ปลาหมอมายา

ปลาหมอมายา  หรือ ปลาดอกหมากเม็กซิโก  เป็นปลาชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาหมอสี (Cichlidae) มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Mayaheros urophthalmus"
การกระจายพันธุ์.
ปลาหมอมายาพบได้ในอเมริกากลาง โดยมีถิ่นกำเนิดอยู่แถบชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของมีโซอเมริกาเขตร้อน ตั้งแต่ทางตะวันออกของเม็กซิโกลงไปจนถึงนิการากัว มีรายงานการพบปลาชนิดนี้เป็นครั้งแรกในอุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ รัฐฟลอริดา สหรัฐ ใน พ.ศ. 2526 และทุกวันนี้ได้กลายเป็นชนิดพันธุ์ต่างถิ่นชนิดหนึ่งในฟลอริดาตอนใต้
ถิ่นที่อยู่.
ปลาหมอมายาอาศัยอยู่ในที่ลุ่มชื้นแฉะน้ำจืด ป่าชายเลน ทะเลสาบ แม่น้ำ โขดหินชายฝั่ง ทะเลสาบน้ำเค็มชายฝั่ง ชะวากทะเล และเกาะชายฝั่ง ปลาตัวเต็มวัยชอบอาศัยอยู่ตามทะเลสาบน้ำเค็มชายฝั่งและแม่น้ำ และอาจอยู่รอดได้ในสภาพน้ำเค็ม ปลาชนิดนี้สามารถพบได้ในบริเวณที่มีออกซิเจนสูงใกล้กับพืชใต้น้ำและเหนือพื้นโคลน แม้จะชอบแหล่งน้ำที่มีออกซิเจนละลายอยู่อย่างน้อย 3.5 มิลลิกรัมต่อลิตร แต่ก็สามารถอยู่รอดได้ในสภาวะพร่องออกซิเจนอย่างรุนแรงเนื่องจากปรับตัวให้เข้ากับปริมาณออกซิเจนได้ดี โดยจะเคลื่อนไหวน้อยลงมากในแหล่งน้ำที่มีปริมาณออกซิเจนต่ำ และอาจอยู่รอดได้แม้กระทั่งในสภาวะที่แทบไม่มีออกซิเจนนานถึงสองชั่วโมง นอกจากนี้ยังพบในหลุมยุบบางแห่งที่คาบสมุทรยูกาตันของเม็กซิโกซึ่งถือเป็นเรื่องผิดปกติ
ลักษณะทางกายภาพ.
ปลาหมอมายามีความยาวได้ถึง 39.4 เซนติเมตร (15.5 นิ้ว) เป็นปลาขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งในวงศ์ปลาหมอสี ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะใกล้เคียงกัน ลำตัวมีรูปร่างรี แบนราบด้านข้าง ส่วนหัวเรียวสอบไปทางปาก หัวและคอมีสีออกแดงโดยเฉพาะในปลาที่อายุน้อย ครีบมีก้าน ครีบหางรวมถึงส่วนนิ่มของครีบหลังและครีบก้นมักมีสีออกแดงไม่มากก็น้อย ลำตัวมีสีพื้นเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองถึงน้ำตาลอมเทาซึ่งจะเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มในช่วงผสมพันธุ์ และมีแถบสีดำอมเขียว 6–7 แถบพาดตามขวาง ไล่จากฐานครีบอกไปจนถึงฐานครีบหาง บริเวณคอดหางมีจุดสีดำขนาดใหญ่ซึ่งเป็นที่มาของชื่อวิทยาศาสตร์ "urophthalmus" (มาจาก ซึ่งแปลว่า 'หาง' และ ซึ่งแปลว่า 'ตา' ในภาษากรีก) เนื่องจากปลาชนิดนี้มีพื้นที่กระจายพันธุ์ค่อนข้างกว้าง จึงอาจมีสีสันแตกต่างกันไปและอาจแตกต่างจากที่อธิบายไปข้างต้น
ชีววิทยา.
โดยปกติแล้วปลาหมอมายาไม่ชอบย้ายถิ่นและพอใจที่จะอาศัยอยู่ในถิ่นเดิม ปลาหมอมายาต้องการอุณหภูมิต่ำสุดประมาณ 14 องศาเซลเซียส (57 องศาฟาเรนไฮต์) ในการมีชีวิตรอด ในถิ่นกำเนิด ปลาชนิดนี้อาศัยอยู่ในแหล่งน้ำที่มีอุณหภูมิ 18–34 องศาเซลเซียส (64–93 องศาฟาเรนไฮต์) แต่ช่วงอุณหภูมิที่เหมาะที่สุดอยู่ที่ 28–33 องศาเซลเซียส (82–91 องศาฟาเรนไฮต์)
ปลาหมอมายาสามารถอยู่รอดได้ในสภาพแวดล้อมที่หลากหลาย โดยทนต่อการผันแปรความเค็มได้ในช่วงตั้งแต่ 0–40 ส่วนในหนึ่งพันส่วน การทดลองกับปลาที่เลี้ยงไว้แสดงให้เห็นว่าพวกมันทนต่อการเพิ่มความเค็มอย่างฉับพลันได้สูงสุดถึง 15 ส่วนในหนึ่งพันส่วน ปลาหมอมายายังทนทานต่อสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อกับชีวิตได้ในช่วงกว้างและมีทักษะการล่าเหยื่อที่หลากหลาย ทำให้สามารถจับเหยื่อที่หนีเร็วได้ประมาณร้อยละ 20 โดยอาศัยการยื่นกรามออกไปได้ถึงร้อยละ 6.8 ในขณะกินเหยื่อ
ปลาชนิดนี้ยังเป็นสัตว์กินไม่เลือก โดยกินสิ่งมีชีวิตจากกลุ่มสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างกันหลายชนิด อย่างไรก็ตาม ปลาชนิดนี้มีความเสี่ยงต่อการขาดสารอาหารเนื่องจากต้องการอาหารที่เป็นสัตว์ในสัดส่วนค่อนข้างสูง อาหารของปลาหมอมายามีตั้งแต่สัตว์น้ำ สัตว์พวกกุ้งกั้งปู หอย และแมลงที่มีขนาดเล็กกว่า ไปจนถึงสาหร่ายและซากพืช
การสืบพันธุ์.
ปลาหมอมายามีนิสัยดุร้ายและหวงอาณาเขตในช่วงผสมพันธุ์ เป็นปลาที่ปกป้องลูกจากนักล่าอย่างแข็งขันและออกลูกหลายครอกต่อปี ปลาชนิดนี้จับคู่ผสมพันธุ์แบบผัวเดียวเมียเดียวแล้ววางไข่บนพื้นท้องน้ำ พ่อปลาแม่ปลาช่วยกันเฝ้าดูแลลูกปลานานถึง 6 สัปดาห์ พฤติกรรมเหล่านี้เด่นชัดมากเมื่อเทียบกับปลาชนิดอื่น ๆ ในสกุล "Mayaheros" ปลาหมอมายาในเม็กซิโกมีฤดูวางไข่ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงพฤศจิกายน โดยเฉพาะในช่วงฤดูฝนตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกันยายนซึ่งตรงกับช่วงที่แหล่งน้ำมีอุณหภูมิอย่างน้อย 24 องศาเซลเซียส ลูกปลาดูเหมือนจะปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมน้ำไหลได้ดีและมีพฤติกรรมตอบสนองต่อแรงโน้มถ่วงของโลก โดยว่ายลงสู่ด้านล่างทันทีที่ฟักออกจากไข่ แล้วเกาะติดกับพื้นท้องน้ำด้วยต่อมเมือกสามคู่
ความสัมพันธ์กับมนุษย์.
ในถิ่นกำเนิด ปลาหมอมายาจัดเป็นปลาเบญจพรรณ (ปลาเศรษฐกิจที่ใช้สำหรับการบริโภค) ด้วยเหตุนี้จึงเป็นพื้นฐานของการประมงในระดับภูมิภาคและมีการนำไปเพาะเลี้ยง เช่นเดียวกับในสัตว์หลายชนิด ปลาที่อาศัยอยู่ในธรรมชาติมักมีสีแดงสดกว่าปลาที่เลี้ยงในพื้นที่จำกัด แต่ก็สามารถช่วยรักษาสีสันได้บ้างด้วยการให้อาหารสดและอาหารที่มีวิตามินเอซึ่งจะสลายเป็นบีตา-แคโรทีนในตัวปลา
ปลาหมอมายาเป็นปลาหมอสีที่นักวิทยาศาสตร์สนใจศึกษามากที่สุดชนิดหนึ่งในเขตชีวภาพนีโอทรอปิคัล (แคริบเบียน อเมริกากลาง และอเมริกาใต้) โดยเฉพาะในท้องถิ่นต่าง ๆ บริเวณคาบสมุทรยูกาตันทางตะวันออกเฉียงใต้ของเม็กซิโก ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีการศึกษาวิจัยปลาชนิดนี้อย่างเข้มข้นที่สุด
ในไทย ปลาหมอมายาเป็นปลาที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ประกาศห้ามนำเข้า ส่งออก นำผ่าน และเพาะเลี้ยงในประเทศ ร่วมกับปลาและสัตว์น้ำอื่น ๆ อีกหลายชนิด เช่น ปลาหมอบัตเตอร์ ("Heterotilapia buttikoferi"), ปลาหมอคางดำ ("Sarotherodon melanotheron") เป็นต้น