บาฮามาสแอร์

บาฮามาสแอร์  เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศบาฮามาส โดยมีฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติลินเดน พินดลิงและสำนักงานใหญ่ในแนสซอ ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 21 ทั้งภายในและระหว่างประเทศในแคริบเบียนและสหรัฐ
ประวัติ.
ช่วงแรก.
รัฐบาลบาฮามาสได้ก่อตั้งสายการบินขึ้นในปี 1973 โดยที่ได้เริ่มดำเนินงานในวันที่ 17 มิถุนายนโดยการเข้าควบคุมเส้นทางบินของฟลามิงโกแอร์ไลน์และการดำเนินงานและเส้นทางบินของเอาต์ไอแลนด์แอร์เวย์ (โอไอเอ) โดยในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ทั้งสองสายการบินให้บริการเที่ยวบินขนส่งผู้โดยสารเชิงพาณิชย์ โดยฝูงบินของฟลามิงโกแอร์ไลน์ประกอบด้วยบีเอซี 1-11, ล็อคฮีด แอล-188 อิเล็กตรา, คอนแวร์ 340, และดักลาส ดีซี-3 ส่วนฝูงบินของเอาต์ไอแลนด์แอร์เวย์จะประกอบด้วยบีเอซี 1-11, แฟร์ไชลด์ฮิลเลอร์ เอฟเอช-227, และเดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-6 ทวินออตเตอร์
บาฮามาสแอร์ดำเนินเที่ยวบินแรกจากแนสซอสู่เกาะแอนดรอส และเที่ยวบินที่สองสู่ฟรีพอร์ต แกรนด์บาฮามา รัฐบาลบาฮามาสได้เข้าซื้อหุ้น 51% ในเอาต์ไอแลนด์แอร์เวย์ก่อนที่ต่อมาจะซื้อหุ้นส่วนใหญ่โดยมีผู้ถือหุ้นคนสุดท้าย คือ เอดวาร์ด อัลเบอรี
ในช่วงแรกสายการบินประสบปัญหาในการดำเนินงาน แต่บาฮามาสแอร์ยังสามารถนำเครื่องบินไอพ่นบีเอซี 1-11 500 รุ่นใหม่เข้ามาประจำการได้ และยังสามารถนำโบอิง 737-200 รุ่นใหม่มาประจำการ และได้ทำการบินเส้นทางแรกสู่สหรัฐจากแนสซอสู่แทมปา รัฐฟลอริดาในปี 1973
คริสต์ทศวรรษ 1980.
ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1980 บาฮามาสแอร์พยายามขยายเส้นทางบินไปยังภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรั โดยเปิดเที่ยวบินไปยังฟิลาเดลเฟีย วอชิงตัน ดี.ซี. และนวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์ แต่ในปี 1989 กรรมการบริหารสายการบินตัดสินใจว่าเส้นทางเหล่านั้นไม่สร้างผลกำไรและได้ยกเลิกเส้นทางไปในที่สุด นอกจากนี้ในปี 1989 ได้มีการนำเครื่องบินโบอิง 727-200 เข้ามาประจำการ พร้อมกับการเปิดตัวอัตลักษณ์องค์กรใหม่ ทั้งลวดลายอากาศยานและเครื่องแบบพนักงาน อย่างไรก็ตาม สายการบินก็ไม่สามารถนำโบอิง 727 ให้บริการได้นานเนื่องจากได้รับความช่วยเหลือทางการเมืองและการแทรกแซง ส่งผลให้สายการบินสูญเสียเงินจำนวนมหาศาลในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990
คริสต์ทศวรรษ 1990.
ในปี 1991 สายการบินได้สั่งซื้อเครื่องบินเดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 8 เพื่อทดแทนเครื่องบินไอพ่นทั้งหมดพร้อมกับการปลดประจำการโบอิง 737-200ตามข้อมูลในคู่มือสายการบินอย่างเป็นทางการ (OAG) เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1994 เที่ยวบินส่วนใหญ่ของสายการบินจะดำเนินการด้วยเครื่องบินใบพัด แดช 8 โดยที่มีการใช้เครื่องบินชอร์ต 360 และเซสนา 402 ในบางเส้นทางเช่นกัน บาฮามาสแอร์ได้ใช้เครื่องบินแดช 8 ในในเส้นทางทั้งหมดระหว่างบาฮามาสและฟลอริดา ในปี 1997 สายการบินในกลับมาให้บริการโบอิง 737 อีกครั้งเนื่องจากมีความต้องการในการบรรทุกสินค้าและผู้โดยสาร โดยได้นำ 737-200 ไปใช้ในเที่ยวบินสู่ฟอร์ตลอเดอร์เดล ไมแอมี และออร์แลนโด รวมถึงเส้นทางภายในประเทศหนึ่งเส้นทางคือแนสซอ-ฟรีพอร์ต
การพัฒนาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000.
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 รัฐบาลได้หารือแผนการทดแทนเครื่องบินโบอิง 737-200 ของบาฮามาสแอร์ด้วยเครื่องบินที่ประหยัดเชื้อเพลิงและคุ้มค่ามากขึ้น โดยมีการกล่าวกันว่าจะทดแทนเครื่องบินโบอิง 737-500 มือสอง ในปี 2012 บาฮามาสแอร์ยืนยันว่าจะได้รับมอบเครื่องบินโบอิง 737-500 จำนวน 2 ลำ โดยที่มีความจุผู้โดยสาร 120 คน ในชั้นประหยัดทั้งหมด เครื่องบินลำแรกได้รับการส่งมอบเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2012 และให้บริการในเดือนเมษายน และลำที่สองจะได้รับการส่งมอบเมื่อวันที่ 21 มิถุนายนของปีเดียวกัน บาฮามาสแอร์ปลดประจำการโบอิง 737-200 สองลำสุดท้ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 และได้รับเครื่องบินโบอิง 737-500 ลำที่สามในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 บาฮามาสแอร์ประสบปัญหาขาดทุนและอยู่ในขั้นตอนของการปรับโครงสร้างใหม่ตามคำแนะนำของรัฐบาล ซึ่งรวมถึงข้อตกลงสหภาพแรงงานใหม่ตลอดจนการวางแผนฝูงบินที่มีอายุมากแล้ว โดยสายการบินได้สั่งซื้อเครื่องบินเอทีอาร์ 42 และเอทีอาร์ 72 ใหม่จำนวน 5 ลำเพื่อทดแทนเครื่องบินบอมบาร์เดียร์ แดช 8 ทั้งหมด
สายการบินได้รับมอบเครื่องบินเอทีอาร์ 72–600 ลำแรกเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015
จุดหมายปลายทาง.
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 บาฮามาสแอร์มีเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางต่างๆ กว่า 21 แห่งในแคริบเบียนและสหรัฐ
ข้อตกลงการบินร่วม.
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 บาฮามาสแอร์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
ฝูงบิน.
ฝูงบินปัจจุบัน.
ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 บาฮามาสแอร์มีเครื่องบินประจำกสนในฝูงบินดังนี้:
บาฮามาสแอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 12.9 ปี
ฝูงบินในอดีต.
บาฮามาสแอร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ.
ณ ปี 2024 บาฮามาสแอร์ไม่เคยประสบอุบัติเหตุที่ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตตั้งแต่การก่อตั้งในปี 1973 แต่ได้สูญเสียเครื่องบินสามลำจากอุบัติเหตุเล็กน้อยและภัยธรรมชาติ