pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การนำเสนองาน

เมื่อเราได้สร้างและเตรียมงานพรีเซนเตชั่นไว้เรียบร้อยแล้ว ขั้นตอนต่อไปก็จะเป็นการนำเสนองานพรีเซนเตชั่น โดยการควบคุมการแสดงผลหน้าจอในขณะทำการพรีเซนต์ เช่น การใช้ปากกา การเปลี่ยนไปยังสไลด์แผ่นที่ต้องการ ดังหัวข้อต่อไปนี้
การแสดงสไลด์ด้วยมุมมองภาพนิ่งแสดง.
การแสดงสไลด์โดยใช้คอมพิวเตอร์นั้น เราสามารถทำได้ง่ายๆ ดังนี้ เลือกคำสั่ง Slide Show>Slide Show (การนำเสนอภาพนิ่ง>นำเสนอภาพนิ่ง) หรือคลิกเมาส์ที่ปุ่ม
กำหนดค่าการนำเสนอสไลด์.
หากเราต้องการนำเสนองานพรีเซนเตชั่นให้พิเศษมากขึ้น ก็สามารถทำได้โดยการเข้าไปกำหนดค่าต่างๆ ดังนี้
ในกำหนดค่าการนำเสนอแบบพิเศษ มีตัวเลือกต่างๆ ได้แก่
การใช้ลูกศรและปากกาเน้นจุดสำคัญ.
ในปกติเราจะใช้ลูกศรเป็นตัวชี้ประกอบการบรรยาย แต่ถ้าหากเราต้องการจะขีดเขียนข้อความเพิ่มเติม หรือรูปต่างๆ เพื่อเน้นส่วนที่กำลังนำเสนออยู่ให้น่าสนใจยิ่งขึ้น โดยการเปลี่ยนตัวชี้ให้เป็นปากกา ซึ่งสามารถทำได้ดังนี้
นอกจากการนำเสนอสไลด์ในรูปแบบของ Impress แล้ว เรายังสามารถแปลงไฟล์งานที่มีเป็นไฟล์รูปแบบอื่นๆ ได้ด้วย เช่น เป็นไฟล์ประเภท Flash (นามสกุล .swf) สำหรับนำขึ้นไปนำเสนอผ่านเว็บ เป็นต้น โดยหลังจากสร้างงานพรีเซนเตชั่นเสร็จแล้ว เราสามารถ Export งานออกมาเป็นไฟล์ Flash ได้ดังนี้
หลังจากนั้นโปรแกรม Impress จะแปลงงานพรีเซนเตชั่นภายในไฟล์ให้เป็นไฟล์ Flash นามสกุล swf ซึ่งจะรวมทุกสไลด์อยู่ในไฟล์เดียว สำหรับไฟล์ Flash ที่ได้เราสามารถนำไปทดลองเปิดได้บนโปรแกรมเว็บบราวเซอร์ การคลิกบนงานพรีเซนเตชั่นจะเป็นการเปลี่ยนไปยังหน้าสไลด์ถัดไป
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เข้าสู่โปรแกรม Draw

เราสามารถเข้าสู่การใช้งานโปรแกรม Draw โดยคลิกเมาส์ที่ปุ่ม Startเลือกคำสั่ง All Programs> OpenOffice.org 3.0>OpenOffice.org Draw จะปรากฏหน้าจอแรกของโปรแกรม OpenOffice.org Draw ซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบต่างๆ ดังต่อไปนี้
Tilte bar : แถบหัวเรื่อง.
เป็นแถบที่ใช้แสดงโปรแกรม และชื่อไฟล์ที่เปิดใช้งานอยู่ โดยโปรแกรมจะกำหนดชื่อเป็น "Untitled" ตอนเริ่มต้นที่เรายังไม่กำหนดชื่อไฟล์
Menu Bar : เมนูคำสั่ง.
รวบรวมคำสั่งต่างๆ สำหรับใช้ทำงานในโปรแกรมทั้งหมด 9 คำสั่ง ซึ่งมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
TIP
"เมื่อเรียกใช้งานเมนูคำสั่ง สังเกตด้านหลังคำสั่งจะมีการใช้คีย์ลัด (Shortcut) เพื่อลดขั้นตอนการทำงาน เช่น คำสั่ง New สำหรับการสร้างไฟล์ใหม่ เราสามารถใช้คีย์ลัด โดยการกดคีย์บอร์ด แทนได้"
Drawing Bar : แถบเครื่องมือวาด.
เป็นแถบสี่เหลี่ยมที่ปรากฏทุกครั้งเมื่อเปิดโปรแกรม สำหรับเก็บอุปกรณ์ต่างๆ ที่ใช้ในการทำงาน แถบเครื่องมือวาดจะมีลักษณะเป็นไอคอนรูปภาพ สามารถเรียกใช้งานได้ง่ายเพียงการคลิกเมาส์ที่ไอคอนคำสั่งที่ต้องการเท่านั้น
แถบเครื่องมือมาตรฐานและแถบวัตถุ.
Standard Bar (แถบเครื่องมือมาตรฐาน) เป็นแถบรวมไอคอนรูปภาพที่ใช้แทนคำสั่งในการทำงานพื้นฐาน เพื่อช่วยให้เรียกใช้งานสะดวกมากกว่าการเลือกทางเมนูคำสั่ง เช่น
Formatting Bar (แถบวัตถุ) เป็นแถบที่ใช้กำหนดคุณสมบัติต่างๆ ให้กับวัตถุ ได้แก่ กำหนดสี และเส้นกรอบของวัตถุ
พื้นที่การทำงานของเอกสาร.
พื้นที่การทำงานเป็นพื้นที่ว่างๆ สำหรับการวาดภาพของเรา
หน้าต่างกำหนดรูปแบบวัตถุกราฟิก.
ทำหน้าที่เป็นตัวช่วยปรับแต่งรูปแบบของวัตถุให้เราโดยอัตโนมัติ โดยการเลือกใช้รูปแบบของกราฟิกที่โปรแกรมกำหนดค่าให้เราใช้งานได้เบื้องต้น เช่น หากเราวาดรูปสี่เหลี่ยม แล้วเลือกรูปแบบเป็นวัตถุเงา จากนั้นสี่เหลี่ยมของเราจะถูกตกแต่งด้วยสี และมีเงาซ้อนอยู่ด้านหลัง
หน้าต่างกำหนดหน้าเอกสารการทำงาน.
ก่อนที่เราจะวาดภาพลงไปในหน้าเอกสารนั้น ควรจะตรวจสอบดูก่อนว่าภาพที่จะวาดนั้นจะให้พิมพ์ออกมาบนกระดาษขนาดเท่าไร และเป็นแบบแนวตั้งหรือแนวนอน โดยการเข้าไปกำหนดรูปแบบของหน้าเอกสารได้ดังนี้
หลังจากที่เรากำหนดรูปแบบ และการวางแนวของกระดาษเรียบร้อยแล้ว จากนั้นจะปรากฏภาพตัวอย่างของหน้าเอกสารอยู่ทางขวาของหน้าต่าง
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เครื่องมือวาดเส้น

การวาดเส้นเราสามารถใช้เครื่องมือ Lines หรือ Arrow โดยมีวิธีการดังนี้
TIP
"ถ้าต้องการให้เส้นที่เราวาดเป็นเส้นตรงหรือให้ทำมุม 45 องศา ให้เรากดปุ่ม ขณะที่เราวาด"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เครื่องมือวาดสี่เหลี่ยมและรูปทรงอิสระ

ต่อไปนี้เราจะใช้วิธีการเช่นเดียวกันกับการวาดเส้น มาสร้างสี่เหลี่ยมและรูปทรงอิสระ โดยใช้เครื่องมือวาดดังต่อไปนี้
วาดสี่เหลี่ยม ให้เราคลิกเมาส์ที่ปุ่ม (Rectangle) แล้วลากเมาส์ในพื้นที่ก็จะปรากฏสี่เหลี่ยมให้เรา
วาดวงกลมและวงรี ให้เราคลิกเมาส์ที่ปุ่ม (Ellipse) แล้วลากเมาส์ในพื้นที่ก็จะปรากฏวงกลมให้เรา
เครื่องมือพิมพ์ข้อความ ให้เราคลิกเมาส์ที่ปุ่ม (Text) แล้วพิมพ์ข้อความลงไป
วาดรูปทรงพื้นฐาน ให้เราคลิกเมาส์ที่ปุ่ม (Basic Shape) แล้วเลือกรูปทรงที่มีมาให้
วาดรูปทรงสัญลักษณ์พิเศษ ให้เราคลิกเมาส์ที่ปุ่ม (Symbol Shapes) แล้วเลือกรูปทรงที่มีมาให้
วาดรูปทรงอิสระแบบโค้ง ให้เราคลิกเมาส์ที่ปุ่ม (Curve) แล้วเลือกรูปทรงที่มีมาให้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เครื่องมือวาดรูปทรงสามมิติ

ในหัวข้อนี้จะกล่าวถึงการใช้เครื่องมือใช้สำหรับวาดรูปสามมิติ ได้แก่ ลูกบาศก์ ทรงกลม ทรงกระบอก กรวย และอีกมายมาย โดยมีรายละเอียดดังนี้
สร้างรูปทรง 3D-Objects.
เราสามารถเลือกใช้งาน 3D-Objects ได้โดยเลือกเมนูคำสั่ง View>Toolbars> 3D-Objects (มุมมอง>แถบเครื่องมือ>วัตถุ 3 มิติ) จะปรากฏรูปทรงมาตรฐานให้เราเลือกใช้งาน
หลังจากที่เราได้ภาพสามมิติเรียบร้อยแล้วนั้น ต่อไปเราสามารถตกแต่ง หรือกำหนดรูปแบบของภาพสามมิติให้มีลวดลาย และสีสันแปลกตาได้ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/กำหนดคุณสมบัติวัตถุ

ก่อนสร้างส่วนประกอบของภาพที่เป็นวัตถุ เราจำเป็นจะต้องกำหนดคุณสมบัติต่างๆ ของวัตถุ เช่น กำหนดเส้นขอบ กำหนดพื้นหลัง โดยมีรายละเอียดต่างๆ ให้เรากำหนดได้ดังนี้
ตกแต่งเส้นกรอบของวัตถุ.
เราสามารถกำหนดรูปแบบของเส้นกรอบว่าจะเป็นเส้นต่อเนื่อง หรือเส้นประ และสามารถกำหนดสีของเส้นได้ดังนี้
เติมสีพื้นด้านในวัตถุ.
เป็นการกำหนดสีที่จะใช้เติมอยู่ภายในส่วนประกอบของวัตถุ โดยสามารถปรับแต่งได้ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ใช้เส้นไกด์ช่วยในการวาดภาพ

เส้นไกด์ (Guide) เป็นเส้นตรงในแนวนอนและแนวตั้งที่ใช้อ้างอิงตำแหน่งของชิ้นงาน โดยจะมีลักษณะที่อยู่เหนือชิ้นงาน แต่เส้นไกด์จะไม่ถูกพิมพ์ออกทางเครื่องพิมพ์
การสร้างเส้นไกด์.
ในการสร้างเส้นไกด์นั้น สามารถทำได้โดยการลากเมาส์ดึงเส้นไกด์ออกมาจากไม้บรรทัด อาจจะเป็นเส้นในแนวนอนหรือแนวตั้งก็ได้ ซึ่งมีขั้นตอนดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ย่อ/ขยายภาพ

การย่อ/ขยายภาพ จะทำให้เราสามารถตกแต่งภาพได้ง่ายและมีความละเอียดมากขึ้น โดยที่เราสามารถขยายภาพและตกแต่งภาพได้จนถึงส่วนที่เล็กที่สุดของภาพ
Optimal (เหมาะที่สุด) แสดงภาพให้พอดีกับจอภาพ
Fit width and height (ทั้งหน้า) แสดงทั้งหน้าให้พอดีจอภาพ
Fit width (ความกว้างของหน้า) แสดงความกว้างของหน้าให้พอดีกับจอภาพ
100% (100%) แสดงขนาดภาพเท่าจริง
Variable (ตัวแปร) แสดงขนาดภาพตามค่าเปอร์เซ็นต์ที่กำหนด
3 . คลิกเมาส์ปุ่ม เพื่อแสดงภาพในขนาดที่เรากำหนด
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/แทรกไฟล์ภาพกราฟิก

ในเนื้อหาส่วนแรกนั้น ได้กล่าวถึงการวาดภาพรูปทรงต่างๆ ซึ่งเป็นภาพในลักษณะของลายเส้น แต่สำหรับงานกราฟิกนั้นเราสามารถนำภาพที่มีลักษณะเป็นบิตแมพ เช่นเดียวกับภาพถ่าย มาทำการจัดเป็นส่วนประกอบในชิ้นงานได้
แทรกไฟล์ภาพเป็นพื้นหลังหน้ากระดาษ.
การปรับแต่งพื้นหลังของหน้ากระดาษนั้นจะมีลักษณะเหมือนกับการปรับแต่งพื้นหลังของวัตถุในหน้ากระดาษซึ่งจะมีให้เลือกเป็นทั้งแบบไล่โทนสีหรือแบบภาพกราฟิก
ปรับแต่งภาพ.
เรายังสามารถทำการตกแต่งสี และความคมชัดของภาพได้ โดยการคลิกเมาส์ที่ปุ่ม (Color) จะแสดงค่าตัวเลือกสำหรับตกแต่งสี และความคมชัดให้กับเราดังนี้
ปรับแต่งภาพแบบโปร่งใส.
เป็นการปรับภาพให้โปร่งใสด้วย (Transparancy) จะทำให้ภาพที่ซ้อนอยู่บนพื้นหลังของหน้ากระดาษมีสีกลมกลืนกัน
นอกจากนี้ยังมีอีกวิธีหนึ่ง ที่แนะนำว่าดีกว่า คือใช้วิธีการถอดสีพื้นหลังในภาพออกให้โปร่งใส จากนั้นจึงจะสามารถไปซ้อนอยู่บนพื้นหลังใดๆ ได้อย่างแนบเนียนยิ่งกว่า โดยมีวิธีการดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การสร้างข้อความ

ข้อความ จัดเป็นส่วนประกอบที่สำคัญของชิ้นงาน ที่ช่วยสื่อให้ผู้ชมเข้าใจว่างานของเรากำลังนำเสนอถึงอะไร และช่วยอธิบายความหมายของภาพที่สร้างขึ้นมา ก่อนที่จะลงมือสร้างข้อความกัน เราจะมารู้จักกับเครื่องมือสำหรับสร้างข้อความในแต่ละตัวกันดังนี้
สร้างข้อความลงในชิ้นงาน.
เมื่อเราต้องการที่จะสร้างข้อความประกอบในชิ้นงาน เพื่อสื่อความหมายของชิ้นงาน ก็สามารถทำได้โดยคลิกเมาส์ที่ปุ่ม (Text) จากนั้นให้เริ่มทำการพิมพ์ข้อความได้ตามขั้นตอนดังนี้
NOTE
"ส่วนของข้อความที่เราสร้างขึ้นนั้น จะมีลักษณะเป็นกล่องข้อความ และจัดเป็นวัตถุแบบหนึ่ง ซึ่งเราสามารถทำการเลือก เคลื่อนย้าย หมุนปรับแต่งทิศทาง จัดตำแหน่ง หรือจัดเรียงได้เหมือนกับวัตถุอื่นๆ"
กำหนดรูปแบบและขนาดตัวอักษร.
เราสามารถกำหนดรูปแบบตัวอักษรให้กับข้อความแต่ละส่วน เพื่อความสวยงาม และเหมาะสมกับงานที่พิมพ์ โดยดับเบิ้ลคลิกที่กล่องข้อความ และลากเมาส์เลือกข้อความในส่วนที่ต้องการแก้ไข จากนั้นเลือกกำหนดชนิด และของตัวอักษรตามต้องการ
กำหนดข้อความเป็นตัวหนา ตัวเอียง และขีดเส้นใต้.
เราสามารถกำหนดลักษณะข้อความแบบอื่นๆ ได้อีก เช่น ทำเป็นตัวหนา ตัวเอียง ขีดเส้นใต้ โดยเลือกข้อความที่ต้องการ และคลิกเมาส์เลือก
จัดข้อความอยู่กึ่งกลาง ชิดซ้าย และชิดขวา.
โดยปกติข้อความในชิ้นงานจะถูกจัดชิดซ้ายกล่องข้อความ หากเราต้องการเปลี่ยนให้ข้อความถูกจัดอยู่กึ่งกลาง ชิดซ้าย หรือชิดขวาก็สามารถทำได้ โดยคลิกเมาส์เลือกข้อความ และคลิกเลือกรูปแบบของการจัดวางข้อความตามต้องการ ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ออกจากโปรแกรม

หลังจากที่เราได้เสร็จสิ้นการใช้โปรแกรมวาดภาพ และได้ทำการบันทึกไฟล์งานเรียบร้อยแล้ว เราสามารถปิดโปรแกรมเพื่อเลิกการใช้งานได้ดังนี้
ถ้าต้องการบันทึกไฟล์งาน แล้วออกจากโปรแกรม
ไม่ต้องการบันทึกไฟล์งาน แล้วออกจากโปรแกรม
เปลี่ยนใจไม่ต้องการออกจากโปรแกรมในตอนนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การเลือกวัตถุ

ก่อนที่เราจะเริ่มต้นทำงานในการปรับแต่งวัตถุ ไม่ว่าจะเป็นการย้ายตำแหน่ง หรือการหมุนวัตถุ สิ่งแรกที่เราจะต้องทำนั่นก็คือ การเลือกวัตถุเหล่านั้นก่อน
เลือกหลายวัตถุที่อยู่ติดกัน.
หากเราต้องการที่จะตกแต่ง หรือเคลื่อนย้ายวัตถุต่างๆ ที่อยู่ติดกัน เราสามารถที่จะเลือกวัตถุทั้งกลุ่ม แล้วทำการตกแต่ง หรือเคลื่อนย้ายไปพร้อมๆ กันได้
TIP
"ถ้าต้องการเลือกวัตถุหลายชิ้นที่ไม่ได้อยู่ติดกัน ให้เรากดปุ่ม ค้างไว้แล้วคลิกเลือกวัตถุ"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การคัดลอกวัตถุ

หากต้องการวาดวัตถุที่มีลักษณะเดียวกันหลายๆ ชิ้น มาประกอบรวมกันเป็นชิ้นงาน วิธีการที่รวดเร็วนั้น เราไม่จำเป็นจะต้องมาเสียเวลาวาดภาพที่เหมือนกันทุกครั้ง แต่ให้เราวาดชิ้นแรกก่อน จากนั้นมาคัดลอกเพิ่มเป็นหลายๆ ชิ้น แล้วค่อยเอาไปประกอบชิ้นงานอีกครั้ง
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การดัดแปลงวัตถุ

ภาพที่เราสร้างขึ้นมาประกอบกันนั้น อาจต้องใช้การปรับแต่งโดยการหมุนหรือบิดภาพให้ดูสวยงาม โดยใช้ชุดเครื่องมือ (Effect) จากแถบเครื่องมือวาด ต่อไปนี้เราจะมาดูการใช้เครื่องมือปรับแต่งแต่ละชนิดกัน
การหมุนวัตถุ ให้เราคลิกเมาส์เลือกเครื่องมือนี้มาหมุนวัตถุ
การพลิกวัตถุ โดยวัตถุจะพลิกตามแนวแกนที่เรากำหนดไว้ ซึ่งเราสามารถใช้เมาส์เพื่อเลื่อนแนวในทิศทางไหนก็ได้
การหมุนวัตถุแบบ 3 มิติ โดยวัตถุจะหมุนตามแนวแกนที่เรากำหนดไว้กลายเป็นรูป 3 มิติ ซึ่งเราสามารถใช้เมาส์เพื่อเลื่อนแนวในทิศทางไหนก็ได้
ปรับโค้งวัตถุตามเส้นรอบวง เป็นการดัดวัตถุให้โค้งตามเส้นรอบวงกลม
ปรับโค้งวัตถุตามเส้นแกน เป็นการดัดวัตถุให้โค้งตามเส้นแกนตั้งและแกนนอน
บิดวัตถุ เป็นการปรับสัดส่วนรูปทรงให้มีลักษณะตามต้องการ
การไล่ระดับสี เป็นการไล่สีจากสีอ่อน (0%) ไปสู่สีเข้ม (100%) หรือเป็นการไล่สีจากสีขาวสู่สีของวัตถุ
การไล่ระดับสี ถ้าวัตถุใส่สีพื้นที่แบบ Gradient เราสามารถใช้การไล่สีลักษณะนี้ได้ ซึ่งเป็นการไล่สีจากสีสองสีใน Gradient
แปลงรูปทรงมาตรฐานเป็นรูปทรงอิสระด้วยคำสั่ง Convert ตัวอย่างต่อไปนี้เป็นการใช้งานคำสั่ง To Curve สร้างรูปหัวใจ
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การรวมกลุ่มและแยกวัตถุ

เราจะจัดกลุ่มวัตถุก็ต่อเมื่อต้องการรวมวัตถุที่สร้างขึ้นมาให้เป็นชิ้นเดียวกัน หรือต้องการเคลื่อนย้ายไปวางในตำแหน่งอื่นๆ ทำได้ดังต่อไปนี้
นอกจากนี้ยังมีการรวมวัตถุในลักษณะ Combine, Subtract, Intersect แต่เราต้องเลือกวัตถุตั้งแต่ 2 ชิ้นที่ซ้อนทับกัน แล้วคลิกเมาส์ปุ่มขวาเลือกคำสั่ง Combine (เชื่อม) หรือ Shapes (รูปร่าง)
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การจัดเรียงวัตถุ

เมื่อเรานำวัตถุหลายๆ ชิ้นที่วาดขึ้นมารวมกัน เราต้องคำนึงเสมอว่าวัตถุที่เราวาดล่าสุดจะอยู่บนสุดเสมอ ฉะนั้นเราต้องใช้การเรียงวัตถุให้แต่ละชิ้นวางในพื้นที่ที่เหมาะสม ในตัวอย่างนี้มีวัตถุ 2 ชิ้นคือชิ้นแรกเป็นวงกลมที่อยู่ด้านล่าง ชิ้นที่ 2 เป็นสี่เหลี่ยมที่อยู่ด้านบน เราจะเรียงวัตถุใหม่โดยสลับสี่เหลี่ยมไปอยู่ด้านล่าง
นอกจากนี้ยังมีคำสั่งสำหรับการจัดเรียงวัตถุในรูปแบบต่างๆ โดยจะมีลักษณะการใช้งานเหมือนกัน แต่จะต่างกันที่ผลลัพธ์จะให้ผลของการซ้อนวัตถุแตกต่างกันออกไปตามชื่อของคำสั่งนั้นๆ ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การจัดตำแหน่งวัตถุ

สำหรับชิ้นงานที่ประกอบด้วยวัตถุหลายๆ ชิ้น เราสามารถจัดระเบียบวัตถุเหล่านี้ ให้ถูกจัดตำแหน่งใหม่อย่างเป็นระเบียบได้ตามที่ต้องการโดยใช้คำสั่งต่อไปนี้
เพื่อให้เราเข้าใจมากขึ้น ต่อไปนี้จะแสดงตัวอย่างการจัดตำแหน่งของวัตถุจากคำสั่งต่อไปนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การสร้างตัวเชื่อมต่อ

ก่อนที่เราจะเริ่มต้นกับการสร้างตัวเชื่อมต่อวัตถุ เราควรจะรู้จักกับอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับเชื่อมต่อวัตถุ โดยมีรายละเอียดดังนี้
สร้างตัวเชื่อมต่อ.
หลังจากที่เราได้รู้จักกับเครื่องมือสำหรับสร้างตัวเชื่อมต่อแล้ว จากนั้นเราจะมาเริ่มต้นสร้างกัน โดยในตัวอย่างจะใช้ตัวเชื่อมต่อวัตถุสร้างเป็นผังการทำงาน มีขั้นตอนดังนี้
รู้จักกับเครื่องมือสำหรับสร้างเส้นหัวลูกศร.
ในหัวข้อนี้จะแนะนำให้รู้จักกับเส้นหัวลูกศร ซึ่งอาจจะไม่ได้เป็นตัวเชื่อมวัตถุโดยตรง แต่จะเป็นเส้นที่วาดขึ้น เพื่อช่วยให้ชิ้นงานถูกจัดโยงด้วยเส้น และเกิดเป็นทิศทางอธิบายการเดินทาง ซึ่งจะมีรูปแบบให้เราได้เลือกใช้มากมายดังนี้
สร้างหัวลูกศร.
หลังจากที่เราได้รู้จักกับเครื่องมือสำหรับสร้างหัวลูกศรแล้ว จากนั้นเราจะมาเริ่มต้น สร้างกัน โดยในตัวอย่างจะใช้เส้นหัวลูกศรประกอบชิ้นงานเป็นผังแสดงขั้นตอนการทำงาน
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การสร้างกราฟ

กราฟจะเป็นการสร้างชิ้นงานที่เหมาะกับการนำไปใช้งานด้านวิเคราะห์ และเปรียบเทียบข้อมูล เพราะกราฟจะช่วยสื่อความหมายได้อย่างชัดเจน เราสามารถเลือกใช้กราฟชนิดที่เหมาะสมกับข้อมูลที่ต้องการแสดง เช่น ใช้กราฟแท่งแสดงยอดขายในแต่ละเดือน หรือใช้กราฟวงกลมแสดงส่วนแบ่งทางการตลาดของผลิตภัณฑ์ที่ขาย
สำหรับส่วนประกอบของกราฟ มีดังนี้
เริ่มต้นในการสร้างกราฟ.
ในการสร้างกราฟ เราจะใช้ฟังก์ชั่นในการแทรกวัตถุที่เป็นกราฟเข้ามาช่วย โดยในฟังก์ชั่นการใช้งานของกราฟก็จะประกอบด้วยคำสั่งจำนวนมาก ที่ทำหน้าที่เกี่ยวกับการสร้างกราฟโดยเฉพาะ ดังนี้
• หากตารางข้อมูลมีจำนวนแถวหรือคอลัมน์น้อยเกินไป ให้เราคลิกปุ่ม (Insert Row) เพื่อเพิ่มจำนวนแถว และปุ่ม (Insert Column) เพื่อเพิ่มจำนวนคอลัมน์
• หากตารางข้อมูลมีจำนวนแถวหรือคอลัมน์มากเกินไป ให้เราคลิกปุ่ม(Delete Row) เพื่อลดจำนวนแถว และปุ่ม (Delete Column) เพื่อลดจำนวนคอลัมน์
NOTE
"หากเราต้องการแก้ไข หรือปรับเปลี่ยนข้อมูลของกราฟที่สร้างไว้ ก็สามารถทำได้ โดยดับเบิ้ลคลิกที่รูปกราฟเพื่อเข้าสู่หน้าจอการทำงานของกราฟ แล้วคลิกเมาส์ปุ่ม (Chart Data Table) จากนั้นให้ทำการแก้ไขข้อมูลของกราฟลงในตารางข้อมูล"
เปลี่ยนชนิดของกราฟ.
การแสดงข้อมูลผ่านแผนภูมิกราฟนั้น เราควรจะเลือกชนิดของกราฟให้เหมาะสมกับข้อมูลของเรา เช่น แสดงสถิติก็ควรเลือกแบบเชิงเส้น หรือแสดงข้อมูลปริมาณก็ควรเลือกแบบพื้นที่ เป็นต้น เราสามารถเลืำดำดดดดดดดำกหกดอกชนิดของกราฟเพื่อจะนำเสนอข้อมูลได้เหมาะสม โดยดับเบิ้ลคลิกบนกราฟ และคลิกเมาส์ที่ปุ่ม (Chart Type) จะปรากฏหน้าต่าง Chart Type จากนั้นให้เราเลือกชนิดของกราฟที่ต้องการ
ตกแต่งกราฟ.
เราสามารถทำให้กราฟที่สร้างขึ้น ดูเข้าใจง่ายและสวยงามมีสีสัน โดยการเพิ่มและปรับแต่งลักษณะต่างๆ ของกราฟลงไป
แสดงเส้นกริด และคำอธิบายกราฟ.
การใส่เส้นกริด และคำอธิบายกราฟ จัดเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยให้ผู้อ่านสามารถเข้าใจข้อมูลที่เรานำเสนอได้ง่ายมากยิ่งขึ้น และเราสามารถกำหนดให้มีการแสดงเส้นกริด และคำอธิบายกราฟได้ โดยดับเบิ้ลคลิกบนกราฟ และคลิกเมาส์ที่ปุ่ม
ใส่ชื่อกราฟ และชื่อแกน.
เราสามารถใส่ชื่อกราฟและชื่อแกนได้ โดยการดับเบิ้ลคลิกที่กราฟ จากนั้นให้เราเลือกเมนูคำสั่ง Insert>Title (แทรก>ชื่อเรื่อง) จะปรากฏหน้าต่าง Title จากนั้นตั้งชื่อกราฟที่ช่อง Title ตั้งชื่อแกนที่ช่อง X axis และ Y axis ตามต้องการ
ปรับแต่งชื่อกราฟ.
หากเราต้องการให้ชื่อกราฟมีความโดดเด่นมากยิ่งขึ้น ก็สามารถปรับชนิดตัวอักษร ทำตัวหนา ตัวเอียงได้ตามต้องการ โดยคลิกเมาส์ขวาที่ข้อความและเลือก Object Properties (คุณสมบัติวัตถุ) จะปรากฏหน้าต่าง Title จากนั้นให้เลือกแท็บ Characters และกำหนดคุณสมบัติของตัวอักษร ได้แก่ ชนิดของตัวอักษร และขนาดของตัวอักษรที่ต้องการ
"**สามารถใช้วิธีนี้กับส่วนประกอบอื่นในกราฟได้ด้วย**"
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/รู้จักกับฐานข้อมูล

ในอันดับแรกให้เรามารู้จักกับความหมายของฐานข้อมูลกันก่อน ซึ่งฐานข้อมูล (Database) หมายถึง วิธีในการจัดการกับข้อมูลที่เรามีอยู่ เพื่อใช้งานได้ง่าย เช่น การเรียกดูข้อมูล หรือการเพิ่ม หรือลดข้อมูล เป็นต้น
เนื้อหาในบทนี้ จะเป็นพื้นฐานเกี่ยวกับการออกแบบฐานข้อมูลเบื้องต้นที่จำเป็น ที่เราสามารถนำไปประยุกต์ใช้ได้ โดยไม่ขึ้นกับโปรแกรมฐานข้อมูลใด และถึงแม้ว่าโปรแกรมฐานข้อมูลจะมีความสามารถสูงขนาดไหนก็ตาม แต่ถ้าเราไม่เข้าใจว่าจะใช้งานอย่างไรให้มีประสิทธิภาพ ก็จะไม่สามารถดึงความสามารถทั้งหมดของโปรแกรมมาใช้ได้อย่างเต็มที่
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เข้าใจระบบฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์

ในหัวข้อนี้ เราจะมาทำความเข้าใจในเรื่องต่างๆ ที่จำเป็นต่อการออกแบบระบบฐานข้อมูล เราจะต้องเข้าใจกับศัพท์ต่างๆ เกี่ยวกับระบบฐานข้อมูล ดังต่อไปนี้
เอนทิตี้ (Entity)
เป็นคำที่อ้างอิงถึงบุคคล สถานที่ และสิ่งของต่างๆ เช่น สินค้า ใบสั่งซื้อ และลูกค้า เป็นต้น ถ้าเราสนใจในการสร้างระบบฐานข้อมูลการสั่งซื้อสินค้า เอนทิตี้ของระบบนี้จะประกอบด้วย เอนทิตี้ลูกค้า ใบสั่งซื้อสินค้า กับสินค้า ดังรูป
แอตทริบิวต์ (Attribute) 
เป็นข้อมูลที่แสดงลักษณะของเอนทิตี้ เช่น แอตทริบิวต์ของเอนทิตี้ลูกค้า จะมีชื่อ ที่อยู่ และรหัสไปรษณีย์ ส่วนแอตทริบิวต์ของเอนทิตี้ใบสั่งซื้อสินค้า จะมีรหัสใบสั่งซื้อ วันที่สั่งซื้อ ชื่อสินค้า จำนวนสินค้าที่สั่ง และราคาสินค้า เป็นต้น ซึ่งเราสามารถแสดงเอนทิตี้ รวมทั้งแอตทริบิวต์ได้ ดังรูป
ความสัมพันธ์ (Relationships)
หมายถึง ความสัมพันธ์ระหว่างเอนทิตี้ต่างๆ ในระบบ เช่น ในระบบการสั่งซื้อสินค้า จะประกอบด้วยเอนทิตี้ใบสั่งซื้อสินค้า และเอนทิตี้ลูกค้า ซึ่งมีความสัมพันธ์จากลูกค้าไปยังใบสั่งซื้อสินค้าเป็นแบบหนึ่งต่อกลุ่ม (One-to-Many) หมายความว่า ลูกค้าสามารถสั่งสินค้าได้หลายๆ ครั้ง คือ มีใบสั่งสินค้าหลายใบนั่นเอง แต่ใบสั่งซื้อแต่ละใบจะมาจากลูกค้าเพียงรายเดียวเท่านั้น เป็นต้น ความสัมพันธ์ระหว่างเอนทิตี้ที่กล่าวมาสามารถแสดงได้ ดังรูป
ฝั่งที่มี 1 อยู่จะเป็นฝั่งที่เป็นหนึ่งในความสัมพันธ์ (One) ส่วนฝั่งที่มี N อยู่จะเป็นฝั่งที่เป็นกลุ่มในความสัมพันธ์ (Many) (ส่วนรายละเอียดของความสัมพันธ์แต่ละประเภทจะกล่าวถึงในหัวข้อต่อไป)
ฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ (Relational Database) 
จากคำศัพท์ทั้งสามที่กล่าวมาข้างต้น เราสามารถสรุปนิยามความหมายให้กับฐานข้อมูลใหม่ได้ คือ การรวบรวมเอนทิตี้ที่อยู่ในระบบที่มีความสัมพันธ์ระหว่างกันเข้าไว้ด้วยกัน
ต่อไปเราจะกล่าวถึงคำศัพท์ต่างๆ ในระบบฐานข้อมูลในทางคอมพิวเตอร์ เนื่องจากคอมพิวเตอร์จะเก็บข้อมูลในรูปแบบบิต (เลข 0 กับ 1 เท่านั้น) ซึ่ง 1 ไบต์หรือ 1 อักขระจะเท่ากับ 8 บิต ถ้าเราจะให้ความหมายของคำศัพท์ต่างๆ ที่กล่าวมาข้างต้น ในความหมายทางคอมพิวเตอร์จะได้ดังนี้
ฟิลด์ (Field)
หน่วยข้อมูลที่ประกอบด้วยหลายอักขระ หรือหลายไบต์ เช่น ชื่อ ที่อยู่ ที่ประกอบด้วยอักขระหลายๆ ตัว เป็นต้น จากความหมายนี้ ฟิลด์ คือ แอตทริบิวต์นั่นเอง เราจะใช้คำนี้ เมื่อเราอ้างอิงถึงแอตทริบิวต์ในทางคอมพิวเตอร์
เรคอร์ด (Record) 
จะเป็นการนำฟิลด์หลายๆ ฟิลด์มารวมกัน เช่น เรคอร์ดลูกค้า ก็จะเก็บฟิลด์ข้อมูลของลูกค้าทั้งหมดที่ประกอบด้วย ชื่อ ที่อยู่ หมายเลขโทรศัพท์ เป็นต้น จากความหมายนี้ เรคอร์ด คือ เอนทิตี้นั่นเอง เราจะใช้คำนี้ เมื่อเราอ้างอิงถึงเอนทิตี้ในทางคอมพิวเตอร์
ตาราง (Table)
จะเป็นการนำเรคอร์ดหลายๆ เรคอร์ดมารวมกัน เช่น ตารางลูกค้า จะประกอบด้วยเรคอร์ดของลูกค้าที่เป็นลูกค้าแต่ละราย ตัวอย่างตารางลูกค้า เป็นดังรูป
ดังนั้น ถ้าเราจะนิยามระบบฐานข้อมูลในทางคอมพิวเตอร์ ก็คือ การรวบรวมตารางที่มีความสัมพันธ์กันเข้าไว้ด้วยกันนั่นเอง
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ชนิดของความสัมพันธ์ (Relationships)

จากที่เราได้กล่าวมาแล้วในหัวข้อก่อนว่า ระบบฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์ ก็คือ การรวบรวมตารางที่มีความสัมพันธ์กันเข้าไว้ด้วยกัน ในหัวข้อนี้ เราจะกล่าวถึงรายละเอียดของความสัมพันธ์ชนิดต่างๆ ดังต่อไปนี้
ความสัมพันธ์หนึ่งต่อหนึ่ง (One-to-One Relationships).
เป็นความสัมพันธ์ที่ทำความเข้าใจง่ายที่สุด เนื่องจากเรคอร์ด 1 เรคอร์ดในตารางหนึ่งจะมีความสัมพันธ์กับอีกเรคอร์ด 1 เรคอร์ดในอีกตารางหนึ่งเท่านั้น ไม่สามารถมีเกิน 1 ได้ เช่น ตารางราคาสินค้า และตารางจำนวนสินค้า จะมีความสัมพันธ์แบบ One-to-One
ความสัมพันธ์แบบนี้ เราสามารถรวมเป็นตารางเดียวได้ แต่ในบางครั้งเราต้องสร้างความสัมพันธ์แบบนี้ เนื่องจากเหตุผลบางประการ เช่น ต้องการตารางที่ใช้เป็นแหล่งข้อมูลในการสร้างรายงานโดยเฉพาะ เพื่อเพิ่มความเร็วในการทำงาน เป็นต้น
ความสัมพันธ์แบบหนึ่งต่อกลุ่ม (One-to-Many Relationships).
เป็นความสัมพันธ์แบบที่พบบ่อยที่สุดในระบบฐานข้อมูลทั่วไป ความสัมพันธ์แบบนี้เป็นความสัมพันธ์ที่เรคอร์ด 1 เรคอร์ดในตารางหนึ่ง จะสัมพันธ์กับจำนวนเรคอร์ด 2 เรคอร์ดหรือมากกว่าในอีกตารางหนึ่ง ตัวอย่างเช่น ลูกค้าสามารถสั่งสินค้าได้หลายใบสั่งซื้อสินค้า แต่ใบสั่งสินค้าใบหนึ่งจะมีลูกค้าสั่งเพียงรายเดียวเท่านั้น
ความสัมพันธ์แบบกลุ่มต่อกลุ่ม (Many-to-Many Relationships).
เป็นความสัมพันธ์แบบที่ไม่สามารถแสดงให้เห็นได้ง่าย เนื่องจากเราสามารถสร้างความสัมพันธ์แบบนี้ได้ โดยสร้างตารางใหม่ที่ความสัมพันธ์แบบ Many-to-One สองตารางแทนตารางที่มีความสัมพันธ์แบบ Many-to-Many ได้ ตัวอย่างความสัมพันธ์แบบนี้เช่น ใบสั่งซื้อสินค้าจะสามารถมีสินค้าที่สั่งได้มากกว่า 1 อย่างในใบหนึ่ง และในทางกลับกันสินค้านั้นสามารถอยู่ในใบสั่งซื้อได้หลายใบเช่นกัน ความสัมพันธ์ระหว่างใบสั่งสินค้ากับสินค้าจึงเป็นแบบ Many-to-Many
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/ชนิดของคีย์ในฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์

ในระบบฐานข้อมูลเชิงสัมพันธ์นั้น เราจะต้องกำหนดชนิดของคีย์ต่างๆ เพื่อเป็นแอตทริบิวต์พิเศษที่ทำหน้าที่บางอย่าง เช่น เป็นตัวแทนของตาราง ซึ่งถูกกำหนดขึ้นมาเพื่อความสะดวกในการอ้างถึงในการออกแบบฐานข้อมูล
Primary Key (คีย์หลัก)
จะเป็นฟิลด์ที่มีค่าไม่ซ้ำกันเลยในแต่ละเรคอร์ดในตารางนั้น เราสามารถใช้ฟิลด์ที่เป็น Primary Key นี้ เป็นตัวแทนของตารางนั้นได้ทันที
Candidate Key (คีย์คู่แข่ง)
เป็นฟิลด์หนึ่งหรือหลายฟิลด์ที่พอเอามารวมกันแล้วมีคุณสมบัติเป็น Primary Key (ไม่ซ้ำ) และไม่ได้ถูกใช้เป็นคีย์หลัก เช่น รหัสจังหวัดเป็นคีย์หลัก ส่วนชื่อจังหวัดก็ไม่ซ้ำเช่นกัน แต่ไม่ได้เป็นคีย์หลักจึงเป็นคีย์คู่แข่งแทน
Composite Key 
บางตารางหาฟิลด์ไม่ซ้ำไม่ได้เลย จึงต้องใช้หลายๆ ฟิลด์มารวมกันเป็น Primary Key ฟิลด์ที่ใช้รวมกันนี้เราเรียกว่า Composite Key
Foreign Key
เป็นฟิลด์ในตารางฝั่ง Many ที่มีความสัมพันธ์กับฟิลด์ที่เป็น Primary Key ในตารางฝั่ง One โดยที่ตารางทั้งสองมีความสัมพันธ์แบบ One-to-Many ต่อกัน
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การออกแบบระบบฐานข้อมูล

การออกแบบระบบฐานข้อมูล เป็นขั้นตอนแรกในการสร้างแอพพลิเคชั่นฐานข้อมูล ในหัวข้อนี้ เราจะกล่าวถึงขั้นตอนในการออกแบบ ตั้งแต่การกำหนดเอนทิตี้ของระบบจนได้ตารางฐานข้อมูลที่เหมาะสม
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/แนะนำโปรแกรม Base

Base เป็นโปรแกรมฐานข้อมูลที่ใช้งานง่าย และสามารถช่วยเราในการสร้างแอพพลิเคชั่นฐานข้อมูลแบบใช้งานเอง
ความสามารถของโปรแกรม Base.
โปรแกรม Base นั้นสามารถทำงานต่างๆ ต่อไปนี้ได้
• ใช้สร้างแอพพลิเคชั่นฐานข้อมูล เช่น โปรแกรมควบคุมสินค้าคงคลัง โปรแกรมบันทึกเวลาเข้าออกของพนักงาน เป็นต้น โดยที่ใน Base นั้น มีเครื่องมือต่างๆ ในการสร้างแอพพลิเคชั่นได้อย่างรวดเร็ว และใช้งานง่าย
• มีเครื่องมือในการสอบถามข้อมูลต่างๆ จากฐานข้อมูล เพื่อนำผลลัพธ์ไปทำงานบางอย่าง เช่น เราอาจจะต้องการทราบว่ายอดขายสินค้าแต่ละอย่างเป็นเท่าไร เป็นต้น
• สามารถสร้างเครื่องมือในการติดต่อกับผู้ใช้ได้อย่างเหมาะสม เช่น สร้างแบบฟอร์มแสดงข้อมูลลูกค้าให้พนักงานแก้ไขข้อมูลได้ เป็นต้น
• ช่วยเราในการสร้างรายงานจากฐานข้อมูลได้ เพื่อใช้ในการทำงานบางอย่าง เช่น พิมพ์ชื่อและที่อยู่ลูกค้า เพื่อทำฉลากติดซองจดหมายส่งให้ลูกค้า เป็นต้น
เปิดใช้งานโปรแกรม Base.
การเรียกโปรแกรม Base ขึ้นมา ให้ทำตามขั้นตอนต่อไปนี้ และจะปรากฏหน้าต่างโปรแกรม Base ที่มีหน้าต่างการทำงานลักษณะดังรูป
ส่วนประกอบต่างๆ ในไฟล์ฐานข้อมูล.
ไฟล์ฐานข้อมูลใน Base นั้น จะประกอบด้วยส่วนต่างๆ ดังต่อไปนี้
• Table ต่อไปเราจะเรียกส่วนนี้ว่า ตาราง เป็นส่วนที่เก็บโครงสร้างของฐานข้อมูล และข้อมูลต่างๆ ที่เรามี เช่น ตารางลูกค้าเก็บข้อมูลเกี่ยวกับชื่อและที่อยู่ลูกค้าแต่ละรายไว้ ตารางนี้จะเก็บข้อมูลในรูปแถวและคอลัมน์ โดยข้อมูลในแต่ละแถวจะเรียกว่า เรคอร์ด (Record) ซึ่งจะเป็นข้อมูลของลูกค้าแต่ละราย และข้อมูลในแต่ละคอลัมน์จะเรียกว่า ฟิลด์ (Fields) เช่น ในตารางลูกค้าจะมีฟิลด์รหัส ชื่อ และที่อยู่ของลูกค้า เป็นต้น ตารางมีลักษณะดังรูป
• Query ต่อไปเราจะเรียกส่วนนี้ว่า คิวรี เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการดึงข้อมูลดิบมากมายที่เก็บในฐานข้อมูลออกมาใช้อย่างเป็นระเบียบ โดยเราสามารถเรียกดูข้อมูลทั้งหมด หรือเฉพาะข้อมูลที่เจาะจง และสามารถจัดเรียงข้อมูลจากมากไปน้อย จากน้อยไปมาก รวมกลุ่มข้อมูลและสามารถหาค่ารวม (Summary) ของข้อมูลแต่ละกลุ่มได้ ถ้าเราใช้คิวรีเป็นก็จะสามารถสรุปข้อมูลดิบที่มีมากมายออกมาเป็นข้อมูลพร้อมใช้ได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ สำหรับการทำงานของคิวรีจะเป็นดังรูป
• Form ต่อไปเราจะเรียกส่วนนี้ว่า ฟอร์ม เป็นการสร้างหน้าจอเพื่อใช้กรอกข้อมูลลงตาราง ซึ่งอาจจะเสียเวลาไปบ้างในการสร้างฟอร์ม แต่เวลาที่เสียไปนั้นถือว่าคุ้มค่า เพราะฟอร์มจะช่วยให้การกรอกข้อมูลลงตารางทำได้ถูกต้อง เช่น ข้อมูลที่เป็นตัวเลขเราสามารถกำหนดให้ช่องกรอกรับเฉพาะค่าตัวเลขได้ หรือช่องกรอกที่มีตัวเลือกเฉพาะ เช่น ตัวเลือกชาย หญิง เราสามารถสร้างช่องกรอกที่ใส่ได้เฉพาะค่าชายและหญิงเท่านั้น เป็นต้น ฟอร์มมีลักษณะดังรูป
• Report ต่อไปเราจะเรียกส่วนนี้ว่า รายงาน เป็นเครื่องมือที่ใช้แสดงผลข้อมูลในฐานข้อมูลออกมา เช่น การพิมพ์ฉลากติดซองจดหมายเพื่อส่งไปยังลูกค้าแต่ละราย หรือแสดงรายงานสรุปสิ่งที่เราสนใจ รายงานมีลักษณะดังรูป
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การสร้างตารางและฟิลด์

เมื่อเราสร้างไฟล์ฐานข้อมูลขึ้นมาได้แล้ว ขั้นต่อไปเราจะมาเริ่มต้นสร้างตารางขึ้นมาในฐานข้อมูล การสร้างตารางในฐานข้อมูล เราต้องสร้างตารางจากมุมมอง Table Design ซึ่งจะมีเครื่องมือที่ใช้ในการกำหนดโครงสร้างต่างๆ ของตาราง เช่น การกำหนดคุณสมบัติต่างๆ ของฟิลด์ในตาราง กำหนดคีย์หลัก เป็นต้น
ออกแบบตารางข้อมูล.
การออกแบบตารางรับค่าข้อมูลนั้นจะทำที่ Table Design โดยการเข้าสู่ Table Design ให้เราทำตามขั้นตอนต่อไปนี้
หลังจากที่เราได้เข้ามาในมุมมอง Table Design แล้ว จะปรากฏหน้าต่างที่มีส่วนประกอบต่างๆ ดังรูป
รายละเอียดในส่วนประกอบต่างๆ ของหน้าต่างข้างต้น มีดังต่อไปนี้
• Table definition area มีคอลัมน์อยู่ 3 คอลัมน์ที่ใช้กำหนดชื่อฟิลด์ (Field Name) ชนิดข้อมูลของฟิลด์ (Field Type ชนิดข้อมูลเราจะกล่าวถึงในหัวข้อต่อไป) และคำอธิบายฟิลด์เพิ่มเติม (Description)
• Field Properties ใช้ในการกำหนดคุณสมบัติต่างๆ เพิ่มเติมให้กับฟิลด์ เช่น รูปแบบในการแสดงผล
• Table Design Toolbar เป็นแถบเครื่องมือ ที่ประกอบด้วยปุ่มคำสั่งที่ใช้ในการทำงานในมุมมองนี้
กำหนดคุณสมบัติพื้นฐานของฟิลด์.
ในหัวข้อนี้ จะเริ่มต้นสร้างตารางด้วยการสร้างฟิลด์แต่ละฟิลด์ในตารางขึ้นมาในมุมมอง Table Design โดยจะใส่ชื่อฟิลด์และกำหนดคุณสมบัติพื้นฐานของฟิลด์ คือ ชนิดข้อมูลของฟิลด์ (Field Type) และขนาดของฟิลด์ (Length)
ตารางแสดงรายละเอียดชนิดข้อมูลของฟิลด์ (Field Type)
นอกจากการกำหนดชนิดข้อมูลที่เหมาะสมให้กับฟิลด์แล้ว เรายังจะต้องกำหนดคุณสมบัติเพิ่มเติมบางอย่างให้กับฟิลด์ เช่น คุณสมบัติ Length ที่ใช้กำหนดขนาดของฟิลด์ คุณสมบัติ Decimal places ที่ใช้กำหนดจำนวนหลักของทศนิยม เป็นต้น
ขั้นตอนการสร้างฟิลด์แบบพื้นฐาน.
การสร้างฟิลด์แบบพื้นฐานในหัวข้อนี้ จะเป็นการกำหนดคุณสมบัติต่างๆ ของฟิลด์ ที่เราอธิบายมาแล้วในข้างต้น ซึ่งมีขั้นตอนดังต่อไปนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การใส่ข้อมูลในตาราง

การใส่ข้อมูลในตารางที่สร้างนี้ เราจะทำในมุมมอง Table Data ที่เป็นมุมมองที่เราจะใช้ในการทำงานกับข้อมูลในตารางได้หลายอย่าง เช่น การเพิ่ม แก้ไข และลบข้อมูลในตาราง เป็นต้น
การเข้าสู่มุมมอง Table Data ให้เราทำตามขั้นตอนต่อไปนี้
ส่วนประกอบต่างๆ ในมุมมอง Table Data.
มุมมอง Table Data จะแสดงข้อมูลในตารางในลักษณะแถวและคอลัมน์ โดยแถวจะเป็นเรคอร์ดแต่ละเรคอร์ด คอลัมน์จะเป็นฟิลด์แต่ละฟิลด์ โดยเรียงลำดับฟิลด์เหมือนกับที่เรากำหนดในมุมมอง Table Design และเราจะเรียกช่องแต่ละช่องในตารางว่า เซลล์ (Cells)
ส่วนประกอบต่างๆ ในมุมมอง Table Data จะเป็นดังรูป
Record Selector จะใช้ในการเลือกเรคอร์ดแต่ละเรคอร์ดในตาราง เมื่อเราคลิกเมาส์ที่ปุ่มนี้แล้ว จะขึ้นแถบสีดำเลือกเรคอร์ดนั้นอยู่
Record Navigator จะใช้ในการไปยังเรคอร์ดที่ต้องการ มีรายละเอียดการใช้งานปุ่มต่างๆ ดังนี้
• ปุ่ม ใช้ในการเลื่อนไปยังเรคอร์ดก่อนหน้าเรคอร์ดปัจจุบัน 1 เรคอร์ด
• ปุ่ม ใช้ในการเลื่อนไปยังเรคอร์ดหลังจากเรคอร์ดปัจจุบัน 1 เรคอร์ด
• ปุ่ม ใช้ในการเลื่อนไปยังเรคอร์ดแรกสุดของตาราง
• ปุ่ม ใช้ในการเลื่อนไปยังเรคอร์ดสุดท้ายของตาราง
• ปุ่ม ใช้ในการเพิ่มเรคอร์ดใหม่
เพิ่มเรคอร์ด.
การเพิ่มเรคอร์ดลงในตาราง ให้กดแป้นลูกศรซ้ายขวาเลื่อนไปมาระหว่างฟิลด์ต่างๆ ในเรคอร์ดปัจจุบันและพิมพ์ข้อมูลลงไป ถ้าต้องการไปยังเรคอร์ดอื่นให้กดแป้นลูกศรขึ้น-ลงเพื่อไปมาระหว่างเรคอร์ด ดังรูป
แก้ไข เลือก และลบเรคอร์ด.
แก้ไขเรคอร์ด: เลื่อนไปเรคอร์ด และฟิลด์ที่ต้องการแล้วพิมพ์ค่าใหม่ลงไป
เลือกเรคอร์ด: คลิกเมาส์ที่ปุ่ม Record Selector ที่อยู่ข้างหน้าเรคอร์ดนั้น โดยสามารถเลือกได้ครั้งละหลายเรคอร์ด เมื่อเลือกแล้วเรคอร์ดนั้นจะเป็นสีดำทั้งแถว
ลบเรคอร์ด: ให้คลิกเมาส์ที่เมนู Edit>Delete Record (แก้ไข>ลบแถว) แล้วจะปรากฏหน้าต่างถามยืนยันการลบ ให้คลิกเมาส์ที่ปุ่ม เรคอร์ดที่เลือกไว้จะหายไป
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การนำเข้าตารางจากฐานข้อมูลอื่น

ถ้าเรามีตารางในฐานข้อมูลอื่น ต้องการนำมาใส่ฐานข้อมูล Base เราต้องแปลงตารางในฐานข้อมูลอื่นออกมาในรูปแบบของไฟล์ข้อความ (Text files) หรือไฟล์ตารางคำนวณ (Spreadsheet files) ก่อน โดยแถวแรกควรเป็นชื่อคอลัมน์ และแถวต่อไปจึงจะเป็นข้อมูล
การแปลงตารางให้ออกมาเป็นไฟล์ข้อความ (Text files) หรือไฟล์ตารางคำนวณ (Spreadsheet files) สำหรับโปรแกรมฐานข้อมูลทั่วไปจะสนับสนุนอยู่แล้ว และเราสามารถศึกษาวิธีการแปลงตาราง จากคู่มือการใช้งานของโปรแกรมฐานข้อมูลนั้นๆ ได้
ในที่นี้เราจะยกตัวอย่าง ตารางในฐานข้อมูลอื่นที่แปลงเป็นไฟล์ตารางคำนวณเสร็จแล้ว และเปิดดูในโปรแกรม Calc
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การเรียงข้อมูลในตาราง

การเรียงจะเป็นการจัดลำดับตัวอักษรในฟิลด์ที่เราเลือกไว้ เพื่อให้เราสามารถทำงานกับข้อมูลที่ต้องการได้รวดเร็วขึ้น การเรียงข้อมูลในตารางจะมีอยู่ 2 แบบ คือ การเรียงแบบน้อยไปมาก (Ascending) และมากไปน้อย (Descending) โดยเราต้องทำตามขั้นตอนต่อไปนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การค้นหาข้อมูลในตาราง

การค้นหาข้อมูลในตาราง เราสามารถทำได้ดังขั้นตอนต่อไปนี้
• Where to search จะให้เราเลือกว่าจะค้นหาในฟิลด์ใด หรือค้นหาทั้งตาราง
• Position ใช้กำหนดทิศทางในการค้นหาข้อมูลจะเป็นแบบขึ้น/ลง หรือทั้งหมด
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เปิดโปรแกรม Math

เนื่องจากสมการคณิตศาสตร์มีสัญลักษณ์พิเศษมากมาย เราจึงใช้วิธีปกติในการพิมพ์ข้อความจาก Writer โดยตรงเพื่อเขียนสมการไม่ได้ แต่ต้องใช้โปรแกรม Math เข้ามาช่วย ซึ่งเป็นโปรแกรมที่มีหน้าที่สำหรับเขียนสมการคณิตศาสตร์โดยเฉพาะ การเปิดโปรแกรม Math ขึ้นมาใช้งานมีวิธีดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/รู้จักเครื่องมือ Selection

เครื่องมือต่างๆ ใน Math ช่วยให้เราสร้างสมการแบบต่างๆ ได้อย่างรวดเร็ว เช่น เลขเศษส่วน รวมทั้งเครื่องหมาย หรือสัญลักษณ์ทางคณิตศาสตร์ต่างๆ ที่ไม่มีบนคีย์บอร์ด เช่น เครื่องหมายอินทิเกรต เครื่องหมายรวม สัญลักษณ์เกี่ยวกับการดำเนินการของเซต เป็นต้น
สำหรับกลุ่มสูตรสมการที่เราสามารถเลือกมาใช้ได้จากเครื่องมือ Selection มีดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/เลือกสูตร/สัญลักษณ์ที่ต้องการ

การแทรกสัญลักษณ์พิเศษ หรือสูตรลงในเอกสาร ทำได้โดยคลิกเมาส์ปุ่มสัญลักษณ์หรือสูตรที่ต้องการ สัญลักษณ์หรือสูตรนั้นๆ ก็จะถูกแทรกลงบนเอกสารทันที
ตัวอย่างการสร้างสูตรลงในเอกสาร.
ในการสร้างสูตรลงบนเอกสารจริง อาจมีความซับซ้อนมากกว่า เพราะมีการใช้สูตรและสัญลักษณ์พิเศษต่างๆ ร่วมกันหลายตัว เราเองต้องเริ่มต้นกำหนดสูตรจากวงนอก เข้าไปสู่สูตรย่อยๆ ภายใน ซึ่งหากเราได้ลองสร้างสูตรลงในเอกสารบ่อยๆ ก็จะเกิดความชำนาญมากขึ้น ในที่นี้ขอยกตัวอย่างการสร้างสมการที่ซับซ้อนมากขึ้น ดังนี้
โอเพนออฟฟิศดอตอ็อก/การนำสูตรไปใช้ในงานเอกสาร

สูตรที่เราสร้างสามารถนำมาใช้ในงานเอกสารของโปรแกรม Writer และ Calc ได้อย่างง่ายๆ โดยเราต้องนำข้อความที่ใช้สร้างสูตรในโปรแกรม Math มาใช้
NOTE
"• สำหรับการสร้างสูตรในโปรแกรม Calc ก็ใช้ขั้นตอนเหมือนกับตัวอย่าง"
"• เราสามารถดับเบิ้ลคลิกที่สูตรเพื่อทำการแก้ไขสูตรได้ในภายหลัง"
กิมป์/ความสำคัญของภาพกราฟิก

ภาพกราฟิก เป็นภาพที่ถูกตกแต่งและสร้างขึ้น เพื่อแทนความหมายที่จะสื่อไปถึง ผู้ชมได้รับรู้ในสิ่งที่เราต้องการ ดังนั้นภาพกราฟิกจึงได้รับความนิยมในการประกอบอยู่ใน สื่อต่างๆ ได้แก่ ข้อมูลข่าวสาร โฆษณา กล่องสินค้า งานพรีเซนเตชั่น และเว็บไซต์ล้วนแต่ต้องใช้ภาพกราฟิกมาเป็นส่วนประกอบทั้งสิ้น
กิมป์/ภาพบนคอมพิวเตอร์เกิดได้อย่างไร

ภาพโดยทั่วไป แบ่งได้เป็น 2 ประเภท คือ Physical Image คือ ภาพที่เราเห็นอยู่ทั่วๆ ไป เช่น ภาพถ่าย ส่วนภาพอีกประเภทก็คือ Digital Image หรือ Computer Graphic คือ ภาพที่ใช้ในการประมวลและเก็บในคอมพิวเตอร์
ภาพที่ปรากฏบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เราเห็นอยู่ทั่วไปนั้น เกิดจากจุดสี่เหลี่ยมเล็กๆ ของสีที่เราเรียกว่า พิกเซล (Pixel) (พิกเซลเป็นองค์ประกอบที่เล็กที่สุดของภาพ) มาประกอบกันเป็นภาพขนาดต่างๆ ดังตัวอย่าง
กิมป์/คอมพิวเตอร์ประมวลผลภาพอย่างไร

ภาพที่เก็บในคอมพิวเตอร์นั้น มีวิธีการประมวลผลภาพ 2 แบบแตกต่างกันไปตามแต่ละโปรแกรมดังนี้ คือ
1. การประมวลผลแบบ Vector 
เป็นการประมวลผลแบบอาศัยการคำนวณทางคณิตศาสตร์ โดยมีสีและตำแหน่งของสีที่แน่นอน ฉะนั้นไม่ว่าเราจะมีการเคลื่อนย้ายที่หรือย่อขยายขนาดของภาพ ภาพจะไม่เสียรูปทรงในเชิงเรขาคณิต ตัวอย่างเช่น รูปการ์ตูน โปรแกรมที่ประมวลผลภาพแบบ Vector ได้แก่ Illustrator, CorelDraw และ Inkscape เป็นต้น
2. การเก็บและแสดงผลแบบ Bitmap
เป็นการประมวลผลแบบอาศัยการอ่านค่าสีในแต่ละพิกเซล มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Raster Image จะเก็บข้อมูลเป็นค่า 0 และ 1 แต่ละพิกเซลจะมีการเก็บค่าสีที่เจาะจงในแต่ละตำแหน่ง ซึ่งเหมาะกับภาพที่มีลักษณะแบบภาพถ่าย โปรแกรมที่ประมวลผลแบบ Bitmap ได้แก่ Photoshop, PhotoPaint และ GIMP เป็นต้น
กิมป์/GIMP โปรแกรมตกแต่งภาพกราฟิก

GIMP (GNU Image Manipulation Program) เป็นโปรแกรมจัดการรูปภาพที่มีความสามารถสูงและครบถ้วน เหมาะสำหรับการจัดการรูปถ่ายดิจิตอล การออกแบบกราฟิกสำหรับเว็บ การแปลงไฟล์จากฟอร์แมตหนึ่งไปอีกฟอร์แมตหนึ่ง หรือการสร้างรูป ความละเอียดสูงสำหรับการพิมพ์
หลักการทำงานง่ายๆ ของ GIMP นั้นคือให้เราสามารถตกแต่งภาพโดยเริ่มต้นจากที่เรามีภาพต้นแบบก่อน จากนั้นใช้เครื่องมือใน GIMP จะมีทั้งพู่กัน ดินสอ และอุปกรณ์การตกแต่งภาพอื่นๆ ซึ่งขั้นตอนการตกแต่งภาพนั้นเป็นการทำงานบนเครื่องคอมพิวเตอร์ทั้งหมด
การทำงานที่โดดเด่นอีกรูปแบบหนึ่งของ GIMP นั้นคือ การตกแต่งภาพต้นฉบับให้เกิดสีสัน แสงเงา รวมทั้งสร้างความแปลกใหม่ให้กับภาพ โดยการใช้เครื่องมือสำหรับการตกแต่งภาพใน GIMP เปลี่ยนแปลงภาพให้เป็นไปตามที่เราต้องการ
GIMP ต่างจาก Photoshop และโปรแกรมอื่นอย่างไร.
โปรแกรม Photoshop ของค่าย Adobe หรือโปรแกรมเชิงพาณิชย์ (Commercial Program) อื่นๆ นั้นต้องเสียค่าใช้สิทธิ์ หรือเรียกว่า License ซึ่งค่าใช้สิทธิ์ต่อหน่วยค่อนข้างสูง ตั้งแต่หลายพันถึงหลักหมื่น แต่ถ้าหากคุณใช้ GIMP คุณไม่ต้องเสียค่าใช้สิทธ์แม้แต่บาทเดียว นั่นหมายความว่า คุณสามารถสร้างงานได้ โดยไม่ผิดกฎหมายลิขสิทธิ์
กิมป์/ความสามารถโดยรวมของ GIMP

ความสามารถหลักของ GIMP นั้น จะเน้นการตกแต่งภาพกราฟิกแนวต่างๆ ให้สวยงามและแปลกตากว่าเดิม นอกจากนั้นยังใช้แก้ไขจุดบกพร่องของภาพได้อีกด้วย ทำให้ GIMP ถูกนำไปใช้ในงานตกแต่งภาพในหลายๆ ด้าน ดังตัวอย่าง
งานตกแต่งภาพถ่ายเป็นการตกแต่งรูปถ่ายเก่าๆ ให้คมชัดเหมือนใหม่หรือทำการแก้ไขรูปถ่ายที่มืดไป สว่างไป มีเงาดำ ให้ภาพมีสีสดใสสมจริง นอกจากนั้นยังสามารถสร้างภาพล้อเลียน เช่น เอาใบหน้าของคนหนึ่งไปวางบนตัวคนอีกคนหนึ่ง นำภาพบุคคลไปวางไว้บนฉากหลังฉากอื่น เป็นต้น
งานสิ่งพิมพ์ ไม่ว่าจะเป็นหนังสือ นิตยสาร โฆษณา เรียกได้ว่าเกือบทุกงานที่ต้องใช้รูป สามารถใช้ GIMP รังสรรค์ภาพให้เป็นไปตามไอเดียที่เราวางแผนไว้ได้
งานเว็บไซต์บนอินเทอร์เน็ต ใช้สร้างภาพเพื่อตกแต่งเว็บไซต์ ไม่ว่าจะเป็นแบ็คกราวนด์ ปุ่มตอบโต้ แถบหัวเรื่อง ตลอดจนภาพประกอบต่างๆ
งานออกแบบทางกราฟิก ใช้ GIMP ช่วยในการสร้างภาพสามมิติ การออกแบบปกหนังสือและผลิตภัณฑ์ การออกแบบการ์ดอวยพร เป็นต้น
กิมป์/ความต้องการระบบของ GIMP

เมื่อทราบถึงความสามารถของโปรแกรมกันแล้ว เรามาเตรียมเครื่องเพื่อติดตั้งโปรแกรมกัน ซึ่ง GIMP เป็นโปรแกรมที่ทำงานเกี่ยวกับกราฟิก ดังนั้น จึงจำเป็นที่จะต้องใช้คอมพิวเตอร์ที่มีความเร็วสูง มีหน่วยความจำ RAM และฮาร์ดดิสก์ที่มีพื้นที่ว่างมากพอสมควร โดยความต้องการระบบขั้นต่ำของ GIMP มีดังนี้
กิมป์/การติดตั้งโปรแกรม GIMP

วิธีนี้เป็นการติดตั้งอย่างรวดเร็ว ยังมีการติดตั้งแบบ Customize อีกวิธีหนึ่ง (ในขั้นตอนที่ 4) ซึ่งเราสามารถปรับแต่งรายละเอียดการติดตั้งได้ ดังต่อไปนี้
กิมป์/ใช้งานโปรแกรม GIMP ครั้งแรก

หน้าต่าง Main Toolbox.
เป็นหน้าต่างที่เก็บรวบรวมเครื่องมือและคำสั่งที่ใช้ในการสร้าง การปรับแต่งและการแก้ไขภาพ โดยจะแบ่งกลุ่มเครื่องมือและคำสั่งในการจัดการกับภาพต่างๆ ได้ดังต่อไปนี้
Tool Icons.
เป็นส่วนที่เก็บรวบรวมเครื่องมือที่ใช้ในการสร้าง การปรับแต่งและการแก้ไขภาพ ซึ่งมีไอคอนให้สามารถเรียกใช้งานได้ง่ายและรวดเร็ว โดยจะแบ่งกลุ่มเครื่องมือในการจัดการกับภาพต่างๆ ได้ดังต่อไปนี้
Tool Options.
เป็นส่วนที่เราสามารถกำหนดคุณสมบัติเครื่องมือต่างๆ ในการใช้งานได้ โดยมีรายละเอียดของแต่ละเครื่องมืออย่างครบถ้วน ซึ่งเราสามารถจัดเก็บการตั้งค่าของเครื่องมือเพื่อเก็บไว้ใช้หลายๆ ครั้ง โดยไม่ต้องตั้งค่าใหม่ได้ และเรียกใช้ค่าเหล่านั้นได้ทันที
หน้าต่าง GIMP.
ภายในหน้าต่าง Docking จะเป็นศูนย์รวมของไดอะล็อก (Dialog) ซึ่งเป็นหน้าต่างย่อยที่รวบรวมคุณสมบัติการทำงานของเครื่องมือต่างๆ ให้เราเลือกปรับแต่งการใช้งานได้ง่ายๆ โดยไม่ต้องเปิดหาที่แถบคำสั่งอีกต่อไป มีส่วนประกอบดังนี้
การเปิด/ปิด Dialog.
เราสามารถเปิด/ปิดไดอะล็อกได้จากคำสั่ง Windows>Dockable Dialogs ในหน้าต่าง Image Window แล้วคลิกเลือกชื่อไดอะล็อกที่เราต้องการแสดง และถ้าไม่ต้องการแสดงไดอะล็อกใดให้คลิกเม้าส์ที่ปุ่ม เพื่อปิดไดอะล็อก
แต่ละไดอะล็อกจะมีเมนูคำสั่งของตัวเองเพื่อควบคุมการทำงาน สามารถเรียกดูเมนูในแต่ละไดอะล็อกได้ โดยคลิกที่ และคลิกเลือกคำสั่งที่ต้องการ
การแยก/รวมไดอะล็อกด้วย Docking drag handles.
เราสามารถแยก/รวมไดอะล็อกเพื่อเคลื่อนย้ายแต่ละไดอะล็อก โดยการคลิกเม้าส์ค้างไว้ที่แท็บหัวข้อไดอะล็อก ให้ตัวชี้เม้าส์เปลี่ยนเป็นรูป แล้วลากไดอะล็อกไปไว้ในตำแหน่งที่ต้องการของหน้าจอโปรแกรมได้ ดังนี้
กิมป์/หลักการสร้างงานกราฟิก

ก่อนอื่นเราต้องทำการวางแนวทางของชิ้นงานก่อนว่า จะนำเสนอเรื่องอะไร ใช้สี ภาพและข้อความอะไร เมื่อเราได้วางแนวทางของชิ้นงานเรียบร้อยแล้ว ต่อไปเราก็จะมาทราบถึงแนวทางการสร้างชิ้นงานกันต่อ ซึ่งอาจจะไม่ตายตัวเสมอไปแต่ก็พอเป็นแนวทางสรุปโดยรวมได้ ดังนี้
1. การกำหนดพื้นหลังของภาพ
เป็นการกำหนดภาพ หรือสีพื้นหลัง โดยภาพหรือสีพื้นหลังที่ใช้นั้นควรมีโทนสีที่ให้อารมณ์และสื่อความหมายได้ถูกต้องตามจุดประสงค์ของชิ้นงาน (ดูรายละเอียดในหัวข้อต่อไป)
2. การเลือกพื้นที่ภาพที่ใช้งาน
เป็นการตัด หรือคัดลอกบางส่วนของภาพต่างๆ ที่เราจะนำมาใช้ในชิ้นงานของเรา (ดูรายละเอียดในบทเรื่อง ”การแต่งและตัดภาพเฉพาะส่วน”
3. การจัดวางภาพให้เหมาะสม
เมื่อเรานำภาพส่วนประกอบมารวมกันในชิ้นงาน อาจมีบางภาพที่มีขนาด และมุมการจัดวางไม่ลงตัว เราก็สามารถขยาย หมุน และบิดภาพให้เข้ากัน (ดูรายละเอียดในบทเรื่อง “การจัดวาง และปรับรูปทรงภาพ”)
4. การใส่ข้อความ
เป็นการใส่ข้อความที่เป็นชื่อ เรื่อง หรือคำบรรยายต่างๆ เข้าไปตกแต่งเพิ่มเติม (ดูรายละเอียดในบทเรื่อง “การสร้างข้อความตกแต่งภาพ”
5. การนำภาพส่วนประกอบมาจัดซ้อนกัน
นำภาพส่วนประกอบที่เลือกไว้ มาทำการซ้อนกัน โดยบางส่วนอาจจะอยู่ด้านบน หรือด้านล่าง ตามจุดประสงค์ที่วางไว้ (ดูรายละเอียดในบทเรื่อง “การทำงานกับเลเยอร์”)
6. ตกแต่งทุกส่วนประกอบเข้ากันอย่างกลมกลืน
สุดท้าย เราจะพิจารณาภาพรวมชิ้นงานที่ได้ และปรับแต่งรายละเอียดของภาพประกอบแต่ละส่วนให้ดูกลมกลืนกัน เพื่อให้ได้ผลงานที่สวยงาม (ดูรายละเอียดในบทเรื่อง “เทคนิคการตกแต่งภาพในเลเยอร์”)
กิมป์/การซูมย่อ-ขยายภาพ

เราสามารถย่อ หรือขยายมุมมองของภาพโดยใช้เครื่องมือ Magnify Tool เครื่องมือนี้เป็นเหมือนแว่นขยาย ที่ช่วยขยายภาพให้เราตกแต่งได้อย่างละเอียดมากขึ้น และยังสามารถย่อภาพให้เล็กลงเพื่อดูภาพโดยรวมได้อีกด้วย
การซูมภาพ 
เราสามารถขยายภาพที่นำเข้ามาให้ดูชัดเจนขึ้น โดยการใช้งานเครื่องมือ Magnify Tool ดังนี้
ถ้าต้องการซูมเฉพาะบางที่ ก็สามารถทำได้เหมือนกัน โดยลากเม้าส์ครอบเฉพาะพื้นที่ที่เราต้องการแบบนี้
การย่อภาพ 
เมื่อเราต้องการย่อภาพให้เล็กลง ให้กดคีย์ <Ctrl> ค้างไว้ และคลิกเม้าส์ลงบนภาพ จากนั้นภาพจะค่อยๆ ถูกซูม ออกให้ดูเล็กลงตามจำนวนครั้งที่เราคลิกเม้าส์
กิมป์/การเปลี่ยนขนาดของภาพ

หากต้องการนำภาพไปลงเว็บ หรือทำเป็นภาพติดบัตร ซึ่งจะเหมาะกับการลดขนาดภาพ เพื่อไฟล์ภาพจะลดลงไม่ต้องเปลืองเนื้อที่ และโปรแกรมจะทำงานได้เร็วด้วย แต่จะไม่เหมาะกับการขยายภาพให้ใหญ่ขึ้น เพราะภาพที่ออกมาไม่คมชัดเหมือนภาพต้นฉบับ
o Image Size กำหนดขนาดภาพใหม่
o Width และ Height กำหนดความกว้าง และความสูงของภาพ (เราสามารถกำหนดค่าทั้ง 2 ได้อย่างอิสระ โดยไม่คำนึงถึงสัดส่วนของภาพเดิม โดยคลิกให้เป็นลักษณะแบบโซ่เปิด)
o X resolution และ Y resolution กำหนดความละเอียดของภาพในแนวแกน X (แนวนอน) และแกน Y (แนวตั้ง)
o Quality กำหนดคุณภาพของภาพที่ปรับได้ 3 ระดับ
o None คือ คุณภาพระดับต่ำสุด
o Linear คือ คุณภาพระดับกลาง
o Cubic คือ คุณภาพระดับดีที่สุด
การเพิ่ม/ลดพื้นที่การทำงานของภาพ.
ในระหว่างที่เราตกแต่งภาพ อาจจะมีความต้องการเพิ่มพื้นที่การทำงานให้มากขึ้นหรือ ลดพื้นที่ของภาพให้เล็กลงได้ ดังนี้
o Canvas size กำหนดขนาดภาพใหม่ Width และ Height กำหนดขนาดความกว้าง และความสูงของพื้นที่ภาพ
o Offset กำหนดตำแหน่งของภาพเดิมในพื้นที่ที่กำหนดขึ้นใหม่ X คือ พิกัดของตำแหน่งรูปในแนวนอน และ Y คือ พิกัดของตำแหน่งรูปในแนวตั้ง
หากต้องการให้ภาพเดิมอยู่ตรงกลางของพื้นที่ สามารถคลิกปุ่ม เพื่อจัดตำแหน่งภาพให้อยู่กึ่งกลางโดยอัตโนมัติ
o None ไม่ต้องการเพิ่ม/ลดขนาดเลเยอร์
o All layers เพิ่ม/ลดขนาดเลเยอร์ทั้งหมดด้วย
o Imaged-sized layers เพิ่ม/ลดขนาดเฉพาะเลเยอร์ของภาพที่ปรับพื้นที่อยู่
o All visible layers เพิ่ม/ลดขนาดเลเยอร์ที่มองเห็นได้ทั้งหมด
o All linkd layers เพิ่ม/ลดขนาดเลเยอร์ที่ลิงก์กับเลเยอร์ของภาพที่ปรับพื้นที่อยู่
NOTE : 
"ในกรณีที่เราทำการลดพื้นที่ของภาพด้วยคำสั่ง Canvas Size รูปภาพเดิมทั้งหมดจะยังคงลักษณะเดิมอยู่ แต่จะแสดงภาพออกมาเฉพาะส่วนของพื้นที่ที่เรากำหนดเท่านั้น ซึ่งเราสามารถคลิกเพื่อเลื่อนตำแหน่งภาพเดิม เพื่อกำหนดส่วนของภาพที่จะแสดงออกมาในพื้นที่ภาพที่กำหนดได้"
กิมป์/การทำงานกับสี

เมื่อเรากำหนดขนาดชิ้นงาน เรียบร้อยแล้ว ก่อนที่จะทำการลงสีพื้นหลังของชิ้นงาน เราจะมาเริ่มต้นรู้จักกับการเลือกใช้สีกันก่อน โดยใน GIMP จะมีส่วนที่แสดงการใช้งานของสีอยู่ในส่วนของ Main Toolbox
สีโฟร์กราวนด์ (Foreground) และสีแบ็คกราวนด์ (Background)
เป็นพื้นที่แสดงสีและกำหนดการใช้สี ซึ่งต้องทำงานควบคู่กับเครื่องมือในการระบายสีและเครื่องมืออื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับสีทั้งหมด โดยสีของโฟร์กราวนด์จะเป็นสีที่เราเลือกใช้ในการลงสี ส่วนสีของแบ็คกราวนด์จะเป็นสีพื้นหลังของภาพ นอกจากนั้นยังใช้สีของโฟร์กราวนด์ในการเติมสีภาพและใช้สีของแบ็คกราวนด์แทนการลบพื้นที่ภาพได้อีกด้วย
Default color 
คลิกเม้าส์ที่ เพื่อเปลี่ยนสีของโฟร์กราวนด์และแบ็คกราวนด์กลับมาเป็นสีมาตรฐาน คือ สีดำเป็นสีของโฟร์กราวนด์ และสีขาวเป็นสีของแบ็คกราวนด์
Switch color 
คลิกเม้าส์ที่ เพื่อสลับสีของโฟร์กราวนด์มาเป็นสีของแบ็คกราวนด์และสีของแบ็คกราวนด์มาเป็นสีโฟร์กราวนด์แทน (หรือกดคีย์ <X> ที่คีย์บอร์ด)
กิมป์/การเลือกสี

มีวิธีการเลือกสี 3 วิธี ได้แก่ การเลือกสีจาก Foreground/Background, การเลือกสีจากตัวอย่างด้วยเครื่องมือ Color Picker Tool และเลือกสีจาก Palette
เลือกสีจาก Foreground/Background.
ทำได้โดยการคลิกที่โฟร์กราวนด์ หรือแบคกราวนด์ จะปรากฏหน้าต่าง Change Color ซึ่งเปรียบได้กับจานสีขนาดใหญ่ที่มีสีนับล้านๆ สีให้เราเลือก โดยเลือกตามสเปคตรัมสีที่ปรากฏ หรือตามการกำหนดค่าเป็นตัวเลข ดังนี้
เลือกสีจากเครื่องมือ Color Picker Tool.
เป็นการเลือกสี โดยดึงสีจากสีต้นฉบับมากำหนดเป็นสีของโฟร์กราวน์ หรือแบคกราวน์
TIP :
"เราสามารถเลือกสีเพื่อกำหนดเป็นสีของแบ็คกราวนด์ได้ โดยกดคีย์ <Ctrl> ขณะที่คลิกเลือกสี"
กำหนดคุณสมบัติเพิ่มเติมเกี่ยวกับเครื่องมือ Color Picker Tool
เราสามารถกำหนดคุณสมบัติเพิ่มเติมของเครื่องมือ Color Picker Tool ได้ที่ Tool Options ด้านล่างของหน้าต่าง Main Toolbox ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้
เลือกสีจาก Palette.
เป็นการเลือกสีโฟร์กราวนด์ และเลือกสีแบ็คกราวนด์ โดยการเปิดไดอะล็อก Palette ขึ้นมา ซึ่งจะมีพาเล็ตสีแบบต่างๆ เป็นเหมือนจานสีให้เราเลือกใช้สีจากจานสีนั้นได้
TIP :
" เราสามารถเลือกสี เพื่อกำหนดเป็นสีของแบ็คกราวนด์ได้ โดยกดคีย์ <Ctrl> ขณะที่คลิกเลือกสี"
กิมป์/การเทสีด้วย Bucket Fill Tool

Bucket Fill Tool เป็นเครื่องมือที่ช่วยให้เราเติมสีภาพในบริเวณติดกันและมีค่าสีใกล้กันเคียงกันกับบริเวณที่เราคลิกเม้าส์ได้ ทำให้เราได้สีที่มีระดับความเข้มเท่ากันทั้งภาพ เราสามารถเติมสีด้วย Bucket Fill Tool ดังนี้
Opacity กำหนดค่าความโปร่งแสงของสีที่เทลงไป
Mode กำหนดโหมดในการผสมสีระหว่างสีที่เทลงไปกับสีของภาพเดิม
o Fill Type การเลือกสีที่ใช้ มีให้เลือก 3 แบบ คือ
o FG color fill กำหนดให้เทสีโฟร์กราวนด์ลงในภาพ
o BG color fill กำหนดให้เทสีแบคกราวนด์ลงในภาพ
o Pattern fill กำหนดให้เทสีเป็นภาพลวดลายลงในภาพ ซึ่งสามารถเลือกลักษณะของภาพแพทเทิร์นได้
Affected Area กำหนดลักษณะการเลือกพื้นที่สำหรับเทสี มี 2 ลักษณะ คือ Fill Similar colors จะเป็นการใช้ค่าความต่างสีในการเลือกพื้นที่ที่จะเทสีลงไปในภาพ และ Fill whole selection จะเป็นการเทสีลงในพื้นที่ทั้งหมดที่เลือก โดยไม่คำนึงถึงความต่างสีในภาพ
Finding Similar Color จะสามารถกำหนดค่าได้เมื่อเลือกลักษณะการเทสีแบบ Fill Similar color
o Fill transparent areas ถ้าคลิกเช็คบ็อกซ์ที่อ็อบชั่นนี้จะทำให้สามารถเทสีลงในพื้นที่ที่เป็น Transparent ที่ไม่มีการเติมสีได้ด้วย
o Sample Merge ถ้าคลิกเช็คบ็อกซ์ที่อ็อบชั่นนี้ โปรแกรมจะคำนวณความต่างสีของภาพในทุกเลเยอร์ที่มีอยู่ หากไม่ทำการเช็คบ็อกซ์ โปรแกรมจะทำการคำนวณความต่างสีเฉพาะในลเยอร์ที่ใช้งานอยู่เท่านั้น
o Threshold กำหนดความแตกต่างของค่าสี
Fill by เลือกองค์ประกอบที่ใช้ในการคำนวณค่าการเทสี (โดยการเทสีทั่วไปให้เลือก Composite ซึ่งเป็นค่า Default อยู่แล้ว การเลือกตัวเลือกอื่น อาจจำเป็นต้องศึกษาเรื่องค่าสีเพิ่มเติม)
กิมป์/การเทสีแบบไล่เฉดสีด้วย Blend Tool

การเทสีพื้นหลังภาพด้วยโทนสีเดียว เช่น สีแดง จะทำให้ผลงานดูแข็งๆ เรียบๆ แต่ถ้าลองไล่เฉดสีจากสีหนึ่งไปยังสีหนึ่ง เช่น สีฟ้าไปยังสีขาว จะช่วยให้ภาพดูแรงยิ่งขึ้น ซึ่งสามารถกำหนดการไล่เฉดสีได้ตามต้องการด้วย Blend Toolดังนี้
Opacity กำหนดค่าความโปร่งแสงของสีที่เทลงไป
Mode กำหนดโหมดในการผสมสีระหว่างสีที่เทลงไปกับสีของภาพเดิม
Gradient กำหนดสี และลักษณะการไล่สี ถ้าคลิกเช็คบ็อกซ์ที่ Reverse จะเป็นการกลับด้านการไล่สี
Offset กำหนดความกว้างของการไล่สี ยิ่งใส่ค่าน้อยยิ่งมีการไล่สีที่กว้างมาก ถ้ากำหนดค่ามากจะมีการไล่สีที่แคบลง
Shape กำหนดรูปแบบในการไล่สี เช่น Linear เป็นการไล่สีในแนวเส้นตรง Radial เป็นการไล่สีในแนวเส้นรัศมีวงกลม เป็นต้น
Repeat กำหนดช่วงซ้ำในการไล่สีมี 3 แบบ คือ
o None เป็นการไล่สีแบบปกติตามที่กำหนดไม่มีช่วงซ้ำ
o Sawtooth wave เป็นการไล่สีไปทางเดียว
o Triangular Wave จะเป็นการไล่สีไป และไล่กลับมาเป็นสีแรกอีก
Dithering กำหนดความกลมกลืนในการไล่สีให้มีมากขึ้น
Adaptive supersampling กำหนดความคมชัดเพิ่มเติมให้กับการไล่สี
กิมป์/การระบายสีด้วย Painting Tool

Painting Tool เป็นกลุ่มเครืองมือที่ใช้สำหรับวาดเส้น และระบายสีมีอยู่ 3 ชนิด คือ Pencil Tool , Paint Brush Toolและ Airbrush Tool ซึ่งจะให้ลักษณะของเส้นที่แตกต่างกัน
การระบายสีด้วยพู่กัน และดินสอ.
พู่กัน (Paint Brush Tool)และ ดินสอ (Pencil Tool) เป็นเครื่องมือระบายสี และวาดใส่ลวดลายต่างๆ ลงในภาพ ซึ่งจะมีรูปแบบ และคุณสมบัติการใช้งานให้เลือกคล้ายคลึงกันมาก จะแตกต่างกันเฉพาะลักษณะของเส้นที่ได้ โดยเส้นที่ได้จาก การวาดด้วยดินสอจะเป็นเส้นที่มีความแข็ง และเส้นที่ได้จากการวาดด้วยพู่กันจะมีลักษณะที่นุ่มนวลกว่า สามารถใช้งานพู่กัน หรือดินสอได้ ดังนี้
o Opacity กำหนดค่าความโปร่งแสงของสีที่ระบายลงไป
o Mode กำหนดโหมดในการผสมสีระหว่างสีที่ระบายลงไปกับสีของภาพเดิม
o Brush กำหนดลักษณะของหัวแปรง
o Scale กำหนดขนาดของหัวแปรง
o Brush Dynamics ตั้งค่าเพิ่มเติม เช่น แรงกด (Pressure) ความไว(Velocity) หรือตั้งแบบสุ่ม (Random) เหมาะกับการใช้กับเครื่อง Tablet
o Fade out กำหนดลักษณะเส้นให้ค่อยๆ จางหายไป สามารถกำหนดระยะ Length เป็นความยาวของเส้นที่ค่อยๆ จางหายไป
o Apply Jitter กำหนดความถี่/ห่างของหัวแปรงเมื่อลากเส้นต่อเนื่อง
o Incremental กำหนดลักษณะเส้นโดยใช้สีพื้นแบบสีเดียว หรือตามลักษณะหัวแปรงที่กำหนด
o Use color from gradient กำหนดสีเส้นเป็นแบบการไล่เฉดสี (Gradient)
คลิกระบายสีบนภาพ
การระบายสีด้วย Airbrush Tool.
เป็นเครื่องมือที่ใช้ระบายสีที่จะให้ลักษณะเหมือนกับการพ่นสี จะมีการกระจายตัวของเม็ดสีมากกว่าดินสอ และพู่กัน สามารถใช้งาน Airbrush Tool ได้ ดังนี้
o Opacity กำหนดค่าความโปร่งแสงของสีที่พ่นลงไป
o Mode กำหนดโหมดในการผสมสีระหว่างสีที่พ่นลงไปกับสีของภาพเดิม
o Brush กำหนดลักษณะของหัวแปรง
o Scale กำหนดขนาดของหัวแปรง
o Brush Dynamics ตั้งค่าเพิ่มเติม เช่น แรงกด (Pressure) ความไว(Velocity) หรือตั้งแบบสุ่ม (Random) เหมาะกับการใช้กับเครื่อง Tablet
o Fade out กำหนดลักษณะเส้นให้ค่อยๆ จางหายไป สามารถกำหนดระยะ Length เป็นความยาวของเส้นที่ค่อยๆ จางหายไป
o Apply Jitter กำหนดความถี่/ห่างของหัวแปรงเมื่อลากเส้นต่อเนื่อง
o Use color from gradient กำหนดสีเส้นเป็นแบบการไล่เฉดสี (Gradient)
o Rate กำหนดความหนาแน่นของสีที่พ่นออกมา
o Pressure กำหนดความเข้มของสีที่พ่นออกมายิ่งค่าน้อยสีจะดูบางมาก
กิมป์/การวาดเส้นด้วย Ink Tool

เครื่องมือ Ink Tool เป็นเครื่องมือที่ใช้สำหรับวาดเส้นโดยเฉพาะ ซึ่งสามารถวาดเส้นได้ในหลายๆ ลักษณะ เราสามารถใช้งานเครื่องมือ Ink Tool ได้ ดังนี้
o Opacity กำหนดค่าความโปร่งแสงของสีเส้น
o Mode กำหนดโหมดในการผสมสีระหว่างสีเส้นกับสีของภาพเดิม
o Adjustment กำหนดลักษณะของหัวปากกา
o Size กำหนดขนาดของหัวปากกา
o Angle กำหนดมุมเอียงของปากกาโดยจะอ้างอิงจากแนวนอนเป็นหลัก
o Sensitivity กำหนดลักษณะของเส้นที่ได้ตามการเขียน
o Size กำหนดขนาดของปลายปากกา
o Tilt การกำหนดความเอียง การกระดกปากกา ซึ่งจะสัมพันธ์กับค่ามุม Angle
o Speed กำหนดความเร็วในการลากเส้นที่คล้ายกับการลากเส้นปากกาจริง คือถ้าลากช้าเส้นที่ได้ก็จะหนา แต่ถ้าลากเร็วเส้นที่ได้ก็จะบาง
o Type กำหนดรูปแบบของหัวปากกา มีให้เลือก 3 แบบ คือ แบบวงกลม แบบสี่เหลี่ยม แบบสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน
o Shape คลิกเพื่อบิดรูปร่างกำหนดลักษณะรูปแบบหัวปากกาเพิ่มเติม
กิมป์/การลบภาพที่ไม่ต้องการ

จะใช้เครื่องมือ Eraser Tool ซึ่งเป็นเครื่องมือสำหรับลบส่วนประกอบภายในภาพที่ไม่ต้องการออก สามารถใช้งาน Eraser Tool ได้ดังนี้
o Opacity กำหนดค่าความโปร่งแสงของรอยลบ
o Brush กำหนดลักษณะของหัวแปรงรอยลบ
o Scale กำหนดขนาดของหัวแปรงรอยลบ
o Brush Dynamics ตั้งค่าเพิ่มเติม เช่น แรงกด (Pressure) ความไว(Velocity) หรือตั้งแบบสุ่ม (Random)
o Fade out กำหนดลักษณะเส้นรอยลบให้ค่อยๆ จางหายไป สามารถกำหนดระยะ Length เป็นความยาวของรอยลบที่ค่อยๆ จางหายไป
o Apply Jitter กำหนดความถี่/ห่างของหัวแปรงรอยลบเมื่อลากเส้นต่อเนื่อง
o Incremental กำหนดลักษณะความเข้มของการลบ ซึ่งจะเพิ่มขึ้นตามแรงกด หรือถูกลบซ้ำไปเรื่อยๆ แต่จะลบได้สูงสุดแค่ 100% เท่านั้น
o Hard Edge กำหนดให้ขอบของรอยลบคมไม่มีการไล่สี ทำให้รอยลบดูแข็ง
o Anti erase กำหนดลักษณะการลบภาพโดยไม่ทำลายภาพต้นฉบับ จะใช้งานในเลเยอร์ภาพโหมด Alpha channel
กิมป์/การย้อนกลับการทำงานทีละขั้นตอน

ทันทีที่เราทำงานผิดพลาด เราสามารถทำการย้อนกลับไปยังการทำงานล่าสุดก่อนการผิดพลาด หรือย้อนกลับการทำงานทีละขั้นตอนไปเรื่อยๆ จนกว่าจะถึงขั้นตอนที่ต้องการ โดยยกเลิกขั้นตอนที่เพิ่งทำผ่านมาด้วยคำสั่ง Edit>Undo State Change หรือกดคีย์ <Ctrl+Z>
กิมป์/การย้อนกลับการทำงานในหลายขั้นตอน

ทุกครั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงภาพ ขั้นตอนการทำงานนั้นจะถูกบันทึกลงในไดอะล็อก Undo History โดยอัตโนมัติ เราสามารถย้อนกลับการทำงานได้ตามจำนวน Memory ที่มีอยู่ในเครื่อง โดยขั้นตอนที่ทำก่อนจะถูกเรียงอยู่บนและขั้นตอนล่าสุดจะอยู่ล่างสุดในรายการ ดังนั้นถ้าเราทำงานผิดพลาดมาหลายคำสั่ง จะทำการย้อนกลับการทำงานด้วย Undo History ได้รวดเร็วกว่าการกดคีย์ <Ctrl+Z> ดูตัวอย่างกันดังนี้
"ถ้าเราทำการ Undo การทำงานหนึ่งขั้นตอนหรือมากกว่านั้น แล้วจัดการชิ้นงานนั้นด้วยคำสั่งอื่น ๆ โดยไม่ได้ใช้ Undo หรือ Redo เราจะไม่สามารถทำการ Redo คำสั่งที่เรา Undo นั้นได้อีก วิธีที่ช่วยแก้ปัญหานี้ได้ คือ ทำการคัดลอกชิ้นงาน แล้วจัดการกับชิ้นงานใหม่ที่คัดลอกมานี้แทน (คำสั่ง Undo/Redo จะไม่ถูกคัดลอกตามมากับชิ้นงานใหม่)"
กิมป์/การตัดภาพเฉพาะส่วน

ภาพที่เราใช้งานอาจจะมาจากแหล่งต่างๆ ภายในภาพอาจจะมีส่วนที่ไม่ต้องการติดมาด้วย ดังนั้นเราสามารถตีกรอบเลือกเฉพาะส่วนที่เราต้องการ ส่วนที่เหลือก็ตัดทิ้งไปได้ โดยใช้เครื่องมือ Crop Tool ซึ่งจะเป็นการตัดภาพให้เหลือแต่ส่วนที่เราเลือก โดยเมื่อทำการตัดภาพแล้วไม่สามารถแก้ไขอะไรได้อีก ดังนี้
• Current layer only ตัดเฉพาะเลเยอร์ที่ทำงานอยู่
• Allow Growing กำหนดให้สามารถตัดพื้นที่นอกขิอบเขตภาพได้ (Inactive Padding Area) โดยจะได้ผลลัพท์เป็นภาพโปร่งแสงในส่วนนี้
• Expand from Center กำหนดให้ตแหน่งแรกที่เราคลิกเป็นจุดกลางการตัดภาพ สามารถสลับการใช้งานคำสั่งนี้และการตัดแบบปกติได้โดยการกด Crtl ระหว่างทำการลากพื้นที่
• Fixed กำหนดพื้นที่ในการตัดภาพแบบตายตัว
o Aspect Ratio กำหนดอัตราส่วนระหว่างความกว้าง และความสูง
o Width/Height เลือกกำหนดความกว้าง หรือความสูงอย่างใดอย่างหนึ่งตามที่ต้องการ
o Size กำหนดขนาดความกว้างและความสูงแบบตายตัว
• Position กำหนดตำแหน่งที่ต้องการตัดภาพ
• Size กำหนดขนาดพื้นที่ที่ต้องการตัด สามารถปรับแต่งขนาดพื้นที่ได้
• Highlight กำหนดให้ไฮไลท์พื้นที่ที่เลือกตัด
• Guides แสดงเส้นไกด์ในพื้นที่ที่เลือก
• Auto Shrink Selection จะเป็นเป็นอ็อบชั่นสำหรับการย่อขนาดการเลือกพื้นที่อัตโนมัติ โดยจะตัดพื้นที่ว่างที่ไม่จำเป็นทิ้ง