การสักยันต์

การสักยันต์ เป็นการสักที่ต่างจากการสักทั่วไปที่มุ่งเน้นเรื่องความสวยงามหรือเพื่องานศิลปะ แต่การสักยันต์มีจุดประสงค์หลักในเรื่องของความเชื่อทางไสยศาสตร์ เช่น จะทำให้มีโชค แคล้วคลาด ปลอดภัย อยู่ยงคงกระพัน และพ้นจากอันตรายต่าง ๆ โดยมีความเชื่อว่า รูปแบบลายสักหรือยันต์แต่ละชนิดจะให้คุณที่ต่างกัน และผู้ที่ได้รับการสักยันต์จะต้องปฏิบัติตามข้อบังคับที่แต่ละสำนักกำหนดไว้ เช่น ห้ามด่าบิดามารดา ห้ามลบหลู่ครูอาจารย์ เป็นต้น
ศัพทมูลวิทยา.
การสัก คือ "การเอาเหล็กแหลมแทงลงด้วยวิธี การหรือเพื่อประโยชน์ต่าง ๆ กัน ใช้เหล็กแหลมจุ้มหมึกหรือน้ำมันแทงที่ผิวหนังให้เป็นอักขระ เครื่องหมายหรือลวดลาย ถ้าใช้หมึกเรียกว่าสักหมึก ถ้าใช้น้ำมันเรียกว่าสักน้ำมัน" ส่วนคำว่า "ยันต์" ตามพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน กล่าวว่า "ยันต์คือตารางหรือลายเส้นเป็นตัวเลข อักขระหรือรูปภาพที่เขียน สัก หรือแกะสลักลงบนแผ่นผ้า ผิวหนัง ไม้ โลหะ เป็นต้น ถือว่าเป็นของขลัง เช่น ยันต์ตรีนิสิงเห ยันต์พระเจ้า ๕ พระองค์ เรียกเสื้อหรือผ้าเป็นต้นที่มีลวดลายเช่นนั้นว่า เสื้อยันต์ ผ้ายันต์ เรียกกิริยาที่ทำเช่นนั้นว่า ลงเลข ลงยันต์"
ประวัติ.
ที่มา.
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงสันนิษฐานว่ายันต์ต่าง ๆ พวกที่นับถือนิกายตันตระซึ่งนับถือในทิเบตและเป็นสาขาหนึ่งของสาขามหายานเป็นผู้คิดประดิษฐ์ขึ้น แล้วนำมาสอนในพม่าก่อนที่จะเข้าสู่ไทย ขณะที่เลขยันต์ ปรากฏหลักฐานมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย ทั้งจากหลักฐานทางโบราณวัตถุและจารึกต่าง ๆ ระบบเลขยันต์นี้มีการบันทึกอย่างเป็นระบบในสมุดไทย (สมุดข่อย) ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา เอกสารเหล่านี้ยังตกทอดมาสู่ยุคปัจจุบัน การนำระบบเลขยันต์นำมาใช้งานในหลายรูปแบบรวมถึงการสักไว้ตามร่างกาย การสักยันต์ในไทยนิยมเขียนด้วยภาษาบาลี อักษรขอมไทย ด้วยความเชื่อว่าเป็นภาษาศักดิ์สิทธิ์
อยุธยา.
หลักฐานการสักในประเทศไทยนั้น ในอดีตข้าราชการของไทยจะทำตำหนิที่ข้อมือคนในบังคับซึ่งเป็นหน้าที่ของแผนกทะเบียนเป็นผู้บันทึกและรวบรวมสถิติชาย สันนิษฐานว่า การทำเครื่องหมายลงบนร่างกายนี้อาจมีมาตั้งแต่สมัยอยุธยาตอนต้น ในรัชสมัยของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ขณะที่ในวัฒนธรรมล้านนา การสักลาย (สักขาลาย) เชื่อว่าเมื่อสักลงไปแล้วจะทำให้มีโชคลาภ แคล้วคลาด ปลอดภัย อยู่ยงคงกระพัน และพ้นจากอันตรายต่าง ๆ ปรากฏหลักฐานเช่น ท้าวขาก่าน เจ้าเมืองฝาง (ถึง พ.ศ. 2016) เจ้าเมืองน่าน (พ.ศ. 2017–2020) และเจ้าเมืองเชียงแสน (เริ่ม พ.ศ. 2021) ปรากฏนามอันเนื่องด้วยท่านสักหมึกขาลายลงไปถึงน่อง มีลวดลายที่โดดเด่นเป็นรูปพญานาคและดอกไม้ ชาวเมืองจึงเรียกว่า "ท้าวขาก่าน"
ในวรรณคดี "ขุนช้างขุนแผน" ได้กล่าวถึงการสักเพื่อเป็นเครื่องรางของขลังสำหรับตัวผู้สักได้แก่ การสักของแสนตรีเพชรกล้า ซึ่งเป็นทหารเอกของพระเจ้าเชียงใหม่ อีกตอนหนึ่งของวรรณกรรมเรื่องเดียวกัน ตอนที่ขุนไกรบิดาของขุนแผนถูกสั่งประหารชีวิตด้วยการตัดหัวจากรับสั่งของพระพันวษา ด้วยเหตุผลที่พระพันวษาเสด็จล่าควายป่า แต่แล้วควายนั้นแตกตื่นวิ่งเข้ามาถึงที่ประทับ จึงทำให้ต้องโทษอาญาแผ่นดิน แต่เมื่อเพชฌฆาตได้ตัดคอขุนไกรปรากฏว่าไม่เป็นไรอันเป็นผลมาจากคาถาอาคมจากยันต์ที่ได้สักคงกระพันหนังเหนียวได้
รัตนโกสินทร์ถึงปัจจุบัน.
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ปรากฏนามอาจารย์สักผู้มีชื่อเสียงอย่าง อาจารย์ปลั่ง วัดสังเวช, อาจารย์ทองปักษ์ใต้, อาจารย์เชือก วัดตะเคียน, อาจารย์ฮะ วัดน้อยหิรัญรูจี ธนบุรี, อาจารย์หนู ถนนสุโขทัย ซึ่งได้สักพระวรกายพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์
ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดความนิยมเรื่องการสักยันต์ เพราะมีพระคณาจารย์ที่มีชื่อเสียงในการสักยันต์ในยุคนั้นได้แก่ หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า และหลวงปู่ทอง วัดราชโยธา ในกรุงเทพมหานคร เป็นต้น หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดความนิยมสักโดยอาจารย์ฆราวาส ความนิยมในเลขยันต์และการสักยันต์มีมาเรื่อย ๆ
ในสมัยปัจจุบันการสักยันต์ของไทยได้รับความนิยมจากชาวต่างประเทศมากขึ้น มีบุคคลที่มีชื่อเสียงระดับโลกหลายคนต้องมาสักยันต์ที่ประเทศไทย เช่น แองเจลินา โจลี, สตีเวน ซีกัล, บรุก ชีลส์, ไรอัน ฟิลลิปปี รวมถึงโอลิเวอร์ ไซกส์ ชาวต่างชาติที่นิยมมาสักยันต์ในประเทศไทยสามารถแบ่งออกได้เป็น 2 กลุ่มใหญ่ คือกลุ่มที่เชื่อในพุทธคุณ ส่วนใหญ่เป็นชาวจีนและชาวฮ่องกง ซึ่งมักจะเน้นสักยันต์ที่ส่งเสริมเสน่ห์เมตตามหานิยม ค้าขายดี เช่น ยันต์จิ้งจก กวางเหลียวหลัง อีกกลุ่มนิยมลวดลายอักขระ ส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรป ซึ่งมักจะนิยมสักยันต์ประเภทอยู่ยงคงกระพัน เช่น เสือเผ่น หนุมานเชิญธง กลุ่มนี้มองการสักยันต์เป็นงานศิลปะ
ขั้นตอนการสัก.
การสักของไทยมีขั้นตอนและระเบียบที่ซับซ้อน ทั้งผู้เป็นอาจารย์สักและผู้ถูกสัก มีการลงคาถาอาคม มีพิธีที่นอกเหนือจากการสัก ก่อนการสักหมึกมีพิธีการคือ ตั้งขึ้น หรือ ขึ้นครู (ยกครู) มีสิ่งสักการะเช่น ดอกไม้ ธูปเทียน หมาก เมี่ยง หรือบุหรี่ อาจารย์สักทำพิธีขึ้นครู อ่านโอมคาถารับเป็นลูกศิษย์ บอกแก่ผีครู ลูกศิษย์เปลื้องผ้าเพื่อสัก การสักยันต์ลงอักขระเลขยันต์มีอยู่ 2 อย่าง คือ การสักน้ำมัน ส่วนมากจะใช้น้ำมันจันทร์หอมแช่ว่านหรือน้ำมันงาขาว บางสำนักจะผสมน้ำมันช้างตกมัน น้ำมันเสือโคร่ง ระหว่างสักมีการท่องคาถากำกับเหล็กจาร 
ยันต์ลักษณะต่าง ๆ.
วัตถุประสงค์การสักยันต์เพื่อเป็นเครื่องรางของขลัง ปรากฏเป็นคาถาบาลีที่เป็นอักษรขอมที่ถือเป็นอักษรศักดิ์สิทธิ์ โดยผูกเป็นรูปทรงและลวดลายต่าง ๆ เพื่อให้เกิดความขลังและศักดิ์สิทธิ์ คุณค่าการป้องกันยังขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่สักด้วยเช่น ยันต์มหาอุตม์สักที่หน้าอกเพื่อคุ้มครองป้องกัน ยันต์ธนูมือสักที่หลังมือเพื่อสามารถทำอันตรายฝ่ายศัตรูได้ ยันต์นารายณ์แปลงรูปสักที่หน้าอกหรือหลังเพื่อช่วยการหลบหนี หรือยันต์แปดทิศสักที่หน้าอกเพื่อคุ้มครองอันตราย เป็นต้น ส่วนรูปสักต่าง ๆ อย่างสัตว์ เทพเจ้า เทวดา เพื่อแสดงอำนาจอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ที่เหนือกว่าความเป็นมนุษย์ธรรมดา 
ลักษณะยันต์และความหมายของยันต์ ต่อไปนี้เป็นชื่อยันต์บางส่วน