pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โรมัน โปลันสกี

โรมัน เรย์มอนด์ โปลันสกี  ผู้กำกับ นักเขียนบท และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ชาวโปแลนด์ ภาพยนตร์ที่เขากำกับได้รับความชื่นชมทั้งด้านศิลปะ และประสบความสำเร็จด้านรายได้ 
โปลันสกีเกิดที่ฝรั่งเศส ในครอบครัวชาวยิวที่อพยพมาจากโปแลนด์ ต่อมาครอบครัวของเขาย้ายกลับไปอยู่ที่เมืองคราคุฟ ประเทศโปแลนด์ และต้องตกเป็นเชลยในค่ายกักกันชาวยิวในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และสูญเสียมารดาไปที่ค่ายกักกันเอาสชวิทซ์
หลังสงคราม โปลันสกีได้เข้าเรียนในโรงเรียนภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงของโปแลนด์-ลูดซ์ และผลงานเรื่องที่สี่ เป็นภาพยนตร์สั้นเรื่อง "Dwaj ludzie z szafą" (Two Men and a Wardrobe ปี 1958) ได้รับ 5 รางวัลจากการประกวดภาพยนตร์ระดับนานาชาติ
ผลงานสำคัญของโปลันสกี ได้แก่ "Nóż w wodzie" (Knife in the Water ปี 1962) ผลงานกำกับเรื่องยาวชิ้นแรก ซึ่งได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศยอดเยี่ยม, "Repulsion" ในปี 1965 นำแสดงโดยแคเทอรีน เดอเนิฟ, "Rosemary's Baby" ปี 1968 นำแสดงโดยมีอา ฟาร์โรว์, "Chinatown" ในปี 1974 นำแสดงโดยแจ็ก นิโคลสันและเฟย์ ดันอะเวย์, "Le Locataire" (The Tenant ปี 1976) ภาพยนตร์ฝรั่งเศสที่เขาแสดงนำคู่กับอิซาเบล อัดจานี, "Tess" ปี 1979 นำแสดงโดยนาสตาสชา คินสกี, "Frantic" ปี 1988 นำแสดงโดยแฮริสัน ฟอร์ด และล่าสุดเรื่อง "The Pianist" ปี 2002 ที่เขาได้รับรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม แต่ไม่ได้เดินทางไปรับรางวัล เนื่องจากถูกหมายจับจากทางการสหรัฐตั้งแต่ปี 1977 
ในปี 1977 โปลันสกีถูกจับในคดีข่มขืนเด็กหญิงวัย 13 ปี หลังจากงานปาร์ตีที่บ้านของแจ็ก นิโคลสันในฮอลลีวูด และถูกตัดสินว่ามีความผิดในข้อหามีเพศสัมพันธ์กับผู้เยาว์ เขาหลบหนีไปฝรั่งเศส และถูกหมายจับจากทางการสหรัฐ จึงหลีกเลี่ยงการเดินทางไปยังประเทศที่มีข้อตกลงการส่งผู้ร้ายข้ามแดนกับสหรัฐอเมริกา มาตั้งแต่นั้น
โรมัน โปลันสกีถูกตำรวจสวิตเซอร์แลนด์จับกุมตัวเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 ขณะกำลังเดินทางไปรับรางวัล Golden Icon Award ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติซือริช และถูกสหรัฐอเมริกาขอตัวกลับไปดำเนินคดีในประเทศ 
ทางการสวิสได้กักบริเวณโปลันสกีไว้ในบ้านพักตั้งแต่ถูกจับกุม จนถึงวันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 เจ้าหน้าที่กระทรวงยุติธรรมสวิสจึงได้ออกแถลงการณ์ถึงการตัดสินใจไม่ส่งตัวโปลันสกี ตามคำร้องขอส่งผู้ร้ายข้ามแดนของเจ้าหน้าที่สหรัฐอเมริกา และปล่อยตัวเขาเป็นอิสระ 
โปลันสกีผ่านการสมรสมาแล้วสามครั้ง ครั้งแรกกับ Barbara Kwiatkowska นักแสดงโปแลนด์ ที่เคยรับบทใน "Gdy spadają anioły" (When Angels Fall ภาพยนตร์สั้นปี 1959 ของเขา) ครั้งต่อมากับชารอน เทต นักแสดงและนางแบบอเมริกันจากเรื่อง "The Fearless Vampire Killers" (1967) ชารอน เทตถูกสังหารที่บ้านพักของเขาขณะกำลังตั้งครรภ์ได้ 8 เดือนโดย "ครอบครัวแมนสัน" โดยคำบงการของชาร์ล แมนสัน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1969 โปลันสกีสมรสครั้งที่สามกับเอมมานูเอล ซีเกอร์ นักแสดงฝรั่งเศสจาก "Frantic" ที่ต่อมารับบทในภาพยนตร์ของเขาอีกสองเรื่อง ใน "Bitter Moon" (1992) และ "The Ninth Gate" (1999)
โปลันสกีเคยเขียนไว้ในหนังสืออัตชีวประวัติของตัวเองว่า การเสียชีวิตของภรรยาคนที่สองทำให้บุคลิกภาพของเขาเปลี่ยนไป จากคนมองโลกในแง่ดี มีความหวัง กลายเป็นคนหดหู่ ไม่พอใจในชีวิต และมองโลกในแง่ร้าย เขาขายทรัพย์สินทุกชิ้นที่บ้านของเขาในเบเวอร์ลีฮิลส์ ลอสแอนเจลิส และย้ายไปใช้ชีวิตในยุโรป 
ผลตอบรับ.
ผลตอบรับ ทั้งคำวิจารณ์และรายได้ จากการกำกับภาพยนตร์ทั้งหมด 22 เรื่องของ โรมัน โปลันสกี
สีแดง สีส้ม สีเขียว 
N/A 
รางวัลที่ได้รับ.
จำนวนรางวัลที่เข้าชิงและได้รับจากภาพยนตร์ของ โรมัน โปลันสกี
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง

อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง ว่าด้วยการดูแลรักษาทหารผู้บาดเจ็บและเจ็บป่วยในสนามรบ คือสนธิสัญญาหนึ่งในสี่ฉบับของอนุสัญญาเจนีวาที่วางรากฐานของกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับการพิทักษ์ผู้เป็นเหยื่อของสงคราม อนุสัญญาลงนามครั้งแรกโดยประเทศในยุโรปสิบสองประเทศเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1864 ที่เมืองเจนีวาในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และมีผลบังคับใช้ในปีเดียวกัน อนุสัญญาดังกล่าวได้รับการแก้ไขครั้งสำคัญในปี ค.ศ. 1906, ค.ศ. 1929 และ ค.ศ. 1949 อนุสัญญาเจนีวามีความสัมพันธ์อย่างแน่นหนากับคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ ทั้งอนุสัญญาและคณะกรรมการกาชาดต่างก็เป็นผู้เริ่มต้นและผู้บังคับใช้ข้อตกลงที่ระบุไว้ในข้อตกลง
สรุปข้อบท.
อนุสัญญาแต่เดิมเมื่อปี ค.ศ. 1864 มีเพียง 10 ข้อ ก่อนที่จะได้รับการเพิมเติมมาเป็น 64 ข้อในปัจจุบัน สนธิสัญญาดังกล่าวคุ้มครองทหารที่ต้องออกจากการรบเนื่องจากความเจ็บป่วยหรือได้รับบาดเจ็บ เช่นเดียวกับบุคคลทางการแพทย์หรือบุคคลทางศาสนา และพลเรือนในพื้นที่ทำการรบ บทบัญญัติสำคัญของสนธิสัญญา ได้แก่:
ปัจจุบัน มีชาติสมาชิก 194 ประเทศที่เข้าร่วมอนุสัญญาเจนีวา ค.ศ. 1949 ซึ่งรวมไปถึงสนธิสัญญานี้และสนธิสัญญาอีกสามฉบับ
อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สอง

อนุสัญญาเจนีวาฉบับที่สอง  คือสนธิสัญญาหนึ่งในสี่ฉบับของอนุสัญญาเจนีวาที่วางรากฐานของกฎหมายระหว่างประเทศเกี่ยวกับการพิทักษ์ผู้เป็นเหยื่อของสงคราม และมีผลบังคับเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1906
อนุสัญญาได้รับการแก้ไขต่อมาในปี ค.ศ. 1906, ค.ศ. 1929 และ ค.ศ. 1949 อนุสัญญาฉบับนี้มีพื้นฐานมาจากบทที่ระบุในอนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่งที่ปรับมาใช้กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในทะเล
อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันมลพิษทางทะเลเนื่องจากการทิ้งวัสดุเหลือใช้และวัสดุอย่างอื่น

อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันมลพิษทางทะเลเนื่องจากการทิ้งวัสดุเหลือใช้และวัสดุอย่างอื่น หรือเรียกสั้น ๆ ว่า อนุสัญญาลอนดอน หรือ LC '72 หรือย่อว่า ทิ้งขยะกลางทะเล  คือสนธิสัญญาเพื่อการควบคุมมลพิษทางทะเลที่เกิดจากการทิ้งของเสียหรือขยะ โดยการสนับสนุนข้อตกลงระดับภูมิภาคในการเพิ่มเติมอนุสัญญาหลัก สาระสำคัญของสนธิสัญญาครอบคลุมการจงใจทิ้งขยะโดยเรือ, ยานบิน และแท่นเจาะน้ำมันกลางทะเล และไม่ครอบคลุมสิ่งที่ทิ้งลงทะเลจากสิ่งที่ตั้งอยู่บนแผ่นดินเช่นจากท่อ หรือของเสียอันเกิดจากการเดินเรือ หรือ การตั้งสิ่งของในทะเลโดยวัตถุประสงค์อื่นที่ไม่ใช่เพื่อการทิ้ง ที่ไม่ขัดกับจุดประสงค์ของอนุสัญญา อนุสัญญามีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1972 โดยมีภาคี 81 ชาติ
คู่ทรหด (รายการโทรทัศน์)

คู่ทรหด เป็นรายการปกิณกะรายการแรกของบริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) และเป็นรายการแรกของเวิร์คพอยท์ที่ออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบกช่อง 5 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2534 และออกอากาศครั้งสุดท้ายเมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2536 โดยในปีแรกออกอากาศในวันเสาร์ เวลา 16.40-17.40 น. ปีที่ 2 ย้ายเวลาเป็น 17.30-18.30 น. และเทปสุดท้ายของรายการซึ่งออกอากาศในปี พ.ศ. 2536 ย้ายวันและเวลาเป็น 22.00-23.00 น. ของวันอาทิตย์
ประวัติ.
ผู้เป็นต้นคิดให้เกิดรายการนี้คือ ปัญญา นิรันดร์กุล ในฐานะหัวหน้าครอบครัวซึ่งมักถูกสื่อมวลชนสัมภาษณ์เรื่องครอบครัวอยู่บ่อยครั้ง จนกระทั่งตนก่อตั้งบริษัทขึ้น จึงต้องการทำรายการที่เป็นเรื่องราวของครอบครัวจริง ๆ เพื่อเป็นอุทาหรณ์สอนใจ จึงเกิดเป็นรายการคู่ทรหดขึ้น โดยให้นิยามเปิดรายการว่าเป็น "รายการเพื่อส่งเสริมสถาบันครอบครัว สถาบันแรกที่สำคัญที่สุดของสังคม" เพื่อให้ผู้ชมได้รับความบันเทิงจากการชมละครพร้อมการสัมภาษณ์ ข้อคิด หรือแนวทางในการดำรงชีวิตคู่ ซึ่งสามารถนำมาปรับใช้กับชีวิตประจำวันได้ รวมถึงจุดเริ่มต้นและความเป็นมาของการดำเนินชีวิตคู่
รูปแบบรายการ.
รายการมีลักษณะเป็นทอล์กโชว์ผสมละคร โดยนำเสนอชีวิตคู่สามีภรรยาที่ประสบความสำเร็จจากการใช้ชีวิตร่วมกัน โดยคู่ที่ได้รับเชิญมีทั้งบุคคลในวงการบันเทิง บุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการอื่น ๆ และบุคคลจากทางบ้านที่มีเรื่องราวน่าสนใจ เพื่อมาเปิดเผยกันในห้องส่ง สลับกับการชมละครจำลองชีวิตจริง โดยจะเชิญผู้ร่วมรายการมาพูดคุยถึงจุดเริ่มต้นชีวิตคู่เป็นการเกริ่นนำ จากนั้นจะให้ชมละครจำลองรายละเอียดการดำเนินชีวิตคู่ โดยมีนักแสดงแทน ระยะเวลาประมาณ 20 นาที แล้วกลับเข้าห้องส่งเพื่อพูดคุยถึงความรู้สึกจากการชมละคร และสรุปชีวิตการครองเรือน
คู่ร่วมรายการทุกคู่จะได้รับของรางวัลในช่วงท้ายรายการ โดยในปีแรกทางรายการจะมอบเกียรติบัตรให้แต่ละคู่ และยังจะได้รับการคัดเลือกเพื่อชิงตำแหน่ง "แชมป์คู่ทรหดประจำฤดู" โดยแบ่งเป็น ฤดูร้อน ฤดูฝน และ ฤดูหนาว เมื่อสิ้นสุดทุกฤดูจะมีการตัดสินเพื่อชิงตำแหน่ง "สุดยอดคู่ทรหดแห่งปี" มีของรางวัลเป็นบ้านพร้อมที่ดินมูลค่านับล้านบาท (วิธีการคัดเลือกประจำปียังเอามาปรับใช้ในรายการชิงช้าสวรรค์ และ ไมค์ทองคำ 3 ฤดู) แต่ในปีที่ 2 ได้เปลี่ยนของรางวัลเป็นรูปภาพขนาดใหญ่อัดด้วยฟิล์มสีโกดัก ให้กับคู่ร่วมรายการในแต่ละครั้งเท่านั้น ซึ่งใช้กันมาจนเปลี่ยนรายการเป็น ละครแห่งชีวิต
รางวัลสุดยอดคู่ทรหดแห่งปี พ.ศ. 2534
โลโก้รายการ.
ตราสัญลักษณ์ประจำรายการ คู่ทรหด ในรูปแบบแรก ถูกออกแบบให้เป็นรูปโล่ คล้ายกับตราสัญลักษณ์ของสถาบันหรือองค์กรทางราชการ ข้างใต้เป็นริบบิ้นประทับชื่อรายการ เหนือโล่ประดับรูปหัวใจ ด้านข้างโล่เป็นสัญลักษณ์แทนสภาพอากาศซึ่งจะเปลี่ยนไปตามฤดู และภายในโล่ถูกแบ่งด้วยส่วนสำคัญต่าง ๆ โดยใช้รูปตัวแทนสื่อความหมายที่เกี่ยวข้องกับความรักในแต่ละส่วน
แต่ภายหลังได้มีการปรับเปลี่ยนโลโก้ให้เรียบง่ายขึ้น เหลือริบบิ้นประทับชื่อรายการ กับรูปหัวใจซึ่งประดับไว้เหนือริบบิ้น
เพลงประจำรายการ.
เพลงประจำรายการคู่ทรหด จะมี 3 เวอร์ชัน
"คิงคองไม่เกี่ยวกับส้มตำ แต่ชุดว่ายน้ำคู่กับนางสาวไทย
ปลาทูไม่เกี่ยวกับรถไฟ แต่ดาราไทยคู่กับไมโครโฟน
ฟันปลอมไม่เกี่ยวกับเหล้าขาว แต่ว่าหนวดเคราคู่กับใบมีดโกน
นักมวยไม่เกี่ยวกับกระโถน อยากร้องตะโกนว่าคู่กันได้ไง
- คู่ใคร คู่มัน คู่กันมาแต่ชาติไหน
คู่ฉันล่ะสิมันกว่าใคร จะเป็นจะตายล่ะ คู่ทรหด (ซ้ำท่อน)
...คู่ทรหด"
"อาจเป็นเพราะเรา คู่กันมาแต่ชาติไหน
จะรัก รักเธอตลอดไป เป็นลมหายใจของกันและกัน"
ธัญยกันต์ ธนกิตติ์ธนานนท์

ธัญยกันต์ ธนกิตติ์ธนานนท์ (ชื่อเล่น : หยก) หรือชื่อเดิม กชกร ศุภการกิจกุล (ชื่อเล่น : นุ่น) เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2529 เป็นนักแสดงหญิงชาวไทย สังกัดช่อง 7 สี ธัญยกันต์เริ่มทำงานในวงการบันเทิงเมื่ออายุ 13 ปี ด้วยการเป็นนางแบบถ่ายปกนิตยสารวัยรุ่น มีผลงานถ่ายโฆษณาหลายชิ้น และประสบความสำเร็จจากการประกวดนางงามและนางแบบหลายเวที ในปี 2549 ธัญยกันต์มีผลงานเด่นที่ประสบความสำเร็จและสร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมากทำให้เธอโด่งดังเป็นที่รู้จักในวงกว้างจากการรับบท "คุณมิลค์" ในภาพยนตร์เรื่อง "หนูหิ่น เดอะมูฟวี่"
ประวัติ.
ด้านการศึกษา ธัญยกันต์สำเร็จการศึกษาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย กรุงเทพมหานคร และสำเร็จการศึกษาขั้นสูงสุดในระดับปริญญาตรี ศิลปบัณฑิต สาขาวิชาศิลปะภาพถ่าย จากคณะศิลปะและการออกแบบ สาขาศิลปะภาพถ่าย มหาวิทยาลัยรังสิต
การทำงาน.
ด้านผลงานการแสดง ธัญยกันต์โด่งดังเป็นที่รู้จักและมีผลงานละครที่ประสบความสำเร็จมากมาย ซึ่งทั้งหมดออกอากาศทางช่องเจ็ด ละครเรื่องแรกของธัญยกันต์ คือ ภารกิจพิชิตดอกฟ้า ออกอากาศในปี 2549 โดยรับบทเป็น น้ำหวาน และด้วยการรับบทที่หลากหลายแตกต่างกันในแต่ละเรื่องทั้งบทดีและบทร้าย ทำให้ธัญยกันต์มีผลงานด้านการแสดงอย่างต่อเนื่องและมักประสบความสำเร็จจากการสวมบทร้าย ในปี 2557 ธัญยกันต์มีผลงานละครที่ประสบความสำเร็จและสร้างชื่อเสียงเป็นอย่างมาก คือเรื่อง คมพยาบาท โดยธัญยกันต์ รับบท "เย็น" คาแรคเตอร์คือหญิงสาวผู้มีความอาฆาตพยาบาทอย่างรุนแรง ซึ่งเป็นบทเดียวกับที่ สุภาภรณ์ คำนวณศิลป์ หรือหมวย เคยแสดงไว้และประสบความสำเร็จอย่างมากมายจากการรับบทเดียวกันในละครเรื่องเดียวกันนี้เมื่อหลายปีก่อน 
ส่วนผลงานสร้างชื่ออื่นๆของธัญยกันต์นอกเหนือจากด้านการแสดงคืองานถ่ายแบบนิตยสารชื่อดัง คือ ในเดือนกรกฎาคม 2557 ธัญยกันต์มีผลงานถ่ายแบบให้กับนิตยสารเพลย์บอย Play Boy ประเทศไทย และในเดือนมีนาคม 2558 ธัญยกันต์ มีผลงานถ่ายแบบชุดว่ายน้ำให้กับนิตยสาร MARS
ผลงาน.
เพลง.
• เพลง นางแบบโคกกระโดน
• รายการ 7 สีคอนเสิร์ตออนทัวร์ ละครดุจดาวดิน
• รายการ 7 สีคอนเสิร์ตออนทัวร์ ละครหางเครื่อง
สุระ จันทร์ศรีชวาลา

สุระ จันทร์ศรีชวาลา หรือ สุระจันทร์ จันทร์ศรีชวาลา นักธุรกิจชาวไทยเชื้อสายอินเดีย ปัจจุบันเป็นประธานกรรมการบริษัท มิตรแท้ประกันภัย เคยเป็นเจ้าของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์และประกันภัยหลายแห่ง เช่น บริษัทเครดิตฟองซิเอร์ ยูนิโก้ (ปัจจุบันใช้ชื่อว่า เครดิตฟรองซิเอร์ เอสเบ) บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์มิตแลนด์ บริษัทเงินทุนหลักทรัพย์เชียงใหม่ทรัสต์ บริษัทไทยประสิทธิประกันภัย (ชื่อเดิมของมิตรแท้ประกันภัย) และเคยเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ธนาคารแหลมทอง ก่อนจะถูกคำสั่งของรัฐบาล ให้ยุบรวมกิจการเข้าเป็นส่วนหนึ่งของธนาคารรัตนสิน ในปี พ.ศ. 2541
สุระเติบโตจากครอบครัวไทยซิกข์ มีชื่ออินเดียว่า สุรอมัต ซิงห์ จบการศึกษาจากโรงเรียนอัสสัมชัญ ธุรกิจดั้งเดิมของครอบครัวมีอาชีพขายผ้า และสะสมที่ดินจนถือครองอสังหาริมทรัพย์ไว้เป็นจำนวนมาก ต่อมาได้ขยายไปสู่การพัฒนาที่ดิน และขยายไปสู่ธุรกิจไฟแนนซ์และบริการด้านการเงิน เป็นหนึ่งในกลุ่มนักธุรกิจใหม่ที่ได้รับฉายาว่า "สามสุ"
กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์

เจ้าฟ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ หรือ เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ มีพระนามเดิมว่า เจ้าฟ้านเรนทร เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระที่ประสูติแต่สมเด็จพระอัครมเหสี พระองค์มีพระอนุชา 2 พระองค์ ได้แก่ เจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์
ก่อนสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระจะเสด็จสวรรคตนั้น พระองค์ได้แสดงพระราชประสงค์ที่จะให้พระราชโอรสของพระองค์สืบต่อราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยา ทั้ง ๆ ที่ในขณะนั้นเจ้าฟ้าพร พระอนุชาในพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคลอยู่ ในขั้นแรกนั้นสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระมีพระราชประสงค์ที่จะให้เจ้าฟ้านเรนทรเสด็จขึ้นครองราชย์แต่เจ้าฟ้านเรนทรไม่ทรงเห็นชอบด้วยเนื่องจากพระมหาอุปราชก็ยังคงมีพระชนม์อยู่ เจ้าฟ้านเรนทรจึงทรงออกผนวชดังนั้นสมเด็จพระที่นั่งท้ายสระจึงทรงยกราชสมบัติให้เจ้าฟ้าอภัย (ราชบุตรองค์รอง) สืบราชสันตติวงศ์ต่อ
เหตุการณ์ในครั้งนี้สร้างความไม่พอใจให้กับกรมพระราชวังบวรเป็นอย่างมาก จึงนำไปสู่ศึกกลางเมืองระหว่างวังหน้าและวังหลวงขึ้น โดยกรมพระราชวังบวรฯเป็นฝ่ายมีชัยและเสด็จขึ้นครองราชสมบัติทรงพระนามว่า สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 3 หรือสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ หลังจากนั้นพระองค์มีพระราชดำรัสให้นำตัวเจ้าฟ้าอภัยและเจ้าฟ้าปรเมศร์ไปสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ตามโบราณราชประเพณี
ส่วนเจ้าฟ้านเรนทรนั้นดำรงเพศบรรพชิตตลอดมา โดยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงสถาปนาให้ทรงกรมที่ "กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์" เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ทรงสนิทกับพระองค์เป็นอย่างยิ่ง จนทำให้เจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์เกิดความระแวงและลอบทำร้ายเจ้าฟ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์แต่ไม่ทรงได้รับบาดเจ็บ เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศทรงกริ้วกรมขุนเสนาพิทักษ์มาก ได้มีพระบรมราชโองการให้จับตัวกรมขุนเสนาพิทักษ์มาให้ได้ แต่ในระหว่างกรมขุนเสนาพิทักษ์ได้เสด็จออกผนวชจึงทรงพ้นจากภัยในครั้งนี้ได้
ใน "คำให้การชาวกรุงเก่า" ระบุว่าเจ้าฟ้านเรนทรได้พระองค์เจ้าสมบุญคงเป็นพระชายา มีพระธิดาด้วยกันสามพระองค์คือ พระองค์เจ้าพราน (ปาน), พระองค์เจ้าบุตร และพระองค์เจ้าหงส์ 
เจ้าพระกรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ไม่ปรากฏในพระราชพงศาวดารว่าสิ้นพระชนม์เมื่อใด
ในวัฒนธรรมสมัยนิยม.
มีนักแสดงผู้รับบท กรมขุนสุเรนทรพิทักษ์ ได้แก่
เก็จมณี พิชัยรณรงค์สงคราม

เก็จมณี พิชัยรณรงค์สงคราม (เกิด 4 มกราคม พ.ศ. 2517) ชื่อเล่น ปิ่น เป็นนักร้องและนักแสดงชาวไทย และเป็นอดีตภรรยาของเจตริน วรรธนะสิน ซึ่งเป็นนักร้องและนักแสดง
ประวัติ.
เก็จมณีเกิดเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2517 ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรสาวของสุพล พิชัยรณรงค์สงคราม กับศรีอัปสร ชัมพุนท์พงศ์ เธอสืบเชื้อสายจากพันตรี พระยาพิชัยรณรงค์สงคราม (ทองดี จารุทัต) เมื่อนับจากบิดา จบการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนมาแตร์เดอีวิทยาลัย จบการศึกษาในระดับปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต ก่อนที่จะเดินทางไปศึกษาต่อที่สหราชอาณาจักร เธอก็ได้ทำเพลงออกมาในนามของวงคิดแน็ปเปอร์ส (Kidnappers) เป็นการสร้างปรากฏการณ์เพลงแนวใหม่ในวงการเพลงเมืองไทย ด้วยดนตรีแนว อิเล็กทรอนิกส์ – ป็อบ (Electronic – POP)
หลังจากนั้นเธอยังคงเป็นที่จับตาในวงการบันเทิงอย่างต่อเนื่อง เมื่อกลับจากอเมริกา ค่ายเอ็กแซ็กท์ทาบทามให้ลงละคร ต่อมาแต่งงานกับเจตริน วรรธนะสิน และมีบุตร 3 คน จบการศึกษาระดับปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี เมื่อ พ.ศ. 2550 
เก็จมณีสมรสกับเจตริน วรรธนะสิน มีบุตรด้วยกันสามคนคือจินเจษฎ์ วรรธนะสิน ชื่อเล่น เจ้านาย เกิด 28 พ.ศ. 2544 ( ปี), จักรภัทร วรรธนะสิน ชื่อเล่น เจ้าขุน เกิด 9 พ.ศ. 2546 ( ปี) และจักร วรรธนะสิน ชื่อเล่น เจ้าสมุทร เกิด 14 พ.ศ. 2548 ( ปี) แต่เดิมเธอนับถือศาสนาพุทธ ภายหลังได้เข้ารีตนิกายโปรเตสแตนต์ตามอดีตสามี ก่อนเปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิก หลังจากการรักษาโรคและเรียนคำสอนทางศาสนา ขณะที่อดีตสามีนับถือนิกายโปรเตสแตนต์
ต่อมา เก็จมณี จดทะเบียนหย่าเรียบร้อยแล้ว เมื่อ พ.ศ. 2566
ตุ๊กตาทัล

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2009-11-04T18:01:35Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Semigani</username>
 </contributor>
 <comment>ตุ๊กตาทัล ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ตุ๊กตาดัล: คำว่า dal ในภาษา เกาหลี อ่านว่า ดัล</comment>
 <origin>2156377</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สวนพฤกษศาสตร์แพดัว

สวนพฤกษศาสตร์แพดัว  เป็นสวนพฤกษศาสตร์ (botanical garden) เพื่อการศึกษาทางพฤกษศาสตร์ที่เก่าที่สุดในโลก (สวนพฤกษศาสตร์ปิซาเป็นสวนพฤกษศาสตร์ของมหาวิทยาลัยที่เก่าที่สุดในโลกอย่างเป็นทางการ) สวนพฤกษศาสตร์แพดัวยังคงตั้งอยู่ที่เมืองแพดัวในประเทศอิตาลี ตั้งแต่เริ่มสถาปนาในปี ค.ศ. 1544 แต่หลังจากนั้นก็ถูกย้ายอีกสองครั้งจนมาตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบันตั้งแต่ ค.ศ. 1591 สวนเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยแพดัว ที่ปัจจุบันครอบคลุมเนื้อที่ 22,000 ตารางเมตร และมีชื่อเสียงว่าเป็นสวนที่สะสมพันธุ์ไม้เฉพาะทางและการออกแบบสวนในประวัติศาสตร์ 
สวนพฤกษศาสตร์แพดัวมีพันธุ์ไม้ด้วยกันราว 6,000 ชนิดที่จัดตามกลุ่มทางพฤกษศาสตร์ การใช้สอย สิ่งแวดล้อมทางธรรมชาติ และมาตรฐานประวัติศาสตร์ 
“สวนพฤกษศาสตร์แพดัว” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
พระราชวังกาแซร์ตา

พระราชวังกาแซร์ตา  เป็นอดีตพระราชวังที่ประทับของพระมหากษัตริย์แห่งเนเปิลส์แห่งราชวงศ์บูร์บง ที่ตั้งอยู่ที่เมืองกาแซร์ตาในประเทศอิตาลี พระราชวังกาแซร์ตาเป็นหนึ่งในพระราชวังแบบบาโรกที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างขึ้นในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 18 
“พระราชวังกาแซร์ตา” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997 ในฐานะที่ "งานชิ้นเลิศของยุคบาโรก ที่ใช้ทุกสิ่งทุกอย่างในการสร้างความลวงตาและพหุทัศน์ทางสถาปัตยกรรม" 
การก่อสร้างพระราชวังกาแซร์ตาเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1752 สำหรับพระเจ้าชาลส์ที่ 7 แห่งเนเปิลส์ ผู้ทรงทำงานอย่างใกล้ชิดกับสถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี เมื่อทอดพระเนตรเห็นแบบจำลองสำหรับพระราชวัง พระเจ้าชาลส์ก็ทรงเต็มตื้นไปด้วยพระอารมณ์ "ที่ฉีกพระหทัยจากพระอุระ" แต่พระองค์ก็มิได้มีโอกาสที่จะได้บรรทมในพระราชวังแม้แต่เพียงคืนเดียว พระเจ้าชาลส์ทรงสละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1759 เพื่อไปเป็นพระมหากษัตริย์สเปน โครงการดำเนินต่อมาโดยพระราชโอรสองค์ที่สามและผู้ครองเนเปิลส์ต่อมาพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเนเปิลส์
สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี

สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี หรือ สะพานส่งน้ำคาโรไลน์  เป็นสะพานส่งน้ำที่สร้างขึ้นเพื่อส่งน้ำสำหรับการใช้สอยที่พระราชวังกาแซร์ตาและรีสอร์ตซานลูซีโอ แหล่งน้ำที่ใช้ส่งมาจากตีนเขาตาบูร์โนจากบ่อน้ำพุธรรมชาติที่ฟิซโซในบุชชาโนไกลออกไปราว 38 กิโลเมตรที่ส่วนใหญ่ส่งใต้ดิน
งานสร้าสะพานว่าจ้างโดยพระเจ้าชาลส์ที่ 7 แห่งเนเปิลส์ และออกแบบโดยสถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี ที่กลายมาเป็นชื่อของสะพานต่อมา การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1753 และเปิดทำการใช้เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1762 ส่วนของสถาปัตยกรรมที่ยังคงอยู่ในสภาพที่ได้รับการรักษาไว้เป็นอย่างดีคือช่วงที่เป็นสะพานทูฟาที่ยาว 529 เมตรที่เชื่อมหุบเขาเขามัดดาโลนีระหว่างเขาโลกาโนทางตะวันออกกับเขาการ์ซาโนทางตะวันตก ซึ่งสร้างตามแบบสะพานส่งน้ำแบบโรมัน เป็นแนวโค้งซ้อนสามชั้นที่จุดที่สูงที่สุดสูง 55.8 เมตร ช่วงนี้เป็นช่วงที่เป็นมรดกโลก
“สะพานส่งน้ำวันวีเตลลี” ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
ซานเลอูโช

ซานเลอูโช  เป็นตำบลในเมืองกาแซร์ตาในคัมปาเนียทางตอนใต้ของอิตาลี ที่มีชื่อเสียงจากการเป็นรีสอร์ตที่สร้างขึ้นจากโรงงานไหมเก่า ซานเลอูโชตั้งอยู่ราว 3.5 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของกาแซร์ตา และอยู่สูง 145 เมตรจากระดับน้ำทะเล 
ซานเลอูโชได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997 
ประวัติ.
ในปี ค.ศ. 1750 พระเจ้าคาร์ลที่ 7 แห่งเนเปิลส์มีพระบรมราชโองการในมนตรีแบร์นาร์โด ตานุชชีเลือกที่ตั้งที่เดิมเป็นเรือนล่าสัตว์สสำหรับตระกูลอากวาวีวา สำหรับการก่อสร้างสถานที่สำหรับการทดลองทางสังคมและเทคโนโลยี ซึ่งเป็นโครงการผสมระหว่างการสร้างประชาคมที่สนองทั้งความต้องการทางด้านความก้าวหน้าทางเทคโนโลยี และความต้องการทางสังคม ในระยะแรกซานเลอูโชเป็นสถานที่สำหรับการพักผ่อนจากการหาความสำราญในการล่าสัตว์ที่สร้างบนซากวัดซานเลอูโชที่สะพานส่งน้ำนำน้ำจากน้ำตกไปยังพระราชวังกาแซร์ตาที่ออกแบบโดย สถาปนิกลุยจี วันวีเตลลี พระราชโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าคาร์ล พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเนเปิลส์ทรงสร้างตำหนักล่าสัตว์ส่วนพระองค์ ณ ที่นั้น พระองค์ทรงเป็นนักล่าสัตว์ผู้มีความสามารถและไม่โปรดชีวิตอันหรูหราในราชสำนัก ซานเลอูโชจึงได้รับการเลือกโดยพระเจ้าคาร์ลและพระราชโอรสทรงสร้างโรงงานไหม กลุ่มสิ่งก่อสร้างกลายมาเป็นสถานที่สำหรับผลิตไหมซึ่งเป็นสิ่งก่อสร้างประเภทที่ล้ำยุคของคริสต์ศตวรรษที่ 18 สถาปนิกฟรานเชสโค โคลเลชินีเป็นผู้ออกแบบโรงงานอุตสาหกรรม ที่กี่ที่ส่งเสียงดังติดตั้งเคียงข้างกับห้องชุดที่ประทับและห้องนั่งเล่นกลายเป็นชาเปลสำหรับคนงาน
จากนั้นก็ได้มีการสร้างหมู่บ้านสำหรับคนงานที่ขยายตัวจนกลายเป็นเมืองอุตสาหกรรม ที่ในปี ค.ศ. 1789 กลายเป็น "Real Colonia dei Setaioli" ("ราชอาณานิคมช่างทอไหม") พระเจ้าเฟอร์ดินานด์มีพระราชประสงค์ที่จะทำการขยายให้ใหญ่โตขึ้นเป็นเมืองใหญ่ที่เรียกว่า "แฟร์ดีนันโดโปลี" แต่ต้องมาหยุดยั้งลงเนื่องมาจากการรุกรานของฝรั่งเศส
ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีของซานเลอูโชที่เลื่องลือไปทั่วยุโรปได้รับการใช้เป็นแบบฉบับ สมาชิกของประชาคมมีอภิสิทธิ์เทียบเท่ากับระบบการประกันสังคมในปัจจุบัน การปฏิวัติในปี ค.ศ. 1799 ยุติความก้าวหน้าของโครงการสร้างแฟร์ดีนันโดโปลีโดยกะทันหัน แต่รีสอร์ตซานเลอูโชเจริญตัวขึ้นระหว่างการยึดครองของฝรั่งเศสระหว่าง ค.ศ. 1806 จนถึง ค.ศ. 1815
กัสเตลเดลมอนเต

กัสเตลเดลมอนเต ("ปราสาทบนภูเขา") เป็นปราสาทที่ตั้งอยู่ในแคว้นปุลยาทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศอิตาลี ที่สร้างโดยสมเด็จพระจักรพรรดิฟรีดริชที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ราวระหว่างปี ค.ศ. 1240 ถึงปี ค.ศ. 1250 ภายในออกจะได้รับความเสียหายทางบรรยากาศจากการตกแต่งด้วยหินอ่อน และอื่น ๆ ที่ทำกันขึ้นระหว่างหลายศตวรรษต่อมา ตัวปราสาทไม่มีคูล้อมรอบและไม่มีสะพานชักที่ทำให้สันนิษฐานว่าอาจจะไม่ได้ตั้งใจจะใช้เป็นปราสาทสำหรับการป้องกันตัวทางทหารมาตั้งแต่แรกสร้าง
กัสเตลเดลมอนเต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1996
เกาะตีเนตโต

เกาะตีเนตโต  เป็นเกาะที่ตั้งอยู่ในทะเลลีกูเรียน ที่เป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเกาะ (archipelago) ที่ติดกันสามเกาะที่ยื่นออกไปจากแผ่นดินใหญ่ที่ปอร์โตเวเนเร
เกาะตีเนตโต ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997
ทำมือ

ทำมือ เป็นสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวลำดับที่ 2 ของแอ๊ด คาราบาว (ยืนยง โอภากุล) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (นักร้อง-นักประพันธ์เพลงไทยสากล) ประจำปี พ.ศ. 2556 และเป็นอัลบั้มชุดแรกภายหลังการแยกตัวของวงคาราบาว หรือเป็นการพักวง เริ่มบันทึกเสียงเดือนเมษายน พ.ศ. 2532 และวางตลาดเดือนสิงหาคม ขายได้ไปกว่า 700,000 ตลับ ภายใต้สังกัดแว่วหวาน (เป็นอัลบั้มที่โด่งดังในอัลบั้มหนึ่งของ แอ๊ด คาราบาว)
อัลบั้มมีเพลงทั้งสิ้น 13 เพลง โดยเพลงที่โด่งดังที่สุดคือเพลง "สุรชัย 3 ช่า" ร้องโดย หงา คาราวาน ส่วนแอ๊ดทำหน้าที่เพียงร้องท่อนสร้อยของเพลงเท่านั้น ซึ่งเป็นเพลงสไตล์สามช่า ที่ได้รับความนิยมอย่างมากอีกเพลงหนึ่ง รวมทั้งเพลงอื่น ๆ เช่น "รักต้องสู้" "แง้มใจ" "ทำมือ" และมีการร้องต่อกันเรื่อยมา นอกจากนี้ยังมีเพลงที่เสนอแง่มุมของความรักอย่างมีเหตุผลออกมาด้วยกันถึง 3 เพลง ได้แก่ "แง้มใจ", "รักต้องสู้" และ "รักทรหด (2)" ซึ่งเป็นเพลงภาคต่อเนื่องจากที่เสนอในอัลบั้ม ทับหลัง ของวงคาราบาว
รายชื่อเพลงในอัลบั้ม.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
เชิงอรรถ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
สถาบันพระบรมราชชนก

สถาบันพระบรมราชชนก เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่ผลิตบุคลากรด้านการสาธารณสุข สังกัดกระทรวงสาธารณสุข สืบสานพระปณิธานของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก พระบิดาแห่งการแพทย์และสาธารณสุขไทย และสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระมารดาแห่งการสาธารณสุขไทย สถาบันมีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตและพัฒนาบุคลากรตามความต้องการของ กระทรวงสาธารณสุข ให้การศึกษา ส่งเสริมวิชาการและวิชาชีพ ทำการสอน การวิจัย ให้บริการทางวิชาการแก่สังคม และทะนุบำรุงศิลปะและวัฒนธรรม ก่อตั้งขึ้นโดยการรวมองค์กรต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการผลิตบุคลากรด้านการสาธารณสุขเข้าด้วยกัน เพื่อเอกภาพด้านนโยบาย การวางแผนการดำเนินงาน โดยมีการตราพระราชกฤษฏีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข ให้จัดตั้งเป็น "สถาบันพัฒนากำลังคนด้านสาธารณสุข" ดูแลงานด้านการผลิตและพัฒนากำลังคนด้านสุขภาพของกระทรวงสาธารณสุข
การพระราชทานนาม.
เนื่องในโอกาสพระราชพิธีกาญจนาภิเษก พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และเป็นการระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณของสมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ผู้ทรงวางรากฐานความเจริญทางการแพทย์ การพยาบาล และการสาธารณสุขของไทย รัชกาลที่ 9 จึงได้พระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้เชิญพระนามาภิไธย สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก เป็นชื่อสถาบันว่า “สถาบันพระบรมราชชนก” เมื่อวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2537 และได้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกาฯ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 112 ตอนที่ 53 ก วันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2538 สถาบันพัฒนากำลังคนด้านสาธารณสุข จึงเปลี่ยนชื่อเป็น “สถาบันพระบรมราชชนก” 
ต่อมาราชกิจจานุเบกษาเล่ม 136 ตอนที่ 43 ก หน้า 50 ได้ประกาศให้ใช้พระราชบัญญัติสถาบันพระบรมราชชนก พ.ศ. 2562 โดยให้สถาบันพระบรมราชชนกเป็นสถาบันอุดมศึกษาเฉพาะทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ มีฐานะเป็นนิติบุคคลและเป็นส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ อยู่ภายใต้สังกัดกระทรวงสาธารณสุข 
การแบ่งส่วนราชการ.
คณะพยาบาลศาสตร์.
วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี เป็นวิทยาลัยพยาบาลในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข ที่ตั้งอยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ ทั่วประเทศ โดยใน พ.ศ. 2537 สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อให้วิทยาลัยพยาบาลในสังกัดกระทรวงสาธารณสุข ทั้งที่เปิดดำเนินการอยู่ก่อนแล้ว และที่จะเปิดใหม่ภายหลังว่า วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี โดยมีสถาบันในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข จำนวน 30 แห่ง ได้แก่
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
คณะสาธารณสุขศาสตร์และสหเวชศาสตร์.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
เจ้าสามกรม

เจ้าสามกรม เป็นคำเรียกพระราชโอรส 3 พระองค์ในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ที่ประสูติแต่พระสนม ได้แก่ กรมหมื่นจิตรสุนทร กรมหมื่นสุนทรเทพ และ กรมหมื่นเสพภักดี พระองค์เจ้าทั้ง 3 พระองค์เป็นพระราชโอรสที่มีพระชันษาเป็นผู้ใหญ่และมีส่วนเกี่ยวข้องกับการเสด็จสวรรคตของเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ (เจ้าฟ้ากุ้ง) ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เจ้าสามกรมถูกสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ทั้ง 3 พระองค์
พระประวัติ.
สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศมีพระราชโอรสที่ประสูติแต่พระสนมหลายพระองค์ ที่ถือว่าเป็นผู้ใหญ่มี 4 พระองค์ ได้แก่ พระองค์เจ้าแขก พระองค์เจ้ามังคุด พระองค์เจ้ารถ และพระองค์เจ้าปาน ภายหลังการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติแห่งกรุงศรีอยุธยาของสมเด็จพระราชบิดาของพระองค์แล้ว พระองค์เจ้าทั้ง 4 พระองค์ได้รับการสถาปนาให้ทรงกรม ได้แก่
เจ้าสามกรมทรงขัดแย้งกับเจ้าฟ้าธรรมธิเบศไชยเชษฐ์สุริยวงศ์ขณะดำรงพระยศเป็นกรมพระราชวังบวรสถานมงคล สาเหตุหนึ่งมาจากการที่กรมพระราชวังบวรมีพระบัณฑูรให้ตำรวจมานำตัวเจ้ากรม ปลัดกรมและนายเวรปลัดเวรของเจ้าสามกรมมาถามความว่า เจ้ากรมนั้นเป็นแต่หมื่น เหตุใดจึงตั้งบรรดาศักดิ์กันในกรมให้เป็นขุนซึ่งนับว่าทำสูงเกินว่าศักดิ์ จึงมีพระบัณฑูรให้ลงพระราชอาญาโบยหลังคนละ 15 ทีบ้างคนละ 20 ทีบ้าง
หลังจากนั้นไม่นาน กรมหมื่นสุนทรเทพทำเรื่องกราบทูลสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวเป็นการลับว่า พระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรเสด็จเข้ามาลอบทำชู้กับเจ้าฟ้านิ่มและเจ้าฟ้าสังวาลย์ถึงในพระราชวังหลายครั้ง สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวจึงมีพระราชดำรัสให้หาพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรเพื่อนำตัวมาสอบความ เมื่อพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรรับเป็นสัจแล้ว จึงมีพระราชดำรัสลงพระราชอาญาเฆี่ยน แล้วให้เสนาบดีและลูกขุนพิพากษาโทษ ท้าวพระยามุขมนตรีและลูกขุนกราบบังคมทูลว่า โทษของพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรเป็นมหันตโทษขอพระราชทานให้สำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ตามขัตติยประเพณี สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวตรัสขอชีวิตไว้แต่ให้นาบพระนลาฏแล้วถอดให้เป็นไพร่เสีย ส่วนเจ้าฟ้านิ่มและเจ้าฟ้าสังวาลย์ให้ลงพระราชอาญาเฆี่ยนองค์ละ 30 ที พร้อมทั้งถอดเป็นไพร่เช่นกัน เจ้าฟ้าสังวาลย์อยู่ได้ 3 วันก็สิ้นพระชนม์ ส่วนพระมหาอุปราชกรมพระราชวังบวรต้องรับพระราชอาญาเฆี่ยนและเสด็จสวรรคตลง สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำรัสให้นำพระศพทั้งสองไปฝังยังวัดไชยวัฒนาราม
ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เจ้าฟ้ากรมขุนพรพินิตขณะมีพระอิสริยยศที่กรมพระราชวังบวรสถานมงคล เสด็จขึ้นครองราชย์มีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าอุทุมพร แต่ก่อนพิธีบรมราชาภิเษกนั้นเกิดเหตุการณ์ไม่สงบ อันเนื่องมาจากเจ้าสามกรมได้พยายามแย่งชิงราชสมบัติ แต่สมเด็จพระเจ้าอุทุมพรทรงขอให้พระราชาคณะ 5 รูป มีพระเทพมุนีเป็นประธาน ไปเกลี้ยกล่อมจนสำเร็จ และพระองค์ได้ราชาภิเษกขึ้นครองราชย์ ต่อมา เจ้าสามกรมถูกจับกุมตัวและสำเร็จโทษด้วยท่อนจันทน์ โดยนำพระศพไปฝัง ณ วัดโคกพระยาตามโบราณราชประเพณี
พระโอรสธิดา.
"บัญชีพระนามเจ้านาย" ในคำให้การชาวกรุงเก่า ระบุพระนามพระโอรสธิดาของเจ้าสามกรมไว้ดังนี้
มีพระโอรสธิดา 3 พระองค์ ประสูติแต่พระองค์เจ้าหญิงกระแห คือ
พระธิดา 1 พระองค์ไม่ปรากฏนามหม่อมมารดา คือ
และพระธิดาอีก 1 พระองค์ประสูติแต่หม่อมมูล คือ 
มีพระธิดา 1 พระองค์ที่ประสูติแต่พระองค์เจ้าหญิงยี่สุ่น คือ
มีพระโอรสธิดา 4 พระองค์ประสูติแต่หม่อมทองอยู่ คือ
และพระโอรสอีก 2 พระองค์ประสูติแต่หม่อมชื่น คือ
มีพระโอรสธิดา 1 พระองค์ ประสูติแต่หม่อมเจ้าจัน คือ
ชิงชัง (นวนิยาย)

ชิงชัง เป็นนวนิยายไทย โดย "จุฬามณี" นามปากกาของ นิพนธ์ เที่ยงธรรม ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2551 และได้รับการดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์ชื่อเดียวกันในปีถัดมา ชิงชังเป็นนวนิยายแนวพีเรียดดราม่า
เนื้อเรื่อง.
ความรักของห้าสาวพี่น้อง ที่ผิดฝาผิดตัว เห็นผิดเป็นชอบ ประกอบกับความริษยาชิงชังที่มีต่อกัน ครอบครัวที่ควรจะรุ่งเรืองพลันล่มสลาย โศกนาฏกรรมแห่งความรักจึงเกิดขึ้น
เวลามิอาจหวนคืน…สายน้ำไม่มีวันไหลกลับ แต่นั่นคือเรื่องราวของคนรุ่นหนึ่ง ที่มิอาจครอบงำเรื่องราวของคนปัจจุบันได้! ใครว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น เห็นจะไม่จริง ก็ในเมื่อลูกไม้ทั้งสอง “อาทิตย์” และ “ยงชัย” ได้ถูกสายลมพัดโบกโบยปลิว ปลิวจนไกลห่างจากต้น ไกลกระทั่งความรักและริษยาชิงชังของบุพการีและพี่ป้าน้าอาที่มีต่อกัน ไม่สามารถครอบงำจิตใจของเขาทั้งคู่ได้ พลังแห่งความรักอันบริสุทธิ์ของคนหนุ่มสาวรุ่นปัจจุบัน แม้ชาตินี้มิได้คู่เคียง เพียงรอชาติหน้าก็จะรอ นี่คือพลังรักอันยิ่งใหญ่ ที่บดบังพลังแห่งความ “ชิงชัง” ให้สูญสิ้น และด้วยพลังแห่งรักเช่นนี้ โลกจึงดำรงอยู่ได้ตลอดกาล
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน

วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม ซึ่งเปิดสอนในหลักสูตรอนุปริญญา โดยการเสริมสร้างโอกาสทางการศึกษาระดับอุดมศึกษา เพื่อเพิ่มคุณค่าชีวิตและศักยภาพของบุคคลและชุมชน
ประวัติ.
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 ตามนโยบายของรัฐบาลที่ต้องการจัดการศึกษาให้ตอบสนองต่อความต้องการของท้องถิ่นในจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยการคัดเลือกสถานศึกษาศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดแม่ฮ่องสอน ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบันวิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน จังหวัดแม่ฮ่องสอน จัดการเรียนการสอนในระดับอนุปริญญา และหลักสูตรระยะสั้น
หลักสูตร.
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่อนสอน เปิดสอนหลักสูตรอนุปริญญา ดังนี้
หน่วยงาน.
สถาบันไทใหญ่ศึกษา.
วิทยาลัยชุมชนแม่ฮ่องสอน ได้จัดตั้งศูนย์ไทใหญ่ศึกษาขึ้นเพื่อเป็นโครงการนำร่งในการพัฒนาฐานข้อมูลสำหรับการสร้างเมืองมรดกทางวัฒนธรรม จังหวัดแม่ฮ่องสอน มีหน้าที่ในการรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับประวัติศาสตร์แหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม สถาปัตยกรรมศิลปวัฒนธรรม ประเพณี วิถีชีวิต คติความเชื่อ ฯลฯ
มิโดริ (ระบบปฏิบัติการ)

มิโดริ  เป็นชื่อรหัสของระบบปฏิบัติการที่กำลังอยู่ในระหว่างการพัฒนาโดยไมโครซอฟท์รีเสิร์ช มีการแถลงว่าระบบปฏิบัติการนี้อาจเป็นระบบปฏิบัติการเชิงพาณิชย์ที่สร้างจากระบบปฏิบัติการ Singularity ซึ่งเป็นระบบปฏิบัติการต้นแบบที่ทางไมโครซอฟท์ได้พัฒนามาตั้งแต่ พ.ศ. 2546 เพื่อสร้างระบบปฏิบัติการที่ไว้วางใจได้ กล่าวคือ ไดรเวอร์ของอุปกรณ์ต่าง ๆ เคอร์เนล และโปรแกรมต่าง ๆ ถูกเขียนขึ้นโดยใช้ภาษาที่สามารถนำไปประมวลผลได้โดยตรง (Managed Code) นอกจากนี้ระบบปฏิบัติการนี้ยังมีการเปิดตัวศูนย์ป้องกันความปลอดภัย (Security Center) เพื่อเพิ่มความปลอดภัยของเครื่องให้สูงขึ้น โดยไมโครซอฟท์ได้วางแนวทางในการเปลี่ยนระบบปฏิบัติการจากวินโดวส์มาเป็นมิโดริไว้หลายทาง 
ชื่อรหัสมิโดรินี้ มีการค้นพบครั้งแรกในโปรแกรม ไมโครซอฟท์ พาวเวอร์พอยต์ เรื่อง CHESS: A systematic testing tool for concurrent software.
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 โจนาธาน เอฟ. ชาพิโร (Jonathan S. Shapiro) กำลังสำคัญเบื้องหลังภาษาโปรแกรม BitC และระบบปฏิบัติการโคโยทอส (Coyotos) ได้ประกาศว่าเขาได้รับตำแหน่งผู้พัฒนามิโดริแล้ว และหลังจากเดือนสิงหาคม เขาจะยุติการทำงานที่เกี่ยวกับ BitC
แอนนา วินเทอร์

ท่านผู้หญิง แอนนา วินเทอร์  นักข่าวและบรรณาธิการชาวอังกฤษ-อเมริกัน ซึ่งเป็นหัวหน้าบรรณาธิการบริหาร นิตยสารโว้กของอเมริกา (US Edition) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1988 จนถึงปัจจุบัน (ในปี 2013 เธอได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง Artistic Director ของ บ.Condé Nast อีกหนึ่งตำแหน่ง ซึ่งทำให้เธอมีหน้าที่ดูแลนิตยสารในเครือ Condé Nast นอกจากโว้ก อีกหลายเล่ม อาทิเช่น W, Allure, Glamour, Lucky, Teen Vogue)เธอได้รับการยอมรับว่าเป็นบุคคลมีอิทธิพลต่อวงการแฟชั่นของสหรัฐเป็นอย่างมาก จากผลงานต่างๆที่เธอทำ โดยเธอเป็นผู้สนับสนุนและผลักดันนักออกแบบแฟชั่นรุ่นใหม่ เข้าสู่วงการแฟชั่นอยู่หลายคน ทั้งจากการผลักดันส่วนตัว และผ่านโครงการ CFDA/Vogue Fashion Fund ของนิตยสารโว้ก 
แอนนา วินเทอร์ มักปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนโดยสวมแว่นตาดำขนาดใหญ่จนเป็นเอกลักษณ์ และมักได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ทั้งในแง่บวกและแง่ลบ โดยเฉพาะเรื่องที่นิตยสารของเธอมักสนับสนุนการใช้เสื้อผ้าขนสัตว์ 
แอนนา วินเทอร์ เคยมีผู้ช่วยส่วนตัวชื่อลอเรน ไวส์เบอร์เกอร์ ผู้เขียนนวนิยายขายดีในปี ค.ศ. 2003 ชื่อ "The Devil Wears Prada" มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชั้นนำชื่อ "มิแรนดา พริสลีย์" ซึ่งต่อมาถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ "นางมารสวมปราด้า" ในปี ค.ศ. 2006 นำแสดงโดยเมอรีล สตรีป และแอนน์ แฮททาเวย์ ในวงการเชื่อกันว่าตัวละครเอกในเรื่องนี้ถอดแบบมาจากบุคลิกของแอนนา วินเทอร์
สมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพ

สมาคมเพื่อการเพิกถอนการเป็นสหภาพ  เป็นขบวนการทางการเมืองของไอร์แลนด์ที่ก่อตั้งขึ้นโดยแดเนียล โอคอนเนล (Daniel O'Connell) โดยมีจุดประสงค์ในการรณรงค์ในการพยายามยกเลิกพระราชบัญญัติสหภาพของปี ค.ศ. 1800 ที่เป็นพระราชบัญญัติที่มีผลให้เกิดการรวมราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ และ ราชอาณาจักรไอร์แลนด์ เข้าด้วยกันเป็น สหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
สมาคมต้องการที่จะหันไอร์แลนด์กลับไปอยู่ในฐานะที่มีรัฐธรรมนูญเป็นของตนเองเช่นที่ก่อตั้งได้สำเร็จอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่งโดยเฮนรี แกรทแทน (Henry Grattan) ในคริสต์ทศวรรษ 1780 แต่ครั้งนี้เป็นการร่วมมืออย่างเต็มตัวโดยฝ่ายคาทอลิกหลังจากพระราชบัญญัติผ่อนปรนสิทธิของโรมันคาทอลิก (Act of Catholic Emancipation) มีผลในการบังคับใช้ในปี ค.ศ. 1829 ที่ได้รับการสนับสนุนโดยการอนุมัติภายใต้พระราชบัญญัติปฏิรูปของปี ค.ศ. 1832 เมื่อสมาคมมาล้มตัวลงในปลายคริสต์ทศวรรษ 1840 ขบวนการยังไอร์แลนด์ (Young Ireland) ก็มารับช่วงต่อ
ผู้ต้องการยกเลิกการเป็นสหภาพทำการประท้วงการเลือกตั้งทั่วไปของสหราชอาณาจักรในปี ค.ศ. 1832 ในไอร์แลนด์ ระหว่างปี ค.ศ. 1835 จนถึงปี ค.ศ. 1841 สมาชิกก็สมัครเข้ารับการเลือกตั้งโดยทำการร่วมมือกับพรรคลิเบอรัลของสหราชอาณาจักร ผู้สมัครรับเลือกตั้งของสมาคมที่ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพรรคลิเบอรัลทำการประท้วงการเลือกตั้งทั่วไปของสหราชอาณาจักรอีกครั้งในปี ค.ศ. 1841 และ ปี ค.ศ. 1847
พระราชบัญญัติความผิดอาญาฐานเป็นกบฏ ค.ศ. 1848

พระราชบัญญัติความผิดอาญาฐานเป็นกบฏ ค.ศ. 1848  เป็นพระราชบัญญัติที่ออกโดยรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ที่ยังคงมีผลบังคับใช้จนกระทั่งในปัจจุบัน เป็นพระราชบัญญัติที่มีจุดประสงค์ในการพิทักษ์สถาบันพระมหากษัตริย์
การกระทำผิดต่อพระราชบัญญัติถือว่าเป็นโทษระดับการเป็นกบฏต่อแผ่นดินตามพระราชบัญญัติปลุกระดมมวลชน ค.ศ. 1661 (Sedition Act 1661) (ที่ต่อมาคือ พระราชบัญญัติกบฏ ค.ศ. 1795 (Treason Act 1795) ซึ่งมีโทษถึงประหารชีวิต แต่โดยทั่วไปแล้วลูกขุนมักจะไม่เต็มใจที่จะเอาโทษกับผู้ที่ถูกกล่าวหาในกรณีที่มีโทษถึงตาย และเป็นที่เชื่อกันว่าถ้าตัดสินลงโทษโดยการเนรเทศไปยังอาณานิคมในออสเตรเลียแล้ว (ที่ในปัจจุบันคือโทษการจำคุกตลอดชีวิต) ก็อาจจะเป็นการทำให้อัตราการตัดสินว่าผิดก็สูงขึ้น ซึ่งเป็นผลให้ข้อหากบฏสามชนิดถูกลดฐานะลงมาเป็นความผิดทางอาญา (felony) ใน ค.ศ. 1848 การลดฐานะเกิดขึ้นในสมัยที่การลงโทษโดยการประหารชีวิตในสหราชอาณาจักรอยู่ในระหว่างการเลิกใช้เป็นบทลงโทษสำหรับความผิดหลายชนิด
”ความผิดอาญาฐานเป็นกบฏ” (treason felony) เป็นอาชญากรรมที่รวมทั้งการ ”คิดการณ์ ก่อการ หรือ ตั้งใจ” ที่จะ:
ใน ค.ศ. 2001 หนังสือพิมพ์ "เดอะการ์เดียน" ท้าทายพระราชบัญญัติฉบับนี้ในศาลยุติธรรมสูงสุดแห่งสหราชอาณาจักร (High Court of Justice) แต่ไม่สำเร็จ โดยกล่าวว่าเป็นพระราชบัญญัติทำให้ ”...การสนับสนุนความคิดในการยุบเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์แม้ว่าจะเป็นการกระทำที่ใช้วิธีที่สงบสุขเป็นอาชญากรรมที่มีโทษถูกจำขังได้...” โดยอ้างว่าแม้แต่ พระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิมนุษยชน ค.ศ. 1998 (Human Rights Act 1998) ก็ยังได้รับแก้ไขให้ครอบคลุมถึงพฤติกรรมที่ถือว่ารุนแรงเท่านั้นที่เป็นอาชญากรรม ศาลกล่าวว่าข้อกล่าวหาเป็นเพียงสมมติฐานที่ไม่จำเป็นต้องได้รับคำตอบ เพราะไม่มีผู้ใดที่ถูกกล่าวหาตามมูลที่เสนอโดยการ์เดียนจริง กรณีนี้ในที่สุดก็ถูกนำขึ้นอุทธรณ์ในสภาขุนนางในปี ค.ศ. 2003 สภาขุนนางออกเสียงเป็นเอกฉันท์ว่าการฟ้องร้องเป็นเรื่องที่ไม่จำเป็น เป็นเอกฉันท์ แต่ผู้พิพากษาต่างก็เห็นด้วยกับทัศนคติของลอร์ดเสตนที่ว่า ”มาตราที่ 3 ของพระราชบัญญัติที่ดูเหมือนจะลงโทษผู้ที่สนับสนุนการเป็นสาธารณรัฐเป็นมาตราของกฎหมายจากสมัยที่ผ่านมาแล้ว และไม่เหมาะสมกับสถานะและระบบกฎหมายของสังคมสมัยใหม่ ความคิดที่ว่ามาตราที่ 3 จะรอดจากการพิจารณาโดยใช้พระราชบัญญัติว่าด้วยสิทธิมนุษยชนเป็นเครื่องวัดเป็นเรื่องที่เกินเลยความเป็นจริง”
คดีสุดท้ายที่มีผู้ทำผิดพระราชบัญญัติฉบับนี้เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1883 แม้ว่าจะมาใช้ตัดสินในออสเตรเลียใน ค.ศ. 1916 ในกรณี "Sydney Twelve"
ในสกอตแลนด์.
ในประเทศสกอตแลนด์นั้น ได้มีการยกเลิกกฎหมายอาญาว่าด้วยความผิดฐานปลุกระดมและดูหมิ่นประมุขของรัฐ (sedition and leasing-making) ที่มีใจความในลักษณะเดียวกับพระราชบัญญัติความผิดอาญาฐานเป็นกบฏ ค.ศ. 1848 เมื่อ ค.ศ. 2010 ทั้งนี้ อาศัยอำนาจตามมาตรา 51 แห่งพระราชบัญญัติความยุติธรรมทางอาญาและการให้อำนาจ (สกอตแลนด์) ค.ศ. 2010 (Criminal Justice and Licensing (Scotland) Act 2010) โดยการยกเลิกกฎหมายดังกล่าวเป็นการกระทำในเชิงทฤษฎีเท่านั้น เพราะไม่มีการดำเนินคดีในความผิดลักษณะนี้ในสกอตแลนด์ตั้งแต่ปี 1715
พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800

พระราชบัญญัติสหภาพ พ.ศ. 2343 หรือ พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 หรือในบางครั้งอาจเรียกว่า พระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1801  เป็นพระราชบัญญัติคู่สองฉบับ ซึ่งประกอบด้วย:
พระราชบัญญัติคู่ทั้งสองฉบับนี้รวมราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ และราชอาณาจักรไอร์แลนด์ เข้าด้วยกันเป็นสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ การรวมเป็นสหภาพมีผลอย่างเป็นทางการเมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 1801
พระราชบัญญัติทั้งสองฉบับที่ได้รับการแก้ไขมาเป็นระยะๆ ยังคงมีผลบังคับใช้ในสหราชอาณาจักร.
ในสาธารณรัฐไอร์แลนด์ “พระราชบัญญัติว่าด้วยการรวมเป็นสหภาพกับไอร์แลนด์ ค.ศ. 1800” ฉบับที่ผ่านในบริเตนใหญ่มิได้ถูกการยกเลิกจนกระทั่งเมื่อรัฐบัญญัติการปฏิรูปกฎหมาย ค.ศ. 1983 (Statute Law Revision Act 1983) ของสาธารณรัฐได้รับการอนุมัติ ส่วน“พระราชบัญญัติว่าด้วยการรวมเป็นสหภาพกับอังกฤษ ค.ศ. 1800” ฉบับที่ผ่านในไอร์แลนด์มิได้ถูกการยกเลิกจนกระทั่งปี ค.ศ. 1962
ชาวโรมานี

โรมานี (#เปลี่ยนทาง ,) ผู้อื่นมักเรียก ยิปซี  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ของยุโรปที่สืบเชื้อสายมาจากยุคกลางของอินเดีย (Middle kingdoms of India) 
โรมานีเป็นชนพลัดถิ่น (Romani diaspora) ที่ส่วนใหญ่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในยุโรปโดยเฉพาะกลุ่มโรมาซึ่งเป็นชนกลุ่มย่อยในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก และกลุ่มใหม่ที่ไปตั้งถิ่นฐานในอเมริกา และบางส่วนในดินแดนต่าง ๆ ทั่วโลก
ภาษาโรมานีแบ่งออกไปเป็นสาขาท้องถิ่นหลายสาขาที่มีผู้พูดราวกว่าสองล้านคน แต่จำนวนประชากรที่มีเชื้อสายโรมานีทั้งหมดมากกว่าผู้ใช้ภาษากว่าสองเท่า ชาวโรมานีอื่นพูดภาษาของท้องถิ่นที่ไปตั้งถิ่นฐานหรือภาษาผสมระหว่างภาษาโรมานีและภาษาท้องถิ่นที่พำนัก
หมายเหตุ.
สถานะของคอซอวอ
ชาวบูร์กอญ

ชาวบูร์กอญ  เป็นชาติพันธุ์ในกลุ่มชนเจอร์มานิคตะวันออกที่อาจจะอพยพมาจากแผ่นดินใหญ่สแกนดิเนเวียมายังเกาะบอร์นโฮล์ม (Bornholm) ซึ่งยังเรียกเป็นภาษานอร์สโบราณว่า “Burgundarholmr” หรือ “เกาะของชาวบูร์กอญ” จากนั้นก็ไปยังแผ่นดินใหญ่ยุโรป ใน "ตำนานของทอร์ชไตน์ลูกไวกิง" (Þorsteins saga Víkingssonar) เวเซติตั้งถิ่นฐานบนเกาะที่เรียกว่าเกาะของบอร์กันด์ หรือ บอร์นโฮล์ม คำแปลของสมเด็จพระเจ้าอัลเฟรดมหาราชของงานเขียนของโอโรเซียส (Orosius) ใช้คำว่า “Burgenda land” หรือ “ดินแดนของเบอร์เกนดา” กวีและนักตำนานวิทยาวิคเตอร์ ริดเบิร์ก (Viktor Rydberg) (ค.ศ. 1828–ค.ศ. 1895), ใน "Our Fathers' Godsaga" กล่าวอ้างจากแหล่งข้อมูลจากต้นยุคกลาง "ตำนานชีวิตของนักบุญซิจิมุนด์แห่งบูร์กอญ" (Sigismund of Burgundy) ว่าชาวบูร์กอญยังคงรักษาวัฒนธรรมการบอกเล่าต่อๆ กันมาเกี่ยวกับบรรพบุรุษที่มาจากสแกนดิเนเวีย
สำนวนไทย

สำนวนไทย คือถ้อยคำหรือข้อความที่กล่าวสืบต่อกันมาช้านานแล้ว มีความหมายไม่ตรงตามตัวหรือมีความหมายอื่นแฝงอยู่หรืออาจกล่าวอีกนัยหนึ่งได้ว่า สำนวน คือถ้อยคำ กลุ่มคำ หรือความที่เรียบเรียงขึ้นในเชิงอุปมาอุปไมยโดยมีนัยแฝงเร้นซ่อนอยู่อย่างลึกซึ้ง แยบคาย เพื่อให้ผู้รับได้ไปตีความ ทำความเข้าใจด้วยตนเองอีกชั้นหนึ่ง ซึ่งอาจแตกต่างไปความหมายเดิมหรืออาจคล้ายคลึงกับความหมายเดิมก็ได้ สันนิษฐานว่า สำนวนนั้นมีอยู่ในภาษาพูดก่อนที่จะมีภาษาเขียนเกิดขึ้นในสมัยสุโขทัย โดยเมื่อพิจารณาจากข้อความในศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหงแล้ว ก็พบว่ามีสำนวนไทยปรากฏเป็นหลักฐานอยู่ เช่น "ไพร่ฟ้าหน้าใส" หมายถึง ประชาชนอยู่เย็นเป็นสุข
คุณค่า.
ภาษาพูดหรือภาษาเขียนของชนแต่ละชาติย่อมจะมีอยู่ด้วยกันสองอย่าง คือ พูดตรงไปตรงมาตามภาษาของตนเอง เป็นภาษาพูดที่ต่างคนต่างฟังเข้าใจกันได้ง่าย พูดเป็นชั้นเชิง มีการใช้โวหารและคำคล้องจองในการพูดและการเขียน ทั้งนี้ เพื่อให้ความหมายชัดเจนหรือขยายความออกไปให้กระจ่างขึ้น หรือเพื่อให้เกิดความไพเราะน่าฟัง เป็นภาษาที่เราเรียกว่า "โวหาร" "เล่นลิ้น" หรือ" พูดสำบัดสำนวน" สำนวนเหล่านั้นจะแสดงความหมายอยู่ในตัวประโยคนั้นเอง
ชาวจูต

จูต  เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ในกลุ่มชนเจอร์แมนิกที่นักบุญบีดกล่าวว่าเป็นหนึ่งในสามกลุ่มชนเจอร์แมนิกที่มีอำนาจมากที่สุดในขณะนั้น เชื่อกันว่าชาวจูตมาจากคาบสมุทรจัตแลนด์  ในประเทศเดนมาร์กปัจจุบัน, ชเลสวิชตอนใต้ (ตอนใต้ของจัตแลนด์) และบางส่วนของฝั่งทะเลอีสต์ฟริเซีย
นักบุญบีดกล่าวว่าบ้านเกิดของชาวจูตอยู่ตรงกันข้ามกับชาวแองเกิลและไม่ไกลจากชาวแซกซันซึ่งก็หมายถึงทางตอนเหนือของคาบสมุทรจัตแลนด์ แทซิทัสกล่าวถึงชนที่เรียกว่า "ยูโดซีส" (Eudoses) ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทรจัตแลนด์ ซึ่งอาจจะเป็นชนกลุ่มเดียวกัน นอกจากนั้นก็ยังมีที่กล่าวว่าชาวจูตคือ "โอเทนาส" (Eotenas) ที่มาจากการขัดแย้งระหว่างฟริเซียนและชนเดนส์ที่บรรยายในโคลง "เบวูล์ฟ" (บรรทัดที่ 1068-1159) ผู้อื่นกล่าวว่าตีความหมายว่า "ēotenas" เป็น "jotuns" ที่แปลว่า "ยักษ์" หรือ "ศัตรู"
วิมล ไทรนิ่มนวล

วิมล ไทรนิ่มนวล (เกิด พ.ศ. 2498) เป็นชาวอำเภอบางเลน จ.นครปฐม จบการศึกษาปริญญาตรี คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร เคยรับราชการเป็นครูอยู่ 10 ปี แล้วลาออก เคยทำงานเป็นบรรณาธิการสำนักพิมพ์ทานตะวัน และเป็นบรรณาธิการสมทบบริษัท ต้นอ้อ จำกัด พร้อมกับสร้างสรรค์งานวรรณกรรม และต่อมาเขาได้เบนชีวิตของเขาเข้าสู่การเมือง โดยครั้งแรกอยู่ในทีมกลุ่มมดงาน ดร. พิจิต รัตตกุล ผู้สมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในสังกัดพรรคถิ่นไทย เมื่อปี พ.ศ. 2539-2543 จนเมื่อปลายปี.2550 เขาก็ประกาศตั้งพรรคการเมือง ชื่อพรรค ดุลยภาพ 
วิมล ไทรนิ่มนวลเริ่มมีผลงานการประพันธ์เมื่อยังศึกษาอยู่ และผลงานเล่มแรกที่ได้รับการตีพิมพ์เมื่ออายุ 27 ปี นับแต่นั้นมาเขามีผลงานสร้างสรรค์ด้านวรรณกรรมทั้งประเภทนวนิยายและเรื่องสั้น ผลงานเรืองเด่นคือ งู คนทรงเจ้า (ได้สร้างเป็นภาพยนตร์) และ อมตะซึ่งเป็นนวนิยายรางวัลซีไรต์ ประจำปี พ.ศ. 2543
ในปี พ.ศ. 2566 วิมลได้โพสต์ภาพ อัจฉราพร คงยศ ชูสามนิ้วภายในสนามวอลเล่ย์บอล และแสดงความคิดเห็นไปในทางการเมืองโดยพยายามยึดโยงกับกรณีที่ พิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ได้ไปปรากฏตัวในศึกวอลเลย์บอลหญิง เนชั่นส์ ลีก เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2566 ระหว่างทีมชาติไทยและตุรกี ภายหลังได้ออกมาขออภัย เนื่องจาก ภาพดังกล่าวเป็นภาพเก่า และมิใช่เป็นการแสดงสัญลักษณ์ทางการเมือง ทว่า เป็นการให้สัญลักษณ์เชิงกลยุทธ์ (การวางตำแหน่งเซนเตอร์) ระหว่างการแข่งขันภายในทีม
ปัจจุบัน.
ปัจจุบันวิมล ไทรนิ่มนวล ผันชีวิตตัวเองออกจากกรุงเทพมหานคร หันไปใช้ชีวิตสันโดษอยู่กับชาวบ้านและธรรมชาติที่จังหวัดกำแพงเพชร
สงครามขุนนางครั้งที่หนึ่ง

สงครามขุนนางครั้งที่หนึ่ง  (ค.ศ. 1215 - ค.ศ. 1217) เป็นสงครามกลางเมืองที่เกิดขึ้นในราชอาณาจักรอังกฤษ ระหว่างกลุ่มขุนนางผู้ปฏิวัติที่นำโดยโรเบิร์ต ฟิทซวอลเตอร์ผู้ได้รับการสนับสนุนโดยกองทัพฝรั่งเศสภายใต้การนำของเจ้าชายหลุยส์ผู้ต่อมาเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสฝ่ายหนึ่ง และสมเด็จพระเจ้าจอห์นอีกฝ่ายหนึ่ง สงครามมีสาเหตุมาจากการที่พระเจ้าจอห์นไม่ทรงยอมรับและปฏิบัติตาม "มหากฎบัตร" ที่พระองค์เองทรงลงพระนามเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1215 และจากความทะเยอทะยานของเจ้าชายหลุยส์ผู้พยายามยืดเยื้อสงครามให้นานออกไปหลังจากที่ขุนนางผู้ทำการปฏิวัติหลายคนได้หันกลับไปสร้างความสันติกับพระเจ้าจอห์นแล้ว
ที่มา.
สมเด็จพระเจ้าจอห์นทรงถูกบังคับในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1215 ให้ทรงลงพระนามใน "บทบัญญัติของบารอน" โดยกลุ่มขุนนางผู้มีอำนาจผู้ไม่อาจทนกับความขาดสมรรถภาพในการปกครองของพระเจ้าจอห์นต่อไปได้ ตราประจำพระองค์ได้รับการประทับติดเอกสารที่ทรงลงพระนามเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1215 เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการลงพระนามขุนนางก็ยอมสาบานความสวามิภักดิ์ต่อพระองค์เมื่อ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1215 เอกสารอย่างเป็นทางการที่บันทึกข้อตกลงได้รับการเขียนขึ้นเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ซึ่งคือ "มหากฎบัตร" ฉบับดั้งเดิม แต่ "กฎบัตรของแผ่นดิน" ฉบับนี้ไม่เป็นที่ต้องพระทัยของสมเด็จพระเจ้าจอห์น
เนื้อหาของ "มหากฎบัตร" ฉบับ ค.ศ. 1215 เป็นสิ่งที่ยากต่อการยอมรับโดยพระมหากษัตริย์ในยุคกลางนอกจากว่าจะทรงต้องการเป็นเพียงพระมหากษัตริย์แต่ในพระนาม ในบรรดาเนื้อหาก็มีมาตรา 61 ที่เป็น "ข้อเพื่อความปลอดภัย" ที่อนุญาตให้ขุนนางจำนวน 25 คนมีสิทธิในการคัดค้านพระราชประสงค์ของพระมหากษัตริย์ได้โดยใช้กำลัง ซึ่งเป็นกระบวนการทางกฎหมายในยุคกลางที่ใช้กันที่เรียกกันว่า "การยึดอำนาจ" (Distraint) ซึ่งเป็นกระบวนการที่ปฏิบัติใช้กันในสังคมศักดินากันเป็นปกติ แต่ไม่เคยนำมาใช้กับพระมหากษัตริย์ หลังจากการเจรจาต่อรองระหว่างทั้งสองฝ่ายระหว่างฤดูร้อนของปีเดียวกันที่เป็นไปอย่างครึ่งๆ กลางๆ สงครามก็อุบัติขึ้นระหว่างกลุ่มขุนนางที่เป็นปฏิปักษ์ต่อพระเจ้าจอห์นและผู้สนับสนุน
มณฑลทหารบก

มณฑลทหารบก เป็นการจัดแบ่งเขตการปกครองทางทหารบก เพื่อความสะดวกในการปฏิบัติกิจการทางทหาร เช่น การเรียกพล การระดมพล การเกณฑ์ทหาร เป็นต้น แต่เดิมมีการจัดแบ่งเขตการปกครองออกเป็น จังหวัดทหารบก ขึ้นตรงต่อมณฑลทหารบกด้วย แต่ต่อมาในปี พ.ศ. 2437 ได้มีการยกเลิกการจัดแบ่งเขตจังหวัดทหารบก และให้จัดตั้งเป็นมณฑลทหารบกเพียงชั้นเดียว 
หน้าที่ของจังหวัดทหารบก.
ก่อนจะมีการยกเลิกการจัดแบ่งเขตการปกครองเป็นจังหวัดทหารบก ได้มีการจัดแบ่งหน้าที่ของมณฑลทหารบก และจังหวัดทหารบก ไว้ดังนี้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2558 ได้มีการจัดกำหนดหน้าที่และเขตพื้นที่ของมณฑลทหารบกขึ้นใหม่ โดยมีหน้าที่ดังนี้
การจัดหน่วย.
จัดตามกองทัพภาคฯ มณฑลทหารบก และจังหวัดทหารบก ดังนี้
สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถาน

สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถาน (Patriotic Union of Kurdistan; ภาษาเคิร์ด: Yekîtî Nîştimanî Kurdistan) ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2518 เป็นพรรคการเมืองของชาวเคิร์ดในเคอร์ดิสถานของอิรัก
การปฏิบัติงาน.
สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานกล่าวอ้างว่าพรรคตนทำงานเพื่อการรักษาอัตลักษณ์ของตนเอง สิทธิมนุษยชน ประชาธิปไตย และสันติภาพของชาวเคิร์ดในอิรัก
ผู้นำ.
เลขาธิการทั่วไปคือ ยาลัล ตาลาบานี ซึ่งเป็นประธานาธิบดีคนปัจจุบันของอิรัก นโยบายของสหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานและการตัดสินใจรวมอยู่ในคณะกรรมการของพรรค
ประวัติ.
สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานเป็นการรวมตัวกันของกลุ่มการเมืองห้ากลุ่มโดยมี ยาลัล ตาลาบานี เป็นผู้นำ ได้รับการสนับสนุนจากชาวชนบทในเคอร์ดิสถานของอิรัก เริ่มต้น พรรคนี้เป็นขบวนการทางการเมืองฝ่ายซ้าย และปัจจุบันกลายเป็นพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตย และเป็นสมาชิกของกลุ่มสังคมนิยมนานาชาติ
ผลจากการเลือกตั้งแสดงให้เห็นว่า ผู้สนับสนุนสหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานส่วนใหญ่อยู่ทางใต้ของเคอร์ดิสถานแห่งอิรัก ตั้งแต่สงครามอ่าวเปอร์เซียครั้งแรก สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานมีส่วนร่วมในการบริหารเคอร์ดิสถานแห่งอิรักภาคเหนือร่วมกับพรรคประชาธิปไตยเคอร์ดิสถานแต่ก็มีความขัดแย้งระหว่างกันอยู่ โดยในบริเวณดังกล่าวมีการแบ่งเขตอิทธิพลของทั้งสองพรรคอย่างชัดเจน
กิจกรรมปัจจุบัน.
สหภาพรักชาติแห่งเคอร์ดิสถานรวมกับพรรคประชาธิปไตยเคอร์ดิสถานและพรรคที่เล็กกว่าอื่นๆ จัดตั้งเป็นพันธมิตรรักชาติประชาธิปไตยแห่งเคอร์ดิสถานเพื่อเข้าร่วมในกิจกรรมการเลือกตั้งระดับชาติของอิรัก พ.ศ. 2548 กลุ่มชาวเคิร์ดที่รวมกันนี้ได้คะแนนเสียง 25.6% ของการเลือกตั้งครั้งแรกหลังยุคของซัดดัม ฮุสเซน เมื่อ 31 มกราคม พ.ศ. 2548 ยาลัล ตาลาบานี ได้เป็นประธานาธิบดีของอิรัก ต่อมาได้มีการรวมเป็นพันธมิตรกับพรรคประชาธิปไตยเคอร์ดิสถานเพื่อให้การบริหารเคอร์ดิสถานของอิรักเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
สมาคมบูรณาการลาตินอเมริกา

สมาคมบูรณาการลาตินอเมริกา (ALADI) เป็นสมาคมที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2503 โดยมีประเทศในกลุ่มละตินอเมริกา 12 ประเทศเป็นสมาชิก ได้แก่ อาร์เจนตินา บราซิล ชิลี เม็กซิโก ปารากวัย เปรู อุรุกวัย โคลัมเบีย เอกวาดอร์ เวเนซุเอลา โบลิเวีย และคิวบา โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดตั้งเป็นตลาดร่วม สนับสนุนให้เงินทุนและแรงงานจากประเทศสมาชิกในกลุ่มเคลื่อนย้ายได้โดยเสรี และลดอัตราภาษีศุลกากรสินค้าซึ่งกันและกัน
เทระไบต์

เทระไบต์ (Terabyte) หรือ เทราไบต์ ใช้ตัวย่อว่า TB เป็นหน่วยวัดขนาดของข้อมูลในคอมพิวเตอร์ เช่น ใช้เป็นหน่วยวัดความจุของหน่วยความจำหรือฮาร์ดดิสก์
เทระไบต์ มีขนาดอ้างอิงคร่าวๆ คือ
เพตะไบต์

เพตะไบต์ (Petabyte) หรือ เพตาไบต์ หรือ พีตะไบต์ ใช้ตัวย่อว่า PB เป็นหน่วยวัดขนาดของข้อมูลในคอมพิวเตอร์ เช่น ใช้เป็นหน่วยวัดความจุของหน่วยความจำหรือฮาร์ดดิสก์
เพตะไบต์ มีขนาดอ้างอิงคร่าว ๆ คือ
เอกซะไบต์

เอกซะไบต์ (Exabyte) หรือ เอกซาไบต์ ใช้ตัวย่อว่า EB เป็นหน่วยวัดขนาดของข้อมูลในคอมพิวเตอร์ เช่น ใช้เป็นหน่วยวัดความจุของหน่วยความจำหรือฮาร์ดดิสก์
เอกซะไบต์ มีขนาดอ้างอิงคร่าวๆ คือ
เซตตะไบต์

เซตตะไบต์ (Zettabyte) หรือ เซตตาไบต์ ใช้ตัวย่อว่า ZB เป็นหน่วยวัดขนาดของข้อมูลในคอมพิวเตอร์ เช่น ใช้เป็นหน่วยวัดความจุของหน่วยความจำหรือฮาร์ดดิสก์
เซตตะไบต์ มีขนาดอ้างอิงคร่าวๆ คือ
ยอตตะไบต์

ยอตตะไบต์ (Yottabyte) หรือ ยอตตาไบต์ ใช้ตัวย่อว่า YB เป็นหน่วยวัดขนาดของข้อมูลในคอมพิวเตอร์ เช่น ใช้เป็นหน่วยวัดความจุของหน่วยความจำหรือฮาร์ดดิสก์
ยอตตะไบต์ มีขนาดอ้างอิงคร่าวๆ คือ
ภาษาอาหรับเอเชียกลาง

ภาษาอาหรับเอเชียกลาง  เป็นสำเนียงของภาษาอาหรับที่ใช้พูดในอุซเบกิสถานและทาจิกิสถาน ปัจจุบันเป็นภาษาที่ใกล้ตายแล้ว เคยใช้พูดระหว่างชุมชนชาวอาหรับและเผ่าต่างๆในเอเชียกลาง ที่อยู่ในซามาร์คันด์ บูคารา กิซกวาดัรยา สุรคันดัรยา (ปัจจุบันอยู่ในอุซเบกิสถาน) และคัตลอน (ปัจจุบันอยู่ในทาจิกิสถาน) รวมไปถึงอัฟกานิสถาน
การอพยพเข้าสู่เอเชียกลางของชาวอาหรับครั้งแรกเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 13 ซึ่งเป็นช่วงที่มีการแพร่ขยายของศาสนาอิสลามภาษาอาหรับกลายเป็นภาษาทั่วไปทางด้านวิทยาศาสตร์และวรรณคดีอย่างรวดเร็วด้วยอิทธิพลของศาสนาอิสลาม ชาวอาหรับในเอเชียกลางส่วนใหญ่จะแยกตัวอยู่อย่างโดดเดี่วและไม่แต่งงานข้ามเผ่า ทำให้ภาษาของพวกเขายังคงอยู่มาจนถึงพุทธศตวรรษที่ 25 เมื่อราว พ.ศ. 2423 ชาวอาหรับส่วนใหญ่อพยพจากบริเวณที่เป็นประเทศอุซเบกิสถานและทาจิกิสถานในปัจจุบันไปยังภาคเหนือของอัฟกานิสถาน ซึ่งเป็นผลมาจากการรุกรานของรัสเซีย ชาวอาหรับเหล่านี้ ปัจจุบันไม่พูดภาษาอาหรับแต่หันมาพูดภาษาดารีหรือภาษาอุซเบก.ในยุคที่ได้รับอิทธิพลจากโซเวียต โดยชาวอาหรับเหล่านี้ปรับตัวให้เข้ากับชาวพื้นเมืองมากขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2502 พบว่าชาวอาหรับเพียง 34%ที่ยังถือว่าภาษาอาหรับเป็นภาษาแม่ ส่วนใหญ่ถือว่าตนใช้ภาษาอุซเบกหรือภาษาทาจิกเป็นภาษาแม่
ปัจจุบัน ภาษาอาหรับเอเชียกลางที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาท้องถิ่นมากทั้งทางด้านสัทวิทยา คำศัพท์และการเรียงประโยค ยังเหลือผู้พูดเพียง 5 หมู่บ้านในอุซเบกิสถาน แบ่งได้เป็น 2 สำเนียงคือ สำเนียงบูคาเรีย ได้รับอิทธิพลจากภาษาทาจิก และสำเนียงกวาซกาดาร์ยาวี ได้รับอิทธิพลจากภาษากลุ่มเตอร์กิก ทั้งสองสำเนียงนี้ไม่เข้าใจซึ่งกันและกัน ในทาจิกิสถาน มีผู้พูดภาษาอาหรับเอเชียกลาง 35.7% ของชาวอาหรับทั้งหมด ส่วนใหญ่หันไปพูดภาษาทาจิก
ยัง ยง-อึน

ยัง ยง-อึน (เกิด 15 มกราคม ค.ศ. 1972) นักกอล์ฟอาชีพชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันเล่นอยู่ในพีจีเอทัวร์ โดยชนะเลิศในการแข่งขันพีจีเอทัวร์มาแล้ว 2 ครั้ง คือรายการฮอนด้า คลาสสิก ปี 2009 ที่ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา และยูเอสพีจีเอ (พีจีเอ แชมเปียนชิป) ประจำปี 2009 ที่มินนีโซตา 
ยัง ยง-อึนเป็นนักกอล์ฟอาชีพชายชาวเกาหลีคนที่สอง ที่ชนะเลิศพีจีเอทัวร์ ต่อจากชเว กย็อง-จู และเป็นนักกอล์ฟชาวเอเชียคนแรก ที่ชนะเลิศรายการเมเจอร์ โดยเอาชนะไทเกอร์ วูดส์ ในรอบสุดท้ายเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 2009 ถึง 3 สโตรก