พระครูประภัศร์ธรรมาภรณ์ (แต้ม ปุญฺญสุวณฺโณ)

ประวัติ.
ชาติภูมิ.
ชื่อ แต้ม นามสกุล นารถพลายพันธุ์ ชาตะ วันศุกร์ ที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2434 (ขึ้น 9 ค่ำ เดือน 6 ปีเถาะ) ณ บ้านใต้วัดพระลอย เมืองสุพรรณบุรี (ปัจจุบันอยู่ในเขตตำบลรั้วใหญ่ อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี)
เป็นบุตรคนที่ 1 ในจำนวน 7 คน ของนายแย้ม กับนางอ่ำ นามสกุล นารถพลายพันธุ์ ครอบครัวประกอบอาชีพเกษตรกร
วัยเยาว์.
เนื่องจากครอบครัวมีฐานะยากจน ต้องช่วยบิดามารดาทำงานตัวเป็นเกลียว หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน ตลอดจนรับภาระในการเลี้ยงดูน้อง จึงไม่ได้เรียนหนังสือ
วัยหนุ่ม.
ช่วงอายุ 17 ถึงย่างเข้า 21 ปี คบเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกัน มักชักชวนกันไปทางเกเร ชอบตีรันฟันแทง ถึงแม้จะมีรูปร่างขนาดเล็ก แต่จิตใจใหญ่ ไม่เกรงกลัวใคร มารดาว่ากล่าวตักเตือนก็ไม่เชื่อฟัง เข้าบ้านไม่ได้ เตลิดเปิดเปิง คบนักเลงหัวไม้ ท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ 
รู้จักชอบพอเป็นพรรคพวกกับนายปุย (ภายหลังอุปสมบทเป็นพระภิกษุ คือ หลวงพ่อปุย วัดเกาะ) เป็นหัวหน้าวัยรุ่นนักเลง แถบบ้านคอย - บางงาม อำเภอศรีประจันต์ เมืองสุพรรณบุรี
บิดาเห็นว่ามีอายุครบบวชแล้ว และด้วยความเป็นห่วง จึงเที่ยวออกตามหาไปยังสถานที่ต่างๆ กระทั่งไปพบตัวอยู่ที่เมืองอ่างทอง จึงเกลี้ยกล่อมขอร้องให้กลับบ้าน และช่วยบวชให้สักสามวันหรือเจ็ดวันก็ได้ ด้วยหวังว่าธรรมะจะช่วยขัดเกลาจิตใจลูกชายได้บ้างไม่มากก็น้อย 
อุปสมบท ครั้งที่ 1.
วันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 บรรพชาและอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดสำปะซิว อำเภอเมือง เมืองสุพรรณบุรี โดย
พระครูปลื้ม (หลวงพ่อปลื้มเล็ก) เจ้าคณะแขวงอำเภอศรีประจันต์ เจ้าอาวาสวัดพร้าว เป็นพระอุปัชฌาย์
พระอาจารย์ปลื้ม (หลวงพ่อปลื้มใหญ่) วัดพร้าว เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พระอธิการโต๊ะ (หลวงพ่อโต๊ะ) เจ้าอาวาสวัดสำปะซิว (ภายหลังเป็นเจ้าอาวาสวัดสองเขตสามัคคี (วัดลาดตาล)) เป็นพระอนุสาวนาจารย์
อุปสมบทแล้วจำพรรษาอยู่ที่วัดสำปะซิว เป็นระยะเวลา 2 พรรษา ศึกษาพระธรรมวินัย และอักษรสมัยจากพระอธิการโต๊ะ นอกจากนี้พระอธิการโต๊ะยังพาไปฝึกอสุภกรรมฐาน พิจารณากระดูก ซากศพในป่าช้า
ต่อมาย้ายไปจำพรรษาอยู่ที่วัดใหม่ (วัดราษฎรบำรุง) ตำบลบ้านคอย อำเภอศรีประจันต์ เมืองสุพรรณบุรี ศึกษาวิชาแพทย์แผนโบราณจากหมอเปรม หมอสี ซึ่งเป็นฆราวาส และศึกษาวิชาช่างไม้จากพระใบฎีกาอินทร์ เจ้าอาวาสวัดใหม่ (วัดราษฎรบำรุง) เป็นระยะเวลา 4 พรรษา 
จากนั้นย้ายมาอยู่ที่วัดสารภี อำเภอท่าพี่เลี้ยง จังหวัดสุพรรณบุรี แต่ไม่ได้อยู่จำพรรษาที่วัดนี้ เมื่อจวนเข้าพรรษาจึงย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่วัดพระลอย อำเภอท่าพี่เลี้ยง จังหวัดสุพรรณบุรี ในสมัยพระอธิการจอนเป็นเจ้าอาวาส เป็นระยะเวลา 3 พรรษา กระทั่งขัดคอกับพระอธิการจอน จึงตัดสินใจลาสิกขาเมื่อ พ.ศ. 2463
มีครอบครัว.
หลังบิดาเสียชีวิตได้ประมาณ 2 ปี มารดาจึงพาครอบครัวอพยพไปประกอบอาชีพเกษตรกร (ทำนา) ที่บ้านบึงคา ตำบลสาลี อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี เนื่องจากที่ทำมาหากินเดิมเกิดปัญหาความแห้งแล้ง 
นายแต้มเมื่อลาสิกขาแล้วตามมารดาไปทำนาที่นั่นด้วย และในปีเดียวกัน หลังฤดูเก็บเกี่ยวข้าว มารดาจึงสู่ขอผู้หญิงชื่อว่า นางสาวจีบ ให้เป็นภรรยา แต่ยังไม่ทันได้แต่งงาน นายแต้มเกิดรักใคร่ชอบพอกับผู้หญิงอีกคนชื่อว่า นางสาวจันทร์ แล้วได้เสียเป็นสามีภรรยา มีบุตรชายเมื่อ พ.ศ. 2465 ชื่อว่า ทองอินทร์
ต่อมาเกิดความเบื่อหน่ายทางโลก นึกถึงคาถาผูกมัดตราสังว่า "ปุตฺโต คีเว ภริยาหตฺเถ ธนํปาเท" แปลความว่า บ่วงลูกผูกคอไว้ บ่วงเมียผูกมือไว้ บ่วงทรัพย์ผูกเท้าไว้ เมื่อพิจารณาถึงบ่วงทั้งสามแล้วจึงตัดสินใจบวชอีกครั้ง โดยตั้งใจว่าครั้งนี้จะบวชตลอดชีวิต
อุปสมบท ครั้งที่ 2.
วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2466 บรรพชาและอุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดป่าเลไลยก์ อำเภอท่าพี่เลี้ยง จังหวัดสุพรรณบุรี โดย
พระครูโพธาภิรัต (สอน สุวณฺณาโภ) เจ้าคณะแขวงอำเภอท่าพี่เลี้ยง เจ้าอาวาสวัดป่าเลไลยก์ เป็นพระอุปัชฌาย์
พระสมุห์พร (ภายหลังได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระครูรักขิตวันมุนี) วัดป่าเลไลยก์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์
พระคำ ถาวโร (ภายหลังได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระครูถาวรสุวรรณคุณ) ผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดพระรูป เป็นพระอนุสาวนาจารย์
ได้รับฉายาทางพระพุทธศาสนาว่า ปุญฺญสุวณฺโณ [ปุน-ยะ-สุ-วัน-โน]
อุปสมบทแล้วจำพรรษาอยู่ที่วัดลาวทอง อำเภอท่าพี่เลี้ยง จังหวัดสุพรรณบุรี ในสมัยพระอธิการพ่วงเป็นเจ้าอาวาส โดยช่วยพระอธิการพ่วงสร้างอุโบสถหลังใหม่ 
ขณะเดียวกันระหว่างจำพรรษาอยู่ที่วัดลาวทองนี้ เมื่อมีเวลาว่างยังไปศึกษาวิปัสสนากรรมฐานและพุทธาคมจากพระอาจารย์ซัว วัดสาลี อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี และพระอาจารย์ปาน โสนนฺโท (ภายหลังได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระครูวิหารกิจจานุการ) วัดนมโค (วัดบางนมโค) อำเภอเสนา จังหวัดอยุธยา จวบจนมีความรู้ สำเร็จวิชาที่ศึกษา
พ.ศ. 2469 ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดสำปะซิว อำเภอท่าพี่เลี้ยง จังหวัดสุพรรณบุรี จวบจนได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสในเวลาต่อมา
กระทั่ง พ.ศ. 2483 จึงได้รับคำสั่งจากคณะสงฆ์จังหวัดสุพรรณบุรี ให้มาบูรณะปฏิสังขรณ์วัดพระลอย และดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดพระลอยตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา จวบจนมรณภาพ
มรณภาพ.
บั้นปลายชีวิต พระครูประภัศร์ธรรมาภรณ์ (แต้ม ปุญฺญสุวณฺโณ) อาพาธด้วยโรคชรา มรณภาพวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2514 สิริอายุ 79 ปี อุปสมบทได้ 48 พรรษา
อนุสรณ์ และสิ่งเกี่ยวเนื่อง.
รูปเหมือนหลวงพ่อแต้ม ภายหลังพระครูประภัศร์ธรรมาภรณ์ (แต้ม ปุญฺญสุวณฺโณ) มรณภาพ ทางวัดและคณะศิษย์ได้สร้างรูปเหมือนขนาดเท่าตัวจริงไว้เป็นอนุสรณ์และสักการะบูชา ปัจจุบันประดิษฐานที่ศาลาหลวงพ่อแต้ม วัดพระลอย