แอนน์ แบนครอฟต์

แอนน์ แบนครอฟต์  นักแสดงหญิงชาวอเมริกันเชื้อสายอิตาเลียน เธอมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ ละครเวที และละครโทรทัศน์ มีผลงานเด่นคือเรื่อง "The Miracle Worker" ละครเวทีในปี ค.ศ. 1959 ซึ่งเธอได้รับรางวัลโทนี จากนั้นได้มีการนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1962 และเธอก็ได้รับรางวัลออสการ์ ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากบทบาทเดียวกัน เธอยังเป็น 1 ในนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับรางวัลสามมงกุฎแห่งการแสดง (Triple Crown of Acting)
แบนครอฟต์ได้รับการยอมรับในความสามารถและความเก่งกาจทางการแสดง เธอใช้เทคนิคทางการแสดงที่เรียกว่า Method acting ซึ่งเป็นวิธีการแสดงแบบเข้าถึงตัวละครในทุกมิติ ด้วยการศึกษาสภาพจิตใจของตัวละครที่ต้องเล่นอย่างละเอียด อันทำให้เกิดความรู้สึกร่วมกับเหตุการณ์ที่แสดงอย่างครบถ้วนลึกซึ้ง เพื่อให้การแสดงมีความสมจริง เธอได้ร่ำเรียนเทคนิคดังกล่าวจาก ลี สตราสเบิร์ก ที่โรงเรียนการแสดง Actors Studio 
แบนครอฟต์เริ่มต้นอาชีพการแสดงจากซีรีส์โทรทัศน์ หลังจากนั้นจึงมีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกคือเรื่อง "Don't Bother to Knock" ร่วมกับ มาริลีน มอนโร ในปี 1952 และในระหว่าง 5 ปีถัดมา เธอได้แสดงภาพยนตร์ทั้งหมด 14 เรื่อง แต่บทบาทที่ได้รับนั้นล้วนแต่เป็นบทที่เธอไม่ได้พอใจกับมันมากนัก เพราะไม่ได้เปิดโอกาสให้เธอแสดงความสามารถเท่าที่ควร ในปี 1958 เธอจึงพักจากวงการภาพยนตร์ และเริ่มแสดงละครเวทีเรื่องแรกคือ "Two for the Seesaw" เธอได้รับรางวัลโทนีเป็นครั้งแรก หลังจากนั้นเธอได้รับบทเป็นแอนน์ ซัลลิแวนผู้เป็นทั้งคุณครูและเพื่อนของเฮเลน เคลเลอร์ ในละครเวทีที่สร้างมาจากเรื่องจริง คือเรื่อง "The Miracle Worker" ซึ่งเธอได้รับรางวัลโทนีอีกครั้งในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
หลังจากประสบความสำเร็จทางด้านละครเวทีแล้ว งานด้านภาพยนตร์ของแบนครอฟต์ก็ฟื้นคืนขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเธอได้แสดงบทบาทเดิมในภาพยนตร์เรื่อง "The Miracle Worker (1962)" ซึ่งดัดแปลงมาจากละครเวที เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม แบนครอฟต์จึงเป็นนักแสดงเพียงไม่กี่คนที่ได้รับรางวัลโทนีและออสการ์จากบทบาทเดียวกัน หลังจากนั้น อาชีพนักแสดงของเธอก็ก้าวหน้าต่อไปอีกเรื่อย ๆ ด้วยการแสดงที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในเรื่อง "The Pumpkin Eater" (1964), "The Graduate" (1967), "The Turning Point" (1977) และ "Agnes of God" (1985)
ในปี ค.ศ. 1967 แบนครอฟต์ได้รับบทในภาพยนตร์ "The Graduate" "(พิษรักแรงสวาท)" เป็นคุณนายโรบินสัน สาวใหญ่ที่มีความสัมพันธ์กับเด็กรุ่นลูก คู่กับดัสติน ฮอฟแมน ภาพยนตร์ประสบความสำเร็จที่สุดในรอบปี ตัวละครคุณนายโรบินสันโดดเด่นไม่แพ้พระเอกนางเอกของเรื่อง และจากการแสดงที่มีมิติน่าจดจำนั้นทำให้แบนครอฟต์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม จากทั้งรางวัลออสการ์ รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลบาฟตา โดยเธอได้รับหนึ่งรางวัลลูกโลกทองคำ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าบทบาทคุณนายโรบินสันจะเป็นที่จดจำอย่างกว้างขวาง แต่แบนครอฟต์ก็ไม่ได้รู้สึกดีเท่าไรนัก โดยเธอได้กล่าวในการสัมภาษณ์หลายครั้งว่าบทบาทดังกล่าวนี้บดบังบทบาทอื่น ๆ ที่เธอก็ทุ่มเทกับการแสดงเป็นอย่างมากเช่นกัน อีกทั้งยังทำให้ผู้อื่นมองไม่เห็นตัวตนที่แท้จริงของเธอซึ่งตรงข้ามกับบทคุณนายโรบินสันอย่างสิ้นเชิงด้วย 
สำหรับงานด้านโทรทัศน์ แบนครอฟต์ได้แสดงในมินิซีรีส์และภาพยนตร์โทรทัศน์มากมาย โดยเธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมีหกครั้ง รางวัลลูกโลกทองคำแปดครั้ง และสองครั้งสำหรับรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ 
แบนครอฟต์ได้ทำหน้าที่เป็นผู้เขียนบท ผู้กำกับ และนักแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Fatso" (1980) ซึ่งเธอถือเป็นผู้กำกับหญิงคนแรก ๆ ของภาพยนตร์ภายใต้ระบบสตูดิโอใหญ่ ทั้งนี้แบนครอฟต์ยังสนับสนุนแนวคิดแบบสตรีนิยมด้วยการเปิดโอกาสให้ผู้หญิงจำนวนมากเข้ามาทำงานเบื้องหลังในกองถ่าย นอกจากนี้ยังได้วิพากษ์ปัญหาความไม่เท่าเทียมระหว่างนักแสดงหญิงและชายไว้หลายครั้ง 
ด้านชีวิตส่วนตัว แอนน์ แบนครอฟต์ สมรสกับ เมล บรูคส์ นักแสดงตลก ผู้กำกับ ผู้เขียนบท และโปรดิวเซอร์ โดยทั้งสองได้ร่วมงานกันทั้งเบื้องหน้าและเบื้องหลังในผลงานภาพยนตร์มากมาย เช่น "To Be or Not to Be" (1983) หรือ "The Elephant Man" "(มนุษย์ช้าง)" (1980) ซึ่งอำนวยการสร้างโดยบรูคส์ และแบนครอฟต์นำแสดง แบนครอฟต์ปรากฎตัวบทหน้าจอครั้งสุดท้ายในซิทคอมเรื่อง "Curb Your Enthusiasm" ปี 2004 ร่วมกับบรูคส์ ต่อมาในปี 2005 แบนครอฟต์เสียชีวิตจากโรคมะเร็งมดลูกด้วยวัย 73 ปี