pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พระวิเศษวังษา (นิกวน)

พระวิเศษวังษา (นิกวน) หรือ นิกูวง (มลายู: "Nik Kuan หรือ Nik Kuwong)" เป็นผู้ช่วยราชการเมืองยะหริ่งในสมัยพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) 
ประวัติ.
พระวิเศษวังษา (นิกวน หรือ นิกูวง) เป็นบุตรคนโตของพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) และมีศักดิ์เป็นหลานของพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) เมื่อพระยายะหริ่ง (นิตีมุง) ผู้เป็นพ่อถึงแก่พิราลัยได้มีการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งนิเมาะ ซึ่งมีศักดิ์เป็นอา ขึ้นมาเป็นเจ้าเมืองยะหริ่งแทนและได้มีการแต่งตั้งผู้ช่วยราชการเมืองยะหริ่งและกรรมการที่ปรึกษาเมืองยะหริ่งดังนี้ พระโยธานุประดิษฐ์ (นิโวะ) เป็นรายามุดา พระสุนทรรายา (นิโซะ) หลวงประชาภิบาล (นิแว) หลวงบุรานุมัติการ (นิตีมุง) ขุนอภิบาลบุรีรักษ์ (กูปัตตารอ) ขุนสิริบำรุง (นิแม) และ พระวิเศษวังษา (นิกวน หรือ นิกูวง) บุตรพระยายะหริ่ง (นิตีมุง)
ต่อมาได้มีการถอดบรรดาศักดิ์พระวิเศษวังษา (นิกวน) เนื่องด้วยมีปัญหาภายในวงญาติชั้นปกครองกันเอง และมีการยื่นฟ้องเป็นคดีระหว่างเจ้าเมืองกับนิกวน โดยนิกวนร่วมกับบ่าวไพร่ยื่นฟ้องพระยายะหริ่งและพระโยธานุประดิษฐ์ ผู้ช่วยเจ้าเมืองยะหริ่ง ต่อศาลแพ่งกว่า 100 คดีในครั้งนั้นได้ฟ้องต่อเจ้าเมืองสงขลาว่าพระยายะหริ่งยกพวกปล้นและฆ่าลูกเมียและบริวารตายและริบทรัพย์สินไป ขอให้พระยาสงขลาดำเนินคดี เนื่องจากในสมัยนั้นสงขลาเป็นผู้ดูแลหัวเมืองทั้งเจ็ดก่อนที่จะเปลี่ยนสังกัดไปอยู่กับนครศรีธรรมราช พระยาสงขลาพยายามเรียกตัวพระยายะหริ่งมาสอบสวนแต่พระยายะหริ่งบ่ายเบี่ยงไม่ยอมมาจึงไม่สามารถไต่สวนความได้ พระยายะหริ่งได้ตอบทางจดหมายว่า ก่อนหน้านั้นคนใช้นิกวนไปบุกรุกที่นาและยังยิงทนายพระยายะหริ่ง ในขณะเดียวกันพระยายะหริ่งเองก็เคยมีราษฎรฟ้องร้องเช่นกัน ซึ่งราษฎรเคยยื่นฎีกากล่าวโทษพระยายะหริ่งเมื่อพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จเยือนปักษ์ใต้ โดยกล่าวว่าพระยายะหริ่งข่มเขงราษฎร ฆ่าคนและริบทรัพย์สมบัติตามใจชอบ ทางกรุงเทพได้สั่งขุนรองมหาดไทยลงมาสอบสวนเรื่องนี้ที่เมืองยะหริ่ง ขุนรองมหาดไทยได้รายงานว่าพระยายะหริ่งได้กวาดต้อนราษฎรจำนวน 400-500 คน เพื่อเตรียมสู้รบกับนิกวน โดยทั้งสองฝ่ายตั้งท่าจะรบกัน 
ในรายงานเกี่ยวกับคดีความของหลวงบริรักษ์ภูเบนทร์ในปี 1903 คดีแพ่งในศาลบริเวณในปีนั้นมีสูงถึง 370 คดี คดีเก่านิกวนอยู่ 100 คดี แต่ไม่ได้บอกว่าศาลตัดสินคดีอย่างไรและทำไมถึงเป็นคดีแพ่งไม่ใช่คดีอาญา
นอกจากนี้ในพระราชหัตถเลขาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เรื่องเสด็จประพาสแหลมมลายู คราว ร.ศ. 108 กล่าวถึงนิกวน ดังต่อไปนี้
" อนึ่งหลวงประชาภิบาล (นิแว) บุตรพระยาพิบูลเสนานุกิจพิชิตเชษฐภักดี (นิเมาะ) กับ (นิกวน) บุตรพระยายะหริ่ง(นิตีมุง) กับราษฎรมาร้องฎีกากล่าวโทษพระยายะหริ่ง ว่ากระทำการคุมเหงตัว และราษฎรต่างๆ ฉันเห็นว่าควรจะยื่นเรื่องราวที่ผู้รักษาเมืองสงขลาก่อนจึงได้คืนเรื่องราวไป แต่ความเรื่องพระยายะหริ่งนี้ ว่ามีโจทก์มาร้องต่อพระยาวิเชียรคีรีชมถึง 40 /50 คน ร้องที่พระยาสุนทราก็มีได้มีใบบอกเข้าไปที่กลาโหมสั่งให้หาตัวพระยายะหริ่งมาชำระ พระยายะหริ่งบิดพลิ้วเสียไม่มาเป็นช้านานจึงได้ได้ตัว ข้อความที่หานั้นหาว่าฆ่าคนไม่มีความผิดบ้าง เก็บริบทรัพย์สมบัติตามชอบใจบ้าง เดี๋ยวนี้ความก็ยังพิจารณาอยู่ แต่พระยายะหริ่ง บิดพลิ้วหลีกเลี่ยงไม่ใคร่ไปศาลจึงได้ช้าอยู่ ฉันก็ได้ตักเตือนพระยาสุนทราให้เร่งว่ากล่าวเสียให้เห็นผิดและชอบ ถ้ามีความผิดจริงก็ลงโทษได้ อย่าให้เป็นที่ติเตียนว่าหนักหน่วงความไว้ด้วยการที่แกล้งให้เป็นที่หวาดของเมืองแขกทั้งปวง"
ในบั้นปลายชีวิตภายหลังจากมีการปฏิรูปการปกครองเป็นมณฑลเทศาภิบาล นิกวนได้ร่วมกับรายาสาบันบริจาคที่ดินเพื่อสร้างที่ว่าการยะหริ่ง(ปัจจุบันคือ ที่ว่าการอำเภอยะหริ่ง)
บุตรธิดา.
นิกวน มีบุตรธิดา 4 คน ดังนี้
วังสายบุรี

วังสายบุรี เป็นวังของเจ้าเมืองสายบุรี พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี (เต็งกูอับดุลมุฏฏอเล็บ)|พระยาสุริยสุนทรบวรภักดี ศรีมหารายา มัตตาอับดุลวิบูลย์ขอบเขตประเทศมลายูวิเศษวังษา (หนิวิตำนาเซร์ หรือ เต็งกูอับดุลมุฏฏอเล็บ) หรือที่ชาวพื้นเมืองเรียกว่า วังเก่าสายบุรี ตั้งอยู่เลขที่ 34 ถนนกลาพอ ตำบลตะลุบัน อำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานี
ประวัติ.
วังสายบุรี สร้างโดยสถาปนิกชาวชวา และชาวท้องถิ่น เมื่อปี พ.ศ.2428 วังนั้นได้สร้างในสมัย เต็งกูอับดุลมุฏฏอเล็บ ขณะดำรงบรรดาศักดิ์เป็นพระวิเศษวังษา ผู้ช่วยราชการเมืองสายบุรี ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นพระยาสุริยสุนทรบวรภักดี ศรีมหารายา มัตตาอับดุลวิบูลย์ขอบเขตประเทศมลายูวิเศษวังษา เจ้าเมืองสายบุรีคนสุดท้าย ตรงกับรัชสมัยในรัชกาลที่ 5 
สถาปัตยกรรม.
ลักษณะรูปทรงของวังสายบุรี เป็นอาคารไม้ตะเคียนทั้งหลังมี 2 ชั้น หลังคาทรงปั้นหยา ได้รับอิทธิพลมาจากศิลปกรรมของชวา ตัววังเดิมจะมีลักษณะเป็นตัวยู (U) ตอนหลังได้รื้อออก ปัจจุบันจึงมีลักษณะเป็นรูปตัวแอล (L) ลักษณะเด่นของวังสายบุรี คือพื้นไม้ทำด้วยไม้ตะเคียนปูพื้นเป็นเส้นทแยงมุม มีแกนกลางตีเน้นเป็นฟันปลา ทั้งชั้นบนและชั้นล่าง สำหรับช่องระบายอากาศ นิยมฉลุไม้ เป็นลวดลายพรรณพฤกษาตามแบบศิลปะชวา นอกจากนี้เชิงชายตกแต่งโดยใช้ทองเหลือง
รายาอูงู

รายาอูงู หรือ ราชินีอูงู  เป็นพระประมุขของรัฐสุลต่านมลายูปาตานี รัชกาลที่ 8 ในราชวงศ์ศรีวังสา เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจาก รายาบีรู พระเชษฐภคินีของพระองค์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2167 - พ.ศ. 2178. "รายาอูงู" ในภาษามาเลย์หมายถึง "ราชินีสีม่วง" รายาอูงูเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 3 ในสุลต่านมันซูร์ ชาห์แห่งรัฐปาตานี. พระองค์ทรงเป็นพระราชสวามีของสุลต่านอับดุลฆอฟูร์ มูฮิยยุดดีน ชาห์แห่งรัฐปะหัง และทรงมีพระธิดา พระนามว่า "รายากูนิง หรือ เจ้าหญิงสีเหลือง" ซึ่งพระราชธิดาพระองค์นี้จะทรงเสด็จขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระองค์ในภายภาคหน้า.
พระราชประวัติ.
เมื่อครั้งที่รายาอูงูทรงเจริญชันษาแล้ว รายาฮีเยา ซึ่งเป็นพระเชษฐภคินีของพระองค์ขณะนั้นเพิ่งเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นปฐมราชินีแห่งอาณาจักรปาตานี ในปี พ.ศ. 2127. 
และในปี พ.ศ. 2128 รายาฮีเยาเห็นสมควรให้รายาอูงูทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอับดุลฆอฟูร์ ซึ่งเป็นพระราชโอรสที่ประสูติจากนางสนมในสุลต่านอับดุลกาดีร์ อาลาอุดดีน ชาห์แห่งรัฐปะหัง เพื่อเป็นการสร้างความสัมพันธ์กับรัฐเพื่อนบ้านทางตอนใต้ที่มีพรมแดนติดกับปาตานี เช่น รัฐปะหัง.
อย่างไรก็ตามในเวลาต่อมา เจ้าชายอับดุลฆอฟูร์ได้รับการสนับสนุนจากรายาอูงูและพระเชษฐาภคินี ในการยึดอำนาจจากพระอนุชาต่างมารดาที่ประสูติจากพระมเหสีแต่ยังทรงพระเยาว์ คือ สุลต่านอะห์หมัด ชาห์ที่ 2 แห่งรัฐปะหัง ส่งผลให้เจ้าชายอับดุลฆอฟูร์ตัดสินใจทำการรัฐประหารพระอนุชาในปี พ.ศ. 2135 และสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าผู้ครองนครพระองค์ที่ 12 เฉลิมพระนามว่า"สุลต่านอับดุลฆอฟูร์ มูฮิยยุดดีน ชาห์แห่งรัฐปะหัง" พร้อมกับแต่งตั้งรายาอูงูขึ้นเป็น "เปอร์ไมซูรีอากง (มเหสี)" สุลต่านจึงมีพระองค์อยู่เคียงข้าง ทรงคอยให้คำปรึกษาต่างๆในระหว่างที่ออกว่าราชการต่อหน้าบรรดาขุนนางในท้องพระโรง.
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท รายาอูงู ได้แก่
ม้าจุ้น

ม้าจุ้น มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หม่า จุน  เป็นเจ้าเมืองเทียนซุยของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ.
ในปี ค.ศ. 228 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแห่งจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กได้เปิดการทัพบุกวุยก๊กครั้งแรก โดยเข้ายึดเขากิสาน (祁山 "ฉีซาน"; พื้นที่ภูเขาโดยรอบบริเวณที่เป็นอำเภอหลี่ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เวลานั้นม้าจุ้นเจ้าเมืองเทียนซุย (天水郡 "เทียนฉุ่ยจฺวิ้น;" ปัจจุบันอยู่บริเวณนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่) กำลังอยู่ในระหว่างการเดินทางตรวจราชการ โดยมีผู้ติดตามคือเกียงอุย เลี้ยงซี (梁緒 "เหลียง ซฺวี่") อินเชียง (尹賞 "อิ๋น ฉ่าง") เลี้ยงเขียน (梁虔 "เหลียง เฉียน") และคนอื่น ๆ ม้าจุ้นทราบข่าวการบุกของจ๊กก๊กและได้ยินว่าหลายอำเภอในเมืองเทียนซุยแปรพักตร์ไปเข้าด้วยข้าศึก ม้าจุ้นจึงระแวงว่าเกียงอุยและคนอื่น ๆ กำลังเดินทางเพื่อไปสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊กด้วย ม้าจุ้นจึงหนีไปในเวลากลางคืนและไปหลบภัยที่อำเภอเซียงเท้ง (上邽縣 "ช่างกุยเซี่ยน"; ปัจจุบันอยู่ในเขตนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่) เกียงอุยและคนอื่น ๆ พยายามไล่ตามม้าจุ้นไปแต่ไม่ทัน พวกเขาถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าไปในอำเภอเซียงเท้งเมื่อทั้งหมดเดินทางมาถึง เกียงอุยและคนอื่น ๆ เห็นว่าพวกตนไม่มีทางเลือกอื่น จึงเข้าไปสวามิภักดิ์แปรพักตร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก
ใน"เว่ย์เลฺว่"บันทึกว่าในช่วงเวลาที่จ๊กก๊กยกทัพบุก ม้าจุ้นและผู้ใต้บังคับบัญชากำลังอยู่ระหว่างเดินทางตรวจราชการกับกุยห้วยขุนพลวุยก๊กในเวลาที่ได้รับข่าวว่าจูกัดเหลียงและทัพจ๊กก๊กเข้ายึดเขากิสาน กุยห้วยบอกม้าจุ้นว่า "เป็นเจตนาไม่ดีเลย!" แล้วต้องการรีบถอยร่นไปอำเภอเซียงเท้งทางตะวันออกของเมืองเทียนซุย แม้ว่าที่ว่าการเมืองจะอยู่ที่อำเภอเอ๊กก๋วน (冀縣/兾縣 "จี้เซี่ยน;" ปัจจุบันคืออำเภอกานกู่ มณฑลกานซู่) ทางตะวันตกก็ตาม ม้าจุ้นเองก็ไม่ต้องการกลับไปอำเภอเอ๊กก๋วนเพราะเกรงว่าจะเกิดความไม่สงบในอำเภอเอ๊กก๋วนเนื่องจากการบุกของจ๊กก๊ก ม้าจุ้นจึงตัดสินใจติดตามกุยห้วยย้ายไปอำเภอเซียงเท้งแทน เกียงอุยขอร้องให้ม้าจุ้นกลับไปอำเภอเอ๊กก๋วน ม้าจุ้นบอกเกียงอุยและคนอื่น ๆ ว่า "หากพวกท่านกลับไป พวกท่านจะกลายเป็นศัตรูของข้า" เกียงอุยเพิกเฉยต่อม้าจุ้นเพราะกำลังกังวลเรื่องความปลอดภัยของครอบครัวในอำเภอเอ๊กก๋วน เกียงอุยจึงตีจากม้าจุ้นกลับมาอำเภอเอ๊กก๋วนและภายหลังก็แปรพักร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก ภายหลังจากนั้นม้าจุ้นที่มีความผิดฐานทิ้งเมืองเทียนซุยจึงถูกลงโทษอย่างหนัก 
ในนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 ม้าจุ้นมีบทบาทในช่วงที่จูกัดเหลียงยกทัพบุกเหนือครั้งแรก โดยร่วมกับเกียงอุยที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาในการรบเพื่อขับไล่กองทัพจ๊กก๊ก แต่จูกัดเหลียงใช้กลลวงทำให้ม้าจุ้นเข้าใจผิดว่าเกียงอุยแปรพักตร์ไปเข้าด้วยจ๊กก๊กโดยการใช้คนปลอมตัวเป็นเกียงอุยแสร้งทำเป็นทรยศ ทำให้ม้าจุ้นระแวงเกียงอุยตัวจริง เกียงอุยไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก ภายหลังจูกัดเหลียงยึดเมืองเทียนซุยได้ ม้าจุ้นพร้อมด้วยแฮหัวหลิมหนีไปพึ่งชนเผ่าเกี๋ยง
เลี้ยงเขียน

เลี้ยงเขียน มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เหลียง เฉียน  เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมรับราชการในวุยก๊ก ภายหลังแปรพักตร์มาเข้าด้วยจ๊กก๊กแล้วได้เป็นขุนนางตำแหน่งจางวางวังจักรพรรดินีในราชสำนักจ๊กก๊ก
ประวัติ.
เลี้ยงเขียนเริ่มรับราชการในตำแหน่งหัวหน้าอาลักษณ์ (主記 "จู่จี้") ในที่ว่าการของเมืองเทียนซุย (天水郡 "เทียนฉุ่ยจฺวิ้น;" ปัจจุบันอยู่บริเวณนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่) ของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก
ในปี ค.ศ. 228 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแห่งจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กได้เปิดการทัพบุกวุยก๊กครั้งแรก โดยเข้ายึดเขากิสาน (祁山 "ฉีซาน"; พื้นที่ภูเขาโดยรอบบริเวณที่เป็นอำเภอหลี่ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เวลานั้นเลี้ยงเขียนพร้อมด้วยเพื่อนร่วมราชการได้แก่เกียงอุย เลี้ยงซี (梁緒 "เหลียง ซฺวี่") อินเชียง (尹賞 "อิ๋น ฉ่าง") และคนอื่น ๆ กำลังอยู่ในระหว่างการเดินทางตรวจราชการกับม้าจุ้น (馬遵 "หม่า จุน") เจ้าเมืองเทียนซุย ม้าจุ้นทราบข่าวการบุกของจ๊กก๊กและได้ยินว่าหลายอำเภอในเมืองเทียนซุยแปรพักตร์ไปเข้าด้วยข้าศึก ม้าจุ้นจึงระแวงว่าเกียงอุย เลี้ยงเขียน และคนอื่น ๆ กำลังเดินทางเพื่อไปสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊กด้วย ม้าจุ้นจึงหนีไปในเวลากลางคืนและไปหลบภัยที่อำเภอเซียงเท้ง (上邽縣 "ช่างกุยเซี่ยน"; ปัจจุบันอยู่ในเขตนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่) 
เมื่อเกียงอุย เลี้ยงเขียน และคนอื่น ๆ รู้ว่าม้าจุ้นละทิ้งพวกตนและหนีไปเพียงลำพัง จึงพยายามไล่ตามม้าจุ้นไปแต่ไม่ทัน พวกเขาถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าไปในอำเภอเซียงเท้งเมื่อทั้งหมดเดินทางมาถึง เกียงอุยจึงนำทั้งหมดไปยังอำเภอเอ๊กก๋วน (冀縣/兾縣 "จี้เซี่ยน"; ปัจจุบันคืออำเภอกานกู่ มณฑลกานซู่) แต่ขุนนางผู้รักษาอำเภอเอ๊กก๋วนก็ปฏิเสธไม่ให้พวกเขาเข้ามาเช่นกัน เลี้ยงเขียน เกียงอุย เลี้ยงซี อินเซียง และคนอื่น ๆ เห็นว่าพวกตนไม่มีทางเลือกอื่น จึงเข้าไปสวามิภักดิ์แปรพักตร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก ภายหลังทั้งหมดได้รับราชการเป็นขุนนางตำแหน่งสูงในราชสำนักจ๊กก๊ก เลี้ยงเขียนได้ดำรงตำแหน่งเป็นจางวางวังจักรพรรดินี (大長秋 "ต้าฉางชิว") เลี้ยงเขียนเสียชีวิตก่อนการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263
ในนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 เลี้ยงเขียนเป็นน้องชายของเลี้ยงซี ม้าจุ้นให้เลี้ยงเขียนไปรักษาอำเภอเซียงเท้งเพื่อป้องกันการโจมตีของทัพจ๊กก๊ก ภายหลังเลี้ยงซีสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊กจึงไปเกลี้ยกล่อมให้เลี้ยงเขียนผู้เป็นน้องชายให้มาร่วมเข้าด้วยกับจ๊กก๊ก หลังเลี้ยงซีแปรพักตร์เข้าด้วยจ๊กก๊กได้รับการแต่งตั้งจากจูกัดเหลียงเป็นให้นายอำเภอเซียงเท้ง (上邽令 "ช่างกุยลิ่ง")
อินเชียง

อินเชียง หรือ อินซง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า อิ๋น ฉ่าง  เป็นขุนนางของรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊กของจีน เดิมรับราชการในวุยก๊ก ภายหลังแปรพักตร์มาเข้าด้วยจ๊กก๊กแล้วได้เป็นขุนนางตำแหน่งเจ้ากรมนครบาลในราชสำนักจ๊กก๊ก
ประวัติ.
อินเซียงเป็นชาวอำเภอเอ๊กก๋วน (冀縣/兾縣 "จี้เซี่ยน") เมืองเทียนซุย (天水郡 "เทียนฉุ่ยจฺวิ้น") ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอกานกู่ มณฑลกานซู่ เริ่มรับราชการในตำแหน่งนายทะเบียน (主簿 "จู่ปู้") ในที่ว่าการของเมืองเทียนซุยของรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊ก
ในปี ค.ศ. 228 จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีและผู้สำเร็จราชการแห่งจ๊กก๊กที่เป็นรัฐอริของวุยก๊กได้เปิดการทัพบุกวุยก๊กครั้งแรก โดยเข้ายึดเขากิสาน (祁山 "ฉีซาน"; พื้นที่ภูเขาโดยรอบบริเวณที่เป็นอำเภอหลี่ มณฑลกานซู่ในปัจจุบัน) เวลานั้นอินเชียงพร้อมด้วยเพื่อนร่วมราชการได้แก่เกียงอุย เลี้ยงซี (梁緒 "เหลียง ซฺวี่") เลี้ยงเขียน (梁虔 "เหลียง เฉียน") และคนอื่น ๆ กำลังอยู่ในระหว่างการเดินทางตรวจราชการกับม้าจุ้น (馬遵 "หม่า จุน") เจ้าเมืองเทียนซุย ม้าจุ้นทราบข่าวการบุกของจ๊กก๊กและได้ยินว่าหลายอำเภอในเมืองเทียนซุยแปรพักตร์ไปเข้าด้วยข้าศึก ม้าจุ้นจึงระแวงว่าเกียงอุย เลี้ยงเขียน และคนอื่น ๆ กำลังเดินทางเพื่อไปสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊กด้วย ม้าจุ้นจึงหนีไปในเวลากลางคืนและไปหลบภัยที่อำเภอเซียงเท้ง (上邽縣 "ช่างกุยเซี่ยน"; ปัจจุบันอยู่ในเขตนครเทียนฉุ่ย มณฑลกานซู่) 
เมื่อเกียงอุย อินเชียง และคนอื่น ๆ รู้ว่าม้าจุ้นละทิ้งพวกตนและหนีไปเพียงลำพัง จึงพยายามไล่ตามม้าจุ้นไปแต่ไม่ทัน พวกเขาถูกปฏิเสธไม่ให้เข้าไปในอำเภอเซียงเท้งเมื่อทั้งหมดเดินทางมาถึง เกียงอุยจึงนำทั้งหมดไปยังอำเภอเอ๊กก๋วน (冀縣/兾縣 "จี้เซี่ยน"; ปัจจุบันคืออำเภอกานกู่ มณฑลกาซู่) แต่ขุนนางผู้รักษาอำเภอเอ๊กก๋วนก็ปฏิเสธไม่ให้พวกเขาเข้ามาเช่นกัน อินเชียง เกียงอุย เลี้ยงซี เลี้ยงเขียน และคนอื่น ๆ เห็นว่าพวกตนไม่มีทางเลือกอื่น จึงเข้าไปสวามิภักดิ์แปรพักตร์เข้าด้วยจ๊กก๊ก ภายหลังทั้งหมดได้รับราชการเป็นขุนนางตำแหน่งสูงในราชสำนักจ๊กก๊ก อินเซียงได้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้ากรมนครบาล (執金吾 "จื๋อจินอู๋") อินเชียงเสียชีวิตก่อนการล่มสลายของจ๊กก๊กในปี ค.ศ. 263
ในนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 อินเชียงเป็นนายทะเบียนในเมืองเทียนซุย หลังเกียงอุยสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก ม้าจุ้นและแฮหัวหลิมระแวงว่าอินเชียงและเลี้ยงซีจะแอบสมคบกับเกียงอุยเป็นไส้ศึกอยู่ภายในเมืองเทียนซุย จึงคิดจะจับทั้งคู่สังหารเสีย ในเวลากลางคืนแฮหัวหลิมจึงส่งคนไปเชิญอินเชียงและเลี้ยงซีมาพบหลายครั้ง หวังจะลวงมาสังหาร แต่อินเชียงและเลี้ยงซีเข้าใจสถานการณ์จึงไม่ได้ไปพบแฮหัวหลิม และนำทหารใต้บังคับบัญชาไปเปิดประตูเมืองให้ทัพจ๊กก๊กเข้าเมือง และเข้าสวามิภักดิ์ต่อจ๊กก๊ก อินเชียงได้รับได้รับการแต่งตั้งจากจูกัดเหลียงเป็นให้นายอำเภออุยก๋วน (冀城令 "จี้เฉิงลิ่ง")
อี ฮย็อน-อุก

อี ฮย็อน-อุก (เกิด 17 มิถุนายน ค.ศ. 1985) เป็นนักแสดงชาวเกาหลีใต้ เขามีชื่อเสียงจากบทบาทของเขาในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "Hell Is Other People" (2019), "ไมน์" (2021) และ "Remarriage & Desires" (2022)
กลุ่มวังบัวบาน

กลุ่มวังบัวบาน หมายถึง กลุ่มของนักการเมืองกลุ่มหนึ่ง นำโดย เยาวภา วงศ์สวัสดิ์ ตั้งชื่อตามวังน้ำที่อยู่บนน้ำตกห้วยแก้ว ซึ่งอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ เริ่มแรกนักการเมืองในภาคเหนือมีการรวมกลุ่มกัน โดยมีนางเยาวภาเป็นผู้นำหลักในทางภาคเหนือ ตั้งแต่ยุค พรรคไทยรักไทย, พรรคพลังประชาชน, จนมาถึงพรรคเพื่อไทย ในปัจจุบัน และเคยมี สส.บางส่วนย้ายไปพรรคไทยรักษาชาติมาก่อนด้วย
โดยสมาชิก “กลุ่มวังบัวบาน” ช่วงแรกนั้นมีจำนวนมาก เรียกว่านักการเมือง และอดีต ส.ส.ภาคเหนือสมัยตั้งแต่พรรคไทยรักไทยเกือบจะทั้งหมดในขณะนั้นเลยก็ว่าได้ ซึ่งปัจจุบันหลายคนก็ยังเป็นแกนนำสำคัญของพรรคเพื่อไทย และยังมีชื่อเยาวภา วงศ์สวัสดิ์ เป็นแกนนำเสมอมา โดยที่เยาวภาเองอาศัยอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่ การเคลื่อนไหวของกลุ่มจึงกระทำในพื้นที่จังหวัดเชียงใหม่เป็นหลัก
ส.ส.ที่สังกัด หรือเคยสังกัดกลุ่มวังบัวบาน.
กลุ่มวังบัวบานมีสมาชิก 36 คน โดยแบ่งตาม สส.บัญชีรายชื่อ และ สส.แบบแบ่งเขต ประกอบด้วย
สส.บัญชีรายชื่อ (บางรายเคยเป็น สส.สัดส่วน)
มาร์ค แมคโดแว็ล

มาร์ค แมคโดแว็ล (เกิดเมื่อ 2 มกราคม 1990) เป็นผู้บริการธุรกิจไทย, ผู้ประกอบกิจการ, นักพูด และนักสร้างเนื้อหา เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งและ ซีอีโอ ของ ไพรมอล ดิจิทัล เอเจนซี
ชีวิตในช่วงต้นและการศึกษา.
มาร์ค แมคโดแว็ล เกิดที่กรุงเทพฯ ประเทศไทย เขาได้เรียนที่โรงเรียนบางกอกพัฒนาในปี 1994 ถึง 2008 เขาสำเร็จการศึกษาขั้นสูงจาก มหาวิทยาลัยโอทาโก ประเทศนิวซีแลนด์ 
โดยสำเร็จปริญญาตรีด้านการค้าและบริหารธุรกิจในปี 2013
อาชีพ.
มาร์ค แมคโดแว็ล เริ่มเส้นทางอาชีพในตำแหน่งนักพัฒนาเว็บไซต์ฟรีแลนซ์
หลังจากกลับมายังกรุงเทพฯ เขาได้ทำงานเป็นนักจัดการด้านการตลาดในธุรกิจบาร์บีคิวขนาดเล็กแห่งหนึ่ง
ในปี 2013 มาร์ค แมคโดแว็ล ได้ย้ายไปยังเมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย โดยเขาทำหน้าที่เป็นผู้จัดการบัญชีการตลาดที่ เอนเดฟเวอร์
เมื่อกลับมายังประเทศไทยในปี 2015 เขาได้ร่วมก่อตั้ง ไพรมอล ดิจิทัล เอเจนซี บริษัทด้านการตลาดดิจิทัลที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ในประเทศไทย และมาเลเซีย ซึ่ง 
ในปี 2020 เขาได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในการจัดอันดับ ฟอร์บส์ 30 อายุต่ำกว่า 30 ปี
ในปี 2022 มาร์ค แมคโดแว็ล ได้ร่วมก่อตั้ง ซินดาเทรซ ซึ่งเป็นผู้ให้บริการด้านการตลาดดิจิทัล
ลาลิกา ฤดูกาล 2023–24

ลาลิกา ฤดูกาล 2023–24  หรือในนามว่า ลาลิกาอีเอสปอร์ตส์  ตามชื่อผู้สนับสนุน เป็นฤดูกาลที่ 93 ของการแข่งขันฟุตบอลลาลิกา ลีกฟุตบอลสูงสุดของประเทศสเปน นับตั้งแต่ได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1930 โดยการแข่งขันเริ่มต้นขึ้นในวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2023 และมีกำหนดสิ้นสุดในวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 บาร์เซโลนา คือแชมป์เก่าจากฤดูกาลที่ผ่านมา ซึ่งเป็นสมัยที่ 27 ของพวกเขา
ทีม.
การเลื่อนชั้นและตกชั้น (ก่อนเริ่มฤดูกาล).
จากจำนวนทั้งหมด 20 ทีมที่แข่งขันในฤดูกาลปัจจุบัน มี 17 ทีมที่มาจากฤดูกาล 2022–23 และมี 3 ทีมที่เลื่อนชั้นมาจากเซกุนดาดิบิซิออน ฤดูกาล 2022–23 ซึ่งประกอบไปด้วยทีมชนะเลิศ และรองชนะเลิศในฤดูกาลปกติ และทีมชนะเลิศรอบเพลย์ออฟเลื่อนชั้นอีกหนึ่งทีม
ทีมแรกที่ตกชั้นจากลาลิกาคือเอลเช หลังจากแพ้อัลเมริอา 2–1 ในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 เป็นการสิ้นสุดการได้ลงเล่นในลีกสูงสุดติดต่อกัน 3 ปี ทีมที่ต้องตกชั้นเป็นทีมที่สองคืออัสปัญญ็อล หลังจากเสมอกับบาเลนเซีย 2–2 ในวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 นับสิ้นสุดการได้ลงเล่นในลาลิกาติดต่อกัน 2 ปี ส่วนทีมสุดท้ายที่ต้องตกชั้นลงไปเซกุนดาก็คือบายาโดลิด หลังจากพวกเขาเสมอกับเฆตาเฟ 0–0 ในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2023 ทำให้พวกเขาต้องตกชั้นลงไปหลังเลื่อนชั้นขึ้นมาได้หนึ่งปี.
สองทีมแรกที่ได้รับสิทธิ์เลื่อนชั้นจากเซกุนดาดิบิซิออน ซึ่งเกิดขึ้นพร้อมกันในนัดสุดท้ายของฤดูกาลคือกรานาดา และลัสปัลมัส ซึ่งเป็นลำดับที่หนึ่งและสองตามลำดับ กรานาดาได้ลงเล่นในลาลิกาอีกครั้งหลังห่างหายไป 1 ปี ในขณะที่ลัสปัลมัสสามารถกลับขึ้นมาบนลีกสูงสุดได้ทันทีหลังตกชั้นไปห้าปี ทีมสุดท้ายที่ได้เลื่อนชั้นคืออาลาเบส หลังจากชนะเลิศรอบเพลย์-ออฟเลื่อนชั้น พวกเขาเอาชนะเลบันเตในรอบชิงชนะเลิศ ทำให้ได้กลับมาลงเล่นในลีกสูงสุดหลังตกชั้นไปปีเดียว
1. <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ 
2. <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ 
3. <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ 
 "ณ วันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 2024"
สถิติฤดูกาล.
การทำประตู.
ประตูแรกของฤดูกาล:<br> อิซิ ปาลาโซน ให้กับ ราโยบาเยกาโน ในนัดที่พบกับ อัลเมริอา (11 สิงหาคม ค.ศ. 2023)
ธนาคารแห่ง สปป.ลาว

ธนาคารแห่ง สปป.ลาว  เป็นธนาคารกลางของประเทศลาว เริ่มดำเนินการในปี ค.ศ. 1975 ภายหลังการครองอำนาจของพรรคประชาชนปฏิวัติลาว มีหน้าที่รับผิดชอบการตราสกุลเงินกีบ และกำกับดูแลนโยบายการเงินของประเทศลาว
สภากรุงเทพมหานคร ชุดที่ 9

สภากรุงเทพมหานคร ชุดที่ 9 (16 มิถุนายน พ.ศ. 2545 – 15 มิถุนายน พ.ศ. 2549) เป็นสภากรุงเทพมหานคร เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานครและสมาชิกสภาเขต พ.ศ. 2545 มีสมาชิกจำนวน 61 คน
องค์ประกอบของสภา.
สภากรุงเทพมหานครประกอบด้วยสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร จำนวน 61 ที่นั่ง จากพรรคการเมืองต่างๆ ดังต่อไปนี้
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2555

การเลือกตั้งนายกองค์บริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2555 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2555 ประกอบไปด้วยการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดได้เขตละ 1 คน
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
หมายเลข 1: ชาญ พวงเพ็ชร์.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี 2 สมัย สังกัด กลุ่มปทุมรักไทย โดยมีการสนับสนุนจาก พรรคภูมิใจไทย และ สส.ปทุมธานี พรรคเพื่อไทย 
หมายเลข 2: ว่าที่ร้อยตรี สุเมธ ฤทธาคนี.
อดีต สส.ปทุมธานี เขต 5 พรรคเพื่อไทย ลงสมัครในนามอิสระ โดยมีการสนับสนุนจาก พรรคเพื่อไทย 
หมายเลข 3: สุพจน์ ศรีสุวรรณ.
อดีตพัฒนาการอำเภอฯ กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย อดีตผู้สมัคร สว.ปทุมธานี พ.ศ. 2549 และอดีตผู้สมัคร สว.สรรหา พ.ศ. 2554 ลงสมัครในนามอิสระ
หมายเลข 4: ชานุ หอมหวาน.
อดีตผู้ใหญ่บ้าน ลงสมัครในนามอิสระ
หมายเลข 5: สมนึก สอนเนย.
อดีตรองนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี ลงสมัครในนามอิสระ
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ชาญ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">65.14%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">สุเมธ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">33.71%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">สุพจน์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">0.62%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ชานุ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">0.29%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">สมนึก</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">0.24%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
วัดประสาท (จังหวัดพระนครศรีอยุธยา)

วัดประสาท เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหอรัตนไชย อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 11 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา พื้นที่ตั้งวัดเป็นที่ราบลุ่มอยู่ในเกาะเมืองติดต่อกับถนนอู่ทอง ปัจจุบันมีพระครูวิทิตธรรมธาดา (สมชาย) เป็นเจ้าอาวาส
วัดประสาทเป็นวัดเก่าแก่มีมาแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1900 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาแล้วประมาณ พ.ศ. 1920 เมื่อคราวเรื้อถอนอุโบสถหลังเดิม พ.ศ. 2502 ได้ขุดพบเสาก่อด้วยอิฐเป็นเสา 6 เหลี่ยม จำนวน 2 ต้น เป็นเส้นผ่าศูนย์กลาง 80 เซนติเมตร และพื้นปูด้วยอิฐสลับเป็นลายขัด เข้าใจว่าเป็นฐานอุโบสถหลังแรก
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 26.50 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2503 มีโครงสร้างเป็นคอนกรีตเสริมเหล็ก กุฏิสงฆ์จำนวน 15 หลัง เป็นอาคารไม้ ศาลาการเปรียญกว้าง 8 เมตร เป็นอาคารคอนกรีต หอระฆังคอนกรีตเสริมเหล็ก หอไตรเป็นอาคารไม้ ฌาปนสถานศาลาบำเพ็ญกุศล 2 หลัง และหอสวดมนต์
การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2563

การเลือกตั้งนายกองค์บริหารส่วนจังหวัดและสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี พ.ศ. 2563 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2563 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2563 ประกอบไปด้วยการเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 ที่นั่ง และการเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัด โดยแบ่งเขตเลือกตั้ง ดังนี้
แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนจังหวัดได้เขตละ 1 คน
ผู้สมัครนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด.
หมายเลข 1: พลตำรวจโท คำรณวิทย์ ธูปกระจ่าง.
อดีตผู้บัญชาการตำรวจนครบาล ปัจจุบันประกอบอาชีพหมอฝังเข็มรักษาคนไข้ที่มูลนิธิมงคล-จงกล ธูปกระจ่าง สังกัด กลุ่มคนรักปทุม โดยมีการสนับสนุนจาก พรรคเพื่อไทย 
หมายเลข 2: ชาญ พวงเพ็ชร์.
อดีตนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดปทุมธานี 3 สมัย สังกัด กลุ่มปทุมรักไทย โดยมีการสนับสนุนจาก พรรคภูมิใจไทย
หมายเลข 3: กรรณิการ์ นาคอินทร์.
ผู้สมัครอิสระ อดีตผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปทุมธานี เขต 2 พรรคภูมิใจไทย ในปี พ.ศ. 2554 
ผลการเลือกตั้ง.
<table style="margin:0; border:none;"><tr><td style="border:none; padding:0;">
<table style="text-align:left; border-collapse:collapse; width:100%;">
<tr style="background:#ddd"><th style="text-align:center;" colspan="5">คะแนนเสียง</th></tr>
<tr style="font-size:88%; height:4px;">
<td colspan="2" style="padding:0 4px; text-align:left;"></td>
<td style="width:400px; text-align:left;"></td>
<td colspan="2" style="padding:0 4px; width:1em; text-align:right;"></td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">คำรณวิทย์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">48.25%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">ชาญ</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">42.46%</td>
</tr>
<tr>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em;min-width:8em">กรรณิการ์</td>
<td style="width:100px;border-left:solid 1px silver;border-right:solid 1px silver;">  </td>
<td colspan="2" style="padding-left:0.4em;padding-right:0.4em" align="right">1.58%</td>
</tr>
</table>
</td></tr></table>
วัดศรีสระแก้ว

วัดศรีสระแก้ว เป็นพระอารามหลวงชั้นตรีชนิดสามัญ สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลนามะเฟือง อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู มีเนื้อที่ 10 ไร่ 2 งาน 70 ตารางวา ตามโฉนดที่ดินเลขที่ 9131
วัดศรีสระแก้วตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2472 โดยมีพระอธิการศรี โฆสโก เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ นายอ่อนสา แก้วประสิทธิ์ และนายแก้ว สารีพันธ์ ร่วมกันบริจาคที่ดินและเป็นประธานฝ่ายฆาราวาสในการสร้างวัด ตั้งชื่อว่าว่า วัดศรีสาแก้ว เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้สร้างวัด ต่อมากร่อนเสียงเป็น "วัดศรีสระแก้ว" ซึ่งมีความหมายว่า แก้วบริสุทธิ์หรือแก้วแห่งความดีหรือสถานที่ฟอกให้เกิดคุณงามความดี วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2513
เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550 วัดศรีสระแก้วได้รับการยกวัดราษฎร์ขึ้นเป็นพระอารามหลวง เนื่องในมหามงคลเฉลิมพระเกียรติพระชนมพรรษา 80 พรรษาพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
ไอแซก เฮย์เดน

ไอแซก สกอต เฮย์เดน (เกิด 22 มีนาคม 1995) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับให้กับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด
ประวัติ.
เฮย์เดนเกิดที่เมืองเชล์มสฟอร์ด เอสเซ็กซ์ และเล่นให้กับเซาท์เอนด์ ยูไนเต็ด จนกระทั่งเขาอายุ 13 ปี เมื่อเขาย้ายไปลอนดอนเพื่อเข้าร่วมอะคาเดมีของอาร์เซนอล
ระดับสโมสร.
อาร์เซนอล.
เฮย์เดนลงประเดิมสนามให้อาร์เซนอลในรอบที่ 3 ของลีกคัพ เมื่อเดือนกันยายน 2013 พบกับเวสต์บรอมมิชอัลเบียน เขาเริ่มการแข่งขันโดยเล่นในตำแหน่งกองกลางและถูกเปลี่ยนตัวออกหลังจากนาทีที่ 84 และถูกแทนที่โดยคริสทอฟเฟอร์ โอลส์สัน ในที่สุดอาร์เซนอลก็ชนะการดวลจุดโทษที่เดอะฮอว์ทอนส์ เมื่อวันที่ 23 กันยายน 2014 เฮย์เดนลงเล่นนัดที่ 2 ให้กับอาร์เซนอล โดยเล่นเป็นเซ็นเตอร์แบ็กในลีกคัพรอบที่ 4 ในบ้านที่พ่ายแพ้ต่อเซาแทมป์ตัน 1–2
ฮัลล์ซิตี (ยืม).
เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2015 เฮย์เดนย้ายไปร่วมทีมฮัลล์ซิตีด้วยสัญญายืมตัวตลอดฤดูกาลเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในทีมชุดใหญ่ เฮย์เดนเปิดตัวกับสโมสรในนัดเปิดสนามของฤดูกาล 2015–16 ที่เปิดบ้านชนะเหนือฮัดเดอส์ฟีลด์ทาวน์ 2–0 เฮย์เดนประเดิมประตูแรกในอาชีพเมื่อเขายิงประตูสุดท้ายให้ฮัลล์ในเกมที่เอาชนะชาร์ลตันแอธเลติก 6–0 เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2016
นิวคาสเซิลยูไนเต็ด.
เมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม 2016 เฮย์เดนตัดสินใจย้ายจากอาร์เซนอลไปร่วมสโมสรนิวคาสเซิลยูไนเต็ดด้วยสัญญา 5 ปี เฮย์เดนทำประตูเปิดตัวให้กับสโมสรใหม่ในการชนะ 4–1 เหนือเรดิง เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2016 เฮย์เดนคว้าแชมป์อีเอฟแอลแชมเปียนชิป ฤดูกาล 2016–17 กับนิวคาสเซิลในเดือนพฤษภาคม 2017
หลังจากเลื่อนชั้นกลับสู่พรีเมียร์ลีก เฮย์เดนก็รักษาตำแหน่งตัวจริงของเขาไว้ได้ภายใต้การคุมทีมของราฟาเอล เบนิเตซ ในตำแหน่งกองกลางตัวรับ หลังจากที่เบนิเตซออกจากสโมสรในปี 2019 สตีฟ บรูซซึ่งเข้ามาคุมทีมต่อจากเบนิเตซยังคงให้เฮย์เดนเล่นในตำแหน่งกองกลางและแบ็คขวาเฮย์เดนทำประตูชัยในช่วงกลางฤดูกาล 2020 ที่ชนะเชลซี 1–0 ด้วยการโหม่งในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ
หลังจากได้รับบาดเจ็บมายาวนานในเดือนธันวาคม 2021 ในยุคของเอ็ดดี ฮาว เฮย์เดนไม่มีชื่ออยู่ในทีมชุดใหญ่ของนิวคาสเซิลยูไนเต็ดจำนวน 25 คนในช่วงครึ่งหลังของฤดูกาล 2021–22
เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2022 เฮย์เดนถูกปรับ 19,000 ปอนด์โดยสมาคมฟุตบอลหลังจากวิพากษ์วิจารณ์บนทวิตเตอร์ เกี่ยวกับการทำหน้าที่ของเดวิด คูต ผู้ตัดสิน หลังจากนิวคาสเซิลพ่ายแพ้ต่อเชลซี 0–1 ในเกมเยือน
นอริชซิตี (ยืม).
เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2022 เฮย์เดนย้ายไปร่วมทีมนอริชซิตีในแชมเปียนชิปโดยยืมตัวตลอดฤดูกาล เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2023 ผู้จัดการทีมนิวคาสเซิล เอ็ดดี้ ฮาว ซึ่งเข้ามาคุมทีมแทนบรูซกล่าวว่าเฮย์เดนไม่มีอนาคตที่สโมสรและจะถูกขายออกไป
เรกซัม

เรกซัม ("-səm") เป็นนครทางตะวันออกเฉียงเหนือของเวลส์ ตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาเวลส์และหุบเขาดีตอนล่าง ใกล้กับ ชายแดนเชสเชอร์ของอังกฤษ จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2021 พื้นที่ที่มีการก่อสร้างมีประชากร 44,785 คน และเขตอำเภอเทศมณฑลขยายซึ่งรวมถึงหมู่บ้านและพื้นที่ชนบทโดยรอบ มีประชากร 135,117 คน เมืองเรกซัมได้รับสถานะเป็นนครในปี 2022
นครเหวินชาน

นครเหวินชาน ) เป็นนครระดับอำเภอในจังหวัดปกครองตนเองชนชาติจ้วงและม้ง เหวินชาน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลยูนนาน ที่ราบสูงทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน
ประเทศนะ

ประเทศนะ หรือ นะโกกุ (奴国, なこく) เป็นประเทศที่เชื่อกันว่าเคยตั้งอยู่บนเกาะคิวชู ในช่วงเวลาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 จนถึงช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 3 มีปรากฏอยู่ในบันทึกต่าง ๆ ได้แก่ โฮ่วฮั่นซู และ กิชิวาจินเด็ง เป็นต้น
นักวิจัยหลายคนคาดเดาว่าเมืองนี้น่าจะมีอยู่จริงในบริเวณที่ต่อมาจะเรียกว่า นาโนอางาตะ (儺県) หรือบริเวณอำเภอนากะภายใต้ระบบริตสึเรียว (ปัจจุบันคือเมืองฟุกุโอกะ และเมืองคาสุงะ ในจังหวัดฟุกุโอกะ)
ภาพรวม.
เป็นประเทศของชาวญี่ปุ่นที่เคยดำรงอยู่ระหว่างช่วงยุคยาโยอิ และกล่าวกันว่าปกครองพื้นที่ที่ราบฟุกุโอกะ ซึ่งรวมถึงเมืองฟุกุโอกะ และเมืองคาสุงะในปัจจุบัน แม่น้ำนากะ และ แม่น้ำมิกาสะ ไหลภายในพื้นที่ และยังมีการยืนยันถึงร่องรอยของนิคมในยุคยาโยอิ เช่น ทุ่งนาข้าว และ สุสาน อยู่หลายแห่ง
โทชิโอะ โฮงะ นักวิจัยประวัติศาสตร์ได้อ้างว่าที่นี่เป็นประเทศของชาวเผ่าทะเล และเป็นดินแดนอาชิฮาระโนะนากัตสึกุนิ ที่ปรากฏในตำนานเทพเจ้าญี่ปุ่น
บิลิชต์

บิลิชต์  เป็นเมืองและอดีตเทศบาลในเทศมณฑลโกรเชอ ประเทศแอลเบเนีย ในการปฏิรูปการปกครองท้องถิ่น ค.ศ. 2015 บริเวณนี้กลายเป็นหน่วยย่อยและเมืองหลักของเทศบาลเดโวลล์ โดยเคยเป็นที่ตั้งเมืองหลักของอดีตอำเภอเดโวลล์ ประชากรตามสำมะโน ค.ศ. 2023 อยู่ที่ 7,287 คน บิลิชต์ตั้งอยู่เหนือระดับน้ำทะเล 890 เมตร และมีภูมิอากาศภาคพื้นทวีป โดยมีฤดูร้อนที่เย็นสบายและฤดูหนาวที่หนาวเย็น บิลิชต์เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจในด้านอุตสาหกรรมการเกษตร เหมืองแร่ อาหาร และสิ่งทอท้องถิ่น
อีโซลาเดลจิลโย

อีโซลาเดลจิลโย (;) เป็นเกาะและเทศบาลในประเทศอิตาลี ในทะเลติร์เรเนียน นอกชายฝั่งแคว้นตอสคานา และเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดกรอสเซโต เกาะนี้เป็น 1 ใน 7 เกาะของกลุ่มเกาะทัสคานี ซึ่งตั้งอยู่ภายในอุทยานแห่งชาติตอสคานา คำว่า หมายถึง "ดอกลิลี" ในภาษาอิตาลี และแม้ว่าชื่อนี้จะดูสอดคล้องกับตราสัญลักษณ์ของเมดิชิแห่งฟลอเรนซ์ แต่เดิมนั้นมาจากชื่อภาษาละตินของเกาะที่ชื่อว่า ซึ่งในทางกลับกันอาจเกี่ยวข้องกับชื่อกรีกโบราณของกาไปรอาที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียง
ดนตรีไซคีเดลลิก

ดนตรีไซคีเดลลิก  บางครั้งเรียกว่า ไซคีเดลเลีย (psychedelia) เป็นรูปแบบและประเภทดนตรีสมัยนิยมหลากหลายประเภท ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากไซคีเดลเลียในคริสต์ทศวรรษ 1960 ซึ่งเป็นกลุ่มวัฒนธรรมย่อยของคนที่ใช้ยาเสพติดไซคีเดลลิก เช่น DMT, LSD, เมสคาลีน และเห็ดไซโลไซบิน เพื่อสัมผัสกับซินเนสทีเซีย (สหลักษณ์) และการเปลี่ยนแปลงของระดับความรู้สึกตัว ดนตรีไซคีเดลลิกอาจมีจุดมุ่งหมายเพื่อยกระดับประสบการณ์การใช้ยาเหล่านี้ และพบว่ามีอิทธิพลอย่างมากต่อการบำบัดการบิดเบือนจิตประสาท
ไซคีเดลเลียครอบคลุมถึงศิลปะภาพ ภาพยนตร์ วรรณกรรม รวมไปถึงดนตรีด้วย ดนตรีไซคีเดลลิกถือกำเนิดขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 ที่รายล้อมด้วยวงดนตรีโฟล์กและร็อกในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร โดยก่อให้เกิดแนวเพลงย่อย คือ ไซคีเดลลิกร็อก ไซคีเดลลิกโฟล์ก แอซิดร็อก และไซคีเดลลิกป็อป ก่อนที่ความนิยมจะลดลงในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 มีผู้สืบทอดทางจิตวิญญาณจำนวนมากในทศวรรษต่อ ๆ มา รวมถึงแนวโพรเกรสซิฟร็อก เคราต์ร็อก และเฮฟวีเมทัล นับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 มีการฟื้นฟูแนวเพลงนี้อย่าง ไซคีเดลลิกฟังก์ นีโอไซคีเดลเลีย และสโตเนอร์ร็อก รวมไปถึงแนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แบบไซคีเดลลิกเช่น แอซิดเฮาส์ แทรนซ์ และนิวเรฟ
ดีมีเทรียส กรอสส์

ดีมีเทรียส กรอสส์ (เกิด 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาแสดงเป็น ร็อก ในภาพยนตร์เรื่อง "Straight Outta Compton" เอ็มเม็ตต์ ยอว์เนอร์ส ในละครชุดทางช่องซินีแมกซ์ เรื่อง "Banshee" เอรอล ในละครชุดทางช่องเอฟเอ็กซ์ เรื่อง "Justified" และบารอน แซมดี ในละครชุดทางช่องเอ็นบีซี เรื่อง "Heroes"
ขณะนี้เขามีกำหนดจะร่วมแสดงในจักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล รับบทเป็น เอริก วิลเลียมส์ / กริม รีปเปอร์ ในละครชุดทางดิสนีย์+ เรื่อง "วันเดอร์แมน"
ฌ็อง ฌาโด

ฌ็อง ฌาโด (23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1909 – 21 มกราคม ค.ศ. 2009) เป็นบาทหลวงชั้นสูงคาทอลิกชาวเบลเยียมที่ดำรงตำแหน่งเอกอัครสมณทูตในสหรัฐ (ผู้ที่มิใช่ชาวอิตาลีคนแรกที่รับตำแหน่งนี้) ใน ค.ศ. 1973 ถึง 1980 และประธานสำนักงานเลขานุการสำหรับผู้มิใช่ชาวคริสต์ใน ค.ศ. 1980 ถึง 1984 
ชีวประวัติ.
ฌ็อง ฌาโดเกิดที่บรัสเซลส์ เขามาจากครอบครัวชนชั้นสูงที่เป็นที่รู้จัก และล็อมแบร์ พ่อของเขา เป็นวิศวกรไฟฟ้าที่มีชื่อเสียง ซึ่งทำงานทั่วโลก รวมถึงประเทศจีนและคองโก ใน ค.ศ. 1926 เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งเลอเฟิน ซึ่งเขาได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิต "magna cum laude" ใน ค.ศ. 1930 ผลงานวิทยานิพนธ์ของเขาอิงกับงานของอัลเฟรด เอ็ดเวิร์ด เทย์เลอร์
ฌาโดเข้าเซมินารีในมุขมณฑลเมเคอเลิน แม้ว่าพ่อจะคัดค้านก็ตาม และได้รับการแต่งตั้งเป็นนักบวชโดย Jozef-Ernest Cardinal van Roey ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 จากนั้นในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1968 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ทรงแต่งตั้งเขาเป็นอาร์ชบิชอปตามตำแหน่งแห่งซูรีและผู้แทนสมณทูตประจำประเทศไทย ประเทศลาว และคาบสมุทรมลายู (มาเลเซียและสิงคโปร์) เขาได้รับการสถาปนาเป็นบิชอปโดยคาร์ดินัล Leo Joseph Suenens ในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1968 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นเอกอัครสมณทูตประจำประเทศไทยในวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1969 จากนั้นในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 ฌาโดได้รับการแต่งตั้งเป็นเอกอัครสมณทูตประจำกาบองและแคเมอรูน และผู้แทนสมณทูตประจำอิเควทอเรียลกินี และในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1973 เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้แทนสมณทูตประจำประเทศสหรัฐ
ฌาโดถือเป็นผู้นำฝ่ายก้าวหน้าในสภาปกครองโรมัน และบางครั้งก็มีความขัดแย้งในคำพูดและการตัดสินใจของเขา ฌาโดถูกมองในแง่บวกจากวาติกันภายใต้การนำของสมเด็จพระสันตปาปาปอลที่ 6 ผู้ทรงปฏิเสธข้อเสนอเบื้องต้นของฌาโดที่จะลาออกจากตำแหน่งผู้แทนสมณทูต (apostolic delegate) เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1980 สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลที่ 2 ทรงแต่งตั้งเขาเป็นประธานคณะกรรมการผู้มิใช่ชาวคริสต์ (Pro-President of the Secretariat of Non-Christians) ซึ่งเป็นตำแหน่งที่โดยปกติเป็นของคาร์ดินัล ในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1982 ฌาโดแต่งตั้งรอเบิร์ต ฟรานซิส พรีโวสต์ให้ดำรงตำแหน่งสมาชิกคณะออกัสติเนียนในกรุงโรม ภายหลังพรีโวสต์ได้รับเลือกเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาเลโอที่ 14 ในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2025
สมเด็จพระสันตะปาปายอห์น ปอลรับรองการลาออกในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1984 ไม่กี่เดือนก่อนวันเกิดปีที่ 75 ฌาโดเสียชีวิตที่วอลูเว-แซ็ง-ปีแยร์ ประเทศเบลเยียมในวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2009
เอ็กซ์ลอฟ

เอ็กซ์ลอฟ (เกาหลี: ; อาร์อาร์: "Ekseureobeu") เป็นบอยแบนด์จากประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งและบริหารโดย 257 เอนเตอร์เทนเมนต์ กลุ่มมีสมาชิกทั้งหมด 4 คน ได้แก่ วูมู่ถี, รุ่ย, ฮย็อน และฮารุ พวกเขาเดบิวต์เมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 2025 ด้วยซิงเกิลอัลบั้มชื่อว่า "I'mma Be"
นิวบีต

นิวบีต (เกาหลี: ; ตัวย่อว่า NBT) เป็นบอยแบนด์ของประเทศเกาหลีใต้ ก่อตั้งและบริหารโดยบีตอินเตอร์แอ็กทีฟ ประกอบด้วยสมาชิกเจ็ดคน ได้แก่ พัก มิน-ซ็อก, ฮง มิน-ซ็อง, ช็อน ยอ-ยอ-ช็อง, ชเว ซอ-ฮย็อน, คิม แท-ยัง, โจ ยุน-ฮู และ คิม รี-อู พวกเขาเปิดตัวเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2025 พร้อมอัลบั้มแรกชื่อว่า "Raw and Rad"
อัลเดน เอเรนไรช์

อัลเดน เคเลบ เอเรนไรช์ (เกิด 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเริ่มต้นอาชีพด้วยการแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง "ซูเปอร์แนเชอรัล" (ค.ศ. 2005) และในภาพยนตร์ของฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา เรื่อง "เทโตร" (ค.ศ. 2009) และ "ทวิกซ์" (ค.ศ. 2011) หลังจากรับบทสมทบในภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2013 เรื่อง "บลูแจสมิน" และ "สโตกเกอร์" เขาก็มีชื่อเสียงอย่างกว้างขวางในปี ค.ศ. 2016 จากบทนำในภาพยนตร์ตลกของพี่น้องโคเอน เรื่อง "เฮล ซีซาร์!"
เอเรนไรช์รับบทเป็นฮัน โซโลในภาพยนตร์เรื่อง "" (ค.ศ. 2018) และแสดงนำในละครโทรทัศน์แนวดิสโทเปีย "เบรฟนิวเวิลด์" (ค.ศ. 2020) ในปี ค.ศ. 2023 เขาแสดงนำในภาพยนตร์ตลกเรื่อง "โคเคนแบร์" และภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง "แฟร์เพลย์" และมีบทบาทสมทบในภาพยนตร์ชีวประวัติของคริสโตเฟอร์ โนแลน เรื่อง "ออปเพนไฮเมอร์" และรับบทนำสมทบในซีรีส์ชุด ไอรอนฮาร์ต (ละครชุด) ของ จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล
อพอลโล 13 ผ่าวิกฤตอวกาศ

อพอลโล 13 ผ่าวิกฤตอวกาศ เป็นภาพยนตร์อเมริกันเชิงสารคดีปี 1995 กำกับโดยรอน ฮาวเวิร์ด และนำแสดงโดยทอม แฮงค์, เควิน เบคอน, บิล แพกซ์ตัน, แกรี ซินีส, เอ็ด แฮร์ริส และแคทลีน ควินแลน บทภาพยนตร์โดยวิลเลียม บรอยล์ส จูเนียร์และอัล ไรเนิร์ต เล่าถึงภารกิจสำรวจดวงจันทร์ของอะพอลโล 13 ที่ถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1970 โดยดัดแปลงมาจากหนังสือ Lost Moon: The Perilous Voyage of Apollo 13 ที่เขียนโดยหัวหน้านักบินอวกาศของอะพอลโล 13 คือจิม โลเวลล์ และเจฟฟรีย์ คลูเกอร์ ในปี ค.ศ. 1994
ภาพยนตร์เรื่องนี้เล่าเรื่องราวของนักบินอวกาศโลเวลล์, Jack Swigert และ Fred Haise บนยานอะพอลโล 13 ที่ประสบเคราะห์ร้าย ในภารกิจที่มีมนุษย์ไปยังดวงจันทร์เป็นครั้งที่ 5 ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งตั้งใจให้เป็นครั้งที่ 3 ที่จะลงจอด ระหว่างทาง ระเบิดบนยานทำให้ยานอวกาศสูญเสียออกซิเจนและพลังงานไฟฟ้าไปมาก ส่งผลให้หน่วยควบคุมการบินของนาซาต้องละทิ้งการลงจอดบนดวงจันทร์และคิดหาวิธีแก้ไขทางวิทยาศาสตร์และทางกลไกเพื่อนำนักบินอวกาศทั้งสามคนกลับถึงโลกอย่างปลอดภัย
ฮาวเวิร์ดได้ใช้ความพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสร้างภาพยนตร์ที่มีความแม่นยำทางเทคนิค โดยได้รับความช่วยเหลือจากนาซาในการฝึกทีมนักแสดง และได้รับอนุญาตให้ถ่ายทำฉากต่าง ๆ บนเครื่องบินที่มีแรงโน้มถ่วง เพื่อให้เห็นสภาพไร้น้ำหนักที่นักบินอวกาศได้สัมผัสในอวกาศได้อย่างสมจริง
เข้าฉายครั้งแรกในโรงภาพยนตร์ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1995
เซียมัว

เซียมัว  หรือ ผ้าสยาม เป็นชื่อเรียกของผ้าทอชนิดหนึ่ง ทอจากวัสดุหลายชนิด โดยมากเป็นเส้นใยฝ้ายและเส้นใยลินิน มีลวดลายต่าง ๆ เช่น ลายตาราง และลายทาง ซึ่งผ้าชนิดนี้ทำขึ้นตามเครื่องแบบที่ราชทูตสยามสวมใส่เมื่อคราวเจริญสัมพันธไมตรีกับฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2229
ประวัติ.
ในช่วงต้น ผ้าเซียมัวทำจากเส้นไหมด้ายยืนกับเส้นใยฝ้าย มีลักษณะที่ใกล้เคียงกับเครื่องแบบที่ราชทูตสยามสวมใส่เมื่อคราวเข้าเฝ้าพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เมื่อ พ.ศ. 2227 และ พ.ศ. 2229 ตามลำดับ ด้วยเหตุนี้ผ้าดังกล่าวจึงถูกตั้งชื่อว่า "เซียมัว" ที่แปลว่า "สยาม" อย่างไรก็ตามด้ายยืนของเส้นไหมทำให้เนื้อผ้าอ่อน ในเวลาต่อมาจึงได้เปลี่ยนจากเส้นไหมเป็นลินินเพื่อให้เนื้อผ้าแข็งขึ้น และได้รับความนิยมมากยิ่งขึ้น ตั้งแต่นั้นมา ผ้าเซียมัวได้มีการตกแต่งด้วยลวดลายต่าง ๆ ลงบนผืนผ้า เช่น การพิมพ์ลายบนผ้าลินินและผ้าฝ้าย ทำผ้าเป็นลายตาราง ลายทาง และลายผสมโดยใช้วัสดุอื่น เช่น เส้นไหม หรือขนสัตว์
อิทธิพล.
เมื่อคราวที่ราชทูตสยามนำโดยออกพระวิสุทธสุนทร (ปาน) เดินทางไปเจริญสัมพันธไมตรีกับฝรั่งเศสในรัชสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เมื่อ พ.ศ. 2229 ครั้งนั้นคณะราชทูตได้ทูลเกล้าทูลกระหม่อมถวายเส้นใยมัดหมี่ไทยหลากสีสันแก่ราชสำนักฝรั่งเศส ซึ่งผ้าเหล่านี้กลุ่มขุนนางชาวฝรั่งเศสนิยมนำไปทำเป็น "ทัวเล ฟลามมี"  หรือ "เซียมัว เดอ รูอ็อง"  มักมีลวดลายสีน้ำเงินขาวสลับกัน ทว่าหลังการปฏิวัติฝรั่งเศส ได้มีแนวคิดไม่นิยมสินค้าฟุ่มเฟือยจากต่างชาติ ผ้าเซียมัวจึงถูกเรียกว่า "ทัวเล เด ชาร็องต์"  หรือ ผ้าฝ้ายจากจังหวัดพรอว็องส์
เร็นเซ็นแวร์

เร็นเซ็นแวร์ (เขียนตามแบบเป็น rensenWare) เป็นแรนซัมแวร์ที่ทำให้คอมพิวเตอร์ไมโครซอฟต์ วินโดวส์ติดเชื้อ สร้างขึ้นเป็นมุขตลกโดย Kangjun Heo (นามแฝง "0x00000FF") และปรากฏตัวครั้งแรกใน ค.ศ. 2017 เร็นเซ็นแวร์เป็นตัวอย่างแรนซัมแวร์ที่พิเศษตรงที่ไม่ได้ขอให้ผู้ใช้จ่ายเงินให้กับผู้สร้างไวรัสเพื่อถอดรหัสไฟล์ แต่ให้ผู้ใช้ทำคะแนนตามที่กำหนดโดยเล่นวิดีโอเกมชูตเอ็มอัป "" ก่อนที่จะทำการถอดรหัสไฟล์ให้ หน้าจอหลักแสดงมินามิตสึ มูราซะ ตัวละครจากเกม ต่อมา Heo เผยแพร่แพตช์ที่ล้างเร็นเซ็นแวร์หลังมัลแวร์นี้กลายเป็นที่สนใจ
รายละเอียด.
เร็นเซ็นแวร์ได้รับการพัฒนาโดย Kangjun Heo นักศึกษาระดับปริญญาตรีและโปรแกรมเมอร์ชาวเกาหลี ลงไว้ในระบบปฏิบัติการวินโดวส์ด้วยความเบื่อหน่ายเป็นเรื่องตลกภายในแฟนดอม"โทโฮโปรเจกต์" เมื่อเปิดแอป ตัวโปรแกรมจะสแกนและเข้ารหัสไฟล์บางประเภทในคอมพิวเตอร์ด้วย AES-256 โดยต่อท้ายชื่อไฟล์ด้วย ".RENSENWARE" แรนซัมแวร์ถูกค้นพบครั้งแรกโดย MalwareHunterTeam เมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2017
เพย์โหลด.
เมื่อไฟล์ถูกเข้ารหัสแล้ว จะมีหน้าต่างเตือนแสดงตัวละครจาก"โทโฮโปรเจกต์"ชื่อมินามิตสึ มูราซะ ที่ไม่สามารถปิดได้ โปรแกรมต้องการให้ผู้ใช้เล่นวิดีโอเกมดันมากุ "" ซึ่งไม่รวมไว้ในซอฟต์แวร์ นั่นหมายความว่าพวกเขาต้องดาวน์โหลดเอง และได้คะแนนอย่างน้อย 200 ล้านคะแนนในระดับ "Lunatic" ก่อนที่จะเกิดการถอดรหัส (โปรแกรมจะตรวจจับเพย์โหลดของเกม "th12" และคะแนนสะสมโดยอัตโนมัติ) หน้าเพย์โหลดแนะนำผู้ใช้ไม่ให้ฆ่าโปรแกรมหลักเร็นเซ็นแวร์จนกว่าไฟล์ได้รับการถอดรหัสทั้งหมด ไม่เช่นก็จะสูญเสียไฟล์เป็นการถาวร เนื่องจากคีย์การถอดรหัสไม่ได้ถูกจัดเก็บในเครื่อง
เครื่องมือถอดรหัส.
Heo ทำให้เครื่องตนเองติดไวรัสโดยบังเอิญขณะทำโปรแกรมซอฟต์แวร์และพบว่าเขาไม่สามารถเล่นถึงคะแนนที่กำหนดได้ ภายหลังเขาเผยแพร่ซอฟต์แวร์ที่ตั้งคะแนนในความจำของเกมโดยตรงซึ่งทำให้ถึงข้อกำหนดที่เร็นเซ็นแวร์จะเริ่มถอดรหัสไฟล์ให้ โดยเผยแพร่บน GitHub พร้อมคำขอโทษ เขายังเปิดเผยโค้ดต้นทางของแรนซัมแวร์ส่วนเล็ก ๆ โดยไม่มีเพย์โหลด
โหลว เสฺวียน

โหลว เสฺวียน (#เปลี่ยนทาง ค.ศ. 264 – คริสต์ทศวรรษ 270) ชื่อรอง เฉิงเซียน  เป็นขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
โหลว เสฺวียนเป็นชาวอำเภอฉี (蘄縣 "ฉีเซี่ยน") เมืองไพก๊ก (沛郡 "เพ่ย์จฺวิ้น") ซึ่งอยู่บริเวณนครซู่โจว (宿州) มณฑลอานฮุยในปัจจุบัน โหลว เสฺวียนรับราชการในตำแหน่งขุนนางตรวจสอบกำกับการเกษตร (監農御史 "เจียนหนง-ยฺวี่ฉื่อ") ในรัชสมัยของซุนฮิวจักรพรรดิลำดับที่ 3 ของรัฐง่อก๊ก
หลังซุนโฮทรงขึ้นครองราชย์เมื่อ ค.ศ. 264 พระองค์ทรงแต่งตั้งโหลว เสฺวียนเป็นนายทหารม้ามหาดเล็กกลาง (散騎中常侍 "ซ่านฉีจงฉางชื่อ") รวมกับหวาง ฝาน (王蕃), กัว ชัว (郭逴) และบั้นเฮ็ก (萬彧 "ว่าน ยฺวี่") ภายหลังโหลว เสฺวียนได้เลื่อนขึ้นมามีตำแหน่งเป็นเจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองห้อยเข (會稽郡 "ไคว่จีจฺวิ้น") ภายหลังได้เป็นเสนาบดีพระคลัง (大司農 "ต้าซือหนง") และยังได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าหน่วยพิทักษ์ป้องกัน (鎮禁中候 "เจิ้นจิ้งจงโฮ่ว") เมื่อ ค.ศ. 270 รับผิดชอบการรักษาความปลอดภัยภายในพระราชวัง
โหลว เสฺวียนเป็นที่รู้จักในฐานะผู้มีความยุติธรรม พูดตรงไปตรงมา และวิพากษ์วิจารณ์พฤติกรรมที่โหดร้ายของซุนโฮ ภายหลังจากมีบางคนที่กล่าวหาโหลว เสฺวียนและเหอ เช่า (賀邵) ในข้อหาที่วิจารณ์นโยบายของซุนโฮ ซุนโฮกริ้วจัดจึงปลดโหลว เสฺวียนจากตำแหน่งและเนรเทศไปอยู่มณฑลกว่างโจว (廣州; ครอบคลุมพื้นที่ของมณฑลกวางตุ้งและเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงในปัจจุบัน) อันห่างไกล หลังจากขุนนางหอกหยก (華覈 "หฺวา เหอ") พูดแก้ต่างให้โหลว เสฺวียน ซุนโฮก็ทรงเปลี่ยนพระทัยและให้เนรเทศโหลว เสฺวียนและโหลว จฺวี้ (樓據) บุตรชายให้ไปอยู่เมืองเกาจี (交趾 "เจียวจื่อ") ซึ่งอยู่ห่างไกลมากกว่าเดิม
ซุนโฮลอบมีพระราชโองการถึงจาง อี้ (張弈) นายทหารผู้ประจำการอยู่ในเมืองเกาจีให้สังหารโหลว เสฺวียน แต่จาง อี้ไม่อาจข่มใจตนให้สังหารโหลว เสฺวียนได้หลังเห็นวีรกรรมของโหลว เสฺวียนในการทำศึกปราบกลุ่มโจร หลังจาง อี้เสียชีวิต โหลว เสฺวียนรวบรวมข้าวของของจาง อี้และพบพระราชโองกางลับที่จาง อี้ได้รับจากซุนโฮ โหลว เสฺวียนจึงตระหนักรู้ว่าจาง อี้ขัดพระราชโองการของจักรพรรดิและปล่อยให้ตัวโหลว เสฺวียนมีชีวิต โหลว เสฺวียนจึงฆ่าตัวตาย
ในนวนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์เรื่อง"สามก๊ก" (三國演義 "ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตอนที่ 120 โหลว เสฺวียนรวมถึงบั้นเฮ็ก (萬彧 "ว่าน ยฺวี่") และหลิว ผิง (留平) ถูกจักรพรรดิซุนโฮสั่งประหารชีวิตเพราะทั้งสามทูลทัดทานเรื่องการกระทำที่โหดร้ายของพระองค์
นีกูชอร์ ดัน

นีกูชอร์ ดานีเยล ดัน (เกิด 20 ธันวาคม 1969) เป็นนักการเมือง นักคณิตศาสตร์ และนักเคลื่อนไหวภาคประชาชนชาวโรมาเนีย ผู้ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีโรมาเนีย อดีตนายกเทศมนตรีนครโรมาเนียตั้งแต่ปี 2020
ดันเกิดในเฟอเกอรัช เทศมณฑลบราชอฟ ในวัยเด็กเขาได้รับการยอมรับจากนานาชาติในด้านคณิตศาสตร์ เป็นผู้ชนะเหรียญทองคณิตศาสตร์โอลิมปิกระหว่างประเทศสองสมัยในปี 1987 และ 1988 เขาเข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยบูคาเรสต์ จากนั้นย้ายไปศึกษาต่อด้านคณิตศาสตร์ที่เอกอลนอร์มอลซูว์เปรีเยอร์ในปารีส และจบการศึกษาดุษฎีบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยปารีส 13 หลังเดินทางกลับมาถึงโรมาเนีย เขาสถาปนา Școala Normală Superioară București สถาบันเพื่อการแนะแนวนักเรียนนักศึกษาโรมาเนียที่มีพรสวรรค์เข้าสู่แวดวงการวิจัย หลังจากนั้นเขาเริ่มทำงานในฐานะนักเคลื่อนไหวภาคประชาชน ในปี 2015 เขาเปิดตัวสหภาพรักษ์บูคาเรสต์ รณรงค์นโยบายเกี่ยวกับการต้านคอร์รัปชันและการอนุรักษ์มรดก สหภาพนี้ผลักดันเขาเข้าสู่การเมือง และหลังจากนั้นในปีต่อมา เขาได้ตั้งสหภาพรักษ์โรมาเนีย (อูเอสเอร์) ก่อนจะลาออกจากพรรคในปี 2017 ดันดำรงตำแหน่งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่ปี 2016 ก่อนจะได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีนครบูคาเรสต์ในปี 2020 ถือเป็นคนแรกที่ได้รับตำแหน่งนี้ในฐานะผู้สมัครอิสระ
รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก (ฟ)

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของบุคคลในประวัติศาสตร์จีนในยุคสามก๊กที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยตัวอักษร ฟ รายชื่อนี้แสดงชื่อตามสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) ชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน กรณีเป็นชื่อบุคคลที่ไม่ปรากฏในสามก๊กฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) จะแสดงเฉพาะชื่อในภาษาจีนกลาง ชื่อในอักษรโรมัน และชื่อเขียนเป็นตัวอักษรจีน
การเลือกตั้งประธานาธิบดีโรมาเนีย พ.ศ. 2568

มีการจัดการเลือกตั้งประธานาธิบดีในประเทศโรมาเนียในวันที่ 4 พฤษภาคม 2025 และรอบสองในวันที่ 18 พฤษภาคม 2025 นีกูชอร์ ดัน และ เจออร์เจ ซีมีออน เป็นผู้สมัครสองคนที่เข้ารอบสอง โดยนีกูชอร์ ดัน ชนะการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีโรมาเนียคนที่ 7
การเลือกตั้งนี้เดิมทีประกาศเป็นเดือนมกราคม 2025 หลังการเลือกตั้งเมื่อปี 2024 ถูกตัดสินเป็นโมฆะเนื่องจากข้อกล่าวหาว่ารัสเซียแทรกแซงให้ผู้สมัคร เกอลิน เจออร์เจสกู ได้รับคะแนนเสียงชนะ ซึ่งตามมาด้วยความไม่มั่นคงทางการเมืองและการประท้วง ในวันที่ 7 มีนาคม เจออร์เจสกูถูกประกาศตัดสิทธิ์ลงสมัครรับเลือกตั้งเนื่องจากคดีที่กำลังสอบสวนอยู่จำนวนหนึ่ง และประธานพรรค AUR เจออร์เจ ซีมีออน ประกาศลงสมัครแทนเกอลิน
ซีมีออนได้รับคะแนนเสียง 40.96% ในรอบแรก ในขณะที่ดันได้รับคะแนนเสียง 20.99% ทั้งคู่เข้าสู่การเลือกตั้งรอบสองในวันที่ 18 พฤษภาคม 2025 ที่ซึ่งเอ็กซิตโพลพบว่าดันมีคะแนนนิยม 55%
วิถีมังสวิรัติดื่มน้ำนม

วิถีมังสวิรัติดื่มน้ำนม  คือวิถีมังสวิรัติที่ดำรงชีพด้วยการงดการบริโภคเนื้อสัตว์และไข่ แต่ยังคงบริโภคน้ำนมและผลิตภัณฑ์จากน้ำนม เช่น โยเกิร์ต คีเฟอร์ เนย เนยแข็ง (ที่ไม่มีเอนไซม์จากกระเพาะสัตว์ กล่าวคือ ได้จากแหล่งจุลินทรีย์) ครีม ฆี รวมถึงน้ำผึ้ง
ความแตกต่างหลักระหว่างวิถีกินและใช้แต่พืชกับวิถีมังสวิรัติดื่มน้ำนมคือการบริโภคผลิตภัณฑ์จากน้ำนม ผู้ยึดวิถีกินและใช้แต่พืชจะไม่บริโภคผลิตภัณฑ์จากน้ำนม โดยเชื่อว่าการผลิตผลิตภัณฑ์เหล่านี้ทำให้สัตว์ต้องทนทุกข์ทรมานหรือตายก่อนเวลาอันควร หรือไม่เช่นนั้นก็เป็นการลิดรอนสิทธิสัตว์
วิถีมังสวิรัติกินไข่

วิถีมังสวิรัติกินไข่  คือวิถีมังสวิรัติที่ดำรงชีพด้วยการงดการบริโภคเนื้อสัตว์และน้ำนม แต่ยังคงบริโภคไข่และผลิตภัณฑ์จากไข่
แรงจูงใจทางจริยธรรมในการงดเว้นผลิตภัณฑ์จากน้ำนมมาจากประเด็นว่าด้วยแนวปฏิบัติทางอุตสาหกรรมที่อยู่เบื้องหลังการผลิตน้ำนม มีข้อกังวลเกี่ยวกับการบังคับให้แม่วัวตั้งท้องตลอดเวลาเพื่อจะได้ผลิตน้ำนมและการฆ่าลูกวัวเพศผู้ที่ไม่ต้องการ ข้อกังวลอื่น ๆ ได้แก่ การแยกลูกวัวออกจากแม่วัวทันทีหลังคลอดและการไม่ให้ลูกวัวได้รับน้ำนมจากแม่วัวตามธรรมชาติ แตกต่างจากแนวปฏิบัติทางอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับไก่ไข่ซึ่งออกไข่สำหรับการบริโภคของมนุษย์โดยไม่ผ่านการปฏิสนธิ ผู้ยึดวิถีมังสวิรัติกินไข่มักนิยมบริโภคไข่จากแม่ไก่ที่เลี้ยงแบบปล่อยอิสระโดยไม่ขังในกรง อย่างไรก็ตาม ก็มีข้อกังวลทางจริยธรรมเกี่ยวกับการบริโภคไข่เช่นกัน โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการกำจัดลูกไก่เพศผู้หลังจากฟักออกจากไข่ไม่นาน
ความแตกต่างที่สำคัญอย่างหนึ่งระหว่างวิถีกินและใช้แต่พืชกับวิถีมังสวิรัติกินไข่คือการหลีกเลี่ยงไข่ โดยผู้ยึดวิถีกินและใช้แต่พืชจะไม่บริโภคไข่หรือผลิตภัณฑ์จากไข่เลย
วิถีมังสวิรัติกินไข่และน้ำนม

วิถีมังสวิรัติกินไข่และน้ำนม  คือวิถีมังสวิรัติที่ดำรงชีพด้วยการงดการบริโภคเนื้อสัตว์หรือผลิตภัณฑ์จากสัตว์ ยกเว้นไข่และน้ำนมรวมถึงผลิตภัณฑ์จากไข่และน้ำนม แตกต่างจากวิถีกินผักและสัตว์น้ำตรงที่วิถีมังสวิรัติกินไข่และน้ำนมจะงดเว้นการกินปลาหรืออาหารทะเลอื่น ๆ อาหารตามวิถีนี้โดยทั่วไปอาจประกอบด้วยผลไม้ ผัก ธัญชาติ อาหารทดแทนเนื้อสัตว์ ถั่ว ผลเปลือกแข็ง น้ำนม โยเกิร์ต เนยแข็ง และไข่
สวรรคะ

สวรรคะ (IAST: "Svargaḥ") มีอีกชื่อว่า สวรรค์, อินทรโลก และ สวรรคโลก เป็นที่อยู่ของเหล่าเทวะในศาสนาฮินดู สวรรคเป็นหนึ่งใน 7 โลกชั้นสูง (ดินแดนลึกลับ) ตามจักรวาลวิทยาฮินดู สวรรคะมักแปลเป็น สวรรค์ แม้จะถือว่าไม่เหมือนกับแนวคิดสวรรค์ในกลุ่มศาสนาอับราฮัมก็ตาม
รายละเอียด.
สวรรคะเป็นโลกเทวดาที่อยู่บนและเหนือเขาพระสุเมรุ ซึ่งผู้ที่ดำเนินชีวิตโดยชอบธรรมด้วยการยึดถือคัมภีร์จะมีความยินดีในความสุขก่อนเกิดใหม่บนโลก มีการอธิบายว่าสวรรคสร้างขึ้นโดยเทพ Tvashtar สถาปนิกแห่งเทพตามคัมภัร์พระเวท
พระอินทร์ เจ้าแห่งเทวะ เป็นผู้ปกครองสวรรคะร่วมกับพระอินทราณี พระมเหสี ตำหนักของพระองค์มีชื่อเรียกว่า ไวชยนต์ ตำหนักแห่งนี้มีห้องโถงอันโด่งดังคือ สุธรรม (Sudharma) ซึ่งไม่มีใครเทียบได้ในบรรดาราชสำนักทั้งหมด เมืองหลวงของสวรรคะคืออมรวดี และทางเข้าคุ้มกันด้วยช้างเอราวัณ#เปลี่ยนทาง สวรรคะได้รับการอธิบายว่าเป็นที่อยู่ของกามเธนุ วัวแห่งความอุดมสมบูรณ์ และปาริชาต ต้นไม้ที่ให้พรได้ทุกประการ ต้นกัลปพฤกษ์ในตำนานเติบโตใจกลางสวน Nandana ซึ่งพระอินทร์เป็นผู้ปลูกหลังจากที่ต้นนี้ปรากฏจาก Samudra Manthana การกวนมหาสมุทร เนื่องด้วยที่ตั้งของสวรรคะ ทำให้มีชื่อเรียกเป็นตรีทิวะ (Tridiva) สวรรค์ชั้นสามที่สูงส่งที่สุด 
ในเทพปกรณัมฮินดู อำนาจของเหล่าเทวะเหนือสวรรคะมักเป็นจุดหลักของการโต้แย้งในการทำสงครามชั่วนิรันดร์กับอสูร คู่ต่อสู้ของพวกเขา เรื่องเล่าทั่วไปเกี่ยวกับตำนานเหล่านี้ก็คือ ราชาอสูร เช่น หิรัณยกศิปุ แย่งชิงดินแดนนี้มาเป็นของตนเอง พระวิษณุ เทพผู้รักษา มักเข้ามาแทรกแซงเพื่อฟื้นฟูสถานะเป็นกลาง บางครั้งพระองค์เสด็จลงมาเป็นอวตาร เช่น นรสิงห์ เพื่อปราบราชาอสูรให้สิ้นซาก และคืนพระอินทร์และเหล่าเทวะกลับคืนสู่ที่เดิม ในแต่ละประลัย (การลบล้างครั้งใหญ่) สามดินแดนแรก (ภูมิโลก, ภูวรโลก (Bhuvarloka) และสวรรคโลก) ถูกทำลาย ในศาสนาฮินดูร่วมสมัย สวรรคะเองมักถูกจัดให้อยู่ในสถานะสวรรค์ที่ต่ำกว่าทั้งทางจิตวิญญาณและกายภาพ โดยอยู่ใต้ไวกูณฐ์และไกรลาส ที่ประทับของพระวิษณุและพระศิวะ
วัดเกษมบำรุง

วัดเกษมบำรุง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบางงอน อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
วัดเกษมบำรุง เดิมมีชื่อว่า วัดโคกพร้าว ตามตำนานกล่าวกันว่ามีตาปะขาว (ผู้มีวิชาอาคม ถือศีล นุ่งขาวห่มขาว) เป็นผู้สร้างวัดขึ้น แต่ไม่ทราบหลักฐานที่แน่นอนว่าสร้างขึ้นเมื่อใด ต่อมาเมื่อมีชาวบ้านเข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณนี้จนกลายเป็นหมู่บ้าน มีชื่อเรียกกันทั่วไปว่า "หมู่บ้านขอ-นาย" ภายหลังเพี้ยนไปเป็น ขนาย ซึ่งภายหลังได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น วัดขนาย ตามชื่อหมู่บ้านไปด้วย วัดขนายขึ้นทะเบียนเป็นวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2388 จนได้เปลี่ยนชื่อวัดมาเป็น "วัดเกษมบำรุง" ตามชื่อเจ้าอาวาสพระครูเกษมจิตตาภิรักษ์ หรือพ่อหลวงล้านซี่งเป็นพระเกจิอาจารย์ ที่พุทธศาสนิกชนให้ความนับถือเลื่อมใสศรัทธา แต่ชาวบ้านในละแวกนั้นก็ยังคงติดปากเรียกกันว่าวัดขนาย อยู่เช่นเดิม
วัตถุมงคลและเครื่องรางของหลวงพ่อล้านโด่งดังไปไกลทั่วประเทศ โดยเฉพาะตะกรุดผานไถและผ้ายันต์กันโจร
ภาษามูโรเมียน

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
มูโรเมียน เป็นภาษายูรัลที่สูญแล้ว ภาษานี้เคยใช้พูดโดยเผ่ามูโรเมียนในบริเวณที่ปัจจุบันคือภูมิภาคมูรอมของประเทศรัสเซีย ภาษานี้ได้รับการกล่าวถึงโดย Jordanes เป็น "Mordens" และใน"เรื่องเล่าจากปีที่ผ่านมา" ข้อมูลเกี่ยวกับภาษานี้มีน้อยมาก แต่น่าจะมีความใกล้ชิดกับภาษามอกชาและเอร์เซีย ภาษากลุ่มมอร์ดวินิก ภาษามูโรเมียนน่าจะสูญหายในยุคกลางประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 10 เนื่องจากชาวมูโรเมียนถูกชาวสลาฟดูดกลืนเข้า ภาษามูโรเมียนไม่ได้รับการรับรอง แต่สันนิษฐานอยู่ในตระกูลภาษายูรัล และมักถูกจัดอยู่ในกลุ่มวอลกา-ฟินนิก
ภูมินามวิทยา.
อา. คา. มัตเวเยฟ ระบุพื้นที่ภูมินามวิทยาอยู่ที่โอคาตอนล่างและคิลยัซมาตอนล่าง ซึ่งสอดคล้องกับมูโรมา ตามภูมินามวิทยาระบุว่า ภาษามูโรมามีความใกล้ชิดกับภาษาเมร์ยา มีคำศัพท์ไม่กี่คำที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ในภาษามูโรมา โดยอิงจากชื่อสถานที่ เช่น: "*juga" 'แม่น้ำ', "*vi̮ksa" 'แม่น้ำที่เชื่อมระหว่างสองแหล่งน้ำ' และ "*voht(V)" ‘คอคอดระหว่างแหล่งน้ำสองแห่ง’