นกแก้วคาคาโป

นกแก้วคาคาโป (มีความหมายว่า "นกแก้วกลางคืน") เป็นนกที่อยู่ในวงศ์ Strigopidae มีชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า "Strigops habroptilus" 
นกแก้วคาคาโป บ้างก็เรียกว่า "นกแก้วฮูก" ซึ่งเป็นนกแก้วที่บินไม่ได้ที่พบในนิวซีแลนด์เท่านั้น ถือเป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของวิวัฒนาการบนเกาะโดดเดี่ยว ทำให้มีรูปลักษณ์พิเศษ โดยบรรพบุรุษร่วมของนกแก้วคาคาโปและนกในสกุล "Nestor" ในวงศ์ใหญ่ Strigopoidea เดียวกัน ซึ่งได้แยกไปอยู่ต่างหากจากนกแก้วชนิดอื่น ๆ หลังจากนิวซีแลนด์แยกตัวออกจากทวีปกอนด์วานา เมื่อประมาณ 82 ล้านปีก่อน จากนั้นอีก 12 ล้านปีต่อมาหรือประมาณ 70 ล้านปีก่อน นกแก้วคาคาโปจึงแยกออกจากนกสกุล "Nestor" ชัดเจน
จากสภาพแวดล้อมที่ไม่มีสัตว์นักล่าบนเกาะนิวซีแลนด์ ทำให้นกแก้วคาคาโปมีวิวัฒนาการเป็นนกแก้วชนิดเดียวในโลกที่บินไม่ได้ และยังครองสถิติอีกหลายอย่าง คือเป็นนกแก้วที่มีน้ำหนักมากที่สุดในโลก มีขนาดตัวระหว่าง 59-64 เซนติเมตร และหนักถึง 4 กิโลกรัม นอกจากนี้ยังเชื่อกันว่ามันเป็นนกแก้วที่มีอายุยืนที่สุดด้วย โดยมีสถิติพบอายุยืนที่สุดถึง 100 ปี อีกทั้งเป็นนกแก้วชนิดเดียวในโลกที่หากินตอนกลางคืน และมีระบบการผสมพันธุ์ที่ตัวผู้จะอยู่ในอาณาเขตหรือรังของตัวเองและส่งเสียงเรียกตัวเมีย ซึ่งมีเสียงร้องคล้ายเสียงกบและจะร้องติดต่อกันนานถึง 3 เดือน วันละ 8 ชั่วโมง และเสียงร้องจะได้ยินไปไกลถึง 5 กิโลเมตร
ลักษณะ.
นกแก้วคาคาโปตัวเต็มวัยมีลำตัวเป็น[[สีเขียว]]แต้มด้วย[[สีน้ำตาล]]และ[[เหลือง]] ช่วยให้สามารถพรางตัวได้ดีบนผืนป่า แต่ในวัยอ่อนสีสันจะไม่สดใส และหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับ[[นกฮูก]] มีสีออกน้ำตาล นกแก้วคาคาโปปีนต้นไม้ได้เก่ง และทำโพรงอยู่ใต้ดินเหมือน[[กระต่าย]]
เดิมนกแก้วคาคาโปเคยอยู่กระจายทั่วไปภายในเกาะเหนือ เกาะใต้ และเกาะสจวร์ต เกาะเล็ก ๆ ทางตอนใต้ของนิวซีแลนด์ใน[[มหาสมุทรแปซิฟิก]]ตะวันตกเฉียงใต้ อยู่ได้ในป่าทุกรูปแบบ แต่พบการล่าจาก[[ชาวมาวรี|ชาวพื้นเมืองมาวรี]] และการอพยพมาของชาว[[ยุโรป]]ที่มาตั้งถิ่นฐานใน[[คริสต์ศตวรรษที่ 18]] ซึ่งได้นำมาซิ่ง[[ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น]] เช่น [[สุนัข]] และ[[คอมมอนบรัชเทลพอสซั่ม|ตัวพอสซั่ม]] ซึ่งเป็นสัตว์นักล่า ซึ่งเกือบทำให้นกแก้วคาคาโปต้องสูญพันธุ์ 
ในช่วงปี [[ค.ศ. 1980]]-[[ค.ศ. 1997]] สำนักงานอนุรักษ์ของนิวซีแลนด์ได้นำนกแก้วคาคาโปที่ยังหลงเหลืออยู่ทั้งหมดบนเกาะสจวร์ตไปอยู่ยังที่อยู่ใหม่ เป็นหมู่เกาะที่ปลอดภัยจากสัตว์นักล่าทั้งหลายมารบกวน เพื่อสงวนนกแก้วคาคาโปไม่ให้สูญพันธุ์ ปัจจุบันจึงเหลือนกชนิดนี้อยู่บนเกาะคอดฟิชและเกาะชอล์กกีที่ถูกใช้เป็นแหล่งอนุรักษ์นก ทำให้ปริมาณนกแก้วคาคาโปเพิ่มขึ้นจากปี ค.ศ. 1995 จาก 55 ตัว เป็น 111 ตัวในเดือน[[มีนาคม]] ปี [[ค.ศ. 2009]]
[[ไฟล์:Kakapo size.jpg|thumb|200px|ขนาดเมื่อเทียบกับมนุษย์]]
อนุกรมวิธาน.
นกแก้วคาคาโปได้รับการจำแนกโดยนักปักษีวิทยาชาวอังกฤษ [[จอร์จ โรเบิร์ต เกรย์]] ใน ค.ศ. 1845 ชื่อสกุลมาจาก[[ภาษากรีก]]โบราณ "strigos" จาก "strix" ที่แปลว่า "นกฮูก" และ "ops" ที่แปลว่า "หน้า" ขณะที่ชื่อลักษณะมาจาก "habros" ที่แปลว่า "นุ่ม" และ "ptilon" ที่แปลว่า "ขนนก" ด้วยการที่มันมีลักษณะที่โดดเด่นต่างนกแก้วอื่น และเคยถูกจำแนกไว้ในเผ่า Strigopini ของมันเองในการจำแนกเบื้องต้น 
จากการศึกษาสายวิวัฒนาการล่าสุดยืนยันว่านกแก้วคาคาโป (สกุล "strigops") มีความสัมพันธ์กับ[[นกแก้วคาคา]]และ[[คีอา|นกแก้วคีอา]] (นกแก้ว 4 ชนิดในสกุล "Nestor") ทั้งหมดได้รับการพิจารณาแบ่งแยกออกมาเป็น[[นกแก้วนิวซีแลนด์|วงศ์ใหญ่นกแก้วนิวซีแลนด์]] (Strigopidae) จากเดิมอยู่ในวงศ์ Nestoridae 
ก่อนหน้านี้นักปักษีวิทยาคิดว่านกแก้วคาคาโปอาจเป็นญาติใกล้ชิดกับนกแก้ว[[Pezoporus|นกแก้วกลางคืนและนกแก้วดิน]]ของประเทศออสเตรเลีย เนื่องจากสีสันคล้ายคลึงกัน แต่ความคิดนี้ขัดแย้งกับการศึกษาล่าสุด สีพรางตัวน่าจะเกิดจากการปรับตัวในการหากินบนพื้นดินซึ่งเป็นการวิวัฒนาการแบบ[[วิวัฒนาการเบนเข้า]]
ศัพทมูลวิทยา.
ชื่อ "Kakapo (คาคาโป)" เป็นการเลียนเสียงเป็นภาษาอังกฤษของคำว่า "kākāpō" ใน[[ภาษามาวรี]] คำว่า "kākā" ("นกแก้ว") + "pō" ("กลางคืน") 
คำใน[[ภาษาโพลีนีเซีย]] "kākā" และการผันแปร "ʻāʻā" เป็นคำที่ใช้เรียกนกแก้ววงศ์ [[Psittacidae]] ที่อาศัยทั่วไปในแปซิฟิกใต้ เช่น ชื่อพื้นเมืองของ[[Cyanoramphus zealandicus|นกแก้วเล็กแบล็คฟรอนต์]] ("Cyanoramphus zealandicus") ที่[[การสูญพันธุ์|สูญพันธุ์]]ไปแล้วของ[[ตาฮีตี]] และนกแก้วนิวซีแลนด์[[สกุล (ชีววิทยา)|สกุล]] "[[Cyanoramphus]]" มีชื่อพื้นเมือง "คาคา" ลักษณะเดียวกัน