กองบัญชาการภาคพื้น

กองบัญชาการภาคพื้น  เป็นรูปขบวนหลายเหล่าทัพของกองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนซึ่งอยู่ภายใต้คณะกรรมาธิการการทหารส่วนกลาง กองบัญชาการภาคพื้นมีหน้าที่รับผิดชอบในการวางแผน กลยุทธ์ ยุทธวิธี และนโยบายเฉพาะตามพื้นที่รับผิดชอบที่ได้รับมอบหมาย ในยามสงคราม กองบัญชาการเหล่านี้มักจะมีอำนาจควบคุมหน่วยรองทั้งหมด ในยามสงบ หน่วยต่าง ๆ จะรายงานต่อกองบัญชาการของตน หน่วยต่าง ๆ จะยังคงควบคุมการบริหารและ "สร้างสรรค์" ต่อไป กองบัญชาการภาคพื้นมีจำนวน 5 แห่ง ได้แก่ กองบัญชาการภาคพื้นภาคตะวันออก, ใต้, ตะวันตก, เหนือ และกลาง จัดตามพื้นฐานทางภูมิศาสตร์
ภาพรวม.
ในปี พ.ศ. 2559 ภูมิภาคทหารทั้ง 7 แห่งของจีนได้รับการจัดระเบียบใหม่เป็นกองบัญชาการภาคพื้นทั้งห้าแห่งในปัจจุบัน และคำว่า "ภูมิภาคทหาร" ก็กลายเป็นสิ่งที่ล้าสมัย กองบัญชาการภาคพื้น (TC) ของจีน ถูกเปรียบเทียบกับหน่วยบัญชาการรบทางภูมิศาสตร์ของกองทัพสหรัฐ อย่างไรก็ตาม กองบัญชาการภาคพื้นของจีน (ตามรายงาน) ไม่ได้ขยายออกไปเกินขอบเขตของประเทศ เมื่อรัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนได้จัดทำรายชื่อกองบัญชาการภาคพื้นตามระเบียบ โดยจะแสดงตามลำดับความสำคัญดังแสดงด้านล่าง
กองบัญชาการแต่ละแห่งในภาคพื้นนั้นนำโดยทั้งผู้บัญชาการทหาร ซึ่งรับผิดชอบการปฏิบัติการและผู้ตรวจการทางการเมืองที่มีตำแหน่งเท่าเทียมกันซึ่งรับผิดชอบหน้าที่ทางอุดมการณ์ของกองบัญชาการซึ่งสอดคล้องกับค่านิยมของพรรคคอมมิวนิสต์จีน เจ้าหน้าที่ของกองบัญชาการกองบัญชาการในภาคพื้นมีส่วนร่วมในการตัดสินใจตามคณะกรรมการแทนโครงสร้างกองบัญชาการตามลำดับชั้นที่ใช้โดยกองทหารส่วนใหญ่ ภายใต้กองบัญชาการในภาคพื้นแต่ละแห่งนั้นมีกองบัญชาการแบบหน่วยเดียวสำหรับกองทัพบก (PLAGF) กองทัพอากาศ (PLAAF) และกองทัพเรือ (PLAN) ซึ่งยึดตามโครงสร้างกองบัญชาการแบบคู่ โดยที่กองบัญชาการหน่วยย่อยแต่ละหน่วยภายใต้กองบัญชาการในภาคพื้นรายงานต่อทั้งกองบัญชาการในภาคพื้นที่ได้รับมอบหมายและกองบัญชาการแห่งชาติของกองบัญชาการ ในช่วงสงคราม เชื่อกันว่ากองบัญชาการเหล่านี้จะตกอยู่ภายใต้การควบคุมการปฏิบัติการทั้งหมดของกองบัญชาการในภาคพื้น ทั้งกองบัญชาการในภาคพื้นภาคกลางและกองบัญชาการในภาคพื้นภาคตะวันตกไม่มีกองบัญชาการหน่วย PLAN ที่ได้รับมอบหมายเนื่องจากมีลักษณะชายฝั่งที่เล็กกว่า
นอกเหนือไปจากกองบังคับการของกองบัญชาการแต่ละแห่งแล้ว กองบัญชาการภาคพื้นยังได้บรรจุมอง กองพลน้อยตอบโต้ทางอิเล็กทรอนิกส์ กองพลน้อยสนับสนุนการปฏิบัติการข้อมูล กองพลน้อยสนับสนุนการลาดตระเวนและข่าวกรอง และศูนย์บริการส่งกำลังบำรุงร่วม (Joint Logistics Service Center, JLSC) จากกองกำลังสนับสนุนการส่งกำลังบำรุงร่วม (Joint Logistic Support Force, JSLF) ของกองทัพปลดปล่อยประชาชน แม้ว่าการควบคุมขีปนาวุธข้ามทวีป (ICBM) และขีปนาวุธพิสัยไกลของกองทัพจรวดกองทัพปลดปล่อยประชาชน (PLARF) จะยังคงอยู่ภายใต้การควบคุมของกองบัญชาการแห่งชาติจีน (National Command Authority, NCA) แต่กองบัญชาการภาคพื้นยังคงรักษากำลังพลกองทัพจรวดกองทัพปลดปล่อยประชาชนเอาไว้เพื่อช่วยในการบูรณาการขีปนาวุธพิสัยไกลเข้ากับการวางแผนกับกองบัญชาการภาคพื้น กองพลน้อยขีปนาวุธพิสัยสั้น (SRBM) อาจผนวกเข้ากับกองบัญชาการภาคพื้นได้เช่นกัน
ประวัติ.
กองทัพปลดปล่อยประชาชนเดิมจัดหน่วยโดยภูมิภาคทหาร  ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2493 มีภูมิภาคทหารตะวันตกเฉียงเหนือ ภูมิภาคทหารจีนเหนือ ภูมิทหารตะวันออกเฉียงเหนือ ภูมิภาคทหารตะวันตกเฉียงใต้ ภูมิภาคทหารจีนตะวันออก และภูมิภาคทหารตอนกลางใต้
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2497 ภูมิภาคทหารหลักทั้งหกแห่งที่มีอยู่ได้รับการจัดระเบียบใหม่เป็น 12 ภูมิภาค ได้แก่ เสิ่นหยาง (ซึ่งสืบย้อนประวัติศาสตร์มาจากภูมิภาคทหารภาคตะวันออกเฉียงเหนือ) ปักกิ่ง จี่หนาน หนานจิง กว่างโจว คุนหมิง อู่ฮั่น เฉิงตู หลานโจว ทิเบต ซินเจียง และมองโกเลียใน ภูมิภาคทหารตะวันตกเฉียงเหนือเดิมซึ่งกลายมาเป็นภูมิภาคทหารปักกิ่ง ทำหน้าที่เป็นกองบัญชาการทหารปักกิ่ง-เทียนจินด้วย เนื่องจากความตึงเครียดในช่องแคบไต้หวัน คณะรัฐมนตรีจึงได้มีคำสั่งให้จัดตั้งภูมิภาคทหารฝูโจวเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2499 ซึ่งรวมถึงภูมิภาคทหารมณฑลฝูเจี้ยนและเจียงซู ซึ่งเคยอยู่ภายใต้การปกครองของนายพลหนานจิง ภูมิภาคทหารฝูโจวได้รับการจัดตั้งอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 โดยมีเย่เฟยเป็นผู้บัญชาการและผู้ตรวจการทางการเมือง
ภูมิภาคทหาร 13 แห่งที่จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2499 ลดลงเหลือ 11 แห่งในช่วงปลายทศวรรษปี พ.ศ. 2500 ในปี พ.ศ. 2510 ภูมิภาคทหารมองโกเลียในและทิเบตถูกปรับลดระดับและรวมเข้ากับภูมิภาคทหารปักกิ่งและเฉิงตู
ภูมิภาคทหารทั้ง 11 แห่ง ได้แก่ เสิ่นหยาง ปักกิ่ง จี่หนาน หนานจิง กว่างโจว (รวมถึงเกาะไหหลำ) คุนหมิง อู่ฮั่น เฉิงตู หลานโจว ซินเจียง และฝูโจว ลดลงเหลือเพียง 7 แห่งในช่วงปี พ.ศ. 2528–2531 จากนั้น ภูมิภาคทหารที่ยังคงปฏิบัติการอยู่ ได้แก่ ภูมิภาคทหารหลานโจว ซึ่งรวมถึงภูมิภาคทหารอุรุมชีเดิม ภูมิภาคทหารเฉิงตู ซึ่งรวมถึงภูมิภาคคุนหมิงเดิม ภูมิภาคทหารหนานจิง ซึ่งรวมถึงภูมิภาคฝูโจวเดิม ภูมิภาคทหารปักกิ่ง และภูมิภาคทหารเสิ่นหยาง สุดท้าย ภูมิภาคทหารกว่างโจวและจี่หนาน ดูเหมือนว่าจะรวมเอาส่วนหนึ่งของภูมิภาคอู่ฮั่นเดิมไว้ด้วย
ภูมิภาคทหารแบ่งออกเป็นมณฑลทหาร ซึ่งโดยปกติจะติดต่อกับจังหวัด และตำบลทหาร
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 นายทหารระดับสูงของจีนเปิดเผยว่ากองทัพปลดปล่อยประชาชนจีนกำลังวางแผนที่จะลดจำนวนภูมิภาคทหารจาก 7 แห่งเป็น 5 แห่ง "พื้นที่ทางทหาร" เพื่อให้มีกองบัญชาการร่วมกับกองกำลังภาคพื้นดิน ทางทะเล ทางอากาศ และกองทัพน้อยปืนใหญ่ที่สอง การเปลี่ยนแปลงนี้ได้รับการวางแผนเพื่อเปลี่ยนแนวคิดการปฏิบัติการจากการป้องกันภาคพื้นดินเป็นหลักไปสู่การเคลื่อนที่ที่คล่องตัวและประสานงานกันของทุกหน่วย และเพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการรุกทางอากาศและทางทะเลเข้าไปในทะเลจีนตะวันออก พื้นที่ชายฝั่งจี่หนาน หนานจิง และกว่างโจวกลายเป็นพื้นที่ทางทหาร 3 แห่ง ซึ่งแต่ละแห่งมีกองบัญชาการปฏิบัติการร่วม เพื่อฉายอำนาจเข้าไปในทะเลเหลือง ทะเลจีนตะวันออก และทะเลจีนใต้ ภูมิภาคทหารบกอีก 4 แห่งได้รับการปรับให้กระชับเป็นพื้นที่ทางทหาร 2 แห่ง โดยส่วนใหญ่เพื่อจัดระเบียบกองกำลังสำหรับปฏิบัติการ
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ภูมิภาคทหารทั้ง 7 แห่งได้รับการจัดระเบียบใหม่ให้เป็นกองบัญชาการภาคพื้น 5 แห่ง ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการปฏิรูปกองทัพสาธารณรัฐประชาชนจีน พ.ศ. 2558