ฮอนด้า ริดจ์ไลน์

ฮอนด้า ริดจ์ไลน์  เป็นรถกระบะขนาดกลางที่ผลิตและพัฒนาโดยฮอนด้า ปัจจุบันเป็นรถกระบะเพียงรุ่นเดียวของบริษัท ผลิตขึ้นโดยใช้โครงสร้างตัวถังแบบยูนิบอดี และเครื่องยนต์วางขวาง มีให้เลือกเฉพาะในรูปแบบ 4 ประตู กระบะสั้น และมีเพียงหนึ่งทางเลือกเครื่องยนต์
รุ่นที่ 1 (YK1; พ.ศ. 2549).
ฮอนด้า ริดจ์ไลน์ โฉมแรกเปิดตัวในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2548 สำหรับรุ่นปีรถ 2549 หนังสือ "Car Design Yearbook" เรียกมันว่า "การบุกเบิกเข้าสู่หัวใจหลักของวิถีชีวิตยานยนต์อเมริกันอย่างแท้จริง – รถกระบะ" โดยทีมวิศวกรจากฮอนด้า อาร์แอนด์ดี อเมริกา (Honda R&D Americas) ภายใต้การนำของแกรี ฟลินต์ (Gary Flint) เป็นผู้ออกแบบ ตามที่ผู้เขียนหนังสือ Driving Honda กล่าวไว้ว่า ฮอนด้าต้องการเจาะกลุ่มเป้าหมายผู้ซื้อที่ต้องการเปลี่ยนจากรถซีดาน มินิแวน และเอสยูวี มาเป็นรถกระบะการพัฒนาระยะแรกเริ่มต้นขึ้นใน พ.ศ. 2544 โดยใช้รถต้นแบบที่ยืดตัวถังจากแอคิวรา เอ็มดีเอกซ์ (Acura MDX) รุ่นแรก และติดตั้งกระบะหลังของคู่แข่งเข้ากับโครงสร้างด้านหลัง หลังจากพัฒนามา 4 ปี รถต้นแบบรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงก็ถูกไปนำเสนอที่งานแสดงรถยนต์นานาชาติอเมริกาเหนือ (North American International Auto Show) ปี 2547 ในปีเดียวกัน ฮอนด้าได้เปิดตัวรุ่นปรับปรุงใหม่ที่งานสมาคมตลาดอุปกรณ์พิเศษ (Specialty Equipment Market Association) และประกาศชื่ออย่างเป็นทางการของรถว่า "ริดจ์ไลน์" รถรุ่นผลิตของริดจ์ไลน์เปิดตัวในปีต่อมา ณ งานแสดงรถยนต์นานาชาติอเมริกาเหนือ ปี 2548
เอกสารเผยแพร่ของฮอนด้าระบุว่า ริดจ์ไลน์รุ่นแรกใช้ชิ้นส่วนร่วมกับรถยนต์ฮอนด้ารุ่นอื่นเพียง 7% ระบบขับเคลื่อนคล้ายกับที่ใช้ในแอคิวรา MDX รุ่นแรก แต่ได้รับการปรับแต่งและเสริมความแข็งแรงสำหรับงานขนส่งและลากจูงที่หนักกว่า
การผลิตริดจ์ไลน์รุ่นแรกสิ้นสุดลงในช่วงต้นปี 2558
รุ่นที่ 2 (YK2/3; พ.ศ. 2560).
หลังจากหยุดผลิตริดจ์ไลน์ไป 1 ปี รุ่นที่สองก็เริ่มวางจำหน่ายในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2559 สำหรับปีรถ 2560 ริดจ์ไลน์รุ่นที่สองนี้ใช้วิธีการออกแบบที่แตกต่างจากรุ่นแรก โดยใช้ "แพลตฟอร์มรถกระบะขนาดกลางระดับโลก" (global light truck platform) ใหม่ของฮอนด้า ซึ่งใช้สำหรับฮอนด้า ไพล็อต รุ่นที่สาม และรถยนต์ฮอนด้าขนาดใหญ่รุ่นอื่น ๆ ด้วย ฮอนด้าได้ดัดแปลงแพลตฟอร์มของไพล็อต รวมถึงการยืดฐานล้อและส่วนต่าง ๆ เพื่อรองรับการบรรทุก ลากจูง และการใช้งานแบบออฟโรด ฮอนด้ารายงานว่า 73% ของชิ้นส่วนของริดจ์ไลน์รุ่นที่สอง ยังคงเหมือนกับไพล็อตรุ่นที่สาม การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญได้แก่ โครงสร้างด้านหน้าแข็งแรงขึ้น 17% ด้านหลัง 31% และ 50% ของชิ้นส่วนแชสซีส์ได้รับการเปลี่ยนแปลงหรือเสริมความแข็งแรง ริดจ์ไลน์รุ่นที่สองนี้ยังมีการใช้โครงสร้างใหม่ ทำให้มีน้ำหนักเบาลงเฉลี่ย 78 ปอนด์ (35 กิโลกรัม) เมื่อเทียบกับรุ่นแรก เสา C และโครงย่อยด้านหลังได้รับการเสริมความแข็งแรง ทำให้มีความแข็งแรงต่อความตึงแข็งเพิ่มขึ้น 28% เมื่อเทียบกับรุ่นแรก
การตลาด.
การออกแบบรถกระบะแบบตัวถังเดียว (unibody) พร้อมเครื่องยนต์วางขวางและห้องโดยสารรูปแบบ 4 ประตู กระบะสั้น ทำให้ริดจ์ไลน์มีความโดดเด่น บางสำนักข่าวรถยนต์ที่ศึกษาริดจ์ไลน์มาตั้งแต่รุ่นแรก เช่น PickupTrucks.com มองว่ามันเป็น "รถประเภทแปลก ๆ" พวกเขาเขียนว่า "ริดจ์ไลน์ไม่สามารถทำสิ่งที่คนชอบรถกระบะส่วนใหญ่ต้องการได้" สื่อยานยนต์อื่น ๆ เช่น The Driver's Seat TV มีมุมมองที่แตกต่างออกไปและเรียกริดจ์ไลน์ว่า "มีดพับสวิสของรถกระบะ" พวกเขายังอธิบายริดจ์ไลน์ว่าเป็น "รถกระบะแบบตรงกันข้าม" และสรุปมุมมองของพวกเขาโดยระบุว่า "ริดจ์ไลน์ทำคะแนนสูงในด้านการใช้งานจริง แต่ต่ำมากในด้านภาพลักษณ์"
เมื่อเทียบกับริดจ์ไลน์รุ่นแรก สื่อยานยนต์หลายสำนักได้เปลี่ยนทัศนคติต่อริดจ์ไลน์รุ่นที่สองของฮอนด้า แต่ภาพลักษณ์ของรถก็ยังคงเป็นปัญหาอยู่ เว็บไซต์ Gearheads.org เขียนว่า "ฮอนด้า ริดจ์ไลน์ ปี 2560 อาจจะยังไม่ได้รับความเคารพ แต่ควรจะได้รับ" โดยระบุว่า "จุดด้อยคือรูปลักษณ์" นิตยสาร "Car and Driver" เขียนว่า "บริษัท [ฮอนด้า] ยอมรับอย่างเต็มใจว่าปัญหาของรถกระบะรุ่นแรกก็คือการออกแบบที่ไม่น่าดึงดูด แต่แล้วบริษัทก็เดินหน้าพัฒนารถกระบะรุ่นถัดมาให้มีความไม่ธรรมดาเช่นเดิม" "ห้องโดยสารกว้างขวาง พื้นที่เก็บของมากมาย การขับขี่นุ่มนวล และลูกเล่นใหม่ ๆ ของริดจ์ไลน์ทำให้คู่แข่งดูล้าสมัย ...มันไม่เพียงแต่มีพื้นที่บรรทุกสัมภาระ แต่ยังเป็นพื้นที่จัดปาร์ตี้ท้ายรถที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย..."
คาร์ล ฟอร์สเตอร์ (Karl Forster) สมาชิกกลุ่มลากจูงรถพ่วงของ SAE ซึ่งเป็นหัวหน้าโครงการพลศาสตร์ยานยนต์ของฮอนด้า ริดจ์ไลน์ และรถเอสยูวี ไพล็อต ได้อธิบายถึงการศึกษาการใช้งานรถกระบะ และ "พบว่าผู้ซื้อรถกระบะร้อยละ 84 ลากจูงน้ำหนักไม่เกิน 5,000 ปอนด์"
การผลิตและจำหน่าย.
ฮอนด้าระบุว่า ริดจ์ไลน์ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อแย่งยอดขายจากรถกระบะแบบดั้งเดิมในอเมริกาเหนือ แต่พัฒนาขึ้นเพื่อ "มอบโอกาสให้กับเจ้าของฮอนด้าร้อยละ 18 ที่มีรถกระบะอยู่แล้ว สามารถจอดรถฮอนด้าได้ทั้งหมดในโรงรถ" แม้ว่ายอดขายของริดจ์ไลน์รุ่นแรกจะไม่ดีนัก แต่ตามที่ผู้เขียนหนังสือ Driving Honda กล่าว รถกระบะขนาดกลางรุ่นนี้เป็นหนึ่งในรถยนต์ที่ทำกำไรได้มากที่สุดของฮอนด้า โดยมียอดขายรายงานในกว่า 20 ประเทศ
ยอดขายของริดจ์ไลน์รุ่นที่สองดูเหมือนจะเริ่มต้นอย่างแข็งแกร่ง แต่เมื่อเปรียบเทียบยอดขายในสหรัฐระหว่างปี 2560 และ 2561 พบว่าลดลงโดยรวม 12% รายงานของ Autoline Daily ปี 2561 ระบุว่า ริดจ์ไลน์เป็นรถกระบะขนาดกลางเพียงรุ่นเดียวในอเมริกาเหนือที่มียอดขายลดลงในตลาดที่มี "สัญญาณว่ายังมีพื้นที่สำหรับผู้ผลิตรายอื่น"
<templatestyles src="Stack/styles.css"/>
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>