pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
วัดภูเขาหลัก

วัดภูเขาหลัก เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลทุ่งสัง อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ริมตะลิ่งฝั่งตะวันตกของแม่น้ำหลวง (แม่น้ำตาปี) บริเวณที่ตั้งวัดเป็นเนิน (ควน) สูง น้ำไม่ท่วม
วัดภูเขาหลักสร้างขึ้นแต่ครั้งใดไม่ปรากฏหลักฐานชัดเจน อย่างไรก็ดีปรากฏหลักฐานอันได้แก่สถาปัตยกรรมหลักของวัดคือ เจดีย์ศิลปะศรีวิชัยรูปทรงคล้ายเจดีย์พระบรมธาตุไชยา คงสร้างเลียนแบบอย่างจากเจดีย์พระบรมธาตุไชยา สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติระบุว่าตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 1320 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2340 ส่วนชื่อของวัดมาจากชื่อภูเขาที่อยู่บริเวณใกล้เคียงเป็นจุดเด่นและจุดสังเกตของวัดชาวบ้านเรียกว่าภูเขาหลัก
กรมศิลปากรบูรณะเจดีย์เมื่อ พ.ศ. 2536 เจดีย์ศิลปะศรีวิชัยนี้มีลักษณะเป็นเจดีย์ฐานสี่เหลี่ยมประกอบด้วยฐานเขียง 1 ชั้น รองรับฐานบัวมีเจดีย์ขนาดเล็กประดับอยู่ข้างฐานด้านละ 1 องค์ฐานบัวมีท้องไม้สูงด้านบนของฐาน (ฐานไพที) มีเจดีย์ทิศอยู่ที่มุมทั้ง 4 ฐานบัวชั้นที่ 2 ผนังด้านข้างยกเก็จเพิ่มมุขประดับด้วยพระพุทธรูปปางอุ้มบาตรและรูปบุคคลขี่ช้าง เหนือขึ้นไปทำเป็นซุ้มราหูอมจันทร์บนซุ้มมีเจดีย์ขนาดเล็กด้านละ 1 องค์ด้านบนของฐานบัวชั้นที่ 2 มีเจดีย์ที่มุมทั้ง 4 เจดีย์ยอดล้วนประดับด้วยเครื่องถ้วยชาม สันนิษฐานว่าเจดีย์องค์นี้คงมีการซ่อมบูรณะเปลี่ยนรูปแบบไปแล้วบางส่วนโดยเฉพาะส่วนยอดเจดีย์ น่าจะเป็นของซ่อมใหม่ในราวสมัยรัชกาลที่ 3 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
อุโบสถก่ออิฐถือปูนหลังคาจั่วลดหลั่นกัน 3 ชั้น ประดับด้วยช่อฟ้าใบระกาหางหงส์มุงด้วยกระเบื้องเกล็ดปลาดินเผาที่ผนังด้านสกัดทิศตะวันออกหน้าอุโบสถประดิษฐานพระพุทธรูปยืนปางประทานอภัยรอบอุโบสถ
รายชื่อบุคคลที่ถูกทหารและตำรวจประหารชีวิตในที่สาธารณะตามคำสั่งนายกรัฐมนตรี

การประหารชีวิตโดยทหารและตำรวจในที่สาธารณะตามคำสั่งหัวหน้าคณะรัฐประหารหรือนายกรัฐมนตรี เกิดขึ้นหลังจากรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2501 โดยจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ จนกระทั่งหมดอำนาจคณะปฎิวัติของจอมพล ถนอม กิตติขจรในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2515 ช่วงเวลาดังกล่าวมีการใช้อำนาจมาตรา 17 แห่งธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร และคำสั่งหัวหน้าคณะปฎิวัติ โดยนายกรัฐมนตรีโดยมติของคณะรัฐมนตรีหรือคณะปฎิวัติ ซึ่งมีอำนาจในการสั่งการหรือกระทำการใด ๆ ได้ และให้ถือว่าคำสั่งหรือการกระทำเช่นว่านั้นเป็นคำสั่งหรือการกระทำที่ชอบด้วยกฎหมาย เช่นการประหารชีวิต หรือจำคุก การประหารชีวิตตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีในช่วงเวลาดังกล่าวมักจะเกิดภายในเรือนจำกลางบางขวาง หากคดีเกิดในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ปทุมธานี และสมุทรปราการ ส่วนการประหารชีวิตในท้องที่เกิดเหตุจะเป็นคดีที่เกิดในจังหวัดอื่น ๆ นอกจากสามจังหวัดข้างต้น การประหารชีวิตในท้องที่เกิดเหตุที่ดำเนินการโดยตำรวจหรือทหารหลายนายจะเรียกว่า การประหารชีวิตด้วยการยิงเป็นชุด
ต่อมาหลังจากเหตุการณ์สังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ได้รัฐประหารหม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช แล้วแต่งตั้งธานินทร์ กรัยวิเชียร ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี และได้นำอำนาจมาตรา 17 กลับมาใช้ ผ่านมาตรา 21 ของรัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2519
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2520 มีการคาดการณ์ว่า สมปอง พุมวงศ์ ฆาตกรฆ่าข่มขืนเด็กหญิงอายุ 11 ขวบ ที่จังหวัดนครนายก จะเป็นบุคคลแรกที่จะถูกประหารชีวิตในท้องที่เกิดเหตุ หลังจากมีข่าวว่าธานินทร์จะใช้อำนาจมาตรา 21 ลงโทษสมปอง และมีการคาดการณ์สถานที่ประหารชีวิตว่าจะเป็นเชิงเขากระเหรี่ยง บ้านหินตั้ง อำเภอเมืองนครนายก ซึ่งเป็นสถานที่เกิดเหตุ อย่างไรก็ตามสมปองถูกประหารชีวิตตามคำสั่งนายกรัฐมนตรีที่เรือนจำจังหวัดนครนายก เนื่องจากเห็นว่าการประหารชีวิตในสถานที่เกิดเหตุไม่เหมาะสม
รายชื่อบุคคลที่ถูกทหารและตำรวจประหารชีวิตในที่สาธารณะตามคำสั่งนายกรัฐมนตรี.
ระหว่างปี พ.ศ. 2501–2515 มีบุคคลถูกประหารชีวิตที่สาธารณะจำนวน 40 ทั้งหมดเป็นเพศชาย แบ่งเป็นยุคจอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ 8 คน และจอมพล ถนอม กิตติขจร 32 คน การประหารชีวิตโดยทหารและตำรวจในที่สาธารณะตามคำสั่งหัวหน้าคณะรัฐประหารหรือนายกรัฐมนตรีเกิดขึ้นมากที่สุดในวันเดียวคือการประหารชีวิตโจรปล้นตลาดท่าเรือหกคนที่สนามหน้าโรงเรียนท่าเรือนิตยากุลเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2509
วัดอินคีรี

วัดอินคีรี หรือ วัดอินทคีรี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเกาะ อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช
วัดอินคีรีตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2375 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2470 แต่จากรูปแบบทางศิลปะของแหล่งศิลปกรรมที่ปรากฏน่าจะอยู่ในพุทธศตวรรษที่ 12–14 และต่อเนื่องมาในสมัยทางอยุธยา จากการพบพระพุทธรูปศิลปะภาคใต้ ภายในวัดอินทคีรี สันนิษฐานว่าน่าจะสร้างในราวพุทธศตวรรษที่ 12–14 ตามตำนานระบุว่าพระบรมศพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชถูกนำมาเก็บไว้ที่วัดอินคีรีก่อนที่จะอัญเชิญไปประกอบพิธีปลงพระบรมศพในเมืองนครศรีธรรมราช
วัดยังเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธสิหิงค์ องค์ที่สองในเมืองนครศรีธรรมราช เป็นพระพุทธสิหิงค์องค์สีดำตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ระหว่างศาลาการเปรียญ ภายในอุโบสถประดิษฐานพระประธานองค์สีเหลืองทองอร่าม เป็นพระปางมารวิชัย (สะดุ้งมาร)ที่ได้บูรณะขึ้นมาใหม่หลังจากที่อุโบสถได้ถูกไฟไหม้และทำให้พระพุทธรูปเสียหายเกือบทั้งหมด เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 วัดยังมีโยนิทำด้วยหินทรายสีแดงวางอยู่ข้างบ่อน้ำภายในวัดอินทคีรี
ธนัช ลิ้มปัญญากุล

ธนัช ลิ้มปัญญากุล (ชื่อเล่น: ภีม; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 –) เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งชายทีมชาติไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งกองหน้า นอกจากนี้ เขายังเป็นนายแบบ และเทรนนีในค่ายซันเรย์ มิวสิค รวมถึงเป็นน้องชายของธัชชัย ลิ้มปัญญากุล ที่เป็นสมาชิกวงบัส
ประวัติ.
ธนัช ลิ้มปัญญากุล เป็นนักกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งเยาวชนชายทีมชาติไทยชุดแชมป์รายการฮอกกี้น้ำแข็งเยาวชนชิงแชมป์โลก 2025 ดิวิชัน 3 กลุ่มบี ที่ประเทศไทย ซึ่งต่อมา ทางสมาคมกีฬาฮอกกี้น้ำแข็งแห่งประเทศไทยได้ประกาศให้เขาเข้าร่วมฮอกกี้น้ำแข็งชายทีมชาติไทยชุดใหญ่ ในการแข่งฮอกกี้น้ำแข็งชิงแชมป์โลก 2025 ดิวิชัน 2 กลุ่มบี ที่ประเทศนิวซีแลนด์
ชีวิตส่วนตัว.
ธนัชมีนักฮอกกี้น้ำแข็งที่เป็นไอดอลคือเลอ็อน ไดรไซท์ ซึ่งทำหน้าที่ในตำแหน่งเดียวกัน, ถนัดข้างเดียวกัน และบทบาทในทีมคล้ายกันกับเขา
วัดโพธาราม (จังหวัดราชบุรี)

วัดโพธาราม เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพธาราม อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี มีเนื้อที่ 9 ไร่ 3 งาน 91 ตารางวา บริเวณวัดตั้งอยู่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำแม่กลอง
วัดโพธารามตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2404 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2410 เป็นวัดที่สร้างขึ้นมาจากชุมชนมอญขนาดใหญ่ในโพธาราม 
อาคารเสนาสนะมีกุฏิ หอสวดมนต์ หอฉัน ศาลา สร้างด้วยไม้สักลักษณะเรือนไทยภาคกลาง มีกุฏิ 2 คณะ คือ คณะเหนืออยู่ทางทิศเหนือของอุโบสถ และคณะใต้อยู่ทางทิศใต้ของอุโบสถ ศาลาการเปรียญ ตั้งอยู่ระหว่างอุโบสถกับกุฏิคณะเหนือ อุโบสถหันหน้าไปทางทิศตะวันออก อุโบสถมี 2 ใบคู่ เมื่อ พ.ศ. 2542 ช่างจากกรมศิลปากรได้มาสำรวจและสันนิษฐานว่าเป็นสมัยอยุธยาตอนปลาย พระประธานในอุโบสถ เป็นพระพุทธรูปปางสุโขทัยแกะสลักด้วยศิลาแลง
วิหารคดมีพระพุทธรูปแกะสลักด้วยศิลาแลง (หินแดง) ลักษณะเป็นพระพุทธรูปโบราณ ปางมารวิชัย และปางตรัสรู้พร้อมด้วยพระพุทธรูปปูนปั้น จำนวน 140 กว่าองค์ มีรอยพระพุทธบาทจำลอง ทิศใต้ของพระพุทธบาทจำลอง มีเจดีย์ 1 องค์ ทิศเหนือ มีเจดีย์ 1 องค์ ของตระกูลจันเกษม ทิศตะวันตกของอุโบสถ ภายในเขตวิหารคด มีพระปรางค์สีขาวของตระกูลสุขพันธ์โพธาราม และใกล้ ๆ ประปรางค์มีเจดีย์ทรงระฆังอยู่อีก 2 องค์
สมเด็จพระเจ้าอาลี บิน ฮุซัยน์แห่งฮิญาซ

สมเด็จพระเจ้าอาลี บิน ฮุซัยน์แห่งฮิญาซ (อาหรับ : علي بن الحسين بن علي الهاشمي,) (1 มกราคม พ.ศ. 2422 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478) เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ใน ชะรีฟ ฮูไซน์ อิบนิ อาลี กับ อับดิยา บินต์ อับดุลลาห์ เป็นพระราชบิดาใน สมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์แห่งอิรัก เป็นสมเด็จพระราชอัยกาธิบดี (ตา)ใน พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก
พระชนม์ชีพ.
พระองค์เสด็จพระราชสมภพ ณ มักกะฮ์ ทรงได้รับการศึกษาที่ Ghalata Serai College (โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย Galatasaray) ในอิสตันบูล พระราชบิดาของพระองค์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นชารีฟใหญ่แห่งมักกะห์ โดยจักรวรรดิออตโต มันในปี พ.ศ. 2451 อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ของราชวงศ์และทางจักรวรรดิออตโตมัน ก็เริ่มตึงเครียดมากขึ้น และในปี พ.ศ. 2459 พระองค์กลายเป็นหนึ่งในผู้นำการก่อกบฏของอาหรับต่อการปกครองของตุรกี หลังจากความสำเร็จของการก่อกบฏ ทรงสถาปนาพระองค์เองขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์แรกของฮิญาซ ด้วยการสนับสนุนจากอังกฤษ ในขณะที่สมเด็จพระราชอนุชาธิราชทั้ง 2 ได้ขึ้นปกครองบัลลังก์จอร์แดนและอิรัก คือ สมเด็จพระเจ้าอับดุลลอฮ์ที่ 1 แห่งจอร์แดน กับ พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 1 แห่งอิรัก ตามลำดับ
ไม่นาน พระองค์ก็พบว่าทรงเข้าไปพัวพันกับการสู้รบกับราชวงศ์ซะอูด ซึ่งมีฐานที่มั่นอยู่ในริยาด หลังจากที่สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด ทรงพ่ายแพ้ในสงคราม พระราชบิดาก็สละพระราชอิสริยยศทั้งหมดให้กับพระองค์
ในเดือนธันวาคมของปีถัดมา กองกำลังซาอุดีอาระเบีย สามารถยึดครองราชอาณาจักรฮิญาซ ได้ในที่สุด และในที่สุดก็รวมราชอาณาจักรดังกล่าวเข้ากับราชอาณาจักรซาอุดีอาระเบีย ครอบครัวของพระองค์ จึงเสด็จพระราชดำเนินลี้ภัยไปยังอิรัก
ลิงก์.
เหงียน ฮาย ล็อง

เหงียน ฮาย ล็อง (เกิดเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2543) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนามที่เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลาง ให้กับสโมสรฟุตบอลฮานอย ในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และทีมชาติเวียดนาม
อาชีพสโมสร.
ทัน กว๋างนิญ.
ในปี 2563 ฮาย ล็องลงแข่งขันอย่างเป็นทางการใน วี.ลีก ดิวิชัน 1 ในเสื้อของ ทันกว๋างนิญ พร้อมหมายเลขเสื้อ 88 เขาได้รับการจัดอันดับให้เป็นหินหลักโดยโค้ช ฟาน ทัญ หุ่ง ในระหว่างการเดินทางไปเยือนวิเอตเตล ในรอบที่ 4 ของ วี.ลีก ดิวิชัน 1 2020 เขาได้ทิ้งรอยประทับอันยิ่งใหญ่ไว้ทันทีด้วยความมั่นใจ ความกล้าหาญ และความสามารถในการควบคุมของเขา คุมบอลได้ดีในวันที่โค้ชพัก ฮัง-ซอ มาเยือน เขายังคงแสดงให้เห็นถึงความสง่างามอย่างต่อเนื่องในแมตช์ที่ทันกว๋างนิญบุกไปชนะไฮฟอง
ฮานอย.
ในเดือนตุลาคม 2564 ไฮลองเข้าร่วมฮานอย เอฟซี ด้วยสัญญา 5 ปี
อาชีพระดับนานาชาติ.
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2564 ฮาย ล็องได้รับการเรียกตัวให้ติด ทีมชาติเวียดนาม เป็นครั้งแรก เขาเปิดตัวในระดับนานาชาติในเกมกระชับมิตรกับ จอร์แดน เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2564
เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2567 ฮาย ล็องทำประตูแรกในระดับนานาชาติในการแข่งขัน ชิงแชมป์อาเซียน 2024 พบกับ ลาว 
ในรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2024 เลกที่ 2 เหงียน ฮาย ล็อง เป็นผู้ทำประตูสุดท้ายในเกมการแข่งขันที่พบกับทีมชาติไทย
เกียรติยศ.
สโมสร.
ฮานอย
ระหว่างประเทศ.
เวียดนาม อายุไม่เกิน 23 ปี
เวียดนาม
เจิว หง็อก กวาง

เจิว หง็อก กวาง (เกิดเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนามที่เล่นในตำแหน่งปีกหรือกองกลางตัวรุกให้แก่สโมสรฮหว่างอัญซาลายใน วี.ลีก ดิวิชัน 1 และทีมชาติเวียดนาม
อาชีพสโมสร.
เจิว หง็อก กวาง เป็นผลงานของสถาบันเยาวชนฮหว่างอัญซาลาย เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นทีมชุดแรกของ ฮหว่างอัญซาลาย ในปี 2559 และเล่นใน วี.ลีก ดิวิชัน 1 เขาลงเล่นใน วี.ลีก ดิวิชันเป็นครั้งแรกในฐานะตัวสำรองในเกมที่พ่ายให้แก่เอสเอชบี ดานัง 0-1 เมื่อวันที่ 4 มีนาคม 2560
อาชีพระดับนานาชาติ.
ในปี 2560 เจิว หง็อก กวาง เข้าร่วมการแข่งขันชิงแชมป์ฟุตบอลเอเชียเยาวชนอายุไม่เกิน 23 ปี 2018 กับ เวียดนาม อายุไม่เกิน 23 ปี ในเดือนพฤศจิกายน 2565 เขาถูกเรียกตัวติดทีมชาติเวียดนามเป็นครั้งแรก และได้ลงเล่นครั้งแรกในเกมเสมอกับพม่า 2-2 ในการแข่งขันเอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2022
เกียรติยศ.
เวียดเทล
เวียดนาม
ลียันเนอ ตัน

ลียันเนอ ตัน (เกิดวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) เป็นนักแบดมินตันชาวเบลเยียม เธอเข้าแข่งขันเป็นตัวแทนเบลเยียมในการแข่งขันโอลิมปิกลอนดอน 2012, ริโอ 2016, โตเกียว 2020 และปารีส 2024 เธอได้รับเลือกให้เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 ร่วมกับยฺหวี่หัน พี่ชาย ใน ค.ศ. 2015 เธอชนะเหรียญเงินในยูโรเปียนเกมส์ที่บากู ประเทศอาเซอร์ไบจาน
ชีวิตส่วนตัว.
ลียันเนอ ตันเป็นลูกสาวของฮังก์ ตัน ผู้เป็นพ่อที่เป็นชาวอินโดนีเซียเชื้อสายจีน กับ Maria Meyers ผู้เป็นแม่ที่เป็นชาวเบลเยียม (เฟลมิช) และมีพื้นเพจากบิลเซิน พ่อแม่พบกันตอนที่พ่อเดินทางมาที่เบลเยียมเพื่อศึกษาทันตแพทยศาสตร์
อากิโอะ สึยามะ

อากิโอะ สึยามะ (; โรมาจิ: "Suyama Akio", เกิด 8 กรกฎาคม 1968 -) เป็น นักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองโทโยนากะ จังหวัดโอซากะ สังกัดค่ายซิกมาเซเวน
วากานะ มินามิ

วากานะ มินามิ (; โรมาจิ: "Minami Wakana", เกิด 1 มีนาคม 1994) เป็นนักพากย์และนักแสดงละครเวทีชาวญี่ปุ่น เคยใช้ชื่อว่า วากานะ คิงเงียว (金魚 わかな) สังกัดค่ายกาแลกซีโปรโมชัน เกิดที่เมืองชิโมโนเซกิ จังหวัดยามางุจิ
เจ้าหญิงจาลิลาแห่งฮิญาซ

เจ้าหญิงจาลิลาแห่งฮิญาซ (อาหรับ : جليلة بنت علي بن الحسين) (พ.ศ. 2466 - พ.ศ. พ.ศ. 2498) เป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระเจ้าอาลี บิน ฮุซัยน์แห่งฮิญาซ ประสูติแต่ เจ้าหญิงนาฟิซซา เป็นพระน้องนางเธอใน สมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์แห่งอิรัก เป็นพระมาตุจฉา (น้าหญิง)ใน พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก เป็นพระญาติใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน รัชกาลปัจจุบัน โดยภายหลังที่สมเด็จพระบรมชนกนาถ ถูกปลดออกจากพระราชบัลลังก์ฮิญาซ ครอบครัวของพระองค์จึงได้เสด็จลี้ภัยไปยังอิรัก ต่อมาพระองค์ทรงเสกสมรสกับ ชารีฟ อัล-ฮุซัยน์ บิน อาลี อับดุลลาห์ ไม่มีพระบุตร
เจ้าหญิงบาดิยา บินต์ อาลี

เจ้าหญิงบาดิยา บินต์ อาลี (อาหรับ : بديعة بنت علي بن الحسين) (24 มกราคม พ.ศ. 2463 - 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2563) เป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระเจ้าอาลี บิน ฮุซัยน์แห่งฮิญาซ ประสูติแต่ เจ้าหญิงนาฟิซซา เป็นพระน้องนางเธอใน สมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์แห่งอิรัก เป็นพระมาตุจฉา (น้าหญิง)ใน พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก และยังทรงเป็นพระญาติผู้ใหญ่ใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน รัชกาลปัจจุบัน เป็นเจ้าหญิงแห่งฮิญาซ เป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวของสมเด็จพระบรมชนกนาถที่ทรงพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย ก่อนจะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2563 สิริพระชันษา 100 ปี 105 วัน อันเป็นการปิดฉากพระชนม์ชีพเจ้าหญิงพระองค์สุดท้ายที่ดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งฮิญาซ ซึ่ง บัรฮัม ศอเลียะห์ ประธานาธิบดีแห่งอิรักคนที่ 8 ได้ถวายคำอาลัยต่อการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ผ่านพระโอรสเพียงคนเดียว กระนั้น พระโอรสของพระองค์ได้กล่าวว่า ตนเองคือผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์ ซึ่งขัดแย้งกับ ราอัด บิน เซอิด พระญาติ ที่กำลังดำรงตำแหน่ง และเป็นที่ยอมรับมากกว่าพระโอรสของพระองค์ ต่อมา พระโอรสของพระองค์ได้ถึงแก่กรรมถัดจากพระองค์ 2 ปี การขัดแย้งในฐานะผู้พิทักษ์พระราชบัลลังก์จึงสิ้นสุดลง
ในเหตุการณ์ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 อันเป็นวันประหารราชวงศ์อิรักที่นำโดย อับดุลกะรีม กอซิม เจ้าหญิงฯ พระสวามี และพระโอรส มิได้ประทับในพระราชวัง ต่อมาทั้ง 3 ได้เสด็จไปยัง ประเทศอียิปต์ อันเป็นที่ปลอดภัยสำหรับการเริ่มต่นชีวิตใหม่ของเจ้าหญิง พระสวามี และ พระโอรส แต่หลังจากนั้นไม่นาน ครอบครัวของพระองค์ ก็ต้องเสด็จลี้ภัย พระองค์ได้ตั้งรกรากในสวิตเซอร์แลนด์ และในที่สุดก็ย้ายไปอยู่ที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
การเคี้ยวหมากในประเทศไทย

การเคี้ยวหมากเป้นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมและประเพณีไทยเสมอ ในอดีต การเคี้ยวหมากเคยเป็นกิจกรรมยอดนิยมของชาวไทยทั่วประเทศในแต่ละวัน ผลหมากมาจากต้นไม้ที่มีชื่อว่า "Areca catechu" ที่เติบโตทั่วประเทศไทย
การเตรียมการ.
การเคี้ยวหมากแบบไทย มีวัตถุดิบหลัก 3 อย่าง คือ ใบพลู หมากพลู และหินปูนแดง ก่อนจะเคี้ยวหมาก จะต้องนำหมากไปต้ม หั่น และตากให้แห้งเสียก่อน วิธีหนึ่งที่นิยมใช้คือ หั่นหมากเป็นสี่ส่วนเล็ก ๆ ก่อนตากด้วยแสงอาทิตย์ เนื่องจากหมากมีความแข็งแรงมาก เมื่อหมากแห้งแล้ว ส่วนมักร้อยเชือก (โดยทั่วไปยาวถึง 50 เซนติเมตร) แล้วแขวนไว้รอบๆ บ้านเพื่อใช้เมื่อจำเป็น วิธีนี้เป็นที่นิยมเพราะหมากแห้งสามารถเก็บไว้ได้นานขึ้น นอกจากนี้ยังสามารถใส่ส่วนผสมอื่น ๆ ได้ เช่น ไพลหรือยาสูบ
ก่อนจะเคี้ยวหมาก คนไทยส่วนใหญ่มักผสมส่วนผสมทั้งหมดเข้าด้วยกัน ผู้สูงอายุหลายคน (ที่ฟันไม่แข็งแรงหรือไม่มีฟัน) ผสมและตำส่วนผสมทั้งหมดให้เข้ากัน โดยไม่ต้องห่อด้วยใบพลู
อุปกรณ์.
เชี่ยนหมากเป็นอุปกรณ์ทำหมากที่ประกอบด้วยอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการเคี้ยวหมาก โดยมีรูปร่าง ขนาด และวัสดุที่แตกต่างกัน ในอดีต อุปกรณ์นี้ใช้แสดงถึงความมั่งคั่งและฐานะทางสังคม วัสดุต่าง ๆ เช่น ทองเหลือง เงิน ทอง และไม้แกะสลักเป็นที่นิยมในหมู่คนรวย ในขณะที่ชาวนาและคนงานทั่วไปใช้ตะกร้าที่ทำจากวัสดุราคาถูก เช่น หวาย
อุปกรณ์ทำหมากเต็มชุดประกอบด้วยอุปกรณ์ดังต่อไปนี้:
ประเพณีและวัฒนธรรมไทย.
หมากยังมีบทบาทสำคัญต่อประเพณีและวัฒนธรรมไทย เช่น:
ประเพณี.
การเคี้ยวหมากเป็นส่วนหนึ่งของประเพณีไทยตั้งแต่สมัยอาณาจักรสุโขทัย ในอาณาจักรล้านนา (พ.ศ. 1835) การเคี้ยวหมากถูกใช้เพื่อเกี้ยวพาราสีในบรรดาผู้ที่อยู่ช่วงวัยหนุ่มสาว คราบสีแดงหรือน้ำตาลบนฟันของผู้เคี้ยวหมากถือเป็นสิ่งที่สวยงาม ต้นหมากสามารถใช้งานในรูปแบบอื่นได้ดังต่อไปนี้ การใช้งานต้นหมากแบบทั่วไปคือใช้กิ่งไม้ให้เด็กเล่น การละเล่นยอดนิยมเรียกว่า ชักลาก ซึ่งเป็นการละเล่นที่ผู้เล่นคนหนึ่งดึงปลายข้างหนึ่ง ในขณะที่อีกคนหนึ่งนั่งบนปลายกิ่งที่กว้าง กิ่งของต้นหมากแข็งแรง ผู้คนจึงใช้กิ่งเป็นพัดมือ การใช้งานที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือใช้ห่ออาหาร เช่น ข้าว กิ่งไม้ยังใช้เป็นฉนวนเพื่อรักษาความชื้นและความอบอุ่นภายในอาหาร นอกจากนี้ ชั้นกิ่งไม้ที่อ่อนนุ่มยังใช้เป็นมวนยาสูบได้อีกด้วย ท้ายที่สุด หมากยังใช้เป็นยาธรรมชาติในหมู่คนไทย ซึ่งใช้รักษาอาการไอ เจ็บคอ หรือผื่น
การเสื่อมถอย.
แปลก พิบูลสงคราม อดีตนายกรัฐมนตรีไทย ได้รณรงค์ให้ประชาชนเลิกเคี้ยวหมากใน พ.ศ. 2483 และยังสั่งให้ตัดต้นหมากทั้งหมดทั่วประเทศอีกด้วย นอกจากนี้ การเคี้ยวหมากยังถูกห้ามในอาคารราชการอีกด้วย ทำให้เกิดกระแสต่อต้านการเคี้ยวหมาก ผู้ที่เคี้ยวหมากในอาคารราชการจะไม่ได้รับบริการจากรัฐบาล เพื่อส่งเสริมสังคมสมัยใหม่และทำให้เมืองสะอาด เพราะประชาชนจะคายคราบสีแดงลงบนถนน ทำให้เมืองและถนนสกปรกและไม่ถูกสุขอนามัย
การศึกษาเฉพาะกรณีโดยละเอียดโดย Reichard และคณะฯ ในชาวเขาบางส่วนทางภาคเหนือของไทยเกี่ยวกับพฤติกรรมการเคี้ยวหมากในประเทศไทยเขียนขึ้นใน พ.ศ. 2522–2527 ผลการศึกษาพบว่าผู้ชายนิยมเคี้ยวหมากประมาณร้อยละ 5 - 44 และผู้หญิงนิยมเคี้ยวหมากประมาณร้อยละ 9 - 46 ชาวบ้านที่อายุน้อยกว่า 35 ปีจำนวนน้อยมากเคี้ยวหมาก ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นธรรมเนียมสากลในหมู่คนไทย นั่นแสดงให้เห็นว่าการเคี้ยวหมากในประเทศไทยลดลง ทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศเดียวในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีแนวโน้มเช่นนี้ การเคี้ยวหมากในเมืองใหญ่อย่างกรุงเทพมหานครและเชียงใหม่เกือบหายไปหมดแล้ว แม้ว่าในจังหวัดแถบชนบทยังคงเป็นที่นิยมในหมู่คนชรา
สวาน หง็อก เติน

สวาน หง็อก เติน (เกิดวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2537) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนาม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองกลางหรือแบ็กขวาให้กับสโมสรดงอ๊าทัญฮว้า ในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และทีมชาติเวียดนาม
อาชีพสโมสร.
หง็อก เติน เริ่มติดทีมชุดใหญ่ครั้งแรกกับสโมสรฟุตบอลไฮฟองในวี.ลีก ดิวิชัน 1 
ในปี 2564 เขาเซ็นสัญญากับทัญฮว้า และกลายเป็นผู้เล่นคนสำคัญของทีมทันที เขาได้มีส่วนช่วยให้ทีมคว้าแชมป์ เวียดนามคัพในปี 2023 และเป็นกัปตันทีมในฤดูกาลถัดมาจนคว้า แชมป์เวียดนามคัพได้เป็นสมัยที่สอง ติดต่อกัน
อาชีพระดับนานาชาติ.
หง็อก เติน ได้รับการเรียกตัวติดทีมชาติเวียดนาม สำหรับการแข่งขันชิงแชมป์อาเซียนปี 2024 เขาเปิดตัวในระดับนานาชาติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 2567 ในเกมที่ชนะลาว 4–1 วันที่ 18 ธันวาคม เขายิงประตูตีเสมอในช่วงนาทีสุดท้ายกับฟิลิปปินส์
เกียรติยศ.
ดงอ๊า ทัญฮว้า
เวียดนาม
คัง มิน-ฮย็อก (แบดมินตัน)

คัง มิน-ฮย็อก (เกาหลี: ; อาร์อาร์: "Gang Min-hyeok"; เกิดวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999) เป็นนักแบดมินตันชาวเกาหลีใต้ที่อยู่ในทีม Samsung Electro-Mechanics เขาชนะการแข่งขันชิมแชมป์โลกประเภทชายคู่กับ Seo Seung-jae เพื่อนร่วมทีม คังศึกษาที่#เปลี่ยนทาง แล้วโด่งดังเมื่อเขาและคิม ว็อน-โฮเอาชนะผู้เล่นตัวเต็งได้ในการแข่งขันชิงแชมป์เอเชีย 2019 และเข้าสู่รอบก่อบชิงชนะเลิศ ท้ายที่สุดจึงชนะเหรียญทองแดง เขาเข้าร่วมแบดมินตันทีมชาติเกาหลีใต้ตั้งแต่ ค.ศ. 2017 โดยเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติที่ชนะเหรียญทองแดงในซูดีร์มันคัพ 2021 และเหรียญเงินใน ค.ศ. 2023 ตอนเป็นผู้เล่นวัยเด็ก คังเป็นส่วนหนึ่งของทีมผสมที่ชนะจากการแข่งขันชิงแชมป์เอเชีย 2017 เช่นกัน
ฮาบิเอร์ เปเรซ (เบสบอล)

ฮาบิเอร์ ฟรันซิสโก เปเรซ ลาร์รินากา (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1902 – ไม่ทราบวันเสียชีวิต) ชื่อเล่น "บลู" เป็นนักเบสบอลมืออาชีพชาวคิวบาในนิโกรลีกส์เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1930 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1940
เปเรซมาจากซานอันโตนิโอเดโลสบัญโญส แล้วเปิดตัวในนิโกรลีกในแบคาแร็กไจอันตส์เมื่อ ค.ศ. 1933 จากนั้นจึงเล่นให้แก่บรุกลินอีเกิลส์และโฮมสเตดเกรส์ และสิ้นสุดอาชีพกับนิวยอร์กคิวบันส์ใน ค.ศ. 1942 ถึง 1945 ใน ค.ศ. 1943 เขาเป็นส่วนหนึ่งของทริปเปิลเพลย์ที่หายาก ซึ่งจัดโดยนิวยอร์กคิวบันส์ต่อเบอร์มิงแฮมแบล็กบารอนที่ริกวูดพาร์ก
ฆาบิเอร์ เปเรซ (เทควันโด)

ฆาบิเอร์ เปเรซ โปโล (เกิดวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1996) เป็นนักกรีฑาเทควันโดชาวสเปน เขาได้เหรียญทองในเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2018 ประเภทชาย 68 กิโลกรัม
เขาเป็นตัวแทนสเปนในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 ประเภทชาย 68 กิโลกรัม
เขาได้เหรียญทองในเมดิเตอร์เรเนียนเกมส์ 2022 ประเภทชาย 68 กิโลกรัม ที่ออราน ประเทศแอลจีเรีย
เหงียน วัน หวี

เหงียน วัน หวี (เกิดวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541) เป็น นักฟุตบอล อาชีพชาวเวียดนาม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่ง แบ็กซ้าย ให้กับสโมสรฟุตบอลแท้ปซัญ นามดิ่ญ ในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และ ทีมชาติเวียดนาม
อาชีพสโมสร.
เหงียน วัน หวี สำเร็จการศึกษาจากสถาบันเยาวชนของฮานอย เอฟซี
ในเดือนธันวาคม 2564 วัน หวี กลับมายังสโมสรเก่า ฮานอย เอฟซี ด้วยสัญญา 2 ปี การลงเล่นอย่างเป็นทางการครั้งแรกของเขากับทีมฮานอยคือการแข่งขันวี.ลีก ดิวิชัน 1 กับ ทีมโฮจิมินห์ซิตี้ เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2565
อาชีพระดับนานาชาติ.
ในเดือนธันวาคม 2567 วัน หวี ได้รับการเสนอชื่อให้ติด ทีมชาติเวียดนาม 26 คนสำหรับการ แข่งขันชิงแชมป์อาเซียนปี 2024
เกียรติยศ.
ห่งลิญห่าติ๋ญ
ฮานอย
แท้ปซัญ นามดิ่ญ
เวียดนาม
เหงียน ดิ่ญ เจี่ยว

เหงียน ดิ่ญ เจี่ยว (เกิด 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนาม ปัจจุบันเล่นเป็นผู้รักษาประตู ให้กับสโมสรไฮฟองในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และทีมชาติเวียดนาม
อาชีพสโมสร.
ไฮฟอง.
ดิ่ญ เจี่ยวเข้าร่วมกับไฮฟอง ในวี.ลีก ดิวิชัน 1 ในปี 2565 แม้ว่าเขาจะถูกคาดหวังให้เป็นตัวสำรองของ เหงียน วัน ตว๋าน แต่ ดิ่ญ เจี่ยว ก็กลายเป็นผู้รักษาประตูตัวจริงของทีมอย่างรวดเร็วหลังจากผลงานที่ยอดเยี่ยมของเขา ด้วยการรักษาคลีนชีต 6 นัดจาก 20 เกมลีก ดิ่ญ เจี่ยวมีส่วนสำคัญในการช่วยให้ไฮฟองจบ ฤดูกาล ในฐานะรองแชมป์ลีกและได้รับรางวัลผู้รักษาประตูยอดเยี่ยม
อาชีพระดับนานาชาติ.
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 ดิ่ญ เจี่ยวได้รับเรียกตัวติดทีมชาติเวียดนามชุดใหญ่เป็นครั้งแรกสำหรับเกมกระชับมิตรกับ ฮ่องกงและซีเรีย เขาเปิดตัวกับ ปาเลสไตน์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2566 ที่ สนามกีฬาเทียนเจื่อง นามดิ่ญ เขารักษาคลีนชีตได้ในการแข่งขันที่จบลงด้วยคะแนน 2-0 ต่อเวียดนาม
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2567 เขาถูกจัดให้อยู่ในรายชื่อ 26 นักเตะของเวียดนามสำหรับการแข่งขันฟุตบอลเอเชียนคัพ 2023
เกียรติยศ.
เวียดนาม
รายบุคคล
นางาโตโระ

นางาโตโระ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอชิจิบุ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด ณ วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 6,295 คน ความหนาแน่นของประชากร 207 คนต่อตารางกิโลเมตร เมืองนางาโตโระมีแม่น้ำนางาโตโระซึ่งมีชื่อเสียงในเรื่องการล่องแก่ง และพื้นที่ทั้งหมดของเมืองได้รับการกำหนดให้เป็นเขตอุทยานธรรมชาติและเขตอนุรักษ์ของจังหวัดไซตามะ
ภูมิศาสตร์.
เมืองนางาโตโระตั้งอยู่บนพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกของจังหวัดไซตามะ บริเวณต้นน้ำของแม่น้ำอารากาวะ
ภูมิอากาศ.
เมืองนางาโตโระมีภูมิอากาศแบบชื้นภาคพื้นทวีป (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเด่นคือฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 12.8 °C.ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 2,222 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.1 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ 1.6 °C
สถิติประชากร.
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น พบว่าจำนวนประชากรของเมืองนางาโตโระลดลงเล็กน้อยในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านนางามิขึ้นภายในอำเภอชิจิบุ จังหวัดไซตามะ และได้รับการยกฐานะเป็นเมืองนางามิเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 เมืองนี้ได้ผนวกรวมหมู่บ้านใกล้เคียงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่ง ได้แก่ หมู่บ้านฮิงูจิ และบางส่วนของหมู่บ้านชิราโตริ เมื่อวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 1943 และเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองนางาโตโระเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1971 ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1955 เมืองนางาโตโระได้ขยายอาณาเขตโดยผนวกรวมหมู่บ้านใกล้เคียง ได้แก่ โอริฮาระ ฮาจิงาตะ โอบูซูมะ และโยโดะ
การเมืองการปกครอง.
เมืองนางาโตโระมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 10 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด เมืองนางาโตโระร่วมกับหมู่บ้านฮิงาชิจิจิบุ เมืองมินาโนะ เมืองโองาโนะ และเมืองโยโกเซะ เป็นเขตเลือกตั้งหนึ่งที่ส่งสมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองนางาโตโระเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดไซตามะ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
แหล่งรายได้หลักของเมืองนางาโตโระมาจากอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว
การศึกษา.
เมืองนางาโตโระมีโรงเรียนประถมศึกษา 2 แห่งและโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 1 แห่งที่สังกัดเทศบาลเมืองนางาโตโระ เมืองนี้ไม่มีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย
การยึดกรุงดามัสกัส

การยึดกรุงดามัสกัส เมืองหลวงของประเทศซีเรีย อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
ดิญ ทัญ บิ่ญ

ดิญ ทัญ บิ่ญ (เกิดวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2541) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนาม ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฝู่ด๋งนิญบิ่ญ ในวี.ลีก ดิวิชัน 2 (โดยยืมตัวมาจากฮหว่างอัญซาลาย) และทีมชาติเวียดนาม
อาชีพสโมสร.
ทัญ บิ่ญ ได้ผ่านเข้าไปเล่นใน ทีมเยาวชนของ ฮหว่างอัญซาลาย ก่อนที่จะประเดิมสนามให้กับทีมชุดใหญ่ในปี 2559
อาชีพระดับนานาชาติ.
เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมรุ่นอายุต่ำกว่า 20 ปีในการแข่งขันฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2017 ที่ประเทศเกาหลีใต้
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 ทัญ บิ่ญ ถูกเรียกตัวติดทีมชาติเวียดนามชุดใหญ่เป็นครั้งแรกสำหรับเกมกระชับมิตรกับฮ่องกงและซีเรีย
เม่าจงกัง

เม่าจงกัง (ค.ศ. 1632–1709) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เหมา จงกาง  ชื่อรอง ซฺวี่ฉื่อ  ชื่อศิลปิน จื่ออาน  ร่วมกับบิดาคือ เหมา หลุน  ชื่อรอง เชิงชาน  เป็นบรรณาธิการและนักวิจารณ์ในยุคราชวงศ์ชิงผู้มีอิทธิพลต่อแนวคิดของนวนิยายจีน
อิทธิพลในฐานะบรรณาธิการและนักวิจารณ์.
เหมา หลุนและเม่าจงกังพ่อลูกมีชื่อเสียงจากการแก้ไขปรับปรุงและเขียนคำวิจารณ์ให้กับนวนิยาย"สามก๊ก" (三國演義 "ซานกั๋วเหยี่ยนอี้") ทั้งสองมักถูกจัดกลุ่มร่วมกับจาง จู๋พัว (張竹坡) และกิมเสี่ยถ่าง (金聖歎 "จิน เชิ่งท่าน") ในฐานะนักวิจารณ์/บรรณาธิการผู้ใช้วิธีตู๋ฝ่า (讀法 #เปลี่ยนทาง "วิถีเพื่ออ่าน") ในการตีความนวนิยายโดยใช้มาตรฐานคำศัพท์และการวิจารณ์ ซึ่งก่อนหน้านั้นเคยจำกัดเฉพาะกับกวีนิพนธ์และภาพจิตรกรรม นวัตกรรมนี้ช่วยยกสถานะของนวนิยายสำหรับนักอ่านชาวจีน และทำให้การเขียนนวนิยายกลายเป็นกิจกรรมที่มีหน้ามีตาสำหรับบุคคลที่มีการศึกษา
เจือง เตี๊ยน อัญ

เจือง เตี๊ยน อัญ (เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2542) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนามที่เล่นในตำแหน่งปีกให้กับสโมสรฟุตบอลวิเอตเตลในวี.ลีก ดิวิชัน 1 และทีมชาติเวียดนาม
อาชีพสโมสร.
เจือง เตี๊ยน อัญ เริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับ วิเอตเตล โดยเปิดตัวเป็นนักเตะอาชีพในปี 2562 และเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่ชนะเลิศ วี.ลีก ดิวิชัน 1 เมื่อปี 2563
อาชีพระดับนานาชาติ.
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2566 เจือง เตี๊ยน อัญ ได้รับการเรียกตัวติดทีมชาติเวียดนามชุดใหญ่เป็นครั้งแรกสำหรับเกมกระชับมิตรกับฮ่องกงและซีเรีย
เขาทำประตูแรกในนามทีมชาติเวียดนามในเกมที่เวียดนามพ่ายแพ้ต่อคีร์กีซสถาน 1–2 ในเกมกระชับมิตร ต่อมาเขาได้รับเลือกให้ติดทีมชาติเวียดนาม 26 คน สำหรับการแข่งขันฟุตบอลเอเชียนคัพ 2023
บู่ย หวี ห่าว

บู่ย หวี ห่าว (เกิด 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเวียดนาม ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งปีกหรือกองหน้า ให้กับบีคาเม็กซ์ บิ่ญเซือง และฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม
อาชีพสโมสร.
ในปี 2565 หวี ห่าว เข้าร่วมกับบีคาเม็กซ์ บิ่ญเซืองในวี.ลีก ดิวิชัน 1 เขาทำประตูอาชีพแรกได้สำเร็จเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 2565 โดยเป็นประตูเดียวของ บีคาเม็กซ์ บิ่ญเซือง ในเกมที่ทีมพ่าย 1–2 ในศึก วี.ลีก ดิวิชัน 1 ให้กับ ฮหว่างอัญซาลาย
ในฤดูกาล 2023–24 หวี ห่าว ได้เป็นตัวจริงคนสำคัญของ บีคาเม็กซ์ บิ่ญเซือง โดยลงเล่น 25 นัดจาก 26 เกมให้กับสโมสร และยิงประตูได้รวม 5 ประตู ผลงานดังกล่าวส่งผลให้เขาคว้ารางวัล นักเตะดาวรุ่งยอดเยี่ยมประจำฤดูกาล ของวี.ลีก ดิวิชัน 1
อาชีพระดับนานาชาติ.
เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2566 หวี ห่าว ลงเล่นให้กับ ทีมชาติเวียดนาม เป็นครั้งแรกในเกมกระชับมิตรกับ อุซเบกิสถาน 
เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2567 หวี ห่าว ยิงประตูแรกในนามทีมชาติได้สำเร็จ โดยเป็นประตูแรกให้กับเวียดนามในเกมกระชับมิตรที่เสมอกับ อินเดีย 1–1 ที่บ้าน
เกียรติยศ.
เวียดนาม อายุไม่เกิน 23 ปี
เวียดนาม
รายบุคคล
วันเอนโอนลี

วันเอนโอนลี (#เปลี่ยนทาง ; โรมาจิ: "Wan'en'onrī") เป็นวงบอยแบนด์สัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในเดือนเมษายนปี 2018 จากการรวมยูนิตสองกลุ่มภายใต้สังกัด Stardust Promotion ได้แก่ "เอบิสช์" (#เปลี่ยนทาง ; โรมาจิ: "Ebisshu") และ "ซาโตริบอยส์คลับ" (#เปลี่ยนทาง ; โรมาจิ: "Satori shōnen-dan") มีชื่อใช้เรียกสำหรับแฟนคลับว่า "SWAG" ("สะแว็ก")
"วันเอนโอนลี" เริ่มเป็นที่รู้จักจากการทำคอนเทนต์เต้นประกอบเพลงบนติ๊กต็อก โดยนำเพลงหลากหลายแนวเพลง จากหลากหลายประเทศ รวมถึงเพลงไทย และเพลงจากลาตินอเมริกา มาเต้นประกอบ จนทำให้มีคนทั่วโลกรู้จัก ซึ่งทำให้ในเวลาต่อมามีการไปจัดแสดงถึงที่ประเทศบราซิล และออกซิงเกิลเป็นภาษาโปรตุเกส
เค็งโงะ ฮานาซาวะ

เค็งโงะ ฮานาซาวะ (#เปลี่ยนทาง เกิดวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2517) เป็นนักวาดมังงะชาวญี่ปุ่น ผู้มีชื่อเสียงจากผลงานมังงะแนว "เซเน็ง" (Seinen) เขาได้รับรางวัล ทอพิค อวอร์ดส์ (Topic Award)จากงาน เซนส์ ออฟ เจนเดอร์ อวอร์ดส์ (Sense of Gender Awards) ครั้งที่ 5 ประจำปี 2005 จากผลงานเรื่อง "Ressentiment" และเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมังงะ ไทโช (Manga Taisho) ครั้งที่ 3, 4 และ 5 จากผลงานเรื่อง "ข้าคือฮีโร่"
ในปี 2013 ผลงาน "I Am a Hero" ได้รับรางวัลมังงะโชงากูกังครั้งที่ 58 สาขาทั่วไป และถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชัน กำกับโดย ชินสุเกะ ซาโตะ นอกจากนี้ ผลงานเรื่อง "Boys on the Run" ของเขายังถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ไลฟ์แอ็กชันในปี 2010 ด้วย
ก่อนหน้านี้ ฮานาซาวะเคยทำงานเป็นผู้ช่วยของโอะซามุ อูโอโตะ
จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พ.ศ. 2539 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2539 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 10 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2538 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3 และ 4)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองบุรีรัมย์, อำเภอกระสัง, อำเภอพลับพลาชัย, อำเภอห้วยราช, กิ่งอำเภอชำนิ และกิ่งอำเภอบ้านด่าน
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอลำปลายมาศ, อำเภอพุทไธสง, อำเภอสตึก, อำเภอคูเมือง, อำเภอนาโพธิ์ และกิ่งอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอนางรอง, อำเภอปะคำ, อำเภอหนองกี่, อำเภอหนองหงส์ และอำเภอโนนสุวรรณ
เขตเลือกตั้งที่ 4.
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอประโคนชัย, อำเภอบ้านกรวด, อำเภอละหานทราย และกิ่งอำเภอโนนดินแดง
ประสาทหลอน

ประสาทหลอน  คือ การรับรู้โดยไม่มีสิ่งเร้าภายนอกที่ทำให้รู้สึกถึงความเป็นจริง ปรากฏการณ์เหล่านี้สามารถแยกแยะได้จาก ปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องหลายอย่าง เช่น การฝัน (เร็มสลีป (REM sleep) หรือช่วงการหลับที่มีการกลอกตาอย่างรวดเร็ว) ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับการตื่น อาการประสาทหลอนเทียม (pseudohallucination) ซึ่งไม่ได้เลียนแบบการรับรู้จริง และรับรู้ได้อย่างแม่นยำว่าไม่จริง การแปลสิ่งเร้าผิดซึ่งเกี่ยวข้องกับการรับรู้จริงที่บิดเบือนหรือตีความผิด และกระบวนภาพทางจิตซึ่งไม่เลียนแบบการรับรู้จริง และอยู่ภายใต้การควบคุมโดยสมัครใจ ประสาทหลอนแตกต่างจาก "การรับรู้ที่ผิดพลาด" ซึ่งสิ่งเร้าที่รับรู้และตีความได้อย่างถูกต้อง (กล่าวคือ การรับรู้ที่แท้จริง) จะได้รับรู้เพิ่มอย่างมีนัยสำคัญ
บุษัยนะฮ์ ชะอ์บาน

บุษัยนะฮ์ ชะอ์บาน (เกิด ค.ศ. 1953) เป็นนักการเมืองชาวซีเรียที่ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาด้านการเมืองและสื่อมวลชนของประธานาธิบดีในสมัยบัชชาร อัลอะซัดจนกระทั่งถูกโค่นล้มใน ค.ศ. 2024 ชะอ์บานเคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงคนต่างด้าวคนแรกในสาธารณรัฐอาหรับซีเรียในช่วง ค.ศ. 2002 ถึง 2008 และได้รับการอธิบายเป็นหน้าตาของรัฐบาลซีเรียต่อโลกภายนอกในขณะนั้น
ชีวิตและการศึกษา.
ชะอ์บานเกิดในครอบครัวอะละวีเมื่อ ค.ศ. 1953 ที่มัสอูดียะฮ์ เขตผู้ว่าการฮอมส์ เธอเป็นสมาชิกพรรคบะอษ์สังคมนิยมอาหรับสาขาภูมิภาคซีเรียตั้งแต่อายุ 16 ปี โดยเข้าศึกษาที่สหราชอาณาจักร และได้รับปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวรรณกรรมอังกฤษจากมหาวิทยาลัยวอร์ริก ชะอ์บานสมรสกับ ดร. เคาะลีล ญะวาดชาวอิรัก และให้กำเนิดลูกสาว 2 คนกับลูกชายคนเดียว
ความเชื่อมโยงกับผู้นำซีเรีย.
การที่ชะอ์บานก้าวขึ้นมามีอำนาจในรัฐบาลบะอษ์ของซีเรียนั้นคาดการณ์ว่าเป็นผลมาจากความสนิทสนมของเธอกับบุชรอ อัลอะซัด ลูกสาวของฮาฟิซ อัลอะซัด ในช่วงหนึ่งเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 ชะอ์บานก็แนะนำให้บุชรอรู้จักกับอาศิฟ เชากัต สามีในอนาคต
ในช่วงสงครามกลางเมืองซีเรีย ชะอ์บานกล่าวไว้ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2020 ว่าเศรษฐกิจซีเรีย "ดีกว่าใน ค.ศ. 2011 ถึง 50 เท่า" แม้ว่ามูลค่าปอนด์ซีเรียต่อดอลลาร์สหรัฐจะลดลงก็ตาม ภายหลังเธอกล่าวว่าชาวซีเรียไม่มีทางเลือกนอกจากต้องมี "ความอดทนและความมั่นคง" ต่อการบังคับใช้กฎหมายซีซาร์ เธอยังคงอยู่ในรัฐบาลบะอษ์ในฐานะที่ปรึกษาด้านการเมืองและสื่อมวลชนของบัชชาร อัลอะซัดจนกระทั่งเขาถูกโค่นใน ค.ศ. 2024
มีรายงานว่าในช่วงการยึดกรุงดามัสกัสใน ค.ศ. 2024 ประธานาธิบดี บัชชาร อัลอะซัด เก็บแผนหนีออกนอกประเทศเป็นความลับจากเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่ รวมถึงครอบครัวของตนเองด้วย รายงานระบุว่า อัลอะซัดติดต่อกับชะอ์บานเพื่อขอให้เธอไปที่บ้านของเขาเพื่อเตรียมคำชี้แจงเป็นลายลักษณ์อักษร อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอไปถึงที่นั่น เธอกลับพบว่าบ้านหลังดังกล่าวถูกทิ้งร้าง
หลังระบอบบะอษ์ล่มสลายเพียงวันเดียว มีรายงานผูพบเห็นชะอ์บานที่ดูไบ ขณะที่ผู้อยู่ใต้ระบอบการปกครองที่ถูกขับไล่ได้หลบหนีออกจากซีเรียเพื่อหลีกหนีการดำเนินคดีที่อาจเกิดขึ้น
สถาปัตยกรรมเมแทบอลิซึม

สถาปัตยกรรมเมแทบอลิซึม  เป็นการเคลื่อนไหวรูปแบบสถาปัตยกรรมเลียนแบบธรรมชาติของญี่ปุ่นในช่วงหลังสงคราม เป็นแนวคิดผสมผสานของสถาปัตยกรรมขนาดใหญ่กับการเติบโตทางชีวภาพโดยตัวเอง รูปแบบนี้ปรากฏสู่นานาชาติครั้งแรกในระหว่างการพบปะของ CIAM เมื่อ ค.ศ. 1959 ซึ่งมีการทดสอบแนวทางโดยกลุ่มนักเรียนในสตูดิโอของเค็นโซ ทังเงะที่สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์
ระหว่างการเตรียมการสำหรับงานประชุมออกแบบโลกโตเกียวประจำปี 1960 สถาปนิกและนักออกแบบรุ่นเยาว์กลุ่มหนึ่ง รวมถึงคิโยโนริ คิคูทาเกะ, คิโชะ คูโรคาวะ และฟูมิฮิโกะ มากิ ที่ได้เตรียมเผยแพร่แถลงการณ์เกี่ยวกับรูปแบบนี้ พวกเขาได้รับอิทธิพลจากแหล่งต่าง ๆ มากมาย รวมทั้งทฤษฎีลัทธิมากซ์ และกระบวนการทางชีววิทยา ปฏิญญาของพวกเขาประกอบด้วยเรียงความชุด 4 เล่ม ชื่อว่า Ocean City, Space City, Towards Group Form และ Material and Man และยังรวมถึงการออกแบบเมืองใหญ่ที่ลอยอยู่บนมหาสมุทร และอาคารแคปซูลสำเร็จรูปที่สามารถผสมผสานการเติบโตแบบออร์แกนิกเข้าด้วยกัน แม้ว่าการประชุมการออกแบบโลกจะทำให้ผู้ดำเนินการการเคลื่อนไหวนี้ได้มีโอกาสแสดงฝีมือบนเวทีระดับนานาชาติ แต่แนวคิดของพวกเขายังคงเป็นเพียงทฤษฎีเป็นส่วนใหญ่
มีการสร้างอาคารขนาดเล็กที่ใช้หลักการของสถาปัตยกรรมเมแทบอลิซึม ได้แก่ ศูนย์กระจายเสียงและสื่อมวลชนยามานาชิของทังเงะ และนากางิงแคปซูลทาวเวอร์ ของคูโรคาวะ งานของพวกเขาที่มีความเข้มข้นสูงสุดนั้นเกิดขึ้นที่งานเวิลด์เอกโพซิชันปี 1970 ในโอซากะ โดยที่ทังเงะเป็นผู้รับผิดชอบในการวางผังหลักของสถานที่ทั้งหมด ในขณะที่คิคูทาเกะและคูโรคาวะ เป็นผู้ออกแบบศาลา หลังวิกฤตการณ์น้ำมัน ค.ศ. 1973 กลุ่มสถาปนิกเมแทบอลิซึมหันความสนใจออกจากญี่ปุ่นและมุ่งไปที่แอฟริกาและตะวันออกกลางแทน
จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 4 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 10 คน จำนวนที่นั่งเพิ่มจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 1 ที่นั่ง แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 1 และ 2) และ 2 คน (สำหรับเขตเลือกตั้งที่ 3 และ 4)
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองบุรีรัมย์, อำเภอกระสัง, อำเภอพลับพลาชัย, กิ่งอำเภอห้วยราช และกิ่งอำเภอชำนิ
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอลำปลายมาศ, อำเภอพุทไธสง, อำเภอสตึก, อำเภอคูเมือง, อำเภอนาโพธิ์ และกิ่งอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอนางรอง, อำเภอปะคำ, อำเภอหนองกี่, อำเภอหนองหงส์ และกิ่งอำเภอโนนสุวรรณ
เขตเลือกตั้งที่ 4.
เขตการเลือกตั้งที่ 4 ประกอบด้วยอำเภอประโคนชัย, อำเภอบ้านกรวด, อำเภอละหานทราย และกิ่งอำเภอโนนดินแดง
อินทรียสถาปัตยกรรม

อินทรียสถาปัตยกรรม  คือ ปรัชญาสถาปัตยกรรมที่ส่งเสริมความสมดุลระหว่างการอยู่อาศัยของมนุษย์และโลกธรรมชาติ แนวคิดนี้ประสบความสำเร็จได้ผ่านแนวทางการออกแบบที่มุ่งเน้นให้เข้ากันได้ดีและบูรณาการเข้ากับสถานที่ ดังนั้นอาคาร เฟอร์นิเจอร์ และสภาพแวดล้อมจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งขององค์ประกอบที่เป็นหนึ่งเดียวและเชื่อมโยงกัน
คำว่า "อินทรียสถาปัตยกรรม" คิดขึ้นโดยแฟรงก์ ลอยด์ ไรต์ (ค.ศ. 1867–1959) ซึ่งเป็นการสานต่อหลักการของหลุยส์ ซัลลิแวน อาจารย์ของเขา ตามแนวคิดที่ว่า "รูปทรงย่อมเป็นไปตามการใช้งาน" (form follows function) ซึ่งกลายมาเป็นคำเตือนใจของสถาปัตยกรรมร่วมสมัย ไรต์แก้ไขคำกล่าวเป็น “รูปแบบและการใช้งานเป็นหนึ่งเดียว” (form and function are one) โดยอ้างถึงธรรมชาติเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนที่สุดของการบูรณาการดังกล่าว ผลงานของเขามีแนวทางที่สอดคล้องกันตลอดทั้งตัวงานที่เขาเรียกว่า "อินทรียสถาปัตยกรรม"
ฟูมิฮิโกะ มากิ

ฟูมิฮิโกะ มากิ (#เปลี่ยนทาง , 6 กันยายน ค.ศ. 1928 – 6 มิถุนายน ค.ศ. 2024) เป็นสถาปนิกชาวญี่ปุ่น โดยเมื่อ ค.ศ. 1993 เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ในงานของเขาที่แสดงให้เห็นถึงการมักสำรวจการใช้ประโยชน์จากวัสดุใหม่ ๆ อย่างล้ำสมัย และผสมผสานวัฒนธรรมตะวันออกและตะวันตกเข้าด้วยกัน มากิเสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2024 ด้วยอายุ 95 ปี
แม่น้ำไคลด์

แม่น้ำไคลด์ (-) เป็นแม่น้ำที่ไหลลงสู่เฟิร์ทออฟไคลด์ (Firth of Clyde) ทางตะวันตกของสกอตแลนด์ เป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับ 9 ในสหราชอาณาจักร และยาวเป็นอันดับ 3 ในสกอตแลนด์ รองจากแม่น้ำเทย์ และแม่น้ำสเปย์ แม่น้ำไหลผ่านเมืองกลาสโกว์ ปากแม่น้ำไคลด์ 
ในอดีต ถือว่ามีความสำคัญต่อจักรวรรดิอังกฤษ เนื่องจากมีบทบาทในการต่อเรือ และการค้าขาย ชาวโรมันเรียกว่า และในภาษาคัมบริกยุคกลางตอนต้น เป็นที่รู้จักกันในชื่อ หรือ
จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอลำปลายมาศ, อำเภอพุทไธสง, อำเภอสตึก, อำเภอคูเมือง, อำเภอหนองหงส์, อำเภอนาโพธิ์ และกิ่งอำเภอบ้านใหม่ไชยพจน์
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนางรอง, อำเภอบ้านกรวด, อำเภอละหานทราย, อำเภอปะคำ, อำเภอหนองกี่, กิ่งอำเภอโนนสุวรรณ และกิ่งอำเภอชำนิ
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอเมืองบุรีรัมย์, อำเภอประโคนชัย, อำเภอกระสัง, กิ่งอำเภอห้วยราช และกิ่งอำเภอพลับพลาชัย
อาบาดิยา บินต์ อาลี

เจ้าหญิงเคาะดิญะฮ์ อาบาดิยา บินต์ อาลี (อาหรับ : عابدية بنت علي) (พ.ศ. 2450 - 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2501) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ใน สมเด็จพระเจ้าอาลี บิน ฮุซัยน์แห่งฮิญาซ กับ เจ้าหญิงนาฟิซซา เป็นพระพี่นางเธอใน สมเด็จพระราชินีอะลียะฮ์แห่งอิรัก เป็นพระมาตุจฉา (ป้าฝ่ายแม่)ใน พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก พระองค์สิ้นพระชนม์จากการปฏิวัติ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2501
เจ้าหญิงอิมาน บินต์ ฮุซัยน์ บิน อับดุลลอฮ์

เจ้าหญิงอิมาน บินต์ ฮุซัยน์ บิน อับดุลลอฮ์ (อาหรับ: إيمان بنت الحسين بن عبد الله الثاني) (ประสูติ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2567) เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายฮุซัยน์ มกุฎราชกุมารแห่งจอร์แดน กับ เจ้าหญิงรัจวา อัล ฮุซัยน์ พระราชนัดดาพระองค์แรกใน สมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลอฮ์ที่ 2 แห่งจอร์แดน กับ สมเด็จพระราชินีรานยาแห่งจอร์แดน และเป็นทายาทรุ่นที่ 43 ของมุฮัมมัด
พระนาม อิมาน (อาหรับ: إيمان) แปลว่า ศรัทธา มักเป็นชื่อที่สตรีชาวอาหรับใช้กัน โดยพระราชวงศ์จอร์แดนที่ทรงพระนามอิมาน เช่น เจ้าหญิงอีมาน บินต์ อัลฮุซัยน์ พระปิตุจฉา (อาหญิง) , เจ้าหญิงอิมาน บิน ฮุสเซน พระญาติ เป็นต้น
ปิยะชนก ดาฤทธิ์

ปิยะชนก ดาฤทธิ์ ชื่อเล่น ปอย (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 –) เป็นนักฟุตบอลระดับอาชีพชาวไทย ผู้ทำหน้าที่ในตำแหน่งเซ็นเตอร์แบ็กให้แก่สโมสรฟุตบอลมหาสารคาม เอสบีทีในศึกไทยลีก 2
โองาโนะ

โองาโนะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอชิจิบุ จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด ณ วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 9,758 คน ความหนาแน่นของประชากร 57 คนต่อตารางกิโลเมตร บางส่วนของเมืองอยู่ภายในเขตอุทยานแห่งชาติชิจิบุ-ทามะ-ไค
ภูมิศาสตร์.
เมืองโองาโนะตั้งอยู่ในพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกสุดของจังหวัดไซตามะ ล้อมรอบด้วยนครชิจิบุทางทิศเหนือ ตะวันออก และใต้ และติดกับจังหวัดกุมมะทางทิศตะวันตก
ภูมิอากาศ.
เมืองโองาโนะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfb") มีลักษณะเด่นคือ มีฤดูร้อนที่อบอุ่น และฤดูหนาวที่เย็นสบายโดยมีหิมะตกเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 10.4 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 2,222 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 21.9 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ −1.2 °C
สถิติประชากร.
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของเมืองโองาโนะลดลงในอัตราที่เร็วขึ้นในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเมืองโองาโนะขึ้นภายในอำเภอชิจิบุ จังหวัดไซตามะ ต่อมาได้ผนวกรวมหมู่บ้านนางาวากะที่อยู่ใกล้เคียงเข้าเป็นส่วนหนึ่งเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1955 ตามด้วยหมู่บ้านมิตางาวะและคูราโอะเมื่อวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1956 และในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2005 หมู่บ้านเรียวกามิก็ได้ถูกรวมเข้ากับเมืองโองาโนะ
การเมืองการปกครอง.
เมืองโองาโนะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 12 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด เมืองโองาโนะร่วมกับหมู่บ้านฮิงาชิจิจิบุ เมืองมินาโนะ เมืองนางาโตโระ และเมืองโยโกเซะ เป็นเขตเลือกตั้งหนึ่งที่ส่งสมาชิกสภาจังหวัดไซตามะจำนวน 1 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองโองาโนะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 11 ของจังหวัดไซตามะ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
เมืองโองาโนะเป็นชุมชนที่อยู่อาศัยชานเมืองเนื่องจากอยู่ใกล้กับนครชิจิบุ
การศึกษา.
เมืองโองาโนะมีโรงเรียนประถมศึกษา 4 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 1 แห่งที่สังกัดเทศบาลเมืองโองาโนะ และมีโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 1 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดไซตามะ
การขนส่ง.
รถไฟ.
เมืองโองาโนะไม่มีรถไฟโดยสารให้บริการ สถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดคือสถานีชิจิบุในนครชิจิบุ
การรุกรานซีเรียของอิสราเอล (พ.ศ. 2567)

เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2024 อิสราเอลได้รุกรานเขตกันชนระหว่างซีเรียและที่ราบสูงโกลันที่ถูกยึดครองโดยอิสราเอล และได้ทำการโจมตีทางอากาศเพื่อทำลายความสามารถทางการทหารของกองทัพซีเรีย หลังจากการล่มสลายของระบอบอัลอะซัด
สงครามกลางเมืองซีเรียที่เริ่มขึ้นในปี 2011 แต่สงบลงหลังจากข้อตกลงหยุดยิงในปี 2020 และต่อมาเกิดการโจมตีจากกลุ่มฝ่ายค้านในปี 2024 ซึ่งนำไปสู่การโค่นล้มระบอบอัลอะซัด ทำให้ประธานาธิบดีบัชชาร อัลอะซัดของซีเรียต้องหลบหนีออกจากเมืองหลวงไปในวันที่ 8 ธันวาคม 2024 ในเหตุการณ์ในวันนั้น กองทัพซีเรียได้ทิ้งตำแหน่งในบริเวณเขตกันชนของกองกำลังสังเกตการณ์การถอนตัวของสหประชาชาติ (UNDOF) หลังจากนั้น เบนจามิน เนทันยาฮู นายกรัฐมนตรีอิสราเอลได้แถลงว่าเหตุการณ์นี้ทำให้ข้อตกลงชายแดนปี 1974 กับซีเรียเป็นโมฆะ และได้สั่งให้กองทัพอิสราเอลเข้าควบคุมพื้นที่เส้นสีม่วงซึ่งเป็นเขตปลอดทหารที่กองทัพอิสราเอลได้ถอนตัวออกในปี 1974 จนกว่าจะมีข้อตกลงใหม่กับรัฐบาลใหม่ของซีเรีย
อิสราเอลยังได้เปิดการโจมตีทางเรือและทางอากาศครั้งใหญ่ต่อเป้าหมายทางการทหารทั่วซีเรียภายใต้ปฏิบัติการที่มีรหัสว่า "ปฏิบัติการลูกธนูแห่งบาชาน" . ปฏิบัติการของอิสราเอลได้ทำลายกองทัพเรือซีเรียและความสามารถทางการทหารของซีเรีย รวมถึงคลังอาวุธเคมี อิสราเอลได้ประกาศวัตถุประสงค์ต่อปฏิบัติการในครั้งนี้ว่าเป็นการยึดครองอย่างเต็มรูปแบบในเขตกันชนของกองกำลังสังเกตการณ์การถอนตัวของสหประชาชาติ, การสร้างเขตความมั่นคงที่ปราศจากอาวุธหนัก, และการป้องกันการลักลอบขนส่งอาวุธของอิหร่านที่ผ่านซีเรียไปยังเลบานอน แต่ปฏิบัติการของอิสราเอลในซีเรียได้รับการประณามจากนานาชาติ ผู้นำโดยพฤตินัยของซีเรีย อะห์มัด อัชชะเราะอ์ ได้วิจารณ์ถึงการกระทำของอิสราเอล โดยกล่าวว่า อิสราเอลไม่สามารถให้เหตุผลในการกระทำของอิสราเอลในซีเรียได้ แต่ก็กล่าวเพิ่มเติมว่าประเทศของเขาไม่มีสถานะที่จะถูกดึงเข้าสู่ความขัดแย้งครั้งใหม่
ดุนยา อะบูฏอลิบ

ดุนยา อะลี เอ็ม. อะบูฏอลิบ (เกิดวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1997) เป็นผู้เข้าแข่งขันเทควันโดชาวซาอุดีอาระเบีย เธอเป็นสตรีชาวซาอุดีอาระเบียคนแรกที่เข้ารอบโอลิมปิกด้วยความสามารถของเธอเอง
อาชีพ.
พ่อของเธอทำให้เธอรู้จักกับเทควันโด ศิลปะการต่อสู้เกาหลี ตอนอายุ 8 ขวบ ซึ่งในเวลานั้นผู้หญิงไม่ได้รับอนุญาตให้ออกกำลังการในโรงเรียน กีฬานี้เป็นสิ่งที่หายากในประเทศซาอุดีอาระเบีย โดยเฉพาะสำหรับผู้หญิง เธอฝึกในสโมสรส่วนตัวกับพี่/น้องชายจนกระทั่งอายุ 13 ปี ซึ่งเธอถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วม เนื่องจากเพศของเธอ กระนั้น ดุนยายังคงฝึกซ้อมที่บ้านกับโค้ชของพี่/น้องชายเธอ จนกระทั่งเธอเข้าร่วมสหพันธ์เทควันโดซาอุดีอาระเบียอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2015
ดุนยาเข้าแข่งขันในซาอุดีเกมส์ และเป็นหนึ่งในนักกีฬา 4 คนที่เป็นตัวแทนซาอุดีอาระเบียในเทควันโดชิงแชมป์โลก 2022 ที่กัวดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก เธอเป็นนักกีฬาหญิงคนเดียวในทีม โดนเข้าแข่งขันประเภท 49 กก. ภายใต้การฝึกสอนของคูร์บัน โบกดา (Kurban Bogda) จากรัสเซีย เธอชนะที่สามในการแข่งขันประเภทฟลายเวทที่เม็กซิโก และยังรักษาตำแหน่งอันดับ 3 ในการแข่งขันที่เอเชียเกมส์ 2022
ใน ค.ศ. 2024 หลังผ่านการแข่งขันคัดเลือกเอเชีย ดุนยาเป็นสตรีชาวซาอุดีอาระเบียคนแรกในประวัติศาสตร์ที่เข้ารอบโอลิมปิกด้วยความสามารถขงเธอเอง ก่อนหน้านั้น นักกีฬาหญิงจากซาอุดีอาระเบียทั้งหมดถูกนำมารวมไว้เป็นส่วนหนึ่งของการจัดสรรโควตาระดับชาติแล้ว เจ้าชายอับดุลอะซีซ บิน ตุรกี อัลฟัยศ็อล รัฐมนตรีกระทรวงกีฬาซาอุดิอาระเบีย ทรงแสดงความยินดี 
เธอเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ประเภทเทควันโดหญิง 49 กก. เธอเอาชนะนักกรีฑาชาวอิสราเอล Avishag Semberg ในการแข่งขันรอบแรก
มัสอูดียะฮ์

มัสอูดียะฮ์  เป็นหมู่บ้านในประเทศซีเรียตอนกลาง ตั้งอยู่ในทางตะวันออกเฉียงเหนือของฮอมส์ในเขตผู้ว่าการฮอมส์ พื้นที่ใกล้เคียงได้แก่ตำบลญุบบุลญัรรอห์ทางใต้และบัรรีชัรกีทางตะวันตกเฉียงเหนือ รายงานจากสำนักงานสถิติกลางซีเรีย (CBS) มัสอูดียะฮ์มีประชากร 1,755 คนตามสำมะโน ค.ศ. 2004 พลเมืองส่วนใหญ่นับถืออะละวี
ยูอิจิ โฮเสะ

ยูอิจิ โฮเสะ (; โรมาจิ: "Hose Yūichi", เกิด 22 กรกฎาคม 1986) เป็นนักพากย์ ผู้บรรยายเรื่อง และ นักเขียนบท ชาวญี่ปุ่น เป็นอาจารย์พิเศษที่โรงเรียนวิชาชีพด้านการพากย์เสียง เกิดที่เมืองชิซึโอกะ จังหวัดชิซึโอกะ สังกัดอครอสเอนเทอร์เทนเมนต์
โทรุ ซากุราอิ

โทรุ ซากุราอิ (; โรมาจิ: "Sakurai Tōru", เกิด 10 พฤศจิกายน 1987) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโงะ สังกัดค่ายเค็นโพรดักชัน
นาซึนะ มิกิ

นาซึนะ มิกิ (; โรมาจิ: "Miki Nazuna") เป็นนักแต่งไลต์โนเวลญี่ปุ่น เกิดและเติบโตในเมืองไทเป ไต้หวัน ภาษาแม่คือภาษาจีน แต่แต่งนิยายเป็นภาษาญี่ปุ่น เป็นสมาชิกของสมาคมนักเขียนนิยายสืบสวนสอบสวนแห่งญี่ปุ่น และ สมาคมนักเขียนมังงะญี่ปุ่น ที่มาของนามปากกามาจากคำสลับอักษรของชื่อนักพากย์ นานะ มิซึกิ
มิยู สึจิ

มิยู สึจิ (; โรมาจิ: "Tsuji Miyū", เกิด 6 กรกฎาคม 1996) เป็นนักแสดง ไอดอล นักพากย์ และ นักเดินแบบ ชาวญี่ปุ่น สังกัดค่ายออสการ์โปรโมชัน เกิดที่โตเกียว เป็นสมาชิกวงไอดอล elfin'
มิซาโตะ (จังหวัดมิยางิ)

มิซาโตะ  เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในอำเภอโทดะ จังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งหมด ณ วันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 2024 เมืองนี้มีจำนวนประชากรประมาณ 22,626 คน มีความหนาแน่นของประชากร 302 คนต่อตารางกิโลเมตร
ภูมิศาสตร์.
เมืองมิซาโตะตั้งอยู่ในเขตจังหวัดมิยางิตอนกลางค่อนไปทางเหนือ อยู่บนที่ราบโอซากิ
ภูมิอากาศ.
เมืองมิซาโตะมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การแบ่งเขตภูมิอากาศแบบเคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเด่นคือมีฤดูร้อนที่อากาศอบอุ่นและฤดูหนาวที่อากาศเย็น อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 11.6 °C ปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 1,210 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคมอยู่ที่ประมาณ 24.4 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมอยู่ที่ประมาณ −0.1 °C
สถิติประชากร.
ตามข้อมูลสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น ระบุว่าจำนวนประชากรของเมืองมิซาโตะเริ่มลดลงหลังจาก ค.ศ. 2000
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่ที่เป็นเมืองมิซาโตะในปัจจุบัน เดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นโบราณที่ชื่อแคว้นมุตสึ พื้นที่บริเวณนี้มีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ยุคโจมงเป็นอย่างน้อย โดยชาวเอมิชิเป็นกลุ่มคนที่มาตั้งถิ่นฐานเป็นกลุ่มแรก ๆ ต่อมาในยุคโคฟุง มีการตั้งถิ่นฐานในบริเวณที่ปัจจุบันกลายมาเป็นหมู่บ้านโคโงตะ ในช่วงหลังของยุคเฮอัง พื้นที่แห่งนี้ถูกปกครองโดยตระกูลโอชูฟูจิวาระ ในช่วงยุคเซ็งโงกุ พื้นที่นี้ถูกกลุ่มซามูไรหลายกลุ่มแย่งชิงดินแดน ก่อนที่จะตกอยู่ภายใต้การควบคุมของตระกูลดาเตะแห่งแคว้นศักดินาเซ็นได ภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในช่วงยุคเอโดะ
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาล ได้มีการจัดตั้งหมู่บ้านโคโงตะและหมู่บ้านนังโงขึ้นเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1889 โดยหมู่บ้านโคโงตะได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1907 และผนวกรวมเมืองฟูโดโดะ หมู่บ้านคิตาอูระ และหมู่บ้านนากาโซเนะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1954 และหมู่บ้านชิกิตามะเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1954 ส่วนหมู่บ้านนังโงได้รับการยกฐานะเป็นเมืองเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1954 ต่อมาเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2006 ได้มีการควบรวมเมืองโคโงตะและเมืองนังโงเข้าด้วยกัน เพื่อจัดตั้งเป็นเมืองมิซาโตะ
การเมืองการปกครอง.
เมืองมิซาโตะมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี-สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภาเมืองเป็นฝ่ายนิติบัญญัติระบบสภาเดียวซึ่งประกอบด้วยสมาชิก 16 คน ในแง่ของการเมืองระดับจังหวัด เมืองมิซาโตะและเมืองวากูยะที่อยู่ใกล้เคียงรวมกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภาจังหวัดมิยางิจำนวน 1 คน และในแง่ของการเมืองระดับชาติ เมืองมิซาโตะเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งที่ 5 ของจังหวัดมิยางิ ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเป็นสภาล่างของรัฐสภาญี่ปุ่น
เศรษฐกิจ.
เศรษฐกิจของเมืองมิซาโตะส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการเกษตร โดยเฉพาะการปลูกข้าว
การศึกษา.
เมืองมิซาโตะมีโรงเรียนประถมศึกษา 6 แห่งและโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น 3 แห่งที่สังกัดเทศบาลเมืองมิซาโตะ และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย 2 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดมิยางิ นอกจากนี้ ทางจังหวัดมิยางิยังเปิดโรงเรียนการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการอีก 2 แห่งในเมืองมิซาโตะ
จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป มีนาคม พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2531 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอลำปลายมาศ, อำเภอพุทไธสง, อำเภอสตึก, อำเภอคูเมือง, อำเภอหนองหงส์ และอำเภอนาโพธิ์
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนางรอง, อำเภอบ้านกรวด, อำเภอละหานทราย, อำเภอปะคำ, อำเภอหนองกี่ และกิ่งอำเภอโนนสุวรรณ
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอเมืองบุรีรัมย์, อำเภอประโคนชัย, อำเภอกระสัง, กิ่งอำเภอห้วยราช และกิ่งอำเภอพลับพลาชัย
จังหวัดบุรีรัมย์ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดบุรีรัมย์ พ.ศ. 2531 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2531 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 3 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 9 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอลำปลายมาศ, อำเภอพุทไธสง, อำเภอสตึก, อำเภอคูเมือง, อำเภอหนองหงส์ และอำเภอนาโพธิ์
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอนางรอง, อำเภอบ้านกรวด, อำเภอละหานทราย, อำเภอปะคำ และอำเภอหนองกี่
เขตเลือกตั้งที่ 3.
เขตการเลือกตั้งที่ 3 ประกอบด้วยอำเภอเมืองบุรีรัมย์, อำเภอประโคนชัย และอำเภอกระสัง
เกาะแวนคูเวอร์

เกาะแวนคูเวอร์  เป็นเกาะทางตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา เกาะมีความยาว 456 กม. (283 ไมล์) ส่วนที่กว้างที่สุดกว้าง 100 กม. (62 ไมล์) และมีพื้นที่ทั้งหมด 32,100 กม. เป็นส่วนแผ่นดิน 31,285 กม. เกาะแห่งนี้เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดตามแนวชายฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกา
ประชากรของเกาะแวนคูเวอร์อยู่ที่ 864,864 คนในปี 2021 เกือบครึ่งหนึ่งของประชากร (~400,000 คน) อาศัยอยู่ในเขตมหานครเกรเทอร์วิกตอเรีย บนปลายสุดของเกาะ ซึ่งรวมถึงเมืองวิกตอเรีย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐบริติชโคลัมเบีย