pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วันมหิดล

วันมหิดล เป็นวันระลึกถึงสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ตรงกับวันที่ 24 กันยายน ของทุกปี สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนกได้รับการถวายพระสมัญญา พระบิดาแห่งการแพทย์แผนปัจจุบันของไทย จากพระราชกรณียกิจที่ได้ทรงปฏิบัติแก่วงการแพทย์ และการสาธารณสุขของประเทศไทย
ในวันมหิดลของทุกปี พระบรมวงศานุวงศ์มีกำหนดเสด็จพระราชดำเนินทรงวางพวงมาลา ณ พระราชานุสาวรีย์สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ภายในโรงพยาบาลศิริราช แขวงศิริราช เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร ที่เสด็จพระราชดำเนินทรงเปิดเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2493
ธงวันมหิดล.
เมื่อปี พ.ศ. 2503 ศาสตราจารย์ นายแพทย์กษาณ จาติกวณิช ผู้อำนวยการโรงพยาบาลศิริราช มีดำริให้จัดทำของที่ระลึกขึ้น เพื่อมอบเป็นสิ่งตอบแทน แก่ผู้บริจาคช่วยเหลือผู้ป่วยยากไร้ของโรงพยาบาล เป็นธงรูปสามเหลี่ยม ทำจากผ้าต่วนสีขาว พิมพ์ภาพพระราชานุสาวรีย์ สมเด็จฯ พระบรมราชชนก ล้อมรอบด้วยอักษรข้อความ "ที่ระลึกวันมหิดล - วันที่ ๒๔ กันยายน" อยู่ส่วนบน และข้อความ "โรงพยาบาลศิริราช" อยู่ส่วนล่าง โดยทั้งหมดเป็นสีเขียว สำหรับผู้บริจาคตั้งแต่ 10 บาทขึ้นไป และแถบริบบินสีต่างๆ พิมพ์ภาพ(อยู่ซ้ายมือ)และข้อความ(เป็นแนวตรงเรียงแถวสามบรรทัดอยู่ขวามือ)เช่นเดียวกับบนผืนธง สำหรับผู้บริจาคตั้งแต่ 1 บาทขึ้นไป ซึ่งทางโรงพยาบาลมอบหมายให้สโมสรนักศึกษาแพทย์ จัดสรรแก่หน่วยนักศึกษาแพทย์และนักเรียนพยาบาล ที่อาสาออกรับเงินบริจาคในวันที่ 24 กันยายนเพียงวันเดียว แต่ก็ได้รับบริจาคมาเป็นเงิน 69,758 บาท 45 สตางค์
ในปีถัดมา (พ.ศ. 2504) มีการผลิตธงเพิ่มเป็นสามขนาด โดยจะมอบธงขนาดใหญ่ ให้แก่ผู้บริจาคตั้งแต่ 50 บาทขึ้นไป พร้อมทั้งเพิ่มธงสีเขียว พิมพ์ภาพและข้อความด้วยสีขาว อีกลักษณะหนึ่งด้วย จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2509 จึงเริ่มใช้สีธงตามวันในสัปดาห์ที่ตรงกับวันที่ 24 กันยายน โดยในปีนั้นตรงกับวันเสาร์ จึงผลิตธงด้วยผ้าสักหลาดสีม่วงขึ้นเป็นครั้งแรก และใช้หลักการดังกล่าวมาจนถึงปัจจุบัน นอกจากนี้ยังเริ่มการจัดทำเสาไม้สีขาวพร้อมติดธง เพื่อมอบเป็นที่ระลึกแก่ผู้บริจาคตั้งแต่ 100 บาทขึ้นไปอีกด้วย ต่อมาภายหลัง ก็ยกเลิกการผลิตริบบิน และเปลี่ยนมาเป็นแผ่นสติกเกอร์ รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสสีต่างๆ ซึ่งมีภาพและข้อความเช่นเดียวกันขึ้นทดแทน รวมถึงกลุ่มนักศึกษาแพทย์และนักเรียนพยาบาล ก็จัดเพิ่มวันออกหน่วยรับบริจาค เนื่องจากมีผู้บริจาคมากขึ้นเรื่อยๆ
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2520 ธงที่ระลึกซึ่งเตรียมไว้ มีไม่เพียงพอกับการมอบให้ผู้บริจาค "กลุ่มอาสามหาวิทยาลัยมหิดล" (ก่อตั้งเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2510 ด้วยชื่อเริ่มต้นว่า กลุ่มอาสามหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์) จึงร่วมแรงร่วมใจกันช่วยจัดทำ จนมีพอเพียงกับความต้องการของผู้บริจาค ในปีต่อมา โรงพยาบาลศิริราชจึงจัดจ้างกลุ่มอาสาฯ ให้เป็นหน่วยหลักในการผลิตธงที่ระลึก มาจนถึงทุกวันนี้ ปัจจุบัน กิจกรรมออกหน่วยรับบริจาค ของคณะนักศึกษาแพทย์และนักเรียนพยาบาลศิริราช จะนำเงินเข้าสมทบทุน"ศิริราชมูลนิธิ" (ก่อตั้งเมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2512) โดยเมื่อบริจาคตั้งแต่ 2,000 บาทขึ้นไป จะได้รับธงที่ระลึกวันมหิดลขนาดใหญ่ เมื่อบริจาคตั้งแต่ 300 บาทขึ้นไป จะได้รับธงที่ระลึกวันมหิดลพร้อมเสาธง เมื่อบริจาคตั้งแต่ 20 บาท จะได้รับธงที่ระลึกวันมหิดล และเมื่อบริจาคสมทบทุน จะได้รับสติกเกอร์ที่ระลึกวันมหิดล
สึงูมิ โอบะ

สึงูมิ โอบะ หรือ สึกูมิ โอบะ (; โรมาจิ: "Ōba Tsugumi") เป็นนักเขียนชาวญี่ปุ่น ตัวตนที่แท้จริงของเขายังไม่เป็นที่เปิดเผย แต่เชื่อกันว่าเป็นนามปากกาของ ฮิโรชิ กาโม (; โรมาจิ: "Gamō Hiroshi") ผู้แต่งเรื่อง "ลักกีแมน"
โอบะมีงานอดิเรกคือ สะสมถ้วยชา และพัฒนาโครงเรื่องการ์ตูนโดยนั่งชันเข่าบนเก้าอี้แบบ L (ตัวละครในเดธโน้ต)
ผลงาน.
ทุกเรื่องได้รับการวาดภาพโดย ทาเกชิ โอบาตะ และตีพิมพ์ใน "โชเน็งจัมป์รายสัปดาห์"
ทาเกชิ โอบาตะ

ทาเกชิ โอบาตะ (; โรมาจิ: "Obata Takeshi") เกิด 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ที่จังหวัดนีงาตะ เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น โดยปกติมักจะทำงานคู่กับนักเขียนท่านอื่น
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>1464432</id>
 <revision>
 <id>12496796</id>
 <parentid>12421029</parentid>
 <timestamp>2025-08-25T08:44:03Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Narutzy</username>
 <id>179988</id>
 </contributor>
 <origin>12496796</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อุซป

อุซป ตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง วันพีซ อุซปเป็นนักโกหกประจำหมู่บ้านไซรัป โดยชื่อของอุซปอาจจะดัดแปลงมาจาก อีสป โดยในภาษาญี่ปุ่นคำว่า "โกหก" ออกเสียงว่า "อุโซะ" โดยเล่นคำรวมกับคำว่า อีสป เป็น อุซป ซึ่งหมายถึงผู้เล่าเรื่อง และนักโกหก อุซปยังมีลักษณะจมูกที่ยาวเหมือนกับพิน็อคคิโอ (ตุ๊กตาไม้ที่จมูกยาวเวลาโกหก)
ประวัติตัวละคร.
อุซป(เป็นลูกของยาซปที่เป็นมือปืนให้กับกลุ่มโจรสลัดผมแดง)มีความสามารถพิเศษคือการใช้อาวุธเกี่ยวกับการยิงได้แม่นยำ รวมถึง หนังสติ๊ก หรือ ปืนใหญ่ ลักษณะนิสัยเป็นคนโกหก และขี้ขลาด ถึงแม้ว่าอุซปจะมีพละกำลังน้อยกว่าคนอื่นในเรือ อุซปได้เข้าร่วมการต่อสู้ทุกครั้ง โดยหลายๆ ครั้งได้รับบาดเจ็บกลับมา
อุซปผู้ที่มีความสามารถในการยิงปืน ในการวาดรูป และการผลิตสิ่งของจริงๆหรือแหกตามาก อุซปเป็นคนขี้กลัวแต่ก็ตลกมาก ซึ่งอุซปเป็นคนออกกลอุบาย มากมายให้กับพวกลูฟี่ ซึ่งนอกนามิที่ออกกลอุบายแล้วก็มี อุซปนี้แหละที่คิดแผนดีมาก ซึ่งอุซปนั้นจะชอบหัวเราะกับการที่ลูฟี่ เลียนแบบโซโล ซันจิและช็อปเปอร์มาก และอุซปว่างๆจะชอบหลอกล่อช็อปเปอร์ด้วยความสนุกสนาน ปัจจุบันอุซปมีค่าหัว 30 ล้านเบรีซึ้งมีผลมาจากการที่จัดการ cp9 และยิงธงของรัฐบาลโลกลงมาจึงทำให้ได้ฉายาว่า โซเงคิง (ที่จริงก็คืออุซปอะนะ) ตอนนี้กำลังต่อสู้กับออส และ เก็กโค โมเรีย เพื่อชิงเงาของตนกับคืนมา (ไม่งั้นร่างจะสลายเมื่อโดนแสงอาทิตย์)แล้วไปหมู่เกาะชาบอนดี้แล้วได้พบกับซิลเวอร์ เรย์ลี่เลยเผลอถามว่าสมบัติวันพีซอยู่ที่ไหนจนลูฟี่โกรธมากจึงหยุดถามทันทีแล้วตลอดใน 2 ปีนี้ อุซปได้ฝึกแล้วเก่งขึ้นเพราะคิดว่าตัวเองเป็นตัวถ่วงของเรือ 2 ปีผ่านมาอุซปก็สามารถใช้พืชเป็นลูกกระสุนแทนได้ ที่เดรสโรซ่าอุซปมีบทบาทมากคือสู้กับเทลโบลจนพ่ายกับทำให้ซูการ์ช็อกตกใจด้วยหน้าตาล้อเลียนของตน จนพวกขอเล่นคืนร่างเคารพอุซป แต่พอโดฟลามิงโก้ใช้กรงนก กับให้อุซปมี 5 ดาว เท่ากับเงิน 500 ล้าน อุปจึงถูกไล่ล่า จากนั้นเค็นบุนโชคุฮาคิในตัวอุซปตื่นขึ้นมา ยิงกระสุนหุ่นูปหน้าตาล้อเลียนของอุซปใส่ซูการ์จากระยะไกลจนสำเร็จ
โซเงคิง.
หลังจากอุซปได้แยกตัวออกจากกลุ่ม อุซปได้ปลอมเป็นโซเงคิงเพื่อเข้ามาช่วยเหลือพวกของ มังกี้ ดี ลูฟี่ ในตอนที่จะต้องไปช่วยเหลือ นิโค โรบิน จากพวกCP9 มีฝีมือการยิงปืนพอ ๆ กับ อุซป โดยโกหกว่าโซเงคิงอาศัยอยู่ที่เกาะนักแม่นปืน ถ้าถามเค้าว่าเกาะนักแม่นปืนอยู่ที่ไหน เค้าจะตอบว่าอยู่ในใจของเราไง
ค่าหัว.
ในครั้งแรกค่าหัวของอุซป ก่อน 2 ปี
โซเงคิง จ้าวแห่งการซุ่มยิง ค่าหัว 30,000,000 เบรี
ครั้งที่สองค่าหัวอุซป หลัง 2 ปี
ก็อดอุซป 200,000,000 เบรี 
ก็อดอุซป 500,000,000 เบรี
เทือกเขาแอนดีส

เทือกเขาแอนดีส เป็นเทือกเขาที่วางตัวขนานกับด้านตะวันตกของทวีปอเมริกาใต้ เป็นเทือกเขาที่ยาวที่สุดในโลก พาดผ่าน 7 ประเทศตั้งแต่ เวเนซุเอลา, โคลอมเบีย, เอกวาดอร์, เปรู, โบลิเวีย, ชิลี, และอาร์เจนตินา เทือกเขาเกิดจากแนวรอยปะทะกันของแผ่นเปลือกโลก 2 แผ่นปะทะกันเป็นเวลานานหลายล้านปี โดยแผ่นเปลือกโลกอเมริกาใต้กดทับแผ่นเปลือกโลกนาซกา โดยแนวเทือกเขาแอนดิสจะมีความสูงขึ้นเรื่อย ๆ ทุกปี และมียอดเขาที่สูงที่สุดคือ ยอดเขาอากองกากัว 
เทือกเขาแอนดิสบริเวณประเทศโบลิเวียมีที่ราบสูงที่ชาวโบลิเวียเรียกว่า อัลติพลาโน (altiplano) หรือที่ราบสูงโบลิเวีย ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองหลวงของประเทศโบลิเวียคือเมืองลาปาซซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงที่อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลมากที่สุดในโลก และบริเวณที่ราบสูงโบลิเวียนี้ ยังเป็นที่ตั้งของทะเลสาบติติกากาซึ่งตั้งอยู่พรมแดนระหว่างประเทศเปรูกับประเทศโบลิเวีย และได้ชื่อว่าเป็นทะเลสาบน้ำจืดที่อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลมากที่สุดในโลกด้วย แนวเขาในเขตประเทศเปรูเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำแอมะซอนที่ความยาวเป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากแม่น้ำไนล์ บริเวณตอนใต้ของเทือกเขาแอนดีสเป็นที่ราบเชิงเขาอยู่เขตรอยต่อระหว่างประเทศอาร์เจนตินากับประเทศชิลี และเรียกบริเวณนั้นว่า ที่ราบสูงปาตาโกเนีย บริเวณเทือกเขาแอนดีสนั้นเคยเป็นที่ตั้งของอาณาจักรอินคา และเป็นแหล่งกำเนิดของตัวยามา
ทวีปเลื่อน

การเลื่อนไหลของทวีปหรือทวีปเลื่อน  เป็นแนวคิดซึ่งเสนอโดยนักอุตุนิยมวิทยาและนักธรณีฟิสิกส์ชาวเยอรมัน อัลเฟรด เวเกเนอร์ เมื่อ พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912) ซึ่งกล่าวไว้ว่า ทวีปที่อยู่ทั้งสองฝั่งของมหาสมุทรแอตแลนติกน่าจะเคยเชื่อมต่อกันเป็นมหาทวีปมาก่อน ซึ่งเรียกว่า "แพนเจีย" (Pangea) และล้อมรอบด้วยมหาสมุทรผืนเดียวกันเรียก "พันทาลัสซา" (Panthalassa) โดยอ้างหลักฐานจากข้อมูลสภาพภูมิศาสตร์บริเวณขอบทวีปต่าง ๆ ได้แก่ ทวีปแอฟริกา ทวีปอเมริกาเหนือและทวีปอเมริกาใต้ ที่สามารถต่อกันเป็นผืนเดียวกันได้อย่างเหมาะสม และข้อมูลการค้นพบซากดึกดำบรรพ์ที่เป็นสปีชีส์เดียวกันบนทวีปทั้งสองฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก
มีนักวิทยาศาสตร์หลายคนก่อนเวเกเนอร์ที่สังเกตทวีปเลื่อนแล้ว เช่น ฟรานซิส เบคอน, อันโตนิโอ สไนเดอร์ เพลลิกรินีและเบนจามิน แฟรงคลิน ตอนแรกแนวคิดนี้นักภูมิศาสตร์และนักธรณีวิทยาหลายคนมองว่าไร้เหตุผล เพราะแนวคิดนี้ไม่สามารถอธิบายได้ว่าเพราะเหตุใดจึงเกิดการเลื่อนไหลของทวีป และเกิดแรงมหาศาลที่ใช้ในการเลื่อนไหลได้อย่างไร แต่ขณะเดียวกันแนวคิดนี้ก็ได้รับการสนับสนุนโดยอเล็กซานเดอร์ ดูทอยท์ นักธรณีวิทยาชาวแอฟริกาใต้ รวมทั้งอาเธอร์ โฮล์มส 
แม้ว่าแนวคิดการเลื่อนไหลของทวีปนั้น จะไม่เป็นที่ยอมรับกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1950 ในคริสต์ทศวรรษ 1960 มีผู้เสนอทฤษฎีสนับสนุนหลายทฤษฎี เช่น "การขยายตัวของพื้นมหาสมุทร" (sea-floor spreading) ซึ่งได้ตอบคำถามที่มีต่อแนวคิดการเลื่อนไหลของทวีป คือ สามารถอธิบายถึงสาเหตุและแรงที่ทำให้แผ่นทวีปมีการเลื่อนไหล จึงทำให้แนวคิดของเวเกเนอร์เริ่มได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลายมากขึ้น ซึ่งต่อมาแนวคิดและทฤษฎีเหล่านี้กลายเป็นหนึ่งในทฤษฎีใหม่ที่สำคัญที่สุดทางธรณีวิทยา นั่นคือ "ทฤษฎีเพลทเทคโทนิค" (plate tectonic)
หลักฐานการเลื่อนไหลของทวีป.
หลักฐานการเลื่อนไหลของทวีปนั้นมีกว้างขวาง ซากพืชและสัตว์ดึกดำบรรพ์ถูกพบรอบชายฝั่งต่างทวีปกัน ซึ่งเป็นการอธิบายว่าครั้งหนึ่งทวีปทั้งสองเคยเชื่อมต่อกัน ซากดึกดำบรรพ์ของเมโซซอรัส สัตว์เลื้อยคลานน้ำจืดลักษณะคล้ายจระเข้ขนาดเล็กที่พบทั้งในบราซิลและแอฟริกาใต้ เป็นตัวอย่างหนึ่ง ส่วนอีกตัวอย่างหนึ่งนั้นคือ การค้นพบซากดึกดำบรรพ์ของสัตว์เลื้อยคลานบก ไลโทรซอรัส จากหินอายุเดียวกันในทวีปอเมริกาใต้ ทวีปแอฟริกาและแอนตาร์กติกา นอกจากนี้ยังมีหลักฐานมีชีวิตอยู่ คือ สัตว์ชนิดเดียวกันที่ถูกพบทั้งสองทวีป เช่น ไส้เดือนดินบางตระกูลพบทั้งในอเมริกาใต้และแอฟริกา
ตะกอนธารน้ำแข็งสมัยเพอร์โม-คาร์บอนิเฟอรัสที่กระจัดกระจายอย่างกว้างขวางในอเมริกาใต้ แอฟริกา มาดากัสการ์ อาระเบีย อินเดีย แอนตาร์กติกาและออสเตรเลียเป็นหนึ่งในชิ้นส่วนหลักฐานสำคัญของทฤษฎีทวีปเลื่อน ความต่อเนื่องของธารนำแข็ง อนุมานจากริ้วลายขนานธารน้ำแข็งที่หันไปทางเดียวกันและหินทิลไลต์ เสนอการมีอยู่ของมหาทวีปกอนด์วานา ซึ่งกลายมาเป็นองค์ประกอบกลางของมโนทัศน์ทวีปเลื่อน ริ้วลายขนานบ่งชี้ว่าธารน้ำแข็งไหลออกจากเส้นศูนย์สูตรไปยังขั้ว ในพิกัดสมัยใหม่ และสนับสนุนแนวคิดว่า ทวีปทางใต้เคยอยู่ในสถานที่แตกต่างกันมาก เช่นเดียวกับต่อเนื่องกันมาก่อน
ตารางธาตุ (ขยาย)

ตารางธาตุขยาย  เป็นการทำนายตำแหน่งของธาตุหลังจากออกาเนสซอน ซึ่งเป็นธาตุสุดท้ายในคาบที่ 7 ปัจจุบันธาตุในคาบที่ 7 ถูกค้นพบหมดแล้ว ถ้ามีธาตุที่มีเลขอะตอมมากกว่าถูกค้นพบ มันก็จะย้ายไปสู่คาบที่ 8 และนักวิทยาศาสตร์ได้ทำนายว่าธาตุในคาบที่ 8 อย่างน้อย 18 ตัวจะต้องอยู่ในบล็อก-g ซึ่งบล็อก-g มีการกล่าวถึงครั้งแรกโดย เกลนน์ ที. ซีบอร์ก ใน ค.ศ. 1969
นักวิทยาศาสตร์ได้ยืนยันแล้วว่าธาตุในบริเวณนี้จะไม่ถูกสังเคราะห์หรือค้นพบในธรรมชาติ ธาตุแรกในบล็อก-g จะมีเลขอะตอมเท่ากับ 121 และมีชื่อตามระบบการตั้งชื่อธาตุว่า อูนไบอันเนียม ธาตุในบริเวณนี้ดูเหมือนว่าจะมีความไม่เสถียรสูงมาก ทำให้พร้อมที่จะสลายตัวตลอดเวลา เนื่องด้วยครึ่งชีวิตที่สั้นมาก มีการทำนายว่าธาตุลำดับที่ 126 จะยังคงอยู่ในเกาะแห่งความเสถียรภาพ แต่ธาตุหลังจากนั้นยังเป็นที่สงสัยว่ามีอีกกี่ตัวที่ยังคงเป็นไปได้ทางฟิสิกส์ ซึ่งทำนายกันว่าอาจจะถึงสิ้นสุดคาบ 8 หรือ คาบ 9
ประวัติ.
ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าธาตุหลังจากออกาเนสซอนจะมีมากเท่าไร เกลนน์ ที. ซีบอร์ก เชื่อว่าธาตุที่มีเลขอะตอมเท่ากับ 130 จะเป็นธาตุสุดท้าย ถึงกระนั้น วอลเตอร์ เกรน์เนอร์ได้คาดว่าธาตุที่มีเลขอะตอมเท่ากับ 130 จะยังไม่ใช่ธาตุสุดท้ายในตารางธาตุ
ธาตุที่ยังไม่ถูกค้นพบและเป็นเพียงการทำนายนี้ถูกตั้งชื่อโดยระบบการตั้งชื่อธาตุของสหภาพเคมีบริสุทธิ์และเคมีประยุกต์ระหว่างประเทศ (IUPAC) แต่มักจะไม่ถูกเรียก เช่นธาตุอูนเฮกซ์ควอเดียม เป็นชื่อที่ได้จากระบบการตั้งชื่อ แต่นักวิทยาศาสตร์จะเรียกมันว่า ธาตุที่ 164
ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2011 ระบบการตั้งชื่อได้รับรองแค่ธาตุอูนอูนเอนเนียม อูนไบนิลเลียม อูนไบเบียม อูนไบควอเดียม อูนไบเฮกเซียม และอูนไบเซปเทียมเท่านั้น (เลขอะตอม = 119 120 122 124 126 127)
ตารางธาตุ (การจัดเรียงอิเล็กตรอน)

He, 2, ฮีเลียม : 1s2
 Ne, 10, นีออน : 1s2 2s2 2p6
 Ar, 18, อาร์กอน : 1s2 2s2 2p6 3s2 3p6
 Kr, 36, คริปทอน : 1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 3d10 4s2 4p6
 Xe, 54, ซีนอน : 1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 3d10 4s2 4p6 4d10 5s2 5p6
 Rn, 86, เรดอน : 1s2 2s2 2p6 3s2 3p6 3d10 4s2 4p6 4d10 4f14 5s2 5p6 5d10 6s2 6p6
บาร์บ้าปาป้า

บาร์บาปาป้า มีสีชมพู เป็นสิ่งมีชีวิตที่สามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ และได้เข้ามาอาศัยอยู่ร่วมกับมนุษย์ และได้ผจญภัยในหลายตอน จนได้มาพบกับสิ่งมีชีวิตสปีซีส์เดียวกันที่ชื่อ บาร์บามาม่า โดยมีลักษณะเป็นเพศหญิง และมีสีดำ และได้มีลูกอีก 7 ตัว โดยมีสีต่างๆ ดังนี้
ชื่อตัวละครเป็นการเล่นเสียงกับคำว่า "barbe à papa" ในภาษาฝรั่งเศสที่แปลว่า ขนมสายไหม
บาร์บ้าปาป้ามีการนำเข้ามาฉายในเมืองไทย ทางโทรทัศน์ช่อง 5 และช่อง 11 ในประมาณช่วงต้นปีพ.ศ. 2530
สำนักพิมพ์โคดันชะ

สำนักพิมพ์โคดันชะ (; โรมาจิ: "Kabushiki-gaisha Kōdansha") เป็นสำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่ของประเทศญี่ปุ่น ตีพิมพ์วรรณกรรม และหนังสือการ์ตูน เป็นหลัก สำนักงานใหญ่ของสำนักพิมพ์โคดันชะตั้งอยู่ที่กรุงโตเกียว สำนักพิมพ์โคดันชะมีหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์หลัก ๆ ได้แก่ นากาโยชิ อาฟเตอร์นูน และโชเน็นแม็กกาซีน
ธาตุหมู่ 3

ธาตุหมู่ 3  ธาตุเหล่านี้ทุกตัวอยู่ในหมู่ 3 เพราะว่าวงโคจรชั้นนอกของอะตอมของมันมีอิเล็กตรอน 3 ตัว สแคนเดียมอิตเทรียม และธาตุในกลุ่มแลนทาไนด์ยกเว้นโพรมีเทียมสามารถพบได้ในธรรมชาติ โพรมีเทียม แอกทิเนียม โพรแทกทิเนียม เนปทูเนียม และอะเมริเซียม ถึงลอว์เรนเซียมสังเคราะห์ขึ้นในห้องทดลองไม่พบในธรรมชาติเลย
องค์ประกอบ.
Group 3: Sc, Y, Lu, Lr 
Group 3: Sc, Y, La, Ac
ธาตุหมู่ 5

ธาตุหมู่ 5  คืออนุกรมเคมีของธาตุเคมีในตารางธาตุ ที่มีจำนวนอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอมเท่ากับ 5 ซึ่งประกอบด้วย 
ดุบเนียมสังเคราะห์ขึ้นในห้องทดลองเท่านั้นไม่มีในธรรมชาติ
ธาตุหมู่ 8

ธาตุหมู่ 8  คืออนุกรมเคมีของธาตุเคมีในตารางธาตุ ที่มีจำนวนอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอมเท่ากับ 4 เป็นโลหะทรานซิชันซึ่งประกอบด้วย 
ฮัสเซียมสังเคราะห์ขึ้นในห้องทดลองเท่านั้น ไม่มีอยู่ในธรรมชาติ
สิว

สิว เป็นโรคผิวหนังระยะยาวที่เกิดจากเซลล์ผิวหนังที่ตายกับน้ำมันจากผิวหนังอุดรูขุมขน อาการทั่วไปได้แก่สิวหัวดำและสิวหัวขาว ตุ่มหนอง ผิวมัน และอาจทำให้เกิดแผลเป็น โดยหลักสิวมักเกิดขึ้นมากในผิวที่มีจำนวนต่อมไขมันมาก ซึ่งบริเวณเหล่านี้รวมถึงใบหน้า ส่วนบนของหน้าอก และหลัง นอกเหนือจากการทำให้เกิดแผลเป็น ผลกระทบหลักคือทางด้านจิตใจ เช่น ก่อให้เกิดความกังวล ลดความเชื่อมั่นในตนเองลง และในกรณีที่รุนแรงมาก จะทำให้เกิดภาวะซึมเศร้าหรือการฆ่าตัวตาย
ความไวต่อการเกิดสิวเกิดจากกรรมพันธุ์เป็นหลักมีถึง 80% ของกรณีทั้งหมด ปัจจัยต่อการไดเอทและการสูบบุหรี่ยังไม่เป็นที่กระจ่าง และทั้งความสะอาดหรือการกระทบแสงแดดก็ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องต่อเรื่องนี้ ฮอร์โมนชื่อว่าแอนโดรเจนน่าจะมีส่วนในกลไกการเกิดสิวของทั้งสองเพศ โดยมันจะเพิ่มการผลิตซีบัม ส่วนอีกปัจจัยหนึ่งคือการเติบโตของแบคทีเรีย "Cutibacterium acnes" ซึ่งปรากฏในผิงหนังมากเกินไป
การรักษามีอยู่หลายหลายหนทาง เช่นการเปลี่ยนวิถีชีวิต, การให้ยา และขั้นตอนทางการแพทย์ การรับประทานอาหารประเภทคาร์โบไฮเดรตอย่างน้ำตาลน้อยลงอาจช่วยได้ ยาสำหรับรักษาสิว ได้แก่ เบนโซอิลเปอร์ออกไซด์ ยาปฏิชีวนะ (ทั้งยาทาหรือยาเม็ด), เรตินอยด์, ยาต้านแอนติเซบอริค, ยาต้านแอนโดรเจน, การปรับฮอร์โมน, กรดซาลิไซลิค, กรดอัลฟาไฮดรอกซี, กรดอะซีลาอิค, นิโคตินอะไมด์ และสบู่ที่มีส่วนผสมของคีราโตไลติค การรักษาในลำดับแรกและเชิงรุก คือ สนับสนุนให้ลดผลกระทบระยะยาวจากการรักษาให้กับคนไข้
ใน ค.ศ. 2015 มีผู้ได้รับผลประทบจากสิวทั่วโลกประมาณ 633#เปลี่ยนทาง ล้านคน ทำให้เป็นโรคที่พบได้ทั่วไปมากเป็นอันดับ 8 ของโลก สิวเกิดขึ้นมากที่สุดในช่วงวัยรุ่น มีผลกระทบประมาณ 80-90% ของวัยรุ่นในโลกตะวันตก สังคมชนบทบางแห่งรายงานอัตราพบสิวน้อยกว่าพื้นที่อุตสาหกรรม เด็กและผู้ใหญ่อาจได้รับสิวทั้งก่อนและหลังวัยเริ่มเจริญพันธุ์ ถึงกระนั้นแล้วก็ยังมีบางคนที่อายุมากกว่านั้น ยังเป็นสิวอยู่
สาเหตุ.
สาเหตุของสิว มีหลายสาเหตุ เป็นที่ถกเถียงกันว่า สิวเกิดจากอะไร สาเหตุหลัก ๆ แบ่งได้ 2 ปัจจัยดังนี้
ชนิดของสิว.
สิวมี 2 ชนิดหลักได้แก่
กระบวนการเกิดสิว.
สิวมักเกิดบริเวณ Seborrhic area ซึ่งผิวหนังบริเวณนั้นมี Pilosebaceous unit ชนิด Sebaceous follicle,เป็น follicleที่ประกอบไปด้วย small villus hair และ large multiacina sebaceous gland
เมื่อมีการกระตุ้นSebaceous glandมากเกินพอดีจะสร้างไขมัน (Sebum) มามากขึ้น ไขมันนี้ประกอบด้วย triglyceride, ester, ไข และสารอื่น ๆ หากไขมันถูกผลิตมากจะระบายออกทางรูขุมขนไม่ทัน และค้างใน follicle, ไขมันจะกระตุ้นให้ Keratinocyte สร้างเคราทินมามากขึ้น และจับตัวกันแน่นผิดปรกติเกิดเป็นสิวอุดตัน (Comidone)
ต่อมาการอุดตันนั้นทำให้เกิดสภาพไร้ออกซิเจนในรูขุมขน แบคทีเรีย "P.acne" จะเจริญเติบโตได้ดีและย่อยสลายไขมันเป็นสารที่มีความสามารถrecruitเม็ดเลือด ขาวมาที่บริเวณนั้นและก่อให้เกิดการอักเสบตามมา จึงเกิดเป็นสิวอักเสบ พออายุ 40 ขึ้นไป สิวจะไม่ขึ้นอีกต่อไป
โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย

โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัย (หรือ ร.ช.) เป็นโรงเรียนสตรี เปิดสอนตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 ตั้งอยู่ที่ตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นโรงเรียนในเครือเดียวกับโรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย
เรยีนาเชลี มาจากภาษาละติน "Regina Coeli" แปลว่าราชินีแห่งสวรรค์ ซึ่งเป็นสมัญญาหนึ่งของพระนางมารีย์พรหมจารี
ประวัติโรงเรียน.
พ.ศ. 2472 พระคุณเจ้าเรอเน แปร์รอส ประมุขมิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ ได้ร้องขอคณะอุร์สุลินแห่งสหภาพโรมัน ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลี ให้มาตั้งโรงเรียนสตรีขึ้นที่จังหวัดเชียงใหม่ ทางคณะจึงให้อธิการิณีคณะอุร์สุลินที่โรงเรียนมาแตร์เดอีมาสำรวจพื้นที่เพื่อตั้งโรงเรียน โรงเรียนเรยีนาเชลีวิทยาลัยจึงได้เริ่มก่อสร้างขึ้นในช่วงต้นปี 2474 แล้วเสร็จต้นปี พ.ศ. 2475 โดยลักษณะอาคารในช่วงแรก มีลักษณะเป็นรูปตัว L ยาว 86 เมตร กว้าง 9 เมตร โดยมี ห้องนอนนักเรียนประจำ ห้องน้ำ ห้องอาหาร ห้องประชุม
หลักสูตร.
ระดับชั้นมัธยมปลายแบ่งออกเป็น
ทีบีเอสโฮลดิ้งส์

บริษัททีบีเอสโฮลดิ้ง เป็นกลุ่มบริษัทประกอบกิจการวิทยุและโทรทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2494 โดยมีบริษัทลูกคือ บริษัทวิทยุและสื่อสารทีบีเอส รับหน้าที่กระจายเสียงวิทยุภายใต้ชื่อ "ทีบีเอสเรดิโอ" และ "ทีบีเอสทีวี"
พลาสติก

พลาสติก  เป็นวัสดุในกลุ่มพอลิเมอร์ สังเคราะห์ขึ้นจากสารประกอบอินทรีย์ มีน้ำหนักโมเลกุลสูง สามารถหลอมขึ้นรูปเป็นของแข็งรูปทรงต่าง ๆ ได้ง่าย
มีการนำมาใช้งานหลากหลายรูปแบบ เช่น ถุงพลาสติก ขวดน้ำ ภาชนะ บรรจุภัณฑ์ เฟอร์นิเจอร์ อุปกรณ์ทางการแพทย์ ชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์ ชิ้นส่วนรถยนต์ ท่อประปา เป็นต้น 
พลาสติกโดยทั่วไปสังเคราะห์จากปิโตรเคมี แต่ปัจจุบันมีพลาสติกที่ทำจากทรัพยากรหมุนเวียน  มากขึ้น เช่น ทำจากกรดพอลิแลกติกที่ได้จากข้าวโพด หรือเอทานอลที่ได้จากอ้อย เป็นต้น อย่างไรก็ตาม พลาสติกที่ทำจากวัสดุทางชีวภาพบางชนิดก็ไม่สามารถย่อยสลายทางชีวภาพได้
ความเป็นมาของพลาสติก.
พลาสติกสังเคราะห์ชนิดแรกของโลก คือ เบคคาไลท์  ถูกคิดค้นขึ้นโดย Leo Baekeland ในปี ค.ศ. 1907 ณ เมืองนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา และต่อมาได้มีนักเคมีคนสำคัญอีกหลายคนที่ศึกษาเรื่องพลาสติก อาทิ Hermann Staudinger ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นบิดาแห่งเคมีพอลิเมอร์ และ Herman Mark ผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นบิดาแห่งฟิสิกส์พอลิเมอร์ 
พลาสติกเริ่มกลายมาเป็นวัสดุที่ใช้งานแพร่หลายในช่วงศตวรรษที่ 20 และอัตราการผลิตมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นทุกปี ในปี ค.ศ. 2018 มีปริมาณการผลิตพลาสติกทั่วโลกมากถึง 359 ล้านตัน แม้พลาสติกจะเป็นวัสดุที่มีประโยชน์หลากหลาย แต่ความคงทนของพลาสติกก็นำมาซึ่งปัญหาสิ่งแวดล้อมเช่นกัน เนื่องจากพลาสติกส่วนใหญ่ไม่สามารถย่อยสลายตามธรรมชาติได้ ในระยะหลังจึงมีความพยายามที่จะแก้ปัญหาดังกล่าวมากขึ้น เช่น เพิ่มอัตราการรีไซเคิลพลาสติก และรณรงค์ให้ลดการใช้พลาสติก หรือนำกลับมาใช้ซ้ำ เป็นต้น
พลาสติกชนิดต่าง ๆ.
พลาสติกแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ เทอร์โมพลาสติก และ เทอร์โมเซตติงพลาสติก
เทอร์โมพลาสติก.
เทอร์โมพลาสติก (Thermoplastic) หรือเรซิน เป็นพลาสติกที่ใช้กันแพร่หลายที่สุดในโลก ได้รับความร้อนจะอ่อนตัว และเมื่อเย็นลงจะแข็งตัว สามารถเปลี่ยนรูปได้ พลาสติกประเภทนี้โครงสร้างโมเลกุลเป็นโซ่ตรงยาว มีการเชื่อมต่อระหว่างโซ่พอลิเมอร์น้อย มาก จึงสามารถหลอมเหลว หรือเมื่อผ่านการอัดแรงมากจะไม่ทำลายโครงสร้างเดิม ตัวอย่าง พอลิเอทิลีน พอลิโพรพิลีน พอลิสไตรีน มีสมบัติพิเศษคือ เมื่อหลอมแล้วสามารถนำมาขึ้นรูปกลับมาใช้ใหม่ได้ ชนิดของพลาสติกใน ตระกูลเทอร์โมพลาสติก ได้แก่
เทอร์โมเซตติ้งพลาสติก.
เทอร์โมเซตติ้งพลาสติก (Thermosetting plastic) เป็นพลาสติกที่มีสมบัติพิเศษ คือทนทานต่อการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและทนปฏิกิริยาเคมีได้ดี เกิดคราบและรอยเปื้อนได้ยาก คงรูปหลังการผ่านความร้อนหรือแรงดันเพียงครั้งเดียว เมื่อเย็นลงจะแข็งมาก ทนความร้อนและความดัน ไม่อ่อนตัวและเปลี่ยนรูปร่างไม่ได้ แต่ถ้าอุณหภูมิสูงก็จะแตกและไหม้เป็นขี้เถ้าสีดำ พลาสติกประเภทนี้โมเลกุลจะเชื่อมโยงกันเป็นร่างแหจับกันแน่น แรงยึดเหนี่ยวระหว่างโมเลกุลแข็งแรงมาก จึงไม่สามารถนำมาหลอมเหลวได้ กล่าวคือ เกิดการเชื่อมต่อข้ามไปมาระหว่างสายโซ่ของโมเลกุลของพอลิเมอร์ (cross linking among polymer chains) เหตุนี้หลังจาก พลาสติกเย็นจนแข็งตัวแล้ว จะไม่สามารถทำให้อ่อนได้อีกโดยใช้ความร้อน หากแต่จะสลายตัวทันทีที่อุณหภูมิสูงถึงระดับ การทำพลาสติกชนิดนี้ให้เป็นรูปลักษณะต่าง ๆ ต้องใช้ความร้อนสูง และโดยมากต้องการแรงอัดด้วย เทอร์โมเซตติงพลาสติก ได้แก่
ธาตุหมู่ 10

ธาตุหมู่ 10 หรือ ธาตุหมู่ VIIIB คืออนุกรมเคมีของธาตุเคมีในตารางธาตุ ที่มีจำนวนอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอมเท่ากับ 4 เป็นโลหะทรานซิชันซึ่งประกอบด้วย
ธาตุหมู่ 11

ธาตุหมู่ 11  คืออนุกรมเคมีของธาตุเคมีในตารางธาตุ ที่มีจำนวนอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอมเท่ากับ 4 เป็นโลหะทรานซิชันหรือเรียกกันในชื่อเดิมว่าโลหะคอยน์เอจ(coinage metals)ซึ่งประกอบด้วย
ธาตุหมู่ 12

ธาตุหมู่ 12  คืออนุกรมเคมีของธาตุเคมีในตารางธาตุเป็นโลหะทรานซิชัน มี 2 ตัวเป็นของเหลวที่อุณหภูมิห้องคือ ปรอท และ โคเปอร์นิเซียม ซึ่งโคเปอร์นิเซียมได้จากการสังเคราะห์ขึ้นเท่านั้นไม่มีในธรรมชาติธาตุในหมู่ 12 นี้ประกอบด้วย
หมู่โบรอน

ธาตุหมู่โบรอน คือ อนุกรมเคมีของธาตุเคมีในตารางธาตุหมู่ 13 ที่มีจำนวนอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอมเท่ากับ 3 
ธาตุหมู่โบรอน มีทั้ง ธาตุกึ่งโลหะ และ โลหะหลังทรานซิชัน ประกอบด้วย
หมู่คาร์บอน

ธาตุหมู่ 14  หรือ ธาตุหมู่คาร์บอน  คือ อนุกรมเคมีของธาตุเคมีในตารางธาตุ ที่มีจำนวนอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอมเท่ากับ 4 แนวโน้มการสูญเสียอิเล็กตรอนของธาตุเหล่านี้จะแปรผันตามขนาดของอะตอมที่ใหญ่ขึ้น ซึ่งก็หมายถึงจำนวนเลขอะตอมที่เพิ่มขึ้นด้วย ธาตุคาร์บอนตามลำพังตัวมันเองจะแสดงตัวเป็นไอออนปะจุลบ คือ คาร์ไบด์ไออน (carbide (C4-) ions) ส่วนทั้งซิลิกอน และ เจอร์เมเนียมเป็นธาตุกึ่งโลหะจะแสดงตัวเป็นไอออน +4 (+4 ions) 
ธาตุหมู่ 14 ประกอบด้วย
อลิซ บราวน์

อลิซ บราวน์ (Alice Brown 5 ธันวาคม ค.ศ. 1856 - 21 มิถุนายน ค.ศ. 1948) นักเขียนนวนิยาย เรื่องสั้น และชีวประวัติชาวอเมริกัน เกิดในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ หลังจบการศึกษา เธอสอนหนังสืออยู่หลายปี โดยที่ “ไม่มีสักวินาทีที่จะไม่เกลียดการสอนหนังสือ” ในระหว่างนั้นก็เขียนเรื่องสั้นส่งไปตามนิตยสาร เมื่ออายุ 28 เธอย้ายไปอยู่บอสตันและเข้าทำงานในวารสารเยาวชนเล่มหนึ่ง แม้จะยังเขียนนวนิยายออกมาเรื่อยๆ แต่เรื่องราวของท้องถิ่นในนิวแฮมเชอร์ของเธอก็เริ่มเสื่อมความนิยม แต่กระนั้น อลิซ บราวน์ก็สร้างรายได้จากงานเขียนมากพอที่จะมีบ้านสามหลังและเดินทางไปอังกฤษสองครั้งกับหลุยส์ กีนีย์เพื่อนสนิท เธอหยุดเขียนหนังสือเมื่ออายุ 97 ปี และเสียชีวิตในอีกสิบสองปีต่อมาโดยครองตัวเป็นโสดตลอดชีวิต 
แหล่งข้อมูลอื่น.
ผลงานที่แปลเป็นภาษาไทย.
บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์
นิกโทเจน

ธาตุหมู่ไนโตรเจน หรือ นิโคเจน หรือ นิกโทเจน  คืออนุกรมเคมีของธาตุเคมีในหมู่ 15 ของตารางธาตุ ที่มีจำนวนอิเล็กตรอนในวงโคจรชั้นนอกสุดของอะตอมเท่ากับ 5 โดยอิเล็กตรอน 2 ตัวอยู่ในวงโคจรย่อยเอส (s subshell) อีก 3 ตัวอยู่ในวงโคจรย่อยพี (p subshell) ดังนั้นธาตุเหล่านี้จึงมีอิเล็กตรอน 3 ตัวอยู่ในวงโคจรนอกสุด และ 3 ตัว ในภาวะที่อะตอมไม่อยู่ในระดับไอโอไนส์ (non-ionized state) สารประกอบของธาตุเหล่านี้ เรียกว่า นิกไทด์ (pnictides)
องค์ประกอบ.
ธาตุหมู่ไนโตรเจน ประกอบด้วย
กะทกรก

กะทกรก (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Passiflora foetida" ,) ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ เช่น รก, (ใต้), (มลายู-นราธิวาส, ปัตตานี), หญ้ารกช้าง (พังงา), ตำลึงฝรั่ง (ชลบุรี) เป็นต้น เป็นไม้เถาเลื้อยคล้ายตำลึง เถาค่อนข้างคดไปงอมา เถามีหนามเล็ก ๆ ขึ้นอยู่ห่าง ๆ โดยทั่วไป ใบเป็นใบเดี่ยว รูปใบมนโค้งผิวเรียบปลายใบแหลมโดยแยกเป็นสามแฉก ใบและเส้นใบบริเวณที่ติดต่อกันมีสีแดงเรื่อ บริเวณใกล้โคนก้านใบมีแฉกแหลมเล็กเรียงตรงกันข้ามสลับกัน ก้านใบ มีขนาดก้านไม้ขีด ยาว 5–6 เซนติเมตร มีขนอ่อนเป็นฝอยขนาดเล็ก ดอกมีลักษณะก้านดอกยาวกว่าใบ ดอกบานออกกลมกว้าง กลีบดอกสีขาวแซมด้วยริ้วสีม่วง ผลค่อนข้างกลมขนาดปลายนิ้วมือ และห่อหุ้มด้วย “รก” ผลสุกมีสีเหลือง
ขยายพันธุ์โดยการใช้เมล็ด นิเวศวิทยาและการแพร่กระจายขึ้นอยู่ตามที่รกร้างหรือขอบไร่ชายนา และบริเวณป่าพื้นราบ โดยเลื้อยพันกิ่งต้นไม้อื่น ๆ
การใช้ประโยชน์.
ยอด ใช้เป็นผักสด มีรสขมเล็กน้อย หรือลวกจิ้มกับน้ำพริกและใส่ในแกงเลียง เมล็ดและเยื่อหุ้มเมล็ดรับประทานได้
ต้นสดมีสารพิษทำให้เป็นอันตรายถึงชีวิตได้ แต่ต้มสุกแล้วใช้เป็นยาขับปัสสาวะ แก้ไอ ขับเสมหะ แก้บวม เปลือกใช้เป็นยาชูกำลัง ใช้ตำเคี่ยวกับน้ำมะพร้าว แก้ไฟไหม้น้ำร้อนลวก ทำให้แผลเปื่อยแห้ง ใบใช้ตำพอกแผลเพื่อฆ่าเชื้อ แก้โรคผิวหนัง หิด ไข้หวัด ใช้ตำให้ละเอียด แล้วคั้นเอาน้ำดื่มเป็นยาขับพยาธิ 
ดอกใช้แก้ไอ ขับเสมหะ ผลดิบมีรสเบื่อ ผลสุกหวาน ใช้แก้ปวด บำรุงปอด รากใช้ต้มน้ำดื่มแก้ไข้ แก้กามโรค แก้เบาหวาน
กุหลาบเมาะลำเลิง

กุหลาบเมาะลำเลิง หรือ กุหลาบเทียม (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pereskia grandifolia Haw") เป็นพืชพื้นเมืองของบราซิลทางตะวันออกเฉียงเหนือ ใช้เป็นพืชสมุนไพร และใบรับประทานได้ แม้ว่าจะเป็นพืชกลุ่มเดียวกับกระบองเพชร แต่แตกกิ่งเป็นพุ่มเล็ก ๆ สูง 2-5 เมตร มีลำต้นสีน้ำตาลอมเทาหนา 20 เซนติเมตร หนามสีดำหรือน้ำตาล ใบยาว 9-23 เซนติเมตร ช่อดอกเกิดที่ปลายกิ่ง มี 10-15 ดอก ดอกมีรูปร่างคล้ายกุหลาบ
กุหลาบเมาะลำเลิงมีหลายพันธุ์ พันธุ์ grandifolia มีริ้วประดับสีเขียวและดอกสีชมพู เป็นไม้พื้นเมืองของบราซิลตะวันออกและแพร่หลายไปทั่วเขตร้อนของทวีปอเมริกา พันธุ์ violacea มีสีม่วงอมชมพูหรือสีม่วง เป็นพืชพื้นเมืองของเอสปิริโต ซันโต และมินาส เฆราอิส
แคลโคเจน

ธาตุหมู่แคลโคเจน ("KAL--jənz") คือ อนุกรมเคมีของธาตุเคมีในหมู่ 16ตารางธาตุ ซึ่งอยู่ในตระกูลธาตุเดียวกับ ออกซิเจน (oxygen family) มีอีกชื่อหนึ่งว่าหมู่ออกซิเจน
สารประกอบของธาตุหมู่นี้ เรียกว่า แคลโคเจไนด์ (chalcogenides) 
แคลโคเจไนด์ ได้แก่ 
สังเกตว่า 
แคลโคเจไนด์ที่รู้จักกันดีคือ
กระเทียมเถา

กระเทียมเถา  พรรณไม้ในวงศ์ Bignoniaceae เป็นไม้เถาเลื้อยเนื้อแข็ง ขนาดกลาง มีลำต้นเป็นเถาใหญ่ แข็งแรง สามารถเลื้อยไปได้ไกลมากกว่า 10 เมตร
กลิ่นของดอกและใบ จะมีกลิ่นเหมือนกระเทียม และรูปทรงเถา จึงเป็นที่มาของชื่อ
เถาอ่อนและส่วนยอดจะเป็นสีเขียว ส่วนเถาแก่จะเป็นสีน้ำตาล มีใบประเภทใบประกอบ มีใบย่อย 1 คู่ ออกตรงข้ามกันตามข้อต้น เป็นไม้ใบบางแต่แข็งกระด้าง รูป ใบรีหรือมน หรือใบรูปไข่ขอบใบเรียบปลายใบและโคนใบแหลมก้านใบสั้นมีมือเกาะอยู่ระหว่างใบ ย่อยแต่ละคู่ในขณะที่ใบยังอ่อน ใบจะมีกลิ่นคล้ายกับกลิ่นกระเทียม
ออกดอกเป็นช่อตามข้อต้น หรือตามโคนกาบใบ ช่อหนึ่งจะมีประมาณ 10 - 20 ดอก ดอกสีม่วงอ่อน ตรงปากดอกหรือกลางดอกสีค่อนข้างขาวมีกลีบเลี้ยง 5 กลีบ โคนกลีบเชื่อมติดกันเล็กน้อย ลักษณะดอก จะเป็นรูปกรวยปากบาน หรือรูปแตร มีกลีบดอกแยกออกเป็น 5 กลีบ เมื่อดอกบานใหม่ ๆ จะเป็นสีขาว แล้วจะกลายเป็นสีชมพูและสีม่วง เมื่อแก่จัด มีเกสรตัวผู้ภายในดอก 4 อัน สั้น 2 อัน และยาวอีก 2 อัน ในช่วงที่ออกดอก กระเทียมเถาจะทิ้งใบหมด
ก้ามปูหลุด

ก้ามปูหลุด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Tradescantia zebrina" hort. ex Bosse)หรือชื่อเดิมคือ "Zebrina pendula", เป็นสปีชีส์หนึ่งของ spiderwort โดยทั่วไปรู้จักกันในชื่อสามัญภาษาอังกฤษว่า inch plant เป็นพืชพื้นเมืองในบริเวณชายฝั่งของเม็กซิโกตะวันออก ชื่อสามัญของสปีชีส์นี้เหมือนกับอีก 2 สปีชีส์ในสกุลเดียวกันคือ "T. fluminensis" และ "T. pallida" ลักษณะเด่นของก้ามปูหลุดคือใบเป็นลายแบบทางม้าลาย ผิวใบด้านบน ใบเจริญใหม่เป็นสีม่วง ส่วนที่อายุมากเป็นสีเขียว มีแถบสีเงิน ใบด้านล่างเป็นสีม่วงแดงเข้ม
การใช้ประโยชน์.
การปลูก.
นิยมใช้เป็นพืชที่ปลูกในร่มหรือเรือนกระจก ขยายพันธุ์โดยการปักชำ เพิ่มจำนวนอย่างรวดเร็วโดยการแตกไหลไปตามพื้นดิน จึงอาจกลายเป็นวัชพืชได้ถ้าดูแลไม่ดี
ยาสมุนไพร.
ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเม็กซิโกในบริเวณตาบัสโก ใช้เป็นยาในรูปของชาสมุนไพรเรียก "มาตาลี" อาจเกิดอาการระคายเคือบนผิวหนังถ้าสัมผัสกับยางใสของพืชชนิดนี้
แคฝรั่ง

แคฝรั่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gliricidia sepium") เป็นพืชตระกูลถั่วที่มีเนื้อไม้ขนาดกลางที่ใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย โดยเป็นพืชพื้นถิ่นในบริเวณเม็กซิโกถึงโคลอมเบีย แต่ปัจจุบันมีการนำไปปลูกในพื้นที่เขตร้อนอื่น ๆ
การใช้ประโยชน์.
พืชชนิดนี้ใช้ประโยชน์ได้หลากหลาย เช่น ปลูกเป็นรั้ว อาหารสัตว์ ให้ร่มเงา เชื้อเพลิง ปุ๋ยอินทรีย์ และยาฆ่าหนู แคฝรั่งใช้เป็นยาและป้องกันแมลง ในฟิลิปปินส์สารสกัดจากใบใช้กำจัดปรสิตภายนอก แคฝรั่งเติบโตได้ดีในดินคุณภาพต่ำ จึงใช้ปลูกทดแทนป่าที่ถูกทำลายได้ จัดเป็นวัชพืชในจาเมกา ใช้ปลูกเพื่อป้องกันการพังทลายของหน้าดิน แคฝรั่งกำลังเป็นพืชบำรุงดินที่นิยมปลูกในแอฟริกา สามารถตรึงไนโตรเจนได้ จึงเพิ่มผลผลิตโดยไม่ต้องใส่ปุ๋ย
โคกกระออม

โคกกระออม (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cardiospermum halicacabum" L.) เป็นพรรณไม้เถาขนาดกลาง ลักษณะของเถานั้นจะเป็นรูปห้าเหลี่ยม เถาจะโตเท่าก้านไม้ขีดไฟ หรือ จะเล็กกว่านั้นก็มีส่วยผิวของเถาจะเป็นสีเขียว เป็นเถาที่มีความยาวเลื้อยเกาะพันกันขึ้นไปบนต้นไม้ หรือตามกิ่งไม้ หรือเลื้อยไปตามพื้นดินและตรงข้อของเถานั้นจะมีมือสำหรับยึดเกาะ ใบรับประทานได้ ใช้ลวกจิ้มน้ำพริก
เซอร์ไวเวอร์ กัวเตมาลา

เซอร์ไวเวอร์ กัวเตมาลา - อาณาจักรมายา  เป็นฤดูกาลที่ 11 ของรายการเซอร์ไวเวอร์ และจัดการแข่งขันขึ้นในบริเวณซากปรักหักพังของอารยธรรมมายา ใน อุทยานแห่งชาติยาช่า - นาคูม- นารันโจ ใกล้กับ อุทยานแห่งชาติไทคัล ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศกัวเตมาลา ฤดูกาลนี้เริ่มต้นด้วยการที่ทั้ง 2 เผ่าต้องเดินป่า ผ่านกลางสายฝนตลอดทั้งคืนและเผ่าใดที่มาถึงที่หมายเป็นเผ่าแรกจะได้อาศัยอยู่ในซากปรักหักพังของอารยธรรมมายา ที่สะดวกสะบายโดยไม่ต้องสร้างที่พักใหม่ ส่วนอีกเผ่าที่แพ้จะต้องเดินทางไปอีกสถานที่หนึ่งและเริ่มสร้างสถานที่พักใหม่โดยไม่มีอะไรให้เลย โดยในฤดูกาลนี้ผู้เข้าแข่งขันสองคน สเตฟานี ลากรอสซา และ บ็อบบี จอน ดรินคาร์ด เป็นผู้เข้าแข่งขันจากเซอร์ไวเวอร์พาเลา และได้รับโอกาสกลับมาแข่งอีกครั้ง
การออกอากาศตอนแรกสำหรับในประเทศไทยสามารถรับชมได้ทาง True Visions ซึ่งจะฉายหลังจากที่ทางซีบีเอสฉายจบแต่ละตอนไปแล้วเป็นเวลา 7 ชั่วโมงซึ่งตรงกับวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2548 เวลา 13:00 น. ตามเวลาประเทศไทย
 นาคูม สีประจำเผ่า สีเหลือง สัญลักษณ์คือ เสือจากัวร์
 ยาช่า สีประจำเผ่า สีฟ้าอ่อน สัญลักษณ์คือ จระเข้
 ชาคูม สีประจำเผ่า สีแดง สัญลักษณ์คือ ลิง
แบดมินตัน

แบดมินตัน  เป็นกีฬาชนิดหนึ่ง ที่ใช้ไม้ตีลูก ลูกสำหรับใช้ตีนั้น เรียกกันมาช้านานว่า "ลูกขนไก่หรือลูกแบด" เพราะสมัยก่อนกีฬานี้ใช้ขนของไก่มาติดกับลูกบอลทรงกลมขนาดเล็ก ปัจจุบันลูกขนไก่ผลิตจากขนเป็ดที่คัดแล้ว ลูกบอลทรงกลมขนาดเล็กที่ทำเป็นหัวลูกขนไก่ทำด้วยไม้คอร์ก
กีฬาแบดมินตันจะแบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่าย และแบ่งการเล่นออกเป็น 2 ประเภท คือ "ประเภทเดี่ยว" แบ่งผู้เล่นออกเป็นฝ่ายละ 1 คน และ "ประเภทคู่" แบ่งผู้เล่นออกเป็นฝ่ายละ 2 คน การเล่นรอบหนึ่งเรียกว่า 1 นัด นัดละ 3 เกม (บางคนเรียกเซต) ตัดสินแพ้ชนะ 2 ใน 3 เกม มีกำหนดคะแนนสูงสุด 21 คะแนน ฝ่ายใดทำคะแนนได้ถึง 21 คะแนนก่อนจะเป็นผู้ชนะในเกมนั้น
ประวัติ.
กีฬาแบดมินตันมีความเป็นมาที่ไม่ชัดเจนมากนัก ซึ่งจากหลักฐานต่าง ๆ จะสามารถบ่งบอกที่มาของกีฬาประเภทนี้ไว้ที่หลายยุค เช่น ในจีนช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 7 มีภาพวาดเก่า ๆ ซึ่งบ่งบอกว่ามีการใช้ขนไก่มาทำเป็นลูกขนไก่ใช้ในการเล่น ซึ่งตอนนั้นจะใช้เท้าเตะกัน 2 คนหรือจะตั้งวงกัน 3-4 คน
คริสต์ศตวรรษที่ 13 ชาวอินเดียแดงในอเมริกาตอนใต้ ใช้ขนนกหรือขนไก่ผูกติดกับลูกกลมโดยลูกบอลกลมนั้นใช้หญ้าฟางพันขมวดเข้าด้วยกัน และให้ขนไก่ชี้ไปทางเดียวกันและเวลาเล่นใช้มือจับลูกขนไก่นั้นปาใส่ผู้เล่นคนอื่น ๆ ให้ช่วยกันจับ ตลอดช่วงเวลาที่กล่าวมานี้ ยังไม่มีการใช้แร็กเกต หรืออุปกรณ์อื่น ๆ ตีปะทะลูกขนไก่ แต่ใช้มือ หรืออวัยวะอื่น ๆ แทน
คริสต์ศตวรรษที่ 14 ชาวญี่ปุ่นได้มีการใช้ขนไก่ หรือขนนกเสียบผูกติดกับหัวไม้ และใช้ไม้ตีลูกขนไก่นั้น โดยไม้ที่ใช้ตีทำมาจากไม้กระดาน ตีลูกขนไก่ไปมานับว่าเป็นวิวัฒนาการในรูปลักษณ์ของการเล่นแบดมินตันที่ใกล้เคียงกับยุคปัจจุบันมากที่สุด โดยมีการใช้แร็กเกตตีลูกขนไก่แทนการใช้อวัยวะของร่างกาย
ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในแถบยุโรปมีการเขียนภาพสีน้ำมันถึงการเล่นกีฬาแบดมินตันในราชสำนักต่าง ๆ
พระราชินีคริสตินาแห่งสวีเดนทรงจำลองไม้แบดมินตันมาจากแร็กเกตในกีฬาเทนนิส และใช้ขนไก่หรือขนนกเสียบติดกับหัวไม้ก๊อก 
เจ้าฟ้าชายเฟรดเดอริค มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก ทรงแบดมินตันในลักษณะเดียวกัน แต่ในตอนนั้นเรียกแบดมินตันว่า "แบตเทิลดอร์กับลูกขนไก่"
คริสต์ศตวรรษที่ 18 ในเยอรมนีกษัตริย์ของปรัสเซียเฟรดเดอริคมหาราช และพระเจ้าหลานเธอเฟรดเดอริค วิลเลียมที่สอง ทรงแบดมินตันในลักษณะเดียวกัน และในประเทศอังกฤษมีเรื่องเล่าว่าในปี ค.ศ. 1870 นายทหารคนหนึ่งที่ไปประจำการอยู่ในเมืองปูนา ประเทศอินเดียได้เห็นกีฬาตีลูกขนไก่จึงนำกลับไปเล่นในอังกฤษ และในอังกฤษ ณ คฤหาสน์ “แบดมินตัน” ของยุคแห่งบิวฟอร์ด ที่ตำบลกล๊อสเตอร์เชอร์ ในปี ค.ศ. 1873 เกมกีฬาตีลูกขนไก่จึงถูกเรียกว่า “แบดมินตัน” ตามชื่อของสถานที่นับตั้งแต่นั้นมา
วิธีการเล่น.
กีฬาแบดมินตันจะแบ่งผู้เล่นออกเป็น 2 ฝ่าย และแบ่งการเล่นออกเป็น 2 ประเภท คือ "ประเภทเดี่ยว" แบ่งผู้เล่นออกเป็นฝ่ายละ 1 คน "ประเภททีม" แบ่งผู้เล่นออกเป็นฝ่ายละ 2 คน
การเสิร์ฟลูก.
- ขณะตีลูกโต้กัน ห้ามนำส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายหรือไม้แบดไปสัมผัสกับเน็ท
- ห้ามตีลูกที่ฝั่งตรงข้ามโต้กลับมาในขณะที่ลูกยังไม่ข้ามเน็ทมายังแดนเรา (Over net)
การดิวส์.
หากผู้เล่นทั้งสองฝ่ายทำคะแนนได้เท่ากันในคะแนนที่ 20 จะมีการเล่นต่อ จนกว่าว่าจะมีคะแนนมากกว่าฝ่ายตรงข้าม 2 คะแนน แต่ถ้ายังไม่สามารถทำคะแนนห่างกัน 2 แต้มได้ จะเล่นต่อไปเรื่อย ๆ แต่เมื่อแต้มได้ 29 เท่ากัน ใครที่ทำได้แต้ม 30 ก่อนก็จะเป็นฝ่ายชนะทันที.
การแพร่สารแบบฟาซิลิเทต

การแพร่สารแบบฟาซิลิเทต  คือการลำเลียงสารจากบริเวณที่มีความเข้มข้นของสารสูงไปจนถึงบริเวณที่มีความเข้มข้นของสารต่ำ แต่ต้องอาศัยตัวพาเป็นตัวกลาง (Carrier) ในการแพร่ ซึ่งมักเป็นสารจำพวกโปรตีนที่มีโมเลกุลขนาดเล็กเช่นกรดอะมิโนซึ่งพบได้ในเยื่อหุ้มเซลล์ รวมถึงน้ำตาลกลูโคส, คาร์บอเนตและไบคาร์บอเนต การแพร่แบบนี้ใช้การเคลื่อนที่แบบบราวนิงในการแพร่ 
การแพร่แบบฟาซิลิเทตไม่ต้องการพลังงานในการแพ ซึ่งตรงกันข้ามกับการลำเลียงสารแบบแอคทีฟทรานสปอร์ตที่ต้องใช้พลังงาน
เครื่องพิมพ์ดอตแมทริกซ์

เครื่องพิมพ์ดอตแมทริกซ์ ทำงานโดยใช้การสร้างจุดลงบนกระดาษ ซึ่งหัวพิมพ์จะมีลักษณะเป็นหัวเข็ม เมื่อต้องการพิมพ์รูปทรงหรือรูปภาพใด ๆ หัวเข็มที่อยู่ในตำแหน่งตามรูปประกอบนั้น ๆ จะยื่นออกมามากกว่าหัวอื่น ๆ และกระแทกกับผ้าหมึกลงกระดาษที่ใช้พิมพ์ จะทำให้เกิดจุดมากมายประกอบกันเป็นรูปเกิดขึ้นมา เครื่องพิมพ์ประเภทนี้เป็นที่นิยมกันอย่างมากเพราะมีราคาถูกและคุณภาพเหมาะสมกับราคา แต่ข้อเสียคือเวลาสั่งพิมพ์จะเกิดเสียดังพอสมควร
ประเภท.
เครื่องพิมพ์ดอตแมทริกซ์ ในปัจจุบันส่วนใหญ่ นิยมใช้กันมี 3 แบบ
เครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึก

เครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึก หรือ เครื่องพิมพ์อิงก์เจ็ต  เป็นเครื่องพิมพ์ที่ทำงานโดยการพ่นหมึกออกมาเป็นหยดเล็ก ๆ ลงบนกระดาษ เมื่อต้องการพิมพ์รูปทรงหรือรูปภาพใด ๆ เครื่องพิมพ์จะทำการพ่นหมึกออกตามแต่ละจุดในตำแหน่งที่เครื่องประมวลผลไว้อย่างแม่นยำ ตามความต้องการของเรา ซึ่งเครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึกจะมีคุณภาพดีกว่าเครื่องพิมพ์ดอตแมทริกซ์ โดยรูปที่มีความซับซ้อนมาก ๆ เครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึกจะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า ชัดเจนและคมชัดกว่าแบบดอตแมทริกซ์
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
เครื่องพิมพ์เลเซอร์

เครื่องพิมพ์เลเซอร์ เป็นเครื่องพิมพ์ที่ใช้เทคโนโลยีเดียวกับเครื่องถ่ายเอกสาร คือยิงเลเซอร์ไปสร้างภาพบนกระดาษในการสร้างรูปภาพ หรือตัวอักษร ซึ่งผลลัพธ์ที่ออกมาจะมีคุณภาพสูงมาก และราคาเครื่องพิมพ์ก็มีราคาสูงมากด้วยเช่นกัน ซึ่งเครื่องพิมพ์เลเซอร์จะทำงานได้เร็วกว่าเครื่องพิมพ์แบบพ่นหมึก และคุณภาพของผลลัพธ์ทั้งด้านความคมชัดและรายละเอียดทำออกมาได้ดีกว่าแบบพ่นหมึกมาก
ชนิดของเครื่องพิมพ์เลเซอร์
ชนิดของเครื่องพิมพ์เลเชอร์ มีทั้งแบบ สี และ ขาวดำ
ความหมายของเครื่องพิมพ์เลเซอร์.
หมายถึง เครื่องพิมพ์แบบหนึ่งที่ใช้ลำแสงเลเซอร์ในการสร้างภาพและถ่ายทอดลงสู่กระดาษด้วยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ (ทำงานคล้ายเครื่องถ่ายเอกสาร) ความ เร็วของเครื่องพิมพ์เลเซอร์นั้นวัดกันเป็นหน้าต่อนาที (ppm) เช่น 10 หน้าต่อนาที เป็นต้น (เพราะพิมพ์ครั้งละหนึ่งหน้า) ส่วนคุณภาพของการพิมพ์นั้น วัดเป็นจุดต่อนิ้ว (dpi) เช่น 600 จุดต่อ 1 นิ้ว ยิ่งมีจุดมาก แสดงว่ามีความละเอียดมาก ภาพจะคมชัดกว่าภาพที่มีจุดน้อยหรือมีความละเอียดน้อย
ความนิยมของเครื่องพิมพ์เลเซอร์.
ราคาของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ได้ลดลงกว่าปีจึงมีต้นทุนของเครื่องพิมพ์ เลเซอร์และหมึก นอกจากนี้ขนาดของเครื่องพิมพ์ดังกล่าวได้หายไปและวันนี้ยังลงขนาดที่เป็นที่ยอมรับสำหรับใช้ในบ้านและสำนักงานขนาดเล็กด้วย สิ่งนี้เป็นหลักหมายถึงคือการพัฒนาและวิจัยเทคโนโลยีในอุตสาหกรรมการพิมพ์ที่ไม่สิ้นสุด อุปกรณ์เหล่านี้เป็นที่พอใจของทุกความต้องการและข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องกับเอกสารและบรรลุมาตรฐานสูงสุดของคุณภาพและความน่าเชื่อถือและจะพยายามตั้งมาตรฐานใหม่สำหรับเดียวกัน กันและการพัฒนาทุกจะเขียนลงในบทใหม่ของประวัติศาสตร์และมีโอกาสที่ประวัติศาสตร์ของเครื่องพิมพ์เลเซอร์จะไม่สิ้นสุด
พล็อตเตอร์

พล็อตเตอร์ (Plotter) เป็นเครื่องพิมพ์แบบที่ใช้ปากกาในการเขียนข้อมูลลงบนกระดาษ ซึ่งเครื่องพิมพ์ประเภทนี้เหมาะกับงานเขียนแบบของวิศวกรและสถาปนิก และเครื่องพิมพ์ประเภทนี้มีราคาแพงที่สุดในเครื่องพิมพ์ประเภทต่างๆ ความเร็วในการทำงานของพล็อตเตอร์มีหน่วยวัดเป็นนิ้วต่อวินาที (inches per second; IPS)
คาบ (ตารางธาตุ)

ในตารางธาตุนั้น ธาตุต่างๆ จะถูกจัดเรียงให้อยู่ในรูปแบบเชิงตารางอันประกอบด้วยแถวและคอลัมน์ เราเรียกแถวหนึ่งๆ ในตารางธาตุเรียกว่าคาบ  และเรียกคอลัมน์หนึ่งๆ ในตารางธาตุว่าหมู่  การจัดเรียงธาตุในเชิงตารางนี้ทำให้ธาตุที่มีคุณสมบัติทางเคมีใกล้เคียงกันถูกจัดไว้ในหมู่เดียวกัน ธาตุที่อยู่ในคาบเดียวกันจะมีจำนวนชั้นของอิเล็กตรอน (electron shell) เท่ากัน โดยจำนวนของอิเล็กตรอนและโปรตอนของธาตุในคาบเดียวกันนี้จะเพิ่มขึ้นทีละหนึ่ง พร้อมทั้งความเป็นโลหะที่ลดลงจากธาตุหมู่ทางด้านซ้ายมือไปยังขวามือของตารางธาตุ ในขณะที่อิเล็กตรอนจะถูกจัดเรียงในชั้นใหม่เมื่อชั้นเดิมถูกจัดเรียงจนเต็ม หรือก็คือเริ่มคาบใหม่ในตารางธาตุ การจัดเรียงเช่นนี้ทำให้เกิดการวนซ้ำของธาตุที่มีคุณสมบัติทางเคมีที่ใกล้เคียงกันเมื่อเพิ่มเลขอะตอม ยกตัวอย่างเช่น โลหะแอลคาไล ถูกจัดเรียงอยู่ในหมู่ 1 และมีคุณสมบัติทางเคมีที่คล้ายกัน เช่น ความไวต่อปฏิกิริยาเคมี หรือ มีแนวโน้มในการสูญเสียอิเล็กตรอน 1 ตัวเมื่อทำปฏิกิริยากับธาตุอื่นเพื่อที่จะจัดเรียงอิเล็กตรอนให้มีลักษณะเหมือนการจัดเรียงอิเล็กตรอนของแก๊สเฉื่อย ปัจจุบันตารางธาตุจัดเรียงธาตุไว้ทั้งสิ้น 118 ธาตุ
กลศาสตร์ควอนตัมสมัยใหม่อธิบายการวนซ้ำของคุณสมบัติเคมีของธาตุเหล่านี้โดยใช้ชั้นของอิเล็กตรอน อิเล็กตรอนจะถูกเติมในชั้นอิเล็กตรอนตามลำดับที่แสดงในแผนภาพด้านขวาตามเลขอะตอมที่เพิ่มขึ้น การเพิ่มอิเล็กตรอนภายในชั้นเทียบได้กับคาบในตารางธาตุ
ใน s-block และ p-block ของตารางธาตุ ธาตุในคาบเดียวกันไม่แสดงแนวโน้มหรือความคล้ายคลึงในคุณสมบัติเคมี (แนวโน้มของธาตุภายในหมู่เดียวกันชัดเจนกว่า) อย่างไรก็ดี ใน d-block แนวโน้มคุณสมบัติของธาตุภายในคาบเดียวกันเพิ่มความเด่นชัดมากขึ้น และยิ่งเห็นชัดเจนในกลุ่มธาตุใน f-block (โดยเฉพาะกลุ่มของแลนทาไนด์)
คาบในตารางธาตุ.
ธาตุจะไม่เสถียรเมื่อมีมวลสูงมากๆ ทำให้ธาตุที่มีเลขอะตอมสูงจะมีโอกาสพบในธรรมชาติได้น้อย ธาตุใน 7 คาบแรกของตารางธาตุสามารถพบได้ในธรรมชาติ อย่างไรก็ดีมีแนวโน้มที่นักเคมีจะสามารถสังเคราะห์ธาตุที่มีเลขอะตอมสูงเกินคาบที่ 7 ธาตุสังเคราะห์เหล่านี้จะถูกจัดเรียงในคาบที่ 8 ในตารางธาตุขยายหากมีการสังเคราะห์ได้จริง
สมบัติทางเคมีของธาตุคาบที่ 1.
ธาตุในคาบแรกมีธาตุน้อยกว่าธาตุในคาบอื่นๆ เนื่องด้วยมีไฮโดรเจนและฮีเลียมเท่านั้นที่อยู่ในคาบแรก ก่อนหน้านี้พวกมันไม่ได้อยู่ในกฎออกเตต ในทางเคมี ฮีเลียมเป็นแก๊สมีสกุล ดังนั้นมันจึงถูกจัดให้อยู่ในหมู่ที่ 18 ถึงอย่างนั้น ในส่วนของโครงสร้างนิวเคลียร์ของมัน จะจัดมันให้อยู่ในบล็อก-s และบางครั้งที่ฮีเลียมจะถูกจัดอยู่ในธาตุหมู่ 2 ส่วนไฮโดรเจนสามารถเสียและได้รับอิเล็กตรอนเท่าๆกัน มันจึงสามารถอยู่ในหมู่ที่ 1 หรือ หมู่ที่ 17 ก็ได้
ธาตุคาบ 1

ธาตุคาบ 1  คือทั้งหมดที่อยู่ในแถวที่ 1 ของตารางธาตุ
มีรายละเอียดดังนี้:
<table align=center>
<tr align=center>
<th>หมู่</th>
<td>1</td>
<td>2</td>
<td>3</td>
<td>4</td>
<td>5</td>
<td>6</td>
<td>7</td>
<td>8</td>
<td>9</td>
<td>10</td>
<td>11</td>
<td>12</td>
<td>13</td>
<td>14</td>
<td>15</td>
<td>16</td>
<td>17</td>
<td>18</td></tr>
<tr>
<th>#ชื่อธาตุ</th>
<td bgcolor="#a0ffa0">1H</td>
<td colspan=16></td>
<td bgcolor="#c0ffff">2He</td>
</tr>
<tr>
<th>e--conf.</th>
</tr>
</table>
<table align="center">
<tr>
<td bgcolor="#FF6666">โลหะแอลคาไล</td>
<td bgcolor="#FFDEAD">โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท</td>
<td bgcolor="#ffbfff">แลนทาไนด์</td>
<td bgcolor="#ff99cc">แอกทิไนด์</td>
<td bgcolor="#ffc0c0">โลหะทรานซิชัน</td></tr>
<tr><td bgcolor="#CCCCCC">โลหะหลังทรานซิชัน</td>
<td bgcolor="#CCCC99">ธาตุกึ่งโลหะ</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">อโลหะ</td>
<td bgcolor="#ffff99">แฮโลเจน</td>
<td bgcolor="#c0ffff">แก๊สมีสกุล</td></tr>
</table>
ธาตุคาบ 2

ธาตุคาบ 2  คือทั้งหมดที่อยู่ในแถวที่ 2 ของตารางธาตุ
มีรายละเอียดดังนี้:
<table align=center>
<tr align=center>
<th>หมู่</th>
<td>1</td>
<td>2</td>
<td>3</td>
<td>4</td>
<td>5</td>
<td>6</td>
<td>7</td>
<td>8</td>
<td>9</td>
<td>10</td>
<td>11</td>
<td>12</td>
<td>13</td>
<td>14</td>
<td>15</td>
<td>16</td>
<td>17</td>
<td>18</td></tr>
<tr>
<th>#ชื่อธาตุ</th>
<td bgcolor="#FF6666">3Li</td>
<td bgcolor="#FFDEAD">4Be</td>
<td colspan=10></td>
<td bgcolor="#cccc99">5B</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">6C</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">7N</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">8O</td>
<td bgcolor="#ffff99">9F</td>
<td bgcolor="#c0ffff">10Ne</td>
</tr>
<tr>
<th>e--conf.</th>
</tr>
</table>
<table align="center">
<tr>
<td bgcolor="#FF6666">โลหะแอลคาไล</td>
<td bgcolor="#FFDEAD">โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท</td>
<td bgcolor="#ffbfff">แลนทาไนด์</td>
<td bgcolor="#ff99cc">แอกทิไนด์</td>
<td bgcolor="#ffc0c0">โลหะทรานซิชัน</td></tr>
<tr><td bgcolor="#CCCCCC">โลหะหลังทรานซิชัน</td>
<td bgcolor="#CCCC99">ธาตุกึ่งโลหะ</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">อโลหะ</td>
<td bgcolor="#ffff99">แฮโลเจน</td>
<td bgcolor="#c0ffff">แก๊สมีสกุล</td></tr>
</table>
ธาตุคาบ 3

ธาตุคาบ 3  คือทั้งหมดที่อยู่ในแถวที่ 3 ของตารางธาตุ
มีรายละเอียดดังนี้:
<table align=center>
<tr align=center>
<th>หมู่</th>
<td>1</td>
<td>2</td>
<td>3</td>
<td>4</td>
<td>5</td>
<td>6</td>
<td>7</td>
<td>8</td>
<td>9</td>
<td>10</td>
<td>11</td>
<td>12</td>
<td>13</td>
<td>14</td>
<td>15</td>
<td>16</td>
<td>17</td>
<td>18</td></tr>
<tr>
<th>#ชื่อธาตุ</th>
<td bgcolor="#FF6666" width="5%" align="center">11Na</td>
<td bgcolor="#FFDEAD" width="5%" align="center">12Mg</td>
<td colspan=10></td>
<td bgcolor="#cccccc" width="5%" align="center">13Al</td>
<td bgcolor="#cccc99" width="5%" align="center">14Si</td>
<td bgcolor="#a0ffa0" width="5%" align="center">15P</td>
<td bgcolor="#a0ffa0" width="5%" align="center">16S</td>
<td bgcolor="#ffff99" width="5%" align="center">17Cl</td>
<td bgcolor="#c0ffff" width="5%" align="center">18Ar</td>
</tr>
<tr>
<th>e--conf.</th>
</tr>
</table>
<table align="center">
<tr>
<td bgcolor="#FF6666">โลหะแอลคาไล</td>
<td bgcolor="#FFDEAD">โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท</td>
<td bgcolor="#ffbfff">แลนทาไนด์</td>
<td bgcolor="#ff99cc">แอกทิไนด์</td>
<td bgcolor="#ffc0c0">โลหะทรานซิชัน</td></tr>
<tr><td bgcolor="#CCCCCC">โลหะหลังทรานซิชัน</td>
<td bgcolor="#CCCC99">ธาตุกึ่งโลหะ</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">อโลหะ</td>
<td bgcolor="#ffff99">แฮโลเจน</td>
<td bgcolor="#c0ffff">แก๊สมีสกุล</td></tr>
</table>
ธาตุคาบ 4

ธาตุคาบ 4  คือทั้งหมดที่อยู่ในแถวที่ 4 ของตารางธาตุ
มีรายละเอียดดังนี้:
<table align=center>
<tr align=center>
<th>หมู่</th>
<td>1</td>
<td>2</td>
<td>3</td>
<td>4</td>
<td>5</td>
<td>6</td>
<td>7</td>
<td>8</td>
<td>9</td>
<td>10</td>
<td>11</td>
<td>12</td>
<td>13</td>
<td>14</td>
<td>15</td>
<td>16</td>
<td>17</td>
<td>18</td></tr>
<tr>
<th>#ชื่อธาตุ</th>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#FF6666">19
K</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#FFDEAD">20
Ca</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">21
Sc</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">22
Ti</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">23
V</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">24
Cr</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">25
Mn</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">26
Fe</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">27
Co</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">28
Ni</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">29
Cu</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">30
Zn</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#cccccc">31
Ga</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#cccc99">32
Ge</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#cccc99">33
As</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#a0ffa0">34
Se</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffff99">35
Br</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#c0ffff">36
Kr</td>
</tr>
<tr>
<th>e--conf.</th>
</tr>
</table>
<table align="center">
<tr>
<td bgcolor="#FF6666">โลหะแอลคาไล</td>
<td bgcolor="#FFDEAD">โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท</td>
<td bgcolor="#ffbfff">แลนทาไนด์</td>
<td bgcolor="#ff99cc">แอกทิไนด์</td>
<td bgcolor="#ffc0c0">โลหะทรานซิชัน</td></tr>
<tr><td bgcolor="#CCCCCC">โลหะหลังทรานซิชัน</td>
<td bgcolor="#CCCC99">ธาตุกึ่งโลหะ</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">อโลหะ</td>
<td bgcolor="#ffff99">แฮโลเจน</td>
<td bgcolor="#c0ffff">แก๊สมีสกุล</td></tr>
</table>
ธาตุคาบ 5

ธาตุคาบ 5  คือทั้งหมดที่อยู่ในแถวที่ 5 ของตารางธาตุ
มีรายละเอียดดังนี้:
<table align=center>
<tr align=center>
<th>หมู่</th>
<td>1</td>
<td>2</td>
<td>3</td>
<td>4</td>
<td>5</td>
<td>6</td>
<td>7</td>
<td>8</td>
<td>9</td>
<td>10</td>
<td>11</td>
<td>12</td>
<td>13</td>
<td>14</td>
<td>15</td>
<td>16</td>
<td>17</td>
<td>18</td></tr>
<tr>
<th>#ชื่อธาตุ</th>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#FF6666">37
Rb</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#FFDEAD">38
Sr</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">39
Y</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">40
Zr</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">41
Nb</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">42
Mo</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">43
Tc</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">44
Ru</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">45
Rh</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">46
Pd</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">47
Ag</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffc0c0">48
Cd</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#cccccc">49
In</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#cccccc">50
Sn</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#cccc99">51
Sb</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#cccc99">52
Te</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#ffff99">53
I</td>
<td width="5%" align="center" bgcolor="#c0ffff">54
Xe</td>
</tr>
<tr>
<th>e--conf.</th>
</tr>
</table>
<table align="center">
<tr>
<td bgcolor="#FF6666">โลหะแอลคาไล</td>
<td bgcolor="#FFDEAD">โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท</td>
<td bgcolor="#ffbfff">แลนทาไนด์</td>
<td bgcolor="#ff99cc">แอกทิไนด์</td>
<td bgcolor="#ffc0c0">โลหะทรานซิชัน</td></tr>
<tr><td bgcolor="#CCCCCC">โลหะหลังทรานซิชัน</td>
<td bgcolor="#CCCC99">ธาตุกึ่งโลหะ</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">อโลหะ</td>
<td bgcolor="#ffff99">แฮโลเจน</td>
<td bgcolor="#c0ffff">แก๊สมีสกุล</td></tr>
</table>
ธาตุคาบ 6

ธาตุคาบ 6  คือทั้งหมดที่อยู่ในแถวที่ 6 ของตารางธาตุ
ธาตุในคาบจะรวมกลุ่มอนุกรมเคมีแลนทาไนด์ด้วย
มีรายละเอียดดังนี้:
<table align=center>
<tr align=center>
<th>หมู่</th>
<td>1</td>
<td>2</td>
<td>3</td>
<td>4</td>
<td>5</td>
<td>6</td>
<td>7</td>
<td>8</td>
<td>9</td>
<td>10</td>
<td>11</td>
<td>12</td>
<td>13</td>
<td>14</td>
<td>15</td>
<td>16</td>
<td>17</td>
<td>18</td></tr>
<tr>
<th>#ชื่อธาตุ</th>
<td bgcolor="#FF6666" width="5%" align="center">55Cs</td>
<td bgcolor="#FFDEAD" width="5%" align="center">56Ba</td>
<td bgcolor="#ffbfff" width="5%" align="center">57-71</td>
<td bgcolor="#ffc0c0" width="5%" align="center">72Hf</td>
<td bgcolor="#ffc0c0" width="5%" align="center">73Ta</td>
<td bgcolor="#ffc0c0" width="5%" align="center">74W</td>
<td bgcolor="#ffc0c0" width="5%" align="center">75Re</td>
<td bgcolor="#ffc0c0" width="5%" align="center">76Os</td>
<td bgcolor="#ffc0c0" width="5%" align="center">77Ir</td>
<td bgcolor="#ffc0c0" width="5%" align="center">78Pt</td>
<td bgcolor="#ffc0c0" width="5%" align="center">79Au</td>
<td bgcolor="#ffc0c0" width="5%" align="center">80Hg</td>
<td bgcolor="#cccccc" width="5%" align="center">81Tl</td>
<td bgcolor="#cccccc" width="5%" align="center">82Pb</td>
<td bgcolor="#cccccc" width="5%" align="center">83Bi</td>
<td bgcolor="#cccc99" width="5%" align="center">84Po</td>
<td bgcolor="#ffff99" width="5%" align="center">85At</td>
<td bgcolor="#c0ffff" width="5%" align="center">86Rn</td>
</tr>
<tr align="CENTER">
<td colspan=3 align="right">แลนทาไนด์</td>
<td bgcolor="#ffbfff">57La</td>
<td bgcolor="#ffbfff">58Ce</td>
<td bgcolor="#ffbfff">59Pr</td>
<td bgcolor="#ffbfff">60Nd</td>
<td bgcolor="#ffbfff">61Pm</td>
<td bgcolor="#ffbfff">62Sm</td>
<td bgcolor="#ffbfff">63Eu</td>
<td bgcolor="#ffbfff">64Gd</td>
<td bgcolor="#ffbfff">65Tb</td>
<td bgcolor="#ffbfff">66Dy</td>
<td bgcolor="#ffbfff">67Ho</td>
<td bgcolor="#ffbfff">68Er</td>
<td bgcolor="#ffbfff">69Tm</td>
<td bgcolor="#ffbfff">70Yb</td>
<td bgcolor="#ffbfff">71Lu</td>
</tr>
<tr>
<th>e--conf.</th>
</tr>
</table>
<table align="center">
<tr>
<td bgcolor="#FF6666">โลหะแอลคาไล</td>
<td bgcolor="#FFDEAD">โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท</td>
<td bgcolor="#ffbfff">แลนทาไนด์</td>
<td bgcolor="#ff99cc">แอกทิไนด์</td>
<td bgcolor="#ffc0c0">โลหะทรานซิชัน</td></tr>
<tr><td bgcolor="#CCCCCC">โลหะหลังทรานซิชัน</td>
<td bgcolor="#CCCC99">ธาตุกึ่งโลหะ</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">อโลหะ</td>
<td bgcolor="#ffff99">แฮโลเจน</td>
<td bgcolor="#c0ffff">แก๊สมีสกุล</td></tr>
</table>
ธาตุคาบ 8

ธาตุคาบ 8  คือทั้งหมดที่อยู่ในแถวที่ 8 ของตารางธาตุ ธาตุในคาบดังกล่าวยังไม่มีการสังเคราะห์หรือค้นพบขึ้น โดยธาตุคาบ 8 นี้เป็นการพยากรณ์โดย IUPAC (International Union of Pure and Applied Chemistry)
<table align="center">
<tr>
<td bgcolor="#FF6666">โลหะแอลคาไล</td>
<td bgcolor="#FFDEAD">โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท</td>
<td bgcolor="#ffbfff">แลนทาไนด์</td>
<td bgcolor="#ff99cc">แอกทิไนด์</td>
<td bgcolor="#ffc0c0">โลหะทรานซิชัน</td></tr>
<tr><td bgcolor="#CCCCCC">โลหะหลังทรานซิชัน</td>
<td bgcolor="#CCCC99">ธาตุกึ่งโลหะ</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">อโลหะ</td>
<td bgcolor="#ffff99">แฮโลเจน</td>
<td bgcolor="#c0ffff">แก๊สมีสกุล</td></tr>
</table>
ธาตุคาบ 9

ธาตุคาบ 9  คือทั้งหมดที่อยู่ในแถวที่ 9 ของตารางธาตุธาตุในคาบยังไม่มีการสังเคราะห์หรือค้นพบ ธาตุคาบ 9 นี้ถูกพยากรณ์โดย IUPAC(International Union of Pure and Applied Chemistry)
<br>
<table align="center">
<tr>
<td bgcolor="#FF6666">โลหะแอลคาไล</td>
<td bgcolor="#FFDEAD">โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท</td>
<td bgcolor="#ffbfff">แลนทาไนด์</td>
<td bgcolor="#ff99cc">แอกทิไนด์</td>
<td bgcolor="#ffc0c0">โลหะทรานซิชัน</td></tr>
<tr><td bgcolor="#CCCCCC">โลหะหลังทรานซิชัน</td>
<td bgcolor="#CCCC99">ธาตุกึ่งโลหะ</td>
<td bgcolor="#a0ffa0">อโลหะ</td>
<td bgcolor="#ffff99">แฮโลเจน</td>
<td bgcolor="#c0ffff">แก๊สมีสกุล</td></tr>
</table>
<br>
มาซาชิ คิชิโมโตะ

มาซาชิ คิชิโมโตะ (เกิดวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974) เป็นศิลปินมังงะชาวญี่ปุ่นที่เป็นที่รู้จักจากผลงาน"นารูโตะ" ซึ่งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 มีการขายหนังสือมากกว่า 250 ล้านเล่มทั่วโลกใน 46 ประเทศ ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2016 ถึงตุลาคม ค.ศ. 2020 เขาเป็นผู้ช่วยในการแต่งมังงะ"โบรูโตะ"โดยอูเกียว โคดาจิ และวาดภาพโดยมิกิโอะ อิเกโมโตะ ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2020 มีการประกาศว่า เขาได้ถือครองซีรีส์แทนโคดาจิ
มาซาชิเริ่มวาดการ์ตูนตั้งแต่สมัยประถม โดยใฝ่ฝันว่าจะเป็นนักวาดการ์ตูน มาซาชิมีน้องชายฝาแฝดคือเซชิ คิชิโมโตะซึ่งเป็นนักเขียนการ์ตูนเช่นเดียวกับตัวเอง โดยผลงานของน้องชายคือเรื่อง 666 SATAN