วงศ์นกกระจอกเทศ

วงศ์นกกระจอกเทศ (จาก ละติน strūthiō 'นกกระจอกเทศ', และ กรีกโบราณ εἶδος) เป็นวงศ์นกที่บินไม่ได้ ซึ่งประกอบด้วย นกกระจอกเทศ ที่ยังหลงเหลืออยู่และญาติที่สูญพันธุ์ไปแล้ว นกกระจอกเทศสองสายพันธุ์ที่ยังหลงเหลืออยู่คือ นกกระจอกเทศทั่วไป และ นกกระจอกเทศโซมาเลีย ทั้งสองอยู่ในสกุล "Struthio" ซึ่งมีหลายสายพันธุ์ที่รู้จักจากฟอสซิล โฮโลซีน เช่น นกกระจอกเทศเอเชีย นกกระจอกเทศทั่วไปเป็นนกที่แพร่หลายมากกว่าในบรรดาสิ่งมีชีวิตทั้งสองสายพันธุ์ และเป็น นกสายพันธุ์ที่มีชีวิตที่ใหญ่ที่สุด นกสกุล "Pachystruthio" ที่สูญพันธุ์ไปแล้วจากปลายสมัยไพลโอซีน-ต้นไพลสโตซีนแห่งยูเรเซีย เป็น หนึ่งในนกที่ใหญ่ที่สุด เท่าที่เคยมีมา 
"Struthio" ชนิดแรกปรากฏในช่วงสมัยไมโอซีน แม้ว่าฟอสซิล สมัยพาลีโอซีน, สมัยอีโอซีน และ โอลิโกซีน ต่างๆ ก็อาจเป็นของครอบครัวเช่นกัน นกกระจอกเทศจัดอยู่ในกลุ่มนก ราไทต์ ซึ่งทุกสายพันธุ์ที่ยังหลงเหลืออยู่ซึ่งไม่สามารถบินได้ รวมถึง นกกีวี นกอีมู และ นกญันดู ตามเนื้อผ้า อันดับ Struthioniformes มี Ratite ทั้งหมด อย่างไรก็ตาม การวิเคราะห์ทางพันธุกรรมเมื่อเร็วๆ นี้พบว่ากลุ่มนี้ไม่ใช่กลุ่ม monophyletic เนื่องจากเป็น กลุ่ม paraphyletic ในส่วนที่เกี่ยวกับ tinamous ดังนั้นนกกระจอกเทศจึงมักถูกจัดประเภทเป็นสมาชิกเพียงกลุ่มเดียวในอันดับ แม้ว่า IUCN จะใช้ลำดับที่กว้างกว่า การจำแนกประเภทและรวมถึง "ratites" และ tinamous ทั้งหมดใน Struthioniformes 
วิวัฒนาการ.
Struthionidae เป็นสมาชิกของ Struthioniformes ซึ่งเป็นกลุ่มนก ดึกดำบรรพ์ ที่ปรากฏตัวครั้งแรกในช่วง สมัยอีโอซีน ตอนต้น และรวมถึงนกหลากหลายรูปแบบที่บินไม่ได้ซึ่งพบเห็นทั่วซีกโลกเหนือ (ยุโรป เอเชีย และอเมริกาเหนือ) ในสมัยอีโอซีน ญาติที่ใกล้ที่สุดของ Struthionidae ใน Struthioniformes คือ Ergilornithidae ซึ่งรู้จักตั้งแต่ สมัยอีโอซีน ตอนปลายจนถึง สมัยไพลโอซีน ยุคแรกของเอเชีย ดังนั้นจึงเป็นไปได้มากว่า Struthionidae มีถิ่นกำเนิดในเอเชีย บันทึกที่เก่าแก่ที่สุดของ Struthionidae ในสกุล "Struthio" มาจากสมัยไมโอซีน ตอนต้นของทวีปแอฟริกา ซึ่งมีอายุประมาณ 21 ล้านปี "Struthio" กระจายตัวและแพร่หลายในยูเรเชียในช่วงปลายยุคกลาง สมัยไมโอซีนตอนปลาย ซึ่งเริ่มต้นเมื่อประมาณ 12 ล้านปีก่อน "Pachystruthio" จากสมัยไพลโอซีนแห่งยูเรเชียตอนปลายประกอบด้วยนกบางชนิดที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยบางชนิดอาจมีน้ำหนักมากถึง . 
แม้ว่าความสัมพันธ์ของฟอสซิลสายพันธุ์แอฟริกาจะค่อนข้างตรงไปตรงมา แต่นกกระจอกเทศในเอเชียหลายสายพันธุ์ได้รับการอธิบายจากซากศพที่ไม่เป็นชิ้นเป็นอัน และความสัมพันธ์ระหว่างพวกมันและความสัมพันธ์ระหว่างนกกระจอกเทศแอฟริกันนั้นทำให้เกิดความสับสน ใน ประเทศจีน นกกระจอกเทศเป็นที่รู้กันว่าสูญพันธุ์ไปในช่วงประมาณหรือแม้กระทั่งหลังจากสิ้นสุด ยุคน้ำแข็งครั้งสุดท้าย เท่านั้น มีการพบภาพนกกระจอกเทศบนเครื่องปั้นดินเผาและศิลปะสกัดหิน ยุคก่อนประวัติศาสตร์ 
การแพร่กระจายและถิ่นที่อยู่.
ปัจจุบันนกกระจอกเทศพบได้เฉพาะในป่าใน แอฟริกา ซึ่งพวกมันพบได้ในแหล่งอาศัยที่แห้งแล้งและกึ่งแห้งแล้ง เช่น สะวันนา และ ซาเฮล ทั้งทางเหนือและใต้ของเขตป่าเส้นศูนย์สูตร นกกระจอกเทศโซมาเลีย เกิดขึ้นใน จะงอยแอฟริกา โดยมีวิวัฒนาการแยกจากนกกระจอกเทศทั่วไปโดยมีสิ่งกีดขวางทางภูมิศาสตร์ของ รอยแยกแอฟริกาตะวันออก ในบางพื้นที่ นกกระจอกเทศ พันธุ์มาไซ ทั่วไปเกิดขึ้นควบคู่ไปกับนกกระจอกเทศโซมาเลีย แต่พวกมันจะถูกกันไม่ให้ผสมพันธุ์กันเนื่องจากความแตกต่างด้านพฤติกรรมและระบบนิเวศ นกกระจอกเทศอาหรับ ใน เอเชียไมเนอร์ และ อาระเบีย ถูกล่าจนสูญพันธุ์ภายในกลางศตวรรษที่ 20 และใน อิสราเอล ความพยายามที่จะแนะนำ นกกระจอกเทศแอฟริกาเหนือ เพื่อเติมเต็มบทบาททางนิเวศของพวกมันล้มเหลว นกกระจอกเทศทั่วไปที่หนีรอดมาในออสเตรเลียได้ก่อให้เกิดประชากรที่ดุร้าย 
อนุกรมวิธาน.
ในปี 2019 สายพันธุ์ "S. pannonicus", "S. dmanisensis" (นกกระจอกเทศยักษ์) และ "S. transcaucasicus" ถูกย้ายไปยังสกุล "Pachystruthio" 
Order Struthioniformes (นกกระจอกเทศ)