กองกำลังเฉพาะกิจ

กองกำลังเฉพาะกิจ หรือ หน่วยเฉพาะกิจ  คือหน่วยหรือรูปขบวนที่จัดตั้งขึ้นเพื่อทำงานในภารกิจหรือกิจกรรมที่กำหนดไว้เพียงภารกิจเดียว เดิมทีกองทัพเรือสหรัฐเป็นผู้เสนอคำนี้ แต่ปัจจุบันคำนี้เริ่มแพร่หลายและกลายเป็นส่วนหนึ่งของคำศัพท์ของเนโท องค์การที่ไม่ใช่ทางทหารจำนวนมากในปัจจุบันสร้าง "กองกำลังเฉพาะกิจ" หรือกลุ่มงานสำหรับกิจกรรมชั่วคราวที่อาจเคยดำเนินการโดยคณะกรรมการเฉพาะกิจ (ตามวัตถุประสงค์ที่กำหนด) ในบริบทที่ไม่ใช่ทางทหาร กลุ่มงาน (working group) บางครั้งถูกเรียกว่ากองกำลังเฉพาะกิจ
กองทัพเรือ.
แนวคิดเรื่องกองกำลังเฉพาะกิจทางเรือ หรือเรียกว่ากองเรือเฉพาะกิจนั้นมีมานานพอ ๆ กับกองทัพเรือ ก่อนหน้านั้น การประกอบกำลังทางเรือเพื่อปฏิบัติการทางเรือจะเรียกว่า กองเรือนาวี หมู่เรือ หรือในระดับเล็กกว่าจะเรียกว่า กองเรือ และหมวดเรือ#เปลี่ยนทาง 
ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง เรือจะถูกแบ่งออกเป็นกองต่าง ๆ ตาม "หมู่เรือ" ของราชนาวีในแนวรบ โดยกองเรือหนึ่งจะอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาโดยตรงของจอมพลเรือ กองเรือหนึ่งจะอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือโท และกองเรือหนึ่งจะอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของพลเรือตรี แต่ละคนจะใช้ธงคำสั่งที่แตกต่างกัน ด้วยเหตุนี้จึงใช้คำว่า เรือธง (flagship) และ นายทหารชั้นนายพล (flag officer) บังคับบัญชาที่แตกต่างกัน ชื่อ "โท" (Vice ลำดับที่สอง) และ "ตรี" (Rear ท้าย) อาจมาจากตำแหน่งเดินเรือภายในแนวรบในขณะทำการรบ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 เรือจะถูกแบ่งออกเป็นกองเรือที่มีหมายเลข ซึ่งได้รับมอบหมายให้กับกองเรือที่มีชื่อ (เช่น ทัพเรือเอเชีย) และทัพเรือที่มีหมายเลขในภายหลัง
กองทัพเรือสหรัฐ.
ในกองทัพเรือสหรัฐ กองเรือเฉพาะกิจมักเป็นองค์กรชั่วคราวที่ประกอบด้วยเรือ เครื่องบิน เรือดำน้ำ กองกำลังภาคพื้นดิน หรือหน่วยบริการชายฝั่ง ที่ได้รับมอบหมายให้ปฏิบัติภารกิจบางอย่าง โดยเน้นที่ผู้บัญชาการแต่ละคนของหน่วย และมักมีการอ้างถึง "ผู้บัญชาการ กองเรือเฉพาะกิจ" 
ประวัติ.
ในกองทัพเรือสหรัฐ กองเรือเฉพาะกิจซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทัพเรือ (Fleet) ที่มีการกำหนดหมายเลขได้รับการกำหนดหมายเลขสองหลักมาตั้งแต่เดือนมีนาคม พ.ศ. 2486 เมื่อผู้บัญชาการทหารสูงสุดทัพเรือสหรัฐ พลเรือเอก เออร์เนสต์ คิง มอบหมายทัพเรือที่มีเลขคี่ให้กับฝั่งแปซิฟิก และทัพเรือเลขคู่ในฝั่งในมหาสมุทรแอตแลนติก
ทัพเรือที่ 2 ได้รับมอบหมายให้ดูแลทัพเรือแอตแลนติก (Atlantic Fleet) ส่วนทัพเรือที่ 4 (Fourth Fleet) ได้รับมอบหมายให้ดูแลกำลังแอตแลนติกใต้ (South Atlantic Force) ทัพเรือที่ 8 (Eighth Fleet) ได้รับมอบหมายให้ดูแลทัพเรือสหรัฐน่านน้ำแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ (Naval Forces, Northwest African waters) และทัพเรือที่ 12 (Twelfth Fleet) ได้รับมอบหมายให้ดูแลทัพเรือสหรัฐภาคยุโรป (Naval Forces, Europe)
กองทัพเรือสหรัฐใช้กองเรือเฉพาะกิจแบบมีหมายเลขในลักษณะเดียวกันนี้มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488 กระทรวงกลาโหมสหรัฐมักจัดตั้งกองเรือเฉพาะกิจร่วม หากกองกำลังมีหน่วยจากหน่วยงานอื่น กองเรือเฉพาะกิจร่วมที่ 1 เป็นกองกำลังสำหรับทดสอบระเบิดปรมาณูในช่วงปฏิบัติการครอสโร้ดส์หลังสงครามโลกครั้งที่สอง
ในแง่ของกองทัพเรือ คณะกรรมการสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์ร่วมระหว่างประเทศ (ออสเตรเลีย, สหรัฐ, สหราชอาณาจักร, แคนาดา และนิวซีแลนด์) กำหนดให้ระบบปัจจุบันโดยจัดสรรหมายเลขตั้งแต่ 1 ถึง 834 อยู่ภายใต้เอกสารเผยแพร่การสื่อสารของฝ่ายสัมพันธมิตรหมายเลข 113 (ACP 113) เช่น หมู่เรืออิลัสเทรียส ("Illustrious" battle group) ของกองทัพเรืออังกฤษในปี พ.ศ. 2543 สำหรับการฝึกซ้อม Linked Seas ซึ่งต่อมาได้ถูกส่งไปปฏิบัติการ Palliser คือกลุ่มเฉพาะกิจ 342.1 กองทัพเรือฝรั่งเศสได้รับการจัดสรรหมายเลขกองเรือเฉพาะกิจที่ 470–474 และกองเรือเฉพาะกิจที่ 473 ถูกใช้ล่าสุดสำหรับกองเรือเฉพาะกิจ Enduring Freedom ที่สร้างขึ้นโดยมีเรือบรรทุกเครื่องบิน Charles de Gaulle (R91) ของฝรั่งเศสเป็นแกนหลัก กองเรือเฉพาะกิจ 142 คือหน่วยทดสอบและประเมินผลการปฏิบัติการของกองทัพเรือสหรัฐ
การกำหนดชื่อ.
หลักแรกของการกำหนดกองเรือเฉพาะกิจ คือตัวเลขของทัพเรือหลัก ในขณะที่หลักที่สองจะเป็นแบบลำดับ กองเรือเฉพาะกิจอาจประกอบด้วยกลุ่ม โดยแต่ละกลุ่มประกอบด้วยหน่วย กลุ่มเฉพาะกิจ (task group) ภายในหน่วย จะมีหมายเลขกำกับด้วยหลักเพิ่มเติมที่คั่นด้วยจุดทศนิยมจากหมายเลขหลังจาอักษร TF หน่วยเฉพาะกิจ (task unit) ภายในกลุ่มจะมีหมายเลขกำกับด้วยจุดทศนิยมเพิ่มเติม ตัวอย่างเช่น "หน่วยเฉพาะกิจที่ 3 ของกลุ่มเฉพาะกิจที่ 5 ของกองเรือเฉพาะกิจที่ 2 ของทัพเรือที่ 6 จะมีหมายเลขกำกับด้วย 62.5.3" ระบบนี้ยังขยายไปถึงส่วนแยกเฉพาะกิจ ซึ่งก็คือเรือแต่ละลำในกลุ่มเฉพาะกิจ การจัดเรียงนี้มักจะย่อลง ดังนั้นจึงมักพบการอ้างอิงเช่น TF 11 กองเรือเฉพาะกิจบางครั้งมีชื่อเล่นว่า "Taffy" เช่น "Taffy 3" ของกองเรือเฉพาะกิจ 77 ซึ่งอย่างเป็นทางการคือกองเรือเฉพาะกิจ 77.4.3 ไม่มีข้อกำหนดสำหรับความเป็นเอกลักษณ์ในแต่ละช่วงเวลา (เช่น ทัพเรือที่ 7 ของสหรัฐอเมริกาใช้ TF 76 ในสงครามโลกครั้งที่ 2 และนอกชายฝั่งเวียดนาม และยังคงใช้หมายเลข TF 70–79 ตลอดศตวรรษที่ 20 ที่เหลือ และจนถึงปี พ.ศ. 2555)
เหล่านาวิกโยธินสหรัฐ.
สามารถดูกองกำลังเฉพาะกิจภาคพื้นดินทางอากาศนาวิกโยธิน  เพื่อดูคำอธิบายเกี่ยวกับหน่วยผสมมาตรฐานติดอาวุธสามหน่วยงานที่กองทัพเรือสหรัฐว่าจ้าง
ราชนาวี.
ก่อนหน้านี้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ราชนาวีหรือกองทัพเรือสหราชอาณาจักรได้ออกแบบระบบกองกำลังเป็นของตัวเองแล้ว โดยส่วนใหญ่จะกำหนดตัวอักษรและหมายเลขให้กับกองกำลังเฉพาะกิจบางส่วน ดังรายการด้านล่าง
กองกำลังเฉพาะกิจตามตัวอักษร.
เดิมประจำอยู่ที่มอลตา เข้าร่วมในยุทธนาวีที่คาลาเบรีย ในปี พ.ศ. 2483 ได้ย้ายไปยังตรินโคมาลี และเป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังเคลื่อนที่เร็วของกองเรือตะวันออกในระหว่างการโจมตีมหาสมุทรอินเดียเมื่อเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2485
เดิมประจำอยู่ที่มอลตา เข้าร่วมในยุทธนาวีที่คาลาเบรียเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 เข้าร่วมในยุทธนาวีที่แหลมสปาร์ติเวนโต เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2483 เข้าร่วมในยุทธนาวีครั้งแรกที่เมืองเซิร์ต เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2484 จากนั้นย้ายไปที่ตรินโคมาลีในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2485 โดยเป็นส่วนประกอบ (กองกำลังช้า) ของทัพเรือเรือตะวันออกในระหว่างการโจมตีในมหาสมุทรอินเดียระหว่างเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2485
ก่อตั้งขึ้นเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มล่าเฉพาะกิจ  เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2482 เพื่อนำไปสู่ยุทธการที่ริเวอร์เพลต เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2482 และเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เรืออเมริกาใต้ หลังจากนั้นจึงประจำการที่ยิบรอลตาร์ เข้าร่วมในปฏิบัติการแคทาพัลต์ เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2483 เข้าร่วมในปฏิบัติการไรนือบุงระหว่างวันที่ 19 พฤษภาคม - 15 มิถุนายน พ.ศ. 2484 
ส่วนหนึ่งของกลุ่มล่าเฉพาะกิจ  จำนวนหนึ่งในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2482 ซึ่งเป็นการเริ่มต้นยุทธนาวีริโอเดลาปลาตา ในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2482 ฐานที่ฟรีทาวน์ และต่อมาจึงย้ายไปที่มอลตา เข้าร่วมในการรบที่ขบวนเรือทาริโก ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2484 เข้าร่วมในการรบที่เมืองเซอร์เตครั้งแรก ในวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2484 จากนั้นจึงย้ายไปที่ฟรีทาวน์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484
ประจำการอยู่ที่สิงคโปร์ ซึ่งเป็นที่รู้จักจากการทำลายเรือรบหลัก 2 ลำในเหตุการณ์การจมของเรือหลวงปรินส์ออฟเวลส์และรีพัลส์
กองกำลังเฉพาะกิจตามหมายเลข.
ก่อตั้งขึ้นเพื่อรับมือกับ Tirpitz Sortie เพื่อต่อต้านขบวน PQ 12 และ QP8 ระหว่างวันที่ 6–13 มีนาคม พ.ศ. 2485
ก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 และมีส่วนร่วมในการยุทธนาวีที่ปีนัง - ยุทธนาวีช่องแคบมะละกา
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง.
ในระหว่างปฏิบัติการคอร์ปอเรตในสงครามฟอล์กแลนด์ในปี พ.ศ. 2525 กองกำลังของกองทัพเรืออังกฤษได้รวมตัวกันเป็นกองกำลังเฉพาะกิจ 317 ซึ่งมักเรียกกันทั่วไปว่า "กองกำลังเฉพาะกิจ"  เพื่อให้บรรลุถึงอำนาจสูงสุดในทะเลและทางอากาศในเขตห้ามเข้าโดยสิ้นเชิงของหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ ก่อนที่กองกำลังสะเทินน้ำสะเทินบกจะมาถึง
กองทัพเรือฝรั่งเศส.
กองทัพเรือฝรั่งเศสใช้ชื่อกองกำลังเฉพาะกิจ 473 เพื่อกำหนดให้กับกองกำลังที่ออกไปในทะเล กองกำลังเฉพาะกิจนี้อาจประกอบด้วยหมู่เรือบรรทุกเครื่องบินที่ประกบไปกับเรือบรรทุกเครื่องบิน"ชาร์ล เดอ โกล" หรืออาจประกอบด้วยหมู่สะเทินน้ำสะเทินบกที่ประกบกับเรือยกพลขึ้นบกจู่โจมชั้น"มิสทราล"""
อื่น ๆ.
ในอาร์เจนตินา หน่วยเฉพาะกิจกองทัพเรือในกลุ่มเฉพาะกิจ  G.T.3.3 มีหน้าที่รับผิดชอบในการบังคับบุคคลให้สูญหาย การทรมาน และการประหารชีวิตพลเรือนชาวอาร์เจนตินาโดยผิดกฎหมายนับพันกรณี ซึ่งหลายคนถูกคุมขังอยู่ในโรงเรียนช่างกลระดับสูงของศูนย์กักขังกองทัพเรือในช่วงเผด็จการทหารในปี พ.ศ. 2519–2526
ในช่วงสงครามฟอล์กแลนด์ในปี พ.ศ. 2525 กองทัพเรืออาร์เจนตินาได้จัดตั้ง (กลุ่มงาน) ขนาดเล็กกว่าสามกลุ่มสำหรับการเคลื่อนไหวเพื่อต่อต้านกองทัพเรืออังกฤษ
กองทัพบก.
ในกองทัพบกสหรัฐ กองกำลังเฉพาะกิจคือหน่วยเฉพาะกิจระดับกองพัน (โดยปกติแม้จะมีขนาดแตกต่างกัน) ที่จัดตั้งขึ้นเป็นการชั่วคราวและเป็นส่วนแยกที่เล็กกว่าของหน่วยอื่น ๆ หน่วยระดับกองร้อยที่มีหน่วยทหารราบยานเกราะหรือยานเกราะติดมาด้วยเรียกว่าชุดกองร้อย  หน่วยที่คล้ายกันในระดับกองพลน้อยเรียกว่ากองพลน้อยชุดรบ  และยังมีกรมผสม  ที่คล้ายคลึงกันด้วย
ในกองทัพบกสหราชอาณาจักรและกองทัพของประเทศเครือจักรภพอื่น ๆ หน่วยดังกล่าวเรียกโดยทั่วไปว่ากลุ่มชุดรบ
กองกำลังเฉพาะกิจออสเตรเลียที่ 1 (1st Australian Task Force: 1 ATF) เป็นรูปขบวนระดับกองพลน้อยทำหน้าที่บัญชาการหน่วยต่าง ๆ ของกองทัพบกออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ที่ประจำการในเวียดนามใต้ในช่วงปี พ.ศ. 2509 ถึง พ.ศ. 2515 ไม่นานมานี้ กองกำลังเฉพาะกิจออสเตรเลียได้รับมอบหมายให้ครอบคลุมถึงส่วนสนับสนุนชั่วคราว เช่น กองกำลังระดับกองพันที่ปฏิบัติการในจังหวัดอูโรซกัน ประเทศอัฟกานิสถาน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 ถึง พ.ศ. 2556 และกองกำลังเฉพาะกิจตอบสนองสถานการณ์ฉุกเฉินนอร์เทิร์นเทร์ริทอรี
รัฐบาล.
ในหน่วยงานของรัฐหรือภาคธุรกิจ คณะทำงานเฉพาะกิจเป็นองค์กรชั่วคราวที่จัดตั้งขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหาเฉพาะอย่างหนึ่ง ถือเป็นคณะกรรมการเฉพาะกิจ  ที่เป็นทางการมากกว่า
คณะทำงานเฉพาะกิจ คือคณะกรรมการพิเศษ  ซึ่งโดยปกติประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญ โดยจัดตั้งขึ้นโดยเฉพาะเพื่อวัตถุประสงค์ในการศึกษาปัญหาเฉพาะด้าน คณะทำงานเฉพาะกิจมักจะดำเนินการตรวจสอบบางประเภทเพื่อประเมินสถานการณ์ปัจจุบัน จากนั้นจึงจัดทำรายการปัญหาทั้งหมดที่เกิดขึ้นในปัจจุบัน และประเมินว่าปัญหาใดควรได้รับการแก้ไขก่อน และปัญหาใดที่สามารถแก้ไขได้จริง คณะทำงานเฉพาะกิจจะจัดทำชุดแนวทางแก้ไขปัญหาและเลือกแนวทางแก้ไข "ที่ดีที่สุด" สำหรับแต่ละปัญหาตามที่ถูกกำหนดขึ้นมาโดยมาตรฐานชุดหนึ่ง ตัวอย่างเช่น คณะทำงานเฉพาะกิจที่จัดตั้งขึ้นเพื่อจัดการค่าใช้จ่ายของรัฐบาลที่มากเกินไป อาจพิจารณาแนวทางแก้ไข "ที่ดีที่สุด" ว่าแนวทางใด เป็นแนวทางที่ประหยัดเงินได้มากที่สุด โดยปกติ คณะทำงานเฉพาะกิจจะนำเสนอผลการค้นพบและแนวทางแก้ไขที่เสนอต่อสถาบันที่ร้องขอให้จัดตั้งคณะทำงานเฉพาะกิจ จากนั้นสถาบันจะดำเนินการตามคำแนะนำของคณะทำงานเฉพาะกิจนั้น ๆ
ภาคธุรกิจ.
ในภาคธุรกิจ คณะทำงานเฉพาะกิจจะมีจุดเริ่มต้นขึ้นในลักษณะเดียวกับสถานการณ์ทางทหาร เพื่อจัดตั้งกลุ่มบุคคลเฉพาะกิจที่มีจุดประสงค์ไปที่หัวข้อเฉพาะ ซึ่งจำเป็นต้องมีการจัดการ การแก้ไข หรือต้องการผลลัพธ์อย่างเร่งด่วน คณะทำงานเฉพาะกิจในการจัดการประเด็นเฉพาะด้านนั้นพบได้ทั่วไป การศึกษาของนาซามักจะประกอบด้วยข้อมูลจากคณะทำงานเฉพาะกิจต่าง ๆ