โซเฟีย ลอเรน

โซเฟีย ลอเรน (Sophia Loren) เกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1934 เป็นนักแสดงชาวอิตาลี ได้รับฉายาว่าเป็น "ไข่มุกแห่งภาพยนตร์อิตาลี" เธอแสดงภาพยนตร์มากกว่า 80 เรื่อง อยู่ในวงการภาพยนตร์มากกว่า 60 ปี ในปี ค.ศ. 1961 เธอได้รับรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง "Two Women" ถือเป็นนักแสดงหญิงคนแรกที่ไม่ได้แสดงพูดภาษาอังกฤษซึ่งได้รางวัลออสการ์
ไข่มุกเเห่งภาพยนตร์อิตาลี.
"มีแหล่งกำเนิดของเยาวชน: เป็นความคิดของคุณความสามารถของคุณความคิดสร้างสรรค์ที่คุณนำเข้ามาในชีวิตของคุณและชีวิตของคนที่คุณรักเมื่อคุณเรียนรู้ที่จะดื่มจากแหล่งนี้คุณจะพิชิตอายุ" - โซเฟียลอเรนยังคงสวยงามโซเฟียลอเรนซึ่งเพิ่งแลกเปลี่ยนสิบเก้าเธอยังคงเป็นที่ชื่นชอบของแฟน ๆ และผู้ชื่นชมของเธอ เธอได้รับการยกย่องให้เป็นนักแสดงหญิงชาวอิตาลีที่ดีที่สุดในปี 1950, 1960, 1970 และยังคงเป็นผู้มีชื่อเสียง อาชีพของเธอรวดเร็วและประสบความสำเร็จอย่างมากโซฟีแสดงในภาพยนตร์มากกว่า 80 เรื่องและได้รับรางวัลมากมาย ผู้หญิงคนนี้เกิดขึ้นไม่เพียง แต่ในอาชีพของเธอ แต่ยังอยู่ในชีวิตส่วนตัวของเธอแสดงให้เห็นโลกทั้งโลกว่าเธอเป็นแม่และภรรยาที่ยอดเยี่ยม แต่สิ่งแรกก่อน
เริ่มอาชีพ.
โซเฟียลอเรนเกิดเมื่อวันที่ 20 กันยายน 2477 และตั้งชื่อว่าโซเฟียฟิลลานี Scicolone มันยากที่จะจินตนาการ แต่เธอเป็นวัยรุ่นที่ค่อนข้างผอมซึ่งเธอได้รับฉายา "stacketto" (แปลว่า "คอน") และไม่โดดเด่นจากฝูงชนของเพื่อน พ่อแม่ของเธอนักแสดงที่ต้องการ Romilda (Romilda) และวิศวกร Riccardo (Riccardo) ไม่ได้แต่งงานอย่างเป็นทางการทั้งคู่มีคู่สมรสที่ถูกกฎหมาย แต่กฎหมายของอิตาลีห้ามไม่ให้คู่รักหย่าร้าง โซฟีมีน้องสาวชื่อแอนนามาเรียซึ่งเด็กผู้หญิงคนนั้นแยกกันไม่ออกในวัยเด็ก เด็กทั้งสองอาศัยอยู่กับคุณยายทางด้านพ่อในปอซซูโอลีซึ่งอยู่ไม่ไกลจากเนเปิลส์
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเมือง Pozzuoli เนื่องจากอยู่ใกล้กับทะเลและโรงงานทางทหารมักถูกโจมตีจากผู้บุกรุก เพื่อความปลอดภัยของพวกเขาครอบครัวย้ายจากที่นั่นไปยังเนเปิลส์และกลับมาหลังจากสงครามสิ้นสุดลงหลังจากนั้นคุณยายลอเรนเปิดผับของเธอเองในเมือง แม่ของโซฟีเล่นเปียโนที่นั่นมาเรียร้องเพลงและดาราภาพยนตร์อิตาเลียนในอนาคตทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟ
ในปี 1950 โซฟีมีส่วนร่วมในการประกวดมิสอิตาลีภายใต้นามแฝง Sofya Lazzaro (โซฟา Lazzaro) ซึ่งเธอไม่ได้ชนะ แต่ได้รับฉายา "Miss Elegance" ตอนนั้นเองที่เด็กผู้หญิงได้รับความสนใจจากผู้ผลิตชื่อดัง Carlo Ponti ซึ่งเป็นสมาชิกคณะลูกขุนของการประกวดความงาม จากนั้นเขาก็อายุ 37 ปีและเธออายุ 14 ปีเท่านั้นโดยเสน่ห์ของโซฟีปอนติเชิญเธอไปร่วมแสดงในภาพยนตร์ของเขาในบทบาทฉากซึ่งหนึ่งในนั้นเป็นการแสดงของ Lygia ทาสในภาพยนตร์เรื่อง "Camo Comes?" ("Quad Vadis", 2494) ซึ่งทำหน้าที่เป็นจุดเริ่มต้นของอาชีพของโซฟี หลังจากนั้นนักแสดงที่ต้องการเปลี่ยนนามแฝงของเธอเป็นรุ่นที่รู้จักกันดีของโซเฟียลอเรนซึ่งเธอแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Favorite" (“ La Favorita”, 1952)
ความสำเร็จในวงการภาพยนตร์.
บทบาทสำคัญของลอเรนคือบทบาทของเธอในภาพยนตร์เรื่อง "ทองคำแห่งเนเปิลส์" ("ทองคำแห่งเนเปิลส์", 1954) กำกับโดยวิตโตริโอเดอซิก้า (วิตโตริโอเดอสิก้า) ในภาพยนตร์เรื่อง "น่าเสียดายที่คุณเป็นคลอง" ("Peccato che sia una canaglia", 1954), โซฟีปรากฏตัวครั้งแรกควบคู่กับ Marcello Mastroianni ซึ่งต่อมาเธอกลายเป็นที่เกี่ยวข้องกับอาชีพของเธอเป็นเวลานาน ในอีกสามปีต่อมานักแสดงหญิงที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาจนถึงทุกวันนี้รวมถึง "Bread, love and ... " ("Pane, amore e ... ", 1955) และ "ความสุขที่ได้เป็นผู้หญิง" ("Lucky to be woman" ", 1956)
ในปี 1957 โซฟีเริ่ม "ระดมกำลัง" ฮอลลีวูดนำแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Boy on a dolphin" ("Boy on a dolphin", 1957), "Legend of the Lost" ("ตำนานของผู้สูญหาย", 1957) ในปี 1958 นักแสดงหญิงได้ลงนามในสัญญาที่ร่ำรวยกับ Paramount Pictures ซึ่งต่อมากลายเป็นจุดเปลี่ยนในอาชีพของเธอ
ในปี 1960 ลอเรนได้รับเชิญให้ร่วมแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "The Fall of the Empire Empire" โดยเสนอให้เธอ 1 ล้านเหรียญสหรัฐสำหรับบทบาทของเธอในฐานะ Lucilla ซึ่งทำให้ผู้หญิงเป็นเศรษฐี ผลงานที่เรียกว่า "La Ciociara" (1960) สร้างโดย Vittorio De Sica ที่ Sophie เล่นกับ Jean-Paul Belmondo นำนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมรางวัล Silver Cannes Film Festival สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมและออสการ์ใน การเสนอชื่อเดียวกัน โดยรวมแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รวบรวมรางวัลนานาชาติมากกว่า 20 รางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก
รูปปั้นที่สองคือออสการ์ลอเรนสำหรับบทบาทของเธอในการแต่งงานในอิตาลี (Matrimonio All'Italiana, 1964) ซึ่งโซฟีเล่นกับ Mastroiani เพื่อนที่ดีของเธอ รายชื่อภาพยนตร์ที่ลอเรนนำแสดงมีขนาดใหญ่ แต่ก็ยังคงคุ้มค่าที่จะเน้นภาพยนตร์เช่น "El Cid" ("El Cid", 961) กับ Charlton Heston, "The Millionairess", 1960 ปี) กับ Peter Sellers“ เริ่มต้นที่เนเปิลส์” (1960) กับ Clark Gable และ“ Arabesque” (1966) กับ Gregory Peck (Gregory Peck)+
ในปี 1970 นักแสดงหญิงชาวอิตาเลียนได้ร่วมแสดงกับริชาร์ดเบอร์ตันในภาพยนตร์เรื่อง "Ride" ("Il Viaggio", 1974) ซึ่งเธอได้รับรางวัล David di Donatello สำหรับนักแสดงที่ดีที่สุด
ความรักของโซเฟียลอเรน - คาร์โลปอนติ.
โซฟีมักจะร่วมแสดงกับนักแสดงที่มีชื่อเสียงที่สุดและปริญญาตรีนอกเวลาที่โด่งดังที่สุดในเวลานั้น บนหน้าจอนักแสดงส่องเธอถูกเรียกว่าสัญลักษณ์ทางเพศและน่ารักเพียง ในความเป็นจริงแกรี่แกรนท์ในระหว่างการถ่ายทำของเรือนแพปี 1958 ส่งดอกไม้ให้คู่หูของเขาและพยายามโน้มน้าวใจให้เธอออกจากสามี อย่างไรก็ตามโซฟียังคงซื่อสัตย์ต่อสามีเพียงคนเดียวของเธอคาร์โลปอนติซึ่งแสดงความรักต่อผู้สร้างภาพยนตร์ตลอดชีวิตของเธอจนกระทั่งเสียชีวิตสามีของเธอในปี 2550
ทั้งคู่ผูกปมในปี 1957 แต่ในปี 1962 เขาถูกยกเลิกเนื่องจากข้อกล่าวหาของ Ponti ในการสมรสซ้อน ก่อนหน้านี้คาร์โลแต่งงานและกฎหมายของอิตาลีในสมัยนั้นไม่รู้จักการหย่าร้าง ในปี 1965 พอนติโซฟีและจูเลียนาภรรยาคนแรกของคาร์โลเดินทางไปด้วยกันที่ปารีสเพื่อหย่าร้างในที่สุด ทันทีที่ Ponti เป็นปริญญาตรีอย่างเป็นทางการเขาก็ไม่ได้ช้าที่จะเสนอมือและหัวใจของลอเรนอีกครั้งและทั้งคู่ก็ได้รับสัญชาติฝรั่งเศสในไม่ช้า พวกเขามีลูกสองคนคือ Carlo Ponti Jr ในปี 1968 และ Edoardo Ponti ในปี 1973 ในขณะที่ลาคลอดโซฟีแก้ไขตารางการถ่ายทำที่บ้าของเธอตัดสินใจที่จะสนใจลูก ๆ ของเธอ
ในปี 1980 ชีวประวัติของนักแสดงหญิง "Sofia Loren: Living and Loving" ("Sofia Loren: Living and Loving") ได้รับการปล่อยตัววางจำหน่ายอย่างรวดเร็วในงานพิมพ์ขนาดใหญ่ทั่วโลก ชาวอิตาลีได้เปิดตัวน้ำหอมของเธอเองเช่นกัน ในปี 1982 เธอใช้เวลา 18 วันในคุกเพื่อหลีกเลี่ยงภาษีโดยไม่คัดค้านเพิ่มเติม อย่างไรก็ตามในปี 2013 การเรียกเก็บเงินทั้งหมดที่เทียบกับไอคอนสไตล์จะลดลง
รางวัลและการยอมรับ.
ลอเรนเป็นแชมป์ในกลุ่มนักแสดงตามจำนวนรางวัลที่ได้รับ ดังนั้นดาวแห่งนี้จึงได้รางวัล David Di Donatello ถึงหกรางวัลในการเสนอชื่อ "นักแสดงหญิงยอดเยี่ยม" นอกจากรางวัลออสการ์ลอเรนยังได้รับรางวัลแกรมมี่ห้าลูกโลกทองคำพิเศษรางวัล BAFTA และสัญลักษณ์อื่น ๆ อีกมากมายที่แสดงถึงความสำเร็จในอาชีพการแสดงของเธอ ในปี 1994 เธอได้รับเกียรติ 2000 ดาวบน Walk of Fame
โซฟีเป็นแฟนตัวยงของทีมฟุตบอลเนเปิลส์ชาวอิตาลีบันทึกเสียงเพลงมากกว่าสองโหลรวมถึงเพลงหลายเพลงในเพลงคู่กับ Peter Sellers มันคุ้มหรือไม่ที่นึกได้ว่าเธอเป็นนางแบบให้กับช่างภาพเป็นประจำรวมถึงช่างภาพปฏิทิน Pirelli ในปี 2550 แสดงให้ทุกคนที่อายุ 72 ปีได้เห็นภาพอันน่าทึ่งของเธอ โซเฟียในปัจจุบันอาศัยอยู่ในเจนีวา แต่เธอมีบ้านในเนเปิลส์และในกรุงโรม เธออุทิศเวลาหลายสิบปีให้กับโรงภาพยนตร์อิตาเลี่ยนดังนั้นจึงไม่มีใครเหมือนเธอจึงสมควรที่จะรับตำแหน่งไข่มุกของเขา