อาร์มันโด ปิคคี

อาร์มันโด ปิคคี (20 มิถุนายน ค.ศ. 1935 – 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1971) เป็นผู้เล่นและโค้ชฟุตบอลชาวอิตาลี โดยเล่นในตำแหน่งลีเบโรเป็นหลัก และยังเป็นกัปตันทีมอินเตอร์มิลาน ที่รู้จักกันในชื่อ "ลา กรันเดอินเตอร์"
ระดับสโมสร.
เริ่มต้นอาชีพ.
ปิคคีเกิดที่ลีวอร์โนและเริ่มต้นอาชีพด้วยการเล่นให้กับลีวอร์โน ในปี ค.ศ. 1959 เขาย้ายไปเล่นให้กับสปาล ก่อนที่จะย้ายไปอินเตอร์มิลานในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดของเขา
กัปตันของ กรันเดอินเตอร์.
ปิดคดีเป็นกองหลังสารพัดประโยชน์ โดยเขาเริ่มเล่นให้กับอินเตอร์มิลานในตำแหน่งแบ็กขวา ซึ่งเป็นตำแหน่งที่เขาเคยเล่นให้กับสปาล ในช่วงฤดูกาล 1961–62 เอเลนิโอ เอร์เรรา โค้ชในตำนานของกรันเดอินเตอร์ ได้ทดลองให้เขาเล่นในตำแหน่งลีเบโร ตำแหน่งใหม่นี้ประสบความสำเร็จ เขาได้กลายมาเป็นผู้เล่นคนสำคัญในแนวรับอันแข็งแกร่งของทีม และเป็นตัวอย่างให้กับเพื่อนร่วมทีมอย่างทาร์ชิซิโอ เบิร์กนิชและจาซินโต ฟัคเค็ตติ ด้วยความเป็นผู้นำของเขา ในช่วงเวลานั้น อินเตอร์มิลานมีกัปตันทีมคือบรูโน โบลคี่
เมื่อโบลคี่ย้ายไปเวโรนา ปิคคีก็ได้รับเลือกให้เป็นกัปตันทีมคนใหม่ อินเตอร์มิลานได้พัฒนาเข้าสู่ยุคสมัยที่รู้จักกันในชื่อ กรันเดอินเตอร์ ซึ่งภายใต้การนำของเขานั้น พวกเขาสามารถคว้าแชมป์สคูเด็ตโต 3 สมัย, แชมป์ยูโรเปียนคัพ 2 สมัย และแชมป์อินเตอร์คอนติเนนตัล 2 สมัย ในช่วงทศวรรษ 1960
บั้นปลายอาชีพ.
หลังจากอยู่กับอินเตอร์มิลานเป็นเวลา 7 ปี ปิคคีก็ย้ายไปเล่นให้กับวาเรเซเป็นเวลา 2 ฤดูกาล ก่อนที่จะเลิกเล่นในปี ค.ศ. 1969 ตอนอายุ 34 ปี
ระดับทีมชาติ.
ปิคคีลงเล่นให้ทีมชาติอิตาลีเป็นครั้งแรกไม่กี่เดือนหลังจากคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนตัลคัพกับอินเตอร์มิลาน ในชัยชนะ 6–1 เหนือฟินแลนด์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1964 อย่างไรก็ตาม เอ็ดมอนโด ฟาบรี กุนซือทีมชาติอิตาลีในขณะนั้น เห็นว่าเขาไม่เหมาะกับแผนการเล่นของทีม เนื่องจากรู้สึกว่าเขามีแนวคิดเชิงรับมากเกินไป จึงตัดเขาออกจากทีมชุดที่ไปแข่งขันฟุตบอลโลก 1966 ที่อังกฤษ
ภายใต้การคุมทีมของเฟอร์รุชชิโอ วัลคาเรกกี กุนซือคนถัดมา เขาถูกเรียกตัวให้ลงเล่นรอบคัดเลือกของฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1968 เป็นประจำ อย่างไรก็ตาม อาการกระดูกเชิงกรานหักในแมตช์ที่พบกับบัลแกเรียในเดือนเมษายน ค.ศ. 1968 ทำให้เขาต้องออกจากสนาม ซึ่งเป็นแมตช์สุดท้ายของเขากับทัพอัซซูรี่ โดยมีผลงานลงเล่นในนามทีมชาติรวม 12 นัด
รูปแบบการเล่น.
ปิคคี่เป็นกองหลังที่มีความเร็ว สารพัดประโยชน์ และเหนียวแน่น โดยเริ่มต้นอาชีพค้าแข้งในตำแหน่งกองหน้าและกองกลางตัวรับ ก่อนที่จะถูกย้ายไปเล่นแบ็กขวา ซึ่งเขาทำผลงานได้อย่างโดดเด่น แต่ต่อมาเขาก็เริ่มแสดงฝีมือได้ดีในตำแหน่งลีเบโร ปิคคีมีทักษะในการป้องกัน รูปร่างที่แข็งแกร่ง ความสามารถในการแย่งบอลกลับมา สกัดบอล และเคลียร์บอลในฐานะผู้เล่นคนสุดท้าย อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ได้เก่งเรื่องลูกกลางอากาศมากนัก เนื่องจากเขาตัวเล็ก อย่างไรก็ตาม บางครั้งเขายังสามารถพาบอลขึ้นไปที่กลางสนาม หรือเริ่มเกมจากแนวหลังได้ เนื่องมาจากเทคนิคที่ดีและความสามารถในการอ่านเกมของเขา ได้รับการยกย่องว่าเป็นกองหลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของอิตาลี และเป็นหนึ่งในกองหลังที่ดีที่สุดในยุคของเขา เขาได้รับการยกย่องอย่างสูงในเรื่องความฉลาดทางยุทธวิธี รวมถึงความเป็นผู้นำที่กล้าแสดงออกในสนาม และยังเป็นที่รู้จักในเรื่องความสามารถในการจัดระเบียบแนวรับและกระตุ้นเพื่อนร่วมทีมอีกด้วย
อาชีพโค้ชและการเสียชีวิต.
หลังจากเลิกเล่นแล้ว ปิคคีก็ได้ผันตัวมาเป็นโค้ชในปี ค.ศ. 1969 เขาได้ไปเป็นโค้ชให้กับวาเรเซ่, ลิวอร์โน่ และยูเวนตุส จนกระทั่งวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1971 เขาต้องเข้าโรงพยาบาลด้วยโรคมะเร็งซึ่งทำให้เขาต้องยุติอาชีพโค้ชก่อนวัยอันควร เขาเสียชีวิตในอีกสามเดือนต่อมาด้วยวัย 35 ปี ด้วยโรคมะเร็งที่ซี่โครงซ้ายซี่ที่ 6