pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
หลินชง

หลินชง หรือ ลิมชอง  เป็นตัวละครในวรรณกรรมปลอมพงศาวดารจีนเรื่อง 108 ผู้กล้าหาญแห่งเขาเหลียงซาน ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน เป็นพี่น้องลำดับที่ 6 ในกลุ่ม 36ดาวฟ้าจากพี่น้องผู้กล้าทั้ง 108 คน มีฉายาว่าเศียรเสือดาว  ในวรรณกรรมบันทึกเอาไว้ว่าเขาเป็นศิษย์ของโจวทง (อาจารย์ของแม่ทัพเยว่เฟย)
ประวัติ.
หลินชงมีลักษณะที่คล้ายกับเตียวหุย สูงหกฉือ ตาโต ลักษณะหัวเป็นรูปทรงคล้ายเสือดาว เขาจึงได้รับชื่อฉายาว่า "เศียรเสือดาว" ก่อนที่หลินชงจะขึ้นเขาเหลียงซาน หลินชงได้รับราชการเป็นครูฝึกทหารหลวงราชองครักษ์แปดสิบหมื่นนายแห่งตงจิง ผู้คนส่วนใหญ่มักจะเรียกหลินชงว่าครูฝึกหลิน  รวมถึงพี่น้องเขาเหลียงซานก็เรียกหลินชงเช่นนี้ด้วย
เพื่อนชั่วนายชัง.
วันหนึ่ง หลินชงได้พบกับพระสงฆ์นามหลู่จื้อเซิน ระหว่างที่พาหลินเหนียงจื่อ  ภรรยาของตน กับ สาวใช้นามจิ้นเอ๋อร์  มาไหว้พระที่วัดเซียงกว๋อซื่อ และได้สาบานเป็นพี่น้องกับหลวงพี่จื้อเซิน ส่วนหลินเหนียงจื่อภรรยาของหลินชงนั้นเป็นที่ถูกตาถูกใจของคุณชายเกา  หรือ เกาข่าน บุตรชายของเกาฉิว  ไท่เว่ยจอมทรราชแห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ ขุนนางคนสนิทของพระเจ้าซ่งฮุ่ยจง อีกทั้งเกาฉิวยังเป็นเจ้านายของหลินชงอีกด้วย
ควังจู (จังหวัดคย็องกี)

ควังจู เป็นเมืองในจังหวัดคย็องกี, ประเทศเกาหลีใต้ อยู่ทางใต้ตะวันออกเฉียงใต้ของโซลนับเป็นชานเมืองที่รองรับการเจริญเติบโตของโซล และเป็นคนละเมืองกันกับมหานครควังจู ซึ่งมีสถานะเป็นเมืองพิเศษและเป็นเมืองเอกเก่าของจังหวัดช็อลลาใต้ "บุนว็อน-รี" ในควังจูเคยเป็นสถานที่ที่มีชื่อเสียงด้านผลิตภัณฑ์เซรามิกในสมัยโชซ็อน โดยสถานที่นี้มีเตาเผาของทางการและทำการผลิตเครื่องลายครามขาวโชซ็อนซึ่งเป็นเครื่องลายครามที่ใช้ในวังและส่งออกไปยังประเทศจีน
ประวัติยุคสมัยใหม่.
ในปี พ.ศ. 2505 มี 4 เขตการปกครอง (มย็อน) ของควังจูและ 5 หมู่บ้าน (รี) ได้รวมเข้ากับโซล 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2516 มี 6 หมูบ้านได้แยกออกจากโซลและรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของซ็องนัม ต่อมาในปี พ.ศ. 2522 เขตการปกครองควงจูได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นตำบลควังจู และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอตามลำดับ และในปี พ.ศ. 2544 ก็ได้รับการยกฐานะขึ้นมาเป็นเมืองควังจู
ดรีส แมร์เตินส์

ดรีส แมร์เตินส์  เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวเบลเยียมที่เคยเล่นในตำแหน่งกองหน้าและปีก
ก่อนที่จะมาเล่นให้กับนาโปลี แมร์เตินส์เคยเล่นให้กับสโมสรต่าง ๆ ทั้งในเบลเยียมและเนเธอร์แลนด์ ได้แก่ กา.อา.อา. แค็นต์ (เกนต์), เอนดรัคต์อาลสต์, อาเคโอเฟเฟ อาเปิลโดร์น, ยูเทรกต์ และเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน
ในฐานะผู้เล่นทีมชาติเบลเยียมตั้งแต่ปี ค.ศ. 2011 แมร์เตินส์ได้ลงเล่นแล้วกว่า 30 นัด รวมทั้งในฟุตบอลโลก 2014 ด้วย
ระดับสโมสร.
เลิกเล่น.
เมื่อสัญญาของเขาสิ้นสุดลง ในวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2025 แมร์เตินส์ได้ประกาศอย่างเป็นทางการว่าเขาเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพแล้ว และจะลงเล่นเป็นครั้งสุดท้ายในแมตช์เทสติโมเนียลที่จัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่มาเร็ก ฮัมชีก แมร์เตินส์ประกาศเลิกเล่นในฐานะตำนานที่ไม่มีใครโต้แย้ง
เกฟิน เดอ เบรยเนอ

เกฟิน เดอ เบรยเนอ (เกิดเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1991) เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียมที่พูดภาษาเฟลมิช (ภาษาดัตช์ถิ่นเบลเยียม) เป็นภาษาหลัก ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกและปีก ให้แก่นาโปลีและทีมชาติเบลเยียม
เดอ เบรยเนอเริ่มต้นอาชีพการเป็นนักฟุตบอลกับสโมสรกาแอร์เซ แค็งก์ (KRC Genk) ได้เป็นผู้เล่นตัวจริงและมีส่วนช่วยให้ทีมสามารถคว้าแชมป์เบลเจียนโปรลีก ฤดูกาล 2010–11 ได้สำเร็จ ในปี ค.ศ. 2012 ย้ายมาเล่นให้กับสโมสรเชลซี แต่ก็ตกเป็นตัวสำรองและยังถูกส่งให้สโมสรแวร์เดอร์เบรเมินยืมตัวด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 2014 ตกลงเซ็นสัญญาร่วมว็อลฟส์บวร์คด้วยค่าตัว 18 ล้านปอนด์
เดอ เบรยเนอลงเล่นให้กับทีมชาติเบลเยียมชุดใหญ่เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2010 และจนถึงปัจจุบันได้ลงเล่นแล้วมากกว่า 20 นัด เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติเบลเยียมที่เข้าไปถึงรอบก่อนรองชนะเลิศของการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014
ในต้นฤดูกาล 2015–16 เดอ เบรยเนอได้ย้ายมาสู่แมนเชสเตอร์ซิตีในพรีเมียร์ลีกด้วยค่าตัว 55 ล้านปอนด์ (ประมาณ 2,960 ล้านบาท) และสัญญา 6 ปี และยิงประตูแรกในพรีเมียร์ลีกให้แก่แมนเชสเตอร์ซิตีได้ในนัดที่ 6 ของฤดูกาล ที่แมนเชสเตอร์ซิตีพบกับเวสต์แฮมยูไนเต็ดที่สนามเอติฮัดสเตเดียม โดยเป็นฝ่ายแพ้ไป 1-2 ประตู
สโมสรอาชีพ.
แค็งก์.
เดอ เบรยเนอ เริ่มอาชีพของเขากับสโมสรบ้านเกิด KVV Drongen ในปี 2003 สองปีต่อมาเขาได้เข้าร่วมกับเกนต์ และย้ายไปที่แค็งก์ในปี 2005 เดอ เบรยเนอ ยังคงพัฒนาการของเขาในการตั้งค่าเยาวชนของพวกเขาและได้รับรางวัลสำหรับความก้าวหน้าของเขา ในปี 2008 
เดอ เบรยเนอ เปิดตัวกับแค็งก์ด้วยความพ่ายแพ้ 3-0 ที่ ชาร์เลอรัว ที่ 9 พฤษภาคม 2009 หลังจากยอมรับว่าตัวเองในทีมในฤดูกาลถัดไป ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2553 เดอ เบรยเนอคะแนนเป้าหมายแรกของสโมสรซึ่งทั้งสามคะแนนสำหรับแค็งก์ใน 1-0 ชนะสตองดาร์ด ลีแอช เขายิงได้ห้าประตูและช่วย 16 นัดในการแข่งขันลีก 32 นัดในฤดูกาล 2010-11 ขณะที่แค็งก์ครองตำแหน่งแชมป์เบลเยี่ยมเป็นครั้งที่สาม เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2554 เดอ เบรยเนอ ยิงแฮตทริกครั้งแรกของเขาให้กับแค็งก์ที่เจอกับกลึบบรึคเคอซึ่งจบลงด้วยการชนะในอันดับที่ 4-5 ของแค็งก์ เมื่อวันที่ 28 มกราคม 2555 เดอ เบรยเนอ ยิงรั้งกับเอาด์-เฮเฟอร์เลเลอเฟินในการชนะ 5-0 เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2012 เดอ เบรยเนอ ทำประตูแรกของเขาที่แค็งก์หลังจากที่ตกลงย้ายไปเชลซีและยังช่วยทำประตูอื่น ๆ ในการเอาชนะให้มอนส์ 1-2 เดอบรูอินจบฤดูกาลด้วยการตัดคะแนนในชัยชนะ 3-1 เขาสิ้นสุดการค้าแข้งในลีกเบลเยียมไปด้วยการยิง 28 ประตู
เชลซี.
เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2012 ในวันสุดท้ายของการซื้อขายฤดูหนาวสโมสรพรีเมียร์ลีกเชลซีและเก็นค์ประกาศการลงนามอย่างถาวรของ เดอ เบรยเนอ โดยมีค่าเซ็นสัญญาในราคา 7 ล้านปอนด์ เขาเซ็นสัญญาห้าปีครึ่งที่ สแตมฟอร์ดบริดจ์ แต่จะอยู่ที่แค็งก์ตลอดฤดูกาล 2011-12 เดอ เบรยเนอ บอกเว็บไซต์ของสโมสรว่า "การมาเป็นทีมอย่างเชลซีเป็นความฝัน แต่ตอนนี้ผมต้องทำงานหนักเพื่อให้ได้ระดับที่จำเป็น" ในวันที่ 18 กรกฎาคม 2012 เดอ เบรยเนอ ได้เปิดตัวกับเชลซีในนัดกระชับมิตรกับเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (MLS) ฝั่งซีแอตเทิลซาวน์เดอร์สชนะ 4–2 เดอ เบรยเนอยังเล่นครึ่งแรกกับยักษ์ใหญ่ลีกเอิง 1 ปารีสแซงต์แชร์กแมงที่สนามกีฬาแยงกีนิวยอร์ก
 "ณ วันที่ 9 กันยายน 2019"
 "ณ วันที่ 9 กันยายน 2019"
เกียรติประวัติ.
แค็งก์
เฟาเอ็ฟเอ็ล ว็อลฟส์บวร์ค
แมนเชสเตอร์ซิตี
ชนะเลิศ2022-2023 
เบลเยียม
รางวัลส่วนตัว
ทงดูช็อน

ทงดูช็อน เป็นนครในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของโซล โดยเป็นเมืองยุทธศาสตร์สำคัญในการป้องกันเมืองหลวง ค่ายกองพลทหารราบที่ 2 ตั้งอยู่ที่เมืองนี้โดยศูนย์บัญชาการกองพลทหารราบตั้งอยู่ที่เมืองอึยจ็องบู
ประวัติ.
ยุคโบราณ.
ทงดูช็อนได้เป็นส่วนหนึ่งของอาญาจักรโคกูรยอในช่วงสมัยอาณาจักรโคกูรยอได้แผ่นอิทธิพลมายังทางใต้ของคาบสมุทรเกาหลี โดยเป็นส่วนหนึ่งของ "แนอึลแม ฮย็อน" (ประเภทของหมู่บ้านสมัยโบราณ) ต่อมาทงดูช็อนได้รับการยกฐานะเป็นหมูบ้านซาช็อนในยุคอาณาจักรรวมชิลลาในยุคอาณาจักรเหนือใต้ของเกาหลี และยังเคยเป็นส่วนหนึ่งของยังจูในสมัยราชวงศ์โครยอ
สมัยใหม่.
ทงดูช็อนได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเมือง (อึบ) ในปี พ.ศ. 2506 ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 ได้รับการยกฐานะเป็นนครทงดูช็อนโดยรวมกับอำเภอยังจู
การศึกษา.
ทงดูช็อนมีโรงเรียนมัธยมปลาย 10 แห่ง, โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 15 แห่ง, โรงเรียนระดับประถมศึกษา 38 แห่งและมหาวิทยาลัยฮันบก
ลืก เดอ โยง

ลืก เดอ โยง (เกิด 27 สิงหาคม ค.ศ. 1990) เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า ให้แก่เปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน และทีมชาติเนเธอร์แลนด์
 "ณ วันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2022"
 "ณ วันที่ 17 มิถุนายน 2021"
ซีม เดอ โยง

ซีม เดอ โยง  เกิดเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1989 เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกหรือกองหน้าตัวเป้าให้กับสโมสรนิวคาสเซิลยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีก
เดอ โยง เกิดที่เมืองแอกล์ (Aigle) ในสวิตเซอร์แลนด์ พ่อแม่ของเขาเป็นชาวดัตช์ซึ่งย้ายกลับเนเธอร์แลนด์เมื่อเขามีอายุได้ 6 ปี ก่อนจะมาเล่นให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เดอ โยง เคยอยู่ในสถาบันฝึกสอนเยาวชนของเดอคราฟสคัปและอายักซ์ เขาลงเล่นเปิดตัวในฐานะนักฟุตบอลอาชีพกับอายักซ์ และต่อมาได้รับเลือกให้เป็นกัปตันทีมในขณะที่สโมสรทำสถิติคว้าแชมป์เอเรอดีวีซีติดต่อกัน 4 สมัย (ระหว่างปี ค.ศ. 2010 ถึง ค.ศ. 2014) น้องชายของเขาคือลืก เดอ โยง ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน
โตบี อัลเดอร์เวเริลด์

โตบียัส อัลแบร์ตีเนอ เมาริตส์ อัลเดอร์เวเริลด์ (เกิด 2 มีนาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังให้แก่อัดดุฮัยล์ และทีมชาติเบลเยียม 
ในฐานะผู้เล่นทีมชาติชุดใหญ่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 อัลเดอร์เวเริลด์ได้ลงเล่นแล้วกว่า 40 นัด และได้เป็นตัวแทนประเทศไปแข่งขันในฟุตบอลโลก 2014
คาพย็อง

คาพย็อง  เป็นอำเภอในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ ในสงครามเกาหลี คาพย็องเป็นสถานที่ที่เกิดยุทธการที่คาพย็อง หนึ่งในการรบหลักของสงคราม
คาพย็องยังเป็นที่รู้จักในด้านธรรมชาติที่สวยงาม พรมแดนภูเขาที่กั้นระหว่างจังหวัดคังว็อนกับจังหวัดคย็องกี ทางด้านเหนือมีแม่น้ำฮันไหลผ่าน มีทั้งเขื่อนและสถานพักตากอากศหลายแห่งตั้งอยู่ที่อำเภอนี้
การเดินทางไปยังเกาะนามี สถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงก็เดินทางโดยสะดวกไม่ว่าจะทางรถไฟหรือรถยนต์ โดยจากสถานีรถไฟมีบริการแท็กซี่ และยังมีบริการเรือเฟอร์รีไปยังเกาะนามีโดยใช้เวลาเพียง 3 นาที
การศึกษา.
"วิทยาลัยเทววิทยาช็องซิม" เป็นสถาบันที่ดำเนินการโดยคริสตจักรรวมชาติ ตั้งอยู่ที่ซอรัก-มย็อน
คูโรเบะ อควาแฟรีส์

คูโรเบะ อควาแฟรีส์  เป็นทีมวอลเลย์บอลหญิงซึ่งตั้งอยู่ ณ นครคูโรเบะ จังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น ทีมนี้เข้าแข่งขันในวี.ชาลเลนจ์ลีก และสโมสรแห่งนี้ดำเนินการโดยสมาคมกีฬาแห่งนครคูโรเบะ
สมาชิกทีมปัจจุบัน.
ฤดูกาล 2021–2022 ข้อมูลทีม ณ วันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2021
นีโกลัส โลมบาตส์

นีโกลัส โรเบิร์ต กริสตียัน โลมบาตส์  เกิดเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหลังตัวกลางให้กับสโมสรเซนิตเซนต์ปีเตอส์เบิร์ก และทีมชาติเบลเยียม
อักแซล วิตแซล

อักแซล โลร็อง อ็องแฌล ล็องแบร์ วิตแซล (เกิด12 มกราคม ค.ศ. 1989) เป็นนักฟุตบอลชาวเบลเยียม ปัจจุบัลงนเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่อัตเลติโกมาดริด สโมสรในลาลิกา และทีมชาติเบลเยียม
เลมอน ป๊อป

เลมอน ป๊อป วงดูโอ้ภายใต้สังกัดรถไฟดนตรี มีผลงานแรกเมื่อปี พ.ศ. 2545 คืออัลบั้ม "Lemon pop"
ประวัติ.
เลมอน ป๊อป (อังกฤษ: Lemon pop) เป็นวงดนตรีดูโอภายใต้สังกัด รถไฟดนตรี ประกอบสมาชิกสองคนคือ "ปุณ - ปุณณี ยันตรกิจ" และ "ป๋วย - ณัฐวดี ตั้งพานิชดี" เริ่มมีผลงานเพลงช่วงปี พ.ศ. 2545 กับอัลบั้มชุดแรกคือ "Lemon pop" มีเพลงฮิตอย่างเช่น งอมแงม หวั่นไหว และโอกาสสุดท้าย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 มีอัลบั้มชุดที่สองคือ "Lemon pop Ordinary" มีเพลงเปิดตัวคือเพลง แรงจูงใจ และเพลง ไม่รู้ก็ต้องรู้
หลังจากทั้งคู่ไม่ได้มีผลงานด้วยกันแล้ว ปัจจุบัน ปุณ ปุณณี เป็นครูสอนร้องเพลงชาวไทย ส่วนป๋วย ณัฐวดี เป็นผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ Agoda บริษัทผู้ให้บริการเว็บไซต์สำรองห้องพักที่พักออนไลน์ชั้นนำของเอเชียและเป็นส่วนหนึ่งของเครือ Priceline.com (Nasdaq: PCLN)
คิมโพ

คิมโพ (/ˈkim.pʰo/) เป็นเมืองในจังหวัดคย็องกี ประเทศเกาหลีใต้ อยู่ติดกับเมืองอินช็อน เมืองคิมโพตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำฮันโดยมีเกาหลีเหนืออยู่ฝั่งตรงข้าม โดยเมืองนี้มีประชากรมากกว่า 300,000 คน หรือมากกว่า 71,000 ครัวเรือน
ท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพเคยตั้งอยู่ในเขตเมืองนี้ แต่ปัจจุบันอยู่ในเขตโซล เมืองคิมโพมีสถาบันการศึกษาเช่นวิทยาลัยคิมโพและมหาวิทยาลัยจุงอังซึงกา มีโรงเรียนระดับประถามศึกษา 27 แห่ง, โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น 12 แห่งและโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย 8 แห่ง
ประวัติยุคสมัยใหม่.
ในปี พ.ศ. 2457 อำเภอยังช็อนและอำเภอคิมโพได้ยุบรวมกัน โดยอำเภอยังช็อนแยกออกเป็นสองเขตการปกครอง (เขตการปกครองยังดงและเขตการปกครองยังซอ) ในปี พ.ศ 2501 สนามบินนานาชาติยออีโดได้ย้ายมายังคิมโพ และในปี พ.ศ. 2506 เขตการปกครองยังดงและเขตการปกครองยังซอได้รวมกันเข้าเป็นเขตย็องดึงโพ ซึ่งประกอบไปด้วยสนามบินคิมโพ ในปี พ.ศ. 2516 ตำบลคเยยังและตำบลโอจ็องซึ่งขึ้นอยู่กับบูช็อนในสมัยนั้นได้โอนมาอยู่กับคิมโพ ในปี พ.ศ. 2532 ส่วนของตำบลคเยยังได้เข้าไปอยู่ในอินช็อน ซึ่งทำให้อินช็อนมีอาณาเขตติดกับโซลทางตะวันตกเฉียงใต้
อ่างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เบรกกิงเดอะแฮบิต

"เบรกกิงเดอะแฮบิต"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่ห้าจากสตูดิโออัลบั้มชุดที่สองของวง "เมทีโอรา" เป็นซิงเกิลที่ห้าจากอัลบั้มที่เข้าสู่อันดับ 1 ในชาร์ต"บิลบอร์ด" โมเดิร์นร็อกแทร็ก และเป็นซิงเกิลที่สามจากอัลบั้มที่ติดอันดับ 1 ในชาร์ตเมนสตรีมร็อกแทร็กส์ และติดอันดับที่ 20 ในชาร์ต "บิลบอร์ด"ฮอต 100
รายชื่อเพลง.
เพลงทั้งหมดแต่งโดย ลิงคินพาร์ก
1.<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ สมาชิกวง ไมค์ ชิโนะดะ เริ่มแต่งเพลงนี้ก่อนที่เขาจะพบกับเชสเตอร์ เนื้อเพลงมีที่มาจากปัญหาการติดยาของเพื่อนสนิท
เปเปอร์คัต

"เปเปอร์คัต"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลที่สามจากสตูดิโออัลบั้มชุดแรกของวง "ไฮบริดทีโอรี" และปรากฏเป็นเพลงลำดับแรกในอัลบั้ม ซิงเกิล "เปเปอร์คัต" ไม่เคยออกจำหน่ายอย่างเป็นทางการในสหรัฐอเมริกา เพลงนี้เข้าสู่อันดับ 14ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร ในปี พ.ศ. 2544 และอยู่ในชาร์ตเป็นเวลา 6 สัปดาห์ และยังติดอันดับที่ 32 ในชาร์ตโมเดิร์นร็อกแทร็กส์ในปี พ.ศ. 2545
ภาพรวม.
นักร้องนำ เชสเตอร์ เบนนิงตัน ได้กล่าวว่าเพลง "เปเปอร์คัต" เป็นเพลงหนึ่งของลิงคินพาร์กที่เขาชื่นชอบ ในการแสดงสด ในเนื้อร้องที่ว่า "something in here's not right today" ได้เปลี่ยนมาร้องเป็น "something inside's not right today" และเชสเตอร์ยังได้เพิ่มการตะโกนร้องในท่อนนี้ในขณะแสดงสดอีกด้วย เพลงนี้ได้รวมเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2545 ในเรื่อง "เดอะวัน"
ในอัลบั้มรีมิกซ์ของลิงคินพาร์ก "รีแอนิเมชัน" (ออกจำหน่ายปี พ.ศ. 2545) เพลงนี้ได้นำมาเป็นเพลงรีมิกซ์รวมอยู่ในอัลบั้มนี้ โดยใช้ชื่อใหม่ว่า "Ppr:Kut" ซึ่งรีมิกซ์โดย ดีเจชีปช็อต ส่วนหนึ่งของเพลงได้นำมาใช้ในเพลง "โซลด์มายโซลทูโยมามา" (Sold My Soul to Yo Mama) ซึ่งปรากฏอยู่ในอัลบั้ม "ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์ 4" และอัลบั้ม "ซองส์ฟรอมดิอันเดอร์กราวด์" นอกจากนี้ ยังได้มีการผสมผสานกันระหว่างเพลงของลิงคินพาร์ก และเจย์-ซี รวมอยู่ในอัลบั้มอีพี "คอลลิชันคอร์ส" (ออกจำหน่ายปี พ.ศ. 2547) โดยเพลง "เปเปอร์คัต" ได้นำมาผสมกับเพลง "บิกพิมพิน'" ของเจย์-ซี
รายชื่อเพลง.
เพลงทั้งหมดแต่งโดย ลิงคินพาร์ก
จังหวัดห่าซาง

ห่าซาง  เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ถือเป็นจุดเหนือสุดของประเทศโดยมีพรมแดนร่วมกับมณฑลยูนนานทางตอนใต้ของประเทศจีน จึงเป็นที่รู้จักในฐานะเขตแดนสุดท้ายของเวียดนาม จังหวัดห่าซางครอบคลุมพื้นที่ 7,945.8 ตารางกิโลเมตร ณ ปี พ.ศ. 2551 มีประชากรประมาณ 705,100 คน
เมืองหลักของจังหวัดมีชื่อว่าห่าซางเช่นกัน มีทางหลวงหมายเลข 2 เป็นเส้นทางเชื่อมโยงกับเมืองอื่น และอยู่ห่างจากกรุงฮานอย 320 กิโลเมตร จุดข้ามพรมแดนอยู่ที่ทัญถวี ห่างจากเมืองหลักห่าซางออกไป 25 กิโลเมตร ห่าซางเป็นหนึ่งในจังหวัดที่ยากจนที่สุดของประเทศ เนื่องจากมีภูมิประเทศเป็นภูเขาซึ่งมีศักยภาพต่อการพัฒนาด้านการเกษตรน้อยมาก
จังหวัดห่าซางมีพรมแดนติดกับจีนยาว 270 กิโลเมตร (170 ไมล์) ประตูชายแดนมีชื่อว่า ทัญถวี นอกจากนี้ยังมีประตูที่เล็กกว่าอีกสามประตูคือ ฟ้อบ๋าง, ซี้นเหมิ่น และซัมปูน
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อของจังหวัดมาจากวงศัพท์จีน-เวียดนาม โดยเขียนเป็นอักขระว่า 河楊
ครอว์ลิง

"ครอว์ลิง"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก เป็นเพลงลำดับที่สองที่ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลจากสตูดิโออัลบั้มชุดแรกของวง "ไฮบริดทีโอรี" ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544 และชนะรางวัลแกรมมี ในสาขาการแสดงเพลงฮาร์ดร็อกยอดเยี่ยม ในปี พ.ศ. 2545 เพลง "ครอว์ลิง" เป็นเพลงหนึ่งในไม่กี่เพลงในอัลบั้ม "ไฮบริดทีโอรี" ที่มีเนื้อเพลงแร็ปของ ไมค์ ชิโนะดะ ที่ไม่เป็นที่โดดเด่น กล่าวคือ มีเนื้อเพลงของเชสเตอร์ร้องมากกว่า เวอร์ชันแสดงสดของเพลง "ครอว์ลิง" ได้นำไปรวมเป็นบีไซด์ในซิงเกิล "เบรกกิงเดอะแฮบิต"
รายชื่อเพลง.
เพลงทั้งหมดแต่งโดย ลิงคินพาร์ก
วันสเต็ปโคลสเซอร์ (เพลงลิงคินพาร์ก)

"วันสเต็ปโคลเซอร์"  เป็นเพลงของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลแรกและเป็นเพลงลำดับที่สองจากสตูดิโออัลบั้มชุดแรกของวง "ไฮบริดทีโอรี" เวอร์ชันเดโมของเพลง "วันสเต็ปโคลเซอร์" เดิมชื่อ "พลาสเตอร์" (Plaster) เวอร์ชันรีมิกซ์ของเพลงนี้ใช้ชื่อเพลงว่า "1Stp Klosr" ซึ่งรวมอยู่ในรีมิกซ์อัลบั้มของลิงคินพาร์ก "รีแอนิเมชัน"
กระชายวิสุทธิ์

กระชายวิสุทธิ์ ชื่อวิทยาศาสตร์: "Boesenbergia baimaii" เป็นพืชในสกุลกระชาย วงศ์ Zingiberaceae เป็นไม้ล้มลุก มีรากสะสมอาหารเป็นแท่งยาว ดอกช่อ ออกที่ปลายยอด ออกดอกเดือนกรกฎาคม – สิงหาคม กระจายพันธุ์ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน พบครั้งแรกที่อุทยานแห่งชาติภูพาน จังหวัดสกลนคร โดย ดร. สุรพล แสนสุข เมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2540 ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ ศ. ดร. วิสุทธิ์ ใบไม้
กะทือพิลาส

กะทือพิลาสหรือ ไพลเหลือง ชื่อวิทยาศาสตร์: "Zingiber spectabile" เป็นพืชในสกุลขิง เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิยมใช้เป็นไม้ประดับ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ใช้เป็นพืชสมุนไพรยอดอ่อนรับประทานได้
ในมาเลเซียใช้เป็นยาพื้นบ้าน รักษาอาการตาแดง ใช้แก้อาการปวดหัว ปวดหลัง พืชชนิดนี้มีฤทธิ์ต้านจุลินทรีย์และมีเอนไซม์ Zerumbone synthase ซึ่งมีประสิทธิภาพในการรักษามะเร็งลำไส้ใหญ่
การประกาศสงครามต่อเยอรมนีของสหรัฐ (ค.ศ. 1917)

ในวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2460 รัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกาประกาศสงครามต่อจักรวรรดิเยอรมัน อันเป็นผลจากการลงมติของที่ประชุมร่วมระหว่างสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาวาระพิเศษในวันที่ 2 เมษายน ตามญัตติที่เสนอโดยประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน
คำประกาศ.
คำแปล :
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ด้วยเหตุที่รัฐบาลแห่งจักรวรรดิเยอรมันได้กระทำการอันเป็นเหตุแห่งสงครามต่อรัฐบาลและประชาชนแห่งสหรัฐอเมริกาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฉะนั้น ที่ประชุมร่วมระหว่างวุฒิสภาและสภาผู้แทนราษฎรแห่งสหรัฐอเมริกาจึงมีมติต่อกรณีดังกล่าวว่า ภาวะสงครามระหว่างสหรัฐและรัฐบาลจักรวรรดิเยอรมัน อันจะบังเกิดขึ้นทั่วสหรัฐ ได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการ ณ ที่แห่งนี้แล้ว; ในการนี้ ได้มอบหมายและให้อำนาจแก่ประธานาธิบดีในการใช้กำลังทหารและทหารเรือทั้งหมดของสหรัฐอเมริกา ตลอดจนทรัพยากรของรัฐบาล ในการทำสงครามต่อรัฐบาลจักรวรรดิเยอรมัน; และเพื่อทำให้ความขัดแย้งนี้สิ้นสุดลงด้วยความสำเร็จ รัฐสภาแห่งสหรัฐอเมริกาจึงขอเอาทรัพยากรทั้งหมดทั้งมวลของประเทศเป็นประกันไว้ ณ ที่แห่งนี้
การลงคะแนน.
ในการลงคะแนนของวุฒิสภาสหรัฐอเมริกา ญัตติถูกผ่านด้วยคะแนนเสียง 82 ต่อ 6 เสียง โดยผู้ลงคะแนนคัดค้านได้แก่
วุฒิสมาชิกจำนวน 8 คนที่ไม่ได้ออกคะแนนเสียงได้แก่
ส่วนในการลงคะแนนของสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา ญัตติถูกผ่านด้วยคะแนน 373 ต่อ 50 เสียง โดยมี 9 เสียงไม่ได้ลงคะแนน และเสียงคัดค้านมาจากฝ่ายรีพับลิกัน 32 เสียง จากฝ่ายเดโมแครต 16 เสียง จากฝ่ายนิยมการงดสุรา (Prohibitionist) ชาลส์ เอช. แรนดัล (Charles H. Randall) 1 เสียง และจากฝ่ายสังคมนิยม เมเยอร์ ลอนดอน (Meyer London) 1 เสียง
ภานุวัฒน์ กองจันทร์

จ่าเอก ภานุวัฒน์ กองจันทร์ ชื่อเล่น โบ๊ต เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพจากประเทศไทย ปัจจุบันเล่นให้กับกองเรือรบ ในไทยลีก 3 โดยเขาค้าแข้งให้กับสโมสรฟุตบอลราชนาวี เป็นเวลาหลายปี
ประวัติ.
วันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ภานุวัฒน์ได้ทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรฟุตบอลราชนาวี ในการแข่งขันสปอนเซอร์ไทยพรีเมียร์ลีก ซึ่งทีมของเขาได้เป็นฝ่ายชนะสโมสรฟุตบอลอินทรีเพื่อนตำรวจ ที่ 3 ประตูต่อ 2
วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เขาไม่ได้เข้าแข่งขันเมื่อครั้งที่พบกับสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในการแข่งขันไทยพรีเมียร์ลีก เนื่องด้วยติดการประกาศห้าม
เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 ภานุวัฒน์ได้เข้าแข่งขันฟุตบอลกีฬากองทัพไทย ครั้งที่ 45 ให้แก่ทีมกองทัพเรือ โดยในรอบรองชนะเลิศ ทีมของเขาได้เป็นฝ่ายชนะทีมสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม ที่ 5 ประตูต่อ 1
ส่วนในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2557 ในการแข่งขันยามาฮ่าลีกวัน 2014 ภานุวัฒน์ได้เป็นผู้มีส่วนช่วยให้ทีมสโมสรฟุตบอลราชนาวีเป็นฝ่ายชนะทีมสโมสรฟุตบอลพัทยา ยูไนเต็ด ที่ 3 ประตูต่อ 1
จังหวัดเซินลา

เซินลา  เอกสารไทยเรียก เมืองซอน เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม ทางทิศใต้ติดกับประเทศลาว ประชากรส่วนหนึ่งเป็นชาวไทขาวและชาวไทดำ ใน ค.ศ. 2019 มีประชากร 1,248,415 คน
เขื่อนเซินลาซึ่งเป็นโรงไฟฟ้าพลังน้ำที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ในจังหวัดนี้
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อของจังหวัดมาจากวงศัพท์จีน-เวียดนาม โดยเขียนเป็นอักขระว่า 山羅
เขตการปกครอง.
จังหวัดเซินลาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 1 นครและ 11 อำเภอ ได้แก่
ธีรภัทร โลหนันทน์

ธีรภัทร โลหนันทน์ ชื่อเล่น ฟลุค เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2539
มีผลงานชิ้นแรกที่สร้างชื่อคือ ภาพยนตร์เรื่อง "พี่ชาย My Bromance" กับวายุฟิล์มโปรดักชั่น ก่อนจะมีผลงานสร้างชื่ออีกครั้งคือการร่วมแสดงในซีรีส์ของ GMMTV เรื่อง Sotus The Series รับบทเป็น "วาด" แสดงคู่กับ "ชนกันต์ อาพรสุทธินันท์" ผู้รับบทเป็น "เปรม" ในปี 2017 ฟลุคได้ร่วมงาน Fan Meeting ในชื่อ "Meet Eat Greet ว้าก with Sotus The Series" จัดขึ้น ณ โรงภาพยนตร์สกาล่า สยามสแควร์ จำนวน 2 รอบการแสดง ฟลุคได้ร่วมถ่ายทอดบทเพลง "อยากรู้แต่ไม่อยากถาม" ร่วมกับกันสมาย (ชนกันตร์ อาพรสุทธินันท์) และในปี 2018 ฟลุคได้มีโอกาสร่วมงาน Live Concert "Oishi Green Tea Present Sotus The Memories Live on Stage" ณ Thunder Dome เมืองทองธานี โดยได้ร่วมถ่ายทอดบทเพลง "เล่าสู่กันฟัง" กับ กันสมาย (ชนกันต์ อาพรสุทธินันท์) อีกครั้ง ซึ่งสร้างความประทับใจให้แฟนๆ ที่คิดถึงคู่ #เปรมวาด และไปร่วมงานครั้งนั้นเป็นอย่างมาก 
ฟลุคสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ โรงเรียน ภ.ป.ร. ราชวิทยาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาที่ คณะศิลปกรรมศาสตร์ เอกการแสดงและกำกับการแสดง มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ รุ่นเดียวกับ ทิพนารี วีรวัฒโนดม, พิรพัฒน์ วัฒนเศรษสิริ, ลัทธ์กมล ปิ่นโรจน์กีรติ, ลาภิสรา อินทรสูต ได้รับเกียรตินิยมอันดับ 2
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1993

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1992 เป็นครั้งที่ 4 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 12 ประเทศ ระหว่างวันที่ 21 กรกฎาคม – 31 กรกฎาคม รอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในเซาเปาลู, ประเทศบราซิล
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
จังหวัดเตวียนกวาง

เตวียนกวาง  เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของกรุงฮานอย ตรงใจกลางหุบเขาแม่น้ำโลซึ่งเป็นแควสาขาของแม่น้ำแดง การก่อตัวของดินดอนสามเหลี่ยมในจังหวัดนี้เรียกว่าดินดอนสามเหลี่ยมตังเกี๋ย เมืองหลักของจังหวัดคือเมืองเตวียนกวาง ใน ค.ศ. 2019 มีประชากร 784,811 คน
จังหวัดเตวียนกวางมีพรมแดนติดกับจังหวัดห่าซางทางทิศเหนือ, จังหวัดกาวบั่งทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ, จังหวัดบั๊กกั่นและจังหวัดท้ายเงวียนทางทิศตะวันออก, จังหวัดหวิญฟุกทางทิศใต้, จังหวัดฟู้เถาะทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และจังหวัดเอียนบ๊ายทางทิศตะวันตก
เขตการปกครอง.
จังหวัดเตวียนกวางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 1 นครและ 6 อำเภอ ได้แก่
กาวบั่ง

กาวบั่ง  เป็นเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศเวียดนาม เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดกาวบั่ง ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำบั่งซาง และอยู่ห่างจากพรมแดนประเทศจีน (เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง) ประมาณ 30 กิโลเมตร จากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2019 นครกาวบั่งมีจำนวนประชากร 73,549 คน
ลิงบาร์บารี

ลิงบาร์บารี หรือ บาร์บารีเอป หรือ มาก็อต (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Macaca sylvanus") เป็นลิงชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ลิงโลกเก่า (Cercopithecidae)
จัดเป็นลิงประเภทลิงแม็กแคกชนิดหนึ่ง จัดเป็นลิงเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบกระจายพันธฺุ์อยู่ทางตอนเหนือของทะเลทรายสะฮารา บริเวณยิบรอลตา, โมร็อกโก และในพื้นที่อนุรักษ์ของลิเบีย รวมถึงอาจพบได้ในทวีปยุโรปทางตอนใต้ที่กับช่องแคบยิบรอลตาได้ด้วย ซึ่งก็จัดได้อีกว่าเป็นลิงเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่พบได้ในทวีปยุโรป ซึ่งตามปกติแล้ว ทวีปยุโรปจะไม่มีลิง สันนิษฐานว่า เกิดจากการนำเข้ามาในฐานะของสัตว์เลี้ยงหรือเพื่อการละเล่นละครสัตว์
ลิงบาร์บารี มีลักษณะเหมือนลิงแม็กแคกชนิดอื่น ๆ มีขนตามลำตัวเป็นสีส้มฟูหนา เป็นลิงที่ไม่มีหาง อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง และสามารถปรับตัวให้อยู่ได้ในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ได้เป็นอย่างดี โดยสามารถพบได้ทั้งในทะเลทรายที่ร้อนระอุ รวมถึงสถานที่ ๆ อากาศเหน็บหนาวอุณหภูมิติดลบ มีหิมะและน้ำแข็งได้ด้วย กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืช, เนืิ้อสัตว์ และสัตว์ขนาดเล็กต่าง ๆ 
แต่ลิงบาร์บารี มีพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากลิงแม็กแคกชนิดอื่น ๆ คือ ตัวผู้มักจะกระเตงลูกไปไหนมาไหนด้วย และจะปกป้องดูแลลูกลิงเป็นอย่างดี จากการศึกษาพบว่า เป็นไปเพื่อการปฏิสัมพันธ์กับลิงตัวผู้ตัวอื่น ๆ โดยใช้ลูกลิงเป็นตัวเชื่อม บางครั้งจะพบลิงตัวผู้ตกแต่งขนให้กัน รวมทั้งดูแลลูกลิงซึ่งกันและกันด้วย
ลิงบาร์บารี นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง โดยกลุ่มลักลอบค้าสัตว์ป่าจะจับลูกลิงประมาณ 300 ตัวจากป่าในโมร็อกโกเพื่อส่งไปขายยังตลาดสัตว์เลี้ยงในยุโรปที่เติบโตขึ้น ส่งผลเสียต่อความยั่งยืนของจำนวนประชากร ปัจจุบันมีจำนวนประชากรอยู่เพียง 6,000 ตัว ในจำนวนนี้ 4,000-5,000 ตัวอยู่ในโมร็อกโก โดยหลักฐานทางโบราณคดีพบว่า ลิงบาร์รารีถูกเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยงมานานนับพันปีมาแล้ว เพราะมีการพบโครงกระดูกของลิงชนิดนี้ใต้เถ้าถ่านของเมืองปอมเปอี, ลึกลงไปในสุสานใต้ดินของอียิปต์ รวมทั้งถูกฝังใต้ยอดเขาในไอร์แลนด์ที่ซึ่งกษัตริย์อัลส์เตอร์ในยุคสำริดเคยครองบัลลังก์อีกด้วย
นิกายแทโก

นิกายแทโก (ฮันกึล: 태고종, ฮันจา: 太古宗) เป็นหนึ่งใน 2 คณะนิกายพุทธศาสนาในเกาหลีใต้ จัดเป็นสายหนึ่งของนิกายฉาน หรือนิกายซอน (เซ็น) สืบเนื่องจากแต่เดิมนั้นเกาหลีมีเพียงคณะนิกายเดียว แต่หลังตกเป็นอาณานิคมญี่ปุ่นแล้ว พุทธบริษัทญี่ปุ่นได้นำส่งเสริมแกมบังคับให้คณะสงฆ์เกาหลีแต่งงานมีครอบครัว ตามธรรมเนียมปฏิบัติของคณะสงฆ์ญี่ปุ่น ในช่วงเวลา 30 ปีที่ตกเป็นอาณานิคม มีทั้งฝ่ายคล้อยตาม และฝ่ายต่อต้าน ทำให้ในทางปฏิบัติคณะสงฆ์เกาหลีแยกเป็น 2 คณะ คือคณะที่รักษาพรหมจรรย์ และคณะที่ไม่รักษาพรหมจรรย์ 
เมื่อเกาหลีใต้ได้เอกราชแล้ว ประธานาธิบดี อี ซึง-มัน จึงออกกฎหมายแยกคณะสงฆ์ชัดเจนในทางนิตินัย กลายเป็นนิกายโชเก และนิกายแทโก คณะสงฆ์ทั้ง 2 ถือปราติโมกษ์ (หรือ "ปาฏิโมกข์" ในภาษาบาลี) ของนิกายธรรมคุปต์ ภิกษุมีสิกขาบท 250 ข้อ ถือศีลโพธิสัตว์ครุกาบัติ 10 ข้อ และลหุกาบัติ 48 ข้อ รวมเป็น 308 ข้อ เช่นเดียวกับภิกษุในจีนและเวียดนาม แต่คณะแทโกบางส่วนยังไม่ยอมสละธรรมเนียมญี่ปุ่น จึงบูชาปราติโมกษ์แต่มิได้ถือ หากไพล่ไปถือแต่ศีลโพธิสัตว์แทน จึงยังคงมีเหย้าเรือนเหมือนฆราวาส หากแต่โกนศีรษะและครองจีวรเหมือนบรรพชิต กระนั้นก็ตาม มีคณะแทโกสายเคร่งครัด ถือปราติโมกษ์เคร่งครัด รักษาพรหมจรรย์เหมือนคณะโชเก คิดเป็นสัดส่วน 40% อีก 60% ที่เหลือเป็นกึ่งฆราวาส กึ่งบรรพชิต
โดยคำสอนแล้วนิกายนี้เหมือนกับนิกายโชเก คือการสืบทอดการปฏิบัติแบบนิกายซอน นอกจากนี้ยังมีการสืบทอดพิธีกรรมแบบโบราณบางอย่างที่นิกายโชเกไม่มี เช่นพิธียองซานแจ (영산재) หรือการจำลองเหตุการณ์เมื่อครั้งที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงสัทธรรมปุณฑรีกสูตร มีการประกอบดนตรี และการร่ายรำแบบโบราณ สมัยราชวงศ์โครยอ ถือเป็นมรดกที่แตะต้องมิได้ของชาติเกาหลีใต้ 
ลักษณะพิเศษอีกประการของนิกายแทโก คือครองสังฆาฏิสีแดง อันเป็นสีดั้งเดิมของคณะสงฆ์เกาหลีแต่โบราณ สืบทอดมาตั้งแต่สมัยท่านแทโก โพอู คณาจารย์นิกายซอนในสมัยราชวงศ์โครยอ ซึ่งนิกายแทโก ถือเป็นบูรพาจารย์ท่านสำคัญ
ช็อนแท

นิกายชอนแท (ฮันกึล 천태종 ฮันจา 天台宗) เป็นคณะสงฆ์ของเกาหลีใต้ ตรงกับนิกายเทียนไถ (天台宗) ของจีน หรือนิกายเทนได (天台宗) ของญี่ปุ่น มีกำเนิดตั้งแต่สมัยราชวงศ์โครยอ หรือราวศตวรรษที่ 11 มีบูรพาจารย์คือพระอึยชอน เดิมเป็นเชื้อพระวงศ์ระดับสูง ต่อมาผนวชเป็นภิกษุศึกษาคำสอนของนิกายเทียนไถจนแจ่มแจ้ง แล้วจึงสถาปนานิกายนี้ขึ้นในเกาหลี ใช้ชื่อเดียวกับจีน แต่คำว่า "เทียน" เกาหลีออกเสียงเป็น "ชอน" ส่วนคำว่า "ไถ" ออกเสียงเป็น "แท" พระอาจารย์อึยชอนเป็นที่เชื่อถือศรัทธาของสมาชิกราชวงศ์โครยอมาก ยังได้รับสถาปนาเป็นพระมหาพุทธิรัฐคุรุ (แทกัก กุกซา - 大覺國師) ช่วงนั้นนิกายชอนแทรุ่งเรืองอย่างมาก 
แต่นับจากสิ้นราชวงศ์โครยอเป็นต้นมาจนถึงราชวงศ์โชซอน พุทธศาสนาถูกเบียดเบียนหนัก คณะสงฆ์จึงต้องรวมตัวเป็นกลุ่มก่อนเดียวเพื่อความอยู่รอด คณะชอนแทจึงรวมเข้ากับคณะวิปัสนา หรือซอน จากนั้นศาสนจักรเกาหลีจึงแบ่งออกเป็น 2 สาย สายปฏิบัติเน็นแนวทางสำนักซอน หรือเซ็น ใช้การวิปัสสนาเป็นแนวทางหลัก อีกสายคือฝ่ายปริยัติ ศึกษาพระสูตรเป็นหลัก พระสูตรสำคัญคืออวตังสกะสูตร ของสำนักฮวาออม (บัดนี้สูญสิ้นไปแล้ว) วัชรเฉทิกปรัชญาปารมิตาสูตรของสำนักซอน และสัทธรรมปุณฑรีกสูตรของสำนักชอนแท อนึ่ง สำนักชอนแทเองก็มีแนวทางวิปัสนากรรมฐานของตนเอง แตกต่างจากสำนักซอน 
หลังเกาหลีได้รับเอกราช คณะชอนแทรวมอยู่กับคณะโชเกอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะแยกตัวออกมาฟื้นฟูสำนักอีกครั้ง มีศูนย์กลางที่วัดคูอินซา มีพระซางวอล วอนกัก เป็นบูรพาจารย์รุ่นใหม่ แต่เดิมท่านสืบสานสายชอนแท มาบำเพ็ญเพียรอย่างสันโดษกลางเขา แต่ก็มีปณธานแน่วแน่ที่จะฟื้นฟูพุทธศาสนาในเกาหลี จึงสถาปนาสำนักขึ้นอีกครั้ง ปัจจุบันมีสานุศิษย์ราว 2 ล้านคน แต่แนวทางต่างจากคำสอนของสำนักชอนแทเมื่อ 900 ปีก่อนพอสวมควร
พิศวง

พิศวง ชื่อวิทยาศาสตร์: "Thismia mirabilis" เป็นพืชในวงศ์ Thismiaceae หรือ Burmanniaceae เป็นพืชถิ่นเดียวในประเทศไทย เป็นพืชอาศัยซาก ไม่มีคลอโรฟิลล์ ได้อาหารจากการย่อยสลายซากพืชซากสัตว์ แทงดอกให้เห็นเมื่อเข้าฤดูฝน พบเฉพาะที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ และที่เกาะช้าง จังหวัดตราดเท่านั้น
เท็นรีวจิ

เท็นรีวจิ (; โรมาจิ: "Tenryū-ji") หรือ วัดมังกรสวรรค์ เป็นวัดเอกของนิกายเซน สำนักรินไซ สาขาเท็นรีว ตั้งอยู่ในเขตอูเกียว ในนครเกียวโต วัดนี้ถูกสร้างขึ้นโดยอาชิกางะ ทากาอูจิ โชกุนคนแรกแห่งอาชิกางะ เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1339 จนแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1345 ทั้งนี้ในปี ค.ศ. 1994 เท็นรีวจิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ในฐานะส่วนหนึ่งของอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ
ประวัติ.
ต้นยุคเฮอัง จักรพรรดินีคาจิโกะ พระอัครมเหสีในจักรพรรดิซางะ ได้ทรงสถาปนาวัดขึ้นแห่งหนึ่งนามว่า "วัดดันริง" ขึ้นในบริเวณเดียวกับที่เท็นรีวจิตั้งอยู่ในปัจจุบัน ผ่านไป 400 ปี วัดดันริงทรุดโทรมเกินกว่าจะบูรณะได้
กลางคริสต์ศตวรรษที่ 13 จักรพรรดิโกซางะและพระราชโอรสคือจักรพรรดิคาเมยามะ ทรงเปลี่ยนให้พื้นที่บริเวณนี้กลายเป็นเขตพระราชฐาน และตั้งพระตำหนักไว้ ซึ่งเรียกว่า พระราชวังคาเมยามะ การที่ใช้ชื่อ "คาเมยามะ" (亀山) ที่มีความหมายว่า "ภูเขาเต่า" นั้น ก็เนื่องจากภูเขาโองูระที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเท็นรีวจินั้น มีลักษณะเหมือนหลังเต่า 
พระราชวังได้ถูกเปลี่ยนสภาพกลายเป็นวัด ในตอนต้นยุคมูโรมาจิ อันเนื่องมาจากบัญชาของโชกุนอาชิกางะ ทากาอูจิ ที่ต้องการจะใช้เท็นรีวจิเป็นอนุสรณ์สถานต่อจักรพรรดิโกไดโงะ ก่อนหน้านั้นทากาอูจิ แข็งขืนต่อแผนปฏิรูปเค็มมุ ที่จักรพรรดิริเริ่มและมีพระราชโองการให้ตามล่าตัวตระกูลอาชิกางะมารับโทษ อย่างไรก็ตามแผนการณ์นั้นล้มเหลวและทากาอูจิได้ขึ้นเป็นโชกุนในปี ค.ศ. 1338 และจักรพรรดิโกไดโงะเสด็จสวรรคตในปีถัดมาที่หมู่บ้านโยชิโนะ แม้จักรพรรดิโกไดโงะจะเป็นศัตรูของทากาอูจิ แต่เมื่อก่อนทั้งสองก็เคยเป็นสหายรักกัน ทากาอูจิจึงให้มูโซ โซเซกิ ภิกษุนิกายเซน ดำเนินการก่อสร้างวัดเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่จักรพรรดิโกไดโงะ 
ในตอนแรก วัดจะถูกตั้งชื่อว่า "เรียกูโอชิเซเซ็นจิ" (; โรมาจิ: "Ryakuō Shiseizen-ji") ซึ่งเป็นนามรัชสมัยของจักรพรรดิในราชวงศ์เหนือขณะนั้น แต่เนื่องจากทาดาโยชิน้องชายของทากาอูจิ ได้ฝันถึงมังกรทองที่กำลังบินผ่านแม่น้ำโออิ (อีกชื่อคือแม่น้ำโฮซุ) ที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของวัด วัดจึงได้รับการตั้งชื่อว่า เท็นรีวจิ ที่แปลว่า วัดมังกรสวรรค์
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วงศ์หญ้าข้าวก่ำ

วงศ์หญ้าข้าวก่ำ เป็นวงศ์พืชดอกที่มีไม้ล้มลุก 99 ชนิดในแปดสกุล
รายละเอียด.
พืชเหล่านี้เป็นพืชยืนต้นหรือรายปี โดยทั่วไปมีลำต้นไม่แตกแขนง บางชนิดไม่มีใบ สมาชิกบางส่วนในวงศ์นี้ไม่มีคลอโรฟิลล์และเป็นพืชอาศัยซาก
อนุกรมวิธาน.
ในระบบ APG II จัดให้อยู่ในอันดับ Dioscoreales ในกลุ่มพืชใบเลี้ยงเดี่ยว และได้รวมวงศ์ Thismiaceae เข้ามาด้วย
ภายในวงศ์แบ่งเป็นเคลดดังนี้:
Burmanniaceae "อย่างแคบ"
เคลด Afrothismia 
เผ่า Thismieae
คาธี ฟรีแมน

คาธี ฟรีแมน หรือ แคเธอรีน แอสตริด ซาโลเม ฟรีแมน (16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1973 —) เป็นนักกีฬาวิ่งที่ได้เหรียญทองโอลิมปิกในปี 2000 และได้เหรียญเงินในโอลิมปิกปี 1996 ที่แอตแลนตา สหรัฐอเมริกา
เบนิกโน อากีโน จูเนียร์

เบนิกโน ไซมอน "นินอย" อากีโน จูเนียร์ (Benigno Simeon "Ninoy" Aquino, Jr., 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 – 21 สิงหาคม พ.ศ. 2526) หรือรู้จักในชื่อ "เบนิกโน อากีโน จูเนียร์" (Benigno Aquino, Jr.) ดำรงตำแหน่งเป็นวุฒิสมาชิกของฟิลิปปินส์
วงศ์พิศวง

วงศ์พิศวง หรือ Thismiaceae เป็นวงศ์ของพืชมีดอกที่ได้รับการยอมรับจากนักพฤกษศาสตร์หลายท่าน เช่น J. Hutchinson, Chase "et al." 1995, 2000; Angiosperm Phylogeny Group 1998; Caddick "et al." 2000; Neyland 2002; Thiele & Jordan 2002, Merckx "et al." 2006 และ Woodward "et al." 2007) แต่บางครั้งก็จัดรวมให้อยู่ในฐานะเผ่า Thismieae ในวงศ์ Burmanniaceae ในระบบ Kubitzki และอื่นๆ ประกอบด้วย 5 สกุลโดยมี 3 สกุล ("Afrothismia", "Haplothismia" และ "Oxygyne") พบในโลกเก่า "Thismia" พบในเขตร้อนของอเมริกาและเอเชีย และเขตอบอุ่นในอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ "Tiputinia" พบในอมาโซเนีย
สกุลพิศวง

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11675028</parentid>
 <timestamp>2025-04-28T09:09:17Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>InternetArchiveBot</username>
 </contributor>
 <comment>Rescuing 0 sources and tagging 1 as dead.) #IABot (v2.0.9.5</comment>
 <origin>12281975</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สกุลพิศวง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Thismia") เป็นสกุลของพืชอาศัยซาก อยู่ในวงศ์ Burmanniaceae ได้รับการระบุเป็นสกุลใน ค.ศ. 1845 โดยเป็นพืชท้องถิ่นในเอเชียตะวันออกและตะวันออกเฉียงใต้ นิวกินี ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และทวีปอเมริกา
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
บัวซอน ถนอมบุญ

บัวซอน ถนอมบุญ (เกิด 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487) นักร้องเพลงซอพื้นเมืองล้านนา ที่มีผลงานอย่างแพร่หลายในจังหวัดเชียงใหม่ และจังหวัดใกล้เคียง จนได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ ปี พ.ศ. 2555
ประวัติ.
บัวซอน เกิดเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2487 ที่บ้านต้นรุง ตำบลป่าตุ้ม อำเภอพร้าว จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรนายไว นางหมู ถนอมบุญ มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน ซึ่งมีอาชีพทำไร่และค้าขาย ด้านครอบครัวสมรสกับนายสมพร อินถา มีบุตร 2 คน
สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านต้นรุง เมื่ออายุได้ 13 ปี ได้ไปเรียนซอกับคำปัน เงาใส ช่างซอบ้านทุ่งหลวง เรียนได้ 3 เดือน ได้ประกวดซอที่อำเภอพร้าวและได้รับรางวัลที่ 1 จึงย้ายเข้ามาอยู่ในตัวเมืองเชียงใหม่ จนอายุ 25 ปี ก็ออกจากการเป็นช่างซอ 
ประวัติการทำงาน.
ด้านการแสดง.
บัวซอนเรียนซอประมาณ 3 เดือนก็สามารถออกซอได้ จากนั้นได้ไปซอประกวดในงานประจำอำเภอและได้ รางวัลที่ 1 ลักษณะเด่นและความสามารถในการซอของบัวซอน คือ เป็นช่างซอทีมีปฏิภาณ ไหวพริบดี ใช้ถ้อยคำได้ไพเราะ คมคาย มีน้ำเสียงไพเราะจับใจผู้ฟัง นอกจากนี้แม่บัวซอนยังได้แต่งเนื้อเพลงซอ หรือบทขับซอ (เครือซอ) ไว้หลายบทหลายเพลง รวมทั้งมีการบันทึกเพลงซอลงแผ่นเสียง และเทปคาสเซสไว้เป็นจำนวนมากโดยได้บันทึกแผ่นเสียง ชุดแรกเรื่อง “น้ำตาเมียหลวง” ซอคู่กับ บุญศรี สันเหมือง เมื่ออายุได้ 18 ปี หรือปี พ.ศ. 2505 รวมระยะเวลาการเป็นช่างซอ 55 ปี
การถ่ายทอด / การสืบทอด.
ปัจจุบันบัวซอนได้ทำการสอนให้กับผู้ที่มีความสนใจการซอทั้งที่บ้านและสอนในโครงการสืบสานตำนานซอ ตามโรงเรียนต่างๆ ในจังหวัดเชียงใหม่ และมีแผนที่จะสร้างศูนย์การเรียนรู้เรื่องซอเพื่อใช้เป็นแหล่งข้อมูลและสอนซอ ให้กับเยาวชนที่สนใจจำนวนลูกศิษย์ที่มาเรียนซอกับบัวซอนมีมากกว่า 200 คน บทบาทและการยอมรับจากสังคม จากประสบการณ์ ที่ยาวนานและการพัฒนาผลงานด้านการซอของบัวซอน รวมถึงการให้ความร่วมมือกับหน่วยงานต่างๆ และการนำความรู้ด้านการซอเผยแพร่สู่กลุ่มเยาวชนในโรงเรียนต่างๆ อยู่เสมอทำให้แม่ครูบัวซอนได้รับบทบาทสำคัญ และการยอมรับจากสังคมในเรื่องต่างๆ
จังหวัดกว๋างจิ

กว๋างจิ  เดิมไทยเรียกว่า กวางไตร เป็นจังหวัดหนึ่งในภูมิภาคชายฝั่งตอนกลางเหนือของประเทศเวียดนาม อยู่ทางทิศเหนือของอดีตราชธานีเว้
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อของจังหวัดมาจากวงศัพท์จีน-เวียดนาม โดยเขียนเป็นอักขระว่า 廣治
สังคมนิยมแบบเสรีนิยม

สังคมนิยมแบบเสรีนิยม  เป็นปรัชญาการเมืองสังคมนิยมซึ่งรวมหลักการเสรีนิยมไว้ด้วย สังคมนิยมแบบเสรีนิยมไม่มีเป้าหมายยกเลิกทุนนิยมแล้วใช้เศรษฐกิจแบบสังคมนิยมแทน แต่สนับสนุนเศรษฐกิจแบบผสมซึ่งมีทั้งทรัพย์สินสาธารณะและส่วนบุคคลในสินค้าทุน
แม้สังคมนิยมแบบเสรีนิยมสนับสนุนเศรษฐกิจแบบตลาดอย่างไม่มีข้อสงสัย แต่ระบุการผูกขาดทางกฎหมายและที่ทำขึ้นว่าเป็นความผิดของทุนนิยม ฉะนั้นจึงคัดค้านเสรีนิยมทางเศรษฐกิจปล่อยให้ทำไปที่ไม่มีการควบคุมทั้งหมด สังคมนิยมแบบเสรีนิยมถือว่าทั้งเสรีภาพและความเสมอภาคเข้ากันได้และพึ่งพาอาศัยกัน หลักการซึ่งสามารถอธิบายได้ว่าเป็น "สังคมนิยมแบบเสรีนิยม" ยึดหรือพัฒนาโดยนักปรัชญา เช่น จอห์น สจวต มิล, จอห์น ดูอี เป็นต้น สังคมนิยมแบบเสรีนิยมโดดเด่นเป็นพิเศษในการเมืองอังกฤษและอิตาลี
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1994

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1994 เป็นครั้งที่ 5 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 12 ประเทศ ระหว่างวันที่ 6 กรกฎาคม – 30 กรกฎาคม รอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในมิลาน, ประเทศอิตาลี
รอบคัดเลือก (Intercontinental Round).
กลุ่ม C.
<br>
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1995

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1995 เป็นครั้งที่ 6 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 12 ประเทศ ระหว่างวันที่ 9 กรกฎาคม – 19 กรกฎาคม รอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในรีโอเดจาเนโร, ประเทศบราซิล
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การสำรวจทางชีวภาพ

การสำรวจทางชีวภาพ  เป็นการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ของสิ่งมีชีวิตเพื่อประเมินสภาพของทรัพยากรทางนิเวศวิทยา เช่น แหล่งน้ำ
ภาพรวม.
การสำรวจทางชีวภาพได้รับการนำมาใช้โดยหน่วยงานภาครัฐที่รับผิดชอบในการบริหารจัดการที่ดินสาธารณะ การวางแผนด้านสิ่งแวดล้อม และ/หรือ การวางระเบียบด้านสิ่งแวดล้อมในการประเมินทรัพยากรของระบบนิเวศ เช่น แม่น้ำ ลำธาร ทะเลสาบ และพื้นที่ชุ่มน้ำ
ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเก็บรวบรวมและการวิเคราะห์ตัวอย่างของสัตว์ และ/หรือ พืช ที่ใช้เป็นดัชนีทางชีวภาพ การศึกษาอาจจะดำเนินการโดยนักวิทยาศาสตร์มืออาชีพหรือองค์กรอาสาสมัคร พวกเขาจะดำเนินการตามขั้นตอนเพื่อให้สอดคล้องในการเก็บรวบรวมข้อมูลและการวิเคราะห์ และเปรียบเทียบผลการศึกษาตัวชี้วัดที่กำหนดขึ้น
การสำรวจทางชีวภาพ มักจะใช้ตัวชี้วัด เช่น องค์ประกอบของสปีชีส์และความอุดมสมบูรณ์ (ยกตัวอย่างเช่น จำนวนของสปีชีส์, มลภาวะที่ก่อให้เกิดการเสื่อมของสปีชีส์) และปัจจัยทางนิเวศวิทยา (จำนวนของบุคคล, สัดส่วนของสัตว์ที่กินสัตว์อื่นเป็นอาหาร, การปรากฏตัวของโรคภัยไข้เจ็บ) การสำรวจทางชีวภาพอาจระบุปัญหามลพิษที่ค่อนข้างยากหรือมีราคาแพงในการตรวจสอบ โดยใช้วิธีการทดสอบทางเคมี
การสำรวจทางชีวภาพ อาจจะใช้ในการสร้างดัชนีความสมบูรณ์ทางชีวภาพ (ไอบีไอ) ซึ่งเป็นระบบการให้คะแนนสำหรับทรัพยากรในระบบนิเวศ
การสำรวจทางชีวภาพทรัพยากรน้ำ.
ระเบียบการสำหรับการดำเนินการการสำรวจทางชีวภาพของทรัพยากรน้ำ ได้รับการเผยแพร่โดยหน่วยงานภาครัฐ และสำนักงานปกป้องสิ่งแวดล้อมสหรัฐ (อีพีเอ) โดยหน่วยงานทั้งหลายต่างใช้ระเบียบการเหล่านี้ในการดำเนินการกฎหมายว่าด้วยน้ำสะอาด รวมถึงบันทึกข้อสนธิสัญญาที่คล้ายกัน ซึ่งได้รับการตีพิมพ์โดยองค์กรอาสาสมัคร
รายการหมู่ระบบทศนิยมดิวอี้

การจัดหมู่ระบบทศนิยมดิวอี้เป็นระบบการจำแนกห้องสมุดประกอบด้วย 10 หมวดใหญ่ (class) แต่ละหมวดใหญ่แบ่งเป็นสิบหมวดย่อย (division) แต่ละหมวดย่อยมีสิบหมู่ย่อย (section) ตัวอย่างเช่น หมวดใหญ่ 600 ("เทคโนโลยี") มีหมวดย่อย 630 ("เกษตรกรรมและเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง") ซึ่งมีหมู่ย่อย 636 ("การเลี้ยงสัตว์") ในทางปฏิบัติ มีทั้งหมด 99 จาก 100 หมวดย่อยและ 908 จาก 1000 หมู่ย่อย เนื่องจากบางส่วนเลิกใช้แล้วหรือยังไม่กำหนด
เซ็นทรัล ภูเก็ต

เซ็นทรัล ภูเก็ต  เป็นโครงการพัฒนาพื้นที่และศูนย์การค้าที่ทันสมัยและมีขนาดใหญ่ที่สุดบนเกาะภูเก็ตของกลุ่มเซ็นทรัล ภายใต้กรอบแนวคิด "จังหวะหัวใจของภูเก็ต" (The Beating Heart of Phuket) โดยมีพื้นที่โครงการรวมกว่า 100 ไร่ ประกอบไปด้วยอาคารศูนย์การค้า 3 อาคาร
เริ่มแรกโครงการดังกล่าวบริหารงานโดยห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล โดยตั้งเป้าให้เป็นจุดศูนย์รวมของความบันเทิงอันครบครันในเมืองภูเก็ต และต่อมา บริษัท เซ็นทรัล รีเทล คอร์ปอเรชัน จำกัด จึงเข้ามาขยายรูปแบบกิจการให้เป็นศูนย์การค้าแบบครบวงจร โดยเพิ่มอาคารศูนย์การค้าหลังที่สองที่ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามเข้ามา แต่หลังจากการปรับผังองค์กรใหม่ใน พ.ศ. 2557 อาคารดังกล่าวก็ถูกโอนให้เข้าไปเป็นความรับผิดชอบของห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลตามเดิม
ต่อมาใน พ.ศ. 2558 บริษัท เซ็นทรัลพัฒนา จำกัด (มหาชน) ได้ประกาศตั้งงบลงทุน 6,360 ล้านบาท ในการซื้อกิจการเซ็นทรัลเฟสติวัล ภูเก็ต ด้วยการซื้อสิทธิ์การเช่าที่ดินและอาคารในกรอบระยะเวลา 41 ปี ซึ่งการซื้อขายแล้วเสร็จเป็นของบริษัทในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2558
วันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2561 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ บริเวณศูนย์การค้าเซ็นทรัล ภูเก็ต โดยไฟไหม้เวลาประมาณ 10.30 น.บริเวณ ลานด้านนอกศูนย์การค้าซึ่งเป็นสวนสนุกที่กำลังก่อสร้างไม่มีผู้ใดได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต
เซ็นทรัล ภูเก็ต มียอดใช้จ่ายของลูกค้าเฉลี่ยต่อคนเป็นอันดับ 1 ของศูนย์การค้าในเครือเซ็นทรัลพัฒนา
การจัดสรรพื้นที่.
โครงการเซ็นทรัล ภูเก็ต เป็นโครงการขนาดใหญ่มีพื้นที่รวมกว่า 100 ไร่ ประกอบไปด้วยอาคารศูนย์การค้าทั้งหมด 3 อาคาร ได้แก่ อาคาร "เฟสติวัล" หรือ เซ็นทรัลเฟสติวัล ภูเก็ต เดิม, อาคาร "อีสต์" หรือ เซ็นทรัลเฟสติวัล ภูเก็ต อีสต์ เดิม และอาคาร "ฟลอเรสต้า" ซึ่งเป็นอาคารหลังสุดท้ายของโครงการที่เซ็นทรัลพัฒนาได้สร้างขึ้นใหม่ โดยเมื่อเสร็จสิ้นทั้งโครงการในเดือนกันยายน พ.ศ. 2561 โครงการเซ็นทรัล ภูเก็ต จะเป็นโครงการเดียวที่ทำให้ผู้มาใช้บริการ สามารถสัมผัสได้ถึงความแตกต่างของทั้งสามอาคาร ภายใต้ชื่อบริหารเพียงชื่อเดียว คือ เซ็นทรัล ภูเก็ต โดยรายละเอียดของแต่ละอาคาร มีดังนี้
เฟสติวัล.
อาคารเฟสติวัล เป็นอาคารศูนย์การค้าที่ได้รับการออกแบบให้เป็น "จุดมุ่งหมายของการจับจ่ายใช้สอยและรูปแบบชีวิตนานาชาติที่ดีที่สุดในภาคใต้" ภายใต้แนวความคิดที่ถือว่าเป็นศูนย์การค้าที่ทุกคนสามารถมาท่องเที่ยวและผ่อนคลายได้มากยิ่งขึ้น ทั้งจับจ่ายใช้สอย สังสรรค์ ชมงานศิลปะ และออกกำลังกายภายในโครงการเดียว โดยนำแนวความคิดของศูนย์การค้าเซ็นทรัล อีสต์วิลล์ มาปรับใช้
อาคารเฟสติวัลมีพื้นที่ใช้สอยทั้งหมด 4 ชั้น เชื่อมต่อกับอาคารอีสต์ที่ชั้น 3 และเชื่อมต่อกับอาคารฟลอเรสตาที่ชั้น 2 ประกอบด้วยพื้นที่สำคัญดังนี้
ไทวัสดุ x บีเอ็นบี โฮม.
อาคารไทวัสดุ x บีเอ็นบี โฮม (เดิมอาคารอีสต์, อาคารบ้านแอนด์บียอนด์) เป็นอาคารศูนย์การค้าหลังที่สองที่ปรับมาจากโฮมเวิร์ค สาขาภูเก็ตเดิม (โฮมเวิร์คได้เปลี่ยนเป็นบ้านแอนด์บียอนด์) เมื่อ พ.ศ. 2556 เพื่อเป็นการรองรับกลุ่มลูกค้าที่เติบโตขึ้น โดยเพิ่มร้านค้าต่าง ๆ กว่า 100 ร้าน และเพิ่มพื้นที่จอดรถให้กับโครงการกว่า 1,000 คัน มีพื้นที่สำคัญดังนี้
ฟลอเรสต้า.
อาคารฟลอเรสต้า เป็นอาคารศูนย์การค้าหลังที่สามที่เซ็นทรัลพัฒนาก่อสร้างขึ้นมาใหม่ โดยอาคารดังกล่าวจะเป็นอาคารศูนย์การค้าระดับบนที่เทียบเท่ากับศูนย์การค้าเซ็นทรัล เอ็มบาสซี เพื่อตอบรับต่อกลุ่มลูกค้าที่มีกำลังซื้อสูง และเป็นอาคารศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดของโครงการเซ็นทรัล ภูเก็ต ซึ่งอาคารดังกล่าวเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2561
ภายในอาคารฟลอเรสต้า มีพื้นที่ใช้สอยทั้งหมด 5 ชั้น รวมชั้นใต้ดิน และเชื่อมต่อกับอาคารเฟสติวัลที่ชั้น 1 มีพื้นที่สำคัญดังนี้
พี่ชาย My Bromance

แหล่งอ้างอิงจากนิตยาสาร entertain
พี่ชาย My Bromance ภาพยนตร์อิสระแนวโรแมนติกดราม่า เป็นหนังรักเพศเดียวกันจากวายุฟิล์มโปรดักชั่น ผลงานของผู้กำกับณิชภูมิ ชัยอนันต์
เนื้อเรื่อง.
กอล์ฟและแบงค์ ทั้งสองเป็นพี่น้องต่างสายเลือดที่ไม่ค่อยจะลงรอยกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ความใกล้ชิดและความผูกพันของทั้งคู่ได้ก่อเกิดเป็นความรัก รักที่บริสุทธิ์ รักที่นำมาซึ่งการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่เพียงแค่นำเสนอความรักของพี่น้องคู่หนึ่งเท่านั้น แต่ยังเต็มไปด้วยความรักของครอบครัว และมิตรภาพระหว่างเพื่อนที่แนบแน่นอีก
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1996

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1996 เป็นครั้งที่ 7 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 11 ประเทศ ระหว่างวันที่ 9 กรกฎาคม – 19 กรกฎาคม รอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในรอตเทอร์ดาม, ประเทศเนเธอร์แลนด์
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1997

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1997 เป็นครั้งที่ 8 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 12 ประเทศ ระหว่างวันที่ 16 พฤษภาคม – 5 กรกฎาคม รอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในมอสโก, ประเทศรัสเซีย
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1998

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1998 เป็นครั้งที่ 9 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 12 ประเทศ ระหว่างวันที่ 15 พฤษภาคม – 19 กรกฎาคม รอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในมิลาน, ประเทศอิตาลี
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พรรคสังคมนิยม (อินโดนีเซีย)

พรรคสังคมนิยม (Socialist Party; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Sosialis) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซียก่อตั้งเมื่อเดือนธันวาคมพ.ศ. 2488 ในการประชุมที่เชอรีบน เกิดจากการรวมตัวกันระหว่างพรรคประชาชนสังคมนิยม (ปาราส) ของนายกรัฐมนตรี ซูตัน ชะห์รีร์ และพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซีย (ปาร์ซี) ของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม อามีร์ ซารีฟุดดิน โดยชะห์รีเป็นหัวหน้าพรรคที่เกิดใหม่ ส่วนซารีฟุดดินเป็นรองประธานพรรค
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2489 พรรคและฝ่ายยุวชนของพรรคหรือเปอซินโด เข้าร่วมกับแนวร่วมแห่งชาติเปอซาตวนที่นำโดยตัน มะละกา ในเดือนกุมภาพันธ์ของปีเดียวกัน พรรคสังคมนิยมได้มองว่าแนวร่วมนี้เป็นความพยายามที่จะเข้าแทนที่รัฐบาลที่มีอยู่ พรรคและเปอซินโดจึงถอนตัวออกมา หลังการถอนตัว แนวร่วมเปอซาตวนสามารถกดดันชะห์รีให้ลาออกจากนายกรัฐมนตรีได้สำเร็จ ซูการ์โนได้เสนอให้แนวร่วมเปอซาตวนจัดตั้งคณะรัฐมนตรีใหม่ แต่เนื่องจากความขัดแย้งภายในแนวร่วม ทำให้ไม่สามารถจัดตั้งคณะรัฐมนตรีได้ ชะห์รีจึงสามารถจัดตั้งรัฐบาลได้อีก
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2489 รัฐบาลได้จัดตั้ง กนเซนตราซี นาซียนนัล (Konsentrasi Nasional) ซึ่งเป็นแนวร่วมที่จัดตั้งขึ้นเพื่อแข่งขันกับเปอซาตวน พรรคสังคมนิยมและเปอซินโดเป็นแกนกลางของกนเซนตราซี ร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย พรรคมัสยูมี พรรคแรงงานอินโดนีเซียและองค์กรอื่น ๆ ในอีกไม่นานต่อมาก็เกิดความขัดแย้งระหว่างกนเซนตราซีกับเปอซาตวน ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2489 รัฐบาลได้เปิดกว้างเพื่อรวมผู้นำจากพรรคการเมืองที่หลากหลาย กลุ่มสนับสนุนรัฐบาลใหม่นี้จัดตั้งขึ้นเพื่อสนับสนุนข้อตกลงลิงกาจาตีกับรัฐบาลดัตช์ รัฐบาลนี้ประกอบด้วย พรรคสังคมนิยม เปอซินโด พรรคคอมมิวนิสต์แห่งอินโดนีเซีย พรรคแรงงานแห่งอินโดนีเซีย
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2490 รัฐบาลดัตช์ได้ส่งข้อเสนอไปยังอินโดนีเซีย โดยดัตช์ต้องการปกครองอินโดนีเซียจนถึง พ.ศ. 2492 ข้อเสนอนี้ทำให้เกิดความแตกแยกในพรรคสังคมนิยม โดยชะห์รีมีแนวโน้มจะยอมตามดัตช์ซึ่งต่างจากซารีฟุดดิน ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2490 ชะห์รีได้ลาออกจากนายกรัฐมนตรี เมื่อชะห์รีเดินทางไปยังสหประชาชาติ ซารีฟุดดินได้เป็นหัวหน้าพรรค เมื่อฮัตตาตั้งรัฐบาลใหม่ กล่มของพรรคสังคมนิยมที่เคยสนับสนุนชะห์รีได้หันมาสนับสนุนโมฮัมหมัด ฮัตตา ซึ่งตรงข้ามกับความต้องการของซารีฟุดดิน ชะห์รีและกลุ่มผู้สนับสนุนของเขาได้ออกจากพรรคสังคมนิยมในที่สุด และได้จัดตั้งพรรคสังคมนิยมอินโดนีเซียเมื่อ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 แต่สมาชิกส่วนใหญ่ของพรรคสังคมนิยมยังอยู่กับซารีฟุดดิน และซารีฟุดดินได้เป็นนายกรัฐมนตรีจนต้องพ้นจากตำแหน่งหลังการเจรจาสงบศึกกับดัตช์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2491
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2491 พรรคสังคมนิยมได้ประกาศว่าการจัดตั้งพรรคเมื่อ พ.ศ. 2488 ถือเป็นความผิดพลาด และได้เข้าร่วมกับพรรคคอมมิวนิสต์ในที่สุด
วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1999

วอลเลย์บอลเวิลด์ลีก 1999 เป็นครั้งที่ 10 ของการแข่งขันวอลเลย์บอลชายประจำปีระดับนานาชาติ มีทั้งหมด 12 ประเทศ ระหว่างวันที่ 28 พฤษภาคม – 17 กรกฎาคม รอบชิงชนะเลิศจะถูกจัดขึ้นในมาร์เดลปลาตา, ประเทศอาร์เจนตินา
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ราเชล แอนน์ ดาควิส

ราเชล แอนน์ ดาควิส  เป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลชาวฟิลิปปินส์ เธอสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฟาร์อีสเทอร์น ที่ซึ่งเธอเข้าศึกษาสาขาการจัดการธุรกิจ เธอเป็นอดีตกัปตันทีมเอฟอียู เลดีทามาโลวส์ เมื่อครั้งที่เธอเป็นนักศึกษา โดยเธอได้รับฉายา "ราชินีแห่งทามาโลวส์" นอกจากนี้ เธอยังเป็นกัปตันทีมหญิงของพีแอลดีที โฮม ทีโวลูชัน ซึ่งได้เข้าแข่งขันในรายการวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์สโมสรเอเชีย 2014 ปัจจุบัน เธอเป็นสมาชิกคนหนึ่งของทีมฟิลิปปินส์อาร์มีเลดีทรูเปอร์ส รวมถึงเธอได้เป็นหญิงสาวบนหน้าปกนิตยสารเอฟเอชเอ็ม ฟิลิปปินส์ ฉบับเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014
เบน วิลลาฟอร์

เบน วิลลาฟอร์ (Ben Villaflor) เกิดเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ที่ ซัมบวงกาเดลซูร ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 68 ครั้ง ชนะ 56 (น็อค 31) เสมอ 6 แพ้ 6 
ประวัติ.
วิลลาฟอร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2509 ชนะคะแนน แฟลช ฮาเวียร์ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ ฟิลิปปินส์ จนถึง พ.ศ. 2514 วิลลาฟอร์จึงไปชกมวยที่สหรัฐอเมริกา และชกชนะรวดจนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBA เมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2515 ชนะคะแนน อัลเฟรโด มาร์กาโน ได้แชมป์มาครองแต่ป้องกันแชมป์ได้เพียงครั้งเดียว ก็เสียแชมป์ไปเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2516 แพ้คะแนน กูเนียกี ชิบาตา ที่ฮาวาย วิลลาฟอร์ได้ชิงแชมป์คืนจากชิบาตาอีกครั้งเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2516 คราวนี้เป็นฝ่ายชนะน็อคได้ในยกที่ 1 ได้แชมป์คินมา ในการครองแชมป์สมัยที่ 2 นี้ วิลลาฟอร์ป้องกันแชมป์ไว้ได้ถึง 5 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2519 แพ้คะแนน ซามูเอล เซร์ราโน ที่ ปวยร์โตรีโก หลังจากเสียแชมป์โลก วิลลาฟอร์ก็แขวนนวมไป
รายชื่อเมืองในประเทศญี่ปุ่น

เมือง (; โรมาจิ: "chō "หรือ" machi"; : โช "หรือ" มาจิ) ในประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นหน่วยการปกครองส่วนท้องถิ่นในระดับเทศบาล หน่วยการปกครองที่สูงกว่าเมืองคือจังหวัด ในหนึ่งจังหวัดจะประกอบไปด้วยหลาย ๆ เทศบาล คือ เทศบาลหมู่บ้าน เทศบาลเมือง และเทศบาลนคร โดยที่แต่ละเทศบาลเป็นอิสระต่อกัน และเทศบาลเมืองกับเทศบาลหมู่บ้านจะเป็นเขตการปกครองย่อยภายในอำเภอ ในประเทศญี่ปุ่นมีเทศบาลเมืองทั้งหมด 743 แห่ง
เมื่อหมู่บ้านพัฒนาจนมีประชากรถึงเกณฑ์ จะได้รับการยกฐานะขึ้นไปเป็น "เมือง" และเมื่อเมืองพัฒนาและมีประชากรถึงเกณฑ์ จะได้รับการยกฐานะขึ้นไปเป็น "นคร" ทั้งนี้นครที่มีการพัฒนาและมีความสำคัญตลอดจนความโดดเด่นทางด้านวัฒนธรรมอาจจะได้รับการพิจารณาจัดตั้งเป็นนครระดับพิเศษที่มีอยู่ 3 ระดับคือ นครใหญ่ที่รัฐกำหนด, นครศูนย์กลาง และนครพิเศษ
คำเดียวกันนี้ (町; "โช "หรือ" มาจิ") ยังใช้เรียกพื้นที่ขนาดเล็กซึ่งโดยปกติจะเป็นส่วนหนึ่งของนคร ซึ่งเป็นมรดกตกทอดมาจากการก่อตั้งเมืองขนาดเล็กขึ้นที่ชานเมืองรอบ ๆ นคร ก่อนจะรวมเข้ากับนครนั้นในที่สุด
กรีฑาชิงแชมป์โลก

กรีฑาชิงแชมป์โลก (หรือชื่อเดิม จนถึงปี 2019) เป็นการแข่งขันกรีฑาที่จัดขึ้นทุกสองปี ซึ่งจัดขึ้นโดยกรีฑาโลก (เดิมชื่อ ไอเอเอเอฟ; สหพันธ์สมาคมกรีฑานานาชาติ) 
การแข่งขันชิงแชมป์โลกเริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1976 เมื่อคณะกรรมการโอลิมปิกสากลตัดสินใจยกเลิกการแข่งขันรายการเดิน 50 กิโลเมตร ชายออกจากโปรแกรมโอลิมปิกในการแข่งขันที่มอนทรีออล 1976 แม้ว่ารายการดังกล่าวจะได้เข้าร่วมในโอลิมปิกอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ก็ตาม ดังนั้นไอเอเอเอฟจึงได้จัดการแข่งขันชิงแชมป์โลกของตนเองแทน ซึ่งใช้เวลาหนึ่งเดือนครึ่งหลังการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก นับเป็นการแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งแรกที่ไอเอเอเอฟ จัดขึ้นแยกจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก (ตามธรรมเนียมแล้วการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถือเป็นการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลก) การแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งที่สองจัดขึ้นในปี ค.ศ. 1980 โดยสองครั้งนี้ถือว่าเป็นการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลกอย่างไม่เป็นทางการ 
การแข่งขันชิงแชมป์โลกในปี ค.ศ. 1983 ถือเป็นการแข่งขันกรีฑาอย่างเป็นทางการ ในช่วงแรกของการแข่งขันได้จัดขึ้นทุกสี่ปี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1991 การแข่งขันได้เปลี่ยนมาจัดขึ้นทุกสองปี
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ฟีเล (ยานอวกาศ)

ฟีเล หรือ ไฟลี  เป็นส่วนลงจอด (lander) หุ่นยนต์ขององค์การอวกาศยุโรปซึ่งไปกับยานอวกาศ "โรเซตตา" จนลงจอดบนดาวหาง 67พี/ชูรีวมอฟ-เกราซีเมนโค ที่กำหนด หลังออกจากโลกไปแล้วกว่าสิบปี เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน 2557 ส่วนลงจอดสามารถลงจอดควบคุม (controlled touchdown) บนนิวเคลียสดาวหางได้สำเร็จเป็นครั้งแรก คาดว่าอุปกรณ์จะได้ภาพแรก ๆ จากผิวดาวหางและทำการวิเคราะห์ ณ ที่เดิมเพื่อหาองค์ประกอบของดาวหาง "ฟีเล" ถูกเฝ้าติดตามและควบคุมจากศูนย์ปฏิบัติการอวกาศยุโรปที่ดาร์มชตัดท์ ประเทศเยอรมนี
ส่วนลงจอดนี้ได้ชื่อตามเกาะไฟลีในแม่น้ำไนล์ซึ่งพบโอบิลิสก์ โดยโอบิลิสก์ดังกล่าวร่วมกับศิลาโรเซตตาถูกใช้ถอดอักษรไฮโรกลิฟอียิปต์
เปาะเปี๊ยะ

เปาะเปี๊ยะ (เพ็งอิม: boh8 bian2) เป็นอาหารว่างที่พบในเอเชียตะวันออกและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีต้นกำเนิดมาจากประเทศจีน ส่วนมากจะพบได้ในติ่มซำ
เปาะเปี๊ยะ ยังเป็นอาหารมงคลอีกด้วยของชาวจีน จะรับประทานในเทศกาลตรุษจีน เพื่อให้เป็นสิริมงคลทำให้ชีวิตเจริญรุ่งเรือง หลายคนคงทราบกันดีอยู่แล้วว่า เปาะเปี๊ยะมีสัญชาติมาจากจีนโดยกำเนิด เพราะโดยปกติจะเห็นเปาะเปี๊ยะอยู่ในชุดของติ่มซำ แต่ประวัติความเป็นมาของเปาะเปี๊ยะไม่ได้บันทึกเอาไว้ว่า เกิดขึ้นตั้งแต่ในสมัยไหน มีแต่ข้อมูลที่บอกว่าเปาะเปี๊ยะเป็นอาหารมงคลของชาวจีนที่รับประทานกันตั้งแต่ชนชั้นกษัตริย์ไปจนถึงชาวบ้าน
ลุมปียา

ลุมปียา  เป็นหนึ่งในประเภทของเปาะเปี๊ยะที่พบทั่วไปในประเทศอินโดนีเซีย และประเทศฟิลิปปินส์ ลุมปียาทำมาจากผิวขนมคล้ายกระดาษหรือคล้ายเครปที่เรียกว่า "กระดาษห่อลุมปียา" ใช้ห่อหุ้มไส้คาวหรือหวาน มักเสิร์ฟเป็นอาหารจานหลักหรืออาหารว่าง และอาจเสิร์ฟเป็นแบบทอดจมหรือสด (ไม่ทอด) ลุมปียาเป็นอาหารที่ดัดแปลงมาจากบูร์ริโต, ชิมิชางกา, ตากีโต กับ"เปาะเปี๊ยะ"ของฝูเจี้ยนกับแต้จิ๋ว ซึ่งถูกสร้างในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 สมัยยังเป็นอาณานิคมของสเปน
ในประเทศอินโดนีเซีย ลุมปียาเป็นอาหารว่างโปรด และเป็นที่รู้จักในฐานะอาหารหาบเร่ริมถนนในประเทศ ส่วนประเทศฟิลิปปินส์ ลุมปียาเป็นหนึ่งในอาหารทั่วไปที่เสิร์ฟในงานรวมตัวและงานเฉลิมฉลอง
โรงเรียนนาโพธิ์พิทยาสรรพ์

โรงเรียนนาโพธิ์พิทยาสรรพ์ ได้รับอนุมัติจากกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ให้จัดตั้งเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2527 มีเนื้อที่ 75 ไร่ 2 งาน 40 ตารางวา ตั้งอยู่บนพื้นที่สาธารณประโยชน์บ้านหนองแหน สถานที่ก่อสร้าง อยู่ติดถนนแจ้งสนิท ตรงหลักกิโลเมตรที่ 30 - 31 อยู่ห่างจาก อำเภอบรบือ ประมาณ 22 กิโลเมตร อยู่ห่างจากตัวจังหวัดมหาสารคาม 55 กิโลเมตร
ข้อมูลทั่วไป.
โรงเรียนนาโพธิ์พิทยาสรรพ์ ตั้งอยู่เลขที่ 84 หมู่ 13 บ้านปทุมทอง ตำบลนาโพธิ์ อำเภอกุดรัง จังหวัดมหาสารคาม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็ก ประจำตำบลนาโพธิ์ มีจำนวนนักเรียน 400 คน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม ทำการสอนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1– 6