pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
รักใครหัวใจสีชมพู

รักใครหัวใจสีชมพู (ญี่ปุ่น: どれが恋かがわからない, โรมาจิ: Dore ga Koi ka ga Wakaranai) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวยูริ เขียนและวาดภาพโดย โอคุ ทามามุชิ เริ่มตีพิมพ์ในนิตยสาร "Comic Cune" ของเมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 
ซีรีส์เรื่องนี้เล่าเรื่องเกี่ยวกับ โซราอิเคะ เม ขณะที่เธอเริ่มเรียนมหาวิทยาลัยด้วยความหวังว่าจะหาแฟนสาว 
เรื่องย่อ.
หลังจากที่ โซราอิเคะ เม พยายามสารภาพรักกับเพื่อนสนิทของเธอในงานพิธีรับปริญญามัธยมปลาย เธอกลับรู้สึกแย่มากเมื่อพบว่าเพื่อนของเธอเพิ่งจะมีแฟน เมย์ต้องการที่จะผ่านพ้นความอกหักไปได้ จึงตัดสินใจเข้าเรียนมหาวิทยาลัยด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าที่จะต้องหาแฟนให้ได้ ซึ่งนั่นเป็นเรื่องที่ดี เพราะเธอพบว่าตัวเองมีคนที่มีแนวโน้มจะเป็นแฟนรายล้อมอยู่มากมาย
สื่อ.
มังงะ.
เขียนและวาดภาพโดย โอคุ ทามามุชิ "รักใครหัวใจสีชมพู" เริ่มตีพิมพ์ในญี่ปุ่นในนิตยสาร "Comic Cune" ของเมเดียแฟกทอรี ตั้งแต่วันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2564 โดยได้มีการรวบรวมตีพิมพ์เป็นหนังสือมังงะรวมเล่ม ("ทังโกบง") ถึงเล่มที่ 4 ณ เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2567
มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดยประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2566
ในภาษาอังกฤษมังงะมีลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์ Yen Press วางจำหน่ายในอเมริกาเหนือ
!width=4%|#
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ
!width=24%|ISBN ต้นฉบับ
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายภาษาอังกฤษ
!width=24%|ISBN ภาษาอังกฤษ
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol1" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">1</th></td><td> 27 เมษายน พ.ศ. 2565</td><td></td><td>18 เมษายน พ.ศ. 2566</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol2" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">2</th></td><td> 27 ธันวาคม พ.ศ. 2565</td><td></td><td>13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol3" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">3</th></td><td> 25 สิงหาคม พ.ศ. 2566</td><td></td><td>20 สิงหาคม พ.ศ. 2567</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol4" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">4</th></td><td> 27 มิถุนายน พ.ศ. 2567</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
</table>
อื่น ๆ.
เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 คาโดกาวะ ได้เผยแพร่บทอ่านแบบวอมิกของบทแรก โดยมี สึโกยะ คานะ รับบทเป็น เม, มาริกะ โคโนะ รับบทเป็น ริริ, คันนะ นากามูระ รับบทเป็น มาเรีย, ยูมิริ ฮานาโมริ รับบทเป็น มินาโตะ, คานาโกะ โนมูระ รับบทเป็น คาริน และ ฮิโตมิ อูเอดะ รับบทเป็น คาโอรุ
การตอบรับ.
Rebecca Silverman จาก "เครือข่ายข่าวอนิเมะ" ให้คะแนนผลงานเล่มแรกของ รักใครหัวใจสีชมพู อยู่ที่ระดับ B− พร้อมทั้งชื่นชมงานศิลป์ของ โอคุ ทามามุชิ ที่สามารถถ่ายทอดพลังอันหลากหลายของตัวละครแต่ละตัวได้อย่างมีประสิทธิภาพ เธอสรุปว่าเล่มที่ 1 เป็น "บทนำที่มั่นคงซึ่งมีมุขตลกมากมาย - และมุขตลก - สำหรับแฟน ๆ ของมังงะฮาเร็ม มังงะยูริ และโดยเฉพาะทั้งสองอย่าง"
ข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1996

ข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 1996 ได้รับการรับรองเป็นเอกฉันท์เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 หลังจากการต้อนรับเอกราชของซูดานใต้จากซูดานแล้ว คณะมนตรีได้จัดตั้งคณะผู้แทนสหประชาชาติในซูดานใต้ (UNMISS) เป็นระยะเวลาเริ่มต้นหนึ่งปี
ข้อมติ.
ข้อสังเกต.
ในคำนำของข้อมติที่ 1996 คณะมนตรีความมั่นคงเน้นย้ำถึงความสำคัญของแนวทางที่ครอบคลุมเพื่อเสริมสร้างสันติภาพซึ่งกล่าวถึงสาเหตุพื้นฐานของความขัดแย้งและหลักการความมั่นคงและการพัฒนาที่เสริมซึ่งกันและกัน มติไม่เห็นด้วยกับการคงอยู่ของความขัดแย้งและผลกระทบที่มีต่อประชาชนพลเรือน ขณะเดียวกันก็เน้นย้ำถึงความสำคัญของการสร้างสันติภาพหลังความขัดแย้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งผ่านการเสริมสร้างสถาบันของชาติ
ในขณะเดียวกัน สมาชิกคณะมนตรีเรียกร้องให้มีการร่วมมือกันระหว่าง UNMISS และปฏิบัติการรักษาสันติภาพอื่น ๆ ในพื้นที่ หน่วยงานของสหประชาชาติ และองค์การอื่น ๆ เพื่อดำเนินการสร้างสันติภาพหลังสงคราม นอกจากนี้ คณะมนตรียังเรียกร้องให้มีข้อตกลงต่าง ๆ ระหว่างรัฐบาลซูดานและกองทัพปลดปล่อยประชาชนซูดาน (SPLA/M) เกี่ยวกับสถานะของเอบิเย ความมั่นคงชายแดน และความมั่นคงในรัฐบลูไนล์และคอร์โดฟานใต้
การกระทำ.
ภายใต้บทที่ VII ของกฎบัตรสหประชาชาติ คณะมนตรีได้จัดตั้ง UNMISS ขึ้นเป็นระยะเวลาเริ่มต้นหนึ่งปี โดยตั้งใจที่จะต่ออายุเพิ่มเติมหากจำเป็น คณะมนตรีได้ตัดสินใจว่าภารกิจนี้จะประกอบด้วยทหาร 7,000 นายและตำรวจ 900 นาย การพิจารณาว่าจะลดจำนวนทหารลงเหลือ 6,000 นายหรือไม่นั้น จะพิจารณาในอีกสามถึงหกเดือนข้างหน้า
UNMISS ได้รับมอบหมายให้เน้นในเรื่องของความมั่นคงและการพัฒนา รวมถึงการสนับสนุนการเสริมสร้างสันติภาพและการสร้างรัฐ การสนับสนุนรัฐบาลของซูดานใต้ในการแก้ไขข้อขัดแย้ง การปกป้องพลเรือน การสถาปนาหลักนิติธรรม และการเสริมสร้างความมั่นคงและความยุติธรรม ได้รับอนุญาตให้ใช้ "วิธีการที่จำเป็นทั้งหมด" เพื่อบังคับใช้คำสั่ง
ข้ิมติเรียกร้องให้มีการเข้าถึงโดยไม่มีการขัดขวางและความร่วมมืออย่างเต็มที่กับ UNMISS จากทุกประเทศ เรียกร้องให้กองทัพต่อต้านของพระเจ้ายุติการโจมตีพลเรือนในซูดานใต้ และยุติการใช้ทหารเด็ก ซูดานใต้ถูกกระตุ้นให้เพิ่มการมีส่วนร่วมของสตรีในสังคมและปฏิรูประบบเรือนจำ
ท้ายที่สุด เลขาธิการ พัน กี-มุน ได้รับการกระตุ้นให้ชี้แจงรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับปฏิบัติการและรายงานความคืบหน้า
จังหวัดสุโขทัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย พ.ศ. 2522 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2519 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดสุโขทัยทั้งจังหวัด
ฟูเรรุ

ฟูเรรุ (ญี่ปุ่น: ふれる。, #เปลี่ยนทาง) เป็นภาพยตร์อนิเมะญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2567 กำกับโดย ทัตสึยูกิ นากาอิ เขียนโดย มาริ โอกาดะ และผลิตโดยสตูดิโอ โคลเวอร์เวิกส์ ภาพยนตร์ออกฉายในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2567
การผลิตและการเปิดตัว.
ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2566 โดยมี ทัตสึยูกิ นากาอิ และ มาริ โอกาดะ เป็นผู้กำกับและผู้เขียนบทตามลำดับ ภาพยนตร์เรื่องนี้เข้าฉายในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2567 เพลงประกอบภาพยนตร์ "Monotone" ขับร้องโดย โยอาโซบิ
เซะเซ

เซะเซ  เป็นเมืองพักตากอากาศในอ่าวเมาะตะมะ ทะเลอันดามัน จังหวัดมอละมไยน์ รัฐมอญ ตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศพม่า มีหาดทรายสีน้ำตาลกว้าง และยาวประมาณ แต่บ่อยครั้งที่น้ำจะขุ่นเมื่อกระแสน้ำพัดเอาตะกอนจากแม่น้ำสาละวิน ลงสู่อ่าวเมาะตะมะทางตอนเหนือ เซะเซเป็นเมืองพักตากอากาศมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และยังคงได้รับความนิยม
มหาวิทยาลัยมอละมไยน์ มีห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ทางทะเลในเซะเซ ซึ่งศึกษาการใช้สาหร่ายทะเลในเชิงพาณิชย์ เทคนิคการเลี้ยงไข่มุก และผลิตวุ้นเชิงพาณิชย์ ซึ่งวุ้นมักใช้ในขนมหวานแบบดั้งเดิมของพม่าและอาหารเอเชียอื่น ๆ
จังหวัดสุโขทัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย พ.ศ. 2519 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2519 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2519 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2518 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดสุโขทัยทั้งจังหวัด
โปเกมอนเลเจนด์ Z-A

โปเกมอนเลเจนด์ Z-A (; โรมาจิ: "Pokémon LEGENDS Z-A") เป็นวิดีโอเกมแนวแอ็กชันตามบทบาท พัฒนาโดยบริษัทเกมฟรีก จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ตัวเกมวางจำหน่ายบนเครื่องนินเท็นโด สวิตช์และนินเท็นโด สวิตช์ 2 กำหนดการพร้อมกันทั่วโลกในปี พ.ศ. 2568 ตัวเกมเป็นส่วนหนึ่งของชุดวิดีโอเกม "โปเกมอน" รุ่นที่เก้า โดยเป็นภาคก่อนของเกม โปเกมอน เอกซ์ และ วาย ที่วางจำหน่ายใน พ.ศ. 2556 โดยย้อนกลับไปก็คล้ายๆกับเกม โปเกมอนเลเจนด์ อาร์เซอุส ที่ภูมิภาค คาลอส เราจะเริ่มต้นอยู่ที่เมือง มิอาเรซิตี้ อยู่ในช่วงการพัฒนาเมือง โดยมีโปเกมอนเริ่มต้นคือ จิโคริตา โพคาบู และ วานิโนโกะ เปิดตัวเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2567 ในรายการของ Pokémon Presents และเป็นส่วนหนึ่งของโปเกมอนเดย์การฉลองครบรอบ 28 ปีของโปเกมอน
ไดมอน

ไดมอน ("daimōn"; ,) เป็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติที่อยู่ระหว่างมนุษย์กับเทพเจ้า หรือสิ่งมีชีวิตที่มีเมตตาหรือชั่วร้าย และเทพระดับล่าง ที่ปรากฏในเทพนิยาย ศาสนา และ ปรัชญา สมัยกรีกโบราณ และสมัยเฮลเลนิสต์
ไดมอนยังหมายถึง ปีศาจช่วยร้ายที่ล่อลวง ทรมาน หรือเข้าสิงมนุษย์ ในทางศาสนายูดาห์ และ ศาสนาคริสต์
คำว่า Demon (เดมอน) ในภาษาอังกฤษ Dämon (เดมอน) ในภาษาเยอรมัน หรือ Démon (เดมง) ในภาษาฝรั่งเศส ก็มีรากศัพท์มาจากชื่อไดมอนนี้ แต่มักจะใช้ในความหมายว่า "ปีศาจ" เป็นหลัก
จังหวัดสุโขทัยในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุโขทัย พ.ศ. 2518 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2518 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2518 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2512 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดสุโขทัยทั้งจังหวัด
เดมอน

เดมอน หรือ ไดมอน (demon, daemon, damon) อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ไดมอน (ซอฟต์แวร์)

ในระบบปฏิบัติการคอมพิวเตอร์ ดีมอน หรือ เดม่อน (daemon) เป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ทำงานอยู่เบื้องหลังโดยไม่มีการควบคุมแบบโต้ตอบโดยตรงโดยผู้ใช้ โปรแกรมดังกล่าวจะถูกเตรียมให้ใช้งานเป็น กระบวนการ ชื่อมักจะลงท้ายด้วยตัวอักษร "d" เพื่อระบุว่ากระบวนการนี้เป็นกระบวนการ daemon จริง ๆ และเพื่อแยกความแตกต่างจากโปรแกรมคอมพิวเตอร์ทั่วไป ตัวอย่างเช่น syslogd หมายถึงกระบวนการไดมอนที่จัดการบันทึกของระบบ sshd เป็นกระบวนการไดมอนที่รับการเชื่อมต่อ SSH ขาเข้า
ในสภาพแวดล้อมยูนิกซ์ กระบวนการพ่อแม่ของไดมอนมักจะเป็นกระบวนการ init และอยู่ภายใต้ init โดยตรงในลำดับชั้นกระบวนการของระบบยูนิกซ์ โดยทั่วไปกระบวนการไดมอนจะถูกสร้างขึ้นโดยการดำเนินการ fork เพื่อสร้างกระบวนการย่อยแล้วยุติการทำงานทันที เพื่อให้กระบวนการย่อยสามารถทำงานภายใต้ init หรือกระบวนการไดมอนเริ่มต้นโดยตรงโดย init
โดยปกติระบบจะเริ่มกระบวนการไดมอนเมื่อเริ่มต้นระบบ โดยไดมอนทำงานเพื่อตอบสนองต่อคำขอเครือข่าย กิจกรรมของฮาร์ดแวร์ หรือคำขอจากโปรแกรมประยุกต์อื่น ไดมอนเช่น cron ยังรันภารกิจที่ระบุตามเวลาที่กำหนดด้วย
ที่มาของชื่อ.
ชื่อ daemon นี้มาจากไดมอน ซึ่งปรากฏในเทพปกรณัมกรีก เป็นสิ่งมีชีวิตที่คอยช่วยทำงานที่เทพเจ้าไม่อยากต้องมายุ่งยากทำเองให้ จึงนำมาใช้เพื่อเรียกการทำงานเบื้องหลังในคอมพิวเตอร์ซึ่งผู้ใช้ไม่อยากต้องมายุ่งยากทำเอง
ตำบลดอนโพธิ์ทอง

ดอนโพธิ์ทอง เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลดอนโพธิ์ทอง มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ดอนโพธิ์ทอง เดิมเป็นพื้นที่หมู่ 6 ของตำบลดอนกำยาน อำเภอเมืองสุพรรณบุรี ปี พ.ศ. 2518 ทางราชการได้แยกพื้นที่ด้านทิศตะวันตกของตำบลดอนกำยาน 5 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 5 บ้านทองเสือข่วน, หมู่ 6 บ้านดอนโพธิ์ทอง, หมู่ 7 บ้านบึงไผ่แขก, หมู่ 9 บ้านสามเหลี่ยม และหมู่ 10 บ้านดอนอ้ายดาว ออกมาตั้งเป็น ตำบลดอนโพธิ์ทอง 
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลดอนโพธิ์ทองแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลดอนโพธิ์ทองเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนโพธิ์ทองหลังจากจัดตั้งตำบลขึ้น ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนโพธิ์ทองมี 6 หมู่บ้าน พื้นที่ 24.20 ตารางกิโลเมตร ประชากร 6,147 คน และ 1,279 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนโพธิ์ทองอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนโพธิ์ทอง
ตำบลดอนกำยาน

ดอนกำยาน เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี 
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลดอนกำยาน มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ดอนกำยาน ในสมัยก่อนพื้นที่ภายในเขตพื้นที่เมืองสุพรรณบุรี ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่ม การสัญจรไปมาต้องใช้ทางน้ำเป็นส่วนใหญ่ในการติดต่อค้าขาย ในเขตตำบลดอนกำยานนี้ มีโขดอยู่โขดหนึ่งเนื้อที่ประมาณ 300 ไร่เศษ เป็นที่สูงน้ำไม่ท่วม มีต้นไม้เรียกว่า "ต้นกำยาน" ซึ่งเป็นต้นไม้ที่มีกลิ่นหอมขึ้นอยู่เต็มทั่วไป ชาวบ้านนำมาตำเอาน้ำหรือนำดอกไม้ชนิดนี้มาตำข้าวทิพย์เป็นประจำทุกปี และเรียกพื้นที่บริเวณนี้ว่า โคกกำยาน ต่อมาได้ยกฐานะเป็นตำบลจึงเรียกชื่อใหม่ว่า "ดอนกำยาน"
ปี พ.ศ. 2472 ทางมณฑลนครไชยศรี กับพระยาพิศาลสารเกษตร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศยุบพื้นที่ตำบลพันตำลึง มารวมกับพื้นที่ตำบลดอนกำยาน และเรียกพื้นที่รวมว่า ตำบลดอนกำยาน อนุมัติโดยพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าธานีนิวัต เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ปี พ.ศ. 2518 นายสวัสดิ์ มีเพียร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยกพื้นที่ด้านทิศตะวันตกของตำบลดอนกำยาน 5 หมู่บ้าน ได้แก่ หมู่ 5 บ้านทองเสือข่วน, หมู่ 6 บ้านดอนโพธิ์ทอง, หมู่ 7 บ้านบึงไผ่แขก, หมู่ 9 บ้านสามเหลี่ยม และหมู่ 10 บ้านดอนอ้ายดาว ออกไปตั้งเป็น ตำบลดอนโพธิ์ทอง และได้ลำดับหมู่บ้านในตำบลดอนกำยานขึ้นใหม่ 
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลดอนกำยานแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ตำบลดอนกำยานเดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลดอนกำยาน ในปี พ.ศ. 2517 ต่อมาปี พ.ศ. 2538 สภาตำบลดอนกำยานมี 9 หมู่บ้าน พื้นที่ 30.21 ตารางกิโลเมตร ประชากร 8,784 คน และ 1,965 ครัวเรือน ปี พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยจึงพิจารณาให้สภาตำบลดอนกำยานอยู่ในเงื่อนไขที่จะจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลได้ จึงได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลดอนกำยาน
แดเนียล การ์เซีย

แดเนียล การ์เซีย (เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน 1998) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เขาเซ็นสัญญากับ All Elite Wrestling (AEW) โดยเขาเป็นแชมป์ TNT นอกจากนี้ เขายังปรากฏตัวใน Ring of Honor (ROH) ซึ่งเป็นรายการในเครือของ AEW โดยเขาเป็นแชมป์ ROH Pure หนึ่งครั้ง ในฐานะส่วนหนึ่งของ Pro Wrestling Guerrilla (PWG) เขาได้เป็นแชมป์โลก PWG เขาเคยปล้ำให้กับ 205 Live และ NXT รายการในเครือของ WWE
จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 10 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3 และ 4)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงใหม่, อำเภอสันกำแพง, อำเภอสารภี, อำเภอดอยสะเก็ด และกิ่งอำเภอแม่ออน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสันป่าตอง, อำเภอจอมทอง, อำเภอฮอด, อำเภอแม่แจ่ม, อำเภอสะเมิง, อำเภอหางดง, อำเภออมก๋อย, อำเภอดอยเต่า, กิ่งอำเภอแม่วาง และกิ่งอำเภอดอยหล่อ
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอแม่ริม, อำเภอแม่แตง, อำเภอพร้าว และอำเภอสันทราย
เขตเลือกตั้งที่ 4.
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอเชียงดาว, อำเภอฝาง, อำเภอแม่อาย, อำเภอไชยปราการ และอำเภอเวียงแหง
จังหวัดเชียงใหม่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองเชียงใหม่, อำเภอสันกำแพง, อำเภอสารภี และอำเภอดอยสะเก็ด
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอแม่ริม, อำเภอสันทราย, อำเภอแม่แตง, อำเภอเชียงดาว, อำเภอพร้าว, อำเภอฝาง, อำเภอแม่อาย, กิ่งอำเภอเวียงแหง และกิ่งอำเภอไชยปราการ
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอสันป่าตอง, อำเภอจอมทอง, อำเภอฮอด, อำเภอแม่แจ่ม, อำเภอสะเมิง, อำเภอหางดง, อำเภออมก๋อย, อำเภอดอยเต่า และกิ่งอำเภอแม่วาง
ยิลเลตต์ สเตเดียม

ยิลเลตต์ สเตเดียม  เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ที่ตั้งอยู่ในเมืองฟอกซ์เบรอ รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา สนามกีฬาอยู่ห่างไป ทางตะวันตกเฉียงใต้ของใจกลางเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์และ 18 ไมล์ (29 กม.) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของพรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอแลนด์ ทำหน้าที่เป็นสนามเหย้าและสำนักงานสำหรับทั้งทีมนิวอิงแลนด์ เพเทรียตส์ในเนชันแนลฟุตบอลลีก (เอ็นเอฟแอล) และทีมนิวอิงแลนด์เรฟโวลูชั่นในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (เอ็มแอลเอส) เปิดใช้งานในปี 2002 แทนที่ฟ็อกซ์เบรอ สเตเดียมที่อยู่ติดกัน นอกจากนี้ ยังใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันฟุตบอล Minutemen ของมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ (UMass) ในปี 2012 และ 2013 ในขณะที่ สนามกีฬา Warren McGuirk Alumni Stadium ซึ่งอยู่ในมหาวิทยาลัยกำลังได้รับการปรับปรุงใหม่ โดยยังคงใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันนอกเวลาของ UMass สำหรับเกมที่มีผู้เข้าชมสูงในช่วงปี 2018 สนามยิลเลตต์สเตเดียมมีที่นั่งทั้งหมด 64,628 ที่นั่ง รวมถึงที่นั่งในคลับ 5,876 ที่นั่ง และห้องสวีทหรูหรา 82 ห้อง
เมืองฟอกซ์เบรออนุมัติแผนการก่อสร้างสนามกีฬาเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม 1999 และงานก่อสร้างสนามกีฬาก็เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 24 มีนาคม 2000 กิจกรรมอย่างเป็นทางการครั้งแรกที่สนามกีฬาแห่งนี้คือการแข่งขันฟุตบอลเอ็มแอลเอสเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2002 ซึ่งทีมนิวอิงแลนด์เรฟโวลูชั่น เอาชนะทีม Dallas Burn ไป 2–0
ตาม่องล่าย

ตาม่องล่าย เป็นนิทานพื้นบ้านของไทย แถบบริเวณชายฝั่งทะเลอ่าวไทยตอนบน ทั้งทางฝั่งตะวันตกในเขตจังหวัดเพชรบุรี ประจวบคีรีขันธ์ และชุมพร และทางฝั่งทะเลตะวันออกในเขตจังหวัดตราด จันทบุรี ระยอง และชลบุรี มีเนื้อหาเกี่ยวกับการภูมิศาสตร์ของท้องถิ่นและอธิบายภูมินามต่าง ๆ เช่น เขาล้อมหมวก เขาช่องกระจกที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เกาะทะลุ เขาแม่รำพึง ที่อำเภอบางสะพาน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เกาะกระบุง แหลมงอบ จังหวัดตราด เป็นต้น มีตัวละครคือ สามีชื่อ "ตาม่องล่าย" ภรรยาชื่อ "นางรำพึง" มีลูกสาวผู้เลอโฉมนามว่า "นางยม" โดยบิดามารดาได้ยกนางยมให้ชายสองคนแต่งงานในวันเดียว คือ เจ้าลายและพระเจ้ากรุงจีน จึงเกิดเหตุรักสามเส้า
ด้านลายลักษณ์อักษร พบฉบับที่เก่าที่สุดในนิราศถลางของหมื่นพรหมสมพัตสร (มี) แต่งในสมัยรัชกาลที่ 2 ราว พ.ศ. 2358–2359 กล่าวถึงชื่อ
ภูมินามม่องล่ายไว้ในทำนองนิราศ แต่ไม่ได้เล่าเรื่องราวตำนานตาม่องล่ายไว้ชัดเจน 
นิทานตาม่องล่ายได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรมของชาติประจำปี พ.ศ. 2555
นินเก้า

นินเก้า หรือ ปืนเล็กยาว ขนาด 9 มิลลิเมตร  เป็นปืนกลมือหรือปืนเล็กยาวสำหรับใช้งานโดยเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าของกรมป่าไม้ พัฒนาโดยกระทรวงกลาโหม ถือเป็นครั้งแรกที่ได้รับอาวุธใหม่ที่ทันสมัยเข้ามาใช้งาน
ประวัติ.
นินเก้าเกิดมาจากความต้องการอาวุธในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่า ซึ่งมีหน้าที่ในการรักษาทรัพยากรป่าไม้ของประเทศ ทั้งจากผู้บุกรุกต่าง ๆ คือกลุ่มทุนต่าง ๆ และผู้กระทำความผิด ส่งผลให้หลายครั้งเกิดการต่อสู้และการปะทะกลับผู้กระทำผิดดังกล่าวจนเกิดความสูญเสียทั้งการบาดเจ็บและเสียชีวิต เนื่องจากอาวุธปืนของเจ้าหน้าที่ที่ใช้ในการปฏิบัติงานไม่เพียงพอ ล้าสมัย อานุภาพไม่เพียงพออย่างปืนลูกซอง หรือมีสภาพไม่พร้อมใช้งาน
จากเหตุผลข้างต้น กระทรวงกลาโหมจึงได้วิจัยและพัฒนาอาวุธปืนนินเก้าขึ้นมาเพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมป้องกันประเทศภายในประเทศ โดยมอบหมายให้ศูนย์อำนวยการสร้างอาวุธ ศูนย์การอุตสาหกรรมป้องกันประเทศและพลังงานทหารเป็นผู้ดำเนินการ พัฒนาร่วมกับ บริษัท มิลเทค รีเสิร์ช แอนด์ ดีเวลลอปเมนท์ จำกัด ซึ่งได้เปิดให้กรมป่าไม้เข้าไปร่วมทดสอบและศึกษาการใช้งานอาวุธปืนนินเก้าที่กองพันระวังป้องกัน กองบัญชาการกองทัพไทย และมีความเห็นว่าเหมาะสมกับการใช้งานของเจ้าหน้าที่พิทักษ์ป่าสำหรับการลาดตระเวนภายในป่า เนื่องจากปืนมีขนาดที่เล็กและมีน้ำหนักเบา มีสมรรรถนะใกล้เคียงกับปืนเอ็ม 16 และมีน้ำหนักเบากว่า เพราะหนักประมาณ 3.2 กิโลกรัม
ที่มาของชื่อนินเก้า มาจากแร่อัญมณีที่ชื่อว่า นิล มีสีดำ ถือเป็นเครื่องรางของไทยตามความเชื่อว่าจะช่วยปกป้องให้ผู้สวมใส่ปลอดภัย ป้องกันมนต์ดำและคุณไสย พร้อมกับนำพาชัยชนะมายังผู้สวมใส่ โรงงานต้นแบบการวิจัยพัฒนาอาวุธจึงได้นำคำดังกล่าวมาใช้งานเรียกอาวุธปืนนี้ ประกอบกับความกว้างปากลำกล้องที่มีขนาด 9 มิลลิเมตร จึงตั้งชื่อปืนนี้ว่า นินเก้า (NIN9) มีความหมายว่าอาวุธปืนที่ปกป้องผู้ใช้จากอันตรายและนำไปสู่ชัยชนะ
ในช่วงแรกของการพัฒนานั้น ปืนนินเก้าถูกนิยามว่าเป็นปืนกลมือ ซึ่งต่อมาหลังจากได้ส่งมอบอาวุธปืนให้กับกรมป่าไม้อย่างเป็นทางการแล้วนั้นได้มีการเรียกขานอาวุธปืนดังกล่าวว่าเป็นปืนเล็กยาว ตามข้อกำหนดในการประกาศจัดซื้อจัดจ้าง
อาวุธปืนนินเก้า ถูกส่งมอบชุดแรกเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ซึ่งมีพิธีการส่งมอบที่กรมป่าไม้ โดยมี นายบรรณรักษ์ เสริมทอง รองอธิบดีกรมป่าไม้เป็นผู้รับมอบ และส่งมอบโดย พลโท ปวริศ ปั้นทอง ผู้บัญชาการศูนย์อำนวยการสร้างอาวุธ ในนามสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม จำนวน 20 กระบอก ราคากระบอกละ 95,000 บาท กระจายไปใช้งานในศูนย์ป้องกันและปราบปราม 4 แห่ง แห่งละ 4 กระบอก และประจำที่หน่วยพยัคฆ์ไพรในส่วนกลางอีก 4 กระบอก ซึ่งยังไม่เพียงพอต่อการใช้งาน แต่ก็ถือว่าเป็นขวัญกำลังใจต่อเจ้าหน้าที่ผู้ปฏิบัติงานส่วนหนึ่ง เนื่องจากกรมป่าไม้มีหน่วยพิทักษ์ป่าอยู่ทั้งหมด 408 หน่วย มีปืนสำหรับใช้งานเพียงไม่ถึง 2 พันกระบอก
รายละเอียด.
นินเก้า มีรายละเอียด ดังนี้
อิจิจูซันไซ

อิจิจูซันไซ (; โรมาจิ: "Ichijū-sansai") เป็นธรรมเนียมการจัดสำรับอาหารญี่ปุ่นซึ่งประกอบด้วยข้าวหนึ่งชาม ซุปหนึ่งถ้วย และกับข้าวสามอย่าง (จานหลักหนึ่งอย่างและเครื่องเคียงสองอย่าง) อิจิจูซันไซเป็นองค์ประกอบสำคัญของไคเซกิซึ่งสะท้อนความงามแบบญี่ปุ่นและคุณค่าทางโภชนาการของอาหารญี่ปุ่น
ประวัติศาสตร์.
ต้นกำเนิดของอิจิจูซันไซสามารถสืบย้อนไปได้ถึงยุคเฮอังและวิวัฒนาการผ่านยุคมูโรมาจิซึ่งในสมัยนั้นจะเป็นธรรมเนียมการจัดสำรับอาหารของซามูไร รูปแบบของอิจิจูซันไซเริ่มเป็นมาตรฐานเมื่อถึงยุคเอโดะ นอกจากรูปแบบ "อิจิจูซันไซ" หรือซุปหนึ่งอย่าง กับข้าวสามอย่างแล้วยังมีรูปแบบอื่น ๆ อีกเช่น "อิจิจูนิไซ" (ซุปหนึ่งอย่าง กับข้าวสองอย่าง) หรือ "นิจูโงไซ" (ซุปสองอย่าง กับข้าวห้าอย่าง) เป็นต้น
แม้ว่าการจัดสำรับอิจิจูซันไซจะเริ่มเสื่อมความนิยมหลังยุคเมจิ แต่อิจิจูนิไซซึ่งเป็นรูปแบบที่ง่ายกว่านั้นก็ยังคงมีอิทธิพลต่อธรรมเนียมการจัดสำรับอาหารของญี่ปุ่นในปัจจุบัน ชาวญี่ปุ่นในปัจจุบันนิยมจัดสำรับรูปแบบนี้สำหรับโอกาสพิเศษ ซึ่งเป็นการสร้างภาพลักษณ์ให้กับอาหารญี่ปุ่นแบบร่วมสมัยขึ้นมา
องค์ประกอบของสำรับ.
สำรับอาหารอิจิจูซันไซหนึ่งสำรับจะประกอบด้วย
ในสังคมปัจจุบัน.
ในครัวเรือนญี่ปุ่นปัจจุบัน อิจิจูซันไซจะประกอบด้วยข้าว ซุป อาหารจานหลักหนึ่งอย่างและเครื่องเคียงสองอย่าง ซึ่งสะท้อนถึงคุณค่าทางโภชนาการและการจัดองค์ประกอบอย่างสวยงาม การกำหนดปริมาณอาหารให้มีขนาดเหมาะสมยังช่วยให้ภาพลักษณ์ของสำรับที่จัดออกมาดูสมดุลกันด้วย ชาวญี่ปุ่นเชื่อว่าการจัดสำรับอาหารแบบอิจิจูซันไซทำให้ผู้รับประทานมีสุขภาพดี แม้ว่าปริมาณไขมันและเกลือที่สูงอาจจะเป็นที่กังวลก็ตาม
โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน บลูเรสคิวทีมและเรดเรสคิวทีม

โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน บลูเรสคิวทีมและเรดเรสคิวทีม (; โรมาจิ: "Pokemon Fushigi no Danjon Ao no Kyūjotai and Aka no Kyūjotai") เป็นวิดีโอเกมแนวโรกไลก์ที่พัฒนาโดยชุนซอฟท์ก่อนรวมกิจการเป็นสไปค์ชุนซอฟท์ในปัจจุบัน จำหน่ายโดยบริษัท โปเกมอน จำกัดและนินเท็นโด ออกจำหน่ายสำหรับเกมบอยอัดวานซ์และนินเท็นโด ดีเอส ในประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ในอเมริกาเหนือในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2549 ในออสตราเลเซียในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2549 ในยุโรปในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 และในประเทศเกาหลีใต้ในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2550 (เฉพาะภาคบลูเรสคิวทีม) นับเป็นเกมครั้งแรกภาคนี้แยกคอนโซลต่างกันระบบการเล่นคล้ายๆกัน ส่วนเนื้อเรื่องผู้เล่นกลายเป็นโปเกมอนและผู้เล่นอยู่โลกของโปเกมอนที่ภูมิภาคAir Continent วิธีเลือกโปเกมอนตอบคำถามนิสัยผู้เล่น เขาสุ่มโปเกมอนให้ต่อไปนี้ ฟุชิกิดาเนะ ฮิโตคาเงะ เซนิกาเมะ พิคาชู เนียส โคดัก วันริกี คาระคาระ อีวุย จิโคริตา ฮิโนอาราชิ วานิโนโกะ คิโมริ อาชาโม มิซึโกโรและเอเนโค
นอกจากนี้ได้ถูกวางจำหน่ายในรูปแบบเวอร์ชวลคอนโซลบนเครื่องวียู เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2559 ต่อมาได้เพิ่มบนเครื่องนินเท็นโด สวิตช์ เป็นส่วนหนึ่งของบริการออนไลน์ของนินเท็นโด สวิตช์ ออนไลน์+ Expansion Pack สามารถเล่นเกมเก่าของเกมบอยอัดวานซ์ โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน เรดเรสคิวทีม เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2567
เกมภาคทำใหม่ โปเกมอน มิสทะรีดันเจียน เรสคิวทีมดีเอกซ์ ได้รับการประกาศในปีพ.ศ. 2563 และวางจำหน่ายสำหรับนินเท็นโด สวิตช์ ในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2563
หอกระจายสัญญาณโทรทัศน์บากู

หอกระจายสัญญาณโทรทัศน์บากู  เป็นหอกระจายสัญญาณโทรทัศน์ในกรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน ซึ่งสร้างแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1996 หอนี้ทำจากคอนกรีตสูง 310 เมตรจากพื้น หรือ 480 เมตรจากผิวน้ำทะเลแคสเปียน เป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในประเทศอาเซอร์ไบจานและเป็นสิ่งก่อสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กที่สูงที่สุดในภูมิภาคคอเคซัส หอกระจายสัญญาณโทรทัศน์บากูเป็นภูมิสัญลักษณ์ที่โดดเด่นที่สุดแห่งหนึ่งในกรุงบากู โดยมักปรากฏในฉากเปิดของภาพยนตร์ที่มีฉากในกรุงบากู
ประวัติ.
หอกระจายสัญญาณโทรทัศน์บากูออกแบบตามความเห็นของสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต โดยการก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1979 และมีกำหนดที่จะเสร็จสิ้นเมื่อ ค.ศ. 1985 หลังจากที่ประธานาธิบดีเฮย์แดร์ แอลีเยฟขึ้นดำรงตำแหน่งใน ค.ศ. 1993 การก่อสร้างได้ดำเนินต่อไปจนแล้วเสร็จใน ค.ศ. 1996 และได้มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการโดยมีประธานาธิบดีแอลีเยฟเข้าร่วมด้วย
ภัตตาคารหมุนบนชั้นที่ 62 เปิดให้บริการเมื่อ ค.ศ. 2008
กองทุนสำรองเลี้ยงชีพกลาง

คณะกรรมการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพกลาง (CPFB) หรือเรียกโดยสั้นว่า กองทุนสำรองเลี้ยงชีพกลาง (CPF) เป็นแผนการออมเงินและบำนาญแบบครอบคลุมภาคบังคับสำหรับชาวสิงคโปร์และผู้อยู่อาศัยถาวรของสิงคโปร์ที่มีอาชีพ โดยหลักเพื่อเป็นกองทุนสำหรับความต้องการหลังการเกษียณอายุงาน, บริการสุขภาพ และที่อยู่อาศัยในประเทศสิงคโปร์ กองทุน CPF เป็นโครงการออมเงินเพื่อการจ้างงานโดยได้รับความช่วยเหลือจากนายจ้างและลูกจ้างที่สมทบเงินจำนวนที่กำหนดเข้ากองทุนเพื่อประโยชน์ของตนเอง
คณะกรรมการกองทุนเป็นคณะกรรมการโดยกฎหมายที่ดำเนินงานภายใต้กระทรวงทรัพยากรมนุษย์ ดัชนีเงินบำนาญโลก (The Global Pension Index) ซึ่งประเมินระบบรายรับหลังเกษียณงาน จัดอันดับให้สิงคโปร์มีดัชนีเงินบำนาญดีที่สุดในเอเชีย และดีที่สุดอันดับเจ็ดของโลก ณ ปี 2023
คณะกรรมการ CPF ใช้เงินของ CPF เพื่อลงทุนในการซื้อหลักทรัพย์รัฐบาลสิงคโปร์พิเศษ (SSGS) ที่ออกโดยรัฐบาลโดยเฉพาะ รายได้จากการลงทุนจะนำเข้าสู่เงินสำรองของประเทศ
ณ เดือนธันวาคม 2023 CPF บริหารเงินรวม 571 พันล้านดอลลาร์สิงคโปร์ ให้กับผู้ถือบัญชี 4.49 ล้านคน
หน่วยการจำแนกวัสดุ

ในการจัดการสินค้าคงคลัง หน่วยการจำแนกวัสดุ หรือ เอสเคยู (ย่อว่า SKU) เป็นหน่วยวัดที่ใช้จัดการจำแนกวัสดุ ช่วยให้แยกสินค้าสำหรับการขาย การซื้อ หรือการติดตามในคลังสินค้า เช่น ผลิตภัณฑ์หรือบริการ และคุณลักษณะต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับประเภทรายการที่ทำให้รายการมีความแตกต่างจากประเภทรายการอื่น (สำหรับผลิตภัณฑ์ คุณลักษณะเหล่านี้อาจรวมถึงผู้ผลิต คำอธิบาย วัสดุ ขนาด สี บรรจุภัณฑ์ และเงื่อนไขการรับประกัน) เมื่อผู้ทำธุรกิจบันทึกรายการสินค้าคงคลัง จะนับเป็นจำนวนหน่วยหรือ SKU ที่มีในแต่ละหน่วย
SKU ยังสามารถหมายถึง ตัวระบุเอกลักษณ์ (unique identifier) ซึ่งบางครั้งจะแสดงโดยใช้บาร์โค้ด เพื่อการสแกนและการติดตาม ซึ่งหมายถึงหน่วยการจำแนกวัสดุที่เฉพาะเจาะจง ตัวระบุเหล่านี้ไม่ได้รับการควบคุมหรือมาตรฐาน เมื่อบริษัทได้รับสินค้าจากผู้ขาย บริษัทจะมีทางเลือกในการคง SKU ของผู้ขายไว้หรือสร้าง SKU ของตัวเอง ซึ่งจะแตกต่างจากหมายเลขสินค้าการค้าสากล (GTIN) ซึ่งเป็นหน่วยติดตามมาตรฐานสากล
เคาตมะ อทาณี

เคาตมะ ศานติลาล อทาณี (Gautam Shantilal Adani, เกิด 24 มิถุนายน 1962) เป็นมหาเศรษฐีชาวอินเดีย ผู้ก่อตั้งและประธานเครืออทาณี กลุ่มบริษัทข้ามชาติสัญชาติอินเดีย ข้อมูล ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน 2024 อทาณีเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดเป็นอันดับสองของประเทศอินเดีย และของเอเชีย (รองจาก มุเกศ อัมพานี) และที่ 25 ของโลก ด้วยทรัพย์สินสุทธิ 577,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2022 "ไทม์" ขึ้นชื่อเขาเป็นหนึ่งใน100 บุคคลผู้ทรงอิทธิพลของโลก
อทาณีเคยถูกกล่าวว่าเป็นบุคคลใกล้ชิดของนายกรัฐมนตรี นเรนทระ โมที ซึ่งนำไปสู่ข้อกล่าวหาเรื่องระบบพรรคพวก ซึ่งทั้งคู่ปฏิเสธ เนื่องจากบริษัทในเครืออทาณีของเขาชนะการประมูลสัญญาก่อสร้างทั้งสาธารณูปโภคและพลังงานในประเทศนับตั้งแต่โมทีชนะการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีอินเดีย
ในเดือนมกราคม 2023 ฮินเดินบวร์ครีเสิร์ชกล่าวหาอทาณีว่าทำการปั่นหุ้นและฉ้อโกง ในเดือนมกราคม 2024 ศาลสูงสุดอินเดียตัดสินข้อพิพาทเรื่องหุ้นของเครืออทาณีที่เกิดจากข้อกล่าวหาดังกล่าว ศาลยกคำร้องขอการสอบสวนโดย SIT หรือ CBI ผลการตัดสินส่งผลให้ทรัพย์สินของอทาณีและครอบครัวลดลงมากกว่า 50% เหลือ 54.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในเดือนตุลาคม 2023 และอันดับลงมาที่ 23 บนรายชื่อมหาเศรษฐีของฟอบส์ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2024 สำนักงานอัยการสหรัฐฟ้องอทาณีในนครนิวยอร์ก โดยกล่าวหาว่าเขาวางแผนจ่ายเงินสินบนกว่า 250 ล้านเหรียญสหรัฐให้กับเจ้าหน้าที่รัฐบาลอินเดียเพื่อให้ได้สัญญาในรัฐอานธรประเทศ ฉัตตีสครห์ โอฑิศา ชัมมูและกัศมีร์ และทมิฬนาฑู ขณะที่ปกปิดแผนการดังกล่าวจากนักลงทุนชาวอเมริกัน
วังแห่งความสุข

วังแห่งความสุข  หรือที่ในปัจจุบันนิยมเรียกว่า วังแห่งการจดทะเบียนสมรส และที่ก่อนหน้านี้เคยเรียกว่า วังมุคตารอฟ เป็นอาคารประวัติศาสตร์ใจกลางกรุงบากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน สร้างตามแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกสมัยต้นศตวรรษที่ 20
ประวัติ.
อาคารหลังนี้สร้างตามคำสั่งของมูร์ตูซา มุคตารอฟ นักธุรกิจน้ำมันชาวอาเซอร์ไบจานเพื่อให้กับลีซา-ฮานุม ตูกานอวา ภรรยาของเขา ออกแบบโดยยูแซฟ ปวอชกอ สถาปนิกชาวโปแลนด์ผู้สร้างอาคารประวัติศาสตร์หลายแห่งในกรุงบากูตลอดช่วงต้นศตวรรษที่ 20
มุคตารอฟมักจะพาภรรยาของเขาซึ่งเป็นชาวรัสเซียเชื้อสายออสซีเชียและเป็นลูกสาวของนายพลชาวรัสเซียไปท่องเที่ยวยุโรปเป็นประจำ ครั้งหนึ่งขณะที่พวกเขาเดินทางไปยังประเทศฝรั่งเศส พวกเขาพบอาคารแบบกอทิกฝรั่งเศสหลังหนึ่ง ลีซาเอ่ยขึ้นมาด้วยความประทับใจว่าคนที่อยู่ในอาคารหลังนี้จะมีความสุขขนาดไหน มุคตารอฟไม่ตอบในทันที แต่เมื่อเขาเดินทางกลับถึงบากู เขาได้สั่งการให้คนของเขาเดินทางไปฝรั่งเศสเพื่อขอซื้อแบบพิมพ์เขียวของอาคารกลับมาที่บากู อาคารหลังนี้สร้างตามแบบพิมพ์เขียวแล้วเสร็จภายในเก้าเดือน เมื่ออาคารหลังนี้สร้างเสร็จใน ค.ศ. 1912 มุคตารอฟเซอร์ไพรส์ภรรยาของเขาด้วยการขับรถมาส่งที่อาคารหลังนี้พร้อมกล่าวว่าที่นี่จะเป็นที่พักแห่งใหม่ของเธอ รายละเอียดที่เด่นชัดที่สุดได้แก่รูปปั้นของซาวิชา ตชาร์นือ อัศวินจากโปแลนด์ยุคกลาง
ทั้งสองคนยังคงอาศัยอยู่ในวังแห่งนี้จนถึงวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1920 เมื่อกลุ่มบอลเชวิคเข้ายึดครองอาเซอร์ไบจาน มุคตารอฟยิงทหารรัสเซียสามนายที่บุกเข้ามาภายในวังก่อนจะฆ่าตัวตายในเวลาต่อมา ใน ค.ศ. 1922 รัฐบาลโซเวียตได้อนุญาตให้สโมสรแอลี ไบรามอฟซึ่งเป็นสมาคมสตรีแห่งแรกในอาเซอร์ไบจานเข้าใช้สถานที่ได้ สโมสรแอลี ไบรามอฟใช้วังนี้จัดกิจกรรมสำหรับสตรีเช่นการฝึกอาชีพควบคู่ไปกับกิจกรรมทางวัฒนธรรมและนันทนาการ หลังจากนั้นวังแห่งนี้ได้ใช้เป็นพิพิธภัณฑ์เจ้าผู้ครองแคว้นชีร์วาน วังแห่งนี้ยังใช้เป็นสถานที่สำหรับจดทะเบียนสมรสในสมัยสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานด้วย ต่อมาหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย รัฐสภาของอาเซอร์ไบจานมีมติเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2001 ให้วังแห่งความสุขนี้เป็นอาคารประวัติศาสตร์ที่มีความสำคัญระดับชาติและได้รับความคุ้มครองเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของอาเซอร์ไบจาน ถนนทางด้านขวาของอาคารใช้ชื่อว่าถนนมูร์ตูซา มุคตารอฟตามชื่อของมุคตารอฟ วังแห่งนี้ได้ปิดปรับปรุงก่อนจะเปิดใหม่อีกครั้งเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 2012
จังหวัดมอละมไยน์

จังหวัดมอละมไยน์  เป็นจังหวัดหนึ่งของรัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักของจังหวัดคือ มอละมไยน์ จังหวัดนี้ครอบคลุมพื้นที่ 6,084 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 1,232,221 คน ในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2557
เขตการปกครอง.
จังหวัดมอละมไยน์ประกอบด้วยอำเภอดังต่อไปนี้
ในปี พ.ศ. 2565 เขตอำเภอเย่ในจังหวัดมอละมไยน์ ได้รับการยกระดับแยกเป็นจังหวัดเย่
อำเภอไจมะรอ

อำเภอไจมะรอ  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมอละมไยน์ รัฐมอญ ประเทศพม่า ล้อมรอบด้วยอำเภอของรัฐกะเหรี่ยง คืออำเภอก่อกะเระทิศตะวันออก อำเภอจาอี้นเซะจี้ทิศใต้ และอำเภอพะอันทิศเหนือ และในรัฐมอญติดกับอำเภอมุโดน และอำเภอมอละมไยน์ ทางทิศตะวันตกและทิศเหนือตามลำดับ เมืองหลักคือ ไจมะรอ อำเภอนี้มีชาวมอญอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ และมีเศรษฐกิจที่เน้นการเกษตรเป็นหลัก
เถ้ากระดังงา

เถ้ากระดังงา  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวสุขนาฏกรรมดราม่าปี 2567 จากการกำกับของ ปิยะพงศ์ คำภากุล นำแสดงโดย เขมนิจ จามิกรณ์, สุทธิรักษ์ ทรัพย์วิจิตร, นิธิดล ป้อมสุวรรณ, เดชา โคนาโล, นภัสรัญชน์ มิตรธีรโรจน์ และพีท ทองเจือ ออกอากาศทางช่องเวิร์คพอยท์ ทุกวันเสาร์และอาทิตย์ เวลา 20.05 น. (เวลามาตรฐานไทย) เริ่มตอนแรกวันที่ 9 พฤศจิกายน 2567 และยังสามารถรับชมย้อนหลังแบบสตรีมมิ่งได้ทางเน็ตฟลิกซ์เวลา 22.00 น. ละครเรื่องนี้ยังเป็นผลงานการแสดงเรื่องแรกของ เจ๋ง เดชา โคนาโล หรือ เจ๋ง บิ๊กแอส นักร้องชื่อดัง
อำเภอตาน-พยูซะยะ

อำเภอตาน-พยูซะยะ  เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมอละมไยน์ รัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักคือ ตาน-พยูซะยะ 
เป็นที่ตั้งของสุสานทหารสัมพันธมิตรตาน-พยูซะยะและพิพิธภัณฑ์ทางรถไฟสายมรณะ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงเชลยศึกและผู้ถูกกักขังที่เสียชีวิตระหว่างการสร้างทางรถไฟสายไทย–พม่า ช่วงญี่ปุ่นยึดครองในสงครามโลกครั้งที่สอง
จังหวัดสะเทิม

จังหวัดสะเทิม  เป็นจังหวัดหนึ่งของรัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักของจังหวัดคือ สะเทิม จังหวัดนี้ครอบคลุมพื้นที่ 5,157 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 822,172 คน ในการสำรวจสำมะโนประชากร พ.ศ. 2557
เขตการปกครอง.
จังหวัดสะเทิมประกอบด้วยอำเภอดังต่อไปนี้
ในปี พ.ศ. 2565 เขตอำเภอไจโทและอำเภอบี้ลี่นในจังหวัดสะเทิม ได้รับการยกระดับแยกเป็นจังหวัดไจโท
จังหวัดไจโท

จังหวัดไจโท  เป็นจังหวัดหนึ่งของรัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักของจังหวัดคือ ไจโท
เขตการปกครอง.
จังหวัดไจโทประกอบด้วยอำเภอดังต่อไปนี้
อำเภอทั้งสองแยกออกมาจากจังหวัดสะเทิม แล้วรวมกันเป็นจังหวัดไจโท ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2565 หลังมีการปรับเขตใหม่ทั่วประเทศ
จังหวัดเย่

จังหวัดเย่  เป็นจังหวัดหนึ่งของรัฐมอญ ประเทศพม่า เมืองหลักของจังหวัดคือ เย่
เขตการปกครอง.
จังหวัดเย่ประกอบด้วยอำเภอและเมืองดังต่อไปนี้
ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2565 หลังมีการปรับเขตใหม่ทั่วประเทศ อำเภอเย่จากจังหวัดมอละมไยน์ ถูกยกขึ้นเป็นจังหวัดใหม่
โรดีเชีย (ภูมิภาค)

โรดีเชีย  หรือที่รู้จักกันในช่วงแรกว่า แซมบีเซีย  เป็นเขตทางประวัติศาสตร์ในภูมิภาคแอฟริกาใต้ ซึ่งมีพรมแดนอย่างเป็นทางการที่กำหนดขึ้นในระหว่าง ค.ศ. 1890 ถึง ค.ศ. 1980 โดยบริษัทแอฟริกาใต้ของบริเตนเป็นผู้กำหนดเขตแดนและตั้งชื่อตามเซซิล โรดส์ ผู้ก่อตั้งและกรรมการผู้จัดการของบริษัท ภูมิภาคอยู่ในการปกครองของบริษัทจนถึงช่วง ค.ศ. 1920 จึงอยู่ภายใต้การบริหารของหน่วยงานอื่น ๆ โรดีเชียมีแม่น้ำแซมบีซีเป็นพรมแดนธรรมชาติที่แยกภูมิภาคออกเป็นสองส่วน พื้นที่ทางตอนเหนือของแม่น้ำแซมบีซีได้รับการตั้งชื่ออย่างเป็นทางการว่านอร์เทิร์นโรดีเชีย (Northern Rhodesia) ซึ่งเปลี่ยนชื่อเป็นประเทศแซมเบียตั้งแต่ ค.ศ. 1964 ส่วนทางตอนใต้ที่บริษัทเรียกว่าเซาเทิร์นโรดีเชีย (Southern Rhodesia) ได้เปลี่ยนชื่อเป็นประเทศซิมบับเวใน ค.ศ. 1980 นอร์เทิร์นโรดีเชียกับเซาเทิร์นโรดีเชียเรียกรวมกันอย่างไม่เป็นทางการว่า "โรดีเชีย"
อย่างไรก็ตาม การใช้คำว่าโรดีเชียเพื่ออ้างถึงภูมิภาคประวัติศาสตร์นี้ลดลง หลังจากที่นอร์เทิร์นโรดีเชียกลายเป็นประเทศแซมเบียใน ค.ศ. 1964 ตั้งแต่นั้นจนถึง ค.ศ. 1980 คำว่า "โรดีเชีย" จึงมักหมายถึงเซาเทิร์นโรดีเชียใต้เพียงอย่างเดียว และหลังจาก ค.ศ. 1980 คำนี้ก็ไม่ค่อยถูกใช้นอกจากในบริบททางประวัติศาสตร์
ใครฆ่าผู้กล้า

ใครฆ่าผู้กล้า (; โรมาจิ: "Dare ga Yūsha o Koroshita ka") เป็นซีรีส์ไลต์โนเวลญี่ปุ่น เขียนโดย ดะเค็น และวาดภาพโดย toi8 เริ่มเผยแพร่ออนไลน์บนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ถึงกันยายน พ.ศ. 2566 และต่อมาได้ถูกซื้อไปตีพิมพ์โดย คาโดกาวะโชเต็ง ซึ่งเริ่มตีพิมพ์ภายใต้สำนักพิมพ์ คาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2566 มังงะที่ดัดแปลงโดย Akira Ishida เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะ KadoComi ของคาโดกาวะโชเต็ง ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 โดยไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
สื่อ.
ไลต์โนเวล.
เขียนโดย ดะเค็น "ใครฆ่าผู้กล้า" เริ่มเผยแพร่ครั้งแรกบนเว็บไซต์โชเซ็ตสึกะ นิ นาโร ตั้งแต่วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ถึงวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2566 คาโดกาวะโชเต็ง ได้ซื้อซีรีส์นี้และเริ่มตีพิมพ์พร้อมภาพประกอบโดย toi8 ภายใต้สำนักพิมพ์ไลต์โนเวล คาโดกาวะสนีกเกอร์บุงโกะ เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2566 ณ เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2567 มีการตีพิมพ์หนังสือทั้งหมด 2 เล่ม
ไลต์โนเวลมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ โดบประกาศลิขสิทธิ์เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2567
!width=4%|#
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ
!width=24%|ISBN ต้นฉบับ
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายภาษาอังกฤษ
!width=24%|ISBN ภาษาอังกฤษ
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol1" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">1</th></td><td> 29 กันยายน พ.ศ. 2566</td><td></td><td>20 สิงหาคม พ.ศ. 2567</td><td></td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol2" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">2</th></td><td> 1 สิงหาคม พ.ศ. 2567</td><td></td><td>มกราคม พ.ศ. 2568</td><td></td></tr>
</table>
มังงะ.
มังงะดัดแปลงที่วาดภาพประกอบโดยโดย Akira Ishida เริ่มตีพิมพ์บนเว็บไซต์มังงะ KadoComi ของ คาโดกาวะโชเต็ง เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2567
อทาณีกรุ๊ป

อทาณีกรุ๊ป  เป็นเครือบริษัทระหว่างประเทศ มีสำนักงานใหญ่อยูในอะห์มดาบาด รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย ก่อตั้งขึ้นโดยเคาตมะ อทาณี ในปี 1988 แรกเริ่มเป็นบริษัทค้าขายสินค้า ในปัจจุบัน บริษัทในเครือมีธุรกิจทั้งในการท่าเรือและการท่าอากาศยาน, ผลิตไฟฟ้าและขนส่งไฟฟ้า, ขุดเจาะเหมือง, ก๊าซธรรมชาติ, แปรรูปอาหาร, ผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์, และ สาธารณูปโภค รายรับมากกว่า 60% ของเครือมาจากธุรกิจที่เกี่ยวกับถ่านหิน
อทาณีกรุ๊ปมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดเป็นพิเศษกับพรรคภารตียชนตา พรรคหัวหน้ารัฐบาลอินเดีย และเป็นเครือบริษัทที่มีสินทรัพย์มากที่สุดในประเทศ ณ ปี 2022 ด้วยมูลค่าหลักทรัพย์ตามตลาด สองแสนหกพันล้านดอลลาร์สหรัฐ มากกว่าของเครือตาตา อย่างไรก็ตาม อทาณีกรุ๊ปสูญเสียมูลค่ากว่าหนึ่งแสนล้านดอลลาร์สหรัฐหลังถูกข้อกล่าวหาฉ้อโกงและปั่นหุ้นในปี 2023 จากฮินเดินบวร์ครีเสิร์ช ในเดือนพฤษภาคม 2024 มูลค่าหลักทรัพย์ของอทาณีกรุ๊ปกลับมาอยู่ที่มากกว่า 2 แสนล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังศาลสูงอินเดียมีคำสั่งให้คณะกรรมการความปลอดภัยและการแลกเปลี่ยนอินเดีย (SEBI) เร่งการสอบสวน
อทาณีกรุ๊ปถูกวิจารณ์และเป็นประเด็นอื้อฉาวในหลายครั้ง ซึ่งรวมถึง ข้อกล่าวหาปั่นหุ้น, ความผิดปหติทางบัญชี, การส่งออกอากาศยานไร้คนขับควบคุมระยะไกลเพื่อการทหารให้กับอิสราเอลใช้ในสงครามในกาซา, การฉ้อโกงทางการเมือง, การได้ประโยชน์จากระบบพรรคพวก, หลีกหนีภาษี, สร้างผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม, และ ฟ้องปิดปากนักข่าว
อุปมาเรื่องต้นมะเดื่อที่ไม่มีผล

อุปมาเรื่องต้นมะเดื่อที่ไม่มีผล (ระวังสับสนกับอุปมาเรื่องต้นมะเดื่อแตกหน่อ) เป็นอุปมาของพระเยซูที่ปรากฏในลูกา 13:6–9 เกี่ยวกับต้นมะเดื่อที่ไม่ให้ผล
เรื่องเล่า.
อุปมานี้มีความว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />พระองค์ตรัสอุปมาต่อไปนี้ว่า "ชายคนหนึ่งปลูกต้นมะเดื่อต้นหนึ่งไว้ในสวนองุ่นของตน และเขามาหาผลที่ต้นนั้นแต่ไม่พบ เขาจึงพูดกับผู้ที่รักษาเถาองุ่นว่า 'นี่แน่ะ เรามาหาผลที่ต้นมะเดื่อนี้สามปีแล้ว แต่ไม่พบ จงโค่นมันทิ้งไป จะให้ดินจืดไปเปล่าๆ ทำไม?' แต่ผู้รักษาเถาองุ่นตอบเขาว่า 'นายเจ้าข้า ขอเก็บเอาไว้อีกปี ลองให้ข้าพเจ้าพรวนดินใส่ปุ๋ยดู ถ้าปีหน้ามันเกิดผลก็ดีไป แต่ถ้าไม่ ท่านจะโค่นมันทิ้งก็ได้'"
อิษาระ นานายักการะ

อิษาระ จินตกะ นานายักการะ (Ishara Chinthaka Nanayakkara) เป็นนักธุรกิจชาวศรีลังกา เขาเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในประเทศศรีลังกา ข้อมูล ณ เดือนธันวาคม 2019 ปัจจุบันเป๋นรอประธานคณะกรรมการบริหารของ แอลโอแอลซีโฮลดิงส์ บิาดของเขา ราชา นานายักการะ (Rajah Nanayakkara) เป็นนักธุรกิจคนสำคัญ เช่นกัน อิษาระ นานายักการะ มีทรัพย์สินมูลร่าสุทธิ 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ส่วนใหญ่อยู่ในรูปการลงทุนในแอลโอแอลซี
ชีวประวัติ.
บิดาของเขา ราชา นานายักการะ (Rajah Nanayakkara) เป็นนักธุรกิจผู้ก่อตั้งธุรกิจในอุตสาหกรรมยานยนต์ในชื่อ อิษาระเทรดเดอส์ (Ishara Traders) ในปี 1973 ถือเป็นผู้นำธุรกิจการนำเข้ายานยนต์ที่ปรับสภาพจากญี่ปุ่นมายังศรีลังกา อิษาระจบการศึกษาจากรอยัลคอลเลจโคลอมโบ
นานายักการะประกอบอาชีพในด้านบริการทางการเงินและเริ่มลงทุนในบริษัทการเงิน เช่น LOLC นอกจากนี้ เขายังได้รับแต่งตั้งให้เป็นคณะกรรมการบริหารของ LOLC ในปี 2002 นอกจากนี้ เขายังดำรงตำแหน่งรองประธานของ Lanka Orix Finance ตั้งแต่ปี 2011 ถึง 2018 และได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานของ Browns Investments ในปี 2013 ในปี 2018 เขสลาออกจากตำแหน่งคณะกรรมการบริหารของซีลันแบงก์
เขาได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานของ LOLC ในปี 2018 หลังจากเคยดำรงตำแหน่งสมาชิกคณะกรรมการตั้งแต่ปี 2002 ถึง 2018 ภายใต้การนำของเขา LOLC ยังมีสินทรัพย์รวมมูลค่า 1.008 ล้านล้านดอลลาร์ ณ เดือนธันวาคม 2018 ในปี 2019 เขาเอาชนะธัมมิกะ เปเรระเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในศรีลังกา หลังจากธนาคารสัญชาติเกาหลีแห่งหนึ่งเสนอความสนใจและความตั้งใจที่จะซื้อบริษัทไมโครไฟแนนซ์ในกัมพูชาซึ่งเป็นบริษัทย่อยของ LOLC ด้วยมูลค่ามหาศาลถึง 603.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
พระราชกิจของพระเยซู

พระราชกิจของพระเยซู  ในพระวรสารในสารบบ เริ่มต้นด้วยการทรงรับบัพติศมาของพระองค์ใกล้แม่น้ำจอร์แดนโดยยอห์นผู้ให้บัพติศมา และสิ้นสุดลงในนครเยรูซาเล็มในแคว้นยูเดีย หลังอาหารค่ำมื้อสุดท้ายกับเหล่าสาวกของพระองค์ พระวรสารนักบุญลูกา (ลูกา 3:23) ระบุว่าพระเยซู "มีพระชนมายุประมาณสามสิบพรรษา" เริ่มทรงเริ่มพระราชกิจ ลำดับเหตุการณ์ของพระเยซูโดยทั่วไปกำหนดวันที่เริ่มพระราชกิจเป็นในช่วงปี ค.ศ. 27–29 และสิ้นสุดในช่วงปี ค.ศ. 30–36
พระราชกิจช่วงต้นของพระเยซูเริ่มต้นหลังพระองค์ทรงรับบัพติศมา พระองค์เสด็จกลับไปกาลิลีหลังการทดลองพระองค์ในทะเลทรายยูเดีย ในช่วงต้นนี้ พระองค์ทรงเทศนาทั่วกาลิลีและทรงรับสาวกกลุ่มแรกที่เริ่มเดินทางติดตามพระองค์และในที่สุดเป็นกลุ่มบุคคลหลักของคริสตจักรในยุคแรก พระราชกิจหลักในกาลิลีเริ่มต้นในมัทธิว 8 รวมถึงการแต่งตั้งให้อัครสาวกสิบสองคน และครอบคลุมพระราชกิจส่วนใหญ่ของพระเยซูในกาลิลี พระราชกิจสุดท้ายในกาลิลีเริ่มต้นหลังเหตุการณ์การตัดศีรษะยอห์นผู้ให้บัพติศมา เมื่อพระเยซูทรงเตรียมจะเสด็จไปเยรูซาเล็ม
ในพระราชกิจในยูเดียในเวลาต่อมา พระเยซูทรงเริ่มการเดินทางครั้งสุดท้ายของพระองค์ไปยังเยรูซาเล็มผ่านยูเดีย ระหว่างที่พระเยซูเสด็จไปยังเยซูซาเล็ม ในพระราชกิจในเปเรอาซึ่งเกิดขึ้นในช่วงระยะทางหนึ่งในสามของเส้นทางจากทะเลกาลิลี (แท้จริงแล้วเป็นทะเลสาบน้ำจืด) ไปตามแม่น้ำจอร์แดน พระองค์ทรงกลับมาถึงพื้นที่ที่พระองค์ทรงรับบัพติศมา
พระราชกิจสุดท้ายในเยรูซาเล็มบางครั้งเรียกว่าสัปดาห์แห่งพระทรมาน เริ่มต้นด้วยการเสด็จเข้าเยรูซาเล็มอย่างผู้พิชิตของพระเยซู พระวรสารให้รายละเอียดเกี่ยวกับพระราชกิจสุดท้ายมากกว่าช่วงเวลาอื่น ๆ โดยอุทิศเนื้อหาถึงหนึ่งในสามให้กับสัปดาห์สุดท้ายในชีวิตของพระเยซูในเยรูซาเล็ม
รวิสรา เวชากร

รวิสรา เวชากร ชื่อเล่น ซี เป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทย ในประเภทศิลปะบังคับม้า รวมถึงเป็นทายาทบริษัท ยูโรเปี้ยนฟู้ด จำกัด (มหาชน)
ประวัติ.
รวิสราได้แรงบันดาลใจในการฝึกศิลปะบังคับม้าจากความประทับใจพระเอกที่ขี่ม้าในซีรีส์เกาหลีเรื่อง"เจ้าหญิงวุ่นวายกับเจ้าชายเย็นชา" กระทั่งเริ่มเป็นนักกีฬาขี่ม้าทีมชาติไทยเมื่ออายุ 17 ปี ในกีฬาขี่ม้าในเอเชียนเกมส์ 2014 ที่อินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ โดยได้อันดับที่ 26 ของประเภทบุคคล ส่วนกีฬาขี่ม้าในซีเกมส์ 2015 ที่ประเทศสิงคโปร์ เธอได้อันดับที่ 5 ของประเภทบุคคล
และเมื่อ พ.ศ. 2561 รวิสราได้เป็นหนึ่งในสมาชิกทีมจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ที่ชนะเลิศการแข่งจอห์น โมลสัน อันเดอร์แกรดูเอต เคส คอมพิทิชัน 2018 ณ มอนทรีออล ประเทศแคนาดา
ชีวิตส่วนตัว.
รวิสราเป็นลูกสาวคนโต โดยมีน้องสาว 1 คน และน้องชาย 3 คน นอกจากนี้ เธอมีม้าแข่งตัวโปรด 3 ตัว ชื่อคาลอส, แจ๊ส และไมกี้ ซึ่งเป็นม้าเพศผู้สายพันธุ์เยอรมันและฮอลแลนด์
การอธิษฐานของพระเยซู

มีหลายครั้งในพระวรสารในสารบบที่กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระเยซูทรงอธิษฐานต่อพระเจ้า
การอธิษฐานที่มีการบันทึก.
พระวรสารบันทึกพระดำรัสที่พระเยซูตรัสในการอธิษฐาน:
การอ้างอิงอื่นถึงการอธิษฐานของพระเยซู.
การอ้างอิงอื่นถึงการอธิษฐานของพระเยซูได้แก่:
นอกจากนี้พระเยซูยังทรงตรัสขอบพระคุณพระเจ้าก่อนการทรงเลี้ยงมหาชน, ในอาหารมื้อสุดท้าย และมื้ออาหารที่เอมมาอูส
รูปแบบการอธิษฐานของพระเยซู.
เมื่อพระเยซูทรงอธิษฐานในสวนเกทเสมนี พระองค์ทรงอธิษฐานโดยการทรงซบพระพักตร์ลงถึงดิน (มัทธิว 26:39). ในทางกลับกัน ในยอห์น 11:41 และ 17:1 พระองค์ทรงแหงนพระพักตร์ขณะทรงอธิษฐาน
R. A. Torrey ยืนยันว่าพระเยซูทรงอธิษฐานตัั้งแต่เช้าตรู่และทรงอธิษฐานตลอดทั้งคืน พนะองค์ทรงอธิษฐานทั้งก่อนและหลังเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของพระองค์ และพระองค์ทรงอธิษฐาน "เมื่อชีวิตยุ่งเหยิงอย่างผิดปกติ"
กองกำลังสุรสีห์

กองกำลังสุรสีห์  คือกองกำลังป้องกันชายแดน 1 ใน 7 ของกองทัพบกไทย ตั้งอยู่ที่ ค่ายสุรสีห์ ตำบลลาดหญ้า อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดกาญจนบุรี ดูแลพื้นที่ชายแดนไทย–พม่าช่วงจังหวัดกาญจนบุรี ราชบุรี เพชรบุรี และประจวบคีรีขันธ์ ความยาวประมาณ 
กองกำลังสุรสีห์ ปฏิบัติงานในสังกัดของ ศูนย์ปฏิบัติการกองทัพภาคที่ 1 (ศปก.ทภ.1) และยังปฏิบัติงานในฐานะ กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในภาค 1 ส่วนแยก 2 (กอ.รมน.ภาค 1 สย.2) อีกด้วย
ประวัติ.
กองกำลังสุรสีห์ เป็นหน่วยที่ได้รับการเตรียมกำลังจากกองพลทหารราบที่ 9 ตั้งอยู่ที่ ค่ายสุรสีห์ ได้รับการพระราชทานจากชื่อเดิม คือ ค่ายกาญจนบุรี เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 โดยชื่อของหน่วยนั้นตั้งตามพระนามของสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท
กองกำลังสุรสีห์ ได้รับการก่อตั้งตามการมอบหมายของศูนย์ปฏิบัติการกองทัพบกให้เป็นกองกำลังป้องกันชายแดนด้านตะวันตก ตั้งแต่จังหวัดกาญจนบุรีไปจนถึงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 จนถึงปัจจุบัน
โครงสร้าง.
กำลังรบหลัก.
กองกำลังสุรสีห์ ประกอบด้วยกำลังรบหลัก ดังนี้
กำลังรบนอกกองทัพภาคที่ 1.
กองกำลังสุรสีห์ ประกอบด้วยกำลังรบนอกกองทัพภาคที่ 1 ดังนี้
กำลังรบหลักนอกกองทัพภาคที่ 1 / นอกกองทัพบก.
กองกำลังสุรสีห์ ประกอบด้วยกำลังรบหลักนอกกองทัพภาคที่ 1 / นอกกองทัพบก ดังนี้
หน่วยขึ้นตรง.
กองกำลังสุรสีห์ จัดกำลังพลหลักมาจากกองพลทหารราบที่ 9 ทั้งจากทหารประจำการและทหารพราน ประกอบด้วยหน่วยขึ้นตรงต่อกองบัญชาการ ดังนี้
หน่วยขึ้นควบคุมทางยุทธการ.
กองกำลังสุรสีห์ ประกอบด้วยหน่วยขึ้นควบคุมทางยุทธการ ดังนี้
พื้นที่รับผิดชอบ.
กองกำลังสุรสีห์ แบ่งพื้นที่รับผิดชอบตามหน่วยเฉพาะกิจ ดังนี้
ภารกิจ.
กองกำลังสุรสีห์ มีภารกิจหลักในการป้องกันดูแลพื้นที่ชายแดนไทย–พม่าช่วงจังหวัดกาญจนบุรี ราชบุรี เพชรบุรี และประจวบคีรีขันธ์ รวมพื้นที่ 17 อำเภอ 38 ตำบล 346 หมู่บ้าน ระยะทางรวม ป้องกันไม่ให้เกิดการรุกล้ำพื้นที่อธิปไตยของประเทศไทย รักษาความมั่นคงในพื้นที่ชายแดน และรักษาความสงบเรียบร้อย รวมไปถึงด้านกิจการพลเรือนให้ประชาชนในพื้นที่เกิดความเชื่อมั่นต่อกองกำลังป้องกันชายแดน
ในช่วงสถานการณ์โควิด-19 กองกำลังสุรสีห์ได้แบ่งรูปแบบการทำงานออกเป็น 3 มิติคือ ต้นน้ำ กลางน้ำ และปลายน้ำ
ฐานปฏิบัติการ.
ฐานปฏิบัติการของกองกำลังสุรสีห์ตามที่มีการเปิดเผยและเผยแพร่ผ่านสื่อมวลชน ได้แก่
อาหารนาโงยะ

อาหารนาโงยะ หรือ นาโงยะเมชิ (; โรมาจิ: "Nagoya meshi") เป็นคำที่ใช้เรียกอาหารอันมีเอกลักษณ์ของเมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะแหล่งรวมของอร่อย อย่างไรก็ตามไม่ใช่ว่าทุกชนิดจะมีต้นกำเนิดจากเมืองนาโงยะ อาหารบางชนิดที่ไม่ได้มีต้นกำเนิดในเมืองนาโงยะหรือเขตมหานครชูเกียว แต่มีต้นกำเนิดจากภูมิภาคอื่น ๆ ก็ยังได้รับการจัดว่าเป็นอาหารนาโงยะด้วย
ลักษณะเด่น.
อาหารนาโงยะโดดเด่นด้วยอาหารที่สร้างสรรค์เพิ่มเติมให้กับเมนูที่เป็นที่รู้จักในระดับประเทศ และลักษณะเฉพาะ อันได้แก่ เครื่องปรุงรสที่เข้มข้นและเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่เข้มข้น รวมเมนูอาหารระดับ B มักใช้ มิโสะถั่ว และ โชยุทามาริ
เมื่อจำแนกอย่างเป็นระบบสามารถสรุปได้คร่าว ๆ เป็น 5 ประเภท ดังนี้
สปาเกตตีอินเดีย

สปาเกตตีอินเดีย (; โรมาจิ: "indian supagetti") เป็นอาหารนาโงยะชนิดหนึ่ง เป็นสปาเกตตีราดแกงกะหรี่ญี่ปุ่น ในบางภูมิภาค อาหารที่คล้ายกันนี้ยังเรียกว่า สปาเกตตีแกงกะหรี่ (カレースパゲッティ) หรือ พาสตาแกงกะหรี่ (カレーパスタ)
อูดงแกงกะหรี่นาโงยะ

อูดงแกงกะหรี่นาโงยะ (; โรมาจิ: "Nagoya karē udon") เป็นเมนูอาหารจากเส้น (อูดงแกงกะหรี่) ท้องถิ่นประเภทหนึ่งจาก เมืองนาโงยะ จังหวัดไอจิ
ลักษณะเฉพาะ.
กล่าวกันว่าอาหารอูดงแกงกะหรี่มีต้นกำเนิดในปี 1908 ในช่วงปลายยุคเมจิ ที่ร้านมิโจอันในวาเซดะ เขตชินจุกุ โตเกียว เช่นเดียวกับ ข้าวราดแกงกะหรี่ ที่แพร่หลายเป็นอาหารประจำชาติ อูดงแกงกะหรี่ก็ได้กลายเป็นหนึ่งในอาหารประเภทเส้นยอดนิยมที่สามารถรับประทานได้ที่ร้านอูดงและโซบะทั่วประเทศญี่ปุ่น
อย่างไรก็ตาม อูดงแกงกะหรี่ทั่วไปนั้นทำโดยการละลายผงกะหรี่และทำให้ข้นด้วยแป้งมันฝรั่ง โดยใช้ ดาชิที่ใช้สำหรับอูดงทุกประเภท เช่น คัตสึโอบูชิ และโดยมากมีความคล้ายคลึงกับอังกาเกะอูดง รสแกงกะหรี่
ในทางกลับกัน อูดงแกงกะหรี่นาโงยะที่จะอธิบายในบทความนี้มักถูกมองว่าเป็น อาหารนาโงยะ เนื่องจากจะมีลักษณะที่แตกต่างจากของทั่วประเทศตามที่กล่าวมา .
ซุปอูดงแกงกะหรี่นาโงยะมีพื้นฐานมาจากซุปไก่ ที่ใช้ในการทำราเม็ง ฯลฯ ทำจากส่วนผสมที่มีเอกลักษณ์ของเครื่องเทศต่าง ๆ คล้ายกับ แกงกะหรี่อินเดีย และมีความเผ็ดร้อน แกงกะหรี่ทำโดยดึงกลิ่นหอมออกมา แล้วเติมน้ำซุปจากอาหารทะเลแบบญี่ปุ่น การปรุงส่วนผสมและใช้ดาชิที่แตกต่างกันไปช่วยสร้างรสชาติที่หลากหลายแตกต่างกันไปในแต่ละร้าน
อูดงแกงกะหรี่

อูดงแกงกะหรี่ (; โรมาจิ: "karē udon") เป็นอูดงราดด้วยแกงกะหรี่ เป็นหนึ่งในตัวอย่างอาหารผสมผสานระหว่างอาหารญี่ปุ่นและอาหารตะวันตกในยุคเมจิ ว่ากันว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการนำอาหารตะวันตกเข้ามารวมกับอูดงและโซบะ แกงกะหรี่ทำโดยการเติมผงกะหรี่ลงในดาชิ รูส์ที่ทาด้วยน้ำสต็อก หรือทำให้ข้นด้วยแป้งมันฝรั่ง ไม่มีส่วนผสมที่เฉพาะเจาะจง อาจใช้ เนื้อสัตว์ เช่น เนื้อวัว เนื้อหมู เนื้อไก่ และ ผัก เช่น แคร์รอต หอมใหญ่ และ มันฝรั่ง
ถ้าใช้เส้นโซบะแทนเส้นอูดงก็จะเรียกว่า โซบะแกงกะหรี่ (カレーそば) หรือ นัมบังแกงกะหรี่ (カレー南蛮)
ขนมปังปิ้งโองูระ

ขนมปังปิ้งโองูระ หรือ โองูระโทสต์ (; โรมาจิ: "Ogura tōsuto") เป็นอาหารว่าง ประเภทหนึ่งที่พบได้ในร้านกาแฟ ในจังหวัดไอจิเป็นหลัก เป็นหนึ่งในอาหารนาโงยะ
ภาพรวม.
หลังจากปิ้งขนมปังที่หั่นเป็นชิ้นหนาแล้ว ก็ทาด้วยเนยเทียม หรือ เนย แล้วราดด้วยถั่วแดงกวน มักจะเสิร์ฟพร้อมกับถั่วแดงกวนบนขนมปังขาว แต่ก็สามารถเสิร์ฟพร้อมกับถั่วบดที่ประกบระหว่างขนมปัง หรือจะแยกขนมปังกับถั่วแดงก็ได้ โดยลูกค้าสามารถใส่ถั่วบดได้มากเท่าที่ต้องการ ตามความชอบ นอกจากนี้ยังมีบางร้านที่นำถั่วบดมาประกบระหว่างขนมปังชิ้นแรกแล้วทอดในน้ำมัน บางครั้งเรียกง่าย ๆ ว่าเป็น อันโทสต์ (あんトースト)
กล่าวกันว่ามีต้นกำเนิดในร้านกาแฟชื่อ "มิตสึบะ" (満つ葉) ซึ่งอยู่ในย่านซากาเอะ เมืองนาโงยะ ประมาณปี 1921 มีการเพิ่มขนมปังปิ้งทาเนยลงในเมนูตามกระแสไฮการะในสมัยนั้น และลูกค้าที่เป็นนักเรียนก็ชอบจุ่มขนมปังปิ้งในเซ็นไซแล้วรับประทาน พอเจ้าของร้านเห็นแล้วก็เลยเกิดความคิดที่จะสร้างขนมปังปิ้งโองูระโดยให้ถั่วแดงกวนวางอยู่บนขนมปังปิ้งตั้งแต่แรก จากนั้นจึงได้แพร่หลายไปทั่วจังหวัดไอจิ
เอบิโอโรชิ

เอบิโอโรชิ (; โรมาจิ: "ebioroshi") เป็นอาหารนาโงยะชนิดหนึ่ง
ภาพรวม.
ทำโดยการราดหัวไชเท้าขูด ลงบน โซบะ, คิชิเม็ง หรือ อูดง ที่ราดด้วยดาชิ แล้วราดหน้าด้วย เท็มปุระกุ้งฝอย อาจกินแบบร้อนหรือเย็นก็ได้ แต่โดยทั่วไปมักจะกินเป็นบะหมี่เย็น
มักเสิร์ฟในชามแบนที่มีก้นตื้น เพื่อจะได้วางกุ้งเทมปุระตัวใหญ่
โรงพิมพ์หมอสมิธ

โรงพิมพ์หมอสมิธ เป็นโรงพิมพ์ในสยามตั้งโดยหมอสอนศาสนาที่ชื่อ แซมมวล เจ. สมิธ เมื่อ พ.ศ. 2413 โรงพิมพ์ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ตรงคุ้งน้ำบางคอแหลม ผู้คนรู้จักจนกลายเป็นชื่อถนน คือ "ถนนหมอสมิท" (ปัจจุบันคือซอยมไหสวรรย์ 6 หรือซอยมาตานุสรณ์ ย่านบางคอแหลม แถวถนนตก) 
โรงพิมพ์จัดพิมพ์นิราศ สุภาษิต เรื่องพงศาวดาร และนิทานจักร ๆ วงศ์ ๆ หนังสือนิทานกลอนในยุคแรกเช่น โคบุตร สิงหไกรภพ หรือพระอภัยมณีซึ่งเรื่องนี้ขายดีจนรายได้เรื่องเดียวก็สามารถสร้างตึกได้ ทั้งยังสั่งแท่นพิมพ์เข้ามาขายด้วย มีการพิมพ์หนังสือเกี่ยวกับศาสนาคริสต์เพียง 2 รายการ คือ "พระคริษวงษตามมัดธายแลตามโยฮัน" กับ "บุดฉาแลวิสัชนาในสาสนาแท้จริง" โรงพิมพ์ยังรับจ้างพิมพ์ประกาศต่าง ๆ ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการเผยแผ่ศาสนา มีการพิมพ์หนังสือจำหน่าย โดยอาศัยต้นฉบับเรื่องราวที่อยู่ในสมุดข่อย สมุดไทย หรือใบลาน ที่หมอสมิธได้มาจากชาวบ้าน พระสงฆ์ หรือขุนนางชั้นสูง เช่น สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ ยังออกหนังสือพิมพ์รายวันและรายสัปดาห์อีกด้วย คือหนังสือพิมพ์รายวันชื่อ "Siam Daily Advertiser" และหลังจากนั้นได้ออกเป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ชื่อว่า "The Siam Weekly Advertiser" ออกหนังสือราย 3 เดือนชื่อ "Siam Repository" อีกฉบับหนึ่ง 
จนหมอสมิทถูกฟ้องร้อง จากการที่หนังสือเรื่อง ขุนช้างขุนแผนตอนเข้าห้อง ซึ่งมีบทสังวาสเป็นหลัก จนถูกห้ามไม่ให้พิมพ์หนังสือแนวประโลมโลก เพราะไม่เกี่ยวอะไรกับการเผยแผ่ศาสนา จึงยุติการพิมพ์หนังสือแนวประโลมโลก