pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
มะกรูด

มะกรูด เป็นพืชในสกุลส้ม ("Citrus") มีถิ่นกำเนิดในประเทศลาว อินโดนีเซีย มาเลเซีย และไทย ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิยมใช้ใบมะกรูดและผิวมะกรูดเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องปรุงอาหารหลายชนิด นอกจากในประเทศไทยและลาวแล้ว ยังมีความนิยมในกัมพูชา เวียดนาม มาเลเซีย และอินโดนีเซีย (โดยเฉพาะบาหลี)
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กสูง 2-4 เมตร เป็นไม้เนื้อแข็ง ลำต้นและกิ่งมีหนามยาวเล็กน้อย ใบเป็นใบประกอบชนิดลดรูป มีใบย่อย 1 ใบ เรียงสลับ รูปไข่ คือมีลักษณะคล้ายกับใบไม้ 2 ใบ ต่อกันอยู่ คอดกิ่วที่กลางใบเป็นตอนๆ มีก้านแผ่ออกใหญ่เท่ากับแผ่นใบ ทำให้เห็นใบเป็น 2 ตอน กว้าง 2.5 - 4 เซนติเมตร ยาว 4 - 7 เซนติเมตร ใบสีเขียวแก่พื้นผิวใบเรียบเกลี้ยง เป็นมัน ค่อนข้างหนา มีกลิ่นหอมมากเพราะมีต่อมน้ำมันอยู่ โดยใบด้านบนสีเข้ม ใต้ใบสีอ่อน ดอกออกเป็นกระจุก 3 – 5 ดอก กลีบดอกสีขาว เกสรสีเหลือง ร่วงง่าย มีกลิ่นหอม มีผลสีเขียวเข้มคล้ายมะนาวผิวเปลือกนอกขรุขระ ขั้วหัวท้ายของผลเป็นจุก ผลมีต่อมน้ำมันกระจายอยู่ที่ผิว (hesperidium) ผลอ่อนมีเป็นสีเขียวแก่ เมื่อผลสุกจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองสด พันธุ์ที่มีผลเล็ก ผิวจะขรุขระน้อยกว่าและไม่มีจุกที่ขั้ว ภายในมีเมล็ดจำนวนมากๆ 
สรรพคุณ.
เป็นยาบำรุงหัวใจ ขับลมในลำไส้ แก้แน่นท้องจุกเสียด กระทุ้งพิษ แก้ฝีภายในและแก้เสมหะเป็นพิษ ช่วยบำรุงผมให้เงางามแก้อาการผมร่วง
การใช้ประโยชน์.
การใช้มะกรูดสระผมน่าจะรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ วิธีการสระ บ้างก็ใช้ผลดิบผ่าแล้วบีบน้ำสระโดยตรง บ้างก็นำไปเผา หรือต้มก่อนสระ มะกรูดยังมีใช้ในพระราชพิธีสำคัญ เช่น พระราชพิธีโสกันต์ ซึ่งระบุไว้ในพระราชพิธีสิบสองเดือนไว้ ว่าจะต้องมีผลมะกรูดและใบส้มป่อยประกอบในพิธีด้วย เข้าใจว่าน่าจะใช้เพื่อการสระผมนั่นเอง และก็สามารถนำไปล้างพื้นได้ด้วย ซึ่งเป็นสมุนไพรชนิดหนึ่งเช่นกัน
น้ำมะกรูดนั้นมีรสเปรี้ยว กลิ่นฉุนคล้ายใบ แต่ใช้น้อยกว่าน้ำมะนาว ใช้ปรุงรสเปรี้ยวแทนมะนาวได้ เช่นในปลาร้าหลน น้ำพริกปลาร้า น้ำพริกมะกรูด มะกรูดมีส่วนเปลือกที่หนา ส่วนเปลือกนิยมนำผิวมาประกอบอาหารบางชนิดด้วย ในมะกรูดมีน้ำมันหอมระเหยอยู่มาก ใบมะกรูดนั้นใส่ในต้มยำทุกชนิด น้ำยาขนมจีน ยำหอย ใส่ในแกงเช่น แกงเผ็ด แกงเทโพ แต่ถ้าใส่มากเกินไปจะมีรสขมมีกลิ่นฉุน ทั้งในใบ และผล บางครั้งสามารถนำไปใช้ไล่แมลงบางชนิดได้ผลมะกรูดผ่าซีกที่บีบน้ำออกแล้ว ใช้เป็นยาดับกลิ่นในห้องสุขาได้
มะกรูดหวาน.
มะกรูดหวาน  ไม่ใช่มะกรูดแต่เป็นพืชสกุลส้มอีกชนิด เป็นส้มโบราณที่มีลักษณะคล้ายมะกรูด ใบนิ่ม ผิวใบเรียบ ลักษณะใบและกลิ่นเหมือนใบส้ม ผลใหญ่กว่ามะกรูดเปรี้ยว ผลมีรสหวาน มีเนื้อเยื่อคลุมเนื้อสีขาว(Mesocarp) แบบที่พบได้ในส้ม สามารถปอกและแยกออกมาเป็นกลีบได้ ใช้รับประทานเป็นผลไม้ ไม่นิยมใช้ปรุงอาหาร เป็นผลไม้ท้องถิ่นในจังหวัดสมุทรสงคราม 
ในวรรณคดี.
สำหรับผลมะกรูดนั้นชาวไทยนิยมใช้ สระผมมาช้านาน และมีกล่าวไว้ในวรรณคดีของไทยหลายเรื่อง เช่น โคลงกำสรวล และกาพย์ห่อโคลงนิราศพระบาท ในสมัยอยุธยา ดังนี้
โคลงโลกนิติ

โคลงโลกนิติ เป็นวรรณกรรมประเภทคำสอน ในลักษณะของโคลงสุภาษิต คำว่า "โลกนิติ" (อ่านว่า โลก-กะ-นิด) แปลว่า "ระเบียบแบบแผนแห่งโลก" 
เนื้อหาในโคลงโลกนิติจึงมุ่งแสดงความจริงของโลกและสัจธรรมของชีวิต เพื่อให้ผู้อ่านได้รู้เท่าทันต่อโลก และเข้าใจในความเป็นไปของชีวิต พร้อมเป็นแม่แบบเพื่อให้ผู้อ่านได้ดำเนินชีวิตไปในทางที่ถูกต้องดีงามสืบไป
โคลงโลกนิติมีความไพเราะเหมาะสมทั้งด้านรูปแบบและเนื้อหาปรัชญาสาระ ครบคุณค่าทางวรรณกรรม ทำให้เป็นที่แพร่หลายในหมู่คนทั่วไป บางท่านกล่าวยกย่องโคลงโลกนิติว่าเป็น "อมตะวรรณกรรมคำสอน" หรือ "ยอดสุภาษิตอมตะ", ได้รับคัดเลือกจากกระทรวงศึกษาธิการให้เป็นบทอ่านในหนังสือแบบเรียนสำหรับนักเรียนนักศึกษาอยู่ทุกยุคสมัย และได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน
ประวัติ.
โคลงโลกนิติสำนวนเก่าเชื่อกันว่ามีมาตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา โดยนักปราชญ์ในสมัยนั้นได้คัดเลือกหาคาถาสุภาษิตภาษาบาลีและภาษาสันสกฤตที่ปรากฏในคัมภีร์ต่าง ๆ เช่น คัมภีร์โลกนิติ, คัมภีร์ธรรมนีติ, คัมภีร์ราชนีติ, หิโตปเทศ, ธรรมบท และ พระไตรปิฎก เป็นต้น มาถอดความแล้วเรียบเรียงแต่งเป็นโคลงโลกนิติ
ต่อมาในสมัยรัตนโกสินทร์ เมื่อพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์ฯ) ในปี พ.ศ. 2374 ก็มีดำริให้จารึกวิชาการสาขาต่าง ๆ ไว้บนแผ่นศิลาที่ประดับไว้ตามเสาหรือกำแพงพระวิหาร ในการนี้จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอกรมขุนเดชอดิศร (ต่อมาได้ดำรงพระยศเป็นสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเดชาดิศร) ทรงชำระโคลงโลกนิติสำนวนเก่าให้ประณีตไพเราะยิ่งขึ้น เพื่อจารึกไว้ในคราวเดียวกัน
จำนวนโคลงโลกนิติที่ปรากฏต้นฉบับในสมุดไทยมีทั้งสิ้น 408 บท แต่ที่จารึกไว้ในวัดพระเชตุพนฯ แผ่นละบท มี 435 แผ่น (รวมโคลงนำ 2 บท) คาดว่ามีโคลงที่แต่งเพิ่มเติมเพื่อให้พอดีกับพื้นที่จารึก
รูปแบบของหนังสือประชุมโคลงโลกนิติ.
หนังสือประชุมโคลงโลกนิติ ขึ้นต้นด้วยโคลงนำ 2 บท คือ
จากนั้น จะแยกโคลงออกเป็นชุด ๆ แต่ละชุดมีส่วนประกอบดังนี้
โคลงชุดที่ 170 เป็นดังนี้
หนังสืออื่นที่มีที่มาจากคัมภีร์โลกนิติ.
นอกจากโคลงโลกนิติสำนวนเก่า และโคลงโลกนิติในพระนิพนธ์ของสมเด็จฯ กรมพระยาเดชาดิศรแล้ว ยังมีหนังสืออีกหลายเล่มที่มีที่มาจาก คัมภีร์โลกนิติ (กล่าวคือ มีที่มาเดียวกับโคลงโลกนิติ ไม่ใช่แต่งไปจากโคลงโลกนิติ) ได้แก่
ประพันธ์โดยขุนสุวรรณสารวัด เมื่อปี พ.ศ. 2385 เป็นคำฉันท์จำนวน 265 บท ตามคาถาของคัมภีร์โลกนิติ
เป็นการรวบรวมคัมภีร์โลกนิติ ฉบับภาษาบาลี ซึ่งมี 7 กัณฑ์ โคลงโลกนิติ พระนิพนธ์ของสมเด็จฯ พระยาเดชาดิศร และโคลงโลกนิติ ที่เข้าใจว่าเป็นสำนวนของพระยาศรีสุนทรโวหาร (น้อย อาจารยางกูร) เข้ามารวมพิมพ์ไว้ในเล่มเดียวกัน
ประพันธ์และเรียบเรียงโดยพระสารประเสริฐ (ตรี นาคะประทีป) โดยจัดทำเป็น 3 ภาษา คือ ภาษาบาลี ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ จำแนกเนื้อหาออกเป็น 7 กัณฑ์ ตามคัมภีร์โลกนิติ รวมมีทั้งสิ้น 167 คาถา พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2461
ถอดคำประพันธ์ของคัมภีร์โลกนิติทั้ง 7 กัณฑ์ ออกเป็นร้อยแก้วภาษาไทย โดย แสง มนวิทูร มีทั้งสิ้น 158 คาถา
ราชบัณฑิตยสถานได้ชำระและแปลคัมภีร์โลกนิติและคัมภีร์สุตวัฑฒนนีติ ออกเป็น 4 ภาษา คือ ภาษาบาลี ภาษาบาลีเขียนเป็นอักษรโรมัน ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ รวมมีทั้งสิ้น 167 คาถา พิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2540
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
ตารันเตลลา

ตารันเตลลา  เป็นชื่อของดนตรีเต้นรำพื้นเมืองประเภทหนึ่ง ซึ่งมีที่มาจากชื่อของแมงมุมยักษ์ทาแรนทูลา ("Lycosa tarantula") ในประเทศอิตาลี เชื่อกันว่าหากผู้ใดถูกแมงมุมกัด แล้วได้เต้นรำด้วยเพลงนี้ จะสามารถถอนพิษของแมงมุมได้ การเต้นรำเป็นการเต้นแบบคู่ โดยเพลงจะมีจังหวะที่เร็ว ส่วนมากเพลงจะมีอัตราจังหวะแบบ 6/8 บางครั้ง 18/8 หรือ 4/4 และมีแทมบูรินเป็นเคื่องดนตรีประกอบ
เซเรเนด

เซเรเนด หรือ เซเรนาต้า  ในความหมายทั่ว ๆ ไป หมายถึงเพลงที่แต่งให้เพื่อเป็นเกียรติแก่คนรัก เพื่อน หรือบุคคลอื่นๆ ใช้บรรเลงในช่วงค่ำหรือจากทางใต้หน้าต่าง 
ส่วนในความหมายทางประวัติศาสตร์ดนตรี สมัยโรแมนติก หรือคลาสสิก เซเรเนดหมายถึงรูปแบบหนึ่งของดีแวร์ติเมนโตที่ประกอบไปด้วยหลายท่อน แต่มีลักษณะเบากว่าบทเพลงที่มีโครงสร้างขนาดใหญ่และซับซ้อนกว่า (เช่น ซิมโฟนี) เซเรเนดจะเน้นท่วงทำนองมากกว่าอารมณ์ที่เข้มข้น ตัวอย่างของเซเรเนดได้แก่งานของโมซาร์ท ที่เซเรเนดของเขามีมากกว่าสี่ท่อน บางทีถึงสิบท่อน
ดีแวร์ตีเมนโต

ดีแวร์ตีเมนโต  ในภาษาอิตาลีหมายถึง เพลงขนาดเบาที่ผู้ประพันธ์ หรือผู้เรียบเรียงจัดทำขึ้นเพื่อฟังกันเล่นๆ ให้เพลิดเพลินบันเทิงใจมากกว่าทำให้เกิดอารมณ์สะเทือนใจ เป็นบทเพลงที่ฟังสบาย ๆ เบา ๆ ใช้บรรเลงหลังอาหารค่ำ หรือสำหรับกิจกรรมกลางแจ้งเป็นส่วนใหญ่ พหูพจน์เรียก "ดีแวร์ตีเมนตี" โมซาร์ท เป็นคีตกวีที่ได้ประพันธ์ดีแวร์ตีเมนโตไว้มาก
ประเทศ

ประเทศ เป็นบริเวณที่ระบุเป็นหน่วยต่างหากในภูมิศาสตร์การเมือง ประเทศอาจเป็นรัฐเอกราชหรือรัฐที่ถูกรัฐอื่นยึดครอง เป็นรัฐซึ่งไร้เอกราชหรืออดีตเขตปกครองทางการเมืองเอกราช หรือพื้นที่ภูมิศาสตร์ซึ่งเป็นที่ตั้งของประชาชนที่เดิมไม่ขึ้นต่อกันหรือมีความสัมพันธ์ต่างกันซึ่งมีลักษณะทางการเมืองเป็นเอกลักษณ์
นิยาม.
นิยามของคำว่า "ประเทศ" สามารถนำไปเปรียบกับคำว่า "ชาติ" ได้ซึ่งระบุไว้ในหัวข้อดังต่อไปนี้
ประเทศหมายถึงรัฐปกครองตนเองที่มีเอกราชเป็นของตนเอง รัฐที่เป็นที่ยอมรับในสังคมสากลจะต้องปฏิบัติตามมาตรฐานสากลบางประการก่อน คือการสร้างสัญลักษณ์ของชาติขึ้นมา อาทิ ธงชาติ สิทธิ์ทางการเมือง เช่น สิทธิพลเมือง ในขณะนี้มีประเทศ (รัฐ) อยู่ 193 ประเทศที่เป็นที่ยอมรับในองค์การสหประชาชาติ
คำว่า "รัฐ" มีความหมายคล้ายคลึงกับคำว่า "ประเทศ" และอาจทำให้เกิดความสับสนกับพื้นที่ในประเทศที่ถูกแบ่งออกมาเป็นส่วน ๆ ได้
มีอยู่หลายประเทศด้วยกันที่มีรัฐชาติ (เชื้อชาติหลักของประชากรในสัญชาตินั้น ๆ) ที่ชัดเจน เช่น ฝรั่งเศส หรืออิสราเอล ในประเทศเหล่านี้รัฐชาตินั้นมีอยู่เพียงหนึ่งชนชาติที่เป็นส่วนใหญ่ของประชากร แต่อย่างไรก็ตามในฝรั่งเศสมีชนชาติเบรตัน ซึ่งยังคงแสดงความภาคภูมิและความเป็นเอกภาพไว้อย่างชัดเจน มีประชากรและแหล่งที่อยู่ของประชากรของตนอย่างเฉพาะเจาะจง ส่วนในรัฐอื่น ๆ เช่นแคนาดา จีน สเปน หรือสหราชอาณาจักร นั้นประกอบไปด้วยชนชาติต่าง ๆ หลายชนชาติ
ในบางกรณี ส่วนหนึ่งของรัฐที่มีประวัติศาสตร์หรือวัฒนธรรมเป็นของตนเองสามารถเรียกเป็น "ดินแดน" หรือ "ประเทศ" ได้เช่นกัน ได้แก่กรณีของอังกฤษ สกอตแลนด์ และเวลส์ ถือได้ว่าเป็นสามชนชาติบนเกาะบริเตนใหญ่ ที่นับได้ว่าเป็นประเทศ แม้ว่าทั้งสามประเทศดังกล่าวจะถูกบริหารโดยรัฐบาลใหญ่แห่งสหราชอาณาจักรเพียงรัฐบาลเดียว (ซึ่งแบ่งได้เป็นสี่รัฐบาลย่อยด้วยกัน) ทิเบตซึ่งเป็นเขตปกครองตนเองในประเทศจีน ในทุกวันนี้ก็ถูกนับเป็นประเทศโดยโลกสากลเช่นกัน เกาะไอร์แลนด์ในบางครั้งก็ยังถือว่าเป็นประเทศหนึ่งเดียว แม้ว่ามันจะประกอบไปด้วยหนึ่งประเทศรัฐชาติ (สาธารณรัฐไอร์แลนด์) และรัฐบาลย่อยของรัฐอีกรัฐหนึ่ง (ไอร์แลนด์เหนือ)
จาโกโม ปุชชีนี

จาโกโม อันโตนีโอ โดเมนีโก มีเกเล เซกอนโด มารีอา ปุชชีนี (22 ธันวาคม พ.ศ. 2401 - 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467) เป็นคีตกวีชาวอิตาเลียน เกิดที่เมืองลูคคา ประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2401 (ค.ศ. 1858) เขาเป็นที่รู้จักในนามของ ปุชชินี และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในคีตกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และช่วงต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 20 อุปรากรที่โด่งดังของเขาได้แก่เรื่อง "มาดามบัตเตอร์ฟลาย" และ "ทอสก้า"
ปุชชินีเสียชีวิตที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924)
ประวัติ.
ปุชชีนีเกิดที่เมืองลูกา ในครอบครัวที่สืบทอดประเพณีทางดนตรีมาเป็นเวลายาวนาน
ภายหลังการเสียชีวิตของบิดาเมื่อเขามีอายุได้เพียงห้าขวบ เขาได้ถูกส่งไปเรียนดนตรีกับลุงชื่อฟอร์จูนาโต มากิ ผู้ซึ่งบอกว่าปุชชีนีเป็นเด็กที่ไม่มีพรสวรรค์และยังขาดวินัยในตนเอง
ต่อมา เขาได้กลายเป็นนักเล่นออร์แกนในโบสถ์ แรงบันดาลในเกี่ยวกับอุปรากรเกิดขึ้นกับเขาภายหลัง เมื่อเขาได้ชมอุปรากรเรื่องไอด้า ของจูเซปเป แวร์ดี ระหว่างปี พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) ถึง พ.ศ. 2426 (ค.ศ. 1883) เขาได้เข้าเรียนที่วิทยาลัยดนตรีแห่งนครมิลาน ที่ซึ่งเขาได้เป็นศิษย์ของอามิลกาเร ปอนชิเอลลี และ อันโตนิโอ บาซซินี 
ในปี พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) ปุชชีนีเข้าร่วมการแข่งขันประพันธ์อุปรากรหนึ่งองค์ แม้ว่าผลงานเรื่อง "Le Villi" ของเขาจะไม่ได้รับรางวัล แต่ก็ได้เปิดการแสดงในปี พ.ศ. 2427 (ค.ศ. 1884) ในเวลาต่อมาที่โรงละครแห่งเมืองเวอร์เม และได้ดึงดูดความสนใจของจูลิโอ ริคอร์ดิ ผู้จัดแสดงซึ่งก็ได้สั่งให้เขาประพันธ์เรื่อง "เอ็ดก้าร์" ในเวลาต่อมา
ผลงานเรื่องที่สาม "Manon Lescaut" ไม่เพียงแต่จะประสบความสำเร็จเท่านั้น แต่ยังได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการร่วมงานกันอย่างราบรื่น ระหว่างผู้แต่งคำร้อง ลุยกิ อัลลิกา และ จูเซปเป จิอาโคซา ผู้ซึ่งร่วมงานกับเขาในอุปรากรสามเรื่องต่อมา โดยมี "La Bohème" เป็นเรื่องแรก (จากโศกนาฏกรรมของอองรี มูร์แจร์) และได้รับการยกย่องว่าเป็นสุดยอดของอุปรากรโรแมนติก เรื่องถัดมาได้แก่ "ทอสกา" ได้กลายเป็นผลงานแนวเวอริสซึมเรื่องแรกของปุชชินี "มาดามบัตเตอร์ฟลาย" (จากบทประพันธ์ของเดวิด เบลาสโค) ได้รับการตอบรับอย่างเย็นชาในการเปิดการแสดงรอบปฐมทัศน์ แม้ว่าบทเพลงจะได้รับการเรียบเรียงขึ้นอย่างยอดเยี่ยม ซึ่งต่อมากลายเป็นอุปรากรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดเรื่องหนึ่ง
การประพันธ์ดนตรีของปุชชีนีได้ชะลอลงในปี พ.ศ. 2446 (ค.ศ. 1903) เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ทำให้เขาถึงกับเดินขากระเผลก
ในปี พ.ศ. 2449 (ค.ศ. 1906) จิอาโคซา ผู้ประพันธ์คำร้องของปุชชีนีเสียชีวิต และในปี พ.ศ. 2452 (ค.ศ. 1909) ก็ได้เกิดเรื่องอื้อฉาวขึ้น เมื่อสาวใช้ของปุชชีนีถูกเอลวิรา เจมีนานิ ภรรยาของปุชชีนีกล่าวหาว่ามีความสัมพันธ์กับจิอาโคซา ทำให้สาวใช้ฆ่าตัวตายในที่สุด 
"Il Trittico" ได้ถูกประพันธ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918)เป็นอุปรากรสามองค์จบ ที่ถูกเรียงร้อยเข้าด้วยกันแบบ กร็องด์ กินโยล (ละครหุ่นใหญ่) ปารีส โดยมี "Il Tabarro" เป็นเรื่องราวสยองขวัญ "Suor Angelica" เป็นโศกนาฏกรรมสะเทือนอารมณ์ และ "Gianni Schicchi" เป็นละครตลกขบขัน ในสามเรื่องนี้ "Gianni Schicchi" ได้รับความนิยมมากที่สุด ในขณะที่ "Il Tabarro" ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าด้อยกว่า
ปุชชีนีเสียชีวิตที่กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม ในปี พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) จากอาการหัวใจล้มเหลวอันเนื่องมาจากโรคมะเร็งในลำคอ โดยเรื่อง "Turandot" เป็นอุปรากรเรื่องสุดท้ายที่ประพันธ์ไม่จบ สองฉากถูกท้ายถูกประพันธ์ให้แล้วเสร็จโดยฟรังโก อัลฟาโน ในปี พ.ศ. 2544 (ค.ศ. 2001) ตอนจบใหม่ของเรื่องนี้ได้ถูกประพันธ์โดยลูชาโน เบริโอ
กล้องทาบเงา

กล้องทาบเงา  คือเครื่องมือที่ใช้สำหรับเป็นเครื่องช่วยในการวาดภาพของจิตรกรและศิลปินในศตวรรษที่ 17-18 รูปแบบของกล้องมีอยู่หลายลักษณะ ก่อนที่จะพัฒนามาเป็นกล้องถ่ายภาพในปัจจุบันมีลักษณะเป็นกล่อง 2 ใบซ้อนกัน เลื่อนเข้าออกได้ กล่องด้านหน้าติดเลนส์สำหรับรับภาพ ภายในกล่องใบหลังมีกระจกเงาวางทำมุม 45 องศาเพื่อสะท้อนภาพขึ้นมาที่กระจกฝ้า จิตรกรและศิลปินจะวางกระดาษและวาดภาพตามภาพที่ปรากฏขึ้น กล้องทาบเงาเป็นต้นแบบที่พัฒนามาเป็นกล้องถ่ายภาพในยุคแรก
ครีษมายัน

ครีษมายัน  หรือ อุตตรายัน  เป็นการที่ดวงอาทิตย์ โคจรไปถึงจุดหยุด (อายัน) คือ จุดสุดทางเหนือในราววันที่ 20 มิถุนายน หรือ 21 มิถุนายน เป็นจุดในฤดูร้อน มีกลางวันนานกว่ากลางคืน ตรงข้ามกับ เหมายัน ซึ่งเป็นจุดหยุดในฤดูหนาว
คำว่า "ครีษมายัน" มาจากภาษาสันสกฤต ग्रीष्म (คฺรีษฺม) + अयन (อายน)
การเฉลิมฉลอง.
การเฉลิมฉลองในวันครีษมายัน แตกต่างกันไปตามแต่ประเพณีทั่วโลก เช่นเดียวกับวันเหมายัน ที่เมืองยวี่หลิน ในเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วง ของจีน ในวันเริ่มต้นของฤดูร้อนของเดือนมิถุนายน หรือวันครีษมายัน ที่นี่จะมีประเพณีรื่นเริงรับประทานเนื้อสุนัข
เหมายัน

เหมายัน (เห-มา-ยัน, ,) หรือ ทักษิณายัน  เป็นการที่ดวงอาทิตย์โคจรไปถึงจุดหยุด (อายัน) คือ จุดสุดทางใต้ในราววันที่ 22 ธันวาคม เป็นจุดในฤดูหนาวในซีกโลกเหนือ ส่วนในซีกโลกใต้จะเกิดขึ้นราวเดือนมิถุนายน มีกลางคืนนานกว่ากลางวัน ตรงข้ามกับครีษมายัน
ประสาทวิทยาศาสตร์

ประสาทวิทยาศาสตร์  เป็นการศึกษาเกี่ยวกับ โครงสร้าง (neuroanatomy) , หน้าที่, การเจริญเติบโต (neural development) , พันธุศาสตร์, ชีวเคมี, สรีรวิทยา, เภสัชวิทยา และพยาธิวิทยาของระบบประสาท นอกจากนี้การศึกษาเกี่ยวกับพฤติกรรมและการเรียนรู้ยังถือว่าเป็นสาขาของประสาทวิทยาอีกด้วย
การศึกษาทางชีววิทยาของสมองของมนุษย์มีเนื้อหาเกี่ยวโยงกันของสาขาวิชาต่าง ๆ ในหลายระดับ มีตั้งแต่ระดับโมเลกุลไปจนถึงระดับเซลล์ (นิวรอน) ซึ่งมีทั้งระดับการทำงานของกลุ่มของนิวรอนจำนวนน้อย เช่น ในคอลัมน์ของสมองส่วนคอร์เทกซ์ (cortical columns) ไปจนถึงระดับการทำงานของระบบต่าง ๆ ในสมองที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับระบบประสาทการมองเห็น และไปจนถึงระดับการทำงานของระบบขนาดใหญ่ เช่น การทำงานของสมองส่วนซีรีบรัลคอร์เทกซ์ หรือ ซีรีเบลลัม และการทำงานของสมองทั้งหมด
ระดับสูงสุดของการศึกษาวิชาประสาทวิทยา คือ การนำวิธีการศึกษาทางประสาทวิทยาไปรวมกับการศึกษาทาง ปริชานประสาทวิทยาศาสตร์ หรือประสาทวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับการรับรู้ (cognitive neuroscience) อันเป็นสาขาวิชาที่พัฒนามาจากวิชา จิตวิทยาการรับรู้ (cognitive psychology) แต่ปัจจุบันได้แยกออกมาเป็นสาขาวิชาหนึ่ง ปริชานประสาทวิทยาศาสตร์เป็นสาขาวิชาที่ทำให้เราเข้าใจการทำงานของจิตใจ (mind) และการมีสติ (consciousness) จากเหตุมายังผล ซึ่งแตกต่างจากการศึกษาทางวิชาจิตวิทยาอันเป็นการศึกษาจากผลมายังเหตุ นักวิทยาศาสตร์บางท่านเชื่อว่าปริชานประสาทวิทยาศาสตร์สามารถอธิบายสิ่งต่าง ๆ เพิ่มเติมจากการศึกษาทางจิตวิทยา และบางทีอาจจะดีกว่าจนกระทั่งมาแทนที่ความรู้ทางจิตวิทยาที่เชื่อกันมาได้
หัวข้อการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับวิชาประสาทวิทยาศาสตร์ อาทิเช่น
นักวิทยาศาสตร์ผู้เชี่ยวชาญทางด้านเนื้อเยื่อ (histologist) ชาวสเปน ชื่อ Santiago Ramón y Cajal เป็นคนแรกที่ทำการศึกษาประสาทวิทยาศาสตร์ระดับเซลล์ จากการที่เขาสามารถใช้กล้องจุลทรรศน์ศึกษาสมองได้เป็นผลสำเร็จ เขาเป็นคนพบว่า ชั้นต่าง ๆ ของเปลือกสมอง (cortex) ประกอบด้วยเซลประสาทหรือนิวรอนเป็นล้าน ๆ เซลล์ และเซลล์เหล่านั้นมีการจัดเรียงตัวเป็นระเบียบ (polarize) สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เป็นพื้นฐานของความรู้ความเข้าใจของการทำงานของระบบประสาทในเวลาต่อมา
สาขาวิชาต่าง ๆ ในประสาทวิทยาศาสตร์.
ปัจจุบันวิชาประสาทวิทยาศาสตร์ได้แบ่งการศึกษาเป็นสี่สาขาใหญ่ ๆ คือ
คำว่า ประสาทวิทยาศาสตร์ (neuroscience) มักใช้ในการพูดถึงสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาระบบประสาท (nervous system) อาจจะกล่าวได้ว่า จิตวิทยา (psychology) จริง ๆ แล้วเป็นสาขาย่อยของประสาทวิทยาศาสตร์ แต่นักทฤษฎีจิต-ร่างกายโต้แย้งคำกล่าวนี้ คำว่า ประสาทชีววิทยา (neurobiology) สามารถนำมาใช้แทนคำว่าประสาทวิทยาศาสตร์ เฉพาะการศึกษาที่เน้นการศึกษาทางชีววิทยาของระบบประสาท อย่างไรก็ตามความจำกัดความของสองคำนี้ก็ยังคลุมเครืออยู่
สาขาวิชาที่เกี่ยวข้องและคาบเกี่ยวกับประสาทวิทยาศาสตร์
ระบบประสาท

ระบบประสาท มีหน้าที่ในการออกคำสั่งการทำงานของกล้ามเนื้อ ควบคุมการทำงานของอวัยวะต่างๆ ในร่างกาย และประมวลข้อมูลที่รับมาจากประสาทสัมผัสต่างๆ และสร้างคำสั่งต่าง ๆ (action) ให้อวัยวะต่าง ๆ ทำงาน (ดูเพิ่มเติมที่ ระบบประสาทกลาง)
ระบบประสาทของสัตว์ที่มีสมองจะมีความคิดและอารมณ์ ระบบประสาทจึงเป็นส่วนของร่างกายที่ทำให้สัตว์มีการเคลื่อนไหว (ยกเว้นสัตว์ชั้นต่ำที่ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เช่น ฟองน้ำ) สารเคมีที่มีฤทธิ์ต่อระบบประสาทหรือเส้นประสาท (nerve) เรียกว่า สารที่มีพิษต่อระบบประสาท (neurotoxin) ซึ่งมักจะมีผลทำให้เป็นอัมพาต หรืออาจถึงตายได้
ลักษณะทางกายวิภาค.
ระบบประสาทประกอบด้วยเซลล์สองประเภท คือ
การส่งสัญญาณภายในระบบประสาทเกิดขึ้นได้ด้วยกลไกสองอย่าง คือ
ระบบประสาทของสัตว์มีกระดูกสันหลัง.
ระบบประสาทของสัตว์มีกระดูกสันหลังสามารถแบ่งได้เป็นสองส่วน คือ ระบบประสาทกลาง หรือ ซีเอ็นเอส(central nervous system - CNS) และ ระบบประสาทนอกส่วนกลาง หรือ พีเอ็นเอส (peripheral nervous system - PNS) ระบบประสาทกลางประกอบด้วยสมองและไขสันหลัง ระบบประสาทนอกส่วนกลางประกอบด้วยเส้นประสาทและนิวรอนที่ไม่ได้อยู่ในระบบประสาทกลาง โดยทั่วไปเรียกส่วนหลักของระบบประสาทนอกส่วนกลางว่า เส้นประสาท (ซึ่งจริง ๆ แล้วเป็น แกนประสาท หรือ แอกซอน (axon) ของเซลล์ประสาท) ระบบประสาทนอกส่วนกลางยังสามารถแบ่งออกเป็นระบบประสาทกาย (somatic nervous system) และระบบประสาทอิสระ (autonomic nervous system)
ระบบประสาทกาย มีหน้าที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของร่างกายและรับสิ่งเร้า (stimulus) ต่าง ๆ จากภายนอกร่างกาย ระบบประสาทอิสระเป็นส่วนที่ไม่สามารถสั่งงานได้และมีหน้าที่ควบคุมอวัยวะภายในต่าง ๆ ในร่างกาย เช่น หัวใจ, ปอด เป็นต้น
ระบบประสาทอิสระ ยังสามารถแบ่งออกเป็น ระบบประสาทซิมพาเทติก และระบบประสาทพาราซิมพาเทติก ระบบประสาทซิมพาเทติกจะตอบสนองต่อสิ่งเร้าที่เป็นอันตรายหรือสถานการณ์ที่ตึงเครียด ระบบประสาทอันนี้ทำให้หัวใจเต้นเร็วขึ้นและเพิ่มความดันเลือด และเปลี่ยนแปลงสรีรวิทยาของระบบต่าง ๆ ของร่างกาย และทำให้เกิดความรู้สึกตื่นเต้น ระบบประสาทพาราซิมพาเทติกจะทำงานตรงกันข้ามกับระบบประสาทซิมพาเทติก กล่าวคือ ระบบประสาทพาราซิมพาเทติกจะทำงานเมื่อร่างกายรู้สึกผ่อนคลายหรือกำลังพัก มีผลทำให้รูม่านตาหดตัว, หัวใจเต้นช้าลง, เส้นเลือดขยายตัว และกระตุ้นให้ระบบย่อยอาหาร, ระบบสืบพันธุ์ และระบบขับถ่ายทำงานอีกด้วย
ระบบประสาทกลาง.
ระบบประสาทกลาง ประกอบด้วย สมอง และไขสันหลัง
"ดูบทความหลักที่ สมอง"
สมอง.
สมอง (brain) แบ่งออกเป็น 3 ส่วน
สมอง มี 2 ชั้น (ตรงข้ามกับไขสันหลัง)
เยื่อหุ้มสมอง.
เยื่อหุ้มสมอง (Meninges) 3 ชั้น คือ
ไขสันหลัง.
ไขสันหลัง (spinal cord) ประกอบด้วยเนื้อเยื่อ 2 ส่วน คือ
"ดูบทความหลักที่ เซลล์ประสาท"
เซลล์ประสาท.
เซลล์ประสาท ส่วนประกอบของเซลล์ประสาท
สมอง

สมอง คืออวัยวะสำคัญในสัตว์หลายชนิดตามลักษณะทางกายวิภาค หรือที่เรียกว่า encephalon จัดว่าเป็นส่วนกลางของระบบประสาท คำว่า สมอง นั้นส่วนใหญ่จะเรียกระบบประสาทบริเวณหัวของสัตว์มีกระดูกสันหลัง คำนี้บางทีก็ใช้เรียกอวัยวะในระบบประสาทบริเวณหัวของสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลังอีกด้วย
สมองมีหน้าที่ควบคุมและสั่งการการเคลื่อนไหว, พฤติกรรม และภาวะธำรงดุล (homeostasis) เช่น การเต้นของหัวใจ, ความดันโลหิต, สมดุลของเหลวในร่างกาย และอุณหภูมิ เป็นต้น หน้าที่ของสมองยังมีเกี่ยวข้องกับการรู้ (cognition) อารมณ์ ความจำ การเรียนรู้การเคลื่อนไหว (motor learning) และความสามารถอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับการเรียนรู้
สมองประกอบด้วยเซลล์สองชนิด คือ เซลล์ประสาท และเซลล์เกลีย เกลียมีหน้าที่ในการดูแลและปกป้องนิวรอน นิวรอนหรือเซลล์ประสาทเป็นเซลล์หลักที่ทำหน้าที่ส่งข้อมูลในรูปแบบของสัญญาณไฟฟ้าที่เรียกว่า ศักยะงาน (action potential) การติดต่อระหว่างนิวรอนนั้นเกิดขึ้นได้โดยการหลั่งของสารเคมีชนิดต่าง ๆ ที่รวมเรียกว่า สารสื่อประสาท (neurotransmitter) ข้ามบริเวณระหว่างนิวรอนสองตัวที่เรียกว่า ไซแนปส์ สัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง เช่น แมลงต่าง ๆ ก็มีนิวรอนอยู่นับล้านในสมอง สัตว์มีกระดูกสันหลังขนาดใหญ่มักจะมีนิวรอนมากกว่าหนึ่งร้อยล้านตัวในสมอง สมองของมนุษย์นั้นมีความพิเศษกว่าสัตว์ตรงที่ว่ามีความซับซ้อนและใหญ่กว่าเมื่อเทียบกับขนาดตัวของมนุษย์
ส่วนประกอบ ระบบประสาทแบ่งออกเป็น 3 ส่วนคือ.
1.ระบบประสาทส่วนกลาง
1.1.สมอง (Brain)บรรจุอยู่ภายในกะโหลกศีรษะ สมองแบ่งออกเป็น 3 ส่วนคือ
มีขนาดใหญ่ที่สุด มีรอยหยักเป็นจำนวนมาก สามารถแบ่งออกได้อีก ดังนี้
# Frontal lobe ทำหน้าที่ควบคุมการเคลื่อนไหว การออกเสียง ความคิด ความจำ สติปัญญา บุคลิก ความรู้สึก พื้นอารมณ์
# Temporal lobe ทำหน้าที่ควบคุมการได้ยิน การดมกลิ่น
# Occipital lobe ทำหน้าที่ควบคุมการมองเห็น
# Parietal lobe ทำหน้าที่ควมคุมความรู้สึกด้านการสัมผัส การพูด การรับรส
เป็นสมองที่ต่อจากสมองส่วนหน้า เป็นสถานีรับส่งประสาท ระหว่างสมองส่วนหน้ากับส่วนท้ายและส่วนหน้ากับนัยน์ตาทำหน้าที่เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวของลูกตาและม่านตาจะเจริญดีในสัตว์พวกปลา กบ ฯลฯ ในมนุษย์สมองส่วน optic lobe นี้จะเจริญไปเป็น Corpora quadrigermia ทำหน้าที่เกี่ยวกับการได้ยิน
ประกอบด้วย
สารสื่อประสาท

สารสื่อประสาท  คือ สารเคมีที่มีหน้าที่ในการนำ, ขยาย และควบคุมสัญญาณไฟฟ้าจากเซลล์ประสาทเซลล์หนึ่งไปยังอีกเซลล์หนึ่ง ตามระบอบความเชื่อ ที่ตั้งขึ้นในทศวรรษที่ 1960 โดยที่สารเคมีนั้นจะเป็นสารสื่อประสาทได้จะต้องเป็นจริงตามเงื่อนไขดังนี้
อย่างไรก็ตาม บางคนถือว่าสสารบางชนิด เช่น ไอออนของสังกะสี ซึ่งไม่ได้สังเคราะห์หรือเกิดขึ้นโดยปฏิกิริยาคะตาบอลิซึ่ม เป็นสารสื่อประสาท ดังนั้น จำเป็นต้องมีคำนิยามใหม่ ๆ เกี่ยวกับสารสื่อประสาท เพื่อใช้อธิบายสารใหม่ ๆ ที่พบว่ามีหน้าที่เป็นหรือคล้ายสารสื่อประสาท
ชนิดของสารสื่อประสาท.
ลักษณะเป็นโมเลกุลขนาดเล็ก สามารถขนส่งได้อย่างรวดเร็ว ตัวอย่างเช่น กลูตาเมต (glutamate), ไกลซีน (glycine), GABA เป็นต้น
ตัวอย่างเช่น DA, 5-HT, NE เป็นต้น
เป็นสารสื่อประสาทที่มีคุณสมบัติ slow communication ตัวอย่างเช่น substance P เป็นต้น
การส่งสารสื่อประสาท.
เมื่อมีการส่งกระแสประสาท สารสื่อประสาทจะถูกนำเข้าสู่เซลล์ประสาทโดยผ่านทางช่องรับสารสื่อประสาทที่อยู่บนเยื่อหุ้มเซลล์ของปลายประสาทเดนไดรท์ หรือที่เรียกว่าประตูไอออน (ion channels) ซึ่งประตูไอออนนี้ก็จะมีหลายชนิดแตกต่างกันไปและมีกลไกในการเปิดรับสารสื่อประสาทที่แตกต่างกันด้วย โดยที่ประตูไอออนแต่ละชนิดก็จะจับกับสารสื่อประสาทอย่างจำเพาะเจาะจง เมื่อสารสื่อประสาทเหล่านี้เข้ามาสู่ภายในเซลล์แล้ว ก็จะถูกบรรจุในถุงที่เรียกว่าเวสสิเคิล (vesicle) ซึ่งเวสสิเคิลก็จะเคลื่อนที่ไปยังเซลล์ประสาทเพื่อส่งสารสื่อประสาทนี้ไปยังเซลล์ประสาทอื่นๆต่อไปตามกลไกของมัน
กลไกในการกำจัดสารสื่อประสาท.
เมื่อมีการหลั่งสารสื่อประสาทออกมา หลังจากใช้งานเสร็จเรียบร้อยก็จะมีกลไกในการกำจัดสารสื่อประสาทที่เหลือได้หลายรูปแบบดังนี้
วิทยาภูมิคุ้มกัน

วิทยาภูมิคุ้มกัน หรือ วิทยาอิมมูน  เป็นสาขาวิชาหนึ่งของแพทยศาสตร์ที่ครอบคลุมความรู้เกี่ยวกับระบบภูมิคุ้มกันในสิ่งมีชีวิต โดยมีเนื้อหาครอบคลุมกลไกการทำงานทางสรีรวิทยาของระบบภูมิคุ้มกันทั้งในสภาพร่างกายที่ปรกติและเมื่อเกิดพยาธิสภาพขึ้น พยาธิสภาพอาจจะเกิดจากสิ่งแปลกปลอมจากภายนอกเช่น เชื้อโรคหรือจากสารที่ก่อให้เกิดภูมิแพ้ (allergen) รวมทั้งโรคที่มีความผิดปรกติทางระบบภูมิคุ้มกันเช่น โรคภูมิคุ้มกันต่อต้านร่างกายตัวเอง (autoimmune) โรคภูมิคุ้มกันไวผิดปรกติ (hypersensitivity) โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง (immunodeficiency) ภาวะการต่อต้านอวัยวะใหม่ (graft rejection) เป็นต้น นอกจากนี้วิชาภูมิคุ้มกันวิทยายังได้ศึกษาในเชิงลึกเกี่ยวกับหน้าที่และคุณสมบัติต่างๆ ของระบบภูมิคุ้มกันโดยเฉพาะการทำงานของแอนติบอดี ซึ่งปัจจุบันได้มีการพัฒนาเป็นเครื่องมือที่มีความสำคัญทางด้านวิทยาศาสตร์เช่น ในทางการแพทย์ใช้แอนตีบอดีในการวินิจฉัยจากปริมาณสารที่พบในโรคหรือสภาวะบางจากพลาสมาหรือเนื้อเยื่อ และทางการวิจัยทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีได้นำมาใช้ในการวัดปริมาณของโปรตีนในตัวอย่างทางชีวภาพต่างๆ
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์

มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์  เป็นมหาวิทยาลัยในกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏ สังกัด กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ตั้งอยู่ที่ ตำบลนครสวรรค์ตก อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ เปิดทำการเรียนการสอนในระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต ปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2465 โดยมีชื่อเดิมว่า "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลกสิกรรม" ประจำมณฑลนครสวรรค์ โดยรับนักเรียนที่จบชั้นประถมปีที่ 4 มาเรียน 2 ปี ตามหลักสูตรกระทรวงธรรมการ (กระทรวงศึกษาธิการ ในปัจจุบัน) นักเรียนที่จบแล้วจะได้รับวุฒิครูมูล โดยมีนายสวัสดิ์ กัณหเนตร เป็นครูใหญ่ ต่อมาได้รับบรรดาศักดิ์เป็น "ขุณกัณหเนตรศึกษากร"
ต่อมาในปี พ.ศ. 2475 ได้มีการยุบไปรวมกับโรงเรียนฝึกหัดครูมูลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ในปี พ.ศ. 2477 ได้จัดตั้งเป็นโรงเรียนประถมวิสามัญเกษตรกรรม ปี พ.ศ. 2498 จัดตั้งเป็นโรงเรียนฝึกหัดครูนครสวรรค์
ต่อมาในปี พ.ศ. 2511 ได้ยกฐานะเป็น "วิทยาลัยครูนครสวรรค์" พร้อมกับเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาการศึกษา และประกาศนียบัตรวิชาการศึกษาชั้นสูง และต่อมาในปี พ.ศ. 2518 ได้ให้วิทยาลัยครูนครสวรรค์เปิดสอนได้จนถึงระดับปริญญาตรี ตาม พรบ.วิทยาลัยครู พ.ศ. 2518
ต่อมาในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ได้รับพระราชทานนาม "ราชภัฎ" จากพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และได้รับการยกฐานะเป็น "สถาบันราชภัฏนครสวรรค์" มีการเปิดสอนจนถึงระดับปริญญาโท
และในปี พ.ศ. 2547 ได้ยกฐานะเป็น "มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์" และเปิดสอนในระดับประกาศนียบัตร ระดับปริญญาตรี ระดับปริญญาโท และระดับปริญญาเอก
คณะ.
คณะครุศาสตร์
คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
คณะวิทยาการจัดการ
คณะเทคโนโลยีการเกษตรและเทคโนโลยีอุตสาหกรรม
บัณฑิตวิทยาลัย.
บัณฑิตวิทยาลัย ได้จัดการศึกษาที่สูงกว่าปริญญาตรี คือ ปริญญาเอก ปริญญาโท ประกาศนียบัตรบัณฑิต และ รวมทั้งสิ้น 4 สาขา
พื้นที่การศึกษา.
ปัจจุบันมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ ตั้งอยู่เลขที่ 398 หมู่ 9 ถนนสวรรค์วิถี ตำบลนครสวรรค์ตก อำเภอเมือง จังหวัดนครสวรรค์ มีเนื้อที่ประมาณ 108 ไร่ 3 งาน 52 ตารางวา นอกจากนั้นมหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์ ยังมีศูนย์การศึกษาอีก 3 ศูนย์ ได้แก่
โอวาทปาติโมกข์

โอวาทปาติโมกข์ เป็นหลักคำสอนสำคัญของพระพุทธศาสนา เป็น "ปาติโมกข์" ที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงตลอดปฐมโพธิกาล คือ 20 พรรษาแรก เฉพาะครั้งแรกในวันเพ็ญเดือนมาฆะ (เดือน 3) หลังจากตรัสรู้แล้ว 9 เดือน เป็นการแสดงปาติโมกข์ที่ประกอบด้วยองค์ 4 เรียกว่า "จาตุรงคสันนิบาต" ซึ่งมีเพียงครั้งเดียวในศาสนาของพระพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง ๆ โอวาทปาติโมกข์นั้นถ้าเปรียบในสมัยนี้คงเปรียบได้กับการกำหนดพันธกิจขององค์กรต่าง ๆ จึงอาจกล่าวได้ว่าเป็นการกำหนดพันธกิจให้กับพระสงฆ์สาวกทั้งปวงหรือจะเรียกว่าเป็นการประกาศตั้งศาสนา (แนวทางการปฏิบัติ) ก็ได้ 
อรรถกถาแสดงไว้ว่า พระพุทธเจ้าทรงแสดง "โอวาทปาติโมกข์" นี้ ด้วยพระองค์เอง ท่ามกลางที่ประชุมสงฆ์ตลอด 20 พรรษาแรก 
ในภายหลังพระภิกษุสงฆ์มีจำนวนมากขึ้น พระพุทธองค์จึงทรงบัญญัติพระวินัยเพื่อใช้ในการปกครองสงฆ์ ต่อมาจึงทรงกำหนดให้แสดงภิกขุปาติโมกข์แทนโอวาทปาติโมกข์ 
ในครั้งสุดท้ายที่พระพุทธองค์ทรงแสดงปาติโมกข์ ที่วัดบุพพาราม ได้เกิดมีภิกษุผู้ทุศีล เข้าร่วมประชุม พระพุทธเจ้าทรงประกาศให้ออกจากที่ประชุม ภิกษุผู้ทุศีลไม่ยอมออกจากที่ประชุม พระโมคคัลลานเถระจึงบังคับพระทุศีลให้ออกจากที่ประชุม หลังจากนั้นจึงทรงบัญญัติให้พระสงฆ์แสดง ปาติโมกข์กันเอง โดยพระพุทธองค์ไม่ทรงเข้าร่วมอีกต่อไป
บทโอวาทปาติโมกข์.
สัพพะปาปัสสะ อะกะระณัง,
การไม่ทำบาปทั้งปวง,
กุสะลัสสูปะสัมปะทา,
การทำกุศลให้ถึงพร้อม,
สะจิตตะปะริโยทะปะนัง,
การชำระจิตของตนให้ขาวรอบ,
เอตัง พุทธานะสาสะนัง,
ธรรม 3 อย่างนี้ เป็นคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย,
ขันตี ปะระมัง ตะโป ตีติกขา,
ขันติ คือความอดกลั้น เป็นธรรมเครื่องเผากิเลสอย่างยิ่ง,
นิพพานัง ปะระมัง วะทันติ พุทธา,
ผู้รู้ทั้งหลาย กล่าวพระนิพพานว่าเป็นธรรมอันยิ่ง,
นะ หิ ปัพพะชิโต ปะรูปะฆาตี,
ผู้กำจัดสัตว์อื่นไม่ชื่อว่าเป็นบรรพชิตเลย,
สะมะโณ โหติ ปะรัง วิเหฐะยันโต,
ผู้ทำลายสัตว์อื่นให้ลำบากอยู่ ไม่ชื่อว่าเป็นสมณะเลย,
อะนูปะวาโท อะนูปะฆาโต,
การไม่พูดร้าย, การไม่ทำร้าย,
ปาติโมกเข จะ สังวะโร,
การสำรวมในปาติโมกข์,
มัตตัญญุตา จะ ภัตตัสมิง,
ความเป็นผู้รู้ประมาณในการบริโภค,
ปันตัญจะ สะยะนาสะนัง,
การนอน การนั่ง ในที่อันสงัด,
อะธิจิตเต จะ อาโยโค,
ความหมั่นประกอบในการทำจิตให้ยิ่ง,
เอตัง พุทธานะสาสะนัง,
ธรรม 6 อย่างนี้ เป็นคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย
ความหมายของโอวาทปาติโมกข์.
โอวาทปาติโมกข์มักถูกกล่าวถึงในแง่หลักธรรม 3 อย่างเพียงเรื่องเดียวว่าเป็น (หัวใจของพระพุทธศาสนา) อย่างไรก็ตามพระพุทธพจน์ 3 คาถากึ่ง อาจสรุปใจความได้เป็นสามส่วน คือ หลักการ 3 อุดมการณ์ 4 และวิธีการ 6 ดังนี้
พระพุทธพจน์คาถาแรก.
ทรงกล่าวถึง "หลักการอันเป็นหัวใจสำคัญเพื่อเข้าถึงจุดมุ่งหมายของพระพุทธศาสนาแก่พุทธบริษัททั้งปวงโดยย่อ" หรือ หลักการ 3 กล่าวกันว่าเป็นการสรุปรวบยอดหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาอันเป็นแนวทางที่พุทธบริษัทพึงปฏิบัติ ได้แก่ 
พระพุทธพจน์คาถาที่สอง.
ทรงกล่าวถึงอุดมการณ์อันสูงสุดของพระภิกษุและบรรพชิตในพระพุทธศาสนานี้ อันมีลักษณะที่แตกต่างจากศาสนาอื่น อันอาจเรียกได้ว่า อุดมการณ์ 4 ของพระพุทธศาสนา ได้แก่ ขันติ นิพพาน อหิงสา สันติ
พระพุทธพจน์คาถาที่สาม.
หมายถึง วิธีการที่ธรรมทูตผู้เผยแผ่พระพุทธศาสนาถือเป็นกลยุทธ พระภิกษุที่ออกเผยแผ่พระพุทธศาสนาซึ่งมีเป็นจำนวนมากให้ใช้วิธีการเหมือนกันเพื่อจะได้เป็นไปในแนวทางเดียวกันและถูกต้องเป็นธรรม ได้แก่ วิธีการ 6
สรุป หลักการ 3 คือ ทำอะไร, อุดมการณ์ 4 คือ เพื่ออะไร, วิธีการ 6 คือ ทำอย่างไร
โมเลกุล

โมเลกุล (พันธุกรรมเคมี) เป็นส่วนที่เล็กที่สุดของสสารซึ่งสามารถดำรงอยู่ได้ตามลำพังและยังคงความเป็นสารดังกล่าวไว้ได้ โมเลกุลประกอบด้วยอะตอมของธาตุมาเกิดพันธะเคมีกันกลายเป็นสารประกอบชนิดต่าง ๆ ใน 1 โมเลกุล อาจจะประกอบด้วยอะตอมของธาตุทางเคมีตัวเดียว เช่น ออกซิเจน (O2) หรืออาจจะมีหลายธาตุก็ได้ เช่น น้ำ (H2O) ซึ่งเป็นการประกอบร่วมกันของไฮโดรเจน 2 อะตอมกับออกซิเจน 1 อะตอม
หากโมเลกุลหลายโมเลกุลมาเกิดพันธะเคมีต่อกัน ก็จะทำให้เกิดสสารขนาดใหญ่ขึ้นมาได้ เช่น (H2O) รวมกันหลายโมเลกุล จะเป็นน้ำ
ธรรมขันธ์

ธรรมขันธ์  หมายถึง กองธรรม, หมวดธรรม, ประมวลธรรมเข้าเป็นหมวดใหญ่ มี ๕ คือ สีลขันธ์ สมาธิขันธ์ ปัญญาขันธ์ วิมุตติขันธ์ วิมุตติญาณทัสสนขันธ์ ; กำหนดหมวดธรรมในพระไตรปิฎกว่ามี ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ แบ่งเป็นวินัยปิฎก ๒๑,๐๐๐ สุตตันตปิฎก ๒๑,๐๐๐ และอภิธรรมปิฎก ๔๒,๐๐๐ พระธรรมขันธ์ การที่ระบุว่าพระไตรปิฎกมี ๘๔,๐๐๐ พระธรรมขันธ์นั้น แท้จริงแล้วเป็นเพียงคำเปรียบเปรยว่า พระไตรปิฎกมีหมวดธรรมจำนวนมากเท่านั้น มิใช่เป็นระบุจำนวนนับที่แท้จริง
วนอุทยานนครไชยบวร

"วนอุทนยานนครไชยบวร อยู่ ตำบลท่าเสา อำเภอโพทะเล" 
"อุทยานเมืองเก่าพิจิตร" ไปตามเส้นทางสายพิจิตร-สามง่าม-วังจิก จากการตรวจสอบและค้นคว้าเชื่อว่าเป็นเมืองพิจิตรเก่า สร้างในสมัยพระยาโคตรบองประมาณปี พ.ศ. 1601 ภายในบริเวณกำแพงเมืองมีพื้นที่ 400 ไร่ มีลักษณะเป็นเมืองโบราณประกอบไปด้วย กำแพงเมืองคูเมือง เจดีย์เก่า มีสวนรุกขชาติกาญจนกุมาร ซึ่งองค์การบริหารส่วนจังหวัดจัดตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2520 ทำให้ภายในบริเวณอุทยานแห่งนี้มีต้นไม้ร่มรื่น 
สถานที่น่าสนใจ.
"ศาลหลักเมือง" สร้างเมื่อ พ.ศ. 2520 อาคารแบ่งออกเป็น 2 ชั้นคือ ด้านบนจะเป็นที่ตั้งของศาลหลักเมือง ส่วนด้านล่างจะเป็นที่ประดิษฐานรูปปั้นของพระยาโคตรบอง ซึ่งชาวบ้านเรียกว่า "พ่อปู่" สภาพโดยรอบศาลจะมีต้นไม้มากมายดูร่มรื่นเย็นตา
 "วัดมหาธาตุ" เป็นโบราณสถานก่อด้วยอิฐตั้งอยู่กึ่งกลางเมืองพิจิตรเก่าทางฝั่งตะวันออกของแม่น้ำน่าน กรมศิลปากรได้ประกาศขึ้นทะเบียนโบราณสถานของวัดนี้เมื่อ พ.ศ. 2478 ประกอบไปด้วยพระธาตุเจดีย์ เป็นเจดีย์ทรงลังกา ภายในมีพระเครื่องชนิดต่างๆ ด้านหน้าพระเจดีย์เป็นที่ตั้งของวิหารเก้าห้อง ด้านหลังพระเจดีย์เป็นอุโบสถมีใบเสมา 2 ชั้น กรมศิลปากรดำเนินการขุดแต่งเมื่อ พ.ศ. 2534 บริเวณใต้เนินดิน ส่วนวิหารได้พบสิ่งก่อสร้าง 2 ยุคสมัย คือสมัยสุโขทัยและสมัยอยุธยา บริเวณโดยรอบพบเจดีย์รายจำนวนมาก และแนวกำแพงใหญ่
"ถ้ำพญาชาละวัน" มีที่มาจากนิทานพื้นบ้านเรื่องไกรทอง ลักษณะถ้ำกว้าง 1 เมตร ยาว 1.50 เมตร และลึก 4 เมตร มีเรื่องเล่าว่าเมื่อราว พ.ศ. 2480 พระภิกษุวัดนครชุมรูปหนึ่งจุดเทียนไขเดินเข้าไปในถ้ำจนหมดเทียนเล่มหนึ่งก็ยังไม่ถึงก้นถ้ำ จึงไม่ทราบว่าภายในถ้ำจะงดงามวิจิตรพิสดารอย่างไร ในปัจจุบันดินพังทลายทับถมจนตื้นเขิน ทางจังหวัดได้สร้างรูปปั้นไกรทองและพญาชาละวันไว้ที่บริเวณปากถ้ำ
คลองสุเอซ

คลองสุเอซ ("qanāt as-suwēs") เป็นคลองที่มนุษย์สร้างขึ้นในประเทศอียิปต์เชื่อมต่อทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับทะเลแดงผ่านทางช่องแคบสุเอซที่คั่นระหว่างทวีปแอฟริกาและทวีปเอเซีย คลองสุเอซก่อสร้างระหว่างปี พ.ศ. 2402 ถึง พ.ศ. 2412 (ค.ศ. 1859-1869) ภายใต้จักรวรรดิออตโตมัน โดยบริษัทคลองสุเอซ และเปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 เป็นเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดียผ่านทางทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและทะเลแดง โดยขจัดการเดินทางอ้อมแหลมกู๊ดโฮป ทวีปแอฟริกา ระยะทางประมาณ หรือ 8-10 วันเดินทาง ทิศเหนือของคลองสุเอซเชื่อมต่อระหว่างเมืองพอร์ตซาอิดไปทางทิศใต้ที่เมืองสุเอซ ความยาว 
ในปี พ.ศ. 2563 มีการใช้งานการเดินทางมากกว่า 18,500 (โดยเฉลี่ย 51.5 การเดินทางต่อวัน) ในปี พ.ศ. 2564 เกิดเหตุการณ์การกีดขวางคลองสุเอซ พ.ศ. 2564 โดยเรือชื่อ "เอเวอร์กิฟเวน" ขนาดความยาว 400 เมตร โดนพายุทรายพัดทำให้หลุดจากเส้นทางเดินทาง ทำให้ส่วนหนึ่งของเรือไถลขึ้นไปบนฝั่งทำให้เกิดการกีดขวางการเดินทางของเรือลำอื่นเดินทางผ่านไม่ได้
พ.ศ. 2529

พุทธศักราช 2529 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1986 เป็นปีปกติสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็น
"ดูรายชื่อทั้งหมดได้ที่ "
"ดูรายชื่อทั้งหมดได้ที่ "
ทะเลแดง

ทะเลแดง (หรือ ; คอปติก: ⲫⲓⲟⲙ `ⲛϩⲁϩ "Phiom Enhah" หรือ ⲫⲓⲟⲙ ̀ⲛϣⲁⲣⲓ "Phiom ̀nšari"; "Qeyih Bahri") เป็นส่วนเชื่อมน้ำทะเลของมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่ระหว่างทวีปแอฟริกาและทวีปเอเชีย ทางใต้มีช่องแคบบาบุลมันดิบกับอ่าวเอเดนเชื่อมกับมหาสมุทร ส่วนทางเหนือติดกับคาบสมุทรไซนาย, อ่าวอะเกาะบะฮ์ และอ่าวสุเอซ (เส้นทางไปยังคลองสุเอซ) ข้างใต้ทะเลมีรอยแยกทะเลแดง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเกรตริฟต์แวลลีย์
ทะเลแดงมีพื้นที่ผิวราว 438,00 ตารางกิโลเมตร (169,100 ตารางไมล์) โดยมีความยาวประมาณ 2,250 กิโลเมตร (1,398 ไมล์) และจุดกว้างสุดมีความกว้าง355 กิโลเมตร (220.6 ไมล์) ทะเลนี้มีความลึกโดยเฉลี่ยที่ 490 เมตร (1,608 ฟุต) และจุดที่ลึกสุดมีความลึกที่ 
ขอบเขต.
องค์การอุทกศาสตร์สากลระบุของเขตของทะเลแดงไว้ดังนี้:
"ทางเหนือ" ขอบทางใต้สุดของอ่าวสุเอซ [เส้นจากรอสมุฮัมมัด (27°43'N) ไปยังจุดทางใต้ของเกาะชัดวาน (34°02'E) และจากที่นั่นไปทางตะวันตกบนเส้นขนาน (27°27'N) ไปยังชายฝั่งแอฟริกา] และอะเกาะบะฮ์ [เส้นจาก Ràs al Fasma ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ถึงเกาะ Requin  ผ่านเกาะตีรอนไปจุดตะวันตกเฉียงใต้ของจุดดังกล่าวและจากที่นั่นไปยังเส้นขนาน (27°54'N) ถึงชายฝั่งคาบสมุทรไซนาย]
"ทางใต้" เส้นรวมกันที่ฮุซน์มุรอด  กับเราะส์ซิยาน .
เขตเศรษฐกิจจำเพาะ.
เขตเศรษฐกิจจำเพาะในทะเลแดง มีดังนี้:
หมายเหตุ: บีรเฏาะวีลเป็นดินแดนพิพาทระหว่างซูดานและอียิปต์ ซึ่งมีการคำนวณพื้นที่นี้ในทั้งสองประเทศ
ประเทศที่ติดกับทะเลแดง.
ในทางภูมิศาสตร์ ทะเลแดงอาจแบ่งออกเป็น 3 ส่วนคือพื้นที่ทะเลแดง อ่าวอะเกาะบะฮ์ และอ่าวสุเอซ หกประเทศที่ติดกับพื้นที่ทะเลแดงมีดังนี้:
อ่าวสุเอซอยู่ในประเทศอียิปต์ทั้งหมด ส่วนอ่าวอะเกาะบะฮ์ติดชายแดนกับประเทศอียิปต์, อิสราเอล, จอร์แดน และซาอุดีอาระเบีย
นอกจากประเทศเหล่านี้ บางพื้นที่อย่างโซมาลีแลนด์ถูกระบุว่าอยู่ในพื้นที่ทะเลแดง สาเหตุหลักมาจากความใกล้ชิดและความคล้ายคลึงทางธรณีวิทยากับประเทศต่าง ๆ ที่ติดกับทะเลแดงและ/หรือมีความสัมพันธ์ทางการเมืองกับพื้นที่ดังกล่าว
ทะเลดำ

ทะเลดำ (หรือชื่อในสมัยโบราณ) เป็นทะเลที่อยู่ระหว่างทวีปยุโรป (ด้านตะวันออกเฉียงใต้), เอเชียไมเนอร์ และดินแดนคอเคซัส มีทางออกไปยังมหาสมุทรแอตแลนติก ผ่านทางทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลอีเจียน และช่องแคบอีกหลายแห่ง ทางช่องแคบบอสฟอรัสที่เชื่อมต่อกับทะเลมาร์มะรา แล้วผ่านช่องแคบดาร์ดะเนลส์เชื่อมต่อไปยังทะเลอีเจียนซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทะเลแห่งนี้ได้แยกยุโรปตะวันออกกับเอเชียตะวันตกออกจากกัน นอกจากนี้ทะเลดำยังเชื่อมต่อกับทะเลอะซอฟผ่านทางช่องแคบเคียร์ช 
ทะเลดำมีเนื้อที่ผิวประมาณ (ไม่นับรวมทะเลอะซอฟ) ทะเลดำมีความลึกสุด และมีปริมาตร 
ประเทศที่มีชายฝั่งติดทะเลดำ ได้แก่ ประเทศตุรกี, บัลแกเรีย, โรมาเนีย, ยูเครน, รัสเซีย และจอร์เจีย ดินแดนของแหลมไครเมียปัจจุบันเป็นของยูเครน ทะเลดำถูกล้อมรอบด้วยเทือกเขาพอนทิกทางทิศใต้ เทือกเขาคอเคซัสทางทิศตะวันออก และมีชะโงกผากว้างทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ระยะจากทิศตะวันออกไปจรดทิศตะวันตกยาวสุดประมาณ 
ทะเลดำมีเมืองสำคัญที่ตั้งอยู่ตามชายฝั่ง ประกอบด้วย
สก็อต จอปลิน

สก็อต จอปลิน  (พ.ศ. 2410 — 1 เมษายน พ.ศ. 2460) เป็นนักดนตรีและคีตกวีเพลงแร็กไทม์ ที่มีชื่อเสียงอย่างมาก และได้สร้างมาตรฐานไว้ให้สำหรับคนรุ่นหลัง
ประวัติ.
สก็อต จอปลิน เกิดใกล้ๆกับเมืองลินเดน รัฐเท็กซัส มารดาชื่อนางฟลอเร้นซ์ โจปลิน และบิดาชื่อนายไจล์ส โจปลิน สก็อตเป็นบุตรชายคนที่สองจากทั้งหมดหกคน ถึงแม้ว่าเราจะเคยถือว่าจอปลินเกิดเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 (ค.ศ. 1868) แต่การค้นคว้าสมัยใหม่พบว่าข้อมูลดังกล่าวไม่ถูกต้อง
หลังจากปี พ.ศ. 2414 (ค.ศ. 1871) ครอบครัวจอปลินได้ย้ายไปอยู่ที่เมืองเท็กซาร์คานา รัฐเท็กซัส และมารดาของจอปลินได้ทำความสะอาดบ้านเพื่อสก็อตจะได้มีที่หัดเล่นดนตรี ในปี พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) แม่ของเขาได้ซื้อเปียโน หลังจากที่ได้แสดงให้เห็นถึงความสามารถตั้งแต่อายุยังน้อย จอปลินน้อยก็ได้เรียนเปียโนฟรีกับคุณครูชาวเยอรมัน ผู้ได้ให้ความรู้เรื่องรูปแบบของดนตรีคลาสสิกแก่จอปลินเป็นอย่างดี ซึ่งสิ่งนี้จะเป็นประโยชน์ต่อเขาในภายภาคหน้า และได้เป็นไฟให้เขาสร้างรูปแบบคลาสสิกให้แก่ดนตรีแร็กไทม์ เขาได้เพิ่มเติมความรู้ด้านดนตรีโดยการเข้าเรียนที่ George Smith College ในเมืองเซดาเลีย ในวิชาประพันธ์เพลง
ไอยคุปต์

ไอยคุปต์ เป็นคำที่ใช้เรียก อียิปต์โบราณ มีความหมายรวมถึง ชนชาติ ภาษา และวัฒนธรรม กล่าวโดยย่อคือ ใช้ทั้งในฐานะของคำนามและคุณศัพท์ ส่วนอียิปต์หลังยุคฟาโรห์ นิยมใช้คำว่า "อียิปต์" ตามปกติ
ที่มา.
ที่มาของคำว่า "ไอยคุปต์" น่าจะมาจากการทับศัพท์คำภาษากรีก ว่า "ไอกึปตอส (Aigyptos)" ซึ่งเป็นชื่อที่คล้ายคลึงกับเทพเจ้าในตำนานปรัมปราของกรีก สององค์ด้วยกัน นั่นคือ "ไอกือปิออส" (Aigypios) และ "ไอกึปตอส" (Aigyptos) แต่ที่มีความสำคัญเกี่ยวโยงกับอียิปต์ก็คือ ไอกึปตอส 
ตามตำนานของกรีก กล่าวว่า ไอกีปตอส เป็นผู้ตั้งชื่อแผ่นดินอียิปต์ ว่า ไอกึปตอส เทพองค์นี้เป็นโอรสของเบลอส และอันฆินอย ฝ่ายบิดานั้นสืบตระกูลจากโปเซย์ดอน ส่วนฝ่ายมารดาสืบตระกูลจากเนย์ลอส เทพเจ้าแห่งลุ่มน้ำไนล์ ไอกึปตอสได้ครอบครองดินแดนอาระเบีย ซึ่งเรียกว่า เมลัมโปเดส (Melampodes = เท้าสีดำ) ครั้นภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็นไอกึปตอส 
นอกจากแนวทางการวิเคราะห์ดังกล่าว ยังมีผู้วิเคราะห์ศัพท์ ไอกึปตอส ว่ามาจากศัพท์สองคำ คือ ไอกฺษ, ไอกอส (aix, aigos) เป็นคำนาม หมายถึง แพะ กับคำว่า ปตอส (ptoss) เป็นกริยา หมายถึง นอบน้อม หรือหวั่นกลัว แต่รวมความหมายแล้ว ไม่ชัดเจนนักว่าจะแปลอย่างไร 
ในมหากาพย์โอดิสซีย์ ของโฮเมอร์ เล่มที่ 18 มีกล่าวถึงแม่น้ำไอกึปตอส เมื่อโอดิสเซอุส เดินทางไปถึงแผ่นดินอียิปต์ แม่น้ำดังกล่าวก็คือ แม่น้ำไนล์นั่นเอง 
ในภาษากรีกยังมีการใช้คำว่า ไอกึปตอส หมายถึงคนอียิปต์ และแผ่นดินอียิปต์ด้วย ส่วนวิชาอียิปต์วิทยา (หรือ ไอยคุปต์วิทยา) มีในภาษากรีกมานานแล้ว โดยใช้คำว่า ไอกึปติออลอเกีย (Αιγυπτιολογία = Aigyptiologia) ภาษาละตินใช้ว่า ไอกึปโตโลเกีย (Ægyptologia) และในภาษาอังกฤษถอดโดยตรง ว่า Egyptology
ในภาษาละตินยังมีคำศัพท์เรียกอียิปต์ว่า ไอกึปตุส, ไอกึปตี (Ægypt-us, Ægypt-i) ซึ่งนอกจากหมายถึงแผ่นดินอียิปต์แล้ว ยังหมายถึงกษัตริย์อียิปต์ในตำนานพระองค์หนึ่ง นอกจากนี้ยังมีคำศัพท์เชื่อมโยง กล่าวถึงภาษาอียิปต์ไว้ว่า "ลิงกัว ไอกึปติอาคา" (Lingua Ægyptiaca) 
นักภาษาโบราณเสนอว่าคำว่า "ไอกึปตอส" น่าจะได้เค้ามาจากภาษาอียิปต์โบราณ จากคำว่า ฮิ-คุป-ตาฮ (Hi-kup-tah) หรือ ฮา-คา-ปตาฮ (Ha-ka-ptah) ซึ่งถอดจากอักษรภาพ มีความหมายว่า เทพเจ้า คา แห่งปตาฮ์ อันเป็นอีกชื่อหนึ่งของเมืองเมมฟิส คำดังกล่าวมีปรากฏในศิลาโรเซตตา (Rosetta Stone) ที่พบ ณ เมืองโรเซตตาด้วย
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร

มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย ตั้งอยู่ที่เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
"มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร" (มทม.) ได้รับอนุมัติจากทบวงมหาวิทยาลัยให้จัดตั้งขึ้นในนามของ "วิทยาลัยมหานคร" เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2533 บนเนื้อที่ 96 ไร่ติดกับแนวถนนเชื่อมสัมพันธ์ แขวงกระทุ่มราย เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร โดยระยะแรก เปิดการสอนเพียงหนึ่งคณะวิชา คือ คณะวิศวกรรมศาสตร์ ต่อมาได้ขยายการเรียนการสอนไปในสาขาวิชาต่าง ๆ เพิ่มขึ้น ปัจจุบันมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร เปิดดำเนินการสอนคณะวิศวกรรมศาสตร์ ระดับปริญญาเอก ปริญญาโท และปริญญาตรี คณะสัตวแพทยศาสตร์ และคณะบริหารธุรกิจ ระดับปริญญาโทและปริญญาตรี
การจัดอันดับมหาวิทยาลัย.
การจัดอันดับโดย เว็บโอเมตริกซ์ (Webometrics) ซึ่งจัดทำขึ้นเพื่อแสดงความตั้งใจของสถาบันต่าง ๆ ในการเผยแพร่ความรู้สู่เว็บไซต์ และเป็นความริเริ่มเพื่อส่งเสริมการเข้าถึงความรู้อย่างเปิดกว้าง (Open Access) ทั่วโลก โดยบ่งบอกถึงปริมาณและคุณภาพของสิ่งตีพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ของสถาบัน เพื่อใช้ร่วมกับตัวชี้วัดอื่น ๆ ในการประเมินผลงานวิจัยของสถาบัน ซึ่งทางเว็บโอเมตริกซ์ได้จัดอันดับปีละ 2 ครั้งในเดือนมกราคม และกรกฎาคม ล่าสุดเดือนมกราคม พ.ศ. 2554 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร อยู่ในอันดับที่ 2,732 ของโลก อันดับที่ 96 ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อันดับที่ 33 ของมหาวิทยาลัยในประเทศไทย
ในปี 1998 "มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร" ก็ได้รับเกียรติให้เป็นมหาวิทยาลัยยอดเยี่ยมทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (Best Science and Technology) แห่งเอเชียในลำดับที่ 32 จากนิตยสารเอเชียวีค (Asia Week Magazine)
ในปี 2551 นี้ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร ได้รับการรับรองมาตรฐานในกลุ่มสถาบันเน้นการผลิตบัณฑิตและวิจัยจากสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.) โดยได้คะแนน 4.86 จาก 5 คะแนน ระดับผลการประเมิน ดีมาก ทั้งนี้มีทั้ง มหาวิทยาลัยรัฐ และเอกชน จำนวน 13 สถาบันอยู่ในกลุ่มนี้
คนเก่งฟ้าประทาน

คนเก่งฟ้าประทาน  เป็นละครโทรทัศน์แบบสตรีมมิ่งแนวแอ็คชัน แฟนตาซี ผจญภัยของญี่ปุ่นที่พัฒนาโดยอากิระ โมริอิ และคาซูตากะ ซากาโมโตะ ออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์ ละครฉบับคนแสดงเรื่องนี้เป็นการดัดแปลงจากมังงะปี 1990–94 ในชื่อเดียวกันของโยชิฮิโระ โทงาชิ ผลิตโดย Robot Communications และนำแสดงโดยทากูมิ คิตะมูระ, ชูเฮ อูเอสึงิ, จุน ชิซน และคานาตะ ฮอนโง ออกอากาศตอนแรกในวันที่ 14 ธันวาคม 2023
เรื่องย่อ.
เรื่องราวเกี่ยวกับอูราเมชิ ยูสุเกะ นักเรียนมัธยมต้นที่ใช้เวลาทั้งวันไปกับการต่อสู้ เขาเสียชีวิตหลังจากช่วยเหลือเด็กคนหนึ่งจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ และได้รับการฟื้นคืนชีพขึ้นมาเพื่อรับหน้าที่เป็นผู้สืบสวนเรื่องเหนือธรรมชาติ
การผลิต.
พัฒนา.
ในวันพุธที่ 16 ธันวาคม 2020 มีการประกาศสร้างละครโทรทัศน์ฉบับคนแสดงเรื่องนี้ มีกำหนดออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์ทั่วโลก โดยมีคาซูตากะ ซากาโมโตะ ผู้อำนวยการฝ่ายจัดหาเนื้อหาของเน็ตฟลิกซ์ ทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสร้าง และอากิระ โมริอิเป็นผู้ควบคุมงานสร้าง
ฆ้องวงใหญ่

ฆ้องวงใหญ่เป็นเครื่องดนตรีที่วิวัฒนาการมาจากฆ้องรางของอินโดนีเซีย สันนิษฐานว่ามีมาตั้งแต่สมัยก่อนสุโขทัย ส่วนประกอบของฆ้องวงใหญ่ประกอบด้วยลูกฆ้องและวงฆ้อง ลูกฆ้องมี 16 ลูกทำจากทองเหลือง เรียงจากลูกเล็กด้านขวา วงฆ้องสูงประมาณ 24 เซนติเมตร ใช้หวายโป่งทำเป็นราง ให้หวายเส้นนอกกับเส้นในห่างกัน 14-17 เซนติเมตร ใช้หวาย 4 อัน ด้านล่าง 2 อันขดเป็นวงขนานกัน เว้นที่ไว้ให้นักดนตรีเข้าไปบรรเลง 
ฆ้องวงใหญ่เป็นเครื่องดนตรีที่สำคัญที่สุด เพราะคนที่จะเล่นดนตรีในวงปี่พาทย์ต้องมาเรียนฆ้องวงใหญ่ก่อน ฆ้องวงใหญ่ทำหน้าที่เดินทำนองหลัก ถ้าหากไม่มีฆ้องวงใหญ่ดำเนินทำนองหลักก็จะทำให้เครื่องดนตรีอื่น ๆ จับจังหวะไม่ถูกว่าตอนนี้อยู่วรรคที่เท่าไหร่ของเพลงแล้ว ซึ่งถือเป็นแม่บทของเพลง
ฆ้องวงใหญ่ใช้เล่นใน วงปี่พาทย์ วงปี่พาทย์นางหงส์ วงปี่พาทย์ไม้นวม วงปี่พาทย์ไม้แข็ง วงปี่พาทย์ดึกดำบรรพ์ วงปี่พาทย์เสภา และ วงมโหรี ส่วนมากฆ้องวงใหญ่จะอยู่ในวงปี่พาทย์เกือบทุกวง และวงมโหรีด้วย แต่ไม่ใช้เล่นใน วงปี่พาทย์มอญ เพราะมี ฆ้องมอญวงใหญ่ เข้ามาแทน ฆ้องวงใหญ่ของไทย 
ตัวอย่างเสียงโน้ตฆ้องวงใหญ่.
รฺ มฺ ฟฺ ซฺ ลฺ ทฺ ด ร ม ฟ ซ ล ทฺ ดฺ รฺ มฺ (โน้ตปี่พาทย์)
ม ฟ ซ ล ท ด ร ม ฟ ซ ล ท ด ร ม ฟ (โน้ตมโหรี)
ฆ้องวงเล็ก

ฆ้องวงเล็ก เป็นเครื่องดนตรีไทยสร้างในสมัย พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) คิดค้นและสร้างโดย พระประดิษฐไพเราะ (มี ดุริยางค์กูร) หรือ ครูมีแขก มีลักษณะที่คล้ายกับฆ้องวงใหญ่ แต่ลูกฆ้องมีขนาดเล็กกว่า มีเสียงที่แหลมและดังกว่าฆ้องวงใหญ่ มีลูกฆ้อง 18 ลูก ลักษณะทำนองมีการตีเก็บถี่กว่าระนาดเอก 
ตัวอย่างโน้ตฆ้องวงเล็ก มีทั้งหมด 18 ลูก (ดฺ คือ เสียงต่ำ ดํ คือ เสียงสูง) 
ทฺ ดฺ รฺ มฺ ฟฺ ซฺ ลฺ ทฺ ด ร ม ฟ ซ ล ท ดํ รํ มํ 
ฆ้องวงเล็กใช้บรรเลงใน วงปี่พาทย์ไม้แข็ง วงปี่พาทย์ไม้นวม วงปี่พาทย์นางหงส์ นอกจากจะใช้ในวงปี่พาทย์แล้ว ก็ยังใช้บรรเลงใน วงมโหรี อีกด้วย
นักวิทยาศาสตร์

นักวิทยาศาสตร์ คือบุคคลผู้ดำเนินงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์เพือความก้าวหน้าทางความรู้ในสาขาวิชาที่สนใจ 
ในสมัยคลาสสิกไม่มีคนยุคโบราณที่เป็นเหมือนนักวิทยาศาสตร์สมัยใหม่ ยุคนั้นคือนักปราชญ์ที่ทำงานในด้านการศึกษาปรัชญาของธรรมชาติที่เรียกว่าปรัชญาธรรมชาติซึ่งเป็นที่มาของวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ คำว่านักวิทยาศาสตร์ยังไม่มีจนกระทั่งศตวรรษที่ 19 ที่คำว่านักวิทยาศาสตร์ถูกนำมาใช้เป็นปกติหลังที่ถูกบัญญัติคำศัพท์โดยนักศาสนศาสตร์ นักปรัชญา และนักประวัติศาสตร์วิทยาศาสตร์ที่ชื่อ วิลเลียม วีเวลล์ ในปี พ.ศ. 2567
ในยุคปัจจุบันนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ได้รับปริญญาในสาขาทางวิทยาศาสตร์และทำงานที่มีสายอาชีพในภาคส่วนต่างๆ ทางเศรษฐกิจ เช่น สถาบันการศึกษา อุตสาหกรรม รัฐบาล และองค์กรไม่แสวงหากำไร
นักวิทยาศาสตร์สาขาต่าง ๆ.
ผู้เชี่ยวชาญสาขาต่าง ๆ ที่ถือกันว่าเป็น "นักวิทยาศาสตร์" มีดังนี้
ฆ้องมอญ

ฆ้องมอญ  เป็นเครื่องดนตรีที่ได้รับอิทธิพลมาจากมอญ มีลักษณะตั้งโค้งขึ้นไป ไม่ตั้งราบกับพื้นแบบฆ้องไทย วงฆ้องทำจากไม้แกะสลักปิดทองอย่างสวยงาม ทางโค้งด้านซ้ายของผู้ตีแกะเป็นรูปต่างๆ ตามต้องการ แต่ส่วนใหญ่จะนิยมรูปกินนรและเทวดา ทางโค้งด้านขวาทำเป็นรูปปลายหาง มีเท้ารองตรงกลางเหมือนระนาดเอก ฆ้องมอญมีสองขนาดดังนี้
1. ฆ้องมอญวงใหญ่ มีลักษณะตั้งโค้งขึ้นไป ไม่ตั้งราบกับพื้นแบบฆ้องไทย วงฆ้องทำจากไม้แกะสลักปิดทองอย่างสวยงาม ทางโค้งด้านซ้ายของผู้ตีแกะเป็นรูปต่าง ๆ ตามต้องการ แต่ส่วนใหญ่จะนิยมรูปกินนรและเทวดา ทางโค้งด้านขวาทำเป็นรูปปลายหาง มีเท้ารองตรงกลางเหมือนระนาดเอก มีลูกฆ้องทั้งหมด 15 ลูก แต่จะมีการข้ามเสียงไปสองลูกแรก กล่าวคือจะขึ้นต้นด้วยเสียง ซอล ลา ข้ามเสียงทีไปขึ้นเสียงโด เร มี ข้ามเสียงฟาไปขึ้นเสียงซอล แล้วไล่เสียงไปจนถึงลูกที่ 15 คือเสียงที
ตัวอย่างผังเสียงฆ้องมอญวงใหญ่
ซ ล ด ร ม ซ ล ท ด ร ม ฟ ซ ล ท
2. ฆ้องมอญวงเล็ก มีลักษณะเหมือนฆ้องมอญวงใหญ่ทุกประการ เพียงแต่มีลูกฆ้องที่เล็กกว่า มีทั้งหมด 17 ลูก ไม่มีการข้ามเสียง
ตัวอย่างผังเสียงฆ้องมอญวงเล็ก
ร ม ฟ ซ ล ท ด ร ม ฟ ซ ล ท ด ร ม ฟ
ฆ้องมอญทำหน้าที่เดินทำนองเพลงเช่นเดียวกับฆ้องวงใหญ่ และฆ้องวงเล็กของไทย ใช้ประสมวงในวงปี่พาทย์มอญ
กลองแขก

กลองแขก เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องตีที่มีรูปร่างยาวเป็นรูปทรงกระบอก ขึ้นหนังสองข้างด้วยหนังลูกวัวหรือหนังแพะ หน้าใหญ่ กว้างประมาณ 20 ซม. เรียกว่า "หน้ารุ่ย" หรือ "หน้ามัด" ส่วนหน้าเล็กกว้างประมาณ 15 ซม. เรียกว่า "หน้าต่าน" หรือ "หน้าตาด" ตัวกลองหรือหุ่นกลองสามารถทำขึ้นได้จากไม้หลายชนิดแต่โดยมากจะนิยมใช้ไม้เนื้อแข็งมาทำเป็นหุ่นกลอง เช่น ไม้ชิงชัน ไม้มะริด ไม้พยุง กระพี้เขาควาย ขนุน สะเดา มะค่า มะพร้าว ตาล ก้ามปู เป็นต้น ขอบกลองทำมาจากหวายผ่าซีกโยงเรียงเป็นขอบกลองแล้วม้วนด้วยหนังจะได้ขอบกลองพร้อมกับหน้ากลอง และถูกขึงให้ตึงด้วยหนังเส้นเล็ก เรียกว่าหนังเรียดเพื่อใช้ในการเร่งเสียงให้หน้ากลองแต่ละหน้าได้เสียงที่เหมาะสมตามความพอใจ กลองแขกสำรับหนึ่งมี 2 ลูก ลูกเสียงสูงเรียก ตัวผู้ ลูกเสียงต่ำเรียก ตัวเมีย ตีด้วยฝ่ามือทั้งสองข้างให้สอดสลับกันทั้งสองลูก มีหน้าทับ เช่น หน้าทับสองไม้สองชั้น หน้าทับปรบไก่ชั้นเดียว หน้าทับลูกหมด เป็นต้น
วิธีการบรรเลง.
การบรรเลงนั้นจะใช้มือตีไปทั้งสองหน้าตามแต่จังหวะหรือหน้าทับที่กำนดไว้ ในหน้าเล็กหรือหน้าตาด จะใช้นิ้วชี้หรือนิ้วนางในการตี เพื่อให้เกิดเสียงที่เล็กแหลม ในหน้ามัดหรือหน้าใหญ่ จะใช้ฝ่ามือตีลงไปเพื่อให้เกิดเสียงที่หนักและแน่น ซึ่งมีวิธีการบรรเลงที่ละเอียดอ่อนลงไปอีกตามแต่กลวิธีที่ครูอาจารย์แต่ละท่านจะชี้แนะแนวทางการปฏิบัติ
กลองทัด

กลองทัด เป็นกลองสองหน้าขนาดใหญ่ ขึ้นหน้าทั้งสองข้างด้วยหนังวัวหรือหนังควาย ตรึงด้วยหมุด หุ่นกลองทำจากไม้เนื้อแข็ง กลึงคว้านข้างในจนเป็นโพรง ป่องตรงกลางนิดหน่อย หมุดที่ตรึงหนังเรียกว่า แส้ ทำด้วยไม้หรืองาหรือกระดูกสัตว์ ตรงกลางหุ่นกลองมีห่วงสำหรับแขวน เรียกว่า หูกระวิน หรือ หูระวิง 
กลองทัดมีขนาดหน้ากว้างเท่ากันทั้งสองข้าง วัดเส้นผ่าศูนย์กลางได้ประมาณ 46 ซม. ตัวกลองยาวประมาณ 41 ซม. กลองทัดมี 2 ลูก ลูกที่มีเสียงสูง ดัง "ตุม" เรียกว่า ตัวผู้ และ ลูกที่มีเสียงต่ำตีดัง "ต้อม" เรียกว่า ตัวเมีย ใช้ไม้ตี 1 คู่ มีขนาดยาวประมาณ 54 ซม.
กลองทัดใช้บรรเลงในวงปี่พาทย์ โดยเล่นคู่กับตะโพน
อำเภอกมลาไสย

กมลาไสย เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นที่ตั้งของเมืองฟ้าแดดสงยาง ปัจจุบันเหลือแต่ซากอิฐปนดิน มีคูเมืองสองชั้น มีลักษณะเป็นท้องน้ำ ผังเมืองรูปไข่แบบทวาราวดีมีตัวเมืองสองชั้น เชื่อว่าเกิดจากการขยายตัวเมือง มีการขุดพบใบเสมาหินทรายที่ขึ้นทะเบียนไว้กับกรมศิลปากร 130 แผ่น นอกจากนี้ยังมีพระธาตุยาคู เป็นศาสนสถานเนื่องในศาสนาพุทธในสมัยทวารวดีช่วงพุทธศตวรรษที่ 12–16
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอกมลาไสยมีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ประวัติความเป็นมาสมัยเดียวกับเจ้าโสมพะมิตร ตั้งเมืองกาฬสินธุ์ เมื่อ พ.ศ. 2334 ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เป็นพระยาชัยสุนทร ครองเมืองกาฬสินธุ์เป็นคนแรก จึงได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาชัยสุนทร ติดต่อกันมาหลายคน จนถึงพระยาชัยสุนทรคนที่ 7 ชื่อท้าวกิ่ง ปี พ.ศ. 2396 มีราชวงศ์เกษเป็นว่าที่อุปฮาดต่อมาพระยาชัยสุนทร (กิ่ง) กับท้าวหนู ได้ไปเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เพื่อขอรับพระราชทานสัญญาบัติ ในการเป็นเจ้าเมืองกาฬสินธุ์ และ ขอพระราชทานให้ท้าวหนูน้องชายเป็นว่าที่อุปราชด้วย ซึ่งก็ได้รับพระราชทานตามที่พระยาชัยสุนทร (กิ่ง) ต้องการ เมื่อเป็นดังนี้ ความบาดหมาง ความแตกแยกก็เกิดขึ้นตลอดเวลา ระหว่างพระยาชัยสุนทร (กิ่ง) และอุปราชหนูฝ่ายหนึ่งกับราชวงษ์เกษ อีกฝ่ายหนึ่ง 
ประมาณปี พ.ศ. 2409 พระยาชัยสุนทรกับราชวงศ์เกษ จึงพากันลงไปว่าความที่กรุงเทพฯ เพราะตกลงกันไม่ได้ในที่สุดราชวงศ์เกษ จึงขอเข้าเฝ้ากราบบังคมทูลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวขอแยกจากราชวงศ์กาฬสินธุ์ แล้วไปตั้งเมืองขึ้นใหม่ทางทิศใต้ ของเมืองกาฬสินธุ์ ริมแม่น้ำปาว ห่างจากเมืองเดิมประมาณ 13 กิโลเมตร ที่ตั้งเมืองบริเวณนี้เป็นดงใหญ่อุดมสมบูรณ์ มีหนองบัวมีบัวนานาชนิด พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จึงมีพระบรมราชานุญาตให้ตั้งเมืองขึ้น บริเวณที่เรียกว่า ปากน้ำดอกไม้ที่ไหลมาบรรจงกับลำน้ำปาวและโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งราชวงศ์เกษขึ้นเป็นพระราษฎรบริหาร(เกษ) เจ้าเมืองกระมาลาไสย เป็นคนแรกโดยมีเมืองสหัสขันธ์และเมืองกุดสิมนารายณ์มาขึ้นด้วย
พระราษฎรบริหาร (เกษ) ปกครองเมืองกระมาลาไสย อยู่ประมาณ 11 ปี ก็ถึงแก่กรรมเมืองสหัสขันธ์ และเมืองกุมสิมนารายณ์ ก็แยกตัวออกจากการปกครองเมื่อราวปี พ.ศ. 2421 ครั้นปี พ.ศ. 2422 จึงโปรดเกล้าฯ ตั้งอุปฮาดทองบุตรของพระราษฎรบริหาร (เกษ) ขั้นเป็นที่”พระราษฎรบริหาร(ทอง)”แทนบิดาแล้วตั้งราชวงศ์บัว น้องชายคนที่ 2 เป็นอุปฮาดสืบทอดจนมาถึงรัชกาลที่ 5 ได้ทรงปรับปรุงแบบการปกครองบ้านเมืองขึ้นใหม่ โดยแบ่งเป็นกระทรวง ในส่วนภูมิภาคหัวเมืองใหญ่ๆ ตั้งขึ้นเป็นมณฑลเมืองกระมาลาไสย ให้เป็นอำเภอขึ้นตรงต่อมณฑลอีสานและขึ้นตรงต่อมณฑลร้อยเอ็ด ตามลำดับ ต่อมาสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ระหว่างปี พ.ศ. 2453 - 2468 ได้มีการปรับปรุงกิจการบ้านเมืองอีก โดยยุบมณฑลเป็นจังหวัด ได้แต่งตั้งอำเภอใหญ่เป็นจังหวัด อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ได้ยกฐานะเป็นจังหวัด ในปี พ.ศ. 2456 จึงได้มารวมเป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดกาฬสินธุ์และได้ชื่อใหม่ว่าอำเภอ "กมลาไสย"
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอกมลาไสยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 8 ตำบล 111 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอกมลาไสยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 10 แห่ง ได้แก่
มหาวิทยาลัยชินวัตร

มหาวิทยาลัยชินวัตร (ตัวย่อ: SIU) เป็นมหาวิทยาลัยเอกชน ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2542 จัดการเรียนการสอนหลักสูตรนานาชาติและหลักสูตรภาษาไทย เปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยเมธารัถย์เมื่อ พ.ศ. 2565 ก่อนจะได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนกลับมาใช้ชื่อมหาวิทยาลัยชินวัตรได้อีกครั้งเมื่อ พ.ศ. 2567
ประวัติ.
มหาวิทยาลัยชินวัตรมีจุดเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2539 จากความคิดริเริ่มของทักษิณ ชินวัตร และ ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ ที่จะก่อตั้งมหาวิทยาลัยเอกชน เพื่อช่วยสนับสนุนการพัฒนาภายในประเทศและภูมิภาคใกล้เคียง บวกกับความคิดที่จะพัฒนารูปแบบของมหาวิทยาลัยให้เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมของสุนทร บุญญาธิการ
ต่อมาในปี พ.ศ. 2542 ทบวงมหาวิทยาลัยจึงอนุญาตให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยชินวัตรขึ้น โดยบริษัท โอเอไอ เอ็ดดูเคชั่น จำกัด ได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม
ภายหลัง เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัท เฟธ สตาร์ (ประเทศไทย) จำกัด
รายชื่ออธิการบดี.
รายชื่ออธิการบดีมหาวิทยาลัย นับแต่เริ่มต้นจนถึงปัจจุบัน มีดังนี้