สาธารณรัฐโซเวียตจีน

สาธารณรัฐโซเวียตจีน (ย่อ: CSR) เป็นรัฐที่อยู่ในประเทศจีน การประกาศก่อตั้งขึ้นเมื่อ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1931 โดยผู้นำพรรคคอมมิวนิสต์จีน เหมา เจ๋อตงและจู เต๋อในช่วงต้นสงครามกลางเมืองจีน ดินแดนของสาธารณรัฐโซเวียตจีนนั้นไม่ต่อเนื่องกัน โดยครอบคลุม 18 มณฑลและ 4 อำเภอที่อยู่ภายใต้การควบคุมของคอมมิวนิสต์ รัฐบาลของสาธารณรัฐโซเวียตจีนตั้งอยู่ในดินแดนส่วนที่ใหญ่ที่สุด โซเวียตเจียงซี ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่รุ่ยจิน ด้วยความสำคัญของโซเวียตเจียงซีในช่วงต้นของสาธารณรัฐโซเวียตจีน บางครั้งจึงมีการใช้ชื่อ "โซเวียตเจียงซี" เพื่อเรียกสาธารณรัฐโซเวียตจีนโดยรวม ดินแดนส่วนประกอบอื่น ๆ ของสาธารณรัฐโซเวียตจีน ได้แก่ โซเวียตหมิ่นเจ้อก้าน, เซียงก้าน, เซียงเอ้อก้าน, หงหู, เซียงเอ้อชวนเฉียน, เอ้อยฺวี่หว่าน, เอ้อยฺวี่ฉ่าน, ฉ่านซี-กานซู่, เสฉวน-ฉ่านซี และไห่ลู่เฟิง
เหมา เจ๋อตงดำรงตำแหน่งทั้งประธานและนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐโซเวียตจีน; เขาสั่งการทั้งรัฐและรัฐบาล ประสบการณ์ของเหมาในฐานะผู้บัญชาการ "รัฐเล็กภายในรัฐ" นี้ทำให้เขามีความเชี่ยวชาญด้านสงครามเคลื่อนที่และการจัดระเบียบชาวนา ซึ่งช่วยให้เขานำพรรคคอมมิวนิสต์จีนไปสู่ชัยชนะใน ค.ศ. 1949
การทัพโอบล้อมที่ริเริ่มโดยก๊กมินตั๋งใน ค.ศ. 1934 บังคับให้พรรคคอมมิวนิสต์จีนต้องละทิ้งโซเวียตส่วนใหญ่ในภาคใต้ของจีน พรรคคอมมิวนิสต์จีน (รวมถึงผู้นำสาธารณรัฐโซเวียตจีน) เริ่มต้นการเดินทัพทางไกลจากภาคใต้ของจีนไปยังโซเวียตเหยียนอาน ซึ่งเป็นที่ที่สาธารณรัฐโซเวียตจีนยังคงดำรงอยู่ต่อไปได้ในส่วนที่เหลืออยู่ หลายเหตุการณ์ที่ซับซ้อนใน ค.ศ. 1936 ถึงจุดสูงสุดในอุบัติการณ์ซีอาน ซึ่งเจียง ไคเชกถูกลักพาตัวและถูกบังคับให้เจรจากับพรรคคอมมิวนิสต์จีน พรรคคอมมิวนิสต์จีนเสนอยุบสาธารณรัฐโซเวียตจีนและให้กองทัพแดงจีนอยู่ภายใต้การบังคับบัญชา (ในนาม) ของก๊กมินตั๋ง แลกกับการปกครองตนเองและการเป็นพันธมิตรเพื่อต่อต้านญี่ปุ่น การเจรจาเหล่านี้ประสบความสำเร็จ และในที่สุดก็นำไปสู่การก่อตั้งแนวร่วมที่สอง สาธารณรัฐโซเวียตจีนถูกยุบอย่างเป็นทางการในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1937 และโซเวียตเหยียนอานถูกจัดตั้งขึ้นใหม่อย่างเป็นทางการในชื่อภูมิภาคชายแดนฉ่าน-กาน-หนิงและจิ้น-ฉา-จี้
ประวัติศาสตร์.
ภูมิหลัง.
ในช่วงระหว่างแนวร่วมที่หนึ่งระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์และก๊กมินตั๋ง ทั้งสองพรรคเริ่มการกรีธาทัพขึ้นเหนือเพื่อรวมจีนให้เป็นรัฐบาลเดียว#เปลี่ยนทาง ใน ค.ศ. 1927 ก๊กมินตั๋งยุติแนวร่วมด้วยการสังหารหมู่ที่เซี่ยงไฮ้และปราบปรามคอมมิวนิสต์อย่างรุนแรง#เปลี่ยนทาง คอมมิวนิสต์รวมถึงหน่วยทหารบางส่วนที่ภักดีต่อพวกเขาหนีออกจากเขตเมืองเข้าไปในชนบท ที่ซึ่งพวกเขาก่อตั้งกองทัพแดงของกรรมกรและชาวนาจีนเพื่อทำสงครามกลางเมือง กลุ่มขนาดใหญ่ทางตอนใต้ของจีนนำโดยเหมา เจ๋อตงสร้างฐานในเทือกเขาจิ่งกังที่ห่างไกล การปราบปรามการก่อความไม่สงบของก๊กมินตั๋งบีบให้เหมาและกลุ่มของเขาต้องย้ายที่ตั้งอีกครั้ง และพวกเขาก็ย้ายเข้าไปในพื้นที่ชายแดนระหว่างมณฑลเจียงซีและฝูเจี้ยน#เปลี่ยนทาง 
ขณะเดียวกัน คอมมิวนิสต์จากพื้นที่อื่น ๆ ของจีนก็ดำเนินรอยตามรูปแบบการถอยร่นเข้าสู่ชนบทที่คล้ายคลึงกัน เพื่อฟื้นฟูความเข้มแข็งของพรรค การประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 6 มีคำสั่งให้แกนนำระดับท้องถิ่นในชนบทเหล่านี้จัดตั้งรัฐบาลโซเวียตขึ้น ตั้งแต่ ค.ศ. 1929 โซเวียตเริ่มถูกจัดตั้งขึ้นในพื้นที่ห่างไกลทั่วประเทศ รวมถึงพื้นที่ชนบทของกว่างซี, พื้นที่ชายแดนเอ้อยฺวี่หว่านและพื้นที่ชายแดนเซียงเอ้อก้าน กลุ่มของเหมาก่อตั้งโซเวียตเจียงซีขึ้น ซึ่งกลายเป็นรัฐบาลโซเวียตที่ใหญ่ที่สุดและมีการบริหารที่ดีที่สุดเนื่องจากมีแกนนำคอมมิวนิสต์จำนวนมากจากทั่วประเทศเข้ามาลี้ภัยอยู่ที่นั่น แม้คณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จะยังคงเคลื่อนไหวใต้ดินอยู่ในเซี่ยงไฮ้ในช่วงเวลานี้ แต่ศูนย์กลางอำนาจทางการเมืองก็เริ่มย้ายมาอยู่ที่เหมาในเจียงซีแล้ว
การสถาปนาและการเติบโต.
ใน ค.ศ. 1931 พรรคคอมมิวนิสต์ตัดสินใจรวมฐานซึ่งกระจัดกระจายเหล่านี้ให้เป็นรัฐเดียว นั่นคือสาธารณรัฐโซเวียตจีน#เปลี่ยนทาง ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1931 การประชุมผู้แทนประชาชนโซเวียตแห่งชาติประกาศสถาปนาสาธารณรัฐโซเวียตจีนขึ้นในรุ่ยจิน มณฑลเจียงซี#เปลี่ยนทาง เป็นที่น่าสังเกตว่า การสื่อสารระหว่างโซเวียตที่อยู่ห่างไกลนั้นแย่มาก (ด้วยการแยกตัวและแรงกดดันอย่างหนักจากก๊กมินตั๋ง) ถึงขนาดที่โซเวียตใหญ่อันดับสอง ในเอ้อยฺวี่หว่าน ไม่สามารถส่งผู้แทนเข้าร่วมได้ แต่กลับจัดการประชุมของตนเองขึ้นแทน
ด้วยเหมา เจ๋อตงในฐานะทั้งประมุขแห่งรัฐ  และหัวหน้ารัฐบาล  สาธารณรัฐโซเวียตจีนจึงค่อย ๆ ขยายตัวจนรุ่งเรืองถึงขีดสุดใน ค.ศ. 1933#เปลี่ยนทาง โดยปกครองประชากรที่เกิน 3.4 ล้านคนในพื้นที่ประมาณ 70,000 ตารางกิโลเมตร (แม้โซเวียตที่แยกตัวออกมาไม่ได้เชื่อมต่อกันเป็นผืนดินต่อเนื่องก็ตาม)#เปลี่ยนทาง 
การทัพโอบล้อม.
กองทัพปฏิวัติแห่งชาติดำเนินการทัพหลายครั้งเพื่อต่อต้านโซเวียตต่าง ๆ ของสาธารณรัฐโซเวียตจีนซึ่งรู้จักในชื่อ "การทัพโอบล้อม" โซเวียตเจียงซีสามารถรอดพ้นจากการทัพโอบล้อมครั้งที่หนึ่ง สองและสามมาได้ด้วยการใช้ยุทธวิธีกองโจรที่ยืดหยุ่น อย่างไรก็ตาม หลังการทัพต่อต้านการโอบล้อมครั้งที่สาม เหมาถูกแทนที่โดยหวัง หมิง คอมมิวนิสต์จีนที่เดินทางกลับจากสหภาพโซเวียต กองทัพแดงจีนถูกบัญชาการโดยคณะกรรมาธิการสามคน รวมถึงอ็อทโท เบราน์ (ที่ปรึกษาทางทหารของโคมินเทิร์น), ปั๋ว กู่และโจว เอินไหล ผู้ร่วมงานของหวัง หมิง จากนั้นสาธารณรัฐโซเวียตจีนก็เริ่มเสื่อมถอยอย่างรวดเร็ว ด้วยการปกครองแบบฝ่ายซ้ายจัดและบัญชาการทางทหารที่ไร้ความสามารถ ผู้นำชุดใหม่ไม่สามารถกำจัดอิทธิพลของเหมาได้ (ซึ่งยังคงดำเนินต่อไปในระหว่างการทัพโอบล้อมครั้งที่สี่) ซึ่งช่วยปกป้องคอมมิวนิสต์ไว้ได้ชั่วคราว อย่างไรก็ตาม ด้วยการครอบงำของผู้นำคอมมิวนิสต์ชุดใหม่หลังการทัพต่อต้านการโอบล้อมครั้งที่สี่ กองทัพแดงจึงลดจำนวนลงเกือบครึ่ง ยุทโธปกรณ์ส่วนใหญ่สูญหายไปในระหว่างการทัพโอบล้อมครั้งที่ห้าของเจียง ไคเชก ซึ่งเริ่มต้นใน ค.ศ. 1933 และถูกวางแผนโดยที่ปรึกษาชาวนาซีที่เจียงเพิ่งจ้างมาซึ่งพัฒนากลยุทธ์การสร้างป้อมเพื่อรุกคืบในการโอบล้อม สิ่งนี้มีประสิทธิภาพ ในความพยายามฝ่าวงล้อม กองทัพแดงปิดล้อมป้อมหลายครั้ง ประสบความสูญเสียอย่างหนักและประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ด้วยเหตุนี้ สาธารณรัฐโซเวียตจีนจึงหดตัวลงอย่างมากเนื่องด้วยการเสียกำลังคนและยุทโธปกรณ์ของกองทัพแดงจีน
การเดินทัพทางไกล.
เนื่องจากไม่สามารถรักษาโซเวียตเจียงซีไว้ได้ คณะกรรมาธิการสามัญจึงแต่งตั้งปั๋ว (รับผิดชอบด้านการเมือง), เบราน์ (รับผิดชอบยุทธศาสตร์ทางทหาร) และโจว (รับผิดชอบการดำเนินงานตามแผนทางทหาร) เพื่อจัดการการอพยพ คอมมิวนิสต์สามารถซ่อนความตั้งใจของตนจากกองกำลังชาตินิยมที่ปิดล้อมได้นานพอจะดำเนินการฝ่าวงล้อมได้สำเร็จ วันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1934 กำลังทหารและพลเรือนประมาณ 130,000 นายภายใต้ปั๋ว กู่และอ็อทโท เบราน์เข้าโจมตีแนวรบของก๊กมินตั๋งใกล้เมืองยฺวี่ตู ทหารกว่า 86,000 นาย เจ้าหน้าที่ปกครอง 11,000 คนและพลเรือนผู้แบกหามอีกหลายพันคนสามารถฝ่าวงล้อมออกมาได้สำเร็จ ส่วนที่เหลือซึ่งส่วนใหญ่เป็นทหารที่บาดเจ็บหรือป่วย ยังคงสู้รบเพื่อถ่วงเวลาหลังกำลังหลักจากไปแล้ว และจากนั้นก็กระจัดกระจายไปในชนบท หลังผ่านป้อมสามในสี่แห่งที่จำเป็นในการหลบหนีจากการโอบล้อมของเจียง กองทัพแดงก็ถูกสกัดโดยทหารชาตินิยมประจำการ และได้รับความสูญเสียอย่างหนัก จากคอมมิวนิสต์ 86,000 คนที่พยายามฝ่าออกจากเจียงซีพร้อมกับกองทัพแดงที่หนึ่ง มีเพียง 36,000 คนเท่านั้นที่หลบหนีได้สำเร็จ ด้วยขวัญกำลังใจที่ต่ำภายในกองทัพแดงในเวลานั้น จึงไม่สามารถทราบได้ว่าสัดส่วนความสูญเสียเหล่านี้เกิดจากการบาดเจ็บจากการสู้รบมากน้อยเพียงใด และสัดส่วนใดเกิดจากการละทิ้งหน้าที่ สภาพการณ์ของการถอนทัพโดยบังคับของกองทัพแดงทำให้ผู้นำคอมมิวนิสต์บางคน (โดยเฉพาะปั๋ว กู่และอ็อทโท เบราน์) ขวัญเสีย แต่โจวยังคงสงบและรักษากองบัญชาการของตนไว้ได้
การล่าถอยครั้งนี้ถือเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งที่ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อการเดินทัพทางไกล ตลอดระยะเวลาสองปีต่อมา กำลังคอมมิวนิสต์ละทิ้งโซเวียตเกือบทั้งหมดในจีนตอนใต้ซึ่งเคยเป็นแกนหลักของสาธารณรัฐโซเวียตจีน ผู้รอดชีวิตบางส่วนหลบซ่อนตัวหรือไม่ก็ติดตามเหมาไปเหยียนอาน ที่ซึ่งพวกเขาลี้ภัยในภูมิภาคชายแดนฉ่าน-กาน-หนิง
การล่มสลาย.
สาธารณรัฐโซเวียตจีนยังคงดำรงอยู่ต่อไปอย่างเป็นทางการแม้หลังการเดินทัพทางไกล เนื่องจากคอมมิวนิสต์ยังคงควบคุมพื้นที่บางส่วน เช่น โซเวียตหูเป่ย์-เหอหนาน-ฉ่านซี เป่าอานเคยเป็นเมืองหลวงชั่วคราวกระทั่งรัฐบาลคอมมิวนิสต์ย้ายไปโซเวียตเหยียนอาน สาธารณรัฐโซเวียตจีนถูกยุบในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1937 เมื่อพรรคคอมมิวนิสต์จีนออกแถลงการณ์เรื่องความเป็นเอกภาพกับก๊กมินตั๋งในแนวร่วมที่สอง ซึ่งสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สองเพิ่งเริ่มต้นได้เพียงไม่กี่สัปดาห์ พรรคคอมมิวนิสต์จีนยังคงควบคุมเหยียนอาน "โดยพฤตินัย" ซึ่งเป็นฐานตลอดช่วงที่เหลือของสงครามกับญี่ปุ่น
การปกครอง.
สาธารณรัฐโซเวียตจีนมีทั้งรัฐบาลกลางและรัฐบาลท้องถิ่นและภูมิภาค#เปลี่ยนทาง ดำเนินงานสถาบันต่าง ๆ รวมถึงระบบการศึกษาและระบบศาล#เปลี่ยนทาง สาธารณรัฐโซเวียตจีนยังออกสกุลเงิน#เปลี่ยนทาง และบัญญัติแนวทางรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐใน ค.ศ. 1934
การปฏิรูปที่ดิน.
นโยบายสำคัญที่สุดที่รัฐบาลโซเวียตนำมาใช้คือการจัดสรรที่ดินใหม่ ซึ่งทำลายระบบเศรษฐกิจการเมืองที่ครอบงำโดยเจ้าของที่ดินซึ่งเคยมีมาก่อนหน้านี้#เปลี่ยนทาง สาธารณรัฐโซเวียตจีนออกกฎหมายที่ดิน ค.ศ. 1931 ซึ่งระบุว่า:#เปลี่ยนทาง 
<templatestyles src="Template:Blockquote/styles.css" />ที่ดินทั้งหมดที่เป็นของเจ้าของที่ดินศักดินา ผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นและขุนนางชั่ว ขุนศึก ข้าราชการ และเจ้าของที่ดินส่วนตัวรายใหญ่อื่น ๆ ไม่ว่าจักทำการเพาะปลูกเองหรือให้เช่า จักถูกริบโดยไม่มีการชดเชย ที่ดินที่ถูกริบนี้จักถูกจัดสรรใหม่แก่ชาวนาผู้ยากไร้และชาวนาชนชั้นกลางผ่าน [สาธารณรัฐโซเวียตจีน] อดีตเจ้าของที่ดินที่ถูกริบจักไม่มีสิทธิได้รับการจัดสรรที่ดินใด ๆ
ที่ดินของชาวนาผู้มั่งคั่งก็ถูกริบเช่นกัน แม้ชาวนาผู้มั่งคั่งมีสิทธิได้รับที่ดินคุณภาพต่ำกว่าหากพวกเขาเพาะปลูกเอง#เปลี่ยนทาง ภายใน ค.ศ. 1932 พรรคคอมมิวนิสต์ได้ทำให้การถือครองที่ดินเท่าเทียมกัน และกำจัดหนี้สินภายในสาธารณรัฐโซเวียตจีน#เปลี่ยนทาง แม้กฎหมายที่ดิน ค.ศ. 1931 จะยังคงเป็นนโยบายอย่างเป็นทางการในดินแดนของสาธารณรัฐโซเวียตจีนกระทั่งฝ่ายชาตินิยมโค่นล้มสาธารณรัฐโซเวียตจีนใน ค.ศ. 1934#เปลี่ยนทาง แต่หลัง ค.ศ. 1932 พรรคคอมมิวนิสต์มีความคิดสุดโต่งมากขึ้นในการวิเคราะห์ชนชั้น ส่งผลให้ชาวนาชนชั้นกลางในอดีตถูกมองว่าเป็นชาวนาผู้มั่งคั่ง#เปลี่ยนทาง 
กองทัพแดงจีนมีเทคโนโลยีการสื่อสารทันสมัย (โทรศัพท์ โทรเลข และวิทยุ ซึ่งกองทัพของขุนศึกไม่มี) และส่งข้อความไร้สายแบบเข้ารหัสได้ ขณะเดียวกันก็สามารถถอดรหัสของฝ่ายชาตินิยมได้ ในเวลานั้น มีเพียงกองทัพของเจียง ไคเชกเท่านั้นที่สามารถทัดเทียมกับกำลังคอมมิวนิสต์ได้
สาธารณรัฐโซเวียตจีนประกาศตนว่าเป็นรัฐบาลของแรงงานจีนทุกคน ทหารกองทัพแดง และมวลชน#เปลี่ยนทาง นโยบายของสาธารณรัฐโซเวียตจีนส่วนใหญ่ดำเนินโดยองค์การมวลชน โดยเฉพาะสันนิบาตชาวนายากไร้ ซึ่งประกอบด้วยชาวนายากจนและแรงงานไร่นาล้วน ๆ#เปลี่ยนทาง ชาวนายากจนเป็นสมาชิกส่วนใหญ่ของสมาคมหรือหน่วยงานของรัฐทั้งหมดของสาธารณรัฐโซเวียตจีน#เปลี่ยนทาง 
สาธารณรัฐโซเวียตจีนออกกฎระเบียบห้ามเจ้าของที่ดิน ชาวนาผู้มั่งคั่ง พ่อค้า ผู้นำศาสนา และสมาชิกก๊กมินตั๋งเข้าร่วมในการเลือกตั้งของตน#เปลี่ยนทาง เจ้าของที่ดินและชาวนาผู้มั่งคั่งถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมองค์การพลเรือนขนาดใหญ่ที่สุดในสาธารณรัฐโซเวียตจีน คือสันนิบาตต่อต้านจักรวรรดินิยมและสันนิบาตคุ้มครองโซเวียต#เปลี่ยนทาง 
การเงิน.
การประชุมสภาแห่งชาติครั้งที่ 1 ของสาธารณรัฐโซเวียตจีนมอบหมายให้เหมา เจ๋อหมินเป็นผู้นำการก่อตั้งธนาคารแห่งชาติ#เปลี่ยนทาง วันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 ธนาคารแห่งชาติสาธารณรัฐโซเวียตจีนถูกก่อตั้งขึ้น โดยมีเหมา เจ๋อหมินเป็นประธาน โรงกษาปณ์กลางสาธารณรัฐโซเวียตจีนออกสกุลเงินสามประเภท ได้แก่ ธนบัตร เหรียญทองแดง และเหรียญเงิน
สาธารณรัฐโซเวียตจีนได้รับเงินทุนหลักจากภาษีข้าวเปลือกและข้าวสาร#เปลี่ยนทาง นอกจากนี้ยังได้รับการบริจาคโดยสมัครใจจากกลุ่มผู้สนับสนุนหลักทางการเมืองคือชาวนา#เปลี่ยนทาง ในช่วง ค.ศ. 1931 ถึง 1934 สาธารณรัฐโซเวียตจีนออกพันธบัตรรัฐบาลสามชุดเพื่อเป็นเงินทุนในการดำเนินงานเพิ่มเติม#เปลี่ยนทาง 
ธนบัตร.
โรงกษาปณ์กลางออกธนบัตรและเหรียญทองแดงเป็นการชั่วคราว ทั้งสองอย่างหมุนเวียนได้ไม่นาน สาเหตุหลักมาจากสกุลเงินนี้ไม่สามารถใช้ได้ในพื้นที่อื่นของจีน บนธนบัตรมีข้อความ "ธนาคารแห่งชาติสาธารณรัฐโซเวียตจีน"  พิมพ์ด้วยอักษรจีนตัวเต็ม และมีรูปวลาดีมีร์ เลนินอยู่บนธนบัตร#เปลี่ยนทาง 
เหรียญทองแดง.
เช่นเดียวกับธนบัตร เหรียญทองแดงที่ออกโดยโรงกษาปณ์กลางก็มีข้อความ "สาธารณรัฐโซเวียตจีน" (中華蘇維埃共和國) สลักด้วยอักษรจีนตัวเต็ม เนื่องจากเหรียญมีอายุการใช้งานนานกว่าธนบัตร เหรียญเหล่านี้จึงถูกผลิต (และหมุนเวียน) ในปริมาณมากกว่ามาก อย่างไรก็ตาม เหรียญเหล่านี้กลับหายากกว่าธนบัตร เนื่องจากทองแดงเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับกระสุน เหรียญทองแดงเหล่านี้จึงถูกเรียกคืนและแทนที่ด้วยเหรียญเงิน
เหรียญเงิน.
สกุลเงินหลักที่โรงกษาปณ์กลางผลิตคือเหรียญเงิน ต่างจากธนบัตรและเหรียญทองแดงตรงที่เหรียญเงินไม่มีสัญลักษณ์คอมมิวนิสต์ และเป็นเหรียญที่เลียนแบบจากเหรียญดอลลาร์ที่ผลิตโดยโรงกษาปณ์อื่นในจีน (รวมถึงเหรียญยอดนิยมที่มีรูปศีรษะของยฺเหวียน ชื่อไข่ และเหรียญเงินดอลลาร์นกอินทรีของเปโซเม็กซิกัน) การที่เหรียญทำจากเงินและไม่มีสัญลักษณ์คอมมิวนิสต์ ทำให้สามารถนำไปหมุนเวียนในพื้นที่อื่น ๆ ของจีนได้ จึงกลายเป็นสกุลเงินที่ได้รับความนิยม
เมื่อกองทัพแดงจีนแนวหน้าแรกเริ่มต้นการเดินทัพทางไกลในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1934 ธนาคารคอมมิวนิสต์เป็นส่วนหนึ่งของกองกำลังที่ถอยร่น โดยมีพนักงานธนาคารสิบสี่คน คนงานขนของกว่าร้อยคน และทหารหนึ่งกองร้อยคุ้มกันเงินและเครื่องจักรโรงกษาปณ์ หน้าที่สำคัญของธนาคารคือเมื่อกองทัพแดงจีนพักอยู่ในสถานที่ใดนานกว่าหนึ่งวัน จะต้องให้คนในท้องถิ่นแลกเปลี่ยนธนบัตรคอมมิวนิสต์และเหรียญทองแดงเป็นสกุลเงินที่ใช้ในพื้นที่ที่ชาตินิยมควบคุมเพื่อเลี่ยงการถูกดำเนินคดีโดยฝ่ายชาตินิยมหลังคอมมิวนิสต์จากไป ที่ประชุมจุนอี้ตัดสินใจว่าการนำธนาคารทั้งหมดติดตัวไปในการเดินทัพนั้นไม่สามารถทำได้ และในวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1935 ที่ถู่เฉิง  พนักงานธนาคารเผาธนบัตรคอมมิวนิสต์ทั้งหมดและทำลายเครื่องจักรโรงกษาปณ์ เมื่อสิ้นสุดการเดินทัพทางไกลในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1935 เหลือพนักงานเพียงแปดคนจากเดิมสิบสี่คน ส่วนอีกหกคนเสียชีวิตระหว่างทาง
การเก็บภาษี.
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1931 กรมสรรพากรแห่งชาติถูกก่อตั้งขึ้น ใน ค.ศ. 2002 อาคารเดิมได้รับการปรับปรุงสำหรับสาธารณะ
แสตมป์.
กรมไปรษณีย์โซเวียตจีนก่อตั้งขึ้นในรุ่ยจินในวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1932 ดวงตราไปรษณียากรชุดแรกออกแบบโดยหวง ย่ากวงและพิมพ์ด้วยระบบหิน โดยโรงพิมพ์ของกระทรวงการคลังในรุ่ยจิน โดยใช้กระดาษสีขาวหรือกระดาษหนังสือพิมพ์ ดวงตราไปรษณียากรเหล่านั้นไม่มีปรุรู และระบุราคาเป็นสกุลเงินดอลลาร์โซเวียตจีน ซึ่งค่อนข้างหายากและเป็นที่ต้องการของนักสะสม นอกจากนี้ยังมีของปลอมและของที่ทำเลียนแบบดวงตราไปรษณียากรยุคแรกจากพื้นที่คอมมิวนิสต์จำนวนมาก
สื่อ.
วันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1931 รัฐบาลสาธารณรัฐโซเวียตจีนก่อตั้งหนังสือพิมพ์อย่างเป็นทางการของตนชื่อ "Red China"#เปลี่ยนทาง 
ข่าวกรอง.
โจว เอินไหลได้ปลูกฝังสายลับมากกว่าสิบคนในคนวงในของเจียง ไคเชก รวมถึงกองบัญชาการใหญ่ของเขาที่หนานชาง หนึ่งในสายลับที่สำคัญที่สุดของโจว มั่ว สฺยง ไม่ใช่คอมมิวนิสต์ อย่างไรก็ตาม การช่วยเหลือของเขาช่วยพรรคคอมมิวนิสต์จีนและกองทัพแดงจีนไว้ได้
แม้แต่คำแนะนำจากเลขาธิการของเจียง ไคเชก อย่างหยาง หย่งไท่ (ซึ่งไม่ทราบถึงกิจกรรมคอมมิวนิสต์ของมั่ว) ทำให้มั่วก้าวขึ้นมาในระบอบของเจียงและกลายเป็นสมาชิกคนสำคัญในกองบัญชาการใหญ่ของเขาช่วงต้นทศวรรษ 1930 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1934 เจียงแต่งตั้งเขาเป็นผู้บริหารและผู้บัญชาการทหารสูงสุดประจำเขตพิเศษที่สี่ทางตอนเหนือของเจียงซี มั่วใช้ตำแหน่งของเขาในการฝังสายลับคอมมิวนิสต์กว่าหนึ่งโหลในกองบัญชาการใหญ่ของเจียง รวมถึงหลิว ย่าฝู  (ผู้แนะนำพรรคคอมมิวนิสต์จีน), เซี่ยง ยฺหวี่เหนียน  (สายลับคอมมิวนิสต์ที่ดูแลมั่ว ซึ่งมั่วจ้างมาเป็นเลขาธิการของเขา) และหลู จื้ออิง (หัวหน้าเครือข่ายสายลับชั่วคราว ภายใต้บัญชาการของโจว เอินไหล)
หลังสามารถปิดล้อมพื้นที่รุ่ยจิน (เมืองหลวงของสาธารณรัฐโซเวียตจีน) และยึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของสาธารณรัฐโซเวียตจีนได้สำเร็จ เจียงมั่นใจว่าเขาสามารถเอาชนะคอมมิวนิสต์ได้ในการโจมตีครั้งสุดท้ายอย่างเด็ดขาด ในช่วงปลายเดือนกันยายน ค.ศ. 1934 เขาแจกจ่าย "แผนถังเหล็ก" เอกสารลับสุดยอด ให้กับกองบัญชาการใหญ่ที่หลูชาน (ที่ทำการชั่วคราวในช่วงฤดูร้อนแทนหนานชาง) ซึ่งรายละเอียดของแผนคือการผลักดันครั้งสุดท้ายเพื่อทำลายกำลังคอมมิวนิสต์ให้สิ้นซาก เจียงวางแผนสร้างแนวปิดล้อม 30 แนวสนับสนุนด้วยรั้วลวดหนาม 30 ชั้น (ส่วนใหญ่เป็นรั้วไฟฟ้า) ในรัศมี รอบรุ่ยจินเพื่อทำให้คอมมิวนิสต์อดอยาก นอกจากนี้ รถบรรทุกกว่า 1,000 คันจะถูกระดมเป็นกองกำลังตอบโต้ฉับพลันเพื่อป้องกันไม่ให้คอมมิวนิสต์ฝ่าวงล้อม เมื่อตระหนักถึงความแน่นอนของการถูกทำลายล้างของคอมมิวนิสต์ มั่ว สฺยงมอบเอกสารน้ำหนักหลายกิโลกรัมให้เซี่ยง ยฺหวี่เหนียนในคืนเดียวกันนั้น โดยเสี่ยงชีวิตของเขาและครอบครัว
ด้วยความช่วยเหลือจากหลิว ย่าฝัวและหลู จื้ออิง สายลับคอมมิวนิสต์คัดลอกข้อมูลลับลงในพจนานุกรมสี่เล่มและเซี่ยง ยฺหวี่เหนียนได้รับมอบหมายให้นำข้อมูลนี้ไปยังสาธารณรัฐโซเวียตจีน การเดินทางเต็มไปด้วยอันตราย เนื่องจากกองกำลังชาตินิยมจะจับกุมและประหารชีวิตใครก็ตามที่พยายามฝ่าด่านปิดล้อม เซี่ยงซ่อนตัวอยู่ในภูเขา ทุบฟันสี่ซี่ของตัวเองด้วยก้อนหินจนใบหน้าบวมปูด เขาปลอมตัวเป็นขอทาน ฉีกปกพจนานุกรมทั้งสี่เล่มออกแล้วเอาอาหารเน่าเสียคลุมไว้ที่ก้นกระเป๋า หลังผ่านแนวปิดล้อมหลายแห่ง เขาก็เดินทางถึงรุ่ยจินในวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1934 ข้อมูลที่ได้รับจากมั่ว สฺยงทำให้พรรคคอมมิวนิสต์ในสาธารณรัฐโซเวียตจีนตัดสินใจทิ้งฐานและถอยทัพก่อนที่เจียง ไคเชกจะสามารถเสริมแนวปิดล้อมด้วยรั้วลวดหนามได้ พวกเขาระดมรถบรรทุกและทหาร ทำให้รอดพ้นจากการถูกทำลายล้าง
ประวัติศาสตร์นิพนธ์.
ประวัติศาสตร์ฉบับทางการในสาธารณรัฐประชาชนจีนมองสาธารณรัฐโซเวียตจีนในแง่บวก แม้จะมีการยอมรับว่าระบอบนี้ล้มเหลวในท้ายที่สุด ในสุนทรพจน์ฉลองครบรอบ 80 ปีการก่อตั้งสาธารณรัฐโซเวียตจีน สี จิ้นผิงเน้นย้ำถึงข้อเท็จจริงที่ว่าสาธารณรัฐโซเวียตจีนกำลังพยายามทำสิ่งใหม่ โดยกล่าวว่า "สาธารณรัฐโซเวียตจีนเป็นระบอบของกรรมกรและชาวนาแห่งชาติแรกในประวัติศาสตร์จีน" ความพยายามของรัฐบาลสาธารณรัฐโซเวียตจีนถูกมองว่าได้สร้างชื่อเสียงให้กับพรรคคอมมิวนิสต์จีนและเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับกองทัพแดงจีน บทวิเคราะห์ต่าง ๆ มักยกย่องสาธารณรัฐโซเวียตจีนว่าเป็นการทดลองที่ปูทางไปสู่ความสำเร็จของสาธารณรัฐประชาชนในภายหลัง ใน "หนังสือภาพประวัติศาสตร์สาธารณรัฐโซเวียตจีน" คณะกรรมาธิการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำเมืองก้านโจวเรียกสาธารณรัฐโซเวียตจีนว่า "การซักซ้อมครั้งใหญ่สำหรับสาธารณรัฐประชาชนจีน"