pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 1996

การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 1996 เป็นมหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 3 จัดขึ้นที่เมืองฮาร์บิน ประเทศจีน การแข่งขันครั้งนี้เป็นการจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวครั้งแรกของประเทศจีน จัดขึ้นระหว่างวันที่ 4-11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน 17 ประเทศ นักกีฬา 453 คน ใน 8 ชนิดกีฬา
       สาธารณรัฐประชาชนจีน (เจ้าภาพ)
สรุปเหรียญการแข่งขัน.
ประเทศที่ไม่ได้รับเหรียญรางวัล ได้แก่
เอลวิสเพรสลีย์ (อัลบั้ม)

เอลวิสเพรสลีย์  เป็นผลงานสตูดิโออัลบั้มแรกของเอลวิส เพรสลีย์ ออกกับค่ายอาร์ซีเอวิกเตอร์ เสียงโมโน มีหมายเลขแคตตาลอกคือ LPM 1254 ออกเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1956 โดยบันทึกเสียงเมื่อวันที่ 10 และ 11 มกราคม ที่สตูดิโออาร์ซีเอ ในแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี และเมื่อวันที่ 30 และ 31 มกราคม ที่สตูดิโออาร์ซีเอในนิวยอร์ก นอกจากนั้นยังมีวัตถุดิดั้งเดิมจากการบันทึกเสียงในซันสตูดิโอในเมมฟิส รัฐเทนเนสซี เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม, 19 สิงหาคม และ 10 กันยายน ค.ศ. 1954 และเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1955 
อัลบั้มติดอันดับ 1 ยาวนาน 10 สัปดาห์บนบิลบอร์ดท็อปป็อปอัลบั้มในปี 1956 ถือเป็นอัลบั้มร็อกแอนด์โรลอัลบั้มแรกที่ติดอันดับ 1 และยังมีความโดดเด่นถือเป็นอัลบั้มร็อกแอนด์โรลอัลบั้มแรกที่ขายได้เกินล้าน อัลบั้มยังติดอันดับ 55 ของการจัดอันดับนิตยสารโรลลิงสโตน ในหัวข้อ 500 อัลบั้มยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
รายชื่อเพลง.
2006 FTD Reissue.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
อันดับ.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
พระราชวังไดโอคลีเชียน

พระราชวังไดโอคลีเชียน  เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ที่เมืองสปลิตในประเทศโครเอเชีย ที่สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิไดโอคลีเชียนเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 4
จักรพรรดิไดโอคลีเชียนทรงสร้างพระราชวังขนาดมหึมาเพื่อเตรียมตัวที่จะใช้เป็นสถานที่สำหรับปลดเกษียณในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ตัวพระราชวังตั้งอยู่ที่บนแหลมสั้น ๆ ทางด้านใต้ของอ่าวของฝั่งทะเลดาลเมเชีย ราว 4 ไมล์จากโซลิน, โครเอเชีย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดโรมันดาลเมเชีย ภูมิสัณฐานของที่ตั้งลาดเทลงไปทางทะเล ที่ประกอบด้วยสันหินปูนแล่นตามแนวตะวันออกตะวันตก
“พระราชวังไดโอคลีเชียน” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1979
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 1999

การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 1999 เป็นมหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 4 จัดขึ้นที่จังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ การแข่งขันครั้งนี้เป็นการจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวครั้งแรกของประเทศเกาหลีใต้ จัดขึ้นระหว่างวันที่ 30 มกราคม-6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน 22 ประเทศ นักกีฬา 798 คน ใน 43 รายการ(7 ชนิดกีฬา)
ประเทศที่เข้าร่วมในการแข่งขัน.
มีประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 22 ประเทศ ประกอบไปด้วย
       เกาหลีใต้ (เจ้าภาพ)
สรุปเหรียญการแข่งขัน.
ประเทศที่ไม่ได้รับเหรียญรางวัล ได้แก่
อาร์ซีเอเรเคิดส์

อาร์ซีเอเรเคิดส์  หรือเดิมชื่อ เดอะวิกเตอร์ทอล์กกิงแมชชีนคอมพานี  จากนั้นจึงชื่อ อาร์ซีเอวิกเตอร์  เป็นหนึ่งในค่ายเพลงสำคัญของโซนีมิวสิกเอนเตอร์เทนเมนต์ เดิมคำว่าอาร์ซีเอย่อมาจาก เรดิโอคอร์โปเรชันออฟอเมริกา  ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น อาร์ซีเอคอร์โปเรชัน  ซึ่งเป็นบริษัทแม่จากปี 1929 ถึง 1983 และเป็นหุ้นส่วน จากปี 1983 ถึง 1986
พิศวาท น้อยมณี

พิศวาท น้อยมณี "ครูแห่งชาติสาขาวิชาภาษาไทย" เป็นชาวชลบุรี ผู้ทำประโยชน์ต่อการศึกษาท้องถิ่นหลายด้าน นอกจากเป็นครูสอนวิชาภาษาไทยแล้ว ยังเป็นผู้เขียนบทความทางการศึกษา พัฒนาครูเครือข่าย วิทยากร การจัดทำหลักสูตร การจัดกิจกรรมการเรียนรู้ การจัดทำสื่อการเรียนรู้ ทั้งระดับประถม และมัธยมศึกษา ของโรงเรียน เขตพื้นที่การศึกษา สพฐ. และมหาวิทยาลัยต่างๆ
ประวัติการทำงาน.
ครูพิศวาท เริ่มรับราชการครูกรมสามัญศึกษา สอนวิชาภาษาไทย ที่โรงเรียนชลบุรี "สุขบท" จ.ชลบุรี นอกจากการสอนภาษาไทย ยังรับหน้าที่ หัวหน้างานทะเบียนวัดผล จนกะทั่งปีพ.ศ.2531 ได้ย้ายติดตามครอบครัว (ดร.นิวัตต์ น้อยมณี) ไปยังโรงเรียนโรงเรียนสิงห์สมุทร อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี สอนวิชาภาษาไทยและปฏิบัติหน้าที่ หัวหน้างานประชาสัมพันธ์ ในปีพ.ศ.2532 ย้ายมาปฏิบัติหน้าที่หัวหน้างานแผนงาน โรงเรียนศรีราชา อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี และในปีพ.ศ.2534 ย้ายไปยังโรงเรียนชลกันยานุกูล อ.เมือง จ.ชลบุรี สอนวิชาภาษาไทย หัวหน้างานสารสนเทศ และเลขานุการศูนย์วัฒนธรรม จังหวัดชลบุรี
ปีพ.ศ.2538 ครูพิศวาทย้ายติดตามไปยังโรงเรียนนราธิวาส จ.นราธิวาส สอนวิชาภาษาไทย รองหัวหน้าหมวดวิชาภาษาไทย และ เลขานุการศูนย์พัฒนาการเรียนการสอนวิชาภาษาไทย ปีพ.ศ.2540 โรงเรียนบางจานวิทยา อ.เมือง จ.เพชรบุรี สอนวิชาภาษาไทย
พ.ศ.2542 ย้ายกลับโรงเรียนชลกันยานุกูล อ.เมือง จ.ชลบุรี สอนวิชาภาษาไทย หัวหน้างานแผนงาน หัวหน้ากลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย 
พ.ศ.2553 ปฏิบัติหน้าที่สอนวิชาภาษาไทย หัวหน้างานพัฒนาการเรียนรู้ และผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายวิชาการ
ซิลิกอนไดออกไซด์

ซิลิกอนไดออกไซด์  หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า ซิลิกา (จากภาษาละตินคำว่า silex) คือสารประกอบระหว่างออกไซด์และซิลิกอนรวมตัวกันเป็นสูตรทางเคมีคือ SiO2 และเป็นที่รู้กันตั้งแต่สมัยโบราณถึงความแข็งแกร่งของมัน ซิลิกามักพบได้ทั่วไปในธรรมชาติอาจในรูปของทรายหรือควอตซ์ และในผนังเซลล์ของไดอะตอม ซิลิกาเป็นสารประกอบที่มีจำนวนมากโดยทั่วไปบนเปลือกโลก
ซิลิกาได้นำมาใช้เป็นวัสดุในการผลิตที่หลากหลาย อาทิ แก้ว, คริสตัล, เจล, แอโรเจล, ซิลิการมควัน และคอลลอยดอลซิลิกา ยิ่งไปกว่านั้น ซิลิกานาโนสปริงก็ผลิตขึ้นจากวิธีความดันไอ-ของเหลว-ของแข็ง ในอุณหภูมิที่ใกล้เคียงกับอุณหภูมิห้อง
ซิลิกาใช้เป็นวัสดุเบื้องต้นในการผลิตกระจก, แก้วน้ำและขวดแก้ว สายใยแก้วที่ใช้ในการโทรคมนาคมก็เป็นผลิตผลจากซิลิกาเช่นเดียวกัน และยังใช้เป็นวัตถุดิบแรกเริ่มในผลิตภัณฑ์จำพวกเซรามิกเช่น เครื่องปั้นดินเผา, เครื่องหิน, เครื่องลายคราม และการผลิตพาร์ตแลนด์ซีเมนต์
เอ็ด ซัลลิแวน

เอ็ดเวิร์ด วินเซนต์ "เอ็ด" ซัลลิแวน  (28 กันยายน ค.ศ. 1901 - 13 ตุลาคม ค.ศ. 1974) เป็นนักเขียนบันเทิงชาวอเมริกัน และพิธีกรรายการโทรทัศน์ มีเชื้อสายไอร์แลนด์ เป็นที่รู้จักในรายการโทรทัศน์แนววาไรตี้ ที่ชื่อว่า "ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์" ที่มีความโด่งดังในคริสต์ทศวรรษ 1950 และ 1960
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2003

กีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2003  เป็นมหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 5 จัดขึ้นที่จังหวัดอาโอโมริ ประเทศญี่ปุ่น การแข่งขันครั้งนี้เป็นการจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวครั้งที่ 3 ของประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นระหว่างวันที่ 1-8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน 29 ประเทศ นักกีฬา 641 คน ในการแข่งขัน 51 รายการ(10 ชนิดกีฬา) เอเชียนเกมส์ครั้งนี้เป็นเอเชียนเกมส์ที่มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขันมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา
ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขัน.
ชื่อประเทศจะเรียงตามลำดับตัวอักษร ตัวเลขในวงเล็บหมายถึงจำนวนนักกีฬา
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2007

การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว 2007 เป็นมหกรรมกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาว ครั้งที่ 6 จัดขึ้นที่เมืองฉางชุน ประเทศจีน การแข่งขันครั้งนี้เป็นการจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวครั้งที่ 2 ของประเทศจีน จัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 มกราคม- 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 มีประเทศเข้าร่วมการแข่งขัน 26 ประเทศ นักกีฬา 796 คน ในการแข่งขัน 47 รายการ(10 ชนิดกีฬา) เอเชียนเกมส์ครั้งนี้เป็นเอเชียนเกมส์ที่มีนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันมากที่สุดเท่าที่เคยมีมา
ประเทศที่เข้าร่วมในการแข่งขัน.
มีประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันทั้งสิ้น 26 ประเทศ ประกอบไปด้วย
       สาธารณรัฐประชาชนจีน (เจ้าภาพ)
สรุปเหรียญการแข่งขัน.
ประเทศที่ไม่ได้รับเหรียญรางวัล ได้แก่
ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์

ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์  เป็นรายการวาไรอิตีอเมริกันที่ออกอากาศครั้งแรกทางช่องซีบีเอส ตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1948 ถึง วันอาทิตย์ที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1971 มีพิธีกรเป็นคอลัมนิสต์บันเทิงนิวยอร์กที่ชื่อ เอ็ด ซัลลิแวน
ฮาร์ตเบรกโฮเทล

"ฮาร์ตเบรกโฮเทล"  เป็นเพลงร็อกแอนด์โรล ร้องโดยเอลวิส เพรสลีย์ บันทึกเสียงเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 1956 ในแนชวิล เป็นซิงเกิลแรกของเพรสลีย์ที่ออกกับสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์ และแนะนำให้เขาเป็นที่รู้จักกับชาวอเมริกันในระดับนานาชาติ ออกมากับหน้าบีที่ชื่อเพลง "ไอวอสเดอะวัน" (I Was the One) เมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1956 เป็นซิงเกิลอันดับ 1 ของเพรสลีย์และเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดในปี 1956
การทดสอบวินิจฉัยโรคไข้หวัดใหญ่อย่างรวดเร็ว

การทดสอบวินิจฉัยโรคไข้หวัดใหญ่อย่างรวดเร็ว (ตัวย่อ: RIDT) เป็นการตรวจสอบแอนติเจนประเภทหนึ่ง ซึ่งเป็นการสืบหาแอนติเจนนิวคลีโอโปรตีนไวรัสไข้หวัดใหญ่ ชุดทดสอบที่ผลิตในเชิงพาณิชย์ของการทดสอบนี้สามารถได้รับผลการตรวจภายในเวลา 30 นาทีหรือน้อยกว่า
ผลการศึกษาซึ่งถูกตีพิมพ์ใน "วารสารการแพทย์นิวอิงแลนด์" สรุปว่าการทดสอบในแต่ละครั้งมีโอกาสให้ผลลบลวงได้ 49 เปอร์เซนต์ หมายความว่ามีโอกาสที่การตรวจดังกล่าวจะพบเชื้อเอช 1 เอ็น 1 ได้จริงเพียง 51 เปอร์เซนต์ การศึกษาอีกกรณีหนึ่งซึ่งถูกตีพิมพ์ในวารสารวิทยาไวรัสการแพทย์ (Journal of Clinical Virology) พบว่าการทดสอบอย่างเดียวกันนี้สามารถตรวจจับได้เพียง 17.2 เปอร์เซนต์
การศึกษาในโรคระบาดติดต่อ ตีพิมพ์โดยศูนย์โรคระบาด (CDC) พบว่าการทดสอบดังกล่าวสามารถตรวจจับเชื้อเอช 1 เอ็น 1 ได้เพียง 11.1 เปอร์เซนต์เท่านั้น
รายชื่อนักร้องชาวกัมพูชา

ต่อไปนี้คือ รายชื่อนักร้องชาวกัมพูชา
ยุคก่อนเขมรแดง.
นักร้องหญิง.
หมายเหตุ
ยุคหลังเขมรแดง.
นักร้องหญิง.
Mai Sameth (2547-ปัจจุบัน).
Sunday Production
Town Production
Galaxy Navatra
กรรม (แก้ความกำกวม)

กรรม อาจหมายถึง
ดูเพิ่ม.
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ทางทะลุระหว่างหลอดเลือดแดงและดำ

ทางทะลุระหว่างหลอดเลือดแดงและดำ  เป็นทางเชื่อมต่อที่ปกติไม่ควรมีระหว่างหลอดเลือดแดงและหลอดเลือดดำ อาจพบแต่กำเนิด หรือเกิดจากพยาธิสภาพเช่นการบาดเจ็บ การกัดเซาะของหลอดเลือดแดงโป่งพอง หรือได้รับการผ่าตัดสร้างขึ้นมาก็ได้
ซาร์ลา-ลา-กาเนดา

ซาร์ลา-ลา-กาเนดา  หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ซาร์ลา เป็นเมืองในจังหวัดดอร์ดอญในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ ในอดีต ซาร์ลาและกาเนดาเคยเป็นเมืองต่างหากก่อนที่จะรวมเป็นเทศบาลเดียวกันใน ค.ศ. 1965
เมืองซาร์ลา-ลา-กาเนดาเป็นเมืองที่มีความสวยงามที่สุดเมืองหนึ่งของแคว้นนูแวลากีแตน และเป็นเมืองที่ยังคงรักษารูปทรงสถาปัตยกรรมของเมืองในยุคกลางอยู่
ซาร์ลา-ลา-กาเนดาเป็นที่ตั้งของมหาวิหารแซ็ง-ซาแซร์โดแห่งซาร์ลา
ดอม (จังหวัดดอร์ดอญ)

ดอม (ฟังเสียง) เป็นเมืองหลวงของจังหวัดดอร์ดอญในแคว้นอากีแตน ประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ
ดอมก่อตั้งขึ้นโดยพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ตัวเมืองที่ตั้งอยู่บนเนินสูงเป็นเมืองที่มีความสวยงามที่สุดเมืองหนึ่งของแคว้นอากีแตน และเป็นเมืองที่ยังมีกำแพงล้อมรอบและคงรักษารูปทรงสถาปัตยกรรมของเมืองในยุคกลางอยู่เป็นอย่างดี
แหล่งข้อมูลอื่น.
 วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ
ลาร็อก-กาฌัก

ลาร็อก-กาฌัก ([la ʁɔk ɡaʒak]) เป็นหมู่บ้านในจังหวัดดอร์ดอญ แคว้นอากีแตน ประเทศฝรั่งเศส ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ
ลาร็อก-กาฌักที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำดอร์ดอญเป็นเมืองที่มีความสวยงามที่สุดเมืองหนึ่งของแคว้นอากีแตน
เปาลู เมงจิส ดา รอชา

เปาลู เมงจิส ดา รอชา (25 ตุลาคม ค.ศ. 1928 – 23 พฤษภาคม ค.ศ. 2021) เกิดเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1928 ที่เมืองวีตอเรีย รัฐเอสปีรีตูซังตู เป็นสถาปนิกชาวบราซิล เคยได้รับรางวัลมีสฟานเดอร์โรห์ (2000) และรางวัลพริตซ์เกอร์ (2006) 
เปาลูศึกษาที่วิทยาลัยสถาปัตยกรรมแห่งมหาวิทยาลัยเพรสไบทีเรียแมกเคนซี  จบการศึกษาในปี ค.ศ. 1954 มีงานส่วนมากในบราซิล เมงจิส ดา รอชาเริ่มมีผลงานออกแบบอาคารตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 ส่วนใหญ่สร้างจากคอนกรีต มีวิธีที่เรียกว่า "Brazilian Brutalism" ในลักษณะก่อสร้างราคาถูกและเร็ว เขามีผลงานการออกแบบอาคารที่โดดเด่นในเซาเปาลูมากมายหลายอาคาร และเป็นที่ยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้ทำให้เมืองดีขึ้นและมีชีวิตชีวา
เมงจิส ดา รอชาเคยเป็นศาสตราจารย์ด้านสถาปัตยกรรมที่มหาวิทยาลัยเซาเปาลูจนถึงปี ค.ศ. 1998
โพสต์บริตป็อป

โพสต์บริตป็อป  เป็นแนวเพลงย่อยของออลเทอร์นาทิฟร็อกจากอังกฤษที่เกิดขึ้นในช่วงปลายยุค 1990 และ 2000 ซึ่งต่อจากบริตป็อปยุคแรก ที่ได้รับอิทธิพลจากพัลป์ โอเอซิสและเบลอ ในด้านการเขียนเนื้อเพลงแบบอังกฤษได้ลดลงบ้าง หันมาเพิ่มดนตรีอินดี้แบบอเมริกันมากขึ้น แล้วก็มีดนตรีทดลองเข้ามาด้วยเช่นกัน วงโพสต์บริตป็อปได้เกิดขึ้นมาและมีชื่อเสียงขึ้นมาเช่น เรดิโอเฮดและเดอะเวิร์ฟ ที่ทำให้บริตป็อปเสื่อมคลาย วงใหม่ ๆ ต่อมาก็เช่น แทรวิส สเตอรีโอโฟนิกส์ ฟีดเดอร์และโคลด์เพลย์ ที่ประสบความสำเร็จไปทั่วโลกมากกว่าวงบริตป็อปยุคแรกและประสบความสำเร็จมากที่สุดในช่วงปลายปี 1990 และต้นยุค 2000
กริน อักษรดี

กริน อักษรดี (เกิดวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น กิ๊บ เป็นนักพากย์ชายชาวไทย ปัจจุบันได้มาพากย์เสียงให้กับทาง โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์, ไทก้า ไทยพีบีเอส และ โมเดิร์นไนน์ทีวี เป็นต้น
เขามักจะได้พากย์เสียงตัวเอกวัยรุ่นอยู่ประจำเสมอและยังมีผลงานพากย์หนังภาพยนตร์หลายเรื่องเป็นเจ้าของเสียงพากย์ ไชอา เลอบัฟ
ด้วงกว่างชน

ด้วงกว่างชน หรือ ด้วงกว่างโซ้ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Xylotrupes gideon") อยู่ในวงศ์ Dynastinae ลำตัวมีสีตั้งแต่สีน้ำตาลอมแดงจนถึงเกือบดำ ตัวผู้ที่มีขนาดใหญ่เรียกว่า "กว่างโซ้ง" หรือ "กว่างชน" มีเขาที่หลังอกยื่นยาวเป็นจะงอยเรียวไปทางด้านหน้าและโค้งลง ตรงปลายเป็น 2 แฉก กับที่หัวมีเขาเล็กยื่นออกไปเป็นเขาเดี่ยว โค้งขึ้นคล้ายนอแรด แต่ปลายแยกเป็น 2 แฉก บางตัวใต้ท้องอาจมีขนสีเหลืองอ่อนนุ่มคล้ายกำมะหยี่ ในตัวผู้ที่มีขนาดย่อมมีเขาสั้นเรียก "กว่างกิ" หรือ "กว่างแซม" ตัวเมียไม่มีเขาเรียก "กว่างแม่" หรือ "กว่างอีลุ่ม" 
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 1-2 นิ้ว ขณะที่ตัวเมียจะมีความเล็กกว่า พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วไปในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีชนิดย่อยทั้งหมด 4 ชนิด 
วงจรชีวิต.
ด้วงกว่างชน มีวงจรชีวิตที่สั้น หลังจากเป็นหนอนอาศัยอยู่ใต้ดินมาเป็นเวลาเกือบปีแล้ว เมื่อเป็นตัวเต็มวัยจะมีอายุอยู่ได้เพียงแค่ไม่เกิน 3 เดือนเท่านั้น โดยจะออกจากดินในช่วงฤดูฝน ประมาณเดือนกรกฎาคมถึงเดือนตุลาคม ด้วงกว่างชนจัดเป็นแมลงศัตรูพืชชนิดหนึ่งเนื่องจากทั้งตัวเต็มวัยและตัวอ่อนกินพืชเศรษฐกิจบางชนิดเป็นอาหาร เช่น มะพร้าวและอ้อย ตัวเต็มวัยจะออกหากินในเวลากลางคืน
การเลี้ยง.
ด้วงกว่างชน จัดเป็นสัตว์เลี้ยงที่คนไทยใช้ละเล่นให้ต่อสู้กันเป็นเวลานาน เช่นเดียวกับ ไก่ชน หรือ ปลากัด จนกลายเป็นประเพณีตามฤดูกาลที่ถิ่นล้านนา เช่นที่ จังหวัดเชียงใหม่ หรือน่าน ในต่างประเทศยังพบได้ที่ตอนเหนือของลาวและพม่า โดยจะนำตัวผู้ 2 ตัวมาขวิดกัน เรียกว่า "ชนกว่าง" โดยจะนำด้วงกว่างตัวผู้ 2 ตัวมาอยู่บนกระบอกไม้ยาวประมาณ 80-100 เซนติเมตร เส้นผ่าศูนย์กลาง 10 เซนติเมตร เรียกว่า "ไม้กอน" แล้วนำตัวเมียมาใส่รูปิดไว้ให้เห็นแต่เพียงหลัง เพื่อให้กลิ่นของตัวเมียดึงดูดตัวผู้ ด้วงกว่างชนตัวผู้จะสู้กันเพื่อแย่งชิงตัวเมีย แต่จะไม่สู้กันจนถึงตายเหมือนปลากัด การแพ้-ชนะ ขึ้นอยู่กับตัวที่ได้ล่าง คือ สามารถใช้เขางัดอีกตัวหนึ่งให้ลอยและคว่ำหงายท้องลงได้ ในขณะที่ตัวผุ้กำลังสู้กัน อาจใช้ไม้เรียวยาว ขนาดประมาณ 8 เซนติเมตร ที่เรียกว่า "ไม้ฝัน" ใช้ปั่นหรือยั่วยุให้ด้วงกว่างชนต่อสู้ให้รุนแรงยิ่งขึ้น โดยการใช้ไม้นี้แหย่หรือปั่นบริเวณหน้าหรือเขาหรือด้านข้างของตัวด้วงกว่างชน ให้เดินหรือทำในสิ่งที่ต้องการ
การอ้างอิงในสัญลักษณ์.
ด้วงกว่างชน หรือ ด้วงกว่างโซ้ง ถูกใช้เป็นสัญลักษณ์ของสโมสรฟุตบอลเชียงราย ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นทีมฟุตบอลประจำจังหวัดเชียงราย และได้รับฉายาว่า "กว่างโซ้งมหาภัย"
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์

เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์  เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินขนาดเบาของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ที่สร้างขึ้นเพื่อใช้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ตามคำสั่งของประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ เนื่องจากความจำเป็นเร่งด่วน หลังจากเรือรบหลายลำต้องอัปปางลงในการโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์โดยกองทัพญี่ปุ่น
เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นอินดีเพนเดนซ์ มีด้วยกันทั้งสิ้น 9 ลำ โดยดัดแปลงมาจากเรือลาดตระเวนเบา (lightcruiser) ในชั้นคลีฟแลนด์
อะบอริจินส์ (ค่ายเพลง)

อะบอริจินส์ (Aborigines) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) โดยเป็นหนึ่งในค่ายย่อยที่ยกสถานะขึ้นมาจากทีมผลิตเพลง MP2 ในอดีตของทางบริษัท ภายใต้การนำของ เกี๊ย อนุชา อรรจนาวัฒน์ หนึ่งในนักแต่งเพลงและบุคลากรรุ่นบุกเบิกของค่าย
ประวัติ.
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อย ๆ ทำให้มีการปรับรูปแบบการทำงานของทีมผลิตเพลงต่าง ๆ ในขณะนั้นออกมาเป็นรูปแบบบริษัทค่ายเพลงย่อย โดยทีมเพลง MP2 ภายใต้การนำของ อนุชา อรรจนาวัฒน์ และ เทพนม สุวรรณบุณย์ ก็เป็นอีกหนึ่งทีมที่ได้เริ่มมีการเปลี่ยนมาใช้ชื่อ Aborigines ในช่วงกลางปี 2545 โดยอัลบั้มเพลงชุดแรกที่มีโลโก้สัญลักษณ์ Aborigines คืออัลบั้ม Sandra ของ แซนดร้า แมฟโร
พ.ศ. 2546 เปิดตัวในฐานะค่ายเพลง อะบอริจินส์ อย่างเป็นทางการ โดยศิลปินที่ถือว่าเป็นแกนหลักของค่ายในเวลานั้นคือ 3 หนุ่มบอยแบนด์ ดีทูบี และนักร้องสาว ปาน ธนพร และศิลปินอื่น ๆ อาทิ แนนซี่ นันทพร สว่างแจ้ง (อัลบั้ม Fly High จุดหมายสุดขอบฟ้า) นอกจากตัวศิลปินแล้ว ค่ายเพลงนี้ยังมีอีกหนึ่งบุคลากรที่เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ดูแลการแต่งเนื้อร้องในทุกอัลบั้มคือ สุทธิพงษ์ สมบัติจินดา
พ.ศ. 2547 ทำโปรเจกต์อัลบั้มพิเศษ คิดถึงแม่ ซึ่งกลายเป็นธรรมเนียมการออกอัลบั้มของค่ายนี้ไปที่จะทำเพลงเพื่อสังคมออกมาทุกปี นอกจากนี้ยังเริ่มทำเพลงสตริงที่มีกลิ่นอายเพื่อชีวิตในอัลบั้ม ปุ้ย ผู้หญิงดินดิน ซึ่งจะกลายเป็นหนึ่งในจุดเปลี่ยนของบริษัทในอนาคต ส่วนอัลบั้มเพลงของ Aborigines ที่ออกในปีนี้ เช่น อัลบั้ม ผู้หญิงดินดิน ของปุ้ย ผู้หญิงดินดิน, อัลบั้ม My Sign ของ แซนดร้า แมฟโร, อัลบั้ม อัลบั้ม นรกในใจ ของ ธนพร แวกประยูร เป็นต้น
พ.ศ. 2548 รวบรวม 2 สมาชิกที่เหลืออยู่ของดีทูบีมาออกอัลบั้มอีกครั้งในนาม แดน-บีม และได้ข้ามค่ายไปทำโปรเจกต์อัลบั้มร่วมกับ วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ ในอัลบั้ม หนุ่มบาว-สาวปาน
พ.ศ. 2549 เนื่องจากความสำเร็จในผลงานที่ผ่านมา ทำให้ อะบอริจินส์ กลายเป็นค่ายย่อยเดียวที่ยังได้ออกผลงานโดยมี 10 เพลงในหนึ่งอัลบั้ม ไม่ถูกตัดเหลือ 5 เพลง เหมือนค่ายย่อยอื่น ๆ ในช่วงปลายปีได้มีการจัดทำโปรเจกต์อัลบั้มพิเศษ ลูกของพ่อ รวบรวมศิลปินทั้งหมดของค่ายอาร์เอสมาร้องเพลงเทิดพระเกียรติเนื่องในวโรกาสเฉลิมฉลองศิริราชสมบัติครบ 60 ปี
พ.ศ. 2550 ทำโปรเจกต์อัลบั้มเพลงสตริงกึ่งลูกทุ่งให้กับ วิด ไฮเปอร์ ในอัลบั้ม วิด ชนิดพิเศษ ร่วมกับค่ายเพลงลูกทุ่ง อาร์สยาม กลายเป็นจุดเริ่มต้นให้มีการทำงานร่วมกับศิลปินลูกทุ่งมากขึ้น ในขณะเดียวกันกลับเริ่มมีผลงานศิลปินใหม่ ๆ ในแนวทางสตริงลดลง
พ.ศ. 2551 ลดสถานะค่ายเพลงลงเป็นหนึ่งในทีมเพลงของค่าย เมโลดิก้า ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็น อาร์เอส มิวสิค และกลายเป็นทีมผลิตเพลงที่ทำงานให้ทั้งค่ายเพลงส่วนกลางของบริษัทและค่ายอาร์สยาม แต่ยังคงใช้ชื่อทีม อะบอริจินส์
พ.ศ. 2552 - ปัจจุบัน ยังคงทำงานเพลงให้ทั้งศิลปินสตริง, สตริงกึ่งลูกทุ่ง และ ลูกทุ่งกึ่งสตริง ให้ทั้ง อาร์เอส มิวสิค และ อาร์สยาม ตัวอย่างผลงานเช่น ไอ..น้ำ, ปาน ธนพร, วิด ไฮเปอร์, หนุ่มบาว-สาวปาน, ทัช ณ ตะกั่วทุ่ง, กระแต นิภาพร, แคท รัตกาล
ศิลปินในสังกัด.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
จีโนมเรเคิดส์

จีโนม เร็คคอร์ด (Genome Records) เป็นค่ายเพลงในเครือบริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน) ภายใต้การนำของ ปอนด์ ธนา ลวสุต หนึ่งในนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ที่มีชื่อเสียงของวงการ
ประวัติ.
พ.ศ. 2544 ปอนด์ ธนา ลวสุต
และทีมเพลงซึ่งส่วนใหญ่มาจากทีม แกรมมี่ คิวเอ็กซ์ เดิม เข้ามาร่วมงานกับบริษัท อาร์เอส
พ.ศ. 2545 บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น ในขณะนั้น ได้มีแนวคิดที่จะทำการปรับรูปแบบของธุรกิจเพลง จากการรวมศูนย์ทุกอย่างไว้ที่ส่วนกลาง มาเป็นการเปิดบริษัทลูกขึ้นมาเป็นค่ายเพลงย่อยๆ ทำให้มีการปรับรูปแบบการทำงานของทีมผลิตเพลงต่างๆในขณะนั้นออกมาเป็นรูปแบบบริษัทค่ายเพลงย่อย ทีมเพลงของ ปอนด์ ธนา จึงเป็นอีกหนึ่งทีมที่ได้เริ่มมีการเปลี่ยนมาใช้ชื่อ Nathan L ในช่วงปลายปี 2545
พ.ศ. 2546 เริ่มสร้างศิลปินในทีมของตัวเอง นอกเหนือการทำงานให้กับศิลปินเดิมของอาร์เอส แต่ยังคงมีสถานะเป็นทีมเพลง Nathan L ไม่ได้ขึ้นเป็นค่ายเพลง
พ.ศ. 2547 ยืมตัว 3 ศิลปินหญิงจากค่ายอาร์เอส ปาน ธนพร, โฟร์ท นฤมล และ เปียโน เดอะซิส มาออกอัลบั้มในโปรเจกต์พิเศษ Dreams และเริ่มเปิดตัวในฐานะค่ายเพลง จีโนม เร็คคอร์ด อย่างเป็นทางการ
พ.ศ. 2548 แจ้งเกิด 2 ศิลปินหญิง เม จีระนันท์ และ ลีเดีย ศรัณย์รัชต์ นอกจากนี้ยังได้มีการทดลองเปิดค่ายเพลงย่อยในชื่อ จี เซเว่น (G7) เพื่อทำเพลงในแนวนอกกระแส
พ.ศ. 2549 ยืมตัว ฝ้าย แอม ฟายน์ มาออกอัลบั้มร่วมกับ เม และ ลีเดีย ในโปรเจกต์ Dreams II A Little Dream Project และเปิดตัวศิลปินหญิงคนใหม่ น็อตโตะ ซึ่งถือได้ว่าเป็นศิลปินใหม่คนสุดท้ายในนาม จีโนม เร็คคอร์ด
พ.ศ. 2550 ปอนด์ ธนา ลวสุต ตัดสินใจลาออกจากบริษัทอาร์เอส และกลับไปทำงานกับทางจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ทำให้ทีมเพลงและศิลปินของ จีโนม เร็คคอร์ด ถูกยุบรวมกับค่ายเพลง เมโลดิก้า
ศิลปินในสังกัด.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เลิศ ชินวัตร

เลิศ ชินวัตร (10 ตุลาคม พ.ศ. 2462 – 23 ตุลาคม พ.ศ. 2540) เป็นนักการเมืองชาวไทย เป็นบิดาของทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 23 และยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 28 นอกจากนี้ ยังเป็นพ่อตาของ สมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 26 ซึ่งเป็นสามีของ เยาวภา วงศ์สวัสดิ์ (ชินวัตร) บุตรสาวของเลิศ และยังเป็นปู่ของแพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 31
ประวัติ.
เลิศ ชินวัตร เดิมมีชื่อว่า "บุญเลิศ แซ่คู" เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ที่อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรคนที่ 4 จากบุตรจำนวน 12 คน ของนายเชียง (คู ชุนเชียง) และนางแสง ชินวัตร ชาวไทยเชื้อสายจีนแคะอพยพจากจังหวัดจันทบุรี จบการศึกษาจากโรงเรียนยุพราชวิทยาลัย หลังจากจบมัธยม 8 ได้ไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่ไม่สำเร็จการศึกษา เนื่องจากครอบครัวขาดผู้สืบทอดธุรกิจ
ด้านชีวิตครอบครัวสมรสกับนางยินดี ชินวัตร (ระมิงวงศ์) ธิดาในเจ้าจันทร์ทิพย์ ณ เชียงใหม่ และนัดดาในเจ้าไชยสงคราม สมพมิตร ณ เชียงใหม่ มีบุตรธิดารวม 10 คน ได้แก่ 
เลิศ ชินวัตร เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ด้วยโรคระบบหายใจล้มเหลว สิริอายุได้ 78 ปี โดยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว (สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฎราชกุมาร ในขณะนั้น) และ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จพระราชดำเนินไปพระราชทานเพลิงศพ ณ วัดมกุฏกษัตริยาราม เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540
การทำงาน.
เลิศ เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ได้เพียงภาคเรียนเดียว ต้องกลับมาช่วยกิจการของครอบครัว คือ โรงงานทอผ้าไหมชินวัตรพาณิชย์ และธุรกิจตลาดสดสันกำแพง ต่อมาได้ประกอบกิจการหลายอย่าง เช่น รับเหมาก่อสร้างโรงไฟฟ้าตามต่างจังหวัด เปิดร้านกาแฟที่ห้องแถวไม้หน้าตลาดสันกำแพง ทดลองทำสวนส้มเขียวหวาน สวนฝรั่งและผลไม้เมืองหนาว หลังจากนั้น จึงมาทำงานที่ธนาคารนครหลวงไทย สาขาเชียงใหม่ ในตำแหน่งหัวหน้าสินเชื่อ ต่อมาร่วมหุ้นทำโรงภาพยนตร์ศรีวิศาลและได้ซื้อหุ้นไว้ทั้งหมด หลังจากนั้นได้สร้างโรงภาพยนตร์ชินทัศนีย์ ที่ถนนเจริญเมืองและซื้อกิจการรถเมล์วิ่งในตัวเมืองเชียงใหม่
งานการเมือง.
เลิศ ชินวัตร เริ่มสนใจเล่นการเมืองท้องถิ่นเมื่อปี พ.ศ. 2510 เริ่มสมัครสมาชิกสภาจังหวัดเชียงใหม่และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาจังหวัด เขตอำเภอสันกำแพง ในปี พ.ศ. 2512 ลงรับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดเชียงใหม่ในสังกัดพรรคพลังใหม่และได้รับเลือก แต่ในการเลือกอีกครั้งในปี พ.ศ. 2518 ไม่ได้รับเลือกตั้ง ก่อนจะวางมือไปหลังเหตุการณ์ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519
กรุณ ซอโสตถิกุล

กรุณ ซอโสตถิกุล (เกิด 17 เมษายน พ.ศ. 2523) ชื่อเล่น ก้อง เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย เป็นทายาทรุ่นที่ 3 แห่งตระกูลซอโสตถิกุล เป็นบุตรของ นางพัชรดา (ณ สงขลา) กับ นายธวัชชัย ซอโสตถิกุล เจ้าของซีคอนสแควร์ และธุรกิจอื่น ๆ อีกหลายอย่าง อาทิ นันยาง บริษัท ซีคอน ไทยชูรสตราชฎา นมตรามะลิ บางกอกเฮ้าส์ บิวเดอร์
จบการศึกษาจากระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จากโรงเรียนสาธิตประสานมิตร จากนั้นเรียนต่อต่างประเทศ จบปริญญาตรีคณะเศรษฐศาสตร์และปริญญาโทคณะบริหารธุรกิจระหว่างประเทศ จากมหาวิทยาลัยบอสตัน หลังจากเรียนจบปริญญาโทกลับมาเมืองไทย เข้าไปคุยกับพี่ชายของบุรินทร์ บุญวิสุทธิ์ กรู๊ฟไรเดอร์ (ชื่อบอส) จากนั้นบอสจึงพาเข้าที่แกรมมี่ มีผลงานซิงเกิ้ลคือ เพลง "สาบาน", "ถ้าพรุ่งนี้...ฉันไม่ตื่น" และ "เพิ่งรู้ว่ามันสบาย"
ด้านชีวิตส่วนตัว หลังเลิกรากับนางเอกสาว แตงโม นิดา พัชรวีระพงษ์ ก็คบหากับนักร้องร่วมค่าย น้ำชา ชีรณัฐ ยูสานนท์ จนเลิกรากันไปในที่สุด ล่าสุดคบหาดูใจกับ เกรซ กาญจน์เกล้า ด้วยเศียรเกล้า แต่สุดท้ายก็ได้เลิกรากัน ปัจจุบันสมรสกับหญิงนอกวงการ อภินรา ศรีกาญจนา
ส่วนล่าสุดตอนนี้ได้มีความส้มพันธ์ลึกซึ้งกับการสะสม Vinyl Toy อาทิเช่น Kaws
โดยล่าสุดได้มีการติดตั้ง Kaws Resting Place ไว้กลางบ้าน
ผลงานล่าสุด.
ได้ร่วมมือกับค่ายยักษ์ใหญ่Bearbrickของประเทศญี่ปุ่น
ออกผลงานตุ๊กตาลายไทย ชื่อว่า Tossakan
ภาษาอาหรับยิวโมร็อกโก

<ns>10</ns>
 <id>27914</id>
 <redirect title="แม่แบบ:กล่องข้อมูล ภาษา" />
 <revision>
 <id>115907</id>
 <timestamp>2006-02-24T08:29:34Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Manop</username>
 <id>513</id>
 </contributor>
 <minor />
 <origin>115907</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ภาษาอาหรับยิวโมร็อกโก (Judeo-Moroccan Arabic) เป็นสำเนียงภาษาอาหรับที่พูดโดยชาวยิวที่เคยอยู่ในโมร็อกโก ปัจจุบันผู้พูด 99% อยู่ในอิสราเอล ผู้ที่อยู่ในโมร็อกโกมักเป็นผู้สูงอายุ
ประวัติ.
ภาษาอาหรับโมร็อกโกของชาวยิวนี้เคยใช้ในหมู่ชาวยิวในโมร็อกโกมาก่อนและได้รับอิทธิพลจากภาษาอื่นๆมาก รวมทั้งภาษาสเปน ภาษาสเปนโมร็อกโกของชาวยิวหรือภาษาฮาเกเตีย ซึ่งเป็นผลมาจากการอพยพของชาวยิวเซฟาร์ดีออกจากสเปนเมื่อ พ.ศ. 2035 และภาษาฝรั่งเศสจากการที่โมร็อกโกเคยเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส รวมทั้งคำยืมจากภาษาฮีบรูด้วย ภาษานี้เข้าใจกันได้กับภาษาอาหรับตูนิเซียของชาวยิวและภาษาอาหรับตริโปลีของชาวยิวอื่นๆ เข้าใจกันไม่ได้กับภาษาอาหรับอิรักของชาวยิว
ปัจจุบัน.
ชาวยิวในโมร็อกโกกว่า 265,000 คนอพยพเข้าสู่อิสราเอลเมื่อ พ.ศ. 2491 อีกส่วนหนึ่งอพยพเข้าสู่ยุโรป โดยเฉพาะฝรั่งเศส ปัจจุบันพบผู้พูดภาษานี้ในอิสราเอลประมาณ 250,000 คน ซึ่งพูดภาษาฮีบรูได้ด้วย และอยู่ในโมร็อโกราว 8,925 คน
ตัวอย่างประโยค.
สวัสดี: שלמה šlāma / שלמה עליכ šlāma ʿlik<br>
ลาก่อน: בשלמה bšlāma / בשלמה עליכ bšlāma ʿlik<br>
ขอบคุณ: מרסי mersi<br>
ใช่: ייוה ēywa<br>
ไม่ใช่: לא lā<br>
คุณเป็นอย่างไรบ้าง?: אשכברכ? āš iḫbark?<br>
สบายดี ขอบคุณ: לבש, מרסי lābaš, mersi<br>
ไม่มีปัญหา: לבש lābaš
โทชิกาซุ วางะ

โทชิกาซุ วางะ (; โรมาจิ: "Waga Toshikazu") นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523 ที่เมืองโยโกเตะ จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 21 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 6) แพ้ 4
จิลเลียน แอนเดอร์สัน

จิลเลียน ลีห์ แอนเดอร์สัน  เกิดเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1968 ที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอย เป็นบุตรีคนโตของ โรสแมรี่ อลีซ (เลน) (Rosemary Alyce (Lane)) นักวิเคราะห์คอมพิวเตอร์ และโฮเมอร์ เอ็ดเวิร์ด แอนเดอร์สันที่สาม (Homer Edward Anderson III) ผู้เป็นเจ้าของบริษัทภาพยนตร์ จิลเลียนเป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีเชื้อชาติผสมระหว่างอังกฤษ ไอริช และเยอรมัน
จิลเลียนเริ่มบทบาทการแสดงตั้งแต่สมัยไฮสคูลโดยการเป็นสมาชิกของชมรมการแสดง เธอโปรดปรานการแสดงละครเวทีอย่างมากจนกระทั่งปี 1987 จึงได้เข้าศึกษาระยะสั้นในมหาวิทยาลัยคอร์เนล ไอธากา นครนิวยอร์ก (Cornell University in Ithaca, New York) ในหลักสูตรการแสดง นานาชาติภาคฤดูร้อนของบริเตนใหญ่ (National Theatre of Great Britain Summer Acting Programme) ไม่กี่สัปดาห์หลังจากที่ได้ศึกษากับปีเตอร์ เชลสัม (Peter Chelsom) บาร์ดี้ โธมัส (Bardy Thomas) และมิเชล จอยซ์ (Michael Joyce) เธอจึงตัดสินใจที่จะเข้าศึกษาต่อยังโรงเรียนการแสดงละครกูดแมนแห่งมหาวิทยาลัยเดอพอล (Goodman Theatre School at DePaul University) ณ เมืองชิคาโก รัฐอิลินอยส์
เริ่มอาชีพการแสดงจากละครเวที แอนเดอร์สันประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติจากบทเจ้าหน้าที่พิเศษ ดานา สกัลลี  ในซีรีส์โทรทัศน์อเมริกันเรื่อง "The X-Files" (ชื่อภาษาไทย: แฟ้มลับคดีพิศวง)ในการออกฉาย 10 ฤดูกาล ตั้งแต่ปีค.ศ.1993 ร่วมกับเดวิด ดูคอฟนีย์ (David Duchovny) ผู้รับบทเจ้าหน้าที่พิเศษ ฟ็อกซ์ มัลเดอร์  จิลเลียน แอนเดอร์สันได้รับรางวัลเอมมี รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลแซกอวอร์ด ผลงานด้านภาพยนตร์ของเธออย่างเช่นเรื่อง "The House of Mirth" (2000), "The Mighty Celt" (2005), "The Last King of Scotland" (2006), และภาพยนตร์ดิเอ็กซ์-ไฟล์ 2 เรื่องคือ "The X-Files" (1998) และ "" (2008) เธอยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบาฟต้า, รางวัลเอมมีและรางวัลลูกโลกทองคำจากบท เลดี้ เดดล็อกในรายการโทรทัศน์ดัดแปลงช่องบีบีซีเรื่อง "Bleak House" (2005)
ชีวิตส่วนตัว.
ในระหว่างการถ่ายทำซีรีส์ชุด The X-Files จิลเลียนพบกับ ไคลด์ คลอทซ์ (Clyde Klotz) ทั้งคู่สมรสกันในวันที่ 1 มกราคม ปี 1994 และมีบุตรสาวด้วยกัน 1 คน คือ ไพเพอร์ มารุ แอนเดอร์สัน-คลอทซ์ (Piper Maru Anderson-Klotz) โดยถือกำเนิดเมื่อวันที่ 25 กันยายน ปี 1994 ต่อมาในภายหลังจิลเลียนหย่ากับคู่สมรสเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1997
พริ้ว วิริยะพานิช

พริ้ว วิริยะพานิช เกิดวันอาทิตย์ที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2532 เข้าวงการจากผลงานละครเรื่องแรก ใจสู้มุ่งสู่ฝัน ทางช่อง7 ในปี2551 และได้รับบทนักแสดงนำหญิงจากภาพยนตร์เรื่องแรก บางระจัน 2 (ภาพยนตร์) โดยผู้กำกับ ธนิตย์ จิตนุกูล ในปี 2553 (25 มีนาคม 2553)
ประเทศแกมเบียในโอลิมปิก

ประเทศแกมเบีย ได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 1984 แกมเบียไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกมาก่อน และยังไม่ได้แข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแกมเบีย (GNOC) ก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2515 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ในปี พ.ศ. 2519 ประเทศดังกล่าวคว่ำบาตรการแข่งขันสองครั้งแรกที่มีสิทธิ์ (พ.ศ. 2519 และ 2523) คณะผู้แทนชุดแรกประกอบด้วยนักกีฬา 10 คน ทุกคนเป็นนักวิ่ง คณะผู้แทนครั้งถัดมาประกอบด้วย นักมวยปล้ำ (1988), นักกระโดดไกล (1996), นักมวย (2008), ยูโด (2016) และนักว่ายน้ำ (2016) แต่ในปีอื่น ๆ ทั้งหมด แกมเบียมีเพียงนักวิ่งเท่านั้นที่เป็นตัวแทนทุกครั้ง
ประเทศกานาในโอลิมปิก

ประเทศกานา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2495 ขณะยังเป็นที่รู้จักในชื่ออาณานิคมของโกลด์โคสต์ กานาได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ไม่ได้เข้าร่วมใน ค.ศ. 1956 ร่วมคว่ำบาตรการแข่งขัน ค.ศ. 1976 เพื่อประท้วงการมีส่วนร่วมของนิวซีแลนด์ (ซึ่งยังคงมีการเชื่อมโยงกีฬากับการแบ่งแยกสีผิวแอฟริกาใต้) และเข้าร่วมกับผู้นำอเมริกัน การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 กานาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกที่แวนคูเวอร์ในปี ค.ศ. 2010[1]
นักกีฬาชาวกานาได้รับเหรียญโอลิมปิกทั้งหมด 5 เหรียญ ได้แก่ มวยสากล 4 เหรียญ (3 เหรียญทองแดงและ 1 เหรียญเงิน) และเหรียญทองแดงโดยฟุตบอลทีมชาติกานาอายุต่ำกว่า 23 ปีในปี ค.ศ. 1992
คณะกรรมการโอลิมปิกกานาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีถัดไป
ฮ่องกงในโอลิมปิก

ฮ่องกง เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1952 และเคยเป็นอาณานิคมของอังกฤษจนถึงปี ค.ศ. 1996 หลังจากส่งมอบดินแดนคืนในปี ค.ศ. 1997 ฮ่องกงก็ได้เข้าร่วมการแข่งขันตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 ในชื่อ "ฮ่องกง ประเทศจีน" โดยมีสถานะเป็นเขตบริหารพิเศษของจีน ตลอดประวัติศาสตร์ ฮ่องกงได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ยกเว้นการแข่งขันในปี ค.ศ. 1980 เพื่อสนับสนุนการคว่ำบาตรของสหรัฐอเมริกา และเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวทุกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002
ฮ่องกงคว้าเหรียญรางวัลแรกและเหรียญทองเหรียญแรกในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 เหรียญทองเหรียญที่สองในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 และเหรียญทองเหรียญที่สามและสี่ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 นอกจากนี้ ฮ่องกงยังคว้าเหรียญรางวัลอื่น ๆ อีก 8 เหรียญ ได้แก่ 3 เหรียญเงิน และ 6 เหรียญทองแดง ผลงานที่ดีที่สุดจนถึงปัจจุบัน (ตามจำนวนเหรียญทอง) คือในปี ค.ศ. 2024 ซึ่งฮ่องกงคว้ามา 2 เหรียญทอง และ 2 เหรียญทองแดง
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศอิสราเอลในโอลิมปิก

ประเทศอิสราเอล เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในฐานะประเทศมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติได้จัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1933 ระหว่างอยู่ในอาณัติของอังกฤษแห่งปาเลสไตน์ อิสราเอลส่งทีมเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนแต่ละครั้งตั้งแต่ปี 1952 (ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งนำโดยชาวอเมริกัน) และการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวแต่ละครั้งตั้งแต่ปี 1994 ประเทศได้กลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกยุโรป (EOC) ในปี ค.ศ. 1994 ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 อิสราเอลได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกไป 7 เหรียญ ซึ่งถือเป็นเหรียญที่มากที่สุดจนถึงขณะนี้ ทำลายสถิติของอิสราเอลในการได้รับเหรียญรางวัลโอลิมปิกต่อโอลิมปิก 1 ครั้ง
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศญี่ปุ่นในโอลิมปิก

ประเทศญี่ปุ่น เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรก ในปี 1912
"*กรอบสีแดงคือครั้งที่เป็นเจ้าภาพ"
เหรียญรางวัลตามชนิดกีฬา.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศไลบีเรียในโอลิมปิก

ประเทศไลบีเรีย ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 ยกเว้นปี 2511, 2519, 2523 และ 2535 ประเทศนี้ยังไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกเลย และไม่มีนักกีฬาจากไลบีเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งใด ๆ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของไลบีเรียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2497 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2498
ประเทศลีชเทินชไตน์ในโอลิมปิก

ประเทศลีชเทินชไตน์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1936 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนและกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกลีชเทินชไตน์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1935
ลีชเทินชไตน์เป็นประเทศที่มีจำนวนประชากรน้อยที่สุดในโลกและมีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดเป็นอันดับสองของโลก (รองจากเบอร์มิวดา แต่เป็นรัฐอธิปไตยที่เล็กที่สุด) ที่ได้รับรางวัลเหรียญทองโอลิมปิก แม้ว่าซานมารีโนจะเป็นประเทศที่เล็กที่สุดที่ได้รับเหรียญใด ๆ นักกีฬาจากลีชเทินชไตน์ได้รับรางวัลทั้งหมด 10 เหรียญ ทั้งหมดนี้เป็นการเล่นสกีลงเขา เป็นประเทศเดียวที่ได้รับเหรียญรางวัลในฤดูหนาว แต่ไม่ใช่กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ลีชเทินชไตน์มีเหรียญรางวัลสูงสุดต่อจำนวนประชากรของประเทศใด ๆ โดยมีเหรียญรางวัลเกือบหนึ่งเหรียญต่อประชากร 3,600 คน สมาชิกในตระกูลเดียวกันได้รับรางวัล 7 เหรียญจากทั้งหมด 10 เหรียญ ได้แก่ พี่น้องฮันนีและแอนเดรียส เวนเซล และทีน่า วีราเธอร์ลูกสาวของฮันนี นอกจากนี้พี่น้องวิลลีและพอล ฟรอมเมลท์ ได้รับรางวัลสองในสามรายการที่เหลือ มีเพียง เออซูล่า คอนเซตต์ เท่านั้นที่ได้รับเหรียญสำหรับประเทศของเธอโดยไม่เกี่ยวข้องกับ เวนเซล หรือ ฟรอมเมลท์
ซาเวอร์ ฟริก สมาชิกผู้ก่อตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ เป็นนักกีฬาลีชเทินชไตน์เพียงคนเดียวที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทั้งฤดูร้อนและฤดูหนาว
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศมาลาวีในโอลิมปิก

ประเทศมาลาวี ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 8 ครั้ง พวกเขาไม่เคยแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว มาลาวียังคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 และ 1980 และกลับมาแข่งขันอีกครั้งระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
มาลาวีไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิก
ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิก

ประเทศมาเลเซีย ได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1956 (สหพันธรัฐมาลายาเข้าร่วมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 และ โอลิมปิกฤดูร้อน 1960) จากนั้นประเทศประเทศมาเลเซียได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมตลอดทุกการแข่งขัน ยกเว้นใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ สหภาพโซเวียต ที่มาเลเซียได้ร่วมบอยคอตต์ระบอบคอมมิวนิสต์ ซึ่งนำโดยสหรัฐอเมริกา 
นักกีฬามาเลเซียได้เหรียญทั้งหมด 4 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง ตั้งแต่ประเทศมาเลเซียส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
นักกีฬาเหรียญรางวัล.
นักกีฬาเหรียญรางวัลสาธิต.
ต่อไปนี้คือผู้ได้รับเหรียญรางวัลจากกีฬาสาธิตอย่างเป็นทางการในโอลิมปิกฤดูร้อน.
ประเทศมอริเชียสในโอลิมปิก

ประเทศมอริเชียส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1984 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ประเทศมอริเชียสไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว มอริเชียสยังสนับสนุนการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งนำโดยชาวอเมริกัน ที่กรุงมอสโก 
ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ปักกิ่งปี 2008 บรูโน จูลี่ได้รับเหรียญโอลิมปิกเหรียญแรกของมอริเชียสโดยไปถึงรอบรองชนะเลิศมวยสากลรุ่นแบนตัมเวต และได้รับเหรียญทองแดง
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของมอริเชียสก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2514 โดยราม รูฮี ซึ่งยังคงเป็นเลขาธิการคณะกรรมการโอลิมปิกจนกระทั่งเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2551 ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2515
ประเทศโมร็อกโกในโอลิมปิก

ประเทศโมร็อกโก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน โมร็อกโกยังคว่ำบาตรการแข่งขันในปี ค.ศ. 1976 โดยถอนตัวหลังจากส่งคณะผู้แทนไปก่อนหน้า โมร็อกโกเข้าร่วมการคว่ำบาตรการแข่งขันโดยประเทศในแอฟริกาส่วนใหญ่ เพื่อประท้วงการเข้าร่วมของนิวซีแลนด์หลังการแข่งขันรักบี้ออลแบล็ก ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก กับทีมแบ่งแยกสีผิวจากแอฟริกาใต้ ตัวแทนชาวโมร็อกโกเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีเวลาทำการแข่งขันก่อนที่ประเทศของเขาจะถอนตัว: อับเดราฮิม นาจิม เข้าร่วมการแข่งขันชกมวยสากลรุ่นไลท์ฟลายเวตชาย และแพ้นัดแรกและนัดเดียวของเขา
โมร็อกโกได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวถึงเจ็ดครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2511
นักกีฬาชาวโมร็อกโกได้รับรางวัลทั้งหมด 23 เหรียญ ได้แก่ กรีฑา 19 เหรียญ และมวยสากล 4 เหรียญ ฮิชาม เอล เกโรจญ์ ซึ่งได้รับเหรียญทองสองเหรียญและเหรียญเงินหนึ่งเหรียญ ซาอิด เอาอิตา หนึ่งเหรียญทองและหนึ่งเหรียญทองแดง และ ฮาสนา เบนฮาสซี หนึ่งเหรียญเงินและหนึ่งเหรียญทองแดง นักกีฬาเหล่านี้คือผู้ได้รับเหรียญรางวัลมากกว่าหนึ่งเหรียญทั้งสามคนของโมร็อกโก
คณะกรรมการโอลิมปิกของโมร็อกโกก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2502
เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในโอลิมปิก

เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึง 2008 ในฐานะประเทศที่เป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ สนับสนุนการคว่ำบาตรของเนเธอร์แลนด์ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 และเข้าร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 เนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2 ครั้ง
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิสก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1931 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลตั้งแต่ปี ค.ศ. 1950 ถึง 2011 เมื่อมีการยุบเนเธอร์แลนด์แอนทิลลิส ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ผู้เข้าร่วมจาก 5 เกาะแข่งขันกันในฐานะนักกีฬาอิสระภายใต้ธงโอลิมปิก
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศไนเจอร์ในโอลิมปิก

ประเทศไนเจอร์ ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทั้งหมดที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 ยกเว้นในปี พ.ศ. 2519 และ 2523 มีเพียงสองครั้งเท่านั้นที่ประเทศไนเจอร์ได้รับเหรียญโอลิมปิก ได้แก่ อิสซาก้า ดาบอร์ก ผู้ได้รับรางวัลเหรียญทองแดงในการชกมวยสากลรุ่นไลท์เวลเตอร์เวทใน พ.ศ. 2515 และอับดุล ราซัค อิสซูฟู ผู้ได้รับรางวัลเหรียญเงินเทควันโดชายรุ่นน้ำหนักมากกว่า 80 กิโลกรัม ในปี พ.ศ. 2559 ยังไม่มีนักกีฬาจากไนเจอร์เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวใด ๆ
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิก

ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกในปี ค.ศ. 1900 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันทุกครั้งนับแต่นั้นมา ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่มอสโก ซึ่งพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกัน เช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ การแข่งขันในปี ค.ศ. 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐ อย่างไรก็ตาม ในตอนต้นของศตวรรษที่ 21 ได้มีการค้นพบว่านักมวยปล้ำ ชาร์ลส์ อีริคเซ่น และ เบิร์นฮอฟฟ์ แฮนเซ่น เป็นชาวนอร์เวย์ที่พำนักอยู่ในอเมริกาซึ่งเหรียญโอลิมปิกฤดูร้อน 1904 เคยเป็นของสหรัฐ ยังคงมีสัญชาตินอร์เวย์อยู่ในช่วงเวลาดังกล่าว พวกเขาได้รับรางวัลเหรียญทองจากการแข่งขันมวยปล้ำรุ่นเวลเตอร์เวทและเฮฟวี่เวทตามลำดับ
เจ้าภาพ.
นอร์เวย์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันครั้งนี้สองครั้ง
"*ขอบสีม่วงแสดงว่าการแข่งขันจัดขึ้นในประเทศบ้านเกิด"
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศฟิลิปปินส์ในโอลิมปิก

ประเทศฟิลิปปินส์ ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1924 นับเป็นประเทศแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมตลอดทุกการแข่งขัน ยกเว้นใน โอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ณ สหภาพโซเวียต ที่ฟิลิปปินส์ได้ร่วมบอยคอตต์ระบอบคอมมิวนิสต์ ซึ่งนำโดยสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ ฟิลิปปินส์ยังได้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี 1972, 1988, 1992, 2014, 2018 และ 2022 
นักกีฬาฟิลิปปินส์ได้เหรียญทั้งหมด 18 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 3 เหรียญทอง 5 เหรียญเงิน และ 10 เหรียญทองแดง ตั้งแต่ประเทศฟิลิปปินส์ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรก
ประเทศซาอุดีอาระเบียในโอลิมปิก

ประเทศซาอุดีอาระเบีย ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 12 ครั้ง พวกเขาปรากฏตัวครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก ซาอุดีอาระเบียเปิดตัวในโอลิมปิกฤดูหนาว 2022
ประเทศสิงคโปร์ในโอลิมปิก

ประเทศสิงคโปร์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2491 เมื่อแยกตัวออกจากอาณานิคมช่องแคบและส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเรื่อยมาจนถึงกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2507 ซึ่งสิงคโปร์รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมาเลเซีย หลังจากที่เป็นเอกราชจากมาเลเซียใน พ.ศ. 2508 สิงคโปร์ได้เข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกอีก และเข้าแข่งขันทุกครั้งยกเว้นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2523 สิงคโปร์ไม่เคยเข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว แต่ได้พยายามจะเข้าแข่งขันใน พ.ศ. 2557 โดยได้สร้างสนามสเกตน้ำแข็งในเดือนเมษายน พ.ศ. 2555
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศโซมาเลียในโอลิมปิก

ประเทศโซมาเลีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 ที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนีตะวันตก คณะกรรมการโอลิมปิกของโซมาเลียได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลก่อนหน้านี้ไม่นาน ประเทศโซมาเลียได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นมา โดยคว่ำบาตรในปี ค.ศ. 1976 เนื่องจากการเข้าร่วมของประเทศนิวซีแลนด์ และในปี ค.ศ. 1980 เมื่อเข้าร่วมกับการคว่ำบาตรที่นำโดยชาวอเมริกัน นอกจากนี้ยังไม่ได้แข่งขันในปี ค.ศ. 1992 เนื่องจากผลกระทบอย่างต่อเนื่องของความอดอยาก โซมาเลียเข้าร่วมโดยกลุ่มนักกีฬาที่มากที่สุดของพวกเขาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 รวมทั้งหมด 7 คน
ประเทศซูดานในโอลิมปิก

ประเทศซูดาน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2503 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประเทศไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกปี ค.ศ. 1964 และคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ร่วมกับประเทศในแอฟริกาส่วนใหญ่ และเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน ประเทศซูดานไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
อิสมาอิล อาห์เหม็ด อิสมาอิล รองแชมป์วิ่ง 800 เมตรชายในปี ค.ศ. 2008 เป็นนักกีฬาซูดานคนแรกที่คว้าเหรียญโอลิมปิก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติซูดานก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2499 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2502
ประเทศซูรินามในโอลิมปิก

ประเทศซูรินาม เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ประเทศซูรินามพลาดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน ซูรินามไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว นักกีฬาชาวซูรินามได้รับรางวัลสองเหรียญในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของซูรินามก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1959 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกันนั้น
ประเทศเอสวาตินีในโอลิมปิก

ประเทศเอสวาตินี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1972 (ในชื่อสวาซิแลนด์) พวกเขาพลาดสองการแข่งขันครั้งถัดไป แต่กลับมาแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่ลอสแองเจลิส และได้ปรากฏตัวในทุกครั้งตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พวกเขาปรากฏตัวครั้งแรกและครั้งเดียวในโอลิมปิกฤดูหนาว 1992 ในการแข่งขันทั้งหมดพวกเขายังไม่ได้รับเหรียญรางวัล
สมาคมโอลิมปิกและกีฬาเครือจักรภพเอสวาตินีเป็นตัวแทนของประเทศเอสวาตินี (เดิมชื่อสมาคมโอลิมปิกและกีฬาเครือจักรภพสวาซิแลนด์) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972
ประเทศโตโกในโอลิมปิก

ประเทศโตโก ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2515 ยกเว้นในปี พ.ศ. 2519 และ 2523 ซึ่งพวกเขาคว่ำบาตร โดยได้รับเหรียญโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 เมื่อเบนจามิน บุคเปติ คว้าเหรียญทองแดงในการแข่งขันเรือคายัคสลาลม K1
โตโกเปิดตัวโอลิมปิกฤดูหนาวที่เมืองโซชี ในปี ค.ศ. 2014 โดยส่งนักกีฬาสกีสองคนไปแข่งขัน นักกีฬาสกีข้ามทุ่งและผู้ถือธงชาวโตโก มาทิลด้า-อามิวี เปอตีฌอง เกิดในโตโกกับแม่ชาวโตโกและเติบโตในฝรั่งเศส ในขณะที่กีฬาสกีลงเขา อเลสเซีย อาฟี ดิโปล เป็นพลเมืองโตโกที่เกิดในอิตาลี
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศตูนิเซียในโอลิมปิก

ประเทศตูนิเซีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ยกเว้นเมื่อพวกเขาเข้าร่วมในการคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่นำโดยชาวอเมริกัน และไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
นักกีฬาชาวตูนิเซียได้รับรางวัลทั้งหมด 15 เหรียญ ได้ 4 เหรียญจากนักวิ่งระยะไกลผู้ยิ่งใหญ่ โมฮัมเหม็ด กัมมูดี ในประเภทกรีฑาชาย 3 เหรียญจากกีฬาว่ายน้ำชาย 2 เหรียญโดยนักว่ายน้ำทางไกล อุสซามา เมลลูลี และ 1 เหรียญโดย อาเหม็ด อายูบ ฮาฟนาอุย มวยสากลชาย 2 เหรียญ อีก 1 เหรียญจากกรีฑาหญิง ฟันดาบหญิง เทควันโดชาย 2 เหรียญ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของตูนิเซียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2500
ประเทศตุรกีในโอลิมปิก

ประเทศตุรกี ก่อนหน้านั้นเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกในนาม จักรวรรดิออตโตมัน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1908 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนส่วนใหญ่ตั้งแต่นั้นมา ตุรกีได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวส่วนใหญ่นับตั้งแต่ปรากฏตัวครั้งแรกในปี ค.ศ. 1936 นักกีฬาชาวตุรกีได้รับรางวัลทั้งหมด 104 เหรียญ แบ่งเป็น 41 เหรียญทอง 26 เหรียญเงิน 37 เหรียญทองแดง ตุรกีได้เหรียญรางวัลจากกีฬามวยปล้ำมากที่สุด คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของตุรกีคือ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติตุรกี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 และได้รับการยอมรับในปี 1911
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ในโอลิมปิก

สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 11 ครั้ง พวกเขาไม่เคยปรากฏตัวในเกมฤดูหนาวใด ๆ ยูเออีได้รับเหรียญรางวัลแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่ประเทศกรีซ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1979 พวกเขาได้รับการยอมรับจากไอโอซีในปี ค.ศ. 1980
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิก

ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1924 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อครั้งที่พวกเขาคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวเพียงครั้งเดียวในปี ค.ศ. 1998
นักกีฬาอุรุกวัยได้รับรางวัล 10 เหรียญโดยมีเหรียญทอง 2 เหรียญในกีฬาฟุตบอล
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของอุรุกวัยก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1923 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกัน
ประเทศเยอรมนีในโอลิมปิก

ประเทศเยอรมนี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกส่วนใหญ่ตั้งแต่สมัยใหม่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1896 เยอรมนีเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 3 ครั้งในปี 1936 ทั้งกีฬาฤดูหนาวและฤดูร้อนและโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 นอกจากนี้ เยอรมนียังได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 1916 และโอลิมปิกฤดูหนาว 1940 ซึ่งทั้งคู่ต้องถูกยกเลิกเนื่องจากสงครามโลก หลังสงครามเหล่านี้ ชาวเยอรมันถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมในปี ค.ศ. 1920, 1924 และ 1948 ในขณะที่ประเทศถูกแบ่งแยก รัฐในสองรัฐของเยอรมันแต่ละรัฐคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนหนึ่งครั้ง: ในปี 1980 เยอรมนีตะวันตกเป็นหนึ่งใน 66 ประเทศที่ไม่ได้ไปมอสโก เพื่อประท้วงการรุกรานอัฟกานิสถานของสหภาพโซเวียต และในปี 1984 เยอรมนีตะวันออกได้เข้าร่วมกับสหภาพโซเวียต (และอีกหลายประเทศ) ในการคว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนในลอสแองเจลิส
ปัจจุบันไอโอซีแบ่งผลการแข่งขันของเยอรมันออกเป็น 4 รหัส แม้ว่าจะมีเพียงสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมัน (GDR) ตั้งแต่ปี 1968 ถึง 1988 เท่านั้นที่ส่งทีมแยกออกไปแข่งขันกับทีมคณะกรรมการโอลิมปิกเยอรมันซึ่งเป็นตัวแทนของเยอรมนี (GER) ตั้งแต่ปี 1986
ภาพรวมการเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก.
โอลิมปิกฤดูร้อน.
      ประเทศเจ้าภาพ
โอลิมปิกฤดูหนาว.
      ประเทศเจ้าภาพ
ประเทศแคเมอรูนในโอลิมปิก

ประเทศแคเมอรูน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกใน พ.ศ. 2507 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา แคเมอรูนถอนตัวจากการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 หลังจากสามวันของการแข่งขัน เพื่อเข้าร่วมการคว่ำบาตรแอฟริกันเพื่อตอบสนองต่อการมีส่วนร่วมของนิวซีแลนด์ ซึ่งยังคงมีการเชื่อมโยงกีฬากับแอฟริกาใต้ที่แบ่งแยกสีผิว แคเมอรูนได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1 ครั้งใน พ.ศ. 2545 โดยมีตัวแทนเพียงคนเดียวคือ ไอแซก เม็นโยลี
นักกีฬาชาวแคเมอรูนได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 6 เหรียญ ซึ่งรวมถึงเหรียญทองฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
คณะกรรมการโอลิมปิกและกีฬาแคเมอรูนก่อตั้งขึ้นและเป็นที่ยอมรับโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2506
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ประเทศเลโซโทในโอลิมปิก

ประเทศเลโซโท เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1972 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นเมื่อพวกเขาคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ร่วมกับประเทศในแอฟริกาส่วนใหญ่ เลโซโทไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
จนถึงปัจจุบัน นักกีฬาจากเลโซโทไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิก
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของเลโซโทก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2514 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลใน พ.ศ. 2515
ประเทศมาลีในโอลิมปิก

ประเทศมาลี ได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2507, 2511, 2515 และโอลิมปิกอื่น ๆ ทุกรายการตั้งแต่ปี พ.ศ. 2523 ประเทศมาลีไม่เคยได้รับเหรียญโอลิมปิกมาก่อน และไม่มีนักกีฬาจากมาลีเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งใด ๆ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติมาลีก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2505 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2506
ประเทศไนจีเรียในโอลิมปิก

ประเทศไนจีเรีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1952 และส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นที่คว่ำบาตรการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ประเทศไนจีเรียเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 โดยมีนักกีฬาหญิงที่มีผ่านการคัดเลือกในกีฬาบอบสเลและสเกเลตัน
นักกีฬาชาวไนจีเรียได้รับรางวัลทั้งหมด 25 เหรียญ ส่วนใหญ่เป็นประเภทกรีฑาและมวยสากล ทีมฟุตบอลคว้าเหรียญทองในปี 1996 ในปี 2008 หลังจากที่คณะกรรมการโอลิมปิกสากลตัดสินใจถอดเหรียญรางวัลของทีมวิ่งผลัด 4 × 400 เมตรของสหรัฐ หลังจากที่ อันโตนิโอ เพ็ตติกรูว์ สารภาพว่าใช้ยาเพิ่มสมรรถภาพ คู่แข่งชาวไนจีเรียจึงได้รับรางวัล เหรียญทอง ไนจีเรียยังได้รับเหรียญรางวัลในประเภทเทควันโดรุ่นเฮฟวี่เวทในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 เนื่องจากยังเป็นเพียงกีฬาสาธิต เหรียญเงินของเอ็มมานูเอล โอเกเนโจโบ จึงไม่ถูกนับเป็นชัยชนะอย่างเป็นทางการ
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของไนจีเรียคือ คณะกรรมการโอลิมปิกไนจีเรีย ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494
สาธารณรัฐจีนในโอลิมปิก

สาธารณรัฐจีน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของสาธารณรัฐจีน คือ เป็นผู้ทำหน้าที่ในการส่งนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิก ภายใต้รหัสประเทศ ROC
นับตั้งแต่สาธารณรัฐจีนส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรก นักกีฬาสาธารณรัฐจีนได้รับเหรียญรางวัลรวมทั้งหมด 2 เหรียญ โดยแบ่งเป็น 0 เหรียญทอง 1 เหรียญเงิน และ 1 เหรียญทองแดง
ประเทศแทนซาเนียในโอลิมปิก

ประเทศแทนซาเนีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2507 และส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการ ยกเว้นการคว่ำบาตรการแข่งขันในปี ค.ศ. 1976 และไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
นักกีฬาแทนซาเนียได้รับรางวัลทั้งหมด 2 เหรียญทั้งจากกรีฑา
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของแทนซาเนียก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2511 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปีเดียวกันนั้น
ประวัติการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกซึ่งแทนซาเนียได้เข้าร่วมอย่างเป็นทางการนั้น เป็นสถิติที่คงที่สำหรับนักกีฬาโอลิมปิกส่วนใหญ่ของประเทศ อย่างน้อยก็จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาแทนซาเนียเริ่มมีความหลากหลายของนักกีฬาที่เข้าร่วม แทนซาเนียเปิดตัวให้รู้จักในการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง โดยมีทีมชุดใหญ่ ซึ่งรวมถึงนักกีฬาหญิงคนแรกของประเทศที่แข่งขันในกีฬานอกขอบเขตกรีฑาที่คุ้นเคยของประเทศ แทนซาเนียยังรวมทีมว่ายน้ำหญิงส่งไปโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ที่ลอนดอนด้วย แม้จะมีความหลากหลายในการเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก แต่จำนวนนักกีฬาของทีมโอลิมปิกของประเทศยังคงมีน้อย
ประเทศยูกันดาในโอลิมปิก

ประเทศยูกันดา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี พ.ศ. 2499 และได้ส่งนักกีฬาไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 ที่ร่วมคว่ำบาตร ยูกันดาไม่เคยเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
นักกีฬาชาวอูกันดาได้รับเหรียญรางวัลทั้งหมด 11 เหรียญ ทั้งในกีฬากรีฑาและมวยสากล
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของประเทศยูกันดาก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2493 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2499
ประเทศบูร์กินาฟาโซในโอลิมปิก

ประเทศบูร์กินาฟาโซ ได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการที่จัดขึ้นตั้งแต่ ค.ศ. 2531 ซึ่งก่อนหน้านั้นเดิมใช้ชื่อว่าอัปเปอร์โวลตา (VOL) เคยเข้าร่วมการแข่งขันใน ค.ศ. 2515 ด้วย และหลังจากเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 8 ครั้ง, บูร์กินาฟาโซได้รับเหรียญโอลิมปิกครั้งแรกที่โอลิมปิกฤดูร้อน 2020 จากการคว้าเหรียญทองแดงของ ฮิวส์ ฟาบริซ ซานโก้ ในการแข่งขันเขย่งก้าวกระโดดชาย ยังไม่มีนักกีฬาจากบูร์กินาฟาโซเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว
ประเทศแซมเบียในโอลิมปิก

ประเทศแซมเบีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเป็นครั้งแรกภายใต้ชื่อปัจจุบันในปี พ.ศ. 2511 และได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนทุกรายการ ยกเว้นในปี พ.ศ. 2519 ก่อนหน้านี้แซมเบียเข้าแข่งขันในฐานะโรดีเซียเหนือในปี พ.ศ. 2507 และภายใต้ร่มธงของโรดีเซียในปี พ.ศ. 2503 แซมเบียไม่เคยส่งนักกีฬาเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 
นักกีฬาชาวแซมเบียได้รับรางวัล 2 เหรียญจากสองชนิดกีฬา ได้แก่ นักกีฬามวยสาดกล คีธ มวิลา ได้รับเหรียญทองแดงในประเภทไลต์ฟลายเวทในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 และ 12 ปีต่อมา ซามูเอล มาเตเต้ ได้รับเหรียญเงินในการวิ่งข้ามรั้ว 400 เมตรชาย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติแซมเบีย (NOCZ) ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2494 และได้รับการยอมรับจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากลในปี พ.ศ. 2506