pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
การพิชิตอียิปต์ของจักรวรรดิซาเซเนียน

การพิชิตอียิปต์ของจักรวรรดิซาเซเนียน เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 618 จนถึง ค.ศ. 621 เมื่อกองทัพเปอร์เซียของจักรวรรดิซาเซเนียนได้เอาชนะกองกำลังจากจักรวรรดิไบแซนไทน์ในอียิปต์และยึดครองมณฑลได้ การล่มสลายของเมืองอะเล็กซานเดรีย ซึ่งเมืองหลวงของมณฑลอียิปต์แห่งโรมัน ถือเป็นจุดแรกและสำคัญที่สุดในการดำเนินการทางทหารของจักรวรรดิซาเซเนียนเพื่อพิชิตมณฑลอันร่ำรวยแห่งนี้ ซึ่งในที่สุดก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของเปอร์เซียอย่างสมบูรณ์ภายในเวลาเพียงไม่กี่ปี ข้อมูลของเหตุการณ์ดังกล่าวได้มาจาก เอ. เจ. บัตเลอร์
เบื้องหลังการพิชิต.
กษัตริย์ชาห์แห่งเปอร์เซีย กษัตริย์โคสโรว์ที่ 2 ทรงได้ฉวยโอกาสจากความวุ่นวายภายในของจักรวรรดิไบแซนไทน์หลังจากการโค่นล้มจักรพรรดิเมาริกิอุสโดยจักรพรรดิโพกัส เพื่อโจมตีมณฑลแห่งโรมันทางตะวันออก เมื่อถึงปี ค.ศ. 615 เปอร์เซียได้ขับไล่ชาวโรมันออกจากดินแดนเมโสโปเตเมียตอนเหนือ ซีเรีย และปาเลสไตน์ ด้วยความมุ่งมั่นที่จะกำจัดการปกครองของโรมันในบริเวณเอเชีย กษัตริย์โคสโรว์จึงทรงหันไปสนพระราชหฤทัยมณฑลอียิปต์ ซึ่งเป็นยุ้งฉางของจักรวรรดิโรมันตะวันออก
การล่มสลายของอียิปต์.
การรุกรานอียิปต์ของเปอร์เซียเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 617 หรือ ค.ศ. 618 แต่ไม่ค่อยทราบเกี่ยวกับรายละเอียดของการดำเนินการทางทหารครั้งดังกล่าว เนื่องจากมณฑลแห่งนี้แทบจะถูกตัดขาดจากดินแดนจักรวรรดิโรมันที่เหลืออยู่ กองทัพเปอร์เซียมุ่งหน้าไปยังเมืองอะเล็กซานเดรีย ซึ่งนิเกตัส ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของจักรพรรดิเฮราคลิอุส และเป็นผู้ว่าการมณฑลไม่สามารถต้านทานได้อย่างมีประสิทธิภาพ นิเกตัสและพระสังฆราชของศาสนาคริสต์คาลเซโดเนียนพระนามว่า จอห์นที่ 5 ได้หนีออกจากเมืองไปยังไซปรัส ตาม"บันทึกของคูซีสตาน" เมืองอะเล็กซานเดรียได้ถูกยึดโดยชาวเปอร์เซียในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 619 ชาวเปอร์เซียยังได้ยึดศูนย์กลางพระสงฆ์ที่เอนาตอน ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองอะเล็กซานเดรียไปทางตะวันตก 9 ไมล์ตามถนนเลียบชายฝั่ง
หลังจากการล่มสลายของเมืองอะเล็กซานเดรีย ชาวเปอร์เซียค่อยๆ ขยายการปกครองไปทางใต้ตามแม่น้ำไนล์ ซึ่งปราฏการต่อต้านประปรายจำเป็นต้องมีการกวาดล้าง แต่เมื่อถึงปี ค.ศ. 621 มณฑลอียิปต์ก็ตกอยู่ในการปกครองของเปอร์เซียอย่างสงบ
ผลที่ตามมาจากการพิชิต.
อียิปต์จะยังคงอยู่ในการปกครองของเปอร์เซียเป็นเวลา 10 ปี ซึ่งปกครองโดยนายพลชาห์ร์บาราซจากเมืองอะเล็กซานเดรีย ขณะที่จักรพรรดิแห่งโรมันพระนามว่า เฮราคลิอุส ทรงเป็นผู้พลิกกระแสและทรงเอาชนะกษัตริย์โคสโรว์ได้ นายพลชาห์รบาราซได้รับคำสั่งให้อพยพออกจากมณฑล แต่ถูกปฏิเสธ ในท้ายที่สุด จักรพรรดิเฮราคลิอุสทรงพยายามทั้งกอบกู้อียิปต์และหว่านความแตกแยกในหมู่ชาวเปอร์เซีย ซึ่งเสนอที่จะช่วยนายพลชาห์รบาราซยึดบัลลังก์จักรวรรดิเปอร์เซียด้วยตัวพระองค์เอง ซึ่งมีการบรรลุข้อตกลง และในฤดูร้อนปี ค.ศ. 629 กองทหารเปอร์เซียเริ่มออกจากอียิปต์
พีระมิดโค้งงอ

ความสูงของพีระมิดโค้งงอทำมุมกับพื้นทะเลทรายที่มุมเอียง 54 องศา แต่ส่วนบนสุด (สูงกว่า 47 เมตร [154 ฟุต]) สร้างขึ้นด้วยมุมตื้นกว่า 43 องศา ทำให้พีระมิดมีลักษณะ 'งอ' อย่างเห็นได้ชัด
บรรณานุกรม.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
พีระมิดแดง

พีระมิดแดงไม่ได้เป็นสีแดงเสมอไป พีระมิดแห่งนี้เคยถูกหุ้มด้วยหินปูนทูราสีขาว แต่ปัจจุบันมีหินเหล่านั้นหลงเหลือเพียงไม่กี่ก้อนเท่านั้นที่ยังคงอยู่ที่ฐานของพีระมิดตรงมุม ในช่วงยุคกลาง หินปูนทูราสีขาวส่วนใหญ่ถูกนำไปสร้างอาคารในกรุงไคโร ซึ่งเผยให้เห็นหินปูนสีแดงที่อยู่ข้างใต้
ประเทศมอลโดวาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศมอลโดวา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวติดต่อกันครั้งที่ 8 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อนในยุคหลังโซเวียต
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ยิงธนู.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศจอร์เจียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศจอร์เจีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวติดต่อกันครั้งที่ 8 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อนในยุคหลังโซเวียต
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
มวยสากล.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศเซเนกัลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศเซเนกัล มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 16 ติดต่อกันของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 2024  จะเริ่มตั้งแต่วันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 2024 ถึง 26 กรกฎาคม ค.ศ. 2024 หลังจากจุดไฟในโอลิมเปีย ประเทศกรีซแล้ว คบเพลิงก็จะเดินทางไปยังเอเธนส์ ในวันที่ 8 พฤษภาคม หลังจากนั้น จะล่องเรือไปยังมาร์เซย์ ในวันที่ 9 พฤษภาคม ผ่านเบเล็มซึ่งเป็นเรือสำเภาสามเสา การวิ่งคบเพลิงในฝรั่งเศสจะสิ้นสุดลงที่สนามฌาร์แด็งดูว์ทรอกาเดโร ในช่วงสุดท้ายของพิธีเปิด
พีระมิดชั้น

พีระมิดถูกขุดค้นเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยทีมงาน 2 ทีมที่รายงานการประมาณที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับขนาดและจำนวนห้องใต้ดิน ไม่พบสิ่งของใด ๆ ในระหว่างการขุดค้น และไม่พบร่องรอยของการฝังศพ ด้วยเหตุนี้ จึงไม่มีความชัดเจนว่าพีระมิดถูกใช้เป็นที่ฝังพระบรมศพของฟาโรห์หรือถูกทิ้งร้างหลังจากการเสด็จสวรรคตก่อนเวลาอันควรของฟาโรห์
ในช่วงเวลาของการก่อสร้าง พีระมิดถูกล้อมรอบด้วยสุสาน ซึ่งมีมาสตาบาขนาดใหญ่ที่เป็นของขุนนางระดับสูงของรัฐในช่วงราชวงศ์ที่สาม วิหารบูชาพระบรมศพถูกสร้างขึ้นทางด้านตะวันออกของพีระมิด และวิหารรับพระบรมศพอาจอยู่ห่างจากพีระมิดหลายร้อยเมตร ในปัจจุบันนี้ พีระมิดตั้งอยู่ในขอบเขตของเขตทหารที่จำกัด ยกเว้นการขุดค้นภายในพื้นที่ในปัจจุบัน
ประวัติการสำรวจพีระมิด.
พีระมิดชั้นได้รับการตรวจสอบและสำรวจสภาพแวดล้อมครั้งแรกในปี ค.ศ. 1839 โดยจอห์น เช เพอร์ริง ไม่นานหลังจากนั้น ในปี ค.ศ. 1848 คาร์ล ริชาร์ด เล็พซีอุส ระบุว่าพีระมิดดังกล่าวเป็นพีระมิดหมายเลข 14 ซึ่งระบุว่าเป็นพีระมิดหมายเลข 14 ในรายชื่อของพีระมิดช่วงแรก ๆ ของเล็พซิอุส ประมาณ 40 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1886 แกสตัน มัสเปโร พยายามค้นหาทางเข้าทางเดินใต้ดินของพีระมิด แต่ไม่สำเร็จ ซึ่งฌาคส์ เดอ มอร์แกนได้ค้นพบทางเข้าในปี ค.ศ. 1896 โดยเดอ มอร์แกนได้ทำการขุดค้นพีระมิด แต่ต้องหยุดลงหลังจากจัการกับบันไดทางลงสองสามขั้นแรกได้
จากนั้นมีการสำรวจเพิ่มเติมในปี ค.ศ. 1900 โดยอเลสซานโดร บาร์ซานติ ซึ่งเป็นผู้เปิดปล่องทางเข้าแนวตั้งที่นำไปสู่ห้องฝังพระบรมศพ เมื่อบาร์ซานติเห็นว่าทางเดินและห้องหลายห้องดูเหมือนยังไม่แล้วเสร็จและทั้งหมดไม่ปรากฏโบราณวัตถุใดเลย จึงถือว่าพีระมิดดังกล่าวไม่เคยถูกใช้งานเลย หลังจากนั้นไม่นาน ในปี ค.ศ. 1910–1911 จอร์จ ไรส์เนอร์และคลาเรนซ์ เอส. ฟิชเชอร์ ได้สำรวจบนพื้นที่ดังกล่าวอีกครั้ง โดยขุดค้นด้านนอกทางทิศเหนือและทิศตะวันออกของพีระมิด ตลอดจนสุสานรอบ ๆ ขนาดของพีรามิดตามที่ประเมินโดย บาร์ซานติ, ไรส์เนอร์ และฟิชเชอร์นั้นแตกต่างกันอย่างมาก และถึงแม้แต่จำนวนของห้องชุดใต้ดินที่ทั้งสามคนรายงานก็ยังขัดแย้งกัน และน่าเสียดายที่พีระมิดอยู่ในเขตทหารที่โดยจำกัดตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 และด้วยเหตุดังกล่วจึงไม่มีการขุดค้นที่นั่นเลยตั้งแต่งานสำรวจอย่างไม่ละเอียดของไรส์เนอร์และฟิชเชอร์ ทำให้โครงสร้างใต้พีระมิดยังคงเป็นปริศนา ยิ่งกว่านั้น พีระมิดโดดทับถมโดยทราย ส่งผลการประมาณขนาดของพีระมิดในปัจจุบันนั้นยังเป็นอุปสรรค
พีระมิดขั้นบันได

พีระมิดขั้นบันได เป็นโครงสร้างทางสถาปัตยกรรมที่ใช้แท่นแบนราบหรือขั้นบันไดลดหลั่นจากพื้นดินขึ้นไปเพื่อให้ได้รูปทรงที่สมบูรณ์คล้ายกับพีระมิดทรงเรขาคณิต พีระมิดขั้นบันไดเป็นโครงสร้างที่แสดงลักษณะของวัฒนธรรมต่างๆ ตลอดประวัติศาสตร์ ในสถานที่ต่างๆ ทั่วโลก พีระมิดเหล่านี้มักจะมีขนาดใหญ่และทำจากหินหลายชั้น ความหมายของคำดังกล่าวได้สื่อถึงพีระมิดที่มีการออกแบบคล้ายกัน ซึ่งก็ยังคงมีความแตกต่างกัน เนื่องจากไม่มีความเชื่อมโยงที่มั่นคงระหว่างอารยธรรมต่างๆ ที่สร้างพีระมิดขึ้นมา
อียิปต์โบราณ.
พีระมิดอียิปต์ในช่วงแรกสุดคือพีระมิดขั้นบันได ในสมัยราชวงศ์ที่หนึ่งที่ซักกอเราะฮ์ มีการพบโครงสร้างคล้ายพีระมิดขั้นบันไดขนาดใหญ่อยู่ภายในมาสตาบาหมายเลข 3808 ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงรัชสมัยของฟาโรห์อะเนดจ์อิบ นักอียิปต์วิทยา วอลเตอร์ บี. เอเมอรี ยังพบมาสตาบาอื่นๆ ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ที่หนึ่ง ซึ่งอาจจะปรากฏการออกแบบที่คล้ายคลึงกัน โดยพบจารึกหลายชิ้นที่บรรยายภาพพีระมิดขั้นบันไดในช่วงเววลาดังกล่าว ซึ่งส่วนใหญ่ระบุว่าเป็นของฟาโรห์กา'อา ซึ่งเป็นผู้สืบทอดตพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์อะเนดจ์อิบ อย่างไรก็ตาม พีระมิดขั้นบันไดที่เป็นที่รู้จักเป็นครั้งแรกนั้นมีอายุย้อนไปถึงช่วงต้นสมัยราชวงศ์ที่สาม ซึ่งเป็นพีระมิดของฟาโรห์ดโจเซอร์ ถึงแม้ว่านักไอยคุปต์วิทยามักจะระบุว่าอิมโฮเทป ซึ่งเป็นอัครมหาเสนาบดีของพระองค์ว่าเป็นสถาปนิกผู้สร้างพีระมิดของฟาโรห์ดโจเซอร์ แต่กลับเป็นชาวอียิปต์สมัยราชวงศ์เอง ในงานเขียนเกี่ยวกับตัวละครของราชวงศ์ในสมัยต่อมาหรือในยุคต่อมาจำนวนมาก ไม่ได้ระบุว่าอิมมโฮเทปในการออกแบบพีระมิดแห่งดโจเซอร์ หรือการประดิษฐ์สถาปัตยกรรมหิน พีระมิดของฟาโรห์ดโจเซอร์ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกเป็นโครงสร้างคล้ายมาสตาบาทรงสี่เหลี่ยม ซึ่งโดยปกติแล้วจะเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า และขยายออกหลายเท่าด้วยชุดของการเพิ่มชั้นเพื่อสร้างโครงสร้างพีระมิดแบบขั้นบันไดที่เห็นในปัจจุบัน ฟาโรห์ช่วงเวลาต่อมา รวมทั้งฟาโรห์เซเคมเคตและอาจจะฟาโรห์คาบา ทรงโปรดให้สร้างสิ่งก่อสร้างที่คล้ายกันนี้ ซึ่งเรียกว่า พีระมิดฝัง และ พีระมิดชั้น ตามลำดับ
ในสมัยราชวงศ์ที่สี่ ชาวอียิปต์เริ่มสร้าง "พีระมิดแท้" ที่มีด้านเรียบ พีระมิดช่วงแรกสุดดังกล่าวตั้งอยู่ที่ไมดุม ซึ่งสร้างขึ้นครั้งแรกด้วยโครงสร้างคล้ายพีระมิดขั้นบันได "รูปหอคอย" และต่อมาเปลี่ยนเป็นพีระมิดแท ซึ่งเมื่อถึงจุดหนึ่งชั้นพีระมิดก็พังทลายลง ถึงแม้ว่าจะมีความเห็นไม่ลงรอยกันในหมู่นักไอยคุปต์วิทยาที่ว่าฟาโรห์สเนเฟอร์อูหรือฟาโรห์ฮูนิ ซึ่งเป็ฯผู้ปกครองก่อนหน้าของพระองค์ทรงโปรดให้สร้างแกนกลางของหอคอยหรือไม่ แต่เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าอย่างน้อยที่สุดฟาโรห์สเนเฟอร์อูก็ทรงมีส่วนที่เกี่ยวข้องในการเปลี่ยนแปลงพีระมิดเทียมให้เป็นพีระมิดที่แท้จริง ฟาโรห์สเนเฟอร์อูยังทรงถูกระบุว่าทรงเกี่ยวกับการสร้างพีระมิดอีกสองแห่ง ได้แก่ พีระมิดโค้งงอ และพีระมิดแดงที่ดาห์ชูร์ ซึ่งเป็นพีระมิดจริงแห่งแรกที่สร้างขึ้นตั้งแต่ต้น ถึงแม้ว่าด้วยนวัตกรรมดังกล่าว รูปลักษณ์ภายนอกของพีระมิดแบบขั้นบันไดของอียิปต์ก็สิ้นสุดด้วยพีระมิดแท้ที่มีด้านเรียบแทน พีระมิดในช่วงหลัง ซึ่งแกนกลางถูกเปิดออกล้วนแสดงให้เห็นรูปแบบของพีระมิดขั้นบันไดที่ใจกลางโครงสร้าง
อเมริกากลาง.
ผู้สร้างพีระมิดขั้นบันไดที่มีจำนวนมากที่สุดเหล่านี้ คือ อารยธรรมก่อนยุคก่อนเข้ามาถึงทวีปอเมริกาของโคลอน ซากของพีระมิดขั้นบันไดสามารถพบได้ทั่วเมืองของชาวมายาในคาบสมุทรยูกาตัน รวมทั้งในสถาปัตยกรรมแอซเท็กและโทลเท็ค ในหลายกรณีเหล่านี้ พีระมิดซ้อนกันเป็นชั้นๆ ถูกสร้างขึ้นบนโครงสร้างเดิมที่มีอยู่แล้ว โดยพีระมิดจะขยายขนาดตามวัฏจักร ซึ่งเป็นเรื่องจริงของมหาพีระมิดแห่งโชลูลาและมหาพีระมิดแห่งเตนอชตีตลัน
พีระมิดฝัง

พีระมิดฝังอาจจะเข้าชมพีระมิดได้ แต่ไม่อนุญาตให้บุคคลทั่วไปเข้าถึงฐานและโครงสร้างย่อยของพีระมิด
ฟาโรห์เซเคมเคต ดโจเซอร์ติยังทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์ดโจเซอร์ที่รู้จักกันดี ซึ่งพระบรมศพถูกฝังอยู่ในพีระมิดขั้นบันไดที่มีชื่อเสียงของพระองค์ที่ซักกอเราะฮ์ เดิมพีระมิดฝังนั้นจำลองมาจากพีระมิดขั้นบันไดของฟาโรห์ดโจเซอร์ และตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ห่างออกหลายร้อยเมตร นอกจากนี้ยังสามารถโต้แย้งได้ว่าเดิมทีพีระมิดแห่งเซเคมเคตได้รับการออกแบบให้เหนือกว่าพีระมิดขั้นบันไดแห่งดโจเซฮร์ แต่ไม่ได้สร้างพีระมิดให้สูงจากระดับพื้นดินมากนัก และด้วยเหตุดังกล่าว จึงได้ชื่อว่าพีระมิดฝัง พีระมิดที่ไม่แล้วเสร็จนั้นเป็นเพราะการครองราชย์สั้น ๆ ของฟาโรห์เซเคมเคตในฐานะผู้ปกครอง ซึ่งก็คือประมาณหกปี
ทูรา

ทูรา (อาหรับอียิปต์: طرة Tora , ,) เป็นเหมืองหินปูนหลักในอียิปต์โบราณ เป็นสถานที่ซึ่งชาวอียิปต์โบราณรู้จักกันในนาม "โทรยู" หรือ "โรยู" ซึ่งตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างกรุงไคโรและเมืองฮัลวานในปัจจุบัน ชื่ออียิปต์โบราณของเมืองดังกล่าวถูกตีความผิดโดยสตราโบ ซึ่งเป็ฯนักภูมิศาสตร์ชาวกรีกโบราณ โดยคิดว่าเมืองนี้หมายถึงชาวโทรจันอาศัยอยู่ ดังนั้นเมืองในช่วงเฮลเลนิสติกจึงได้ชื่อว่าเมือง"ทรอยอา" สถานที่ดังกล่าวตั้งอยู่ที่เมือง"ฏอเราะฮ์"ในเขตผู้ว่าการไคโร
มาเตโอ เมฮิอา

โฮเซ มาเตโอ เมฮิอา ปิเอดราอิตา (เกิด 21 มีนาคม 2003) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปนเชื้อสายโคลอมเบีย ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้แก่Sevilla Atlético
อาชีพ.
ระดับสโมสร.
ในฐานะนักเตะเยาวชน เมฮิอาเข้าร่วมทีมเยาวชนของเรอัลซาราโกซา ในปี 2019 เขาย้ายไปร่วมทีมเยาวชนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ในวันพฤหัสบดีที่ 29 มิถุนายน 2023 เมฮิอาเซ็นสัญญาฉบับใหม่กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ระดับทีมชาติ.
เมฮิอามีสิทธิ์ติดทีมชาติโคลอมเบียผ่านทางพ่อแม่ของเขา
อาบู ราวาช

อะบู เราะวัช (  , abrowshi, คอปติกตอนปลาย: [ɑbˈroːwʃi], แปลว่า "เนื้อของความสุขทางราคะ"), อยู่ห่างออกไป 8 กิโลเมตร (5.0 ไมล์) ทางเหนือของกีซา เป็นที่ตั้งของพีระมิดที่อยู่ทางเหนือสุดของอียิปต์ หรือที่รู้จักกันในชื่อของพีระมิดที่สาบสูญ ซึ่งเป็นพีระมิดแห่งฟาโรห์เจดเอฟเรที่ถูกทำลายเกือบทั้งหมด ซึ่งพระองค์เป็นพระราชโอรสและทรงเป็นผู้สืบทอดพระราชบัลลังก์ของฟาโรห์คูฟู โดยเดิมทีเคยเชื่อว่าพีระมิดแห่งไม่เคยสร้างเสร็จ แต่ปัจจุบันมติทางโบราณคดีได้สรุปว่าไม่เพียงแต่สร้างเสร็จเท่านั้น แต่ยังสร้างให้มีขนาดเท่ากับพีระมิดแห่งเมนคาอูเร ซึ่งมีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามของกลุ่มพีระมิดแห่งกีซา และเป็นที่ตั้งของพีระมิดเหนือสุดในอียิปต์ (ซึ่งรู้จักกันในนาม เล็พซีอุสหมายเลข 1) พีระมิดแห่งเจดเอฟเร (หรือที่รู้จักในพระนาม ราดเจดเอฟ) และมีแมสตาบาจำนวนประมาณ 50 หลัง (ซึ่งอยู่ห่างจากพีระมิดของฟาโรห์เจดเอฟเรไป 1.5 กิโลเมตร) รายงานการขุดค้นกลุ่มพีระมิดถูกตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2011
วิกิพีเดียภาษาอาเซอร์ไบจานใต้

วิกิพีเดียภาษาอาเซอร์ไบจานใต้ (‎) เป็นวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาอาเซอร์ไบจานที่เขียนด้วยอักษรอาหรับ เปิดตัวแยกเป็นโครงการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558 โดยมีบทความครบ 10,000 บทความเมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2559 และครบ 100,000 บทความในวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ปัจจุบันในวันที่ #เปลี่ยนทาง วิกิพีเดียภาษาอาเซอร์ไบจานใต้มีบทความจำนวน บทความ
ธันเดอร์โดม

ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี  หรือที่รู้จักกันในชื่อ ธันเดอร์โดม  เป็นสนามกีฬาในร่ม และเป็น 1 ใน 2 สนามกีฬาในพื้นที่ศูนย์กีฬาเมืองทองธานี (สนามกีฬาอีกแห่งในพื้นที่คือธันเดอร์โดมสเตเดียม) สร้างขึ้นเพื่อรองรับการแข่งขันเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพ ต่อมาถูกใช้เป็นเป็นโถงคอนเสิร์ต และกิจกรรมอื่น ๆ เช่นเดียวกับอิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี ที่อยู่ใกล้เคียง
ประวัติ.
ในปี พ.ศ. 2539 บริษัท บางกอกแลนด์ จำกัด (มหาชน) ได้สร้างศูนย์กีฬาเมืองทองธานีขึ้นเพื่อสนับสนุนการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 ที่ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพในปี พ.ศ. 2541 โดยอาคารธันเดอร์โดมใช้จัดการแข่งขันกีฬายกน้ำหนัก จึงมีชื่อเดิมว่า "อาคารกีฬายกน้ำหนัก" ทั้งนี้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 ได้ทำสัญญาให้การกีฬาแห่งประเทศไทยเช่าพื้นที่เป็นเวลา 30 ปี (จนถึง พ.ศ. 2570) เพื่อพัฒนาการกีฬาให้กับเยาวชน โดยไม่คิดค่าใช้จ่าย แต่ต่อมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 การกีฬาแห่งประเทศไทยก็ได้ให้บริษัท คอร์โน แอนด์แนช จำกัด (เดิมอยู่ในเครือสยามสปอร์ตซินดิเคท ก่อนจำหน่ายเงินลงทุนเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2565) เป็นผู้เช่าอาคารต่อตามสัญญาที่เหลือ
ปัจจุบัน ธันเดอร์โดมเป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ตที่ได้รับความนิยมอีกแห่งหนึ่งของประเทศไทย เช่นเดียวกับอิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี ในศูนย์แสดงสินค้าและการประชุมในพื้นที่ใกล้เคียง ปัจจุบันมักใช้จัดคอนเสิร์ตหรืองานพบปะแฟนคลับของศิลปินเคป็อปที่ได้รับความนิยมที่มาจัดคอนเสิร์ตทัวร์ในประเทศไทย
ในอนาคต หลังจากการกีฬาแห่งประเทศไทยหมดสัญญาเช่าพื้นที่ทั้งอาคารธันเดอร์โดมและสนามฟุตบอลธันเดอร์โดมสเตเดียมที่อยู่ติดกันในปี พ.ศ. 2570 บริษัท อิมแพ็ค ไลฟ์ เนชั่น จำกัด บริษัทร่วมทุนระหว่างบริษัท อิมแพ็ค เอ็กซิบิชั่น แมเนจเม้นท์ จำกัด ผู้บริหารศูนย์แสดงสินค้าและการประชุมอิมแพ็ค และไลฟ์ เนชั่น เอ็นเทอร์เทนเม้นท์ จะเข้ามาดูแลพื้นที่ทั้งสองอาคาร โดยมีแผนจะรื้อถอนทั้ง 2 อาคารเพื่อพัฒนาเป็นพื้นที่จัดแสดงคอนเสิร์ตและกิจกรรมทั้งรูปแบบในร่มและกลางแจ้ง ความจุประมาณ 40,000 – 50,000 คน
สถานีลาดพร้าว 101

สถานีลาดพร้าว 101 (รหัส: YL07) เป็นสถานีรถไฟฟ้ามหานครแบบยกระดับในเส้นทางสายสีเหลือง โดยยกระดับเหนือถนนลาดพร้าวในพื้นที่เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
ที่ตั้ง.
สถานีลาดพร้าว 101 ตั้งอยู่เหนือถนนลาดพร้าว บริเวณใกล้กับทางแยกลาดพร้าว 101 (จุดตัดกับถนนลาดพร้าว 101 และซอยลาดพร้าว 128/1) ในพื้นที่แขวงคลองจั่น เขตบางกะปิ กรุงเทพมหานคร
รายละเอียด.
สีสัญลักษณ์.
ใช้สีเหลืองตกแต่งสถานีเพื่อสื่อให้เห็นว่าเป็นสถานีของโครงการรถไฟฟ้าสายสีเหลือง
รูปแบบ.
เป็นสถานียกระดับ มีชานชาลาด้านข้าง ขนาดมาตรฐาน ประกอบด้วยชั้นขายบัตรโดยสารและชานชาลา มีประตูอัตโนมัติกั้นชานชาลาแบบครึ่งความสูง ในส่วนหลังคาชานชาลามีการออกแบบให้ป้องกันฝนสาดและแดดส่อง
ทางเข้า–ออก.
ประกอบด้วยทางขึ้น–ลงปกติ ได้แก่
บีมายอายส์

บีมายอายส์ (อักษรโรมัน: Be My Eyes) เป็นแอปมือถือสัญชาติเดนมาร์กที่มีเป้าหมายเพื่อช่วยคนตาบอดและผู้ที่บกพร่องทางการมองเห็นให้สามารถรับรู้วัตถุและผ่านพ้นเหตุการณ์ในชีวิตประจำวันได้ ชุมชนออนไลน์ซึ่งประกอบด้วยอาสาสมัครที่มีการมองเห็นปกติจะได้รับภาพและวิดีโอจากผู้ใช้งานโดยสุ่ม และช่วยเหลือผ่านทางระบบข้อความสด ปัจจุบัน แอปมีให้บริการบนระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ และ ไอโอเอส
การใช้งาน.
การใช้งานแอปจากปลายทางผู้ใช้ที่มีความบกพร่องในการมองเห็น จะเริ่มต้นที่การถ่ายทอดสดแสดงภาพ วัตถุ หรือเหตุการณ์ต่อหน้าผ่านกล้องมือถือ ผู้ใช้จะถูกมอบหมายจับคู่โดยสุ่มกับอาสาสมัครที่พูดภาษาเดียวและอยู่ในเขตเวลาเดียวกับผู้ใช้ ผ่านทางโทรศัพท์หรือระบบข้อความ อาสาสมัครจะสามารถอธิบายวัตถุตรงหน้าและให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ใช้ เช่น นำทางให้ผู้ใช้ขยับกล้อง, อ่านวิธีการใช้งาน หรือแม้แต่เก็บกวาดของที่ทำหกได้ สำหรับระบบการคุยผ่านข้อความ จะมีระบบสังเคราะห์คำซึ่งจะอ่านออกเสียงข้อความนั้นออกมาให้แก่ผู้ใช้ฟังได้ กระบวนการของแอปนี้สนับสนุนให้ผู้มีความบกพร่องทางการมองเห็นสามารถใช้ชีวิตได้ด้วยตนเองมากขึ้น
การพัฒนา.
แอปเป็นผลงานการพัฒนาและทำการตลาดโดยพลเมืองเดนมาร์ก ฮันส์ เยอร์เกิน วีแบร์ก (Hans Jørgen Wiberg) โดยเริ่มต้นจากที่เขาพบว่าซอฟต์แวร์พูดคุยทางวิดีโอที่มีอยู่ เช่น สกัยป์ หรือ เฟซไทม์ ไม่ได้สร้างขึ้นมาให้ผู้ที่มีความบกพร่องทางการมองเห็นใช้ได้ ในการพัฒนาแอปนี้ เขาได้ร่วมกับสมาคมเพื่อคนตาบอดเดนมาร์ก (Danish Association of the Blind) และองค์การอื่น ๆ
แอปถูกนำเสนอสู่สาธารณะครั้งแรกในงานแสดงผลงานสำหรับบริษัทสตาร์ตอัปหนึ่งในปี 2012 และแอปถูกปล่อยให้ใช้งานครั้งแรกในปี 2015 สำหรับไอโอเอส ส่วนรุ่นสำหรับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ถูกปล่อยในปี 2017
บริษัทสามารถรวบรวมเงินทุนกว่า $650,000 จากแหล่งต่าง ๆ ทั้งซิลิคอนแวลเลย์, ไมโครซอฟต์ และนักลงทุนใจบุญต่าง ๆ
เสียงตอบรับ.
แอปได้รับคำชมว่าง่ายสำหรับการใช้งาน แต่ในขณะเดียวกันก็มีข้อกังวลจากที่แอปขาดการป้องกันข้อมูลที่เพียงพอ ซึ่งอาจทำให้เสี่ยงต่อการถูกส่งต่อข้อมูลไปยังบุคคลที่สามได้
เซียว เป่าเจวียน

เซียว เป่าเจวียน (อักษรโรมัน: Xiao Baojuan #เปลี่ยนทาง) (483–501) หรือ เซียว หมิงเซียน (อักษรโรมัน: Xiao Mingxian #เปลี่ยนทาง)(483–501) รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ต้งห้วนโหว (อักษรโรมัน: Marquess of Donghun #เปลี่ยนทาง) ซึ่งถูกปลดจากตำแหน่งหลังมรณกรรม ชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า จื้อจาง (อักษรโรมัน: Zhizang #เปลี่ยนทาง) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฉีใต้ของจีน ในช่วงยุคราชวงศ์เหนือ-ใต้ พระองค์เป็นผู้ปกครองที่มีความรุนแรงที่จงใจสั่งประหารชีวิตขุนนางขั้นสูง และสิ่งนี้ทำให้เกิดการกบฏครั้งใหญ่หลายครั้ง ซึ่งครั้งสุดท้าย เซียว หยาน ได้โค่นล้มพระองค์ และล้มราชวงศ์ฉีใต้ลง โดยเซียวหยานเป็นผู้สถาปนาราชวงศ์เหลียง เขาเป็นที่รู้จักในนามมาร์ควิสแห่งตงห้วน เนื่องจากเซียว หยาน ปลดออกจากตำแหน่งนั้นหลังจากที่พระองค์ถูกปลงพระชนม์ในการปิดล้อมเมืองหลวงเจี้ยนคัง
จักรพรรดิฉีเหอ

จักรพรรดิเหอ แห่งราชวงศ์ฉีใต้ (อักษรโรมัน: Emperor He of Southern Qi #เปลี่ยนทาง) (488–2 พฤษภาคม 502; หรือ 14 เมษายน 501– 20 เมษายน 502) มีพระนามเดิมว่า เซียว เป่าหรง (อักษรโรมัน: Xiao Baorong #เปลี่ยนทาง) เป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายของราชวงศ์ฉีใต้ของจีน เขาได้รับการแต่งตั้งให้ขึ้นครองบัลลังก์โดยแม่ทัพเซียว อิ๋งโจว (Xiao Yingzhou) และเซียว หยาน ในปี 501 หลังจากการปฎิวัติเพื่องชิงบัลลังก์จาก เซียว เป่าเจวียน พี่ชายที่มีความรุนแรงและตามอำเภอใจ ในปี 502 โดยเซียว เป่าเจวียนพ่ายแพ้และถูกปลงพระชนม์ และเซียว อิ๋งโจวเสียชีวิต เซียว หยานจึงยึดบัลลังก์จากจักรพรรดิเหอ และปราบดาภิเษกตนเองเป็นกษัตริย์ สิ้นสุดราชวงศ์ฉีใต้และเริ่มต้นราชวงศ์เหลียง ในไม่ช้าเซียว หยานก็ประหารอดีตจักรพรรดิวัย 14 ปี
วัดหลักแก่น

วัดหลักแก่น เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลลำแก่น อำเภอท้ายเหมือง จังหวัดพังงา ปัจจุบันมีพระครูโกวิทบุญสาร (อมรเทพ) เป็นเจ้าอาวาส
วัดหลักแก่นตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2472 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2521 วัดมีความรุ่งเรืองในสมัยพระครูวิบูลเวชกิจหรือที่ชาวบ้านเรียกขานว่า "พ่อท่านพริ้ง ปุณณโก" เป็นเจ้าอาวาสตั้งแต่ พ.ศ. 2517 พ่อท่านพริ้งได้สร้างวัตถุมงคลดังไว้หลายรุ่น เช่น รูปเหมือนพระบูชา โดยเฉพาะเหรียญเนื้อทองแดงกะไหล่ทองรุ่นแรก สร้างขึ้น ปี พ.ศ.2545 ชานหมาก แผ่นตะกรุดลงอักขระ รุ่นฟ้าคำราม เป็นต้น
อุโบสถที่นี่สร้างขึ้นใหม่และตัดหวายลูกนิมิตไปเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ได้เจ้าหน้าที่จากทัพเรือภาคที่ 3 ฐานทัพเรือพังงามาช่วยวาดภาพจิตรกรรมให้ อุโบสถมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง ภาพเขียนไว้บริเวณเหนือหน้าต่างและประตู โดยด้านหลังพระประธานวาดภาพจักรวาลตามคติความเชื่อเรื่องไตรภูมิ ผนังด้านข้าง ส่วนบนเขียนพุทธประวัติ ส่วนล่างฝั่งขวาพระเขียนภาพเรือรบต่าง ๆ ฝั่งซ้ายพระเขียนรูปเรือพระที่นั่ง ภาพเขียนตรงข้าม พระประธาน บนสุดเขียนภาพพระบรมวงศานุวงศ์ ใต้ลงมาเขียนภาพประภาคารกาญจนาภิเษกแหลมพรหมเทพไว้ตรงกลาง ขนาบข้างด้วยเรือรบและเรือพระที่นั่งนารายณ์ทรงครุฑ ส่วนล่างสุดที่อยู่เหนือประตูเขียนภาพจำลองอาคารต่าง ๆ ในวัดหลักแก่น ระหว่างประตูหน้าต่าง เขียนลายเทพนม บนประตูเขียนภาพทวารบาล ส่วนผนังข้างประตูด้านหลังพระประธานเขียนภาพป่าหิมพานต์
ตุนอิตั๋น

ตุนอิตั๋น (#เปลี่ยนทาง ค.ศ. 214-226) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เซียน-ยฺหวี ตาน  เป็นนายทหารของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เคยเข้าร่วมในการทัพยึดสามเมืองทางใต้ของมณฑลเกงจิ๋วที่นำทัพโดยลิบองในปี ค.ศ. 214 ต่อมาได้เข้าร่วมรบในยุทธการที่อิเหลงในปี ค.ศ. 222
ประวัติ.
ในปี ค.ศ. 214 เล่าปี่เข้าครอบตรงมณฑลเอ๊กจิ๋ว ซุนกวนจึงให้จูกัดกิ๋นเดินทางไปพบเล่าปี่เพื่อทวงคืนมณฑลเกงจิ๋วที่เล่า "ยืม" ไป แต่เล่าปี่บ่ายเบี่ยงโดยอ้างว่าจะยึดมณฑลเลียงจิ๋วให้ได้ก่อนจึงจะคืนเกงจิ๋วให้ซุนกวน ซุนกวนจึงตั้งขุนนางไปเป็นเจ้าเมืองเตียงสา (長沙 "ฉางชา") เลงเหลง (零陵 "หลิงหลิง") และฮุยเอี๋ยง (桂陽 "กุ้ยหยาง") แต่ถูกกวนอูที่รักษเกงจิ๋วขับไล่กลับมา ซุนกวนโกรธมาก จึงให้ลิบองพร้อมด้วยตุนอิตั๋น สฺวี จง (徐忠) ซุน กุย (孫規) และผู้ใต้บังคับบัญชาคนอื่น ๆ นำกองกำลังเข้าตีสามเมือง
ในปี ค.ศ. 222 เล่าปี่นำทัพจ๊กก๊กเข้าโจมตีง่อก๊กในยุทธการที่อิเหลง ซุนกวนตั้งให้ลกซุนเป็นแม่ทัพใหญ่ (大都督 "ต้าตูตู") นำทัพหลัก 50,000 นายไปต้านข้าศึก นายทหารใต้บังคับบัญชาของลกซุนในยุทธการนี้ ได้แก่ จูเหียน พัวเจี้ยง ซงเขียม ฮันต๋ง ชีเซ่ง ตุนอิตั๋น ซุนหวน และคนอื่น ๆ
ในปี ค.ศ. 223 ซุนกวนให้เฮ่อ ฉี (賀齊) พร้อมด้วยบิฮอง ตุนอิตั๋น หลิว เช่า (劉邵) และนายทหารใต้บังคับบัญชาคนอื่น ๆ นำทหารยกไปโจมตีจิ้น จง เจ้าเมืองฉีชุน (蘄春) ที่แปรพักตร์ไปเข้าด้วยรัฐวุยก๊ก ในที่สุดก็เอาชนะและจับเป็นจิ้น จงได้
ในปี ค.ศ. 226 ซุนกวนโจมตีอำเภอฉือหยาง (石陽) ในเมืองกังแฮ (江夏 "เจียงเซี่ย") ของวุยก๊กที่มีบุนเพ่งเจ้าเมืองกังแฮรักษาอยู่ ซุน ฮฺว่าน (孫奐) ขุนพลของง่อก๊กส่งตุนอิตั๋นให้นำทหาร 5,000 นายไปสกัดทางหฺวายเต้า (淮道) ตัวซุน ฮฺว่านเองพร้อมด้วยอู๋ ชั่ว (吳碩) จาง เหลียง (张梁) และนายทหารคนอื่น ๆ นำทหารอีก 5,000 นายเป็นกองหน้ายกเข้าโจมตีเกาเฉิง (高城) และจับนายทหารของวุยก๊กได้สามคน
ในนิยาย"สามก๊ก".
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" ตุนอิตั๋นมีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ฉุน-ยฺหวี ตาน  ปรากฏเป็นตัวละครในเนื้อเรื่องตอนที่ 84 เมื่อซุนกวนตั้งให้ลกซุนเป็นแม่ทัพใหญ่ในการรบต้านเล่าปี่ในยุทธการที่อิเหลง ฮันต๋ง จิวท่าย เล่งทอง และขุนพลคนอื่น ๆ อาสาลกซุนจะยกทหารไปตีค่ายของเล่าปี่ในเวลากลางคืน แต่ลกซุนปฏิเสธทั้งหมดว่าไม่ต้องไป แล้วมอบหมายให้ตุนอิตั๋นยกไปตีค่ายข้าศึกแทน 
ตุนอิตั๋นนำทหารยกไปในเวลาพลบค่ำ เมื่อมาถึงค่ายของทัพจ๊กก๊กก็เป็นเวลายามสาม เปาเตียวขุนพลของจ๊กก๊กนำทหารยกออกมารบกับตุนอิตั๋น ตุนอิตั๋นสู้ไม่ได้จึงชักม้าหนี ทันใดนั้นมีเสียงโห่ร้องดังขึ้น เตียงหยง/เตียวยัง (趙融 "เจ้า หรง") นำกองกำลังยกมาสกัดทางหนีของตุนอิตั๋น ตุนอิตั๋นหาทางหนีและสูญเสียกำลังทหารไปมากกว่าครึ่ง ระหว่างทางก็เจอทหารชนเผ่าลำมัน (南蠻 "หนานหมาน") นำโดยสะโมโขยกจากหลังเขามาสกัดอีก ตุนอิตั๋นหนีออกตัวรอดมาได้จนอยู่ห่างจากค่ายไป 5 "ลี้" สามกองกำลังจากจ๊กก๊กยังคงไล่ตามมาด้านหลัง ชีเซ่งและเตงฮองขุนพลของง่อก๊กยกทหารมาช่วยตุนอิตั๋น ตีทหารฝ่ายจ๊กก๊กจนล่าถอยไปและพาตุนอิตั๋นกลับไปที่ค่าย
พสุสงกรานต์

พสุสงกรานต์ หมายถึงจุดที่โลกหรือวัตถุต่าง ๆ ในระบบสุริยะอยู่ใกล้หรือไกลจากดวงอาทิตย์มากที่สุดภายในวงโคจรรอบดวงอาทิตย์ โดยจุดที่อยู่ใกล้กับดวงอาทิตย์ที่สุดจะเรียกว่า พสุสงกรานต์เหนือ หรือ จุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด (perihelion) และจุดที่อยู่ห่างไกลจากดวงอาทิตย์ที่สุดจะเรียกว่า พสุสงกรานต์ใต้ หรือ จุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด (aphelion)
ภาพรวม.
วงโคจรของดาวเคราะห์แต่ละดวงรอบดวงอาทิตย์เป็นรูปวงรี แม้ว่าขนาดครึ่งแกนเอกและครึ่งแกนโทจะไม่แตกต่างกันมากนัก จนพอจะสามารถประมาณเป็นวงกลมได้ แต่เมื่อต้องการคำนวณวงโคจรเพื่อทำนายปรากฏการณ์ต่าง ๆ ความแตกต่างนี้ไม่อาจละเลยได้
ดวงอาทิตย์อยู่ที่จุดโฟกัสจุดหนึ่งในจุดโฟกัสสองจุดของวงรี แต่จุดโฟกัสไม่ได้อยู่ที่จุดศูนย์กลางของวงรี ดังนั้นระยะห่างระหว่างดาวเคราะห์กับดวงอาทิตย์ในบางเวลาจึงอยู่ใกล้ และบางเวลาก็อยู่ไกลออกไป
คำว่า perihelion ซึ่งหมายถึงจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดในภาษาอังกฤษนั้นมาจากคำภาษากรีกโบราณว่า (perí) แปลว่า "ใกล้" และ (hḗlios) ซึ่งแปลว่า ดวงอาทิตย์ ส่วนคำว่า aphelion ซึ่งหมายถึงจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุดนั้น มาจากคำว่า (apó) ซึ่งแปลว่า "จาก" นอกจากนี้แล้วก็ยังมีคำที่สร้างด้วยวิธีคล้ายกันซึ่งใช้กับวงโคจรของโลก เช่น perigee (จุดใกล้โลกที่สุด) และ apogee (จุดไกลโลกที่สุด) และคำอื่น ๆ สำหรับใช้กับดาวอื่น ๆ รายละเอียดอ่านที่เรื่อง จุดใกล้และไกลที่สุด (apsis)
วงโคจรของโลก.
โดยเฉลี่ยแล้ว ปัจจุบันโลกจะอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุดประมาณวันที่ 3 มกราคม และห่างจากดวงอาทิตย์มากที่สุดประมาณวันที่ 4 กรกฎาคมของแต่ละปี โดยจะมีความแตกต่างกันไปเล็กน้อยในแต่ละปี
ระยะทางของโลกกับดวงอาทิตย์ตอนที่โลกอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดในเดือนมกราคมกับตอนที่อยู่ไกลดวงอาทิตย์ที่สุดในเดือนกรกฎาคมนั้นมีความแตกต่างประมาณ 5 ล้านกิโลเมตร โดยที่จุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดในต้นเดือนมกราคม โลกอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 147.1 ล้านกิโลเมตร ในขณะที่เมื่อยอยู่ที่จุดไกลสุดในต้นเดือนกรกฎาคม โลกอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ประมาณ 152.1 ล้านกิโลเมตร
เนื่องจากระยะทางที่แตกต่างกัน พลังงานการแผ่รังสีของดวงอาทิตย์ที่โลกได้รับในตอนที่อยู่ไกลดวงอาทิตย์มากที่สุดนั้นจะมีค่าเพียง 93.55% ของพลังงานที่ได้รับตอนอยู่ไกลดวงอาทิตย์ที่สุด 
อย่างไรก็ตาม ช่วงที่โลกเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ ซีกโลกเหนือเป็นฤดูหนาว และซีกโลกใต้เป็นฤดูร้อน ดังนั้นจะเห็นว่าระยะห่างระหว่างโลกกับดวงอาทิตย์ไม่ได้ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของฤดูกาล ในขณะที่ปัจจัยที่มีผลต่อฤดูกาลของโลกมากกว่าคือความเอียงของแกนโลก
ผลกระทบจากการหมุนควง.
เนื่องจากการรบกวนของดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ดวงอื่น โดยเฉพาะดาวพฤหัสบดี จุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดของวงโคจรของโลกจะได้รับผลกระทบจากปรากฏการณ์การหมุนควงของแกนโลก โดยในทุก ๆ 58 ปี โลกจะถึงจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดช้าลงไป 1 วัน เช่นเมื่อปี ค.ศ. 1250 เวลาที่โลกถึงจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดในแต่ละปีคือช่วงครีษมายัน แต่ในปัจจุบันนี้โลกถึงจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดในประมาณวันที่ 3 หรือ 4 มกราคมของแต่ละปี 
เมื่อดูในระยะยาว แม้ว่าการเปลี่ยนแปลงของจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดของโลกจะมีน้อย แต่ก็เป็นปัจจัยสำคัญประการหนึ่งที่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศของโลก มีลูติน มีลานโควิช นักดาราศาสตร์ชาวเซอร์เบียได้เสนอขึ้นมาในปี 1930 ว่าการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศในช่วงเวลาทางธรณีวิทยาเกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงความเอียงของแกนโลก การเปลี่ยนแปลงความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจรของโลก และการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด
หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษร่วม

หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษร่วม  เป็นหน่วยบัญชาการย่อยในสังกัดหน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษสหรัฐ มีความรับผิดชอบการศึกษาเทคนิคและสิ่งจำเป็นต่อการทำยุทธการพิเศษ เพื่อสร้างความมั่นใจว่าการปฏิบัติการร่วมเหล่าทัพและยุทธภัณฑ์จะมีมาตรฐานเดียวกัน มีหน้าที่วางแผนและกระทำการฝึกซ้อมยุทธการพิเศษ และมีหน้าที่กระทำภารกิจยุทธการพิเศษทั่วโลก
หน่วยบัญชาการยุทธการพิเศษร่วม ถูกก่อตั้งในปี 1980 ตามคำแนะนำของพันเอกชาร์ลี เบ็ควิธ ภายหลังความล้มเหลวในปฏิบัติการกรงเล็บอินทรี (Operation Eagle Claw) ที่ประเทศอิหร่าน
ฌอร์ฌ ราแย

ฌอร์ฌ อ็องตวน ปง ราแย (22 ธันวาคม 1839 – 14 มิถุนายน 1906) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เขามีชื่อเสียงจากการค้นพบดาวฤกษ์ที่มีสเปกตรัมแตกต่างจากดาวฤกษ์ทั่วไป ร่วมกับชาร์ล วอลฟ์ และได้รับการตั้งชื่อดาวประเภทนั้นร่วมกัน เรียกว่า ดาววอลฟ์–ราแย
ชีวประวัติ.
ราแยเกิดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2382 ในเมืองบอร์โด ในครอบครัวชนชั้นกลางของฝรั่งเศษ เขาได้เข้าเรียนระดับมหาวิทยาลัยที่เอกอลนอร์มาลซูว์แปรีเยอร์ในปี 1859 และได้รับปริญญาตรีสาขาฟิสิกส์ในอีก 3 ปีต่อมา หลังจากหนึ่งปีของการสอนที่เมืองออร์เลอ็อง ในปี 1863 เขาได้ทำงานในแผนกการพยากรณ์อากาศที่ถูกสร้างขึ้นใหม่ที่หอดูดาวปารีส
ราแยยังมีความสนใจในประวัติศาสตร์ดาราศาสตร์และยังได้เหลืองานวิจัยเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของนาฬิกาแดดของกรีกและการถ่ายภาพทางดาราศาสตร์ไว้ด้วย 
เขาเสียชีวิตด้วยโรคปอดเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 1906
บกลกไต้อ๋อง

บกลกไต้อ๋อง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า มู่ลู่ต้าหวาง  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนเรื่อง"สามก๊ก"ในศตวรรษที่ 14 เป็นชาวเผ่าลำมัน พันธมิตรของเบ้งเฮ็ก เป็นนายถ้ำของถ้ำปัดหลับต๋อง มีความรู้เรื่องเวทมนตร์อย่างลึกซึ้ง
บกลกไต้อ๋องเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย"สามก๊ก" ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยาย "สามก๊ก".
บกลกไต้อ๋อง ปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย "สามก๊ก" ตอนที่ 90 โดยเป็นนายถ้ำของชนเผ่าลำมัน (南蠻, หนานหมาน) ประจำถ้ำปัดหลับต๋อง (八納洞, ปาน่าต้ง) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของถ้ำงินแข (銀坑洞, อิ๋นเคิงต้ง) บกลกไต้อ๋องมีความเชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์คาถา สามารถเรียกลมเรียกฝนได้ และมีสัตว์ร้ายหลากชนิด เช่น เสือ เสือดาว หมาป่า งูพิษ และแมงป่อง ภายใต้บังคับบัญชาของเขายังมีทหารฝีมือดีอีก 30,000 นาย โดยตัวเขาเองขี่ช้างเป็นพาหนะเมื่อออกรบ
บกลกไต้อ๋องนำทหารเข้าร่วมกับเบ้งเฮ็กในการรบกับทัพจ๊กก๊กที่นำโดยจูกัดเหลียง ในการสู้รบครั้งแรก เขาใช้คาถาพร้อมสั่นกระดิ่งเพื่อเรียกลมและสัตว์ร้ายเข้าจู่โจมกองทัพจ๊กก๊กที่นำโดยเตียวจูล่งและอุยเอี๋ยน จนฝ่ายจ๊กก๊กแตกพ่าย แต่ในการรบครั้งถัดมา จูกัดเหลียงโต้กลับโดยให้ทหารประดิษฐ์รถสิบคันให้มีลักษณะเป็นสัตว์ประหลาดพ่นไฟ ทำให้สัตว์ร้ายของบกลกไต้อ๋องตื่นกลัวและล่าถอยกลับเข้าทัพลำมัน จากนั้นจูกัดเหลียงสั่งทหารเข้าตีทัพลำมัน ส่งผลให้บกลกไต้อ๋องเสียชีวิตในสนามรบ
ชาร์ล วอลฟ์

ชาร์ล โฌแซ็ฟ เอเตียน วอลฟ์  เป็นนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส
ตั้งแต่ปี 1848 ถึง 1851 เขาเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ที่เอกอลนอร์มาลซูว์แปรีเยอร์และได้รับปริญญาสาขาฟิสิกส์ หลังจากเป็นอาจารย์ที่เมืองนีมและแม็สแล้วเขาได้รับปริญญาเอกด้านวิทยาศาสตร์ในปี 1858 ตั้งแต่ปี 1858 ถึง 1862 เขาเป็นวิทยากรและศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์และฟิสิกส์ดาราศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยมงเปอลีเย ในปี 1862 เขาได้เข้าทำงานที่หอดูดาวปารีส ตามคำร้องขอของอูร์แบ็ง เลอ แวรีเย ในตอนแรกทำงานด้านสังเกตการณ์ และปรับปรุงนาฬิกาดาราศาสตร์ ต่อมาเปลี่ยนมาทำการสังเกตการณ์ทางสเปกโทรสโกปี, 9 พฤศจิกายน 1927 – 4 กรกฎาคม 1918 ในปี 1886 เขาได้เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ที่หอดูดาวปารีส และในปี 1892 เขาก็ได้เป็นศาสตราจารย์เต็มตัว
ในปี 1874 เขาได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของสมาคมดาราศาสตร์หลวง ในปี 1874 เขาได้รับเลือกเป็นสมาชิกภาควิชาดาราศาสตร์สถาบันวิทยาศาสตร์ฝรั่งเศส และได้เป็นรองประธานในปี 1897 และเป็นประธานในปี 1898
ผลงาน.
ในปี 1867 ขณะสังเกตการณ์บริเวณกลุ่มดาวหงส์ร่วมกับฌอร์ฌ ราแย เขาค้นพบว่าสเปกตรัม ของดาวทั้งสามดวงคือ HD 191765, HD 192103 และ HD 192641 มีแถบการแผ่รังสีกว้างซึ่งแตกต่างจากสเปกตรัมต่อเนื่อง ในเวลาต่อมาดาวที่มีลักษณะดังกล่าวถูกเรียกว่าดาววอลฟ์–ราแย ตามชื่อของพวกเขาทั้งสอง ในปี 1877 เขาได้ตีพิมพ์สารบัญแฟ้มดาวฤกษ์ของดาวภายในกระจุกดาวลูกไก่เป็นครั้งแรก ซึ่งประกอบไปด้วยดาวฤกษ์ 571 ดวง
ชาวยะฮาย

ชาวยะฮาย หรือ เยไฮ, ยาไฮ, จาไฮ เป็นชนพื้นเมือง (โอรังอัซลี) ขอกลุ่มชนเซมังที่พบในรัฐเปรักและรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย และประเทศไทยบางพื้นที่ พวกเขามีผิวดำ มักมีผมหยิก และมีลักษณะใบหน้าแบบเอเชีย พวกเขาเป็นคนเก็บของป่าล่าสัตว์ และฝึกทำเกษตรกรรมแบบถางโค่นและเผาป่าเป็นครั้งคราว
ชาวยะฮายเชื่อในระบบศาสนากับกาแร (Karei ออกเสียงว่า "Karεy") เป็นพลังเหนือธรรมชาติที่ควบคุมการกระทำและพฤติกรรมของพวกเขา เพื่อหลีกเลี่ยงการดึงดูดกาแรในทางลบ จึงมีข้อห้ามและกฎหลีกเลี่ยงที่ต้องปฏิบัติตาม พวกเขาเชื่อว่ากาแรสามารถทำให้กลัวหรือดึงดูดด้วยกลิ่นต่าง ๆ ขึ้นอยู่กับความชอบของกาแร เช่น กลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ของเครย์ฟิชไหม้ ดังนั้น สิ่งนี้จึงนำไปคำศัพท์เกี่ยวกับกลิ่นที่หลากหลายในภาษายะฮาย ซึ่งเป็นคุณลักษณะที่พบในชาวมานิกในประเทศไทยด้วย
ชาวยะฮาย ซึ่งดั้งเดิมเป็นชนเผ่าเร่ร่อน อาศัยอยู่ในถิ่นฐานถาวรในส่วนต่าง ๆ ของอุทยานหลวงแห่งรัฐเบอลุมในฐานะแหล่งดึงดูดนักท่องเที่ยว พวกเขาอาศัยอยู่อย่างโดดเดี่ยวและสถานที่ท่องเที่ยว และน่าจะขาดแคลนโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ถนน โรงเรียน บริการสุขภาพ และอื่น ๆ นั่นส่งผลให้ทรัพยากรหมดไป อัตราการตายของชาวยะฮายในหมู่บ้านริมแม่น้ำเกอจาร์สูงถึง 50% ในกลุ่มเด็ก เนื่องจาก"เซอราวัน" ซึ่งทำให้ประชากรที่นั่นลดลงจาก 600 คน เหลือเพียง 400 คน
พลวัตของประชากรชาวยะฮายในประเทศมาเลเซียเป็นไปตามนี้:-
รายชื่อตอนในมหาเนตรผู้พิทักษ์ (อนิเมะ)

"มหาเนตรผู้พิทักษ์" เป็นซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่สร้างอิงจากซีรีส์มังงะชื่อเรื่องเดียวกันโดยโอนิงุนโซ ซีรีส์อนิเมะได้รับการประกาศสร้างในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ผลิตโดยสตูดิโอบันไดนัมโกะพิกเจอร์ส กำกับโดยริวอิจิ คิมูระ เขียนบทโดยเคอิจิโร โอจิ ออกแบบตัวละครโดยชิโอริ ฟูจิซาวะ และแต่งดนตรีประกอบโดยจอห์น คันดะ และ XELIK ซีรีส์อนิเมะออกอากาศตั้งแต่วันที่ 10 มกราคมถึง 27 มีนาคม พ.ศ. 2566 ทางช่องโตเกียวเอ็มเอกซ์, บีเอส11 และเครือข่าย ๆ อื่น เพลงเปิดของตอนที่ 1-12 คือเพลง "โคอิโรโรโมะ" (恋衣, Koigoromo) ร้องโดยวงอาร์คานาโปรเจกต์ ส่วนเพลงปิดคือเพลง "Rebind" ร้องโดยทรู ฤดูกาลที่ 2 ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 เพลงเปิดตั้งแต่ตอนที่ 13 เป็นต้นไปคือเพลง "ดาเระ งะ ทาเมะ" (誰が為, Dare ga Tame) ร้องโดยเมงาเทระซีโร ส่วนเพลงปิดชื่อเพลงว่า "ไพรเวตรูม" (プライベート・ルーム) ร้องโดยอาซูซะ ทาโดโกโระ
หาน จื้อเฉียง

หาน จื้อเฉียง (เกิด พฤศจิกายน 1963) เป็นนักการทูตจีน ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนประจำประเทศไทย ก่อนหน้านั้นเขาเป็นเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนประจำฟิจิตั้งแต่ปี 2008 ถึง 2011
ประวัติ.
หานเกิดที่อำเภอปกครองตนเองชนชาติแมนจู อีทง มณฑลจี๋หลิน เมื่อเดือนพฤศจิกายน 1963 เขาสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยจี๋หลิน เอกภาษาญี่ปุ่น เมื่อสำเร็จการศึกษาได้เข้ารับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ กลายเป็นรองผู้อำนวยการในสำนักงานปลัดกระทรวง ครั้งหนึ่งเขาเคยดำรงตำแหน่งเลขานุการรัฐมนตรี ถัง เจียเสฺวียน ในเดือนพฤศจิกายน 2008 เขารับตำแหน่งต่อจาก ไช่ จินเปียว ในตำแหน่งเอกอัครราชทูตสาธารณรัฐประชาชนจีนประจำฟีจี ซึ่งดำรงตำแหน่งจนถึงเดือนมิถุนายน 2011 เขาเป็นทูตจีนประจำญี่ปุ่นในเดือนกรกฎาคม 2011 และดำรงตำแหน่งดังกล่าวจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2016 ในเดือนกุมภาพันธ์ 2016 เขาถูกเรียกตัวกลับไปยังหน่วยงานเดิมและเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการ
ในเดือนสิงหาคม 2021 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นเอกอัครราชทูตจีนประจำประเทศไทย แทนที่หลู่ เจี้ยน ต่อมาในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินี พระราชทานพระบรมราชวโรกาสให้นายหานเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ถวายอักษรสาส์นตราตั้ง เป็นเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอำนาจเต็มแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีนประจำประเทศไทย
ชิปกับโปเตโต้ คู่หูวัยซน

ชิปกับโปเตโต้ คู่หูวัยซน หรือ ชิปกับโปเตโต้  เป็นการ์ตูนทีวีแอนิเมชันของประเทศแคนาดา-อังกฤษ ผลิตโดย ไวลด์เบรนสตูดิโอและดาร์รอล แมคควีน ออกอากาศทางช่องแฟมิลีจูเนียร์ สร้างโดย บิลลี แมคควีน, แคทเธอรีน วิลเลียมส์ และแมดดี้ ดาร์รอล ฉายตอนแรกเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2561
รายชื่อตอน.
รายชื่อตอนของ ชิปกับโปเตโต้ คู่หูวัยซน ทั้งหมดมี 2 ฤดูกาล และ 63 ตอน
ฤดูกาลที่ 1 (ฤดูกาลที่ 1 และ 2 ในเน็ตฟลิกซ์).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ฤดูกาลที่ 2 (ฤดูกาลที่ 3 และ 4 ในเน็ตฟลิกซ์).
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การตอบรับ.
ในคอมมอน เซนส์ มีเดีย (Common Sense Media) ให้ 4 จาก 5 ดาว
คณะองคมนตรีญี่ปุ่น

คณะองคมนตรีญี่ปุ่น  เป็นสภาที่ปรึกษาของจักรพรรดิญี่ปุ่นที่ดำเนินการตั้งแต่ปี 1888 ถึง 1947 ส่วนใหญ่ใช้เพื่อจำกัดอำนาจของสภาไดเอ็ท
หน้าที่.
มีต้นแบบมาจากคณะองคมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร มีหน้าที่ให้คำแนะนำในเรื่องต่าง ๆ:
องคมนตรีมีหน้าที่ทั้งฝ่ายตุลาการและฝ่ายบริหาร อย่างไรก็ตาม สภาไม่มีอำนาจในการออกกฎหมาย
เรฟ เดอ เครสพิกนี

ริชาร์ด เรฟ แชมเปียน เดอ เครสพิกนี (เกิด ค.ศ. 1936) หรือที่รู้จักกันในชื่อภาษาจีนว่า จาง เหล่ย์ฟู  เป็นนักจีนวิทยาและนักประวัติศาสตร์ชาวออสเตรเลีย เป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์ในวิทยาลัยเอเชียและแปซิฟิกที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติออสเตรเลีย เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ และวรรณกรรมของราชวงศ์ฮั่น โดยเฉพาะการแปลและประวัติศาสตร์นิพนธ์เนื้อหาเกี่ยวกับราชวงศ์ฮั่นและยุคสามก๊ก
ครอบครัว.
เขาเป็นบุตรของริชาร์ด เจฟฟรีย์ แชมเปียน เดอ เครสพิกนี #เปลี่ยนทาง (1907-1966) กับเคธลีน เคฟะนาฮ์ แชมเปียน เดอ เครสพิกนี (Kathleen Cavenagh Champion de Crespigny; 1908-2013), สกุลเดิม คัดมอร์ (Cudmore) ริชาร์ด เรฟ แชมเปียน เดอ เครสพิกนีเกิดที่แอดิเลดใน ค.ศ. 1936 เขาแต่งงานกับคริสตา โบลตซ์ที่เทอร์เนอร์ ออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรีในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1959
จีนวิทยา

จีนวิทยา  หรือที่เรียกอีกอย่างว่า จีนศึกษา  เป็นสาขาย่อยของสาขาวิชาอาณาบริเวณศึกษาหรือเอเชียตะวันออกศึกษา ที่เกี่ยวข้องกับการวิจัยทางสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์เกี่ยวกับประเทศจีน เป็นสาขาวิชาที่เน้นการศึกษาอารยธรรมจีนเป็นหลักผ่านภาษา ประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม วรรณคดี ปรัชญา ศิลปะ ดนตรี ภาพยนตร์ และวิทยาศาสตร์ของจีน ต้นกำเนิดของสาขาวิชานี้ "อาจตามรอยไปถึงการตรวจสอบที่นักวิชาการจีนริเริ่มขึ้นจากอารยธรรมของพวกเขาเอง"
สาขาวิชาจีนวิทยามักกล่าวถึงในวงวิชาการตะวันออก ในอดีตถูกมองว่าเทียบเท่ากับการประยุกต์นิรุกติศาสตร์กับวรรณกรรมคลาสสิกของจีน จนถึงศตวรรษที่ 20 จีนวิทยามักถูกมองโดยทั่วไปว่ามีความหมายถึง "นิรุกติศาสตร์จีน" (ภาษาและวรรณคดี) ในยุคปัจจุบันจีนวิทยาได้ขยายขอบเขตการศึกษาเป็นวงกว้างออกไปโดยรวมถึง ประวัติศาสตร์จีน อักษรศาสตร์ และหัวข้ออื่น ๆ
ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส THE MOVIE ปิ๊งรักครั้งใหม่ของนายฮีโร่

ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส THE MOVIE รักแรกนั้นคือฮีโร่ (; โรมาจิ: "Abatarō Sentai Donburazāzu Za Mūbī Shin Hatsukoi Hīrō"; : Avataro Sentai Donbrothers the Movie: Shin Hatsukoi Hero) เป็นภาพยนตร์ที่ออกฉายเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 โดยฉายควบกับ มาสค์ไรเดอร์รีไวซ์ เดอะมูวี่ แบทเทิลแฟมิเรีย ระเบิดศึกครอบครัว
เนื้อเรื่อง.
เมื่อโมโมอิ ทาโร่และพวกได้ถูกเชิญร่วมเล่นภาพยนตร์ ปิ๊งรักครั้งใหม่ของนายฮีโร่ ที่อำนวยการสร้างโดย ซาเองุสะ เรย์โกะ
หลังจากที่ฮารุกะถูกตราหน้าว่าเป็นยัยขี้ก๊อป จากผลงานที่(คนเข้าใจว่า)เธอไปก๊อปเขามาก็ดังพลุแตกจนได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ เธอจึงตกลงที่จะปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่องนี้เพื่อชี้แจงความจริงของข้อสงสัยเรื่องผลงานที่(คนเข้าใจว่า)เธอไปก๊อปเขามา อีกทั้งภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกอยู่ภายใต้การดูแลของผู้กำกับคุโรอิวะ อีกทั้งโกชิคิตะ ไคโตะและเหล่าโนโตะถูกเพิ่มเข้ามาเป็นนักแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ และเรื่องราวก็เริ่มเปลี่ยนไปทีละคน
ตัวละคร.
สำหรับตัวละครที่ปรากฏในทีวีซีรีส์ดูเพิ่มเติมที่ "ขบวนการอวาทาโร่ ดงบราเธอร์ส#ตัวละคร"
รับบทโดย ชิมาซากิ วาคาโกะ (島崎和歌子) พากย์ไทย: นันทนาพร ประสมศรี (Cartoon Club)
ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ปิ๊งรักครั้งใหม่ของนายฮีโร่ เป็นผู้เชิญโมโมอิ ทาโร่และพวกมาร่วมแสดงภาพยนตร์ที่เธอสร้าง
รับบทโดย เคียว โนบุโอะ (姜暢雄) พากย์ไทย: ประภัฒน์ สินธพวรกุล (Cartoon Club)
ผู้กำกับภาพยนตร์ที่เน้นเรื่องสไตล์ความสมจริง
นักเขียนการ์ตูนเรื่อง ปิ๊งรักครั้งใหม่ของนายฮีโร่ ที่ทำให้ฮารุกะถูกตราหน้าว่าเป็นผู้ลอกเลียนแบบ โดยปกติมักปรากฏตัวในชุดมาสคอตกระต่ายสีชมพู ในเรื่องปรากฏตัวในช่วงรอบปฐมทัศน์ของภาพยนตร์
ทั้งนี้ในทีวีซีรีส์ได้ปรากฏในตอนที่ 22 และ 43 โดยในตอนที่ 43 ได้เผยว่าตัวจริงนั่นก็คือ คิโต ฮารุกะ จากช่วงเวลาในโลกอนาคตที่เดินทางผ่านยังช่วงเวลาปัจจุบัน และที่สวมชุดกระต่ายนั้นเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการค้นพบว่ามีตัวตนของฮารุกะอีกคนที่มาจากช่วงเวลาในปัจจุบัน 
รับบทโดย อิชิดะ ริกะ (岸田里佳) พากย์ไทย: กรรัตน์ วงศ์เวชสวัสดิ์ (Cartoon Club)
ร่างแปลงของผู้กำกับคุโรอิวะ เกิดจากความต้องการหานักแสดงตัวประกอบ
* ต้นแบบมาจาก ขบวนการนินจาวายุ เฮอร์ริเคนเจอร์
มีลูติน มีลานโควิช

มีลูติน มีลานโควิช ([milǔtin milǎːnkoʋitɕ]; 28 พฤษภาคม 1879 – 12 ธันวาคม 1958) เป็นนักคณิตศาสตร์, นักดาราศาสตร์, นักภูมิอากาศวิทยา, นักวิศวกรรมโยธา และ นักธรณีฟิสิกส์ชาวเซอร์เบีย เป็นที่รู้จักจากงานวิจัยของเขาเกี่ยวกับความเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศเป็นคาบซึ่งขึ้นกับความเยื้องศูนย์กลางของวงโคจร ของโลก ความเอียงของแกนหมุนของโลก และ การหมุนควงของแกนหมุน ซึ่งเรียกว่า วัฏจักรมีลานโควิช 
ชีวประวัติ.
เกิดที่เมืองดัลย์ ใกล้เมืองออซิเยกในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี หลังจากศึกษาวิศวกรรมโยธาที่มหาวิทยาลัยเทคนิคเวียนนา เขาได้ทำงานในโรงงานในกรุงเวียนนา และมีส่วนร่วมในสถาปัตยกรรมอาคารหลายแห่ง ในปี 1909 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์ด้านคณิตศาสตร์ประยุกต์ที่มหาวิทยาลัยเบลเกรด
ในช่วงต้นปี 1912 เขาเริ่มสนใจในบทบาทของดวงอาทิตย์ต่อสภาพอากาศและอุณหภูมิของดาวเคราะห์ และผลการวิจัยของเขาได้รับการตีพิมพ์ในปี 1920 ในชื่อ Théorie mathématique des phénomènes thermiques produits par la radiation solaire ผลลัพธ์นี้ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากในโลกวิทยาศาสตร์
เขามีส่วนร่วมในการเขียน Handbuch der Klimatologie และในปี 1930 ได้ตีพิมพ์ Mathematische Klimalehre und astronomische Theorie der Klimaschwankungen เขาได้ปรับปรุงทฤษฎีการหมุนควงของแกนการหมุนของโลกและสร้างทฤษฎีของวัฏจักรยุคธารน้ำแข็ง จากทฤษฎีที่ตั้งสมมุติฐานขึ้นโดยเจมส์ ครอล ในศตวรรษที่ 19
ภาพเหมือนของเขาปรากฏบนธนบัตรมูลค่า 2,000 ดีนาร์เซอร์เบียที่ออกในสาธารณรัฐเซอร์เบีย
เมฆฮิลส์

เมฆฮิลส์ (Hills cloud) หรือ เมฆออร์ตชั้นใน (inner Oort cloud) เป็นจานรอบดาวฤกษ์ ตามทฤษฎีที่สันนิษฐานไว้ว่าอยู่ด้านในของเมฆออร์ต ตั้งชื่อตามแจ็ก จี. ฮิลส์ ซึ่งเป็นผู้เสนอขึ้น ขอบด้านนอกของแผ่นจานอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์ ประมาณ 20,000 ถึง 30,000 AU ส่วนขอบด้านในยังไม่ทราบชัดเจนนัก แต่คาดกันไว้ว่าอยู่ที่ประมาณ 250 ถึง 1500 AU ซึ่งเลยวงโคจรของ ดาวเคราะห์ และวัตถุในแถบไคเปอร์ไป
สมมติฐานเมฆฮิลส์ถูกเสนอเพื่ออธิบายความขัดแย้งของสมมติฐานเมฆออร์ต ดาวหางในเมฆออร์ตถูกรบกวนอย่างต่อเนื่องจากอิทธิพลแรงโน้มถ่วงของดาราจักรทางช้างเผือกและดาวฤกษ์ใกล้เคียง ดังนั้นแล้ว ดาวหางจำนวนไม่น้อยจึงน่าจะออกจากระบบสุริยะ หรือบ้างก็เข้าสู่ระบบสุริยะชั้นใน และระเหย หรือตกลงบนดวงอาทิตย์หรือดาวเคราะห์ยักษ์เช่นดาวพฤหัสบดีไปหมดแล้ว อย่างไรก็ตาม ยังเชื่อว่ามีดาวหางจำนวนมากพอสมควรในเมฆออร์ตซึ่งยังต้องการหาแหล่งที่มาของดาวหางที่ไหนสักแห่ง
ในสมมติฐานเมฆฮิลส์นั้น ได้คาดการณ์การมีอยู่ของเมฆฮิลส์ที่มีจำนวนวัตถุมากขึ้นเพื่อไขปัญหาการคงอยู่ของเมฆออร์ต วัตถุที่พุ่งออกมาจากเมฆฮิลส์ไปยังบริเวณของเมฆออร์ตนั้นจะคอยค้ำจุนเมฆออร์ตไว้ เชื่อกันว่าเมฆฮิลส์เป็นบริเวณที่มีดาวหางรวมตัวกันอยู่มากที่สุดในระบบสุริยะ และถ้าเมฆฮิลส์มีอยู่จริง มันจะมีดาวหางมากกว่าเมฆออร์ตประมาณ 5 เท่า
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา มีการค้นพบวัตถุที่เป็นไปได้หลายอย่าง เช่น ดาวหางและดาวเคราะห์น้อยที่เชื่อว่ามีต้นกำเนิดจากเมฆฮิลส์ ซึ่งสนับสนุนการมีอยู่ของเมฆฮิลส์ ถ้าเมฆฮิลส์มีอยู่จริง ความหนาแน่นของมันควรจะสูงกว่าเมฆออร์ต ดาวหางเมฆออร์ตโคจรเป็นวงกลมภายใต้อิทธิพลของปฏิสัมพันธ์ระหว่างแรงโน้มถ่วงของดาวฤกษ์ใกล้เคียงและผลกระทบจากแรงน้ำขึ้นน้ำลงของทางช้างเผือก แต่ดาวหางในเมฆฮิลส์นั้นบางทีอาจไม่เป็นเช่นนั้น มวลรวมของเมฆฮิลส์ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่นักวิจัยบางคนเชื่อว่ามีมวลมากกว่าเมฆออร์ตชั้นนอกหลายเท่า
วัดท่าโสม (จังหวัดตราด)

วัดท่าโสม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลท่าโสม อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด มีที่ดินทั้งสิ้นจำนวน 3 แปลง ได้แก่ บริเวณที่ตั้งวัด มีเนื้อที่ 18 ไร่ 11 ตารางวา บริเวณตำบลท่าโสม อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด 16 ไร่ 2 งาน 63 ตารางวา และ บริเวณตำบลท่าโสม อำเภอเขาสมิง จังหวัดตราด 7 ไร่ 71 ตารางวา ปัจจุบันมีพระครูวิมลโสมนันท์ (โชค) เป็นเจ้าอาวาส
วัดท่าโสม เดิมชาวบ้านเรียกว่า วัดมหา หรือ วัดศรีสะปาราม อย่างไรก็ตาม ตามเอกสารจดหมายเหตุเรื่องการขอรับพระราชทานที่ผูกพันธสีมา เมื่อ ร.ศ. 117 (พ.ศ. 2441) ระบุชื่อว่า วัดมหาศรีสะปาราม
วัดท่าโสมได้รับการตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2405 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกในปี พ.ศ. 2441 ต่อมาได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2543
อาคารเสนาสนะที่สำคัญ ได้แก่ วิหารหลวงพ่อไม้ ซึ่งเดิมเป็นอุโบสถเก่าของวัด ปัจจุบันเป็นที่ประดิษฐานของหลวงพ่อไม้ เป็นพระพุทธรูปปางสมาธิแกะสลักด้วยไม้ตะเคียน และพระพุทธรูปไม้ขนาดใหญ่ปางปรินิพพานแกะสลักด้วยไม้สักทอง รวมไปถึงพระหยกที่นำมาจากเมืองจีนใหญ่ที่สุดในภาคตะวันออก อุโบสถหลังใหม่ที่สร้างขึ้นเมื่อ 2542 ประดิษฐานพระพุทธรูปสำคัญคือพระพุทธรูปหยกขาวทรงเครื่องจักรพรรดิ และภายในอุโบสถมีภาพเขียนจิตรกรรมฝาผนังเป็นภาพพุทธประวัติ วัดยังเป็นที่ตั้งของศูนย์บูรณาการวัฒนธรรมไทยสายใยชุมชนตำบลท่าโสม ซึ่งเป็นแหล่งศึกษาหาความรู้และพิพิธภัณฑ์
ประเทศลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศลักเซมเบิร์ก มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ประเทศลักเซมเบิร์กเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งนับตั้งแต่เปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 ยกเว้นสามครั้งที่แตกต่างกัน ได้แก่ เซนต์หลุยส์ 1904, ลอนดอน 1908 และ ลอสแอนเจลิส 1932 ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลก
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศแกมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศแกมเบีย มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวติดต่อกันเป็นครั้งที่ 11 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศแคเมอรูนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศแคเมอรูน มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ประเทศแคเมอรูนเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนเป็นครั้ง 16 ติดต่อกันในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศจาเมกา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 ประเทศจาเมกาเข้าร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนจะเป็นครั้งที่ 18 ในฐานะรัฐเอกราช แม้ว่าใน 4 ครั้งอื่น ๆ จะมีการแข่งขันในฐานะส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐอินเดียตะวันตกภายใต้อาณานิคมของอังกฤษ
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
กรีฑา.
ผลการแข่งขันดังนี้
วัดจันทร์ธาดาประชาราม

วัดจันทร์ธาดาประชาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลตาเนาะแมเราะ อำเภอเบตง จังหวัดยะลา วัดยังเป็นที่ตั้งของสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดยะลา แห่งที่ 8 ปัจจุบันมีพระครูเกษมธรรมธาดา เป็นเจ้าอาวาส
วัดจันทร์ธาดาประชาราม หรือ วัด กม.7 เพราะอยู่ห่างจากตัวเมืองเบตงประมาณ 7 กิโลเมตร ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2507 โดยมีพระครูทักษิณันตบริหาร (พ่อท่านคล้าย สุชาโต) เป็นเจ้าอาวาสรูแแรก เป็นเจ้าอาวาสมาจนกระทั่งละสังขาร ซึ่งสรีระของท่านตั้งอยู่ภายในอาคาร 80 ปี ซึ่งปัจจุบันมีประชาชนเข้ามาท่องเที่ยว ทำบุญ กราบไหว้ สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2528
ภายในวัดมีพระปรางค์เปิดโลกอยู่ด้านบน ต่อด้วยลงมาในชั้นกลางเป็นพระสังกัจจายน์ และชั้นล่างเป็นวิหารหลวงปู่ทวด และวิหารพระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) ขนาดยาว 20 เมตร สร้างพระพุทธไสยาสน์ (พระนอน) เพื่อสานต่อเจตนารมร์ของพระครูทักษิณันตบริหาร (พ่อท่านคล้าย สุชาโต) ภายในพระนอนสามารถลอดผ่านเข้าไปได้ และจะพบเป็นหัวใจพระนอน
วัดนพวงศาราม

วัดนพวงศาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะบารัง อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 26 ไร่ 3 งาน 62.5 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์ 1 แปลง เนื้อที่ 5 ไร่ 2 งาน 10.3 ตารางวา
วัดนพวงศารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2470 เริ่มแรกสร้างวัด พระญาณเวที ชินสีห์สาสนุเทศ วัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้รับแต่งตั้งให้มาดำรงตำแหน่งเจ้าคณะมณฑลปัตตานี ได้ตั้งสำนักงานคณะสงฆ์อยู่ที่วัดหงสาราม อำเภอปะนาเระ ซึ่งห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 32 กิโลเมตร การคมนาคมไม่สะดวก จึงได้สร้างวัดขึ้นที่บ้านโคกม่วง อำเภอเมืองปัตตานี เมื่อสร้างวัดขึ้นแล้วเรียกว่า วัดใหม่ปัตตานี ต่อมาได้เปลี่ยนเป็น "วัดนพวงศาราม" เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2472 (ก่อน พ.ศ. 2511 สะกดว่า วัดนภวงศาราม) ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2477 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 40 เมตร ยาว 80 เมตร ได้ผูกพัทธสีมาเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2515 
อาคารเสนาสนะต่าง ๆ ได้แก่ อุโบสถกว้าง 9 เมตร ยาว 24 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 โครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก หลังคาสามชั้นแบบของกรมศิลปากร ศาลาการเปรียญกว้าง 9 เมตร ยาว 28 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 โครงสร้างคอนกรีตชั้นเดียว หอสวดมนต์กว้าง 7 เมตร ยาว 16 เมตร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2526 โครงสร้างคอนกรีตสองชั้น กุฏิสงฆ์ จำนวน 12 หลัง โครงสร้างเป็นอาคารทรงไทยชั้นเดียว 11 หลัง ใช้เป็นกุฏีรับรองอาคันตุกะ 1 หลัง และเป็นอาคารสองชั้นอีก 1 หลัง ปูชนียวัตถุมี พระพุทธรูปขัด 1 องค์ ขนาดกลาง 2 องค์ และพระพุทธรูปปิดทองขนาดใหญ่อีก 1 องค์ และมีตู้ลายทองรดน้ำ 1 ตู้
นีกอลา ฟาซีโย เดอ ดุยเย

นีกอลา ฟาซีโย เดอ ดุยเย (26 กุมภาพันธ์ 1664 – 12 พฤษภาคม 1753) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวสวิส
เขาเป็นที่รู้จักจากงานวิจัยเกี่ยวกับแสงจักรราศี และมีชื่อในประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ในฐานะบุคคลที่จุดชนวนความขัดแย้งระหว่างไอแซก นิวตัน กับก็อทฟรีท วิลเฮ็ล์ม ไลบ์นิทซ์ เกี่ยวกับเรื่องการเป็นผู้ค้นพบแคลคูลัส นอกจากนี้เขายังพัฒนาและจดสิทธิบัตรวิธีการใช้อัญมณีสำหรับตลับลูกปืนของนาฬิกาอีกด้วย
ชีวประวัติ.
นีกอลา ฟาซีโย เกิดที่เมืองบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ในปี 1664 เขาย้ายไปที่ดุยเยในปี 1672 และเมื่ออายุ 18 ปี เขาย้ายไปปารีสเพื่อศึกษาดาราศาสตร์กับโจวันนี โดเมนีโก กัสซีนี ที่หอดูดาวปารีส
ในปี 1684 เขาได้แสดงให้เห็นว่าปรากฏการณ์ที่เรียกว่าแสงจักรราศีนั้นเกิดจากการกระเจิงของแสงอาทิตย์เนื่องจากฝุ่นจำนวนมากภายในสุริยวิถี
เหตุโจมตีสถานีรถไฟชาปลือแน

ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2565 ซึ่งเป็นวันฉลองการประกาศเอกราชของประเทศยูเครน สถานีรถไฟและบ้านเรือนข้างเคียงในนิคมชาปลือแน แคว้นดนีปรอแปตร็อวสก์ ถูกกองทัพรัสเซียยิงถล่ม ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 25 คน (รวมถึงเด็กอายุ 6 ปี และ 11 ปี) และมีผู้บาดเจ็บประมาณ 31 คน
ภูมิหลัง.
สถานีรถไฟชาปลือแนตั้งอยู่ในเส้นทางอพยพทางรถไฟของพลเรือนยูเครนจากเมืองปอกร็อวสก์ในแคว้นดอแนตสก์ทางภาคตะวันออก ไปยังเมืองลวิวในแคว้นลวิวทางภาคตะวันตก
การโจมตี.
ในช่วงบ่ายของวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2565 กองทัพรัสเซียก่อเหตุยิงโจมตีนิคมชาปลือแนด้วยขีปนาวุธ 5 ลูก ขีปนาวุธลูกแรกพุ่งตกใส่บ้านหลังหนึ่ง ส่งผลให้ผู้หญิงและเด็กชายอายุ 11 และ 13 ปี ถูกฝังอยู่ใต้ซากปรักหักพัง ชาวบ้านช่วยเหลือผู้หญิงและเด็กชายอายุ 13 ปีออกมาได้ แต่เด็กชายอายุ 11 ปีเสียชีวิต ขีปนาวุธลูกอื่น ๆ พุ่งไปทางสถานีรถไฟชาปลือแน โดยลูกที่สองสร้างความเสียหายแก่ตัวสถานีและอาคารสาธารณูปโภคของการรถไฟ ส่วนลูกที่เหลือพุ่งใส่ตู้รถไฟโดยตรง ส่งผลให้ไฟลุกท่วมตู้รถไฟ 5 ตู้
ผู้เสียชีวิต.
ในเบื้องต้นทราบว่ามีผู้เสียชีวิต 15 คนและบาดเจ็บอีก 50 คนจากเหตุโจมตี ต่อมาจำนวนผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นเป็น 22 คน โดย 5 คนในจำนวนนี้ถูกไฟคลอกในรถยนต์ (มีเด็กอายุ 6 ปีรวมอยู่ด้วย) ในคืนวันที่ 25 สิงหาคม หน่วยกู้ภัยยังคงพยายามดับเพลิงและปฏิบัติการค้นหา ในเช้าวันที่ 25 สิงหาคม จำนวนผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นเป็น 25 คน ในจำนวนนี้เป็นพนักงานการรถไฟ 3 คน
ปฏิบัติการค้นหาและกู้ภัยเสร็จสิ้นเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม
ปฏิกิริยา.
ระหว่างการแถลงผ่านทางวิดีโอในการประชุมคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ วอลอดือมือร์ แซแลนสกึย ประธานาธิบดียูเครน ประกาศข่าวการโจมตีที่เกิดขึ้นโดยกล่าวว่า "ตู้รถไฟ 4 ตู้ถูกไฟไหม้ ขณะนี้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 15 คนและบาดเจ็บประมาณ 50 คน หน่วยกู้ภัยกำลังทำงาน แต่โชคไม่ดีที่จำนวนผู้เสียชีวิตอาจเพิ่มขึ้นอีก นี่คือสิ่งที่พวกเราประสบอยู่ทุกวัน นี่คือวิธีที่รัสเซียเตรียมไว้สำหรับการประชุมครั้งนี้"
แม้จะเป็นที่ปรากฏว่ารัสเซียได้ใช้ขีปนาวุธมากกว่าหนึ่งลูกในการโจมตี แต่กระทรวงกลาโหมรัสเซียก็อ้างว่าฝ่ายตนได้พุ่งเป้าไปที่รถไฟทหารขบวนหนึ่งโดยใช้ขีปนาวุธอิสคันเดียร์เพียงลูกเดียว และการโจมตีของฝ่ายตนได้สังหารทหารยูเครนไป 200 นาย
ฟ่าน จงเหยียน

ฟ่าน จงเหยียน (1 ตุลาคม 989 – 19 มิถุนายน 1052) เป็นกวี ขุนนาง นักปรัชญา นักเขียน นักยุทธศาสตร์การทหารชาวจีน และราชบัณฑิตที่มีชื่อเสียงของราชวงศ์ซ่งเหนือ หลังจากรับราชการในราชสำนักมาหลายสิบปี ฟ่านก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งจักรวรรดิซ่ง การเผยแพร่ปรัชญา การศึกษา และการเมืองของฟ่าน ยังคงมีอิทธิพลมาจนถึงทุกวันนี้ และงานเขียนของเขายังคงเป็นองค์ประกอบหลักของวรรณกรรมจีน