pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
การปรึกษาหารือ

การปรึกษาหารือ  เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต วิธีการนี้ขอความเห็นจากชุมชนในวงกว้าง เพื่อพัฒนามุมมองในเรื่องอนาคตที่คาดหวัง อนาคตที่เป็นไปได้ และอนาคตที่พึงปรารถนาในระยะยาว อนาคตที่คาดหวังตั้งอยู่บนพื้นฐานการวิเคราะห์ของผู้เชี่ยวชาญ รวมทั้งทิศทางและการขยายแนวโน้มต่อจากในปัจจุบัน อนาคตที่เป็นไปได้เป็นการให้ทางเลือกหลายทางแก่โลกซึ่งอาจเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญในระยะยาว อนาคตที่พึงปรารถนา คือ อนาคตที่ชุมชนต้องการจะบรรลุ ซึ่งประกอบด้วยค่านิยมและความปรารถนาของปัจเจกชน ยุทธวิธีของภาคเอกชนและองค์กรในชุมชน และแผนการของรัฐบาล จากการเปรียบเทียบอนาคตทั้งสามแบบดังกล่าว จะช่วยบ่งชี้ประเด็นหลักและแรงผลักดันหลักในการเปลี่ยนแปลง เพื่อนำมาพัฒนายุทธศาสตร์ของชาติเพื่อให้บรรลุอนาคตที่พึงปรารถนา และในขณะเดียวกันก็จัดการกับการเปลี่ยนแปลงที่อาจเกิดขึ้น
เทคนิคนี้ก่อให้เกิดประโยชน์ของกระบวนการในแง่การสื่อสาร การประสานงาน ความผูกพันและความเข้าใจที่กล่าวถึงก่อนหน้า เช่นเดียวกันวิธีวิธีเดลฟาย กระบวนการนี้ใช้เงินและเวลาสูงมากเนื่องจากใช้คนจำนวนมากในกระบวนการปรึกษา แต่ข้อแตกต่างคือ วิธีการนี้ค่อนข้างเฉพาะเจาะจงในแต่ละประเทศและวัฒนธรรม จึงไม่สามารถนำผลลัพธ์แต่ละประเทศมาเปรียบเทียบกันได้โดยสะดวก ออสเตรเลีย เนเธอร์แลนด์ มีประสบการณ์ใช้เทคนิคการปรึกษา และเมื่อเร็ว ๆ นี้ อังกฤษใช้ทั้งเทคนิคการปรึกษาและวิธีเดลฟาย
การสร้างมโนภาพสิทธิบัตร

การสร้างมโนภาพสิทธิบัตร  เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต ซึ่งเป็นเทคนิคมองอนาคตระยะใกล้ ใช้ฐานข้อมูลสิทธิบัตรในการระบุเทคโนโลยีใหม่และโอกาสในการประยุกต์ใช้ในสาขาอื่น ๆ เป็นเทคนิคที่ใช้กันแพร่หลายในการวางแผนการคิดค้นนวัตกรรมของบริษัทและการวิเคราะห์บริษัทคู่แข่ง อย่างไรก็ดีการใช้ฐานข้อมูลสิทธิบัตรเพื่อการวิเคราะห์แบบ “การมองอนาคต” ควรกระทำด้วยความระมัดระวังเนื่องจากข้อมูลระดับชาติส่วนมากมักลำเอียงไปทางประเทศเจ้าของสิทธิบัตร จึงไม่สามารถนำมาดำเนินการเปรียบเทียบระหว่างชาติได้อย่างแท้จริง
ประโยชน์ของเทคนิคนี้คือสามารถทำการวิเคราะห์ผ่านฐานข้อมูลออนไลน์เป็นระยะเช่น รายปีโดยใช้แรงงานและค่าใช้จ่ายค่อนข้างต่ำ บริษัทเทคโนโลยีชั้นนำของประเทศเยอรมนีใช้เทคนิคนี้
เทคโนโลยีที่สำคัญยิ่ง

เทคโนโลยีที่สำคัญยิ่ง  - เป็นวิธีหนึ่งของการมองอนาคต เทคนิคนี้ขอความร่วมมือจากผู้เชี่ยวชาญกลุ่มเล็กๆ ที่เลือกสรรแล้วเพื่อรวบรวมรายชื่อเทคโนโลยีที่สัมพันธ์กับการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศในอนาคต สหรัฐอเมริกาใช้วิธีการนี้ในการกำหนดเทคโนโลยีที่สำคัญยิ่งสำหรับอุตสาหกรรมและการป้องกันประเทศ
จุดเด่นคือ เป็นเทคนิคที่ค่อนข้างง่ายในเชิงปฏิบัติ แต่ข้อเสียก็คือ ก่อให้เกิดประโยชน์จากกระบวน “การมองอนาคต” เพียงเล็กน้อย เพราะผลที่ได้นั้นเป็นความคิดของคนกลุ่มเดียวและค่อนข้างจะเป็นหัวข้อเทคโนโลยีกว้างๆ ที่ไม่มีประโยชน์ในการพัฒนายุทธศาสตร์ที่ต้องการละเอียดหรือการจัดลำดับความสำคัญมากนัก
มคตาร์ ลูบิซ

มคตาร์ ลูบิซ (เกิด 7 มีนาคม ค.ศ. 1922 ถึงแก่กรรม 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2004) ในเมืองปาดัง ตอนกลางของสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย เป็นนักเขียนนวนิยาย นักหนังสือพิมพ์ บรรณาธิการ และนักเรียกร้องเสรีภาพคนสำคัญของอินโดนีเซีย เคยได้รับรางวัลแมกไซไซ เมื่อ ค.ศ. 1958 สาขาวารสารศาสตร์ วรรณกรรม และศิลปะการสื่อสารเชิงสร้างสรรค์
คำคม.
"... สำหรับข้าพเจ้าแล้ว มนุษย์ ไม่ว่าต่ำต้อยหรือยากจน ก็มีสิทธิ์แห่งความเป็นมนุษย์ เขาพึงได้รับความเคารพเสมือนมนุษย์ทั้งปวง ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงดำเนินตามอุดมการณ์ที่ว่ามนุษย์ทั้งปวงเป็นครอบครัวเดียว โดยไม่คำนึงถึงสีผิว เชื้อชาติ หรือศาสนา ข้าพเจ้าเชื่อมั่นว่า มนุษย์สามารถอยู่รอดได้ ก็ต่อเมื่อชาติต่าง ๆ เติบโตรวมเป็นครอบครัวชาติเท่านั้น"
"สำหรับข้าพเจ้า นักชาตินิยมที่ดีในโลกของเราทุกวันนี้ จะต้องเป็นนักนานาชาตินิยมที่ดีด้วยเป็นประการแรก นั่นคือ จะต้องชั่งน้ำหนักสวัสดิภาพของบุคคลอื่นให้หนักพอ ๆ กับน้ำหนักแห่งสวัสดิภาพของตัวเขาเอง"
"ผลงานของนักเขียน คือความจริงเท่านั้น เพราะหัวใจของเขานั้นเป็นจริง..."
แหล่งข้อมูลอื่น.
รางวัลแมกไซไซ
อาตส์วิชัน

อาตส์วิชัน หรือ "อาตส์"  ,) คือบริษัทเอเจ็นซี่ รับจัดหา นักพากย์ และ นักแสดง ในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ปี พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) โดย ซาคุมิ มัตสึดะ อดีตผู้จัดการในสังกัดไฮเคียว มีสินทรัพย์รวม 10 ล้านเยน นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนสอนนักพากย์ในเครือบริษัทชื่อ นิฮงนาร์เรชัน และบริษัทลูกชื่อ ไอม์เอนเตอร์ไพรซ์ ซึ่งเป็นบริษัทเอเจ็นซี่ รับจัดหานักพากย์เช่นเดียวกัน
โซอิจิโร โฮชิ

โซอิจิโร โฮชิ (; โรมาจิ: "Hoshi Sōichirō", 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 -) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น สังกัดอาร์ตส์วิชัน แจ้งเกิดจากบทเคน บลูริเวอร์ ในเรื่องลอสต์ยูนิเวิร์ส แต่มีชื่อเสียงจากบทคิระ ยามาโตะ ในเรื่องกันดั้มซี้ด 
เขามักจะได้พากย์อนิเมะที่เป็นผลงานการกำกับของโกโร ทานิงูจิ อยู่บ่อย ๆ เช่น มุเก็น โนะ รีไวอัส, สไครด์, แพลเน็ตทิส และ กัน x ซอร์ด
ประวัติ.
โซอิจิโร โฮชิ เกิดเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 จังหวัดฟูกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น
วงกลุ่มสาม

วงกลุ่มสาม  เป็นวงดนตรีที่ประกอบด้วยผู้เล่นดนตรี 3 คน ใช้เครื่องดนตรี 3 ชิ้น วงที่มีความนิยมสูงคือวงที่ประกอบด้วยเปียโน, ไวโอลิน และเชลโล เรียกว่า "เปียโนทริโอ" วงกลุ่มสามนี้อาจมีการผสมผสานเครื่องดนตรีที่แตกต่างออกไป เช่น ใช้คลาริเน็ตแทนไวโอลิน (คลาริเน็ตทริโอ), ใช้เฟรนช์ฮอร์นแทนเชลโล (ฮอร์นทริโอ) หรือแม้แต่การผสมวงที่ไม่มีเปียโน เช่น ไวโอลิน, วิโอลา, เชลโล (สตริงทริโอ), คลาริเน็ต, โอโบ, บาสซูน (วุดวินด์ทริโอ) เป็นต้น
วงเปียโนทริโอพัฒนามาจาก "อักคัมพานีดโซนาตา" ในสมัยของโมทซาร์ท ความจริงแล้ว โมทซาร์ทเปียโนทริโอที่เรารู้จักกันทุกวันนี้ก็คือโซนาตาสำหรับเปียโนที่มีการเล่นประกอบโดยไวโอลินและเชลโล โดยบทเด่นที่สุดและยากที่สุดจะเป็นของเปียโน ไวโอลินกับเชลโลอาจเพียงเล่นโน้ตเดียวกันกับมือซ้ายหรือมือขวาของเปียโน
ต่อมาในสมัยของเบทโฮเฟิน เครื่องสายได้มีบทบาทมากขึ้น เนื่องจากเป็นที่นิยมมากในหมู่ผู้เล่นดนตรี จุดเปลี่ยนแปลงที่จะเห็นได้ชัดที่สุด คือเปียโนทริโอที่ประพันธ์โดยเบโธเฟน ซึ่งไวโอลินและเชลโลในเปียโนทริโอบางบท มีบทบาทมากกว่าเปียโนเสียอีก ซึ่งเป็นผลให้นักประพันธ์เพลงในสมัยต่อ ๆ มา ประพันธ์เพลงด้วยความมีอิสระมากขึ้น มีการผสมผสานเครื่องดนตรีในรูปแบบที่แปลกใหม่ออกไป
นิราศพระบาท

นิราศพระบาท เป็นนิราศคำกลอนของ สุนทรภู่ มีความยาวถึง 462 คำกลอน นับเป็นนิราศที่ยาวมากเรื่องหนึ่งของสุนทรภู่ โดยมีเนื้อหาบรรยายการเดินทางขณะโดยเสด็จพระองค์เจ้าปฐมวงศ์ ไปนมัสการรอยพระพุทธบาท วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร ปัจจุบันอยู่ในพื้นที่อำเภอขุนโขลน จังหวัดสระบุรี เมื่อวันขึ้น 12 ค่ำ เดือน 3 ปีเถาะ พ.ศ. 2350 
การเดินทางเริ่มต้นจากคลองขวาง กรุงเทพมหานคร ไปนมัสการรอยพระพุทธบาท วัดพระพุทธบาทราชวรมหาวิหาร อำเภอขุนโขลน จังหวัดสระบุรี ใช้เส้นทางทางน้ำโดยใช้เรือ และการเดินทางทางบกโดยใช้ช้าง โดยลงเรือจากพระนครผ่านโรงสุราบางยี่ขัน ผ่านบ้านปูน บางพลู บางพลัด สามเสน บางซื่อ บางซ่อน เข้าปากเกร็ด บางพูด จังหวัดนนทบุรี แล้วล่องเรือไปขึ้นฝั่งที่บ้านขวาง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จากนั้นนั่งช้างและเดินเท้าต่อไปยังวัดพระพุทธบาท โดยผ่านสถานที่ในบริเวณนั้น อย่าง เขาโพธิ์ลังกา เขาขาด ถ้ำกินนร ถ้ำจักรี ฯลฯ
สุนทรภู่แต่งนิราศพระบาทขณะมีอายุ 21 ปี โดยบรรยายเรื่องราวชีวิตและอุปนิสัยส่วนตัวของสุนทรภู่ โดยเน้นความรักที่มีต่อนางจันภรรยา โดยบรรยายผ่านสถานที่ที่เดินทางผ่าน บางตอนสะท้อนชีวิตสาวชาววังและชาวบ้าน ตลอดจนวิถีชีวิตของคนในสังคมไว้ด้วย เช่น การแต่งกายของสาวชาววังที่ร่วมขบวนเสด็จ การแต่งกายของสาวมอญที่สามโคก และลักษณะบ้านของชาวมอญในสังคมไทย เล่าถึงงานวัดพระพุทธบาทอันเป็นงานสำคัญและยิ่งใหญ่
อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ

อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ เป็นอนุสาวรีย์ในกรุงเทพมหานคร โดยรอบเป็นวงเวียนอยู่กึ่งกลางระหว่างถนนพหลโยธิน ถนนราชวิถี และถนนพญาไท โดยตั้งอยู่ที่ กม.4+700 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ซึ่ง กม.0+000 ได้เริ่มนับมาจากอนุสาวรีย์ประชาธิปไตย ถนนราชดำเนินกลาง โดยที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมินี้เป็นจุดเริ่มต้นของการเรียกชื่อถนนพหลโยธิน
ประวัติ.
อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิสร้างขึ้นเพื่อเทิดทูนวีรกรรมของทหาร ตำรวจ และพลเรือนที่เสียชีวิตไปในกรณีพิพาทระหว่างไทยกับฝรั่งเศส เรื่องการปรับปรุงพรมแดนไทยกับอินโดจีนฝรั่งเศส ซึ่งในครั้งนั้นมีผู้เสียชีวิต 59 คน ทั้งทหาร ตำรวจ และพลเรือน โดยพลเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา เป็นผู้วางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2484 และจอมพลแปลก พิบูลสงคราม เป็นผู้ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2485 สถาปนิกผู้ออกแบบอนุสาวรีย์คือ หม่อมหลวงปุ่ม มาลากุล
ก่อนที่จะมีการสร้างวงเวียนอนุสาวรีย์ บริเวณจุดตัดของถนนพญาไท ถนนราชวิถี และถนนพหลโยธินนี้ มีชื่อเรียกว่า สี่แยกสนามเป้า
ความหมาย.
การออกแบบอนุสาวรีย์ของหม่อมหลวงปุ่ม มาลากุล มีแรงบันดาลใจสี่ประการ คือ
ประติมากรรมนักรบ 5 เหล่า (ทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ ตำรวจ และข้าราชการพลเรือน) หม่อมหลวงปุ่มใช้ดาบปลายปืนซึ่งเป็นอาวุธประจำกายทหาร โดยใช้ดาบปลายปืนห้าเล่มรวมกัน จัดตั้งเป็นกลีบแบบลูกมะเฟือง ปลายดาบชี้ขึ้นบน ส่วนคมของดาบหันออก ก่อสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กประดับหินอ่อน มีความสูงประมาณ 50 เมตร ดาบปลายปืนส่วนด้ามตั้งเหนือเพดานห้องโถงใหญ่ ซึ่งใช้เก็บกระสุนปืนใหญ่บรรจุอัฐิทหารที่เสียชีวิตในกรณีพิพาทระหว่างไทยกับฝรั่งเศส ด้านนอกตอนโคนดาบปลายปืนมีรูปปั้นหล่อทองแดงขนาดสองเท่าคนธรรมดาของนักรบ 5 เหล่า คือ ทหารบก ทหารเรือ ทหารอากาศ ตำรวจ และพลเรือน ศิลปินผู้ปั้นรูปเหล่านี้เป็นลูกศิษย์ของศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี เช่น สิทธิเดช แสงหิรัญ, อนุจิตร แสงเดือน, พิมาน มูลประสุข, แช่ม ขาวมีชื่อ ภายใต้การควบคุมของศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี ด้านนอกของผนังห้องโถงเป็นแผ่นทองแดงจารึกนามผู้เสียชีวิต รายนามผู้ที่ได้รับการจารึกไว้มีทั้งสิ้น 160 นาย เป็นทหารบก 94 นาย ทหารเรือ 41 นาย ทหารอากาศ 13 นาย และตำรวจสนาม 12 นาย จนถึงปัจจุบันแผ่นทองแดงจารึกรายนามผู้เสียชีวิตและผู้สละชีพเพื่อชาติจากสงครามต่าง ๆ ตั้งแต่ พ.ศ. 2483–2497 รวมทั้งสิ้น 801 นาย
ความสำคัญ.
นอกจากเป็นอนุสรณ์สถานที่สำคัญ และเป็นที่จารึกรายนามทหารที่เสียชีวิต ในกรณีพิพาทระหว่างไทยกับฝรั่งเศส สงครามโลกครั้งที่สอง และสงครามเกาหลีแล้ว ยังเป็นต้นทางของถนนพหลโยธิน รวมไปถึงศูนย์กลางการคมนาคมที่มีรถโดยสารให้บริการในหลายเส้นทาง เป็นจำนวนมาก ทั้งรถเมล์ รถไฟฟ้า BTS และรถตู้ ผ่านตลอด 24 ชั่วโมง จึงทำให้อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิเป็นชุมทางการคมนาคมที่สำคัญของกรุงเทพมหานครในปัจจุบัน
นอกจากนี้ยังเป็นสถานที่ถ่ายทำภาพยนตร์โฆษณา ptt performa gold เมื่อปี พ.ศ. 2540 และยังเป็นฉากระเบิดอนุสาวรีย์ ในภาพยนตร์เรื่อง มหาอุตม์ เมื่อปี พ.ศ. 2546
การเดินทาง.
การเดินทางโดยรถโดยสารสาธารณะสู่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ
ภาพรวม.
องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ
รถเอกชน
วิทยากร เชียงกูล

รองศาสตราจารย์ วิทยากร เชียงกูล เกิดเมื่อ พ.ศ. 2489 ที่อำเภอบ้านหมอ จังหวัดสระบุรี คณบดีกิตติคุณและอดีตคณบดีวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต เรียนจบชั้นมัธยมปลายที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาจากคณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2512 และปริญญาโท จากสถาบันศึกษาสังคม เมืองเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์
เป็นผู้เขียนบทกลอน "เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน" เมื่อ พ.ศ. 2511 ซึ่งมีท่อนติดปากว่า "ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง ฉันจึง มาหา ความหมาย ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว" บทกลอนนี้ได้กลายเป็นข้อเขียนหนึ่งในหลายชิ้น ที่มีอิทธพลต่อการเคลื่อนไหวของขบวนการนักศึกษาในช่วงนั้น ซึ่งต่อมาได้พัฒนาไปสู่การเรียกร้องประชาธิปไตย ในเหตุการณ์ 14 ตุลา พ.ศ. 2516 และ เหตุการณ์ 6 ตุลา พ.ศ. 2519
การทำงาน.
งานประจำที่เคยทำคือ กองบรรณาธิการสำนักพิมพ์ไทยวัฒนาพานิช, นักเศรษฐศาสตร์ ฝ่ายวิจัยและวางแผน ที่ธนาคารกรุงเทพ, อาจารย์คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, นักเศรษฐศาสตร์ฝ่ายวิจัย ธนาคารกรุงเทพพาณิชยการ, ผู้ชำนาญการคณะกรรมาธิการ การคลังฯ ประจำรัฐสภา, รองอธิการบดี คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ และคณบดีคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต, ปัจจุบันเป็นผู้อำนวยการศูนย์วิจัยทางด้านสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต
มีผลงานเขียนและแปลมาแล้วประมาณ 50 เล่ม ที่เป็นบันเทิงคดี ก็มีเรื่อง ฝันของ เด็กชายชาวนา และฤดูใบไม้ผลิจักต้องมาถึง นอกจากนั้น เป็นงานประเภทบทความ และการ วิเคราะห์เชิงวิชาการ เช่น เราจะไปทางไหนกัน ปัญหาพื้นฐานของประเทศด้อยพัฒนา แนวคิด ใหม่ทางการศึกษา ปัญหาพื้นฐานของชาวนาไทย การพัฒนาทุนนิยมในประเทศไทย ปัญญาชน กับการเปลี่ยนแปลงสังคม ทางออกการเมืองไทย ศึกษาบทบาทและความคิดของ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ คึกฤทธิ์ ปราโมช กุหลาบ สายประดิษฐ์ และ ส. ศิวรักษ์ วิเคราะห์แนวโน้มการเปลี่ยนแปลง สังคมไทย การกอบกู้ฟื้นฟูชาติจากพันธนาการของ IMF
ปัจจุบัน ดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์และคณบดีกิตติคุณวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต ได้รับรางวัลศรีบูรพา ประจำปี พ.ศ. 2541
แซเมิล

แซเมิล ("ภาษามาร์กอัปแอปพลิเคชันขยายได้") เป็นภาษามาร์กอัป ที่พัฒนาภาษามาจากเอกซ์เอ็มแอล สร้างขึ้นโดยบริษัทไมโครซอฟท์ โดยมีไว้สำหรับกำหนดส่วนติดต่อผู้ใช้ในการพัฒนาโปรแกรม ใช้สำหรับกำหนดวัตถุ คุณลักษณะ ความสัมพันธ์ และการโต้ตอบของวัตถุ 
XAML นั้นใช้เป็นหัวใจสำคัญในการสร้างส่วนติดต่อผู้ใช้งานด้วย Windows Presentation Foundation (WPF) (หรือ Avalon) ซึ่งเป็นไลบรารี่[] สำหรับจัดการส่วนติดต่อผู้ใช้งานแบบใหม่ซึ่งเริ่มมีมาใน Microsoft .NET Framework 3.0
XAML เป็นภาษาสำหรับกำหนดส่วนติดต่อผู้ใช้ที่พัฒนามาจาก XML เช่นเดียวกับภาษา XUL ในทางปฏิบัติแล้ว ผู้พัฒนามักจะไม่จำเป็นต้องรู้ หรือเขียนภาษา XAML เอง แต่มักออกแบบส่วนติดต่อผู้ใช้งานผ่านเครื่องมือพัฒนาอย่างเช่น Visual Studio หรือ XAMLPad โดย XAML สามารถคอมไพล์[] เป็นไฟล์ .BAML
พ.ศ. 2020

พุทธศักราช 2020 ใกล้เคียงกับ
ผู้นำ.
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2020"
เหตุการณ์.
<onlyinclude>
ไม่ทราบวันที่.
</onlyinclude>
พ.ศ. 2021

พุทธศักราช 2021 ใกล้เคียงกับ
ผู้นำ.
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2021"
เหตุการณ์.
<onlyinclude>
ไม่ทราบวันที่.
</onlyinclude>
เพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร

เพลงพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร หมายถึง เพลงที่พระองค์พระราชนิพนธ์เนื้อเพลงและ ทำนอง หรืออย่างใดอย่างหนึ่ง พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ 9 ทรงมีพระราชปรีชาญาณในเรื่องของดนตรี และทรงพระราชนิพนธ์ทำนองเพลงตั้งแต่ยังทรงเป็นสมเด็จพระอนุชาธิราช รวมบทเพลงพระราชนิพนธ์ทั้งสิ้น 48 เพลง ประกอบด้วยเพลงที่ทรงพระราชนิพนธ์ทำนอง และคำร้องภาษาอังกฤษด้วยพระองค์เองมี
5 เพลง คือ "Echo", "Still on My Mind", "Old-Fashioned Melody", "No Moon" และ "Dream Island" เพลงที่ทรงพระราชนิพนธ์ทำนองขึ้นภายหลังโดยใส่ในคำร้องที่มีผู้ประพันธ์ไว้แล้ว ได้แก่ ความฝันอันสูงสุด เราสู้ และ รัก
ผู้ที่โปรดเกล้าฯ ให้แต่งคำร้องประกอบเพลงพระราชนิพนธ์มีหลายท่าน ได้แก่ พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ, ศาสตราจารย์ ท่านผู้หญิงนพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา, ศาสตราจารย์ ดร.ประเสริฐ ณ นคร, ท่านผู้หญิงสมโรจน์ สวัสดิกุล ณ อยุธยา, นายจำนงราชกิจ (จรัล บุณยรัตพันธุ์), หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช, หม่อมหลวงประพันธ์ สนิทวงศ์ และท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค เป็นต้น
ในยุคแรก หลังจากที่เพลงพระราชนิพนธ์มีทำนองและคำร้องสมบูรณ์แล้ว จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ครูเอื้อ สุนทรสนาน นำไปบรรเลงในวงดนตรีกรมโฆษณาการ หรือวงดนตรีกรมประชาสัมพันธ์ (สมัยนั้นคือวงเดียวกับวงดนตรีสุนทราภรณ์) เพื่อให้แพร่หลายทั่วไป และโดยพระองค์ท่านเองทรงดนตรีร่วมกับวงดนตรี วง อ.ส. วันศุกร์ ออกอากาศ ปรากฏว่าหลายเพลงกลายเป็นเพลงยอดนิยมทั้งในหมู่ชาวไทยและชาวต่างประเทศ
ในระยะหลังพระองค์มีพระราชกรณียกิจมากมาย ทำให้พระองค์ทรงไม่มีเวลาที่จะพระราชนิพนธ์เพลง เพลงสุดท้ายที่พระองค์ทรงพระราชนิพนธ์ออกมาคือเพลง "เมนูไข่" เป็นเพลงแนวสนุกสนาน เนื้อร้องทรงพระนิพนธ์โดยสมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี พระราชทานเป็นของขวัญวันคล้ายวันประสูติครบ 72 พรรษาแด่ สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ ในปี พ.ศ. 2538
ยามเย็น

ยามเย็น หรือ Love at Sundown เพลงพระราชนิพนธ์ลำดับที่ 2 ทรงพระราชนิพนธ์ ใน พ.ศ. 2489 ขณะยังทรงเป็นสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ นิพนธ์คำร้องภาษาไทย และท่านผู้หญิงนพคุณ ทองใหญ่ ณ อยุธยา แต่งคำร้องภาษาอังกฤษ แล้วพระราชทานเพลงพระราชนิพนธ์ที่มีคำร้องสมบูรณ์ทั้งสองภาษาให้นายเอื้อ สุนทรสนาน นำไปให้นายบิลลี่หรือนาย คีติ คีตากร นักดนตรีชาวฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นนักดนตรีในวงดนตรีสุนทราภรณ์เรียบเรียงเสียงประสานจนสมบูรณ์จึงได้นำออกบรรเลงในงานของสมาคมปราบวัณโรค ณ เวทีลีลาศสวนอัมพร เมื่อวันเสาร์ที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 นับเป็นเพลงพระราชนิพนธ์เพลงแรกที่นำออกบรรเลงสู่ประชาชน เป็นเพลงที่ร่าเริงแจ่มใสเหมาะสำหรับการเต้นรำในสมัยนั้น จึงเป็นเพลงยอดนิยมของพสกนิกรไทยทันที ต่อมาได้มีการบันทึกลงแผ่นเสียงครั้งแรกโดยชวลี ช่วงวิทย์
ส่วนคำร้องภาษาฝรั่งเศส ทรงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้ น.ส.เปรมิกา สุจริตกุลถ่ายทอดความหมายจากคำร้องภาษาไทยเป็นภาษาฝรั่งเศส เมื่อปี 2552 โดยใช้ชื่อเพลงว่า Crépuscule d’Amour
เพนียดคล้องช้าง

เพนียดคล้องช้าง คือสถานที่สำหรับการจับช้างหน้าพระที่นั่ง แต่เดิมเคยใช้พื้นที่ข้างพระราชวังจันทรเกษม จนถึงสมัยสมเด็จพระมหาจักรพรรดิจึงย้ายมาที่ที่ตั้งอยู่ในปัจจุบัน
ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ช้าง เป็นสัตว์ที่มีความสำคัญสูงมาก เป็นพาหนะของชนชั้นสูงสำหรับพระราชดำเนินทางบก และเป็นเหมือนรถถังหรือ เครื่องมือสำคัญในการนำลี้พลเข้าต่อสู้กับข้าสึก ยิ่งถ้าเป็นช้างเผือก สิ่งมงคลคู่บารมีของพระมหากษัตริย์ด้วยแล้ว พระองค์ก็จะโปรดเกล้าฯให้นำมาเลี้ยง และประดับยศศักดิ์ให้ด้วย
พระมหากษัตริย์ในสมัยกรุงศรีอยุธยา น่าจะเสด็จมาทอดพระเนตรการคล้องช้างด้วยเสมอ เพราะนอกจากจะเป็นขั้นตอนในการคัดเลือกช้างแล้ว ยังเป็นมหรสพชนิดหนึ่งอีกด้วย
วิธีจับช้าง.
หมอช้างจะขี่ ช้างต่อ ล่อช้างป่าจากนอกพระนครให้เข้ามาในเพนียดแล้วคัดเฉพาะช้างที่ต้องการไว้ เมื่อจะนำมาฝึก ก็จะให้หมอช้างชี่ช้าง 5–7 เชือกวิ่งไล่ต้อน ผู้ที่ทำหน้าที่จับช้าง หรือ คล้องช้าง จะขี่ช้างต่อ ถือ คันจาม ไม้ด้านยาวที่ปลายด้านหนึ่งเป็นบ่วง และ ปลายเชือกผูกติดกับคอช้าง คอยหาจังหวะคล้องบ่วงเข้าที่เท้าหลังของช้าง เมื่อบ่วงรัดเท้าช้างไว้แน่น จากนั้นควาญท้ายจะโยนบ่วงที่เหลือลงจากหลังช้างเพื่อให้ช้างลากไปติดเสาตะลุง ก็เป็นอันจับช้างได้ จากนั้นจึงนำช้างต่อสองเชือกปะกบข้างแล้วนำไปยังสำโตงเตงเพื่อให้พระมหากษัตริย์ทรงเลือก ซึ่งการเลือกช้างนั้นจะต้องดูที่คชลักษ์เป็นหลัก แล้วจึงนำช้างแต่ละคชลักษ์ไปฝึกตามที่ตำราบอกกล่าว
พอยต์การ์ด

พอยต์การ์ด หรือ การ์ดจ่าย  เป็นผู้เล่นตำแหน่งหนึ่งในบาสเกตบอล พอยต์การ์ดมักเป็นผู้เล่นที่มีรูปร่างเล็กที่สุดในทีมและมีหน้าที่เฉพาะ คือดูแลการบุกของทีมโดยควบคุมลูกและส่งลูกไปยังผู้เล่นที่เหมาะสมในเวลาที่เหมาะสม พอยต์การ์ดมักเป็นผู้ที่นำลูกไปยังสนามฝั่งตรงข้ามเพื่อเริ่มเกมบุก ดังนั้นทักษะการส่งลูกและสายตาที่ดีเป็นสิ่งสำคัญมาก การประเมินพอยต์การ์ดมักดูจากจำนวนแอสซิสต์มากกว่าคะแนนที่ทำได้ อย่างไรก็ตามพอยต์การ์ดชั้นนำควรชู้ตลูกจากระยะไกลได้ดี
พอยต์การ์ดยังควรมีความเป็นผู้นำเหมือนผู้เล่นตำแหน่งควอเตอร์แบ็คในอเมริกันฟุตบอล เป็นหน้าที่ของพอยต์การ์ดที่ทำให้ทีมทำคะแนนได้ ไม่ว่าจะเป็นการส่งลูก การกำหนดแผนการเล่น การจ่ายลูกไปยังเพื่อนร่วมทีมที่คิดว่าอยู่ในตำแหน่งที่ดีที่สุดในการทำแต้ม และควบคุมจังหวะความเร็วของเกม หลายครั้งนักพากย์กีฬาเรียกพอยต์การ์ดว่าเป็นโค้ชในสนาม หรือแม่ทัพในสนาม (coach on the floor, floor general) ซึ่งในอดีตพอยต์การ์ดหลายคน เช่น เลนนี วิลเคนส์ (Lenny Wilkens) ก็เป็นทั้งผู้เล่นและโค้ชของทีมในเวลาเดียวกัน แต่ปัจจุบันไม่ค่อยพบบ่อยนัก ปกติโค้ชชอบเรียกแผนการเล่นทุกครั้งที่มีการครองบอล แต่พอยต์การ์ดบางคนก็ได้สิทธิ์ในการเรียกแผนการเล่นเอง ตัวอย่างเช่น สตีฟ แนช (Steve Nash) ในฤดูกาล 2004-05 ซึ่งได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า โค้ช ไมค์ แดนโทนี (Mike D'Antoni) อนุญาตให้แนชเลือกเล่นได้ตามอิสระ หรือกำหนดแผนการเล่นเองหลายครั้ง ถึงแม้ว่าพอยต์การ์ดอีกหลายคนที่ไม่ได้อิสระเช่นนี้แต่ก็ยังถือว่าผู้ช่วยโค้ชในสนาม รับแผนการเล่นที่ได้จากโค้ชและบอกต่อให้กับผู้เล่นที่เหลือในทีม แสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้นำ
สไตล์การเล่นของพอยต์การ์ดแตกต่างกันออกไป บางคนประสบความสำเร็จเนื่องจากความคล่องแคล่วรวดเร็ว ตัวอย่างเช่น แนช, อัลเลน ไอเวอร์สัน (Allen Iverson) และ โทนี พาร์กเกอร์ (Tony Parker) พอยต์การ์ดอื่น ๆ เช่น ไมค์ บิบบี (Mike Bibby) อาศัยความฉลาดในการนำทีม พอยต์การ์ดที่มีประสิทธิผลหลายคนช่วยทีมด้วยการทำคะแนน เช่น ชอนซี บิลลัพส์ (Chauncey Billups) , เจสัน เทอร์รี (Jason Terry) เป็นต้น แต่สิ่งที่สำคัญของพอยต์การ์ดคือความสามารถในการส่งบอลและเลี้ยงลูกโดยไม่เสียเทอร์นโอเวอร์ และกำกับให้ทีมอยู่ในความควบคุม
ตัวอย่างพอยต์การ์ดที่มีชื่อเสียงในระดับแนวหน้าของปัจจุบัน เช่น สตีฟ แนช, อัลเลน ไอเวอร์สัน, โทนี พาร์กเกอร์, เจสัน คิดด์ (Jason Kidd) , ชอนซี บิลลัพส์, ซู เบิร์ด (Sue Bird ใน ดับบลิวเอ็นบีเอ) และ กิลเบิร์ต อะรีนัส (Gilbert Arenas) เป็นต้น พอยต์การ์ดที่ยิ่งใหญ่ในอดีตเช่น บ็อบ คอสี (Bob Cousy) , เลนนี วิลเคนส์, แมจิก จอห์นสัน (Magic Johnson ส่วนสูง 2.06 เมตร ซึ่งสูงกว่าพอยต์การ์ดทั่วไปมาก) , ไอเซยา ทอมัส (Isiah Thomas) และ จอห์น สต็อกตัน (John Stockton) การ์ดอีกคนที่มีชื่อเสียงมากคือ ออสการ์ รอเบิร์ตสัน (Oscar Robertson) ซึ่งรวมทักษะของพอยต์การ์ดและสมอลฟอร์เวิร์ดเข้าด้วยกัน เปรียบได้กับผู้เล่นพอยท์ฟอร์เวิร์ดในปัจจุบัน
พ.ศ. 2026

พุทธศักราช 2026 ใกล้เคียงกับ
ผู้นำ.
"สำหรับผู้นำประเทศอื่น ๆ ดู รายชื่อผู้นำประเทศ พ.ศ. 2026"
เหตุการณ์.
<onlyinclude>
ไม่ทราบวันที่.
</onlyinclude>
มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด

มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด (อ่านว่า "สแตนเฟิร์ด") มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า มหาวิทยาลัยลีแลนด์สแตนฟอร์ดจูเนียร์ (Leland Stanford Junior University) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ตั้งอยู่ที่เมืองสแตนฟอร์ด รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา อยู่ห่างจากซานฟรานซิสโกประมาณ 60 กม. (37 ไมล์) สแตนฟอร์ดตั้งอยู่ในศูนย์กลางของซิลิคอนแวลลีย์ในเคาน์ตีซานตาคลารา และมหาวิทยาลัยอยู่ในบริเวณเมืองพาโลอัลโต มหาวิทยาลัยก่อตั้งในปี ค.ศ. 1891 โดยเริ่มโครงการก่อสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1885
มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดได้รับการจัดอันดับให้เป็นมหาวิทยาลัยอันดับสองของโลกโดย Academic Ranking of World Universities, QS World University Rankings และ Times Higher Education มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดถูกจัดให้อยู่ในระดับเดียวกับ Harvard, Yale, Princeton, MIT, Caltech บางครั้งเรียกย่อ ๆ ในกลุ่มเด็กนักเรียน High School ว่ากลุ่ม HYPSMC หมายถึงกลุ่มมหาวิทยาลัยที่สมัครเข้าเรียนยาก นอกจากนี้สแตนฟอร์ดยังได้รับการขนานนามให้เป็นหนึ่งในสามมหาวิทยาลัยชั้นนำทางเทคโนโลยี นอกเหนือจาก MIT และ Caltech และมีนักวิจัยรางวัลโนเบลจำนวนมาก โดยเฉพาะในสาขาฟิสิกส์ วิทยาศาสตร์การแพทย์ และเศรษฐศาสตร์ นอกจากนี้ สแตนฟอร์ดยังมีคลังข้อมูลและศูนย์เก็บเอกสารทางด้านศิลปศาสตร์ และสังคมศาสตร์ที่มีชื่อเสียงระดับสากล เช่น US Federal Government Archive ห้องเก็บหนังสือโบราณ และยังมีบุคลากรชั้นแนวหน้าในสาขาต่าง ๆ ทุกสาขา 
นอกจากนี้ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดได้เตรียมพร้อมให้นักศึกษาเป็นผู้ประกอบการ ศิษย์เก่าของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดเป็นผู้ก่อตั้งบริษัทที่มีชื่อเสียงมากมาย อาทิ เช่น Nike, Hewlett-Packard, Electronic Arts, Sun Microsystems, Nvidia, Yahoo!, Cisco Systems, Silicon Graphics และ Google เป็นต้น
การกีฬา.
จุดเด่นของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดที่แตกต่างจากโรงเรียนชั้นนำอื่น ๆ คือเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงทั้งในทางวิชาการและในด้านการกีฬา สแตนฟอร์ดอยู่ใน NCAA Division I-A อยู่ในแปซิฟิก-เทน และชนะเลิศการใน 70 รายการนับแต่ปี ค.ศ. 1980 เป็นต้นมา และได้รางวัลถ้วย Director’s cup ซึ่งมอบให้กับมหาวิทยาลัยที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในด้านการกีฬา เป็นเวลา 11 ปีติดต่อกันจากทั้งหมด 12 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990 ถึง ค.ศ. 2004 นักกีฬาของสแตนฟอร์ด ได้เหรียญรางวัลกีฬาโอลิมปิก 47 เหรียญ และชนะเลิศในระดับวิทยาลัย (NCAA Championship) 39 ครั้ง
มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดมีคู่แข่งในทางกีฬา คือ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ โดยทุก ๆ ปีจะมีการแข่งขันกีฬาอเมริกันฟุตบอลกัน ชื่อว่า The Big Game ในวันอาทิตย์ของเดือนพฤศจิกายน ในช่วงสัปดาห์นั้นจะมีกิจกรรมเกี่ยวกับ Big Game ไปตลอดสัปดาห์
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียง.
สแตนฟอร์ดมีศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงหลายท่าน อาทิ
มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต

มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตต (Michigan State University, MSU) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐตั้งอยู่ที่เมืองอีสต์แลนซิงในรัฐมิชิแกน สหรัฐอเมริกา และเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในด้านเกษตรกรรมของสหรัฐอเมริกา มหาวิทยาลัยมิชิแกนสเตตมีชื่อเสียงในด้านเกษตรศาสตร์และศิลปศาสตร์
ทีมกีฬาในมหาวิทยาลัยชื่อทีมว่าสปาร์ตันส์ แข่งขันในลีกของบิ๊กเทนสำหรับทุกกีฬายกเว้นฮอกกีน้ำแข็ง ทีมกีฬาที่ได้รับรางวัลได้แก่ทีมอเมริกันฟุตบอล แข่งชนะในโรสโบวลส์ ในปี ค.ศ. 1954, 1956, 1988 ทีมบาสเกตบอลชายชนะการแข่งขันบาสเกตบอลชิงแชมป์ดิวิชัน 1 ของ NCAA ในปี ค.ศ. 1979 และ 2000
ชูตติงการ์ด

ชูตติ้งการ์ด  เป็นตำแหน่งผู้เล่นหนึ่งในทีมบาสเกตบอล มักจะตัวเตี้ยกว่า ผอมกว่า และเร็วกว่าฟอร์เวิร์ด และมักรับหน้าที่ทำคะแนนและคุมผู้เล่นวงนอกที่เก่งที่สุดของของฝ่ายตรงข้าม ชื่อเรียกอื่นของชูตติ้งการ์ดได้แก่ ทูการ์ด (2-guard), บิ๊กการ์ด (big guard) และออฟการ์ด (off guard) แต่บางทีมก็มอบหมายหน้าที่ในการนำลูกเข้าแดนฝ่ายตรงข้ามด้วย เรียกผู้เล่นเหล่านี้ว่าคอมโบการ์ด (combo guard) ชูตติ้งการ์ดหลายคนที่มีรูปร่างใหญ่สามารถเล่นตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ดได้ด้วย ผู้เล่นที่สามารถเล่นสลับระหว่างชูตติ้งการ์ดกับสมอลฟอร์เวิร์ดเรียกว่า สวิงแมน (swingman)
แม้ว่าชูตติ้งการ์ดหลายคนเป็นผู้ที่สามารถจัมป์ชูต (jump shoot ชูตลูกระหว่างการกระโดด) ระยะไกลได้ดีที่สุดในทีม ส่วนใหญ่ยังสามารถนำลูกไปทำคะแนนใกล้ห่วงได้ดีอีกด้วย ชูตติ้งการ์ดที่ดีควรมีทักษะการส่งลูกที่ดีพอควร แต่หน้าที่หลักของชูตติ้งการ์ดคือการทำคะแนน ส่วนการแจกจ่ายลูกมักปล่อยเป็นหน้าที่ของพอยท์การ์ด ชูตติ้งการ์ดในระดับอาชีพมักสูงระหว่าง 6 ฟุต 2 นิ้ว (1.88 เมตร) ถึง 6 ฟุต 9 นิ้ว (2.06 เมตร)
ไมเคิล จอร์แดน (Michael Jordan) นักบาสเกตบอลที่มีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ก็เป็นชูตติ้งการ์ด แต่ทักษะการเข้าไปทำคะแนนใต้แป้นทำให้มองว่าเขาเล่นเหมือนสมอลฟอร์เวิร์ดมากกว่า ในทางกลับกัน เรกจี มิลเลอร์ (Reggie Miller) เล่นในแบบฉบับของชูตติ้งการ์ด มีท่าจัมป์ชูตที่แม่นยำ ตัวอย่างชูตติ้งการ์ดอื่นที่สำคัญในอดีต เช่น 
ผู้เล่นชูตติ้งการ์ดที่เด่นในปัจจุบันเช่น โคบี ไบรอันต์ (Kobe Bryant), ดเวน เหว็ด (Dwyane Wade), เทรซี แม็คเกรดี (Tracy McGrady) แม้ว่าเขาจะเล่นตำแหน่งสมอลฟอร์เวิร์ดบ่อย ๆ, เรย์ อัลเลน (Ray Allen), วินซ์ คอร์เตอร์ (Vince Carter), เจสัน ริชาร์ดสัน (Jason Richardson), ไดอานา ทอราซิ (Diana Taurasi) ในดับบลิวเอ็นบีเอ, ริชาร์ด แฮมิลตัน (Richard Hamilton), มานู จิโนบิลลี (Manu Ginobili), ไมเคิล เรดด์ (Michael Redd) และ พอล เพียร์ซ (Paul Pierce)
ภาษาจาวา

ภาษาจาวา  เป็นภาษาโปรแกรมเชิงวัตถุที่พัฒนาขึ้นโดย เจมส์ กอสลิง และวิศวกรคนอื่น ๆ ที่ ซัน ไมโครซิสเต็มส์ ภาษาจาวาถูกพัฒนาขึ้นในปี พ.ศ. 2534 (ค.ศ. 1991) โดยเป็นส่วนหนึ่งของ โครงการกรีน (the Green Project) และสำเร็จออกสู่สาธารณะในปี พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) ซึ่งภาษานี้มีจุดประสงค์เพื่อใช้แทนภาษาซีพลัสพลัส (C++) โดยรูปแบบที่เพิ่มเติมขึ้นคล้ายกับภาษาอ็อบเจกต์ทีฟซี (Objective-C) แต่เดิมภาษานี้เรียกว่า ภาษาโอ๊ก (Oak) ซึ่งตั้งชื่อตามต้นโอ๊กใกล้ที่ทำงานของ เจมส์ กอสลิง แต่ว่ามีปัญหาทางลิขสิทธิ์ จึงเปลี่ยนไปใช้ชื่อ "จาวา" ซึ่งเป็นชื่อกาแฟแทน
และแม้ว่าจะมีชื่อคล้ายกัน แต่ภาษาจาวาไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับภาษาจาวาสคริปต์ (JavaScript) ปัจจุบันมาตรฐานของภาษาจาวาดูแลโดย Java Community Process ซึ่งเป็นกระบวนการอย่างเป็นทางการ ที่อนุญาตให้ผู้ที่สนใจเข้าร่วมกำหนดความสามารถในจาวาแพลตฟอร์มได้
จุดมุ่งหมาย.
จุดมุ่งหมายหลัก 4 ประการ ในการพัฒนาจาวา คือ
จาวาแพลตฟอร์ม และ ภาษาจาวา.
เนื่องจากชื่อที่เหมือนกัน และการเรียกขานที่มักจะพูดถึงพร้อมกันบ่อย ๆ ทำให้คนทั่วไป มักสับสนว่า ภาษาจาวา และ จาวาแพลตฟอร์ม เป็นสิ่งเดียวกัน
ในความเป็นจริงนั้น ทั้งสองสิ่ง แม้จะทำงานเสริมกัน แต่ก็เป็นสิ่งที่แยกออกจากกัน
โดย ภาษาจาวานั้น คือภาษาสำหรับใช้เขียนโปรแกรมภาษาหนึ่ง ดังที่ได้อธิบายไปข้างต้น
ส่วน จาวาแพลตฟอร์มนั้น คือสภาพแวดล้อมสำหรับการใช้งานโปรแกรมจาวา โดยมีองค์ประกอบหลักคือ จาวาเวอร์ชวลแมชีน (Java virtual machine) และ ไลบรารีมาตรฐานจาวา (Java standard library)
โปรแกรมที่ทำงานบนจาวาแพลตฟอร์มนั้น ไม่จำเป็นจะต้องสร้างด้วยภาษาจาวา เช่น อาจจะใช้ ภาษาไพทอน (Python) หรือ ภาษาอื่น ๆ ก็ได้
ส่วนภาษาจาวานั้น ก็สามารถนำไปใช้พัฒนาโปรแกรมสำหรับแพลตฟอร์มอื่นได้เช่นเดียวกัน เช่น คอมไพเลอร์ gcj สามารถคอมไพล์โปรแกรมที่เขียนด้วยภาษาจาวา ให้ทำงานได้ โดยไม่ต้องใช้ จาวาเวอร์ชวลแมชีน
ซอฟต์แวร์ที่เกี่ยวข้อง.
รายชื่อของซอฟต์แวร์เสรีที่เกี่ยวข้องกับจาวา
ซันไมโครซิสเต็มส์

ซันไมโครซิสเต็มส์  เป็นบริษัทผู้ผลิตคอมพิวเตอร์ สารกึ่งตัวนำและซอฟต์แวร์ ที่ตั้งอยู่ในซิลิคอนแวลลีย์ เมืองแซนตาแคลรา รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา
ผลิตภัณฑ์เด่นที่เป็นที่รู้จักโดยทั่วไปของซัน ได้แก่ เครื่องเซิร์ฟเวอร์และเวิร์กสเตชัน ที่ใช้หน่วยประมวลผลสปาร์ค (SPARC), ระบบปฏิบัติการโซลาริส (Solaris), ระบบไฟล์บนเครือข่าย NFS, และ โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาษาจาวา และแพลตฟอร์มจาวา
นอกจากนี้ ซันยังเป็นผู้สนับสนุนหลักของ โครงการโอเพ่นออฟฟิศดอทอ็อก (OpenOffice.org) ซึ่งเป็นชุดซอฟต์แวร์สำนักงานแบบโอเพนซอร์ส 
วันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2552, มีการประกาศว่าออราเคิลคอร์ปอเรชัน จะเข้าซื้อกิจการซันไมโครซิสเต็มส์ ในมูลค่า 7.4 พันล้านเหรียญสหรัฐ การเข้าซื้อสำเร็จในวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2553
หมู่เกาะโซโลมอน

หมู่เกาะโซโลมอน  เป็นประเทศในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศปาปัวนิวกินี และเป็นส่วนหนึ่งของเครือจักรภพ ประกอบด้วยเกาะต่าง ๆ กว่า 990 เกาะ ซึ่งมีพื้นที่รวมกัน 28,000 ตารางกิโลเมตร
ประวัติศาสตร์.
หมู่เกาะโซโลมอน สันนิษฐานว่ามีคนอาศัยอยู่คนเกาะนี้มาแล้วเกือบ 2,000 ปีมาแล้ว หมู่เกาะนี้ถูกค้นพบเมื่อปี 1568 โดยชาวสเปนชื่อ กัปตันAlvaro de Mendana หลังจากนั้นมาเกาะโซโลมอน ก็ไม่มีใครเข้าไปเลยเป็นเวลากว่า 200 ปี
ในปี 1886 ประเทศอังกฤษ กับ เยอรมนี ได้มีการแบ่งแยกดินแดนของเกาะโซโลมอน แต่ต่อมาภายหลังประเทศ สหราชอาณาจักรอังกฤษได้เป็นผู้ถือครองเกาะแห่งนี้แต่เพียงผู้เดียว
ในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง โซโลมอนเป็นที่หมายปองของคู่สงคราม เพราะเป็นจุดพักระหว่างทางของการขนส่งสินค้าในมหาสมุทรแปซิฟิค และ มีทะเลล้อมรอบ จึงรบเพียงแค่ทางเรือ และ ทางอากาศ โดยมีทรัพยากรธรรมชาติที่สวยงาม และ อุดมสมบูรณ์จึงได้ชื่อว่า Pearl of Pacific (ไข่มุกแห่งแปซิฟิค) โดยกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นได้บุกรุกเข้ามาในเกาะนี้ช่วงต้นของสงคราม แต่กองทัพสหราชอาณาจักรก็สามารถยึดครองดินแดนกลับมาได้อีกครั้งในปี 1945 ในปี 1976 เกาะแห่งนี้กลายเป็นดินแดนที่สามารถปกครองตนเองได้และได้รับเอกราช ในวันที่ 7 กรกฎาคม 1978 และได้เข้าเป็นภาคีสหประชาชาติเมื่อ 19 กันยายน 1978
การเมืองการปกครอง.
นิติบัญญัติ.
อำนาจนิติบัญญัติเป็นของรัฐสภาแห่งชาติ ซึ่งเป็นสภาเดียว ประกอบด้วยสมาชิกสภา 30-50 คน โดยกระจายอำนาจ แบ่งเป็น 4 ภาค แต่ละภาคมีสภาปกครองท้องถิ่น 8 แห่ง สมาชิกสภาปกครองท้องถิ่นมาจากการเลือกตั้ง
การแบ่งเขตการปกครอง.
หมู่เกาะโซโลมอนแบ่งเป็น 9 จังหวัด (provinces) และ 1 เขตเมืองหลวง*:
เศรษฐกิจ.
เศรษฐกิจของประเทศขึ้นอยู่กับการเกษตรเป็นหลัก ประมาณร้อยละ 90 ของจำนวนประชากร มีอาชีพกสิกรรม ทำป่าไม้ และประมง มีรายได้จากการส่งออกประมาณปีละ 60 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
รัฐบาลหมู่เกาะโซโลมอนพยายามชักชวนให้ประเทศต่าง ๆ เช่น ไต้หวัน ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ สหราชอาณาจักร มาเลเซีย และอินโดนีเซีย เข้าไปร่วมทุนในสาขาต่าง ๆ โดยเฉพาะการท่องเที่ยว การผลิตไม้แปรรูปเพื่อส่งออก การผลิตเสื้อผ้าสำเร็จรูป เป็นต้น รัฐบาลได้วางกฎเกณฑ์ เพื่อส่งเสริมการ ลงทุน โดยการลดภาษีการค้า ยกเว้นภาษีวัตถุดิบและเครื่องจักรกลสำหรับโรงงานอุตสาหกรรม เป็นเวลา 5 ปี และไม่มีข้อห้ามสำหรับการส่งผลกำไรออกนอกประเทศ
ประชากรศาสตร์.
เชื้อชาติ.
ประกอบด้วยชาวเมลานีเซียซึ่งเป็นชนกลุ่มใหญ่ของประเทศ มีชาวไมโครนีเซีย ยุโรปและเอเชียเล็กน้อย ส่วนใหญ่นับถือศาสนาคริสต์นิกายอังกลิเคน ร้อยละ 34 โรมันคาทอลิก ร้อยละ 19 และอีวันเจลิคอน ร้อยละ 24
ภาษาจีน

ภาษาจีน (汉语 - 漢語 - Hànyǔ - ฮั่นอวี่, 华语 - 華語 - Huáyǔ - หัวอวี่ หรือ 中文 - Zhōngwén - จงเหวิน) เป็นหนึ่งในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ชาวจีนส่วนใหญ่ถือภาษาจีนพูดชนิดต่าง ๆ ว่าเป็นภาษาเดียว โดยทั่วไปแล้ว ภาษาพูดในกลุ่มภาษาจีนเป็นภาษาที่มีเสียงวรรณยุกต์และไม่อ่านเนื่องเสียง อย่างไรก็ดี ยังมีความแตกต่างกันในภาษาพูดแต่ละภาษาอยู่มาก ความต่างเหล่านี้เทียบได้กับ ความแตกต่างระหว่างภาษาของภาษากลุ่มโรมานซ์ เราอาจแบ่งภาษาพูดของจีนได้ 6 ถึง 12 กลุ่ม ขึ้นอยู่กับเกณฑ์ที่ใช้ในการแบ่ง ที่เป็นที่รู้จักดี เช่น กลุ่มแมนดาริน กลุ่มหวู และกลุ่มกวางตุ้ง ยังเป็นที่โต้เถียงกันถึงปัจจุบันว่าภาษาพูดบางกลุ่มควรจัดเป็น "ภาษา" หรือเป็นแค่ "สำเนียง" 
ประชากรประมาณ 1/5 ของโลกพูดภาษาจีนแบบใดแบบหนึ่งเป็นภาษาแม่ ทำให้เป็นภาษาที่มีคนพูดเป็นภาษาแม่มากที่สุด สำเนียงพูดที่ถือเป็นมาตรฐาน คือ สำเนียงปักกิ่ง หรือ ภาษาฮั่น ซึ่งอยู่ในกลุ่มภาษาแมนดาริน ภาษาจีนกลาง หรือ ภาษาจีนแมนดาริน (Standard Mandarin) เป็นภาษาทางการของสาธารณรัฐประชาชนจีน และสาธารณรัฐจีนหรือไต้หวัน เป็นหนึ่งในภาษาทางการ 4 ภาษาทางการของประเทศสิงคโปร์ (ร่วมกับ ภาษาอังกฤษ ภาษามลายู และภาษาทมิฬ) และเป็นหนึ่งใน 6 ภาษาที่ใช้ในองค์การสหประชาชาติ (ร่วมกับ ภาษาอังกฤษ ภาษาอาหรับ ภาษาฝรั่งเศส ภาษารัสเซีย และภาษาสเปน) ภาษาจีนกวางตุ้ง เป็นภาษาทางการของ ฮ่องกง (ร่วมกับภาษาอังกฤษ) และมาเก๊า (ร่วมกับภาษาโปรตุเกส)
นอกจากนี้ ภาษาเขียนยังได้เปลี่ยนแปลงตามระยะเวลา แต่การเปลี่ยนแปลงของภาษาเขียน ช้ากว่าการเปลี่ยนแปลงของภาษาพูดอย่างมาก จึงไม่ถูกจำกัดโดยความเปลี่ยนแปลงของภาษาพูดโดยส่วนใหญ่ ในปัจจุบัน ภาษาจีนใช้อักษรมาตรฐาน 2 รูปแบบทั่วโลก ได้แก่ อักษรจีนตัวเต็ม และ อักษรจีนตัวย่อ
ภาษาพูดของจีน.
แผนที่ด้านขวาแสดงพื้นที่ที่มีประชาชนพูด ทั้งภาษาและสำเนียงภาษาจีนต่างกันในประเทศจีน โดยพื้นฐาน เราอาจแบ่งกลุ่มภาษาจีนออกเป็น 7 กลุ่มใหญ่ ๆ ตามจำนวนประชากรที่พูดได้ ดังนี้
นอกจากนี้ นักภาษาศาสตร์ยังได้แบ่งกลุ่มภาษาจีนออกมาจากกลุ่มใหญ่ข้างบนอีก 3 ประเภท ได้แก่
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เทศบาลเบาเกา

เบาเกา  เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งของประเทศติมอร์-เลสเต ตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างทางจากดิลีไปยังเลาเต็ง ถือว่าเป็นเทศบาลที่ใหญ่รองจากเทศบาลดิลี มีพื้นที่ประมาณ 1,494 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 104,571 คน (สำรวจ ปี พ.ศ. 2547) นอกจากนี้ยังมีสนามบินขนาดใหญ่พอที่จะรองรับเครื่องบินโบอิ้ง 747 ได้ ดังนั้นจึงถือว่าเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญจุดหนึ่งของประเทศ
พรมออสเตรเลีย

พรมออสเตรเลีย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Fittonia verschaffeltii") เป็นไม้ล้มลุก แบบไม้คลุมดินในวงศ์เหงือกปลาหมอ ต้นสูงประมาณ 10 - 15 ซม. ใบเดี่ยว ออกตรงข้ามกัน เป็นรูปไข่ ปลายแหลม พื้นใบมีสีเขียวเข้มเป็นมัน มีลายเส้นใบสีขาว มีขนอ่อนตามใบ ออกเป็นช่อดอกมีสีเหลือง ยาวเป็นแท่งตั้งตรงขึ้น มีใบประดับสีเขียวซ้อนเหลื่อมกัน ดอกจะออกจากซอกใบประดับ ควรปลูกในที่ร่ม หรือมีแสงแดดรำไร ปลูกเป็นไม้ประดับสวยงาม
กล้วยบัวสีชมพู

กล้วยบัวสีชมพู (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Musa ornata" Roxb.)เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าใต้ดินสั้น ๆ ลำต้นแตกเป็นกอ ลำต้นเทียม ประกอบด้วยกาบใบสูง 1.5-3 เมตร เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 10 - 15 ซม. ลักษณะการแตกหน่อจะชิดต้นแม่หากอยู่กลางแจ้งต้นจะเตี้ย หากอยู่ในที่รำไรลำต้นจะสูง ใบเดี่ยว รูปขอบขนาน ปลายแหลม แผ่นใบตั้ง สีเขียวเข้ม ด้านล่างใบมีนวล ก้านใบสีเขียวอ่อน ดอกออกเป็นช่อที่ปลายยอด เรียกว่า ปลี สีชมพูอมม่วง มีใบประดับขนาดใหญ่รูปไข่ เมื่อดอกบานจะแผ่กางแล้วม้วนลง ผลมีรูปรีแกมขอบขนาน ผลสุกมีสีเหลือง แต่ละหวีมี 1 แถว เรียงไม่เป็นระเบียบ 
ขยายพันธุ์ด้วยการแยกหน่อ ขึ้นได้ดีทั่วไป ต้องการแสงแดดจัดและเป็นพืชที่ต้องการน้ำมาก หากขาดน้ำจะทำให้ใบไหม้
เนระพูสีไทย

เนระพูสีไทย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Tacca chantrieri") เป็นพันธุ์ไม้ล้มลุก มีเหง้าหัว เจริญตามแนวราบใต้พื้นดิน ใบรูปหอกแกมรูปไข่ ขอบใบเรียบ ปลายใบเรียวแหลม โคนใบมนหรือเฉียง แผ่นใบสีเขียวเข้มกว่าท้องใบ ก้านใบสีเขียวคล้ำชูขึ้นสูงเหนือพื้นดินยาวประมาณ 1 – 1.5 ฟุต ก้านดอกชูขึ้นมาสูงจากกลางกอ ช่อดอกเป็นแบบช่อกระจุก ดอกออกแน่น ล้อมรอบด้วยใบประดับรูปไข่ 2 ใบ ตรงกลางดอกมีเกสรตัวผู้และตัวเมีย มีสีดำสนิท มีกลีบดอก 2 กลีบ ลักษณะรีรูปทรงกลม รังไข่ใต้วงกลีบดอกด้านในจะเป็นเส้นยาวคล้ายด้ายยื่นห้อยลงมา ดูแล้วคล้ายเส้นด้ายสีดำ หน้าตาดอกเหมือนกับค้างคาวกำลังกระพือปีกในเวลากลางคืน ดอกมีกลิ่นสาบหืน พบขึ้นตามป่าผลัดใบ ป่าดิบแล้งหรือป่าดิบชื้น ที่ระดับความสูงจากน้ำทะเลไม่เกิน 1,000 เมตร ออกดอกและติดผลในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงสิงหาคม พบการกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดีย บังคลาเทศ จีนตอนใต้ พม่า ไทย ลาว มาเลเซีย และ อินโดเนเซีย
การเพาะปลูก.
ปลูกในดินร่วน ระบายน้ำได้ดี หรือดินที่ผสมทรายบ้างเล็กน้อยจะทำให้ต้นเจริญเติบโตได้ดี ชอบที่ร่มมีแสงแดดรำไร รดน้ำเช้าและเย็น ขยายพันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด หรือใช้เหง้าปลูก
ประโยชน์.
การวิจัยทางวิทยาศาสตร์พบว่าสารสกัดจากเหง้าของพืชชนิดนี้ สามารถยับยั้งอาการปวดทั้งผ่านกลไกของระบบประสาทรอบนอกและประสาทส่วนกลาง ซึ่งมีผลการทดสอบยืนยันว่าสารสกัดมีผลสามารถแก้ปวด, ลดไข้ และต้านการอักเสบ ในท้องถิ่นใช้เป็นยาสมุนไพรรักษาโรค โดยมีฤทธิ์แก้เบื่อเมา แก้ปวดเมื่อยตามร่างกาย แก้ลิ้นคอเปื่อย แก้ไอ ปวดท้อง อาหารไม่ย่อย อาหารเป็นพิษ โรคกระเพาะ บำรุงร่างกาย แก้โรคความดันต่ำ บำรุงกำลังทางเพศ บำรุงกำลังสตรีระหว่างตั้งครรภ์และแก้ผดผื่นคัน สารสกัดจากเหง้ายังสามารถใช้สำหรับป้องกันแมลงศัตรูพืช โดยสามารถยับยั้งการกินของหนอนใยผักได้
ชื่อพื้นเมือง.
ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ ได้แก่
ไนโตรเจน

ไนโตรเจน  เป็นธาตุเคมีในตารางธาตุที่มีสัญลักษณ์ N และเลขอะตอม 7 เป็นอโลหะที่มีสถานะเป็นแก๊สที่มีอยู่ทั่วไป โดยปกติไม่มีสี กลิ่น หรือรส แต่ละโมเลกุลมี 2 อะตอม ไนโตรเจนเป็นส่วนประกอบของบรรยากาศ ของโลกถึง 78 เปอร์เซ็นต์ และเป็นส่วนประกอบของเนื้อเยื่อในสิ่งมีชีวิต นอกจากนี้ไนโตรเจนยังเป็นส่วนประกอบในสารประกอบที่สำคัญหลายชนิด เช่น กรดอะมิโน แอมโมเนีย กรดไนตริก และสารจำพวกไซยาไนด์
ลักษณะทั่วไป.
ไนโตรเจนเป็นธาตุอโลหะที่มีค่าอิเล็กโตรเนกาติวิตี 3.04 มีเวเลนซ์อิเล็กตรอน 5 ตัว ไนโตรเจนบริสุทธิ์มีสถานะเป็นแก๊สที่อุณหภูมิห้อง ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น และไม่มีรส เป็นส่วนประกอบที่สำคัญของบรรยากาศโลก เนื่องจากมีปริมาณมากถึงร้อยละ 78 ของอากาศไนโตรเจนจะควบแน่นเป็นไนโตรเจนเหลวที่อุณหภูมิ 77 เคลวินและแข็งตัวที่อุณหภูมิ 63 เคลวิน
ภาษาบิสลามา

ภาษาบิสลามา (ก่อนหน้านี้: Bichelama และ Beach-la-Mar) เป็นภาษาครีโอลที่พูดในประเทศวานูวาตู มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับตอกปีซินในประเทศปาปัวนิวกินี ภาษาพิจินในหมู่เกาะโซโลมอน และภาษาโบรเคนที่ช่องแคบทอร์เรส ในรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย ซึ่งเพลงชาติของวานัวตู "Yumi, Yumi, Yumi" ร้องเป็นภาษาบิสลามา
ประวัติศาสตร์.
ชาววานัวตูหลายพันคน ได้ถูกเกณฑ์ให้ทำงานบนสวนไร่ในรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย และประเทศฟีจี ในช่วง พ.ศ. 2413 - 2433 มีภาษาหลายภาษาที่พูดกันในสวนไร่เหล่านี้ จึงเกิดภาษาใหม่ขึ้นมา และช่วงประมาณ 1 ศตวรรษที่ผ่านมา ภาษานี้วิวัฒนาการจนได้กลายเป็นภาษาที่ใช้พูดกันในปัจจุบัน
ภาษาที่มีความสัมพันธ์กับภาษานี้คือ ภาษาพิจินในหมู่เกาะโซโลมอน ตอกปีซินในประเทศปาปัวนิวกินี และภาษาครีโอลช่องแคบทอร์เรส
ชื่อ.
ชื่อ Bislama มาจากคำในคริสต์ศตวรรษที่ 19 คือ Beach-la-Mar ซึ่งมาจากคำว่า "bêche de mer" ในภาษาฝรั่งเศส แปลว่า ปลิงทะเล ในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีการเก็บปลิงทะเลแล้วนำมาตากแห้ง พร้อมกับการการรวบรวมไม้จันทน์ในเวลาเดียวกัน ในเวลาต่อมาชื่อนี้ได้นำมาใช้กับภาษาที่คนงานได้นำมาใช้ระหว่างกันและกัน รวมถึง นายงานที่พูดภาษาอังกฤษ
ออกซิเจน

ออกซิเจน  เป็นธาตุในตารางธาตุที่มีสัญลักษณ์ O และเลขอะตอม 8 ธาตุนี้พบมาก ทั้งบนโลกและทั่วทั้งจักรวาล โมเลกุลออกซิเจน (O หรือที่มักเรียกว่า "free oxygen") บนโลกมีความไม่เสถียรทางเทอร์โมไดนามิกส์จึงเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันกับธาตุอื่น ๆ ได้ง่าย ออกซิเจนเกิดขึ้นครั้งแรกในโลกจากการสังเคราะห์ด้วยแสงของแบคทีเรียและพืช
ประวัติ.
การทดลองในยุคแรก.
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 17 โรเบิร์ต บอยล์ ได้พิสูจน์ว่าออกซิเจนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการเผาไหม้ โดยนักเคมีชาวอังกฤษ จอห์น มาร์โยว์ (1541–1679) ได้ปรับปรุงการทดลองนี้โดยผลการทดลองพบว่า ไฟต้องการอากาศเพียงบางส่วนเท่านั้น ซึ่งเรียกว่า ไนโตรออเรียส ซึ่งในการทดลองหนึ่ง เขาพบว่าออกซิเจนแทรกเข้าไปในภาชนะปิดบนน้ำ ที่มีหนูและเทียนไขอยู่ในภาชนะดังกล่าว ทำให้ระดับน้ำสูงขึ้น และแทนที่ 1 ใน 4 ของปริมาตรอากาศก่อนดับเทียน ซึ่งจากการทดลองดังกล่าว สันนิษฐานได้ว่า ไนโตรออเรียสถูกใช้ในกระบวนการหายใจ และการเผาไหม้ 
มาร์โยว์พบว่า น้ำหนักของพลวงจะเพิ่มขึ้นเมื่อให้ความร้อน และอนุมานได้ว่า ไนโตรออเรียสต้องการรวมตัวกับสารดังกล่าวซึ่งเขาคิดว่า ปอดสามารถแยกไนโตรออเรียสจากอากาศ และเข้าสู่เลือด อีกทั้งมีผลต่อความอบอุ่นของสัตว์และการเคลื่อนไหวของกล้ามเนื้อ โดยเป็นผลจากปฏิกิริยาของไนโตรออเรียสกับสารบางชนิดในร่างกาย ซึ่งรายงานการทดลองเหล่านี้ และแนวคิดดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1668 เรื่อง "แทรคทาทุส ดูโอ"  ในหนังสือ "ดี เรสไพราติโอน" 
แหล่งกำเนิด.
ออกซิเจน เป็นส่วนประกอบที่สำคัญและมีปริมาณเป็นอันดับ 2 ในส่วนประกอบของบรรยากาศโลกคือมีประมาณ 20.947% โดยปริมาตร
สารประกอบออกซิเจน.
เนื่องด้วยค่าอิเล็กโตรเนกาติวิตี ของออกซิเจน จะเกิดพันธะเคมี กับธาตุอื่น ๆ ได้เกือบหมด (และนี่คือจุดเริ่มต้นของคำจำกัดความว่า ออกซิเดชัน) มีเพียงแก๊สมีสกุลเท่านั้นที่หนีรอดจากปฏิกิริยาออกซิเดชันไปได้ และออกไซด์ที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คือ ไดไฮโดรเจนโมโนออกไซด์ หรือ น้ำ (H2O)
สารประกอบออกซิเจนกับธาตุต่างๆ
เหรินหมินปี้

เหรินหมินปี้ (จีนตัวย่อ: 人民币 ; จีนตัวเต็ม: 人民幣 ; พินอิน: rénmínbì ; ตามตัวอักษรหมายถึง "เงินตราของประชาชน") เป็นเงินตราอย่างเป็นทางการของสาธารณรัฐประชาชนจีน ออกโดย ธนาคารประชาชนแห่งชาติจีน (People's Bank of China) ซึ่งเป็นหน่วยงานทางด้านเงินตราของ จีนแผ่นดินใหญ่ ตัวย่อใน ISO 4217 คือ CNY
หน่วยเงินของเหรินหมินปี้.
หน่วยเงินพื้นฐานของเหรินหมินปี้ คือ "หยวน" (yuán) โดยทั่วไปจะเขียนโดยใช้อักษร 元 แต่ตามแบบแผนแล้ว จะใช้ตัวอักษร 圆 เพื่อป้องกันการปลอมแปลง ในบางครั้งชื่อของเงินตรา (เหรินหมินปี้) ก็สับสนกับคำที่ใช้เรียกหน่วยเงิน (หยวน) และในบางโอกาส หยวนก็ถูกเรียกเป็น "ดอลลาร์" และคำย่อ RMB¥ บางครั้งก็เขียนเป็น CN$
รายชื่อของวิเศษของโดราเอมอน

"บางชื่ออาจจะไม่ทราบว่ามันคืออะไร หรือใช้อย่างไร ทางบทความนี้ต้องขอความร่วมมือในการแก้ใขด้วย"
ของวิเศษของโดราเอมอน (; โรมาจิ: "Doraemon no dōgu ichiran") เป็นอุปกรณ์หลากหลายรูปแบบที่โดราเอมอน หยิบนำมาใช้ ซึ่งส่วนใหญ่จะถูกเก็บไว้ในกระเป๋า 4 มิติที่อยู่ที่หน้าท้องของโดราเอมอน ของวิเศษส่วนใหญ่เป็นอุปกรณ์ในนิยายวิทยาศาสตร์ ซึ่งบางอย่างก็จะเป็นการดัดแปลงจากข้าวของเครื่องใช้ในบ้านของชาวญี่ปุ่นเอง และยังมีของวิเศษบางชิ้นก็อ้างถึงความเชื่อทางศาสนาของประเทศญี่ปุ่น ของวิเศษในเรื่องโดราเอมอนนั้นมีประมาณ 4,500 ชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่แล้วจะปรากฏออกมาให้เห็นเพียงตอนเดียว แต่ก็ยังมีของวิเศษบางชิ้นที่โดราเอมอนหยิบออกจากกระเป๋านำมาใช้บ่อยครั้ง 
ศาตราจารย์ยาสึยูกิ โยโกยามะ แห่งมหาวิทยาลัยโทยามะ ได้ทำการวิจัยผลงานเรื่องโดราเอมอน และเปิดเผยว่าของวิเศษที่โดราเอมอนหยิบออกมาจากกระเป๋า 4 มิติ มีทั้งหมด 1,963 ชิ้น ในขณะที่เว็บไซต์ Doraemon FanClub บันทึกจำนวนของวิเศษเอาไว้ทั้งหมด 1,812 ชิ้น 
"หมายเหตุ: ชื่อของวิเศษ [เล่มที่หนังสือการ์ตูนปรากฏครั้งแรก, ฉบับภาพยนตร์, ฉบับอื่นๆ ] รายละเอียด("ตอนที่ใช้)
ของวิเศษที่นำมาใช้บ่อยครั้ง.
<templatestyles src="Hlist/styles.css"/>
หมู่เกาะมาร์แชลล์

หมู่เกาะมาร์แชลล์ (มาร์แชลล์:) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ (มาร์แชลล์:) เป็นประเทศเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ทางเหนือของประเทศนาอูรูและประเทศคิริบาส ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศไมโครนีเซียและอยู่ทางใต้ของเกาะเวกของสหรัฐ
ภูมิศาสตร์.
ประเทศประกอบด้วย 29 หมู่เกาะ และ 5 เกาะเดี่ยว หมู่เกาะและเกาะเดี่ยวที่สำคัญที่สุดแบ่งเป็น 2 กลุ่มคือ แนวเกาะราตัก (Ratak Chain) และ แนวเกาะราลิก (Ralik Chain) (หมายถึงแนวเกาะ "ดวงอาทิตย์ขึ้น" และ "ดวงอาทิตย์ตก") 2 ใน 3 ของประชากรอาศัยบนมาจูโร (เมืองหลวง) และ เอเบเย (Ebeye) หมู่เกาะทางด้านนอกมีคนอาศัยอยู่น้อย เนื่องจากไม่มีโอกาสทางการงานและการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจ
ภูมิอากาศร้อนชื้น มีฤดูฝนช่วงพฤษภาคมถึงพฤศจิกายน มีไต้ฝุ่นเป็นครั้งคราว
ประวัติศาสตร์.
ประกาศอิสรภาพ.
ภายใต้ความตกลงร่วมกับสหรัฐ (Compact of Free Association) เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2529 ทำให้สหรัฐยุติการปกครองหมู่เกาะมาร์แชลล์ในฐานะเป็นดินแดนในอารักขาของสหประชาชาติ โดยมีสถานะเป็นรัฐอิสระที่มีอธิปไตยปกครองตนเองในปี พ.ศ. 2529 สามารถกำหนดนโยบายภายในและต่างประเทศ ยกเว้นด้านการป้องกันประเทศและความมั่นคงที่ยังอยู่ภายใต้อำนาจของสหรัฐซึ่งมีบทบาทให้ความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจแก่ประเทศ หมู่เกาะมาร์แชลล์เป็นสมาชิกสหประชาชาติในปี พ.ศ. 2534
การเมืองการปกครอง.
ประชาธิปไตยแบบรัฐสภา รัฐธรรมนูญเป็นแบบ Semi - Westminster โดยรวมเอาหลักการของทั้งรัฐธรรมนูญประเทศอังกฤษและสหรัฐ รัฐสภามีสองสภา
การแบ่งเขตการปกครอง.
หมู่เกาะมาร์แชลล์แบ่งเป็นเขตทางนิติบัญญัติ 24 เขต ซึ่งเป็นไปตามเกาะและหมู่เกาะที่มีคนอาศัยอยู่ รายละเอียดอยู่ใน"ภูมิศาสตร์"
อะทอลล์ (Atoll) = หมู่เกาะปะการัง
เศรษฐกิจ.
ความช่วยเหลือจากรัฐบาลสหรัฐ เป็นหลักสำคัญของเศรษฐกิจ ศักยภาพทางเศรษฐกิจของหมู่เกาะมาร์แชลล์ ได้แก่ ทรัพยากรธรรมชาติ โดยเฉพาะทรัพยากรในทะเล แร่ธาตุ และแหล่งท่องเที่ยว แต่เนื่องจากขาดแคลนเงินทุน เทคโนโลยี และบุคลากรที่มีคุณภาพ หมู่เกาะมาร์แชลล์จึงยังไม่สามารถใช้ประโยชน์จากทรัพยากรได้เต็มที่
หมู่เกาะมาร์แชลล์ประสบปัญหาด้านการเงินมาตั้งแต่ปี 2534 รัฐบาลได้แก้ไขโดยออกพันธบัตรเพื่อนำเงินมาใช้จ่ายและชำระหนี้สินซึ่งมีสูงถึง 143 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และสถานการณ์ไม่ดีขึ้น ทำให้เกิดภาวะวิกฤตขึ้นในปี 2539 รัฐบาลมีนโยบายที่จะส่งเสริมการลงทุน ดังนั้น จึงต้องเร่งพัฒนาทรัพยากรมนุษย์และโครงสร้างพื้นฐาน ตลอดจนรักษาเสถียรภาพทางการเมืองเพื่อสร้างบรรยากาศที่เอื้ออำนวยต่อการลงทุน
ในภาคเกษตรกรรม ผลผลิตทางเกษตรมักอยู่ที่ไร่ขนาดเล็ก มีบริเวณเพาะปลูกน้อย ดินไม่มีคุณภาพ และขาดเกษตรกรที่มีความชำนาญ ทำให้การเกษตรไม่พัฒนาเท่าที่ควร พืชผลทางเศรษฐกิจที่สำคัญ คือ มะพร้าว มะเขือเทศ แตง ฯลฯ อุตสาหกรรมขนาดเล็ก คือ งานหัตถกรรม ปลาที่ผ่านกระบวนการแปรรูป และ เนื้อมะพร้าวแห้ง
ด้านการประมง หมู่เกาะมาร์แชลล์มีทรัพยากรทางทะเลอุดมสมบูรณ์ โดยเฉพาะปลาทูน่า เปลือกหอย และไข่มุกดำ ตั้งแต่ปี 2534 เป็นต้นมา บริษัทของญี่ปุ่นและสหรัฐฯ เข้าไปจับปลาทูน่าเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม แม้จะมีวัตถุดิบที่อุดมสมบูรณ์ แต่หมู่เกาะมาร์แชลล์ก็ยังมีความต้องการที่จะนำเข้าปลากระป๋องเป็นจำนวนมากเช่นกัน
ประชากรศาสตร์.
ส่วนใหญ่เป็นชาวไมโครนีเซียมีประมาณเท่ากับไมโครนีเซีย 0.1 เช่นกัน สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ส่วนมากนับถือศาสนาคริสต์
อักษรพม่า

อักษรพม่า  เป็นอักษรในตระกูลอักษรพราหฺมี ใช้ในประเทศพม่าสำหรับการเขียนภาษาพม่า ในสมัยโบราณ การเขียนอักษรพม่าจะกระทำโดยการจารลงในใบลาน ตัวอักษรพม่าจึงมีลักษณะโค้งกลมเพื่อหลบร่องใบลาน อักษรพม่าเขียนจากซ้ายไปขวาเหมือนอักษรไทย และอักษรภาษาอื่น ๆ ในตระกูลอักษรพราหฺมี
อักษรพม่าประกอบด้วยพยัญชนะ และสระ โดยมีพยัญชนะ 33 ตัว ตั้งแต่ က ("กะ") ถึง အ ("อะ") ซึ่งเสียงของพยัญชนะจะถูกเปลี่ยนแปลงโดยสระที่เขียนเหนือ, ใต้, หรือข้าง ๆ พยัญชนะ เหมือนกับอักษรภาษาอื่น ๆ ในตระกูลอักษรพราหฺมี
อักษรพม่าใกล้เคียงกับอักษรมอญมาก แต่วิธีการออกเสียงเมื่อประสมสระต่างกัน ทั้งนี้เพราะความแตกต่างของทั้ง 2 ภาษา เช่นภาษาพม่ามีวรรณยุกต์แต่ภาษามอญไม่มี กล่าวกันว่าพม่ารับเอาอักษรมอญมาดัดแปลงเมื่อเข้าครอบครองอาณาจักรมอญโบราณ ในทำนองเดียวกันเมื่อพม่าเข้าครอบครองอาณาจักรไทใหญ่ ชาวไทใหญ่ได้นำอักษรพม่าบางตัวไปเขียนภาษาบาลีเพราะอักษรไทใหญ่มีไม่พอ
อักษรพม่า.
อักษร ก (က) /k/ เมื่อผสมอักษร ย/ร (ျ/ြ) /j/ จะออกเสียงเป็น จ (ကျ/ကြ) /tɕ/
อักษร ข (ခ) /kʰ/ เมื่อผสมอักษร ย/ร (ျ/ြ)/j/ จะออกเสียงเป็น ช (ချ/ခြ) /tɕʰ/
อักษร ค/ฆ (ဂ/ဃ) /ɡ/ เมื่อผสมอักษร ย/ร (ျ/ြ) /j/ จะออกเสียงเป็น จ ก้อง (ဂျ/ဂြ/ဃျ/ဃြ) /dʑ/
อักษร ง (င) /ŋ/ เมื่อผสมอักษร ย/ร (ျ/ြ) /j/ จะออกเสียงเป็น ย นาสิก (ญ) (ငျ/ငြ) /ɲ/
คัทซึ

คัทซึ   การ์ตูนญี่ปุ่นแนวชกมวยเรื่องล่าสุดของอาดาจิ มิซึรุ ในประเทศญี่ปุ่น ตีพิมพ์ในนิตยสาร Shonen Sunday ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 ส่วนในประเทศไทย ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร นีออซ (Neoz) ของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และตีพิมพ์รวมเล่มออกมาแล้ว 15 เล่ม (ข้อมูล เดือน กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550) คัทซึ (KATSU!) ตีพิมพ์ออกจำหน่ายในญี่ปุ่นแล้ว 16 เล่ม
เนื้อเรื่อง.
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับซาโตยามะ คัตสึกิ (Katsuki) หลงรักเพื่อนร่วมห้องที่ชื่อคล้ายกัน คาสึกิ (Katsuki) โดยลงทุนไปฝึกมวยที่ค่ายของพ่อของเธอ คัตสึกิค่อยๆ ค้นพบความจริงเกี่ยวความหลังของพ่อซึ่งเป็นอดีตนักมวยนั้นแท้จริงเป็นพ่อเลี้ยง และค้นพบความสามารถด้านชกมวยที่ตนเองมีอยู่ โดยพบว่าแท้จริงแล้วเขาได้สูญเสียพ่อผู้ให้กำเนิดไปแล้ว ซึ่งเขาก็เป็นนักมวยเช่นเดียวกัน
คัตสึกิได้ตัดสินใจหันมาเอาดีทางด้านชกมวยระดับมัธยมปลาย แต่ก็ต้องเจอกับคู่แข่งมากมายรวมทั้งอดีตมือขว้างอันดับ 1 แห่งโคชิเอ็ง ผู้ก้าวมายังวงการมวยด้วยผลงานชนิดที่ใครต่อใครต้องหันมาจับตามอง ที่สำคัญคู่ปรับตัวฉกาจยังเปิดศึกนอกสังเวียนกับคัตสึกิเมื่อมาปิ๊งผู้หญิงคนเดียวกัน ซึ่งก็คือคาสึกิอีกด้วย
ภาษาจีนกลาง

ภาษาจีนกลาง  หรือ ภาษาแมนดาริน  เป็นภาษาหลักของภาษาจีนและเป็น 1 ใน 6 ของภาษาราชการของสหประชาชาติ ในปัจจุบันมีผู้ใช้มากกว่า 800 ล้านคนทั่วโลก
ภาษาจีนกลาง.
ภาษาจีนกลาง เป็นคำที่คนไทยใช้เรียกภาษาหลักของจีน ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เรียกภาษานี้ว่า ฮวา-ยวี่ (อักษรจีน: 华语/華語) แปลว่าภาษาฮวา ซึ่งคำว่า ฮวา หรือ ฮวาเยริน (อักษรจีน: 华人/華人) เป็นคำที่ชาวจีนใช้เรียกตัวเองในปัจจุบัน สำหรับประเทศจีนจะเรียกภาษานี้ว่า ฮั่นยวี่ (อักษรจีน: 汉语/漢語) แปลว่า ภาษาฮั่น อันเป็นภาษาของชาวฮั่น
ภาษาอังกฤษเรียกภาษานี้ว่า Mandarin (แมนดาริน) ซึ่งมีรากจากคำในภาษาโปรตุเกสว่า Mandarim (มันดาริม), จากคำในภาษามลายูว่า Menteri (เมินเตอรี), และจากคำในภาษาสันสกฤตว่า Mantrin (มันตริน) หรือเทียบตรงกับคำไทยว่า มนตรี และคำว่า กว่านฮว่า (อักษรจีน: 官话/官話) กว่าน (อักษรจีน: 官) แปลว่าราชสำนักและ ฮว่า (อักษรจีน: 话/話) แปลว่าพูด เป็นชื่อโบราณที่ใช้เรียกภาษานี้ ปัจจุบันใช้ในเชิงวิชาการเพื่อแยกว่าไม่ใช่ภาษาจีนกลุ่มอื่นเช่น ภาษาแต้จิ๋ว, ภาษาฮกเกี้ยน, ภาษากวางตุ้ง เป็นต้น
ในวงแคบคำว่า ภาษาจีนกลาง ในทางภาษาจีนกลางเองเรียก ผู่ทงฮว่า (普通话) หมายถึงภาษาจีนกลางมาตรฐานที่ใช้ในประเทศจีน และ กว๋ออวี่ (國語) หมายถึงภาษาจีนกลางมาตรฐานที่ใช้ในประเทศไต้หวันและใช้เป็นภาษากลางในกลุ่มจีนโพ้นทะเลในประเทศมาเลเซีย, สิงค์โปร์ เป็นต้น ในวงกว้างคำว่า เป่ยฟางฮว่า (北方話; "ภาษาพูดทางเหนือ") คือคำประเภทที่ประกอบด้วยภาษาย่อยต่าง ๆ ของภาษาจีนที่ใช้ในทางตอนเหนือและตะวันตกเฉียงใต้ของจีน ซึ่งความหมายนี้มักจะพบในบริบททางวิชาการ และจะใช้ความหมายนี้ในบทความนี้ โดยที่ผู่ทงฮว่าและกั๋วอวี่ จะใช้ชื่อจีนเรียก รวมถึงใช้ "ภาษาจีนกลางมาตรฐาน" และ "ภาษาจีนมาตรฐาน" เรียกภาษาประเภทเป่ยฟางฮว่ามีคนพูดมากกว่าภาษาอื่น ๆ และเป่ยฟางฮว่าก็เป็นพื้นฐานของผู่ทงฮว่าและกั่วอวี่ด้วย อย่างไรก็ดี เป็นที่น่าสังเกตว่า เป่ยฟางฮว่าครอบคลุมภาษาย่อยจำนวนมากที่ไม่สามารถเข้าใจกันได้ นอกจากนี้ แนวคิดเป่ยฟางฮว่าส่วนใหญ่ ไม่ใช้นอกวงการวิชาการเป็นคำที่ใช้อธิบายตัวเอง เมื่อให้อธิบายชนิดของภาษาพูดที่ใช้ คนจีนที่พูดชนิดของเป่ยฟางฮว่าจะอธิบายตามชนิดของภาษาที่ใช้ เช่น ภาษาเสฉวนหรือภาษาจีนตะวันออกเฉียงเหนือ ชาวจีนมักจะถือชนิดของภาษาจีนกลางที่พูด เป็นส่วนหนึ่งของการระบุมณฑลที่อาศัยอยู่ อย่างไรก็ดี แทบจะไม่มีอะไรที่สามารถระบุได้โดยทั่วไป เกี่ยวกับแนวคิดของภาษาพูดทางเหนือ
เหมือนกับภาษาอื่น ๆ การจัดภาษาจีนกลางเป็นภาษาเดียวหรือเป็นภาษาย่อย ยังคงเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันอยู่
"หมายเหตุ: ภาษาจีนกลางชนิดที่เป็นมาตรฐานเรียกว่า ผู่ทงฮว่า (Putonghua, 普通话) และ กั๋วอวี่ (Guoyu, 國語) แต่มักจะเรียกรวม ๆ ในภาษาอังกฤษว่า Mandarin, คำว่า "ผู่ทงฮว่า" ในภาษาอังกฤษเรียกแบบเต็ม ว่า Standard Chinese หรือ Standard Mandarin และ "กั๋วอวี่" เรียกว่า Standard Taiwanese Mandarin"
ภาษาถิ่น.
นักภาษาศาสตร์หลี่หยง ได้จำแนกภาษาจีนกลางไว้ทั้งหมดเป็นแปดถิ่นใหญ่ โดยแบ่งเอาไว้ดังนี้
รูปียะฮ์

รูปียะฮ์  เป็นหน่วยเงินของประเทศอินโดนีเซีย (รหัสหน่วยเงิน: IDR)
ชื่อมาจากหน่วยเงินของอินเดีย รูปี อินโดนีเซียได้ใช้เงินกิลเดอร์ดัตช์ระหว่าง พ.ศ. 2153 ถึง พ.ศ. 2360 ซึ่งมีการออกเงินกิลเดอร์อินเดียตะวันออก เงินรูปียะฮ์ออกใช้เป็นครั้งแรกระหว่างการยึดครองของญี่ปุ่นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 และหลังจากสงครามสิ้นสุดลง ธนาคารชวาได้ออก "รูปียะฮ์ชวา" มาแทนที่ชั่วคราว กิลเดอร์นีกา (NICA gulden) ของประเทศเนเธอร์แลนด์ และหน่วยเงินต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับกองกำลังโจรก็ใช้กันทั่วหมู่เกาะด้วยเช่นกัน
4 ปีหลังจากประกาศเอกราช ได้มีการนำรูปียะฮ์อินโดนีเซียออกมาใช้ในวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 เป็นหน่วยเงินประจำชาติสกุลใหม่ หมู่เกาะรีเยาและเกาะนิวกินีในส่วนของประเทศอินโดนีเซีย ("อีเรียนบารัต") ก็มีการออกรูปียะฮ์ของตัวเองเช่นกัน แต่ต่อมาได้รวมเข้ากับรูปียะฮ์ของชาติเมื่อ พ.ศ. 2507 และ พ.ศ. 2514 ตามลำดับ หลังจากที่มีการลดค่าจากภาวะเงินเฟ้ออย่างรุนแรง ในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ได้มีการออกรูปียะฮ์ใหม่ (New Rupiah) โดยมีอัตราแลกเปลี่ยน 1000 รูปียะฮ์เก่า เป็น 1 รูปียะฮ์ใหม่
วิกฤตเศรษฐกิจในเอเชียเมื่อ พ.ศ. 2540 ทำให้เกิดการลดค่ารูปียะฮ์ถึงร้อยละ 35 ในช่วงเวลาเพียงข้ามคืน และนำไปสู่การโค่นล้มซูฮาร์โต
เงินรูปียะฮ์สามารถแลกได้อย่างอิสระ แต่มีอัตราแลกเปลี่ยนมีค่าปรับเพิ่มเติม เนื่องจากภาวะเงินเฟ้อสูงอย่างต่อเนื่อง ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2564, 1 ดอลลาร์สหรัฐ เท่ากับประมาณ 14,255.39 รูปียะฮ์ และ 1 หยวนจีน เท่ากับประมาณ 2,237.51 รูปียะฮ์ และ 1 ยูโร เท่ากับประมาณ 16,098.48 รูปียะฮ์ และ 1 บาทไทย เท่ากับประมาณ 422.35 รูปียะฮ์