pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ฟังก์ชันกระตุ้น

ฟังก์ชันกระตุ้น (activation function) หรือ ฟังก์ชันถ่ายโอน (transfer function) คือฟังก์ชันที่กำหนดค่าขาออกจากผลรวมบางอย่างของค่าในแต่ละเซลล์ในชั้นป้อนเข้าของโครงข่ายประสาทเทียม (ซึ่งมักเป็นผลรวมถ่วงน้ำหนักเชิงเสิน) โดยทั่วไปแล้วจะใช้เป็นฟังก์ชันไม่เชิงเส้น และมักเป็นฟังก์ชันทางเดียว
ภาพรวม.
ในแบบจำลองโครงข่ายประสาทเทียมที่นิยมใช้กันนั้น เซลล์ในแต่ละชั้นจะรับค่าป้อนเข้าแล้วคำนวณผลรวมถ่วงน้ำหนักจากนั้นจึงป้อนให้กับฟังก์ชันกระตุ้นเพื่อเป็นค่าขาออกสำหรับชั้นถัดไป
ในสูตรดังต่อไปนี้ <math>\varphi</math> คือฟังก์ชันกระตุ้น
 <math>y = \varphi \left(\sum_{i=1}^m w_{i} x_i + b \right)</math>
ฟังก์ชันกระตุ้นในยุคเริ่มแรกนิยมใช้ฟังก์ชันขั้นบันได แต่หลังจากที่มีการพัฒนาวิธีการแพร่กระจายย้อนกลับขึ้นมาในปี 1986 จึงนิยมใช้ฟังก์ชันซิกมอยด์
ปัจจุบันฟังก์ชันกระตุ้นที่ได้รับการกล่าวว่าดีที่สุดคือฟังก์ชัน ReLU (ฟังก์ชันทางลาด)
ฟังก์ชันซิกมอยด์

ฟังก์ชันซิกมอยด์ (sigmoid function) เป็นฟังก์ชันจำนวนจริงที่แสดงโดยสูตรดังต่อไปนี้
 <math>\varsigma_a (x) = \frac{1}{1+e^{- a x}} = \frac{\tanh(a x / 2) + 1}{2}</math>
โดยในที่นี้ <math>a</math> เรียกว่าเกน (gain) ฟังก์ชันซิกมอยด์ใช้ในการจำลองคุณสมบัติของเซลล์ประสาททางชีวภาพ
ฟังก์ชันซิกมอยด์ในความหมายเชิงแคบหมายถึง ฟังก์ชันซิกมอยด์มาตรฐาน (standard sigmoid function) นั่นคือ
 <math>\varsigma_1 (x) = \frac{1}{1+e^{-x}} = \frac{\tanh(x/2) + 1}{2}</math>
ปัจจุบันนิยมใช้เป็นฟังก์ชันกระตุ้นภายในโครงข่ายประสาทเทียมสำหรับการเรียนรู้เชิงลึก
ชื่อเรียก.
ซิกมอยด์ (sigmoid) หรือเรียกว่าเส้นโค้งซิกมอยด์ (sigmoid curve) หมายถึงรูปร่างที่คล้ายกับตัวอักษรกรีก ซิกมา อย่างไรก็ตาม อักษรซิกมานั้นเมื่ออยู่ในกลางคำจะเขียนเป็น แต่ในที่นี้หมายถึงรูป ซึ่งปรากฏเมื่ออยู่ท้ายคำ
ฟังก์ชันซิกมอยด์มาตรฐานเป็นฟังก์ชันผกผันของฟังก์ชันลอจิต และในไลบรารีการคำนวณเชิงตัวเลขบางไลบรารีสำหรับการประมวลผลทางสถิติยังมีการเรียกชื่อฟังก์ชันซิกมอยด์มาตรฐานว่าเป็นฟังก์ชัน เอกซ์พิต (expit)
สมบัติ.
ฟังก์ชันซิกมอยด์เป็นฟังก์ชันทางเดียวแบบต่อเนื่องในช่วง <math>(-\infty, \infty) \rightarrow (0,1) </math> โดยมี จุดเปลี่ยนเว้าเพียงจุดเดียว
มีเส้นตรง <math>y=0</math> และ <math>y=1</math> เป็นเส้นกำกับ
 <math>\begin{align}
\lim_{x \rightarrow \infty} \varsigma _a (x) &= 1 \\
\lim_{x \rightarrow -\infty} \varsigma _a (x) &= 0 \\
\lim_{x \rightarrow \pm \infty} \varsigma _a' (x) &= 0
\end{align}</math>
และเมื่อ <math>x=0</math> จะได้ว่า
 <math>\begin{align}
\varsigma_a (0) &= \frac{1}{2} \\
\varsigma_a' (0) &= \frac{a}{4} \\
\varsigma_a" (0) &= 0
\end{align}</math>
นั่นคือมีจุดเปลี่ยนเว้าเป็น <math>(0,\frac{1}{2})</math> กราฟของฟังก์ชันซิกมอยด์มีจุดสมมาตรอยู่ที่ <math>(0,\frac{1}{2})</math> นั่นคือ <math>\varsigma_a (x) - \frac{1}{2}</math> เป็นฟังก์ชันคี่ซึ่งเป็นไปตาม <math>\varsigma_a (-x) = 1 - \varsigma_a (x)</math>
ฟังก์ชันผกผันของฟังก์ชันซิกมอยด์สามารถแสดงเป็นฟังก์ชันลอจิตดังนี้
 <math>\varsigma_a^{-1} (y) = \frac{1}{a} \ln \left(\frac{y}{1-y} \right) = \frac{1}{a} \operatorname{logit} y</math>
อนุพันธ์อันดับ 1 และ 2 คือ
 <math>\begin{align}
\varsigma _a' (x) &= \frac{a e^{-ax}}{(1 + e^{-ax})^2} = a \varsigma_a (x) \{ 1 - \varsigma_a (x) \} \\
\end{align}</math>
ซึ่งสามารถแสดงได้ในรูปอย่างง่ายโดยใช้ฟังก์ชันซิกมอยด์เอง
เมื่อเข้าฟังก์ชันลอการิทึมธรรมชาติแล้วหาอนุพันธ์จะได้เป็นดังนี้
 <math>\begin{align}
\frac{d}{dx} \ln(\varsigma _a (x)) &= a \varsigma _a (-x) = a (1 - \varsigma_a (x)) \\
\frac{d}{dx} \ln(1 - \varsigma _a (x)) &= -a \varsigma _a (x)
\end{align}</math>
การวิเคราะห์การถดถอย

การถดถอย (regression) ในทางสถิติศาสตร์หมายถึง การสร้างแบบจำลองที่สอดคล้องกับ Y = f(X) เมื่อ Y เป็นฟังก์ชันต่อเนื่อง ถ้า X มี 2 มิติขึ้นไปจะเรียกว่าเป็นการถดถอยพหุคูณ ถ้า Y เป็นฟังก์ชันไม่ต่อเนื่องจะเรียกว่าเป็นการแบ่งประเภทข้อมูล
การวิเคราะห์การถดถอย (regression analysis) คือการวิเคราะห์โดยพิจารณาการถดถอย
แบบจำลองพื้นฐานที่สุดที่ใช้ในการวิเคราะห์การถดถอยคือการถดถอยเชิงเส้น <math>Y = AX + B</math>
ประวัติศาสตร์.
คำว่า "การถดถอย" ซึ่งแปลมาจากภาษาอังกฤษว่า เดิมตั้งขึ้นโดยฟรานซิส กอลตัน ในศตวรรษที่ 19 เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ทางชีววิทยา กอลตันค้นพบว่าความสูงของทายาทของบรรพบุรุษที่สูงนั้นไม่จำเป็นต้องสืบทอดต่อไป แต่อาจถอยกลับไปสู่บรรพบุรุษ นั่นคือมี "การถดถอย"  เรียกว่าเป็น "การถดถอยสู่ค่าเฉลี่ย" กอลตันใช้การถดถอยเชิงเส้นเพื่อวิเคราะห์ปรากฏการณ์นี้ สำหรับกอลตันแล้ว การถดถอยมีความหมายแค่ในทางชีววิทยา แต่ต่อมาได้กลายมาเป็นพื้นฐานของสถิติศาสตร์ และคำว่า "การถดถอย" ก็ได้ถูกนำมาใช้เรียกในทางสถิติศาสตร์สืบเนื่องมาด้วย
การถดถอยเชิงเส้น

ในทางสถิติศาสตร์ การถดถอยเชิงเส้น (linear regression) เป็นการวิเคราะห์การถดถอย ประเภทหนึ่งที่ใช้วิธีกำลังสองน้อยที่สุด เพื่อสร้างแบบจำลองความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระตั้งแต่หนึ่งตัวขึ้นไปกับตัวแปรตาม ฟังก์ชันการถดถอยเชิงเส้นได้จากการรวมกันเชิงเส้นของพารามิเตอร์แบบจำลองตั้งแต่หนึ่งตัวขึ้นไปที่เรียกว่าสัมประสิทธิ์การถดถอย (regression coefficient) กรณีที่มีตัวแปรอิสระเพียงตัวเดียวเรียกว่าการถดถอยเชิงเส้นอย่างง่าย (simple linear regression) และสถานการณ์ที่มีตัวแปรอิสระมากกว่าหนึ่งตัวเรียกว่าการถดถอยเชิงเส้นหลายตัวแปร (multivariable linear regression)
ในการถดถอยเชิงเส้น ข้อมูลจะถูกสร้างแบบจำลองขึ้นโดยใช้ฟังก์ชันการทำนายเชิงเส้น และพารามิเตอร์ของแบบจำลองที่ไม่รู้จักก็จะถูกประมาณได้จากข้อมูลด้วย แบบจำลองเหล่านี้เรียกว่าแบบจำลองเชิงเส้น การสร้างแบบจำลองการถดถอยเชิงเส้นที่ใช้กันมากที่สุดคือให้ค่าเฉลี่ยตามเงื่อนไขของ y ที่ค่า X ที่ให้มา เป็นฟังก์ชันความสัมพันธ์ของ X โดยทั่วไปแล้ว แบบจำลองการถดถอยเชิงเส้นอาจเป็นค่ามัธยฐานหรือควอนไทล์อื่น ๆ ของการแจกแจงแบบมีเงื่อนไขของ y ที่ค่า X ที่ให้มาเป็นฟังก์ชันเชิงเส้นของ X เช่นเดียวกับการวิเคราะห์การถดถอยแบบอื่น ๆ การถดถอยเชิงเส้นยังมุ่งเน้นไปที่การแจกแจงความน่าจะเป็นแบบมีเงื่อนไขของ y เมื่อพิจารณาจากค่า X แทนที่จะเป็นการแจกแจงความน่าจะเป็นร่วมของ X และ y
การถดถอยเชิงเส้นเป็นการวิเคราะห์การถดถอยประเภทแรกที่ได้รับการศึกษาอย่างเข้มงวดและใช้กันอย่างแพร่หลายในการใช้งานจริง เนื่องจากแบบจำลองที่ขึ้นอยู่กับพารามิเตอร์ที่ไม่รู้จักที่เป็นเชิงเส้นจะปรับบเข้าให้พอดีได้ง่ายกว่าแบบจำลองที่ขึ้นอยู่กับพารามิเตอร์ที่ไม่รู้จักแบบไม่เชิงเส้น และง่ายต่อการหาสมบัติทางสถิติของการประมาณค่าผลลัพธ์นั้น
อามัตสึกิ (นักร้อง)

อามัตสึกิ (; โรมาจิ: "Amatsuki", เกิด 30 มิถุนายน 1991) เป็นนักร้องและนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น หมู่เลือดเอ เกิดที่โตเกียว มีสีประจำตัวเป็นสีแดง อยู่ค่ายโฮลีพีก
ซิทรัล

ซิทรัล หรือ ซิทราล คือ โมโนเทอร์พีนแอลดีไฮด์ เนื่องจากเป็นโมโนเทอร์พีน จึงประกอบด้วย 2 หน่วยไอโซพรีน ซิทรัลเป็นคำรวมที่ครอบคลุมไอโซเมอร์เรขาคณิตสองชนิดที่มีชื่อแยกเป็นของตัวเอง อี-ไอโซเมอร์ เรียกว่า เจรานีออล ("trans"-citral; α-citral) หรือ "ซิทรัล เอ" และมี ซี-ไอโซเมอร์ เรียกว่า เนรัล ("cis"-citral; β-citral) หรือ "ซิทรัล บี" ซึ่งทั้ง 2 ไอโซเมอร์ มีสูตรทางเคมีเหมือนกัน แต่มีโครงสร้างที่แตกต่างกัน
พบได้ใน.
ซิทรัลพบอยู่ในน้ำมันหอมระเหยของพืชหลายชนิด รวมทั้งพบในต้นเลม่อน ไมร์เทิล (Lemon myrtle) (90–98%), "Litsea citrata" (90%), เมย์ ฉาง ("Litsea cubeba") (70–85%), ตะไคร้ (65–85%), ต้นชามะกอก (lemon tea-tree) (70–80%), ใบยี่หร่า (66.5%), "Lindera citriodora" (ประมาณ 65%), "Calypranthes parriculata" (ประมาณ 62%), น้ำมันหอมระเหย เพตติเกรน (น้ำมันหอมระเหยที่สกัดจากใบของส้มซ่า) (36%), เลม่อน เวอร์บีนา (30–35%), lemon-scented ironbark (26%), สะระแหน่ (11%), มะนาว (6–9%), เลม่อน (2–5%) และส้ม นอกจากนี้ยังพบในน้ำมันหอมระเหยของขิงออสเตรเลีย (51–71%) แหล่งที่มาของซิทรัลส่วนใหญ่มาจาก "Gaudium laevigatum และBackhousia citriodora" ของวงศ์ชมพู่
การนำไปใช้.
สารซิทรัลมีกลิ่นเลม่อนที่เข้มข้นและใช้เป็นสารประกอบกลิ่นในน้ำหอม ใช้เพื่อเสริมให้กับน้ำมันเลม่อน (เนโรล ซึ่งเป็นสารประกอบกลิ่นน้ำหอมอีกชนิดหนึ่ง มีกลิ่นเลมอนที่เข้มข้นน้อยกว่าแต่หอมมากกว่า) แอลดีไฮด์ เช่น ซิโตรเนลลาลและซิทรัล ถือเป็นส่วนประกอบหลักที่ทำให้เกิดกลิ่นเลมอน โดยซิทรัลจะได้รับความนิยมมากกว่า
นอกจากนี้ยังมีผลต่อฟีโรโมนในไรและแมลงอีกด้วย
ซิทรัลใช้ในการสังเคราะห์ วิตามินเอ ไลโคปีน ไอโอโนน และ เมธิลไอโอโนน และเพื่อดับกลิ่นของควัน
สมุนไพรอย่างตะไคร้ แสดงให้เห็นถึงฤทธิ์ต้านแมลงและเชื้อรา จึงสามารถใช้ในการป้องกันแมลงรบกวนหรือเชื้อราได้
สารเติมแต่งอาหาร.
สารซิทรัลมักใช้เป็นส่วนผสมของสารเติมแต่งอาหาร
ได้รับการทดสอบในในห้องทดลองในปี ค.ศ. 2016 กับเชื้อก่อโรคที่ปนเปื้อนในอาหาร ชื่อ "Cronobacter sakazakii"
ทางการแพทย์.
จากรายงานในปี ค.ศ. 1997 ซิทรัลถูกอ้างว่าเป็นสารที่เป็นพิษต่อเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาวหรือลูคีเมียของหนู P(388) และมีคุณสมบัติต้านเชื้อจุลินทรีย์ที่มีประสิทธิภาพดี
ผลข้างเคียง.
จากการศึกษาแสดงให้เห็นถึงปฏิกิริยาการแพ้ต่อสารซิทรัล สมาคมน้ำหอมนานาชาติ ระบุว่าระดับที่ไม่สังเกตเห็นผลข้างเคียง อยู่ที่ 1,400 ไมโครกรัม ซิทรัลได้รับการทดสอบอย่างแพร่หลาย โดยไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนว่ามีฤทธิ์ก่อมะเร็งหรือเป็นสารก่อมะเร็ง
เชิงอรรถและรายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
วิธีกำลังสองน้อยสุด

วิธีกำลังสองน้อยสุด (least squares method) เป็นวิธีการค้นหานิพจน์เชิงสัมพันธ์ที่ควรจะเป็นไปได้มากที่สุดโดยการลดผลรวมของกำลังสองของข้อผิดพลาดให้เหลือน้อยที่สุดจากการประมวลผลค่าที่วัดได้โดยมีข้อผิดพลาด เมื่อทำการประมาณชุดของค่าตัวเลขที่ได้จากการวัดโดยใช้ ฟังก์ชันเฉพาะ เช่น ฟังก์ชันเชิงเส้น หรือเส้นโค้ง ลอการิทึม ที่สมมติจากแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ที่เหมาะสม จำเป็นต้องตรวจสอบให้แน่ใจว่าฟังก์ชันสมมตินั้นเป็นค่าประมาณที่ดีสำหรับค่าที่วัดได้ โดยใช้วิธีการหาค่าสัมประสิทธิ์ที่ทำให้ผลรวมของกำลังสองของความแตกต่างมีค่าน้อยที่สุด
ประวัติศาสตร์.
วิธีนี้ได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกใน ปี 1805 โดยอาดรีแย็ง-มารี เลอฌ็องดร์ อย่างไรก็ตาม เมื่อคาร์ล ฟรีดริช เกาส์ตีพิมพ์เรื่องนี้ในปี 1809 เขาอ้างว่าเขาได้คิดค้นวิธีการกำลังสองน้อยสุดขึ้นมาตั้งแต่ใน ปี 1795 ดังนั้นจึงไม่เป็นที่แน่ชัดว่าแท้จริงแล้วใครเป็นผู้คิดค้นวิธีการนี้ก่อนเป็นคนแรก
วัลลภ ยังตรง

ว่าที่เรือโท นายแพทย์ วัลลภ ยังตรง (เกิด 10 มกราคม พ.ศ. 2496) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ 4 สมัย อดีตกรรมการบริหารพรรคพลังธรรม อดีตกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย รวมถึงเป็นกรรมการและเหรัญญิกในมูลนิธิ 111 ไทยรักไทย
ประวัติ.
นายแพทย์วัลลภ ยังตรง เกิดเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2496 สำเร็จการศึกษาจาก คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล สมรสกับอนุสรา ยังตรง อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการ มีบุตร 2 คน
การทำงาน.
หลังจากสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี นายแพทย์วัลลภ เข้ารับราชการเป็นทหารเรือที่กรมการแพทย์ทหารเรือ สังกัดโรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า จนได้ติดยศเป็นว่าที่เรือตรี จากนั้นเขาลาออกจากราชการมาเปิดคลินิกส่วนตัวที่จังหวัดสมุทรปราการ วัลลภรักษาคนไข้ในราคาถูกโดยจะคิดราคาครึ่งหนึ่งของค่าแรงขั้นต่ำ ณ เวลานั้น
งานการเมือง.
วัลลภ ยังตรง เริ่มอาชีพทางการเมืองด้วยการลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาจังหวัดสมุทรปราการ และได้รับเลือกตั้งด้วย 19,200 คะแนน วัลลภมีชื่อเสียงจากการทำใบปลิวต่อต้านการซื้อเสียงและการอัญเชิญพระราชดำรัสมาเผยแพร่ ในช่วงการณรงค์หาเสียงเลือกตั้ง ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2529 ต่อมาเขาตัดสินใจลาออกจากตำแหน่งสมาชิกสภาจังหวัดเพื่อลงสมัครรับเลือกตั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 สังกัดพรรคพลังธรรม เนื่องจากพรรคพลังธรรมมีสโลแกนต่อต้านการซื้อเสียง แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง เขาลงสมัครอีกครั้งในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ยังไม่ได้รับเลือกตั้ง
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 เขาลงสมัครอีกครั้ง สังกัดพรรคพลังธรรมเช่นเดิม และได้รับเลือกตั้ง มีคะแนนเป็นอันดับที่ 2 ในการทำหน้าที่ผู้แทนเขาได้สนับสนุนหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ออกช่วยเหลือประชาชนในพื้นที่ ต่อมาใน พ.ศ. 2537 เขาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข (อาทิตย์ อุไรรัตน์) วัลลภ ได้รับเลือกตั้งอย่างต่อเนื่องเป็นสมัยที่ 2 ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 และได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม (วันมูหะมัดนอร์ มะทา) 
ต่อมาวัลลภได้ย้ายไปสังกัดพรรคไทยรักไทย ที่ก่อตั้งโดย ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตหัวหน้าพรรคพลังธรรม เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสมุทรปราการอีก 2 สมัย ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 และ พ.ศ. 2548 เขาถูกเพิกถอนสิทธิทางการเมืองเป็นเวลา 5 ปีเนื่องจากเป็นกรรมการบริหารพรรคไทยรักไทย ภายหลังการยุบพรรค
การถดถอยโลจิสติก

การถดถอยโลจิสติก (logistic regression) เป็นรูปแบบหนึ่งของแบบจำลองการวิเคราะห์การถดถอยสำหรับตัวแปรที่เป็นไปตามการแจกแจงแบร์นุลลี นอกจากนี้ยังเป็นตัวแบบเชิงเส้นนัยทั่วไป ประเภทหนึ่งที่ใช้ลอจิตเป็นฟังก์ชันถ่ายโอน ตีพิมพ์โดยเดวิด ค็อกซ์ ในปี 1958 เป็นวิธีการวิเคราะห์การถดถอยแบบหนึ่งที่มักใช้การจำแนกประเภทข้อมูลในทางสถิติศาสตร์
แบบจำลองนี้เทียบเท่ากับเพอร์เซปตรอนแบบง่ายซึ่งได้ตีพิมพ์ในปี 1958 ด้วย อย่างไรก็ตาม ในไลบรารีการเรียนรู้ของเครื่อง เช่น scikit-learn ฯลฯ แบบจำลองที่ใช้การเคลื่อนลงตามความชันแบบเฟ้นสุ่มในการกำหนดพารามิเตอร์ในปัญหาการหาค่าเหมาะที่สุดจะถูกเรียกว่า "เพอร์เซปตรอน" ในขณะที่แบบจำลองที่ใช้ การสืบสายพิกัด หรือ วิธีการนิวตันเสมือน จึงจะถูกเรียกว่า "การถดถอยโลจิสติก"
ภาพรวม.
ให้ x เป็นข้อมุลป้อนเข้า p เป็นความน่าจะเป็น (ค่าขาออก) และ α และ β เป็นพารามิเตอร์ แบบจำลองการถดถอยโลจิสติกจะแสดงได้ดังต่อไปนี้
<math>\operatorname{logit}(p_i)=\ln\left(\frac{p_i}{1-p_i}\right) = \alpha + \beta_1 x_{1,i} + \cdots + \beta_k x_{k,i},</math>
<math>i = 1, \dots, n,\,\!</math>
ในที่นี้มี "n" หน่วยและความแปรปรวนร่วม "X" และความสัมพันธ์เป็นดังนี้
<math>p_i = E(Y|X_i) = \Pr(Y_i = 1).\,\!</math>
ลอการิทึมของอัตราส่วนออดส์ของผลลัพธ์ จำลองเป็นฟังก์ชันเชิงเส้นของตัวแปรอธิบาย "X i" สามารถแสดงได้ดังนี้
<math>p_i = \Pr(Y_i = 1|X) = \frac{1}{1+e^{-(\alpha + \beta_1 x_{1,i} + \cdots + \beta_k x_{k,i})}}</math>เมื่อใช้สัญลักษณ์เพอร์เซพตรอนอย่างง่าย สมการข้างต้นสามารถแสดงได้ดังต่อไปนี้
<math>p_i = \varsigma_1 (\alpha + \beta_1 x_{1,i} + \cdots + \beta_k x_{k,i})</math>
โดยในที่นี้ <math>\varsigma_1</math> เป็นฟังก์ชันซิกมอยด์มาตรฐาน
การประมาณค่าพารามิเตอร์ส่งผลอย่างมากต่ออัตราส่วนออดส์ สำหรับตัวแปรอธิบายที่เป็นได้ 2 ค่า เช่น เพศ แล้ว <math>e^\beta</math> เช่น การประมาณอัตราส่วนออดส์ของผลลัพธ์สำหรับชายและหญิง ในการประมาณค่ามักใช้วิธีภาวะน่าจะเป็นสูงสุด
ฌูล เกรวี

"ฌูล เกรวี"  เป็นนักการเมืองชาวฝรั่งเศส มีบทบาทสำคัญในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศส คนที่ 4
ประวัติ.
ฌูล เกรวี เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม 1807 ที่เทศบาลมงซูวูแดร (Mont-sous-Vaudrey) ในจังหวัดฌูว์รา เขาได้รับการศึกษาเป็นทนายความก่อนที่จะเข้าสู่การเมือง ทางบ้านของเขามีหัวคิดแบบสาธารณรัฐนิยม ด้วยเหตุนี้ ตัวเขาเองก็มีหัวคิดอย่างเดียวกัน และมีบทบาทในการต่อสู้กับระบอบจักรพรรดิในยุคนโปเลียนที่ 3 ต่อมาเมื่อระบอบจักรพรรดิล่มสลายกลายเป็นสาธารณรัฐที่สามในปี 1870 เกรวีกลายเป็นผู้นำที่โดดเด่นของขบวนการสาธารณรัฐ
ในปี 1879 เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่สี่ อย่างไรก็ตาม เขาถือเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่เป็นนักสาธารณรัฐนิยม เขามีความเห็นชอบกับการปกครองแบบรัฐสภาและพยายามลดบทบาทของประธานาธิบดีให้อยู่ภายใต้รัฐสภา การปฏิรูปที่เขาทำนั้นส่งผลให้ฝรั่งเศสมีเสถียรภาพทางการเมืองและเป็นการวางรากฐานสำคัญสำหรับระบบประชาธิปไตยในประเทศ แต่กเรวีก็ต้องลาออกในปี 1887 เนื่องจากคดีอื้อฉาวที่เกี่ยวข้องกับบุตรเขยของเขา แม้เขาจะไม่เกี่ยวข้องโดยตรง แต่เขาถูกกดดันให้ลาออกในปี 1887 เพื่อรักษาภาพลักษณ์ของตำแหน่ง จากนั้นเขาก็กลับบ้านเกิดและเสียชีวิตเมื่อวันที่ 9 กันยายน 1891
ร็อมซี อัดดุฮามี

ร็อมซี อัดดุฮามี (เกิดวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1972) เป็นนักขี่ม้าชาวซาอุดีอาระเบีย เกิดที่ริยาด เขาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996, 2000, 2004, 2008, 2024 และครั้งที่ได้เหรียญทองแดงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
เมืองโต๋น

เมืองโต๋น (မိုင်းတုံမြို့) ในเอกสารบางฉบับเรียก เมืองต่วน ตั้งอยู่ในจังหวัดเมืองสาด รัฐฉาน ประเทศพม่า ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนไทย และเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีชาวไทใหญ่ซึ่งเป็นอาศัยอยู่ประมาณ 1,400 ครัวเรือน เมืองโต๋นมีความสำคัญทางภูมิศาสตร์ เนื่องจากเป็นสามแยกที่อยู่ระหว่างเมืองปั่น เมืองสาด และอำเภอเชียงดาว
ประวัติศาสตร์.
เมืองโต๋นเคยเป็นเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรล้านนา ต่อมาในปีพ.ศ. 2410 เมืองโต๋นถูกตีแตกโดยเมืองปั่นภายใต้ราชวงศ์โก้นบอง และขึ้นต่อเมืองปั่นนับแต่นั้น ต่อมาในช่วงยุคอาณานิคมของอังกฤษ เมืองนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมพม่า แต่รัฐฉานยังคงมีการปกครองแบบกึ่งเอกราช โดยที่เจ้าฟ้าของแต่ละเมืองยังมีอำนาจในการปกครองท้องถิ่นตามแบบดั้งเดิมภายใต้การรักษาความสงบโดยอังกฤษ 
ในปัจจุบัน เมืองโต๋นยังคงมีความสำคัญในด้านการเมือง เนื่องจากเป็นหนึ่งในพื้นที่ที่มีกองกำลังกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ ที่พยายามต่อสู้เพื่อสิทธิและอิสรภาพของชาวไทใหญ่ เมืองนี้มักเป็นพื้นที่ที่มีการเจรจาสันติภาพและการทำข้อตกลงระหว่างรัฐบาลเมียนมาและกลุ่มกองกำลังชาติพันธุ์ต่าง ๆ
เขื่อนเมืองโต๋น.
โครงการก่อสร้างเขื่อนเมืองโต๋น กำลัง 7,000 เมกะวัตต์ เป็นโครงการเขื่อนที่ใหญ่ที่สุดบนแม่น้ำสาละวิน ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองโต๋น ตรงหมู่บ้านท่าซาง เป็นการลงทุนร่วมกันระหว่ารัฐบาลพม่า การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย และบริษัทสัญชาติจีน มูลค่าการก่อสร้างกว่าสี่แสนล้านบาท แต่โครงการเดินหน้าต่อไม่ได้ เนื่องจากคณะสำรวจผลกระทบสิ่งแวดล้อมไม่สามารถเข้าพื้นที่ เนื่องจากความไม่สงบทางอาวุธ
เมืองพยาก

เมืองพยาก (မိုင်းဖြတ်) สำเนียงไทเขินเรียก เมืองเพี๊ยก ตั้งอยู่ในจังหวัดท่าขี้เหล็ก รัฐฉาน ประเทศพม่า ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทใหญ่ เมืองพยากอยู่ห่างจากด่านพรมแดนแม่สายประมาณ 80 กิโลเมตร ถือเป็นเมืองที่ตั้งอยู่จุดกึ่งกลางบนถนนระหว่างท่าขี้เหล็ก และเชียงตุง/เมืองยอง ผู้สัญจรจึงนิยมจอดพักรถที่นี่
ประวัติศาสตร์.
เมืองพยากขึ้นต่อเชียงตุง และถือเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรล้านนา จนเมื่อพระเจ้าบุเรงนองยกทัพมายึดเมืองเชียงใหม่ในพ.ศ. 2101 ล้านนาก็ตกอยู่ใต้อำนาจของพม่า เชียงตุงจึงยอมเป็นประเทศราชของพม่านับแต่นั้น ครั้งภายหลังพ.ศ. 2317 เจ้าเจ็ดตนร่วมมือกับสยามทำศึกขับไล่พม่า ได้รับชัยชนะหลายครั้งแต่พม่าก็ไม่ยอมรามือ จนกระทั่งพ.ศ. 2345 เจ้ากาวิละผู้ครองเชียงใหม่บัญชาให้อุปราชน้อยธรรมจัดทัพเชียงใหม่ขึ้นไปตีเมืองสาด อุปราชน้อยธรรมตีเมืองสาดได้แล้ว ก็รวดตีเมืองพยากและเชียงตุงได้ด้วย และกวาดต้อนผู้คนลงมา แต่เจ้าฟ้าเมืองเชียงตุงหลบหนีไปได้ เจ้ากาวิละจึงได้เลื่อนฐานันดรเป็นพระบรมราชาธิบดีปกครองล้านนาไท 57 เมือง 
เชียงตุงในฐานะประเทศราชของล้านนา ยังคงเผชิญการรุกรานจากพม่ายาวนานนับสิบปี ท้ายที่สุดเจ้ามหาขนาน ผู้รักษาเมืองเชียงตุงและเป็นอนุชาของเจ้าฟ้ากองไต ก็ตัดสินใจทิ้งเชียงตุงให้พม่า และลี้ภัยลงมาอยู่กับเจ้าฟ้ากองไตที่เชียงแสน ต่อมาเจ้ามหาขนานผิดใจกับทางเชียงใหม่ จึงเดินทางกลับเชียงตุง และได้รับสถาปนาเป็นเจ้าฟ้าเขมรัฐเชียงตุงในฐานะประเทศราชของพม่าเมื่อพ.ศ. 2357 เมืองพยากจึงกลายเป็นหัวเมืองของพม่าอีกครั้ง
พุทธศักราช 2393 พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวดำริจะแผ่อำนาจไปยังเชียงรุ่ง ในการนี้มีบัญชาให้พระยาเชียงใหม่มหาวงส์แต่งทัพขึ้นตีเชียงตุงให้ได้เสียก่อน พระยาเชียงใหม่จึงเกณฑ์ไพร่พลเชียงใหม่-ลำพูน-ลำปาง รวมกันได้ 7,500 นาย และมอบหมายให้ขุนนางหลายคนนำทัพเดินทางไปเชียงตุง ในการนี้ พระยารัตนเมืองแก้วได้รับหน้าที่เข้าตีเมืองพยาก แต่ท้ายที่สุดในศึกครั้งนี้ เชียงใหม่ตีเชียงตุงไม่สำเร็จ
ปลายพุทธศักราช 2395 คราวนี้กรุงเทพแต่งทัพเองเพื่อตีเชียงตุง โดยมีกรมหลวงวงศาธิราชสนิทเป็นแม่ทัพใหญ่ และได้รับการสนับสนุนจากกองทัพหัวเมืองล้านนา ในการนี้มอบหมายให้ทัพเชียงใหม่-ลำพูนจำนวน 5,042 นาย เข้าตีเมืองพยาก ทัพเชียงใหม่-ลำพูนเดินทางถึงเมืองพยากเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2396 เมืองพยากถูกตีแตก กองทัพไทยจึงยกทัพขึ้นตีเชียงตุง แต่ตีไม่สำเร็จและยกทัพกลับ
ซิมโฟนิกโพเอ็ม

ซิมโฟนิกโพเอ็ม (Symphonic Poem) หรือ ซิมโฟนีนิพันธ์ เป็นรูปแบบดนตรีที่มีความยืดหยุ่นและอิสระ เป็นเพลงบรรเลงล้วน ไม่มีคำร้องใด มุ่งใช้เสียงดนตรีเป็นสิ่งบรรยายแทนเนื้อเพลง เปรียบเสมือนโคลงกลอนที่ถ่ายทอดด้วยเสียงเพลง เมื่อฟังจะสามารถจินตนาการเห็นภาพหรือเรื่องราวที่อยู่เบื้องหลังเสียงเพลง เพลงแนวนี้สร้างสรรค์ขึ้นมาในศตวรรษที่ 19 เพื่อถ่ายทอดเรื่องราวหรืออารมณ์ในเชิงวรรณกรรม บทกวี หรืองานศิลปะอื่น การแต่งจึงไม่เพียงแค่เน้นความงามของท่วงทำนอง แต่ยังมีเนื้อหาหรือเรื่องราวเป็นหัวใจหลักของบทเพลง โดยจะเป็นบทเพลงประเภทหนึ่งที่มีช่วงยาวต่อเนื่องแบบชิ้นเดียว ไม่แบ่งเป็นท่อนเหมือนซิมโฟนีทั่วไปหรือโอเปร่า 
คีตกวีที่มีชื่อเสียงที่สุดเกี่ยวกับซิมโฟนิกโพเอ็มคือ ฟรันทซ์ ลิสท์ (Franz Liszt) ซึ่งถือเป็นผู้บุกเบิกแนวทางนี้ ลิซท์ได้เขียนบทเพลงที่มีการอิงบทกวี ตำนาน วรรณกรรม และศิลปะหลายชิ้น เช่น “Les Préludes” ที่มีต้นกำเนิดมาจากบทกวีของอาลฟงส์ เดอ ลามาร์ตีน ความสามารถในการเล่าเรื่องผ่านเสียงดนตรีทำให้ ซิมโฟนิกโพเอ็มกลายเป็นที่นิยมในวงการดนตรีคลาสสิก นอกจากนี้ โคลงซิมโฟนียังมีความหลากหลายในการนำเสนอเรื่องราว บทเพลงหนึ่งอาจแสดงถึงความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ การต่อสู้ในตำนาน หรือแม้กระทั่งอารมณ์ที่ลึกซึ้งและซับซ้อนของมนุษย์ 
โคลงซิมโฟนีได้รับความนิยมระหว่างปี 1840 จนถึง 1920 หลังจากนั้นบรรดาคีตกวีก็เริ่มทอดทิ้งแนวทางนี้ อย่างไรก็ตาม ซิมโฟนิกโพเอ็มฟื้นคืนชีพอีกครั้งอย่างไม่คาดคิดภายหลังปี 1990 ในโลกของวิดีโอเกมญี่ปุ่น ดนตรีแนวนี้กลายเป็นเครื่องมือสำคัญในการเสริมสร้างเรื่องราวและความลึกซึ้งทางอารมณ์ นักประพันธ์ดนตรีวิดีโอเกมชาวญี่ปุ่นชื่อดัง เช่น โนบูโอะ อูเอมัตสึ, โคจิ คนโด และโยโกะ ชิโมมูระ ได้รับการยกย่องจากการนำเทคนิคประพันธ์เพลงแบบซิมโฟนีมาสร้างสรรค์บรรยากาศเสียงที่น่าดื่มด่ำ ผลงานเหล่านี้คือการใช้ซิมโฟนิกโพเอ็ม ดนตรีไม่เพียงเป็นเสียงพื้นหลัง แต่เป็นส่วนหนึ่งของการเล่าเรื่องที่สะท้อนอารมณ์และเรื่องราวในเกม 
ตัวอย่างซิมโฟนิกโพเอ็ม.
โคลงซิมโฟนีที่มีชื่อเสียงที่สุดห้าอันดับแรก ได้แก่:
สะท้อนถึงการต่อสู้ระหว่างชีวิตกับโชคชะตา ลิสท์ได้รับแรงบันดาลใจจากบทกวีของ อาลฟงส์ เดอ ลามาร์ตีน
เป็นส่วนหนึ่งของชุด “Má vlast” บรรยายถึงแม่น้ำวัลตาวาที่ไหลผ่านภูมิประเทศในเช็กเกีย ทำนองแสดงถึงการเดินทางของสายน้ำ
งานนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากหนังสือปรัชญาของฟรีดริช นีทเชอ ใช้เครื่องดนตรีเพื่อสะท้อนการวิวัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงในชีวิต
โด่งดังจากภาพยนตร์ Fantasia ของดิสนีย์ บทเพลงนี้เล่าเรื่องจากบทกวีของเกอเทอ เกี่ยวกับเด็กฝึกหัดพ่อมดที่เรียกน้ำท่วมโดยไม่ตั้งใจ
เป็นซิมโฟนิกโพเอ็มที่สะท้อนถึงจิตวิญญาณของฟินแลนด์ในช่วงที่ต้องเผชิญกับการกดขี่ของรัสเซีย แสดงถึงการต่อสู้เพื่อเสรีภาพและอิสรภาพ
การถดถอยพหุนาม

การถดถอยพหุนาม (polynomial regression) ในทางสถิติศาสตร์ เป็นวิธีการวิเคราะห์การถดถอย ที่ใช้พหุนามระดับขั้น <math>n</math> ของตัวแปรอิสระ <math>x</math> สำหรับการสร้างแบบจำลองเชิงสถิติหาตัวแปรตาม <math>y</math>
การถดถอยพหุนามเหมาะสำหรับกรณีที่ตัวแปรตามและตัวแปรอิสระแสดงออกมาในความสัมพันธ์ แบบไม่เชิงเส้น เช่น ถูกนำมาใช้เพื่ออธิบายการเติบโตของเนื้อเยื่อประสาท การกระจายตัวของไอโซโทปคาร์บอนที่ตะกอนก้นทะเลสาบ การแพร่กระจายของโรคติดเชื้อ การถดถอยพหุนามเกี่ยวข้องกับการปรับแบบจำลองไม่เชิงเส้นให้เข้ากับข้อมูล แต่ในทฤษฎีการประมาณจัดเป็นปัญหาเชิงเส้น เนื่องจากฟังก์ชันที่จะประมาณเป็นสมการเชิงเส้นที่มีพารามิเตอร์ที่ไม่รู้จัก ในแง่นี้ การถดถอยพหุนามถือเป็นกรณีพิเศษของการถดถอยพหุคูณ
ตัวแปรพื้นฐาน <math>x</math> ที่ได้จากการยกกำลังตัวแปรอธิบาย (ตัวแปรอิสระ) เรียกว่าพจน์อันดับสูง พจน์ดังกล่าวยังสามารถปรากฏในปัญหาการจำแนกเชิงสถิติได้
ไทยลีก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ฤดูกาล 2567

ไทยลีก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ฤดูกาล 2567 หรือ พีอีเอ ยู23 ยังสเตอร์ ลีก ฤดูกาล 2567 ตามชื่อผู้สนับสนุนคือการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เป็นฤดูกาลแรกของไทยลีก รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี การแข่งขันฟุตบอลลีกสูงสุดสำหรับผู้เล่นอายุไม่เกิน 23 ปี มีทีมเข้าร่วมแข่งขันทั้งหมด 8 ทีม ประกอบด้วยทีมเยาวชนจากสโมสรชั้นนำในไทยลีก และไทยลีก 2 เป้าหมายหลักของการแข่งขันนี้คือการพัฒนานักเตะดาวรุ่งของไทยที่มีความสามารถ ผ่านการแข่งขันที่เข้มข้นและมีโครงสร้างที่เป็นระบบ แข่งขันระหว่างวันที่ 18 กันยายน 2567 ถึง 15 ธันวาคม 2567 โดยทีมชนะเลิศจะได้รับเงินรางวัล 500,000 บาท
สโมสร.
สโมสรที่เข้าแข่งขันในฤดูกาล 2567 มีจำนวน 8 สโมสร โดยแบ่งเป็นสโมสรจากไทยลีก จำนวน 5 สโมสร และสโมสรจากไทยลีก 2 จำนวน 3 สโมสร 
 "ณ วันที่ 24 ธันวาคม 2567"
 "ณ วันที่ 24 ธันวาคม 2567"
การเคลื่อนลงตามความชันแบบเฟ้นสุ่ม

การเคลื่อนลงตามความชันแบบเฟ้นสุ่ม (stochastic gradient descent) เป็น ขั้นตอนวิธีแบบสุ่มสำหรับปัญหาการหาค่าเหมาะที่สุดโดยการทำซ้ำอย่างต่อเนื่อง วิธีนี้ปรับปรุงมาจากวิธีการเคลื่อนลงตามความชันแบบดั้งเดิม ซึ่งเป็นวิธีการเรียนรู้โดยอาศัยชุดข้อมูลทั้งหมด การจะใช้วิธีนี้ได้ฟังก์ชันเป้าหมายจำเป็นต้องอยู่ในรูปที่หาอนุพันธ์ได้
แนวคิด.
พิจารณาปัญหาการทำให้ค่าฟังก์ชันเป้าหมายในรูปแบบของผลรวมด้านล่างมีค่าน้อยที่สุด
 <math>Q(w) = \sum_{i=1}^n Q_i(w)</math>
เป้าหมายของเราคือการหาค่าพารามิเตอร์ <math>w^*</math> ที่ทำให้ Q(w) มีค่าน้อยที่สุด โดยวิธีดั้งเดิมแล้ว <math>Q_i</math> จะใช้เป็นข้อมูลฝึกตัวที่ i
ในสถิติศาสตร์ดั้งเดิม ปัญหาการลดผลรวมจะปรากฏในปัญหาค่ากำลังสองน้อยสุด ปัญหาการประมาณภาวะน่าจะเป็นสูงสุด เป็นต้น ในกรณีทั่วไป ตัวประมาณค่าที่ลดผลรวมให้เหลือน้อยที่สุดเรียกว่าค่าประมาณ M อย่างไรก็ตาม สำหรับปัญหาการประมาณภาวะน่าจะเป็นสูงสุด เป็นที่ทราบกันมานานแล้วว่าแม้แต่เมื่อต้องการแก้ปัญหาเฉพาะจุดก็มีข้อจำกัดเข้มงวดมากแล้ว ดังในตัวอย่างของ ดังนั้น นักทฤษฎีสถิติสมัยใหม่จึงมักพิจารณาจุดนิ่ง (จุดที่อนุพันธ์กลายเป็นศูนย์) ของฟังก์ชันภาวะน่าจะเป็นสูงสุด
ปัญหาการทำให้ผลรวมต่ำสุดยังปรากฏในปัญหาการทำให้ความเสี่ยงต่ำที่สุดเชิงประจักษ์ ด้วย ถ้าให้ค่า <math>Q_i(w)</math> เป็นค่าข้อมูลฝึกตัวที่ i แล้ว Q(w) คือค่าการสูญเสียเชิงประจักษ์
เมื่อทำให้ค่าฟังก์ชัน Q ข้างต้นเหลือน้อยที่สุด วิธีการเคลื่อนลงตามความชันแบบดั้งเดิม (การเรียนรู้แบบกลุ่ม) จะทำซ้ำการวนซ้ำดังนี้
 <math>w := w - \eta \nabla Q(w) = w - \eta \sum_{i=1}^n \nabla Q_i(w)</math>
โดย <math>\eta</math> เรียกว่าเป็นขนาดขั้นบันได ใน การเรียนรู้ของเครื่อง เรียกอีกอย่างว่า อัตราการเรียนรู้ 
หากการแจกแจงความน่าจะเป็นเป็น เป็นการแจกแจงแบบเลขชี้กำลังที่มีพารามิเตอร์ตัวเดียว บางครั้งผลรวมของความชันสามารถคำนวณได้ด้วยการคำนวณเพียงเล็กน้อย แต่ก็มีกรณีที่จำเป็นต้องคำนวณความชันทีละตัวแล้วจึงคำนวณผลรวมจำนวนมาก ในกรณีเช่นนี้ ปริมาณการคำนวณต่อการวนซ้ำแต่ละครั้งสามารถลดลงได้โดยการคำนวณแค่เพียงส่วนหนึ่งของผลรวม แทนที่จะคำนวณผลรวมทั้งหมด วิธีนี้มีประสิทธิภาพสำหรับปัญหาการเรียนรู้ของเครื่องขนาดใหญ่มาก
SGD

SGD เป็นตัวย่อ อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
แบบจำลองจำแนก

แบบจำลองจำแนก (discriminative model) หรือ แบบจำลองมีเงื่อนไข (conditional model) เป็นแบบจำลองโลจิสติกประเภทหนึ่งที่ใช้สำหรับ การจำแนกประเภทข้อมูล และ การวิเคราะห์การถดถอย แบบจำลองเหล่านี้กำหนดขอบเขตการตัดสินตามข้อมูลที่สังเกตได้ เช่น "ผ่าน/ไม่ผ่าน" "ชนะ/แพ้" "มีชีวิต/ตาย" "สุขภาพดี/เจ็บป่วย" ฯลฯ
ตัวอย่างของแบบจำลองจำแนกทั่วไป ได้แก่ การถดถอยโลจิสติก, สนามสุ่มมีเงื่อนไข และ ต้นไม้ตัดสินใจ เป็นต้น
ในทางกลับกัน ตัวอย่างทั่วไปของแบบจำลองก่อกำเนิด ได้แก่ ตัวจำแนกเบส์อย่างง่าย, ตัวเข้ารหัสอัตโนมัติแบบแปรผัน และ โครงข่ายปฏิปักษ์ก่อกำเนิด เป็นต้น
นิยาม.
แบบจำลองจำแนกนั้นจะทำการวิจัยโดยเน้นไปที่การแจกแจงความน่าจะเป็นมีเงื่อนไข <math>P(y|x)</math> ของฉลากจำแนกประเภท <math>y</math> ที่ได้จากตัวแปรที่สังเกตการณ์ได้ (ตัวอย่างที่ใช้ฝึกสอน) สำหรับตัวแปรเป้าหมาย <math>x</math> ที่ไม่ได้สังเกตการณ์
นี่เป็นข้อที่แตกต่างไปจากแบบจำลองก่อกำเนิดซึ่งเน้นไปที่การศึกษาการแจกแจงความน่าจะเป็นร่วม <math>P(x,y)</math>
ตัวอย่างเช่น ในการรู้จำวัตถุนั้น โดยทั่วไป <math>x</math> จะแสดงถึงพิกเซลดิบของรูปภาพหรือเวกเตอร์ของสมบัติที่สกัดเอาจากพิกเซลดิบของรูปภาพ การสร้างแบบจำลองของการแจกแจงความน่าจะเป็นมีเงื่อนไขภายในกรอบตามทฤษฎีความน่าจะเป็น <math>P(y|x)</math> จะช่วยให้สามารถทำนาย <math>y</math> จาก <math>x</math> ได้
เปรียบเทียบแบบจำลองจำแนกและแบบจำลองก่อกำเนิด.
สมมุติว่าตัวอย่างสำหรับฝึกเป็นข้อมูลที่มีป้ายกำกับจำแนกประเภท <math>m</math> ตัว และตัวแปรค่าลักษณะ <math>n</math> ตัว <math>Y:\{y_1, y_2,\ldots,y_m\}, X:\{x_1,x_2,\ldots,x_n \}</math> 
ในแบบจำลองก่อกำเนิดจะใช้ความน่าจะเป็นร่วม <math>P(x,y)</math> ของค่าป้อนเข้า <math>x</math> และฉลาก <math>y</math> และใช้ ทฤษฎีบทของเบส์ ในการทำนายฉลาก <math>\widetilde{y}\in Y</math> ที่รู้แล้วที่เป็นไปได้ที่สุดสำหรับค่าป้อนเข้า <math>\widetilde{x}</math> ที่ไม่รู้จัก
ในทางกลับกัน แบบจำลองจำแนกไม่สามารถสร้างตัวอย่างจากการแจกแจงร่วมของตัวแปรที่สังเกตได้และตัวแปรเป้าหมาย แต่จะทำงานได้ดีกว่าแบบจำลองกำเนิดสำหรับงานต่าง ๆ เช่น การจำแนกประเภทข้อมูล และ การวิเคราะห์การถดถอย ซึ่งไม่ต้องการการแจกแจงร่วม โดยเหตุผลหนึ่งก็คือ มีตัวแปรสำหรับคำนวณน้อยกว่า โดยทั่วไปแล้ว แบบจำลองก่อกำเนิดจะมีความยืดหยุ่นต่อปัญหาหารเรียนรู้ที่ซับซ้อนมากกว่า นอกจากนี้ แบบจำลองจำแนกส่วนใหญ่มักใช้การเรียนรู้แบบมีผู้สอน และไม่รับรองการเรียนรู้แบบไม่มีผู้สอน
การเลือกระหว่างแบบจำลองจำแนก และแบบจำลองก่อกำเนิดนั้น ขึ้นอยู่กับความจำเป็นของการใช้งานเฉพาะนั้น ๆ แบบจำลองจำแนกและแบบจำลองก่อกำเนิดมีความแตกต่างกันตรงที่วิธีการหาความน่าจะเป็นภายหลัง ในแบบจำลองจำแนกทำนายความน่าจะเป็นภายหลัง <math>P(y|x) </math> จากแบบจำลองอิงตัวแปรเสริม และได้ค่าพารามิเตอร์จากข้อมูลการฝึกสอน การประมาณค่าพารามิเตอร์ได้มาจากการหาค่าภาวะน่าจะเป็นสูงสุดหรือการคำนวณการแจกแจงสำหรับพารามิเตอร์ ในทางกลับกัน แบบจำลองก่อกำเนิดมุ่งเน้นไปที่ความน่าจะเป็นร่วม และคำนวณความน่าจะเป็นภายหลัง <math>P(k)</math> โดยทฤษฎีบทของเบส์ ดังนั้น ความน่าจะเป็นภายหลังคือ
 <math>P(y|x) = \frac{p(x|y)p(y)}{\textstyle \sum_{i}p(x|i)p(i) \displaystyle}=\frac{p(x|y)p(y)}{p(x)}</math>
การแจกแจงความน่าจะเป็นมีเงื่อนไข

ในทฤษฎีความน่าจะเป็น การแจกแจงความน่าจะเป็นมีเงื่อนไข (conditional probability distribution) คือ การแจกแจงความน่าจะเป็น ของ "Y" เมื่อมีตัวแปรสุ่ม "X" และ "Y" และเรารู้ค่าของ "X"
ความน่าจะเป็นมีเงื่อนไข และ ค่าคาดหวังมีเงื่อนไข สามารถคำนวณได้จากฟังก์ชันการแจกแจงสะสมมีเงื่อนไข ฟังก์ชันมวลความน่าจะเป็นมีเงื่อนไข ฟังก์ชันความหนาแน่นความน่าจะเป็นมีเงื่อนไข ฯลฯ
ฟังก์ชันการแจกแจงสะสมมีเงื่อนไข.
สำหรับตัวแปรสุ่ม "X" และเหตุการณ์ "A" เมื่อ <math>P(A) > 0</math> ฟังก์ชันการแจกแจงสะสมแบบมีเงื่อนไข คำนวณได้ดังนี้#เปลี่ยนทาง 
 <math>F_{X|A}(x) \triangleq \frac{P(X \leq x \cap A)}{P(A)}</math>
รถบัส

รถบัส  คือ ประเภทของยานยนต์ชนิดหนึ่งที่บรรทุกผู้โดยสารได้มากกว่ารถยนต์ หรือรถตู้ได้อย่างมาก แต่ก็น้อยกว่าระบบขนส่งทางรางทั่วไป ส่วนใหญ่มักใช้ในระบบขนส่งสาธารณะ แต่ยังใช้เพื่อการเช่าเหมาลำ หรือใช้ส่วนตัวก็ได้ แม้ว่ารถบัสโดยเฉลี่ยจะบรรทุกผู้โดยสารได้ระหว่าง 30 ถึง 100 คน แต่บางคันก็จุผู้โดยสารได้ถึง 300 คน ประเภทที่พบมากที่สุดคือรถบัสชั้นเดียว ส่วนรถบัสสองชั้น และ รถบัสแบบพ่วง ส่วนรถโคชใช้สำหรับบริการระยะทางไกล
ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2567–68

ไทยลีก 3 ฤดูกาล 2567–68 เป็นการแข่งขันฟุตบอลไทยลีก 3 ฤดูกาลที่ 8 ซึ่งเป็นการแข่งขันฟุตบอลในระดับที่ 3 ตามระบบฟุตบอลลีกของไทย โดยแบ่งตามพื้นที่ภูมิภาค จำนวนทั้งหมด 69 สโมสร โดยรอบปกติระหว่างวันที่ 14 กันยายน 2567 – 30 มีนาคม 2568 และรอบระดับประเทศระหว่างวันที่ 19 เมษายน – 22 มิถุนายน 2568
รอบระดับประเทศ.
การแข่งขันรอบระดับประเทศในฤดูกาล 2567–68 จะเปลี่ยนแปลงจากฤดูกาลก่อนหน้าจากเดิมที่แบ่ง 12 ทีมจาก 6 โซนออกเป็น 2 กลุ่มได้แก่ตอนบนและตอนล่าง โดยในฤดูกาลนี้จะแบ่ง 12 ทีมจากรอบแบ่งโซนออกเป็น 3 กลุ่ม กลุ่มที่ 1 ประกอบด้วยทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากโซนภาคเหนือและโซนภาคกลาง กลุ่มที่ 2 ประกอบด้วยทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือและโซนภาคตะวันออก และกลุ่มที่ 3 ประกอบด้วยทีมชนะเลิศและรองชนะเลิศจากโซนภาคตะวันตกและโซนภาคใต้ โดยแต่ละกลุ่มจะจัดการแข่งขันตามระบบเหย้า-เยือน ซึ่งทุกทีมจะได้สิทธิเป็นทีมเหย้าและทีมเยือน ทีมอันดับที่ 1 จาก 3 กลุ่มรวมกับทีมอันดับที่ 2 ที่ดีที่สุดอีก 1 ทีมจะผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศต่อไป
รอบแพ้คัดออก.
รอบรองชนะเลิศ.
<section begin=SF />
<section end=SF />
รอบชิงอันดับที่ 3
รอบชิงชนะเลิศและรอบชิงอันดับที่ 3.
<section begin=3rd />
<section end=3rd/>
รอบชิงชนะเลิศ
<section begin=F />
<section end=F/>
โครงข่ายปฏิปักษ์ก่อกำเนิด

โครงข่ายปฏิปักษ์ก่อกำเนิด (generative adversarial network, นิยมเรียกย่อว่า GAN) เป็นขั้นตอนวิธีปัญญาประดิษฐ์ประเภทหนึ่งที่ใช้การเรียนรู้แบบไม่มีผู้สอน เผยแพร่โดยเอียน กูดเฟลโลว์และคณะ ในปี 2014 โดยที่ภายในโครงข่ายนี้จะประกอบไปด้วยโครงข่ายประสาทเทียม 2 โครงข่ายซึ่งเป็นปฏิปักษ์ต่อกันเอง
แม้ว่าเดิมที GAN จะถูกเสนอขึ้นในรูปแบบของแบบจำลองก่อกำเนิดสำหรับการเรียนรู้แบบไม่มีผู้สอน แต่ก็ยังสามารถนำไปใช้ในการเรียนรู้แบบกึ่งมีผู้สอน การเรียนรู้แบบมีผู้สอนเต็มรูปแบบ รวมถึงการเรียนรู้เสริมกำลัง ได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วย
ภาพรวม.
GAN ประกอบขึ้นจากโครงข่ายประสาทเทียม 2 โครงข่าย คือ ตัวก่อกำเนิด (generator) และตัวจำแนก (discriminator) ตัวอย่างการทำงาน เช่น หากจุดประสงค์คือเพื่อสร้างรูปภาพ ฝั่งตัวก่อกำเนิดจะทำการสร้างรูปภาพออกมา และฝั่งตัวจำแนกจะทำการพิจารณาว่าภาพนั้นถูกต้องหรือไม่ ตัวก่อกำเนิดจะทำการเรียนรู้ที่จะสร้างภาพให้เก่งเพื่อหลอกตัวจำแนก และตัวจำแนกจะพยายามเรียนรู้ที่จะแยกแยะภาพที่ตัวก่อกำเนิดสร้างขึ้นให้แม่นยำยิ่งขึ้น การที่โครงข่ายทั้ง 2 ทำการเรียนรู้เพื่อวัตถุประสงค์ที่ขัดแย้งกันเองจึงทำให้ได้รับการเรียกว่าเป็นปฏิปักษ์
อียาน เลอเกิง ได้กล่าวถึง GAN ไว้ว่า "ผมคิดว่านี่เป็นไอเดียที่น่าสนใจที่สุดในวงการการเรียนรู้ของเครื่องในช่วง 10 ปีที่ผ่านมานี้เลย"
การขยายข้อมูล.
การฝึกอบรม GAN เป็นอะไรที่ไม่เสถียรและต้องใช้ข้อมูลจำนวนมาก การเพิ่มขยายข้อมูลจึงยังเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการทำให้ GAN เพื่อเพิ่มความเสถียร ชดเชยปริมาณข้อมูล และปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานทั่วไป
อย่างไรก็ตาม เป็นที่ทราบกันดีว่าการขยายข้อมูลแค่เฉพาะฝั่งตัวจำแนกจะทำให้ประสิทธิภาพลดลง ซึ่งอาจเป็นเพราะตัวจำแนกใช้การมีหรือไม่มีการขยายข้อมูลเพื่อพิจารณา และเพื่อที่จะหลอกตัวจำแนก ตัวก่อกำเนิดจะพยายามสร้างผลลัพธ์ที่เลียนแบบข้อมูลส่วนที่ขยายขึ้นมา เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้ การขยายข้อมูลที่มีประสิทธิภาพจึงต้องมีการขยายข้อมูลขาออกของตัวก่อกำเนิดด้วย
GAN

GAN, GaN, gan อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
จังหวัดมุกดาหารในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดมุกดาหารทั้งจังหวัด
U-Net

U-Net เป็นโครงข่ายประสาทแบบสังวัตนาการที่พัฒนาขึ้นโดยภาควิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ที่มหาวิทยาลัยไฟรบวร์คโดยเริ่มแรกนำมาใช้สำหรับการวิเคราะห์รูปภาพทางชีวการแพทย์ โครงข่ายนี้สร้างขึ้นจากชั้นสังวัตนาการทั้งหมด โดยมีสถาปัตยกรรมที่ได้รับการปรับเปลี่ยนและขยายให้สามารถทำการแบ่งส่วนรูปภาพได้โดยไม่จำเป็นต้องใช้ข้อมูลรูปภาพสำหรับฝึกมาก เมื่อใช้ GPU สมัยใหม่ (ปี 2015) โครงข่ายที่ใช้สถาปัตยกรรม U-Net สามารถทำการแบ่งส่วนรูปภาพขนาด 512x512 ใช้เวลาน้อยกว่า 1 วินาที
สถาปัตยกรรม U-Net ยังถูกนำมาใช้ในแบบจำลองแบบแพร่สำหรับการลดสัญญาณรบกวนในรูปภาพด้วยการวนซ้ำ เทคโนโลยีนี้เป็นพื้นฐานสำหรับแบบจำลองปัญญาประดิษฐ์ช่วยสร้างภาพสมัยหลายรุ่น รวมถึง DALL-E, มิดเจอร์นีย์ และสเตเบิลดิฟฟิวชัน
สถาปัตยกรรมของโครงข่าย.
โครงข่ายนี้ประกอบด้วยชั้นส่วนหดย่อและชั้นส่วนขยาย โดยมีโครงสร้างเป็นรูปตัวยู ชั้นในส่วนหดย่อประกอบด้วยชั้นสังวัตนาการแล้วตามด้วยฟังก์ชันกระตุ้นเช่น ReLU และชั้นบ่อรวมซ้ำไปมาหลายชั้น เหมือนในโครงข่ายทั่วไป เมื่อผ่านแต่ละชั้นในส่วนหดย่อ ข้อมูลเชิงพื้นที่จะลดลง ในขณะที่ข้อมูลค่าลักษณะจะเพิ่มขึ้น ชั้นในส่วนขยายจะรวบข้อมูลค่าลักษณะและข้อมูลเชิงพื้นที่ โดยเชื่อมโยงกับข้อมูลเข้ากับค่าลักษณะที่มีความละเอียดภาพสูงจากชั้นหดย่อ
ดอยปุย

ดอยปุย เป็นดอยแบ่งเขตตำบลสุเทพและตำบลช้างเผือก อำเภอเมืองเชียงใหม่ กับตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ สูง 1,697 เมตร
เป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย จังหวัดเชียงใหม่ มีลักษณะของพื้นที่เป็นภูเขาสูงสลับซับซ้อนอยู่ในแนวเทือกเขาถนนธงชัย เป็นแหล่งกำเนิดของต้นน้ำลำธารลำห้วย เช่น ห้วยแก้ว ห้วยช่างเคี่ยน ห้วยแม่ปาน เป็นต้น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งต้นน้ำลำธารที่ไหลลงสู่แม่น้ำปิง
ดอยปุยมีสภาพพื้นที่เป็นป่าสนเขา ธรณีวิทยาโดยทั่วไปประกอบด้วย หินอัคนี ชนิดที่สำคัญได้แก่ หินแกรนิต นอกจากนี้ยังมีหินชั้นและหินแปร 
ดอยปุยเป็นที่อยู่ของหมู่บ้านชาวเขาเผ่าม้ง (แม้ว) เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่บนพื้นที่สูง 700–1,685 เมตร ที่ก่อตั้งครั้งแรกเมื่อประมาณ พ.ศ. 2489 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2
บนยอดดอยปุยมีโบราณสถานสันกู่เป็นพุทธสถานสมัยหริภุญไชยที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดกว่าโบราณสถานใด ๆ ที่มีอยู่ในบริเวณชุมชนแถบเชิงดอยสุเทพ
คอมมอนครอวล์

คอมมอนครอวล์ (Common Crawl) เป็นองค์การไม่แสวงหาผลกำไรตามมาตรา 501(c) ที่ดำเนินธุรกิจเว็บครอว์เลอร์ และให้บริการชุดข้อมูลและ จดหมายเหตุอย่างอิสระ หน่วยเก็บถาวรบนเว็บของคอมมอนครอวล์ประกอบไปด้วยข้อมูลหลายเพตะไบต์ที่รวบรวมมาตั้งแต่ปี 2011 โดยปกติแล้ว การรวบรวมข้อมูลจะดำเนินการทุกเดือน
คอมมอนครอวล์ได้รับการก่อตั้งโดยจิล เอลบาซ มีที่ปรึกษา ได้แก่ ปีเตอร์ นอร์วิก และ โจอิจิ อิโต เคารพนโยบาย Nofollow และ robots.txt ในการทำการรวบรวมข้อมูล ซอร์สโค้ดสำหรับการประมวลผลชุดข้อมูลนั้นได้มีเผยแพร่ต่อสาธารณะเช่นกัน
ชุดข้อมูลประกอบด้วยผลงานที่มีลิขสิทธิ์ซึ่งจัดทำโดยทางสหรัฐอเมริกา ภายใต้การใช้ลิขสิทธิ์ของผู้อื่นโดยชอบ ได้มีนักวิจัยจากประเทศอื่น ๆ หลีกเลี่ยงกฎหมายลิขสิทธิ์ในประเทศอื่น ๆ โดยการสลับเปลี่ยนข้อความหรืออ้างอิงชุดข้อมูลทั่วไป
โนเวลเอไอ

โนเวลเอไอ (NovelAI) เป็นบริการสมัครสมาชิกแบบชำระเงินในรูปแบบซอฟต์แวร์บริการ ซึ่งใช้การประมวลผลแบบกลุ่มเมฆออนไลน์ที่ใช้ ปัญญาประดิษฐ์ เพื่อสร้างรูปภาพตามสถานการณ์ และข้อความ รุ่นเบตาได้เปิดตัวเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2021 และมีการใส่ความสามารถการสร้างภาพในวันที่ 3 ตุลาคม 2022 NovelAI ดำเนินการโดย Anlatan ซึ่งเป็นบริษัทที่อยู่ในรัฐเดลาแวร์
NovelAI ไม่อ้างสิทธิ์ความเป็นเจ้าของหรือการคุ้มครองลิขสิทธิ์สำหรับไฟล์ใด ๆ รวมถึงรูปภาพ ที่สร้างขึ้น
ภาพรวม.
NovelAI สร้างภาพโดยการใช้สเตเบิลดิฟฟิวชัน ซึ่งได้รับการฝึกฝนเป็นพิเศษด้วยชุดข้อมูล Danbooru
สำหรับการสร้างข้อความเขียนเป็นเรื่องราวนั้นอาศัยแบบจำลองที่ยืนพื้นจาก GPT
นอกจากนี้ยังมีความสามารถในการสร้างภาพใหม่จากภาพที่มีอยู่
ข้อกำหนดในการให้บริการของ NovelAI ระบุว่าเนื้อหาทั้งหมดที่สร้างขึ้นเป็นของผู้ใช้ ไม่ว่าผู้ใช้จะเป็นบุคคลหรือธุรกิจก็ตาม ทางบริษัท Anlata ระบุว่ารูปภาพที่สร้างขึ้นทั้งหมดไม่มีการถูกจัดเก็บไว้บนเซิร์ฟเวอร์
จังหวัดมุกดาหารในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดมุกดาหารทั้งจังหวัด
LAION

LAION (ย่อมาจาก Large-scale Artificial Intelligence Open Network) เป็นองค์การไม่แสวงผลกำไรในเยอรมนีที่สร้างชุดข้อมูลหรือแบบจำลองซึ่งเป็นพื้นฐานของปัญญาประดิษฐ์ มีชื่อเสียงในการเผยแพร่ชุดข้อมูลรูปภาพขนาดใหญ่พร้อมคำอธิบาย ซึ่งรวบรวมจากอินเทอร์เน็ตโดยไม่ได้รับอนุญาต และถูกใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานสำหรับแบบจำลองสร้างภาพจากข้อความที่มีชื่อเสียงมากมาย เช่น สเตเบิลดิฟฟิวชัน, มิดเจอร์นีย์ และ NovelAI
LAION-5B ซึ่งเป็นชุดข้อมูลที่มีภาพมากถึง 5.85 พันล้านภาพ มีชื่อเสียงเป็นพิเศษ แม้ว่าชุดข้อมูลของ LAION จะมีประโยชน์สำหรับผู้ใช้ AI แต่ปัญหาต่าง ๆ ได้มีการพูดถึงจากหลาย ๆ ด้าน เช่น ข้อเท็จจริงที่ว่ารูปภาพที่รวมไว้นั้นถูกรวบรวมโดยทั่วไปโดยไม่ได้รับความยินยอมจากผู้ถือสิทธิ์ บริษัท AI ที่ใช้ชุดข้อมูลดังกล่าวได้ถูกฟ้องร้อง
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2023 ชุดข้อมูล LAION ได้ถูกตั้งคำถามในคดีที่เกตตีอิมเมจยื่นฟ้องต่อสเตเบิลดิฟฟิวชัน นอกจากนี้ในเดือนเมษายน 2023 ช่างภาพชาวเยอรมันโรแบร์ท คเน็ชเคอ (Robert Kneschke) ได้ยื่นฟ้องขอให้ลบภาพถ่ายของเขาออกจากชุดข้อมูล
เมื่อวันที่ 15 เมษายน 2023 LAION และผู้ทำงานร่วมกันได้เปิดตัว OpenAssistant ซึ่งเป็น AI จักรกลสนทนาผู้ช่วย แบบโอเพนซอร์ส
เขตมิโดริ (ไซตามะ)

เขตมิโดริ  เป็นหนึ่งในสิบเขตของนครไซตามะ ในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ในพื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของนครไซตามะ มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด ณ วันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2024 เขตมิโดริมีจำนวนประชากรประมาณ 133,876 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 5,063 คนต่อตารางกิโลเมตร เขตมิโดริเป็นที่ตั้งของไซตามะสเตเดียม 2002 ซึ่งเป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
ภูมิศาสตร์.
เขตมิโดริมีพื้นที่เกษตรกรรมสีเขียวกว้างใหญ่ที่ตั้งอยู่ตอนกลางของเขตที่เรียกว่า มินูมะทัมโบะ  หรือ นาข้าวมินูมะ ระบบแม่น้ำสายหลัก ได้แก่ แม่น้ำชิบะ แม่น้ำอายาโนเซะ และคลองชลประทานมินูมะ และมีทางด่วนโทโฮกุวิ่งผ่านในพื้นที่ทางตะวันออกของเขต
ประวัติศาสตร์.
ผู้คนกลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งรกรากในพื้นที่แห่งนี้เชื่อกันว่าเดินทางเข้ามาเมื่อประมาณสองหมื่นห้าพันปีก่อน แหล่งโบราณคดียุคหินเก่าที่พบในพื้นที่ ได้แก่ มัตสึกิ , วาดากิตะ , คิตาจูกูนิชิ  และมามิยะมิยาอูชิโระ  ในยุคต้นสมัยใหม่ มีการพบหลักฐานโครงสร้างวิศวกรรมขนาดใหญ่ในพื้นที่แห่งนี้ ได้แก่ อ่างเก็บน้ำมินูมะ , คลองชลประทานมินูมะ  และยังเป็นที่ตั้งของไดมงชูกุ  ซึ่งเป็นสถานีพักแรมทางการค้าแห่งหนึ่งของเส้นทางนิกโกโอนาริไกโด (#เปลี่ยนทาง 
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านทานิดะ , โอมางิ , มิมูโระ , และไดมง  ขึ้นภายในอำเภอคิตะอาดาจิ จังหวัดไซตามะ วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1932 หมู่บ้านทานิดะได้ถูกผนวกรวมเข้ากับเมืองอูราวะ และยกฐานะเป็นนครอูราวะเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 หมู่บ้านโอมางิ มิมูโระ และไดมง ได้ถูกผนวกรวมเข้าด้วยกันเพื่อจัดตั้งเป็นหมู่บ้านมิโซโนะเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1956 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 หมู่บ้านมิโซโนะได้แยกออกเป็นสองส่วน ส่วนหนึ่งไปรวมกับนครอูราวะ อีกส่วนหนึ่งไปรวมกับนครคาวางูจิ วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2001 นครอูราวะ นครโยโนะ และนครโอมิยะ ได้ควบรวมกันเพื่อจัดตั้งนครแห่งใหม่ชื่อนครไซตามะ เมื่อนครไซตามะได้รับการยกฐานะให้เป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนดเมื่อ ค.ศ. 2003 พื้นที่ที่สอดคล้องกับหมู่บ้านทานิดะ โอมางิ มิมูโระ และไดมง ได้กลายมาเป็นเขตมิโดริ
การศึกษา.
โรงเรียนของรัฐในเขตมิโดริ ประกอบด้วย โรงเรียนประถมศึกษา 11 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 6 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 1 แห่ง และโรงเรียนการศึกษาพิเศษ 2 แห่ง
โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ
โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นสังกัดเทศบาลนครไซตามะ
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
โรงเรียนประถมศึกษาสังกัดเทศบาลนครไซตามะ
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
วัดปางหมอปวง

วัดปางหมอปวง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่หมู่ที่ 6 ในตำบลป่าสัก อำเภอเชียงแสน จังหวัดเชียงราย มีเนื้อที่ 4 ไร่ 1 งาน 3 ตารางวา
วัดปางหมอปวง ตั้งชื่อตามหมู่บ้านปางหมอปวง ตามประวัติผู้เฒ่าผู้แก่บอกเล้าว่า แต่เดิมเป็นบ้านพักหมอปวง ผู้เชียวชาญ ในการคล้องช้างป่ามาฝึกใช้งาน โดยอาศัยนามของหมอปวงที่ได้มาทำปางมาพักชั่วคราวเพื่อทำการคล้องช้าง เลยถือเอาคำว่า ปาง มาทำเป็นชื่อนำหน้าหมอปวง รวมเป็น "ปางหมอปวง"
วัดปางหมอปวงสร้างเมื่อ พ.ศ. 2434 ชาวบ้านเรียกว่า วัดปางปวง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2514 เขตวิสุงคามสีมากว้าง 5 เมตร ยาว 42 เมตร ด้านการศึกษามีโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกธรรม เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2483 นอกจากนี้มีโรงเรียนสอนเด็กก่อนเกณฑ์ เปิดสอนเมื่อ พ.ศ. 2522 โรงเรียนผู้ใหญ่วัดปางหมอปวง ศูนย์โภชนาการเด็กเล็ก และห้องสมุด
วัดมีพระพุทธรูปสำริด ปางมารวิชัย สร้างขึ้นในระหว่างที่พม่าปกครองเมืองเชียงใหม่และบรรดาบ้านเมืองทั้งหลายในล้านนาแล้ว เมื่อ พ.ศ. 2155
อาสนวิหารอัครบิดรแห่งบูคาเรสต์

อาสนวิหารพระราชาคณะออร์ทอดอกซ์โรมาเนีย  หรือ อาสนวิหารมหานคร  เป็นอาสนวิหารออร์ทอดอกซ์โรมาเนียตั้งอยู่บนเขามีโตรโปลีเอในบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย ใกล้กับวังคณะผู้แทนของพระราชาคณะแห่งคริสตจักรออร์ทอดอกซ์โรมาเนีย ในฐานะโบสถ์ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของบูคาเรสต์ ในวันสำคัญทางคริสต์ศาสนา เช่น วันอาทิตย์ใบลาน จะมีศาสนิกชนจำนวนมากเดินทางมายังอาสนวิหารโดยสม่ำเสมอ พิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ (Orthodox Divine Liturgy) ที่ประกอบในอาสนวิหารเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากคณะขับร้องอากัปเปลลา ปัจจุบันอาสนวิหารได้รับการขึ้นทะเบียนอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของโรมาเนีย
ประวัติศาสตร์.
จัวอาคารเริ่มต้นก่อสร้างในปี 1655 แล้วเสร็จในปี 1659 โดยดำริของเจ้าชายกอนซตันติน เชร์บัน ฟาซาดสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมบรังโกเวนเสก์ ภาพจิตรกรรมฝาผนังปูนเปียกของเดิมทั้งหมดถูกทำลายไปแล้ว ยกเว้นเพียงไอคอนของกอนซตันตินมหาราช และเฮเลนา พระราชมารดา นักบุญองค์อุปถัมภกของอาสนวิหาร ภาพปูนเปียกในปัจจุบันเป็นผลงานสร้างสรรค์ในปี 1923 โดยดีมีตรี เบลีซารี (Dimitrie Belizarie)
ในปี 1862 นายกรัฐมนตรีโรมาเนีย บาร์บู กาตาร์กิว ถูกลอบสังหารในรถเปิดประทุนขณะขับผ่านหน้าอาสนวิหาร
อาสนวิหารความรอดของประชาชน

อาสนวิหารความรอดของประชาชน  หรือ อาสนวิหารแห่งชาติ  เป็นอาสนวิหารอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ที่กำลังก่อสร้างอยู่ในบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย โดยเมื่อเปิดใช้งานตั้งใจจะใช้งานเป็นอาสนวิหารของอัครบิดรแห่งคริสตจักรออร์ทอดอกซ์โรมาเนีย ตั้งอยู่ในใจกลางนครบูคาเรสต์บนเขาสปีเรอา หันหน้าออกสู่ลานที่เชื่อมต่อกับวังรัฐสภา (อาคารรัฐบาลที่ใหญ่ที่สุดอันดับสองของโลก) ด้านหลังต่ออาคารวังรัฐสภา และมีความสูงมากกว่ารัฐสภา 50 เมตร ทำให้อาสนวิหารเมื่อสร้างเสร็จจะกลายเป็นหนึ่งในจุดหมายตาที่สำคัญที่สุดของเมือง ด้วยความสูง จากพื้นถึงกางเขนบนยอด
โดยจะเป็นอาสนวิหารออร์ทอดอกซ์ตะวันออกที่สูงที่สุด, มีปริมาตรมากที่สุดในโลก และ มีพื้นที่มากที่สุด ในโลก ด้วยพื้นที่กว่า 18,000 ตารางเมตร และบนพระแท่นบูชาได้จัดสร้างเป็นงานโมเสกขนาด 3,000 ตารางเมตร ถือว่าใหญ่ที่สุดในโบสถ์แห่งหนึ่งของยุโรป โดยชิ้นงานโมเสกนี้ได้ใช้กระจกเทซเซอราที่นำเข้าจากเวนิส และหินการ์รารานำเข้าจากปีเอตราซันตราในประเทศอิตาลี นอกจากนี้ แผงกั้นบูชาที่ขนาดยาว 23.8 เมตร สูง 17.1 เมตร จะเป็นแผงกั้นบูชาที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาโบสถ์ออร์ทอดอกซ์
อาสนวิหารอุทิศแด่การที่พระเยซูเสด็จขึ้นสู่สวรรค์ซึ่งในโรมาเนียฉลองเป็นวันวีรชน และแด่นักบุญอันดรูว์อัครทูต องค์อุปภัมภกของโรมาเนีย โดยประกอบพิธีเสกไปเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน 2018 โดยอัครบิดรบาร์โธโลมิวที่ 1 แห่งคอนสแตนติโนเปิล, อัครบิดรดานีเอลแห่งโรมาเนีย และเมโตรโปลิตันคริสซอสตอมอส (Chrysostomos,) แห่งปาตรัสจากคริสตจักรออร์ทอดอกซ์กรีก ถือเป็นผู้แทนสูงสุดจากคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ตะวันออกที่สำคัญทั้งสามในโรมาเนีย (กอนซตันตีโนเปิล, โรมาเนีย และ กรีก) และในวันเดียวกันนั้นมีการประกอบพิธีมิสซาครั้งแรกในโบสถ์ไปพร้อมกัน
วังบริหาร (ซาตูมาเร)

วังบริหาร  เป็นอาคารสูง 97 เมตรในซาตูมาเร ประเทศโรมาเนีย ถือเป็นอาคารที่สูงที่สุดในทรานซิลวาเนียและสูงที่สุดอาคารหนึ่งในประเทศ ใช้งานเป็นอาคารที่ทำการของสภานครซาตูมาเร และสร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมบรูทัลลิสต์
ประวัติศาสตร์.
ในทศวรรษ 1960 นครซาตูมาเรมีการพัฒนาสาธารณูปโภคครั้งใหญ่ภายใต้รัฐบาลคอมมิวนิสต์ โดยพรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนียประสงค์จะก่อสร้างศูนย์กลางใหม่ให้กับนครซาตูมาเร โดยที่ตรงกลางเป็นอาคารที่จะมาเป็นจุดหมายตาใหม่ของเมือง อาคารเริ่มก่อสร้างในปี 1972 โดยมีสถาปนิกหลักคือนิโกไล โปรุมเบสกู จากยัช และลูโดวิก แกย์ ชาวเมืองซาตูมาเร เป็นผู้ช่วยสถาปนิก อาคารก่อสร้างแล้วเสร็จในปี 1984 โดยใช้แรงงานมากกว่า 1,000 คน
อาคารประกอบด้วยอาคารย่อยสามอาคารและอาคารสูงตรงกลางหนึ่งอาคาร ซึ่งมีความหมายแทนกลุ่มชาติพันธุ์ของเทศมณฑลซาตูมาเร อาคารขนาดเล็กกว่าทั้งสามแทนชาวโรมาเนีย, ชาวเยอรมัน และ ชาวฮังการี โดยมีอาคารใหญ่ตรงกลางเป็นสัญลักษณ์แทนการรวมกันเป็นหนึ่งของทั้งสามกลุ่มชาติพันธุ์
ปัจจุบันอาคารเป็นที่ทำการขององค์การรัฐบาลระดับท้องถิ่น ตั้งแต่สภานครซาตูมาเร สภาจังหวัด และสำนักงานวัฒนธรรม
ท่าอากาศยานนานาชาติซวาร์ตโนช

ท่าอากาศยานนานาชาติซวาร์ตโนช (Zvartnots International Airport) (IATA: EVN, ICAO: UDYZ) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ให้บริการนครเยเรวาน เมืองหลวงของประเทศอาร์มีเนีย ตั้งอยู่ในซวาร์ตโนช ซึ่งห่างจากเมืองหลวงไป ท่าอากาศยานนี้เป็นท่าอากาศยานนานาชาติหลักของเยเรวานและของประเทศ รวมถึงมีการใช้งานมากที่สุดในประเทศอาร์มีเนีย
ท่าอากศยานสามารถรับอากาศยานได้ถึงขนาดของอันตอนอฟ อัน-225, โบอิง 747-400 และ แอร์บัส เอ380 โดยมีรันเวย์หมายเลข 09 ที่ติดตั้งระบบ ILS CAT II ซึ่งทำให้อากาศยานสามารถใช้งานได้แม้ในสภาพการมองเห็นต่ำ
ในปี 2019 จำนวนยอดผู้ใช้บริการท่าอากาศยานต่อปีพุ่งสูงเกิน 3 ล้านคนเป็นครั้งแรกในประเทศ และเพิ่มขึ้นเกิน 5 ล้านคนในปี 2023
พอร์ทานีกรา

พอร์ทานีกรา (ละติน: Porta Nigra, "ประตูดำ") เป็นประตูเมืองจากสมัยโรมันในเทรียร์ ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของบรรดาสิ่งปลูกสร้างยุคโรมันที่ได้รับการขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกโดยยูเนสโกในเทรียร์ ชื่อ "Porta Nigra" เริ่มใช้มาในสมัยยุคกลาง เนื่องจากหินที่แปรสภาพมามีสีดำ ชื่อดั้งเดิมจากสมัยโรมันนั้นไม่ได้มีการจดบันทึกไว้
พอร์ทานีกราสร้างขึ้นจากหินทรายสีเทาหลังปี ค.ศ. 170 โดยเดิมทีประกอบด้วยหอคอยสูงสี่ชั้นสองหอ แปลนตัวประตูเป็นรูปเกือบครึ่งวงกลม และมีลานแคบ ๆ กั้นอยู่ระหว่างซุ้มประตูทั้งสองฝั่ง กระนั้นไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดว่าทำไมประตูเมืองนี้ถึงสร้างไม่แล้วเสร็จแต่แรก
ปัจจุบันประตูนี้ตั้งอยู่ริดมถนนและปิดไม่ให้รถยนต์สัญจรผ่าน แต่เปิดให้นักท่องเที่ยวสามารถเข้าชมได้จนถึงชั้นบน ๆ ของประตู และในฤดูร้อน มัคคุเทศก์ประจำคณะจะแต่งชุดนักรบเซนทูเรียนนำชม
ฟรีเดินส์ไรช์ ฮุนเดิร์ทวัสเซอร์

ฟรีดริค ชโทวัสเซอร์ (15 ธันวาคม ค.ศ. 1928 – 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000) หรือเป็นที่รู้จักมากกว่าด้วยนามแฝง ฟรีเดินส์ไรช์ เรเกินทาก ดุงเคิลบุนท์ ฮุนเดิร์ทวัสเซอร์  เป็นศิลปินสาขาทัศนศิลป์ และสถาปนิกชาวออสเตรีย มีผลงานโดดเด่นในสาขาการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม เขาเกิดที่เวียนนา ประเทศออสเตรีย และย้ายไปตั้งถิ่นฐานอยู่ที่ฟาร์นอร์ธ ในประเทศนิวซีแลนด์ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1970 ที่ซึ่งเขาอยู่อาศัยและสร้างสรรค์ผลงานเป็นส่วนใหญ่ ฮุนแดร์ทวัสเซอร์มีความโดดเด่นที่คติ "ต่อต้านเส้นตรง" และการปฏิบัติตามมาตรฐานใด ๆ ทั้งปวง ซึ่งแสดงออกมาในรูปแบบการออกแบบชิ้นงานและสิ่งปลูกสร้างต่าง ๆ ของเขา ผลงานชิ้นสำคัญของเขาได้แก่ ฮุนแดร์ทวัสเซอเฮาส์ ในเวียนนา
เขาหลงใหลในเส้นโค้งก้นหอย และเรียกเส้นตรงว่า "นอกรีตและไร้ศีลธรรม" และเป็น "สิ่งที่ถูกวาดอย่างขี้ขลาดไปตามกฎเกณฑ์ ปราศจากซึ่งความคิดหรือคสามรู้สึก" เขาตั้งชื่อทฤษฎีศิลปะแบบของเขาว่า "ทรันส์เอาโทมาทิสซึม" ซึ่งมุ่งเน้นที่ประสบการณ์ของผู้ชมมากกว่าของศิลปินผู้สร้างสรรค์ชิ้นงาน แนวคิดนี้ยังแสดงออกผ่านการออกแบบธงชาติใหม่ของนิวซีแลนด์ ที่เขานำเอารูปเส้นโค้งก้นหอยโกรูของวัฒนธรรมเมารีมาใช้
ในการกล่าวสุนทรพจน์ขณะเปลือยกายหลายครั้งในปี ค.ศ. 1967 ถึง 1968 เขากล่าวประณามว่าระบบกริดอันไร้มลทิน ที่ใช้ในสถาปัตยกรรมแบบร่วมสมัยนั้นเป็นการกักขังมนุษยชาติ และเป็นแค่ผลผลิตจากการผลิตทางอุตสาหกรรม เขาปฏิเสธคติเหตุผลนิยมและสถาปัตยกรรมที่ออกแบบโดยมีการใช้งานเป็นศูนย์กลาง เขาเชื่อว่าความหมดอาลัยตาอยากที่มนุษย์มีนั้นเกิดจากสถาปัตยกรรมอันสะอาด มีเหตุมีผล และมีหน้าตาเหมือน ๆ กัน แบบที่สร้างตามธรรมเนียมของอาโดล์ฟ โลส์ ผู้ประพันธ์ "Ornament and crime" (ค.ศ. 1908) เขาเรียกร้องให้บอยคอตสถาปัตยกรรมจำพวกนี้ และหันมาออกแบบสิ่งปลูกสร้างที่มอบสิทธิในการสร้างสรรค์อย่างอิสระของแต่ละบุคคล 
เขามีส่วนร่วมในการรณรงค์อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ต่อต้านพลังงานนิวเคลียร์ รวมถึงพิทักษ์ป่า ทะเล และสัตว์ นอกจากนี้เขายังเป็นผู้สนับสนุนส้วมที่ใช้ระบบย่อยสลาย และแนวคิดของพื้นที่ชุ่มน้ำแบบสร้างขึ้น เขามองว่าขี้ไม่ได้น่าสะอิดสะเอียน แต่เป็นส่วนหนึ่งของวัฏจักรของธรรมชาติ ดังที่เขาเขียนในประกาศ "The Holy Shit" และในคู่มือการสร้างส้วมระบบย่อยสลายด้วยตนเอง แนวคิดนี้ยังแสดงออกผ่านการสร้างส้วมฮุนแดร์ทวัสเซอร์ ในคาวาคาวา ประเทศนิวซีแลนด์
ไอซูวากามัตสึ

ไอซูวากามัตสึ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ในจังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ มีจำนวนประชากร ณ วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 ประมาณ 111,173 คน ความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 290 คนต่อตารางกิโลเมตร นครไอซูวากามัตสึมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 4 รองจากนครโคริยามะ นครอิวากิ และนครฟูกูชิมะ
ไอซูวากามัตสึมีสถานะเป็นศูนย์กลางการค้าในระดับท้องถิ่น ในพื้นที่นี้เป็นที่รู้จักจากสาเกและงานเครื่องเคลือบ ปัจจุบันยังมีอุตสาหกรรมสมัยใหม่ ได้แก่ อุตสาหกรรมผ้า แปรรูปไม้ และอิเล็กโทรนิกส์ สถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ เช่น ปราสาทสึรูงะ, สวนหลวงโอยาคุเอ็ง, เขาอีโมริ ที่ตั้งของเจดีย์ไอซุซาซาเอโด (Aidzu Sazaedou) และนิชชิงกัง
จังหวัดมุกดาหารในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดมุกดาหารทั้งจังหวัด