pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
พายุ

พายุ คือ สภาพบรรยากาศที่ถูกรบกวนแบบใด ๆ ก็ตาม โดยเฉพาะที่มีผลกระทบต่อพื้นผิวโลก และบ่งบอกถึงสภาพอากาศที่รุนแรง เวลากล่าวถึงความรุนแรงของพายุ จะมีปัจจัยสำคัญอยู่บางประการคือ ความเร็วใกล้ศูนย์กลาง ซึ่งอาจสูงถึง 400 กม./ชม. ความเร็วของการเคลื่อนตัว ทิศทางการเคลื่อนตัวของพายุ และขนาดความกว้างหรือเส้นผ่านศูนย์กลางของตัวพายุ ซึ่งบอกถึงอาณาบริเวณที่จะได้รับความเสียหายว่าครอบคลุมเท่าใด ความรุนแรงของพายุจะมีมาตราวัดความรุนแรงคล้ายมาตราริกเตอร์ของการวัดขนาดแผ่นดินไหว มักจะมีความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีการเกิดได้ทุกที่
การเกิด.
พายุ (Storms) เกิดจากแรงดันในอากาศต่ำลงมากกว่าในบริเวณรอบๆ พื้นที่หนึ่ง พร้อมกับมีแรงดันอากาศสูงเกิดขึ้นรอบ ๆ พื้นที่นั้น การรวมของแรงปะทะต่าง ๆ ก่อให้เกิดลม อันส่งผลให้เกิด การเคลื่อนตัวเปลี่ยนรูปของพายุเมฆ เช่น สภาพที่เรียกว่า cumulonimbus ซึ่งเป็นในรูปแบบก้อนเมฆดำทะมึนหนาทึบอันเต็มไปด้วยประจุไฟฟ้าที่ก่อให้เกิดฝนฟ้าคะนอง
ซึ่งแรงดันอากาศต่ำอาจเกิดจากจุดเล็ก ๆ ที่พื้นที่ใด ๆ อันเกิดจากอากาศร้อนลอยล่องขึ้นจากพื้นดิน ส่งผลให้เกิดการปั่นป่วนน้อย ๆ เช่น การเกิดพายุฝุ่น (dust devils) หรือลมหมุน (whirlwinds)
ระดับความรุนแรง.
การจัดระดับเฮอร์ริเคนตามความรุนแรงของแรงลมที่ก่อให้เกิดพายุ หรือที่เราเรียกว่า “มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน” การจัดระดับดังกล่าวถูกใช้เป็นเกณฑ์ในการประเมินความเสียหายและอุทกภัยที่จะเกิดขึ้นจากพายุเฮอร์ริเคนเมื่อพัดขึ้นสู่ชายฝั่ง โดยการจัดระดับนี้จะใช้กับเฮอร์ริเคนที่ก่อตัวขึ้นในมหาสมุทรแอตแลนติกและทางตอนเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิกเท่านั้น
ความเร็วลม 119-153 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความสูงของคลื่น 1.2-1.5 เมตร ความกดอากาศ 980 มิลลิบาร์ อานุภาพในการทำลายล้าง เล็กน้อยไม่ส่งผลต่อสิ่งก่อสร้าง มีน้ำท่วมบ้างตามชายฝั่ง ท่าเรือเสียหายเล็กน้อย
ความเร็วลม 154-177 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความสูงของคลื่น 1.8-2.4 เมตร ความกดอากาศ 965-979 มิลลิบาร์ อานุภาพในการทำลายล้าง น้อย หลังคา ประตู หน้าต่างบ้านเรือนมีเสียหายบ้าง ก่อให้เกิดน้ำท่วมทำลายท่าเรือ จนถึงอาจทำให้สมอเรือที่ไม่ได้ป้องกันไว้หลุดหรือขาดได้
ความเร็วลม 178-209 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความสูงของคลื่น 2.7-3.7 เมตร ความกดอากาศ 945-964 มิลลิบาร์ อานุภาพในการทำลายล้าง ปานกลาง ทำลายโครงสร้างที่อยู่อาศัยขนาดเล็กได้บ้าง โทรศัพท์บ้านถูกตัดขาด แผงป้องกันพายุตามบ้านเรือนได้รับความเสียหาย อาจเกิดน้ำท่วมขังเข้ามาถึงพื้นดินส่วนใน
ความเร็วลม 210-249 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความสูงของคลื่น 4.0-5.5 เมตร ความกดอากาศ 944-920 มิลลิบาร์ อานุภาพในการทำลายล้าง สูง แผงป้องกันพายุเสียหายหนักยิ่งขึ้น หลังคาบ้านเรือนบางแห่งถูกทำลาย น้ำท่วมเข้ามาถึงพื้นดินส่วนใน
ความเร็วลม ไม่น้อยกว่า 250 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความสูงของคลื่นไม่น้อยกว่า 5.5 เมตร ความกดอากาศ น้อยกว่า 920 มิลลิบาร์อานุภาพในการทำลายล้าง สูง หลังคาบ้านเรือนและโรงงานอุตสาหกรรมถูกทำลาย ตึกรามบางแห่งอาจถูกพัดถล่ม เกิดน้ำท่วมขังปริมาณมากถึงขั้นทำลายข้าวของในชั้นล่างของบ้านเรือนใกล้ชายฝั่ง และอาจต้องมีการประกาศให้ประชาชนในพื้นที่ทำการอพยพโดยด่วน
อาร์เอสเอส

อาร์เอสเอส (ย่อจาก RDF Site Summary หรือ Really Simple Syndication) คือหนึ่งในประเภทเว็บฟีด ซึ่งมีรูปแบบข้อมูลเอกซ์เอ็มแอล ซึ่งใช้สำหรับในการกระจายข้อมูลที่มีการเพิ่มเติม หรือเปลี่ยนแปลงบ่อยจากเว็บไซต์ (web syndication) และบล็อก ซึ่งอาร์เอสเอสสามารถย่อมาจากหลายรูปแบบด้วยกันคือ :
การใช้งาน.
โปรแกรมอ่านฟีดหรือรวบรวมฟีด (feed readers or aggregators) นั้นใช้สำหรับในการตรวจสอบ รวบรวมและดึงข้อมูลจากฟีดต่างๆที่กำหนด โดยปกติบริการประเภทนี้ไม่เสียค่าใช้จ่าย แต่ข้อมูลที่ได้อาจเป็นเพียงหัวข้อข่าว หรือรายละเอียดโดยย่อเท่านั้น ส่วนเนื้อหา หรือข้อความหลักของข่าว มักจะมีลิงก์เชื่อมโยงไปให้อีกทีหนึ่ง
อาร์เอสเอส ถูกใช้อย่างแพร่หลายในกลุ่มของคนที่ใช้บล็อก เพื่อแสดงหัวข้อหรือเรื่องราวล่าสุด รวมถึงข้อมูลมัลติมิเดียด้วย (ดู พอดคาสติ้ง บรอดแคทชิ่ง (broadcatching) และบล็อกเอ็มพีทรี (MP3 blogs)) ในกลางปี พ.ศ. 2543 การใช้งานอาร์เอสเอสก็แพร่หลายไปสู่สำนักข่าวต่างๆ ทั้ง รอยเตอร์ ซีเอ็นเอ็น และ บีบีซี
โปรแกรมรวมกลุ่มข่าวสารจะทำการตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงข้อมูล ทั้งยังแสดงผลข้อมูลล่าสุดให้อัตโนมัติ ในตอนนี้ถือเป็นเรื่องปกติจะพบอาร์เอสเอสในเว็บไซต์ทั่วไป บางเว็บไซต์ยังสามารถเลือกรูปแบบของการรับข่าวสาร ระหว่างอาร์เอสเอสหรือ Atom ได้อีกด้วย
การรับข่าวสารผ่านทางเว็บไซต์ ปกติจะใช้คำว่า "ลงทะเบียนรับข่าวสาร" (Subscribe) หรือ เป็นรูปภาพ และในหลายเบราว์เซอร์ยังให้อาร์เอสเอสเป็นคั่นหน้า (bookmark) ได้เช่นกัน
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
ภาษาเบสิก

ภาษาเบสิก  เป็นภาษาโปรแกรมที่ออกแบบมาให้ใช้งานได้ง่าย และยังได้รับความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้ เบสิกออกแบบมาให้ใช้กับคอมพิวเตอร์ตามบ้าน
บริษัทไมโครซอฟท์ได้นำภาษาเบสิกมาปรับปรุงให้ทันสมัย และพัฒนาเครื่องมือพัฒนาโปรแกรม Visual Basic ทำให้เบสิกได้รับความนิยมในการพัฒนาโปรแกรมยุคใหม่ รุ่นล่าสุดของวิชวลเบสิกเรียกว่า VB.NET
ประวัติของภาษา Basic.
ภาษา Basic ถูกคิดค้นเมื่อปี 1963 โดย นาย John และ นาย Thomas Kurtz ณ Dartmouth College และบรรดานักเรียนนักศึกษาในความดูแลของพวกเขา ซึ่งหลายปีต่อมา ภาษา Basic ฉบับนี้ได้ชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า "Dartmouth BASIC"
ภาษา Basic พื้นฐาน.
ภาษา Basic นั้นเป็นโปรแกรมที่เป็นพื้นฐานสำหรับหัดเขียนโปรแกรมก็ว่าได้ เนื่องจากเป็นภาษาที่เป็นคำพูดของคนเราทั่วไป เช่น ดังนี้
การใช้คำสั่ง "Print"
เครื่องจะประมวลผลและแสดงผลออกมาเป็นข้อความ <code>Hello world!</code> ออกมาทางหน้าจอ
ประเภทของค่าในภาษา Basic.
! : Single-precision
$ : String
% : Integer
& : Long
เครื่องหมายทางคณิตศาสตร์.
- : เครื่องหมายลบ
= : เครื่องหมายแสดงความเท่ากันหรือกำหนดค่า
> : เครื่องหมายมากกว่า
+ : เครื่องหมายบวก
. : จุดทศนิยม
< : เครื่องหมายน้อยกว่า
\ : เครื่องหมายหารเต็มจำนวน
^ : เครื่องหมายยกกำลัง
อำเภอเมืองจันทบุรี

เมืองจันทบุรี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอเมืองจันทบุรีมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เมืองจันทบุรี เดิมชื่อ "เมืองควนคราบุรี" ตั้งมาประมาณ 1,000 ปี ก่อนสมัยกรุงศรีอยุธยา และเป็นเมืองขอมประมาณ 400 ปี พระเจ้าอู่ทองได้เข้ายึดเมืองจันทบุรีได้และเป็นหนึ่งในประเทศราชของอยุธยา และได้ย้ายเมืองมาสร้างใหม่ที่บ้านหัววัง ตำบลพุงทลาย หรือในชื่อตำบลจันทบุรีตะวันออก (ปัจจุบันเป็นพื้นที่ของตำบลจันทนิมิต) เพราะอยู่ใกล้แม่น้ำจันทบุรีสะดวกต่อการคมนาคม
ต่อมา พ.ศ. 2200 สมเด็จพระนารายณ์มหาราชให้ย้ายเมืองไปสร้างใหม่ที่บ้านลุ่ม เพื่อป้องกันน้ำท่วมและได้สร้างป้อมอย่างเมืองโบราณ คือมีคูและเชิงเทียนรอบเมือง และตั้งอยู่ตลอดสมัยกรุงศรีอยุธยา ประมาณ พ.ศ. 2310 สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชได้ตีฝ่าวงล้อมพม่าเข้ายึดเมืองจันทบุรี เพื่อให้เป็นแหล่งสะสมเสบียงอาหาร รวบรวมพลเป็นเวลา 5 เดือน เพื่อกู้กรุงศรีอยุธยา ต่อมาในกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เกิดสงครามกับเวียดนาม จึงได้ให้มีการสร้างป้อมค่ายเมืองใหม่ที่บ้านเนินวง ตำบลบางกะจะ ประมาณ พ.ศ. 2377 เพราะเมืองใหม่อยู่ในที่สูง เหมาะแก่การสร้างฐานทัพ ต่อมาในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าให้ย้ายเมืองจันทบุรี จากเมืองใหม่ที่บ้านค่ายเนินวง กลับมาตั้งที่เมืองเก่าที่บ้านลุ่มจนถึงทุกวันนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอเมืองจันทบุรีแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 11 ตำบล 98 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเมืองจันทบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่
อำเภอท่าใหม่

ท่าใหม่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี เป็นที่ตั้งของสนามบินจันทบุรี และยังมีโรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงสาธารณสุขถึง 3 แห่ง ได้แก่ โรงพยาบาลท่าใหม่ โรงพยาบาลเขาสุกิม และโรงพยาบาลสองพี่น้อง 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอท่าใหม่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
มีทางใต้ติดกับทะเลอ่าวไทย
ประวัติ.
อำเภอท่าใหม่ ปรากฏว่าได้เริ่มก่อตั้งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ เมื่อประมาณเกือบร้อยปี ชาวบ้านที่อยู่ในท้องถิ่นนี้ นอกจากเป็นคนในท้องถิ่นก็ยังมีผู้อพยพมาจากตำบลใกล้เคียง และท้องถิ่นอื่น ๆ อาชีพหลักเป็นการค้าของป่าและทำประมงเท่านั้น ซึ่งขณะนั้นชุมชนหนาแน่นและมีความเจริญเกี่ยวกับการค้าขาย โดยเฉพาะทางเรืออยู่ที่ตำบลบางกะจะ อำเภอเมืองจันทบุรี ซึ่งอยู่ห่างจากตำบลท่าใหม่ประมาณ 12 กิโลเมตร ระยะต่อมาได้มีชาวจีนเข้ามาแสวงโชคลาภในแผ่นดินไทยมากขึ้น ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานทำการค้าขายทางเรือรับ - ส่งสินค้าโดยตรงจากกรุงเทพ ฯ และหัวเมืองชายทะเลอื่น ๆ โดยไม่ต้องอาศัยบางกะจะเป็นทางผ่านสินค้าเหมือนเช่นเคย เพราะตำบลท่าใหม่มี่ท่าเรือแห่งใหม่ก็ได้ชื่อว่า "ท่าใหม่" มาจนปัจจุบันนี้
อำเภอท่าใหม่ได้เริ่มจัดระเบียบการปกครองเป็นอำเภอตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ. 2440 (ร.ศ.116) มาตั้งแต่ พ.ศ. 2443 เดิมเรียกว่า "อำเภอโขมง" ต่อมาประมาณ พ.ศ. 2446 ย้ายไปอยู่บริเวณวัดเขาพลอยแหวน เรียกว่า "อำเภอพลอยแหวน" พ.ศ. 2460 ย้ายมาตั้งที่ตำบลท่าใหม่ จึงเปลี่ยนชื่อให้สอดคล้องกับชื่อตำบลว่า "อำเภอท่าใหม่"
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอท่าใหม่แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 124 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอท่าใหม่ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
อำเภอแหลมสิงห์

แหลมสิงห์ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดจันทบุรี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอแหลมสิงห์ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ที่มาของชื่อ.
ที่มาของชื่อ "แหลมสิงห์" มาจากหินธรรมชาติที่มีรูปลักษณะคล้ายกับสิงโตหมอบ 2 ตัวที่ปากอ่าวแหลมสิงห์ แต่ปัจจุบันเหลือเพียงตัวเพราะถูกทำลายไปในเหตุวิกฤตการณ์ ร.ศ. 112
ตำนานสิงโตที่แหลมสิงห์.
คำโบราณปรัมปราเล่าว่าเมื่อก่อนนี้ไม่มีสิงโตคู่นี้ แต่กล่าวกันว่าบนเขาแหลมสิงห์มีสิงโตจริง ๆ อยู่คู่หนึ่ง (ซึ่งอาจจะนำเข้ามาจากอินเดีย หรือ แอฟริกา) สิงโตตัวผู้ตัวเมียคู่นี้ไปไหนด้วยกันเสมอและลงมาอาบน้ำทะเลด้วยกันทุกวัน 
ต่อมาฝรั่งเศสพวกหนึ่งคอยดักทำร้ายสิงโตคู่นี้ โดยใช้วัตถุระเบิดชนิดหนึ่ง สิงโตตัวหนึ่งถึงแก่ความตาย อีกตัวหนึ่งวิ่งหนีลงทะเลทัน ตัวที่หนีลงทะเลไปนั้น เมื่อตายในน้ำแล้วก็มากลายรูปเป็นสิงโตศิลายืนหยัดอยู่ริมทะเล ส่วนตัวที่ถูกยิงตายอยู่ที่ริมฝั่งทะเล ส่วนตัวที่ถูกยิงตายอยู่ที่ริมฝั่งทะเล เหลือเพียงแต่ซากหินปรักหักพังยืนข้างศิลาตัวใหญ่ พอจะจับสังเกตเป็นเค้าโครงได้ มีแววเป็นรูปสิงโตได้บ้าง (คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารและจดหมายเหตุฯ 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542. ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น: ความเป็นมาของอำเภอสำคัญในประวัติศาสตร์ภาคตะวันออก และ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. หน้า 58-59)
นอกจากนี้ยังมีอีกตำนานอีกสำนวนหนึ่งเล่าว่า แหลมสิงห์เป็นชื่อของภูเขาลูกหนึ่งที่มีบางส่วนยื่นออกไปในทะเลเป็นแหลม ตรงปลายแหลมมีหินซ้อนกันเป็นกลุ่มก้อน เมื่อมองจากทะเลจะเห็นคล้ายสิงโตยืนอยู่ 2 ตัว ชาวบ้านจึงเรียกแหลมนี้ว่า แหลมสิงห์ ในสมัยที่ฝรั่งเศสเข้ายึดครองจันทบุรี ได้ใช้หินก้อนหนึ่งที่ดูคล้ายสิงโตนั้นเป็นเป้าทดลองปืนจนหินส่วนนั้นแตกสลาย ที่เหลืออีกก้อนหนึ่งนั้นคือส่วนที่คล้ายหัวสิงโตก็หักหลุดตกน้ำไป (สารานุกรมวัฒนธรรมไทย ภาคกลาง. กรุงเทพฯ : มูลนิธิสารานุกรมวัฒนธรรมไทย ธนาคารไทยพานิชย์, 2542. หน้า 7241)
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอแหลมสิงห์แบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 65 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอแหลมสิงห์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
สถานที่ท่องเที่ยว.
คุกขี้ไก่.
สร้างเมื่อ พ.ศ. 2436 (ร.ศ. 112) อยู่บริเวณแหลมสิงห์ ก่อนถึงท่าเทียบเรือ 1 กิโลเมตร เมื่อฝรั่งเศสได้เข้ายึดจันทบุรีในกรณีพิพาทกันด้วยเรื่องดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขง ระหว่างนั้นฝรั่งเศสได้ยกกองทหารเข้าสู่เมืองจันทบุรีประมาณ 600 คน แยกกันอยู่สองแห่ง แห่งแรกตั้งอยู่ที่เมืองจันทบุรีบริเวณที่เป็นค่ายทหารในปัจจุบัน อีกแห่งตั้งอยู่ที่ปากน้ำแหลมสิงห์ ฝรั่งเศสได้สร้างคุกขี้ไก่เพื่อใช้กักขังคนไทยที่ต่อต้านฝรั่งเศส มีลักษณะเป็นหอสี่เหลี่ยม หลังคาโปร่ง เล่ากันว่าเป็นคุกที่ทรมานมาก เพราะชั้นบนใช้เป็นที่เลี้ยงไก่ ซึ่งจะถ่ายมูลราดศีรษะนักโทษที่ถูกคุมขัง
อุทยานแห่งชาติน้ำตกพลิ้ว.
ตั้งอยู่ในเขตเขาสระบาป อำเภอแหลมสิงห์ ระยะทาง 17 กิโลเมตรจากตัวเมือง มีเนื้อที่ทั้งหมด 84,063 ไร่ สภาพโดยทั่วไปเป็นป่าดิบชื้น มี 3 ชั้น จากทางขึ้นไป 200 เมตร มีอลงกรณ์เจดีย์ทางขวามือ เป็นเจดีย์ศิลาแลง รัชกาลที่ 5 โปรดเกล้าฯ ให้พระยาจันทบุรีเป็นแม่กองสร้างเมื่อ พ.ศ. 2419 นอกจากนี้แล้วบริเวณใกล้ ๆ กัน ยังมีพีระมิดอีกแห่งหนึ่ง ชื่อ "ปิรามิดพระนางเรือล่ม" หรือ "สถูปพระนางเรือล่ม" เป็นที่บรรจุพระอังคารของสมเด็จพระนางเจ้าสุนันทากุมารีรัตน์ (พระนางเรือล่ม) ซึ่งเคยเสด็จประพาสน้ำตกพลิ้วเมื่อ พ.ศ. 2417 และที่อุทยานแห่งชาตินี้ยังมีสัตว์ป่าอาศัยอยู่อีกมากมาย
โอเอซีส ซีเวิลด์.
ฟาร์มเลี้ยงโลมาและสถานที่จัดแสดงโลมาที่มีชื่อเสียงของอำเภอแหลมสิงห์และเริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักจากคนทั่วประเทศ
อำเภอสอยดาว

สอยดาว เป็นอำเภอหนึ่งที่ตั้งอยู่เหนือสุดของจังหวัดจันทบุรี เป็นที่ตั้งของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว เดิมเคยเป็นส่วนนึงของอำเภอโป่งน้ำร้อนและอำเภอมะขาม มีความสำคัญในด้านการคมนาคม ห่างจากตัวจังหวัดจันทบุรี ประมาณ 70 กิโลเมตร 
ประวัติ.
ท้องที่อำเภอสอยดาวเดิมเป็นส่วนหนึ่งของตำบลทรายขาว อำเภอมะขาม และย้ายไปขึ้นกับอำเภอโป่งน้ำร้อนใน พ.ศ. 2484 ก่อนที่ใน พ.ศ. 2531 แยกตั้งออกมาเป็นกิ่งอำเภอ และตั้งเป็นอำเภอสอยดาวอย่างเป็นทางการใน พ.ศ. 2535
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอสอยดาวมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอสอยดาวแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 70 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอสอยดาวประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่
เทศบาลตำบล 2 แห่ง ได้แก่
สถานที่ท่องเที่ยว.
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว.
ตั้งอยู่ตำบลทรายขาว มีพื้นที่ 465,637.5 ไร่ ห่างจากตัวจังหวัดจันทบุรีประมาณ 70 กิโลเมตร จากจังหวัดจันทบุรีเดินทางตามทางหลวงหมายเลข 317 ที่มุ่งสู่จังหวัดสระแก้ว ป่าเขาสอยดาวมีสภาพภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับซับซ้อน ประกอบด้วยภูเขาน้อยใหญ่จำนวนมากมาย เช่น ยอดเขาสอยดาวมี 2 ยอด ยอดเขาสอยดาวใต้สูงประมาณ 1,675 เมตร นอกจากนี้ยังมีเขาสิบห้าชั้น เขาตะพง เขางู และเขาทรายขาว ภูเขาเหล่านี้เป็นแหล่งกำเนิดของน้ำตกและห้วยน้ำลำธารหลายสาย นอกจากนี้ยังทำให้เกิดทิวทัศน์ที่สวยงามอีกด้วย
ภาพตัวอำเภอสอยดาว และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว มองจากที่ว่าการอำเภอสอยดาว
น้ำตกเขาสอยดาว.
อยู่ในเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาสอยดาว การเดินทางมาสู่น้ำตกสามารถเดินทางมาได้ 2 ทาง คือ
และจากหมู่บ้านปะตงเข้าไปสู่ที่ทำการเขตอุทยานอีก 5 กิโลเมตร ทิวทัศน์ในระหว่างการเดินทางไปเขาสอยดาวจะเป็นสวนผลไม้นานาชนิดเขียวทึบไปตลอดทาง
ฮารุโนะ ซากุระ

ฮารุโนะ ซากุระ (; โรมาจิ: "Haruno Sakura"; : , ฮะรุโนะ ซะกุระ) ตัวละครหลักหญิงจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ปัจจุบันใช้นามสกุลอุจิวะตามสามีอุจิวะ ซาสึเกะ และยังเป็นหนึ่งในโจนินประจำรุ่น
ประวัติ.
ซากุระเป็นนินจาที่ฉลาด หลังจากที่ซากุระได้เดินทางร่วมทุกข์ร่วมสุขกันกับกลุ่ม 7 (ประกอบด้วย ซากุระ นารูโตะ ซาสึเกะ) มานาน เธอตกหลุมรักซาสึเกะอย่างมาก แต่รู้สึกชอบนารูโตะในฐานะเพื่อน ไม่เคยคิดนอกเหนือจากนั้น ในตอนท้าย ซาสึเกะ เป็นนินจาถอนตัวไปแล้ว นารูโตะ ก็บาดเจ็บจากการต่อสู้ เธอรู้สึก เสียใจมากที่ช่วยอะไรไม่ได้เลย เธอจึงไปขอเป็นลูกศิษย์ของซึนาเดะ ซึ่งเป็นนินจาแพทย์ที่เก่งที่สุดในเรื่องใช้วิชารักษาคน แล้วซากุระก็เป็นนินจาที่มีพลังคล้ายๆกับอาจารย์ของเธอ ซึ่งซากุระนั้นมีพลังทำลายล้างสูงเหมือนซึนาเดะ แค่เธอต่อยลงพื้นที่เดียวแผ่นดินก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ แถมยังถนัดวิชาภาพลวงตาอีก 
แล้วยังเป็นนินจาที่แข็งแกร่งมากในด้านพลัง มีจักระมหาศาล ทำลายกำแพงหรือทำดินให้แตกเป็นหลุมหรือแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยการอัด ต่อย หรือฟาดเท้าเพียงครั้งเดียว แต่ในช่วงสงครามโลกนินจาครั้งที่4นั้น การต่อสู้กับ 10 หางร่วมกับทุกคนในทีม 7 อีกครั้งทำให้ซากุระ สามารถใช้ คาถาต้องห้ามได้ นั่นก็คือคาถาเบียคุโก เป็นวิชารักษาขั้นสูงสุดของนินจาแพทย์แบบซึนาเดะอาจารย์ของเธอแล้วก็สามารถอัญเชิญคัตสึยุมารักษาทุกคนที่บาดเจ็บได้อีกด้วยทั้งๆที่ พึ่งใช้เบียคุโกได้ครั้งแรกแต่สามารถใช้คาถารักษาระยะไกลของคัตสึยุได้ ภายหลังจากจบสงครามนินจาครั้งที่4 ซากุระได้เลื่อนขั้นตัวเองเป็นโจนินระดับสูงของหมู่บ้านในฐานะนินจาแพทย์ที่เก่งที่สุด(ตอนนี้)หลังจากซึนาเดะวางมือ ทั้งยังสามารถโค่นศัตรูที่แข็งแกร่งได้ด้วยตัวคนเดียว เธอเลยถือตัวเองป็นนินจาหญิงที่เก่งที่สุดมากในเรื่อง ในที่สุดซากุระก็ได้แต่งงานกับซาซึเกะอย่างลับๆและเปลี่ยนเป็นใช้นามสกุลของสามีอีกด้วยเป็น"อุจิวะ ซากุระ" และมีลูกสาวด้วยกันหนึ่งคน ชื่อว่า อุจิวะ ซาราดะ
ชื่อของตัวละคร.
ชื่อ"ซากุระ" มาจากชื่อดอกซากุระ ดอกไม้ประจำชาติญี่ปุ่น และนามสกุล "ฮารุโนะ" มาจากคำว่า ฮะรุ (春) แปลว่า ฤดูใบไม้ผลิ และ โนะ (野) แปลว่า ทุ่ง ซึ่งรวมความหมายถึง ทุ่งของดอกไม้ผลิใบ โดยในเนื้อเรื่องจะมีอยู่หลายครั้งที่ อิโนะ คุยกับซากุระว่า ซากุระยังเป็นเด็กเปรียบเหมือน ดอกไม้ที่ยังไม่ผลิใบ เมื่อโตขึ้นจะต้องสวยงามดั่งซากุระ
ฮิวงะ ฮินาตะ

ฮิวงะ ฮินาตะ (; โรมาจิ: "Hyūga Hinata"; : ฮีวงะ ฮินะตะ) ตัวละครสมทบจากการ์ตูนเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ หลังจากอนิเมะ Ay the last movie ฮินะตะเปลี่ยนมาใช้นามสกุลสามีเป็นอุซึมากิ ฮินาตะ
ประวัติ.
ฮิวงะ ฮินาตะ คุโนะอิจิจาก หมู่บ้านโคโนฮะ ทายาทหญิงแห่งตระกูลหลักของกลุ่มฮิวงะ เมื่อฮินาตะอายุได้ 3 ปี วันเดียวกับที่ ฮิวงะ เนจิลูกพี่ลูกน้องจากตระกูลสาขา อายุ 4 ปี เนจิ ได้ถูกประทับอักขระ"ปักษาในกรง" เพื่อเป็นสัญลักษณ์ว่าจะปกป้องตระกูลหลัก โดยเมื่อใดก็ตามที่ทรยศ สัญลักษณ์ปักษาในกรงจะส่งผลให้ผู้ใช้บาดเจ็บและล้มตาย ปักษาในกรงยังเป็นวิธีป้องกันความลับของเนตรสีขาว อักขระจะถูกกระตุ้นให้ทำลายความสามารถเนตรสีขาวในตัวบุคคลนั้น จุดนี้เองที่ทำให้เนจิ เกลียดฮินาตะ เพราะพ่อของเนจิได้ยอมเสียชีวิตเพื่อปกป้องตระกูลฮิวงะ ฮินาตะสูง 164 ซม.หนัก 47 กก.
เนื้อเรื่อง.
ฮิวงะ ฮินาตะ เป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างขี้อาย แอบชอบเอมากเวลาเจอหน้านารูโตะเมื่อไร เธอจะเงียบและหน้าแดงหรือไม่ก็จะเป็นลมไปทันทีในการสอบจูนิน ฮินาตะได้ต่อสู้กับเนจิในรอบคัดเลือกเข้ารอบสุดท้าย โดยฮินาตะจะพยายามเปลี่ยนวิถีชีวิตตัวเอง และด้วยแรงเชียร์ของนารูโตะ
โดยถึงฮินาตะรู้ว่าไม่สามารถชนะเนจิได้ แต่ฮินาตะได้สู้จนสุดความสามารถและแพ้สลบไป ในช่วงวันสอบสุดท้ายรอบสุดท้ายในตอนนั้นนารูโตะได้พูดว่าสู้ๆนะฮินาตะ ทำให้ฮินาตะมีกำลังใจและในช่วงตอนที่นารูโตะสู้กับเนจิ ฮินาตะเกิดอาการป่วยแต่ยังโชคดีที่หน่วยลับที่นินจาแพทย์ (คาบุโตะปลอมตัว) ช่วยไว้ได้หลังจากเรื่องราวการตามหาซาสึเกะจบลง ซึ่งหลังจากนั้นนารูโตะโวยวายจะต้องตามหาซาสึเกะทำให้ฮินาตะต้องการช่วยนารูโตะจึงเริ่มภารกิจตามหาแมลงชื่อบิกโค ในช่วงก่อนไปทำภารกิจฮินาตะที่กำลังเร่งรีบจนเกือบจะชนเนจิแต่ทว่าฮินาตะหลบได้พ้นด้วยการหมุนขาซึ้งทำให้รู้ว่าฮินาตะตั้งใจฝึกซ้อมกับ อะบุราเมะ ชิโนะ และ อินุซึกะ คิบะ ทำให้เกิดท่ามวยอ่อน 8 ทิศ 64 หมัดแบบฉบับฮินาตะที่เป็นการผสมระหว่างคลื่นสวรรค์และ 8 ทิศ 64 หมัดซึ่งมีความอ่อนช้อย ซึ่งยังขาดความเข้มแข็งทางด้านจิตใจและเป็นพลังที่ไม่ได้ถนัดในด้านถล่ม
หลังจากอนิเมะ Ay the last movie เป็นต้นไปฮินาตะได้วางมือจากการเป็นนินจาและกลายเป็นแม่บ้านเต็มตัวดูแลลูกๆ และสามีที่เป็นโฮคาเงะ ซึ่งมีเวลาอยู่บ้านช่วยดูแลลูก ฮินาตะรักสามีมากถึงขนาดยอมตายแทนให้กันยังได้และไม่เคยมีเรื่องทะเลาะกันเลย
อะบุราเมะ ชิโนะ

อะบุราเมะ ชิโนะ (; โรมาจิ: "Aburame Shino") ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ลักษณะ/อุปนิสัย.
อะบุราเมะ ชิโนะ มักใส่ชุดคลุมและแว่นตาสีดำ(ที่ไม่เคยถอด)ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เป็นคนไม่ค่อยพูด ไม่ปรากฏว่าเคยยิ้มหรือหัวเราะ ยกเว้นในตอนพิเศษที่ไปทำภารกิจกับนารูโตะ 2 คนที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชิโนะได้ลองกินอาหารเพื่อให้แมลงในตัวพิสูจน์ยาพิษ(หรือตามเนื้อเรื่องคือ ยาทำให้หัวเราะ)หรือไม่ แต่แล้วก็พลาดท่าที่เมื่อได้กินลงไปแล้วยาก็ออกฤทธิ์ ทำให้ชิโนะหัวเราะจนผิดแปลกไปจากชิโนะคนเดิม ขนาดนารูโตะเองยังสังเกตได้
ในอนิเมะ ตำนานวายุสลาตัน ช่วงแรกๆหลังจากที่นารูโตะไปฝึกวิชากับจิไรยะ 1 ใน 3 นินจาในตำนานแล้วกลับมาถึงหมู่บ้าน ก็ได้พบกับนารูโตะพร้อมๆกับเพื่อนร่วมทีมของชิโนะเองซึ่งก็คือ ฮินาตะกับคิบะ(และอากามารุ) ในครั้งนั้น นารูโตะจำทั้งคิบะกับฮินาตะได้ แต่เกือบจำชิโนะไม่ได้ ทำให้ชิโนะงอนนารูโตะมาก และไม่ได้งอนแค่ตอนเดียวเท่านั้น ยังงอนยาวไปถึงอีกหลายตอนด้วยกัน
งานอดิเรก สะสมแมลง
อาหารที่ชอบ สลัดผัก กับ ฟักเขียว
อาหารที่ไม่ชอบ อาหารที่มีกลิ่นแรงๆ
ประวัติ.
อะบุราเมะ ชิโนะมีอาจารย์ผู้สอน คือ ยูฮิ คุเรไน มีประโยคที่กินใจ คือ "แม้ว่าคู่ต่อสู้ของเราจะตัวเล็ก แต่ไม่ควรประเมินค่ามันต่ำเกินไป"
อะบุราเมะ ชิโนะ จากหมู่บ้านของโคโนฮะ ชิโนะ เป็นคนของตระกูล อะบุระเมะ ลูกชายคนเดียวของ อะบุระเมะ ชิบิ ความสามารถหลักคือการควบคุมแมลง แมลงเหล่านี้ถูกนำเข้าไปเลี้ยงในร่างกายของคนในตระกูล อะบุระเมะ โดยแมลงที่พวกเขาเลี้ยงใว้จะกินจักระของเจ้าของเป็นอาหาร เพื่อแลกเปลี่ยนกับการบังคับแมลงเพื่อใช้ในการต่อสู้ตามที่ต้องการ
ชิโนะ มีส่วนอยู่ด้วยในสถานที่ ที่ในใช้การสอบไล่จูนินในโคโนฮะแต่หมู่บ้าน ไม่พิจารณายศนินจา จูนินกับเขา
ในเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ชิโนะได้ไล่ตามไปปะทะ กับ คันคุโร่ และได้รับชัยชนะมา แต่ชิโน ก็บาดเจ็บมาก แต่ก็รอดมาได้เพราะมีพ่อมาช่วย
เขาได้แสดงฝีมืออีกครั้ง เมื่อ ได้รวมทีมกับนารูโตะ ตามหา ซาสึเกะ โดยเขาได้พบกับ โทบิ ซึ่งเขาได้แสดงวิชาแมลงที่ร้ายกาจมากออกมา นับว่าเป็น นินจาที่มีฝีมือสูงคนนึง
อาคิมิจิ โจจิ

อาคิมิจิ โชจิ (; โรมาจิ: "Akimichi Chōji"; : อะคิมิจิ โชจิ) ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
เนื้อเรื่อง.
อาคิมิจิ โจจิ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ เข้าสอบจูนินพร้อมเพื่อนร่วมทีม นารา ชิกามะรุ และ ยามานากะ อิโนะ โดยการสอบข้อเขียนรอบแรก ผ่านได้อย่างง่ายดาย โดยอิโนะใช้วิชานินจามาสิงร่างและเขียนคำตอบให้ ในการสอบรอบที่สองในป่า ในการสอบรอบคัดเลือก่อนเข้ารอบสุดท้าย ได้จับคู่เจอกับ โดซึ คินุตะ นินจาจากหมู่บ้านโอะโตะ และพ่ายแพ้ไป
ต่อมาในภารกิจตามตัวอุจิวะ ซาสึเกะกลับมา โดยการนำของ นารา ชิกามะรุ ในระหว่างที่ตามตัว โจจิได้ต่อสู้กับจิโรโบ 1 ใน 4 ลูกศิษย์ของโอโรจิมารุ โดยในระหว่างต่อสู้ โจจิได้ใช้ยานินจาของตระกูล โดยยาที่กินจะทำให้ชีวิตของผู้ใช้สั้นลง การต่อสู้สิ้นสุดลงโดยโจจิใช้ยาครบทั้ง 3 ก้อน และจิโรโบพ่ายแพ้ลง หลังจากนั้นโจจิ ได้พยายามจะตามกลุ่มของชิกามะรุ แต่ปรากฏว่าไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และได้สลบไป
ธนาคาร

ธนาคาร เป็นสถาบันการเงินที่รับฝากเงินจากประชาชนและสร้างสินเชื่อ (เครดิต) กิจกรรมการกู้ยืมสามารถทำได้ทั้งทางตรงและทางอ้อมผ่านตลาดทุน เนื่องจากความสำคัญของสิ่งเหล่านี้ในความมั่นคงทางการเงินของประเทศ ธนาคารนั้นมีการควบคุมอย่างมากในประเทศเป็นส่วนใหญ่ ประเทศส่วนใหญ่ได้จัดตั้งระบบการเงินที่เรียกว่า ธนาคารเก็บเงินสดสำรองบางส่วน(fractional reserve banking) ภายใต้ซึ่งการที่ธนาคารถือสินทรัพย์สภาพคล่องเท่ากับส่วนหนึ่งของหนี้สินหมุนเวียนของพวกเขา นอกเหนือจากกฏระเบียบอื่น ๆ ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อรับรองสถาพคล่อง ธนาคารโดยทั่วไปจะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดขั้นต่ำของเงินกองทุนตามมาตรฐานเงินทุนระหว่างประเทศที่เรียกว่า บาเซิล แอคคอร์ดส 
ธนาคารในความทันสมัยของการพัฒนาในศตวรรษที่ 14 ในเมืองที่เจริญแล้วของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี แต่ในหลายๆวิธีเป็นการสานต่อความคิดและแนวคิดเกี่ยวกับสินเชื่อหรือการปล่อยสินเชื่อที่มีรากฐานมาจากโลกยุคโบราณ ในประวัติศาสตร์ของธนาคาร ตระกูลนายธนาคารจำนวนมาก-ที่โดดเด่นที่สุด ได้แก่ เมดีชี ฟุกเกอร์ เวลเซอร์ เบเรนแบร์ก และรอธส์ไชลด์ - มีบทบาทสำคัญในหลายศตวรรษ ธนาคารการค้าปลีกที่เก่าแก่ที่มีอยู่ คือ บานคา มอนเต ดี พาสชิ ดี เซียนา ในขณะที่ธนาคารเพื่อการค้าขนาดใหญ่ที่เก่าแก่ที่สุดที่ดำรงอยู่คือ ธนาคารเบเรนแบร์ก 
ประวัติ.
แนวคิดของธนาคารอาจจะเกิดขึ้นในอาณาจักรบาบิโลนและแซงวีเก่า โดยมีพ่อค้าได้เสนอข้าวเป็นสินเชื่อ เพื่อเป็นหลักประกันในระบบแลกเปลี่ยนสินค้า การกู้ยืมเงินในยุคสมัยกรีกโบราณและในระหว่างจักรวรรดิโรมัน ได้มีการเพิ่มนวัตกรรมที่สำคัญสองประการ: พวกเขาได้ยอมรับเงินฝากและเงินที่เปลี่ยนแปลง โบราณคดีในยุคสมัยนี้ในจีนและอินเดียโบราณก็ได้แสดงหลักฐานการกู้ยืมเงิน
หน้าที่ของธนาคารแต่ละประเภท.
ธนาคารกลางทำหน้าที่ทางการเงินของประเทศ ภายใต้การควบคุมของกระทรวงการคลัง เพื่อดูแลรักษาผลประโยชน์โดยรวมของชาติ
อินุซึกะ คิบะ

อินุซึกะ คิบะ (; โรมาจิ: "Inuzuka Kiba"; : อินุซึกะ คิบะ) ตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ 
ตระกูลอินุซึกะ.
คำว่า อินุ (犬) ในนามสกุล อินุซึกะ มีความหมายว่า สุนัข ซึ่งทุกคนในตระกูลอินุซึกะจะมีสุนัขประจำตัว และที่แก้มของคนในตระกูลจะทาสีไว้ที่แก้ม
เนื้อเรื่อง.
อินุซึกะ คิบะ และคู่หูอากามารุ นินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ เข้าสอบจูนินพร้อมเพื่อนทีม 8 อะบุราเมะ ชิโนะ และ ฮิวงะ ฮินาตะ ในการสอบรอบคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้ายได้ต่อสู้กับอุซึมากิ นารูโตะ และได้พ่ายแพ้ต่อแผนของนารูโตะ 
ในช่วงที่ตามตัวซาสึเกะกลับหมู่บ้าน คิบะได้ร่วมกับกลุ่ม โดยในระหว่างการเดินทางได้ต่อสู้กับ ซาคอน และ ยูคอน นินจารับใช้ของโอโรจิมารุ และระหว่างที่ต่อสู้ได้คันคุโร่มาช่วย แต่ก็ได้รับบาดเจ็บกลับมา รวมทั้งอากามารุ ในช่วงหลังคิบะเริ่มมีบทบาทมากซึ่งหลังจากชิโนะไม่อยู่ มักได้ทำภารกิจกับฮิวงะ ฮินาตะและอุซึมากิ นารุโตะแต่ค่อนข้างหวังผลเรื่องทำภารกิจไม่ค่อยได้ ในตอนภารกิจตามล่าหาขุมทรัพย์กับคิบะและฮินาตะ คิบะได้มีความสามารถในการเดินป่า แม้แต่นารุโตะกับฮินาตะที่คิดว่ามาทางที่เร็วทีสุดที่ต่างจากคิบะต้องอ้อมไปอีกไกลกับมาถึงได้เร็ว (ขนาดว่างพอทำกับข้าว) และรับรู้จุดอ่อนของแต่ละคนในทีมทีเข้าอยู่ก็คือ คิบะกับนารูโตะมักชอบเถียงกัน ฮินาตะก็ห่วงมากจนลืมตัวเอง ในภาค2 คิบะได้กลับมาเจออุซึมากิ นารุโตะและทีม8ถึงแม้จะดูเท่แต่นิสัยยังคงเหมือนเดิม
ยามานากะ อิโนะ

ยามานากะ อิโนะ (; โรมาจิ: "Yamanaka Ino"; : ยะมะนะกะ อิโนะ) ตัวละครนินจาจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ 
นามสกุลยะมะนากะ (山中) มีความหมายว่า "ท่ามกลางภูเขา" ซึ่งใกล้เคียงกับนามสกุลฮะรุโนะ(春野) ของ ซากุระ ที่แปลว่า "ทุ่งดอกไม้ผลิ"
ความสามารถ.
อิโนะมีความสามารถในการสิงร่างคนอื่นวิชานินจาของตระกูลยามานากะ และสามารถบังคับให้ร่างที่โดนสิงปฏิบัติตามที่ตัวเองต้องการ แต่มีข้อเสียคือเมื่อสิงร่างผู้อื่น ร่างจริงจะไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ซึ่งง่ายต่อการตกเป็นเป้าโจมตี และมากกว่านั้นเมื่อร่างที่เข้าไปสิงบาดเจ็บ อิโนะจะบาดเจ็บตามไปด้วย
ประวัติอิโนะ.
อิโนะเป็นนินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ อยู่ทีม 10 ทีมเดียวกับ ชิกามารุ และ โจจิ แอบชอบ ซาสึเกะ และเป็นคู่แข่งทางความรักคนสำคัญของฮารุโนะ ซากุระ แต่เดิมอิโนะและซากุระเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็ก โดยอิโนะพยายามช่วยให้ซากุระมีความเชื่อมั่นในตัวเอง จนกระทั่งวันหนึ่งซากุระได้มาบอกกับอิโนะว่าชอบซาสึเกะ ทำให้อิโนะเสียใจที่ชอบคนเดียวกับเพื่อนตัวเองจึงปกปิดเรื่องที่เธอชอบซาสึเกะเหมือนซากุระไว้ วันหนึ่งซากุระรู้เข้าว่าอิโนะชอบซาสึเกะจึงเป็นคู่แข่งกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
อิโนะได้เข้าสอบจูนินพร้อมกับเพื่อนทีม 10 ทั้งสามคน โดยในการสอบรอบแรก สอบข้อเขียน อิโนะได้เข้าสิงร่างคนอื่นเพื่อแอบดูข้อสอบ และได้ช่วย ชิกามารุ และ โจจิ เพื่อนร่วมทีมโดยการสิงร่างเพื่อนร่วมทีมเพื่อกาข้อสอบให้ ในการสอบรอบที่สองในป่า อิโนะได้เห็นซากุระถูกรุมทำลายโดนนินจาจากหมู่บ้านโอโตะ อิโนะตัดสินใจเข้ามาช่วยพร้อมทั้งลากเพื่อนร่วมทีมทั้งสองคน ตอนสอบจูนินรอบคัดเลือกเข้ารอบที่สาม ฮิโนะได้สู้กับซากุระ โดยเกือบจะชนะซากุระโดยการสิงร่างซากุระและจะประกาศยอมแพ้ภายในร่างซากุระ แต่ปรากฏว่าซากุระอีกคนตื่นมาไล่อิโนะออกจากร่าง และได้ต่อยกันสลบทั้งคู่ผลตัดสินให้ทั้งคู่ตกรอบ อิโนะสูง167ซ.ม.หนัก39ก.ก.วิชาของตระกูลยามานากะเลยใช้กับฮารุโนะ ซากุระไม่ได้เพราะซากุะระมี2ตัวตน และ ได้เรียนวิชาแพทย์กับซึนาเดะ โฮคาเงะรุ่นที่ 5 ปัจจุบันมีสามีชื่อ ซาอิ และมีลูกชื่อ ยามานากะ อิโนะจิน
จิไรยะ (นารุโตะ)

จิไรยะ (; โรมาจิ: "Jiraiya"; : จิระอิยะ) เกิดวันที่ 11 พฤศจิกายน (วันที่สมมุติ) ตัวละครการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ประวัติ.
จิไรยะ ศิษย์ของ โฮคาเงะรุ่นที่ 3 (ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น) พร้อมกับ โอโรจิมารุ และ ซึนาเดะ ที่รู้จักในชื่อ สามนินจาในตำนาน
ในวัยเด็ก ใช้คาถาอัญเชิญที่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ทำให้ดูซี้ซั้วโดยที่ยังไม่ได้ทำสัญญาสัตว์อัญเชิญ จนถูกย้ายไปมิติไปติดอยู่ที่ภูเขาเมียวโบคุ จึงไปฝึกวิชาเซียนกบกับทำสัญญากับกบแบบไปกลับเรื่อยมา จึงได้รับคำทำนายว่า ศิษย์ของตนจะเปลี่ยนแปลงโลกนินจา พออายุ 14 ปี จิไรยะจึงเริ่มออกพเนจรเพื่อเติมเต็มประสบการณ์ในชีวิตและได้แต่งหนังสืออ่ะจึ๋ยฯ ไปด้วย
ในสงครามโลกนินจาครั้งที่ 2 ในช่วงปลายสงคราม จิไรยะ อายุ 29 ปี ได้เป็นครูชั่วคราวของผู้ก่อตั้งแสงอุษาที่เป็นลูกศิษย์รุ่นแรกได้แก่ นางาโตะ (เพน)โคนัน และ ยาฮิโกะ (เพน วิถีสววรรค์)ที่มีอายุ 10 ปี แห่งหมู่บ้านอาเมะงาคุเระเป็นเวลา 3 ปี ก่อนจะกลับหมู่บ้านโคโนฮะ และได้เขียนหนังสือกับวิถีนินจาตามคำนายของเซียนกบ กับเขียนท้ายเล่มว่า ได้ไอเดียชีวิตมาจากนางาโตะอีกที กับฝากฝังต้นฉบับให้กับนางาโตะ 1 เล่ม
ต่อมาเมื่ออายุ 33 ปี จิไรยะได้เป็นครูนำทีม โฮคาเงะรุ่นที่ 4 (นามิคาเสะ มินาโตะ)กับลูกศิษย์ที่ไม่ปรากฏนามอีก 2 คน หลังจบสงครามโลกนินจาครั้งที่ 3 (กำเนิดคาคาชิเนตรวงแหวนวีระบุรุษที่สะพานคันนาบิ เป็นลูกศิษย์ของมินาโตะ) เมื่อจิไรยะกลับโคโนฮะไปเยี่ยมมินาโตะ ถูกชมเรื่องหนังสือ จึงขอมาตั้งชื่อลูก จิไรยะจึงยอมพร้อมกับบอกลา ช่วงมีการเลือกโฮคาเงะรุ่นที่ 4 จิไรยะถูกเลือกให้เป็นแต่เขาเลือกที่จะออกพเนจรไปก่อน
พอมินาโตะตาย จิไรยะได้รับกุญแจปลดผนึก 8 วิถีมาจึงเก็บไว้กับตัวตลอดมา พอโอโรจิมารุ หมดสิทธิ์กลายเป็นนินจาถอนตัว จิไรยะก็คิดที่จะเตือนให้กลับตัวและกลับหมู่บ้านแต่ล้มเหลว โดยหวังว่าสักวันโอโรจิมารุจะกลับมา
พอกลับมาโคโนฮะ อายุ 50 ปี พบนารูโตะ(อายุ12ปี)ขณะฝึกวิชาเพื่อสอบจูนินรอบสุดท้าย จึงช่วยฝึกรีดเร้นจักระ โดยตนแต่งหนังสือ สวรรค์รำไร หรือ อะจึ๋ยสวรรค์รำไร กับถูกตั้งฉายาว่า "เซียนลามก" จากนารูโตะ พอนารูโตะฝึกคาถาอัญเชิญสำเร็จก็จากไป พอหลังจบงานศพโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ตนกลับมาที่หมู่บ้านโคโนฮะและปฏิเสธการเป็นโฮคาเงะ จึงพานารูโตะออกตามหาซึนาเดะ โดยฝึกนารูโตะให้ใช้กระสุนวงจักร กับถูกแสงอุษาไล่ล่า
พอหลังจากที่นารูโตะทำภารกิจพาซาสึเกะกลับหมู่บ้านล้มเหลว จิไรยะได้พานารูโตะออกพเนจรไปฝึกอีกครั้งตลอด 3 ปี มีช่วงนึงฝึกนารูโตะควบคุมคุรามะ(9หาง) แต่ล้มเหลว เพราะนารูโตะคลั่งตอนมี 4 หาง จนเกือบเสียชีวิต รอบที่ 2 คือแผลเป็นหลุมที่อก(รอบแรกเกิดจากไปแอบดูผู้หญิงอาบน้ำแล้วโดนซึนาเดะทำร้ายจนการไปช่วงนึง)
จิไรยะมีงานอดิเรกคือแอบดูผู้หญิงอาบน้ำเป็นประจำ แม้แต่ในขณะที่นารูโตะกำลังลำบาก (สำหรับเป็นข้อมูลในหนังสือสวรรค์รำไร)
หลังจากทีม"งู"ของซาสึเกะ และทีมโคโนะฮะได้ออกเคลื่อนไหวเพื่อหาตัวอุจิวะ อิทาจิ ได้ลักลอบเข้าหมู่บ้านอาเมะงาคุเระได้สำเร็จ เขาได้ต่อสู้กับเพน หรือ นางาโตะ ซึ่งมีถึง 6 ร่าง โดยครั้งนี้เขาได้เผยร่างเซียนออกมาสู้กับเพน และในขณะที่ได้รู้ถึงร่างจริงของเพน เขาก็ได้โดนเพนโจมตีที่ลำคอทำให้เป็นใบ้และถูกฆ่าตาย ศพจมลงทะเลในที่สุด แต่ได้ทิ้งข้อความก่อนตายเกี่ยวกับตัวจริงของเพนไว้ที่หลังของผู้เฒ่ากบ กับฝากกุญแจผนึก 8 วิถีให้ฝากให้นารูโตะอีกที
ฮิวงะ เนจิ

ฮิวงะ เนจิ (; โรมาจิ: "Hyūga Neji"; : ฮีวงะ เนะจิ) ตัวละครนินจาจากการ์ตูนจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
ครอบครัว.
ฮิว
ประวัติ.
นินจาหมู่บ้านโคโนฮะทายาทชายในตระกูลสาขาของกลุ่มฮิวงะ คือเนตรสีขาว มองทะลุสิ่งต่างๆ และเห็นถึงกระแสจักระในตัวสิ่งมีชีวิต สมฉายาอัจฉริยะของตระกูลฮิวงะ เน้นใช้มวยอ่อน เมื่อฮิวงะ ฮินาตะ ลูกพี่ลูกน้องในตระกูลหลัก อายุได้ 3 ปี ตอนนั้นตนอายุ 4 ปี ถูกประทับอักขระ"ปักษาในกรง" คือรอยสักบนหน้าผาก ใช้ปกป้องตระกูลหลัก ตอนไหนที่ทรยศ จะส่งผลให้ผู้ใช้บาดเจ็บและล้มตาย กับคือวิธีป้องกันความลับเรื่องเนตรสีขาวไม่ให้คนนอกรู้หรือนำไปใช้ในทางที่ผิด เพราะอักขระทำลายเนตรสีขาวจนใช้การไม่ได้อีก คือสาเหตุตนเกลียดฮินาตะ เพราะเข้าใจผิดเรื่องพ่อ แต่ที่จริงพ่อตนยอมสละชีวิตตายแทนลุงเพื่อปกป้องครอบครัว และอิสระ หลังสู้แพ้นารูโตะในตอนสอบจูนินจนถูกนารูโตะกับลุงเตือนสติ พอรู้สาเหตุการตายของพ่อ จึงเปลี่ยนความคิดใหม่
ในตอนชิกามารุนำทีมพาซาสึเกะกลับหมู่บ้าน ตนร่วมทีมคือรองหัวหน้า
ภาค 2 นิสัยดีขึ้น กับคือโจนิน
ปัจจุบัน เสียชีวิต(มังงะตอนที่ 614 ถึงนาย) เพื่อปกป้องฮินาตะที่ไปปกป้องนารูโตะอีกทีจากการโจมตีของสิบหาง ก่แนตายอักขระบอกลาทั้งคู่ กับอักขระที่หน้าผากหายไป
เนื้อเรื่อง.
ฮิวงะ เนจิเข้าร่วมสอบจูนินพร้อมเพื่อนร่วมทีม ร็อค ลี และ เท็นเท็น โดยเนจิได้ชื่อว่าเป็นนินจาที่เก่งที่สุด(รูกี้)ในรุ่นนั้น ในรอบการต่อสู้การเข้าสู่รอบสุดท้าย เนจิได้ต่อสู้กับลูกพี่ลูกน้องของตัวเอง ฮิวงะ ฮินาตะ และแสดงความสามารถของตัวเองออกมาทั้งหมดจนฮินาตะปางตาย แล้วนารุโตะสัญญาว่าจะโค่นเนจิให้ได้ และในรอบสุดท้าย เนจิได้ถูกจับคู่ให้สู้กับอุซึมากิ นารูโตะ โดยทั้งคู่ต่อสู้กันอย่างดุเดือด โดยนารูโตะได้ใช้พลังจักระของจิ้งจอกเก้าหาง และสุดท้ายนารุโตะจึงใช้คาถาที่ที่ตัวเองถนัดที่สุด(แยกเงาพันร่าง)ชนะเนจิลงไปได้และเนจิได้ถามนารุโตะว่าถนัดวิชานี้แต่นารุโตะกลับบอกว่าเค้าต้องซ้ำชั้น3ปีเพราะวิชานี้ โดยเมื่อเนจิแพ้ต่อนารูโตะ และอยู่ในห้องพยาบาล ลุงของเนจิ ฮิวงะ ฮิอาชิ ซึ่งเป็นฝาแฝดของพ่อ ได้เข้ามาเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริงทั้งหมดเกี่ยวกับการเสียชีวิตของพ่อของเนจิ ที่เนจิเข้าใจผิดมาตลอด 
ต่อมาเนจิได้ร่วมกับกลุ่มนารา ชิกามะรุ ในการตามตัว อุจิวะ ซาสึเกะ กลับหมู่บ้าน โดยระหว่างทางเนจิได้ต่อสู้กับ คิโดมารุ ผู้ใช้แมงมุม ซึ่งคิโดมารุได้เห็นจุดอ่อนของเนตรสีขาว ที่ไม่สามารถมองเห็นในบริเวณส่วนหลังเพียงไม่กี่องศา การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือดจนกระทั่ง ในขณะนั้นคิโดมารุได้เปลี่ยนสภาวะขั้นที่2 ยิงธนูดอกแรก เนจิสามารถหลบได้อย่างหวุดหวิด ยิงธนูลูกที่สอง เพิ่มการควงสว่านแรงทำลายล้าง 120% เนจิโดนแต่หลบเฉียดจุดตาย เนจิจึงปล่อยจักระเข้าเชือกที่ต่อกับลูกธนู แล้วใช้หมัดสุดท้าย ทำให้เนจิสามารถเอาชนะคิโดมารุได้ และเนจิได้สลบไป 
สามปีต่อมา เนจิได้เป็นโจนิน(นินจาระดับสูงสุด)และร่วมทีมกับ อาจารย์ไก ร็อค ลี และ เท็นเท็น ออกช่วยเหลือกาอาระ จากกลุ่มแสงอุษา ภายใต้คำสั่งของ ซึนาเดะ โดยระหว่างทาง ทั้งกลุ่มได้ร่วมกันต่อสู้กับร่างจักระ(มีพลังจากตัวจริงแค่ 30%)ของ โฮชิงากิ คิซาเมะ และไกก็ใช้ไม้ตายลับชนะไป ซึ่งภายหลังได้เจอกับกลุ่มของฮาตาเกะ คาคาชิ ที่หน้าปากถ้ำที่ซ่อนของกลุ่มแสงอุษา ต่อจากนั้นในสงครามนินจา เนจิถูกเซตสึดูดจักกระของตนและปลอมแปลงเป็นร่างของของเนจิไปลอบฆ่านินจาแพทย์ ใน Manga 614 เนจิถูกคาถาไม้ Mokuton,Sashiki no jutsu ของสิบหางเสียบร่างเพราะต้องการช่วยฮินาตะ กับ 
นารุโตะ ภายในสงครามนินจา หลังจากนั้นผนึกบนหน้าผากของเนจิ ก็ปลดผนึกลง เนจิตายข้างๆบ่าของนารุโตะ และฮินาตะ
เทมาริ (ตัวละคร)

เทมาริ (; โรมาจิ: "Temari") ตัวละครคุโนะอิจิจากการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ ชื่อของเทมาริหมายถึงลูกบอลไหมพรมเทมาริ ของเล่นชนิดหนึ่งของเด็กญี่ปุ่น
ลักษณะของเทมาริ.
เทมารินินจาสาวจากหมู่บ้านซึนะ เป็นพี่สาวของ กาอาระและคันคุโร่ เทมาริมีตาสีเขียวมรกต และมีผมสีทราย มีพัดอันใหญ่ที่สะพายอยู่ด้านหลังเป็นอาวุธ โดยมีความสามารถเกี่ยวกับลม และสามารถอัญเชิญอสูรคาไมทาจิที่ชื่อคามะทะริมาช่วยต่อสู้ได้ เทมาริสูง170ซ.ม.หนัก41.5ก.ก.
เนื้อเรื่องของเทมาริ.
ซาบาคุโนะ เทมาริ พร้อมทั้งซาบาคุโนะ กาอาระ และซาบาคุโนะ คันคุโร่ นินจาจากหมู่บ้านซึนะได้เข้าสอบจูนินที่หมู่บ้านโคโนฮะ ในการสอบคัดเลือกเข้าสู่รอบสุดท้าย ได้ชนะเท็นเท็นอย่างรวดเร็ว และได้ทำให้ร็อก ลีโกรธเมื่อขว้างร่างของเท็นเท็นอัดเข้ากับกำแพง และได้ว่าเท็นเท็นอ่อนแอ ในรอบสุดท้ายสู้ชนะนารา ชิกามะรุเพราะนารา ชิกามารุยอมแพ้เพราะเบื่อ
ในระหว่างช่วงที่พวกชิกามะรุได้ออกมาตามตัวอุจิวะ ซาสึเกะกลับหมู่บ้าน เทมาริได้เข้ามาช่วยชิกามารุต่อสู้กับทายูยะและได้ปราบทายูยะอย่างง่ายดาย
สามปีต่อมาเทมาริได้รับหน้าที่เป็นกรรมการประสานงานการคุมสอบของหมู่บ้านซึนะ โดยได้เดินทางไปมาระหว่างหมู่บ้านโคโนฮะและหมู่บ้านตัวเอง ภายหลังจากที่ได้รู้ข่าวว่ากาอาระโดนลักพาตัว และคันคุโร่บาดเจ็บสาหัส เทมาริได้กลับไปที่หมู่บ้านและวางแผนไปช่วยกาอาระกลับมาพร้อมเมื่อคันคุโร่หายป่วย และเดินทางไปกับคันคุโร่เพื่อคุ้มกันกาอาระในการประชุมคาเงะทั้งห้า
ระเบิดพลาสติก

ระเบิดพลาสติก (หรือ plastique) คือวัตถุระเบิดชนิดพิเศษอย่างหนึ่ง ที่อ่อนนุ่ม ใช้มือกดดัดให้เปลี่ยนรูปได้ ทั้งยังเก็บไว้ในช่วงอุณหภูมิสูงที่กว้างกว่าระเบิดชนิดบริสุทธิ์
ระเบิดพลาสติกนั้นเหมาะเป็นพิเศษกับการระเบิดทำลาย เพราะสามารถขึ้นรูปได้ง่าย สำหรับการตัดโครงสร้างที่แข็งแรง และมีความเร็วสูงพอสำหรับการชุดชนวนและมีความรุนแรงสำหรับการตัดโลหะ แต่จะไม่นิยมใช้ระเบิดพลาสติกสำหรับการทำลายทั่วไป เพราะระเบิดพลาสติกมีราคาแพงกว่าวัตถุระเบิดชนิดอื่นๆ ซึ่งทำงานได้ดีในขอบข่ายงานดังกล่าว นอกจากนี้เมื่อห่อระเบิดไว้ในพลาสติก อานุภาพมักจะต่ำกว่าเมื่อไม่ห่อหุ้ม
ระเบิดพลาสติกที่เก่าแก่ที่สุด คือ โนเบล 808 (Nobel 808) ที่พัฒนาขึ้นมาด้วยดีก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 และใช้อย่างแพร่หลายโดยหน่วยปฏิบัติการพิเศษของอังกฤษ ในช่วงสงครามดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีใช้โดยบรรจุในระเบิดทำลายรถถังแบบ HESH ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองและหลังจากนั้น มีการพัฒนาระเบิดแบบใหม่ขึ้นมาจำนวนหนึ่ง โดยมีส่วนประกอบเป็น RDX ได้แก่ Composition C, C2 และสุดท้ายก็เป็น C3 การใช้ระเบิดที่มี RDX เป็นส่วนประกอบ สามารถผลิตพลาสติกได้หลากหลาย เพื่อลดความไวในการระเบิด และผลิตพลาสติกเป็นส่วนประกอบ
ระเบิดซีทรี (C3) มีประสิทธิภาพสูงก็จริง แต่มีจุดอ่อนเมื่ออยู่ในสภาพอากาศหนาวเย็น จะทำให้เกิดการร่วนแตกง่าย เมื่อถึงทศวรรษ 1960 จึงมีการพัฒนาระเบิดซีโฟร์ (C-4) ขึ้นมา เพื่อใช้แทนระเบิดพลาสติก ซึ่งมีส่วนผสมของอาร์ดีเอกซ์เช่นเดียวกัน แต่ใช้ร่วมกับโพลีไอโซบิวทีลีน (polyisobutylene) และได (2-เอทิลเฮกซีล) ซีเบเคต (di (2-ethylhexyl) sebacate) 
นอกจากนี้ ในช่วงเวลายังมีการพัฒนา Semtex ขึ้น โดยสตานิสลาฟ เบรเบรา จากการผสมสาร RDX กับ PETN และจากนั้นก็เพิ่มเครื่องห่อหุ้มและอุปกรณ์เพิ่มเสถียรภาพ 
ระเบิดพลาสติกที่มีใช้ในปัจจุบันด้วยกันหลายแบบ ได้แก่ ซีโฟร์ (C-4) , PENO, พรีมาชีต (Primasheet) และ Semtex.
ระเบิดพลาสติกนั้นมักจะใช้กันในหมู่วิศวกรและวิศวกรโจมตี การใช้งานระเบิดพลาสติกในเชิงพาณิชย์ที่พบได้มากที่สุด ก็คือ เพื่อเสริมความแข็งของโลหะที่มีส่วนผสมของแมงกานีสสูง วัสดุนี้มักจะใช้เป็นส่วนประกอบของรางรถไฟ และอุปกรณ์ขุดดิน แต่ผู้ก่อการร้ายบางกลุ่มก็ใช้ระเบิดพลาสติกด้วย โดยเฉพาะระเบิดพลาสติก Semtex 
กำเนิดของคำว่า "plastique" ที่ใช้ในกองทัพสหรัฐนั้น มีผลสืบเนื่องจากระเบิดพลาสติกที่กองทัพสหรัฐรับมาจากอังกฤษ เมื่อ ค.ศ. 1940 ตัวอย่างของระเบิดที่หน่วย Tizard นำไปยังสหรัฐนั้น ถูกหน่วยปฏิบัติการพิเศษหีบห่อไว้เป็นอย่างดี สำหรับส่งไปยังขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส และติดป้ายเป็นภาษาฝรั่งเศส ว่า "Explosif Plastique"
โมริ รัน

โมริ รัน (; โรมาจิ: "Mōri Ran"; ราชบัณฑิตยสภา: โมริ รัง) โดยในฉบับภาษาอังกฤษหรือ Case Closed ใช้ชื่อว่า เรเชล มัวร์  นางเอกจากมังงะเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" เธอเป็นเพื่อนหญิงร่วมชั้นสมัยเด็กซึ่งปัจจุบันเป็นแฟน คุโด้ ชินอิจิ (; โรมาจิ: "Kudō Shin'ichi") ซึ่งเป็นนักสืบมัธยมปลาย มีบิดาเป็นนักสืบเอกชนชื่อโมริ โคโกโร่ และมารดาเป็นทนายความชื่อคิซากิ เอริ เธอมีทักษะ คาราเต้ และ ยูโด ทั้งนี้รันจะมีลักษณะเด่นคือมีผมที่ปัดเสยจนดูแหลม
ประวัติ.
โมริ รัน นักเรียนมัธยมปีที่ 5 โรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน เป็นเพื่อนสมัยเด็กกับคุโด้ ชินอิจิ เป็นคนที่ชินอิจิแอบชอบ และรันเองก็ชอบชินอิจิด้วย รันเป็นลูกสาวของนักสืบโมริ โคโกโร่ และทนาย คิซากิ เอริ พ่อแม่ของรันแยกกันอยู่ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ และเป้าหมายหลักของเธอคือต้องการให้พ่อ และ แม่ของเธอคืนดีกัน นอกจากชินอิจิแล้ว ซึซึกิ โซโนโกะ ที่เป็นเพื่อนร่วมห้อง ก็ยังเป็นเพื่อนรักของรันอีกด้วย
หนึ่งปีก่อนที่เนื้อเรื่องจะเริ่มขึ้น รันกับชินอิจิได้ไปอเมริกา เพื่อที่จะไปเยี่ยมพ่อแม่ของชินอิจิที่นิวยอร์ก รันและชินอิจิได้พบกับชารอน วินยาร์ด หรือเบลม็อท ที่เป็นหนึ่งในสมาชิกขององค์กรชุดดำ ช่วงค่ำเบลม็อทได้ปลอมตัวเป็นฆาตกรโรคจิตแล้วเกือบจะพลัดตกลงจากตึก แต่รันและชินอิจิก็ได้ช่วยเอาไว้
หลังจากที่ชินอิจิหายตัวไป รันก็ได้พบกับโคนัน ที่แนะนำโดย ดร.อากาสะ ฮิโรชิ โดยบอกว่าเป็นญาติห่างๆกัน โคนันจึงได้ไปอยู่ที่สำนักงานนักสืบโมริ แล้วรับไปเลี้ยงดู ต่อมาในการทัศนศึกษาที่วัดคิโยมิซูเดระ จังหวัดเกียวโต รันได้หอมแก้มของชินอิจิที่โคนันใช้ยาแก้พิษ APTX4869 เพื่อกลับร่างเดิมชั่วคราว และหลังจากเสร็จสิ้นกิจกรรม เธอได้สารภาพเป็นแฟนกับชินอิจิเป็นที่เรียบร้อย
บุคลิกภาพ.
รันเป็นหัวหน้าทีมคาราเต้ ที่โรงเรียนมัธยมปลายเทย์ตัน และแข็งแกร่งในคาราเต้มากจนได้รับรางวัลระดับภูมิภาค รันเป็นคนกล้าหาญ แข็งแกร่ง แต่กลับหวาดกลัวกับเรื่องผีสางซึ่งต่างกับโซโนโกะ รันเป็นคนเนื้อหอม มีผู้ชายมาหลงชอบเธอมากมาย ซึ่งเป็นสิ่งที่โซโนโกะอิจฉารัน ถึงรันจะเป็นคนเข้มแข็งแต่รันเป็นคนขี้ร้องไห้ (อ้างจากที่ชินอิจิ และอากาอิ ชูอิจิ กล่าวไว้)
รันสามารถเล่นเปียโนได้ค่อนข้างดี และชื่นชอบเรื่องศิลปะ การทำอาหาร งานบ้าน นอกจากนี้ รันเป็นคนที่เก่งในด้านการเสี่ยงโชค หลายครั้งที่รันสามารถคว้ารางวัลใหญ่ได้ด้วยมือของตัวเอง หรือแม้แต่การเล่นพนัน (จากอนิเมะตอนที่ 77 "คดีฆาตกรรมบริษัทเงินกู้")
รัฐแทสเมเนีย

แทสเมเนีย  เป็นรัฐหนึ่งของประเทศออสเตรเลีย ตั้งอยู่ห่างออกไปราว 240 กม. (150 ไมล์) ทางตอนใต้ของส่วนตะวันออกของทวีปออสเตรเลีย โดยถูกกั้นด้วยช่องแคบบาสส์ และเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 26 ของโลก แทสเมเนียมีประชากรราว 456,652 คน (จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี ค.ศ. 2001) และมีพื้นที่ 68,332 กม.² (26,383 ตารางไมล์) จากการสำรวจเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2003 พบว่าแทสเมเนียมีประชากรที่อยู่อาศัยจริงราว 476,199 คน ชื่อเล่นของแทสเมเนียคือ "เกาะแอปเปิล" เนื่องจากมีการปลูกแอปเปิลมาก และรูปร่างของเกาะที่เหมือนผลแอปเปิล
เมืองหลวงและเมืองขนาดใหญ่ที่สุดของเกาะคือเมืองโฮบาร์ต ซึ่งรวมถึงชุมชนโฮบาร์ต เกลนอร์ชี และแคลเรนซ์ เมืองใหญ่ที่มีประชากรจำนวนมากอีกแห่งได้แก่เมืองลอนเซสตัน ทางตอนเหนือ และเดวอนพอร์ต กับเบอร์นีทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะ
เกาะแมกควารี ซึ่งเป็นเกาะเล็กของทวีปแอนตาร์กติก ก็อยู่ในความปกครองของรัฐแทสเมเนีย แทสเมเนียยังเป็นที่รู้จักในเรื่องของธรรมชาติที่งดงาม มีสัตว์หายากที่พบได้บนเกาะนี้ที่เดียว ได้แก่"แทสเมเนียนเดวิล"
แทสมาเนียแบ่งออกเป็น 29 รัฐบาลท้องถิ่น
ซึซึกิ โซโนโกะ

ซึซึกิ โซโนโกะ (; โรมาจิ: "Suzuki Sonoko") เป็นตัวละครจากมังงะเรื่อง "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" โดยในฉบับภาษาอังกฤษหรือ Case Closed ใช้ชื่อว่า เซเรน่า เซบาสเตียน (อังกฤษ: Serena Sebastian) ซึ่งในเนื้อเรื่องจะกล่าวถึงบางคดีที่ไม่มีโมริ โคโกโร่ แต่มีโซโนโกะเท่านั้น เอโดกาวะ โคนัน จึงต้องใช้นาฬิกายิงยาสลบใส่โซโนโกะแทน ขั้นตอนการไขคดีและหลังจะคล้าย ๆ กับโมริ โคโกโร่
ซึซึกิ โซโนโกะ ปรากฏตัวในมังงะ 183 ไฟล์ แอนิเมชัน 231 ตอน (ปรากฏตัวครั้งแรกในตอนที่ 6 "คดีฆาตกรรมวันวาเลนไทน์") เดอะมูฟวี่ 26 ตอน OVAs 9 ตอน ภาคคนแสดง แบ่งเป็นเดอะมูฟวี่ 3 ตอน ละครชุด 4 ตอน
ประวัติ.
ซึซึกิ โซโนะโกะ เป็นทายาทของตระกูลมหาเศรษฐีที่มั่งคั่ง ในภายหลัง เธอมีมาโคโตะ เคียวโคคุ แฟนหนุ่มที่เป็นนักคาราเต้คอยปกป้องเธอในแต่ละครั้ง นอกจากนี้ซึซึกิ โซโนโกะยังมีเพื่อนสนิทคนสำคัญคือโมริ รันซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นของเธอ
ครอบครัว.
ครอบครัวซึซึกิ
<table style="border-spacing: 0px 0px; " title="Boxes and lines diagram">
<tr style="height: 1px; text-align: center;"><td rowspan="2" colspan="2"></td><td colspan="6" rowspan="2" style="border: 0px solid black; padding: 0.2em; background:#dfd;; ">ซึซึกิ ชิโร่</td><td colspan="2" style="border-bottom:1px dashed black"> </td><td colspan="6" rowspan="2" style="border: 0px solid black; padding: 0.2em; background:#dfd;; ">ซึซึกิ โทโมโกะ</td><td rowspan="2" colspan="2"></td></tr><tr style="height: 1px; text-align: center;"><td style="border-right:1px solid black"> </td><td> </td></tr>
<tr style="height: 1px; text-align: center;"><td rowspan="2" colspan="2"></td><td rowspan="2" colspan="2"></td><td> </td><td style="border-bottom:1px solid black"> </td><td colspan="2" style="border-bottom:1px solid black"> </td><td style="border-right:1px solid black;border-bottom:1px solid black"> </td><td style="border-bottom:1px solid black"> </td><td colspan="2" style="border-bottom:1px solid black"> </td><td style="border-bottom:1px solid black"> </td><td rowspan="2"> </td><td rowspan="2" colspan="2"></td><td rowspan="2" colspan="2"></td></tr><tr style="height: 1px; text-align: center;"><td style="border-right:1px solid black"> </td><td> </td><td colspan="2"> </td><td colspan="2"> </td><td colspan="2"> </td><td style="border-right:1px solid black"> </td></tr>
<tr style="height: 1px; text-align: center;"><td rowspan="2" colspan="2"></td><td colspan="6" rowspan="2" style="border: 0px solid black; padding: 0.2em; background:#dfd;; ">ซึซึกิ อายาโกะ</td><td rowspan="2" colspan="2"></td><td colspan="6" rowspan="2" style="border: 0px solid black; padding: 0.2em; background:#dfd;; ">ซึซึกิ โซโนโกะ</td><td rowspan="2" colspan="2"></td></tr><tr style="height: 1px; text-align: center;"></tr>
</table>
โยชิดะ อายูมิ

โยชิดะ อายูมิ  เป็นหนึ่งในสมาชิกของขบวนการนักสืบเยาวชน ในเรื่องยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งในเรื่องเธอแอบชอบโคนันเพราะเห็นว่าเขาคอยช่วยเหลือเธอในยามลำบากอยู่เสมอ อายูมิมักเรียกไฮบาระว่า "ไอจัง"
ประวัติ.
อายูมิเป็นนักเรียนอายุ 7 ขวบ มีเพื่อนสนิทอยู่ 2 คน คือ ซึบุรายะ มึซึฮิโกะ กับโคจิมะ เก็นตะ แล้ววันหนึ่ง ก็มีเด็กคนหนึ่งชื่อ เอโดงาวะ โคนัน ย้ายเขามาเรียนที่โรงเรียนเดียวกัน หรือคุโด้ ชินอิจิในร่างเด็ก พอเลิกเรียนโคนันก็เดินกลับบ้าน อายูมิจึงเดินไปชวนโคนันกลับบ้านด้วยกัน และก็ยังบังคับให้เข้ากลุ่มนักสืบเยาวชน อีกด้วย เนื่องจากมีคดีหลายอย่างเข้ามาในชีวิตเด็ก เพราะองค์กรชุดดำจ้องเล่นงานโคนันอยู่ทำให้ไปเจอ อะไรๆๆ ทีอันตราย และเสี่ยงมากๆ โคนันจึงต้องช่วยพวกเด็กหลายอย่าง ทำให้อายูมิชอบ โคนัน แล้ววันหนึ่งมี เด็กอีกคนชื่อ ไฮบาระ ไอ(มิยาโนะ ชิโฮะ)หนึ่งในองค์กรชุดดำแต่หนีออกมาจากองค์กร จึงกินยา เหมือนที่ โคนันกินเขาไป แล้วจึงกลายมาเป็นเด็ก แล้วมาอยู่ที่โรงเรียนห้อง เดียวกับ โคนัน และ อายูมิ เก็นตะ มิสึฮิโกะ และเป็นเพื่อนกันกับทุกคนและกลายมาเป็นขบวนการนักสืบเยาวชน ตอนนี้อยู่ที่บ้านดอกเตอร์ อากาสะ ฮิโรชิ (รู้ตัวจริงของโคนัน และไฮบาระ)
ลักษณะนิสัย.
อายูมิเป็นเด็กจิตใจดี มีเมตตาต่อสัตว์ และเพื่อนมนุษย์ เธอมีความอ่อนโยนแบบเด็กผู้หญิงอยู่มาก ชอบที่จะแต่งตัวสวย อายูมิเป็นเด็กมีน้ำใจ เวลาไปสืบคดีกับขบวนการนักสืบจิ๋ว เธอจะนำเสบียง(ขนมปังต่างๆ)ไปด้วยอยู่บ่อยๆ และก็จะเก็บบางส่วนเล็กๆไว้ให้โคนันเสมอ เวลาที่โคนันไม่ได้อยู่กินด้วย เพราะเธอกลัวว่าเพื่อนจะหิว อายูมิเป็นเด็กขี้กลัว แต่ไม่ขี้ขลาด เธอร้องไห้ง่าย แต่บางครั้งก็กล้าหาญ เธอชอบที่จะชื่นชมและให้กำลังใจเพื่อนอยู่เสมอ
ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ

ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ (円谷 光彦 ,Tsuburaya Mitsuhiko) เป็นตัวละครในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน และเป็นสมาชิกของขบวนการนักสืบเยาวชน
ประวัติ.
ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ เป็นนักเรียนที่โรงเรียนประถมเทย์ตัน มีเพื่อนร่วมชั้นคือ เอโดงาวะ โคนัน , โยชิดะ อายูมิ , โคจิมะ เก็นตะ , ไฮบาระ ไอ เป็นคนที่ชื่นชอบการสืบสวน และชอบแย่งซีนสืบสวนแทนโคนันอยู่เรื่อย ทำให้เกิดปัญหาอยู่หลายครั้ง พ่อแม่ของเขานั้นเป็นครูทั้งคู่ และมีพี่สาวคนโตชื่อ ซึบุรายะ อาสะมิ อายุ 17 ปี 
ลักษณะนิสัย.
มิซีฮิโกะชอบอ่านหนังสือตำราที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ถ้าไม่นับรวมโคนันกับไฮบาระแล้ว เขาจะฉลาดที่สุด จึงสามารถแก้ปัญหาตัดหน้าโคนันได้หลายครั้ง (โดยเฉพาะการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 244 ความลับของกิจการที่รุ่งเรือง) เนื่องจากการเลี้ยงดูที่เข้มงวดของเขา เขามีแนวโน้มที่จะเป็นเกียรติมากต่อผู้อาวุโสของเขา ที่อยู่พวกเขา (ในภาษาญี่ปุ่น) มีคำต่อท้ายที่เป็นทางการ "-San" โดยไม่คำนึงถึงความใกล้ชิดของความสัมพันธ์ของพวกเขา
มิซีฮิโกะชอบเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ประวัติศาสตร์และทั่วไปที่ให้ความสนใจแก่เขา จึงช่วยให้เขาได้รับข้อมูลเชิงลึกที่มีประโยชน์เมื่อใดก็ตามเท่าที่จำเป็น เขาเคยได้รับรางวัลไม่กี่ครั้งสำหรับความรู้ของเขา เขาคิดกับตัวเองด้วยรอยยิ้มมีความสุขบนใบหน้าของเขา เขาพูดว่า "ฉันดีใจที่ฉันเรียน!" 
มิซึฮิโกะไม่ชอบกินแครอท และจะพยายามหลีกเลี่ยงมันทุกๆ ครั้งที่เจอ
ความสัมพันธ์.
โยชิดะ อายูมิ.
มิซึฮิโกะ เป็นคนที่แอบชอบอายูมิเอามากๆ โดยมีคู่แข่งคือ เก็นตะและโคนัน ดูเหมือนว่าเขาจะชอบอายูมิตั้งแต่ชั้นอนุบาล 
ไฮบาระ ไอ.
มิซึฮิโกะก็มีความสัมพันธ์กับไฮบาระเช่นกัน ในบางตอน ไฮบาระจะแสดงความมั่นใจมากกว่าอายูมิและเก็นตะ เมื่อแบกรับภาระได้ยาก
เอโดงาวะ โคนัน.
มิซึฮิโกะสามารถแก้ปัญหาตัดหน้าโคนันได้หลายครั้ง (โดยเฉพาะการ์ตูนโทรทัศน์ตอนที่ 244 ความลับของกิจการที่รุ่งเรือง) ทำให้เกิดปัญหาอยู่หลายครั้งบ่อยๆ
ความนิยมในสื่ออื่น.
อี บุ๊ก เจแปน ได้แสดงตัวละครนี้เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 จนถึง 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ในฐานะนักอ่านการ์ตูนโคนัน ตัวละครนี้ได้รับคะแนน 8 จาก 5,883 คะแนน
ดิจิมอน

ดิจิมอน (; โรมาจิ: "dejimon"; : Digimon) หรือชื่อเต็ม ดิจิตอลมอนสเตอร์ (; โรมาจิ: "dejitaru monsutā"; : Digital Monster) เป็นสินค้าของเล่นสัตว์ประหลาดดิจิตอล ผู้พัฒนาและสร้างคือบริษัท วิซ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1996 และได้ถูกผลิตสินค้าเป็นเกมของเล่นโดยบริษัทบันได เมื่อวันที 26 มิถุนายน ค.ศ. 1997
ประวัติ.
จากสินค้าของเล่นประเภทเกมพกพาอย่างทามาก็อตจิประสบความสำเร็จ จึงได้นำพัฒนาของเล่นนี้มาใช้โดยมีการนำเทคนิคเชิงเดียวกับทามาก็อตจิมาใช้ซึ่งนั่นก็คือการเจริญเติบโตของสัตว์เลี้ยง แต่ได้เพิ่มส่วนของการต่อสู้ขึ้นมาเพื่อเจาะกลุ่มตลาดเด็กชายโดยใช้คอนเซปต์แรกคือ ทาทาคาอุทามาก็อตจิ (戦うたまごっち) โดยเป็นทามาก็อตจิสำหรับเด็กผู้ชายที่เลี้ยงแล้วต่อสู้ แต่ได้ปรับเปลี่ยนชื่อเป็นดิจิตอลมอนสเตอร์ อย่างไรก็ตามหลังจากการวางจำหน่ายในช่วงแรกยังไม่ได้เป็นที่นิยมอย่างมากในทันที แต่ผลที่ตามมาของสินค้าชุดต่อมาที่เปิดตัว กระแสความนิยมค่อยๆ เพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มนักเรียนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น จนถึงได้จัดการแข่งขัน D-1 Grand Prix ทั่วทุกภูมิภาคของประเทศญี่ปุ่น โดยมีดิจิมังกี้ และ โวลเคโน โอตะ เป็นผู้ดูแล
นอกของเล่นเกมพกพาได้ถูกผลิตในรูปแบบต่างๆ ทั้งวิดีโอเกม, เทรดดิงการ์ดเกม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1999 ได้ถูกนำไปสร้างเป็นรูปแบบอนิเมะ จนได้รับความนิยมในประเทศ และได้ถูกนำไปฉายในต่างประเทศในระยะเวลาต่อมา
ผลงานเกี่ยวกับดิจิมอน.
เกมแบบพกพา.
เครื่องเกมดิจิมอน สามารถแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท ดังนี้
;ดิจิไวซ์
;ดิจิไวซ์ 2
;D-3
;D-3 ver2
;D-3 ver3
;ดีอาร์ค
;ดีอาร์ค ver2
;ดีอาร์ค Ultimate VERSION
;ดีสแกนเนอร์ VERSION 1.0
;ดีสแกนเนอร์ VERSION 2.0
;ดีสแกนเนอร์ VERSION 3.0
;ดิจิไวซ์ iC
;ดิจิไวซ์ เบิสต์
;ดิจิมอนครอสโหลดเดอร์
;แอปพลิไดรฟ์
;แอปพลิไดรฟ์ DUO
;ดิจิไวซ์
ยางามิ ไทจิ

ยางามิ ไทจิ (; โรมาจิ: "Yagami Taichi") ตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องดิจิมอนแอดเวนเจอร์, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri., ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ และ
ประวัติ.
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์.
เด็กชายชั้น ป.5 ผู้มีสัญลักษณ์แห่งความกล้าหาญ มีอากุมอนเป็นดิจิมอนคู่หู ชอบเล่นฟุตบอลมาก รักน้องสาว เป็นผู้นำของกลุ่ม เป็นคนใจร้อน มักทำอะไรด้วยอารมณ์และชอบความท้าทาย
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02.
เด็กชายชั้น ม.2 ไทจิเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก เขาไม่อารมณ์ร้อนนักแต่ก็ยังมีบ้าง เป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาได้เสมอ และดูเหมือนว่าไทจิจะรู้เรื่องของโลกดิจิตอลเป็นคนแรก และได้มอบก็อกเกิลของของตัวเองให้ไดสุเกะ
หลังจาก 25 ปีผ่านไปไทจิได้เป็นนักการทูต
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์:.
นักเรียนชั้นประถมปีที่ 5 เป็นเด็กที่ถูกเลือกที่ได้รับสัญลักษณ์แห่งความกล้า ถูกดึงเข้าโลกเน็ตเวิร์คในช่วงที่จะช่วยฮิคาริที่ติดบนรถไฟ มีนิสัยมุทะลุแต่ช่วยเหลือผู้อื่น
อิชิดะ ยามาโตะ

อิชิดะ ยามาโตะ (; โรมาจิ: "Ishida Yamato") ตัวละครหลักจากการ์ตูนเรื่องดิจิมอนแอดเวนเจอร์, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02, ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ tri., ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ Last Evolution คิซึนะ และ
ประวัติ.
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์.
เด็กชายชั้น ป.5 ผู้มีสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพ อาศัยอยู่กับพ่อ เป็นคนเงียบๆ และชอบเป่าฮาร์โมนิก้า รักน้องชายมากๆ มีกาบุมอน เป็นดิจิมอนคู่หู เป็นคนที่ดูเย็นชาแต่ก็ใส่ใจความรู้สึกคนอื่น มักชอบทะเลาะกับไทจิ
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ 02.
เด็กชายชั้น ม.2 ยามาโตะได้เป็นนักดนตรีของโรงเรียน จึงทำให้มีสาวๆมาชอบเขามากมายรวมทั้งโซระและจุนพี่สาวของไดสุเกะ
หลังจาก 25 ปีผ่านไปยามาโตะก็ได้แต่งงานกับโซระ และเป็นนักบินอวกาศพร้อมกับกาบูมอน
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์:.
นักเรียนชั้นประถมปีที่ 5 อาศัยอยู่ในจังหวัดชิมาเนะ เป็นผู้ที่เข้ามาโลกเน็คเวิร์คเป็นคนแรก ในช่วงแรกที่พบกับไทจิ ยามาโตะมักจะเรียกเป็นยางามิซึ่งเป็นนามสกุลของไทจิ แต่เมื่อเวลาเข้าร่วมมือกันเริ่มเปลี่ยนคำเรียกเป็นไทจิแทน แม้ว่ายามาโตะจะขัดแย้งกับไทจิ แต่ยามาโตะเชื่อมั่นและพึ่งพาซึ่งกันและกันในเหตุฉุกเฉิน
โนบิ โนบิตะ

โนบิ โนบิตะ (; โรมาจิ: "Nobi Nobita") หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า โนบี้ โนบิ () เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน
โนบิตะ เป็นตัวละครหลักของเรื่อง เกิดวันที่ 7 สิงหาคม 2507 เป็นลูกชายคนเดียวของครอบครัวโนบิ มีคุณพ่อชื่อ โนบิ โนบิสุเกะ และคุณแม่ชื่อ โนบิ ทามาโกะ ปกติจะใส่แว่น สวมเสื้อน้องสาวลูกโกะจังโปโลสีเหลืองหรือสีแดโนบี้โนบิโกะปกขาวกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินมีนนิสัยขี้แย เป็นคนไม่เอาถ่าน อ่อนแอ ไม่เคยพึ่งพาตนเอง เรียนหนังสือไม่เก่ง สอบได้ 0 คะแนนบ่อยๆ มาโรงเรียนสายเป็นประจำ ถูกทำโทษบ่อยครั้ง กีฬาก็ไม่ถนัดแต่เล่นพันด้ายเก่งและเป็นจอมแม่นปืน งานอดิเรกก็คือนอนกลางวันกับอ่านหนังสือการ์ตูน แถมยังโดนรังแกบ่อยที่สุดอีกด้วย ถือว่าเป็นตัวละครที่ไม่เอาไหนแต่ในอีกด้านหนึ่งเขาก็มีนิสัยที่ดีอยู่มากเช่นกันเช่น รักสัตว์ ขี้สงสาร รักเพื่อน อารมณ์อ่อนไหวและรักความยุติธรรม ยอมนำตัวเองเข้าไปเสี่ยงอันตรายเพื่อช่วยเพื่อนมนุษย์ 
ในความเป็นจริงแล้วโนบิตะเป็นคนที่รักคุณพ่อ, คุณแม่และคุณย่าของเขามากแต่ด้วยวัยที่และสภาพครอบครัวที่ค่อนข้างเป็นแบบยุคเก่า ทำให้การแสดงออกทางความรักต่อกันมีน้อย ในเนื้อเรื่องมักจะมีการแสดงออกถึงความรักในครอบครัวในเวลาคับขันเช่น ใครบางคนหายไปจากบ้านเป็นเวลานานๆ หรือมีใครป่วยไข้ไม่สบาย ด้วยลักษณะนิสัยที่มีมิติความเป็นมนุษย์อยู่มากเช่นนี้จึงทำให้ตัวละครนี้สามารถเข้าไปอยู่ในใจของคนทั่วโลกได้ไม่ยาก โนบิตะหลงรัก ชิซุกะ ซึ่งอยู่ในวัยเดียวกัน มีความหวังที่จะได้แต่งงานด้วยเมื่อเขาโตขึ้นแต่ก็มักจะมีอุปสรรคและมีคู่แข่งหลายคนโดยเฉพาะ เดคิสุงิ เนื่องจากชิซุกะเป็นเด็กน่ารักและด้วยความอ่อนแอของโนบิตะเองแต่โนบิตะได้เพื่อนรักคือ โดราเอมอน คอยช่วยเหลือจากการโดนกลั่นแกล้งของ ไจแอนท์ และ ซูเนโอะ ทำให้เขามีความมั่นใจมากขึ้น คุณย่าเคยสอนโนบิตะว่า ตุ๊กตาตัวนึง ล้มแล้วลุกขึ้นใหม่ได้
ผู้พากย์.
พากย์ญี่ปุ่น.
โยชิโกะ โอตะ (2516 - 2522)
โนริโกะ โอฮาระ (2522 - 2548)
เมงุมิ โอฮาระ (2548 - ปัจจุบัน)
พากย์ไทย.
ศันสนีย์ วัฒนานุกูล (2525 - ปัจจุบัน)
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />