กองทัพแดงจีน

กองทัพแดงของกรรมกรและชาวนาจีน  หรือเรียกอย่างย่อว่า กองทัพแดง (红军) เป็นกองกำลังทหารของพรรคคอมมิวนิสต์จีนระหว่างปี พ.ศ. 2471–2480 ถือกำเนิดขึ้นจากการแตกแยกและการก่อกบฏของทหารคอมมิวนิสต์บางส่วนในกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีน ซึ่งเหตุการณ์นั้นถูกเรียกว่าการลุกฮือที่หนานชาง หลังจากนั้นกองทัพแดงได้เข้าร่วมกับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติอีกครั้งในฐานะส่วนหนึ่งของแนวร่วมต่อต้านญี่ปุ่น (แนวร่วมที่สอง) เพื่อร่วมมือกับพรรคก๊กมินตั๋งในการต่อสู้กับการรุกรานของจักรวรรดิญี่ปุ่นในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองระหว่างปี พ.ศ. 2480–2488 ในช่วงปลายของสงครามกลางเมืองจีน กองทัพแดงได้แยกตัวออกจากกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ และเปลี่ยนชื่อเป็น กองทัพปลดปล่อยประชาชน และสามารถเอาชนะกองทัพก๊กมินตั๋งและก่อตั้งสาธารณรัฐประชาชนจีนได้ในปี พ.ศ. 2492
ประวัติศาสตร์.
การก่อตัว (ปลายคริสต์ทศวรรษ 1920).
ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2469 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เข้ายึดอำนาจกองทัพสองกองของพรรคชาตินิยมจีน (ก๊กมินตั๋ง) และก่อการกบฏทางทหาร พลเอกเฮ่อ หลง นายทหารแห่งกองกำลังชาตินิยมได้สั่งการให้กองพลที่ 20 เข้าร่วมกับพวกเขา กองกำลังรวมมีทหารทั้งหมด 20,000 นาย และวางแผนที่จะยึดครองเมืองกว่างโจว อย่างไรก็ตาม พวกเขาพ่ายแพ้ก่อนที่จะไปถึงกว่างโจว โดยมีเพียงไม่กี่พันคนที่รอดชีวิตจากการต่อสู้ จู เต๋อ ได้นำทหารที่เหลือรอดไปยังมณฑลหูหนานเพื่อต่อสู้ในกบฏเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งก็ประสบความพ่ายแพ้อีกครั้ง หลังจากการลุกฮือล้มเหลว เหมา เจ๋อตงได้เข้ารับตำแหน่งผู้บัญชาการทหาร 1,000 นายที่เหลือรอดและจัดตั้งฐานทัพปฏิวัติในเทือกเขาจิ่งกัง ในปีถัดมา กองทัพทั้งสองได้รวมกำลังกัน ในช่วงฤดูหนาวปี พ.ศ. 2470 พรรคคอมมิวนิสต์จีนวางแผนที่จะยึดครองกว่างโจว แต่ก็ล้มเหลวและผู้ก่อการจลาจลหลายพันคนถูกสังหารโดยกองกำลังชาตินิยมของนายพลหลี่ จี้เชิน
ระหว่างปี พ.ศ. 2471–2472 พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เปิดฉากการลุกฮือหลายครั้ง แม้ว่าส่วนใหญ่จะล้มเหลว แต่ก็มีการสร้างหน่วยขนาดเล็กหลายหน่วย เช่น กองทัพที่สี่ของเหมา เจ๋อตงและจู เต๋อ ซึ่งมีทหารประมาณ 6,000 นาย และต่อสู้ในมณฑลเจียงซี นอกจากนี้ ในช่วงฤดูร้อนปี 2471 เผิง เต๋อหวย ผู้บัญชาการทหารแห่งกองกำลังชาตินิยม ได้นำการกบฏทางทหาร เฮ่อ หลง ผู้รอดชีวิตจากการลุกฮือที่หนานชางได้สร้างกองทัพขึ้นที่บ้านเกิดของตน โดยมีทหารรัฐบาลเก่าเป็นกำลังรบหลัก
ความสำเร็จช่วงแรก (ต้นคริสต์ทศวรรษ 1930).
ในช่วงต้นปี พ.ศ. 2473 กองทัพแดงเพิ่มจำนวนมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ภายในฤดูร้อนปีเดียวกัน กองทัพแดงเติบโตเป็นกองกำลังทหารกว่า 100,000 นาย และมีฐานทัพหลายแห่ง เช่น ในมณฑลเจียงซีตอนเหนือและใต้ มณฑลหูเป่ย์ตะวันตก และมณฑลหูหนานตะวันออก เป็นต้น กองทัพที่ 5 ของเผิง เต๋อหวยได้โจมตีและยึดครองฉางชา เมืองหลวงของมณฑลหูหนาน หลังจากการโจมตี มณฑลเจียงซีก็กลายเป็นฐานทัพที่ใหญ่ที่สุดของกองทัพแดง ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1930 กองทัพที่ 7 ของเติ้ง เสี่ยวผิงได้ออกจากฐานทัพในมณฑลกวางซี
ในปี พ.ศ. 2474 กองทัพแดงได้เอาชนะกองกำลังชาตินิยมถึง 3 ครั้งด้วยการโจมตีขนาดใหญ่ ส่งผลให้กองกำลังชาตินิยมสูญเสียทหารไปเกือบ 100,000 นาย กองทัพแดงขนาดเล็กหลายกองทัพได้รวมตัวกันและจัดตั้งเป็นกลุ่มกองทัพ ในช่วงฤดูร้อนปี 2474 พลเอกจาง กั๋วเทา เดินทางมาถึงฐานทัพของกองทัพแดงที่ 4 และเข้าควบคุมกองทัพ นายทหารระดับสูงส่วนใหญ่ของกองทัพถูกเขาสังหาร รวมทั้งสวี่ จิ้เชิ่น โจว เหวย์จ่ง และเสี่ยวฟาง เหตุการณ์ที่คล้ายกันนี้ก็เกิดขึ้นในมณฑลหูเป่ย์ตะวันตกเช่นกัน ในฤดูใบไม้ผลิปี 2474 เซี่ย ซีได้เข้าควบคุมกองทัพของเฮ่อ หลง และสังหารนายทหารระดับสูงส่วนใหญ่ของเขา รวมทั้ง ต้วน เต๋อชาง
ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2475 กองกำลังชาตินิยมได้รวบรวมทหารจำนวน 300,000 นายเพื่อเข้าโจมตีกองทัพแดงที่ 4 นายทหารระดับสูงของกองทัพชาตินิยมหลายคนที่ต่อมามีบทบาทสำคัญในอนาคตต่างเข้าร่วมการรบครั้งนี้ เช่น หฺวาง เหวย์ ตู้ ยฺวี่หมิง และซุน ลี่เหริน เป็นต้น หลังจากสูญเสียทหารไปมากกว่าครึ่ง กองทัพแดงที่ 4 ก็ประสบพ่ายแพ้และต้องล่าถอยจากฐานทัพของตน กองทัพที่ 3 ของเฮ่อหลงก็ประสบความสูญเสียอย่างหนักเช่นกัน โดยมีทหารเสียชีวิตกว่า 10,000 นายหลังจากออกจากมณฑลหูเป่ย์ตะวันตก ในช่วงเวลานี้ ยังมีการรบหลายครั้งระหว่างกองกำลังชาตินิยมกับกองทัพแดงที่ 1 ของมณฑลเจียงซี
ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2476 กองทัพแดงที่ 1 สามารถเอาชนะการโจมตีใหญ่ครั้งที่ 4 ของกองกำลังชาตินิยมได้ และยังสามารถกำจัดกองพลทหารชั้นยอดของชาตินิยมไปได้สองกองครึ่ง นอกจากนี้ นายพลหลายคนของกองกำลังชาตินิยมยังถูกจับกุม ในปี 2476 กองทัพแดงที่ 4 เดินทางมาถึงมณฑลเสฉวนและสามารถเกณฑ์ทหารได้มากกว่า 80,000 นาย เหตุการณ์นี้ทำให้ขุนศึกหลิว เซียง แห่งมณฑลเสฉวนต้องรวบรวมทหาร 200,000 นายเพื่อโจมตีกองทัพแดงที่ 4 ในฤดูใบไม้ร่วง
ปราชัย (กลางคริสต์ทศวรรษ 1930).
ในปี พ.ศ. 2477 กองกำลังชาตินิยมได้ซื้ออาวุธใหม่จากเยอรมนีและเปิดฉากการโจมตีใหญ่ครั้งที่ 5 ต่อฐานทัพกองทัพแดงในมณฑลเจียงซี กองทัพแดงที่ 1 สูญเสียทหารไปมากกว่า 50,000 นายในการรบครั้งนี้ และต้องออกจากมณฑลเจียงซีเพื่อสร้างฐานทัพใหม่ นี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทัพทางไกล (Long March) มีทหารประมาณ 30,000 นายถูกทิ้งไว้เพื่อป้องกันฐานทัพในภาคใต้ของจีน ในช่วงเวลาเดียวกัน กองทัพแดงที่ 4 ก็สามารถเอาชนะการโจมตีของหลิวเซียง ซึ่งสูญเสียทหารไปมากกว่า 80,000 นายในการรบ ก่อนที่กองทัพแดงที่ 1 จะเริ่มต้นการเดินทัพทางไกล กองพลที่ 6 ของเซียวเค่อ เดินทางมาถึงมณฑลกุ้ยโจวตะวันออกและรวมกำลังกับกองทัพที่ 3 ของเฮ่อหลง หลังจากนั้น กองทัพที่ 3 เปลี่ยนชื่อเป็นกองพลที่ 2
ในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2478 กองทัพแดงที่ 1 เดินทางมาถึงมณฑลฉ่านซีตอนเหนือด้วยทหารเพียง 6,000 นายหลังจากสูญเสียทหารไปกว่า 80,000 นายระหว่างทาง ในช่วงเวลานี้ กองทัพแดงที่ 4 ได้เคลื่อนพลไปยังมณฑลเสฉวนตอนเหนือและวางแผนที่จะโจมตีเฉิงตู อย่างไรก็ตาม ภายในสิ้นปี 2478 พวกเขาสูญเสียทหารไปกว่า 40,000 นายและประสบความพ่ายแพ้ ดังนั้นพวกเขาจึงจำเป็นต้องย้ายไปยังมณฑลกานซู่ตอนใต้และรอคอยกองพลที่ 2 และกองพลที่ 6 ของเฮ่อหลงมาสมทบ
ตั้งกองทัพใหม่ (ปลายคริสต์ทศวรรษ 1930).
ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2479 กองพลที่ 2 กองพลที่ 6 และกองทัพที่ 32 ได้รวมตัวกันเป็นกลุ่มกองทัพใหม่ ซึ่งมีชื่อว่า กองทัพแดงที่ 2 โดยมีเฮ่อหลงเป็นผู้บัญชาการ กองทัพแดงที่ 2 และกองทัพแดงที่ 4 เดินทางมาถึงมณฑลฉ่านซีตอนเหนือในฤดูใบไม้ร่วงปี 2479 ในช่วงเวลาเดียวกัน ทหารประมาณ 21,000 นายจากกองทัพแดงที่ 4 ได้เข้าโจมตีมณฑลกานซู่ โดยหวังจะหาทางไปยังสหภาพโซเวียต ภายในสิ้นปี 2479 พวกเขาพ่ายแพ้ให้กับกองกำลังชาตินิยมของพลเอกหม่า ปู้ฟาง โดยมีทหารถูกจับกุมไปมากกว่า 6,000 นาย มีเพียง สวี เซี่ยงเฉียน และนายทหารระดับสูงอื่น ๆ เท่านั้นที่รอดชีวิต จากความล้มเหลวครั้งใหญ่นี้ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพแดงที่ 4 จาง กั๋วเทา จึงถูกปลดออกจากตำแหน่งทางทหาร
เมื่อสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองปะทุขึ้นในวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 กองกำลังทหารคอมมิวนิสต์ได้รวมเข้ากับกองทัพปฏิวัติแห่งชาติจีนอย่างเป็นทางการ โดยก่อตั้งเป็นกองทัพลู่ที่แปด (Eighth Route Army) และกองทัพที่สี่ใหม่ (New Fourth Army) 
สามกองพลนี้มีทหารทั้งหมด 45,000 นาย นอกจากนี้ ยังมีทหารอีก 10,000 นายที่ถูกทิ้งไว้เพื่อป้องกันฐานทัพทางตอนเหนือของมณฑลฉ่านซีในภาคใต้ของจีน กองทัพที่สี่ใหม่ที่มีทหาร 10,000 นายทำหน้าที่เป็นกองโจร ในช่วงสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง กองทัพทั้งสองนี้มีกำลังพลรวมกันถึงหนึ่งล้านคน
หลังจากที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนขึ้นสู่อำนาจในปี พ.ศ. 2492 ทหารผ่านศึกของกองทัพแดงได้รับการยกย่องอย่างมากในจีนแผ่นดินใหญ่ และยังคงมีความแตกต่างจากผู้เข้าร่วมต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์หลังจากการรวมตัวกับชาตินิยม หรือในระหว่างสงครามกลางเมืองครั้งที่สอง
อุดมการณ์และบทบาททางการเมือง.
ในมุมมองของพรรคคอมมิวนิสต์ การมีส่วนร่วมของประชาชนในกองทัพแดงมีความสำคัญอย่างยิ่ง นอกเหนือจากข้อกังวลโดยตรงเกี่ยวกับกำลังพลและการสนับสนุนด้านวัตถุ#เปลี่ยนทาง นอกจากนี้ การมีส่วนร่วมของประชาชนในกองทัพแดงยังถูกมองว่าเป็นกระบวนการทางการเมืองที่จะช่วยให้ประชาชนพัฒนาไปสู่การเป็น "เจ้าของรัฐ"#เปลี่ยนทาง ตามที่เหมา เจ๋อตงได้กล่าวว่า "กองทัพแดงไม่ใช่หน่วยรบเพียงอย่างเดียว ภารกิจหลักหรือหน้าที่ที่สำคัญคือการระดมมวลชน การต่อสู้เป็นเพียงแค่เครื่องมือเท่านั้น"#เปลี่ยนทาง กระบวนการนี้เกี่ยวข้องกับความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ของกองทัพแดงในการให้การศึกษา จัดระเบียบ และระดมมวลชน โดยทำหน้าที่เหมือนเป็นตัวแทนเคลื่อนที่ของพรรคคอมมิวนิสต์ นอกเหนือจากบทบาททางทหาร#เปลี่ยนทาง นักวิชาการ ไช่ เซียง เขียนว่าความสามารถของกองทัพแดงในการทำงานในลักษณะนี้ ช่วยอธิบายว่าเหตุใดพรรคกรรมกรจึงสามารถพัฒนาได้อย่างประสบความสำเร็จ แม้จะมีฐานอุตสาหกรรมที่อ่อนแอในจีนสมัยปฏิวัติก็ตาม#เปลี่ยนทาง 
ผู้บัญชาการ.
ผู้บัญชาการหลักของกองบัญชาการกองทัพแดง.
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2476 กองทัพแดงจีนเริ่มจัดตั้งระบบการทหารแบบมาตรฐาน พวกเขาได้ก่อตั้งกองบัญชาการกองทัพแดงที่แนวหน้าเพื่อบัญชาการปฏิบัติการ 
ผู้บัญชาการกลุ่มกองทัพ.
กองทัพแดงจีนมักอ้างว่าตนมี 3 กลุ่มกองทัพ แม้ว่าในปี พ.ศ. 2474 กองทัพแดงที่ 2 จะมีขนาดเล็กกว่าสองกองทัพที่เหลือมากก็ตาม
ผู้บัญชาการฐานที่มั่น.
ในปี พ.ศ. 2473 กองทัพแดงจีนได้ตั้งฐานทัพหลายแห่ง แม้ว่าชื่อเรียกของกองทัพแดงจะเปลี่ยนแปลงอยู่บ่อยครั้ง แต่ผู้บัญชาการของฐานทัพต่าง ๆ ก็ไม่ได้ถูกเปลี่ยนแปลงไปมากนัก
บุคลากร.
กบฏทหาร.
ในช่วงแรกของการก่อตั้ง กองทัพแดงจีนส่วนใหญ่ประกอบด้วยอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยม โดยส่วนใหญ่เข้าร่วมกองทัพแดงอย่างลับ ๆ ระหว่างปี 2467–2471 นายทหารเหล่านี้จำนวนมากเสียชีวิตในช่วงปีแรกของสงคราม การกบฏที่ใหญ่ที่สุดคือการลุกฮือที่หนิงตู ซึ่งเกิดขึ้นในฤดูหนาวปี 2474 นายพลต่ง เจิ้นถัง ผู้บัญชาการพลที่ 26 ของกองทัพปฏิวัติแห่งชาติ พร้อมกับทหาร 17,000 นาย เป็นกลุ่มแรกที่เข้าร่วมกองทัพแดงที่ 1 หลังจากการลุกฮือ พรรคชาตินิยมได้เสริมความแข็งแกร่งในการควบคุมกองทัพ ทำให้การก่อการกบฏทางทหารยากขึ้น อย่างไรก็ตาม นายพลจาง กั๋วเทา ซึ่งมองอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยมด้วยความดูถูก ได้นำการโจมตีในฤดูร้อนปี 2474 ซึ่งส่งผลให้มีนายทหารระดับกลางและสูงของกองทัพแดงที่ 4 กว่า 2,500 นายเสียชีวิต ซึ่งทั้งหมดล้วนมีอดีตเป็นทหารจากกองกำลังชาตินิยม
ชั้นยศ.
กองทัพแดงจีนไม่มีระบบชั้นยศ นายทหารและทหารถือว่าเท่าเทียมกัน ในช่วงแรก นายทหารจะถูกเลือกโดยทหารเอง แต่ในช่วงต่อมาของสงคราม ระบบนี้ก็ถูกยกเลิก ตั้งแต่ระดับกรมจนถึงระดับกองทัพ ระบบบัญชาการของแต่ละระดับจะมีผู้บัญชาการ 4 คน ได้แก่:
การเกณฑ์ทหาร.
กองทัพแดงใช้หลายวิธีในการเกณฑ์ทหาร หนึ่งในวิธีที่สำคัญคือการจัดการประชุมใหญ่และการแข่งขันระหว่างหมู่บ้าน ตำบล หรือองค์กรต่าง ๆ เพื่อดูว่าหน่วยใดสามารถส่งทหารได้มากที่สุด#เปลี่ยนทาง นอกจากนี้ องค์กรสตรีต่าง ๆ ยังมีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนครอบครัวของทหารกองทัพแดงและป้องกันไม่ให้ผู้หญิง "ดึงสามีของพวกเธอ" เพื่อขัดขวางการเกณฑ์ทหาร#เปลี่ยนทาง 
วิธีการเกณฑ์ทหารเหล่านี้ช่วยให้กองทัพแดงสามารถรวบรวมกำลังพลได้อย่างมาก อย่างไรก็ตาม การเกณฑ์ทหารของกองทัพแดงก็มีปัญหาอยู่บ้าง เช่น การบังคับเกณฑ์ทหาร การเกณฑ์ทหารโดยไม่เป็นธรรม และการทารุณกรรมทหาร ปัญหาเหล่านี้ส่งผลต่อความนิยมของกองทัพในบางพื้นที่ และทำให้กองทัพประสบปัญหายากลำบากในการเกณฑ์ทหารในช่วงต่อมา
การศึกษา.
เมื่อจำนวนอดีตนายทหารของกองกำลังชาตินิยมที่เป็นส่วนหนึ่งของกองทัพแดงลดลงตลอดช่วงสงคราม กองทัพแดงจึงเริ่มพัฒนาการศึกษาทางทหารสำหรับนายทหารใหม่ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวนา ฐานทัพแต่ละแห่งได้จัดตั้งโรงเรียนนายร้อยของตนเอง โดยส่วนใหญ่ใช้ทหารฝ่ายตรงข้ามที่ถูกจับกุมมาเป็นครู การดำเนินการนี้ประสบความสำเร็จอย่างมาก และภายในปี 2479 กองทัพแดงก็สามารถสร้างกองกำลังทหารที่มีประสิทธิภาพ โดยมีนายทหารส่วนใหญ่เป็นอดีตชาวนาที่ผ่านการฝึกอบรมมาแล้ว
การเปลี่ยนแปลงองค์ประกอบของกองทัพแดงและการพัฒนาการศึกษาทางทหารถือเป็นจุดสำคัญในการสร้างกองทัพให้เป็นกองทัพที่มีประสิทธิภาพและสามารถต่อสู้กับกองทัพชาตินิยมได้อย่างสูสี
การประหาร.
ในปี พ.ศ. 2474 ผู้บัญชาการของกองทัพแดงมีความกังวลอย่างมากเกี่ยวกับการแทรกซึมของสายลับของกองทัพชาตินิยมในกองทัพแดง ปัญหานี้ทวีความรุนแรงขึ้นเมื่อเสนาธิการทหารของกองทัพแดงที่ 1 จู ยฺหวินชิง ถูกสายลับลอบสังหารในโรงพยาบาล หลังจากนี้ กองทัพแดงแต่ละกองทัพก็เริ่มตัดสินและประหารชีวิตเจ้าหน้าที่และทหารที่ต้องสงสัย ในปี 2474 กองทัพแดงที่ 1 ประหารชีวิตผู้ต้องสงสัยไปประมาณ 4,000 คน กองทัพแดงที่ 3 และ 4 ก็ประหารชีวิตไปหลายพันคนเช่นกัน โดยเฉพาะเจ้าหน้าที่ระดับสูง
การประหารชีวิตครั้งนี้เป็นข้อผิดพลาดครั้งใหญ่ของกองทัพแดง ส่งผลให้กองทัพแดงอ่อนแอลงและสูญเสียบุคลากรสำคัญไปเป็นจำนวนมาก นอกจากนี้ ยังสร้างความหวาดกลัวและความไม่ไว้วางใจภายในกองทัพแดง
องครักษ์แดง.
โดยปกติ ฐานทัพของกองทัพแดงจะถูกล้อมรอบด้วยกองกำลังศัตรู เพื่อปกป้องฐานทัพจากการโจมตีของศัตรู กองทัพแดงจึงจัดตั้งหน่วยพิเศษที่เรียกว่า "องครักษ์แดง" โดยอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของเจ้าหน้าที่จากสภาโซเวียตท้องถิ่น เมื่อเกิดสงครามขนาดใหญ่ องครักษ์แดงมีหน้าที่สนับสนุนด้านการส่งกำลังบำรุงและจัดหาทหารใหม่ให้กับกองทัพ ตัวอย่างเช่น ในช่วงฤดูหนาวปี 2475 กองทัพที่ 8 ของเซียวเค่อมีทหาร 2,200 นายและองครักษ์แดง 10,000 นาย อย่างไรก็ตาม บ่อยครั้งที่เจ้าหน้าที่ขององครักษ์แดงเหล่านี้ไม่ได้มีความภักดีเสมอไป ในฤดูใบไม้ผลิปี 2476 เจ้าหน้าที่องครักษ์แดงคนหนึ่งได้สังหารเฉิน เฉียนหลุน ผู้บัญชาการกองทัพที่ 29 และยอมจำนนต่อกองกำลังชาตินิยม
โครงสร้างกองทัพ.
โดยปกติ กองทัพหรือกองพลของกองทัพแดงจีนจะมีกองพลทหารราบ 3 หรือ 2 กองพล แต่ละกองพลจะมีกรมทหารราบ 3 กรมและกองร้อยปืนครก 1 กอง ในช่วงเวลาต่าง ๆ จำนวนทหารของกองพลหนึ่งกองก็แตกต่างกันไป ในตอนแรก กองพลแต่ละกองจะมีทหารประมาณ 1,000 หรือ 2,000 นาย แต่ระหว่างปี 2476–2479 กองพลหนึ่งกองจะมีทหารประมาณ 5,000 หรือ 6,000 นาย
ยุทโธปกรณ์.
กองทัพแดงมักด้อยกว่ากองทัพชาตินิยมในด้านอาวุธและยุทโธปกรณ์ จึงต้องอาศัยการซุ่มโจมตีและการเคลื่อนไหวทางยุทธศาสตร์เพื่อเอาชนะ
ปืนไรเฟิล.
กองทัพแดงจีนใช้อาวุธทั้งหมดที่ยึดได้จากกองทัพศัตรู โดยอาวุธที่สำคัญและมีประโยชน์ที่สุดก็คือปืนไรเฟิล ในช่วงฤดูหนาวปี พ.ศ. 2477 กองทัพแดงที่ 1 มี 12 กองพล ทหาร 72,300 นาย และปืนไรเฟิล 25,300 กระบอก เมื่อเทียบกับกองทัพแดงที่ 1 กองทัพแดงที่ 4 มีปืนไรเฟิลมากกว่า ซึ่งทำให้สามารถเกณฑ์ทหารใหม่ในมณฑลเสฉวนได้อย่สงมากมาย อย่างไรก็ตาม กองทัพท้องถิ่นก็ขาดแคลนปืนไรเฟิลเช่นกัน อย่างในช่วงฤดูร้อนปี 2477 กองพลที่ 7 ของสฺวิน หวยโจว มีทหาร 6,000 นาย แต่มีปืนไรเฟิลเพียง 1,200 กระบอก ทำให้กองพลที่ 7 พ่ายแพ้อย่างรวดเร็วเมื่อพยายามเข้าโจมตีฝูโจว
ปืนกล.
กองทัพแดงจีนแต่ละกรมจะมีกองร้อยปืนกล 1 กอง โดยแต่ละกองร้อยจะมีปืนกล 6 กระบอกขึ้นไป อัตราการติดตั้งปืนกลของกองทัพแดงไม่น้อยไปกว่ากองกำลังของกองทัพชาตินิยม จึงเป็นหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่กองทัพแดงสามารถเอาชนะกองทัพชาตินิยมได้หลายครั้ง ปืนกลที่พบเห็นได้ทั่วไปมากที่สุดในขณะนั้นได้แก่ เอ็มจี08, เซบี vz. 26, เอ็ม1918 ปืนไรเฟิลอัตโนมัติบราวนิง และปืนกลฮอตช์คิส เอ็ม1914
อาวุธเย็น.
กองทัพแดงจีนขาดแคลนปืนไรเฟิลอย่างหนัก จึงจำเป็นต้องใช้อาวุธเย็น เช่น ดาบ กระบี่ หอก เป็นต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับทหารส่วนใหญ่ในกองทหารองครักษ์แดง
ในฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2473 เจิง จงเชิง เป็นบัญชาการทหารองครักษ์แดง 30,000 นายซึ่งล้วนได้รับการติดอาวุธด้วยอาวุธเย็น แม้จะมีทหารจำนวนมหาศาล แต่กองกำลังฝ่ายตรงข้าม 1,000 นายที่ติดอาวุธด้วยปืนไรเฟิลก็สามารถเอาชนะกองกำลังของเจิงได้
ปืนกลมือ.
ปืนกลมือที่กองทัพแดงจีนใช้คือ เอ็มเพ 18 ซึ่งยึดมาจากกองกำลังชาตินิยมที่ซื้อมาจากเยอรมนี กองกำลังของกองทัพแดงมักใช้ปืนเหล่านี้เพื่อเอาชนะกองกำลังศัตรูอย่างรวดเร็ว
ปืนใหญ่.
กองทัพแดงใช้ปืนใหญ่ที่ยึดมาจากกองกำลังศัตรู ส่วนใหญ่กองทัพแดงจะมีเพียงแค่ปืนครก โดยปกติแล้วกองทัพหนึ่งจะมีปืนครก 3–5 กระบอก ในช่วงฤดูร้อนปี พ.ศ. 2473 กองทัพที่ 5 ของเผิง เต๋อหวยได้ยึดปืนใหญ่ภูเขา 75 มม. ได้ 4 กระบอกที่ยฺเว่โจว แต่ทว่าพวกเขากลับขาดกระสุน
อากาศยาน.
ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2473 กองทัพแดงที่ 4 ยึดเครื่องบินลาดตระเวนของกองทัพชาตินิยมได้ในทางตะวันออกของมณฑลหูเป่ย์ นักบินหลง เหวินกวงได้เข้าร่วมกับกองทัพแดงและช่วยเหลือพวกเขาในการโจมตีศัตรู ก่อนที่กองทัพแดงที่ 4 จะถอยทัพจากฐานที่มั่นของพวกเขา ชาวนาในท้องถิ่นได้ซ่อนเครื่องบินไว้และพบอีกครั้งในปี 2494 กองทัพแดงที่ 1 ยังสามารถยึดเครื่องบินลาดตระเวนได้ 2 ลำในปี 2475