โน มู-ฮย็อน

โน มู-ฮย็อน (เกาหลี: , อักษรโรมัน: Roh Moo-hyun, ; 1 กันยายน ค.ศ. 1946 – 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2009) เป็นนักการเมืองและทนายความชาวเกาหลีใต้ที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเกาหลีใต้คนที่ 9 ระหว่าง ค.ศ. 2003–2008
อาชีพการเมืองก่อนดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของโรมุ่งเน้นไปที่การสนับสนุนสิทธิมนุษยชนสำหรับการเคลื่อนไหวของนักศึกษาในเกาหลีใต้ อาชีพการเลือกตั้งของเขาภายหลังขยายเพื่อเน้นที่การเอาชนะความเป็นภูมิภาคนิยมในแวดวงการเมืองเกาหลีใต้ ส่งผลให้เขาได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีในที่สุด เขามีผู้ติดตามอินเทอร์เน็ตจำนวนมากในกลุ่มผู้ใช้อินเทอร์เน็ตรุ่นเยาว์ ซึ่งช่วยให้เขาประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งประธานาธิบดี การเลือกตั้งของโนถือเป็นการก้าวขึ้นสู่อำนาจของนักการเมืองเกาหลีรุ่นใหม่ ซึ่งเป็นรุ่นที่มีชื่อว่า ชั่วรุ่น 386 (บุคคลที่มีช่วงอายุ 30 ปี ตอนที่มีการประดิษฐ์คำนี้ เป็นคนที่เข้ามหาวิทยาลัยในคริสต์ทศวรรษ 1980 และเกิดในคริสต์ทศวรรษ 1960) คนรุ่นนี้เป็นผู้มีประสบการณ์ในการประท้วงต่อต้านการปกครองแบบเผด็จการของนักศึกษาและสนับสนุนแนวทางการปรองดองกับเกาหลีเหนือ แม้ว่าจะต้องแลกมาด้วยความสัมพันธ์อันดีกับสหรัฐอเมริกาก็ตาม โนเป็นประธานาธิบดีเกาหลีใต้คนแรกที่เกิดหลังการปกครองของญี่ปุ่น
เกาหลีใต้ในสมัยของเขาได้คะแนนสูงสุดในดัชนีเสรีภาพสื่อโลกของนักข่าวไร้พรมแดน ค่าเงินวอนเกาหลีใต้ต่อดอลลาร์สหรัฐแข็งค่าที่สุดตั้งแต่ ค.ศ. 1997 เนื่องจากค่าเงินที่แข็งค่า ทำให้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่เกาหลีใต้กลายเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับ 10 ของโลก และมีมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศต่อหัวเกิน 20,000 ดอลลาร์สหรัฐในช่วงที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี อย่างไรก็ตาม แม้มีความคาดหวังสูงในช่วงเริ่มต้นการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี โนเผชิญกับการต่อต้านอย่างหนักทั้งจาก Grand National Party พรรคอนุรักษ์นิยมฝ่ายค้าน และสื่อ และเขาถูกกล่าวหาว่าไร้ความสามารถอยู่บ่อยครั้ง ทำให้นโยบายหลายนโยบาย อย่างแผนย้ายเมืองหลวงเกาหลีใต้และแผนการจัดตั้งรัฐบาลผสมกับฝ่ายค้าน มีความคืบหน้าเพียงเล็กน้อย เนื่องจากผลงานด้านเศรษฐกิจและการทูตที่ไม่ดี โนจึงไม่ใช่ประธานาธิบดีที่ได้รับความนิยม โดยมีคะแนนนิยมเฉลี่ยต่ำที่สุดในประวัติศาสตร์การเมืองเกาหลีใต้
หลังออกจากตำแหน่ง โนกลับบ้านเกิดที่หมู่บ้านพงฮา เขาทำฟาร์มเป็ดและใช้ชีวิตแบบธรรมดา โดยแบ่งปันเรื่องราวผ่านบล็อกของเขา นอกจากนี้ เขายังดำเนินเว็บไซต์ชื่อว่า "Democracy 2.0" เพื่อส่งเสริมการสนทนาออนไลน์ที่มีประโยชน์ สิบสี่เดือนต่อมา โนถูกอัยการสงสัยว่ารับสินบน และการสืบสวนที่ตามมาได้รับความสนใจจากสาธารณชน โนฆ่าตัวตายในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 โดยเขาโดดลงมาจากหน้าผาหลังบ้าน หลังกล่าวว่า "มีคนต้องทนทุกข์เพราะผมมากเกินไป" ในจดหมายฆ่าตัวตายบนคอมพิวเตอร์ของเขา มีผู้คนไปเยี่ยมบ้านเกิดของโนที่หมู่บ้านพงฮาในสัปดาห์หลังจากที่เขาเสียชีวิตประมาณ 4 ล้านคน การฆ่าตัวตายของเขาได้รับการยืนยันจากตำรวจ อัยการสูงสุด Lim Chae-jin ลาออกเนื่องจากเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากสาธารณชนที่เพิ่มขึ้นหลังการเสียชีวิตของโน ความคิดเห็นของสาธารณชนต่อโนดีขึ้นอย่างมากนับตั้งแต่เขาเสียชีวิต ซึ่งได้คำนึงถึงภูมิหลังด้านสิทธิมนุษยชนและความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจของประเทศในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ในการสำรวจความคิดเห็นของ Gallup Korea ใน ค.ศ. 2019 โนได้รับการยกย่องให้เป็นประธานาธิบดีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในประวัติศาสตร์เกาหลีใต้ในหมู่ประชาชนทั่วไป
ภูมิหลังส่วนตัว.
โนเกิดในครอบครัวเกษตรกรยากจนเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1946 ที่พงฮาใกล้คิมแฮกับปูซาน ในบริเวณที่ปัจจุบันอยู่ในจังหวัดคย็องซังเหนือ พ่อแม่ของเขามีลูกชาย 3 คน ลูกสาว 2 คน และโนเป็นบุตรคนสุดท้อง ใน ค.ศ. 1953 เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนประถม Dae Chang เขาได้รับเกรดที่ดีแต่มักขาดเรียนบ่อยครั้งเพื่อช่วยพ่อแม่ ขณะที่อยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เขาก็ได้รับตำแหน่งประธานโรงเรียนด้วยการสนับสนุนจากครูประจำชั้น เมื่อเขาเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยม Jin-yeong ก็มีการจัดประกวดการเขียนเพื่อรำลึกวันเกิดของอี ซึง-มัน โนพยายามปลุกระดมนักศึกษาให้ต่อต้าน แต่ถูกจับได้และถูกพักการเรียน
โนได้รับบัพติศมาเป็นคาทอลิก (ชื่อบัพติศมา: จัสติน) ใน ค.ศ. 1986 แต่ภายหลังออกจากนิกายแต่ยังคงระบุตนเองเป็นคาทอลิก แม้ว่าในช่วงหลังเขาไม่นับถือศาสนาแต่ยังคงความเชื่อแบบพุทธนิกายมหายาน