pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เทรา คันนิงแฮม

เทรา นอต-คันนิงแฮม (10 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 –) ชื่อเกิดคือ เทรา นอต  เป็นอดีตนักกีฬายกน้ำหนักโอลิมปิกชาวอเมริกันที่เคยลงแข่งให้แก่ทีมชาติสหรัฐในกีฬาโอลิมปิกทั้ง ค.ศ. 2000 และ 2004 เธอเป็นนักกีฬาเพียงคนเดียวที่ได้รับการฝึกซ้อมกีฬาสามประเภทที่ศูนย์ฝึกโอลิมปิกแห่งสหรัฐ (ได้แก่ยิมนาสติก, ฟุตบอล และยกน้ำหนัก)
เทรา นอต เกิดในเมืองเดลริโอ รัฐเท็กซัส และเติบโตในชุมชนสติลเวล รัฐแคนซัส ผู้ฝึกสอนของเธอคือไมก์ กัตโทน และบ็อบ มอร์ริส โดยเธอเข้าเรียนที่บลูแวลลีย์มิดเดิลสกูลและไฮสกูลในสติลเวล รัฐแคนซัส รวมถึงวิทยาลัยโคโลราโดในโคโลราโดสปริงส์ รัฐโคโลราโด ทั้งนี้ เธอแต่งงานกับเคซีย์ คันนิงแฮม ที่เป็นนักมวยปล้ำฟรีสไตล์
ใน ค.ศ. 2000 เธอได้กลายเป็นนักยกน้ำหนักชาวอเมริกันคนแรกที่ชนะเลิศรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก นับตั้งแต่ชัค วินชี ใน ค.ศ. 1960 และเป็นนักยกน้ำหนักหญิงชาวอเมริกันคนแรกที่ชนะเลิศเหรียญทองโอลิมปิก เนื่องจากอิซาเบลา ดรากเนวา ผู้ชนะรางวัลเหรียญทองดั้งเดิมจากประเทศบัลแกเรีย ถูกริบรางวัลเหรียญทองหลังตรวจพบสารฟูโรซีไมด์ และได้มอบรางวัลเหรียญทองให้แก่นอต ซึ่งได้อันดับสองในตอนแรก
ในการแข่งโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 เธอได้อันดับที่ 10 ในรุ่น 48 กก.
และเธอได้รับการแต่งตั้งสู่หอเกียรติยศยกน้ำหนักนานาชาติใน ค.ศ. 2015
หมายเหตุและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
โชติ ล่ำซำ

โชติ ล่ำซำ เป็นนักธุรกิจชาวไทย ผู้ก่อตั้งธนาคารกสิกรไทยในปี พ.ศ. 2488
โชติเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2422 ในครอบครัวชาวฮากกา บิดาของเขาชื่อ อึ้งยุกหลง เป็นชาวไทยเชื้อสายจีนรุ่นที่สอง ซึ่งมีบรรพบุรุษมาจากมณฑลกวางตุ้ง หลังจากที่อึ้งเมี่ยวเหงี่ยน พ่อของยุกหลงเสียชีวิต เขาได้เข้ามาดูแลและขยายธุรกิจค้าไม้ของครอบครัวสืบต่อมา เขายังเป็นเจ้าของกิจการค้าขายสินค้าทางการเกษตร โรงเลื่อย และโรงสีข้าวอีกด้วย หลังจากปี พ.ศ. 2475 เขาได้ก่อตั้งธุรกิจประกันและธุรกิจธนาคาร ในปี พ.ศ. 2482 ยุกหลงถูกฆ่าโดยพวกอั้งยี่ จากนั้นโชติ รวมถึงจุลินทร์ และเกษม น้องชายของเขาจึงเข้ามาดำเนินกิจการของครอบครัวต่อจากบิดา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 อุตสาหกรรมการธนาคารเริ่มเติบโต และโชติได้ก่อตั้งธนาคารกสิกรไทยในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2488 โดยมุ่งเน้นที่ธนาคารเพื่อการค้าปลีกและลูกค้าในพื้นที่ชนบท โชติเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2491 (ค.ศ. 1948)
บัณฑูร ล่ำซำ หลานชายของโชติ อยู่ในอันดับที่ 21 บุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศไทย โดยนิตยสารฟอบส์ประจำปี พ.ศ. 2557
โรมันคาทอลิกในลาตินอเมริกา

โรมันคาทอลิกในลาตินอเมริกาเริ่มต้นขึ้นเมื่อสเปนและโปรตุเกสล่าอาณานิคมในทวีปอเมริกาและยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน
ชาวลาตินอเมริกาส่วนใหญ่เป็นชาวคริสต์ (90%) ชาวคาทอลิกส่วนใหญ่อยู่ในจารีตละติน ใน ค.ศ. 2012 ลาตินอเมริกาถือเป็นดินแดนที่มีประชากรคริสต์มากเป็นอันดับสองของโลก รองจากยุโรป เมื่อเปรียบเทียบกับยุโรปและประเทศที่มีวัฒนธรรมตะวันตกอื่น ๆ คริสต์จักรนิกายโรมันคาทอลิกยังคงมีอิทธิพลสำคัญในสังคมลาตินอเมริกา
คิโยโนะ ยาซูโนะ

คิโยโนะ ยาซูโนะ (安野 希世乃, Yasuno Kiyono, born July 9, 1989) เป็นนักพากย์และนักร้องชาวญี่ปุ่นจากจังหวัดมิยางิ เธอเข้าร่วมชั้นเรียนฝึกอบรมนักแสดงเสียงของ Avex Artist Academy ก่อนที่จะมาร่วมงานกับ Avex Planning and Development เธอเป็นที่รู้จักจากบทบาท คาโต เมงูมิ ในซีรีส์อนิเมะเรื่อง "วิธีปั้นสาวบ้านให้มาเป็นนางเอกของผม" ในปี พ.ศ. 2559 เธอได้เป็นส่วนหนึ่งของยูนิตละครเพลง Walküre ที่ขับร้องเพลงประกอบอนิเมะซีรีส์เรื่อง "มาครอสเดลตา" เธอเปิดตัวในฐานะนักดนตรีในปี พ.ศ. 2560 ด้วยการเปิดตัวมินิอัลบั้ม "Namida" (涙。) เธอเป็นที่รู้จักในชื่อ คิโยโนะ เมซาวะ (目澤 希世乃, Mezawa Kiyono)
ปิยาภรณ์ แสนโกศิก

ปิยาภรณ์ แสนโกศิก เป็นนักธุรกิจหญิงชาวไทยและผู้จัดการประกวดนางงาม เธอคือกรรมการผู้จัดการของทีพีเอ็น โกลบอล, ประธานของมิสโกลบอล, มิสเตอร์โกลบอล และผู้จัดการประกวดนางสาวไทย
ชีวิตส่วนตัว.
ปิยาภรณ์เป็นธิดาคนโตของครอบครัว มีน้องชายอีกสองคน เธอมีบุตร 2 คน คือ อินดี้-สพลเชษฐ์ แสนโกศิก และ แองจี้-เสริมสิรี แสนโกศิก
หมดหัวใจให้นายคนเดียว

หมดหัวใจให้นายคนเดียว (ญี่ปุ่น: 夢中さ、きみに。, โรมาจิ: Muchū sa, Kimi ni.)เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่น ที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย ยามะ วายามะ มังงะเรื่องนี้เขียนครั้งแรกในรูปแบบโดจินชิ (มังงะที่ตีพิมพ์เอง) ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2562 และต่อมาได้ถูกซื้อโดยแผนกบรรณาธิการของ Comic Beam ซึ่งได้ตีพิมพ์มังงะเรื่องนี้เป็นเล่มเดียวในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2562 โดยมีละครโทรทัศน์ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ผลิตโดยสตูดิโอ โดงาโกโบ มีกำหนดออกอากาศในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2568
ข้าวเหนียวถั่วดำ

ข้าวเหนียวถั่วดำ เป็นขนมไทยชนิดหนึ่งที่ทำจากข้าวเหนียว ถั่วดำ และกะทิ มีจำหน่ายตลอดปี ต่างจากขนมตามฤดูกาลอย่างข้าวเหนียวมะม่วงและข้าวเหนียวทุเรียน สามารถใส่ส่วนผสมอื่น ๆ เพิ่มเติมได้ เช่น ผสมข้าวเหนียวดำและข้าวเหนียวขาว ในประเทศไทย ข้าวเหนียวถั่วดำถือเป็นขนมหวานสไตล์ริมทาง
รูปแบบ.
มีให้เลือกหลายแบบ เช่น ข้าวเหนียวใบเตย และข้าวเหนียวดำ
กลุ่มธุรกิจแฟลช

กลุ่มธุรกิจแฟลช (Flash Group) เป็นกลุ่มบริษัทผู้ให้บริการด้านอีคอมเมิร์ซหลากหลายด้าน เป็นบริษัทแม่ของแฟลช เอ็กซ์เพรส  ผู้ให้บริการด้านขนส่งสัญชาติไทย เป็นยูนิคอร์นรายแรกของประเทศไทย 
กลุ่มธุรกิจแฟลชเริ่มต้นจากบริษัท แฟลช เอ็กซ์เพรส (ประเทศไทย) ประกอบธุรกิจ กิจกรรมการรับส่งเอกสารและสิ่งของ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2560 โดยนายคมสันต์ แซ่ลี ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ร่วมด้วยทีมผู้บริหาร และบุคลากรไทย โดยใช้เงินทุนส่วนตัว และระดมทุนจากนักลงทุนทั้งไทยและต่างชาติ โดยได้รับการสนับสนุนจากกองทุนระดับภูมิภาค เช่น SCB 10X และ Buer Capital เริ่มให้บริการอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2561 โดยการรับส่งพัสดุฟรีถึงบ้าน (Door-to-Door Pickup) โดยไม่ต้องนำของไปส่งที่สาขา ในราคา 19 บาท ซึ่งถือว่าต่ำที่สุดในตลาดขณะนั้น
ในปี 2562 ส่งพัสดุได้มากกว่า 100 ล้านชิ้น ในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 ในประเทศไทยมีการเติบโตของอุตสาหกรรมขนส่งอย่างมากตามทิศทางของตลาดอีคอมเมิร์ซ ทำให้แฟลชส่งพัสดุไปกว่า 300 ล้านชิ้น ขึ้นอยู่ในอันดับ 1 ใน 3 ของตลาดขนส่งพัสดุ ภายหลังมีการแตกแขนงธุรกิจเพิ่มอย่างบริการด้านโลจิสติกส์ (Flash Logistics) ที่ให้บริการรับส่งสินค้าขนาดใหญ่ บริการด้านคลังสินค้า (Flash Fulfillment) ดูแลจัดเก็บสินค้า และบริการด้านการเงิน (Flash Money)
เรื่องราวความสำเร็จของแฟลชได้รับการถ่ายทอดผ่านซีรีส์เน็ตฟลิกซ์ เรื่อง "สงครามส่งด่วน" (Mad Unicorn) ที่เริ่มสตรีมตั้งแต่วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2568
ชาวเกาหลีในประเทศไทย

ชาวเกาหลีในประเทศไทย ส่วนใหญ่ประกอบด้วยผู้ลี้ภัยชาวเกาหลีเหนือและชาวเกาหลีใต้รวมไปถึงชาวเกาหลีใต้อีกจำนวนเล็กน้อยที่ได้เปลี่ยนสัญชาติเป็นพลเมืองของประเทศไทยและลูกหลานของพวกเขา ตามรายงานจากกระทรวงการต่างประเทศและการค้าของเกาหลีใต้ ในปี พ.ศ. 2556 ระบุว่ามีชาวเกาหลีอาศัยอยู่ในประเทศไทยประมาณ 20,000 คน
ภาพรวม.
ผู้ลี้ภัยชาวเกาหลีเหนือ.
จังหวัดเชียงรายของประเทศไทยเป็นจุดเข้าประเทศยอดนิยมของผู้แปรพักตร์เกาหลีเหนือ ผู้แปรพักตร์เหล่านี้ส่วนใหญ่หนีความยากลำบากทางเศรษฐกิจในเกาหลีเหนือและเดินทางมายังประเทศไทยเพื่อลี้ภัยชั่วคราวโดยหวังว่าจะสามารถตั้งถิ่นฐานใหม่ในประเทศที่สาม ซึ่งส่วนใหญ่คือเกาหลีใต้ ประเทศไทยเป็นเส้นทางที่เข้าถึงได้ง่ายที่สุดและอำนวยความสะดวกมากที่สุดเมื่อเทียบกับมองโกเลียและเวียดนาม ที่การรักษาความปลอดภัยชายแดนเข้มงวดกว่า และในบางกรณี ผู้ที่หลบหนีถูกส่งกลับไปยังเกาหลีเหนือเพื่อเผชิญกับการลงโทษที่รุนแรง
ดนตรีลาว

ดนตรีลาวแบบดั้งเดิมสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภทคือดนตรีคลาสสิกและดนตรีพื้นบ้าน
แคน.
แคนเป็นเครื่องดนตรีที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่สุดในดนตรีลาว สุภาษิตประจำชาติกล่าวว่า "คนที่อาศัยอยู่ใต้ถุนบ้าน กินข้าวเหนียว ฟังเพลงอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับหมอลำ และเป่าแคน มีแนวโน้มว่าจะเป็นชาวลาวหรือมีความเกี่ยวข้องกับคนลาว"
ดนตรีพื้นบ้าน.
ดนตรีพื้นบ้านลาวที่เรียกว่าหมอลำคือการขับร้องแบบด้นสดโดยมีแคนประกอบ ได้รับความนิยมทั้งในประเทศลาวและประเทศไทย มุกดาวัน สันติพอนเป็นนักร้องเพลงพื้นบ้าน ซึ่งในปี พ.ศ. 2558 เธอเป็นนักร้องลาวที่มียอดชมสูงสุดบนยูทูบ
กานาเซย์

กานาเซย์  เป็นเทศบาลและหมู่บ้านในภาคเหนือของประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ในจังหวัดเตรนโต แคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ
กานาเซย์ตั้งอยู่ในทิวเขาโดโลไมต์ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโก กานาเซย์เป็นศูนย์กลางกีฬาฤดูหนาวที่มีชื่อเสียง โดยเฉพาะการเล่นสกีและสโนว์บอร์ด หมู่บ้านนี้เป็นส่วนหนึ่งของ "เซลลารอนดา" (Sella Ronda) ซึ่งเป็นหนึ่งในเส้นทางสกีที่สวยที่สุดในยุโรป เชื่อมต่อกับพื้นที่สกีอีกหลายแห่งผ่านระบบลิฟต์สมัยใหม่ ในขณะที่ฤดูร้อน นักท่องเที่ยวจะนิยมเดินเขา ขี่จักรยานเสือภูเขา และชมวิวจากจุดชมวิวบนยอดเขาต่าง ๆ
กานาเซย์มีสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างอิตาลีกับลาดิน ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองของแถบทิวเขาโดโลไมต์ อาหารพื้นเมืองและภาษาท้องถิ่นที่ยังคงใช้อยู่ในชีวิตประจำวัน อาหารที่ควรลิ้มลอง เช่น โปลเอนตา โจ๊กบาร์เลย์ และเนยแข็งท้องถิ่นหลากหลายชนิด
จังหวัดเตรนโต

จังหวัดจัดการตนเองเตรนโต  ตั้งอยู่ในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี เป็นหนึ่งในสองจังหวัดที่ได้อำนาจจัดการตนเอง (ร่วมกับจังหวัดทีโรลใต้) จังหวัดมีเมืองหลักคือเตรนโต
ในอดีต จังหวัดเตรนโตเคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย ต่อมาเมื่อออสเตรียพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี 1919 ออสเตรียจึงสูญเสียจังหวัดทีโรลใต้และจังหวัดเตรนโตให้แก่ประเทศอิตาลี ตามผลของสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง
จังหวัดเตรนโตประกอบด้วยภูเขาสูงและหุบเขาลึก โดยมีเทือกเขาแอลป์และทิวเขาโดโลไมต์เป็นฉากหลัง ธรรมชาติที่หลากหลายทำให้จังหวัดเป็นจุดหมายยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวทั้งในฤดูร้อนและฤดูหนาว นักเดินป่า นักปีนเขา และนักปั่นจักรยานจะได้สัมผัสกับเส้นทางธรรมชาติมากมาย เช่น หุบเขาวัลดิฟัสซา (Val di Fassa), หุบเขาโซเล (Val di Sole) และทะเลสาบการ์ดา ส่วนในฤดูหนาว เทศบาลเช่น มาดอนนาดิกัมปิกลิโอ (Madonna di Campiglio) และกานาตไซ (Canazei) ก็เป็นสวรรค์ของผู้ที่ชื่นชอบกีฬาหิมะ
นอกจากความงดงามของธรรมชาติ เตรนโตยังมีความสำคัญทางวัฒนธรรม โดยเฉพาะนครเตรนโต ซึ่งเคยเป็นที่ประชุมสภาแห่งเทรนต์ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งเป็นเหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์คริสต์ศาสนา เตรนตีโนยังเป็นที่รู้จักในเรื่องการบริหารจัดการทรัพยากรอย่างยั่งยืน มีการส่งเสริมเศรษฐกิจท้องถิ่นผ่านการท่องเที่ยวเชิงนิเวศและการเกษตรอินทรีย์ รวมถึงการผลิตไวน์ชื่อดัง เช่น Teroldego และ Marzemino ซึ่งเป็นไวน์พื้นเมืองของพื้นที่นี้
ในปี 2006 จังหวัดเตรนโตประกอบด้วย 16 อำเภอ
จังหวัดทีโรลใต้

จังหวัดทีโรลใต้  หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ จังหวัดจัดการตนเองโบลซาโน–ทีโรลใต้  เป็นจังหวัดทางตอนเหนือสุดของประเทศอิตาลี ติดกับประเทศออสเตรีย ตั้งอยู่ในแคว้นเตรนตีโน-อัลโตอาดีเจ เมืองหลักคือโบลซาโน จังหวัดนี้มีเอกลักษณ์โดดเด่นจากการผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมอิตาเลียนและเยอรมัน
ในอดีต จังหวัดทีโรลใต้เคยเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย ต่อมาเมื่อออสเตรียพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี 1919 ออสเตรียจึงสูญเสียจังหวัดทีโรลใต้และจังหวัดเตรนโตให้แก่ประเทศอิตาลี ตามผลของสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง
พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดอยู่ในเทือกเขาแอลป์ โดยเฉพาะทิวเขาโดโลไมต์ ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก จังหวัดทีโรลใต้เป็นหนึ่งในจุดหมายที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในอิตาลีสำหรับการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ ไม่ว่าจะเป็นการปีนเขา เดินป่า สกี หรือการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในเมืองเก่าแก่และหมู่บ้านบนภูเขาที่มีบรรยากาศแบบยุโรปตอนกลาง
จังหวัดทีโรลใต้เป็นจังหวัดที่ได้รับอำนาจจัดการตนเองภายใต้รัฐธรรมนูญอิตาลี ทำให้สามารถใช้ภาษาเยอรมันและภาษาอิตาลีคู่กัน ประชากรกว่าร้อยละ 60 พูดภาษาเยอรมัน ความหลากหลายทางวัฒนธรรมนี้ทำให้จังหวัดทีโรลใต้มีอัตลักษณ์ที่ไม่เหมือนจังหวัดอื่นในอิตาลี เศรษฐกิจของจังหวัดพึ่งพาทั้งการท่องเที่ยว การเกษตร และการผลิตไวน์อย่าง "ลาไกรน์" (Lagrein) และ "เกเวือร์ททรามีเนอร์" (Gewürztraminer)
เกียเวนนา

เกียเวนนา  ในภาษาอิตาลี หรือ เคลเฟิน  ในภาษาเยอรมัน เป็นเทศบาลในจังหวัดซอนดริโอ แคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี
เกียเวนนาตั้งอยู่ในหุบเขาวัลเกียเวนนา ริมฝั่งแม่น้ำเมรา ซึ่งไหลลงสู่ทะเลสาบเมซโซลา (Mezzola) และเป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญระหว่างภูมิภาคลอมบาร์เดียกับเทือกเขาแอลป์ของสวิตเซอร์แลนด์ ลักษณะทางภูมิศาสตร์ของเกียเวนนาทำให้เมืองนี้มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์มายาวนาน ด้วยตำแหน่งที่อยู่ระหว่างช่องเขาสองแห่ง คือ ช่องเขาชปลือเกิน และช่องเขามาโลญา เมืองนี้จึงเป็นเส้นทางผ่านภูเขาสำคัญที่เชื่อมอิตาลีกับยุโรปตอนเหนือมาตั้งแต่สมัยโรมัน
ในสมัยโบราณ เกียเวนนาเคยอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิโรมัน และมีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ในด้านการทหารและการค้า เส้นทางจากทะเลสาบโกโมขึ้นสู่ช่องเขาชปลือเกินเคยถูกใช้โดยกองทัพโรมันในการเดินทัพข้ามเทือกเขาแอลป์ไปยังดินแดนของพวกเคลต์และกลุ่มชนเยอรมัน ต่อมาภายหลังการล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน เมืองนี้ยังคงมีความสำคัญในฐานะจุดพักและควบคุมการเดินทางผ่านภูเขา โดยตกอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ต่าง ๆ เช่น ลอมบาร์ด, แฟรงก์ และต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ในยุคกลาง เกียเวนนามีสถานะเป็นเมืองการค้าสำคัญ มีป้อมปราการและศูนย์การปกครองท้องถิ่น ปัจจุบันยังคงหลงเหลือโบราณสถาน เช่น ซากกำแพงเมือง โบสถ์โบราณ และอาคารสมัยเรอเนซองส์ เช่น Palazzo Vertemate Franchi ซึ่งแสดงถึงความรุ่งเรืองทางการเมืองและวัฒนธรรมในอดีต ภูมิประเทศที่เป็นหุบเขาล้อมรอบด้วยภูเขาสูงทำให้เกียเวนนามีสภาพภูมิอากาศแบบแอลป์ผสมเมดิเตอร์เรเนียน มีอากาศเย็นสบายในฤดูร้อนและหิมะปกคลุมในฤดูหนาว เป็นสภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการตั้งถิ่นฐานและการเกษตรมาแต่โบราณ
หอสมุดแห่งชาติชาด

หอสมุดแห่งชาติชาด  เดิมคือ สำนักงานหอจดหมายเหตุแห่งชาติและหอสมุดชาด  เป็นหน่วยงานของรัฐที่ตั้งอยู่ในกรุงอึนจาเมนา เมืองหลวงของประเทศชาด ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2530 หอสมุดแห่งชาติอยู่ภายใต้การบริหารของกระทรวงวัฒนธรรม เยาวชน และกีฬา 
อีดริส เดบี ประธานาธิบดีชาด ได้ทำพิธีเปิดอาคารใหม่ของหอสมุดแห่งชาติเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 อาคารนี้เปิดให้สาธารณชนเข้าใช้บริการใน พ.ศ. 2554 ในปี พ.ศ. 2559 สิ่งสะสมของหอสมุดถูกระบุว่ามีจำกัดอย่างมาก และมาตรฐานของหอสมุดถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าถูกละเลยในระหว่างการก่อสร้างอาคาร อาคารหอสมุดมีลักษณะคล้ายกับพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่สร้างขึ้นข้าง ๆ ทั้งในด้านรูปแบบภายนอกและการตกแต่งภายใน สถาบันแห่งชาติทั้งสองแห่งตั้งอยู่ใกล้กับรัฐสภาของประเทศ ใน พ.ศ. 2567 ผู้อำนวยการหอสมุดแห่งชาติหรือบรรณารักษ์แห่งชาติคือ อาซาน อีดีเบอี อีดริส (Hassan Idibeï Idriss)
ตามรายงานของโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNEP) อัตราการรู้หนังสือของผู้ใหญ่ในกลุ่มชาวชาดที่มีอายุมากกว่า 15 ปี ถือเป็นระดับต่ำที่สุดในโลก โดยอยู่ที่เพียงร้อยละ 40.2 ในปี พ.ศ. 2558
จังหวัดซอนดรีโอ

จังหวัดซอนดรีโอ  เป็นจังหวัดในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ทางเหนือติดกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 
จังหวัดซอนดรีโอมีลักษณะภูมิประเทศที่โดดเด่นด้วยภูเขาสูง หุบเขาลึก และแม่น้ำหลายสาย โดยเฉพาะหุบเขาใหญ่สามแห่งที่มีความสำคัญทางภูมิศาสตร์และเศรษฐกิจ ได้แก่ วัลเตลลีนา (Valtellina), วัลเกียเวนนา (Valchiavenna) และ วัลมาเลนโก (Valmalenco)
ด้วยความสูงชันและภูมิประเทศที่ยากต่อการเข้าถึง ซอนดรีโอจึงมีความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมที่แนบแน่นกับเทือกเขาและธรรมชาติ โดยเฉพาะกิจกรรมเกษตรบนไหล่เขา เช่น การปลูกองุ่นในระบบขั้นบันไดซึ่งพบได้ทั่วไปในหุบเขาวัลเตลลีนา ซึ่งขึ้นชื่อในการผลิตไวน์แดงอย่าง Nebbiolo delle Alpi ในฤดูหนาว พื้นที่หุบเขาวัลมาเลนโกก็กลายเป็นแหล่งเล่นสกียอดนิยมที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวทั้งจากในอิตาลีและจากต่างประเทศ
จังหวัดซอนดรีโอเคยเป็นพื้นที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ของภูมิภาคแอลป์ เนื่องจากตั้งอยู่บนเส้นทางการค้าระหว่างอิตาลีกับยุโรปตอนเหนือ โดยเฉพาะในสมัยกลางถึงสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา ดินแดนนี้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐต่าง ๆ อย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็น สามสันนิบาตของสวิตเซอร์แลนด์ หรือดยุกแห่งมิลาน และภายหลังตกอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออสเตรียในศตวรรษที่ 19 จนกระทั่งรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอิตาลีในปี 1859
เมืองเอกของจังหวัดคือซอนดรีโอ ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางหุบเขาวัลเตลลีนา เป็นศูนย์กลางด้านการบริหาร วัฒนธรรม และการค้าของภูมิภาค โดยยังคงรักษาบรรยากาศเมืองโบราณที่ผสานกลิ่นอายแอลป์และอิตาลีไว้ได้อย่างกลมกลืน
ช่องเขาชปลือเกิน

ช่องเขาชปลือเกิน  เป็นหนึ่งในช่องเขาเก่าแก่และสำคัญของเทือกเขาแอลป์ มีระยะทางประมาณ 30 กิโลเมตร เชื่อมต่อระหว่างเมืองเกียเวนนา ในแคว้นลอมบาร์เดียของอิตาลี กับเมืองชปลือเกินในรัฐเกราบึนเดินของสวิตเซอร์แลนด์ ถนนจุดสูงสุดมีความสูง 2,114 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และเคยเป็นเส้นทางการค้าหลักตั้งแต่ยุคโรมัน
ช่องเขาชปลือเกินมีความสำคัญอย่างมากในช่วงยุคกลางถึงศตวรรษที่ 19 เพราะเป็นเส้นทางลัดที่ช่วยให้ผู้เดินทางหลีกเลี่ยงเส้นทางที่ยากลำบากกว่า เช่น ช่องเขาก็อทฮาร์ท (Gotthard) หรือช่องเขาเบร็นเนอร์ (Brenner) แม้ในปัจจุบันจะไม่ใช่เส้นทางหลักอีกต่อไป แต่ช่องเขาชปลือเกินก็ยังคงเปิดให้รถยนต์สัญจรในฤดูร้อน แต่จะปิดในฤดูหนาว
ช่องเขาเบร็นเนอร์

ช่องเขาเบร็นเนอร์  เป็นเส้นทางข้ามเทือกเขาแอลป์ที่สำคัญและพลุกพล่านที่สุดในยุโรป เชื่อมระหว่างนครอินส์บรุค ในประเทศออสเตรียกับนครโบลซาโนในประเทศอิตาลี ช่องเขานี้อยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 1,370 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ซึ่งถือว่าค่อนข้างต่ำเมื่อเทียบกับช่องเขาอื่นในแอลป์ ทำให้สามารถใช้งานได้ตลอดทั้งปี
ช่องเขาเบร็นเนอร์เป็นเส้นทางที่ใช้มาตั้งแต่สมัยโรมัน โดยเป็นหนึ่งในเส้นทางหลักของ Via Claudia Augusta ซึ่งเป็นถนนโรมันที่เชื่อมภาคเหนือของอิตาลีกับแว่นแคว้นในลุ่มน้ำดานูบ ต่อมาในสมัยกลาง ช่องเขาแห่งนี้ยังคงเป็นเส้นทางการค้า การทูต และการเดินทัพที่สำคัญ ปัจจุบันยังคงมีบทบาทหลักในเครือข่ายการคมนาคมของยุโรป
ในปัจจุบัน ช่องเขาเบร็นเนอร์เป็นจุดผ่านของทั้งทางด่วน ทางหลวงแผ่นดิน และทางรถไฟเบร็นเนอร์ ซึ่งรองรับการขนส่งสินค้าระหว่างยุโรปเหนือกับยุโรปใต้ อย่างไรก็ตาม ปริมาณจราจรที่หนาแน่น โดยเฉพาะรถบรรทุก ทำให้เกิดปัญหามลภาวะและความล่าช้าในบางช่วงเวลา ส่งผลให้ประเทศออสเตรียและประเทศอิตาลีกำลังร่วมมือกันในการก่อสร้าง อุโมงค์ฐานเบร็นเนอร์ ซึ่งเมื่อแล้วเสร็จจะกลายเป็นหนึ่งในอุโมงค์รถไฟที่ยาวที่สุดในโลก (ประมาณ 55 กิโลเมตร) ช่วยลดเวลาเดินทางและลดภาระบนเส้นทางผิวดิน
ซังคท์เลอ็อนฮาร์ทอินพัสไซเออร์

ซังคท์เลอ็อนฮาร์ทอินพัสไซเออร์  หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า ซังคท์เลอ็อนฮาร์ท เป็นเทศบาลและหมู่บ้านในหุบเขาอินพัสไซเออร์ จังหวัดทีโรลใต้ ประเทศอิตาลี ใกล้ชายแดนกับออสเตรีย ประชากรทั้งหมดใช้ภาษาเยอรมัน
หมู่บ้านซังคท์เลอ็อนฮาร์ทตั้งอยู่ที่ระดับความสูงประมาณ 700 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ไม่ไกลจากช่องเขาทิมเมิลส์ย็อค (Timmelsjoch) ซึ่งเป็นเส้นทางข้ามภูเขาสู่รัฐทีโรลของประเทศออสเตรีย ทำให้พื้นที่นี้มีความสำคัญและการค้าตั้งแต่อดีต แม่น้ำพัสเซอร์ซึ่งไหลผ่านใจกลางหมู่บ้านเป็นเส้นเลือดหล่อเลี้ยงธรรมชาติและเกษตรกรรมของชุมชน
ด้านประวัติศาสตร์ ซังคท์เลอ็อนฮาร์ทมีชื่อเสียงเป็นพิเศษในฐานะบ้านเกิดของอันเดรอัส โฮเฟอร์ (Andreas Hofer) ผู้นำขบวนการกบฏต่อต้านจักรวรรดิฝรั่งเศสและบาวาเรียในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 เขาเป็นสัญลักษณ์ของความรักชาติในแคว้นทีโรล และยังได้รับการยกย่องให้เป็นวีรบุรุษของจังหวัดทีโรลใต้จนถึงปัจจุบัน
ในปี 2010 ซังคท์เลอ็อนฮาร์ทมีประชากร 3,547 คน
ชแตร์ทซิง

ชแตร์ทซิง  ในภาษาเยอรมัน หรือ วีปีเตโน  ในภาษาอิตาลี เป็นเทศบาลในจังหวัดทีโรลใต้ ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี
ชแตร์ทซิงตั้งอยู่ในหุบเขาวิพทาล (Wipptal) และบนเส้นทางสำคัญอย่างช่องเขาเบร็นเนอร์ ที่ระดับความสูงประมาณ 950 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล และได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งใน “เมืองเก่าในเทือกเขาแอลป์ที่สวยที่สุดของอิตาลี”
ด้วยตำแหน่งยุทธศาสตร์บนเส้นทางข้ามเทือกเขาแอลป์ ชแตร์ทซิงมีบทบาทสำคัญทางเศรษฐกิจและการทหารมาตั้งแต่ยุคโรมัน โดยเป็นจุดพักของพ่อค้าและนักเดินทางในเส้นทางระหว่างอิตาลีกับยุโรปกลาง ต่อมาในสมัยกลาง เมืองแห่งนี้เติบโตอย่างรวดเร็วจากอุตสาหกรรมเหมืองแร่ โดยเฉพาะแร่เงินในบริเวณใกล้เคียง ซึ่งทำให้เกิดชนชั้นพ่อค้าที่มั่งคั่งและสถาปัตยกรรมกอทิกที่งดงามซึ่งยังคงหลงเหลือมาถึงปัจจุบัน
จังหวัดอูดีเน

จังหวัดอูดีเน  เป็นจังหวัดในแคว้นฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย ประเทศอิตาลี เมืองเอกของจังหวัดคือนครอูดีเน เป็นจังหวัดที่มีความหลากหลายทางวัฒนธรรม เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้ประเทศออสเตรียและประเทศสโลวีเนีย
จังหวัดอูดีเนมีความหลากหลายทางภูมิประเทศ ทางตอนเหนือมีเทือกเขาแอลป์ ตอนกลางมีที่ราบฟริอูลี ตอนใต้มีชายฝั่งทะเลเอเดรียติก เมืองตากอากาศอย่างลิญญาโนซับเบียโดโร (Lignano Sabbiadoro) ถือเป็นจุดหมายสำคัญในฤดูร้อน ขณะที่หมู่บ้านบนภูเขาอย่างตาร์วิซีโอ (Tarvisio) ก็เป็นที่นิยมในฤดูหนาว
ในอดีต อูดีเนเคยเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเวนิสและจักรวรรดิออสเตรีย ต่อมาถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 19 บริเวณนี้เคยเป็นแนวรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง โดยเฉพาะบริเวณแม่น้ำอีซอนโซ ซึ่งเป็นที่ตั้งของสมรภูมิเลือดหลายครั้งระหว่างทหารอิตาลีกับทหารออสเตรีย-ฮังการี จังหวัดนี้ยังมีความหลากหลายทางภาษาและชาติพันธุ์ โดยประชาชนพูดทั้งภาษาอิตาเลียน ภาษาฟริอูลาน (Friulian) ซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่นที่ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย และในบางพื้นที่มีผู้พูดภาษาเยอรมันและสโลวีเนีย
พระเจ้าศรีวิกรมราชสิงหะ

พระเจ้าศรีวิกรมราชสิงหะ ค.ศ. 1780 – 30 มกราคม ค.ศ. 1832) พระนามแรกประสูติ กันนาสามี เป็นกษัตริย์พระองค์สุดท้ายในบรรดากษัตริย์สี่พระองค์ที่ปกครองราชอาณาจักรกัณฏิ หรือประเทศศรีลังกาในปัจจุบัน ทรงครองราชย์ในปี ค.ศ. 1798 โดยการสนับสนุนของปิเลมาถลาวะอาธิกะรัม การจับกุมพระองค์โดยอังกฤษในปี ค.ศ. 1815 ถือเป็นการสิ้นสุดระบอบกษัตริย์บนเกาะสิงหลอันยาวนานถึง 2,300 ปี กษัตริย์ราชวงศ์นายกะเป็นชาวเตลูกูซึ่งนับถือศาสนาฮินดูไศวนิกายขณะที่ยังเป็นองค์อุปถัมภ์พระพุทธศาสนานิกายเถรวาท ผู้ปกครองราชวงศ์นายกะมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูพระพุทธศาสนาบนเกาะแห่งนี้ โดยทรงตรัสภาษาเตลูกูและทมิฬ และใช้ภาษาทมิฬเป็นภาษาทางการในราชสำนักกัณฏิควบคู่ไปกับภาษาสิงหล 
พระเจ้าศรีวิกรมราชสิงหะถูกขับออกจากราชบัลลังก์โดยรัฐบาลอังกฤษภายใต้ข้อตกลงแคนดี้ในปี ค.ศ. 1815 ซึ่งเป็นการยุติระบอบกษัตริย์บนเกาะนี้ที่กินเวลานานกว่า 2,300 ปี เกาะนี้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิอังกฤษ และพระเจ้าจอร์จที่ 3 ได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ของเกาะแทนพระเจ้าศรีวิกรมราชสิงหะ
จังหวัดตรีเยสเต

จังหวัดตรีเยสเต เป็นจังหวัดในแคว้นฟรียูลี-เวเน็ตเซียจูเลีย ประเทศอิตาลี เมืองเอกของจังหวัดคือนครตรีเยสเต จังหวัดนี้ตั้งอยู่ติดชายแดนกับประเทศสโลวีเนีย และหันหน้าออกสู่ทะเลเอเดรียติก และเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่เล็กสุดเป็นอันดับสองของอิตาลี 
ภูมิประเทศของจังหวัดประกอบด้วยที่ราบชายฝั่งแคบ ๆ และเนินเขาหินปูนที่เรียกว่าการ์โซ (Carso) ซึ่งทอดยาวจรดพรมแดนสโลวีเนีย พื้นที่ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ริมอ่าวตรีเยสเต (Golfo di Trieste) ที่มีบทบาทเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างยุโรปกลางกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
นครตรีเยสเตเป็นเมืองเอกของจังหวัดและเป็นท่าเรือสำคัญของอิตาลีตอนเหนือมาแต่โบราณ โดยเฉพาะในยุคจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งกลายเป็นท่าเรือสำคัญที่สุดของจักรวรรดิ และมีวัฒนธรรม ภาษา และเศรษฐกิจที่ผสมระหว่างอิตาลี สลาฟ และออสเตรีย
จังหวัดตรีเยสเตยังเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีความหลากหลายทางชาติพันธุ์มากที่สุดของอิตาลี โดยมีประชากรสโลวีเนียจำนวนมากอาศัยอยู่ในชนบท โดยเฉพาะในอำเภอการ์โซ และดูยโน-เอาริซีนา ซึ่งได้รับการคุ้มครองสิทธิด้านภาษาและวัฒนธรรมตามกฎหมายของอิตาลี
หอมกลิ่นความรัก

หอมกลิ่นความรัก เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวประวัติศาสตร์จินตนิยม จินตนิมิตชีวิตที่ออกอากาศในปี พ.ศ. 2566 โดยสร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกัน ละครเรื่องนี้ถือเป็นละครแนวพีเรียดชายรักชายเรื่องแรกของประเทศไทย นำแสดงโดยชานน สันตินธรกุลและรพีพงศ์ ทับสุวรรณ
เนื้อเรื่อง.
จอม เป็นสถาปนิกที่ดูแลการบูรณะคฤหาสน์ที่แสนทรุดโทรม เขามักฝันร้ายเกี่ยวกับคนที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน เขาถูกบังคับให้เผชิญหน้ากับโลกที่แปลกประหลาดและชายลึกลับจากความฝันของเขา เมื่อเหตุการณ์ต่าง ๆ พาเขามายังปี พ.ศ. 2470 จอมยังได้พบเจอกับชายที่เขาฝันถึงมาตลอด อย่าง คุณใหญ่ ลูกชายคนกลางของหลวงเทพนิติธรรม เจ้าของเรือน พลาธิปที่เขากำลังรีโนเวทอยู่นั่นเอง จอม ต้องเริ่มปรับตัวกับสภาพแวดล้อมและวิถีชีวิตใหม่ที่ไม่คุ้นชิน ไปพร้อม ๆ กับการก่อร่างสร้างความสัมพันธ์ระหว่างเขาและคุณใหญ่ที่รู้สึกราวกับเชื่อมต่อกันได้แม้ไม่เคยพบเจอกันมาก่อน ภายใต้บริบทของยุคสมัยที่ไม่เป็นใจให้ทั้งคู่นัก แต่ความรักและความปรารถนากลับเกิดขึ้นมาอย่างมิอาจต้านทาน
พระเจ้าอับบาสที่ 3

พระเจ้าอับบาสที่ 3  เป็นชาห์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ซาฟาวี ครองราชย์ระหว่างปี 1732–1736 ท่ามกลางความวุ่นวายในอิหร่านสมัยซาฟาวีตอนปลาย
พระเจ้าอับบาสที่ 3 ทรงเป็นพระโอรสของพระเจ้าทาฮ์มาสพ์ที่ 2 ซึ่งถูกนาเดอร์ข่าน (ต่อมาคือพระเจ้านาเดอร์ชาห์) ขุนพลผู้ทรงอำนาจในขณะนั้น บีบบังคับให้สละราชสมบัติ นาเดอร์ข่านสถาปนาอับบาสที่ 3 ซึ่งยังเป็นเพียงทารกให้เป็นชาห์องค์ที่ 11 เพื่อใช้เป็นหุ่นเชิดในการครอบงำบ้านเมือง ด้วยเหตุนี้ พระองค์จึงไม่ได้มีพระราชอำนาจอย่างแท้จริง แต่ถูกนาเดอร์ข่านควบคุมราชการแผ่นดินทั้งหมด ในช่วงเวลานั้น ราชวงศ์ซาฟาวีอยู่ในภาวะอ่อนแออย่างรุนแรง หลังถูกบุกรุกจากทั้งจักรวรรดิออตโตมันและจักรวรรดิโมกุล
ในปี 1736 นาเดอร์ข่านถอดถอนอับบาสที่ 3 และสถาปนาตนเองเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์อัฟชาร์ ถือเป็นจุดจบของราชวงศ์ซาฟาวีอย่างเป็นทางการ อดีตชาห์อับบาสที่ 3 และพระบิดาถูกควบคุมตัวไว้ และในปี 1740 ทั้งสองพระองค์ถูกสำเร็จโทษโดยคำสั่งของพระเจ้านาเดอร์ชาห์ท่ามกลางความหวาดระแวงเรื่องการลุกฮือของราชวงศ์เก่า
วันดีวิทยา

วันดีวิทยา  เป็นละครโทรทัศน์ไทยปี พ.ศ. 2567 กำกับโดยธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์ นำแสดงโดยสพล อัศวมั่นคงและสาริน รณเกียรติ ดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของนทกรและผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวีร่วมกับ All This Entertainment ได้รับการประกาศให้เป็นหนึ่งในละครโทรทัศน์ของจีเอ็มเอ็มทีวีในปี พ.ศ. 2567 ในงาน "GMMTV2024: UP&ABOVE Part 1" ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ละครเรื่องนี้ออกอากาศทางจีเอ็มเอ็ม 25 และวิวตั้งแต่วันที่ 4 พฤษภาคม ถึง 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2567
เนื้อเรื่อง.
เพราะความเมาและอกหัก ทำให้หมอวันดี (สาริน รณเกียรติ) ต้องรับมือกับยอยักษ์ เผด็จศึก (สพล อัศวมั่นคง) นักมวยจอมโอ้อวดที่เขามีความสัมพันธ์เพียงคืนเดียวด้วย อย่างไรก็ตาม มีเหตุผลที่พวกเขาตัดสินใจที่จะเป็น "คนรัก" แบบมีผลประโยชน์ร่วมกัน อย่างไรก็ตาม เรื่องราวกลับซับซ้อนขึ้นเมื่อการออกเดทปลอม ๆ เริ่มกลายเป็นอะไรที่มากกว่านั้น และพวกเขาลงเอยด้วยการตกหลุมรักกัน อย่างไรก็ตาม พวกเขาทั้งสองยังคงเชื่อว่าต่างฝ่ายยังมีใครอีกคนอยู่ในใจ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าที่จะยอมรับความรู้สึกของตัวเอง
จตุพร บุรุษพัฒน์

จตุพร บุรุษพัฒน์ #เปลี่ยนทาง (เกิด 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507) ชื่อเล่น ตุ๋ม เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร และอดีตปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
ประวัติ.
จตุพร เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 ที่ตำบลช้างคลาน อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายจรัส และนางวิภา บุรุษพัฒน์ มีพี่น้อง 2 คน ได้แก่ นาย จรัสพงษ์ บุรุษพัฒน์ ประธานชมรมภัตตาคารและร้านอาหารจังหวัดเชียงใหม่ 
จตุพรสำเร็จการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย, ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย, ระดับปริญญาตรี รัฐศาสตรบัณฑิต สาขาการปกครอง จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ระดับปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการปกครอง จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ระดับปริญญาโทอีกใบหนึ่ง วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาการบริหารทรัพยากรป่าไม้และสิ่งแวดล้อม จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาเทคโนโลยีและการจัดการสิ่งแวดล้อม จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ และปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ด้านครอบครัว จตุพรสมรสกับ นาง จันทิรา บุรุษพัฒน์ อดีตหัวหน้าผู้ตรวจราชการกระทรวงคมนาคม
การทำงาน.
ราชการ.
จตุพรเริ่มต้นทำงานราชการที่กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย เมื่อปี พ.ศ. 2530 ต่อมาในปี พ.ศ. 2545 ได้ย้ายมาดำรงตำแหน่งในกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เริ่มจากรองอธิบดีกรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม (ชื่อในขณะนั้น) จากนั้นได้ขึ้นมาเป็นอธิบดีกรมต่าง ๆ เช่น อธิบดีกรมควบคุมมลพิษ อธิบดีกรมทรัพยากรน้ำ และอธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช เป็นต้น จนกระทั่งวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2560 ได้รับการแต่งตั้งเป็นอธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง และตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ได้ดำรงตำแหน่งปลัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
เอกชน.
จตุพรเคยเป็นประธานกรรมการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ รวมถึงเคยเป็นกรรมการในองค์การมหาชนต่าง ๆ เช่น สถาบันวิจัยและพัฒนาพื้นที่สูง (องค์การมหาชน), สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจจากฐานชีวภาพ (องค์การมหาชน) และองค์การบริหารจัดการก๊าซเรือนกระจก (องค์การมหาชน) และเคยเป็นกรรมการในรัฐวิสาหกิจที่แปรรูปเป็นบริษัทมหาชนจำกัด เช่น กรรมการในบริษัท ทีโอที จำกัด (มหาชน) ตั้งแต่วันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2558 – 7 มกราคม พ.ศ. 2564 และกรรมการอิสระและประธานกรรมการกำกับดูแลกิจการที่ดีและความยั่งยืนในบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ก่อนจะลาออกเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2568
การเมือง.
ต่อมาเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2568 จตุพรได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร แทนที่พิชัย นริพทะพันธุ์ ที่ถูกปรับออกจากตำแหน่ง โดยใช้โควตากลางของพรรครวมไทยสร้างชาติ
ฉันทวิชญ์ ตัณฑสิทธิ์

ฉันทวิชญ์ ตัณฑสิทธิ์ (เกิด 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532) ชื่อเล่น เอิร์ธ เป็นนักการเมืองชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร เป็นบุตรชายของฐากร ตัณฑสิทธิ์
ประวัติ.
ฉันทวิชญ์ เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรนายฐากร ตัณฑสิทธิ์ และนางพรพาณี ตัณฑสิทธิ์ (สกุลเดิม: ยาไทย) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาคณิตศาสตร์และเศรษฐศาสตร์ จากวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน, ปริญญาโทสาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และปริญญาโทสาขานโยบายสาธารณะจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ปัจจุบันกำลังศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาเศรษฐศาสตร์การพัฒนาที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด
การทำงาน.
ฉันทวิชญ์ เคยดำรงตำแหน่งเศรษฐกรอาวุโส ฝ่ายนโยบายการเงินและวิจัยเศรษฐกิจ ธนาคารแห่งประเทศไทย ตั้งแต่เดือน กรกฎาคม 2555 - เมษายน 2568 เคยปฏิบัติหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่ช่วยงานบริหารของผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย ซึ่งทำให้มีความเข้าใจลึกซึ้งเกี่ยวกับกลไกการตัดสินใจระดับนโยบาย และการประสานงานระหว่างหน่วยงานต่างๆ ปัจจุบัน (ตั้งแต่ พฤษภาคม 2568) ดำรงตำแหน่งรองผู้อำนวยการฝ่ายความเสี่ยงธุรกิจและการวิจัยมหภาค ธนาคารกรุงไทย
งานการเมือง.
ต่อมาเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ฉันทวิชญ์ ได้รับพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลแพทองธาร ชินวัตร แทนที่นภินทร ศรีสรรพางค์ จากพรรคภูมิใจไทย ที่ลาออกเนื่องจากพรรคถอนตัวจากการร่วมรัฐบาล
จังหวัดปาโดวา

จังหวัดปาโดวา  เป็นหนึ่งในเจ็ดจังหวัดในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี เมืองเอกของจังหวัดคือปาโดวา
ภูมิประเทศของจังหวัดปาโดวาส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำปาดานา (Pianura Padana) ซึ่งเป็นหนึ่งในที่ราบอุดมสมบูรณ์ที่สุดในยุโรป มีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน เช่น แม่น้ำเบรนตา (Brenta) และแม่น้ำบัคกลีโยเน (Bacchiglione) ที่มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาสังคมตั้งแต่สมัยโบราณ ตอนใต้ของจังหวัดมีเนินเขาเรียกว่า Colli Euganei ซึ่งเกิดจากการปะทุของภูเขาไฟในอดีต และปัจจุบันกลายเป็นเขตอนุรักษ์ธรรมชาติ
ในอดีต จังหวัดปาโดวาเป็นพื้นที่ที่มีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ยุคก่อนโรมัน โดยชนเผ่าเวเนตี เป็นกลุ่มแรกที่สร้างชุมชนในบริเวณนี้ ต่อมาในสมัยโรมัน เมืองปาตาวิอุม (Patavium) หรือเมืองปาโดวาในปัจจุบัน กลายเป็นเมืองสำคัญด้านการค้าและการทหาร โดยมีบทบาทในการเชื่อมระหว่างอาณาจักรโรมันกับตอนเหนือของยุโรป ต่อมาในสมัยกลาง เมืองปาโดวาเติบโตอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะในศตวรรษที่ 13–14 ซึ่งเป็นช่วงก่อตั้งมหาวิทยาลัยปาโดวา ต่อมาในศตวรรษที่ 15 พื้นที่นี้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเวนิส ซึ่งส่งผลต่อการพัฒนาโครงสร้างเมืองและระบบชลประทานที่ยังคงหลงเหลือถึงปัจจุบัน
เวชศาสตร์ครอบครัว

เวชศาสตร์ครอบครัว  คือสาขาหนึ่งของการแพทย์เฉพาะทางที่ให้การดูแลสุขภาพที่ต่อเนื่องและครอบคลุมแก่บุคคลหนึ่งและสมาชิกในครอบครัวทุกวัย ทุกเพศ ทุกโรค และทุกส่วนของร่างกาย ผู้เชี่ยวชาญ ซึ่งโดยปกติจะเป็นแพทย์ปฐมภูมิ เรียกว่า แพทย์ประจำครอบครัว (family physician) ในบางประเทศ เวชศาสตร์ครอบครัวมีความหมายเหมือนกันกับเวชปฏิบัติทั่วไป (โดยผู้ที่ประกอบวิชาชีพนี้จะเรียกว่า แพทย์เวชปฏิบัติทั่วไป) ถึงแม้ว่าในประเทศอื่นๆ สาขาวิชานี้จะเป็นคนละสาขากับเวชศาสตร์ครอบครัว ในอดีต บทบาทของแพทย์ประจำครอบครัวเคยดำเนินการโดยแพทย์ที่มีคุณวุฒิจากคณะแพทยศาสตร์และทำงานในชุมชน อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา เวชศาสตร์ครอบครัวได้กลายเป็นสาขาเฉพาะทางที่มีข้อกำหนดการฝึกอบรมเฉพาะตามแต่ละประเทศ ชื่อของสาขาวิชานี้เน้นย้ำถึงธรรมชาติแบบองค์รวม และ/หรือรากฐานที่มาจากครอบครัว โดยอิงจากความรู้เกี่ยวกับผู้ป่วยในบริบทของครอบครัวและชุมชน และเน้นไปที่การป้องกันโรคและการส่งเสริมสุขภาพ
จังหวัดเบลลูโน

จังหวัดเบลลูโน  เป็นจังหวัดในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี เมืองเอกคือเบลลูโน ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของทิวเขาโดโลไมต์
ภูมิประเทศของเบลลูโนประกอบด้วยภูเขาสูง หน้าผาหินปูน และหุบเขาลึก ซึ่งเกิดจากชั้นหินตะกอนทะเลอายุหลายร้อยล้านปี บริเวณอย่างกอร์ตีนาดัมเปซโซ กลายเป็นเมืองสกีรีสอร์ตระดับโลกซึ่งเคยเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1956 และร่วมเป็นเจ้าภาพอีกครั้งในปี 2026 (ร่วมกับนครมิลาน) พื้นที่อีกส่วนของจังหวัดมีลำน้ำหลายสาย เช่น แม่น้ำปีอาเว 
ด้านประวัติศาสตร์ จังหวัดเบลลูโนเคยอยู่ภายใต้การควบคุมของหลายอารยธรรม ตั้งแต่ชาวเวเนชีในยุคก่อนโรมัน จักรวรรดิโรมัน สาธารณรัฐเวนิส จนถึงการผนวกเข้ากับอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แนวรบสำคัญหลายแห่งเกิดขึ้นในภูเขาสูงของเบลลูโน โดยเฉพาะในหุบเขา Val di Zoldo และ Monte Grappa นอกจากนี้ จังหวัดเบลลูโนยังมีความหลากหลายทางภาษาถิ่น เช่น ภาษาลาดิน (Ladin) ซึ่งยังคงใช้ในบางพื้นที่ภูเขา และสะท้อนถึงรากวัฒนธรรมอัลไพน์ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
จังหวัดเวโรนา

จังหวัดเวโรนา เป็นจังหวัดในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี
พื้นที่ของจังหวัดครอบคลุมทั้งที่ราบลุ่มแม่น้ำปาดานา (Pianura Padana) เขตเนินเขาและมอนตีเลสซีนี (Monti Lessini) ไปจนถึงเชิงเขาแอลป์ ทำให้ภูมิประเทศมีความหลากหลายและเหมาะแก่ทั้งเกษตรกรรม การท่องเที่ยว และการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่สมัยโบราณ
เมืองเอกของจังหวัดคือ เวโรนา หนึ่งในเมืองประวัติศาสตร์ที่สำคัญที่สุดของอิตาลี ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 2000 ด้วยเหตุผลด้านคุณค่าทางสถาปัตยกรรมโรมันและยุคกลาง เช่น อัฒจรรย์เวโรนา ซึ่งเป็นอัฒจรรย์ยุคโรมันขนาดใหญ่ที่ยังคงใช้งานสำหรับการแสดงโอเปราในปัจจุบัน เมืองนี้ยังมีชื่อเสียงจากเรื่องราวในบทละคร “โรเมโอและจูเลียต” ของวิลเลียม เชกสเปียร์ 
ทางตะวันตกของจังหวัดเวโรนา ติดกับทะเลสาบการ์ดา มีเมืองตากอากาศที่สวยงาม เช่น Bardolino และ Lazise ซึ่งมีทั้งชายฝั่งทะเลสาบ ไร่องุ่น และพื้นที่อนุรักษ์ธรรมชาติ ส่วนทางเหนือ พื้นที่เนินเขาวัลโปลิเซลลา (Valpolicella) เป็นแหล่งผลิตไวน์ชื่อดังของอิตาลี
จังหวัดเตรวีโซ

จังหวัดเตรวีโซ  เป็นจังหวัดในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี มีเมืองเอกคือ เตรวีโซ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำซีเล (Sile) 
จังหวัดนี้มีภูมิประเทศที่หลากหลาย ครอบคลุมทั้งที่ราบอุดมสมบูรณ์ เนินเขา และเชิงเขาแอลป์ โดยเฉพาะบริเวณ เนินเขากอนเยลีอาโน–วัลโดเบียนาดีเน (Colline di Conegliano e Valdobbiadene) ซึ่งเป็นแหล่งปลูกองุ่นผลิตไวน์โปรเซกโก (Prosecco) ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 2019
จังหวัดเตรวีโซมีประวัติศาสตร์ย้อนกลับไปถึงยุคโรมัน เมืองเตรวีโซเคยเป็นศูนย์กลางของชุมชนโรมันในยุคสาธารณรัฐ ต่อมาในสมัยกลาง เมืองนี้อยู่ภายใต้การปกครองของขุนนางท้องถิ่นหลายตระกูล ก่อนจะถูกผนวกรวมเข้าสู่สาธารณรัฐเวนิสในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ส่งผลให้เมืองต่าง ๆ เช่น อาโซโล (Asolo), กัสเตลฟรันโกเวเนโต (Castelfranco Veneto) และกอเนกลิอาโน (Conegliano) เติบโตทั้งในด้านศิลปะ สถาปัตยกรรม และการค้า
เมืองเตรวีโซในปัจจุบันยังคงรักษาบรรยากาศเมืองเก่า ด้วยคูคลอง อาคารหินโบราณ และโบสถ์ศตวรรษกลาง เป็นที่รู้จักในฐานะ “เวนิสน้อย” และยังเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจยุคใหม่ โดยเป็นที่ตั้งของบริษัทระดับโลก เช่น Benetton และ De’Longhi
Discoid cockroach

Blaberus discoidalis หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อว่า แมลงสาบดิสคอยด์, แมลงสาบเขตร้อน, แมลงสาบใบอินเดียตะวันตก, แมลงสาบหัวกะโหลกเทียม, แมลงสาบเฮติและ ดรัมเมอร์ เป็นแมลงสาบพื้นเมืองของอเมริกากลาง ในวงศ์แมลงสาบยักษ์ Blaberidae
ตัวเต็มวัยมีขนาดยาวประมาณ สีแทน โดยมีแถบสีน้ำตาลเข้มหรือดำที่บริเวณโพรโนตัมตัวอ่อนมีสีน้ำตาลและมีจุดสีแทน และใช้เวลาประมาณ 4–5 เดือนในการเจริญเติบโตเป็นตัวเต็มวัยตัวเต็มวัยมีปีกแต่ไม่สามารถบินได้อย่างคล่องแคล่ว และไม่สามารถปีนพื้นผิวแนวตั้งที่เรียบลื่นได้ ซึ่งทำให้ง่ายต่อการเลี้ยงในที่เลี้ยง
"Blaberus discoidalis" ได้รับชื่อว่า "แมลงสาบหัวกะโหลกเทียม" เนื่องจากมีลักษณะคล้ายกับ แมลงสาบหัวกะโหลก ("Blaberus craniifer") อย่างผิวเผิน
การกระจายพันธุ์.
"Blaberus discoidalis" พบได้ในประเทศจาเมกา คิวบา ฮิสปันโยลา เปอร์โตริโก เปอร์โตริโก (เกาะวีเกส) ปานามา โคลอมเบีย เวเนซุเอลา ตรินิแดดและโตเบโก และรัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา
การเคลื่อนไหว.
การเคลื่อนไหวของ "B. discoidalis" ค่อนข้างไม่มีประสิทธิภาพนัก โดยมีการสูญเสียพลังงานในขณะวิ่ง มันสามารถเคลื่อนที่ได้ประมาณ 25 เท่าของความยาวลำตัวต่อวินาที ซึ่งถือว่าช้ากว่าแมลงสาบทั่วไปอย่าง "Periplaneta americana" ประมาณครึ่งหนึ่ง
จากการทดสอบในห้องปฏิบัติการ พบว่าแมลงสาบ "B. discoidalis" มีความสามารถในการปีนอุปสรรคและรักษาสมดุลได้อย่างดี แม้จะมีการติดตั้ง "ปืนใหญ่ขนาดเล็ก" บนตัว ซึ่งออกแบบมาเพื่อทำให้เสียสมดุลขณะวิ่ง
แมลงชนิดนี้ยังเป็นต้นแบบของการออกแบบกลไกการเคลื่อนไหวในหุ่นยนต์ที่ได้แรงบันดาลใจจากแมลงสาบหลายชนิด
การใช้งาน.
อาหารสัตว์เลี้ยง.
แมลงสาบชนิดนี้สามารถเพาะเลี้ยงได้ง่ายในที่เลี้ยง ทำให้เป็นอาหารที่ดีสำหรับสัตว์เลี้ยงกินแมลง เช่น แมงมุมทารันทูลา, มังกรเครา และสัตว์เลื้อยคลานอื่น ๆ
สัตว์ชนิดนี้แพร่พันธุ์ได้รวดเร็วในที่เลี้ยง โดยจะเริ่มผสมพันธุ์ได้เมื่ออายุประมาณ 6 เดือน หากอยู่ในอุณหภูมิที่เหมาะสม (ประมาณ 85–90 °F) ตัวเมียจะเก็บไข่ไว้ภายในถุงฟักที่มีช่องสืบพันธุ์และโพรงจนกว่าจะได้รับการปฏิสนธิโดยสเปิร์มจากตัวผู้
การแข่งขันกินแมลง.
แมลงสาบดิสคอยด์ยังถูกใช้ในการแข่งขันกินแมลง เนื่องจากสามารถเพาะเลี้ยงได้ง่ายและสามารถรวบรวมจำนวนมากได้สะดวก ในปี ค.ศ. 2012 มีรายงานว่า Edward Archibold เสียชีวิตจาก "ขาดอากาศหายใจเนื่องจากสำลักและสูดเอาสารในกระเพาะเข้าไป" จากการแข่งขันกินแมลงสาบในฟลอริดาตอนใต้
เซลล์เชื้อเพลิง.
"Blaberus discoidalis" ถูกใช้ในการทดลองเพื่อสร้าง เซลล์เชื้อเพลิงขนาดจิ๋ว โดยผลิตกระแสไฟฟ้าจากน้ำตาลที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติในร่างกายของแมลงและออกซิเจนในอากาศ ความหนาแน่นพลังงานของแมลงชนิดนี้ถือเป็นเป้าหมายด้านการออกแบบที่ดีสำหรับหุ่นยนต์ขนาดเล็ก
จีโรกัสเตอร์

จีโรกัสเตอร์ (, นามชี้เฉพาะ:) เป็นนครในประเทศแอลเบเนียและเมืองหลักของเทศมณฑลจีโรกัสเตอร์กับเทศบาลจีโรกัสเตอร์ ตั้งอยู่ในหุบเขาระหว่างเขาเจเรอกับกรีโนที่ระดับความสูงเหนือระดับทะเล 300 เมตร เมืองเก่าเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก
อับดุลลอฮ์ อัลบัรฆูษี

อับดุลลอฮ์ ฆอลิบ อัลบัรฆูษี (เกิด ค.ศ. 1972) เป็นผู้นำชาวปาเลสไตน์ในกองพลน้อยอัลก็อสซาม กองกำลังติดอาวุธของฮะมาสในเขตเวสต์แบงก์ นอกจากนี้ เขายังเป็นหนึ่งในผู้ผลิตระเบิดหลักขององค์กรอีกด้วย ปัจจุบันอัลบัรฆูษีถูกจำคุกเป็นเวลา 67 ปีในเรือนจำอิสราเอล
ชีวิตช่วงต้น.
อับดุลลอฮ์มาจากตระกูลอัลบัรฆูษีที่อย่ในพื้นที่รอมัลลอฮ์ของเวสต์แบงก์ ครอบครัวของเขามาจากเมือง Beit Rima อับดุลลอฮ์เกิดที่ประเทศคูเวตใน ค.ศ. 1979 โดยเป็นญาติกับมัรวาน อัลบัรฆูษี
ฮะมาส.
ใน ค.ศ. 1999 อับดุลลอฮ์เดินทางไปเวสต์แบงก์เพื่อเข้าร่วมกลุ่มกำลังกึ่งทหารฮะมาส "Ynet" จัดให้เขาเป็น"วิศวกร"ของฮะมาส และออกแบบกับสร้างอาวุธในการโจมตีพลเมืองอิสราเอลหลายครั้ง
จำคุก.
ในช่วงปลาย ค.ศ. 2001 อับดุลลอฮ์ถูกจับกุมโดยกองกำลังป้องกันและรักษาความปลอดภัยขององค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ตามคำสั่งของยัสเซอร์ อาราฟัต ประธานาธิบดีปาเลสไตน์ จากการมีส่วนในการระเบิดภัตตาคาร Sbarro หลังความสัมพันธ์อันถดถอยระหว่างองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์กับอิสราเอลในเดือนมกราคม ค.ศ. 2002 มัรวาน อัลบัรฆูษี หัวหน้าฟะตะห์วิ่งเต้นให้ญิบรีล อัรเราะญูบ หัวหน้าฝ่ายความปลอดภัยองค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์ ให้ปล่อยตัวอับดุลลอฮ์ อัลบัรฆูษี เขากลับมาทำกิจกรรมของฮะมาสต่อ
อับดุลลอฮ์ถูกจับกุมโดยหน่วยรักษาความปลอดภัย Shin Bet ของอิสราเอลในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2003 ศาลทหารอิสราเอลตัดสินให้จำคุก 67 ปี อับดุลลอฮ์ถูกคุมขังอยู่ที่เรือนจำกิลโบอาใกล้เบตชิอัน เขาถูกคุมขังเดี่ยว และไม่ได้รับอนุญาตให้ญาติเข้าเยี่ยม
รัฐบาลอิสราเอลปฏิเสธที่จะปล่อยตัวเขาเป็นส่วนหนึ่งในการแลกเปลี่ยนนักโทษกิลอัด ชาลิต ค.ศ. 2011 องค์การบริหารแห่งชาติปาเลสไตน์จ่ายเงินบำนาญให้อับดุลลอฮ์ตลอดระยะเวลาที่เขาถูกจำคุก
จังหวัดวีเชนซา

จังหวัดวีเชนซา  เป็นหนึ่งในเจ็ดจังหวัดในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี เมืองเอกของจังหวัดคือวีเชนซา ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 1994 ในฐานะ “เมืองแห่งปัลลาดีโอ” เนื่องจากมีอาคารจำนวนมากที่ออกแบบโดยสถาปนิกยุคเรอแนซ็องส์ผู้ทรงอิทธิพลอย่างอันเดรอา ปัลลาดีโอ
จังหวัดวีเชนซามีลักษณะภูมิประเทศหลากหลาย ครอบคลุมทั้งที่ราบลุ่มแม่น้ำโปทางตอนใต้ ไปจนถึงพื้นที่เนินเขาและภูเขาสูงทางตอนเหนือซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาแอลป์เวเนโต พื้นที่ตอนบนของจังหวัดมีอากาศเย็นและเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติ เช่น ที่ราบสูงอัลโตปียาโน ดิ เอเชียโก (Altopiano di Asiago) ซึ่งเหมาะแก่การเล่นสกีและเดินป่า ขณะที่ทางตอนกลางเป็นเขตเกษตรกรรมอันอุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะการปลูกองุ่นและผลิตไวน์
จังหวัดวีเชนซามีบทบาทสำคัญทางเศรษฐกิจมาแต่โบราณ ตั้งแต่ยุคโรมัน จนถึงยุคสาธารณรัฐเวนิสซึ่งเมืองนี้กลายเป็นศูนย์กลางของการค้าและงานหัตถกรรม โดยเฉพาะเครื่องประดับและโลหะมีค่า ปัจจุบันวีเชนซายังเป็นหนึ่งในศูนย์กลางอุตสาหกรรมเครื่องประดับของโลก โดยมีงานแสดงสินค้า VicenzaOro ซึ่งจัดขึ้นประจำทุกปี
จังหวัดวาเรเซ

จังหวัดวาเรเซ เป็นจังหวัดในแคว้นลอมบาร์เดีย ประเทศอิตาลี มีพรมแดนติดกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และอยู่ใกล้กับนครมิลาน เมืองเอกของจังหวัดคือ วาเรเซ ซึ่งตั้งอยู่ท่ามกลางภูเขาและทะเลสาบน้อยใหญ่ ทำให้พื้นที่แห่งนี้ได้รับฉายาว่า “สวนเขียวแห่งลอมบาร์เดีย”
ภูมิประเทศของวาเรเซมีลักษณะเป็นพื้นที่เนินเขา ป่าไม้ และทะเลสาบมากมาย เช่น ทะเลสาบวาเรเซ (Lago di Varese), ทะเลสาบมัจโจเร (Lago Maggiore) และทะเลสาบลูกาโน (Lago di Lugano) ทางตอนเหนือ ตลอดจนที่ราบในพื้นที่ตอนกลางและตอนใต้ของจังหวัด ซึ่งเหมาะแก่การเกษตรและการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์
จังหวัดวาเรเซมีรากเหง้าย้อนกลับไปถึงยุคก่อนโรมัน โดยมีร่องรอยการตั้งถิ่นฐานของชนเผ่าเซลติกและชนพื้นเมืองอื่น ๆ ต่อมาในสมัยโรมัน พื้นที่นี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่ายการคมนาคมและการปกครองของจักรวรรดิ ปัจจุบันยังสามารถพบซากโบราณสถานและโบสถ์ยุคกลางที่ได้รับการอนุรักษ์อย่างดี เช่น Sacri Monti di Varese หนึ่งในสถานที่แสวงบุญซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโกในปี 2003
นอกจากนี้ วาเรเซยังเป็นแหล่งอุตสาหกรรมการผลิตอากาศยาน โดยเป็นที่ตั้งของบริษัท Leonardo Aerostructures และมีท่าอากาศยานมิลาโนมัลเปนซา อยู่ใกล้เคียง ทำให้จังหวัดนี้มีความสำคัญทางเศรษฐกิจควบคู่กับมรดกทางธรรมชาติและวัฒนธรรม
ปีแยร์ แด็สปาญัก

ปีแยร์ แด็สปาญัก  เป็นมิชชันนารีคณะเยสุอิตชาวฝรั่งเศสในสยาม (ปัจจุบันคือประเทศไทย) ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17
ปีแยร์ แด็สปาญัก เป็นสมาชิกคณะเยสุอิตจำนวน 14 คน ที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ทรงส่งมายังสยาม เช่นเดียวกับคนอื่น ๆ เขาได้รับตำแหน่ง "นักคณิตศาสตร์หลวง" และได้รับการสนับสนุนจากอากาเดมีฟร็องแซซ#เปลี่ยนทาง แด็สปาญักออกเดินทางจากแบร็สต์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2230 พร้อมกับคณะของลาลูแบร์–เซเบอแรไปยังสยาม
แด็สปาญักพูดภาษาโปรตุเกสและทำหน้าที่เป็นล่ามให้กับคอนสแตนติน ฟอลคอนอยู่ช่วงหนึ่ง 
คณะเยสุอิตได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ซึ่งสนใจเรื่องดาราศาสตร์อย่างมาก พวกเขาได้ดูจันทรุปราคาพร้อมกับพระองค์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2231 อย่างไรก็ตามในไม่ช้า ก็เกิดการปฏิวัติสยาม
ต่อมามีการพบเห็นปีแยร์ แด็สปาญัก ที่มะริด พร้อมกับกองทหารฝรั่งเศสที่หลบหนีมายังมะริดหลังจากการปฏิวัติสยามในปี พ.ศ. 2231 เขาถูกกองทัพสยามจับตัวที่ทวายพร้อมกับเชอวาลีเยเดอโบเรอการ์ และทหารฝรั่งเศสอีก 4 นายขณะที่พวกเขากำลังพยายามจัดหาเสบียงสำหรับเรือของพวกเขา #เปลี่ยนทาง ปีแยร์ แด็สปาญัก ถูกกักขังเป็นทาส#เปลี่ยนทาง และไม่นานก็เสียชีวิตขณะเป็นทาส (หนึ่งปีต่อมา)
สเลย์ปนีร์ (เว็บเบราว์เซอร์)

สเลย์ปนีร์ (Sleipnir, スレイプニル, スレイプニール) เป็นเว็บเบราว์เซอร์ที่พัฒนาโดยบริษัทเฟ็นรีร์ของประเทศญี่ปุ่น นำโดยนำยาสึยุกิ คาชิวางิ มีชื่อย่อว่า "ปนีร์" (プニル)
ภาพรวม.
เดิมทีในช่วงแรกสเลย์ปนีร์ได้รับการพัฒนาขึ้นมาโดยยาสึยุกิ คาชิวางิเองเพียงคนเดียว แต่หลังจากที่รหัสต้นทางโดนขโมยไปในวันที่ 16 พฤศจิกายน 2004 เขาจึงได้ก่อตั้งบริษัทเฟ็นรีร์ขึ้นมาในวันที่ 13 มิถุนายน 2005
ในช่วงแรกที่พัฒนาขึ้นมานั้นใช้ได้แค่สำหรับในวินโดวส์เท่านั้น แต่ในปัจจุบันมีพร้อมให้ใช้งานได้สำหรับในแพลตฟอร์มต่าง ๆ แล้ว
จังหวัดคูเนโอ

จังหวัดคูเนโอ เป็นจังหวัดในแคว้นปีเยมอนเต ประเทศอิตาลี เป็นหนึ่งในจังหวัดที่มีพื้นที่มากที่สุดในอิตาลี มีพรมแดนติดกับประเทศฝรั่งเศส โดยถูกโอบล้อมด้วยเทือกเขาแอลป์บริเวณตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ และเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำโป
ภูมิประเทศของคูเนโอมีลักษณะผสมผสานระหว่างเทือกเขาสูง ที่ราบลุ่ม และเนินเขา โดยเฉพาะบริเวณเนินเขาทางตะวันออก เช่น Langhe และ Roero ซึ่งมีชื่อเสียงระดับโลกในฐานะแหล่งผลิตไวน์ เช่น Barolo และ Barbaresco รวมถึงการผลิตเห็ดทรัฟเฟิลขาวที่เมืองอัลบา
พื้นที่แถบนี้เคยเป็นดินแดนของชาวเคลต์และลิกูเรียน ก่อนจะถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมัน คูเนโอซึ่งเป็นเมืองเอกของจังหวัด ก่อตั้งในปี 1198 และเคยเป็นศูนย์กลางการค้าและการทหารที่สำคัญ โดยเฉพาะในช่วงสงครามนโปเลียนและสงครามโลกครั้งที่สอง การมีภูมิประเทศแบบภูเขาของจังหวัดเอื้อต่อการเป็นฐานของกองกำลังปารติจานี (partigiani) ซึ่งต่อต้านระบอบฟาสซิสต์ภายใต้มุสโสลินีและนาซีเยอรมนี
จังหวัดคูเนโอยังมีความหลากหลายทางวัฒนธรรมและภาษา เช่น ภาษาอ็อกซิตัน (Occitano) และภาษาฝรั่งเศส-พรอว็องซาล (Franco-Provenzale) ที่ยังคงใช้ในหมู่บ้านห่างไกลตามเทือกเขา อันสะท้อนถึงความเชื่อมโยงทางวัฒนธรรมกับฝรั่งเศสอย่างแน่นแฟ้น
เฟ็นรีร์ (บริษัท)

บริษัทเฟ็นรีร์จำกัด (フェンリル株式会社) เป็นบริษัทที่พัฒนาโปรแกรมประยุกต์บนเว็บและให้บริการข้อมูลทางอินเทอร์เน็ตหลากหลายรูปแบบ สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในเมืองโอซากะ จังหวัดโอซากะประธานและผู้ก่อตั้งบริษัทคือ ยาสึยุกิ คาชิวางิ (柏木泰幸) ผู้ซึ่งได้พัฒนาเว็บเบราว์เซอร์ สเลย์ปนีร์ ขึ้นมา
ภาพรวม.
ชื่อบริษัทนี้มาจากเฟ็นรีร์ ซึ่งเป็นหมาป่าที่ปรากฏในประมวลเรื่องปรัมปรานอร์ส และชื่อผลิตภัณฑ์หลายรายการของบริษัทก็ได้รับแรงบันดาลใจมาจากประมวลเรื่องปรัมปรานอร์สเช่นกัน
เมืองตลาดนัด

เมืองตลาดนัด  เป็นเมืองที่พบเห็นได้ทั่วไปในยุโรป โดยในยุคกลางเมืองเหล่านี้ได้รับสิทธิในการจัดตลาดอย่างเป็นทางการผ่านจารีตหรือกฎบัตรหลวง ซึ่งเรียกว่า "สิทธิตลาด" (market right) ซึ่งอนุญาตให้มีการจัดตลาด สิทธินี้ทำให้เมืองสามารถจัดตลาดประจำได้ และนับเป็นสิ่งที่แยกความแตกต่างของเมืองตลาดนัดออกจากหมู่บ้านหรือเมืองใหญ่ ในประเทศอังกฤษ เมืองชนบทขนาดเล็กที่มีหมู่บ้านโดยรอบยังคงเรียกกันว่า "เมืองตลาดนัด" ซึ่งบางครั้งสะท้อนอยู่ในชื่อของเมืองเหล่านั้น เช่น ดาวน์แฮมมาร์เกต, มาร์เกตราเซน หรือมาร์เกตเดรย์ตัน
ในยุคปัจจุบัน ตลาดมักจัดขึ้นในอาคารหรือหอจัดตลาดโดยเฉพาะ แต่การจัดตลาดในอาคารถือเป็นพัฒนาการที่ค่อนข้างใหม่ ในอดีต ตลาดจะเป็นแบบกลางแจ้ง จัดขึ้นในพื้นที่ที่เรียกว่า "ลานเร่" หรือ "จัตุรัสตลาดนัด" ไม่ว่าจะมีลักษณะเป็นรูปทรงใดก็ตาม
แม่น้ำอินน์

แม่น้ำอินน์  เป็นแม่น้ำในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ออสเตรีย และเยอรมนี มีความยาว 518 กิโลเมตร (322 ไมล์) และเป็นแม่น้ำสายย่อยฝั่งขวาของแม่น้ำดานูบ โดยถือเป็นแม่น้ำสายย่อยที่มีปริมาณน้ำไหลเข้าสู่ดานูบมากเป็นอันดับสาม
จุดที่สูงที่สุดของลุ่มน้ำแม่น้ำอินน์คือยอดเขาปิซแบร์นินา (Piz Bernina) ซึ่งมีความสูง 4,049 เมตร (13,284 ฟุต) หุบเขาเอนกาดีน (Engadine) ซึ่งเป็นหุบเขาที่แม่น้ำเอน (ชื่อท้องถิ่นของแม่น้ำอินน์ในสวิตเซอร์แลนด์) ไหลผ่าน ถือเป็นหุบเขาเพียงแห่งเดียวในสวิตเซอร์แลนด์ที่น้ำจะไหลลงสู่ทะเลดำ ผ่านทางแม่น้ำดานูบ
จังหวัดแวร์บาโน-คูซิโอ-ออสโซลา

จังหวัดแวร์บาโน-คูซิโอ-ออสโซลา ตั้งอยู่เหนือสุดของแคว้นปีเยมอนเต ประเทศอิตาลี มีพรมแดนติดกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์
จังหวัดแวร์บาโน-คูซิโอ-ออสโซลามีภูมิประเทศที่โดดเด่นด้วยเทือกเขาแอลป์ทางเหนือ และทะเลสาบที่สวยงามทางใต้ เช่น ทะเลสาบมัจจอเรซึ่งมีเกาะโบโรมีอันเลื่องชื่อ และทะเลสาบดอร์ตา ที่งดงามไม่แพ้กัน พื้นที่ของจังหวัดแบ่งออกเป็นสามภูมิภาคหลักตามชื่อจังหวัด ได้แก่ แวร์บาโน (รอบทะเลสาบมัจจอเร), คูซิโอ (รอบทะเลสาบออร์ตา), และออสโซลา (หุบเขาสูงในแอลป์) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขาและหุบเขา ทำให้ภูมิประเทศของที่นี่มีความหลากหลาย ทั้งเทือกเขา ทะเลสาบ ป่าไม้ และธารน้ำแข็ง
จังหวัดนี้ก่อตั้งเมื่อปี 1992 จากการแยกตัวออกจากจังหวัดโนวารา ซึ่งเป็นความพยายามของชุมชนท้องถิ่นในการส่งเสริมอัตลักษณ์ภูมิภาค ก่อนหน้านั้น พื้นที่ออสโซลาเคยเป็นเส้นทางการค้าสำคัญระหว่างอิตาลีกับสวิตเซอร์แลนด์มาตั้งแต่ยุคโรมัน อีกทั้งยังเป็นแนวป้องกันทางยุทธศาสตร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และมีการต่อต้านระบอบฟาสซิสต์อย่างเข้มแข็งโดยกลุ่มปารติจานี (partigiani) 
ปัจจุบัน เศรษฐกิจของจังหวัดพึ่งพาการท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและวัฒนธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบทะเลสาบมัจจอเรและหุบเขาฟอร์มัซซา ซึ่งเป็นจุดหมายยอดนิยมของนักปีนเขาและผู้รักธรรมชาติ อุตสาหกรรมการแปรรูปไม้ การผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ นอกจากนี้ การค้าชายแดนกับสวิตเซอร์แลนด์ก็ช่วยเสริมเศรษฐกิจท้องถิ่นอย่างมีนัยสำคัญ
รังสีรักษา

รังสีรักษา หรือ การบำบัดด้วยรังสี  คือการรักษาโรคโดยใช้รังสีก่อไอออน ซึ่งโดยทั่วไปจะเป็นส่วนหนึ่งของการรักษามะเร็งเพื่อฆ่าหรือควบคุมการเจริญเติบโตของเซลล์ร้าย (malignant cell) การรักษาด้วยวิธีนี้โดยปกติจะอาศัยเครื่องเร่งอนุภาคเชิงเส้น (linear particle accelerator) และอาจได้ผลในกรณีของมะเร็งบางชนิดหากเป็นเฉพาะบริเวณใดบริเวณหนึ่งในร่างกายเท่านั้น และยังไม่มีการแพร่กระจายไปยังส่วนอื่น ๆ นอกจากนี้ยังถูกใช้เป็นส่วนหนึ่งของการบำบัดเสริมหลังการรักษาหลัก (adjuvant therapy) เพื่อป้องกันการเกิดซ้ำของเนื้องอกหลังการผ่าตัดเพื่อนำเอาเนื้องอกที่เป็นเนื้อร้ายลำดับแรกออกไป (เช่น ในมะเร็งเต้านมระยะเริ่มต้น) รังสีรักษาเป็นวิธีการรักษาที่เสริมฤทธิ์กับเคมีบำบัด และถูกใช้ทั้งก่อน ระหว่าง และหลังการให้เคมีบำบัดในการรักษามะเร็งที่มีความเสี่ยง
โดยทั่วไปแล้ว การรักษาด้วยวิธีรังสีรักษาจะใช้กับเนื้องอกที่เป็นมะเร็งเนื่องจากสามารถควบคุมการเจริญเติบโตของเซลล์ได้ รังสีก่อไอออนจะทำงานโดยทำลายดีเอ็นเอของเนื้อเยื่อมะเร็ง ทำให้เซลล์ของเนื้อเยื่อมะเร็งตายลง และเพื่อรักษาเนื้อเยื่อปกติไว้ (เช่น ผิวหนัง หรืออวัยวะที่รังสีจะใช้เป็นทางผ่านในการรักษาเนื้องอก) ลำรังสีจะถูกเล็งจากหลายมุมที่รังสีจะตกกระทบเพื่อให้ตัดกันที่บริเวณเนื้องอก ซึ่งจะทำให้ดูดซับปริมาณรังสีได้มากขึ้นกว่าเนื้อเยื่อปกติโดยรอบมาก นอกจากเนื้องอกแล้ว ยังอาจมีการฉายรังสีถึงบริเวณต่อมน้ำเหลืองด้วย หากตรวจพบว่าต่อมน้ำเหลืองที่อยู่ใกล้เคียงมีเนื้องอกอยู่ด้วย หรือหากประเมินพบว่ามีความเสี่ยงที่จะเกิดการแพร่กระจายของเนื้อร้ายแบบไม่มีอาการได้ และยังจำเป็นต้องเผื่อขอบของเนื้อเยื่อปกติที่อยู่รอบๆ เนื้องอกไว้ด้วย เผื่อในกรณีที่เกิดความไม่แน่นอนในการจัดท่าผู้ป่วยเมื่อทำการรักษา และการเคลื่อนไหวของเนื้องอกภายในร่างกาย ซึ่งความไม่แน่นอนดังกล่าวอาจเกิดจากการเคลื่อนที่ภายในของร่างกาย (เช่น การหายใจ และการเติมน้ำในกระเพาะปัสสาวะ) และการเคลื่อนไหวของตำแหน่งสัญลักษณ์บนผิวหนัง (ที่วาดหรือแปะไว้เพื่อใช้ในการเล็งรังสี) บริเวณภายนอกร่างกายเมื่อเทียบกับตำแหน่งของเนื้องอกภายในร่างกาย (ผิวหนังภายนอกอาจเคลื่อนไหวเมื่อผู้ป่วยขยับ และก้อนมะเร็งข้างในก็อาจเคลื่อนไหวด้วย ทำให้สัญลักษณ์บนผิวหนังอาจไม่ตรงกับตำแหน่งของก้อนมะเร็งภายในอย่างพอดี)
ฟิสิกส์การแพทย์

ฟิสิกส์การแพทย์  คือการประยุกต์ใช้แนวคิด ทฤษฎี และวิธีการของฟิสิกส์ในด้านการแพทย์หรือการดูแลสุขภาพ สามารถแบ่งเป็นกลุ่มย่อยได้สองกลุ่มหลัก ได้แก่ รังสีรักษา (radiation therapy) และรังสีวิทยา (radiology) โดยฟิสิกส์การแพทย์ในด้านรังสีรักษาจะเกี่ยวข้องกับงานอย่างเช่น การวัดปริมาณรังสี (dosimetry) การรับประกันคุณภาพของเครื่องเร่งอนุภาคเชิงเส้น และรังสีรักษาระยะใกล้ (brachytherapy) ฟิสิกส์การแพทย์ด้านรังสีวิทยา ขณะที่ในด้านรังสีวิทยาจะเกี่ยวข้องกับเทคนิคที่ใช้ในการสร้างภาพทางการแพทย์ เช่น การสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก คลื่นเสียงความถี่สูง การถ่ายภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์ การถ่ายภาพรังสีระนาบด้วยการปล่อยโพซิตรอน และการถ่ายภาพรังสี
เมืองอำพราง

เมืองอำพราง  เป็นละครโทรทัศน์ของประเทศบราซิล สร้างโดย Carlos Saldanha และแสดงนำโดย Marco Pigossi, อาเลซังดรา เนกรินี, ฟาบียู ลากู, Jessica Córes, จิมมี ลอนดอน และเวสลีย์ กีมาไรช์ วางจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 โดยเน็ตฟลิกซ์
ซัมเมอร์ฮีท

ซัมเมอร์ฮีท  เป็นละครโทรทัศน์ของประเทศบราซิล กำกับโดย Isabel Valiante และ Caroline Fioratti และแสดงนำโดย Giovanna Lancellotti, กาบซ, ฌอร์ฌี โลเปซ, André Luiz Frambach, Cynthia Senek, Leonardo Bittencourt และ Maicon Rodrigues วางจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2565 โดยเน็ตฟลิกซ์
โกลเดนจอยสติกอะวอดส์

รางวัลโกลเดนจอยสติกอะวอดส์  หรือที่รู้จักกันในชื่อพีเพิลส์เกมมิงอะวอดส์ (People's Gaming Awards) เป็นพิธีมอบรางวัลสำหรับวิดีโอเกม โดยมอบให้กับเกมที่ดีที่สุดของปี ซึ่งในตอนแรกเป็นการโหวตโดยสาธารณชนชาวอังกฤษ แต่ปัจจุบันกลายเป็นงานระดับโลกที่สามารถโหวตออนไลน์ผ่านเว็บไซต์"เกมส์เรดาร์+" ได้ ณ ปี 2023 พิธีนี้จัดขึ้นเป็นปีที่ 41 ถือเป็นงานมอบรางวัลวิดีโอเกมที่ดำเนินต่อเนื่องยาวนานที่สุด นับตั้งแต่เริ่มต้นในปี 1983 และเป็นพิธีมอบรางวัลวิดีโอเกมที่เก่าแก่เป็นอันดับสองรองจากอาร์เคดอะวอดส์ ซึ่งเริ่มจัดในปี 1981
ในช่วงแรก รางวัลนี้มุ่งเน้นไปที่เกมคอมพิวเตอร์เป็นหลัก แต่ต่อมาได้ขยายขอบเขตให้ครอบคลุมถึงเกมคอนโซลด้วย พิธีมอบรางวัลนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับรางวัลจอยสติ๊กทองคำที่มอบให้แก่ผู้เข้าแข่งขันที่ประสบความสำเร็จในรายการโทรทัศน์อังกฤษ "เกมส์มาสเตอร์" อย่างไรก็ตาม ทั้งสองรายการนี้อยู่ภายใต้การดูแลของบริษัทฟิวเชอร์พีแอลซี เช่นเดียวกัน
ในปี 2021 รางวัลโกลเดนจอยสติกอะวอดส์ได้เฉลิมฉลองวาระครบรอบ 50 ปีของวงการเกม ด้วยการเปิดให้สาธารณชนโหวตเลือก "เกมที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล" (Ultimate Game Of All Time) ซึ่งรางวัลนี้ตกเป็นของ"ดาร์กโซลส์" เกมจากปี 2011 นอกจากนี้ คอมพิวเตอร์ (PC) ยังได้รับรางวัล "ฮาร์ดแวร์สำหรับเล่นเกมที่ดีที่สุดตลอดกาล" (Best Gaming Hardware of All Time) โดยเกบ นีเวลล์ ประธานของบริษัทวาล์วเป็นผู้ขึ้นรับรางวัลดังกล่าว
เวิลด์วิดีโอเกมฮอลออฟเฟม

เวิลด์วิดีโอเกมฮอลออฟเฟม (World Video Game Hall of Fame) คือหอเกียรติยศระดับนานาชาติสำหรับวิดีโอเกม ดำเนินการโดยศูนย์การเรียนรู้ประวัติศาสตร์เกมอิเล็กทรอนิกส์นานาชาติ (International Center for the History of Electronic Games) ของสถาบันเดอะสตรอง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพิพิธภัณฑ์เดอะสตรองเนชันแนลมิวเซียมออฟเพลย์ (The Strong National Museum of Play) ที่ตั้งอยู่ในเมืองรอเชสเตอร์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ศูนย์การเรียนรู้ก่อตั้งขึ้นในปี 2009 และได้ประกาศจัดตั้งหอเกียรติยศนี้ในเดือนกุมภาพันธ์ 2015 ก่อนจะเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 4 มิถุนายน 2015 โดยหอเกียรติยศแห่งนี้ตั้งอยู่ภายในโซนจัดแสดงชื่อ "ESL Digital Worlds: High Score" ของพิพิธภัณฑ์ ซึ่งก่อนการขยายพิพิธภัณฑ์ในปี 2023 หอเกียรติยศเคยตั้งอยู่ในนิทรรศการ "eGameRevolution" นอกจากนี้ The Strong ยังดูแล National Toy Hall of Fame มาตั้งแต่ปี 2002 อีกด้วย