รัฐบาลเกาหลีเหนือ

ในรัฐบาลเกาหลีเหนือ คณะรัฐมนตรีเป็นองค์กรปกครองและบริหาร รัฐบาลเกาหลีเหนือประกอบด้วยสามฝ่าย ได่แก่ บริหาร นิติบัญญัติ และตุลาการ อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้เป็นอิสระจากกัน แต่ทุกฝ่ายอยู่ภายใต้การนำทางการเมืองแต่เพียงผู้เดียวของพรรคแรงงานเกาหลี (WPK)
โครงสร้าง.
ผู้นำต้องทำงานผ่านตัวแทนและสถาบันต่าง ๆ ซึ่งมีอำนาจในการชะลอ แก้ไข หรือแม้กระทั่งต่อต้านคำสั่งของผู้นำ สถาบันเหล่านี้อาจกำหนดโทนและทิศทางโดยรวมสำหรับนโยบายต่างประเทศและภายในประเทศของเกาหลีเหนือ เสนอแนะทางเลือกเชิงนโยบาย และล็อบบีตัวคิมเอง
รัฐบาลได้รับการยืนยันโดยสมัชชาประชาชนสูงสุด (SPA) นายกรัฐมนตรี ซึ่งแต่งตั้งรองนายกรัฐมนตรีสามคนและรัฐมนตรีของรัฐบาล เป็นหัวหน้าคณะรัฐมนตรี รัฐบาลถูกครอบงำโดยพรรคแรงงานเกาหลี (WPK) ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลและเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่การก่อตั้งประเทศเกาหลีเหนือใน ค.ศ. 1948
คณะรัฐมนตรีมีสิทธิ์ในการกำกับดูแลและควบคุมคณะกรรมาธิการประชาชนท้องถิ่น (LPC, 지방인민위원회) ในเรื่องเศรษฐกิจและการบริหารท้องถิ่น เมื่อสภาบริหารแห่งรัฐ (SAC, 정무원) ถูกแทนที่ด้วยคณะรัฐมนตรี คณะกรรมาธิการบริหารและเศรษฐกิจท้องถิ่น (LAEC, 지방행정경제위원회) ก็ถูกยุบและหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับการเมืองท้องถิ่นถูกโอนไปยัง LPC ภายใต้การนำของคิม จ็อง-อิล อดีตเลขาธิการใหญ่พรรคแรงงานเกาหลี อำนาจของคณะรัฐมนตรีได้รับการยกระดับให้มีสถานะเทียบเท่ากับพรรคแรงงานเกาหลีและกองทัพประชาชนเกาหลี (KPA)
เลขาธิการพรรคประจำท้องถิ่นไม่ได้ดำรงตำแหน่งประธาน LPC อีกต่อไป ซึ่งตำแหน่งดังกล่าวถูกแทนที่ด้วยอดีต LAEC ดังนั้นในทางทฤษฎี LPC จึงเป็นอิสระจากพรรคท้องถิ่นและอยู่ภายใต้การควบคุมของคณะรัฐมนตรี สถานะของ LPC ในฐานะองค์กรบริหารท้องถิ่นจึงสูงขึ้นกว่าเดิมโดยหลักการ
หน่วยข่าวกรองเศรษฐกิจ (The Economist Intelligence Unit) จัดให้เกาหลีเหนืออยู่ในอันดับสุดท้ายในฐานะระบอบเผด็จการ ในดัชนีประชาธิปไตย ค.ศ. 2012 ซึ่งประเมิน 168 ประเทศ
ตุลาการ.
ระบบตุลาการของเกาหลีเหนือมีศาลกลางเป็นหัวหน้า ซึ่งประกอบด้วยประธานศาล  และผู้ประเมินประชาชน  สองคน ในบางกรณีอาจมีผู้พิพากษาสามคน วาระการดำรงตำแหน่งของพวกเขาตรงกับวาระของสมาชิกสมัชชาประชาชนสูงสุด ศาลทุกแห่งในเกาหลีเหนือมีองค์ประกอบเช่นเดียวกับศาลกลาง ระบบตุลาการตามทฤษฎีแล้วต้องรับผิดชอบต่อสมัชชาประชาชนสูงสุดและคณะผู้บริหารสูงสุดสมัชชาประชาชนสูงสุดเมื่อสภานิติบัญญัติไม่ได้อยู่ในสมัยประชุม
ระบบตุลาการไม่ได้ใช้การทบทวนโดยศาล (judicial review) บ่อยครั้งที่กองกำลังรักษาความมั่นคงแทรกแซงการดำเนินการของระบบตุลาการจนทำให้ผลสรุปของคดีส่วนใหญ่ถูกกำหนดไว้ล่วงหน้า ผู้เชี่ยวชาญภายนอกเกาหลีเหนือและผู้แปรพักตร์จำนวนมากยืนยันว่านี่เป็นปัญหาที่แพร่หลาย ฟรีดอมเฮาส์ระบุว่า "เกาหลีเหนือไม่มีระบบตุลาการที่เป็นอิสระและไม่ยอมรับสิทธิส่วนบุคคล...รายงานการควบคุมตัวตามอำเภอใจ การ 'หายตัวไป' และการฆ่าโดยไม่ผ่านกระบวนการทางกฎหมายเป็นเรื่องปกติ การทรมานแพร่หลายและรุนแรง"
รัฐธรรมนูญฉบับที่ห้าและฉบับปัจจุบันของเกาหลีเหนือได้รับการอนุมัติและรับรองในเดือนกันยายน ค.ศ. 1998 โดยแทนที่ฉบับที่รับรองก่อนหน้านี้ใน ค.ศ. 1972 รัฐธรรมนูญฉบับก่อนหน้าได้รับการแก้ไขครั้งล่าสุดใน ค.ศ. 1992 ภายใต้รัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบัน เกาหลีเหนือเป็นรัฐสังคมนิยมที่เป็นตัวแทนผลประโยชน์ของชาวเกาหลีทั้งหมด โทษทางอาญาอาจรุนแรง หนึ่งในหน้าที่พื้นฐานของระบบคือการรักษาอำนาจของระบอบ เนื่องจากมีข้อมูลเพียงเล็กน้อยเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริงภายในประเทศ จึงไม่แน่ชัดว่ามีการปกครองโดยนิติธรรมในระดับใด ในกรณีใด ๆ เกาหลีเหนือเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่เลวร้ายและควบคุมตัวผู้เห็นต่างหลายพันคนโดยไม่มีการพิจารณาคดีหรือได้รับคำแนะนำทางกฎหมาย ตามรายงานของกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐว่าด้วยการปฏิบัติด้านสิทธิมนุษยชน รัฐบาลเกาหลีเหนือมักลงโทษครอบครัวของอาชญากรพร้อมกับผู้กระทำความผิด
พรรคแรงงานเกาหลี.
พรรคแรงงานเกาหลีถูกจัดตั้งขึ้นตาม "ระบบอุดมการณ์แบบองค์รวม" และแนวคิด "ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่" ระบบและทฤษฎีที่คิดค้นโดยคิม ย็อง-จูและคิม จ็อง-อิล องค์กรสูงสุดของพรรคแรงงานเกาหลีคือการประชุมใหญ่ ซึ่งครั้งล่าสุดคือ "การประชุมใหญ่พรรคแรงงานเกาหลีครั้งที่ 7" ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2016 แม้พรรคแรงงานเกาหลี (ในทางทฤษฎี) จะมีโครงสร้างคล้ายกับพรรคคอมมิวนิสต์อื่น ๆ แต่ในทางปฏิบัติแล้ว พรรคมีลักษณะที่เป็นทางการน้อยกว่าและการเมืองที่ไม่เป็นทางการมีบทบาทมากกว่าปกติ สถาบันต่าง ๆ เช่น คณะกรรมาธิการกลาง, สำนักเลขาธิการ, คณะกรรมการการทหารกลาง (CMC), กรมการเมืองและคณะผู้บริหารสูงสุดมีอำนาจน้อยกว่าที่ระบุไว้ในกฎบัตรของพรรคอย่างเป็นทางการ คิม จ็อง-อึนเป็นเลขาธิการใหญ่คนปัจจุบันของพรรคแรงงานเกาหลี
เมื่อเทียบกับสถาบันอื่น ๆ ของเกาหลีเหนือ พรรคแรงงานเกาหลียังคงเป็นสถาบันที่มีอุดมการณ์มากที่สุด และมองว่าตนเองเป็นผู้พิทักษ์วิถีทางปฏิวัติโดยเน้นย้ำถึงอธิปไตยและชาตินิยม รวมถึงความมุ่งมั่นต่ออุดมการณ์สังคมนิยม ดังนั้น ในทางทฤษฎีแล้ว พรรคแรงงานเกาหลีจึงคัดค้านการประนีประนอมและการปฏิรูปเศรษฐกิจทุกรูปแบบ
คณะกรรมการกิจการแห่งรัฐ.
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2011 คิม จ็อง-อิลแต่งตั้งชัง ซ็อง-แท็ก น้องเขยของเขาเป็นรองประธานคณะกรรมการป้องกันประเทศ เป็นการเคลื่อนไหวที่ถูกมองว่าเป็นการเสริมสร้างตำแหน่งของตนเอง ชังได้รับการยกย่องว่าเป็นบุคคลทรงอำนาจมากที่สุดเป็นอันดับสองในเกาหลีเหนืออยู่แล้วและการแต่งตั้งของเขาทำให้ความเป็นไปได้ที่คิม จ็อง-อึน บุตรชายคนที่สามของคิม จ็อง-อิลจะสืบทอดตำแหน่งของเขามีมากขึ้น อย่างไรก็ตาม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2013 ชังถูกปลดจากตำแหน่งรัฐบาลทั้งหมดและถูกประหารชีวิตในเวลาต่อมา คิม จ็อง-อึนเป็นผู้สั่งประหารชีวิต
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2016 หลังการประชุมใหญ่พรรคแรงงานเกาหลีครั้งที่ 7 รัฐธรรมนูญของเกาหลีเหนือได้รับการปรับปรุง โดยมีการแทนที่คณะกรรมการป้องกันประเทศด้วยคณะกรรมการกิจการแห่งรัฐและแต่งตั้งคิม จ็อง-อึนเป็นประธานคณะกรรมการกิจการแห่งรัฐ สิ่งนี้ทำให้คิม จ็อง-อึนดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐอย่างเป็นทางการ
ผู้นำรัฐ.
คณะกรรมการกิจการแห่งรัฐสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี.
สมาชิกคณะกรรมการกิจการแห่งรัฐเกาหลีเหนือมีดังนี้:
คณะผู้บริหารสูงสุดสมัชชาประชาชนสูงสุดสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี.
คณะผู้บริหารสูงสุดสมัชชาประชาชนสูงสุดมีดังนี้ :
สมัชชาประชาชนสูงสุด.
ประธานและรองประธานสมัชชาประชาชนสูงสุด คือ:
คณะรัฐมนตรี.
รัฐมนตรีบางคนของคณะรัฐมนตรีเกาหลีเหนือมีดังนี้:
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />