pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เอซ่า

เอซ่า (AESA) ย่อมาจาก active electronically scanned array เทคโนโลยีเรดาร์สมัยใหม่ที่มีประสิทธิภาพสูง ถูกนำมาใช้ในอุตสาหกรรมป้องกันประเทศอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะในอากาศยานทางทหาร เรือรบ และระบบป้องกันภัยทางอากาศภาคพื้นดิน
AESA เป็นเทคโนโลยีเรดาร์แบบเรียงเฟส (phased array) คอมพิวเตอร์จะควบคุมโมดูลส่ง/รับสัญญาณขนาดเล็กหลายร้อยถึงหลายพันหน่วย (T/R Modules) ติดตั้งอยู่บนแผงเสาอากาศ โดยแต่ละโมดูลสามารถควบคุมการปล่อยคลื่นเรดาร์ด้วยความถี่และเฟสที่แตกต่างกัน ทำให้สามารถเลี้ยวลำคลื่นได้โดยไม่ต้องหมุนแผงเรดาร์ ด้วยการควบคุมลำคลื่นอย่างแม่นยำนี้ เรดาร์ AESA จึงสามารถตรวจจับ ติดตาม และติดตั้งระบบอาวุธตอบโต้เป้าหมายหลายจุดได้พร้อมกันในเวลาอันสั้น
นอกจากนี้ การที่ AESA ประกอบด้วยโมดูลหลายหน่วยยังทำให้ระบบมีความทนทานสูง เพราะหากโมดูลบางส่วนล้มเหลว ระบบยังสามารถทำงานได้ในระดับที่ยอมรับได้ (graceful degradation) ซึ่งต่างจากเรดาร์แบบเก่าที่พึ่งพาตัวส่งกลางเพียงชุดเดียว อีกทั้ง AESA ยังสามารถเปลี่ยนความถี่ของสัญญาณได้อย่างรวดเร็วระหว่างการทำงาน ทำให้ยากต่อการตรวจจับและรบกวนจากฝ่ายตรงข้าม
เมื่อเปรียบเทียบกับ PESA ซึ่งเป็นเทคโนโลยีก่อนหน้าก็จะเห็นความแตกต่างชัดเจน ทางด้านของ PESA จะใช้ตัวส่งกลางเพียงชุดเดียวปล่อยพลังงานผ่านเครือข่ายของเสาอากาศ ซึ่งแม้ว่าสามารถควบคุมทิศทางลำคลื่นได้เช่นกัน แต่ไม่สามารถควบคุมการทำงานแยกแต่ละเสาได้อย่างอิสระเหมือน AESA อีกทั้ง PESA มักส่งคลื่นด้วยความถี่เดียวในแต่ละครั้ง ทำให้เป้าหมายสามารถตรวจจับหรือตอบโต้สัญญาณได้ง่ายกว่า แม้เรดาร์ AESA จะเหนือกว่า PESA แต่ก็ต้องแลกด้วยราคาที่สูงกว่าและความซับซ้อนในการซ่อมบำรุงที่มากกว่า เพราะต้องดูแลโมดูลแยกเป็นจำนวนมาก
เครื่องบินขับไล่รุ่นแรกของโลกที่ติดตั้งเรดาร์ AESA คือมิตซูบิชิ เอฟ-2 ของญี่ปุ่น ใช้เรดาร์รุ่น AN/APG-1 ภายใต้ความร่วมมือกับล็อกฮีด มาร์ติน และเริ่มใช้งานจริงในปี 2002 ซึ่งหลังจากนั้น กองทัพอากาศสหรัฐเริ่มติดตั้ง AESA ในเครื่องบินขับไล่ของตน
เส้นเวลาของประวัติศาสตร์ไทย

นี่คือ เส้นเวลาของประวัติศาสตร์ไทย ประกอบไปด้วยการเปลี่ยนแปลงทางกฎหมาย พื้นที่ และวัฒนธรรม และเหตุการณ์ทางการเมืองที่สำคัญใน ประเทศไทยและรัฐก่อนหน้า หากต้องการอ่านเกี่ยวกับเบื้องหลังเหตุการณ์เหล่านี้ โปรดดูประวัติศาสตร์ไทย
ราชันเร้นลับ

ราชันเร้นลับ  เป็นนิยายบนเว็บไซต์ภาษาจีน เขียนโดยนักเขียนนามปากกา "ปลาหมึกที่รักการดำน้ำ" (爱潜水的乌贼) หรือชื่อจริงว่า หยวน เย่ (袁野) ตีพิมพ์แบบตอนต่อเนื่องบนQidian ระหว่างปี ค.ศ. 2018 ถึง 2020 เนื้อเรื่องผสมผสานองค์ประกอบของสตีมพังค์ สยองขวัญแบบเลิฟคราฟต์ และเสวียนหวน ในโลกที่ได้รับแรงบันดาลใจจากยุควิกตอเรีย
เนื้อเรื่อง.
เรื่องราวเริ่มต้นในปีที่ 1349 ตามปฏิทินยุคสมัย (Epoch Calendar) โจว หมิงรุ่ย (Zhou Mingrui) เยาวชนชาวจีน ได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของไคลน์ โมเร็ตติ (Klein Moretti) บัณฑิตมหาวิทยาลัย หลังจากที่ไคลน์เสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำด้วยการฆ่าตัวตาย
เมื่อพบว่าตนเองอยู่ในโลกที่คล้ายกับยุคปลายยุควิกตอเรียของอังกฤษและมีพลังลี้ลับเหนือธรรมชาติ โจว หมิงรุ่ย (ในร่างของไคลน์ โมเร็ตติ) จึงเริ่มค้นหาหนทางกลับบ้าน หลังจากทำพิธีกรรมซึ่งเชื่อว่าเป็นสาเหตุของการทะลุมิติได้สำเร็จ เขาแสร้งเป็นสิ่งมีชีวิตในระดับพระเจ้า และก่อตั้งองค์กรลับชื่อว่า "ชมรมทาโรต์" (Tarot Club) ขึ้นมา หลังจากกลายเป็น "บียอนเดอร์" อย่างเป็นทางการ (บุคคลที่มีพลังเหนือธรรมชาติ) เขาเริ่มสืบสวนว่าเกิดอะไรขึ้นกับการฆ่าตัวตายของไคลน์ ขณะเดียวกันก็ค่อย ๆ เพิ่มพูนพลังของตนเพื่อหาทางกลับบ้าน
ในเล่มที่สอง "ราชันเร้นลับ 2 : วัฏจักรแห่งชะตา" ("Lord of Mysteries 2: Circle of Inevitability") ตัวเอกของเรื่องเปลี่ยนเป็น ลูเมียน ลี (Lumian Lee) เด็กหนุ่มวัย 18 ปี ผู้เป็นบียอนเดอร์ในสายพลังของนักบวชแดง (Red Priest Pathway)
สื่อ.
นิยายบนเว็บไซต์.
นิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์เป็นตอน ๆ บนเว็บไซต์ Qidian ตั้งแต่เดือนเมษายน ปี 2018 ถึงเดือนพฤษภาคม ปี 2020 
ตงฮวา.
มีการดัดแปลงนิยายเรื่องนี้เป็นตงฮวา ซึ่งมีกำหนดฉายในปี 2025 โดยสร้างโดย B.CMay PICTURES โดยจะออกฉายผ่าน วีทีวี และ ครันชีโรล กำกับโดย Ke Xiong และเขียนบทโดย Yuan Ye
วิดีโอเกม.
ในปี 2024 ได้มีการพัฒนาเกม RPG บนโทรศัพท์มือถือในชื่อ "Lord of the Mysteries" โดยใช้ Unreal Engine 5
การตอบรับ.
นิยายเรื่องนี้ได้รับความนิยมอย่างมากทั้งในกลุ่มผู้อ่านที่พูดภาษาจีนและภาษาอังกฤษ โดยเคยติดอันดับ 1 บนตารางความนิยมของฉีเตี่ยนติดต่อกันหลายเดือน และในปี 2023 มีผู้อ่านหลายสิบล้านคน
แฟน ๆ มักพูดคุยแลกเปลี่ยนทฤษฎีแฟนด้อมเกี่ยวกับตัวเอกและความสามารถของเขา ซึ่งผู้แต่งมีส่วนร่วมโดยตรงผ่านทางออนไลน์ โดยบางครั้งยืนยันหรือชี้แนะการคาดเดาของแฟน ๆ และยังนำความคิดเห็นจากผู้อ่านไปปรับใช้ในเนื้อหาภาคต่อของนิยายอีกด้วย
นอกจากนี้ ยังเป็นหนึ่งในนิยายบนเว็บไซต์ที่ได้รับการบรรจุไว้ในหอสมุดแห่งชาติจีนจำนวน 144 เรื่องด้วย
ตัวเรือ

ตัวเรือ  คือส่วนลำเรือที่กันน้ำได้ของเรือกำปั่น เรือ เรือดำน้ำ หรือเรือบิน ตัวเรืออาจเปิดโล่งที่ส่วนบน (เช่น เรือยาง) หรืออาจมีดาดฟ้าคลุมอยู่ทั้งหมดหรือบางส่วน บนดาดฟ้าอาจมีห้องดาดฟ้าและโครงสร้างส่วนบนอื่น ๆ เช่น ปล่องไฟ ปั้นจั่น หรือเสากระโดง เส้นที่ตัวเรือสัมผัสกับผิวน้ำเรียกว่าเส้นแนวน้ำ (waterline)
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ความยาวเส้นแนวน้ำ

ความยาวที่เส้นแนวน้ำ (ย่อ: LWL) ของเรือ คือความยาวของเรือกำปั่นหรือเรือ ณ ระดับที่เรืออยู่ในน้ำ (เส้นแนวน้ำ) LWL จะสั้นกว่าความยาวตลอดลำ (length overall - LOA) ของเรือเนื่องจากเรือส่วนใหญ่มีหัวเรือและท้ายเรือยื่นออกมา ทำให้ LOA ยาวกว่า LWL เมื่อเรือบรรทุกหนักขึ้น เรือก็จะจมลงไปในน้ำมากขึ้น และความยาวเส้นแนวน้ำโดยรอบอาจเปลี่ยนแปลงได้ แต่ LWL ที่ตีทะเบียนจะวัดจากสภาวะการบรรทุกเริ่มต้น
การวัด.
การวัดนี้มีความสำคัญในการกำหนดคุณสมบัติหลายประการของเรือ เช่น ปริมาณน้ำที่เรือแทนที่ (ระวางขับน้ำ) ตำแหน่งที่คลื่นหัวเรือและท้ายเรือเกิดขึ้น ความเร็วตัวเรือ (hull speed) ปริมาณสีทากันท้องเรือที่จำเป็น เป็นต้น ตามธรรมเนียมแล้ว จะมีการทาสีแถบที่เรียกว่า "boot top" รอบตัวเรือบริเวณเหนือเส้นแนวน้ำเล็กน้อย
โดยปกติแล้วในเรือใบ ความยาวเส้นแนวน้ำที่ยาวขึ้นจะช่วยให้ทำความเร็วสูงสุดได้มากขึ้น เนื่องจากมันช่วยให้มีพื้นที่ใบเรือที่ใหญ่ขึ้นได้ โดยไม่ต้องเพิ่มความกว้างตัวเรือ (beam) หรือกินน้ำลึก (draft) การที่ความกว้างตัวเรือและกินน้ำลึกมากขึ้นจะทำให้พื้นผิวการเปียกมีขนาดใหญ่ขึ้น ซึ่งจะทำให้เกิดแรงต้านตัวเรือ (hull drag) สูงขึ้น โดยเฉพาะเรือแบบ "displacement" (เรือที่เคลื่อนที่โดยการแทนที่น้ำ) หรือเรือที่ไม่สามารถไถลไปบนผิวน้ำ (non-planing boat) ต้องการกำลังที่มากขึ้นอย่างมากเพื่อเร่งความเร็วให้เกินกว่าความเร็วตัวเรือซึ่งถูกกำหนดโดยความยาวของเส้นแนวน้ำและสามารถคำนวณได้โดยใช้สูตร: Vmax (เป็นนอต) = รากที่สองของ LWL (เป็นฟุต) x 1.34 ความเร็วตัวเรือคือความเร็วที่ความยาวคลื่นของคลื่นหัวเรือยื่นออกไปเท่ากับความยาวของเส้นแนวน้ำ ทำให้เรือตกลงไปอยู่ในร่องระหว่างคลื่นทั้งสอง ขณะที่เรือขนาดเล็กอย่างเรือแคนูสามารถเอาชนะผลกระทบนี้ได้ค่อนข้างง่าย แต่เรือใบที่มีน้ำหนักมากไม่สามารถทำได้
ประวัติการใช้งาน.
เนื่องจากความยาวเส้นแนวน้ำเป็นข้อจำกัดเชิงปฏิบัติสำหรับความเร็วของเรือใบโดยทั่วไป กฎการแข่งขันเรือใบแบบดั้งเดิมจึงมักจัดประเภทเรือโดยใช้ความยาวเส้นแนวน้ำเป็นมาตรวัดหลัก เพื่อเลี่ยงกฎนี้ นักออกแบบในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เริ่มสร้างเรือใบแข่งโดยมีส่วนที่ยื่นยาวออกไปทั้งด้านหัวและท้าย ส่งผลให้ความยาวเส้นแนวน้ำสั้นลงตามที่ระบุไว้ในชื่อ แต่เมื่อเรือถูกนำไปแล่นและเอียงตัว ส่วนด้านข้างที่ยื่นออกมาก็จะจมลงไปในน้ำด้วย ทำให้เกิดความยาวเส้นแนวน้ำที่ใช้งานได้จริงยาวขึ้นมาก และด้วยเหตุนี้จึงทำความเร็วได้มากขึ้น การใช้เส้นแนวน้ำครั้งแรกที่ได้รับการบันทึกไว้ (เอกสารโดยพิพิธภัณฑ์ทางทะเลนิวเจอร์ซีย์) เป็นของกองเรือเล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักของทอมัส เจฟเฟอร์สัน
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
อิหร่านสมัยอัฟชาร์

อิหร่านสมัยอัฟชาร์ (Afsharid Iran) หรือ จักรวรรดิอัฟชาร์ หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ รักขิตประเทศอิหร่าน (ممالک محروسهٔ ایران) หมายถึงประเทศอิหร่านในช่วงที่ปกครองโดยราชวงศ์อัฟชาร์ระหว่างปี 1736–1796 อิหร่านสมัยนี้มีความมั่นคงทางการทหาร แทบไม่มีสงครามกับภายนอก แต่ภายในกลับขาดเสถียรภาพทางการเมืองอย่างรุนแรง จักรวรรดิเริ่มแตกแยกและเริ่มเกิดสงครามระหว่างขุนศึกหลังสิ้นนาแดร์ ชาห์ ปฐมกษัตริย์ของอาฟชาริยะห์
สถาปนา.
ราชวงศ์อัฟชาร์ ก่อตั้งขึ้นในปี 1736 โดย นาเดอร์ ฆอลี (Nāder Qoli) ขุนศึกผู้มีภูมิหลังจากชนเผ่าอัฟชาร์ เผ่าหนึ่งของกลุ่มชนเติร์กที่อาศัยอยู่ในแถบโฆรอซอน หลังการล่มสลายของจักรวรรดิซาฟาวิดในต้นศตวรรษที่ 18 ซึ่งเป็นผลจากการรุกรานของชนเผ่าโฮตักของกลุ่มชนอัฟกัน อิหร่านจมอยู่กับความแตกแยกภายในและการรุกรานจากภายนอก
นาเดอร์ข่านเริ่มมีบทบาทในฐานะขุนศึกของพระเจ้าทาฮ์มาสพ์ที่ 2 แห่งราชวงศ์ซาฟาวี เขารวบรวมกองทัพขึ้นใหม่ และสามารถขับไล่พวกอัฟกันออกจากแผ่นดินเปอร์เซียในปี 1729 จากนั้นจึงเริ่มยึดครองพื้นที่รอบนอกที่สูญเสียไปให้แก่จักรวรรดิออตโตมันและรัสเซีย โดยสามารถทวงคืนดินแดนในคอเคซัสและชายแดนแถบตะวันตกเฉียงเหนือของอิหร่านได้ภายในไม่กี่ปี ต่อมาในปี 1732 เขาบีบให้พระเจ้าทาฮ์มาสพ์ที่ 2 สละราชสมบัติ และสถาปนาพระราชกุมารเป็นพระเจ้าอับบาสที่ 3 ภายใต้การควบคุมของนาเดอร์ข่าน แต่ในปี 1736 หลังได้รับชัยชนะอย่างต่อเนื่องและอำนาจทางทหารเป็นของตนโดยเบ็ดเสร็จ เขาจึงถอดอับบาสที่ 3 และประกาศตนเป็นชาห์แห่งอิหร่าน ณ ที่ราบโมฆาน สถาปนาราชวงศ์อัฟชาร์อย่างเป็นทางการ และต่อมาก็ทรงสำเร็จโทษทาฮ์มาสพ์ที่ 2 พร้อมด้วยอับบาสที่ 3
พระเจ้านาเดอร์ชาห์ขึ้นชื่อว่าเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อิหร่าน โดยสามารถรุกไกลไปถึงกรุงเดลีในอนุทวีปอินเดีย ปล้นราชสมบัติของจักรวรรดิโมกุล รวมถึงเพชรโคอินัวร์และบัลลังก์โมรา ซึ่งถูกนำกลับสู่อิหร่าน
อิหร่านแตกเป็นสามก๊ก.
ภายหลังพระเจ้านาเดอร์ชาห์ ประสบความสำเร็จในการยึดครองดินแดนกว้างใหญ่ ทรงเริ่มปกครองด้วยความหวาดระแวงและรุนแรง ทำให้เกิดความไม่พอใจในหมู่ขุนนางและประชาชนทั่วอาณาจักร เขาเก็บภาษีหนักเพื่อใช้จ่ายในสงครามและราชสำนัก จนทำให้เศรษฐกิจตกต่ำและเกิดการกบฏในหลายภูมิภาค ส่งผลให้เขาถูกลอบสังหารในปี 1747 โดยนายทหารใกล้ชิดที่ทนเขาไม่ไหว จักรวรรดิอัฟชาร์ห์จึงเสียศูนย์ฉับพลัน แม้ว่ากองทัพยังทรงอานุภาพ แต่อำนาจทางการเมืองไม่มีโครงสร้างรองรับ เมื่อผู้นำหายไป ขุนศึกหลายคนตั้งตนเป็นใหญ่ในแต่ละมณฑล
ชาห์รูคข่าน หลานน้าของพระเจ้านาเดอร์ชาห์ เป็นหนึ่งในผู้แย่งชิงอำนาจ เขามีเชื้อสายราชวงศ์อัฟชาร์และราชวงศ์ซาฟาวี ทำให้บางฝ่ายสนับสนุนให้เขาขึ้นครองราชย์ในกรุงแมชแฮด แต่เขาไม่มีอำนาจควบคุมกำลังหลัก และพึ่งพาชนกลุ่มชนเติร์กในโฆรอซอน ซึ่งแปรพักตร์ง่ายและขาดความจงรักภักดีถาวร อีกด้านหนึ่ง นายพลคนสำคัญของนาเดอร์ เช่น อาเมด ดุรรานี ก็แยกตัวออกไปทางตะวันออกแล้วตั้งจักรวรรดิดุรรานี ขณะที่ชนเผ่าลูร์และบัคเตียรีทางตะวันตกเฉียงใต้ก็เริ่มฟื้นอำนาจขึ้น ด้วยเหตุนี้อิหร่านหลังปี 1750 จึงแบ่งเป็นสามก๊กในภาพใหญ่ ได้แก่
ส่วนภาคตะวันตกนั้นถูกปกครองโดยขุนศึกหลายคน ซึ่งก็มีการต่อสู้กันและไม่มีใครเหนือกว่าอย่างชัดเจน ต่อมา อะฆา มุฮัมมัด ข่านแห่งชนเผ่ากอญัร สามารถเอาชนะซันด์และอัฟชาร์ อิหร่านจึงกลับมาเป็นปึกแผ่นอีกครั้ง ยกเว้นดุรรานีที่ยังคงมีชาห์ของตนเอง
ความยาวตลอดลำ

ความยาวตลอดลำ (ย่อ: LOA, o/a, oa หรือ oa) คือความยาวสูงสุดของตัวเรือที่วัดขนานกับเส้นแนวน้ำ ความยาวนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในขณะที่เรือเข้าเทียบท่า โดยเป็นวิธีที่ใช้กันมากที่สุดในการแสดงขนาดของเรือ และยังใช้ในการคำนวณค่าใช้จ่ายของที่จอดเรือ (เช่น 2.50 ปอนด์ต่อเมตร LOA)
โดยปกติแล้ว LOA จะวัดจากตัวเรือเท่านั้น สำหรับเรือใบ สิ่งนี้อาจไม่รวมถึงเสาชี้และอุปกรณ์อื่น ๆ ที่เพิ่มเข้ามากับตัวเรือ นี่คือวิธีที่เรือแข่งบางลำและเรือใบสูงใช้ศัพท์ LOA อย่างไรก็ตาม แหล่งข้อมูลอื่นอาจรวมเสาชี้ไว้ใน LOA ด้วย ที่น่าสับสนคือ LOA มีความหมายที่แตกต่างกัน คำว่า "Sparred length", "Total length including bowsprit", "Mooring length" และ "LOA including bowsprit" เป็นสำนวนอื่น ๆ ที่อาจบ่งบอกถึงความยาวเต็มของเรือใบ
LOD.
บ่อยครั้งที่ใช้เพื่อแยกความแตกต่างระหว่างความยาวของเรือที่รวมส่วนยื่นออกมา (เช่น เสาชี้ เป็นต้น) ออกจากความยาวของตัวเรือเอง ทำให้มักมีการรายงาน ความยาวบนดาดฟ้า (Length on Deck - LOD) สิ่งนี้มีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับเรือใบขนาดเล็ก เนื่องจาก LOA ของพวกมันอาจแตกต่างจาก LOD อย่างมีนัยสำคัญ
LOH.
ตามมาตรฐาน ISO 8666 สำหรับเรือเล็ก มีการนิยามคำว่า LOH หรือ ความยาวตัวเรือ (length of hull) ซึ่งอาจสั้นกว่า LOA ของเรือได้ เนื่องจาก LOH ไม่รวมส่วนอื่นที่ยื่นออกมาจากตัวเรือ เช่น เสาชี้
LWL.
การวัดความยาวอีกลักษณะหนึ่งคือความยาวเส้นแนวน้ำบรรทุก (loaded waterline length - LWL) ซึ่งมีประโยชน์มากกว่าในการประเมินสมรรถนะของเรือ ในบางกรณี (โดยเฉพาะเรือเรือยอชต์เก่าหรือเรือที่มีเสาชี้) LWL อาจสั้นกว่า LOA อย่างมาก
ความกว้าง (เรือ)

ความกว้าง  ของเรือ คือความกว้าง ณ จุดที่กว้างที่สุดของเรือ โดย ความกว้างสูงสุด (maximum beam - BMAX) คือระยะห่างระหว่างระนาบที่ผ่านด้านนอกสุดของเรือ ความกว้างตัวเรือ (hull beam - BH) จะรวมเฉพาะส่วนที่ติดอยู่กับตัวเรืออย่างถาวรเท่านั้น และ ความกว้างที่เส้นแนวน้ำ (beam at waterline - BWL) คือความกว้างสูงสุดของตัวเรือ ณ จุดที่ตัวเรือตัดกับผิวน้ำ
โดยทั่วไปแล้ว ความกว้างยิ่งกว้างมากเท่าไหร่ เรือก็จะยิ่งมีเสถียรภาพเริ่มต้น (initial stability) มากขึ้นเท่านั้น แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการลดลงของเสถียรภาพรอง (secondary stability) ในกรณีที่เรือพลิกคว่ำ ซึ่งจะต้องใช้พลังงานมากขึ้นในการทำให้เรือกลับมาตั้งตรงจากตำแหน่งที่พลิกคว่ำ หากเรือเอียงจนเกือบจะพลิกคว่ำหมายถึงดาดฟ้าเรือจะเกือบอยู่ในแนวตั้งฉาก
ค่าทั่วไป.
อัตราส่วนความยาวต่อความกว้าง (อัตราส่วนลักษณะ) ทั่วไปสำหรับเรือใบขนาดเล็กจะอยู่ที่ 2:1 (สำหรับเรือยางไปจนถึงเรือใบที่ลากจูงได้ความยาวประมาณ) ถึง 5:1 (สำหรับเรือใบแข่งที่มีความยาวมากกว่า 
เรือขนาดใหญ่มีอัตราส่วนความกว้างหลากหลายมาก บางลำอาจสูงถึง 20:1
เรือพายแข่งที่ออกแบบมาสำหรับการแข่งในน้ำเรียบอาจมีอัตราส่วนความยาวต่อความกว้างสูงถึง 30:1 ขณะที่เรือคอราเคิลมีอัตราส่วนเกือบ 1:1 ซึ่งหมายความว่ามันเกือบจะเป็นวงกลม
กฎทั่วไป - สูตร.
ความกว้างของเรือที่มีตัวเรือเดียว (monohull) หลายลำสามารถคำนวณได้โดยใช้สูตรต่อไปนี้
<math>Beam = LOA^\frac{2}{3} + 1</math>
โดยที่ LOA คือความยาวตลอดลำ (length overall) และความยาวทั้งหมดจะอยู่ในหน่วยฟุต
ตัวอย่าง:
เนื่องจากเรือคาตามารันมีตัวเรือมากกว่าหนึ่ง จึงมีการคำนวณความกว้างที่แตกต่างกันสำหรับเรือประเภทนี้
BOC.
BOC ย่อมาจาก Beam On Centerline (ความกว้างบนเส้นกึ่งกลาง) คำนี้มักใช้ควบคู่กับ LOA (ความยาวตลอดลำ) อัตราส่วนของ LOA/BOC ใช้เพื่อประมาณค่าความเสถียรของเรือหลายตัวเรือ (multihull) ยิ่งอัตราส่วนต่ำเท่าไหร่ เรือก็จะมีความเสถียรมากขึ้นเท่านั้น
BOC สำหรับเรือวัดได้ดังนี้ สำหรับเรือคาตามารัน (catamaran) ระยะทางตั้งฉากจากเส้นกึ่งกลางของตัวเรือลำหนึ่งไปยังเส้นกึ่งกลางของตัวเรืออีกลำหนึ่ง วัดที่ระดับดาดฟ้า สำหรับเรือไตรมารัน (trimaran) ระยะทางตั้งฉากระหว่างเส้นกึ่งกลางของตัวเรือหลักและเส้นกึ่งกลางของอะมา (ama) ข้างใดข้างหนึ่ง วัดที่ระดับดาดฟ้า
ความหมายอื่น.
ความหมายอื่น ๆ ของ 'Beam' ในบริบททางทะเล
ท้ายเรือ

ท้ายเรือ  คือส่วนหลังหรือส่วนที่อยู่ท้ายสุดของเรือไม่ว่าจะเป็นเรือกำปั่นหรือเรือ ในทางเทคนิค ท้ายเรือหมายถึงบริเวณที่สร้างขึ้นมาเหนือทวนท้าย (sternpost) ซึ่งทอดยาวขึ้นไปจากราวกันตกจนถึงราวท้าย ท้ายเรืออยู่ตรงข้ามกับหัวเรือ (bow) ส่วนที่อยู่หน้าสุดของเรือ เดิมที ศัพท์นี้ใช้เรียกเฉพาะส่วนท้ายเรือทางกราบซ้ายเท่านั้น แต่ภายหลังก็ถูกใช้เรียกส่วนหลังทั้งหมดของเรือ ส่วนท้ายของเรือจะมีการติดตั้งไฟสัญญาณเดินเรือสีขาวในเวลากลางคืน
ท้ายเรือบนเรือใบไม้ของยุโรปและอเมริกาเริ่มต้นด้วยรูปทรงหลักสองแบบคือ แบบสี่เหลี่ยมหรือแบบตัด และแบบรี หางพัด หรือแบบเรือพาณิชย์ และได้รับการพัฒนาตามลำดับ ส่วนโครงสร้างตัวเรือของเรือใบที่อยู่ก่อนถึงท้ายเรือประกอบด้วยชุดโครงรูปตัวยูคล้ายซี่โครงที่จัดเรียงแบบลาดเอียง โดยโครงสุดท้ายก่อนถึงท้ายเรือเรียกว่าแฟชันทิมเบอร์ (fashion timber) หรือแฟชันพีซ (fashion piece) ซึ่งตั้งชื่อตามการ "สร้างรูปทรง" ส่วนท้ายของเรือ โครงนี้ออกแบบมาเพื่อรองรับคานต่าง ๆ ที่ประกอบกันเป็นท้ายเรือ
ใน ค.ศ. 1817 เซอร์ รอเบิร์ต เซปปิงส์ นาวาสถาปนิกชาวยรบติช นำเสนอแนวคิดเรื่องท้ายเรือทรงมน ท้ายเรือทรงสี่เหลี่ยมเคยเป็นเป้าโจมตีที่ง่ายสำหรับปืนใหญ่ของข้าศึก และไม่สามารถรองรับน้ำหนักของปืนไล่ท้ายเรือได้ อย่างไรก็ตาม การออกแบบของเซปปิงส์ทำให้หัวหางเสือโผล่ออกมา และถูกมองว่าน่าเกลียดสำหรับหลายคน ซึ่งไม่มีเรือรบอเมริกันลำใดได้รับการออกแบบให้มีท้ายเรือแบบนี้เลย และท้ายเรือทรงมนก็ถูกแทนที่อย่างรวดเร็วด้วยท้ายเรือทรงรี สหรัฐเริ่มสร้างเรือรบที่มีท้ายเรือทรงรีลำแรกใน ค.ศ. 1820 เร็วกว่าอังกฤษถึงสิบปี ยูเอสเอส แบรนดีไวน์กลายเป็นเรือใบที่ใช้ท้ายเรือแบบดังกล่าวเป็นลำแรก แม้จะมีการพัฒนาที่ดีขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับท้ายเรือทรงตัดในแง่ของความเสี่ยงต่อการถูกโจมตีเมื่ออยู่ภายใต้การยิง แต่ท้ายเรือทรงรียังคงมีจุดอ่อนที่เห็นได้ชัด ซึ่งการพัฒนาท้ายเรือครั้งสำคัญครั้งต่อไป นั่นคือท้ายเรือทรงลาดตระเวนเหล็ก ได้เข้ามาแก้ไขได้ดีกว่ามากและใช้วัสดุแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ
การจัดหมู่หนังสือแบบทวิภาค

การจัดหมู่หนังสือแบบทวิภาค  เป็นระบบสารบัญแฟ้มห้องสมุดแบบหนึ่ง พัฒนาโดย#เปลี่ยนทาง ซึ่งเป็นระบบการจัดหมู่หนังสือแบบแฟเซ็ท (แบบแบ่งตามแง่มุมของเนื้อหา) ช่วงแรก ๆ การจัดหมู่ดังกล่าวได้รับการตีพิมพ์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2476 แล้วตีพิมพ์ต่อมาอีกหกครั้ง การจัดหมู่แบบนี้ใช้ในห้องสมุดในประเทศอินเดียโดยเฉพาะ
การจัดหมู่ดังกล่าวใช้เครื่องหมายทวิภาคเพื่อแบ่งแง่มุมของหนังสือเป็นชั้น ๆ ซึ่งอาจพบได้ในการแบ่งหมวดหมู่ด้วยเครื่องหมายทวิภาคหรือเครื่องหมายวรรคตอนอื่น แรกเริ่มนั้นการจัดหมู่หนังสือแบบทวิภาคใช้เฉพาะเครื่องหมายทวิภาคเป็นเครื่องหมายคั่นเท่านั้น แต่มีการใช้เครื่องหมายวรรคตอนอื่นเพื่อแบ่งแยกหมวดหมู่อื่น ๆ ในภายหลังตั้งแต่การตีพิมพ์การจัดหมู่ครั้งที่สอง
ในการแบ่งหมู่หนังสือรูปแบบนี้ แฟเซ็ท (แง่มุมของหนังสือ) ใช้อธิบายคุณลักษณะเฉพาะ (หัวข้อที่เจาะจงที่สุด) สสาร พลังงาน พื้นที่ และเวลา  โดยแฟเซ็ทดังกล่าวนั้นมีความเกี่ยวข้องกับทรัพยากรทุกอย่างในห้องสมุดโดยทั่วไป โดยเหตุดังกล่าวจึงทำให้เกิดระบบจัดเรียงทั่วไปที่สมเหตุสมผล
ตัวอย่างเช่น หัวข้อ "วิจัยในการรักษาวัณโรคปอดโดยรังสีเอกซ์ที่ดำเนินการในอินเดียใน ค.ศ. 1950" จะแบ่งได้ ดังนี้ 
ซึ่งจะสรุปออกมาเป็นเลขหมู่หนังสือจำเพาะได้ว่า
รูปแบบการจัดหมู่.
ระบบการจัดหมู่หนังสือแบบทวิภาคจำแนกหมวดหมู่ออกเป็น 42 ชั้นหลัก แสดงด้วยการรวมตัวอักษร ตัวเลข หรือเครื่องหมายในลักษณะเดียวกับการจัดหมู่หนังสือแบบหอสมุดรัฐสภา
แฟแซ็ต.
การจัดหมู่แบบนี้แบ่งลำดับขั้นตามแง่มุม หรือฟาแซ็ต เพื่อระบุการจัดเรียงสื่อสิ่งพิมพ์ เรียกโดยรวมว่า PMEST ดังนี้
สัญลักษณ์อื่น ๆ สามารถนำมาใช้ในการระบุแฟแซ็ตอื่น ๆ ได้ เรียกว่า ไอโซเลต ใช้การแบ่งแยกความสัมพันธ์ของหัวเรื่องที่มีความซับซ้อนหรือเป็นศาสตร์บูรณาการ
ชั้น.
ลำดับต่อไปนี้เป็นชั้นหลักที่ใช้ในการจัดหมู่หนังสือระบบนี้ พร้อมกับชั้นย่อยบางส่วน วิธีหลักในการเรียงชั้นย่อยตามรูปแบบ PMEST และตัวอย่างการใช้ PMEST
z หลักการทั่วไป 
1 จักรวาลองค์ความรู้
2 บรรณารักษศาสตร์
3 วิทยาศาสตร์ว่าด้วยหนังสือ
4 วารสารศาสตร์
A วิทยาศาสตร์ธรรมชาติ
B คณิตศาสตร์
B2 พีชคณิต
C ฟิสิกส์
D วิศวกรรมศาสตร์
E เคมี
F เทคโนโลยี
G ชีววิทยา
H ธรณีวิทยา
HX การทำเหมืองแร่
I พฤกษศาสตร์
J เกษตรกรรม
J1 พืชกรรมสวน
J2 #เปลี่ยนทาง 
J3 อาหาร
J4 สารกระตุ้น
J5 น้ำมัน
J6 เครื่องยา
J7 ผ้า
J8 การย้อม
K สัตววิทยา 
KZ สัตวบาล 
L แพทยศาสตร์
LZ3 เภสัชวิทยา
LZ5 ตำรายา
M ศิลปะประยุกต์
M7 สิ่งทอ "[วัสดุ]:[กรรมวิธี]"
Δ ประสบการณ์ทางจิตวิญญาณและรหัสยลัทธิ "[ศาสนา],[หน่วยย่อย]:[ปัญหา]"
N วิจิตรศิลป์
ND ประติมากรรม
NN การพิมพ์แกะลาย
NQ จิตรกรรม
NR คีตกรรม
O วรรณกรรม
P ภาษาศาสตร์
Q ศาสนา
R ปรัชญา
S จิตวิทยา
T การศึกษา
U ภูมิศาสตร์
V ประวัติศาสตร์
W รัฐศาสตร์
X เศรษฐศาสตร์
Y สังคมวิทยา
YZ สังคมสงเคราะห์
Z กฎหมาย
ตัวอย่าง.
ตัวอย่างที่ใช้เป็นการทั่วไปในการจัดหมู่หนังสือรูปแบบนี้ ได้แก่
ราชวงศ์ซันด์

ราชวงศ์ซันด์  เป็นตระกูลขุนศึกในอิหร่าน มีอำนาจปกครองภาคกลางและภาคใต้ของอิหร่านระหว่างปี 1751–1794 ตั้งศูนย์กลางอยู่ที่นครชีรอซ ในขณะที่ภาคอีสาน (โฆรอซอน) ยังอยู่ภายใต้ราชวงศ์อัฟชาร์
ขึ้นสู่อำนาจ.
หลังจากพระเจ้านาเดอร์ชาห์ แห่งราชวงศ์อัฟชาร์ ถูกลอบปลงพระชนม์ในปี 1747 ชาห์องค์ใหม่ไม่เป็นที่ยอมรับและถูกโค่นในเวลาอันสั้น หลังจากนั้นขุนศึกหลายคนตั้งตนเป็นใหญ่ในแต่ละมณฑล หนึ่งในนั้นคือขุนศึกนามว่าคาริม ข่านแห่งชนเผ่าซันด์ ซึ่งตั้งตนเป็นใหญ่ในมณฑลฟอร์ส และปราบขุนศึกคนอื่นเพื่อขยายอำนาจในภาคกลางและภาคใต้ของอิหร่าน อย่างไรก็ตาม เขาไม่เคยทำสงครามกับราชวงศ์อัฟชาร์ซึ่งยังรักษาฐานอำนาจในภาคอีสาน ด้วยเหตุนี้ อิหร่านจึงแบ่งเป็นสามก๊กในภาพใหญ่ ได่แก่ อาณาจักรอัฟชาร์ อาณาจักรซันด์ และอาณาจักรดุรรานี
คาริมข่านไม่เคยขึ้นปกครองในตำแหน่งชาห์ (กษัตริย์) แต่ปกครองในตำแหน่ง "มหามนตรีผู้แทนราษฎร" (วะกีลอัลเรอายา) ซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกับที่พระเจ้านาเดอร์ชาห์เคยใช้งานในช่วงรวบรวมแผ่นดินก่อนปราบดาภิเษกเป็นชาห์ การปกครองของคาริมข่านมีความยุติธรรม จัดเก็บภาษีอย่างผ่อนปรน ฟื้นฟูเศรษฐกิจและวัฒนธรรม ทำให้ชีราซกลายเป็นศูนย์กลางศิลปะและวรรณกรรมอีกครั้ง
ในปี 1779 อะบอลฟัตฮ์ ข่าน ซันด์ ผู้ปกครองรุ่นที่สามนับจากคาริมข่าน เริ่มอ้างตนเป็นชาห์แห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นการยกสถานะตนเองให้เท่ากับชาห์แห่งราชวงศ์อัฟชาร์ และชาห์แห่งราชวงศ์ดุรรานี
หลังยุคคาริมข่าน.
หลังการตายของคาริมข่านในปี 1779 อำนาจของตระกูลซันด์ก็เริ่มสั่นคลอน เกิดการแย่งชิงอำนาจระหว่างบุตรหลานและขุนนาง ตระกูลซันด์เข้าสู่ยุคเสื่อมอย่างรวดเร็ว ในเวลาเดียวกัน อะฆา มุฮัมมัด ข่านแห่งชนเผ่ากอญัร ได้รวบรวมกำลังและเอาชนะตระกูลซันด์อย่างเด็ดขาดในปี 1794 ส่งผลให้การปกครองของซันด์สิ้นสุดลง และราชวงศ์กอญัรได้กลายเป็นผู้ปกครองอิหร่าน
กลุ่มตันตราภัณฑ์

กลุ่มตันตราภัณฑ์ เป็นกลุ่มบริษัทดำเนินงานธุรกิจโดยตระกูลนักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายจีน ตระกูลตันตรานนท์ ซึ่งธุรกิจส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการค้าปลีกทางภาคเหนือของประเทศไทยโดยเฉพาะที่จังหวัดเชียงใหม่ ปัจจุบันบริหารงานโดยทายาทรุ่นที่ 3 นำโดยวรวัชร ตันตรานนท์ และวรกร ตันตรานนท์ มีทายาทรุ่นที่ 3, 4 และเครือญาติในตระกูลร่วมบริหารด้วยอีกหลายคน 
ประวัติ.
ต้นตระกูลน่าจะเป็น ง่วนชุน แซ่ตั้ง เกิดและเติบโตที่กวางตุ้ง ประเทศจีน แต่ได้อพยพมาอยู่ในประเทศไทยช่วงวัยรุ่น น่าจะเป็นกลุ่มคนจีนรุ่นที่ 2 ที่ย้ายมาในจังหวัดเชียงใหม่ ง่วนชุนเปิดร้านของชำขนาดเล็กย่านตลาดวโรรสชื่อ "ตันฮั่วง้วน" เมื่อ พ.ศ. 2475 โดยเขาได้เปลี่ยนนามสกุลมาเป็น "ตันตรานนท์" เพราะต้องการขอใบอนุญาตเป็นตัวแทนจำหน่ายบุหรี่กระป๋องที่นำเข้าจากต่างประเทศ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองได้ขยายร้านใหญ่ขึ้นและมีกำไรเป็นกอบเป็นกำ และจะสร้างห้างชื่อ "ห้างตันตราภัณฑ์" ซึ่งเป็นห้างแห่งแรกบนถนนท่าแพ จากนั้นไม่นานง่วนชุนก็เสียชีวิต
ธวัช ตันตรานนท์ ลูกชายคนที่ 6 เป็นผู้สืบทอดกิจการต่อ โดยเขาได้ซื้อที่ดินจากห้างอนุสารของตระกูลนิมมานเหมินท์ สร้างเป็นตึก 3 ชั้น 5 คูหาสำหรับห้างตันตราภัณฑ์ ต่อมาเปิดสาขาสอง สาขาช้างเผือก โดยผู้ที่เข้ามาดูแลก็คือ วรกร ตันตรานนท์ ลูกชายคนโต สาขานี้มีมิสเตอร์โดนัทซึ่งถือว่าเป็นร้านอาหารสัญชาติอเมริกันรายแรก ๆ ในเชียงใหม่ และมีศูนย์การค้าแอร์พอร์ตพลาซ่า รวมถึงริมปิงซูเปอร์มาร์เก็ตที่เปิดเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่เมื่อเกิดวิกฤตต้มยำกุ้ง พ.ศ. 2540 ทำให้ห้างตันตราภัณฑ์สาขาท่าแพและสาขาช้างเผือก จำเป็นต้องปิดตัวลง รวมถึงศูนย์การค้าแอร์พอร์ตพลาซ่าก็ขายให้กับเซ็นทรัลพัฒนา และเลือกที่เก็บธุรกิจซูเปอร์มาร์เก็ตหรือริมปิงซูเปอร์มาร์เก็ตเอาไว้ ต่อมา พ.ศ. 2548 เปิดริมปิงซูเปอร์มาร์เก็ตสาขาใหม่ที่มีโชค เพื่อรองรับกับกลุ่มลูกค้าชาวต่างชาติ และ พ.ศ. 2558 เปิดสาขาใหม่ที่ประเทศลาว
กลุ่มตันตราภัณฑ์ได้รับสิทธิบริหารของเซเว่น อีเลฟเว่น ในสามจังหวัดภาคเหนือ ได้แก่ เชียงใหม่ ลำพูน และแม่ฮ่องสอน ภายใต้การบริหารในนาม บริษัท ชอยส์ มินิ สโตร์ จำกัด ตั้งแต่ พ.ศ. 2531 จนถึงปัจจุบัน
ริมปิงซุปเปอร์มาร์เก็ต.
ริมปิงซุปเปอร์มาร์เก็ต  เป็นซูเปอร์มาร์เก็ตของกลุ่มตันตราภัณฑ์ เปิดสาขาแรกที่ริมแม่น้ำปิง ใกล้สะพานนวรัฐในปี พ.ศ. 2531 ซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้เน้นสินค้าระดับสูง โดยเฉพาะอาหารสด ไวน์ และสินค้าเพื่อสุขภาพ ปัจจุบันมีทั้งหมด 9 สาขา ได้แก่ สาขานวรัฐ, มีโชค, นิ่มซิตี้ เดลี่ (แอร์พอร์ต), เมญ่า เชียงใหม่, กาดฝรั่ง วิลเลจ (หางดง), มะลิเพลส, โฮมโปร สันทราย, เมตามอลล์ และกาดฝรั่ง แม่ริม นอกจากนี้ยังเคยมีสาขาที่พรอมเมนาดา และวิวมอลล์ ประเทศลาว อีกด้วย
หัวเรือ

หัวเรือ  คือส่วนหน้าของตัวเรือกำปั่นหรือเรือ เป็นจุดที่ปกติจะอยู่ด้านหน้าสุดเมื่อเรือเดิน ส่วนท้ายของเรือคือท้ายเรือ
คำว่า prow อาจใช้เป็นคำพ้องความหมายของหัวเรือหรืออาจหมายถึงส่วนที่อยู่ด้านหน้าสุดของหัวเรือที่อยู่เหนือน้ำ
การใช้งาน.
หัวเรือของเรือควรได้รับการออกแบบมาเพื่อให้ตัวเรือสามารถเคลื่อนที่ผ่านน้ำได้อย่างมีประสิทธิภาพ รูปทรงของหัวเรือจะแตกต่างกันไปตามความเร็วของเรือ สภาพทะเลหรือทางน้ำที่แล่นผ่าน และหน้าที่ของเรือ ในกรณีสภาพทะเลมีแนวโน้มจะทำให้เรือโคลง (pitching) จะเป็นประโยชน์หากหัวเรือมีกำลังลอยตัวสำรอง หัวเรือทรงบาน (ท่อนหัวลาดเอียงพร้อมข้างบนที่บานออก) เหมาะอย่างยิ่งในการลดปริมาณน้ำที่ซัดเข้าหัวเรือ
โดยหลักการแล้ว หัวเรือควรลดแรงต้านและควรสูงพอจะป้องกันไม่ให้น้ำซัดข้ามส่วนบนของมันเป็นประจำ เรือลำเลียงสินค้าขนาดใหญ่ที่ใช้ในแม่น้ำซึ่งไม่ค่อยเจอคลื่นลูกใหญ่อาจมีระยะพ้นน้ำ (freeboard) ที่หัวเรือน้อยมาก ขณะที่เรือรบเร็วที่ปฏิบัติการในทะเลเปิดต้องรับมือกับทะเลที่มีคลื่นลมแรงได้ สำหรับเรือที่เคลื่อนที่ช้ากว่า เช่น เรือบรรทุกน้ำมันและเรือลำเลียงสินค้า จะใช้รูปทรงหัวเรือที่อ้วนกว่าเพื่อเพิ่มปริมาตรของเรือให้ได้มากที่สุดตามความยาวที่กำหนด หัวเรืออาจมีการเสริมความแข็งแรงเพื่อใช้ตัดน้ำแข็ง
ส่วนหน้าสุดของหัวเรือเรียกว่า "ท่อนหัว" (stem) หรือ "ท่อนหน้า" (forestem) โดยธรรมเนียมแล้ว ท่อนหัวจะเป็นเสาไม้ (หรือโลหะ) ที่ใช้ยึดแผ่นไม้ด้านข้าง (หรือแผ่นเหล็ก) เข้าด้วยกัน เรือบางลำ เช่น เรือลำเลียงแบบดัตช์ที่เรียกว่า "aak" หรือเรือยาวไวกิงที่สร้างแบบต่อช้อน (clinker-built) จะไม่มีท่อนหัวเป็นเส้นตรง แต่จะมีหัวเรือโค้งแทน
ประเภท.
หัวเรือมีอยู่หลายประเภท ได้แก่:
นิรุกติศาสตร์.
คำว่า "boech" มาจากภาษาดัตช์กลางหรือจากภาษานอร์สเก่า "non" (ไหล่) ดังนั้นจึงมีรากศัพท์เดียวกับคำในภาษาอังกฤษว่า "bough" (กิ่งไม้) มาจากภาษาอังกฤษเก่า "bóg" หรือ "bóh"" (ไหล่, กิ่งของต้นไม้) แต่ศัพท์ทางทะเลนี้ไม่เกี่ยวข้องกัน โดยไม่พบการใช้ในความหมายนี้ในภาษาอังกฤษก่อน ค.ศ. 1600
Prow.
"prow"  คือส่วนที่อยู่หน้าสุดของหัวเรือที่อยู่เหนือเส้นแนวน้ำ คำว่า "prow" และ "bow" มักถูกใช้แทนกันเพื่ออธิบายส่วนที่อยู่หน้าสุดของเรือและส่วนประกอบรอบ ๆ
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
Estola stramentosa

Estola stramentosa เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากบราซิล
Estola similis

Estola similis เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Stephan von Breuning ใน ค.ศ. 1940 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากเปรู
Estola seriata

Estola seriata เป็นชนิดของด้วงในวงศ์ Cerambycidae ที่ได้รับการบรรยายโดย Theodor Franz Wilhelm Kirsch ใน ค.ศ. 1875 ถือเป็นแมลงที่เป็นที่รู้จักจากเปรู
ปาโบล บาร์ริโอส

ปาโบล บาร์ริโอส ริบัส (เกิด 15 มิถุนายน ค.ศ. 2003) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลางให้แก่อัตเลติโกมาดริด สโมสรในลาลิกา และทีมชาติสเปน
สโมสรอาชีพ.
บาร์ริโอส เข้าร่วมกับทีมเยาวชนของโมราตาลัซ ตั้งแต่อายุ 5 ขวบ หลังจากนั้น 3 ปีถัดมา เขาย้ายไปเรอัลมาดริด ก่อนย้ายไปร่วมทีมคู่แข่งร่วมเมือง คือ อัตเลติโกมาดริด ในปี ค.ศ. 2017 เขากลายเป็นผู้เล่นหลักของสโมสร ในรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ในฤดุกาล 2021–22 ช่วยให้ทีมไปถึงรอบรองชนะเลิศ ยูฟ่ายูธลีก เป็นครั้งแรกของสโมสร
ในฤดูกาล 2021–22 เขาได้เลื่อนขั้นขึ้นสู่ทีมชุดสำรองของอัตเลติโก ในเตร์เซราเฟเดราซิออน ซึ่งได้ลงเล่นตั้งแต่นัดแรกของฤดูกาล ในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2022 ในนัดที่เอาชนะบิยาเบร์เดซันอันเดรสา 1–0 ก่อนที่ ในวันที่ 3 มีนาคม บาร์ริโอส เซ็นสัญญาอาชีพกับอัตเลติโกเป็นครั้งแรก ด้วยสัญญาสามปีจนถึง ค.ศ. 2025 บาร์ริโอส ได้ลงเล่นให้แก่ทีมชุดใหญ่เป็นนัดแรก ในวันที่ 29 ตุลาคม ในลาลิกานัดที่แพ้ให้แก่กาดิซ 3–2 จากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนเจฟฟรีย์ ก็องด็อกเบีย ในนาทีที่ 72 ในวันที่ 22 ธันวาคม ปีเดียวกัน บาร์ริโอส ทำประตูแรกให้แก่อัตเลติโกได้สำเร็จ ในโกปาเดลเรย์ รอบที่สอง ซึ่งเอาชนะเซเด อาเรนเตอิโร 3–1 โดยเป็นประตูที่สองให้แก่ทีม ในนาทีที่ 76 
ในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2023 บาร์ริโอส ได้ต่อสัญญาฉบับใหม่ออกไปจนถึง ค.ศ. 2028 และได้เลื่อนขั้นขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่อย่างเป็นทางการ โดยสวมเสื้อหมายเลข 24 ในฤดูกาล 2024–25 หลังจากการย้ายออกของซาอุล ญิเกซ เขาจึงได้สวมเสื้อเบอร์ 8 ทดแทน และยิ่งทำให้เขามีตำแหน่งที่มั่นคงยิ่งขึ้นในฐานะผู้เล่นตัวจริงในทีมของดิเอโก ซิเมโอเน
ทีมชาติ.
บาร์ริโอส ลงเล่นให้แก่ทีมเยาวชนของสเปน มาตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ในปี ค.ศ. 2022 เขาได้รับเลือกจากซานติ เดนิอา ให้เป็นส่วนหนึ่งของทีมรุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี ในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเขาได้ลงเล่นทุกนัดจนถึงรอบชิงเหรีญทอง ซึ่งเขาลงเล่น 120 นาทีช่วยให้สเปนเอาชนะฝรั่งเศส 3–5 ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2024 หลังจาก มาร์ติน ซูบิเมนดิ และอาเลกซ์ บาเอนา ผู้เล่นชุดใหญ่ของทีมชาติสเปนได้รับบาดเจ็บ หลุยส์ เด ลา ฟูเอนเต จึงเรียกตัว บาร์ริโอส เข้าสู่ทีมชาติชุดใหญ่ เพื่อแข่งขันยูฟ่าเนชันส์ลีก กับสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเขาได้ลงเล่นจากการเปลี่ยนตัวลงมาแทนเปดริ ในนาทีที่ 79 ช่วยให้ทีมเอาชนะไปด้วยคะแนน 3–2 ที่เตเนริเฟ
 "ณ วันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2025"
 "ณ วันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024"
เกียรติประวัติ.
สเปน อายุไม่เกิน 23 ปี
เรอัลโอบิเอโด

เรอัลโอบิเอโด (อัสตูเรียน: "Real Uviéu") เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศสเปน ตั้งอยู่ในโอบิเอโด แคว้นอัสตูเรียส ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1926 ปัจจุบันลงเล่นในลาลิกา นับเป็นฤดูกาลที่ 39 ของสโมสร บนลีกสูงสุดของประเทศสเปน หลังจากชนะเลิศรอบเพลย์-ออฟเลื่อนชั้นในปี ค.ศ. 2025 ของเซกุนดาดิบิซิออน โอบิเอโด อยู่ในลำดับที่ 18 ของตารางคะแนนตลอดกาลลาลิกา นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 สโมสรลงเล่นนัดเหย้าที่เอสตาดิโอการ์โลสตาร์ติเอเร ซึ่งเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในแคว้นอัสตูเรียส
สโมสรมีผู้สนับสนุนซึ่งเรียกว่า "การ์บาโยเนส" มีผู้ถือตั๋วเข้าชมการแข่งขันรายปี 21,517 คน ในฤดูกาล 2023–24 โอบิเอโด มีคู่แข่งร่วมแคว้นคือ เอสปอร์ตินเดฆิฆอน ซึ่งตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลทางเหนือ เรียกการแข่งขันของทั้งคู่ว่าอัสตูเรียสดาร์บี 
 ชนะเลิศ (5): 1932–33, 1951–52, 1957–58, 1971–72, 1974–75
 ชนะเลิศ: 1984–85
 ชนะเลิศ: 2014–15
 ชนะเลิศ (4): 2003–04, 2004–05, 2007–08, 2008–09
อรรถพล เจริญชันษา

อรรถพล เจริญชันษา  เป็นนักอนุรักษ์ชาวไทย ดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2566 ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้ง เขาเคยดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง
อาชีพ.
อรรถพลเข้ารับตำแหน่งแทนรัชฎา สุริยกุล ณ อยุธยา ซึ่งถูกจับกุมเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2565 ในข้อหารับสินบน
อรรถพล ได้มีคำสั่งให้เคลื่อนย้ายลิงแสมจำนวน 2,500 ตัว ออกจากจังหวัดลพบุรี หลังจากที่ลิงแสมเหล่านี้คุกคามชาวบ้านในพื้นที่มานานหลายปี
วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2568 อรรถพลจัดประชุมเสวนาเรื่อง การคุมกำเนิดช้างป่าในประเทศไทย
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ เขต 5 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2568

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ เขต 5 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2568 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ แทนที่อมรเทพ สมหมาย ที่ถึงแก่อนิจกรรม โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งวันที่ พ.ศ. 2568
ที่มา.
เนื่องจากนายอมรเทพ สมหมาย ได้ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2568 ดังนั้น ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ได้ระบุว่าจะต้องจัดการเลือกตั้งใหม่ภายใน 45 วัน
ผู้สมัคร.
คณะกรรมการการเลือกตั้งได้กำหนดวันรับสมัครรับเลือกตั้ง สส. แทนตำแหน่งที่ว่างลงตั้งแต่วันที่ 14 กรกฎาคม – 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2568 โดยมีผู้สมัครดังต่อไปนี้
รายละเอียดผู้สมัคร.
หมายเลข 1: ภูริกา สมหมาย.
บุตรสาวอมรเทพ สมหมาย อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคเพื่อไทย
หมายเลข 2: จินณ์ตวรรณ ไตรสรณกุล.
อดีตประธานสภาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว จังหวัดศรีสะเกษ บุตรสาวธีระ ไตรสรณกุล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ สังกัดพรรคภูมิใจไทย
ก่อนการเลือกตั้งซ่อม.
ฟ้องร้อง.
ในการหาเสียง แต่ละพรรคต่างหาเสียงขายนโยบายของตัวเอง ชูจุดเด่นของพรรค และโจมตีพรรคคู่แข่ง จนเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม ได้มีการยื่นคำร้องต่อผู้อำนวยการสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำจังหวัดศรีสะเกษ เกี่ยวกับการที่พรรคภูมิใจไทยปราศรัยใส่ร้ายแพทองธาร ชินวัตร หัวหน้าพรรคเพื่อไทย ซึ่งอาจมีผลให้ผู้สมัครของพรรคถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองชั่วคราวไม่เกิน 1 ปี และผู้ปราศรัยที่ดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการบริหารพรรค อาจมีโทษถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี
เลื่อนการเลือกตั้งซ่อม.
สืบเนื่องจาก เหตุปะทะไทย–กัมพูชา พ.ศ. 2568 และจังหวัดศรีสะเกษเป็นหนึ่งในพื้นที่ปะทะระหว่างประเทศไทยและประเทศกัมพูชา คณะกรรมการการเลือกตั้งได้มีมติเลื่อนวันเลือกตั้งซ่อม จากเดิมเป็นวันที่ 10 สิงหาคม ออกไปก่อน จนกว่าสถานการณ์จะคลี่คลายแล้วจึงกำหนดวันเลือกตั้งใหม่
เมซีเย 101

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>12422219</parentid>
 <timestamp>2025-07-23T02:22:46Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>UNI279</username>
 </contributor>
 <comment>+ 6 หมวดหมู่ด้วย</comment>
 <origin>12437367</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เมซีเย 101 (หรือรู้จักกันในชื่ออื่นคือ ดาราจักรกงล้อ หรือ NGC 5457) เป็นดาราจักรชนิดก้นหอยกลางที่มีทิศทางหมุนทวนเข็มนาฬิกา อยู่ห่างจากโลกออกไป 21 ล้านปีแสง (6.4 เมกะพาร์เซก) ในกลุ่มดาวหมีใหญ่ ค้นพบโดยปีแยร์ เมแช็ง ในปี ค.ศ. 1781 และได้มีการแจ้งให้ชาร์ล เมซีเยทราบ ซึ่งเขาได้ยืนยันตำแหน่งเพื่อรวมอยู่ใน "วัตถุท้องฟ้าของเมซีเย"
ในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2006 นาซาและองค์การอวกาศยุโรป ได้เผยแพร่ภาพความละเอียดสูงของเมซีเย 101 และเป็นภาพของดาราจักรที่มีความละเอียดสูงสุดที่ถ่ายจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลในเวลานั้น
Bacterial infections

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2025-06-27T06:55:25Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>BeckNoDa</username>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง แบคทีเรียก่อโรค</comment>
 <origin>12390022</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปากอู

ปากอู (ลาว: ປາກອູ) เป็นเขตการปกครองระดับเมือง (เทียบเท่าอำเภอของไทย) ในแขวงหลวงพระบาง ประเทศลาว ตั้งอยู่ทางเหนือของสถานีรถไฟหลวงพระบางประมาณ 29 กิโลเมตร ในบริเวณสามเหลี่ยมที่แม่น้ำอูไหลมาบรรจบกับแม่น้ำโขง เป็นที่มาของชื่อ "ปากอู" นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งของโครงการเขื่อนหลวงพระบาง ซึ่งอยู่ระหว่างการก่อสร้าง
ประชากรในเมืองปากอูประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นหลัก โดยมีการปลูกข้าว เลี้ยงสัตว์ และทำประมงพื้นบ้าน รวมถึงงานหัตถกรรม เช่น การทอผ้าและจักสาน บางพื้นที่มีการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและธรรมชาติ โดยเฉพาะบริเวณถ้ำปากอู
ไรเซอร์ มิวสิค

ไรเซอร์ มิวสิค  เป็นค่ายเพลงไทยที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ.2566 โดยเป็นบริษัทในเครือของจีเอ็มเอ็มทีวี ซึ่งเป็นบริษัทบันเทิงชั้นนำในประเทศไทย ค่ายเพลงนี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อมุ่งเน้นการพัฒนา การส่งเสริม และการบริหารจัดการอาชีพทางดนตรีของศิลปินของจีเอ็มเอ็มทีวี
ประวัติ.
ทางค่ายได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2566 พร้อมกับแนะนำแพลตฟอร์มสื่อสังคม ตามด้วยงานแถลงข่าวเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2566 ที่จัตุรัสเอ เซ็นทรัลเวิลด์ ซึ่งมีการเปิดตัวศิลปินและโปรเจ็กต์แรกอย่างเป็นทางการ แกงส้ม – ธนทัต ชัยอรรถ ได้รับการประกาศให้เป็นผู้บริหารของค่าย โดยในงานได้มีการเปิดตัวศิลปินเดี่ยว 3 คน ได้แก่ พีรวัส แสงโพธิรัตน์, กรภัทร์ เกิดพันธุ์ และวชิรวิชญ์ ชีวอารี พร้อมกับอีก 2 กลุ่มศิลปิน ได้แก่ ซิสซี่ และ ไลแคน และต่อมาในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน ทางค่ายได้เปิดตัว เมธวิน โอภาสเอี่ยมขจร เป็นศิลปินในสังกัดเพิ่มเติม
ในปี พ.ศ. 2567 ได้มีการเปิดตัวศิลปินเดี่ยวเพิ่มเติมได้แก่ ณัฐวรรธน์ จิโรชน์ธิกุล, นรวิชญ์ ฐิติเจริญรักษ์, ภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน และธนพนธ์ สุขุมพันธนาสาร และได้เปิดตัวกลุ่มศิลปินชายที่มีชื่อว่า แจสเปอร์ ซึ่งสมาชิกประกอบด้วยอาเชน ไอย์ดึน, ธนบูรณ์ เกียรตินิรันดร์, พงศภัค อุดมโภชน์ และณราวิชญ์ เลิศรัตน์โกสุมภ์ ซึ่งเปิดตัวด้วยซิงเกิล "Sadistic" เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2567
ทางค่ายได้มีการเปิดตัวเฟลิซ กลุ่มศิลปินหญิงที่มีสมาชิก 6 คน ซึ่งเดิมรู้จักกันในชื่อไรเซอร์ รูกกีส์ กับซิงเกิล "See Through" เมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2568
พิธีชักธง

พิธีชักธง  เป็นพิธีการทางทหารแบบดั้งเดิมของกองทัพปลดปล่อยประชาชนของจีนซึ่งจัดขึ้นต่อสาธารณะใรจัตุรัสเทียนอันเหมิน จัตุรัสสาธารณะที่ตั้งอยู่ในเมืองหลวงปักกิ่ง ประเพณีนี้เริ่มต้นขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1954 ภายใต้การนำของเหมา เจ๋อตง พิธีนี้ดำเนินการโดยกองพันทหารรักษาการณ์เกียรติยศปักกิ่งของกองทัพฯ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกองพลรักษาการณ์ที่ 1 กองบัญชาการภาคพื้นภาคกลาง จัดขึ้นเป็นประจำทุกวันอย่างแม่นยำในเวลาพระอาทิตย์ขึ้น โดยมีพิธีที่น่าจดจำเกิดขึ้นในวันชาติสาธารณรัฐประชาชนจีนในเดือนตุลาคมและวันขึ้นปีใหม่ในเดือนมกราคม
คำอธิบาย.
เมื่อเดินแถวออกจากประตูเทียนอันและสะพานจินฉุ่ย หลังเสียงประโคมดังขึ้น ผู้บังคับหน่วยของกองพันทหารรักษาการณ์เกียรติยศปักกิ่งจะสั่งให้หน่วยเริ่มเดินตบเท้าช้า ๆ เมื่อข้ามถนนฉางอาน หน่วยจะกลับสู่จังหวะปกติและแยกออกเป็นสองแถวขนาบข้างเสาธง ขณะที่กองอารักขาธงเคลื่อนเข้าประจำตำแหน่ง จากนั้นผู้บังคับหน่วยจะออกคำสั่ง "เคารพธงชาติ" ซึ่งเป็นคำสั่งให้หน่วยวันทยหัตถ์และชักธงขึ้น เมื่อเสร็จสิ้น โยธวาทิตกลางกองทัพปลดปล่อยประชาชนจะบรรเลงเพลงชาติ (มาร์ทหารอาสา) ขณะที่ธงถูกคลี่ออกและชักขึ้นสู่ยอดเสาอย่างแม่นยำพร้อมกับการขึ้นของดวงอาทิตย์ หลังจากนั้นจะมีการบรรเลงเพลงสรรเสริญมาตุภูมิ (เฉพาะวันแรกของเดือนเท่านั้น) และปล่อยนกหลายสิบตัวบินผ่านธง ขณะที่กองร้อยอารักขาธงจัดแถวเตรียมเดินออกจากพื้นที่
ประวัติศาสตร์.
พิธีชักธงครั้งแรกที่จัตุรัสเทียนอันเหมินจัดขึ้นเมื่อ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1949 ระหว่างการประกาศสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน หลังจากนั้น การชักธงดำเนินการด้วยระบบไฟฟ้าเป็นเวลาสองทศวรรษ โดยมีข้อยกเว้นคือวันที่ 1 ตุลาคม (ที่ใช้คนเชิญ) พิธีอย่างเป็นทางการเริ่มขึ้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1977 โดยทหารกองทัพปลดปล่อยประชาชน 3 นายจากเหวย์ฟางเป็นผู้เชิญธง พิธีนี้ดำเนินต่อไปจนถึงวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1982 เมื่อกองกำลังตำรวจติดอาวุธประชาชนที่จัดตั้งขึ้นใหม่และกองเกียรติยศเข้ามาทำหน้าที่ในพิธีซึ่งกินเวลานานถึง 35 ปี ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1992 จากพื้นฐานของหน่วยอารักขาธงเดิม กองอารักขาธงเกียรติยศถูกขยายเป็นหน่วยขนาดกองพันของตำรวจฯ หน่วยนี้ถูกเรียกว่าหน่วยอารักขาเทียนอันเหมิน ในวันขึ้นปีใหม่ ค.ศ. 2018 กองทัพปลดปล่อยประชาชนเข้ามารับช่วงการควบคุมพิธี โดยมีกองอารักขาธงเกียรติยศผสม 96 นายประกอบด้วยทหารเกียรติยศจากเหล่าทัพ (กองทัพบก กองทัพเรือ และกองทัพอากาศของกองทัพฯ) การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นหลังจากที่กองเกียรติยศปักกิ่งเข้าร่วมกับกองพัรทหารรักษาการณ์เกียรติยศซึ่งนำไปสู่การจัดตั้งหน่วยใหม่ในครั้งนี้ โดยมีบุคลากรของกองทัพฯ ตามรายงานของสำนักข่าวซินหัว (สำนักข่าวทางการของรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีน) การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้ถือเป็น "ยุคใหม่" ของพิธีพลเรือน-ทหารระดับชาติ
วะลาฆอลิบะอิลลัลลอฮ์

วะลาฆอลิบะอิลลัลลอฮ์ ("และไม่มีผู้พิชิตอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์") เป็นวลีภาษาอาหรับที่ใช้เป็นคำขวัญของรัฐเอมิเรตนัศร์แห่งกรานาดา รัฐมุสลิมสุดท้ายที่ปกครองพื้นที่ในคาบสมุทรไอบีเรีย
ต้นกำเนิด.
ในอัลกุราน.
วลีที่คล้ายกันกับ "วะลาฆอลิบะอิลลัลลอฮ์" พบในอัลกุรอานบางซูเราะฮ์ เช่น อาลิอิมรอนและยูซุฟ
ทฤษฎีต้นกำเนิดอัลโมฮัด.
มีการอ้างอิงถึงวลีนี้ในหนังสือ "Rawd al-Qirtas" โดยอิบน์ อะบี ซัรอ์ อัลฟาซี ซึ่งเขาระบุถึงชัยชนะของอัลโมฮัดที่นำโดยยะอ์กูบ อัลมันศูรในยุทธการที่อาลาร์โกส เหนือกองทัพคริสเตียนของสเปนที่นำโดยพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา อิบน์ อะบี ซัรอ์กล่าวว่า "เมื่ออัลฟอนโซที่ 8 - ขอให้อัลลอฮ์สาปแช่งพระองค์ - ตัดสินพระทัยโจมตีมุสลิมด้วยกองทัพของพระองค์ทั้งหมด... พระองค์ได้ยินเสียงกลางและทรัมเปต พระองค์เงยพระเศียรเพื่อทอดพระเนตร และเห็นธงของอัลโมฮัดเข้ามาใกล้ เบื้องหน้าของพวกเขาคือธงสีขาวแห่งชัยชนะ ซึ่งมีข้อความเขียนไว้ว่า: "ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ มุฮัมมัดเป็นศาสนทูตของอัลลอฮ์ ไม่มีผู้พิชิตอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์" 
ทฤษฎีอื่น.
ทฤษฎีที่สองกล่าวถึงการล้อมเซบิยา ฝ่ายกัสติยาได้รับความช่วยเหลือจากผู้ปกครองนัศร์แห่งกรานาดาที่ไม่ได้ระบุพระนาม หลังจากฝ่ายกัสติยายึดเมืองเซบิยาได้ ฝูงชนในเมืองกรานาดาต้อนรับเขาโดยกล่าวว่า "ผู้พิชิต(มาแล้ว)!" ผู้ปกครองซึ่งเสียพระทัยที่ช่วยเหลือฝ่ายกัสติยาได้ตอบกลับโดยกล่าวว่า "ไม่มีผู้พิชิตอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์"
ทฤษฎีที่สามระบุว่า เนื่องจากการต่อสู้ระหว่างชาวมุสลิมในไอบีเรียที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ประชากรมุสลิมจึงรู้ว่าจุดจบใกล้เข้ามาแล้ว พวกเขาจึงเริ่มเขียนข้อความดังกล่าวบนกำแพงและประตู เพื่อทิ้งร่องรอยไว้ให้คนรุ่นหลังได้รู้ว่าครั้งหนึ่งอิสลามเคยปกครองดินแดนนี้
การใช้งาน.
วลีนี้มักพบภายในอาคารที่ไอบีเรียใต้ที่มีอายุถึงสมัยการปกครองของอิสลามตอนปลาย เช่น พระราชวังอาลัมบรา
ข้อพิพาทเรื่องการทักทายของอีลอน มัสก์

เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2025 ขณะพูดในการชุมนุมฉลองพิธีสาบานตนเข้ารับตำแหน่งครั้งที่สองของดอนัลด์ ทรัมป์ ประธานาธิบดีสหรัฐ อีลอน มัสก์ นักธุรกิจและบุคคลสำคัญทางการเมือง ได้แสดงท่าแสดงความเคารพถึง 2 ครั้ง ซึ่งหลายคนตีความว่าเป็นท่าแสดงความเคารพแบบนาซีหรือการคารวะแบบโรมของฟาสซิสต์
การกระทำดังกล่าวถูกประณามอย่างกว้างขวางว่าเป็นการแสดงความเคารพแบบนาซีโดยเจตนาในประเทศเยอรมนีที่การทำท่าดังกล่าวเป็นเรื่องผิดกฎหมาย Anti-Defamation League ระบุว่าสิ่งนี้ไม่ใช่การทักทายแบบนาซี แต่องค์กรยิวอื่น ๆ หลายแห่งปฏิเสธและประณามการทักทายนี้ ความเห็นสาธารณะของชาวอเมริกันมีการแบ่งฝ่ายกันว่าการกระทำดังกล่าวถือเป็นการแสดงความเคารพแบบฟาสซิสต์หรือไม่ มัสก์ปฏิเสธข้อกล่าวหาถึงความเห็นอกเห็นใจต่อนาซี โดยเยาะเย้ยพวกเขาว่าเป็น "กลอุบายสกปรก" และการโจมตีที่"เหนื่อยล้า" กลุ่มนีโอนาซีและกลุ่มเชิดชูคนผิวขาว (white supremacist) เฉลิมฉลองสิ่งนี้เป็นการทักทายแบบนาซี พรรคการเมืองหลายพรรคในยุโรปเรียกร้องให้ห้ามมัสก์เดินทางเข้าประเทศของตน
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ เขต 2 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2536

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ เขต 2 แทนตำแหน่งที่ว่าง พ.ศ. 2536 เป็นการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ แทนที่ปิยะณัฐ วัชราภรณ์ ที่ถูกขับจากการเป็นสมาชิกพรรคกิจสังคม โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2536
ที่มา.
เนื่องจาก ปิยะณัฐ วัชราภรณ์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดศรีสะเกษ พรรคกิจสังคม ถูกขับจากการเป็นสมาชิกพรรค ทำให้สมาชิกภาพของสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสิ้นสุดลง โดยกำหนดให้มีการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2536
ผู้สมัคร.
มีผู้สมัครดังต่อไปนี้
ผลการเลือกตั้ง.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอขุขันธ์, อำเภออุทุมพรพิสัย, อำเภอปรางค์กู่, อำเภอห้วยทับทัน, กิ่งอำเภอบึงบูรพ์, กิ่งอำเภอภูสิงห์ และกิ่งอำเภอเมืองจันทร์
ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2025

การแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2025 (หรือที่รู้จักในชื่อ ยูฟ่า อันเดอร์-21 ยูโร 2025) จะเป็นการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ครั้งที่ 25 (ครั้งที่ 28 หากรวมกสนแข่งขันในสมัยที่กำหนดอายุต่ำกว่า 23 ปีด้วย) การแข่งขันฟุตบอลเยาวชนนานาชาติที่จัดทุก ๆ 2 ปี จัดโดยยูฟ่า สำหรับทีมชาติชาย รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี ของยุโรป มีทั้งหมด 16 ทีมที่จะลงเล่นในทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้าย และเฉพาะผู้เล่นที่เกิดในหรือหลังวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2000 เท่านั้นที่มีสิทธิ์เข้าร่วม.
การแข่งขันจะมีเจ้าภาพโดย สโลวาเกีย, ซึ่งกำลังจัดการแข่งขันเป็นครั้งที่ 2, โดยเคยเป็นเจ้าภาพมาก่อนใน ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 21 ปี 2000.
การเลือกเจ้าภาพ.
คณะกรรมการบริหารยูฟ่าเลือกประเทศสโลวาเกียเป็นเจ้าภาพในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2023.
การเตรียมการ.
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2023, เจ้าหน้าที่ยูฟ่าเดินทางมาที่ประเทศสโลวาเกียเพื่อตรวจสอบสถานที่จัดการแข่งขันเพิ่มเติมและพึงพอใจกับสถานที่ดังกล่าว.
สนามแข่งขัน.
การแข่งขันจะจัดขึ้นใน 8 สนามกีฬาในเจ็ดจากแปดสนาม สโลวัก "คราเย", กับข้อยกเว้นของ แคว้นบันสกาบิสตริกา. ในทางกลับกัน, แคว้นเตอร์นาวา เป็นภูมิภาคเดียวที่มีเมืองเจ้าภาพหลายแห่ง, เตอร์นาวา และ ดูนัจสกา สเตรดา.
รอบคัดเลือก.
ทีมที่ผ่านเข้ารอบ.
ทีมด้านล่างนี้ได้ผ่านเข้ารอบสำหรับทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้าย.
"หมายเหตุ: สถิติการลงสนามทั้งหมด จะประกอบไปด้วย ยุค ยู-21 เท่านั้น (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1978)."
การจับสลากรอบสุดท้าย.
การจับสลากสำหรับทัวร์นาเมนต์รอบสุดท้ายได้จัดขึ้นใน บราติสลาวา ในวันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ. 2024.
รอบแบ่งกลุ่ม.
ชนะเลิศและรองชนะเลิศของแต่ละกลุ่มจะได้ผ่านเข้าสู่รอบแพ้คัดออกซึ่งจะเริ่มต้นด้วยก่อนรองชนะเลิศ.
"เวลาทั้งหมดคือเวลาท้องถิ่น, CEST ."
กลุ่ม เอ.
<onlyinclude></onlyinclude>
กลุ่ม บี.
<onlyinclude></onlyinclude>
กลุ่ม ซี.
<onlyinclude></onlyinclude>
กลุ่ม ดี.
<onlyinclude></onlyinclude>
รอบแพ้คัดออก.
ในรอบแพ้คัดออก, ต่อเวลาพิเศษ และ การดวลลูกโทษ ใช้เพื่อตัดสินผู้ชนะในกรณีที่จำเป็น.
สายการแข่งขัน.
<onlyinclude></onlyinclude>
ผู้ทำประตู.
มีการทำประตู 96 จากการแข่งขัน 30 เฉลี่ย ต่อนัด
การทำประตู 6 ครั้ง
ความลับในคืนฤดูร้อน

ความลับในคืนฤดูร้อน  เป็นละครโทรทัศน์ไทยในปี พ.ศ. 2567 นำแสดงโดยภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน, ณัชชา เชื้อแดง, ณัฎฐ์ฐชัย บุญประเสริฐและภาสิดี เพชรสุธี ละครเรื่องนี้ดัดแปลงมาจากเว็บตูนไทยชื่อเดียวกันของ Boran และ Jormungan
กำกับโดยรวิพล หงษ์งามและผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวีร่วมกับไลน์ เว็บตูน ไทยแลนด์ ได้รับการประกาศให้เป็นหนึ่งละครโทรทัศน์ของจีเอ็มเอ็มทีวีในปี พ.ศ. 2567 ในงาน "GMMTV2024: UP&ABOVE Part 1" ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2566 ออกอากาศทางจีเอ็มเอ็ม 25 และวิวตั้งแต่วันที่ 5 สิงหาคม ถึง 7 ตุลาคม พ.ศ. 2567
เนื้อเรื่องย่อ.
ลูน (ภูวินทร์ ตั้งศักดิ์ยืน) นักเรียนมัธยมปลายที่แทบจะไม่มีใครในโรงเรียนมองเห็นหรือสนใจเขา เขาสนใจเพียงแต่สตาร์ (ณัชชา เชื้อแดง) สาวฮอตที่สุดในโรงเรียนเท่านั้น เขาทำได้เพียงมองเธอจากที่ไกล ๆ เพราะเขาเชื่อเสมอว่าเธออยู่เหนือกว่าระดับของเขา เขาไม่เคยมีโอกาสได้ใกล้ชิดเธอเลย อย่างไรก็ตาม ในที่สุดลูนและสตาร์ก็ได้พบกันผ่านไวท์ (ณัฎฐ์ฐชัย บุญประเสริฐ) ซึ่งเชิญลูนให้เป็นเพื่อนและแนะนำเขาให้รู้จักกับสตาร์ เนื่องจากมีความสนใจเหมือนกันจึงค่อย ๆ ใกล้ชิดกันมากขึ้น จนเพื่อน ๆ ของพวกเขาเริ่มสงสัยโดยเฉพาะไวท์ที่เชื่อว่าลูนต้องชอบสตาร์ในใจลึก ๆ และไอวี่ (ภาสิดี เพชรสุธี) เพื่อนสนิทของสตาร์ที่คอยปกป้องเธอ ปัญหาไม่ได้จบเพียงแค่นั้น เพราะไวท์ก็ชอบสตาร์เหมือนกัน เหตุการณ์ในคืนฤดูร้อนนั้นเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราววุ่นวายเกี่ยวกับมิตรภาพ ความรัก และความเกลียดชัง
ระวางน้ำหนักบรรทุก

ระวางน้ำหนักบรรทุก หรือ น้ำหนักบรรทุก (หรือ ; ย่อ: DWT, DWT, d.w.t หรือ dwt) คือหน่วยวัดน้ำหนักที่เรือสามารถบรรทุก เป็นผลรวมของน้ำหนักสินค้า เชื้อเพลิง น้ำจืด น้ำอับเฉา เสบียง ผู้โดยสาร และลูกเรือ
DWT มักถูกใช้เพื่อระบุน้ำหนักบรรทุกสูงสุดที่เรือลำหนึ่งได้รับอนุญาตให้บรรทุก (เช่น เมื่อเรือบรรทุกเต็มที่จนเส้นแนวบรรทุก (plimsoll line) อยู่ที่ระดับน้ำ) แม้บางครั้งอาจหมายถึง DWT จริงของเรือที่ไม่ได้บรรทุกเต็มความจุ
คำนิยาม.
ระวางน้ำหนักบรรทุกเป็นการวัดความสามารถในการบรรทุกน้ำหนักของเรือ โดยไม่รวมน้ำหนักของเรือเปล่า มันต่างจากระวางขับน้ำ (น้ำหนักของน้ำที่ถูกแทนที่) ซึ่งรวมน้ำหนักของเรือเอง หรือการวัดปริมาตรของระวางบรรทุกรวมหรือระวางบรรทุกสุทธิ (และหน่วยวัดเดิมอย่างระวางบรรทุกรวมตีทะเบียนและระวางบรรทุกสุทธิตีทะเบียน)
ระวางบรรทุกน้ำหนักบรรทุกในอดีตเคยใช้หน่วยวัดเป็นลองตัน แต่ปัจจุบันมักระบุเป็นเมตริกตันในระดับสากล ในอนุสัญญาการเดินเรือระหว่างประเทศสมัยใหม่ เช่น อนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยความปลอดภัยแห่งชีวิตในทะเลและอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการป้องกันมลพิษจากเรือ น้ำหนักบรรทุกถูกนิยามไว้อย่างชัดเจนว่าเป็นความแตกต่างในหน่วยตันระหว่างระวางขับน้ำของเรือในน้ำที่มีความถ่วงจำเพาะ 1.025 (สอดคล้องกับความหนาแน่นเฉลี่ยของน้ำทะเลที่ 1,025 กิโลกรัมต่อลูกบาศก์เมตร หรือ 1,728 ปอนด์ต่อลูกบาศก์หลา) ที่กินน้ำลึกตามระยะกราบพ้นน้ำฤดูร้อนที่กำหนดและระวางขับน้ำเบา (น้ำหนักเรือเปล่า) ของเรือ
ข้ามฟ้าเคียงเธอ

ข้ามฟ้าเคียงเธอ  เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวชีวิต จินตนิยม ในปี พ.ศ. 2568 นำแสดงโดยชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์และพฤกษ์ พานิช โดยสร้างจากนวนิยายสองเล่มชื่อเดียวกันของนักเขียนคู่ CEO กับ Ennice ซึ่งตีพิมพ์ระหว่างปี พ.ศ. 2565 ถึง 2566 
ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 ทางช่องวัน 31 ทุกวันเสาร์ เวลา 21:30 น. (เวลามาตรฐานไทย) จำนวน 14 ตอน ส่วนเวอร์ชันที่ไม่มีการตัดต่อรับชมทางอ้ายฉีอี้หนึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น นอกจากนี้ยังออกอากาศทางรากูเต็นทีวีในญี่ปุ่นและ Heavenly ในเกาหลีใต้
เรื่องย่อ.
ในอาณาจักรเอมมาลี ทายาทของตระกูลอัศวเทวาธินทร์ ภุชงค์พิสุทธิ์ ทวิชเมธา และมีนานครินทร์ แข่งขันฟันดาบเพื่อตัดสินว่าบิดาของใครจะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ ด้วยพระพลานามัยที่เสื่อมโทรมลง เจ้าธิปกบวร เจ้ามหาชีวิตองค์ปัจจุบันจึงทรงส่งชรัณ หัวหน้าทหารรักษาพระองค์ไปรับคณินทร์ อัศวเทวาธินทร์ พระราชนัดดาที่เติบโตในต่างแดนซึ่งไม่รู้สถานะที่แท้จริงของตัวเอง ขณะที่ คณินทร์เริ่มคุ้นเคยกับชีวิตใหม่ในวัง ชรัณก็อยู่เคียงข้างเพื่อช่วยเขาเตรียมพร้อมสำหรับการแข่งขันและปกป้องคณินทร์จากผู้ที่ต้องการปองร้ายเขา เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งสองก็ค่อย ๆ ผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้นมากขึ้น จนก้าวข้ามหน้าที่และตกหลุมรักกัน
การผลิต.
การเตรียมงาน.
หลังจากร่วมงานกันใน "นิ่งเฮียก็หาว่าซื่อ" เมื่อปี พ.ศ. 2565 ชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์ และพฤกษ์ พานิช ก็ถูกถามโดยกิตติพัฒน์ จำปา ซีอีโอบริษัทต้นสังกัดของพวกเขาว่าอยากเล่นละครแนวไหนต่อไป ซึ่งพฤกษ์ก็ได้ตอบว่าอยากเล่นเป็นราชองครักษ์ กิตติพัฒน์จึงขอให้ซีอีโอและเอนไนซ์เขียนนวนิยายเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยตัวละครในนวนิยายต้นฉบับจะอิงจากนักแสดงทั้งสองคน ละครเรื่อง "ข้ามฟ้าเคียงเธอ" ประกาศสร้างในวันที่ 13 ธันวาคม 2565 โดยเป็นส่วนหนึ่งของละครของดูมันดิในปี พ.ศ. 2565 โดยมีชวรินทร์ เพริศพิริยะวงศ์ และพฤกษ์ พานิช รับบทเป็นเจ้าชายคณินทร์ และชรัณ องครักษ์ของเขา
รายงานระบุว่างบประมาณมีมากกว่า 30 ล้านบาท แต่งบประมาณเกือบเก้าหลัก เพราะทีมงานสร้างต้องสร้างอุปกรณ์ประกอบฉากที่จำเป็นทั้งหมดและทำให้สถานที่ดูเหมือนต่างประเทศ เนื่องจากละครเรื่องนี้มีฉากในประเทศสมมติชื่อเอมมาลี และเนื่องจากนวนิยายเรื่องนี้สั้นเกินไปที่จะทำเป็นละครโทรทัศน์ 14 ตอน จึงจำเป็นต้องเพิ่มเนื้อเรื่องใหม่เข้าไป เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับบทบาทของพวกเขา นักแสดงต้องเรียนรู้การฟันดาบ และชวรินทร์ยังต้องเรียนเปียโน เต้นรำ และยิงธนูด้วย
โปรโมท.
พร้อมกับการประกาศเปิดตัวละครในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2565 ก็มีการเปิดเผยตัวอย่างตอนนำร่องสั้น ๆ ต่อสาธารณะ ตัวอย่างนำร่องความยาว 8 นาทีได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2567 ตัวอย่างอย่างเป็นทางการเผยแพร่เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2568 ตัวอย่างบางส่วนของตอนที่ 1 ได้ฉายให้สื่อมวลชนและแฟน ๆ ที่เข้าร่วมงานรอบปฐมทัศน์ของละครที่ไอคอนสยามเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2568 ได้รับชม ในวันเดียวกัน มีการเผยแพร่สารคดีเบื้องหลังทางช่องยูทูบของอ้ายฉีอี้และมันดีเวิร์ค
เดวิด กิลมอร์

เดวิด จอน กิลมอร์ (เกิดวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1946) เป็นมือกีตาร์ นักร้อง และนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ สมาชิกวงร็อก พิงก์ฟลอยด์ เขาเข้าร่วมวงใน ค.ศ. 1967 ไม่นานก่อนที่สมาชิกผู้ก่อตั้ง ซิด บาร์เร็ตต์ จะออกจากวง ภายในต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 พิงก์ฟลอยด์กลายเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่มียอดขายสูงสุดและได้รับการยกย่องมากที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรี หลังจากโรเจอร์ วอเทอส์ ออกจากวงใน ค.ศ. 1985 พิงก์ฟลอยด์ก็ยังคงเดินหน้าต่อภายใต้การนำของกิลมอร์ และออกสตูดิโออัลบั้ม "อะโมเมนทารีแลปส์ออฟรีซัน" (ค.ศ. 1987), "เดอะดิวิชันเบลล์" (ค.ศ. 1994) และ "ดิเอนด์เลสริเวอร์" (ค.ศ. 2014)
กิลมอร์ออกอัลบั้มเดี่ยวทั้งหมดห้าอัลบั้ม ได้แก่ "เดวิด กิลมอร์" (ค.ศ. 1978), "อะเบาต์เฟซ" (ค.ศ. 1984), "ออนแอนไอแลนด์" (ค.ศ. 2006), "แรตเทิลแดตล็อก" (ค.ศ. 2015) และ "ลักแอนด์สเตรนจ์" (ค.ศ. 2024) เขามีอัลบั้มเดี่ยวที่ขึ้นอันดับหนึ่งในชาร์ตอัลบั้มของสหราชอาณาจักร 3 อัลบั้ม และมีอีก 6 อัลบั้มในฐานะสมาชิกพิงก์ฟลอยด์ เขาเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับวงเดอะดรีมอะแคเดมีจำนวนสองอัลบั้ม และยังมีบทบาทสำคัญในการผลักดันให้เคต บุช เป็นที่รู้จัก โดยช่วยออกค่าใช้จ่ายในการบันทึกเสียงช่วงแรก ๆ และช่วยให้เธอได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลง
ในฐานะสมาชิกของพิงก์ฟลอยด์ กิลมอร์ได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลแห่งสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1996 และหอเกียรติยศดนตรีแห่งสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 2005 เขายังได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันวิเศษยิ่งแห่งจักรวรรดิบริติช ชั้นตติยาภรณ์ (CBE) ใน ค.ศ. 2003 และได้รับรางวัลเอาต์สแตนดิงคอนทริบิวชัน (Outstanding Contribution, ผลงานโดดเด่นด้านดนตรี) จากงานคิวอะวอดส์ใน ค.ศ. 2008 ใน ค.ศ. 2023 นิตยสาร"โรลลิงสโตน"ได้จัดอันดับให้เขาเป็นมือกีตาร์ที่ยอดเยี่ยมที่สุดเป็นอันดับที่ 28
กิลมอร์มีบทบาทในหลายโครงการที่เกี่ยวข้องกับประเด็นด้านสิทธิสัตว์ การอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม คนไร้บ้าน ความยากจน และสิทธิมนุษยชน เขาเคยแต่งงานมาแล้วสองครั้ง และมีบุตรทั้งหมดแปดคน ภรรยาคนปัจจุบันของเขาคือ พอลลี แซมสัน นักประพันธ์นวนิยาย ซึ่งมีส่วนร่วมเขียนเนื้อเพลงให้กับผลงานของเขาหลายเพลง
คุณวาฬร้านชำ

คุณวาฬร้านชำ เป็นละครโทรทัศน์ไทยแนวหญิงรักหญิงนำแสดงโดยพรรษา วอสเบียนและภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร ดัดแปลงมาจากนวนิยายชื่อเดียวกันของเสือดาวหิมะ ผลิตโดยจีเอ็มเอ็มทีวีร่วมกับ ชาร์มาดิธ์ ฟิล์ม ได้รับการประกาศให้เป็นหนึ่งในละครโทรทัศน์ของจีเอ็มเอ็มทีวีในปี พ.ศ. 2568 ในงาน "GMMTV2025: RISING THE WAVE" ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2568 โดยออกอากาศทุกวันพุธ เวลา 20:30 น ทางช่องจีเอ็มเอ็ม 25 และเวลา 21:30 น. ทางเน็ตฟลิกซ์จำนวน 10 ตอน
เรื่องย่อ.
วาฬ (พรรษา วอสเบียน) ถูกเจ้านายไล่ออก และพ่อของเธอก็เสียชีวิตเพราะอาการหัวใจวาย ทำให้เธอต้องสืบทอดร้านขายของชำที่กำลังประสบปัญหาของพ่อของเธอ วันหนึ่ง เธอได้พบกับแมวน้ำ (ภัทรานิษฐ์ ลิ้มปติยากร) ลูกค้าประจำที่น่ารัก ถือบะหมี่ถ้วยพร้อมโน้ตเขียนว่า “ให้ลูกค้าตอน 23.00 น.” วาฬงงว่าใครจะมาร้านขายของชำเวลานั้น ปรากฏว่าลูกค้าคนนั้นคือแมวน้ำ ยิ่งไปกว่านั้น วาฬยังเป็นรักแรกของแมวน้ำอีกด้วย!
แล้วแมวน้ำก็เริ่มเข้าหาวาฬอีกครั้งเหมือนกับว่าไม่มีวันพรุ่งนี้ ในที่สุด การกระทำของเธอก็ไปถึงหูเพื่อน ๆ ได้แก่ ต้นน้ำ (วรรณวิมล เจนอัศวเมธี) และชมพู (นันท์นภัส เลิศนามเชิดสกุล) ทุกครั้งที่แมวน้ำปรึกษาเรื่องวาฬ ทั้งสองมักจะมีความเห็นที่แตกต่างกันอย่างมาก เนื่องจากครอบครัวของแมวน้ำมีธุรกิจที่อาจเป็นภัยคุกคามต่อร้านของวาฬได้ อย่างไรก็ตาม แมวน้ำจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะใจวาฬให้ได้