เอชดี 69830

เอชดี 69830 หรือ HD 69830 (285 G. Puppis) เป็นดาวแคระเหลืองที่อยู่ห่างจากโลกประมาณ 41 ปีแสง ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวท้ายเรือ ในปี พ.ศ. 2548 กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ค้นพบวงแหวนแคบ ๆ ของจานเศษซาก (Debris disk) ที่มีอุณหภูมิปานกลาง โคจรอยู่รอบดาวฤกษ์ ประกอบด้วยฝุ่นละอองปริมาณมากกว่าแถบดาวเคราะห์น้อยในระบบสุริยะ ในปี พ.ศ. 2549 ดาวเคราะห์นอกระบบสุริยะสามดวง ที่มีมวลอย่างน้อยที่สุดเทากับดาวเนปจูน ได้รับการยืนยันว่าโคจรอยู่รอบดาวฤกษ์ ซึ่งวงโคจรอยู่ภายในกว่าวงแหวนของจานเศษซาก
ระยะห่างและการสังเกตเห็นได้.
เอชดี 69830 เป็นดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักที่มีชนิดสเปกตรัมเป็นแบบ G และกำลังส่องสว่างในระดับ V ชนิด G8V มีมวลประมาณ 86% , มีรัศมี 90%, กำลังส่องสว่าง 62% และ 89% ของสัดส่วนธาตุเหล็กเมื่อเทียบกับของดวงอาทิตย์ อายุของดาวนั้นประมาณไว้ที่ 10.6 ± 4 พันล้านปี เอชดี 69830 อยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 40.7 ปีแสง อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของกลุ่มดาวท้ายเรือ (Poop Deck) สามารถเห็นได้ทางตะวันออกของดาวซิริอุส, ตะวันตกเฉียงใต้ของดาวโพรซิออน, ตะวันออกเฉียงเหนือของดาววีเซน (Wezen,) และทางเหนือของดาวเนออส (Naos,)
ดาวเคราะห์.
วันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 ทีมนักดาราศาสตร์ของหอดูดาวท้องฟ้าซีกใต้แห่งยุโรป (ESO) ใช้สเปกโทรมิเตอร์ ในกล้องโทรทรรศน์ที่หอดูดาวลาซิยาขนาด 3.6 เมตรในทะเลทรายอาตากามาประเทศชิลี ตรวจสอบและประกาศการค้นพบดาวเคราะห์นอกระบบสามดวงที่โคจรรอบดาวฤกษ์ ด้วยมวลต่ำสุดอยู่ระหว่าง 10 ถึง 18 เท่าของโลก ดาวเคราะห์ทั้งสามสันนิษฐานว่าคล้ายกับดาวเนปจูนหรือดาวยูเรนัส จนถึงปี พ.ศ. 2554 ไม่พบดาวเคราะห์ที่มีมวลมากกว่าครึ่งหนึ่งของดาวพฤหัสบดี จากการตรวจติดตามในระยะ 3 หน่วยดาราศาสตร์ของระบบ เอชดี 69830
ดาวโคจรด้วยความเอียงของวงโคจร 13+27-สันนิษฐานว่ามุมเอียงของวงโคจรสัมพัทธ์กับโลกนั้น เป็นผลรวมมุมเอียงของดาวเคราะห์ทั้งหมด อย่างไรก็ตามดาวเคราะห์ บี และ ซี นั้นเป็น "ดาวเนปจูนร้อน" และปัจจุบันเป็นที่ทราบกันว่า ภายนอกระบบนี้มีบางสิ่งมีความสัมพันธ์เป็นมุมเอียงเมื่อเทียบกับแกนของดาวฤกษ์
ดาวเคราะห์นอกสุดที่ค้นพบนั้นดูเหมือนจะอยู่ในเขตอาศัยได้ของระบบ ซึ่งน้ำจะยังคงมีเสถียรภาพในสถานะของเหลว (ข้อมูลที่แม่นยำยิ่งขึ้นเกี่ยวกับกำลังส่องสว่างของดาวฤกษ์หลัก จะบอกให้ทราบว่าขอบเขตที่แท้จริงของเขตอาศัยได้อยู่ในบริเวณใด) เอชดี 69830 เป็นระบบดาวเคราะห์นอกระบบแห่งแรกที่มีดาวเคราะห์โคจรรอบดาวฤกษ์คล้ายดวงอาทิตย์ โดยไม่พบดาวเคราะห์ใดที่เปรียบเทียบมวลได้กับดาวพฤหัสบดีหรือดาวเสาร์
จานเศษซาก.
ในปี พ.ศ. 2548 กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ตรวจพบจานเศษซาก  ในระบบ เอชดี 69830 ที่สอดคล้องกับแถบดาวเคราะห์น้อยที่ถูกสร้างขึ้นซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าของระบบสุริยะถึงยี่สิบเท่า ตอนแรกสันนิษฐานว่าแถบดาวเคราะห์น้อยอยู่ในวงโคจร ที่เทียบเท่ากับวงโคจรของดาวศุกร์ในระบบสุริยะ ซึ่งจะวางไว้ระหว่างวงโคจรของดาวเคราะห์ดวงที่สองและสามของระบบ เอชดี 69830 แผ่นจานมีปริมาณของฝุ่นเพียงพอที่ในเวลากลางคืนของดาวเคราะห์ที่อยู่ใกล้เคียง จะปรากฏส่องสว่างในแถบจักรราศีบนทรงกลมท้องฟ้า ด้วยความสว่างกว่า 1,000 เท่าที่สามารถเห็นได้ง่ายมากกว่าการมองเห็นทางช้างเผือกบนโลก
การวิเคราะห์เพิ่มเติมของสเปกตรัมของฝุ่นพบว่า ประกอบด้วยวัสดุที่ผ่านกระบวนการมาอย่างมาก เช่นมาจากดาวเคราะห์น้อยประเภท ซี  ที่มีรัศมีอย่างน้อย 30 กม. ซึ่งแตกกระจายและอุดมไปด้วยแร่โอลิวีน และสะเก็ดซึ่งครั้งหนึ่งประกอบด้วยของเหลวซึ่งจะไม่สามารถมีได้เมื่ออยู่ในระยะใกล้กับดาวฤกษ์ แต่ดูเหมือนว่าแถบดาวเคราะห์น้อยที่ผลิตฝุ่นนั้นจะอยู่นอกวงโคจรของดาวเคราะห์ชั้นนอกสุดประมาณ 1 หน่วยดาราศาสตร์จากดาวฤกษ์ บริเวณนี้มีการสั่นพ้องของวงโคจรเป็นอัตราส่วน 2: 1 และ 5: 2 เฉลี่ยกับดาวเคราะห์ เอชดี 69830 ดี