วันวรรณกรรม

วันวรรณกรรม มีการเฉลิมฉลองประจำปีในวันที่ 4 พฤษภาคมในไต้หวัน เพื่อรำลึกถึงขบวนการ 4 พฤษภาคม โดยวันดังกล่าวมีการเฉลิมฉลองครั้งแรกในปี ค.ศ. 1945 (พ.ศ. 2488) การก่อตั้งวันดังกล่าวได้รับผลกระทบจากข้อพิพาทเกี่ยวกับว่าพรรคก๊กมินตั๋งหรือพรรคคอมมิวนิสต์จีนเป็นผู้สืบทอดที่ชอบธรรมของขบวนการ 4 พฤษภาคม รวมถึงความขัดแย้งเกี่ยวกับการตีความขบวนการนี้และการต่อสู้ทางวัฒนธรรมอื่น ๆ 
ต้นกำเนิดทางประวัติศาสตร์.
 เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 การเฉลิมฉลองครบรอบปีครั้งแรกของขบวนการ 4 พฤษภาคมได้จัดขึ้นทั่วประเทศจีน โดยบุคคลที่มีชื่อเสียง เช่น เหลียงฉีเฉา และ ไช่หยวนเพ่ย ได้ตีพิมพ์บทความยกย่องการประท้วงของนักศึกษา ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1920 ขณะที่มีการเผชิญหน้าระหว่างรัฐบาลสาธารณรัฐจีนในกว่างโจวและรัฐบาลเป่ยหยาง รัฐบาลเป่ยหยางได้ห้ามการชุมนุมและเดินขบวนเพื่อรำลึกถึงขบวนการ 4 พฤษภาคมในปักกิ่งและเทียนจิน ทำให้ศูนย์กลางของการเฉลิมฉลองนี้ย้ายไปยังหนานจิงและเซี่ยงไฮ้ ในปี ค.ศ. 1923 สมาคมนักศึกษาแห่งชาติได้แจ้งสมาคมนักศึกษาท้องถิ่นเกี่ยวกับมติให้จัดการชุมนุมรำลึกทุกปี ในช่วงเหตุการณ์ความอัปยศแห่งชาติวันที่ 9 พฤษภาคม  และเหตุการณ์วันที่ 3 พฤษภาคม ทำให้ต้นเดือนพฤษภาคมกลายเป็นช่วงเวลาสำคัญของการแสดงออกถึงการต่อต้านญี่ปุ่น และเมื่อความขัดแย้งระหว่างจีนกับญี่ปุ่นทวีความรุนแรงขึ้น วันครบรอบขบวนการ 4 พฤษภาคมก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของการต่อต้านญี่ปุ่น ในปี ค.ศ. 1933 กว่าหนึ่งปีหลังเหตุการณ์แมนจูเรีย หนึ่งในขบวนการได้ประกาศให้วันที่ 4 พฤษภาคมเป็น "วันครบรอบของขบวนการฟื้นฟูวัฒนธรรมจีน" 
เดิมวันวรรณกรรม ถูกกำหนดโดยรัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋งให้ตรงกับวันที่ 27 มีนาคม เพื่อเป็นเกียรติแก่การก่อตั้งสมาคมต่อต้านญี่ปุ่นสำหรับนักเขียนและศิลปินแห่งจีนทั้งหมด ขณะที่วันเยาวชนถูกกำหนดให้เป็นวันที่ 4 พฤษภาคม เพื่อรำลึกถึงกองเยาวชนแห่งหลักสามประการของประชาชน สมาคมสนับสนุนเยาวชนแห่งชาติเหนือของเขตชายแดนซ่าน-กาน-หนิงได้ประกาศอย่างเป็นทางการให้วันที่ 4 พฤษภาคมเป็นวันเยาวชนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1939 เหมา เจ๋อตง ได้เขียนบทความยกย่องขบวนการ 4 พฤษภาคม และในปีเดียวกันนั้น รัฐบาลสาธารณรัฐจีน ได้กำหนดวันที่ 4 พฤษภาคมให้เป็นวันเยาวชน โดยในวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1939 ทั้งพรรคก๊กมินตั๋งและพรรคคอมมิวนิสต์จีนได้จัดวันเยาวชนครั้งแรก 
 ในปี ค.ศ. 1940 หรือ 1943 รัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋งได้ย้ายวันเยาวชนไปเป็นวันที่ 29 มีนาคม เพื่อรำลึกถึงวีรชนที่สละชีพในการลุกฮือที่เขาเหลืองฮัว การเปลี่ยนแปลงดังกล่าวก่อให้เกิดการคัดค้าน เช่น ในวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 มหาวิทยาลัยร่วมแห่งชาติตะวันตกเฉียงใต้ได้จัดการประชุมเพื่ออภิปรายเรื่อง “การรักษาจิตวิญญาณของขบวนการ 4 พฤษภาคมและการสืบทอดขนบธรรมเนียมของขบวนการ 4 พฤษภาคม” ระหว่างสงครามกลางเมืองจีน การกำหนดวันเยาวชนโดยพรรคก๊กมินตั๋งในวันที่ 29 มีนาคม ได้กลายเป็นโอกาสสำหรับประชาชนในการแสดงความไม่พอใจกับพรรคก๊กมินตั๋ง พรรคคอมมิวนิสต์จีนจึงใช้โอกาสนี้ในการปลุกระดมการเคลื่อนไหวของนักศึกษาเพื่อ “ความอยู่รอด เสรีภาพ และสันติภาพ”
ในปี ค.ศ. 1944 รัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋งได้เปลี่ยนการเฉลิมฉลองวันที่ 4 พฤษภาคมให้เป็นวันวรรณกรรม โดยจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1945 ในปี ค.ศ. 1949 สาธารณรัฐประชาชนจีนได้เปลี่ยนกลับไปเป็นวันเยาวชน และการเฉลิมฉลองที่แตกต่างระหว่างจีนแผ่นดินใหญ่ (สาธารณรัฐประชาชนจีน) กับไต้หวัน (สาธารณรัฐจีน) ยังคงมีมาจนถึงปัจจุบัน 
ในไต้หวัน.
ในช่วงยุคหลังสงครามในไต้หวัน เมื่อผู้เขียนที่มีพื้นเพเป็นคนไต้หวัน (เปิ่นเซิง) พูดถึงขบวนการ 4 พฤษภาคม พวกเขาเน้นถึงผลกระทบของขบวนการวัฒนธรรมใหม่ที่เริ่มต้นในไต้หวันภายใต้การปกครองของญี่ปุ่น ส่วนผู้เขียนที่มีพื้นเพจากจีนแผ่นดินใหญ่ (ไวเซิง) มุ่งเน้นไปที่การต่อต้านการปราบปรามเสรีภาพของพรรคก๊กมินตั๋งหรือการหวังว่าจิตวิญญาณของขบวนการนี้จะสามารถขจัดซากวัฒนธรรมญี่ปุ่นออกจากไต้หวันและฟื้นฟูวัฒนธรรมจีนได้ 
รัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋งไม่ได้จัดกิจกรรมรำลึกขบวนการ 4 พฤษภาคมในไต้หวันระหว่างปี ค.ศ. 1945 ถึง 1949 อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1950 สมาคมนักเขียนและศิลปินแห่งจีน  ได้ก่อตั้งขึ้นในไทเป และในช่วงทศวรรษ 1950 รัฐบาลพรรคก๊กมินตั๋งได้ก่อตั้งรางวัลวรรณกรรม 4 พฤษภาคมและกำหนดให้วันที่ 4 พฤษภาคมเป็น "วันวรรณกรรม" ของทุกปี นอกจากนี้ยังเริ่มจัดกิจกรรมเพื่อรำลึกถึงขบวนการ 4 พฤษภาคมอีกด้วย
หน่วยงานรัฐบาลท้องถิ่น รวมถึงที่หมู่เกาะมัตสึและเถาหยวน ได้จัดกิจกรรมต่าง ๆ เพื่อเฉลิมฉลองวันวรรณกรรม สมาคมนักเขียนและศิลปินแห่งจีนได้จัดกิจกรรมและการเฉลิมฉลองต่าง ๆ รวมถึงการมอบรางวัลวรรณกรรมจีน  ซึ่งมีผู้ได้รับรางวัลมากกว่า 800 คนจนถึงปัจจุบัน
ประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) ได้จัดงานและมอบรางวัลวรรณกรรมในโอกาสนี้ด้วย
เทศกาลนี้ยังได้รับการเฉลิมฉลองโดยชาวจีนโพ้นทะเล เช่น ที่ลอสแอนเจลิส และซานฟรานซิสโก