pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ขนมจีบ

ขนมจีบ  เป็นอาหารจีนประเภทติ่มซำที่ทำจากเนื้อสัตว์ห่อด้วยแป้งแล้วนำไปนึ่ง โดยทั่วไปจะใช้เนื้อหมูสับแต่ก็อาจมีการใช้เนื้อสัตว์ชนิดอื่น รวมถึงไม่ใช้เนื้อ แป้งห่อใช้แป้งสาลีเป็นหลัก แต่ก็มีการใช้แป้งอื่น หรืออาจไม่ใช้แป้งห่อก็ได้
ชื่อเรียก.
มีทฤษฎีหลายประการเกี่ยวกับที่มาของชื่อ หนึ่งในนั้นคือมาจากการที่ในประเทศจีน รวงข้าวสาลีที่เปลี่ยนเป็นสีดำเนื่องจากโรคจะถูกเผาเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของเชื้อโรค ได้ถูกเรียกชื่อว่า 燒麥 นี่จึงกลายเป็นที่มาของชื่อ เนื่องมาจากมีลักษณะคล้ายคลึงกัน
อย่างไรก็ตาม ในมณฑลทางตอนใต้ของจีนมักเขียนเป็น 燒賣 โดยที่ 麥 กับ 賣 นั้นออกเสียงเหมือนกันในภาษาจีนกลาง ปัจจุบันการเขียนว่า 燒賣 เป็นที่นิยมใช้ทั่วไปมากกว่า
ประวัติศาสตร์.
เอกสารประวัติศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดซึ่งพบคำว่า shumai คือ สิ่งพิมพ์ของโครยอในยุคราชวงศ์หยวน ช่วงศตวรรษที่ 14 ซึ่งกล่าวถึงร้านค้าในต้าตู (ปัจจุบันคือปักกิ่ง) เมืองหลวงของราชวงศ์หยวน
บทที่ 42 ของนวนิยายเรื่องบุปผาในกุณฑีทอง ซึ่งเป็นนวนิยายในยุคราชวงศ์หมิง มีคำบรรยายถึงตัวละครที่กำลังกินขนมจีบ
เมื่อจักรพรรดิองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์ชิง เฉียนหลง เดินทางลงใต้ของแม่น้ำแยงซี ได้มีขนมจีบใส่เนื้อหมูและผักปวยเล้งปรากฏบนเมนูหลายครั้ง
การทำ.
ขนมจีบมักจะทำโดยการนึ่ง แต่ก็สามารถย่างบนกระทะร้อน ทอดน้ำมัน หรือใส่ในซุป ได้เช่นกัน 
ในภาคเหนือของจีนมีการวัตถุดิบเป็น เนื้อแกะ ต้นหอม หัวไชเท้า ส่วนทางใต้อาจใช้ เนื้อหมู และ ข้าวเหนียว
ขนมจีบญี่ปุ่น.
ที่ประเทศญี่ปุ่นเรียกขนมจีบว่า ชูไม (しゅうまい) โดยมีที่มาจากเสียงอ่านในภาษากวางตุ้ง "ซิ้วหมาย" นอกจากนี้ยังมีการเรียกว่า "ชิอุไม" (しうまい) ด้วย
ว่ากันว่าร้านอาหารฮากุงะเตย์ (博雅亭) ในเมืองโยโกฮามะเป็นร้านแรกที่ผลิตและจำหน่ายขนมจีบในปี 1899 ร้านคิโยเก็งเปิดทำการในปี 1908 และเริ่มจำหน่าย เบ็นโตขนมจีบ (シウマイ弁当) ซึ่งเป็นเอกิเบ็งที่ใส่ขนมจีบ ทำให้ขนมจีบเป็นที่รู้จักในญี่ปุ่นขึ้นมา
ในเมืองคารัตสึของจังหวัดซางะ มีการนำเนื้อหมึกมาใช้เป็นไส้ขนมจีบ เกิดเป็นเมนูที่เรียกว่า อิกาชูไม ถือเป็นอาหารพิเศษประจำท้องถิ่นที่ได้รับความนิยม
ในเมืองอาชิกางะของจังหวัดโทจิงิ มีอาหารท้องถิ่นชนิดหนึ่ง เรียกว่าอาชิกางะชูไม ซึ่งไม่มีส่วนผสมของเนื้อสัตว์ นอกจากนี้แล้ว ในเมืองคานุมะ จังหวัดเดียวกัน มีความเคลื่อนไหวเพื่อทำให้เมืองนี้เป็น "เมืองแห่งขนมจีบ" เพราะเป็นสถานที่เกิดของประธานคนแรกของคิโยเก็ง
มีการใช้ขนมจีบเป็นส่วนประกอบของโอเด็ง มีการขายตามร้านสะดวกซื้อ
โยนางูนิ

โยนางูนิ (โยนางูนิ: ドゥナン, "Dunan", เดิมชื่อ ジュニ, "Juni"; ยาเอยามะ: ユノーン, "Yunōn"; โอกินาวะ: ユナグニ, "Yunaguni") เป็นเมืองที่ตั้งอยู่บนพื้นที่ทั้งหมดของเกาะโยนางูนิในอำเภอยาเอยามะ จังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น เมืองนี้เป็นเทศบาลที่อยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศญี่ปุ่น มีชื่อเสียงในเรื่องการจับปลากระโทง (Billfish) และเป็นสถานที่ดำน้ำ ใน ค.ศ. 1987 นักดำน้ำได้ค้นพบอนุสาวรีย์โยนางูนิ ซึ่งเป็นหินรูปร่างแปลกตาที่บางคนเชื่อว่าอาจเป็นฝีมือมนุษย์
เมืองนี้ยังเป็นแหล่งรวมระบบการเขียนของกลุ่มภาษารีวกีวสองระบบ ได้แก่ ระบบตัวอักษรแบบภาพ "ไคดะ-ดิ" (ใช้บนเกาะอิชิงากิและทาเกโตมิเช่นกัน ซึ่งเรียกว่า "ไคดะ-จิ") และสัญลักษณ์ที่ใช้ระบุชื่อครอบครัว "ดาฮัน" (ใช้บนเกาะอิชิงากิเช่นกัน ซึ่งเรียกว่า "ยาบัน")
ประวัติศาสตร์.
ปัจจุบัน ซากปรักหักพังที่เก่าแก่ที่สุดที่ได้รับการยืนยันคือซากปรักหักพังในหาดตูกูรู และเนื่องจากพบเครื่องมือหินที่มีลักษณะแบบทางใต้ จึงเชื่อกันว่าที่นี่เคยมีวัฒนธรรมที่ได้รับอิทธิพลจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ หลังจากนั้น ประวัติศาสตร์ของเกาะโยนางูนิก็ไม่ชัดเจน แต่ในยุคกูซูกุ พบว่ามีการตั้งถิ่นฐานบนที่ราบสูง ตัวอย่างหนึ่งคือพบซากปรักหักพังชิมะนากามูระ และเป็นที่รู้จักในฐานะหมู่บ้านที่เป็นบ้านเกิดของซังไอ อิโซบะ หัวหน้าเผ่าหญิงชื่อดัง
ตั้งแต่สมัยอาณาจักรรีวกีว โยนางูนิเจริญรุ่งเรืองขึ้นในฐานะศูนย์กลางการค้ากับไต้หวัน จนกระทั่งเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง เมืองนี้ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของสำนักงานบริหารพลเรือนแห่งหมู่เกาะรีวกีวของสหรัฐอเมริกา จำนวนผู้คนที่ลักลอบขนของจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วในพื้นที่ดังกล่าว ประชากรใน ค.ศ. 1947 เพิ่มขึ้นเป็น 12,000 คน แม้ว่าโยนางูนิจะได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองเมื่อ ค.ศ. 1948 แต่การปราบปรามการลักลอบขนของทำให้จำนวนประชากรลดลงอย่างรวดเร็ว
ภูมิศาสตร์.
โยนางูนิเป็นเมืองที่อยู่ทางตะวันตกสุดของญี่ปุ่นและตั้งอยู่กึ่งกลางระหว่างเกาะอิชิงากิกับเกาะไต้หวัน โดยที่แหลมอิริซากิ (ภาษาโยนางูนิ: "อิรินซาติ") ทางขอบด้านตะวันตกของเกาะมีอนุสาวรีย์จารึกข้อความว่า "จุดตะวันตกสุดในญี่ปุ่น"
ระยะทางระหว่างชายฝั่งของแหลมอิริซากิบนเกาะโยนางูนิกับชายฝั่งของเขตอนุรักษ์ธรรมชาติชายฝั่งอูฉือปี๋ในเขตเมืองซูเอ้า เทศมณฑลอี๋หลาน ประเทศไต้หวัน คือ ซึ่งใกล้กว่าระยะห่างกับเกาะอิชิงากิซึ่งอยู่ห่างออกไป หากเปรียบเทียบให้เห็นภาพชัดเจนขึ้น โยนางูนิอยู่ใกล้ไทเป เมืองหลวงของประเทศไต้หวัน ซึ่งอยู่ห่างประมาณ มากกว่าโตเกียว เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ ด้วยเหตุนี้ โยนางูนิจึงพยายามสร้างความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับไต้หวันมากขึ้น รวมถึงพยายามสร้างการเข้าถึงการเดินทางเข้าออกจากเมืองต่าง ๆ ในไต้หวันให้สะดวกขึ้น
ชเว ยู-จ็อง (นักฮอกกี้น้ำแข็ง)

ชเว ยู-จ็อง (อักษรโรมัน: Choi Yu-jung; 27 มีนาคม ค.ศ. 2000 –) เป็นนักฮอกกี้น้ำแข็งชาวเกาหลีใต้
ประวัติ.
ชเวเกิดใน ค.ศ. 2000 และเริ่มเล่นฮอกกี้น้ำแข็งตั้งแต่อายุเก้าขวบ เนื่องจากพ่อของเธอซึ่งเป็นครูกำลังเริ่มทีมที่โรงเรียนของเธอ
เธอเข้าร่วมการแข่งโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ในฐานะส่วนหนึ่งของทีมรวม 35 ผู้เล่นจากทั้งเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ โดยผู้ฝึกสอนของทีมดังกล่าวคือแซราห์ เมอร์รีย์ และทีมนี้อยู่ในกลุ่มบี ที่แข่งกับสวิตเซอร์แลนด์, ญี่ปุ่น และสวีเดน
อเล็กซานเดอร์ เซอร์เกเยวิช เมนชีคอฟ

เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ เซอร์เกเยวิช เมนชีคอฟ (26 สิงหาคม ค.ศ. 1787 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1869) ทรงเป็นขุนนาง ผู้บัญชาการทหาร และนักการเมืองชาวรัสเซีย พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ช่วยนายพลในปี ค.ศ. 1817 และเป็นพลเรือเอกในปี ค.ศ. 1833
ในปี ค.ศ. 1853 เมนชีคอฟถูกส่งไปปฏิบัติภารกิจพิเศษที่กรุงคอนสแตนติโนเปิล และเมื่อสงครามไครเมียปะทุขึ้น พระองค์ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการสูงสุดทั้งบนบกและทางทะเล พระองค์ทรงเป็นผู้บังคับบัญชากองทัพรัสเซียที่อัลมา (Alma) และอิงเคอร์แมน (Inkerman) และแสดงให้เห็นถึงความไร้ความสามารถและขาดความสามารถทางทหารของพระองค์จนกระทั่งเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1855 เมนชิคอฟถูกปลดจากตำแหน่งและถูกแทนที่ด้วยเจ้าชายมีฮาอิล ดมีตรีเยวิช กอร์ชาคอฟในที่สุด ในระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 1855 ถึงเมษายน ค.ศ. 1856 พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐครอนสตัดท์ (Kronstadt) และทรงเกษียณอายุราชการ พระองค์ถึงชีพิตักษัยที่นครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1869
นิโคเลาส์ ฟอน ไฟล์เคินฮอร์สต์

เพาล์ นิโคเลาส์ ฟอน ไฟล์เคินฮอร์สต์ (17 มกราคม ค.ศ. 1885 – 18 มิถุนายน ค.ศ. 1968) เป็นนายทหารชาวเยอรมันและ อาชญากรสงครามในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นผู้วางแผนและสั่งการการรุกรานเดนมาร์กและนอร์เวย์ของเยอรมันหรือปฏิบัติการเวเซอร์อือบุงในปี ค.ศ. 1940 และดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทหารเยอรมันในช่วงยึดครองนอร์เวย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 ถึง ค.ศ. 1944
หลังสงครามโลกครั้งที่สองจบลง ไฟล์เคินฮอร์สต์ถูกนำตัวขึ้นศาลทหารร่วมอังกฤษและนอร์เวย์ในข้อหาอาชญากรรมสงคราม เขาถูกตัดสินให้มีความผิดและถูกตัดสินประหารชีวิตในปีค.ศ. 1946 ต่อมามีการลดโทษเหลือจำคุก 20 ปี ไฟล์เคินฮอร์สต์ได้รับการปล่อยตัวในปีค.ศ. 1953 และเสียชีวิตในปีค.ศ. 1968
การงาน.
ไฟล์เคินฮอร์สต์เกิดที่เมืองเบร็สเลา (ปัจจุบันคือเมืองวรอตสวัฟ ประเทศโปแลนด์) เขาเข้าร่วมกองทัพในปี ค.ศ. 1903 และได้ร่วมรบในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในตำแหน่งกองทหารและเสนาธิการ รวมถึงประจำการอยู่ที่ฟินแลนด์ ในปี ค.ศ. 1919 หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจบลง เขาเข้าร่วมกลุ่มกึ่งทหาร ไฟรคอร์ และต่อมาคือไรชส์แวร์ วันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1935 ได้รับแต่งตั้งเป็นเสนาธิการกองทัพที่ 3 และในปีค.ศ. 1939 เขาทำหน้าที่ผู้บัญชาการกองทัพน้อยที่ยี่สิบเอ็ดในช่วงการบุกครองโปแลนด์
ในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 ฮิตเลอร์ได้แจ้ง[กี่นาฬิกา?] ไฟล์เคินฮอร์สต์ว่าเขาจะเป็นผู้บัญชาการภาคพื้นดินในการรุกรานนอร์เวย์ใน"ปฏิบัติการเวเซอร์อือบุง"และให้เวลาเขาจนถึง 17 นาฬิกาของวันเดียวกันเพื่อวางแผนขั้นพื้นฐาน เนื่องจากไม่มีเวลาตรวจสอบแผนภูมิหรือแผนที่ทางทหาร ไฟล์เคินฮอร์สต์จึงหยิบหนังสือคู่มือการท่องเที่ยว Baedeker ของนอร์เวย์จากร้านเครื่องเขียนขณะเดินไปที่ห้องพักในโรงแรมมาโดยวางแผนปฏิบัติการจากแผนที่ที่พบในหนังสือนั้น เมื่อไฟล์เคินฮอร์สต์ได้แจ้งแผนการที่ได้วางไว้ให้ฮิตเลอร์เสร็จ ฮิตเลอร์ก็ได้อนุมัติแผนของเขา
การรุกรานในครั้งนี้ถือว่าประสบความสำเร็จ แม้จะสูญเสียกำลังรบจากกองทัพเรือไปมากก็ตาม กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรพยายามตอบโต้การเคลื่อนไหวของเยอรมัน แต่กองกำลังของไฟล์เคินฮอร์สต์ขับไล่พวกกองกำลังเหล่านั้นออกจากนอร์เวย์ได้ เนื่องด้วยมีส่วนร่วมในความสำเร็จนี้ เขาจึงได้รับการเลื่อนยศเป็นพลเอกอาวุโส
ระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 1940 ถึงธันวาคม ค.ศ. 1944 ไฟล์เคินฮอร์สต์ยังคงเป็นผู้บัญชาการกองกำลังเยอรมันทั้งหมดที่ประจำการอยู่ในพื้นที่ประเทศนอร์เวย์ ("Wehrmachtbefehlshaber Norwegen")
ไฟล์เคินฮอร์สต์ถูกปลดจากตำแหน่งผู้บังคับบัญชาในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1944 และถูกโอนไปยังกองหนุนของท่านผู้นำ (Führerreserve) หลังจากนั้นมา เขาก็ไม่ได้รับมอบหมายงานเพิ่มเติมอีกเลย
อำเภอยาเอยามะ

อำเภอยาเอยามะ (ยาเอยามะ: "Yaima", โยนางูนิ: "Daama", โอกินาวะ: "Yeema") เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น อำเภอนี้ครอบคลุมหมู่เกาะยาเอยามะทั้งหมด ยกเว้นเกาะอิชิงากิ และหมู่เกาะเซ็งกากุที่เป็นข้อพิพาท
ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 อำเภอยาเอยามะมีพื้นที่ทั้งหมด 363.3 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 5,502 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 15.1 คนต่อตารางกิโลเมตร
เทศบาล.
อำเภอยาเอยามะประกอบด้วย 2 เทศบาลเมือง ได้แก่
การขนส่ง.
อำเภอยาเอยามะมีสนามบินให้บริการ 2 แห่ง ได้แก่ ท่าอากาศยานฮาเตรูมะ บนเกาะฮาเตรูมะในเมืองทาเกโตมิ และท่าอากาศยานโยนางูนิ ในเมืองโยนางูนิ
การปลอมแปลงการเข้าสู่ระบบ

การปลอมแปลงการเข้าสู่ระบบ  เป็นเทคนิคที่ใช้ขโมยรหัสผ่านของผู้ใช้ ผู้ใช้จะเห็นหน้าต่างการเข้าสู่ระบบที่ดูปกติสำหรับป้อนชื่อผู้ใช้และรหัสผ่าน แต่แท้จริงแล้วเป็นโปรแกรมอันตราย (มักเรียกว่า ม้าโทรจัน) ที่อยู่ภายใต้การควบคุมของผู้โจมตี เมื่อป้อนชื่อผู้ใช้และรหัสผ่าน ข้อมูลนี้จะถูกบันทึกและส่งต่อไปให้ผู้โจมตี ทำให้เกิดการละเมิดความปลอดภัย
เพื่อป้องกันสิ่งนี้ ระบบปฏิบัติการบางตัวกำหนดให้ผู้ใช้ต้องกดปุ่มพิเศษ (เรียกว่า ปุ่มเข้าสู่ระบบปลอดภัย) ก่อนที่หน้าจอเข้าสู่ระบบจะปรากฏขึ้น เช่น Control-Alt-Delete ซึ่งมีเพียงเคอร์เนลที่ทำงานโดยตรงกับฮาร์ดแวร์ที่จะตรวจจับว่าปุ่มเข้าสู่ระบบปลอดภัยถูกกดหรือไม่ ซึ่งทำให้โปรแกรมของบุคคลที่สามไม่สามารถทํางาน (เว้นแต่เคอร์เนลเองจะถูกโจมตี)
ความคล้ายคลึงกับฟิชชิง.
แม้ว่าจะคล้ายกับการปลอมแปลงการเข้าสู่ระบบ แต่ฟิชชิงมักเป็นการหลอกลวงที่เหยื่อถูกล่อให้ตอบกลับอีเมลปลอม ซึ่งเลียนแบบหรือดูคล้ายกับเว็บไซต์ที่พวกเขาคุ้นเคยและเคยใช้งานมาก่อน ในขณะที่การปลอมแปลงการเข้าสู่ระบบมักเป็นสัญญาณของการโจมตีที่รุนแรงกว่า เพราะผู้โจมตีมักจะมีสิทธิ์เข้าถึงคอมพิวเตอร์ของเหยื่ออยู่แล้วในระดับหนึ่ง
อินเทอร์เน็ต.
การปลอมการเข้าสู่ระบบผ่านอินเทอร์เน็ต อาจเกิดจาก
อำเภอชิมาจิริ

อำเภอชิมาจิริ (โอกินาวะ: "Shimajiri") เป็นอำเภอที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น
ณ วันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2025 อำเภอยาเอยามะมีพื้นที่ทั้งหมด 234.9 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากร 106,562 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 454 คนต่อตารางกิโลเมตร
นิรุกติศาสตร์.
การแปลคำว่าชิมาจิริในปัจจุบันหมายถึง "ก้นของเกาะ" ซึ่งอาจหมายถึงตำแหน่งทางตอนใต้ของเกาะโอกินาวะ เมื่อเปรียบเทียบกับอำเภอคูนิงามิของจังหวัดโอกินาวะ ที่อยู่ทางตอนเหนือ
อย่างไรก็ตาม มีการอ้างอิงชื่อทางภูมิศาสตร์หลายร้อยแห่งทั่วทั้งญี่ปุ่นและแม้แต่ในหมู่เกาะคูริลที่อยู่ทางตอนเหนือสุดของญี่ปุ่นที่ใช้คำว่า "ชิริ" คือมีความใกล้เคียงกับคำว่า "shir" ในภาษาไอนุ ซึ่งแปลว่าเกาะ แม้ว่าโอกินาวะจะอยู่ทางใต้สุด แต่ในประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมโจมงยังคงมีอิทธิพลเหนือแผ่นดินใหญ่ และคำศัพท์ต่าง ๆ น่าจะยังคงอยู่ แม้ว่าความหมายดั้งเดิมของคำศัพท์เหล่านั้นจะสูญหายหรือถูกเปลี่ยนแปลงไปนานแล้วก็ตาม
ภูมิศาสตร์.
นอกจากเกาะโอกินาวะ อำเภอชิมาจิริยังมีพื้นที่ครอบคลุมเกาะคูเมะ, เกาะอิเฮยะและอิเซนะ, หมู่เกาะเค-รามะ, หมู่เกาะอางูนิ และหมู่เกาะไดโต
เทศบาล.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
การขนส่ง.
สนามบินต่อไปนี้ตั้งอยู่ในอำเภอชิมาจิริและให้บริการในเกาะต่าง ๆ
ท่าอากาศยานนาฮะที่ตั้งอยู่ในนครนาฮะจะให้บริการอำเภอชิมาจิริบริเวณที่อยู่บนเกาะโอกินาวะและเกาะใกล้เคียง
เวอร์เซล

บริษัท เวอร์เซล จํากัด  เดิมชื่อ ไซต์ (ZEIT) เป็นบริษัทในสหรัฐอเมริกาที่ให้บริการแพลตฟอร์มในรูปแบบบริการ บริษัทดูแลและพัฒนา เน็กซ์.เจเอส ซึ่งเป็นเฟรมเวิร์กสำหรับการพัฒนาเว็บ
สถาปัตยกรรมของเวอร์เซล สร้างขึ้นโดยใช้สถาปัตยกรรมแบบประกอบได้ และการดีพลอยจะถูกจัดการผ่านที่เก็บข้อมูลกิต, ส่วนต่อประสานรายคำสั่งเวอร์เซล, หรือ เวอร์เซลเรสท์เอพีไอ และเวอร์เซลเป็นยังสมาชิกของ มัคอัลไลแอนซ์
ประวัติของบริษัท.
เวอร์เซลก่อตั้งขึ้นโดย กีเยร์โม เราช์ ในปี พ.ศ. 2558 ในชื่อ ไซต์ โดยเราช์ ผู้สร้างซ็อกเก็ต.ไอโอ ซึ่งเป็นไลบรารีการสื่อสารด้วยสถาปัตยกรรมที่ขับเคลื่อนด้วยเหตุการณ์ ก่อนที่จะมีการเปลี่ยนชื่อจาก ไซต์ เป็น เวอร์เซล ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 แต่ยังคงใช้รูปสามเหลี่ยมเป็นโลโก้บริษัท
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 เวอร์เซลระดมทุนได้ $102 ล้านเหรียญสหรัฐ ในรอบการระดมทุน ซีรีส์ C
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2567 บริษัทมีมูลค่า $3.25 พันล้านเหรียญสหรัฐ
การซื้อกิจการ.
เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2564 เวอร์เซลได้เข้าซื้อกิจการ เทอร์โบรีโป (Turborepo)
เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2565 เวอร์เซลได้เข้าซื้อกิจการ สปลิทบี (Splitbee)
เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2568 เวอร์เซลได้เข้าซื้อกิจการ เทร็มเมอร์ (Tremor)
สถาปัตยกรรม.
การดีพลอยเข้าเวอร์เซลจะถูกจัดการผ่านที่เก็บข้อมูลกิต โดยรองรับ กิตฮับ, กิตแล็บ, และที่เก็บข้อมูลบิทบัคเก็ต การดีพลอยจะได้รับซับโดเมน ภายใต้โดเมนชื่อ vercel.app โดยอัตโนมัติ แต่เวอร์เซลก็รองรับการใช้โดเมนแบบกําหนดเองสำหรับการดีพลอย
โครงสร้างพื้นฐานของเวอร์เซลใช้งานแอมะซอนเว็บเซอร์วิซและ คลาวด์แฟลร์
การตอบรับ.
ลูกค้าของเวอร์เซลได้แก่ แอร์บีเอ็นบี, อูเบอร์, กิตฮับ, ไนกี้, ทิคเก็ตมาสเตอร์, คาร์ฮาร์ท, ไอบีเอ็ม และ แมคโดนัลด์
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของคิม อิล-ซ็อง

คิม อิล-ซ็อง ถึงแก่อสัญกรรมด้วยอาการหัวใจวายในเช้าตรู่ของวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 ขณะมีอายุ 82 ปี รัฐบาลเกาหลีเหนือไม่ได้รายงานการถึงแก่อสัญกรรมเป็นเวลานานกว่า 34 ชั่วโมงหลังจากเกิดขึ้น มีการประกาศช่วงเวลาไว้ทุกข์อย่างเป็นทางการตั้งแต่วันที่ 8–17 กรกฎาคม ซึ่งในระหว่างนั้นมีการลดธงชาติลงครึ่งเสาทั่วประเทศ และห้ามกิจกรรมบันเทิงและการเต้นรำทุกรูปแบบ
วิทยุเปียงยางรายงานว่าคิมถึงแก่อสัญกรรมจากโรคหลอดเลือดสมอง ในวันเดียวกันนั้น คิม จ็อง-อิล บุตรชายได้รับการประกาศให้เป็นผู้นำคนต่อไปของเกาหลีเหนือโดยมีตำแหน่งเป็น "ผู้สืบทอดผู้ยิ่งใหญ่"  ถือเป็นการเริ่มต้นราชวงศ์ผู้ปกครองประเทศ 17 ปีต่อมา เขาถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ด้วยสาเหตุเดียวกับบิดาและอสัญกรรมของเขาถูกประกาศหลังจากนั้น 51 ชั่วโมง
ภูมิหลัง.
ในช่วงสายใกล้เที่ยงของวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 คิม อิล-ซ็องล้มลงที่บ้านพักของเขาในฮยังซันจากอาการหัวใจวายเฉียบพลัน คิม จ็อง-อิล บุตรชาย สั่งปลดคณะแพทย์ที่ดูแลบิดาของเขาอยู่ตลอดเวลาและจัดให้แพทย์ที่ดีที่สุดของประเทศบินมาจากเปียงยาง หลังผ่านไปหลายชั่วโมง แพทย์จากเปียงยางก็เดินทางมาถึง แต่แม้พวกเขาจะพยายามช่วยชีวิต คิม อิล-ซ็องก็ถึงแก่อสัญกรรมในเวลาประมาณ 02:00 น. ตามเวลาท้องถิ่นของวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1994 อสัญกรรมของเขาได้รับการประกาศหลังจากนั้น 34 ชั่วโมง
การประกาศอสัญกรรมของผู้นำสูงสุดได้รับการถ่ายทอดสดทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งเกาหลีในช่วงเที่ยงโดยช็อน ฮย็อง-กยู ผู้ประกาศข่าวของช่องในวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1994
อสัญกรรมของคิม อิล-ซ็องส่งผลให้เกิดการไว้ทุกข์ทั่วประเทศและคิม จ็อง-อิลประกาศช่วงเวลาไว้ทุกข์สิบวัน พิธีศพของเขาในเปียงยางมีประชาชนจากทั่วเกาหลีเหนือเข้าร่วมหลายแสนคน ร่างของคิม อิล-ซ็องถูกนำไปตั้งไว้ในสุสานสาธารณะที่วังอนุสรณ์คึมซูซัน ที่ซึ่งร่างที่ถูกเก็บรักษาและอาบน้ำยาของเขาถูกบรรจุไว้ใต้โลงแก้วเพื่อให้ผู้คนได้เข้าชม ศีรษะของเขาหนุนหมอนแบบเกาหลีและเขาถูกคลุมด้วยธงพรรคแรงงานเกาหลี วิดีโอข่าวเหตุการณ์พิธีศพที่เปียงยางถูกออกอากาศทางหลายเครือข่าย และตอนนี้สามารถรับชมได้บนเว็บไซต์ต่าง ๆ ช่วงเวลาไว้ทุกข์เพิ่มเติมดำเนินไปจนถึงวาระครบรอบสามปีของการถึงแก่อสัญกรรมของเขาใน ค.ศ. 1997
พิธีศพ.
คิม จ็อง-อิลเป็นประธานคณะกรรมการจัดพิธีศพ คณะกรรมการยังประกอบด้วยโอ จิน-อู รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และรองประธานาธิบดีคิม ย็อง-จู น้องชายของคิม อิล-ซ็อง
คณะกรรมการจัดพิธีศพออกแถลงการณ์เกี่ยวกับพิธีศพ ความว่า:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />
รัฐพิธีถูกกำหนดไว้ในวันที่ 17 กรกฎาคม แต่ถูกเลื่อนออกไปเป็นวันที่ 19 กรกฎาคม พิธีดังกล่าวรวมถึงการยืนสงบนิ่งเป็นเวลาสามนาทีทั่วประเทศ มีผู้เข้าร่วมพิธีศพสองล้านคน
คณะกรรมการจัดพิธีศพ.
คณะกรรมการจัดงานศพมีคิม จ็อง-อิลเป็นประธานและมีสมาชิก 273 คน รวมถึง:
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ตาวออากีส

"ตาวออากีส" (แปลว่า "ดวงตาของคุณ") เป็นเพลงโดยกาตาร์ซิส วงดนตรีโพสต์พังก์สัญชาติลิทัวเนีย ที่ประพันธ์ขึ้นโดยลูกัส ราเซวิชุส เพลงนี้วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 2025 และจะเป็นตัวแทนของลิทัวเนียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025.
"เอียโรวีซียา.แอลเต 2025".
"เอียโรวีซียา.แอลเต 2025" เป็นการประกวดเพลงระดับชาติซึ่งใช้คัดเลือกเพลงจากลิทัวเนียสำหรับการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 โดยจัดขึ้นระหว่างวันที่ 11 มกราคม ถึง 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 ในครั้งนี้มีผู้เข้าแข่งขัน 45 รายใน 5 รอบรองชนะเลิศซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 11 มกราคมถึง 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 การให้คะแนนจะมาจากคณะกรรมการและประชาชนทั่วไปในอัตราส่วน 50/50 โดยผู้เข้าแข่งขัน 2 อันดับแรกจากรอบรองชนะเลิศแต่ละรอบ (จากทั้งหมด 9 รอบ) จะผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ ส่วนผู้เข้าแข่งขัน 3 อันดับแรกจากรอบชิงชนะเลิศจะเข้าสู่รอบการลงคะแนนทางโทรทัศน์เพื่อคัดเลือกผู้ชนะ ในกรณีที่คะแนนเท่ากันในรอบก่อนหน้านี้ จะถือการจัดอันดับของคณะกรรมการเป็นอันดับแรก ระบบคะแนนเป็นระบบเดียวกับที่ใช้ในการประกวดเพลงยูโรวิชัน นั่นคือ เพลง 10 อันดับแรกจากคณะกรรมการและโหวตทางโทรทัศน์ จะเป็น 1–8, 10 และ 12 คะแนน การแสดงในรอบรองชนะเลิศได้รับการบันทึกวิดีโอไว้ล่วงหน้า ในขณะที่การแสดงรอบชิงชนะเลิศจะถูกถ่ายทอดสด
เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 2024 กาตาร์ซิสได้รับเลือกให้เป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขัน 45 คนในการแข่งขันด้วยเพลง "ตาวอออากีส์" เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 พวกเขาได้เข้าสู่รอบรองชนะเลิศ จึงสามารถผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศได้ในอีกสองสัปดาห์ต่อมา ในรอบสุดท้ายของการแข่งขัน "ตาวออากีส์" เป็นหนึ่งในสามเพลงที่ได้รับคะแนนโหวตจากคณะกรรมการมากที่สุดและที่บ้าน โดยได้ผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ โดยผู้ลงคะแนนทางโทรทัศน์ได้ประกาศให้เพลงเป็นผู้ชนะและเป็นตัวแทนของลิทัวเนียบนเวทียูโรวิชันในบาเซิล
ในยูโรวิชัน.
การประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 จะจัดขึ้นที่ซังคท์ยาค็อพซ์ฮัลเลอในบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และจะประกอบด้วยรอบรองชนะเลิศสองรอบในวันที่ 13 และ 16 พฤษภาคมตามลำดับ และรอบชิงชนะเลิศในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025 ในระหว่างการจับฉลากการจัดสรรที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 2025 ลิทัวเนียได้รับการจับฉลากให้เข้าแข่งขันในรอบรองชนะเลิศที่สอง โดยทำการแสดงในช่วงครึ่งแรกของการแสดง
วัดอรุณสว่าง (จังหวัดศรีสะเกษ)

วัดอรุณสว่าง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลไพร อำเภอขุนหาญ จังหวัดศรีสะเกษ มีพื้นที่ 27 ไร่ 10 ตารางวา มีพระครูประโชติศาสนกิจ ธมมโชโต ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัด
วัดอรุณสว่าง เดิมชื่อ วัดบ้านกราม เป็นภาษาเขมร แปลว่าดินประสิว ส่วนผสมของดินปืน ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2351 ผู้ตั้งชื่อ นายอรุณ ซึ่งเป็นพรานล่าสัตว์ มีภรรยาชื่อ นางสว่าง นายอรุณมีความชำนาญในการนำเอาดินประสิวมาผสมดินปืน จึงได้ตั้งชื่อวัดว่า "วัดบ้านกราม" เพื่อเป็นเกียรติแก่นายอรุณ ภายหลังชาวบ้านได้มีมติให้ตั้งชื่อวัดตามชื่อพรานอรุณ และนางสว่าง ผู้เป็นภรรยา ว่า "วัดอรุณสว่าง"
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยกุฏิ จำนวน 3 หลัง ศาลาการเปรียญ จำนวน 1 หลัง อุโบสถ จำนวน 1 หลัง หอฉัน จำนวน 1 หลัง ห้องสมุด จำนวน 1 หลัง และศาลาสอนพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์ วัดมีอนุสาวรีย์รูปเหมือนพระครูวิภัชธรรมคุณ
ทอมมี แคช (แร็ปเปอร์)

โตมัส ตัมเมเมตส์ (เกิด 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1991) หรือชื่อในวงการ ทอมมี แคช  เป็นแร็ปเปอร์ นักร้อง นักเต้น โปรดิวเซอร์ และศิลปินชาวเอสโตเนีย โดยปกติเขาแสดงเป็นภาษาอังกฤษด้วยมีสำเนียงที่ไม่ใช่สำเนียงดั้งเดิมอย่างชัดเจน และเป็นที่รู้จักจากเนื้อเพลงที่มีเนื้อหาทางเพศอย่างชัดเจนและมิวสิควิดีโอที่เร้าอารมณ์ เขาเป็นตัวแทนของเอสโตเนียในการประกวดเพลงยูโรวิชันปี 2025 ด้วยเพลง "เอสเปรสโซมักกีอาโต" โดยได้รับอันดับที่สาม ด้วยคะแนน 356 คะแนน
หอศิลป์แห่งชาติออสเตรเลีย

หอศิลป์แห่งชาติออสเตรเลีย (The National Gallery of Australia - NGA) ซึ่งเดิมเรียกว่า Australian National Gallery เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติของออสเตรเลียและเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ศิลปะที่ใหญ่ที่สุดในออสเตรเลีย โดยมีผลงานศิลปะมากกว่า 166,000 ชิ้น หอศิลป์แห่งนี้ตั้งอยู่ในเมืองแคนเบอร์ราในเขตออสเตรเลียนแคพิทอลเทร์ริทอรี ก่อตั้งขึ้นในปี 1967 โดยรัฐบาลออสเตรเลียในฐานะพิพิธภัณฑ์ศิลปะสาธารณะแห่งชาติ ในปี 2022 หอศิลป์แห่งนี้อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของ Nick Mitzevich
การก่อตั้ง.
ศิลปินชาวออสเตรเลียที่มีชื่อเสียงอย่างทอม โรเบิร์ตส์ได้ล็อบบี้กับนายกรัฐมนตรีชาวออสเตรเลียหลายคน โดยเริ่มจากนายกรัฐมนตรีเอ็ดมันด์ บาร์ตัน จากนั้นนายกรัฐมนตรีแอนดรูว์ ฟิชเชอร์จึงยอมรับแนวคิดนี้ในปี 1910 และในปีถัดมารัฐสภาได้จัดตั้งคณะกรรมการที่ประกอบด้วยผู้นำทางการเมือง 6 คน ซึ่งก็คือคณะกรรมการอนุสรณ์สถานประวัติศาสตร์คณะกรรมการได้ตัดสินใจว่ารัฐบาลควรรวบรวมภาพเหมือนของผู้ว่าการรัฐออสเตรเลีย ผู้นำรัฐสภา และ "บิดา" หลักของสหพันธ์เพื่อวาดโดยศิลปินชาวออสเตรเลีย ส่งผลให้มีการจัดตั้งคณะกรรมการที่ปรึกษาศิลปะแห่งเครือจักรภพซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดหาผลงานศิลปะจนถึงปี 1973 อย่างไรก็ตามคณะกรรมการห้องสมุดรัฐสภาได้รวบรวมภาพวาดสำหรับคอลเลกชันออสเตรเลียของห้องสมุดรัฐสภาแห่งเครือจักรภพ ด้วย ซึ่งรวมถึงภาพทิวทัศน์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพ Allegro con brioของทอม โรเบิร์ตส์ ที่ถนน Bourke St West ในปี 1918 ก่อนที่จะเปิดหอศิลป์ ภาพวาดเหล่านี้จะถูกจัดแสดงรอบๆ รัฐสภา ในสำนักงานเครือจักรภพ รวมถึงภารกิจทางการทูตในต่างประเทศ และหอศิลป์ของรัฐ
อาคารและสวน.
อาคารหอศิลป์แห่งชาติเป็นอาคารสไตล์ บรูทัลลิสต์ปลายศตวรรษที่ 20 มีลักษณะเด่นคือมวลเหลี่ยมมุมและพื้นผิวคอนกรีตดิบๆ และรายล้อมไปด้วยสวนประติมากรรมที่ปลูกพืชและต้นไม้พื้นเมืองของออสเตรเลีย
รูปทรงเรขาคณิตของอาคารนั้นใช้รูปสามเหลี่ยมเป็นหลัก โดยเห็นได้ชัดเจนที่สุดจากเพดานหลุมและกระเบื้องของชั้นหลัก เมดิแกนกล่าวถึงอุปกรณ์นี้ว่า "แนวคิดทางสถาปัตยกรรมมีจุดมุ่งหมายเพื่อปลูกฝังความรู้สึกอิสระเข้าไปในหลักเกณฑ์ของการออกแบบ เพื่อให้ตัวอาคารสามารถปรับเปลี่ยนและเปลี่ยนแปลงได้หลากหลาย แต่ยังคงแสดงถึงจุดประสงค์ที่แท้จริงของมันได้เสมอ" รูปทรงเรขาคณิตนี้ไหลไปทั่วทั้งอาคาร และสะท้อนให้เห็นได้จากหอคอยบันไดรูปสามเหลี่ยม เสา และองค์ประกอบของอาคาร
อาคารนี้สร้างขึ้นโดยใช้ คอนกรีตเสริมเหล็ก ตีขึ้นรูป เป็นหลัก ซึ่งเดิมทีเป็นพื้นผิวผนังด้านในด้วย เมื่อไม่นานมานี้ ผนังด้านในถูกทาสีทับเพื่อให้จัดแสดงงานศิลปะได้อย่างยืดหยุ่นมากขึ้น
เจ้าหญิงมารีอา เด ลาส เมร์เซเดสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง

เจ้าหญิงมารีอา เด ลาส เมร์เซเดสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง (พระนามเต็ม: มารีอา เด ลาส เมร์เซเดส กรีสตีนา เกนารา อีซาแบล คาโรลีนา วิกตอเรีย; 23 ธันวาคม พ.ศ. 2453 - 2 มกราคม พ.ศ. 2543) ทรงเป็นสมาชิกพระราชวงศ์สเปน โดยเป็นพระราชชนนีใน สมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน เป็นพระราชอัยยิกา (ย่า) ในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน พระองค์ปัจจุบัน และเป็นผู้อ้างสิทธิ์สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน ระหว่างปี พ.ศ. 2484 - พ.ศ. 2520 
พระประวัติ.
เจ้าหญิงฯ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2453 เป็นพระธิดาใน เจ้าชายการ์โลสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง กับ เจ้าหญิงลูอีซแห่งออร์เลอ็อง โดยพระองค์ได้รับพระอิสริยยศ "อินฟันตาแห่งสเปน" ตั้งแต่แรกประสูติ แม้ว่าจะไม่ได้ดำรงพระอิสริยยศจริงก็ตาม แต่กลับดำรงพระอิสริยยศ คือเจ้าหญิงแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสองแทน ครอบครัวของพระองค์ทรงย้ายไปที่เมืองเซบิยา เนื่องด้วยพระบิดาของพระองค์ ทรงได้รับตำแหน่งสำคัญของเมือง เมื่อสาธารณรัฐสเปนที่สอง บังคับให้ครอบครัวพระองค์เสด็จลี้ภับ คานส์ คือเมืองที่ครอบครัวพระองค์ทรงเลือกตั้งรกราก และต่อมาย้ายเสด็จย้ายไปที่ปารีส ซึ่งพระองค์ทรงได้ศึกษาศิลปะ ณ พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
14 มกราคม พ.ศ. 2478 เสด็จร่วมงานเสกสมรสของอินฟันตาเบอาตริซแห่งสเปน พระญาติ ณ กรุงโรม และ ณ ที่นั้น ทรงพบกับ อินฟันเตฆวน เคานต์แห่งบาร์เซโลนา ว่าที่พระสวามีในอนาคต ผู้เป็นพระราชโอรสและผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์สเปน จากพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 13 แห่งสเปน 
เสกสมรส.
เจ้าหญิงฯ ทรงเสกสมรสกับ อินฟันเตฆวน เคานต์แห่งบาร์เซโลนา เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2478 โดยพระสวามีได้รับพระอิสริยยศที่ เคานต์แห่งบาร์เซโลนา พระองค์จึงดำรงพระอิสริยยศที่ เคาน์เตสแห่งบาร์เซโลนา ทั้ง 2 มีพระบุตร 4 พระองค์ คือ
ครอบครัวของเคานต์และเคาน์เตสแห่งบาร์เซโลนา ประทับอยู่ที่เมืองคานส์และโรม และเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 2 เกิดขึ้น จึงเสด๋จไปที่เมืองโลซาน โดยทรงประทับร่วมกับ วิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทนแบร์ก พระราชมารดาของพระสวามี ต่อมาทรงย้ายไปประทับที่ ซึ่งตั้งอยู่บน โปรตุเกส
ในปี พ.ศ. 2496 พระองค์เป็นตัวแทนของพระราชวงศ์สเปนร่วม
ในปี พ.ศ. 2519 หนึ่งปีหลังจากการฟื้นฟูสถาบันพระมหากษัตริย์ในสเปน โดยมีพระโอรสของพระองค์ อินฟันเตฆวน การ์โลส พระองค์และพระสวามีจึงเสด็จกลับไปยังสเปน พระองค์ทรรงทำหน้าที่เป็น "ตัวกลาง" ระหว่างพระโอรสและพระสวามี ซึ่งไม่ลงรอยกัน เนื่องด้วยพระโอรสคือ อินฟันเต ฆวน การ์โลส ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นทายาทโดยฟรันซิสโก ฟรังโก ต่อมา ในปี พ.ศ. 2520 พระสวามีของพระองค์สละพระยศเคานต์แห่งบาร์เซโลนาให้กับพระโอรส 
เจ้าหญิงฯ ทรงมีพระพลานามาัยอ่อนแอลงเรื่อยๆ ในปี พ.ศ. 2525 พระโสณี (กระดูกสะโพก) ของพระองค์หัก ต่อมา กระดูกข้อพระบาทซ้าย (กระดูกขาซ้าย) ของพระองค์หักอีกในปี พ.ศ. 2528 ทำให้พระองค์ต้องประทับวีลแชร์ ตลอดพระชนม์ชีพ
พระองค์ทรงชื่นชอบการสู้วัวกระทิง นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงเป็นเดม ลำดับที่ 1,171 ของ Royal Order of Queen Maria Luisa เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2472
สิ้นพระชนม์.
เจ้าหญิงฯ สิ้นพระชนม์จากพระอาการพระหทัยวาย เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2543 สิริพระชันษา 89 ปี
พิพิธภัณฑ์ศิลปะรวันดา

พิพิธภัณฑ์ศิลปะรวันดา  หรือเดิมชื่อ พิพิธภัณฑ์ทำเนียบประธานาธิบดี  เป็นพิพิธภัณฑ์ศิลปะในเมืองคิกาลี ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2552 อาคารหลังนี้เคยเป็นที่พำนักของยูเวนาล ฮาบีอาริมานา (Juvénal Habyarimana) อดีตประธานาธิบดีรวันดาจนถึงปี พ.ศ. 2537 พิพิธภัณฑ์แห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากท่าอากาศยานนานาชาติคิกาลีไปทางตะวันออกสี่กิโลเมตร ในภาคนยารูกุงกา (Nyarugunga) ของเขตคิคูกิโร (Kicukiro)
พิพิธภัณฑ์.
อาคารซึ่งปัจจุบันเป็นพิพิธภัณฑ์สร้างขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยจนถึงช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 อาคารนี้ใช้เป็นบ้านพักของประธานาธิบดีในขณะนั้นคือ ยูเวนาล ฮาบีอาริมานา ซึ่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อเครื่องบินของเขาถูกยิงตกเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2537 การลอบสังหารดังกล่าวจุดชนวนให้เกิดการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวทุตซี ซึ่งมีผู้เสียชีวิตระหว่าง 800,000 ถึง 1 ล้านคนภายในเวลาสามเดือน โดยซากเครื่องบินได้จัดแสดงไว้ในสวนของพิพิธภัณฑ์
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 อาคารได้เปิดให้สาธารณชนเข้าชมในฐานะ "พิพิธภัณฑ์ทำเนียบประธานาธิบดี" และในวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 พิพิธภัณฑ์ได้รับการเปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น "พิพิธภัณฑ์ศิลปะรวันดา" ตั้งแต่นั้นมาผลงานศิลปะร่วมสมัยของศิลปินชาวรวันดาและศิลปินต่างชาติก็ได้ถูกจัดแสดงขึ้น พิพิธภัณฑ์แห่งนี้มีชุดสะสมผลงานศิลปะยุคหลังเหตุการณ์การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในรวันดา นอกจากนิทรรศการถาวรแล้ว ยังมีการจัดนิทรรศการชั่วคราวและนิทรรศการเคลื่อนที่อีกด้วย
ผู้ดำเนินการ.
พิพิธภัณฑ์บริหารงานโดยสถาบันพิพิธภัณฑ์แห่งชาติรวันดา (Institute of National Museums of Rwanda, INMR) ซึ่งเป็นองค์กรที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2532 เพื่อวัตถุประสงค์นี้ ต่อมาในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2563 INMR ได้ถูกควบรวมเข้ากับสถาบันภาษาและวัฒนธรรมรวันดา (Rwanda Academy of Language and Culture) และหอจดหมายเหตุและบริการห้องสมุดรวันดา (Rwanda Archives and Library Services) เพื่อก่อตั้งเป็นสถาบันมรดกทางวัฒนธรรมรวันดา (Rwanda Cultural Heritage Academy)
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของจิมมี คาร์เตอร์

เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 2024 จิมมี คาร์เตอร์ ประธานาธิบดีสหรัฐคนที่ 39 ผู้ว่าการรัฐจอร์เจียคนที่ 76 และผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพใน ค.ศ. 2002 จากผลงานหลังดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี ถึงแก่อสัญกรรมที่บ้านของเขาในเพลนส์ รัฐจอร์เจีย หลังได้รับการดูแลแบบประคับประคองมานานเกือบสองปี เมื่ออายุ 100 ปี 89 วัน คาร์เตอร์เป็นประธานาธิบดีสหรัฐที่อายุยืนยาวที่สุดในประวัติศาสตร์และเป็นคนแรกที่มีอายุถึง 100 ปี
ผู้นำจากทั่วโลกส่งสาส์นแสดงความเสียใจ และกำหนดการจัดพิธีศพอย่างละเอียดได้ถูกวางไว้ รวมถึงช่วงเวลาที่ร่างของคาร์เตอร์ตั้งไว้ ณ อาคารรัฐสภาสหรัฐ และประธานาธิบดีโจ ไบเดินประกาศให้วันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 2025 วันจัดพิธีศพของคาร์เตอร์ เป็นวันไว้อาลัยแห่งชาติและวันหยุดของรัฐบาลกลาง
การพิมพ์แกะลาย

การพิมพ์แกะลาย  คือกรรมวิธีในการแกะลายบนพื้นผิวแข็งและโดยทั่วไปจะแบน ด้วยการเจาะรูด้วยเหล็กแกะ แกะลายบนเงิน ทอง เหล็ก หรือแก้ว หรืออาจพิมพ์จากส่วนร่องลึก ที่ทำด้วยทองแดงหรือโลหะอื่น ๆ สำหรับพิมพ์ภาพลงบนกระดาษ ให้เป็นภาพพิมพ์หรือภาพประกอบ ภาพเหล่านี้เรียกอีกอย่างว่า "ภาพพิมพ์แกะลาย" การพิมพ์แกะลายเป็นหนึ่งในเทคนิคที่เก่าแก่และสำคัญที่สุดในการพิมพ์ภาพ
เกาะเซอบาติก

เกาะเซอบาติก (อินโดนีเซีย/มลายู: "Pulau Sebatik") เป็นเกาะนอกชายฝั่งตะวันออกของเกาะบอร์เนียว เกาะนี้แบ่งออกเป็นสองประเทศคือ อินโดนีเซียและมาเลเซีย เป็นหนึ่งใน 92 เกาะรอบนอกที่ได้รับการจดทะเบียนอย่างเป็นทางการของอินโดนีเซีย
เกาะเซอบาติกมีพื้นที่ประมาณ ระยะทางที่สั้นที่สุดระหว่างเกาะเซอบาติกกับเกาะบอร์เนียวคือประมาณ 
ประชากรของประเทศมาเลเซียบนเกาะนี้ มีประชากรประมาณ 25,000 คน จากการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2020 และมีประชากร 47,571 คน ในส่วนของประเทศอินโดนีเซีย
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของวินสตัน เชอร์ชิล

วินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อ 24 มกราคม ค.ศ. 1965 สิริอายุ 90 ปี พิธีศพของเขาเป็นรัฐพิธีศพครั้งแรกในสหราชอาณาจักรสำหรับผู้ที่ไม่ได้เป็นสมาชิกราชวงศ์นับตั้งแต่เอ็ดเวิร์ด คาร์สันใน ค.ศ. 1935 พิธีศพอย่างเป็นทางการใช้เวลาสี่วัน การวางแผนสำหรับพิธีศพ ซึ่งรู้จักกันในชื่อปฏิบัติการโฮปน็อต (Operation Hope Not) เริ่มขึ้นหลังเชอร์ชิลเป็นโรคหลอดเลือดสมองใน ค.ศ. 1953 ขณะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสมัยที่สอง หลังมีการแก้ไขหลายครั้งสืบเนื่องจากเชอร์ชิลยังคงมีชีวิตอยู่ แผนดังกล่าวถูกเผยแพร่ในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1965 สองวันหลังเขาถึงแก่อสักรรม
ตามพระราชกฤษฎีกาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ร่างของเขาถูกตั้งไว้ ณ เวสต์มินสเตอร์ฮอลล์เป็นเวลาสามวันตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม วันที่ 30 มกราคม พิธีศพจัดขึ้นที่อาสนวิหารเซนต์พอล จากที่นั่นร่างของเขาถูกเคลื่อนทางน้ำไปตามแม่น้ำเทมส์ไปยังสถานีวอเตอร์ลู โดยมีการแสดงความเคารพทางทหารประกอบ ในช่วงบ่าย เขาถูกฝังที่โบสถ์เซนต์มาร์ติน เบลดอน ที่พำนักสุดท้ายของบรรพบุรุษและพี่ชายของเขา พิธีมีผู้แทนจาก 120 ประเทศ ผู้เข้าร่วม 6,000 คน และ (ไม่ปกติ) สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เสด็จฯ เข้าร่วมด้วย ในงานมีเจ้าหน้าที่ตำรวจและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยกว่า 1,000 นาย โยธวาทิต 9 วง กองพันทหาร 18 กองพัน เครื่องบินขับไล่อิงลิชอิเล็กทริกไลต์นิงของกองทัพอากาศอังกฤษ 16 ลำ เรือพิเศษเอ็มวี เฮเวนกอร์ และขบวนรถไฟพิธีศพที่ลากโดยรถจักรที่มีชื่อเดียวกับเขา วินสตัน เชอร์ชิล มีประชาชน 321,360 คนเดินทางมาแสดงความเคารพ และมีผู้คนกว่า 350 ล้านคนรับชมพิธีนี้ นับเป็นงานรัฐพิธีศพที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ และได้รับการกล่าวขานว่า "เป็นการแสดงให้เห็นถึงอัจฉริยะภาพของชาวบริติชในการจัดงานสาธารณะที่ยิ่งใหญ่" และเป็นรัฐพิธีศพครั้งสุดท้ายจนกระทั่งพระราชพิธีของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อ 19 กันยายน ค.ศ. 2022
จานิน เออริฮ์

จานิน บิน เออริฮ์ (เกิดวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1949) เป็นนักการทูตและนักการศึกษาชาวบรูไนที่เกษียณแล้ว ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งผู้แทนถาวรของบรูไนประจำสหประชาชาติ ณ เจนีวา และอดีตเอกอัครราชทูตวิสามัญผู้มีอานาจเต็มของประเทศบรูไนประจำสหพันธรัฐรัสเซีย
ชีวิตช่วงต้นและการศึกษา.
จานินเกิดในวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1949 เขาสำเร็จการศึกษาด้านวิชาการจากมหาวิทยาลัยในอังกฤษหลายสาขา รวมถึงปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในการทำงานในภาคการศึกษา เช่น เป็นอาจารย์ที่ Sixth Form Centre เมื่อ ป. 1979 ตั้งแต่ ค.ศ. 1986 ถึง 2004 เขาทำงานที่มหาวิทยาลัยบรูไนดารุสซาลามในบทบาทต่าง ๆ มากมาย ซึ่งตำแหน่งสุดท้ายคือรองอธิการบดีตั้งแต่ ค.ศ. 2002 ถึง 2004 ในช่วง ค.ศ. 1982 ถึง 1986 เขาทำงานให้กับกระทรวงศึกษาธิการ โดยดำรงตำแหน่งหัวหน้าแผนกวางแผนอาคารของหน่วยงานตั้งแต่ ค.ศ. 1985 ถึง 1986 ใน ค.ศ. 1976 เขาเริ่มทำงานเป็นเจ้าหน้าที่การศึกษา
อาชีพการทูต.
จานินดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตบรูไนประจำรัสเซียตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งให้ประจำเจนีวา Sergei Ordzhonikidze ผู้อำนวยการใหญ่สำนักงานใหญ่องค์การสหประชาชาติ ณ เจนีวา ได้รับเอกสารรับรองเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ในฐานะผู้แทนถาวรของบรูไนดารุสซาลามคนต่อไป เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2010 ในการประชุมสมัยที่ 13 ของคณะมนตรีสิทธิมนุษยชน เดียน เตรียนชะฮ์ จานีชื่นชมจานินที่รายงานความคืบหน้าเกี่ยวกับความคิดริเริ่มของรัฐบาลอินโดนีเซียในการส่งเสริมและปกป้องสิทธิมนุษยชนในประเทศบรูไน
ชีวิตส่วนตัว.
จานินมีบุตรชายชื่อกีรัน ผู้ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร Dart Logistics
กรืนเดอร์ไซท์

กรืนเดอร์ไซท์ (- ;ยุคผู้ก่อตั้ง) เป็นช่วงเวลาหนึ่งในประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของยุโรป ในช่วงกลางและปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของจักรวรรดิเยอรมันและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ระหว่างช่วงยุคอุตสาหกรรมวิวัฒน์และวิกฤตตลาดหุ้นครั้งใหญ่ในปี 1873 ชื่อของยุคนี้มาจากการที่มีการก่อตั้งบริษัทต่าง ๆ มากมายที่เกิดขึ้นในช่วงระหว่างสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย และเหตุการณ์ตื่นตระหนกในปี 1873
คำนี้ยังหมายถึงยุควัฒนธรรมและสถาปัตยกรรมซึ่งเริ่มต้นในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 19 และดำเนินต่อไปจนถึงปี 1914 สถาปัตยกรรม "แบบ" "กรืนเดอร์ไซท์" มีความเกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิดกับประวัติศาสตร์นิยม และมีบทบาทสำคัญในเมืองต่าง ๆ ในยุโรปกลางหลายแห่งเนื่องมาจากการขยายเขตเมืองในคริสต์ศตวรรษที่ 19
สยามโมซูคัส

สยามโมซูคัส (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Siamosuchus") เป็นสกุลของ mesoeucrocodylia แบบ goniopholidid ฟอสซิลของมันได้รับการค้นพบในช่วงก่อนยุคครีเทเชียสตอนต้น สมัย Aptian ที่หมวดหินเสาขัวในประเทศไทย "สยามโมซูคัส"เป็นที่รู้จักจากกะโหลกศีรษะบางส่วน โครงกระดูกหลังกะโหลกศีรษะส่วนใหญ่ด้านขวา และสะเก็ดกระดูกบางส่วน โดยได้รับการบรรยายโดย Lauprasert และคณะใน ค.ศ. 2007 ชนิดต้นแบบคือ "S. phuphokensis" "สยามโมซูคัส"อาจมีความใกล้ชิดกับสกุล "Goniopholis" ในยุโรป
รอกาย

รอกาย  เป็นรูปแบบการตกแต่งของฝรั่งเศสที่มีความหรูหราโอ่อ่า โดดเด่นด้วยเส้นโค้งที่พลิ้วไหว การโค้งสวนทางกัน ลอนคลื่น และองค์ประกอบที่ได้รับแรงบันดาลใจจากธรรมชาติ ปรากฏในงานเฟอร์นิเจอร์และการตกแต่งภายในช่วงต้นรัชสมัยของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส รูปแบบนี้เกิดขึ้นเพื่อต่อต้านความหนักแน่นและความเป็นทางการของศิลปะแบบหลุยส์ที่ 14
รอกายเริ่มปรากฏขึ้นราวปี 1710 และถึงจุดสูงสุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1730 ก่อนจะเสื่อมความนิยมลงในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1750 โดยศิลปะคลาสสิกใหม่เข้ามาแทนที่ รูปแบบนี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นของศิลปะแบบบารอกของฝรั่งเศส ปรากฏให้เห็นทางด้านเฟอร์นิเจอร์และการออกแบบ รวมถึงเป็นจุดกำเนิดของศิลปะแบบโรโกโก ซึ่งแพร่กระจายไปยังอิตาลี บาวาเรีย และออสเตรียในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 18
ซ็อกเก็ต.ไอโอ

ซ็อกเก็ต.ไอโอ  เป็นไลบรารีที่ขับเคลื่อนด้วยเหตุการณ์สำหรับเว็บแอปพลิเคชันแบบเรียลไทม์ ช่วยให้สามารถสื่อสารแบบเรียลไทม์ระหว่างเว็บไคลเอนต์และเซิร์ฟเวอร์ได้ ประกอบด้วย 2 ส่วนหลัก: เครื่องลูกข่าย และ เซิร์ฟเวอร์ ซึ่งทั้งสองส่วนมีส่วนต่อประสานโปรแกรมประยุกต์ที่แทบจะเหมือนกัน
ซ็อกเก็ต.ไอโอ เป็นโพรโทคอล ที่การใช้งานแตกต่างกันแต่สอดคล้องกันจึงสามารถสื่อสารระหว่างกันได้ การใช้งานหลักประกอบด้วย 2 ส่วน ได้แก่ เครื่องลูกข่ายที่ทำงานในเว็บเบราว์เซอร์ และ เซิร์ฟเวอร์สำหรับโหนดเจเอส ซึ่งนอกเหนือจากการใช้งานแบบนี้ ยังมีการใช้งานอื่น ๆ อีกหลายรูปแบบในเซิร์ฟเวอร์ เช่น เดโน่ (ซอฟต์แวร์), C++, จาวา, ไพทอน และ สวิฟท์
ซ็อกเก็ต.ไอโอ ใช้โพรโทคอลเว็บซ็อกเก็ตเป็นหลัก โดยมีการหยั่งสัญญาณหากเกิดปัญหาการเชื่อมต่อ ในขณะที่รูปแบบหน้าตาเดียวกัน แม้ว่าจะสามารถใช้ไลบรารี่แรปเปอร์สำหรับเว็บซ็อกเก็ตได้ แต่ก็มีฟีเจอร์เพิ่มเติม เช่น ฮาร์ทบีตส์และตัวหมดเวลา
สามารถติดตั้งได้โดยใช้ เอ็นพีเอ็ม (Node Package Manager)
อสัญกรรมและพิธีศพของมาร์กาเรต แทตเชอร์

เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2013 มาร์กาเรต แทตเชอร์ บารอนเนส แทตเชอร์ อดีตนายกรัฐมนตรีอังกฤษ เสียชีวิตด้วยอาการเส้นเลือดในสมองแตก ที่ โรงแรมริตซ์ กรุงลอนดอน ขณะมีอายุได้ 87 ปี วันที่ 17 เมษายน เธอได้รับเกียรติให้ประกอบพิธีศพ เนื่องจากมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับความสำเร็จและมรดกของเธอ ปฏิกิริยาต่อการเสียชีวิตของเธอจึงมีหลากหลายทั่วสหราชอาณาจักร รวมถึงการยกย่อง วิพากษ์วิจารณ์ และเฉลิมฉลองชีวิตของเธอที่แตกต่างกัน รวมไปถึงการเฉลิมฉลองการเสียชีวิตของเธอด้วย
พิธีศพประกอบด้วยขบวนแห่อย่างเป็นทางการผ่านใจกลางลอนดอน ตามด้วยพิธีทางศาสนาที่อาสนวิหารนักบุญเปาโลโดยมีสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เข้าร่วม ร่างของแทตเชอร์ถูกเผาที่สุสานมอร์ตเลกในเวลาต่อมา
เถ้ากระดูกของเธอถูกฝังที่โรงพยาบาล Royal Hospital Chelsea ในกรุงลอนดอน ในพิธีส่วนตัวเมื่อวันที่ 28 กันยายน ค.ศ. 2013 ร่วมกับเถ้ากระดูกของเดนิสสามีของเธอ
อาการเจ็บป่วยและเสียชีวิต.
แทตเชอร์มีอาการเส้นเลือดในสมองแตกหลายครั้งในปี ค.ศ. 2002 และแพทย์ได้แนะนำเธอไม่ให้พูดในที่สาธารณะอีกต่อไป ในวันที่ 23 มีนาคม เธอได้ประกาศยกเลิกการให้สัมภาษณ์ที่วางแผนไว้และเธอจะไม่ให้สัมภาษณ์อีกต่อไป แม้ว่าเธอจะป่วย แต่เธอได้บันทึกคำไว้อาลัยในงานศพของโรนัลด์ เรแกนในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2004 ไว้ล่วงหน้า เธอเข้าร่วมงานฉลองวันเกิดครบรอบ 80 ปีของเธอในปี ค.ศ. 2005 พร้อมกับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และแขกอีก 650 คน อย่างไรก็ตาม สุขภาพของเธอก็ยังคงทรุดลงเรื่อยๆ โดยเธอต้องเข้าโรงพยาบาลเป็นเวลาสั้น ๆ ในปี ค.ศ. 2008 หลังจากรู้สึกไม่สบายขณะรับประทานอาหารเย็น และต้องเข้าโรงพยาบาลอีกครั้งหลังจากล้มและแขนหักในปี ค.ศ. 2009
แคโรไลน์ พัก (นักฮอกกี้น้ำแข็ง)

แคโรไลน์ แนนซี พัก (18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1989 –) เป็นแพทย์, อดีตนักแสดง และนักกีฬาฮอกกี้
เธอได้เข้าแข่งในโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ในฐานะกองหน้าฮอกกี้น้ำแข็งให้แก่ทีมรวมเกาหลี นอกจากนี้ พักยังเป็นอดีตนักแสดงเด็ก โดยเคยมีบทบาทใน"แนชเชอลี, เซดี" และ""
ประวัติ.
พักเกิดที่รัฐออนแทรีโอใน ค.ศ. 1989 เธอสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตันใน ค.ศ. 2011 ด้วยปริญญาด้านนิเวศวิทยาและชีววิทยาวิวัฒนาการ
ต่อมา เธอได้รับสัญชาติเกาหลีใต้โดยการแปลงสัญชาติใน ค.ศ. 2015
และ ณ ค.ศ. 2021 หรือก่อนหน้านั้น เธอเป็นแพทย์
อาชีพ.
เธอได้เข้าแข่งโอลิมปิกฤดูหนาว ในฐานะส่วนหนึ่งของทีมรวม 35 คนจากทั้งเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ โดยผู้ฝึกสอนของทีมนี้คือแซราห์ เมอร์รีย์ และทีมดังกล่าวอยู่ในกลุ่มบี ที่แข่งกับสวิตเซอร์แลนด์, ญี่ปุ่น และสวีเดน
โทนี ฮิบเบิร์ต

แอนโทนี เจมส์ ฮิบเบิร์ต (เกิด 20 กุมภาพันธ์ 1981) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวอังกฤษ
เดิมที ฮิบเบิร์ตเล่นในตำแหน่งกองกลาง ก่อนจะเปลี่ยนมาเล่นแบ็กขวา เขาเล่นให้กับเอฟเวอร์ตันตลอดอาชีพการค้าแข้งของเขา หลังจากเข้ามาอยู่ในทีมเยาวชนของสโมสรในปี ค.ศ. 1991 เมื่ออายุได้ 10 ขวบ เขาประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ของเอฟเวอร์ตันในปี ค.ศ. 2001 เมื่ออายุได้ 20 ปี และลงเล่นให้สโมสรไป 328 นัดในทุกรายการ ด้วยความที่ฮิบเบิร์ตเล่นให้กับสโมสรเดียวตลอดอาชีพของเขา ประกอบกับพฤติกรรมที่เป็นกันเอง ทำให้เขาได้รับสถานะฮีโร่ในหมู่แฟนบอลเอฟเวอร์ตัน เขาเลิกเล่นฟุตบอลในปี ค.ศ. 2016 แต่กลับมาเล่นฟุตบอลอีกครั้งในปี ค.ศ. 2021 เพื่อเล่นให้กับสโมสรสมัครเล่น ES Louzy ในฝรั่งเศส
ระดับสโมสร.
ฮิบเบิร์ตเกิดที่ลิเวอร์พูลและเติบโตในย่านไฮตัน ฮิบเบิร์ตเติบโตมาในฐานะแฟนบอลเอฟเวอร์ตัน และได้เข้าร่วมสโมสรตั้งแต่ยังเป็นเด็ก เขาเป็นสมาชิกของทีมเยาวชนเอฟเวอร์ตันที่คว้าแชมป์เอฟเอยูธคัพในปี ค.ศ. 1998 โดยเอาชนะแบล็กเบิร์นโรเวอส์ สามปีต่อมา เขาได้ลงประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ในพรีเมียร์ลีกนัดที่พบกับเวสต์แฮมยูไนเต็ดเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2001 สจ๊วร์ต เพียร์ซ กองหลังพันธุ์ดุของเวสต์แฮมฟาวล์ใส่ฮิบเบิร์ตทำให้เอฟเวอร์ตันได้จุดโทษ
ในฤดูกาล 2002–03 หลังจากที่สตีฟ วัตสัน แบ็กขวารุ่นพี่ได้รับบาดเจ็บ ฮิบเบิร์ตก็กลายเป็นตัวจริงให้กับทีมชุดใหญ่ของเอฟเวอร์ตัน Actim Index จัดอันดับให้เขาเป็นแบ็กขวาชาวอังกฤษที่ดีที่สุดในฤดูกาล 2004–05
เขาพลาดการลงเล่นช่วงท้ายฤดูกาล 2005–06 ด้วยปัญหาไส้เลื่อน และการเตรียมตัวสำหรับฤดูกาล 2006–07 ของเขาก็ต้องติดขัดหลังจากที่เขาติดเชื้อปรสิตคริปโตสปอริเดียม
เหตุสะพานทางด่วนดาวคะนองถล่ม

เมื่อวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2568 เวลาประมาณ 01:48 น. สะพานทางพิเศษสายพระราม 3-ดาวคะนอง-วงแหวนรอบนอกตะวันตกที่อยู่ระหว่างการก่อสร้าง พังถล่มลงมาบนทางพิเศษเฉลิมมหานครและถนนจอมทองบูรณะ แขวงบางมด เขตจอมทอง กรุงเทพมหานคร ภัยพิบัติครั้งนี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 7 ราย บาดเจ็บ 16 ราย และมีผู้คนติดอยู่ใต้ซากปรักหักพังประมาณ 30 ราย
ภัยพิบัติ.
เมื่อเช้ามืดวันที่ 15 มีนาคม 2568 โครงสร้างคานคอนกรีตจากโครงการก่อสร้างสะพานทางพิเศษสายพระราม 3-ดาวคะนอง-วงแหวนรอบนอกตะวันตก พังถล่มทับสะพานทางพิเศษเฉลิมมหานครที่มีอยู่เดิม จุดถล่มอยู่ห่างจากด่านเก็บเงินประมาณ 200 เมตร มีการยืนยันผู้เสียชีวิต 7 ราย บาดเจ็บ 16 ราย และเชื่อว่ามีผู้ติดอยู่ใต้ซากปรักหักพังอีก 30 ราย
การพังทลายครั้งนี้ทำให้ทางพิเศษซึ่งเป็นเส้นทางเชื่อมต่อกับถนนพระรามที่ 2 ไปยังเขตบางขุนเทียนและเขตราษฎร์บูรณะในกรุงเทพมหานคร ขาดสะบั้นไปทั้งหมด นอกจากนี้ ถนนจอมทองบูรณะบริเวณที่สร้างสะพานก็ถูกปิดกั้นจนหมดทุกช่องทาง
การกู้คืน.
เมื่อเจ้าหน้าที่ไปถึงเจ้าหน้าที่กู้ภัยจากกองป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย กรุงเทพมหานครร่วมกับมูลนิธิป่อเต็กตึ๊งได้ลงพื้นที่เข้าช่วยเหลือ ความพยายามค้นหาและกู้ภัยเริ่มต้นขึ้นทันทีหลังจากเกิดเหตุถล่ม โดยทีมผู้เชี่ยวชาญดำเนินการอย่างระมัดระวังเนื่องจากอาจเกิดการถล่มซ้ำจากโครงสร้างที่ไม่มั่นคง กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยได้จัดส่งอุปกรณ์กู้ภัยพิเศษและสุนัขค้นหาและกู้ภัยเพื่อช่วยค้นหาผู้รอดชีวิตและกู้ภัย ปฏิบัติการกู้ภัยยังคงดำเนินต่อไปตลอดทั้งวัน โดยเจ้าหน้าที่กู้ภัยทำงานเพื่อค้นหาผู้รอดชีวิตประมาณ 30 รายที่เชื่อว่าติดอยู่ใต้ซากปรักหักพัง
คีย์อีสต์

คีย์อีสต์  เป็นบริษัทเอเจนซี่จัดการนักแสดง ที่ก่อตั้งโดยแพ ยง-จุน อดีตนักแสดงชื่อดัง
ประวัติ.
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009 คีย์อีสต์ได้ซื้อกิจการบริษัท Digital Adventure Inc. ของญี่ปุ่น และเปลี่ยนให้เป็นบริษัทในเครือ
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 คีย์อีสต์เข้าสู่อุตสาหกรรมการผลิตรายการโทรทัศน์ผ่านละครโทรทัศน์เกาหลีเรื่อง "มุ่งสู่ดาว ก้าวตามฝัน" สองปีต่อมาในปี ค.ศ. 2012 บริษัทได้เข้าสู่ประเทศจีน
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2022 คีย์อีสต์ได้เข้าซื้อบริษัท Studio flow ด้วยการถือหุ้น 31.58%
ภายหลังได้รับการอนุมัติข้อตกลงการควบรวมกิจการกับ บริษัท โอโบอิ โปรเจ็ค จำกัด ในการประชุมคณะกรรมการบริษัทเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2022 แต่ละบริษัทก็ได้ดำเนินการตามขั้นตอนที่จำเป็นสำหรับการควบรวมกิจการแล้ว ในการประชุมคณะกรรมการครั้งถัดมาเมื่อวันที่ 14 กันยายน ปีเดียวกัน คณะกรรมการได้มีมติอนุมัติรายงานการเสร็จสิ้นการควบรวมกิจการในที่ประชุมสามัญตามมาตรา 526 วรรค 3 แห่งพระราชบัญญัติพาณิชย์ โดยมีมติคณะกรรมการบริหารประกาศให้สาธารณชนทราบ ดังนั้น ข้อเท็จจริงของการเสร็จสิ้นการควบรวมกิจการจึงต้องรายงานให้ผู้ถือหุ้นแต่ละรายทราบโดยการแจ้งต่อสาธารณชน
หมู่บ้านพงฮา

หมู่บ้านพงฮา (เกาหลี: ) เป็นเมืองในจังหวัดคย็องซังใต้ ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งอยู่ใกล้คิมแฮกับปูซานในบริิเวณเกาหลีใต้ฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ หมู่บ้านพงฮามีชื่อเสียงจากการเป็นบ้านเกิดของอดีตประธานาธิบดีเกาหลีใต้ โน มู-ฮย็อน ผู้ฆ่าตัวตายที่นั่นในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2009.
ทาคิบิ อามาโมริ

ทาคิบิ อามาโมริ (; โรมาจิ: "Amamori Takibi") เป็นนักเขียนนวนิยายชาวญี่ปุ่น เขาได้รับรางวัลไลต์โนเวล โชงากูกัง ครั้งที่ 15 จากซีรีส์เล่มแรกเรื่อง รักครั้งนี้มีคนนกเยอะไปมั้ย!
ภาพรวม.
อามาโมริ เติบโตและจบการศึกษาระดับมัธยมปลายในเมืองโทโยฮาชิ จังหวัดไอจิ เขาเริ่มเขียนนิยายตั้งแต่มัธยมปลาย และเข้าชมรมวรรณกรรมในมหาวิทยาลัย จากนั้นได้ส่งผลงานเข้าประกวดสำหรับนักเขียนหน้าใหม่สองครั้ง แต่ถูกปฏิเสธตั้งแต่รอบแรกทั้งสองครั้ง หลังจากจบมหาวิทยาลัย เนื่องจากภาระงานและความไม่มั่นใจในพรสวรรค์ อามาโมริจึงเลิกเขียนนิยายไป แต่ในที่สุดเขาก็กลับมาเขียนอีกครั้งเพื่อไล่ตามอาชีพในฝันของตน
ในปี พ.ศ. 2563 นิยายของเขาเรื่อง "รักครั้งนี้มีคนนกเยอะไปมั้ย!" #เปลี่ยนทาง ได้รับรางวัลไลต์โนเวล โชงากูกัง ครั้งที่ 15 และได้เปิดตัวเล่มแรกของซีรีส์ รักครั้งนี้มีคนนกเยอะไปมั้ย! ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564
อามาโมริ เคยกล่าวว่า มังงะเรื่องโปรดของเขาบางเรื่อง ได้แก่ "เธอผู้อันตรายต่อใจผม", "สารภาพรักกับคุณคางุยะซะดี ๆ ~สงครามประสาทความรักของเหล่าอัจฉริยะ~", และ "เรื่องวุ่นๆ ในชมรมศิลปะ" โดยเขาระบุว่าสองเรื่องแรกเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างผลงานของเขา
แผ่นดินไหวในซะไกง์ พ.ศ. 2499

แผ่นดินไหวในซะไกง์ พ.ศ. 2499 เกิดขึ้นในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 เมื่อเวลา 15:07 UTC แผ่นดินไหวนี้เกิดขึ้นใกล้ซะไกง์ ประเทศพม่า แผ่นดินไหวนี้มีขนาด #เปลี่ยนทาง 7.1
มีผู้เสียชีวิตจากแผ่นดินไหวนี้ 38 คน เจดีย์หลายแห่งได้รับความเสียหายอย่างหนัก รวมถึงเจดีย์มี่นกู้น แผ่นดินไหวนี้อยู่ใกล้กับรอยเลื่อนฉาน-ซะไกง์ อย่างไรก็ตาม กลไกของจุดศูนย์กลางยังคงไม่ชัดเจน บริเวณใกล้จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวมีแรงสั่นในระดับ VIII ("อย่างรุนแรง") ถึง IX ("ร้ายแรง") ในมาตราเมร์กัลลี
คุชราต (ประเทศปากีสถาน)

คุชราต (Gujrat) เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 13 ของแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจนาพ เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 16 ของปากีสถาน โดยมีประชากร 574,240 คนใน ปี 2023 เมืองคุชราต ซิอัลโกต และกุชรันวาลา เป็นส่วนหนึ่งของ "สามเหลี่ยมทองคำของปัญจาบ" เนื่องจากเมืองอุตสาหกรรมเหล่านี้มีเศรษฐกิจที่เน้นการส่งออก
เควิน เมานุสเซิน

เควิน ยัน เมานุสเซิน (เกิด 5 ตุลาคม ค.ศ. 1992) เป็นนักแข่งรถชาวเดนมาร์ก ปัจจุบันแข่งรถในการแข่งขันเอฟไอเอเวิลด์เอนดูแรนซ์แชมเปียนชิปให้แก่ดับเบิลยูอาร์ที และการแข่งขันไอเอ็มเอสเอสปอตส์คาร์แชมเปียนชิปให้แก่ ในฐานะนักขับจากโรงงานผู้ผลิตคือบีเอ็มดับเบิลยู เมานุสเซินเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันตั้งแต่ฤดูกาล ถึง 
เมานุสเซินเกิดและเติบโตที่เมืองรอสกิลด์ โดยเขาเป็นบุตรของผู้ชนะประจำรุ่นของการแข่งขัน 24 ชั่วโมง เลอม็อง สี่สมัย และอดีตนักแข่งรถฟอร์มูลาวัน ยัน เมานุสเซิน เขาเริ่มแข่งรถคาร์ตเมื่ออายุแปดขวบ ก่อนที่จะเลื่อนขึ้นสู่การแข่งขันฟอร์มูลาระดับรองใน ค.ศ. 2008 และได้ตำแหน่งแชมป์แรกจากการแข่งขันเดนิชฟอร์มูลาฟอร์ดแชมเปียนชิปในปีเดียวกัน จากนั้นเขาได้อันดับรองชนะเลิศในการแข่งขันฟอร์มูลาเรอโนเอ็นอีซี ฤดูกาล ตามหลัง อังตอนียู แฟลิกส์ ดา กอชตา และการแข่งขันบริติชฟอร์มูลาทรีอินเตอร์แนชันนัลซีรีส์ ฤดูกาล ตามหลัง ฟีลีปี นาแซร์ เขาเข้าแข่งขันต่อในรายการฟอร์มูลาเรอโน 3.5 ฤดูกาล และเป็นแชมป์ในกับเดอาแอมแอ็ส
เมานุสเซินเป็นสมาชิกโครงการสนับสนุนนักแข่งรุ่นใหม่ของแมกลาเรนตั้งแต่ ค.ศ. 2010 และเซ็นสัญญาเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันกับแมกลาเรนในฤดูกาล โดยจับคู่กับ เจนสัน บัตทัน เขาเข้าแข่งขันรายการแรกที่ด้วยอันดับที่สองบนโพเดียม ทำให้เขากลายเป็นนักขับที่เปิดตัวด้วยอันดับสูงที่สุดนับตั้งแต่ ฌัก วีลเนิฟว์ ในฤดูกาล เขาถูกแทนที่โดย เฟร์นันโด อาลอนโซ ในฤดูกาล ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังอยู่กับแมกลาเรนในฐานะนักขับสำรอง และเข้าแข่งขันแทนอาลอนโซใน เมานุสเซินเข้าแข่งขันในฤดูกาล กับเรอโนจนจบฤดูกาล ก่อนจะย้ายไปแข่งให้แก่ฮาสตั้งแต่ฤดูกาล จนสิ้นสุดฤดูกาล โดยเขาได้อันดับที่เก้าเป็นอันดับที่ดีที่สุดของเขาในการชิงแชมป์โลกประเภทนักขับของฤดูกาล เมานุสเซินย้ายไปแข่งไอเอ็มเอสเอสปอตส์คาร์แชมเปียนชิปกับในฤดูกาล โดยชนะการแข่งขัน เขายังเข้าร่วมการแข่งขันหนึ่งรายการของกับแอร์โรว์แมกลาเรน เช่นเดียวกับการแข่งขัน ให้แก่ไฮคลาสร่วมกับบิดาของเขา
เมานุสเซินกลับมาแข่งฟอร์มูลาวันกับฮาสในฤดูกาล แทนที่ นีคีตา มาเซปิน โดยเขาได้ตำแหน่งโพลแรกในการแข่งขัน เขารักษาตำแหน่งไว้ได้ในฤดูกาล และ ซึ่งหลังการแข่งขันของฤดูกาลหลัง เขาได้กลายเป็นนักขับคนแรกที่ได้รับโทษแบนหนึ่งการแข่งขันนับตั้งแต่ รอแม็ง โกรฌ็อง อดีตนักขับร่วมทีมของเขาที่เคยได้รับโทษในฤดูกาล ก่อนที่เขาจะแยกทางกับทีมหลังสิ้นสุดฤดูกาล เมานุสเซินมีผลงานได้ตำแหน่งโพลครั้ง ทำรอบได้เร็วที่สุดครั้ง และมีอันดับบนโพเดียมครั้งในการแข่งขันฟอร์มูลาวัน เขาครองสถิติฟอร์มูลาวันสำหรับนักขับที่ออกตัวมากที่สุดโดยไม่เคยขึ้นนำในหนึ่งรอบของการแข่งขัน (ครั้ง) เมานุสเซินกลับมาแข่งรถสปอร์ตใน ค.ศ. 2025 โดยเข้าร่วมในฐานะนักขับจากโรงงานผู้ผลิต
วันกล้วยไม้แห่งชาติ

วันกล้วยไม้แห่งชาติ ตรงกับวันที่ 18 มกราคม ของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ที่ได้รับการยกย่องให้เป็น "พระบิดาแห่งวงการกล้วยไม้ในประเทศไทย" จากการทรงนิพนธ์และทรงจัดพิมพ์หนังสือ ตำราเล่นกล้วยไม้ เล่มแรกของประเทศไทย เมื่อปี พ.ศ. 2460 เพื่อเผยแพร่ความรู้ให้กับประชาชนที่สนใจปลูกเลี้ยงกล้วยไม้เป็นงานอดิเรก ทำให้การปลูกเลี้ยงกล้วยไม้ขยายตัวออกสู่ประชาชนอย่างแพร่หลาย
เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2568 ที่ประชุมคณะรัฐมนตรีไทย คณะที่ 64 อนุมัติตามที่กระทรวงเกษตรและสหกรณ์เสนอ โดยกำหนดให้วันที่ 18 มกราคม ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เป็นวันสำคัญของชาติ แต่ไม่ถือเป็นวันหยุดราชการ โดยได้รับความเห็นชอบจากสมาชิกราชสกุลบริพัตรผู้อาวุโสแล้ว เริ่มตั้งแต่วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2569
ฮิโรชิ ชิโรกูมะ

ฮิโรชิ ชิโรกูมะ (; โรมาจิ: "Shirokuma Hiroshi", เกิด 4 สิงหาคม 1979) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่โยโกฮามะ จังหวัดคานางาวะ สังกัดโพรดักชันเบาบับ
เจ้าหญิงลูอีซแห่งออร์เลอ็อง

เจ้าหญิงลูอีซแห่งออร์เลอ็อง (พระนามเต็ม: ลูอีซ ฟร็องซัวส์ มารี ลอร์ว; 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 - 18 เมษายน พ.ศ. 2501) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศส และเป็นพระราชอัยยิกา (ยาย) ในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน เป็นพระราชปัยยิกา (ยายทวด) ในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน นอกจากนี้ยังทรงเป็นพระราชมาตุจฉา (น้าหญิง) ในพระเจ้ามานูแวลที่ 2 แห่งโปรตุเกส
พระประวัติ.
เจ้าหญิงลูอีซ ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2425 ในฐานะเจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศส เป็นพระธิดาพระองค์เล็กใน เจ้าชายฟิลิปป์ เคานต์แห่งปารีส และ เจ้าหญิงมารีอา อีซาแบลแห่งออร์เลอ็อง ทรงมีพระเชษฐา และพระภคินี คือ
พระบิดาของพระองค์เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ในพระนาม พระเจ้าฟิลิปป์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2474 เมื่อมีการประกาศสาธารณรัฐสเปนที่สอง ครอบครัวของพระองค์ได้ย้ายออกจากสเปนไปยังอิตาลี และต่อมาเสด็จไปประทัยที่สวิตเซอร์แลนด์ ในปี พ.ศ. 2482 หลังจากที่ฟรันซิสโก ฟรังโก ได้รับชัยชนะในสงครามกลางเมืองสเปน พวกเขาก็กลับไปยังสเปนและตั้งรกรากในเมืองเซบิยา
เสกสมรส.
เจ้าหญิงลูอีซแห่งออร์เลอ็อง ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายการ์โลสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2450 โดยงานเสกสมรสจัดขึ้น ณ วุร์สเตอร์เชอร์ โดยมีพระบุตร 4 พระองค์ คือ
ภายหลังการเสกสมรสแล้ว พระองค์ทรงกลายเป็นพระมารดาเลี้ยงใน อินฟันเตอัลฟอลโซ ดยุกแห่งกาลาเบรีย , อินฟันเตแฟร์นันโด และ เจ้าหญิงอีซาแบล อัลฟงอซาแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง พระโอรสและพระธิดาที่ประสูติจากพระชายาพระองค์แรก คือ มารีอา เด ลาสเมร์เซเดส เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส ซึ่งสิ้นพระชนม์ไปแล้ว
พายุหิมะดอกไม้

พายุหิมะดอกไม้ (; โรมาจิ: "hanafubuki") หมายถึงลักษณะที่กลีบดอกไม้กระพือลงมาราวกับหิมะที่กำลังตก
ในญี่ปุ่น เมื่อพูดถึงดอกไม้แล้วมักจะหมายถึงดอกซากุระ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในโลกของบทกวีไฮกุและวากะ ดังนั้นคำว่า "พายุหิมะดอกไม้" ก็มักใช้หมายถึงดอกซากุระที่บานเต็มที่แล้วโปรยปรายเหมือนพายุหิมะ
ในโลกแห่งไฮกุ ภาพดอกซากุระที่ร่วงหล่นลงมาเป็นเหมือนเกล็ดหิมะ ถือเป็นลักษณะเฉพาะของฤดูใบไม้ผลิ (โดยเฉพาะช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิถึงต้นฤดูร้อน) ดังนั้น "พายุหิมะดอกไม้" จึงถือเป็นคำประจำฤดูของฤดูใบไม้ผลิ
ลุค แบ็ค (ภาพยนตร์)

ลุค แบ็ค (ญี่ปุ่น: ルックバック, โรมาจิ: "Rukku Bakku") เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันญี่ปุ่นแนวเรื่องราวแนวก้าวผ่านวัยและดรามาปี 2024 ที่ดัดแปลงจากมังงะเว็บแบบวันช็อต ลุค แบ็ค ของ ทัตสึกิ ฟุจิโมโตะ ภาพยนตร์กำกับโดย คิโยทากะ โอชิยามะ ซึ่งยังทำหน้าที่เขียนบทและออกแบบตัวละคร พร้อมทั้งอำนวยการสร้างโดย Studio Durian นำแสดงโดย ยูมิ คาวาอิ และ มิซึกิ โยชิดะ ในบทเด็กสาวสองคนที่หลงใหลในการวาดภาพ—ฟูจิโนะ (คาวาอิ) สาวที่ร่าเริง กับ เคียวโมโตะ (โยชิดะ) เด็กสาวผู้เก็บตัวและไม่ไปโรงเรียน ซึ่งพรสวรรค์ด้านศิลปะของเธอทำให้ฟูจิโนะเกิดความรู้สึกแข่งขัน จนนำไปสู่ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นขึ้นผ่านโศกนาฏกรรมจากเหตุความรุนแรงครั้งใหญ่
ลุค แบ็ค ฉายรอบปฐมทัศน์ที่งาน เทศกาลภาพยนตร์แอนิเมชันนานาชาติอันเนซี ประเทศฝรั่งเศส ในเดือนมิถุนายน 2024 และเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นโดย Avex Pictures เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2024
โครงเรื่อง.
อายูมุ ฟูจิโนะ(; โรมาจิ: "Fujino Ayumu)" เป็นนักเรียนประถมศึกษาที่มีพรสวรรค์ในการวาดมังงะ และได้ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ของโรงเรียนหลังจากได้รับการยกย่องในทักษะของเธอ แต่ถูกท้าทายโดย เคียวโมโตะ ซึ่งเริ่มตีพิมพ์มังงะของตนเองร่วมกับ ฟูจิโนะ แต่ ฟูจิโนะ พบว่าเธอเป็นศิลปินที่เหนือกว่าเขา ด้วยความโกรธเคือง ฟูจิโนะทุ่มเทเพื่อพัฒนาทักษะของเธอ และเริ่มมีความแปลกแยกจากเพื่อนและครอบครัวขณะที่พยายามทำให้ เคียวโมโตะ แย่งลูกค้า ในที่สุดทั้งสองร่วมมือกันสร้างมังงะที่ได้รับความชื่นชม ในช่วงวัยรุ่น ฟูจิโนะได้รับแจ้งว่าจะถูกจัดอันดับ แต่เธอเลือกที่จะไม่เข้าร่วมเนื่องจากต้องการศึกษาด้านศิลปะอย่างเป็นทางการ โดยฟูจิโนะดำเนินต่อโดยไม่มี เคียวโมโตะ และเขียนมังงะที่ได้รับความนิยมมากจนได้รับการดัดแปลงเป็นอนิเมะ
เรื่องราวจบลงเมื่อ ฟูจิโนะ คอยเฝ้ารอเคียวโมโตะเพื่อเป็นกำลังใจให้เธอ และตัดสินใจกลับมาวาดมังงะอีกครั้งเพื่อระบุเหตุผลที่เธอใช้ชีวิตต่อไป
การผลิต.
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2024 มีการประกาศสร้างภาพยนตร์อนิเมะจากมังงะ ลุค แบ็ค ต่อมาในเดือนมีนาคม 2024 มีการประกาศว่านักพากย์ คาวาอิ และ โยชิดะ จะมารับบทให้เสียงเป็น ฟูจิโนะ และ เคียวโมโตะ ตามลำดับ
ดนตรี.
เพลงประกอบของภาพยนตร์แต่งโดย ฮารุกะ นากามุระ ส่วนเพลงธีมของเรื่อง "Light Song" แต่งโดย นากามุระ และขับร้องโดย อุราระ
การตอบรับ.
รายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศ.
"ลุค แบ็ค" ทำรายได้ US$ ล้านดอลลาร์ในญี่ปุ่น และ US$ ล้านดอลลาร์จากตลาดต่างประเทศ รวมเป็นรายได้ทั่วโลก US$ ล้านดอลลาร์ ในช่วงสุดสัปดาห์เปิดตัว ภาพยนตร์ทำรายได้กว่า 227 ล้านเยน (ประมาณ US$ ล้านดอลลาร์) ที่บ็อกซ์ออฟฟิศญี่ปุ่น ภายในวันที่ 17 กรกฎาคม หลังฉายไป 18 วัน ภาพยนตร์ทำรายได้รวม 1,017,961,780 เยน (ประมาณ $ ล้านดอลลาร์)