pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ชาวฟิลิปปินส์

ชาวฟิลิปปินส์  เป็นบุคคลที่ระบุตนว่าเกี่ยวข้องกับประเทศฟิลิปปินส์ จากสำมะโนประชากร ค.ศ. 2010 มีชาวฟิลิปปินส์ทั้งหมด 92,337,852 คน และประมาณ 10 ล้านคนอาศัยอยู่นอกประเทศฟิลิปปินส์
การใช้คำว่า "ฟิลิปีโน" (ฟิลิปปินส์) เริ่มขึ้นในสมัยที่ฟิลิปปินส์เป็นอาณานิคมของสเปน โดยมีความหมายเดิมคือ "ผู้สืบสกุลจากชาวสเปนที่เกิดในฟิลิปปินส์" บุคคลที่ไม่ได้มีเชื้อสายสเปนเรียกว่า "อินดิโอ" (ผู้มีเชื้อสายชาวออสโตรนีเซียนโดยแท้), "ชิโน" (จีน) หรือ "โมโร" (มุสลิม)
ประชาชนในประเทศฟิลิปปินส์พูดภาษาและภาษาถิ่นต่าง ๆ ประมาณ 180 ภาษา ภาษาส่วนใหญ่อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน ภาษาที่มีผู้พูดเป็นภาษาแม่มากที่สุดคือภาษาตากาล็อกและเซบัวโน ภาษาทางการของประเทศฟิลิปปินส์คือภาษาฟิลิปีโนและอังกฤษ และชาวฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่พูดได้สองภาษาหรือสามภาษา
ชาวฟิลิปปินส์เป็นเสมือนภาพต่อของอิทธิพลที่ปรากฏตลอดประวัติศาสตร์หลายร้อยปีร่วมกับประเทศเพื่อนบ้านและนักล่าอาณานิคมจากแดนไกล อัตลักษณ์ชาวฟิลิปปินส์ (ซึ่งมีรากเหง้าเป็นชาวออสโตรนีเชียน) พัฒนาขึ้นมาโดยได้รับอิทธิพลจากชาวจีน อินเดีย ญี่ปุ่น สเปน และอเมริกัน
ประเทศฟิลิปปินส์เป็นอาณานิคมของสเปนเป็นเวลา 333 ปี ก่อให้เกิดรากฐานของวัฒนธรรมฟิลิปปินส์ร่วมสมัย ภายใต้การปกครองของสเปน ชาวฟิลิปปินส์ส่วนใหญ่ยอมรับนับถือนิกายโรมันคาทอลิก แต่ก็มีการลุกขึ้นต่อต้านชนชั้นปกครองหลายครั้ง เนื่องจากแผนการที่วางไว้ในสมัยอาณานิคม ราษฎรเกือบทั้งหมดจึงใช้นามสกุลภาษาสเปนจากเอกสารรายการนามสกุลตามลำดับตัวอักษร  ที่รัฐบาลอาณานิคมสเปนตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1849 เนื่องจากรัฐบาลในอดีตและการสถิติแห่งชาติในสมัยใหม่ไม่ได้อธิบายเรื่องพื้นเพทางชาติพันธุ์ของบุคคลเอาไว้ ทำให้สัดส่วนของชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายสเปนไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด
การล้อมกาซา

การล้อมกาซา  เป็นการสู้รบระหว่างพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชแห่งราชอาณาจักรมาซิโดเนียกับฝ่ายจักรวรรดิเปอร์เซียอะคีเมนิด เกิดขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม 332 ปีก่อนคริสต์ศักราชที่เมืองกาซา
บาติส (Batis) ผู้บัญชาการเมืองกาซาต้องการยึดอียิปต์จนกว่าผู้ปกครองเปอร์เซียจะส่งกองทัพมารบกับมาซิโดเนียที่นี่ เมืองกาซาเป็นเมืองชายขอบทะเลทรายและมีถนนจากซีเรียไปถึงอียิปต์ ตั้งอยู่สูงกว่า 60 ฟุต (18.29 เมตร) ท่ามกลางชุมชนเปอร์เซีย บาติสรู้ด้วยว่าพระเจ้าอเล็กซานเดอร์จะยกทัพมาที่นี่หลังจากยึดเมืองไทร์ได้
เมื่อพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ยกทัพมาถึง พระองค์พบว่ากำแพงเมืองด้านใต้เป็นจุดที่เหมาะจะโจมตีที่สุด จึงสั่งให้มีการสร้างเนินขึ้นเพื่อใช้เป็นทางเข้าเมือง วันหนึ่งฝ่ายเปอร์เซียพยายามตีฝ่าวงล้อม พระเจ้าอเล็กซานเดอร์สั่งให้ทหารใช้โล่เป็นแนวป้องกันจนพระองค์ได้รับบาดเจ็บ อาร์ริอัน นักประวัติศาสตร์ชาวกรีกบันทึกว่า "เนินถูกสร้างรอบ ๆ กำแพงเมืองและใช้เครื่องทุ่นแรงจากไทร์ร่วมด้วย" หลังจากความพยายามสามครั้ง ทหารมาซิโดเนียก็ทลายกำแพงและบุกเข้าเมืองได้สำเร็จ ผู้ชายถูกฆ่า ส่วนผู้หญิงและเด็กถูกจับไปเป็นทาส กวินตุส กูร์ตีอุส รูฟุส (Quintus Curtius Rufus) นักประวัติศาสตร์ชาวโรมันบันทึกว่า "บาติสถูกลากไปรอบกำแพงเมืองจนเสียชีวิตเช่นเดียวกับเจ้าชายเฮกเตอร์แห่งทรอย"
หลังเมืองถูกยึด พระเจ้าอเล็กซานเดอร์สามารถเดินทัพไปที่อียิปต์ได้โดยไม่มีผู้ใดขัดขวาง
ดมีตรี วอสโคบอยนีคอฟ

ดมีตรี วยาเชสลาโววิช วอสโคบอยนีคอฟ (6 มีนาคม ค.ศ. 1941 – 2 ธันวาคม ค.ศ. 2001) เป็นอดีตนักวอลเลย์บอลชาวรัสเซีย เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
ในปี ค.ศ. 1964 เขาได้เป็นผู้มีส่วนสำคัญในการพาทีมชาติโซเวียตเข้ารับรางวัลเหรียญทอง
การล้อมไทร์ (ค.ศ. 1187)

การล้อมไทร์  เป็นการสู้รบระหว่างฝ่ายนักรบครูเสดกับมุสลิมราชวงศ์อัยยูบิด (Ayyubid) ที่เมืองไทร์ เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1187–1 มกราคม ค.ศ. 1188
หลังยุทธการฮัททินในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1187 พื้นที่ส่วนใหญ่ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์รวมถึงเยรูซาเลมตกอยู่ใต้อำนาจของศอลาฮุดดีน นักรบครูเสดบางส่วนได้หนีไปที่เมืองไทร์ ซึ่งเป็นเมืองชายฝั่งเลแวนต์ที่ฝ่ายคริสต์ปกครองอยู่ ในขั้นแรกเรจินัลด์แห่งไซดอน (Reginald of Sidon) ตกลงจะให้เมืองนี้ยอมจำนนแก่ศอลาฮุดดีน แต่ต่อมาคอนราดแห่งมงแฟรา (Conrad of Montferrat) ได้ยกทัพมาที่เมืองนี้และประกาศจะไม่ยอมจำนน เรจินัลด์จึงถอนตัวจากเมือง ส่วนคอนราดสร้างปราการและคูเมืองต่าง ๆ ไว้รอรับศึกกับทัพมุสลิม ทัพมุสลิมบางส่วนมาถึงเมืองนี้ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1187 ก่อนทั้งหมดจะตามมาในอีก 13 วันต่อมา
การสู้รบเป็นไปอย่างรุนแรง ทัพมุสลิมใช้เครื่องทุ่นแรงช่วยในการทลายกำแพงเมือง ส่วนทัพครูเสดตอบโต้ด้วยกองเรือที่มีพลธนู พลหน้าไม้และเครื่องยิงหิน ศอลาฮุดดีนพยายามหาวิธีตีเมืองนี้แต่ไม่สำเร็จและต้องพบกับการโจมตีของทัพครูเสดที่นำโดยซันโช มาร์ติน (Sancho Martin) อัศวินชาวสเปนผู้มีฉายาว่า "อัศวินเขียว" (เรียกตามสีชุดเกราะ) ความกล้าหาญและฝีมือของมาร์ตินเป็นที่ยอมรับจากทั้งฝ่ายนักรบครูเสดและนักรบมุสลิม รวมถึงศอลาฮุดดีนที่เสนอทรัพย์สินให้หากเขายอมเปลี่ยนฝ่ายและหันมานับถือศาสนาอิสลาม แต่มาร์ตินปฏิเสธและยังคงนำทัพออกรบกับทัพมุสลิม
หลังการสู้รบอย่างยาวนาน ศอลาฮุดดีนคิดว่าหนทางเดียวที่จะยึดเมืองนี้ได้คือทางทะเล เขาจึงสั่งกองเรือ 10 ลำจากแอฟริกาเหนือ ในช่วงแรกกองเรือมุสลิมได้เปรียบในการรบ แต่ระหว่างคืนวันที่ 29–30 ธันวาคม กองเรือครูเสดได้โจมตีเรือรบมุสลิม 5 ลำ ส่วนที่เหลือถูกสั่งให้ถอนกำลัง ศอลาฮุดดีนสั่งให้ทัพมุสลิมโจมตีเมืองอีกครั้งแต่ก็ล้มเหลว สูญเสียกำลังพลไปมากมาย เขาจึงปรึกษากับผู้นำคนอื่น ๆ และประเมินสถานการณ์ก่อนจะสั่งถอยทัพไปที่เมืองเอเคอร์ การล้อมสิ้นสุดลงในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1188
ยุทธการครั้งนี้ช่วยเพิ่มขวัญกำลังใจของนักรบครูเสดและมีผลต่อสงครามครูเสดครั้งที่ 3 ในเวลาต่อมา แต่สำหรับศอลาฮุดดีน ยุทธการครั้งนี้แสดงให้เห็นถึงจุดอ่อนของกองทัพหากต้องต่อสู้เป็นเวลายาวนาน
วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2005

วอลเลย์บอลหญิงชิงแชมป์ยุโรป 2005  เป็นครั้งที่ 24 ของการแข่งขัน อยู่ภายใต้การกำกับของสมาพันธ์วอลเลย์บอลยุโรป จัดขึ้นที่เมืองซาเกร็บ และพูลา, ประเทศโครเอเชีย ระหว่างวันที่ 17–25 กันยายน ค.ศ. 2005 (พ.ศ. 2548)
อันดับการแข่งขัน.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อาหารเสริม

อาหารเสริม  หมายถึง ผลิตภัณฑ์ที่เสริมอาหารปกติของเรา มีรูปแบบต่าง ๆ เช่น เม็ด แคปซูล ผง หรือของเหลว อาหารเสริมมักประกอบไปด้วยวิตามิน แร่ธาตุ สมุนไพร กรดอะมิโน และสารอื่น ๆ ที่ใช้เสริมสุขภาพ
อาหารเสริมหรือผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร มีเจตนาให้สารอาหารที่เราอาจบริโภคในปริมาณที่ไม่เพียงพอในแต่ละวัน
โดยทั่วไปเข้าใจกันว่าอาหารเสริมมีวิตามิน แร่ธาตุ ใยอาหาร กรดไขมันหรือกรดอะมิโน ตลอดจนสารอื่น ทางการสหรัฐนิยามอาหารเสริมว่าเป็นอาหาร แต่ที่อื่นอาจจำแนกเป็นยาหรือผลิตภัณฑ์อื่น
มีอาหารเสริมกว่า 50,000 อย่าง ประชากรผู้ใหญ่สหรัฐกว่าครึ่ง (53-55%) บริโภคอาหารเสริมโดยที่ใช้มากที่สุดคือ วิตามินรวม
ผลิตภัณฑ์เหล่านี้มิได้เจตนาใช้ป้องกันหรือรักษาโรคใด ๆ และในบางกรณีก็เป็นอันตรายตามข้อมูลของสถาบันสุขภาพแห่งชาติสหรัฐ สำหรับผู้ที่ไม่สามารถบริโภคอาหารสมดุลได้ สำนักงานดังกล่าวว่าอาหารเสริมบางอย่าง "อาจมีคุณ"
ควรหลีกเลี่ยงอาหารเสริมส่วนใหญ่ และปกติบุคคลไม่ควรกินสารอาหารรองยกเว้นบุคคลที่มีการขาดแสดงชัดเจน บุคคลควรปรึกษาแพทย์ก่อน มีข้อยกเว้นคือ วิตามินดี ซึ่งมีการแนะนำในประเทศนอร์ดิก เนื่องจากมีแสงแดดน้อย
พาร์ทออฟเลิฟ

พาร์ทออฟเลิฟ รัก+เกรียน นักเรียน 4 ภาค  เป็นรายการโทรทัศน์ประเภทละครชุด ละครซีรีส์เรื่องนี้นำเสนอเรื่องราวของนักเรียนกลุ่มหนึ่งในโรงเรียนบางกอกนานาภาค ที่มีความชื่นชอบในดนตรีและพยายามทำความฝันให้เป็นจริง นำแสดงโดย วชิรวิชญ์ ไพศาลกุลวงศ์, พัณณิน ชาญมนูญ, ภัชธร ธนวัฒน์, ธนนท์ จำเริญ, สุวภัทร เตชะวิริยะวงศ์, เปรมอนันต์ ศรีพานิช, อริสา สร้อยโสม, พงศธร ศรีปินตา และ วีรกานต์ ภูวภิรมย์ขวัญ ออกอากาศทางช่องโทรทัศน์ผ่านระบบทีวีแอนะล็อก ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ และคู่ขนานผ่านระบบทีวีดิจิตอล ทางช่อง 9 เอ็มคอตเอชดี ทุกวันเสาร์-อาทิตย์ เวลา 20.50 - 21.45 น. เริ่มออกฉายครั้งแรกในวันที่ 11 ตุลาคม - 12 ธันวาคม 2558
แม่น้ำโชไน

แม่น้ำโชไน (; โรมาจิ: "Shōnai-gawa") เป็นแม่น้ำในประเทศญี่ปุ่นที่ไหลผ่านจังหวัดกิฟุและจังหวัดไอจิ โดยในเขตจังหวัดกิฟุมักจะเรียกชื่อว่า แม่น้ำโทกิ (; โรมาจิ: "Toki-gawa") และช่วงที่ไหลผ่านบริเวณเมืองคาซูงาอิก็จะถูกเรียกชื่อว่า แม่น้ำทามาโนะ (; โรมาจิ: "Tamano-gawa")
แม่น้ำสายนี้มีต้นกำเนิดจากภูเขายูดาจิในเมืองเอนะ จังหวัดกิฟุ และไหลไปตามหุบเขาทามาโนะในจังหวัดกิฟุ แล้วจึงไหลเข้าที่ราบโนบิก่อนที่จะไหลออกสู่อ่าวอิเซะบริเวณนครนาโงยะ
ช่องแคบบุงโงะ

ช่องแคบบุงโงะ (; โรมาจิ: "Bungo-suidō") เป็นช่องแคบที่อยู่ระหว่างเกาะคีวชูกับเกาะชิโกกุ เชื่อมต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลในเซโตะ ส่วนที่แคบที่สุดของช่องแคบนี้เรียกว่าช่องแคบโฮโยะ
เหตุเพลิงไหม้ในเซี่ยงไฮ้ พ.ศ. 2553

เหตุเพลิงไหม้ในเซี่ยงไฮ้ พ.ศ. 2553 เป็นเหตุอัคคีภัยเกิดขึ้นวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 เพลิงทำลายอาคารห้องชุดสูง 28 ชั้นในกรุงเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน คร่าชีวิตคน 58 คน และมีผู้บาดเจ็บมากกว่า 70 คน (แหล่งข่าวอย่างน้อยหนึ่งแหล่งรายงานผู้ได้รับบาดเจ็บมากกว่า 120 คน)
ในการสืบสวนภายใต้สภารัฐมนตรีสาธารณรัฐประชาชนจีนประกาศในวันที่ 16 พฤศจิกายน หลังเกิดเหตุหนึ่งวัน เพื่อระบุสาเหตุของเพลิงไหม้ เบื้องต้นนักสืบสวนสรุปว่าประกายไฟจากงานเชื่อมโลหะกำลังดำเนินอยู่บนตึก ดำเนินโดยช่างเชื่อมที่ไม่มีใบอนุญาต นั่งร้านติดประกายไฟทั่วทั้งตึก เป็นเหตุให้อาคารพังทลาย รัฐบาลตำหนิการรับจ้างที่ผิดกฎหมาย, และจำคุกผู้จัดการสี่คนจากบริษัทก่อสร้างหลายแห่ง โดยรวมแล้ว ผู้ที่มีส่วนให้เกิดเพลิงไหม้ถูกจับทั้งหมด 16 คน ในจำนวนนี้ผู้ต้องหาที่ว่าข้างช่างเชื่อมผิดกฎหมายด้วย
หลังเกิดเหตุหนึ่งสัปดาห์ เจ้าหน้าที่ประกาศแผนชดเชยแก่เหยื่อผู้ประสบภัยและครอบครัว เหตุอัคคีภัยครั้งนี้ยังทำให้รัฐบาลผ่านกฏข้อบังคับเกี่ยวกับอุตสาหกรรมก่อสร้างที่เข้มงวดยิ่งขึ้น รวมถึงเพิ่มระดับการตรวจตราการเกิดเพลิงไหม้ พลเมืองบางกลุ่มตำหนิรัฐบาลโดยกล่าวหาเรื่องการปิดบังการเผยแพร่ข่าว และให้การตอบสนองต่อเหตุเพลิงไหม้ไม่มากพอ
เพลิงไหม้.
เพลิงเริ่มลุกไหม้ ณ เวลา 14.15 น. ตามเวลาท้องถิ่น (06:15 UTC) บนชั้นที่สิบของอาคาร อาคารก่อสร้างใน พ.ศ. 2540 ตั้งอยู่ ณ ทางแยกระหว่างถนนเจียวโจว และถนนหยูหยาว ในตำบลจิงอานของกรุงเซี่ยงไฮ้ และกำลังปรับปรุงอาคารอยู่ขณะเกิดเหตุ พยานเห็นเหตุการณ์กล่าวว่าเพลิงเริ่มขึ้นจากวัสดุก่อสร้างและเพลิงกระจายทั่วอาคาร ต้องใช้รถดับเพลิงมากกว่า 80 คันและใช้เวลาดับหลายชั่วโมง ชาวบ้านในกรุงเซี่ยงไฮ้เห็นควันได้ไกลจากที่เกิดเหตุหลายกิโลเมตร นักดับเพลิงไม่สามารถฉีดน้ำถึงยอดอาคารที่ความสูง 85 เมตร (279 ฟุต) จากพื้นดินได้
หนังสือพิมพ์"ไชนายูทเดลี"รายงานว่าผู้รับจ้างก่อสร้างกล่าวว่าสาเหตุของเพลิงไหม้คือประกายไฟจากงานเชื่อมโลหะที่ชั้น 20 ชิว จิงชู คนงานบนชั้น 18 กล่าวว่าประกายไฟจากงานเชื่อมโลหะมาจากอาคารอื่นและทำให้ไฟลุกไหม้นั่งร้าน หลังจากนั้นมีการพิสูจน์ว่าเพลิง "เกิดจากช่างเชื่อมที่ไม่มีใบอนุญาตใช้เครื่องมือไม่เหมาะสม" และช่างเชื่อมหลายคนถูกจับกุม
เคอ เจิ้ง เหวิน

เคอ เจิ้ง เหวิน (29 กันยายน ค.ศ. 1996 —) เป็นนักกีฬาว่ายน้ำชาวสิงคโปร์ เขาได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ในประเภทกรรเชียง 200 เมตร และเดี่ยวผสม 400 เมตร
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2012 เขาสร้างสถิติประเทศสิงคโปร์ในประเภทเดี่ยวผสม 200 เมตร ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เขาจบอันดับที่ 33 ในรอบฮีทในประเภทเดี่ยวผสม 400 เมตร และประสบความล้มเหลวในการเข้ารอบชิงชนะเลิศ
เคอ เป็นผู้ถือธงของประเทศสิงคโปร์ ในการแข่งขันกีฬาเอเชียนยูธเกมส์ 2013 ต่อมาเขาได้รับรางวัลในประเภทบุคคล 3 เหรียญทอง จากกรรเชียง 200 เมตร, ผีเสื้อ 200 เมตร, เดี่ยวผสม 200 เมตร และ 1 เหรียญเงิน จากฟรีสไตล์ 200 เมตร ส่วนในประเภททีมเขาได้รับรางวัล 1 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง จากผลัดฟรีสไตล์ 4×100 เมตร และ ผลัดผสม 4×100 เมตร
ในการแข่งขันซีเกมส์ ครั้งที่ 28 ที่จัดขึ้นในประเทศสิงคโปร์ ที่ผ่านมา เคอ ได้เข้าร่วมใน 12 รายการ เขาได้ 7 เหรียญทอง, 4 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง ในขณะเดียวกันเขาสร้างสถิติกีฬาซีเกมส์ 6 รายการ – ประเภทบุคคล 3 รายการ และ ประเภทผลัด 3 รายการ ในประเภทผลัดผสม 4×100 เมตร ชาย ซึ่งประกอบด้วย เคอ, โจเซฟ สคูลลิง, เคลเมนต์ หลิน และลิโอเนล ชิว พวกเขาจบการแข่งขันด้วยเวลา 3:38.25 วินาที ลบสถิตเก่าด้วยเวลา 3:41.35 วินาที ในปี ค.ศ. 2011
การล้อมไซดอน

การล้อมไซดอน  เป็นการสู้รบที่เมืองไซดอน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเลบานอน) ระหว่างฝ่ายนักรบครูเสดกับฝ่ายมุสลิมแห่งราชวงศ์ฟาติมียะห์ ระหว่างวันที่ 19 ตุลาคม–5 ธันวาคม ค.ศ. 1110 ยุทธการครั้งนี้เกิดขึ้นหลังจากสงครามครูเสดครั้งที่ 1 และเป็นส่วนหนึ่งของสงครามครูเสดนอร์เวย์
ช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1110 กองเรือจำนวน 60 ลำของพระเจ้าซิเกิร์ดที่ 1 แห่งนอร์เวย์ (Sigurd I of Norway) ได้แล่นมาถึงเลแวนต์และขึ้นฝั่งที่เมืองเอเคอร์ พระองค์ได้รับการต้อนรับจากพระเจ้าบอลดวินที่ 1 แห่งเยรูซาเลม กษัตริย์สองพระองค์ได้เดินทางไปที่แม่น้ำจอร์แดน พระเจ้าบอลดวินได้ทูลขอให้พระเจ้าซิเกิร์ดช่วยตีเมืองท่าของมุสลิม ซึ่งพระเจ้าซิเกิร์ดตอบตกลงแล้วตรัสว่า "พระองค์มาที่นี่เพื่อรับใช้พระคริสต์เช่นกัน" กองทัพครูเสดซึ่งได้กองเรือสนับสนุนจากดยุกแห่งเวนิส ออร์เดลาโฟ ฟาลิเอโร (Ordelafo Faliero) บุกเข้าล้อมเมืองไซดอน เมืองชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนที่ราชวงศ์ฟาติมียะห์ได้สร้างปราการป้องกันไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1098 ทัพเยรูซาเลมล้อมเมืองทางบก ส่วนทัพเรือนอร์เวย์และเวนิสจะคอยสกัดกองเรือมุสลิมที่มาจากเมืองไทร์ ไซดอนเสียเมืองในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1110
หลังยึดเมืองได้สำเร็จ มีการสถาปนาตำแหน่งเจ้าเมืองไซดอน (Lordship of Sidon) โดยผู้ประเดิมตำแหน่งคือยูสเตส เกรนีเยร์ (Eustace Grenier) ด้านพระเจ้าบอลดวินและคณะอัครบิดรแห่งเยรูซาเลม (Patriarch of Jerusalem) ได้มอบกางเขนศักดิ์สิทธิ์แด่พระเจ้าซิเกิร์ด
วูดแลนด์ (สิงคโปร์)

วูดแลนด์  เป็นเมืองทางตอนเหนือของประเทศสิงคโปร์ และเป็นประตูจากประเทศสิงคโปร์สู่ประเทศมาเลเซียโดยผ่านทางหลวงยะโฮร์–สิงคโปร์
นอกจากนี้วูดแลนด์เป็นหนึ่งในศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดในประเทศสิงคโปร์
วิกิพีเดียภาษาอาหรับอียิปต์

วิกิพีเดียภาษาอาหรับอียิปต์ (  , "#เปลี่ยนทาง ") เป็นวิกิพีเดียรุ่นภาษาอาหรับอียิปต์ โดยหลักทำหน้าที่เหมือนกับวิกิพีเดียภาษาอาหรับที่เห็นชอบผู้พูดภาษาย่อยอียิปต์ นี่เป็นวิกิพีเดียเดียวที่เขียนด้วยภาษาอาหรับสำเนียงท้องถิ่นก่อน ค.ศ. 2020 โดยภาษาที่สองคือวิกิพีเดียภาษาอาหรับโมร็อกโก ซึ่ง
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 วิกิพีเดียภาษานี้เป็นหน้าที่มีผู้เข้าชมมาดเป็นอันดับ 3 ในประเทศอียิปต์ที่ 961,000 ครั้ง เป็นรองเพียงวิกิพีเดียภาษาอาหรับ (44 ล้านครั้ง) และวิกิพีเดียภาษาอังกฤษ (18 ล้านครั้ง).
วิกิพีเดียภาษาชูวัช

วิกิพีเดียภาษาชูวัช  เป็นสารานุกรมวิกิพีเดียที่จัดทำขึ้นในภาษาชูวัช ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 โดยบทความที่ 50,000 สร้างขึ้นเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2565
ลานสเก็ตน้ำแข็งโอลิมปิกเจมส์ บี. เชฟฟีลด์

ลานสเก็ตน้ำแข็งโอลิมปิกเจมส์ บี. เชฟฟีลด์  เป็นลานสเก็ตน้ำแข็งตั้งอยู่ที่เลกพลาซิด นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
ในปี ค.ศ. 1932 สนามกีฬาแห่งนี้เป็นสนามกีฬาหลักของโอลิมปิกฤดูหนาว 1932
สงครามโชซ็อนโบราณ–ฮั่น

สงครามโชซ็อนโบราณ–ฮั่น  เป็นสงครามระหว่างอาณาจักรโชซ็อนโบราณกับราชวงศ์ฮั่น ระหว่าง 109–108 ปีก่อนคริสศศักราช
นับตั้งแต่พระเจ้าวีมันแห่งโชซ็อนโบราณ (Wiman of Gojoseon) ขึ้นครองราชย์ ความสัมพันธ์ระหว่างโชซ็อนโบราณกับฮั่นก็เสื่อมถอยลง ในรัชสมัยพระเจ้าอูกอแห่งโชซ็อนโบราณ (Ugeo) มีการขัดขวางไม่ให้ผู้นำเผ่าต่าง ๆ ของเกาหลีติดต่อกับราชวงศ์ฮั่น จักรพรรดิฮั่นอู่จึงส่งผู้แทนนามว่าเช่อ เหอ (She He) ไปสอบถาม แต่เช่อ เหอก็ยังไม่สามารถแก้ไขเรื่องดังกล่าวได้ ขณะเดินทางกลับ เช่อ เหอได้ฆ่าข้าราชการของกษัตริย์โชซ็อน พระเจ้าอูกอจึงส่งคนไปฆ่าเช่อ เหอ และสั่งให้ฆ่าคณะทูตของราชวงศ์ฮั่น ซึ่งทำให้จักรพรรดิฮั่นอู่กริ้วมาก อย่างไรก็ตามนักประวัติศาสตร์สมัยใหม่สันนิษฐานว่าราชวงศ์ฮั่นก่อสงครามนี้ขึ้นเพื่อกำจัดอาณาจักรโชซ็อนโบราณก่อนจะร่วมเป็นพันธมิตรกับกลุ่มชนซฺยงหนู ซึ่งเป็นหนึ่งในศัตรูที่ฮั่นกำลังทำสงครามอยู่ หรือเป็นการตอบโต้ที่พระเจ้าวีมันสั่งห้ามการค้าระหว่างชินบ็อน (Jinbeon) กับฮั่น
ในปีที่ 109 ก่อนคริสต์ศักราช จักรพรรดิฮั่นอู่ได้ส่งกองทัพสองกองรวมทหารกว่า 50,000 นาย ล่องเรือข้ามทะเลปั๋วไห่ (Bohai Sea) และเดินทัพไปที่วังก็อม-ซ็อง (Wanggeom-seong) เมืองหลวงของโชซ็อนโบราณ ในช่วงแรกของสงคราม ทหารฮั่นไม่สามารถยึดเมืองหลวงได้ จนกระทั่งรวมเป็นทัพเดียวและโจมตีหนักขึ้น ที่ปรึกษาโชซ็อนหลายคนเสนอให้พระเจ้าอูกอยอมจำนน แต่พระองค์ไม่ยอม ต่อมาในเดือนเมษายน 108 ปีก่อนคริสต์ศักราช ที่ปรึกษาโชซ็อนได้ยอมจำนนต่อกองทัพฮั่นและปลงพระชนม์พระเจ้าอูกอ แต่ฝ่ายโชซ็อนบางส่วนที่นำโดยซ็อง กี (Seong Gi) ยังไม่ยอมแพ้ แต่ในที่สุดกองทัพฮั่นก็ยึดเมืองหลวงได้สำเร็จ และซ็อง กีถูกสังหาร 
ภายหลังสงคราม มีการจัดผู้บัญชาการชาวฮั่นสี่นายเพื่อดูแลดินแดนโชซ็อน การล่มสลายของโชซ็อนโบราณนำไปสู่ยุคก่อนสามอาณาจักรเกาหลี (Proto–Three Kingdoms of Korea)
มายะ โยชิดะ

มายะ โยชิดะ  เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1988 เป็นนักฟุตบอลชาวญี่ปุ่น ตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็ก ปัจจุบันเล่นให้กับแอลเอ แกลักซีในสหรัฐอเมริกา 
สโมสรอาชีพ.
นาโงยะ แกรมปัส.
โยชิดะเกิดที่เมืองนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น โดยเริ่มแรกเขานั้นเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรับขณะที่เล่นให้กับนาโงยะ แกรมปัสแต่หลังจากที่ได้เลื่อนชั้นสู่ลีกสูงสุดเขาได้โยกย้ายมาเล่นตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กในปี ค.ศ. 2007 ประตูแรกของเขาในนามนักเตะนาโงยะ แกรมปัสเกิดขึ้นในการแข่งขันเอเอฟซีแชมเปียนส์ลีกในเกมที่พบกับอุลซันฮุนไดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2009
เฟเฟเฟ-เฟ็นโล.
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 เขาได้โยกย้ายไปค้าแข้งกับสโมสรเฟเฟเฟ-เฟ็นโลในเนเธอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2011 เขาได้ทำประตูจากลูกเตะมุมด้วยท่าจักรยานอากาศในเกมที่พบกับเปเอสเฟ ไอนด์โฮเฟิน และจบด้วยผลเสมอ 3–3 และประตูในวันนั้นของเขาได้รับรางวัล "ประตูยอดเยี่ยมแห่งฤดูกาล 2011–2012" ของเอเรอดีวีซี ซึ่งในฤดูกาลนั้นโยชิดะทำประตูไปได้ทั้งหมด 5 ประตู
เซาแทมป์ตัน.
เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2012 เขาได้ตกลงร่วมเซ็นสัญญากับเซาแทมป์ตันเป็นระยะเวลาสามปี ด้วยค่าตัว 3 ล้านปอนด์ เขาลงเล่นให้กับนักบุญครั้งแรกในวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2012 ในฐานะนักเตะตัวสำรองนาทีที่ 28 ซึ่งจบเกมเกมได้พ่ายให้กับอาร์เซนอล 6–1 และอาทิตย์ถัดมาในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2012 เขาได้ลงเล่นในบ้านครั้งแรกในเกมที่ชนะแอสตันวิลลา 4–1 ซึ่งเป็นเกมแรกที่เขาลงในสนามครบ 90 นาทีอีกด้วย
เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2013 โยชิดะได้รับเลือกให้ไปอยู่หน้าปกเกมฟีฟ่า 14 เวอร์ชันประเทศญี่ปุ่น
ประตูแรกของเขาในนามนักเตะเซาแทมป์ตันเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2013 ในเกมที่พ่ายให้กับซันเดอร์แลนด์ด้วยผล 2–1 ในการแข่งขันลีกคัพ และประตูแรกของเขาในพรีเมียร์ลีกเกิดขึ้นในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 หลังจากฟรีคิกของสตีเวน เดวิสในเกมที่พ่ายให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ดด้วยผล 3–1 
ประตูถัดมาอีกครั้งของเขาเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 2014 ในเกมที่ชนะเอฟเวอร์ตันด้วยผล 3–0 โดยสตีเวน เดวิส ซึ่งช่วยทำประตูอีกครั้ง
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 ทางสโมสรได้ประกาศต่อสัญญาโยชิดะกับสโมสรไปจนถึงปี ค.ศ. 2018
เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม โยชิดะได้ยิงประตูแรกในฤดูกาล 2015–16 ในเกมที่ชนะแอสตันวิลลาในการแข่งขันฟุตบอลลีกคัพด้วยการยิงระยะ 20 หลา
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา

การแข่งขันวอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา  มีกำหนดจัดขึ้นในยาอุนเด ประเทศแคเมอรูน ระหว่างวันที่ 12–19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน.
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา

วอลเลย์บอลชายในโอลิมปิกรอบคัดเลือกโซนแอฟริกา  มีกำหนดจัดขึ้นในบราซาวีล, คองโก ระหว่างวันที่ 7–14 มกราคม ค.ศ. 2016
การตัดสินลำดับจากผลการแข่งขัน.
ในการแข่งขันหากผลว่ามีผลเท่ากันจะตัดสินตามลำดับดังนี้
แมทช์ที่แข่งขัน 3–0 หรือ 3–1 ทีมที่ชนะจะได้ 3 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 0 คะแนน ส่วนแมทช์ที่แข่งขัน 3–2 ทีมที่ชนะจะได้ 2 คะแนน ทีมที่แพ้ได้ 1 คะแนน
ความสัมพันธ์ญี่ปุ่น–เยอรมนี

ความสัมพันธ์ระหว่างญี่ปุ่นกับเยอรมนีเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1860 จากการเยือนญี่ปุ่นของปรัสเซีย (ก่อนเกิดจักรวรรดิเยอรมันใน ค.ศ. 1871) ประเทศญี่ปุ่นเจริญรุ่งเรืองอย่างรวดเร็วหลังการฟื้นฟูเมจิใน ค.ศ. 1867 โดยมีแบบอย่างจากการแลกเปลี่ยนทางปัญญาและวัฒนธรรมจากเยอรมนี หลัง ค.ศ. 1900 ญี่ปุ่นเข้าข้างเกาะบริเตน และเยอรมนีกับญี่ปุ่นเป็นปฏิปักษ์ต่อกันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ญี่ปุ่นประกาศสงครามกับเยอรมนีใน ค.ศ. 1914 และยึดครองดินแดนของเยอรมนีในประเทศจีนและแถบแปซิฟิกไว้ได้
ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ทั้งสองประเทศมีทัศนคติทางการทหารต่อบริเวณหวงห้ามของตนอย่างห้าวหาญ นำไปสู่การกระชับมิตร และในที่สุด ทั้งสองประเทศได้เป็นพันธมิตรทางการเมืองและการทหารที่รวมถึงประเทศอิตาลี หรือฝ่ายอักษะ ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายอักษะถูกจำกัดเนื่องจากระยะทางไกลระหว่างมหาอำนาจฝ่ายอักษะ ส่วนใหญ่แล้ว ญี่ปุ่นและเยอรมนีทำศึกสงครามแยกกัน และสุดท้ายแล้วต่างฝ่ายต่างยอมจำนน
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง เศรษฐกิจของทั้งสองประเทศได้รับการฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว ความสัมพันธ์ทางการเมืองของทั้งสองเริ่มเกิดขึ้นใหม่หลังจากนั้นไม่นาน และปัจจุบันทั้งสองประเทศให้ความสำคัญกับประเด็นทางเศรษฐกิจ ปัจจุบัน ญี่ปุ่นและเยอรมนีมีเศรษฐกิจดีที่สุดอันดับสามและสี่ของโลก ตามลำดับ และได้ผลประโยชน์จากการร่วมมือทางการเมือง วัฒนธรรม วิทยาศาสตร์ และเศรษฐกิจ
จากผลสำรวจแบร์เทลส์มันน์ฟาวน์เดชันในปลายปี ค.ศ. 2012 ชาวเยอรมันมองประเทศญี่ปุ่นในด้านบวกอย่างท่วมท้น และมองว่าญี่ปุ่นเป็นคู่แข่งน้อยลง และเป็นพันธมิตรมากขึ้น ชาวญี่ปุ่นมองประเทศเยอรมนีในด้านบวกเช่นกัน โดยชาวญี่ปุ่น 97% มองเยอรมนีในแง่ดี และเพียง 3% ที่มองเยอรมนีในแง่ลบ
รัฐกิจ มานะทัต

รัฐกิจ มานะทัต(อักษรโรมัน:) ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุด อดีตเอกอัครราชทูตไทย อดีตอธิบดีกรมสารนิเทศ และอดีตโฆษกกระทรวงการต่างประเทศ 
ประวัติ.
รัฐกิจ มานะทัต เกิดเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2495 เป็นบุตร นาย มานิต มานะทัต ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ และ นางอัญชลี ผลิกานนท์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญา นิติศาสตร์บัณฑิต(เกียรตินิยม) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เนติบัณฑิตไทย (น.บ.ท.) สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท รัฐศาสตร์มหาบัณฑิต (ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และ Graduate Diploma in International Law, The Australian National University, Australia 
ประวัติการรับราชการ.
รัฐกิจ มานะทัต ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตุลาการศาลปกครองสูงสุดในปี พ.ศ. 2559 และ ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุด ในปี พ.ศ. 2565 ก่อนหน้าที่จะดำรงตำแหน่งดังกล่าว นาย รัฐกิจ รับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ ระหว่างปี พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2556 ซึ่งระหว่างนั้นได้ดำรงตำแหน่ง อธิบดีกรมสารนิเทศ และ โฆษกกระทรวงการต่างประเทศ ,เอกอัครราชทูตไทยประจำสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนจีน , สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ,สมาพันธรัฐสวิส และ ประเทศตุรกี 
ก่อนรับราชการในกระทรวงการต่างประเทศ นาย รัฐกิจ เคยรับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ประวัติการทำงานภาคเอกชน.
พ.ศ. 2518 ธนาคารกสิกรไทย
พ.ศ. 2545 กรรมการการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย 
พ.ศ. 2552 กรรมการบริษัท ปตท.สำรวจและผลิตปิโตรเลียม จำกัด (มหาชน)
ฮีโมฟาโกไซติก ลิมโฟฮีสติโอไซโตซิส

ฮีโมฟาโกไซติก ลิมโฟฮีสติโอไซโตซิส  เป็นโรคของเม็ดเลือดอย่างหนึ่งซึ่งพบได้น้อย อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตได้ เกิดจากการที่ร่างกายมีการอักเสบรุนแรงจนกระตุ้นให้เม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์และแมคโครฟาจถูกกระตุ้นและเพิ่มจำนวนอย่างควบคุมไม่ได้ โดยจะพบว่าผู้ป่วยมีเม็ดเลือดขาวลิมโฟไซต์และแมคโครฟาจที่มีลักษณะปกติจำนวนมาก หลั่งไซโตไคน์หรือสารกระตุ้นอาการอักเสบต่างๆ ถือว่าเป็นโรคในกลุ่มอาการไซโตไคน์สตอร์มอย่างหนึ่ง
ผญา

ผญา หรือ ผะหยา เป็นคำกลอนหรือคำปรัชญาของลาวในและคนไทยภาคอีสานโบราณ รวมถึงคนไทยเมืองเหนือ ซึ่งภาษาสืบทอดมาจากภาษาของอาณาจักรล้านช้าง และปัจจุบันการเล่นผญายังหลงเหลือในหมอลำกลอนแบบอีสาน คำว่าผญามีความหมายในกลุ่มเดียวกับปัญญาและปรัชญาบางครั้งสามารถใช้แทนกันได้ ซึ่งผญาป็นคำร้อยกรองที่คล้องจอง มีสัมผัสระหว่างข้อความไม่เข้มงวดและไม่มีฉันทลักษณ์กำหนดไว้อย่างชัดเจน แต่เวลาพูดจะมีการเน้นคำหนักเบาเพื่อให้ผู้ฟังมีความเพลิดเพลินและสารถจดจำได้ง่าย เรื่องที่ถูกแต่งเป็นผญามีหลายเรื่องเช่น คำสอนทางศาสนา เรื่องราวในชีวิตประจำวัน การเกี้ยวพาราสีของหนุ่มสาว และการละเล่นของเด็ก เป็นต้น
ประเภท.
คำสอน.
มีลักษณะเตือนสติของผู้ฟังหรือผู้อ่านในนึกถึงศีลธรรมตามความเชื่อ กระตุ้นให้เกิดความสำนึกรักในถินกำเนิด หรือเป็นข้อความอุปมาอุปมัยให้ประพฤติตนเป็นคนดี เช่น
"คันเจ้าได้ขี่ซ้างกั้งฮ่มเป็นพระยา อย่าได้ลืมคนทุกข์ผู้ขี่ควายคอนกล้า คันเจ้าได้ขี่ซ้างกั้งฮ่มสัปทน อย่าได้ลืมคนจนผู้แห่นำตีนซ้าง" หมายถึง ถ้าได้เป็นผู้มีอำนาจก็อย่าลืมเหลียวแลผู้ด้อยอำนาจกว่าหรือผู้อยู่เบื้องหลังตน
"บุญ บุญนี้บ่แหม่นของแบ่งได้ ปันแจกกันแหล่ว บ่อห่อนแยกออกได้ คือไม้ผ่ากลาง คือจั่งเฮากินข้าว เฮากินเฮาอิ่ม บ่แหม่นไปอิ่มท้อง เขาพุ้นผู้บ่กิน" หมายถึง การทำบุญเป็นสิ่งที่ทำได้เฉพาะตนเท่านั้นแบ่งไปให้คนอื่นไม่ได้ เหมือนกินข้าวแล้วคนที่กินถึงจะอื่มคนที่ไม่ได้กินก็ไม่อิ่มท้อง
เกี้ยวพาราสี.
มีลักษณะการเกี้ยวพาราสีหรือชมอีกฝ่ายในทางชู้สาว เพื่อถามคำถามหรือพรรณาถึงความรักที่ตนมี
"“สิบปีกะสิถ่าซาวพรรษากะสิอยู่ คันบ่ได้เป็นคู่เห็นแต่อุแอ่งน้ำกะปานได้นั่งเทียม”" หมายถึง จะสิบปี ยี่สิบปีก็จะรอ ต่อให้ไม่ได้เจอหน้าเจอแค่ตุ่ม(ของคนที่ชอบ)ก็เหมือนได้นั่งอยู่ข้างๆ
และมีการรับส่งระหว่างหญิงชาย เช่น 
" (ชาย) "อ้ายนี้อยากถามข่าวน้ำ ถามข่าวถึงปลา อยากถามข่าวนา ถามข่าวถึงเข้า อ้ายอยากถามข่าวน้อง ว่ามีผัวแล้วหรือบ่ หรือว่ามีแต่ชู้ ผัวสิซ้อนหากบ่มี""
" (หญิง) "น้องนี้ปอดอ้อยซ้อยเสมอดังตองตัด พัดแต่เป็นหญิงมา บ่มีชายสิมาเกี้ยว พัดแต่สอนลอนขึ้น บ่มีเครือสิเกี้ยวพุ่ม พัดแต่เป็นพุ่มไม้เครือสิเกี้ยวกะบ่มี"" หมายถึง
(ชาย) พี่อยากถามข่าวจากน้ำว่าปลาเป็นยังไง อยากถามข่าวจากนาว่าข้าวเป็นยังไง อยากถามข่าวน้องว่ามีสามีหรือยัง
(หญิง) น้องนี้โสดอยู่ ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีใครมาจีบ และไม่รู้จะไปพึงพิงใคร
ปริศนา.
เป็นการตั้งทำถามที่ต้องใช้การตีความจึงจะเข้าใจความหมายที่แท้จริงของผู้สื่อสารหรือบางครั้งเป็นการประชดประชันผู้ฟัง เช่น
"อยากกินข้าว ให้ปลูกใส่พะลานหิน"
"อยากมีศีล ให้ฆ่าพ่อตีแม่"
"อยากให้คนมาแวะ ให้ฆ่าหมู่เดียวกับ"
หมายถึง ถ้าจะกินข้าวให้ปลูกในลานหิน ถ้าอยากมีศีลให้ฆ่าพ่อแม่ ถ้าอยากให้คนมาหาให้ฆ่าเพื่อนทิ้ง ซึ่งเป็นการประชดประชันและความหมายจริงๆนั้นตรงกันข้ามกับข้อความในผญา
อวยพร.
ใช้อายพรในโอกาสต่างๆ เช่น
""นอนหลับให้เจ้าได้เงินหมื่น นอนตื่นให้เจ้าได้เงินแสน แบมือไปให้ได้แก้วมณีโชติ โทษฮ้ายอย่ามาพาล มารฮ้ายอย่ามาเบียด”" หมายถึง ตอนจะนอนหลับขอให้ได้เงินหมื่น นอนตื่นขอให้ได้เงินแสน กางมือออกได้แก้วมสปรารถนา โรคภัยอย่าได้เบียดเบียน
ยุทธการฮอร์มอซด์กัน

ยุทธการฮอร์มอซด์กัน  เป็นการสู้รบระหว่างจักรวรรดิพาร์เธียกับจักรวรรดิแซสซานิด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 224
ยุทธการครั้งนี้เป็นศึกครั้งสุดท้ายระหว่างชาห์อาร์ตาบานัสที่ 4 แห่งจักรวรรดิพาร์เธียน (Artabanus IV of Parthia) กับพระเจ้าอาร์ดาชีร์ที่ 1 (Ardashir I) แห่งราชวงศ์ซาซัน พระเจ้าอาร์ดาชีร์ทรงขึ้นปกครองดินแดนเพอร์ซิส (Persis) ในปี ค.ศ. 208 และเริ่มขยายดินแดนด้วยการยึดเมืองเคอร์มาน อิสฟาฮาน ซูเซียนาและมีซีน การทัพดังกล่าวทำให้เกิดความขัดแย้งกับชาห์อาร์ตาบานัส กองทัพทั้งสองฝ่ายยกมาที่ทุ่งฮอร์มอซด์กัน (ปัจจุบันอยู่ใกล้เมืองชัชตาร์ (Shushtar) จังหวัดคูเซสถาน ประเทศอิหร่าน) ไม่ทราบจำนวนที่แน่ชัดของทั้งสองฝ่ายรวมถึงความสูญเสีย และข้อมูลส่วนใหญ่มาจากฝ่ายแซสซานิดเพียงฝ่ายเดียว
ยุทธการนี้เกิดขึ้นในวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 224 ทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกันด้วยทหารม้าหนัก พลธนูบนหลังม้าและทหารราบ ทหารพาร์เธียนบางส่วนได้แปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายตรงข้าม มีหลักฐานเป็นภาพนูนของโอรสของพระเจ้าอาร์ดาชีร์ได้เข้าร่วมรบในตำแหน่งผู้นำกองทหารม้าหนัก ชาห์อาร์ตาบานัสถูกปลงพระชนม์ในที่รบ โดยหลักฐานฝ่ายแซสซานิดบอกว่าพระองค์สวรรคตหลังสู้กับพระเจ้าอาร์ดาชีร์ตัวต่อตัว แต่ไม่มีการยืนยันข้อเท็จจริง
หลังการสู้รบ ฝ่ายแซสซานิดเป็นฝ่ายชนะ ราชวงศ์อาร์ซาซิด (Arsacid dynasty) ที่ปกครองจักรวรรดิพาร์เธียนเกือบ 5 ศตวรรษได้เสื่อมอำนาจลงและล่มสลายในที่สุด
ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์

ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์  เป็นชาวอเมริกันที่มีเชื้อสายมาจากชาวฟิลิปปินส์ มีจำนวนประมาณ 4.1 ล้านคน หรือ 1.23% ของประชาชนอเมริกัน ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวเอเชียที่มีรายงานว่ามีจำนวนมากที่สุดอันดับที่สองของประเทศ รองจากชาวอเมริกันเชื้อสายจีน จากข้อมูลการสำรวจของสำนักงานสำมะโนประชากรของสหรัฐฯ ในปี ค.ศ. 2018
คำว่า Filipino American บางครั้งย่อเป็น "ฟิลแอมส์" (Fil-Ams) หรือ "พินอย" (Pinoy) ดอว์น มาบาลอน นักประวัติศาสตร์ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์ กล่าวว่า คำว่า “พินอย” และ “พิเนย์” (Pinay) ปรากฏครั้งแรกในแถลงการณ์นักศึกษาฟิลิปปินส์ บทความที่มีคำดังกล่าวคือ "Filipino Women in U.S. Excel in Their Courses: Invade Business, Politics." ชาวฟิลิปปินส์บางคนเชื่อว่าคำว่า พินอย ถูกสร้างขึ้นโดยชาวฟิลิปปินส์ที่เดินทางมาสหรัฐอเมริกา เพื่อแยกตัวเองออกจากชาวฟิลิปปินส์ที่อาศัยในประเทศฟิลิปปินส์
ชาวฟิลิปปินส์ในทวีปอเมริกาเหนือมีการบันทึกครั้งแรกในศตวรรษที่ 16 โดยมีเริ่มมีชุมชนขนาดเล็กในศตวรรษที่ 18 การอพยพครั้งใหญ่เกิดขึ้นในต้นศตวรรษที่ 20 เมื่อประเทศฟิลิปปินส์ถูกสเปนยกให้สหรัฐอเมริกาในสนธิสัญญาปารีส (1898) สหรัฐอเมริกาตระหนักถึงอิสรภาพของฟิลิปปินส์ในวันที่ 4 กรกฎาคม 1946 หลังจากการลงนามสนธิสัญญามะนิลา การอพยพลดน้อยลงอย่างมากระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1930 ยกเว้นชาวฟิลิปปินส์ที่ประจำการที่กองทัพเรือสหรัฐที่เพิ่มขึ้น โดยต่อมาในยุค 1960 มีการอพยพที่เพิ่มขึ้น
ประชากรศาสตร์.
จากการสำรวจสำมะโนสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2010 นับชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์ได้ 3.4 ล้านคน ขณะที่กระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกาประมาณการใน ค.ศ. 2011 ว่ามีจำนวน 4 ล้านคน ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์เป็นมีจำนวนประชากรมากเป็นอันดับที่สองของชาวเอเชียอเมริกัน และมากที่สุดในจำนวนชาวฟิลิปปินส์จากแดนไกล ชาวอเมริกันเชื้อสายฟิลิปปินส์จำนวนมากสามารถพบได้ในรัฐแคลิฟอร์เนีย ฮาวาย ย่านมหานครนิวยอร์กและนิวเจอร์ซีย์ อิลลินอยส์ และเท็กซัส
พัฒนศักดิ์ พงษ์พันธุ์

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>10827569</parentid>
 <timestamp>2024-09-01T15:17:00Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>ZeroSixTwo</username>
 </contributor>
 <comment>+; ±→ด้วย</comment>
 <origin>11731101</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
พัฒนศักดิ์ พงษ์พันธุ์ (ต๊ะ) เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ที่จังหวัดลำปาง เป็นนักร้อง นักแสดง และพิธีกรชาวไทย อดีตหนึ่งในสมาชิกวง B-Mix สังกัดค่าย อาร์เอส สำเร็จการศึกษาในระดับอุดมศึกษาจากคณะบริหารธุรกิจ เอกการตลาด มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์
สงครามแพ็กเจ–ถัง

สงครามแพ็กเจ–ถัง  เป็นสงครามระหว่างอาณาจักรแพ็กเจกับกองทัพผสมราชวงศ์ถัง/อาณาจักรชิลลา เกิดขึ้นระหว่าง ค.ศ. 660–663
อาณาจักรชิลลาเป็นพันธมิตรทางทหารกับราชวงศ์ถังในรัชสมัยจักรพรรดิถังเกาจง เมื่ออาณาจักรแพ็กเจเข้าตีอาณาจักรชิลลา พระราชินีช็อนด็อกแห่งชิลลาจึงส่งคณะทูตไปเข้าเฝ้าจักรพรรดิถังเกาจงเพื่อขอความช่วยเหลือ ในขณะเดียวกันแพ็กเจได้เป็นพันธมิตรกับชนเผ่ายะมะโตะในญี่ปุ่นและอาณาจักรโคกูรยอ ความขัดแย้งระหว่างชิลลาและแพ็กเจเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในปี ค.ศ. 658 จักรพรรดิถังเกาจงส่งกองทัพเข้าโจมตีโคกูรยอ และส่งกองเรือพร้อมทหาร 130,000 นายข้ามทะเลเหลือง แม่น้ำกึม (Geum River) มาขึ้นฝั่งทางตะวันตกของอาณาจักรแพ็กเจ ก่อนเดินทัพไปที่เมืองหลวง คือเมืองซาบี
ฝ่ายชิลลาได้ส่งกองทัพ 50,000 นายเข้าปะทะกับฝ่ายแพ็กเจจนได้รับชัยชนะในยุทธการฮวังซันบ็อล (Battle of Hwangsanbeol) ก่อนจะเดินทัพข้ามเทือกเขาโซแบ็ก (Sobaek Mountains) พรมแดนด้านตะวันออกของแพ็กเจ และรบชนะฝ่ายแพ็กเจอีกครั้งในยุทธการที่ที่ราบฮวังซัน ในที่สุดกองทัพพันธมิตรถัง/ชิลลาก็ยึดเมืองหลวงได้สำเร็จ อาณาจักรแพ็กเจถูกพิชิตในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 660 มีทหารกว่า 10,000 นายเสียชีวิตในการปะทะ พระเจ้าอึยจา พระราชวงศ์และข้าราชการส่วนใหญ่ถูกจับไปเป็นตัวประกันที่จีน หลังจากนั้นราชวงศ์ถังได้ผนวกแพ็กเจเข้ามาแทนที่จะให้ชิลลาปกครอง
ขุนศึกควีชิล พกชิน (Gwisil Boksin) นำทหารบางส่วนที่ยังไม่ยอมจำนนโจมตีราชวงศ์ถัง เขาขอความช่วยเหลือไปที่จักรพรรดินีโคเงียวกุแห่งยะมะโตะซึ่งส่งทหาร 27,000 นายมาสนับสนุน ทั้งสองฝ่ายปะทะกันในปี ค.ศ. 663 ที่ยุทธการแพ็กกัง (Battle of Baekgang) ซึ่งกองทัพพันธมิตรถัง/ชิลลาเป็นฝ่ายชนะ อย่างไรก็ตาม สองอาณาจักรนี้ได้หันมาทำสงครามกันเองในสงครามชิลลา-ถัง (ค.ศ. 670–676)
พระยาภูมีเสวิน (จิตร จิตตเสวี)

พระยาภูมีเสวิน (จิตร จิตตเสวี) เป็นบุตรหลวงคนธรรพวาที (จ่าง จิตตเสวี) มารดาชื่อ เทียบ เกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2437 มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 4 คน เริ่มเรียนซอด้วงจากบิดาตั้งแต่อายุ 6 ปี จนออกวงได้เมื่ออายุ 8 ปี และหัดเล่นดนตรีอีกหลายชนิด จนสามารถเล่นดนตรีได้รอบวง ที่ชำนาญเป็นพิเศษ คือ ซอสามสายและขลุ่ย
ประวัติ.
ตั้งแต่ พ.ศ. 2449 ได้รับราชการเป็นมหาดเล็กในสังกัดกระทรวงวัง ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่ครั้งยังทรงดำรงพระยศเป็น สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช ฯ และได้ฝึกดนตรีเพิ่มเติมจากพระยาประสานดุริยศัพท์ (แปลก ประสานศัพท์) จนได้รับพระราชทานรางวัลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวในการตีฆ้องวงเล็ก เมื่อตามเสด็จไปภาคใต้ เมื่อ พ.ศ. 2452 ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งหลวงสิทธิ์นายเวร เมื่อ พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พระราชทาน น.ส. เอื้อน ศิลปีเป็นคู่สมรส และได้เลื่อนเป็นพระยาภูมีเสวิน เมื่อพ.ศ. 2468
นอกจากฝีมือในการบรเลงดนตรี ท่านยังมีความสามารถในทางนาฏศิลป์ เคยแสดงโขนเป็นตัวอินทรชิตหลายครั้ง และบันทึกรายละเอียดเกี่ยวกับดนตรีไว้ เช่น หลักการสีซอสามสาย พระราชพิธีเห่กล่อมพระบรรทม ผลงานการแต่งเพลงของท่านได้แก่ โหมโรงภูมิทองสามชั้น สอดสีเถา จำปาทองเถา และทางเดี่ยวซอสามสายอีกหลายเพลง ได้แก่ ต้นเพลงฉิ่ง ขับไม้บัณเฑาะว์ ทะแย นกขมิ้น ปลาทอง บรรทมไพร พญาครวญ พญาโศก แสนเสนาะ ทยอยเดี่ยว เชิดนอก และกราวในเถา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 5 มกราคม พ.ศ. 2519 รวมอายุได้ 81 ปี
สิ่งสืบเนื่อง.
พระยาภูมีเสวินเป็นครูซอสามสายคนแรกที่นำองค์ความรู้ทางซอสามสายมาบูรณาการให้เป็นระบบ ท่านได้คิดระบบการฝึกคันชัก การใช้นิ้วแบบต่าง ๆ ตลอดจนกำหนดเพลงซอสามสายแบบ 3 ขั้น ได้แก่ ขั้นพื้นฐาน ขั้นกลาง และขั้นสูง โดยเน้นการสร้างพื้นฐานและพัฒนาทักษะของผู้เรียนเป็นสำคัญ วงการดนตรีไทยจึงเรียกว่า สำนักซอสามสายพระยาภูมีเสวิน ลูกศิษย์ของท่านล้วนเป็นครูซอสามสายที่มีชื่อเสียงหลายท่าน เช่น ครูเตือน พาทยกุล ครูเจริญใจ สุนทรวาทิน ศาสตราจารย์ ดร.อุทิศ นาคสวัสดิ์ ครูเฉลิม ม่วงแพรศรี และครูศิริพันธุ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา สำหรับศิษย์เอกที่ได้รับการถ่ายทอดไว้ทั้งหมดคือ ศาสตราจารย์อุดม อรุณรัตน์ (พ.ศ. 2478-2549) ที่นอกจากเรียนซอสามสายกับพระยาภูมีเสวินแล้วยังได้เรียนซอสามสายเพิ่มเติมกับ อาจารย์ภาวาส บุนนาค (พ.ศ. 2467-2537) อดีตรองราชเลขาธิการ เป็นศิษย์เอกซอสามสายของครูเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล (พ.ศ. 2450-2516) ครูในสายขุนนาง ศาสตราจารย์อุดมได้ต่อยอดการเรียนซอสามสายของสำนักพระยาภูมีเสวิน โดยเพิ่มเพลงในขั้นพื้นฐาน ขั้นกลางและขั้นสูง เพื่อให้เหมาะสมกับสภาพสังคมไทยในปัจจุบัน ท่านได้ถ่ายทอดองค์ความรู้ทั้งหมดของซอสามสายให้กับศาสตราจารย์พงษ์ศิลป์ อรุณรัตน์ https://arts.su.ac.th/faculty_of_teachers/pongsin-aroonrat/ บุตรชายของท่าน ซึ่งเป็นผู้เดียวที่ได้เพลงซอสามสายทั้งสายราชสำนักและสายขุนนางอย่างครบถ้วน
สมเด็จพระราชินีเชอริง ยังดน วังชุก

สมเด็จพระราชินีเชอริง ยังดน วังชุก พระราชชนนีพันปีหลวง (เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1959) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีและพระอัครมเหสีองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ซิงเย วังชุก และทรงเป็นพระบรมราชชนนี ในสมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี เคเซอร์ นัมเกล วังชุก  พระองค์ทรงจบการศึกษา ที่ โรงเรียนเซนต์ โจเซฟ, ประเทศอินเดีย
ไซเอินซ์

ไซเอินซ์  เป็นวารสารวิชาการของสมาคมอเมริกันเพื่อความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ (AAAS) จัดว่าเป็นวารสารวิชาการระดับชั้นนำระดับโลกทางด้านวิทยาศาสตร์ มีการทบทวนงานวิจัย (peer review) ก่อนที่จะได้รับการตีพิมพ์ วารสารไซเอินซ์นี้เริ่มเผยแพร่บทความครั้งแรกในปี ค.ศ. 1880 และปัจจุบันเผยแพร่บทความออกมาเป็นประจำทุกสัปดาห์โดยมีผู้ติดตามกว่า 130,000 สำนัก หรือประมาณได้ว่ามีผู้ติดตามเป็นประจำราว 570,400 คน
จุดประสงค์หลักของวารสารวิชาการนี้คือการเผยแพร่งานวิจัยที่มีความคิดริเริ่ม รวมถึงบททบทวนงานวิจัย แต่วารสารนี้ยังได้เผยแพร่เนื้อข่าวที่เกี่ยวข้องกับวงการวิทยาศาสตร์ รวมถึงนโยบายทางด้านวิทยาศาสตร์ และเรื่องราวที่มีผลกระทบกับวงการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีอีกด้วย วารสารวิชาการไซเอินซ์นี้เผยแพร่บทความในหลากหลายสาขาเช่นเดียวกับวารสารเนเจอร์ ไม่ได้เจาะจงเฉพาะสาขาใดสาขาหนึ่งเท่านั้น โดยในปี ค.ศ. 2014 นั้น มีปัจจัยผลกระทบอยู่ที่ 33.611
การแข่งขันเพื่อตีพิมพ์ในวารสารไซเอินซ์นี้ถือว่าเข้มข้นมาก บทความที่จะได้รับการตีพิมพ์จะต้องเป็นบทความที่ได้รับความสนใจสูงและสามารถนำไปต่อยอดเพื่อความก้าวหน้าของงานวิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์ได้จริง ทำให้มีบทความที่บรรณาธิการยอมรับให้ตีพิมพ์ในวารสารเพียงแค่ร้อยละ 10 เท่านั้นของบทความที่ส่งเข้ามาทั้งหมด
สำนักงานใหญ่ของวารสารไซเอินซ์อยู่ที่นครวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา โดยมีสำนักงานสาขาอยู่ที่เมืองเคมบริดจ์ ประเทศอังกฤษ
เหตุเพลิงไหม้โรงงานผลิตหนังในโกลกาตา พ.ศ. 2549

เหตุเพลิงไหม้โรงงานผลิตหนังในโกลกาตา พ.ศ. 2549 เป็นเหตุเพลิงไหม้อุตสาหกรรมร้ายแรง เกิดขึ้นในรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เพลิงลุกไหม้ในโรงงานผลิตกระเป๋าหนังของบริษัทแทนนิกซ์อินเตอร์เนชันแนล ย่านท็อปเซีย ในตำบลเซาท์ 24 พอร์กอนอส เมืองโกลกาตา และเกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ถึงมาตรฐานความปลอดภัยที่แย่ของโรงงานนรกในประเทศ
เพลิงอุตสาหกรรมคร่าชีวิตคนอย่างน้อย 10 คนที่ไม่สามารถหนีออกมาเพราะประตูปิดตายอย่างผิดกฎหมาย ในการตอบสนองต่อการวิพากษ์วิจารณ์ของชาวบ้านในท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ยอมรับว่าการรับมือกับอุบัติเหตุครั้งนี้ไม่เป็นไปตามมาตรฐาน มีการสอบสวนเกิดขึ้นแยกกันสองครั้ง การสอบสวนครั้งหนึ่งให้ความสำคัญที่เหตุเพลิงไหม้ ขณะที่อีกครั้งหนึ่งเป็นการสืบสวนหาความเป็นไปได้ที่จะมีอาชญากรมีส่วนเกี่ยวข้องกับภัยพิบัติ รวมถึงการเปิดทำการโรงงานโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ผลลัพธ์ของการสืบสวนทั้งสองครั้งมีทั้งรอผลหรือยังไม่เผยแพร่ต่อสาธารณชน
เบื้องหลัง.
นักสืบสวนยืนยันว่าบริเวณที่เกิดเหตุไฟไหม้ถูกใช้เป็นโรงงานผิดกฎหมายเพื่อผลิตกระเป๋าหนัง โรงงานตั้งอยู่บนชั้นที่สามของอาคารสูงสี่ชั้น ซึ่งเปิดเป็นที่อยู่อาศัยด้วย นักสืบสวนพบว่าชั้นที่หนึ่งและชั้นที่สองเป็นที่พักของคนงานผิดกฎหมายด้วย โรงงานที่ถูกทำลายในเหตุเพลิงไหม้พบว่ามีเจ้าของและดำเนินการโดยเทเน็กซ์เอกซ์พอตส์และผู้เสียชีวิตหรือได้รับบาดเจ็บทุกคนกำลังนอนหลับอยู่ ทางหนีไฟมีเพียงหนึ่งทาง และคนงาน 40 คนพักอยู่ในอาคารขณะไฟไหม้ และเจ้าของได้ปิดล็อกประตูตอนกลางคืนเพื่อไม่ให้คนงานหอบสินค้าหนีไป อาคารตั้งอยู่ในบริษัทแทนนิกซ์อินเตอร์เนชันแนล ย่านท็อปเซีย ในตำบลเซาท์ 24 พอร์กอนอส เมืองโกลกาตา
เจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์

เจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์ (14 มีนาคม พ.ศ. 2476 – 28 กันยายน พ.ศ. 2564) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 กับเจ้าหญิงลัลลา อับลา พระชายาองค์ที่สอง และเป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก ทั้งนี้พระองค์ดำรงตำแหน่งเป็นองค์นายิกาของสภาเสี้ยววงเดือนแดงแห่งโมร็อกโก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2510
เจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์ เสกสมรสกับพลโทมุฮัมมัด เชร์เคาวีย์ (Muhammad Cherkaoui; พ.ศ. 2464–2545) อดีตเอกอัครราชทูตประจำประเทศฝรั่งเศส โดยงานเสกสมรสครั้งนั้นเป็นพิธีเสกสมรสหมู่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2504 โดยมีเจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ และเจ้าหญิงลัลลา ฟาฏิมะฮ์ เสกสมรสกับพระภัสดาในงานเดียวกันนั้น
เจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์และพระสวามีพระบุตรด้วยกัน 4 คน ได้แก่
เจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2564 ขณะพระชันษา 88 ปี
หอนางอุสา

หอนางอุสา ตั้งอยู่ในอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท ตำบลเมืองพาน อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี มีลักษณะเป็นโขดหินคล้ายรูปดอกเห็ดหรือหอคอยขนาดเล็กตัว หอนางอุสาตั้งอยู่บนลานหินกว้าง ลักษณะประกอบด้วยหินขนาดใหญ่สองก้อนเรียงซ้อนทับกันในแนวดิ่งหิน ก้อนบนกว้าง 5 เมตร ยาว 7 เมตร และมีความสูง 10 เมตรจากพื้นลานหินคาดว่าสภาพหินตั้งนี้เกิดจากธรรมชาติ แต่ภายหลังถูกดัดแปลงเพื่อเป็นที่พักของมนุษย์ในสมัยก่อน โดยแบ่งออกเป็นห้องมีลักษณะก่อหินเป็นรูปหน้าต่าง จากการสำรวจพบว่ามีใบเสมาหินเรียงอยู่โดยรอบจึงสันนิษฐานว่าบริเวณนี้เคยเป็นเขตพิธีกรรมทางศาสนามาก่อน นอกจากนี้บริเวณยังพบกิจกรรมของมนุษย์ในพื้นที่บริเวณนี้ประมาณ 2,000-3,000 ปีก่อนประวัติศาตร์ บริเวณใกล้เคียงยังมีโขดหินที่มีลักษณะเรียงซ้อนกันหลากหลายแบบ และยังพบลักษณะของหลุมคล้ายลักษณะครกหินอยู่ รวมทั้งภาพเขียนสีผนังถ้ำหรือแง่งหินอีกด้วย
ทั้งนี้ มีนิทานท้องถิ่นที่เกี่ยวข้องกับหอนางอุสาคือ เรื่อง "อุษาบารส" เล่าถึงเมื่อตอนนางอุสาเกิดมาจากดอกบัว ฤษีจันทาได้นำนางอุสามาเลี้ยงเอาไว้ ต่อมาท้าวกงพานกษัตริย์เมืองพานซึ่งเป็นลูกศิษย์ของฤษีจันทาได้ขอรับนางอุสาไปเลี้ยงโดยให้มีฐานะเป็นธิดา ครั้นย่างเข้าวัยสาวธิดาของท้าวองค์นี้ก็มีศิริโฉมงดงามเป็นที่ต้องตาต้องใจของเจ้าชายจากหลายเมือง แต่ทางท้าวกงพานก็มิได้ทรงยกนางให้ใครและเพราะหวงธิดาองค์นี้มากจึงได้สร้างหอสูง (เป็นที่มาของชื่อหอนางอุสา)ให้อยู่แต่เพียงองค์เดียว อยู่มาวันหนึ่งนางไปอาบน้ำและได้ร้อยมาลัยรูปหงส์อธิษฐานเสี่ยงทายคู่ครองแล้วปล่อยลงน้ำ มาลัยนี้ได้ลอยไปถึงเมืองปะโคเวียงงัวและท้าวบารสซึ่งเป็นเจ้าชายเมืองปะโคเวียงงัวนี้ได้เก็บมาลัยของนางอุสาเอาไว้ จากนั้นจึงออกตามหาผู้เป็นเจ้าของมาลัยจนทราบว่าเป็นของนางอุสา ทั้งสองได้เกิดความรักกันจนถึงขั้นลักลอบได้เสีย เมื่อข่าวทราบถึงท้าวกงพานก็พิโรธมากแต่ไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเกรงกลัวเจ้าเมืองปะโคเวียงงัวบิดาของท้าวบารส จึงได้ออกอุบายแข่งกันสร้างวัดหากผู้ใดแพ้ต้องถูกตัดเศียร กำลังคนของท้าวบารสน้อยกว่าท้าวกงพานแต่ได้พี่เลี้ยงของนางอุสาช่วยออกอุบายให้เอาโคมไฟไปหลอกคนของท้าวกงพานว่าดาวประกายพรึกขึ้นแล้ว คนของท้างกงพานจึงหยุดสร้างวัดแต่ฝั่งของท้าวบารสฉวยโอกาสนี้สร้างวัดจนเสร็จ เมื่อถึงเวลาตัดสินท้าวกงพานพ่ายแพ้จึงถูกตัดเศียร นางอุสาจึงต้องติดตามท้าวบารสไปยังเมืองปะโคเวียงงัวและพบว่าท้าวบารสนั้นมีชายาอยู่แล้ว ต่อมาโหรได้ทำนายว่าท้าวบารสต้องแก้กรรมด้วยการเดินป่าองค์เดียวหนึ่งปีจึงจะพ้นเคราะห์กรรม ระหว่างนั้นนางอุสาโดนกลั่นแกล้งจากชายาของท้าวบารสจนทนไม่ไหวต้องหนีออกจากเมืองปะโคเวียงงัวแล้วกลับเพืองพานที่ตนเคยอาศัยอยู่จนตรอมใจตาย และเมื่อครบหนึ่งปีท้าวบารสจึงกลับเข้าเมืองแต่ไม่พบนางอุสาจึงออกตามจนถึงเมืองพาน และพบว่านางอุสาตรอมใจตายไปแล้วท้าวบารสจึงตรอมใจตายตาม
นอกจากความเชื่อเกี่ยวกับเมืองพานตามนิทานท้องถิ่นเรื่อง "อุษาบารส" ยังมีการตั้งชื่อถ้ำและสถานที่ตามนิทานนี้ เช่น วัดพ่อตา-วัดลูกเขย ที่ตั้งอยู่ภายในอุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท และยังมีประเพณีแห่นางอุสาในพื้นที่จังหวัดอุดรธานีเป็นประเพณีประจำปีด้วย
อาณาจักรข่านแชคี

อาณาจักรข่านแชคี  เป็นหนึ่งในอาณาจักรข่านแห่งคอเคซัส อยู่ในดินแดนของประเทศอาเซอร์ไบจานในปัจจุบัน อาณาจักรข่านแห่งนี้สถาปนาในช่วงที่ราชวงศ์อัฟชาริด (Afsharid dynasty) ปกครองอิหร่าน มีเมืองหลวงคือเมืองแชคี
ประวัติ.
อาณาจักรข่านแชคีสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1743 เมื่อฮะจิ ชาลาบี ข่าน (Haji Chalabi Khan) ก่อกบฏต่อต้านราชวงศ์ซาฟาวิด ในปี ค.ศ. 1772 เมืองแชคีซึ่งเป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยมากที่สุดถูกน้ำท่วม จึงมีการพัฒนาเมืองขึ้นใหม่และเพิ่มประชากร ช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 โมฮัมหมัด ข่าน กอญัร (Mohammad Khan Qajar) แห่งราชวงศ์กอญัรได้ขยายอิทธิพลเข้ามาในดินแดนจักรวรรดิซาฟาวิดและอัฟชาริดเดิม อาณาจักรข่านแชคีจึงขอกำลังทหารจากจักรวรรดิรัสเซีย ต่อมาในปี ค.ศ. 1805 มุสตาฟา ซาลิม ข่านและสมเด็จพระจักรวรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียร่วมลงนามในสนธิสัญญาความร่วมมือทางทหาร แต่สนธิสัญญานี้ทำให้อาณาจักรตกเป็นประเทศราชของรัสเซีย ในปี ค.ศ. 1819 อาณาจักรข่านแชคีถูกยุบกลายเป็นจังหวัดหนึ่งของรัสเซีย ก่อนจะรวมเข้ากับสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาเซอร์ไบจานและสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอาเซอร์ไบจานในปี ค.ศ. 1920
การปกครองและเศรษฐกิจ.
อาณาจักรข่านแชคีแบ่งการปกครองเป็น 8 เขตโดยมีผู้ปกครองแต่ละเขตคือ อุปราช (naib) ส่วนข่านแห่งแชคีจะประทับอยู่ที่พระราชวังแห่งแชคีข่าน พระราชวังแห่งนี้สร้างขึ้นราว ค.ศ. 1761 โดยฮูเซน ข่าน (Huseyn Khan) พระนัดดา (หลาน) ของฮะจิ ชาลาบี ข่าน ปัจจุบันเป็นหนึ่งในโบราณสถานที่สำคัญและสถานที่ท่องเที่ยวของอาเซอร์ไบจาน รายได้หลักของอาณาจักรมาจากเกษตรกรรมและการปลูกหม่อนเลี้ยงไหม
ดัชนีการศึกษา

ดัชนีการศึกษา  คือดัชนีการจัดอันดับประเทศในด้านการศึกษา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของดัชนีการพัฒนามนุษย์ (เอชดีไอ) ที่สหประชาชาติเผยแพร่เป็นประจำทุกปี ประกอบไปด้วยดัชนีคาดการณ์อายุขัย (Life Expectancy Index) ดัชนีการศึกษา และดัชนีรายได้ โดยดัชนีการศึกษาคำนวณมาจากข้อมูลใน "ดัชนีค่าเฉลียจำนวนปีในโรงเรียน" (Mean years of schooling index) และ "ดัชนีคาดการณ์จำนวนปีในโรงเรียน" (Expected years of schooling index)
การศึกษาคือองค์ประกอบหลักในการมีชีวิตที่ดี ซึงนำไปวัดพัฒนาการด้านเศรษฐกิจและคุณภาพชีวิต อันเป็นปัจจัยหลักในการตัดสินว่าประเทศใดเป็นประเทศพัฒนาแล้ว ประเทศกำลังพัฒนา หรือประเทศด้อยพัฒนา
การจัดอันดับ.
จากข้อมูลในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 มีการเผยแพร่ข้อมูลล่าสุดซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของรายงานการพัฒนามนุษย์ ค.ศ. 2014 โดยสามารถสืบค้นได้โดยตรงจากเว็บไซต์ของโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (ยูเอ็นดีพี)
ตารางด้านล่างนี้จัดเรียงข้อมูลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 โดยตัวเลข 1 คือคะแนนสูงสุด บ่งชีว่าประเทศนั้น ๆ ประสบความสำเร็จและมีการศึกษาที่สมบูรณ์แบบ ซึ่งประเทศที่ถูกจัดว่าเป็นประเทศพัฒนาแล้ว (ตามดัชนีการพัฒนามนุษย์; รายชื่อประเทศตามดัชนีการพัฒนามนุษย์) ล้วนแล้วแต่มีคะแนนการจัดอันดับที่สูงในดัชนีการศึกษานี้
ยุทธการมู่เหย่

ยุทธการมู่เหย่  เป็นการสู้รบระหว่างราชวงศ์ซางกับราชวงศ์โจว เกิดขึ้นประมาณปีที่ 1046 ก่อนคริสต์ศักราช
ประมาณศตวรรษที่ 12 ก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ซางได้ขยายอิทธิพลมาทางตะวันตกแถบหุบเขาแม่น้ำเว่ย์ ซึ่งตระกูลโจวปกครองอยู่ พระเจ้าโจวเหวินเป็นผู้ปกครองดินแดนพระองค์หนึ่งของราชวงศ์ซางและเคยช่วยเหลือพระเจ้าซางโจ้วในตอนที่พระองค์นำทัพบุกภาคตะวันออกเฉียงใต้ แต่พระเจ้าซางโจ้วรู้สึกระแวงจึงสั่งคุมขังพระเจ้าโจวเหวิน ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างซางและโจวตึงเครียดขึ้น ภายหลังที่ถูกปล่อยตัวออกมา พระเจ้าโจวเหวินได้นำกองทัพพิชิตดินแดนต่าง ๆ ที่ภักดีต่อราชวงศ์ซาง แต่ในปีที่ 1050 ก่อนคริสต์ศักราช พระองค์เสด็จสวรรคต พระเจ้าโจวอู่ พระโอรสก่อกบฏต่อพระเจ้าซางโจ้วโดยมีประชาชนเข้าร่วมจำนวนมาก
พระเจ้าโจวอู่ได้รับคำแนะนำจากที่ปรึกษา เจียง จื่อหยา ให้นำกำลัง 50,000 นายเข้าตีกองทัพพระเจ้าซางโจ้วที่กำลังติดพันกับการศึกทางทิศตะวันออก แต่พระเจ้าซางโจ้ววางกำลังทหารไว้ป้องกันเมืองอินซฺวี เมืองหลวงราว 530,000 นายและทาสกว่า 170,000 คน อย่างไรก็ตาม กลุ่มทาสได้แปรพักตร์ไปอยู่ฝ่ายพระเจ้าโจวอู่ ทำให้ขวัญกำลังใจทหารซางลดน้อยลง ทั้งสองฝ่ายปะทะกันที่ตำบลมู่เหย่ ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองอินซฺวี ทหารฝ่ายราชวงศ์ซางส่วนใหญ่ลดอาวุธลงและแปรพักตร์เพราะไม่อยากรบเพื่อพระเจ้าซางโจ้ว แต่บางส่วนยังไม่ยอมจำนนจึงเกิดการสู้รบกันอย่างรุนแรง พระเจ้าซางโจ้วหลบหนีไปที่เมืองหลวงหลังเห็นว่าทัพของพระองค์พ่ายแพ้
หลังการสู้รบ พระเจ้าซางโจ้วได้ปลงพระชนม์พระองค์เอง พระเจ้าโจวอู่สังหารพระนางต๋าจี่ พระมเหสีของพระเจ้าซางโจ้วหลังพบว่าพระนางวางแผนลอบปลงพระชนม์พระองค์ ข้าวในท้องพระคลังถูกนำไปแจกจ่ายให้ประชาชนทั่วไป ยุทธการมู่เหย่เป็นจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ซาง และการขึ้นสู่อำนาจของราชวงศ์โจว
สถานีโทรทัศน์หูหนาน

สถานีโทรทัศน์หูหนาน หรือ หูหนานทีวี   เป็นสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมประจำมณฑล เริ่มออกอากาศเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1970 และเป็นสถานีที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับ 2 ของประเทศ รองจากซีซีทีวี 1 ที่ถือครองโดยสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน ถึงแม้ว่าหูหนานเอสทีวีได้ัรบเรตติงมากกว่าซีซีทีวี 1 ก็ตาม ช่องนี้ออกอากาศในระบบภาพคมชัดสูงเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2009 ช่องนี้มีชื่อเล่นว่า "Mango TV" เนื่องจากโลโก้ของช่องเป็นรูปมะม่วง
โยชิส์ไอส์แลนด์

ซูเปอร์มาริโอเวิลด์ 2: โยชิส์ไอส์แลนด์  หรือเรียกง่าย ๆ ว่าโยชิส์ไอส์แลนด์  มีชื่อในญี่ปุ่นว่า ซูเปอร์มาริโอ: โยชิไอส์แลนด์  เป็นวิดีโอเกมแพลตฟอร์ม ค.ศ. 1995 พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยนินเท็นโดสำหรับเครื่องเล่นซูเปอร์แฟมิคอม เกมมีเนื้อเรื่องก่อนหน้าเกม"ซูเปอร์มาริโอเวิลด์" ผู้เล่นได้เล่นเป็นโยชิ ในภารกิจพาเบบีมาริโอฝ่าด่าน 48 ด่านเพื่อรวมตัวกับลุยจิที่ถูกสมุนของบาวเซอร์ลักพาตัวไป เช่นเดียวกับเกมชุด"ซูเปอร์มาริโอ" โยชิวิ่งและกระโดดเพื่อให้ถึงท้ายด่าน ขณะแก้ปริศนาและเก็บสิ่งของ สิ่งที่ใหม่ในเกมนี้คือ เกมเป็นภาพวาดด้วยมือ และเป็นเกมแรกที่มีโยชิตัวละครหลัก เกมนำเสนอความสามารถที่เป็นเอกลักษณ์ การกระโดดโฉบ การผลิตไข่หลังจากกลืนศัตรู และการแปลงร่างเป็นยานพาหนะ
รูปแบบเกมที่เป็นเหมือนภาพวาดด้วยมือมีที่มาจากผู้ผลิตและสร้างมาริโอ ชิเงะรุ มิยะโมะโตะ ที่เกลียดกราฟิกพรีเรนเดอร์ของคอมพิวเตอร์ของเกม"ดองกีคองคันทรี" หลังจากพัฒนาเกมสี่ปี "โยชิส์ไอส์แลนด์"ออกจำหน่ายในประเทศญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1995 และจำหน่ายทั่วโลกหลังจากนั้นสองเดือน เทคนิคพิเศษบางอย่างได้รับการปรับปรุงด้วยไมโครชิปซูเปอร์เอฟเอกซ์ 2 เกมออกจำหน่ายสำหรับเครื่องเล่นเกมบอยแอ็ดวานซ์ โดยมีความเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยภายใต้ชื่อโยชิส์ไอส์แลนด์: ซูเปอร์มาริโอแอ็ดวานซ์ 3 เกมรุ่นนี้ถูกนำมาจำลองผ่านคอนโซลเสมือนวียูใน ค.ศ. 2014 และเป็น "โปรแกรมตัวแทน" ส่งเสริมสำหรับเครื่องเล่นนินเท็นโด 3ดีเอส ใน ค.ศ. 2011 โดยเฉพาะ
โยชิส์ไอส์แลนด์ได้รับการยกย่อง "ทันที" และ "เป็นสากล" จากข้อมูลของเว็บไซต์ไอจีเอ็น และเว็บไซต์รวมคะแนน เมทาคริทิก และขายได้มากกว่า 4 ล้านหน่วย นักวิจารณ์ทั้งร่วมสมัยและสมัยเก่าให้คำยกย่องในเรื่องภาพของเกม เสียง การออกแบบด่าน และการเล่น และกำหนดโยชิส์ไอส์แลนด์ให้เป็นชิ้นเอกและเกมแพลตฟอร์มที่ดีที่สุดตลอดกาล เกมสร้างชื่อเสียงให้โยชิในฐานะตัวละคร และอาชีพการงานของมิยะโมะโตะ รูปแบบศิลปะที่โดดเด่นและลักษณะพิเศษของโยชิในเกมโยชิส์ไอส์แลนด์จะปรากฏในเกมชุดโยชิ ทั้งการปรากฏตัวเป็นเวลาสั้น ภาคแยก และภาคต่อ ได้แก่ "โยชิส์สตอรี" (1998) "โยชิส์ไอส์แลนด์ดีเอส" (2006) และ"โยชิส์นิวไอส์แลนด์" (2013) เกมแพลตฟอร์ม มาริโอ 2D สำหรับคอนโซลในบ้านเกมต่อมาคือ "นิวซูเปอร์มาริโอบราเธอส์วี" จำหน่ายใน 14 ปีต่อมา
เนียง

เนียง หรือ ลูกเนียง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Archidendron pauciflorum") เป็นไม้ยืนต้น เป็นพืชพื้นเมืองในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีกลิ่นแรง ในประเทศอินโดนีเซียเรียกว่า "เจิงกล"  ในประเทศมาเลเซียเรียกว่า "เจอริง"  ในประเทศพม่าเรียกว่า "ตะญี่นปีน"  ทางภาคใต้ของไทยเรียกลูกเนียง เปลือกต้นสีเทาหรือน้ำตาลอ่อนปนเทา ยอดอ่อนสีแดง ดอกสีขาว ขนาดเล็ก ออกเป็นช่อ ผลมีเปลือกแข็ง ผลเป็นฝักแบนเป็นเกลียวไปทางเดียวกัน คล้ายรูปเกือกม้า ผิวสีน้ำตาลคล้ำ ในลูกเนียงดิบมีกรดเจิงโกลิก (djenkolic acid) ซึ่งเป็นกรดอะมิโนที่มีกรดกำมะถันสูงมาก สารนี้ทำลายระบบประสาทของไต ทำให้ปัสสาวะไม่ออก หรือปัสสาวะไม่สะดวก
เนื้อข้างในรับประทานได้ ผลอ่อนเปลือกในที่ติดกับเม็ดเป็นสีนวล ต้มสุกแล้วด้าน ผิวสีดำ เนื้อไม่เหนียว ผลแก่จัดเมื่อต้มจะเป็นสีปูนแดง เนื้อเหนียวมัน ไม่มีกลิ่นเหม็น ทางใต้กินเป็นผักจิ้มน้ำพริก กินกับขนมจีน ถ้ามีมากจะนำไปเพาะ หรือนำไปดองก่อนรับประทาน ทำเป็นขนมได้โดยนำไปต้มเคล้ากับน้ำตาลทรายและมะพร้าวขูด ในอินโดนีเซียนำไปเป็นส่วนผสมของซัมบัล เรินดัง หรือแกง และเซอมูร์ ในพม่านำไปดองหรือต้มกินกับน้ำพริก
อุทยานแห่งชาติซาบาเงา

อุทยานแห่งชาติซาบาเงา  เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ที่จังหวัดกาลีมันตันกลาง บนเกาะบอร์เนียวส่วนของประเทศอินโดนีเซีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2004 มีเนื้อที่รวม 568,700 เฮกตาร์ (5,687 ตารางกิโลเมตร หรือ 3,554,375 ไร่) ก่อนหน้านี้ระหว่างปี ค.ศ. 1980–1995 พื้นที่แห่งนี้เป็นพื้นที่สัมปทานป่าไม้ ภายหลังมีการลักลอบตัดไม้ทำลายป่าจนทำให้พื้นที่ร้อยละ 85 ของอุทยานได้รับความเสียหาย ในปี ค.ศ. 2012 มีรายงานว่าพื้นที่น้อยกว่าร้อยละ 1 ได้รับการฟื้นฟู มีการประมาณการณ์ว่าต้องใช้เวลาหลายศตวรรษในการฟื้นฟูพื้นที่ป่าทั้งหมดให้เหมือนเดิม
อุทยานแห่งชาติซาบาเงาตั้งอยู่กลางแม่น้ำซาบาเงา ซึ่งไหลผ่านป่าพรุซาบาเงา  ที่อยู่ระหว่างแม่น้ำกาตีงันกับแม่น้ำกาฮายัน ภายในป่าพรุมีชั้นพีตหนาถึง 10–12 เมตร ด้านทิศตะวันออกของป่าถูกใช้เป็นพื้นที่เกษตรกรรม แต่หลังจากโครงการเมกะไรซ์ (Mega Rice Project) ที่เปลี่ยนพื้นที่ป่าเป็นนาข้าวไม่ประสบความสำเร็จ พื้นที่ดังกล่าวก็ไม่ได้รับการปรับปรุงเพิ่มเติม ส่วนป่าด้านทิศตะวันตกถูกประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติและพื้นที่วิจัยและปฏิบัติการแห่งชาติ จากการศึกษาพบว่าพื้นที่ส่วนนี้ยังคงมีความอุดมสมบูรณ์อยู่มาก
อุทยานแห่งชาติซาบาเงาเป็นพื้นที่ที่มีอุรังอุตังอาศัยอยู่มากที่สุดในโลก ในปี ค.ศ. 2003 พบว่ามีอุรังอุตังอาศัยอยู่ประมาณ 6,910 ตัวและมีชะนีมือดำอาศัยอยู่กว่า 10,000 ตัว แต่ลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว นอกจากนี้ยังพบนกหายากหลายชนิด เช่น นกเปล้าใหญ่ นกกระสาคอขาวปากแดง นกตะกรุม ปัจจุบันมีการวางแผนในการเฝ้าสังเกตระบบนิเวศในป่าแห่งนี้ในระยะยาว
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์

เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ (ประสูติ: 17 มิถุนายน พ.ศ. 2473 — สิ้นพระชนม์: 4 กันยายน พ.ศ. 2554) เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 กับเจ้าหญิงลัลลา อับลา พระชายาองค์ที่สอง และเป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก ทั้งนี้พระองค์เคยดำรงตำแหน่งเป็นเอกอัครราชทูตโมร็อกโก, องค์นายิกาสภาเสี้ยววงเดือนแดงโมร็อกโก และองค์ประธานกิตติมศักดิ์ของสหภาพสตรีแห่งชาติโมร็อกโก
พระประวัติ.
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ ประสูติเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2473 ณ กรุงราบัต เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 กับเจ้าหญิงลัลลา อับลา พระชายาองค์ที่สอง พระองค์ได้รับการศึกษาเบื้องต้นในราบัตและสำเร็จการศึกษาระดับบากาโลเรอา  จนเมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 5 พระราชบิดาทรงลี้ภัยบนเกาะคอร์ซิกาในปี พ.ศ. 2496 ทำให้การศึกษาด้านภาษาของพระองค์ชะงักลง
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ เสกสมรสกับฮะซัน อัลยะอ์กูบีย์ (Hassan al-Yaqubi) โดยงานเสกสมรสครั้งนั้นเป็นพิธีเสกสมรสหมู่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2504 โดยมีเจ้าหญิงลัลลา ฟาฏิมะฮ์ และเจ้าหญิงลัลลา มาลิกะฮ์ เสกสมรสกับพระภัสดาในงานเดียวกันนั้น โดยพระองค์มีพระธิดาสองคน คือ
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2554 ณ กรุงราบัต สิริพระชันษา 81 ปี
การทรงงาน.
เจ้าหญิงลัลลา อาอิชะฮ์ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นเอกอัครราชทูตโมร็อกโกประจำสหราชอาณาจักร (พ.ศ. 2508—2512), ประจำประเทศกรีซ (พ.ศ. 2512—2513) และประจำประเทศอิตาลี (พ.ศ. 2513—2516)
นอกจากนี้ทรงดำรงตำแหน่งเป็นองค์นายิกาสภาเสี้ยววงเดือนแดงโมร็อกโก ช่วงปี พ.ศ. 2493—2510 และเป็นองค์ประธานกิตติมศักดิ์ของสหภาพสตรีแห่งชาติโมร็อกโกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์
พระเกียรติยศ.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์เรียงตามปี ดังนี้
ชาร์ลอตต์ แรมพลิง

เทสซา ชาร์ลอตต์ แรมพลิง  เกิดวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอังกฤษ เธอเริ่มเข้าสู่วงการในช่วงทศวรรษที่ 1960 โดยมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกที่สร้างชื่อเสียงให้เธอ คือ Rotten to the Core (1965) เธอได้ร่วมงานกับผู้กำกับที่มีชื่อเสียงทั้งในอังกฤษ (Sidney Lumet, Andrew Haigh) และจากฝรั่งเศส (François Ozon) อิตาลี (Luchino Visconti, Liliana Cavani) ญี่ปุ่น (Nagisa Ōshima) อเมริกา (Woody Allen, Tony Scott) และมีผลงานต่างๆ เช่น Georgy Girl (1966), The Damned (1969), The night porter (1974), Stardust Memories (1980), The Verdict (1982), Max My Love (1986), Under the Sand (2000), Spy Game (2001), Swimming Pool (2003), Young & Beautiful (2013), 45 Years (2015) 
นอกจากผลงานการแสดง เธอยังมีผลงานอัลบั้มเพลงในปี 2002 ในชื่อ Comme une femme และ De l'amour mais quelle drôle d'idée ในปี 2022 ซึ่งร้องเป็นภาษาฝรั่งเศส