เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23

เรสเซิลเมเนีย ครั้งที 23  จัดในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2550 ณ ดีทรอยท์ รัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา โดยมีจำนวนผู้เข้าชมในสนามทั้งสิ้น 80,103 คน โดยเป็นศึกที่รวมการแสดงนักมวยปล้ำแต่ละค่ายของ เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (ดับเบิลยูดับเบิลยูอี) เอาไว้ทั้งหมด โดยก่อนเริ่มศึกได้มีการร้องเพลง America the Beautiful ก่อนที่จะเริ่มต้นรายการอีกด้วย
โดยตั๋วได้ออกจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 เรสเซิลเมเนีย ครั้งที 23 ทำรายได้ไปถึง 5.38 ล้านในการจำหน่ายตั๋ว ซึ่งทำลายสถิติก่อนหน้านี้อยู่ที่ 3.9 ล้านที่จัดขึ้นในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 18 ต่อมาตั้งแต่ปี 2013 ได้กลายเป็นศึกที่มีผู้เข้าชมในสนามมากที่สุดอันดับที่สองในประวัติศาสตร์เรซเซิลมาเนีย ซึ่งถูกทำลายสถิติด้วยผู้เข้าชมในสนาม 80,676 คน ในศึกเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29
เบื้องหลัง.
ชอว์น ไมเคิลส์ ได้ร่วมลงแข่งในศึก รอยัลรัมเบิล (2007) โดยออกมาเป็นคนที่ 23 และได้เป็น 2 คนสุดท้ายที่จะชิงว่าใครจะได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 โดยคู่ต่อสู้อีกคน คือ ดิอันเดอร์เทเกอร์ แต่ชอว์นก็ไม่สามารถเอาชนะอันเดอร์เทเกอร์ได้ จึงต้องเสียสิทธิ์ในการท้าชิงแชมป์ครั้งนั้นไป โดยชอว์นได้เป็นรองชนะเลิศรอยัลรัมเบิล และคาดว่าตนเองเป็นรองชนะเลิศน่าจะมีสิทธิ์ในการท้าชิงแชมป์ WWE เพราะ อันเดอร์เทเกอร์ไปเลือกชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในตอนนั้นแชมป์ WWE ก็คือ จอห์น ซีนา และซีนาก็รับคำท้าและเจอกับชอว์น ในศึก เรสเซิลเมเนีย สุดท้ายชอว์นก็ไม่สามารถคว้าแชมป์ WWE มาครอบครองได้ เพราะถูกซีนาใช้ท่า STFU (หรือ STF ในปัจจุบัน) จนทำให้ชอว์นตบพื้นยอมแพ้ไป
ในศึกรอว์ (8 มกราคม ค.ศ. 2007) ดอนัลด์ ทรัมป์ เผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้แท้จริงของเขา Rosie O'Donnell ทรัมป์ ได้ชนะในการแข่งขัน ในระหว่างที่ช่วง "Fan Appreciation Night" ของ วินซ์ แม็กแมน ในศึกรอว์ (29 มกราคม ค.ศ. 2007) ทรัมป์ ได้มาขัดจังหวะแล้วโปรยเงินเป็นจำนวนมากในสนาม เดือนต่อมาทั้งสองก็มาเจอพร้อมกับแมทช์การปล้ำในเรสเซิลเมเนีย ที่กำหนดเงื่อนไขสำหรับแมทช์การปล้ำว่าพวกเขาแต่ละคนจะต้องเลือกตัวแทนนักมวยปล้ำสำหรับพวกเขาและถ้าตัวแทนนักมวยปล้ำของใครแพ้คนนั้นจะต้องโดนโกนผม โดยใช้ชื่อแมทช์การปล้ำว่า Battle Of The Billionaires (แมทช์การปล้ำเดิมพันของมหาเศรษฐี ใครแพ้โดนโกนหัว) ในศึกเรซเซิลมาเนีย ครั้งที 23 โดยวินซ์ แม็กแมน ได้เลือกอูมาก้า เป็นตัวแทนในการปล้ำ และดอนัลด์ ทรัมป์ ได้เลือกบ็อบบี แลชลีย์ เป็นตัวแทนในการปล้ำ หลังจากที่เขาประสบความสำเร็จในการป้องกันแชมป์โลก ECW มากับฮาร์ดคอร์ ฮอลลี‎ ในแมทช์การปล้ำในกรงเหล็ก ในรายการECW on Sci Fi ในศึกรอว์ (5 มีนาคม ค.ศ. 2007) สโตน โคลด์ สตีฟ ออสติน ได้ออกมาประกาศว่า จะเป็นกรรมการพิเศษในแมทช์การปล้ำนี้ ในศึกรอว์ (26 มีนาคม ค.ศ. 2007) วินซ์ แม็กแมน ได้เผชิญหน้ากับบ็อบบี แลชลีย์ ในแมทช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา ในแมทช์การปล้ำได้มีคนมาช่วยแม็กแมนมากๆ อันได้แก่ แลนซ์ เคด และเทรเวอร์ เมอร์ด็อก ,คริส มาสเตอส์ ,จอห์นนี ไนโตร และอูมาก้า สุดท้ายแม็กแมนก็ได้ชนะในแมทช์ในแมทช์นี้ไป
ดิอันเดอร์เทเกอร์ ได้ชนะแมทช์การปล้ำรอยัลรัมเบิลปี 2007 ในการเลือกชืงแชมป์โลก 3 เส้น (แชมป์โลก WWE ,แชมป์โลกเฮฟวี่เวท และแชมป์โลก ECW) หลังจากนั้นเขาได้เลือกเจอกับ บาทิสตา ในการชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในศึกเรสเซิลเมเนีย
โปรดักชั่น.
ฉากของเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 ในครั้งนี้ได้เริ่มพัฒนาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 หลังจากที่นักออกแบบฉากของ WWE เจสัน โรบินสัน ได้รับโลโก้สุดท้ายแรกสำหรับการแข่งขัน โรบินสัน และทีมงานของเขาได้สำรวจครั้งแรกในสนาม Ford Field เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2006 และได้เริ่มออกแบบฉากและแสงสี หลังจากกลับไปที่สนามกีฬาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 สำหรับการสำรวจไซต์อื่น ๆ อีกมากมาย โรบินสัน และทีมงานของเขาได้ข้อสรุปการออกแบบฉากในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 การออกแบบขั้นสุดท้ายมีผลต่อเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 ที่มีฉากที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยสร้างสำหรับการแข่งขันเรสเซิลเมเนีย โดยบริษัทจอภาพ 414 LED และระบบแสงไฟอัจฉริยะ ,10 สปอร์ตไลท์ ,56 ไฟฉาย ,50,000 ฟุตของสายเคเบิลสำหรับดอกไม้ไฟและการใช้งานอื่น ๆ และ 35 ปืนพุไฟบนฉากที่ใช้ในการผลิตระดับสูง 30 ฟุต และเปลวไฟกว้าง 6 ฟุต ทั้งหมดซึ่งทำให้เป็นฉากที่มีลักษณะเฉพาะในแต่ละทางเปิดตัวและองค์ประกอบเวทีแสงที่ขยายกว้าง 300 ฟุต ความสูง 100 ฟุตโดยใช้เครื่องมือบนเวทีแสงเฉพาะ ทางลาดที่ใช้ในการเข้าถึงเวทีมวยปล้ำจากฉากความยาวเป็น 187 ฟุต
แม้ว่าจะใช้เวลาสามสัปดาห์ในการเตรียมความพร้อมอย่างเต็มที่ฟอร์ดฟิลด์การประกอบตั้งเริ่มต้นเมื่อสัปดาห์ก่อนเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 23 ซึ่งใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ทีมงานนับสามร้อย ,การขนถ่าย และการทำงานจากสี่สิบครึ่งรถบรรทุก เพื่อสร้างฉากและประกอบแสงไฟที่อยู่ในฟอร์ดฟิลด์ มากเกินกว่าปกติสี่สิบชั่วโมงหนึ่งร้อยพนักงาน และรถบรรทุกสิบสี่กึ่งที่จำเป็นสำหรับการผลิตของรายการโทรทัศน์ประจำสัปดาห์ของ WWE หลังจากที่ได้ข้อสรุปในการใช้เวลาประมาณสามสิบชั่วโมงที่ถอดฉากและแสงยังไกลมากขึ้นกว่าปกติสามชั่วโมงที่จำเป็นสำหรับการจัดรายการโทรทัศน์ประจำสัปดาห์ของ WWE