การกลับใจของเปาโลอัครทูต

การกลับใจของเปาโลอัครทูต , การกลับใจที่ดามัสกัส , พระคริสต์แสดงองค์ที่ดามัสกัส  หรือ เหตุการณ์บนถนนสู่ดามัสกัส  เป็นเหตุการณ์ในชีวิตของเซาโล/เปาโลอัครทูตที่ปรากฏในภาคพันธสัญญาใหม่ ซึ่งนำให้เปาโลล้มเลิกการข่มเหงคริสต์ศาสนิกชนในยุคแรก แล้วกลายมาเป็นสาวกคนหนึ่งของพระเยซู
เรื่องราวในพันธสัญญาใหม่.
ประสบการณ์การกลับใจของเปาโลถูกกล่าวถึงในบทจดหมายของเปาโลและในกิจการของอัครทูต ทั้งสองแหล่งระบุว่าเซาโล/เปาโลเดิมไม่ใช่สาวกของพระเยซูและไม่เคยรู้จักพระเยซูก่อนพระองค์ทรงถูกตรึงที่กางเขน เรื่องเล่าในหนังสือกิจการของอัครทูตทำให้อนุมานได้ว่าการกลับใจของเปาโลเกิดขึ้นใน 4-7 ปีหลังการตรึงพระเยซูที่กางเขน เรื่องราวประสบการณ์การกลับใจของเปาโลถูกระบุว่าเป็นการอัศจรรย์ เรื่องเหนือธรรมชาติ หรือการสำแดง
ก่อนการกลับใจ.
ก่อนการกลับใจ เปาโลเป็นที่รู้จักในชื่อเซาโลและเป็น "ฟาริสีในพวกฟาริสี" ผู้ "ข่มเหง" เหล่าสาวกของพระเยซูอย่างรุนแรง เปาโลเล่าถึงชีวิตก่อนการกลับใจของตนในจดหมายถึงชาวกาลาเทียว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เพราะว่าท่านก็ได้ยินถึงชีวิตในอดีตของข้าพเจ้า เมื่อยังอยู่ในศาสนายิวว่า ข้าพเจ้าได้ข่มเหงคริสตจักรของพระเจ้าอย่างร้ายแรงยิ่งนัก และพยายามทำลายเสีย และข้าพเจ้าได้ก้าวหน้าในด้านศาสนายิวเหนือกว่าเพื่อนร่วมชาติหลายคนที่มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน ข้าพเจ้ามีความกระตือรือร้นกว่าในเรื่องขนบธรรมเนียมของบรรพบุรุษของข้าพเจ้า
เปาโลยังกล่าวถึงชีวิตก่อนกลับใจของคนในจดหมายถึงชาวฟีลิปปี 3:4–6 และการมีส่วนร่วมเปาโลในเหตุการณ์การขว้างสเทเฟนด้วยก้อนหินถูกกล่าวถึงในกิจการ 7:57–8:3
บทจดหมายของเปาโล.
ในบทจดหมายของเปาโล คำบรรยายเกี่ยวกับประสบการณ์การกลับใจของเปาโลมีเพียงสั้น ๆ จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 1 วรรค 9:1 และ 15:3–8 บรรยายถึงเปาโลที่เห็นพระคริสต์ผู้ทรงคืนพระชนม์ว่า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />เพราะว่าข้าพเจ้าได้มอบเรื่องสำคัญที่สุดที่ได้รับมานั้นแก่พวกท่านคือพระคริสต์วายพระชนม์เพราะบาปของเรา ตามที่เขียนไว้ในพระคัมภีร์ และทรงถูกฝังไว้ แล้ววันที่สามพระองค์ทรงถูกทำให้เป็นขึ้นมา ตามที่เขียนไว้ในพระคัมภีร์ พระองค์ทรงปรากฏต่อเคฟาส แล้วต่ออัครทูตสิบสองคน ต่อจากนั้น พระองค์ทรงปรากฏต่อพี่น้องกว่าห้าร้อยคนในเวลาเดียวกัน ที่ส่วนมากยังมีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้ แต่บ้างก็ล่วงหลับไปแล้ว ต่อจากนั้นพระองค์ทรงปรากฏต่อยากอบ แล้วต่ออัครทูตทั้งหมด หลังสุดพระองค์ทรงปรากฏต่อข้าพเจ้า ผู้เป็นเหมือนเด็กที่คลอดก่อนกำหนด
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวโครินธ์ ฉบับที่ 2 ยังบรรยายประสบการณ์การสำแดงต่อเปาโลด้วย ข้อความเริ่มต้นด้วยการที่เปาโลดูเหมือนกำลังพูดถึงบุคคลอื่น แต่ในไม่ช้าก็ปรากฏชัดเจนว่าเปาโลกำลังพูดถึงตนเอง
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ข้าพเจ้าจำเป็นต้องอวด แม้ว่าจะไม่มีประโยชน์ แต่ข้าพเจ้าจะพูดต่อไปถึงนิมิตและการสำแดงที่มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้ารู้จักชายคนหนึ่งที่อยู่ในพระคริสต์ เมื่อสิบสี่ปีที่แล้วเขาถูกรับขึ้นไปยังสวรรค์ชั้นที่สาม (จะไปทั้งร่างกายหรือไปโดยไม่มีร่างกายข้าพเจ้าไม่รู้ พระเจ้าทรงรู้) ข้าพเจ้ารู้ว่าชายคนนี้ (จะไปทั้งร่างกายหรือไม่มีร่างกายข้าพเจ้าไม่รู้ พระเจ้าทรงรู้) ถูกรับขึ้นไปยังเมืองบรมสุขเกษม และได้ยินถ้อยคำที่บอกไม่ได้ซึ่งไม่อนุญาตให้มนุษย์กล่าวถึง สำหรับชายคนนั้นข้าพเจ้าอวดได้ แต่สำหรับตัวข้าพเจ้าเอง ข้าพเจ้าจะไม่อวดเลย นอกจากจะอวดเรื่องความอ่อนแอของข้าพเจ้า เพราะว่าถ้าข้าพเจ้าอยากจะอวดข้าพเจ้าก็ไม่ใช่คนโง่เขลา เพราะว่าข้าพเจ้าจะพูดความจริง แต่ข้าพเจ้างดไว้ เพื่อจะไม่มีใครประเมินข้าพเจ้าสูงกว่าสิ่งที่เขาได้เห็นในตัวข้าพเจ้าหรือฟังจากข้าพเจ้า และเพื่อไม่ให้ข้าพเจ้ายกตัวเกินไป เนื่องจากการสำแดงอันยิ่งใหญ่ ก็ทรงให้มีหนามในเนื้อของข้าพเจ้า ซึ่งเป็นทูตของซาตานที่คอยโบยตีข้าพเจ้าเพื่อข้าพเจ้าจะไม่ยกตัวเกินไป
จดหมายของนักบุญเปาโลถึงชาวกาลาเทีย บทที่ 1 ก็บรรยายถึงการกลับใจของเปาโลในฐานะการสำแดงของพระเจ้าโดยการที่พระเยซูทรงปรากฏต่อหน้าเปาโล 
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />พี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าอยากให้ท่านทราบว่า ข่าวประเสริฐที่ประกาศโดยข้าพเจ้านั้นไม่ใช่ของมนุษย์ เพราะว่าข้าพเจ้าไม่ได้รับข่าวประเสริฐนั้นจากมนุษย์ ไม่มีใครสอนข้าพเจ้า แต่พระเยซูคริสต์ทรงสำแดงแก่ข้าพเจ้า
เพราะว่าท่านก็ได้ยินถึงชีวิตในอดีตของข้าพเจ้า เมื่อยังอยู่ในศาสนายิวว่า ข้าพเจ้าได้ข่มเหงคริสตจักรของพระเจ้าอย่างร้ายแรงยิ่งนัก และพยายามทำลายเสีย [...] แต่เมื่อพระเจ้า ผู้ทรงแยกข้าพเจ้าไว้ตั้งแต่อยู่ในครรภ์มารดาและได้ทรงเรียกใช้ข้าพเจ้าโดยพระคุณของพระองค์นั้น พอพระทัย ที่จะทรงสำแดงพระบุตรของพระองค์แก่ข้าพเจ้า เพื่อให้ข้าพเจ้าประกาศพระบุตรแก่คนต่างชาตินั้น ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ปรึกษากับมนุษย์คนใดเลย
กิจการของอัครทูต.
กิจการของอัครทูตเล่าถึงประสบการณ์การกลับใจของเปาโลโดยมีการเล่าถึง 3 ครั้งในหนังสือและมีรายละเอียดมากกว่าที่บันทึกในจดหมายของเปาโล หนังสือกิจการของอัครทูตบรรยายว่าเปาโลกำลังเดินทางจากเยรูซาเล็มไปยังเมืองดามัสกัสในแคว้นซีเรียโดยได้รับคำสั่งจากมหาปุโรหิตให้ตามหาและจับกุมเหล่าสาวกของพระเยซู แล้วจะส่งตัวกลับเยรูซาเล็มในฐานะนักโทษเพื่อสอบปากคำและอาจจะตัดสินโทษประหารชีวิต การเดินทางถูกขัดจังหวะเมื่อเปาโลเห็นแสงสว่างจนตาพร่า และได้รับการสื่อสารโดยตรงจากพระสุรเสียงของพระเยซู
กิจการ 9 เล่าเรื่องราวนี้ด้วยมุมมองบุคคลที่สาม:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />ขณะที่เซาโลเดินทางไปใกล้จะถึงเมืองดามัสกัส ทันใดนั้นมีแสงสว่างส่องมาจากฟ้าล้อมรอบตัวท่าน ท่านก็ล้มลงที่พื้นและได้ยินพระสุรเสียงตรัสว่า "เซาโล เซาโลเอ๋ย เจ้าข่มเหงเราทำไม?"
เซาโลจึงทูลถามว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์เป็นใคร?"
พระองค์ตรัสว่า "เราคือเยซูผู้ที่เจ้าข่มเหง จงลุกขึ้นเถิดและเข้าไปในเมือง จะมีคนบอกให้เจ้าทราบว่าเจ้าต้องทำอะไร"
พวกที่เดินทางไปด้วยกันก็ยืนจังงังพูดไม่ออก พวกเขาได้ยินพระสุรเสียงแต่ไม่เห็นใคร เซาโลจึงลุกขึ้นจากพื้น เมื่อลืมตาแล้วก็มองอะไรไม่เห็น พวกเขาจึงจูงมือท่านเข้าไปในเมืองดามัสกัส ตาของท่านก็มืดมัวไปถึงสามวัน และท่านไม่ได้กินหรือดื่มอะไรเลย
เรื่องราวดำเนินต่อไปด้วยการบรรยายเรื่องที่อานาเนียชาวเมืองดามัสกัสได้รับการสำแดงจากพระเจ้าที่ตรัสสั่งให้อานาเนียไปเยี่ยมเซาโลที่บ้านของยูดาสบนถนนสายที่เรียกว่า "ถนนตรง" และให้วางมือบนตัวเซาโลเพื่อรักษาให้กลับมามองเห็น (เชื่อกันว่าบ้านของยูดาสตั้งอยู่ใกล้กับปลายด้านตะวันตกของถนนตรง) ในตอนแรกอานาเนียรู้สึกลังเลใจเพราะได้ยินเรื่องการข่มเหงของเซาโล แต่อานาเนียก็เชื่อฟังพระบัญชาของพระเจ้า:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />แล้วอานาเนียก็ไป และเข้าไปในบ้านนั้น วางมือบนตัวเซาโลกล่าวว่า "พี่เซาโล พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ที่ปรากฏแก่ท่านระหว่างทางที่ท่านมาที่นี่ ทรงใช้ข้าพเจ้ามาเพื่อให้ท่านมองเห็นอีก และเพื่อให้ท่านเต็มเปี่ยมด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์” ทันใดนั้นมีอะไรเหมือนเกล็ดหลุดจากตาของเซาโล แล้วท่านก็เห็นได้อีก ท่านจึงลุกขึ้นรับบัพติศมา พอรับประทานอาหารแล้วก็มีกำลังขึ้น
การเล่าถึงครั้งที่ 2 ในกิจการของอัครทูตเกี่ยวกับการกลับใจของเปาโลปรากฏในฐานะคำกล่าวของเปาโลที่พูดขณะถูกจับกุมในเยรูซาเล็ม เปาโลกล่าวกับฝูงชนและเล่าเรื่องการกลับใจของตน โดยมีคำบรรยายที่เหมือนกับในกิจการ 9 แต่มีความแตกต่างเล็กน้อย ตัวอย่างเช่นในกิจการ 9:7 ระบุว่าผู้ที่ร่วมเดินทางกับเปาโลไม่เห็นว่าเปาโลกำลังพูดกับใคร ในขณะที่กิจการ 22:9 ระบุว่าคนทั้งหลายที่อยู่กับเปาโลเห็นแสงสว่างร่วมกัน คำพูดนี้ได้รับการปรับแต่งอย่างชัดเจนให้เหมาะกับผู้ฟังที่เป็นชาวยิว โดยจุดเน้นอยู่ที่กิจการ 22:12 เกี่ยวกับชื่อเสียงที่ดีของอานาเนียในหมู่ชาวยิงในดามัสกัส มากกว่าจะเป็นความเป็นคริสเตียนของอานาเนีย
การเล่าถึงครั้งที่ 3 ในกิจการของอัครทูตเกี่ยวกับการกลับใจของเปาโลปรากฏเมื่อเปาโลทูลกษัตริย์อากริปปา โดยแก้คดีป้องกันตนเองจากข้อหาที่เปาโลถูกกล่าวหาว่าต่อต้านธรรมบัญญัติ การกล่าวถึงการกลับใจในครั้งนี้มีขนาดสั้นกว่าการกล่าวถึงครั้งอื่น ๆ คำพูดนี้เป็นอีกครั้งที่ได้รับการปรับแต่งให้เข้ากับผู้ฟัง โดยเน้นย้ำถึงสิ่งที่ผู้ปกครองชาวโรมันจะเข้าใจได้ คือเรื่องการเชื่อฟังนิมิตจากสวรรค์ และให้ความมั่นพระทัยกับอากริปปาว่าคริสเตียนไม่ใช่สมาคมลับ