อูเอซูงิ เค็นชิง

อูเอซูงิ เค็นชิง (; โรมาจิ: "Uesugi Kenshin", 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1530 - 19 เมษายน ค.ศ. 1578) เป็นไดเมียวผู้ปกครองแคว้นเอจิโงะ และไดเมียวผู้ทรงอำนาจในยุคเซ็งโงกุของญี่ปุ่น ได้รับฉายาว่า "มังกรแห่งเอจิโงะ" และเทพแห่งสงคราม "บิชามนเต็ง" (; โรมาจิ: "Bishamonten" ตรงกับท้าวเวสสุวรรณของทางศาสนาพุทธ) ด้วยความศรัทธาของอูเอซูงิ เค็นชิง ที่มีต่อเทพเจ้าบิชามนเต็ง 
อูเอซูงิ เค็นชิง เป็นคู่ปรับของไดเมียว ทาเกดะ ชิงเง็ง ผู้มีฉายาว่า "พยัคฆ์แห่งคาอิ" ซึ่งไดเมียวทั้งสองได้ทำศึกสงครามกันหลายครั้งและไม่สามารถเอาชนะกันได้อย่างเด็ดขาด
ชีวิตวัยเยาว์.
อูเอซูงิ เค็นชิง เดิมมีชื่อว่า "นางาโอะ คาเงโตระ" (; โรมาจิ: "Nagao Kagetora") เกิดเมื่อค.ศ. 1530 ที่ปราสาทคาซูงายามะ (; โรมาจิ: "Kasugayama-jō") ในเมืองโจเอ็ตสึ จังหวัดนีงาตะในปัจจุบัน เป็นบุตรชายของนางาโอะ ทาเมกาเงะ (; โรมาจิ: "Nagao Tamekage") ไดเมียวผู้ครองแคว้นเอจิโงะ มารดาคือนางเซงัง-อิง (; โรมาจิ: "Seigan-in") 
ใน ค.ศ. 1536 เมื่อคาเงโตระอายุเจ็ดปี ทาเมกาเงะผู้เป็นบิดาได้ยกทัพไปปราบกลุ่มกบฎอิกโก-อิกกิ ที่เมืองคางะ ทัพทั้งสองฝ่ายสู้รบกันในยุทธการที่เซ็นดันโนะ (Battle of Sendanno) ผลปรากฏว่าฝ่ายแคว้นเอจิโงะพ่ายแพ้และทาเมกาเงะเสียชีวิตในที่รบ การเสียชีวิตอย่างกระทันหันของไดเมียวทาเมกาเงะ เป็นเหตุให้เกิดศึกการแก่งแย่งแคว้นเอจิโงะระหว่างพี่ชายสองคนของคาเงโตระ ได้แก่ นางาโอะ ฮารูกาเงะ (; โรมาจิ: "Nagao Harukage") และนางาโอะ คาเงยาซุ (; โรมาจิ: "Nagao Kageyasu") โดยฮารูกาเงะซึ่งเป็นพี่ชายคนโตเป็นผู้มีชัย และคาเงยาซุถูกสังหาร ฝ่ายคาเงโตระได้หลบหนีลี้ภัยการเมืองภายในครอบครัวไปอยู่วัด เพื่อศึกษาเล่าเรียน
จนกระทั่ง ค.ศ. 1544 ซามูไรข้ารับใช้ของตระกูลคนหนึ่งชื่อว่า อูซามิ ซาดามิตสึ (; โรมาจิ: "Usami Sadamitsu") ได้เข้ามาทาบทามให้คาเงโตระเข้าแย่งแคว้นเอจิโงะมาจากฮารูกาเงะผู้เป็นพี่ชาย เนื่องจากฮารูกาเงะไม่เป็นที่ชื่นชอบของบรรดาซามูไรผู้รับใช้ตระกูลนางาโอะทั้งหลาย คาเงโตระจึงก่อสงครามกับพี่ชายของตนเอง ด้วยการสนับสนุนจากซามูไรผู้จงรักภักดี คาเงโตระสามารถเอาชนะฮารูกาเงะผู้เป็นพี่ชายได้ ฮารูกาเงะจึงฆ่าดัวตายด้วยการเซ็ปปูกุ
ใน ค.ศ. 1545 อูเอซูงิ โนริมาซะ (; โรมาจิ: "Uesugi Norimasa") ผู้ปกครองแคว้นโคซูเกะ (Kōzuke) หรือจังหวัดกุมมะในปัจจุบัน และผู้ดำรงตำแหน่ง "คันโตกังเร" (; โรมาจิ: "Kantō Kanrei") หรือผู้แทนโชกุนในญี่ปุ่นภาคตะวันออก ได้ถูกตระกูลตระกูลโฮโจ (Hōjō) นำโดยไดเมียวโฮโจ อูจิยาซุ (; โรมาจิ: "Hōjō Ujiyasu") เข้ารุกรานแคว้นโคซูเกะและยึดดินแดนมาจาก"คันโตกังเร"อูเอซูงิ โนริมาซะ โนริมาซะได้หลบหนีมาขอความช่วยเหลือจากนางาโอะ คาเงโตระ โดยที่นางาโอะ คาเงโตระ ให้คำมั่นสัญญาว่า จะยกทัพไปยึดดินแดนแคว้นโคซูเกะมาคืนให้แก่อูเอซูงิ โนริมาซะ
สงครามกับทาเกดะ ชิงเง็ง.
เมื่อคาเงโตระก้าวขึ้นสู่อำนาจในแคว้นเอจิโงะนั้น ไดเมียวผู้ยิ่งใหญ่ทางใต้ ทาเกดะ ชิงเง็ง จากแคว้นคาอิ กำลังแผ่ขยายอำนาจขึ้นมาทางเหนือในแคว้นชินาโนะ ไดเมียวทั้งหลายแห่งแคว้นชินาโนะได้เดินทางมาร้องขอให้คาเงโตระนำกำลังเข้าช่วยเหลือต่อต้านการรุกรานของตระกูลทาเกดะ นำไปสู่สงครามอันยืดเยื้อยาวนานระหว่างอูเอซูงิ เค็นชิง และทาเกดะ ชิงเง็ง ซึ่งเป็นทั้งการแข่งขันระหว่างตระกูลและการแข่งขันระหว่างบุคคลทั้งสอง ทั้งสองตระกูลสู้รบกันในยุทธการที่คางานางาจิมะ (; โรมาจิ: "Kawanagajima-no-tatakai" ใกล้กับเมืองนางาโนะในปัจจุบัน) ทั้งหมดห้าครั้ง ใน ค.ศ. 1554 ค.ศ. 1555 ค.ศ. 1557 ค.ศ. 1561 และค.ศ. 1564 โดยไม่มีผู้แพ้ชนะเด็ดขาด แม้ว่าในการรบครั้งที่สี่ ค.ศ. 1561 อูเอซูงิ เค็นชิง เกือบจะได้รับชัยชนะเหนือทาเกดะ ชิงเง็ง โดยที่ชิงเง็งสูญเสียญาติและทหารเอกคนสำคัญไปในการรบครั้งที่สี่นี้ ภูมิภาคตะวันออกของญี่ปุ่นทั้งตระกูลทาเกดะและตระกูลอูเอซูงิต่างคานอำนาจกัน การสู้รบของไดเมียวทั้งสองกลายเป็นตำนานที่สำคัญของสมัยเซ็งโงกุ
ใน ค.ศ. 1559 อูเอซูงิ มาซาโตระ เดินทางไปยังนครเกียวโตเพื่อพบกับโชกุนอาชิกางะ โยชิเตรุ (; โรมาจิ: "Ashikaga Yoshiteru") และได้เปลี่ยนชื่อของตนเองเป็น "นางาโอะ เทรูโตระ" (; โรมาจิ: "Nagao Terutora") เพื่อเป็นเกียรติแก่โชกุน ใน ค.ศ. 1561 อูเอซูงิ โนริมาซะ ได้ทวงถามถึงสัญญาที่คาเงโตระเคยให้ไว้ ว่ากองกำลังเข้าบุกยึดดินแดนของตนคืนจากตระกูลโฮโจ คาเงโตระตอบตกลงภายใต้เงื่อนไขว่า โนริมาซะต้องรับตนเองเป็นบุตรบุญธรรมและยกตำแหน่ง"คันโตกังเร"ให้แก่ตน เมื่อโนริมาซะยอมรับข้อตกลงแล้ว นางาโอะ คาเงโตระ จึงเปลี่ยนชื่อเป็น "อูเอซูงิ มาซาโตระ" (; โรมาจิ: "Uesugi Masatora") และขึ้นครองตำแหน่ง"คันโตกังเร" แทนที่โนริมาซะ
อูเอซูงิ เค็นชิง ยกทัพเข้ายึดแคว้นโคซูเกะคืนมาจากตระกูลโฮโจได้สำเร็จ และยังรุกรานต่อเข้าไปในดินแดนของตระกูลโฮโจ โฮโจ อูจิยาซุ ผู้นำตระกูลโฮโจ ไม่สามารถต้านทานการรุกรานของฝ่ายอูเอซูงิได้ ค.ศ. 1561 อูเอซูงิ เค็นชิง นำทัพเข้าล้อมปราสาทโอดาวาระ ซึ่งเป็นฐานที่มั่นหลักของตระกูลโฮโจ ในจังหวัดคานางาวะในปัจจุบัน แม้ว่าจะไม่สามารถหักตีเอาปราสาทมาครอบครองได้ แต่ก็เป็นการลดอำนาจของตระกูลโฮโจในภูมิภาคคันโตลงไป 
ต่อมาภายหลัง อูเอซูงิ มาซาโตระ บรรพชาเป็นพระภิกษุสงฆ์ ได้รับฉายาว่า "เค็นชิง" (; โรมาจิ: "Kenshin")
สงครามกับ โอดะ โนบูนางะ.
ตระกูลโอดะ นำโดยโอดะ โนบูนางะ (; โรมาจิ: "Oda Nobunaga") ซึ่งเป็นไดเมียวที่กำลังเรืองอำนาจอยู่ในญี่ปุ่นภาคกลาง ได้เข้ามาสานสัมพันธไมตรีกับอูเอซูงิ เค็นชิง ในการทำสงครามกับตระกูลทาเกดะ จนกระทั่งทาเกดะ ชิงเง็ง เสียชีวิตเมื่อค.ศ. 1573 ทำให้อำนาจของตระกูลทาเกดะเสื่อมถอยลง และตระกูลโอดะสามารถแผ่ขยายอำนาจเข้ามาแทนที่ตระกูลทาเกดะได้ อูเอซูงิ เค็นชิง จึงมีความตระหนักถึงภัยอันตรายของศัตรูใหม่ นั่นคือ โอดะ โนบูนางะ
ใน ค.ศ. 1574 ฮาตาเกยามะ โยชิโนริ (; โรมาจิ: "Hatakeyama Yoshinori") ไดเมียวแห่งแคว้นโนโตะ (; โรมาจิ: "Nōto") จังหวัดอิชิกาวะในปัจจุบัน ได้ถูกสังหารโดยโช ชิเง็ตสึระ (; โรมาจิ: "Chō Shigetsura") ซึ่งเป็นซามูไรข้ารับใช้ของตนเอง ภายใต้การยุยงของโอดะ โนบูนางะ ฝ่ายอูเอซูงิ เค็นชิง เมื่อทราบข่าวความวุ่นวายในแคว้นโนโตะ จึงยกกองทัพเข้ารุกรานแคว้นโนโตะใน ค.ศ. 1577 สังหารโช ชิเง็ตสึระ โดยอ้างจุดประสงค์เพื่อคืนความยุติธรรมให้แก่ไดเมียวผู้ถูกสังหารไป เค็นชิงยึดแคว้นโนโตะมาเป็นของตนเอง จากนั้นเค็นชิงยกทัพเข้ารุกรานแคว้นคางะ (; โรมาจิ: "Kaga") และเอจิเซ็ง (; โรมาจิ: "Echizen") ซึ่งเป็นดินแดนของตระกูลโอดะ ในขณะนั้นปกครองโดยชิบาตะ คัตสึอิเอะ (; โรมาจิ: "Shibata Katsuie") โอดะ โนบูนางะจึงมอบหมายให้ชิบาตะ คัตสึอิเอะ และมาเอดะ โทชิอิเอะ (; โรมาจิ: "Maeda Toshiie") ยกทัพมาต้านทานการรุกรานของเค็นชิง ทัพของทั้งสองฝ่ายปะทะกันในยุทธการที่เทโดริงาวะ (; โรมาจิ: "Tedorigawa no Tatakai") ผลคือฝ่ายอูเอซูงิ เค็นชิง เป็นฝ่ายมีชัย ขับไล่กองทัพของตระกูลโอดะออกไปได้
อูเอซูงิ เค็นชิง ยังคงมีโครงการที่จะแผ่ขยายอำนาจเข้าไปในดินแดนของตระกูลโอดะต่อไป แต่ทว่าเค็นชิงล้มป่วยจากการดื่มสุราอย่างหนักตลอดชีพ จนกระทั่งอูเอซูงิ เค็นชิง ได้เสียชีวิตในปีค.ศ. 1578 ด้วยอายุ 48 ปี
มรดก.
อูเอซูงิ เค็นชิง เป็นไดเมียวผู้ซึ่งตั้งตนเป็นเทพเจ้าบิชามนเต็งในพุทธศาสนามหายาน และไม่เคยสมรสกับสตรีใด อูเอซูงิ เค็นชิงจึงไม่มีบุตรชายไว้สืบทอดแคว้นของตน อย่างไรก็ตาม อูเอซูงิ เค็นชิงได้รับบุตรชายบุญธรรมเอาไว้สองคน ได้แก่ 
สงครามการแก่งแย่งตำแหน่งผู้สืบทอดของบุตรชายบุญธรรมทั้งสองของอูเอซูงิ เค็นชิง ทำให้ตระกูลอูเอซูงิอ่อนแอลง เป็นเหตุให้โอดะ โนบูนางะ และโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ สามารถแผ่ขยายอิทธิพลเข้าปกครองตระกูลอูเอซูงิได้ในที่สุด