pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา

โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครนครราชสีมา ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2452 เป็นโรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดนครราชสีมา และเป็นโรงพยาบาลศูนย์ในภูมิภาคที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข มีจำนวนเตียงรองรับผู้ป่วยได้ 1,387 เตียง เป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก สถาบันสมทบเพื่อการผลิตแพทย์ให้กับคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตั้งอยู่เลขที่ 49 ถนนช้างเผือก ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา มีพื้นที่รวมทั้งสิ้น 136 ไร่ 82 ตารางวา โดยมีอาณาเขตติดต่อ ดังนี้
สถาบันร่วมผลิตแพทย์.
หลักสูตรแพทยศาสตรบัณฑิต.
โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา เป็นโรงพยาบาลที่ร่วมผลิตแพทย์โครงการผลิตแพทย์เพื่อชาวชนบท ในระดับชั้นคลินิก (ชั้นปี 4 - 6) โดยความร่วมมือกับคณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล
หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาฉุกเฉินการแพทย์.
โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา ยังเป็นสถาบันร่วมผลิตนักฉุกเฉินการแพทย์ (Paramedic) ในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาฉุกเฉินการแพทย์ ของคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคามด้วย
อิงเกมาร์ โยฮันสัน

อิงเกมาร์ โยฮันสัน (Ingemar Johansson) นักมวยสากลชาวสวีเดนคนแรกที่ได้ครองแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวท
ประวัติ.
โยฮันสัน เริ่มจากการชกมวยสากลสมัครเล่น ได้เหรียญเงินในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2495 จากนั้นจึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2495 ชนะน็อค โรเบิร์ต แมทสัน ยก 4 และชกชนะรวดมาตลอดจนได้ครองแชมป์ทวีปยุโรปรุ่นเฮฟวีเวทเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2499 ชนะน็อค ฟรานเซสโก ดาร์วิคชี ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์โลก NBA รุ่นเฮฟวีเวทกับฟลอยด์ แพทเทอร์สัน
การชกครั้งนั้นเกิดขึ้นเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2502 และการชกจบลงอย่างพลิกความคาดหมายเมื่อโยฮันสันเป็นฝ่ายชกแพตเตอร์สันลงไปให้กรรมการนับสิบแค่ยกที่สามเท่านั้น ทำให้โยฮันสันกลายเป็นแชมป์โลกรุ่นเฮฟวีเวทคนแรกของสวีเดน
แพทเทอร์สันขอแก้มืออีกครั้ง โดยการชกแก้มือมีขึ้นเมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2503 ในยกแรกโยฮันสันเกือบจะชกแพทเทอร์สันลงไปนับได้อีก แต่แพทเทอร์สันใช้ประสบการณ์ประคองตัวรอดไปได้ แต่ในต่อมาแพทเทอร์สันเป็นฝ่ายได้เปรียบชกโยฮันสันล้มลงจนถูกนับครั้งแรกถึง 9 ก่อนที่แพทเทอร์สันจะเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 5 โดยถูกชกล้มลงไปให้กรรมการนับสิบเช่นเดียวกับที่เคยน็อกแพทเทอร์สัน ในสภาพที่โยฮันสันไม่สามารถลุกขึ้นมาชกต่อได้และมีอาการสั่นบริเวณปลายเท้าจากฤทธิ์ของหมัดจากแพทเทอร์สันอีกด้วย ได้แชมป์โลกกลับคืนมาอย่างยิ่งใหญ่
ทั้งคู่ได้ชกล้างตากันอีกครั้งเมื่อ 13 มีนาคม พ.ศ. 2504 คราวนี้ แพทเทอร์สันเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 6
หลังจากชิงแชมป์ไม่สำเร็จ โยฮันสันขึ้นชกชนะอีก 2 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ยุโรปรุ่นเฮฟวีเวทเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2505 ชนะน็อค ดิก ริชาร์ดสัน ยก 8 ได้ครองแชมป์อีกครั้งหนึ่ง แต่ใน พ.ศ. 2506 โยฮันสันขึ้นชกชนะคะแนนไบรอัน ลอนดอนอีกครั้งเดียวเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2506 จากนั้นก็แขวนนวมไป
โยฮันสันเสียชีวิตด้วยโรคปอดบวมเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2552 เขาแต่งงานและหย่าถึงสองครั้ง มีบุตรธิดารวม 5 คน
โรงพยาบาลค่ายสุรนารี

โรงพยาบาลค่ายสุรนารี เป็นโรงพยาบาลประจำกองทัพภาคที่ 2
ประวัติโรงพยาบาล.
พ.ศ. 2443 ก่อตั้งกองการพยาบาล 1 กอง ในกรมทหารบกนครราชสีมา มี พลตรี หม่อมเจ้าศรีไศเฉลิมศักดิ์ เป็นผู้บังคับบัญชา สำหรับกองพยาบาลนั้นมี ร้อยเอก หลวงบำรุงรสระงับพยาธิ (ชื่น) แพทย์แผนโบราณเป็นผู้บังคับกอง แบ่งการรักษาออกเป็น ๒ แผนก คือ คนไข้ทางยา และ คนไข้ทางบาดแผล ยาที่ใช้เป็นยาแผนโบราณ เช่น ยาต้มและยาผง พื้นที่ทำการเป็นโรงไม้พื้นกระดานฝาขัดแตะและหลังคามุงแฝกหนึ่งโรง เป็นที่รักษาพยาบาลและที่ทำการด้วย จุคนไข้ประมาณ 100 คน
พ.ศ. 2447 กรมทหารบกนครราชสีมา ได้เปลี่ยนเป็น "กองพลที่ 5" ดังนั้น กองพยาบาลจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็น กองพยาบาลที่ 5
พ.ศ. 2468 ได้เปลี่ยนชื่อกองพยาบาลในกองพลทหารบกที่ 5 มาเป็น กองเสนารักษ์ ในกองพลทหารบกที่ 5
พ.ศ. 2493 กอง. สร. มณฑล 3 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงพยาบาลภาคที่ 2 และไปขึ้นการบังคับบัญชากับภาคทหารบกที่ 2
พ.ศ. 2499 ได้เปลี่ยนชื่อโรงพยาบาลภาคทหารบกที่ 2 เป็น โรงพยาบาลสุรนารี โอนการบังคับบัญชาไปขึ้นกับ มทบ. 3
พ.ศ. 2504 ขึ้นการบังคับบัญชากองทัพภาคที่ 2
พ.ศ. 2507 โรงพยาบาลสุรนารี ได้ย้ายจากที่ตั้งเดิม (กองพันเสนารักษ์ที่ 3 ในปัจจุบัน) มาอยู่ที่บริเวณหนองนางแหนบ (บุ่งตาหลั่ว) 
พ.ศ. 2509 โอนการบังคับบัญชาไปขึ้นกับมณฑลทหารบกที่ 3 อีกครั้งหนึ่ง
พ.ศ. 2512 โอนการบังคับบัญชา โรงพยาบาลค่ายสุรนารี ไปขึ้นกับกองทัพภาคที่ 2 เป็นโรงพยาบาลทั่วไปของกองทัพบก ขึ้นตรงการบังคับบัญชาต่อกองทัพภาคที่ 2
พ.ศ. 2516 โรงพยาบาลค่ายสุรนารี ได้รับพระราชทานชื่อเป็น โรงพยาบาลค่ายสุรนารี
แก๊งม่วนป่วนไทยแลนด์

แก๊งม่วนป่วนไทยแลนด์  เป็นภาพยนตร์ตลกที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2555 กำกับโดยนักแสดงตลกชาวจีน สวี่ เจิง ถ่ายทำที่กรุงเทพมหานครและจังหวัดเชียงใหม่ เปิดตัวครั้งแรกในประเทศจีนเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2555 และประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูง ทำรายได้ถึง 129 ล้านเหรินหมินปี้ในสามวันแรก และ 295 ล้านเหรินหมินปี้ในหนึ่งสัปดาห์ ทำสถิติเป็นหนังจีนที่เปิดตัวสูงสุดตลอดกาลในจีนแผ่นดินใหญ่ (ก่อนที่ถูกทำลายสถิติลงในเดือนกรกฎาคมปี พ.ศ. 2557 จากเรื่อง "Monster Hunt" และภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง "")
เนื้อเรื่องย่อ.
นักวิจัยชาวจีน ฉือลัง (สวี่ เจิง) คิดค้นสารเคมีที่ทำให้น้ำมัน (ในสภาพของเหลวที่อุณหภูมิห้อง) ขยายตัวมีปริมาตรเพิ่มขึ้นมากกว่าปริมาณสารเคมีที่เติมลงไปได้สำเร็จ เขาต้องเซ็นสัญญาข้อตกลงธุรกิจกับผู้ถือหุ้นใหญ่ในบริษัท ที่จะทำให้ฉือลังมีสิทธิในสารเคมี และจะได้รับการอนุมัติงบประมาณมาพัฒนาสารเคมีชนิดนี้ต่อไปอีก ในขณะนั้นตัวผู้ถือหุ้นใหญ่กำลังพักผ่อนอยู่ที่เชียงใหม่ เขาจึงเดินทางจากจีนมาเซ็นสัญญานี้ที่เชียงใหม่ บนเครื่องบินฉือลังได้พบกับหวังเป่า (หวัง เป่าเฉียง) ที่มาเที่ยวเมืองไทย
เมื่อฉือลังมาถึงสนามบินสุวรรณภูมิ เขาพบว่าเก๋าป๋อ (หวง ป๋อ) ผู้ร่วมงานวิจัยสารเคมี ได้มาถึงประเทศไทยแล้วเช่นกัน และกำลังติดตามไล่ล่าตนเพื่อขัดขวางการเซ็นสัญญา และจะแย่งเซ็นสัญญาแทน เพื่อให้ได้สิทธิในการนำผลงานนี้ไปขายให้บริษัทของฝรั่งเศส ระหว่างที่ฉือลังอยู่ในเมืองไทยได้มีเหตุการณ์หลายอย่างเกิดขึ้นจนทำให้ทั้งฉือลังและหวังเป่าต้องเดินทางไปด้วยกันในเมืองไทย ในขณะเดียวกันก็ต้องรีบไปเซ็นสัญญานี้ที่เชียงใหม่ให้ได้ก่อนเก๋าป๋อ ทั้งฝ่ายฉือลังและฝ่ายเก๋าป๋อได้พบเจอกันและได้ต่อสู้กันเป็นระยะ
จนในที่สุด ฝ่ายฉือลังกับหวังเป่า และฝ่ายเก๋าป๋อ เดินทางไปถึงเอกสารพร้อมกัน ฉือลังและเก๋าป๋อต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงเอกสาร ส่วนหวังเป่าถูกต่อสู้โดยนักมวยไทยที่เก๋าป๋อพามาด้วย ในที่สุดหวังเป่าสามารถเอาชนะนักมวยไทยไปได้ เก๋าป๋อเป็นฝ่ายได้เปิดเอกสารดูก่อน แต่เมื่อจะเซ็นกลับพบว่าสัญญาข้อตกลงนี้กำหนดให้ทั้งฉือลังและเก๋าป๋อต้องเซ็นร่วมกัน ฉือลังตัดสินใจไม่ร่วมเซ็นสัญญา และฉีกเอกสารสัญญาทิ้ง ทำให้เก๋าป๋อไม่สามารถนำผลงานสารเคมีไปขายได้
ในตอนท้ายของเรื่อง ฉือลังเดินทางกลับจีนไปขอคืนดีกับภรรยาที่ตั้งท่าจะฟ้องหย่าเขาก่อนหน้านี้ หวังเป่าได้เดินทางกลับจีนเช่นกัน ส่วนฝ่ายเก๋าป๋อนั้นยังติดค้างอยู่ในเมืองไทยเนื่องจากหนังสือเดินทางของเก๋าป๋อนั้นถูกหวังเป่าลักไปในช่วงระหว่างการไล่ล่า และหวังเป่านำติดกลับไปจีนด้วย
ปลาชะโอน (สกุล)

ปลาชะโอน หรือ ปลาสยุมพร เป็นชื่อสกุลของปลาน้ำจืดในอันดับปลาหนังจำพวกหนึ่ง อยู่ในวงศ์ปลาเนื้ออ่อน (Siluridae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Ompok" (/ออม-พ็อก/)
มีลักษณะสำคัญคือ นัยน์ตามีเยื่อใส ๆ คลุม โดยที่เยื่อนี้ติดกับขอบตา ปากแคบและเฉียงขึ้นด้านบน มุมปากยื่นไม่ถึงนัยน์ตา ครีบหลังมีก้านครีบแขนง 3-4 ก้าน มีหนวด 2 คู่ ที่ริมปากบน 1 คู่ และที่คาง 1 คู่ ฟันที่กระดูกเพดาปากชิ้นล่างมีสองกลุ่มแยกจากกันเห็นได้ชัด ครีบท้องมีก้านครีบแขนง 7-8 ก้าน
พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำของอนุทวีปอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ชนิด.
จำแนกออกได้ ดังนี้
อาซูมิโนะ

อาซูมิโนะ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในตอนกลางของจังหวัดนางาโนะ ประเทศญี่ปุ่น จัดตั้งเป็นนครขึ้นเมื่อ ค.ศ. 2005 จากการยุบรวมเมืองอากาชินะ เมืองโฮตากะ เมืองโทโยชินะ หมู่บ้านโฮริงาเนะ และหมู่บ้านมิซาโตะ มีประชากร ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2023 ประมาณ 93,366 คน
ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2012

ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 2012 จะเป็นการแข่งขัน ยูฟ่าซูเปอร์คัพ ครั้งที่ 37 ซึ่งจะเป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีของผู้ชนะจาก ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก กับ ผู้ชนะจาก ยูฟ่ายูโรปาลีก โดยจะลงเล่นกันที่ สนามสตาด หลุยส์ 2 ใน ประเทศโมนาโก และจะแข่งขันกันในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 2012 ระหว่าง เชลซี จาก ประเทศอังกฤษ พบกับ อัตเลติโกเดมาดริด จาก ประเทศสเปน
สนามแข่งขัน.
สตาด หลุยส์ 2 ใน โมนาโก เป็นสนามที่ใช้จัดการแข่งขัน ยูฟ่าซูเปอร์คัพ เป็นประจำทุกปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 โดยสนามแห่งนี้สร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 ซึ่งเป็นสนามเหย้าของ เอเอส โมนาโก ที่เล่นในระบบลีกของประเทศฝรั่งเศส
ความจุโดยรวมประมาณ 18,000 ที่นั่ง โดย 70% ของตั๋วเข้าชมในนัดนี้ จะถูกจำกัดโควตาไว้ให้แฟนบอลของทั้งสองทีม โดยตั๋วของแฟนบอลจะมีราคาอยู่ที่ 70 ยูโร ซึ่งตั๋วจะถูกส่งขายก่อนบน UEFA.com ตั้งแต่วันที่ 15 มิถุนายน จนถึง 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
จุดบอด

จุดบอด  คือบริเวณที่ปรากฏบนเรตินาหรือจอประสาทตา ซึ่งเมื่อแสงไปตกกระทบ ณ บริเวณนี้ จะทำให้ไม่สามารถเห็นภาพได้เนื่องจากเป็นทางออกของเส้นเลือดและเส้นประสาท จึงไม่มีเซลล์รับแสงปรากฏอยู่
จุดบอด.
Blind spot หรือจุดบอด คือจุดที่ไม่มีเซลล์รับภาพแม้จะมีแสงเข้ามายังเรตินาก็ตาม เพราะพื้นที่นี้เจ้า CNII เส้นประสาทสมองคู่ที่2 มันใช้ไปในการแทงเข้ามาจากชั้นนอกเพื่อรับข้อมูล (sensory) จากการรับแสงของเรตินานั้นเอง จุดBlind spot จะเยื้องเข้ามาด้านติดจมูกหน่อยๆของลูกตาทั้งสองครับ
เส้นประสาทที่ออกจากจุดบอดก็คือแอกซอน (axon) ของเซลล์แกงเกลียน (ganglion cells) ที่อยู่บนเรตินา โดยแอกซอนนี้จะไปรวมกันทะลุผ่านตาขาวเป็นเส้นประสาทการมองเห็น หรือ เส้นประสาทออพติค ซึ่งเป็นเส้นประสาทสมองคู่ที่ 2 และจุดบอดยังเป็นทางออกของเส้นเลือดที่มีชื่อว่า central retinal vein กับ central retinal artery ซึ่งเป็นเส้นเลือดที่มาเลี้ยงเรตินา อีกด้วย จึงทำให้บริเวณนี้ไม่พบเซลล์รับแสงทั้งโคนเซลล์และรอดเซลล์ เมื่อแสงมาตกกระทบจึงไม่มีตัวแปลสัญญาณแสงเป็นสัญญาณประสาท ทำให้ไม่สามารถมองเห็นภาพได้
แบบทดสอบจุดบอด.
การทดสอบหาจุดบอดในดวงตา เมื่อต้องการทดสอบตาซ้ายให้ปิดตาขวาและใช้ตาซ้ายมองไปที่จุดวงกลมบนภาพ จากนั้นเลื่อนระยะเข้าใกล้ภาพทีละน้อยจะพบว่า เมื่อถึงตำแหน่งหนึ่ง เครื่องหมายบวกที่อยู่บนภาพนั้นจะหายไป และเมื่อต้องการทดสอบตาขวา ให้ทำตรงกันข้ามกับการทดสอบตาซ้าย
thumbnail
การสร้างกลูโคส

การสร้างกลูโคส  เป็นวิถีเมแทบอลิซึมที่เป็นการสร้างกลูโคสจากสารคาร์บอนที่มิใช่คาร์โบไฮเดรต เช่น แลกเตต กลีเซอรอล และกรดอะมิโนกลูโคจีนิก (glucogenic amino acid) การสร้างกลูโคสเป็นหนึ่งในสองกลไกหลักที่มนุษย์และสัตว์อื่นหลายชนิดใช้ควบคุมระดับกลูโคสในเลือดมิให้ต่ำเกินไป (hypoglycemia) อีกวิธีหนึ่ง คือ การสลายไกลโคเจน (glycogenolysis)
การสร้างกลูโคสเป็นขบวนการที่พบทั่วไป ทั้งในพืช สัตว์ ฟังไจ แบคทีเรียและจุลินทรีย์อื่น ๆ ในสัตว์กินพืช การสร้างกลูโคสเกิดในตับเป็นหลัก และไตส่วนนอก (cortex) รองลงมา ในสัตว์เคี้ยวเอื้อง การสร้างกลูโคสดูจะเป็นขบวนการที่เกิดต่อเนื่อง ในสัตว์อื่นหลายชนิด ขบวนการดังกล่าวเกิดในช่วงการอดอาหาร การอดอยาก การกินอาหารคาร์โบไฮเดรตต่ำ หรือการออกกำลังกายหักโหม ขบวนการดังกล่าวเป็นแบบดูดพลังงานอย่างมากกระทั่ง ATP หรือ GTP ถูกนำมาใช้ ทำให้ขบวนการดังกล่าวเป็นแบบคายพลังงาน ตัวอย่างเช่น วิถีซึ่งนำจากไพรูเวตเป็นกลูโคส-6-ฟอสเฟตอาศัย ATP 4 โมเลกุล และ GTP 2 โมเลกุล การสร้างกลูโคสมักเกี่ยวข้องกับคีโตซิส (ketosis) การสร้างกลูโคสยังเป็นเป้าหมายของการบำบัดเบาหวานชนิดที่ 2 เช่น เมทฟอร์มิน ซึ่งยับยั้งการสร้างกลูโคสและกระตุ้นให้เซลล์รับกลูโคสเข้าไป ในสัตว์เคี้ยวเอื้อง เพราะคาร์โบไฮเดรตจากอาหารที่เกิดเมแทบอลิซึมได้มีแนวโน้มจะเกิดเมแทบอลิซึมโดยอวัยวะรูเมน การสร้างกลูโคสจึงเกิดขึ้นได้แม้จะไม่อดอาหาร กินอาหารคาร์โบไฮเดรตต่ำ ออกกำลังกาย ฯลฯ
กูเกิล สตรีตวิว

กูเกิล สตรีตวิว  เป็นเทคโนโลยีที่มีบทบาทสำหรับ กูเกิล แผนที่ และ กูเกิล เอิร์ธ ที่ให้มุมมองภาพแบบพาโนรามาจากตำแหน่งต่าง ๆ ตามถนนหลายแห่งบนโลก โปรแกรมนี้ได้มีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 (พ.ศ. 2550) ในหลายเมืองของประเทศสหรัฐอเมริกา และขยายตัวสำหรับเมืองต่าง ๆ และชนบททั่วโลก
สำหรับสถานที่ที่มีให้บริการ รูปของ สตรีตวิว จะปรากฏหลังจากขยายภาพจากมุมที่สูงในแผนที่และภาพถ่ายดาวเทียม และโดยการลากไอคอน "เพ็กแมน" ลงบนสถานที่ในแผนที่ การใช้แป้นพิมพ์หรือเมาส์ทำให้ทิศทางการดูทั้งแนวนอนและแนวตั้ง รวมถึงระดับการขยาย สามารถเลือกได้ เส้นทึบหรือเส้นประในภาพ แสดงให้เห็นเส้นทางตัวอย่าง...และมีลูกศรช่วยเชื่อมโยงไปยังภาพถัดไปในแต่ละทิศทางบริเวณทางแยกและจุดตัดของเส้นทาง..., ลูกศรมากมายถูกแสดงขึ้น ในการใช้แผนที่ของ กูเกิล ผู้ใช้สามารถเปิดสเตโรสโกปิก โหมด 3 มิติ โดยการคลิกขวาบนพื้นถนนเพื่อให้แสดงผลเป็นมุมมองระบบภาพสามมิติของภาพพื้นถนน อย่างไรก็ตามโหมดนี้แนะนำให้ผู้ใช้สวมใส่แว่นตาสีแดง หรือสีเขียวอมน้ำเงินเพื่อให้การแสดงภาพระบบ 3 มิติมีประสิทธิภาพ
วันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 มุมมองภาพบนพื้นถนน ถูกบันทึกอยู่ในโปรแกรมแผนที่ที่ติดตั้งบนไอโฟน เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2551 มุมมองภาพบนพื้นถนน ถูกบันทึกอยู่ในโปรแกรมแผนที่สำหรับS60 3rd Edition ซึ่งณ ปัจจุบันนี้มุมมองภาพพื้นถนน เพิ่มโปรแกรมกูเกิล แมปส์ เพื่อให้สามารถติดตั้งบนเครื่อง และมือถือระบบปฏิบัติการวินโดวส์ได้ โดยมุมมองภาพพื้นถนนของโปรแกรมกูเกิล แมปส์ ทุกรุ่น ตั้งใจสร้างขึ้นเพื่อใช้กับระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ อยู่แล้ว ไม่เพียงเท่านั้น แต่ยังมีเข็มทิศดิจิตอลที่ใช้ในการมองไปยังรอบ ๆ สถานที่ต่าง ๆ ได้อีกด้วย
สำหรับในประเทศไทย ปี ค.ศ. 2011 กูเกิล ประเทศไทยได้เริ่มดำเนินการถ่ายทำสตรีตวิวในประเทศไทย โดยความร่วมมือกับการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย (ททท.) โดยใช้รถในการเก็บภาพจำนวน 15 คัน และต่อมาในปี ค.ศ. 2012 ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการในประเทศไทยพร้อมกับลงภาพของ 3 จังหวัดแรก คือ กรุงเทพมหานคร, เชียงใหม่ และภูเก็ต จากนั้นได้มีการทยอยถ่ายทำและอัปเดตเรื่อย ๆ จนครบ 77 จังหวัด
การสำรวจ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โอกูมะ ชิเงโนบุ

โอกูมะ ชิเงโนบุ  เป็นรัฐบุรุษของญี่ปุ่นและเป็นสมาชิกคนสำคัญของคณาธิปไตยเมจิ เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1898 และตั้งแต่ ค.ศ. 1914 ถึง ค.ศ. 1916 นอกจากนี้ โอกูมะยังเป็นผู้สนับสนุนวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมตะวันตกในญี่ปุ่นยุคแรก และเป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยวาเซดะ เขาเป็นนักการเมืองที่เดินการเมืองสายกลาง
ทาจิกาวะ

ทาจิกาวะ  เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2021 (2021)[ [update]] ทาจิกาวะมีจำนวนประชากรประมาณ 184,383 คน 93,428 หลังคาเรือน มีความหนาแน่นของประชากร 7,600 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น จัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลนครเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1940
สถานที่สำคัญในทาจิกาวะคือ สวนอนุสรณ์โชวะ สวนสาธาณะที่สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์ในการเฉลิมฉลองการครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี ของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ บนพื้นที่ซึ่งเดิมเป็นที่ตั้งท่าอากาศยานทาจิกาวะ
ภูมิศาสตร์.
ทาจิกาวะตั้งอยู่บนที่ราบสูงมูซาชิโนะทางตะวันตกของโตเกียว ห่างจากใจกลางกรุงโตเกียวไปทางทิศตะวันตกประมาณ 40 กิโลเมตร มีแม่น้ำทามะไหลผ่านระหว่างทาจิกาวะและนครฮิโนะที่อยู่ติดกัน มี"ทามางาวะ-โจซูอิ" (ทางระบายน้ำทามางาวะ) ไหลผ่านทางทิศเหนือของเมือง
ภูมิอากาศ.
ทาจิกาวะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย โดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในทาชิคาวะอยู่ที่ 13.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,647 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.4 °C
ประชากร.
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่น ประชากรของทาจิกาวะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในศตวรรษที่ผ่านมา
การเมืองการปกครอง.
ทาจิกาวะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และสภานครซึ่งเป็นสภาเดี่ยวมีสมาชิก 28 คน ทาจิกาวะเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ ทาจิกาวะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 21 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น
การขนส่ง.
ทางหลวง.
ทาจิกาวะไม่มีทางหลวงแผ่นดินหรือทางด่วนสายใดผ่าน
เครื่องหมายทางร่วมใช้งาน

เครื่องหมายทางร่วมใช้งาน (Shared lane marking, ชื่อย่อ SLM) บางครั้งอาจเรียกว่า แชร์โรว์ (Sharrow มาจากคำว่า "share" (แบ่งปัน) ประสมกับคำว่า "arrow" (ลูกศร)) เป็นเครื่องหมายบนผิวจราจรที่มีการทดลองใช้ในสหรัฐอเมริกา แคนาดา และออสเตรเลีย เพื่อระบุว่าในช่องทางจราจรนี้ ผู้ใช้จักรยานสามารถใช้งานร่วมกับรถยนต์ได้อย่างเต็มที่
เครื่องหมายแชร์โรว์ประกอบด้วยสัญลักษณ์เชฟรอน (คล้ายศร) 2 เส้น ชี้ไปตามทิศทางจราจร และรูปจักรยาน บางครั้งอาจตีความได้ว่าเป็นภาพ "จักรยานจอดอยู่ในบ้าน" ออกแบบโดยนักผังเมืองชาวอเมริกันชื่อเจมส์ แมคเคย์ เริ่มใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1993 ที่เดนเวอร์ และมีการพัฒนามาใช้งานอย่างจริงจังในซานฟรานซิสโก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 
โดยทั่วไปเครื่องหมายแชร์โรว์จะนำมาใช้งานกับเส้นทางที่มีความกว้างไม่พอสำหรับสร้างทางจักรยาน มีจุดประสงค์เพื่อแนะนำผู้ใช้รถยนต์ให้เพิ่มความระแวดระวังว่ามีจักรยานร่วมใช้เส้นทางอยู่ และให้ผู้ใช้จักรยานขับรถห่างจากขอบทาง เพื่อลดโอกาสเกิดอุบัติเหตุจากการขับขี่ชนประตูรถยนต์ที่จอดอยู่ข้างทาง และเปิดประตูอย่างกะทันหัน
ดายน์

ดายน์ (สัญลักษณ์ "dyn"; IPA:) ในทางฟิสิกส์คือ หน่วยของแรง สำหรับใช้ในระบบการวัดแบบเซนติเมตร-กรัม-วินาที (CGS) ซึ่งเป็นระบบการวัดสำหรับมาตราเมตริก โดยกำหนดให้ 1 ดายน์มีค่าเท่ากับ 10 ไมโครนิวตัน (μN) หรือ 10−5 นิวตัน (= 0.00001 นิวตัน) หากจะกล่าวเป็นนิยามของหน่วยชนิดนี้แล้ว "หนึ่งดายน์จะมีค่าเท่ากับ ปริมาณของแรงที่ใช้ในการเร่งวัตถุมวลหนึ่งกรัม ให้มีความเร็วเป็นหนึ่งเซนติเมตรต่อวินาทีภายในเวลาหนึ่งวินาที" นั่นคือ "ปริมาณของแรงที่ใช้ในการเร่งวัตถุมวลหนึ่งกรัม ให้มีความเร่งเป็นหนึ่งเซนติเมตรต่อวินาทียกกำลังสอง" สรุปได้ดังนี้
<math>\mathrm{1\, dyn = 1 \frac{cm\, g}{s^2} = 10^{-5}\,\frac{kg\, m}{s^2} = 10^{-5}\, N}</math>
ส่วนค่าของหนึ่งนิวตันในพจน์ (term) ของดายน์คือ
<math>\mathrm{1\, N = 1 \frac{kg\, m}{s^2} = 10^{5}\,\frac{cm\, g}{s^2} = 10^{5}\, dyn}</math>
นั่นหมายความว่า 1 ดายน์จะมีค่าเท่ากับ 0.000 01 นิวตัน และในทางกลับกัน 1 นิวตันจะมีค่าเท่ากับ 100,000 ดายน์
หน่วยดายน์มักถูกนำไปใช้รวมกับหน่วยชนิดอื่น ตัวอย่างเช่น "ดายน์ต่อเซนติเมตร" (dyn/cm) ใช้วัดค่าแรงตึงผิว เช่น น้ำที่อุณหภูมิ 20 องศาเซลเซียสจะมีแรงตึงผิว 72.8 dyn/cm "ดายน์ต่อตารางเซนติเมตร" (dyn/cm2) เป็นหน่วยวัดความดัน โดยที่ 106 dyn/cm2 มีค่าเท่ากับ 1 บาร์ เป็นต้น
หน่วยดายน์ถูกเสนอขึ้นเป็นครั้งแรกพร้อมกับหน่วยเออร์กในปี ค.ศ. 1861 โดยเอเวอเรตต์ (Everett) เพื่อใช้เป็นหน่วยของแรงและพลังงานตามลำดับ หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1873 คณะกรรมการแห่งสมาคมบริติช (British Association) จึงมีการกำหนดให้หน่วยชนิดนี้ใช้ในระบบการวัดแบบเซนติเมตร-กรัม-วินาที โดยคำว่า "dyne" มีที่มาจากภาษากรีกว่า δύναμις ("dynamis" ≈ไดนามิกส์) ซึ่งหมายถึง พลังหรือแรง
ค่าในหน่วยดายน์เมื่อเทียบกับหน่วยของแรงชนิดอื่น ๆ แสดงในตาราง
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 – ไลท์ฟลายเวทชาย

การแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นรุ่นไลท์ฟลายเวทชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ซึ่งจัดในกรุงลอนดอน จัดระหว่างวันที่ 31 กรกฎาคมถึง 12 สิงหาคมที่ศูนย์จัดแสดงเอ็กซ์เซล
รูปแบบการแข่งขัน.
เช่นเดียวกับรายการแข่งขันมวยสากลสมัครเล่นทั้งหมดในโอลิมปิก การแข่งขันจะเป็นทัวร์นาเมนต์แบบแพ้คัดออก รายการนี้จะประกอบด้วยนักมวย 26 คนที่ผ่านการคัดเลือกเข้าแข่งขันผ่านทัวร์นาเมนต์คัดเลือกหลายทัวร์นาเมนต์ซึ่งจัดขึ้นใน พ.ศ. 2554 และ 2555 การแข่งขันเริ่มด้วยรอบแรกในวันที่ 31 กรกฎาคม โดยจะลดจำนวนผู้เข้าแข่งขันลงเหลือ 16 คน และจะสรุปด้วยรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 11 สิงหาคม ด้วยมีนักมวยน้อยกว่า 32 คนในการแข่งขัน นักมวยจำนวนหนึ่งจะชนะบายในรอบแรก ผู้แพ้ในรอบรองชนะเลิศทั้งสองคนจะได้เหรียญทองแดง ดังนั้น จึงไม่มีการแข่งขันอีกหลังแพ้รอบรองชนะเลิศ
แต่ละแมตช์มีสามยก ยกละสามนาที ซึ่งนักมวยจะได้รับแต้มทุกครั้งที่ชกเข้าเป้าหัวหรือร่างกายท่อนบนของคู่แข่ง นักมวยที่มีแต้มมากกว่าในตอนท้ายเป็นผู้ชนะ หากนักมวยถูกน็อกลงไปกับพื้นและไม่สามารถลุกขึ้นได้เมื่อกรรมการนับถึง 10 แล้ว แมตช์นั้นจะยุติและคู่แข่งจะเป็นฝ่ายชนะ
สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

สรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เป็นรายการของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติจัดอันดับตามจำนวนเหรียญที่ได้รับระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตั้งแต่วันที่ 27 กรกฎาคมถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 มีนักกีฬาประมาณ 10,500 คน คาดว่าจะเข้าร่วมแข่งขัน 302 รายการ ใน 26 ชนิดกีฬา จนถึงการแข่งขันวันที่สิบห้า มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 82 จากทั้งหมด 204 คณะที่ได้รับอย่างน้อยหนึ่งเหรียญแล้ว 52 คณะได้รับอย่างน้อยหนึ่งเหรียญทอง บาห์เรน บอตซาวานา ไซปรัส กรีเนดา และกัวเตมาลา ได้รับเหรียญในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก โดยที่กรีเนดาได้เหรียญทอง
ตารางสรุปเหรียญ.
ด้านล่างนี้เป็นตารางสรุปเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ตามการนับเหรียญของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล อันดับเหล่านี้เรียงตามจำนวนเหรียญทองที่คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้รับ จำนวนเหรียญเงินจะถูกพิจารณาเป็นลำดับถัดไป และสุดท้ายเป็นจำนวนเหรียญทองแดง หากเท่ากันทั้งเหรียญทอง เงินและทองแดง จะมีการให้อันดับเท่ากันและจะลงรายการตามตัวอักษรตามรหัสประเทศคณะกรรมการโอลิมปิกสากล แม้คณะกรรมการโอลิมปิกสากลจะให้สารสนเทศข้างต้นนี้ แต่คณะกรรมการฯ เองมิได้รับรองหรืออนุมัติระบบจัดอันดับใด ๆ
      สหราชอาณาจักร (เจ้าภาพ)
      ไทย
</onlyinclude>
โอลิโกเดนโดรไซต์

โอลิโกเดนโดรไซต์  เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งสามารถพบได้ในระบบประสาทส่วนกลาง
หน้าที่.
โอลิโกเดนโดรไซต์ทำหน้าที่สร้างเยื่อหุ้มไมอีลิน (myelin sheath) หุ้มแอกซอน (axon) ของเซลล์ประสาท เพื่อเป็นฉนวนปกป้องการรั่วไหลของกระแสประสาท ช่วยปกป้องใยประสาท และทำให้เกิดการส่งสัญญาณประสาทได้รวดเร็วขึ้น พบได้เฉพาะในระบบประสาทส่วนกลาง (ในระบบประสาทรอบนอกเซลล์ที่ทำหน้าที่สร้างเยื่อหุ้มไมอีลินคือชวานเซลล์ (Schwann cell)) โดยเซลล์เกลียชนิดนี้แตกต่างจากชวานเซลล์ในระบบประสาทรอบนอกตรงที่ โอลิโกเดนโดรไซต์ 1 เซลล์ จะมีระยางค์ส่งไปห่อหุ้มแอกซอนของใยประสาทได้หลายเส้น
ไมโครเกลีย

ไมโครเกลีย  เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งพบได้ในระบบประสาท ซึ่งมันมีบทบาทสำคัญในระบบประสาทส่วนกลาง (central nervous system) คือ ทำหน้าที่เสมือนเป็นส่วนหนึ่งของระบบภูมิคุ้มกันในระบบประสาทส่วนกลาง คล้ายกับพวกมาโครฟาจ (macrophage) หรือ ฟาโกไซต์ (phagocyte) ในการจับกินเซลล์ที่ได้รับบาดเจ็บ หรือของเสียต่างๆที่เกิดขึ้นจากการที่เซลล์ถูกทำลาย
แหล่งที่สร้าง.
เซลล์ไมโครเกลียเป็นเซลล์ที่พัฒนามาจากในไขกระดูก (bone marrow) โดยฮีมาโตพอยติคสเตมเซลล์ซึ่งเป็นเซลล์ตั้งต้นของเซลล์เม็ดเลือดทั้งหลาย ในระหว่างที่มีกระบวนการสังเคราะห์เกิดขึ้น สเตมเซลล์บางเซลล์ได้มีการเปลี่ยนรูปร่างเป็นโมโนไซต์ และออกจากไขกระดูกเข้าสู่สมอง และได้มีการพัฒนารูปร่างเป็นไมโครเกลียต่อไป
เซลล์อีเพนไดมอล

เซลล์อีเพนไดมอล  เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งพบได้ในระบบประสาท โดยพบเป็นเยื่อบุที่โพรงสมองและโพรงของไขสันหลัง 
ลักษณะ.
เซลล์อีเพนไดมอลเป็นเซลล์เยื่อบุที่มีรูปทรงเป็นรูปลูกบาศก์ (cuboidal shape) เรียงตัวกันเป็นแผ่นอยู่บนฐาน (basement membrane) ที่ด้านบนของเซลล์หรือส่วนยอดของเซลล์จะพบเส้นขนเล็กๆ (cilia) ทำหน้าที่ในการโบกพัดน้ำเลี้ยงสมองและไขสันหลัง (cerebrospinal fluid ,CSF) ซึ่งบรรจุอยู่ในโพรงสมองและโพรงไขสันหลัง
หน้าที่.
นอกจากช่วยให้เกิดการไหลของน้ำเลี้ยงสมองและไขสันหลังแล้ว ยังมีส่วนร่วมในกระบวนการดูดซึมสารต่าง ๆ เช่น สารอาหารเข้าสู่เนื้อเยื่อสมองและไขสันหลังอีกด้วย
เต่ามาตามาตา

เต่ามาตามาตา (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Chelus fimbriata") เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง ในวงศ์เต่าคองู (Chelidae) จัดเป็นเต่าเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่อยู่ในสกุล "Chelus" 
โดยคำว่า "Mata mata" ที่เป็นชื่อสามัญนั้น มาจากภาษาสเปนแปลว่า "ฆ่ามัน ฆ่ามัน" จัดว่าเป็นเต่าชนิดหนึ่งที่หากินและอาศัยอยู่ในน้ำตลอดเวลา มีรูปร่างแปลกตา นับว่าเป็นนักพรางตัวเข้ากับได้ดีเยี่ยมชนิดหนึ่ง เพราะมีรูปร่างและสีสันกลมกลืนกับธรรมชาติมาก เต่ามาตามาตามีส่วนหัวที่แบนแผ่เป็นรูปสามเหลี่ยมขนาดใหญ่ และผิวหนังขรุขระและมีติ่งเนื้อล้อมรอบทำหน้าที่รับความรู้สึกและตรวจสอบการกระเพื่อมของน้ำ กระดองกว้างและแบนราบมีสันขนาดใหญ่ 3 สัน เรียงตามความยาวของกระดอง ที่เมื่ออยู่ในน้ำแล้วมองดูเหมือนก้อนหิน หรือเปลือกไม้ หรือใบไม้มากกว่า และมีจมูกที่มีความยาวคล้ายหลอด คอยาวเหมือนงู ซึ่งทั้งหมดใช้สำหรับการพรางตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใต้พื้นน้ำ เพื่อรอดักซุ่มเหยื่อ ซึ่งได้แก่ ปลา โดยเต่ามาตามาตาจะอยู่นิ่ง ๆ อ้าปากรอปลาที่ผ่านเข้ามาในระยะของปาก จะกินปลาด้วยการดูดเข้าไป รวมถึงกินสัตว์อย่างอื่นได้ด้วย เช่น ครัสเตเชียน, สัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ ตลอดจนสัตว์ปีกและสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก
เต่ามาตามาตา โตเต็มที่ได้ถึง 50 เซนติเมตร น้ำหนักกว่า 20 กิโลกรัม นับเป็นเต่าน้ำที่มีขนาดใหญ่อีกชนิดหนึ่ง กระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำจืดของทวีปอเมริกาใต้ เช่น แม่น้ำโอริโนโก และแม่น้ำแอมะซอน ตั้งแต่ตอนเหนือของประเทศโบลิเวีย, ทางตะวันออกของประเทศเปรู, ประเทศเอกวาดอร์, ทางตะวันออกของประเทศโคลอมเบีย, ประเทศเวเนซุเอลา, ประเทศกายอานา, ประเทศซูรินาม และเฟรนช์เกียนา รวมถึงตอนเหนือและตอนกลางของประเทศบราซิล มักอาศัยอยู่ในน้ำที่มีสภาพเป็นกรดสูงซึ่งเกิดจากการทับถมของเศษซากพืชต่าง ๆ จนน้ำมีสีคล้ายสีน้ำตาลหรือสีชา มีสารแทนนินสูง มีพฤติกรรมเชื่องช้าเป็น อาศัยอยู่โดดเดียว โดยหากินและอาศัยอยู่ในน้ำตลอดเวลา ยกเว้นเมื่อตัวเมียขึ้นมาวางไข่บนบกเท่านั้น โดยวางไข่บนดินเลนประมาณ 12-28 ฟอง อายุที่พร้อมขยายพันธุ์อยู่ที่ 5 ปี ฤดูการวางไข่อยู่ที่ปลายปีราวเดือนตุลาคม-ธันวาคม ใช้เวลาฟักเป็นตัวประมาณ 208 วัน 
นิยมเลี้ยงเป็นสัตว์เลี้ยง
แอสโทรไซต์

แอสโทรไซต์  เป็นเซลล์ค้ำจุนหรือเซลล์เกลียชนิดหนึ่งซึ่งพบได้ในระบบประสาทส่วนกลาง มีรูปร่างคล้ายดาว ทำหน้าที่คอยควบคุมปริมาณและชนิดของสารต่าง ๆ ที่จะผ่านเข้าออกเซลล์ประสาท
หน้าที่.
แอสโทรไซต์รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งคือเซลล์เกลียลแอสโทรไซติค (astrocytic glial cell) มีรูปทรงคล้ายดาว (star-shaped) เนื่องจากมีระยางค์ยื่นออกไปมากมาย โดยปลายแขนง (foot processes) จะยื่นไปสัมผัสกับหลอดเลือดและเซลล์ประสาทที่อยู่โดยรอบ แอสโทรไซต์ทำหน้าที่เป็น blood brain barrier (BBB) เพื่อคัดกรองสารต่าง ๆ และป้อนให้กับเซลล์ประสาท เช่น ยา หรือ กลูโคส ซึ่งการขนส่งกลูโคสจากระบบไหลเวียนโลหิตผ่านเข้าเซลล์ประสาทจะต้องมีการผ่านแอสโทรไซต์ก่อน กลูโคสที่ถูกส่งมาจะถูกเปลี่ยนไปเป็นไกลโคเจน (glycogen) สะสมไว้ในเซลล์ สำหรับป้อนให้กับเซลล์ประสาทเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังงานไว้ใช้
นอกจากนี้แอสโทรไซต์ยังมีหน้าที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ ช่วยลดประมาณสารสื่อประสาท เช่น กลูตาเมต (glutamate) เพื่อป้องกันการตายของเซลล์ประสาท ช่วยในการดูดกลับโพแทสเซียมไอออนที่มีปริมาณมากเกินเนื่องจากการที่เซลล์ประสาทถูกกระตุ้นซ้ำ ๆ
ยาชา

ยาชา  คือ ยาที่ทาหรือฉีดให้ประสาทชา มักใช้ในการผ่าตัดหรือถอนฟันเป็นต้น
ประโยชน์ของยาชา.
ยาชานั้นมีคุณูปการต่อวงการแพทย์อย่างมหาศาล ในสมัยโบราณที่การผ่าตัดต้องผ่าตัดสด ๆ โดยไม่มียาชานั้นอาจทำให้คนไข้ทุกข์ทรมานหรือเจ็บปวดจนถึงกับเสียชีวิตได้ โดยยาชาเป็นยาที่ทำให้เกิดภาวะ ภาวะการหมดสติ (anesthesia) หรือทำให้หมดความรู้สึก ณ บริเวณที่ได้รับยา โดยแตกต่างจากยาบรรเทาปวด (analgesics, painkillers) ตรงที่ยาบรรเทาปวดนั้นช่วยลดความเจ็บปวดโดยไม่ทำให้เกิดการสูญเสียความรู้สึกไป โดยส่วนมากยาชานั้นจะถูกใช้เพื่อความสะดวกในการผ่าตัด ทำให้ผู้ป่วยไม่เกิดความรู้สึกทุกข์ทรมานจากบาดแผลที่เกิดขึ้น ซึ่งภายหลังจากการหมดฤทธิ์ของยาชา ผู้ป่วยจะสามารถกลับมามีความรู้สึกได้เหมือนเดิม
วงศ์เต่าคองู

วงศ์เต่าคองู  เป็นวงศ์ของสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าวงศ์หนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Chelidae
เป็นเต่าที่อยู่ในอันดับย่อย Pleurodira หรือ เต่าที่สามารถเบนหัวไปข้างด้านข้างหรือแนวราบของลำตัวได้ มีลักษณะเด่น คือ มีขอบด้านท้ายของกะโหลกเว้ามาก มีกระดูกพาไรทัลและกระดูกสควาโมซัล ส่วนกระดูกควาดาโทจูกัลลดรูปไป การหุบปากหรือการอ้าขากรรไกรล่างเกิดจากการทำงานของกล้ามเนื้อที่ผ่านไปบนก้านกระดูกพอเทอรีกอยด์ และขากรรไกรติดกับพื้นผิวของก้านกระดูกพอเทอรีกอยด์ซึ่งไม่มีซัยโนเวียลแคปซูล แต่มีท่อคล้ายถุงซึ่งภายในมีของเหลวและเจริญของช่องปากเข้ามาทำหน้าที่ทดแทน กระดองท้องไม่มีกระดูกมีโสพลาสทรอน แต่มีกระดูกพลาสทรอนชิ้นใหญ่เจริญไปเชื่อมต่อกับขอบนอกของกระดองหลังที่มีร่องแบ่งเป็นกระดูกชิ้นเล็กจำนวน 11 คู่ กระดูกเชิงกรานเชื่อมติดกับกระดองท้องมั่นคงและกระดูกอิเลียมไม่มีก้านกระดูกธีเลียล
เต่าในวงศ์นี้มีความยาวของกระดองประมาณ 15 เซนติเมตร จนถึง 50 เซนติเมตร กระดองหลังแบนราบ ส่วนใหญ่เป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำจืดเป็นหลัก พบบางชนิดบ้างในน้ำกร่อย ในบางชนิดมีพฤติกรรมฝังตัวอยู่ใต้โคลนในฤดูแล้งคล้ายการจำศีล หลายสกุลมีคอยาวมาก กินอาหารด้วยวิธีการดูด
พบทั้งหมด 10 สกุล (ดูในตาราง) ประมาณ 50 ชนิด กระจายพันธุ์ทั้งในประเทศออสเตรเลีย, เกาะนิวกินี และทวีปอเมริกาใต้ มีหลายชนิดนิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง เช่น เต่ามาตามาต้า ("Chelus fimbriata"), เต่าคองู ("Chelodina longicollis") เป็นต้น
สมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์แห่งอิรัก

สมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์แห่งอิรัก หรือ เจ้าหญิงอะลียะฮ์ บินต์ อะลีแห่งฮิญาซ (พ.ศ. 2454 - 21 ธันวาคม พ.ศ. 2493) ทรงเป็นเจ้าหญิงอาหรับ และทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอิรัก โดยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าฆอซีที่ 1 แห่งอิรัก และทรงเป็นสมเด็จพระราชชนนีแห่งอิรักในรัชสมัยของพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์สุดท้ายแห่งอิรัก
พระราชประวัติ.
เจ้าหญิงอะลียะฮ์ บินต์ อะลีประสูติในปีพ.ศ. 2454 ทรงดำรงพระอิศริยยศเป็น "เจ้าหญิงแห่งฮิญาซ" เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าอาลี บิน ฮุซัยน์แห่งฮิญาซกับสมเด็จพระราชินีนาฟิสซา บินต์ อัลอิละฮ์ พระราชบิดาทรงเป็นกษัตริย์แห่งเฮแจซ แกรนด์ชะรีฟแห่งมักกะฮ์
ในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2477 ทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฆอซีแห่งอิรักและทรงดำรงพระอิศริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งอิรัก มีพระโอรสร่วมกันหนึ่งพระองค์คือ พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก
ในที่สุดสมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์ทรงจากพระเจ้าฆอซีไป เมื่อพระเจ้าฆอซีเสด็จสวรรคตจากอุบัติเหตุรถพระที่นั่งชนในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2482 นูรี อัสซะอีด นายกรัฐมนตรีซึ่งมีการสงสัยกันอย่างกว้างขวางว่ามีส่วนพัวพันในกรณีสวรรคตของพระเจ้าฆอซี ในพระราชพิธีฝังพระศพ ฝูงชนได้ตะโกนร้องว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />นูรี แกจะต้องชดใช้ด้วยพระโลหิตขององค์กษัตริย์ฆอซี
นูรีถูกสงสัยว่าเขาได้รับพระราชเสาวนีย์จากสมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์และเขาได้วางแผนกับเจ้าชายอับดัลอิละฮ์ พระอนุชาในพระราชินีเพื่อดำเนินการถอดถอนองค์กษัตริย์ นูรีได้สนับสนุนให้เจ้าชายอับดัลอิละฮ์ดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในรัชกาลของพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก ผู้เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าฆอซีซึ่งมีพระชนมายุเพียง 4 พรรษา ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ใหม่ในขั้นต้นทรงหวั่นเกรงอำนาจอิทธิพลของนายกรัฐมนตรีนูรี พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 พระโอรสของพระนางไม่ได้อภิเษกสมรส ส่งผลให้พระนางเป็นสมเด็จพระราชินีองค์สุดท้ายของอิรัก
สมเด็จพระราชชนนีอะลียะฮ์แห่งอิรักสิ้นพระชนม์ในวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ณ แบกแดด ประเทศอิรัก สิริพระชนมายุ 39 พรรษา
รัชทายาท.
พระนางทรงอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฆอซีแห่งอิรักและมีพระโอรส 1 พระองค์คือ
ยาชาเฉพาะที่

ยาชาเฉพาะที่  เป็นยาที่ทำให้เกิดการหมดความรู้สึกเฉพาะที่ (local anesthesia) โดยทั่วไป จุดมุ่งหมายของยาชาประเภทนี้คือการทำให้เกิดอาการชาหรือระงับความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นเฉพาะบริเวณที่ต้องการให้หมดความรู้สึก (local analgesic) เท่านั้น ดังนั้น บริเวณอื่นของร่างกายที่ไม่ได้รับยาชาเฉพาะที่ก็จะยังคงสามารถรับความรู้สึกได้ตามปกติ
การทำงานของยาชา.
ออกฤทธิ์โดยยับยั้งการเปิดปิดของประตูโซเดียมไอออน (sodium voltage-gated ion channel) ทำให้ไม่สามารถสร้างกระแสประสาทได้ บริเวณนั้นๆจึงหมดความรู้สึก และเมื่อสิ้นสุดฤทธิ์ของยาชาก็จะสามารถกลับมามามีความรู้สึกได้ตามปกติ
เต่าคองู

เต่าคองู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Chelodina longicollis") สัตว์เลื้อยคลานจำพวกเต่าชนิดหนึ่ง ในวงศ์เต่าคองู (Chelidae)
มีลักษณะเด่น คือ มีส่วนคอที่ยาวมากเหมือนงู หัวมีขนาดเล็ก ตากลมโต ขนาดโตเต็มที่กระดองยาว 30 เซนติเมตร อาศัยในน้ำตื้น ๆ หรือชายน้ำ จะไม่อยู่ห่างน้ำไปไกลเพราะคอที่ยาวจะทำให้การเคลื่อนไหวบนบกทำได้ไม่คล่องตัว ชอบความสะอาด มักจะหมอบราบกับพื้นท้องน้ำ และฝังตัวอยู่ในโคลนที่อ่อนนุ่ม กินอาหารจำพวกปลาหรือสัตว์น้ำชนิดต่าง ๆ ด้วยการดูดเข้าไปในปาก
พบกระจายพันธุ์บนเกาะปาปัวนิวกินีแถบทางใต้ของเกาะบริเวณช่องแคบทอเรส และตามหนองบึงทั่วไปของออสเตรเลีย เต่าคองูมีอายุขัยโดยเฉลี่ย 17-50 ปี สืบพันธุ์โดยวางไข่ในเดือนพฤษภาคมและตอนปลายของฤดูฝน ฟักออกเป็นตัวในเดือนพฤศจิกายนหรือธันวาคม ลูกเต่าที่ฟักออกใหม่ มีความยาว 3.7 เซนติเมตร บนกระดองหลังมีจุดด่างสีน้ำตาลดำ
เต่าคองู เป็นสัตว์เลื้อยคลานอีกชนิดหนึ่งที่นิยมเลี้ยงกันเป็นสัตว์เลี้ยง และจัดแสดงตามสวนสัตว์
เซลล์ชวานน์

เซลล์ชวานน์  ตั้งชื่อตามนักชีววิทยาชาวเยอรมัน เทโอดอร์ ชวานน์ เป็นเซลล์ค้ำจุน (เซลล์เกลีย) ในระบบประสาทรอบนอก (peripheral nervous system,PNS) มีหน้าที่เหมือนกับเซลล์โอลิโกเดนโดรไซต์ซึ่งพบในระบบประสาทส่วนกลางคือ สร้างเยื่อไมอีลินเพื่อห่อหุ้มแอกซอนของใยประสาท 
โอลิโกเดนโดรไซต์.
เซลล์ชวานน์แตกต่างจากโอลิโกเดนโดรไซต์ตรงที่ เซลล์ชวานน์ 1 เซลล์ สามารถหุ้มปลายประสาทได้เพียง 1 เซลล์เท่านั้น ขณะที่โอลิโกเดนโดรไซต์ 1 เซลล์ สามารถส่งระยางค์ไปหุ้มใยประสาทได้หลายแขนง
วาลีน

วาลีน  เป็นกรดอะมิโนชนิดที่จำเป็นต่อร่างกาย คือ ร่างกายไม่สามารถสร้างเองได้จำเป็นต้องได้รับจากอาหารที่รับประทานเข้าไป วาลีนมีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH(NH2)CH(CH3)2. 
สมบัติ.
วาลีนมีสูตรโมเลกุลเป็น C5H11NO2 และจัดเป็นกรดอะมิโนชนิดที่ไม่ละลายน้ำและมีความหนาแน่นสูงกว่าน้ำ คือ 1.316 g/cm3 และมีจุดหลอมเหลวอยู่ที่ 298 องศาเซลเซียส สามารถพบได้ในอาหารหลายชนิดเช่น ปลา,เนื้อไก่,เมล็ดงา และถั่วเลนทิล เป็นต้น
กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น.
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้
ไลซีน

ไลซีน  เป็นกรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็น (essential amino acid) ที่ร่างกายไม่สามารถสังเคราะห์เองได้ จำเป็นต้องได้รับจากอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH (NH2) (CH2) 4NH2
สมบัติ.
ไลซีนมีสมบัติเป็นเบสเช่นเดียวกับอาร์จินีน (arginine) และฮิสติดีน (histidine) ภายในโครงสร้างประกอบด้วยหมู่อะมิโน 2 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิลอีก 1 หมู่ มีสูตรโมเลกุลคือ C6H14N2O2 ไลซีนเป็นกรดอะมิโนจำเป็นที่ไม่สามารถสังเคราะห์ขึ้นได้ในร่างกายมนุษย์ แต่สำหรับพืชและแบคทีเรีย ไลซีนจะถูกสังเคราะห์ขึ้นจากกรดแอสปาร์ติก (aspartic acid) หรือ แอสปาร์เตท (aspartate)
แหล่งอาหาร.
ไลซีนพบมากในเนื้อแดง, ปลาซาร์ดีน, ไข่, เนย, ถั่วและนม คนส่วนใหญ่ได้รับกรดอะมิโนปริมาณที่เพียงพอของนี้โดยการรับประทานอาหารที่มีโปรตีนสูง แต่บุคคลบางอย่างเช่นมังสวิรัติ นักเพาะกายหรือนักกีฬาอาจมีความเสี่ยงการขาดไลซีนได้ จึงควรรับประทานอาหารเสริมเพื่อให้ร่างกายได้รับกรดอะมิโนชนิดนี้อย่างเพียงพอ
กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น.
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้
ลิวซีน

ลิวซีน  คือกรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็นที่ร่างกายไม่สามารถ สังเคราะห์ขึ้นเองได้ จึงต้องได้รับจากการรับประทานอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH(NH2)CH2CH(CH3)2
สมบัติ.
ลิวซีนมีสูตรโมเลกุลคือ C6H13NO2 และมีความเป็นกรด ภายในโครงสร้างมีหมู่ฟังก์ชัน (functional group) ซึ่งประกอบด้วยหมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิลอีก 1 หมู่ มีมวลโมเลกุลเท่ากับ 131.17 g/mol
แหล่งอาหาร.
อาหารที่พบกรดอะมิโนลิวซีนในปริมาณสูงได้แก่ ไข่, ถั่วเหลือง, ปลา, สาหร่าย เป็นต้น ร่างกายมนุษย์ไม่สามารถสังเคราะห์ได้ แต่สำหรับพืช ลิวซีนสามารถสังเคราะห์ได้จา กรดไพรูวิค (pyruvic acid)
ประโยชน์.
ลิวซีนมีประโยชน์ในการช่วยควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด, มีส่วนเกี่ยวข้องกับกระบวนการการเติบโตและซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของร่างกายอย่างเช่นกระดูก, ผิวหนัง และกล้ามเนื้อ นอกจากนี้ยังถูกใช้ในตับ, เนื้อเยื่อไขมัน (adipose tissue), และเนื้อเยื่อของกล้ามเนื้ออีกด้วย ในเนื้อเยื่อไขมันและกล้ามเนื้อ ลิวซีนจะมีการเปลี่ยนรูปไปเป็นสเตอรอล (sterol)
กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น.
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้
สหรัฐในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากสหรัฐอเมริกามีทั้งสิ้น 539 คน เข้าแข่งขันกีฬา 25 ชนิด โดยนักกีฬาชุดนี้ได้รับการคัดเลือกโดยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งสหรัฐอเมริกา (United States Olympic Committee)
นักกีฬาที่ได้เหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อันดับย่อยเต่าคองู

อันดับย่อยเต่าคองู  เป็นอันดับย่อยของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับเต่า (Testudines) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Pleurodira ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 2 อันดับ 
สำหรับเต่าที่อยู่ในอันดับย่อยนี้ จะมีลักษณะเด่น คือ สามารถที่จะหดหรือยืดหรือหันคอหรือหัวไปทางด้านข้างหรือในแนวราบของลำตัวได้ ซึ่งมีอยู่ด้วยกัน 3 วงศ์ ได้แก่
และที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ได้แก่
ซึ่งเต่าในวงศ์นี้ส่วนใหญ่ดำรงชีวิตและหากินในน้ำเป็นหลัก เนื่องจากส่วนหัวที่ยาวไม่สะดวกในการเคลื่อนไหวบนบก ปัจจุบันพบแพร่กระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาใต้, ปาปัวนิวกินี และออสเตรเลีย เป็นเต่าที่ถือกำเนิดมาแล้วเมื่อ 83 ล้านปีก่อน
ประเทศบราซิลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศบราซิล เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ทีมนักกีฬาจากสาธารณรัฐอุซเบกิสถานมีทั้งสิ้น 265 คน เข้าแข่งขันกีฬา 24 ชนิด
เหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อันดับย่อยเต่า

อันดับย่อยเต่า  เป็นอันดับย่อยของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับเต่า (Testudines) ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Cryptodira
ลักษณะร่วมของเต่าในอันดับย่อยนี้ คือ สามารถยืดหรือหดหัวหรือส่วนคอเข้าไปในกระดองได้ แต่สามารถกระทำได้ในแนวดิ่งขึ้นลงหรือซ้อนทางด้านบนได้เท่านั้น ซึ่งเป็นลักษณะของเต่าส่วนใหญ่ แต่ก็มีบางวงศ์ที่ไม่สามารถทำเช่นนั้นได้ เนื่องจากมีส่วนหัวที่ใหญ่ ได้แก่
พฤหัสบายดี

พฤหัสบายดี เป็นหนังสือการ์ตูนไทยแนวคอมมิค ซึ่งเป็นผลงานของ มุนินทร์ สายประสาท โดยสำนักพิมพ์ LET'Comic Thailand เป็นเกี่ยวกับเรื่องราวของบุคคลในวัยต่างๆที่ต้องดำรงชีวิตเกี่ยวข้องกับวันพฤหัสบดี เช่น เด็กนักเรียนที่ต้องเรียนลูกเสือในวันพฤหัสบดี เด็กส่งฟิล์มที่ต้องนำฟิล์มภาพยนตร์ไปให้โรงหนังในวันพฤหัสบดีที่หนังเพิ่งเข้าฉาย 
เนื้อเรื่องย่อ.
เรื่องราวของบุคคลในวัยต่างๆที่ต้องดำรงชีวิตเกี่ยวข้องกับวันพฤหัสบดี (เด็กนักเรียนที่ต้องเรียนลูกเสือในวันพฤหัสบดี, เด็กส่งฟิล์มที่ต้องนำฟิล์มภาพยนตร์ไปให้โรงหนังในวันพฤหัสบดีที่หนังเพิ่งเข้าฉาย, เด็กนักเรียนที่เขียนคำว่า "พฤหัสบดี" ผิด และพิธีวันไหว้ครู)
ทรีโอนีน

ทรีโอนีน  คือ กรดอะมิโนชนิดหนึ่งซึ่งจัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็น ร่างกายไม่สามารถสังเคราะห์กรดอะมิโนชนิดนี้ได้ จึงจะต้องได้รับจากการรับประทานอาหาร มีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ HO2CCH(NH2)CH(OH)CH3
สมบัติ.
ทรีโอนีนมีสูตรโมเลกุล คือ C4H9NO3 และมีมวลโมเลกุลเท่ากับ 119.12 g/mol ในโครงสร้างประกอบด้วยหมู่ฟังชั้นต่างๆได้แก่หมู่ไฮดรอกซิล 1 หมู่, หมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิล 1 หมู่ 
การสังเคราะห์.
มนุษย์ไม่สามารถสังเคราะห์กรดอะมิโนชนิดนี้ได้ แต่ในพืช ทรีโอนีนจะถูกสังเคราะห์มาจากกรดแอสปาร์ติค โดยผ่าน α-aspartyl-semialdehyde และ โฮโมเซอรีน (homoserine) โดยเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องในกระบวนการการสังเคราะห์ทรีโอนีนได้แก่
ประโยชน์.
ทรีโอนีนมีส่วนช่วยในการป้องกันการสร้างไขมันในเลือด ช่วยให้เอนไซม์ในระบบย่อยอาหารทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ ช่วยในการเผาผลาญอาหารในร่างกายและยังช่วยส่งเสริมการดูดซึมอาหารอีกด้วย
กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น.
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้ 
ข้อมูลเพิ่มเติม.
ทรีโอนีน
วัดสันกู่

วัดสันกู่ ตั้งอยู่ที่บ้านโป่งสลี เลขที่ 40 หมู่ที่ 1 ตำบลโรงช้าง อำเภอป่าแดด 
จังหวัดเชียงราย เดิมเป็นวัดร้าง ชาวบ้านเรียกว่า(ลอมกู่หรือวัดสันกู่) สร้างมาในสมัยใดและใครเป็นผู้สร้าง ไม่มีใครทราบมีหลักฐานที่ปรากฏเหลือไว้คือ เสาหิน อิฐแบบโบราณ และพระพุทธรูปปางมารวิชัยขนาดหน้าตักกว้าง 3 ศอก แกะสลักด้วยหินทรายแดง 1 องค์ ประดิษฐานตั้งอยู่บนเนินซากฐานเจดีย์เก่าก่อด้วยอิฐแบบโบราณ จึงสันนิษฐานว่าวัดนี้อาจจะสร้างในสมัยที่พม่าปกครองล้านนาประมาณปี พ.ศ. 2101 เพราะได้นำอิฐให้กรมศิลปกรได้ ตรวจสอบและได้สันนิษฐานว่าประมาณ 400-500ปี ต่อมาในปี พ.ศ. 2531 บ้านโป่งได้แยกหมู่บ้านใหม่ และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านใหม่นี้ว่าบ้านโป่งสลี พอแยกหมู่บ้านแล้ว นายสุคำ โกษา ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านในขณะนั้น ก็ได้พาชาวบ้านโป่งสลี ได้ร่วมกันบูรณะวัดสันกู่ร้างซึ่งเป็นวัดร้างที่ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ ของหมู่บ้านให้เป็นที่พักสงฆ์มีพระสงฆ์มาอยู่จำพรรษา และได้ตั้งชื่อที่พักสงฆ์ว่าวัดโป่งสลี 
ตามชื่อของหมู่บ้านตั้งแต่วันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2531 เป็นต้นมา จนถึงเดือน เมษายน พ.ศ. 2553 ซึ่งทางวัดโป่งสลีได้จัดเข้าปฏิบัติธรรมรุกขมูลกรรมขึ้น และได้มีพระเถระผู้ใหญ่ที่มาร่วมปฏิบัติธรรมกล่าวกับ พระสมชาย สุทฺธิมโน ซึ่งเป็นพระที่จำพรรษาอยู่วัดโป่งสลีว่า ชื่อวัดโป่งสลีมันสั้นไปและไม่ได้ความหมายที่ดี จึงแนะนำให้เติมคำว่า “ชัย” ต่อท้ายจึงได้ชื่อว่า
วัดโป่งสลีชัย และมีความหมายดีจึงแปลได้ว่า วัดที่เป็นดินโป่งมีต้นศรีหรือต้นโพธิ์แห่งชัยชนะ แห่งการชนะ คำว่าชัยชนะในที่นี้หมายถึงชัยชนะกิเลสหรือชัยชนะอุปสรรค์ต่างๆเป็นต้น จึงได้ชื่อว่าวัดโป่งสลีชัย ต่อมาเมื่อวันที่ 14 เดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2555 เลขานุการเจ้าคณะหนเหนือ
วัดปากน้ำได้มาดูวัด เพื่อนำข้อมูลไปรายงาน มหาเถรสมาคมได้มีมติยกวัดสันกู่ร้างให้เป็นวัดที่มีพระภิกษุสงฆ์ จำพรรษา อย่างถูกต้องตามกฎหมาย จึงให้ชื่อวัดสันกู่ ตามชื่อเดิม ความหมายของคำว่าวัด สันกู่ คือ สัน แปลว่า ที่สูง กู่ แปลว่า ธาตุเจดีย์ที่บรรจุพระพุทธรูป หรือที่บรรจุพระบรมสาริริกธาตุ ที่เราชาวพุทธเชื่อว่าเป็นของสูง และยืดถือสักการบูชา 
จึงได้ชื่อว่าวัดสันกู่ มาจนถึงทุกวันนี้ๆ
ฟีนิลอะลานีน

ฟีนิลอะลานีน  คือกรดอะมิโนชนิดหนึ่งที่จัดเป็นกรดอะมิโนจำเป็น เนื่องจากร่างกายไม่สามารถสังเคราะห์เองได้ กรดอะมิโนชนิดนี้จึงต้องได้รับจากอาหาร ฟีนิลอะลานีนมีสูตรโครงสร้างทางเคมีคือ C6H5CH2CH(NH2)COOH
สมบัติ.
ฟีนิลอะลานีนมีสูตรโมเลกุลคือ #เปลี่ยนทาง 
 และมีมวลโมเลกุลเท่ากับ 165.19 g/mol ในโครงสร้างประกอบด้วยหมู่ฟังก์ชันได้แก่หมู่ฟีนิล ซึ่งเป็นวงอะโรมาติคคาร์บอน 1 หมู่, หมู่อะมิโน 1 หมู่ และหมู่คาร์บอกซิล 1 หมู่
ประโยชน์.
เนื่องจากร่างกายยังสามารถเปลี่ยนฟีนิลอะลานีนให้กลายเป็นกรดอะมิโนที่มีชื่อว่าไทโรซีนได้ โดยไทโรซีนเป็นกรดอะมิโนที่มีความสำคัญในการสังเคราะห์ฮอร์โมนหลายชนิด เช่น เอพิเนฟรีน (epinephrine), นอร์เอพิเนฟรีน (norepinephrine) และไทรอยด์ฮอร์โมน (thyroid hormone) และเนื่องจากการที่ฮอร์โมนเอพิเนฟรินเป็นฮอร์โมนที่ส่งผลต่ออารมณ์ ถ้าหากร่างกายขาดฟีนิลอะลานีนก็จะทำให้เกิดอาการสับสน หดหู่ ขาดความกระปรี้กระเปร่า มีปัญหาเรื่องความจำ เป็นต้น
กรดอะมิโนจำเป็นชนิดอื่น.
ในเด็กมีเพิ่มอีก 2 ตัว ดังนี้
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วงศ์ใหญ่ตะพาบและเต่าจมูกหมู

วงศ์ใหญ่ตะพาบและเต่าจมูกหมู  เป็นวงศ์ใหญ่ของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับเต่า (Testudines) ในอันดับย่อย Cryptodira ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Trionychia หรือ Trionychoidea 
เป็นเต่าที่มีกระดองแบนราบ ตีนทั้ง 4 ข้าง เป็นใบพาย ใช้สำหรับว่ายน้ำได้ดี มีจมูกแหลมยาว เพราะเป็นเต่าที่อาศัยและหากินในน้ำเป็นหลัก จะขึ้นมาบนบกก็ต่อเมื่ออาบแดดหรือวางไข่ในตัวเมียเท่านั้น กระจายพันธุ์ทั้งในทวีปเอเชีย, แอฟริกา, อเมริกาเหนือ และโอเชียเนีย
ปัจจุบัน มีเพียง 2 วงศ์ รวมกันแล้วประมาณ 14 สกุล คือ
และที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ได้แก่
วงศ์ย่อยตะพาบหับ

วงศ์ย่อยตะพาบหับ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cyclanorbinae") เป็นวงศ์ย่อยของสัตว์เลื้อยคลานในอันดับเต่า ในวงศ์ Trionychidae หรือตะพาบ
ลักษณะโดยรวมของตะพาบในวงศ์ย่อยนี้คือ กระดูกฮัยโปพลาสทรอนเชื่อมรวมกับกระดองท้อง และกระดองท้องมีแผ่นกระดูกบริเวณต้นขา มีขนาดกระดองตั้งแต่ 30-60 เซนติเมตร จึงจัดเป็นตะพาบขนาดเล็ก อาศัยอยู่ในน้ำจืดและหากินตามพื้นล่างของแหล่งน้ำ ว่ายน้ำเพื่อเสาะแสวงหาอาหารหรือฝังตัวอยู่ในโคลนเพื่อรอเหยื่อให้เข้ามาใกล้ กินได้ทั้งสัตว์มีกระดูกสันหลัง เช่น ปลา และสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น กุ้ง, ปู หรือหอย
พบกระจายพันธุ์ตั้งแต่แถบซาฮาราและแอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ และอนุทวีปอินเดีย สำหรับในประเทศไทยมีตะพาบในวงศ์ย่อยนี้เพียงชนิดเดียว คือ ตะพาบหับพม่า 
สกุล.
วงศ์ย่อยตะพาบหับแบ่งออกเป็นสามสกุลดังนี้
และยังมีหนึ่งสกุลก่อนประวัติศาสตร์ที่สูญพันธุ์ ซึ่งรู้จักจากส่วนที่เหลือของฟอสซิลเป็น: "Nemegtemys" Danilov et al., 2014 จากมองโกเลียในยุคครีเทเชียส
ตัวฉันกับวันสิ้นโลก

ตัวฉันกับวันสิ้นโลก หรือ จินรุอิ วะ ซุอิไตชิมะชิตะ (; โรมาจิ: "Jinrui wa Suitaishimashita", แปลเป็นภาษาไทยว่า "การเสื่อมโทรมของมนุษยชาติ") หรือเรียกโดยย่อว่า จินไต (; โรมาจิ: "Jintai") เป็นนวนิยายญี่ปุ่นแนวเสียดสีสังคม ประพันธ์โดยโรมิโอะ ทะนะกะ โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับมนุษยชาติในยุคที่เสื่อมถอย กับการใช้ชีวิตร่วมกับมนุษย์กลุ่มใหม่ผู้ปกครองดินแดนในยุคนั้นที่เรียกกันว่า "เหล่าภูต" ปัจจุบันตีพิมพ์ออกมาแล้ว 11 เล่ม
แต่เดิม นวนิยายเรื่องนี้วาดภาพประกอบโดยโทะรุ ยะมะซะกิสำหรับ 6 เล่มแรก แต่ในปี พ.ศ. 2554 ซุนะโฮะ โทะเบะ ได้มารับหน้าที่วาดภาพประกอบแทน และมีการตีพิมพ์ 6 เล่มแรกที่ใช้ภาพประกอบของสุนะโฮะใหม่ทั้งหมด นอกจากนี้ยังมีมังงะอีก 2 ภาค และภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์อีกด้วย
ในประเทศไทย นวนิยายตัวฉันกับวันสิ้นโลกถือลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์เซนชู พับลิชชิ่ง และได้วางจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม ส่วนภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ถือลิขสิทธิ์โดยบริษัททีไอจีเอ วางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี
เนื้อเรื่องย่อ.
โลกในยุคอนาคตอีกหลายศควรรษข้างหน้า ที่มนุษยชาตินั้นอยู่ในภาวะเสื่อมถอย ตัวเอก สาวน้อยผู้ทำงานเป็นอนุญาโตตุลาการระดับชาติ หรือ คนกลาง ให้กับองค์การสหประชาชาติ ผู้มีหน้าที่ไกล่เกลี่ยระหว่าง มนุษย์ที่ยังคงหลงเหลืออยู่เพียงน้อยนิด กับ มนุษยชาติกลุ่มใหม่ที่ขึ้นมาปกครองโลก "เหล่าภูต" สิ่งมีชีวิตที่มีความสูงเพียง 10 เซนติเมตร ที่เธอเลือกมาทำงานด้านนี้เพราะคิดว่าเป็นงานที่ไม่ลำบากมาก ใคร ๆ ก็สามารถทำได้เพราะเป็นงานง่าย ๆ แม้แต่จะเป็นปู่ของเธอที่อายุมากแล้วก็ตาม แต่เมื่อเธอได้มาเจอกับเหล่าภูตตัวเป็น ๆ เธอก็พบว่าไม่ใช่เรื่องง่ายเอาเสียเลยที่จะรับหน้าที่นี่
 ตัวเอก (; โรมาจิ: "Shujinkō")
 "ให้เสียงโดย:" ไม นะกะฮะระ
 ตัวละครเอกของเรื่อง เรียกแทนตัวว่า "ฉัน" เป็นอนุญาโตตุลาการประจำหมู่บ้านคุสุโนกิ ผู้มีหน้าที่ในการเกลี่ยไกล่และเป็นสื่อกลางระหว่างมนุษย์และเหล่าคุณภูต
 คุณปู่ (; โรมาจิ: "Sofu")
 "ให้เสียงโดย:" อุนโช อิชิสึกะ
 ปู่ของตัวเอก หัวหน้าสำนักงานคณะอนุญาโตตุลาการประจำหมู่บ้านคุสุโนกิ
 ผู้ช่วย (; โรมาจิ: "Joshu-san")
 เด็กชายที่แทบไม่เคยพูด ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยของตัวเอก
 คุณภูต (; โรมาจิ: "Yōsei-san")
 "ให้เสียงโดย:" ยูมิโกะ โคบายาชิ, ซายากะ อาโอกิ, ซาโตมิ อาเคะซากะ, โนโซมิ ซาซากิ, ฮิซาโกะ คาเนะโมโตะ
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
จุฬาฯวิชาการ

จุฬาฯวิชาการ  เป็นงานนิทรรศการที่จัดขึ้น ณ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร เพื่อเผยแพร่องค์ความรู้และนวัตกรรมของคณาจารย์และนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ผ่านนิทรรศการและกิจกรรมต่าง ๆ โดยงานจุฬาฯวิชาการ กำหนดให้จัดขึ้นเป็นประจำทุก ๆ 3 ปี
ทั้งนี้ งานจุฬาฯวิชาการครั้งที่ 14 กำหนดจัดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 แต่เนื่องจากอุทกภัย ส่งผลให้ต้องเลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด กระทั่งต้องยกเลิกการจัดงานในปี พ.ศ. 2554 แล้วมาจัดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2555 แทน
งานจุฬาฯวิชาการ จัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2560 ภายใต้ชื่องาน จุฬาฯ Expo 2017 เพื่อเฉลิมฉลองในวาระ 100 ปี แห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
ประวัติการจัดงาน.
แต่เดิมนั้น การนำเสนอผลงานทางวิชาการทั้งของนิสิตและบรรดาคณาจารย์ ดำเนินไปในลักษณะของการเปิดให้เข้าชมภายในคณะ (Open House) ซึ่งการจัดงานในลักษณะดังกล่าวนั้นเป็นไปโดยเอกเทศ แต่ละคณะจัดจัดงานในส่วนของตนเอง ทำให้ภาพรวมของกิจกรรมทางวิชาการของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยไม่เป็นเนื้อเดียวกัน มีการแบ่งแยกไปตามพรมแดนของศาสตร์ต่าง ๆ องค์การบริหารสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (อบจ.) จึงได้ประชุมปรึกษาหารือและเห็นสมควรให้จัดงาน "จุฬาฯวิชาการ" ขึ้นเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2515 โดยอาศัยงบประมาณดำเนินงานสโมสรนิสิตที่ได้รับจัดสรรประจำปีจากมหาวิทยาลัยและเงินสนับสนุนจากภายนอก และกำหนดให้จัดกิจกรรมนี้ทุก ๆ 3 ปี
การดำเนินงานในช่วงแรก (พ.ศ. 2515, 2518, 2521, 2524, 2527) ยังไม่อาจตอบสนองวัตถุประสงค์ของการเผยแพร่องค์ความรู้ออกสู่สังคมภายนอกได้มากนัก ในปี พ.ศ. 2530 คณะผู้บริหารมหาวิทยาลัยจึงมีมติให้กิจกรรมดังกล่าวเป็นกิจกรรมระดับมหาวิทยาลัยที่เป็นกิจกรรมร่วมระหว่างคณาจารย์และนิสิต โดยมีองค์การบริหารสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นผู้ประสานงานหลักในนามคณะกรรมการอำนวยการ ซึ่งแนวคิดหลักของการจัดงานในแต่ละปี มีดังต่อไปนี้
ในปี พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นโอกาสครบรอบ 100 ปีแห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงได้จัดงาน “จุฬาฯวิชาการ” ภายใต้ชื่องาน จุฬาฯ Expo 2017 ระหว่างวันที่ 15 – 19 มีนาคม 2560 แนวคิดหลักของการจัดงานคือ “จุฬาฯ 100 ปี นวัตกรรม คิดทำเพื่อสังคม” CU@100 toward greater innovation for society เพื่อเผยแพร่องค์ความรู้ นวัตกรรม ความก้าวหน้าทางวิชาการ และผลงานวิจัยของคณาจารย์ นักวิจัย และนิสิตจุฬาฯที่ครบครันและครอบคลุมทุกสาขาวิชา นำเสนอต่อสาธารณชน รวมทั้งเป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ฉลองเนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีแห่งการสถาปนาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี 2560
ภาพรวมของงาน.
วัตถุประสงค์ของการจัดงานจุฬาฯวิชาการคือ การเผยแพร่องค์ความรู้และนวัตกรรมที่บรรดาคณาจารย์และนิสิตได้สร้างไว้ให้สมกับการเป็น "มหาวิทยาลัย" ซึ่งแปลความตามตัวอักษรว่า "ที่สถิตแห่งความรู้อันยิ่งใหญ่" สอดคล้องกับนโยบายเชิงยุทธศาสตร์ของคณะผู้บริหารที่ต้องการสร้างจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยให้เป็น "หลักเฉลิมพระนครแห่งกรุงสยาม" (The Pillar of the Kingdom)
สัตว์เคี้ยวเอื้อง

สัตว์เคี้ยวเอื้อง  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมในอันดับ Artiodactyla ซึ่งย่อยอาหารที่ประกอบด้วยพืชเป็นหลัก โดยเริ่มจากการย่อยให้นุ่มก่อนในกระเพาะอาหารส่วนแรกของสัตว์นั้น ซึ่งเป็นการกระทำของแบคทีเรียเป็นหลัก แล้วจึงสำรอกเอาอาหารที่ย่อยแล้วครึ่งหนึ่งออกมา เรียกว่า เอื้อง (cud) ค่อยเคี้ยวอีกครั้ง ขบวนการเคี้ยวเอื้องอีกครั้งเพื่อย่อยสลายสารที่มีอยู่ในพืชและกระตุ้นการย่อยอาหารนี้ เรียกว่า "การเคี้ยวเอื้อง" (ruminating) 
มีสัตว์เคี้ยวเอื้องอยู่ราว 150 สปีชีส์ ซึ่งมีทั้งสัตว์เลี้ยงและสัตว์ป่า สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เคี้ยวเอื้องมีทั้งปศุสัตว์ แพะ แกะ ยีราฟ ไบซัน กวางมูส กวางเอลก์ ยัค กระบือ กวาง อูฐ อัลปากา ยามา แอนทิโลป พรองฮอร์น และนิลกาย ในทางอนุกรมวิธาน อันดับย่อย Ruminanti มีสัตว์ทุกสปีชีส์ที่กล่าวมาข้างต้น ยกเว้นอูฐ ลามาและอัลปากา ซึ่งอยู่ในอันดับย่อย Tylopoda ดังนั้น คำว่า "สัตว์เคี้ยวเอื้อง" จึงมิได้มีความหมายเหมือนกับ Ruminantia คำว่า "ruminant" มาจากภาษาละตินว่า ruminare หมายถึง "ไตร่ตรองถี่ถ้วนอีกครั้ง" (to chew over again)
เชฟรอน (สัญลักษณ์)

เชฟรอน  เป็นสัญลักษณ์รูปตัววี หรือลูกศร พบเจอได้ในสัญลักษณ์ของเครื่องแบบ ทหาร หรือตำรวจ บอกถึงระดับขั้น โดยสัญลักษณ์เชฟรอนยังมีการใช้สำหรับป้ายจราจร บอกทางในเฉพาะบริเวณทางโค้ง
ประวัติศาสตร์โบราณ.
เครื่องหมายรูปตัววี ปรากฏอยู่บนเครื่องปั้นดินเผาและหินสลักทั่วโลกโบราณ ถือได้ว่าเป็นสัญลักษณ์ที่เก่าแก่ที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์ โดยมีเครื่องหมายรูปตัววีปรากฏให้เห็นตั้งแต่ยุคหินช่วงต้น (สหัสวรรษที่ 6 ถึง 5 ก่อนคริสตกาล) ซึ่งเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ของวินชาวัฒนธรรมวินชาที่เป็นเจ้าของสัญลักษณ์ดังกล่าวดูเหมือนจะใช้เครื่องหมายรูปตัววีเป็นส่วนหนึ่งของ การเขียนต้นแบบสำหรับที่ใหญ่กว่า แทนที่จะใช้เพื่อตราสัญลักษณ์หรือเพื่อการตกแต่ง และไม่มีใครรู้ว่าได้ส่งต่อสัญลักษณ์ดังกล่าวไปยังวัฒนธรรม อื่น ใน เวลาต่อมา
ตัวอย่างที่ค่อนข้างใหม่จำนวนมากปรากฏตั้งแต่ประมาณ 1800 ปีก่อนคริสตกาลเป็นต้นมา เริ่มต้นจากการกู้ซากเครื่องปั้นดินเผาจากพระราชวังโนซอสบนเกาะครีต ในประเทศ กรีกในปัจจุบัน นอกจากนี้ราชอาณาจักรเคอร์มาแห่งนูเบียยังผลิต เครื่องปั้นดินเผาที่มีลวดลายตกแต่งแค่ลวดลายเรขาคณิต เช่น ลายเชฟรอน
ตราประจำตระกูล.
เชฟรอนเป็นรูปแบบหนึ่งของตราประจำตระกูล ซึ่งเป็นรูปทรงเรขาคณิตที่เรียบง่ายและเป็นพื้นฐานของตราประจำตระกูล ต่างๆ เชฟรอนสร้างขึ้นโดยเลือกมุมที่ดูสวยงาม เช่นมุมทองหรือมุมอื่นๆ ตามที่ศิลปินต้องการ เชฟรอนสามารถปรับเปลี่ยนได้หลายรูปแบบรวมถึงการกลับด้าน
เครื่องหมายเชฟรอนปรากฏให้เห็นในช่วงต้นของประวัติศาสตร์ตราประจำตระกูล โดยเฉพาะในนอร์มังดีในสแกนดิเนเวียเครื่องหมายเชฟรอนเรียกว่าสปาร์ตัวอย่างแรกๆ ปรากฏอยู่ในตราประจำตระกูลของอาร์ม็อง เดสมอนด์ลี
ยศทหาร.
ตามธรรมเนียมของยุโรปตะวันตก เครื่องหมายเชฟรอนใช้เป็นเครื่องหมายยศของนายทหารชั้นประทวนหรือนายทหารยศรอง ซึ่งแตกต่างกันไปตามประเทศ การใช้เครื่องหมายนี้ได้กลายเป็นบรรทัดฐานทั่วโลก แต่ก็มีข้อยกเว้นหลายประการที่ใช้เครื่องหมายอื่นๆ เช่น แถบหรือดาวแทน
หลายประเทศ เช่น ฝรั่งเศสและอิตาลี ใช้เครื่องหมาย chevrons อย่างเป็นทางการ หรือในภาษาพูด chevrons จะ "ชี้ขึ้น" ประเทศอื่นๆ หลายประเทศ เช่นประเทศเครือจักรภพ ส่วนใหญ่ ใช้เครื่องหมาย chevrons แบบกลับหัว หรือในภาษาพูด chevrons จะ "ชี้ลง"
ปัญจกีฬาสมัยใหม่

ปัญจกีฬาสมัยใหม่  เป็นการแข่งขันรวม 5 ชนิดกีฬา คือ ยิงปืนสั้น ฟันดาบ ว่ายน้ำฟรีสไตล์ 200 เมตร ขี่ม้า และวิ่งกลางแจ้ง 3 กิโลเมตร มีการจัดการแข่งขันชิงแชมป์โลกในปีที่ไม่มีกีฬาโอลิมปิกเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ ค.ศ. 1949
เดิมที การแข่งขันกินเวลานานสี่หรือห้าวัน อย่างไรก็ดี มีการนำรูปแบบหนึ่งวันมาใช้ใน ค.ศ. 1996 เพื่อให้เป็นมิตรกับผู้ชมมากขึ้น ด้วยไม่ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางนอกเหนือไปจากยุโรปตะวันออก นำไปสู่การเรียกร้องให้ถอนออกจากกีฬาโอลิมปิกในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ อย่างไรก็ดี หลังคณะกรรมการโอลิมปิกสากลลงคะแนนเสียงเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ปัญจกีฬาสมัยใหม่ยังอยู่ในโปรแกรมโอลิมปิกอย่างน้อยจนถึง ค.ศ. 2012
อะแนปซิดา

อะแนปซิดา หรือ อะแนปซิด (ชั้นย่อย: Anapsida,) เป็นชั้นย่อยของสัตว์สี่ขาในชั้นสัตว์เลื้อยคลาน (Reptilia) ชั้นหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Anapsida
อะแนปซิดา มีลักษณะของช่องเปิดกะโหลกที่ไม่มีช่องขมับเลย โดยกระดูกพาไรทัลที่เป็นหลังคาของกะโหลกเชื่อมต่อกับกระดูกสคาโมซัลที่อยู่ด้านข้างและกับกระดูกซูปราออคซิพิทัลที่อยู่ด้านท้ายจึงไม่มีช่องเปิดบริเวณขมับ ลักษณะของสัตว์เลื้อยคลานที่อยู่ในชั้นย่อยนี้ ได้แก่ เต่า (Testudines) และสัตว์เลื้อยคลานในหลายอันดับที่สูญพันธุ์ไปแล้ว ตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์
อะแนปซิดา ได้ปรากฏขึ้นมาครั้งแรกในยุคคาร์บอนิเฟอรัสจนถึงปัจจุบัน