เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์

เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์  เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 11 ของนักร้องนักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เทย์เลอร์ สวิฟต์ วางจำหน่ายในวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 2024 ผ่านรีพับลิกเรเคิดส์ โดยมีรุ่นอัลบั้มคู่ซึ่งมีชื่อว่า ดิแอนทอลโลจี  ซึ่งมีเพลงชุดที่สองปล่อยวางโดยไม่ได้รับการประกาศล่วงหน้าในวันเดียวกัน
สวิฟต์เริ่มทำอัลบั้ม "เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์" ได้ไม่นานหลังจากทำอัลบั้ม "มิดไนส์" เสร็จ (2022) และเขียนต่อระหว่างทัวร์ดิเอราสทัวร์ในปี 2023 เธอเรียก "เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์" ว่าเป็นอัลบั้ม "เส้นชีวิต" ของเธอ โดยคิดว่ามันเป็นโครงการการแต่งเพลงที่จำเป็นท่ามกลางชื่อเสียงที่เพิ่มขึ้นของเธอและการตรวจสอบข้อเท็จจริงของสื่อ บทเพลงที่สะท้อนถึงชีวิตสาธารณะและชีวิตส่วนตัวของเธอ โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับความอกหักผ่านอรรถบทแห่งความหลงผิด ความโกรธ และการไว้ทุกข์ อัลบั้มนี้ผลิตร่วมกับแจ็ก แอนโตนอฟฟ์ และแอรอน เดสเนอร์ เป็นแนวเพลงมินิมอล ซินท์ป็อป แชมเบอร์ป็อป และโฟล์กป็อปที่มีรูปแบบกลิ่นอายของความเป็นร็อกและคันทรี การเรียบเรียงส่วนใหญ่เป็นมิดเทมโป ขับเคลื่อนโดยซินธิไซเซอร์และเครื่องดรัมแมชชีน ควบคู่ไปกับเปียโนและกีตาร์
อัลบั้มนี้ทำลายสถิติยอดจำหน่ายและสตรีมมิงต่าง ๆ มียอดสตรีมทั่วโลกสูงสุดในวันเดียวและสัปดาห์เดียวของอัลบั้มบนสปอติฟาย และติดอันดับชาร์ตในยุโรป เอเชียแปซิฟิก และอเมริกา ทำลายสถิติชาร์ตเพลงในออสเตรเลีย แคนาดา เยอรมนี และสหราชอาณาจักร ในสหรัฐ "เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์" เปิดตัวบนอันดับสูงสุดบนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 ด้วยยอดจำหน่ายเทียบเท่าอัลบั้มในสัปดาห์แรก 2.6 ล้านชุด รวมถึงยอดจำหน่ายรวม 1.9 ล้านชุด ถือเป็นสัปดาห์ที่มียอดการจำหน่ายสูงที่สุดของสวิฟต์ และเป็นอัลบั้มที่ 7 ที่สามารถสร้างสถิติใหม่ด้วยยอดจำหน่ายมากกว่าล้านชุด เพลงในอัลบั้มทำให้สวิฟต์เป็นศิลปินคนแรกที่ครองตำแหน่ง 14 อันดับแรกบน"บิลบอร์ด"ฮอต 100 โดยมีซิงเกิลนำ "ฟอร์ตไนต์" อยู่ในอันดับที่หนึ่ง
อัลบั้มนี้แบ่งแยกการวิพากษ์วิจารณ์เมื่อออกวางจำหน่าย: บทวิจารณ์ส่วนใหญ่ยกย่องการประพันธ์เพลงแบบระบายอารมณ์ของสวิฟต์ในเรื่องที่สะท้อนอารมณ์และความเฉลียวฉลาด แต่บางคนพบว่ามันยาวเกินไปและขาดความลึกซึ้ง นักข่าวมองว่าการต้อนรับแบบผสมผสานนั้นมาจากผู้มีชื่อเสียงของสวิฟต์ ซึ่งบทวิจารณ์บางส่วนใช้เพื่อจัดลำดับความสำคัญของการนินทาและความรู้สึกเกินจริงมากกว่าการประเมินทางศิลปะ การประเมินในภายหลังบางส่วนชื่นชมความแตกต่างทางดนตรีและโคลงสั้น ๆ ที่เกิดขึ้นเมื่อฟังเพิ่มเติม
การตลาด.
สุนทรียภาพ.
การไม่มีเครื่องหมายอะพอสทรอฟีในชื่อทางการ ดังเช่นใน "The Tortured Poets' Department" ("เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์") ยังคงเป็นประเด็นถกเถียงเรื่องความถูกต้องทางไวยากรณ์ นักวิชาการระบุว่าสวิฟต์ใช้ "Tortured Poets" ("ทอร์เชอด์โพอิตส์") เป็นคำนามแสดงที่มา เช่นในกรณีของภาพยนตร์ดรามาเรื่อง "Dead Poets Society" ("ครูครับ เราจะสู้เพื่อฝัน") ในปี 1989 และไม่ใช้เป็นคำนามแสดงความเป็นเจ้าของที่ต้องมีเครื่องหมายอะพอสทรอฟี งานศิลปะหน้าปก ถ่ายภาพโดยเบธ การ์ราแบรนต์ เป็นภาพถ่ายขาวดำที่สวิฟต์นอนอยู่บนเตียงโดยสวมชุดชั้นในสีดำ เสื้อซีทรูและกางเกงขาสั้นเอวสูง จากโรว์และอีฟว์ แซ็ง โลร็อง ทั้งผลงานศิลปะและชื่อถูกล้อเลียนโดยตราสินค้า องค์กร ทีมกีฬา และแฟรนไชส์มากมาย และสร้างแรงบันดาลใจให้กับมีมมากมาย สื่อต่าง ๆ บรรยายถึงความสวยงามของภาพอัลบั้มว่าเป็นรูปแบบกอทิก โดยเฉพาะดาร์กแอคาดีเมีย
การตอบรับเชิงวิจารณ์.
การวิจารณ์.
สื่อสิ่งพิมพ์กล่าวฉันทามติเชิงวิจารณ์ว่าเป็นไปในทางบวก หรือผสมกัน ตามที่ผู้รวบรวมบทวิจารณ์เมทาคริติกระบุว่า"เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์"ได้รับ "บทวิจารณ์โดยทั่วไปที่น่าพึงพอใจ" โดยอิงจากคะแนนเฉลี่ยที่ 76 จาก 100 คะแนน จากวิจารณ์ 24 รายการ ส่วนที่สอง "ดิแอนทอลโลจี" ได้คะแนน 69 คะแนนจากบทวิจารณ์ 6 รายการ
นักวิจารณ์หลายคนมองว่าอัลบั้มนี้เป็นจุดเด่นในผลงานของสวิฟต์ บทวิจารณ์จากเฮเลน บราวน์ จาก"ดิอินดีเพ็นเดนต์", เอลลี โรเบิร์ตส์ จาก"ดิอาร์ตส์เดกส์", แดน แคร์นส์ จาก"เดอะไทมส์", เจฟฟรีย์ เดวีส์ จาก"ป็อปแมตเตอร์ส" และวิล แฮร์ริส จาก"คิว" ยกย่องอัลบั้มนี้ว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่แข็งแกร่งที่สุดของสวิฟต์ เมื่อพิจารณาถึงองค์ประกอบทางดนตรี รูปแบบการขับร้อง และโทนเสียงบทประพันธ์ว่าเป็นการทดลองที่มีความทะเยอทะยานและมีรสนิยม คนอื่น ๆ รวมถึงคริส วิลแมน จาก"วาไรเอตี", เอ็ด พาวเวอร์ จาก"ไอ", และคิตตี เอ็มไพรส์ จาก"ดิออบเซิร์ฟเวอร์" เรียกสิ่งนี้ว่าเป็นอัลบั้มหัวใจสำคัญของสวิฟต์
การประพันธ์เพลงของสวิฟต์ได้รับคำชมเชย โดยพอล บริดจ์วอเตอร์ จาก"เดอะไลน์ออฟเบสต์ฟิต" ได้ขนานนามว่าเป็นผลงานที่เหนียวแน่นที่สุดของเธอจนถึงปัจจุบัน โดยพบว่าดนตรีมีความซับซ้อนและมีสัญลักษณ์การประพันธ์คำร้อง ลูโดวิช ฮันเตอร์-ทิลนีย์ จาก"ไฟแนนเชียลไทมส์" กล่าวถึงอัลบั้มนี้ว่าเป็นวิวัฒนาการทางโวหารของสวิฟต์ ด้วยการเขียนที่ถือเป็น "การพลิกผันที่น่าดึงดูดเป็นพิเศษ" ให้กลายเป็นเรื่องประโลมโลก อเล็กซิส เพตริดิส จาก"เดอะการ์เดียน" และอเล็กซ์ ฮอปเปอร์ จาก"อเมริกันซองก์ไรเตอร์" คิดว่าอัลบั้มนี้มีบทประพันธ์เพลงที่ไพเราะที่สุดของสวิฟต์ ซึ่งมีตัวเลือกดนตรีที่เหมาะสม ซึ่งแสดงให้เห็นว่าสวิฟต์ "เต็มใจที่จะเสี่ยงในยุคที่ไม่ชอบความเสี่ยงสำหรับเพลงป็อป" และ "พัฒนาอย่างต่อเนื่องและผลักดันขีดจำกัดของเธอ " ตามลำดับ ในการทบทวนที่มีการวัดผลมากขึ้น โอลิเวีย ฮอร์น จาก"พิตช์ฟอร์ก" รู้สึกว่าเนื้อเพลงไม่ได้ "กลั่นกรองความจริงทางอารมณ์ที่ครอบคลุม มีแนวโน้มที่จะปกปิดมากกว่าเปิดเผย" คนอื่น ๆ เช่น ลินด์เซย์ โซลาดซ์ จาก"เดอะนิวยอร์กไทมส์", โจนาธาน คีฟ จาก"สแลตแม็กกาซีน" และอเล็กซ์ ฮัดสัน จาก"เอ็กซ์เคลม!" อธิบายว่าบทประพันธ์เพลงบางท่อนอ่อนแอและเขียนทับ; ฮัดสันอ้างว่าเพลงหลายเพลง "ใช้คำฟุ่มเฟือยที่ผิดพลาดสำหรับบทกวี"
อารมณ์ที่สับสนอลหม่านและอารมณ์ที่ไม่ข้อจำกัดของบทประพันธ์เพลงก็ถูกเน้นเช่นกัน บทวิจารณ์หลายรายการชมเชยอารมณ์ที่หนักหน่วงและไม่มีการกรองของอัลบั้ม ลอเรน เว็บบ์ จาก"แคลช" อธิบายว่ามันเป็น "ภาพประกอบที่สะกดจิต เป็นพิษ และวุ่นวาย" ของสุขภาพจิตที่แย่ลง เพาเวอส์ให้ความเห็นว่า"เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์"แสดงให้เห็นถึงอิสรภาพที่เพิ่งค้นพบของสวิฟต์ โดย "ไม่กังวลว่าเพลงเหล่านี้จะพูดถึงใคร และเพื่อใครก็ตาม ยกเว้นตัวเธอเอง" ในมุมมองที่คล้ายกัน คำวิจารณ์อย่างล้นหลามจากร็อบ เชฟฟีลด์ จาก"โรลลิงสโตน" และคริส วิลแมน จาก"วาไรเอตี" อธิบายว่าอัลบั้มนี้เป็นโครงการที่ "วุ่นวายอย่างรุ่งโรจน์" และ "เปลี่ยนรูปแบบอย่างกล้าหาญ" ของสวิฟต์ ตามลำดับ สำหรับวิลแมน อัลบั้มนี้ผสมผสาน "ความฉลาดเข้ากับความโล่งใจ" ได้ ในทางกลับกัน แมรี ซิโรกี จาก"คอนเซเควนซ์" พบว่ารูปแบบการประพันธ์บทเพลงแบบนี้สั่นคลอนและ "แปลกประหลาดโดยสิ้นเชิง" ในบางครั้ง และรู้สึกว่าอัลบั้มนี้เป็นความพยายามในการล้อเลียนตัวเองมากกว่าที่จะแสดงให้เห็นถึงความเฉียบแหลมในการประพันธ์เพลงของสวิฟต์
นักวิจารณ์หลายคน รวมถึงโซลิดซ์, ลอรา มอลลอย จาก"เอ็นเอ็มอี" และทอม เบรฮาน จาก"สเตอริโอกัม" แย้งว่าการทำงานร่วมกันของสวิฟต์และแอนโตนอฟฟ์ในโครงการ "เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์" นั้นไม่สร้างสรรค์ เนื่องจากความคล้ายคลึงกันทางเสียงกับการทำงานร่วมกันในอดีตของพวกเขา อแมนดา เปตรูซิช จาก"นิวยอร์กเกอร์" ค่อนข้างชอบความคิดเห็นของเดสเนอร์ ในอัลบั้มนี้ว่า "อ่อนโยน อ่อนโยนกว่า และน่าประหลาดใจมากกว่า" ฮอร์นและมาร์ค ซาเวจ จากบีบีซี รู้สึกว่าท่วงทำนองมีความซ้ำซากจำเจและ "นิ่ง" แต่คนอื่น ๆ แย้งว่าแนวทางที่เรียบง่ายช่วยเสริมบทประพันธ์เพลงที่เน้นความเป็นส่วนตัวของสวิฟต์ ฮอปเปอร์ให้ความเห็นว่า "ความมั่นใจของสวิฟต์ในฐานะศิลปินอยู่จุดสูงสุด" กับ"เดอะทอร์เชอด์โพอิตส์ดีพาร์ตเมนต์" อ้างอิงจากแมรี เคต คาร์ จาก"ดิเอวีคลับ" อัลบั้มนี้ "ดีสมบูรณ์แบบ" แต่มาถึงช่วงเวลาที่สวิฟต์ "ไม่มีอะไรต้องพิสูจน์" อีกต่อไป ส่งผลให้ผลงานทางศิลปะของเธอหยุดนิ่ง แนวคิดนี้ถูกแชร์โดยบทวิจารณ์"แพสต์"ที่ไม่ระบุชื่อและเป็นไปในทางเชิงลบ ซึ่งวิพากษ์วิจารณ์อัลบั้มนี้ว่า อัลบั้มที่เร่งรีบ ว่างเปล่า และไม่เกี่ยวข้อง
รายชื่อเพลง.
อัลบั้มรุ่นมาตรฐานประกอบด้วย 16 เพลงพร้อมนักร้องรับเชิญโพสต์ มาโลน และฟลอเรนซ์แอนด์เดอะแมชชีน และรุ่นวางจำหน่ายแผ่นเสียงจะมีโบนัสแทร็ก "The Manuscript" ในขณะที่รุ่นวางจำหน่ายพิเศษจะมีโบนัสแทร็ก "The Bolter"
หมายเหตุ
ชาร์ต.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>