pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
คอมพิวเตอร์กราฟิกส์

คอมพิวเตอร์กราฟิกส์  หรือในศัพท์บัญญัติว่า วิชาเรขภาพคอมพิวเตอร์ คือหนึ่งในศาสตร์ องค์ความรู้ ของระเบียบวิธีการแก้ปัญหาเชิงคอมพิวเตอร์ (computing methodology) ที่แก้ปัญหาเกี่ยวกับเรื่องของภาพหรือการแสดงภาพ โดยเน้นการประมวลผลข้อมูลด้วยคอมพิวเตอร์ ให้ข้อมูลนำเข้าเป็นข้อมูลตัวเลข ตัวอักษร หรือสัญญาณต่าง ๆ แทน ตำแหน่งพิกัด สี รูปทรง ความสว่าง
ขั้นตอนแรกเริ่มต้นด้วยการสร้างแบบจำลอง (modeling) เพื่อแทนความสัมพันธ์ของข้อมูลต่าง ๆ เหล่านั้นให้สามารถประมวลผลได้ด้วยคอมพิวเตอร์
ตามด้วย การแปรเป็นภาพสุดท้าย หรือ เรียกอีกอย่างหนึ่งว่าเร็นเดอร์ หรือการเร็นเดอร์ (rendering) เป็นการแปรหรือแสดงผลลัพธ์ทางอุปกรณ์แสดงผลลัพธ์ เช่น จอภาพ หรือ อุปกรณ์อื่น ๆ ออกมาเป็นภาพเชิงเรขาคณิตมองเห็น รูปทรง สีสัน ลวดลาย ลายผิว หรือ ลักษณะแสงเงา รวมถึง ข้อมูลอื่น ๆ ของภาพ เช่น ข้อมูลการเคลื่อนไหว การเปลี่ยนแปลง ลักษณะการเชื่อมต่อ และ ความสัมพันธ์ระหว่างวัตถุหรือสิ่งของในภาพ
วิชานี้ยังครอบคลุมถึงการศึกษาด้านระบบในการแสดงภาพ ทั้งฮาร์ดแวร์ ซอฟต์แวร์ สถาปัตยกรรมของเครื่องคอมพิวเตอร์ อุปกรณ์เชื่อมต่อ หรือ อุปกรณ์ในการนำเข้า และ แสดงผล ปัจจุบันมีการประยุกต์ วิชาเรขภาพคอมพิวเตอร์ใช้งานร่วมกับเทคโนโลยีอื่น เช่น การสร้างภาพเคลื่อนไหวหรือ แอนิเมชัน งานภาพยนตร์ เกม สื่อประสมภาพและเสียง ศึกษาบันเทิง หรือ ระบบสร้างภาพความจริงเสมือน เป็นต้น
ระเบียบวิธีที่นิยมแบ่งเป็นสองวิธีหลัก คือ การใช้หลักการฉายและการใช้หลักการตามรอยละแสง สำหรับวิธีการสร้างภาพโดยใช้หลักการฉาย (projective method) ซึ่งใช้หลักการแปลงพิกัดข้อมูลตำแหน่งต่าง ๆ ในสามมิติ ให้เป็นข้อมูลที่มีพิกัดสองมิติแล้วแสดงผลบนอุปกรณ์แสดงผลเช่นจอภาพ เป็นต้น โดยระหว่างการแปลงพิกัดจะมีการคำนวณย่อย เช่น การขริบ (clipping) การขจัดเส้นแฝงผิวแฝง (hidden line/surface removal) และ การทำให้เป็นจุดภาพ (rasterization) เป็นต้น
อีกวิธีที่นิยมใช้คือ การตามรอยลำแสง (ray tracing) ซึ่งเป็นการคำนวณโดยอาศัยหลักไล่ตามรอยทางเดินของแสงที่มาจากแหล่งกำเนิดแสงมาตกกระทบที่วัตถุแล้วสะท้อนเข้าตาหรือกล้อง โดยไล่ตรวจสอบย้อนรอยแสง ไปดูค่าความสว่างของวัตถุที่จะแสดงในแต่ละจุดภาพบนอุปกรณ์แสดงผล
ฮีเลียม

ฮีเลียม  เป็นธาตุเคมีที่มีสัญลักษณ์ว่า He และมีเลขอะตอมเท่ากับ 2 ฮีเลียมเป็นแก๊สไม่มีสี ไม่มีกลิ่น ไม่มีรส ไม่เป็นพิษ เฉื่อย มีอะตอมเดี่ยวซึ่งถูกจัดให้อยู่ในหมู่แก๊สมีสกุลบนตารางธาตุ จุดเดือดและจุดหลอมเหลวของฮีเลียม มีค่าต่ำสุดกว่าบรรดาธาตุทั้งหมดในตารางธาตุ และมันจะปรากฏในอยู่รูปของแก๊สเท่านั้น ยกเว้นในสภาวะที่เย็นยิ่งยวด
ประวัติการค้นพบ.
มีการค้นพบฮีเลียม เมื่อ ค.ศ. 1868 ในบรรยากาศรอบดวงอาทิตย์ โดย โจเซฟ นอร์มัน ล็อกเยอร์ เขาได้ทำการทดลองโดยการส่องดวงอาทิตย์สังเกตเห็นเส้นสีเหลืองในสเปคตรัมของดวงอาทิตย์ ซึ่งไม่สอดคล้องกับธาตุใด ๆ ที่รู้จักกันบนโลก ล็อกเยอร์ ใช้คำศัพท์ภาษากรีกที่เรียกดวงอาทิตย์ (เฮลิออส : Helios) มาตั้งชื่อธาตุนี้ ว่า ฮีเลียม (Helium) นอกจากนี้ เซอร์ วิลเลียม แรมเซย์ ได้ค้นพบฮีเลียมบนโลก (ค.ศ. 1895) โดยเป็นส่วนประกอบที่อยู่ในแร่ยูเรนิไนท์ ซึ่งมีเส้นสเปกตรัมตรงกับที่สังเกตจากดวงอาทิตย์
ฮีเลียมที่มีอยู่ในเอกภพ มีมากเป็นอันดับสองรองจากไฮโดรเจน และมีปริมาณหนาแน่นในดาวฤกษ์ ซึ่งถูกสังเคราะห์ได้จากไฮโดรเจนนั่นเอง โดยอาศัยปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่น แม้ว่าฮีเลียมจะปรากฏในบรรยากาศของโลกเพียงหนึ่งส่วนใน 186,000 ส่วน (0.0005%) และมีปริมาณน้อยที่ปรากฏในแร่กัมมันตรังสี โลหะจากอุกกาบาต และน้ำพุแร่ และฮีเลียมปริมาณสูงพบได้ในฐานะส่วนประกอบ (มากถึง 7.6%) ในก๊าซธรรมชาติในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะในรัฐเท็กซัส นิวเม็กซิโก แคนซัส โอคลาโฮมา แอริโซนา และยูทาห์ นอกจากนั้นพบใน อัลจีเรีย แคนาดา สหพันธรัฐรัสเซีย โปแลนด์ และกาตาร์
เฟรดเดอริก โพห์ล

เฟรดเดอริก โพห์ล  (เกิด 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1919) เป็นบรรณาธิการ และนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ชาวสหรัฐ. ในวัยหนุ่ม เขาอาศัยอยู่ในมหานครนิวยอร์ก และเป็นสมาชิกของกลุ่ม Futurians.
ไซริล เอ็ม คอร์นบลู๊ท

ไซริล เอ็ม คอร์นบลู๊ท  (July 2, 1923 - March 21, 1958 -- นามปากกา: Cecil Corwin และ S.D. Gottesman) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ และหนึ่งในสมาชิกคนสำคัญของกลุ่ม Futurians. คอร์นบลู๊ทเกิดที่นครนิวยอร์ก สหรัฐ
อาร์เธอร์ ซี. คลาร์ก

เซอร์ อาร์เธอร์ ชาลส์ คลาร์ก (16 ธันวาคม ค.ศ. 1917 – 19 มีนาคม ค.ศ. 2008) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ซึ่งผลงานของเขาที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด ได้แก่นิยายชุด "จอมจักรวาล (Space Odyssey)" และชุด "ดุจดั่งอวตาร (Rendezvous with Rama)"
ผลงานเขียนนวนิยายของคลาร์ก มีความริเริ่มสร้างสรรค์เกี่ยวกับความเป็นไปได้ทางวิทยาศาสตร์ และมีอิทธิพลอย่างมากต่อการพัฒนาเทคโนโลยีในปัจจุบัน สิ่งประดิษฐ์จำนวนมากได้แรงบันดาลใจจากนิยายของคลาร์ก เช่น ดาวเทียม การสำรวจอวกาศ ลิฟต์อวกาศ
คลาร์ก อาศัยอยู่ที่กรุงโคลอมโบ ประเทศศรีลังกา เขาเดินทางเข้ามาอยู่ประเทศนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2499 และพักอาศัยอยู่อย่างถาวรจนได้รับสัญชาติศรีลังกา ชาวศรีลังกาถือว่าเขาเป็น "ความภูมิใจของลังกา" มอบรางวัล The Lankabhimanaya award (Pride of Lanka) ให้เป็นเกียรติเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 
ช่วงบั้นปลายชีวิต คลาร์กป่วยด้วยโรคโปลิโอต้องนั่งบนรถเข็นตลอดเวลา เขาเสียชีวิตเมื่อเช้ามืดของวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 ด้วยวัย 90 ปี ศพของเขาทำพิธีฝังอย่างเรียบง่าย ไม่มีพิธีกรรมทางศาสนาใดๆ ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2551 ที่เมืองโคลอมโบ ประเทศศรีลังกา
วงโคจรคลาร์ก.
ชื่อของคลาร์ก ถูกนำมาตั้งเป็นชื่อของ วงโคจรคลาร์ก (clarke belt) หรือวงโคจรค้างฟ้า (Geostationary orbit - GEO) เป็นวงโคจรที่ดาวเทียมส่วนใหญ่ใช้ในการสื่อสารระหว่างประเทศ นำเสนอแนวคิดเป็นครั้งแรกตั้งแต่ ค.ศ. 1928 โดย Herman Potočnik วิศวกรชาวสโลวีเนีย และเป็นที่รู้จักจากบทความที่คลาร์กเป็นผู้เขียน ชื่อ
"Extra-Terrestrial Relays — Can Rocket Stations Give Worldwide Radio Coverage?" ตีพิมพ์ในหนังสือ Wireless World ฉบับเดือนตุลาคม ค.ศ. 1945
คลาร์กนำเสนอแนวคิดในการสื่อสารด้วยคลื่นวิทยุเพื่อให้ครอบคลุมพื้นที่ทั่วโลก ด้วยการใช้ดาวเทียมอย่างน้อย 3 ดวง โคจรเหนือเส้นศูนย์สูตร ในตำแหน่งที่ทำมุมซึ่งกันและกัน 120 องศา ที่ความสูง 42,164 กิโลเมตร วัดจากจุดศูนย์กลางของโลก หรือประมาณ 35,787 กิโลเมตร (22,237 ไมล์) จากระดับน้ำทะเลปานกลาง โคจรไปพร้อมกับโลกด้วยความเร็วเท่ากับเวลาที่โลกหมุนรอบตัวเอง (Synchronous orbit) และตำแหน่งของดาวเทียมจะคงที่ตลอดเวลา เมื่อเปรียบเทียบกับโลก
ความปรารถนา 3 ประการของอาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก.
ในวันเกิดครบรอบปีที่ 90 ของเขา เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2550 รัฐบาลศรีลังกาได้จัดงานเพื่อเป็นเกียรติให้ มีผู้ร่วมงานเป็นบุคคลสำคัญในวงการอวกาศและวิทยาศาสตร์ เช่น อเลกไซ เลโอนอฟ นักบินอวกาศชาวรัสเซีย มนุษย์อวกาศคนแรกของโลกที่ออกไปท่องอวกาศ เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2508 คลาร์กได้กล่าวว่า ในชีวิตของเขาปรารถนาจะเห็น 3 สิ่งต่อไปนี้
จอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน

จอร์จ เรย์มอนด์ ริชาร์ด มาร์ติน  หรือที่รู้จักในนามปากกา จอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน (20 กันยายน ค.ศ. 1948) เป็นนักเขียนนิยาย ผู้เขียนบท ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ และนักเขียนเรื่องสั้นชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้แต่งนิยายชุดแนวจินตนิมิตระดับสูงชื่อ "มหาศึกชิงบัลลังก์" ซึ่งนำมาดัดแปลงเป็นซีรีส์ "มหาศึกชิงบัลลังก์" (2011–2019) ของเอชบีโอที่ได้รับรางวัลรางวัลเอมมี และซีรีส์ภาคก่อนหน้าชื่อ "ตระกูลแห่งมังกร" (2022–ปัจจุบัน) เขายังมีส่วนช่วยในการสร้างชุดรวมเรื่อง "Wild Cards" และมีส่วนในการสร้างโลกในวิดีโอเกม "เอลเดนริง" เมื่อ ค.ศ. 2022
ใน ค.ศ. 2005 Lev Grossman จาก "ไทม์" เรียกมาร์ตินเป็น "โทลคีนแห่งอเมริกา" และใน ค.ศ. 2011 เขาได้รับการจัดเป็นหนึ่งในบุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกของ"ไทม์" 100 เขาเป็นพลเมืองที่อาศัยอยู่ในแซนตาเฟ รัฐนิวเม็กซิโกมาอย่างยาวนาน โดยเขาช่วยให้ทุนแก่Meow Wolf และถือครองโรงภาพยนตร์ฌ็อง ก็อกโต ทางนครจึงจัดให้วันที่ 29 มีนาคมเป็นวันจอร์จ อาร์. อาร์. มาร์ติน
ชีวิตช่วงต้น.
จอร์จ เรย์มอน มาร์ติน (เขารับชื่อยืนยัน ริชาร์ด ตอนอายุ 13 ปี) เกิดในวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1948 ที่เบย์โอนน์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นบุตรของเรย์มอนด์ คอลลินส์ มาร์ติน กรรมกรท่าเรือ กับมาร์กาเรต เบรดี มาร์ติน ครอบครัวฝ่ายแม่เคยร่ำรวย โดยเป็นถึงเจ้าของธุรกิจก่อสร้างที่ประสบความสำเร็จ แต่ต้องสูญเสียทุกอย่างจากภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ซึ่งเป็นสิ่งที่มาร์ตินรำลึกเสมอทุกครั้งที่เขาเดินผ่านบริเวณที่เคยเป็นท่าเรือและบ้านของครอบครัว เขามีน้องสาวสองคนชื่อ Darleen และ Janet เขามีเชื้อสายไอริช ส่วนผลการตรวจสอบดีเอ็นเอในซีรีส์ "Finding Your Roots" เปิดผลเป็น 53.6% "บริติชและไอริช", 22.4% ยิวอัชเกนัซ และ 15.6% "ยุโรปตะวันตกเฉียงเหนือในวงกว้าง"
โรเจอร์ เซลาซนี

โรเจอร์ เซลาซนี  (13 พ.ค. 1937 - 14 มิ.ย. 1995) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์และนิยายแฟนตาซีชาวอเมริกัน. เขาเคยได้รับรางวัลเนบิวลาสามครั้ง และรางวัลฮิวโกหกครั้ง ซึ่งสองครั้งในนั้น เป็นนิยายเรื่อง "Lord of Light" (ค.ศ. 1968) และ "...And Call Me Conrad" (ค.ศ. 1966) (ซึ่งภายหลังตีพิมพ์ในชื่อ "This Immortal")
ฟิลิป เค. ดิก

ฟิลิป คินเดรด ดิก (16 ธันวาคม ค.ศ. 1928 — 2 มีนาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดคนหนึ่งทั้งจากผู้อ่านทั่วไปและนักวิจารณ์ งานของเขามีอิทธิพลต่อนิยายวิทยาศาสตร์ในยุคหลัง โดยเฉพาะแนวไซเบอร์พังก์ และโพสโมเดิร์น งานเขียนหลายเรื่องของเขาได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์
เมอเรย์ ไลน์สเตอร์

เมอเรย์ ไลน์สเตอร์  เป็นนามปากกา ของ วิล เอฟ. เจนกินส์ (Will F. Jenkins, หรือชื่อเต็มว่า William Fitzgerald Jenkins) นักเขียนเรื่องแนววิทยาศาสตร์ และประวัติศาสตร์ทางเลือก (alternative history).
เมอเรย์เกิดเมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) ที่ Norfolk, Virginia สหรัฐ เขาได้รับรางวัลฮิวโก ประจำ ปี ค.ศ. 1956 จากนวนิยายเรื่อง "Exploration Team". เมอเรย์เสียชีวิตเมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2518.
อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์

เซอร์ อาร์เธอร์ อิกเนเชียส โคนัน ดอยล์  เป็นนักเขียนเรื่องสั้น นวนิยาย ประวัติศาสตร์ และแพทย์คนสำคัญของสกอตแลนด์ แต่ผลงานที่สร้างชื่อเสียงมากที่สุด คือนิยายรหัสคดีชุด "เชอร์ล็อก โฮมส์"
โคนัน ดอยล์ได้รับการศึกษาจากคณะเยซูอิต ที่วิทยาลัยสโตนีเฮิสต์ และจบการแพทย์จากมหาวิทยาลัยเอดินบะระ เมื่อ ค.ศ. 1881 แล้วประกอบอาชีพแพทย์ตามที่ได้ร่ำเรียนมา ขณะเดียวกันก็ได้เริ่มงานเขียนเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างสม่ำเสมอ เรื่องสั้นเรื่องแรกของเขาได้รับตีพิมพ์ในวารสารแชมเบอร์ (Chambers) เมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1879 และเขียนสารคดีเรื่องแรก ในวารสารการแพทย์ "British Medical Journal" ในเดือนเดียวกัน 
เรื่องที่ไม่ได้ตีพิมพ์เรื่องหนึ่งในช่วงนั้น แสดงถึงการทดลองด้วยคุณลักษณะ 2 อย่าง คือ การใช้ตัวเอกที่มีความรู้ในศาสตร์ลับ และคนเล่าเรื่องที่ไม่มีความเชี่ยวชาญด้านใด แต่พัฒนาการของแนวคิดดังกล่าวก้าวถึงจุดสูงสุดเมื่อ ค.ศ. 1886 และสร้างสีสันมีชีวิตชีวามาก จากเรื่อง "A Study in scarlet" เป็นเรื่องของนักสืบชื่อเชอร์ล็อก โฮลมส์ และเพื่อนชื่อหมอวัตสัน ด้วยการสร้างบทสนทนาที่สนุกสนาน น่าติดตาม ทำให้เรื่องของเขาเป็นที่นิยมกันอย่างกว้างขวาง และตีพิมพ์เป็นเรื่องสั้นกว่า 56 เรื่อง และนวนิยาย 4 เรื่อง โดยได้รับแนวคิดจาก "Socrates and his disciples" ของเพลโต และ "Don Quixote" ของเซอร์บันเตส เป็นต้น 
โคนัน ดอยล์ยังถือว่าเป็นหนี้ความรู้ของเอ็ดก้าร์ แอลลแลน โป (Edgar Allan Poe) บิดาแห่งรหัสคดี แต่การสร้างสรรค์เรื่องของโคนัน ดอยล์ทำให้นวนิยายชุดเชอร์ล็อก โฮมส์มีความแตกต่างจากนิยายสืบสวนทั่วไป และกลายเป็นนิยายรหัสคดียิ่งใหญ่ในชั่วเวลาไม่นาน เขาให้เขียนให้โฮมส์เสียชีวิตเมื่อ ค.ศ. 1893 เพื่อจบนิยายชุดนี้ แต่ต้องแต่งเรื่องให้โฮมส์กลับมาอีกครั้ง ตามคำเรียกร้องของบรรดานักอ่านของเขา
เรื่องยาวของโคนัน ดอยล์ได้แก่เรื่องเล่าสมัยกลาง เกี่ยวกับทหารในคริสต์ศตวรรษที่ 14 การปฏิวัติรัฐประหารในประเทศต่าง ๆ แต่ดูเหมือนเรื่องสั้นของเขาจะเป็นที่รู้จักและนิยมกันมากกว่า งานของเขายังมีเรื่องราวการผจญภัยกึ่งนิยายวิทยาศาสตร์ อย่างเรื่องสั้นชุด "Professor Challenger" เป็นต้น 
ดอยล์นั้นได้ทำหน้าที่เป็นแพทย์เรื่อยมาตั้งแต่จบการศึกษา และเลิกอาชีพนี้ไปทำงานด้านวรรณกรรมเมื่อ.ค.ศ. 1891 จากนั้นย้ายไปอยู่ที่ลอนดอน และต่อมาได้ย้ายไปที่เมืองซัสเซ็กซ์ และเอสเซ็กซ์ 
เมื่อ ค.ศ. 1902 โคนัน ดอยล์ได้รับพระราชทานยศอัศวิน อันเนื่องมาจากการบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ โดยเฉพาะในสงครามแอฟริกา 
หลังจากบุตรชายของเขาเสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ 1 (ซึ่งเขาได้เขียนประวัติเหตุการณ์ต่าง ๆ เอาไว้) เขาเริ่มสนใจเรื่องธรรมะ ซึ่งมีผลต่อเรื่องสยองขวัญของเขาด้วย โคนัน ดอยล์เสียชีวิตเมื่อปี 1930 อายุได้ 71 ปี ผ่านการสมรส 2 ครั้ง และมีบุตร 5 คน
คำพูด.
"It is a great thing to start life with a small number of really good books which are your very own." (การเริ่มต้นชีวิตโดยมีหนังสือที่ดีจริง ๆ ไม่กี่เล่มเป็นของตัวเองนั้นเป็นเรื่องเยี่ยมยอด)
แฮร์รี แฮร์ริสัน

แฮร์รี แมกซ์เวลล์ แฮร์ริสัน (เกิด 12 มีนาคม พ.ศ. 2468 (ค.ศ. 1925) ณ เมืองสแตมฟอร์ด รัฐคอนเนทิคัต — เสียชีวิต 15 สิงหาคม พ.ศ. 2555) เป็นนักเขียนจินตนิยายชาวอเมริกัน เคยอาศัยอยู่หลายที่ในโลก รวมถึงเม็กซิโก อังกฤษ เดนมาร์ก และอิตาลี ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่กรุงดับลิน สาธารณรัฐไอร์แลนด์ 
เขาเป็นที่รู้จักจากตัวละคร Stainless Steel Rat และนิยาย "Make Room! Make Room!" (ค.ศ. 1966) ซึ่งเป็นพื้นฐานของภาพยนตร์เรื่อง "Soylent Green" (ค.ศ. 1973)
แฮร์รีเคยเป็นประธานสมาคมภาษาเอสเปรันโตของไอร์แลนด์
พอล แอนเดอร์สัน

พอล แอนเดอร์สัน (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 – 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ที่มีผลงานเป็นจำนวนมาก ในช่วงยุคทองของนิยายวิทยาศาสตร์
ในช่วงแรกของการตีพิมพ์ผลงาน เขาใช้นามแฝงหลายชื่อ ได้แก่ "A. A. Craig", "Michael Karageorge" และ "Winston P. Sanders" นอกจากเรื่องแนววิทยาศาสตร์แล้ว พอล แอนเดอร์สัน ยังเขียนเรื่องแนวแฟนตาซีอีกด้วย เช่น เรื่องชุด the King of Ys
แอนเดอร์สัน เกิดเมื่อ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 (ค.ศ. 1926) ที่ Bristol เพนซิลเวเนีย สหรัฐ ถึงแก่กรรมเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2544
เกรกกอรี่ เบนฟอร์ด

เกรกกอรี่ เบนฟอร์ด  (เกิด 30 มกราคม พ.ศ. 2484) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ และนักฟิสิกส์ ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำอยู่ที่ คณะฟิสิกส์และดาราศาสตร์ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เออร์วิน
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์

บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ หรือ ไซไฟ เป็นนิยายที่เสนอมุมมองเกี่ยวกับผลกระทบต่อบุคคลหรือสังคม จากวิทยาศาสตร์หรือเทคโนโลยีในจินตนาการ บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ จัดอยู่ในกลุ่มนวนิยายประเภทจินตนิยาย (Speculative Fiction - กลายมาจาก SF ซึ่งเป็นอักษรย่อของ Science Fiction) ซึ่งประกอบด้วยสองผลลัพธ์หลัก ๆ  ได้แก่ บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
ประเภท.
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์สุดขั้ว.
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์สุดขั้ว (Hard Science Fiction) เป็นแนวหลักดั้งเดิมของบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์จริง ๆ ผู้วางรากฐานของนิยายแนวนี้ได้แก่ เอช. จี. เวลส์, โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์, อาร์เทอร์ ซี. คลาร์ก เป็นต้น บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์โดยแท้นั้น เสนอมุมมองของสิ่งประดิษฐ์ หรือเทคโนโลยีบางอย่าง ที่มีแนวโน้มว่าสามารถเป็นไปได้จริงในทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี หรือแสดงสภาพสังคมในอนาคตอันใกล้ ตามหลักของอนาคตศาสตร์ (Futurology) และสาขาวิชาที่ใช้ในการมองอนาคตชนิดอื่น
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อย่างอ่อน.
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อย่างอ่อน (Soft Science Fiction) มีรูปแบบหลากหลาย โดยมีความถูกต้องหรือความเป็นไปได้ของทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ ที่นำมาประกอบเรื่องอยู่ในระดับหนึ่ง อาจจะกล่าวถึงทฤษฎี หรือสิ่งประดิษฐ์ ต่าง ๆ ที่ผู้ประพันธ์จินตนาการขึ้นมาบ้าง แต่เป็นที่ยอมรับได้ของผู้อ่าน เสน่ห์ของบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์แบบอ่อน คือความยืดหยุ่นของ ฉาก เนื้อเรื่อง และตัวละคร ซึ่งมีให้เล่นได้มากกว่าบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์โดยแท้ ในกลุ่มของนิยายชนิดนี้ ฉากที่มักจะปรากฏคืออนาคตหรืออดีต “อันไกลโพ้น” ซึ่งเอื้อต่อการประดิษฐ์โครงเรื่องของผู้เขียน การเดินทางผ่านเวลาเป็นไปได้อย่างอิสระ การเดินทางผ่านไฮเปอร์สเปซ มีการเดินทางด้วยความเร็วเหนือแสง ตัวอย่างบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อย่างอ่อนมีอยู่มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้น "ชายในชุดแอสเบสโตส" ไปจนถึง "Stainless Steel Rat" ซึ่งไม่ได้เน้นที่เทคโนโลยีมากนัก แต่เน้นที่ตัวเอกของเรื่องแทน (พระเอกเก่งจนเกินจริง แต่สนุกน่าติดตาม). นิยายชุด"สถาบันสถาปนา" ที่นักอ่านชาวไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี ซึ่งนำเสนอถึงผลกระทบจากเทคโนโลยีหุ่นยนต์ต่อมนุษยชาติ อาจจัดอยู่ระหว่าง บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์โดยแท้ กับ บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อย่างอ่อน
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์จินตนิมิต.
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์จินตนิมิต (Science Fantasy) เป็น “ตัวเชื่อม” ระหว่างพื้นที่ที่ บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์ มาบรรจบกับ นิยายจินตนิมิต นิยายกลุ่มนี้ ไม่เน้นเรื่องความถูกต้อง ข้อเท็จจริง หรือความเป็นไปได้ ของหลักการทางวิทยาศาสตร์ที่นำมาประกอบตัวเนื้อเรื่อง แต่จะเน้นเรื่องความกลมกลืนของตัวเรื่อง บุคลิกและความสัมพันธ์ของตัวละคร ความสนุกสนานและน่าติดตาม "สตาร์วอร์ส" จัดว่าเป็นตัวอย่างที่ดีของนวบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์จินตนิมิต ซึ่งมักจะอาศัยฉากอวกาศและเทคโนโลยี เข้ามาจับตัวเรื่อง แต่โครงของเรื่องนั้น มีพ่อมด เจ้าชาย เจ้าหญิง ฮีโร และตัวร้าย (ดาร์ค ลอร์ด) เช่นเดียวกับนิยายจินตนิมิตอื่น ๆ
โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์

โรเบิร์ต เอ. ไฮน์ไลน์  นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน มักถูกเรียกขานว่า "ประธานนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์" (dean of science fiction writers) นับว่าเป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงและทรงอิทธิพลมากคนหนึ่ง ไฮน์ไลน์ กับ ไอแซค อสิมอฟ และ อาเทอร์ ซี. คลาร์ก ได้รับยกย่องว่าเป็น "Big Three" หรือพี่ใหญ่ทั้งสามแห่งวงการนิยายวิทยาศาสตร์ 
ผลงาน.
ในนิยายของไฮน์ไลน์หลายๆ เรื่อง ได้ประดิษฐ์สำนวนที่ดังๆ และถูกใช้กันจนกลายเป็นสำนวนธรรมดา เช่น TANSTAAFL (there ain't no such thing as a free lunch) จากเรื่อง จันทราปฏิวัติ เป็นต้น
กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์

กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์ ตั้งขึ้นโดย ไอแซค อสิมอฟ เพื่อใช้กับหุ่นยนต์ ในนิยายวิทยาศาสตร์ของเขา กฎเหล่านี้ ไม่ได้เกี่ยวข้องโดยตรงกับหุ่นยนต์ในชีวิตจริงแต่อย่างใด
โดยกฎเหล่านี้สามารถเห็นได้อย่างชัดเจนในฉากเริ่มเรื่องของภาพยนตร์ ไอ โรบอท(I, Robot)
"อ้างอิงจาก คู่มือหุ่นยนต์ศาสตร์ ฉบับแก้ไขครั้งที่ 56 ค.ศ. 2058"
ต่อมาในภายหลัง ได้มีการเพิ่มกฎข้อ 0 ลงไป คือ
 0. หุ่นยนต์มิอาจกระทำการอันตรายต่อมนุษยชาติ หรือนิ่งเฉยปล่อยให้มนุษยชาติตกอยู่ในอันตรายได้
 (A robot may not injure humanity, or, through inaction, allow humanity to come to harm.)
โดยการกระทำตามกฎข้อ 1, 2 และ 3 จะต้องไม่ขัดกับกฎข้อ 0 นี้
วิวัฒนาการของกฎของหุ่นยนต์.
ค.ศ. 1890
บริษัทหุ่นยนต์และมนุษย์กลแห่งสหรัฐฯ ทำการดัดแปลงกฎข้อที่ 1 โดยระบุไว้เพียงแค่ว่า
 1. หุ่นยนต์จะต้องไม่ทำร้ายมนุษย์
"อ้างอิงจาก "เนสเตอร์ 10" (ข้าคือหุ่นยนต์ #1, แปลโดย ธีรวินท์) : "Little Lost Robot" (I, Robot)"
ค.ศ.1900 
ซูซาน เคลวิน แสดงความคิดเห็นถึงการมีอยู่ของกฎข้อที่ศูนย์ขึ้นเป็นครั้งแรกว่า
 "เครื่องจักรจะต้องไม่ทำร้ายมนุษยชาติ หรือนิ่งเฉยปล่อยให้มนุษยชาติต้องตกอยู่ในอันตราย" กฎข้อแรกถึงข้อที่สามควรถูกปรับเปลี่ยนตามให้สอดคล้องกัน
"อ้างอิงจาก "เครื่องจักร" (ข้าคือหุ่นยนต์ #1, แปลโดย ธีรวินท์) : "The Evitable Conflict" (I, Robot)"
ค.ศ. 1950
อีลีจาห์ เบลีย์ แย้งว่า กฎข้อที่หนึ่งมีข้อผิดพลาด และให้ความเห็นว่าน่าจะถูกระบุไว้ว่า
 "ภายใต้การรับรู้, หุ่นยนต์จะไม่ทำสิ่งใดที่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ หรือนิ่งเฉยปล่อยให้มนุษย์ตกอยู่ในอันตราย" มากกว่า
"อ้างอิงจาก นครสุริยะ (แปลโดย ประหยัด โภคะฐิติยุกต์) : The Naked Sun"
ค.ศ. 2000
ห.จิสการ์ด เพิ่มกฎข้อที่ศูนย์ให้อยู่เหนือกฎของหุ่นยนต์ดั้งเดิมสามข้อ โดยระบุว่า
 "หุ่นยนต์จะต้องไม่ทำร้ายมนุษยชาติ หรือนิ่งเฉยปล่อยให้มนุษยชาติ ต้องตกอยู่ในอันตราย" กฎข้อแรกถึงข้อที่สามควรถูกปรับเปลี่ยนตามให้สอดคล้องกัน
"อ้างอิงจาก นครหุ่นยนต์ (แปลโดย ระเริงชัย) : Robot and Empire"
หลังสถาปนาแห่งปฐมภพ
ภพมีชีวิต ปฐมภพ (หรือภพไกอา) ได้ปรับกฎข้อแรกให้สอดคล้องกับปรัชญาแห่งตน โดยระบุไว้ว่า
 "ปฐมภพจะต้องไม่ทำร้ายสิ่งมีชีวิต หรือนิ่งเฉยปล่อยให้สิ่งมีชีวิตตกอยู่ในอันตราย"
"อ้างอิงจาก สถาบันสถาปนาและปฐมภพ (แปลโดย ทศพล) : Foundation's Edge"
โดยในปัจจุบันได้มีการเติมตรรกะทางความคิดให้มีความสามารถเพิ่มขึ้น
โดยใช้ กฎเพียงข้อเดียวคือ รับรู้และทำตาม
วอลเตอร์ เทวิส

วอลเตอร์ เทวิส (Walter Tevis) นักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ชาวสหรัฐ เกิดเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1928 ที่ซานฟรานซิสโก เสียชีวิตเมื่อ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1984 ด้วยโรคมะเร็งปอด ผลงานของเทวิส ที่มีแปลเป็นภาษาไทย คือเรื่อง "The Man Who Fell to Earth" แปลเป็นไทยในชื่อ บุรุษผู้มาจากต่างดาว
บ้านอับดุลราฮิม

บ้านอับดุลราฮิม ตั้งอยู่ที่บ้านเลขที่ 960 ถนนพระรามที่ 4 แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร ด้านหลังคืออาคารอับดุลราฮิม เพลสซึ่งเป็นสำนักงานสูง 34 ชั้น โดยมีประชุม อับดุลราฮิม เป็นเจ้าของ สร้างเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2450–2451 โดยบิดาของคุณประชุมตั้งใจสร้างเป็นบ้านพักตากอากาศแบบบังกะโลที่หัวหิน เนื่องจากไม่มีเวลาไปพักตากอากาศถึงหัวหิน จึงมาสร้างในกรุงเทพฯ แทน 
ในปี พ.ศ. 2523 ได้มีการบูรณะซ่อมแซมกระเบื้องที่แตกและต่อเติมห้องชั้นล่างเพิ่มอีกส่วนหนึ่งโดย หม่อมราชวงศ์จักรรถ จิตรพงศ์ อดีตปลัดกระทรวงวัฒนธรรม
ลักษณะอาคาร.
เป็นอาคารบ้านไม้ 2 ชั้น หลังคาทรงมนิลา คือหลังคาปั้นหยาที่เปิดหน้าจั่ว มุงกระเบื้องว่าว เสาโครงสร้างชั้นล่างเป็นปูนส่วนโครงสร้างชั้นบน พื้นและผนังเป็นไม้ ด้านหน้าอาคารเป็นมุขทั้ง 2 ข้างยื่นออกมา คลุมด้วยหลังคาปีกนก ส่วนพักอาศัยยกพื้นสูง ใต้ถุนโล่ง ใช้เป็นที่นั่งเล่น พักผ่อน และรับแขก มีช่องระบายอากาศบานเกล็ดไม้เหนือหน้าต่างหน้าจั่ว หลังคาประดับไม้ฉลุลวดลายที่มีความละเอียดสวยงาม เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมช่วงปลายสมัยรัชกาลที่ 5 ต่อต้นรัชกาลที่ 6 
บ้านอับดุลราฮิมได้รับรางวัลอาคารอนุรักษ์ดีเด่นประจำปี พ.ศ. 2525 จากสมาคมสถาปนิกสยาม
เซาท์พาร์ก

เซาท์พาร์ก  เป็นภาพยนตร์การ์ตูนอเมริกันสร้างโดยแมตต์ สโตน และเทรย์ พาร์เกอร์ ออกฉายทาง คอเมดีเซนทรัล ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2540 โดยเป็นเรื่องราวของนักเรียนประถม 4 คน (เริ่มเรื่องอยู่ ป.3 ปัจจุบันอยู่ ป. 4) ผจญภัยในที่ต่างๆ ภายในเมืองเล็กๆชื่อ เซาท์พาร์ก ในรัฐโคโลราโด ลักษณะตัวละครเริ่มออกแบบจากการตัดกล่องกระดาษมาประกอบเป็นรูปร่าง เนื้อเรื่องของเซาท์พาร์กจะเกี่ยวกับเหตุการณ์ปัจจุบัน โดยจะเน้นในลักษณะล้อเลียน ประชด เสียดสีสังคม
เซาท์พาร์กได้ชื่อว่าเป็นการ์ตูนที่มีเรื่องราวเกี่ยวเหตุการณ์ปัจจุบันมาก ยกตัวเอย่างเช่นตอน วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 หลังจากนั้นไม่นานเซาท์พาร์กมีตอนที่ เด็ก 4 คนได้เดินทางไปอิรักและเจอกับ บินลาเดน หรืออย่างตอน ที่พีเอสพีออกวางตลาด ตัวละครในเรื่องเซาท์พาร์กก็ถือเครื่องพีเอสพีเล่น หรือแม้แต่เหตุการณ์เทอร์รี ชายโว เซาท์พาร์กก็มีเรื่องราวเหตุการณ์หลังจากนั้น ซึ่งตอนนี้เองที่เซาท์พาร์กได้รับรางวัลเอมมี
ปัจจุบันปี พ.ศ. 2561 เซาท์พาร์กได้ดำเนินมาถึงซีซั่นที่ 22 และมีภาพยนตร์หนึ่งเรื่องคือ"South Park: Bigger, Longer & Uncut" รวมถึงมีดีวีดีและโฮมวิดีโอภาคพิเศษอีกหลายตอนไม่ว่าจะเป็น "South Park:Imaginationland" , "The Cult of Cartman" , "A Little Box of Butters" และ "Christmas Time in South Park" และวิดีโอเกมเช่น "South Park The Stick Of Truth"
เรื่องล้อเลียนในเซาท์พาร์ก.
ในเซาท์พาร์กมีเรื่องล้อเลียนมากมายกับทุกเรื่อง รวมถึงเหตุการ์ปัจจุบันต่าง ๆ ส่วนหนึ่งของเรื่องที่ถูกล้อเลียนได้แก่ คนอ้วน คนดำ คนยิว คนเอเชีย คนพิการ บิลล์ เกตส์ ไมเคิล แจ็กสันที่ผ่าตัดศัลยกรรมจมูก หรือแม้แต่ พระเยซูต่อสู้กับซานตาคลอส
มหาวิทยาลัยบอลล์สเตต

มหาวิทยาลัยบอลล์สเตต  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมืองมันซี ในรัฐอินดีแอนา บอลล์เสตตก่อตั้งในปี พ.ศ. 2461 (ค.ศ. 1918) เนื้อที่ของมหาวิทยาลัยมีมากกว่า 1000 เอเคอร์ โดยมีนักศึกษามากกว่า 20,000 คน มหาวิทยาลัยมีชื่อเสียงในด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ ครุศาสตร์ มานุษยวิทยา และด้านอื่นๆ ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงได้แก่ เดวิด เลตเทอร์แมน พิธีกรทอล์กโชว์ และ จอห์น ชแนตเตอร์ ผู้ก่อตั้งธุรกิจพิซซาปาปา จอห์น
มหาวิทยาลัยบอลล์สเตต ได้รับการจัดอันดับเป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 1 ที่ใช้เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตไร้สายทั่วมหาวิทยาลัยมากที่สุดในปี พ.ศ. 2548 โดยทำการสำรวจโดยบริษัทอินเทล
มหาวิทยาลัยซีราคิวส์

มหาวิทยาลัยซีราคิวส์  เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในเมืองซีราคิวส์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2375 (ค.ศ. 1832) มีนักศึกษาประมาณ 18,000 คน (พ.ศ. 2548)
มหาวิทยาลัยซีราคิวส์มีชื่อเสียงในด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ และนอกจากนี้ยังมีชื่อเสียงในด้านทีมบาสเกตบอลของมหาวิทยาลัย โดยเป็นแชมป์บาสเกตบอล ในปี พ.ศ. 2546 ในการแข่งขันไฟนอลโฟร์ที่นิวออร์ลีนส์ ชนะมหาวิทยาลัยแคนซัส 81-78
มหาวิทยาลัยออเบิร์น

มหาวิทยาลัยออเบิร์น  มหาวิทยาลัยรัฐของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมืองออเบิร์นในรัฐแอละแบมา ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2399 (ค.ศ. 1856) ในปัจจุบันมีนักศึกษากว่า 23,000 คน อาจารย์กว่า 1,200 คน เป็นมหาวิทยาลัยที่ใหญ่ที่สุดในรัฐ ออเบิร์นเป็นมหาวิทยาลัยหนึ่งในเพียง 13 มหาวิทยาลัยของสหรัฐที่เป็นทั้งศูนย์วิจัยประเภท land-grant, sea-grant, และ space-grant
ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงของมหาวิทยาลัย ได้แก่
อักขราทร จุฬารัตน

ศาสตราจารย์ อักขราทร จุฬารัตน (เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2483) เป็นข้าราชการพลเรือนชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งระดับสูงในการบริหารราชการแผ่นดิน เช่น เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา รวมทั้งดำรงตำแหน่งประธานศาลปกครองสูงสุดคนแรกของประเทศไทย เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2543 และพ้นจากตำแหน่งเนื่องจากอายุครบ 70 ปี เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2553 
ต้นตระกูลของอักขราทรคือ เจ้าพระยาบวรราชนายก หรือเฉกอะหมัด ขุนนางเชื้อสายเปอร์เซีย ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งจุฬาราชมนตรี เป็นสมุหราชนายกในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม ในสมัยกรุงศรีอยุธยา ลูกหลานบางส่วนของเฉก อาหมัด เปลี่ยนมานับถือศาสนาพุทธ เช่น ตระกูลบุนนาค ตระกูลจุฬารัตน ส่วนลูกหลานอื่นๆ ยังคงนับถือศาสนาอิสลาม เช่น ตระกูลอหะหมัดจุฬา
การทำงาน.
นอกจากนี้ อักขราทร จุฬารัตน ยังเคยดำรงตำแหน่งสำคัญๆ อาทิ กรรมการร่างรัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2517) สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ (พ.ศ. 2520–2522) กรรมาธิการร่างรัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2521) กรรมการร่างกฎหมาย (พ.ศ. 2528) และกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ (พ.ศ. 2538) ในคณะกรรมการกฤษฎีกา สมาชิกวุฒิสภา (พ.ศ. 2539–2543) รองประธานคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2549) รองประธานศาลรัฐธรรมนูญ (พ.ศ. 2550–2551) กรรมการกฤษฎีกา (พ.ศ. 2552–ปัจจุบัน) รวมทั้งท่านยังเคยทำหน้าที่เป็นผู้บรรยายในมหาวิทยาลัยและหน่วยงานต่างๆ หลายแห่ง เช่น เป็นผู้บรรยายวิชานิติกรรมสัญญา คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อักขราทร จุฬารัตน ได้รับการแต่งตั้งเป็นศาสตราจารย์พิเศษของมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อ พ.ศ. 2535 ได้รับรางวัลนิติโดม (พ.ศ. 2539) ได้รับเลือกโดยที่ประชุมใหญ่สมาคมศาลปกครองสูงสุดระหว่างประเทศให้ตำรงตำแหน่งประธานศาลปกครองระหว่างประเทศ (พ.ศ. 2548-2551) ได้รับรางวัลสัญญา ธรรมศักดิ์ ประเภทนักกฎหมายดีเด่น (พ.ศ. 2549)
ปัจจุบันอักขราทร จุฬารัตน พ้นจากตำแหน่งประธานศาลปกครองสูงสุด เนื่องจากมีอายุครบ 70 ปี โดยขณะนี้ทำหน้าที่เป็นกรรมการกฤษฎีกาและนายกสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม ทั้งนี้ตั้งแต่วันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป
คดียุบพรรค.
หลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2549 ได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานตุลาการรัฐธรรมนูญ (ทำหน้าที่แทน ศาลรัฐธรรมนูญ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ฉบับชั่วคราว พุทธศักราช 2549) คำพิพากษาส่วนตัวในคดียุบพรรค ของอักขราทร ให้ยุบพรรคไทยรักไทยและตัดสิทธิกรรมการบริหารพรรคทั้งหมด 111 คน เป็นเวลา 5 ปี ผลจากการตัดสินคดีดังกล่าว ทำให้ อักขราทร ถูกข่มขู่ โดยมีผู้นำระเบิดวางไว้หน้าบ้าน ซึ่งตำรวจสันนิษฐานว่าเป็นการสร้างสถานการณ์ แต่เหล่าสื่อมวลชนบางกลุ่มต่างกล่าวกันว่าเป็นการแก้แค้นของ พันตำรวจโททักษิณ ชินวัตร
พระยศเจ้านายไทย

ในประเทศไทย พระยศเจ้านาย คือพระอิสริยยศของพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ 
พระภรรยาของพระเจ้าแผ่นดิน.
ตามโบราณราชประเพณี เมื่อเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติ จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาพระอิสริยยศพระภรรยา ให้มีพระอิสริยยศฐานันดรศักดิ์ในพระบรมราชจักรีวงศ์ โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดลำดับพระเกียรติยศแห่งพระภรรยาเจ้าและบาทบริจาริกาดังนี้
พระภรรยาเจ้า.
พระภรรยาเจ้า หมายถึง ภรรยาของพระเจ้าแผ่นดิน ที่มีพระกำเนิดเป็นเจ้า ซึ่งตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยพระฐานันดรศักดิ์ของพระภรรยาเจ้า ได้กำหนดไว้ว่ามี 4 ขั้น คือ พระอัครมเหสี พระมเหสี พระราชเทวี และพระอรรคชายา
พระอัครมเหสีเป็นพระอิสริยยศพระภรรยาเอกในพระเจ้าแผ่นดิน หรือเป็นพระมารดาขององค์รัชทายาท ในอดีตนั้นพระอัครมเหสีมีคำนำพระนามแตกต่างกันแล้วแต่รัชสมัย อาทิ กรมหลวงบาทบริจาในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี สมเด็จพระนางเธอ พระองค์เจ้าโสมนัสวัฒนาวดี พระนางนาฏบรมอัครราชเทวีในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นต้น
บาทบริจาริกา.
บาทบริจาริกา หมายถึง ภรรยาที่เป็นสามัญชนของพระมหากษัตริย์ พระมหาอุปราช และเจ้าฟ้า คือ มีฐานันดรตั้งแต่ "หม่อมราชวงศ์หญิง" ลงไป โดยมีคำนำหน้านามว่า เจ้าจอม โดยสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงอธิบายไว้ในหนังสือสาส์นสมเด็จว่า เมื่อแรกใช้นำหน้าประกอบการเรียกพระสนมที่เป็นคนโปรดว่า "จอมพระสนม" หรือ "เจ้าจอมพระสนม" แต่เวลาพูดจะย่อตัดคำว่า " พระสนม" ออก เหลือเพียง "จอม" หรือ "เจ้าจอม" และหากรับราชการจนมีพระราชโอรสหรือพระราชธิดาจะได้เลื่อนเป็น "เจ้าจอมมารดา" โดยบาทบริจาริกามีลำดับชั้น 4 ชั้น คือ พระสนมเอก พระสนม เจ้าจอม และนางอยู่งาน
พระบรมวงศานุวงศ์.
พระบรมวงศานุวงศ์ คือ พระประยูรญาติ แบ่งเป็น 2 ชั้นคือ 
ราชนิกุลและสายสัมพันธ์.
บุคคลนับเนื่องในราชสกุล ลำดับรองลงมาจากหม่อมเจ้า แม้มีคำนำหน้านามเป็นพิเศษอยู่ แต่ก็ถือเป็นสามัญชน
พระภรรยาของเจ้าชาย.
มีทั้งหมด 6 ฐานันดร ได้แก่
การสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าในพระราชวงศ์.
มีเจ้านายหลายพระองค์ที่ประสูติเป็นสามัญชนนอกราชวงศ์จักรี แต่ได้รับพระราชทานสถาปนาให้เป็นเจ้าในพระราชวงศ์ 
เชิงอรรถ.
นิติธร ล้ำเหลือ

นิติธร ล้ำเหลือ ชื่อเล่น นกเขา หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ทนายนกเขา" เป็นทนายความที่รับว่าความคดีเกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน และการใช้อำนาจที่ไม่เป็นธรรมของหน่วยงานภาครัฐ ปัจจุบันเป็นกรรมการฝ่ายสิทธิมนุษยชนประจำสภาทนายความในพระบรมราชูปถัมภ์ และแกนนำคณะหลอมรวมประชาชน
ประวัติ.
เกิดเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2508 จบการศึกษาปริญญาตรีนิติศาสตรบัณฑิตและปริญญาโทนิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายพัฒนา จากคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ตั้งสำนักงานกฎหมาย KAT ตั้งอยู่ที่อาคารพญาไทพลาซ่า ชั้น 17 ซึ่งเป็นที่อยู่ของเขาด้วยเช่นเดียวกัน มีชื่อเสียงจากคดีฟ้องร้องต่อศาลปกครอง คดีการแปรรูปรัฐวิสาหกิจ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทย คดีแถลงการณ์ร่วมไทย-กัมพูชา กรณีเสนอปราสาทพระวิหารเป็นมรดกโลกขัดต่อรัฐธรรมนูญ และคดีการเมือง เช่น คดีนายยงยุทธ ติยะไพรัชทุจริตการเลือกตั้ง พ.ศ. 2550 จนนำไปสู่การยุบพรรคเมืองในเวลาต่อมา คดีการเลือกตั้ง 2 เมษายน พ.ศ. 2549 เป็นโมฆะ เป็นต้น
การชุมนุมทางการเมือง.
นายนิติธร เคยเข้าร่วมการชุมนุมกับพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) มาก่อนทั้งในปี พ.ศ. 2549 และ พ.ศ. 2551 โดยมีบทบาทเป็นทนายความดูแลเรื่องคดีความทางกฎหมายให้แก่กลุ่ม
ในวิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557 นายนิติธรได้เข้าร่วมชุมนุมกับกองทัพประชาชนโค่นระบอบทักษิณ (กปท.) ที่สวนลุมพินี จากนั้นเมื่อกปท.ได้ย้ายสถานที่ชุมนุมจากสวนลุมพินีเข้าปิดล้อมทำเนียบรัฐบาล ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2556 จนถึงวันที่ 10 ตุลาคม ปีเดียวกัน เมื่อรัฐบาลได้ประกาศพระราชบัญญัติความมั่นคงฉุกเฉิน (พ.ร.บ.ความมั่นคงฯ) ขึ้นมาใช้ และเจ้าหน้าที่ตำรวจได้รุกคืบเข้ามาขอคืนพื้นที่ ทางแกนนำกปท.ได้ตัดสินใจที่จะกลับไปชุมนุมยังสวนลุมพินีที่เดิม ยังความไม่พอใจแก่ผู้ชุมนุมบางส่วน ซึ่งรวมถึงนายนิติธรด้วย ทั้งหมดจึงได้เคลื่อนย้ายสถานที่ชุมนุมไปยังที่แยกอุรุพงษ์ เขตราชเวที แทน ซึ่งเป็นพื้นที่นอกเขตพระราชบัญญัติฯ และร่วมกับแกนนำนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง ก่อตั้งกลุ่มชุมนุมขึ้นมาใหม่ คือ เครือข่ายนักศึกษาประชาชนปฏิรูปประเทศไทย (คปท.) ซึ่งต่อมาได้ชุมนุมคู่ขนานกับการชุมนุมของกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยที่สมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) ไปด้วย
ในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 จากการชุมนุมในครั้งนี้ ศาลอาญาอนุมัติหมายจับแกนนำ กปปส. รวม 43 คน ผู้ต้องหาคดีกบฏ และความผิดอื่น รวม 8 ข้อหา เพื่อติดตามตัวมาดำเนินกระบวนการตามกฎหมาย นายนิติธรเป็นผู้ต้องหาหมายเลขที่ 11 
ต่อมา นิติธรก่อตั้งกลุ่มประชาชนคนไทย เพื่อเคลื่อนไหวทางการเมืองตอ่ต้านรัฐบาลของพลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชา ก่อนที่ต่อมา นิติธรได้นำกลุ่มประชาชนคนไทยเดิม รวมเข้ากับ คณะสามัคคีประชาชนเพื่อประเทศไทย ของนายจตุพร พรหมพันธุ์ ก่อตั้งเป็น "คณะหลอมรวมประชาชน" เพื่อเคลื่อนไหวจนถึงปัจจุบัน
ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต

ยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต  เป็นนิตยสารรายสัปดาห์ มีสำนักงานอยู่ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2476 ในชื่อ ยูเอสนิวส์ และได้รวมเข้ากับบริษัท "เวิลด์รีพอร์ต" ในปี พ.ศ. 2527 ยูเอสนิวส์ได้ชื่อว่าเป็นนิตยสารที่มีลักษณะการเขียนที่เป็นกลางมากกว่า นิตยสารในลักษณะเดียวกันซึ่งได้แก่ไทม์ และนิวส์วีก
อันดับมหาวิทยาลัย.
นิตยสารยูเอสนิวส์แอนด์เวิลด์รีพอร์ต มีการจัดอันดับมหาวิทยาลัยในหลายสาขาวิชา ซึ่งรวมถึงนิติศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ บริหารธุรกิจ แพทยศาสตร์ และในด้านอื่นๆ
ไทใหญ่ (แก้ความกำกวม)

ไทใหญ่ สามารถหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
แกรนด์ดัชเชสอะนัสตาซียา นีคะลายีฟนา แห่งรัสเซีย

แกรนด์ดัชเชสอะนัสตาซียา นีคะลายีฟนาแห่งรัสเซีย<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>[ก] (18 มิถุนายน [ตามปฎิทินเก่า: 5 มิถุนายน] ค.ศ. 1901 – 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918), หรือมักเรียกสั้น ๆ ตามสำเนียงรัสเซียว่า อะนัสตาซียา<templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>[ข] (Anastasia, /ʌnʌˈstɑsyɪyə/) หรือตามสำเนียงอังกฤษว่า แอเนิสเตชา (Anastasia, /ˌænəˈsteɪʒə/), เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องของจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย กับจักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนา แห่งรัสเซีย
อะนัสตาซียาและสมาชิกคนอื่น ๆ ในพระราชวงศ์ทรงถูกบอลเชวิก ปลงพระชนม์พร้อมกันที่ถูกปลงพระชนม์ในห้องใต้ดินของบ้านอิปาเตียฟ ย่านเยคาเตรินบุร์ก เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 ทว่า ข้อเท็จจริงที่ว่า ฝ่ายคอมมิวนิสต์ค้นไม่พบที่ฝังพระศพของอะนัสตาซียานั้น ทำให้มีข่าวลือว่าพระองค์อาจทรงรอดพ้นมรณภัยและหลบหนีมาได้ เสียงลือเสียงเล่าอ้างนี้แพร่ทั่วไป และมิได้รับการพิสูจน์ จนกระทั่งเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 นักวิทยาศาสตร์ชาวรัสเซียว่า ได้พบซากศพตอตะโกสองร่าง เป็นร่างเด็กชายหนึ่ง และเด็กหญิงอีกหนึ่ง เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2007 ในถิ่นแถวใกล้เคียงย่านเยคาเตรินบุร์ก ครั้นวันที่ 30 เมษายนปีต่อมา นักนีติวิทยาศาสตร์รัสเซียยืนยันว่า ร่างทั้งสองนั้นเป็นพระศพพระโอรส (อะเลคเซย์ นีโคลาเยวิช) และพระธิดาที่เคยค้นหากันไม่เจอ กระทั่งเดือนมีนาคมปีต่อมา ไมเคิล คอเบิล อาจารย์ประจำศูนย์ปฏิบัติการพิสูจน์เอกลักษณ์ทางดีเอ็นเอแห่งกองทัพสหรัฐอเมริกา แถลงว่า ผลการทดสอบทางพันธุกรรมชั้นสุดท้ายพิสูจน์ว่า หนึ่งในร่างทั้งสองที่พบนั้นเป็นอะนัสตาซียา และเป็นอันยุติว่า ไม่มีผู้ใดรอดจากการถูกปลงพระชนม์
ทั้งนี้ ในระหว่างที่ยังไม่มีการพิสูจน์ยืนยันเช่นว่านั้น มีสตรีหลายนางอ้างตัวว่าเป็นอะนัสตาซียาผู้ทรงเร้นรอดมาได้ ในจำนวนผู้อ้างนี้ แอนนา แอนเดอร์สัน มีชื่อเสียงมากกว่าใครเพื่อน อย่างไรก็ดี ผลการทดสอบทางพันธุกรรมเมื่อปี ค.ศ. 1994 ปรากฏว่า ไม่มีสิ่งใดในร่างกายของแอนเดอร์สันเกี่ยวข้องทางพันธุกรรมกับราชวงศ์โรมานอฟ เลย
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
ก.   <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ ราชบัณฑิตยสถานเขียนว่า "อะนัสตาซียา นีโคลาเยฟนา" ดู 
สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2555.
ข.   <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ ราชบัณฑิตยสถานเขียนว่า "อะนัสตาเซีย" ดู 
สืบค้นเมื่อ 2 กรกฎาคม 2555.
ไท้เก๊ก

วิชามวยไท้เก๊ก หรือ ไท้เก็กคุ้ง (เพ็งอิม: tai3 gêg8 kung5) เรียกชื่อภาษาจีนแต้จิ๋วตามชาวไทยเชื้อสายจีน อ่านแบบภาษาจีนกลางว่า "ไท่จี๋เฉฺวียน" แต่ในประเทศไทยเรียกกันหลายสำเนียงทั้ง "ไท้เก๊ก" "ไทเก็ก" "ไท่เก๊ก" "ไท่จี๋" "ไท้จี๋" "ไทชิ" และ "ไทกิ๊บ"
วิชามวยไท้เก๊กเป็นศิลปยุทธ์ที่มีชื่อเสียงในประเทศจีน เชื่อกันว่าปรมาจารย์ผู้ให้กำเนิดมวยไท้เก๊กคือนักพรตชื่อ จาง ซันเฟิง (เตียซำฮงในภาษาแต้จิ๋ว) ซึ่งมีชีวิตอยู่ในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 12–14 แต่วิชานี้มามีชื่อเสียงเอาในสมัยราชวงศ์ชิง โดยหยาง ลู่ฉาน ซึ่งเป็นผู้ให้กำเนิดมวยไท้เก๊กตระกูลหยาง และภายหลังได้แพร่ขยายขจรขจายไปทั่วโลก สำหรับในประเทศไทย อาจารย์ต่ง อิงเจี๋ย (ตั่งเองเกี๊ยก) นำมวยไท้เก๊กมาเผยแพร่ในเมืองไทยเมื่อ พ.ศ. 2498 ต่อมาในปี พ.ศ. 2499 อาจารย์ต่งส่งบุตรชายของท่านคืออาจารย์ต่ง หูหลิ่ง (ตั่งโหวเนี่ย) มาเป็นครูมวยไท้เก๊กคนแรกในประเทศไทย จึงกล่าวได้ว่ามวยไท้เก๊กในไทยนั้นสืบสายมาจากมวยไท้เก๊กตระกูลหยาง
ในปัจจุบัน มวยไท้เก๊กที่แพร่หลายกันอยู่ทั่วไปมีอยู่มากมายหลายสาย หลายตระกูล ซึ่งสายมวยอันเป็นที่ยอมรับในปัจจุบันมีอยู่ 5 สายหลักคือ ไท้เก๊กตระกูลเฉิน, ตระกูลหยาง, ตระกูลอู่, ตระกูลอู๋ และตระกูลซุน ซึ่งภายหลังรัฐบาลจีนได้นำท่ามวยของทั้งห้าตระกูลมาเรียบเรียงขึ้นเพื่อใช้ในการแข่งขันลีลายุทธ์ด้วย นอกจากห้าตระกูลนี้แล้ว ภายหลังยังมีมวยไท้เก๊กตระกูลอื่น ๆ ซึ่งแตกแยกย่อยไปจากห้าตระกูลนี้ รวมถึงยังปรากฏมวยไท้เก๊กประจำถิ่นอีกหลาย ๆ สายปรากฏออกมาอีกมากมาย หากไม่ว่าจะเป็นมวยไท้เก๊กสายใดตระกูลใด แม้ท่วงท่าจะแตกต่างกัน แต่ยังอิงเคล็ดความเดียวกัน และล้วนนับถือจาง ซันเฟิง เป็นปรมาจารย์เช่นเดียวกัน
มวยไท้เก๊กมีลักษณะนุ่มนวล โอนอ่อน ผ่อนคลาย การเคลื่อนไหวลื่นไหลต่อเนื่อง การหายใจสอดประสานไปกับการเคลื่อนไหว พร้อมทั้งต้องตั้งจิตติดตามการเคลื่อนไหวของร่างกายไปตลอดทำให้เกิดสมาธิ เนื่องจากไม่มีการเกร็งกล้ามเนื้อ หรือการออกแรงกระแทก จึงมีโอกาสเกิดการบาดเจ็บร่างกายได้น้อยเมื่อเทียบกับกีฬาที่ใช้แรงชนิดอื่น ๆ ทำให้เหมาะกับคนทุกเพศทุกวัย แม้แก่ชราอายุ 90–100 กว่าปีก็ยังฝึกฝนได้ ประโยชน์ที่ได้รับนอกจากจะช่วยให้สุขภาพแข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจแล้ว ยังสามารถใช้เป็นศิลปะป้องกันตัวได้หากได้รับการฝึกฝนเพื่อใช้ต่อสู้ ในปัจจุบันไท้เก๊กมีผู้นิยมฝึกฝนกันอย่างแพร่หลายทั่วโลก
ตัวอักษร

ตัวอักษร  เป็นหน่วยอักขระ (อักษรเขียน) ในระบบการเขียนใดระบบหนึ่ง ซึ่งเป็นภาพที่ใช้แทนหน่วยที่เล็กที่สุดของเสียงที่พูด ตัวอักษรนั้นมีความสอดคล้องกับหน่วยเสียงในภาษาพูดอย่างกว้างขวางถึงแม้จะไม่สอดคล้องกันอย่างลงตัวก็ตาม
สัญลักษณ์ที่ใช้เขียนในระบบการเขียนอื่นเรียกว่า อักษรแทนพยางค์  ซึ่งเป็นการใช้อักษรภาพแทนพยางค์ใดพยางค์หนึ่ง และอาจรวมถึงการใช้อักษรภาพแทนทั้งคำหรือวลีด้วย
จาง ซันเฟิง

จาง ซันเฟิง (สำเนียงจีนกลาง) หรือ เตียซำฮง (สำเนียงแต้จิ๋ว)  เป็นบุคคลที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์จีน มักกล่าวถึงในภาพยนตร์หรือนิยายกำลังภายใน ที่มีชื่อเสียง เช่น เรื่อง ดาบมังกรหยก ซึ่งเขียนโดยกิมย้ง หรือจินหยง ยอดนักเขียนนวนิยายกำลังภายในชาวจีนนั่นเอง
เชื่อกันว่าจาง ซันเฟิง เกิดเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1247 ในสมัยปลายราชวงศ์ซ้อง (ค.ศ. 960-ค.ศ. 1279) ที่มณฑลเหลียวหนิง มีชื่อเดิมว่า "จาง เฉวียนอี" หรือ "จาง จวินอี้ว์" โดยที่ชื่อ ซันเฟิง นั้นเป็นฉายาที่เป็นนักบวชในลัทธิเต๋าแล้ว มีชื่อเสียงสมัยราชวงศ์หยวน (ค.ศ. 1279-ค.ศ. 1368) เริ่มเป็นที่รู้จักในหมู่ชาวบ้านสามัญชน จากการใช้กำลังภายใน การช่วยเหลือคนเจ็บไข้ แล้วมีอายุยืนยาวมาจนถึงราชวงศ์หมิง (ค.ศ. 1368-ค.ศ. 1654) และค่อย ๆ หายหน้าไปจากหน้าประวัติศาสตร์จีนหลังปี ค.ศ. 1459 ท่านใช้ชีวิตมากว่า 200 ปี และไม่มีประวัติการเสียชีวิต หลายคนเชื่อกันว่าหลังจากนั้นเชื่อว่าสำเร็จเป็นเซียนอมตะ
มีประวัติของจาง ซันเฟิงในหน้าประวัติศาสตร์มากมาย แต่ที่มีชื่อเสียงคือ การก่อตั้งสำนักอู่ตัง หรือบู๊ตึ๊ง ในสำเนียงแต้จิ๋ว และการค้นคิดวิชามวย ไท่เก๊ก
อำเภอโนนศิลา

โนนศิลา เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่ริมถนนมิตรภาพ โดยอยู่ระหว่างอำเภอพลกับอำเภอบ้านไผ่ โนนศิลาเป็นอำเภอขนาดเล็ก แต่มีความสำคัญทางด้านเศรษฐกิจและการคมนาคม
ประวัติ.
ตามคำบอกเล่าสืบต่อกันมา แต่ก่อนนั้นมีเขาศิลาทรายเกิดขึ้นกลางลำห้วยแคน ซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่บ้านโนนศิลาในปัจจุบัน เมื่อมองดูตอนพระอาทิตย์กำลังขึ้นหรือลับขอบฟ้า จะมองเห็นเป็นสีเหลืองทองอร่าม ต่อมาเขาศิลาทรายนั้นถูกน้ำในลำห้วยแคนพัดหายไป คนเฒ่าคนแก่จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้าน ณ บริเวณดังกล่าวว่าบ้านโนนศิลา โดยตั้งเป็นหมู่บ้านริมถนนมิตรภาพเมื่อราว พ.ศ. 2440 อยู่ในเขตการปกครองของพื้นที่ตำบลเปือยใหญ่ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ในขณะนั้น
ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2532 ประชากรบ้านโนนศิลาอยู่อาศัยกันอย่างหนาแน่นเป็นชุมชนใหญ่ขึ้น จึงได้มีการยกฐานะเป็นตำบลโนนศิลา แยกการปกครองออกจากตำบลเปือยใหญ่ ขึ้นตรงต่ออำเภอบ้านไผ่ โดยตำบลโนนศิลามีทั้งหมด 14 หมู่บ้าน ต่อมาไม่นาน เขตตำบลโนนศิลาด้านทิศเหนือประชากรเริ่มหนาแน่นขึ้นป็นชุมชนใหญ่ขึ้น จึงแยกตำบลโนนศิลา 7 หมู่บ้านออกไปเพื่อจัดตั้งเป็นตำบลขึ้นเพิ่มใหม่ชื่อตำบลโนนแดง ทำให้ตำบลโนนศิลาเหลือเพียง 7 หมู่บ้านในเขตการปกครอง
จนกระทั่งใน พ.ศ. 2538 อำเภอบ้านไผ่ในขณะนั้นมีตำบลในการปกครองจำนวนรวม 20 ตำบล และยังมีจำนวนประชากรมาก การอำนวยความสะดวกทางราชการเป็นไปอย่างยากลำบาก ประชาชนติดต่อราชการใช้เวลารอนาน ทางกระทรวงมหาดไทยจึงได้แยกพื้นที่บางส่วนของอำเภอบ้านไผ่จัดตั้งเป็น 2 กิ่งอำเภอ ได้แก่ กิ่งอำเภอบ้านแฮด เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 และกิ่งอำเภอโนนศิลา ลงในประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 เรื่อง แบ่งเขตพื้นที่อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ตั้งเป็นกิ่งอำเภอโนนศิลา โดยมีผลตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 เขตปกครองประกอบด้วยตำบล 5 ตำบล คือ ตำบลโนนศิลา ตำบลหนองปลาหมอ ตำบลบ้านหัน ตำบลเปือยใหญ่ ตำบลโนนแดง
ต่อมาวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2550 มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะกิ่งอำเภอเป็นอำเภอ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 124 ตอนที่ 46ก ลงวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550)  ทำให้กิ่งอำเภอโนนศิลาได้การยกฐานะเป็นอำเภอโนนศิลาจนถึงปัจจุบัน  
ที่ตั้งและอาณาเขต.
อำเภอโนนศิลาตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
อำเภอโนนศิลาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 46 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอโนนศิลาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่
ประชากร.
ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม นอกจากนี้ยังประกอบอาชีพเสริม คือ การปศุสัตว์ สินค้าที่สำคัญคือ ข้าวเหนียว, มันสำปะหลัง, อ้อย, ว่าว, น้ำผึ้ง และผ้าไหม
การศึกษา.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สาธารณสุข.
อำเภอโนนศิลา มีโรงพยาบาลรัฐ 1 แห่งและโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลอีก 6 แห่ง ซึ่งกระจายตามตำบลต่าง ๆ ได้แก่ 
การขนส่ง.
อำเภอโนนศิลามีจุดจอดรถประจำทางบริเวณใต้สะพานสี่แยกไฟแดงถนนมิตรภาพ นอกจากนี้ยังมีสถานีรถไฟบ้านหันเป็นสถานีประจำอำเภอ
สุเมธ ตันติเวชกุล

สุเมธ ตันติเวชกุล เป็นกรรมการและเลขาธิการมูลนิธิชัยพัฒนา และประธานกรรมการของบริษัท อมรินทร์ คอร์เปอเรชั่นส์ จำกัด (มหาชน)
ประวัติ.
สุเมธเกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2482 ที่ตำบลท่าราบ อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี เป็นบุตรของนาย อารีย์ ตันติเวชกุล อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครราชสีมา 3 สมัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ และ ท่านผู้หญิงประสานสุข ตันติเวชกุล ต้นเครื่องพระกระยาหารไทยในพระตำหนักจิตรลดารโหฐาน
สุเมธเริ่มเข้าศึกษาในระดับประถมศึกษาที่โรงเรียนอัสสัมชัญ โดยศึกษาเพียงปีเดียว ก่อนย้ายมาศึกษาต่อที่วชิราวุธวิทยาลัยจนจบระดับชั้นประถมศึกษา จากนั้นเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาและอนุปริญญาที่ประเทศเวียดนามและประเทศลาว โดยได้รับทุนจากรัฐบาลฝรั่งเศส ต่อมาได้ไปศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาในคณะรัฐศาสตร์ของมหาวิทยาลัยในประเทศฝรั่งเศส โดยจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยเกรอนอบล์ จบปริญญาโทและปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยมงเปอลีเย (Université de Montpellier) นอกจากนี้ สุเมธยังได้รับประกาศนียบัตรอีก 2 ใบ ได้แก่ การพัฒนาเศรษฐกิจ EDI จากธนาคารโลก ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา และการวางแผนเศรษฐกิจ IIAP สถาบันบริหารระหว่างประเทศ ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส นอกจากนั้นยังเข้าศึกษาในวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร (วปอ.) รุ่นที่ 28 และวิทยาลัยการทัพบก รุ่นที่ 23
ชีวิตส่วนตัว สมรสกับ รองศาสตราจารย์ คุณหญิงจินตนา ตันติเวชกุล อาจารย์ภาควิชาภาษาฝรั่งเศส มหาวิทยาลัยรามคำแหง มีบุตร 2 คน คือ นายณิชศีล และ นายอรวัต ตันติเวชกุล
บรัสเซลส์

บรัสเซลส์ , บรูว์แซล  หรือ บรึสเซิล  เรียกอย่างเป็นทางการว่า แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์  หรือ แคว้นบรัสเซลส์ เป็นเมืองหลวงของประเทศเบลเยียม และเป็นศูนย์กลางหรือเมืองหลวงอย่างไม่เป็นทางการของสหภาพยุโรป (อียู) แคว้นบรัสเซลส์แบ่งการปกครองย่อยเป็นเทศบาลจำนวน 19 แห่ง รวมถึง เทศบาลนครบรัสเซลส์ (City of Brussels) ซึ่งอยู่ใจกลางแคว้นมีอาณาเขตเพียง 32.61 ตร.กม. และเป็นที่มาของชื่อแคว้นนครหลวงซึ่งกินบริเวณกว้างกว่ามาก (161 ตร.กม.) นอกจากนั้นบรัสเซลส์ยังเป็นที่ตั้งของประชาคมฝรั่งเศสและประชาคมเฟลมิช เขตเทศบาลนครบรัสเซลส์มีประชากรประมาณ 140,000 คน แต่แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์นั้นมีประชากรรวมประมาณเกือบ 2 ล้านคน
เบลเยียมเป็นประเทศที่มีการแบ่งเขตของประชากรที่พูดภาษาดัตช์ (ทางเหนือ) และภาษาฝรั่งเศส (ทางใต้) โดยมีเส้นแบ่งเขตที่ชัดเจน บรัสเซลส์นั้นอยู่ในพื้นที่ของภาษาดัตช์ แต่ภาษาอย่างเป็นทางการนั้นใช้ทั้งสองภาษา โดยส่วนใหญ่เป็นภาษาฝรั่งเศส
บรัสเซลส์เป็นที่ตั้งขององค์กรระหว่างประเทศที่สำคัญหลายแห่ง หน่วยงานสำคัญของสหภาพยุโรป 2 หน่วยงาน คือ คณะกรรมาธิการยุโรป (European Commission) และคณะมนตรีแห่งสหภาพยุโรป (Council of the European Union) ที่มีสำนักงานใหญ่ในกรุงบรัสเซลส์ นอกจากนี้บรัสเซลส์ยังเป็นที่ตั้งของนาโต (NATO) อีกด้วย ทำให้หลายประเทศมีสถานทูตในบรัสเซลส์ถึง 3 แห่ง คือ สถานทูตปกติของแต่ละประเทศ สถานทูตประจำสหภาพยุโรป และสถานทูตประจำนาโต
สภาพภูมิอากาศ.
จากการแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน บรัสเซลส์อยู่ในเขตภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (Oceanic climate - Cfb) อันเนื่องมาจากที่ตั้งนั้นอยู่ใกล้กับเขตชายฝั่งที่พัดพาลมทะเลเข้ามาจากมหาสมุทรแอตแลนติก ทำให้มีฝนตกสม่ำเสมอในอุณหภูมิที่อบอุ่น โดยจากค่าเฉลี่ย (วัดจากสถิติในรอบหนึ่งร้อยปี) นั้นแสดงให้เห็นว่าประมาณ 200 วันจะพบฝนตกในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ ส่วนหิมะนั้นพบได้ค่อนข้างยาก โดยปกติแล้วจะตกเพียงปีละครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น
การปกครอง.
แคว้นนครหลวงบรัสเซลส์นั้นถือเป็นหนึ่งในสามแคว้น (region) ของประเทศเบลเยียม ในขณะที่บทบาทของประชาคมฝรั่งเศสแห่งเบลเยียมและประชาคมเฟลมิชนั้นจะเน้นด้านภาษาและวัฒนธรรมในแต่ละท้องถิ่น บรัสเซลส์นั้นเป็นเขตทวิภาษา ซึ่งใช้ทั้งภาษาฝรั่งเศสและภาษาดัตช์ ทำให้สถานบริการสาธารณะต่าง ๆ จะให้บริการทั้งสองภาษา ส่วนประชากรในแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ประกอบด้วยผู้ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสประมาณร้อยละ 60–85 (รวมทั้งผู้อพยพและผู้ที่ใช้เป็นภาษาหลักในการสื่อสาร) และภาษาดัตช์ประมาณร้อยละ 10–15 ใน ค.ศ. 2006 จากการสำรวจประชากรที่อาศัยอยู่ทั้งหมด ประกอบด้วยชาวเบลเยียมร้อยละ 73.1, ชาวฝรั่งเศสร้อยละ 4.1, ผู้ถือสัญชาติในกลุ่มประเทศในสหภาพยุโรปร้อยละ 12, ชาวโมร็อกโกร้อยละ 4.0 และผู้ที่มิได้ถือสัญชาติในกลุ่มประเทศในสหภาพยุโรปร้อยละ 6.8
สภาแคว้น.
การปกครองในระดับแคว้นประกอบด้วยสภาแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ โดยมีสมาชิกสภาจำนวน 89 คน (แบ่งเป็นผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศส 72 คน และผู้ใช้ภาษาดัตช์ 17 คน) และรัฐบาลแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์ ซึ่งนำโดยประธาน (minister-president) ซึ่งจะต้องเป็นกลางทางด้านภาษา แต่ในทางปฏิบัติแล้วผู้ที่ดำรงตำแหน่งประธานจะเป็นผู้ที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส, รัฐมนตรีที่พูดภาษาฝรั่งเศส 2 คน และรัฐมนตรีที่พูดภาษาดัตช์อีก 2 คน, ผู้ช่วยรัฐมนตรี (secretary of state) จำนวน 3 คน (ภาษาฝรั่งเศส 2 คน และภาษาดัตช์ 1 คน) โดยสภาแคว้นนครหลวงบรัสเซลส์นั้นมีอำนาจตามกฎหมายในการออกเทศบัญญัติ  ซึ่งถือเป็นกฎหมายที่สามารถบังคับใช้ได้
ธนาคารไทยพาณิชย์

ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) (SET:SCB) เป็นธนาคารพาณิชย์แห่งแรกของประเทศไทยซึ่งก่อตั้งโดยพระบรมราชานุญาตในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเมื่อ พ.ศ. 2449 เดิมชื่อ แบงก์สยามกัมมาจล ทุนจำกัด ธนาคารไทยพาณิชย์ถือเป็นธนาคารที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศไทย ปัจจุบันธนาคารมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่แขวงจตุจักร เขตจตุจักร กรุงเทพมหานคร
ประวัติ.
กิจการของธนาคารเริ่มต้นขึ้นในนาม บุคคลัภย์ (Book Club) ในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2447 ก่อตั้งโดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นมหิศรราชหฤทัย เนื่องจากขณะนั้นทรงเชื่อว่า สยามประเทศมีความจำเป็นต้องมีระบบการเงินธนาคารเพื่อรองรับการเติบโตทางเศรษฐกิจการเงินของประเทศ หลังจากบุคคลัภย์ขยายตัวทางธุรกิจขึ้นเป็นลำดับ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานอำนาจพิเศษให้จัดตั้ง บริษัท แบงก์สยามกัมมาจล ทุนจำกัด เพื่อประกอบธุรกิจธนาคารพาณิชย์อย่างเป็นทางการตั้งแต่แต่วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2449
ธนาคารไทยพาณิชย์เป็นธนาคารพาณิชย์ที่มีนัยต่อความเสี่ยงเชิงระบบในประเทศประจำปี 2560 ตามประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย ที่ สนส. 17/2560
กรรมการและผู้บริหารระดับสูง.
ข้อมูล ณ วันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2568
ผู้ถือหุ้นรายใหญ่.
ข้อมูล ณ วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2568
เพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล

เพลย์สเตชัน พอร์เทเบิล  เป็นเครื่องเกมพกพาซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ของโซนี่ คอมพิวเตอร์ เอนเตอร์เทนเมนท์ โซนี่ประกาศเปิดตัวโครงการ PSP ครั้งแรกในงาน E³ 2003 และเผยโฉมตัวเครื่องเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 หรือ ค.ศ. 2003 ในการแถลงข่าวของโซนี่ในงาน E³ พ.ศ. 2547 ตัวเครื่องได้ถูกนำออกขายในประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2547 หลังจากนั้น PSP ก็ถูกวางขายทั่วโลกโดยวางขายในปีต่อมาโดยเริ่มวางแผงในประเทศสหรัฐอเมริกาในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2548 และวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2548 PSP ก็ได้เข้าสู่ตลาดในสหภาพยุโรปและออสเตรเลีย
เกมของ PSP ใช้สื่อแบบ UMD (Universal Media Disc) มีความสามารถในการเล่นเกมผ่านเครือข่ายไร้สาย Wi-Fi นอกจากนี้ยังสนับสนุนการเล่นไฟล์มัลติมีเดียต่าง ๆ เช่น MP3 MPEG-4 ผ่านเมมโมรีสติ๊กของโซนี่ด้วย
ปัจจุบันทาง บริษัท SONY ได้ออก PSP รุ่นที่สองในเดือนกันยายน 2550 ที่ผ่านมาใช้ชื่อว่า PSP Slim โดยมีน้ำหนักเบากว่าเดิม 33% และมีขนาดบางกว่าเดิม 17 %
เกมบอยอัดวานซ์

เกมบอยอัดวานซ์  เป็นเครื่องเล่นเกมพกพา 32 บิตที่พัฒนา ผลิต และวางจำหน่ายโดยนินเท็นโดในฐานะรุ่นสืบทอดของเกมบอยคัลเลอร์ วางจำหน่ายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 2001 ในทวีปอเมริกาเหนือในวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2001 ในภูมิภาค PAL เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 2001 และในจีนแผ่นดินใหญ่ภายใต้ชื่อ iQue Game Boy Advance ในวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 2004 เกมบอยอัดวานซ์เป็นส่วนหนึ่งของยุคที่หกของเครื่องเล่นวิดีโอเกม
ณ เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2010 มีการจำหน่ายเกมบอยอัดวานซ์ไป 81.51 ล้าหนน่วยทั่วโลก นินเท็นโด DS เครื่องเล่นเกมรุ่นถัดมา ออกจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004
ฮาร์ดแวร์.
ใช้ซีพียูตระกูล Zilog Z-80 (สำหรับเล่นเกม ของ เกมบอย และ เกมบอยคัลเลอร์)
รุ่นต่าง ๆ ของเกมบอยอัดวานซ์.
นอกจากเกมบอยอัดวานซ์รุ่นปกติแล้ว นินเทนโดยังวางจำหน่ายรุ่นปรับปรุงของเกมบอยอัดวานซ์อีก 2 รุ่น
เกมบอยอัดวานซ์ SP.
วางจำหน่ายเดือนมีนาคม ค.ศ. 2003 ชื่อ SP มาจากคำว่า "Special"
สิ่งที่เปลี่ยนแปลงคือเปลี่ยนมาใช้แบตเตอรี่แบบชาร์จได้ และเปลี่ยนดีไซน์มาเป็นแบบฝาพับ
เกมบอยไมโคร.
วางจำหน่ายเดือนกันยายน ค.ศ. 2005 เป็นเกมบอยขนาดย่อส่วน โดยยังคงคุณสมบัติของเกมบอยอัดวานซ์ไว้อย่างครบถ้วน แต่จะไม่สามารถเล่นตลับเก่าของ เกมบอย และ เกมบอยคัลเลอร์ ได้
คำตอบรับ.
ยอดขาย.
ทางนินเท็นโดหวังขายเกมบอยอัดวานซ์ให้ได้ 1.1 ล้านหน่วยตอนเปิดตัวในประเทศญี่ปุ่นภายในเดือนมีนาคม และยอดขายที่คาดหวังที่ 24 ล้านหน่วยก่อนสิ้น ค.ศ. 2001; นักวิเคราะห์การตลาดหลายคนเชื่อว่านี่เป็นเป้าหมายที่เป็นจริงได้เนื่องจากบริษัทขาดคู่แข่งที่สำคัญในตลาดวิดีโอเกมพกพา ภายในสัปดาห์แรกหลังออกจำหน่ายในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อเดือนมิถุนายน เกมบอยอัดวานซ์ขายได้ 500,000 หน่วย ทำให้เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมที่ขายได้เร็วในสุดในสหรัฐในเวลานั้น ทำให้ทางนินเท็นโดสั่งเครื่องเล่นเกม 100,000 หน่วยเพื่อจัดส่งไปยังร้านค้าปลีก โดยหวังว่าจะจัดส่งอีกครึ่งล้านภายในสิ้นเดือนมิถุนายน เกมบอยอัดวานซ์ยังเป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมที่ขายได้เร็วที่สุดในสหราชอาณาจักร โดยขายไปได้ 81,000 หน่วยในสัปดาห์แรก และทำลายสถิติของเพลย์สเตชัน 2 ที่ 20,000 หน่วย ใน ค.ศ. 2004 มีการขายเครื่องเล่นวิดีโอเกมรุ่นนี้ในสหราชอาณาจักรมากกว่า 1 ล้านหน่วย
ณ วันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 2009 เกมชุดเกมบอยอัดวานซ์ขายได้ 81.51 ล้านหน่วยทั่วโลก แบ่งออกเป็น Game Boy Advance SP 43.57 ล้านหน่วย และ Game Boy Micro 2.42 ล้านหน่วย
หลังหยุดการพัฒนาเกมบอยอัดวานซ์ ซอฟต์แวร์ที่ได้รับความนิยมสูงสุดกลายเป็นเกมที่เน้นผู้เล่นเกมอายุน้อยเป็นส่วนใหญ่
มหาวิทยาลัยโคโลราโด เดนเวอร์

มหาวิทยาลัยโคโลราโด เดนเวอร์ (University of Colorado at Denver) เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ที่เมือง เดนเวอร์ ในรัฐโคโลราโด ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1912 หนึ่งในสองวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยโคโลราโด คือ วิทยาเขตเดนเวอร์ และ วิทยาเขตโบลเดอร์ ในปี ค.ศ. 2005 มหาวิทยาลัยได้รวมเข้ากับ ศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพมหาวิทยาลัยโคโลราโด และได้เปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยโคโลราโด เดนเวอร์ และศูนย์วิทยาศาสตร์สุขภาพ (University of Colorado at Denver and Health Sciences Center)
มหาวิทยาลัยอิลลินอย ชิคาโก

มหาวิทยาลัยอิลลินอย ชิคาโก  เป็นมหาวิทยาลัยรัฐบาลของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบมหาวิทยาลัยอิลลินอย ตั้งอยู่ที่เมืองชิคาโก ในรัฐอิลลินอย ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2508 (ค.ศ. 1965) ในปัจจุบันมีนักศึกษาประมาณ 22,000 คน ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีนักศึกษามากที่สุดในเมืองชิคาโก
มหาวิทยาลัยอิลลินอย ชิคาโก มีชื่อเสียงในด้านแพทยศาสตร์ และการเงิน
เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก

เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก (The Prince Andrew, Duke of York) (แอนดรูว์ แอลเบิร์ต คริสเชียน เอดเวิร์ด เมานต์แบตเทน-วินด์เซอร์; ประสูติ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1960) เป็นสมาชิกในราชวงศ์วินด์เซอร์และเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งยอร์กมาตั้งแต่ ค.ศ. 1986 และทรงอยู่ในอันดับที่แปดของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
ในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2022 สำนักพระราชวังอังกฤษได้ประกาศว่า พระยศทางทหารและกิจการในพระราชูปถัมภ์ทั้งหมดของเจ้าชายแอนดรูว์ จะถูกโอนกลับคืนไปยังสมเด็จพระราชินีนาถ และเจ้าชายแอนดรูว์จะมิได้ปฏิบัติพระราชภารกิจ นอกจากนี้ พระองค์จะทรงต่อสู้ต่อข้อกล่าวหาในฐานะพลเรือน ทั้งนี้สืบเนื่องจากกรณีอื้อฉาวที่เจ้าชายแอนดรูว์ทรงถูกฟ้องร้องในกรณีมีความสัมพันธ์ทางเพศกับเด็กอายุ 17 ปี เมื่อปี ค.ศ. 2001
พระชนม์ชีพวัยเยาว์.
เจ้าชายประสูติเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 กับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ณ พระราชวังบักกิงแฮม พระนามแอนดรูว์ได้มาจากเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก พระอัยกาฝ่ายพระราชบิดาซึ่งสิ้นพระชนม์ไปเมื่อ 16 ปีก่อนพระองค์ประสูติ
ชีวิตส่วนพระองค์.
แอนดรูว์เสกสมรสและต่อมาทรงหย่าร้างกับซาราห์ เฟอร์กูสัน พระองค์ยังได้ทรงปฏิบัติราชการในราชนาวีอังกฤษ โดยทรงเข้าร่วมทำการรบในสงครามฟอล์กแลนด์บนเรือหลวง HMS Invincible ในปัจจุบันพระองค์ทรงมีหน้าที่เป็นตัวแทนพิเศษในด้านการค้าและการลงทุนระหว่างประเทศของสหราชอาณาจักร
พระธิดา.
เจ้าชายแอนดรูว์และซาราห์ เฟอร์กูสันมีพระธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ 
ฐานันดรและพระอิสริยยศ.
เจ้าชายแอนดรูว์ทรงมีพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า "เจ้าชายแอนดรูว์ อัลเบิร์ต คริสเตียน เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งอินเวอร์นิส และบารอนคิลลีลี" ("Prince Andrew Albert Christian Edward, Prince of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland, Duke of York, Earl of Inverness and Baron Killyleagh, Knight Companion of the Most Noble Order of the Garter, Knight Grand Cross of the Royal Victorian Order, Canadian Forces Decoration")