่มีอยู่ หรือไม่ต้องการแสดงออกอย่างเพศสภาพที่มีอยู่
คนข้ามเพศอาจมีบุคลิกลักษณะอย่างคนทั่วไปหรือไม่ก็ได้
บลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์

บริษัท บลิซซาร์ด เอ็นเตอร์เทนเมนต์  เป็นบริษัทผู้ผลิตและจัดจำหน่ายวิดีโอเกมสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2534 โดยใช้ชื่อว่า ซิลิกอน & ไซแนพซ์ เดิมเป็นบริษัทผลิตพอร์ตเกมสำหรับค่ายเกมอื่น ๆ ก่อนที่จะเริ่มการพัฒนาซอฟต์แวร์ของตนในปี พ.ศ. 2536 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2537 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บลิซซาร์ด เอ็นเตอร์เทนเมนต์ บริษัทดังกล่าวได้ผลิตเกมพีซีซึ่งขายดีและประสบความสำเร็จหลายอย่าง รวมทั้ง "วอร์คราฟต์", "สตาร์คราฟต์", "เดียโบล" และ "โอเวอร์วอตช์" และเกมสวมบทบาทออนไลน์ "เวิลด์ ออฟ วอร์คราฟต์"
มี, มายเซลฟแอนด์ไอ

"มี, มายเซลฟแอนด์ไอ"  คือเพลงโดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องเพลงอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นโดยโนวส์, Scott Storch และโรเบิร์ต วอลเลอร์ และได้ดูแลการผลิตโดย Storch และโนวส์สำหรับอัลบั้มเปิดตัวของเธอ อัลบั้ม "เดนเจอรัสลีอินเลิฟ"
"มี, มายเซลฟแอนด์ไอ" ได้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2546 โดยเป็นซิงเกิลที่ 3 จาก "เดนเจอรัสลีอินเลิฟ" ซิงเกิลนี้สามารถขึ้นอันดับสูงสุดที่อันดับ 4 บนชาร์ต"บิลบอร์ด" ฮอต 100 และอยู่อันดับนั้นได้ 2 สัปดาห์ และทำให้เป็น 4 เพลงติดต่อกันของโนวส์ที่สามารถขึ้นไปใน 5 อันดับแรกในสหรัฐอเมริกาได้ เพลงนี้ได้ถูกจัดลำดับที่ ASCAP Pop Music ปี 2548 Awards ว่าเป็นเพลงที่มีการแสดงมากที่สุด โนวส์ยังได้รับรางวัลนักแต่งเพลงแห่งปีซึ่งแบ่งกับ Storch และ Waller ในงานเดียวกันนี้
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
บลิซซ์คอน

บลิซซ์คอน  เป็นกิจกรรมประจำปีของ บลิซซาร์ด เอ็นเตอร์เทนเมนต์ เพื่อเฉลิมฉลองแฟรนไชส์ชุดเกมทั้งสี่ วอร์คราฟต์ สตาร์คราฟต์ ไดอะโบล และ โอเวอร์วอตช์ เริ่มจัดขึ้นครั้งแรกในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 ณ ศูนย์ประชุมอนาไฮม์ และได้จัดขึ้นนับแต่นั้นเป็นต้นมา ในงานมักจะมีการเปิดตัวใหม่ของแต่ละชุดเกม พรีวิวเกมในอนาคต และช่วงถาม-ตอบสำหรับผู้พัฒนาของบลิซซาร์ด
บิจิงงะ

บิจิงงะ (; โรมาจิ: "Bijinga") เป็นคำทั่วไปสำหรับเรียกศิลปะญี่ปุ่นที่เป็นภาพสตรีผู้มีความงดงามโดยเฉพาะในงานภาพพิมพ์แกะไม้ประเภทภาพอูกิโยะที่เป็นงานศิลปะก่อนหน้าภาพถ่าย คำนี้ใช้สำหรับมีเดียสมัยใหม่ด้วยที่เป็นภาพที่ของสตรีที่มีลักษณะเป็นแบบคลาสสิก โดยเฉพาะที่เป็นภาพของสตรีที่แต่งตัวด้วยกิโมโน
ศิลปินภาพอูกิโยะแทบทุกคนจะสร้างงานบิจิงงะ เพราะเป็นหัวข้อหลักของศิลปะประเภทที่ว่านี้ จิตรกรผู้มีความเชี่ยวชาญและมีชื่อในการเขียนบิจิงงะที่สำคัญได้แก่คิตากาวะ อูตามาโระ, ซูซูกิ ฮารูโนบุ, โทโยฮาระ ชิกาโนบุ และ โทริอิ คิโยนางะ
ริวเซย์ โนะ ร็อคแมน 3

ริวเซย์ โนะ ร็อคแมน 3 (; โรมาจิ: "Ryūsei no Rokkuman 3") หรือ เมกาแมนสตาร์ฟอร์ซ 3 (Mega Man Star Force 3) เป็นวิดีโอเกมประเภทเกมเล่นตามบทบาทจากประเทศญี่ปุ่น เป็นเกมที่เล่นด้วยนินเทนโดดีเอส ซึ่งอยู่ในซีรีส์ร็อคแมนและเป็นเกมลำดับที่ 3 ของซีรีส์เกมริวเซย์โนะร็อคแมน ผลิตโดยแคปคอม โดยวางจำหน่ายในวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 ที่ประเทศญี่ปุ่น และ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2009 ที่สหรัฐอเมริกา โดยตัวเกมออกวางจำหน่าย 2 เวอร์ชันคือ BLACK ACE และ RED JOKER
ตัวเอกของเรื่องในภาคนี้ซูบารุได้ปรับเปลี่ยนการรวมร่างคลื่นไฟฟ้าจากวอร์ร็อกมาเป็นทรานสโคดกลายเป็นร็อคแมน
AM คู่หูของซูบารุในภาคนี้วอร์ร็อกเป็นวิซาร์ดของชูบารุ
พ่อของซูบารุ
โฮชิคาวะ อากาเนะ (星河 あかね, Hope Stelar)
 เพื่อนของซูบารุ เป็นนักดนตรีชื่อดังในภาคนี้ไม่ค่อยมีบทบาทต่อสู้มากนัก
 FM รูปร่างพิณเป็นวิซาร์ดของมิโซระ
วิซาร์ดของลูน่า
FM รูปร่างวัวถูกคืนชีพโดยนอยซ์การ์ดของแจ็คทำให้เกิดรวมร่างกับกอนตะอีกครั้งภายหลังจากพ่ายแพ้อ็อกซ์ได้เป็นคู่หูวิซาร์ดของกอนตะเพื่อที่จะชดใช้ความผิดที่ทำและได้ช่วยเหลือร็อคแมนด้วย
วิซาร์ดของคิซามาโระ
สมาชิกของ แซทเทิลไลท์โปริส แต่เดิมนั้นเคยอยู่ในกลุ่มดิลเลอร์และอยู่ในตำแหน่งขั้นสูงแต่เมื่อรู้ว่าเป้าหมายของดิลเลอร์เป็นการทำลายโลกจึงออกจากกลุ่มของดิลเลอร์และอยู่แซทเทิลไลท์โปริวร่วมมือกับซูบารุและเพื่อนๆโดยสร้างกลุ่มกำจัดดิลเลอร์
วิซาร์ดของชิโดมีความสามารถพิเศษในการสแกนหาสิ่งของที่มองไม่เห็น
ชายหนุ่มชาวทวีปมูที่รอดจากเหตุกรณ์ล่มสลายในภาคนี้ได้ร่วมมือกับซูบารุในการปราบดิลเลอร์และเมทีเออร์ G
วิซาร์ดของโซโลมีความสามารถแปรสภาพร่างกายเป็นดาบ
ผู้นำของดิลเลอร์ ต้องการให้เมทีเออร์ G พุ่งเข้าชนโลกและรวมรวมคริมสันเพื่อควบคุมเมทีเออร์ G และใช้สองพี่น้องควีนเทียร์และแจ็คเป็นเครื่องมือ
วิซาร์ดของคิงมีรูปร่างคล้ายกับมนุษย์เป็นวิซาร์ดที่สร้างพร้อมกับแอซิดมีพลังสูง
เลขาของคิงแท้จริงแล้วต้องการเข้ากลุ่มดิลเลอร์เนื่องจากเคยรู้จักไดโกะผู้เป็นพ่อและเมื่อรู้ว่าไดโกะอยู่ในเมทีเออร์ G จึงช่วยเหลือพวกซูบารุไปในที่สุด
พี่สาวของแจ็คเป็นสมาชิกของดิลเลอร์โดยปลอมตัวเป็นอาจารย์ในโรงเรียนเมืองโคดามะเพื่อสืบหาเกี่ยวกับร็อคแมน
FM รูปร่างหญิง
น้องชายของควีนเทียร์เป็นสมาชิกของดิลเลอร์โดยปลอมตัวเป็นนักเรียนห้องเดียวกับพวกซูบารุ
FM รูปร่างอีกา เป็นอาชญากรในดาว FM
FM รูปร่างหงส์ เป็นวิซาร์ดของอุทางาอิ
คนสวนของโรงเรียนในเมืองโคดามะ
FM รูปร่างหมาป่า เป็นวิซาร์ดของโองามิ
ประธานชมรมวิทยาศาสตร์ของโรงเรียนในเมืองโคดามะเป็นผู้สร้างจรวดอวกาศ
วิซาร์ดของมานาบุเป็นน้องของแม็กเน็ตส์
นักแสดงเด็กชื่อดังเล่นเรื่องเดียวกับมิโซระ
วิซาร์ดประจำตัวของสุซุกะทำหน้าที่เป็นผู้จัดการงานการแสดงของสุซุกะ ไม
อามาจิ มาโมรุ (天地 守, Aaron Boreal)
นักวิทยาศาตร์ของหน่วย WAXA
นอร์มัน ฟอสเตอร์

นอร์มัน รอเบิร์ต ฟอสเตอร์, บารอนฟอสเตอร์แห่งเทมส์แบงก์  เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1935 เป็นสถาปนิกชาวอังกฤษซึ่ง มีผลงานออกแบบผลงานระดับนานาชาติ เขาเป็นผู้ออกแบบอาคารสำนักงานที่เป็นจุดเด่นมากที่สุดคนหนึ่งในสหราชอาณาจักร ในปี 2009 เขาได้รับรางวัลพรินท์เฟลีเปออฟอัสตูเรียส ในสาขาศิลปะ และได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ในปีค.ศ. 1999
เฉียงพร้านางแอ

เฉียงพร้านางแอ(ชื่อวิทยาศาสตร์: "Carallia brachiata" หรือ เขียงพร้า,กวางล่ามา(ตราด),บงมั่ง(ปราจีน),แสนฟ้านางแอ,โอ่งนั่ง,บ่งนั่ง(อุดร),วงคต,บงคต,สีฟันนางแอ,เฉียงพร้านางแอ่น,(พายัพ)คอแห้ง,เขียงฟ้า,(ภาคใต้),เขียงพร้านางแอ(ชุมพร),กูมุย(เขมรสุรินทร์)เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลาง จนถึง ขนาดใหญ่ แตกกิ่งก้านสาขาตรงเรือนยอดของต้น เปลือกต้นเป็นสีดำและขรุขระเล็กน้อย ใบเดี่ยว ออกใบสลับกันไปตามลำต้น มีสีเขียว มีเนื้อที่แข็ง ลักษณะของใบจะคล้ายกับใบไทรย้อย ใบดกและหนาทึบ ดอกออกเป็นช่อ อยู่ตรงส่วนปลายของลำต้น ดอกของต้นเฉียงพร้านางแอนี้มีขนาดเล็ก และมีสีเขียวเหลืองๆ เป็นพรรณไม้กลางแจ้ง ที่ชอบความชื้นสูง มักขึ้นตามป่าชื้นและที่ลุ่มชื้นแฉะ ขยายพันธุ์ด้วยการตอน และเพาะเมล็ด
เปลือก ใช้ปรุงเป็นยาแก้ไข้ระงับความร้อน แก้ไข้กล่อมเสมหะและโลหิต และ ยังแก้พิษร้อนภายในร่างกายแต่จะทำให้กระหายน้ำบ้าง ซึ่งจะมีรสฝาด เย็น และหวานเล็กน้อย
โรเบิร์ต ดูวัล

โรเบิร์ต เชลดอน ดูวัล นักแสดงและผู้กำกับชาวอเมริกัน เจ้าของรางวัลออสการ์ รางวัลเอมมี 2 รางวัล และรางวัลลูกโลกทองคำ 4 รางวัล 
โรเบิร์ต ดูวัลเคยเป็นนักแสดงละครเวทีมาก่อนจะเข้าสูวงการภาพยนตร์ โดยเป็นเพื่อนกับดัสติน ฮอฟแมนและยีน แฮกแมน มาตั้งแต่สมัยที่ยังไม่มีชื่อเสียง เริ่มมีงานแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกเป็นนักแสดงประกอบในภาพยนตร์ "พิพากอธรรม" (1962) สร้างจากบทประพันธ์ของฮาร์เปอร์ ลี นำแสดงโดยเกรกอรี เป็ก และ "Captain Newman, M.D." (1963) นำแสดงโดยเกรกอรี เป็ก บ็อบบี ดาริน แองจี ดิกกินสันและโทนี เคอร์ติส จากนั้นเริ่มมีชื่อเสียงจากการรับบทสำคัญในภาพยนตร์ตลก "M*A*S*H" (1970) และภาพยนตร์ไซไฟ "THX 1138" (1971) จากนั้นได้ประสบความสำเร็จจากภาพยนตร์หลายต่อหลายเรื่อง ได้แก่ "เดอะก็อดฟาเธอร์" (1972), "เดอะก็อดฟาเธอร์ ภาค 2" (1974), "Network" (1976), "The Great Santini" (1979), "อะโพคาลิปส์ นาว" (1979), "True Confessions" (1981) และ ภาพยนตร์ซีรีส์ "Lonesome Dove" (1989)
ดูวัลเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 6 ครั้ง รางวัลบาฟตา 3 ครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำ 6 ครั้ง ได้รับรางวัลออสการ์จากเรื่อง "Tender Mercies" (1983) ได้รับรางวัลบาฟตาและลูกโลกทองคำจากเรื่อง "Apocalypse Now" (1979) 
ในระยะหลัง บทบาทการแสดงของดูวัลที่เป็นที่จดจำ ได้แก่บทนักบินอวกาศใน "Deep Impact" (1998) และบทโจรขโมยรถยนต์ใน "Gone in 60 Seconds" (2000)
ปลาฉลามกบ

ปลาฉลามกบ หรือ ปลาฉลามปล้องอ้อย เป็นปลาฉลามขนาดเล็กชนิดหนึ่ง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Chiloscyllium punctatum" อยู่ในวงศ์ Hemiscylliidae มีลำตัวและหางเรียวยาว จะงอยปากกว้างอยู่บริเวณด้านหน้าของตาทั้ง 2 ข้าง ตามีขนาดเล็ก ครีบหางแฉกบนโค้งเรียวยาวกว่าแฉกล่าง ในลูกปลาวัยอ่อนจะมีลายเป็นแถบสีขาวสลับดำคาดตามขวางลำตัวและจะค่อย ๆ จางลงเมื่อโตขึ้นและกลายเป็นสีน้ำตาลแทน และมีอวัยวะคล้ายหนวดบริเวณส่วนหน้าด้วย จึงได้อีกชื่อเรียกหนึ่งว่า "ปลาฉลามแมว"
ขนาดเมื่อโตเต็มที่ความยาวที่เคยพบสูงสุด คือ 121 เซนติเมตร พบทั่วไปตามพื้นทรายแนวปะการังในเขตน่านน้ำอินโด-แปซิฟิก ตั้งแต่อินเดีย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, เวียดนาม, จีน, ไต้หวัน, ญี่ปุ่น, ฟิลิปปินส์ จนถึงตอนเหนือของออสเตรเลีย ส่วนในไทยพบทั้งฝั่งอ่าวไทยและทะเลอันดามัน
เป็นปลาฉลามที่หากินอยู่บริเวณหน้าดิน มีพฤติกรรมชอบอยู่นิ่ง ๆ กินแต่พืชและสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร ออกลูกเป็นไข่ โดยที่ตัวเมียจะไม่ดูแลไข่ แต่จะวางไข่อยู่บริเวณแนวปะการังที่มีสาหร่ายล้อมรอบอยู่ และสร้างเปลือกไข่ที่แข็งแรงเพื่อปกป้องตัวอ่อน จัดเป็นปลาทะเลอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม จากการที่เป็นปลาขนาดเล็กและสีสันที่สวยงาม ปัจจุบันสามารถเพาะขยายพันธุ์ได้แล้วในตู้เลี้ยง ตั้งแต่ยังเป็นไข่ โดยมีการเพาะฟักจนกลายเป็นปลาวัยอ่อนและนำไปปล่อยคืนสู่ทะเลเพื่อเป็นการอนุรักษ์
นอติเกิร์ล

"นอติเกิร์ล"  คือเพลงอาร์แอนด์บี-ดิสโก้ โดยบียอนเซ่ โนวส์ นักร้องเพลงอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกัน แต่งขึ้นโดยโนวส์, Scott Storch, โรเบิร์ต วอลเลอร์ และ Angela Beyincé สำหรับอัลบั้มเปิดตัวของโนวส์ "เดนเจอรัสลีอินเลิฟ" ดูแลการผลิตโดยโนวส์ และ Storch ควบคู่กันไปกับการได้รับรางวัลต่างๆตลอดมา เพลงนี้ก็ได้รับความตอบรับที่ดีจากนักวิจารณ์ต่างๆ
ซิงเกิลนี้ได้วางจำหน่ายในช่วงต้นปี 2547 โดยเป็นซิงเกิลที่ 4 และซิงเกิลสุดท้ายจากอัลบั้ม ถึงแม้ว่าความสำเร็จของซิงเกิลนี้จะแตกต่างจากความสำเร็จของ 2 ซิงเกิลก่อนมาอย่าง "เครซีอินเลิฟ" และ "เบบี้บอย" แต่อย่างไรก็ตาม ซิงเกิลนี้ก็ยังสามารถขึ้ไปได้ถึงอันดับที่ 3 บนชาร์ต"บิลบอร์ด" ฮอต 100 และซิงเกิลนี้ยังได้ความตอบรับที่คล้ายๆกันในตลาดของต่างประเทศและส่วนมากจะสามารถเข้าไปใน 20 อันดับแรกได้
รายชื่อเพลงและรูปแบบ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เวิลด์ไซเบอร์เกมส์

เวิลด์ไซเบอร์เกมส์ (ตัวย่อ: WCG) เป็นชื่อเรียกของการจัดการแข่งขันกีฬาอิเล็กทรอนิกส์ระหว่างประเทศ ดำเนินการโดยบริษัทเวิลด์ไซเบอร์เกมส์ สัญชาติเกาหลีใต้ โดยได้รับการสนับสนุนจากซัมซุง และไมโครซอฟท์ นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544
กิจกรรมเวิลด์ไซเบอร์เกมส์ถือได้ว่าเป็นกิจกรรมเกมที่ใหญ่ที่สุดที่จัดขึ้นในแต่ละปี ซึ่งมีผู้เข้าเยี่ยมชมมากกว่า 1 ล้านคน ประเทศผู้เข้าร่วมการแข่งขันจะมีการคัดเลือกนักเล่นเกมที่ดีที่สุดเพื่อที่จะมาเข้าร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ โดยในปี พ.ศ. 2552 ซึ่งจัดขึ้นที่เฉิงตู ประเทศจีน มีผู้เข้าร่วมการแข่งขัน 600 คน จาก 65 ประเทศ
ดาราวิดีโอ

บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด เป็นบริษัทค่ายละครไทยที่ยอดนิยมที่ผลิตละครโทรทัศน์ไทยให้กับสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 ปัจจุบันบริหารงานโดย สยาม สังวริบุตร ผลงานเด่น เช่น คู่กรรม, วันนี้ที่รอคอย, มนต์รักลูกทุ่ง, ดาวพระศุกร์, สายโลหิต, ด้วยแรงอธิษฐาน, ทัดดาวบุษยา, จำเลยรัก, นิรมิต, สวรรค์เบี่ยง, ญาติกา, มงกุฎดอกส้ม, เบญจรงค์ห้าสี, ปอบผีฟ้า, เงิน เงิน เงิน, ซุ้มสะบันงา, คือหัตถาครองพิภพ, คมพยาบาท , ข้ามสีทันดร , ไม่สิ้นไร้ไฟสวาท , น้ำเซาะทราย , ทวิภพ , ฟ้าจรดทราย , อีสา , บ้านทรายทอง
ประวัติ.
เริ่มก่อตั้งเมื่อปี 2510 
ใช้ชื่อว่า บริษัท สยามฟิล์ม จำกัด บริหารงานโดย ไพรัช สังวริบุตร ศิลปินแห่งชาติ เป็นการสร้างภาพยนตร์โทรทัศน์ประเภทละครจักร ๆ วงศ์ ๆ ซึ่งถือได้ว่าเป็นนโยบายหลักของบริษัท โดยมุ่งมั่นว่าจะอนุรักษ์ศิลปะพื้นบ้านไทยทุกประเภทรวมทั้งวัฒนธรรม,วรรณคดีไทยและนิทานพื้นบ้าน ผลงานเรื่องแรกคือ “ปลาบู่ทอง” ต่อมาเรื่อง “ยอพระกลิ่น” และอื่นๆมากมาย นอกจากจะผลิตผลงานประเภทนิทานพื้นบ้านจักรๆวงศ์ๆแล้วยังผลิตผลงานประเภทวรรณกรรมสมัยใหม่อีกด้วย
ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อจาก “สยามฟิล์ม” เป็น “ดาราฟิล์ม” ซึ่งยังคงผลิตเป็นภาพยนตร์โทรทัศน์ที่ยังใช้เสียงพากย์อยู่และถ่ายทำด้วยระบบภาพยนตร์ 16 มม. กระทั่งต่อมาวิวัฒนาการโทรทัศน์ได้เปลี่ยนแปลงจากการถ่ายทำด้วยฟิล์มมาเป็นระบบวิดีโอเทป พร้อมวิธีการแสดงก็เปลี่ยนจากระบบบอกบทละครมาเป็นนักแสดงต้องท่องบทและจำบทเอง 
ปี2524-2525 ได้เปลี่ยนชื่อจาก “ดาราฟิล์ม” มาเป็น “ดาราวิดีโอ” ก่อนเปลี่ยนชื่อ ได้สร้างภาพยนตร์ฉายโรงเรื่องแรกอละเรื่องเดียว คือ ดอกโศก เข้าฉายในปี 2525 พร้อมทั้งปรับเปลี่ยนผสมผสานระบบการถ่ายทำและการแสดงแบบเดิมมาเป็นสมัยใหม่แบบต่างประเทศที่เห็นกันอยู่ทุกวันนี้และยังผลิตละครให้กับทางช่อง 7 สีเรื่อยมา สร้างสรรค์ผลงานโทรทัศน์หลากหลายประเภท มีทั้งอ้างอิงประวัติศาสตร์ ปลุกจิตสำนึกให้รักชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ สะท้อนสังคมการเมืองไทย อนุรักษ์วัฒนธรรมไทย ฯลฯ โดยปรากฏเป็นผลงานต่างๆมากมาย มีไม่ต่ำกว่า 300 เรื่อง อาทิ สายโลหิต,รัตนโกสินทร์,คู่กรรม,ไผ่แดง,หลวงตา,มนต์รักลูกทุ่ง,ดาวพระศุกร์,เหตุเกิดที่สน.,อีสา,ทองเนื้อเก้า,สวรรค์เบี่ยง,วันนี้ที่รอคอย,นิรมิต,ข้ามสีทันดร,ขุนเดช,ฟ้ากระจ่างดาว,ด้วยแรงแห่งรัก,เปลวไฟในฝัน,พลิกดินสู่ดาว ฯลฯ
ด้วยประสบการณ์กว่า 50 ปี .. ทำให้ปัจจุบันมีบริษัทในเครือ 3 บริษัทหลัก คือ บริษัท ดาราวิดีโอ จำกัด บริษัท สามเศียร จำกัด และ บริษัท ดีด้า วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด ซึ่งมีการแยกการบริหารออกเป็นบริษัทย่อยอีกหลายบริษัท รวมทั้งได้ก่อตั้งโรงถ่ายที่ลาดหลุมแก้ว จ.ปทุมธานี บนเนื้อที่กว่า 100 ไร่ เพื่อช่วยให้การผลิตละครทำงานได้คล่องตัวมากขึ้น การถ่ายทำในปัจจุบัน ยังได้ใช้ระบบ High Definition เพื่อเพิ่มคุณภาพในการรับชมอีกด้วย
เดิมสำนักงานบริษัทตั้งอยู่ที่ ถนนประชาชื่น เลียบคลองประปา เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร แต่ปัจจุบันได้ย้ายสำนักงานมาอยู่ที่ ถนนติวานนท์ ใกล้แยกสวนสมเด็จฯ ตรงข้ามหมู่บ้านคฤหาสน์ทายาท อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี บนเนื้อที่ 3 ไร่
พระเจ้าสเน่ห์มิน

พระเจ้าสเน่ห์มิน (#เปลี่ยนทาง; ป. 1 เมษายน ค.ศ. 1673 – 22 สิงหาคม [ตามปฎิทินเก่า: 11 สิงหาคม] ค.ศ. 1714) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าองค์ที่ 12 แห่งราชวงศ์ตองอูครองราชย์ต่อจากพระเจ้ามังกะยอดินพระบิดาของพระองค์เมื่อ ค.ศ. 1698 ในรัชสมัยของพระองค์ประเทศพม่าได้มีขนาดเล็กลงมากบ้านเมืองอ่อนแอลงซึ่งมีผลทำให้ราชวงศ์ตองอูล่มสลายลง
พระชนม์ชีพช่วงต้น.
พระเจ้าสเน่ห์มินเสด็จพระราชสมภพจากพระเจ้ามังกะยอดินกับพระมเหสี Sanda Dewi (สกุลเดิม Khin Ma Shwe San Oo) ประมาณ เมษายน ค.ศ. 1673 พระองค์ได้รับที่ดินที่ Dabayin และตอนยังทรงพระเยาว์เป็นที่รู้จักในพระนาม Debayin Mintha พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1688 (วันพุธ ขึ้น 14 ค่ำ เดือนตอตะลี่น 1050 ME)
รัชสมัย.
ใน ค.ศ. 1707 พระเจ้าสเน่ห์มินทรงนำเชลยศึกมุสลิมจากตาน-ดแวและพาไปตั้งถิ่นฐานที่ Myedu มุสลิมสามพันคนจากอาณาจักรมเยาะอู้ที่อ่อนแอ่ลี้ภัยในรัชสมัยของพระองค์เมื่อ ค.ศ. 1698–1714 ผู้ลี้ภัยเหล่านี้ถูกแบ่งและตั้งถิ่นฐานที่ตองอู, Yamethin, Nyaung Yan, Yin Daw, เมะทีลา, Pin Dale, Tabet Swe', Bhodhii, Syi Tha, Siputtara, Myae du และ Depayin 
พระเจ้าสเน่ห์มินยังทรงมีหมวดเรือสองลำชื่อ "Elahee" และ "Selamat" ซึ่งทั้งสองชื่อเป็นชื่ออาหรับอิสลาม มีบันทึกว่าเรือเหล่านี้แวะจอดที่ Forte St. George เรือ "Elahee" ถูกใช้ส่งมิชชันนารีแลกเปลี่ยนระหว่างจักรวรรดิโมกุลกับอาณาจักรพม่า เดินเรือโดยชาวอาหรับ ความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างราชสำนักอังวะกับราชสำนักมุสลิมแห่งโมกุลเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1706 โดยมีการบันทึกแลกเปลี่ยนของขวัญจากโรงงานอังกฤษในเมืองมัทราส
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท พระเจ้าสเน่ห์มิน ได้แก่
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
หลุยส์ คาห์น

หลุยส์ อิซาดอร์ คาห์น  (20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901 หรือ 1902 - 17 มีนาคม ค.ศ. 1974) เป็นสถาปนิกผู้มีชื่อเสียงระดับโลก มีพื้นเพเป็นคนยิวเอสโตเนีย อาศัยอยู่ในฟิลาเดลเฟีย สหรัฐอเมริกา หลังจากทำงานจำนวนมากหลายชิ้นให้กับหลายบริษัทในฟิลาเดลเฟีย เขาก็ก่อตั้งห้องศิลปะของตัวเองในปี 1935 ขณะที่ทำงานส่วนตัว เขาก็ยังเป็นนักวิจารณ์ด้านการออกแบบและอาจารย์โรงเรียนสถาปัตยกรรมศาสตร์เยล ตั้งแต่ปี 1947 ถึง 1957 และจากปี 1957 จนกระทั่งเสียชีวิตเขาเป็นอาจารย์สอนที่โรงเรียนออกแบบที่มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย งานของเขาได้รับอิทธิพลจากซากโบราณ มีลักษณะไปทางอนุสรณ์และสิ่งใหญ่โต ตึกอันหนัก วัสดุ ของเขารวมกันดูไม่ได้ซ่อนรูปน้ำหนัก
รัฐการาโบโบ

การาโบโบ  เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ราว 2 ชั่วโมงโดยรถจากกรุงการากัส มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองบาเลนเซีย ที่เป็นเมืองหลักในด้านศูนย์กลางอุตสาหกรรม รัฐมีพื้นที่ครอบคลุม 4,650 ตร.กม. มีประชากรราว 2,227,000 คน (ข้อมูลปี 2007)
รัฐการาโบโบเป็นที่เกิดเหตุของยุทธการที่การาโบโบ เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1821 เป็นชัยชนะในสงครามให้ได้ซึ่งอิสรภาพจากสเปน นำโดยซีมอง โบลีวาร์
เอลแพโซ (รัฐเท็กซัส)

เอลแพโซ  เป็นเมืองและที่ตั้งเทศมณฑลของเทศมณฑลเอลแพโซ รัฐเท็กซัส สหรัฐ เป็นเมืองตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐ จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2006 เมืองมีประชากรอยู่ที่ 606,913 คน เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 6 ของรัฐเท็กซัสและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกาในอันดับที่ 21 ในเขตเมืองครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมดของเทศมณฑลเอลแพโซ เขตเมืองมีประชากรราว 736,310 คน เอลแพโซตั้งอยู่ริมแม่น้ำรีโอแกรนด์
วัลเลตตา

วัลเลตตา  เป็นเมืองหลวงของประเทศมอลตาและหนึ่งใน 68 พื้นที่สภา ตั้งอยู่ระหว่าง Grand Harbour ทางตะวันออกกับ Marsamxett Harbour ทางตะวันตก โดยมีประชากรใน ค.ศ. 2021 ที่ 5,157 คน วัลเลตตาเป็นศูนย์กลางการค้าสำหรับการซื้อของ บาร์ ร้านอาหาร และร้านคาเฟ่ โดยเป็นเมืองหลวงทางใต้สุดของทวีปยุโรป และเป็นเมืองหลวงที่เล็กที่สุดในสหภาพยุโรป โดยมีขนาดเพียง 
วัลเลตตามีอาคารสถาปัตยกรรมของศตวรรษที่ 16 ที่สร้างขึ้นโดยคณะอัศวินบริบาล นครนี้ตั้งชื่อตามฌ็อง ปารีโซ เดอ วาแลต์ (Jean Parisot de Valette) ผู้ปกป้องเกาะจากการรุกรานของออตโตมันในการล้อมมอลตาได้สำเร็จ นครนี้มีเอกลักษณ์พื้นฐานแบบสถาปัตยกรรมบาโรก กับองค์ประกอบของความจริตนิยม, ฟื้นฟูคลาสสิก และสมัยใหม่ แม้ว่าสงครามโลกครั้งที่สองทิ้งความเสียหายขนานใหญ่ในตัวนคร โดยเฉพาะการทำลายล้างโรงอุปรากรหลวงนครวัลเลตตาได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกใน ค.ศ. 1980 นครนี้ีมีอนุสรณ์สถาน 320 แห่งภายในพื้นที่ 0.55 ตร.กม. ทำให้เป็นหนึ่งในพื้นที่ทางประวัติศาสตร์ที่หนาแน่นที่สุดในโลก ทำให้บางครั้งเรียกเป็น "พิพิธภัณฑ์กลางแจ้ง" วัลเลตตาได้รับเลือกเป็นเมืองหลวงทางวัฒนธรรมของยุโรปใน ค.ศ. 2018 และยังได้รับการจัดอันดับเป็นนครที่รับแสงอาทิตย์มากที่สุดในยุโรปเมื่อ ค.ศ. 2016
นครนี้มีชื่อเสียงจากป้อมปราการ ประกอบด้วยมุขป้อม, ม่าน และ cavaliers ร่วมกับความงดงามของพระราชวัง สวน และโบสถ์สมัยบาโรก
เมืองพี่น้อง.
วัลเลตตาเป็นเมืองพี่น้องกับ:
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
นาตาลี วูด

นาตาลี วูด (20 กรกฎาคม ค.ศ. 1938 — 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน
หลังจากที่เธอปรากฏตัวครั้งแรกในปี 1943 ทำให้เธอเป็นนักแสดงเด็กที่ประสบความสำเร็จ อย่างภาพยนตร์เรื่อง "Miracle on 34th Street" (1947) ได้รับเสียงตอบรับด้านการแสดงที่ประกบคู่กับเจมส์ ดีน ใน "Rebel Without a Cause" (1955) ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และเปลี่ยนภาพให้หลุดจากนักแสดงเด็กได้ เธอแสดงในภาพยนตร์เพลงเรื่อง "West Side Story" (1961) และ "Gypsy" (1962) เธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จากการแสดงในเรื่อง "Splendor in the Grass" (1961) และ "Love With the Proper Stranger" (1963)
เธอยังประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 กับบทนำในภาพยนตร์อย่าง "Bob & Carol & Ted & Alice" (1969) หลังจากเรื่องนี้เธอมีผลงานน้อยลง เริ่มใช้ชีวิตกับครอบครัว เธอแต่งงานกับนักแสดง โรเบิร์ต แวกเนอร์ 2 ครั้งและมีลูกสาว 2 คนคือ นาตาชา เกรกสันและคอร์ตนีย์ แวกเนอร์ วูดได้แสดงในละครโทรทัศน์ รวมถึงเรื่องที่สร้างใหม่จากภาพยนตร์เรื่อง "From Here to Eternity" (1979) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ
วูดเสียชีวิตจากการจมน้ำ ใกล้กับเกาะแซนตาแคทาลินา รัฐแคลิฟอร์เนีย ผลงานภาพยนตร์เรื่องสุดท้าย คือหนังดราม่าแนวนวนิยายวิทยาศาสตร์เรื่อง "Brainstorm" (1983) แสดงร่วมกับคริสโตเฟอร์ วอลเคน ออกฉายหลังจากเธอเสียชีวิต
บูคาเรสต์

บูคาเรสต์  เป็นเมืองหลวง เมืองอุตสาหกรรมและเศรษฐกิจของประเทศโรมาเนีย เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของโรมาเนีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศและตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำดึมบอวิตซา ทางตอนเหนือของแม่น้ำดานูบและพรมแดนประเทศบัลแกเรียประมาณ 60 กิโลเมตร
เมืองบูคาเรสต์มีระบุไว้ในเอกสารมาตั้งแต่ปี 1459 จากนั้นก็หายไปอันเนื่องจากการเปลี่ยนแปลงบ่อยครั้ง จนกลางเป็นเมืองหลวงของโรมาเนียในปี 1862 เป็นเมืองที่มีจุดแข็งในเรื่องเป็นศูนย์กลางของสื่อ วัฒนธรรม และศิลปะ มีสถาปัตยกรรมหลายรูปแบบ รวมถึงสถาปัตยกรรมประวัติศาสตร์ (สถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกและอาร์นูโว), สถาปัตยกรรมสมัยระหว่างสงคราม (เบาเฮาส์และอาร์ตเดโค), ยุคคอมมิวนิสต์ และยุคใหม่ 
ในช่วงระหว่าง 2 สงครามโลก ความงามด้านสถาปัตยกรรมของเมืองทำให้เมืองมีชื่อเล่นว่า "ปารีสแห่งตะวันออก"  หรือ "ปารีสน้อย"  และถึงแม้อาคารหลายหลังและเขตในศูนย์กลางประวัติศาสตร์จะถูกทำลายในช่วงสงครามหรือแผ่นดินไหว รวมถึงโครงการปรับปรุงโครงสร้างเมืองของนีกอลาเอ ชาวูเชสกู แต่ก็มีอาคารสวยงามหลงเหลืออยู่ ในยุคปัจจุบัน เมืองมีความรุ่งเรืองทางด้านเศรษฐกิจและวัฒนธรรม
จากข้อมูลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2011 บูคาเรสต์มีประชากรอยู่ราว 1,883,425 คน เขตเมืองขยายเกินไปกว่าเมืองบูคาเรสต์และมีประชากรอยู่ 2 ล้านคน บูคาเรสต์เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของสหภาพยุโรป นับจากจำนวนประชากรในเขตเมือง
ด้านเศรษฐกิจ ถือเป็นเมืองที่เจริญมั่งคั่งที่สุดในโรมาเนีย และเป็นหนึ่งในศูนย์กลางด้านอุตสาหกรรมและการขนส่งของยุโรปตะวันออก รวมถึงเป็นเมืองที่ครอบคลุมสิ่งอำนวยความสะดวกด้านการประชุม การศึกษา งานทางด้านวัฒนธรรม ศูนย์การค้า และบริเวณสันทนาการ
รัฐตรูฮิโย

ตรูฮิโย  เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา มีเมืองหลวงของรัฐคือตรูฮิโย มีพื้นที่ครอบคลุม 7,400 ตร.กม. จากข้อมูลในปี 2007 มีประชากรราว 711,400 คน
เช็ค

เช็ค  เป็นหนังสือตราสาร ซึ่งบุคคลคนหนึ่ง เรียกว่า "ผู้สั่งจ่าย"  สั่งธนาคารให้ใช้เงินจำนวนหนึ่งเมื่อทวงถาม ให้แก่บุคคลอีกคนหนึ่งหรือให้ใช้ตามคำสั่งของบุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่า "ผู้รับเงิน"
เบาเฮาส์

เบาเฮาส์  คือโรงเรียนในประเทศเยอรมนี ที่สอนเรื่องศิลปะและวิจิตรศิลป์ และถือเป็นแนวทางที่โด่งดังในเรื่องการออกแบบที่เผยแพร่ออกไปและแนวคิดการสอน เปิดระหว่างปี 1919 ถึง 1933 ปรัชญาสำคัญของเบาเฮาส์คือศิลปินนักออกแบบและนักคิดต้องสามารถทำงานด้วยตัวเองได้ โดยเน้นการลงมือปฏิบัติจริง
โรงเรียนเบาเฮาส์ก่อตั้งโดยวอลเตอร์ โกรเปียสในเมืองไวมาร์ แม้ว่าชื่อของโรงเรียน รวมถึงความจริงที่ผู้ก่อตั้งเป็นสถาปนิก แต่โรงเรียนไม่มีแผนกการสอนด้านสถาปัตยกรรมในช่วงแรกที่ก่อตั้ง ถึงกระนั้นก็ได้ก่อตั้งในแนวความคิดที่จะสร้างสรรผลงานศิลปะที่เป็นศิลปะทุกแขนง รวมถึงสถาปัตยกรรมด้วย สไตล์ของเบาเฮาส์เป็นอิทธิพลให้กับสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ และการออกแบบสมัยใหม่ เบาเฮาส์ได้มีอิทธิพลอย่างมากในการพัฒนาในด้านศิลปะ สถาปัตยกรรม กราฟิกดีไซน์ การออกแบบภายใน การออกแบบอุตสาหกรรมและการออกแบบตัวอักษร
โรงเรียนมีอยู่ใน 3 เมืองของเยอรมนี (ไวมาร์ จากปี 1919 ถึง 1925, เดสโซ จากปี 1925 ถึง 1932 และเบอร์ลิน จากปี 1932 ถึง 1933) ภายใต้ผู้บริหารสถาปนิกที่แตกต่างกัน 3 คน คือ วอลเตอร์ โกรเปียส จากปี 1919 ถึง 1927, ฮานส์ เมเยอร์ จากปี 1927 ถึง 1930 และลุดวิก มีส ฟาน เดอร์ โรห์ จากปี 1930 จนปี 1933 จนโรงเรียนปิดตัวไปเพราะระบอบนาซี
การเปลี่ยนสถานที่สอนและผู้บริหาร ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงบ้างทั้งด้าน เทคนิก ครูสอน และด้านการเมือง เช่นร้านขายศิลปะการปั้นเครื่องปั้นดินเผาปิดไปเมืองย้ายโรงเรียนจากไวมาร์ไปเดสโซ หรือแม้กระทั่งเมื่อมีส ฟาน เดอร์ โรห์เปลี่ยนโรงเรียนไปเป็นโรงเรียนเอกชน เมื่อเขาบริหารในปี 1930 และยังไม่อนุญาตให้ผู้สนับสนุนในฮานส์ เมเยอร์เข้าร่วมด้วย
ชื่อศิลปิน

ชื่อศิลปิน หรือ โก (; โรมาจิ: "gō",) เป็นนามแฝงหรือนามปากกาที่ศิลปินชาวญี่ปุ่นเลือกใช้ ซึ่งบางครั้งก็จะเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ 
ในบางกรณีศิลปินก็จะใช้ “โก” หลายชื่อในช่วงต่าง ๆ ของชีวิต ที่มักจะเป็นสัญญาณของความเปลี่ยนแปลงอันสำคัญในชีวิต ตัวอย่างของการเปลี่ยนแปลงที่บ่อยครั้งที่สุดคือการเปลี่ยน “โก” ของคัตสึชิกะ โฮกูไซผู้ที่เปลี่ยนชื่ออย่างน้อยก็หกครั้งระหว่าง ค.ศ. 1798 ถึง ค.ศ. 1806
ชื่อศิลปินและตระกูลการเขียน.
“โก” ของจิตรกรภาพพิมพ์แกะไม้อูกิโยะมักจะเป็นชื่อที่ได้รับการตั้งให้โดยโรงเรียนศิลปะที่ประกอบด้วยครูและกลุ่มลูกศิษย์ผู้ฝึกงาน ที่เป็นโรงเรียนแรกที่เริ่มการศึกษา “โก” นี้มักจะมีส่วนหนึ่งของชื่อของ “โก” ของอาจารย์รวมอยู่ด้วย เช่น “โก” แรกของโฮกูไซคือ “ชุนโร” (Shunrō) ที่มาจากชื่อปรมาจารย์ “คัตสึกาวะ ชุนโช” (Katsukawa Shunshō) ที่โฮกูไซได้เข้ารับการฝึกเป็นครั้งแรก
ชื่อศิลปินที่ว่านี้ทำให้สามารถสืบประวัติความสัมพันธ์ระหว่างศิลปินได้ โดยเฉพาะในปีหลัง ๆ เมื่อการตั้ง “โก” ดูเหมือนจะมีระบบอยู่บ้าง โดยเฉพาะการตั้งของสำนักศิลปินอูตางาวะ ที่พยางค์แรกของ “โก” ของลูกศิษย์จะเป็นพยางค์สุดท้ายของ “โก” ของอาจารย์
ตัวอย่างเช่นศิลปินชื่อโทโยฮารุ (Utagawa Toyoharu) มีลูกศิษย์ชื่อโทโยฮิโระ (Utagawa Toyohiro) ผู้ไปมีลูกศิษย์ผู้มีชื่อเสียงชื่อฮิโรชิเงะ 
ลูกศิษย์อีกคนหนึ่งที่ศึกษากับโทโยฮารุ โทโยฮิโระ (Utagawa Toyohiro) กลายมาเป็นผู้นำคนสำคัญของสำนักศิลปินอูตางาวะ โทโยกูนิมีลูกศิษย์ชื่อคูนิซาดะ และ คูนิโยชิ คูนิโยชิไปมามีลูกศิษย์ชื่อโยชิโตชิผู้มีลูกศิษย์คนหนึ่งชื่อโทชิกาตะ
การรับชื่อศิลปินมาใช้หรือการใช้ชื่อศิลปินของผู้อื่น.
ในโรงเรียนศิลปะบางโรงเรียนโดยเฉพาะสำนักศิลปินอูตางาวะ “โก” ของลูกศิษย์ผู้มีอาวุโสที่สุดของปรมาจารย์จะเป็นผู้รับหน้าที่ของอาจารย์ต่อเมื่ออาจารย์มาเสียชีวิตไป เพื่อที่จะเป็นการแสดงความเคารพอาจารย์ลูกศิษย์ผู้รับหน้าที่ก็อาจจะใช้ “โก” ของอาจารย์ ซึ่งบางครั้งก็ทำให้เป็นปัญหาต่อการระบุจิตรกร แต่ตราประทับช่วยให้สามารถระบุวันที่พิมพ์ได้ ลักษณะการเขียนก็เป็นสิ่งสำคัญ เช่นงานเขียนของคูนิซาดะเมื่อเปลี่ยน “โก” เป็นโทโยกูนิก็เริ่มลงชื่อเป็นตรารูปไข่ที่ยาวออกไปเป็น “โทชิดามะ” ของสำนักศิลปินอูตางาวะ ซึ่งเป็นตราชื่อที่แปลกกว่าปกติและมีหยักทางตอนขวาบนของตรา ลูกศิษย์ต่อมาก็เลียนแบบตราของโทโยกูนิ
ในการเขียนสมัยใหม่ใช้การลำดับ “โก” ด้วยเลขโรมัน ฉะนั้น “คูนิซาดะ I” ก็รู้จักกันในชื่อ “โทโยกูนิ III” ด้วยเพราะเป็นศิลปินคนที่สามที่ใช้ “โก” โทโยกูนิ
เจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซะโนะมิยะ

เจ้าหญิงซาจิโกะ ฮิซาโนมิยะ (; โรมาจิ: "Hisa-no-miya Sachiko"; 10 กันยายน พ.ศ. 2470 – 8 มีนาคม พ.ศ. 2471) เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิโชวะ กับจักรพรรดินีโคจุง และเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
พระประวัติ.
เจ้าหญิงซาจิโกะเป็นพระราชธิดาองค์ที่สองในจักรพรรดิโชวะ และจักรพรรดินีโคจุง ประสูติเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2470 สร้างความโสมนัสแก่จักรพรรดินีโคจุงเป็นอย่างมาก แม้จะมีเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับการสืบทอดราชบัลลังก์เนื่องจากองค์จักรพรรดินียังมิได้ให้พระประสูติกาลพระราชโอรสเลยในขณะนั้น 
สิ้นพระชนม์.
โดยต่อมาอีก 4 เดือนหลังจากพระประสูติกาล พระธิดาองค์น้อยนี้ก็มีพระอาการพระโลหิตเป็นพิษ ทำให้พระวรกายบวมผิดปกติ แม้จะอยู่ภายใต้การดูแลอย่างใกล้ชิดจากแพทย์และพยาบาลในโรงพยาบาล ต่อมา 2 เดือน เจ้าหญิงซาจิโกะจึงสิ้นพระชนม์อย่างสงบเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2471 สร้างความโศกเศร้าระทมพระทัยแก่จักรพรรดินีโคจุงเป็นอย่างมาก
วันเมืองเพื่อชีวิต

วันเมืองเพื่อชีวิต  ตรงกับวันที่ 30 พฤศจิกายน ของทุกปี ซึ่งเมืองทั่วโลกจัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองการยกเลิกโทษประหารชีวิต โดยรัฐในทวีปยุโรปเป็นครั้งแรก ตามพระบรมราชโองการของสมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก เมื่อปี พ.ศ. 2329 ในโอกาสดังกล่าว เมืองที่เข้าร่วมจะแสดงการไม่เห็นด้วยกับโทษประหารชีวิต ซึ่งในปี พ.ศ. 2552 มีเมืองกว่า 1,000 แห่ง และเมืองหลวงอีกกว่า 60 แห่งทั่วโลกเข้าร่วม
สถานพักตากอากาศ

สถานพักตากอากาศ หรือ รีสอร์ต  เป็นสถานที่ที่ใช้พักผ่อนหรือนันทนาการ ผู้พักใช้ในวันหยุดหรือวันพักผ่อน รีสอร์ตเป็นสถานที่หรืออาจเป็นเมืองหรือในบางครั้งอาจะเป็นสิ่งก่อสร้างการค้าที่บริหารโดยบริษัทเดียว เป็นสถานที่ที่มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครันสำหรับผู้มาพัก ทั้งอาหาร ที่พัก กีฬา สิ่งบันเทิงและศูนย์การค้า
เมืองที่มีรีสอร์ตอยู่หรือสถานที่ท่องเที่ยวหรือพักผ่อนเป็นส่วนสำคัญของกิจกรรมในเมือง มักจะเรียกว่าเมืองพักตากอากาศ (สถานที่พักตากอากาศ) หรือรีสอร์ตทาวน์ เมืองอย่างเช่น โซชีในรัสเซีย, ชาร์ม เอล-ชีคในอียิปต์, บาริโซในสเปน, กอร์ตีนาดัมเปซโซในอิตาลี, Druskininkai ในลิทัวเนีย, นิสหรือเฟรนช์ริวีเอราของฝรั่งเศส หรือนิวพอร์ต, โรดไอแลนด์ หรือเซนต์มอริตซ์, สวิตเซอร์แลนด์ หรือในเขตที่ใหญ่กว่าอย่าง ภูเขาอดีรอนเดค หรืออิตาเลียนริวีเอรา ที่เป็นที่รู้จักดี ส่วนวอลต์ดิสตีย์เวิลด์รีสอร์ตเป็นตัวอย่างที่โด่งดังของรีสอร์ตสมัยใหม่ 
รีสอร์ตถือเป็นจุดหมายปลายทางที่เพิ่มมากขึ้นกับนักท่องเที่ยวทั่วโลก ตัวอย่างเช่นประเทศไทยก็เป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางที่มีชื่อเสียง และรีสอร์ตในแถบอเมริกากลางและทะเลแคริบเบียนก็มีอยู่มากมาย
รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 1

รางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ ครั้งที่ 1 ประจำปี พ.ศ. 2521-2522 เป็นรางวัลภาพยนตร์ไทยครั้งแรกซึ่งจัดโดยสมาคมผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทย โดยมี นางจิรวรรณ กัมปนาทแสนยากร เป็นนายกสมาคม มีพิธีประกาศผลและมอบรางวัลเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ณ อาคารใหม่ สวนอัมพร ถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. โดย ศ.ประกอบ หุตะสิงห์ องคมนตรีผู้แทนพระองค์เป็นประธานมอบรางวัล 
จุดเริ่มต้นของรางวัลสุพรรณหงส์ทองคำ มาจากงานมหกรรมภาพยนตร์อาเซียน ของสมาพันธ์ผู้สร้างภาพยนตร์เอเชียภาคตะวันออกไกล (The Federation of Motion Picture Producers in South-East Asia) ครั้งที่ 23 ปี พ.ศ. 2520 ซึ่งจัดขึ้นในประเทศไทย โดยทางสมาคมผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ไทยได้มีมติให้จัดทำรางวัลเป็นรูปหัวเรือสุพรรณหงส์ เพราะเป็นสัญลักษณ์ตัวแทนซึ่งชาวต่างชาติคุ้นตากันดี ถือเป็นศิลปะชั้นสูงที่มีความหมายที่ให้เกียรติและศักดิ์ศรี หลังจากนั้นงานดังกล่าวได้เปลี่ยนชื่อเป็น มหกรรมภาพยนตร์เอเชีย-แปซิฟิก ของสมาพันธ์ผู้สร้างภาพยนตร์เอเชีย-แปซิฟิก โดยจะจัดเป็นครั้งที่ 24 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ส่วนรางวัล "สุพรรณหงส์ทองคำ" ครั้งนี้จะมอบให้แก่บุคคลในวงการภาพยนตร์ไทยที่มีผลงานดีเด่นที่สุดในช่วงปี พ.ศ. 2521 และ 2522
เพิ่มพล เชยอรุณ

เพิ่มพล เชยอรุณ เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2487 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ไทย มีภูมิลำเนาอยู่อำเภอแปลงยาว จังหวัดฉะเชิงเทรา มีพี่น้อง 7 คน เป็นคนที่ 2 มีบุตรชาย2คน คนที่1 พิบูลย์ เชยอรุณ คนที่2 เป็นนักแสดง พิธีกรคือ เบญจพล เชยอรุณ
อดีตเคยสมรสกับ สีตลา เรืองศิริ อดีตนางเอกละครโทรทัศน์ ภายหลังได้หย่าร้างกัน เพิ่มพลเสียชีวิตจากการถูกลอบยิงที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534
ในร้อยเรื่องหนังไทยที่คนไทยควรดู โดยหอภาพยนตร์แห่งชาติ มีหนังของเพิ่มพล ถึง 3 เรื่อง คือเรื่อง ชีวิตบัดซบ, เมืองในหมอก และ ระย้า