pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร

คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร  เป็นคณะนักบวชคาทอลิกหญิงที่ก่อตั้งขึ้นที่ประเทศฝรั่งเศส เน้นทำงานด้านการจัดการศึกษาและรักษาพยาบาลผู้ป่วย
ประวัติโดยย่อ.
คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 จากการที่บาทหลวงหลุยส์ โชเวต์ (Louis CHAUVET) อธิการโบสถ์เลอเลวีย์-ลา-เชอนาร์ ได้รวมกลุ่มหญิงสาวชาวนา 4 คน ตั้งเป็นคณะภคินีในปี ค.ศ. 1696 เน้นทำงานช่วยเหลือการศึกษาและรักษาพยาบาลผู้ป่วย ในตอนแรกมีชื่อว่า "คณะภคินีเมตตาธรรม" (Sisters of Charity) ให้ภคินีมารี-อาน เดอ ตียี เป็นผู้อบรม ต่อมาในปี ค.ศ. 1707 บาทหลวงโชเวต์ได้มอบคณะภคินีนี้ให้อยู่ในความดูแลของบิชอปปอล กอเด เด มาเรส์ (Paul Godet des Marais) บิชอปแห่งชาทร์ในขณะนั้น และได้ตั้งชื่อให้ใหม่ว่า "คณะภคินีเซนต์ปอล" เพื่อให้ยึดถือเอานักบุญเปาโลอัครทูตเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ของคณะและเป็นแบบอย่างในการประกาศข่าวดี แคนันโกลด มาเรอโช ได้รับแต่งตั้งเป็นอธิการคนแรก จึงดำเนินการปรับปรุงวินัยประจำคณะจนเสร็จสมบูรณ์
คณะภคินีเซนต์ปอลฯ ได้เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ และขยายงานไปปฏิบัติงานตามพันธกิจยังพื้นที่ต่าง ๆ ในประเทศฝรั่งเศส จนวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ.1931 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 จึงประกาศรับรองสถานะและธรรมนูญของคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร อย่างเป็นทางการ
บทบาทด้านการศึกษา & พยาบาล ของคณะฯ ในไทย.
คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร ได้เดินทางเข้ามาปฏิบัติหน้าที่ในประเทศไทยครั้งแรกในปี พ.ศ. 2441 ตามคำเชิญของมุขนายกฌอง หลุยส์ เวย์ เพื่อช่วยเหลืองานด้านพยาบาลในโรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2448 ภคินีของคณะได้เข้าช่วยงานสอนภาษาต่างประเทศ การเย็บปักถักร้อย และดนตรีในโรงเรียนอัสสัมชัญคอนแวนต์ และร่วมกับมุขนายกฌอง หลุยส์ เวย์ ก่อตั้งโรงเรียนซางตาครู้สคอนแวนท์ในปี พ.ศ. 2449 และก่อตั้งโรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ในปี พ.ศ. 2450 โดยอธิการิณีแซงต์ซาเวียร์ (Mère Saint-Xavier)
คณะฯเข้ามาเผยแพร่ธรรม และช่วยส่งเสริมงานพัฒนาสังคมไทยด้านการศึกษา การรักษาพยาบาล และการช่วยเหลือบรรเทาทุกข์ผู้ยากไร้ ปัจจุบันนี้คณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร แขวงประเทศไทย มีโรงเรียนในสังกัดทั้งสิ้น 22 แห่ง และสถานที่ที่คณะฯช่วยบริหาร 16 แห่ง ซึ่งถือเป็นสถานที่แพร่ธรรมของคณะฯ ในประเทศไทย ได้แก่
ความหมายของตรา ของคณะภคินีเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร.
สัญลักษณ์ของคณะเซนต์ปอล เดอ ชาร์ตร เป็นรูปสี่เหลี่ยม มีโล่อยู่ตรงกลาง ความหมายของโล่เป็นดังนี้ ข้างบนสุด เป็นรวงข้าวตั้งตรง สูงเท่ากัน 4 รวง ซึ่งบ่งบอกถึงความซื่อสัตย์ ความราบเรียบและความเท่าเทียมกันในหมู่ภคินี 4 คนแรก 
รวงข้าวเขียวสด คือ การเริ่มต้นของภคินีที่แม้จะเยาว์วัย แต่ทำงานหนักเกินกำลัง เพื่อเป็นการพลีชีพ ประดุจ เมล็ดพืชเล็กๆ ที่ตกสู่ดิน 
พื้นสีทอง หมายถึง ความสว่างที่เจิดจ้า หลังวันแห่งความมืดมนที่ท้องทุ่งที่ราบโบส 
สีฟ้า เป็นสีของพระมารดาที่ภคินีรัก เธอพิสูจน์ความรักนี้ ด้วยการสวดสายประค าและเลียนแบบพระมารดา 
เดอ ชาร์ตร เป็นชื่อที่สอง บอกถึงบ้านแม่ ซึ่งเป็นหัวใจ และศูนย์รวมเอกภาพของภคินีตั้งอยู่ใกล้ อาสนวิหารพระมารดาแห่งชาร์ตร 
สีแดง สีแห่งความรัก สีเลือด เลือดแห่งความตายและความกล้าหาญของนักบุญเปาโลมรณสักขี องค์อุปถัมภ์ของภคินี ผู้ถือดาบแห่งพระวาจา ชูรับความมีชัย 
บทจดหมาย ที่เปิดอยู่ มีคำจารึกว่า “จงเป็นทุกอย่างสำหรับทุกคน” บ่งบอกถึงฐานะผู้รับใช้ของภคินี ในการนำมนุษย์ให้รอดเพื่อเทิดพระเกียรติพระเจ้า 
ภาษาลาติน 3 คำ คือ REGULARITE (ซื่อสัตย์) SIMPLICITE (ราบเรียบ) TRAVAIL (การงาน) เป็นการ เตือนใจ ให้ยึดถือและปฏิบัติในคุณธรรมของความซื่อสัตย์ สุภาพราบเรียบ และขยันขันแข็งใน การทำงาน
อัสคารี

อัสคารี (Askari) เป็นคำในภาษาอาหรับแปลว่า "ทหาร" ("‘askarī") โดยทั่วไปแล้วใช้อธิบายถึงกองทหารพื้นเมืองในแอฟริกาตะวันออก, แอฟริกาตะวันออกเฉียงเหนือ และแอฟริกากลาง ที่สังกัดกองทัพของอาณานิคมมหาอำนาจยุโรป ชื่อนี้ยังหมายถึงตำรวจ, ตำรวจภูธร และเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอีกด้วย คำนี้ได้ถูกรับเข้าไปในภาษาแอมฮาริค (Amharic), บอสเนียน (Bosnian), อิตาลี, เปอร์เซีย, โปแลนด์, โซมาลี, สวาฮีลี, ตุรกี และ อูรดู
ในช่วงระยะเวลาของจักรวรรดิอาณานิคมของยุโรปในทวีปแอฟริกา ทหารรับจ้างพื้นเมืองถูกว่าจ้างโดยกองทัพอาณานิคมของอิตาลี, อังกฤษ, โปรตุเกส, เยอรมัน และเบลเยี่ยม พวกเขามีบทบาทที่สำคัญในการพิชิตดินแดนอาณานิคมหลายพื้นที่ และภายหลังทำหน้าที่เป็นกองทหารรักษาการณ์ และกองกำลังรักษาความปลอดภัยในพื้นที่ ในระหว่างสงครามโลกทั้งสองครั้ง หน่วยอัสคารีได้ทำหน้าที่ภายนอกอาณานิคมของตนในส่วนต่างๆของทวีปแอฟริกา ตะวันออกกลาง และเอเชีย
อัครมุขมณฑลเวียนนา

อัครมุขมณฑลเวียนนา  เป็นอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา รัฐนีเดอร์เอิสเตอร์ไรช์ ประเทศออสเตรีย
เดิมอัครมุขมณฑลนี้มีสถานะเป็นมุขมณฑล ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1469 โดยแยกออกมาจากมุขมณฑลพัสเซา ต่อมาในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1722 จึงได้ยกสถานะขึ้นเป็นอัครมุขมณฑลจวบจนปัจจุบัน
อัครมุขมณฑลเวียนนาแบ่งออกเป็น 660 เขตแพริช มีคริสต์ศาสนิกชนโรมันคาทอลิกราว 1,360,433 คน มีอาสนวิหารนักบุญสเทเฟนเป็นอาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑล อัครมุขนายกองค์ปัจจุบันคือพระคาร์ดินัลคริสทอฟ เชินบอร์น ซึ่งได้รับแต่งตั้งเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1995
ปริมุณฑล.
อัครมุขมณฑลเวียนนา มีปริมุขมณฑลในสังกัด 3 มุขมณฑล ได้แก่
สโตนทาวน์

สโตนทาวน์  หรือที่รู้จักกันในชื่อ อึมจี อึมกงเว  เป็นส่วนที่เก่าแก่ของแซนซิบาร์ซิติ (Zanzibar City) เมืองหลักของแซนซิบาร์ ประเทศแทนซาเนีย อยู่ตรงข้ามอึงอัมโบ (Ng'ambo) (ภาษาสวาฮีลี แปลว่า 'ด้านอื่น') มันตั้งบนชายฝั่งตะวันตกของอุงกูจา (Unguja) เกาะหลักของหมู่เกาะแซนซิบาร์ อดีตเป็นเมืองหลวงของสุลต่านแซนซิบาร์และศูนย์กลางการค้าเครื่องเทศที่เฟื่องฟูเช่นเดียวกับการค้าทาสในศตวรรษที่ 19 มันก็ยังคงความสำคัญในฐานะเมืองหลักของแซนซิบาร์ในช่วงของการเป็นรัฐในอารักขาของอังกฤษ เมื่อแทนกันยีกาและแซนซิบาร์เข้าร่วมจัดตั้งสหสาธารณรัฐแทนซาเนีย แซนซิบาร์ยังคงรักษารูปแบบกึ่งปกครองตนเอง ด้วยสโตนทาวน์เป็นที่ตั้งของรัฐบาลท้องถิ่น
สโตนทาวน์เป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์และศิลปะที่โดดเด่นในแอฟริกาตะวันออก สถาปัตยกรรมส่วนใหญ่ย้อนหลังไปถึงศตวรรษที่ 19 สะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายทางวัฒนธรรมที่มีอิทธิพลบนพื้นฐานของวัฒนธรรมสวาฮิลีที่มีส่วนผสมที่เป็นเอกลักษณ์ของอาหรับ เปอร์เซีย อินเดีย และยุโรป ด้วยเหตุนี้ ยูเนสโกจึงกำหนดให้เมืองนี้เป็นมรดกโลกใน ค.ศ. 2000
เนื่องด้วยเป็นมรดกโลก สโตนทาวน์เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญในประเทศแทนซาเนีย เศรษฐกิจส่วนใหญ่จึงขึ้นการท่องเที่ยวเป็นสำคัญ
จิรวัฒน์ สอนวิเชียร

ร้อยตำรวจเอก จิรวัฒน์ สอนวิเชียร ชื่อเล่น เนิร์ส เกิดวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2531 เป็นกองหลังฟุตซอลชาวไทย และเป็นนักฟุตซอลทีมชาติไทย
ประวัติ.
จิรวัฒน์ สอนวิเชียร เคยเป็นหนึ่งในผู้เล่นทีมจังหวัดระนองที่ได้รับพระราชทานถ้วยชนะเลิศสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี รวมถึงชนะรางวัลเหรียญทองกีฬาเยาวชนแห่งชาติ ครั้งที่ 22 ก่อนที่จะมาร่วมทีมกับสโมสรฟุตซอลแคท เทเลคอม และสุราษฎร์ธานี ตามลำดับ
วันที่ 22 กุมภาพันธ์ จิรวัฒน์เป็นหนึ่งในตัวแทนผู้ร่วมเข้าแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์เอเชีย 2012 โดยได้พบกับทีมชาติฟิลิปปินส์ ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี วันที่ 21 ตุลาคม ของปีเดียวกันนี้ ในการแข่งขันนัดอุ่นเครื่องฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 ที่อาคารกีฬาเวสน์ 2 จิรวัฒน์เป็นหนึ่งในผู้ทำประตูให้แก่ทีมชาติไทยเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติอียิปต์ จากนั้น ในวันที่ 24 ตุลาคม จิรวัฒน์เป็นหนึ่งในผู้ทำประตูให้แก่ทีมชาติไทยเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติหมู่เกาะโซโลมอน ในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 ที่อาคารกีฬาเวสน์ 2 รวมถึงวันที่ 4 พฤศจิกายน จิรวัฒน์เป็นหนึ่งในผู้ทำประตูให้แก่ทีมชาติไทยเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติยูเครน ที่สนามอินดอร์ สเตเดี้ยม หัวหมาก วันที่ 11 พฤศจิกายน จิรวัฒน์ได้รับเลือกให้เล่นในตำแหน่งพาวเวอร์เพลย์ให้แก่ทีมชาติไทยเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติสเปนที่อาคารกีฬานิมิบุตร
ไค ฮิราโนะ

คาอิ ฮิราโนะ (; โรมาจิ: "Hirano Kai" เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2530 ที่เมืองโอกิโนชิมะ จังหวัดชิมาเนะ) เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น เล่นในตำแหน่งปีก เคยเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลจังหวัดลำปางในไทยลีก 2
ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา

ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา เป็นบุคลากรของรัฐที่ปฏิบัติหน้าที่ในราชการไทย ในอดีตมีชื่อเรียกว่า ข้าราชการครู ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ข้าราชการครูที่สังกัดการปกครองส่วนท้องถิ่นเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษากรุงเทพมหานคร ข้าราชการครูองค์การบริหารส่วนจังหวัด พนักงานครูเทศบาล และพนักงานครูองค์การบริหารส่วนตำบล ปัจจุบันมี 3 ประเภท
ประเภท.
ผู้สอนในหน่วยงานการศึกษา.
ตำแหน่งตามข้อ 3 - 6 จะมีได้เฉพาะในสถานศึกษาที่สอนระดับอุดมศึกษา
ครูตามข้อ 1 และ 2 แบ่งตามระดับอัตราเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง ดังนี้
บุคลากรทางการศึกษาอื่น.
ประกอบด้วยตำแหน่ง ศึกษานิเทศก์ และตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นตามที่ ก.ค.ศ. กำหนด
เซฟฟานี่ อาวะนิค

เซฟฟานี่ อาวะนิค ชื่อเล่น เซฟ, แคท (เกิดวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2537) เป็นนักแสดงหญิงชาวไทยเชื้อสายออสเตรีย ผู้ประกวดมิสทีนไทยแลนด์ ปี 2009
ประวัติ.
เซฟฟานี่ อาวะนิค เป็นบุตรสาวของ รูเปียส อาวะนิค และสมลักษณ์ อาวะนิค เซฟฟานี่เข้าสู่วงการบันเทิงจากการประกวด มิสทีนไทยแลนด์ ปี 2009 และได้รับรางวัลชนะเลิศ ในเวลาว่างเธอชอบเล่นกีฬาและเล่นเปียโน เธอจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติเดอะรีเจ้นท์พัทยา จบการศึกษาระดับปริญญาตรีที่คณะวิทยาศาสตร์ สาขาชีวการแพทย์ มหาวิทยาลัยมหิดล และมีผลงานเรื่องแรกคือ "ไฟมาร" รับบทเป็น โพก้า
ในปี 2557 เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลนาฏราช สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง "กุหลาบเล่นไฟ" และในปี 2559 เธอได้รับ รางวัลพิฆเนศวร สาขานักแสดงดาวรุ่งหญิงยอดเยี่ยม จากละครเรื่อง "เพลิงตะวัน"
ผลงานพิธีกร.
โทรทัศน์
AWC G2

AWC G2 เป็นปืนไรเฟิลซุ่มยิงแบบ bullpup ผลิตออกมาในช่วงต้นยุค 1990 โดยนักออกแบบอาวุธปืนชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงสองคน
ประวัติ.
ลินน์ แม็กวิลเลียมส์, เจ้าของ AWC Systems Technologies เลือกฐานปืนของ M14/M1A มาใช้พัฒนาปืนไรเฟิลซุ่มยิงแบบ bullpup ซึ่งเขาตั้งชื่อให้เป็นชุด G2 Compact แม็กวิลเลียมส์ทำงานกับ เกล แม็กมิลแลน, ผู้ก่อตั้ง McMillan Rifle Stock เพื่อออกแบบและผลิตพานท้ายปืน bullpup สำหรับ AWC System Technologies แต่เพียงผู้เดียว
ชุด G2 มีรูปแบบต่างๆ, ส่วนใหญ่จะเป็นน้ำหนักลำกล้อง, ลำกล้อง และประสิทธิภาพของอุปกรณ์เก็บเสียงของ AWC ที่แตกต่างกันไป สุดท้ายทั้งรุ่นกึ่งอัตโนมัติและรุ่นอัตโนมัติก็ถูกผลิตออกมา
สิ่งที่สำคัญที่สุดของการพัฒนาระบบอาวุธนี้, G2A+ ถูกผลิตและส่งไปให้ใช้ฝึกที่โรงเรียนสอนพลซุ่มยิง Fort Bragg ปืนนี้เหมาะกับ match barrel ของ Krieger แบบสแตนเลสหนัก และลำกล้องแบบล่าสุดของลินน์ แม็กวิลเลียมส์
การผลิต.
AWC G2 ถูกผลิตออกมาในปริมาณที่น้อยมากสำหรับทั้งรัฐบาลสหรัฐและขายแบบปัจเจกชน มีแบบกึ่งอัตโนมัติผลิตออกมาสี่สี (ดำ, ขาว, เขียว และเทาแพนเซอร์) น้อยกว่าร้อยกระบอก และแบบอัตโนมัติถูกผลิตออกมาแค่กระบอกเดียว (สีดำ)
รูปแบบต่างๆ.
แบบ G2A ต่างจากรุ่น G2, มันมีลำกล้องที่หนักกว่าและระบบลำกล้องแบบรุ่นใหม่ รุ่นที่ผลิตออกมาล่าสุด, แบบ AWC G2A+, ดังที่เห็นในรูป, มีลำกล้องที่หนักและลำกล้องแบบล่าสุดและระบบ mounting รุ่น G2FA เป็นรุ่นอัตโนมัติของ G2
พินทุกัปปะ

การพินทุ ในทางพุทธศาสนาหมายถึง การทำจุดตำหนิลงบนบริขาร ซึ่งพระพุทธเจ้ากำหนดไว้ในพระธรรมวินัยว่า ไม่อนุญาตให้ใช้บริขารที่ปราศจากการทำจุดตำหนิ การพินทุกระทำโดยใช้ดินสอหรือปากกา เขียนเครื่องหมายเป็นจุดเรียงกันเป็นสามเหลี่ยม ∴ ลงบนบริขาร ถ้าเป็นผ้าก็จะกระทำไว้ที่มุมผ้า พร้อมบริกรรมคาถาว่า "อิมํ พินฺทุกปฺปํ กโรมิ" (เราทำเครื่องหมายด้วยจุดนี้) หนึ่งจุดต่อหนึ่งครั้ง บางวัดอาจเปลี่ยนคำกลางเป็น "กปฺปพินฺทุ˚" ก็ได้ แล้วให้มีการทำวิกัปเกี่ยวกับจีวรและสังฆาฏิด้วย ถ้าไม่กระทำถือว่าอาบัติ มีโทษเป็นปาจิตติยกรรม
ปลาฉลามหางยาว

ปลาฉลามหางยาว  เป็นปลากระดูกอ่อนประเภทปลาฉลามวงศ์หนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ Alopiidae ในอันดับปลาฉลามขาว (Lamniformes) โดยมีเพียงสกุลเดียว คือ "Alopias"
แม้ว่าปลาฉลามหางยาวจะอยู่ในอันดับเดียวกันกับปลาฉลามขาว แต่ปลาฉลามหางยาวมีอุปนิสัยที่แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง โดยเป็นปลาที่ขี้อาย หาตัวพบเห็นได้ยากมาก แม้ว่าจะพบได้ในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่นทั่วโลก แต่สถานที่ ๆ พบเห็นตัวได้มีเพียงไม่กี่แห่ง
ปลาฉลามหางยาว มีลักษณะเด่น คือ ลำตัวเพรียวยาวทรงกระสวย ดวงตากลมโตมีขนาดใหญ่ แต่มีปากขนาดเล็กและส่วนหัวที่กลมเล็ก ลำตัวเป็นสีเงินแวววาว ครีบหางตอนบนยาวมากอันเป็นลักษณะเด่นและเป็นที่มาของชื่อ ยามเมื่อว่ายน้ำครีบหางส่วนนี้สามารถขยับขึ้นลงได้ด้วย ครีบอกมีขนาดใหญ่
ปลาฉลามหางยาว มีประสาทรับกลิ่นที่ไวมากเช่นเดียวกับปลาฉลามทั่วไป เป็นปลาที่ล่าปลาชนิดอื่นในแนวปะการังกินเป็นอาหาร สามารถพบได้ในระดับความลึกกว่า 150 เมตร จัดเป็นปลาที่พบเห็นได้ยาก โดยแหล่งที่ขึ้นชื่อที่พบเห็นได้บ่อย คือ เกาะมาลาปัสกัว ที่อยู่ทางเหนือของเกาะเซบู ของทะเลฟิลิปปิน จนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวดำน้ำดูปลาฉลามหางยาวจนขึ้นชื่อ
การจำแนก.
ปลาฉลามหางยาวสามารถแบ่งออกได้เป็น 3 ชนิด
โดยปลาฉลามหางยาวนั้นได้ถูกคุกคามจนเกือบสูญพันธุ์จากมนุษย์เหมือนปลาฉลามชนิดอื่น ๆ จากการประมง และถูกนำไปทำเป็นหูฉลาม จนถูกจัดให้อยู่หนึ่งใน 10 ชนิดของปลาฉลามที่ใกล้สูญพันธุ์
โรงเรียนนายางกลักพิทยาคม

โรงเรียนนายางกลักพิทยาคม (อักษรย่อ: น.พ., N.P.) เป็นโรงเรียนรัฐบาลในอำเภอเทพสถิต จังหวัดชัยภูมิ เปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษา ปัจจุบันมีอายุ ปี ปัจจุบันอยู่ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 30 กระทรวงศึกษาธิการ มีเนื้อที่ 64 ไร่ ประกอบด้วยอาคารเรียน 4 หลัง
โรงเรียนนายางกลักพิทยาคมเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญ โดยแบ่งตามกลุ่มสาระการเรียนรู้ที่เน้น ได้แก่ แผนการเรียนวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ และแผนการเรียนทั่วไป
อัครมุขมณฑลมิลาน

อัครมุขมณฑลมิลาน  เป็นอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกที่มีอาณาเขตครอบคลุมเมืองมิลาน มอนซา เลกโก และวาเรเซ ในประเทศอิตาลี 
อัครมุขมณฑลนี้เดิมมีสถานะเป็นมุขมณฑล ก่อตั้งมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 1 โดยเชื่อว่านักบุญบารนาบัสเป็นมุขนายกองค์แรก ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 4 จึงถูกยกสถานขึ้นเป็นอัครมุขมณฑล มีประมุขแห่งมุขมณฑลมิลานหลายองค์ทีได้รับการประกาศเป็นนักบุญ เช่น นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน นักบุญการ์โล บอร์โรเมโอ และสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
อัครมุขมณฑลมิลานมีพื้นที่ 4,208 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 1,107 เขตแพริช มีคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกอาศัยอยู่ราว 4,886,406 คน (สถิติปี ค.ศ. 2009) อาสนวิหารแม่พระบังเกิดเป็นอาสนวิหารประจำอัครมุขมณฑล ประมุของค์ปัจจุบันของอัครมุขมณฑลคือ พระคาร์ดินัลอันเจโล สโกลา ได้รับแต่งตั้งเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2011
ปริมุขมณฑล.
อัครมุขมณฑลมิลาน มีปริมุขมณฑลในสังกัด 9 มุขมณฑลได้แก่
ตำบลเนินมะปราง

ตำบลเนินมะปราง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก เป็นตำบลซึ่งเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ และหน่วยงานราชการอื่น ๆ องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่ดูแลพื้นที่ตำบลเนินมะปราง ได้แก่ เทศบาลตำบลเนินมะปราง และองค์การบริหารส่วนตำบลเนินมะปราง
ภูมิศาสตร์.
ตำบลเนินมะปรางมีภูมิประเทศเป็นพื้นที่ราบลุ่มน้ำท่วมถึงในฤดูน้ำหลาก มีลำคลองไหลผ่านหลายสาย เช่น คลองพันชนะ คลองบ้านมุง คลองด่าน คลองยาว และคลองซอน เป็นต้น ในพื้นที่เทศบาลอยู่บริเวณที่ราบระหว่างคลองบ้านมุง และคลองพันชนะ พื้นที่ทางตอนใต้และตะวันออกเฉียงเหนือบางส่วนของตำบลเป็นภูเขาหินประกอบไปด้วยแหล่งน้ำซับตามธรรมชาติ
ตำบลเนินมะปรางมีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
การปกครอง.
หมู่บ้าน.
ตำบลเนินมะปรางแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่ตำบลอยู่ในการดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2 แห่ง ได้แก่
การขนส่ง.
ถนนสายสำคัญ 3 สาย คือ
อิดุนน์

ในเทพปกรณัมนอร์ส อิดุนน์  เป็นเทพีแห่งแอปเปิลและความเยาว์วัย โดยอิดุนน์ได้ปรากฏใน "เอ็ดดาร้อยแก้ว" โดยในนิยายอิดุนน์ได้ถูกโลกีล่อลวงให้ออกจากอาสการ์เดอร์ไปยังป่าแห่งหนึ่งซึ่งโลกีสัญญาว่าจะมีแอปเปิลที่น่าสนใจ เมื่ออิดุนน์เข้าไปในป่าได้ถูกซิยัตซีซึ่งแปลงร่างเป็นนกอินทรีโฉบตัวอิดุนน์กลับไปที่บ้านของตน เมื่ออิดุนน์ออกจากอาสการ์เดอร์ เทพหลายองค์ก็แก่ตัวลง เรื่องราวไปถึงโลกีที่ต้องเป็นคนรับผิดชอบพาตัวเธอกลับมาที่อาสการ์เดอร์ โลกีแปลงร่างเป็นเหยี่ยวและไปหาตัวเธอที่บ้านของซิยัตซี โดยโลกีได้แปลงร่างอิดุนน์เป็นเมล็ดถั่วและนำเธอกลับสู่อาสการ์เดอร์ เมื่อซิยัตซีทราบเรื่องก็โกรธเกรี้ยวและไล่ตามโลกีไป แต่เมื่อซิยัตซีไล่ถึงอาสการ์เดอร์ ขนอินทรีของซิยัตซีได้กลายเป็นไฟ และเทพเจ้าได้ฆ่าเขาลง
ปลาฉลามหางยาวธรรมดา

ปลาฉลามหางยาวธรรมดา หรือ ปลาฉลามเทรเชอร์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Alopias vulpinus") ปลากระดูกอ่อนชนิดหนึ่ง จำพวกปลาฉลาม อยู่ในวงศ์ปลาฉลามหางยาว (Alopiidae)
โดยที่คำว่า "vulpinus" นั้นแปลงมาจากภาษาละตินคำว่า "vulpes" หมายถึง "หมาจิ้งจอก" ซึ่งในบางแหล่งข้อมูลที่มีข้อมูลเก่าอาจจะใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Alopias vulpes"
จัดเป็นปลาฉลามกินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง โดยมีความยาวเฉลี่ยเต็มที่ประมาณ 5.5-6.1 เมตร น้ำหนักตัวหนักได้ถึง 499 กิโลกรัม มีลักษณะเด่น คือ ครีบหางส่วนบนที่ยาวมาก คิดเป็นร้อยละ 50 ของขนาดตัว และมีน้ำหนักส่วนหางมากถึงร้อยละ 33 ของน้ำหนักตัวทั้งหมด ซึ่งครีบหางนี้ยามว่ายน้ำสามารถโบกขึ้นลงไปในแนวตั้งได้ด้วย ส่วนหัวมีขนาดกลมเล็ก ปากเล็ก ขากรรไกรเล็ก ภายในปากมีฟันแหลม ๆ คมซี่เล็ก ๆ จำนวนมาก ดวงตากลมโตมีขนาดใหญ่ ลำตัวสีขาวปลอดหรือขาวเงินแวววาวทั้งตัว ครีบอกแหลมยาว ครีบหลังตอนที่ 2 มีขนาดเล็ก
ปลาฉลามหางยาวธรรมดา เป็นปลาฉลามที่มีนิสัยขี้อาย มักพบเห็นตัวได้ยากมาก เป็นปลาที่หากินและอาศัยอยู่ตามลำพัง โดยล่าปลาขนาดเล็กรวมถึงสัตว์น้ำอื่น ๆ กินเป็นอาหาร โดยมีวิธีการล่าเหยื่อด้วยการตีวนรอบฝูงเหยื่อให้เกิดน้ำวน เพื่อให้เหยื่อเกิดอาการตื่นตระหนกและจับทิศทางไม่ถูก จากนั้นปลาฉลามหางยาวธรรมดาก็จะว่ายผ่าตรงกลางวงไปงับกินเหยื่อทันที จัดเป็นปลาฉลามอีกชนิดหนึ่งที่ว่ายน้ำได้ว่องไวมาก
เป็นปลาที่พบได้ทั่วโลกในทะเลและมหาสมุทรเขตร้อนและเขตอบอุ่น แต่ก็ถือว่าเป็นปลาที่พบเห็นได้ยากมาก สามารถพบเห็นได้ในที่ลึกถึง 500 เมตร แต่ปลาฉลามหางยาวธรรมดาก็สามารถว่ายเข้าชายฝั่งและเขตที่น้ำตื้นได้ด้วยเช่นกัน รวมถึงสามารถกระโดดได้สูงขึ้นเหนือน้ำได้ด้วย
เป็นปลาที่ออกลูกเป็นตัว โดยลูกปลาจะกินกันเองตั้งแต่อยู่ในท้องแม่เหมือนปลาฉลามชนิดอื่นอีกหลายชนิด ลูกปลาแรกเกิดมีความยาวประมาณ 1.5 เมตร โดยออกลูกครั้งละ 2-6 ตัว 
เป็นปลาฉลามอีกชนิดหนึ่ง ที่ถูกคุกคามจนใกล้สูญพันธุ์จากการทำประมง จนถูกจัดให้เป็นหนึ่งใน 10 ชนิดของปลาฉลามที่ใกล้สูญพันธุ์ที่สุดของโลก โดยนำชิ้นส่วนต่าง ๆ ไปแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ หรือบริโภคเป็นปลาเศรษฐกิจ ที่เกาะมาลาปาสกัว ทางตอนเหนือของเกาะเซบู ในทะเลฟิลิปปิน เป็นสถานที่แห่งหนึ่งที่พบปลาฉลามหางยาวธรรมดาได้บ่อย จนกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวดำน้ำดูปลาฉลามหางยาวจนขึ้นชื่อ
ครูบาคำหล้า สังวโร

ครูบาคำหล้า เป็นพระมหาเถระแห่งล้านนา ผู้ที่บูรณะพระธาตุสำคัญหลายแห่ง เช่น พระธาตุดอยตุง วัดพระธาตุดอยจอมสักสังวราราม พระธาตุดอยเขาควาย จังหวัดเชียงราย เจดีย์วัดนาหนุน จังหวัดน่าน ฯลฯ
ประวัติ.
ครูบาคำหล้า สังวโร เกิดเมื่อวันพุธที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2460 (นับแบบปัจจุบันเป็น พ.ศ. 2461) ที่บ้านเลขที่ 16 หมู่ที่ 14 ตำบลรอบเวียง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย เป็นบุตรคนสุดท้ายของใจ และน้อย สุภายศ เมื่ออายุ 8 ปี ได้ศึกษาชั้นประถม 1 ที่โรงเรียนจำรูญราษฎร์ อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย พออายุ 9 ปี ได้เจ็บป่วยกระเสาะกระแสะ พ่อแม่จึงนำไปถวายตัวเป็นลูกศิษย์ครูบาศรีวิชัย สิริวิชโย ซึ่งขณะนั้นท่านพำนัก ณ วัดเชียงยืน (วัดสันโค้งหลวง) อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย 
มีพี่น้องร่วมสายโลหิตห้าคน ดังนี้
ท่านเป็นคนสุดท้องจึงได้นามว่า “คำหล้า”
บรรพชา.
ครูบาศรีวิชัย ได้ทำการบรรพชาให้ครูบาคำหล้า ณ วัดเชียงยืน ประมาณ พ.ศ. 2470 หลังจากบูรณะพระธาตุดอยตุงเสร็จแล้ว ครูบาศรีวิชัยก็ธุดงค์กลับลำพูน ครูบาคำหล้าได้พำนักที่วัดเชียงยืน หลังจากนั้นท่านก็ได้เรียนหนังสือจนจบชั้นประถม 4 จึงเข้าศึกษาต่อระดับชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสามัคคีวิทยาคม จบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 จึงลาออกจากการเป็นนักเรียน ด้านปริยัติธรรมท่านสอบได้นักธรรมชั้นตรี ที่วัดเจ็ดยอด อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย นอกจากนี้ท่านยังได้ศึกษาอักษรพื้นเมือง(อักษรธรรมล้านนา หรือตั๋วเมือง) กับพระครูปัญญา ที่วัดฮ่างต่ำ อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัดเชียงราย เป็นเวลา 3 ปี (ระหว่างปี พ.ศ. 2477 - พ.ศ. 2479) 
อุปสมบทเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2481 ณ พัทธสีมาวัดมุงเมือง อำเภอเมืองเชียงราย จังหวัดเชียงราย โดยมีพระครูพุทธิสารเวที (แฮด เทววังโส) เจ้าคณะจังหวัดในขณะนั้นเป็นพระอุปัชฌาย์ โดยได้รับฉายาว่า “ฐิตสํวโร” ครูบาคำหล้าเป็นพระที่มีปฏิปทาคล้ายกับครูบาศรีวิชัยมาก เช่น การไม่ฉันเนื้อ การถือฉันมื้อเดียวเป็นวัตร ชอบธุดงค์ และสร้างถาวรวัตถุทั้งศาสนสถาน และสาธารณสถาน ครูบาคำหล้า สังวโร เคยธุดงค์ข้ามไปในเขตเมืองเชียงตุง เมืองพะยาก เมืองเชียงรุ่ง เมืองเลน และเคยจำพรรษาที่เมืองผง(เมืองพง) สหภาพพม่า เป็นเวลา 3 ปี ท่านได้สร้างถาวรวัตถุมากมายในเขตจังหวัดเชียงราย จังหวัดพะเยาและจังหวัดน่าน รวมแล้วไม่ต่ำกว่า 20 แห่ง ใน พ.ศ. 2496 ท่านได้รับนิมนต์จากพระพิมลธรรม (อาสภมหาเถระ) วัดมหาธาตุ ให้ไปศึกษาวิปัสสนากรรมฐาน ณ วัดมหาธาตุ กรุงเทพมหานคร เป็นเวลา 3 เดือน 
สร้างและบูรณปฏิสังขรณ์โบราณสถานแผ่นดินล้านนา.
ศาสนสถานที่ครูบาคำหล้า สํวโร สร้างนั้น ผู้ออกแบบและร่วมสร้าง ได้แก่ ครูบาอินถา สุทนฺโต ซึ่งเป็นสหธรรมมิกของครูบาคำหล้า ศาสนสถานที่สำคัญที่ครูบาคำหล้าได้บูรณะซ่อมแซม ได้แก่ 
สาธารณสมบัติที่สำคัญที่ครูบาคำหล้า สํวโร สร้างคือ สะพานข้ามแม่น้ำพุง ตำบลป่าแงะ อำเภอป่าแดด จังหวัดเชียงราย เป็นต้น
มรณภาพ.
ครูบาคำหล้า สังวโร ท่านได้เลิกสร้างศาสนสถานโดยเข้าไปจำพรรษาในสำนักสงฆ์ขุนห้วยสวด บ้านแวนโค้ง ตำบลฝายกวาง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา ซึ่งเป็นบริเวณป่าลึกห่างไกลจากการคมนาคมเพื่อบำเพ็ญเพียร ปลายปี พ.ศ. 2532 ครูบาคำหล้า สํวโร ได้ล้มป่วยด้วยโรคลำไส้อักเสบ เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลเชียงคำ อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา และโรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ จังหวัดเชียงรายหลายครั้ง แต่อาการก็ไม่ทุเลาลง ท่านถึงแก่มรณภาพ ณ ตึกสงฆ์อาพาธ โรงพยาบาลเชียงรายประชานุเคราะห์ เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2533 ศพของครูบาคำหล้า ฌาปนกิจ ณ สำนักสงฆ์ขุนห้วยสวด บ้านแวนโค้ง ตำบลฝายกวาง อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2535
อิรฟาน บัชดิม

อิรฟาน ฮาห์รายส์ บัชดิม หรือรู้จักกันในชื่อ อิรฟาน บัชดิม เกิดวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวลูกครึ่งเนเธอร์แลนด์ และอินโดนีเซีย เล่นในตำแหน่งปีก หรือกองหน้า เขาเคยมาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลชลบุรี ในไทยพรีเมียร์ลีก บัชดิมเคยเป็นเด็กเยาวชนของสโมสรเอเอฟซีอาแจ็กซ์ และอูเทรสค์ เอฟซี สโมสรฟุตบอลชื่อดังของเนเธอร์แลนด์ ก่อนที่จะย้ายมาเล่นให้กับทีมในลีกอินโดนินีเซีย เปอซิมาร์ มาลัง ในปี ค.ศ. 2010 และบัชดิมก็เคยเล่นฟุตบอลทีมชาติให้กับทีมชาติอินโดนีเซีย
ตำบลบางเก่า

ตำบลบางเก่า เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี ทั้งพื้นที่ของตำบลบริหารโดยเทศบาลตำบลบางเก่า
ประวัติ.
ท้องที่ตำบลบางเก่า สมัยอดีตขึ้นตรงกับอำเภอนายาง แขวงเมืองเพชรบุรี ต่อมาได้มีการย้ายที่ว่าการอำเภอไปอยู่ที่ตำบลหนองจอก และเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอหนองจอกหนองจอก จังหวัดเพชรบุรี จนกระทั่งสงครามมหาเอเชียบูรพาสิ้นสุดลง จะได้มีการย้ายตัวที่ตั้งอำเภอหนองจอก ไปที่บ้านชะอ้าน บ้านชะอำ และเปลี่ยนชื่อเป็นอำเภอชะอำ ท้องที่ตำบลบางเก่าในปัจจุบันอยู่ในพื้นที่ของอำเภอชะอำ แบ่งการปกครองเป็น 9 หมู่บ้าน
ตำบลบางเก่าเป็นสถานที่หนึ่ง ที่กองทัพของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้ยกทัพผ่าน ภายหลังกลับจากการไปปราบเมืองขึ้นที่แข็งข้อ ต่อกรุงศรีอยุธยานั่นคือ เมืองทวายและเมืองตะนาวศรี (ปัจจุบันอยู่ในประเทศพม่า) ครั้นเสด็จกรีฑาทัพกลับ ได้ผ่านตำบลบางเก่า ซึ่งมีบ่อน้ำขนาดใหญ่ จึงหยุดทัพให้ไพร่พลทหารได้ชะล้างอานม้า ดาบ อาวุะยุทโธปกรณ์ต่าง ๆ ซึ่งเหตุการณ์นี้จึงเป็นที่มาของคำว่า "ชะล้างอานม้า" ต่อมากร่อนคำเป็น ชะอาน ซึ่งบ้านเมืองนี้ได้เรียกว่าเมือง ชะอานมาระยะหนึ่ง กระทั่งกร่อนเป็นคำว่า ชะอำ จนถึงทุกวันนี้ สำหรับชายหาดทะเลบางเก่า ได้มีการขนานนามเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าหาดองค์นเรศวร โดยมีชื่อชายฝั่งทะเลว่า "ชายฝั่งทะเลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช"
เทศบาลตำบลบางเก่า เมื่อเริ่มแรกได้รับจัดตั้งรูปแบบการปกครองส่วนท้องถิ่นเป็น "องค์การบริหารส่วนตำบลบางเก่า" เมื่อวันที่ 18 มีนาคม 2539 มีพื้นที่ทั้งหมด 15,031.25 ไร่ หรือประมาณ 24.05 ตารางกิโลเมตรครอบคลุมทั้งตำบล (9 หมู่บ้าน) ประชากร 4,220 คน การประกอบอาชีพส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมง จัดเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลขนาดเล็ก มีรายได้ประมาณ 17 ล้านบาท ต่อมาได้รับการยกฐานะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลบางเก่า จังหวัดเพชรบุรี โดยมีผลเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม 2555
ตำนานเล่าขาน.
ตำบลบางเก่าเป็นตำบลติดชายฝั่งทะเลอ่าวไทยตอนในรูป ตัว ก หรือ อ่าวกรุงเทพ มีวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจกล่าวคือ "ตำบลบางเก่ารวมตัวกันเป็นชุมชนตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี เดิมชื่อบ้านสมอเกา เนื่องจากชาวบ้านที่อาศัยอยู่ในยุคนั้น ได้พบสมอเรือเก่าแก่ สันนิษฐานกันว่ามีเรือสำเภาของชาวต่างชาติ มาทำการค้ากับกรุงศรีอยุธยา เมื่อประสบลมพายุซึ่งชาวบ้านในสมัยนั้น เรียกว่า ลมสลาตัน ทำให้เรือสำเภาถูกลมสลาตันพัดพาอย่างแรงจนต้องทอดสมอ เพื่อไม่ให้เรือนั้นไหลไปตามลม แต่ไม่สามารถจะหยุดการกระทำของแรงลมสลาตันดังกล่าวได้ ลมได้พัดพาเรือไปตามกระแสลม สมอที่ทอดไว้ได้เกาพื้นทะเลไปเรื่อย ๆ (คำว่า เกา เป็นลักษณะของสมอที่ทอดแล้ว ไม่สามารถทำให้เรือหยุดอยู่กับที่ได้ จึง เกา หรือ ครูด พื้นทะเลไปตามกระแสลม) จนกระทั่งไปติดอยู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ชาวบ้านจึงได้เรียกชื่อตำบลว่า สมอเกา และกร่อนคำกันมาเป็น สมอเก่า และเป็น บางเก่า ในที่สุด"
อาณาเขตติดต่อ.
ตำบลบางเก่าห่างจากที่ว่าการอำเภอชะอำ ประมาณ 10 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับตำบลข้างเคียง ดังนี้
ปลาฉลามหางยาวหน้าหนู

ปลาฉลามหางยาวหน้าหนู หรือ ปลาฉลามหางยาวตาโต (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Alopias superciliosus") ปลากระดูกอ่อนจำพวกปลาฉลามชนิดหนึ่ง จัดอยู่ในวงศ์ปลาฉลามหางยาว (Alopiidae)
โดยคำว่า "superciliosus" ที่ใช้เป็นชื่อวิทยาศาสตร์นั้น มาจากภาษาละตินคำว่า "super" หมายถึง "เหนือ" และ "ciliosus" หมายถึง "คิ้ว" อันหมายถึง ร่องที่อยู่เหนือดวงตา 
ปลาฉลามหางยาวตาโต มีรูปร่างลักษณะเหมือนกับปลาฉลามหางยาวชนิดอื่นทั่วไป มีร่างกายสีเทาออกม่วงกลมกลืนไปกับสีของสภาพแวดล้อม มีดวงตากลมโตรูปลูกแพร์ขนาดใหญ่กว่าปลาฉลามหางยาวชนิดอื่น โดยมีเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 10 เซนติเมตร นับว่าเป็นขนาดของตาของสัตว์โลกที่ใหญ่ที่สุดที่ไม่ใช่สัตว์จำพวกนก สันนิษฐานว่ามีไว้เพื่อปรับตัวให้เข้ากับสภาพของทะเลลึกที่มืดมิดที่มีปริมาณแสงน้อย นอกจากนี้แล้วยังสามารถที่ปรับอุณหภูมิในร่างกายให้อุ่นกว่าอุณหภูมิของน้ำที่อาศัยอยู่ โดยจะมีอุณหภูมิร่างกายอยู่ที่ 2-4 องศาเซลเซียส
ปลาฉลามหางยาวตาโต จัดเป็นปลาฉลามกินเนื้อที่มีขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ขนาดเมื่อโตเต็มที่มีขนาดเฉลี่ยประมาณ 4.6 เมตร หรือเล็กกว่านี้ พบใหญ่ที่สุด 4.8 เมตร น้ำหนักประมาณ 360 กิโลกรัม
ปลาฉลามหางยาวตาโต อาศัยอยู่ในมหาสมุทรที่มีความลึกกว่า 500 เมตร น้ำมีอุณหภูมิเย็น พบได้ในหลายพื้นที่ทั่วโลก แต่จะพบได้บ่อยที่มหาสมุทรแอตแลนติก รวมถึงบางส่วนในมหาสมุทรแปซิฟิกและมหาสมุทรอินเดียด้วย
เป็นปลาที่มีความปราดเปรียวว่องไว ตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา ล่าปลาขนาดเล็กและสัตว์น้ำต่าง ๆ กินเป็นอาหาร โดยใช้ครีบหางท่อนบนที่ยาวใหญ่นั้นตีไล่เหยื่อ เข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 12-13 ปีในตัวเมีย และ 9-10 ปีในตัวผู้ ลูกปลาเกิดใหม่มีความยาว 70-106 เซนติเมตร โดยเกิดเป็นตัวจากไข่ในช่องท้องของปลาตัวแม่
เป็นปลาฉลามอีกชนิดหนึ่งที่ถูกจับและใช้ประโยชน์ในทางการประมง และก็ถูกจัดให้เป็นหนึ่งใน 10 ชนิดของปลาฉลามที่ถูกคุกคามจนใกล้สูญพันธุ์ทั่วโลก
กฤษดา วงษ์แก้ว

ร้อยตำรวจเอกกฤษดา วงษ์แก้ว ชื่อเล่น ช้าง เกิดวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2531 เป็นกองกลางฟุตซอลชาวไทย และเป็นนักฟุตซอลทีมชาติไทย ผู้มีผลงานโดดเด่นจากการมีส่วนช่วยให้ทีมชาติไทยเข้าสู่รอบสองในฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 ได้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ ปัจจุบันเล่นให้กับบลูเวฟ ชลบุรี ในฟุตซอลไทยลีก
ประวัติ.
วันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2555 กฤษดาเป็นหนึ่งในผู้ทำประตูให้แก่ทีมชาติไทยในนัดอุ่นเครื่องก่อนการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติอียิปต์ ที่อาคารกีฬาเวสน์ 2 วันที่ 7 พฤศจิกายน กฤษดาในฐานะเพลย์เมกเกอร์หลักไม่ได้ลงแข่งเมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติปารากวัยในการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2012 ที่อินดอร์สเตเดี้ยม หัวหมาก เนื่องด้วยติดโทษแบน อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 11 พฤศจิกายน กฤษดาเป็นคนเดียวที่สามารถทำประตูให้แก่ทีมชาติไทย เมื่อครั้งที่พบกับทีมชาติสเปน ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย ที่อาคารกีฬานิมิบุตร
วันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 กฤษดาทำหน้าที่เป็นเป็นกัปตันทีมชลบุรี บลูเวฟ เข้าแข่งขันไทยแลนด์ฟุตซอลลีก 2012-2013 ณ โรงเรียนชลกันยานุกูล ที่ซึ่งทีมของเขาเป็นฝ่ายชนะทีมนนทบุรีที่ 5–0 รวมถึงวันที่ 13 กุมภาพันธ์ กฤษดาได้มีส่วนช่วยให้ทีมชลบุรี บลูเวฟ ชนะทีมสมุทรสงครามที่คะแนน 8-2 ในรายการเดียวกันนี้
วันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2566 กฤษดาได้บรรลุข้อตกลงในการยืมตัวไปเล่นให้กับนครปฐม ยูไนเต็ด ภายหลังจากจบการแข่งขันฟุตซอลไทยลีก ฤดูกาล 2565 โดยเป็นความฝันของกฤษดาที่อยากจะได้เล่นฟุตบอลอาชีพ ซึ่งจะเป็นการยืมตัวระยะสั้นเป็นเวลา 3 เดือนและช่วยให้ทีมสามารถเลื่อนชั้นขึ้นสู่ไทยลีกได้สำเร็จ ซึ่งในฤดูกาล 2566–67เขาก็ได้กลับมาร่วมกับทีมนครปฐม ยูไนเต็ดอีกครั้ง
ทัศนีย์ ชลหวรรณ

ประวัติ.
ทัศนีย์ ชลหวรรณ หรือ (ปุ๊ก) เกิดเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2510 เป็นนักแสดงชาวไทย
เธอดังจากละครคณะกันตนา เรื่อง ผมอาถรรพ์ เธอเล่นเป็น นุดี ในเรื่อง เมียหลวง เวอร์ชัน แซม อภิรดี ปรียานุช
ผลงาน.
ผลงานเพลง.
ชุด "หยก" (พ.ศ. 2534)
อรชุมา ธรรมกามี

อรชุมา ธรรมกามี (ชื่อเล่น ปอ; เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2521) เป็นอดีตนักแสดงชาวไทย
ประวัติ.
อรชุมา ธรรมกามี มีชื่อเล่นว่า ปอ เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2521 ปัจจุบันอายุ 46 ปี
อรชุมา เข้าวงการเมื่ออายุเพียง 9 ขวบ จากการแสดงเรื่อง พิกุลทอง โดยรับบทเป็นพิกุลทองตอนเด็ก และเป็นที่รู้จักจากละครเรื่อง ผยอง ซึ่งรับบทเป็น ม.ร.ว.ขนิษฐศรี ซึ่งก็ได้ออกจากวงการไปเมื่อ ปี พ.ศ. 2536 ซึ่งตอนนั้นอายุ 15 ปี
เสาวลักษณ์ ศรีอรัญญ์

เสาวลักษณ์ ศรีอรัญญ์ (ปุ๋ย) เกิดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 2515 เริ่มจากได้รับตำแหน่ง มิสทีนไทยแลนด์ คนแรก ในปี 2532 หลังจากนั้นได้เข้าสู่วงการภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2532 โดยแสดงเรื่อง "ขอชื่อ สุธี สามสี่ชาติ" คู่กับ วรุฒ วรธรรม ต่อมาจึงหันมาเล่นละครทางช่อง 7 โดยรับบทเป็นนางเอกคู่กับศตวรรษ ดุลยวิจิตร เรื่อง "ขมิ้นกับปูน" ของค่ายกันตนา และละครจักร ๆ วงศ์ ๆ เรื่อง "ดิน น้ำ ลม ไฟ" คู่กับพร้อมพงษ์ นพฤทธิ์ หลังจากนั้นจึงรับนางรองและนางร้าย ปัจจุบันมีธุรกิจของตัวเอง ชื่อ "บุหงาบาหลี" บริการนวดตัวนวดเท้า 
รายการอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ซานมิเกลเดตูกูมัน

ซานมิเกลเดตูกูมัน (หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่า Tucumán) เป็นเมืองหลวงของรัฐตูกูมัน ประเทศอาร์เจนตินา ตั้งอยู่ตอนเหนือของกรุงบัวโนสไอเรส 1,311 กม. (815 ไมล์) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศ รองจากบัวโนสไอเรส, กอร์โดบา, โรซาริโอ และเมนโดซา และเป็นเมืองสำคัญทางตอนเหนือของอาร์เจนตินา ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1565 ย้ายที่ตั้งปัจจุบันในปี ค.ศ. 1685 เป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรลาปลาตาใน ค.ศ. 1776 มีการประกาศเอกราชของประเทศอาร์เจนตินาขึ้นที่เมืองนี้ในการประชุมใหญ่ของสาธารณรัฐเมื่อ ค.ศ. 1816
ซานจอร์โจอาเกรมาโน

ซานจอร์โจอาเกรมาโน  เป็นเมืองที่พักอาศัยและเป็นเทศบาลในจังหวัดนาโปลี ในแคว้นคัมปาเนีย ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่บริเวณตีนเขาของภูเขาไฟวิสุเวียส ทางตะวันตกของภูเขาไฟ ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเนเปิลส์ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ราว 6 กม. มีการตั้งรกรากที่เมืองแห่งนี้ในศตวรรษที่ 10 และ 11 หลังจากนั้นเมืองได้รับผลกระทบพอสมควรจากการระเบิดของภูเขาไฟวิสุเวียส
ปาร์ดูบิตแซ

ปาร์ดูบิตแซ  หรือ พาร์ดูบิทซ์  เป็นเมืองหลักของแคว้นปาร์ดูบิตแซในประเทศเช็กเกีย ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเอ็ลเบอ ห่างจากกรุงปรากไปทางทิศตะวันออก 96 กิโลเมตร ปาร์ดูบิตแซมีย่านเมืองเก่า มีร้านอาหารจำนวนมากที่เปิดจนถึงค่ำ มีหอคอยเก่า ด้านอุตสาหกรรม มีโรงงานสังเคราะห์ โรงกลั่นน้ำมัน โรงงานเครื่องจักรหนัก และโรงงานผลิตอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
ราด็อม

ราด็อม  เป็นเมืองตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศโปแลนด์ มีประชากร 223,397 คน (31 ธันวาคม ค.ศ. 2009) ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของกรุงวอร์ซอ 100 กม. มีการกล่าวถึงเมืองครั้งแรกราว คริสต์ศตวรรษที่ 12 ได้รับสถานภาพเป็นเมืองในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ตกเป็นของออสเตรียใน ค.ศ. 1795 และอยู่ใต้การดูแลของรัฐแกรนด์ดัชชีวอร์ซอระหว่าง ค.ศ. 1807-1815 จนกลับมาเป็นของโปแลนด์ใน ค.ศ. 1918
วอคีกัน (รัฐอิลลินอย)

วอคีกัน  เป็นเมืองและเคาน์ตีซีตของเลกเคาน์ตี รัฐอิลลินอย สหรัฐอเมริกา จากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2010 เมืองมีประชากร 89,078 คน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 9 ของรัฐอิลลินอย และใหญ่เป็นอันดับ 5 ของเมืองฝั่งตะวันตกของทะเลสาบมิชิแกน นักสำรวจชาวฝรั่งเศสเดินทางมาถึงในคริสต์ศตวรรษที่ 18 พบว่ามีชาวอินเดียนพื้นเมืองอาศัยอยู่ ตั้งขึ้นเป็นเมืองเมื่อ ค.ศ. 1849
ความมั่งคั่งของประชาชาติ

การสอบสวนธรรมชาติและสาเหตุแห่งความมั่งคั่งของประชาชาติ  หรือมักเรียกชื่อเรื่องสั้นว่า ความมั่งคั่งของประชาชาติ  เป็นวรรณกรรมชิ้นเอกของนักเศรษฐศาสตร์และนักจริยปรัชญาชาวสกอต อดัม สมิธ พิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1776 หนังสือเล่มนี้เป็นหนังสือเล่มแรก ๆ ที่รวบรวมการพรรณนาว่าความมั่งคั่งของชาติสร้างขึ้นจากอะไร และปัจจุบันเป็นงานพื้นฐานของเศรษฐศาสตร์คลาสสิก หนังสือเล่มนี้กล่าวถึงหัวเรื่องกว้าง ๆ อย่างการแบ่งงานกันทำ ผลิตภาพและตลาดเสรี ผ่านการสะท้อนต่อเศรษฐกิจในยุคเริ่มต้นการปฏิวัติอุตสาหกรรม
สาวสยอง

สาวสยอง  เป็นภาพยนตร์แนวสยองขวัญ-ดราม่า กำกับโดย ไบรอัน เดอ ปาลมา ในปี 1976 ซึ่งก่อนจะนำมาทำภาพยนตร์ แครี่เคยเป็นนวนิยายที่แต่งโดยสตีเฟน คิง โดยบท แครี่ ไวต์ แสดงโดย ซิสซี สเปเซก ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
เรื่องย่อ.
เรื่องราวของแครี่ ไวท์ (ซิสซี สเปเซก) หญิงสาวที่อ่อนแอ เธอถูกเลี้ยงดูโดยแม่ที่คลั่งศาสนา (ไพเพอร์ ลอว์รี) และมักถูกเพื่อนๆ รุมแกล้งเสมอ แต่เธอมีพลังจิต ดังนั้นตอนเธอโกรธมากๆ พลังของเธอก็จะสำแดงเดชออกมา และแล้วพอมาถึงในคืนงานพรอม เพื่อนๆ ได้รวมหัวกันแกล้งเธอครั้งยิ่งใหญ่ เธอโกรธแล้วความสยองก็บังเกิด
กองทัพอากาศแอลเบเนีย

กองทัพอากาศแอลเบเนีย  เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพแอลเบเนียที่ดูแลปฏิบัติการทางทหารที่ใช้อากาศยานในแอลเบเนียโดยขณะนี้ได้ดำเนินการภายใต้ของกองบัญชาการกำลังผสมแอลเบเนีย และถูกจัดกลุ่มใหม่ในกองพลน้อยอากาศแอลเบเนีย กองบัญชาการอยู่ที่ติรานา และเป็นสถานที่ดำเนินงานฐานทัพอากาศสองแห่ง คือ Kuçova Air Base และ ฐานทัพอากาศติรานา
จักรพรรดินีจางหฺวาย

จักรพรรดินีจางหฺวาย  หรือ พันฮูหยิน (潘夫人) (ค.ศ. 968-ค.ศ. 989) เป็นธิดาของพัน เหม่ย์ (潘美) ขุนศึกราชวงศ์ซ่ง และสมรสกับองค์ชายเจ้า เหิง (趙恆) ได้รับพระนามว่า "จู่กั๋วฮูหยิน" (莒国夫人) แต่สิ้นพระชนม์ไปก่อนที่พระสวามีจะครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งเจินจงในปี ค.ศ. 997 พระนางได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีในภายหลัง
กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน

กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLAAF; ; #เปลี่ยนทาง) เป็นเหล่าทัพทางอากาศของกองทัพปลดปล่อยประชาชน ซึ่งเป็นกำลังทหารของสาธารณรัฐประชาชนจีน สถาปนาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ประกอบด้วย 5 เหล่า ได้แก่ การบิน การป้องกันทางอากาศภาคพื้นดิน เรดาร์ การส่งทางอากาศ และเหล่าสนับสนุนอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2553 กองทัพมีกำลังรบประมาณ 330,000 นายและเครื่องบินที่เพิ่มอีก 2,500 ลำ ในจำนวนนี้เป็นเครื่องบินรบ 1,617 ลำ 
กองทัพอากาศกองทัพปลดปล่อยประชาชนเป็นกองทัพอากาศที่ใหญ่ที่สุดในทวีปเอเชีย และใหญ่ที่สุดในโลกอันดับที่ 3 รองจากกองทัพอากาศสหรัฐ และกองทัพอากาศรัสเซีย ซึ่งยังไม่รวมกองทัพเรือกองทัพปลดปล่อยประชาชนซึ่งมีทหาร 26,000 นายและเครื่องบิน 570 ลำ (เป็นเครื่องบินรบ 290 ลำ)
กองทัพอากาศเผชิญการต่อสู้ครั้งแรกในสงครามเกาหลีกับสหรัฐโดยใช้เครื่องบินรบ มิโคยัน-กูเรวิชค์ มิก-15 เป็นหลัก ซึ่งเป็นเครื่องบินที่จัดหาโดยสหภาพโซเวียต ซึ่งช่วยในการขยายอุตสาหกรรมการบินและอวกาศของจีนด้วย 
ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 โครงสร้างองค์กรของกองทัพอากาศได้รับการปรับปรุงด้วยแผนการปรับปรุงให้ทันสมัย และเพิ่มความพยายามในการพัฒนาเทคโนโลยีในศตวรรษที่ 21 รวมถึงพัฒนาเครื่องบินขับไล่ล่องหนอเนกประสงค์ เจ-20 เครื่องแรกของจีน
ยุทโธปกรณ์ประจำการ.
 j 10 ,su 35
บี.บี. คิง

ไรลีย์ บี.คิง (16 กันยายน พ.ศ. 2468 – 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2558) เป็นนักแต่งเพลง นักกีตาร์ชาวอเมริกัน ที่รู้จักกันดีในชื่อเล่นว่า "บี.บี. คิง (B.B. King)" เจ้าของฉายา "ราชาเพลงบลูส์" ได้รับการยกย่องจากนิตยสาร โรลลิงสโตนส์ ในการจัดอันดับนักกีตาร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก บี.บี. คิง ได้จัดอยู่อันดับ 6 (โดยที่ก่อนหน้านี้ได้อยู่อันดับ 3) และยังได้จัดอยู่อันดับ 17 ของบริษัท กิบซัน เลส พอล ในหัวข้อ "50 นักกีตาร์ที่ใช้ กีตาร์กิปซัน เลส พอล ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก" และเกียรติสูงสุดของเขาคือ ได้รับการบรรจุในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลในปี พ.ศ. 2530 บี.บี. คิงส์ จึงเป็นต้นแบบของ ศิลปินเพลงบลูส์ หลายๆคน และยังได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้ที่มีอิทธิพลต่อเพลงบลูส์มากที่สุดคนหนึ่งของโลก ปัจจุบันถึงแม้เขาจะอายุ 80 กว่าปีแล้ว ก็ยังคงเล่นกีตาร์ อยู่เหมือนเดิมโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ตลอดเส้นทางนักกีตาร์ของเขา ได้แสดงคอนเสิร์ตมามากกว่า 250-300 ครั้ง ต่อปี จนถึงยุคของเขา ในปี พ.ศ. 2499 ได้รับการจดบันทึกว่า เขาได้ออกคอนเสิร์ตมาแล้วถึง 342 ครั้งด้วยกัน ปัจจุบันเขาก็ยังคงเล่นกีตาร์ถึง 100 ครั้งต่อปี. 
บี.บี. คิง เคยร่วมงานกับ นักดนตรีชื่อดังหลายๆ ท่านมากมาย เช่น อีริค แคลปตัน จอร์จ แฮรริสันแห่งวง เดอะ บีเทิลส์ จิมมี เพจแห่งวง เลด เซพเพลิน เจฟ เบคแห่งวง ยาร์ดเบริดส์ เพลงของเขามักมีการผสม ระหว่างแจ๊ส บลูส์ ป๊อป สวิง จัมป์บลูส์ มีคำพูดหนึ่งที่เขาเคยพูดไว้กับดนตรีที่เขาเล่น "เมื่อฉันร้องเพลงที่ฉันเล่น มันออกมาจากใจของฉัน และนาทีที่ฉันหยุดร้องเพลง ฉันจะเริ่มร้องเพลงอีกครั้งกับลูซิลล์" (ลูซิลล์ คือชื่อกีตาร์สีดำ ที่ บี.บี. คิง ตั้งให้ โดยที่เขาใช้ออกคอนเสิร์ตทุกครั้ง)
ประวัติ.
ชีวิตวัยเด็ก.
ไรลีย์ เบน.คิง เกิดเมื่อวันที่ 16 กันยายน 1925 ในเขตการเพาะปลูกเบอแชร์ ใกล้กับเมือง อิตตา บีนา ,รัฐมิสซิสซิปปี เป็นบุตรชายของ อัลเบิร์ตและโนรา เอลล่า คิง ซึ่งทั้ง 2 เป็นชาวนา เมื่ออายุได้ 4 ขวบ แม่ของเขาได้หย่าร้างกับพ่อเพื่อไปมีสามีใหม่ ในที่สุดไรลีย์ก็ได้รับการดูแลจากยาย เอลโนรา ฟาลลฺ์ ในเคลมิเชล, รัฐมิสซิสซิปปี
ขณะที่ยังเป็นเด็กหนุ่ม คิงได้ร้องเพลงประสานเสียงกอสเปล ในโบสถ์เอลฮอร์นในเคลมิเชล ซึ่งในขณะนั้นคิงมีอายุเพียงแค่ 12 เขาก็ได้ซื้อกีตาร์ตัวแรกของเขาด้วยเงิน 15 เหรียญ แต่บางแหล่งข้อมูลอื่น ระบุว่าเขาได้รับกีตาร์ตัวแรกจากบุกก้าไวท์ ลูกพี่ลูกน้องของแม่บี.บี.คิง 
พฤศจิกายน 1941 รายการวิทยุกระจายเสียง "King Biscuit Time" ออกอากาศทางสถานีวิทยุ KFFA AM ที่ เมืองฮาลีน่า , รัฐอาร์คันซอ มันเป็นรายการวิทยุที่ร่วมรับเชิญ นักร้องชาวบลูส์ จาก ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำมิสซิสซิปปี , เมื่อคิงได้ฟังวิทยุขณะกำลังพักผ่อนหย่อนใจในสวนไร่ , จากความสามารถทางด้านกีตาร์ , ทำให้เขาอยากจะเป็นนักจัดรายการวิทยุโทรทัศน์
เสียชีวิต.
หลังการยกเลิกการแสดงทั้งหมด 8 โชว์ในทัวร์ปี 2557 อันเนื่องมาจากปัญหาสุขภาพ บีบีคิงได้ประกาศเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม 2557 เขาได้กลับมาบ้านเพื่อพักฟื้นตัว เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2558 หลังจากที่ได้ทำการทำการรักษาตัวในโรงพยาบาลจากภาวะแทรกซ้อนจากเบาหวาน , บีบีคิงประกาศในเว็ปไซต์ของเขาว่าเขาได้ทำการรักษาตัวในบ้านของเขาใน ลาสเวกัส , เนวาดา และบีบีคิงได้เสียชีวิตลงในวันที่ 14 พฤษภาคมในเวลาสามทุ่มในประเทศไทย
กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี

กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี (ROKAF; Korean: 대한민국 공군; Hanja: 大韓民國 空軍; Revised Romanization: "Daehanminguk Gong-gun") เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเกาหลีใต้ที่ดูแลปฏิบัติการทางทหารที่ใช้อากาศยานในเกาหลีใต้ และดำเนินงานภายใต้ของกระทรวงกลาโหม
กองทัพอากาศสาธารณรัฐเกาหลี มีเครื่องบินรบ 500 ลำที่ออกแบบจาก กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม

โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม ที่ตั้ง 455 หมู่ 4 ตำบลวังโพรง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 39 โทรศัพท์ 055-992427 โทรสาร 055-992427 เปิดสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 เนื้อที่ 52 ไร่ เขตพื้นที่บริการตำบลวังโพรง อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก มี นางหัทยา นุกองเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ดำรงตำแหน่งเป็นผู้บริหารสถานศึกษาคนปัจจุบัน จำนวนนักเรียนในเขตพื้นที่บริการทั้งสิ้น 450 คน
พื้นที่ส่วนใหญ่ของโรงเรียนเป็นป่าไม้มีพื้นที่ทั้งหมด 52 ไร่ เป็นโรงเรียนที่มีภูเขาล้อมอยู่โดยรอบ
ประวัติ.
โรงเรียนวังโพรงพิทยาคม จัดตั้งขึ้นด้วยความร่วมมือของประชาชนในท้องถิ่น โดย นายผล มูลไทย กำนันตำบลวังโพรง ในสมัยนั้น (ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว) เป็นผู้ริเริ่มและประสานงาน รวมทั้งบริจาคที่ดินจำนวน 42 ไร่ เริ่มติดต่อขอจัดตั้งโรงเรียน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 
ต่อมาปี พ.ศ. 2519 ได้เริ่มลงมือก่อสร้างอาคารเรียนชั่วคราว 8 เมตร 6 ห้องเรียน ระยะเวลานั้นยังมีปัญหาเรื่องที่ดินอยู่ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ และได้ติดต่อขอใช้ที่ดินกับกรมป่าไม้จนเป็นผลสำเร็จในปี พ.ศ. 2522 โดยได้รับความช่วยเหลือจาก นายประเทือง วิจารณ์ปรีชา สมาชิกสภาผู้แทนจังหวัดพิษณุโลก จึงได้รับอนุมัติให้เปิดโรงเรียนวังโพรงพิทยาคม 
ในปีการศึกษา 2523 เปิดรับนักเรียนในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้องเรียน มีจำนวนนักเรียน 80 คน หนังสืออนุญาตจากกรมป่าไม้ เลขที่ 23/6955 ลงวันที่ 12 มีนาคม 2523 และได้รับบริจาคที่ดินเพิ่มจากนายบุญส่ง ฟักปัญญา จำนวน 10 ไร่ รวมเป็นพื้นที่ จำนวน 52 ไร่
ฮุ่ยเสียนหวงกุ้ยเฟย์

พระมเหสีฮุ่ยเสียน (ไม่ปรากฏ-ค.ศ. 1745) เป็นหนึ่งในพระภรรยาเจ้าของจักรพรรดิเฉียนหลง พระนางเสด็จพระราชสมภพในสกุลชาวฮั่นที่เก่าแก่ คือ สกุลเกา ต่อมาสกุลนี้ถูกเปลี่ยนโดยจักรพรรดิเจียซิ่ง เป็นสกุลในกองธงแมนจูนามว่า เกาเจีย ไม่ปรากฏปีที่เสด็จพระราชสมภพ แต่คาดว่าอยู่ในช่วงราว ๆ ปี ค.ศ. 1712 
รัชสมัยยงเจิ้งปีที่ 4 พระนางได้รับการคัดเลือกเป็นเก๋อเก๋อ
รัชสมัยยงเจิ้งปีที่ 5 พระนางได้เป็นพระชายารอง "เช่อฝูจิ้น" (側福晉)
เมื่อพระราชสวามีได้เสด็จขึ้นครองราชย์พระนางจึงได้รับการสถาปนาเป็น "กุ้ยเฟย"
รัชสมัยเฉียนหลงปีที่ 10 พระนางเสด็จสวรรคต ขณะพระชนมายุ 32 พรรษา จักรพรรดิเฉียนหลงโปรดเกล้าสถาปนาพระอิสริยยศเป็น "หวงกุ้ยเฟย" (皇贵妃) และเฉลิมพระสมัญญานามว่า "ฮุ่ยเสียน" (慧贤) จึงถือว่าพระนางเป็นหวงกุ้ยเฟยพระองค์ที่ 2 ในรัชกาลเฉียนหลง
"พระมเหสีฮุ่ยเสียนไม่มีพระราชโอรส พระราชธิดา"
ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย์

ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย (ค.ศ. 1713 - ค.ศ. 1760) เป็นพระสนมเอกในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
พระสนมฉุนฮุ่ยกุ้ยเฟยทรงประสูติเมื่อปี 1713 และได้อภิเษกสมรสกับจักรพรรดิเฉียนหลงราว ๆ ปี 1728 อยู่ในศักดิ์ฐานะของ ซู่ฝูจิ้น ในปี 1735 นางให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่ ๓ แก่เฉียนหลง คือ องค์ชายสามหย่งจาง ในปีที่พระสวามีครองราชย์นางได้รับการสถาปนาเป็น 
พระสนมฉุนผิน ในปี 1737 ได้รับการสถาปนาเป็น พระสนมฉุนเฟย ในปี 1743 นางได้ให้กำเนิดพระโอรสองค์ที่ ๖ แก่จักรพรรดิเฉียนหลง พระนามว่า องค์ชายหย่งหรง ในปี 1745 ประสูติองค์หญิงสี่ เหอเจีย และได้รับการสถาปนาเป็น พระสนม ฉุนกุ้ยเฟย และดำรงพระยศมาจนถึงปี 1760 ได้เสด็จทิวงคตในวัยเพียง ๔๙ ชันษา ได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย องค์ที่ 4 ของรัชศกเฉียนหลง พระนามว่า ฉุนฮุ่ยหวงกุ้ยเฟย
"'พระราชโอรส "
องค์ชาย ๓ หย่งจาง (永璋,1735-1760) สุนจุ้นอ๋อง (循郡王) สถาปนาหลังสิ้นพระชนม์
องค์ชาย ๖ หย่งหรง (永瑢,1744–1790) จื้อจวงชินอ๋อง (質莊親王,1759-1790)
"'พระราชธิดา "
องค์หญิง ๔ เหอเจีย (和嘉1745–1767) ตำแหน่ง เหอซั่วกงจู่ (和硕公主)
ชิ่งกงหวงกุ้ยเฟย์

พระมเหสีชิ่งกง หรือ ชิ่งกงหวงกุ้ยเฟย (ค.ศ. 1724-ค.ศ. 1774) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง
ประวัติ.
พระมเหสีชิ่งกงกำเนิดในครองครัวชาวฮั่นตระกูลลู่ บิดาคือลู่สือหลงเกิดในสมัยจักรพรรดิยงเจิ้ง พระนางเข้าวังในปี 1740 และได้เป็นพระสนมขั้นกุ้ยเหริน และต่อมาก็ได้รับแต่งตั้งเป็นพระชายาชิ่ง (慶嬪) และได้รับเลื่อนตำแหน่งเป็นพระอัครชายาชิ่ง (慶妃) ในปี 1759 ในปี 1765 ทรงเสด็จพระราชดำเนินตามพระราชสวามีประพาสทางภาคใต้ของประเทศ และสามปีต่อมาในปี 1768 ก็ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นพระราชเทวีชิ่ง (慶貴妃)
พระนางสิ้นพระชนม์ในปี 1774 พระสุสานมีชื่อว่าอวี้หลิง ในปี 1796 พระโอรสองค์ที่สิบห้าคือองค์ชายหย่งเหยี่ยนของสมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลงทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเจียชิ่ง และทรงแต่งตั้งพระนางขึ้นเป็นพระมเหสีชิ่งกง (慶恭皇貴妃) ในปี 1799 เพราะพระนางทรงเลี้ยงพระองค์มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์
ไทต์จังก์ชัน

ไทต์จังก์ชัน  หรือชื่ออื่น ๆ จังก์ชันอุดตัน , โซนูเล ออคคลูเดนเตส (zonulae occludentes; เอกพจน์: โซนูลา ออคคลูเดนส์; zonula occludens) เป็นเซลล์จังก์ชันหลากโปรตีนที่ซึ่งการทำงานทั่วไปคือมีหน้าที่ในการป้องกันการรั่วไหล (leakage) ของตัวถูกละลายและน้ำที่กำลังถูกขนส่ง และปิดเส้นทางของเซลล์เคียงกัน (paracellular pathway) ไทต์จังก์ชันอาจเป็นเส้นทางรั่วซึม (leaky pathways) ผ่านการสร้างช่องเลือกผ่าน (selective channels) สำหรับให้แคทไอออน (cations), แอนไอออน (anions) ที่มีขนาดเล็ก และน้ำผ่านได้ ไทต์จังก์ชันสามารถพบได้ในสัตว์มีกระดูกสันหลัง (ยกเว้นเพียงพวกทูนิเคต)
มะเม่า

มะเม่า หรือ หมากเม่า หรือภาคอีสานใต้บางพื้นที่ เรียก ส้มส่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Antidesma thwaitesianum") ทางพิษณุโลกเรียกเม่าหลวง ระนองเรียกมัดเซ เป็นไม้ยืนต้นในสกุล "Antidesma" ใบเดี่ยว สีเขียวเป็นมัน โคนใบเรียวมน ดอกออกเป็นช่อ ตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอกแยกเพศแยกต้น ผลกลม ออกรวมกันเป็นพวง ผลอ่อนสีเขียว เมื่อสุกเป็นสีแดง สุกเต็มที่เปลี่ยนเป็นสีดำ พบมากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย
การใช้ประโยชน์.
ผลรับประทานได้ มีรสเปรี้ยว โดยรับประทานเป็นผลไม้สดหรือแปรรูปเป็นน้ำผลไม้ ไวน์ แยม น้ำส้มสายชู นอกจากนี้ยังมีสรรพคุณเป็นยาระบาย ช่วยบำรุงสายตา ใบอังไฟแล้วประคบ แก้อาการฟกช้ำ และมีสารอาหารจำนวนมาก เช่น วิตามินซี วิตามินอี สารต้านอนุมูลอิสระ
ภานุวัฒน์ จันทา

ภานุวัฒน์ จันทา ชื่อเล่น บัว เกิดวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 เป็นนักกีฬากองหลังฟุตซอลชาวไทย และเคยทำหน้าที่เป็นกัปตันฟุตซอลทีมชาติไทย เขาเป็นนักกีฬาผู้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักของผู้ชมฟุตซอลมาอย่างยาวนาน เดิมเขาอยู่ทีมสโมสรฟุตซอล ธอส. อาร์แบค ก่อนจะย้ายเข้าร่วมสโมสรฟุตซอลแคท เทเลคอม ในเวลาต่อมา
ภานุวัฒน์เข้าแข่งขันให้แก่ทีมชาติไทยในฟุตซอลชิงแชมป์โลก 2000, 2004 และ 2008 รอบสุดท้าย ซึ่งจัดเป็นนักกีฬาฟุตซอลทีมชาติไทยที่เข้าแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกมากที่สุดด้วยสถิติ 9 แมตช์ ร่วมกับณรงค์ศักดิ์ คงแก้ว รวมถึงใน พ.ศ. 2554 เขาเข้าแข่งขันกีฬาฟุตซอลในซีเกมส์ 2011 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ซึ่งทีมชาติไทยสามารถครองแชมป์การแข่งขันครั้งดังกล่าว
วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ภานุวัฒน์เข้าแข่งขันให้แก่สโมสรฟุตซอลแคท เทเลคอม ในรายการยูเมะพลัสเอฟเอคัพ 2013 โดยได้พบกับสโมสรฟุตซอลราชนาวี ที่ห้างสรรพสินค้าแฟชั่นไอส์แลนด์
มะไฟกา

มะไฟกา ชื่อวิทยาศาสตร์: "Baccaurea parviflora" หรือมะไฟเตา ส้มไฟดิน ส้มไฟป่า เป็นไม้ยืนต้นในสกุล "Baccaurea" เปลือกต้นสีน้ำตาล ใบเดี่ยว ออกรวมเป็นกลุ่ม ข้อต่อระหว่างโคนใบกับก้านใบบวมพอง ดอกออกที่ลำต้นและปลายกิ่งเป็นช่อ ดอกแยกเพศแยกต้น ดอกตัวผู้มีกลีบเลี้ยง 4-5 กลีบ มีขนสีขาวปกคลุม ดอกตัวเมียมีขนาดใหญ่กว่า ผลกลม เปลือกหุ้มเหนียวและหนา แก่แล้วผลเป็นสีแดงแกมม่วง เนื้อหุ้มเมล็ดสีเหลืองอ่อน รสเปรี้ยว เมล็ดกลมแบน 
การใช้ประโยชน์.
ผลรับประทานได้ ผลอ่อนใช้เป็นผักใส่ในแกงคั่ว ทางภาคใต้ฝั่งทะเลอันดามัน นำเปลือกผลสุกที่เป็นสีแดงไปยำกับหนังหมูและกุ้งแห้ง ผลสุกรับประทานสด มีวิตามินซีสูง สรรพคุณช่วยขับเสมหะ รักษาอาการอาหารไม่ย่อย ท้องอืด ท้องเฟ้อ รากแก้พิษตานซาง แก้วัณโรค ฝี ดับพิษร้อนและเริม ลดอาการอักเสบ
กองทัพอากาศเม็กซิโก

กองทัพอากาศเม็กซิโก (Spanish: "Fuerza Aérea Mexicana") เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพเม็กซิโกที่ดูแลปฏิบัติการทางทหารที่ใช้อากาศยานในเม็กซิโก และขึ้นกับสำนักงานเลขาธิการกระทรวงกลาโหม
อาสนวิหารสทราซบูร์

อาสนวิหารสทราซบูร์  หรือ อาสนวิหารแม่พระแห่งสทราซบูร์  เป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่มีฐานะเป็นอาสนวิหาร ตั้งอยู่ที่เมืองสทราซบูร์ แคว้นกร็องแต็สต์ ประเทศฝรั่งเศส อันเป็นที่ตั้งของอัครมุขมณฑลสทราซบูร์ ส่วนหลักของสถาปัตยกรรมเป็นแบบโรมาเนสก์ แต่ยังมีส่วนประกอบที่สำคัญของสถาปัตยกรรมแบบกอทิกตอนปลายที่งดงามที่สุดแห่งหนี่ง
อาสนวิหารสทราซบูร์เคยได้รับการบันทึกเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสูงที่สุดในโลก ในช่วงปี ค.ศ. 1647 จนถึงปี ค.ศ. 1874 ด้วยความสูงถึง 142 เมตร ซึ่งในปัจจุบัน ถือเป็นวิหารที่สูงที่สุดอันดับที่หกของโลก และสูงที่สุดเป็นอันดับสองรองจากอาสนวิหารรูอ็อง และยังถือเป็นวิหารที่สูงที่สุดที่สร้างในยุคกลาง ที่ยังคงสภาพอยู่ในปัจจุบัน
อาสนวิหารได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ร่วมกับกร็องดีล อันเป็นเกาะที่ตั้งของอาสนวิหาร ในปัจจุบันมีนักท่องเที่ยวเข้าเยี่ยมชมปีละประมาณ 4 ล้านคน โดยถือเป็นอาสนวิหารที่มีนักท่องเที่ยวต่อปีมากที่สุดรองจากอาสนวิหารแม่พระแห่งปารีส
ตลาดประมูลดอกไม้อัลซเมียร์

ตลาดประมูลดอกไม้อัลซเมียร์  เป็นตลาดประมูลดอกไม้ ซึ่งตั้งอยู่ ณ อัลซเมียร์ ประเทศเนเธอร์แลนด์
ที่แห่งนี้เป็นตลาดประมูลดอกไม้ที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยอาคารประมูลดอกไม้ในอัลซเมียร์เป็นอาคาร 4 ชั้นที่มีพื้นที่ชั้นขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ครอบคลุม 990,000 ตารางเมตร (10.6 ล้านตารางฟุต; 243 เอเคอร์) ดอกไม้จากทั่วทุกมุมโลก (ยุโรป, เอกวาดอร์, โคลัมเบีย, เอธิโอเปีย ฯลฯ) ต่างมีการซื้อขายกันในแต่ละวันที่อัลซเมียร์ มีการขายดอกไม้ราว 20 ล้านดอกทุกวัน โดยจะเพิ่มขึ้น 15 เปอร์เซ็นต์ในวันพิเศษ อย่างเช่น วันวาเลนไทน์และวันแม่ ดอกไม้เหล่านั้นจะได้รับการตรวจสอบประมาณ 30 ครั้ง ดังนั้นจึงมีการให้คะแนนระดับต่อดอกไม้เหล่านี้ (A1, A2 และ B)
การประมูลได้รับการกำหนดเป็นแบบการประมูลดัตช์ซึ่งเริ่มต้นในราคาที่สูงและค่อย ๆ ลดลงมา ผู้ประมูลจะใช้เวลาในการประมูลดอกไม้เพียงไม่กี่วินาทีก่อนที่จะถูกส่งไปยังเจ้าของธุรกิจคนใหม่
วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2008 ตลาดประมูลได้รวมเข้ากับฟลอราฮอลแลนด์ ซึ่งเป็นคู่แข่งรายใหญ่ที่สุด
ที่นี่เปิดให้นักท่องเที่ยวเข้าชมได้ในวันจันทร์-ศุกร์ ปิดวันเสาร์-อาทิตย์ และวันหยุดนักขัตฤกษ์ โดยมีการสร้างสะพานลอยทอดไปในโกดังเก็บดอกไม้ ให้นักท่องเที่ยวสามารถเดินชมวิธีการทำงานของพนักงานจัดสินค้า แต่ในส่วนห้องประมูลนั้นไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวเข้าไปได้
สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 5 (บึงกาฬ–บอลิคำไซ)

สะพานมิตรภาพ 5 (บึงกาฬ-บอลิคำไซ)  เป็นโครงการสะพานข้ามแม่น้ำโขงเพื่อเชื่อมมิตรภาพระหว่างไทยกับลาว เริ่มต้นเมื่อ พ.ศ. 2554 โครงการนี้จะข้ามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212 บริเวณกิโลเมตรที่ 125+925 หมู่ 2 บ้านดอนยม ตำบลไคสี อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ ข้ามแม่น้ำโขง และเชื่อมต่อทางหลวงหมายเลข 13 ที่บ้านกล้วย เมืองปากซัน แขวงบอลิคำไซ ซึ่งสอดคล้องกับแผนพัฒนาทางหลวงของลาวที่จะก่อสร้างถนนเลี่ยงเมืองปากซันด้านตะวันออก โดยก่อสร้างตัวสะพานแล้วเสร็จในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2568 และมีแผนจะเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2568
การก่อสร้าง.
สำหรับเงินลงทุนโครงการอยู่ที่ 3,640 ล้านบาท หรือประมาณ 9.75 แสนล้านกีบ แยกเป็น ค่าก่อสร้างถนน 890 ล้านบาท (ฝั่งไทย 750 ล้านบาท และฝั่งลาว 140 ล้านบาท) งานสะพาน 1,510 ล้านบาท (ฝั่งไทย 860 ล้านบาท และฝั่งลาว 650 ล้านบาท) อาคารสำนักงานด่าน 1,000 ล้านบาท (ฝั่งละ 500 ล้านบาท) และค่าเวนคืน 240 ล้านบาท ซึ่งการก่อสร้างฝั่งไทยจะใช้เงินงบประมาณ ส่วนฝั่งลาวจะใช้เงินกู้
แนวเส้นทางจะสร้างอยู่บนพื้นที่ตำบลวิศิษฐ์ ตำบลไคสี และตำบลบึงกาฬ อำเภอเมืองบึงกาฬ อยู่ตรงข้ามกับเมืองปากซัน แขวงบอลิคำไซ ประเทศลาว โดยรูปแบบการก่อสร้างจะมีสะพานข้ามแม่น้ำโขง 1 แห่ง ความยาว 1.35 กม. ขนาด 2 ช่องจราจร เชื่อมโยงระหว่างฝั่งไทยกับลาว พร้อมถนนตัดใหม่เป็นลักษณะถนนเลี่ยงเมือง ขนาด 4 ช่องจราจร ในฝั่งไทย เพื่อเชื่อมต่อกับทางหลวงสาย 222 (บึงกาฬ-พังโคน) จาก จ.หนองคาย ไปยัง จ.สกลนคร และจ.นครพนม ส่วนฝั่งลาวจะเป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร ระยะทาง 2.86 กม.
ทั้งโครงการมีระยะทางรวม 16.18 กม. แยกเป็น งานก่อสร้างฝั่งไทย 12.13 กม. และฝั่งลาว 3.18 กม. โดยแนวเส้นทางมีจุดเริ่มต้นที่ฝั่งไทย อยู่ที่จุดตัดทางหลวงสาย 222 กม.ที่ 123+430 ใกล้กับที่ดินกรมทางหลวง จากนั้นแนวเส้นทางจะมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก ผ่านพื้นที่เกษตรกรรม เลี้ยวขวาไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ตัดกับทางหลวงชนบทสาย 3217 ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของบ้านหนองนาแซง แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดิม ตัดทางหลวงชนบทสาย 3013 ที่บ้านห้วยดอกไม้ ใกล้โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านห้วยดอกไม้ แล้วมุ่งหน้าไปยังทิศทางเดิม ผ่านพื้นที่เกษตรกรรม และเลี้ยวขวาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านด่านพรมแดนฝั่งไทย บริเวณทิศตะวันออกของหนองกุดจับ ก่อนยกระดับข้ามทางหลวงสาย 212 กม.ที่ 125+925 ที่บ้านดอนยม อยู่ห่างจากริมฝั่งแม่น้ำโขง ประมาณ 200 เมตร จุดที่ข้ามแม่น้ำโขงจะผ่าน ต.บึงกาฬ ต.วิศิษฐ์ และ ต.ไคสี อำเภอเมืองบึงกาฬ จะมีเวนคืนที่ดิน 620 ไร่ บริเวณฝั่งไทย เพื่อตัดถนนใหม่ จะผ่านจุดสลับทิศทางจราจร ข้ามด่านพรมแดนฝั่งลาว ทางฝั่งตะวันตกของหนองง้า และสิ้นสุดที่ทางหลวงสาย 13 กม.ที่ 136+677
โครงการสะพานมิตรภาพไทย – ลาว แห่งที่ 5 (บึงกาฬ – บอลิคำไซ) คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบให้กระทรวงฯ โดย กรมทางหลวง (ทล.) ดำเนินการศึกษาความเหมาะสมการก่อสร้างโครงการฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555
ต่อมาในปี พ.ศ. 2562 คณะรัฐมนตรีได้มีมติอนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างโครงการดังกล่าว และผู้แทนรัฐบาลทั้งสองประเทศ โดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมแห่งราชอาณาจักรไทย และรัฐมนตรีกระทรวงโยธาธิการและขนส่งแห่ง สปป.ลาว ได้มีการลงนามความตกลงว่าด้วยการก่อสร้าง ณ จังหวัดบึงกาฬ เพื่อกำหนดขอบเขตงานก่อสร้าง รวมทั้งกำหนดแนวทางในการบริหารโครงการก่อสร้างร่วมกัน ในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เริ่มการก่อสร้างในฝั่งไทย และฝั่งลาว ในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2564
โรเซนดาล

โรเซนดาล  เป็นทั้งเมืองและเทศบาลทางตอนใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ แต่เดิมรวมกับเมืองนิสเพิน ใช้ชื่อว่า โรเซนดาลเอนนิสเพิน ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1997 เทศบาลโรเซนดาลเอนนิสเพิน และเวาว์ (Wouw) รวมเป็นเทศบาลเดียวกันใช้ชื่อว่า โรเซนดาล
บลูเมนมาร์ค

บลูเมนมาร์ค  เป็นตลาดดอกไม้ลอยน้ำเพียงแห่งเดียวในโลก ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1962 โดยอยู่แถวอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ ณ คลองซิงเกลระหว่างมุนต์แปลนกับโคนิงสแปลนในเมืองทางตอนใต้ของแถบคลองในอัมสเตอร์ดัม ที่แห่งนี้ประกอบด้วยร้านค้าสวนและดอกไม้ 15 ร้าน ตลอดจนแผงของขวัญของที่ระลึก ตลาดแห่งนี้เป็นหนึ่งในศูนย์จำหน่ายหลักของดอกไม้ในใจกลางกรุงอัมสเตอร์ดัม
อาสนวิหารดีฌง

อาสนวิหารดีฌง  หรือ อาสนวิหารนักบุญเบนีญแห่งดีฌง  เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำอัครมุขมณฑลดีฌง ตั้งอยู่ที่เมืองดีฌง จังหวัดโกต-ดอร์ ในแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเต ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญเบนีญแห่งดีฌง โดยในสมัยแรกราวคริสต์ศตวรรษที่ 6 มีสถานะเป็นเพียงโบสถ์แห่งนักบุญเบนีญ และต่อมาในปี ค.ศ. 1731 ในช่วงปฏิวัติฝรั่งเศสได้เป็นที่ตั้งของมุขมณฑลดีฌง และภายหลังได้ปรับยกสถานะเป็นอัครมุขมณฑลดีฌงในปี ค.ศ. 2002 
ส่วนหลักของสถาปัตยกรรมเป็นแบบกอทิกซึ่งบูรณะราวปี ค.ศ. 1280 จนถึง ค.ศ. 1393 ซึ่งสร้างทับบนตัวโบสถ์เก่าที่ถูกทำลายลงจากอัคคีภัย โดยโบสถ์เก่าสร้างครอบห้องเก็บศพใต้โบสถ์ที่เป็นห้องบรรจุโลงศพหินของนักบุญเบนีญ ซึ่งตัวอาคารเป็นแบบโรมาเนสก์ทรงกลม (rotunda) ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 17 เมตร สร้างราวค.ศ. 1002 ซึ่งในปัจจุบันแทบไม่เหลือหลักฐานแล้ว ห้องเก็บศพดั้งเดิมเป็นแบบโรมาเนสก์ ก่อสร้างราวปีค.ศ. 511 เพื่อใช้เป็นที่บรรจุโลงศพหินของนักบุญเบนีญ 
หลังคาอาสนวิหารที่เห็นในปัจจุบัน เป็นหลังคากระเบื้องเคลือบสลับสีแบบบูร์กอญ อาสนวิหารแห่งนี้ยังเป็นที่ฝังศพของฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งเบอร์กันดี อีกด้วย
ในปัจจุบัน อาสนวิหารดีฌงได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1846 (ส่วนของห้องใต้ดิน) และอาคารส่วนที่เหลือใน ค.ศ. 1862
การท่องเที่ยวอวกาศ

การท่องเที่ยวอวกาศ เป็นการเที่ยวอวกาศของมนุษย์ด้วยจุดประสงค์เชิงสันทนาการ การท่องเที่ยวอวกาศมีหลายแบบ เช่น บนวงโคจร ใต้วงโคจร และการท่องเที่ยวอวกาศที่ดวงจันทร์