การแนะแนว ณ สถานที่

<table class="infobox" style="width: 22em"></table>
"การแนะแนว ณ สถานที่" (หรือ "ทัศนาจรแนะแนว" หรือ "การแนะแนวในพื้นที่") เป็นศัพท์ที่ใช้ในสื่อมวลชนของเกาหลีเหนือเพื่ออธิบายการปรากฏตัวของผู้นำสูงสุด มักเกิดขึ้นในสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับการทหารหรืออุตสาหกรรม ที่ซึ่งผู้นำจะให้คำสั่งต่าง ๆ การแนะแนว "ณ สถานที่" เป็นส่วนสำคัญของการโฆษณาชวนเชื่อของเกาหลีเหนือและลัทธิบูชาบุคคลของราชวงศ์คิม คิม อิล-ซ็อง, คิม จ็อง-อิล และคิม จ็อง-อึนต่างก็ใช้แนวทางปฏิบัตินี้ กล่าวกันว่า "การแนะแนว ณ สถานที่" ยังถูกกระทำโดยคิม จ็อง-ซุก ภรรยาของคิม อิล-ซ็องและมารดาของคิม จ็อง-อิลด้วยเช่นกัน
ความเป็นมาและบทบาทในสังคม.
ในเกาหลีเหนือ "การแนะแนว ณ สถานที่" ถูกนำเสนอว่าเป็น "ความเอื้อเฟื้อฝ่ายเดียวที่มอบให้...โดยผู้ปกครองสูงสุด" และการใช้ศัพท์นี้เป็น "ตัวอย่างหนึ่งว่าระบบเกาหลีเหนือมีพื้นฐานมาจากระบบอุปถัมภ์แบบปิตาธิปไตย" ในโฆษณาชวนเชื่อของเกาหลีเหนือ การแนะแนว "ณ สถานที่" ช่วยเสริมสร้างภาพลักษณ์ของผู้นำที่เอาใจใส่ รอบรู้ และยิ่งใหญ่โดยมอบ "การแนะแนวด้วยความเมตตา" แก่ประชาชน ในหลาย ๆ ครั้ง มักมีนายทหารและเจ้าหน้าที่ระดับสูงจดบันทึกสิ่งที่ผู้นำสูงสุดกำลังพูดหรือแนะนำอยู่เสมอ
วลี "การแนะแนว ณ สถานที่" ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกเพื่ออธิบายกิจกรรมสาธารณะของคิม อิล-ซ็อง ณ สถานที่ใดที่หนึ่ง เกาหลีเหนือยอมรับอย่างเป็นทางการว่าทัศนาจรแนะแนว "ครั้งแรก" ของคิม อิล-ซ็องคือการเยี่ยมชมโรงงานในเปียงยางเมื่อ 24 กันยายน ค.ศ. 1945 แต่ "เป็นที่น่าสงสัยว่านี่เป็นทัศนาจรแนะแนวจริงหรือไม่" เนื่องจากการเยี่ยมเยียนท้องถิ่นของคิม "ไม่สม่ำเสมอและเป็นครั้งคราวในทศวรรษ 1940 มากกว่าจะมีการวางแผนและทำเป็นประจำเหมือนในทศวรรษ 1950 และ 1960" ทัศนาจรแนะแนวครั้งแรก "ในฐานะการกระทำของผู้นำที่เป็นระบบ" เกิดขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1956 ที่โรงงานเหล็กคังซ็อน ที่ซึ่งคิมริเริ่มขบวนการช็อลลีมา "การรณรงค์แข่งขันมวลชนเพื่อการพัฒนาเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว" (ค.ศ. 1957–1961) คิมยังคงใช้ทัศนาจรแนะแนวเพื่อเปิดตัวการรณรงค์ดังกล่าวและนโยบายใหม่อื่น ๆ
ภายใต้การนำของคิม อิล-ซ็อง การแนะแนว ณ สถานที่เป็น "รูปแบบการแสดงออกที่ทันสมัยยิ่งซึ่งเกี่ยวข้องกับการติดต่อใกล้ชิดระหว่างผู้ปกครองที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจกับประชาชนคนธรรมดา โดยคิมได้เดินทางไปเยี่ยมเยียนทั่วประเทศอย่างกว้างขวาง" การเยี่ยมชมไร่นารวม โรงงาน และสถานที่อื่น ๆ ของคิม อิล-ซ็องซึ่งได้รับการประชาสัมพันธ์อย่างกว้างขวางสื่อถึง "เจตนาของการปฏิบัติ 'การแนะแนว ณ สถานที่' ในการแสดงออกถึงอำนาจรัฐและสิทธิอำนาจรัฐ" อย่าง "ทรงพลังและจับต้องได้"
นักวิชาการ อิม แจ-ช็อน เขียนว่า:
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />สำหรับคิม อิล-ซ็อง เป้าหมายของทัศนาจรแนะแนวนั้นมีหลากหลาย ประการแรก เขาต้องการระดมมวลชนเพื่อให้บรรลุเป้าหมายทางเศรษฐกิจโดยการเรียกร้องโดยตรงต่อพวกเขา ประการที่สอง เขาต้องการตรวจสอบว่านโยบายของเขา ซึ่งตัดสินใจในระดับบนสุดนั้น กำลังถูกนำไปปฏิบัติในองค์กรระดับล่างตามที่เขาตั้งใจไว้หรือไม่ ประการที่สาม เขาใช้ทัศนาจรแนะแนวเป็นเครื่องมือในการทำความเข้าใจสถานการณ์ที่มีอยู่ในองค์กรระดับล่างเหล่านี้ก่อนจะตัดสินใจเกี่ยวกับประเด็นนโยบายใหม่ในระดับบนสุด โดยสรุป ทัศนาจรแนะแนวเป็นวิธีการปกครองของผู้นำเกาหลีเหนือเพื่อวัตถุประสงค์หลายประการ ได้แก่ การระดมมวลชน การตรวจสอบนโยบาย และการตรวจสอบความเป็นจริง และยังเป็นวิธีการแก้ไขระบบรัฐการที่ล่าช้าด้วย
ในทศวรรษ 1970 คิม จ็อง-อิล บุตรชายของคิม อิล-ซ็องเข้ารับผิดชอบการจัดการการเดินทางตรวจเยี่ยมของบิดาหลังได้รับแต่งตั้งเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง ตลอดทศวรรษ 1970 และ 1980 ขณะที่ลัทธิบูชาบุคคลขอคิม อิล-ซ็องลึกซึ้งยิ่งขึ้น ทัศนาจรแนะแนวเหล่านี้ก็กลายเป็นกิจวัตรที่ถูกทำให้เป็นพิธีกรรมและศักดิ์สิทธิ์ ทัศนาจรแนะแนวหลายรูปแบบที่แตกต่างกันได้เกิดขึ้น ทัศนาจรแนะแนวปกติเกี่ยวข้องกับการตรวจสอบสถานที่ ซึ่งใช้เวลานานกว่าและมีการเตรียมการที่ครอบคลุมกว่าประเภทอื่น ทัศนาจรแนะแนวพิเศษเกี่ยวข้องกับการที่ผู้นำเลือกหน่วยงานในสถานที่ทำงานแห่งใดแห่งหนึ่งให้เป็นแบบอย่างสำหรับการรณรงค์ระดมมวลชน ทัศนาจรแนะแนวประเภทที่สามคือการเยี่ยมชมซ้ำสถานที่ที่เคยไปก่อนหน้านี้เพื่อติดตามผลการดำเนินงาน สุดท้ายคือ "ทัศนาจรแนะแนวฉับพลัน" ซึ่งผู้นำจะเยี่ยมชมสถานที่นั้น ๆ ณ ที่นั้นทันทีระหว่างการทัศนาจรแนะแนวปกติหรือพิเศษ ในฐานะผู้สืบทอดตำแหน่ง คิม จ็อง-อิลก็เริ่มดำเนินการทัศนาจรแนะแนวของตนเองเช่นกัน แม้ในระยะแรกจะเรียกว่า "การตรวจงาน" และต่อมาเป็น "การแนะแนวด้านธุรกิจ" โดยวลี "การแนะแนว ณ สถานที่" ถูกใช้เป็นครั้งแรกเมื่อกล่าวถึงคิม จ็อง-อิลในวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1988 เมื่อเขา "เยี่ยมชมที่ทำการไปรษณีย์และกระจายเสียง"
ใน ค.ศ. 1994 หลังอสัญกรรมของบิดา คิม จ็อง-อิลขึ้นเป็นผู้นำสูงสุด และเขายังคงดำเนินตามแนวทางปฏิบัติ "การแนะแนว ณ สถานที่" ต่อไป ทัศนาจรชี้แนะแนวของคิม จ็อง-อิลนั้น "เป็นเชิงสัญลักษณ์มากกว่า" ของบิดา และคิม จ็อง-อิล "ดำเนินการในลักษณะเป็นกลไกและมีการจัดฉากมากขึ้นโดยเลี่ยงการสัมผัสโดยตรงกับชาวเกาหลีเหนือทั่วไปมากกว่าที่บิดาเคยทำ" ตรงกันข้ามกับการมุ่งเน้นไปที่สถานที่ทางเศรษฐกิจของบิดา คิม จ็อง-อิลให้ความสำคัญกับสถานที่ทางทหารสำหรับการเยี่ยมชมเพื่อ "แนะแนว ณ สถานที่" ของเขา มากกว่าครึ่งหนึ่งของการเยี่ยมชมของคิม จ็อง-อิลเป็นการเยี่ยมหน่วยทหารหรือเกี่ยวข้องกับทหารในด้านอื่น ๆ แม้เขาจะยังเยี่ยมชมสถานที่ทางการเกษตรและอุตสาหกรรมเบาด้วย การมุ่งเน้นไปที่การเยี่ยมฐานทัพและหน่วยงานทางทหารอื่น ๆ ในช่วง "การเดินทัพอันแสนลำบาก" นี้เป็นการเน้นย้ำยุทธศาสตร์ "ทหารมาก่อน" (ซ็อนกุน) ของรัฐบาลต่อสาธารณชนเกาหลีเหนือ ปริมาณการเยี่ยมชมจำนวนมากที่คิมกระทำได้รับการเน้นย้ำในโฆษณาชวนเชื่อของเกาหลีเหนือ
"ต่างจากบิดา คิม จ็อง-อึน... ได้มุ่งเน้นการเดินทางไปให้การแนะแนว ณ สถานที่ในเปียงยางเป็นหลัก" ควบคู่ไปกับการที่คิม จ็อง-อึนดำเนินโครงการต่าง ๆ ที่มุ่งดึงดูดชนชั้นนี้ เช่น "โรงพยาบาลแม่และเด็ก ศูนย์สุขภาพ สนามสเก็ต กลุ่มอาคารอพาร์ตเมนต์ และสวนสนุก" สิ่งนี้ถูกนักวิเคราะห์มองว่าเป็นสัญญาณบ่งชี้ว่าคิมพยายามรวบรวมการสนับสนุนจากชนชั้นสูงในเมืองของเกาหลีเหนือ
สำนักข่าวกรองแห่งชาติเกาหลีใต้รายงานว่าการเตรียมการล่วงหน้าสำหรับ "การแนะแนว ณ สถานที่" เริ่มขึ้นที่โรงงานหรือสถานที่ทำงานที่กำหนดไว้ "หนึ่งปีก่อนจะมีการให้คำแนะแนวจริง" ในวันจริง ผู้นำจะให้ "คำแนะนำที่เป็นประโยชน์" และคำสั่งสำหรับการปรับปรุงผลิตภาพ หรือสภาพการทำงาน ผู้นำจะถูกล้อมรอบด้วยทหาร สมาชิกพรรค หรือเจ้าหน้าที่รัฐบาลซึ่งจดบันทึกทุกสิ่งที่ผู้นำพูดอย่างระมัดระวัง (แม้แต่เรื่องตลก) ลงในสมุดกระดาษที่เหมือนกัน ภาพเจ้าหน้าที่ต่าง ๆ ที่ตั้งใจจดบันทึกทุกคำพูดของผู้นำจะถูกเผยแพร่ผ่านสื่อของรัฐ เป็นการส่งเสริมภาพลักษณ์ของผู้นำในฐานะผู้รู้ทุกสิ่ง หลังจากนั้นจะมีการจัด "การชุมนุมเพื่อแสดงความจงรักภักดี" และมีการสร้างอนุสรณ์หรือแผ่นป้ายเพื่อรำลึกถึงการเยี่ยมเยียนและคำกล่าว สิ่งนี้ถูกใช้เป็นเครื่องมือสำหรับ "การสร้างความศรัทธา" และสถานที่นั้นจะได้รับการปฏิบัติด้วยความเคารพ
นักวิเคราะห์ได้ใช้การปรากฏตัวของเจ้าหน้าที่ระดับสูงต่าง ๆ ของเกาหลีเหนือที่ติดตามผู้นำในการเยี่ยมชมเพื่อ "แนะแนว ณ สถานที่" เป็นวิธีการหนึ่งในการวิเคราะห์ความแตกต่างในลำดับชั้นและโครงสร้างอำนาจของเกาหลีเหนือภายใต้การนำของคิม จ็อง-อิลและคิม จ็อง-อึน ในการวิเคราะห์เครือข่ายทางสังคมนี้ การขึ้นและลงของบุคคลต่าง ๆ สามารถสังเกตได้ และอำนาจสัมพัทธ์ของกลุ่มต่าง ๆ ตามอายุและสังกัด (องค์กรพรรคเทียบกับสำนักรัฐบาลเทียบกับกองทัพ) สามารถมองเห็นได้