สวนสวรรค์ไดโนเสาร์

สวนสวรรค์ไดโนเสาร์ (ญี่ปุ่น: ディノサン, โรมาจิ: Dinosan) เป็นซีรีส์มังงะญี่ปุ่นที่เขียนและวาดภาพประกอบโดยอิตารุ คิโนชิตะ โดยมีนักบรรพชีวินวิทยา ดร.ชินอิจิ ฟูจิวาระทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษา เริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสาร"คอมิกส์ บันช์ รายเดือน"ของสำนักพิมพ์ชินโชชะเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 และในเดือนมกราคม พ.ศ. 2568 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2567 ได้มีการย้ายการตีพิมพ์แบบต่อเนื่องไปที่นิตยสาร"คอมิกส์ บันช์ ไค" ได้มีการตีพิมพ์เล่มไปแล้วจำนวน 7 เล่ม ได้รับการแปลและตีพิมพ์เป็นภาษาไทยโดยสำนักพิมพ์ฟีนิกซ์
เรื่องย่อ.
ในปี ค.ศ.1946 มีการค้นพบไดโนเสาร์หลงเหลืออยู่บนเกาะแห่งหนึ่ง จากนั้นก็นำมาขยายพันธุ์และดัดแปลงพันธุกรรมจนกลับมามีชีวิตในยุคปัจจุบัน ผู้คนต่างหลงใหลในสิ่งมีชีวิตที่โดดเด่นนี้ กระทั่ง ‘อุบัติเหตุ’ หนึ่งทำให้กระแสเงียบหายไป ในภาวะเช่นนั้นเอง สวนไดโนเสาร์ ‘เอโนชิมะไดโนแลนด์’ ซึ่งธุรกิจกำลังฝืดเคือง ก็รับซุมะ ซุซุเมะ สัตวบาลมือใหม่เข้าทำงาน
ผู้ดูแลไดโนเสาร์มือใหม่ที่เอโนชิมะไดโนแลนด์และเป็นตัวละครหลัก ความรักที่เธอมีต่อไดโนเสาร์มีต้นกำเนิดมาจากพ่อของเธอ ซูมะ อิจิโระ ซึ่งเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่รับผิดชอบในการนำสายพันธุ์ที่สูญพันธุ์บางสายพันธุ์กลับมาโดยใช้พันธุกรรม หลังจากเหตุการณ์ร้ายแรงที่ทำลายอาชีพการงานของพ่อของเธอและผลักดันให้เขาฆ่าตัวตาย ซูมะก็หมดความสนใจในไดโนเสาร์ ซึ่งเธอกลับมาสนใจอีกครั้งเมื่อเธอหวนนึกถึงความสุขที่ไดโนเสาร์มอบให้เธอตอนที่เธอยังเด็ก เธอปรารถนาที่จะเชื่อมช่องว่างระหว่างมนุษย์กับไดโนเสาร์และจุดไฟให้กับความหลงใหลที่มนุษย์มีต่อไดโนเสาร์ที่กำลังจะตายให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง
ผู้ดูแลไดโนเสาร์ที่มีประสบการณ์ซึ่งเชี่ยวชาญด้านเทโรพอดในสวนไดโนเสาร์ ไคโดทำงานที่เอโนชิมะไดโนแลนด์เป็นเวลานานกว่า 15 ปีภายใต้การดูแลของยามากะ ผู้ดูแลไดโนเสาร์อีกคน ก่อนที่เหตุการณ์โศกนาฏกรรมที่เกี่ยวข้องกับอิจิโกะ อัลโลซอรัสของสวนไดโนเสาร์ ส่งผลให้ยามากะและไดโนเสาร์ตัวดังกล่าวเสียชีวิต นับจากนั้น ไคโดก็เข้มงวดกับกฎและข้อบังคับมากขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดเหตุการณ์ใดๆ ขึ้นอีก แม้จะมีบุคลิกที่เย็นชา แต่ไคโดก็ยังคงรักงานของเขาและดูแลคนที่เขาทำงานให้และร่วมด้วย เขาเป็นผู้ดูแลหลักของสุมะ ก่อนที่จะเป็นผู้ดูแลไดโนเสาร์ อาราตะตั้งใจที่จะสืบทอดธุรกิจก่อสร้างของพ่อ แต่เลือกที่จะไล่ตามความฝันของเขาและถูกปฏิเสธ
ผู้ดูแลเซอราทอปเซียนของสวนสนุก คิริชิมะทำงานที่สวนไดโนเสาร์อีกแห่งร่วมกับ"ไทรเซราทอปส์" มาซารุ อย่างไรก็ตาม เมื่อมาซารุหักเขาและสูญเสียความนิยมจนถึงขั้นขายให้กับเอโนชิมะไดโนแลนด์ คิริชิมะจึงออกจากที่นั่นเพื่อทำงานกับเขาต่อไป เธอมีทัศนคติเหมือนเป็นพี่น้องต่อซูมะ โดยทั้งคู่ทำงานหนักเพื่อสร้างการจัดแสดงแบบโต้ตอบเพื่อเพิ่มความนิยมให้กับมาซารุ
หัวหน้าผู้ดูแลและผู้จัดการของสวนไดโนเสาร์เอโนชิมะไดโนแลนด์ โอกิโนะเป็นคนสุภาพอ่อนโยนและตั้งใจที่จะดูแลสวนไดโนเสาร์ให้ดำเนินต่อไปได้ แม้ว่าจะอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างย่ำแย่ก็ตาม อย่างไรก็ตาม เขาขัดแย้งกับคิริชิมะเมื่อหัวหน้าของเขาตัดสินใจขาย"ไทรเซอราทอปส์"มาซารุเพื่อแลกกับเงินจำนวนมาก ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เต็มใจจะทำ เขาพยายามโน้มน้าวพวกเขาให้เปลี่ยนใจเมื่อคิริชิมะและซูมะทำงานร่วมกันเพื่อสร้างการจัดแสดงแบบโต้ตอบ ซึ่งพิสูจน์แล้วว่าประสบความสำเร็จหลังจากมีผู้มีอิทธิพลทางออนไลน์โพสต์เกี่ยวกับเรื่องนี้ทางออนไลน์ 
นักบัญชีและผู้จัดการสำนักงานของสวนไดโนเสาร์เอโนชิมะไดโนแลนด์ทำงานอยู่ใต้โอกิโนะ เธอสวมหมวกไดโนเสาร์ ชุดจั๊มสูท และเดินเท้าเปล่า เธอใช้แล็ปท็อปติดตามการเงินของสวนไดโนเสาร์และสื่อออนไลน์อย่างเงียบ ๆ
สัตวแพทย์ประจำสวนไดโนเสาร์ เขาทำงานหลักร่วมกับนากาโจ ผู้ช่วยของเขา แม้ว่าจะดูมีเสน่ห์และเอาใจใส่ผู้ป่วยไดโนเสาร์ของเขา แต่เขากลับห่างเหินจากผู้คนและอาจถูกมองว่าเป็นคนใจร้าย โดยกล่าวโทษปัญหาสุขภาพบางอย่างที่ไดโนเสาร์มีจากการดัดแปลงพันธุกรรมที่ทำในห้องทดลอง เขายังบอกอีกว่าเขาเกลียดคนที่ตั้งเป้าหมายแต่ไม่มีทางบรรลุเป้าหมายได้ โดยเชื่อว่าซูมะก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น เขาเริ่มรู้สึกอบอุ่นขึ้นกับเธอหลังจากที่เธอช่วยดูแล"แพคิเซอฟาโลซอรัส"ของสวนไดโนเสาร์หลังจากที่เขาป่วยเป็นปอดบวมเล็กน้อย
ผู้ดูแลสเตโกซอรัสและแพคิเซอฟาโลซอรัสของสวนไดโนเสาร์ เขาเคยทำงานที่สวนสนุกไดโนเสาร์อีกแห่งที่เชี่ยวชาญด้านสัตว์เลื้อยคลานทางทะเล เช่น โมซาซอร์และอิกทิโอซอรัสชื่อบลูเวิลด์เมื่อหลายปีก่อนเรื่องราวจะเริ่มต้นขึ้น เขาผูกพันกับโกลบิเดนส์โซเฟียของสวนสนุก แต่ลาออกและเข้าร่วมกับไดโนแลนด์เอโนชิมะ เขาเป็นคนอารมณ์ร้อนและพูดจาไพเราะ เข้ากับซูมะได้ง่ายเนื่องจากพวกเขารักไดโนเสาร์เหมือนกันและมีประสบการณ์การฝึกงานที่คล้ายคลึงกัน เขามีปัญหากับชิรานุอิเนื่องจากบุคลิกของพวกเขาไม่เข้ากัน แต่ก็จะทำงานร่วมกันเพื่อไดโนเสาร์
ผู้ดูแลที่ทำงานหลัก ๆ กับแองไคโลซอรัสของสวนไดโนเสาร์ แม้ว่าเทอโรพอดบางตัว เช่น คู่ซิติพาติ จะอยู่ภายใต้การดูแลของเขา เขาเพิ่งเข้ามารับตำแหน่งนี้ไม่นานเนื่องจากผู้ดำรงตำแหน่งก่อนหน้าลาออก เขาอยู่ภายใต้แรงกดดันอย่างต่อเนื่อง แม้ว่าเขาจะปกปิดมันไว้ด้วยใบหน้าที่แข็งกร้าวก็ตาม เขาทำงานอย่างมีระเบียบวิธีและเคร่งครัดกับกฎเกณฑ์ของเขา
ผู้ดูแลออร์นิโทพอดของสวนไดโนเสาร์ เธอเป็นแม่และห่วงใย เธอยังรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เห็นลูกไดโนเสาร์ โดยหวังว่า"เซ็นโตรซอรัส"จะผสมพันธุ์กันและได้รับรางวัลให้กับสวนไดโนเสาร์แห่งนี้
ผู้ดูแลเพลสิโอซอร์ของสวนไดโนเสาร์ เขาดูเป็นคนค่อนข้างเจ้าเล่ห์ เชื่อว่าผู้คนไม่สนใจด้านการศึกษาของสวนไดโนเสาร์และไปดูไดโนเสาร์เท่ ๆ เท่านั้น
ผู้ดูแลเทอโรซอร์ของสวนไดโนเสาร์ เธอเป็นคนที่อ่านใจคนได้ยากและไม่ค่อยแสดงท่าทางใด ๆ แม้จะเป็นเช่นนั้น ฮายาชิก็ทำงานหนักเพื่อกรงนกของสวนไดโนเสาร์และทำงานเกี่ยวกับสิ่งของและนิทรรศการต่าง ๆ มากมายให้กับสวนไดโนเสาร์ เธอไม่ได้รักสัตว์ที่เธอทำงานด้วยเป็นพิเศษ แต่ความสนใจของเธอที่มีต่อสัตว์เหล่านี้ก็เปล่งประกายออกมา และเธอใส่ใจสัตว์เหล่านี้มาก
ผู้ดูแลซอโรพอดของสวนไดโนเสาร์
ผู้ดูแลที่ทำงานเพื่อดูแลไดโนเสาร์สายพันธุ์แปลกๆ ในสวนไดโนเสาร์ ซึ่งหมายถึงเขาต้องดูแลไดโนเสาร์ที่มีความต้องการเป็นพิเศษ
"ไจกาโนโทซอรัส"แห่งสวนไดโนเสาร์ แม้ว่าจะเป็นไดโนเสาร์นักล่า แต่จริง ๆ แล้วมันค่อนข้างขี้ตกใจและระมัดระวัง นอกจากนี้มันยังถูกมองว่าเป็นคนขี้แยและเอาแต่ใจอีกด้วย
คู่"ทรูโอดอน"ของสวนไดโนเสาร์ พวกมันผสมพันธุ์กันและวางไข่ 4 ฟอง นิโกะเป็นไดโนเสาร์ตัวแรกที่ซูมะทำงานด้วย โดยช่วยไคโดและคิริชิมะเมื่อมันป่วยด้วยโรคลมแดดและคอตีบ เบ็นเคอิ ไดโนเสาร์ตัวเล็กที่สุดในกลุ่มได้รับการดูแลจากซูมะก่อนจะส่งไปที่สถาบันวิจัยสิ่งมีชีวิตโบราณโชฟุ เพื่อรับการดูแลและย้ายตัวเมื่อถึงวัยที่เหมาะสม ไดโนเสาร์อีกสามตัวยังคงได้รับการดูแลจากพ่อแม่ ซูมะไปเยี่ยมเบ็นเคอิที่สถาบันและสังเกตความฉลาดของมัน ขณะที่ไดโนเสาร์จำเธอได้และมาหาเธอเมื่อได้ยินเสียงของมัน
"ไทรเซราทอปส์"ของสวนไดโนเสาร์ มันเคยอยู่สวนไดโนเสาร์อีกแห่งที่มันเป็นไดโนเสาร์ตัวเอก และยังเคยถูกใช้เป็นตัวละครแสดงในภาพยนตร์ไดโนเสาร์ด้วย แต่น่าเสียดายที่ความนิยมของมันต้องลดลงเมื่อเขาข้างซ้ายของมันหักโดยไม่ได้ตั้งใจหลังจากที่มันติดอยู่ หลังจากนั้นมันก็กลายเป็นที่ล้อเลียนและเยาะเย้ย มันถูกขายให้กับสวนไดโนเสาร์เอโนชิมะไดโนแลนด์ในความหวังที่จะดึงดูดผู้คนให้มาที่สวนสนุกที่เล็กกว่า แม้ว่าคิริชิมะจะเชื่อว่าเขาของมันถูกขายเพื่อรักษาหน้าให้กับสวนไดโนเสาร์ที่ใหญ่กว่าก็ตาม มันเกือบจะถูกขายให้กับสวนไดโนเสาร์แห่งอื่นเมื่อมันไม่สามารถดึงดูดผู้คนได้ แต่ด้วยความพยายามอย่างหนักของคิริชิมะและซูมะ พวกเขาจึงสามารถจัดแสดงเขาที่หักของมาซารุได้ ซึ่งได้รับความนิยมเมื่อมีอินฟลูเอนเซอร์พูดถึงเรื่องนี้ในโลกออนไลน์
"ไดโลโฟซอรัส"ของสวนไดโนเสาร์ เนื่องจากสายพันธุ์ของมันถูกนำกลับมาโดยทางพันธุกรรม แทนที่จะเป็นส่วนหนึ่งของโลกที่สาบสูญซึ่งไดโนเสาร์ส่วนใหญ่มาจากนั้น รอยจึงต้องทนทุกข์ทรมานกับปัญหาสุขภาพหลายอย่าง เช่น โรคเกาต์ แม้จะเป็นเช่นนี้ เขาก็ยังใช้ชีวิตที่ดีในสวนไดโนเสาร์แห่งนี้ 
"เซ็นโตรซอรัส"สามตัวของสวนไดโนเสาร์ อูเมโกะเป็นตัวเมียเพียงตัวเดียวในกลุ่มและเป็นเหตุผลที่ไดคิจิและโชคิจิต่อสู้กัน ในการต่อสู้ครั้งหนึ่ง โชคิจิสามารถเอาชนะและจับคู่กับอูเมโกะได้ ส่งผลให้ไดคิจิถูกย้ายไปที่ส่วนจัดแสดงอื่นและหวังว่าจะได้ผสมพันธุ์เซ็นโตรซอรัสตัวน้อย อูเมโกะเป็นมะเร็งกระดูกและเกือบจะต้องตัดขา แต่มันก็ได้รับการรักษาทางเลือกที่ได้ผล
"ไทแรนโนซอรัส"ตัวเดียวในสวนไดโนเสาร์ มันปรากฏตัวในช่วงย้อนอดีตในตอนแรกสั้น ๆ เมื่อมันได้รับการแนะนำอย่างเป็นทางการ สวนไดโนเสาร์กำลังฉลองวันเกิดครบรอบ 36 ปีของมัน เนื่องจากอายุของมัน มันจึงไม่ค่อยได้เคลื่อนไหวมากนักและไม่เป็นที่นิยมเท่าไทแรนโนซอรัสตัวอื่น ๆ แม้จะเป็นเช่นนั้น การเฉลิมฉลองวันเกิดของมันก็ประสบความสำเร็จ และมันสามารถเพลิดเพลินกับสเต็กเนื้อฮาโดรซอร์ต่อหน้าฝูงชนได้
"สไปโนซอรัส"ของสวนไดโนเสาร์ มีคนกล่าวถึงว่าสไปโนซอรัสเป็นไดโนเสาร์ที่มีนิสัยหัวร้อน แต่กลับได้รับความนิยมในสวนไดโนเสาร์แห่งนี้ เนื่องจากสไปโนซอรัสมีนิสัยค่อนข้างฉุนเฉียว จึงทำให้บางครั้งมันพลาดในการจับสัตว์ 
"แพคิเซอฟาโลซอรัส"ของสวนไดโนเสาร์ มันจับคู่กับตัวเมียชื่อเดซี่ แม้ว่าจะตายก่อนที่มังงะจะเริ่มขึ้นก็ตามในช่วงเวลาสั้น ๆ การนอนหลับของมันถูกขัดจังหวะด้วยน้ำที่กระเซ็นลงมาจากรางน้ำที่อุดตัน ซึ่งทำให้มันต้องกระแทกจมูกเข้ากับผนังอย่างง่วงนอนในขณะที่เดินไปมา ส่งผลให้มันป่วยเป็นโรคปอดบวมเมื่อรูจมูกของมันเปลี่ยนรูปจากการติดเชื้อที่เกิดจากโรคหวัด โชคดีที่ซูมะสามารถจับโรคได้ทันเวลาจึงให้ฮาจิเบตรวจและรักษา มันยังคงนอนในจุดที่มันใช้ร่วมกับเดซี่
"สเตโกซอรัส"ของสวนไดโนเสาร์ มันเคยอาศัยอยู่ในส่วนจัดแสดงของมันเอง แต่ถูกแลกกับไดคิจิในขณะที่โชคิจิและอูเมโกะกำลังเตรียมตัวผสมพันธุ์ มันยังอาศัยอยู่กับ"แคมาราซอรัส," "แพลทีโอซอรัส" และ"เธสเซโลซอรัส" มันได้รับความนิยมในโลกออนไลน์เมื่อรูปถ่ายของเธอทำให้ดูเหมือนว่ามันกำลังยิ้ม
ฝูง"พินาโคซอรัส"ขนาดเล็กในสวนไดโนเสาร์ นิอะเป็นตัวผู้ตัวเดียวในกลุ่มและเป็นพ่อของลูกห้าตัว โดยมีอายากะเป็นตัวแม่ สมาชิกของฝูงแต่ละตัวจะเลือกกินอย่างพิถีพิถัน ดังนั้น คาตาเสะผู้ดูแลหลักของพวกมันจึงแบ่งอาหารให้เท่า ๆ กันตามความชอบของพวกมัน ลูกสัตว์ถูกย้ายไปยังสวนไดโนเสาร์อื่น
คู่หู"ซิติพาติ"ในสวนไดโนเสาร์ คูคุเป็นสัตว์ขี้ตกใจมากกว่าตัวอื่น ๆ มันไม่ยอมไปที่กล่องของมันแม้จะได้รับอาหารมาก็ตาม ปัจจุบันทั้งสองอาศัยอยู่กับฝูงพินาโคซอรัส
ฝูง"เทอโรดอสโทร"ของสวนไดโนเสาร์ที่อาศัยอยู่ในกรงนกขนาดใหญ่ โปโลได้รับบาดเจ็บจากพยูหลังจากพยายามขโมยอาหารของมัน และได้รับการรักษาโดยซูมะ ประสบการณ์ดังกล่าวทำให้โปโลหวาดกลัวจนไม่กล้ากินอาหาร แต่ซูมะก็ช่วยให้มันฟื้นตัวได้
เคยเห็นหลายครั้งในเรื่องราว เป็นซอโรพอดสายพันธุ์ปลาลิ้นหมาในสวนไดโนเสาร์ อาศัยอยู่ในส่วนจัดแสดงที่ใหญ่ที่สุดร่วมกับโชคิจิ อูเมโกะ โมมิจิ ฝูง"เธสเซโลซอรัส" และกลุ่มแพลทีโอซอรัส
เห็นมาสองสามครั้งในเรื่อง สวนไดโนเสาร์มีอย่างน้อยสองแห่ง
เคยเห็นมาสองสามครั้งในเรื่อง เห็นแค่ครั้งเดียว
เคยเห็นสองสามครั้งในเรื่อง สวนไดโนเสาร์มีฝูงสัตว์เล็กๆ อยู่ฝูงหนึ่งซึ่งหวังว่าจะขยายพันธุ์พวกมันได้
เคยเห็นอยู่สองสามครั้งในเรื่อง ครั้งหนึ่งแทบมองไม่เห็น แต่บทสนทนาบ่งบอกว่ายังมีอีก
เคยเห็นสองสามครั้งในเรื่อง แต่ในบางช่องก็เห็นสามครั้ง 
มีผู้พบเห็น"เอ็ดมอนโตซอรัส เรกาลิส"อย่างน้อยหนึ่งตัว แต่ตัวอื่นอาจเรียกที่นี่ว่าบ้าน กลุ่มเด็กเข้าใจผิดว่าเป็น"พาราซอโรโลฟัส"แต่ได้รับการแก้ไขแล้ว
ฝูงนกอาศัยอยู่ในกรงนกขนาดใหญ่ อย่างน้อย 7 ตัวบินไปมาและปีนหน้าผาในขณะที่ซูมะและฮายาชิกำลังพูดคุยกัน
ฝูงนกขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในกรงนกขนาดใหญ่ อย่างน้อย 3 ตัวอาศัยอยู่ในอุทยานแห่งนี้ พวกมันมีสระน้ำทะเลที่พวกมันกินอาหาร โดยกินปลา หมึกและกุ้ง
ฝูงนกที่อาศัยอยู่ในกรงนกขนาดใหญ่ แม้ว่าซูมะจะทำงานร่วมกับฮายาชิและเทอโรซอร์ แต่ก็ไม่ได้ไปเยี่ยมชมทีโนแคสมาโดยมุ่งเน้นไปที่"เทอโรดอสโทร"
ยังไม่เห็นและไม่มีชื่อ แต่ได้รับการยืนยันว่าเป็นส่วนหนึ่งของสวนสาธารณะตามแผนที่
ยังไม่เห็นและไม่มีชื่อ แต่ได้รับการยืนยันว่าเป็นส่วนหนึ่งของสวนสาธารณะตามแผนที่
"อัลโลซอรัส"แห่งเอโนชิมะไดโนแลนด์ เธออยู่ภายใต้การดูแลของไคโดและยามากะเมื่อ 15 ปีก่อนเรื่องราวจะเริ่มต้นขึ้น เธอเป็นคนขี้อายและตกใจง่าย เนื่องจากยามากะไม่สนใจระบบบัดดี้และเหตุการณ์ก่อสร้างเล็กน้อย อิจิโกะจึงตกใจและฆ่ายามากะก่อนที่จะพยายามหลบหนี แม้ว่าเธอจะถูกจับที่ประตู แต่แรงกดดันก็ทำให้ซี่โครงของเธอได้รับบาดเจ็บและทำให้เสียงเจ็บปวดของเธอทำให้ฝูงชนหวาดกลัว อิจิโกะถูกการุณยฆาตโดยการยิงที่ศีรษะ แต่เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้เกิดผลกระทบแบบโดมิโนที่รู้สึกได้ตลอดทั้งเรื่อง 
โกลบิเดนแห่งบลูเวิลด์ โซเฟียซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่รอดชีวิตจากการผ่าตัดคลอดหลังจากแม่เสียชีวิตก่อนวัยอันควร ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของสวนไดโนแห่งนี้ อย่างไรก็ตาม เมื่อเธออายุมากขึ้น ความนิยมของเธอก็ลดน้อยลง ก่อนที่จะทำงานที่เอโนชิมะไดโนแลนด์ อิการาชิเป็นหนึ่งในผู้ดูแลโซเฟีย
บลูเวิลด์มีตู้ปลาที่ประกอบด้วยอิกทิโอซอรัสที่ไม่ทราบชนิด โซเฟียถูกใส่ไว้ในตู้ปลาตั้งแต่ยังเป็นลูกซึ่งมีความเสี่ยงน้อยมากเนื่องจากอิกทิโอซอรัสกินปลาเป็นหลัก ส่วนโซเฟียกินหอยมากกว่าสัตว์ขนาดใหญ่
บลูเวิลด์มีเพลสิโอซอร์อย่างน้อยหนึ่งสายพันธุ์ แม้ว่าจะไม่ทราบแน่ชัดว่าสายพันธุ์ใดเป็นสายพันธุ์เดียวกัน พบที่สถาบันวิจัยบรรพชีวินวิทยาโชฟุ
 ผลจากการเพาะพันธุ์อย่างผิดกฎหมาย ทำให้วิลอซิแรปเตอร์ตัวหนึ่งถูกลักลอบนำเข้ามายังเมืองคามากูระจากโยโกฮามะ ก่อนที่มันจะหลบหนีไปยังศาลเจ้าใกล้เคียง เนื่องจากมันถูกเพาะพันธุ์และเลี้ยงดูโดยมนุษย์ จึงเกิดความกังวลว่ามันจะเข้าใกล้มนุษย์มากเกินไปและทำร้ายผู้อื่น ซูมะและอาราตะร่วมมือกับเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายในพื้นที่เพื่อจับมันและนำมันไปที่สถาบันวิจัยบรรพชีวินวิทยาโชฟุ
พบไดโนเสาร์หลายตัวที่เขตอนุรักษ์ไดโนเสาร์ของออสเตรเลียที่ชื่อว่า "อุทยานไดโนแห่งชาติออสตราโล" ไดโนเสาร์เหล่านี้ถูกนำมาทดลองและดูเหมือนจะปรับตัวได้ดี
พบฝูง"แลมบีโอซอรัส"ที่อุทยานไดโนแห่งชาติออสตราโล มีลักษณะสองเพศ คือ ตัวผู้จะมีหงอนใหญ่กว่าตัวเมีย
สามารถพบเห็นคู่หนึ่งได้ที่อุทยานแห่งชาติไดโนแห่งชาติออสเตรเลีย แต่อาจมีสัตว์อื่นๆ อีกมากมายที่อาศัยอยู่ในเขตอนุรักษ์แห่งนี้
ฝูง"สติแรโคซอรัส"สามารถพบเห็นได้ที่อุทยานแห่งชาติไดโนพาร์คของออสเตรเลีย พวกมันยังตกเป็นเหยื่อเนื่องจากมีการซื้อขายเขาในตลาดมืดเช่นเดียวกับแรด ชิรานุอิเคยทำงานเป็นสัตวแพทย์ภาคสนามที่เขตอนุรักษ์และพยายามช่วยเหลือ"สติแรโคซอรัส"ที่ได้รับบาดเจ็บ แต่ถึงแม้จะได้รับการรักษาสัตว์ตัวดังกล่าวแล้ว แต่ร่างกายของมันก็ยังมียาคลายเครียดอยู่ ทำให้มันล้มลงในน้ำและจมน้ำตาย เหตุการณ์นี้ยังคงส่งผลต่อชิรานุอิจนถึงทุกวันนี้ 
ไดโนเสาร์เหล่านี้สามารถพบได้ที่อุทยานแห่งชาติไดโนเสาร์ออสเตรเลียเมื่อชิรานุอิและเพื่อนสัตวแพทย์ของเขาออกตามหาสไตราโคซอรัสที่ได้รับบาดเจ็บ แม้ว่าจะไม่มีการระบุชื่อในเรื่องราว แต่คำอธิบายท้ายเล่มของผู้เขียนยืนยันว่าไดโนเสาร์ส่วนใหญ่ในเขตอนุรักษ์มาจาก Dinosaur Park Formation โดยมีไดโนเสาร์ตัวนี้และไดโนเสาร์ตัวอื่นๆ อีกหลายตัวอยู่ในรายการ
ขณะที่ชิรานุอิและสัตวแพทย์ของเขากำลังค้นหาสไตราโคซอรัสที่ได้รับบาดเจ็บที่อุทยานแห่งชาติไดโนออสเตรเลีย ได้พบแพคิเซฟาโลซอรัสที่ไม่ทราบชนิดจำนวน 2 ตัว ซึ่งอาจเป็นสเตโกเซรัสหรือฟอรามินาเซฟาเลก็ได้
พวกมันอาศัยอยู่ในอุทยานแห่งชาติไดโนของออสเตรเลีย เมื่อสไตราโคซอรัสที่ได้รับบาดเจ็บตายลง ก็มีคนเห็นตัวหนึ่งกำลังคุ้ยซากของมัน
ได้รับการยืนยันแล้วว่าไดโนเสาร์เหล่านี้เป็นหนึ่งในไดโนเสาร์จำนวนมากที่อาศัยอยู่ในโลกยุคใหม่ แม้ว่าปัจจุบันจะยังไม่ทราบว่าไดโนเสาร์เหล่านี้มาจากโลกที่สาบสูญหรือฟื้นขึ้นมาโดยพันธุกรรมก็ตาม ชิรานุอิเล่าว่าสวนไดโนเสาร์แห่งหนึ่งใช้การรักษามะเร็งกระดูกเพื่อช่วยชีวิตอะพาโตซอรัสตัวหนึ่ง และแนะนำให้ใช้การรักษาแบบเดียวกันเพื่อรักษาขาของอูเมโกะ
พบตู้เลี้ยงสัตว์เลื้อยคลานขนาดเล็กเหล่านี้ที่สถาบันวิจัยบรรพชีวินวิทยาโชฟุ ดูเหมือนว่าตู้เลี้ยงนี้จะเป็นตู้ที่มีลักษณะคล้ายกับตู้เลี้ยงซาลาแมนเดอร์ 
สื่อสิ่งพิมพ์.
ซีรีย์นี้เขียนโดยอิตารุ คิโนชิตะ และเริ่มตีพิมพ์เป็นตอนในนิตยสาร"คอมิกส์ บันช์ รายเดือน"ของสำนักพิมพ์ชินโชชะเมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2564 ชินอิจิ ฟูจิวาระ อาจารย์ประจำ#เปลี่ยนทาง ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาวิจัยของซีรีส์นี้ นิตยสาร"คอมิกส์ บันช์ รายเดือน"ได้ยุติการตีพิมพ์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2567 และในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2567 ซีรีส์ดังกล่าวได้กลับมาตีพิมพ์ต่อในนิตยสาร"คอมิกส์ บันช์ ไค" ณ เดือนมกราคม พ.ศ. 2568 ตอนต่าง ๆ ของซีรีส์ได้ถูกรวบรวมตีพิมพ์เป็นเล่ม("ทังโกบง")จำนวน 7 เล่ม สำนักพิมพ์ฟีนิกซ์ได้ประกาศเป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ในฉบับภาษาไทยเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2567
จำนวนเล่ม.
!width=4%|#
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายต้นฉบับ
!width=24%|ISBN ต้นฉบับ
!width=24%|วันที่ออกจำหน่ายภาษาอังกฤษ
!width=24%|ISBN ภาษาอังกฤษ
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol1" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">1</th></td><td> 9 กันยายน พ.ศ. 2564</td><td></td><td>24 มกราคม พ.ศ. 2568</td><td></td></tr><tr style="vertical-align: top; border-bottom: 3px solid #CCF;"><td colspan="5"><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" style=" width: 100%; background-color: transparent; table-layout: fixed; text-align: left;"><tr style="vertical-align: top;"><td style="border: black;">
<td style="border: black; width: 48%;">
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol2" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">2</th></td><td> 8 เมษายน พ.ศ. 2565</td><td></td><td>24 มกราคม พ.ศ. 2568</td><td></td></tr><tr style="vertical-align: top; border-bottom: 3px solid #CCF;"><td colspan="5"><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" style=" width: 100%; background-color: transparent; table-layout: fixed; text-align: left;"><tr style="vertical-align: top;"><td style="border: black;">
<td style="border: black; width: 48%;">
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol3" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">3</th></td><td> 8 กันยายน พ.ศ. 2565</td><td></td><td>สิงหาคม พ.ศ. 2568</td><td>—</td></tr><tr style="vertical-align: top; border-bottom: 3px solid #CCF;"><td colspan="5"><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" style=" width: 100%; background-color: transparent; table-layout: fixed; text-align: left;"><tr style="vertical-align: top;"><td style="border: black;">
<td style="border: black; width: 48%;">
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol4" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">4</th></td><td> 7 เมษายน พ.ศ. 2566</td><td></td><td>สิงหาคม พ.ศ. 2568</td><td>—</td></tr><tr style="vertical-align: top; border-bottom: 3px solid #CCF;"><td colspan="5"><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" style=" width: 100%; background-color: transparent; table-layout: fixed; text-align: left;"><tr style="vertical-align: top;"><td style="border: black;">
<td style="border: black; width: 48%;">
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol5" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">5</th></td><td> 8 ธันวาคม พ.ศ. 2566</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr><tr style="vertical-align: top; border-bottom: 3px solid #CCF;"><td colspan="5"><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" style=" width: 100%; background-color: transparent; table-layout: fixed; text-align: left;"><tr style="vertical-align: top;"><td style="border: black;">
<td style="border: black; width: 48%;">
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol6" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">6</th></td><td> 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2567</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr><tr style="vertical-align: top; border-bottom: 3px solid #CCF;"><td colspan="5"><table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" style=" width: 100%; background-color: transparent; table-layout: fixed; text-align: left;"><tr style="vertical-align: top;"><td style="border: black;">
<td style="border: black; width: 48%;">
</td></tr>
<tr style="text-align: center;"><th scope="row" id="vol7" style="text-align: center; font-weight: normal; background-color: transparent;">7</th></td><td> 8 มกราคม พ.ศ. 2568</td><td></td><td>—</td><td>—</td></tr>
</table>
ผลตอบรับ.
ดานิกา เดวิดสันจาก ยกย่องเรื่องราว ตัวละคร และโน้ตพิเศษจากฟูจิวาระ โดยสังเกตว่า ""สวนสวรรค์ไดโนเสาร์"ทำได้ดีในการสร้าง [ไดโนเสาร์] ให้เหมือนสัตว์ที่มีบุคลิกมากกว่าสัตว์ประหลาดในภาพยนตร์สัตว์ประหลาด" โจนาธาน กรีนเนลล์จาก' ได้ชื่นชมโทนและรูปแบบงานศิลป์ นอกจากนี้กรีนเนลล์ยังรู้สึกว่าซีรีส์นี้บรรยายถึงวิธีการดูแลสัตว์ได้ดีอีกด้วย เจ. คาเลบ โมซโซคโคจาก'ยังยกย่องงานศิลป์และตัวละคร โมซโซคโครู้สึกว่าเนื้อเรื่องคือ "[จูราสสิค พาร์คแต่] สวนไดโนเสาร์ก็ดำเนินไปตามที่ควรจะเป็น"
ซีรีส์นี้ติดอันดับที่ 20 ในรางวัลมังงะถัดไปประจำปี พ.ศ. 2566 ในประเภทมังงะตีพิมพ์