ยุทธการที่ซีหลิง

ยุทธการที่ซีหลิง  เป็นการรบระหว่างรัฐจิ้นตะวันตกและง่อก๊กตั้งแต่เดือนตุลาคม ค.ศ. 272 ถึงกุมภาพันธ์ ค.ศ. 273 ในยุคสามก๊กของจีน ยุทธการสิ้นสุดด้วยชัยชนะของง่อก๊ก 
ภูมิหลัง.
ในยุคสามก๊ก เมืองซีหลิง (西陵; ปัจจุบันคือเขตซีหลิง นครอี๋ชาง มณฑลหูเปย์) ถือครองโดยง่อก๊ก และตั้งอยู่ใกล้ชายแดนระหว่างง่อก๊กและจ๊กก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตร ในปี ค.ศ. 229 เปาจิด (步騭 "ปู้ จื้อ") ได้รับการแต่งตั้งเป็นแม่ทัพของเมืองซีหลิง เปาจิดดำรงตำแหน่งที่ซีหลิงจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 247 หลังเปาจิดเสียชีวิต ปู้ ฉ่าน (步闡) บุตรชายของเปาจิดสืบทอดตำแหน่งของบิดาในซีหลิง รัฐวุยก๊กพิชิตจ๊กก๊กได้ในปี ค.ศ. 263 ต่อมาในปี ค.ศ. 266 วุยก๊กถูกแทนที่ด้วยราชวงศ์จิ้นตะวันตก ในปี ค.ศ. 272 ซุนโฮจักรพรรดิง่อก๊กทรงเรียกตัวปู้ ฉ่านมายังนครหลวงเพื่อให้มารับตำแหน่งเป็นแม่ทัพล้อมกระโจม ("เร่าจ้างตู") แต่เนื่องจากตระกูลปู้ (เปา) อยู่ในซีหลิงเป็นเวลาหลายปี ปู้ ฉ่านจึงกลัวว่าตนจะถูกกล่าวหาว่าไม่ปฏิบัติหน้าที่ให้ดีและกำลังถูกเรียกตัวมาเพื่อจะลงโทษ ปู้ ฉ่านจึงแปรพักตร์เข้าด้วยราชวงศ์จิ้น ยอมมอบเมืองซีหลิงให้ และส่งปู้ เสฺวียน (步璿) ผู้เป็นหลานชายไปยังลกเอี๋ยง (洛陽 "ลั่วหยาง") นครหลวงของราชวงศ์จิ้น
ยุทธการ.
ช่วงต้น.
เมื่อลกข้อง (陸抗 "ลู่ ค่าง") ผู้เป็นมหาขุนพลพิทักษ์ทัพ (鎮軍大將軍 "เจิ้นจฺวินต้าเจียงจฺวิน") ได้ข่าวการก่อกบฏ จึงสั่งให้ผํู้ใต้บังคับบัญชา ได้แก่ จั่ว อี้ (左奕), อู๋ เยี่ยน (吾彥), ไช่ ก้ง (蔡貢) และคนอื่น ๆ ให้นำทัพแยกกันมุ่งหน้าไปยังซีหลิง ลกข้องยังสั่งทหารให้สร้างแนวป้องกันจากชื่อซี (赤谿) ไปยังกู้ชื่อ (故市) เพื่อสร้างวงล้อมรอบที่มั่นของปู้ ฉ่าน ขณะเดียวกันก็เป็นการป้องกันพื้นที่จากการโจมตีของทัพราชวงศ์จิ้น เมื่อราชวงศ์จิ้นได้ข่าวว่าลกข้องกำลังเข้าใกล้ซีหลิง ราชวงศ์จิ้นจึงส่งเอียวเก๋า (羊祜 "หยาง ฮู่") ผู้เป็นแม่ทัพใหญ่ของมณฑลเกงจิ๋วไปช่วยเหลือปู้ ฉ่าน
ระหว่างการสร้างแนวป้องกัน นายทหารของลกข้องหลายนายโน้มน้าวลกข้องหลายครั้งให้เข้าโจมตีซีหลิง แต่ลกข้องปฏิเสธเพราะเห็นว่าซีหลิงมีการป้องกันเป็นอย่างดี ลกข้องต้องการพิสูจน์ว่าตนพูดถูกจึงยอมให้มีการเข้าจู่โจมซีหลิง ซึ่งก็ไม่สามารถยึดซีหลิงได้ตามที่ลกข้องคาดการณ์ไว้ เหล่านายทหารจึงยอมทิ้งความคิดที่จะโจมตีซีหลิงและปฏิบัติตามคำสั่งของลกข้องในการก่อสร้างแนวป้องกัน
การทำลายเขื่อนกั้นน้ำใกล้กังเหลง.
เมื่อทัพราชวงศ์จิ้นนำโดยเอียวเก๋ากำลังยกเข้าใกล้อำเภอกังเหลง (江陵縣 "เจียงหลิงเซี่ยน") เหล่านายทหารง่อก๊กแนะนำให้ลกข้องไม่ให้ทอดทิ้งกังเหลงเพื่อโจมตีซีหลิง แต่ลกข้องมั่นใจว่ากังเหลงสามารถตั้งมั่นไว้ได้ และถึงแม้ว่าทัพราชวงศ์จิ้นจะยึดกังเหลงได้แต่ก็ไม่สามารถยึดครองได้เป็นเวลานาน ลกข้องกังวลมากกว่าว่าหากเสียซีหลิง เหล่าชนเผ่าที่อาศัยบริเวณเนินเขาทางใต้จะก่อจลาจลขึ้นและก่อปัญหาให้ง่อก๊ก
กังเหลงตั้งอยู่บนพื้นที่ราบและสามารถเข้าถึงได้ง่าย แต่ภายหลังลกข้องสั่งจาง เสียน (張咸) ให้กำกับดูแลการก่อสร้างเขื่อนขนาดใหญ่เพื่อปิดกั้นการไหลของแม่น้ำและกำหนดทิศทางการไหลของน้ำให้เข้าท่วมที่ราบ เพื่อสร้างแหล่งน้ำขนาดใหญ่รอบกังเหลงสำหรับเป็นแนวป้องกันผู้รุกราน เมื่อเอียวเก๋ามาถึงก็วางแผนจะใช้แหล่งน้ำที่เป็นแนวป้องกันนี้ในการขนส่งเสบียงทางเรือ แต่ก็แพร่ข่าวลือไปว่าตนตั้งใจจะทำลายเขื่อนเพื่อเปิดทางให้กำลังทหารราบสามารถผ่านไปได้ เมื่อลกข้องทราบข่าว ก็มองแผนการของเอียวเก๋าออกและสั่งจาง เสียนให้ทำลายเขื่อน เมื่อเอียวเก๋ามาถึงตงหยง (當陽 "ตางหยาง"; ทางตะวันตกเฉียงใต้ของนครจิงเหมิน มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน), ก็ตกตะลึงที่ได้ยินข่าวว่าเขื่อนถูกทำลาย เอียวเก๋าไม่มีทางเลือก จำต้องใช้การลำเลียงเสบียงทางบก ส่งผลทำให้เสียเวลาและสิ้นเปลืองแรงงานไปเปล่า ๆ
ช่วงปลาย.
สฺวี อิ้น (徐胤) แม่ทัพของกองทหารรักษาการณ์ที่เมืองปาตง (巴東郡 "ปาตงจฺวิ้น"; อยู่บริเวณอำเภอเฟิ่งเจี๋ย นครฉงชิ่งในปัจจุบัน) นำทัพเรือไปยังเจี้ยนผิง (建平; อยู่บริเวณอำเภอจื่อกุย มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) ส่วนหยาง เจ้า (楊肇) ข้าหลวงมณฑลของมณฑลเกงจิ๋ว (ซึ่งอยู่ในอาณาเขตของราชวงศ์จิ้นเช่นกัน) นำกำลังพลไปยังซีหลิง
ลกข้องออกคำสั่งให้จาง เสียนไปเสริมกำลังป้องกันให้กังเหลง สั่งให้ซุน จุน (孫遵) แม่ทัพของอำเภอกังอั๋น (公安縣 "กงอานเซี่ยน") ลาดตระเวนฝั่งใต้ของแม่น้ำและต้านการบุกของเอียวเก๋า สั่งให้หลิว ลฺวี่ (留慮) และจู หว่าน (朱琬) คอยเฝ้าระวังการโจมตีของสฺวี อิ้น ตัวลกข้องนำทัพสามสายไปสกัดกั้นหยาง เจ้าโดยได้รับการเสริมจากแนวป้องกันที่สร้างไว้ก่อนหน้านี้ แต่ผู้ใต้บังคับบัญชาของลกข้องได้แก่จู เฉียว (朱喬) และยฺหวี จ้าน (俞贊) แปรพักตร์เข้าด้วยหยาง เจ้า ลกข้องรู้ว่ายฺหวี จ้านรับรู้เรื่องที่มีทหารชนเผ่าที่ก่อความวุ่นวายในทัพของลกข้องและอาจจะแจ้งจุดอ่อนนี้ให้หยาง เจ้าทราบ ดังนั้นในคืนนั้น ลกข้องจึงเปลี่ยนให้ทหารผ่านศึกคนอื่น ๆ ที่ตนไว้วางใจมากกว่ามาแทนที่ทหารชนเผ่าในทันที ในวันถัดมา หยาง เจ้ามุ่งเข้าโจมตีหน่วยทหารในทัพลกข้องที่เคยประกอบด้วยทหารชนเผ่าโดยไม่รู้ว่ามีการสับเปลี่ยนทหารแล้ว เป็นไปตามที่ลกข้องคาดการณ์ไว้ ลกข้องสั่งให้ทหารมือเกาทัณฑ์ตอบโต้ ยิงเกาทัณฑ์ใส่ข้าศึกและสร้างความเสียหายแก่ข้าศึกอย่างหนัก
หลังจากผ่านไปประมาณหนึ่งเดือน หยาง เจ้าไม่สามารถเอาชนะลกข้องได้ จึงถอนทัพไปในคืนหนึ่ง ลกข้องต้องการไล่ตามตีข้าศึกแต่ก็กังวลว่าปู้ ฉ่าน (ซึ่งยังอยู่ในซีหลิง) อาจใช้โอกาสนี้โจมตีตลบหลัง และลกข้องก็ไม่มีกำลังพลเพียงพอที่จะรับศึกสองด้าน ลกข้องจึงสั่งทหารให้ตีกลองและแสร้งทำเป็นโจมตีทัพของหยาง เจ้าที่กำลังล่าถอย เมื่อทหารของหยาง เจ้าเห็นดังนั้นก็แตกตื่นถึงขั้นทิ้งเสื้อเกราะและอาวุธหนีไป ลกข้องส่งทหารถืออาวุธเบากลุ่มเล็ก ๆ ไล่ตามตีหยาง เจ้าและตีทัพข้าศึกแตกพ่ายยับเยิน เอียวเก๋าและขุนนางราชวงศ์จิ้นคนอื่น ๆ ก็ถอยทัพไปหลังได้รับข่าวความพ่ายแพ้ของหยาง เจ้า จากนั้นลกข้องจึงเข้าตีและยึดซีหลิงมาได้ ปู้ ฉ่านพร้อมกับครอบครัวและเหล่านายทหารระดับสูงถูกประหารชีวิตในข้อหากบฏ ส่วนคนอื่น ๆ จำนวนมากกว่า 10,0000 คนได้รับนิรโทษกรรมหลังลกข้องร้องขอต่อราชสำนักง่อก๊ก จากนั้นลกข้องจึงให้ซ่อมแซมป้อมปราการของซีหลิงก่อนจะกลับไปเล่อเซียง (樂鄉; ทางตะวันออกของนครซงจือ มณฑลหูเป่ย์ในปัจจุบัน) ทางตะวันออก
ผลสืบเนื่อง.
หลังลกข้องกลับไปยังเล่อเซียง ก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้พิทักษ์นครหลวง (都護 "ตูฮู่") ในขณะเดียวกัน เอียวเก๋าถูกลดขั้นลงเป็นขุนพลสงบภาคใต้ (平南將軍 "ผิงหนานเจียงจฺวิน") ส่วนหยาง เจ้าถูกปลดจากตำแหน่งกลายเป็นสามัญชน ในช่วงอีกไม่กี่ปีต่อมา เอียวเก๋าเปลี่ยนมาเน้นการเอาชนะใจง่อก๊กโดยตัวเอียวเก๋าเองและทหารใต้บังคับบัญชาได้ปฏิบัติต่อข้าศึกอย่างให้เกียรติมากขึ้น บันทึกทางประวัติศาสตร์เล่าถึงมิตรภาพอันแปลกประหลาดระหว่างเอียวเก๋าและลกข้องหลังยุทธการที่ซีหลิง ภายหลังลกข้องเสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 274 เอียวเก๋าก็เริ่มสนับสุนนอย่างหนักแน่นให้ราชวงศ์จิ้นพิชิตง่อก๊ก ซึ่งเริ่มดำเนินการในภายหลังอีก 5 ต่อมาเมื่อ ค.ศ. 279 
ในนวนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก" (三國演義 "ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตอนที่ 120 เอียวเก๋าเคยกล่าวอ้างถึงยุทธการที่ซีหลิงอย่างสั้น ๆ