ตี๋ วันดี และสั้น ห้วยใหญ่

ตี๋ วันดี (พ.ศ. 2481 - 30 สิงหาคม พ.ศ. 2515) และสั้น หรือ สายัณห์ หรือ ติ้ด ห้วยใหญ่ (พ.ศ. 2494 - 30 สิงหาคม พ.ศ. 2515) เป็นฆาตกรฆ่าข่มขืนเด็กชาวไทย ผู้ร่วมกันก่อเหตุข่มขืนและฆาตกรรมเด็กหญิงสมปอง กลิ่นกุหลาบ อายุ 13 ปี ที่ตำบลนาจอมเทียน อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี และถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป็นชุดในที่สาธารณะเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เชิงเขาบรรพตคีรี ตามคำสั่งของจอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น
การประหารชีวิตทั้งสองนับเป็นการประหารชีวิตในท้องที่เกิดเหตุครั้งที่สองของอำเภอสัตหีบ และจังหวัดชลบุรี และเป็นการประหารชีวิตในที่สาธาณะครั้งสุดท้ายของจังหวัดชลบุรี ซึ่งการประหารครั้งแรกคือสมศักดิ์ ขวัญแก้ว ผู้ก่อเหตุฆ่าชิงทรัพย์นายทหารอากาศชาวอเมริกันที่ริมถนนสุขุมวิท อำเภอสัตหีบ โดยถูกประหารชีวิตในวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2514
ประวัติ.
ตี๋ วันดี.
ตี๋ วันดี เกิดที่บ้านโค้งน้ำเมา ตำบลนาจอมเทียน กิ่งอำเภอสัตหีบ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เขาเคยติดคุกในคดีข่มขืนมาแล้วหลายครั้ง ครั้งที่ร้ายแรงที่สุดเขาฉุดผู้หญิงที่กำลังอยู่ไฟออกจากเตียงมานอกบ้านแล้วข่มขืน หลังจากพ้นโทษจากเรือนจำครั้งล่าสุด เขาประกอบอาชีพเลี้ยงควายในหมู่บ้านนาจอมเทียน
สั้น ห้วยใหญ่.
สั้น หรือ สายัณห์ หรือ ติ๊ด ห้วยใหญ่ ภูมิลำเนาอยู่ที่ตำบลห้วยใหญ่ อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เขาเคยบวชแล้วลาสิกขาออกมาเมื่อประมาณเดือนธันวาคม พ.ศ. 2514 เขามีภรรยาชื่ออ่อน ซึ่งเธอมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของสมปอง กลิ่นกุหลาบ
การหายตัวไปของสมปอง กลิ่นกุหลาบ และการพบศพ.
ในช่วงเช้าของวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2515 บุญปลูก กลิ่นกุหลาบ ออกจากบ้านในอำเภอบางละมุงไปทำไร่มันสำปะหลัง โดยปล่อยให้อำนวย กลิ่นกุหลาบ ภรรยา อยู่บ้านกับลูกสาวคือ สมปอง และจิ๋ม กลิ่นกุหลาบ ต่อมาในช่วงบ่าย อำนวยออกไปตักน้ำ ครั้งแรกที่กลับมาบ้าน เธอยังเห็นสมปองและจิ๋มอยู่ตามปกติ แต่เมื่อเธอออกไปตักน้ำอีกครั้งแล้วกลับมา เธอไม่พบสมปองและจิ๋มอยู่ที่บ้าน เมื่อจิ๋มกลับมาถึงบ้าน อำนวยจึงถามหาสมปอง แต่จิ๋มตอบว่าไม่รู้ว่าสมปองไปไหน บุญปลูกกับอำนวยจึงออกตามหาสมปองโดยตามหาจากบ้านเพื่อนบ้านและบ้านญาติพี่น้องแต่ก็ไม่พบ ต่อมาทั้งสองทราบข้อมูลจากนางผิว ใยบัว แม่ค้าในหมู่บ้านว่า พบสมปองมาซื้อไม้ขีดไฟในร้าน แต่เธอไม่ทราบว่าใครเป็นคนใช้ให้มาซื้อ ทั้งสองจึงไปแจ้งความกับ ร.ต.ท. สถิตพันธ์ ขจรกิตติยุทธ นายร้อยเวรสถานีตำรวจภูธรอำเภอบางละมุง 
วันที่ 18 มิถุนายน ถวิล แสงกระจ่าง ชาวบ้านนาจอมเทียน เดินออกจากบ้านเพื่อไปตัดไผ่ในไร่ ระหว่างทางที่เดินผ่านห้วยตาโต เขาได้กลิ่นเหม็นโชยออกจากกอไผ่ เมื่อเขาเดินเข้าไปดูในกอไผ่ซึ่งห่างจากทางเดิน 5 เมตร เขาพบศพเด็กหญิงคนหนึ่งนอนคว่ำอยู่ เขาจึงไปแจ้งตำรวจสถานีตำรวจภูธรสัตหีบ เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจตรวจสอบสภาพศพพบรอยเหมือนถูกมัดด้วยเชือกที่ข้อเท้า, มีรอยเขียวช้ำบริเวณแขนกับขา, เสื้อถูกถลกขึ้นมาจนเห็นรอยขีดข่วนยาวเป็นทางหลายรอย และพบว่าผมถูกโกนออกครึ่งหัวจนเห็นหนังศีรษะ โดยพบเส้นผมที่ถูกโกนทิ้งไว้บนพื้นเป็นกระจุก 
จากการสอบถามทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจทราบชื่อผู้เสียชีวิตคือสมปอง เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงนำตัวบุญปลูกมายังที่เกิดเหตุ ส่วนอำนวยไม่อยู่บ้านเนื่องจากไปอัดรูปสมปองมาแจกให้ชาวบ้านช่วยตามหาสมปอง เมื่อบุญปลูกเห็นศพ เขาก็ร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ 
การสอบสวน.
วันที่ 18 สิงหาคม เจ้าหน้าที่ตำรวจสอบถามบุญปลูกว่าสงสัยว่าใครจะอาจจะเป็นคนฆ่าสมปอง บุญปลูกบอกว่าสงสัยนายตี๋ ชาวบ้านนาจอมเทียน เนื่องจากก่อนที่สมปองจะหายตัวไป ตี๋ไปเมียงมองสมปองโดยทำทีเป็นไปขอน้ำดื่มเป็นเวลา 3 วันติดกัน แต่หลังจากสมปองหายตัวไปตี๋ก็ไม่มาขอน้ำอีก และตี๋ยังมีประวัติติดคุกในคดีข่มขืนหลายครั้ง ต่อมาในวันเดียวกันตำรวจได้จับกุมตี๋ วันดี แล้วนำตัวมาสอบสวน ตี๋ยอมรับว่าได้ใช้สมปองไปซื้อไม้ขีดไฟที่ร้านของนางผิว แต่ไม่ได้พาตัวเธอไปทำร้ายแต่อย่างใด
ต่อมาหลังจากเจ้าหน้าที่ตำรวจสอบปากคำเขาเป็นเวลา 1 ชั่วโมง ตี๋ได้สารภาพว่า ก่อนเกิดเหตุ 4 - 5 วัน เขาไปหาสั้นที่บ้านห้วยใหญ่ และพูดคุยเกี่ยวกับรูปร่างของสมปอง เขาบอกสั้นว่าเขาจะฉุดสมปองมาข่มขืน และขอร้องให้สั้นช่วยเหลือในการก่อเหตุ สั้นจึงรับปากที่จะช่วยวางแผนโดยสั้นจะไปดูความเคลื่อนไหวของบุญปลูกทุกวันในดงไผ่ห่างจากบ้านของบุญปลูก 100 เมตร ส่วนเขาจะทำทีเป็นไปเลี้ยงควายใกล้ๆบ้านของบุญปลูกเพื่อรอโอกาสที่บุญปลูก และอำนวยไม่อยู่บ้าน โดยเขาทำทีเป็นไปขอน้ำจากบ้านของบุญปลูกเป็นเวลา 4 วันติดต่อกัน แต่ไม่มีโอกาสที่จะก่อเหตุ ต่อมาในวันที่ 15 มิถุนายน เวลา 14.00 น. เขาพบว่าสมปองอยู่บ้านเพียงลำพัง เขาจึงทำทีไปขอน้ำดื่มจากสมปอง แล้วใช้ให้เธอไปซื้อไม้ขีดไฟจากร้านของนางผิว โดยเขารอเธอในบ้าน เมื่อเธอกลับมา เขาบอกให้เธอนำไม้ขีดไฟไปให้สั้นในดงไผ่ เธอจึงเดินไปยังดงไผ่ โดยมีเขาเดินตาม เมื่อสมปองยื่นไม้ขีดไฟให้สั้น เขาจึงใช้มือปิดปากเธอแล้วช่วยกันอุ้มเธอไปยังดงไผ่เขตตำบลนาจอมเทียน แล้วจับเธอกดกับพื้นเพื่อเตรียมที่จะข่มขืน แต่เขาเกี่ยงกันกับสั้นว่าใครข่มขืนก่อนสุด สุดท้ายเขาตกลงให้สั้นเป็นคนข่มขืนก่อน ส่วนเขาออกไปดูต้นทาง หลังจากเสียงร้องของสมปองเงียบเป็นเวลา 30 นาที สั้นได้เดินออกมาจากกอไผ่ เขาจึงเข้าไปเพื่อจะข่มขืนต่อ แต่พบว่าเธอถูกจับกดน้ำในแอ่งน้ำในกอไผ่เสียชีวิตไปแล้ว เขาจึงเดินกลับบ้านโดยไม่ได้แตะต้องศพ ส่วนเรื่องศพถูกโกนหัว เขาปฎิเสธว่าไม่ได้ทำ เขาคิดว่าสั้นน่าจะเป็นคนทำ 
วันที่ 19 สิงหาคม เวลา 01.00 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจได้จับกุมสั้น ขณะกำลังนอนกกภรรยาในบ้านที่ตำบลห้วยใหญ่ แล้วนำตัวมาสอบสวน สั้นยอมรับว่าได้ข่มขืนสมปอง แต่ไม่ได้ฆ่าเธอ โดยอ้างว่าตี๋เป็นคนฆ่าเธอ เขายอมรับว่าก่อนเกิดเหตุตี๋มาคุยกับเขาที่บ้านในเรื่องที่จะฉุดสมปองไปข่มขืน และเขาตกลงที่จะร่วมมือกับตี๋ สั้นอ้างว่าในวันเกิดเหตุตี๋วิ่งอย่างกระเสือกกระสนมาบอกเขาขณะทำสวนว่าได้ฉุดสมปองมาแล้ว และได้มัดมัดมือมัดเท้าเธออยู่ในกอไผ่ ตี๋ขอให้เขาไปข่มขืนก่อน เขากับตี๋จึงไปแก้มัดสมปองที่กอไผ่ แล้วเขาข่มขืนเธอก่อน โดยมีตี๋เป็นคนจับขา หลังจากข่มขืนเสร็จ เขาจึงออกจากกอไผ่แล้วกลับบ้านไปโดยปล่อยตี๋อยู่กับสมปอง และเขาไม่รู้เรื่องอะไรอีกจนกระทั่งมีคนพบศพ และเขายังได้ไปมุงดูศพรวมกับชาวบ้าน
วันที่ 21 มิถุนายน เวลา 10.00 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจนำสั้นออกมาสอบปากคำในห้องสอบสวนของสถานีตำรวจภูธรอำเภอสัตหีบ ส่วนตี๋ถูกล่ามโซ่ไว้กับเสาปูนในสถานีตำรวจ ต่อมาในระหว่างที่ตำรวจกำลังสอบสวนสั้น ตี๋เกิดอาการคลุ้มคลั่งเนื่องจากหวาดกลัวที่จะถูกประหารชีวิต ตี๋จึงพยายามฆ่าตัวตายด้วยการเอาศีรษะกระแทกเสาที่ล่ามโซ่อย่างแรงจำนวน 2 ครั้ง จนหมดสติ เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงนำตี๋ส่งโรงพยาบาลอาภากรเกียรติวงศ์ ฐานทัพเรือสัตหีบ ในระหว่างการรักษาเขาตื่นขึ้นมาและกลับมาคลุ้มคลั่งอีกครั้ง แพทย์จึงฉีดยาสลบเพื่อให้เขาสลบอีกครั้ง ตำรวจจึงจัดกำลังไปคุ้มกันตี๋ที่โรงพยาบาลเพื่อป้องกันไม่ให้เขาคลุ้มคลั่งหรือพยายามฆ่าตัวตายอีก ต่อมาเมื่อแพทย์มีความเห็นว่าอาการของเขาเขาพ้นขีดอันตรายแล้ว ตำรวจจึงควบคุมตัวเขากลับมายังสถานีตำรวจภูธรอำเภอสัตหีบ โดยตี๋ยังมีอาการคลุ้มคลั่งเหมือนเดิม และเมื่อมีรถตำรวจเข้าออกภายในสถานีตำรวจเขาจะตัวสั่นจนปัสสาวะราด
ต่อมาในวันเดียวกันทั้งสองให้การรับสารภาพตลอดข้อหา โดยรับสารภาพว่า เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน เวลา 11.00 น. ทั้งสองหลอกสมปองซึ่งอยู่บ้านเพียงลำพัง ว่ามีคนมาหาเธอ เธอจึงตามทั้งสองไป เมื่อถึงที่เปลี่ยวทั้งสองใช้ผ้าขาวม้าอุดปากและจมูกของเธอจนหมดสติ แล้วทั้งสองอุ้มเธอไปริมคูน้ำแล้วผลัดกันข่มขืน ต่อมาหลังจากทั้งสองข่มขืนเสร็จ สมปองได้ตื่นขึ้นมาแล้วร้องครวญคราง ทั้งสองจึงหามเธอไปยังคูน้ำที่ลึกประมาณ 50 เซนติเมตร แล้วจับเธอกดน้ำจนเสียชีวิต โดยตี๋จับศีรษะของเธอ ส่วนสั้นจับขา หลังจากนั้นทั้งสองเหยียบศพของสมปองจนจมไปในคู แล้วทั้งสองหามเสาปูนซีเมนต์ขนาด 1×3 ฟุต โยนทับศีรษะของสมปองเพื่อไม่ให้ลอยขึ้นมา แต่ทั้งสองยังเห็นเส้นผมของเธอลอยขึ้นมาเหนือน้ำ ตี๋จึงกลับไปมีดโกนแล้วโกนผมเธอ หลังจากนั้นทั้งสองจึงแยกย้ายกันกลับบ้าน
เจ้าหน้าที่ตำรวจสถานีตำรวจภูธรอำเภอสัตหีบกำหนดนำตัวตี๋และสั้นไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพในช่วงเช้าวันที่ 22 มิถุนายน แต่ถูกเลื่อนเป็นวันที่ 23 มิถุนายน เนื่องจากมีประชาชนจำนวนมากที่ทราบข่าวเดินทางมาเพื่อจะดูหน้า และเตรียมที่จะรุมประชาฑัณฑ์ 
วันที่ 23 มิถุนายน เจ้าหน้าที่ตำรวจนำตัวทั้งสองไปทำแผนประกอบคำรับสารภาพ ตลอดเวลาที่ทำแผนประกอบคำรับสารภาพตี๋มีอาการหวาดวิตก ขณะที่สั้นยังยิ้มแย้ม โดยมีประชาชนมาดูการทำแผนประมาณ 1,000 คน บุญปลูกซึ่งมาดูทำแผนประกอบคำรับสารภาพ ได้แสดงความโกรธแค้นต่อการกระทำของทั้งสอง โดยกล่าวกับผู้สื่อข่าวเดลินิวส์ว่า"ผมอยากฆ่ามันด้วยมือ มันอำมหิตมากฆ่าได้กระทั่งเด็ก" ต่อมาหลังจากการทำแผนเสร็จสิ้น ตำรวจควบคุมตัวทั้งสองกลับมายังสถานีตำรวจ หลังจากนั้นตำรวจได้หารือเรื่องส่งสำนวนคดีเสนอต่อหัวหน้าคณะปฎิวัติ โดยตกลงว่าจะเร่งสรุปสำนวนการสอบสวนเพื่อเสนอต่อคณะปฎิวัติให้ลงโทษสถานหนักคือประหารชีวิต ต่อมาพันตำรวจเอกชวลิต บุลสุวรรณ รองกำกับการตำรวจภูธร เขต 2 ได้นำสำนวนเสนอต่อคณะปฎิวัติเพื่อพิจารณาโทษ
การพิจารณาโดยคณะปฎิวัติ และการประหารชีวิต.
วันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2515 จอมพลถนอม กิตติขจร นายกรัฐมนตรี ออกคำสั่งที่ 51/2515 โดยมีคำสั่งให้ประหารชีวิตตี๋ กับสั้น พร้อมทั้งให้ริบมีดโกน กับผ้าขาวม้า ของกลาง เนื่องจากพฤติการณ์ของทั้งสองทารุณโหดร้าย ไม่เกรงกลัวต่ออาญาแผ่นดินระหว่างประกาศใช้กฎอัยการศึก ทั้งสองให้การรับสารภาพเพราะจำนนต่อหลักฐานของตำรวจ และคำรับสารภาพของทั้งสองมีลักษณะเป็นการซัดทอดซึ่งกันและกัน จึงไม่มีเหตุผลที่จะลดโทษให้ 
เจ้าหน้าที่ตำรวจจังหวัดชลบุรีกำหนดวันประหารชีวิตทั้งสองเป็นวันที่ 30 สิงหาคม ก่อนเวลา 08.00 น. ที่เชิงเขาบรรพตคีรีติดกับเขตวัดสามัคคีบรรพตหรือวัดบางเสร่นอก ซึ่งห่างจากจุดเกิดเหตุ 8 กิโลเมตร โดยกำหนดให้เจ้าหน้าที่ตำรวจหน่วยปฎิบัติการพิเศษจำนวน 10 นาย แบ่งเป็นชุดละ 5 นาย เป็นเพชฌฆาตประหารชีวิตทั้งสอง อาวุธที่จะใช้ประหารชีวิตคือปืนคาร์บิน เอ็ม 2 โดยบรรจุกระสุนคนละ 5 นัดต่อชุด 
วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2515 เวลาประมาณ 06.00 น. ดำรง สุนทรศารทูล ผู้ว่าราชการจังหวัดชลบุรี,พล.ต.ต.จำรูญ ดิสสะมาน ผู้บัญชาการตำรวจภูธรเขต 2 และยงยุทธ บุนยะสิทธิ์ พัศดีเรือนจำจังหวัดชลบุรี เบิกตัวตี๋และสั้นจากห้องขังในเรือนจำมายังแผนกทะเบียนเรือนจำเพื่อจำหน่ายชื่อออก หลังจากนั้นยงยุทธอ่านคำสั่งคณะปฎิวัติให้ทั้งสองฟัง และให้เซ็นทราบในคำสั่ง โดยตี๋ร้องให้ตลอดเวลา ส่วนสั้นยิ้มตลอดเวลา ตามด้วยการยืนยันตัวบุคคลว่าทั้งสองเป็นบุคคลเดียวกับในคำสั่ง จากนั้นเจ้าหน้าที่นำอาหารมื้อสุดท้ายมาให้ทั้งสองรับประทาน ตี๋ไม่รับประทาน และร้องไห้ตลอดเวลา ส่วนสั้นกินข้าวจนหมดจาน ถัดจากนั้นเจ้าหน้าที่นิมนต์พระครูพิศิษฐชโลปการ (เกลี้ยง มนุญฺโญ) เจ้าอาวาสวัดเนินสุทธาวาส มาเทศนาธรรมให้ทั้งสองฟังเพื่อให้สำนึกในบาปบุญคุณโทษที่ได้กระทำไปก่อนที่จะถูกประหารชีวิต สั้นพนมมือฟังเทศน์ชั่วครู่หนึ่ง ก็ลดมือลงแล้วเขาก็นั่งฟังอย่างไม่สนใจ ส่วนตี๋ร้องให้ตลอดเวลาฟังเทศน์ เมื่อเทศน์จบ ตี๋ถวายเงินติดกัณฑ์เทศน์จำนวน 27 บาท หลังจากนั้นนายแพทย์สุกรี สืบสงวน สอบถามความสมัครใจที่จะบริจาคดวงตาให้กับสภากาชาดไทย ตี๋ยอมบริจาคดวงตา ส่วนสั้นปฎิเสธที่จะบริจาคดวงตา โดยไม่ได้ให้เหตุผล
ในเวลา 07.55 น. เจ้าหน้าที่ตำรวจนำตัวทั้งสองขึ้นรถจี๊ปแดงตราโล่ของตำรวจไปยังวัดสามัคคีบรรพต ต่อมาในเวลาประมาณ 09.00 น. รถจี๊ปถึงสถานที่ประหารชีวิต เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงนำทั้งสองลงจากรถ แล้วนำผ้าขาวมาผูกตา และปาก จากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจนำตัวทั้งสองไปผูกมัดกับหลักประหารเมื่อเวลา 09.05 น. พล.ต.ต จำรูญ อ่านคำสั่งคณะปฎิวัติให้ประชาชนกว่าหมื่นคนที่มาดูการประหารชีวิตฟัง จากนั้นพ.ต.ท.พร้อม นิคมภักดี ออกคำสั่งให้เพชฌฆาตทั้ง 10 นาย เข้าประจำที่ แล้วออกคำสั่งให้ยิงเมื่อเวลา 09.25 น. ภายหลังจากการประหารชีวิต นายแพทย์อุทัย สุดสุข และเจ้าหน้าที่ผู้แทนฝ่ายคณะปฎิวัติ เข้าไปชันสูตรศพทั้งสอง โดยพบว่าทั้งสองเสียชีวิตแล้ว เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงนำศพทั้งสองลงจากหลักประหาร แล้วมอบให้ญาติของทั้งสอง มารดาของตี๋แสดงความจำนงมอบศพให้โรงพยาบาลชลบุรี ส่วนมารดาของสั้นมอบศพให้คนงานของมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งสาขานาเกลือไปจัดการศพต่อไป
นางเอียง ห้วยใหญ่ มารดาของสั้น ซึ่งมาดูการประหารชีวิต ให้สัมภาษณ์ผู้สื่อข่าวเกี่ยวกับการประหารชีวิตลูกชายว่า จะโทษใครไม่ได้ นอกจากเสียใจและโทษตนเองที่ไม่มีเวลาอบรมลูกให้เป็นคนดีได้ และเธอแสดงความรู้สึกต่อการประหารชีวิตว่า ไม่ได้นึกอะไรทั้งนั้น เมื่อทำบาปก็ต้องถูกลงโทษตามกรรมที่เขาทำ