pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เขตอัครบิดร

เขตอัครบิดร  เป็นเขตอำนาจการปกครองของอัครบิดร อัครบิดรในศาสนาคริสต์ ได้แก่
ประวัติ.
ตำแหน่งอัครบิดรเดิมมี 5 ตำแหน่ง ประกอบด้วยสมเด็จพระสันตะปาปาซึ่งเป็นอัครบิดรแห่งโรม อัครบิดรแห่งคอนสแตนติโนเปิล อัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรีย อัครบิดรแห่งแอนติออก และอัครบิดรแห่งเยรูซาเลม ในปี ค.ศ. 1054 เกิดศาสนเภทรตะวันออก-ตะวันตก (East-West Schism) ทำให้คริสตจักรแยกออกเป็นเขตอัครบิดรที่ใช้ภาษาละติน คือนิกายโรมันคาทอลิกในปัจจุบัน และสี่เขตอัครบิดรที่ใช้ภาษากรีกซึ่งเป็นนิกายอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ในปัจจุบัน ส่วนอัครบิดรแห่งแอนติออกย้ายสำนักไปตั้งที่ดามัสกัสในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในระหว่างสมัยการปกครองของพวกมามลุคชาวอียิปต์ผู้มาพิชิตซีเรีย แม้ว่าจะตั้งอยู่ในดามัสกัสแล้ว แต่ตำแหน่งนี้ก็ยังเรียกว่าอัครบิดรแห่งแอนติออก
ตำแหน่งอัครบิดรของออร์ทอดอกซ์ทั้งสี่ อันได้แก่ คอนสแตนติโนเปิล อะเล็กซานเดรีย แอนติออก และเยรูซาเลม และหนึ่งตำแหน่งทางตะวันตกในกรุงโรมถือกันว่าเป็นตำแหน่ง “ผู้อาวุโส” (หรือ “ผู้เกิดก่อน” "of ancient fame") โดยแต่ละตำแหน่งก็มีหนึ่งในอัครทูตเป็นอัครบิดรองค์แรก ได้แก่ นักบุญอันดรูว์ นักบุญมาระโกผู้นิพนธ์พระวรสาร นักบุญซีโมนเปโตร นักบุญยากอบผู้ชอบธรรม และนักบุญเปโตรอีกครั้งตามลำดับ
ในบางประเทศให้เขตอัครบิดร (Patriarchate) มีสถานะเป็นนิติบุคคลคือถือว่าเป็นบรรษัท (corporation) แบบหนึ่ง สามารถดำเนินการฟ้องร้องคดีในศาลได้
ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัล

ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัล  คือระบบเศรษฐกิจและสังคมที่นิยมปฏิบัติกันโดยทั่วไปในยุคกลางในยุโรปตะวันตกและยุโรปกลาง ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลเป็นระบบที่ผู้เป็นเจ้าของที่ดินหรือลอร์ดมีอำนาจทางเศรษฐกิจและทางกฎหมายที่สนับสนุนโดยรายได้ที่ได้มาจากผลผลิตของที่ดินที่เป็นเจ้าของ และจากค่าธรรมเนียมของเกษตรกรผู้ที่อยู่ภายใต้การปกครองตามกฎหมาย ค่าธรรมเนียมอาจจะเป็นในรูปของ : 
* แรงงาน (ภาษาฝรั่งเศสใช้คำว่า)
* ผลผลิต หรือ
* เงิน (ไม่บ่อยนัก)
ระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลเป็นคำที่เกี่ยวข้องกับยุคกลางของยุโรปตะวันตก ที่มีวิวัฒนาการมาจากระบบเศรษฐกิจชนบทของปลายสมัยจักรวรรดิโรมัน เมื่อจำนวนประชากรลดลง ชนชั้นแรงงานกลายเป็นปัจจัยสำคัญของเศรษฐกิจ ในที่สุดก็จัดเป็นระบบถือครองที่ดินสมัยฟิวดัลหรือระบบเจ้า-ข้า ซึ่งเจ้าในที่นี้ไม่จำเป็นต้องเป็นฆราวาสเสมอไป แต่อาจจะเป็นสังฆราชหรือเจ้าอาวาสที่มีหน้าที่รับผิดชอบเช่นเดียวกับเจ้าของที่ดิน
จังหวัดวาน

จังหวัดวาน  เป็นจังหวัดในภูมิภาคอานาโตเลียตะวันออกของประเทศตุรกี ตั้งอยู่ระหว่างทะเลสาบวานกับชายแดนประเทศอิหร่าน มีพื้นที่ 19,069 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรช่วงปลาย ค.ศ. 2010 ที่ 1,035,418 คน ทางตะวันตกติดกับจังหวัดบิตลิส ทางตะวันตกเฉียงใต้ติดกับจังหวัดซีอีร์ท ทางใต้ติดกับจังหวัดชือร์นัคกับฮักชารี และทางเหนือติดกับจังหวัดอารือ เมืองหลวงของจังหวัดนี้คือวาน ชาวอาร์มีเนียถือว่าจังหวัดนี้เป็นส่วนหนึ่งของอาร์มีเนียตะวันตก และเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดโบราณวัสปูรากัน (Vaspurakan) ภูมิภาคนี้ถือเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมอาร์มีเนีย จังหวัดวานเคยเป็นส่วนหนึ่งของวิลาเยตอาร์มีเนียทั้งหกก่อนการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวอาร์มีเนีย ปัจจุบันประชากรส่วนใหญ่ในจังหวัดเป็นชาวเคิร์ด ผู้ว่าการคนปัจจุบันคือ Mehmet Emin Bilmez
ประชากร.
ประชากรส่วนใหญ่ในจังหวัดนี้เป็นชาวเคิร์ดและถือเป็นส่วนหนึ่งในเคอร์ดิสถานของตุรกี จังหวัดนี้เคยมีประชากรชาวอาร์มีเนียจำนวนมากก่อนการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ใน ค.ศ. 1915
ประวัติ.
พื้นที่นี้เป็นดินแดนหัวใจ (heartland) ของชาวอาร์มีเนียที่อาศัยอยู่ในบริเวณนี้ตั้งแต่สมัยฮัยก์ (Hayk) ในสหัสวรรษที่ 3 ก่อนคริสต์ศักราช จนกระทั่งจักรวรรดิออตโตมันยึดดินแดนทั้งหมดจากชนพื้นเมืองในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในศตวรรษที่ 9 ก่อนคริสต์ศักราช บริเวณวานเป็นศูนย์กลางของราชอาณาจักรอัวร์อาร์ทู (Urartu) พื้นที่นี้กลายเป็นจุดศูนย์กลางที่สำคัญในรัชสมัยไทกราเนสที่ 2 แห่งอาร์มีเนีย ผู้ก่อตั้งเมืองTigranakertในศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช
เซลจุคกับออตโตมัน.
เมื่อเซลจุคได้รับชัยชนะในยุทธการมาลาซเกิร์ท (Battle of Malazgirt) ในปี ค.ศ. 1071 ที่อยู่ทางตอนเหนือของทะเลสาบวาน พื้นที่นี้จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิเซลจุค ต่อมาหลังสงครามกับอิหร่านสมัยซาฟาวิดเป็นเวลานานก็กลายเป็นของจักรวรรดิออตโตมัน
พระเจ้ายาโนชที่ 1 แห่งฮังการี

สมเด็จพระเจ้ายาโนส ซาโพลไยแห่งฮังการี  (2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1487 – 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1540) ยาโนสเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรฮังการีผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1526 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1540 แต่การครองราชย์ของพระองค์ถูกประท้วงโดยจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 ผู้ก็ทรงอ้างว่าเป็นกษัตริย์ฮังการีในช่วงเวลาเดียวกัน ก่อนหน้าที่จะขึ้นครองราชย์เป็นแม่ทัพแห่งทรานสซิลเวเนีย
วัดพระประทานพร

วัดพระประทานพร เดิมชื่อ วัดมาบเสม็ดแดง ตั้งอยู่ที่ ตำบลสุรศักดิ์ อำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ขออนุญาตสร้างวัดเมื่อวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2509 โดยคณะของผู้ริเริ่มสร้างวัดได้ทำการขออนุญาตสร้างวัด โดยผู้ยื่นขออนุญาตคือ "นายเผื่อน ซื่อสัตย์" ได้รับอนุญาตให้สร้างวัด ตามหนังสืออนุญาตให้สร้างวัด เลขที่ 4/ 2509 เมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2509 รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2512
พื้นที่วัด.
พื้นที่วัดทั้งหมดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 2 งาน โดยได้รับการบริจาคที่ดินจาก
เอกสารการครอบครองที่ดินเป็นหนังสือ สค. ๑ ทั้งหมด(ปัจจุบันยังไม่มีเอกสารสิทธิ์ที่ดิน)
ไตรกลีเซอไรด์

ไตรกลีเซอไรด์ (triglyceride) หรือไตรเอซิลกลีเซอรอล (Triacylglycerol) เป็นไขมันที่ประกอบด้วยกรดไขมันสามโมเลกุลรวมตัวกับกลีเซอรอลหนึ่งโมเลกุล กรดไขมันที่มาประกอบเป็นไตรกลีเซอไรด์นั้นอาจจะเป็นกรดไขมันชนิดเดียวกัน เช่น ไตรสเตียริน มีกรดสเตียริกเป็นองค์ประกอบเท่านั้น หรือเป็นกรดไขมันคนละชนิด เช่น 1-พาล์มิโทสเตียริน (1-Palmitostearin) หมายถึงไตรกลีเซอไรด์ที่กรดไขมันตัวแรกเป็นกรดปาลมิติก ส่วนกรดไขมันตัวที่ 2 และ 3 เป็นกรดสเตียริก เป็นพลังงานสะสมในสัตว์ และใช้สะสมใต้ผิวหนังเพื่อรักษาอุณหภูมิของร่างกาย โดยสะสมในเซลล์ไขมัน (Adipocyte หรือ Fat cell) ในรูปเม็ดไขมัน หรืออยู่ในรูปไมเซลล์ (Micelle)
ปัญหาและอันตรายจากโรคไตรกลีเซอไรด์สูงในเลือดทำให้ หลอดเลือดแดงแข็งตัว ถ้าเกิดที่หัวใจทำให้เป็นโรคหัวใจขาดเลือด ถ้าเกิดที่สมองทำให้เป็นอัมพาต หรือ ทำให้เกิดอาการร่วมคือ ปวดท้อง ตับโต ม้ามโต และทำให้ระบบประสาททำงานผิดปกติ ปวดข้อ แหล่งอาหารที่ทำให้ไตรกลีเซอไรด์ในเลือดสูง ได้แก่ อาหารทุกชนิดที่มีปริมาณไขมันสูง โดยเฉพาะไขมันสัตว์ น้ำตาล อาหารรสหวานจัด ขนมหวานทุกชนิด เนื่องจากร่างกายสามารถนำไปสร้างเป็นไตรกลีเซอไรด์ คนอายุ 30 ปีขึ้นไปไม่ควรมีค่า triglyceride เกิน 200 mg/dl
โรแลนด์ เจพี-8000

โรแลนด์ เจพี-8000 (Roland JP-8000) เป็น เครื่องสังเคราะห์เสียง อนาล็อกซินธิไซเซอร์ ได้วางจำหน่ายในช่วงปี 1997 ผู้จำหน่ายโดย โรแลนด์คอร์ปอเรชัน แข่งขันกับอนาล็อกโมเดลอื่นๆอีกมากมาย อย่าง เช่น Access Virus และ Clavia Nord Lead
สวีตวาเคชัน

สวีตวาเคชัน  เป็นกลุ่มดนตรีป็อป/อิเล็กทรอนิกส์จากญี่ปุ่น ประกอบด้วยสมาชิก เมย์ ศิตาภา อรรถบุรานนท์ อดีตสมาชิกวง Preppy G เป็นนักร้องนำ และ ฮายากาว่า ไดอิชิ เป็นโปรดิวเซอร์เพลง และมีเพลงฮิตอย่าง "I Feel So Good" ("Asobi Ni Ikouyo") ในอัลบั้มชุด Do the Vacation!!
เกมส์ซ่าท้ากึ๋น

เกมซ่าท้ากึ๋น  หรือ "คาโซ ไทโช"  เป็นรายการวาไรตี้เกมโชว์ของประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์นิปปอนในช่วงครึ่งปี เปิดโอกาสให้ผู้เข้าประกวด ที่มีความคิดสร้างสรรค์ผลงานต่างๆ เช่น ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อม พระอาทิตย์ขึ้น ปีศาจ ดอกไม้ไฟ สัตว์ประหลาด อาหารหลากหลายแบบ งานเทศกาล ส่วนของร่างกาย ฤดู การเดินทางด้วยยานพาหนะ ผี ละคร ผจญภัย วัฒนธรรม โลกใต้ทะเล การ์ตูนดังต่างๆ สัตว์ กิจวัตรประจำวัน ฮีโร่ การแปลงร่าง บุคคลสำคัญของโลก กีฬาทุกประเภท ภาพล้อเลียน อารมณ์ต่าง ๆ เป็นต้น ครั้งแรกสุดออกอากาศในคืนวันส่งท้ายปีเก่า 31 ธันวาคม พ.ศ. 2522 ในปัจจุบันออกอากาศปีละ 2 ครั้ง คือเดือนมกราคมและเดือนพฤษภาคม ในอดีตเคยออกอากาศในเดือนกันยายนด้วย
พิธีกรของรายการนี้ก็คือ คินอิจิ ฮากิโมโตะ (คินจัง) และ ชิงโงะ คาโตริ (โงจัง) ในทั่วโลกที่มีชื่อเสียงที่สุดของการละเล่นเหล่านี้ และประสบความสำเร็จมากที่สุดในเทคนิคพิเศษประดิษฐ์ เป็นโชว์การแสดงที่รู้จักกันแพร่หลายว่า "Matrix ping pong"
ในประเทศไทย มีการซื้อลิขสิทธิ์มาออกอากาศรายการต้นฉบับโดยลงเสียงภาษาไทยทับลงไปรวม 2 ครั้ง ครั้งแรกออกอาาศทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี เวลา 20.40 น. ทุกวันอังคาร ต่อมาย้ายมาออกอากาศในวันพุธ และครั้งที่ 2 ออกอากาศทางพีพีทีวี เอชดี ช่อง 36 และเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "เกมส์ซ่าท้าทุกกึ๋น" (ปัจจุบันในประเทศไทยไม่ได้ออกอากาศมาเป็นระยะหลายปี)
ในครั้งที่ 98 (วันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564) ของรายการ ฮากิโมโตะ ชินอิจิ ได้ประกาศว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะนำเสนอรายการ
กติกา.
ในแต่ละโชว์จะต้องแสดงที่เน้นความสร้างสรรค์เป็นหลัก โดยมีกรรมการเป็นผู้ตัดสินในเรื่องของความสามัคคี ความพร้อมเพรียง ความสวยงาม และความคิดสร้างสรรค์ การให้คะแนนทีมที่แสดงผลงานไม่ถูกใจกรรมการ จะได้คะแนนต่ำกว่า 15 คะแนน (1 - 11 คะแนน หมายถึง ควรปรับปรุง, 12 - 15 คะแนน หมายถึง พอใช้) นั่นหมายถึง ไม่ผ่าน หากการแสดงผลงานถูกใจกรรมการ จะได้ 15 คะแนนขึ้นไป (15 - 16 คะแนน หมายถึง ดี, 17 - 20 คะแนน หมายถึง ดีมาก) หมายถึง ผ่าน ในกรณีที่การแสดงผลงานไม่ถูกใจกรรมการแต่กลับถูกใจกรรมการบางคน จะให้คะแนนตามจำนวน นั่นหมายถึง 15 คะแนน จึงจะผ่าน โดยการแสดงที่ผ่าน จะได้เข้าไปลุ้นรางวัลในช่วงท้ายรายการ เพื่อชิงเงินรางวัล 1 ล้านเยน
บันทึกการแสดงสดซิกซ์อินเดอะซิตี

บันทึกการแสดงสดซิกซ์อินเดอะซิตี คือ วีซีดี อัลบั้มบันทึกการแสดงสด ของ ธัญนันท์ มหาพิรุณ, พัดชา เอนกอายุวัฒน์, ธนัยนันท์ เต็มปรีชา, ภคมน บุณยะภูติ ,ณัฏฐพัชร วิพัธครตระกูล และอิ๋งอิ๋ง นักร้องจากรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซึ่งได้ออกจำหน่ายวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 ได้บันทึกไว้เมื่อเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2551 ณ รอยัล พารากอน ฮอลล์ สยามพารากอน โดยได้มีแขกรับเชิญ 4 คนนั้นคือ หนุ่ม กรรชัย, ติ๊ก ชีโร่, สมชาย เข็มกลัด, และประกาศิต โบสุวรรณ
แฟนเพื่อน

"แฟนเพื่อน" คือซิงเกิลของภคมน บุณยะภูติ หรือ ลูกโป่ง นักร้องหญิงชาวไทยจากรายการทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 4 ได้แต่งขึ้นทีมงานเพลงจาก Together และผลิตขึ้นโดยธนวิตต์ สุตมุขสำหรับอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของลูกโป่ง
"แฟนเพื่อน" ได้มีการเปิดครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 โดยเป็นซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม เพลงนี้มีเนื้อหาที่โดนใจของหลาย ๆ คนและมีทำนองเพลงที่ติดหู ทำให้เพลงนี้เป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จอย่างมากและเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดของลูกโป่ง สามารถเข้าไป 5 อันดับแรกของหลายชาร์ตในประเทศไทยและสามารถขึ้นไปสู่อันดับสูงสุดของชาร์ตทรู มิวสิก ท็อป 20, Youth Lady. หาดใหญ่, และซี-รีเควสต์ ฮิตซ์ 20 จ.จันทบุรี ได้ถึง 5 สัปดาห์
มิวสิกวิดีโอ.
มิวสิกวิดีโอเพลง "แฟนเพื่อน" ได้ถ่ายทำที่อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ซึ่งได้ออกฉายครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2551 ทางช่องต่าง ๆ ของทรูวิชั่นส์ ซึ่งมิวสิกวิดีโอได้มีส่วนที่เป็นตัวลูกโป่งร้องเพลงและเป็นเรื่องราวสลับกันไป โดยในส่วนเรื่องราวจะมีเนื้อหาที่ค่อนข้างซับซ้อน เป็นเรื่องราวของคู่รัก 2 คู่และหญิงสาวอีกหนึ่งคนซึ่งเป็นเพื่อนกัน แต่ภายหลังก็กลับไปแอบรักแฟนของเพื่อน แล้วก็รู้ในที่สุดจึงเป็นจุดจบมิตรภาพของ 5 คนนั้น นอกจากนั้นยังมีมิวสิกวิดีโอเวอร์ชันอื่นโดยเป็นคาราโอเกะได้บรรจุอยู่ในอัลบั้ม"ครัชออน!" แผ่นวิดีโอซีดีและคาราโอเกะนี้สามารถขึ้นไปอยู่อันดับ 2 ในชาร์ต Blu-o Karaoke Chart ที่สยามพารากอนได้
แบบิลอนซู

แบบิลอนซู  เป็นวงร็อกก่อตั้งวงในเมืองวุลเวอร์แฮมป์ตันในอังกฤษ ผู้ก่อตั้งโดยนักร้องนำ ยาส แมนน์ เจ้าของเพลงฮิต "Spaceman" ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2538 ได้ขึ้นซิงเกิลอันดับ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร มียอดขายกว่า 418,000 ล้านชุด ในสัปดาห์แรกที่ออกจำหน่าย
กองทหารม้าซิพาฮิ

กองทหารม้าซิพาฮิ  เป็นชื่อของกองทหารม้าระดับหนึ่งของจักรวรรดิออตโตมัน ที่เทียบได้กับอัศวินของตะวันตก “Sipahi” เป็นคำที่มาจาก (คำว่า “sepâh” แปลว่ากองทัพ) และมีรากเดียวกับภาษาอังกฤษ “sepoy” (กองทหารเซพอย)
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร

เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร (International Standard Serial Number) หรือ ไอเอสเอสเอ็น (ISSN) เป็นรหัสลำดับตัวเลข 8 หลัก ที่กำหนดขึ้นให้ใช้กับสิ่งพิมพ์หรือสิ่งพิมพ์อิเล็กทรอนิกส์ประเภทนิตยสาร ที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะสิ่งพิมพ์ที่ระบุ เพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกในการควบคุมข้อมูลสิ่งพิมพ์ด้วยคอมพิวเตอร์ ในด้านการสั่งซื้อ การขาย การบริการ การเงิน, การทำดรรชนี หรือการให้ยืมสิ่งพิมพ์ประเภทดังกล่าวระหว่างห้องสมุด 
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสารประกาศใช้ในปี พ.ศ. 2518 ตามมาตรฐานสากลไอเอสโอ 3297 โดยการปรับปรุงล่าสุดฉบับที่ 5 ISO 3297: 2017 ประกาศใช้ในปีพ.ศ. 2560 
เมื่อนิตยสารที่มีเนื้อหาเดียวกันถูกเผยแพร่ในสื่อมากกว่าหนึ่งประเภท รหัส ISSN ที่แตกต่างกันจะถูกกำหนดให้กับสื่อแต่ละประเภท ตัวอย่างเช่น นิตยสารที่มีการเผยแพร่ทั้งเป็นสื่อสิ่งพิมพ์และสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ระบบ ISSN จะอ้างถึงประเภทสื่อเหล่านี้เป็น print ISSN (p-ISSN) และ Electronic ISSN (e-ISSN) ตามลำดับ ดังนั้นจึงมีการกำหนดในมาตรฐาน ISO 3297: 2007 ให้นิตยสารทั้งหมดในระบบ ISSN จะถูกกำหนดการเชื่อมโยงโดย linking ISSN (ISSN-L) ซึ่งโดยทั่วไปจะเหมือนกับรหัส ISSN ที่กำหนดให้กับนิตยสารในรูปแบบสื่อที่เผยแพร่ครั้งแรก เพื่อเชื่อมโยง ISSN ทั้งหมดสำหรับนิตยสารในทุกประเภทสื่อที่เกี่ยวข้องกัน
ส่วนประกอบ.
เลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสาร ประกอบด้วยตัวเลข 8 ตัวที่ประกอบด้วยเลขสี่หลักสองกลุ่มที่แยกด้วย เครื่องหมาย (-) เช่นเลขมาตรฐานสากลสำหรับนิตยสารบ้านและสวน คือ "ISSN 0125-1996"
การกล่าวใส่ร้ายการสังเวยด้วยเลือดของชาวยิว

การกล่าวใส่ร้ายการสังเวยด้วยเลือดของชาวยิว  เป็นข้อกล่าวหาที่ไม่ถูกต้องที่กล่าวหาว่าชาวยิวใช้เลือดมนุษย์ในพิธีกรรมทางศาสนา การกล่าวหากรณีนี้เกิดขึ้นครั้งแรกในบทเขียนของนักเขียนเพกันชาวกรีก-อียิปต์เอเพียน (Apion) ของต้นคริสต์ศตวรรษที่ 1 ผู้อ้างว่าชาวยิวสังเวยชาวกรีกในศาสนสถาน หลังจากนั้นก็ไม่มีเหตุการณ์ทำนองเดียวกันที่ได้รับการบันทึกมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12 เมื่อข้อกล่าวหานี้เริ่มเป็นที่เผยแพร่ในหมู่ชนคริสเตียนในยุโรป การกล่าวเรื่องการสังเวยด้วยเลือดมักจะกล่าวว่าชาวยิวใช้เลือดเด็กคริสเตียน ที่มักจะใช้กล่าวหาเมื่อมีเด็กที่เสียชีวิตโดยไม่ทราบสาเหตุ ในบางกรณีผูที่เป็นเหยื่อของการกล่าวหาไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่ก็กลายเป็นผู้พลีชีพเพื่อศาสนาและเป็นที่นับถือของลัทธินิยมที่ตามมา และบางคนถึงกับได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ
ข้อกล่าวหานี้ก็ยังคงมีอยู่ในกลุ่มคริสเตียนบางกลุ่มแม้ในปัจจุบันนี้ และเมื่อไม่นานมานี้ก็ในกลุ่มมุสลิมบางกลุ่ม ในตำนานของชาวยิวการกล่าวหานี้เป็นแรงกระตุ้นให้เกิดตำนานเกี่ยวกับโกเลมแห่งปรากโดยราไบจูดาห์ โลว์ เบน เบซาลเอล พระสันตะปาปาหลายองค์ก็กล่าวประณามการสังเวยด้วยเลือดไม่ว่าจะโดยตรงหรือโดยทางอ้อม แต่ก็ไม่มีพระสันตะปาปาองค์ใดที่ประกาศอย่างเป็นทางการ
มีแชล เดอเบร

มีแชล เดอเบร  เกิดที่กรุงปารีสเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1912 และถึงแก่อสัญกรรมที่มงหลุยส์ซูร์ลัวร์เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1996 เป็นนักการเมืองฝรั่งเศสซึ่งมีแนวความคิดทางการเมืองแบบโกลลิสต์ (ตามชาร์ล เดอ โกล)
นายมีแชลฯ เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีคนแรกแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 5 และเป็นผู้ยกร่างรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสฉบับปัจจุบัน
สตรีทไฟเตอร์ IV

สตรีทไฟเตอร์ IV  เป็นเกมต่อสู้ ภาคที่สี่ของซีรีส์"สตรีทไฟเตอร์" ผลิตโดยบริษัทแคปคอมของญี่ปุ่น โดยได้รับการเปิดตัวครั้งแรกในเวอร์ชันอาเขตของญี่ปุ่นในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2006 และนำเข้าอเมริกาเหนือในช่วงเดือนสิงหาคม ส่วนเวอร์ชันคอนโซลสำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3 และเอกซ์บอกซ์ 360 ได้จัดจำหน่ายในญี่ปุ่นวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 และจัดจำหน่ายในอเมริกาเหนือในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ซึ่งเดิมกำหนดไว้ในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ส่วนการวางจำหน่ายอย่างเป็นทางการในยุโรปมีในวันที่ 20 กุมภาพันธ์ นอกจากนี้ ยังมีเวอร์ชันต่อมาโดยใช้ชื่อ"ซูเปอร์สตรีทไฟท์เตอร์ IV" ซึ่งได้รับการเปิดตัวในเดือนเมษายน ค.ศ. 2010 
รายชื่อตัวละคร.
สตรีทไฟเตอร์ IV มีตัวละครของเกมซึ่งเป็นที่นิยมของนักเล่นเกมหลายราย เช่น ริว, เคน มาสเตอร์, ไกล์, ชุนลี, ซากุระ, แคมมี่, แดน ฮิบิกิ, ซี.ไวเปอร์, อาเบล, เก็น, แซนกีฟ, รูฟัส, อี.ฮอนดะ, ดัลซิม, บลังก้า, เฟยหลง, เอ็ม.ไบสัน, บัลร็อก, สกัด, เวก้า, โกคิ และโกเค็น เป็นต้น
การพัฒนา.
ในภาคนี้มีการแปลงระบบภาพจากสองมิติมาเป็นภาพสามมิติที่มีความปราณีตยิ่งขึ้น และมีการเพิ่มสุดยอดท่าไม้ตาย "อุลตราคอมโบ" ซึ่งมีความรุนแรงเพิ่มขึ้นจาก "ซูเปอร์คอมโบ"
การตอบรับ.
ทั้งระบบอาเขตและระบบบ้าน "สตรีทไฟเตอร์ IV" ได้รับการสรรเสริญจากนักวิจารณ์ในระดับสากล เกมได้รับคะแนนรวมที่ 94 คะแนนจากเมตาคริติค สำหรับระบบเพลย์สเตชัน 3 93 คะแนนวำหรับระบบเอ็กซ์บ็อกซ์ และ 91 คะแนนสำหรับระบบพีซี
การปรับปรุงรุ่น.
"อุลตราสตรีทไฟเตอร์ IV".
การปรับปรุงใหม่สำหรับ"สตรีทไฟเตอร์ IV" โดยใช้ชื่อ"อุลตราสตรีทไฟเตอร์ IV" ได้มีการประกาศขึ้น ณ วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 ในงานอีโวลูชันแชมเปียนชิพซีรีส์ โดยภาคใหม่นี้จะได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 2014 ในระบบอาเขด เนื้อหาที่สามารถดาวน์โหลดได้ได้เพิ่มจากเวอร์ชันระบบคอนโซลที่มีอยู่ในภาค"ซูเปอร์สตรีทไฟเตอร์ IV" และเกมแบบสแตนด์อะโลนที่มีการทำซ้ำจากภาคก่อน
แคปคอม

แค็พค็อม  หรือ บริษัท แค็พค็อม จำกัด  เป็นผู้พัฒนาและจำหน่ายวิดีโอเกม เป็นที่รู้จักจากการสร้างแฟรนไชส์มากมาย เช่น "ร็อคแมน" "สตรีตไฟเตอร์" "เรซิเดนต์อีวิล" "เดวิลเมย์คราย" "เอซแอตเทอร์นีย์" และ"มอนสเตอร์ฮันเตอร์" รวมถึงเกมแอนิเมชันของดิสนีย์ เดิมบริษัทก่อตั้งในปี ค.ศ. 1979 ปัจจุบันกลายเป็นนักลงทุนต่างประเทศมีบริษัทย่อยในอเมริกาเหนือ ยุโรป และเอเชียตะวันออก
6.66 ตายไม่ได้ตาย

666 ตายไม่ได้ตาย ภาพยนตร์ไทยอยู่ในค่ายบริษัทของ สหมงคลฟิล์ม ร่วมกับบริษัทเวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ ได้ออกฉายแล้วเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ผู้กำกับภาพยนตร์คือ ทแกล้ว เรืองรัตน์ และเขียนบทภาพยนตร์ไทยโดย พัลลภ สินธุ์เจริญ และ สฤษดิ์รงค์ หยงสตาร์ ภาพยนตร์ทำรายได้ 16.21 ล้านบาท เป็นภาพยนตร์ที่เล่าเนื้อหาเกี่ยวกับความตาย โดยมีดาว นักข่าวสาวสายอาชญากรรม ได้พบเหตุการณ์ประหลาดหลังจากที่อาจารย์ดิน ซึ่งเป็นพ่อของเธอ ฆ่าตัวตายแต่ไม่ได้ตาย และเธอก็ได้พบกับคนที่ตายแต่ไม่ได้ตาย และเด็กที่จะเกิดกลับไม่ได้เกิด รวมไปถึงเลขปริศนา 6:66
เนื้อเรื่อง.
ดาว นักข่าวสายอาชญากรรม พยายามถ่ายภาพคนร้ายขณะก่อเหตุเพื่อใช้เป็นหลักฐาน แต่กลับถูกจับได้และถูกไล่ยิง เธอรอดมาได้อย่างหวุดหวิด และทันทีที่กลับถึงรถ ก็ได้รับแจ้งข่าวว่า อาจารย์ดิน บิดาของเธอเสียชีวิตและถูกนำส่งโรงพยาบาล
เมื่อดาวเดินทางไปยังโรงพยาบาลเพื่อดูศพของบิดา เธอกลับพบว่าเขายังมีชีวิตอยู่ และได้เอื้อมมือมาจับแขนเธอ ทำให้เธอตกใจอย่างมาก
ดาวยังคงสงสัยเรื่องการ “ตายแล้วฟื้น” ของพ่อ จึงออกมานั่งพักบริเวณห้องพักญาติ ระหว่างนั้น เธอสังเกตเห็นพยาบาลกำลังเข็นศพผ่านไป แต่ศพกลับลุกขึ้นอย่างกะทันหัน ทำให้เธอหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายภาพไว้ แม้พยาบาลจะห้ามปรามก็ตาม
จากนั้น ดาวขับรถไปหา เก่ง เพื่อปรึกษาเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ระหว่างทางเธอแวะไปที่บ้านของอาจารย์ดิน และหวนนึกถึงอดีตเกี่ยวกับครอบครัว ขณะนั้น หมวดวุฒิ มาพบเธอเพื่อพูดคุยเรื่องสอบปากคำเกี่ยวกับการเสียชีวิตของบิดา โดยระบุว่าเขาเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายในเวลา 19:06 น. และนาฬิกาในบ้านก็หยุดเดินตรงเวลาดังกล่าวพอดี
ดาวยังไม่สามารถให้ข้อมูลใด ๆ ได้ เนื่องจากเธอไม่ได้พบพ่อมานานกว่า 15 ปี และยังคงมีความโกรธแค้นจากเหตุการณ์ในอดีตที่เห็นบิดาถอดเครื่องช่วยหายใจของมารดาจนเธอกลายเป็นเจ้าหญิงนิทราและเสียชีวิตในที่สุด
ขณะสำรวจภายในบ้าน ดาวพบภาพถ่ายศพและเอกสารเกี่ยวกับความตาย รวมถึงสัญลักษณ์ปริศนา เช่น เลข 6:66 และเครื่องหมายดอกจันทน์สีแดง เธอถ่ายภาพทุกอย่างไว้และนำไปให้เก่งวิเคราะห์ โดยได้พูดคุยกับนักข่าวอีกคนที่กล่าวว่า “ถ้าไปขัดขวางความตาย จะทำให้ความตายผิดเพี้ยน คนเกิดไม่ได้เกิด คนตายไม่ได้ตาย”
ต่อมา ดาวได้รับแจ้งเหตุหญิงสาวถูกแทงเสียชีวิต แต่เมื่อไปถึงกลับพบว่าผู้บาดเจ็บยังมีชีวิตอยู่ เธอจึงถ่ายภาพไว้ แล้วพบเหตุการณ์คู่สามีภรรยาทะเลาะกันเนื่องจากสามีมีความสัมพันธ์กับนักศึกษาหญิงผู้ถูกแทง ขณะภรรยากำลังเจ็บท้องคลอด เด็กกลับมุดกลับเข้าไปในครรภ์หลังโผล่หัวออกมาแล้ว สร้างความเจ็บปวดอย่างมาก ดาวจึงถ่ายภาพเหตุการณ์นี้ด้วย
สุดท้าย ที่โรงพยาบาล แพทย์เปิดเผยว่ามีผู้ป่วยที่มีลักษณะเหมือนเสียชีวิตแน่นอน แต่กลับยังมีชีวิตอยู่ เช่น ผู้ที่ถูกรถไฟทับจนแขนขาขาด แต่ยังมีสัญญาณชีพอยู่ สร้างความฉงนให้กับดาวอย่างยิ่ง
ปฐมทัศน์

ปฐมทัศน์ (หรือ première มาจากภาษา หมายถึง ครั้งแรก) มีความหมายถึงการแสดงครั้งแรก สามารถหมายถึงละครเวที ภาพยนตร์ รายการโทรทัศน์ การแสดงโอเปร่า ซิมโฟนี และอื่น ๆ
รอบปฐมทัศน์สำหรับละครเพลงและการแสดงเกี่ยวกับวัฒนธรรมอื่น สามารถกลายเป็นงานที่ใหญ่โตฟุ้งเฟ้อได้ เป็นที่ดึงดูดคนดังในสังคมและสื่อมวลชนให้เข้าร่วมอย่างมาก ลักษณะทั่วไปอาจมีการเดินพาเหรดคู่ไปกับการเดินบนพรมแดง ในงานเทศกาลภาพยนตร์ นักแสดงเด่นจะร่วมเข้ารอบปฐมทัศน์ด้วย
การปฐมทัศน์ครั้งแรกในโลก ("worldwide" premieres หรือ "world" premieres) คือการแสดงครั้งแรกที่เคยมีมา ส่วนการปฐมทัศน์ในส่วนภูมิภาคอาจเป็นการแสดง/ฉาย ในประเทศนั้น ๆ ภาพยนตร์ที่ฉายในงานเทศกาลภาพยนตร์จะฉายก่อนการออกฉายปกติตามโรงภาพยนตร์
มิเรอร์สเอดจ์

มิเรอร์สเอดจ์  เป็นเกมแนวแอคชัน-ผจญภัยมุมมองบุคคลที่หนึ่ง พัฒนาโดย EA Digital Illusions CE และจัดจำหน่ายโดย อิเลคโทรนิค อาร์ต ตัวเกมวางจำหน่ายลงบนเครื่อง เพลย์สเตชัน 3 และ เอกซ์บอกซ์ 360 ในเดือน พฤศจิกายน 2008 และเวอร์ชัน วินโดวส์ วางจำหน่ายวันที่ 16 มกราคม 2009
บูดอ

บูดอ  หรือ โอเฟิน  เป็นพื้นที่ด้านตะวันตกของกรุงบูดาเปสต์ (บูดอเปชต์) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศฮังการี ตั้งอยู่บนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำดานูบ ชื่อเมืองตั้งตามเบลดาประมุขชาวฮั่นที่มีเป็นภาษาฮังการีว่า "บูดอ" โรมันตั้งชื่อเมืองนี้ว่า "อากวินกุม" (Aquincum)
บูดอมีเนื้อที่หนึ่งในสามของบูดาเปสต์ที่เป็นบริเวณที่เป็นป่าโปร่งและเนิน และมักจะเป็นบริเวณที่มีความเป็นอยู่ดีกว่าทางฝั่งตะวันออกแต่ก็ขึ้นอยู่กับบริเวณ สิ่งก่อสร้างที่สำคัญที่สุดที่เห็นได้เด่นชัดคือปราสาทบูดอบนเนินซิทาเดลลา (Citadella)
มารีอาแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย

มาเรียแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโบฮีเมีย หรือ มารีอาแห่งกัสติยา หรือ มารีแห่งบูร์กอญ  (18 กันยายน ค.ศ. 1505 – 18 ตุลาคม ค.ศ. 1558) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าลอโยชที่ 2 แห่งฮังการีและโบฮีเมีย ระหว่างปี ค.ศ. 1522 จนถึงปี ค.ศ. 1526 ต่อมาพระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นข้าหลวงแห่งเนเธอร์แลนด์แทนพระเชษฐาสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ระหว่างปี ค.ศ. 1530 จนถึงปี ค.ศ. 1555
แมรีแห่งออสเตรียบรัสเซลส์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งสเปน และ โจอันนาแห่งคาสตีล และเป็นพระราชนัดดาในทางฝ่ายพระราชบิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1และพระอัครมเหสีองค์แรกแมรีแห่งเบอร์กันดี พระอัยกาและอัยกีทางฝ่ายพระราชมารดาคือพระเจ้าเฟรนานโดที่ 2 แห่งอารากอน และ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล
แมรีเป็นพระขนิษฐาในเอเลนอร์แห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส, สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์. She was an older sister of แคทเธอรินแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส หรือแคทเธอรินแห่งฮับส์บวร์ก
บิตลิส

บิตลิส  คือเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศตุรกี และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดบิตลิส ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเคิร์ด ที่มีจำนวนราว 65,169 คน (รวมทั้งในหมู่บ้านข้างเคียง) จากสถิติของปี ค.ศ. 2000.
บิตลิสตั้งอยู่ราว 1,400 เมตรจากระดับน้ำทะเล ราว 15 กิโลเมตรจากฝั่งทะเลสาบวาน ทางฝั่งที่ชันของลุ่มแม่น้ำบิตลิสซึ่งเป็นแควของแม่น้ำไทกริส เศรษฐกิจของบิตลิสขึ้นอยู่กับการเกษตรกรรมที่รวมทั้งผลไม้ ธัญพืช และยาสูบ การอุตสาหกรรมยังมีเป็นจำนวนจำกัด และมักจะเป็นงานหนัง การผลิตผลิตผลที่เกี่ยวกับยาสูบ และการทอผ้าและทอผ้าหยาบ การคมนาคมติดต่อกับศูนย์กลางอื่นทำได้โดยทางบกและทางน้ำโดยใช้ทะเลสาบวาน ภูมิอากาศของบิตลิสเป็นอากาศที่มีฤดูหนาวที่ยาวนานและมีหิมะตกหนัก ฤดูร้อนร้อนจัดและมีความชื้นสูง
มัสยิดเซลีมีเย

มัสยิดเซลีมีเย  เป็นมัสยิดออตโตมันตั้งอยู่ที่เอดีร์แนในตุรกี เป็นมัสยิดที่สร้างโดยสุลต่านเซลิมที่ 2 ที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1574 เป็นสถาปัตยกรรมแบบอิสลามโดยมีมีมาร์ ซินัน เป็นสถาปนิก มัสยิดเซลิมถือว่าเป็นงานชิ้นเอกของซินันและของสถาปัตยกรรมอิสลาม
มัสยิดเซลีมีเยตั้งอยู่ท่ามกลางกลุ่มสิ่งก่อสร้างที่รวมทั้งสถานพยาบาล โรงเรียน และหอสมุดที่รวมกันเป็นสถานศึกษาที่เรียกว่า "มัดเราะซะฮ์" ซึ่งเป็นสถานศึกษาของอิสลามที่สอนทั้งศาสนาและวิทยาศาสตร์ และพิพิธภัณฑ์สาธารณสุขเบเยซิดที่ 2
ช่องแคบบอสพอรัส

ช่องแคบบอสพอรัส  หรือ ช่องแคบบอสฟอรัส  หรือ ช่องแคบอิสตันบูล  เป็นช่องแคบที่กั้นระหว่างตุรกีเธรซที่อยู่ในทวีปยุโรปกับคาบสมุทรอานาโตเลียในทวีปเอเชีย เป็นช่องแคบหนึ่งของตุรกีคู่กับช่องแคบดาร์ดะเนลส์ทางตอนใต้ที่เชื่อมกับทะเลอีเจียน ช่องแคบบอสฟอรัสทางตอนเหนือและช่องแคบดาร์ดาเนลส์ทางตอนใต้เชื่อมระหว่างทะเลดำกับทะเลมาร์มะราซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน
ช่องแคบบอสฟอรัสยาวราว 30 กิโลเมตร ส่วนที่กว้างที่สุดกว้าง 3,700 เมตร ส่วนที่แคบที่สุดกว้าง 700 เมตร ความลึกระหว่าง 36 ถึง 124 เมตร ฝั่งทะเลของช่องแคบเป็นเมืองอิสตันบูลที่มีประชากรหนาแน่นถึงราว 11 ล้านคน
แกรนด์วิเซียร์

มหาเสนาบดี หรือ แกรนด์วิเซียร์ ((ภาษาออตโตมันตุรกี: صدر اعظم หรือ وزیر اعظم) ,) มาจากภาษาอาหรับ “Vizier” (وزير หรือ เสนาบดี) ซึ่งเป็นตำแหน่งมนตรีใหญ่ที่ขึ้นกับสุลต่านผู้ที่มีอำนาจสูงสุดทางกฎหมาย และจะถูกปลดได้ก็โดยสุลต่านแต่เพียงผู้เดียว ผู้ได้รับตำแหน่งเป็นมหาเสนาบดีจะมีตราหลวงและมีอำนาจในการเรียกประชุมเสนาบดีคนอื่นๆ ได้ที่เรียกว่า “Kubbealtı” ที่เป็นคำที่มาจากสถานที่ประชุมภายใต้โดมในพระราชวังโทพคาพิ ที่ทำการของมหาเสนาบดีตั้งอยู่ที่ “ประตูวิจิตร” (Sublime Porte) ของพระราชวังโทพคาปิ
นอกจากนั้นแล้วตำแหน่งแกรนด์วิเซียร์ก็ยังเป็นตำแหน่งอูร์ดูของนายกรัฐมนตรีของปากีสถานโดยรัฐมนตรีมีตำแหน่งเป็น “วิเซียร์”
เอเดน

เอเดน  หรือ อะดัน  เป็นเมืองในประเทศเยเมนที่ตั้งอยู่ราว 170 กิโลเมตรทางตะวันออกของช่องแคบบับเอลมันเดบ
ท่าเรือโบราณซึ่งเป็นอ่าวธรรมชาติของเอเดนตั้งอยู่ในบริเวณที่เดิมเป็นปล่องภูเขาไฟที่ดับไปแล้วซึ่งทำให้เกิดแผ่นดินที่เป็นแหลมเชื่อมกับแผ่นดินใหญ่โดยคอคอด ท่าเรือนี้เริ่มใช้เป็นครั้งแรกโดยราชอาณาจักรเอาซัน (Kingdom of Awsan) ระหว่างศตวรรษที่ 5 ถึงศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสต์ศักราช ท่าเรือปัจจุบันอยู่ทางอีกด้านหนึ่งของแหลม ในปัจจุบันเอเดนมีประชากรราว 800,000 คน
ช่องแคบฮอร์มุซ

ช่องแคบฮอร์มุซ ("Madīq Hurmuz"; , "Tangeh-ye Hormoz") เป็นช่องแคบที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ที่ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวโอมานทางตะวันออกเฉียงใต้กับอ่าวเปอร์เซียทางตะวันตกเฉียงใต้ ฝั่งทางตอนเหนือเป็นประเทศอิหร่าน ทางตอนใต้เป็นสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์และแหลมมุซันดัม (Musandam) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศโอมาน
ช่องแคบส่วนที่แคบที่สุดกว้าง 54 กิโลเมตร ช่องแคบฮอร์มุซเป็นทางออกทางมหาสมุทรทางเดียวของบริเวณส่วนใหญ่ของประเทศที่ส่งปิโตรเลียมออกในอ่าวเปอร์เซีย จากข้อมูลขององค์การว่าด้วยข้อมูลด้านพลังงานแห่งสหรัฐอเมริกากล่าวว่าโดยถัวเฉลี่ยในแต่ละวันจะมีเรือบรรทุกน้ำมัน 15 ลำที่บรรทุกน้ำมันราว 16.5 ถึง 17 ล้านบาร์เรลที่เดินทางออกจากช่องแคบฮอร์มุซ ซึ่งทำให้เป็นจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่สุดในโลก การขนส่งน้ำมันจากช่องแคบเป็นจำนวน 40% ของการขนส่งทางเรือทั้งหมด และ 20% ของการขนส่งน้ำมันทั่วโลก
ออร์มุซ

ออร์มุซ หรือ ออร์มุส หรือ ราชอาณาจักรออร์มุส  เป็นราชอาณาจักรที่รุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 10 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่ตั้งอยู่ในบริเวณอ่าวเปอร์เซียไปจนถึงช่องแคบฮอร์มุซ ราชอาณาจักรก่อตั้งขึ้นโดยเจ้าอาหรับในคริสต์ศตวรรษที่ 10 และมาตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของเปอร์เซียในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ก่อนที่จะกลายมาเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิโปรตุเกส
อันเดรีย ดอเรีย

อันเดรีย ดอเรีย  (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1466 - (25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1560) อันเดรีย ดอเรียมีอาชีพเป็นทหารรับจ้างผู้มีตำแหน่งเป็นผู้บังคับบัญชากองเรือสูงสุดของกองทัพเรือเจนัว อันเดรีย ดอเรียมีบทบาทสำคัญในการต่อสู้กับฝ่ายตุรกีและกลุ่มโจรสลัดบาร์บารีในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ต่อมาก็ไปทำงานให้กับพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสในการยึดเมืองมาร์เซย์คืนจากฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์ เมื่อหมดสัญญาดอเรียก็ไปทำงานให้กับสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ดอเรียก็กลับมายังเจนัวในปี ค.ศ. 1555
รถไฟฟ้าสายสีฟ้า

รถไฟฟ้าสายสีฟ้า (ดินแดง-สาทร) เป็นหนึ่งในโครงการก่อสร้างเส้นทางรถไฟฟ้าตามแผนแม่บทระบบขนส่งมวลชนทางราง ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล พ.ศ. 2553-2572 โดยสำนักงานนโยบายและแผนการขนส่งและจราจร (สนข.) เป็นเส้นทางใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2552 พร้อมกับเส้นทางรถไฟฟ้าสายสีเทา ในรูปแบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยว (โมโนเรล) ที่เชื่อมต่อจุดสำคัญใจกลางเมือง มีจุดมุ่งหมายเพื่อรองรับการพัฒนาพื้นที่ย่านดินแดง ซึ่งมีโครงการพัฒนาเคหะชุมชนดินแดง โครงการพัฒนาย่านมักกะสัน และการเปิดใช้ศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ระยะที่ 2-4 รวมทั้งเพื่อเชื่อมต่อกับย่านธุรกิจบนถนนสาทร โดยมีแนวเส้นทางจากเคหะชุมชนดินแดง เข้าสู่ศูนย์คมนาคมมักกะสัน (สถานีรับส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง) ไปยังถนนวิทยุ และถนนสาทร รวมระยะทาง 9.5 กิโลเมตร คาดว่าจะมีปริมาณผู้โดยสาร 319,000 รายต่อวันในปี พ.ศ. 2572
ปัจจุบันโครงการได้ถูกนำมาบรรจุลงไปใหม่ ในแผนแม่บทระยะที่ 2 (M-MAP 2) ที่ประกาศโดยกรมการขนส่งทางราง เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2562 โดยกำหนดให้ก่อสร้างแล้วเสร็จภายในปี พ.ศ. 2582 แต่ต่อมาเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2567 กรุงเทพมหานครได้ถ่ายโอนโครงการให้ การรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนแห่งประเทศไทย เป็นผู้ดำเนินการแทน เนื่องจากเล็งเห็นว่าการรวมโครงการไว้ที่เจ้าของเดียวจะทำให้สามารถควบคุมค่าโดยสารไม่ให้สูงเกินความจำเป็นได้ โดยภายหลังการรับโอน รฟม. จะนำโครงการกลับมาศึกษาใหม่เพื่อหาความเหมาะสมในการก่อสร้างโครงการต่อไป
พื้นที่ที่เส้นทางผ่าน.
เขตดินแดง, ราชเทวี, ปทุมวัน, บางรัก และสาทร กรุงเทพมหานคร
แนวเส้นทาง.
เป็นเส้นทางยกระดับความสูง 14 เมตรจากระดับดินไปตามแนวถนน เริ่มต้นจากสถานีประชาสงเคราะห์ ของรถไฟฟ้ามหานคร สายสีส้ม บริเวณที่ตั้งของศาลาว่าการกรุงเทพมหานคร 2 ลงมาทางทิศใต้ตามแนวถนนประชาสงเคราะห์ ผ่านเคหะชุมชนดินแดง แยกประชาสงเคราะห์ จุดตัดถนนดินแดง ยกระดับข้ามทางพิเศษศรีรัชบริเวณบึงมักกะสัน เข้าสู่พื้นที่ของศูนย์คมนาคมมักกะสัน โดยวิ่งไปทางทิศตะวันออกตามแนวเขตทางที่เตรียมไว้สำหรับระบบรางเดี่ยวภายในศูนย์ฯ ผ่านสถานีมักกะสัน แล้วเลี้ยวขวาเข้าสู่ถนนอโศก-ดินแดง เลี้ยวขวาอีกครั้งที่แยกอโศก-เพชรบุรี เข้าสู่แนวถนนเพชรบุรี ผ่านแยกมิตรสัมพันธ์ จุดตัดถนนนิคมมักกะสัน และซอยนานาเหนือ ยกระดับข้ามทางพิเศษเฉลิมมหานคร บริเวณทางขึ้น-ลงทางด่วนเพชรบุรี แล้วเลี้ยวซ้ายที่แยกวิทยุ-เพชรบุรีเข้าสู่แนวถนนวิทยุลงมาทางทิศใต้ ผ่านแยกเพลินจิต สถานทูตอเมริกา แยกสารสิน สวนลุมพินี ยกข้ามสะพานลอยไทย-เบลเยี่ยม ถนนพระรามที่ 4 ที่แยกวิทยุ เข้าสู่ถนนสาทร ผ่านแยกถนนสวนพลู ไปสิ้นสุดที่แยกสาทร-นราธิวาส จุดตัดถนนนราธิวาสราชนครินทร์ ใกล้สถานีรถไฟฟ้าช่องนนทรี รวมระยะทาง 9.5 กิโลเมตร
สถานี.
มี 9 สถานี เป็นสถานียกระดับทั้งหมด
วงปี่พาทย์ไม้นวม

วงปี่พาทย์ไม้นวม กำเนิดของวงนี้มาจากการปรับเปลี่ยนรูปแบบของวงปี่พาทย์ไม้แข็ง กล่าวคือ เปลี่ยนหัวไม้ที่ใช้สำหรับการบรรเลงระนาดเอก, ฆ้องวงใหญ่และฆ้องวงเล็ก จากที่เป็นหัวไม้แข็งก็มาใช้ไม้นวม (ใช้พันผ้าแล้วถักด้วยเส้นด้ายสลักจนนุ่ม) แทนทำให้ลดความดังและความเกรี้ยวกราดของเสียงลง เครื่องเป่าแต่เดิมที่ใช้ปี่ใน ซึ่งมีเสียงดังมากจึงเปลี่ยนมาใช้ขลุ่ยเพียงออ ซึ่งมีเสียงเบากว่าแทน และยังเพิ่มซออู้เข้าไปอีก 1 คัน ทำให้วงมีเสียงนุ่มนวลและกลมกล่อมมากขึ้นกว่าเดิม 
วงปี่พาทย์ไม้นวมในปัจจุบัน นิยมใช้บรรเลงและขับร้องในรูปแบบในการขับกล่อม และประกอบการแสดงโดยเฉพาะการแสดงที่มีลักษณะเป็นโรงละครหรือแสดงภายในอาคาร แบ่งออกเป็น 3 วง เช่นเดียวกับวงปี่พาทย์ไม้แข็ง ได้แก่
เอมพาโตเจโยส แบรนด์

เอมพาโตเจโยส แบรนด์ (Empatojayos Brand) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"สตาร์ วอร์ส" มีบทบาทในเนื้อเรื่องจักรวาลขยายฉบับเก่า หรือ"เลเจนดส์"
เอมพาโตเจโยส แบรนด์เป็นอัศวินเจไดที่รอดชีวิตจากการกวาดล้างเจไดครั้งใหญ่ แรกเริ่มเขาเป็นศิษย์พาดาวันของยาดเดิล สำเร็จขึ้นเป็นอัศวินหลังจากยุทธการนาบูในปีที่ 32 ก่อนยุทธการยาวิน หลังจากนั้นได้รับใช้นิกายเจไดและสาธารณรัฐเรื่อยมา จนในปีที่ 22 ก่อนยุทธการยาวิน แบรนด์ถูกส่งไปเจรจายุติสงครามกลางเมืองเซปันที่ยืดเยื้อมานับทศวรรษ ทว่าการเจรจานั้นไม่สำเร็จผล แบรนด์เป็นคนหนึ่งที่ได้ขับยาน เดลต้า 7 แอเธอร์สไปรต์-คลาส ไลท์อินเตอร์เซพเตอร์ ในฐานะส่วนหนึ่งของหน่วยเจไดจู่โจมในยุทธการจีโอโนซิส ต่อมาได้ขึ้นเป็นนายพลเจไดในช่วงสงคราม นำกองทัพทหารโคลนสู่ชัยชนะในยุทธการบาสซาโดร
เมื่อสงครามโคลนยุติ เหล่าเจไดถูกตราหน้าเป็นศัตรูของสาธารณรัฐ แบรนด์ถูกตามล่าสังหารโดยลอร์ดมืดแห่งซิธ ดาร์ธ เวเดอร์ ยานของแบรนด์ถูกโจมตีอย่างหนักโดยเวเดอร์ในบริเวณดาวเคราะห์นาร์ ชาดด้า หลังจากนั้นแบรนด์ที่บาดเจ็บสาหัสปางตายถูกทิ้งให้สิ้นชีพ อย่างไรก็ดี เขาได้รับการช่วยเหลือโดยชาวกานาธานที่อยู่ใกล้เคียงแม้มีเทคโนโลยีระดับพื้นฐาน สร้างร่างสังเคราะห์ให้เขา หลังจากแบรนด์จึงได้ขึ้นเป็นกษัตริย์แห่งกานาธ
ในปีที่ 10 หลังยุทธการยาวิน ยาน"มิลเลนเนียม ฟอลคอน"ที่เสียหายหนัก ได้เดินทางเข้ามาในย่านอวกาศกานาธาน แบรนด์จึงได้ทราบข่าวจากผู้โดยสารยานคือฮัน โซโล และเลอา ออร์กานา โซโล ภรรยา เกี่ยวกับสาธารณรัฐใหม่ ว่าดาร์ธ เวเดอร์ ได้เสียชีวิตลงแล้ว แต่สงครามยังมีต่อกับจักรพรรดิพัลพาทีนผู้โกงความตายโดยถ่ายวิญญาณผ่านไปยังร่างโคลน แบรนด์ยังได้ทราบอีกว่าลุค สกายวอล์คเกอร์ ผู้เป็นพี่ชายของเลอา กำลังสร้างนิกายเจไดใหม่ขึ้น แบรนด์จึงเดินทางร่วมกับโซโลกไปยังดินแดนอันปลอดภัย อัลเดอรานใหม่ หลังจากถูกโจมตีโดยจักรวรรดิ แบรนด์เข้าร่วมกับสกายวอล์คเกอร์และสาธารณรัฐใหม่ในการรบกับจักรวรรดิ ต่อมาได้ร่วมกับสกายวอล์คเกอร์ในความพยายามสุดท้ายในการหยุดพัลพาทีนบนดาวเคราะห์ออนเดรอน แม้จะบาดเจ็บจากการสู้กับพัลพาทีน แต่แบรนด์ก็สามารถกักเอาวิญญาณของพัลพาทีนที่หลุดออกจากร่างหลังจากถูกยิงโดยฮัน โซโล ไว้ในร่างของตัวเองได้ หลังจากนั้นแบรนด์ได้พาวิญญาณของพัลพาทีนไปสู่สุขาวดีแห่งพลังด้วยกัน อดีตจักรพรรดิจะถูกกักเป็นนักโทษโดยเหล่าเจไดผู้จากไปชั่วนิรันดร์
เบื้องหลัง.
เอมพาโตเจโยส แบรนด์ ถูกสร้างสรรค์ขึ้นโดย Tom Veitch และ Cam Kennedy เพื่อเป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนชุด ' และตายลงในภาคต่อชุด ' ต่อมาเมื่อมีการสร้าง แบรนด์ได้รับการเสริมเนื้อเรื่องภูมิหลังไว้ในช่วงเวลาดังกล่าว แม้จะไม่มีการถ่ายทำภาพของเขาในช่วงที่มีร่างกายสมบูรณ์เลยก็ตาม ในเกม " ชื่อของแบรนด์เป็นชื่อหนึ่งในบรรดายานขับเจไดในภารกิจสุดท้ายของเกม แม้จะไม่ได้รับการกล่าวถึงเป็นพิเศษและไม่มีบทพูดใๆ ก็ตาม
ตัวละครตัวหนึ่งที่คล้ายแบรนด์มากปรากฏอยู่ในฉากหลังของงานแต่งงานระหว่างลุคและมาราในหนังสือการ์ตูน " ซึ่งดำเนินเรื่องในช่วงแปดปีหลังการเสียชีวิตของแบรนด์
ในฉบับละครวิทยุของ "Dark Empire II" แบรนด์ได้รับการให้เสียงโดย Joe Hacker
แมดเนสส์ (วงดนตรี)

แมดเนสส์  เป็นวงดนตรีป็อป/สกาจาก แคมเด็น ทาวน์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ก่อตั้งวงในปี 1976 
แมดเนสส์ประสบความสำเร็จในช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 ร่วมกับวง UB40 โดยซิงเกิลของแมดเนสส์ได้ขึ้นชาร์ตได้นานกว่า 214 สัปดาห์
วงมโหรี

วงมโหรี เกิดจากการประสมกันระหว่าง 1) วงบรรเลงพิณ (โบราณเรียก การขับร้องเป็นลำนำพร้อมกับการดีดพิณน้ำเต้า ในคน ๆ เดียว แต่มีสองลำนำขึ้นไปประสานเสียงกันว่า "วง") และ 2) วงขับไม้ (ผู้สีซอสามสายเป็นลำนำ ร่วมกับผู้ไกวบัณเฑาะว์) เกิดขึ้นครั้งแรกไม่น้อยกว่าสมัยกรุงสุโขทัย ภายหลังจึงประสมเครื่องดนตรีเพิ่มมากขึ้นโดยลำดับ เป็นวงมโหรีเครื่องสี่, หก และประสมเครื่องดนตรีวงปี่พาทย์ตามวิวัฒนาของวงปี่พาทย์เครื่องคู่ และเครื่องใหญ่แต่มีระเบียบวิธีที่เป็นข้อยึดถือเสมอมา คือ กำหนดให้ซอสามสาย และการขับร้องเป็นประธาน และยึดบันไดเสียงกลุ่มเสียงระดับเพียงออ ร่วมกับเน้นลักษณะการขับกล่อม เป็นสำคัญ แม้เมื่อประสมด้วยเครื่องปี่พาทย์ตามยุคต่าง ๆ ก็ดี ดุริยางคศิลปิน มักจะสร้างสรรค์ให้เครื่องปี่พาทย์ปรับเข้าหาเครื่องสาย และใช้โทน รำมะนา ในการกำกับจังหวะ เนื่องจากเป็นวงประเภทการขับกล่อมเพื่อสุนทรีย์ ด้วยการปรับขนาดเครื่องดนตรีให้เล็กลงเพื่อให้เสียงกลมกลืนกันกับเครื่องสาย และกำหนดให้เสียงลูกยอดของระนาดเอกจะพอดีกับเสียงนิ้วก้อยสายเอกของซอด้วง ตลอดจนเมื่อขนาดของเครื่องดนตรีปี่พาทย์เล็กลงจะใช้ไม้นวมบรรเลง
วงมโหรีเครื่องสี่.
เกิดจากการการประสมกันระหว่างการบรรเลงพิณและการขับไม้ ปรากฏครั้งแรกในสมัยอยุธยา มีเครื่องดนตรี 4 ชนิดดังนี้
วงมโหรีเครื่องหก.
ลักษณะคล้ายวงมโหรีเครื่องสี่ แต่ได้เพิ่มเครื่องดนตรีอีกสองอย่างคือ รำมะนา ขลุ่ยเพียงออ และใช้ ฉิ่ง แทน กรับพวง
วงมโหรีเครื่องคู่.
เหมือนกับวงมโหรีเครื่องเล็ก แต่ได้เพิ่มระนาดทุ้ม ฆ้องวงเล็ก ขลุ่ยหลิบ ซอด้วง ซออู้ จะเข้ และซอสามสายหลิบ ขลุ่ยเพียงออ อย่างละหนึ่ง 
เครื่องดนตรีที่ใช้ในวงมโหรีเครื่องคู่ ได้แก่
โอกาสที่ใช้.
ใช้บรรเลงขับกล่อมเพื่อความรื่นรมณ์ และงานมงคลเป็นหลัก เนื่องจากการเตรียมวงมโหรีนั้นยากกว่าการเตรียมวงปี่พาทย์และวงเครื่องสาย จึงจะสามารถพบได้ในงานมงคลหรืองานแสดงมหรสพที่มีขนาดใหญ่เท่านั้น ในงานทั่ว ๆ ไปจึงสามารถพบเห็นวงเครื่องสายและวงปี่พาทย์มากกว่า
A Great Day in Harlem

อะเกรตเดย์อินฮาร์เล็ม หรือ ฮาร์เล็ม 1958 เป็นชื่อของภาพถ่ายขาวดำของกลุ่มนักดนตรีแจ๊สจำนวน 57 คน ที่ถ่ายเมื่อปี ค.ศ. 1958 บริเวณริมถนน หน้าอาคารแห่งหนึ่งในย่านฮาร์เล็ม มหานครนิวยอร์ก
ภาพหมู่นี้ถ่ายโดยอาร์ต เคน ช่างภาพอิสระของนิตยสารเอสไควร์ เมื่อเวลาประมาณ 10 นาฬิกา ของวันหนึ่งกลางฤดูร้อนของปี 1958 บริเวณหน้าบ้านเลขที่ 17 ถนนสายที่ 126 (อยู่ระหว่างฟิฟต์แอฟวะนิว และเมดิสันแอฟวะนิว) ในย่านฮาร์เล็มตะวันออก พิมพ์ครั้งแรกในนิตยสารเอสไควร์ ฉบับเดือนมกราคม ค.ศ. 1959 และกลายเป็นภาพถ่ายที่มีชื่อเสียง
ในปี ค.ศ. 1994 เรื่องราวเกี่ยวกับเบื้องหลังภาพถ่ายภาพนี้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์สารคดี "A Great Day in Harlem" ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลภาพยนตร์สารคดียอดเยี่ยม รางวัลออสการ์ ประจำปี 1995
ภาพถ่ายนี้ถูกนำมาอ้างอิงถึงในภาพยนตร์ปี 2004 ของสตีเว่น สปีลเบิร์กเรื่อง "The Terminal" (เดอะ เทอร์มินัล ด้วยรักและมิตรภาพ) นำแสดงโดยทอม แฮงค์ รับบทเป็น วิคเตอร์ นาวอร์สกี้ ชาวยุโรปตะวันออกที่ตกค้างอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี หลังจากพยายามเดินทางเข้าสหรัฐอเมริกา เพื่อตามหาลายเซ็นของนักดนตรีคนสุดท้าย จากทั้ง 57 คนที่ปรากฏในภาพถ่าย A Great Day in Harlem เพื่อเป็นการสืบทอดความฝันของบิดาผู้ล่วงลับ ที่ใช้เวลา 40 ปีตามสะสมลายเซ็นของนักดนตรีทั้งหมด ในภาพยนตร์เรื่องนี้ มี เบนนี โกลสัน นักแซกโซโฟนชาวอเมริกัน หนึ่งในนักดนตรีในภาพถ่ายที่ยังมีชีวิตอยู่ ร่วมแสดงรับเชิญด้วย
ยูนิเวนเจอร์

บริษัท ยูนิเวนเจอร์ จำกัด (มหาชน)  เป็นบริษัทมหาชนจำกัดในประเทศไทย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2523 โดยเริ่มต้นธุรกิจด้วยการเป็นผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์ผงสังกะสีอ๊อกไซด์ (Zinc Oxide) ภายใต้เครื่องหมายการค้า รูป “เตาเผา” เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ในวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2531 ต่อมาบริษัทได้จดทะเบียนแปลงสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด ใช้ชื่อแรกว่า "บริษัท ยูนิไทยอ๊อกไซด์ จำกัด (มหาชน) เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นชื่อปัจจุบัน คือ "บริษัท ยูนิเวนเจอร์ จำกัด (มหาชน)" เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ภายหลังได้ขยายธุรกิจเข้าสู่ธุรกิจพัฒนาอสังหาริมทรัพย์จนกลายเป็นธุรกิจหลัก และย้ายเข้าสู่หมวดธุรกิจกลุ่มอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง เมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 ปัจจบันบริษัทฯ ประกอบธุรกิจหลัก 4 ประการ คือ
การปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้น และการเข้าถือหุ้นใหญ่ของกลุ่มสิริวัฒนภักดี.
บริษัท อเดลฟอส จำกัด โดยฐาปน สิริวัฒนภักดี และปณต สิริวัฒนภักดี ได้เข้าซื้อหุ้นเพิ่มทุนของยูนิเวนเจอร์จำนวน 452 ล้านบาท เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 และต่อมาทำคำเสนอซื้อหลักทรัพย์ทั้งหมด ซึ่งทำให้มีสัดส่วนในการถือหุ้น 56.4% เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับที่ 1 และทั้งคู่ได้รับการแต่งตั้งเป็นรองประธานกรรมการของยูนิเวนเจอร์ การเข้าถือหุ้นใหญ่ของฐาปนและปณตในครั้งนี้นับว่าเป็นการต่อยอดธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของกลุ่มทีซีซี โดยเจริญ สิริวัฒนภักดี จากเดิมที่มีบริษัท ที.ซี.ซี. แลนด์ จำกัด (ปัจจุบันต่อยอดเป็น บริษัท แอสเสท เวิรด์ คอร์ป จำกัด (มหาชน)) จับกลุ่มตลาดบน
โครงการปาร์คเวนเชอร์.
ภายหลังการปรับโครงสร้างผู้ถือหุ้น บริษัทฯ ได้ประกาศลงทุนพัฒนาโครงการอาคารสำนักงานและโรงแรมระดับห้าดาวแห่งใหม่บนหัวมุมแยกเพลินจิตฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ ความสูง 33 ชั้น มูลค่าการลงทุนกว่า 7,500 ล้านบาท ภายใต้ชื่อโครงการ ปาร์คเวนเชอร์ อีโคเพล็กซ์ โดยคาดว่าจะก่อสร้างแล้วเสร็จพร้อมเปิดดำเนินการประมาณปี พ.ศ. 2554
ซัมเมอร์สแลม (2009)

ซัมเมอร์สแลม ปี 2009 เป็นรายการ เพย์-เพอร์-วิว ของ WWE ในปี 2009 สถานที่จัดคือ Staples Center ใน Los Angeles, California เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2552 โดยเป็นการปล้ำทั้ง 3 ค่าย ได้แก่ รอว์ สแมคดาวน์ และ อีซีดับเบิลยู โดยมีแมทช์การปล้ำ 8 แมทช์
เบื้องหลัง.
ด้านของ แรนดี ออร์ตัน ซึ่งหลังจากที่ออร์ตันชนะ ก็ได้มีการหาผู้ท้าชิงด้วยการ "Beat the Clock challenge"โดยมีผู้ท้าชิงคือ Mark Henry, Montel Vontavious Porter, Triple H, Jack Swagger และ John Cena ใครที่ทำเวลาดีที่สุด จะได้สิทธิ์ไปซัมเมอร์สแลม ทำให้ซีนา ได้สิทธิ์ปล้ำกับออร์ตันอีกครั้ง ด้านของ ซีเอ็ม พังก์ ได้ขอสิทธิ์จากเจฟฟ์ ฮารดีอีกครั้ง โดยเจฟฟ์ปล้ำกับพังก์ ในสแมคดาวน์ และเจฟฟ์ เอาชนะได้ โดยกำหนดแมทช์ว่าจะเป็นแมทช์อะไร โดยเจฟฟ์ เลือกแมทช์ เทเบิล แลดเดอร์ แอนด์ แชร์ แมทช์ ในซัมเมอร์สแลม
ศูนย์วิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกร จังหวัดลพบุรี

ภายหลังมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้ขยายกิจการ และเตรียมพื้นที่การเรียนการสอนสำรองการขยายขีดความสามารถในการเรียน การสอน และวิจัย ณ วิทยาเขตกำแพงแสนแล้ว โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีก็เป็น 1 ใน 5 ของโครงการจัดตั้งวิทยาเขตของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โดยมี วิทยาเขตศรีราชา วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร วิทยาเขตสุพรรณบุรี วิทยาเขตลพบุรี และวิทยาเขตกระบี่ เพื่อขยายโอกาสอุดมศึกษาไปยังภูมิภาค จนสามารถดำเนินการเรียนการสอนได้ในวิทยาเขตศรีราชา พ.ศ. 2539 วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติจังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2543
ประวัติ.
ตามที่รัฐบาลมีนโยบายขยายโอกาสอุดมศึกษาไปสู่ภูมิภาค เพื่อพัฒนาการศึกษาและให้โอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษาแก่ผู้ด้อยโอกาสในต่างจังหวัดได้มีโอกาสในการศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษามากขึ้น มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์จึงรับนโยบายในการขยายโอกาสทางการศึกษา โดยกำหนดพื้นที่จังหวัดเป้าหมายจำนวน 3 จังหวัด และหนึ่งในนั้นคือจังหวัดลพบุรี ในการนี้มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ได้เสนอโครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี บรรจุในแผนพัฒนาการศึกษาระดับอุดมศึกษาฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2540 – 2544) และคณะรัฐมนตรีได้พิจารณาแล้ว มีมติเห็นชอบให้มีการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี (ตามมติคณะรัฐมนตรี ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2539)
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้ร่วมประชุมปรึกษาราชการกับผู้ว่าราชการจังหวัดลพบุรี คณะผู้บริหารจังหวัดลพบุรีและผู้เกี่ยวข้อง ในการจัดหาพื้นที่ประมาณ 2,000 ไร่ ตามที่ทางจังหวัดลพบุรีเห็นว่าเหมาะสม ในการจัดตั้งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตลพบุรี โดยมอบหมายให้นายอำเภอโคกสำโรงเป็นผู้ดำเนินการ และเสนอพื้นที่ “ที่สาธารณประโยชน์หนองโสน” ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลเพนียด อำเภอโคกสำโรง จังหวัดลพบุรี พื้นที่ประมาณ 1,876 ไร่ เป็นพื้นที่จัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ซึ่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ได้พิจารณาแล้วเห็นสมควรจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ในพื้นที่ที่จังหวัดลพบุรี จัดหาให้นั้น
ปัญหาการดำเนินการ.
โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรีได้ประสบปัญหาต่อเนื่อง ตั่งแต่มีผู้บุกรุก แอบอ้างเข้าใช้พื้นที่ ที่จะดำเนินก่อตั้งวิทยาเขต และอีกทั้งการดำเนินจัดตั้งวิทยาเขต ขาดงบประมาณในการดำเนินการ
การยุติโครงการ/ปรับเปลี่ยนภารกิจ.
จากปัญหาในการดำเนินการจัดตั้งวิทยาเขต จนยังไม่สามารถดำเนินโครงการได้ ปี พ.ศ. 2551 สภามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ จึงได้มีมติว่า "โครงการจัดตั้งวิทยาเขตลพบุรี ไม่เป็นวิทยาเขต" ทั้งนี้ให้ยุติการดำเนินการจั้ดตั้งวิทยาเขต โดยมีมติเมื่อ 21 เม.ย. พ.ศ. 2551 และปรับเปลี่ยนเป็นศูนย์วิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกร สังกัดสถาบันค้นคว้าและพัฒนาระบบนิเวศเกษตร ภายหลังได้ปรับเปลี่ยนโครงสร้างเป็น "สถานีวิจัยและพัฒนาอาชีพแก่เกษตรกร (เพนียด)" และโอนไปสังกัดคณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งทางวิชาการ
วงเครื่องสายปี่ชวา

วงเครื่องสายผสมปี่ชวาเกิดจากวงเครื่องสายประสมกับวงกลองแขก เกิดขึ้นในปลายรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
ลักษณะของวงเครื่องสายผสมปี่ชวามีดังนี้
การบรรเลงเครื่องสายปี่ชวานั้น นักดนตรีต้องมีไหวพริบปฏิภาณดี โดยเฉพาะคนตีฉิ่งต้องมีสมาธิดีที่สุด จึงจะบรรเลงได้อย่างไพเราะ ในปัจจุบันหาดูได้ยากมาก.
ชาลส์ มิงกัส

ชาลส์ "ชาร์ลี" มิงกัส จูเนียร์ (22 เมษายน ค.ศ. 1922 - 5 มกราคม ค.ศ. 1979) นักดับเบิลเบสแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรี นักแต่งเพลง หัวหน้าวง และนักต่อสู้เพื่อต่อต้านการแบ่งแยกสีผิว
ชาลส์ มิงกัส เกิดในค่ายทหารในรัฐแอริโซนา เติบโตที่ลอสแอนเจลิสในครอบครัวที่เคร่งศาสนา มารดามีเชื้อสายจีนและอังกฤษ ส่วนบิดามีเชื้อสายชาวผิวดำ และสวีเดน มิงกัสเริ่มหัดเล่นดนตรีแจ๊สจากความชื่นชอบในดนตรีของดุ๊ก เอลลิงตัน โดยเริ่มหัดเล่นทรอมโบน ก่อนจะหันมาเล่นเชลโล และดับเบิลเบสในระหว่างเรียนชั้นมัธยม พร้อมกับเริ่มแต่งเพลงด้วยตัวเอง โดยได้รับอิทธิพลจากดนตรีของชาร์ลี พาร์กเกอร์
ในวัย 20 ปี มิงกัสเริ่มออกตระเวนแสดงร่วมกับหลุยส์ อาร์มสตรอง ตั้งแต่ ค.ศ. 1943 และมีผลงานบันทึกเสียงครั้งแรกในปี ค.ศ. 1945 ร่วมกับวงดนตรีของรัสเซล จาร์คเค จากนั้นได้ร่วมงานกับนักดนตรีอีกหลายคน รวมทั้งชาร์ลี พาร์กเกอร์ ก่อนจะมาตั้งวงของตัวเอง
ชาลส์ มิงกัส ได้ชื่อว่าเป็นนักดนตรีที่มีอารมณ์ร้อน ระหว่างการแสดงในไนท์คลับหลายครั้ง มิงกัสสั่งให้วงดนตรีของตนหยุดเล่นอย่างกะทันหันเป็นเวลาหลายนาที พร้อมกับตะโกนต่อว่าผู้ชมบางคนที่พูดคุย หรือทำเสียงดัง ในบางครั้งเขาไม่พอใจการเล่นของนักดนตรีร่วมวง ถึงกับไล่นักดนตรีหลายคนลงจากเวที 
ในช่วงทศวรรษ 1970 มิงกัสป่วยเป็นโรคเอแอลเอส (Amyotrophic lateral sclerosis) เกิดจากการเสื่อมของเซลล์ประสาทที่ควบคุมการทำงานของกล้ามเนื้อ ทำให้ไม่สามารถเล่นดนตรีได้ เขายังคงแต่งเพลงและควบคุมการบันทึกเสียง จนกระทั่งเสียชีวิตในวัย 56 ปี เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1979 ที่เม็กซิโก เถ้ากระดูกของเขาถูกโปรยลงในแม่น้ำคงคา
ผลงานอัลบั้มชิ้นสุดท้ายของมิงกัส ชื่อ "Mingus" เป็นผลงานร่วมกับโจนี มิตเชลล์ มีนักดนตรีที่ร่วมบันทึกเสียงเช่น เวย์น ชอร์ตเตอร์ เฮอร์บี แฮนค็อก และจาโค พาสโทเรียส
เบนนี กอลสัน

เบนนี กอลสัน (25 มกราคม ค.ศ. 1929 -) นักแซกโซโฟนแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักแต่งเพลง นักเรียบเรียงเสียงประสาน และนักดนตรีในแนวบีบ็อพ และฮาร์ดบ็อพ
กอลสันเริ่มเล่นดนตรีตั้งแต่สมัยเรียนไฮสคูลในฟิลาเดลเฟีย เคยร่วมวงดนตรีของไลโอเนล แฮมป์ตัน ดิซซี กิลเลสพี อาร์ต เบลคคี ต่อมาได้ตั้งวง Jazztet ร่วมกับ อาร์ต ฟาร์มเมอร์
ผลงานแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุด คือเพลง "I Remember Clifford" ที่อุทิศให้กับคลิฟฟอร์ด บราวน์ นักทรัมเปตที่เคยร่วมวงไลโอเนล แฮมป์ตัน ด้วยกัน และเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี ค.ศ. 1956 เมื่อมีอายุเพียง 25 ปี เพลงนี้เป็นที่นิยมเนื่องจากนักดนตรีหลายคนมักนำเพลงนี้ไปบรรเลงในแบบของตัวเอง เพื่อเป็นการระลึกถึงตัวคลิฟฟอร์ด บราวน์ เพลงอื่นๆของกอลสันที่เป็นที่นิยม ได้แก่เพลง "Stable Mates", "Killer Joe", "Whisper Not", "Along Came Betty" และ "Are You Real?"
เบนนี กอลสันเป็นหนึ่งใน 57 นักดนตรีที่ปรากฏอยู่ใน A Great Day in Harlem ภาพถ่ายที่มีชื่อเสียงของนิตยสารเอสไควร์ในปี ค.ศ. 1958 และร่วมเป็นนักแสดงรับเชิญในภาพยนตร์ปี 2004 ของสตีเว่น สปีลเบิร์กเรื่อง "The Terminal" (เดอะ เทอร์มินัล ด้วยรักและมิตรภาพ) ที่มีเนื้อหาส่วนหนึ่งเกี่ยวกับการสะสมลายเซ็นของนักดนตรีทั้ง 57 คนที่ปรากฏในภาพถ่าย A Great Day in Harlem
สงครามที่เกี่ยวข้องกับอิรัก

สงครามที่เกี่ยวข้องกับอิรัก อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
สมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิง

สมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิง (WTA) หรือที่เรียกกันสั้นๆว่า ดับเบิลยูทีเอ จัดตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2516 เป็นสมาคมที่จัดตั้งเพื่อนักเทนนิสหญิงอาชีพโดยเฉพาะ อีกทั้งสมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิงยังจัดตั้ง ดับเบิลยูทีเอทัวร์ เป็นรายการการแข่งขันจากทั่วทุกมุมโลกให้นักเทนนิสอาชีพได้แข่งขันอีกด้วย โดยในปี 2005 โซนี่อริคสัน ได้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งและเป็นผู้สนับสนุนหลักของสมาคมนักเทนนิสอาชีพหญิง จึงเป็นที่รู้จักในนาม โซนี่อริคสัน ดับเบิลยูทีเอทัวร์ 
ระดับการแข่งขัน.
ในปี ดับเบิลยูทีเอ ได้เปลี่ยนระดับการแข่งขันใหม่ โดยมีทั้งระดับ พรีเมียร์และอินเตอร์เนชั่นแนล โดยระดับพรีเมียร์แทน ระดับ เทียร์ 1 และ เทียร์ 2 ส่วนระดับอินเตอร์เนชั่นแนลแทน ระดับ เทียร์ 3 และ เทียร์ 4
การจัดอันดับอาจมาจากรายการใน และ โอลิมปิก เกม ส่วนหนึ่งด้วย
เพโลพอนนีส

เพโลพอนนีส  เดิมเรียกว่า "มอเรีย" เป็นคาบสมุทรใหญ่ (หรือเกาะ หลังจากการตัดคลองคอรินท์ ซึ่งแยกเพโลพอนนีสออกจากส่วนที่เหลือของกรีซแผ่นดินใหญ่) ทางตอนใต้ของประเทศกรีซทางตอนใต้ของอ่าวคอรินท์ ที่มีเนื้อที่ทั้งหมดราว 21,549 ตารางกิโลเมตร คาบสมุทรเพโลโพนีสแบ่งเป็นเขตการปกครองสามเขต (periphery) เขตเพโลโพนีส ส่วนหนึ่งของกรีซตะวันตก และเขตอัตติกา เมื่อขุดคลองคอรินท์ในปี ค.ศ. 1893 แล้วคาบสมุทรเพโลโพนีสก็ถูกแยกออกจากแผ่นดินใหญ่แต่มิได้ถือว่าเป็น “เกาะ”
ทะเลสาบโอกูตามะ

ทะเลสาบโอกูตามะ (; โรมาจิ: "Okutama-ko") ตั้งอยูที่รอยต่อระหว่างกรุงโตเกียวและจังหวัดยามานาชิ ประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากอยู่เหนือเขื่อนโอโงจิจึงเป็นที่รู้จักในอีกชื่อหนึ่งว่าอ่างเก็บน้ำโอโงจิ มีพื้นที่ครอบคลุมเมืองโอกูตามะในอำเภอนิชิตามะ กรุงโตเกียว และหมู่บ้านทาบายามะในอำเภอคิตัตสึรุ จังหวัดยามานาชิ เป็นแหล่งน้ำดื่มที่สำคัญของโตเกียว
รอบทะเลสาบ.
แม่น้ำทามะไหลลงสู่ทะเลสาบโอกูตามะที่ปลายสุดด้านตะวันตก ด้านตะวันตกเฉียงใต้มีแม่น้ำโคซูเงะไหลลงสู่ทะเลสาบเช่นกัน ปลายด้านตะวันออกคือแม่น้ำทามะที่ไหลออกจากทะเลสาบ บริเวณรอบทะเลสาบเป็นแหล่งชมดอกซากูระบานในฤดูใบไม้ผลิที่มีชื่อเสียง
แทบรีซ

แทบรีซ  เป็นเมืองหลักของจังหวัดอาเซอร์ไบจานตะวันออก ประเทศอิหร่าน ตั้งอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,350 เมตร ตรงจุดที่แม่น้ำคูรูและแม่น้ำอาจือมาบรรจบกัน แทบรีซเป็นเมืองหลวงเมืองหนึ่งและที่ประทับของมกุฎราชกุมารของราชวงศ์กอจอร์ แทบรีซเป็นเมืองที่มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ร่วมสมัย ที่ตั้งของตัวเมืองอยู่ในหุบเขาทางตอนเหนือของสันเขาของยอดภูเขาไฟแซแฮนด์ ทางตอนใต้ของทิวเขาเอย์นาลี หุบเขาเปิดออกไปสู่ที่ราบที่ค่อย ๆ ลาดลงไปทางตอนเหนือของทะเลสาบอูร์เมียซึ่งอยู่ห่างไปทางทิศตะวันตก 60 กิโลเมตร
ในปัจจุบันแทบรีซมีประชากรราว 1,600,000 คน เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่หกของอิหร่านรองจากเตหะราน แมชแฮด เอสแฟฮอน แคแรจ และชีรอซ และเป็นเมืองที่มีความสำคัญทางอุตสาหกรรมเป็นอันดับที่สองรองจากเตหะราน แทบรีซเป็นเมืองสำหรับการพักร้อน และเป็นศูนย์กลางทางการค้า อุตสาหกรรม และการคมนาคม
แทบรีซมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์มาตั้งแต่โบราณ เป็นที่ตั้งของโบราณสถานหลายแห่งแต่มาถูกทำลายไปมากจากการถูกชาวต่างชาติรุกราน การละเลยของรัฐบาล และจากภัยธรรมชาติเช่นแผ่นดินไหวหรือน้ำท่วม สิ่งก่อสร้างที่ยังคงเหลืออยู่มาจากสมัยอิลคานิด, ซาฟาวิด และกอจอร์ และบางชิ้นก็เป็นงานชิ้นเอกที่มีความทางสถาปัตยกรรม
แอร์ซูรุม

แอร์ซูรุม ("Karin", หรือ Կարնո քաղաք, "Karin City", , , ชื่อเดิม: หรือ Nicaea) เป็นเมืองในภาคอานาโตเลียตะวันออกในประเทศตุรกี ชื่อ “Erzurum” มาจากคำว่า “Arz-u Rûm” ที่แปลตรงตัวว่า “ดินแดนของโรมัน” เพราะคำว่า “Rûm” เป็นคำภาษาอาหรับที่ออกเสียงแบบเปอร์เซียในการเรียกโรมัน สำหรับชาวอาหรับเมืองนี้เรียกว่า “คาลี-คาลา” (Kali-kala) มาจนกระทั่งเมืองถูกยึดคืนไปเป็นของจักรวรรดิไบแซนไทน์ในรัชสมัยของจักรพรรดิบาซิลที่ 2 เมื่อชาวอาหรับที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นั่นถูกเนรเทศ เมืองนี้ก็เป็นที่รู้จักโดยโรมันและต่อมาไบแซนไทน์ว่า “ธีโอโดซิโอโพลิส” (Theodosiopolis) มาได้ชื่อปัจจุบันหลังจากที่เซลจุคเติร์กยึดเมืองคืนได้ในยุทธการแมนซิเคิร์ท (Battle of Manzikert) ใน ค.ศ. 1071
ชายฝั่งบาร์บารี

ชายฝั่งบาร์บารี หรือ กลุ่มรัฐบาร์บารี  เป็นคำที่ใช้โดยชาวยุโรปตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่หมายถึงบริเวณชายฝั่งทางตอนกลางและทางตะวันตกของแอฟริกาเหนือที่ปัจจุบันคือโมร็อกโก, แอลจีเรีย, ตูนิเซีย และ ลิเบีย เป็นคำที่มาจากชนเบอร์เบอร์ของแอฟริกาเหนือ คำว่า “บาร์บารี” ในบริบททางตะวันตกมักจะทำให้นึกถึงโจรสลัดบาร์บารีและการค้าทาส (Barbary Slave Trade) ที่เกิดขึ้นจากการโจมตีเรือตามบริเวณที่มีการตั้งถิ่นฐานในบริเวณชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนกับมหาสมุทรแอตแลนติก และการจับคนเป็นทาสและค้าทาสจากยุโรปและบริเวณภูมิภาคแอฟริกาซับ-ซาฮารา (sub-Saharan Africa)
บาร์บารีมักจะไม่รวมตัวกันเป็นกลุ่มการเมือง ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 บาร์บารีแบ่งเป็นโมร็อกโก, จังหวัดแทนเจียร์ (ออตโตมัน), จังหวัดทูนิส (ออตโตมัน) และ ตริโปลิตาเนีย ประมุขสำคัญของกลุ่มรัฐบาร์บารีในช่วงนี้ก็ได้แก่ปาชา (Pasha) หรือ เดย์ (Dey) แห่งอัลเจียร์ส, เบย์แห่งตูนิส และเบย์แห่งตริโปลี ผู้ต่างก็ต้องการที่จะกำจัดสุลต่านแห่งจักรวรรดิออตโตมันแต่ตามความเป็นจริงแล้วต่างก็เป็นประมุขของรัฐอิสระ 
ก่อนหน้านั้นบาร์บารีมักจะแบ่งระหว่างโมร็อกโกและรัฐแอลจีเรียตอนกลางตะวันตกที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ ทเลมเชน (Tlemcen) หรือ ทิอาเรท (Tiaret) ตระกูลบาร์บารีผู้มีอิทธิพลเช่นอัลโมฮัด (Almohad) หรือฮาฟสิด (Hafsids) มักจะรวมบาร์บารีเข้าด้วยกันอยู่ได้ชั่วระยะหนึ่ง ตามทัศนคติของชาวยุโรปเมืองหลวงหรือเมืองสำคัญของบาร์บารีอยู่ที่ตริโปลีในลีเบียปัจจุบัน แม้ว่ามาราเคช (Marrakesh) ในโมร็อกโกจะเป็นเมืองที่ใหญ่กว่าและมีความสำคัญกว่า บางครั้งก็จะเห็นว่าแอลเจียร์สในแอลจีเรีย และแทนเจียร์สในโมร็อกโกก็ถือว่าเป็นเมืองหลวง
ในปี ค.ศ. 1805 สหรัฐอเมริกาพยายามทำลายโจรสลัดบาร์บารี และปลดปล่อยชาวอเมริกันที่ถูกจับเป็นทาส
โจรสลัดบาร์บารี

โจรสลัดบาร์บารี  เป็นโจรสลัดมุสลิมที่ก่อความไม่สงบในบริเวณแอฟริกาเหนือตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 11 ระหว่างสงครามครูเสดจนกระทั่งถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 บาร์บารีตั้งหลักแหล่งอยู่ตามเมืองท่าทางตอนเหนือของแอฟริกาเช่นตูนิส ตริโปลี แอลเจียร์ส ซาเล และเมืองท่าในโมร็อกโก และมักจะทำการรังควานในบริเวณฝั่งทะเลบาร์บารี เหยื่อของบาร์บารีอยู่ในทะเลเมดิเตอเรเนียน ทางตอนใต้ตามชายฝั่งทะเลทางด้านมหาสมุทรแอตแลนติกของแอฟริกาตะวันตก และ ทางตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติกไปจนถึงไอซ์แลนด์ บาร์บารีมักจะเลือกโจมตีเรือของชาวยุโรปตะวันตกทางตะวันตกของทะเลเมดิเตอเรเนียน นอกจากนั้นก็ยังทำการโจมตีเมืองชายฝั่งทะเลของยุโรปและจับคริสเตียนเป็นทาสเพื่อขายให้แก่อิสลามในบริเวณเช่นแอลจีเรีย และ โมร็อกโก
การโจมตีของบาร์บารีต่อเรือฝรั่งเศส สเปน และอังกฤษ และตามชายฝั่งทะเลในสเปนและอิตาลีทำให้ผู้คนละทิ้งจากบริเวณต่างๆ เหล่านั้นจนกระทั่งมาถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 โจรสลัดบาร์บารีจับชาวยุโรปราว 800,000 ถึง 1.25 ล้านคนไปเป็นทาส ส่วนใหญ่จากหมู่บ้านตามชายฝั่งทะเลในอิตาลี สเปน และ โปรตุเกส และบางครั้งก็ในฝรั่งเศส อังกฤษ เนเธอร์แลนด์ ไอร์แลนด์ และไอซ์แลนด์ และบางครั้งก็ไปถึงอเมริกาเหนือ บาร์บารีที่มีชื่อเสียงที่สุดคือเฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา และ โอรุค ไรส์ (Oruç Reis) ผู้มีอำนาจในแอลเจียร์สเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 16 ซึ่งเป็นการเริ่มการมีอิทธิพลของจักรวรรดิออตโตมันในแอฟริกาเหนือเป็นเวลาสี่ร้อยปี และเป็นการก่อตั้งศูนย์กลางของกิจการโจรสลัดในทะเลเมดิเตอเรเนียน
หลังจากสงครามนโปเลียนและการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 และการเข้าเกี่ยวข้องของรัฐนาวีของสหรัฐอเมริกาในสงครามบาบารีครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1801 ถึงปี ค.ศ. 1805 และ ครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1815 เมื่อมหาอำนาจของยุโรปเห็นถึงความจำเป็นในการกำจัดอำนาจของโจรสลัดบาร์บารี หลังจากนั้นอำนาจของโจรสลัดบาร์บารีก็ลดถอยลง นอกจากนั้นฝรั่งเศสก็เข้ายึดบริเวณส่วนใหญ่ตามฝั่งทะเลบาร์บารีในคริสต์ศตวรรษที่ 19