pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
หอพระนาก

หอพระนาก ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ของพระอุโบสถ ใกล้กับพระวิหารยอดตรงกันข้ามกับ หอพระมณเฑียรธรรม พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นในระยะที่ 2 ของการสร้างวัดพระศรีรัตนศาสดาราม เมื่อขยายเขตพระระเบียงออกไปทางด้านทิศเหนือ เพื่อประดิษฐานพระพุทธรูปหล่อและแผลงด้วยนาก ซึ่งอัญเชิญมาจากพระนครศรีอยุธยา และถือพระนากเป็นพระประธานในการ “เปตพลี” (การอุทิศกุศลแก่ผู้ล่วงลับไปแล้ว) ลักษณะของหอพระนากในรัชกาลนี้ ไม่ปรากฏหลักฐานว่ามีรูปร่างอย่างไร
ในสมัยรัชกาลที่ 3 หอพระนากคงจะชำรุดทรุดโทรมจึงโปรดเกล้าฯ ให้ซ่อมแปลงหอพระนาก แล้วประดิษฐานพระพุทธรูปต่าง ๆ หลายสิบองค์ มีทั้งหุ้มทองบ้าง หุ้มเงินบ้าง หุ้มนากบ้าง รวมทั้งรูปพระเชษฐบิดร คือรูปสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 (พระเจ้าอู่ทอง) ซึ่งสร้างกรุงศรีอยุธยา ที่แปลงเป็นพระพุทธรูปแล้วนั้นก็ประดิษฐานอยู่ด้วย ส่วนพระอัฐิเจ้านายนั้นเก็บอยู่ในตู้ผนังด้านหลังพระวิหาร
ในสมัยรัชกาลที่ 5 เมื่อเตรียมงานสมโภชพระนครครบ 100 ปี โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาเทวะวงศ์วโรปการ เมื่อครั้งดำรงพระอิศริยยศเป็น พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นเทวะวงศ์วโรปการปฏิสังขรณ์หอพระนาก ซ่อมแซมช่อฟ้า ใบระกา และหลังคา รวมทั้งลงรักปิดทองซุ้มประตูหน้าต่างภายนอกทั้งหมด ตลอดจนเขียนผนังเพดาน ทำตู้ ปูพื้น และทำพระโกศทรงพระอัฐิในหอพระนากทั้งหมด ส่วนพระพุทธรูปทั้งหมดที่ประดิษฐานอยู่ในหอพระนาก โปรดเกล้าฯ ให้อัญเชิญไปประดิษฐานไว้บนพระวิหารยอด อย่างไรก็ตามด้วยความเคยชินที่เคยเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปแผลงด้วยนากเช่นนี้ จึงยังคงเรียกว่า "หอพระนาก" มาตราบจนทุกวันนี้
ในสมัยรัชกาลที่ 7 เมื่อเตรียมงานสมโภชพระนครครบ 150 ปี โปรดเกล้าฯ ให้ปฏิสังขรณ์ทั้งภายนอกและภายในทั้งหลัง เขียนลายผนังด้านในใหม่เป็นลายพุ่มข้าวบิณฑ์อย่างเดิม แล้วทำพระโกศทรงพระอัฐิเจ้านายที่ยังไม่มีพระโกศที่บรรจุทั้งหมด สิ่งที่เพิ่มเติมคือ เจาะผนังด้านทิศตะวันตกให้เป็นช่องสร้างเป็นพระวิมานประดิษฐานพระบวรอัฐิ พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระบวชราชเจ้า กรมพระราชวังบวรสถานมงคล ในรัชกาลที่ 1 รัชกาลที่ 2 และ รัชกาลที่ 3 เบื้องหน้าพระวิมานสร้างเป็นซุ้มคูหาตั้งพระเบญจาแบบย่อเก็จด้านหน้า ด้านหลังติดผนังสำหรับเป็นที่ประดิษฐานพระโอศทรงพระอัฐิเจ้านายในพระบรมราชจักรีวงศ์ ระหว่างการบูรณะหอพระนากได้อัญเชิญพระบวรอัฐิและพระอัฐิ ไปพักไว้ท้ายจรนำปราสาทพระเทพบิดรเป็นการชั่วคราว เมื่อการบูรณะสำเร็จแล้ว ใน พ.ศ. 2475 จึงได้เชิญพระบวรอัฐิและพระอัฐิขึ้นประดิษฐานในหอพระนากตามตำแหน่งที่จัดไว้
ในรัชกาลที่ 9 ได้มีการเสริมหน้าต่างกระจกขึ้นอีกชั้นหนึ่ง นอกหน้าต่างลายรดน้ำของเดิม เพื่อป้องกันการเสียหายของลายรดน้ำเมื่อถูกแดดฝน พร้อมทั้งทำเหล็กม้วนปิดซุ้มคูหาที่ตั้งพระบวรอัฐิและพระอัฐิ
พระบวรอัฐิและพระอัฐิ.
พระโกศในหอพระนากมีจำนวน 263 พระโกศโดยแบ่งเป็นหมู่ดังต่อไปนี้
โดยมีรายพระนาม ดังนี้
เอินคเวิลดส์วีก

เอินคเวิลดส์วีก  เป็นเมืองในมณฑลเวสเตอร์นอร์ลันด์ ประเทศสวีเดน มีประชากร 28,617 คน ในปี ค.ศ. 2005 มีท่าจอดเรือธรรมชาติและหมู่เกาะในอ่าวบอทเนีย เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ส่งออกผลิตภัณฑ์กระดาษและสินค้าเครื่องจักรหนัก
มตุไร

มตุไร  เป็นนครเก่าแก่และสำคัญแห่งหนึ่งในรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ศูนย์กลางวัฒนธรรมของทมิฬนาฑูและเป็นศูนย์กลางการปกครองของอำเภอมตุไร ข้อมูลจากสำมะโนปี 2011 มตุไรเป็นพื้นที่นครที่มีประชากรมากสุดอันดับสามของรัฐ รองจากเจนไนและโคอิมบาตอร์ และเป็นเมืองที่มีประชากรมากสุดอันดับที่ 44 ของอินเดีย มตุไรตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำไวไก มีการตั้งรกรากยาวนานและมีบันทึกการตั้งถิ่นฐานในพื้นที่นี้ย้อนกลับไปได้ในยุคประวัติศาสตร์ เมืองได้รับสมญาว่า "ตูงกานกรัม" (Thoonga Nagaram) แปลว่า "นครที่ไม่เคยหลับไหล"
วัชเรศร วิวัชรวงศ์

วัชเรศร วิวัชรวงศ์ (พระนามเดิม หม่อมเจ้าวัชรเรศร มหิดล; เกิด 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2524) หรือที่รู้จักในพระนามลำลองว่า ท่านชายอ้น เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่สุจาริณี วิวัชรวงศ์ พระองค์ทรงเป็นพระเชษฐาในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา และเป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง
วัชเรศรสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกจากต่างประเทศ และเคยใช้ชีวิตนอกประเทศไทยเป็นเวลาหลายสิบปี ก่อนจะเสด็จกลับประเทศไทยอย่างถาวรใน พ.ศ. 2566–2567 ภายหลังจากนั้นได้เข้าร่วมกิจกรรมสาธารณะและการเยี่ยมหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งด้านการศึกษา เกษตรกรรม และการพัฒนาสังคม
ประวัติ.
วัชเรศร ประสูติวันพุธ แรม 9 ค่ำ เดือน 6 ปีระกา ตรีศก จ.ศ. 1343 ตรงกับวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 เมื่อแรกเกิดมีพระยศที่ “หม่อมเจ้า” พระนามว่า หม่อมเจ้าวัชรเรศร มหิดล เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่สุจาริณี วิวัชรวงศ์ มีพี่น้องร่วมมารดาอีก 4 คน และ 1 พระองค์ คือ จุฑาวัชร วิวัชรวงศ์, จักรีวัชร วิวัชรวงศ์, วัชรวีร์ วิวัชรวงศ์ และ สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา 
และนอกจากนี้ท่านชายยังมีพระเชษฐภคินีและพระอนุชาต่างพระมารดาทั้งสองพระองค์ได้แก่ 
บรรพชา.
วัชเรศร วิวัชรวงศ์ เคยบรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
เดินทางออกนอกราชอาณาจักร.
หลังจากเสร็จสิ้นพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ด้วยความขัดแย้งภายในครอบครัว ทำให้หม่อมสุจาริณี มหิดล ณ อยุธยา ในขณะนั้น พาพระโอรส พระธิดา ไปประทับยังสหราชอาณาจักร ภายหลังพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะดำรงพระอิสริยยศสมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ทรงรับสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา (ขณะทรงดำรงพระยศที่ "หม่อมเจ้าบุษย์น้ำเพชร มหิดล") พระธิดาองค์เล็ก มาประทับในประเทศไทย และในวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2540 ได้มีหนังสือผ่านสถานเอกอัครราชทูตไทย ณ ลอนดอนแจ้งต่อส่วนราชการที่เกี่ยวข้องว่า ท่านชายทั้งสี่ถูกถอดออกจากสถานะพระราชวงศ์ ไม่มีสิทธิ์ในการใช้ฐานันดร "หม่อมเจ้า" และเปลี่ยนไปใช้ชื่อสกุลที่ได้รับพระราชทานว่า "วิวัชรวงศ์" แทน อย่างไรก็ตาม ไม่พบ ประกาศการถอดฐานันดรศักดิ์ในราชกิจจานุเบกษา 
วัชเรศรเป็นที่ปรึกษากฎหมาย บริษัท แมนีย์ แอนด์ กอร์ดอน (Maney & Gordon, P.A., Tampa) โดยพำนักอยู่กับมารดาและพี่น้อง ณ นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา
อุปสมบทครั้งที่ 1.
วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2560 วัชเรศร วิวัชรวงศ์ ได้อุปสมบทถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ในช่วงพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพ ณ บอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา
เดินทางกลับราชอาณาจักรไทย.
เมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2566 วัชเรศรเดินทางกลับประเทศไทยเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ย้ายไปพำนักที่ต่างประเทศ นับเป็นการกลับไทยในรอบ 27 ปี มีกำหนดการอยู่ในประเทศไทย 1 สัปดาห์ ก่อนออกเดินทางจากประเทศไทย เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2566 โดยสายการบินเอมิเรตส์
ต่อมาวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2566 วัชเรศรเดินทางกลับประเทศไทยเป็นครั้งที่ 2 ในรอบปีและมีกำหนดการอยู่ในประเทศไทยเป็นเวลา 14 วัน และได้เดินทางออกจากประเทศไทย เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2566
ต่อมาวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2567 วัชเรศรเดินทางกลับประเทศไทยเป็นครั้งที่ 3 เป็นการเดินทางกลับมาพำนักที่ประเทศไทยเป็นการถาวร
อุปสมบทครั้งที่ 2.
วันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2568 วัชเรศร วิวัชรวงศ์ ได้อุปสมบท ณ วัดปริวาสราชสงคราม และลาสิกขาเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2568
คอนเสิร์ต 15 ปี เมด อิน ไทยแลนด์

คอนเสิร์ต 15 ปี เมด อิน ไทยแลนด์ เป็นคอนเสิร์ตใหญ่ครั้งหนึ่งของคาราบาว จัดขึ้นเนื่องในโอกาสครบรอบ 15 ปี ของการออกอัลบั้ม "เมด อิน ไทยแลนด์" ซึ่งเป็นอัลบั้มชุดที่ 5 ของคาราบาว ที่ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งและเป็นอัลบั้มที่สร้างชื่อเสียงให้กับคาราบาวเนื่องจากสามารถทำยอดขายอัลบั้มได้ถึง 5,000,000 ตลับ/ก็อปปี้ ซึ่งเป็นสถิติที่สูงที่สุดในประเทศไทย
คอนเสิร์ตครั้งนี้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ที่สนามราชมังคลากีฬาสถาน โดยเป็นการจัดคอนเสิร์ตครั้งแรกในสนามนี้ มีบริษัทกันตนา เป็นผู้จัดการแสดง ซึ่งคอนเสิร์ตครั้งนี้ถือว่าเป็นการรวมตัวกันอีกครั้งของสมาชิกวงทั้ง 7 คนในยุคคลาสสิกไลน์อัพ และเป็นครั้งแรกที่ได้ร่วมแสดงกับสมาชิกวงยุคหลัง
แต่คอนเสิร์ตครั้งนี้ ไม่มีการจัดวางที่นั่งบนพื้นสนามหญ้า ทำให้ผู้ชมต้องขึ้นไปนั่งหรือยืนชมการแสดงบนอัฒจันทร์เท่านั้น เพื่อที่จะได้ใช้สนามหญ้าในการแสดงของนักแสดงบนพื้นสนามหญ้า ทำให้มีระยะห่างจากผู้ชมและนักดนตรีบนเวทีพอสมควร เนื่องจากคณะผู้จัดกำหนดให้พื้นสนามเป็นสถานที่จัดการแสดงประกอบเพลง
ภายในคอนเสิร์ต มีผู้ดำเนินรายการคือ มาโนช พุฒตาล และ นัฏฐา ลอยด์ การแสดงแบ่งออกเป็น 2 ช่วงใหญ่ ๆ คือ ในช่วงแรกเป็นการแสดงเพลงของคาราบาวในชุดต่าง ๆ ก่อนจะถึงรายการของแขกรับเชิญ ซึ่งได้แก่ ก้าน แก้วสุพรรณ, ไวพจน์ เพชรสุพรรณ, ยุ้ย ญาติเยอะ และสีเผือก คนด่านเกวียน ที่ร้องเพลง "เด็กปั๊ม" และ "วณิพก" จากนั้นเป็นช่วงที่สอง ที่เป็นการแสดงเพลงทั้งหมดจากอัลบั้มเมด อิน ไทยแลนด์ และบางเพลงจากอัลบั้มอื่น ๆ โดยเริ่มจากเพลง "เมด อิน ไทยแลนด์" โดยวงคาราบาวเล่นเพลงนี้พร้อมกับการแสดงรำไทยประยุกต์ของนักแสดงบนพื้นสนามหญ้า และในช่วงการแสดงเพลง "เจ้าตาก" ซึ่งอยู่ในอัลบั้ม "ประชาธิปไตย" มีการแสดงควงกระบองไฟและการฟันดาบแบบไทย โดยเพลงสุดท้ายก่อนจบการแสดง คือ "บัวลอย (ถึกควายทุย ภาค 5)"
บันทึกการแสดงครั้งนี้ได้ออกเผยแพร่และจัดจำหน่ายในรูปแบบเทปคาสเซตและวีซีดีเมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 โดยบริษัท กระบือแอนด์โค และในปี พ.ศ. 2554 ทางบริษัท วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ ต้นสังกัดของวงในปัจจุบัน ได้นำวิดีโอบันทึกการแสดงสดครั้งนี้มาจัดจำหน่ายใหม่อีกครั้งในรูปแบบ วีซีดี และ ดีวีดี ในโอกาสครบรอบ 30 ปี ของวงคาราบาว
หลังจากเสร็จสิ้นคอนเสิร์ต 15 ปี เมด อิน ไทยแลนด์ วงคาราบาวได้ทิ้งระยะห่างการจัดคอนเสิร์ตใหญ่ไปนานถึงเกือบ 4 ปีเต็มด้วยกัน เนื่องจากการปรับปรุงสถานะของวงให้เป็นยุคปัจจุบัน รวมทั้งประกอบธุรกิจเครื่องดื่มชูกำลังยี่ห้อคาราบาวแดง ก่อนจะมีคอนเสิร์ตใหญ่อีกครั้ง คือ "20 ปี คาราบาว เรื่องราวของคน ดนตรี และเขาควาย" ระหว่างวันที่ 21 - 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์
จักรีวัชร วิวัชรวงศ์

ดร.นพ.จักรีวัชร วิวัชรวงศ์ (พระนามเดิม หม่อมเจ้าจักรีวัชร มหิดล) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว กับสุจาริณี วิวัชรวงศ์ (เดิม หม่อมสุจาริณี มหิดล ณ อยุธยา) และเป็นพระเชษฐาในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา  ปัจจุบันได้ย้ายกลับมาพำนักประเทศไทยเป็นการถาวร และได้รับบรรจุเป็นอาจารย์ สังกัดภาควิชาวิทยาศาสตร์การแพทย์พื้นฐาน คณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
นายแพทย์ จักรีวัชร วิวัชรวงศ์ เกิดวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 มีพระเชษฐาพระอนุชาและพระกนิษฐาร่วมพระมารดาสี่องค์ ได้แก่
บรรพชา.
จักรีวัชร วิวัชรวงศ์ เคยบรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร
การย้ายออกนอกราชอาณาจักร.
หลังจากเสร็จสิ้นพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ด้วยความขัดแย้งในครอบครัว ทำให้หม่อมสุจาริณี มหิดล ณ อยุธยา ในขณะนั้น พาพระโอรส-ธิดาไปประทับยังสหราชอาณาจักร โดยภายหลังพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระอิสริยยศที่ "สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร" ทรงรับสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา (ขณะนั้นทรงดำรงพระยศที่ "หม่อมเจ้าบุษย์น้ำเพชร มหิดล") พระธิดาองค์เล็ก มาประทับในไทย ซึ่งวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2540 มีหนังสือผ่านสถานเอกอัครราชทูตไทยประจำสหราชอาณาจักรเพื่อแจ้งต่อฝ่ายที่เกี่ยวข้องว่า ท่านชายทั้งสี่ได้ถูกถอดออกจากสถานะพระราชวงศ์และไม่มีสิทธิ์ในการใช้ฐานันดร "หม่อมเจ้า" อีกต่อไป ทั้งนี้ได้เปลี่ยนให้ไปใช้นามสกุลพระราชทาน "วิวัชรวงศ์" แทน อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏประกาศการถอดฐานันดรศักดิ์ในราชกิจจานุเบกษา ที่โดยปกติแล้วการลาออกและการถอดถอนจากฐานันดรศักดิ์ของเจ้านายชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไปจะต้องลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เดินทางกลับราชอาณาจักรไทย.
จักรีวัชร วิวัชรวงศ์ ได้กลับไทย เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2566 และเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2566 ได้เดินทางมาที่ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ เพื่อเดินทางกลับนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา โดยออกเดินทางจากประเทศไทย เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2566 โดยสายการบินเอมิเรตส์ 
ต่อมาเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2567 จักรีวัชร วิวัชรวงศ์ ได้โพสต์เฟซบุ๊กส่วนตัวว่า ได้มากลับกราบนมัสการพระอาจารย์ ณ วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร นับเป็นการเดินทางกลับประเทศไทยเป็นครั้งที่ 2 และเดินทางจากประเทศไทย เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2567
หลังจากนั้นจักรีวัชร วิวัชรวงศ์ ได้เดินทางกลับประเทศไทยเป็นครั้งคราว และต่อมาได้บรรจุเป็น อาจารย์ นายแพทย์ จักรีวัชร วิวัชรวงศ์ ภาควิทยาศาสตร์การแพทย์พื้นฐาน คณะแพทยศาสตร์วชิรพยาบาล มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช กรุงเทพมหานคร ในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2568
วัชรวีร์ วิวัชรวงศ์

ดร.วัชรวีร์ วิวัชรวงศ์ มีพระนามเดิมว่า หม่อมเจ้าวัชรวีร์ มหิดล (ท่านชายอินทร์; 14 มิถุนายน พ.ศ. 2528) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 4 ในพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่คุณสุจาริณี วิวัชรวงศ์ และเป็นพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตรกับสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนกกับสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ปัจจุบันพำนักอยู่สหรัฐ และเป็นพระเชษฐาในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา
ประวัติ.
นายวัชรวีร์ ประสูติเมื่อวันศุกร์ แรม 12 ค่ำ เดือน 7 ปีฉลู สัปตศก จ.ศ. 1347 ตรงกับวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2528 มีพระเชษฐาและพระกนิษฐาร่วมพระมารดาสี่องค์ ได้แก่
นอกจากนี้ ท่านชายยังมีพระเชษฐภคินีและพระอนุชาต่างพระมารดาอีกสองพระองค์คือ
บรรพชา.
วัชรวีร์ วิวัชรวงศ์ เคยบรรพชาเป็นสามเณรถวายเป็นพระราชกุศลเนื่องในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี
การย้ายออกนอกราชอาณาจักร.
หลังจากเสร็จสิ้นพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ด้วยความขัดแย้งในครอบครัวและปัญหาชู้สาว ทำให้หม่อมสุจาริณี มหิดล ณ อยุธยา ในขณะนั้น พาพระโอรส-ธิดาไปประทับยังสหราชอาณาจักร โดยภายหลังพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ขณะทรงดำรงพระอิสริยยศที่ "สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร" ทรงรับสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าสิริวัณณวรี นารีรัตนราชกัญญา (ขณะนั้นทรงดำรงพระยศที่ "หม่อมเจ้าบุษย์น้ำเพชร มหิดล") พระธิดาองค์เล็ก มาประทับในไทย ซึ่งวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2540 มีหนังสือผ่านสถานเอกอัครราชทูตไทยประจำสหราชอาณาจักรเพื่อแจ้งต่อฝ่ายที่เกี่ยวข้องว่า ท่านชายทั้งสี่ได้ถูกถอดออกจากสถานะพระบรมราชวงศ์และไม่มีสิทธิ์ในการใช้ฐานันดร "หม่อมเจ้า" อีกต่อไป ทั้งนี้ได้เปลี่ยนให้ไปใช้นามสกุลพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว "วิวัชรวงศ์" แทน อย่างไรก็ตาม ไม่ปรากฏประกาศการถอดฐานันดรศักดิ์ในราชกิจจานุเบกษา ที่โดยปกติแล้วการลาออกและการถอดถอนจากฐานันดรศักดิ์ของเจ้านายชั้นหม่อมเจ้าขึ้นไปจะต้องลงประกาศในราชกิจจานุเบกษา
อุปสมบท.
วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2560 วัชรวีร์ วิวัชรวงศ์ ได้อุปสมบทถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ณ วัดไทยพุทธคยา ประเทศอินเดีย
เดินทางกลับราชอาณาจักรไทย.
เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2568 วัชรวีร์ วิวัชรวงศ์ได้เดินทางกลับไทยพร้อมกับจุฑาวัชร วิวัชรวงศ์ และวัชเรศร วิวัชรวงศ์
หมู่เกาะสแปรตลี

หมู่เกาะสแปรตลี (;) เป็นดินแดนในทะเลจีนใต้ที่ประกอบด้วยเกาะ, เกาะเล็ก, เกาะปริ่มน้ำ และพืดหินใต้น้ำมากกว่า 100 แห่ง บางครั้งถูกจัดรวมเข้ากับอะทอลล์เก่า ตั้งอยู่ระหว่างประเทศเวียดนาม ประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศจีน ประเทศมาเลเซีย และประเทศบรูไน ประกอบด้วยพื้นที่ที่เป็นผืนแผ่นดินน้อยกว่า 4 ตารางกิโลเมตร แต่ครอบคลุมพื้นที่มหาสมุทรมากกว่า 425,000 ตารางกิโลเมตร ผืนแผ่นดินเหล่านี้เป็นเกาะขนาดเล็กที่อยู่ห่างไกล ไม่มีประชาชนตั้งถิ่นฐาน และไม่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจในตัวเอง แต่มีความสำคัญในการกำหนดอาณาเขตดินแดนระหว่างประเทศ และเป็นแหล่งสำคัญในกิจการประมง นอกจากนี้ยังมีการสำรวจพบน้ำมันดิบและแก๊สธรรมชาติ
ปัจจุบัน เกาะ 45 เกาะในหมู่เกาะสแปรตลีเป็นที่ตั้งกองกำลังทหารของกองทัพเวียดนาม สาธารณรัฐประชาชนจีน ไต้หวัน มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และบรูไน เพื่อเป็นการยืนยันสิทธิในพื้นที่พิพาท ซึ่งเป็นข้อขัดแย้งมาแต่เดิมระหว่างอินโดจีนของฝรั่งเศส สาธารณรัฐจีน ไต้หวัน และญี่ปุ่น มาตั้งแต่ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง
หมู่เกาะซีชา

หมู่เกาะซีชา (#เปลี่ยนทาง , "ซีชาฉฺวินเต่า"), หมู่เกาะฮหว่างซา  หรือ หมู่เกาะพาราเซล  เป็นกลุ่มเกาะอยู่ในเขตมณฑลไห่หนาน ประเทศจีน และเป็นดินแดนพิพาทที่ถูกอ้างสิทธิโดยประเทศเวียดนามและไต้หวัน พื้นที่หมู่เกาะถูกครอบครองบางส่วนโดยจีนมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 ในสมัยราชวงศ์ถังและราชวงศ์ซ่ง และบางส่วนโดยเวียดนามมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 15 ต่อมาเมื่อเกิดการสู้รบกันเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2517 ระหว่างสาธารณรัฐประชาชนจีนกับเวียดนามใต้ จีนได้ครอบครองพื้นที่ทั้งหมด แต่ก็ยังถูกโต้แย้งโดยเวียดนาม
พื้นที่หมู่เกาะประกอบด้วยหินโสโครก เนินทราย และเกาะขนาดเล็กมากกว่า 30 แห่ง ตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งทะเลของเวียดนาม จีน ห่างจากเกาะไห่หนานไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 180 ไมล์ทะเล ครอบคลุมพื้นที่มหาสมุทรประมาณ 15,000 ตารางกิโลเมตร
จังหวัดแอนต์เวิร์ป

แอนต์เวิร์ป  หรือ อันต์แวร์เปิน  เป็นจังหวัดที่อยู่ทางเหนือที่สุดของประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดอีสต์ฟลานเดอส์ ทางเหนือของจังหวัดเฟลมิชบราบันต์ ทางตะวันตกของจังหวัดลิมบืร์คในประเทศเบลเยียม ทางใต้ของจังหวัดนอร์ทบราบันต์และจังหวัดเซลันด์ของประเทศเนเธอร์แลนด์
จังหวัดแอนต์เวิร์ปมีเมืองหลวงชื่อเดียวกัน และมีพื้นที่ 2,876 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 3 เขต ซึ่งแบ่งออกเป็นเทศบาลรวม 70 เทศบาล
จังหวัดแอนต์เวิร์ปเป็นที่ตั้งของท่าเรือแอนต์เวิร์ปซึ่งเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของจังหวัด และมีทางหลวงยุโรปสาย E313, E19 และ E34 ตัดผ่าน นอกจากนี้ยังมีรถไฟความเร็วสูงเชื่อมต่อสถานีรถไฟแอนต์เวิร์ป-เซ็นทรัลกับบรัสเซลส์และอัมสเตอร์ดัม แม่น้ำสายหลักของจังหวัดคือแม่น้ำสเกลต์ที่เชื่อมต่อท่าเรือแอนต์เวิร์ปกับทะเลเหนือ และคลองอาลแบร์ที่เชื่อมต่อแม่น้ำสเกลต์ในจังหวัดแอนต์เวิร์ปและแม่น้ำเมิซในจังหวัดลีแยฌเข้าด้วยกัน
เขตการปกครอง.
จังหวัดแอนต์เวิร์ปประกอบด้วย 3 เขต  และ 3 เขตตุลาการ  ได้แก่ เขตแอนต์เวิร์ป เขตเมเคอเลิน และเขตตืร์นเฮาต์
และแบ่งย่อยเป็น 70 เทศบาล  ดังแผนที่นี้
กล้วยไม้เที่ยงคืน

กล้วยไม้เที่ยงคืน  เป็นตอนสุดท้ายของนวนิยายกำลังภายในชุด ชอลิ้วเฮียง
ซึ่งในตอนนี้ไม่มีบทบาทของชอลิ้วเฮียงเลย แต่เป็นการศึกของบุคคลสองกลุ่ม ซึ่งผู้นำของบุคคลกลุ่มหนึ่งมีความสัมพันธ์ กับ ชอลิ้วเฮียงอยู่บ้างรวมทั้งการปรากฏตัวของ ตัวละครในเรื่องชอลิ้วเฮียงบางคน 
ผลงานการประพันธ์ของยอดนักประพันธ์นวนิยายแนวกำลังภายใน โกวเล้ง ซึ่ง น.นพรัตน์ ได้นำมาแปลเป็นภาษาไทยใช้ชื่อว่า กล้วยไม้เที่ยงคืน โดยชอลิ้วเฮียงตอนนี้ได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์จอเงินคือเวอร์ชันที่ออกฉายเมื่อปี ค.ศ. 1982 ซึ่งนำแสดงโดย เจิ้งเส้าชิว
บีวันเอโฟร์

บีวันเอโฟร์  เป็นวงบอยแบนด์สัญชาติเกาหลีใต้ในสังกัด และจัดจำหน่ายโดย Ponycanyon(KR) เปิดตัวครั้งแรกในปี 2011 ในรูปแบบของ สมาชิกวงประกอบด้วย จินยอง(หัวหน้าวง) บาโร กงชาน ซานดึล และชินอู ชื่อวงย่อมาจาก "Be The One, All For One" และยังเป็นหมู่เลือดของสมาชิกในวงซึ่งมี หมู่เลือดบี 1 คน และเอ 4 คน บีวันเอโฟร์ถูกตั้งชื่อว่า ไอดอลชนบท โดยสื่อเกาหลี เพราะว่าสมาชิกแต่ละคนมาจากชานเมือง จินยองและชินอูมาจากชองจู เขตชุงชองบุนโด ซานดึลมาจากปูซาน บาโรมาจากควังจู เขตชอนรานัมโด และกงชานมาจากซุนชอน เขตชอนรานัม
กลุ่มแฟนคลับมีชื่อว่า BANA ซึ่ง BA มาจาก B1A4 และ NA คือ ฉันซึ่งหมายถึง แฟนคลับ รวมกันเป็น BANA และยังมีเสียงใกล้เคียงกับคำว่า 반하다 ที่แปลว่า หลงรัก,รัก จึงตัด BANA มาจากคำว่า 반하다 (BANADA) มีความหมายโดยรวมว่า "พวกเราหลงรักซึ่งกันและกัน" บาโร และ จินยอง จะไม่ต่อสัญญากับทาง WM Entertainment แต่สังกัดวงของสมาชิกทุกคนยังคงเป็น B1A4 เช่นเดิม B1A4 ยังคงไม่ยุติการทำกิจกรรมลง ทางค่ายเพลง WM Entertainment ยังคงหารือเรื่องที่จะให้สมาชิกทั้งห้าคนได้กลับมาทำงานร่วมกันอีกครั้ง โดยในตอนนี้ได้โปรโมทการทำกิจกรรมของ B1A4 ในฐานะสมาชิก 3 คนร่วมกัน เป็นการชั่วคราว ระหว่างการตัดสินใจรูปแบบการทำกิจกรรมของวงในอนาคตหลังจากที่ บาโร และ จินยอง ได้บทสรุปในเรื่องของสังกัดใหม่แล้ว คือ Link 8 Entertainment ที่มีจินยองเป็นศิลปินคนแรกของสังกัด และสังกัด Hoduent ที่บาโรอยู่ในฐานะนักแสดง สมาชิกทั้งสาม B1A4 และต้นสังกัด WM Enterainment ตัดสินใจว่าจะยังไม่ยุบวง
ประวัติ.
ก่อนเปิดตัว.
บาโร แรปเปอร์ของวง ถูกสอดส่องโดยตัวแทนบริษัทที่เจอรูปของเขาที่โพสต์บนหน้าแรกของเพื่อนบนโซเชียลเน็ตเวิร์ก Cyworld ในการออดิชัน บาโรได้ร้องเพลง "Once I Leave" ของ Sumi Jo และ "The Road to Me" ของ Sung Si-kyung รวมถึงการแรปและบีทบ็อกซ์ จินยอง หัวหน้าวง ถูกพบในลักษณะเดียวกันจากรูปที่โพสต์บน Cyworld เขาได้รับการฝึกอบรมด้านการแต่งเพลง การร้องเพลง และการแสดง กงชาน ถูกพบใน Cyworld เนื่องจากเขาได้รับรางวัล "Ulzzang Challenge" เมื่อตอนที่เขาอยู่ในโรงเรียนมัธยม ซานดึล นักร้องหลัก ได้รับการติดต่อจากตัวแทนบริษัท หลังจากแสดงเพลงของคิมยอนอู ในการแสดงความสามารถพิเศษ และได้รับการฝึกฝนเป็นเวลา 2 ปี ก่อนที่จะเปิดตัว
2018–ปัจจุบัน: จินยองและบาโร ออกจากสังกัดดับเบิลยูเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์.
เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2018 ดับเบิลยูเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ยืนยันว่า จินยองและบาโรออกจากต้นสังกัดหลังจากสัญญาของพวกเขาสิ้นสุด กิจกรรมของพวกเขากับกลุ่มยังคงอยู่ในการพิจารณา เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ดับเบิลยูเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ ได้ประกาศว่าจินยองและบาโร สมาชิกวงบีวันเอโฟร์ จะไม่โปรโมทกับวงในขณะนี้ โดยสมาชิกที่เหลืออีก 3 คน ได้แก่ ชินอู ซานดึล และกงชาน จะยังคงโปรโมทในฐานะบีวันเอโฟร์
ผลงานเพลง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โอกาซากิ

โอกาซากิ (; โรมาจิ: "Okazaki-shi") เป็นนครในจังหวัดไอจิ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 387.20 ตารางกิโลเมตร ในปี 2022 มีจำนวนประชากร 383,602 คน
ภูมิศาสตร์.
โอกาซากิอยู่ในที่ราบชายฝั่งทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดไอจิ ทางตะวันออกเฉียงเหนือสภาพพื้นที่สูงขึ้นเป็นเนินลูกคลื่น ประมาณร้อยละ 60 ของพื้นที่เป็นป่าและยังคงมีประชากรอยู่ประปราย
โอกาซากิห่างจากโตเกียวไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 
ภูมิอากาศ.
โอกาซากิมีลักษณะภูมิอากาศคือ มีฤดูร้อนที่ร้อนและชื้น และฤดูหนาวที่ไม่รุนแรง (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในโอกาซากิอยู่ที่ ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ โดยมีเดือนกันยายนเป็นเดือนที่ฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยจะอยู่ในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 
ประชากร.
ตามข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของโอกาซากิเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องในช่วง 60 ปีที่ผ่านมา การเติบโตของประชากรอย่างรวดเร็วนี้สะท้อนให้เห็นถึงอัตราการว่างงานที่ต่ำ รวมถึงที่อยู่อาศัยราคาไม่แพงใกล้นาโกยะ จากจำนวนประชากรทั้งหมดในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 มีชาวต่างชาติ 12,581 คน (ร้อยละ 2.92 ของทั้งหมด เทียบกับค่าเฉลี่ยทั่วประเทศที่ร้อยละ 1.55) มีทั้งหมด 71 สัญชาติ รวมถึงมีผู้ที่ลงทะเบียนเป็นบุคคลไร้สัญชาติ โดยจำนวนกว่าครึ่งเป็นคนสัญชาติบราซิล สัญชาติที่มีจำนวนอย่างมีนัยสำคัญอื่น ๆ เช่น เกาหลี จีน และฟิลิปปินส์
มัตสึยามะ

มัตสึยามะ (; โรมาจิ: "Matsuyama-shi") เป็นเมืองหลวงของจังหวัดเอฮิเมะบนเกาะชิโกกุ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2432 ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด บริเวณที่ราบโดโงะ ใน พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากร 516,637 คน
มัตสึยามะมีชื่อเสียงในเรื่องบ่อน้ำร้อนและเป็นที่ตั้งของบ่อน้ำร้อนโดโงะ โรงอาบน้ำที่เก่าแก่ที่สุดในญี่ปุ่น ซึ่งเป็นสถานที่ที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับที่สองรองจากปราสาทมัตสึยามะ
ศรชัย มนตริวัต

พลตรี ศรชัย มนตริวัต หรือ เสธ.นิด (เกิด 1 ธันวาคม พ.ศ. 2488) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร แบบสัดส่วน สังกัดพรรคเพื่อไทย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลบรรหาร ศิลปอาชา และอดีตเลขาธิการพรรคนำไทย พลตรีศรชัย เป็นนักการเมืองคนสนิทของพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ
ประวัติ.
ศรชัย มนตริวัต เกิดเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2488 ที่อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี เป็นบุตรของพลตำรวจตรี ขุนพิชัยมนตริวัต กับนางองุ่น มนตริวัต สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมจากโรงเรียนสันติราษฎร์วิทยาลัย และปริญญาตรีสาขารัฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยไอดาโอ ประเทศสหรัฐอเมริกา ด้านครอบครัวสมรสกับ พันตรีหญิง รำไพพรรณ มนตริวัต (เสียชีวิต)
การทำงาน.
ศรชัย มนตริวัต เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกาญจนบุรี ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 ถึงปี พ.ศ. 2548 สังกัดพรรคนำไทย พรรคความหวังใหม่ และพรรคไทยรักไทย ตามลำดับ ต่อมาในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 จึงได้ลงสมัคร ส.ส. ในระบบสัดส่วน สังกัดพรรคพลังประชาชน ซึ่งต่อมาย้ายมาสังกัดพรรคเพื่อไทย
ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2554 ได้ลงมัคร ส.ส.ในเขตเลือกตั้งที่ 2 จังหวัดกาญจนบุรี สังกัดพรรคเพื่อไทย แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง พ่ายให้กับนายฉัตรพันธ์ เดชกิจสุนทร จากพรรคประชาธิปัตย์
ศรชัย มนตริวัต เคยดำรงตำแหน่งสำคัญทางการเมืองหลายตำแหน่งอาทิ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2538 ถึง พ.ศ. 2539 ในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา เป็นรองเลขาธิการนายกรัฐมนตรีฝ่ายการเมือง ในปี พ.ศ. 2540 เป็นเลขานุการผู้นำฝ่ายค้านฯ พ.ศ. 2541 และเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ) ปี พ.ศ. 2544
สนามกีฬาไซตามะ 2002

สนามกีฬาไซตามะ 2002 (; โรมาจิ: "Saitama Sutajiamu Nimarumaruni") หรือมักเรียกสั้น ๆ ว่าสนามกีฬาไซตามะ (; โรมาจิ: "Saitama Sutajiamu") หรือไซซูตะ (; โรมาจิ: "Saisuta") เป็นสนามฟุตบอล
สนามกีฬาไซตามะ 2002 สร้างขึ้นสำหรับฟุตบอลโลก 2002 โดยเฉพาะ เป็นสนามที่ใช้แข่งขันฟุตบอลโดยเฉพาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในเอเชีย และมักได้รับเลือกให้ใช้เป็นสนามแข่งฟุตบอลนัดเหย้าของทีมชาติญี่ปุ่นนัดสำคัญหลายครั้ง อันเนื่องมาจากความปรารถนาของผู้นิยมกีฬาฟุตบอลเอง ปัจจุบัน สนามกีฬาไซตามะ 2002 ใช้เป็นที่จัดการแข่งขันนัดเหย้าของสโมสรฟุตบอลเจลีก (J. League football clubs) ของทีมฟุตบอลอูราวะ เรดไดมอนส์ (Urawa Red Diamonds)
ที่ตั้ง.
ตั้งอยู่ที่เขตมิโดริ นครไซตามะ จังหวัดไซตามะ อยู่ห่างจากสถานีรถไฟอูราวะ-มิโซโนะ (; โรมาจิ: "Urawa Misono eki") ใช้เวลาเดินทางโดยการเดินประมาณสิบห้าถึงยี่สิบนาที
การเดินทาง.
รถไฟ.
โดยสารรถไฟสายไซตามะลงที่สถานีอูราวะ-มิโซโนะ (; โรมาจิ: "Urawa misono eki")
รถยนต์.
หากเดินทางจากพื้นที่โตเกียวใช้ทางด่วนสายโทโฮกุ (; โรมาจิ: "Tōhoku jidōsha dō") ออกที่อูราวะ (; โรมาจิ: "Urawa Deguchi") ใช้เวลาอีกสิบนาทีก็จะถึงสนาม
ประวัติ.
สนามกีฬาไซตามะ 2002 สร้างโดยบริษัทอาซูซะ เซ็กเก (; โรมาจิ: "Azusa Sekkei") โดยเริ่มโครงการใน ค.ศ. 1987 เมื่อแรกได้ออกแบบให้รองรับผู้ชมสี่หมื่นคน ต่อมาขยายเป็นหกหมื่นคน และก่อสร้างแล้วเสร็จในเดือนกันยายน ค.ศ. 2001 เพื่อใช้จัดฟุตบอลโลก 2002 โดยเฉพาะ เมื่อสร้างเสร็จพบว่าจุคนได้หกหมื่นสามพันเจ็ดร้อยคน แต่เนื่องจากเหตุผลในการแบ่งฟากผู้ชม จึงจุคนได้จริงเพียงหกหมื่นสองพันสามร้อยคน ในฟุตบอลโลก 2002 นั้น สนามกีฬาดังกล่าวได้ใช้สำหรับการแข่งขันสี่คู่ รวมถึงคู่ญี่ปุ่นกับเบลเยียมซึ่งแข่งประเดิมเทศกาล กับคู่รอบรองชนะเลิศระหว่างบราซิล-ตุรกี
การแข่งขันฟุตบอลโลกปี 2002 ที่ใช้สนามแห่งนี้.
บราซิลเข้าชิงชนะเลิศกับเยอรมนีโดยบราซิลสามารถเอาชนะเยอรมัน 2-0 ที่สนามโยโกฮามะ เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2002
เดรากาซีข่าน

เดรากาซีข่าน  เป็นเมืองในแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำสินธุ มีพื้นที่ราว 5,306 ตร.ไมล์ (13,740 ตร.กม.) มีโรงผลิตซีเมนต์ กาซี ข่าน บุตรชายหัวหน้าเผ่าบาลูซีเป็นผู้สร้างเมืองนี้ในคริสต์ศตวรรษที่ 15
ฟ่าน ปิงปิง

ฟ่าน ปิงปิง (#เปลี่ยนทาง , เกิด 16 กันยายน ค.ศ. 1981) เป็นนักแสดงชาวจีน หลังจากแสดงนำในละครอิงประวัติศาสตร์เรื่อง "องค์หญิงกำมะลอ" (1998–1999) จุดที่ฟ่านแจ้งเกิดได้มาจากภาพยนตร์ทำรายได้ถล่มทลายของเฟิง เสี่ยวกัง เรื่อง "โส่วจี" (2003) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัล สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
ประวัติ.
ฟ่าน ปิงปิงจบการศึกษาจากสถาบันสอนการแสดงเซี่ยจิ้นเหิงทง จากเซี่ยงไฮ้ จากนั้นเธอได้รับบทบทเด่นในภาพยนตร์เรื่อง "The Lion Roars" ในปี ค.ศ. 2002 ซึ่งถือได้ว่าเป็นบทเด่นขึ้นมา โดยมีนักแสดงนำเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียง คือ กู่ เทียนเล่อ และจาง ป๋อจือ และ "Twins Effect 2" ในปีถัดมา
ในปี ค.ศ. 2006 จากภาพยนตร์เรื่อง "Lost in Beijing" ที่เธอเป็นนักแสดงนำ ประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง แต่ว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ก็มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ตามมากมายและถูกห้ามฉายในประเทศจีนอีกด้วย
ในขณะที่ผลงานเพลง เธอได้ร้องเพลงประกอบซีรีส์ที่แสดงหลายเรื่อง และได้ออกอัลบั้มชุด "กังกังไคสื่อ" ออกมาวางแผงไม่ถึงสัปดาห์ก็ขึ้นชาร์จอันดับต้น ๆ 
ในต้นปี ค.ศ. 2011 มีการจัดอันดับรายได้ของนักแสดงจีน (รวมทั้ง 3 ประเทศ ได้แก่ จีน, ไต้หวัน และฮ่องกง) ที่อายุต่ำกว่า 30 ปี ปรากฏว่า ฟ่าน ปิงปิง เป็นผู้ทำรายได้เป็นอันดับที่ 1 ซึ่งในปี ค.ศ. 2010 เธอทำเงินไปได้ถึง 62.5 ล้านหยวน (ประมาณ 284 ล้านบาท) โดยแบ่งเป็นค่าตัวจากงานแสดง 6 ล้านหยวน, รายได้จากการเป็นพรีเซนเตอร์โฆษณาสินค้า 32.5 ล้านหยวน และค่าตัวในการออกงานอีเวนต์ต่าง ๆ อีก 24 ล้านหยวน
นอกจากนี้แล้ว เธอยังได้ร่วมแสดงใน "X-men" ภาพยนตร์แอ๊คชั่นซูเปอร์ฮีโร่สัญชาติฮอลลีวู้ดของมาร์เวลคอมิกส์ ภาคต่อของ "X-men" และ"X-men 2" ออกฉายในปี ค.ศ. 2013 แต่บทบาทของเธอจะเข้าฉายเฉพาะในประเทศจีนเท่านั้น
ในกลางปี ค.ศ. 2015 ฟ่าน ปิงปิง ได้เป็นนักแสดงหญิงที่ทำรายได้สูงสุดในโลกเป็นอันดับที่ 4 โดยทำรายได้ไปทั้งสิ้น 21 ล้านเหรียญสหรัฐ (ประมาณ 749 ล้านบาท) และนับเป็นนักแสดงหญิงเพียงคนเดียวที่มิใช่ชาวตะวันตกที่ติดอันดับ
โยนิ (แก้ความกำกวม)

โยนิ หรือ โยนี อาจหมายถึง
บุคคล.
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
รอยัลรัมเบิล (2002)

รอยัลรัมเบิล (2002) เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น จัดขึ้นวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2002 ที่ แอตแลนตา, รัฐจอร์เจีย โดยรวมนักมวยปล้ำจากสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น ไว้ทั้งหมด
ผลการปล้ำ.
รายชื่อผู้ที่เข้าร่วมแมตช์ รอยัลรัมเบิล 30 คน.
ทุกๆ 2 นาที จะมีนักมวยปล้ำออกมาครั้งละ 1 คน เท่านั้น
วารสารศาสตร์ข้อมูล

วารสารศาสตร์ข้อมูล  เป็นกระบวนการทางวารสาร ที่มีฐานอยู่บนการวิเคราะห์และคัดกรองชุดข้อมูลขนาดใหญ่ โดยมีจุดประสงค์เพื่อการสร้างข่าวขึ้นมาชิ้นหนึ่ง
มันไม่เหมือนกับ วารสารศาสตร์ฐานข้อมูล ซึ่งส่วนมากใช้สำหรับการรายงานข่าวสืบสวนสอบสวน วารสารศาสตร์ข้อมูลจัดการกับข้อมูลเปิดที่เผยแพร่ฟรีออนไลน์ และวิเคราะห์มันด้วยเครื่องมือโอเพนซอร์ส ความแตกต่างที่สำคัญอีกประการหนึ่งคือ วารสารศาสตร์ข้อมูลมุ่งหวังที่จะนำเสนอบริการสาธารณะที่มีคุณค่า ช่วยให้ผู้บริโภค ผู้บริหาร และผู้กำหนดนโยบายสามารถรับรู้รูปแบบข้อมูลและตัดสินใจอย่างรอบรู้ การทำเช่นนี้จึงเป็นช่องทางใหม่ให้นักข่าวได้มีส่วนร่วมอย่างมีความหมายต่อประโยชน์สาธารณะ 
นิยาม.
ตามที่สถาปนิกสารสนเทศและนักวารสารมัลติมีเดีย Mirko Lorenz ได้นิยามไว้ วารสารศาสตร์ข้อมูลคือ "ขั้นตอนการทำงาน" ที่ประกอบไปด้วยองค์ประกอบดังนี้: "การเจาะลึก" ลงไปในข้อมูล โดยการเก็บเล็กผสมน้อยข้อมูลจากที่ต่าง ๆ ทำความสะอาดมัน และจัดโครงสร้างให้มัน, "การกรอง" โดยขุดหาข้อมูลที่เฉพาะเจาะจง, "การวาดภาพจากข้อมูล" และ "ทำให้เป็นรายงานข่าว" กระบวนการนี้สามารถขยายเพิ่มเติมเพื่อจัดเตรียมผลลัพธ์สารสนเทศที่แต่บุคคลแต่ละคนสนใจหรือความสนใจของสาธารณะในวงกว้าง
นักเขียนและนักอบรมวารสารศาสตร์ข้อมูล Paul Bradshaw อธิบายกระบวนการของวารสารศาสตร์ข้อมูลเอาไว้ในลักษณะเดียวกัน: ข้อมูลจะต้องถูก "ค้นพบ" ซึ่งอาจต้องใช้ความเชี่ยวชาญพิเศษ เช่น MySQL หรือภาษาโปรแกรมไพทอน จากนั้นจึง "ซักถาม" ข้อมูล ซึ่งต้องการความเข้าใจภาษาเฉพาะวงการและความรู้ทางสถิติ, และในขั้นสุดท้าย "ทำให้เห็นเป็นภาพ" และ "ผสมคลุกเคล้า" กับสารสนเทศอื่น ๆ ด้วยความช่วยเหลือจากเครื่องมือโอเพนซอร์ส
เครื่องมือ.
ตัวข้อมูลสามารถดึงมาใช้ได้โดยตรงจากฐานข้อมูลภาครัฐ เช่น data.gov, data.gov.uk และ World Bank Data API
หรือใช้วิธียื่นคำร้องขอข้อมูลจากหน่วยงานรัฐ ผ่านกฎหมายว่าด้วยเสรีภาพข่าวสาร (Freedom of Information) เช่น ของประเทศไทย คำร้องบางอย่างถูกขอและรวบรวมผ่านเว็บไซต์อย่างเว็บไซต์ "What Do They Know" ของสหราชอาณาจักร
เครื่องมือโอเพนซอร์สต่าง ๆ เช่น Google Refine, ScraperWiki, ปลั๊กอินไฟร์ฟ็อกซ์ OutWit Hub และ Google Spreadsheets อนุญาตให้เราอัปโหลด สกัด และจัดรูปแบบข้อมูลได้
แอปพลิเคชันอย่าง Many Eyes หรือ Tableau Public สามารถใช้เพื่อสร้างภาพจากข้อมูล ในรูปของกราฟและแผนภูมิ 
Yahoo! Pipes และ Open Heat Map เป็นตัวอย่างของเครื่องมือที่จะช่วยสร้างแผนที่โดยใช้ข้อมูลจากตารางคำนวณ
จังหวัดเฟลมิชบราบันต์

เฟลมิชบราบันต์  หรือ ฟลามส์-บราบันต์  เป็นจังหวัดหนึ่งของแคว้นเฟลมิชซึ่งเป็นหนึ่งในสามแคว้นของประเทศเบลเยียม ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดอีสต์ฟลานเดอส์ ทางใต้ของจังหวัดแอนต์เวิร์ป ทางตะวันตกของจังหวัดลิมบืร์ค ทางตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดลีแยฌ ทางเหนือของจังหวัดวอลลูนบราบันต์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดแอโน และล้อมรอบพื้นที่ทั้งหมดของแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
จังหวัดเฟลมิชบราบันต์มีเมืองหลวงชื่อเลอเฟิน และมีพื้นที่ 2,118 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 2 เขต ซึ่งแบ่งออกเป็นเทศบาลรวม 65 เทศบาล แม่น้ำสายหลักของจังหวัดคือแม่น้ำเดเมอร์และแม่น้ำแซ็นเนอ
จังหวัดเฟลมิชบราบันต์ตั้งขึ้นในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1995 จากการแยกอดีตจังหวัดบราบันต์เป็น 3 ส่วน ได้แก่ จังหวัดเฟลมิชบราบันต์, จังหวัดวอลลูนบราบันต์ และแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ซึ่งไม่ขึ้นอยู่กับจังหวัดใด
เขตการปกครอง.
จังหวัดเฟลมิชบราบันต์ประกอบด้วย 2 เขต  ได้แก่ เขตเลอเฟินทางตะวันออกและเขตฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอทางตะวันตก
แบ่งเป็นเขตตุลาการ  ได้ 1 เขตกับส่วนหนึ่งของเขตบรัสเซลส์ ได้แก่ เขตตุลาการเลอเฟินและเขตตุลาการบรัสเซลส์ซึ่งมีขอบเขตในเขตฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอและแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์
และแบ่งย่อยเป็น 65 เทศบาล  โดย 30 เทศบาลอยู่ในเขตเลอเฟิน และอีก 35 เทศบาลอยู่ในเขตฮัลเลอ-ฟิลโฟร์เดอ ดังแผนที่นี้
เปลื้อง ฉายรัศมี

เปลื้อง ฉายรัศมี ศิลปินแห่งชาติ พ.ศ. 2529 สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีอีสานพื้นบ้าน-โปงลาง) เป็นนักดนตรีที่มีความสามารถพิเศษสามารถเล่นและถ่ายทอดดนตรีพื้นบ้านอีสานได้เกือบทุกชนิดโดยเฉพาะ "โปงลาง" และเป็นผู้ศึกษา ค้นคว้า ปรับปรุงและพัฒนาโปงลางตลอดระยะเวลา 40 ปี จนทำให้ "เกราะลอ" ซึ่งเป็นเพียงสิ่งที่ใช้ตีไล่นก กา ตามไร่นาพัฒนามาเป็น "โปงลาง" ที่มีเสียงไพเราะ กังวาน และให้ความรู้สึกของความเป็นพื้นบ้านอีสาน เป็นที่นิยมและยอมรับกันว่า "โปงลาง" เป็นเครื่องดนตรีเอกลักษณ์ของภาคอีสานเคียงคู่กับ "แคน"
ประวัติ.
ครูเปลื้อง ฉายรัศมี เป็นบุตรของ นายคง และนางนาง ฉายรัศมี เกิดเมื่อวันที่ 25 ต.ค. 2475 ที่บ้านเลขที่ 7 บ้านนา ต.ม่วงมา อ.เมืองกาฬสินธุ์ จ.กาฬสินธุ์ จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านนา ชีวิตครอบครัวสมรสกับ นางยุพิน ฉายรัศมี และช่วยกันทำมาหากิน มีบุตรชาย 2 คนและหญิง 1 คน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2550 
ประวัติการทำงาน.
พ.ศ. 2502 – พ.ศ. 2510 ทำงานเป็นลูกจ้างชั่วคราวที่โครงการเขื่อนลำปาว
พ.ศ. 2516 สอบบรรจุลูกจ้างประจำสำนักงานป่าไม้จังหวัดกาฬสินธุ์ ทำงานถึงปี 2519 ก็ลาออกมาทำอาชีพส่วนตัว 
พ.ศ. 2520 เข้าทำงานที่สำนักงานชลประทาน จังหวัดอุบลราชธานี
พ.ศ. 2524 ย้ายมาทำงานที่อ่างเก็บน้ำห้วยมโน บ้านนา อำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์ และทำงานเป็นครูพิเศษสอนดนตรีพื้นบ้านที่วิทยาลัยนาฏศิลป์กาฬสินธุ์
ผลงาน/เกียรติประวัติ.
นายเปลื้อง ฉายรัศมี เป็นนักดนตรีอีสานที่มีความสามารถเป็นพิเศษคือ สามารถเล่น สอน และทำเครื่องดนตรีอีสานได้ทุกชนิดที่สำคัญที่สุดคือ เป็นผู้ที่ได้ศึกษาค้นคว้าปรับปรุงและพัฒนาโปงลางมาตลอดระยะเวลา 40 ปี จนทำให้ กอลอ (เกราะลอ) ซึ่งแต่เดิมเป็นเพียงกระบอกไม้ที่ใช้ตีไล่นกกาตามหัวไร่ปลายนา หรือขอลอที่ใช้ตีบอกเวลา บอกเหตุในหมู่บ้านธรรมดา กลายมาเป็นเครื่องดนตรีที่เป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดกาฬสินธุ์ ได้รับการเชิดชูเป็นมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่า ด้วยเหตุนี้นายเปลื้อง ฉายรัศมี จึงได้รับยกย่องเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีพื้นบ้าน) ประจำปี พ.ศ. 2529
เรือประจัญบานเทียร์พิทซ์

เรือประจัญบาน"เทียร์พิทซ์"  เป็นเรือประจัญบานลำที่สองในชั้นเรือบิสมาร์ค เข้าประจำการใน"ครีคส์มารีเนอ"ของนาซีเยอรมนีในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เรือนี้ได้รับการตั้งชื่อตามจอมพลเรือ ฟ็อน เทียร์พิทซ์ ผู้วางรากฐานกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน เรือเทียร์พิทซ์เริ่มต่อที่อู่ทหารเรือเมืองวิลเฮ็มส์ฮาเฟิน ("Kriegsmarinewerft Wilhelmshaven") เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1936 และขึ้นประจำการในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1941 โดยมีศักดิ์เป็นเรือผู้น้องของเรือประจัญบานบิสมาร์ค แต่มีระวางน้ำหนักกว่าเรือบิสมาร์คราว 2,000 ตัน ซึ่งนั่นทำให้เรือเทียร์พิทซ์กลายเป็นเรือประจัญบานที่หนักที่สุดที่ชาติในทวีปยุโรปเคยสร้างมา เรือเทียร์พิทซ์ถูกจมลงโดยระเบิดของเครื่องบินอังกฤษเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 บริเวณเกาะสปิตส์เบอร์เกนในมหาสมุทรแอตแลนติก
เกลียวคู่กรดนิวคลีอิก

ในชีววิทยาโมเลกุล คำว่าเกลียวคู่ หมายถึงโครงสร้างซึ่งเกิดขึ้นจากโมเลกุลกรดนิวคลีอิกสองเส้น อย่างเช่น ดีเอ็นเอและอาร์เอ็นเอ โครงสร้างเกลียวคู่ของกรดนิวคลีอิกเป็นผลมาจากโครงสร้างทุติยภูมิ และเป็นองค์ประกอบสำคัญในการกำหนดโครงสร้างตติยภูมิของมัน คำดังกล่าวได้ถูกใช้อย่างกว้างขวางภายหลังการตีพิมพ์บทความ เกลียวคู่: การบรรยายส่วนบุคคลการค้นพบโครงสร้างของดีเอ็นเอ (The Double Helix: A Personal Account of the Discovery of the Structure of DNA) โดยเจมส์ วัตสัน
เกลียวคู่ดีเอ็นเอเป็นพอลิเมอร์ที่หมุนกันเป็นวงของกรดนิวคลีอิก ซึ่งเชื่อมเข้าด้วยกันด้วยนิวคลีโอไทด์ ในบี-ดีเอ็นเอ ซึ่งเป็นโครงสร้างดีเอ็นเอที่พบได้มากที่สุด เกลียวคู่จะเวียนไปทางขวามือโดยมีนิวคลีโอไทด์ 10-15 นิวคลีโอไทด์ต่อรอบ โครงสร้างเกลียวคู่ของดีเอ็นเอประกอบด้วยร่องใหญ่และร่องเล็กอย่างละหนึ่งที่ ซึ่งร่องใหญ่จะมีความกว้างมากกว่าร่องเล็ก ความแตกต่างของความกว้างของร่องใหญ่และร่องเล็กนั้นเป็นผลมาจากโปรตีนจำนวนมากซึ่งเชื่อมกับดีเอ็นเอทำให้ร่องใหญ่กว้างขึ้น
ประวัติ.
แบบจำลองเกลียวคู่ของโครงสร้างดีเอ็นเอนั้นได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในวารสารเนเจอร์โดยเจมส์ ดี. วัตสัน และฟรานซิส คริก ในปี ค.ศ. 1953 โดยอาศัยภาพถ่ายการเลี้ยวเบนรังสีเอ็กซ์ของดีเอ็นเอที่สำคัญ ซึ่งมีชื่อว่า "โฟโต 51" จากโรซาลินด์ แฟรงคลิน ในปี ค.ศ. 1952 ตามมาด้วยภาพถ่ายดีเอ็นเอที่มีความชัดเจนยิ่งขึ้นโดยเรย์มอนด์ กอซลิง, มอริส วิลคินส์, อเล็กซานเดอร์ สโตกส์ และเฮอร์เบิร์ต วิลสัน เช่นเดียวกับข้อมูลทางเคมีและชีวเคมีการเข้าคู่กันของเบสโดยเออร์วิน ชาร์กาฟฟ์ แบบจำลองก่อนหน้านั้นเป็นแบบจำลองเกลียวสาม
คริก วิลคินส์ และวัตสันต่างก็ได้รับรางวัลโนเบลสาขาการแพทย์ประจำปี 1962 สำหรับการมีส่วนค้นพบดังกล่าว (แฟรงคลินได้เสียชีวิตไปแล้ว ไม่สามารถถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลได้)
เจบีแอล

เจบีแอล เป็นผู้ผลิตอุปกรณ์เครื่องเสียงสัญชาติอเมริกัน มีสำนักงานใหญ่ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา เจบีแอล มุ่งมั่นตอบสนองความต้องการของลูกค้าทั้งในกลุ่มผู้ใช้งานทั่วไปและกลุ่มมืออาชีพ ตลาดมืออาชีพ ครอบคลุมกลุ่มลูกค้าดังต่อไปนี้ สตูดิโอ/ระบบเสียงถาวร/ระบบเสียงสำหรับการทัวร์คอนเสิร์ต/ระบบเสียงแบบพกพา/การผลิตเพลง/ดีเจ/โรงภาพยนตร์ ตลาดเครื่องเสียงภายในบ้าน ประกอบด้วย เครื่องขยายเสียง ลำโพง และหูฟังระดับไฮเอนด์ สำหรับทั้งการใช้งานภายในบ้านและในรถยนต์ เจบีแอลมีเจ้าของคือฮาร์แมน อินเตอร์เนชั่นแนล ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของซัมซุง อิเลคทรอนิกส์
เจบีแอลก่อตั้งโดยเจมส์ บูลล็อก แลนซิง วิศวกรเสียงและนักออกแบบลำโพงชาวอเมริกันที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการก่อตั้ง เจบีแอล โดยนำมาจากชื่อย่อของเขา ก่อนหน้านี้เขาได้ก่อตั้งแลนซิง ซึ่งอัลเทคซื้อไปเพื่อก่อตั้ง อัลเทค แลนซิง
ประวัติ.
แลนซิงและเคน เด็คเกอร์ ซึ่งเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจของเขาก่อตั้งบริษัทในปี 1927 ในลอสแอนเจลิส โดยผลิตไดรเวอร์ลำโพงขนาด 6 และ 8 นิ้วสำหรับคอนโซลวิทยุและชุดวิทยุ บริษัทมีชื่อว่า "Lansing Manufacturing Company" ตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม 1927
ในปี 1933 ดักลาส เชียเรอร์ หัวหน้าแผนกเสียงของเมโทร-โกลด์วิน-เมเยอร์ ซึ่งไม่พอใจกับลำโพงของเวสเทิร์นอิเล็กทริก และบริษัทวิทยุแห่งอเมริกา จึงตัดสินใจพัฒนาลำโพงของตัวเอง จอห์น ฮิลเลียร์ด โรเบิร์ต สตีเฟนส์ และจอห์น เอฟ. แบล็กเบิร์น ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่พัฒนา เชียเรอร์ฮอร์น พร้อมกับแลนซิงแมนูแฟคเจอริงที่เป็นผู้รับผิดชอบในการผลิตไดรเวอร์ความถี่สูงรุ่น 285 และไดรเวอร์ความถี่ต่ำรุ่น 15XS เชียเรอร์ฮอร์น มอบประสิทธิภาพเสียงที่เหนือระดับ เวสเทิร์นอิเล็กทริก และวิทยุแห่งอเมริกา ได้รับสัญญาในการผลิตบริษัทละ 75 เครื่อง เวสเทิร์นอิเล็กทริกตั้งชื่อให้ระบบของพวกเขาว่า Diaphonics และวิทยุแห่งอเมริกาได้นำไปใช้ในเครื่อง RCA Photophones ของพวกเขา
เชกีตินโยนยา

เชกีตินโยนยา  เป็นนครบาลในรัฐมีนัชเจไรช์ ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ห่างจากเบลูโอรีซองชี เมืองหลวงของรัฐไป 582 กิโลเมตร จากข้อมูลในปี ค.ศ. 2007 มีประชากรราว 23,982 คน มีพื้นที่ 3,518 กม² ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำเชกีตินโยนยา มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 223 เมตร เป็นนครบาลเมื่อปี ค.ศ. 1911 เศรษฐกิจหลักที่สำคัญ คือ การเลี้ยงวัวและการปลูกกาแฟ อ้อย ข้าวโพด
อีตาเปรูนา

อีตาเปรูนา  เป็นนครบาลที่ตั้งอยู่ในรัฐรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ มีประชากร 99,454 คน (ค.ศ. 2009) และมีพื้นที่ 1,106 ตารางกิโลเมตร
ตระกูลบอร์เจีย

ตระกูลบอร์เจีย หรือ บอร์จา  เป็นตระกูลหนึ่งในยุโรป มีถิ่นกำเนิดอยู่ที่แคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน และย้ายไปตั้งรกรากในอิตาลีจนกระทั่งเรืองอำนาจในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ ตระกูลบอร์เจียเป็นผู้อุปภัมป์ศิลปะหลากหลายแขนง ทำให้ศิลปินหลายคนในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการได้สร้างผลงานโดดเด่นและมีชื่อเสียง
ตระกูลบอร์เจียเริ่มมีบทบาททางด้านการเมืองและศาสนาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 การแสวงหาอำนาจทำให้ต้องเป็นศัตรูกับตระกูลอื่นๆ เช่น เมดิชิ สฟอร์ซา รวมทั้งนักบวชที่มีอิทธิพลมากในยุคนั้นอย่างจิโรลาโม ซาโวนาโรลา ชื่อเสียงของตระกูลบอร์เจียมักเป็นไปในทางไม่ดี เช่น การคบชู้ การลักขโมย การติดสินบน การสมสู่ร่วมสายโลหิต และการฆาตกรรม เป็นต้น
ประวัติ.
ตระกูลบอร์เจีย ถือกำเนิดขึ้นที่แคว้นบาเลนเซีย ประเทศสเปน ต้นตระกูลคืออัลฟองโซ บอร์เจีย (ภายหลังขึ้นเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาคาลิกซ์ตุสที่ 3) เคยทำงานในมหาวิทยาลัยเลย์ดา และเป็นทูตของกษัตริย์แห่งอารากอน ก่อนจะได้เป็นพระคาร์ดินัลในปี ค.ศ. 1444 และขึ้นเป็นพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1455 หลังจากนั้นเครือญาติตระกูลบอร์เจียบางส่วนจึงย้ายถิ่นฐานไปยังประเทศอิตาลี
ตระกูลบอร์เจียกลายเป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปะและดนตรีในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา ศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายรายมักแวะเวียนเข้าบ้านตระกูลบอร์เจียอยู่บ่อยครั้ง อาทิ เลโอนาร์โด ดา วินชี นอกจากนี้ โรดริโก้ บอร์เจียยังเป็นผู้สนับสนุนมหาวิทยาลัยและพัฒนากรุงโรมในช่วงที่ครองตำแหน่งพระสันตะปาปาอีกด้วย 
มีข้อถกเถียงมากมายเกี่ยวกับตระกูลบอร์เจีย โดยเฉพาะเกี่ยวกับโรดริโก้ เชซาเรย์ และลูเครเซีย เป็นที่รู้กันดีว่าโรดริโก้มีภรรยาหลายคน เช่น วานอสซา คัตตาเน และจูเลีย ฟาร์เนเซ เขาเปิดเผยเรื่องภรรยาและลูกอย่างชัดเจน จึงมีข่าวลือแง่ลบเกี่ยวกับโรดริโก้มากมาย เช่น เรื่องที่เขามีความสัมพันธ์ทางเพศกับลูเครเซีย บอร์เจีย ลูกสาวแท้ๆของตน หรือเรื่องที่เขาติดสินบนพระคาร์ดินัลเพื่อให้ตนเองได้ขึ้นเป็นพระสันตะปาปา เป็นต้น
เชซาเรย์ บอร์เจีย ลูกชายคนรองของโรดริโก้ ได้ขึ้นเป็นคาร์ดินัลตั้งแต่อายุ 18 ปี เขาถูกสงสัยว่าเป็นผู้ก่อเหตุฆาตกรรมจิโอวานนีพี่ชายของตน เพราะความตายของจิโอวานนีทำให้เชซาเรย์ได้รับตำแหน่งต่างๆที่เคยเป็นของจิโอวานนีมาก่อน เขาลาออกจากตำแหน่งคาร์ดินัลและไปเป็นทหาร เชซาเรย์ตกเป็นผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมอีกครั้งเมื่ออัลฟองโซแห่งอารากอน สามีคนที่สองของลูเครเซียถูกลอบสังหารแต่ไม่สำเร็จ เขาจึงบีบคออัลฟองโซจนถึงแก่ความตาย นอกจากนี้ยังมีคดีของเปรอตโต คนรักของลูเครเซีย มีคนพบศพของเปรอตโตในแม่น้ำไทเบอร์ ว่ากันว่าเขาทำให้ลูเครเซียท้อง เชซาเรย์จึงโกรธและลอบสังหารเขา
ลูเครเซีย บอร์เจีย ลูกสาวเพียงคนเดียวของโรดริโก้ มีชื่อเสียงว่าเป็นนักวางยาพิษชั้นเยี่ยม เธอแต่งงานถึงสามครั้ง ทั้งสามครั้งล้วนเป็นไปเพื่อผลประโยชน์ทางการเมืองของตระกูล บางกระแสเชื่อว่าชื่อเสียงแง่ลบของลูเครเซียเกิดขึ้นเพราะตระกูล ไม่ใช่เพราะนิสัยของเธอเอง
หากพวกเรากำลังสบาย

หากพวกเรากำลังสบาย เป็นชื่อเพลงสำหรับเด็ก มีชื่อในภาษาอังกฤษว่า If You're Happy and You Know It ซึ่งนำทำนองมาจากเพลงแนวโฟล์คภาษาลัตเวียเดิม ในประเทศไทย ไม่มีหลักฐานชี้ได้ว่า ผู้ใดเป็นคนแต่งขึ้นมา แต่นิยมใช้ในการร้องเพลงเพื่อดึงดูดความสนใจของผู้ฟัง ในการสัมมนา หรือ ทำกิจกรรมต่าง ๆ ซึ่งเนื้อเพลงที่เป็นที่รู้จักกันอยู่ทั่วไป จะมีความว่า
"หากพวกเรากำลังสบาย จงตบมือพลัน 
หากพวกเรากำลังสบาย จงตบมือพลัน 
หากพวกเรากำลังมีสุข ปลดเปลื้องทุกข์ใด ๆ ทุกสิ่ง 
มัวประวิงอะไรกันเล่า จงตบมือพลัน"
"จงตบมือพลัน" นั้น อาจเป็นเป็นการทำอย่างอื่นก็ได้ เช่น การกระทืบเท้า การตบบ่าตัวเอง การหัวเราะ เป็นต้น
เพลงในภาษาอังกฤษ.
เพลงในภาษาอังกฤษนั้น จะใช้ชื่อว่า If You're Happy and You Know It ซึ่งประเทศไทยใด้นำทำนองเพลงและคำร้องมาแปลงเป็นรูปแบบภาษาไทย
If you're happy and you know it, clap your hands.
If you're happy and you know it, clap your hands.
If you're happy and you know it,
And you really want to show it,
If you're happy and you know it, clap your hands.
โน้ตดนตรี.
\addlyrics {
If you're hap- py and you know it clap your hands,
If you're hap- py and you know it clap your hands,
If you're hap- py and you know it and you real- ly want to show it,
</score>
วารสารศาสตร์เชิงคำนวณ

วารสารศาสตร์เชิงคำนวณ สามารถนิยามได้ว่าเป็นการประยุกต์ใช้คอมพิวเตอร์เพื่อกิจกรรมทางวารสารศาสตร์ เช่น การรวบรวมข้อมูล การจัดระเบียบข้อมูล การทำความเข้าใจข้อมูล การสื่อสารและแพร่กระจายข้อมูลข่าวสาร โดยรักษาคุณค่าของวารสารศาสตร์ เช่น ความเป็นธรรม ความแม่นยำ และภววิสัย สาขาดังกล่าวได้ดึงเอาแง่มุมเทคนิคต่าง ๆ จากวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ ซึ่งรวมถึงปัญญาประดิษฐ์, การวิเคราะห์เนื้อหา (การประมวลผลภาษาธรรมชาติ, คอมพิวเตอร์วิทัศน์, การได้ยิน), การสร้างภาพ, การทำให้เป็นลักษณะส่วนบุคคล, และระบบแนะนำ รวมไปถึงแง่มุมจากการใช้คอมพิวเตอร์เชิงสังคมและสารสนเทศศาสตร์
ประวัติของสาขา.
วารสารศาสตร์เชิงคำนวณเกิดขึ้นที่สถาบันเทคโนโลยีแห่งจอร์เจีย ในปี 2006 ที่ซึ่งเปิดสอนวิชาดังกล่าวในปี 2007 และ 2008 ในเดือนกุมภาพันธ์ 2008 จอร์เจียเทคเป็นเจ้าภาพจัดงาน Symposium on Computation and Journalism ในแอตแลนตา จอร์เจีย โดยมีนักวิจัยด้านคอมพิวเตอร์และนักวารสารเข้าร่วมหลายร้อยคน
ในเดือนกรกฎาคม 2009 ศูนย์เพื่อการศึกษาขั้นสูงทางพฤติกรรมศาสตร์ (Center for Advanced Study in the Behavioral Sciences - CASBS) ที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เป็นเจ้าภาพจัดงานอบรมเชิงปฏิบัติการ เพื่อผลักดันสาขาดังกล่าวต่อไปอีก.
มาร์ตี นาตาเลกาวา

ระเด่น โมฮัมมัด มาร์ตี มูลียานา นาตาเลเกวา (เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1963 ที่บันดุง ประเทศอินโดนีเซีย) เป็นนักการทูตชาวอินโดนีเซีย ปัจจุบันเป็นรัฐมนตรีกระทรวงต่างประเทศอินโดนีเซีย โดยตำแหน่งก่อนหน้านี้เคยเป็นเอกอัครราชทูตอินโดนีเซียประจำสหราชอาณาจักร และเคยเป็นเอกอัครราชทูตผู้แทนถาวรอินโดนีเซีย ประจำสหประชาชาติ ณ นครนิวยอร์ก
นาตาเลเกวาจบการศึกษาชั้นมัธยมที่สหราชอาณาจักร และศึกษาต่อด้านปรัชญาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และวิทยาลัยเศรษฐศาสตร์และรัฐศาสตร์แห่งลอนดอน มหาวิทยาลัยลอนดอน 
นาตาเลเกวาสมรสกับ ศรัณยา บำรุงพงศ์ บุตรสาวของเอกอัครราชทูต ศักดิชัย บำรุงพงศ์ หรือ "เสนีย์ เสาวพงศ์" นักการทูต นักหนังสือพิมพ์ และนักเขียนชาวไทย มีบุตร 3 คน
โรงเรียนชัยนาทพิทยาคม

โรงเรียนชัยนาทพิทยาคม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำจังหวัดขนาดใหญ่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุทัยธานีชัยนาท สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 55/30 ถนนลูกเสือ 1 ต. บ้านกล้วย อ. เมืองชัยนาท จ. ชัยนาท อยู่ห่างจากกรุงเทพฯ 195 กิโลเมตร
โรงเรียนชัยนาทพิทยาคม ก่อตั้งขึ้นเพื่อรองรับการศึกษาระดับมัธยมศึกษาของเยาวชนในจังหวัดชัยนาท โดยมีวิสัยทัศน์ในการส่งเสริมการเรียนรู้สู่ความเป็นเลิศทั้งด้านวิชาการ คุณธรรม และความสามารถทางด้านเทคโนโลยี โรงเรียนเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย พร้อมจัดการเรียนการสอนในหลายแผนการเรียน เช่น วิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ ศิลป์-ภาษา และศิลป์ทั่วไป เพื่อตอบสนองความถนัดและศักยภาพของนักเรียนอย่างครอบคลุม
ประวัติโรงเรียน.
โรงเรียนชัยนาทพิทยาคม ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2452 โดยพระไชยนฤนาท ผู้ว่าการเมือง ร่วมกับข้าราชการ พ่อค้าและราษฏรสร้างขึ้น ณ ต. วัดปลัง ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2455 เจ้าคุณวิเชียรปราการได้มาเป็นผู้ว่าการเมือง ได้ย้ายที่ว่าการเมืองมาตั้งที่ ต. บ้านกล้วย พ.ศ. 2456 จึงย้ายโรงเรียนโดยสร้างใหม่ ณ บริเวณสนามหญ้าด้านทิศเหนือศาลากลางจังหวัด วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2457 พระอุปกรศิลปศาสตร์ ศึกษาธิการมณฑลนครสวรรค์ ได้มาเปิดโรงเรียนใช้ชื่อว่า "โรงเรียนประจำจังหวัดชัยนาท" ในปี พ.ศ. 2493 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนชัยนาท "วิชัยบำรุงราษฎร์" และในปี พ.ศ. 2499 กรมการฝึกหัดครูได้มีคำสั่งให้ยุบโรงเรียนฝึกหัดครูชัยนาท โดยมีการมอบอาคารและที่ดินให้กับโรงเรียนใช้เป็นสถานศึกษาต่อไป วันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2518 ได้ยุบรวมกับโรงเรียนสตรีชัยนาท "คณะราษฎร์บำรุง 2 " เข้าเป็นโรงเรียนเดียวกัน ตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการ โดยจัดโรงเรียนให้เป็นแบบสหศึกษา ใช้ชื่อว่า "โรงเรียนชัยนาทพิทยาคม" ใช้หลักสูตรมัธยมแบบประสม (ค.ม.ส.) ในปีการศึกษา 2512 ต่อมา พ.ศ. 2519 โรงเรียนชัยนาทพิทยาคมได้เข้าร่วมโครงการพัฒนาโรงเรียนมัธยมศึกษาส่วนภูมิภาค (คมภ.2 รุ่น 3) 
ปัจจุบันโรงเรียนชัยนาทพิทยาคม เปิดสอนในช่วงชั้นที่ 3-4 (ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย) ตามหลักสูตรสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน มีพื้นที่ทั้งหมด 54 ไร่ 1 งาน 7 ตารางวา ในปีการศึกษา 2559 มีนักเรียน 3,360 คน ครู 157 คน ห้องเรียนทั้งหมด 69 ห้องเรียน จัดชั้นเรียนแบบ 12-12-12 11-11-11 โดยมีผู้อำนวยการคนปัจจุบันคือ นายชูชาติ พารีสอน
การคัดพลดับเบิลยูดับเบิลยูอี พ.ศ. 2554

การคัดพลดับเบิลยูดับเบิลยูอี พ.ศ. 2554 เป็นการคัดพล (draft) ของรายการดับเบิลยูดับเบิลยูอี เพื่อแลกเปลี่ยนตัวนักมวยปล้ำทั้งสองค่าย ระหว่างค่ายรอว์ และ สแมคดาวน์ และเป็นการเพิ่มเติมอรรถรสใหม่ ๆ ให้กับรายการแต่ละค่ายนั้น โดยครั้งนี้ถูกจัดขึ้นในศึกรอว์เมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 2011 ทางช่อง ยูเอสเอ เน็ตเวิร์ค ที่สนาม RBC Center Raleigh, North Carolina ส่วนการดราฟท์เพิ่มเติมทาง WWE จะประกาศทางเว็บไซต์ WWE.com โดยจะเริ่มการดราฟท์ตั้งแต่เวลา 24.00 น. ตามเวลาในสหรัฐอเมริกา
การดราฟท์นักมวยปล้ำ.
การดราฟท์นักมวยปล้ำ โดยจะเริ่มจากนำนักมวยปล้ำของค่ายรอว์ และ สแมคดาวน์ มาเจอ ในแมทช์ที่แล้วแต่ผู้จัดการทั่วไปจะเป็นคนกำหนด ค่ายไหนชนะ ค่ายนั้นจะมีสิทธิ์เลือกนักมวยปล้ำได้แค่ 1 - 2 คน เท่านั้น
การดราฟท์เพิ่มเติม.
ทาง WWE จะประกาศทางเว็บไซต์ WWE.com โดยจะเริ่มการดราฟท์ตั้งแต่เวลา 24.00 น. ตามเวลาในสหรัฐอเมริกา ในวันอังคารที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2011 ที่ผ่านมา
ปืนใหญ่อัตตาจรซีซาร์

ซีซาร์ (CAESAR; ย่อมาจากภาษาฝรั่งเศส "CAmion Équipé d'un Système d'ARtillerie" แปลว่า รถบรรทุกที่ติดตั้งปืนใหญ่) เป็นระบบปืนใหญ่ขนาด 155 ม.ม. ติดตั้งบนรถบรรทุกหุ้มเกราะขนาด 6 ล้อ ออกแบบและพัฒนาโดยบริษัท เกียท อินดัสทรีส์ รัฐวิสาหกิจของประเทศฝรั่งเศส เริ่มเข้าประจำการครั้งแรกในปี พ.ศ. 2551 กับกองทัพฝรั่งเศส
ระบบซีซาร์สามารถปฏิบัติการโดยใช้ทหารประจำการ 5 นาย ในกรณีเร่งด่วนสามารถใช้ทหารประจำการเพียง 3 นาย บรรทุกกระสุนปืนใหญ่ 18 นัด มีอัตราการยิง 6 นัดต่อนาที ระยะหวังผล 40 กิโลเมตร คำนวณการยิงโดยอัตโนมัติด้วยระบบนำร่องเฉื่อย (Inertial Navigation System - INS) โดยใช้คอมพิวเตอร์ ระบบจับความเร่ง และไจโรสโคป โดยสามารถติดตั้งระบบและพร้อมยิงได้ภายในสองนาที
ปัจจุบันระบบซีซาร์มีประจำการในกองทัพฝรั่งเศส กองทัพบกไทย (6 ชุด) กองทัพอินโดนิเซีย (37 ชุด) กองทัพเลบานอน (28 ชุด) และกองทัพซาอุดิอาระเบีย (76 ชุด)
จังหวัดอีสต์ฟลานเดอส์

อีสต์ฟลานเดอส์  หรือ โอสต์-ฟลานเดอเริน  เป็นจังหวัดหนึ่งของแคว้นเฟลมิชซึ่งเป็นหนึ่งในสามแคว้นของประเทศเบลเยียม โดยทางเหนือมีพื้นที่ติดต่อกับจังหวัดเซลันด์ของประเทศเนเธอร์แลนด์ ทางตะวันออกติดต่อกับจังหวัดแอนต์เวิร์ปและจังหวัดเฟลมิชบราบันต์ ทางใต้ติดต่อกับจังหวัดแอโน และทางตะวันตกติดต่อกับจังหวัดเวสต์ฟลานเดอส์ของประเทศเบลเยียม
อีสต์ฟลานเดอส์มีเมืองหลวงชื่อเกนต์ และมีพื้นที่ 3,007 ตารางกิโลเมตร แบ่งออกเป็น 6 เขต ซึ่งแบ่งออกเป็นเทศบาลรวม 65 เทศบาล แม่น้ำสายหลักของจังหวัดนี้คือแม่น้ำสเกลต์
เขตการปกครอง.
จังหวัดอีสต์ฟลานเดอส์ประกอบด้วย 6 เขต  ได้แก่ เขตอาลสต์ เขตแด็นเดอร์โมนเดอ เขตเอโกล เขตเกนต์ เขตเอาเดอนาร์เดอ และเขตซินต์-นีกลาส
แบ่งเป็นเขตตุลาการ  ได้ 3 เขต ได้แก่ เขตตุลาการแด็นเดอร์โมนเดอ เขตตุลาการเกนต์ และเขตตุลาการเอาเดอนาร์เดอ
และแบ่งย่อยเป็น 65 เทศบาล  ดังแผนที่นี้
ลินดา แม็กแมน

ลินดา แมร์รี แม็กแมเฮิน (Linda Marie McMahon) เกิดวันที่ 4 ตุลาคม ค.ศ. 1948 เป็นผู้จัดการมวยปล้ำอาชีพ, นักการเมือง ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการสหรัฐ และเคยดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการการบริหารธุรกิจขนาดย่อมสหรัฐ
บาอัล (ปิศาจ)

บาอัล หรือ บาเอล  เป็น 1 ใน 7 เจ้าชายแห่งนรก เป็นที่ถูกกล่าวถึงอย่างกว้างขวางในพันธสัญญาเดิมว่าเป็นเทวรูปนอกรีตที่สำคัญของชาวฟินีเซีย
ในทางปิศาจวิทยานั้น ทั้งกุญแจย่อยของโซโลมอน บท"อาร์สโกเอเทีย" และ ซูโดโมนาร์เชีย แดโมนัม ก็ระบุถึงบาเอลเป็นปิศาจตนที่ 1 เป็นราชาผู้ปกครองทิศตะวันออกและมีอสูรใต้บังคับบัญชา 66 กอง มีอำนาจทำให้ผู้อัญเชิญล่องหนได้ บาเอลนั้นสามารถปรากฏร่างเป็นแมว คางคก ผู้ชาย หรือทั้งสามอย่างรวมกันในร่างเดียว ในหนังสือ Dictionnaire Infernal นั้นได้วาดบาอัลในลักษณะนี้ โดยมีขาแบบแมงมุมด้วย
ในหนังสือแกรนด์กริมมัวร์ ระบุว่าบาอัลเป็นหนึ่งในปิศาจใต้บังคับบัญชาของลูซิฟุจ โรฟอคัล
ไซตามะซูเปอร์อารีนา

ไซตามะซูเปอร์อารีนา (; โรมาจิ: "Saitama Sūpā Arīna") เป็นสนามกีฬาเอนกประสงค์ในร่ม ตั้งอยู่ในเขตชูโอ ไซตามะ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น สามารถจุคนได้สูงสุดสามหมื่นหกพันห้าร้อยคน แต่ในยามแข่งขันกีฬา เช่น บาสเกตบอล, วอลเลย์บอล, เทนนิส, ฮอกกี้น้ำแข็ง, ยิมนาสติก, มวย, ศิลปะการต่อสู้แบบผสม และมวยปล้ำอาชีพ จะจำกัดความจุไว้ราวหนึ่งหมื่นเก้าพันคนถึงสองหมื่นสองพันห้าร้อยคนเท่านั้น
ไซตามะซูเปอร์อารีนาเป็นสนามกีฬาญี่ปุ่นแห่งเดียวที่มีอุปกรณ์เตรียมพร้อมไว้สำหรับอเมริกันฟุตบอลเป็นการเฉพาะ ในสนาม ประกอบด้วยที่นั่งขนาดยักษ์ซึ่งเคลื่อนย้ายได้ สำหรับจะลดความจุลงในเมื่อจัดกิจกรรมขนาดเล็ก และยังมีพิพิธภัณฑสถานจอห์นเลนนอน ซึ่งจัดแสดงสิ่งเตือนความจำถึงจอห์น เลนนอน
การแข่งขันมวยปล้ำอาชีพและศิลปะการต่อสู้แบบผสมมักจัดขึ้นที่นี้
ประวัติ.
โครงการสร้างสนามกีฬาในร่มขนาดใหญ่ในจังหวัดไซตามะ เริ่มใน พ.ศ. 2537 โดยให้เรียกชื่อสนามกีฬาว่า "ไซตามะอารีนา" ไปพลางก่อน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2540 มีการจัดตั้งบริษัทไซตามะอารีนา จำกัด ขึ้นบริหาร ครั้นวันที่ 12 เดือนเดียวกันนั้น มีการเลือกและประกาศชื่อสนามกีฬาอย่างเป็นทางการว่า "ไซตามะซูเปอร์อารีนา" ออกแบบโดย แดน เมส์ (Dan Meis) สถาปนิกชาวสหรัฐอเมริกา จากบริษัทเอลเลอร์เบเบ็กเกต จำกัด (Ellerbe Becket) ร่วมกับ ทีมออกแบบนิกเก็งเซกเก/แมส 2000 (Nikken Sekkei/MAS 2000 Design Team) ส่วนการก่อสร้างดำเนินการโดยกิจการร่วมค้าระหว่าง บริษัทไทเซ จำกัด (Taisei), บริษัทมิตซูบิชิเฮฟวีอินดัสทรีส์ จำกัด (Mitsubishi Heavy Industries) และ บริษัทยูดีเค จำกัด (UDK) 
ทั้งสามบริษัทลงมือก่อสร้างในเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 นั้น แล้วเสร็จและเปิดอย่างไม่เป็นทางการในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 โดยสถานีวิทยุเอ็นเอชเคประกาศเชิญชวนประชาชนไปเข้าชมและออกกำลังกาย ต่อมาวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2543 มีพิธีเปิดอย่างเป็นทางการ และในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2543 ได้จัดกิจกรรมครั้งแรก เป็นการแข่งขันบาสเกตบอลนานาชาติระหว่างญี่ปุ่นและสเปน ใช้ชื่อว่า "ซูเปอร์ดรีมเกม 2000" (Super Dream Game 2000) และจัดคอนเสิร์ตในวันที่ 10 กันยายน