มารีแห่งอ็องฌู

มารีแห่งอ็องฌู (ประสูติ 14 ตุลาคม ค.ศ.1404 – สวรรคต 29 พฤศจิกายน ค.ศ.1463) ทรงเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ในฐานะพระมเหสีของพระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ทรงเป็นพระธิดาของ พระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งเนเปิลส์ (ผู้ทรงดำรงพระยศเป็นทั้งกษัตริย์แห่งเนเปิลส์ ดยุกแห่งอ็องฌู และผู้ครองตำแหน่งอื่นๆ) และ โยลันด์แห่งอารากอน พระมารดาผู้ทรงอิทธิพลและชาญฉลาดทางการเมือง มารีแห่งอ็องฌูทรงดำรงตำแหน่งพระราชินีในช่วงเวลาที่สำคัญและยากลำบากที่สุดในประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส ซึ่งเป็นช่วงสุดท้ายของสงครามร้อยปี และการฟื้นตัวของราชบัลลังก์ฝรั่งเศสจากความพ่ายแพ้
พระชนมชีพช่วงต้นและภูมิหลังครอบครัว.
มารีแห่งอ็องฌูประสูติ เมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ.1404 ณ เมืองอ็องเฌ (Angers) ในแคว้นอ็องฌู ซึ่งเป็นดินแดนที่ขึ้นชื่อเรื่องความมั่งคั่งและอิทธิพลทางราชวงศ์ในยุคนั้น พระองค์ทรงเป็นส่วนหนึ่งของ ราชวงศ์วาลัว-อ็องฌู ซึ่งเป็นสายหนึ่งของราชวงศ์วาลัวแห่งฝรั่งเศส ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับราชสำนักฝรั่งเศส และมีอิทธิพลอย่างมากในยุโรปใต้
พระมารดาของมารี คือโยลันด์แห่งอารากอน ทรงเป็นสตรีที่ชาญฉลาดและมีบทบาททางการเมืองอย่างโดดเด่น ทรงเป็นผู้ที่วางแผนและสนับสนุนพระสวามีและพระโอรส-ธิดาอย่างแข็งขัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในการปกป้องราชบัลลังก์ของฝรั่งเศสจากอังกฤษและดยุกแห่งเบอร์กันดี โยลันด์แห่งอารากอนได้จัดเตรียมการศึกษาและการอบรมเลี้ยงดูบุตรสาวของพระองค์ให้มีความรู้ความเข้าใจในกิจการบ้านเมืองและหน้าที่ของราชวงศ์
การอภิเษกสมรสกับพระเจ้าชาร์ลที่ 7.
การอภิเษกสมรสของมารีแห่งอ็องฌูกับ พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส (ขณะนั้นยังเป็นเพียง โดแฟ็งชาร์ล หรือรัชทายาท) เป็นผลจากการวางแผนอย่างชาญฉลาดของพระมารดา โยลันด์แห่งอารากอน เพื่อสร้างความมั่นคงและพันธมิตรที่แข็งแกร่งให้กับราชบัลลังก์ฝรั่งเศสที่กำลังอยู่ในช่วงวิกฤตหนักจากสงครามร้อยปี
พิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้น เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ.1422 ณ เมืองบูร์ฌ (Bourges) ในขณะนั้น พระเจ้าชาร์ลยังทรงถูกมองว่าเป็นเพียง "กษัตริย์แห่งบูร์ฌ" เนื่องจากพระองค์ถูกปฏิเสธสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสโดย สนธิสัญญาตรัวย์ ซึ่งยกราชบัลลังก์ให้แก่พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ การแต่งงานกับมารีแห่งอ็องฌูจึงเป็นการยืนยันความชอบธรรมของพระองค์ ในฐานะรัชทายาทแห่งฝรั่งเศส และได้รับความสนับสนุนจากอำนาจของราชวงศ์อ็องฌู-อารากอน
หลังจากการอภิเษกสมรส มารีได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น โดฟินน์แห่งฝรั่งเศส และเมื่อพระเจ้าชาร์ลที่ 7 ได้รับการสวมมงกุฎอย่างเป็นทางการ ณ มหาวิหารแร็งส์ (Reims Cathedral) ในปี ค.ศ.1429 ด้วยความช่วยเหลือของ ฌาน ดาร์ก มารีแห่งอ็องฌูก็ได้ทรงเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส อย่างเต็มภาคภูมิ
ชีวิตในฐานะสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส.
ตลอดระยะเวลาการเป็นสมเด็จพระราชินี มารีแห่งอ็องฌูทรงเป็นพระมเหสีที่ซื่อสัตย์ อดทน และเป็นผู้สนับสนุนพระสวามีอย่างไม่เปลี่ยนแปลง แม้ว่าพระเจ้าชาร์ลที่ 7 จะทรงมีพระสนมหลายคน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง อาญเยส ซอแรล (Agnès Sorel) ซึ่งทรงมีอิทธิพลอย่างมากต่อพระเจ้าชาร์ลในช่วงหนึ่ง แต่มารีก็ยังคงรักษาความสง่างามและความเคารพในฐานะพระราชินี
แม้จะไม่ทรงมีบทบาทนำในการตัดสินใจทางการเมืองโดยตรงเหมือนพระมารดาของพระองค์ แต่มารีก็ทรงเป็นสัญลักษณ์ของความมั่นคงและชอบธรรมของราชวงศ์วาลัว พระองค์ทรงดูแลราชสำนักและมีส่วนสำคัญในการให้กำเนิดพระโอรสธิดาหลายพระองค์ ซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งในการสืบราชสันตติวงศ์ของราชวงศ์ฝรั่งเศส
มารีแห่งอ็องฌูทรงให้กำเนิดพระโอรสธิดารวมทั้งสิ้น 14 พระองค์ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความพยายามของพระองค์ในการสร้างความมั่นคงให้กับราชวงศ์ พระโอรสธิดาที่สำคัญที่สุด คือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส ผู้ซึ่งจะสืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา
พระองค์ทรงเป็นราชินีที่เคร่งศาสนาและทรงให้การอุปถัมภ์ศาสนสถานและองค์กรการกุศลต่างๆ ซึ่งช่วยสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับราชวงศ์ในสายตาของประชาชน
บั้นปลายชีวิตและการสิ้นพระชนม์.
เมื่อสงครามร้อยปีสิ้นสุดลงและฝรั่งเศสสามารถขับไล่อังกฤษออกไปได้สำเร็จ สถานะของมารีแห่งอ็องฌู ในฐานะสมเด็จพระราชินีก็มั่นคงยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม อิทธิพลของพระองค์ต่อพระสวามีก็ยังคงมีจำกัด เนื่องจากพระเจ้าชาร์ลที่ 7 ทรงพึ่งพาที่ปรึกษาและพระสนมมากกว่า
มารีแห่งอ็องฌู สวรรคต เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ.1463 ณ อารามซีย็อง (Abbaye Royale de Saint-Amand de Cise) ใกล้เมืองปัวตีเย (Poitiers) ประเทศฝรั่งเศส ขณะมีพระชนมายุ 59 พรรษา พระองค์ทรงมีพระชนมชีพที่ยืนยาวกว่าพระสวามี (พระเจ้าชาร์ลที่ 7 สวรรคตในปี ค.ศ. 1461)
การฝังพระศพ.
พระศพของมารีแห่งอ็องฌู ได้รับการฝังไว้ที่ มหาวิหารแซ็ง-เดอนี (Basilica of Saint-Denis) ชานกรุงปารีส ซึ่งเป็นสถานที่ฝังพระศพของพระมหากษัตริย์และพระราชินีของฝรั่งเศสหลายพระองค์