ว่าด้วยแนวคิดชูเช

<table class="infobox" style="width: 22em"></table>
ว่าด้วยแนวคิดชูเช (เกาหลี: ; เอ็มอาร์: "Chuch'e sasang'e taehayŏ") เป็นศาสตรนิพนธ์ที่อ้างว่าเป็นผลงานของคิม จ็อง-อิล ผู้นำเกาหลีเหนือ เกี่ยวกับอุดมการณ์ชูเชของประเทศเกาหลีเหนือ ถือเป็นผลงานที่มีอำนาจมากที่สุดเกี่ยวกับชูเช
ผลงานนี้ แม้น่าจะเป็นผลงานที่ผู้อื่นเขียนให้เขา แต่ก็ทำให้คิมได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ตีความอุดมการณ์แต่เพียงผู้เดียวอย่างแท้จริง ศาสตรนิพนธ์นี้จัดระบบความคิดของคิม จ็อง-อิลและคิม อิล-ซ็องผู้เป็นบิดาเกี่ยวกับปรัชญาชูเช ศาสตรนิพนธ์นี้ถือเป็นการแยกตัวของชูเชออกจากวัตถุนิยมของลัทธิมากซ์–เลนินและเสนอว่าจิตสำนึกของมวลชนนั้นขึ้นอยู่กับผู้นำชนชั้นแรงงาน
ตามที่คิม จ็อง-อิลกล่าวไว้ แนวคิดชูเชประกอบด้วยหลักการทางปรัชญา หลักการทางสังคม-ประวัติศาสตร์ และหลักการชี้นำ หลักการทางปรัชญาสามารถสรุปได้ด้วยคำกล่าวของคิม อิล-ซ็องที่ว่า "มนุษย์เป็นนายของทุกสิ่งและเป็นผู้กำหนดทุกสิ่ง" หลักการทางสังคม-ประวัติศาสตร์บ่งชี้ว่ามวลชนผู้ใช้แรงงานเป็นผู้สร้างประวัติศาสตร์ หลักการชี้นำ ได้แก่ จุดยืนที่เป็นอิสระ วิธีการที่สร้างสรรค์ และการให้ความสำคัญกับจิตสำนึกทางอุดมการณ์ การเน้นย้ำความเป็นเอกราช โดยเฉพาะอย่างยิ่งได้นำไปสู่การเกิดขึ้นของซ็อนกุน หรือนโยบายทหารมาก่อนของคิม
ภูมิหลัง.
"ว่าด้วยแนวคิดชูเช" เป็นหนึ่งในงานเขียนสำคัญของคิม จ็อง-อิลเกี่ยวกับชูเช และถือเป็นผลงานที่มีอำนาจมากที่สุดในเรื่องนี้ ถือเป็นตำราเรียนมาตรฐานในหัวข้อนี้ ศาาตรนิพนธ์นี้เป็นการจัดระบบความคิดของทั้งประธานาธิบดีคิม อิล-ซ็องและคิม จ็อง-อิลเกี่ยวกับปรัชญาชูเช และนำเสนอเรื่องราวที่ครอบคลุมที่สุดเกี่ยวกับชูเช โดยเฉพาะอย่างยิ่งความคิดของคิม อิล-ซ็องเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นปรัชญาดั้งเดิมตั้งแต่ทศวรรษ 1970 เป็นต้นมา "ว่าด้วยแนวคิดชูเช" ถูกส่งไปยังสัมมนาแห่งชาติว่าด้วยแนวคิดชูเช เมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1982 จัดขึ้นเนื่องในโอกาสครบรอบ 70 ปีวันเกิดของคิม อิล-ซ็อง (15 เมษายน) โอกาสนี้ยังได้รับการเฉลิมฉลองด้วยการเปิดตัวหอคอยชูเชในเปียงยาง
ในศาสตรนิพนธ์ คิม จ็อง-อิลเชื่อมโยงการกำเนิดของแนวคิดชูเชเข้ากับประวัติส่วนตัวของคิม อิล-ซ็องในฐานะนักรบกองโจรในช่วงการต่อต้านญี่ปุ่น ว่าด้วยแนวคิดชูเชจึงเป็นการส่งเสริมลัทธิบูชาบุคคลของคิม อิล-ซ็อง การตีพิมพ์ศาตรนิพนธ์นี้ช่วยให้คิม จ็อง-อิลได้รับความชอบธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเน้นย้ำความสามารถทางปัญญาของเขา ขณะที่เขียนศาสตรนิพนธ์ คิม จ็อง-อิลดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่ายอุดมการณ์ของประเทศในนามของบิดาของเขา แม้ว่าน่าจะมีการเขียนโดยผู้อื่น แต่การได้รับการระบุชื่อเป็นผู้เขียน ทำให้คิม จ็อง-อิลกลายเป็น "ผู้ตีความที่แท้จริงและแต่เพียงผู้เดียวของ 'แนวคิดชูเชอันเป็นอมตะ'ของคิม อิล-ซ็อง"
เนื้อหา.
<templatestyles src="Template:Quote_box/styles.css" />
ในช่วงต้นของการดำเนินกิจกรรมปฏิวัติ ท่านผู้นำ [คิม อิล-ซ็อง] มีความเชี่ยวชาญในลัทธิมากซ์–เลนิน แต่ท่านไม่ได้จำกัดอยู่แค่การนำลัทธิมากซ์–เลนินมาปรับใช้กับการปฏิวัติเกาหลีเท่านั้น หากแต่ยังบุกเบิกสมัยใหม่แห่งทฤษฎีการปฏิวัติจากจุดยืนที่มั่นคงบนพื้นฐานของชูเชและแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นในการปฏิบัติการปฏิวัติจากมุมมองที่เป็นเอกลักษณ์
"ว่าด้วยแนวคิดชูเช"
คิม จ็อง-อิลอธิบายว่าชูเชเป็นการแยกจากลัทธิมากซ์–เลนินมากกว่าจะเป็นการตีความใหม่เพียงอย่างเดียว ตามที่คิมกล่าว ชูเชไม่ได้เพียงแต่นำเสนอทิศทางที่ "เป็นอิสระและสร้างสรรค์" ให้กับการปฏิวัติเกาหลีเท่านั้น แต่ยังเป็นการสถาปนาศักราชใหม่สำหรับประวัติศาสตร์มนุษยชาติอีกด้วย ในทางปรัชญาแล้ว ถือว่าเป็นอุดมคตินิยมซึ่งตรงข้ามกับวัตถุนิยมของลัทธิมากซ์ ผลงานนี้ถูกมองว่ามีลักษณะเป็นนามธรรมอยู่บ้าง
เมื่อเปรียบเทียบกับงานเขียนของคิม อิล-ซ็อง คิม จ็อง-อิลให้ความสนใจเป็นพิเศษกับจิตสำนึกและแนวคิดเรื่องผู้นำ ซึ่งทั้งสองสิ่งนี้มักจะเชื่อมโยงกัน ตามที่ชาลส์ เค. อาร์มสตรองกล่าว ข้อความหลักของศาสตรนิพนธ์นี้คือ "ไม่ว่าสถานการณ์ทางวัตถุจะเป็นอย่างไร มวลชนต้องเชื่อฟังผู้นำผู้ยิ่งใหญ่อย่างไม่มีเงื่อนไข ผู้ซึ่งเป็นผู้เดียวที่สามารถนำมวลชนไปสู่จิตสำนึกได้" พร้อมเสริมว่า "ข้อความนี้จะมีประโยชน์อย่างยิ่งต่อรัฐเกาหลีเหนือในช่วงเวลาที่ยากลำบากในอนาคต" โดยอ้างถึงอสัญกรรมของคิม อิล-ซ็องและทุพภิกขภัยในเกาหลีเหนือในช่วงทศวรรษ 1990 ทศวรรษหลังมีการตีพิมพ์ "ว่าด้วยแนวคิดชูเช"
ใน "ว่าด้วยแนวคิดชูเช" คิม จ็อง-อิลแบ่งชูเชออกเป็นสามส่วน ได้แก่ หลักการทางปรัชญา หลักการทางสังคม-ประวัติศาสตร์ และหลักการชี้นำของแนวคิดชูเช
หลักการทางปรัชญา.
หลักการทางปรัชญานี้บ่งชี้ว่าชูเชเป็นปรัชญาที่มนุษย์เป็นศูนย์กลาง มนุษย์มีเอกราช (자주성,), ความคิดสร้างสรรค์ (창조성, ชังโจซ็อง) และ จิตสำนึก (의식성, อีชิกซ็อง) ซึ่งวางมนุษย์ไว้ที่ศูนย์กลางของโลก สิ่งนี้ถูกอธิบายโดยคติบทที่คิดค้นโดยคิม อิล-ซ็องในการให้สัมภาษณ์กับนักข่าวญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1972 ว่า "มนุษย์เป็นนายของทุกสิ่งและตัดสินทุกสิ่ง" มนุษย์เปลี่ยนแปลงโลก และเป็นตัวแทนของ "ชาจูซ็อง" หรือเอกราชและอำนาจปกครองตนเอง โดยการวางมนุษย์ไว้ที่ศูนย์กลาง คิม จ็อง-อิลปฏิเสธการมีอยู่ของอำนาจเหนือธรรมชาติใด ๆ แม้ว่าปรัชญาชูเชเองก็อาจกล่าวได้ว่ามีองค์ประกอบกึ่งศาสนา
หลักการทางสังคม-ประวัติศาสตร์.
หลักการทางสังคมและประวัติศาสตร์ของชูเชสามารถสรุปได้ดังนี้: มวลชนผู้ใช้แรงงานเป็นประธานของประวัติศาสตร์ ประวัติศาสตร์มนุษยชาติคือการต่อสู้ของมวลชนเพื่อตระหนักถึงเอกราชและปกป้องความเป็นเอกราชนั้น ภารกิจทางสังคมและประวัติศาสตร์ของมนุษย์คือการเปลี่ยนแปลงทั้งธรรมชาติและสังคม ในจุดนี้ คิมแตกต่างจากลัทธิมากซ์–เลนิน โดยหลักแล้วเป็นการวางมนุษย์ต่อสู้กับธรรมชาติ แทนที่จะเป็นชนกรรมาชีพต่อสู้กับชนชั้นกระฎุมพี
หลักการชี้นำ.
มีหลักการชี้นำสามประการในชูเช:
มรดก.
ตั้งแต่นั้นมา แนวคิดชูเชถูกใช้เป็นเหตุผลสนับสนุนนโยบายซ็อนกุน ("Songun") หรือนโยบายทหารมาก่อนของคิม จ็อง-อิล เหตุผลสนับสนุนนี้สามารถพบได้ในแง่มุมหนึ่งของหลักการชี้นำของชูเช ซึ่งคิมได้ "ยกระดับ" ขึ้น นั่นคือการพึ่งพาตนเองในด้านการป้องกันประเทศ ต่อมา คิมตีพิมพ์ "พรรคแรงงานแห่งเกาหลีคือพรรคปฏิวัติแบบชูเชที่สืบทอดประเพณีอันรุ่งโรจน์ของสหภาพล้มล้างจักรวรรดินิยม (조선로동당은 영광스러운 ㅌ.ㄷ.의 전통을 계승한 주체형 혁명적 당이다)" ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1982 โดยเน้นไปที่กิจกรรมกองโจรของคิม อิล-ซ็องมากขึ้น
ดูเพิ่ม.
ภาษาเกาหลี (한국어) มีข้อมูลต้นฉบับเกี่ยวกับ: 
หนังสืออ่านเพิ่ม.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />