pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ฟืน

ฟืน  คือท่อนไม้หรือเศษไม้ที่นำมาใช้เผาไหม้เป็นเชื้อเพลิงโดยไม่ผ่านการแปรรูป (ต่างจากเชื้อเพลิงไม้ประเภทอื่น ๆ เช่นถ่านไม้)
ส่วนใหญ่จะตัดมาจากต้นไม้โดยตรง, ตากให้แห้ง, หรือเก็บรวบรวมจากเศษไม้แห้ง โดยฟืนไม้แห้งจะเผาไหม้ได้ดีกว่าไม้สดชนิดเดียวกัน
ฟืนเป็นหนึ่งในเชื้อเพลิงที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษย์ และถือเป็นเชื้อเพลิงหมุนเวียนชนิดหนึ่ง ซึ่งจะทดแทนได้เองเมื่อต้นไม้เติบโตขึ้นอีกครั้ง
แต่มักจะมีปัญหาจากความต้องการที่มีมากกว่าอัตราการทดแทน
อินทนิล

อินทนิล หรือ อินทนิลน้ำ เป็นไม้ยืนต้น เป็นพรรณไม้ที่พบขึ้นทั่วไปตามที่ราบลุ่มและบริเวณริมฝั่งแม่น้ำ ลำห้วย ในป่าเบญจพรรณชื้นและป่าดงดิบทั่วทุกภาค จะพบมากในป่าดงดิบภาคใต้ มีดอกสีม่วง สวยงาม มีชื่อในแต่ละท้องถิ่นต่าง ๆ กัน เช่น ตะแบกอินเดีย ฉ่องมู ซอง (กะเหรี่ยง-กาญจนบุรี) บาเอ (ปัตตานี) บางอบะซา (ยะลา นราธิวาส มาเลเซีย) อินทนิล (ภาคกลาง ภาคใต้) ตะแบกดำ (กรุงเทพฯ) กากะเลา (อีสาน)
อินทนิลเป็นพรรณไม้ประจำจังหวัดสกลนครและจังหวัดระนอง
ลักษณะ.
ใบ.
เป็นใบเดี่ยว (simple leaf) ออกตรงข้าม (opposite) หรือเยื้องกันเล็กน้อย (sub-opposit) ทรงใบรูปขอบขนาน (oblong) หรือรูปขอบขนานแกมรูปหอก (lanceolate) กว้าง 5 - 10 ซ.ม. ยาว 11 -26 ซ.ม. เนื้อใบค่อนข้างหนา เกลี้ยง เป็นมันทั้งสองด้าน โคนใบมนหรือเบี้ยวเยื้องกัน เล็กน้อย ปลายใบเรียวและเป็นติ่งแหลม เส้นแขนงใบมี 9 -17 คู่ เส้นโค้งอ่อนและจะจรดกับเส้นถัดไปบริเวณใกล้ ขอบใบ เส้นใบย่อยเห็นไม่เด่นชัดนัก ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นบ้างเล็กน้อย ก้านใบยาวประมาณ 1 ซ.ม. เกลี้ยงไม่มีขน
ดอก.
เป็นชนิดดอกช่อ (inflorescence flower) แบบ Panicle ออกรวมกันเป็นช่อโต ยาวถึง 30 ซ.ม. ตามปลายกิ่งหรือตามง่ามใบใกล้ ๆ ปลายกิ่ง มีสี ต่าง ๆ กันเช่น สีม่วงสด ม่วงอมชมพูหรือชมพูล้วน ๆ ตรงส่วนบนสุดของดอกตูมจะมีตุ่มกลมเล็ก ๆ ติดอยู่ตรงกลาง ผิวนอกของกลีบฐานดอกซึ่งติดกันเป็นรูปถ้วยหรือรูป กรวยหงายจะมีสันนูนตามยาวปรากฏชัด มีขนสั้นปก คลุมประปราย กลีบดอกบาง รูปช้อนที่มีโคนกลีบเป็นก้านเรียว ผิวกลีบเป็นคลื่นเล็กน้อย เมื่อบานเต็มที่จะมีรัศมีกว้างถึง 5 ซ.ม. เกสรผู้มีขนาดเดียวยาวไล่เรี่ยกัน รังไข่กลม เกลี้ยง
การดูแล.
การขยายพันธุ์.
โดยปกติมีการกระจายพันธุ์ตามธรรมชาติ (natural distribution) แต่อาจช่วยขยายพันธ์ได้โดยการเพาะเมล็ด
การออกดอกและการติดผล.
เริ่มผลัดใบในฤดูร้อน ระหว่างเดือน กุมภาพันธ์-มีนาคม ก่อนที่ใบจะร่วงหล่นจากกิ่ง จะเปลี่ยนเป็นสีแดง โดยใบอ่อนจะผลิออกมาใหม่มาทดแทนในขณะที่ใบเก่ายังร่วงไม่หมดระหว่างเดือนมีนาคม-พฤษภาคม โดยช่อดอกจะเริ่มออกเต็มไปหมดและจะบานต่อเนื่องกันเรื่อยไปจนถึงเดือนมิถุนายน ผลจะแก่ประมาณเดือนตุลาคม-ธันวาคม เมื่อผลแก่เต็มที่ผลก็จะแตกและโปรยเมล็ด
ประโยชน์.
เนื้อไม้.
เนื้อไม้ นิยมใช้ในการก่อสร้างอาคารบ้านเรือน โดยมากใช้ทำกระดานพื้น ฝา กระเบื้อง มุงหลังคา ใช้ต่อเรือใบ เรือแจว เรือเดินทะเล ทำเกวียน เครื่องตกแต่งบ้าน ทำแจว พาย เปียโน หีบใส่ของ ถังไม้ กังหันน้ำ เครื่องมือการเกษตรต่าง ๆ เช่น ทำไถ ไม้นวดข้าว ครก สาก กระเดื่อง ลูกหีบ ซี่ล้อ ทำไม้คาน ไม้กั้นบ่อน้ำ ร่องน้ำ ทำหีบศพอย่างดี
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี

โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี  ตั้งอยู่ที่ตำบลเขาใหญ่ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี เดิมชื่อโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี (โรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาค)  เป็นโรงเรียนสหศึกษา รับนักเรียนประเภทประจำ สังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ (ในขณะนั้น) ปัจจุบันสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน พัฒนาการสอนด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม โดยเป็นหนึ่งในโรงเรียนที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติ สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัคราชกุมารี กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี เนื่องในวโรกาสที่พระองค์มีพระชนมายุครบ 3 รอบวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 (36 พรรษา)
ชื่อ.
ชื่อโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี ในแรกจัดตั้งคือ "โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี จังหวัดเพชรบุรี" ต่อมาได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานนามโรงเรียนเป็นภาษาไทยใหม่จากสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ว่า "โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี"
ต่อมาเมื่อ 18 กุมภาพันธ์ 2552 ได้รับยกฐานะเป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาค จึงได้ใช้นามว่า "โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี โรงเรียนวิทยาศาสตร์ภูมิภาค" และในวันที่ 3 กรกฎาคม 2561 ได้รับพระอนุญาตเปลี่ยนนามโรงเรียนเป็น "โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี"
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 ในรัฐฟลอริดา

ทางหลวงสหรัฐอเมริกาหมายเลข 1  ในรัฐฟลอริดา มีระยะทาง มีเส้นทางไปตามแนวชายฝั่งตะวันออกของรัฐจาก คีย์เวสต์ ข้ามแม่น้ำเซนต์แมรี เข้าสู่รัฐจอร์เจีย ทางตอนเหนือของโบโลจ์น (Boulogne) ของรัฐฟลอริดา และทางตอนใต้ของโฟล์กสตัน (Folkston) ของรัฐจอร์เจีย ทางหลวงเส้นนี้ได้ถูกกำหนดให้เป็นเส้นทางผ่านรัฐฟลอริดาเมื่อก่อตั้งระบบทางหลวงสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1926 ถนนนี้ได้รับการดูแลโดยกรมการขนส่งแห่งรัฐฟลอริดา (FDOT)
ทางหลวงเส้นนี้มีปลายทางทิศใต้ในคีย์เวสต์ ผ่านทางหลวงโอเวอร์ซีส จากหมู่เกาะต่าง ๆ มุ่งหน้าสู่ทิศเหนือไปยังแผ่นดินใหญ่ เข้าสู่ภาคใต้ของรัฐฟลอริดา ไปยังแจ็กสันวิลล์ มีเส้นทางใกล้กับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกและทางน้ำอินทราโคสทัล เส้นทางส่วนใหญ่ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอินเตอร์สเตต 95 ในรัฐฟลอริดา และทางทิศตะวันตกของถนนรัฐฟลอริดา A1A โดยมีเส้นทางขนานกับถนนทั้งสอง เมื่อเข้าสู่ทางตอนเหนือของแจ็กสันวิลล์ ทางหลวงหมายเลข 1 ได้โค้งไปทางแม่น้ำเซนต์แมรีในขณะที่กำลังเข้าสู่รัฐจอร์เจีย
รายละเอียดของเส้นทาง.
ฟลอริดาคีส์.
ทางหลวงหมายเลข 1 มีจุดเริ่มต้นที่คีย์เวสต์ มอนโรเคาน์ตี ที่ทางแยกตัดกับไวต์เฮดสตรีต (Whitehead Street) และเฟลมมิงสตรีต (Fleming Street) มีเส้นทางไปยังทิศใต้ไปตามถนนไวต์เฮด เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร จนถึงทางแยกกับทรูแมนอะเวนิว (Truman Avenue) เส้นทางจะไปทางตะวันออกผ่านใจกลางเมืองคีย์เวสต์ วิ่งไปอีกประมาณ 1 ไมล์ ทรูแมนอะเวนิว ก็เปลี่ยนเป็นนอร์ทรูสเวลต์บูลละวาร์ด (North Roosevelt Boulevard) ไปจนออกจากเกาะ ซึ่งขยายเป็นถนน 4 ช่องจราจร วิ่งไปตามชายฝั่งด้านเหนือของคีย์เวสต์ แล้วโค้งไปทางทิศใต้ บรรจบกับทางหลวงรัฐหมายเลข A1A ที่สามแยกรูปตัวที ก่อนที่จะมุ่งหน้าต่อไปยังทิศตะวันออก โดยทางแยกนี้เป็นปลายทางทิศใต้ของทางหลวงโอเวอร์ซีส ซึ่งมีเส้นทางไปจนถึงรัฐฟลอริดาแผ่นดินใหญ่
หลังจากข้ามไปยังเกาะสต็อก และผ่านเส้นแบ่งเขตแดนระหว่างสต็อกไอแลนด์และ incorporated Key West, จากนั้นวิ่งผ่าน US 1 proceeds through unincorporated มอนโรเคาน์ตี ในโบคาชิคาคีย์ (Boca Chica Key) ผ่านสถานีอากาศยานนาวีคีย์เวสต์ (Naval Air Station Key West) และร็อกแลนด์คีย์ (Rockland Key) ซึ่งทางหลวงโอเวอร์ซีสได้ลดลงเหลือ 2 ช่องจราจร จากนั้นข้ามอีสต์ร็อกแลนด์คีย์ (East Rockland Key), บิกคอปพิตต์คีย์ (Big Coppitt Key) (และชุมชนบิกคอปพิตต์คีย์) Saddlebunch Keys, Sugarloaf Key, Park Key, Cudjoe Key (และชุมชน Cudjoe Key), Summerland Key, Ramrod Key, Middle Torch Key, Little Torch Key, Big Pine Key (และชุมชน Big Pine Key), Scout Key และสเปนนิชฮาร์เบอร์คีย์ (Spanish Harbor Key) ต่อมากลายเป็นทางหลวง 4 ช่องจราจรข้ามสะพานบาร์เฮียฮอนด้า (Bahia Honda Bridge) จากนั้นลดเป็น 2 ช่องจราจร ผ่านบาร์เฮียฮอนด้าคีย์, โอไฮโอคีย์ (Ohio Key), มิสซูรีคีย์ (Missouri Key) และลิตเทิลดักคีย์ (Little Duck Key) หลังจากนั้นเข้าสู่ Knight's Key, Boot Key, Key Vaca และผ่านสะพานเซเวนไมล์ (Seven Mile Bridge) ก่อนถึงเมืองมาราธอน แล้วจึงออกจากกลุ่มคีย์ส่วนล่าง
ไมแอมี-เดดเคาน์ตี.
ทางหลวงหมายเลข 1 ช่วง แรก ในเทศมณฑลไมแอมี-เดด จะเป็นถนน 2 ช่องจราจร ตรงกับแนวเขตแดนของอุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ (Everglades National Park) ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของถนน ในช่วงตั้งแต่เขตแดนของเคาน์ตีถึงเมืองไมแอมี มีชื่อว่า "ทางหลวงเซาท์ดิกซี" (South Dixie Highway) ทางแยกใหญ่แห่งแรกบรรจบกับปลายทางทิศเหนือของถนนคาร์ดซาวน์ (Card Sound Road) อยู่ทางตอนใต้ของฟลอริดาซิตี หากเดินทางในขาลงใต้ไปยังคีย์ลาร์โก จะมีป้ายบอกก่อนถึงทางแยกว่า ถ้าไฟบนป้ายกระพริบ ให้ใช้ถนนคาร์ดซาวน์ แทนการใช้ทางหลวงหมายเลข 1
ไอคอน (วงดนตรีเกาหลีใต้)

ไอคอน (มักเขียน iKON) เป็นบอยแบนด์เกาหลีใต้ ก่อตั้งโดยวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ประกอบด้วยสมาชิกจำนวนหกคนคือ เจย์, ซง, บ็อบบี, ดีเค, จู-เน และชันอู (ในอดีตมีสมาชิกเจ็ดคน บีไอ ออกจากวงในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2019) ไอคอนปรากฏตัวเป็นครั้งแรกในรายการเซอร์ไววัลในปี ค.ศ. 2014 ของเอ็มเน็ต "WIN: Who Is Next" และ "Mix & Match" ในฐานะทีมบี
อัลบั้มแรก "Welcome Back" (2015) วางจำหน่ายในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับหนึ่งบนแกออนอัลบั้มชาร์ต และมีซิงเกิลที่ขึ้นอันดับหนึ่งถึงสองเพลง ได้แก่ "My Type" และ "Apology" ในปี ค.ศ. 2018 ไอคอนออกอัลบั้มชุดที่สองชื่อ "Return" ซิงเกิลในอัลบั้ม "Love Scenario" กลายเป็นเพลงฮิตที่ได้รับการรับรองระดับทองคำขาวจากแกออนชาร์ต และทำให้วงคว้ารางวัลเมลอนมิวสิกอะวอดส์ สาขาเพลงแห่งปี
สมาชิก.
ดัดแปลงจากโปรไฟล์เนเวอร์ของพวกเขา
ผลงานเพลง.
อัลบั้มเกาหลี
อัลบั้มญี่ปุ่น
ทัวร์คอนเสิร์ต.
ของตนเอง
ร่วมกับศิลปินอื่น
เปิดเวที
บุศรินทร์ ภักดีกุล

พลโท บุศรินทร์ ภักดีกุล (25 ตุลาคม พ.ศ. 2449 - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2532) นายทหารและนักการเมืองชาวไทย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร
ประวัติ.
พลโท บุศรินทร์ ภักดีกุล เกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2449 ที่บ้านบางขุนพรหม กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรชายคนที่ 3 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 4 คนของพลตรีพระยาภักดีภูธร (ชื่น ภักดีกุล) กับ เอลีซาเบท (จอนสัน) ภักดีกุล ชาวรัสเซีย 
พลโท บุศรินทร์ สมรสกับ ผูกพันธุ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ธิดาของ พระยาเทพหัสดิน (ผาด เทพหัสดิน ณ อยุธยา) 
การศึกษา.
พลโท บุศรินทร์ สำเร็จวิชาทหารปืนใหญ่จากโรงเรียนโปลีเทคนิคของเบลเยียมผู้บุกเบิกปืนต่อสู้อากาศยาน พ.ศ. 2476 ผู้อำนวยการวิทยาการโรงเรียนเทฆนิคทหารบก กรมยุทธศึกษาทหารบก อาจารย์รุ่นก่อตั้ง พ.ศ. 2477 (ต่อมาคือโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า) 
การทำงาน.
ในระหว่างที่พลโท บุศรินทร์ ภักดีกุล ได้รับราชการเป็นราชองครักษ์เวรและราชองค์รักษ์พิเศษของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเป็นเวลาร่วม 20 ปีนั้น ได้มีการรับรองราชอาคันตุกะของพระองค์ท่านหลายครั้งหลายหน
เป็นคณะผู้แทนฝ่ายไทยในคดีปราสาทพระวิหาร พ.ศ. 2505 ณ ศาลยุติธรรมระหว่างประเทศ หม่อมเจ้าวงษ์มหิป ชยางกูร เอกอัครราชทูตประจำประเทศเนเธอร์แลนด์เป็นตัวแทน หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช เนติบัณฑิต เป็นหัวหน้าทีมทนายความ พลโท บุศรินทร์ ภักดีกุล เจ้ากรมแผนที่กระทรวงกลาโหม เป็นที่ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญ
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพระนคร ชุดที่ 10 พ.ศ. 2512 พรรคประชาธิปัตย์
ณ ริมทะเล (ภาพยนตร์)

ณ ริมทะเล  เป็นภาพยนตร์อเมริกันในปี ค.ศ. 2015 แนวโรแมนติก ดราม่า เขียนบทและกำกับโดย แอนเจลีนา โจลี พิตต์ อำนวยการสร้างและนำแสดงโดยแอนเจลีนา โจลี พิตต์ และสามีของเธอ แบรด พิตต์ ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 จัดจำหน่ายและเผยแพร่โดย ยูนิเวอร์แซลสตูดิโอส์
เนื้อเรื่อง.
โรแลนด์ (แบรด พิตต์) นักเขียนอเมริกัน และวาเนสซา (แอนเจลีนา โจลี พิตต์) ภรรยาของเขา ซึ่งความสัมพันธ์ทั้งคู่กำลังอยู่ในช่วงวิกฤติ พวกเขาเดินทางมาท่องเที่ยวที่รีสอร์ตริมทะเลในฝรั่งเศส ซึ่งมีความงดงามและเงียบสงบ และได้พบปะกับคู่รักที่เพิ่งแต่งงานกัน รวมถึงผู้คนในท้องถิ่น ทำให้ทั้งคู่กลับมาใกล้ชิดกันมากขึ้นและคลายปัญหาบางอย่างในชีวิตคู่ได้
พัชรวลัย พงษ์ภมร

พัชรวลัย พงษ์ภมร (เกิด 13 มกราคม พ.ศ. 2535) ชื่อเล่น ณมน เป็นนักแสดง นางแบบ และพิธีกรชาวไทย ปัจจุบันเป็นนักแสดงอิสระ
ประวัติ.
พัชรวลัย พงษ์ภมร เกิด 13 มกราคม พ.ศ. 2535 ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนจอมสุรางค์อุปถัมภ์ และเคยศึกษาที่คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง และต่อมในภายหลังได้ย้ายมาเรียนที่ คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
และยังเคยเข้าประกวดเวที Miss Mobile Thailand 2011 และได้รับรางวัลชนะเลิศ โดยฌมนเข้าวงการจากที่โมเดลลิงไปชวนแคสโฆษณาและหลังจากนั้นก็ได้สัญญาเป็นนักแสดงสังกัด สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3
พระธรรมไตรโลกาจารย์ (เดช ฐานจาโร)

พระธรรมไตรโลกาจารย์ นามเดิม เดช ฉายา ฐานจาโร เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทราวาส ราชวรวิหาร และอดีตนายกสภากรรมการมหามกุฏราชวิทยาลัย
ประวัติ.
พระธรรมไตรโลกาจารย์ มีนามเดิมว่า เดช เกิดในปีมะแม จ.ศ. 1209 (ราว พ.ศ. 2389-2390) ภูมิลำเนาอยู่บ้านราชบุรณ แขวงจังหวัดพระประแดง (ปัจจุบันคือเขตราษฎร์บูรณะ กรุงเทพมหานคร) ต่อมาได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ วัดโสมนัสราชวรวิหาร โดยมีพระพรหมมุนี (ทับ พุทฺธสิริ) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระวินัยธร (ด้วง) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า ฐานจาโร
ท่านศึกษาพระปริยัติธรรมอยู่หลายปี จนปีชวด พ.ศ. 2419 ได้เข้าสอบที่พระที่นั่งสุทไธสวรรยปราสาท ได้เป็นเปรียญธรรม 4 ประโยค ต่อมาปีมะเส็ง พ.ศ. 2424 ได้เข้าสอบอีกได้เปรียญธรรม 5 ประโยค
เมื่อตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดเทพศิรินทราวาสว่างลง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชประสงค์จะเลือกพระมหาเปรียญจากวัดโสมนัสวิหารมาเป็นเจ้าอาวาส ซึ่งขณะนั้นมีพระมหาเดช ฐานจาโร กับพระมหายัง เขมาภิรโต ได้ทูลปรึกษาสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (สา ปุสฺสเทโว) ทราบว่าพระมหายังเชี่ยวชาญเทศนาจึงเป็นที่นิยมของคฤหัสถ์ แต่พระมหาเดชเป็นที่รักใคร่นับถือของเพื่อนบรรพชิตมากกว่า ที่สุดทรงตัดสินพระทัยตั้งพระมหาเดชเป็นพระราชาคณะไปครองวัดเทพศิรินทราวาสตั้งแต่วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2427 
นอกจากนี้ ท่านยังได้เป็นพระอุปัชฌาย์และกรรมวาจาจารย์ในการอุปสมบทกุลบุตรจำนวนมาก เช่น ได้รับเลือกจากพระจันทรโคจรคุณ (ยิ้ม จนฺทรํสี) ให้เป็นพระกรรมวาจาจารย์ของพระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้าพระมนุษยนาคมานพ คราวทรงทำทัฬหีกรรม ได้สั่งสอนอุบาสกอุบาสิกาให้เลื่อมใสในพระธรรมและรักษาศีล ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการมหามกุฏราชวิทยาลัยฝ่ายบรรพชิต ในตำแหน่งสภานายก เคยตามเสด็จพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรสไปตรวจการพระศาสนาในหัวเมืองชายทะเลฝั่งตะวันตก เป็นต้น
มรณภาพ.
พระธรรมไตรโลกาจารย์ (เดช ฐานจาโร) อาพาธเป็นโรคริดสีดวง มีโลหิตออกมาก อาการเรื้อรังอยู่นาน แพทย์หลายคนแม้แต่แพทย์หลวง เช่น หม่อมเจ้าภูลสวัสดิ์ ทินกร มารักษาก็ไม่หาย จนวันที่ 14 มกราคม ร.ศ. 113 เริ่มมีอาการหอบมาก และถึงแก่มรณภาพเมื่อเวลา 3 โมงเช้าวันนั้น (นับแบบปัจจุบันตรงกับ พ.ศ. 2438) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระอาลัยเสียดายเป็นอย่างมาก โปรดให้พระราชทานโกศเหลี่ยมราชนิกูลเป็นเกียรติยศเป็นกรณีพิเศษ
วันที่ 28 เมษายน ร.ศ. 114 เวลาค่ำ โปรดให้พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นพรหมวรานุรักษ์ เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ไปในการพระราชทานเพลิงศพพระธรรมไตรโลกาจารย์ ณ เมรุหลังพลับพลาอิศริยาภรณ์
แบรอน คอร์บิน

ทอมัส เพสท็อก (Thomas Pestock; 13 กันยายน ค.ศ. 1984) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญากับWWEในนาม แบรอน คอร์บิน (Baron Corbin) เป็นอดีตกองกำลังฝึกซ้อมทีมอินเดียนาโปลิสโคลท์และอริโซนาคาร์ดินัลของเนชันแนลฟุตบอลลีก(NFL) รวมทั้งยังเป็นแชมป์โกลเดนโกลฟส์ 3สมัย และแชมป์การต่อสู้
เส้นทางอาชีพ.
เขาได้เซ็นสัญญากับ WWE ในปี 2012 เปิดตัวเป็นจ็อบเบอร์ในNXTช่วงต้นปี 2013 ก่อนจะกลับมามีบทบาทโดดเด่นในเดือนกันยายนปี 2014 ในเดือนเมษายน 2016 เขาเปิดตัวในค่ายหลักโดยขึ้นปล้ำเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 32และเป็นผู้ชนะ André the Giant Memorial Battle Royal ครั้งที่ 3
WWE draft วันที่ 19 กรกฎาคม 2016 คอร์บินได้ถูกดราฟท์ตัวไปสังกัดอยู่ SmackDown ปีต่อมาก็ได้คว้ากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ (2017)และเป็นคนที่3ที่ใช้สิทธิ์กระเป๋าชิงแชมป์ไม่สำเร็จ ต่อมาได้คว้าแชมป์ยูเอสเป็นเข็มขัดแชมป์เส้นแรก
ในเดือนเมษายน 2018 คอร์บินได้ย้ายไปสังกัด Raw ในตอนของ Superstar Shake-up ในเดือนมิถุนายนได้รับการแต่งตั้งโดยสเตฟานี แม็กแมนให้เป็น Constable ผู้ช่วยให้กับ GM ผู้จัดการทั่วไปของ Raw เคิร์ต แองเกิล ก่อนจะเปลี่ยนลุคโดยทำการใส่สูทและโกนหัว
ต่อมาได้รับการแต่งตั้งโดยสเตฟานีให้เป็นผู้จัดการทั่วไปแทนแองเกิล ก่อนจะแพ้บรอน สโตรว์แมนใน TLC 2018 ทำให้ถูกปลดจากตำแหน่ง GM Raw ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 35สามารถเอาชนะแองเกิลไปได้ในแมตช์อำลาของแองเกิล
ในเดือนกันยายน 2019 ได้เป็นผู้ชนะคิงออฟเดอะริง ก่อนจะถูกแย่งตำแหน่งไปโดยการแพ้ชินซูเกะ นากามูระในเดือนกรกฎาคม 2021 ทำให้คอร์บินกลายเป็นยาจกก่อนจะเปลี่ยนกิมมิคเป็นเศรษฐี แฮปปี คอร์บิน และได้เปลี่ยนกิมมิคอีกครั้งโดยมี JBL เป็นผู้จัดการส่วนตัว แต่ไม่นานก็ต้องแยกกัน
ในปี 2023 ได้ถูกดราฟท์เป็นฟรีเอเย่นหรือไม่มีแบรนด์สังกัดใดๆ ก่อนจะหาแบรนด์สังกัดได้ที่ NXT โดยกลับไปใช้กิมมิคเดิมตอนอยู่ NXT อีกครั้ง ในศึก NXT Vengeance Day 2024 คอร์บินร่วมทีมกับบรอน เบรกเกอร์คว้าถ้วยรางวัล Dusty Rhodes Tag Team Classic ได้สำเร็จ ก่อนจะคว้าแชมป์แท็กทีม NXTร่วมกันในเวลาต่อมา
ในปี 2024 ได้ถูกดราฟท์กลับสู่ค่ายหลักอีกครั้งโดยสังกัดสแมคดาวน์ และหมดสัญญาออกจาก WWE ในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน
อักษรอาร์วี

อักษรอาร์วี หรือ อะระบุทมิฬ (อาหรับ: الْأَرْوِيَّة‎ อัลอัรวียะฮ์, أَرْوِي‎ อัรวี; arabu-tamil) เป็นการเขียนภาษาทมิฬด้วยอักษรอาหรับ ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับ ใช้โดยชนกลุ่มน้อยมุสลิมในรัฐทมิฬนาฑู และศรีลังกา ในมัดเราะซะฮ์ยังสอนอักษรอาร์วีในหลักสูตร 
ศัพทมูลวิทยา.
คำว่า อาร์วี มาจากคำว่า 'aravam' มีความหมายตรงตัวเกี่ยวกับทมิฬ
ประวัติ.
อักษรอาร์วีเกิดจากการผสมผสานทางวัฒนธรรมระหว่างชาวอาหรับที่เดินทางมาทางทะเลกับมุสลิมที่พูดภาษาทมิฬในทมิฬนาฑู ใช้เขียนเอกสารในลัทธิศูฟี กฎหมาย ตำรายา ใช้เป็นสะพานสำหรับมุสลิมทมิฬที่จะเรียนภาษาอาหรับ หนังสือของอิหม่ามชาอาฟีและอิหม่ามอาบู ฮานีฟา มีที่เขียนด้วยอักษรอาร์วีเช่นกัน มีการแปลไบเบิลซึ่งเขียนด้วยอักษรอาร์วีใน พ.ศ. 2469 อย่างไรก็ตาม งานเขียนด้วยอักษรอาร์วีสูญหายไปสองช่วงคือในพุทธศตวรรษที่ 21 เมื่อชาวโปรตุเกสมาถึง และในพุทธศตวรรษที่ 25 ซึ่งมีอุตสาหกรรมการพิมพ์เผยแพร่เข้ามา ซึ่งอักษรอาร์วีเป็นอักษรที่ยากต่อการปรับให้เข้ากับการพิมพ์ ปัจจุบันอักษรอาร์วียังใช้ในกลุ่มชาวทมิฬมุสลิมในอินเดีย และชาวมัวร์ในศรีลังกา
อักษร.
อักษรอาร์วีเป็นอักษรอาหรับที่เพิ่มอักษรเข้ามา 13 ตัว ใช้แทนเสียงสระ e และ o และพยัญชนะทมิฬหลายตัวที่ไม่ตรงกับเสียงในภาษาอาหรับ
ปาล์มจีบ

ปาล์มจีบ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Licuala grandis") เป็นปาล์มประดับในสกุลกะพ้อ มีถิ่นกำเนิดในหมู่เกาะโซโลมอนและวานูอาตู เป็นปาล์มต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 4 เมตร ใบรูปพัด ขอบใบจักตื้นและพับจีบ แผ่นใบแผ่กาง 1.5 เมตร ขอบก้านใบมีหนามแหลม ช่อดอกเป็นดอกสมบูรณ์เพศสีขาวอมเหลือง ออกระหว่างกาบใบ ผลทรงกลมรีมีเมล็ดเดียว เมื่อสุกมีสีแดง
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอลเบเนีย

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแอลเบเนีย  เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศแอลเบเนีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1958 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป ในปี ค.ศ. 1972 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่มิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก
ปาล์มเจ้าเมืองถลาง

ปาล์มเจ้าเมืองถลาง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Kerriodoxa elegans") หรือ ปาล์มพระยาถลาง ทังหลังขาว ชิงหลังขาว เป็นปาล์มชนิดเดียวในสกุล "Kerriodoxa" เป็นปาล์มเฉพาะถิ่นที่พบทางภาคใต้ของประเทศไทย ลักษณะเป็นปาล์มลำเดี่ยวขนาดกลาง สูงได้ถึง 12 เมตร ขึ้นรวมกันเป็นกลุ่มใหญ่ ใบเป็นใบประกอบแบบนิ้วมือสีเขียวเข้ม แผ่ออก 25-35 ใบ ใต้ใบสีขาวเป็นมัน ก้านใบสีเกือบดำ ยาวได้ถึง 2 เมตร ช่อดอกออกระหว่างกาบใบ 2-4 ช่อ ผลทรงกลมแบนสีเหลืองอมส้ม
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1970

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์โลก 1970  เป็นครั้งที่ 6 ของการแข่งขัน จัดขึ้นที่วาร์นา, ประเทศบัลแกเรีย ระหว่างวันที่ 22 กันยายน – 20 ตุลาคม ค.ศ. 1970
สไตรก์วิตเชส

สไตรก์วิตเชส  เป็นโครงการสื่อประสมซึ่งฟูมิกาเนะ ชิมาดะ ทำออกเผยแพร่ทางนิตยสารระหว่าง ค.ศ. 2005 ถึง 2006 ต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นอะนิเมะ (โทรทัศน์และภาพยนตร์), หนังสือ (ไลต์โนเวลและมังงะ), และเกมวีดิทัศน์ มีเนื้อหาเกี่ยวกับกลุ่มเด็กหญิงซึ่งต่อสู้กันกลางอากาศด้วยอุปกรณ์ที่ติดเข้ากับขาของพวกตน
ฉบับภาษาไทย อะนิเมะและเกมใช้ชื่อว่า สงครามเวหา กกน. ลอยฟ้า ส่วนไลต์โนเวลใช้ชื่อว่า สไตรค์ วิชเชส กองบินแม่มด 501 ผู้จัดแปลและพิมพ์เผยแพร่ คือ สำนักพิมพ์เอพลัส เริ่มเผยแพร่ใน พ.ศ. 2561
บีบีเอท

บีบีเอท  เป็นตัวละครหุ่นยนต์ประเภทดรอยด์ในสตาร์ วอร์ส ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์ โดยเป็นหุ่นยนต์ที่ใช้รีโมตคอนโทรลในการบังคับ ซึ่งต่างจากตัวละครที่ใช้นักแสดงเชิดหรือสวมชุดในภาพยนตร์ก่อนหน้านี้
บทบาท.
บีบีเอทเป็นหุ่นดรอยด์ของโพ ดาเมรอนนักบินเอ็กซ์วิง ก่อนที่โพจะถูกไคโล เร็นจับตัวไป โพได้ฝากแผนที่สำหรับตามหาสกายวอล์คเกอร์ที่หายสาปสูญไป ซึ่งเป็นภารกิจที่ได้รับมาจากนายพลเลอา ออร์กานา ทำให้บีบีเอทได้หลงทางมาเจอกับเรย์หญิงสาวผู้พูดกับดรอยด์ได้
ภาพยนตร์.
บีบีเอทได้ปรากฏครั้งแรกในตัวอย่าง 90 วินาทีของ "อุบัติการณ์แห่งพลัง" เผยแพร่โดยลูคัสฟิล์ม เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 2014
เทียนเกล็ดหอย

เทียนเกล็ดหอย ชื่อวิทยาศาสตร์: "Plantago ovata" อยู่ในวงศ์ Plantaginaceae เป็นไม้ล้มลุก ทั้งต้นมีขนปกคลุมหนาแน่น ดอกช่อ ก้านช่อดอกยาว ดอกย่อยรวมเป็นกระจุกที่ปลาย เมล็ดรูปไข่หรือรี สีน้ำตาลหรือน้ำตาลอมชมพู เมล็ดพองตัวเมื่อถูกน้ำ ใช้เป็นยาระบาย เป็นแหล่งของเส้นใยรับประทานได้ ใช้แก้ลม โลหิตจาง บิดเรื้อรัง มีปลูกในประเทศอินเดีย เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันตกและเอเชียใต้ มีปลูกในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา
เทียนดำหลวง

เทียนดำหลวง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Abroma augusta") อยู่ในวงศ์ Sterculiaceae เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก ใบเดี่ยว โคนใบเว้าเป็นรูปหัวใจ ดอกสีม่วงเข้ม ผลมีขน ขนนี้เมื่อสัมผัสทำให้คัน มีเมล็ดสีดำจำนวนมาก รูปรี รากใช้แก้ประจำเดือนมาไม่ปกติ ใช้เป็นยาบีบมดลูก
เทียนดอก

เทียนดอก หรือเทียนบ้าน เทียนสวน ชื่อวิทยาศาสตร์: "Impatiens balsamina" อยู่ในวงศ์ Balsaminaceae เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นสีเขียวอ่อน อุ้มน้ำ ใบเดี่ยว ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อย ก้านใบสั้น มีตุ่มเรียงเป็นแถวยาวทั้งสองด้าน ดอกมีหลายสี ผลรูปไข่ แก่แล้วแตกตามแนวยาว ภายในมีเมล็ดจำนวนมาก สีน้ำตาล 
ชาวจีนใช้ใบสดตำพอกแก้ปวดตามข้อนิ้วหรือเล็บขบ ใช้ถอนพิษ ปวดแสบปวดร้อน ในอินเดียใช้แก้ปวดข้อ ขับลม รักษาแผลติดเชื้อ ไฟไหม้ น้ำร้อนลวก ในใบมีสารเมทิลลอว์โซน
เทียนแดง

เทียนแดง ชื่อวิทยาศาสตร์: "Lepidium sativum" อยู่ในวงศ์ Brassicaceae เป็นพืชพื้นเมืองในเอธิโอเปีย เป็นไม้ล้มลุกอายุปีเดียว ลำต้นตั้งตรง เรียบหรือมีขน ใบเดี่ยว ดอกช่อ รวมเป็นกระจุกที่ปลายยอด ดอกย่อยมีขนาดเล็กมาก กลีบดอกสีขาวถึงสีม่วงอ่อน ผลมีปีกแคบๆ มีสองเมล็ด ขนาดเล็ก สีแดงหรือแดงอมน้ำตาล ผิวเรียบไม่มีขน ใช้แก้เสมหะ แก้ลม แก้คลื่นไส้อาเจียน 
เทียนแดงใช้ใส่ในซุป แซนด์วิช และสลัดเพื่อเพิ่มรสชาติ กินในรูปต้นอ่อนได้ เมล็ดทั้งสดและแห้งใช้แต่งรส ในอังกฤษ นิยมใส่ในแซนด์วิชคู่กับไข่ต้ม มายองเนส และเกลือ
ยี่หร่า

เมล็ดยี่หร่า หรือ เทียนขาว ชื่อวิทยาศาสตร์: "Cuminum cyminum" อยู่ในวงศ์ Apiaceae เมื่อใช้เป็นเครื่องเทศเรียกยี่หร่า (cumin) มีถิ่นกำเนิดในบริเวณทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นไม้ล้มลุก ไม่มีขน ดอกช่อแบบก้านซี่ร่ม ก้านช่อดอกยาว กลีบดอกสีขาวหรือสีชมพู ผลแบบผักชี มีรสเผ็ดร้อน ขม ใช้แก้ลม ดีพิการ ขับเสมหะ 
ยี่หร่าใช้เป็นเครื่องเทศที่สำคัญในแกงกะหรี่และมัสมั่น อาหารไทยใช้ใบยี่หร่าในการปรุงแต่งกลิ่นอาหาร โดยคั่วเมล็ดโขลกผสมกับเครื่องแกง เช่นแกงกะหรี่ แกงเผ็ด แกงเขียวหวาน ส่วนต้นและรากตากให้แห้ง ช่วยย่อย ยาขับลม แก้ปวดท้อง ท้องอืด ท้องเฟ้อ มีน้ำมันระเหยง่ายเรียกน้ำมันยี่หร่า (cumin oil) ใช้ในอุตสาหกรรมเครื่องหอม น้ำหอม เครื่องดื่มและยาขับลม สารสกัดด้วยเอทานอลจากผลและเมล็ดยับยั้งการเจริญและการงอกของถั่วเขียวผิวดำได้
สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา

สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา  เป็น1 ใน 6 สาธารณรัฐของ สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ก่อตั้งในปี 1943 หลังพรรคคอมมิวนิสต์ยูโกสลาเสียสามารถยึดกรุงซาราเยโวจากการปกครองภายใต้ของนาซีเยอรมนี สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เดิมมีชื่อว่า รัฐสหพันธ์บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา และในเดือนเมษายน 1945 เปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐประชาชนบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา จนในวันที่ 7 เมษายน 1967 เปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา สาธารณรัฐแห่งนี้ ล่มสลายในวันที่ 3 มีนาคม 1992 เมื่อสมัชชาบอสเนียนำโดย อาลียา อีเซตเบกอวิช ประกาศยุติระบบคอมมิวนิสต์และการเป็นสหพันธของอดีตยูโกสลาเวีย ก่อตั้งสาธารณรัฐบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ขึ้นแทนที่และตามมาด้วยการเกิดสงครามบอสเนีย ระหว่างรัฐบาลบอสเนีย และ กลุ่มแบ่งแยกดินแดนชาวเซิร์บและชาวโครแอต
การปกครอง.
สาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ปกครองด้วยระบอบคอมมิวนิสต์ พรรคการเมืองเดียว บริหารงานโดยพรรคคอมมิวนิสต์ มีอำนาจจากประธานาธิบดีบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เป็นอำนาจบริหาร และอำนาจสภาเป็นของ รัฐสภาบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา ซึ่งบริหารโดยพรรคคอมมิวนิสต์ ตั้งแต่ปี 1943-1990 ที่พรรคเอสเดอาร์ หรือ พรรคปฏิบัติการประชาธิปไตย เข้ามามีบทบาทหลังความอ่อนแอของสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย ในการปกครองทุกสาธารณรัฐ ทั้ง 6 สาธารณรัฐ และ อีก 2 จังหวัดปกครองตนเอง 
อำนาจในระดับสหพันธของสาธารณรัฐสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา คือ สมัชชาสังคมนิยมบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา หรือ สมัชชาบอสเนีย ได้รับการเลือกเป็นนายกรัฐมนตรียูโกสลาเวีย โดยการหมุนเวียนถัดต่อจากสาธารณรัฐต่างๆในยูโกสลาเวีย จนเมื่อ ยอซีป บรอซ ตีโต เสียชีวิต ในปี 1980 รัฐบาลกลางจึงให้แต่ละสมัชชาของทั้ง 6 สาธารณรัฐและอีก 2 จังหวัดปกครองตนเอง พลัดกันขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เช่นเดียวกับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี
หลิว

หลิว (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Salix babylonica") เป็นไม้ต้นผลัดใบในวงศ์สนุ่น (Salicaceae) สูง 10-20 เมตร มีกิ่งยาวและห้อยลง กิ่งอ่อนมีขนเล็กน้อย ใบรูปหอกยาว 9-16 เซนติเมตร กว้าง 5-15 มิลลิเมตร ปลายยาวแหลม ขอบใบหยักแบบฟันเลื่อยถี่ ๆ หลังใบสีเขียว ท้องใบสีขาว ก้านใบยาว 6-12 มิลลิเมตร ดอกเดี่ยวเป็นดอกแยกเพศ ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียอยู่คนละต้น ดอกตัวผู้ยาว 1.5-2 เซนติเมตร ดอกตัวเมียอาจยาวถึง 5 เซนติเมตร
ดอกและยอดอ่อนต้นหลิวมีสรรพคุณลดไข้ แก้ปวด กิ่งต้นหลิวแก้โรคปวดตามข้อ เป็นยาขับปัสสาวะ ขับนิ่ว ขับลม แก้ตับอักเสบ แก้ฝี แก้ไฟลามทุ่ง
การอธิษฐานในศาสนาคริสต์

การอธิษฐาน (ศัพท์โปรเตสแตนต์) หรือ การภาวนา (ศัพท์คาทอลิก) ในศาสนาคริสต์  หมายถึง ตั้งใจมุ่งผลอย่างใดอย่างหนึ่ง ตั้งจิตปรารถนา ตั้งจิตขอร้องต่อสิ่งที่ตนถือว่าศักดิ์สิทธิ์เพื่อผลอย่างใดอย่างหนึ่ง
พระราชวรคุณ (สมศักดิ์ ปณฺฑิโต)

พระราชวรคุณ นามเดิม สมศักดิ์ ดีมาก ฉายา ปณฺฑิโต อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดสุรินทร์ (ธรรมยุต), อดีตเจ้าอาวาสพระอารามหลวงวัดบูรพาราม พระอารามหลวง เฉลิมพระเกียรติ
ชาตภูมิ.
พระราชวรคุณ นามเดิมชื่อ สมศักดิ์ ดีมาก เกิดวันเสาร์ที่ 24 เดือน ตุลาคม พ.ศ. 2474 ตรงกับวันขึ้น13 ค่ำ เดือน11 ปีมะแม ณ บ้านตานงค์ หมู่ที่ 14 ตำบลเฉนียง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ โยมบิดาชื่อ นายธรรม โยมมารดาชื่อ นางเบียน นามสกุล ดีมาก
การบรรพชาและอุปสมบท.
ในปี พ.ศ. 2491 อายุได้ 16 ปีบริบูรณ์ ได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดบูรพารามตำบลในเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ โดยมีพระครูรัตนากรวิสุทธิ์ (ดูลย์ อตุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่ออายุครบ20 ปีบริบูรณ์ เมื่อวันพุธ ที่4 เดือน เมษายน พ.ศ. 2494 ณ พัทธสีมาวัดบูรพาราม ตำบลในเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ โดยมี พระครูรัตนากรวิสุทธิ์ (ดูลย์ อตุโล) สมณศักดิ์สุดท้ายที่ พระราชวุฒาจารย์ (ดูลย์ อตุโล) เป็นพระอุปัชฌาย์ มีพระครูคุณสารสัมบัน (โชติ คุณสมฺปนฺโน) สมณศักดิ์สุดท้ายที่พระเทพสุทธาจารย์ (โชติ คุณสมฺปนฺโน) อดีตเจ้าอาวาสวัดวชิราลงกรณ์วรารามวรวิหาร อำเภอปากช่อง จังหวัดนครราชสีมา เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้รับฉายานามว่าปณฺฑิโต
การรวบรวม/เรียบเรียง จัดทำตำราหนังสือคำสอนหลวงปู่ดูลย์ อตุโล.
หลวงปู่สมศักดิ์ เป็นผู้ที่อุปัฏฐากรับใช้ดูแลการบริหารงานภายในวัดบูรพาราม ตำบลในเมือง อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ จนกระทั่งพระราชวุฒาจารย์ (ดุลย์ อตุโล) ละสังขาร เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2526 หลังจากพระราชทานเพลิงศพหลวงปู่ดูลย์แล้ว ท่านเป็นผู้ที่รวบรวมคำสอนของ หลวงปู่ดูลย์อย่างละเอียด หลักธรรมคำสั่งสอน โอวาทธรรมของหลวงปู่ดูลย์ ซึ่งจะกล่าวเพียงสั้นๆ พูดน้อยๆ แต่ละคำพูดของท่าน แต่ละประโยคมีความหมายเนื้อหาลึกซึ้งมีปฏิภาณไหวพริบเร็วฉับไวมาก ฟังแล้วต้องตริตรองด้วยปัญญาอย่างลึกซึ้ง เช่น หนังสือ หลวงปู่ฝากไว้ อตุโล ไม่มีใดเทียม เป็นต้น
มรณภาพ.
พระราชวรคุณ (สมศักดิ์ ปณฺฑิโต) อาพาธด้วยโรคประจำตัว และโรคชราภาพ เป็นผู้ป่วยในพระบรมราชานุเคราะห์ พระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว พำนักรักษาตัว ณ ห้องปลอดเชื้อ กุฏิพิทยาภรณ์ วัดบูรพาราม และถึงแก่มรณภาพลงอย่างสงบ ณ ห้องปลอดเชื้อ กุฏิทิพยาภรณ์ วัดบูรพาราม วันที่ 25 เดือนเมษายน พ.ศ. 2566 เวลา 15.09 น.
สมณศักดิ์.
ราชกิจจานุเบกษา,แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่องพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์,เล่ม ๙๐,ตอนที่ ๑๗๗, ๒๘ ธันวาคม ๒๕๑๖,ฉบับพิเศษ หน้า ๓๖ .พระสมศักดิ์ วัดบูรพาราม จังหวัดสุรินทร์ เป็น พระครูนันทปัญญาภรณ์ แจ้งความ ณ ๒๔ ธันวาคม ๒๕๑๖ สัญญา ธรรมศักดิ์ นายกรัฐมนตรี
คณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนีย

คณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนีย  เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศสโลวีเนีย ก่อตั้งขึ้นเมื้อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2534 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี พ.ศ. 2535 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกสโลวีเนียตั้งอยู่ที่เมืองลูบลิยานา
คณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์

คณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์ (PKOl) เป็นคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศโปแลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2461 เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากลและคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งยุโรป ในปี พ.ศ. 2467 ได้มีการส่งคณะนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
ปัจจุบันสำนักงานใหญ่ของคณะกรรมการโอลิมปิกโปแลนด์ตั้งอยู่ที่เมืองวอร์ซอ โดยมีประธานคือ อันด์แชย์ กราชนิตสกี (Andrzej Kraśnicki)
Bangana lippus

Bangana lippus เป็นปลาน้ำจืดชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีชื่อสามัญว่า "ปลาเพ้า" ซึ่งเป็นชื่อเรียกรวมกับปลาบางชนิดในสกุลเดียวกัน เช่น "B. sinkleri" เป็นต้น
ถิ่นที่อยู่.
ปลาชนิด "B. lippus" อาศัยอยู่ในบริเวณที่มีน้ำไหลแรงและมีพื้นท้องน้ำเป็นกรวดขนาดใหญ่ เช่น ลำห้วยในพื้นที่สูง แก่งหิน เป็นต้น โดยพบกระจายพันธุ์ในลุ่มน้ำโขงของจีน พม่า และลาว ส่วนในไทย มีรายงานการพบเฉพาะที่แม่น้ำเหืองและแม่น้ำเลยซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำโขง
ลักษณะ.
เนื่องจากปลาชนิด "B. lippus" ดำรงชีพด้วยการอาศัยบริเวณพื้นท้องน้ำ จึงมีลักษณะลำตัวเป็นทรงกระบอกที่แบนลงด้านท้อง ครีบอกและครีบท้องกางออกด้านข้าง ช่วยให้ปลาสามารถทรงตัวเพื่อหากินในบริเวณที่น้ำไหลแรงได้ดียิ่งขึ้น ลักษณะรูปร่างดังกล่าวยังมีประโยชน์มากในฤดูผสมพันธุ์ซึ่งปลาจะรวมกันเป็นฝูงในบริเวณที่น้ำไหลถ่ายเทและมีระดับน้ำตื้นจนลำตัวปลาส่วนหลังพ้นน้ำ แต่ปลาก็สามารถใช้ครีบและลำตัวเคลื่อนที่ไปได้อย่างดี
ปลาวัยอ่อนและปลาขนาดเล็กมีลำตัวและครีบเป็นสีเงินอมเขียว เมื่อโตขึ้นสีของลำตัวจะเปลี่ยนเป็นสีเขียวมะกอก ด้านในเกล็ดมีจุดสีส้ม ขอบครีบหางและครีบก้นมีสีแดงเรื่อ ๆ ครีบหลังและครีบก้นในปลาขนาดใหญ่มีปลายโค้งสวยงาม ครีบหางเว้าลึก ริมฝีปากเป็นชั้นหนา (ตัวผู้จะมีตุ่มเล็ก ๆ ขึ้นประปรายเหนือจะงอยปาก) กระดูกขากรรไกรคม เหมาะแก่การแทะเล็มตะไคร่น้ำ สาหร่าย หรืออินทรียสารอื่น ๆ ที่เกาะอยู่บนแผ่นหินหรือวัตถุใต้น้ำ (ร่องรอยการครูดตะไคร่น้ำก้อนหินเป็นร่องรอยสำคัญที่ชาวบ้านใช้ในการเสาะหาแหล่งหลบซ่อนของปลาเพื่อวางเครื่องมือประมงดักจับ) ขนาดเมื่อโตเต็มวัยยาวได้ถึงประมาณ 28 เซนติเมตร
การใช้ประโยชน์.
ปลาชนิด "B. lippus" เป็นปลาที่มีรสชาติดี เป็นที่นิยมบริโภคของคนในท้องถิ่น แต่สภาพแวดล้อมรวมทั้งลักษณะการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรน้ำและป่าไม้ของมนุษย์ได้เปลี่ยนแปลงไปจากอดีต ส่งผลให้ปลามีจำนวนลดน้อยลง ในขณะเดียวกันก็ยังขาดข้อมูลเชิงวิชาการที่ลึกซึ้งเกี่ยวกับแหล่งอาศัยตามธรรมชาติ นิเวศวิทยา ศัตรู และจำนวนประชากรที่แท้จริงของปลาชนิดนี้ หน่วยงานต่าง ๆ จึงยังไม่สามารถบริหารจัดการและเพาะขยายพันธุ์ปลาได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เจษฏา ไปใกล้

เจษฏา ไปใกล้ เป็นนักฟุตบอลชาวไทย ปัจจุบันเล่นเป็นผู้เล่นตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับสระแก้ว ใน ลีก ดิวิชั่น 2 
ประวัติ.
เจษฏา ไปใกล้ มีชื่อเล่นว่า "เจมส์" เกิดเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. พ.ศ. 2528 เข้าเรียนที่
โรงเรียนเทพศิรินทร์ (กรุงเทพมหานคร) และจบจากชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนยโสธรพิทยาคม (จังหวัดยโสธร)
ผลงานฟุตบอล.
ปัจจุบัน เจษฏา ไปใกล้ ลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลสระแก้วในตำแหน่งผู้รักษาประตู
ดัมดิน ซุคบาทาร์

ดัมดิน ซุคบาทาร์ (2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1893 - 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1923) เป็นผู้ก่อตั้งพรรคประชาชนมองโกเลีย และ ผู้บัญชาการกองทัพพลพรรคมองโกเลีย ในการปลดปล่อยอูลานบาตาร์ระหว่างการปฏิวัติมองโกเลียในปี ค.ศ. 1921 ในฐานะ "บิดาแห่งการปฏิวัติมองโกเลีย" และเป็นบุคคลสำคัญของชาติในฐานะนักต่อสู้เพื่อเอกราช
ประวัติพอสังเขป.
- 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2436 ครอบครัวยากจนเกิดในตระกูลดัมดิน ตอนอายุ 14 เธอได้ศึกษาหาความรู้
- ในปี พ.ศ. 2454 เขามารับราชการทหารและทำงานเป็นผู้บัญชาการสรรพาวุธและยุทโธปกรณ์
- ในปี พ.ศ. 2461 เขาเข้าร่วมสงครามเพื่อประเทศของเขาและได้รับเกียรติจากนักสู้ผู้หนึ่งในผู้นำของการปฏิวัติประชาชนในปี พ.ศ. 2462 และมีบทบาทในความสัมพันธ์กับนักปฏิวัติรัสเซียโซเวียต
- ผู้แทนของรัฐสภาสมัยแรกของ MPP ในวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2464
- ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2464 เขาเดินทางเยือนสหภาพโซเวียตและลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพระหว่างสองประเทศและพบกับนายวลาดิมีร์ เลนิน
- ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2465 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่ทหาร
- 23 มีนาคม พ.ศ. 2466 ตอนอายุ 30 ปี เขาถูกฆ่าตาย
เสียชีวิต.
หลังการเสียชีวิต รัฐบาลมองโกเลียได้เปลี่ยนชื่อเมืองหลวงจาก คูเร เป็น อูลานบาตาร์ ("วีรบุรุษแดง") ต่อมาในปี ค.ศ. 1924 รัฐบาลมองโกเลียได้สถาปนาเครื่องอิสริยาภรณ์สูงสุดของมองโกเลียที่มีชื่อว่า เครื่องอิสริยาภรณ์ซุคบาทาร์ ร่างของซุคบาทาร์ ซึ่งเป็นวีรบุรุษผู้ทำการปฏิวัติได้รับการฝังร่าง ณ สุสานแห่งชาติอัลตัน-โอจีในปี ในปี ค.ศ. 1954 ทว่าในภายหลังได้มีการขุดเพื่อย้ายไปอยู่ที่สุสานซุคบาทาร์. ครั้นแล้วก็ได้มีการขุดศพของผู้ปกครองทั้งสองขึ้นอีกครั้งเพื่อทำพิธีเผา ก่อนที่จะมีการฝังเถ้าไว้ที่สุสานแห่งชาติ ในปี ค.ศ. 2005, โดยคณะนักบวชมหายาน
ตัวหนังสือวาดาอัด

ตัวหนังสือวาดาอัด  หรือ อักษรอาหรับวาดาอัด  เป็นภาษาอาหรับที่ดัดแปลงไว้เขียนภาษาโซมาลี หรือการใช้อักษรอาหรับมาถอดความภาษาโซมาลีในอดีต แต่เดิมนั้น หมายถึงภาษาอาหรับที่ไม่ถูกไวยากรณ์โดยมีคำจากภาษาโซมาลีปนอยู่ โดยสัดส่วนของคำศัพท์ภาษาโซมาเลียแตกต่างกันไปตามบริบท นอกจากภาษาอาหรับมาตรฐานแล้ว ตัวหนังสือวาดาอัดใช้โดยบรรดาผู้รู้ศาสนาชาวโซมาลี ("วาดาอาโด") เพื่อบันทึกคำร้อง "xeer" (กฎหมายจารีตประเพณี) และเขียน"เกาะศีดะฮ์" บรรดาวาณิชใช้ตัวหนังสือนี้ในการค้าและเขียนจดหมาย ต่อมามีนักวิชาการชาวโซมาลีหลานคนพัฒนาและปรับอักษรอาหรับสำหรับใช้กับภาษาโซมาลี โดยราวคริสต์ทศวรรษ 1930 ผลงานของ Mahammad 'Abdi Makaahiil ทำให้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรสระและรูปอักขรเป็นมาตรฐาน และในคริสต์ทศวรรษ 1950 Musa Haji Ismail Galal ให้ข้อเสนอที่มีข้อโต้แย้งด้วยการดัดแปลงรูปอักษรและสร้างอักษรสำหรับเสียงสระ
เมื่อมีการใช้อักษรละตินเป็นอักษรราชการใน ค.ศ. 1972 กระบวนการทำให้อักขรวิธีอาหรับโซมาลีเป็นมาตรฐานจึงหยุดลง รูปแบบอักขรวิธีของ Makaahiil ยังคงเป็นรูปแบบสุดท้ายที่โดดเด่นที่สุดในปัจจุบัน
ประวัติ.
อักษรอาหรับนำเข้าสู่ประเทศโซมาเลียในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยชัยค์ ยูซุฟ บิน อะห์มัด อัลกาวนัยน์ ชายที่ได้รับการกล่าวถึงเป็น "นักบุญที่โดดเด่นที่สุดในประเทศโซมาเลีย" ที่มีเชื้อสายโซมาลี เขาจัดตั้งการสอนอัลกุรอาน และพัฒนาการระบบการตั้งชื่อภาษาโซมาลีสำหรับสระอาหรับที่ทำให้ลูกศิษย์สามารถอ่านและเขียนในภาษาอาหรับได้
แม้ว่าตัวหนังสือวาดาอัดโซและนักวิชาการชาวโซมาเลียหลายคนเคยใช้อักษรอาหรับไว้เขียนภาษาโซมาลีมานานหลายศตวรรษ แต่ก็ยังไม่มีการพัฒนาจนกกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ ชัยค์ อุวัยส์ อัลบะรอวี นักบุญสายอัลกอดิรียะฮ์แห่งตระกูล Digil และ Mirifle พัฒนาอักษรอาหรับสำหรับภาษาโซมาลี โดยใช้สำเนียงมาอาย (Maay) จากโซมาเลียใต้ ซึ่งในเวลานั้นใกล้เคียงกับสำเนียงมาตรฐานของภาษาโซมาลี อัลบะรอวีดัดแปลงอักษรของเขาตามการถอดเสียงภาษาอาหรับที่ Amrani แห่ง Barawa (Brava) นำมาใช้ เพื่อเขียน Bravanese ภาษาย่อยของภาษาสวาฮิลี
นักเรียนชาวโซมาเลียที่เรียนภาษาอาหรับมาตรฐานในโรงเรียนรัฐบาลมักไม่เข้าใจตัวหนังสือวาดาอัด ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ในบริติชโซมาลีแลนด์ตะวันตกเฉียงเหนือ มาฮัมหมัด อับดี มากาฮีอิล (Mahammad 'Abdi Makaahiil) พยายามปรับมาตรฐานอักขรวิธีในหนังสือ "The Institution of Modern Correspondence in the Somali language"
มายัล/มากาฮีอิล.
อักขรวิธีที่มากาฮีอิลเสนอใช้อักษรเดียวกันกับอักษรอาหรับ โดยเพิ่มอักษรใหม่สองตัว คือ ڎ‎ สำหรับเสียง /ɖ/ และ گ‎ สำหรับเสียง /g/ นอกจากนี้ ยังมีพยัญชนะ 8 ตัวในอักษรอาหรับที่ไม่มีในภาษาโซมาลี (ยกเว้นในคำยืมภาษาอาหรับ) ได้แก่ thāʼ , dhal , zāy , ṣād , ḍād , ṭāʾ , ẓāʾ  และ ghayn 
รูปเขียนนี้ใช้เครื่องหมายเสริมสัทอักษรสระ
ตัวอย่าง.
ปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ข้อที่ 1
ริคาร์โด ฟอร์ตาเลซา

ริคาร์โด เมนโดซา ฟอร์ตาเลซา (Ricardo Mendoza Fortaleza) เกิดเมื่อ 18 เมษายน พ.ศ. 2494 ที่มะนิลา เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวฟิลิปปินส์ ปัจจุบัน พำนักอยู่ที่ซิดนีย์ ออสเตรเลีย
ฟอร์ตาเลซาขึ้นชกในรุ่นแบนตัมเวท ได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นเยาวชนชิงแชมป์เอเชียที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2512 และเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นเพียงคนเดียวของฟิลิปปินส์ที่ได้เหรียญทองในกีฬาเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2513 และได้เหรียญเงินมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์เอเชียใน พ.ศ. 2514 ที่เตหะราน เขาเป็นหนึ่งในพี่น้องตระกูลฟอร์ตาเลซาที่มีชื่อเสียงในกีฬามวยสากลสมัครเล่น 
ฟอร์ตาเลซาได้ติดทีมชาติฟิลิปปินส์เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2515 ที่มิวนิก แต่แพ้อัลฟองโซ ซาโมราตกรอบ. จากนั้น เขาได้เป็นผู้ฝึกสอนในทีมชาติฟิลิปปินส์ระหว่าง พ.ศ. 2519 – 2536 และเคยไปฝึกสอนกีฬามวยสากลสมัครเล่นที่วิทยาลัยไทเปในไต้หวัน เขาได้อพยพครอบครัวไปยังออสเตรเลียเมื่อ พ.ศ. 2543
เหนี่ยว ดุริยพันธุ์

เหนี่ยว ดุริยพันธุ์ เกิดเมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ที่ตำบลวัดทองนพคุณ อำเภอคลองสาน บิดาชื่อเนื่อง มารดาชื่อโกสุมภ์ มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 4 คน ปู่ของเขาเป็นเจ้าของวงดนตรีไทย เหนี่ยวเริ่มร้องเพลงกับวงปี่พาทย์ของปู่ตั้งแต่อายุ 10 ปี และได้ต่อเพลงกับพระยาเสนาะดุริยางค์ (แช่ม สุนทรวาทิน) เมื่ออายุ 15 ปี ได้รับราชการเป็นนักร้องในกรมปี่พาทย์และโขนหลวงตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2474 เป็นนักร้องอายุน้อยที่สุดในขณะนั้น แต่ในการอัดแผ่นเสียงเพลงไทยโดยราชบัณฑิตยสภา เหนี่ยวมิได้ร่วมอัดเสียง เนื่องจากย่างเข้าสู่วัยรุ่นทำให้เสียงแตก
ต่อมา เหนี่ยวได้เรียนขับร้องเพิ่มเติมจากหลวงเสียงเสนาะกรรณ (พัน มุกตวาภัย) และพระเพลงไพเราะ (โสม สุวาทิต) และหัดขับเสภาจากหมื่นขับคำหวานด้วย เมื่อมีการยุบเลิกกรมมหรสพ ใน พ.ศ. 2478 เหนี่ยวย้ายมารับราชการอยู่ในกรมศิลปากร ได้เข้าร่วมร้องเพลงไทยสากลที่เป็นเพลงปลุกใจอยู่หลายเพลง
เหนี่ยวสมรสกับ แช่มช้อย ดุริยประณีตเมื่อ พ.ศ. 2479 มีบุตรธิดาด้วยกันทั้งสิ้น 6 คน ผลงานเพลงส่วนใหญ่เป็นการขับร้อง ซึ่งมีการบันทึกเสียงไว้น้อย เท่าที่เหลืออยู่ได้แก่ ปลาทองสามชั้น บุหลันสองชั้น เขมรไทรโยค สิงโตเล่นหาง เวสสุกรรม ขอมกล่อมลูก พม่าเห่ เสภาเรื่องกากี และชุดตับจูล่ง เพลงที่ชอบขับร้องได้แก่ เพลงแขกมอญสามชั้น และแขกมอญบางขุนพรหมเถา เหนี่ยวถึงแก่กรรมเมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498 ขณะที่มีอายุเพียง 39 ปี ด้วยอุบัติเหตุ
บรุกส์ แวกเกอร์แมน

บรุกส์ แวกเกอร์แมน (เกิดวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน ปัจจุบันเป็นมือกลองให้กับวงดนตรีเฮฟวีเมทัล อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ และแมสส์เมนทัล เป็นอดีตมือกลองของวงแบดริลิเจียน และเป็นน้องชายของจอห์น แวกเกอร์แมน และชาด แวกเกอร์แมน (เคยเป็นสมาชิกวงของแฟรงก์ แซปปา) เขาเป็นลูกชายของ ชัก แวกเกอร์แมน ได้รับการศึกษาในโรงเรียนมัธยมลอสแอละมีทัส บรุกส์ยังเคยเป็นลูกศิษย์ของเมอร์รีย์ สปิแวก (Murray Spivack) และชัก ฟลอเรส (Chuck Flores) หลังจากที่บรุกส์แยกทางจากวงแบดริลิเจียนแล้ว ได้มีประกาศออกมาในวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 ว่าบรุกส์ได้เป็นมือกลองแทนที่แอริน อิเลไฮ อดีตมือกลองวงอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์
ในช่วงที่บรุกส์ได้ออกจากวงแบดริลิเจียนในปี พ.ศ. 2558 เขาก็ได้เป็นมือกลองที่อยู่ในวงนานที่สุด ซึ่งนานกว่ามือกลองเดิมที่อยู่ร่วมวงแบดริลิเจียนเป็นเวลา 10 ปี คือ บ็อบบี แชเยอร์ (Bobby Schayer) และเขายังเป็นสมาชิกวงที่มีอายุน้อยที่สุด ขณะที่สมาชิกคนอื่น ๆ ของวงมีอายุมากกว่าเขานับ 10 ปี
พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ)

พระรัตนธัชมุนี นามเดิม แบน ฉายา คณฺฐาภรโณ เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมฝ่ายธรรมยุติกนิกาย อดีตเจ้าอาวาสวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร และอดีตเจ้าคณะจังหวัดนครศรีธรรมราช
ประวัติ.
พระรัตนธัชมุนี มีนามเดิมว่า แบน ฤทธิโชติ เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2427 ตรงกับวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 7 ปีวอก เวลา 22.15 น. เป็นบุตรของหมื่นทิพยจักษุ (ขาว ฤทธิโชติ) กับนางเป็ด นามสกุลเดิม ธรรมิกกุล ภูมิลำเนาอยู่บ้านดอนทะเล หมู่ 2 ตำบลปากพูน อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ท่านมีพี่น้องร่วมมารดาบิดาเดียวกัน 3 คน ชื่อสิน เรือง และขาบ ตามลำดับ ต่อมาได้เรียนหนังสือที่วัดจนจบชั้นประถมศึกษา
วันอังคารที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2447 ตรงกับวันแรม 15 ค่ำ เดือน 8 ปีมะโรง ได้อุปสมบท ณ นทีสีมา หน้าวัดท่าโพธิ์ โดยมีพระครูเหมเจติยานุรักษ์ (เนียม ธมฺมปาโล) วัดพระนคร ซึ่งเป็นเจ้าคณะจังหวัดนครศรีธรรมราชในขณะนั้น เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระศิริธรรมมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) เจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราชขณะนั้น เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้ฉายาว่า "คณฺฐาภรโณ"
หลังจากอุปสมบทได้ศึกษาที่วัดท่าโพธิ์ ถึงปี พ.ศ. 2454 พระรัตนธัชมุนี (ม่วง รตนทฺธโช) ได้ส่งไปศึกษากับสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส ที่วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร และสอบได้นักธรรมชั้นตรีในปีนั้น หลังจากนั้นได้ติดตามพระอริยกระวี (เซ่ง อุตฺตโม) ในฐานะพระปลัดฐานานุกรมของท่านไปอยู่วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร ศึกษาต่อที่สำนักนั้นจนสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยคในปี พ.ศ. 2456 และได้เปรียญธรรม 4 ประโยคในปี พ.ศ. 2458 แล้วหยุดสอบเพียงแค่นั้น เพื่อไม่ให้สูงกว่าอาจารย์คือพระรัตนธัชมุนี (ม่วง) ซึ่งได้เปรียญธรรม 4 ประโยคเช่นกัน ในปีนั้นท่านได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูปริตรฐานานุกรมในสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ แล้วมีพระบัญชาให้ท่านไปเป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดพิชยญาติการามวรวิหาร จนถึงปี พ.ศ. 2461 จึงย้ายกลับมาอยู่วัดบวรนิเวศวิหาร ทำหน้าที่เลขานุการในสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ
ปี พ.ศ. 2462 ลาออกจากตำแหน่งเลขานุการในสมเด็จพระมหาสมณเจ้าฯ กลับไปเป็นครูสอนพระปริยัติธรรมที่วัดท่าโพธิ์ เมื่อเจ้าอาวาสวัดมเหยงคณ์มรณภาพ ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดนั้นนานถึง 7 ปี แล้วจึงย้ายไปเป็นเจ้าอาวาสวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร นอกจากนี้ท่านยังได้รับแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยเจ้าคณะจังหวัดตั้งแต่ปี พ.ศ. 2468 แล้วเลื่อนเป็นเจ้าคณะจังหวัดในปี พ.ศ. 2470 และเป็นรองเจ้าคณะภาค (ธรรมยุต) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2505 ตราบจนมรณภาพ
ตั้งแต่วันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2480 โปรดให้ตั้งเป็นพระคณาจารย์โท ในทางแสดงธรรม
มรณภาพ.
พระรัตนธัชมุนี มรณภาพด้วยโรคชรา ณ โรงพยาบาลนครศรีธรรมราช เมื่อวันศุกร์ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521 เวลา 10.49 น. สิริอายุได้ ศพตั้งบำเพ็ญกุศลที่กุฏิ ณ นคร 1 แล้วย้ายไปไว้ที่พระวิหารธรรมศาลา จนกระทั่งออกเมรุวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2523 ได้รับโปรดเกล้าฯ เลื่อนชั้นโกศจากโกศโถเป็นโกศแปดเหลี่ยม (เสมอพระราชาคณะเจ้าคณะรอง) วันอาทิตย์ที่ 14 กันยายน พ.ศ. 2523 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ ณ เมรุวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร
ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ

บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (ย่อว่า BEM) เป็นบริษัทที่ดำเนินธุรกิจคมนาคมขนส่งที่เป็นโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ซึ่งเป็นความร่วมมือกันระหว่างภาครัฐและเอกชน โดยบริษัทแห่งนี้เป็นคู่สัมปทานกับ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย (รฟม.) การรถไฟแห่งประเทศไทย (รฟท.) และการทางพิเศษแห่งประเทศไทย (กทพ.)
ประวัติ.
บริษัท ทางด่วนและรถไฟฟ้ากรุงเทพ จำกัด (มหาชน) (BEM) เกิดจากการควบรวมกิจการกันระหว่าง บริษัท ทางด่วนกรุงเทพ (BECL) กับ บริษัท รถไฟฟ้ากรุงเทพ (BMCL) ตามมติคณะรัฐมนตรี ซึ่งให้ความเห็นชอบเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2558 โดยทางบริษัทได้ยื่นจดทะเบียนก่อตั้งกับกรมพัฒนาธุรกิจการค้า เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2558 และเปิดทำการซื้อขายวันแรกเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2559
ธุรกิจ.
ธุรกิจของบริษัทคือการให้บริการทางพิเศษและระบบขนส่งมวลชนด้วยรถไฟฟ้า รวมถึงการพัฒนาเชิงพาณิชย์ ที่เกี่ยวเนื่องกับระบบทางพิเศษ และรถไฟฟ้า แบ่งออกเป็น 4 ธุรกิจหลัก 
ธุรกิจทางพิเศษ.
บริษัทและบริษัทย่อย คือ บริษัท ทางด่วนกรุงเทพเหนือ จำกัด เป็นผู้รับสัมปทานในการก่อสร้างและบริหารทางพิเศษประกอบด้วย ทางพิเศษศรีรัช, ทางพิเศษประจิมรัถยา และทางพิเศษอุดรรัถยา
ธุรกิจระบบราง.
บริษัทให้บริการในเส้นทางต่อไปนี้
ธุรกิจพัฒนาเชิงพาณิชย์.
บริษัทและบริษัทย่อย คือ บริษัท แบงคอก เมโทร เน็ทเวิร์คส์ จำกัด (BMN) เป็นผู้ดำเนินธุรกิจพัฒนาเชิง พาณิชย์ของโครงการรถไฟฟ้าสายสีน้ำเงิน ดำเนินการจัดหาหรือทำสื่อโฆษณาบริเวณรถไฟฟ้า รวมถึงให้เช่าพื้นที่ร้านค้าและให้บริการและดูแลรักษาอุปกรณ์ระบบสื่อสารโทรคมนาคมภายในสถานีรถไฟฟ้า
การลงทุนในบริษัทอื่น.
บริษัทลงทุนในธุรกิจสาธารณูปโภค ได้แก่ บริษัท ซีเค พาวเวอร์ จำกัด (มหาชน), บริษัท ทีทีดับบลิว จำกัด (มหาชน) และ บริษัท ไซยะบุรี พาวเวอร์ จำกัด และธุรกิจโครงสร้างพื้นฐานทางระบบราง ได้แก่ บริษัท เอเชีย เอรา วัน จำกัด
การลงทุนบริษัทย่อย และบริษัทอื่น.
จากข้อมูลการลงทุน ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2560 มีดังนี้
พิมเสน (พืช)

พิมเสน (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Pogostemon cablin") เป็นพืชในวงศ์กะเพรา (Lamiaceae) มีถิ่นกำเนิดในทวีปเอเชีย เป็นไม้พุ่มสูง 50-100 เซนติเมตร ลำต้นตรงมีขนปกคลุมและมีกลิ่นหอม ใบเป็นใบเดี่ยวรูปไข่หรือรูปไข่กว้าง ออกตรงกันข้าม ปลายใบแหลมหรือมน โคนใบแหลมหรือสอบ ขอบใบจักเป็นซี่ฟันแกมจักมน มีขนปกคลุมทั้งด้านบนและด้านล่าง ดอกขนาดเล็กสีม่วงขาว ออกเป็นช่อตามซอกใบและที่ยอด กลีบเลี้ยงเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็น 5 กลีบ กลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอด ปลายแยกเป็นปาก ปากบนมี 3 หยัก ปากล่างเรียบ เกสรตัวผู้มี 4 อัน ก้านเกสรตัวเมียแยกเป็นแฉกสั้น ๆ 2 แฉก ผลรูปรีแข็ง มีขนาดเล็ก ผิวเรียบ
เมื่อกลั่นพิมเสนด้วยไอน้ำ จะได้น้ำมันพิมเสน (patchouli oil) ซึ่งมีสารสำคัญคือ แพทชูลอล (patchoulol) และนอร์แพทชูเลนอล (norpatchoulenol) ใช้ในงานสุคนธบำบัด เป็นส่วนผสมในน้ำหอม สารระงับกลิ่นกายและยาไล่แมลง ใบของพิมเสนมีสรรพคุณแก้ปวดประจำเดือน แก้ปวดศีรษะ ลดไข้
ยู คาชี

ยูโกะ โอดางิริ (; โรมาจิ: "Odagiri Yūko") หรือชื่อในวงการคือ ยู คาชี  เป็นนักแสดงและนางแบบชาวญี่ปุ่น จบการศึกษาจาก มหาวิทยาลัยเมะจิโร เอกภาษาอังกฤษ ปัจจุบันสมรสแล้วกับ โจ โอดางิริ (小田切譲) มีบุตรชายด้วยกัน 3 คน ส่วนคนกลางเสียชีวิตเมื่อปี 2015
ประวัติ.
ชีวิตส่วนตัว.
ยู คาชี ใช้ชีวิตในวัยเด็กของเธออยู่ที่ประเทศสิงคโปร์ เมื่อตอนเรียนชั้นประถมเนื่องจากธุรกิจการงานของพ่อของเธอ และย้ายกลับมาที่ญี่ปุ่นเมื่อตอนมัธยมต้น ตาของเธอเป็นนักหนังสือพิมพ์เชื้อชาติยุโรป-อเมริกัน ทำให้เธอมีลักษณะเป็นลูกครึ่งอยู่บ้าง 
คาชิอิแต่งงานกับ โจ โอดางิริ นักแสดงรุ่นใหญ่ที่อายุมากกว่าเธอถึง 11 ปี จากซีรีส์ มาสค์ไรเดอร์คูกะ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2008 (วันที่ 16 กุมภาพันธ์ เป็นวันเกิดร่วมกันของทั้งสองคน) เธอจึงมีอีกชื่อคือ ยูโกะ โอดางิริ
ทั้งคู่เริ่มคบหาดูใจกันในปี 2006 หลังพบกันในกองถ่ายหนังเรื่อง Pavilion Sanshouo มีลูกคนแรกในเดือนกุมภาพันธ์ 2011 ก่อนจะมีลูกคนที่สองด้วยกันในเดือนเมษายน 2014 แต่ปัจจุบันคนกลางเสียชีวิตแล้วด้วยโรคลำไส้อักเสบ (20 เมษายน 2015) เมื่อปี 2017 เธอให้กำเนิดลูกชายคนที่ 3
เข้าสู่วงการ.
ยู คาชี ได้เข้าสู่วงการด้วยการเป็นนางแบบนิตยสารในปี 2001 และมีงานโฆษณา Ponds ในปี 2002 และได้เล่นหนังเรื่องแรกเรื่อง The Witch of the Pacific Ocean ในปี 2005
ผลงานที่ถูกเข้ามาฉายในประเทศไทย ทำให้แฟนชาวไทยได้รู้จักเธอคือ Death Note สมุดโน้ตกระชากวิญญาณ ปี 2006 ในบท ชิโอริ แฟนของไลท์ ผู้ครองสมุดเดธโน๊ต และซีรีส์ Detective Conan Live Action Drama 2 (เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ) ปี 2007 ในบท มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอตอนโตนั้นเอง
ออด

ออด  คืออุปกรณ์ไฟฟ้าซึ่งทำหน้าที่ส่งเสียงสัญญาณเตือน
ติดตั้งใช้งานบนแผงควบคุม, ตัวตั้งเวลา, อุปกรณ์รับ/ส่งสัญญาณเตือน, หรืออุปกรณ์ไฟฟ้าทั่วไป
โดยทั่วไป ภายในออดจะประกอบด้วยขดลวด ต่ออนุกรมกับแผ่นสั่นสะเทือนซึ่งทำหน้าที่เป็นหน้าสัมผัสตัดต่อวงจร (คล้ายกับกริ่งไฟฟ้า) เมื่อจ่ายไฟ หน้าสัมผัสที่ต่อวงจรอยู่ จะทำให้ไฟฟ้าไหลครบวงจร เกิดสนามแม่เหล็กที่ขดลวด ดึงแผ่นสั่นสะเทือนเข้าหาขดลวด เมื่อแผ่นสั่นสะเทือนถูกดึง หน้าสัมผัสจะแยกออกจากกัน ทำให้วงจรขาด และแผ่นสั่นสะเทือนดีดกลับเข้าที่เดิม ต่อวงจรให้กระแสไฟฟ้าไหลได้อีกครั้ง ซ้ำไปเรื่อย ๆ ทำให้กลายเป็นการสั่นสะเทือนต่อเนื่อง เกิดเป็นเสียงดัง "ออด" ขึ้น
ธีระพร แสงอะโน

ธีระพร แสงอะโน เกิดเมื่อ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวไทย ติดทีมชาติไทยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2527 ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา ในรุ่นฟลายเวท รอบแรก แพ้ เรดเซบ เรดเซโปสกี จากยูโกสลาเวีย ตกรอบ เมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2527 และเคยได้เหรียญทองรุ่นฟลายเวทในเอเชียนเกมส์ พ.ศ. 2525 ที่อินเดีย 
ธีระพร ได้ขึ้นชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2528 ในชื่อ บัวหลวง แสงอะโน ซึ่งเขาเป็นฝ่ายชนะคะแนน จอร์จ กาโน ไปที่กรุงเทพฯ จากนั้น ธีระพรขึ้นชกอีกเพียงครั้งเดียวเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน ทมิฬ ศิษย์สีหมอก ที่ เวทีราชดำเนิน แล้วก็แขวนนวมไป
พิมเสน

พิมเสน  เป็นสารประกอบอินทรีย์ชนิดไบไซคิก (มีสองวงแหวนในโครงสร้าง) และเป็นสารกลุ่มเทอร์พีน มีสูตรเคมีคือ C10H18O มีลักษณะเป็นเกล็ดสีขาวถึงไม่มีสี มีกลิ่นหอมฉุนคล้ายการบูร ติดไฟให้แสงจ้าและมีควันมาก ไม่มีเถ้า มีความถ่วงจำเพาะเท่ากับ 1.011
พิมเสนพบในพืชหลายชนิดเช่น หนาด ("Blumea balsamifera"), เปราะหอม ("Kaempferia galanga"), พืชวงศ์ยางนา (Dipterocarpaceae) และพืชสกุล "Artemisia" พิมเสนเป็นสารที่ถูกออกซิไดซ์กลายเป็นสารกลุ่มคีโตน (การบูร) ได้ง่ายมาก จึงมีชื่อเรียกในอดีตว่า Borneo camphor พิมเสนสามารถสังเคราะห์ได้จากปฏิกิริยารีดักชันระหว่างการบูรกับโซเดียมบอโรไฮไดรด์ (NaBH4) ซึ่งจะได้พิมเสนในรูปไอโซบอร์เนออล (isoborneol)
พิมเสนมีสรรพคุณขับเหงื่อ ขับลม บำรุงหัวใจ แก้ลมวิงเวียนหน้ามืด ใช้ผสมในน้ำมันหอมระเหย และเป็นสารไล่แมลง อย่างไรก็ตามพิมเสนทำให้ระคายเคืองต่อดวงตา ผิวหนัง ระบบทางเดินหายใจและระบบทางเดินอาหาร
ช่องแคบสึงารุ

ช่องแคบสึงารุ (; โรมาจิ: "Tsugaru-kaikyō") เป็นช่องแคบระหว่างเกาะฮนชูและเกาะฮกไกโด ทางตอนเหนือของประเทศญี่ปุ่น เชื่อมต่อกับทะเลญี่ปุ่นและมหาสมุทรแปซิฟิก เกาะใหญ่ทั้งสองแห่งเชื่อมต่อกันด้วยอุโมงค์เซกังที่ลอดอยู่ใต้ช่องแคบแห่งนี้ ซึ่งสร้างขึ้นในช่วงที่แคบที่สุดของช่องแคบซึ่งมีระยะทาง 19.5 กิโลเมตร โดยจุดที่ลุกที่สุดของช่องแคบนี้มีความลึก 200 เมตร และความลึกโดยทั่วไปของช่องแคบนี้คือ 140 เมตร 
ในอดีตก่อนที่จะมีอุโมงค์เซกัง ผู้คนต้องอาศัยเรือเฟอร์รี่ในการข้ามช่องแคบแห่งนี้ และอุบัติเหตุครั้งร้ายแรงที่สุดก็คือการอัปปางของเรือเฟอร์รี่ "โทยะ มารุ" ในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2498 และมีผู้เสียชีวิตกว่า 1,172 คนในเหตุการณ์ครั้งนั้น
พลังแห่งจิตปัจจุบัน

พลังแห่งจิตปัจจุบัน: ทางสู่การตื่นรู้และเยียวยา  เป็นหนังสือประพันธ์โดยเอคาร์ต ทอเลอ เดิมตั้งใจให้เป็นคู่มือช่วยเหลือตนเองในชีวิตประจำวันและเน้นความสำคัญที่การอยู่กับช่วงเวลาปัจจุบันและเลี่ยงการคิดถึงอดีตหรืออนาคต
หนังสือตีพิมพ์ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ได้รับการแนะนำจากโอปราห์ วินฟรีย์ และได้รับการแปลทั้งหมด 33 ภาษา นับถึง ค.ศ. 2009 ประมาณกันว่าหนังสือขายได้ 3 ล้านเล่มในอเมริกาเหนือ
สายธารสู่อิสานเขียว

คอนเสิร์ตชีวิตสัมพันธ์ สายธารสู่อิสานเขียว หรือที่นิยมเรียกกันว่าคอนเสิร์ต เวลคัม ทู อิสานเขียว เป็นคอนเสิร์ตใหญ่ของวงคาราบาว จัดขึ้นเมื่อวันอาทิตย์ที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ณ สนามกีฬากองทัพบก ถนนวิภาวดีรังสิต 
แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพมหานคร ซึ่งคอนเสิร์ตนี้มีผู้ชมมากกว่า 100,000 คน และได้มีการถ่ายทอดสดทางสถานีโทรทัศน์สีกองทัพบกช่อง 7 อีกด้วย โดยรายได้จะนำไปมอบให้โครงการอิสานเขียวของกองทัพบก เพื่อแก้ปัญหาความแห้งแล้งในพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และในภายหลังได้มีการทำเทปออกมาวางจำหน่ายโดย อามีโก้ ด้วย ในปี พ.ศ. 2531
ความในใจ.
ขอขอบคุณ.
แต๋ว แว่วหวาน , ต้อย , วิชาญ อามีโก้ , ทบ.
และ ประชาชนทุก ๆ ท่านที่อุปการะ
รายได้หักค่าใช้จ่ายยกให้โครงการอีสานเขียว
บุญกุศลที่มี ยกให้กับพี่น้องชาวภาคอีสาน และ ผบ.ทบ.
ไม่ขอบคุณ.
ผู้ที่ไม่ให้ความร่วมมือ เพราะสูญเสียผลประโยชน์ส่วนตัว
โดยมิคำนึงถึงผลประโยชน์ส่วนรวม
กับพวกปากหมาชอบคุยนินทา และ ใส่ร้าย
พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ

พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ  เป็นนวนิยายอเมริกันสำหรับเด็ก ประพันธ์โดยแอล. แฟรงก์ บอม และวาดภาพโดยดับเบิลยู. ดับเบิลยู. เดนสโลว์ เดิมตีพิมพ์โดยบริษัทจอร์จ เอ็ม. ฮิลล์ คอมพานี ในชิคาโก ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1900 จากนั้นถูกพิมพ์ใหม่ในหลายโอกาสในชื่อ พ่อมดแห่งเมืองออซ  ซึ่งเป็นชื่อละครเวทีบรอดเวย์ใน ค.ศ. 1902 และภาพยนตร์มิวสิคัลดัดแปลงใน ค.ศ. 1939 ด้วย
เนื้อเรื่องบันทึกเกี่ยวกับการผจญภัยของเด็กผู้หญิงชาวนาชื่อโดโรธีในดินแดนแห่งออซ หลังจากเธอและสุนัขของเธอ โตโต ถูกพายุไซโคลนพัดออกจากบ้านที่รัฐแคนซัส นวนิยายเป็นหนึ่งในวรรณกรรมอเมริกันที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด และได้รับการแปลในหลายภาษา ห้องสมุดคองเกรสขนานนามว่า "นิทานที่เป็นที่รักและดีที่สุดของอเมริกา" ความสำเร็จของหนังสือและฉบับดัดแปลงทำให้บอมเขียนหนังสือออซเพิ่มอีก 13 เล่ม เป็นเนื้อเรื่องต่อจากเล่มแรก
บอมอุทิศหนังสือเรื่องนี้ "แด่เพื่อนที่ดีและสหายของฉัน ภรรยาของฉันเอง" มอด เกจ บอม ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1901 จอร์จ เอ็ม. ฮิลล์ คอมพานีพิมพ์ฉบับสมบูรณ์ฉบับแรกจำนวน 10,000 เล่ม และขายหมดอย่างรวดเร็ว "พ่อมดมหัศจรรย์แห่งเมืองออซ"ขายได้ 3 ล้านเล่มก่อนเป็นสาธารณสมบัติใน ค.ศ. 1956
ทะเลอาริอาเกะ

ทะเลอาริอาเกะ (; โรมาจิ: "Ariake-kai") เป็นส่วนของทะเลน้ำเค็ม ตั้งอยู่ตรงกลางระหว่างจังหวัดฟูกูโอกะ จังหวัดซางะ จังหวัดนางาซากิและจังหวัดคูมาโมโตะ ถือได้ว่าเป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุดของภาคคีวชู จุดที่ลึกที่สุดมีความลึก 50 เมตร พิสัยการขึ้นลงของกระแสน้ำ 4 เมตร ทะเลแห่งนี้เป็นแหล่งเกษตรกรรมใต้น้ำที่สำคัญ โดยปลูกสาหร่ายเป็นผลิตภัณฑ์หลัก นอกจากนี้ยังเป็นที่อยู่ของสัตว์น้ำหลากชนิดอาทิปลาตีน หอยปากกา และปูก้ามดาบ
ตลอดชายฝั่งของทะเลอาริอาเกะยังมีท่าเรือมากมาย อาทิ มิซูมิ ชิมาบาระ ไทระ นางาซุ คูมาโมโตะ มิอิเกะ และคูจินตสึ เป็นต้น
การใช้เส้นทางร่วมกัน

การใช้เส้นทางร่วมกัน ในโครงข่ายถนน คือ ถนนเส้นหนึ่งที่มีการกำหนดหมายเลขที่แตกต่างกันตั้งแต่สองสายขึ้นไป หรือการที่ทางหลวงใช้เขตทางร่วมกัน
การกำหนดหมายเลขทับซ้อนกัน ใช้ในบางประเทศ เมื่อเส้นทางเส้นนั้นจำเป็นต้องผ่านภูเขา หรือผ่านเมืองใหญ่ มักเป็นข้อได้เปรียบในการสร้างทางหลวงหลาย ๆ สายบนถนนเส้นเดียว ในบางประเทศ ถนนที่มีการใช้เส้นทางร่วมกันนั้นมักมีป้ายบอกหมายเลขเพียงสายทางเดียว ซึ่งสายทางที่ไม่ได้มีป้ายบอกนั้นจะหายไปเมื่อเริ่มมีการใช้เส้นทางร่วมกัน และจะเริ่มต้นใหม่เมื่อสิ้นสุดการใช้เส้นทางร่วมกัน