โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์ ฤดูกาลที่ 6

โซยูทิงก์ยูแคนดานซ์ (So You Think You Can Dance) หรือที่รู้จักกันในชื่อ SYTYCD เป็นเรียลิตี้โชว์ของสหรัฐอเมริกา และเป็นรายการแข่งเต้น ออกอากาศทางช่องฟ็อกซ์ในอเมริกา สำหรับประเทศไทยกำลังฉายที่ช่อง AXN และ TrueSeries ของ TrueVisions สำหรับฤดูกาลที่หกนี้ออกอากาศครั้งแรกในสหรัฐวันพุธที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 โดยยังมี ไนเจล ลิธโกว์ และ แมรี่ เมอร์ฟีย์ เป็นกรรมการหลัก ส่วน แคท ดีลีย์ ยังคงเป็นพิธีกรเช่นเดิม และ อดัม แชงค์แมน ร่วมเป็นกรรมการในตอนแรกของรายการนี้ ส่วนรายการสดเริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม และตัดสินรอบสุดท้ายเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม โดยนักเต้นแนวครัมพ์คนแรกของรายการรัสเซล เฟอร์กูสันได้รับตำแหน่ง "นักเต้นคนโปรดของอเมริกา" และเงินรางวัลจำนวน 250,000 ดอลลาร์สหรัฐ
การออดิชั่น.
สถานที่.
การคัดเลือกรอบแรกสำหรับฤดูกาลนี้ได้จัดที่สถานที่ต่างๆ ได้แก่
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^1 ไนเจล ลิธโกว์ ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ จากมหาวิทยาลัยเบดฟอร์ดเชียร์ ทำให้ไม่สามารถมาตัดสินได้
รูปแบบการคัดเลือก.
การคัดเลือกในรอบแรกผลการตัดสินมีอยู่สามแบบด้วยกัน
สัปดาห์ลาสเวกัส.
"กรรมการ:" ไนเจล ลิธโกว์, แมรี่ เมอร์ฟีย์, อดัม แชงค์แมน, มีอา ไมเคิลส์, ไทซ์ ดิโอริโอ, เด็บบี้ อัลเลน
รอบสัปดาห์ลาสเวกัสนี้จัดขึ้นที่ แพลเน็ทฮอลลีวู้ดรีสอร์ทและคาสิโน ใน ลาสเวกัส, เนวาดา นักเต้น 152 คน คือจำนวนผู้เข้าแข่งขันที่มาสู่รอบนี้ หลังจากนั้นจึงตัดเหลือ 38 คน ก่อนจะประกาศผู้เข้าแข่งขัน 20 คนสุดท้าย รอบสัปดาห์ลาสเวกัสมีตารางการแข่งขันดังนี้:
ผู้เข้าแข่งขันรอบ 20 คนสุดท้าย.
ผู้เข้าแข่งขันชาย.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^2 แบรนดอนเข้ามาเป็น 20 คนสุดท้ายแทนบิลลี่ เบ็ลล์ที่ต้องออกจากการแข่งขันเพราะป่วย
เกมการแข่งขัน.
ตารางลำดับคนออก.
เพลงสำหรับวิดีโอผู้หญิงที่โดนคัดออกแต่ละสัปดาห์คือ "Never Say Never" ของ The Fray. สำหรับฝ่ายชายคือ "Where It Ends" ของ 16 Frames 
 
คืนแสดง.
เนื่องจากคืนแสดงคือวันพุธ และคืนประกาศผลคือวันพฤหัสบดี ในวันพฤหัสของสองอาทิตย์แรกนั้นทางช่อง FOX ที่ออกอากาศต้องฉายกีฬาการแข่งขันงานโอลิมปิกฤดูหนาวที่แวนคูเวอร์ ทำให้กรรมการต้องตัดผู้เข้าแข่งขันสี่คนแรกออกในคืนวันแสดง หลังจากนั้นจึงกลับมาเป็นวิธีการดังเดิม คือที่เหลือนั้นจะมี 3 คู่/6 คนที่ได้รับเสียงโหวตในอเมริกาน้อยที่สุด ส่วนหน้าที่การคัดคนออกจะเป็นการตัดสินใจของกรรมการ หลังจากนั้นเมื่อผู้เข้าแข่งขันเหลือ 10 คน จะใช้เสียงโหวตจากอเมริกาเป็นผู้ตัดสินใจเพียงอย่างเดียว หากใครได้รับเสียงโหวตน้อยสุดในแต่ละสัปดาห์ก็จะต้องออกไป
สัปดาห์ที่ 1 (26 ตุลาคม 2009).
คืนแสดง.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^3 โนเอลล์ มาร์ชไม่สามารถขึ้นแสดงได้เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่หัวเข่า ดังนั้นเมลานี่ ลาพาติน ผู้ร่วมออกแบบท่าเต้นจึงต้องขึ้นแสดงแทนคู่กับรัสเซล เฟอร์กูสัน โดยก่อนหน้านี้เมลานี่ได้ขึ้นแสดงในฤดูกาลที่ 3 โดยแทนเจสซี่ เพราลตา คู่เต้นของพาช่า โกวาเลฟ
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^4 ดัมลอว์ได้มาแทนที่บิลลี่ เบ็ลล์ที่ต้องออกจากการแข่งขันเพราะอาการป่วย สองวันหลังจากออกอากาศตอนนี้ไนเจลประกาศว่าดัมลอว์สามารถกลับมาออดิชั่นได้เป็นกรณีพิเศษ เพราะกฎของรายการนี้คือใครที่ติด 20 คนสุดท้ายแล้วจะไม่สามารถกลับมาฤดูกาลใหม่ได้ แต่บิลลี่ เบ็ลล์จะได้ไปในรอบสัปดาห์เวกัสของฤดูกาลที่ 7 ส่วนดัมลอว์สามารถกลับมาออดิชั่นรอบแรกได้
สัปดาห์ที่ 7 (8 ธันวาคม 2009).
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^5 แอชลี ดิ เล็ลโล่ได้จับคู่กับรัสเซล เฟอร์กูสัน แต่ไม่ได้ขึ้นแสดงเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่หัวไหล่ รัสเซลจึงต้องเต้นทั้งสองเพลงกับผู้ช่วยนักออกแบบท่าเต้น อย่างไรก็ตามสายสำหรับโหวตให้แอชลียังคงเปิดอยู่ โดยผู้ชมตัดสินใจจากผลงานที่ผ่านมาของเธอ
คืนประกาศผล.
สัปดาห์ที่ 3 (11 พฤศจิกายน 2009).
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^6 เซบาสิโน่เลือกเต้น a cappella.
* "Nobody"—Wonder Girls
* "Live Like We're Dying"—Kris Allen
* "I See You"—Leona Lewis
* "Whataya Want from Me"—Adam Lambert
* "I Am"—Mary J. Blige
* "Louboutins"—Jennifer Lopez
รอบสุดท้าย (16 ธันวาคม 2009).
กรรมการเลือกการแสดงที่ชอบ.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^7 รัสเซลได้รับบาดเจ็บจากการแสดงโชว์แรกที่กรรมการเลือก จึงไม่สามารถแสดงโชว์ต่อไปได้