pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/แสดงเอกสารเต็มจอภาพ

เป็นการแสดงเอกสารเต็มจอภาพ โดยไม่แสดงแถบชื่อเรื่อง แถบคำสั่งจะแสดงเฉพาะกรอบการทำงานของเอกสารเท่านั้น ใช้ได้กับทั้งมุมมองเค้าโครงเหมือนพิมพ์ และมุมมองเค้าโครงเว็บ ให้เราเรียก View>Full Screen (มุมมอง>เต็มจอ) เพื่อแสดงเอกสารเต็มจอภาพได้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ย่อ/ขยายเอกสารที่แสดงบนจอภาพ

เราสามารถย่อขยายเอกสารที่แสดงบนจอภาพ เพื่อแสดงข้อมูลได้อย่างเหมาะสม เช่น เราอาจย่อการแสดงเอกสารที่มีความยาวมาก หรือสั่งขยายการแสดงเอกสารบนจอภาพได้ หากข้อความบนจอภาพมีขนาดเล็กจนอ่านไม่สะดวก โดยที่บริเวณขวาล่างของหน้าต่างโปรแกรมจะมีแถบเลื่อนย่อ/ขยายเอกสารที่แสดงได้
สั่งขยายเอกสารอย่างเจาะจง
นอกจากการใช้แถบเลื่อนย่อ/ขยายเอกสาร มีคำสั่ง View>Zoom (มุมมอง>ย่อ/ขยาย) ที่ให้เราระบุอัตราย่อ/ขยายได้อย่างเจาะจง โดยปกติ เอกสารจะใช้อัตรา 100% ถ้าเราเลือกค่าน้อยกว่า 100% จะเป็นการสั่งย่อมุมมองเอกสาร และถ้าเราเลือกค่ามากกว่า 100% จะเป็นการสั่งขยายมุมมองเอกสาร ดังตัวอย่าง เราเลือก 50 %
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การจัดข้อความให้อยู่กึ่งกลาง ชิดซ้ายหรือชิดขวาในเอกสาร

โดยปกติข้อความที่เราพิมพ์จะถูกจัดชิดขวาเอกสารแต่เราเปลี่ยนให้ข้อความถูกจัดอยู่กึ่งกลางชิดซ้ายชิดขวาได้โดยรูปแบบการจัดข้อความที่เลือกจะมีผลต่อข้อความในทั้งย่อหน้า
NOTE
"การจัดวางข้อความนั้นจะอ้างอิงตามกั้นหน้าและกั้นหลังเป็นสำคัญ เช่น วางข้อความชิดขวา หมายถึง การวางข้อความให้อยู่ในแนวเดียวกับกั้นหลังที่อยู่ทางขวาของเอกสาร ซึ่งวิธีการจัดกั้นหน้าและกั้นหลังจะกล่าวในหัวข้อต่อไป"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การตั้งกั้นหน้าและกั้นหลัง

การตั้งกั้นหน้าและกั้นหลัง เป็นการกำหนดขอบเขตของข้อความในเอกสาร โดยการกำหนดค่าที่ไม้บรรทัด ซึ่งมี 3 ค่าที่กำหนดได้คือ กั้นหน้า กั้นหลัง และการกำหนดระยะในบรรทัดแรกของแต่ละย่อหน้า โดยการกำหนดกั้นหน้าหลังนี้จะมีผลต่อข้อความในย่อหน้าที่เลือกทั้งหมด ดังตัวอย่างต่อไปนี้ มีข้อความอยู่ 2 ย่อหน้า เราจะกำหนดให้ย่อหน้าแรกมีความกว้างน้อยกว่าย่อหน้าที่ 2 โดยปรับกั้นหน้าและกั้นหลังใหม่
ดังที่กล่าวไปแล้วว่าการกั้นหน้าหลังจะมีผลเฉพาะกับย่อหน้าที่เลือกเท่านั้น หมายความว่าถ้าเราคลิกเมาส์ที่ย่อหน้าถัดไปในตัวอย่าง จะเห็นว่าการกั้นหน้ากั้นหลังของย่อหน้าที่ 2 นี้แตกต่างจากที่เรากำหนดให้กับย่อหน้าแรก
NOTE
ถ้าเราไม่เห็นไม้บรรทัดที่ใช้กำหนดกั้นหน้ากั้นหลัง ก็ให้สั่งแสดงไม้บรรทัดได้ โดยเลือกเมนูคำสั่ง View> Ruler (มุมมอง>ไม้บรรทัด)
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การกำหนดตำแหน่งแท็บหยุด

แถบไม้บรรทัด.
แถบไม้บรรทัดจะปรากฏอยู่ส่วนบนของเอกสาร ทำหน้าที่แสดงตำแหน่งระยะกระโดด ขอบกระดาษ และพิกัดต่างๆ เพื่อสะดวกต่อการจัดวางรูปภาพ กราฟิกต่างๆ ทั้งนี้สามารถเปิด/ปิดแถบไม้บรรทัดได้จากเมนูคำสั่ง View, Ruler กรณีที่ต้องการให้แสดงแถบไม้บรรทัดในแนวตั้ง ให้เลือกคำสั่ง Tools, Options… จากนั้นคลิกเลือกกลุ่ม OpenOffice.org Writer เลือกบัตรรายการ View คลิกตัวเลือก Vertical ruler
Tab (แท็บ).
เป็นตัวกำหนดย่อหน้าในเอกสาร เมื่อใดที่เรากดคีย์ จะมีผลให้ เลื่อนไปตามระยะที่ได้กำหนดไว้ โดยแต่ละจุดนั้นห่างจากกัน #5 นิ้ว (เราสามารถกำหนดระยะห่างนี้ใหม่ให้เหมาะกับลักษณะการทำงานของเราได้ จากตัวเลือก Tab stops)
กำหนดตำแหน่งแท็บหยุด
คลิกเมาส์ที่ไม้บรรทัดตรงจุดที่เราต้องการกำหนดแท็บ สัญลักษณ์แท็บนั้นก็จะปรากฏบนไม้บรรทัด
Note
การกำหนดระยะของ Tab stops ทำได้โดยเลือกเมนูคำสั่ง Tools, Options... แล้วคลิกเลือกรายการ OpenOffice.org Writer จากรายการด้านซ้ายของหน้าต่างทำงานคลิกเลือกรายการย่อย General ต่อด้วยรายการ Tab stops กำหนดค่าระยะกระโดด (Tab) บนแถบไม้บรรทัด 
การยกเลิกแท็บ
วิธียกเลิกแท็บทำได้โดยการคลิกเมาส์ที่แท็บแล้วลากเมาส์แท็บนั้นออกจากบริเวณไม้บรรทัด
ลองใช้แท็บที่กำหนด
เมื่อกำหนดแท็บเรียบร้อยมาลองใช้ประโยชน์ของแท็บแต่ละประเภทดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ปรับแต่งการจัดวางข้อความในย่อ

การปรับระยะห่างระหว่างย่อหน้าจะช่วยให้เอกสารของเราอ่านได้สบายตาขึ้นหรือในกรณีที่เราต้องการแทรกรูปในบรรทัดแต่ขนาดของรูปสูงกว่าตัวอักษรก็อาจปรับระยะห่างระหว่างบรรทัดให้มากขึ้นเพื่อให้ข้อความในเอกสารถูกจัดอย่างลงตัว
การปรับระยะห่างระหว่างบรรทัด
• Single (บรรทัดเดียว) : ระยะห่าง 1 บรรทัดปกติ
• #5 Lines (#5 บรรทัด) ; เพิ่มความสูงอีกครึ่งเท่าของความสูงปกติ
• Double (บรรทัดคู่) : ระยะห่าง 2 เท่าของบรรทัดปกติ (จัดบรรทัดเว้นบรรทัด)
• Proportional (ตามสัดส่วน) : ระยะบรรทัดตามสัดส่วนของบรรทัดปกติ ซึ่งมีสัดส่วนปกติเท่ากับ 100%
• At least (น้อยที่สุด) : ระยะห่างที่ได้ต้องไม่น้อยกว่าค่าที่กำหนดในช่อง At
• Leading (นำหน้า) : ระยะห่างต้องเท่ากับค่าที่กำหนดในช่อง At
• Fixed (คงที่) : เว้นเป็นจำนวนบรรทัดเท่าที่กำหนด
ในกรอบ Preview จะแสดงตัวอย่างข้อความที่มีระยะห่างตามที่เรากำหนด
กำหนดระยะห่างระหว่างย่อหน้า
• Top (บน) : เพิ่มระยะห่างระหว่างย่อหน้าที่แล้ว
• Button (ล่าง) : เพิ่มระยะห่างระหว่างย่อหน้าถัดไป
ในกรอบ Preview จะแสดงตัวอย่างข้อความเมื่อถูกกำหนดระยะห่างระหว่างย่อหน้าตามที่เราเลือก
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/แบ่งข้อความในเอกสารเป็นหลายคอลัมน์

แบ่งข้อความในเอกสารเป็นหลายคอลัมน์.
ในการจัดรูปแบบข้อความในเอกสาร อาจมีการจัดเป็นหลายคอลัมน์ เช่น ในหนังสือพิมพ์ หรือนิตยสารทั่วไป ดังตัวอย่างต่อไปนี้จะแบ่งออกเป็น 2 คอลัมน์
ยกเลิกการแบ่งข้อความหลายคอลัมน์.
วิธีการยกเลิกการจัดข้อความแบบหลายคอลัมน์ ทำได้โดยการเลือกเมนูคำสั่ง Format>Columns (รูปแบบ>คอลัมน์) เลือกรูปแบบคอลัมน์เช่นเดิมแต่ให้เลือกจำนวนคอลัมน์เพียงแค่คอลัมน์เดียวเท่านั้น
แสดงเลขลำดับและเครื่องหมาย Bullet หน้าข้อความ.
สำหรับข้อความที่ประกอบด้วยหัวข้อ และลำดับรายการ จะต้องมีเลขลำดับหรือเครื่องหมาย Bullet หน้าแต่ละหัวข้อ เพื่อจัดให้เป็นประเด็นที่ชัดเจนแยกออกจากข้อความส่วนอื่น ซึ่งแทนที่จะต้องพิมพ์เอง เราสามารถกำหนดให้โปรแกรมเติมให้เราได้โดยอัตโนมัติ ดังนี้
หลังจากที่เราได้กำหนดให้แสดงเลขลำดับ หรือ Bullet แล้วให้เลื่อนเคอร์เซอร์ไปที่ท้ายหัวข้อสุดท้าย และกดคีย์ จะปรากฏตัวเลขลำดับหรือ Bullet ต่อไป จากจุดนี้ถ้าเรากด ก็จะเป็นการเพิ่มเลขลำดับ หรือ Bullet ในบรรทัดที่ขึ้นใหม่ให้โดยอัตโนมัติ แต่ถ้าเราต้องการยกเลิกการใส่ตัวเลขลำดับให้ทำดังนี้
เปลี่ยนวิธีแสดงเลขลำดับ และหน้าตาของ Bullet.
ในกรณีที่เราต้องการเปลี่ยนวิธีแสดงเลขลำดับจาก 1,2,3 เป็น i, ii, iii หรือต้องการเปลี่ยนหน้าตาของ Bullet ที่ใช้อยู่เป็บแบบอื่น โดยอาจนำตัวอักษรหรือภาพมาใช้แทน ก็สามารถกำหนดได้เองตามต้องการ
" TIP ".
จากหน้าต่าง Bullets and Numbering (ลำดับตัวเลข/สัญลักษณ์แสดงหัวข้อย่อย) นอกจากสัญลักษณ์ Bullets ทั่วไปแล้ว เราสามารถเลือกสัญลักษณ์และตัวเลขนำหน้าแบบอื่นๆ ได้อีก โดยเลือกแท็บต่างๆ ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การใช้คำสั่ง Undo และ Redo

หากเราใช้คำสั่งผิด ให้ใช้คำสั่ง Undo เพื่อยกเลิกคำสั่งที่ได้กระทำไปครั้งล่าสุดได้ เช่น ถ้าเราสั่งลบข้อมูลโดยไม่ตั้งใจ ให้คลิกเมาส์เลือก (Undo) ในแถบเครื่องมือ หรือเลือกเมนูคำสั่ง Edit>Undo (แก้ไข>เลิกทำ) ข้อมูลที่ถูกลบไปจะถูกคืนกลับมา
ในกรณีที่เราไม่ต้องการยกเลิกคำสั่งที่ได้ใช้คำสั่ง Undo ไปแล้ว ให้ใช้คำสั่ง Redo โดยคลิกเมาส์ที่ หรือเลือกเมนูคำสั่ง Edit>Redo (แก้ไข>ทำซ้ำ) เพื่อให้ข้อมูลกลับสภาพเดิม
ตัวอย่างการใช้ Undo และ Redo
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การย้ายข้อความ

ถ้าเราพิมพ์ข้อความผิดตำแหน่งในเอกสาร ก็ไม่จำเป็นต้องลบข้อมูลและพิมพ์ใหม่อีกทีหนึ่งให้เสียเวลา แต่สามารถย้ายข้อความไปยังตำแหน่งอื่นในเอกสารได้เลย ซึ่งมี 2 วิธีที่เราสามารถเลือกใช้ได้
วิธีที่ 1 ใช้เมาส์ย้ายข้อความในระยะใกล้ๆ
ถ้าข้อความที่เราต้องการย้ายกับตำแหน่งปลายทางนั้นอยู่ใกล้กัน เราอาจใช้เมาส์ย้ายข้อความได้เลย ซึ่งเป็นวิธีที่สะดวกรวดเร็ว
วิธีที่ 2 ใช้ปุ่มคำสั่ง
ถ้าเราใช้เมาส์ไม่ถนัดมีวิธีย้ายข้อมูลโดยการใช้ปุ่มคำสั่ง Cut (ตัด) และ Paste (วาง)
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การคัดลอกข้อความ

ถ้าเราต้องพิมพ์ข้อความซ้ำๆ กัน เราควรใช้วิธีคัดลอกข้อความไปยังตำแหน่งที่ต้องการในเอกสารจะเร็วกว่า ซึ่งวิธีคัดลอกข้อความจะคล้ายกับการย้ายข้อความ
วิธีที่ 1 ใช้เมาส์คัดลอกข้อความ
วิธีที่ 2 ใช้ปุ่มคำสั่ง
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การกำหนดฟอนต์เริ่มต้นให้กับเอกสาร

หากเราไม่ต้องการเสียเวลากำหนดฟอนต์ให้กับข้อความในเอกสาร ก็อาจกำหนดฟอนต์เริ่มต้นให้กับเอกสารได้เลย โดยเลือก Tools>Options (เครื่องมือ>ตัวเลือก) คลิกที่ OpenOffice.org Writer และกำหนดค่า ได้ที่หัวข้อ Basic Fonts (Western) (แบบอักษรพื้นฐาน (ตะวันตก)) สำหรับฟอนต์ภาษาอังกฤษ และที่หัวข้อ Basic Fonts (CTL) (แบบอักษรพื้นฐาน (ภาษาไทยและภาษาซับซ้อนอื่นๆ)) สำหรับฟอนต์ภาษาไทย โดยมีส่วนต่างๆ ได้แก่ Default (ข้อความปกติ) Heading (หัวข้อ) List (รายการ) Caption (คำบรรยาย) Index (ดัชนี)
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การใช้สไตล์ย่อหน้า

สไตล์คือรูปแบบย่อหน้าสำเร็จรูปที่เรานำมาใช้ในเอกสารของเราได้ ซึ่งแบ่งเป็นสไตล์สำหรับย่อหน้าแต่ละแบบ ตั้งแต่ หัวข้อ (Heading) ซึ่งมีหลายระดับตั้งแต่ Heading1, Heading2 ไปเรื่อยๆ รายการ (List) และข้อความ (Text body)
การนำสไตล์มาใช้กำหนดรูปแบบย่อหน้าสะดวก เพราะบ่อยครั้งเนื้อหาในเอกสารนั้นมีส่วนที่คล้ายกัน ทำให้ไม่ต้องกำหนดรูปแบบแต่ละส่วนซ้ำๆ กัน
กำหนดสไตล์ย่อหน้าให้กับข้อความ.
สำหรับการกำหนดสไตล์ให้กับหัวข้อต่างๆ ในเอกสารทำได้ โดยเลือก Format> Paragraph (รูปแบบ>ย่อหน้า) จะปรากฏหน้าต่าง Style and Formatting ที่แสดงรายการสไตล์สำเร็จรูปต่างๆ ที่นำมาใช้ได้
จากนั้นให้เราคลิกเลือกข้อความและคลิกชื่อสไตล์ที่จะใช้ ก็จะมีผลกับรูปแบบของข้อความทันที ดังตัวอย่างเรากำหนดให้หัวข้อใช้สไตล์ Heading1
ปรับสไตล์ย่อหน้า.
เราปรับแต่งสไตล์ย่อหน้าได้ โดยคลิกขวาชื่อสไตล์ที่ต้องการปรับในหน้าต่าง Style and Formatting เลือก Modify จะปรากฏหน้าต่าง Paragraph Style ซึ่งมีแท็บต่างๆ ให้เรากำหนดได้ ดังตัวอย่างที่แท็บ Font เรากำหนดรูปแบบตัวอักษรสำหรับภาษาอังกฤษ (Western text font) และภาษาไทย (CTL font) ใหม่ ดังรูป ซึ่งการเปลี่ยนแปลงจะมีผลทันทีกับหน้าเอกสารที่เรากำหนดสไตล์นี้ไว้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การเปลี่ยนขนาดฟอนต์

ให้เราเลือกข้อความที่ต้องการเปลี่ยนขนาดฟอนต์และคลิกเมาส์ลูกศรข้างปุ่มแล้วกำหนดขนาดฟอนต์ได้จากรายการ
NOTE
"เราสามารถระบุขนาดตัวอักษรแบบเจาะจงโดยกรอกขนาดของฟอนต์ที่ ได้เลย แม้ว่าจะไม่มีขนาดนั้นในรายการก็ตาม โดยจะกรอกค่าได้ไม่เกิน #99 (ขนาดตัวอักษรมีหน่วยวัดเป็นพอยต์)"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ตกแต่งข้อความด้วยสี

เราสามารถกำหนดสีให้กับข้อความและสีพื้นของตัวอักษรที่ปรากฏในข้อความเพื่อเน้นข้อมูลสำคัญและเพิ่มสีสันให้กับเอกสารได้ดังตัวอย่างต่อไปนี้
นอกจากเราจะกำหนดสีให้กับข้อมูล และสีพื้นของตัวอักษรที่ปรากฏในข้อความแล้ว เรายังสามารถกำหนดสีพื้นให้กับข้อความทั้งย่อหน้า เพื่อเน้นข้อความสำคัญ และเพิ่มสีสันให้กับเอกสารได้อีกด้วย
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ปรับแต่งรูปแบบตัวอักษรเพิ่มเติม

เราสามารถกำหนดรูปแบบตัวอักษรที่แสดงได้เพิ่มเติม จากที่แสดงในแถบคำสั่งโดยให้เลือกตัวอักษรที่ต้องการปรับแต่ง จากนั้นเรียกเมนู Format>Character (รูปแบบ> อักขระ) ซึ่งหน้าต่าง Character ประกอบด้วยแท็บย่อยๆ ดังนี้
Font (แบบอักษร)
กำหนดฟอนต์ให้กับตัวอักษรอย่างเจาะจง
Font Effects (ลูกเล่นตัวอักษร)
กำหนดเอฟเฟ็กต์พิเศษให้กับตัวอักษร
Position (ตำแหน่ง)
กำหนดตำแหน่งการวางตัวอักษร
Hyperlink (ไฮเพอร์ลิงก์)
กำหนดให้ตัวอักษรเป็นลิงก์
Background (พื้นหลัง)
กำหนดสีพื้นหลังของตัวอักษร
แท็บ Font (แบบอักษร) กำหนดฟอนต์ให้กับตัวอักษรอย่างเจาะจง
เรากำหนดรูปแบบฟอนต์ได้ที่แท็บ Font โดยมีส่วนให้ปรับแต่ง ได้แก่
Western text font (แบบอักษรข้อความแบบตะวันตก) กำหนดรูปแบบฟอนต์ตัวอักษรภาษาอังกฤษ
CTL font (แบบอักษรภาษาไทยและภาษาซับซ้อนอื่นๆ) กำหนดรูปแบบฟอนต์ตัวอักษรที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ ซึ่งในกรณีนี้คือภาษาไทย
แท็บ Font Effects (ลูกเล่นตัวอักษร) กำหนดเอฟเฟ็กต์พิเศษให้กับตัวอักษร
เราสามารถเลือกรูปแบบตัวอักษรในลักษณะต่างๆ เพิ่มเติมได้ โดยที่แท็บ Font Effects มีรูปแบบตัวอักษรให้เราเลือกใช้ดังนี้
Underlining ขีดเส้นใต้ข้อความ
Strikethrough ขีดเส้นทับข้อความ
สำหรับแต่ละแบบมีตัวเลือกเพิ่มเติม ดังนี้
หากเราต้องการเน้นข้อความบางส่วนในเอกสารเป็นพิเศษ ให้กำหนดรูปแบบการแสดงตัวอักษรเพิ่มเติมได้ที่
Font color ใช้กำหนดสีตัวอักษร
Effects กำหนดเอฟเฟ็กต์ตัวอักษร
Relief กำหนดการเน้นตัวอักษร
นอกจากนั้นยังมีตัวเลือกเพิ่มเติมให้เราคลิก กำหนดรูปแบบการแสดงตัวอักษรได้
ดังตัวอย่าง เราจะปรับให้ข้อความเป็นสีฟ้า และปรับแต่งตัวอักษรให้เป็นแบบเค้าร่าง สร้างเงาให้ตัวอักษร และกำหนดให้ตัวอักษรกะพริบ
แท็บ Position (ตำแหน่ง) กำหนดตำแหน่งการวางตัวอักษร
เรากำหนดตัวอักษรยก และอักษรห้อย ได้ที่แท็บ Position ดังนี้
Superscript ตัวอักษรยก
Normal ตัวอักษรปกติ
Subscript ตัวอักษรห้อย
ดังตัวอย่างเราจะกำหนดตัวอักษรห้อย
ที่ Rotation/scaling เราสามารถกำหนดให้หมุนตัวอักษรที่แสดง และย่อ/ขยายได้ โดยคลิกเลือกองค์ศาที่ต้องการให้หมุน และระบุอัตราย่อ/ขยายได้ที่ Scale width
บางครั้งเราอาจต้องการเปลี่ยนระยะห่างระหว่างตัวอักษรในข้อความ โดยอาจบีบเข้ามาเพื่อให้แสดงข้อความในบรรทัดนั้นได้มากขึ้น หรืออาจสั่งขยายออกเพื่อให้เนื้อหาไม่ดูแน่นจนเกินไป โดยคลิกที่แท็บ Position ในหัวข้อ Spacing เลือก
Expanded (ขยาย) ขยายข้อความ
Condensed (ย่อ) บีบข้อความ
Default (ค่าเริ่มต้น) แสดงแบบปกติ
ในช่อง By (โดย) ให้กำหนดว่าต้องการย่อหรือขยายระยะห่างเท่าไร
ดังตัวอย่างเราสั่งขยายตัวอักษรเป็นระยะห่างเท่ากับ 10 พอยต์
แท็บ Background (พื้นหลัง) กำหนดสีพื้นหลังของตัวอักษร
เราสามารถกำหนดสีพื้นหลังของตัวอักษร เพื่อเน้นเป็นพิเศษได้ที่แท็บนี้ โดยคลิก เลือกสีที่ต้องการได้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การจัดการรูปภาพ

เคลื่อนย้ายภาพ
เราสามารถเคลื่อนย้ายตำแหน่งภาพได้ โดยการคลิกเมาส์ที่ภาพจะแสดงกรอบสี่เหลี่ยมขึ้น จากนั้นลากไปยังตำแหน่งที่ต้องการเมื่อเสร็จแล้วให้กดคีย์ ก็จะเป็นการจบขั้นตอน
ปรับขนาดภาพ
TIP
"การกดปุ่ม ไปพร้อมๆ กับการย่อ-ขยายภาพ จะช่วยให้ภาพนั้นคงสัดส่วนที่เท่ากัน"
ปรับความเข้ม ความจาง และสีของรูป
เราปรับความเข้ม ความจาง และสีของรูปได้โดยการคลิกเลือกที่รูป และใช้ปุ่มคำสั่งในแถบเครื่องมือ Picture โดยปกติแถบเครื่องมือ Picture จะปรากฏโดยอัตโนมัติขึ้นเมื่อเราคลิกเมาส์เลือกที่ภาพ หากไม่ปรากฏ เราสามารถเลือกแสดงแถบ Picture ได้โดยเลือก View>Toolbars>Picture (มุมมอง>แถบเครื่องมือ>รูปภาพ)
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/จัดวางข้อความให้ล้อมภาพในเอกสาร

รูปที่เรานำมาแสดงในเอกสาร เริ่มแรกจะถูกจัดเป็นย่อหน้าแยกจากข้อความที่มีอยู่ในเอกสาร แต่สามารถจัดวางข้อความใหม่ให้ล้อมรอบภาพ หรือจัดให้ข้อความอยู่หน้าหรือหลังภาพก็ได้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/วาดรูปลงในเอกสาร

เราสามารถวาดรูปได้อย่างง่ายๆ ได้โดยใช้แถบเครื่องมือวาดรูป (Drawing) โดยเรียกใช้งานจากเมนูคำสั่ง View>Toolbars>Drawing (มุมมอง>แถบเครื่องมือ>งานวาด) รูปที่วาดนั้นจะย่อ-ขยาย เปลี่ยนสี หรือย้ายตำแหน่งได้
ให้คลิกเลือกวาดเส้นจากนั้นคลิกที่ปุ่มเลือกรูปแบบเส้นที่ต้องการและใช้เมาส์ลากเมาส์วาดเส้น
เปลี่ยนรูปแบบของเส้น
เราเปลี่ยนรูปแบบเส้นหรือลูกศรได้โดยหลังจากคลิกเลือกเส้นแล้ว ให้คลิกเมาส์ที่ปุ่ม (Arrow Style) และเลือกรูปแบบของเส้น
การวาดรูปสี่เหลี่ยม และรูปวงกลมวงรี
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การใช้แผนภูมิ

การใช้แผนภูมิจะช่วยให้การวิเคราะห์และเปรียบเทียบข้อมูลทำได้ง่ายเพราะแผนภูมิสามารถสื่อความหมายได้อย่างชัดเจนเราสามารถเลือกใช้แผนภูมิชนิดที่เหมาะกับข้อมูลที่ต้องการแสดงเช่นใช้แผนภูมิแท่งแสดงยอดขายในแต่ละเดือนหรือใช้แผนภูมิวงกลมแสดงส่วนแบ่งทางการตลาดของผลิตภัณฑ์ที่ขาย
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/แก้ไขข้อมูลในแผนภูมิที่สร้าง

เมื่อใดที่เราต้องการแก้ไขข้อมูลในแผนภูมิ ให้ดับเบิ้ลคลิกที่แผนภูมิ จะปรากฏ แถบเครื่องมือ Formatting สำหรับจัดการแผนภูมิ ให้ทำการแก้ไขข้อมูลในตารางโดยคลิกที่ปุ่ม (Chart Data) และทำการแก้ไขข้อมูล เมื่อเสร็จแล้วคลิกปุ่ม(Close) และคลิกเมาส์พื้นที่ว่างในเอกสาร เพื่อกลับสู่หน้าเอกสารหลัก
เปลี่ยนชนิดแผนภูมิ
เราสามารถเปลี่ยนชนิดของแผนภูมิที่แสดงได้ โดยดับเบิ้ลคลิกที่แผนภูมิ จะปรากฏแถบเครื่องมือ Formatting คลิกที่ปุ่ม (Chart Type) ซึ่งมีให้เราเลือกได้หลายแบบ จากนั้นคลิกเมาส์ปุ่มเพื่อใช้รูปแบบที่เลือก และคลิกเมาส์พื้นที่ว่างในเอกสาร เพื่อกลับสู่หน้าเอกสารหลัก
การตกแต่งแผนภูมิ
เราสามารถปรับแต่งแผนภูมิที่เราสร้าง เช่น ตกแต่งสีให้กับพื้นที่ของแผนภูมิ ผนังแผนภูมิ การตกแต่งข้อความกำกับแกน ฯลฯ โดยให้เราดับเบิ้ลคลิกที่แผนภูมิ จากนั้นดับเบิ้ลคลิกส่วนประกอบของแผนภูมิที่ต้องการตกแต่ง ก็จะปรากฏหน้าจอสำหรับปรับแต่งส่วนนั้น ดังตัวอย่างเป็นการตกแต่งพื้นหลังให้กับแผนภูมิ
p>
NOTE
"เราสามารถเลือกรูปแบบสีได้อีกมากมายจากช่อง Fill โดยมีรายละเอียดดังนี้"
"None : กำหนดค่ามาตรฐาน"
"Color : กำหนดสีพื้น"
"Gradient : กำหนดสีแบบไล่ระดับสี"
"Hatching : กำหนดแบบลวดลาย"
"Bitmap : กำหนดแบบพื้นภาพ"
วิธีลัดในการตกแต่งแผนภูมิ
นอกจากวิธีที่ได้กล่าวไปแล้ว เมื่อใดที่เราต้องการแก้ไขแผนภูมิ ให้ดับเบิ้ลคลิก ที่แผนภูมิ จากนั้นให้คลิกขวาที่ส่วนใดก็ได้ของแผนภูมิที่ต้องการแก้ไข จะพบกับเมนูลัด ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การเขียนสมการคณิตศาสตร์

เนื่องจากสมการคณิตศาสตร์มีสัญลักษณ์พิเศษมากมาย เราจึงใช้วิธีปกติในการเขียนสมการไม่ได้ แต่ต้องใช้แถบเครื่องมือ Formula ซึ่งมีหน้าที่สำหรับเขียนสมการคณิตศาสตร์โดยเฉพาะ
การใส่สมการใดๆ ก็ตามเราจะพิมพ์สมการนั้นลงในหน้าต่าง Commands ซึ่งจะปรากฏเมื่อเราเลือกเมนูคำสั่ง Insert>Object>Formula (แทรก>วัตถุ>สูตร)
ต่อไปนี้เราจะมาทดลองสร้างสมการ
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เริ่มต้นสร้างตาราง

เราสร้างตารางได้โดยเลือกคำสั่ง Table>Insert>Table (ตาราง>แทรก>ตาราง) จากนั้นให้ระบุจำนวนแถบและคอลัมน์ที่ต้องการ และคลิกปุ่ม OK
มีวิธีลัดในการสร้างตารางคือการคลิกลูกศรชี้ลงที่ปุ่ม (Table) จากนั้นลากเมาส์กำหนดขนาดของตาราง แล้วปล่อยเมาส์ก็จะได้ตารางที่เราสร้างในเอกสารทันที
ถ้าเราเปลี่ยนใจไม่ต้องการสร้างตาราง ก็ให้คลิกเมาส์พื้นที่ใดก็ได้นอกช่องตารางได้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การกรอกข้อมูลและการเลื่อนเคอร์เซอร์

เมื่อได้ตารางในขนาดที่ต้องการแล้วต่อไปเราจะป้อนข้อมูลลงในตารางโดยคลิกตรงช่องตารางใดก็จะปรากฏเคอร์เซอร์ |ในช่องตารางให้พิมพ์ข้อมูลได้เลย
เมื่อต้องการป้อนข้อมูลในช่องอื่นๆ ในตาราง ให้เราเลื่อนเคอร์เซอร์ไปที่ช่องนั้นโดยใช้เมาส์หรือคีย์บอร์ดเลื่อนเคอร์เซอร์ก็ได้ ดังนี้
เมื่อป้อนข้อมูลในตารางเสร็จให้คลิกเมาส์ที่บริเวณนอกตาราง หรือใช้คีย์ลูกศรเลื่อนเคอร์เซอร์ออกนอกตารางก็ได้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การเลือกเซลล์ แถว หรือคอลัมน์

ก่อนที่เราจะทำการปรับแต่งรายละเอียดใดๆในตารางที่สร้างเช่นกำหนดสีหรือปรับความกว้างของช่องตารางเราจำเป็นต้องเลือกช่องเซลล์หรือกลุ่มเซลล์ที่จะทำงานด้วยก่อนใช้คำสั่งนั้นซึ่งมีหลายวิธีดังต่อไปนี้
การเลือกทั้งแถว
เลื่อนเมาส์ไปที่ต้นแถวจะปรากฏสัญลักษณ์ ให้คลิกเลือกทั้งแถว ถ้าต้องการเลือกทีละหลายๆ แถวก็ให้ลากเมาส์ค้างไว้เลื่อนไปช่องถัดไป เพื่อเลือกจำนวนแถวตามต้องการ
เลือกทั้งคอลัมน์
เลื่อนเมาส์ไปที่หัวคอลัมน์จะปรากฏสัญลักษณ์ ให้คลิกเลือกทั้งคอลัมน์ ถ้าต้องการเลือกทีละหลายๆ คอลัมน์ก็ให้ลากเมาส์ค้างไว้เลื่อนไปช่องถัดไป เพื่อเลือกจำนวนคอลัมน์ตามต้องการ
เลือกทั้งตาราง
ถ้าต้องการเลือกทั้งตาราง ให้คลิกเมาส์เลือกเซลล์แถวหรือคอลัมน์ใดก็ได้ในตาราง จากนั้นกดคีย์
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การเพิ่มแถวและคอลัมน์

ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นการเพิ่มแถวและคอลัมน์ใหม่ในตาราง
NOTE
"โดยทั่วไปเมื่อเราสร้างตารางก็จะปรากฏแถบเครื่องมือ Table ขึ้นมาให้ หากเราปิดไปแล้ว ก็เรียกใช้งานได้โดยเลือก View>Toolbars>Table (มุมมอง>แถบเครื่องมือ>ตาราง)"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การผสานช่องเซลล์และการแยกช่องเซลล์ในตาราง

การผสานเซลล์เป็นการรวมเซลล์หลายๆเซลล์ให้เป็นเซลล์เดียวกันส่วนการแยกเซลล์เป็นการแยกเซลล์ที่มีอยู่เดิมเป็นหลายๆเซลล์
ผสานช่องเซลล์
แยกช่องเซลล์
• ที่ช่อง Split cell into ใส่เป็น 2 คือจำนวนของเซลล์ที่ต้องการแบ่ง
• ส่วน Direction เลือก Vertically เพื่อแบ่งเซลล์ในแนวคอลัมน์ (ส่วน Horizontally จะเป็นการแบ่งเซลล์ในแนวแถว) จากนั้นคลิกปุ่ม เพื่อแบ่งคอลัมน์ที่กำหนด
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การปรับข้อมูลให้ชิดด้านบน กึ่งกลาง หรือด้านล่างช่องตาราง

ในการกรอกข้อมูลในตาราง เราสามารถกำหนดว่าจะให้ข้อมูลนั้นชิดขอบด้านบน ด้านล่าง หรือวางไว้กึ่งกลางของช่องตารางได้ โดยคลิกเซลล์ที่ต้องการ และกำหนดการจัดวางข้อความในตาราง โดยคลิกปุ่มในแถบเครื่องมือ Tables ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ใส่สีสันลงในตาราง

เราสามารถกำหนดสีให้กับตัวอักษร เส้นตาราง และสีพื้นให้เด่นชัดยิ่งขึ้นได้ ดังตัวอย่างต่อไปนี้เป็นการใส่สีพื้นที่หัวตาราง รวมทั้งใส่สีตัวอักษรด้วย
การใส่สีพื้น
การใส่สีตัวอักษร
กำหนดสีและเส้นตาราง
หากเราต้องการกำหนดสีและขนาดของเส้นให้กับตาราง สามารถทำได้ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การคำนวณค่าในตาราง

หากตารางของเราเป็นข้อมูลเกี่ยวกับตัวเลข เช่น ราคาขาย หรือจำนวนอื่นๆ ที่ต้องการหาผลลัพธ์ เราสามารถคำนวณหาผลรวมได้ โดยที่เราไม่ต้องเสียเวลามาคำนวณเอง
NOTE
"หากเราต้องการคำนวณค่าที่มีความซับซ้อนมาก ให้เราเลือกเซลล์ที่ต้องการคำนวณ แล้วคลิกเมาส์ที่ปุ่ม(Formula) จากนั้นคลิกเลือกสูตรคำนวณที่ต้องการ"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การตกแต่งตารางด้วย AutoFormat

หากเราไม่ต้องการเสียเวลาในการตกแต่งตารางเพราะมีเวลาไม่มาก เราอาจเลือกใช้ AutoFormat (รูปแบบอัตโนมัติ) ได้ ซึ่งเป็นการตกแต่งหน้าตาของตารางโดยอัตโนมัติ
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การค้นหาและแทนที่ข้อความในเอกสาร

ค้นหาข้อความ
ใน Writer สามารถค้นหาข้อความที่ต้องการในเอกสารได้ ซึ่งมีประโยชน์มากโดยเฉพาะในกรณีที่เราต้องการค้นหาข้อความในเอกสารที่มีความหนาหลายร้อยหน้า ดังตัวอย่างเราจะแทนคำว่า “wimax” ในเอกสาร
TIP
แม้เราจะปิดหน้าต่างค้นหาไปแล้ว หากเราต้องการค้นหาข้อความอยู่ก็ให้กดคีย์ ++ เพื่อให้ค้นหาคำที่กำหนดไว้ได้ โดยไม่จำเป็นต้องใช้คำสั่ง Edit> Find&Replace เปิดหน้าต่างค้นหาที่ปิดแล้วขึ้นมา
นอกจากการคลิกปุ่มในหน้าต่างค้นหาเราสามารถคลิกที่ปุ่มที่มุมขวาล่างของหน้าต่างโปรแกรมเพื่อค้นหาทีละคำได้เช่นกันแม้จะปิดหน้าต่างค้นหาไปแล้ว
ตัวเลือกต่างๆ ในหน้าต่างค้นหา
Match case (พิจารณาตัวพิมพ์ใหญ่,เล็ก) : ค้นหาเฉพาะคำที่มีตัวอักษรเล็กใหญ่ตรงกับที่กำหนดไว้เท่านั้น
Whole words only (ทั้งคำเท่านั้น) : ค้นหาข้อความที่เป็นคำ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของคำ เช่น ถ้าค้นหา soft จะไม่สนใจคำว่า software
นอกจากนั้นเมื่อคลิกที่ จะมีตัวเลือก เพิ่มเติมอีก ดังนี้ Current selection only : ค้นหาในข้อความที่เลือกไว้เท่านั้น
Backwards : ย้อนกลับไปค้นหาในข้อความที่ค้นหาผ่านมาแล้ว
Regular expressions : ค้นหาโดยใช้สัญลักษณ์พิเศษช่วย เช่น * ,?
Similarity search : ค้นหาคำที่คล้ายกัน
Search for Styles : ค้นหารูปแบบ
ค้นหาและแทนที่ข้อความ
เราจะใช้คำสั่ง Find&Replace เช่นเดิมแต่คราวนี้จะแทนที่คำที่ค้นหาด้วยคำใหม่ ดังตัวอย่างเราจะแทนคำว่า “wimax” ในเอกสารด้วยคำว่า “ไวแม็กซ์” แทน
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การค้นหาสิ่งต่างๆ ในเอกสารด้วย Navigation

นอกจากจะค้นหาคำหรือข้อความดังที่ผ่านมาแล้ว เรายังสามารถค้นหาสิ่งอื่นๆ ในเอกสารได้ด้วย เช่น ตาราง รูปภาพต่างๆ ได้โดยใช้คุณสมบัติที่เรียกว่า Navigation ดังตัวอย่างเราจะค้นหาการใช้ตารางในเอกสาร
ดังตัวอย่างเราคลิก เพื่อค้นหาตาราง
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ตรวจสอบการสะกดคำด้วย Spellcheck

ตรวจคำสะกดอัตโนมัติด้วย AutoSpellcheck
เราสั่งตรวจสอบการสะกดคำภายในเอกสารแบบอัตโนมัติโดยคลิก เพื่อเรียกใช้ AutoSpellcheck ถ้าพบการสะกดผิด หรือคำที่ดูเหมือนไม่ถูกต้อง โปรแกรมจะขีดเส้นใต้สีแสดงให้เราทราบ ซึ่งเราสามารถคลิกขวาที่คำนั้นเพื่อให้แทนคำสะกดที่ถูกต้องได้
ถ้าคำที่โปรแกรมขีดเส้นใต้นั้นไม่ได้สะกดผิด ให้คลิกขวาที่คำนั้น เลือก Add>standard.dic เพิ่มคำนั้นในดิกชันนารีได้ เมื่อทำเช่นนั้นแล้วจะไม่มีเส้นใต้ขีดคำนี้อีกต่อไป
ตรวจคำสะกดด้วยตนเอง
ในกรณีที่เราไม่ได้ใช้ AutoSpellcheck แต่ต้องการให้ตรวจคำสะกดเอกสารให้คลิก หรือเลือก Tools>Spelling and Grammar (เครื่องมือ>Spelling and Grammar) (หากเราต้องการให้ตรวจเฉพาะข้อความบางส่วนให้เลือกข้อความส่วนนั้นไว้ก่อนที่จะเรียกคำสั่ง)
โปรแกรมจะไล่ตรวจสอบคำในเอกสาร โดยหากพบคำที่อาจจะสะกดผิดหรือรูปประโยคไม่ถูกต้อง จะแจ้งให้ทราบโดยไฮไลท์คำนั้นเป็นสีแดงในช่อง Not in dictionary และแสดงคำที่น่าจะเป็นคำที่ถูกต้องให้เลือกในช่อง Suggestion โดยให้เราเลือกคำที่ต้องการแทนที่ และคลิกเมาส์เลือกปุ่มเหล่านี้
ยกเลิกการแทนที่คำที่โปรแกรมแจ้ง
ยกเลิกการแทนที่คำนี้ในทั้งเอกสาร
ให้เพิ่มคำนี้เข้าไปในดิกชันนารี
แทนที่คำที่เลือกลงบนเอกสาร
แทนที่คำที่เลือกให้กับทุกคำในเอกสาร
ให้โปรแกรมแทนที่คำผิดอัตโนมัติ
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/แก้ไขคำที่พิมพ์ผิดโดยอัตโนมัติด้วย AutoCorrect

ในการพิมพ์เอกสารข้อความมีที่เนื้อหามาก ๆ บ่อยครั้งเราอาจพิมพ์คำพื้นฐานบางคำผิดเช่น พิมพ์ "yuo" ทั้ง ๆ ที่ต้องการพิมพ์เป็น "you" ในกรณีเช่นนี้ Writer จะแก้ไขคำที่พิมพ์ผิดให้โดยอัตโนมัติ ซึ่งคุณสมบัตินี้เรียกว่า AutoCorrect
นอกจากนั้น หากเรามักพิมพ์คำบางคำเจาะจงผิดซ้ำกันบ่อย ๆ ก็อาจกำหนดให้แก้ไขคำผิดนั้นให้ทันทีโดยใช้ AutoCorrect ได้ด้วยเช่นกัน โดยเพิ่มคำให้โปรแกรม Writer รู้จัก ดังนี้
ต่อไปเมื่อเราพิมพ์คำนั้นผิดโปรแกรม Writer ก็จะแทนด้วยคำที่ถูกต้องให้โดยอัตโนมัติ ดังตัวอย่างเมื่อใดที่เราพิมพ์คำว่า "อัตโนมัต" โปรแกรมจะแทนด้วยคำว่า "อัตโนมัติ" ตามที่กำหนด
หากเราต้องการยกเลิกการแก้ไขคำผิดบางคำ หรือยกเลิกคำที่ได้เพิ่มเข้าไป ให้กลับไป ที่หน้าต่าง AutoCorrect อีกครั้ง โดยเลือก Tools>AutoCorrect (เครื่องมือ>แก้ไขข้อผิดพลาดอัตโนมัติ) คลิกเลือกคำที่ต้องการยกเลิก และคลิกปุ่ม
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การกรอกข้อความโดยอัตโนมัติด้วย AutoText

ในการสร้างงานเอกสารถ้าเรามีข้อความหรือรูปภาพเดิมๆ ที่ใช้บ่อย ก็สามารถใช้ AutoText จดจำข้อความหรือภาพนั้นเพื่อนำมาใช้ได้โดยไม่ต้องพิมพ์ซ้ำๆ ซึ่งวิธีนี้จะช่วยประหยัดเวลาในการทำงานของเราได้เป็นอย่างมาก
ดังตัวอย่าง เรากำหนดให้คำว่า “แผน” เป็นตัวย่อที่ใช้เรียกคำว่า “แผนแม่บท ict” โดยหลังจากที่เรากำหนดคำนี้ใน AutoText แล้ว เมื่อใดที่เราพิมพ์คำว่า “แผน” (ที่เป็นคำย่อที่กำหนดไว้) ให้เลือกคำนั้นและกดคีย์ จะเป็นการแทนคำนั้นด้วยคำเต็มที่กำหนดไว้ ดังรูป
หากเราต้องการแก้ไขคำที่กำหนดไว้ ให้กลับไปที่หน้าต่าง AutoText อีกครั้ง โดยเลือก Edit>AutoText (แก้ไข>ข้อความอัตโนมัติ) เลือกคำที่ต้องการแก้ไขในรายการ คลิก จะปรากฏเมนูให้เลือก ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การสร้างจดหมาย

Business letter สร้างจดหมายติดต่อธุรกิจ
Formal personal letter สร้างจดหมายส่วนบุคลที่เป็นทางการ
Personal letter สร้างจดหมายส่วนตัว เลือกที่ตัวเลือกนี้ถ้าเราต้องการสร้างจดหมายส่วนตัว
Use a typical letter format for this country : เลือกรูปแบบภาษา
Logo : กำหนดให้มีโลโก้
Return address in envelope window : แสดงที่อยู่บนจดหมาย
Letter Signs : คำลงท้าย
Subject line : กำหนดให้มีเส้นขีดในหัวเรื่อง
Salution : คำขึ้นต้น
Fold marks : แสดงตำแหน่งกระดาษ
Compilmentary close : คำลงท้าย
Footer : ท้ายกระดาษ
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ใบปะหน้าแฟกซ์

การส่งแฟกซ์แต่ละครั้ง ควรมีใบปะหน้าแฟกซ์เพื่อบอกให้ผู้รับแฟกซ์ทราบว่าแฟกซ์นี้มาจากใคร มีจำนวนหน้าที่ส่งมาเท่าใด ซึ่งเราสามารถใช้ Writer สร้างใบปะหน้าแฟกซ์ได้อย่างรวดเร็ว
ตัวช่วยสร้างอื่น ๆ
นอกเหนือจากการสร้างจดหมาย และใบปะหน้าแฟกซ์อัตโนมัติแล้ว ที่เมนู File> Wizard (แฟ้ม>ตัวช่วยสร้าง) ยังมีตัวช่วยสร้างอื่น ๆ ที่เป็นประโยชน์ ซึ่งเราสามารถศึกษาการใช้งานเพิ่มเติมได้ ดังนี้
Letter จดหมาย
Fax ใบปะหน้าแฟกซ์
Agenda วาะระการประชุม
Presentation งานพรีเซนเตชั่น
Web Page นำเอกสารที่สร้างไปเผยแพร่เป็นหน้าเว็บบนอินเทอร์เน็ต
นอกจากนั้นยังมีตัวช่วยสร้าง ที่อำนวยความสะดวกในการใช้งานโปรแกรม ดังนี้
Document Converter ช่วยแปลงไฟล์เอกสารเพื่อใช้งานร่วมกับโปรแกรมอื่น ได้แก่ Microsoft Office และ Star Office
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การใส่ข้อความในหัวกระดาษ และท้ายกระดาษ

ใน Writer เราสามารถกำหนดให้แสดงหัวกระดาษ (Header) และท้ายกระดาษ (Footer) เพื่อชื่อแสดงชื่อบท ลำดับหน้า วันที่ หรือโลโก้ที่เป็นสัญลักษณ์ของบริษัทก็ได้ นอกจากนั้นยังปรับรูปแบบได้ตามต้องการ เช่น กำหนดให้แสดงหัวกระดาษ และท้ายกระดาษเฉพาะหน้าแรกของเอกสาร หรือให้แสดงเฉพาะหน้าคู่หรือหน้าคี่ เป็นต้น
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การใส่ลำดับเลขหน้า

เราสามารถใส่ลำดับเลขหน้าที่หัวกระดาษหรือท้ายกระดาษได้ดังนี้
นอกจากการแทรกลำดับหน้าแล้ว เมื่อเลือกคำสั่ง Insert>Fileds> ((แทรก>เขตข้อมูล) เราจะ เห็นตัวเลือกต่างๆ ที่นำมาแทรกเพิ่มได้ ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การทำดัชนี

ดัชนี (Index) คือ รายการคำศัพท์ที่ใช้ในหนังสือที่อ้างอิงตามเลขหน้าที่อยู่ในเอกสารเพื่อให้ผู้อ่านใช้ค้นหาความหมายของคำหรือวลีต่างๆ ในเอกสารได้
ยกเลิกคำที่กำหนดให้เป็นดัชนี.
ในกรณีที่เราต้องการยกเลิกคำใดที่กำหนดไว้ก่อนหน้านี้ให้เป็นดัชนี หรือในกรณีที่เรากำหนดคำผิด ก็ให้คลิกตรงจุดเริ่มต้นคำนั้น ดังตัวอย่างเราคลิกตรงคำว่า “แผนแม่บท ict” จากนั้นเลือก Edit>Index Entry (แก้ไข>รายการดัชนี) จะปรากฏคำที่เลือกในหน้าต่าง Edit Index Entry
• คลิกปุ่ม เพื่อยกเลิกคำนี้เป็นดัชนี
• คลิกที่หรือเพื่อดูคำอื่นๆ ไปในเอกสารที่ถูกกำหนดให้เป็นดัชนี
• คลิกปุ่ม เพื่อปิดหน้าต่าง Edit Index Entry นี้
สร้างหน้าดัชนี.
ต่อไปเราจะนำคำเหล่านี้ที่กำหนดมาจัดเป็นหน้าดัชนีดังนี้
เมื่อใดที่มีการแก้ไขหน้าดัชนี ให้คลิกขวาที่บริเวณหน้าดัชนี และเลือก
Update Index/Table ปรับปรุงหน้าดัชนีนี้ใหม่
Edit Index/Table เปิดหน้าต่าง Insert Index/Table สำหรับแก้ไขรายละเอียดเกี่ยวกับหน้าดัชนีนี้
Delete Index/Table ลบหน้าดัชนีนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การจัดทำสารบัญ

ในการสร้างหน้าสารบัญ (Table of Contents) โปรแกรมจะดึงเอาส่วนของข้อความที่เรากำหนดสไตล์ไว้มาเป็นสารบัญให้โดยอัตโนมัติ โดยก่อนอื่นเราจะต้องไปกำหนดสไตล์นี้ในเอกสารของเราก่อน จากนั้นจึงสั่งให้โปรแกรมสร้างหน้าสารบัญได้
กำหนดสไตล์ในเอกสาร.
สไตล์คือรูปแบบย่อหน้าสำเร็จรูปที่เรานำมาใช้ในเอกสารของเราได้ ซึ่งในการสร้างสารบัญนั้นโปรแกรม Writer จะดึงหัวข้อต่างๆ ในเอกสารที่ได้ถูกกำหนดสไตล์ไว้มาเป็นสารบัญโดยอัตโนมัติ
สำหรับการกำหนดสไตล์ให้กับหัวข้อต่างๆ ในเอกสารทำได้ ดังนี้
ปรับสไตล์ย่อหน้า.
เราปรับแต่งสไตล์ย่อหน้าได้โดยคลิกขวาชื่อสไตล์ที่ต้องการปรับในหน้าต่าง Style and Formatting เลือก Modify จะปรากฏหน้าต่าง Paragraph Style ซึ่งมีแท็บต่างๆ ให้เรากำหนดได้ ดังตัวอย่างที่แท็บ Font เรากำหนดรูปแบบตัวอักษรสำหรับภาษาอังกฤษ (Western text font) และภาษาไทย (CTL font) ใหม่ ดังรูป ซึ่งจะมีผลกับหน้าเอกสารที่เรากำหนดสไตล์นี้ไว้
สร้างหน้าสารบัญ.
หลังจากที่เราได้กำหนดสไตล์ให้กับหัวข้อต่างๆ ในเอกสารแล้ว ต่อไปเราจะสร้างหน้าสารบัญ ดังนี้
หัวข้อที่แสดงนั้นจะมีลำดับตามลำดับสไตล์ที่กำหนด เช่น หัวข้อที่เรากำหนดเป็นสไตล์ Heading1 เมื่อแสดงในหน้าสารบัญจะมีลำดับสูงกว่าหัวข้อที่เรากำหนดสไตล์เป็น Heading2 เป็นต้น
เมื่อใดที่มีการแก้ไขหน้าสารบัญ ให้คลิกขวาที่บริเวณหน้าดัชนี และเลือก
Update Index/Table ปรับปรุงหน้าสารบัญนี้ใหม่
Edit Index/Table เปิดหน้าต่าง Insert Index/Table สำหรับแก้ไขรายละเอียดเกี่ยวกับหน้าสารบัญนี้
Delete Index/Table ลบหน้าสารบัญนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การใส่เชิงอรรถ

เชิงอรรถหรือคำอธิบายเพิ่มเติมเกี่ยวกับคำศัพท์ หรือข้อความที่มักปรากฏอยู่ด้านล่างของหนังสือนั้น สามารถกำหนดได้ง่ายๆ ดังนี้
การลบหมายเลขเชิงอรรถข้างข้อความจะเป็นการลบคำอธิบายความหมายโดยอัตโนมัติ
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การใช้ Bookmark และการอ้างอิงโยง

เราสามารถกำหนดให้คำๆ หนึ่งในเอกสารเป็น Bookmark หรือเป็น "ที่คั่นหนังสือ" สำหรับนำใช้ทำอ้างอิงโยง (Cross reference) ได้ ดังตัวอย่างเราจะกำหนดเนื้อหาส่วนหนึ่งของเอกสารเป็น Bookmark จากนั้นจะกำหนดให้เนื้อหาอีกส่วนของเอกสารอ้างอิงโยงมาที่ส่วนนี้
การกำหนด Bookmark.
ให้เราเลือกข้อความที่จะกำหนดเป็น Bookmark จากนั้นเลือก Insert>Bookmark (แทรก>คั่นหน้า) กำหนดชื่อเรียกใช้ลงในช่อง Bookmarks และคลิกปุ่ม ชื่อที่ตั้งจะปรากฏในรายการ
กระโดดไปยัง Bookmark ที่ตั้งไว้โดยใช้ Navigator
การอ้างอิงโยงไปยัง Bookmark.
ในการจัดทำเอกสาร เราอาจต้องการกำหนดให้ข้อความหนึ่งๆ มีการอ้างอิงภาพหรือข้อความในหน้าอื่นๆ ซึ่งการอ้างอิงในลักษณะนี้เรียกว่า การอ้างอิงแบบโยง (Cross reference) ซึ่งในโปรแกรม Writer สามารถทำการอ้างอิงนี้ให้เราได้โดยอัตโนมัติ โดยคำที่เราต้องการอ้างอิงถึงจะต้องถูกกำหนดเป็น Bookmark ไว้ก่อนแล้ว ดังตัวอย่างต่อไปนี้
"การลบหมายเลขอ้างอิงจะเป็นการยกเลิกการอ้างอิงโยงโดยอัตโนมัติ"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การแบ่งเนื้อหาเอกสารโดยการขึ้นหน้าใหม่

เพื่อให้การจัดหน้าเอกสารนั้นลงตัว บางครั้งเราจะให้หัวข้อ หรือเนื้อหาขึ้นหน้าใหม่เพื่อให้อ่านง่าย โดยให้เราคลิกตรงจุดที่ต้องการให้ขึ้นหน้าใหม่ จากนั้นกดคีย์ +
เรากำหนดการขึ้นหน้าใหม่ ได้เจาะจงกว่านี้โดยหลังจากคลิกตรงจุดที่ต้องการขึ้นหน้าใหม่แล้ว เลือก Insert>Manual Break (แทรก>สร้างตัวแบ่งเอง) จะปรากฏหน้าต่าง Insert Break ซึ่งมีตัวเลือกต่างๆ ให้เราเลือกได้เพิ่มเติม
ข้อดีของการขึ้นหน้าใหม่ คือ การจัดหน้าเอกสารแต่ละหน้าจะไม่กระทบกัน ทำให้เราไม่ต้องคอยกังวลว่าเนื้อหาในเอกสารจะ “เคลื่อน” จากที่ได้จัดวางอย่างลงตัวแล้วหรือไม่
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ตรวจสอบเอกสารก่อนพิมพ์ด้วย Page Preview

การเลือก File>Page Preview (แฟ้ม>ตัวอย่างหน้ากระดาษ) จะแสดงตัวอย่างเอกสารบนหน้าจอที่เหมือนพิมพ์ออกทางเครื่องพิมพ์ทุกประการ เพื่อให้เราสามารถตรวจสอบความถูกต้อง และแก้ไขข้อผิดพลาดได้ก่อนสั่งพิมพ์จริง ทำให้ไม่สิ้นเปลืองกระดาษ โดยที่เราสามารถคลิกปุ่ม เพื่อย่อ/ขยายมุมมอง และคลิกปุ่ม เพื่อกลับไปมุมมองปกติ
สำหรับความหมายของปุ่มต่างๆ ในแถบเครื่องมือ Page Preview มีดังนี้
กำหนดรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับการพิมพ์.
เราสามารถกำหนดรายละเอียดการพิมพ์ในหน้าต่าง Page Preview โดยคลิกที่ Print Option Page View) ดังนี้
Distribution (การแจกแจง) คือการกำหนดหน้ากระดาษว่าเราจะพิมพ์ เอกสาร โดยแบ่งพื้นที่ของกระดาษมีกี่หน้า ค่ามีดังนี้
• Row (แถว) กำหนดว่าจะให้พิมพ์เอกสารหน้าหนึ่งใช้กี่แถว
• Column (คอลัมน์) กำหนดว่าเอกสารหน้าหนึ่งใช้กี่คอลัมน์
Margins (ระยะขอบ) กำหนดระยะขอบกระดาษโดยคลิกเมาส์กำหนด ในช่อง
• Top ขอบด้านบน
• Botton ขอบด้านล่าง
• Left ขอบด้านซ้าย
• Right ขอบด้านขวา
Spacing (ระยะห่าง) คือกำหนดระยะห่างของกระดาษ ค่าที่เรากำหนดมีดังนี้
• Horizontal (แนวนอน) กำหนดความห่างระหว่างแถว มีหน่วยเป็นเซนติเมตร
• Vertically (แนวตั้ง) กำหนดความห่างระหว่างคอลัมน์ มีหน่วยเป็นเซนติเมตร
Format (รูปแบบ) กำหนดว่าเราจะพิมพ์เอกสารออกมาในแนวตั้ง หรือแนวนอน# หลังจากที่ได้ตั้งค่าหน้ากระดาษเรียบร้อยแล้ว ให้คลิกปุ่ม
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การพิมพ์เอกสาร

เราสั่งพิมพ์เอกสารได้ทันทีโดยการคลิกปุ่ม (Print) ในแถบเครื่องมือ ซึ่งจะเป็นการสั่งพิมพ์เอกสารทุกๆ หน้า แต่ถ้าเราต้องการกำหนดรายละเอียดเกี่ยวกับการพิมพ์ เช่น เลือกพิมพ์เฉพาะหน้าเอกสารที่ต้องการ จะต้องใช้คำสั่ง File>Print (แฟ้ม>พิมพ์) ดังนี้
• All พิมพ์เอกสารทุกๆ แผ่น
• Pages กำหนดหน้าที่ต้องการพิมพ์ เช่น
o "1, 3, 8" หมายถึง สั่งให้พิมพ์เอกสารหน้า 1, หน้า 3 และหน้า 8
o "2-5" หมายถึง สั่งให้พิมพ์เอกสารหน้า 2 ถึง 5
o "2 ,5-7" หมายถึง สั่งให้พิมพ์เอกสารหน้า 2, หน้า 5 ถึง 7
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การบันทึกเอกสารเป็น PDF

ข้อดีของเอกสารประเภท PDF (นามสกุล .pdf) เอกสารจะคงสภาพการจัดหน้าเอกสาร ไม่มีปัญหาการแสดงผล ซึ่งสะดวกต่อการเผยแพร่เอกสารและแลกเปลี่ยนเอกสาร โดยการเปิดอ่านสามารถใช้โปรแกรม Adobe Acrobat Reader รวมทั้ง PDF Reader ค่ายต่างๆ 
ปัจจุบันได้มีการได้มีการนำไฟล์ PDF มาใช้อย่างกว้างขวาง และนิยมแนบไปกับอีเมล์หรือใช้เผยแพร่เอกสารให้กับผู้อื่นโดยไม่ต้องพิมพ์ให้สิ้นเปลืองกระดาษ ซึ่งเราสามารถแปลงเอกสารที่สร้างขึ้นในโปรแกรม Writer ไปเป็น PDF ได้โดยใช้คำสั่ง File>Export as PDF (แฟ้ม>ส่งออกเป็น PDF) ซึ่งจะปรากฏจอภาพแสดงการตั้งค่าการส่งออก PDF ดังนี้
ตัวเลือกที่น่าสนใจ
แท็บ General
แท็บ Security
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/Calc ทำอะไรได้บ้าง

Calc สามารถคำนวณข้อมูลในตารางได้อย่างแม่นยำ จุดเด่นคือเมื่อค่าที่ใช้เป็นตัวตั้งในสูตรคำนวณเปลี่ยน ผลลัพธ์ที่ได้จากการคำนวณจะเปลี่ยนตามโดยอัตโนมัติ เช่น ถ้าเราใช้สูตรคำนวณหาผลรวมระหว่างค่า A, B และ C ถ้าค่าใดค่าหนึ่งเปลี่ยนจะทำให้ผลรวมเปลี่ยนตาม ทำให้ได้ผลลัพธ์ที่ถูกต้องเสมอโดยที่เราไม่ต้องเสียเวลาแก้ไขสูตรคำนวณ
Math เขียนสูตรคำนวณ.
การใช้งาน OpenOffice.org Math.
เอกสารในเชิงวิชาการ มักมีการพิมพ์ตัวเลขที่มีลักษณะพิเศษ หรือสมการคณิตศาสตร์ต่างๆ แทรกอยู่ด้วย เช่น เอกสารการวิจัย เอกสารโครงงานต่างๆ เป็นต้น
การแทรกตัวเลขในลักษณะเหล่านี้ หรือสูตรสมการทางคณิตศาสตร์ โดยใช้ OpenOffice.org สามารถทำได้ไม่ยากนัก โดยจะมีโปรแกรม Math เพื่อแทรกตัวเลขแบบพิเศษต่างๆ หรือสมการทางคณิตศาสตร์ลงในเอกสารได้ตามต้องการ
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เข้าใจรูปแบบการจัดเก็บข้อมูลใน Calc

ข้อมูลที่บันทึกใน Calc จะถูกจัดเก็บในไฟล์ที่เรียกว่า ตารางงาน ซึ่งแต่ละสมุดงาน อาจประกอบด้วยแผ่นงานหลายหน้า โดยแผ่นงานแต่ละหน้านี้มีชื่อเรียกว่า แผ่นงาน
การมีหลายแผ่นงานในสมุดงานเดียว ทำให้เราสามารถจัดข้อมูลได้อย่างเป็นหมวดหมู่โดยแยกเก็บในแผ่นงานที่แตกต่างกัน เช่น ถ้าเรามีตัวเลขยอดขายประจำไตรมาสที่ 1 เราสามารถแยกเก็บตัวเลขยอดขายของสินค้าแต่ละประเภทไว้ในแผ่นงาน 3 แผ่นดังรูป โดยเมื่อ Calc บันทึกข้อมูล ข้อมูลในแผ่นงานเหล่านี้จะถูกเก็บไว้ในไฟล์เดียวกัน
NOTE
"ถึงแม้ในแต่ละสมุดงานจะสามารถเก็บแผ่นงานได้จำนวนมาก และแต่ละแผ่นงานสามารถบันทึกข้อมูลที่อยู่ในรูปแบบของตารางได้มากถึง 256x32000 ช่อง แต่ไม่แนะนำให้เรานำข้อมูลทุกอย่างมาเก็บไว้ในสมุดงานเดียวกันแม้จะแบ่งเก็บในแผ่นงานย่อยก็ตาม เพราะถ้าสมุดงานมีขนาดใหญ่มาก จะทำให้เครื่องคอมพิวเตอร์ต้องใช้พื้นที่ในหน่วยความจำมากขึ้น ซึ่งจะทำให้ Calc ทำงานช้าลง ดังนั้นจึงขอแนะนำให้แยกเก็บข้อมูลในสมุดงานหลายสมุดงาน โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าลักษณะของข้อมูลไม่เกี่ยวข้องกัน"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ช่องตารางหรือเซลล์ใน Calc

แผ่นงาน จะถูกแบ่งเป็นช่องๆ ตามแนวแถว (Row) และแนวคอลัมน์ (Column) เรียกว่า เซลล์ (Cell) ช่องเหล่านี้สามารถเก็บข้อมูลได้ สำหรับเซลล์ที่มีกรอบเส้นดำทึบล้อมรอบคือเซลล์ที่พร้อมรับข้อมูลที่เราพิมพ์จากคีย์บอร์ด เมื่อเราต้องการป้อนข้อมูลในเซลล์ใดเราต้องเลื่อนกรอบดำไปที่เซลล์นั้นก่อนโดยใช้เมาส์ หรือคีย์บอร์ด ดังนี้
เลือกเซลล์โดยใช้เมาส์
เลือกเซลล์โดยใช้คีย์บอร์ด
เราสามารถเลื่อนกรอบดำไปยังเซลล์ที่ต้องการได้โดยใช้ปุ่มเหล่านี้บนคีย์บอร์ด
เลือกเซลล์โดยใช้หน้าต่างตัวนำ
เซลล์แต่ละช่องในตาราง สามารถอ้างอิงได้โดยใช้ชื่อแถวและคอลัมน์ที่ตัดกันที่เซลล์นั้น เช่น เซลล์ B3 คือเซลล์ ณ ตำแหน่งที่คอลัมน์ B และแถว 3 ตัดกัน
ถ้าเรารู้ตำแหน่งอ้างอิงของเซลล์ เราจะสามารถไปยังตำแหน่งเซลล์นั้นได้ โดยการเปิดหน้าต่างตัวนำ (Navigator) ขึ้นมา และกำหนดตำแหน่งคอลัมน์ และแถวที่จะไปหาในแผ่นงานที่ใช้งานอยู่ และกดปุ่ม กรอบดำก็จะไปยังตำแหน่งเซลล์ที่กำหนดไว้ ซึ่งวิธีนี้เหมาะสำหรับเลือกเซลล์ที่อยู่ไกลมาก ทำให้เราไม่ต้องเสียเวลาเลื่อนหน้าจอหาเซลล์นั้น
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เริ่มป้อนข้อมูลในเซลล์

เราสามารถป้อนข้อมูลในตารางได้ โดยเลื่อนกรอบดำมาตรงช่องเซลล์ที่ต้องการ และพิมพ์ข้อมูลเข้าไปได้เลย หากต้องการยกเลิกการป้อนข้อมูลให้กด
NOTE
"ในกรณีที่เราพิมพ์ผิด เราไม่สามารถกดปุ่มทิศทางบนแป้นพิมพ์เพื่อแก้ไขตัวอักษรได้ เพราะ Calc จะเข้าใจว่าเป็นการเลื่อนกรอบเซลล์ไปช่องอื่นในตาราง ในกรณีนี้เราสามารถแก้ไขข้อความได้โดยใช้ปุ่ม เท่านั้น"
แก้ไขข้อมูลในเซลล์
หากเราต้องการแก้ไขข้อมูลที่ป้อนไปแล้วในตารางก็สามารถทำได้โดยดับเบิ้ลคลิกที่เซลล์นั้น ใช้ปุ่มลูกศรบนแป้นพิมพ์เลื่อน I ไปตรงตำแหน่งที่ต้องการและพิมพ์ข้อมูลที่ต้องการแก้ไขได้เลย
การแก้ไขข้อมูลและการทำงานของแถบสูตร (Formula Bar)
เมื่อมีการแก้ไขข้อมูลในเซลล์ ข้อมูลในเซลล์นั้นจะปรากฏในแถบสูตร (Formula Bar) ซึ่งเราสามารถแก้ไขข้อมูลในช่องเซลล์ได้โดยตรง หรือคลิกเมาส์ที่แถบสูตรและแก้ไขข้อมูลจากที่นี่ก็ได้
ในขณะที่กำลังแก้ไขข้อมูล แถบสูตรจะแสดงปุ่มคำสั่งเพิ่มเติมซึ่งมีหน้าที่ดังนี้
วิธีป้อนข้อมูลซ้ำกัน.
ถ้าเราพบว่าต้องป้อนข้อมูลที่ซ้ำกับที่เคยป้อนมาแล้ว เราสามารถใช้คำสั่ง AutoInput (ป้อนเข้าอัตโนมัติ) หรือใช้วิธีเลือกจากรายการได้
การใช้คำสั่ง AutoInput ป้อนเข้าอัตโนมัติ
Calc มีคุณสมบัติ AutoInput ที่จะช่วยป้อนข้อมูลให้โดยอัตโนมัติ โดยเทียบจากข้อมูลที่เราเคยป้อนมาก่อนแล้ว ซึ่งวิธีนี้จะช่วยให้เราสามารถป้อนข้อมูลที่ซ้ำๆ กันในตารางได้อย่างรวดเร็ว ดังตัวอย่างในรูป ถ้าเรากำลังพิมพ์ข้อมูลพนักงานคนที่ 3 และจะพิมพ์คำว่า “การตลาด” ในคอลัมน์ “ฝ่าย” ซึ่งตรงกับคำที่เราเคยพิมพ์มาก่อนแล้ว ในคอลัมน์นี้ เมื่อเราพิมพ์ “Calc” จะนำตัวอักษรที่เราพิมพ์ไปเทียบกับข้อมูลที่เราเคยพิมพ์มาก่อนแล้วในคอลัมน์นี้ เมื่อพบว่ามีแนวโน้มที่เรากำลังพิมพ์คำว่า “การตลาด” Calc จะเพิ่มตัวอักษรที่ยังขาดอยู่ที่เรายังไม่ได้พิมพ์ให้โดยอัตโนมัติเป็น
จากจุดนี้หากเรากำลังพิมพ์คำนี้อยู่พอดีก็ให้กด Calc จะป้อนข้อมูลในส่วนที่เหลือในเซลล์ให้เลย แต่ในกรณีที่เราต้องการพิมพ์คำอื่นแทน เช่น ต้องการพิมพ์คำว่า “การต่างประเทศ” ก็ให้พิมพ์ต่อจากคำ “การต” ที่พิมพ์ไปแล้วได้ ซึ่ง Calc จะทราบว่าข้อมูลที่เรากำลังพิมพ์นั้นไม่เหมือนข้อมูลที่มีอยู่ในคอลัมน์นี้เลย และจะลบตัวอักษรที่แสดงในแถบดำ เพื่อให้เราป้อนข้อมูลใหม่ได้ในเซลล์
ในกรณีที่ต้องการพิมพ์คำที่สั้นกว่าที่ Calc แสดง เช่น พิมพ์ “การต” เมื่อ Calc แสดง ให้กดปุ่ม (Del) หรือ (Backspace) เพื่อลบส่วนที่ไม่ต้องการ
TIP
"AutoInput (ป้อนเข้าอัตโนมัติ) ไม่สามารถใช้กับข้อมูลที่เป็นตัวเลขหรือวันที่ได้ นอกจากนั้นลักษณะการป้อนข้อมูลจะต้องติดกับเซลล์ที่มีข้อมูลอยู่ก่อนแล้วในคอลัมน์เดียวกัน AutoInput จึงจะทำงาน"
ถ้าข้อมูลที่เราป้อนนั้นคล้ายแต่ไม่ค่อยซ้ำกัน เราอาจต้องการยกเลิกการทำงานของคำสั่ง AutoInput เป็นการชั่วคราว เพื่อไม่ให้มีการเพิ่มคำที่เราไม่ต้องการโดยอัตโนมัติในเซลล์ที่เรากำลังป้อนข้อมูล โดยเลือก Tools>Cell Contents> AutoInput (เครื่องมือ>เนื้อหาเซลล์>ป้อนเข้าอัตโนมัติ) และคลิกเลือกเอาเครื่องหมายถูกออกในส่วนของคำสั่ง AutoInput แต่เมื่อใดที่จะใช้ AutoInput ก็คลิก ให้มีเครื่องหมายถูกเกิดขึ้นอีกครั้งในส่วนของคำสั่ง AutoInput
วิธีเลือกจากรายการ.
วิธีนี้เป็นการป้อนข้อมูลโดยเลือกจากรายการข้อมูลที่เคยพิมพ์มาแล้วในคอลัมน์ ซึ่งเราไม่ต้องพิมพ์ตัวอักษรใดๆ ในเซลล์เหมือนกับที่ต้องทำเมื่อใช้คำสั่ง AutoInput
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/บันทึกไฟล์ข้อมูล

ก่อนออกจากโปรแกรม Calc เราต้องทำการบันทึก (Save) ไฟล์งานที่เราสร้างขึ้นก่อน เพื่อเปิดขึ้นมาใช้งานหรือแก้ไขได้ภายหลัง ดังนี้
NOTE
"สังเกตว่าหากเราบันทึกไฟล์งานนั้นไปแล้ว ปุ่ม ที่แถบเครื่องมือจะมีสัญลักษณ์ แต่ถ้าเราต้องการบันทึกเอกสารใหม่ โดยที่เอกสารเดิมของเรายังคงอยู่ด้วย ให้เราใช้คำสั่ง File>Save As (แฟ้ม>บันทึกเป็น) ซึ่งคล้ายกับการสำเนาเอกสารนี้เก็บไว้อีกชุดหนึ่งนั่นเอง
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/บันทึกไฟล์ข้อมูลเป็นไฟล์ Microsoft Excel

โปรแกรม Calc มีความสามารถในการเปิดใช้งานเอกสารที่สร้างมาจาก Microsoft Excel ที่มีนามสกุล .xls (ไฟล์งานของ Calc จะมีนามสกุล .ods) ในทางกลับกันเราสามารถใช้ Calc บันทึกสมุดงาน ที่เปิดอยู่ให้อยู่ในรูปแบบของไฟล์ Microsoft Excel ได้เช่นกัน ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เรื่องของแถบเครื่องมือใน Calc

คำสั่งที่ใช้บ่อยใน Calc ได้ถูกนำมาจัดเป็นแถบเครื่องมือที่เราสามารถเรียกใช้ได้ โดยไม่ต้องเสียเวลาเลือกคำสั่งเดียวกันจากเมนูซึ่งมีขั้นตอนมากกว่า สำหรับใน Calc นั้นมีแถบเครื่องมือทั้งหมด 5 ชุด ซึ่งมีหน้าที่แตกต่างกันไป โดยเราจะอธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับแถบเครื่องมือเหล่านี้ เมื่อกล่าวถึงการใช้ Calc ในส่วนที่เกี่ยวข้อง
มีแถบเครื่องมือ 4 ชุดที่ Calc จะแสดงโดยปกติ ได้แก่ แถบฟังก์ชั่น (Function Bar) แถบวัตถุ (Object Bar) แถบเครื่องมือหลัก (Main Toolbar) และแถบสูตร (Formula Bar) ซึ่งรวบรวมคำสั่งต่างๆ ที่ต้องใช้เป็นประจำ
สำหรับวิธีเปิดแถบเครื่องมือต่างๆ นั้น เราสามารถคลิกเลือกที่คำสั่ง View> Toolbars (มุมมอง>แถบเครื่องมือ) และคลิกเลือกให้มีเครื่องหมายถูกเกิดขึ้นในแถบเครื่องมือที่เราต้องการให้แสดงบนหน้าต่าง
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การเลือกเซลล์หรือกลุ่มเซลล์

เมื่อใดที่เราต้องการใช้คำสั่งที่มีผลกับข้อมูลในเซลล์ เช่น คำสั่งที่ทำการแก้ไขข้อมูล หรือคำสั่งลบข้อมูล เราจะต้องระบุเซลล์หรือกลุ่มเซลล์ที่จะทำงานด้วยก่อนใช้คำสั่งเหล่านั้น ซึ่งมีหลายวิธีดังต่อไปนี้
เลือกเฉพาะเซลล์ช่องใดช่องหนึ่ง
เลือกเซลล์ทั้งแถวในตาราง
เลือกเซลล์ทั้งคอลัมน์ในตาราง
เลือกหลายเซลล์ที่อยู่ติดกันในตาราง
เราสามารถเลือกกลุ่มเซลล์ที่อยู่ติดกันในตาราง โดยระบุเซลล์ที่อยู่มุมบนซ้ายสุดและเซลล์ที่อยู่มุมล่างขวาสุด เพื่อกำหนดขอบเขตของกลุ่มเซลล์ เช่น ถ้าเราต้องการเลือกกลุ่มเซลล์ 15 เซลล์ ดังรูปจะมีขั้นตอนดังนี้
กำหนดขอบเขตกลุ่มเซลล์ที่ต้องการ โดยระบุมุมซ้ายบนสุด (B4) และมุมขวาสุด (D8)
TIP
"ถ้าเราใช้เมาส์ไม่ถนัด มีวิธีที่สามารถเลือกหลายเซลล์ที่อยู่ติดกันในตารางได้โดยคลิกเมาส์เซลล์มุมบนซ้ายสุด (B4) และให้กดปุ่ม ในขณะที่คลิกเมาส์เซลล์มุมล่างขวาสุด (D8) ซึ่งจะให้ผลลัพธ์อย่างเดียวกันกับการแดรกเมาส์"
เลือกหลายเซลล์ในตารางที่ไม่ได้อยู่ติดกัน
บางครั้งเซลล์ที่เราต้องการเลือกอาจไม่อยู่ติดกันในตาราง เช่น ถ้าเราต้องการเลือกเซลล์ 2 กลุ่มดังรูป ให้ทำดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ตั้งชื่อเซลล์หรือกลุ่มเซลล์ที่ต้องใช้บ่อย

หากเรามีเซลล์หรือกลุ่มเซลล์ที่ต้องใช้บ่อย การเลือกเซลล์โดยวิธีที่ผ่านมาจะไม่สะดวก วิธีที่ดีกว่าคือการตั้งชื่อเซลล์หรือกลุ่มเซลล์ด้วยชื่อที่สื่อความหมาย และนำมาใช้ในการอ้างอิง ซึ่งสะดวกกว่าการใช้ตำแหน่งเซลล์ เพราะชื่อเซลล์จดจำได้ง่ายกว่า
เช่น เมื่อเราต้องการอ้างอิงกลุ่มเซลล์ที่เก็บตัวเลขเงินเดือนพนักงานดังรูป แทนที่จะต้องอ้างอิงโดยใช้ตำแหน่ง D5 ถึง D8 เราสามารถตั้งชื่อเซลล์กลุ่มนี้ว่า “Salary” และนำมาใช้อ้างอิงได้แทน
ตั้งชื่อกลุ่มเซลล์.
TIP
แนวทางการตั้งชื่อเซลล์
"เราสามารถตั้งชื่อเซลล์ได้ยาวถึง 255 ตัวอักษรและสามารถใช้ตัวอักษร ตัวเลข จุดทศนิยมหรือเครื่องหมาย “_” ก็ได้ แต่ชื่อเซลล์ต้องขึ้นด้วยตัวอักษรหรือ “_” โดยจะมีช่องว่างในชื่อที่ใช้ไม่ได้ และ Calc นับว่าชื่อที่ประกอบด้วยตัวอักษรใหญ่หรือเล็กนั้นเหมือนกัน เช่น ชื่อเซลล์ “SALARY” และ “Salary” เป็นชื่อเดียวกัน"
เลือกเซลล์หรือกลุ่มเซลล์ที่ตั้งชื่อไว้.
หลังจากที่เราได้กำหนดชื่อกลุ่มเซลล์ เมื่อใดที่เราต้องการเลือกกลุ่มเซลล์นั้นครั้งต่อไปก็ให้คลิกเมาส์ชื่อกลุ่มเซลล์จากช่องแสดงชื่อเซลล์แทน
นอกจากการตั้งชื่อเซลล์สำหรับใช้เลือกเซลล์ในรูปแบบที่กล่าวมาแล้ว การตั้งชื่อเซลล์ยังมีประโยชน์อย่างมากเมื่อนำมาใช้กับสูตรคำนวณซึ่งเราจะกล่าวถึงต่อไปในบทการใช้สูตรคำนวณ
ลบชื่อกลุ่มเซลล์ที่ตั้ง.
ถ้าต้องการยกเลิกการตั้งชื่อกลุ่มเซลล์ที่ได้ตั้งไปแล้วให้เลือก Insert>Names>Define (แทรก>ชื่อ>กำหนด) แล้วคลิกเลือกชื่อเซลล์ที่ต้องการลบ คลิกเมาส์ปุ่ม เพื่อลบชื่อกลุ่มเซลล์ และคลิกเมาส์ปุ่ม เพื่อจบขั้นตอน
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การย้ายข้อมูลในเซลล์

ถ้าเราพิมพ์ข้อมูลในตารางผิดช่องก็ไม่ต้องลบข้อมูลและพิมพ์ใหม่ให้เสียเวลา แต่สามารถย้ายข้อมูลที่พิมพ์ไปยังเซลล์อื่นได้เลย ซึ่งมี 2 วิธีที่เราสามารถเลือกใช้ได้
วิธีที่ 1 ใช้เมาส์
วิธีที่ 2 ใช้ปุ่มบนแถบเครื่องมือ
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การคัดลอกข้อมูลในเซลล์

ถ้าเราต้องป้อนข้อมูลซ้ำๆ กัน เราควรใช้วิธีคัดลอกข้อมูลจากเซลล์หนึ่งไปยังเซลล์อื่นในตารางจะเร็วกว่า ซึ่งวิธีคัดลอกข้อมูลจะคล้ายกับการย้ายข้อมูลในเซลล์
วิธีที่ 1 ใช้การกดปุ่ม + แดรกเมาส์
วิธีที่ 2 ใช้ปุ่มบนแถบเครื่องมือ
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การแทรกข้อมูล

เมื่อเราได้ป้อนข้อมูลไปสักระยะหนึ่ง และต้องการแทรกข้อมูลเพิ่มทั้งแถวหรือทั้งคอลัมน์ หรือเฉพาะบางเซลล์ในตารางก็สามารถทำได้ดังนี้
การแทรกข้อมูลทั้งแถว.
ถ้าเราต้องการแทรกข้อมูล 1 แถวในตารางที่มีข้อมูลอยู่แล้ว จะต้องเริ่มโดยการเพิ่มแถวว่างขึ้นมาก่อนแล้วจึงค่อยป้อนข้อมูลเข้าไป
การแทรกข้อมูลทั้งคอลัมน์.
เช่นเดียวกับการแทรกข้อมูลทั้งแถว ถ้าเราต้องการแทรกข้อมูลในตาราง 1 คอลัมน์ เราจะต้องเพิ่มคอลัมน์ว่างขึ้นมาก่อน จึงจะสามารถป้อนข้อมูลเข้าไปได้
NOTE
"ในการแทรกคอลัมน์ใดคอลัมน์หนึ่ง หากในคอลัมน์นั้นได้มีแถวใดแถวหนึ่งที่เราได้ทำการผสานเซลล์เอาไว้ จะทำให้ไม่สามารถแทรกคอลัมน์นั้นได้ หากเราจะแทรกคอลัมน์นั้นจริงๆ จะต้องยกเลิกการผสานเซลล์ออกก่อน จึงจะสามารถทำการแทรกคอลัมน์นั้นได้"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การแทรกข้อมูลบางเซลล์

นอกจากการแทรกข้อมูลทั้งแถวหรือทั้งคอลัมน์แล้ว เรายังสามารถแทรกข้อมูลเฉพาะบางเซลล์ได้ด้วย สำหรับตารางที่มีข้อมูลอยู่แล้ว การแทรกข้อมูลเฉพาะบางเซลล์จะต้องมีการเลื่อนข้อมูลเดิมที่อยู่ในเซลล์เหล่านั้นไปทางขวาหรือลงล่างก่อน เพื่อให้เกิดพื้นที่ว่างสำหรับป้อนข้อมูล
NOTE
"ในขั้นตอนที่ 3 ถ้าเราเลือก Entire row (แถวทั้งหมด) จะเป็นการเพิ่มแถวใหม่ โดยแถวข้อมูลของเซลล์ที่เลือกจะถูกขยับลงล่าง และถ้าเราเลือก Entire column (คอลัมน์ ทั้งหมด) จะเป็นการเพิ่มคอลัมน์ใหม่โดยคอลัมน์ของเซลล์ที่เลือกจะถูกขยับไปทางขวา"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การลบข้อมูลในเซลล์

"เมื่อเราพิมพ์ข้อมูลผิดหรือไม่ต้องการใช้ข้อมูลในบางเซลล์อีกต่อไป มีการลบข้อมูลอยู่ 2 วิธีที่สามารถทำได้ คือ การลบเฉพาะข้อมูลในเซลล์ หรือการนำข้อมูลในเซลล์ติดกันมาแทนที่"
"ลบข้อมูลในเซลล์และเลื่อนข้อมูลในเซลล์ข้างๆมาแทนที่".
ลบข้อมูลทั้งแถวและให้เซลล์ที่อยู่ติดกันเลื่อนมาแทนที่
ลบข้อมูลทั้งคอลัมน์และให้เซลล์ที่อยู่ติดกันเลื่อนมาแทนที่
NOTE
"ในการลบคอลัมน์ใดคอลัมน์หนึ่ง หากในคอลัมน์นั้นได้มีแถวใดแถวหนึ่งที่เราได้ทำการผสานเซลล์เอาไว้ จะทำให้ไม่สามารถลบคอลัมน์นั้นได้ หากเราจะลบคอลัมน์นั้นจริงๆ จะต้องยกเลิกการผสานเซลล์ออกก่อน จึงจะสามารถทำการลบคอลัมน์นั้นได้
ลบข้อมูลบางส่วนและให้เซลล์ที่อยู่ติดกันเลื่อนมาแทนที่"
NOTE
"ในขั้นตอนที่ 3 ถ้าเราเลือก "
"Delete entire row(s) จะเป็นการลบข้อมูลทั้งแถวของเซลล์ที่เราเลือกอยู่ โดยข้อมูล ในเซลล์แถวล่างทั้งแถวจะขยับมาแทนที่ "
"Delete entire column(s) จะเป็นการลบข้อมูลทั้งคอลัมน์ของเซลล์ที่เราเลือกอยู่ โดย ข้อมูลในเซลล์คอลัมน์ขวาจะขยับมาแทนที่"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ปรับความกว้างคอลัมน์และความสูงของแถว

ปรับความกว้างของคอลัมน์.
เมื่อเราพิมพ์ข้อความที่มีความยาวเกินขนาดความกว้างของเซลล์ จะทำให้ข้อความนั้นล้นออกมากินพื้นที่ของเซลล์ที่อยู่ติดทางขวาถ้าเซลล์ที่อยู่ทางขวานั้นว่าง แต่ถ้าเซลล์ที่อยู่ทางขวามีข้อมูลอยู่แล้ว Calc จะไม่สามารถแสดงข้อมูลที่ล้นออกมาได้
สำหรับกรณีที่ข้อมูลเป็นตัวเลข ถ้าจำนวนหลักและทศนิยมมีความยาวมากกว่าความกว้างของเซลล์ Calc จะแสดง ######## แทนตัวเลขจำนวนนั้น ที่จริงแล้วข้อมูลไม่ได้หายไปไหนเพียงแต่ Calc ไม่สามารถนำมาแสดงได้ เพราะความกว้างของเซลล์นั้นน้อยเกินไป วิธีแก้คือปรับความกว้างของคอลัมน์นั้นเพิ่มขึ้น
วิธีที่ 1 ปรับความกว้างของคอลัมน์โดยใช้เมาส์
TIP
"ถ้าเราต้องการให้ Calc ปรับความสูงของแถวโดยอัตโนมัติ ให้พอดีแสดงข้อความในทุกๆ เซลล์ที่อยู่ในแถวนั้น ให้ทำตามขั้นตอนที่ 1 และดับเบิลคลิกเมื่อ เปลี่ยนเป็น"
"ถ้าเราต้องการปรับความสูงหลายแถวทีเดียวพร้อมกัน ในขั้นตอนที่ 1 ให้คลิกเมาส์ชื่อแถวทั้งหมดที่ต้องการปรับความสูงและเลื่อน ไปที่เส้นแบ่งแถวใดที่เลือกไว้ก็ได้ เมื่อเราปรับความสูงของแถวจะมีผลกับทุกแถวที่เลือกไว้
วิธีที่ 2 กำหนดความสูงของแถวโดยการระบุค่าเจาะจง
วิธีนี้เหมาะสำหรับในกรณีที่เราต้องการกำหนดความสูงของแถวอย่างเจาะจง ซึ่งการใช้เมาส์วิธีแรกทำได้ไม่สะดวก
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การใช้คำสั่ง Undo เพื่อยกเลิกสิ่งที่ทำผิดพลาด

หากเราใช้คำสั่งผิดก็ให้ใช้คำสั่ง Undo เพื่อยกเลิกคำสั่งที่ได้กระทำไปครั้งล่าสุดได้ เช่น ถ้าเราสั่งลบข้อมูลโดยไม่ได้ตั้งใจก็ให้คลิกเมาส์เลือก ในแถบเครื่องมือทันที ข้อมูลที่ถูกลบไปจะถูกคืนกลับมา (แต่ถ้าเราเปลี่ยนใจไม่ต้องการยกเลิกคำสั่งนั้นหลังจากที่ได้ใช้คำสั่ง Undo ไปแล้วให้คลิกเมาส์ที่ ทันทีเพื่อให้ข้อมูลกลับมาอยู่ในสภาพเดิม)
ในกรณีที่เราใช้คำสั่งผิดแต่ทราบภายหลังจากที่ได้ใช้ไปแล้วอีกหลายคำสั่ง เราจะต้องยกเลิกคำสั่งทั้งหมดที่ได้ทำหลังจากคำสั่งผิดนั้นก่อนจึงจะใช้ Undo ยกเลิกคำสั่งที่ต้องการได้ ซึ่งทำได้โดยการคลิกเมาส์ปุ่มไปเรื่อยๆ (แต่ถ้าเราเปลี่ยนใจไม่ต้องการยกเลิกคำสั่งที่ได้เพิ่ง Undo เราจะต้องคลิกเมาส์ปุ่ม ไปเรื่อยๆ เพื่อให้ทำซ้ำคำสั่งต่างๆ ที่เราได้สั่งยกเลิกไป)
NOTE
"ลักษณะการยกเลิกคำสั่งในรายการจะต้องทำเป็นลำดับ โดยนับจากคำสั่งล่าสุดเสมอ เราไม่สามารถสั่งยกเลิกเฉพาะบางคำสั่งที่ไม่ได้รวมคำสั่งล่าสุดได้"
ถ้าเราไม่ต้องการยกเลิกคำสั่งที่ได้สั่ง Undo ไปทั้งหมด เราสามารถกลับไปสู่สภาพเดิมได้ทันทีโดยเลือกจากรายการที่แสดงข้างขวาปุ่ม
NOTE
"ล่าสุดที่เราได้สั่งยกเลิกเสมอ เราไม่สามารถทำซ้ำเฉพาะบางคำสั่งที่ไม่ได้รวมคำสั่งล่าสุดได้ลักษณะการทำซ้ำคำสั่งในรายการ จะต้องทำเป็นลำดับโดยนับจากคำสั่ง"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เลือกใช้แผ่นงานที่ต้องการ

เมื่อเข้าสู่ Calc เราจะใช้แผ่นงานแรกที่มีชื่อว่า Sheet1 (แผ่นงาน1) ก่อน (ให้สังเกตจากแท็บชีตงานสีขาวที่แสดงแผ่นงานที่ใช้งานอยู่) เราสามารถเปลี่ยนแผ่นงานที่ใช้ได้โดยคลิกเมาส์เลือกแท็บชีตงานที่มีชื่อของแผ่นงานที่ต้องการใช้งาน
NOTE
"เราสามารถสลับแผ่นงานที่ใช้งานอยู่ได้โดยกดปุ่มต่อไปนี้ได้แทนการใช้เมาส์"
" สลับไปใช้แผ่นงานแผ่นทางขวาจากแผ่นที่ใช้อยู่"
" สลับไปใช้แผ่นงานแผ่นทางซ้ายจากแผ่นที่ใช้อยู่ "
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ตั้งชื่อแผ่นงาน

หลังจากที่เราได้ป้อนข้อมูลในแผ่นงานแล้ว ควรเปลี่ยนชื่อแผ่นงานให้สอดคล้องกับข้อมูล เพื่อช่วยเตือนความจำของเรา และทำให้การเรียกใช้ข้อมูลในแผ่นงานนั้นสะดวกยิ่งขึ้น
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ลบแผ่นงานที่ไม่ต้องการ

เราควรลบแผ่นงานที่ไม่ใช้ออกจากสมุดงาน เพราะนอกจากจะทำให้ต้องใช้พื้นที่ สำหรับบันทึกข้อมูลมากขึ้นแล้ว ยังทำให้งานของเราดูไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยเพราะมีแผ่นงานที่ไม่ต้องการเต็มไปหมด
WARNING
"ขอให้ใช้ความระวังเป็นพิเศษเมื่อสั่งลบแผ่นงาน เพราะในกรณีนี้เราจะใช้คำสั่ง Undo นำเสนอข้อมูลที่ถูกลบไปกลับมาไม่ได้ สำหรับกรณีที่เกิดเหตุการณ์ลบแผ่นงานขึ้นโดยบังเอิญ วิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดคือให้ปิดแผ่นงานนั้นโดยไม่บันทึกไฟล์ และเปิดแผ่นงานที่มีข้อมูลเก่าขึ้นมาใหม่"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/แทรกแผ่นงานเพิ่ม

เราสามารถแทรกแผ่นงานเพิ่มระหว่างแผ่นงานที่มีอยู่แล้ว โดยแผ่นงานใหม่จะถูกแทรกไว้ทางซ้ายของแผ่นงานที่ใช้อยู่
NOTE
"เมื่อเราแทรกแผ่นงานใหม่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ Calc อาจไม่แสดงแท็บชีตงานให้เห็นทั้งหมด เราจะต้องใช้ปุ่มข้างแท็บชีตงาน เพื่อเลื่อนหาแท็บชีตงานที่ต้องการ"
คู่มือการใช้ไพวิกิพีเดีย/พื้นฐานการเขียนสคริปต์

การเขียนสคริปต์ เป็นการเขียนโปรแกรมให้บอตทำหน้าที่ตามที่ต้องการ ซึ่งยืดหยุ่นกว่าการใช้สคริปต์มากนัก เพราะไม่มีข้อจำกัดด้านการติดต่อกับไลบรารี
อย่างไรก็ตาม ก่อนจะทำการเขียนสคริปต์ ขอแนะนำให้อ่าน พื้นฐานการใช้งานสคริปต์ และลองใช้สคริปต์เสียก่อน เพื่อให้รู้ว่าสคริปต์ใดทำหน้าที่อะไรบ้าง เพื่อที่จะได้นำมาประยุกต์ใช้เขียนสคริปต์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
การอ่านและเขียนข้อมูล.
"รายละเอียดเพิ่มเติมของฟังก์ชั่น <code>get</code> และ <code>put</code> โปรดอ่านที่ /wikipedia.py"
Kile/วิธีติดตั้ง

การติดตั้ง Kile ทำได้หลายวิธี ในที่นี้จะขอเขียนวิธีที่นิยม
Debian-like.
apt-get.
ระบบปฏิบัติการที่มีพื้นฐานมาจาก Debian เช่น Ubuntu, Linux Mint จะใช้ Package manager คือ apt-get ดังนั้นการติดตั้ง Kile จึงสามารถกระทำโดย apt-get ได้เลยด้วยคำสั่ง <code>sudo apt-get install kile</code>
คู่มือการใช้ไพวิกิพีเดีย/ใช้งาน login.py

login.py มีไว้เพื่อนำบอตเข้าสู่ระบบ ออกจากระบบ หรือทดสอบว่าเข้าระบบอยู่หรือไม่ การดำเนินการทั้งหมดของ login.py จะใช้ข้อมูลจาก user-config.py ซึ่งเป็นไฟล์ที่นิยามบอตต่าง ๆ ที่เราจะใช้ในไซต์ต่าง ๆ
แนะนำภาพรวม.
 python login.py -all -pass
มีพารามิเตอร์และความหมายดังนี้
สมมุติใน <code>user-config.py</code> มีนิยามบอตไว้ดังนี้
หลังเรียกใช้คำสั่งดังกล่าวก็จะทำให้บอตเข้าสู่ระบบในไซต์วิกิพีเดียภาษาไทย วิกิตำราภาษาไทย และวิกิซอร์ซภาษาไทย
ขั้นตอนวิธี/การแบ่งแยกและเอาชนะ

การแบ่งแยกและเอาชนะ (Divide and conquer)
อัลกอริทึมนี้แก้ปัญหาด้วยการแตกปัญหาหลักออกเป็นปัญหาย่อย ๆ แล้วรวมคำตอบ ของปัญหาย่อยนี้เข้าด้วยกันทำให้ได้คำตอบของปัญหาหลัก โดยอัลกอริทึมนี้เราสามารถ หาคำตอบของปัญหาได้ง่ายขึ้นจากการรวมคำตอบของปัญหาหลัก
ขั้นตอนวิธี/กำหนดการพลวัต

กำหนดการพลวัต (Dynamic programming)
บางครั้งเราไม่สามารถแบ่งปัญหาออกเป็นปัญหาย่อย ๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกันได้ ถ้าเรา พยายามจะแบ่งปัญหานั้น ๆ ออกเป็นปัญหาย่อยที่เล็กที่สุด อัลกอริทึมของคุณอาจ จะใช้เวลาทำงานเป็นแบบ exponential ได้ แต่เวลาที่เราแก้ปัญหาต่าง ๆ เรามักจะ พบว่าเราต้องแก้ปัญหาย่อย ๆ ที่เหมือนกันแบบซ้ำไปซ้ำมา เพื่อหลีกเลี่ยงการคำนวน หาคำตอบซ้ำ ๆ ซาก ๆ dynamic programming จะแก้ปัญหาย่อย ๆ เหล่านั้นเพียง ครั้งเดียวแล้วเก็บผลลัพท์ไว้ ถ้าหากพบว่าต้องแก้ปัญหาย่อยนั้นซ้ำอีกเราก็สามารถนำ คำตอบมาจากคำตอบที่เคยคำนวณเก็บไว้ได้