pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วิชัย วงศ์ไชย

เภสัชกร ดร.วิชัย วงศ์ไชย เป็นอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดเชียงใหม่ พรรคพลังธรรม เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่มีบทบาทในทางด้านการเมืองคนสำคัญของพรรคพลังธรรม จนได้รับการแต่งตั้งเป็นรองหัวหน้าพรรคพลังธรรม (กำกับดูแลภาคเหนือ) และเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทผลิตน้ำดื่มดิวดรอป
ดร.วิชัย เป็นข้าราชการบำนาญ และอาจารย์พิเศษภาควิชาชีวเคมี คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และประธานกรรมการบริษัทเชียงใหม่วงศ์ไชยกรุ้ป จำกัด และหน้าที่ต่างๆ เช่น กรรมการมูลนิธิอนุสารสุนทรเพื่อคนหูหนวก กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิการศึกษาผู้พิการ กระทรวงศึกษาธิการ อดีตนายกสโมสรโรตารีเชียงใหม่ภูพิงค์ ที่ปรึกษาสหกรณ์น้ำดื่มภาคเหนือ วิทยากรสโมสรฝึกพูดเชียงใหม่ เป็นต้น
ประวัติ.
ดร.วิชัย วงศ์ไชย เกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 ที่อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรของนายหลาน และนางคำออน วงศ์ไชย จบการศึกษาระดับประถมจากโรงเรียนทรายมูล และมัธยมที่ โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย จากนั้นได้ศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่ คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ได้รับปริญญาตรีเภสัชศาสตร์ และปริญญาโททางชีวเคมี
จากนั้นได้รับทุนรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ศึกษาที่มหาวิทยาลัยเทนเนสซี สหรัฐอเมริกา จนได้รับปริญญาเอก สาขาชีวเคมี (Ph.D. Biochemistry) และยังจบการศึกษาพิเศษ หลักสูตรวิทยากรจริยธรรม จากสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน(ก.พ.) และหลักสูตรสถาบันจิตวิทยาความมั่นคง ของกองบัญชาการทหารสูงสุด
ดร.วิชัย สมรสกับศาสตราจารย์ ยุพา วงศ์ไชย อาจารย์ประจำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีบุตรี 1 คน ดือ ดร.ศศิชา วงศ์ไชย
ชีวิตราชการ.
ดร.วิชัย วงศ์ไชย รับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และเคยดำรงตำแหน่ง หัวหน้าภาควิชาชีวเคมี ตำแหน่ง รองคณบดีคณะแพทยศาสตร์ และยังได้ดำรงตำแหน่งอื่นอีกหลายตำแหน่ง อาทิ กรรมการสภามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ประธานสภาอาจารย์ 2 สมัย และประธานสหกรณ์ออมทรัพย์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
การก้าวสู่การเมือง.
ดร.วิชัย วงศ์ไชย ก้าวเข้าสู่การเมืองระดับชาติ สังกัดพรรคพลังธรรม เคยดำรงตำแหน่ง รองหัวหน้าพรรคพลังธรรม และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร(ส.ส.)จังหวัดเชียงใหม่ 2 สมัย 
ในสมัยแรก จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 และได้รับแต่งตั้งให้เป็น ที่ปรึกษารัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี เลขานุการรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย (ถวิล ไพรสณฑ์) กรรมาธิการวิสามัญงบประมาณ พ.ศ. 2536 กรรมาธิการการสาธารณสุข กรรมาธิการวิทยาศาสตร์ รองประธานกรรมาธิการวิสามัญภัยแล้ง ประธานกรรมการพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยแม่โจ้ รองประธานอนุกรรมาธิการพระราชบัญญัติวิชาชีพ (เภสัชกรรมและสภาทันตกรรมแห่งประเทศไทย) และประธานอนุกรรมาธิการศึกษาผลกระทบนิคมอุตสาหกรรมลำพูนต่อการสาธารณสุข
ในสมัยที่สอง จากการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรี รองประธานกรรมาธิการเปิดเผยการประชุมลับและตรวจรายงานการประชุม ที่ปรึกษาคณะกรรมาธิการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี กรรมาธิการวิสามัญพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยแม่โจ้ และกรรมาธิการพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยสงฆ์ 
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร พ.ศ. 2539 ดร.วิชัย ได้ลงสมัครในนามพรรคพลังธรรมเช่นเดิม แต่ได้คะแนนเป็นลำดับที่ 7 ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2544 ดร.วิชัย ได้ลงสมัครในระบบัญชีรายชื่อ ในนามพรรคเสรีธรรม ลำดับที่ 17 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
ในปี พ.ศ. 2552 ดร.วิชัย วงศ์ไชย ได้ลงสนามเลือกตั้งอีกครั้งหนึ่งในสนามเลือกตั้งนายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่ ได้รับหมายเลข 7 แต่ผลปรากฏว่า ได้รับคะแนนเพียง 1,354 คะแนน ไม่ได้รับการเลือกตั้ง
Electret microphone

Electret microphone เป็นประเภทของไมโครโฟนคอนเดนเซอร์ ซึ่งไม่จำเป็นต้องใช้ไฟเลี้ยง เนื่องจากวัสดุที่ใช้ได้มีการประจุไฟฟ้าอย่างถาวรแล้ว Electret ทำจากวัสดุที่ไม่นำไฟฟ้า และมีไฟฟ้าประจุที่วัสดุแล้ว ชื่อนี้มาจาก electrostatic และ magnet รวมกัน
ประวัติ.
Electret microphone ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1920 ถูกนำมาเป็นองค์ประกอบของคอนเดนเซอร์ไมโครโฟน แต่ก็ยังไม่สามารถทำได้ จนทำสำเร็จในปี ค.ศ. 1962 Gerhard Sessler และ Jim West ได้นำ Teflon มาใช้เป็นวัสดุ ปัจจุบันถูกใช้กันอย่างแพร่หลาย ถึงแม้ว่า Electret microphone จะราคาถูกและมีคุณภาพต่ำ แต่ข้อดี คือ สัญญาณรบกวนต่ำ และอายุการใช้งานนานมีปฏิกิริยาต่อ ultra-flat ได้ดี ซึ่งจำเป็นสำหรับไมโครโฟน
การผลิต.
โดยปกติจะหลอมวัสดุที่จะใช้ทำซึ่งเป็นฉนวนก่อน วัสดุเหมาะสม เช่น พลาสติกหรือขี้ผึ้ง แล้วปล่อยให้แข็งในบริเวณที่มีสนามไฟฟ้าทำให้วัสดุเกิดประจุไฟฟ้าขึ้น โดยแยกเป็นขั้วลบและขั้วบวก
ประเภท.
Electret microphone แบ่งเป็น3 ประเภทหลัก ดังนี้
ฟาร์อีสเทิร์นอีโคโนมิกรีวิว

ฟาร์ อีสเทิร์น อีโคโนมิก รีวิว  เป็นนิตยสารข่าวภาษาอังกฤษที่มีชื่อเสียงในภูมิภาคเอเชีย โดยเป็นกิจการหนึ่งของบริษัทดาวโจนส์แอนด์โค ซึ่งมีสำนักงานอยู่ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกง ออกเป็นฉบับปฐมฤกษ์ เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2489 นับเป็นผู้บุกเบิกความเป็นวิชาชีพของสื่อมวลชน รวมถึงมีส่วนในการร่วมสร้างมาตรฐานของสื่อสารมวลชนในภูมิภาคเอเชีย ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ขณะที่สื่อในแต่ละประเทศ มีข้อจำกัดด้านเสรีภาพของการนำเสนอข่าวสารตามข้อเท็จจริง
ดาวโจนส์แอนด์โค แสดงความพยายามในการกอบกู้ ฟาร์ อีสเทิร์น อีโคโนมิก รีวิว อยู่หลายครั้ง ที่สำคัญคือ การปรับลดคาบการจำหน่าย จากรายสัปดาห์เป็นรายเดือน และเลิกจ้างพนักงานถึงร้อยละ 10 หรือ 80 ตำแหน่ง แต่ยอดจำหน่ายและยอดโฆษณาก็ยังอยู่ในภาวะขาดทุนอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งในที่สุด ต้องประกาศปิดตัวนิตยสารฉบับนี้ โดยจะยุติการตีพิมพ์ ในฉบับเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 รวมระยะเวลา 63 ปี
บานประตูวิหารวัดดอนสัก

บานประตูวิหารวัดดอนสัก หรือ บานประตูวัดดอนสัก ตั้งอยู่ที่วัดดอนสัก หมู่ 3 บ้านฝายหลวง อำเภอลับแล ห่างจากตัวจังหวัดอุตรดิตถ์ 9 กิโลเมตรเศษ เป็นคู่บานประตูไม้จำหลักโบราณสมัยอยุธยาที่มีความสวยงามคู่หนึ่งในจังหวัดอุตรดิตถ์ และเป็นบานประตูพุทธศาสนสถานที่มีความสวยงามมากที่สุด 1 ใน 3 คู่ของจังหวัดอุตรดิตถ์ คือ บานประตูวิหารวัดพระฝาง, บานประตูพระวิหารวัดพระแท่นศิลาอาสน์ และบานประตูวิหารวัดดอนสัก โดยประตูวัดดอนสักนี้เป็น 1 ใน 2 คู่ บานประตูสำคัญของจังหวัดอุตรดิตถ์ ที่ยังคงหลงเหลือมาจนถึงปัจจุบัน
ความสำคัญ.
บานประตูวัดดอนสัก สันนิษฐานว่าสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลาย มีลวดลายสวยงาม ติดตั้งเป็นบานประตูสำหรับวิหารวัดดอนสักสถาปัตยกรรมเชียงแสนปนสุโขทัย
ตัวเสาประตูเป็นลายกนกใบเทศสลับลายกนกก้ามปู บานประตูเป็นไม้แกะสลักทั้งบาน รูปลายกนกก้านขด มีรูปสัตว์หิมพานต์แทรกอยู่ในลวดลายกนกต่าง ๆ มีความอ่อนช้อยสวยงาม โดยบานซ้ายและขวานั้นไม่เหมือนกัน แต่เมื่อปิดบานแล้วลวดลายมีความลงตัวเข้ากันได้สนิท
ฌุสตีน เอแน็ง

ฌุสตีน เอแน็ง หรือชื่อเต็มว่า ฌุสตีน เอแน็ง-อาร์แดน  เกิดเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2525 เป็นชาวเบลเยียม และเป็นอดีตมืออันดับ 1 ของโลก ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 เธอได้ประกาศเลิกเล่นเทนนิสอาชีพอย่างกะทันหัน ซึ่งขณะนั้นเธอมีอายุได้ 25 ปี และเป็น ได้กล่าวยกย่องเธอว่า "เมื่อได้เปรียบเทียบแล้ว เอแน็งถือเป็นนักเทนนิสอาชีพที่ยอดเยี่ยมที่สุดในรุ่นของเธอ" ต่อมาในวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2552 เอแน็งได้ประกาศว่าเธอจะกลับมาลงแข่งขันเทนนิสอาชีพอีกครั้งหนึ่ง
เอแน็งคว้าตำแหน่งชนะเลิศเทนนิสในประเภทเดี่ยวทั้งสิ้น 41 รายการ และได้รับเงินรางวัลรวมจากการเล่นเทนนิสอาชีพไปกว่า 19 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเป็นรายการระดับแกรนด์สแลม 7 รายการ (ประกอบด้วย 1 ออสเตรเลียนโอเพน, 4 เฟรนช์โอเพน และ 2 ยูเอสโอเพน) นอกจากนี้เธอยังสามารถคว้ารางวัลชนะเลิศรายการชิงแชมป์ปลายปี หรือที่เรียกว่า ได้ 2 ครั้งด้วยกัน รวมไปถึงการคว้าเหรียญทองจาก
ผู้เชี่ยวชาญในวงการเทนนิสได้กล่าวถึงเหตุผลที่ทำให้เอแน็งประสบความสำเร็จในการเล่นเทนนิสอาชีพ ว่ามาจากจิตใจที่แข็งแกร่ง ความสมบูรณ์และความหลากหลายในเกมการเล่น ความเร็วและฟุตเวิร์ต รวมไปถึงการตีแบ็กแฮนด์มือเดียวของเธอ (ซึ่ง ได้กล่าวชื่นชมว่า เป็นแบ็กแฮนด์มือเดียวที่สวยที่สุดของนักเทนนิสทั้งชายและหญิง)
รูปแบบการเล่นเทนนิส.
เอแน็ง เป็นผู้ที่มีแบ็กแฮนด์มือเดียวที่โดดเด่น และถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่งสำหรับนักเทนนิสหญิงที่จะตีแบ็กแฮนด์มือเดียวในสมัยนี้ แบ็กแฮนด์ของเอแน็งเป็นหนึ่งในอาวุธประจำตัวของเธอที่ทรงประสิทธิภาพ แข็งแกร่ง และแม่นยำ เธอสามารถตีแบ็กแฮนด์วินเนอร์ได้จากทุกที่ของคอร์ต แบ็กแฮนด์สไลด์ของเธอก็ถือเป็นหนึ่งในแบ็กแฮนด์สไลด์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโลกเช่นกัน อย่างไรก็ตามโฟร์แฮนด์ของเอแน็งก็ถือเป็นอาวุธหนึ่งที่คู่ต่อสู้จะประมาทไม่ได้ ซึ่งเมื่อเธอท็อปฟอร์มเมื่อไร เธอก็จะเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ตีลูกวินเนอร์ได้มากมาย โดยเป็นวินเนอร์ที่มาจากโฟร์แฮนด์เป็นส่วนใหญ่
แม้ว่าเอแน็งจะตัวเล็ก แต่เธอก็มีการเสิร์ฟที่ทรงพลัง ซึ่งมีความเร็วสูงสุดคือ 196 กิโลเมตร/ชั่วโมง (122 ไมล์/ชั่วโมง) ณ พ.ศ. 2548 ฟุตเวิร์ก การทรงตัว และการควบคุมคอร์ตก็ถือเป็นสิ่งหนึ่งที่เอแน็งทำได้ดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน ซึ่งเธอสามารถปรับเปลี่ยนเกมการเล่นจากการตั้งรับมาเป็นการรุกได้อย่างรวดเร็ว เอแน็งมีทักษะการวอลเลย์ที่ดีและสามารถเล่นสไตล์การเสิร์ฟและวอลเลย์ได้บ่อยครั้ง
วอยวอดีนา

วอยวอดีนา หรือ จังหวัดปกครองตนเองวอยวอดีนา ; ; รูซิน: Автономна Покраїна Войводина) เป็นหนึ่งในสองจังหวัดปกครองตนเองของสาธารณรัฐเซอร์เบีย ที่มีประชากรร้อยละ 27 ของจำนวนประชากรทั้งหมด (ค.ศ. 2002) วอยวอดีนาตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเซอร์เบียในที่ราบแพนโนเนียของยุโรปกลาง โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่นอวีซาด (Novi Sad) ที่มีประชากร 300,000 คน เมืองที่ใหญ่เป็นที่สองคือซูบอตีตซา (Subotica) วอยวอดีนามีภาษาราชการ 6 ภาษาและประกอบด้วยกลุ่มชาติพันธุ์กว่า 26 กลุ่ม กลุ่มที่มีประชากรมากที่สุดได้แก่ชาวเซิร์บและชาวฮังการี
แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล

แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล หรือ องค์การนิรโทษกรรมสากล  เป็นองค์การพัฒนาเอกชนที่มีจุดประสงค์ "ในการค้นคว้าและดำเนินการป้องกันและยุติการทำร้ายสิทธิมนุษยชน และเพื่อแสวงหาความยุติธรรมสำหรับผู้ที่ถูกละเมิดสิทธิ"
แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพสำหรับการรณรงค์ต่อต้านการทรมานโดยเจ้าหน้าที่รัฐ และรางวัลองค์การสหประชาชาติสาขาสิทธิมนุษยชน (United Nations Prize in the Field of Human Rights) ในปี ค.ศ. 1978 ทุกวันนี้ แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนล มีสมาชิกและผู้สนับสนุนมากกว่า 10 ล้านคนในกว่า 150 ประเทศและดินแดน ซึ่งทุกคนได้รวมพลังกันเพื่อที่จะทำให้โลกนี้เป็นสถานที่ซึ่งทุกคนมีสิทธิมนุษยชน นอกจากนี้ยังมีกลุ่มคนในท้องถิ่น กลุ่มเยาวชนและนักเรียนนักศึกษา กลุ่มผู้เชี่ยวชาญอื่นๆ สมาชิกรายบุคคล และผู้ประสานงานอีกหลายพันกลุ่ม อยู่ในกว่า 100 ประเทศและเขตการปกครองนอกจากนี้ยังมีสำนักงาน (Section/Structure) ที่จัดตั้งในระดับชาติขึ้นในพื้นที่มากกว่า 70 ประเทศ และในประเทศต่างๆ อีกกว่า 20 ประเทศยังมีการจัดตั้งองค์กรประสานงานอื่นๆ (coordinating structures) อีกด้วย แอมเนสตี้ อินเตอร์เนชั่นแนลยังเป็นองค์กรที่ได้รับการยอมรับและให้ความเชื่อถือ โดยองค์กรฯ จัดส่งผู้แทนไปพบรัฐบาลและองค์กรระหว่างประเทศ เช่น องค์การสหประชาชาติ และมีส่วนร่วมในการอภิปรายในประเด็นสิทธิมนุษยชนระดับนานาชาติ
การถูกคุกคามโดยรัฐ.
องค์กรแอมเนสตี้ มีส่วนในการช่วยเหลือด้านสิทธิมนุษยชน แต่มักจะมีอุปสรรคต่อการทำงาน โดยเฉพาะประเทศที่ปกครองระบอบเผด็จการแบบคอมมิวนิสต์ ฟาสซิสต์ และประเทศที่ปกครองในระบอบประชาธิปไตยที่ไม่เสรีที่แทรกแซงโดยกลุ่มคณาธิปไตยและกลุ่มอำนาจนิยมเบ็ดเสร็จ และมักจะถูกคุกคามและกดดันโดยรัฐเสมอ โดยเฉพาะในจีน ฮ่องกง พม่า
โดยนิตินัย

โดยนิตินัย  หมายความว่า "เกี่ยวกับกฎหมาย" หรือ "ในทางกฎหมาย" ซึ่งตรงกันข้ามกับคำว่า “โดยพฤตินัย” (de facto) ("ในทางปฏิบัติหรือตามความเป็นจริง ที่อาจจะมิได้เป็นไปตามกฎหมายที่วางไว้") “โดยนิตินัย” เป็นคำที่ใช้ในทางกฎหมาย หรือ การปกครอง
คำว่า "de jure" และ "de facto" ใช้แทนคำว่า "in principle" (ในทางมาตรฐาน) และ "in practice" (ในทางปฏิบัติ) ตามลำดับ
ในบริบทของกฎหมาย "de jure" แปลว่า "ตามกฎหมาย" แต่สังคมอาจจะเลือกปฏิบัติ “โดยพฤตินัย” โดยไม่มีกฎหมายกำหนด กระบวนการที่เรียกว่า "กฎหมายล้าสมัย" (desuetude) อาจจะทำให้สิ่งที่ปฏิบัติโดยพฤตินัยมาแทนที่กฎหมายล้าสมัยได้ หรือในทางตรงกันข้ามสังคมอาจจะเลือกปฏิบัติ “โดยพฤตินัย” ตามความนิยมแม้ว่าจะมีกฎหมาย "de jure" ห้ามไม่ให้ทำ
โดยพฤตินัย

โดยพฤตินัย  หมายความว่า "by [the] fact" หรือตามความเป็นจริง ซึ่งตั้งใจที่จะหมายความว่า "ในทางปฏิบัติหรือตามความเป็นจริง ที่อาจจะมิได้เป็นไปตามกฎหมายที่วางไว้" “โดยพฤตินัย” มักจะใช้คู่กับ “โดยนิตินัย” (de jure) เมื่อกล่าวถึงกฎหมาย, การปกครอง หรือวิธี (เช่นมาตรฐาน) ที่พบในประสบการณ์ที่สร้างหรือวิวัฒนาการขึ้นนอกเหนือไปจากในกรอบของกฎหมาย เมื่อใช้ในกิจการที่เกี่ยวกับกฎหมาย “โดยนิตินัย” จะหมายถึงสิ่งที่กฎหมายกำหนด และ “โดยพฤตินัย” ก็จะหมายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นตามความเป็นจริง ซึ่งมีความหมายคล้ายคลึงกับวลี "for all intents and purposes" ("สรุปโดยทั่วไปแล้ว") หรือ "in fact" ("ตามความเป็นจริง") ในทางการปกครอง "de facto government" อาจจะหมายถึงรัฐบาลที่มีอำนาจปกครองที่ไม่ถูกต้องหรือไม่เป็นที่ยอมรับโดยนานาชาติว่าเป็นรัฐบาลที่ถูกต้องตามกฎหมาย นอกจากนั้นก็อาจจะเป็นคำที่ใช้สถานการณ์ที่ไม่มีกฎหรือมาตรฐานแต่มีการปฏิบัติที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป
สิทธิโดยสายโลหิต

สิทธิโดยสายโลหิต  เป็นสำนวนภาษาลาตินที่หมายความว่า "right of blood" หรือ "สิทธิโดยสายโลหิต" เป็นนโยบายทางสังคมที่ "สิทธิของการเป็นพลเมือง" เป็นสิทธิที่เชื้อชาติ หรือ สัญชาติมิได้ระบุโดยดินแดนที่กำเนิด แต่โดยการที่มีบรรพบุรุษผู้ที่ถือสัญชาติหรือเป็นพลเมืองของประเทศที่ว่า ซึ่งตรงกันข้ามกับ “สิทธิโดยแผ่นดิน” (Jus soli) 
เมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 การถกเถียงระหว่างฝรั่งเศส-เยอรมันเรื่องสัญชาตินำไปสู้การต่อต้านนโยบายของเยอรมันโดยเอิร์นเนสต์ เรนอง ในปรัชญาที่เรียกว่า "objective nationality" ที่ใช้สายเลือด, ชาติพันธุ์ (Race) หรือภาษาเป็นเครื่องวัดสัญชาติ ขณะที่ฝรั่งเศสใช้กฎ “สิทธิโดยแผ่นดิน” เป็นเครื่องวัด ที่ถือว่าสิทธิของเชื้อชาติ หรือ สัญชาติเป็นสิ่งที่เป็นของบุคคลในดินแดนที่เกิด ในปัจจุบันชาติหลายชาติใช้ปรัชญาผสมระหว่าง “สิทธิโดยแผ่นดิน” และ “สิทธิโดยสายโลหิต” ในการพิจารณาการให้สัญชาติที่รวมทั้งสหรัฐอเมริกา, แคนาดา, อิสราเอล, เยอรมนี (เมื่อไม่นานมานี้), กรีซ, ไอร์แลนด์ และอื่นๆ
นอกไปจากฝรั่งเศสแล้วชาติในยุโรปส่วนใหญ่ก็ยังคงใช้กฎ “สิทธิโดยสายโลหิต” เป็นเครื่องวัดสิทธิของการให้สัญชาติในการพยายามรักษาขนบประเพณีและความเป็นเอกลักษณ์ของชาติ รวมทั้งการดำรงสายเลือดของชาติพันธุ์เดียวกัน (Monoculturalism) ที่ได้รับการวิจารณ์ว่าเป็นการจำกัดสิทธิของผู้ที่หรือหลายชั่วคนที่อาศัยอยู่ในประเทศใดประเภทหนึ่งเป็นเวลานานโดยไม่มีโอกาสที่จะได้รับสัญชาติของแผ่นดินที่ตั้งถิ่นฐานอยู่
สิทธิโดยแผ่นดิน

สิทธิโดยแผ่นดิน  เป็นสำนวนภาษาลาตินที่หมายความว่า "law of ground" หรือ "ตามกฎของแผ่นดิน[ที่ตั้งถิ่นฐาน]" หรือ "สิทธิของการเป็นพลเมือง" เป็นสิทธิที่เชื้อชาติ หรือ สัญชาติเป็นสิ่งที่เป็นของบุคคลที่เกิดในดินแดนนั้น เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 รัฐชาติแบ่งเป็นสองกลุ่มๆ หนึ่งมอบสัญชาติให้แก่บุคคลตามกฎ “สิทธิโดยแผ่นดิน” (เช่นฝรั่งเศส) และอีกกลุ่มหนึ่งที่มอบสัญชาติให้แก่บุคคลตามกฎ “สิทธิโดยสายโลหิต” (jus sanguinis) (เช่นเยอรมนี ก่อน ค.ศ. 2000) แต่ประเทศส่วนใหญ่ในยุโรปเลือกปรัชญาสิทธิสัญชาติแบบเยอรมันที่เรียกว่า "objective nationality" หรือสัญชาติโดยจุดประสงค์ โดยใช้สายเลือด, ชาติพันธุ์ (Race) หรือภาษาเป็นเครื่องวัด และเป็นปฏิปักษ์ต่อปรัชญา "subjective nationality" หรือสัญชาติโดยการพิจารณา ซึ่งเป็นการให้สิทธิสัญชาติโดยการใช้ความสัมพันธ์ของบุคคลต่อแผ่นดินที่ตั้งถิ่นฐานเป็นเครื่องวัดซึ่งเป็นปรัชญาพื้นฐานของการให้สัญชาติ “สิทธิโดยแผ่นดิน” ได้ ในปัจจุบันจำนวนผู้อพยพที่ไปตั้งถิ่นฐานในประเทศที่ไม่ใช่บ้านเกิดมีจำนวนมากขึ้นทำให้ความแตกต่างของปรัชญาสิทธิสองปรัชญานี้เริ่มจะลางเลือนขึ้น 
ประเทศที่อนุสัญญาว่าด้วยการลดจำนวนผู้ไร้ชาติ ค.ศ. 1961 (1961 Convention on the Reduction of Statelessness) ทำความตกลงให้สัญชาติแก่ผู้ที่ไร้สัญชาติผู้ที่เกิดในดินแดน หรือ บนเรือ หรือ บนเรือบินของชาตินั้น
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี

พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี (Vittorio Emanuele Ferdinando Maria Gennaro di Savoia; , ; 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869 — 28 ธันวาคม ค.ศ. 1947) ทรงขึ้นครองราชย์ในฐานะพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลี ตั้งแต่วันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 จนกระทั่งทรงสละราชบังลังก์ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 นอกจากนั้น พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย (ค.ศ. 1936 - ค.ศ. 1941) และพระมหากษัตริย์แห่งแอลเบเนีย (ค.ศ. 1939 - ค.ศ. 1943) ในช่วงรัชสมัยของพระองค์เป็นเวลาเกือบ 46 พรรษา ซึ่งเริ่มต้นขึ้นภายหลังจากการลอบปลงพระชนม์ พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 ผู้เป็นพระบิดาของพระองค์ ราชอาณาจักรอิตาลีได้เข้าไปพัวพันกับสงครามโลกสองครั้ง รัชสมัยของพระองค์ยังครอบคลุมถึงการก่อตั้ง เถลิงอำนาจ และการล่มสลายของลัทธิฟาสซิสต์ของอิตาลีและระบอบการปกครอง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 ทรงยอมรับการลาออกของนายกรัฐมนตรี เปาโล โบเซลลี และทรงแต่งตั้ง วิตโตรีโอ เอมานูเอเล ออร์ลันโด (นายกรัฐมนตรีแห่งชัยชนะ) ให้ขึ้นมารับตำแหน่งแทน ภายหลังจากการเดินขบวนสู่โรม พระองค์ทรงแต่งตั้ง เบนิโต มุสโสลินี ให้เป็นนายกรัฐมนตรีและต่อมาพระองค์ทรงปลดเขาลงจากตำแหน่งในปี ค.ศ. 1943 ในช่วงการบุกครองอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 ทรงสละราชบังลังก์ในปี ค.ศ. 1946 เพื่อสนับสนุนให้แก่ อุมแบร์โตที่ 2 พระราชโอรสของพระองค์ โดยทรงคาดหวังว่าจะส่งเสริมการสนับสนุนสถาบันพระมหากษัตริย์ให้เข้มแข็งต่อต้านการลงประชามติของประชาชนในการยกเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์ซึ่งประสบความสำเร็จในที่สุด หลังจากนั้นพระองค์ทรงลี้ภัยไปยังอะเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ ซึ่งทรงสวรรคตและพระศพถูกฝังในปีต่อมา ในมหาวิหารเซนต์แคทเธอรีนแห่งอะเล็กซานเดรีย ในปี ค.ศ. 2017 พระศพได้ถูกย้ายไปฝังไว้ที่อิตาลี ตามข้อตกลงระหว่างประธานาธิบดีอิตาลี แซร์โจ มัตตาเรลลา และประธานาธิบดีอียิปต์ อับเดล ฟัตตอห์ เอล-ซิซี 
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 ถูกเรียกขานโดยชาวอิตาลีบางคนว่า Sciaboletta ("กระบี่น้อย") เนื่องจากความสูงของพระองค์อยู่ที่ 1.53 เมตร(5 ฟุต 0 นิ้ว) และ "il Re soldato" (ทหารกษัตริย์) จากการที่พระองค์ทรงนำพาประเทศในช่วงสงครามโลกสองครั้ง
ซาร์อีวัน อาแซนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย

ซาร์อีวัน อาแซนที่ 2 แห่งบัลแกเรีย  (?– 24 มิถุนายน ค.ศ. 1241) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิบัลแกเรียที่ 2 แห่งราชวงศ์อาเซนผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1218 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ. 1241 สมเด็จพระจักรพรรดิไอวาน อาเซนที่ 2 แห่งบัลแกเรียเป็นพระราชโอรสของซาร์อีวัน อาแซนที่ 1 และ เอเลนา
พระเจ้าตอมิสลัฟที่ 1 แห่งโครเอเชีย

พระเจ้าตอมิสลัฟที่ 1 แห่งโครเอเชีย  (? – ค.ศ. 928) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียแห่งราชวงศ์ Trpimirović ผู้ครองราชย์ต่อจากดยุกมันซิเมียร์แห่งโครเอเชียระหว่างปี ค.ศ. 910 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 928 โดยมีสมเด็จพระเจ้าทรพิเมียร์ที่ 2 ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ 
ตอมิสลัฟขึ้นเป็นประมุขในฐานะ "ดยุก" (dux Croatorum) แห่งดาลเมเชียโครเอเชีย ระหว่างปี ค.ศ. 910 จนถึงปี ค.ศ. 925 และทรงเป็นปฐมกษัตริย์ (rex Croatorum) แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียระหว่างปี ค.ศ. 925 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 928
ตอมิสลัฟอาจจะเป็นพระราชโอรสของมันซิเมียร์ดยุกแห่งดาลเมเชียโครเอเชีย ในปี ค.ศ. 925 ตอมิสลัฟก็ทรงรวมโครแอทแห่งดาลเมเชีย และ แพนโนเนียเข้าเป็นราชอาณาจักรเดียวกัน พระองค์ทรงรวมดินแดนตั้งแต่ทะเลเอเดรียติกไปจนถึงแม่น้ำดราวา และจากแม่น้ำราซาในอิสเตรียไปจนถึงแม่น้ำดรินา ภายใต้การปกครองของพระองค์ราชอาณาจักรโครเอเชียกลายเป็นราชอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดอาณาจักรหนึ่งในยุคกลาง<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^
สมเด็จพระเจ้าเปตาร์ เครซิเมียร์ที่ 4 แห่งโครเอเชีย

สมเด็จพระเจ้าเปตาร์ เครซิเมียร์ที่ 4 แห่งโครเอเชีย  (? – ค.ศ. 1074) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโครเอเชียแห่งราชวงศ์ Trpimirović และ ราชวงศ์ Krešimirović ผู้ครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาสมเด็จพระเจ้าสตีเฟนที่ 1 ระหว่างปี ค.ศ. 1058 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1074 โดยมีสมเด็จพระเจ้าดมิทาร์ ซโวนิเมียร์ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ ภายใต้การปกครองของพระองค์ราชอาณาจักรโครเอเชียขยายดินแดนจนมีเนื้อที่มากที่สุดซึ่งทรงทำให้ได้รับการขนานพระนามว่าเป็น "มหาราช"
เมื่อเริ่มขึ้นครองราชย์เปตาร์ เครซิเมียร์ก็ทรงดำเนินนโยบายเช่นเดียวกับพระราชบิดา ในปี ค.ศ. 1059 และปี ค.ศ. 1060 พระองค์ก็ทรงถูกเรียกตัวโดยสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 3 เพื่อขอให้ทรงปฏิรูปศาสนาในโครเอเชียตามพิธีแบบโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญต่อสถาบันพระสันตะปาปาแห่งกรุงโรมหลังจากความแตกแยกระหว่างคริสต์ศาสนจักรตะวันออกและตะวันตกที่เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1054 ซึ่งทำให้พระสันตะปาปาจำเป็นต้องทรงพยายามหาพันธมิตรในบริเวณคาบสมุทรบอลข่าน เปตาร์ เครซิเมียร์และขุนนางชั้นสูงให้การสนับสนุนพระสันตะปาปาแห่งกรุงโรม
บูดู

บูดู  เป็นอาหารพื้นเมืองที่ได้รับความนิยมในภาคใต้ของประเทศไทยและประเทศมาเลเซีย ได้มาจากการหมักปลากับเกลือเช่นเดียวกับการหมักน้ำปลาโดยอาศัยเอนไซม์และจุลินทรีย์จากปลาที่มีอยู่แล้วตามธรรมชาติ ใช้เวลาในการหมัก 8-15 เดือน ที่ต่างจากน้ำปลาคือบูดูเป็นของเหลวขุ่นที่เป็นสารแขวนลอย ต้องเขย่าให้เข้ากันเสียก่อนรับประทาน ส่วนน้ำปลาไม่มีชิ้นส่วนของตะกอน 
ปริมาณเกลือของน้ำปลา (ร้อยละ 22–37) จะสูงกว่าบูดูซึ่งมีความเค็มอยู่ในช่วงร้อยละ 19–25
การบริโภค.
บูดูมักนิยมนำมาปรุงเป็นน้ำพริก ใส่หอมแดง พริกสด มะนาว น้ำตาล กินกับผักสดหรือปรุงเป็นน้ำบูดูสำหรับราดข้าวยำโดยใส่หอม กระเทียม ตะไคร้ ข่า ใบมะกรูดและน้ำตาลแล้วเคี่ยว
กระบวนการผลิต.
กระบวนการผลิตบูดูนั้นเริ่มด้วยการนำปลาทะเลสด ซึ่งอาจจะใช้ปลาชนิดใดก็ได้ แต่ผู้ผลิตบูดูในอำเภอสายบุรี จังหวัดปัตตานีจะนิยมใช้ปลากะตัก เพราะจะได้บูดูที่มีกลิ่น และรสชาติดี โดยผู้ผลิตจะซื้อปลากะตักจากชาวประมงที่กลับเข้าฝั่งในตอนเช้า หลังจากนั้นจึงนำปลากะตักมาล้างให้สะอาด (ผู้ผลิตบางรายจะไม่ทำการล้างปลา โดยให้เหตุผลว่า จะทำให้รสชาติและกลิ่นของบูดูเสียไป และกระบวนการหมักจะช่วยให้บูดูสะอาดเองตามธรรมชาติ นอกจากนี้ผู้บริโภคก็จะนำบูดูไปปรุงก่อนบริโภคอยู่แล้ว) ใส่กระบะไม้ขนาดประมาณ 0.5 × 2 เมตร แล้วเติมเกลือสมุทรประเภทหยาบลงไป โดยใช้อัตราส่วน ปลากะตักต่อเกลือ 3:1 โดยน้ำหนัก หลังจากนั้นจะทำการคลุกให้เข้ากันโดยใช้ไม้พาย เมื่อคลุกปลากะตักกับเกลือให้เข้ากันได้ที่ดีแล้ว ก็จะนำไปใส่ในโอ่งดินหรือบ่อซิเมนต์ ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "บ่อบูดู" มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เมตร สูง 1 เมตร แล้วใช้กระสอบปุ๋ยหรือผ้าคลุมปิดไว้ เพื่อคอยให้ปลานั้นยุบตัวลงไปอีก (สาเหตุที่ต้องคอยให้ปลายุบตัวลงไป เพราะว่าในการหมักจะต้องพยายามให้มีอากาศเข้าไปในบ่อบูดูน้อยที่สุด) แล้วจึงเติมปลาและเกลือที่คลุกแล้วลงไปอีก จนเกือบเต็ม โดยจะเว้นปริมาตรบางส่วนของบ่อบูดูไว้เพื่อเผื่อก๊าซที่เกิดจากการหมักดันฝาปิดบ่อบูดู เมื่อปลาในบ่อบูดูอัดแน่นดีแล้วจึงทำการปิดบ่อบูดูให้มิดชิดด้วยกระสอบเกลือ แล้วไม้ไผ่สาน หรือกระเบื้องหลังคาปิดทับอาจใช้วัตถุหนักทับไว้ ระยะเวลาการหมักจะใช้เวลาประมาณ 8–12 เดือน โดยในช่วงระหว่างการหมักจะไม่มีการเปิดบ่อบูดูเลย และจะต้องพยายามไม่ให้น้ำเวลาฝนตกเข้าไปในบ่อบูดู จะทำให้บูดูมีสีดำ และมีกลิ่นเหม็น
เมื่อครบกำหนดเวลาผู้ผลิตจะเปิดบ่อบูดูซึ่งจะมีน้ำบูดูและเนื้อบูดูปะปนกันอยู่ในบ่อบูดู ในการนำบูดูออกจากบ่อบูดูจะทำโดยการเปิดฝาที่ครอบบ่อบูดู และเอาไม้ไผ่ที่สานออก ตักเกลือที่อยู่บนกระสอบเกลือออก แล้วนำกระสอบเกลือออก นำแกลอนพลาสติกที่เปิดหัวเปิดท้าย ใส่ลงไปในเนื้อบูดูในบ่อบูดู ตักเนื้อบูดูที่อยู่ในแกลอนพลาสติกออกเพื่อให้เหลือแต่น้ำบูดู และน้ำบูดูจะไหลเข้ามาภายในแกลอนพลาสติก โดยมีเนื้อบูดูปะปนเข้ามาบ้างเล็กน้อย แล้วจึงใช้ภาชนะตักน้ำบูดูในแกลอนพลาสติกขึ้น เพื่อนำไปบรรจุในภาชนะ ส่งต่อให้ผู้จัดจำหน่ายต่อไป โดยบูดูที่มีน้ำบูดูเป็นส่วนใหญ่จะเรียกว่า "บูดูใส" ส่วนน้ำบูดูที่มีเนื้อบูดูที่เหลือปะปนในบ่อจะนำไปผลิตเป็น"บูดูข้น" ในการหมักปลากะตัก 450 กิโลกรัมจะได้บูดูประมาณ 400 ลิตร นอกจากนี้เนื้อบูดูที่เหลือจะเอาไปผสมกับน้ำเกลือเพื่อทำบูดูที่มีคุณภาพรองลงมา
โรเมโอ โอปรีอาซา

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>6733022</parentid>
 <timestamp>2022-05-19T19:28:46Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>InternetArchiveBot</username>
 </contributor>
 <comment>Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.8.7</comment>
 <origin>10111836</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
โรเมโอ โอปรีอาซา (Romeo Opriasa) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 3 แพ้ 16 
ประวัติ.
โอปรีอาซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน แดนนี่ ดูรัน ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ 3 ครั้ง แพ้รวด รวมทั้ง แพ้น็อค มุน ซังกิล ยก 2 เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2532 แพ้คะแนน ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ และไปชกที่ญี่ปุ่นเสมอกับ มิชิโนริ ฮาชิโมโตะ จากนั้น โอปรีอาชาได้ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBFที่ว่างเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ซาโตชิ ชิเงกิ ที่ญี่ปุ่น ไม่ได้แชมป์ จากนั้นมาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน แพ้คะแนน ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ที่ กรุงเทพฯ และ โอปรีอาซาได้ไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ ชนะคะแนน โช ซุกฮวี แต่หลังจากนั้น โอปรีอาซาชกแพ้ตลอด มีเสมอเพียงครั้งเดียว โดยมาชกไนไทยสองครั้ง แพ้คะแนน สิงห์ สิงห์ชัชวาล เมื่อ พ.ศ. 2533 และแพ้น็อค ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ ยก 7 และไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่อินโดนีเซียเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 แพ้คะแนน แลมฮ็อต ซิมาโมรา โอปรีอาซาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 แพ้ทีเคโอ นาธาน สติง ยก 3 ที่ ออสเตรเลียเพราะได้รับบาดเจ็บที่มือจนชกต่อไม่ได้ หลังจากนั้น โอปรีอาซาก็แขวนนวมไป
พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย

พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (ราว ค.ศ. 1155 – 15 ธันวาคม ค.ศ. 1230) เป็นดยุกแห่งโบฮีเมียในช่วง ค.ศ. 1192 จากนั้นจึงได้รับตำแหน่งพระมหากษัตริย์โบฮีเมียครั้งแรกใน ค.ศ. 1198 จากฟิลิปแห่งสเวเบีย ภายหลังใน ค.ศ. 1203 จากอ็อทโทที่ 4 แห่งเบราน์ชไวค์ และใน ค.ศ. 1212 (ในฐานะตำแหน่งสืบทอด) จากฟรีดริชที่ 2 พระองค์เป็นสมาชิกในราชวงศ์ปแชมิเซิล
ชีวิตช่วงต้น.
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์รองของพระเจ้าวลายิสลัฟที่ 2 ดยุกและกษัตริย์โบฮีเมีย กับจูดิธแห่งทูรินเจีย ในช่วงแรกของการครองราชย์เป็นสมัยของอนาธิปไตยที่เกิดขึ้นโดยทั่วไปในราชอาณาจักร หลักจากการต่อสู้อยู่พักหนึ่งก็เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียโดยจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ใน ค.ศ. 1192 แต่ปีต่อมาพระองค์ก็ถูกกลุ่มเจ้าเยอรมันโค่นราชบัลลังก์ ใน ค.ศ. 1197 พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ ทรงบังคับให้วลาดิสเลาส ยินดริค พระเชษฐา สละโบฮีเมียให้แก่พระองค์ไปครองเพียงแต่มอเรเวีย
พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ ทรงฉวยโอกาสที่ชาวเยอรมันอยู่ในระหว่างสงครามกลางเมืองแย่งราชบัลลังก์ระหว่างฟิลลิพแห่งสเวเบียแห่งโฮเอินชเตาเฟิน กับอ็อทโทแห่งตระกูลเวล์ฟ ในการประกาศพระองค์เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมีย โดยได้รับการสนับสนุนจากฟิลลิพแห่งสเวเบีย ผู้ต้องการการสนับสนุนทางทหารในการต่อสู้กับฝ่ายอ็อทโทใน ค.ศ. 1198 โดยสวมมงกุฏที่ไมนทซ์
ใน ค.ศ. 1199 พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ ทรงหย่ากับอาเดิลไฮท์แห่งไมเซินแห่งราชวงศ์เว็ททีน พระมเหสีองค์แรก เพื่อไปเสกสมรสกับโกนช์ต็อนซิยอแห่งฮังการี พระราชธิดาองค์เล็กของพระเจ้าเบ-ลอที่ 3 แห่งฮังการี
ใน ค.ศ. 1200 เมื่ออ็อทโทขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิอ็อทโทที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ ก็ทรงเลิกสัญญาที่มีต่อฟิลลิพแห่งสเวเบีย และประกาศเข้าข้างฝ่ายเวล์ฟ ทั้งจักรพรรดิอ็อทโทที่ 4 และสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ต่อมาก็ทรงรับรองว่าพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์สืบราชวงศ์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมีย
คอนสแตนติโน ดังกลา

คอนสแตนซิโอ ดังกลา (Constancio Dangla) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 24 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 11
ประวัติ.
ดังกลาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน ปีเตอร์ กวนที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ในฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน รูเบน เดอ ลาครูซ ได้แชมป์มาครอง และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ถึง 3 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 แพ้คะแนนโดยเทคนิค เอเดล เกโรมิโน ในระหว่างที่เป็นแชมป์นี้ ดังกลาได้ไปชกกับมุน ซองกิลทีเกาหลีใต้ เมื่อ พ.ศ. 2530 ซึ่งดังกลาเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 3 และมาชกกับเขาค้อ แกแล็คซี่ในไทยในปีเดียวกัน ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 และไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2531 ก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค คิโยชิ ฮาตานากะ ยก 3
หลังจากเสียแชมป์ฟิลิปปินส์แล้ว ดังกลาขึ้นชกชนะที่ฟิลปปินส์ 1 ครั้งก็หยุดชกไป 4 ปี กลับมาชกอีกใน พ.ศ. 2535 ชกชนะอีกครั้งก็มาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC ในไทยเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ไม่ได้แชมป์ ดังกลาขึ้นชกแก้มือกับต่อศักดิ์แบบนอกรอบอีกครั้งในเดือนมีนาคม ปีเดียวกัน คราวนี้ดังกลาแพ้น็อคแค่ ยก 3 ดังกลาขึ้นชกอีกเพียงสองครั้ง หลังจากที่แพ้น็อค การี การาย ยก 4 เมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2536 ดังกลาก็แขวนนวมไป
พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย

พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 2 แห่งโบฮีเมีย (ราว ค.ศ. 1233 – 26 สิงหาคม ค.ศ. 1278) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียผู้ทรงครองราชสมบัติต่อจากพระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 1 ผู้เป็นพระราชบิดาใน ค.ศ. 1253 และครองราชย์ต่อมาจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1278 พระราชโอรสคือพระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 2 ทรงเป็นผู้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์
พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 2 ทรงเป็นดยุกแห่งออสเตรียระหว่าง ค.ศ. 1251 จนถึง ค.ศ. 1276 ดยุกแห่งสไตเรียระหว่าง ค.ศ. 1260 จนถึง ค.ศ. 1276, ดยุกแห่งคารินเทียระหว่าง ค.ศ. 1269 จนถึง ค.ศ. 1276 และดยุกแห่งคาริโอลาระหว่าง ค.ศ. 1269 จนถึง ค.ศ. 1276
พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองของพระเจ้าวาตส์ลัฟที่ 1 และคูนีกุนเดอแห่งโฮเอินชเตาเฟิน
สมรสและพระราชโอรสธิดา.
ณ วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1252 พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 2 ทรงสมรสกับมาร์กาเรตแห่งออสเตรีย พระนางแก่กว่าพระองค์ 26 พรรษา และการที่ทั้งคู่ไม่สามารถให้กำเนิดโอรสธิดาทำให้การแต่งงานของทั้งสองเป็นโมฆะ จากนั้นในวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1261 โอตาการ์สมรสกับคูนีกุนดาแห่งสลาโวเนีย ทั้งคู่น่าจีมีโอรสธิดา 4 พระองค์:
โอตาการ์ยังมีบุตรและธิดาเพิ่มเติมอีก 2 คน คนที่สำคัญที่สุดคือ บุตรหัวปี มิกูลัช พระสันตะปาปาในขณะนั้นไม่ยอมรับเขาเป็นทายาทผู้มีสิทธิโดยตรงของราชสำนักโบฮีเมีย แต่มีการยกที่ดินศักดินาของดัชชีโอปาวาให้ใน ค.ศ. 1269
มอม (เรื่องสั้น)

มอม เป็นเรื่องสั้น แต่งโดย ศาสตราจารย์ (พิเศษ) พลตรี ม.ร.ว. คึกฤทธิ์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรี และ ศิลปินแห่งชาติ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับสุนัขพันธุ์ผสมระหว่างอัลเซเชียน กับสุนัขพันธุ์ไทย ชื่อ "มอม" เนื้อเรื่องจำลองเหตุการณ์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ประมาณ พ.ศ. 2485 - 2488 ย่านถนนเพชรบุรีและถนนราชวิถี กรุงเทพมหานคร 
เรื่องมอมได้รับการนำมาใช้เป็นบทเรียนในหนังสือวิชาภาษาไทย ระดับชั้นมัธยมศึกษา
การดัดแปลง.
เรื่องสั้นมอมได้รับการนำไปทำละครโทรทัศน์เมื่อปี พ.ศ. 2540 ออกอากาศทางช่อง 5 โดยฐาปกรณ์ ดิษยนันทน์ รับบทนายของมอม จินตหรา สุขพัฒน์ รับบทนายผู้หญิง และผู้เกริ่นเรื่องคือ อาคม มกรานนท์ และ ดิษย์ลดา ดิษยนันทน์
และถูกสร้างเป็นละครเวทีเพลง โดย ดรีมบอกซ์ ในชื่อ "มอม เดอะ มิวสิคัล" ตลอดเดือนมกราคม พ.ศ. 2559 ณ โรงละครเอ็มเธียเตอร์ นำแสดงโดย ธีรนัยน์ ณ หนองคาย, พิจิกา จิตตะปุตตะ, จิตรคุปต์ สุนทรศิลป์ชัย, ทรงสินธ์ ศิริคุณารัศม์, วสุธิดา ปุณวัฒนา, กรกวรรษ ศิลปี, แก้วกาญจน์ ชื่นเป็นนิจ และ ธมกร จักราวรวุธ
และเป็นละครโทรทัศน์อีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2560 ทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส วันเสาร์-อาทิตย์ ในเวลา 20:30 น. นำแสดงโดย เทมส์ สรรพกิจ และ พิมดาว พานิชสมัย
ดัชชีคารินเทีย

ดัชชีคารินเทียหรือดัชชีแคร์นเทิน (,) เป็นดัชชีที่เป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์มาตั้งแต่ ค.ศ. 976 จนถึง ค.ศ. 1806 เมื่อจักรวรรดิถูกยุบตัว หลังจากนั้นก็ตกไปเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย จนถึง ค.ศ. 1918 เมื่อจักรวรรดิถูกยุบตัว ตามสนธิสัญญาแซ็ง-แฌร์แม็ง-อ็อง-แล (ค.ศ. 1919) ดินแดนส่วนใหญ่ของคารินเทียก็ก่อตั้งเป็นรัฐคารินเทียของออสเตรีย ส่วนเล็กทางตะวันออกเฉียงใต้ (ราวครึ่งหนึ่งของบริเวณสโลวีน (มณฑลคารินเทีย) และเมืองเยแซร์สโค) รวมเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรแห่งชาวเซิร์บ โครแอต และสโลวีนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่ ขณะที่บริเวณหุบเขาคานาเลและเมืองทาร์วิสซิโอตกไปเป็นของราชอาณาจักรอิตาลี
ศิลปะถาลาปริวัต

ศิลปะแบบถาลาบริวัต พ.ศ. 1150 เรียกตามชื่อสถานที่ค้นพบ ทับหลังกลุ่มหนึ่ง บริเวณเมืองธาราบริวัตร จังหวัดสตึงเตรงของประเทศกัมพูชา ริมแม่น้ำโขง ทางภาคใต้ของประเทศลาว จากบริเวณที่มีแม่น้ำไหลวน
เนื่องจากลักษณะทับหลัง แบบถาลาบริวัตมีลักษณะ คล้ายศิลปะอินเดีย แบบคุปตะและหลังคุปตะ นักวิชาการ จึงกำหนดอายุ ประมาณ พุทธศตวรรษ ที่ 12
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
Casiopea

คาสิโอเปีย  เป็นวงดนตรีแจ๊สฟิวชันญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1976 โดยนักเล่นกีตาร์ อิสเซอิ โนโร, เทตสุโอะ ซะกุระอิ (เบส), และฮิเดะฮิโกะ โคะอิเคะ (คีย์บอร์ด) ต่อมาในปี 1977 มิโนะรุ มุคะอิยะ (คีย์บอร์ด) และทะคะชิ ซะกะกิ (กลอง) มาร่วมวง แทนที่ฮิเดะฮิโกะ ที่ลาออกไป ต่อมาในปี 1980 ทะคะชิถูกแทนที่โดยอากิระ จิมโบ
คาสิโอเปียออกผลงานชิ้นแรกชื่ออัลบั้ม "Casiopea" ในปี 1979 โดยมีพี่น้องแรนดี เบร็กเคอร์ และ ไมเคิล เบร็กเคอร์ เป็นนักดนตรีรับเชิญ ในยุคแรกตั้งวง ดนตรีเป็นแนวฟังก์ผสมผสานกับดิสโกและแจ๊ส-ร็อก ต่อมาจะเป็นแนวฟิวชั่นแจ๊สและคอมเทมโพรารีแจ๊สมากขึ้น คาสิโอเปียมีผลงานกว่า 30 อัลบั้มทั้งในญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา
นิพจน์ (คณิตศาสตร์)

นิพจน์  ในทางคณิตศาสตร์ หมายถึงการผสมผสานสัญลักษณ์ต่าง ๆ เป็นจำนวนจำกัด ซึ่งจัดรูปแบบไว้อย่างดี โดยอิงตามกฎที่ขึ้นอยู่กับบริบท สัญลักษณ์ต่าง ๆ เหล่านี้สามารถเป็นจำนวน (ค่าคงตัว) ตัวแปร การดำเนินการ ฟังก์ชัน หรือสัญลักษณ์อื่น ๆ ทางคณิตศาสตร์ รวมทั้งเครื่องหมายวรรคตอน สัญลักษณ์สำหรับจัดกลุ่ม และสัญลักษณ์เชิงวากยสัมพันธ์ การใช้นิพจน์มีพิสัยตั้งแต่แบบเรียบง่าย เช่น
 <math>3 + 5\;</math>
ไปจนถึงแบบซับซ้อนมาก ๆ เช่น
 <math>f(a)+\sum_{k=1}^n\left.\frac{1}{k!}\frac{d^k}{dt^k}\right|_{t=0}f(u(t)) + \int_0^1 \frac{(1-t)^n }{n!} \frac{d^{n+1}}{dt^{n+1}} f(u(t))\, dt</math>
สายอักขระของสัญลักษณ์ที่ขัดต่อกฎวากยสัมพันธ์ ไม่ถือว่าจัดรูปแบบไว้อย่างดีและไม่ใช่นิพจน์ทางคณิตศาสตร์ที่ถูกต้อง ตัวอย่างเช่น
 <math>\times4)x+,/y</math>
กลุ่มของสัญลักษณ์นี้ไม่ถือว่าเป็นนิพจน์ทางคณิตศาสตร์ เป็นแค่สัญลักษณ์ที่ผสมปนเปอย่างไร้ความหมาย
โชเน็งซันเดย์รายสัปดาห์

โชเน็งซันเดย์ รายสัปดาห์ (; โรมาจิ: "Shūkan Shōnen Sandē") หรือมักจะเรียกกันว่า ซันเดย์ เป็นนิตยสารการ์ตูนภาษาญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โชงะกุกัง เริ่มตีพิมพ์ฉบับแรกเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2502 มีกลุ่มเป้าหมายเป็นนักเรียนมัธยมปลายและนักศึกษามหาวิทยาลัย
ซินเหวิน หลิ่วสรือ เฟิน

ซินเหวิน หลิ่วสรือ เฟิน(จีน:新闻60分)เป็นรายการของซีซีทีวี 4 ที่มีสถานะเทียบเท่าข่าวภาคเช้า ออกอากาศทุกวัน เวลา 07:00-08:00 น. และยุติการออกอากาศลงเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2552 เนื่องจากคำสั่งถอดกลางคัน เพื่อนำเวลาไปทำข่าวภาคสาย ของจงกั๋วซินเหวิน 
รูปแบบรายการ.
จะเป็นรายการข่าว ความยาว 1 นาที มีทั้งหมด 3 ช่วง
นีออซ

นีออซ รายสัปดาห์ เป็นนิตยสารการ์ตูนญี่ปุ่นตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ โดยต้นฉบับส่วนใหญ่มาจากนิตยสาร โชเนนซันเดย์ และนิตยสารในเครือของสำนักพิมพ์ โชงะกุกัง ที่เหลือบางส่วนมาจากนิตยสาร ยังก์แอนิมอล ของสำนักพิมพ์ ฮะคุเซนชะ และบางส่วนเป็นการ์ตูนไทยของทางสำนักพิมพ์เองตีพิมพ์จัดจำหน่ายเป็นครั้งแรก ในปี พ.ศ.2543. ก่อนจะยุติตัวเองลงในปี พ.ศ.2558. 
การ์ตูนญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์อยู่ก่อนปิดตัว.
การตีพิมพ์การ์ตูนในนิตยสารนีออซ จะมีการสลับสับเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ โดยจะมีการตีพิมพ์การ์ตูนญี่ปุ่นสัปดาห์ละ 6-8 เรื่อง และเป็นการ์ตูนไทย 1-2 เรื่อง (แล้วแต่สัปดาห์) สำหรับการ์ตูนญี่ปุ่นที่ตีพิมพ์อยู่ในขณะนี้ (4 ธันวาคม พ.ศ. 2556) มีรายชื่อดังต่อไปนี้
แอบบีย์โรด

แอบบีโรด  เป็นผลงานอัลบั้มชุดที่ 11 ในสหราชอาณาจักรและชุดที่ 17 ในสหรัฐอเมริกา ของวงเดอะบีตเทิลส์ ผลงานชุดนี้เริ่มทำงานเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 1969 ถือเป็นอัลบั้มสุดท้ายของวงที่บันทึกเสียง (ถึงแม้ว่าอัลบั้ม "เลตอิตบี" จะออกขายภายหลังเป็นอัลบั้มสุดท้าย แต่ก็บันทึกเสียงก่อน) "แอบบีโรด" ออกขายเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1969 ในสหราชอาณาจักร และวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1969 ในสหรัฐอเมริกา มีโปรดิวเซอร์และควบคุมวงออร์เครสตราโดย จอร์จ มาร์ติน ได้เจฟฟ์ เอเมอร์ริก เป็นวิศวกร อลับ พาร์สันส์เป็นผู้ช่วยวิศวกร และโทนี แบงส์ เป็นผู้ดำเนินการอัด (tape operator) ถือเป็นอัลบั้มที่มีความเข้มงวดที่สุดในการทำงานของเดอะบีตเทิลส์ ถึงแม้ว่าวงจะแทบจะไม่ตกแต่งอะไรมากในเวลานั้น นิตยสารโรลลิงสโตน ให้เป็นอัลบั้มยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลที่อันดับที่ 14 ถึงแม้ว่าในขั้นต้นนิตยสารจะวิจารณ์บวกลบผสมกันไป โดยในฉบับ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 มีวิจารณ์ด้านลบจากเอ็ด วาร์ด ว่า มีการผลิตที่มากเกินไป และคำชมเชยอย่างมาก จากจอห์น เมนเดลซอห์น
จุ๋ย จุ๋ยส์

จุ๋ย จุ๋ยส์ (Jui Juis) มีชื่อจริงว่า สุทธิพงศ์ สุทินรัมย์ เป็นนักดนตรีและนักร้องชาวไทย โดยมีเพลงฮิตอย่าง อย่าขี้โม้ ติดชาร์ตอันดับสูงสุดอยู่ที่ 2 ที่คลื่นวิทยุแฟตเรดิโอ (Fat Radio) (104.5 เอฟเอ็ม) เมื่อปี พ.ศ. 2551 และ Lesson 1 บทที่ 1 ติดชาร์ตอันดับสูงสุดอยู่ที่ 1 ในซี้ดชาร์ตท็อป 20 (97.5 เอฟเอ็ม) เมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 
ประวัติ.
สุทธิพงศ์ สุทินรัมย์ (ชื่อเล่น ว่า จุ๋ย) เกิดเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 ที่จังหวัดนครราชสีมา จบการศึกษาจาก คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ดิมมักเรเคิดส์

Dim Mak Records,ค่ายเพลงเล็กๆ ก่อตั้งขึ้นโดย Steve Aoki ในปี ค.ศ. 1996 ในสหรัฐอเมริกา รัฐแคลิฟอเนียร์ 
เปิดตัวด้วยอัลบั้ม 7" ของวง Stickfigurecarousel เจาะกลุ่มผู้ฟังแนวเพลงประเภท Hardcore และ Punk ก่อน แล้วภายหลัง
จึงได้ครอบคลุมไปถึงแนวเพลงประเภทอื่นๆ เช่น punk, garage rock and roll, Disco Punk, new wave ฯลฯ ทำให้มีกลุ่มผู้ฟังเยอะขึ้นและขยายตัวมากขึ้น
ธุรกิจด้านอื่นๆ.
นอกจากค่ายเพลงแล้ว Dim Mak ยังออกไลน์เสื้อผ้า และ แว่นตากันแดดออกมาด้วยโดย
Dim Mak Collection เป็น ไลน์เสื้อผ้าซึ่งเป็นธุรกิจอีกหนึ่งอย่างของ Aoki เริ่มก่อตั้งในปี 2006 
เป็นคอลเลคชั่นเสื้อผ้าที่ Steve ออกแบบร่วมกันกับน้องสาวของเขา Devon Aoki และมีหุ้นส่วนอีกสองคนคือผู้ก่อตั้งแบรนด์ดัง Ksubi
George Garrow และ Dan Single ไลน์เสื้อผ้านี้ใช้เวลาเตรียมอยู่ประมาณสองปี และได้เริ่มวางขายในปี 2009
ไจแอนท์ (วงดนตรี)

ไจแอนท์  เป็นวงบอยแบนด์ที่มีสมาชิกเด็ก แนวป็อป ของค่ายอาร์เอส ประกอบด้วยสมาชิกลูกครึ่ง 3 คนคือ ฮาเวิร์ด, โจ, โทมัส, เคยมีผลงานอัลบั้มออกมา 2 ชุดคือ ชุด "ไจแอนท์" และ "ก่อกวนความสงบ" มีเพลง "รสปูอัด" และ "เจ็บแปลบ" ที่โด่งดังระหว่างปี พ.ศ. 2541 - 2542
เนกาทีฟติงกิงบัตโพซิทีฟดูอิง

เนกาทีฟติงกิงบัตโพซิทีฟดูอิง  เป็นอีพีของจุ๋ย จุ๋ยส์ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2551 ได้ปลอยซิงเกิลออกจากอัลบั้มชุดนี้ได้แก่ อย่าขี้โม้ และ เหลือแต่ตอ
อาสนวิหารปีเตอร์บะระ

อาสนวิหารปีเตอร์บะระ (มีชื่อเต็มว่า คริสตจักรอาสนวิหารเซนต์ปีเตอร์, เซนต์พอล และเซนต์แอนดรูว์ (Cathedral Church of St Peter, St Paul and St Andrew) เป็นอาสนวิหารของคริสตจักรแห่งอังกฤษ สร้างอุทิศนักบุญซีโมนเปโตร นักบุญเปาโลอัครทูต และนักบุญอันดรูว์ ที่มีรูปปั้นอยู่บนจั่วสามจั่วด้านหน้าของอาสนวิหาร เป็นโบสถ์แม่ประจำมุขฆมณฑลปีเตอร์บะระในภาคแคนเทอร์เบอรีที่ตั้งอยู่ที่เมืองปีเตอร์บะระ ประเทศอังกฤษ สถาปัตยกรรมที่เห็นอยู่ในปัจจุบันเป็นแบบโรมาเนสก์ และกอทิก 
อาสนวิหารปีเตอร์บะระห์เดิมก่อตั้งขึ้นในสมัยแซ็กซอนสถาปัตยกรรมส่วนใหญ่เป็นแบบนอร์มันหลังจากการก่อสร้างใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ปีเตอร์บะระห์ก็เช่นเดียวกับอาสนวิหารเดอรัมและอาสนวิหารอีลี ที่เป็นสิ่งก่อสร้างจากคริสต์ศตวรรษที่ 12 ในอังกฤษที่ไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลงทางสถาปัตยกรรมมากนักแม้ว่าจะได้รับการขยายต่อเติมและการบูรณปฏิสังขรณ์ต่อมาหลายครั้งก็ตาม
อาสนวิหารปีเตอร์บะระห์มีชื่อเสียงว่ามีด้านหน้าที่สร้างแบบสถาปัตยกรรมกอทิกแบบอังกฤษอย่างเด่นชัด ที่มีประตูโค้งใหญ่มหึมาที่ไม่มีสิ่งก่อสร้างใดที่สร้างเช่นเดียวกันนั้นมาก่อน หรือสร้างตามมา ลักษณะที่ปรากฏเป็นเชิงที่ไม่สมมาตร เพราะหอหนึ่งในสองหอที่สูงขึ้นมาหลังด้านหน้านสร้างไม่เสร็จ แต่จะมองเห็นได้ก็จากระยะทางไกลจากตัวอาสนวิหารเท่านั้น
ฐานข้อมูลโครงสร้าง

ฐานข้อมูลโครงสร้าง (หรือเรียกสั้นๆ ว่า Structurae) "ฐานข้อมูลโครงสร้าง" เป็นฐานข้อมูลออนไลน์ที่มีข้อมูลเกี่ยวกับโครงสร้างทางวิศวกรรม และ โครงสร้างทางโยธาทุกรูปแบบเช่นสะพาน ตึก ตึกระฟ้า หอ เขื่อน และอื่นๆ นอกจากนั้นก็ยังมีข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท และ บุคคล (วิศวกร สถาปนิก และผู้ก่อสร้าง) ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในการออกแบบหรือก่อสร้างโครงสร้าง คำว่า "ฐานข้อมูลโครงสร้าง" มาจากภาษาลาติน "Strūctūra" ที่หมายถึงการกระทำการก่อสร้างและผลของสิ่งที่กระทำ
"ฐานข้อมูลโครงสร้าง" ดำรงอยู่ได้โดยอาสาสมัครผู้ส่งข้อมูลและภาพประกอบเข้ามาในเป็นส่วนหนึ่งของฐานข้อมูล ข้อมูลแต่ละหัวข้ออ้างอิงไปยังนิตยสารทางวิชาการและแหล่งข้อมูลอื่นๆ ผู้ก่อตั้งนิโคลัส ยานบวร์กเป็นวิศวกรสร้างสะพานชาวเยอรมัน-ฝรั่งเศสผู้ก่อตั้งฐานข้อมูลขึ้นในปี ค.ศ. 1998 หลังจากสร้างโฮมเพจที่คล้ายคลึงกันขณะที่เป็นอาจารย์ผู้ช่วยอยู่ที่แผนกวิศวกรรมโยธาที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตันในสหรัฐอเมริกา "ฐานข้อมูลโครงสร้าง" ใช้พื้นฐานจากฐานข้อมูล "archINFORM" ที่ถือกันว่าเป็นผู้ริเริ่มโครงการฐานข้อมูลออนไลน์บนอินเทอร์เน็ต
ฐานข้อมูล "ฐานข้อมูลโครงสร้าง" มีข้อมูลสามภาษา อังกฤษ, ฝรั่งเศส และ เยอรมัน ฐานข้อมูลได้รับการสนับสนุนทางการเงินจากการโฆษณา และ ข้อมูลในฐานข้อมูลของบริษัทและผลิตภัณฑ์ ฐานข้อมูลมีข้อมูลด้วยกันทั้งสิ้นกว่า 100,000 หน้าโดยใช้ภาษาโปแกรมColdFusion และระบบจัดการฐานข้อมูล "MySQL" 
ข้อมูลจัดเป็นหกกลุ่มที่รวมทั้ง ข้อมูลเรียงตามตัวอักษรของชื่อ, ประเภทของโครงสร้าง, ประเภทของการใช้สอย, วิธีการก่อสร้าง, ที่ตั้ง และ ปีสร้าง 
ในกลุ่มประเภทของสิ่งก่อสร้างก็แบ่งออกเป็นสะพานและสะพานส่งน้ำ สิ่งก่อสร้าง เขื่อนและสิ่งก่อสร้างที่ใช้ในการค้ำยัน หอและเสาสูง และ อุโมงค์และสิ่งก่อสร้างใต้ดิน 
ในประเภทของการใช้สอยก็รวมสิ่งก่อสร้างเช่น สถาบันการศึกษา, ปราสาท, ประตูเมือง, สิ่งก่อสร้างทางการค้า, โรงพยาบาล, ศาสนสถาน หรือที่อยู่อาศัย ในบรรดาสิ่งก่อสร้างทางการค้าก็มีสิ่งก่อสร้างประเทศต่างๆ เช่นข้อมูลเกี่ยวกับตึกใบหยก 2
ข้อมูลแต่ละชิ้นถ้าเป็นไปได้ก็จะประกอบด้วยชื่อของสิ่งก่อสร้าง, ภาพ, ที่ตั้ง, ประเภทของสิ่งก่อสร้าง การใช้สอย ข้อมูลเกี่ยวกับผู้ออกแบบและผู้สร้าง ข้อมูลทางวิศวกรรมและสถาปัตยกรรม, เว็บไซต์ที่เกี่ยวข้อง และวรรณกรรมเกี่ยวกับสิ่งก่อสร้าง
หอเจพีมอร์แกน เชส (ฮิวสตัน)

หอเจพีมอร์แกน เชส (ฮิวสตัน)  เป็นตึกระฟ้า 75 ชั้นที่ตั้งอยู่ที่ ฮิวสตันในรัฐเท็กซัสในสหรัฐอเมริกา หอเจพีมอร์แกน เชสในฮิวสตันออกแบบโดย ไอ. เอ็ม. เพ และทำการก่อสร้างโดยบริษัทซีบีเอ็มวิศวกรระหว่างปี ค.ศ. 1978 ถึง ปี ค.ศ. 1982 ตัวสิ่งก่อสร้างเดิมเป็น "หอธนาคารพาณิชย์การแห่งเท็กซัส" (Texas Commerce Bank) ที่เป็นเป็นการร่วมมือระหว่างธนาคารพาณิชย์การแห่งเท็กซัสและคาลิด อิบนุ มาห์ฟูซ เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในรัฐเท็กซัส และเป็นตึกห้าเหลี่ยมที่สูงที่สุดในโลก และมีความสูงโดยทั่วไปเป็นอันดับที่ 45 ของตึกที่สูงที่สุดในโลก
ยูเอสแบงค์ทาวเวอร์ (ลอสแอนเจลิส)

ยูเอสแบงค์ทาวเวอร์ (ลอสแอนเจลิส) หรือเดิมเรียกว่า ไลบรารีทาวเวอร์  เป็นตึกระฟ้า 73 ชั้นที่ตั้งอยู่ที่ลอสแอนเจลิสในรัฐแคลิฟอร์เนียในสหรัฐ ยูเอสแบงค์ทาวเวอร์ออกแบบโดยเพ คอบบ์ และ พาร์ทเนอร์ และทำการก่อสร้างโดยบริษัทซีบีเอ็มวิศวกรในปี ค.ศ. 1990 ยูเอสแบงค์ทาวเวอร์เป็นตึกที่มีความสูงที่สุดในแคลิฟอร์เนีย, สูงเป็นลำดับที่เก้าในสหรัฐ และเป็นอันดับที่ 31 ของตึกที่สูงที่สุดในโลก
สาธารณรัฐเยอรมันออสเตรีย

สาธารณรัฐเยอรมัน-ออสเตรีย หรือ เยอรมัน-ออสเตรีย  เดิมเป็นรัฐหลงเหลือ (rump state) ของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งของบริเวณของผู้พูดภาษาเยอรมัน (ไม่ใช่ออสเตรียของเยอรมนี) กล่าวกันว่ามีเนื้อที่ทั้งหมด 118,311 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 10.4 คนที่รวมบริเวณที่ปัจจุบันคือออสเตรียและบริเวณของผู้พูดภาษาเยอรมัน (ซิสไลทาเนีย) ของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งรวมทั้งจังหวัดโบลซาโน-โบลเซน และเมืองทาร์วิซิโอที่ปัจจุบันอยู่ในอิตาลี; ทางตอนใต้ของจังหวัดคารินเทีย และทางตอนใต้ของสไตเรียที่ปัจจุบันอยู่ในสโลวีเนียและซูเดเทินลันด์ (Sudetenland) และเยอรมันโบฮีเมีย (ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของซูเดเทินลันด์) ที่ปัจจุบันอยู่ในสาธารณรัฐเช็ก ออสเตรียของเยอรมัน
เขตการปกครอง.
แต่เดิมเยอรมันออสเตรียประกอบไปด้วยจังหวัด (พรอวินเซิน) จำนวน 9 แห่ง ได้แก่
ชาวเยอรมันส่วนน้อยในโมราเวีย รวมทั้งชาวเยอรมันในบรึนน์ (เบอร์โน), อิกเลา (ยีห์ลาวา) และโอลมึทซ์ (ออลอโมตซ์) ต่างก็พยายามประกาศตนเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมันออสเตรียแต่ไม่ประสบความสำเร็จ ดินแดนที่ในปัจจุบันอยู่นอกออสเตรียมักจะมีประชาชนส่วนน้อยที่มิได้พูดภาษาเยอรมัน แต่ก็ถูกบังคับโดยกำลังทหารให้เข้าร่วมในเวลาต่อมา แต่ชาวเยอรมันที่เป็นประชาชนส่วนใหญ่ทางตะวันตกของราชอาณาจักรฮังการีกลายมาเป็นบริเวณที่เรียกว่าบูร์เกนแลนด์
ธวัช พรรัตนประเสริฐ

ธวัช พรรัตนประเสริฐ ชื่อเล่น เอิร์ธ เป็นนักแสดงชาวไทยที่มีผลงานแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก "Suck Seed ห่วยขั้นเทพ" โดยรับบทเป็น "เอ๊กซ์" มือกลองของวง ธวัชมีพี่น้อง 3 คน โดยเขาเป็นบุตรคนที่สอง จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนโพธิสารพิทยากร และจบปริญญาตรีจากคณะนิเทศศาสตร์ สาขาวิชาการภาพยนตร์และวีดิทัศน์ มหาวิทยาลัยรังสิต
ประวัติ.
สำหรับงานวงการบันเทิง ธวัชได้เล่นภาพยนตร์เรื่อง "Suck Seed ห่วยขั้นเทพ" เป็นเรื่องแรก โดยมีแมวมองสนใจในมาดกวนๆ อีกทั้งยังเล็งเห็นความสามารถในด้านดนตรีของธวัช จึงได้ชักชวนให้ไปแคสติ้งในภาพยนตร์ดังกล่าว
สำหรับบทบาทในหนัง "Suck Seed ห่วยขั้นเทพ" ธวัช รับบทเป็น เอ็กซ์ มือกลองบ้าพลัง เจ้าของวลีเด็ดอย่าง ส้ม อ๊า...ที่หวังจะเด็ดดอกฟ้าอย่างน้องส้ม ดาวโรงเรียน (รับบทโดย บี วนิดา พรนำโชคชัย) แต่ด้วยความห่วยของเอ็กซ์ ก็ไม่สามารถคว้าใจเธอมาครอบครองได้ นำซ้ำ น้องส้ม สุดสวยยังไปปิ๊งรักกับทอมอีกต่างหาก งานนี้หนุ่มเอ็กซ์เลยฝังใจ และแค้นทอมไปตลอดกาล ขณะที่เพื่อนๆ ที่ก๊วนห่วย ชักชวนให้เอ็กซ์ เข้าร่วมวงเพื่อจะไปประกวดระดับประเทศหนุ่มเอ็กซ์จึงไม่รีรอที่จะตอบรับ เพราะคิดว่าการเป็นนักดนตรีเท่ๆ จะทำให้สาวกรี๊ด...แทบขาดใจนั่นเอง
"ATM เออรัก เออเร่อ" รับบท ปิ๊ด นับถือแป๊ด (จจ - เฉลิมพล ทิฆัมพรธีรวงศ์ / แฟนฉัน) เป็นรุ่นพี่ ถ้ามีใครซักคนที่จะโง่กว่าไอ้แป๊ดก็คือปื๊ดนี่แหละ เป็นเด็กแว้น ไม่มีอาชีพชัดเจน งานหลักคือขี่มอไซต์พาก๊อบหนีเที่ยว มีจ๊อบเล็กๆ น้อยๆ ด้วยการเป็นเบ๊ให้กับนักบอลทีมชลบุรีเอฟซี (รวมถึงเป็นแมสคอตปลาฉลาม) รักก๊อบ (ฝน - ศนันธฉัตร ธนพัฒน์พิศาล) มาก อะไรๆ ก็ขึ้นอยู่กับก๊อบ ก๊อบคือทุกสิ่ง รักจริงหวังแต่ง ดราม่าจัด ผิดหวังก็ผิดหวังรุนแรง พูดจาเสี่ยวแดก แต่คิดว่าเท่
"แสบจิ๋ว ป่วนหัวใจ" รับบท ต้น หนุ่มมัธยมปลายมาดกวน ติดเล่นมุข รักการเล่นเบส เพื่อนสนิทของมิว (เฟิร์ส - ณพวีร์ กิจนิยม) แต่ก็ต่างกันราวฟ้ากับเหวเพราะสาวๆมักจะกรี๊ดมิวแต่กลับโห่ใส่ต้น ต้นรักเดียวใจเดียว หญิงเดียวที่ต้นหลงรักคือเบลล์ (แม็กกี้ - อาภา ภาวิไล) ต้นพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้เบลล์มาสนใจแต่ก็ไม่เคยสำเร็จซักครั้ง
จอนโจ เชลวีย์

จอนโจ เชลวีย์  เกิดเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1992 เป็นนักฟุตบอลตำแหน่งกองกลางชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับเล่นกับนิวคาสเซิล ยูไนเต็ด ในระดับพรีเมียร์ลีกเคยเป็นตัวแทนฟุตบอลทีมชาติอังกฤษอายุไม่เกิน 19 ปี ที่เขาเป็นกัปตันทีม (ปัจจุบันเล่นอยู่ในทีมชุดใหญ่) ก่อนหน้านั้นเขาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลชาร์ลตันแอทเลติก ที่เขาเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่เคยมีมาของทีมชุดใหญ่ของสโมสร โดยลงเล่นเมื่ออายุ 16 ปี 59 วัน เขาย้ายไปยังสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูลด้วยค่าตัว 1.7 ล้านปอนด์ และได้ถูก สโมสรฟุตบอลแบล็กพูล ยืมตัวไปในปี 2011
แอกโซลอเติล

แอกโซลอเติล  หรือ อาโชโลตล์ (นาอวตล์: ; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Ambystoma mexicanum") เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำในอันดับซาลาแมนเดอร์ชนิดหนึ่ง มีลักษณะใกล้เคียงกับซาลาแมนเดอร์เสือ ("A. tigrinum") ซึ่งอยู่ในวงศ์และสกุลเดียวกัน โดยที่ชื่อ "แอกโซลอเติล" นั้น มาจากชื่อของเทพเจ้าโชโลตล์ (Xolotl) ซึ่งเป็นพระเจ้าแห่งความตายตามความเชื่อของชาวแอซเท็ก
แอกโซลอเติลเป็นซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็ก ที่มีถิ่นที่อยู่ค่อนข้างจำกัด โดยจะพบได้เฉพาะทะเลสาบหรือพื้นที่ชุ่มน้ำใกล้กับกรุงเม็กซิโกซิตี ประเทศเม็กซิโกเท่านั้น จุดเด่นของแอกโซลอเติลก็คือ มีพู่เหงือกสีแดงสดซึ่งเป็นอวัยวะช่วยในการหายใจซึ่งติดตัวมาตั้งแต่ฟักออกจากไข่ โดยที่ไม่หายไปเหมือนกับสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำจำพวกอื่น เช่น กบหรือซาลาแมนเดอร์ชนิดอื่น ซึ่งที่ถือได้ว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์อีกประการหนึ่งของแอกโซลอเติล คือ เมื่ออวัยวะไม่ว่าส่วนใดของร่างกายขาดหายไปจะสามารถซ่อมแซมตัวเองได้ ไม่ว่าจะเป็นอวัยวะภายนอกหรืออวัยวะสำคัญภายในร่างกาย เช่น หัวใจ ปอด 
แอกโซลอเติลยังเป็นสัตว์ที่ไม่มีเปลือกตา และของเหลวที่ขับออกมาเป็นของเสียออกจากร่างกายก็ไม่ใช่ปัสสาวะ แต่เป็นน้ำที่ผ่านเหงื่อ อีกทั้งยังมีสีผิวแตกต่างกันหลากหลายด้วย เช่น สีน้ำตาลเข้ม สีดำ สีส้ม สีขาวตาดำ หรือแม้กระทั่งสีขาวตาแดงหรือสภาพที่เป็นอัลบิโน โดยทั้งนี้ที่เป็นแบบนี้ เพราะแอกโซลอเติลเป็นสัตว์ที่มีวิวัฒนาการแบบย้อนกลับเพื่อให้เข้าได้กับสภาพแวดล้อมที่อยู่อาศัย 
แอกโซลอเติลมีความยาวเต็มที่ประมาณ 30 เซนติเมตร แต่โดยทั่วไปจะมีขนาดเฉลี่ย 15 เซนติเมตร ใช้เวลาโตเต็มที่ประมาณ 18-24 เดือน มีอายุยืนยาวประมาณ 15 ปี โดยอาศัยในน้ำที่มีอุณหภูมิไม่เกิน 20 องศาเซลเซียส ซึ่งจัดว่าค่อนข้างเย็น กินสัตว์น้ำขนาดเล็กเป็นอาหาร เช่น ปลาขนาดเล็ก กุ้ง หอยชนิดต่าง ๆ รวมถึงไส้เดือนดินหรือไส้เดือนน้ำ เป็นต้น ขยายพันธุ์เมื่ออายุได้ 5 เดือนจนถึงโต ซึ่งขึ้นอยู่กับความถี่และคุณภาพของอาหาร รวมถึงอุณหภูมิกับคุณภาพของน้ำด้วย มีรายงานว่ามีตัวผู้ที่พร้อมผสมพันธุ์มีอายุต่ำกว่า 6 เดือนอยู่พอสมควร โดยที่ตัวผู้เมื่อเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์จะมีความยาว 7 นิ้ว ขณะที่ตัวเมียมีแนวโน้มที่จะเข้าสู่ช่วงวัยนี้ช้ากว่าตัวผู้ 1-2 เดือน ตัวผู้มีลักษณะโคนหางที่ใหญ่และยาวกว่าตัวเมีย ฤดูการขยายพันธุ์อยู่ในเดือนมิถุนายนถึงธันวาคมในแต่ละปี ซึ่งในสถานที่เลี้ยงพบว่าสามารถขยายพันธุ์ได้ทุกช่วงเดือนของปี ไข่ใช้เวลาฟักประมาณ 2 สัปดาห์
สถานะในธรรมชาติของแอกโซลอเติลจัดอยู่ในภาวะเสี่ยงขั้นวิกฤติต่อการสูญพันธุ์ เนื่องจากถูกคุกคามอย่างหนักในถิ่นที่อยู่จากมนุษย์และยังตกเป็นอาหารของสัตว์ขนาดใหญ่กว่าตาม[[ห่วงโซ่อาหาร]] เช่น นกกินปลา ปลาขนาดใหญ่ เป็นต้น
นอกจากนี้แล้ว แอกโซลอเติลยังกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของผู้นิยมเลี้ยงสัตว์แปลก ๆ อีกด้วย โดยนิยมเลี้ยงในตู้ปลาเช่นเดียวกับ[[ปลาสวยงาม]]ทั่วไป ในประเทศไทย บางครั้งแอกโซลอเติลจะถูกเรียกว่า "หมาน้ำ"
[[หมวดหมู่:แม่แบบคอมมอนส์หมวดหมู่ไม่มีข้อมูลบนวิกิสนเทศ]]
จังหวัดนามูร์

นามูร์  เป็นจังหวัดหนึ่งในแคว้นวอลลูนของประเทศเบลเยียม ทางตะวันตกมีพื้นที่ติดต่อกับจังหวัดแอโน ทางเหนือติดต่อกับจังหวัดวอลลูนบราบันต์และจังหวัดลีแยฌ ทางตะวันออกติดต่อกับจังหวัดลักเซมเบิร์กของประเทศเบลเยียม และทางใต้ติดต่อกับจังหวัดแอนและจังหวัดอาร์แดนของประเทศฝรั่งเศส 
จังหวัดนามูร์มีเมืองหลวงชื่อเดียวกันกับจังหวัด และมีพื้นที่ 3,675 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเขต 3 เขต ซึ่งแบ่งออกเป็นเทศบาลรวม 38 เทศบาล จังหวัดนามูร์มีแม่น้ำสายหลักคือแม่น้ำเมิซซึ่งไหลผ่านทางตอนใต้ของจังหวัด
เขตการปกครอง.
จังหวัดนามูร์ประกอบด้วย 3 เขต  ได้แก่ เขตดีน็อง เขตนามูร์ และเขตฟีลิปวีล
แบ่งเป็นเขตตุลาการ  ได้ 2 เขต ได้แก่ เขตตุลาการดีน็องและเขตตุลาการนามูร์
และแบ่งย่อยเป็น 69 เทศบาล  ดังแผนที่นี้
ร็อบบี ฟาวเลอร์

รอเบิร์ต เบอร์นาร์ด ฟาวเลอร์ (เกิด 9 เมษายน ค.ศ. 1975) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมชาวอังกฤษ ฟาวเลอร์เป็นที่จดจำเมื่อครั้งเล่นให้กับลิเวอร์พูลใน 2 ช่วงเวลา และเขายังเป็นผู้ทำประตูสูงสุดเป็นอันดับ 6 ในประวัติศาสตร์ของพรีเมียร์ลีก ฟาวเลอร์ยิงประตูรวม 183 ประตูให้กับลิเวอร์พูล โดย 128 ประตูในพรีเมียร์ลีกสำหรับลิเวอร์พูล (162 ประตูรวมกับทุกสโมสร) ต่อมาเขาย้ายทีมไปเล่นให้กับ ลีดส์ยูไนเต็ด และ แมนเชสเตอร์ซิตี ก่อนจะกลับมายังลิเวอร์พูลอีกครั้งในเดือนมกราคม ค.ศ. 2006
หลังจากนั้น 18 เดือนเขาเกือบจะได้เซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลคาร์ดิฟฟ์ซิตี เขาปฏิเสธการเซ็นสัญญา 1 ปี เนื่องจากเป็นสัญญาแบบจ่ายเมื่อเล่น และได้เซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอร์ส เป็นเวลา 3 เดือน กับสัญญาจ่ายเมื่อเล่น ต่อมาในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2008 เขาออกจากทีมแบล็กเบิร์นและเดินหน้าไปเล่นฟุตบอลอาชีพกับฟุตบอลออสเตรเลีย สำหรับการลงเล่นในฐานะนักฟุตบอลทีมชาติอังกฤษ เขาลงแข่ง 26 นัด ยิงประตูได้ 7 ประตู
หลังจากเลิกเตะฟุตบอล เขาได้รับงานเป็นผู้ฝึกสอนให้กับเมืองทอง ยูไนเต็ดของประเทศไทย ตามด้วยบริสเบน โรอาร์ของประเทศออสเตรเลีย และอีสต์เบงกอล ในไอ-ลีก ของประเทศอินเดีย
สถิติอาชีพ.
สโมสร.
แหล่งข้อมูล:
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
นางงามจักรวาล 1954

นางงามจักรวาล 1954  เป็นการจัดการประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 3 จัดในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 (ตามเวลาในประเทศไทย) ณ เมืองลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ในปีนี้มีผู้เข้าประกวด 33 คน จากทั่วโลก โดยมี คริสเตียน มาร์เทล นางงามจักรวาลปี 1953 มอบมงกุฏให้กับ มีเรียม สตีเวนสัน สาวงามวัย 21 ปี จากประเทศสหรัฐอเมริกา ครองตำแหน่งนางงามจักรวาลประจำปีนี้
ผู้เข้าประกวด.
มี 33 ผู้เข้าประกวด ต่อไปนี้
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>