เจ้าชายฟูมิฮิโตะ อากิชิโนะโนะมิยะ

สมเด็จเจ้าฟ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ มกุฎราชกุมาร (ญี่ปุ่น: 秋篠宮皇嗣殿下; โรมาจิ: "Akishino-no-Miya Kōshi Denka"; อังกฤษ: His Imperial Highness Crown Prince Akishino) ทรงดำรงฐานันดรศักดิ์ "ชินโน" หรือ เจ้าชายชั้นเอกแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น และดำรงพระอิสริยยศ "โคชิ" หรือ มกุฎราชกุมารของญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563
ทรงเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิพระเจ้าหลวงอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีพระพันปีหลวงมิจิโกะ และทรงเป็นพระราชอนุชาในจักรพรรดิพระองค์ปัจจุบัน (สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ)
เจ้าชายอากิชิโนะ มกุฎราชกุมาร ทรงมีพระนามจริงว่า "ฟูมิฮิโตะ" (ญี่ปุ่น: 文仁; โรมาจิ: "Fumihito") โดยหลังจากที่พระองค์อภิเษกสมรส พระองค์ได้ก่อตั้งมิยาเกะ (ราชวงศ์สาขา) ของพระองค์เองขึ้น และได้รับพระราชทานมิยาโง ว่า "อากิชิโนะ" จากสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ซึ่งสำนักพระราชวังญี่ปุ่นได้มีการระบุพระนามของพระองค์ในภาษาอังกฤษว่าเป็น "Prince Akishino" รวมถึงในภาษาไทยก็มีการระบุพระนามของพระองค์ว่า "เจ้าชายอากิชิโนะ" เช่นเดียวกัน
สัญลักษณ์ประจำพระองค์ 
ที่ประทับหลัก วังอากิชิโนะ เขตพระราชฐานอากาซากะ  เขตโมโตะ-อากาซากะ กรุงโตเกียว
พระราชประวัติ.
เจ้าชายอายะ (ฟูมิฮิโตะ).
วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 (ปีโชวะที่ 40) เวลา 00:22 นาที เจ้าหญิงมิจิโกะ มกุฎราชกุมารีทรงประสูติพระราชโอรส ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง  พระราชวังหลวงโตเกียว กรุงโตเกียว 
เนื่องจากทรงเป็นพระราชโอรสในมกุฎราชกุมาร พระองค์ทรงได้รับพระราชทานพระนามจากสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ (พระอัยกา) ว่า "ฟูมิฮิโตะ" (ญี่ปุ่น: 文仁; โรมาจิ: "Fumihito") อีกทั้งทรงได้รับพระราชทานพระนามโกโชโง ว่า "อายะ" (โรมาจิ: "Aya-no-miya") 
ณ วันประสูติ พระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ ดังนั้นพระองค์จึงดำรงฐานันดร "ชินโน" หรือเจ้าชายชั้นเอกแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามกฎหมายราชวงศ์ญี่ปุ่น ฉบับ พ.ศ. 2492 มาตรา 6
ดังนั้นพระนามเต็มหลังจากประสูติ คือ 礼宮文仁親王殿下 ("Aya-no-Miya Fumihito Shinnō Denka") 
สื่อญี่ปุ่นจะระบุพระนามพระองค์ในวัยพระเยาว์ว่า "礼宮さま" (โรมาจิ: "Aya-no-Miya Sama") ส่วนสำนักพระราชวังรวมถึงสื่อต่างประเทศมีการระบุพระนามในภาษาอังกฤษว่า "Prince Aya" (เจ้าชายอายะ) 
เจ้าชายอายะทรงเป็นพระโอรสพระองค์ที่สองในเจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารกับเจ้าหญิงมิจิโกะ มกุฎราชกุมารี ทรงมีพระเชษฐา 1 พระองค์ คือ เจ้าชายฮิโระ (นารูฮิโตะ) และพระขณิษฐา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงโนริ (ซายาโกะ)
พ.ศ. 2513 - 2514 ทรงศึกษาระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลกากูชูอิน  
วันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2513 เมื่อพระชนมายุเข้า 5 ชัณษา ทรงประกอบพิธีสวมฮากามะ  และ พิธีฟุกาโซกิ 
พ.ศ. 2515 - 2520 ทรงศึกษาระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนประถมศึกษากากูชูอิน 
พ.ศ. 2521 - 2526 ทรงศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลายที่โรงเรียนมัธยมชายกากูชูอิน 
พ.ศ. 2527 ทรงเข้าศึกษาระดับปริญญาตรี ภาควิชารัฐศาสตร์ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยากากูชูอิน 
ทรงเป็นผู้ก่อตั้ง และเป็นประธานชมรมวิจัยด้านธรรมชาติและวัฒนธรรม (自然文化研究会)
วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 เมื่อพระชนมายุ 20 ชัณษา ทรงประกอบพิธีบรรลุนิติภาวะ  และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์เกียรติคุณและราชมิตราภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ชั้นมหาปรมาภรณ์ หลังจากประกอบพิธีแล้ว พระองค์จะทรงเริ่มมีส่วนร่วมในกิจกรรมของราชวงศ์อย่างเต็มพระองค์
ช่วง พ.ศ. 2530 ทรงเริ่มไว้พระมัสสุ (หนวด) แต่ค่อนข้างเป็นที่กังวลใจของทางสำนักพระราชวังในช่วงแรก เนื่องจากส่วนใหญ่จะมีแค่จักรพรรดิยุคสงครามเท่านั้นที่จะทรงไว้พระมัสสุ เช่น จักรพรรดิเมจิ, จักรพรรดิไทโช, จักรพรรดิโชวะ แต่พอถึงช่วงยุคหลังสงคราม บทบาทของจักรพรรดิและราชวงศ์ถูกเปลี่ยนจากผู้นำทางด้านทหาร ให้เป็นสัญลักษณ์ประเทศทางด้านวัฒนธรรมและวรรณกรรมแทน ส่งผลให้ในยุคหลังราชวงศ์ชายค่อนข้างระมัดระวังในการไว้พระมัสสุ
พ.ศ. 2531 ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยากากูชูอิน  
พ.ศ. 2531 - 2533 ทรงทำวิจัยทางด้านสัตววิทยา ที่วิทยาลัยเซนต์จอห์น มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด  เป็นเวลา 2 ปี แต่พระองค์ทรงเดินทางไปกลับประเทศญี่ปุ่นบ่อยครั้งเนื่องจากการประชวรของสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ (พระอัยกา)
พ.ศ. 2539 ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบัณฑิตศึกษาขั้นสูง (โซเก็นได)
เจ้าชายอากิชิโนะ.
เจ้าชายอายะทรงพบนางสาวคิโกะ คาวาชิมะครั้งแรก ที่ร้านหนังสือในมหาวิทยาลัย ซึ่งเธอทำงานพาร์ทไทม์อยู่ที่นั่น และทรงเชิญเธอเข้าชมรมวิจัยด้านธรรมชาติและวัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยที่พระองค์ทรงเป็นผู้ก่อตั้ง
ต่อมาทั้งสองพระองค์ทรงสร้างความสัมพันธ์และเริ่มสนิทกันมากขึ้นผ่านกิจกรรมของชมรม
หลังจากที่เจ้าชายและเธอเริ่มสนิทกันมากขึ้น พระองค์ก็ได้มีการชวนเธอไปที่พระราชวังตั้งแต่ช่วงแรกๆที่สนิทกัน ทั้งมีการชวนเล่นเทนนิสประเภทคู่กับเจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารและเจ้าหญิงมิจิโกะ มกุฎราชกุมารี และชวนรับประทานของว่างด้วยกัน เพื่อให้เธอสามารถปรับตัวเข้ากับราชวงศ์ได้อย่างราบรื่น
วันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2529 เจ้าชายทรงขอนางสาวคิโกะ คาวะชิมะแต่งงาน ซึ่งขณะนั้นเจ้าชายทรงมีพระชนมายุ 20 ชัณษา ส่วนเธอมีอายุ 19 ปี
วันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2532 เจ้าชายและนางสาวคิโกะ คาวาชิมะทำการแถลงข่าว และให้สัมภาษณ์สื่อว่าทรงทำการหมั้นอย่างไม่เป็นทางการเรียบร้อยแล้ว แต่ยังไม่สามารถทำพิธีตามธรรมเนียมราชวงศ์ได้ เนื่องจากอยู่ในช่วงไว้อาลัยของจักรพรรดิโชวะ การหมั้นหมายของทั้ง 2 พระองค์ ได้รับการตั้งคำถามมากมายจากสื่อ เนื่องจากยังอยู่ในช่วงไว้อาลัย และทรงจะอภิเษกสมรสก่อนพระเชษฐา เจ้าชายฮิโระ (นารูฮิโตะ) (ว่าที่มกุฎราชกุมาร ณ ขณะนั้น)
วันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2533 มีการจัดพิธีสู่ขอและพิธีหมั้น (納采の儀) อย่างเป็นทางการตามธรรมเนียมราชวงศ์ ระหว่างเจ้าชายอายะกับนางสาวคิโกะ คาวาชิมะ ซึ่งจัดขึ้นหลังการไว้อาลัยของจักรพรรดิโชวะ
วันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2533 เจ้าชายอายะทรงประกอบพิธีอภิเษกสมรสกับนางสาวคิโกะ คาวาชิมะ ซึ่งสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารีเสด็จไปร่วมพิธีการในครั้งนี้ด้วย
ในปีเดียวกันทั้งสองพระองค์ได้ไปสักการะศาลเจ้าอิเซะ เพื่อรายงานการแต่งงานต่อเทพเจ้าอามาเตราซุ
หลังจากทรงอภิเษกสมรส พระองค์ทรงก่อตั้งมิยาเกะ (ราชวงศ์สาขา) ของพระองค์เองขึ้น และได้รับพระราชทานมิยาโง ว่า "อากิชิโนะ" จากสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ ซึ่งมีที่มาจากชื่อเมืองในจังหวัดนาระ ดังนั้นพระนามเต็มของพระองค์จึงเปลี่ยนเป็น 秋篠宮文仁親王殿下 ("Akishino-no-Miya Fumihito Shinnō Denka") โดยสำนักพระราชวังระบุพระนามในภาษาอังกฤษเป็น "His Imperial Highness Prince Akishino" หรือ "เจ้าชายอากิชิโนะ" 
สำนักพระราชวังระบุพระนามของพระชายาฯ (คิโกะ คาวาชิมะ) ในภาษาอังฤษว่า "Princess Akishino" หรือ "เจ้าหญิงอากิชิโนะ" หลังพระสวามีก่อตั้งราชวงศ์สาขาเช่นกัน 
ทรงมีพระโอรส-พระธิดา 3 พระองค์ ได้แก่
ณ ปัจจุบัน สมาชิกราชวงศ์สาขาอากิชิโนะ ประกอบด้วย
ตราประจำราชวงศ์สาขาอากิชิโนะ ประกอบด้วยดอกเบญจมาศกลีบเดี่ยว 14 กลีบอยู่ตรงกลาง ซึ่งสื่อถึงพระบรมวงศานุวงศ์ราชวงศ์ญี่ปุ่น และล้อมรอบด้วย ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ประจำพระองค์ของเจ้าชายอากิชิโนะ
เจ้าชายอากิชิโนะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น.
หลังจากที่พระองค์ประสูติ เจ้าชายอายะทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3 ต่อจากพระชนก และพระเชษฐา ตามลำดับ ตามกฎหมายของราชวงศ์ญี่ปุ่น พ.ศ. 2492 มาตราที่ 2 ข้อที่ 3 
วันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 จักพรรดิโชวะสวรรคต สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์ เจ้าชายทรงขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ต่อจากพระเชษฐาของพระองค์ ตามกฎหมายของราชวงศ์ญี่ปุ่น พ.ศ. 2492 มาตราที่ 2 ข้อที่ 4 
อย่างไรก็ตามหลังจากการประสูติของพระองค์เมื่อ พ.ศ. 2508 (ปีโชวะที่ 40) ราชวงศ์ญี่ปุ่นมีการประสูติของราชวงศ์หญิงติดต่อกัน 9 พระองค์ โดยไม่มีราชวงศ์ชายประสูติอีกเลย รวมทั้งเจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ก็ทรงมีพระราชธิดา (เจ้าหญิงไอโกะ) เพียงพระองค์เดียว
ด้วยสาเหตุนี้จึงมีการถกเถียงกันในหมู่ประชาชนเกี่ยวกับตัวกฎหมายราชวงศ์ญี่ปุ่นว่าควรจะแก้ไขให้ราชวงศ์หญิงสามารถขึ้นครองราชย์ได้ด้วยหรือไม่ เนื่องจากราชวงศ์ญี่ปุ่นในอดีตเคยมีบันทึกถึงการครองราชย์ของจักรรพรรดินีถึง 8 พระองค์ แต่ก็มีข้อโต้แย้งเช่นกันว่าเป็นแค่การครองราชย์เพียงชั่วคราวเนื่องจากสถานการณ์ทางการเมืองเท่านั้น (เช่น รัชทายาทชายตัวจริงยังไม่บรรลุนิติภาวะ) อีกทั้งจักรพรรดินีไม่เคยอภิเษกระหว่างครองราชย์ จึงไม่ได้ให้กำเนิดรัชทายาทเพื่อสืบบัลลังก์ต่อ 
จากข้อถกเถียงต่างๆ รวมทั้งสภาที่ปรึกษาได้ให้คำแนะนำแก่นายกรัฐมนตรีจุนอิจิโร โคอิซูมิ จึงทำให้ทางนายกรัฐมนตรีก็มีความตั้งใจในการแก้ไขกฎหมายนี้เช่นกัน และเริ่มมีการเตรียมร่างแก้ไขกฎหมายเพื่อนำเข้าสู่สภานิติบัญญัติ
แต่พอเจ้าหญิงอากิชิโนะตั้งพระครรภ์ และให้กำเนิดพระโอรส (เจ้าชายฮิซาฮิโตะ) ทำให้นายกรัฐมนตรีระงับการส่งเรื่องขอแก้ไขกฎหมายฉบับนี้เข้าไปในสภานิติบัญญัติ จึงทำให้เจ้าชายอากิชิโนะยังคงสถานะเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ของราชวงศ์ญี่ปุ่น 
วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2563 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะทรงประกาศสละราชสมบัติ 
วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์ 
ตามกฎหมายพิเศษว่าด้วยการสละราชสมบัติของสมเด็จพระจักรพรรดิ มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2562 ได้ระบุในมาตรา 5 ว่า สำหรับพระบรมวงศานุวงศ์ที่มีสถานะเป็น "โคชิ" (รัชทายาท) ตามลำดับการสืบสันตติวงศ์ในมาตรา 2 ของกฎหมายราชวงศ์ญี่ปุ่น ให้ปฏิบัติตามแบบอย่างของอิสริยยศ "โคไตชิ" (มกุฎราชกุมาร)
ตามมาตรา 2 ของกฎหมายราชวงศ์ญี่ปุ่น เจ้าชายอากิชิโนะทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 หรือมีสถานะเป็น "โคชิ" (รัชทายาท) ดังนั้นจากการประกาศใช้ของกฎหมายพิเศษ จึงทำให้พระองค์ดำรงอิสริยยศเทียบเท่า "โคไตชิ" (มกุฎราชกุมาร)
อีกทั้งในงานพิธีบรมราชาภิเษก  ของสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะทรงสวมชุด "โอนิ โนะ โฮ"  ซึ่งเป็นชุดคลุมสีส้มอมแดง สำหรับมกุฎราชกุมารหรือรัชทายาท
วันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 สำนักพระราชวังจัดพิธี "ริกโกชิ โนะ เร"  ซึ่งเป็นพิธีที่สมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะ ทรงสถาปนาอิสริยยศ "โคชิ" หรือมกุฎราชกุมารแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ให้กับเจ้าชายอากิชิโนะ อย่างเป็นทางการ ดังนั้นพระนามเต็มของพระองค์จึงเปลี่ยนเป็น 秋篠宮皇嗣殿下 ("Akishino-no-Miya Kōshi Denka") โดยสำนักพระราชวังระบุพระนามในภาษาอังกฤษว่า "His Imperial Highness Crown Prince Akishino" หรือ "เจ้าชายอากิชิโนะ มกุฎราชกุมาร"
วันที่ 20 - 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2563 เจ้าชาย-เจ้าหญิงอากิชิโนะ เสด็จไปเคารพศาลเจ้าอิเซะ เพื่อรายงานการดำรงพระอิสริยยศมกุฎราชกุมารแก่เทพเจ้าอามาเตราซุ
พระราชกรณียกิจ.
ปฏิบัติพระราชกรณียกิจแทนพระองค์สมเด็จพระจักรพรรดิ.
วันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ทรงปฏิบัติหน้าที่แทนสมเด็จพระจักรพรรดิครั้งแรก เนื่องจากสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะทรงเข้ารับการรักษาพระวรกาย ส่วนเจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารเสด็จเยือนจังหวัดนากาโนะ โดยพระองค์พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ประจำฤดูใบไม้ร่วงแก่บุคคลผู้มีผลงานโดดเด่นในด้านต่างๆ และทรงถ่ายทอดพระราชดำรัสของสมเด็จพระจักรพรรดิให้กับผู้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์
ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจแทนพระองค์ เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดินารูฮิโตะเสด็จเยือนต่างประเทศ ดังนี้
การกุศล.
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2563 เจ้าชาย-เจ้าหญิงอากิชิโนะพร้อมพระโอรส-ธิดาและเจ้าหน้าที่สำนักพระราชวัง ทรงบริจาคชุดกาวน์และหน้ากากแฮนด์เมดจากถุงพลาสติกให้กับโรงพยาบาลไซเซไก เนื่องจากการขาดแคลนของอุปกรณ์ทางการแพทย์ในช่วงที่สถานการ์ณโควิด 19 ระบาดหนัก
สภาราชวงศ์ญี่ปุ่น.
วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2558 ทรงดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกสภาราชวงศ์ญี่ปุ่น  ซึ่งสภาจะประกอบด้วยตัวแทนราชวงศ์, นายกรัฐมนตรี, ตัวแทนสำนักพระราชวัง, ตัวแทนสภานิติบัญญัติ และอื่นๆ ซึ่งสภาจะใช้เป็นที่พูดคุยและอนุมัติพิธีการต่างๆ เช่น การแต่งงานของราชวงศ์ หรือการสละราชสมบัติ
พระเกียรติยศ.
ปริญญากิตติมศักดิ์.
จากการที่ทรงสนพระทัยและศึกษาด้านปลาน้ำจืด, ปศุสัตว์ และโดยเฉพาะไก่ ด้วยพระวิริยะอุตสาหะตั้งแต่ครั้งยังทรงพระเยาว์ อันเป็นที่ประจักษ์แก่นักวิชาการเป็นอย่างดี ทรงได้รับพระราชทานปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยต่างๆของไทย ดังนี้