ปรากฏการณ์ความจริงลวง

ปรากฏการณ์ความจริงลวง หรือ ปรากฏการณ์การกล่าวซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ
 เป็นความโน้มเอียงที่จะเชื่อข้อมูลเท็จว่าเป็นจริงเมื่อได้รับอย่างซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ
เป็นปรากฏการณ์ที่ระบุครั้งแรกโดยงานศึกษาปี#เปลี่ยนทาง 1977 ที่มหาวิทยาลัยสองแห่งในเมืองฟิลาเดลเฟีย สหรัฐ
คือทั่วไปแล้ว เมื่อประเมินความเป็นจริง มนุษย์จะดูว่ามันเข้ากับความเข้าใจของตนหรือรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาหรือไม่
วิธีแรกนั้นสมเหตุสมผลเพราะใช้วิธีเปรียบเทียบข้อมูลใหม่กับข้อมูลที่รู้อยู่แล้วว่าเป็นจริง
แต่การได้ยินข้อความซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ กลับทำให้คล่องใจลื่นหูกว่าข้อความที่ยังไม่เคยได้ยิน แล้วทำให้เราเข้าใจว่าสิ่งที่กล่าวซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ น่าจะเป็นจริงกว่า
ปรากฏการณ์นี้ได้ระบุว่าสัมพันธ์กับ hindsight bias คือความเอนเอียงในการเห็นว่า สิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตพยากรณ์ได้ง่ายเกินความเป็นจริง
ในงานศึกษาปี#เปลี่ยนทาง 2015 นักวิจัยพบว่า ความคุ้นเคยสามารถเอาชนะความสมเหตุผลได้ และการได้ยินบ่อย#เปลี่ยนทาง ๆ ว่า ข้อความหนึ่งเป็นเท็จ อาจมีผลตรงข้ามทำให้ผู้ฟังเชื่อเรื่องเท็จว่าเป็นจริงเพราะได้ยินบ่อย#เปลี่ยนทาง ๆ
แม้ผู้ร่วมการทดลองจะรู้คำตอบที่ถูกต้องตั้งแต่ต้น แต่ก็ยังเปลี่ยนความเชื่อต่อมาหลังจากได้รับข้อมูลเท็จซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ นักวิจัยแสดงเหตุของปรากฏการณ์นี้ว่า เป็นเพราะข้อมูลสามารถประมวลง่ายกว่า (processing fluency)
ปรากฏการณ์นี้มีผลสำคัญในเรื่องต่าง#เปลี่ยนทาง ๆ รวมทั้งการหาเสียงเลือกตั้ง การโฆษณา สื่อข่าว สื่อสังคม (โดยเฉพาะการได้รับข่าวเท็จบ่อย ๆ) และโฆษณาชวนเชื่อ
งานศึกษาดั้งเดิม.
ในปี#เปลี่ยนทาง 1977 งานศึกษาที่มหาวิทยาลัยสองแห่งในเมืองฟิลาเดลเฟีย สหรัฐ (คือ Villanova University และ Temple University) ได้ระบุรายละเอียดและบัญญัติชื่อของปรากฏการณ์นี้เป็นครั้งแรก 
งานศึกษาให้ผู้ร่วมการทดลองตัดสินข้อความต่าง#เปลี่ยนทาง ๆ ว่าเป็นจริงหรือเท็จ
คือ ในการทดลอง 3#เปลี่ยนทาง ครั้งแต่ละครั้ง นักวิจัยได้แสดงข้อความ 60 บทแก่นักศึกษามหาวิทยาลัยกลุ่มเดียวกัน ข้อความบางบทเป็นจริง บางบทเป็นเท็จ
คำถามชุดที่สองได้ส่งให้ดู #เปลี่ยนทาง หลังจากชุดแรก และชุดที่สามอีก #เปลี่ยนทาง ต่อจากนั้น
มีข้อความ 20 บทเดียวกันที่อยู่ในชุดคำถามทั้งหมด
ข้อความที่เหลือมีอยู่แต่ในชุดของตน#เปลี่ยนทาง ๆ เท่านั้น
มีการถามผู้ร่วมการทดลองว่า มั่นใจในความจริงเท็จของข้อความแค่ไหน โดยข้อความเป็นเรื่องที่นักศึกษาไม่น่าจะรู้เรื่องอะไร
ยกตัวอย่างคำถามเช่น "ฐานทัพอากาศ (สหรัฐ) แรกสร้างขึ้นในรัฐนิวเม็กซิโก" หรือ "บาสเกตบอลกลายเป็นกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน#เปลี่ยนทาง "
โดยให้ผู้ร่วมการทดลองลงคะแนนแสดงความเป็นจริงระหว่าง 1-7 สำหรับข้อความแต่ละบท
แม้ระดับความมั่นใจในความจริงของบทความที่ไม่กล่าวซ้ำจะอยู่ใกล้#เปลี่ยนทาง ๆ กัน แต่ความมั่นใจในบทความที่กล่าวซ้ำกลับเพิ่มขึ้นจากชุดที่#เปลี่ยนทาง 1 ไปยังชุดที่#เปลี่ยนทาง 2 และจากชุดที่#เปลี่ยนทาง 2 ไปยังชุดที่#เปลี่ยนทาง 3 โดยคะแนนเฉลี่ยเพิ่มจาก 4.2 ไปยัง 4.6 ไปถึง 4.7
ข้อสรุปของนักวิจัยก็คือ บทความที่ระบุซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ จะทำให้มันปรากฏว่าเป็นจริงยิ่งกว่า
ในปี#เปลี่ยนทาง 1989 นักวิจัยอีกกลุ่มหนึ่งได้ทำซ้ำผลงานดั้งเดิม โดยได้ผลคล้าย#เปลี่ยนทาง ๆ กันว่า การได้รับข้อมูลเท็จซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ ทำให้รู้สึกว่าข้อมูลนั้นมีโอกาสเป็นจริงยิ่ง#เปลี่ยนทาง ๆ ขึ้น
ปรากฏการณ์นี้มีผลเพราะเมื่อมนุษย์ประเมินความจริง ก็จะอาศัยว่าข้อมูลใหม่นั้นเข้ากับความเข้าใจของตนหรือรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาหรือไม่
วิธีแรกนั้นสมเหตุผล เพราะใช้วิธีเปรียบเทียบข้อมูลใหม่กับข้อมูลที่รู้อยู่แล้วว่าเป็นจริงและพิจารณาความน่าเชื่อถือของแหล่งข้อมูลทั้งสอง
แต่นักวิจัยพบว่า ความคุ้นเคยอาจเอาชนะความสมเหตุผลได้ คือการได้ยินบ่อย#เปลี่ยนทาง ๆ ว่า ข้อความหนึ่งเป็นเท็จอาจก่อผลตรงกันข้าม เพราะทำให้เชื่อเรื่องเท็จว่าเป็นจริงเพราะได้ยินบ่อย#เปลี่ยนทาง ๆ
ความสัมพันธ์กับปรากฏการณ์อื่น#เปลี่ยนทาง ๆ.
ความคล่องในการประมวลผล (processing fluency).
ในเบื้องต้น เชื่อกันว่าปรากฏการณ์นี้เกิดเมื่อบุคคลไม่แน่ใจในข้อความหนึ่ง#เปลี่ยนทาง ๆ ค่อนข้างมากเท่านั้น
นักจิตวิทยาจึงได้สมมุติว่า ข้อความที่แปลก#เปลี่ยนทาง ๆ ก็จะไม่ก่อปรากฏการณ์นี้ แต่ผลงานวิจัยต่อ#เปลี่ยนทาง ๆ มากลับแสดงว่า ปรากฏการณ์นี้ก็ยังเกิดกับข่าวปลอมด้วย
คืองานวิจัยปี#เปลี่ยนทาง 2015 ที่ตีพิมพ์ในวารสารจิตวิทยาเชิงการทดลอง ("Journal of Experimental Psychology")
ได้แสดงว่า ปรากฏการณ์นี้มีผลต่อผู้ร่วมการทดลองผู้รู้คำตอบอันถูกต้องตั้งแต่แรก แต่ต่อมากลับเปลี่ยนความเชื่อเพราะได้รับข้อมูลเท็จซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ
เช่น เมื่อผู้ร่วมการทดลองได้ข้อความนี้หลาย#เปลี่ยนทาง ๆ ครั้งคือ "ส่าหรีเป็นชื่อของกระโปรงสั้นมีจีบที่คนสก็อตใส่" บางคนก็จะกลับเชื่อว่านี้เป็นเรื่องจริงทั้ง#เปลี่ยนทาง ๆ ที่ได้ตอบคำถามอย่างถูกต้องตั้งแต่ต้นแล้วว่า "อะไรเป็นชื่อของกระโปรงสั้นมีจีบที่คนสก็อตใส่" (คิลต์)
หลังจากที่ทำซ้ำผลงานชิ้นนี้ได้แล้ว นักวิจัยอีกทีมหนึ่งได้ระบุว่า ปรากฏการณ์ที่น่าแปลกนี้มีเหตุจากความคล่องในการประมวลผล (processing fluency) ที่มนุษย์อาศัยเพื่อเข้าใจข้อความ
การได้ (รับ/ได้ยิน) ข้อมูลซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ ทำให้ข้อความประมวลได้ง่ายขึ้น (คือ fluent) เทียบกับข้อความใหม่#เปลี่ยนทาง ๆ จึงทำให้สรุปได้อย่างผิด#เปลี่ยนทาง ๆ ว่า ข้อความเหล่านั้นเป็นจริงกว่า
เมื่อบุคคลได้ยินอะไรเป็นครั้งที่สองหรือครั้งที่สาม สมองจะตอบสนองได้เร็วกว่าแล้วจึงยกว่า เพราะเป็นเรื่องที่ลื่นหูคล่องใจ นี่จึงเป็นสัญญาณว่าเป็นเรื่องจริง
Hindsight bias (ความเอนเอียงว่าเข้าใจปัญหาหลังเหตุการณ์).
ในงานศึกษาปี#เปลี่ยนทาง 1997 นักวิจัยสัมพันธ์ปรากฏการณ์นี้กับ hindsight bias (ความเอนเอียงว่าเข้าใจปัญหาหลังเหตุการณ์) ซึ่งเป็นความเอนเอียงที่คิดว่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วนั้น#เปลี่ยนทาง ๆ สามารถพยากรณ์ได้เกินความเป็นจริง
แล้วจึงจัดปรากฏการณ์นี้ว่าเป็นส่วนย่อยของ hindsight bias โดยเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า reiteration effect
งานศึกษาอื่น#เปลี่ยนทาง ๆ.
ในงานศึกษาปี#เปลี่ยนทาง 1979 นักวิจัยบอกผู้ร่วมการทดลองว่า ข้อความที่ระบุซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ ไม่ใช่ว่าจะจริงกว่าที่ไม่ซ้ำ
แต่แม้จะได้คำเตือนแล้ว ผู้ร่วมการทดลองก็ยังรู้สึกว่า ข้อความที่ระบุซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ จริงกว่าข้อความที่ไม่ซ้ำ
งานศึกษาปี#เปลี่ยนทาง 1981 และ 1983 แสดงว่า ข้อมูลที่ได้จากประสบการณ์เร็ว#เปลี่ยนทาง ๆ นี้มักมองว่า ลื่นกว่าคุ้นเคยกว่าข้อมูลใหม่#เปลี่ยนทาง ๆ ที่เพิ่งได้
งานศึกษาปี#เปลี่ยนทาง 2011 ต่อยอดงานสองอย่างนี้โดยแสดงว่า ทั่วไปแล้ว ข้อมูลที่ได้จากความจำ "คล่องกว่าและคุ้นเคยกว่าข้อมูลที่เรียนรู้ใหม่" ดังนั้น จึงลวงให้เข้าใจว่าเป็นจริง
โดยมีผลเพิ่มขึ้นเมื่อนำข้อความมาซ้ำ 2#เปลี่ยนทาง ครั้ง และยิ่งกว่าเมื่อซ้ำ 4#เปลี่ยนทาง ครั้ง
นักวิจัยจึงสรุปว่า การระลึกจากความทรงจำเป็นวิธีที่ได้ผลเพื่อเพิ่ม "ความถูกต้อง" ของข้อความ อนึ่ง ปรากฏการณ์นี้เกิดขึ้นได้โดยไม่ต้องสอบเรื่องที่เป็นประเด็นว่าเป็นความจริงหรือไม่
งานศึกษาปี#เปลี่ยนทาง 1992 แสดงว่า ข้อความหนึ่งจะรู้สึกจริงถ้าเป็นข้อมูลที่คุ้นเคย
งานศึกษาปี#เปลี่ยนทาง 2012 แสดงว่า ผู้ร่วมการทดลองบางท่านที่ได้รับข่าวปลอมจะมีความจำเท็จ
ข้อสรุปก็คือ ข้ออ้างเท็จที่ซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ จะน่าเชื่อถือยิ่งขึ้นและอาจก่อให้ผู้รับรู้ข้ออ้างเกิดความผิดพลาด
งานศึกษาปี#เปลี่ยนทาง 2014 ให้ผู้ร่วมการทดลองตัดสินความเป็นจริงของข้อความที่ระบุว่ามาจากบุคคลต่าง#เปลี่ยนทาง ๆ บุคคลเหล่านั้นบางคนมีชื่ออ่านออกเสียงง่ายกว่าคนอื่น#เปลี่ยนทาง ๆ
แล้วพบว่า ผู้ร่วมการทดลองชี้อย่างสม่ำเสมอว่า ข้อความที่ระบุโดยบุคคลผู้มีชื่ออ่านออกเสียงได้ง่ายกว่าเป็นความจริงยิ่งกว่าข้อความของผู้มีชื่อออกเสียงได้ยากกว่า
นักวิจัยจึงสรุปว่า แม้แต่สิ่งที่เกิดในใจ เป็นอัตวิสัย ไม่เกี่ยวข้องกัน ก็ยังมีผลเมื่อมนุษย์ประเมินข้อมูลที่ปรากฏมาจากใคร
ตัวอย่าง.
แม้ปรากฏการณ์นี้จะได้ทดสอบทางวิทยาศาสตร์เมื่อไม่นานมานี้ แต่ก็เป็นที่รู้จักมานับเป็นพัน#เปลี่ยนทาง ๆ ปีแล้ว
งานศึกษาหนึ่งให้ข้อสังเกตว่า รัฐบุรุษโรมันกาโต้ผู้เฒ่า (Cato the Elder) กล่าวลงท้ายคำปราศรัยของเขาบ่อย#เปลี่ยนทาง ๆ โดยสนับสนุนให้ทำลายนครคาร์เธจ ("Ceterum censeo Carthaginem esse delendam") เพราะรู้ว่าการกล่าวซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ มักทำให้คนอื่นตกลงร่วมใจด้วย
จักรพรรดินโปเลียนตามรายงานยัง "ตรัสว่า มีสิ่งเดียวเท่านั้นที่สำคัญอย่างยิ่งในเรื่องวาทศิลป์ ซึ่งก็คือ การพูดซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ" คือการกล่าวย้ำซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ ทำให้สิ่งนั้นตั้งอยู่ในใจ "โดยทำให้ได้การยอมรับในที่สุดว่าเป็นความจริงที่แสดงแล้ว"
คนอื่น#เปลี่ยนทาง ๆ ที่ได้ใช้เทคนิคนี้รวมทั้งประธานาธิบดีสหรัฐโรนัลด์ เรแกน, บิล คลินตัน, จอร์จ ดับเบิลยู. บุช,
ดอนัลด์ ทรัมป์
และแม้แต่ตัวละครคือ มาร์กุส อันโตนิอุส ในละครเรื่อง จูเลียส ซีซาร์ ของวิลเลียม เชกสเปียร์
โฆษณาระบุคุณสมบัติที่ไร้เหตุผลของผลิตภัณฑ์โดยทำอย่างซ้ำ#เปลี่ยนทาง ๆ อาจทำให้ขายผลิตภัณฑ์เพิ่มขึ้นได้เพราะคนดูบางส่วนจะเริ่มคิดว่า ตนได้ยินคุณสมบัติเช่นนี้จากแหล่งข้อมูลอื่นที่เป็นกลาง
ปรากฏการณ์นี้ยังพบในสื่อข่าวและเป็นเทคนิคหลักอย่างหนึ่งที่ใช้ในโฆษณาชวนเชื่อ
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />