pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เลย์ลา (วิดีโอเกม)

เลย์ลา (อักษรโรมัน: "Layla"; คาตากานะ: レイラ) เป็นวิดีโอเกมแอ็กชันเลื่อนด้านข้างที่ผลิตโดยบริษัทดีบี-ซอฟต์ ซึ่งเปิดตัวใน ค.ศ. 1986 เฉพาะสำหรับระบบแฟมิลีคอมพิวเตอร์ (นินเท็นโดเอนเตอร์เทนเมนต์ซิสเตมเวอร์ชันญี่ปุ่น)
รูปแบบการเล่น.
ในเรื่องราวที่ได้รับแรงบันดาลใจจากซีรีส์ "2 สิงห์สาวเดอร์ตี้แพร์" เลย์ลาสมาชิกกลุ่มกองกำลังพิเศษแคตวัย 17 ปี จำเป็นต้องช่วยเหลือไอริส ผู้ร่วมทีมของเธอที่ถูกลักพาตัว โดย ดร. มานิโตกะ ผู้ชั่วร้าย เกมนี้ต้องสำรวจดาวเคราะห์น้อยแปดดวงเพื่อค้นหาไอริส ซึ่งแต่ละดวงแบ่งออกเป็นสองส่วน: ส่วนแรกเกี่ยวข้องกับพื้นผิวของดาวเคราะห์น้อย ในขณะที่ส่วนที่สองเกี่ยวข้องกับฐานศัตรูที่แท้จริง
หน้าจอของเกมจะเลื่อนจากซ้ายไปขวาเสมอและไม่ยอมให้มีการย้อนรอยในทุกด่าน ในขณะที่นำทางผ่านภายในที่เหมือนถ้ำของดาวเคราะห์น้อย จะต้องเอาดิสก์พาสเวิร์ดคืนมา โดยในตอนท้ายของแต่ละฐานมีบอสที่ต้องกำจัด และเมื่อพลังชีวิตของผู้เล่นเป็นศูนย์ เธอจะตายและเสียหนี่งชีวิตทันที ส่วนพาสเวิร์ดจะแสดงหลังจากผู้เล่นเกมโอเวอร์เพื่อให้ผู้เล่นสามารถดำเนินการต่อได้ในภายหลัง
เกมนี้สามารถใช้ปืนได้หลายแบบนอกเหนือจากระเบิดมือ ซึ่งปืนพกเป็นอาวุธเริ่มต้นของผู้เล่น แต่สามารถหาอาวุธที่ทรงพลังกว่านี้ได้จากการสำรวจ และอาวุธทุกชนิดมีจำนวนการใช้จำกัด นอกจากนี้ บล็อกบางบล็อกสามารถทำลายได้โดยใช้อาวุธที่ผู้เล่นเลือก ซึ่งบล็อกที่ทำลายได้และทำลายไม่ได้บางครั้งก็แยกไม่ออก ส่วนด่านโบนัสที่แบ่งสรรไปทั่วทั้งเกมทำให้ผู้เล่นสามารถทำลายฝูงบินของยานข้าศึกได้ในขณะที่พวกมันไม่สามารถโจมตีได้อย่างสมบูรณ์
การตอบรับ.
เมื่อเกม"เลย์ลา"ได้รับการประกาศในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1986 ซึ่งเดิมกำหนดว่าจะมาในเดือนกันยายน เกมดังกล่าวได้รับการกล่าวถึงว่ามีวีรสตรีเป็นคนที่สองในแฟมิคอม ต่อจากวาลคิรีจากเกม"" (ส่วนเพศของซามุส อารัน จากเกม"เมทรอยด์"เป็นความลับ) อย่างไรก็ตาม ได้มีเกมที่มีตัวละครเอกเป็นผู้หญิงเพิ่มขึ้น เช่น "อะธีนา", "เดอะวิงออฟมาดูลา" และ"กอลฟอร์ซ" ซึ่งปรากฏในช่วงเวลาเดียวกันกับที่เปิดตัวในเดือนธันวาคมในที่สุด โดยเมื่อเปิดตัว "เลย์ลา"ได้รับ 26 คะแนนจากเต็ม 40 คะแนน (5, 7, 7, 7 คะแนน โดยนักวิจารณ์สี่คน) ในนิตยสาร"แฟมิซือรายสัปดาห์" ซึ่งสามคนชื่นชมความน่ารักในคำอธิบายของพวกเขา ส่วนนักวิจารณ์สามคนจาก"มารุกัตสึ เอฟซี" ให้คะแนนรวมที่ 11 จากเต็ม 15 คะแนน (4, 4, 3 คะแนน โดยนักวิจารณ์สามคน)
รอเบิร์ต เอฟ. โกเด็ก

รอเบิร์ต แฟรงก์ โกเด็ก (เกิด 1956) เป็นนักการทูตชาวอเมริกันซึ่งดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทยคนปัจจุบันตั้งแต่เดือนตุลาคม 2022 เขาเคยดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำเคนยาระหว่างปี 2013 ถึง 2019 และเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำตูนิเซียระหว่างปี 2006 ถึง 2009 เขายังดำรงตำแหน่งรักษาการผู้ช่วยเลขาธิการสำนักกิจการแอฟริกาตั้งแต่เดือนมกราคมถึงกันยายน 2021
ชีวิตในวัยเด็กและการศึกษา.
โกเด็กเกิดที่เมืองแรนทูล รัฐอิลลินอย ในปี 1956 เขาสำเร็จการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิตสาขาการต่างประเทศจากมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียในปี 1979 และศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจากมหาวิทยาลัยเยล
อาชีพ.
เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำเคนยา.
โกเด็กเป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำเคนยาระหว่างปี 2013-2019 ก่อนหน้านี้เขาเคยดำรงตำแหน่งอุปทูตประจำสถานทูตสหรัฐในกรุงไนโรบี ประเทศเคนยาในปี 2012
เอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทย.
เมื่อวันศุกร์ที่ 1 เมษายน 2022 ประธานาธิบดีโจ ไบเดน เสนอชื่อโกเด็กให้เป็นเอกอัครราชทูตสหรัฐประจำประเทศไทยคนใหม่ การพิจารณาการเสนอชื่อของเขามีขึ้นในวันพุธที่ 12 กรกฎาคม 2022 โดยคณะกรรมาธิการด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศวุฒิสภา คณะกรรมการรายงานการเสนอชื่อของเขาต่อวุฒิสภาในวันพุธที่ 3 สิงหาคม 2022 เขาได้รับความเห็นชอบจากวุฒิสภาผ่านการลงคะแนนเสียงในวันพฤหัสบดีที่ 4 สิงหาคม 2022 โกเด็กถวายอักษรสาส์นตราตั้งแด่พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ พระที่นั่งอัมพรสถาน เมื่อวันศุกร์ที่ 7 ตุลาคม 2022
ชีวิตส่วนตัว.
ตั้งแต่ปี 1986 โกเด็กแต่งงานกับลอรี จี. แมกนุสสัน เขาสามารถพูดภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมันได้
จง-ยฺเหวียน

จง-ยฺเหวียน  โดยทั่วไปหมายถึงส่วนหนึ่งของที่ราบภาคเหนือของจีนที่ล้อมรอบตอนล่างและตอนกลางของแม่น้ำฮวงโห โดยมีศูนย์กลางอยู่ที่พื้นที่ระหว่างลั่วหยางและไคเฟิง ถูกมองว่าเป็นแหล่งกำเนิดของอารยธรรมลุ่มแม่น้ำฮวงโห ในอดีต ชาวหัวเซียถือว่าจง-ยฺเหวียนเป็น 'ศูนย์กลางของโลก' กิจกรรมของมนุษย์ในภูมิภาคจง-ยฺเหวียน สามารถย้อนกลับไปได้ถึงยุคหินเก่า
กิเยร์โม อาโร

กิเยร์โม อาโร บาร์ราซา ([ɡiˈʝeɾmo ˈaɾo βaˈrasa], 21 มีนาคม 1913 – 26 เมษายน 1988) เป็นนักดาราศาสตร์ ชาวเม็กซิโก เขาเป็นหนึ่งในผู้ค้นพบวัตถุเฮอร์บิก–อาโร ซึ่งเป็นวัตถุกำเนิดดาวฤกษ์ ร่วมกับจอร์จ เฮอร์บิก และมีส่วนในการพัฒนาดาราศาสตร์เม็กซิกัน
อาชีพ.
อาโรเกิดในเม็กซิโกซิตีในปี 1913 ศึกษาปรัชญาที่มหาวิทยาลัยปกครองตนเองแห่งชาติเม็กซิโก (UNAM)
ใน ปี 1943 เขาสนใจดาราศาสตร์และกลายเป็นเจ้าหน้าที่ของหอดูดาวแห่งชาติเม็กซิโก ที่สร้างขึ้นใหม่
ตั้งแต่ปี 1943 ถึง 1944 เขาฝึกงานที่หอดูดาวมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และกลับประเทศในปี 1945 และทำวิจัยที่หอดูดาวแห่งชาติ จากนั้นทำงานที่หอดูดาวตากูบายาของ UNAM วัตถุที่ค้นพบในปี 1950 ถูกพบว่าเป็นวัตถุชนิดเดียวกับที่จอร์จ เฮอร์บิกค้นพบ และได้รับการตั้งชื่อว่าวัตถุเฮอร์บิก–อาโร ตามชื่อของทั้งสองคน
ใน 1959 เขากลายเป็นบุคคลแรกจากประเทศกำลังพัฒนาที่ได้รับเลือกเข้าสู่สมาคมดาราศาสตร์หลวง
ในปี 1985 เขาได้รับรางวัลเหรียญทองโลโมโนซอฟ
เขาเสียชีวิตในเม็กซิโกซิตีในปี 1988 ศพของเขาถูกฝังอยู่ที่นั่น
เขาแต่งงานสองครั้งในชีวิต ในปี 1968 เขาแต่งงานกับนักเขียนและนักข่าว เอเลนา โปเนียตอฟสกา มีลูกด้วยกัน 3 คน แต่หย่าร้างใน ปี 1981
ค่ายกลทหารศิลาแปดประตู

ค่ายกลทหารศิลาแปดประตู  เป็นกองหินที่จูกัดเหลียงให้ก่อขึ้นตามแนวคิดของปากั้ว ก่อขึ้นที่ตำบลริมฝั่งน้ำอิปักโป้ (魚腹浦 "ยฺหวีฟูผู่") ริมฝั่งแม่น้ำแยงซี ใกล้กับไป๋ตี้เฉิง ในนครฉงชิ่ง ประเทศจีนในปัจจุบัน ซึ่งมีซากโบราณสถานที่คาดว่าจะเป็นค่ายกลทหารศิลา ในคติชนจีน เมื่อระดับน้ำในแม่น้ำแยงซีเพิ่มสูงขึ้นในฤดูร้อน กองหินจึงจมอยู่ใต้น้ำ แต่ในฤดูใบไม้ร่วง กองหินจะปรากฏขึ้นมาใหม่ โดยหินแต่ละก่อนจะยังคงอยู่ในสภาพเดิมไม่บุบสลายและอยู่ในตำแหน่งเดิม
ลกซุนเผชิญหน้ากับค่ายกล.
ค่ายกลทหารศิลาแปดประตูถูกกล่าวถึงในนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก"โดยล่อกวนตงในตอนที่ 84
เล่าปี่จักรพรรดิแห่งจ๊กก๊กพ่ายแพ้ให้กับลกซุนขุนพลของง่อก๊กในยุทธการที่อิเหลง และหนีไปเป๊กเต้เสีย (白帝城 "ไป๋ตี้เฉิง") ลกซุนยกทัพไล่ตาม เมื่อลกซุนมาถึงตำบลอิปักโป้ริมแม่น้ำแยงซีใกล้กับเป๊กเต้เสีย ก็รู้สึกว่ามีกองกำลังข้าศึกแข็งแกร่งในบริเวณใกล้เคียงจึงเตือนกองกำลังของตนให้ระวังการซุ่มโจมตี ลกซุนส่งคนไปสอดแนมข้างหน้าแล้วทราบความว่าบริเวณนั้นเป็นที่รกร้าง เว้นแต่มีกองหินกระจัดกระจาย ลกซุนสงสัยจึงให้หาตัวชาวบ้านในท้องถิ่นมาสอบถาม ชาวบ้านตอบว่าเริ่มมีไอประหลาดพวยพุ่งในพื้นที่หลังจากที่จูกัดเหลียงให้จัดกองหินขณะเข้าเสฉวนครั้งแรก
ลกซุนเข้าไปตรวจสอบพื้นที่ด้วยตนเองและเชื่อว่านี่เป็น "ค่ายกล" เป็นเพียงกลอุบายเล็กน้อย จึงนำทหารไม่กี่คนเข้าไปข้างใน ขณะที่กำลังจะออกไป ก็เกิดลมกระโชกแรงพัดมา พายุฝุ่นปกคลุมท้องฟ้าและกองหินดูคล้ายดาบ กลุ่มฝุ่นภูเขาปลิวว่อนในขณะที่คลื่นแม่น้ำส่งเสียงเหมือนกองหารเข้าโจมตี ลกซุนอุทานว่า "ข้าตกหลุมพรางของจูกัดเหลียงแล้ว!" และพยายามหนีออกจากค่ายกลแต่ไม่เป็นผล
ทันใดนั้น ลกซุนก็เห็นชายชราคนหนึ่งซึ่งให้ความช่วยเหลือในการพาออกจากค่ายกล ลกซุนตามชายชราออกมาจากค่ายกลอย่างปลอดภัย ชายชราบอกว่าตนเองคืออุยสิง่าน (ฮองเสงหงัน) พ่อตาของจูกัดเหลียง และอธิบายกับลกซุนว่าค่ายกลถูกสร้างขึ้นตามแนวคิดของ"ปากั้ว" อุยสิง่านยังบอกลกซุนว่าจูกัดเหลียงทำนายว่าจะมีขุนพลง่อก๊กหลงเข้ามาในค่ายกลที่ตนสร้าง และขอกับอุยสิง่านไม่ให้ช่วยพาขุนพลคนนั้นออกไป ลกซุนลงจากหลังม้าและขอบคุณอุยสิง่าน เมื่อลกซุนกลับมาที่ค่ายก็กล่าวว่าตนมีสติปัญญาด้อยกว่าจูกัดเหลียง จากนั้นจึงตั้งใจจะกลับไปง่อก๊กเพราะเกรงว่าวุยก๊กที่เป็นรัฐอริอาจใช้ประโยชน์จากสถานการณ์เข้าโจมตีง่อก๊ก
ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์.
ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ใน"สามก๊กจี่" ซึ่งเป็นบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เชื่อถือได้ของประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก มีการกล่าวถึงในชีวประวัติของลกซุน ว่าหลังจากที่เล่าปี่ล่าถอยไปยังเป๊กเต้เสีย ขุนพลง่อก๊กอันได้แก่ ชีเซ่ง พัวเจี้ยง ซงเขียม และคนอื่น ๆ เห็นว่าเล่าปี่อยู่ใกล้แค่เอื้อมและสามารถยกกำลังไปจับตัวได้ จึงร้องขอต่อซุนกวนให้พวกตนเข้าโจมตีเป๊กเต้เสีย ซุนกวนถามความคิดเห็นจากลกซุน ลกซุนพร้อมด้วยจูเหียนและเล่งทอง (駱統 "ลั่ว ถง") จึงให้ความเห็นว่า "โจผีมีกำลังพลนับพัน แสร้งทำเป็นยินดีที่จะช่วยเราโจมตี (เล่า) ปี่ แต่แท้จริงมีเจตนาอื่น โปรดตัดสินใจกลับ (ไปยังง่อก๊ก) โดยเร็ว” ต่อมาไม่นานทัพของวุยก๊กก็เข้าโจมตีง่อก๊กสามทิศทางตามที่ลกซุนคาดการณ์ไว้ ซึ่งนำไปสู่ยุทธการหลายครั้งระหว่างวุยก๊กและง่อก๊ก ระหว่างปี ค.ศ. 222 ถึง ค.ศ. 225
อาริสตาร์โคสแห่งซาโมส

อาริสตาร์โคส ("arístarkhos", , 310 BC – 230 BC) เป็นนักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ ชาวกรีกโบราณ เกิดที่เมืองซาโมส ประเทศกรีซ เนื่องจากมีคนที่ชื่อเดียวกันนี้อยู่หลายคน จึงมักถูกเรียกว่า อาริสตาร์โคสแห่งซาโมส ("arístarkhos ho Sámios") เพื่อแยกแยะจากบุคคลอื่นที่ชื่ออาริสตาร์โคสเหมือนกัน
เขาเป็นคนแรกที่เสนอแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง ซึ่งอธิบายว่าดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของเอกภพ ไม่ใช่โลก ซึ่งเป็นสาเหตุที่บางครั้งเขาถูกเรียกว่า "นิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัสแห่งยุคโบราณ" ทฤษฎีดาราศาสตร์ของเขาไม่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ทฤษฎีของเขาโดดเด่นสู้อริสโตเติลและปโตเลไมโอสไม่ได้ จนกระทั่งประมาณ 2,000 ปีต่อมา เมื่อนิโคเลาส์ โคเปอร์นิคัสสนับสนุนแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของเขาอีกครั้ง และนำไปสู่การพัฒนาต่อมา
ทฤษฎี.
แนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลาง.
งานเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ของอาริสตาร์โคสคือ "Περί μεγεθών και αποστημάτων Ηλίου και Σελήνης" (ว่าด้วยขนาดและระยะทางของดวงอาทิตย์และดวงจันทร์) นั้นยืนพื้นจากแนวคิดโลกเป็นศูนย์กลาง อย่างไรก็ตาม เป็นที่ชัดเจนจากข้อความที่ยกมาในบันทึกว่าอาริสตาร์โคสได้เขียนหนังสืออีกเล่มหนึ่งซึ่งเขาเสนอสมมติฐานของแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางขึ้นมาแทน งานนี้ได้ถูกรวมอยู่ในรวบรวมบทความของปัปโปส เรื่อง "Μικρὸς Ἀστρονοµούµενος" (ดาราศาสตร์เล็ก) มีการแปลเป็นภาษาอาหรับในราวศตวรรษที่ 10 และการแปลเป็นภาษาละตินเผยแพร่ในราวศตวรรษที่ 15 ข้อความภาษากรีกตีพิมพ์ประมาณปี 1700 ฉบับแปลภาษาฝรั่งเศสและเยอรมันได้รับการตีพิมพ์ในราวปี ค.ศ. 1800
ความเข้าใจที่ว่าแนวคิดดวงอาทิตย์เป็นศูนย์กลางของอาริสตาร์โคสถูกคนสมัยนั้นมองว่าหมิ่นต่อพระเจ้านั้นเป็นเรื่องเข้าใจผิด ลูซีโอ รุสโซ นักประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ชาวอิตาลี ได้อธิบายว่าความเข้าใจผิดนี้มาจากข้อความของปลูตาร์โคสในหนังสือของเขา
ขนาดของดวงจันทร์.
อาริสตาร์โคสได้สังเกตเห็นดวงจันทร์ผ่านเงาของโลกในระหว่างเกิดจันทรุปราคา จากการสังเกตนี้ เขาประเมินว่าเส้นผ่านศูนย์กลางของโลกเป็นประมาณ 3 เท่าของดวงจันทร์ เอราโตสเทแนสซึ่งได้คำนวณเส้นรอบวงโลกได้ 252,000 สตาเดีย (บางคนว่าประมาณ 42,000 กม.) ได้ข้อสรุปว่าเส้นรอบวงของดวงจันทร์อยู่ที่ประมาณ 14,000 กม. อย่างไรก็ตาม เส้นรอบวงที่แท้จริงของดวงจันทร์อยู่ที่ประมาณ 10,916 กม.
อี คัง-อิน

ลี คัง-อิน (เกิด 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้แก่ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง สโมสรในลีกเอิง และทีมชาติเกาหลีใต้
อีคังอินเป็นนักฟุตบอลเยาวชนแห่งปีของเอเชียของสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชียในปี 2019 ซึ่งเป็นปีเดียวกับที่เขาได้รับรางวัลจากฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2019 ซึ่งทีมของอีจบรองแชมป์ในทัวร์นาเมนต์นี้ เขายังคว้าแชมป์โกปาเดลเรย์กับบาเลนเซียในฤดูกาลนั้นด้วย
ระดับสโมสร.
เรอัลมายอร์กา.
เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2021 เรอัลมายอร์กายืนยันการคว้าตัวอีแบบฟรี ๆ โดยเซ็นสัญญา 4 ปี ในวันที่ 22 กันยายน 2021 เขาทำประตูแรกให้กับสโมสรในการแพ้ในลาลิกา 1–6 ต่อเรอัลมาดริด
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง.
ในวันเสาร์ที่ 8 กรกฎาคม 2023 ปารีแซ็ง-แฌร์แม็งประกาศการเซ็นสัญญากับอีในสัญญาระยะยาว 5 ปีจนถึงปี 2028 ทำให้เขากลายเป็นผู้เล่นชาวเกาหลีใต้คนแรกที่เล่นให้กับสโมสร เรอัลมายอร์กาได้รับค่าตัว 22 ล้านยูโรหลังจากที่อีผ่านการตรวจร่างกายเมื่อต้นเดือนมิถุนายน
เกียรติประวัติ.
บาเลนเซีย
ปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง
 เกาหลีใต้ U20
 เกาหลีใต้ U23
อิชคอชิม

อิชคอชิม  หรือ อิชคาชิม  เป็นหมู่บ้านและเทศบาลในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศทาจิกิสถาน เป็นเมืองหลักของอำเภออิชคอชิม แคว้นปกครองตนเองเคอฮิสทอนีบาดัฆชอน เทศบาลนี้มีประชากร 7,673 คน (ค.ศ. 2015) ใน ค.ศ. 2009 มีการเปิดสะพานเชื่อมหมู่บ้านนี้กับอิชกาชิมในประเทศอัฟกานิสถาน
และมีแผนที่จะสร้างทางหลวง 100 กิโลเมตรใหม่ ซึ่งเชื่อมอิชคอชิมเข้ากับฆอรุฆ เมืองหลักของแคว้น เนื่องจากถนนเสียหายจากหิมะถล่ม
ประเทศสโลวีเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศสโลวีเนีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นครั้งที่ 9 ติดต่อกันของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อนในฐานะประเทศเอกราช
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศฟินแลนด์ มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ประเทศฟินแลนด์เข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งนับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศฟิลิปปินส์ มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ประเทศฟิลิปปินส์จะฉลองครบรอบ 100 ปีของการเปิดตัวทีมใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่เมืองเดียวกันนี้ นักกีฬาชาวฟิลิปปินส์ได้ปรากฏตัวในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1924 เป็นต้นมา ยกเว้น มอสโก 1980 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการคว่ำบาตรนำโดยชาวอเมริกัน
นักกีฬาที่ได้เหรียญรางวัล.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับเหรียญในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้ Obiena met the qualifying mark at the BAUHAUS-galan meet of the 2023 Diamond League on 2 July.
มาสโตดอน (เครือข่ายสังคม)

มาสโตดอน  เป็นซอฟต์แวร์เสรีและโอเพนซอร์สสำหรับการทำงานบริการเครือข่ายสังคมที่โฮสต์ด้วยตนเอง มีคุณสมบัติไมโครบล็อกคล้ายกับทวิตเตอร์ ซึ่งให้บริการโดยโหนดที่ทำงานโดยอิสระจำนวนมากที่เรียกว่าอินสแตนซ์ (instances) แต่ละโหนดมีหลักปฏิบัติ เงื่อนไขการบริการ นโยบายความเป็นส่วนตัว ตัวเลือกความเป็นส่วนตัว และนโยบายการกลั่นกรองเนื้อหาของตนเอง
ผู้ใช้แต่ละคนเป็นสมาชิกของอินสแตนซ์มาสโตดอน (หรือที่เรียกว่าเซิร์ฟเวอร์) นั้น ๆ ซึ่งสามารถทำงานร่วมกันเป็นเครือข่ายสังคมที่ติดต่อกับภายนอก ทำให้ผู้ใช้ในอินสแตนซ์ต่าง ๆ สามารถโต้ตอบกันได้ เพื่อให้ผู้ใช้มีความยืดหยุ่นในการเลือกโหนดที่มีนโยบายที่ผู้ใช้ต้องการ แต่ยังคงเข้าถึงเครือข่ายสังคมที่ใหญ่กว่าได้ มาสโตดอนยังเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเซิร์ฟเวอร์คอมพิวเตอร์ของเฟดิเวิร์ส ซึ่งใช้โปรโตคอลร่วมกันที่ช่วยให้ผู้ใช้สามารถโต้ตอบกับผู้ใช้รายอื่นบนคอมพิวเตอร์ที่ใช้ชุดซอฟต์แวร์ที่เข้ากันได้ เช่น PeerTube และ Friendica มาสโตดอนได้รับการระดมทุนจากฝูงชนและไม่มีโฆษณา
มาสโตดอนถูกสร้างขึ้นโดย Eugen Rochko และประกาศในแฮ็กเกอร์นิวส์ในเดือนตุลาคม 2559 และได้รับการนำไปใช้อย่างมีนัยสำคัญในปี 2565 หลังจากที่อีลอน มัสก์ เข้าซื้อกิจการทวิตเตอร์
โครงการนี้ดูแลโดย Mastodon gGmbH ซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงผลกำไรของเยอรมัน
ซงเขียม

ซงเขียม (#เปลี่ยนทาง คริสต์ทศวรรษ 190-220) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ซ่ง เชียน  เป็นนายทหารผู้รับใช้ขุนศึกซุนเซ็กและซุนกวน ในช่วงปลาย ราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและต้นยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ.
ข้อมูลเกี่ยวกับประวัติของซงเขียมมีอยู่น้อยและกระจายอยู่ตามบทชีวประวัติตของบุคคลที่มีชื่อเสียงต่าง ๆ จำนวนมากใน"สามก๊กจี่" แหล่งข้อมูลที่เชื่อถือได้ของประวัติศาสตร์ช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและยุคสามก๊ก ภูมิลำเนา (เช่น บ้านเกิด บ้านบรรพบุรุษ) ชื่อรอง ยศและตำแหน่ง และข้อมูลส่วนบุคคลอื่น ๆ ของซงเขียมไม่ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์
ซงเขียมเริ่มต้นรับราชการภายใต้การนำของขุนศึกซุนเซ็กในราวปี ค.ศ. 195 ไม่นานหลังจากที่ซุนเซ็กเอาชนะขุนศึกอริอย่างเล่าอิ้วระหว่างการพิชิตภูมิภาคกังตั๋ง หลังจากซุนเซ็กเสียชีวิตในปี ค.ศ. 200 ซงเขียมยังคงรับราชการภายใต้ซุนกวนน้องชายและผู้สืบทอดตำแหน่งของซุนเซ็ก
ระหว่างปี ค.ศ. 214 ถึง 215 ซงเขียมร่วมรบในฝ่ายซุนกวนในยุทธการที่หับป๋า (ยุทธการที่ท่าข้ามเสียวเกียว) กับกองกำลังของโจโฉขุนศึกอริ ในช่วงหนึ่งของการรบในช่วงแรก หน่วยทหารที่นำโดยซงเขียมและชีเซ่งถูกสกัดเส้นทางโดยกองทหารที่นำโดยเตียวเลี้ยวขุนพลของโจโฉ ขณะที่ซงเขียมและชีเซ่งกำลังถอยหนี พัวเจี้ยงนายทหารอีกคนของซุนกวนได้ไล่ตามและประหารทหารที่หลบหนีไปสองคน และบังคับให้ทหารคนอื่น ๆ หันกลับไปรบ อย่างไรก็ตาม ซุนกวนและกองทัพประสบความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับที่ท่าข้ามเสียวเกียวอย่างแทบเอาชีวิตไม่รอด
ซงเขียมร่วมรบในยุทธการที่อิเหลง/จูเต๋ง ในปี ค.ศ. 221–222 ภายใต้การบังคับบัญชาของลกซุนขุนพลของซุนกวน ในการรบกับทัพของเล่าปี่ อดีตพันธมิตรที่กลายเป็นศัตรูของซุนกวน ในระหว่างการยุทธการ ซงเขียมโจมตีและทำลายค่ายศัตรูห้าแห่งและสังหารนายทหารผู้บังคับบัญชาของค่ายเหล่านั้น เมื่อเล่าปี่ล่าถอยไปที่เป๊กเต้เสีย (白帝城 "ไป๋ตี้เฉิง") หลังจากพ่ายแพ้ในยุทธการที่อิเหลง ซงเขียมเสนอให้โจมตีเป๊กเต้เสียเพื่อจับตัวเล่าปี่ แต่ลกซุนไม่เห็นด้วยเพราะเห็นว่าโจผีศัตรูอีกคนของซุนกวนอาจใช้ประโยชน์จากสถานการณ์เพื่อรุกรานดินแดนของซุนกวน ไม่ทราบแน่ชัดว่าซงเขียมเป็นอย่างไรต่อไปหลังยุทธการที่อิเหลง
ในนิยาย"สามก๊ก".
นิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก"เป็นนวนิยายที่เล่าเรื่องเหตุการณ์ก่อนและระหว่างยุคสามก๊กของจีน ในนวนิยาย ซงเขียมถูกสังหารโดยลิเตียนขุนพลของขุนศึกโจโฉ ในระหว่างยุทธการที่หับป๋า ในปี ค.ศ. 214–215
วิถีโคจรไฮเพอร์โบลา

ในกลศาสตร์วงโคจรหรือกลศาสตร์ท้องฟ้า วิถีโคจรไฮเพอร์โบลา (hyperbolic trajectory) คือ วงโคจรการเคลื่อนที่ภายใต้ความโน้มถ่วงของวัตถุที่มีความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจรมากกว่า 1 โดยปกติแล้ว วัตถุที่เคลื่อนที่บนวงโคจรนี้จะเคลื่อนที่ห่างจากวัตถุท้องฟ้าศูนย์กลางอย่างไปไม่สิ้นสุด
วิถีโคจรแบบนี้ก็เป็นวิถีโคจรหลุดพ้นเช่นเดียวกับวิถีโคจรพาราโบลา อย่างไรก็ตาม พลังงานวงโคจรจำเพาะของวัตถุบนวิถีโคจรไฮเพอร์โบลามีค่ามากกว่า 0 (ในขณะที่วิถีโคจรพาราโบลาจะเป็น 0 พอดี) นั่นคือวัตถุจะมีพลังงานจลน์แม้ที่ระยะอนันต์ ต่างจากวิถีโคจรพาราโบลาที่จะสูญเสียพลังงานจลน์ที่ระยะอนันต์ 
สมการ.
เส้นโค้งวิถีวงโคจรที่แสดงเป็นระบบพิกัดเชิงขั้ว (<math>r, \phi</math>) ของระยะห่าง <math>r</math> และ มุมกวาดจริง <math>\phi</math> โดยมีจุดโฟกัสเป็นจุดกำเนิดแสดงได้เป็น
 <math>r =\frac{L}{1+e\cos\phi}</math>
โดย <math>e</math> คือความเยื้องศูนย์กลาง ส่วน <math>L</math> คือเลตัสเรกตัม สำหรับกรณีของไฮเพอร์โบลานั้นจะมีค่า <math>e>1</math> ตัวส่วนจะเป็นศูนย์ที่ <math>\cos{\phi}=-1/e</math> หรือ <math> \tan{\phi} = \pm \sqrt{e^2-1}</math> ดังนั้นที่ <math> \phi \rightarrow \pm \arctan{\sqrt{e^2-1}}</math> ระยะห่างจากจุดโฟกัสจะกลายเป็น <math> r \rightarrow \infty </math>
กึ่งแกนเอกของวิถีโคจรไฮเพอร์โบลาจะนิยามในลักษณะทำนองเดียวกับในวงโคจรวงรีได้เป็น
 <math>a =\frac{L}{1-e^2}</math>
โดยในที่นี้ <math>a<0</math>
หรืออาจเลือกเปลี่ยนเครื่องหมาย <math>a</math> เป็นบวก แล้วเขียนใหม่ได้เป็น
 <math>a =\left| \frac{L}{1-e^2} \right| =\frac{L}{e^2-1}</math>
อย่างไรก็ตาม ในคำอธิบายต่อจากนี้ไปจะใช้นิยามแบบแรกเป็นหลัก
ระยะห่างจุดใกล้ที่สุดเมื่อมุมกวาดจริง <math>\phi = 0</math> จะเป็น
 <math>r_\text{min} =\frac{L}{1+e} =|a|(e-1) =a(1-e)</math>
ความเร็วที่ระยะไกลเป็นอนันต์.
ความเร็วที่ระยะไกลออกไปเป็นอนันต์จากศูนย์กลางของวัตถุในวิถีโคจรไฮเพอร์โบลา <math>v_\infty</math> หาได้จากกฎการอนุรักษ์พลังงานเป็น
 <math>v_\infty=\sqrt{\mu\over{-a}}</math>
โดยในที่นี้
<math>v_\infty</math> มีความสัมพันธ์กับค่าพลังงานวงโคจรจำเพาะ <math>\epsilon</math> ดังนี้
 <math>2\epsilon=v_{\infty}^2</math>
ความเร็วในวิถีโคจร.
ในวิถีโคจรไฮเพอร์โบลาอัตราเร็วในวงโคจร <math>v</math> คำนวณได้เป็น:
 <math>v=\sqrt{\mu\left({2\over{r}}-{1\over{a}}\right)}</math>
โดยในที่นี้
สงครามโคกูรยอ-วุยก๊ก

สงครามโคกูรยอ-วุยก๊ก  เป็นชุดการบุกอาณาจักรโคกูรยอ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 244 ถึง ค.ศ. 245 โดยรัฐวุยก๊ก
การบุกอาณาจักรโคกูรยอของวุยก๊กเป็นการตอบโต้การโจมตีโดยโคกูรยอเมื่อปี ค.ศ. 242 วุยก๊กบุกทำลายฮวันโดนครหลวงของโคกูรยอ ทำให้กษัตริย์ของโคกูรยอหลบหนี และทำลายความสัมพันธ์ระหว่างโคกูรยอกับชนเผ่าอื่น ๆ ในคาบสมุทรเกาหลีที่หล่อหลอมเศรษฐกิจส่วนใหญ่ของโคกูรยอ แม้ว่ากษัตริย์หลบหนีจากการถูกจับกุมและไปตั้งรกรากในนครหลวงแห่งใหม่ แต่โคกูรยอก็ถูกลดทอนอำนาจลงอย่างมากในช่วงเวลาหนึ่ง และจะใช้เวลาอีกครึ่งศตวรรษข้างหน้าในการสร้างโครงสร้างการปกครองใหม่และได้อำนาจปกครองประชาชนของตนกลับคืนมา ซึ่งบันทึกประวัติศาสตร์จีนไม่ได้กล่าวถึง
เมื่อถึงเวลาที่โคกูรยอปรากฏอีกครั้งในพงศาวดารจีน รัฐได้พัฒนาเป็นตัวตนทางการเมืองที่มีอำนาจมากขึ้น ดังนั้นนักประวัติศาสตร์จึงระบุว่าการบุกโคกูรยอของวุยก๊กเป็นช่วงเวลาแห่งจุดพลิกผันของประวัติศาสตร์โคกูรยอที่แบ่งระยะต่าง ๆ ของความเจริญของโคกูรยอ
Dismorphia teresa

Dismorphia teresa เป็นชนิดพันธุ์ของผีเสื้อในวงศ์ย่อย Dismorphiinae ของวงศ์ Pieridae (วงศ์ผีเสื้อหนอนกะหล่ำ) ได้รับการอธิบายครั้งแรกโดย วิลเลียม แชปแมน ฮิววิตสัน (William Chapman Hewitson) ใน ค.ศ. 1869 พบที่ความสูงประมาณ 2,000 เมตรในประเทศเอกวาดอร์
ในเพศผู้มีระยะระหว่างปลายปีกสองข้างประมาณ และในเพศเมียมีระยะประมาณ
เครื่องอิสริยาภรณ์ทางทหาร

เครื่องอิสริยาภรณ์ทางทหาร หรือ เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์  เป็นอิสริยาภรณ์ที่มอบให้เพื่อเป็นเกียรติยศสำหรับการปฏิบัติงานทางการทหาร ทั้งวีรกรรมทางการทหาร การปฏิบัติการที่สำคัญโดดเด่น และการปฏิบัติการทางทหารที่สำคัญสูงสุดต่าง ๆ มักจะประกอบไปด้วยแพรแถบและเหรียญอิสริยาภรณ์
ส่วนของเครื่องอิสริยาภรณ์สำหรับพลเรือนที่มอบให้กับทหาร ไม่ถือว่าเป็นเครื่องอิสริยาภรณ์สำหรับทหาร แม้ว่าอิสริยาภรณ์อัศวินบางชิ้นจะมีการแบ่งแยกเอาไว้ระหว่างของพลเรือนและของทหารก็ตาม ในขณะที่เครื่องอิสริยาภรณ์ของตำรวจและหน่วยดับเพลิงบางครั้งอาจจะถูกหมายรวมเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องอิสริยาภรณ์สำหรับทหารด้วย เนื่องจากมีรูปแบบที่คล้ายคลึงกัน แม้จะไม่ได้มีที่มาจากปฏิบัติการทางทหารก็ตาม
ประวัติ.
เครื่องอิสริยาภรณ์เป็นที่รู้จักกันมาตั้งแต่โบราณกาล โดยในราชอาณาจักรเก่าแห่งอียิปต์มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์ปลอกคอทองคำ ในขณะที่ยุคจักรวรรดิอียิปต์มีการให้รางวัลเป็นเครื่องราชอิสริยาภรณ์แมลวันทองคำ ในชาวเคลต์และชาวโรมโบราณนั้นใช้การสวมทอร์ก (Torc) หรือได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์ทางหทารอื่น ๆ เช่น "หัสตาปุระ" ("hasta pura) " ซึ่งเป็นหอกที่ไม่มีปลายแหลม ในชาวไดยักนั้นใช้การสวมและใส่รอยสัก และสัญลักษณ์อื่น ๆ ส่วนการให้สวมสร้อยคอหรือสร้อยข้อมือนั้นเริ่มมีการมอบและใช้งานในช่วงยุคกลาง พัฒนาขึ้นเป็นสร้อยคอที่มีการประดับอัญมณีขนาดใหญ่ โดยจะมีจี้ (ปกติจะเป็นเหรียญอิสริยาภรณ์) ประดับอยู่
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ทางหทารที่เก่าแก่ที่สุดและยังคงมีการใช้งานอยู่คือ "För tapperhet i fält" (แปลว่า สำหรับความกล้าหาญในสนามรบ "For Valour in the Field") ของสวีเดน ซึ่งมอบให้กับนายทหารของกองทัพสวีเดนที่มีชื่อปรากฏอยู่ในเหรียญอิสริยาภรณ์ที่มาจากการต่อสู้อย่างห้าวหาญในท้องทะเลหรือสนามรบช่วงสงคราม โดยเหรียญนี้จัดทำขึ้นโดยพระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดนเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2332 ในช่วงที่มีสงครามกับรัสเซีย ซึ่งแม้ว่าในเชิงเทคนิคเหรียญนี้ยังคงมีสถานะใช้งานอยู่ แต่ในแนวปฏิบัติจริง ๆ เหรียญนี้ไม่อยู่ในสถานะใช้งานแล้ว และไม่ได้ถูกมอบให้กับใครเลยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2458 เหรียญที่มีความเก่าแกรองลงมาคือเหรียญกล้าหาญ "Tapferkeits Medaille" ของออสเตรีย-ฮังการีสำหรับความกล้าหาญในช่วงปี พ.ศ. 2332 – 2335 ซึ่งเหรียญนี้สร้างขึ้นเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2332 โดยจักรพรรดิโยเซ็ฟที่ 2
เครื่องอิสริยาภรณ์ที่เก่าแก่ที่สุดอีกชิ้นที่ยังคงมีการใช้งานอยู่ในปัจจุบันคือ เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งสงครามเวอร์ตุติมิลิทารี (War Order of "Virtuti Militari) " ในภาษาลาตินแปลว่า สำหรับทหารหาญ (For Military Valour) ซึ่งมีการมอบครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2335
การปลอมแปลง.
หลายคนปลอมแปลงเหรียญอิสริยาภรณ์หรือตกแต่งเหรียญเพิ่มเพื่อให้ดูเหมือนทหารที่ได้รับการยกย่องเชิดชู โดยการปลอมแปลงอาจหมายรวมไปจนถึงการเพิ่มแถบ สลักชื่อของทหารที่ได้รับเกียรติเชิดชูนั้น หรือการสร้างเหรียญอิสริยาภรณ์นั้นขึ้นมาใหม่ทั้งหมด การปลอมแปลงเหรียญอิสริยาภรณ์ในประเทศส่วนใหญ่มีความผิดตามกฎหมาย และอาจมีโทษสูงไปจนถึงการจำคุก
การใช้งานร่วมสมัย.
ในปัจจุบัน เครื่องอิสริยาภรณ์สำหรับทหารประกอบไปด้วย
กองทัพส่วนใหญ่ในเนโต จะประดับเพียงแพรแถบย่อ ในเครื่องแบบที่ใช้ในการปฏิบัติงานในชีวิตประจำวัน (ซึ่งไม่ใช่การนำเหรียญอิสริยาภรณ์จริง ๆ มาประดับ)
นิธโฮเทป

นิธโฮเทป เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณที่ทรงมีพระชนม์ชีพอยู่และทรงปกครองในช่วงต้นของราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์ โดยครั้งหนึ่งเคยคิดว่าพระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองบุรุษ เนื่องจากค้นพบแมสตาบาขนาดใหญ่ที่โดดเด่นของพระองค์และเซเรคที่ล้อมรอบพระนามของพระองค์บนตราประทับหลายครั้งก่อนหน้านี้ ส่งผลให้นักไอยคุปต์วิทยาและนักประวัติศาสตร์เชื่ออย่างผิดๆ ว่าพระองค์อาจจะทรงเป็นฟาโรห์ที่ไม่ทราบที่มา เมื่อความเข้าใจเกี่ยวกับงานเขียนของชาวอียิปต์ช่วงแรกพัฒนาขึ้น นักวิชาการได้ทราบว่าแท้จริงแล้ว พระนางนิธโฮเทปเป็นสตรีที่มีฐานะพิเศษ ต่อมาพระองค์ได้รับการพิจารณาให้เป็นพระมเหสีของฟาโรห์พระองค์แรกของอียิปต์พระนามว่า นาร์เมอร์ และเป็นพระมารดาของฟาโรห์ฮอร์-อฮา
การค้นพบเมื่อเร็วๆ นี้บ่งชี้ว่า พระนางนิธโฮเทปอาจจะเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ฮอร์-อฮาแทน และเป็นพระราชมารดาและผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของผู้ปกครองพระองค์ต่อมาพระนามว่า ดเจอร์ และหลักฐานทางโบราณคดียังบ่งชี้ว่าพระนางอาจจะทรงปกครองในฐานะฟาโรห์ด้วยราชสิทธิ์ของพระองค์เอง และด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงทรงเป็นผู้ปกครองสตรียุคแรกสุดในประวัติศาสตร์ที่เป็นที่รู้จัก
เบเนอร์อิบ

พระราชประวัติ.
เบเนอร์อิบเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ฮอร์-อฮา แต่พระองค์ไม่ใช่พระราชมารดาของฟาโรห์ดเจอร์ ผู้ทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์จากพระสวามี ซึ่งพระราชมารดาของฟาโรห์ดเจอร์มีพระนามว่า เคนต์ฮัป ผู้เป็นพระมเหสีอีกพระองค์ของฟาโรห์ฮอร์-อฮา เชื่อกันว่าพระนางเบเนอร์อิบเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ฮอร์-อฮา เนื่องจากค้นพบกล่องงาช้างที่พบในหลุมฝังพระบรมศพของพระองค์ที่อไบดอส ซึ่งปรากฏพระนามของฟาโรห์ฮอร์-อฮาด้วยเช่นกัน ชิ้นส่วนของกล่องงาช้างที่ปรากฏพระนามของฟาโรห์ฮอร์-อฮาและพระนางเบเนอร์อิบที่ถูกพบในอไบดอสและปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์บอสตัน
จอห์น โรเมอร์ นักไอยคุปต์วิทยาได้โต้แย้งว่าพระนามของพระนางเบเนอร์อิบ ซึ่งสามารถแปลได้ว่า "คนรัก" หรือ "ผู้ที่มีความสุข" ที่อาจจะไม่ใช่พระนามเลยด้วยซ้ำ แต่เป็นพระนามหรือฉายาของบุคคลที่เพศยังไม่ได้รับการยืนยันโดยเพศ
ไม่ทราบตำแหน่งราชวงศ์ของพระองค์ และไม่ถึงพระบิดาและพระมารดาของพระองค์เช่นกัน
พระองค์ทรงถูกฝังพระศพที่อุมมุลเกาะอาบ ในหลุมฝังศพ บี 14
เธรดส์

เธรดส์  เป็นบริการเครือข่ายสังคม ในลักษณะไมโครบล็อกกิง พัฒนาโดยเมตา ซึ่งต้องใช้บัญชีอินสตาแกรมในการเข้าสู่ระบบ เพื่อโพสต์ข้อความ, รูปภาพ และวิดีโอ รวมถึงตอบกลับและอ้างอิงโพสต์ของผู้ใช้รายอื่น
เธรดส์เปิดตัวเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นแอพพลิเคชันในระบบปฏิบัติการไอโอเอส และแอนดรอยด์ ทั้งนี้ในช่วงเปิดตัว จะจำกัดการโพสต์ได้ไม่เกิน 500 ตัวอักษร, รูปภาพไม่เกิน 10 รูป, วิดีโอความยาวไม่เกิน 5 นาที และยังไม่รองรับแฮชแท็กรวมถึงการแก้ไขโพสต์ อย่างไรก็ตาม เธรดส์ก็มีการเติบโตอย่างรวดเร็ว โดยมีผู้ใช้งานครบ 100 ล้านคน หลังเปิดตัวเพียง 5 วัน
เธรดส์ถูกจับตามองว่าเป็นคู่แข่งโดยตรงของเอ็กซ์ ทั้งนี้ ทวิตเตอร์ได้เตรียมดำเนินคดีกับเมตาผู้พัฒนาเธรดส์ในข้อหาละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา ด้านเมตาปฏิเสธข้อกล่าวหานี้ และยังระบุว่าไม่มีอดีตพนักงานของทวิตเตอร์ในทีมวิศวกรรมของแอพดังกล่าว
เคนต์ฮัป

เคนต์ฮัป (หรือ เคเนต-ฮาปิ) สันนิษฐานว่าเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งกล่าวกันว่าพระองค์ทรงมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงราชวงศ์ที่หนึ่งแห่งอียิปต์ ประวัติความเป็นมาของพระองค์นั้นคลุมเครือยังมาก เนื่องจากไม่ปรากฏแหล่งข้อมูลร่วมสมัยที่ปรากฏพระนามของพระองค์ โดยที่พระนามของพระองค์ปรากฏเพียงครั้งเดียวในจารึกในช่วงเวลาภายหลัง
หลักฐาน.
นักไอยคุปต์วิทยาและนักประวัติศาสตร์ยังคงถกเถียงกันว่า พระนางเคนต์ฮัปทรงเป็นบุคคลสำคัญทางประวัติศาสตร์หรือไม่ โดยตราประทับจากสุสานของราชวงศ์ที่หนึ่งในอไบดอสไม่เคยกล่าวถึงพระองค์ โดยพระองค์ปรากฏเฉพาะในจารึกบนศิลาปาแลร์โมเท่านั้น ซึ่งเป็นจารึกที่ทำจากหินชีสต์สีดำที่แสดงรายพระนามของผู้กครองตั้งแต่ฟาโรห์นาร์เมอร์ (ราชวงศ์ที่หนึ่ง) จนถึงฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร (ราชวงศ์ที่หก) นอกจากนี้ ในศิลาปาแลร์โมยังระบุพระราชมารดาของฟาโรห์แต่ละพระองค์อีกด้วย ซึ่งในจารึกปรากฏเพียงพระนามของพระองค์ แต่ไม่ได้บันทึกตำแหน่งใดๆ ของพระองค์ (ยกเว้นคำว่า "พระราชมารดา")
พระราชประวัติ.
คำจารึกบนชิ้นส่วนศิลากรุงไคโรอธิบายว่าพระนางเคนต์ฮัปเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์ดเจอร์ จอยซ์ ทิลเดสลีย์เชื่อว่า พระนางเคนต์ฮัปเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ฮอร์-ฮอา และพระราชนัดดาของพระองค์คือฟาโรห์ดเจต เพราะเชื่อว่าฟาโรห์ดเจตเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ดเจอร์ (ผู้เป็นพระราชโอรสของฟาโรห์ฮอร์-ฮอา) ส่วนซิลกี โรทกลับเชื่อว่า พระนางเคนต์ฮัปเป็นพระมเหสีของฟาโรห์"เตติที่ 1" ซึ่งเป็นฟาโรห์ที่กล่าวถึงในบันทึกพระนามแห่งซักกอเราะฮ์และในบันทึกพระนามแห่งตูรินที่เขียนขึ้นในภายหลัง พระองค์ถูกอธิบายว่าทรงเป็นผู้ปกครองที่ครองบัลลังก์อียิปต์เพียง 1 ปี กับอีก 45 วัน
พระนามของพระองค์มีความหมายว่า "นักดนตรีแห่ง(เทพเจ้า)ฮาปิ" ซึ่งอาจจะบ่งบอกถึงบทบาททางศาสนาและลัทธิบูชาของพระองค์ในช่วงพระชนม์ชีพของพระองค์ พระนามของพระองค์ได้เชื่อมโยงกับเทพเจ้าและอาจจะเชื่อมโยงไปถึงตำแหน่งของผู้ปกครอง "โคแห่งพระราชมารดา"
นัคต์นีอิท

พระราชประวัติ.
นัคต์นีอิท "(Nḫt Nj.t)" เป็นพระมเหสีของฟาโรห์ดเจอร์ พระองค์เป็นที่รู้จักจากจารึกที่พบในอไบดอส (จารึกหมายเลข 95) ซึ่งพระศพของพระองค์ถูกฝังไว้ใกล้กับพระสวามีของพระองค์ บนจารึกพระองค์ทรงมีตำแหน่งว่า "ผู้ยิ่งใหญ่ในคทาเฮเทส" "(Wr.t-ḥts)" และ "พระนาง ผู้ทรงแบกฮอรัส" "(Rmn- Ḥr.(w)" ปัจจุบันจารึกดังกล่าวอยู่ในพิพิธภัณฑ์ไคโร (หมายเลข เจอี 35005) มีขนาดสูง 31.6 ซม. กว้าง 18.5 ซม.
เล่งทอง (ลั่ว ถ่ง)

เล่งทอง (ค.ศ. 193–228) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ลั่ว ถ่ง  ชื่อรอง กงซฺวี่  เป็นขุนนางผู้รับใช้ขุนศึกซุนกวนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกและต้นยุคสามก๊กของจีน
ประวัติ.
เล่งทองเป็นชาวอำเภออูชาง (烏傷縣 "อูชางเซี่ยน") เมืองห้อยเข (會稽 "ไคว่จี") ซึ่งอยู่บริเวณนครอี้อู มณฑลเจ้อเจียงในปัจจุบัน บิดาของเล่งทองคือลั่ว จฺวิ้น (駱俊) ผู้รับราชการในฐานะปลัดราชรัฐเฉิน (陳相 "เฉินเซียง") ภายใต้หลิว ฉ่ง (劉寵) ผู้เป็นอ๋องแห่งราชรัฐเฉิน (陳王 "เฉินหวาง") ภายหลังลั่ว จฺวิ้นถูกสังหารโดยขุนศึกอ้วนสุด มารดาของเล่งทองแต่งงานใหม่หลังสามีเสียชีวิต และกลายเป็นภรรยาน้อยของขุนนางฮัวหิม เล่งทองซึ่งเวลานั้นอายุ 7 ปีกลับมายังเมืองห้อยเขพร้อมกับเหล่าเพื่อนสนิท ก่อนที่เล่งทองจะจากไป มารดามองส่งเขาทั้งน้ำตา แต่เล่งทองไม่ได้หันกลับมาขณะขึ้นรถม้า เมื่อสารถีผู้ขับรถม้าบอกว่ามารดาของเล่งทองอยู่ด้านหลังเขา เล่งทองตอบว่า "ข้าไม่อยากให้มารดาคิดถึงข้าไปมากกว่านี้ นั่นคือเหตุผลที่ข้าไม่เห็นหลังกลับไปมอง" เล่งทองยังมีชื่อเสียงในเรื่องความกตัญญูต่อแม่เลี้ยงของตน (ภรรยาหลวงของฮัวหิม)
ในนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก"โดยล่อกวนตง เล่งทองมีบทบาทในตอนที่ 43 ในเหตุการณ์ที่จูกัดเหลียงโต้วาทีกับเหล่าขุนนางบัณฑิตของซุนกวน เล่งทองพร้อมด้วยเตียวอุ๋นต้องการออกไปโต้วาทีกับจูกัดเหลียง แต่ขุนพลอุยกายเข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน
เฮอร์นีอิท

ข้อมูลหลักฐาน.
ในหลุมฝังพระศพของพระองค์ที่ซักกอเราะฮ์ พระนามของพระองค์ถูกพบบนแจกัน ขณะที่ในอไบดอส พระนามของพระองค์ถูกเขียนร่วมกับพระนามของฟาโรห์ดเจอร์ อย่างไรก็ตาม การตีความพระนามของทั้งสองพระองค์ที่เขียนร่วมกันยังคงเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ และไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่า "เฮอร์นีอิท" หมายถึง ผู้หญิง หรือหมายถึง สมเด็จพระราชินี หรือไม่
พระราชประวัติ.
ไม่ทราบว่าใครเป็นพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์ โดยเชื่อว่าพระองค์เป็นสมเด็จพระราชินีในฟาโรห์ดเจอร์ แต่ไม่ปรากฏหลักฐานที่แน่ชัด ทิลเดสลีย์ได้เสนอความเห็นว่า เฮอร์นีอิทว่าน่าจะทรงเป็นพระราชมารดาของฟาโรห์เดน แต่ส่วนใหญ๋เชื่อว่าพระนางเมอร์นีอิทเป็นพระราชมารดาของพระองค์มากกว่า
กราเจ็ตสกีได้กล่าวว่า ถึงแม้ว่าเฮอร์นีอิทจะทรงเป็นที่รู้จักจากหลุมฝังพระศพของพระองค์ในซักกอเราะฮ์ และพระนามของพระองค์ก็ถูกพบพร้อมกับสัญลักษณ์ที่อาจจะกล่าวถึงบทบาทของพระองค์ในฐานะสมเด็จพระราชินี แต่การตีความข้อมูลดังกล่าวอย่างมั่นใจนั้นพิสูจน์ได้ยาก หากการตีความถูกต้อง พระนางเฮอร์นีอิทอาจจะมีตำแหน่งเป็น ""พระนาง ผู้เป็นพระองค์แรก" และ "พระมเหสีแห่งเจ้าทั้งสอง""
สุสานขนาดใหญ่ในซักกอเราะฮ์ (สุสานหมายเลข เอส 3507) เชื่อกันว่าเป็นของพระนางเฮอร์นีอิท คำจารึกบนแจกันที่พบในหลุมฝังพระศพกล่าวถึงฟาโรห์ดเจอร์, ฟาโรห์เดน และฟาโรห์กา'อา หลุมฝังพระศพของพระองค์เป็นมาสตาบาก่อด้วยอิฐโคลน อย่างไรก็ตามพบเนินดินคล้ายพีระมิดอยู่ภายในโครงสร้างซึ่งปูด้วยอิฐ การรวมกันของมาสตาบาและเนินหลุมฝังพระศพดังกล่าวแสดงถึงการผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมทางตอนเหนือ (มาสตาบา) และทางตอนใต้ (เนินหลุมฝังศพ)
เพเนบวี

เพเนบวี เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงสมัยราชวงศ์ตอนต้นและเป็นไปได้มากว่าเป็นพระมเหสีของฟาโรห์ดเจอร์จากราชวงศ์ที่หนึ่ง พระนามของพระองค์ถูกสลักอยู่บนแผ่นสลักงาช้างหลายแผ่น
การระบุตัวตน.
มีแผ่นสลักงาช้างอย่างน้อยสามแผ่นที่ปรากฏพระนางเพเนบวี โดยพบสองแผ่นในสุสานของฟาโรห์ดเจอร์ที่อไบดอส และอีกหนึ่งแผ่น (เสียหายค่อนข้างมาก) ที่ซักกอเราะฮ์ในสุสานปริศนา แผ่นสลักหรือที่เรียกว่า"ตารางรายปีได้"แสดงภาพพระราชพิธีหลายอย่างเช่น การบูชายัญมนุษย์ และวัตถุทางศาสนาหลายอย่าง ตรงกลางสลักเป็นรูปสมเด็จพระราชินีสองพระองค์ที่สวรรคตไปแล้ว ซึ่งแสดงเป็นรูปร่างของรูปสลักครึ่งตัวที่มีศีรษะของผู้หญิงและทรงผมวางอยู่บนแท่นที่ตกแต่งอย่างหรูหรา มีเลือดไหลออกมาจากหน้าผากของทั้งสองพระองค์ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความตายของผู้หญิง ในสมัยก่อน น้ำพุโลหิตดังกล่าวถูกตีความอย่างผิด ๆ ว่าเป็นเครื่องประดับดอกไม้หรือมงกุฎงู ชื่อผู้หญิงทั้งสองได้รับการเขียนด้วยอักษรอียิปต์โบราณที่หายากซึ่งคล้ายกับเครื่องหมายในภายหลังของ "อุจจาระ" ซึ่งเครื่องหมายบนแผ่นสลักหมายถึง "ตาย" หรือ "ความตาย" โดยภาพแรกสามารถระบุได้ว่าเป็นสมเด็จพระราชินี"เพเนบวี" ซึ่งพระนามดังกล่าวแปลว่า "ที่ประทับของเจ้าทั้งสอง" พระนามของพระองค์ยังนำหน้าด้วยตำแหน่ง "เวเรต-เฮเทส" ซึ่งแปลว่า "ผู้ยิ่งใหญ่ในคทาแห่งเฮเทส" ซึ่งระบุว่าพระองค์เป็นคู่ครองของเชื้อพระวงศ์ ส่วนสตรีอีกคนที่อยู่บนแผ่นสลักก็จะต้องเป็นสมเด็จพระราชินีเช่นกัน แต่มีพระยศต่ำกว่า ตำแหน่งของพระองค์คือ "มา'อา-เฮอร์อู" ซึ่งแปลว่า "พระนาง ผู้ทรงเห็นเทพฮอรัส" แต่เป็นที่น่าเสียดายที่พระนามของพะรองค์อ่านยากมาก ซึ่งอาจจะเขียนด้วยสัญลักษณ์รูปปลาสามตัว
การสวรรคตของพระนางเพเนบวีดูเหมือนจะถูกบันทึกไว้บนศิลาปาแลร์โมที่มีชื่อเสียงในปีที่ 4 ของฟาโรห์ดเจอร์ โดยว็อล์ฟกัง เฮ็ลท์คสงสัยว่าสมเด็จพระราชินีเพเนบวีสวรรคตอย่างรุนแรงเนื่องจากการตัดพระเศียร เนื่องจากสัญลักษณ์ของสตรีผู้ล่วงลับในส่วนปีที่บันทึกดังกล่าวได้ถูกเขียนด้วยอักษรอียิปต์โบราณรูปนกที่ถูกตัดหัว
ลิณธิภรณ์ วริณวัชรโรจน์

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ลิณธิภรณ์ วริณวัชรโรจน์ (เกิด 31 มกราคม พ.ศ. 2521) ชื่อเล่น หญิง เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาล แพทองธาร ชินวัตร รองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบบัญชีรายชื่อ และกรรมการในคณะกรรมการประสานงานสภาผู้แทนราษฎรไทย อดีตโฆษกพรรคเพื่อไทย อดีตอาจารย์มหาวิทยาลัย และอดีตนักวิเคราะห์ข่าวการเมือง
ประวัติ.
ลิณธิภรณ์ ชื่อเดิม อรุณี กาสยานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2521 ที่ตำบลคันโช้ง อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก บุตรนาย นคร กาสยานนท์ สมาชิกสภาจังหวัดพิษณุโลก
สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเฉลิมขวัญสตรี จังหวัดพิษณุโลก ระดับปริญญาตรีและปริญญาโท จากคณะรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และระดับปริญญาเอก จากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง
การทำงาน.
ลิณธิภรณ์ เคยเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ประจำคณะวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม จังหวัดพิษณุโลก และเป็นอาจารย์พิเศษ มหาวิทยาลัยนเรศวร
ลิณธิภรณ์ เคยร่วมงานการเมืองกับพรรคไทยรักษาชาติ ต่อมาเป็นนักวิเคราะห์ข่าวการเมืองทางสถานีโทรทัศน์วอยซ์ทีวี ก่อนจะเข้าร่วมงานกับพรรคเพื่อไทย และได้รับแต่งตั้งเป็นโฆษกพรรคเพื่อไทย สืบแทนอนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด เธอมีบทบาทในการตอบโต้ทางการเมืองบ่อยครั้ง เธอได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการพรรคเพื่อไทย แต่ภายหลังการลาออกจากตำแหน่งโฆษกพรรคของธีรรัตน์ สำเร็จวาณิชย์ เธอจึงเข้ามาทำหน้าที่รักษาการโฆษกพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2566 เธอได้ลงสมัครรับเลือกตั้ง สส.แบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 29 และได้รับเลือกตั้งเป็น สส. สมัยแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2568 ได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร
แป็สแก็นนิอุส นิแกร์

กาอิอุส แป็สแก็นนิอุส นิแกร์ (ค.ศ. 135–194) เป็นผู้แย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิชาวโรมันที่ปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 193 ถึง ค.ศ. 194 ในช่วงปีแห่งห้าจักรพรรดิ โดยที่อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ของจักรพรรดิ เพื่อตอบโต้การสังหารจักรพรรดิแปร์ตินักส์และการขึ้นมามีอำนาจของจักรพรรดิดีดิอุส ยูลิอานุส แต่ก็พ่ายแพ้ให้กับจักรพรรดิแซ็ปติมิอุส แซเวรุส ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในจักรพรรดิที่เป็นคู่แข่งทางการเมืองเช่นกัน และถูกสังหารขณะพยายามหนีจากเมืองแอนติออก
ตามที่บันทึกไว้ใน "ฮิสตอริอาเอากุสตา" บิดาและมารดาของนิแกร์คือ อันนิอุส ฟุสกุส และลัมปริดิอา นอกจากนี้ยังบันทึกไว้ว่าปู่ของนิแกร์เป็นผู้บังคับบัญชาของอะกวินุง นิแกร์อาจจะมีพี่ชายนามว่า ปูบลิอุส แป็สแก็นนิอุส นิแกร์ ซึ่งบันทึกไว้ในบันทึกว่าเป็นสมาชิกของอาร์วัล เบรเธรน ใน ค.ศ. 183 ในรัชสมัยของจักรพรรดิก็อมมอดุส
มากริอานุส มินอร์

ประวัติ.
แม้ว่าบิดาของมากริอานุสจะมาจากครอบครัวนักขี่ม้า แต่มารดาของมากริอานุส มินอร์นั้นมีชาติกำเนิดอันสูงส่งและนามของนาง คือ ยูเนีย ตาม"ฮิสตอเรีย เอากุสตุส" ซึ่งเป็นเอกสารที่ไม่น่าเชื่อถือบ่อยครั้ง เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้ควบคุมทหารในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดิวาแลริอานุส
มากริอานุส ผู้เป็นบิดา และกวีเอตุส ผู้เป็นพี่ชายอยู่ในบริเวณเมโสโปเตเมียในปี ค.ศ. 260 เพื่อการทำสงครามกับจักรวรรดิซาเซเนียนของจักรพรรดิวาแลริอานุส เมื่อกองทัพโรมันพ่ายแพ้และจักรพรรดิถูกจับพระองค์ ด้วยความช่วยเหลือจากบิดาของเขา ซึ่งเป็นผู้ดูแลสมบัติของจักรพรรดิ และด้วยอิทธิพลของบาลิสตา ซึ่งเป็น"ไปรเฟกตุส"ของจักรพรรดิวาแลริอานุส ทำให้มากริอานุสได้รับตำแหน่งจักรพรรดิพร้อมกับพี่ชายนามว่า กวีเอตุส ผ่านการเลือกตั้งโดยกองทัพ ตรงกันข้ามกับจักรพรรดิกัลลิเอนุสที่ชอบด้วยกฎหมาย ซึ่งเป็นพระราชโอรสและเป็นจักรพรรดิร่วมกับจักรพรรดิวาแลริอานุส ซึ่งอยู่ไกลออกไปทางตะวันตก จักรพรรดิสองพี่น้องเป็นที่รู้จักในภาคตะวันออกของจักรวรรดิ โดยมีฐานที่มั่นในอียิปต์ ซึ่งเป็นจังหวัดที่จัดหาธัญพืชให้กับกรุงโรม
หลังจากรักษาชายแดนเปอร์เซียได้ชั่วคราว มากริอานุส มายอร์และมากริอานุส มินอร์ก็ย้ายไปทางตะวันตกเพื่อโจมตีและกำจัดจักรพรรดิกัลลิเอนุส อย่างไรก็ตาม ทั้งสองก็พ่ายแพ้ในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 261 โดยเอาเรออลุส และต่อมาถูกสังหารโดยทหารของพวกเขาเองที่คำขอของบิดา
กวิเอตุส

ประวัติ.
กวิเอตุสเป็นบุตรชายของฟุลวิอุส มากริอานุส กับสตรีชั้นสูงคนหนึ่ง ตามฮิสตอเรีย เอากุสตา กวิเอตุสได้มีตำแหน่งเป็นผู้ควบคุมทหารในช่วงรัชสมัยของจักรพรรดิวาแลริอานุส แต่ข้อมูลดังกล่าวถูกปัดตกโดยนักประวัติศาสตร์
กวิเอตุสได้รับตำแหน่งจักรพรรดิพร้อมกับพี่ชายนามว่า มากริอานุส มินอร์ หลังจากการจับตัวของจักรพรรดิวาแลริอานุสในสงครามกับจักรวรรดิซาเซเนียนในปี ค.ศ. 260 ด้วยทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมายอย่างจักรพรรดืกัลลิเอนุส ซึ่งอยู่ไกลออกไปทางตะวันตก ทหารได้เลือกจักรพรรดิทั้งสอง การสนับสนุนจากบิดาของเขา ซึ่งเป็นผู้ควบคุมสมบัติของจักรวรรดิ และอิทธิพลของบาลิสตา ซึ่งเป็นขุนนางไปรตอเรียนของจักรพรรดิวาแลริอานุส ผู้สวรรคตไปแล้ว
กวิเอตุสและมากิรอานุส ผู้เป็นกงสุลที่ได้รับเลือก ในช่วงเวลาดังกล่าวต้องเผชิญกับจักรพรรดิกัลลิเอนุสในทางตะวันตก ส่วนกวิเอตุสและบาลิสตาอยู่ในมณฑลทางตะวันออก ขณะที่พี่ชายและบิดายกทัพไปยุโรปเพื่อยึดอำนาจการปกครองของจักรวรรดิโรมัน หลังจากความพ่ายแพ้และการเสียชีวิตของพี่ชายและพ่อของเขาในเทรซในปี ค.ศ. 261 กวิเอตุสก็ได้สูญเสียการควบคุมของมณฑลในการสนับสนุนโดยแซ็ปติมุส ออไดนาตัสแห่งพัลมีรา กษัตริย์ที่ภักดีของชาวโรมัน ผู้ซึ่งช่วยผลักดันชาวเปอร์เซียออกจากจังหวัดทางตะวันออกและฟื้นฟูมณฑลเมโสโปเตเมียแห่งโรมันใน ค.ศ. 260 กวิเอตุสถูกบังคับให้หนีไปยังเมืองเอเมซา ซึ่งกวิเอตุสถูกปิดล้อมที่นั่นโดยออไดนาตัส ในระหว่างที่กวิเอตุสถูกสังหารโดยชาวเมือง ซึ่งเป็นไปได้ว่าเป็นการที่บาลิสตายุยง
ลูกิอุส มุสซิอุส ไอมิลิอานุส

การแย่งชิงตำแหน่งจักรพรรดิ.
มุสซิอุส ไอมิลิอานุสได้สนับสนุนการกบฏของกลุ่มมากริอานิต่อจักรพรรดิกัลลิเอนุส (ค.ศ. 260 - ค.ศ. 261) และเมื่อกลุ่มมากริอานิพ่ายแพ้ มุสซิอุส ไอมิลิอานุสก็ประกาศตนเป็นจักรพรรดิ
จักรพรรดิกัลลิเอนุสได้ส่งนายพลออเรลิอุส ธีโอโดตุสไปยังอียิปต์เพื่อจัดการกับไอมิลิอานุส หลังจากการต่อสู้ไม่นานไอมิลิอานุสก็พ่ายแพ้ (ก่อนวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 262) โดยถูกจับและถูกรัดคอในคุกในเวลาต่อมา ต่อมาเมมอร์ ซึ่งเป็นไปได้ที่จะเป็นผู้สนับสนุนแช่งชิงก็ถูกประหารชีวิต
อีฟไซคีแอนด์เดอะบลูเบียดส์ไวฟ์

"อีฟไซคีแอนด์เดอะบลูเบียดส์ไวฟ์" (เกาหลี: ; อาร์อาร์: "Ibeu, Peusike geurigo Pureun Suyeom-ui Anae") เป็นเพลงของเกิร์ลกรุปเกาหลีใต้เลเซราฟิม วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2023 โดยเป็นซิงเกิลที่สองจากสตูดิโออัลบั้มเปิดตัว"อันฟอร์กิฟเวน" เป็นเพลงเจอร์ซีย์คลับที่นำเสนอเนื้อหาเกี่ยวกับพลังหญิง การเสริมสร้างอำนาจในตนเอง และการทำลายข้อห้าม มิวสิกวิดีโอมีสมาชิกของเลเซราฟิมเต้นและเล่นเกมสำหรับเด็ก ทำให้เพลงนี้ได้รับความสนใจเพิ่มขึ้น ทำให้เพลงติดอันดับที่สองในเซอร์เคิลดิจิทัลชาร์ตของเกาหลีใต้ในเดือนต่อมา
เพลงนี้ได้ปล่อยมาอีกหลายเวอร์ชัน ได้แก่ เวอร์ชันรีมิกซ์โดยมีนักร้องบีบี และแร็ปเปอร์มิรานิและคาโม เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน 2023 เวอร์ชันภาษาอังกฤษเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม 2023 เวอร์ชันรีมิกซ์ที่มีนักร้อง Upsahl มาร่วมด้วยเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2023 เวอร์ชันรีมิกซ์ที่มีนักร้องชาวญี่ปุ่นบริติช รินะ ซาวายามะ มาร่วมด้วยเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม 2023 และเวอร์ชันที่มีนักร้องและนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เดมี โลวาโต มาร่วมด้วยเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม 2023
องค์ประกอบ.
"อีฟไซคีแอนด์เดอะบลูเบียดส์ไวฟ์" เป็นเพลงเคป็อปและเจอร์ซีย์คลับ ที่มีจังหวะอิเล็กโทร "คลาสสิก" ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากยุค 90 เนื้อเพลง เช่น "Fearless, say yes, we don't dress to impress" ครอบคลุมเนื้อหาเกี่ยวกับการเสริมอำนาจในตนเอง และการหลุดพ้นจากทัศนคติแบบเหมารวมและข้อห้าม ชื่อเพลงที่ใช้ชื่อของอีฟ เป็นบุคคลในพระคัมภีร์ไบเบิลที่กินผลไม้ต้องห้าม ไซคี เทพธิดาแห่งดวงวิญญาณชาวกรีกผู้ที่เฝ้าดูคิวปิดขณะหลับจึงได้เห็นร่างที่แท้จริงของเขา และภรรยาของบลูเบียร์ด ตัวละครในเทพนิยายฝรั่งเศสเรื่อง "บลูเบียด" (เคราน้ำเงิน) ที่เขียนโดยชาร์ล แปโร ซึ่งแต่งงานกับชายคนหนึ่งที่ภรรยาหายตัวไปและครอบครัวของเขาเอาชนะเขาและรับโชคลาภของเขา เพื่อเน้นย้ำข้อความของเพลงเกี่ยวกับการละเมิดข้อห้าม
ประสิทธิภาพเชิงพาณิชย์.
ในเกาหลีใต้ "อีฟไซคีแอนด์เดอะบลูเบียดส์ไวฟ์" เข้าสู่เซอร์เคิลชาร์ตที่อันดับ 121 เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2023 จากการวางจำหน่ายของ"อันฟอร์กิฟเวน" ก่อนจะออกจากชาร์ตในสัปดาห์ต่อมา หลังจากกล่อยมิวสิกวิดีโอก็กลับเข้าสู่ 100 อันดับแรกของชาร์ตในสัปดาห์ของวันที่ 24 พฤษภาคม 2023 และเพิ่มขึ้นเป็นอันดับที่ 34 ในสัปดาห์ต่อมา และติดอันดับสูงสุดที่อันดับสองประจำสัปดาห์วันที่ 25 มิถุนายน 2023
รางวัล.
"อีฟไซคีแอนด์เดอะบลูเบียดส์ไวฟ์" ชนะรายการเพลงและได้รับรางวัลที่รายการ"อินกีกาโย" เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2023
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พระราชพงศาวลีราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด ยี่สิบสอง และยี่สิบสามแห่งอียิปต์

ราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ด ยี่สิบสอง และยี่สิบสามปกครองอียิปต์ตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 ถึงศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล พระราชพงศาวลีของราชวงศ์ที่ยี่สิบเอ็ดมีความสัมพันธ์อย่างมากกับตระกูลของมหาปุโรหิตแห่งอามุนที่ธีบส์ ราชวงศ์ที่ยี่สิบสองและราชวงศ์ที่ยี่สิบสามมีความสัมพันธ์กันโดยการแต่งงานกับตระกูลของมหาปุโรหิต
พระราชพงศาวลี.
<table style="border-spacing: 0px; ">
</table>
แมนอินเลิฟ

แมนอินเลิฟ  เป็นภาพยนตร์ดราม่าโรแมนติกของเกาหลีใต้ปี 2014 เกี่ยวกับนักเลงป่วยระยะสุดท้ายที่ตกหลุมรักเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย นำแสดงโดยฮวัง จอง-มิน และฮัน ฮเย-จิน ถูกนำกลับมาสร้างใหม่ในไต้หวันโดยใช้ชื่อเดียวกันในปี 2021 และนำมาสร้างใหม่อีกครั้งในประเทศไทยในชื่อเธอ ฟอร์ แคช สินเชื่อ..รักแลกเงิน
สรุปเหรียญรางวัลยูโรเปียนเกมส์ตลอดกาล

สรุปเหรียญยูโรเปียนเกมส์ เป็นการสรุปเหรียญรางวัลรวมการแข่งขันยูโรเปียนเกมส์ นับตั้งแต่ยูโรเปียนเกมส์ครั้งแรกที่กรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน จนถึง ยูโรเปียนเกมส์ครั้งที่ 3 ที่จัดขึ้น ณ เมืองกรากุฟ ประเทศโปแลนด์
ตารางสรุปเหรียญ.
<onlyinclude>: "ณ วันที่ 2 กรกฎาคม 2023"</onlyinclude>
พระราชพงศาวลีราชวงศ์อะคีเมนิด

จักรวรรดิอะคีเมนิดเป็นจักรวรรดิแรกชาวเปอร์เซีย ซึ่งสถาปนาขึ้นเมื่อ 550 ปีก่อนคริสตกาลโดยจักรพรรดิไซรัส มหาราช บทความดังกล่าวประกอบด้วยพระราชพงศาวลีราชวงศ์อะคีเมนิด
พระราชพงศาวลี.
<table style="border-spacing: 0px; border-collapse: separate; ">
</table>
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
*<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>1 <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>2 <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>3 <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>4 <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>5 : ผู้ปกครองที่ไม่ได้รับการยืนยัน เนื่องจากจารึกเบฮิสตูน
วัดบรรพตคีรี (จังหวัดมุกดาหาร)

วัดบรรพตคีรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่บนภูก้อจ้อในตำบลหนองสูงใต้ อำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร
วัดบรรพตคีรี หรือ วัดภูจ้อก้อ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2528 เริ่มแรกพระอาจารย์ขาวได้ธุดงค์มาปฏิบัติธรรมอยู่ที่ถ้ำภูก้อจ้อแห่งนี้ แล้วชักชวนให้ชาวบ้านแวงพากันสร้างพระพุทธรูปปูนขาวไว้หน้าถ้ำ จากนั้นก็มีพระกรรมฐานเวียนมาจำพรรษาหลายรูป จนกระทั่งเมื่อ พ.ศ. 2500 ชาวบ้านแวงได้นิมนต์หลวงปู่หล้า เขมปัตโต ซึ่งขณะนั้นจำพรรษาอยู่ที่ภูเก้า พร้อมด้วยพระตาล ชาวบ้านแวงที่เป็นพระบวชใหม่ ให้มาพำนักที่ถ้ำภูก้อจ้อแห่งนี้ ชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างกุฏิขึ้นบนที่ราบหลังถ้ำ หลวงปู่หล้าได้พัฒนาวัดเรื่อยมาตามลำดับ
แต่เดิมเคยเป็นที่พำนักของหลวงปู่หล้า เขมปัตโต ภายหลังหลวงปู่หล้า ละสังขาร ได้มีการจัดสร้าง "เขมปัตตเจดีย์" บรรจุอัฐิ สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2542 เป็นเจดีย์ทรงระฆังคว่ำ สูงกว่า 22 เมตร ที่ประดับด้วยกระเบื้องจากประเทศอิตาลี ชั้นบนเป็นพิพิธภัณฑ์แสดงประวัติ ผลงาน และเครื่องอัฐบริขารส่วนตัว ประดิษฐานหุ่นขี้ผึ้งจำลองของหลวงปู่หล้า เขมปัตโต
มุมกวาดจริง

ในทางดาราศาสตร์และกลศาสตร์ท้องฟ้า มุมกวาดจริง (true anomaly) คือตัวแปรหนึ่งที่ใช้แสดงถึงตำแหน่งของวัตถุท้องฟ้า ณ ช่วงเวลาหนึ่ง ๆ ซึ่งมีการเคลื่อนที่ไปในวงโคจรตามกฎการเคลื่อนที่ของดาวเคราะห์ของเค็พเพลอร์
มุมกวาดจริงถูกกำหนดให้เป็นมุมระหว่างเส้นที่ลากจากศูนย์กลางมวลไปยังจุดใกล้ที่สุดในวงโคจร (เรียกว่าเวกเตอร์รุงเงอ–เลนทซ์) กับเส้นที่ลากจากศูนย์กลางมวลมายังวัตถุ กล่าวคือ ในรูปด้านขวา เมื่อ "p" คือตำแหน่งของวัตถุ "z" คือจุดใกล้ที่สุด และ "s" คือโฟกัส (ตำแหน่งของศูนย์กลางมวล หรือ ดาวฤกษ์หลัก) แล้วมุม <math>\nu = \angle zsp</math> ก็คือมุมกวาดจริง ดังนั้น ระยะทาง "r" ระหว่างดาวฤกษ์หลักกับวัตถุท้องฟ้าสามารถเขียนในรูปของมุมกวาดจริง <math>\nu</math> ได้เป็น
 <math>r = \frac{ a (1 - e^2) }{ 1 + e \cos \nu }</math>
โดยที่ <math>a</math> คือ กึ่งแกนเอก และ <math>e</math> คือ ความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร
ความสัมพันธ์กับค่ามุมอื่น.
ในการคำนวณบางอย่าง เป็นการสะดวกกว่าที่จะใช้มุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง <math>E</math> ความสัมพันธ์ระหว่างมุมกวาดจริงกับมุมกวาดเยื้องศูนย์กลางคือ
 <math>\tan \frac{ \nu }{ 2 } = \sqrt{ \frac{ 1 + e }{ 1 - e } } \tan \frac{ E }{ 2 }</math>
ถ้าแทน
 <math>\beta = \frac{ 1 }{ e } \left(1 - \sqrt{ 1 - e^2 } \right)</math>
จะเขียนใหม่ได้ในรูปอนุกรมได้เป็น
 <math>\begin{align}\nu &= E + \sum_{s = 1}^\infty \frac{ 2 }{ s } \beta^s \sin s E \\
&= E + 2 \left(\beta \sin E + \frac{ \beta^2 }{ 2 } \sin 2 E + \frac{ \beta^3 }{ 3 } \sin 3 E + \frac{ \beta^4 }{ 4 } \sin 4 E + \cdots \right)\end{align}</math>
จากการใช้สูตรคำนวณนี้ หากได้ค่ามุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง <math>E</math> ของวัตถุท้องฟ้าแล้ว ก็จะสามารถคำนวณมุมกวาดจริง <math>\nu</math> ได้
อีกทางหนึ่ง ความสัมพันธ์ระหว่างมุมกวาดเยื้องศูนย์กลาง <math>E</math> และ มุมกวาดเฉลี่ย <math>M</math> สามารถหาได้จากการแก้สมการเค็พเพลอร์ ซึ่งสามารถเขียนใหม่เป็นอนุกรมฟูรีเยสำหรับหาค่ามุมกวาดจริง <math>\nu</math> จากมุมกวาดเฉลี่ย <math>M</math> ได้เป็น
 <math>\begin{align}\nu& = M + 2 e \sin M + \frac{ 5 }{ 4 } e^2 \sin 2 M + e^3 \left(\frac{ 13 }{ 12 } \sin 3 M - \frac{ 1 }{ 4 } \sin M \right)\\
 &+ e^4 \left(\frac{ 103 }{ 96 } \sin 4 M - \frac{ 11 }{ 24 } \sin 2 M \right)\\
 &+ e^5 \left(\frac{ 1097 }{ 960 } \sin 5 M - \frac{ 43 }{ 64 } \sin 3 M + \frac{ 5 }{ 96 } \sin M \right)\\
 &+ e^6 \left(\frac{ 1223 }{ 960 } \sin 6 M - \frac{ 451 }{ 480 } \sin 4 M - \frac{ 11 }{ 24 } \sin 2 M \right) + \cdots
 \end{align}</math>
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศเวเนซุเอลา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 20 ติดต่อกันของประเทศใน โอลิมปิกฤดูร้อน นับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ปวยร์โตรีโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ปวยร์โตรีโก มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 20 ติดต่อกันของดินแดนในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ริอา

ริอา  เป็นช่องเว้าชายฝั่งที่เกิดจากการจมน้ำของหุบเขา เรียกว่า "แม่น้ำหุบเขา" ซึ่งจะเปิดออกสู่ทะเล 
การก่อตัว.
เวิ้งน้ำที่เกิดจากการทรุดตัวของหุบเขาเรียกว่า "หุบเขาจมน้ำ" ริอาเป็นภูมิประเทศที่แต่เดิมทอดยาวในแนวตั้งฉากกับแนวชายฝั่ง แต่ต่อมาถูกแม่น้ำกัดเซาะกลายเป็นหุบเขาที่จมน้ำ มีลักษณะยาวต่อกันและแตกสาขาเหมือนกิ่งไม้ มีลักษณะของชายฝั่งแบบแดลเมเชียที่พบได้ในประเทศโครเอเชียเกิดจากหุบเขาขนานกับแนวชายฝั่งที่จมอยู่ใต้น้ำ แต่เมื่อภูมิประเทศสูงชันตั้งฉากกับแนวชายฝั่งที่จมน้ำลักษณะแบบนี้คือริอา แต่ถ้าจมลึกไปอีกจะกลายเป็นหมู่เกาะ ในอดีตมีทฤษฎีที่ว่าริอาเกิดจากการทรุดตัวรอบ ๆ หุบเขา แต่เมื่อมีการวิจัยเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และปัจจัยอื่น ๆ แสดงให้เห็นว่าริอาเกิดจากการเพิ่มขึ้นของระดับน้ำทะเลจากสมัยไพลสโตซีน
เวิ้งอ่าวที่สลับซับซ้อนของชสยฝั่งเรียถูกใช้เป็นท่าเรือมาตั้งแต่สมัยโบราณ เพราะมีคลื่นทะเลไม่สูงและน้ำลึกจึงสะดวกในการส้รางท่าเรือ นอกจากนี้ยังมีสภาพแวดล้อมที่เป็นน้ำกร่อยทำให้เกิดการประมงและการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำเป็นส่วนใหญ่ 
แต่ด้วยลักษณะแผ่นดินที่มีภูเขาสูงชันใกล้ชายฝั่งที่เป็นที่ราบเล็ก ๆ ทำให้ยากต่อการคมนาคมทางบก ด้วยเหตุนี้บางแห่งจึงมีการคมนาคมทางเรือเพียงอย่างเดียว 
คำศัพท์.
คำว่าริอา  มาจากภาษากาลิเซียซึ่งมีความเกี่ยวเนื่องกับภาษาสเปนและภาษาโปรตุเกส เนื่องจากแนวริอามีอยู่ตลอดตามแนวชายฝั่งแคว้นกาลิเซียของประเทศสเปน คำนี้จำกัดเฉพาะหุบเขาที่ถูกกัดเซาะจากแม่น้ำขนาดกับแนวผาหินที่ทำมุมฉากกับแนวชายฝั่ง 
ในช่วงเวลาหนึ่งนักธรณีสัณฐานวิทยาชาวยุโรป ได้ใช้คำว่า "ริอา" เป็นคำนิยามปากแม่น้ำที่มีขนาดใหญ่ และมีการเรียกฟยอร์ดว่าริอาด้วย เวิ้งน้ำเหล่านี้มีทั้งแคบยาว มีหน้าผาสูงชัน เกิดขึ้นจากภูเขาที่ถูกธารน้ำแข็งกัดเซาะ แต่ในศตวรรษที่ 21 นักธรณีวิทยาและนักธรณีสัณฐานนิยมใช้คำว่า "ริอา" กับหุบเขาที่ถูกแม่น้ำกัดเซาะเท่านั้นดังนั้นจึงไม่รวมฟยอร์ดตามคําจํากัดความก่อนหน้า เพราะฟยอร์ดเกิดจากภูเขาที่ถูกธารน้ำแข็งกัดเซาะ
มัสยิดใหญ่แห่งอะเลปโป

มัสยิดใหญ่แห่งอะเลปโป  เป็นมัสยิดที่ใหญ่ที่สุดและหนึ่งในมัสยิดที่เก่าแก่ที่สุดในนครอะเลปโป ประเทศซีเรีย ตั้งอยู่ในอำเภอ al-Jalloum ของเมืองโบราณอะเลปโป แหล่งมรดกโลกใกล้กับทางเข้าซูกุลมะดีนะฮ์ มีการอ้างว่ามัสยิดนี้เป็นที่เก็บศพของเศคาริยาห์ บิดาของยอห์นผู้ให้บัพติศมา ซึ่งทั้งสองคนได้รับการนับถือทั้งในศาสนาอิสลาม และศาสนาคริสต์ มัสยิดนี้สร้างขึ้นในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 แต่อาคารปัจจุบันสืบไปได้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึง 14 หออะษานในมัสยิดสร้างขึ้นใน ค.ศ. 1090 และถูกทำลายในระหว่างสงครามกลางเมืองซีเรียในเดือนเมษายน ค.ศ. 2013
ซามูไรพเนจร (ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ พ.ศ. 2566)

ซามูไร พเนจร (; โรมาจิ: "Rurōni Kenshin -Meiji Kenkaku Roman Tan-") เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่น สร้างจากซีรีส์มังงะชื่อเรื่องเดียวกันโดยโนบูฮิโระ วัตสึกิ เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงชุดที่ 2 ของเรื่องตามหลังซีรีส์อนิเใมะใน พ.ศ. 2539-2541 กำกับโดยฮิเดโยะ ยามาโมโตะ และผลิตแอนิเมชันโดยสตูดิโอไลเดนฟิมส์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2566 ทางผังรายการโนอิตามินะของช่องฟูจิทีวี
เครื่องอิสริยาภรณ์แบบคล้องคอ

เครื่องอิสริยาภรณ์แบบคล้องคอ หรือ เครื่องอิสริยาภรณ์แบบกัณฐาภรณ์  คือประเภทของเครื่องอิสริยาภรณ์ที่ออกแบบมาสำหรับการสวมใส่และแสดงให้เห็นบนคอของบุคคลนั้น ๆ แทนที่จะใช้การห้อย (พาด) บนทรวงอกตามทำเนียมของเครื่องอิสริยาภรณ์โดยทั่วไป
ในช่วงยุคกลาง เครื่องอิสริยาภรณ์ส่วนใหญ่จะใช้สวมใส่แบบสร้อยสังวาล (Collar) ต่อมาในศตวรรษที่ 16 อิสริยาภรณ์แห่งจิตวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ (Order of the Holy Spirit) ของฝรั่งเศสมีรูปแบบประดับอยู่บนแพรแถบสำหรับสวมใส่ ต่อมาในช่วงปลายศตวรรษที่ 17 เครื่องอิสริยาภรณ์ถูกแบ่งออกเป็นหลายชั้น โดยสัญลักษณ์ไขว้กันเป็นกากบาทบนแพรแถบกลายเป็นสัญลักษณ์ที่มีไว้ให้เฉพาะระดับผู้บัญชาการใช้ประดับเท่านั้น โดยเครื่องอิสริยาภรณ์ในตำแหน่งมักจะถูกมอบให้กับเจ้าหน้าที่ระดับสูง เช่น หัวหน้ากอง (brigadiers) กงสุล และเลขาธิการของรัฐ (secretaries of State)
ในเครื่องอิสริยาภรณ์อัศวิน เช่น คณะเสนาธิปัตย์แห่งมอลตา หรือคณะอัศวินทิวทอนิก เครื่องอิสริยาภรณ์ของอัศวินจะห้อยลงมาจากแพรแถบรอบคอ เช่นเดียวกับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ขนแกะทองคำ
ในศตวรรษที่ 19 การสวมใส่อิสริยาภรณ์แกรนด์ครอส (Grand Cross) ไม่ใช่เรื่องแปลกมากนัก โดยปกติจะห้อยจากแพรแถบที่พาดจากไหล่ไปถึงสะโพก เช่นเดียวกับแบบกัณฐาภรณ์ (Necklet) โดยพิจารณาตามความสะดวกเมื่อต้องประดับอิสริยาภรณ์แกรนด์ครอสชิ้นอื่นด้วย
รายชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์แบบคล้องคอ.
ในบางประเทศนั้นมีการมอบเครื่องอิสริยาภรณ์ที่เป็นตราสัญลักษณ์ที่ถูกประดับอยู่บนริบบิ้น หรือรู้จักกันในชื่อของ สายริบบิ้น (riband หรือ ribband) รอบคอ ประกอบไปด้วย