pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
45 (อัลบั้มวงดนตรี คิโน)

<templatestyles src="Hlist/styles.css"></templatestyles>
45 เป็นสตูดิโออัลบั้มเปิดตัวของวงร็อคโซเวียตคิโน อัลบั้มนี้ถูกบันทึกในปี 1982 ในสตูดิโอของค่าย AnTrop ซึ่งมี แอนเดรย์ โทรปิลโล เป็นเจ้าของและจัดจำหน่ายในชื่อ "magnitizdat" ในเวลานั้นวงคิโนประกอบด้วยวิกเตอร์ ซอย และอเล็กซี่ ไรบิน โดยมีบอริส เกรเบนชิคอฟจัดหาเครื่องดนตรีและการผลิตดนตรีเพิ่มเติม สมาชิกคนอื่น ๆ ของวงอควาเรียมก็ช่วยบันทึกเสียงเช่นกัน
พระราชมงคลวชิรปัญญา (อิ่ม ปญฺญาวุโธ)

พระราชมงคลวชิรปัญญา หรือ หลวงปู่อิ่ม ฉายา ปญฺญาวุโธ (เกิด 6 ธันวาคม พ.ศ. 2460) เป็นพระสงฆ์ชาวไทย ดํารงตําแหน่งพระราชาคณะชั้นราช เจ้าอาวาสกิติมศักดิ์วัดทุ่งนาใหม่ ท่านเป็นพระสงฆ์ที่มีอายุยืนมากที่ยังมีชีวิตอยู่ด้วยวัย ปี
ประวัติ.
พระราชมงคลวชิรปัญญา เดิมชื่อ อิ่ม วุฒิพงศ์ เกิดเมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2460 ตรงกับปีมะเส็ง แรม 7 คํ่า เดือนอ้าย ที่บ้านย้างค้อม ตําบลย้างค้อม อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นบุตรของ นายแพทย์ เอี่ยม วุฒิพงศ์ กับ นางนิ่ม วุฒิพงศ์ เมื่ออายุ 17 ปี ตรงกับ ปี พ.ศ. 2476 ได้บรรพชาเป็นสามเณร โดยพระครูรังสรรค์อธิมุตต์ เป็นพระอุปัชฌาย์ ณ วัดยางค้อม โดยในวัยเด็กท่านมีโอกาสได้รับใช้ใกล้ชิดพ่อท่านคล้ายวาจาสิทธิ์ อันเนื่องด้วยจากท่านเป็นหลานแท้ ๆ ของพ่อท่านคล้าย ซึ่งท่านจะมาหาญาติของท่าน ซึ่งเป็นครอบครัวของ “หลวงปู่อิ่ม” อยู่เป็นประจำเเต่ขณะท่านเป็นฆราวาส ก็ยังคงได้ ร่ำเรียนวิชาจากพ่อท่านคล้าย วาจาสิทธิ์ ซึ่งเป็นทั้งครูอาจารย์เเละเป็นญาติผู้ใหญ่มาตลอดอีกทั้งยังมีส่วนร่วมในการร่วมสร้างพระอุโบสถวัดทุ่งนาใหม่ 
อุปสมบทครั้งแรกเมื่ออายุครบ 20 ปี ตรงกับ ปี พ.ศ. 2479 ท่านได้อุปสมบท โดยมี พระอาจารย์ปลอด วัดนาเขลียงเป็นพระอุปัชฌาย์ ณ วัดยางค้อม และได้ครองสมณะเพศเป็นเวลา 1 ปี จึงได้ได้ลาสิกขา เพราะจำเป็นต้องไปช่วยพ่อแม่ทำสวน ตามวิถีชีวิตปกติของคนทั่วไป จนอายุท่านล่วงเข้าสู่วัยปีที่ 69 ท่าน จึงสละทางโลกและบวชอีกครั้ง เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2527 ในสมัยรัชกาลที่ 9 โดยมีท่านพระครูเชาวนาภิธานเป็นพระอุปัชฌาย์ ณ วัดยางค้อม จังหวัดนครศรีธรรมราช และครองสมณเพศตลอดมา เมื่อ พ.ศ. 2536 ดำรงตำเเหน่งเป็นเจ้าอาวาส วัดทุ่งนาใหม่ ตําบลยางค้อม อําเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช แต่ด้วยอายุมากขึ้น จึงยุติการดํารงตําแหน่งเจ้าอาวาสลง และมอบหน้าที่ให้ พระใบฎีกาวิรัตน์ วรธัมโม รักษาการแทน แต่ก็ยังดํารงตําแหน่ง เจ้าอาวาสกิติมศักดิ์ จวบจนปัจจุบัน โดยเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2565 เว็บไซต์ราชกิจจานุเบกษาได้เผยแพร่ประกาศสถาปนาสมณศักดิ์ให้ พระปลัดอิ่มปญฺญาวุโธ หรือ “หลวงปู่อิ่ม” เป็น พระราชมงคลวชิรปัญญา นานาพัฒนวรกิจมหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี พระราชาคณะชั้นราช สถิต ณ วัดทุ่งนาใหม่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ

ชาตินี้ก็ฝากด้วยนะ 
(เกาหลี: ) เป็น ซีรีส์ทางโทรทัศน์ของเกาหลีใต้ ปี 2023 นำแสดงโดย ชิน ฮเย-ซ็อน, อัน โบ-ฮย็อน, ฮา ยุน-กย็อง, อัน ดง-กู สร้างจาก เว็บตูน ชื่อเดียวกันโดยนักเขียน อี-ฮเย ซึ่งตีพิมพ์บน เนเวอร์ (เว็บตูน) ออกอากาศตั้งแต่วันที่ 17 มิถุนายนถึง 23 กรกฎาคม 2023 ทางช่อง tvN ทุกวันเสาร์และวันอาทิตย์ เวลา 21:20 น. (เวลามาตรฐานเกาหลี) นอกจากนี้ยังสามารถสตรีมมิ่งบน TVING และ Netflix ในบางภูมิภาคได้อีกด้วย
เรื่องย่อ.
พัน จี-อึน (ชิน ฮเย-ซ็อน) เป็นหญิงสาวที่ฟื้นคืนชีพผ่านการกลับชาติมาเกิดมาเกือบพันปีแล้ว และสามารถจดจำชาติที่แล้วของเธอได้ทั้งหมด หลังจากที่ชีวิตที่ 18 ของเธอต้องจบลงเนื่องจากอุบัติเหตุอันน่าสลดใจ เธอจึงตัดสินใจสานต่อความสัมพันธ์กับ มูน ซอ-ฮา (อัน โบ-ฮย็อน) ชายหนุ่มจากชาติที่แล้วของเธอในชาติที่ 19
การผลิต.
มีรายงานว่านักแสดงหญิงลิมฮยอนจูได้รับการยืนยันในตอนแรกว่าจะรับบทเป็นยุนโชวอน แต่เธอลาออกจากซีรีส์เนื่องจากปัญหาเรื่องตารางงาน
สัปเหร่อ (ภาพยนตร์)

สัปเหร่อ (อังกฤษ: The Undertaker) เป็นภาพยนตร์สยองขวัญ ตลก ดรามา ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2566 และเป็นภาพยนตร์ลำดับที่ 6 ภาคแยกในจักรวาล"ไทบ้าน เดอะซีรีส์" นำแสดงโดย ชาติชาย ชินศรี, สุธิดา บัวติก, นฤพล ใยอิ้ม และ อัจฉริยะ ศรีทา กำกับโดย ธิติ ศรีนวล ภาพยนตร์ได้นำเสนอเกี่ยวกับเรื่องของความเชื่อพื้นถิ่น วิถีชีวิตของอาชีพสัปเหร่อและพิธีกรรมเกี่ยวกับคนตายที่สัมพันธ์กับคติธรรมเรื่องของการปล่อยวาง
ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จในแบบที่ไม่เคยมีมาก่อนของภาพยนตร์ไทยท้องถิ่นอีสาน เป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในประเทศไทยในรอบ 9 ปี นับตั้งแต่ภาพยนตร์ "ไอฟาย..แต๊งกิ้ว..เลิฟยู้" ที่เข้าฉายเมื่อปี พ.ศ. 2557 รวมถึงเป็นหนึ่งในสิบอันดับภาพยนตร์ไทยที่ทำเงินสูงสุด ซึ่งเป็นภาพยนตร์จากบริษัทผู้สร้างอิสระเรื่องเดียวที่ติดอันดับดังกล่าว ทำเงินเฉพาะในเขตกรุงเทพมหานคร ปริมณฑล และจังหวัดเชียงใหม่ 245.1 ล้านบาท (ทำเงินรวมทั่วประเทศ 729.6 ล้านบาท) จากทุนสร้าง 15 ล้านบาท เป็นภาพยนตร์จากจักรวาลไทบ้านที่ทำเงินเปิดตัวได้สูงสุดและทำรายได้สูงสุด
ภาคต่อในจักรวาลหลัก ไทบ้าน เดอะซีรีส์ 3 กำลังอยู่ในการพัฒนา
เรื่องย่อ.
เรื่องราวที่ต่อจาก ซึ่งเกิดขึ้นที่หมู่บ้านโนนคูณในจักรวาลไทบ้าน เล่าถึงชีวิต เจิด เด็กหนุ่มวัย 25 ปี ที่เรียนจบกฎหมายมา 7-8 ปี มีพ่อทำอาชีพสัปเหร่อ เขาหวังจะไปสอบเป็นทนายหรือปลัดอำเภอ แต่ต้องมาช่วยพ่อทำงานเป็นสัปเหร่อ เพราะพ่อมีอาการป่วย เจิดลังเลเพราะเป็นคนที่กลัวผีมาก ๆ แต่ต้องมาทำงานกับศพ
เซียง ผู้อกหักจากคนรักและพยายามบวชเพื่อลืมแฟนเก่า คือ ใบข้าว แต่สุดท้าย เซียงต้องมาเจ็บปวดเพราะใบข้าวตาย จึงทำใจไม่ได้ และหาวิธีที่จะเจอกับใบข้าวในโลกหลังความตาย เซียงเรียนรู้และศึกษาทฤษฎีต่าง ๆ เกี่ยวกับการเจอคนที่ตายไปแล้ว รวมถึงไปปรึกษาพ่อของเจิดเรื่องการทำพิธีถอดจิตไปโลกความฝัน ซึ่งสามารถเจอคนที่ตายไปแล้วได้ พ่อของเจิดมีข้อแลกเปลี่ยนในการทำพิธีให้โดยเซียงต้องมาช่วยเจิดทำงานเป็นสัปเหร่อ เซียงเป็นคนสุดท้ายที่พ่อของเจิดจะได้ทำพิธีถอดจิตให้ก่อนตาย สุดท้ายทุกอย่างมีเวลาของมัน มันคือธรรมชาติของความจริง ทุกคนเรียนรู้และเข้าใจ การยื้อ และการเสียคนที่รักจากไป
ภาคต่อ.
ผู้กำกับและผู้เขียนบทภาพยนตร์อย่าง ธิติ ศรีนวล ได้ออกมาเปิดเผยว่า กำลังเตรียมสร้างภาพยนตร์สัปเหร่อ ภาค 2 ซึ่งจะมีการฉายในโรงภาพยนตร์ปี พ.ศ. 2568 ได้โพสต์ภาพลงในเฟซบุ๊กส่วนตัว พร้อมระบุข้อความว่า “พรีเซนต์บทสัปเหร่อ2 ผ่านแล้ว พบกันปี 2568 นี้นะครับและต่อมาในเดือนพฤษภาคมได้โพสต์ใบปิดภาพยนต์ภาค 2 ในเฟซบุ๊กส่วนตัว พบว่ามี 2 นักแสดงหน้าใหม่ที่เข้ามาร่วมสมทบด้วย อาทิ ภูวศิษฐ์ อนันต์พรสิริ และ อิษยา ฮอสุวรรณ
เกรตเทอร์แอลเบเนีย

เกรตเทอร์แอลเบเนีย  เป็นคติชาตินิยมและแนวคิดเรียกร้องดินแดน ที่พยายามรวมดินแดนที่มีชาวแอลเบเนียจำนวนมากอาศัยอยู่ แนวคิดนี้อิงจากการกล่าวอ้างเกี่ยวกับดินแดนที่มีประชากรชาวแอลเบเนียในพื้นที่เหล่านั้น นอกเหนือจากแอลเบเนียที่มีอยู่แล้ว แนวคิดนี้ยังมีการอ้างสิทธิในภูมิภาคในรัฐใกล้เคียงด้วย โดยมีพื้นที่ต่าง ๆ รวมถึงคอซอวอ หุบเขาเปรเชวอของเซอร์เบีย ดินแดนทางตอนใต้ของมอนเตเนโกร ดินแดนทางตะวันตกเฉียงเหนือของกรีซ (ภูมิภาคของกรีซในเทสโปรเทียและเปรเวซา เรียกโดยชาวแอลเบเนียว่า ชาเมเรีย และดินแดนอื่น ๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของวิลายะห์แห่งยะนีนะห์ในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน) และดินแดนทางตะวันตกของมาซิโดเนียเหนือ
การรวมพื้นที่ที่ใหญ่กว่าให้เป็นดินแดนเดียวภายใต้อำนาจของแอลเบเนียนั้นเกิดขึ้นโดยสันนิบาตพริซเรน ซึ่งเป็นสันนิบาตที่เกิดขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งมีเป้าหมายเพื่อรวมดินแดนที่มีคนอาศัยอยู่เป็นชาวแอลเบเนีย (และภูมิภาคอื่น ๆ ซึ่งเป็นภูมิภาคมาซิโดเนีย และอีพีรุซ) ให้เป็นวิลายะห์แอลเบเนียที่เป็นอิสระแห่งเดียวภายในจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งบรรลุผลสำเร็จโดยนิตินัยในเดือนกันยายน 1912 และแนวคิดนี้ถูกนำมาใช้ภายใต้การยึดครองคาบสมุทรบอลข่านของอิตาลีและนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แนวคิดเรื่องการรวมชาติมีรากฐานมาจากเหตุการณ์ในสนธิสัญญาลอนดอนเมื่อปี 1913 เมื่อประมาณ 30% ของดินแดนแอลเบเนียส่วนใหญ่และ 35% ของประชากรถูกปล่อยให้อยู่นอกพรมแดนของประเทศใหม่
ภาษากลางเมดิเตอร์เรเนียน

ภาษากลางเมดิเตอร์เรเนียน  หรือ ซาบีร์ (Sabir) เป็นภาษาหรือกลุ่มภาษาติดต่อที่เคยใช้เป็นภาษากลางในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 เอพริล มักมาน บรรยายว่าภาษาซาบีร์เป็น "พิดจินดั้งเดิมในคริสต์ศตวรรษที่ 15" และ "ส่วนหลงเหลือของภาษากลางเดิม ซึ่งเป็นภาษาสมัยกลางที่พ่อค้าแถบเมดิเตอร์เรเนียนและนักรบครูเสดใช้กัน" โอเปอร์สไตน์และมักมานจำแนกให้ภาษาซาบีร์และ "ภาษากลาง" เป็นภาษาต่างหากจากกัน แต่มีความเกี่ยวข้องกัน
พารานอยด์แอนดรอยด์

พารานอยด์แอนดรอยด์  เป็นระบบปฏิบัติการโอเพนซอร์ซ#เปลี่ยนทาง สมาร์ทโฟนและแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์ที่สืบมาจากแอนดรอยด์
โดยมีรุ่นล่าสุดคือ Topaz ซึ่งสืบมาจาก#เปลี่ยนทาง โดยแจกจ่ายเมื่อวันที่#เปลี่ยนทาง 15 ตุลาคม 2022
ในเดือนกันยายน 2015 เว็บไซต์ PC Advisor ระบุว่า พารานอยด์แอนดรอยด์เป็น ROM ที่มีชื่อมากที่สุดร่วมกับ CyanogenMod
และหนังสือพิมพ์อินเดีย "The Economic Times" ก็ได้จัดว่าเป็น custom ROM ของแอนดรอยด์ที่มีคนใช้มากที่สุดคือเกิน 200,000#เปลี่ยนทาง คน
ประวัติ.
Paul Henschel เป็นผู้เริ่มพัฒนาพารานอยด์แอนดรอยด์
และตามการสัมภาษณ์กลุ่มผ่านเรดดิต ระบบปฏิบัติการได้ตั้งชื่อขึ้นตามเพลงที่มีชื่อเดียวกันของวงเรดิโอเฮด
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2015 บริษัทวันพลัสได้ว่าจ้างสมาชิกของพารานอยด์แอนดรอยด์ไปสร้างระบบปฏิบัติการใหม่ของบริษัทคือ OxygenOS
ซึ่งทำให้การแจกจ่ายรุ่น 5.1 ล่าช้าไป
ในเดือนตุลาคม 2015 สมาชิก คือ Matt Flaming ให้สัมภาษณ์กับเว็บไซต์ "Android Authority" ว่าโปรเจ็กต์จะหยุดทำการชั่วคราว
ต่อมาในเดือนมิถุนายน 2016 โปรเจ็กต์จึงได้ประกาศว่า จะดำเนินการต่อไปอีกพร้อมกับสมาชิกที่ได้มาใหม่
นี้ประกาศพร้อมกับการแจกจ่ายรุ่นใหม่ ซึ่งสืบทอดมาจาก#เปลี่ยนทาง 6.0.1 Marshmallow
ในต้นเดือนมิถุนายน 2016 ระบบสามารถรับรองโทรศัพท์ Nexus 6P, Nexus 5X, Nexus 6, Nexus 5, Nexus 4, Nexus 7 2013, Nexus 9, OnePlus One, OnePlus 2 และ OnePlus X
ในวันที่#เปลี่ยนทาง 10 พฤษภาคม #เปลี่ยนทาง กูเกิล+ ของพารานอยด์แอนดรอยด์ได้อัปเดตสถานะของโปรเจ็กต์ว่า 
ผู้พัฒนาหมดเงินทุน ทำให้เว็บไซต์ของ#เปลี่ยนทาง และระบบช่วยพัฒนาซอฟต์แวร์ Gerrit ถูกปิด ทำให้การดำเนินงานเกี่ยวกับแอนดรอยด์รุ่นโอริโอ้ หยุดชะงักทั้งหมด 
ผู้พัฒนาระบุว่า แม้เกือบจะแจกจ่ายแอนดรอยด์รุ่นนี้ได้แล้ว 
แต่ก็ไม่สามารถทำได้เพราะหมดเงิน และกำลังหาความช่วยเหลือจากบุคคลที่สนใจ
ต่อมาวันที่#เปลี่ยนทาง 27 สิงหาคม 2018#เปลี่ยนทาง หน้าเว็บกูเกิล+ นั้นก็ได้ลงโพสต์มีชื่อว่า "จะทำให้โปร่งใสยิ่งกว่าเดิม"
แล้วขอโทษว่าขาดการสื่อสาร และแชร์ข้อมูลเกี่ยวกับกิจกรรมที่โปรเจ็กต์กำลังทำอยู่ในปัจจุบัน 
แล้วแจกจ่ายระบบปฏิบัติการสำหรับโทรศัพท์ OnePlus 3, 3T, 5 และ 5T และสำหรับ Sony Xperia X, X Compact, XZ Premium, XZ1 และ XZ2
ในต้นปี#เปลี่ยนทาง 2020 โปรเจ็กต์ก็ได้เริ่มต้นใหม่อีกโดยได้แจกจ่ายรุ่นที่เรียกว่า "Quartz"
(สืบทอดมาจากแอนดรอยด์ 10) สำหรับอุปกรณ์ต่าง ๆ
รวมทั้งอุปกรณ์ใหม่ ๆ เช่น Xiaomi Mi 9
ลูกเล่น.
ตามหนังสือพิมพ์ "The Economic Times" ลูกเล่นที่น่าสนใจที่สุดของพารานอยด์แอนดรอยด์ ก็คือ Halo และ Pie
Halo (ซึ่งไม่มีหลังจากรุ่น 5.0) เป็นบับเบิลลอยที่ทำให้ผู้ใช้สามารถเห็นการแจ้งข้อความโดยไม่ต้องออกจากจอปัจจุบัน 
ส่วน Pie เป็นตัวทดแทนปุ่มกดหน้าจอปกติ โดยจะอยู่นอกจอแต่ให้ผู้ใช้ปัดเข้ามาในจอเพื่อจะเห็นปุ่ม
รายการอุปกรณ์ที่รองรับ.
ในเดือนพฤศจิกายน 2023 พารานอยด์แอนดรอยด์รองรับรวมอุปกรณ์รุ่นต่าง ๆ ของบริษัทดังต่อไปนี้ได้ (วันที่ในวงเล็บระบุวันที่ผู้ผลิตได้เริ่มแจกจำหน่ายโทรศัพท์) คือ<templatestyles src="Div col/styles.css"/> 
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
a. <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ The commits to the Gerrit could previously be found at https://gerrit.aospa.co/#/q/project:AOSPA/android_device_qcom_common+branch:pie+until:2018-08-27, but have since been removed.
จิ๋นเหลียง

จิ๋นเหลียง มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ฉิน เหลียง  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" เป็นรองขุนพลใต้บังคับบัญชาของโจจิ๋นขุนพลแห่งรัฐวุยก๊กในยุคสามก๊กของจีน
จิ๋นเหลียงเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย"สามก๊ก" ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยาย"สามก๊ก".
จิ๋นเหลียงปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย"สามก๊ก"ตอนที่ 100 ตามความในนวนิยาย"สามก๊ก" สุมาอี้และโจจิ๋นเดิมพันกันว่าทัพจ๊กก๊กจะยกมาที่หุบเขาเสียดก๊ก/จำก๊ก (斜谷 "เสียกู่") หรือที่หุบเขากิก๊ก (箕谷 "จีกู่") หรือไม่ โจจิ๋นนำกำลังไปรักษาปากทางหุบเขาเสียดก๊กทางตะวันตกของเขากิสาน (祁山 "ฉีชาน") จิ๋นเหลียงผู้เป็นรองแม่ทัพของโจจิ๋นได้ติดตามโจจิ๋นไปที่เสียดก๊ก หลังจากนั้น 7 วันมีสายสืบมารายงานว่าพบทหารจ๊กก๊กอยู่ในหุบเขา โจจิ๋นจึงให้จิ๋นเหลียงนำทหารห้าพันนายไปลาดตระเวน ทัพจ๊กก๊กได้ซุ่มกำลังและเข้าล้อมโจมตีกองกำลังของจิ๋นเหลียง จิ๋นเหลียงพยายามต่อสู้สุดกำลัง แต่ก็ถูกเลียวฮัวขุนพลจ๊กก๊กใช้ดาบฟันตกม้าตาย จากนั้นทหารจ๊กก๊กนำชุดเกราะของทหารจิ๋นเหลียงมาสวม ทำเป็นยกกลับไปค่ายของโจจิ๋น เข้าโจมตีทัพวุยก๊กใต้บังคับบัญชาของโจจิ๋นจนแตกพ่าย
สูตรลับตำรับดันเจียน

สูตรลับตำรับดันเจียน (; โรมาจิ: "Danjon Meshi") เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นแนวสุขนาฏกรรมจินตนิมิต แต่งเรื่องและวาดภาพโดย#เปลี่ยนทาง ตีพิมพ์ในนิตยสาร"ฮาร์ตา" นิตยสารมังงะแนว"เซเน็ง"ของสำนักพิมพ์เอ็นเตอร์เบรนตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ถึงกันยา พ.ศ. 2566 มังงะมีลิขสิทธิ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์เดกซ์เพรส ซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ดัดแปลงผลิตโดยสตูดิโอทริกเกอร์ ออกอากาศตั้งแต่เดือนมกราคมถึงมิถุนายน พ.ศ. 2567 ฤดูกาลที่ 2 ได้รับการประกาศสร้าง กบาก มานำ
ให้เสียงโดย: วิรุฬห์วิชญ์ ถิรสุวรรณ
ให้เสียงโดย: มนัสนันท์ เพชรดำรงค์สกุล
ให้เสียงโดย: พิมพิดา พิทักษ์สงคราม
ให้เสียงโดย: รัตนชัย เหลืองวงศ์งาม
ให้เสียงโดย: พชรวรรณ วรรณสุทธิวัฒน์
บาญัชกี

บาญัชกี  เป็นภาษาลับของช่างปูนจากภูมิภาคปอดรีเญ (บอสเนียตะวันออกและเซอร์เบียตะวันตก)
ภาษานี้ได้รับการประดิษฐ์โดยช่างก่ออิฐจาก Osat ในบอสเนียตะวันออก และภายหลังจึงขยายไปยังภูมิภาคโดยรอบ ช่างก่ออิฐใช้ภาษานี้ในการซ่อนบางสิ่งจากนายจ้าง ดรากัน ปานิช นักเขียนชาวเซอร์เบีย จัดให้ภาษานี้เป็นวิธภาษาของ šatrovački
มัณฑาวา

มัณฑาวา (อักษรโรมัน: Mandawa) เป็นเมืองในรัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป29 จากนครฌุนฌุนู ในอำเภอฌุนฌุนู ตั้งอยู่ที่ความสูง 316 เมตรจากระดับน้ำทะเลโดยเฉลี่ย และมีสถานีรถไฟใกล้สุดคือสถานีฌุนฌุนู
ประวัติศาสตร์.
เมืองมัณฑาวาในอดีตเป็นติกนะในรัฐชัยปุระ รวมถึงเป็นเมืองหน้าด่านสำหรับเส้นทางคาราวานโบราณระหว่างจีนกับตะวันออกกลางที่เดินทางผ่านในแถบในเศขาวดี ฐากุรนวัล สิงห์ (Thakur Nawal Singh) ผู้ครองแคว้นนวัลครห์และมัณฑาวา ได้สร้างป้อมมัณฑาวาขึ้นเพื่อป้องกันเมืองหน้าด่านนี้ ซึ่งต่อมาได้เกิดเมืองขึ้นบริเวณรอบป้อมปราการนี้ และมีพ่อค้าจำนวนมากมาตั้งชุมชนอยู่ที่นี่ กลายเป็นเมืองมัณฑาวา
เมืองมัณฑวาเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "หอศิลป์แบบเปิด" ในระหว่างศตวรรษที่ 18 มัณฑาวาเป็นจุดพักที่สำคัญของพ่อค้าที่ร่ำรวยซึ่งเดินทางผ่านทางเส้นทางสายไหม จำนวนมากได้เลือกสร้างบ้านขึ้นในมัณฑาวา จึงเป็นที่มาของการสร้างหเวลีจำนวนมากที่ยิ่งใหญ่และสวยงามในมัณฑาวา ในปัจจุบัน หเวลีเหล่านี้กลายมาเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวของเมือง เช่น มัณฑาวาหเวลี(Mandawa Haveli), มุรมูริยหเวลี (Murmuria Haveli) และ กุหลาบราอีลฑิยาหเวลี (Gulab Rai Ladia Haveli)
มหาสงครามกู้แผ่นดิน 2

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
มหาสงครามกู้แผ่นดิน 2 (; โรมาจิ: "Kingudamu 2 Harukanaru Daichi e") เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2565 แนวสงครามอิงประวัติศาสตร์ กำกับโดยชินซูเกะ ซาโต เป็นภาพยนตร์ดัดแปลงจากซีรีส์มังงะ"สงครามผงาดบัลลังก์จิ๋นซี" หรือ "Kingdom" ผลงานของ#เปลี่ยนทาง และเป็นภาคต่อของภาพยนตร์ "มหาสงครามกู้แผ่นดิน" (พ.ศ. 2562) ภาพยนตร์นำแสดงโดยเค็นโตะ ยามาซากิ, เรียว โยชิซาวะ และคันนะ ฮาชิโมโตะ
ปลายปี พ.ศ. 2565 ภาพยนตร์"มหาสงครามกู้แผ่นดิน 2" ทำรายได้ 5.16 พันล้านเยน จึงกลายเป็นภาพยนตร์คนแสดงญี่ปุ่นที่ทำรายได้สูงที่สุดของปี พ.ศ. 2565
รางวัลแกรมมี ครั้งที่ 66

งานประกาศผลรางวัลแกรมมีประจำปี ครั้งที่ 66  เป็นพิธีมอบรางวัลทางด้านดนตรี เพื่อยกย่องการบันทึกเสียง การเรียบเรียง และศิลปินที่ดีที่สุดแห่งปีที่มีสิทธิ์เข้าชิง (นับตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2022 ถึง 15 กันยายน ค.ศ. 2023) ตามที่กำหนดโดยสมาชิกของสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์การบันทึกเสียงแห่งชาติ โดยจัดขึ้นในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2024 ที่คริปโต.คอม อารีนา เมืองลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นครั้งที่ 21 ของสถานที่จัดงาน และจะออกอากาศทางซีบีเอส และพร้อมให้สตรีมบนพาราเมาต์+ โดยยังไม่มีการประกาศพิธีกรในพิธี การเสนอชื่อเข้าชิงได้รับการประกาศเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023
ซีซาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงมากที่สุดด้วยเก้าสาขา ตามมาด้วยวิกตอเรีย มอแน, ฟีบี บริดเจอรส์ และเซอร์แบน เกเนีย คนละเจ็ดสาขา เฮเซล ลูกสาววัยสองขวบของมอแน กลายเป็นผู้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงที่มีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของรางวัลแกรมมีในฐานะนักร้องรับเชิญในเพลง "ฮอลลีวูด" ของแม่ของเธอ ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลการขับร้องอาร์แอนด์บีดั้งเดิมยอดเยี่ยม
บริดเจอรส์เป็นผู้ชนะที่ได้รับมากที่สุดที่สุดของค่ำคืนนี้ โดยได้รับ 4 รางวัล ในขณะที่เทย์เลอร์ สวิฟต์ สร้างประวัติศาสตร์ในฐานะศิลปินคนแรกที่คว้ารางวัลอัลบั้มแห่งปีถึง 4 ครั้ง และวิศวกร เซอร์บัน เกเนีย ได้ขยายสถิติของเขาด้วยการได้รับรางวัลที่ห้าในประเภทนี้เช่นกัน บอยจิเนียสคว้ารางวัลสาขาเพลงร็อกยอดเยี่ยม, ขับร้องเพลงร็อกยอดเยี่ยม และอัลบั้มเพลงอัลเทอร์เนทิฟยอดเยี่ยม ส่วนบริดเจอรส์ได้รับรางวัลขับร้องเพลงป็อปคู่/กลุ่มยอดเยี่ยมร่วมกับซีซา ในสี่สาขาใหญ่ อัลบั้ม"มิดไนส์"ของสวิฟต์ ได้รับรางวัลอัลบั้มแห่งปีตามที่กล่าวมาข้างต้น เพลง "flowers" ของไมลีย์ ไซรัส ได้รับรางวัลบันทึกเสียงแห่งปี บิลลี ไอลิช และฟินเนียส พี่ชายของเธอได้รับรางวัลเพลงแห่งปีจากเพลง "What Was I Made For?" (เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องบาร์บี้) และวิกตอเรีย มอเนต์คว้ารางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมกลับบ้าน
นำเสนอ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
การเสนอชื่อเข้าชิง.
การลงคะแนนรอบแรกเกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2023 ถึง 20 ตุลาคม ค.ศ. 2023 มีการประกาศการเสนอชื่อในวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 ผ่านการถ่ายทอดสดโดย อารูจ อาฟตาบ, วินซ์ กิลล์ และเอมี แกรนต์, จิมมี แจม, จอน บอน โจวี, ซามารา จอย, มูนี ลอง, เชอริล พาเวลสกี, คิม เปตราส, จูดิท เชอร์แมน, เซนต์วินเซนต์, เจฟฟ์ ทวีดดี, เวียร์ด แอล แยงคะวิก, แกรี คิง, เนต เบอร์ลีสัน, โทนี โดกูพิล และฮาร์วีย์ เมสัน จูเนียร์
การลงคะแนนรอบสุดท้ายมีกำหนดจัดขึ้นตั้งแต่วันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 2023 ถึงวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 2024 ผู้ชนะจะได้รับการประกาศในระหว่างพิธีมอบรางวัลแกรมมีและการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์
เดอะเดวิลส์แพลน

เดอะเดวิลส์แพลน  เป็น รายการเรียลลิตีโชว์ของเกาหลีใต้ ฤดูกาลแรกฉายวันที่ 26 กันยายน 2023 ทางเน็ตฟลิกซ์ ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 12 คนแข่งขันกันในเกมกลยุทธ์ทั้งแบบร่วมมือกันและแบบแข่งขันเพื่อชิงรางวัลเงินสด
รูปแบบการแข่งขัน.
ผู้เข้าแข่งขันที่มีชื่อเสียงสิบสองคนจะได้รับชิ้นส่วนหนึ่งชิ้น ผู้เล่นที่ไม่มีชิ้นส่วนจะถูกกำจัด ชิ้นส่วนสามารถแลกเปลี่ยนระหว่างผู้เล่นหรือใช้สิทธิประโยชน์ในเกมได้ ชิ้นส่วนสามารถชนะและแพ้ได้ในสองแมตช์ประจำวัน: แมตช์หลักและแมตช์ชิงรางวัล
หลังจากแมตช์หลักที่แข่งขันกัน ผู้เล่นสองคนที่รอดชีวิตซึ่งมีชิ้นส่วนน้อยที่สุดจะถูกส่งเข้าคุกจนกว่าจะถึงแมตช์หลักถัดไป ผู้เล่นหรือผู้เล่นที่มีชิ้นส่วนมากที่สุดจะตัดสินว่าใครจะถูกส่งเข้าคุก การแข่งขันชิงรางวัลร่วมกันจะตัดสินว่าจะมีการเพิ่มเงินจำนวน 50,000,000 หรือ 100,000,000 วอน เข้าไปในเงินกองกลางสุดท้าย ซึ่งรวมทั้งหมดได้ถึง 500,000,000 วอน
เกมที่นำเสนอได้แก่เกมหักคะแนนทางสังคมเกมกระดานเกมไพ่และเกมแนววางแผนเชิงนามธรรมโดยทั่วไปแมตช์หลักจะเห็นผู้เล่นสร้างพันธมิตร ในขณะที่ทักษะการทดสอบแมตช์รางวัลรวมถึงการท่องจำ การคำนวณตัวเลข และการแสดงภาพ
การรวมชิ้นส่วนที่แตกต่างกันสามประเภทเข้าด้วยกันจะมีรูปร่างคล้ายกับทรงแปดหน้าซึ่งสามารถอ่านคำใบ้ NEXT YEAR ได้ การใช้เบาะแสนี้โดยพิมพ์ 2024 ลงในตู้นิรภัยที่ซ่อนอยู่ในคุกเพื่อปลดล็อก โกโมกุ เวอร์ชันหนึ่งซึ่งผู้เล่นจะต้องจำสีของแต่ละชิ้น
ผู้เข้าแข่งขัน.
ผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่เป็นนักร้อง นักแสดง หรือผู้ให้ความบันเทิง
การผลิต.
รายการนี้จัดทำโดยจอง จง-ยอน ซึ่งเคยทำงานในประเภทเรียลลิตี้โชว์เอาชีวิตรอดมาก่อน เช่น The Genius (เดอะ จีเนียส) เขากล่าวว่ามีการปรับเปลี่ยนในขณะที่การแสดงดำเนินไปเนื่องจากพฤติกรรมของผู้เข้าแข่งขันไม่สามารถคาดเดาได้ รองชนะเลิศ กเวโด ซึ่งขาดความสามารถในการแข่งขัน เล่นกับกลยุทธ์ที่ไม่ธรรมดาโดยร่วมมือกันเพื่อช่วยผู้เล่นจากการตกรอบกล่าวว่ามันไม่ใช่ทิศทางที่เขาต้องการให้เกมก้าวหน้าไป แต่มันสร้างการเล่าเรื่องใหม่สำหรับแนวนี้
ฤดูกาลแรกจบลงด้วยการที่ฮา ซ็อล-จินได้รับเงินรางวัล 250,000,000 วอน ฮาไม่ได้คาดหวังว่าจะชนะและไม่คุ้นเคยกับประเภทนี้ แต่พยายามพิสูจน์ว่าคนในวัย 40 ปียังสามารถแสดงความฉลาดได้ เขาเข้าใจว่าทำไมผู้เล่นถึงรู้สึกสะเทือนใจกับการคัดออกของผู้อื่นเนื่องจากนักแสดงถูกแยกออกจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิงเขาไม่พอใจที่ซึวอนตกรอบ
ในเดือนพฤศจิกายน ปี 2023 เน็ตฟลิกซ์ได้ประกาศทำซีซันที่ 2
วสวัตติ์ วีระกุล

วสวัตติ์ วีระกุล เป็นนักแสดงชายชาวไทยเริ่มเป็นที่รู้จักจากการเป็นสแตนด์อินหรือนักแสดงแทนของ โป๊ป–ธนวรรธน์ วรรธนะภูติ ในละครโทรทัศน์แนวพีเรียดอิงประวัติศาสตร์เรื่องพรหมลิขิต
ประวัติ.
วสวัตติ์ วีระกุล มีชื่อเล่นว่า กีตาร์ เกิดที่จังหวัดเพชรบุรี จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนคงคาราม ระดับปริญญาตรีจากคณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ สาขาวิชาดนตรีคีตศิลป์ไทยศึกษา แขนงวิชาดนตรีไทย ทำให้นอกจากงานแสดงแล้ว เขายังมีอาชีพเป็นครูสอนดนตรีไทยให้กับเด็กประถมและเด็กมัธยม รวมถึงรับแสดงตามงานต่าง ๆ 
เข้าสู่วงการ.
วสวัตติ์ได้เข้าสู่วงการจากการเป็นเอ็กซ์ตราหรือนักแสดงประกอบในโฆษณาหลายชิ้นก่อนจะขยับขึ้นเป็นเมนเอ็กซ์ตราหรือนักแสดงประกอบหลักที่มีบทพูดหรือปรากฏตัวให้เห็นหน้าตา จากนั้นจึงได้ไปปรากฏตัวในรายการชื่อดังอย่างรู้ไหมใครโสด ในฐานะปรัศนีย์ 
ในปี 2558 เขาได้ร่วมแสดงเป็นนักแสดงประกอบในละครสร้างสรรค์สังคมเรื่อง บาปบริสุทธิ์ ทางช่อง 7 เอชดี โดยแสดงเป็น ภักดี ตามด้วย คู่หูคู่เฮี้ยน 2 ในปี 2560 ทางช่อง 7 เอชดีเช่นเดียวกัน แสดงเป็น โป้ง ต่อมาเขาต้องเข้าไปรับใช้ชาติเป็นเวลา 2 ปีเมื่อปลดประจำการจึงได้กลับมารับงานแสดงอีกครั้ง จากนั้นจึงได้รับการติดต่อจากรุ่นพี่คนหนึ่งให้ส่ง ส่วนสูง น้ำหนัก และสัดส่วน ไปให้กับโมเดลลิ่งทำให้ได้รับโอกาสแสดงเป็นสแตนด์อินหรือนักแสดงแทนของ โป๊ป ธนวรรธน์ ในละครเรื่องพรหมลิขิต นอกจากนี้เขายังได้มีโอกาสร่วมแสดงให้เห็นหน้าแต่ไม่มีบทพูดในบท หนุ่มจีนลูกชายเจ้าสัวที่มาฝากตัวกับออกญาโกษาธิบดี (จีน) ในตอนที่ 6 ทำให้เริ่มเป็นที่รู้จักและถูกพูดถึง
วางีว

วางีว  เป็นชื่อรวมของโคเนื้อสี่สายพันธุ์หลักจากประเทศญี่ปุ่น วัววางีวทั้งหมดเกิดขึ้นจากการผสมข้ามสายพันธุ์ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ระหว่างวัวพื้นเมืองของญี่ปุ่นและวัวนำเข้าซึ่งส่วนใหญ่มาจากยุโรป5
เนื้อวางีวถือเป็นหนึ่งในเนื้อที่ราคาแพงที่สุดในโลก เนื้องจากการที่มีไขมันแทรกกระจายตัวไปกับเนื้อแดง ทำให้เนื้อนุ่มและชุ่มชื้นและเพิ่มรสชาติในขณะเดียวกัน เนื้อวางีวมักมีชื่อเรียกที่แตกต่างกันออกไปขึ้นอยู่กับแหล่งกำเนิด เช่น เนื้อมัตสึซากะ เนื้อโคเบะ เนื้อโยเนซาวะ และเนื้อโอมิ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา เนื้อวางีวมีสัดส่วนไขมันเพิ่มขึ้นเนื่องจากลดการเลี้ยงด้วยหญ้าและเปลี่ยนมาให้อาหารสัตว์มากยิ่งขึ้น ส่งผลให้วัวมีขนาดใหญ่และอ้วนขึ้น
สายพันธุ์.
วางีว.
เนื้อวางีวส่วนใหญ่ในปัจจุบันเป็นเนื้อวางีวที่ได้รับการปรับปรุงแล้ว  โดยเกิดการแก้ไขสายพันธุ์ด้วยการผสมข้ามพันธุ์กับสายพันธุ์ต่างประเทศ เนื้อวางีวปรับปรุงมีสี่สายพันธุ์ดังต่อไปนี้66420
วางีวพื้นเมือง.
วัววางีวพื้นเมือง  เป็นสายพันธุ์วัวจากญี่ปุ่นโบราณที่ยังถูกผสมกับสายพันธุ์ต่างประเทศ วัววางีวพื้นเมืองมีอยู่ 2 สายพันธุ์ ดังนี้
ลักษณะเฉพาะของวางีว.
ลักษณะเฉพาะหลักอย่างหนึ่งของเนื้อวางีวคือไขมันลายหินอ่อนในเนื้อแดงที่เรียกว่าซาชิ  และมีอัตราส่วนไขมันในกล้ามเนื้อสูง อย่างไรก็ตาม จากทั้ง 4 สายพันธุ์วัววางีว มีเพียงวัวญี่ปุ่นดำเท่านั้นที่มีลักษณะเช่นนี้ ในขณะที่อีก 3 สายพันธุ์อื่นไม่มีลายหินอ่อนในระดับที่สูงขนาดวัวญี่ปุ่นดำ ระดับของลายหินอ่อนจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับเพศ การทำหมัน และวิธีการขุนโค แต่ในกรณีของวัวญี่ปุ่นดำ เชื่อกันว่ายีนมีบทบาทสำคัญที่ทำให้เกิดลายเช่นนั้น
วัววางีวสายพันธุ์ญี่ปุ่นดำเป็นที่รู้จักในเรื่องปริมาณของกรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยวที่สูง (เช่น กรดโอเลอิก) โดยทั่วไปจุดหลอมเหลวของไขมันเนื้อวัวจะอยู่ที่ 40-50 องศาเซลเซียส แต่กรดไขมันไม่อิ่มตัวมีพันธะคู่เดี่ยวจะมีจุดหลอมเหลวต่ำกว่านั้น ซึ่งต่ำกว่าเนย (ประมาณ 30 องศาเซลเซียส) ดังนั้นไขมันของวางีวจะสามารถละลายในอุณหภูมิร่างกายทันทีที่เข้าไปในปาก ส่งผลให้เกิดความรู้สึกนุ่มและลาลายในปาก ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเนื้อวางีว
เนื้อวางีว โดยเฉพาะเนื้อดำของญี่ปุ่น เป็นที่รู้กันว่ามีกลิ่นหอมหวานอันเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งเชื่อกันว่ามีสาเหตุมาจากสารประกอบอื่น ๆ ภายในเนื้อ เช่น แลกโทน ซึ่งสามารถพบได้ในลูกพีชและมะพร้าว ซึ่งพบได้มากในเนื้อวางีว นอกจากนั้นกลิ่นหอมนี้จะเพิ่มขึ้นเมื่อเนื้อได้รับความร้อน
พิพิธภัณฑ์ซากดึกดำบรรพ์นครมิซูนามิ

พิพิธภัณฑ์ซากดึกดำบรรพ์นครมิซูนามิ (; โรมาจิ: "Mizunami-shi Kaseki Hakubutsukan") เป็นพิพิธภัณฑ์ซากดึกดำบรรพ์ในนครมิซูนามิ จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น พิพิธภัณฑ์เปิดทำการเมื่อปี พ.ศ. 2517 มุ่งเน้นเป็นพิเศษในเรื่องสภาพแวดล้อมบรรพกาลของพื้นที่และซากดึกดำบรรพ์ของ#เปลี่ยนทาง ในสมัยไมโอซีน สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์มีซากดึกดำบรรพ์ 250,000 ชิ้น โดยมีประมาณ 3,000 ชิ้นที่อยู่ในการจัดแสดงถาวร
อัชเมร์

อัชเมร์ (อักษรเทวนาครี: अजमेर, อักษรโรมัน: Ajmer [ədʒmeːr]) เป็นหนึ่งในนครสำคัญและเก่าแก่ที่สุดของรัฐราชสถาน และศูนย์กลางการปกครองของอำเภออัชเมร์ อัชเมร์ตั้งอยู่ตรงกลางของรัฐในทางภูมิศาสตร์ จึงทำให้บางทีอาจเรียกว่าเป็น "ใจกลางของรัฐราชสถาน" นครนี้สถาปนาขึ้นในชื่อ "อชยเมรุ" (Ajayameru; "เนินเขาอันมิพ่ายแพ้") โดยผู้นำจหามนะ ซึ่งอาจจะเป็นอชยราชที่ 1 หรือ อชยราชที่ 2 และคงสถานะเป็นราชธานีเรื่อยมาถึงศตวรรษที่ 12
อัชเมร์ถูกล้อมรอบด้วยเทือกเขาอรวัลลี และได้รับสถานะเทศบาลตั้งแต่ปี 1869 ในปี 2018 นครอัชเมร์ได้รับการคัดเลือกโดยรัฐบาลอินเดียให้เป็นนครหฤทัย และเป็นส่วนหนึ่งของโครงการสมาร์ตซิตีของรัฐบาลกลางในปี 2015
ประวัติศาสตร์.
นักประวัติศาสตร์ ทศรถ ชาร์มา ชี้ให้เห็นว่าหลักฐานการกล่าวถึงนครที่เก่าแก่ที่สุดปรากฏอยู่ใน "ปัฏฏวลี" ซึ่งเขียนขึ้นในปี 1113 (1170 ว.ส.) ที่นครธารา ข้อเท็จจริงนี้ทำให้สรุปได้ว่านครอัชเมร์มีอยู่มาแล้วก่อนปี 1113 "ปรศัสตี" (จารึกสรรเสริญ) โดยกษัตริย์วิครหราชที่ 4 ซึ่งพบที่วิทยาลัยสันสกฤตอาธยทินกาโฌนปรา ระบุว่ากษัตริย์อชยเทวะ (ซึ่งคือ อชยราชที่สอง) ได้ย้ายที่พำนักของตนมายังอัชเมร์ ส่วนในเอกสารยุคหลังจากนั้น "ประพันธโกษ" ระบุว่าเป็นกษัตริย์ยุคศตวรรษที่ 8 นามว่าอชยราชที่ 1 เป็นผู้สร้างป้อมอชยเมรุขึ้น ป้อมดังกล่าวต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อป้อมตาราครห์ นักประวัติศาสตร์ อาร์ บี สิงห์ (R. B. Singh) เสนอว่าข้อเสนอดังกล่าวเป็นจริง เนื่องจากมีจารึกอายุศตวรรษที่ 8 ค้นพบในอัชเมร์ นอกจากนี้เขายังตั้งทฤษฎีซึ่ง อชยราชที่สอง เป็นผู้ขยับขยายเขตเมือง สร้างวัง และเป็นผู้ย้ายราชธานีของจหามนะจากศกัมภรี มายังอัชเมร์
อัชเมร์ถูกควบรวมในปี 1193 เข้ากับฆูรีด ก่อนจะคืนแก่เจ้าครองนครชาวราชปุตหลังยอมจำนนเครื่องบรรณาการให้ และในปี 1556 อัชเมร์ถูกยึดครองโดยจักรวรรดิโมกุล นำโดยจักรพรรดิอักบัร และตั้งเป็นราชธานีของแคว้นอัชเมรซูบะฮ์ ในยุคโมกุล ชาวมุสลิมจำนวนมากเดินทางมาแสวงบุญที่"ดัรกะฮ์" ของ โมยนุดดีน ชีชตี ทำให้เมืองนี้เป็นที่ชมชอบของโมกุล รวมถึงยังถูกใช้เป็นฐานทัพต่อสู้กับพวกราชปุต ขุนนางและจักรพรรดิของโมกุลบริจาคเงินจำนวนมากให้กับนครอัชเมร์ ซึ่งรวมถึงการสร้างวังอักบัร และศาลาจำนวนมากริมอนสาคร และมีการสร้างถาวรวัตถุขึ้นมากมายในบริเวณของ "ดัรกะฮ์" ทั้งจาฮานารา เบกุม และ ดารา ชีโกฮ์ บุตรของชะฮ์จาฮาน ล้วนเกิดที่อัชเมร์ ในปี 1614 และ 1615 ตามลำดับ
โมกุลเริ่มเสื่อมอำนาจในอัชเมร์ลงในศตวรรษที่ 18 ในปี 1752 สสินทิยาเข้ายึดครองอัชเมร์ ก่อนที่ในปี 1818 จะถูกยึดครองโดยอังกฤษอย่างเป็นทางการ และมีการตั้งเทศบาลอัชเมร์ขึ้นในปี 1866 ในยุคอาณานิคม อัชเมร์เป็นเมืองหลวงของแคว้นอัชเมร์-เมรวาระ รวมถึงมีการสร้างเรือนจำกลางกับโรงพยาบาลกลางขนาดใหญ่ขี้น นับตั้งแต่ทศวรรษ 1900s ได้มีการตั้งโลสถ์คริสต์โดยคริสตจักรสก็อตแลนด์, คริสตจักรอังกฤษ, โรมันคาทอลิก และเมธอดิสต์อเมริกัน ที่นี่ รวมถึงมีการตั้งโรงพิมพ์ขึ้น 12 แห่ง ซึ่งตีพิมพ์หนังสือพิมพ์รายสัปดาห์อยู่แปดหัว
พิพิธภัณฑ์เอ็งกู

พิพิธภัณฑ์เอ็งกู (; โรมาจิ: "Enkūkan") เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างอุทิศให้กับเอ็งกู ภิกษุและประติมากรชาวญี่ปุ่นในนครเซกิ จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น เอ็งกูเกิดในแคว้นมิโนะซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดกิฟุ ในปี ค.ศ. 1632 และมรณภาพในนครเซกิในปี ค.ศ. 1695
ดูเพิ่ม.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปุษกร

ปุษกร (อักษรเทวนาครี: पुष्कर, อักษรโรมัน: Pushkar) เป็นนครใกล้กับนครอัชเมร์ ตั้งอยู่ในอำเภออัชเมร์ รัฐราชสถาน ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ห่างไป ทางเหนือของอัชเมร์ และราว จากชัยปุระ เมืองนี้เป็นจุดหมายปลายทางการแสวงบุญของศาสนิกชนศาสนาฮินดูและศาสนาซิกข์ และมีศาสนสถานตั้งอยู่มากมาย หนึ่งในโบสถ์พราหมณ์หลังที่มีชื่อเสียงที่สุดของปุษกรคือพรหมมนเทียร ปุษกรเป็นนครศักดิ์สิทธิ์ในธรรมเนียมฮินดู โดยเฉพาะในคตินิกายศักติ การบริโภคเนื้อสัตว์หรือไข่ยังเป็นสิ่งต้องห้ามที่นี่ ปุษกรตั้งอยู่บนฝั่งของทะเลสาบปุษกร และมีฆาฏตั้งอยู่เรียงราย ผู้มาแสวงบุญจะลงอาบน้ำที่ตามฆาฏเหล่านี้ ในคติซิกข์ คุรุนานักและคุรุโควินทสิงห์ล้วนมีความเกี่ยวพันกับเมืองนี้ หนึ่งในฆาฏบนทะเลสาบปุษกรมีชื่อว่าคุรุโควินทสิงหฆาฏ
ปุษกรเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากเทศกาลอูฐปุษกรประจำปี ซึ่งจัดขึ้นนานเจ็ดวันในกรฏิกปูรณิมา และมีผู้เข้าชมมากกว่า 200,000 คน
ชื่อของนครปุษกรมาจากภาษาสันสกฤต "ปุษฺกร" (पुष्कर) แปลว่า "ดอกบัวสีน้ำเงิน"
ฒากาโฏปี

ฒากาโฏปี  หรือ โฏปีเนปาล เป็นหมวกพื้นถิ่นซึ่งเป็นที่นิยมของประเทศเนปาล ส่วนหนึ่งของเครื่องแต่งกายประจำชาติเนปาล สวมใส่โดยผู้ชาย คำส่า "ฒากาโฏปี" มีความหมายตรงตัวว่า "เครื่องสวมศีรษะอันทำมาจากผ้าธากา" ผ้าธากาเป็นผ้าฝ้ายชั้นดีที่นำเข้ามาจากธากาซึ่งในปัจจุบันคือเมืองหลวงของประเทศบังกลาเทศ
ฒากาโฏปีเป็นส่วนประกอบหนึ่งของชุดประจำชาติเนปาล และเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นชาติเนปาล 
ประวัติศาสตร์.
หมวกนี้กลายมาเป็นที่นิยมในรัชสมัยของสมเด็จพระราชาธิบดีมเหนทระซึ่งครองราชย์ระหว่างปี 1955 ถึง 1972 และประกาศบังคับให้สวมฒากาโฏปีในภาพถ่ายสำหรับทำหนังสือเดินทางและเอกสารทางการทั้งหมด ฒากาโฏปีนิยมนำมามอบให้กันในระหว่างเทศกาลดาเชนและติหาร์ เจ้าหน้าที่ของรัฐยังสวมใส่ฒากาโฏปีในฐานะเครื่องแต่งกายประจำชาติ ในรัชสมัยของสมเด็จพระราชาธิบดีมเหนทระ มีจุดเปิดให้เช่าฒากาโฏปีใกล้กับสิงหดูร์บาร์ในกาฐมาณฑุ สำหรับเจ้าหน้าที่รัฐในกาฐมาณฑุและชาวเนปาลที่เดินทางเข้าในพระราชวังของเนปาล จะต้องติดตรากูกรีบนหมวกนี้ด้วย
ตำนานที่เป็นที่นิยมที่สุดว่าด้วยที่มาของการถักทอผ้าธากาเชื่อว่ามาจาก คเณศ มาน มหรรชน (Ganesh Man Maharjan) คนงานของโรงงานชัมทนี (Jamdani factory) ในทศวรรษ 1950 เขามีแรงบันดาลใจที่จะเรียนการทอผ้าธากาหลังเขาสังเกตเห็นทัมพร กุมารี (Dambar Kumari) ลูกสาวของศรี ตีน ชุงคะ บะหาดูร รานา (Shree Teen Junga Bahadur Rana) สวมเสื้อผ้าธากาที่นำกลับมาจากพนารัส หลังเดินทางกลับมาบ้านเกิด เขาและภรรยา ปัลปา (Palpa) ได้ตั้งโรงงานผลิตผ้าธากาขึ้นในปี 1957 โดยมีเพียงหลอดม้วนสายและจักรทำมือเพียงอย่างละชิ้น ที่เขาซื้อมาจากกาฐมาณฑุ เขาได้สอนคนท้องถิ่นทอผ้า และกิจการของเขาก็ได้เติบโตสืบเนื่องมา หลังรัฐบาลของจักรวรรดิชาห์แสดงให้เห็นถึงความสนใจในผ้าธากาและโฏปี จึงเกิดอุตสาหกรรมทอผ้าธากาขึ้นมากมาย ภายในต้นทศวรรษ 1970 โรงงานของเขาซึ่งชื่อสวเทศี วัสตรกละ ปัลปาลี ฒากา อุธโยค (Swadeshi Vastrakala Palpali Dhaka Udhyog) ได้เติบโตขึ้นจนมีคนงานถึง 350 คน
ความสำคัญ.
แม้ในปัจจุบันผู้คนในเนปาลจะไม่ได้สวมใส่ฒากาโฏปีเป็นประจำเช่นในอดีต แต่หมวกนี้ยังคงสถานะส่วนหนึ่งของความเป็นชาติเนปาล และยังคงสวมใส่เมื่อชาวเนปาลเข้าร่วมกิจกรรมทางวัฒนธรรม
ผ้าธากามีส่วนสำคัญในพิธีกรรมต่าง ๆ ของชาวเนปาล เช่นงานมงคลสมรส และพิธีศพ สำหรับชนเผ่าต่าง ๆ ในหุบเขาของเนปาล และอุปทานของฒากาโฏปีถือว่ามีมากเกินกว่าที่อุตสาหกรรมผลิตมือจะรับไหว นักข่าวและผู้ชำนาญด้านวัฒนธรรม เตเชศวร บาบู โกนกาห์ (Tejeswar Babu Gongah) ระบุว่าโฏปี "ที่มีฐานกลม สูง 3-4 นิ้ว" บ่งบอกถือเทือกเขาหิมาลัย และว่ากันว่า "ฒากาโฏปีนี้เป็นสื่อที่แสดงถึงภูเขาที่มีน้ำแข็งละลายแล้ว น้ำแข็งที่ละลายทำให้พืชพันธุ์ต่าง ๆ และดอกไม้สีสันสดใสสามารถเติบโตได้ในภูมิภาคตอนลุ่มของภูเขา"
ชาวเนปาลยังจัดให้มีวันโฏปีขึ้นในวันที่ 1 กรกฎาคม เพื่อช่วยคงให้ธรรมเนียมนี้คงอยู่ ในวันดังกล่าว ชาวเนปาล, ชาวมเธศ และชาวฐารู จะสวมผ้าโฒฏี ส่วนคนเนปาลจะสวมฒากาโฏปีและภัณเฑาเลโฏปี
โรงพยาบาลคิงซีต (ประเทศนิวซีแลนด์)

โรงพยาบาลคิงซีต  เป็นโรงพยาบาลจิตเวชที่ได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในสถานที่หลอกหลอนที่มีชื่อเสียงของประเทศนิวซีแลนด์ โดยมีรายงานการอ้างว่ามีการปรากฏตัวของผีมากกว่าร้อยครั้ง ณ ค.ศ. 2011 โรงพยาบาลนี้ตั้งอยู่ในคารากา ประเทศนิวซีแลนด์ ทางตอนใต้ของออกแลนด์ และตั้งแต่ ค.ศ. 2005 โรงพยาบาลดังกล่าวถูกใช้เป็นสถานที่หนึ่งสำหรับสปูกเคอส์ ที่เชื่อกันว่าสปูกเคอส์เป็นสวนสนุกผีสิงเพียงแห่งเดียวในออสตราเลเชียเมื่อ ค.ศ. 2011 และเป็น "สถานที่ท่องเที่ยวผีสิงอันดับ 1 ในซีกโลกใต้" นอกจากนี้ จากข้อมูลของเว็บไซต์ stuff.co.nz โรงพยาบาลคิงซีตถือเป็นสถานที่หลอกหลอนมากที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศนิวซีแลนด์
พิพิธภัณฑ์จังหวัดกิฟุ

พิพิธภัณฑ์จังหวัดกิฟุ (; โรมาจิ: "Gifu-ken Hakubutsukan") เป็นพิพิธภัณฑ์ประจำจังหวัดของจังหวัดกิฟุ ตั้งอยู่ในพื้นที่ของอุทยานร้อยปีจังหวัดกิฟุ ในนครเซกิ จังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น เปิดทำการเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 สิ่งสะสมและการจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เกี่ยวข้องกับธรรมชาติวิทยาและประวัติศาสตร์วัฒนธรรมในท้องถิ่นของจังหวัดกิฟุ
พิพิธภัณฑ์เครื่องปั้นเผาคีวชู

พิพิธภัณฑ์เครื่องปั้นเผาคีวชู (; โรมาจิ: "Kyūshū Toji Bunkakan") เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ในเมืองอาริตะ จังหวัดซางะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์หลายแห่งของประเทศญี่ปุ่นที่ได้รับการสนับสุนนจากส่วนจังหวัด
พิพิธภัณฑ์สร้างขึ้นเพื่อส่งเสริมมรดกทางวัฒนธรรมท้องถิ่นและพัฒนาวัฒนธรรมเครื่องปั้นเผากับเครื่องปั้นดินเผาทั่วเกาะคีวชูทางใต้ของประเทศญี่ปุ่น ในพิพิธภัณฑ์จัดนิทรรศการผลงานอันทรงคุณค่าและครอบคลุม เช่น ชุดสะสมคัมบาระของเครื่องถ้วยอิมาริเก่าจากทวีปยุโรปในศตวรรษที่ 17 ถึง 18 และชุดสะสมชิบาตะที่ประกอบด้วยเครื่องปั้นดินเผาอาริตะที่ผลิตตั้งแต่ปี ค.ศ. 1603 ถึง ค.ศ. 1867
คู่แท้ 2 โลก

คู่แท้ 2 โลก เป็นภาพยนตร์ไทยแนวโรแมนติก ดราม่า แฟนตาซี สร้างโดยไท เอ็นเตอร์เทนเมนต์ จากการกำกับและเขียนบทของอดีตผู้กำกับภาพยนตร์ผู้ล่วงลับ อุดม อุดมโรจน์ นำแสดงโดย ก้อง–สหรัถ สังคปรีชา แสดงเป็น เคน และ เง็ก–กัลยา เลิศเกษมทรัพย์ แสดงเป็น ลาน เข้าฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2537
ต่อมาในปี 2540 ทางช่อง 3 ได้นำภาพยนตร์เรื่องนี้มารีเมคสร้างใหม่เป็นรูปแบบละครโทรทัศน์จากการกำกับของอดีตนักแสดงอาวุโส นักร้อง พิธีกร และศิลปินแห่งชาติผู้ล่วงลับ ต้อย–เศรษฐา ศิระฉายา นำแสดงโดย อิงค์–อชิตะ ปราโมช ณ อยุธยา แสดงเป็น เคน และเต๋า–สโรชา วาทิตตพันธ์ แสดงเป็น ลาน โดยในเวอร์ชั่นละครโทรทัศน์ได้นำบทภาพยนตร์มาขยายเนื้อหาพร้อมกับเพิ่มตัวละคร นอกจากนี้ยังมีนักแสดงจากฉบับภาพยนตร์มาร่วมแสดงทั้งรับบทเดิมและเปลี่ยนไปแสดงบทอื่น
พิพิธภัณฑ์ศิลปะโชวะ

พิพิธภัณฑ์ศิลปะโชวะ (; โรมาจิ: "Shōwa Bijitsukan") เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะเอกชน ตั้งอยู่ในย่านชิโอมิ เขตโชวะ นครนาโงยะ จังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น
ประวัติ.
สิ่งสะสมในพิพิธภัณฑ์เป็นของโคโซ โกโต (ค.ศ. 1881-1977) นักธุรกิจที่เป็นชาวจังหวัดกิฟุ พิพิธภัณฑ์ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1978 จัดแสดงเครื่องปั้นเผาญี่ปุ่นหลายชิ้นที่ใช้ในพิธีชงชาของญี่ปุ่น รวมถึงผลงานสามชิ้นที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมที่สำคัญ และสี่ชิ้นที่ได้ขึ้นทะเบียนเป็นวัตถุทางศิลปะที่สำคัญ พิพิธภัณฑ์ตั้งอยู่ในบริเวณบ้านพักและสวนเดิมของโคโซ
สถานที่ใกล้เคียงกับพิพิธภัณฑ์คือมหาวิทยาลัยนันซังและพิพิธภัณฑ์ศิลปะคูวายามะ
การเดินทาง.
สถานีรถไฟใต้ดินที่ใกล้ที่สุดคือสถานีอิรินากะ
อัตลัสกาตาลา

อัตลัสกาตาลา ([ˈatləs kətəˈla]) เป็นแผนที่โลกสมัยกลางที่น่าจะผลิตขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1370 หรือต้นคริสต์ทศวรรษ 1380 (ส่วนใหญ่มักลงเป็น ค.ศ. 1375) ซึ่งได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นแผนที่สำคัญที่สุดที่เขียนเป็นภาษากาตาลาในสมัยกลาง และเป็น "สุดยอดผลงานแผนที่สมัยกลาง" 
แผนที่นี้ผลิตที่สกุลช่างทำแผนที่มาจอร์กา น่าจะวาดโดยอะบราอัม เกร็สกัส ผู้วาดภาพหนังสือชาวยิวที่ได้รับการขนานนามจากคนร่วมสมัยว่าเป็นปรมาจารย์ด้าน "มัปปามุนดี" และเข็มทิศ เมื่อถึง ค.ศ. 1380 แผนที่นี้ได้ตกมาอยู่ในหอสมุดหลวงของฝรั่งเศสในรัชสมัยพระเจ้าชาร์ลที่ 5 และในปัจจุบันได้รับการเก็บรักษาไว้ในหอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส เดิมทีอัตลัสกาตาลาประกอบด้วยแผ่นหนังสัตว์ 6 แผ่นที่พับในแนวตั้ง (แต่ละแผ่นมีขนาดกว้างยาว) ใช้สีหลายสี ซึ่งรวมถึงสีทองและเงิน ต่อมาได้รับการนำไปประกอบกับด้านหน้าและด้านหลังของแผงไม้ห้าแผ่น โดยมีปลายปิดทำจากหนังซึ่งเป็นฝีมือของซีมง ว็อทร์ เมื่อประมาณ ค.ศ. 1515 และได้รับการซ่อมแซมใน ค.ศ. 1991
กิอั๋น

กิอั๋น มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า โก่ว อาน  เป็นตัวละครในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่อง"สามก๊ก" เป็นนายกองใต้บังคับบัญชาของลิเงียมแห่งรัฐจ๊กก๊กในยุคสามก๊ก
กิอั๋นเป็นตัวละครสมมติในนวนิยาย"สามก๊ก" ไม่ปรากฏชื่อในบันทึกทางประวัติศาสตร์อย่างเป็นทางการ
ในนิยาย"สามก๊ก".
กิอั๋นปรากฏเป็นตัวละครในนวนิยาย"สามก๊ก"ตอนที่ 100 และตอนที่ 101 ตามความในนวนิยาย"สามก๊ก" ระหว่างที่จูกัดเหลียงอัครมหาเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กนำทัพรบกับวุยก๊กที่แนวหน้า กิอั๋นซึ่งเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของลิเงียมมีหน้าที่รับผิดชอบในการขนส่งเสบียงสำหรับกองทัพจากเองอั๋น (永安 "หย่งอาน") ไปยังแนวหน้า กิอั๋นเมาสุราทำให้ขนส่งเสบียงล่าช้าไปถึง 15 วัน จูกัดเหลียงโกรธมากและต้องการจะสั่งประหารชีวิตกิอั๋น เอียวหงีทัดทาน จูกัดเหลียงจึงลดโทษประหารชีวิตของกิอั๋นลงเป็นโทษโบย 80 ครั้ง กิิอั๋นแม้จะได้ละเว้นโทษประหารแต่ยังคงรู้สึกไม่พอใจ แต่หนีไปสวามิภักดิ์ต่อทัพวุยก๊ก สุมาอี้จึงส่งกิอั๋นไปยังนครเซงโต๋ (成都 "เฉิงตู") เพื่อแพร่ข่าวลือใส่ร้ายจูกัดเหลียง กิอั๋นเข้าพบกลุ่มขันทีในราชสำนักและบอกว่าจูกัดเหลียงวางแผนจะก่อกบฏ กลุ่มขันทีจึงนำความขึ้นทราบทูลเล่าเสี้ยนจักรพรรดิแห่งจ๊กก๊ก เล่าเสี้ยนจึงมีรับสั่งเรียกตัวจูกัดเหลียงกลับมาจากแนวหน้า หลังจากจูกัดเหลียงกลับมาที่เซงโต๋ก็ทราบความจริงที่เกิดขึ้นจึงมีคำสั่งให้จับตัวกิอั๋น แต่กิอั๋นหนีไปเข้าด้วยวุยก๊กแล้ว จูกัดเหลียงจึงสั่งประหารชีวิตขันทีที่นำความเท็จขึ้นกราบทูล
ภุช

ภุช (อักษรโรมัน: Bhuj,) เป็นเทศบาลนครและศูนย์กลางการปกครองของอำเภอกัจฉ์ รัฐคุชราต ประเทศอินเดีย ในปี 2011 ประชากรของนครภุชอยู่ที่ 213,514 และข้อมูลจากปี 2003 ระบุจำนวนศาสนิกชนชาวมุสลิมของภุชอยู่ที่ 24% ประชากรส่วนใหญ่ที่อาศัยในสลัมของภุชเป็นชาวมุสลิม ทลิต และชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ เช่นในสลัมแห่งหนึ่งสำรวจพบประชากร 80% เป็นชาวมุสลิม
ตามตำนานเล่าว่าแคว้นกัจฉ์นั้นปกครองโดยหัวหน้าเผ่าชาวนาค ครั้นหนึ่ง ราชินีสไง (Sagai) แห่งเศศปัฏฏณะ ผู้สมรสกับกษัตริย์เภริยา กุมาร (Bheria Kumar) ได้ก่อการกำเริบเหนือหัวหน้าเผ่านาค นามว่า ภุชงค์ (Bhujanga) ผู้เป็นหัวหน้าเผ่าคนสุดท้าย หลังสู้รบเสร็จสิ้น เภริยาพ่ายแพ้และราชินีสไงตึงกระโดดลงกองไฟ เขาที่พวกเขาอาศัยอยู่ต่อมาจึงเป็นที่รู้จักในชื่อเขาภุชิยา ส่วนเมืองที่เชิงเขามีชื่อว่า ภุช ส่วนภุชงค์นั้นได้รับการบูชาโดยผู้คนในฐานะนาคที่สำคัญ และมีการสร้างวิหารขึ้นบูชา
ตามประวัติศาสตร์นั้น นครภุช สถาปนาขึ้นโดยเรา หมีร์ (Rao Hamir) ในปี ค.ศ. 1510 และกลายมาเป็นราชธานีของกัจฉ์ โดยเราเขงครจีในปี 1549 มีการวางศิลาฤกษ์ในฐานะราชธานีอย่างเป็นทางการในปีวิกรมสามวัตที่ 1604 มาฆที่ห้า (ราวปลายเดือนมกราคม 1548) หลังจาก 1590 เป็นต้นมา จักรวรรดิโมกุลเรืองอำนาจเหนือภุช และชื่อของนครแปรมาเป็น สุไลมานนคร (Suleiman Nagar) เมืองภุชมีป้อมปราการซึ่งสร้างขึ้นโดยเทวกรัน เสฐ (Devkaran Seth) ในสมัยของเราเทศัลจี (ปี 1718 - 1741)
วัดกำแพงแก้ว

วัดกำแพงแก้ว เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลสะพานไทย อำเภอบางบาล จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีเนื้อที่ตั้งวัด 75 ไร่ ตั้งอยู่ริมคลองบางบาล วัดมักประสบเหตุน้ำท่วมหนักทุกปี ทางวัดจึงได้ทำเขื่อนดินล้อมวัดป้องกันน้ำท่วมและทำเขื่อนปูนป้องกันตลิ่งพัง
วัดกำแพงแก้ว ได้รวมกับวัดแก้ว (ร้าง) มาเข้าด้วยกัน เรียกชื่อว่า "วัดกำแพงแก้ว" เป็นวัดที่มีที่มาแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา ตั้งวัดเมื่อประมาณ พ.ศ. 2281 พบหลักฐานเก่าแก่คือใบเสมาทำมาจากศิลาแลง วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2289
โบราณสถานภายในวัดประกอบด้วยเจดีย์ตั้งอยู่หน้าอุโบสถ เป็นเจดีย์แบบฐานย่อไม้สองส่วนยอดเจดีย์เป็นระฆังคว่ำ ปลายยอดทำเป็นยอดปลี มีขนาดฐานสี่เหลี่ยมจัตุรัส กว้าง 12 เมตร สูง 31 เมตร สันนิษฐานว่าเป็นเจดีย์สมัยกรุงศรีอยุธยา เพราะเป็นอิฐเช่นเดียวอิฐในการก่อสร้างสิ่งต่าง ๆ ในสมัยกรุงศรีอยุธยา
กิลามุบารัก (ปฏิอาลา)

กิลามุบารัก (อักษรโรมัน: Qila Mubarak) เป็นป้อมปราการ สร้างด้วยสถาปัตยกรรมซิกข์ ตั้งอยู่ในปฏิอาลา รัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย
กิลามุบารักสร้างขึ้นแรกเริ่มเป็นป้อมปราการดินเหนียว (Mud fortress) โดยผู้นำสิธูชัต บาบา อะลา สิงห์ ผู้สถาปนาจักรวรรดิปฏิอาลา และสร้างป้อมปราการนี้ขึ้นในปี 1763 ต่อมาได้มีการก่อสร้างป้อมปราการขึ้นใหม่โดยใช้อิฐดินเผา ว่ากันว่าป้อมปราการที่สร้างขึ้นในปี 1763 เป็นการสร้างต่อขยายบนรากฐานเดิมของป้อมปราการจากจักรวรรดิโมกุลที่สร้างขึ้นโดยผู้ครองแคว้นปฏิอาลา ฮุสเซน ข่าน (Hussain Khan) ส่วนภายในของกิลามุบารักที่ชื่อ "กิลาอันดรูน" ("Qila Androon") สร้างขึ้นโดยมหาราชา อาเมร์ สิงห์ ห้องดังกล่าวประกอบด้วยโถง 13 ห้องซึ่งเขียนเล่าเรื่องราวจากปรัมปราวิทยาฮินดูด้วยศิลปกรรมแบบปฏิอาลา
กิลามุบารักใช้งานเป็นที่พำนักของราชวงศ์ปฏิอาลา ตั้งอยู่บนพื้นที่ขนาด ในใจกลางเมือง ภายในประกอบด้วย "รันบาส" ("Ran Baas"; เกสต์เฮาส์) และ "โถงดาร์บาร์" หรือ "ดีวันคานา" ("Darbar Hall"; Divan Khana) และห้อง "กีลาอานดรูน" (Qila Androon) ซึ่งประดับด้วยจิตรกรรมฝาผนังแบบปฏิอาลา ภายในของกิลามุบารักยังมีระบบท่อขับถ่ายของเสียอยู่ใต้ดิน โถงดาร์บาร์ในปัจจุบันเปิดเป็นพิพิธภัณฑ์เครื่องยุทธ์และโคมระย้า (Museum of Armoury & Chandelier) ภายในจัดแสดงปืนใหญ่, ดาบ, โล่กับคฑา และสมบัติสำคัญ เช่น มีดสั้นของคุรุโควินทสิงห์ และดาบของนาดีร์ ชาห์
กิลามุบารักมีอายุมากกว่า 300 ปี และเคยถูกบรรยายว่าอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรม และมีความเสียหายอย่างหนัก และยังได้รับการขึ้นชื่อโดยกองทุนอนุสรณ์โลกให้เป็นหนึ่งใน 100 "อนุสรณ์เสี่ยงอันตราย" ที่สุดของโลกในรายงานปี 2004 ท้ายที่สุดจึงมีโครงการการบูรณะกิลามุบารักภายใต้กองทุน อินตัช ซึ่งสนับสนุนโดยรัฐบาลรัฐและรัฐบาลกลางอินเดีย และได้รับการดูแลโดยกรมสำรวจโบราณคดีอินเดีย และมีเงินทุนสนับสนุนจากกองทุนอนุสรณ์โลก
เกาะปรัสมานา

เกาะปรัสมานา บ้างเขียน เกาะบรัศมานา เป็นเกาะในตำบลปูยู อำเภอเมืองสตูล จังหวัดสตูล ตั้งอยู่ที่ละติจูด 6° 25´.8 เหนือ ลองจิจูด 100° 05´.5 ตะวันออก เกาะมีความกว้าง 300 เมตร ยาว 1 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 202,066 ตารางเมตร สูง 97 เมตร อยู่ทางทิศใต้ของเกาะการาฟ ระยะห่าง 2.2 กิโลเมตร 
เกาะปรัสมานาอยู่ในเขตพื้นที่อุทยานแห่งชาติทะเลบัน เป็นเกาะที่ติดกับประเทศมาเลเซียและมีหาดทรายที่สวยงาม เป็นเกาะสัมปทานรังนก ห้ามเข้าพื้นที่ก่อนได้รับอนุญาต เป็นเกาะที่ไม่มีการตั้งถิ่นฐาน
ไอคอนิก ทาวเวอร์

ไอคอนิก ทาวเวอร์  คือตึกระฟ้าระดับซุปเปอร์ทอล ตั้งอยู่ที่เมืองหลวงบริหารแห่งใหม่ (New Administrative Capital) ของประเทศอียิปต์ ตึกแห่งนี้เป็นตึกที่สูงที่สุดในทวีปแอฟริกา ทำลายสถิติหอคอยมัสยิดกลางแห่งแอลเจียร์ (Great Mosque of Algiers Tower) ประเทศแอลจีเรีย ตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2564 ด้วยความสูง 393.8 เมตร (1,292 ฟุต) และมีอาคารสูง 20 กว่าแห่งที่สร้างรายล้อมตึกแห่งนี้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของย่านธุรกิจกลาง (CBD) ในเมืองหลวงแห่งใหม่ของอียิปต์ ตัวอาคารมีจำนวน 77 ชั้น โดยใช้เป็นพื้นที่สำนักงานส่วนใหญ่ และมีพื้นที่ใช้สอยโดยรวมมากกว่า 241,000 ตารางเมตร ตัวอาคารจะสร้างแล้วเสร็จในต้นปี พ.ศ. 2567
ไซด์ ซาฮีรุดดิน

ตุน ไซด์ ซาฮีรุดดิน บิน ไซด์ ฮัซซัน (11 ตุลาคม ค.ศ. 1918 – 20 เมษายน ค.ศ. 2013) เป็นนักการเมืองชาวมาเลเซียที่เคยดำรงตำแหน่งยังดีเปอร์ตูวาแห่งรัฐมะละกาใน ค.ศ. 1975 ถึง 1984 และทูตประจำไอร์แลนด์ใน ค.ศ. 1975 กับสหราชอาณาจักรใน ค.ศ. 1974
เสียชีวิต.
ซาฮีรุดดินเสียชีวิตด้วยภาวะไตล้มเหลวในวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2013 อายุ 95 ปี โดยฝังศพที่สุสานมุสลิมบูกิตเกียราในกัวลาลัมเปอร์
พิพิธภัณฑ์กีฬาออสเตรเลีย

พิพิธภัณฑ์กีฬาออสเตรเลีย (เดิมชื่อ พิพิธภัณฑ์กีฬาแห่งชาติ) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่อุทิศให้กับกีฬาของออสเตรเลีย และตั้งอยู่ภายในสนามคริกเก็ตเมลเบิร์น ในเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย มีการจัดแสดงนิทรรศการกีฬาต่าง ๆ เช่น คริกเกต ฟุตบอลออสเตรเลีย กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนและฤดูหนาว เทนนิส รักบี้ลีก รักบี้ยูเนียน ฟุตบอล บาสเกตบอล มวยสากล และเนตบอล หอเกียรติยศกีฬาออสเตรเลียตั้งอยู่ภายในพิพิธภัณฑ์ ร่วมกับพิพิธภัณฑ์การแข่งม้าออสเตรเลีย และพิพิธภัณฑ์สโมสรคริกเกตเมลเบิร์น
พิพิธภัณฑ์สโมสรคริกเกตเมลเบิร์นที่อยู่ติดกันมีนิทรรศการที่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ของสโมสรคริกเกตเมลเบิร์น วันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 2010 พิพิธภัณฑ์การแข่งม้าออสเตรเลียได้ถูกรวมเข้าไปในพิพิธภัณฑ์กีฬาออสเตรเลีย ซึ่งปัจจุบันส่งผลให้มีการแข่งม้าเคียงข้างกีฬาที่โดดเด่นอื่น ๆ ของออสเตรเลีย
พิพิธภัณฑ์นี้เคยมีชื่อว่าพิพิธภัณฑ์กีฬาแห่งชาติ และปิดในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2019 และได้งบประมาณ 17.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ในการพัฒนาขื้นใหม่ (5 ล้านดอลลาร์ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลของรัฐ) โดยมีกำหนดเปิดให้บริการอีกครั้ง (ด้วยชื่อใหม่) ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020
หอศิลป์กีฬาและพิพิธภัณฑ์โอลิมปิกแห่งออสเตรเลีย.
ก่อนที่พิพิธภัณฑ์กีฬาออสเตรเลียจะเปิดขึ้น หอศิลป์กีฬาและพิพิธภัณฑ์โอลิมปิกแห่งออสเตรเลียเปิดดำเนินการมา 17 ปีก่อนที่จะปิด พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ด้านหน้าอัฒจันทร์ของสมาชิกสโมสรคริกเกตเมลเบิร์น ซึ่งเปิดในปี ค.ศ. 1928 ซึ่งถูกรื้อถอนพร้อมกับพิพิธภัณฑ์ พิพิธภัณฑ์เปิดดำเนินการครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 ก่อนปิดให้บริการในวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 2003 ในช่วงสัปดาห์สุดท้ายของการเปิดบริการ พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เปิดให้ประชาชนเข้าชมฟรีมากกว่า 35,000 คน พร้อมกับสามารถเข้าชมศาลาสมาชิกสโมสรคริกเกตเมลเบิร์นในอดีตได้
อับดุล มาเล็ก ยูซุฟ

ตุน อับดุล มาเล็ก บิน ยูซุฟ (ค.ศ. 1899 – 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1977) เป็นผู้ว่าราชการรัฐมะละกาใน ค.ศ. 1959 ถึง 1971 วันเกิดปีที่ 66 ที่ฉลองในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1965 ถือเป็นวันหยุดของรัฐมะละกา
พิพิธภัณฑ์ตำรวจวิกทอเรีย

พิพิธภัณฑ์ตำรวจวิกทอเรีย เป็นพิพิธภัณฑ์บังคับใช้กฎหมายที่ดำเนินการโดยหน่วยบริการทางประวัติศาสตร์ภายในตำรวจวิกทอเรีย พิพิธภัณฑ์ล้ำสมัยแห่งใหม่เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมอีกครั้งเมื่อวันจันทร์ที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2023 หลังจากใช้เวลาสร้างและพัฒนานานถึง 3 ปี
คอลเลกชันของพิพิธภัณฑ์ประกอบด้วยโบราณวัตถุและสิ่งประดิษฐ์จากอาชญากรรมและตำรวจมานานกว่า 150 ปีในรัฐวิกทอเรีย รวมถึงหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์โดยสรุปที่ใช้ในการตัดสินลงโทษจูเลียน ไนต์ ผู้ทำการสังหารหมู่ที่ถนนฮอดเดิล ซากปรักหักพังจากเหตุระเบิดที่ถนนรัสเซลล์ของสำนักงานใหญ่ตำรวจ และหน้ากากแห่งความตายของฆาตกรที่ถูกประหารชีวิตเฟรเดอริก ดีมิง
พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ได้ยึดแผ่นรองหลังของชุดเกราะของพรานป่าเน็ด เคลลี จนกระทั่งในปี ค.ศ. 2002 ได้บริจาคชิ้นส่วนดังกล่าวให้กับหอสมุดแห่งรัฐวิกทอเรีย พร้อมกับชิ้นส่วนอื่น ๆ จากพิพิธภัณฑ์เมลเบิร์นและไซแอ็นซ์เวิกส์ เพื่อสร้างชุดเกราะของเคลลีให้สมบูรณ์ นอกจากนี้ นักประวัติศาสตร์เคน โอลดิส ได้ระบุสิ่งของบางชิ้นที่ระบุผิดว่าเป็นของเคลลี แต่จริง ๆ แล้วเป็นของสมาชิกคนอื่น ๆ ในแก๊งของเขา พิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแสดงชุดเกราะของแก๊งเคลลีที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรเลีย รวมถึงชุดเกราะที่แดน เคลลี และสตีฟ ฮาร์ต สมาชิกแก๊ง สวมใส่
ประเทศซามัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศซามัว มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 11 ติดต่อกันของประเทศในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน โดยใช้ชื่อ "ซามัวตะวันตก" ในการแข่งขัน 4 ครั้ง
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
รักบี้ 7 คน.
ผลการแข่งขันดังนี้
ฟูนาฮาชิ

ฟูนาฮาชิ  เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในอำเภอนากานีกาวะ จังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2023 (2023)[ [update]] หมู่บ้านนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 3,197 คน และมีความหนาแน่นของประชากร มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด นับเป็นเทศบาลที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
ภูมิศาสตร์.
ฟูนาฮาชิตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัดโทยามะ
ภูมิอากาศ.
เมืองนี้มีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน: "Cfa") โดยมีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่ร้อน และฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในฟูนาฮาชิอยู่ที่ 13.9 °C ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 2,306 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิเฉลี่ยสูงสุดอยู่ในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 26.4 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.6 °C
สถิติประชากร.
จากข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ประชากรของฟูนาฮาชิเพิ่มขึ้นกว่าสองเท่าในช่วง 30 ปีที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่ที่เป็นฟูนาฮาชิในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเอ็ตจู หมู่บ้านฟูนาฮาชิได้มีการจัดตั้งขึ้นพร้อมกับการจัดตั้งระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ฟูนาฮาชิเป็นเทศบาลหมู่บ้านเพียงแห่งเดียวที่เหลืออยู่ในจังหวัดโทยามะ หลังจากที่เทศบาลหมู่บ้านแห่งอื่น ๆ ผนวกรวมเข้ากับเทศบาลเมืองและเทศบาลนครต่าง ๆ
เศรษฐกิจ.
เศรษฐกิจที่เป็นหลักสำคัญในท้องถิ่นคือเกษตรกรรม ได้แก่ ข้าว ถั่วแระ และอะคอร์นสควอช (acorn squash) อย่างไรก็ตาม หมู่บ้านนี้ก็เริ่มมีชุมชนที่อยู่อาศัยของผู้ที่ทำงานในนครโทยามะที่อยู่ข้างเคียงมากขึ้นเรื่อย ๆ
การศึกษา.
ฟูนาฮาชิมีโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดเทศบาล 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้นสังกัดเทศบาล 1 แห่ง ไม่มีโรงเรียนมัธยมปลาย
กองพลทหารรักษาพระองค์และพลร่ม

กองพลทหารรักษาพระองค์และพลร่ม  เป็นหน่วยบริหารของกองทัพบกสหราชอาณาจักรที่รับผิดชอบด้านการฝึกแและการบริหารกรมทหารรักษาพระองค์เดินเท้าและกรมพลร่ม กองพลมีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดกำลัง 2 กองพันในการปฏิบัติหน้าที่สาธารณะให้กับเขตลอนดอน (รวมไปถึงกองร้อยเพิ่มเติมอีก 5 กองร้อย) แม้ว่าทหารรักษาพระองค์จะเกี่ยวข้องกับพิธีการมากกว่า แต่ก็ยังคงมีสถานะเป็นกองพันทหารราบที่ยังปฏิบัติการรบได้อยู่ ด้วยเหตุนี้เองกองกำลังเหล่านี้จึงทำหน้าที่เช่นเดียวกับทหารราบ
ประวัติ.
ส่วนหนึ่งของการปฏิรูปทหารในอนาคตของกองทัพที่ประกาศโดยรัฐบาลเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 จะต้องมีการจัดระเบียบโครงสร้างของทหาราบใหม่ โดยมีวัตถุประสงค์ที่จะนำกรมทหารราบทั้งหมดไปอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของกองพลทหารราบ ซึ่งในส่วนนี้ กองพลทหารรักษาพระองค์ซึ่งเป็นกองพลที่รับผิดชอบกรมทหารรักษาพระองค์เดินเท้า จะต้องขยายความรับผิดชอบออกไปรับผิดชอบกรมพลร่มด้วย ซึ่งเคยเป็นกรมที่อยู่อย่างอิสระมาก่อน กองพลใหม่มีชื่อว่า กองพลทหารรักษาพระองค์และพลร่ม จัดตั้งขึ้นมาเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2565
หน่วยปัจจุบัน.
กองพลที่ยังเหลืออยู่ในโครงสร้างตามแผนปฏิรูปประกอบไปด้วยกองพันทหารราบทั้งหมด 10 กองพัน โดยในจำนวนนี้ 8 กองพันเป็นส่วนหนึ่งของกองประจำการ ในขณะที่อีก 2 กองพันส่วนหนึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกองหนุนกองทัพบก นอกจากนี้ ยังมีกองร้อยเพิ่มเติมอีก 5 กองร้อยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกรมทหาร ซึ่งมีภารกิจหลักคือการปฏิบัติหน้าที่สาธารณะ
ส่วนประกอบอีกข้อหนึ่งของนโยบายทหารในอนาคต คือการก่อตั้งหน่วยใหม่ คือ หน่วยจู่โจม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในการก่อตั้งตามนโยบายนี้ มีการประกาศว่าแต่ละกองพันจาก 4 กองพันจะได้รับมอบหมายให้เป็นหนึ่งในกองพลทหารราบ โดยทำให้เห็นว่ากองพันที่ 1 (จากเดิมคือกองพันที่ 1 ทหารราบชายแดนสกอตแลนด์ กรมทหารราบแห่งสกอตแลนด์) ได้รับมอบหมายให้มาสังกัดกองพลทหารรักษาพระองค์และพลร่ม
หนึ่งในหมวดของกองพันที่ 3 กรมพลร่ม ควบคุมดูแลโดยทหารที่ถูกดึงมาจากทหารรักษาพระองค์เดินเท้าหรือกรมทหารม้ารักษาพระองค์
วงดุริยางค์ทหาร.
กรมทหารแต่ละกรมที่เป็นส่วนหนึ่งของกองพลทหารรักษาพระองค์และพลร่มมีกรมดุริยางค์ โดยกรมทหารเหล่านี้อยู่ภายใต้การควบคุมของเหล่าดุริยางค์ทหารบก แต่ก็มาจากทหารในกรมทหารแต่ละหน่วยในกองพล
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
พิพิธภัณฑ์คูเมจิมะ

พิพิธภัณฑ์คูเมจิมะ (; โรมาจิ: "Kumejima Hakubutsukan") เดิมชื่อ ศูนย์ธรรมชาติและวัฒนธรรมคูเมจิมะ (; โรมาจิ: "Kumejima Shizen Bunka Sentā") เปิดทำการในปี พ.ศ. 2543 ในเมืองคูเมจิมะ จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น จัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับธรรมชาติวิทยาและประวัติศาศตร์วัฒนธรรมของเกาะคูเมะ
ประเทศชาดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศชาด มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 14 ของประเทศในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนนับตั้งแต่เปิดตัวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
ยิงธนู.
ผลการแข่งขันดังนี้
เบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศเบอร์มิวดา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับตั้งแต่ประเทศเปิดตัวอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 นักกีฬาชาวเบอร์มิวดาได้ปรากฏตัวในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง แต่ไม่ได้เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก เนื่องจากประเทศสนับสนุนการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐฯ
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
เรือใบ.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศโตโกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศโตโก มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 นับตั้งแต่ประเทศเปิดตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 นักกีฬาชาวโตโกได้เข้าร่วมในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นสองครั้ง ได้แก่ โอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่มอนทรีออล และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก เนื่องจากการคว่ำบาตรของชาวแอฟริกันและการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐตามลำดับ
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
เรือพาย.
ผลการแข่งขันดังนี้
อารูบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศอารูบา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 10 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
เรือใบ.
ผลการแข่งขันดังนี้
ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024

ประเทศแอนทีกาและบาร์บิวดา มีกำหนดจะแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ตั้งแต่วันที่ 26 กรกฎาคม ถึง 11 สิงหาคม พ.ศ. 2567 จะเป็นการปรากฏตัวครั้งที่ 12 ของประเทศในโอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬา.
รายการต่อไปนี้เป็นจำนวนผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้
เรือใบ.
ผลการแข่งขันดังนี้