pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ซุน จฺวี้

ซุน จฺวี้ (มกราคม ค.ศ. 259) เป็นขุนพลและราชนิกูลแห่งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นน้องชายของซุนหลิมผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งง่อก๊กในรัชสมัยจักรพรรดิซุนเหลียงและซุนฮิว
ประวัติ.
ซุน จฺวี้เป็นบุตรชายของซุน ชั่ว (孫綽) เป็นหลานชายของซุน เก่า (孙暠) และเป็นเหลนชายของซุนเจ้งผู้เป็นน้องชายของซุนเกี๋ยนและเป็นพระปิตุลา (อา) ของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก ซุน จฺวี้เป็นน้องชายของซุนหลิม และเป็นพี่ชายของซุน เอิน (孫恩) ซุน ก้าน (孫幹) และซุน ข่าย (孫闓)
ในปี ค.ศ. 257 จักรพรรดิซุนเหลียงพระชนมายุ 14 พรรษาเริ่มจัดการราชการสำคัญบางอย่างด้วยพระองค์เอง ซุนหลิมเริ่มวิตกกังวลจึงให้ซุน จฺวี้น้องชายผู้เป็นขุนพลข่มขวัญแดนไกล (威遠將軍 "เวย์-ยฺเหวียนเจียงจฺวิน") เข้ามาเฝ้าระวังที่ประตูชางหลง (蒼龍門 "ชางหลงเหมิน") และให้น้องชายอีก 3 คนคือซุน เอินผู้เป็นขุนพลยุทธพิทักษ์ (武衛將軍 "อู่เว่ย์เจียงจฺวิน") ซุน ก้านผู้เป็นขุนพลรอง (偏將軍 "เพียนเจียงจฺวิน") และซุน ข่ายผู้เป็นนายกองพันฉางฉุ่ย (長水校尉 "ฉางฉุ่ยเซียวเว่ย์") แยกกันไปประจำที่ค่ายทหารค่ายต่าง ๆ
ในปี ค.ศ. 258 ซุนเหลียงทรงวางแผนจะโค่นอำนาจของซุนหลิมแต่แผนการรั่วไหล ซุนหลิมจึงปลดซุนเหลียงจากตำแหน่งจักรพรรดิ และตั้งซุนฮิวผู้เป็นอ๋องแห่งลองเอี๋ย (琅邪王 "หลังหยาหวาง") และเป็นพระเชษฐาของซุนเหลียงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ ซุนฮิวทรงเอาใจซุนหลิมและเหล่าน้องชาย พระองค์ตั้งให้ซุน จฺวี้เป็นขุนพลขวา (右將軍 "โย่วเจียงจฺวิน") และให้มีบรรดาศักดิ์โหวระดับอำเภอ (縣侯 "เซี่ยนโหว") ซุนหลิมและพี่น้องรวม 5 คนได้รับบรรดาศักดิ์โหว (侯) และคุมทัพหลวง มีอำนาจเหนือจักรพรรดิอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในง่อก๊ก
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 259 จักรพรรดิซุนฮิวมีรับสั่งให้ประหารชีวิตซุนหลิมและครอบครัว 3 ชั่วโคตร ซุน จฺวี้ก็ถูกประหารชีวิตด้วย
ซุน เอิน

ซุน เอิน (มกราคม ค.ศ. 259) เป็นขุนพลและราชนิกูลแห่งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นน้องชายของซุนหลิมผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งง่อก๊กในรัชสมัยจักรพรรดิซุนเหลียงและซุนฮิว
ประวัติ.
ซุน เอินเป็นบุตรชายของซุน ชั่ว (孫綽) เป็นหลานชายของซุน เก่า (孙暠) และเป็นเหลนชายของซุนเจ้งผู้เป็นน้องชายของซุนเกี๋ยนและเป็นพระปิตุลา (อา) ของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก ซุน จฺวี้เป็นน้องชายของซุนหลิม และเป็นพี่น้องกับซุน จฺวี้ (孫據) ซุน ก้าน (孫幹) และซุน ข่าย (孫闓)
ในปี ค.ศ. 257 จูกัดเอี๋ยนขุนพลของรัฐวุยก๊กที่รัฐอริของง่อก๊กเริ่มก่อกบฏในอำเภอฉิวฉุน (壽春 "โช่วชุน"; ปัจจุบันคืออำเภอโช่ว มณฑลอานฮุย) เพื่อต่อต้านสุมาเจียวผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งวุยก๊ก สุมาเจียวนำทัพวุยก๊กเข้าล้อมฉิวฉุนไว้ ซุนหลิมยกทัพง่อก๊กไปช่วยสนับสนุนจูกัดเอี๋ยน ซุนหลิมให้ขุนพลจูอี้ออกรบเพื่อสลายวงล้อมที่ฉิวฉุนหลายครั้งแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ สุดท้ายจูอี้ปฏิเสธคำสั่งของซุนหลิมที่ให้สู้ตาย ซุนหลิมจึงสั่งประหารชีวิตจูอี้ แล้วจึงส่งซุน เอินน้องชายให้ไปแทนที่จูอี้ แต่เมื่อซุน เอินทราบข่าวว่าจูกัดเอี๋ยนพ่ายแพ้แล้ว ซุน เอินจึงนำทหารยกกลับไปโดยไม่รบ
จักรพรรดิซุนเหลียงพระชนมายุ 14 พรรษาเริ่มจัดการราชการสำคัญบางอย่างด้วยพระองค์เอง ซุนหลิมเริ่มวิตกกังวลจึงให้ซุน จฺวี้น้องชายผู้เป็นขุนพลข่มขวัญแดนไกล (威遠將軍 "เวย์-ยฺเหวียนเจียงจฺวิน") เข้ามาเฝ้าระวังที่ประตูชางหลง (蒼龍門 "ชางหลงเหมิน") และให้น้องชายอีก 3 คนคือซุน เอินผู้เป็นขุนพลยุทธพิทักษ์ (武衛將軍 "อู่เว่ย์เจียงจฺวิน") ซุน ก้านผู้เป็นขุนพลรอง (偏將軍 "เพียนเจียงจฺวิน") และซุน ข่ายผู้เป็นนายกองพันฉางฉุ่ย (長水校尉 "ฉางฉุ่ยเซียวเว่ย์") แยกกันไปประจำที่ค่ายทหารค่ายต่าง ๆ
ในปี ค.ศ. 258 ซุนเหลียงทรงวางแผนร่วมกับกิมก๋งจู๋ (ซุน หลู่ปาน) พระเชษฐภคินี, จวนเสียงผู้เป็นพระสัสสุระ (พระสัสสุระ) และขุนพลเล่าเสงคิดการจะโค่นอำนาจของซุนหลิม แต่จวนเสียงเผลอเปิดเผยแผนการให้ภรรยา ภรรยาของจวนเสียงเป็นลูกพี่ลูกน้องของซุนหลิม จึงส่งคนไปแจ้งซุนหลิมทำให้แผนการรั่วไหล ซุนหลิมจึงนำทหารของตนเข้าจู่โจมและจับกุมจวนเสียงในเวลากลางคืน และส่งซุน เอินน้องชายไปสังหารเล่าเสงนอกประตูชางหลง (蒼龍門 "ชางหลงเหมิน") จากนั้นจึงนำทหารเข้าล้อมพระราชวัง ปลดซุนเหลียงจากตำแหน่งจักรพรรดิ และตั้งซุนฮิวผู้เป็นอ๋องแห่งลองเอี๋ย (琅邪王 "หลางหยาหวาง") ขึ้นครองราชย์ ซุนหลิมมอบหมายให้ซุน เอินรักษาการตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี (丞相 "เฉิงเซี่ยง") นำขุนนางร้อยคนมารับเสด็จซุนฮิว ซุน เอินทูลเกล้าฯ ถวายตราพระราชลัญจกรหยกเพื่อทูลเชิญซุนฮิวขึ้นครองราชย์ ซุนฮิวทรงปฏิเสธอย่างสุภาพสามครั้ง แต่ท้ายที่สุดก็ยอมรับการขึ้นครองราชย์
ซุนฮิวทรงเอาใจซุนหลิมและเหล่าน้องชาย พระองค์ตั้งให้ซุน เอินเป็นเสนาบดีที่ปรึกษา (御史大夫 "ยฺวี่ฉื่อต้าฟู") ขุนพลพิทักษ์ (衛將軍 "เว่ย์เจียงจฺวิน") แม่ทัพทัพกลาง (中軍督 "จงจฺวินตู") และให้มีบรรดาศักดิ์โหวระดับอำเภอ (縣侯 "เซี่ยนโหว") ซุนหลิมและพี่น้องรวม 5 คนได้รับบรรดาศักดิ์โหว (侯) และคุมทัพหลวง มีอำนาจเหนือจักรพรรดิอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในง่อก๊ก
วันหนึ่งซุนหลิมนำเนื้อและสุรามายังพระราชวังโดยตั้งใจจะรวมงานเลี้ยงกับจักรรรดิ แต่ซุนฮิวทรงปฏิเสธของถวาย ซุนหลิมจึงนำอาหารและสุราไปยังบ้านของขุนพลเตียวปอ แสดงความรู้สึกผิดหวังที่ซุนฮิวทรงปฏิเสธให้เตียวปอฟัง เตียวปอทูลรายงานเรื่องคำบ่นของซุนหลิมนี้แก่ซุนฮิว ซุนฮิวทรงวิตกจึงเอาใจซุนหลิมและเหล่าน้องชายมากขึ้น ทรงตั้งให้ซุน เอินเป็นขุนนางมหาดเล็ก (侍中 "ชื่อจง") เพื่อช่วยแบ่งเบาราชการของซุนหลิม เป็นการแบ่งอำนาจของซุนหลิมออกไป
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 259 จักรพรรดิซุนฮิวมีรับสั่งให้ประหารชีวิตซุนหลิมและครอบครัว 3 ชั่วโคตร ซุน เอินก็ถูกประหารชีวิตด้วย
ซุน ก้าน

ซุน ก้าน (มกราคม ค.ศ. 259) เป็นขุนพลและราชนิกูลแห่งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นน้องชายของซุนหลิมผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งง่อก๊กในรัชสมัยจักรพรรดิซุนเหลียงและซุนฮิว
ประวัติ.
ซุน ก้านเป็นบุตรชายของซุน ชั่ว (孫綽) เป็นหลานชายของซุน เก่า (孙暠) และเป็นเหลนชายของซุนเจ้งผู้เป็นน้องชายของซุนเกี๋ยนและเป็นพระปิตุลา (อา) ของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก ซุน จฺวี้เป็นน้องชายของซุนหลิม และเป็นพี่น้องกับซุน จฺวี้ (孫據) ซุน เอิน (孫恩) และซุน ข่าย (孫闓)
ในปี ค.ศ. 257 จักรพรรดิซุนเหลียงพระชนมายุ 14 พรรษาเริ่มจัดการราชการสำคัญบางอย่างด้วยพระองค์เอง ซุนหลิมเริ่มวิตกกังวลจึงให้ซุน จฺวี้น้องชายผู้เป็นขุนพลข่มขวัญแดนไกล (威遠將軍 "เวย์-ยฺเหวียนเจียงจฺวิน") เข้ามาเฝ้าระวังที่ประตูชางหลง (蒼龍門 "ชางหลงเหมิน") และให้น้องชายอีก 3 คนคือซุน เอินผู้เป็นขุนพลยุทธพิทักษ์ (武衛將軍 "อู่เว่ย์เจียงจฺวิน") ซุน ก้านผู้เป็นขุนพลรอง (偏將軍 "เพียนเจียงจฺวิน") และซุน ข่ายผู้เป็นนายกองพันฉางฉุ่ย (長水校尉 "ฉางฉุ่ยเซียวเว่ย์") แยกกันไปประจำที่ค่ายทหารค่ายต่าง ๆ
ในปี ค.ศ. 258 ซุนเหลียงทรงวางแผนจะโค่นอำนาจของซุนหลิมแต่แผนการรั่วไหล ซุนหลิมจึงปลดซุนเหลียงจากตำแหน่งจักรพรรดิ และตั้งซุนฮิวผู้เป็นอ๋องแห่งลองเอี๋ย (琅邪王 "หลังหยาหวาง") และเป็นพระเชษฐาของซุนเหลียงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ ซุนฮิวทรงเอาใจซุนหลิมและเหล่าน้องชาย พระองค์ตั้งให้ซุน ก้านเป็นขุนพลตำแหน่งเบ็ดเตล็ด (雜號將軍 "จ๋าเฮ่าเจียงจฺวิน") และให้มีบรรดาศักดิ์โหวระดับหมู่บ้าน (亭侯 "ถิงโหว") ซุนหลิมและพี่น้องรวม 5 คนได้รับบรรดาศักดิ์โหว (侯) และคุมทัพหลวง มีอำนาจเหนือจักรพรรดิอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในง่อก๊ก
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 259 จักรพรรดิซุนฮิวมีรับสั่งให้ประหารชีวิตซุนหลิมและครอบครัว 3 ชั่วโคตร ซุน ก้านก็ถูกประหารชีวิตด้วย
ซุน ข่าย

<ns>0</ns>
 <revision>
 <timestamp>2024-09-14T08:07:29Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>วณิพก</username>
 </contributor>
 <comment>หน้าใหม่: #เปลี่ยนทาง {{Infobox officeholder | name = ซุน ข่าย | native_name = 孫闓 | image = | image_size = | caption = | alt = | office = ขุนพล (將軍 "เจียงจฺวิน") | term_start = {{Start date|258}} | term_end = มกราคม {{End date|259}} | monarch = ซุ...</comment>
 <origin>11755850</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ซุน ข่าย ({{zh-all|c=孫闓|p=Sūn Kǎi}}; มกราคม ค.ศ. 259{{efn|name=death dates}}) เป็นขุนพลและราชนิกูลแห่งรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน เป็นน้องชายของซุนหลิมผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แห่งง่อก๊กในรัชสมัยจักรพรรดิซุนเหลียงและซุนฮิว
ประวัติ.
ซุน ข่ายเป็นบุตรชายของซุน ชั่ว (孫綽) เป็นหลานชายของซุน เก่า (孙暠) และเป็นเหลนชายของซุนเจ้งผู้เป็นน้องชายของซุนเกี๋ยนและเป็นพระปิตุลา (อา) ของซุนกวนจักรพรรดิผู้ก่อตั้งรัฐง่อก๊ก ซุน ข่ายเป็นน้องชายของซุนหลิม และเป็นพี่น้องกับซุน จฺวี้ (孫據) ซุน เอิน (孫恩) และซุน ก้าน (孫幹)
ในปี ค.ศ. 257 จักรพรรดิซุนเหลียงพระชนมายุ 14 พรรษาเริ่มจัดการราชการสำคัญบางอย่างด้วยพระองค์เอง ซุนหลิมเริ่มวิตกกังวลจึงให้ซุน จฺวี้น้องชายผู้เป็นขุนพลข่มขวัญแดนไกล (威遠將軍 "เวย์-ยฺเหวียนเจียงจฺวิน") เข้ามาเฝ้าระวังที่ประตูชางหลง (蒼龍門 "ชางหลงเหมิน") และให้น้องชายอีก 3 คนคือซุน เอินผู้เป็นขุนพลยุทธพิทักษ์ (武衛將軍 "อู่เว่ย์เจียงจฺวิน") ซุน ก้านผู้เป็นขุนพลรอง (偏將軍 "เพียนเจียงจฺวิน") และซุน ข่ายผู้เป็นนายกองพันฉางฉุ่ย (長水校尉 "ฉางฉุ่ยเซียวเว่ย์") แยกกันไปประจำที่ค่ายทหารค่ายต่าง ๆ
ในปี ค.ศ. 258 ซุนเหลียงทรงวางแผนจะโค่นอำนาจของซุนหลิมแต่แผนการรั่วไหล ซุนหลิมจึงปลดซุนเหลียงจากตำแหน่งจักรพรรดิ และตั้งซุนฮิวผู้เป็นอ๋องแห่งลองเอี๋ย (琅邪王 "หลังหยาหวาง") และเป็นพระเชษฐาของซุนเหลียงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ ซุนฮิวทรงเอาใจซุนหลิมและเหล่าน้องชาย พระองค์ตั้งให้ซุน ข่ายเป็นขุนพล (將軍 "เจียงจฺวิน") และให้มีบรรดาศักดิ์โหวระดับหมู่บ้าน (亭侯 "ถิงโหว") ซุนหลิมและพี่น้องรวม 5 คนได้รับบรรดาศักดิ์โหว (侯) และคุมทัพหลวง มีอำนาจเหนือจักรพรรดิอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในง่อก๊ก
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 259 จักรพรรดิซุนฮิวมีรับสั่งให้ประหารชีวิตซุนหลิมและครอบครัว 3 ชั่วโคตร ซุน ข่ายก็ถูกประหารชีวิตด้วย
ชีฮู

ชีฮู (เสียชีวิต ป. ค.ศ. 271) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า เซฺว สฺวี่  เป็นขุนพลและขุนนางของรัฐง่อก๊กในยุคสามก๊กของจีน 
ประวัติ.
บ้านเกิดของบรรพบรุษของชีฮูอยู่ในอำเภอจู๋อี้ (竹邑縣 "จู๋อี้เซี่ยน") เมืองไพก๊ก (沛郡 "เพ่ย์จฺวิ้น") ซึ่งอยู่บริเวณนครซู่โจวในปัจจุบัน เป็นบุตรชายคนโตของซีหอง ขุนนางและบัณฑิตที่มีชื่อเสียงของรัฐง่อก๊ก
ในรัชสมัยของซุนฮิว จักรพรรดิลำดับที่ 3 ของง่อก๊ก (ครองราชย์ ค.ศ. 258–264) ชีฮูดำรงตำแหน่งเป็นขุนพลราชองครักษ์ห้าสำนัก (五官中郎將 "อู่กวานจงหลางเจี้ยง") ในราชสำนักง่อก๊ก ครั้งหนึ่งซุนฮิวทรงส่งชีฮูเป็นทูตไปยังจ๊กก๊กที่เป็นรัฐพันธมิตรของง่อก๊ก หลังจากชีฮูสังเกตสถานการณ์ภายในจ๊กก๊กแล้ว ก็คาดการณ์ว่าจ๊กก๊กจะล่มสลายในเวลาอีกไม่นาน คำคาดการณ์ของชีฮูกลายเป็นจริงในปี ค.ศ. 263 เมื่อจ๊กก๊กถูกพิชิตโดยวุยก๊กที่เป็นรัฐอริของทั้งง่อก๊กและจ๊กก๊ก
ในปี ค.ศ. 267 ในรัชสมัยของซุนโฮจักรพรรพดิลำดับที่ 4 และลำดับสุดท้ายของง่อก๊ก ชีฮูได้รับการแต่งตั้งเป็นสถาปนิกหลวง (將作大匠 "เจียงจั้วต้าเจี้ยง") และได้รับมอบหมายให้กำกับดูแลการก่อสร้างสุสานและศาลบรรพชนของซุนโฮ (孫和 ซุน เหอ) พระบิดาของจักรพรรดิซุนโฮ
ประมาณเดือนธันวาคม ค.ศ. 269 เมื่อเกิดกบฏขึ้นในมณฑลเกาจิ๋ว ซุนโฮมีรับสั่งให้ชีฮูที่เวลานั้นดำรงตำแหน่งขุนพลข่มขวัญภาคใต้ (威南將軍 "เวย์หนานเจียงจฺวิน") ให้นำกำลังพลจากมณฑลเกงจิ๋วไปสมทบกับอีก 2 กองกำลังที่นำโดยหลี่ ซฺวี่ (李勖) และสฺวี ฉุน (徐存) ที่เมืองเหอผู่ (合浦郡 "เหอผู่จฺวิ้น"; อยู่ทางตะวันออกเฉียงของอำเภอเหอผู่ เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงในปัจจุบัน) และร่วมกันโจมตีกลุ่มกบฏ ยฺหวี ซื่อ (虞汜) ผู้กำกับการทัพและะเถา หฺวาง (陶璜) เจ้าเมืองซังงาว (蒼梧郡 "ชางอู๋จฺวิ้น") ทำหน้าที่เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของชีฮู อย่างไรก็ตาม กำลังทหารที่นำโดยหลี่ ซฺวี่และสฺวี ฉุนไม่สามารถไปถึงที่หมายเพราะเส้นทางถูกตัดขาด จึงมีเพียงกองกำลังที่นำโดยชีฮูที่พร้อมต่อสู้กับกบฏ อู๋ เยี่ยน (吾彥) ซึ่งเป็นนายทหารระดับล่างในเวลานั้นรู้สึกตกใจเมื่อเห็นกองกำลังของชีฮูยกเข้าไปยังเมืองเกาจี (交趾郡 "เจียวจื่อจฺวิ้น") ชีฮูทำตามคำแนะนำของเถา หฺวางที่ให้ส่งกำลังพลไปโจมตีเมืองเกาจีผ่านเส้นทางน้ำ และติดสินบนเหลียง ฉี (梁奇) และผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่นคนอื่น ๆ ในเกาจีเพื่อเอาชนะ ในปี ค.ศ. 271 กองกำลังของชีฮูพิชิตเมืองเกาจีและยึดเมืองจิ่วเจิน (九真) และรื่อหนาน (日南) คืนมาได้เช่นกัน
หลังการทัพในมณฑลเกาจิ๋ว ซุนโฮทรงแต่งตั้งยฺหวี ซื่อเป็นข้าหลวงมณฑล (刺史 "ชื่อฉื่อ") ของมณฑลเกาจิ๋ว แต่ยฺหวี ซื่อเสียชีวิตด้วยอาการป่วยในเวลาไม่นานหลังจากนั้น เถา หฺวางจึงได้สืบทอดตำแหน่ง ส่วนชีฮูก็เสียชีวิตระหว่างเดินทางกลับเกี๋ยนเงียบ (建業 "เจี้ยนเย่"; ปัจจุบันคือนครหนานจิง มณฑลเจียงซู) นครหลวงของง่อก๊ก
ชูชแทร์

ชูชแทร์  เป็นนครในอำเภอกลาง เทศมณฑลชูชแทร์ จังหวัดฆูเซสถาน ประเทศอิหร่าน ทำหน้าที่เป็นเมืองหลักของเทศมณฑลและอำเภอ
ชูชแทร์เป็นนครป้อมปราการโบราณที่อยู่ห่างจากแอฮ์วอซ เมืองหลักของจังหวัด ประมาณ ผลผลิตทางการเกษตรในอดีตส่วนใหญ่มาจากระบบชลประทานที่มีจุดศูนย์กลางที่แบนเดไกแซร์ สะพานเขื่อนแห่งแรกในอิหร่าน ระบบชลประทานในชูชแทร์ทั้งหมด 13 แห่งมีชื่อว่าระบบชลศาสตร์เก่าแก่แห่งชูชแทร์ ซึ่งได้รับการบรรจุเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก ถือเป็นแหล่งมรดกโลกที่ 10 ของประเทศอิหร่าน โดยบรรจุในหมายเลข 1315
ประชากร.
ชาติพันธุ์.
ในอดีต ย่าน Subbi Kush ของชูชแทร์เป็นที่อยู่ของชุมชนชาวมันดาอีเป็นเวลาหลายศตวรรษ แม้ว่าในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ไม่มีชาวมันดาอีอาศัยอยู่อีกต่อไป เนื่องจากพวกเขาอพยพออกไปจนหมด หนึ่งในนักบวชมันดาอีที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดในชูชแทร์คือ Ram Zihrun#เปลี่ยนทาง 
ประชากร.
จากสำมะโนแห่งชาติ ค.ศ. 2006 นครนี้มีประชากร 94,124 คนใน 21,511 ครัวเรือน จากนั้นในสำมะโน ค.ศ. 2011 นับได้ถึง 106,815 คนใน 26,639 ครัวเรือน และสำมะโนใน ค.ศ. 2016 นับได้เพียง 101,878 คนใน 28,373 ครัวเรือน
ภูมิอากาศ.
ปลดล็อคหัวใจของคุณ

ปลดล็อกหัวใจของคุณ (ญี่ปุ่น: ひらいて, โรมาจิ: Hiraite, . 'เปิด') เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่นแนวรักโรแมนติกปี 2021 กำกับโดย ชูโตะ ริน และนำแสดงโดย ยามาดะ แอนนา, ซาคุมะ ริวโตะ และ อิโม ฮารุกะ โดยอิงจากนวนิยายชื่อเดียวกันของ วาตายะ ริสะ
การผลิตและการเผยแพร่.
ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างโดย TV Man Union
ภาพยนตร์เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2021 โดยจัดจำหน่ายโดย โชว์เกท และ DVD และ Blu-ray ได้ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 2022 โดยจัดจำหน่ายโดย Amuse Soft
เรื่องย่อ.
ไอ เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สามที่เป็นที่นิยมและขยันขันแข็ง ดูเหมือนว่าเธอจะมีทุกอย่างครบ แต่เธอกลับไม่สามารถดึงดูดความสนใจจากทาโตเอะ เพื่อนร่วมชั้นที่เธอแอบชอบตั้งแต่ปีแรกได้ เนื่องจากบุคลิกที่ลึกลับของเขา วันหนึ่งเธอเห็นทาโตเอะกำลังอ่านจดหมาย และต่อมาเธอพบว่า มิยูกิ เพื่อนร่วมชั้นอีกคนเป็นคนที่ส่งจดหมายนั้น ทั้งสองมีความสัมพันธ์กันอย่างลับ ๆ ไอจึงตัดสินใจที่จะเข้าใกล้มิยูกิ โดยที่ซ่อนความรู้สึกของเธอที่มีต่อทาโตเอะ
เกตุ สันติเวชชกุล

พลเรือเอก เกตุ สันติเวชชกุล (21 มกราคม พ.ศ. 2467 – 13 มกราคม พ.ศ. 2533) เป็นนายทหารเรือชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่น รองผู้บัญชาการทหารสูงสุดและรองปลัดกระทรวงกลาโหม
ประวัติ.
ชีวิตส่วนตัว.
พลเรือเอก เกตุ สันติเวชชกุล เกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2466 (นับแบบปัจจุบันคือปี พ.ศ. 2467) ที่ตำบลสะพานขาว อำเภอพระนคร จังหวัดพระนคร เป็นบุตรคนโตของอุปถัมภ์ กับทองอยู่ สันติเวชชกุล มีพี่น้องทั้งหมด 5 คน
พลเรือเอก เกตุ สันติเวชชกุล สมรสกับพัธยา สันติเวชชกุล (สกุลเดิม พัฒฑนะ) ธิดาของหลวงเวชชสารบริรักษ์ (ถนอม พัฒฑนะ) กับจิ๋ม เวชชสารบริรักษ์ เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2490 มีบุตรธิดารวม 3 คน คือ
การศึกษา.
พลเรือเอก เกตุ ได้รับการศึกษา ดังนี้
นอกจากนี้พลเรือเอก เกตุ เคยได้ไปศึกษาวิชาเพิ่มเติม หลักสูตรต่าง ๆ ผ่านการอบรมวิชาการ ศึกษาที่ต่างประเทศและการฟังการบรรยายอีกหลายครั้ง
การทำงาน.
พลเรือเอก เกตุ สันติเวชชกุล รับราชการที่กองทัพเรือ ครั้งแรกในตำแหน่งสำรองราชการกรมเสนาธิการทหารเรือ ในปี พ.ศ. 2486 จนกระทั่งเกษียณอายุราชการในตำแหน่งประจำกองบัญชาการทหารสูงสุด ในปี พ.ศ. 2527 และได้ดำรงงตำแหน่งสำคัญ ๆ ดังนี้
ถึงแก่อนิจกรรม.
พลเรือเอก เกตุ สันติเวชชกุล ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2533 เวลา 08.00 น. ที่โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า แขวงบุคคโล เขตธนบุรี กรุงเทพมหานคร ด้วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน สิริอายุได้ มีการสวดพระอภิธรรมศพที่ศาลาสิทธิสยามการ วัดธาตุทอง และพิธีพระราชทานเพลิงศพมีขึ้นที่เมรุวัดธาตุทอง
เกียรติยศ.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พลเรือเอก เกตุ สันติเวชชกุล ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทย สหประชาชาติ และต่างประเทศ ดังนี้
วัดจันทรังษี (จังหวัดอ่างทอง)

วัดจันทรังษี เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลหัวไผ่ อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง
วัดจันทรังษีสร้างเมื่อ พ.ศ. 2446 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2494
วัดมีวิหารทรงจัตุรมุข มียอดบุษบก 5 ชั้น สูง 48 เมตร กว้าง 24 เมตร ยาว 33 เมตร ภายในวิหารประดิษฐานรูปหล่อหลวงพ่อสด จันทสโร วัดปากน้ำภาษีเจริญ หล่อด้วยโลหะ ขนาดหน้าตักกว้าง 6 เมตร 9 นิ้ว สูง 9 เมตร 9 นิ้ว หน้าวิหารมีประติมากรรมปูนปั้นรูปช้างขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังมีโบสถ์ที่ประดิษฐานหลวงพ่อโยก เป็นพระพุทธรูปปูนปั้นศิลปะอยุธยา อายุกว่า 300 ปี ที่ชื่อว่าหลวงพ่อโยกเพราะ สามารถโยกไปมาได้ มีเรื่องเล่าว่าองค์หลวงพ่อโยกเป็นพระทองคำในช่วงอยุธยามีสงครามกับพม่า ชาวบ้านได้โบกปูนทับพรางสายตาฆ่าศึกแล้วอยู่มาได้จนถึงปัจจุบัน ยังมีองค์เจ้าแม่กวนอิม
วัดท้องคุ้ง (จังหวัดอ่างทอง)

วัดท้องคุ้ง เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลโพสะ อำเภอเมืองอ่างทอง จังหวัดอ่างทอง อยู่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา มีที่ดินตั้งวัดเนื้อที่ 20 ไร่ 2 งาน 10 ตารางวา
วัดท้องคุ้งสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยาราว พ.ศ. 2300 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 12 มีนาคม พ.ศ. 2508 ได้บูรณปฏิสังขรณ์ เริ่มตั้งแต่ พ.ศ.2560 เป็นต้นมา
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถ ศาลาการเปรียญ หอสวดมนต์ กุฏิสงฆ์จำนวน 7 หลัง เป็นอาคารไม้ วิหาร หอระฆัง 2 หลัง หอกลอง ปูชนียวัตถุมีพระประธานประจำอุโบสถ ปางสะดุ้งมาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2510 พระประธานประจำศาลาการเปรียญ ปางสะดุ้งมาร สร้างเมื่อ พ.ศ. 2515 และวัดนี้ได้รับชื่อในด้านวัตถุมงคล คือ แหวนพิรอด ในสมัยหลวงปู่สาย จนฺทรํสี (พระครูวิจิตรธุราทร)
ฟุตบอลชิงถ้วย เอเอฟเอฟ–อีเอเอฟเอฟ

ฟุตบอลชิงถ้วย เอเอฟเอฟ–อีเอเอฟเอฟ เป็นรายการแข่งขันฟุตบอลที่วางแผนจะจัดขึ้นร่วมกันระหว่าง สหพันธ์ฟุตบอลอาเซียน (AFF) และสหพันธ์ฟุตบอลเอเชียตะวันออก (EAFF) โดยเป็นรายการที่จะจัดแข่งขึ้นระหว่างทีมที่เป็นแชมป์จากรายการฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน และฟุตบอลชิงแชมป์เอเชียตะวันออก รายการนี้มีแผนจะจัดขึ้นในช่วงปฏิทินของฟีฟ่า
แม้รายการนี้จะมีดำริริเริ่มจัดขึ้นในปี 2019 แต่ก็ยังไม่เคยมีการจัดการแข่งขันขึ้นแต่ประการใด
ประวัติ.
เดิมทีรายการฟุตบอลชิงถ้วย เอเอฟเอฟ–อีเอเอฟเอฟนัดแรก จะจัดขึ้นในวันที่ 26 มีนาคม 2019 โดยจะจัดเป็นการแข่งแบบนัดเดียว ณ สนามกีฬาแห่งชาติหมีดิ่ญ ในกรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม โดยเป็นการแข่งขันระหว่างทีมชาติเวียดนาม แชมป์อาเซียนปี 2018 และทีมชาติเกาหลีใต้ แชมป์ E-1 ปี 2017 อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2019 มีการประกาศว่าการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วย เอเอฟเอฟ–อีเอเอฟเอฟ จะถูกเลื่อนออกไปในปี 2020 อย่างไม่มีกำหนด หลังจากที่ทั้งสองทีม ไม่สามารถจัดตารางในการแข่งขันภายในปี 2019 ได้
รายการชิงถ้วยนี้จะจัดขึ้นทุก ๆ สองปี เพื่อสอดคล้องกับการจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน และฟุตบอลชิงแชมป์เอเชียตะวันออก โดยประเทศสมาชิกเอเอฟเอฟ และ อีเอเอฟเอฟ จะทำหน้าที่หมุนเวียนกันเป็นเจ้าภาพ โดยในครั้งแรกเวียดนามได้สิทธิ์ในการเป็นเจ้าภาพโดยอัตโนมัติในการจัดการแข่งขันชิงถ้วยครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2018 หลังจากเอาชนะมาเลเซียด้วยสกอร์รวม 3–2 ในรอบชิงชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติอาเซียน 2018 และได้จัดทำบันทึกความเข้าใจ (MoU) สำหรับการจัดการแข่งขันฟุตบอลชิงถ้วย เอเอฟเอฟ–อีเอเอฟเอฟ ขึ้นที่ฮานอย เวียดนาม ในวันที่ 15 ธันวาคม 2018 โดย เคียฟ ซาเมธ รองประธานเอเอฟเอฟ และชุง มง-กยู ประธานอีเอเอฟเอฟ
บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2024–25

บุนเดิสลีกา ฤดูกาล 2024–25  เป็นการแข่งขันบุนเดิสลีกาฤดูกาลที่ 62 เริ่มต้นฤดูกาลในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2024 และสิ้นสุดในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025.
ไบเออร์ เลเวอร์คูเซิน คือแชมป์เก่า.
ภาพรวมฤดูกาล.
ฤดูกาลนี้กำหนดการแข่งขันเริ่มต้นในวันที่ 23 สิงหาคม ค.ศ. 2024 และ เข้าสู่ช่วงพักหน้าหนาวหลังแมตช์เดย์ที่ 15 ในวันที่ 22 ธันวาคม. โดยนัดที่ 16 ของฤดูกาล จะกลับมาแข่งขันกันต่อในวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2025. นัดสุดท้าย นัดที่ 34 มีกำหนดการแข่งขันไว้ในวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2025.
ฤดูกาลปกติจะเล่นในรูปแบบ ทัวร์นาเมนต์พบกันหมด. แต่ละทีมจะเล่นทั้งหมด 34 นัด, ครึ่งนึงที่เหย้าและครึ่งนึงเยือน.
โปรแกรมการแข่งขันประกาศไว้เมื่อ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 2024.
ทีม.
มีทั้งหมด 18 ทีมที่เข้าแข่งขันในฤดูกาล 2024–25 ของบุนเดิสลีกา, 16 ทีมที่เข้าร่วมในลีกแคมเปญระหว่าง ฤดูกาลที่ผ่านมา, ในขณะที่สองทีมที่เหลือคือเลื่อนชั้นจาก ซไวเทอบุนเดิสลีกา.
การเปลี่ยนแปลงทีม.
โฮลสไตน์คีล สร้างตรั้งแรกในบุนเดิสลีกา, ทำให้เป็นสโมสรบุนเดสลีกาทีมที่ 58 และเป็นสโมสรแรกจาก ชเล็สวิก-โฮลสไตน์, และกลับมาสู่ลีกสูงสุดของเยอรมนีอีกครั้งหลังจากห่างหายไปนานถึง 60 ปี. สโมสรแห่งนี้ยังได้เข้ามาแทนที่ ฮันซา ร็อสท็อค ในฐานะสโมสรที่อยู่เหนือสุดในประวัติศาสตร์ลีกอีกด้วย. 
ซังคท์เพาลี กลับมาสู่บุนเดิสลีกาอีกครั้งหลังจากห่างหายไปกว่า 13 ปี. เป็นครั้งแรกที่ เอ็ฟเซ ซังคท์ เพาลี เล่นในฤดูกาลที่สูงกว่า คู่แข่งในท้องถิ่น ฮัมบัวร์เกอร์ เอ็สเฟา.
เพลย์ออฟเลื่อนชั้น-ตกชั้น.
เพลย์ออฟเลื่อนชั้น-ตกชั้น จะจัดขึ้นในวันที่ 22 และ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2025.
ภาพรวม.
<section begin=Details />
<section end=Details />
แมตช์.
"รวมผลสองนัด แอร์สเทอร์ เอ็ฟเซ ไฮเดินไฮม์ ชนะ 4–3, ดังนั้นทั้งสองสโมสรจึงยังคงอยู่ในลีกของตนเหมือนเดิม."
สถิติตลอดฤดูกาล.
แฮท-ทริคส์.
4 ผู้เล่นที่ทำคนเดียว 4 ประตู.
ซิลเวสเตอร์ จูเนียร์

ซิลเวสเตอร์ เจ. พุซซี่แคท จูเนียร์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ ซิลเวสเตอร์ จูเนียร์ เป็นตัวละครการ์ตูนแอนิเมชันในซีรีส์ ลูนี่ตูนส์ และ Merrie Melodies ของค่าย วอร์เนอร์บราเธอส์ โดยตัวละครนี้ถูกสร้างขึ้นโดย โรเบิร์ต แมคคิมสัน
การปรากฏตัว.
ซิลเวสเตอร์ จูเนียร์ ปรากฏตัวในแอนิเมชันขนาดสั้นดังต่อไปนี้:
การปรากฏตัวในภายหลัง.
หลังจากการ์ตูนสั้นชุด "ลูนี่ตูนส์" ดั้งเดิม ซิลเวสเตอร์ จูเนียร์ ก็ปรากฏตัวอย่างไม่สม่ำเสมอในช่วงปีต่อมา ในซีรีส์แอนิเมชัน "The Sylvester & Tweety Mysteries" ของทศวรรษ 1990 ซิลเวสเตอร์มีฉากย้อนความถึงวัยเด็กของเขาในตอน "A Mynah Problem"; ในฉากย้อนความนั้น ซิลเวสเตอร์วัยเด็กมีลักษณะเหมือนกับซิลเวสเตอร์ จูเนียร์ และพ่อของซิลเวสเตอร์มีลักษณะเหมือนกับซิลเวสเตอร์ในตอนโต
เขายังปรากฏตัวในหนึ่งในแอนิเมชันสั้นชุด "Mysterious Phenomenon of the Unexplained" ของ ดีวีดี รวม "Stranger Than Fiction" ของ ลูนี่ตูนส์ ขณะออกไปตั้งแคมป์กับพ่อของเขา ซึ่งถูกรบกวนโดย บิ๊กฟุต
เขายังปรากฏตัวเป็นบอสในโลกที่สามของวิดีโอเกม "The Bugs Bunny Birthday Blowout" โดยขี่สเก็ตบอร์ดของเขา
ชิบูกาวะ

ชิบูคาวะ  เป็นนครในจังหวัดกุมมะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 31 สิงหาคม 2020 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 76,098 คน ใน 32,439 ครัวเรือน โดยมีความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 320 คนต่อตารางกิโลเมตร (830 คนต่อตารางไมล์) พื้นที่ทั้งหมดของเมืองคือ 240.27 ตารางกิโลเมตร (92.77 ตารางไมล์) ชิบูคาวะเป็นที่ตั้งของอิคาโฮะ ออนเซ็น ซึ่งเป็นรีสอร์ตน้ำพุร้อนที่ได้รับความนิยม
ภูมิศาสตร์.
ชิบุคาวะตั้งอยู่ทางตอนเหนือสุดของที่ราบคันโตตอนกลางของจังหวัดกุมมะ โดยครอบคลุมบริเวณที่แม่น้ำโทเนะและแม่น้ำอากาสึมะมาบรรจบกัน อยู่ห่างจากโตเกียวประมาณ 120 กิโลเมตร (75 ไมล์) ทางทิศตะวันตกมีภูเขาฮารุนะ ทางทิศตะวันออกมีภูเขาอาคากิ ส่วนทางทิศเหนือมีภูเขาโอโนโกะและภูเขาโคโมจิ แม่น้ำโทเนะไหลมาจากทางทิศเหนือ (ระหว่างภูเขาอาคากิและภูเขาโคโมจิ) ลงสู่ทิศใต้ผ่านตัวเมือง ในขณะที่แม่น้ำอากัตสึมาไหลมาจากทางทิศตะวันตก (ระหว่างภูเขาโอโนโกะและภูเขาฮารุนะ) และไหลมาบรรจบกับแม่น้ำโทเนะใกล้กับใจกลางเมือง
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024

ตารางเหรียญการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 จัดอันดับชาติที่มีส่วนร่วมของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ (NPCs) ที่เข้าร่วมตามจำนวนเหรียญทองที่นักกีฬาได้รับในระหว่างการแข่งขันพาราลิมปิก 2024 ถือเป็นการแข่งขันครั้งที่ 17 โดยเป็นการแข่งขันทุกๆ 4 ปี สำหรับนักกีฬาที่มีความพิการทางกายภาพและความบกพร่องทางสติปัญญา การแข่งขันจัดขึ้นที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 28 สิงหาคม ถึง 8 กันยายน พ.ศ. 2567 โดยมีการแข่งขันชิงเหรียญรางวัลจำนวน 549 รายการ
มอริเชียส เนปาล และทีมนักกีฬาผู้ลี้ภัย คว้าเหรียญพาราลิมปิกเหรียญแรกได้สำเร็จในครั้งนี้ โดย ณ ปี พ.ศ. 2567 เนปาลยังไม่มีเหรียญรางวัลโอลิมปิก
ยูโด เทเบิลเทนนิส และเทควันโด มีรางวัลเหรียญทองแดง 2 เหรียญต่อแต่ละประเภทกีฬา โดยประเภทกีฬาเทเบิลเทนนิสมอบให้แก่ผู้แพ้ในรอบรองชนะเลิศ ส่วนเหรียญทองแดงในประเภทกีฬายูโดและเทควันโดจะแข่งกันในรอบแก้ตัว ซึ่งนักกีฬาที่แพ้ในรอบรองชนะเลิศจะต้องกลับมาแข่งขันเพื่อชิงเหรียญทองแดง
ตารางสรุปเหรียญ.
มีการมอบเหรียญเงิน 2 เหรียญสำหรับอันดับที่ 2 ร่วมทั้งสองคนในการแข่งขันฟรีสไตล์ 50 เมตร ชาย - S11 จึงไม่มีเหรียญทองแดงในการแข่งขันประเภทนี้ และมีการเหรียญทองแดง 2 เหรียญสำหรับอันดับที่ 3 ร่วมในการแข่งขันกระโดดสูงชาย - T64 และมีการมอบเหรียญทองแดง 2 เหรียญในประเภทกรีฑาวิ่ง 100 เมตรหญิง T63 อีกด้วย
<onlyinclude>
</onlyinclude>
นักกีฬาพาราลิมปิกที่เป็นกลาง.
"นักกีฬาพาราลิมปิกเป็นกลาง" เป็นชื่อที่ใช้แทนนักกีฬารัสเซียและเบลารุส ที่ได้รับการรับรองในการแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 2024 หลังจากที่คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล (IPC) ได้สั่งห้ามใช้ชื่อประเทศของนักกีฬาเหล่านี้เนื่องจากการรุกรานยูเครนของรัสเซีย ในปี พ.ศ. 2565
นักกีฬาเป็นกลางแข่งขันภายใต้ธงขาวซึ่งมีตัวอักษรสีดำเขียนว่า NPA การใช้ธงนี้จำกัดเฉพาะกราฟิกการนำเสนอทางทีวีและกีฬาและในพิธีมอบเหรียญรางวัล การได้รับเหรียญรางวัลไม่ได้ถูกบันทึกในตารางเหรียญรางวัลของการแข่งขันพาราลิมปิก 2024 ที่ปารีส และเมื่อนักกีฬาที่เป็นกลางได้รับเหรียญทอง เพลงชาติพาราลิมปิกจะบรรเลงขึ้น แต่เหรียญรางวัลของพวกเขาจะไม่ถูกเพิ่มในตารางเหรียญรางวัลอย่างเป็นทางการ
ป๊อป อิม ป๊อป!

ป๊อป อิม ป๊อป! เป็นการ์ตูนสั้น "ลูนีย์ตูนส์" ของ วอร์เนอร์บราเธอส์ ปี ค.ศ. 1950 กำกับโดย โรเบิร์ต แม็กคิมสัน และเขียนบทโดย วาร์เรน ฟอสเตอร์ การ์ตูนเรื่องนี้ฉายในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1950 โดยมีตัวละคร ซิลเวสเตอร์, ฮิปเปตี้ ฮอปเปอร์ และ ซิลเวสเตอร์ จูเนียร์ เป็นตัวเอก ซึ่งเป็นการปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องนี้
เนื้อเรื่อง.
ในงานละครสัตว์แห่งหนึ่งมีการแสดงชื่อว่า "เกรซี่ จิงโจ้ขี้สู้!" เมื่อเกรซี่ออกไปแสดง เธอปล่อยให้ลูกชายตัวน้อย ฮิปเปตี้ ฮอปเปอร์ อยู่คนเดียวในห้องแต่งตัว ฮิปเปตี้สวมนวมมวยของแม่ และเดินจากไป (ระหว่างทาง เหยียบปูนเปียก ทำให้คนงานที่กำลังปูทางเท้าใหม่โกรธมาก ล้มลงใส่ชุดสีชมพู และทำให้รถหลายคันชนกัน)
ในขณะเดียวกัน ซิลเวสเตอร์กำลังคุยโวกับลูกชายว่าเขาสู้กับหนูตัวเล็กๆ ได้อย่างไร ฮิปเปตี้โผล่มาข้างหลังเขา ทำให้ซิลเวสเตอร์ตกใจ จูเนียร์เร่งเร้าให้ซิลเวสเตอร์สู้กับฮิปเปตี้ เพราะทั้งคู่คิดว่าเขาเป็นหนูยักษ์ และบอกว่าถ้าไม่สู้ เขาจะ "ทำให้เด็กผิดหวังในศรัทธาที่พ่อมีต่อพ่อ" ผลลัพธ์คือการต่อสู้ระหว่างฮิปเปตี้และซิลเวสเตอร์ ในตอนแรก ฮิปเปตี้ชนะ แต่แล้วซิลเวสเตอร์ก็ไล่เขาออกไปด้วยขวาน ระหว่างทาง พวกเขาเดินผ่านคนงานที่เหยียบปูนของตัวเองราวกับท้าให้ผู้เข้าร่วมการไล่ตามทำเช่นเดียวกัน แต่เมื่อไม่ทำตาม เขาก็ยืนอยู่กลางทางเท้าและเป่าแตรเพลง "แท็ปส์" ขณะที่เขาจมน้ำ
ซิลเวสเตอร์ถูกนำตัวไปที่คณะละครสัตว์ และทันทีที่จูเนียร์เข้ามาในสายตาของเขา เขาก็เริ่มเยาะเย้ยอีกครั้ง ซิลเวสเตอร์บอกว่าเขาอยากให้ฮิปเปตี้ตัวใหญ่กว่านี้สองเท่า มีแขน 4 ข้างและหัว 2 หัว ที่น่าขันคือ เกรซีออกมาพร้อมกับฮิปเปตี้ในกระเป๋าของเธอ ทำให้แมวทั้งสองตัววิ่งหนีไป ฮิปเปตี้โบกมืออำลาพวกมันอย่างเป็นมิตร
มรดก.
เกรซี่ปรากฏตัวสั้นๆ ในฉากสุดท้ายของ "โรเจอร์ แรบบิท ตูนพิลึกโลก" พร้อมตัวละครอื่น ๆ จาก ลูนีย์ตูนส์ โดยในภาพยนตร์เรื่องนี้เกรซีมีผิวสีน้ำตาลอ่อนในภาพยนตร์เรื่องนี้
กระเทียมโทน

กระเทียมโทน เป็นกระเทียมชนิดหนึ่งที่ไม่มีกลีบ มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 25 ถึง 50 มม. มีรสชาติเหมือนกระเทียมแต่จะอ่อนกว่าและมีกลิ่นหอมเล็กน้อย ลักษณะภายนอกคล้ายหัวหอมดอง มีเปลือกสีขาว และมักมีลายสีม่วง เมื่อเทียบกับกระเทียมปกติ กระเทียมโทนมีข้อดีคือสามารถปอกเปลือกได้ง่ายและรวดเร็วกว่า
กระเทียมโทนมีต้นกำเนิดในมณฑลยูนนาน ซึ่งเป็นภูเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน กระเทียมโทนไม่ใช่สายพันธุ์ของกระเทียมแต่เป็นผลผลิตจากวิธีการปลูกแบบพิเศษ ดังนั้นจึงมีกระเทียมโทนสายพันธุ์อื่น ๆ เช่น "Allium nigrum" หรือ "Allium ampeloprasum" อยู่ด้วย
ชั้นเรือ

ชั้นเรือ  คือกลุ่มของเรือที่มีการออกแบบคล้ายคลึงกัน ซึ่งแตกต่างจากประเภทของเรือ ที่อาจสะท้อนถึงความคล้ายคลึงกันในเรื่องของขนาดหรือวัตถุประสงค์ในการใช้งาน ตัวอย่างเช่น ยูเอสเอส คาร์ล วินสัน (USS "Carl Vinson") เป็นเรือบรรทุกอากาศยานพลังงานนิวเคลียร์ (ประเภทเรือ) ในชั้นนิมิตซ์ (ชั้นเรือ)
ในระหว่างกระบวนการสร้างเรือในชั้นเดียวกัน อาจมีการปรับเปลี่ยนการออกแบบเรือเกิดขึ้น ในกรณีเช่นนี้ เรือที่มีการออกแบบแตกต่างกันอาจไม่ได้ถูกจัดอยู่ในชั้นเรือเดียวกัน แต่อาจถูกจัดเป็นชั้นเรือใหม่หรือเป็นชั้นย่อยของชั้นเรือเดิม (ตัวอย่างเช่น เรือลาดตระเวนชั้นเคาน์ตี) หากเรือที่สร้างขึ้นนั้นเป็นส่วนหนึ่งของชั้นเรือที่การผลิตได้ยุติลงแล้ว การจำแนกประเภทที่คล้ายคลึงกันก็อาจถูกนำมาใช้ได้
เรือในชั้นเดียวกันมักมีชื่อที่เชื่อมโยงกันด้วยปัจจัยร่วม เช่น เรือดำน้ำชั้นทราฟัลการ์ มีชื่อเริ่มต้นด้วยอักษร T ทั้งหมด (เทอร์บิวเลนต์, ไทร์เลส, ทอร์เบย์) และเรือลาดตระเวนชั้นติคอนเดอโรกา ตั้งชื่อตามสมรภูมิสำคัญของสหรัฐอเมริกา (ยอร์กทาวน์, บังเกอร์ฮิลล์, เกตตีสเบิร์ก, แอนซิโอ) เรือในชั้นเดียวกันอาจเรียกว่า "เรือพี่น้อง" หรือ "เรือแฝด" ก็ได้
หุ่นยนต์อ่อน

หุ่นยนต์อ่อน เป็นสาขาย่อยของวิทยาการหุ่นยนต์ที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบ การควบคุม และการผลิตหุ่นยนต์ที่ประกอบด้วยวัสดุที่ยืดหยุ่นได้ แทนที่จะเป็นข้อต่อและโครงสร้างแบบแข็ง เมื่อเทียบกับหุ่นยนต์ที่มีโครงสร้างแบบแข็งที่สร้างจากโลหะ เซรามิก และพลาสติกแข็งแล้ว ความยืดหยุ่นของหุ่นยนต์แบบอ่อนช่วยเพิ่มความปลอดภัยเมื่อทำงานใกล้ชิดกับมนุษย์ หรือทำงานกับสิ่งที่บอบบางได้
ประเภทและการออกแบบ.
เป้าหมายของหุ่นยนต์อ่อนคือการออกแบบและสร้างหุ่นยนต์ที่มีโครงสร้างและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ยืดหยุ่น ในหุ่นยนต์อ่อนบางชนิด ความยืดหยุ่นอาจจะถูกจำกัดอยู่เฉพาะในส่วนที่จำเป็นของหุ่นยนต์เท่านั้น ตัวอย่างเช่น แขนหุ่นยนต์ที่มีลำตัวแข็งสามารถใช้ปลายมือจับที่อ่อนนุ่มเพื่อจับและจัดการวัตถุที่บอบบางหรือมีรูปร่างไม่สม่ำเสมอได้อย่างอ่อนโยน หรือหุ่นยนต์เคลื่อนที่ที่มีลำตัวแบบแข็งส่วนบางชนิดอาจใช้ชิ้นส่วนที่ยืดหยุ่นเฉพาะในส่วนที่จำเป็น เช่น แผ่นรองเท้าเพื่อดูดซับแรงกระแทกหรือข้อต่อแบบสปริงเพื่อจัดเก็บและปลดปล่อยพลังงานศักย์ยืดหยุ่น อย่างไรก็ตาม สาขาของหุ่นยนต์อ่อนมักมุ่งเน้นไปที่การสร้างเครื่องจักรที่อ่อนเป็นหลักหรือทั้งหมด หุ่นยนต์ที่มีร่างกายอ่อนนุ่มทุกส่วนมีความสามารถแตกต่างจากหุ่นยนต์ที่แข็ง เช่น ความยืดหยุ่น ซึ่งช่วยให้หุ่นยนต์สามารถเปลี่ยนรูปร่างเพื่อเข้าไปในสถานที่ที่ร่างกายแข็งไม่สามารถเข้าถึงได้ ซึ่งอาจเป็นประโยชน์ในการบรรเทาทุกข์ภัยพิบัติ นอกจากนี้ หุ่นยนต์อ่อนยังปลอดภัยกว่าสำหรับสัมผัสร่างกายมนุษย์หรือการใช้งานภายในร่างกายมนุษย์อีกด้วย 
การออกแบบหุ่นยนต์อ่อนมักมีแรงบันดาลในจากธรรมชาติโดยเฉพาะจากสัตว์น้ำ เนื่องจากสัตว์ต่างๆ นั้นมีส่วนประกอบที่อ่อนนุ่มเป็นส่วนใหญ่ แลสัตว์ดังกล่าวสามารถใช้ประโยชน์จากความอ่อนนุ่มดังกล่าวเพื่อการเคลื่อนไหวอย่างมีประสิทธิภาพในสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนในบริเวณต่าง ๆ ของโลก ด้วยเหตุนี้ หุ่นยนต์อ่อนจึงมักได้รับการออกแบบให้มีลักษณะเหมือนสัตว์ โดยเฉพาะสิ่งมีชีวิตที่นิ่มอย่างเช่น ปลาหมึก อย่างไรก็ตาม การออกแบบและการควบคุมหุ่นยนต์อ่อนนั้นยากและซับซ้อนกว่าหุ่นยนต์ที่ลำตัวแข็ง เนื่องจากหุ่นยนต์อ่อนมีความต้านทานเชิงกลต่ำ ความยืดหยุ่นของหุ่นยนต์อ่อนที่ทำให้มันมีความสามารถที่แตกต่างนี้เองที่เป็นความท้าทายในการควบคุมหุ่นยนต์เหล่านี้ นอกจากนั้น คณิตศาสตร์ที่พัฒนามาตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมาเพื่อการออกแบบวัตถุแข็งไม่สามารถนำมาใช้กับหุ่นยนต์ชนิดอ่อนได้ ด้วยเหตุนี้ การออกแบบหุ่นยนต์อ่อนจึงนิยมใช้เครื่องมือออกแบบอัตโนมัติ เช่น อัลกอริทึมเชิงวิวัฒนาการ ซึ่งทำให้สามารถออกแบบและปรับให้รูปร่าง คุณสมบัติของวัสดุ และตัวควบคุมของหุ่นยนต์อ่อนได้พร้อมกันและโดยอัตโนมัติสำหรับงานที่กำหนด
ซากาโดะ

ซากาโดะ  เป็นนครในจังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น ณ วันที่ 1 มกราคม 2021 เมืองนี้มีประชากรประมาณ 100,612 คน ใน 46,735 ครัวเรือน และมีความหนาแน่นของประชากรอยู่ที่ 2,500 คนต่อตารางกิโลเมตร พื้นที่ทั้งหมดของเมืองคือ 41.02 ตารางกิโลเมตร (15.84 ตารางไมล์)
ภูมิศาสตร์.
ซาคาโดะตั้งอยู่ในบริเวณใจกลางทางภูมิศาสตร์ของจังหวัดไซตามะ ห่างจากใจกลางกรุงโตเกียวประมาณ 40 กิโลเมตร ภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นพื้นที่ราบ โดยมีแม่น้ำโคมะไหลจากทิศตะวันตกเฉียงใต้ไปยังทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง
ชุมชนใกล้เคียง.
จังหวัดไซตามะ
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อนิเมะในปี พ.ศ. 2568

เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ อนิเมะในปี พ.ศ. 2568
การเผยแพร่.
ภาพยนตร์.
รายชื่อภาพยนตร์อนิเมะที่เข้าฉายเปิดตัวในโรงภาพยนตร์ระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2568
ซีรีส์โทรทัศน์.
รายชื่อซีรีส์อนิเมะโทรทัศน์ที่ออกอากาศเปิดตัวระหว่างวันที่ 1 มกราคมถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2568
ออริจินอลเน็ตแอนิเมชัน.
รายชื่อออริจินอลเน็ตแอนิเมชันที่เผยแพร่เปิดตัวครั้งแรกระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2568
ออริจินอลวิดีโอแอนิเมชัน.
รายชื่อออริจินอลวิดีโอแอนิเมชันที่เปิดตัวระหว่างวันที่ 1 มกราคม ถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2568
นาโอยะ มิยาเซะ

นาโอยะ มิยาเซะ (; โรมาจิ: "Miyase Naoya", เกิด 6 ธันวาคม 1997) เป็นนักพากย์ชายชาวญี่ปุ่น เกิดที่เมืองคาวาโงเอะ จังหวัดไซตามะ สังกัดเค็นยูออฟฟิศ
ในปี 2023 ได้รับบทเป็นซาโจ วาตารุในอนิเมะ เด็กหนุ่มจอมเพ้อฝัน ผู้ตื่นมามองความเป็นจริง เป็นครั้งแรกที่ได้รับบทตัวเอก
ทักษ์ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา

พลโท ทักษ์ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา (17 เมษายน พ.ศ. 2454 – 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) เป็นนายทหารชาวไทย เคยดำรงตำแหน่งสำคัญ ๆ เช่น ผู้อำนวยการวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร เจ้ากรมการศึกษาวิจัย และผู้ช่วยทูตทหารบกประจำประเทศฝรั่งเศส เบลเยียมและสวิตเซอร์แลนด์
ประวัติ.
ชีวิตส่วนตัว.
พลโท ทักษ์ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2454 ที่บ้านตำบลเจ้าพระยาภาณุวงศ์ อำเภอคลองสาน เมืองธนบุรี เป็นบุตรของพันโท พระศักดิ์เสนี (หม่อมหลวงอุดม เสนีวงศ์) กับสายหยุด เสนีวงศ์ ณ อยุธยา มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน
พลโท ทักษ์ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา สมรสกับจำเนียรสุข ปกาสปสุต ธิดาของขุนเชี่ยวชลธาร (แจ้ง ปกาสปสุต) กับโหมด ปกาสปสุต เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2479 มีบุตรธิดารวม 3 คน คือ
การศึกษา.
พลโท ทักษ์ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมบ้านสมเด็จเจ้าพระยา แล้วต่อมาเรียนต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบก จบเมื่อปี พ.ศ. 2474 แล้วเข้าศึกษาเพิ่มเติมที่โรงเรียนยานยนต์ และโรงเรียนทหารม้า ในปี พ.ศ. 2475 และ พ.ศ. 2479 ตามลำดับ ต่อมาศึกษาต่อในโรงเรียนเสนาธิการทหารบก ในปี พ.ศ. 2480 แล้วได้รับคำสั่งให้เข้าอบรมวิชาพิเศษที่โรงเรียนเคมีและไอพิษ ในปี พ.ศ. 2482 แล้วศึกษาในโรงเรียนการสงครามพิเศษชั้นสูงที่ประเทศฝรั่งเศส ในปี พ.ศ. 2493
การทำงาน.
เมื่อก่อนรับราชการทหาร พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้พลโท ทักษ์ เป็นมหาดเล็กรับใช้เชิญพระมาลาตามเสด็จในงานพระราชพิธีระหว่างเป็นนักเรียนนายร้อยทหารบก
การรับราชการ.
พลโท ทักษ์ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา รับราชการที่กองทัพบก ในปี พ.ศ. 2475 เคยดำรงตำแหน่งเสนาธิการและรักษาราชการแทนผู้บัญชาการกองรถรบ ในช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา รองผู้ทูตทหารฝ่ายทหารบกและฝ่ายทหารอากาศประจำจักรวรรดิญี่ปุ่น หัวหน้าแผนกข่าว กรมเสนาธิการกลาโหม รองผู้อำนวยการกองอำนวยการสัมพันธ์ต่างประเทศ กรมเสนาธิการกลาโหม ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารบกประจำประเทศฝรั่งเศส และรักษาราชการผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารเรือและฝ่ายทหารอากาศ รองผู้อำนวยการกองอำนวยการสัมพันธ์ต่างประเทศ กรมเสนาธิการกลาโหม ผู้ช่วยทูตฝ่ายทหารบกประจำประเทศเบลเยียมและสวิตเซอร์แลนด์ นายทหารประจำกรมข่าวทหารบก รองผู้อำนวยการกองอำนวยการศึกษาและวิจัย กรมเสนาธิการกลาโหม รักษาราชการรองผู้อำนวยการวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร ผู้อำนวยการกองอำนวยการศึกษาและวิจัย กรมเสนาธิการกลาโหม และตำแหน่งสุดท้ายก่อนถึงแก่อนิจกรรมคือ เจ้ากรมการศึกษาวิจัยและผู้อำนวยการวิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร
ราชการพิเศษ.
พลโท ทักษ์ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา ปฏิบัติราชการพิเศษทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
ทั้งนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้เป็นราชองครักษ์เวร ในปี พ.ศ. 2501
ถึงแก่อนิจกรรม.
พลโท ทักษ์ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 เวลา 01.10 น. ที่โรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ด้วยโรคตับอ่อนอักเสบฉับพลันและหัวใจวาย สิริอายุได้ มีพิธีสวดพระอภิธรรมที่บ้านถนนเทศบาล และพิธีพระราชเพลิงศพมีขึ้นที่เมรุหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส
เครื่องราชอิสริยาภรณ์.
พลโท ทักษ์ เสนีวงศ์ ณ อยุธยา ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
ต่างประเทศ.
 <id>155194</id>
 <redirect title="แม่แบบ:Country data France" />
 <revision>
 <id>1018478</id>
 <timestamp>2008-03-26T12:46:18Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Lerdsuwa</username>
 <id>436</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>1018478</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ดินแดนโกเชน

ดินแดนโกเชน ("ʾEreṣ Gōšen") เป็นชื่อในคัมภีร์ฮีบรูที่ใช้กล่าวถึงสถานที่ในอียิปต์ที่ฟาโรห์ของโยเซฟพระราชทานแก่ชาวฮีบรู (หนังสือปฐมกาล,) และเป็นดินแดนที่พวกเขาออกจากอียิปต์ในการอพยพ เชื่อกันว่าพื้นที่นี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกของดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ อียิปต์ล่าง โดยอาจอยู่ที่อวาริส ศูนย์กลางอำนาจของกษัตริย์ฮิกซอส หรือบริเวณใกล้เคียง
ข้อความพระคัมภีร์.
ดินแดนโกเชนได้รับการกล่าวถึงในหนังสือปฐมกาลและอพยพ โดยเรื่องราวของโยเซฟในบทสุดท้ายของหนังสือปฐมกาล ยาโคบเผชิญกับทุกขภิกขภัยและส่งลูกชาย 10 คนไปซื้อข้าวที่อียิปต์ โยเซฟ ลูกชายอีกคนของยาโคบ เป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในอียิปต์และอนุญาตให้พ่อกับพี่ชายอาศัยที่อียิปต์ ในปฐมกาล 45:10 ดินแดนโกเชนได้รับการปฏิบัติเหมือนเป็นผู้ใกล้ชิดโยเซฟ ผู้อาศัยอยู่ที่ราชสำนักฟาโรห์ และในปฐมกาล 47:5 โกเชนได้รับการกล่าวถึงเป็น "ดินแดนดีที่สุด" ของดินแดนอียิปต์ แต่ยังเป็นนัยว่ามีความแตกต่างจากส่วนอื่น ๆ ของอียิปต์ด้วย เนื่องจากโยเซฟกล่าวแก่ครอบครัวให้เสนอตัวเป็นผู้ดูแลปศุสัตว์ต่อฟาโรห์ "เพื่อท่านทั้งหลายจะได้อาศัยอยู่ในดินแดนโกเชน เพราะชาวอียิปต์เกลียดชังคนที่เลี้ยงแพะแกะทั้งหมด" ปฐมกาล 47:11 สลับ "ดินแดนราเมเสส" เข้ากับโกเชน: "ฝ่ายโยเซฟให้บิดาและบรรดาพี่น้องของท่านอาศัยอยู่และให้กรรมสิทธิ์ที่ดินในแผ่นดินอียิปต์ ในดินแดนดีที่สุด คือดินแดนราเมเสส ตามรับสั่งของฟาโรห์"
ในหนังสืออพยพ วงศ์วานอิสราเอล ลูกหลานของยาโคบ ยังคงอาศัยอยู่ในอียิปต์และให้กำเนิดลูกหลานจำนวนมาก ชื่อโกเชนปรากฏในหนังสืออพยพเพียงสองครั้ง เช่น ในหัวเรื่องภัยพิบัติแห่งอียิปต์ โกเชนที่ชาวอิสราเอลอาศัยอยู่รอดพ้นจากภัยพิบัติแมลงวันและลูกเห็บที่รุมเร้าชาวอียิปต์
ดินแดนนี้ยังได้รับการกล่าวถึงในหนังสือโยชูวา ซึ่งวงศ์วานอิสราเอลยังคงทำการพิชิตแผ่นดินแห่งพระสัญญา โยชูวา 11:16 ระบุว่า: "โยชูวายึดแผ่นดินนั้นทั้งหมด คือแดนเทือกเขาเนเกบทั้งหมด แผ่นดินโกเชนทั้งหมด ที่ลุ่ม ที่ราบ และแดนเทือกเขาของอิสราเอลกับที่ลุ่มของมัน" ไม่มีความเห็นที่ตรงกันทั้งหมดว่าโกเชนในหนังสือโยชูวาหมายถึงถิ่นที่อยู่เดิมของชาวยิวในอียิปต์หรือไม่ เนื่องจากระยะทางระหว่างคานาอันและโกเชนของอียิปต์นั้นไกลมาก โทราห์ยังระบุอีกหลายครั้งว่าพระผู้เป็นเจ้าทรงห้ามวงศ์วานอิสราเอลเดินทางกลับอียิปต์ แม้จะมีการเรียกร้องก็ตาม
การระบุที่ตั้ง.
ใน ค.ศ. 1885 Édouard Naville ระบุโกเชนเป็นโนมที่ 20 ของอียิปต์ ตั้งอยู่ทาสามเหลี่ยมปากแม่น้ำตะวันออกและรู้จักกันในชื่อ "Gesem" หรือ "Kesem" ในสมัยราชวงศ์ที่ยี่สิบหกแห่งอียิปต์ (672–525 ปีก่อน ค.ศ.) ปลายด้านตะวันตกครอบคลุมถึงวาดีฏุมิลาต ปลายตะวันออกอยู่ในอำเภอ Succoth ที่มีปิธมเป็นเมืองหลัก ทางเหนือถึงซากพี-ราเมส ("ดินแดนแรเมซีส") และรวมทั้งพื้นที่เพาะปลูกและพื้นที่เลี้ยงสัตว์
Isaac Rabinowitz, Israel Ephʿal, Jan Retsö และ David F. Graf เหล่านักวิชาการ ระบุดินแดนโกเชนเข้ากับส่วน "Arabia" ของอาณาจักร Qedarite ทางตะวันออกของสามเหลี่ยมปากแม่น้ำไนล์ และรอบปิธม และชาวอียิปต์รู้จักกันในนาม  ส่วนชาวยิวรู้จักกันในนาม  ตามพระเจ้าเกเชมแห่ง Qedarite หรือราชวงศ์ของพระองค์
แม้ว่า John Van Seters นักวิชาการ คัดค้านการระบุ ʾEreṣ Gōšen เข้ากับดินแดน Qedarite ในอียิปต์ตะวันออก โดยอ้างว่าชาว Qedarites ไม่เคยปกครองภูมิภาค Wādī Ṭumīlāt การค้นพบเศษซากของชาว Qedarite ในภูมิภาค Wādī Ṭumīlāt เช่น ศาลเจ้าที่อุทิศแด่เทพีอัลลาต ทำให้ข้อคัดค้านของ Van Seters ถูกปัดตกไป
ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์

ศาสตราจารย์ ดร.ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์ อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อดีตคณบดีคณะรัฐศาสตร์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ กรรมการสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ประวัติ.
ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์ เกิดเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 2518 เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์คนปัจจุบัน และเป็นศาสตราจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ สาขาการเมืองการปกครอง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ศุภสวัสดิ์ได้เข้าเรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จนถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 จากนั้นได้สอบเทียบเข้าศึกษาในคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2535 ตามความชอบส่วนตัว ที่ตนมีความสนใจด้านรัฐศาสตร์และนิติศาสตร์มาแล้วแต่เดิม ซึ่งในปี พ.ศ. 2535 นั้นเองเป็นปีที่เกิดเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ
ศุภสวัสดิ์ได้เริ่มศึกษาปริญญาโทต่อที่สหราชอาณาจักร โดยหลังจากจบการศึกษาได้รับหน้าที่เป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง ในปี พ.ศ. 2542 ก่อนจะย้ายมาที่คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2544 และได้ศึกษาต่อในระดับปริญญาเอกที่ประเทศญี่ปุ่น เขาได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งคณบดี คณะรัฐศาสตร์ ในปี พ.ศ. 2556
รศ.ดร.ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์ (ตำแหน่งในขณะนั้น) ได้รับการชักชวนจาก รองศาสตราจารย์ เกศินี วิฑูรชาติ อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ในขณะนั้น ให้มาช่วยงานบริหารมหาวิทยาลัย ซึ่งตัวเขาได้ตอบรับ จึงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งรองอธิการบดี
เมื่อวันที่ 30 เม.ย. 2567 ในการประชุมสภามหาวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ครั้งที่ 4/2567 มีการพิจารณาแต่งตั้งอธิการบดีคนใหม่แทน รศ.เกศินี วิฑูรย์ชาติ ซึ่งหมดวาระลง โดยที่ประชุมได้พิจารณารายชื่อที่คณะกรรมการสรรหานำเสนอสองราย คือ
ผลปรากฏว่า ที่ประชุมลงมติเลือก ศ.ดร.ศุภสวัสดิ์ ชัชวาลย์ ด้วยคะแนนเสียง 16:8 งดออกเสียง 1 ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ในวาระการดำรงตำแหน่ง ปี 2567-2570 โดยมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้ดำรงตำแหน่ง อธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ตั้งแต่วันที่ 23 กันยายน 2567 ประกาศ ณ วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2567
โฟเซอดีย็อนเนอ

ฟอเซอดีย็อนเนอ  เป็นน้ำพุใต้ดิน ในท็อนแนร์ จังหวัดอียอน ประเทศฝรั่งเศส โดยมีแหล่งน้ำมาจากน้ำฝนจากหุบเขาโดยรอบและจากแม่น้ำใต้ดินอย่างน้อยหนึ่งสาย เฟอเซอดีย็อนเนอมีความโดดเด่นที่อัตราการไหลออกของน้ำซึ่งอยู่ที่ 311 ลิตรต่อวินาที แต่มีบันทึกอัตราการไหลออกสูงถึง 3000 ลิตรต่อวินาทีในกรณีที่เกิดอุทกภัย เช่นเมื่อ 15 มีนาคม 2001
ฟอเซอดีย็อนเนอจัดเป็นจุดกลางทางธรณีอุทกศาสตร์ (hydrogeological focal point) และเป็นน้ำพุธรรมชาติแบบไม่เคยแห้ง (resurgent spring) ต้นน่ำส่วนใหญ่มาจากน้ำฝนที่ไหลผ่านชั้นหินตะกอนสมัยจูราสสิกจากที่ราบสูงโดยรอบท็อนแนร์ การศึกษาย้อมสีติดตามพบว่าน้ำบางส่วนไหลมาจากแม่น้ำลากีเนอซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลลงใต้ดินที่วีแล็งเนซ็องเดโม ห่างไป จากท็อนแนร์ และยังพบว่ามีทางเชื่อมต่อกับกูเฟรอดาเทด้วย
ถ้ำใต้น้ำของน้ำพุนี้มีบันทึกการสำรวจครั้งแรกในปี 1955 ที่ความลึก 32 เมตร มุม 45 องศา ความลึกของโพรงถ้ำเท่าที่สำรวจได้โดยมนุษย์อยู่ที่ความลึก 70 เมตรจากพื้นผิว ความยาว 370 เมตรจากปากโพรงถ้ำ มีนักดำน้ำเสียชีวิตในถ้ำของน้ำพุนี้ซึ่งนำมาสู่การตรวจบังคับสำหรับการดำน้ำในน้ำพุแห่งนี้อย่างเคร่งครัด
บาซิลิกาซิสเทิร์น

บาซิลิกาซิสเทิร์น (, หรือ) เป็นโพรงน้ำใต้ดินโบราณที่ใหญ่ที่สุดในนครอิสตันบูล ประเทศตุรกี ตั้งอยู่ห่างไป ทางใต้ของอายาโซฟยา บนคาบสมุทรซารายบูร์นู บาซิลิกาซิสเทิร์นสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 6 ในรัชสมัยของจักรพรรดิบีแซนทีน ยุสตีนยาที่หนึ่ง และมีบันทึกอ้างว่าใช้ทาสกว่า 7,000 คนในการก่อสร้าง ปัจจุบันมีการคงระดับน้ำภายในให้ต่ำสำหรับเปิดให้สาธารณชนสามารถเข้าชมได้
ชื่อบาซิลิกานี้ได้มาจากในอดีตซิสเทิร์นนี้ตั้งอยู่ใต้จัตุรัสสาธารณะขนาดใหญ่ที่ชื่อ สโตอาบาซิลิกา (Stoa Basilica) บนเนินเขาที่หนึ่ง ก่อนหน้านี้จัตุรัสเคยเป็นที่ตั้งของบาซิลิกาที่สร้างขึ้นในต้นศตวรรษที่ 3-4
อุทยานแห่งชาติอาลัซ ปูร์โว

อุทยานแห่งชาติอาลัซ ปูร์โว  ตั้งอยู่ในคาบสมุทรบลัมบางันในแไดภแบาญูวางี บริเวณปลายตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดชวาตะวันออก อุทยานนี้มีชื่อเสียงจากวัวแดงและที่โต้คลื่นในอ่าวกราจากัน
ชื่ออุทยานหมายถึง "ป่าแรก" หรือ "ป่าโบราณ" ตามตำนานชวาว่าพื้นดินปรากฏขึ้นที่แรกจากมหาสมุทรที่นี่
พืชและสัตว์.
พืชพรรณที่ได้รับการคุ้มครองในอุทยานแห่งชาตินี้ได้แก่ "Terminalia catappa", "Calophyllum inophyllum", "Sterculia foetida", "Barringtonia asiatica" และ "Manilkara kauki"
อุทยานนี้เป็นที่อยู่ของสัตว์ชนิดใกล้สูญพันธุ์บนเกาะชวา เช่น วัวแดง ("Bos javanicus") ในเดือนเมษายน ค.ศ. 2004 มีรายงานพบวัวแดงเพียง 57 ตัวในพื้นที่ซาวันนาซาเกองัน ส่วนประชากรเมื่อปีที่แล้วอยู่ที่ประมาณ 80 ถึง 100 ตัว แต่ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2010 นักวิทยาศาสตร์พบวัวแดง 73 ตัวในพื้นที่ซาวันนา 80 เฮกเตอร์ ถือว่าเพิ่มขึ้นมากใน 6 ปี แม้ว่าพวกมันเสี่ยงต่อการรุกล้ำและการสูญเสียที่อยู่อาศัย
หมู่พเฏศวรมนเทียร

หมู่พเฏศวรมนเทียร (IAST: baṭeśvar) เป็นกลุ่มมนเทียรเกือบ 200 แห่งที่สร้างจากหินทรายในตอนเหนือของรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมโบสถ์พราหมณ์แบบนคร สมัยหลังคุปตะ-คุรชร-ปรติหารตอนต้น ตั้งอยู่ห่างไป ทางเหนือของนครควาลิยัร และ ทางตะวันออกของเมืองใกล้สุด โมเรนา หมู่มนเทียรเหล่านี้กระจายตัวอยู่ในเพื้นที่ขนาด และมีทั้งมนเทียรพระศิวะ พระวิษณุ ศักติเทวี ไปจนถึงพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร หมู่มนเทียรเหล่านี้ตั้งอยู่บนชายฝั่งของแม่น้ำจัมพัล บนเนินเขาใกล้กับหมู่บ้านปฑาวลี (Padavali) มนเทียรเหล่านี้สร้างขึ้นระหว่างศตวรรษที่ 8-10 และน่าจะตั้งชื่อตามภูเตศวรมนเทียร ซึ่งเป็นมนเทียรพระศิวะและใหญ่ที่สุดในหมู่มนเทียร มนเทียรส่วนใหญ่พังทลายลงในศตวรรษที่ 13 โดยเป็นที่เข้าใจว่าอาจะเกิดจากแผ่นดินไหว
หลายมนเทียรในปัจจุบันได้รับการบูรณะโดยกรมสำรวจโบราณคดีอินเดียในปี 2005
น้กประวัติศาสตร์ศิลปะอินเดีย ไมเคิล ไมชเตอร์ (Michael Meister) กำหนดอายุของมนเทียรที่เก่าที่สุด ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ควาลิยัร ว่าสร้างขึ้นในสมัย ค.ศ. 750-800 และระบุว่าความโดดเด่นสำคัญของหมู่มนเทียรนี้คือแนวคิดการก่อสร้างศาลแบบ มณฑปิกา ("Mandapika shrine") ในอินเดียกลาง ซึ่งเป็นการลดทอนแนวคิดการออกแบบมนเทียรกลับสู่แนวคิดพื้นฐานที่เรียบง่าย การออกแบบนี้ปรากฏบันทึกเป็นภาษาสันสกฤตเรียกว่า "ศิลามณฑปิกา" (sila mandapika; "มณฑปหิน")
สีเขียวขี้ม้า

สีเขียวขี้ม้า หรือ สีมะกอก เป็นสีเขียวแกมเหลืองเข้ม ซึ่งพบได้ในผลมะกอกออลิฟที่ยังไม่สุก สีนี้สามารถสร้างขึ้นได้โดยการผสมสีดำเข้ากับสีเหลืองเล็กน้อย
ชื่อเรียกว่า "สีมะกอก" (olive) มีที่มาจากภาษาอังกฤษ ไม่เป็นที่ชัดเจนว่าชื่อเรียกว่าถูกนำมาใช้เรียกครั้งแรกเมื่อใด ทราบเพียงว่าปรากฏในภาษาอังกฤษสมัยกลางเท่านั้น
หากต้องการสร้างสีเขียวขี้ม้าโดยใช้ระบบสี RGB มักทำโดยกำหนดอัตราส่วนของสีแดงและสีเขียวเท่ากันโดยไม่ต้องผสมสีน้ำเงินปน
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ชาวคอเคเซียนในแถบเมดิเตอร์เรเนียนมีผิวคล้ำกว่าชาวคอเคเชียนกลุ่มอื่น ๆ ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ต่าง ๆ เช่น ทางตอนใต้ของอิตาลี ดังนั้นจึงถูกบรรยายว่ามีผิวเป็นสีเขียวขี้ม้า
ในบางภูมิภาค สีเขียวขี้ม้ายังถูกใช้เป็นสีของคริสตจักรด้วย
สีเขียวขี้ม้าเข้มมักใช้ในการใช้งานทางการทหารเพื่อเป็นสีป้องกันที่กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติได้ง่าย โดยอาจใช้สีนี้สีเดียวหรือประกอบกันเป็นลายพรางก็ได้เช่นกัน
โมโมกะ เทราซาวะ

โมโมกะ เทราซาวะ (; โรมาจิ: "Terasawa Momoka", เกิด 18 กันยายน) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดจิบะ ส่วนสูง 148 ซม. สังกัดซิกมาอิเลฟเวน
ชีวประวัติ.
เมื่อสมัยที่เรียนอยู่ชั้นมัธยม 1 เธอได้พากย์เสียงตัวละครในการแสดงหุ่นกระบอกในงานของโรงเรียน และความสุขเมื่อได้ยินเสียงของผู้ชมที่เอาใจช่วยตัวละครที่ตัวเองแสดง จึงได้กลายมาเป็นแรงบันดาลใจให้ตั้งเป้าเป็นนักพากย์ นอกจากนี้ยังมีประสบการณ์เล่นดนตรีในวงดนตรีเครื่องเป่า 
หลังจากสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนฝึกอบรมแห่งที่ 23 ในเครือซิกมาอิเลฟเวน ก็ได้กลายเป็นสมาชิกของค่ายซิกมาอิเลฟเวน ตั้งแต่ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2561
ได้รับบทตัวเอกครั้งแรกในอนิเมะ สี่พี่น้องยุซึกิ ครอบครัวนี้มีแต่รัก ในปี พ.ศ. 2566
โชตาโร อูซาวะ

โชตาโร อูซาวะ (; โรมาจิ: "Uzawa Shōtarō", เกิด 22 มกราคม 1997) เป็นนักพากย์ และนักแสดง ชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดจิบะ สังกัด81 โพรดิวซ์ สูง 170 ซม.
เมอิ ชิบาตะ

เมอิ ชิบาตะ (; โรมาจิ: "Shibata Mei", เกิด 9 ตุลาคม 1997) เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น เกิดที่ จังหวัดฟุกุโอกะ สังกัด 81 โพรดิวซ์ตั้งแต่วันที่ 2 เมษายน 2018
โกลเดนคามุย (ภาพยนตร์)

โกลเดนคามุย (ญี่ปุ่น: ゴールデンカムイ, โรมาจิ: Gōruden Kamui) เป็นภาพยนตร์ญี่ปุ่น จากการกำกับโดย ชิเงอากิ คุโบะ อิงจากซีรีส์ มังงะ ของโกลเดนคามุย ที่เขียนและวาดภาพประกอบโดย ซาโตรุ โนดะ
ภาพยนตร์เรื่องนี้นำแสดงโดย เค็นโตะ ยามาซากิ, อันนะ ยามาดะ, ยูมะ ยามาโมโตะ และ กอร์ดอน มาเอดะ
การผลิต.
การผลิตเริ่มขึ้นในช่วงต้นปี ค.ศ. 2021 หลังจากที่ WOWOW และ CREDEUS ได้รับสิทธิ์ในการสร้างภาพยนตร์ และการผลิตดำเนินไปเป็นเวลาสามปี แนวคิดของภาพยนตร์คือการเคารพในซีรีส์มังงะและรักษาเนื้อเรื่องเดิมไว้ ดังนั้น ชิเงอากิ คุโบะ ซึ่งเป็นแฟนของซีรีส์ต้นฉบับ จึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้กำกับ ซาโตรุ โนดะ ผู้เขียนเรื่องต้นฉบับได้ดูแลกระบวนการเขียนบทเพื่อไม่ให้เนื้อเรื่องเบี่ยงเบนไปจากต้นฉบับ
การออกฉาย.
โปสเตอร์และตัวอย่างภาพยนตร์ถูกปล่อยออกมาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2023 ในขณะที่ภาพยนตร์ออกฉายในโรงภาพยนตร์ญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 2024 และเริ่มสตรีมบน เน็ตฟลิกซ์ เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 หลังจากออกฉายในญี่ปุ่นเป็นเวลา 4 เดือน
บ็อกซ์ออฟฟิศ.
ภาพยนตร์ทำรายได้มากกว่า 500 ล้านเยนและดึงดูดผู้ชมกว่า 350,000 คนในช่วงสามวันแรกของการออกฉาย ขึ้นอันดับ 1 ในบ็อกซ์ออฟฟิศ และสามารถดึงดูดผู้ชมได้ถึง 1.75 ล้านคนและทำรายได้ 2.58 พันล้านเยนจนถึงวันที่ 29 กุมภาพันธ์
การตอบรับจากนักวิจารณ์.
เจมส์ แฮดฟิลด์ จาก The Japan Times ให้คะแนนภาพยนตร์เรื่องนี้ 3 จาก 5 ดาว โดยกล่าวว่า “แม้จะเต็มไปด้วยความหรูหรา แต่ โกลเดนคามุย ก็ทำให้รู้สึกไม่เต็มอิ่ม”
ปานอส โคทซาธานาซิส จาก Asian Movie Pulse ระบุในบทวิจารณ์ของเขาว่า โกลเดนคามุย เป็นภาพยนตร์ที่ควรค่าแก่การชม แต่ฉากย้อนอดีตถูกวางไว้ในช่วงเวลาที่ไม่เหมาะสม และส่วนของความดราม่าควรได้รับการจัดการที่ดีกว่านี้
จังหวัดปราจีนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 3 คน จำนวนที่นั่งลดลงจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 3 ที่นั่ง ภายหลังจากการแยกพื้นที่บางส่วนของจังหวัดปราจีนบุรีจัดตั้งเป็นจังหวัดสระแก้ว แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดปราจีนบุรีทั้งจังหวัด
สรุปเหรียญพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020

ตารางเหรียญการแข่งขัน พาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 จัดอันดับชาติที่มีส่วนร่วมของคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติ (NPCs) ที่เข้าร่วมตามจำนวนเหรียญทองที่นักกีฬาได้รับในระหว่างการแข่งขันพาราลิมปิก 2024 ถือเป็นการแข่งขันครั้งที่ 17 โดยเป็นการแข่งขันทุกๆ 4 ปี สำหรับนักกีฬาที่มีความพิการทางกายภาพและความบกพร่องทางสติปัญญา การแข่งขันจัดขึ้นที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ตั้งแต่วันที่ 24 สิงหาคม ถึง 5 กันยายน พ.ศ. 2564 โดยมีการแข่งขันชิงเหรียญรางวัลจำนวน 539 รายการ
คอสตาริกา เอกวาดอร์ เอลซัลวาดอร์ มอนเตเนโกร และโอมาน คว้าเหรียญพาราลิมปิกเหรียญแรกได้สำเร็จในครั้งนี้ ขณะที่คอสตาริกา เอกวาดอร์ เอธิโอเปีย ปากีสถาน และศรีลังกา คว้าเหรียญทองพาราลิมปิกได้เป็นครั้งแรก
ยูโด เทเบิลเทนนิส และเทควันโด มีรางวัลเหรียญทองแดง 2 เหรียญต่อแต่ละประเภทกีฬา โดยประเภทกีฬาเทเบิลเทนนิสมอบให้แก่ผู้แพ้ในรอบรองชนะเลิศ ส่วนเหรียญทองแดงในประเภทกีฬายูโดและเทควันโดจะแข่งกันในรอบแก้ตัว ซึ่งนักกีฬาที่แพ้ในรอบรองชนะเลิศจะต้องกลับมาแข่งขันเพื่อชิงเหรียญทองแดง
ตารางสรุปเหรียญ.
มีการมอบเหรียญเงิน 2 เหรียญสำหรับอันดับที่ 2 ร่วมทั้งสองคนในการแข่งขันกระโดดสูงชาย - T47 จึงไม่มีเหรียญทองแดงในการแข่งขันประเภทนี้ และมีการเหรียญทองแดง 4 เหรียญสำหรับอันดับที่ 3 ร่วมในการแข่งขันกรีฑาวิ่ง 100 เมตรชาย - T64 และการแข่งขันว่ายน้ำฟรีสไตล์ 100 เมตรหญิง - S7 ประเภทละ 2 เหรียญ นอกจากนี้นักกีฬา 2 คนในการแข่งขันกรีฑาวิ่ง 100 เมตรหญิง - T11 ถูกตัดสิทธิ์มอบเหรียญทองแดงอีกด้วย
<onlyinclude></onlyinclude>
หมายเหตุ.
มาร์ซิน โพแล็ค ถูกพักการแข่งขันชั่วคราวจากการแข่งขันจักรยานประเภทบุคคลชาย บี ในระหว่างรอการพิจารณาคดี หลังจากตรวจพบว่าตรวจพบสารต้องห้าม
จังหวัดปราจีนบุรีในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กันยายน พ.ศ. 2535 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2535 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 6 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 3 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบด้วยอำเภอเมืองปราจีนบุรี, อำเภอบ้านสร้าง, อำเภอโคกปีบ, อำเภอศรีมหาโพธิ, อำเภอประจันตคาม, อำเภอกบินทร์บุรี และอำเภอนาดี
เขตเลือกตั้งที่ 2.
เขตการเลือกตั้งที่ 2 ประกอบด้วยอำเภอสระแก้ว, อำเภอวัฒนานคร, อำเภอตาพระยา, อำเภออรัญประเทศ, อำเภอคลองหาด และอำเภอวังน้ำเย็น
จังหวัดมุกดาหารในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538

การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร พ.ศ. 2538 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2538 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 1 เขตเลือกตั้ง มีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้ 2 คน จำนวนที่นั่งเท่าเดิมจากการเลือกตั้งครั้งก่อนเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2535 แต่ละเขตเลือกตั้งจะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน
ผลการเลือกตั้งแบบแบ่งเขต.
เขตเลือกตั้งที่ 1.
เขตการเลือกตั้งที่ 1 ประกอบไปด้วยจังหวัดมุกดาหารทั้งจังหวัด
สีม่วงแดง

สีม่วงแดง หรือ มาเจนตา (magenta) เป็นชื่อสีชนิดหนึ่ง ใช้เรียกสีที่มีลักษณะแดงอมม่วง สีม่วงแดงเป็นหนึ่งใน 3 แม่สี ของวัตถุธาตุ
สีม่วงแดงในเทคโนโลยีการพิมพ์.
สีม่วงแดงเป็นหนึ่งในแม่สี 3 สีที่ใช้ในหมึกและผงหมึกซึ่งใช้ในการพิมพ์ โดยทั่วไปจะเรียกรวมกับสีเหลืองและสีน้ำเงินเขียวว่าเป็นระบบสี CMYK
สีม่วงแดงเมื่อแสดงเป็นค่า CMYK จะได้เป็น C=0 M=100 Y=0 K=0
สีม่วงแดงในรูปของสีของแหล่งกำเนิดแสง.
สีม่วงแดงได้จากการผสมระหว่างสีแดง (#FF0000) และ สีน้ำเงิน (#0000FF) ขนาดเท่ากันมีค่า RGB เป็น
ในระบบสีที่ใช้ในเว็บ ชื่อสี magenta ใช้แทนค่า #FF00FF