pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ศูนย์อวกาศสตีษ ธวัน

ศูนย์อวกาศสตีษ ธวัน (SDSC) หรือชื่อเดิม ศรีหริโกฏเรนจ์ (SHAR) เป็นท่าอวกาศหลักขององค์การค้นคว้าอวกาศอินเดีย (ISRO) ตั้งอยู่ในศรีหริโกฏ รัฐอานธรประเทศ ศูนย์เปลี่ยนชื่อในปี 2002 เพื่อเป็นเกียรติแก่อดีตประธาน ISRO สตีษ ธวัน
ปัจจุบันศูนย์มีแท่นยิงจรวดสองแท่นที่ใช้งานอยู่ มีไว้สำหรับการปล่อยจรวดซาวดิง, ดาวเทียมโพลาร์ และ ดาวเทียมจีโอซิงโครนัส โพรบสำรวจดวงจันทร์ของอินเดีย ทั้งจันทรยาน-1, จันทรยาน-2, จันทรยาน-3, ภารกิจโคจรรอบดาวศุกร์ และภารกิจสำรวจดวงอาทิตย์ อาทิตยะ-แอล1 ล้วนปล่อยจากแท่นยิงจรวดที่นี่
เกาะศรีหริโกฏถูกเลือกเป็นสถานีปล่อยดาวเทียมในปี 1969 เกาะนี้ตั้งอยู่ห่างไปทางเหนือ 80 กิโลเมตรจากเจนไน ศูนย์เริ่มใช้งานในปี 1971 ที่ซึ่งมีการปล่อยจรวดแรก คือ RH-125 ซึ่งเป็นจรวดซาวดิง ที่ตั้งของศรีหริโกฏถูกเลือกเนื่องมาจากลักษณะภูมิศาสตร์และที่ตั้งของเกาะที่มีระเบียงอาซีมัธเหมาะสมต่อภารกิจต่าง ๆ, ระยะทางที่ใกล้กันกับเส้นศูนย์สูตร และความที่บริเวณนั้นไม่มีผู้อยู่อาศัยมากนัก
SHAR มีพื้นที่รวม บนชายฝั่งยาว ก่อนที่รัฐบาลอินเดียจะเข้าซื้อเกาะ ที่ดินตรงนี้เดิมใช้งานเป็นสวนปลูกต้นยูคาลิปตัสและคาซูอารินา (Casuarina) เพื่อใช้ทำถ่านฟืน แม้ที่ตั้งของเกาะจะต้องเผชิญกับทั้งมรสุมทางใต้และทางเหนือ แต่ฝนถล่มหนักบนเกาะก็มีเพียงเดือนตุลาคมและพฤศจิกายนเท่านั้น จึงยังคงมีวันอีกมากที่อากาศดีและฟ้าเปิดเหมาะสมกับปฏิบัติการณ์ต่าง ๆ ของศูนย์
SHAR เชื่อมต่อโดยถนนเข้ากับสุลลุรูเปฏผ่านทะเลสาบปูลิคัฏ และสุลลุรเปฏเป็นจุดเชื่อมต่อกับรถไฟอินเดียและทางหลวงสาย 16 ที่เชื่อมต่อไปยังโกลกาตาและเจนไน
นภินทร ศรีสรรพางค์

นภินทร ศรีสรรพางค์ #เปลี่ยนทาง (เกิด 30 มีนาคม พ.ศ. 2502) เป็นนักธุรกิจและนักการเมืองชาวไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลเศรษฐา ทวีสิน และรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร อดีตสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดราชบุรี และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ
ประวัติ.
นภินทร เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 เป็นบุตรนายน้อม ศรีสรรพางค์ อดีตผู้พิพากษา และนางเอกอนงค์ ศรีสรรพางค์ 
สำเร็จชั้นประถมศึกษา จากโรงเรียนดรุณาราชบุรี ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนดรุณาราชบุรี ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มศ. 4 จากโรงเรียนสารสิทธิ์พิทยาลัย ระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย มศ. 5 จาก โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี ระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง และระดับปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน.
ธุรกิจ.
ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัทแอ็กโกรคอมเมอร์ส กรุ๊ป จำกัด และ ผู้ดำเนินงาน ตลาดกลางผักและผลไม้ จังหวัดราชบุรี (ศรีเมือง) 
การเมือง.
นภินทร เข้าสู่การเมืองโดยดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาเทศบาลเมืองราชบุรี (2527-2531) สมาชิกสภาจังหวัดราชบุรี (2535-2538) และสมาชิกวุฒิสภาจังหวัดราชบุรี (2543-2549) และเป็นสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเพื่อไทย และเคยดำรงตำแหน่งผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา (พิพัฒน์ รัชกิจประการ) ปี พ.ศ. 2566 เขาได้รับโปรดเกล้าให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในสัดส่วนพรรคภูมิใจไทย เขาแต่งตั้งน้องชาย ศุภพรพงศ์ ชวนบุญ เป็นที่ปรึกษา
ประธานาธิบดีคิริบาส

ประธานาธิบดีคิริบาส  หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐคิริบาส เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของประเทศคิริบาส หลังจากการเลือกตั้งทั่วไปซึ่งประชาชนเลือกสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจะคัดเลือกสมาชิกด้วยกันเอง "ไม่น้อยกว่า 3 คน แต่ไม่เกิน 4 คน" เพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี บุคคลภายนอกไม่อาจเป็นผู้เข้าชิงตำแหน่งได้ จากนั้นพลเมืองคิริบาสจะเลือกตั้งประธานาธิบดีจากบรรดาผู้ที่ได้รับการเสนอชื่อ ผู้ที่ได้รับคะแนนเสียงมากที่สุดจะได้เป็นประธานาธิบดี
ซูเปอร์ซิกซ์ (สถานีโทรทัศน์)

ซูเปอร์ซิกซ์  เป็นสถานีโทรทัศน์ของอิตาลี เริ่มออกอากาศในรูปแบบอะนาล็อกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 ถึง ค.ศ. 2008 และตั้งแต่ปี ค.ศ. 2019 เริ่มออกอากาศในระบบดิจิทัล
ผังรายการ.
จากสถานีโทรทัศน์ที่ยุติออกอากาศ
ผลิตรายการโดย ไดนิต
กามิลโล กามิลลี

กามิลโล กามิลลี  หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ กามิลลุส กามิลลี  (ค.ศ. 1703 – ป. 1754) เป็นนักออกแบบ สร้าง และซ่อมแซมเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสายชาวเมืองมันโตวา จักรวรรดิฮาพส์บวร์ค (ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิตาลี)
ประวัติ.
กามิลลี และตอมมาโซ บาเลสตรีเอรี  เป็นผู้นำในการทำเครื่องสายของสกุลช่างมันโตวาในคริสต์ศตวรรษที่ 18 กามิลลีเกิดใกล้เมืองวิเชนซา ในปี 1703 ไม่ทราบแน่ชัดเกี่ยวกับวัยเยาว์และการศึกษาของเขา แต่สันนิษฐานว่าตั้งแต่ปี 1731 เขาอาจได้เรียนรู้เกี่ยวกับธุรกิจผลิตเครื่องดนตรีจากการทำงานกับ อันโตนีโอ ซานอตตี  ซึ่งเป็นศิษย์ของ จิโรลาโม อามาติ อิล เซกอนโด  แม้ว่าผลงานส่วนใหญ่ของเขาจะแสดงถึงการสืบทอดรูปแบบสกุลช่างของ ปิเอโตร กัวร์เนรี  หรือที่รู้จักในชื่อ "ปิเอโตร ดา มันโตวา"  ช่างทำเครื่องสายชาวเกรโมนา ผู้ซึ่งถือว่าเป็นผู้ก่อตั้งสกุลช่างทำเครื่องสายมันโตวา
ผลงาน.
ผลงานเครื่องสายของเขามีคุณค่ามากและได้รับการประเมินมูลค่าสูงมาก เขาเป็นช่างทำเครื่องสายที่ผลิตชิ้นงานจำนวนมาก มีไวโอลินจำนวนมากที่ยังคงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน แต่วิโอลาหรือเชลโลไม่พบมากนัก
เมื่อเปรียบเทียบกับเครื่องสายของบาเลสตรีเอรี ซึ่งมีชื่อเสียงในด้านเสียงที่หนักแน่น ไวโอลินของกามิลลีมีเอกลักษณ์เฉพาะด้วยการใช้วัสดุที่คัดสรรเป็นอย่างดีและฝีมือการผลิตที่เป็นเลิศ เขามีแนวทางของตัวเองในการออกแบบส่วนหัวและช่องเสียง (f-hole) สีมีลักษณะเฉพาะคือสีส้ม-ทอง จากการเคลือบเงาสีอ่อนซึ่งเผยให้เห็นโครงสร้างของไม้ และมีแผ่นหน้าเครื่องที่โค้งสูงตามแบบฉบับเครื่องสายของกัวร์เนรี
ไวโอลินของกามิลลีรุ่นปี 1737 มีคุณค่าเป็นพิเศษ โดยเป็นส่วนหนึ่งของชุดสะสมส่วนตัวของกุยโด ชิกี-ซาราชินี  ขุนนางชาวเซียนา ผู้อุปถัมภ์ดนตรีและนักแต่งเพลง (ปัจจุบันไวโอลินเป็นสมบัติของสถาบันดนตรีชิเกียนา) และเป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีที่สร้างขึ้นสำหรับวงเครื่องสายห้าชิ้น ควินเตตโต ชิเกียโน  
นักดนตรีที่มีชื่อเสียงในปัจจุบันที่ใช้ไวโอลินของกามิลลี เช่น อานาฮิต กูร์ติกยาน  ชาวอาร์มีเนีย นักไวโอลินลำดับที่สองของวง กริงก็อลช์ ควาร์เท็ทท์  จากสวิตเซอร์แลนด์ ทำการแสดงโดยใช้ไวโอลินกามิลลีรุ่นปี 1733, เซฺว เหว่ย์  นักไวโอลินชาวจีน อดีตศาสตราจารย์ที่วิทยาลัยดนตรีกลาง สาธารณรัฐประชาชนจีน ใช้ไวโอลินกามิลลีรุ่นปี 1736
จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2023

จักรยานลู่ชิงแชมป์โลก 2023  จัดขึ้นระหว่างวันที่ 3 ถึง 9 สิงหาคม ค.ศ. 2023 ที่ เซอร์ คริส ฮอย เวโลโดรม ในกลาสโกว์ สหราชอาณาจักร เป็นการแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งที่ 120 ของจักรยานลู่ชิงแชมป์โลก และการแข่งขันนี้เป็นส่วนหนึ่งของจักรยานชิงแชมป์โลก 2023
วฑนคร

วฑนคร (Vadnagar) เป็นเมืองและเทศบาลในอำเภอเมหสนะ รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป 35 กิโลเมตรจากนครเมหสนะ ชื่อเดิมของนครคือ อานรรตปุระ (Anartapura; เมืองแห่งอานรรตะ) และ อานันทปุระ (Anandapura) ในอดีต มีบันทึกของนักเดินทางจีนภิกษุเสวียนจั้ง เดินทางมายังแหล่งศาสนาพุทธที่นี่เมื่อปี 640 นักโบราณคดี อาเล็กซันเดอร์ คันนิงแฮม เป็นผู้ระบุว่านครอานันทปุระคือวฑนครในปัจจุบัน วฑนครยังเป็นบ้านเกิดของนเรนทระ โมที นายกรัฐมนตรีอินเดีย
มหากาพย์มหาภารตะระบุถึงอาณาจักรอานรรตะว่าอยู่ในทางเหนือของดินแดนที่ปัจจุบันคือคุชราต ตำนานปุราณะที่เก่าแก่ที่สุดที่เกี่ยวกับคุชราตคือเรื่องราวของกษัตริย์นามว่าอานรรถะ (Anartha) นอกจากนี้ยังปรากฏนครนี้กล่าวถึงในตีรถมหาตมยะ นิกายนครขัณฑะ ในสกันทปุราณะ โดยใช้ชื่อเมืองว่า จามัตกรปุระ (Chamatkarapura)
ในเดือนธันวาคม 2022 เมืองวฑนครได้รับการบันทึกชื่อในรายชื่อเบื้องต้นของแหล่งมรดกโลกยูเนสโก
เมอเรอเชชต์

เมอเรอเชชต์  เป็นเมืองขนาดเล็กในเทศมณฑลวรันชา ประเทศโรมาเนีย โดยมีหมู่บ้านหกแห่งภายใต้การปกครอง ได้แก่ เกอลีเมอเนชต์ , ฮาเรต , มอดรูเซน , เปอดูเรน , ซีเรตู  และตีชิตซา 
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี 1917 ยุทธการที่เมอเรอเชชต์ระหว่างราชอาณาจักรโรมาเนียกับจักรวรรดิเยอรมันเกิดขึ้นใกล้กับเมืองนี้ การรบในครั้งนั้นถือเป็นการรบครั้งสำคัญครั้งสุดท้ายระหว่างจักรวรรดิเยอรมันกับอาณาจักรโรมาเนียในแนวรบโรมาเนียระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อนุสรณ์ศพซึ่งบรรจุศพของทหารโรมาเนียรวม 5,037 ศพ สร้างขึ้นที่นี่เพื่อฉลองชัยชนะของโรมาเนีย มารียา ซาฮารียา (1905–1917) เกิดที่หมู่บ้านเปอดูเรนและทำงานเป็นผู้ตรวจการณ์ปืนใหญ่ในยามฉุกเฉินให้แก่กองทัพโรมาเนีย เธอเสียชีวิตระหว่างยุทธการที่เมอเรอเชชต์ ร่างของเธอได้รับการบรรจุไว้ในอนุสรณ์ศพที่นี่ ถือเป็นศพของบุคคลที่มีอายุน้อยที่สุดในอนุสรณ์
เทศมณฑลมารามูเรช

มารามูเรช  เป็นเทศมณฑลในประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ในภูมิภาคมารามูเรชและมีศูนย์กลางการปกครองคือเมืองบายามาเร ประชากรตามสำมะโนปี 2021 อยู่ที่ 452,475 คน และความหนาแน่นประชากรอยู่ที่
มารามูเรช

มารามูเรช (;) เป็นภูมิภาคทางวัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ และภูมิศาสตร์ในโรมาเนียเหนือและยูเครนตะวันตก ภูมิภาคนี้ตั้งอยู่ที่เทือกเขาคาร์เพเทียนตะวันออกเฉียงเหนือตามลุ่มน้ำติซอตอนบน ในประเทศโรมาเนีย ศัพท์ "มารามูเรช" อาจใช้เรียกเทศมณฑลชื่อเดียวกันเป็นพิเศษ เทศมณฑลมารามูเรชของโรมาเนียเป็นพื้นที่ส่วนใต้ของภูมิภาคมารามูเรช
ตอนใต้ของมารามูเรชมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวโรมาเนีย และยังมีชาวฮังการี ชาวรูซิน ชาวยูเครน ชาวเยอรมันซิพส์ ชาวยิว และชาวโรมานี ส่วนตอนเหนือมีประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวยูเครน ผู้คนในตอนเหนือพูดภาษาถิ่นฮุตซุลของภาษายูเครน ส่วนผู้คนในตอนใต้พูดภาษาโรมาเนีย ภูมิภาคมารามูเรชจึงอาจแบ่งเป็นตอนเหนือกับตอนใต้ซึ่งมีความแตกต่างทางชาติพันธุ์กัน
ซอ จี-ฮเย (นักแสดงเกิด ค.ศ. 1996)

ซอ จี-ฮเย (เกิด 17 พฤษภาคม 1996) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวเกาหลีใต้ เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาทของเธอในละครหลายเรื่อง เช่น "กังนัมบิวตี้ รักนี้ไม่มีปลอม", "ปุบปับก็รักเธอ", "เวลคัมทูไลฟ์", "ถอดรหัส ฆาตกรรมลวง", "หวดเต็มสปีด" และ ""
ประวัติ.
ซอ จี-ฮเย เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 1996 จบการศึกษาในสาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์จากมหาวิทยาลัยสตรีอีฮวา และด้วยหน้าตาของเธอที่ไปคล้ายกับนักแสดงรุ่นพี่อย่างพัก อึน-บิน ที่โด่งดังจากการรับบททนายอูยองอูในซีรีส์เรื่องอูยองอู ทนายอัจฉริยะ และกง ซึง-ย็อน ทำให้เธอได้เป็นนางแบบขึ้นปกนิตยสาร University Tomorrow เพื่อประชาสัมพันธ์มหาวิทยาลัย โดยเธอเข้าสู่วงการจากการร่วมรายการ Heart Signal ซึ่งเป็นรายการเรียลลิตีออกเดทชื่อดังเมื่อปี 2017 และได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงในสังกัด Just Entertainment
สาธารณรัฐประชาชนเบลารุส

รัฐบาลของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเบลารุสไม่เคยมีอำนาจเหนือดินแดนทั้งหมดของเบลารุส ใน ค.ศ. 1919 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตโซเวียตแห่งเบียโลรัสเซียซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของโซเวียตรัสเซีย (ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย–เบียโลรัสเซีย) ได้ก่อตั้งขึ้น ทำให้ต้องย้ายเมืองหลวงของรัฐบาลไปที่วิลนีอัสและฆโรดนา แต่ต้องยุติลงเนื่องจากการแบ่งดินแดนเบลารุสทั้งหมดระหว่างกองทัพแดงของบอลเชวิคและกองทัพโปแลนด์อันเป็นผลจากสงครามโปแลนด์–โซเวียต ค.ศ. 1919–1921
ปัจจุบัน รัฐบาลเฉพาะกาลของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเบลารุสเป็นรัฐบาลเฉพาะกาลที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังปฏิบัติหน้าที่อยู่
เจ้าหญิงตงเซียง

เจ้าหญิงตงเซียง (เกิดหลัง ค.ศ. 207) เป็นเจ้าหญิงของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นพระธิดาของโจผีจักรพรรดิลำดับแรกของวุยก๊กกับเอียนซี เป็นพระขนิษฐาของโจยอยจักรพรรดิลำดับที่สองของวุยก๊กผู้สืบราชบัลลังก์ถัดจากพระบิดา เจ้าหญิงตงเซียงได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าหญิงเมื่อโจผีโค่นล้มราชวงศ์ฮั่นและสถาปนารัฐวุยก๊ก 
ประวัติ.
เจ้าหญิงตงเซียงเป็นหลานสาวของโจโฉขุนศึกผู้วางรากฐานของการสถาปนารัฐวุยก๊กกับเปียนซีผู้กลายมาเป็นสมเด็จพระอัยยิกาเจ้าหลังการเสียชีวิตของโจโฉและโจผีบุตรชาย ในปี ค.ศ. 216 โจโฉยกทัพทำศึกโจมตีซุนกวนขุนศึกในภาคตะวันออกเฉียงใต้นำไปสู่ยุทธการที่ยี่สูในปี ค.ศ. 217 เจ้าหญิงตงเซียงติดตามโจโฉผู้ปู่ในการทัพและอยู่ที่นั่นเป็นเวลาหนึ่งปีพร้อมด้วยโจยอยพี่ชายและเปียนซีผู้เป็นย่า
เมื่อเจ้าหญิงตงเซียงและครอบครัวกลับไปยังเงียบกุ๋นเมื่อปลายปี ค.ศ. 217 หลังสิ้นสุดการทัพ ผู้ติดตามของเปียนซีแปลกใจที่เห็นว่าเอียนซีร่าเริงมาก จึงถามว่า "นายหญิงไม่ได้พบลูก ๆ ของท่านมาหนึ่งปี พวกเราคิดว่าท่านจะคิดถึงและเป็นห่วงลูก แต่ท่านกลับเบิกบาน ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น" เอียนซีหัวเราะและตอบว่า "เหตุใดข้าต้องกังวลด้วยในเมื่อ (โจ) ยอยและคนอื่น ๆ อยู่กับฮูหยิน (เปียนซี)"
หลังโจโฉเสียชีวิตในปี ค.ศ. 220 โจผีสืบทอดตำแหน่งวุยอ๋อง และภายหลังในปีเดียวกันโจผีบังคับพระเจ้าเหี้ยนเต้ให้สละราชบัลลังก์ให้ตน เป็นการปิดฉากราชวงศ์ฮั่นและก่อตั้งรัฐวุยก๊ก หลังโจผีสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิ ได้พระราชทานตำแหน่งเจ้าหญิงให้กับเจ้าหญิงตงเซียง
พงศภัทร์ กันคำ

พงศภัทร์ กันคำ (เกิด 1 กันยายน พ.ศ. 2539) ชื่อเล่น ฟลุ๊คจ์ เป็นนักแสดงและนายแบบชาวไทย สังกัดสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3 เป็นที่รู้จักกับบทบาท "อัณณวา" จากละครเรื่อง "มักกะลีที่รัก"
ประวัติ.
พงศภัทร์ กันคำ เกิดวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2539 ชื่อเล่น ฟลุ๊คจ์ ภูมิลำเนาเป็นคนจังหวัดเชียงราย จบการศึกษาระดับมัธยมจาก โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม ระดับปริญญาตรีที่ คณะนิเทศศาสตร์ สาขาศิลปะการแสดง มหาวิทยาลัยศรีปทุม
การทำงานในวงการบันเทิง.
เส้นทางการเข้าสู่วงการบันเทิงเริ่มขึ้นเมื่อฟลุ๊คจ์ที่ในขณะนั้นศึกษาอยู่ชั้น ม.6 ได้ไปสมัครเพื่อเข้าร่วมแคมป์ของ ปิ๊ก ฌาณฉลาด ทวีทรัพย์ ซึ่งเป็นแคมป์ฝึกฝนด้านการร้อง เต้น และการแสดง เพราะอยากจะลองทำในสิ่งที่ตัวเองยังไม่เคยทำ และเมื่อฟลุ๊คจ์ได้ลองก็ชอบและฝึกฝนเรื่อยมาจนได้รับโอกาศโดยฟลุ๊คจ์ได้รับงาน โฆษณา ถ่ายแบบ และเดินแบบ จนได้มาแสดงซีรีส์เรื่องแรก My Dream The Series นายในฝัน ในบท พี่ดรีม ซึ่งแม้จะเป็นผลงานการแสดงครั้งแรกของฟลุ๊คจ์แต่เขาก็แจ้งเกิดและเป็นที่รู้จักในบรรดาผู้ชมที่ชื่นชอบการดูซีรีส์วายโดยทันที และผลงานการแสดงกับทางช่องทรูโฟร์ยู เรื่อง My Sassy Girl ยัยตัวร้ายกับนายกระจั๊วะ ที่เป็นซีรีส์ที่รีเมคจากภาพยนตร์เกาหลีชื่อดังเรื่อง My Sassy Girl ยัยตัวร้ายกับนายเจี๋ยมเจี้ยม
ตีนผี

"ตีนผี"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร"นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1910 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 7 จากทั้งหมด 8 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ในปี ค.ศ. 1917
ดอยล์จัดอันดับให้ "ตีนผี" เป็นอันดับที่ 9 ในรายการเรื่องสั้นของโฮมส์ 12 เรื่องที่ชื่นชอบ
ประวัติการตีพิมพ์.
"ตีนผี" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1908 และตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐอเมริกาในเดือนมกราคมหรือกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991 ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 7 ภาพวาดโดยกิลเบิร์ต ฮอลิเดย์ ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐอเมริกามีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 8 ภาพวาด เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์นอร์เซกา 2023

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์นอร์เซกา 2023  เป็นการแข่งขันครั้งที่ 28 ของวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์นอร์เซกา จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และแคริบเบียน ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่นครเกแบ็ก ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 29 สิงหาคม – 3 กันยายน ค.ศ. 2023 โดยสามอันดับแรกจะผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 2025 ในฐานะตัวแทนนอร์เซกา
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน.
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมตช์ที่แข่งขัน 3–0: ทีมที่ชนะจะได้ 5 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน</br>
แมตช์ที่แข่งขัน 3–1: ทีมที่ชนะจะได้ 4 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน</br>
แมตช์ที่แข่งขัน 3–2: ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 2 คะแนน
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รางวัล.
 <ns>10</ns>
 <id>508114</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Div col" />
 <revision>
 <id>4555743</id>
 <timestamp>2013-01-13T10:58:43Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Nullzero</username>
 <id>106127</id>
 </contributor>
 <comment>#REDIRECT </comment>
 <origin>4555743</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
 (DOM)
 (PUR)
 (USA)
 (DOM)
 (DOM)
 (CAN)
 (CAN)
 (CAN)
 (PUR)
 (CAN)
 (USA)
 (DOM)
ประธานาธิบดีแองโกลา

ประธานาธิบดีแองโกลา  เป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาลของประเทศแองโกลา ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน คือ ฌูเวา โลเร็งซู ตั้งแต่วันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 2017
ประวัติ.
ตำแหน่งประธานาธิบดีได้รับการสถาปนาขึ้นหลังจากที่แองโกลาได้รับเอกราชจากโปรตุเกส อากุชตีญู แนตู แกนนำขบวนการประชาชนเพื่อการปลดปล่อยแองโกลา เป็นผู้ดำรงตำแหน่งคนแรก แนตูเสียชีวิตใน ค.ศ. 1979 ฌูแซ เอดัวร์ดู ดุช ซังตุช จึงขึ้นดำรงตำแหน่งแทน ระหว่างที่ฌูแซ เอดัวร์ดู ดุช ซังตุช ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี แองโกลากลายเป็นรัฐที่มีหลายพรรค แต่ดุช ซังตุช ยังคงควบคุมประเทศไว้อย่างมั่นคง ในการเลือกตั้งที่จัดขึ้นใน ค.ศ. 1989 ดุช ซังตุช ได้รับเลือกอีกครั้งด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 49 ฌอนัช ซาวิงบี ฝ่ายตรงข้ามจากพรรคสหภาพแห่งชาติเพื่อเอกราชเบ็ดเสร็จแห่งแองโกลา อ้างว่าการเลือกตั้งดังกล่าวมีการฉ้อโกง
อำนาจหน้าที่.
ตามรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 2010 ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีถูกยกเลิก อำนาจบริหารเป็นกลายของประธานาธิบดีซึ่งมีอำนาจนิติบัญญัติในระดับหนึ่งผ่านกฤษฎีกา
การดำรงตำแหน่ง.
ในปี 2021 รัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐแองโกลากำหนดให้ประธานาธิบดีมีวาระดำรงตำแหน่งได้ไม่เกิน 2 วาระ
บายามาเร

บายามาเร (;) เป็นเทศบาล ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเซอซาร์ ประเทศโรมาเนีย บายามาเรเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลมารามูเรช ตั้งอยู่ห่างจากบูคาเรสต์ , ห่างจากพรมแดนกับประเทศฮังการี และห่างจากพรมแดนกับประเทศยูเครน จำนวนประชากรในบายามาเรตามสำมะโนปี 2011 อยู่ที่ 123,738 คน ซึ่งลดลงจากสำมะโนปี 2002
เขตมหานครบายามาเรมีประชากร 215,932 คน ในพื้นที่ 1,395.38 ตารางกิโลเมตร ซึ่งรวมถึงพื้นที่ของเทศบาลบายามาเร, เมือง 5 เมือง (บายาสปรีเย, กัฟนิก, เซยิน, ชอมกูตามาเร และเตอวุตซีย์-เมอเกียเริวช์) และคอมมูน 13 คอมมูน (เชร์เนชต์, ชีกือร์เลิว, กออัช, กอลเติว, กอปัลนิก-เมอเนิชตูร์, ดุมเบรอวิตซา, กรอช, มีเรชูมาเร, เรชา, เรเมเตอากียออารูลุย, ซาตูลุงก์, เซอเกอเลอเชน และวาเลอา)
หมู่โบสถ์ไม้แห่งมารามูเรช

หมู่โบสถ์ไม้แห่งมารามูเรช  เป็นกลุ่มโบสถ์มากกว่าหนึ่งร้อยแห่งในภูมิภาคมารามูเรชในทรานซิลเวเนียเหนือ โบสถ์เหล่านี้เป็นของนิกายออร์ทอดอกซ์โรมาเนีย และบางส่วนเป็นกรีกคาทอลิก รูปแบบการก่อสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ของโบสถ์ไม้แบบมารามูเรชคือหอระฆังสูงชะลูดอยู่ปลายตะวันตกของอาคาร
โบสถ์แปดหลังในจำนวนทั้งหมดนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกยูเนสโกในปี 1999 เนื่องด้วยความสำคัญทางศาสนาและธรรมเนียมการก่อสร้างโดยใช้ไม้ซุง โบสถ์ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนได้แก่ โบสถ์แม่พระถวายองค์ในพระวิหาร เบอร์ซานา, โบสถ์นักบุญนิโคลัส บูเดชต์ฌอซัน, โบสถ์นักบุญปารัสเกวี เดเซชต์, โบสถ์แม่พระบังเกิด เขาเยวุด, โบสถ์หัวหน้าทูตสวรรค์มีคาเอลและกาเบรียล ปลอปิช, โบสถ์นักบุญปารัสเกวี ปอเยนีเลอีเซย์, โบสถ์หัวหน้าทูตสวรรค์ รอกอซ, โบสถ์หัวหน้าทูตสวรรค์มีคาเอลและกาเบรียล ชูร์เดชต์
งานตีพิมพ์ในวารสารหนึ่งจากปี 1866 แสดงภาพร่างโบสถ์ไม้หลังหนึ่งจากเซยิน (อยู่ในเทศมณฑลซ็อตมาร์) นำไปสู่การเปรียบเทียบกับโบสถ์ไม้พื้นถิ่นของนอร์เวย์#เปลี่ยนทาง
ทรงวิทย์ หนุนภักดี

พลเอก ทรงวิทย์ หนุนภักดี (เกิด 7 มิถุนายน พ.ศ. 2508) เป็นนายทหารชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง ผู้บัญชาการทหารสูงสุด,สมาชิกสภาความมั่นคงแห่งชาติ,ผู้บัญชาการศูนย์บัญชาการทางทหาร,ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการขับเคลื่อนการป้องกันและแก้ไขปัญหาภัยคุกคามที่ส่งผลกระทบต่อความมั่นคงในพื้นที่ชายแดนและตุลาการศาลทหารสูงสุด
ประวัติ.
ชีวิตส่วนตัว.
พล.อ. ทรงวิทย์ หนุนภักดี มีชื่อเล่นว่า "อ๊อฟ" เกิดวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2508 ณ ตำบลหลุมดิน อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรชายของ พล.อ. อิสระพงศ์ หนุนภักดี อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย, อดีตเลขาธิการคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติและอดีตผู้บัญชาการทหารบกกับคุณหญิง พญ.สุมนา หนุนภักดี (สกุลเดิม: วิชพันธ์) เขามีศักดิ์เป็นหลานปู่ของ พล.ต.ท. ฉัตร หนุนภักดี อดีตรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาล, หลานอาของคุณหญิงวรรณี คราประยูร (สกุลเดิม: หนุนภักดี) ภริยาของพล.อ. สุจินดา คราประยูร อดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 19 ของไทยและหลานอาของพล.อ. ชัยณรงค์ หนุนภักดี อดีตรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด กับ พล.อ. ทวีศักดิ์ หนุนภักดี อดีตประธานกรรมการบริษัท นวนคร จำกัด (มหาชน)
ชีวิตครอบครัว.
พล.อ. ทรงวิทย์ หนุนภักดีสมรสกับ ดร.ปัญญดา หนุนภักดี มีบุตรด้วยกัน 1 คนชื่อ นายศรัณยภัทร หนุนภักดี ชื่อเล่นว่า "ปอม"
การศึกษา.
พล.อ. ทรงวิทย์ หนุนภักดี จบการศึกษา ดังนี้
รับราชการ.
ราชการทหาร.
ในวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 เขานำทหารไปช่วยนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง ที่ตกอยู่ในวงล้อมการปะทะ รวมทั้งได้เข้าช่วยเหลือนักข่าวที่ติดอยู่ในป้อมตำรวจจากเหตุปะทะบริเวณแยกหลักสี่ 
ต่อมาจึงย้ายไปอยู่กองบัญชาการกองทัพไทย รับตำแหน่งรองผู้บัญชาการทหารสูงสุด กระทั่งวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2566 สภากลาโหมจึงมีมติเลือกเขาให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดคนใหม่สืบต่อจาก พล.อ. เฉลิมพล ศรีสวัสดิ์ จนกระทั่งวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2566 มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้พล.อ.ทรงวิทย์ หนุนภักดี เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดอย่างเป็นทางการ นอกจากนี้ยังมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ พระราชทานยศพลเรือเอก และพลอากาศเอก ให้พล.อ.ทรงวิทย์ หนุนภักดี เป็นกรณีพิเศษตั้งแต่วันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2567 
ตำแหน่งราชการทหาร.
พล.อ. ทรงวิทย์ หนุนภักดี เคยดำรงตำแหน่ง ดังนี้ 
กระทั่งวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้พล.อ.ทรงวิทย์ หนุนภักดี ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุดอย่างเป็นทางการ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2568 แพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรี แต่งตั้งให้ พล.อ.ทรงวิทย์ หนุนภักดี รับตำแหน่งผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการขับเคลื่อนการป้องกันและแก้ไขปัญหาภัยคุกคามที่ส่งผลกระทบต่อความมั่นคงในพื้นที่ชายแดน
งานพิเศษ.
นอกจากนี้ พล.อ.ทรงวิทย์ หนุนภักดี ยังเป็นกรรมการ บริษัท บางจาก คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน), รองประธานกรรมการ บริษัท เบอร์ลี่ ยุคเกอร์ จำกัด (มหาชน) และกรรมการการยาสูบแห่งประเทศไทย
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พล.อ. ทรงวิทย์ หนุนภักดี ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
นายกรัฐมนตรีอุซเบกิสถาน

นายกรัฐมนตรีอุซเบกิซสถาน  หรือเรียกอย่างเป็นทางการว่า นายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐอุซเบกิซสถาน เป็นหัวหน้ารัฐบาลของประเทศอุซเบกิสถาน ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบันคืออับดุลลา อารีปัฟ ตั้งแต่วันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2559
เหตุเพลิงไหม้อาคารในโจฮันเนสเบิร์ก พ.ศ. 2566

เมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2023 เวลาประมาณ 01:30 SAST เกิดเหตุเพลิงไหม้อาคารหลังหนึ่งในโจฮันเนสเบิร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิต 77 ราย บาดเจ็บ 88 คน เหตุการณ์นี้ถือเป็นเหตุเพลิงไหม้ครั้งที่รุนแรงที่สุดครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์แอฟริกาใต้
เหตุการณ์.
อาคารที่เกิดเหตุมีความสูงห้าชั้น ตั้งอยู่ในย่านธุรกิจกลางนคร อาคารดังกล่าวเป็นอาคารร้างและมีรัฐบาลนครโจฮันเนสเบิร์กเป็นเจ้าของ อาคารถูกยึดเป็นของกลุ่มอาชญากรรมต่าง ๆ บนหัวมุมถนนเดลเฟอส์ (Delvers) กับถนนแอลเบิร์ต (Albert) อาคารนี้มีผู้คนเข้ามาอยู่โดยผิดกฎหมายมากถึง 400 คน ซึ่งเป็นคนที่ขาดโอกาส ส่วนมากเป็นชาวต่างชาติ, ผู้อพยพเนื่องด้วยเศรษฐกิจ และ ผู้หาแหล่งลี้ภัย ทั้งหมดนี้ทุกคนต้องจ่ายค่าเช่าให้กับกลุ่มอาชญากรรมที่ยึดอาคารไป เพลิงไหม้อาคารเริ่มต้นในช่วงเช้าตรู่ของวันที่ 31 สิงหาคม สาเหตุของเพลิงยังไม่เป็นที่ทราบ เพลิงไหม้ลุกลามไปทั่วอาคาร และขังคนจำนวนมากอยู่ภายในด้วยแผ่นกั้นห้องและประตูที่บอบบางเพื่อกั้นห้องขึ้นมากันเองระหว่างผู้อยู่อาศัย
ผู้อยู่อาศัยจำนวนมากกระโดดออกจากหน้าต่างของอาคารเพื่อหลบหนี บางส่วนเสียชีวิตจากการกระโดดลงจากอาคาร นักดับเพลิงพบร่างผู้เสียชีวิตกองกันตรงที่ประตูบานหนึ่งบนชั้นล่างสุดที่ถูกล็อกไว้ขณะพยายามหนีไฟ
อาคาร.
อาคารที่เกิดเหตุคือ เลขที่ 80 ถนนแอลเบิร์ต (80 Albert Street) สร้างขึ้นในปี 1954 เพื่อใช้งานเป็นสำนักงานของแผนกกิจการผู้ที่ไม่ใช่คนยุโรป (Non-European Affairs Department) ของนครโจฮันเนสเบิร์ก และใช้งานเป็นสำนักงานการผ่าน (Pass Office) สำหรับบังคับใช้กฎหมายการผ่านซึ่งควบคุมการเดินทางของคนดำเข้าไปในโจฮันเนสเบิร์กในสมัยอะพาร์ไธด์ ในปี 1994 อาคารใช้งานเป็นที่พักพิงสตรี และต่อมาถูกเรียกว่าศูย์พักพิงสตรีอูซินดีโซ (Usindiso Women's Shelter)
อาคารยังมีแผ่นป้ายระลึกซึ่งบอกเล่าประวัติศาสตร์ของอาคาร
ขุนรุธรัฐภิรมย์ (กูบาซา สนิบุตร)

นายร้อยตำรวจโท ขุนรุธรัฐภิรมย์ มีนามเดิมว่า กูบาซา สนิบุตร หรือสะกดว่า สะนิบุตร เป็นนายตำรวจประจำกองตำรวจภูธรมณฑลปัตตานี
ประวัติ.
ขุนรุธรัฐภิรมย์ หรือ กูบาซา เป็นบุตรของตนกูฮุสเซ็น กับตนกูแมะ บิดาเป็นหลานของพระยาเดชานุชิต (กูสนิ) ซึ่งเป็นสุลต่านรัฐกลันตัน ส่วนมารดาเป็นหลานของพระยาวิชิตภักดี (เต็งกูปูเตะ) เจ้าเมืองปัตตานี
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ พระราชทานนามสกุลแก่ขุนรุธรัฐภิรมย์ ว่า "สนิบุตร" สะกดด้วยอักษรโรมันว่า Saniputra (ในราชกิจจานุเบกษาสะกดว่า สะนิบุตร) โดยตั้งตามนามของทวด คือ กูสนิ
ฉัตร หนุนภักดี

พลตำรวจโท ฉัตร หนุนภักดี (1 เมษายน 2447 - 25 ตุลาคม 2517) เป็นอดีตนายตำรวจชาวไทยเคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่นอดีตผู้บัญชาการตำรวจภูธร,อดีตสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2502 และอดีตรองผู้บัญชาการตำรวจนครบาลและเป็นบิดาของพลเอก อิสระพงศ์ หนุนภักดี อดีตผู้บัญชาการทหารบกและอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยกับคุณหญิง วรรณี คราประยูร ภริยาของพลเอก สุจินดา คราประยูร อดีตผู้บัญชาการทหารบกและอดีตนายกรัฐมนตรีคนที่ 19 ของไทย และเป็นปู่ของพลเอก ทรงวิทย์ หนุนภักดี ผู้บัญชาการทหารสูงสุด
ประวัติ.
พลตำรวจโทฉัตร หนุนภักดี(เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2447) ตำบลห้วยไผ่ อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรคนที่ 4 ในบรรดาพี่น้องร่วมบิดามารดาทั้งหมด 6 คนของขุนไกรนารายณ์ (กลับ หนุนภักดี) กับนางมาลัย ไกรนารายณ์ สมรสกับนางประยงค์ หนุนภักดี (สกุลเดิม:วิชิตกลชัย) บุตรีของ หลวงวิชิตกลชัย กับนางวิชิตกลชัย (สายหยุด วิชิตกลชัย) มีบุตร-ธิดาทั้งสิ้น 7 คนคือ 
การศึกษา.
พล.ต.ท. ฉัตร หนุนภักดีจบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี ต่อมาได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า ในปัจจุบันเมื่อปี 2467 วิชาปืนกลและขว้างลูกระเบิด เมื่อปี 2469 และวิชาการบินมัธยม เมื่อปี 2470
รับราชการตำรวจ.
หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบก พลตำรวจโทฉัตรได้เป็นนักเรียนทำการนายร้อยประจำกรมทหารบกราบที่ 4 และได้รับพระราชทานยศนายร้อยตรีเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม 2467 ต่อมาจึงได้ย้ายมาประจำการที่กรมอากาศยานทหารบก (กองทัพอากาศ ในปัจจุบัน) เมื่อปี 2469 และได้เลื่อนยศเป็นร้อยโทประจำกรมอากาศยานทหารบกเมื่อวันที่ 5 เมษายน 2472 จากนั้นจึงโอนย้ายมารับราชการเป็นตำรวจและได้รับพระราชทานยศ ร้อยตำรวจเอก เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2482 ต่อมาได้รับพระราชทานยศ พันตำรวจตรี เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม 2484 ได้รับพระราชทานยศ พันตำรวจโท เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม 2492 ได้รับพระราชทานยศ พันตำรวจเอก เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม 2496 ยศ พลตำรวจจัตวา เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2498 ยศ พลตำรวจตรี เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2501 และได้รับพระราชทานยศ พลตำรวจโท เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2506
โดยพล.ต.ท. ฉัตรได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการตำรวจภูธรเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2507 ก่อนเกษียณอายุราชการในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พลตำรวจโท ฉัตร หนุนภักดี ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เอียวเหลง (เตียงสา)

เอียวเหลง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หยาง หลิง  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 เป็นนายทหารของฮันเหียนเจ้าเมืองเตียงสา
เอียวเหลงเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย"สามก๊ก" ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยาย"สามก๊ก".
เอียวเหลงปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย"สามก๊ก"ตอนที่ 53 เอียวเหลงเป็นนายทหารของฮันเหียนเจ้าเมืองเตียงสา (長沙 "ฉางชา") มีตำแหน่งเป็นนายกองคุมทัพ (管軍校尉 "กว่านจฺวินเซี่ยวเว่ย์")
เมื่อเล่าปี่ให้กวนอูนำทหารห้ารร้อยเข้าโจมตีเมืองเตียงสา ฮองตงอาสาฮันเหียนขอออกรบ เอียวเหลงจึงพูดขึ้นว่า "ซึ่งจะไปรบกับกวนอูนั้นอย่าเพ่อให้ร้อนถึงฮองตงก่อนเลย ข้าพเจ้าจะอาสาไปจับกวนอูมาให้ได้" ฮันเหียนจึงให้เอียวเหลงคุมทหารหนึ่งพันนายยกออกจากเมืองไปรบกับกวนอู เอียวเหลงยกออกจากเมืองมาได้ 50 ลี้ก็พบกับทัพของกวนอูมาถึง เอียวเหลงถือทวนขับม้าออกมาหน้ากระบวนทัพและร้องด่าท้ากวนอูรบ กวนอูได้ฟังก็โกรธมากจึงขับม้าถือง้าวตรงเข้าหาเอียวเหลง เอียวเหลงก็ถือทวนเข้ารับ รบกันได้ไม่ถึงสามเพลงกวนอูก็ใช้ง้าวฟันเอียวเหลงตกม้าตาย
เอียวเหลง (วุยก๊ก)

เอียวเหลง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หยาง หลิง  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 เป็นเจ้าเมืองลำอั๋นของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก
เอียวเหลงเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย"สามก๊ก" ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยาย"สามก๊ก".
เอียวเหลงปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย"สามก๊ก"ตอนที่ 92 เอียวเหลงเป็นชาวอำเภอเอ๊กก๋วน (冀縣/兾縣 "จี้เซี่ยน") เมืองเทียนซุย (天水郡 "เทียนฉุ่ยจฺวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอกานกู่ มณฑลกานซู่ เป็นญาติผู้น้องของเอียวหู เอียวเหลงดำรงตำแหน่งราชการในวุยก๊กเป็นเจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองลำอั๋น (南安 "หนานอาน"; อยู่บริเวณอำเภอหล่งซี มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน)
เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กเริ่มการยกทัพบุกเหนือครั้งแรก จับตัวซุยเหลียงเจ้าเมืองฮันเต๋ง (安定 "อานติ้ง"; อยู่บริเวณอำเภอเจิ้นยฺเหวียน มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) ได้ จูกัดเหลียงรู้ว่าซุยเหลียงสนิทกับเอียวเหลง จึงให้ซุยเหลียงไปเจรจากับเอียวเหลงให้ส่งตัวแฮหัวหลิมแม่ทัพวุยก๊กที่อยู่ในเมืองลำอั๋น เอียวเหลงจึงร่วมกับแฮหัวหลิมและซุยเหลียงวางแผนซ้อนกลจูกัดเหลียง แสร้งทำเป็นยอมมอบเมืองลำอั๋นให้จูกัดเหลียงลวงให้นำทัพจ๊กก๊กเข้าเมืองลำอั๋นจึงจะจับฆ่าเสียในเมือง แต่จูกัดเหลียงมองแผนการของเอียวเหลงออกจึงซ้อนกลเอียวเหลงให้กวนหินและเตียวเปานำทหารจ๊กก๊กอยู่ปะปนในทหารของซุยเหลียงที่จะยกเข้าเมืองลำอั๋น เมื่อเอียวเหลงเปิดประตูเมืองต้อนรับซุยเหลียง กวนหินจึงเข้าสังหารเอียวเหลงที่ประตูเมือง ส่วนซุยเหลียงถูกเตียวเปาสังหาร ทัพจ๊กก๊กยึดเมืองลำอั๋นได้และจับเป็นแฮหัวหลิม
เอียวเหลง

เอียวเหลง เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 อาจหมายถึง:
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2023

วอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ 2023  เป็นการแข่งขันครั้งที่ 35 ของวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์อเมริกาใต้ จัดขึ้นโดยสมาพันธ์วอลเลย์บอลอเมริกาใต้ ซึ่งมีกำหนดจัดขึ้นที่เรซีฟี ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 19–23 สิงหาคม ค.ศ. 2023 โดยสามอันดับแรกจะผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันวอลเลย์บอลชายชิงแชมป์โลก 2025
ทีมชาติอาร์เจนตินาคว้าแชมป์เป็นสมัยที่สองในรอบ 72 ปี โดยก่อนหน้านี้ทีมชาติบราซิลเคยคว้าแชมป์อเมริกาใต้มาตลอด ยกเว้นในปี 1964 ซึ่งบราซิลไม่ได้เข้าร่วมแข่งขันเนื่องมาจากปัญหาความวุ่นวายทางการเมืองภายในประเทศ
ทีมที่เข้าร่วมแข่งขัน.
ทีมที่เข้าร่วมมีดังนี้
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
รางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สาธารณรัฐเชเชนแห่งอิชเคเรีย

สงครามเชชเนียครั้งแรกในปี 1994-1996 ส่งผลให้กองกำลังแบ่งแยกดินแดนได้รับชัยชนะ หลังจากได้รับเอกราชโดยพฤตินัยจากรัสเซียในปี 1996 ได้ทำให้เกิดการลักพาตัวและความรุนแรงระหว่างกลุ่มก่อการร้ายในภูมิภาคซึ่งรัฐบาลไม่สามารถควบคุมได้ ในเดือนพฤศจิกายน 1997 อิชเคเรียได้รับการประกาศให้เป็นสาธารณรัฐอิสลาม และสงครามเชชเนียครั้งที่สองเริ่มต้นขึ้นในเดือนสิงหาคม 1999 โดยอิชเคเรียล่มสลายและต่อมาถูกบังคับให้ถอยกลับภายใต้การปกครองของรัสเซียในปี 2000 หลังจากนั้นไม่นาน การก่อความไม่สงบตามมา โดยยุติอย่างเป็นทางการในเดือนเมษายน 2009 หลังจากความขัดแย้งหลายปี นับตั้งแต่ทศวรรษ 2000 เป็นต้นมา หน่วยงานหลายแห่งอ้างว่าเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นของอิชเคเรีย
ในเดือนตุลาคม 2022 พรรค Verkhovna Rada ของยูเครนลงมติรับรองสาธารณรัฐเชเชนแห่งอิชเคเรียว่า "ถูกยึดครองชั่วคราว" โดยรัสเซีย
เชิงอรรถ.
ซุยเหลียง

ซุยเหลียง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ชุย เลี่ยง  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 เป็นเจ้าเมืองฮันเต๋งของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก
ซุยเหลียงเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย"สามก๊ก" ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยาย"สามก๊ก".
ซุยเหลียงปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย"สามก๊ก"ตอนที่ 92 ซุยเหลียงดำรงตำแหน่งราชการในวุยก๊กเป็นเจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองฮันเต๋ง (安定 "อานติ้ง"; อยู่บริเวณอำเภอเจิ้นยฺเหวียน มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน)
เมื่อจูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กเริ่มการยกทัพบุกเหนือครั้งแรก จูกัดเหลียงนำทัพเข้าล้อมเมืองลำอั๋น (南安 "หนานอาน"; อยู่บริเวณอำเภอหล่งซี มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เป็นเวลาหลายวันแต่ตีเมืองไม่สำเร็จ จูกัดเหลียงจึงส่งเผย์ ซฺวี่ (裴緒) ไปยังเมืองฮันเต๋งเข้าพบซุยเหลียง อ้างตนเป็นนายทหารคนสนิทของแฮหัวหลิมมาขอให้ซุยเหลียงยกกำลังมาช่วยแฮหัวหลิมที่ลำอั๋น ซุยเหลียงจึงนำทหารสี่พันนายยกออกจากเมืองฮันเต๋งไปยังลำอั๋นเพื่อช่วยแฮหัวหลิม ระหว่างทางก็พบกับกวนหินและเตียวเปาขุนพลจ๊กก๊กสกัดหน้าหลังโจมตี ซุยเหลียงจึงรีบใช้ทางน้อยถอยกลับไปเมืองฮันเต๋ง แต่ปรากฏว่าเมืองฮันเต๋งถูกขุนพลจ๊กก๊กอุยเอี๋ยนยึดไว้ได้ ซุยเหลียงตกใจรีบหนีไปทางเมืองเทียนซุย (天水 "เทียนฉุ่ย"; อยู่บริเวณนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) หนีไปได้ไม่เท่าไรก็พบจูกัดเหลียงนำทหารมาสกัดทาง ซุยเหลียงหมดหนทางจึงจำต้องยอมจำนนต่อจูกัดเหลียง
จูกัดเหลียงรู้ว่าซุยเหลียงสนิทกับเอียวเหลงเจ้าเมืองลำอั๋น จึงให้ซุยเหลียงไปเจรจากับเอียวเหลงให้ส่งตัวแฮหัวหลิมมา ซุยเหลียงกลับไปร่วมคิดการกับเอียวเหลงและแฮหัวหลิมวางแผนซ้อนกลจูกัดเหลียง แสร้งทำเป็นยอมมอบเมืองลำอั๋นให้จูกัดเหลียงลวงให้นำทัพจ๊กก๊กเข้าเมืองลำอั๋นจึงจะจับฆ่าเสียในเมือง แต่จูกัดเหลียงมองแผนการออกจึงซ้อนกลให้กวนหินและเตียวเปานำทหารจ๊กก๊กอยู่ปะปนในทหารของซุยเหลียงที่จะยกเข้าเมืองลำอั๋น เมื่อเอียวเหลงเปิดประตูเมืองต้อนรับซุยเหลียง กวนหินจึงเข้าสังหารเอียวเหลง ซุยเหลียงตกใจรีบขับม้าหนีไปทางสะพานชัก เตียวเปาไล่ตามใช้ทวนแทงซุยเหลียงตกม้าเสียชีวิต ทัพจ๊กก๊กยึดเมืองลำอั๋นได้และจับเป็นแฮหัวหลิม
วัดนาสร้าง

วัดนาสร้าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าแซะ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 38 ไร่ 84 ตารางวา ส.ค.1 เลขที่ 114 มี่ที่ธรณีสงฆ์ จำนวน 1 แปลง เนื้อที่ 11 ไร่ 2 งาน 30 ตารางวา
วัดนาสร้างตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1858 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2529 วัดมีตำนานเกี่ยวข้องกับตำนาน "พระนางเลือดขาว" เล่ากันว่าพระนางเลือดขาวได้เดินทางผ่านมาบริเวณนี้และได้สร้างวัดและนาไว้แปลงหนึ่ง เมื่อสร้างนาและวัดเสร็จพระนางเลือดขาวก็เสด็จลงไปทางใต้ ต่อมาบริเวณวัดที่พระนางเลือดขาวที่ได้สร้างไว้เป็นที่ดินของนางเผือกและเปลี่ยนจากที่นาเป็นสวน 
บริเวณวัดได้เคยขุดพบอิฐเก่า ๆ สันนิษฐานว่าคงเป็นอิฐของวัดที่พระนางเลือดขาวสร้าง แต่ปัจจุบันนี้ถูกทำลายไปหมดสิ้นแล้ว เหลือเป็นที่ทำกินของนางเผือกประมาณ 12 ไร่เศษ อาคารเสนาสนะภายในวัดมีอุโบสถเก่าแก่ วิหารรวมทั้งพระพุทธรูปปางต่าง ๆ ยังมีพระนอนเป็นที่เคารพสักการะของประชาชนด้วย
จักรยานชิงแชมป์โลก 2023

จักรยานชิงแชมป์โลก 2023  เป็นการแข่งขันจักรยานชิงแชมป์โลกครั้งแรก จัดโดยสหภาพจักรยานระหว่างประเทศ (ยูซีไอ) ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 3 ถึง 13 สิงหาคม ค.ศ. 2023 ในกลาสโกว์
การแข่งขันจักรยานชิงแชมป์โลกซึ่งจะจัดขึ้นทุกสี่ปีในปีก่อนหน้าการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน เป็นการรวบรวมเอาการแข่งขันชิงแชมป์โลกประเภทต่างๆ ของกีฬาจักรยานเข้าไว้ด้วยกันเป็นการแข่งขันเดียว รวมถึง จักรยานถนนชิงแชมป์โลก จักรยานเสือภูเขาชิงแชมป์โลก และจักรยานลู่ชิงแชมป์โลก
การแข่งขันนี้มีงบประมาณอยู่ที่ 45–50 ล้านปอนด์ โดยได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานท้องถิ่นและระดับชาติหลายแห่ง รวมถึงรัฐบาลสกอตและกีฬาสหราชอาณาจักร สภานครกลาสโกว์มอบเงิน 15 ล้านปอนด์สำหรับการแข่งขันชิงแชมป์ หลังจากคาดการณ์ว่าเศรษฐกิจจะเพิ่มขึ้น 67 ล้านปอนด์
สถานที่จัดการแข่งขัน.
ด้านล่างนี้เป็นรายชื่อสถานที่จัดการแข่งขันสำหรับแต่ละการแข่งขันย่อยของจักรยานชิงแชมป์โลก:
ตารางการแข่งขัน.
การแข่งขันแบ่งออกเป็น 115 รายการสำหรับกลุ่มร่างกายปกติ และ 101 รายการสำหรับกลุ่มคนพิการ ต่อไปนี้เป็นตารางการแข่งขันฉบับเต็ม
มังกร ยนต์ตระกูล

มังกร ยนต์ตระกูล (เกิด 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2503) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคเสรีรวมไทย และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ด และอดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด
ประวัติ.
มังกร เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2503 เป็นบุตรนายไชยวัฒน์ และนางอารีรัตน์ ยนต์ตระกูล มีพี่น้อง 5 คน หนึ่งในนั้นคือสุรจิตร ยนต์ตระกูล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมหาสารคาม 
สำเร็จการศึกษาจาก คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยศิลปากร
การทำงาน.
มังกร เป็นนักธุรกิจตัวแทนจำหน่ายรถยนต์ ก่อนจะลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดร้อยเอ็ดในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคชาติไทย และได้รับเลือกตั้ง โดยเอาชนะเวียง วรเชษฐ์ จากพรรคไทยรักไทย ต่อมาในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2551 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งและสามารถเอาชนะรัชนี พลซื่อ อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยเอ็ด แชมป์เก่าไปได้ และได้รับเลือกตั้งเป็นสมัยที่ 2 ในปี 2555
ในการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 มังกรลงสมัครรับเลือกตั้งแข่งขันกับเอกภาพ พลซื่อ อดีต สส. โดยผลการเลือกตั้งปรากฎว่าเอกภาพ สามารถเอาชนะไปได้ 6,151 คะแนน แต่ต่อมาเอกภาพถูกศาลอุทธรณ์ภาค 4 มีคำพิพากษาให้เพิกถอนสิทธิสมัครและสิทธิรับเลือกตั้งของเอกภาพ พลซื่อ นายก อบจ.ร้อยเอ็ด เป็นเวลา 10 ปี จากกรณีปราศรัยใส่ร้ายมังกร ยนต์ตระกูล ถือว่าเข้าข่ายเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติการเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือผู้บริหารท้องถิ่น พ.ศ. 2562
ในปี 2566 มังกรได้ลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ สังกัดพรรคเสรีรวมไทย ลำดับที่ 2 แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เนื่องจากพรรคเสรีรวมไทยได้ที่นั่งในสภาผู้แทนราษฎรเพียง 1 ที่นั่ง 
หลังการเลือกตั้ง มังกรได้รับเลือกให้เป็นเลขาธิการพรรคเสรีรวมไทย ต่อมาในเดือนกันยายนของปีเดียวกัน เสรีพิศุทธ์ เตมียเวส หัวหน้าพรรคและ สส.บัญชีรายชื่อ ได้ลาออกจากการเป็น สส. ส่งผลให้มังกรได้เลื่อนขึ้นมาเป็น สส.แทน
วัลท์ชปีราเลอ

วัลท์ชปีราเลอ  เป็นหมู่อาคารที่อยู่อาศัยในดาร์มชตัท ประเทศเยอรมนี สร้างขึ้นในทศวรรษ 1990 ชื่อมีความหมายว่า "เกลียวป่า" ซึ่งสะท้อนถึงทั้งแบบแปลนโดยรวมและหลังคาเขียวของอาคาร วัลท์ชปีราเลอเป็นผลงานออกแบบโดยศิลปินฟรีเดินส์ไรช์ ฮุนเดิร์ทวัสเซอร์ ชาวออสเตรีย ออกแบบและปรับแบบโดยสถาปนิกไฮนทซ์ เอ็ม. ชปริงมัน และก่อสร้างโดยบริษัทเบาแฟร์ไอน์ดาร์มซตัท อาคารก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 2000
วัลท์ชปีราเลอตั้งอยู่ที่เบือร์เกอร์พาร์คเฟียร์เทิล ภายในประกอบด้วยห้องชุดจำนวน 105 ห้อง และที่จอดรถ ในอดีต ชั้นบนสุดของอาคารมีภัตตาคาร ร้านกาแฟ และบาร์ แต่ได้ปิดตัวไปในภายหลัง ลานส่วนในของอาคารประกอบด้วยสนามเด็กเล่นและทะเลสาบมนุษย์สร้างขนาดเล็ก ลักษณะเฉพาะของอาคารนี้อยู่ที่ฟาซาดที่แปลกตาและไม่ได้ออกแบบไปตามการจัดเรียงกริดปกติ และหน้าต่างที่ดูแล้ว "เต้นออกมานอกเส้น"  อาคารมีความสูงทั้งหมด 12 ชั้น
ดวงตาแห่งซีบิว

ดวงตาแห่งซีบิว  เป็นหน้าต่างหลังคาที่มีเอกลักษณ์บนหลังคาของบ้านเรือนที่นครซีบิวในภูมิภาคทรานซิลเวเนียของประเทศโรมาเนีย ดวงตาซีบิวเป็นทั้งสัญลักษณ์และแหล่งท่องเที่ยวของนคร ทำให้ซีบิวได้รับชื่อเล่นว่าเป็น "นครมีตา"  หรือ "นครที่บ้านเรือนมิหลับไหล"  และคำควบ (ออกเสียงว่า "ซีบิว" เป็นการเล่นคำว่า "ซี" ที่แปลว่า "มองเห็น" ในภาษาอังกฤษ)
ประวัติศาสตร์.
ดวงตาซีบิวมีที่มาย้อนไปได้ถึงศตวรรษที่ 15 แต่ส่วนใหญ่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 19 เป็นไปได้ว่าชาวซีบิวคิดค้นขึ้นมาและนำไปเผยแพร่ทั่วซีบิวและบริเวณโดยรอบ ดวงตาซีบิวเป็นองค์ประกอบหนึ่งของสถาปัตยกรรมบาโรกในซีบิว บางส่วนมีสร้างขึ้นหลังศตวรรษที่ 20 ภายหลังซีบิวผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรโรมาเนียแล้ว
การใช้งาน.
ตำนานว่ากันว่าดวงตาซีบิวนี้มีไว้เพื่อให้ผู้คนหวาดกลัว ทำให้ดูเหมือนราวกับผู้คนกำลังถูกจ้องมองอยู่ตลอด ในขณะที่เป้าหมายการใช้งานแท้จริงนั้นมีไว้เพื่อการระบายและถ่ายเทอากาศสำหรับห้องใต้หลังคาของบ้าน ในปัจจุบัน ดวงตาซีบิวเป็นสัญลักษณ์และเอกลักษณ์หนึ่งของนครซีบิว และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวของนคร
ในปี 2017 มีการนำดวงตาซีบิวมาใช้งานเป็นสัญลักษณ์สำหรับโครงการรณรงค์ต่อต้านการฉ้อโกงในโรมาเนียขององค์การ "เวอเวเดมดินซีบิว" ("เรามองเห็นคุณจากซีบิว")
โบสถ์เยสุอิต (ซีบิว)

โบสถ์เยสุอิต  หรือ โบสถ์พระตรีเอกานุภาพอันศักดิ์สิทธิ์  เป็นโบสถ์นิกายโรมันคาทอลิกตั้งอยู่บนจัตุรัสปียัตซามาเรในเมืองซีบิว ประเทศโรมาเนีย ใกล้กับวังบรุคเคินทาล และเป็นหนึ่งในโบสถ์สถาปัตยกรรมบาโรกที่โดดเด่นที่สุดในทรานซิลเวเนีย
กระทรวงวัฒนธรรมและกิจการศาสนาของโรมาเนียได้ขึ้นทะเบียนโบสถ์นี้เป็นอนุสรณ์ประวัติศาสตร์
การ์เมน โยฮานิส ภรรยาของประธานาธิบดีเกลาส์ โยฮานิส ร้องเพลงในคณะขับร้องโบสถ์นี้
โบสถ์นักบุญมีคาเอล (กลุฌ-นาปอกา)

โบสถ์นักบุญมีคาเอล (,) เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกทรงกอธิก ตั้งอยู่ในใจกลางนครกลุฌ-นาปอกา ประเทศโรมาเนีย ถือเป็นโบสถ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศ รองจากโบสถ์ดำในบราชอฟ ช่องทางเดินกลางโบสถ์ (nave) ของโบสถ์มีความยาว 50 เมตร กว้าง 24 เมตร มุขโค้งด้านสกัด (apse) ขนาด 20×10 เมตร และหอคอยของโบสถ์สูง 76 เมตร (หรือ 80 เมตรรวมกางเขน) ถือว่าสูงที่สุดในภูมิภาคทรานซิลเวเนีย
เชื่อว่าโบสถ์หลังนี้สร้างขึ้นมาแทนที่โบสถ์น้อยนักบุญเจมส์ ภายใต้การสนับสนุนทุนโดยชาวเมืองและรายได้ของนคร เอกสารที่เกี่ยวข้องจากปี 1349 ถือเป็นเอกสารที่เก่าแก่ที่มุดเกี่ยวกับโบสถ์หลังนี้ ลงนามโดยอาร์กบิชอปแห่งอาวีญงและบิชอปอื่นอีก 15 คน การก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1442 และ 1447
วงแดง

"วงแดง"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร"นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคมหรือเมษายน ค.ศ. 1911 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 3 จากทั้งหมด 8 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ในปี ค.ศ. 1917
ประวัติการตีพิมพ์.
"วงแดง" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"ในเดือนมีนาคมหรือเมษายน ค.ศ. 1911 และตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐอเมริกาในเดือนเมษายนหรือพฤษภาคม ค.ศ. 1911 ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 3 ภาพวาดโดยเอช. เอ็ม. บร็อก และอีก 1 ภาพวาดโดยโจเซฟ ซิมพ์สัน ภาพวาดชุดเดียวกันตีพิมพ์ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐอเมริกา เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917
หีบศพต่อพิเศษ

"หีบศพต่อพิเศษ"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร"นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1911 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 6 จากทั้งหมด 8 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ในปี ค.ศ. 1917
ประวัติการตีพิมพ์.
"หีบศพต่อพิเศษ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1911 และตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐอเมริกาในเดือนเดียวกัน ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 5 ภาพวาดโดยอเล็ก บอล ใน"นิตยสารสแตรนด์"ฉบับสหรัฐอเมริกามีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 5 ภาพวาดวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917
แผนผังเรือดำน้ำ

"แผนผังเรือดำน้ำ"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร"นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1908 และตีพิมพ์ในนิตยสาร"คอลเลียร์"ในสหรัฐอเมริกาในเดือนเดียวกัน เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 4 จากทั้งหมด 8 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ในปี ค.ศ. 1917 เรื่องสั้นเรื่องนี้เป็นการปรากฏตัวหลักของไมครอฟต์ โฮมส์เป็นครั้งที่ 2 และครั้งสุดท้าย
ดอยล์จัดอันดับให้ "แผนผังเรือดำน้ำ" เป็นอันดับที่ 14 ในรายการเรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ 19 เรื่องที่ชื่นชอบ
ประวัติการตีพิมพ์.
"แผนผังเรือดำน้ำ" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1908 และตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"คอลเลียร์"ในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1908 ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 6 ภาพวาดโดยอาเทอร์ ทวิดเดิล ใน"คอลเลียร์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 5 ภาพวาดวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917
ซ้อนกล

"ซ้อนกล"  เป็นเรื่องสั้นเรื่องหนึ่งใน 56 เรื่องที่เกี่ยวกับเชอร์ล็อก โฮมส์ เขียนโดยอาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร"คอลเลียร์"ในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 และตีพิมพ์ในนิตยสาร"นิตยสารสแตรนด์"ในสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1913 เป็นเรื่องสั้นลำดับที่ 5 จากทั้งหมด 8 เรื่องที่รวบรวมตีพิมพ์ในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ในปี ค.ศ. 1917
ประวัติการตีพิมพ์.
"ซ้อนกล" ตีพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาในนิตยสาร"คอลเลียร์"ในวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1913 และตีพิมพ์ครั้งแรกในสหราชอาณาจักรใน"นิตยสารสแตรนด์"ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1913 ในนิตยสาร"คอลเลียร์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 3 ภาพวาดวาดโดยเฟรดเดอริก ดอร์ สตีล ใน"นิตยสารสแตรนด์"มีภาพวาดประกอบเนื้อเรื่อง 4 ภาพวาดโดยวอลเตอร์ พาเก็ต (น้องชายของซิดนีย์ พาเก็ต) เรื่องสั้นถูกรวมในหนังสือรวมเรื่องสั้น "เรื่องสั้นเชอร์ล็อก โฮมส์ ชุด ลาโรง" ซึ่งตีพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917
สารสังคหะ

สารสังคหะ เป็นคัมภีร์ทางพุทธศาสนาประพันธ์โดยท่านสิทธัตถะ (Siddhattha) ศิษย์คนหนึ่งของท่านพุทธัปปิยะ (Buddhappiya) ประมุขสงฆ์แห่งทักขิณาราม (DakkhiÑaràm) ในเมืองโปโลนนรุวะ ประเทศศรีลังกา ในช่วงสมัยของโปโลนนรุวะ ราวต้นพุทธศตวรรษที่ 19 
คัมภีร์แต่งเป็นร้อยแก้วสลับร้อยกรอง (คาถา) มีเนื้อหาหลักคําสอนของพระพุทธศาสนาสําหรับพระภิกษุใหม่ และชาวบ้านที่เริ่มศึกษาพระพุทธศาสนา มีเนื้อหาครอบคลุม พระไตรปิฎก อรรถกถา ฎีกา และคันถันตระ โดยบาลีเพียงเล็กน้อย แต่ครอบคลุมสารธรรมที่เป็นโลกิยะและโลกุตตระ ต่อมาท่านราหุล นักปราชญ์พระพุทธศาสนาเถรวาท ได้เรียบเรียงคัมภีร์ปัญจกปทีปโดยใช้คัมภีร์สารสังคหะเป็นเกณฑ์การเขียน ซึ่งวิธีนี้ใช้ในกลุ่มประเทศที่นับถือพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท เช่น ศรีลังกา กัมพูชา และประเทศไทย พบคัมภีร์ใบลานเก็บไว้ ณ วัดเบญจมบพิตร พบคัมภีร์เรื่อง "สารสังคหะ" สร้างสมัยพระเจ้ากรุงธนบุรี เมื่อ พ.ศ. 2320
คัมภีร์นี้เป็นที่สนใจครั้งแรกโดยนักวิชาการชาวยุโรป ส่วนหนึ่งของบทแรกค้นพบเมื่อ ค.ศ. 1845 ที่ Spiegel’s Anecdota Palica Leipzig ตามด้วย
Westergaard: Codices Orientales Bibliothecae Regiae Hauniensis Pars Prior. Havniae ค.ศ. 1846
เท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร

เท่าพิภพ ลิ้มจิตรกร (เกิด 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532) เป็นนักการเมืองชาวไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาชน เป็นหนึ่งในผู้ผลักดันนโยบายสุราก้าวหน้า เพื่อให้ผู้ประกอบการรายย่อยสามารถประกอบอาชีพได้
ประวัติ.
เท่าพิภพ เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 ที่อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี 
สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษา จากโรงเรียนหอวัง ระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และหลักสูตรมัคคุเทศก์ทั่วไป จากมหาวิทยาลัยศิลปากร
และเขายังได้ผ่านมาตรฐาน Beer Judge Certification Program (BJCP) จากการทำคราฟต์เบียร์อีกด้วย
การทำงาน.
หลังจากสำเร็จการศึกษา เท่าพิภพได้ประกอบอาชีพทนายอยู่ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา ก่อนจะเปลี่ยนมาประกอบอาชีพมัคคุเทศก์
หลังจากเหตุการณ์ทางการเมืองได้สงบลง เท่าพิภพตัดสินใจมาประกอบอาชีพเบียร์เทนเดอร์ จากนั้นก็ลาออกมาทำธุรกิจคราฟต์เบียร์ด้วยกันกับตัวเองและเพื่อนๆ
เท่าพิภพเคยถูกจับกุมข้อหาทำสุราโดยไม่ได้รับใบอนุญาตจากอธิบดี โดนโทษปรับ 5,500 บาท ส่วนโทษจำคุก 2 เดือน รอลงอาญาไว้ 2 ปี
การเมือง.
ต่อมาได้ถูกทาบทามให้มาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งพรรคอนาคตใหม่ ซึ่งคนที่ทาบทามเขาคือธนาธร จึงรุ่งเรืองกิจ หัวหน้าพรรคในเวลาต่อมา ทำให้เท่าพิภพกลายเป็น 1 ใน 27 ผู้ร่วมก่อตั้งพรรค
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2562 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในกรุงเทพมหานคร เขต 22 และสามารถเอาชนะสุรันต์ จันทร์พิทักษ์ไปได้ และเมื่อได้ทำงานในสภา ก็เป็นผู้ผลักดันร่างพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต หรืออีกชื่อคือ พ.ร.บ.สุราก้าวหน้า แต่ไม่ผ่านการลงมติวาระที่สาม จึงทำให้ร่าง พ.ร.บ. นี้ตกไป และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งอีกครั้งในกรุงเทพมหานคร เขต 24 และเขาก็ชนะในพื้นที่นี้อีกครั้ง
อุโปะโปย

อุโปะโปย 
 หรือ พิพิธภัณฑ์ไอนุแห่งชาติ (; โรมาจิ: "Kokuritsu Ainu Minzoku Hakubutsukan") ตั้งอยู่ที่เมืองชิราโออิ กิ่งจังหวัดอิบุริ จังหวัดฮกไกโดของญี่ปุ่น เป็นกลุ่มสถานที่ซึ่งถูกสร้างเพื่อทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางระดับชาติสำหรับการฟื้นฟู สร้างสรรค์ และพัฒนาวัฒนธรรมไอนุของชาวไอนุ
คำว่า "อุโปะโปย" เป็นภาษาไอนุ หมายถึง "การร้องเพลง (ร่วมกันหลายคน)"
มหาวิทยาลัยบาเบช-โบยอยี

มหาวิทยาลัยบาเบช-โบยอยี (, ; อักษรย่อ:) เป็นมหาวิทยาลัยวิจัยของรัฐ ตั้งอยู่ในกลุฌ-นาปอกา ประเทศโรมาเนีย ก่อตั้งขึ้นในปี 1959 จากการรวมกันของมหาวิทยาลัยโบยอยี (ก่อตั้งปี 1945) กับมหาวิทยาลัยวิกตอร์ บาเบช (ก่อตั้งปี 1919) โดยประวัติศาสตร์ของมหาวิทยาลัยสามารถย้อนกลับไปได้ถึงสถาบันโกโลฌวาร์คณะเยสุอิตซึ่งตั้งขึ้นในปี 1581 มหาวิทยาลัยนี้ครองอันดับที่ 1 ในการจัดอันดับเมตาของประเทศซึ่งริเริ่มโดยกระทรวงการศึกษาและการวิจัยโรมาเนียในปี 2016
มหาวิทยาลัยนี้เป็นมหาวิทยาลัยที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโรมาเนียด้วยจำนวนนักศึกษาราว 50,000 คน เปิดสอนเป็นภาษาโรมาเนีย ฮังการี เยอรมัน อังกฤษ และฝรั่งเศส รวมถึงบางวิชาในระดับปริญญาเอกที่สอนเป็นภาษาสเปน อิตาลี และญี่ปุ่น ชื่อของมหาวิทยาลัยประกอบด้วยชื่อของนักวิทยาศาสตร์ชาวทรานซิลเวเนียที่โดดเด่นสองคน คือ วิกตอร์ บาเบช นักวิทยาแบคทีเรียชาวโรมาเนีย และยาโนช โบยอยี นักคณิตศาสตร์ชาวฮังการี มหาวิทยาลัยนี้เป็นหนึ่งในห้าของ "Universitaria Consortium" (มหาวิทยาลัยชั้นนำของโรมาเนีย ซึ่งอีกสี่แห่งได้แก่ มหาวิทยาลัยอาเลกซันดรู ยออัน กูซา, มหาวิทยาลัยบูคาเรสต์, สถาบันเศรษฐศึกษาบูคาเรสต์ และมหาวิทยาลัยตะวันตกตีมีชออารา)
ตูร์ดา

ตูร์ดา (, ;) เป็นเทศบาลในเทศมณฑลกลุฌ ทรานซิลเวเนีย ประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเทศมณฑล ห่างจากกลุฌ-นาปอกาไป 34.2 กิโลเมตร (21.3 ไมล์) 
มีประวัติศาสตร์การตั้งรกรากของมนุษย์ในแถบนี้มาตั้งแต่ยุคหินเก่าตอนกลาง ราว 60,000 ปีมาแล้ว ชาวดากิอามาตั้งเมืองขึ้นที่นี่ ปรากฏในอักขรานุกรม "Geography" ของทอเลมีในชื่อว่า "Patreuissa" เป็นไปได้ว่าเป็นรูปกร่อนของ "Patavissa" หรือ "Potaissa" โดยชื่อหลังปรากฏใช้บ่อยกว่า ชาวโรมันใช้ชื่อเมืองตามเดิมคือ "Potaissa" ในระหว่างปี 101 ถึง 106 ในสมัยของจักรพรรดิตรายานุส
ซาลีนาตูร์ดา

ซาลีนาตูร์ดา หรือ เหมืองเกลือตูร์ดา  เป็นเหมืองเกลือในบริเวณดูร์เกิว-วาเลอาเซอราเตอ  ในตูร์ดา เมืองใหญ่สุดอันดับสองของเทศมณฑลกลุฌในทรานซิลเวเนีย ประเทศโรมาเนีย เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมในปี 1992 และมียอดผู้เข้าชมอยู่ที่ 618,000 คนในปี 2017 ทั้งชาวโรมาเนียและชาวต่างชาติ ซาลีนาตูร์ดาได้รับการจัดอันดับในปี 2013 โดย "บิสเนสอินไซเดอร์" ให้เป็นหนึ่งใน "25 สถานที่ลับอันล้ำค่าทั่วโลกที่คุ้มค่าการเดินทางไปแม้ทุลักทุเล"
มีการขุดเอาเกลือในบริเวณนี้ครั้งแรกมาตั้งแต่สมัยโบราณ เหมืองเกลือที่นี่ผลิตเกลือแกงอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่สมัยกลาง และปรากฏการกล่าวถึงเหมืองเกลือที่นี่เป็นครั้งแรกในปี 1075 ในศตวรรษที่ 17 เริ่มมีโรงงานสำหรับขุดเอาเกลือที่นี่ โดยโถงที่ใช้ขุดเอาเกลือเป็นที่รู้จักในชื่อห้องเตเรซียา  ไม่นานหลังจากนั้น เหมืองนักบุญอันตอน  ก็เปิดตัวขึ้นในแถบนี้ มีการขุดเอาเกลือจนถึงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20
หลังการขุดเอาเกลือสิ้นสุดลง นับตั้งแต่ปี 1992 เหมืองเกลือตูร์ดาเป็นศูนย์กลางการรักษาด้วยเกลือ ในปี 2008 มีโครงการปรับปรุงเหมืองเกลือครั้งใหญ่ให้เป็นสมัยใหม่ ภายใต้โครงการ PHARE 2005 ESC มูลค่าหกล้านยูโร มีการปรับปรุงเหมืองเกลือตูร์ดาใหม่ครั้งใหญ่เพื่อเปิดเป็นสถานที่ท่องเที่ยวในปี 2010 ด้วยเงินลงทุนมูลค่า 5,888,000 ยูโร เหมืองเกลือที่ปรับปรุงใหม่นี้แปรสภาพเป็นสวนสนุกและสถานที่ท่องเที่ยวใต้ดิน เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในเดือนมกราคม 2010
ปราสาทกอร์วีนุส

ปราสาทกอร์วีนุส , ปราสาทฮูญอดี  หรือ ปราสาทฮูเนดออารา  เป็นปราสาทสถาปัตยกรรมกอธิก-เรอแนซ็องส์ในเมืองฮูเนดออารา ประเทศโรมาเนีย เป็นหนึ่งในปราสาทที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในยุโรป และเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโรมาเนีย
ปราสาทกอร์วีนุสเริ่มต้นก่อสร้างในปี 1446 ตามดำริของยาโนช ฮูญอดี  วอยวอดแห่งทรานซิลเวเนียผู้ต้องการจะแปรสภาพหอกลางหลังเดิมที่สร้างขึ้นโดยพระเจ้ากาโรยที่ 1 แห่งฮังการี เดิมทีพระเจ้าซีกิสมุนท์แห่งลักเซมเบิร์ก กษัตริย์แห่งฮังการีและโครเอเชีย ได้พระราชทานปราสาทหลังนี้ให้แก่บิดาของฮูญอดี ซึ่งคือ วอยกู (Voicu หรือ Vajk) ในปี 1409
ปราสาทหลังปัจจุบันสร้างขึ้นภายใต้โครงการฟื้นฟูอย่างตระการตาหลังปราสาทถูกไฟไหม้ครั้งใหญ่และถูกทิ้งร้างมานานหลายทศวรรษ มีการชี้ให้เห็นว่าสถาปนิกยุคใหม่ได้ออกแบบแผนของปราสาทไปตามการตีความตามแรงปรารถนาของตนว่าปราสาทกอธิกที่ยิ่งใหญ่ควรจะมีหน้าตาเช่นไร ปัจจุบัน ปราสาทกอร์วีนุสเป็นสถานที่ท่องเที่ยวหนึ่งของโรมาเนีย ในปี 2021 มีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมราว 276,000 คน
โบสถ์เดนซุช

โบสถ์เดนซุช  หรือ โบสถ์นักบุญนิโคลัส  เป็นโบสถ์หินนิกายออร์ทอดอกซ์ในหมู่บ้านเดนซุช เทศมณฑลฮูเนดออารา เป็นโบสถ์หินออร์ทอดอกซ์ที่เก่าแก่ที่สุดในโรมาเนีย ในสมัยศตวรรษที่ 15 โบสถ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของพระราชฐานของตระกูลกเนซในพื้นที่
จากการขุดค้นทางโบราณคดีบริเวณนอกโบสถ์ นักโบราณคดีมีความเห็นตรงกันว่าตัวโบสถ์ไม่ได้รบกวนหลุมศพโดยรอบ และเนื่องจากเหรียญที่เก่าแก่ที่สุดที่ค้นพบมาจากสมัยของจักรพรรดิซีกิสมุนท์แห่งลักเซมเบิร์ก (ศตวรรษที่ 14–15) จึงสรุปได้ว่าโบสถ์หลังปัจจุบันนี้สร้างขึ้นก่อนหน้านั้นไม่นาน ภายในโบสถ์มีจิตรกรรมฝาผนังที่สร้างขึ้นในศตวรรษที่ 15 แสดงภาพเขียนของพระเยซูสวมเครื่องแต่งกายแบบพื้นถิ่นโรมาเนีย วาดขึ้นโดยศิลปินชเตฟัน  ในศตวรรษที่ 18 มีการเพิ่มเติมจิตรกรรมอีก โดยซีมียอน เด ปีเตชต์  และคณะ ภาพเขียนเหล่านี้ถูกทาสีขาวทับเมื่อนิกายคัลวินเข้าใช้งานโบสถ์ในเวลาต่อมา
มีการบูรณะโบสถ์อยู่หลายครั้งในศตวรรษที่ 14 เป็นต้นมา ในปลายศตวรรษที่ 19 โบสถ์เกือบถูกทำลายทิ้ง ไม่นานก่อนที่จะได้รับสถานะคุ้มครองเป็นอนุสรณ์ทางประวัติศาสตร์โดยรัฐ หลังคาเดิมซึ่งสร้างมาจากกระเบื้องหิน ถล่มลงในช่วงนี้ และมีการสร้างหลังคามุงขึ้นมาปิดแทน
ปิออตร์ คุซเนตซอฟ

ปิออตร์ คุซเนตซอฟ (เกิด ค.ศ. 1964) เป็นผู้นำและผู้ก่อตั้งทรูรัชเชียนออร์ทอดอกซ์เชิร์ช (True Russian Orthodox Church) กลุ่มศาสนาในรัสเซีย คุซเนตซอฟไม่ให้ผู้ติดตามดูโทรทัศน์ ฟังวิทยุ หรือจัดการกับเงิน กลุ่มนี้ได้รับการกล่าวถึงเป็น "ลัทธิวันสิ้นโลก"
คุซเนตซอฟเป็นสถาปนิกจากเบลารุสที่หย่าร้าง ซึ่งเดินทางร่อนเร่ทั่วรัสเซียเพื่อเผยแพร่ข่าวเกี่ยวกับวันโลกาวินาศที่จะมาถึง ก่อนตั้งถิ่นฐานในหมู่บ้านนิโคสโกเย เขาตรวจพบเป็นโรคจิตเภท และ"เดอะการ์เดียน"รายงานว่าเขานอนในโลงศพ
ในวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2008 คุซเนตซอฟพยายามฆ่าตัวตายตอนที่ถูกนำตัวไปที่โรงพยาบาล ซึ่ง "เจ้าหน้าที่รายงานว่าเขาอาจพยายามฆ่าตัวตายหลังพบว่าคำทำนายของเขาไม่ถูกต้อง"