pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>11939649</parentid>
 <timestamp>2024-12-18T02:18:23Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>ฟร็องซัว</username>
 </contributor>
 <origin>12028842</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ  เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3แห่งเลโซโท และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งประเทศเลโซโท
เสด็จพระราชสมภพ.
สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ที่เมืองมาโพเตง จังหวัดเบเรอา พระองค์เป็นพระธิดาของเทกิโซ มอตโซเอเนงกับมาการาโบ มอตโซเอเนง แรกพระราชสมภพทรงพระนามว่า แอนนา คาราโบ มอตโซเอเนง
ประวัติด้านการศึกษา.
ในปีพ.ศ. 2533 พระองค์ทรงเข้าเรียนในโรงเรียนนานาชาติมาชาเบงในกรุงมาเชรู และศึกษาอยู่ที่นั่นจนกระทั่งปีพ.ศ. 2539 ในปีพ.ศ. 2540 พระองค์ได้เข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติเลโซโท และจบการศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขาวิทยาศาสตร์บัณฑิต
อภิเษกสมรส.
ในนเดือนตุลาคมปีพ.ศ. 2542 พระองค์ได้ทรงหมั้นกับสมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 ทั้งสองพระองค์ทรงอภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 ที่กรุงมาเชรู เมืองหลวงของประเทศเลโซโท การอภิเษกสมรสครั้งนี้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของประเทศเลโซโทที่พระมหากษัตริย์ได้อภิเษกสมรสกับสามัญชน
พระราชกรณียากิจ.
พระองค์ทรงปฏิบัติพระราชกรณียากิจในฐานะ สมเด็จพระราชินีแห่งเลโซโท โดยทรงพระบรมราชินูปถัมภ์โคงการเรื่องโรคเอดส์ ไว้ในพระองค์ เรื่องพยาบาลและสถานเด็กกำพร้าในเลโซโท รวมถึงเด็กพิการ ทั้งนี้พระองค์มักจะเสด็จพระราชดำเนินเคียงคู่พระราชสวามีอยู่เสมอๆ ไม่ว่าจะปฏิบัติพระราชกรณียากิจในหรือนอกประเทศก็ตาม เช่น ป พ.ศ. 2549 พระองค์และพระราชสวามี สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 แห่งเลโซโท เสด็จพระราชดำเนินเยือนราชอาณาจักรไทย ในฐานะพระราชอะคันตุกะร่วมพระราชพิธีฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
พระราชโอรส-พระราชธิดา.
สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ และ สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 มีพระราชโอรส-พระราชธิดาด้วยกัน 3 พระองค์<br>
เจ้าหญิงซีนาตี เซโอโซแห่งเลโซโท (ประสูติ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2544)<br>
เจ้าหญิงมาซีเอโซ (ประสูติ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547)<br>
เจ้าชายเลโรโทรี เซเอโซ มกุฎราชกุมารแห่งเลโซโท(พระราชสมภพ 18 เมษายน พ.ศ. 2550)
สมเด็จพระราชินีอินคอซิกาติ ลามัตเซบูลา

สมเด็จพระราชินีอินคอซิกาติ ลามัตเซบูลา พระอัครมเหสีแห่งเอสวาตินี  เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตีนี จากพระมเหสีทั้ง 14 พระองค์ และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งประเทศเอสวาตีนี
พระราชสมภพ.
สมเด็จพระราชินีอินคอซิกาติ ลามัตเซบูลา เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ที่ประเทศสวาซิแลนด์
อภิเษกสมรส.
สมเด็จพระราชินีอินคอซิกาติ ลามัตเซบูลา ทรงอภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตีนี เมื่อปีพ.ศ. 2535 เป็นการอภิเษกสมรสครั้งแรกของสมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตีนี
พระราชโอรส-พระราชธิดา.
สมเด็จพระราชินีอินคอซิกาติ ลามัตเซบูลา กับ สมเด็จพระราชาธิบดีอึมสวาตีที่ 3 แห่งเอสวาตีนี มีพระราชโอรสด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่
แม้สมเด็จพระบรมราชสวามีของพระองค์ จะทรงมีพระภรรยามากมาย ต่างก็ดำรงพระอิสริยยศ สมเด็จพระราชินี แต่ สมเด็จพระราชินีอินคอซิกาติ ทรงดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระราชินี พระอัครมเหสี ทรงสถิตในพระราชฐานะสูงกว่าฝ่ายในทั้งปวง เป็นรองเพียง สมเด็จพระราชินีอึนตอมบี พระราชชนนี เท่านั้น
รายชื่อธงในประเทศฟิลิปปินส์

เนื้อหาในหน้านี้แสดงภาพธงประเภทต่างๆ ที่ใช้ในประเทศฟิลิปปินส์
ธงเขตการปกครอง.
ประจำจังหวัด.
Most of the flags of the provinces of the Philippines are in 1:2 ratio with the provincial seal/coat-of-arms on a field of single color, although a few have designs differing from that standard.
ธงประจำเมือง.
Like the flags of most Philippine provinces, flags of municipalities usually just bear the seal of the municipality on a single color field but there are some municipality flags that differs from the standard
สึโยชิ คูซานางิ

สึโยชิ คุซานางิ (; โรมาจิ: "Kusanagi Tsuyoshi") (เกิด 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2517 ที่จังหวัดเอฮิเมะแล้วไปเติบโตที่จังหวัดไซตามะ) เป็นนักร้อง นักแสดง ชาวญี่ปุ่น และเป็นสมาชิกในวง SMAP
การชนกันของดาราจักรแอนดรอมิดากับทางช้างเผือก

การชนกันของดาราจักรแอนดรอมิดากับดาราจักรทางช้างเผือก เป็นการชนกันของดาราจักร ซึ่งคาดว่าจะเกิดขึ้นในประมาณ 4 พันล้านปี ระหว่าง 2 ดาราจักรที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มท้องถิ่น คือ ดาราจักรทางช้างเผือก ซึ่งประกอบด้วยระบบสุริยะและโลก กับดาราจักรแอนดรอมิดา
การชนกันของดาวฤกษ์.
ในขณะที่ดาราจักรแอนดรอมิดามีดาวฤกษ์ประมาณ 1 ล้านล้านดวง (1012) และดาราจักรทางช้างเผือกมีดาวฤกษ์ประมาณ 3 แสนล้านดวง (3#เปลี่ยนทาง) โอกาสแม้กระทั่งสองดาวชนกันเล็กน้อย เนื่องจากระยะทางขนาดใหญ่ระหว่างดาวฤกษ์ เช่น ดาวที่ใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุด คือ พร็อกซิมาคนครึ่งม้า อยู่ประมาณ 4.2 ปีแสง หรือ 30 ล้านขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางแสงอาทิตย์ออกไป หากดวงอาทิตย์เป็นลูกปิงปอง ก็จะต้องประมาณ 1,100 กิโลเมตร (680 ไมล์) และทางช้างเผือก จะต้องประมาณ 30 ล้านกิโลเมตรรอบ ดังนั้นจึงมีโอกาสน้อยมากที่จะมีดาวโคจรมาชนกัน ระหว่างที่ดาราจักรทั้งสองชนกัน
เจ้าหญิงซาบิกา บิน อิบบราฮิม อัลเคาะลีฟะฮ์

เจ้าหญิงซาบิกา บิน อิบบราฮิม อัลเคาะลีฟะฮ์แห่งบาห์เรน  เป็นพระภรรยาเจ้าพระองค์แรก ในสมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด บิน อีซา อัลเคาะลีฟะฮ์ พระมหากษัตริย์บาห์เรน ประสูติเมื่อปี 1948
อภิเษกสมรส.
เจ้าหญิงซาบิกา บิน อิบบราฮิม อัลเคาะลีฟะฮ์ ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮะมัด บิน อีซา อัลเคาะลีฟะฮ์ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2512 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ได้แก่
สมเด็จพระราชินีมูนิรา บิน อับดุลลาห์ อัล อัลเชคห์

สมเด็จพระราชินีมูนิรา บิน อับดุลลาห์ อัล อัลเชคห์ (พระราชสมภพ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2484) เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลาห์ บิน อับดุลลาซิซ และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งราชอาณาจักรซาอุดิอาระเบีย
พระราชประวัติส่วนพระองค์.
สมเด็จพระราชินีมูนิรา บิน อับดุลลาห์ อัล อัลเชคห์เสด็จพระราชสมภพเมื่อปีพ.ศ. 2484 ที่ประเทศซาอุดิอาระเบีย
สมเด็จพระราชินีมูนิรา ทรงอิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลลาห์ บิน อับดุลลาซิซ เมื่อปีพ.ศ. 2504
มูซา บินต์ นาศิร

มูซา บินต์ นาศิร อัลมุสนัด  เป็นพระชายาองค์ที่ 2 ในเชคฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อัษษานี อดีตเจ้าผู้ครองรัฐกาตาร์ และเป็น พระราชชนนี พันปีหลวง ใน เชคตะมีม บิน ฮะมัด บิน อาล ษานี่ ทรงมีพระโอรสและพระธิดา ทั้งสิ้น 7 พระองค์
1 เช็คญาซีม บิน ฮาหมัด อัลทานี
2 เช็คตามีม บิน ฮาหมัด อัลทานี
3เช็คโจอาน บิน ฮาหมัด อัลทานี
4 เช็คคา อัลมัยยาซา บินต์ ฮาหมัด อัลทานี
5เช็คคา ฮินด์ บินต์ ฮาหมัด อัลทานี
6เช็ค มูฮำหมัด บิน ฮาหมัด อัลทานี
7เช็คคอลีฟะห์ บิน ฮาหมัด อัลทานี
พระประวัติ.
ชัยเคาะฮ์มูซา บินต์ นาศิร อัลมุสนัด พระชนนีฯ ประสูติเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2502 โดยเป็นพระธิดาของนาสเซอร์ บิน อับดุลลาห์ อัลมุสนัด พระองค์ทรงมีเชื้อสายเจ้าผู้ครองรัฐคูเวต
อภิเษกสมรส.
ชัยเคาะฮ์มูซา บินต์ นาศิร อัลมุสนัด ทรงอภิเษกสมรสกับ เชคฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อัษษานี เมื่อปีพ.ศ. 2520 มีพระราชโอรส-พระราชธิดาด้วยกัน 7 พระองค์
อาสนวิหารซาร์ลา

อาสนวิหารซาร์ลา  เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญซาแซร์โดสแห่งซาร์ลา  ปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริช นิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลซาร์ลา ซึ่งต่อมาได้ถูกยุบรวมเป็นส่วนหนึ่งของมุขมณฑลอ็องกูแลม ตั้งแต่ปีค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ซึ่งไม่นานต่อมาได้ยุบรวมเข้ากับมุขมณฑลเปรีเกอ ตั้งอยู่ที่เมืองซาร์ลา-ลา-กาเนดา จังหวัดดอร์ดอญ ในแคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญซาแซร์โดสแห่งลีมอฌ
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ เมื่อ ค.ศ. 1840
รัฐเราะซุลคัยมะฮ์

รัฐเราะซุลคัยมะฮ์ ("" บางครั้งสะกดเป็น Ras al Khaimah หรือ Ras al-Khaimah) เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีพื้นที่ 1,683 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 263,217 คน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ ปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าผู้ครองรัฐ (Emir) องค์ปัจจุบันคือซาอุด บิน ซัคร์ อัลกอสิมีย์
ในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 1972 เราะซุลคัยมะฮ์ภายใต้การนำของ Sheikh Saqr bin Mohammad al-Qasimi เข้าร่วมเป็นรัฐที่เจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ หลังการยึดอาบูมาซาและทุนบ์
รัฐอุมม์อัลกุเวน

รัฐอุมม์อัลกุเวน ("Umm al-Quwwayn", "Mother of the Two Powers") เป็นหนึ่งในรัฐ (emirate) ทั้งเจ็ดของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ มีพื้นที่ 755 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 72,000 คน ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ เป็นรัฐที่มีขนาดเล็กเป็นอันดับสอง ปกครองด้วยระบอบราชาธิปไตย โดยมีเจ้าผู้ครองรัฐ (Emir) องค์ปัจจุบันคือรอชิด บิน อะฮ์หมัด อัลมูอัลลาที่ 3
อาสนวิหารบาซัส

อาสนวิหารบาซัส  เรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมาแห่งบาซัส  ปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริช นิกายโรมันคาทอลิก ในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลบาซัส ซึ่งต่อมาถูกยุบลงโดยเขตปกครองบางส่วนตกเป็นส่วนหนึ่งของอัครมุขมณฑลบอร์โด และอีกส่วนหนึ่งผนวกเข้ากับมุขมณฑลอาแฌ็งและมุขมณฑลแอร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองบาซัส จังหวัดฌีรงด์ แคว้นนูแวลากีแตน ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา
อาสนวิหารนั้นเริ่มสร้างในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 13 และ 14 ในรูปแบบของอาสนวิหารขนาดใหญ่ตามแบบสถาปัตยกรรมกอทิกของทางภาคเหนือของฝรั่งเศส สร้างทับบริเวณที่เคยเป็นอาสนวิหารโบราณตั้งแต่ในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 4 ภายในอาสนวิหารประกอบด้วยโถงกลาง (บริเวณกลางโบสถ์) ที่กว้างและยาวแต่ไม่พบส่วนแขนกางเขน บริเวณหน้าบันทิศตะวันตกนั้นค่อนข้างเป็นเอกลักษณ์โดยแบ่งเป็นสามระดับตามความสูง ระดับแรกประกอบด้วยซุ้มประตูซึ่งยังคงพบงานปั้นในสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในสภาพดี ระดับที่สองได้แก่หน้าต่างกุหลาบงานสมัยปี ค.ศ. 1537 และระดับที่สามได้แก่ยอดหน้าบันแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูคลาสสิกซึ่งเป็นงานในสมัย ค.ศ. 1723 ส่วนหอระฆังบริเวณทิศเหนือเป็นงานสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 11
ซึ่งน่าเสียดายที่อาสนวิหารถูกทำลายลงในสมัยสงครามศาสนาของฝรั่งเศสโดยกองกำลังกลุ่มอูเกอโนในปี ค.ศ. 1561 อาสนวิหารที่เห็นในปัจจุบันนั้นสร้างขึ้นใหม่ระหว่างปี ค.ศ. 1583–1635
ในปี ค.ศ. 1530 อาสนวิหารนี้ยังใช้เป็นที่จัดงานอภิเษกสมรสของพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสกับเอเลนอร์แห่งออสเตรีย
อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1840 และยังเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก โดยเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางซานเตียโกเดกอมโปสเตลาในประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998
เดวิด อาลาบา

เดวิด โอลาโตคุนโบ อาลาบา (เกิด 24 มิถุนายน ค.ศ. 1992) เป็นนักฟุตบอลชาวออสเตรีย ปัจจุบันเล่นให้กับเรอัลมาดริดและทีมชาติออสเตรีย อาลาบาเป็นนักฟุตบอลที่เล่นได้หลายตำแหน่ง เช่น กองกลาง ปีกซ้าย ปีกขวา แต่เล่นในตำแหน่งแบ็กซ้าย และเซ็นเตอร์แบ็กเป็นหลัก เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นแบ็กซ้ายที่ดีที่สุดในยุคนี้
ชีวิตส่วนตัว.
อาลาบาเกิดและเติบโตที่กรุงเวียนนา เป็นบุตรชายของจอร์จและจินา อาลาบา แม่ของเขาเป็นนางพยาบาลชาวฟิลิปปินส์ และพ่อของเขาเป็นดีเจชาวไนจีเรีย
โทนี โครส

โทนี โครส ([ˈtoːni ˈkʁoːs]; เกิด 4 มกราคม ค.ศ. 1990) เป็นอดีตนักฟุตบอลอาชีพชาวเยอรมนี เคยลงเล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้กับไบเอิร์นมิวนิก, ไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน และเรอัลมาดริด โดยส่วนใหญ่ โครส จะลงเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลาง นอกจากนี้ ยังสามารถปรับไปลงเล่นในตำแหน่งดีพไลอิงเพลย์เมกเกอร์ได้ เขาเป็นที่รู้จักในด้านวิสัยทัศน์ การผ่านบอล ความคิดสร้างสรรค์ การเปิดบอลโด่ง และเซต-พีซ เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 โครสประกาศว่าเขาจะเลิกเล่นให้กับสโมสรและฟุตบอลระดับนานาชาติหลังยูโร 2024 ในเกมลาลิกานัดสุดท้ายที่สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2024 เขาลงเล่นโดยเสมอกับเรอัลเบติสแบบไร้สกอร์ ซึ่งเขาได้รับเกียรติยศและการปรบมือให้ทั้งสนามต่อมาเขาได้ถูกเปลี่ยนตัวออกจากสนามในนาทีที่ 86
ไบอาเรนา

ไบอาเรนา ([ˈbaɪʔaˌʁeːnaː]) เป็นสนามกีฬาฟุตบอล ตั้งอยู่ที่เมืองเลเวอร์คูเซิน รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี เปิดใช้บริการในปี ค.ศ. 1932] ปัจจุบันสนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซินในบุนเดิสลีกา มีความจุทั้งหมด 30,210 ที่นั่ง
ซีม็อน ร็อลเฟิส

ซีม็อน ร็อลเฟิส (เกิดวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1982 ในรัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน) เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมนี ปัจจุบันลงเล่นให้กับไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซินในบุนเดิสลีกา ตำแหน่งกองกลางตัวรับ
โบรุสซีอา-พาร์ค

ชตาดีอ็อนอิมโบรุสซีอา-พาร์ค  หรือที่รู้จักกันในชื่อ โบรุสซีอา-พาร์ค  เป็นสนามกีฬาฟุตบอล ตั้งอยู่ในเมืองเมินเชินกลัทบัค รัฐนอร์ทไรน์-เว็สท์ฟาเลิน ประเทศเยอรมนี ปัจจุบันสนามแห่งนี้เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลโบรุสซีอาเมินเชินกลัทบัคในบุนเดิสลีกา มีความจุทั้งหมด 54,057 ที่นั่ง
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
อาร์ตูโร บิดัล

อาร์ตูโร เอรัสโม บิดัล ปาร์โด (เกิดวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวชิลี ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองกลาง ให้กับฟลาเม็งกูของประเทศบราซิล และทีมชาติชิลี รูปแบบการเล่นของเขาในตอนที่อยู่กับยูเวนตุส ทำให้เขาได้รับฉายาจากสื่ออิตาลีว่า "Il Guerriero" ("นักรบ"), "Rey Arturo" ("กษัตริย์อาเธอร์") และ "La Piranha" เนื่องจากเขามีความโดดเด่นในการเข้าทำที่หนักและดุเดือดและลักษณะการเล่นที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
บิดัลเริ่มต้นอาชีพกับสโมสรโกโล-โกโลซึ่งเขาพาทีมชนะเลิศลีกสูงสุดชิลี 3 สมัย ต่อมาเขาได้ย้ายไปยุโรป โดยย้ายเข้าร่วมไบเออร์เลเวอร์คูเซินในบุนเดิสลีกาและได้เล่นให้กับสโมสรถึง 4 ฤดูกาล ต่อมาเขาย้ายไปยูเวนตุสใน ค.ศ. 2011 และได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองกลางที่ดีที่สุดในโลก โดยเขาพายูเวนตุสชนะเลิศ "สกูเดตติ" 4 สมัย และพาทีมเข้าเข้าชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกใน ค.ศ. 2015 จนทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งยุโรปในปีนั้น ต่อมาในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 บิดัลกลับไปเล่นในบุนเดิสลีกาอีกครั้ง โดยย้ายไปไบเอิร์นมิวนิกและพาทีมชนะเลิศลีกถึง 3 สมัย หลังจาก 3 ปีที่มิวนิก เขาเซ็นสัญญากับบาร์เซโลนาในลาลิกา โดยพาทีมชนะเลิศลาลิกา ทำให้เจ้าตัวชนะเลิศลีกเป็นฤดูกาลที่ 8 ติดต่อกัน
บิดัลลงเล่นให้กับทีมชาติชิลีมาแล้ว 119 นัด โดยลงเล่นนัดแรกเมื่อ ค.ศ. 2007 เขาได้ลงเล่นในโกปาอาเมริกาปี 2011, 2015 และ 2019 เช่นเดียวกันกับโกปาอาเมริกาเซนเตนาริโอและฟุตบอลโลกปี 2010 และ 2014 และฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 เขามีส่วนช่วยให้ชาติของเขาชนะเลิศโกปาอาเมริกาในปี 2015 และ 2016
เกียรติประวัติ.
ยูเวนตุส
ไบเอิร์นมิวนิก
บาร์เซโลนา
อินเตอร์มิลาน
เขาตัมโบรา

เขาตัมโบรา  ตั้งอยู่บนเกาะซุมบาวา ประเทศอินโดนีเซีย มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 2,850 เมตร ภูเขาไฟลูกนี้ได้เคยระเบิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1815 ทำให้มีผู้เสียชีวิตราว 71,000 คน และส่งผลกระทบไปยังทั่วทุกมุมโลก และเป็นต้นเหตุของปีที่ไร้ฤดูร้อนในปีค.ศ. 1815 ซึ่งเป็นปีที่อากาศในช่วงฤดูร้อนผิดจากปกติ ที่มีผลในการทำลายพืชพันธุ์ธัญญาหารของยุโรปเหนือ ตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกาและประเทศแคนาดา นานสองปี
การปะทุในปีค.ศ. 1815.
เมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1815 เขาตัมโบราได้เกิดปะทุขึ้น โดยแรงปะทุนั้นทำให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวได้ยินไกลไปถึง 850 กิโลเมตร ชาวบ้านได้รายงานว่า ต้นไม้บนเกาะล้มระเนระนาด และลาวาไหลนองท่วมพื้นบริเวณรอบภูเขาไฟ ทำให้ทุ่งนาถูกทำลาย และท้องฟ้าในบริเวณนั้นมืดมัว เพราะไร้แสงอาทิตย์นานถึง 2 วัน การปะทุของเขาตัมโบราในครั้งนั้นได้ทำให้นักวิทยาศาสตร์เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างดินฟ้าอากาศกับการระเบิดของภูเขาไฟดียิ่งขึ้น เพราะนักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสได้รายงานว่า หลังจากที่เขาตัมโบราปะทุได้ไม่นานผิวโลกก็ได้รับแสงอาทิตย์น้อยลงถึงร้อยละ 20 และอุณหภูมิของอากาศในแถบซีกโลกเหนือได้ลดลงมาก เพราะในบรรยากาศเหนือโลกมีฝุ่น และละอองภูเขาไฟปะปนมากมาย ซึ่งเถ้าถ่านเหล่านี้ต้องใช้เวลานานหลายปีจึงจะตกสู่โลกหมด
1 E22 m

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวตั้งแต่ 10 Zm (10,000,000,000,000,000 กม.) ถึง 100 Zm (100,000,000,000,000,000 กม.) (1022 และ 1023 ม.)
ความยาวน้อยกว่า 1,000,000 ปีแสง
ดาราศาสตร์.
ความยาวมากกว่า 1,000,000 ปีแสง
1 E23 m

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวตั้งแต่ 100 Zm (100,000,000,000,000,000 กม.) ถึง 1 Ym (1,000,000,000,000,000,000 กม.) (1023 และ 1024 ม.)
ความยาวน้อยกว่า 10,000,000 ปีแสง
ดาราศาสตร์.
ความยาวมากกว่า 10,000,000 ปีแสง
1 E24 m

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวตั้งแต่ 1 Ym (1,000,000,000,000,000,000 กม.) ถึง 10 Ym (10,000,000,000,000,000,000 กม.) (1024 และ 1025 ม.)
ความยาวน้อยกว่า 100,000,000 ปีแสง
ดาราศาสตร์.
ความยาวมากกว่า 100,000,000 ปีแสง
สกุลโมกมัน

สกุลโมกมัน หรือ Wrightia เป็นสกุลที่มีสมาชิก 23 สปีชีส์ อยู่ในวงศ์ Apocynaceae เป็นพืชพื้นเมืองในแอฟริกา เอเชีย และออสเตรเลีย เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กหรือไม้พุ่ม ชื่อสกุลนี้ตั้งชื่อตามนักพฤกษศาสตร์ชาวสกอตแลนด์ วิลเลียม ไรท์ (William Wright)
ในบางครั้ง จะเกิดความสับสนกันระหว่างพุดพิชญา ("Wrightia antidysenterica") กับโมกหลวง ("Holarrhena pubescens") ซึ่งมีชื่อพ้อง "Holarrhena antidysenterica" โดยพืชทั้งสองชนิดอยู่ในวงศ์เดียวกัน แต่คนละสกุล
1 E25 m

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวตั้งแต่ 10 Ym (10,000,000,000,000,000,000 กม.) ถึง 100 Ym (100,000,000,000,000,000,000 กม.) (1025 และ 1026 ม.)
ความยาวน้อยกว่า 1,000,000,000 ปีแสง
ดาราศาสตร์.
ความยาวมากกว่า 1,000,000,000 ปีแสง
1 E26 m

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวตั้งแต่ 100 Ym (100,000,000,000,000,000,000 กม.) ถึง 1,000 Ym (1,000,000,000,000,000,000,000 กม.) (1026 และ 1027 ม.)
ความยาวน้อยกว่า 10,000,000,000 ปีแสง
ดาราศาสตร์.
ความยาวมากกว่า 10,000,000,000 ปีแสง
ตัวกินมด

ตัวกินมด  เป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมกลุ่มหนึ่ง ที่จัดอยู่ในอันดับย่อย Vermilingua (แปลว่า "ลิ้นหนอน") ในอันดับ Pilosa หรือสลอธ ในอันดับใหญ่ Xenarthra
ตัวกินมด เป็นสัตว์ที่มีรูปร่างลักษณะคล้ายกับสัตว์จำพวกอื่นในอันดับใหญ่ทั่วไป คือ เป็นสัตว์ที่มีส่วนจมูกและปากยาวเหมือนท่อ ไม่มีฟันในกราม จึงไม่สามารถที่จะเคี้ยวอาหารได้ แต่ใช้ลิ้นที่ยาวเรียวและมีน้ำลายที่เหนียวตวัดกินแมลงขนาดเล็กตามต้นไม้ หรือพื้นดินกินเป็นอาหาร โดยใช้จมูกที่ไวต่อความรู้สึกหาแมลงไปเรื่อย ๆ เมื่อพบเจอแล้วจะใช้กรงเล็บตีนหน้าที่แหลมคมขุดคุ้ยหรือพังทลายรังของแมลงเหล่านี้ เช่นเดียวกับอาร์มาดิลโล ที่อยู่ในอันดับใหญ่เดียวกัน หรือลิ่น หรืออาร์ดวาร์ก ที่เคยมีบรรพบุรุษร่วมกันมาก่อนในยุคก่อนประวัติศาสตร์
เนื่องจากตัวกินมดกินแมลง ซึ่งได้แก่ มด และปลวก ซึ่งให้พลังงานต่ำ ดังนั้นวัน ๆ หนึ่งจึงต้องกินมดในปริมาณมากที่อาจมากถึง 9,000 ตัวได้ 
ตัวกินมด มีขนที่หนาปกคลุมตลอดทั้งตัวและผิวหนังที่หนาที่ช่วยป้องกันตัวจากการโจมตีของมด แต่ก็ไม่สามารถที่จะใช้ป้องกันได้สมบูรณ์แบบ 
การจำแนก.
ปัจจุบัน ตัวกินมด แบ่งออกได้เป็น 4 ชนิด ใน 2 วงศ์ (มีบางชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้วในยุคก่อนประวัติศาสตร์) ได้แก่
อันดับ Pilosa
ถิ่นกระจายพันธุ์และพฤติกรรม.
ตัวกินมด ทั้ง 4 ชนิด กระจายพันธุ์ในป่าทึบในอเมริกากลาง และอเมริกาใต้ โดยที่ ตัวกินมดยักษ์นับเป็นชนิดที่ขนาดใหญ่ที่สุด เพราะมีความยาวได้ถึง 2 เมตร และเป็นสัตว์ที่ขี้หงุดหงิด เนื่องจากมีสายตาที่ไม่ดี เมื่อโกรธและป้องกันตัวสามารถยืนด้วยขาหลังได้และยกขาหน้าที่มีกรงเล็บแหลมคมขู่ใส่ผู้รุกรานได้ ซึ่งนี่เป็นพฤติกรรมการป้องกันตัวโดยปกติอยู่แล้วของตัวกินมดไม่ว่าชนิดใด
ตัวกินมดยักษ์ สามารถพบได้ทั่วไปในทวีปอเมริกาใต้ และพบได้ในเซอราโด ซึ่งเป็นที่ราบกว้างใหญ่ในประเทศบราซิล เป็นตัวกินมดที่หากินได้ทั้งในเวลากลางคืนและกลางวัน แต่จะหากินบนพื้นดินเท่านั้น เนื่องจากไม่สามารถที่จะปีนต้นไม้ได้เพราะขนาดตัวที่ใหญ่ ดังนั้นอาหารที่กินส่วนใหญ่มักจะเป็นปลวก มากกว่ามด
ขณะที่ทาแมนดัวทั้ง 2 ชนิด และตัวกินมดซิลกี้ มีขนาดเล็กลงมา โดยที่ทาแมนดัวมีขนาดลำตัวประมาณ 1 เมตร และตัวกินมดซิลกี้มีความยาวประมาณ 30-40 เซนติเมตรเท่านั้น นับเป็นตัวกินมดที่มีขนาดเล็กที่สุด ทั้งทาแมนดัวและตัวกินมดซิลกี้จะอาศัยและหากินบนต้นไม้เป็นหลัก เป็นสัตว์ที่ขี้อายและพบเห็นตัวได้ยาก โดยเฉพาะตัวกินมดซิลกี้จะอาศัยอยู่บนยอดต้นไม้สูง หากินในเวลากลางคืนเป็นหลัก ขณะที่เวลากลางวันจะนอนหลับด้วยการขดตัวเป็นวงกลมเหมือนลูกบอลบนต้นไม้ ซึ่งทั้งทาแมนดัวและตัวกินมดซิลกี้ต่างกินมดเป็นอาหารหลัก จัดเป็นตัวกินมดที่สามารถปีนป่ายและทรงตัวบนต้นไม้หรือกิ่งไม้ได้เป็นอย่างดี เนื่องด้วยปลายหางที่สามารถใช้เกาะเกี่ยวกับต้นไม้ได้เป็นอย่างดีเพื่อรักษาสมดุล อีกทั้งยังสามารถที่จะยืนยกขาหน้า ชูกรงเล็บเพื่อป้องกันตัว ด้วยการใช้ขาหลังเหมือนจิงโจ้ทรงตัวได้เป็นอย่างดีอีกด้วย โดยเฉพาะทาแมนดัวนั้นปลายหางจะไม่เป็นขนแต่จะเป็นเกล็ดขนาดเล็ก ๆ อีกทั้งทาแมนดัวยังมีพฤติกรรมที่เพิ่งพบรายงานเมื่อไม่นานมานี้ว่า นอกจากแมลงแล้ว ยังสามารถที่จะใช้กรงเล็บผ่าเปลือกของลูกปาล์มแยกออกเป็น 2 ซีก แล้วใช้ลิ้นตวัดกินน้ำและเนื้อภายในลูกปาล์มเป็นอาหารได้อีกด้วย ซึ่งอาจเป็นพฤติกรรมที่มาจากการเรียนรู้หรือถ่ายทอดต่อกันมา เพื่อให้ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อม
อันโตนีโอ กอนเต

อันโตนีโอ กอนเต (เกิด 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1969) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอิตาลี ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมนาโปลีในเซเรียอา เขาเป็นที่จดจำในฐานะผู้ปลุกกระแสการใช้แผนการเล่นในรูปแบบกองหลังสามคนมาตั้งแต่ทศวรรษ 2010 ซึ่งแผนดังกล่าวเคยเป็นที่นิยมในฟุตบอลอิตาลีช่วงปลายทศวรรษ 1990
กอนเตเคยเล่นฟุตบอลอาชีพในตำแหน่งกองกลาง สโมสรแรกคืออูนีโอเนสปอร์ตีวาเลชเช ก่อนจะย้ายร่วมทีมยูเวนตุสซึ่งเขากลายเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ประสบความสำเร็จที่สุดของสโมสร เขาชนะเลิศลีกสูงสุดอย่างเซเรียอา 5 สมัย, โกปปาอีตาเลีย 1 สมัย และยังประสบความสำเร็จในฟุตบอลยุโรปด้วยการชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและยูฟ่าคัพรายการละ 1 สมัย กอนเตรับบทบาทเป็นกัปตันทีมระหว่าง ค.ศ. 1996–2001 กอนเตยังมีส่วนร่วมกับทีมชาติอิตาลี ได้ลงแข่งขันฟุตบอลโลก 1994 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 ซึ่งอิตาลีคว้าตำแหน่งรองชนะเลิศทั้งสองรายการ
ภายหลังเลิกเล่นอาชีพ กอนเตเริ่มต้นการเป็นผู้จัดการทีมให้สโมสรอาเรซโซในช่วงสั้น ๆ จากนั้นเขามีโอกาสไปบริหารโซซีเอตาสปอร์ตีวากัลโชบารี และพาทีมคว้าแชมป์เซเรียบีในฤดูกาล 2008–09 เขาย้ายไปคุมทีมอาตาลันตาหนึ่งฤดูกาล ก่อนจะไปคุมสโมสรเซียนาและพาทีมเลื่อนชั้นสู่เซเรียอาในฤดูกาล 2010–11 จากนั้น กอนเตเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมยูเวนตุสและพาทีมชนะเลิศเซเรียอาสามฤดูกาลติดต่อกัน เขาอำลาทีมใน ค.ศ. 2014 เพื่อไปรับตำแหน่งผู้จัดการทีมชาติอิตาลี พาทีมเข้ารอบก่อนรองชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016 และไปเป็นผู้จัดการทีมเชลซีในพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2016–17 และพาทีมคว้าแชมป์ลีกได้ตั้งแต่ฤดูกาลแรก ตามด้วยแชมป์เอฟเอคัพฤดูกาล 2017–18 แต่ก็ถูกปลดเนื่องจากพาทีมจบเพียงอันดับ 5 ในลีก กอนเตรับตำแหน่งผู้จัดการทีมอินเตอร์มิลานใน ค.ศ. 2019 และพาทีมเข้าชิงชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีกได้ในฤดูกาลแรก ก่อนจะคว้าแชมป์เซเรียอา ฤดูกาล 2020–21 และอำลาทีมเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล จากนั้น เขาย้ายไปคุมทอตนัมฮอตสเปอร์ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2019 และอำลาทีมในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 ตามด้วยการรับตำแหน่งผู้จัดการทีมนาโปลีในฤดูกาล 2024–25
1 E27 m

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวตั้งแต่ 1,000 Ym (1,000,000,000,000,000,000,000 กม.) ถึง ∞ (1027 และ ∞)
ความยาวน้อยกว่า 100,000,000,000 ปีแสง
ดาราศาสตร์.
จากนั้นจะมีค่าไม่นิยาม
ไวรัสไข้หวัดใหญ่ A H7N9

H7N9 เป็นชนิดย่อย (serotype) หนึ่งของไวรัสไข้หวัดใหญ่ A (ไวรัสไข้หวัดใหญ่ในสัตว์ปีก หรือไวรัสไข้หวัดนก) ไวรัสชนิด H7 เดิมระบาดเป็นปกติในประชากรสัตว์ปีก โดยมีการกลายพันธุ์เป็นสายพันธุ์ย่อยที่ติดมายังมนุษย์บ้าง มีรายงานการติดเชื้อ H7N9 ในมนุษย์ครั้งแรกใน พ.ศ. 2556
อาการ.
องค์การอนามัยโลกรายงานว่าข้อมูลเกี่ยวกับอาการของการติดเชื้อไวรัสนี้ยังมีน้อยมาก โดยอาการเท่าที่มีรายงาน ได้แก่ ไข้ ไอ หอบ บางครั้งโรคดำเนินไปมากจนกลายเป็นปอดอักเสบรุนแรงได้ก็มี
สมการเลียปูนอฟ

ในทฤษฎีระบบควบคุม สมการเลียปูนอฟไม่ต่อเนื่อง  คือ สมการในรูปแบบ
 <math>A X A^{H} - X + Q = 0</math>
โดยที่ <math>Q</math> คือ เมทริกซ์เอร์มีเชียน (Hermitian matrix) และ <math>A^H</math> คือ เมทริกซ์สลับเปลี่ยนสังยุค (conjugate transpose) ของ <math>A</math>
ในขณะที่ สมการเลียปูนอฟต่อเนื่อง  คือ สมการในรูปแบบ
<math>AX + XA^H + Q = 0</math>
สมการเลียปูนอฟมักถูกใช้ในหลายสาขาของทฤษฎีระบบควบคุม เช่น ในการวิเคราะห์เสถียรภาพ และการควบคุมแบบเหมาะสมที่สุด (optimal control) โดยชื่อของสมการนี้ตั้งตามชื่อของ อเล็กซานเดอร์ มิคาอิลโลวิช เลียปูนอฟ นักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซีย (6 มิถุนายน ค.ศ. 1857 – 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918)
การประยุกต์ใช้กับการวิเคราะห์เสถียรภาพ.
ในที่นี้เรากำหนดให้ <math>A, P, Q \in \mathbb{R}^{n \times n}</math> และ <math>P</math> และ <math>Q</math> เป็นเมทริกซ์สมมาตร สัญลักษณ์ <math>P>0</math> หมายถือว่า <math>P</math> คือ เมทริกซ์บวกแน่นอน (Positive-definite matrix)
ทฤษฎีเสถียรภาพกรณีเวลาต่อเนื่อง ถ้ามี <math>P>0</math> และ <math>Q>0</math> ที่สามารถทำให้ <math>A^T P + P A + Q = 0</math> เป็นจริงแล้ว ระบบเชิงเส้น (linear system) <math>\dot{x}=A x</math> เสถียรภาพวงกว้างเชิงเส้นกำกับ (globally asymptotically stable) โดยที่สมการกำลังสอง <math>V(z)=z^T P z</math> นั้นจะนิยามเป็น ฟังก์ชันเลียปูนอฟ (Lyapunov function) ซึ่งใช้ในการตวรจสอบเสถียรภาพของระบบ
ทฤษฎีเสถียรภาพกรณีเวลาต่อเนื่องไม่ต่อเนื่อง ถ้ามี <math>P>0</math> และ <math>Q>0</math> ที่สามารถทำให้ <math>A^T P A -P + Q = 0</math> เป็นจริงแล้ว ระบบเชิงเส้น <math>x(t+1)=A x(t)</math> เสถียรภาพวงกว้างเชิงเส้นกำกับ และ <math>z^T P z</math> นั้นคือฟังก์ชันเลียปูนอฟ
แง่มุมในการคำนวณ.
สมการเลียปูนอฟไม่ต่อเนื่องสามารถใช้ ส่วนเติมเต็มชูร์ (Schur complement) ในการคำนวณได้ดังขั้นตอนวิธีที่แสดงข้างล่างนี้
<math>\begin{bmatrix}
X^{-1} & A \\ A^H & X-Q
\end{bmatrix}=0</math>
ซึ่งสมมูลกับ
<math>\begin{bmatrix}
X & XA \\ A^HX & X-Q
\end{bmatrix}=0</math>
นอกจากนี้ยังมีซอฟต์แวร์เฉพาะทางให้เลือกใช้ในการคำนวณสมการเลียปูนอฟ โดยในกรณีสมการเลียปูนอฟไม่ต่อเนื่อง วิธีการของชูร์โดยกิตากาวา (Schur method of Kitagawa) มักเป็นที่นิยม ในขณะที่กรณีสมการเลียปูนอฟต่อเนื่องวิธีการของ บาร์เทล และ ชวาร์ซ‎ สามารถใช้ได้เช่นกัน
ผลตอบเชิงวิเคราะห์.
เราสามารถหาผลตอบเชิงวิเคราะห์ (analytic solution) สำหรับกรณีสมการเลียปูนอฟไม่ต่อเนื่อง โดนนิยามให้ <math>\text{vec}(A)</math> เป็นตัวดำเนินการที่ทำการเรียงซ้อนคอลัมน์ของเมทริกซ์<math>A</math> และนิยาม <math>\text{kron}(A,B)</math> เป็น ผลคูณโคนเน็กเกอร์ (Kronecker product) ระหว่าง <math>A</math> และ <math>B</math> และโดยการใช้ผลจาก
<math>\text{vec}(ABC)=\text{kron}(C^{T},A)\text{vec}(B)</math>,
เราสามารถใช้
<math> (I-\text{kron}(A,A))\text{vec}(X) = \text{vec}(Q)</math>
เมื่อ <math>I</math> คือ เมทริกซ์เอกลักษณ์ที่ conformable จากนั้นเราสามารถแก้สมการสำหรับหาค่าของ <math>\text{vec}(X)</math> โดยการหาเมทริกซ์ผกผันหรือการแก้สมการเชิงเส้น โดยในการได้มาซึ่งค่า <math>X</math> ต้องมีการปรับขนาดของ <math>\text{vec}(X)</math> อย่างเหมาะสมด้วย
1 E0

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวตั้งแต่ 1 ถึง 10 (100 และ 101)
ค่าที่น้อยกว่า 1
ดาราศาสตร์.
ค่าที่มากกว่า 9
วิรัตน์ กัลยาศิริ

วิรัตน์ กัลยาศิริ (4 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 – 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2562) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสงขลา 4 สมัย
ประวัติและชีวิตส่วนตัว.
วิรัตน์เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ในครอบครัวชาวไทยเชื้อสายจีนฮกเกี้ยน โดยเป็นบุตรของทอง (จูเสี่ยน) กัลยาศิริ (แซ่โซว) และ เอ่งห้อง วิไลรัตน์(แซ่เจี้ยน) ที่บ้านบางกล่ำ ตำบลบางกล่ำ อำเภอบางกล่ำจังหวัดสงขลา สำเร็จการศึกษาในระดับประถมศึกษาจากโรงเรียนสตูลวิทยา จังหวัดสตูล ระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนมหาวชิราวุธ จังหวัดสงขลา ระดับปริญญาตรีที่ คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาโท ที่คณะรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ 
โดยในวัยเด็ก ฐานะครอบครัวลำบาก วิรัตน์จึงต้องเป็นเด็กวัดอาศัยอยู่ในวัดที่จังหวัดสงขลาอยู่เป็นเวลานานถึง 3 ปี เมื่อเข้ามาเรียนในกรุงเทพมหานคร ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก็อาศัยอยู่ที่วัดราชนัดดาอยู่นานถึง 9 ปี โดยใช้การเดินไป
สำหรับชีวิตครอบครัว ภรรยาของวิรัตน์เคยทำงานเป็นศึกษานิเทศน์เขตพื้นที่จังหวัดสงขลา ทั้งคู่มีบุตรชายและบุตรสาวอย่างละหนึ่งคน โดยทั้งคู่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์เช่นเดียวกัน
การทำงาน.
หลังจากจบการศึกษา วิรัตน์ได้เข้าทำงานในบริษัทประกันภัยแห่งหนึ่ง เพื่อทำหน้าที่ส่งเสียน้อง ๆ ในครอบครัว ให้ได้รับการศึกษา ก่อนที่จะเปิดสำนักงานทนายความของตนเอง ที่มีชื่อว่า ทนายความวิรัตน์ กัลยาศิริ
งานการเมือง.
วิรัตน์เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาจังหวัดสงขลา ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2547 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ โดยเป็นการเลือกตั้งซ่อม ซึ่งได้รับเลือกตั้งเป็นครั้งแรก และได้รับเลือกตั้ง จนถึง พ.ศ. 2554 รวม 4 สมัย
เขาได้รับแต่งตั้งเป็นประธานคณะกรรมาธิการการคมนาคมในสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 24
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
วิรัตน์ กัลยาศิริ ได้รับการเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 4 สมัย คือ
1 E1

สำหรับการเปรียบเทียบอันดับของขนาด (อังกฤษ: orders of magnitude) หน้านี้เป็นเป็นรายชื่อความยาวตั้งแต่ 10 ถึง 100 (101 และ 102)
ค่าที่น้อยกว่า 10
ดาราศาสตร์.
ค่าที่มากกว่า 99
นางแก้วพิมพา

พระมหาเทวีอามพัน หรือ พระนางแก้วพิมพา (ค.ศ. 1343–1438) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งล้านช้างใน ค.ศ. 1438 พระนางยังเป็นที่รู้จักในตำแหน่งมหาเทวี และอาจเป็นพระประมุขหญิงองค์เดียวแห่งอาณาจักรล้านช้าง พงศาวดารบางส่วนรายงานว่า พระนางขึ้นครองราชย์เพียงไม่กี่เดือนก่อนที่จะถูกถอดถอนและปลงพระชนม์ตอนมีพระชนมมายุ 95 พรรษา รัชสมัยอันสั้นของพระนางเป็นจุดสูงสุดของช่วงเวลาสิบปีแห่งการปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ที่พระนางได้จัดฉากผ่านกษัตริย์หุ่นเชิดหลายพระองค์
อัตลักษณ์ที่แท้จริงของ "มหาเทวี" ยังคงเป็นประเด็นพิพาททั้งในพระราชพงศาวดารยุคหลัง และในบรรดานักวิชาการปัจจุบัน เธอได้รับการอธิบายว่าเป็นพระราชธิดาองค์โต พระกนิษฐภคินี พระมเหสีองค์หลัก หรือพระวิมาดา (แม่เลี้ยง) ของพระเจ้าสามแสนไท จากเบาะแสแน่นอนเพียงไม่กี่แห่งที่บอกถึงตัวตนของพระนาง ตำแหน่ง "มหาเทวี" สงวนไว้สำหรับราชินีองค์หลักของกษัตริย์ผู้ปกครองเท่านั้น นักวิชาการ มาร์ติน สจวต-ฟอกซ์และ Amphay Dore ชี้ให้เห็นว่า ทั้งพระชนมพรรษาตอนถูกประหารชีวิตและตำแหน่ง "มหาเทวี" ระบุอัตลักษณ์ที่แท้จริงเป็น Keo Lot Fa แห่งอยุธยา สมเด็จพระราชินีของพระเจ้าฟ้างุ้ม ผู้ที่น่าจะถือครองตำแหน่ง "มหาเทวี" หลังพระนางแก้วเก็งยาสวรรคตใน ค.ศ. 1368 ไม่นานก่อนที่พระเจ้าฟ้างุ้มถูกถอดถอนใน ค.ศ. 1371 แม้ว่าตัวตนของพระนางยังคงเป็นปริศนา พระราชพงศาวดารหลายฉบับเห็นพ้องกันว่าพระนางเป็นผู้ปกครองโดยพฤตินัยในช่วงที่เกิดข้อพิพาทการสืบราชสมบัติอันโหดร้ายระหว่างฝ่ายต่าง ๆ ในราชสำนัก ตั้งแต่การสวรรคตของพระยาล้านคำแดง จนถึงการขึ้นครองราชย์ของพระเจ้าไชยจักรพรรดิแผ่นแผ้ว
ความขัดแย้งในราชสำนักและการสืบทอด.
ช่วงระหว่าง ค.ศ. 1428 ถึง 1438 ในล้านช้าง เริ่มต้นตั้งแต่การสวรรคตก่อนวัยอันควรของพระยาล้านคำแดง เป็นช่วงที่เกิดวิกฤตการณ์การสืบทอดราชสมบัติอันยาวนาน ซึ่งเกิดจากคู่แข่งฝ่ายต่าง ๆ ในราชสำนัก พระราชพงศาวดารหลายฉบับมีความขัดแย้งในเรื่องลำดับเหตุการณ์ที่แน่นอน หรือแม้กระทั่งการครองราชย์ของพระมหากษัตริย์ที่แน่นอน ในช่วงเวลาแห่งความสับสนนี้ มีพระมหากษัตริย์ 7 พระองค์ต้องสวรรคตติดต่อกัน ซึ่งเชื่อกันว่าพระมหาเทวีเป็นผู้จัดฉาก ดังนี้: 
ในช่วงดังกล่าวไม่เป็นที่กระจ่างว่ามีกลุ่มต่าง ๆ ในราชสำนักเท่าใด ฝ่ายหนึ่งเป็นขุนนางเก่าจากเมืองซวาที่ต่อต้านพระเจ้าฟ้างุ้มตอนที่พระองค์รวบอำนาจปกครองใน ค.ศ. 1954 และสถาปนาอาณาจักรล้านช้างผ่านการพิชิตทางทหาร ฝ่ายหนึ่งเป็นผู้สนับสนุนพระเจ้าฟ้างุ้มจากชาวลาวและเขมรในช่วงพิชิตดินแดนและต่อมาได้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสำคัญภายในราชอาณาจักร และอีกฝ่ายหนึ่ง รวมถึงผู้มีอิทธิพลภายนอกจากอาณาจักรอยุธยาและล้านนา อาณาจักรคู่แข่งที่ได้ประโยชน์จากความอ่อนแอทางการเมืองภายในอาณาจักรล้านช้าง
พระราชประวัติ.
Le Boulanger ระบุไว้ใน "Histoire du Laos Français" ว่า "มหาเทวี" เป็นพระราชธิดาองค์โตในพระเจ้าสามแสนไท สิลา วีระวงส์ นักประวัติศาสตร์ลาว เชื่อว่าพระนางเป็นพระกนิษฐภคินีของพระเจ้าสามแสนไท Michel Oger โต้แย้งว่าพระนางเป็นพระมเหสีหลักของพระเจ้าสามแสนไท พระราชมารดาของพระยาล้านคำแดง Amphay Dore และมาร์ติน สจวต-ฟอกซ์โต้แย้งว่าพระนางเป็น Keo Lot Fa พระราชินีของพระเจ้าฟ้างุ่ม ผู้เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1 ข้อมูลของแต่ละคนใช้พงศาวดารลาวในยุคหลังตามฉบับและการวิเคราะห์ที่แตกต่างกัน
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์ฮาวาย

ราชอาณาจักรฮาวายก่อตั้งโดยพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 (หรือที่รู้จักกันในพระนามคาเมฮาเมฮามหาราช) ในปี 1795 หลังจากทรงพิชิตเกาะส่วนใหญ่ในหมู่เกาะฮาวาย ราชวงศ์ของพระองค์สืบทอดต่อมาจนกระทั่งสมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานี ซึ่งทรงถูกปลดออกจากราชบัลลังก์โดยการปฏิวัติอเมริกาในปี 1893 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 มีพระชายามากมายหลายองค์ (บางทีอาจจะมากกว่า 21 องค์) แต่องค์ที่ทรงโปรดปรานที่สุดคือสมเด็จพระราชินีคาอาฮูมานู
รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระประมุขแห่งฮาวาย.
พระมเหสีของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 ที่ไม่ได้กล่าวถึงในรายพระนามนี้คือสมเด็จพระราชินีคิโอปูโอลานิ เป็นพระมเหสีที่ดำรงพระยศสูงสุด สมเด็จพระราชินีคาลาคัว คาเฮอิเฮอิมาลิเอ พระขนิษฐาของสมเด็จพระราชินีคาอาฮูมานู และอีกหลายพระองค์ พระโอรสของพระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 1 พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 2 มีพระมเหสี 5 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีคามามาลู สมเด็จพระราชินีเคคาอูโอโนฮี สมเด็จพระราชินีเปาอาฮี สมเด็จพระราชินีคินาอู และสมเด็จพระราชินีเคคาเอาอูโนฮี พระเจ้าคาเมฮาเมฮาที่ 3 ทรงเป็นกษัตริย์องค์แรกของฮาวายที่มีพระมเหสีเพียงพระองค์เดียว สมเด็จพระราชินีเอ็มมา นาเอเป็นสมเด็จพระราชินีองค์แรกและองค์เดียวที่ทรงเป็น ฮาปา ฮาโอล (มีเชื้อสายชาวพื้นเมืองฮาวายบางส่วน) จอห์น โอเวน โดมินิส ผู้ที่เป็นชาวอเมริกันโดยสายเลือดเป็นเจ้าชายพระราชสวามีเพียงพระองค์เดียว จากการอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถลิลิอัวคาลานี คู่อภิเษกสมรสทุกพระองค์ยกเว้นเจ้าชายโดมินิสมีพระชนมายุยืนยาวกว่าพระมหากษัตริย์
ราชวงศ์คาเมฮาเมฮา.
<onlyinclude>
ราชวงศ์คาลาคาอัว.
<onlyinclude>
สมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล

สมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล  หรือ เซเบเอฟี  เป็นสมาคมฟุตบอลของประเทศบราซิล ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2457 ในชื่อ "สมาพันธ์กีฬาบราซิล" หรือ "เซเบเด"  และเป็นสมาชิกฟีฟ่า เมื่อ พ.ศ. 2466
สนามกีฬาแห่งชาติมาแน การิงชา

สนามกีฬาแห่งชาติบราซิเลีย มาแน การิงชา  หรือที่รู้จักกันในชื่อ สนามกีฬาแห่งชาติมาแน การิงชา, สนามกีฬาแห่งชาติบราซิเลีย หรือเรียกสั้น ๆ ว่า มาแน การิงชา เป็นสนามกีฬาที่ตั้งอยู่ในกรุงบราซิเลีย ประเทศบราซิล ใช้จัดการแข่งขันกีฬาได้หลายประเภท แต่มักจะถูกใช้จัดการแข่งขันฟุตบอล สนามแห่งนี้สามารถจุผู้คนได้ 70,064 คน หลังจากการปรับปรุงสนามใหม่ ชื่อสนามตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่มาแน การิงชา นักฟุตบอลที่เป็นผู้ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลก 1958 และฟุตบอลโลก 1962 ร่วมกับทีมชาติบราซิล
อาเรนาโกริงชังส์

อาเรนาจีเซาเปาลู  หรือ อาเรนาโกริงชังส์  เป็นสนามฟุตบอลที่กำลังก่อสร้าง ตั้งอยู่ในเขตอีตาเกรา เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล และสปอร์ตคลับคอรินเทียนส์เปาลิสตา จะใช้สนามนี้เป็นสนามเหย้าแทนอิสตาจีอูดูปากาเองบู โดยแผนงานก่อสร้างถูกยืนยันเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยประธานสมาคมฟุตบอลบราซิล และผู้ว่าการของรัฐ ซึ่งตามแผนจะเปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2556 และจะมีความจุ 48,000 ที่นั่ง แต่จะเพิ่มอีก 20,000 ที่นั่งในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และ พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016
ทาแมนดัว

ทาแมนดัว เป็นตัวกินมดสกุลหนึ่ง ใช้ชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Tamandua" ซึ่งคำว่า "tamanduá" นี้เป็นภาษาตูเปียนแปลว่า "ตัวกินมด"
ทาแมนดัว เป็นตัวกินมดที่มีขนาดกลาง มีความยาวเต็มที่ตั้งแต่ปลายปากจรดหางราว 100 เซนติเมตร หรือ 1 เมตร ทาแมนดัวมีลิ้นที่เรียวยาวสามารถยืดหดเข้าไปในปากได้อย่างรวดเร็ว เพื่อตวัดเอาแมลงขนาดเล็กกินเป็นอาหาร
ทาแมนดัว มีขนปกคลุมตลอดทั้งลำตัวและมีผิวหนังที่หนาเพื่อป้องกันตัวจากการถูกกัดหรือโจมตีโดยแมลงที่เป็นอาหาร แต่ปลายหางของทาแมนดัวนั้นเป็นเกล็ดขนาดเล็ก ๆ ซึ่งปลายหางนั้นสามารถใช้เกาะเกี่ยวกับกิ่งไม้หรือต้นไม้ได้เป็นอย่างดี เมื่อแลมองไกล ๆ จะเหมือนกับว่ามีแขนที่ 5 เนื่องจากทาแมนดัวเป็นตัวกินมดที่หากินและใช้ชีวิตอยู่บนต้นไม้เป็นหลัก 
มีกรงเล็บตีนหน้าที่แหลมคม ใช้สำหรับขุดคุ้ยหาแมลงกิน และใช้ในการปีนป่ายต้นไม้ ซึ่งทาแมนดัวเมื่ออาศัยหรือเข้าไปหากินในพื้นที่ใด ๆ ลิงหลายชนิดก็จะไม่เข้าใกล้ และจะหนีไป 
เนื่องจากทาแมนดัวเป็นตัวกินมดที่หากินบนต้นไม้เป็นหลัก ดังนั้นอาหารที่กินส่วนใหญ่จะเป็น มด มากกว่าจะเป็นปลวก ซึ่งเป็นแมลงที่ทำรังบนพื้นดินมากกว่า และถึงแม้ว่าทาแมนดัวจะไม่มีฟัน แต่เมื่อถูกคุกคามหรือถูกจับด้วยมนุษย์ ก็จะหันมากัดด้วยกราม ซึ่งทำให้นักวิทยาศาสตร์ผู้ศึกษาทาแมนดัวต้องสวมเครื่องป้องกันตลอดทั้งแขน นอกจากนี้แล้วยังสามารถที่จะยืนด้วย 2 ขาหลังได้ โดยยกกรงเล็บตีนหน้าขึ้นเพื่อการป้องกันตัว
ทาแมนดัว เป็นสัตว์ที่กระจายพันธุ์ในป่าดิบตั้งแต่อเมริกากลาง จนถึงทวีปอเมริกาใต้ เป็นสัตว์ที่หากินในเวลากลางคืนเป็นหลัก แต่ก็สามารถหากินในเวลากลางวันได้ด้วยเช่นกัน โดยปกติเป็นสัตว์ที่พบเห็นตัวได้ยาก เนื่องจากค่อนข้างเก็บตัวและขี้อาย และจากการค้นพบเมื่อไม่นานมานี้ พบว่า ทาแมนดัวยังใช้กรงเล็บหน้าในการผ่าลูกปาล์มที่เพิ่งสุกแยกออก เพื่อใช้ลิ้นตวัดกินน้ำและเนื้อผลของลูกปาล์มกินเป็นอาหารได้อีกด้วย ซึ่งพฤติกรรมนี้เชื่อว่าเป็นพฤติกรรมที่มาจากการเรียนรู้ หรือสั่งสอนกันมาจากรุ่นต่อรุ่น เพื่อเป็นการปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม
การจำแนก.
แบ่งออกได้เป็น 2 ชนิด
เขตอุตสาหกรรมแคซ็อง

เขตอุตสาหกรรมแคซ็อง เป็นเขตอุตสาหกรรมปกครองพิเศษของประเทศเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2545 จากส่วนหนึ่งของนครปกครองโดยตรงแคซ็อง (Kaesŏng Directly Governed City)
ลักษณะเฉพาะที่โดดเด่นที่สุด คือ นิคมอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งดำเนินการเป็นการพัฒนาเศรษฐกิจความร่วมมือกับประเทศเกาหลีใต้ นิคมแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากเขตปลอดทหารเกาหลีไปทางเหนือ 10 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางด้วยรถยนต์จากกรุงโซลหนึ่งชั่วโมง โดยมีการเชื่อมต่อถนนและรางกับเกาหลีใต้โดยตรง สวนแห่งนี้อนุญาตให้บริษัทสัญชาติเกาหลีใต้ว่าจ้างแรงงานราคาถูกซึ่งมีการศึกษา มีทักษะ และเชี่ยวชาญภาษาเกาหลี ขณะที่เป็นแหล่งเงินตราต่างประเทศสำคัญของเกาหลีเหนือ
จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 บริษัทสัญชาติเกาหลีใต้ 123 แห่งว่าจ้างแรงงานเกาหลีเหนือประมาณ 53,000 คน และเจ้าหน้าที่เกาหลีใต้ 800 คน ค่าจ้าง ซึ่งรวมเป็น 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐต่อปี ถูกจ่ายให้แก่รัฐบาลเกาหลีเหนือโดยตรง
เมื่อเกิดความตึงเครียดระหว่างเกาหลีเหนือกับเกาหลีใต้ การเข้าถึงนิคมอุตสาหกรรมของเกาหลีใต้ถูกจำกัด วันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2556 เกาหลีเหนือกันมิให้พลเมืองเกาหลีใต้ทั้งหมดเข้าถึงเขตอุตสาหกรรม และวันที่ 8 เมษายน ชะลอปฏิบัติการที่นิคมฯ วันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2556 รัฐบาลเกาหลีเหนือย้ายคนงาน 50,000 คนออกจากนิคมอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งเป็นการหยุดกิจกรรมทั้งหมดโดยชะงัด
สมการซิลเวสเตอร์

สมการซิลเวสเตอร์  มักพบในทฤษฎีระบบควบคุม คือสมการเมทริกซ์ ในรูปแบบ
<math>A X + X B = C</math>
โดยที่ <math>A, B, X, C</math> คือ <math>n \times n</math> เมทริกซ์ <math>A, B, C</math> เป็นเมทริกซ์ทราบค่า และ <math>X</math> คือเมทริกซ์ตัวแปรที่เราต้องการหาค่า
เงื่อนไขการมีอยู่และความเป็นได้อย่างเดียวของผลตอบ.
โดยใช้ ผลคูณโคนเน็กเกอร์ (Kronecker product) และตัวดำเนินการที่ทำการเรียงซ้อนคอลัมน์ (<math>\operatorname{vec}</math>) เราสามารถเขียนสมการในรูปแบบใหม่ได้เป็น
<math> (I_n \otimes A + B^T \otimes I_n) \operatorname{vec}X = \operatorname{vec}C</math>
โดยที่ <math>I_n</math> คือ <math>n \times n</math> เมทริกซ์เอกลักษณ์ ในรูปแบบนี้เราจะเห็นได้ว่า สมการซิลเวสเตอร์ สามารถเขียนได้อยู่ในรูป ระบบเชิงเส้น ที่มีมิติขนาด <math>n^2 \times n^2</math>
ถ้า <math>A=ULU^{-1}</math> และ <math>B^T=VMV^{-1}</math> อยู่ในรูปแบบบัญญัติจอร์แดน (Jordan canonical form) ของ <math>A</math> และ <math>B^T</math> แล้ว และ <math>\lambda_i</math> และ <math>\mu_j</math> คือ ค่าลักษณะเฉพาะ (eigenvalue) ของ <math>A</math> และ <math>B^T</math> ตามลำดับ แล้ว เราสามารถเขียนสมการในรูป
<math>I_n \otimes A + B^T \otimes I_n = (V\otimes U) (I_n \otimes L + M \otimes I_n) (V \otimes U) ^{-1}</math>
เนื่องจาก <math> (I_n \otimes L + M \otimes I_n)</math> คือ เมทริกซ์สามเหลี่ยมบน (upper triangular) ที่มีสมาชิกตามแนวทแยงเป็น <math>\lambda_i+\mu_j</math> เมทริกซ์ด้านซ้ายมือจะเป็นเมทริกซ์เอกฐาน (singular) ก็ต่อเมื่อ มี <math>i</math> และ <math>j</math> ที่ทำให้ <math>\lambda_i=-\mu_j</math>
ดังนั้น เราสามารถพิสูจน์ว่าสมการซิลเวสเตอร์มีคำตอบที่ไม่ซ้ำ (unique solution) ก็ต่อเมื่อ <math>A</math> และ <math>-B</math> ไม่มีค่าลักษณะเฉพาะที่ร่วมกัน
คำตอบเชิงเลข.
ขั้นตอนวิธีของ บาร์เทล และ ชวาร์ซ‎ (Bartels–Stewart algorithm) สามารถหาคำตอบของสมการซิลเวสเตอร์ โดยการเปลี่ยน <math>A</math> และ <math>B</math> ให้อยู่ในรูปของแบบของชูร์  โดยใช้ ขั้นตอนวิธีคิวอาร์  และต่อมาแก้สมการที่ติดในรูปเมทริกซ์สามเหลี่ยมบนด้วย ขั้นตอนวิธีดั้งกล่าวมีค่า O <math> (n^3)</math>
ซูเปอร์บันเทิง

ซูเปอร์บันเทิง  เป็นช่องรายการสถานีข่าวบันเทิง ที่ผลิตโดย บริษัท ไทยเดย์ ดอตคอม จำกัด ในเครือหนังสือพิมพ์เอเอสทีวีผู้จัดการ มี ต่อพงศ์ เศวตามร์ เป็นผู้อำนวยการช่อง เดิมเป็นช่อง เอเอสทีวี 3 วาไรตี้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียมเอเอสทีวี ก่อนที่จะแยกตัวออกมาต่างหาก ออกอากาศผ่านทางดาวเทียม NSS6 และเคเบิลทีวีท้องถิ่น เริ่มจากทดลองออกอากาศตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 และเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ที่ลานหน้าห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัลเวิลด์ 
ต่อมาเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 บริษัท ทรู วิชันส์ จำกัด (มหาชน) ได้นำช่องซูเปอร์บันเทิง ออกอากาศทางช่อง 70 ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ช่อง 72 เมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2556 ก่อนที่จะย้ายไปอยู่ช่อง 367 เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2557 อีกด้านหนึ่งในปี พ.ศ. 2555 ได้ตั้งบริษัทขึ้นมาใหม่ ใช้ชื่อ บริษัท ซูเปอร์บันเทิง เฮงเฮงเฮง จำกัด เพื่อแยกเป็นหน่วยธุรกิจต่างหาก ร่วมกับบริษัท อำพล ฟู๊ดส์ จำกัด โดยบริหารสื่อทั้งสถานีโทรทัศน์ซูเปอร์บันเทิง เว็บไซต์ซูเปอร์บันเทิง เว็บไซต์ละครออนไลน์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเว็บไซต์เอเอสทีวีผู้จัดการออนไลน์ และหนังสือพิมพ์ซูเปอร์บันเทิง รายปักษ์
ตราแผ่นดินของอิรัก

ตราแผ่นดินของอิรัก หลังจากการปกครองของลัทธิบะอษ์ มีนกอินทรีสีทองสีดำมองไปทางขวา ประคองข้างคือคือนกอินทรีแห่งเศาะลาฮุดดีนที่เกี่ยวข้องกับลัทธิอาหรับในศตวรรษที่ 20 ถือโล่ธงชาติอิรัก มีคำขวัญในป้ายสีเขียวเขียนว่า สาธารณรัฐอิรัก ในภาษาอาหรับ جمهورية العراق ("Jumhuriyet Al-`Iraq").
ตราแผ่นดินอียิปต์

ตราแผ่นดินอียิปต์  มีลักษณะเป็น นกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีนสีทอง เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2527 
ประวัติ.
"นกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีน" เริ่มแรกใช้เป็นตราสัญลักษณ์ในสมัย การปฏิวัติอียิปต์ ค.ศ. 1952. แบบตราแผ่นดินที่ใช้ในปัจจบันนี้ ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ ในสมัยของประธานาธิบดี มุบาร็อก ระหว่างการปฏิวัติอียิปต์ พ.ศ. 2554 นกอินทรีแห่งศอลาฮุดดีนเป็นสัญลักษณ์ของระบอบเผด็จการมุบาร็อก เมเรซ (ค.ศ. 2012) รอยขูดขีดเขียนที่ได้มีการล้อเลียนตราแผ่นดินเป็นรูป "นกอินทรีคอตก" โดยสื่อถึงการสิ้นสุดอำนาจเผด็จการ.
กล้วยผา

กล้วยผา เป็นพืชในสกุลกล้วยผา พบในอินเดีย พม่า ภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย ในประเทศไทย กล้วยผามีชื่อพื้นเมืองอื่นอีก ได้แก่ กล้วยผาปลีเหลือง กล้วยป้ำ และกล้วยผาปลีเขียว กล้วยผาจะไม่มีหน่อไม่มีกอขยายพันธุ์ด้วยเมล็ดเท่านั้น มีอายุเฉลี่ย3-5ปีหลังจากผลแก่เมล็ดร่วงต้นแม่จะตายทันที
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
กล้วยลำต้นเดี่ยว สูงได้ถึง 4 ม. ลำต้นเทียมสูงได้ประมาณ 2 ม. โคนขยายใหญ่คล้ายหัว เรียวยาว สูง 1-2 ม. กาบมีนวล เรียงหลวมๆ ใบกว้าง 60-90 ซม. ยาว 1-3 ม. ปลายใบแหลม โคนใบเรียวจรดก้านใบ ก้านใบยาวได้ประมาณ 50 ซม. เป็นร่องกว้าง ช่อดอกตั้งขึ้น ปลายโค้งลง ใบประดับสีน้ำตาลอมแดง รูปไข่กลับกว้างเกือบกลม คล้ายรูปหัวใจ ยาวประมาณ 30 ซม. ดอกมี 20-30 ดอก เรียง 2 แถว กลีบรวมที่เชื่อมติดกันสีขาว ยาวเท่าๆ รังไข่ กลีบรวมแยก (วงใน) สั้นกว่ากลีบวงนอกประมาณ 5 เท่า โปร่งใส รังไข่ยาวประมาณ 2.5 ซม. ผลรูปทรงกระบอก ยาว 2-4 ซม. เป็นเหลี่ยม เมล็ดจำนวนมาก เมล็ดกลม เส้นผ่านศูนย์กลาง 6-8 มม. ผิวเรียบ สีดำ เป็นมันวาว
ปิซังกะแต

ปิซังกะแต หรือ กล้วยม่วง เป็นกล้วยป่าในสกุล "Musa" มีถิ่นกำเนิดในมาเลเซียตะวันตก แถบรัฐตรังกานู จอร์โฮ และมัลลัคคา ในไทยพบตามชายแดนไทย-มาเลเซีย ปิซังกะแตมีชื่อพื้นเมืองอื่นอีกคือ ปีซังเวก ปีซังโอนิก และกล้วยศรีนรา
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
ปิซังกะแตเป็นไม้ล้มลุก สูง 0.5-2 ม. มีเหง้าแตกหน่อได้ ลำต้นเทียมเส้นผ่านศูนย์กลาง 8-10 ซม. มีปื้นสีม่วงทั่วไป ใบรูปใบหอก กว้าง 25-35 ซม. ยาว 90–150 ซม. ก้านใบยาว 30-70 ซม. ขอบใบเรียบ เส้นแขนงใบขนานกันตามขวาง แผ่นใบด้านล่างมีนวล เส้นกลางใบเป็นร่อง ดอกออกเป็นช่อหรือเรียกว่าหัวปลี ออกที่ปลายลำต้น ช่อตั้งตรง สูงได้ประมาณ 1 ม. มีขนหนาแน่น ใบกระดับรูปขอบขนาน สีม่วงอมชมพู ติดทน ยาวได้ประมาณ 15 ซม. ช่อดอกย่อยมีดอกย่อยเรียงเป็นแถว ดอกแพศเมียออกตามใบประดับที่โคนช่อ เรียงเป็นกระจุก 3-8 แถว แถวละ 2-4 ดอก ดอกเพศผู้ออกที่ใบประดับตอนปลายช่อ กลีบรวมเป็นหลอดติดกัน แยกถึงโคนด้านหนึ่ง ปลายเป็น 5 แฉก ตื้นๆ เกสรเพศผู้ 5 อัน ก้านเกสรสั้น อับเรณูรูปแถบ สีส้ม ผลตรง สีเขียว ยาวได้ประมาณ 10 ซม. เส้นผ่านศูนย์กลาง 2-2.5 ซม. มี 3-4 เหลี่ยม โคนและปลายมน ก้านผลยาว 1-2 ซม. ผลอ่อนมีขนกระจาย เมล็ดกลมหรือแบนรี
ตราแผ่นดินของซาอุดีอาระเบีย

ตราแผ่นดินของซาอุดีอาระเบีย  เริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1953 ภายใต้บทบัญญัติกฎหมายพื้นฐานแห่งซาอุดีอาระเบีย มีลักษณะเป็นรูปต้นปาล์มรองรับด้วยดาบสองเล่มไขว้กัน
ดาบสองเล่มไขว้กัน หมายถึงอาณาจักรทั้งสองคือ นัจญด์ และ ฮิญาซ, ราชอาณาจักรภายใต้การปกครองของมุฮัมมัด บินซะอูด เมื่อ ค.ศ. 1926. ต้นปาล์มหมายถึง สินทรัพย์อันมั่งคั่งของแผ่นดินอันประกอบด้วย ชาวซาอุดีอาระเบีย, วัฒนธรรมซาอุดีอาระเบีย, ประวัติศาสตร์ซาอุดีอาระเบีย, และ ทรัพยากรแร่ธาตุต่างๆอันอุดมสมบูรณ์. โดยต้นปาล์มรองรับด้วยดาบสองเล่มไขว้กัน หมายถึงการปกป้องรักษาประเทศชาติ.พ.ศ. 2493
การใช้.
ตราแผ่นดิน ใช้ประทับบนเอกสารทางราชการต่าง เช่น คณะผู้แทนทางทูตของประเทศซาอุดีอาระเบีย, รวมถึงธงสำคัญของชาติ ได้แก่ ราชธวัชแห่งซาอุดีอาระเบีย ตราแผ่นดินที่มุมล่างปลายธงชาติ และ ธงราชการทหารของกองทัพซาอุดีอาระเบีย.
ตราแผ่นดินของมัลดีฟส์

ตราแผ่นดินของมัลดีฟส์ เริ่มใช้เมื่อ พ.ศ. 2533 มีส่วนประกอบคือ
มีคำขวัญในริบบิ้นสีเทา เขียนว่า รัฐมาฮาลดิบียัต, รัฐแห่งหมู่เกาะนับพัน ในภาษามัลดีฟส์
อาสนวิหารแซ็ง-มาโล

อาสนวิหารแซ็ง-มาโล  หรือเรียกชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญบิเซนเตแห่งแซ็ง-มาโล  ในปัจจุบันมีฐานะเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริช นิกายโรมันคาทอลิก ซึ่งในอดีตเคยมีฐานะเป็นอาสนวิหารประจำมุขมณฑลแซ็ง-มาโล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1146 ซึ่งต่อมาได้ถูกยุบลงเป็นส่วนหนึ่งของอัครมุขมณฑลแรน, มุขมณฑลวาน และมุขมณฑลแซ็ง-บรีเยอตั้งแต่ปี ค.ศ. 1801 เป็นต้นมา (ตามความตกลง ค.ศ. 1801) ตั้งอยู่ที่เมืองแซ็ง-มาโล จังหวัดอีเลวีแลน ในแคว้นเบรอตาญ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญบิเซนเตแห่งอูเอสกา 
อาสนวิหารนี้มีความหลากหลายทางสถาปัตยกรรมตั้งแต่โรมาเนสก์ กอทิก และฟื้นฟูศิลปวิทยา ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1910
เฮกซะแอมมีนโคบอลต์(III) คลอไรด์

เฮกซะแอมมีนโคบอลต์(III) คลอไรด์  เป็นสารประกอบเคมีที่มีสูตร [Co(NH3)6]Cl3 สารประกอบโคออร์ดิเนชันนี้ถือเป็นแบบฉบับ "แวร์เนอร์ซับซ้อน" ที่ตั้งชื่อตามผู้บุกเบิกทางเคมีโคออร์ดิเนชัน อัลเฟรด เวอร์เนอร์ เกลือประเภทนี้ประกอบด้วย [Co(NH3)6]3+ ไทรเคชันส์ ด้วย Cl− 3 แอนไอออน คำว่า "แอมโมเนียใช้แอมไมน์" หมายถึงแอมโมเนียในเชิงซ้อนโลหะ และนำหน้าเลขฐานสิบหก (กรีก: หก) ระบุว่ามีหกแอมโมเนียต่อไอออนบวก
การใช้.
เฮกซะแอมมีนโคบอลต์(III) คลอไรด์ เป็นส่วนประกอบของวิธีการโครงสร้างชีววิทยาบางอย่าง (โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับดีเอ็นเอหรืออาร์เอ็นเอที่ประจุบวกทำให้มีเสถียรภาพในตติยภูมิของโครงสร้างกระดูกสันหลังฟอสเฟต) เพื่อช่วยแก้ปัญหาโครงสร้างโดยการคริสตัลโลกรังเอ็กซ์เรย์ หรือโดยการเสียงสะท้อนในสนามแม่เหล็กนิวเคลียร์
เตตระคีซ(อะซิโตไนไตรล์)คอปเปอร์(I)เฮกซะฟลูโอโรฟอสเฟต

เตตระคีซ(แอกเซโตไนตริล)คอปเปอร์(I)เฮกซะฟลูโอโรฟอสเฟต  เป็นสารประกอบโคออร์ดิเนชันที่มีสูตร [Cu(CH3CN)4]PF6 เป็นสีทึบที่ใช้ในการสังเคราะห์เชิงซ้อนของทองแดง
สงครามโลกครั้งที่สาม

สงครามโลกครั้งที่สาม (มักย่อเป็น WWIII) เป็นคำที่ใช้กล่าวถึงสงครามโลกที่ถูกสมมติขึ้นว่าจะเกิดขึ้นหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง มีการกล่าวถึงสงครามโลกครั้งที่สามมาตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1941 ในบางครั้ง คำว่า "สงครามโลกครั้งที่สาม" ก็ถูกนำไปใช้เพื่อกล่าวถึงความขัดแย้งขนาดย่อย เช่น สงครามเย็นหรือสงครามต่อต้านการก่อการร้าย อย่างไรก็ตาม มีการสันนิษฐานว่าหากความขัดแย้งขนาดใหญ่เช่นนั้นเกิดขึ้น จะส่งผลเสียหายเป็นวงกว้างกว่าสงครามโลกที่ผ่านมาทั้งสองครั้ง
จากการที่อาวุธนิวเคลียร์ถูกพัฒนาขึ้นในโครงการแมนแฮตตัน จนกระทั่งมีการนำไปใช้ที่เมืองฮิโระชิมะและนางาซากิ และการที่อาวุธนิวเคลียร์ถูกพัฒนาและเก็บสะสมไว้โดยหลายประเทศ ทำให้มีการจินตนาการถึงสงครามโลกครั้งที่สามว่าอาจเป็นหายนะนิวเคลียร์ที่ทำลายล้างอารยธรรมและสิ่งมีชีวิตทั่วโลกในวงกว้าง
ก่อนที่สงครามโลกครั้งที่สองจะเกิดขึ้น มีความเชื่อว่าสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเป็น "สงครามเพื่อยุติสงครามทั้งปวง" มีความเชื่อว่าสงครามที่ใหญ่ในระดับนี้ไม่มีทางจะเกิดขึ้นได้อีก ในช่วงเวลานั้น สงครามโลกครั้งที่หนึ่งถูกเรียกอย่างเรียบง่ายว่า "มหาสงคราม" มีความหวังว่า หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งจบลงแล้ว มนุษยชาติจะสามารถก้าวข้ามความขัดแย้งและสงครามได้ อย่างไรก็ตาม การเกิดขึ้นของสงครามโลกครั้งที่สองทำให้ความหวังนี้หมดไป
การเริ่มต้นของสงครามเย็นใน ค.ศ. 1945 และการที่อาวุธนิวเคลียร์แพร่หลายไปถึงสหภาพโซเวียตทำให้โอกาสเกิดสงครามโลกครั้งที่สามเพิ่มสูงขึ้น ในช่วงสงครามเย็น กองทัพและรัฐบาลของหลาย ๆ ประเทศมีการวางแผนรับมือสงครามโลกครั้งที่สาม มีการคาดเดาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สามไว้อย่างหลากหลาย บ้างก็คาดว่าสงครามครั้งนี้จะเป็นสงครามตามแบบ (Conventional warfare) บ้างก็คาดว่าจะเป็นสงครามนิวเคลียร์ มีแนวคิดว่า หากเกิดสงครามนิวเคลียร์ขึ้น การสู้รบด้วยอาวุธนิวเคลยร์จะทำให้ชาติต่าง ๆ ที่มีส่วนเกี่ยวข้องในสงครามถูกทำลายไปจนหมด แนวคิดดังกล่าวอาจมีผลทำให้ผู้นำของสหรัฐและสหภาพโซเวียตหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากันด้วยอาวุธนิวเคลียร์ จนสงครามเย็นสิ้นสุดลง
ความขัดแย้งระหว่างชาติต่าง ๆ ในศตวรรษที่ 21 (รวมถึงการรุกรานยูเครนโดยรัสเซียเมื่อ ค.ศ. 2022 ซึ่งเป็นความขัดแย้งครั้งล่าสุด) ทำให้เกิดความวิตกกังวลมาหลายครั้งว่าอาจเกิดการบานปลายจนกลายเป็นขนวนเหตุของสงครามโลกครั้งที่สาม <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
สมการของล็อนด็อน

สมการของล็อนด็อน พัฒนาโดยพี่น้อง ฟริทซ์และไฮนทซ์ ล็อนด็อน ในปี ค.ศ. 1935 เกี่ยวข้องกับเรื่องกระแสไฟฟ้าในสนามแม่เหล็กไฟฟ้าภายในหรือรอบ ๆ ตัวนำยวดยิ่ง กล่าวกันว่าสมการนี้เป็นคำอธิบายปรากฏการณ์สภาพนำยวดยิ่งที่ง่ายที่สุด และสามารถอธิบายปรากฏการณ์ไมส์เนอร์ได้
สมการ:
∇2 B= B/ λL2) และ ∇2 J= J/ λL 2 ... (1)
โดย λL เป็นค่าคงตัวใด ๆ ที่ต่อมาถูกเรียกว่าความลึกซาบซึมได้ของล็อนด็อน (London penetration depth) เป็นตัวแปรแบบ Phenomenological parameter การหาคำตอบจากสมการ (1) จะขึ้นกับลักษณะรูปร่างและเงื่อนไขขอบเขตของปัญหาที่สนใจ แต่อย่างไรก็ตามคำตอบจะอยู่รูป B =B_0 e(-x/ λL) เมื่อพิจารณาระยะทางตามแกน x แสดงว่าสนามแม่เหล็กสามารถทะลุเข้าไปในเนื้อตัวนำยวดยิ่งได้ λL หน่วย จึงจะมีค่าสนามแม่เหล็ก (B) ลดลงเหลือเป็น B/e โดย e = 2.718
ตราแผ่นดินของโอมาน

ตราแผ่นดินของรัฐสุลต่านโอมาน  เป็นรูปกริช"คันจาร์" ในฝักที่ซ้อนทับกับสองดาบคู่ไขว้ ตราที่กล่าวมานี้ใช้เป็นตราประจำราชวงศ์บูไซดีในศตวรรษที่ 18 ต่อมาจึงได้ใช้ตราดังกล่าวเป็นตราแผ่นดิน รวมถึงปรากฏอยู่บนผืนธงชาติโอมาน ที่มุมบนคันธง และ ใช้เป็นตราราชการของกองทัพโอมาน.
การออกแบบ.
ความหมาย.
กระทรวงการต่างประเทศ ได้นิยามความหมายของตราแผ่นดินดังนี้ กริช"คันจาร์" –ในฝักที่ซ้อนทับกับสองดาบคู่ไขว้ – หมายถึง อาวุธประจำตัวของชาวโอมานซึ่งมีมาแต่โบราณ. They are attached together by an embellished horse-bit at the centre. กริช"คันจาร์"' เป็นสัญลักษณ์ของสุลต่านเรียกว่า "คันจาร์ศักดิ์สิทธิ์" ใช้ในงานพิธีสำคัญ for formal occasions.
ระเบียบข้อบังคับ.
พระบรมราชโองการ ค.ศ. 2004 โดย กระทรวงพาณิชย์ และ อุตสาหกรรม เป็นผู้บังคับใช้พระราชบัญญัติตราแผ่นดิน รวมถึงการนำตราแผ่นดินไปใช้ในกิจการทางธุรกิจ – หรือ ปรากฏบนสินค้าที่นำเข้า และ ส่งออก โดยได้ขอนุญาตถูกต้องตามกฎหมาย. ผู้ใดนำตราแผ่นดินไปใช้ในเชิงพาณิชย์ หรือ ปรากฏบทสินค้าโดยไม่ได้รับอนุญาต จะต้องระวังโทษต่อไปนี้. ผู้ใดนำตราแผ่นดินไปใช้ หรือดัดแปลง แก้ไข โดยไม่ได้รับอนุญาต. ต้องระวางโทษปรับสูงสุดไม่เกิน 1,000 เรียล และ จำคุกสามปี.
จอร์โจ นาโปลีตาโน

จอร์โจ นาโปลีตาโน (29 มิถุนายน พ.ศ. 2468 – 22 กันยายน พ.ศ. 2566) เป็นอดีตประธานาธิบดีอิตาลี อดีตประธานผู้แทนหอการค้าอิตาลี อดีตสมาชิกรัฐสภายุโรป และอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยอิตาลี ระหว่างปี พ.ศ. 2539–2541
นาโปลีตาโนได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีครั้งแรกเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 และสาบานตนเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เขาเป็นประธานาธิบดีอิตาลีคนแรกที่มาจากพรรคคอมมิวนิสต์อิตาลี ต่อมาเขาก็ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีอิตาลีสมัยที่สอง
จอร์โจ นาโปลีตาโน ถึงแก่อสัญกรรมในวันศุกร์ที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2566 เขาอายุ 98 ปี
โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ ศูนย์บางเตย

<ns>0</ns>
 <revision>
 <parentid>8798223</parentid>
 <timestamp>2020-08-08T17:14:27Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Horus</username>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางหน้าไปยัง โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์</comment>
 <origin>9008578</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
เจเนอรัลอิเล็กทริก

บริษัทเจเนอรัลอิเล็กทริก  หรือ จีอี (เอ็นวายเอสอี: GE) เป็นกลุ่มบริษัทข้ามชาติ สัญชาติอเมริกันในสเกอเนคเทอดี รัฐนิวยอร์ก และมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา บริษัทบริหารงาน 4 ส่วน อันได้แก่ จีอีเอเนอจี, จีอีเทคโนโลยีอินฟราสตรักเจอร์, จีอีแคปิตอล และจีอีโฮมแอนด์บีซิเนสโซลูชันส์
โอราซิโอ การ์เตส

โอราซิโอ มานูเอล การ์เตส ฆารา (เกิด 5 กรกฎาคม 1956) เป็นนักการเมืองและอดีตประธานาธิบดีของประเทศปารากวัย เขาเป็นนักธุรกิจชาวปารากวัยที่ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีปารากวัย พ.ศ. 2556 เขาเป็นผู้สมัครจากพรรคโกโลราโด เขาทำธุรกิจเกี่ยวกับยาสูบในปารากวัย และเขาได้รับเลือกให้เป็นประธานกิตติมศักดิ์ของสโมสรฟุตบอล