เจ้าชายอัลเฟรดแห่งบริเตนใหญ่

เจ้าชายอัลเฟรดแห่งบริเตนใหญ่ (22 กันยายน ค.ศ. 1780 – 20 สิงหาคม ค.ศ. 1782) เป็นพระราชโอรสธิดาพระองค์ที่ 14 พระราชโอรสพระองค์ที่ 9 และพระราชโอรสพระองค์เล็กสุดในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และพระราชินีชาร์ล็อทเทอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ เจ้าชายอัลเฟรดซึ่งมีพระพลานามัยไม่สมบูรณ์อยู่แล้วประชวรหลังจากการปลูกฝีป้องกันไข้ทรพิษใน ค.ศ. 1782 การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ กอปรกับการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายออกเทเวียสผู้เป็นพระเชษฐาในอีก 6 เดือนต่อมาได้สร้างความโทมนัสแก่พระบรมวงศานุวงศ์เป็นอย่างยิ่ง ในช่วงที่สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 มีพระสติวิปลาสในบั้นปลายพระชนม์ชีพนั้น พระองค์ตรัสคุยกับพระราชโอรสพระองค์เล็กทั้งสองในพระจินตนาการด้วย
พระชนม์ชีพ.
เจ้าชายอัลเฟรดประสูติในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1780 ณ ปราสาทวินด์เซอร์ พระองค์เป็นพระราชโอรสธิดาพระองค์ที่ 14 พระราชโอรสพระองค์ที่ 9 และพระราชโอรสพระองค์เล็กสุดในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และพระราชินีชาร์ล็อทเทอแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ด้วยเหตุนี้จึงทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งของราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ ในช่วงที่เจ้าชายอัลเฟรดประสูติ พระเชษฐาพระองค์โตสุดต่างก็มีพระชนมายุใกล้ถึงวัยผู้ใหญ่แล้ว เจ้าชายอัลเฟรดทรงเข้ารับบัพติศมาในห้องเกรตเคาน์ซิล ณ พระราชวังเซนต์เจมส์ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1780 ผู้ประกอบพิธีคือเฟรเดอริก คอร์นวอลลิส อาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี ส่วนพระบิดามารดาอุปถัมภ์คือเหล่าพระเชษฐาพระเชษฐภคินี ได้แก่ เจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ เจ้าชายเฟรเดอริก และเจ้าหญิงชาร์ลอตต์ พระราชกุมารี การประสูติของเจ้าชายอัลเฟรดได้นำพาความปีติยินดีมาสู่พระบรมวงศานุวงศ์โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระเชษฐภคินีอย่างเจ้าหญิงโซเฟีย เจ้าหญิงเอลิซาเบธ พระเชษฐภคินีของทั้งสอง ทรงเล่าว่าเจ้าหญิงโซเฟียทรงเรียกทารกว่า "หลานชาย" ตั้งแต่ประสูติ เจ้าชายอัลเฟรดมีพระพลานามัยไม่แข็งแรง พระองค์ทรงต้องทนทุกข์ทรมานจาก "ผื่น" บนพระพักตร์ (ใบหน้า) และจากพระกาสะ (การไอ) ตลอดพระชนม์ชีพ
การสิ้นพระชนม์และผลสืบเนื่อง.
ในสมัยของเจ้าชายอัลเฟรด ไข้ทรพิษเป็นโรคที่ทั้งราชวงศ์และสามัญชนต่างหวาดกลัว และเนื่องจากการแพทย์ยังไม่เจริญก้าวหน้า โรคนี้จึงมักเป็นอันตรายถึงชีวิต พระราชินีชาร์ล็อทเทอ พระราชมารดาของเจ้าชายอัลเฟรด ทรงสนับสนุนการปลูกฝีมาตลอดพระชนม์ชีพและยังทรงให้พระโอรสธิดาเข้ารับการปลูกฝีด้วย วิธีการปลูกฝีในช่วงแรกที่เรียกว่า "การปลูกฝีดาษ"  ได้รับความนิยมในบริเตนหลังจากที่บรรดาพระราชธิดาในพระเจ้าจอร์จที่ 2 (ขณะนั้นดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์) ทรงเข้ารับการปลูกฝีด้วยวิธีนี้ใน ค.ศ. 1721
ใน ค.ศ. 1782 เจ้าชายอัลเฟรดทรงเข้ารับการปลูกฝีป้องกันไข้ทรพิษ การปลูกฝีนี้ส่งผลเสียต่อพระพลานามัยของเจ้าชาย พระพักตร์และหนังพระเนตร (หนังตา) ของพระองค์มีผื่นขึ้นจากการปลูกฝี และพระอุระ (หน้าอก) ก็อยู่ในสภาพย่ำแย่เช่นกัน ในเดือนมิถุนายน พระองค์เสด็จไปประทับที่ดีลพร้อมกับเลดีชาร์ลอตต์ ฟินช์ พระอาจารย์ส่วนพระองค์ และมิสซิสเชเวลีย์ พยาบาลประจำพระองค์ เพื่อทรงพักฟื้นพระวรกาย คณะแพทย์หวังว่าอากาศชายทะเล การอาบน้ำทะเล และการขี่ม้าจะช่วยฟื้นฟูพระพลานามัยได้ เลดีชาร์ลอตต์เขียนจดหมายถึงแมรี แฮมิลตัน ผู้เป็นสหายไว้ว่า "ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการอาบน้ำทะเลนั้นเป็นผลดีต่อพระองค์ [เจ้าชายอัลเฟรด]... และความอยากพระกระยาหารก็มีมากจนพระอาการต้องดีขึ้นแน่" ในช่วงที่ประทับอยู่ที่นี่ พระเสน่ห์และพระอัธยาศัยที่ดีของเจ้าชายอัลเฟรดทำให้ทรงเป็นที่รักใคร่ของผู้คนจำนวนมาก ถึงกระนั้นตามพระวรกายก็ยังมีผื่นปะทุขึ้นเรื่อย ๆ และพระอาการของพระอุระก็ยังคงรบกวนพระองค์ ต้นเดือนกรกฎาคม เลดีชาร์ลอตต์รายงานว่าเจ้าชายอัลเฟรดทรงเริ่มฟื้นพระองค์ แต่ต่อมาในเดือนนั้น พระอาการก็แย่ลงจนถึงกับทรงพระดำเนิน (เดิน) ไม่ได้ ในเดือนสิงหาคม เจ้าชายอัลเฟรด เลดีชาร์ลอตต์ และมิสซิสเชเวลีย์เดินทางกลับสู่ปราสาทวินด์เซอร์เนื่องจากพระอาการทรุดหนักลงอีก เมื่อเสด็จกลับมาแล้ว บรรดาแพทย์ได้ประชุมกันเพื่อหารือเกี่ยวกับพระพลานามัยของเจ้าชาย และสรุปว่าพระองค์จะมีพระชนม์ชีพอยู่ได้อีกเพียงไม่กี่สัปดาห์ หลังจากที่ทรงพระปรอท (มีไข้) เป็นระยะ ๆ และเกิดปัญหาเกี่ยวกับพระอุระอย่างต่อเนื่อง เจ้าชายอัลเฟรดก็สิ้นพระชนม์ในเวลาระหว่างสี่โมงถึงห้าโมงเย็นของวันที่ 20 สิงหาคม ณ โลเวอร์ลอดจ์ วินด์เซอร์เกรตพาร์ก ซึ่งเป็นเวลาหนึ่งเดือนก่อนถึงวันคล้ายวันประสูติครบสองปี
แม้ว่าราชสำนักจะไม่ได้ไว้ทุกข์ (เนื่องจากไม่มีธรรมเนียมกำหนดไว้สำหรับพระบรมวงศานุวงศ์ที่มีพระชันษาน้อยกว่าเจ็ดปี) แต่พระราชบิดาและพระราชมารดาของเจ้าชายอัลเฟรดก็เสียพระราชหฤทัยอย่างรุนแรง เลดีชาร์ลอตต์เล่าว่าราชินีชาร์ล็อทเทอ "ทรงพระกันแสง (ร่ำไห้) อย่างหนัก" และ "ทรงเจ็บปวดอย่างยิ่งจากการสูญเสียครั้งนั้น เช่นกันกับพระเจ้าอยู่หัว" ต่อมาในเดือนสิงหาคมนั้นเอง พระราชินีได้พระราชทานล็อกเกตชิ้นหนึ่งที่ทำจากไข่มุกและแอเมทิสต์แก่เธอ ในนั้นบรรจุปอยพระเกศา (ปอยผม) ของเจ้าชายอัลเฟรดเอาไว้ โดยตรัสว่า "รับสิ่งนี้ไว้ ... เพื่อเป็นการขอบคุณสำหรับการดูแลอย่างห่วงใยใกล้ชิดต่อเทวดาอัลเฟรดตัวน้อยผู้เป็นที่รักของฉัน และห้อยผมที่อยู่ในนี้ไว้ ไม่เพียงเพื่อรำลึกถึงเจ้าชายตัวน้อยผู้เป็นที่รักเท่านั้น แต่ยังเป็นเครื่องหมายแห่งความยกย่องจากราชินีผู้เป็นที่รักของท่านด้วย" พระศพของเจ้าชายถูกฝังที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ภายหลังจึงมีการย้ายพระศพไปยังห้องนิรภัยหลวงในโบสถ์น้อยเซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1820 หกเดือนหลังจากที่เจ้าชายอัลเฟรดสิ้นพระชนม์ เจ้าชายออกเทเวียส พระเชษฐาผู้มีพระชันษาห่างกันสี่ปี ก็สิ้นพระชนม์จากเชื้อฝีดาษภายหลังการปลูกฝีเช่นกัน ยังความเศร้าโศกแก่พระราชบิดายิ่งขึ้นไปอีก แม้พระองค์จะเสียพระราชหฤทัยกับการสิ้นพระชนม์ของพระราชโอรสพระองค์หลังมากกว่าก็ตาม ฮอเรซ วอลโพล เล่าให้เซอร์ฮอเรซ แมนน์ ฟังว่าพระเจ้าอยู่หัวทรงเคยประกาศไว้ว่า "ฉันเสียใจมากจริง ๆ กับอัลเฟรด แต่หากเป็นออกเทเวียส ฉันคงตายตามไปด้วย" พระราชบิดาของเจ้าชายอัลเฟรดยังฝังพระราชหฤทัยอยู่กับการสิ้นพระชนม์ของพระราชโอรสทั้งสอง และการทอดพระเนตรเห็นพระรูปเขียนของเจ้าชายอัลเฟรดที่ทอมัส เกนส์เบรอ วาดขึ้นเป็นเวลาเกือบหนึ่งปีหลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชาย ยังทำให้พระเชษฐภคินีทั้งสามถึงกับหลั่งน้ำพระเนตร ส่วนพระเจ้าอยู่หัวและพระราชินีก็สะเทือนพระราชหฤทัยอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน ในช่วงหนึ่งที่พระเจ้าจอร์จที่ 3 มีพระสติวิปลาสใน ค.ศ. 1812 พระองค์ตรัสคุยกับพระราชโอรสพระองค์เล็กทั้งสองในพระจินตนาการ
เจ้าชายอัลเฟรดเป็นพระราชโอรสธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าจอร์จที่ 3 และพระราชินีชาร์ล็อทเทอที่สิ้นพระชนม์ พระองค์สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1782 ในขณะที่เจ้าหญิงแมรี พระเชษฐภคินีผู้เป็นพระราชโอรสธิดาพระองค์สุดท้ายที่ยังทรงพระชนม์ชีพของพระเจ้าอยู่หัวและพระราชินี สิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1857 เจ้าชายอัลเฟรดทรงแตกต่างจากพระราชโอรสธิดา 14 พระองค์แรกของพระเจ้าอยู่หัวและพระราชินีในแง่ที่ว่าพระองค์ไม่เคยเป็นพระเชษฐาในขณะที่ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่ เนื่องจากพระราชโอรสธิดาเพียงพระองค์เดียวที่มีพระชันษาน้อยกว่าประสูติหลังจากที่เจ้าชายสิ้นพระชนม์ไปแล้ว
ฐานันดรและพระอิสริยยศ.
ตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ เจ้าชายอัลเฟรดทรงได้รับการสถาปนาเป็น "ฮิสรอยัลไฮเนสเดอะพรินซ์อัลเฟรด"  โดยมีพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />