โจเอล (เดอะลาสต์ออฟอัส)

โจเอล มิลเลอร์  เป็นตัวละครในซีรีส์วิดีโอเกม "เดอะลาสต์ออฟอัส" ที่พัฒนาโดยบริษัทนอตีด็อก โดยในเกม เขารับบทโดยทรอย เบเคอร์ผ่านการแสดงด้วยการจับการเคลื่อนไหวและการพากย์เสียง ส่วนในเวอร์ชันซีรีส์โทรทัศน์ เขารับบทโดยเปโดร ปัสกัล ในเกมภาคแรก "เดอะลาสต์ออฟอัส" (2013) โจเอลเป็นตัวเอกหลักของเรื่อง โดยมีภารกิจในการพาเอลลี เด็กสาวผู้มีภูมิต้านทานต่อการติดเชื้อ เดินทางข้ามประเทศสหรัฐอเมริกาที่ล่มสลายจากโรคระบาด เพื่อหวังสร้างยารักษา เขายังปรากฏตัวสั้น ๆ ในเนื้อหาเสริมที่ดาวน์โหลดได้ชื่อว่า "" (2014) อีกด้วย ในเกมภาคสอง "เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II" (2020) โจเอลถูกฆ่าโดยหญิงสาวชื่อแอบบี้ ซึ่งเป็นลูกสาวของชายที่เขาเคยฆ่าในภาคแรก เหตุการณ์นี้ทำให้เอลลีต้องการล้างแค้นให้เขา
โจเอลเป็นตัวละครที่ถูกสร้างขึ้นโดยนีล ดรักแมนน์ ผู้อำนวยการฝ่ายสร้างสรรค์และนักเขียนบทของ "เดอะลาสต์ออฟอัส" การคัดเลือกนักแสดงสำหรับตัวละครนี้เป็นกระบวนการที่ละเอียดมาก เนื่องจากความสัมพันธ์ของโจเอลกับเอลลีเป็นหัวใจหลักของเกม การพัฒนาเกมภาคแรกจึงเน้นไปที่จุดนี้เป็นหลัก โดยองค์ประกอบอื่น ๆ ถูกพัฒนาขึ้นตามมา ทรอย เบเคอร์มีส่วนในการสร้างบุคลิกของโจเอลให้มีมิติทางอารมณ์มากกว่าที่วางไว้แต่แรก ดรักมันน์ต้องการให้ผู้เล่น โดยเฉพาะพ่อแม่ รู้สึกเชื่อมโยงกับโจเอลผ่านความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเอลลี่ เขามองว่าโจเอลเป็นตัวละครที่มีความซับซ้อนทางศีลธรรม สำหรับภาคสอง ดรักแมนน์รู้สึกว่าเส้นทางของตัวละครโจเอลได้สิ้นสุดลงแล้วหลังจากเกมภาคแรก และการตายของเขาก็เป็นแกนหลักที่สำคัญของกระบวนการพัฒนาเกมในภาคนี้
ตัวละครโจเอลได้รับเสียงชื่นชมอย่างมากจากนักวิจารณ์ โดยเฉพาะเคมีที่เขามีกับเอลลี รวมถึงความน่าชื่นชอบและความซับซ้อนของตัวละคร การแสดงของเบเคอร์ในทั้งสองภาคของเกมได้รับคำชมเป็นอย่างสูง และคว้ารางวัลรวมถึงการเสนอชื่อเข้าชิงหลายรางวัล ในเวอร์ชันซีรีส์โทรทัศน์ การแสดงของปัสกัลก็ได้รับเสียงชื่นชมในทำนองเดียวกัน และได้รับรางวัลเช่นกัน
การสร้าง.
ทีมพัฒนาของ"เดอะลาสต์ออฟอัส" ใช้เวลาคัดเลือกนักแสดงผู้รับบทโจเอล มากกว่าการคัดเลือกผู้รับบทเอลลี เนื่องจากเคมีระหว่างตัวละครทั้งสองมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อเกม หลังจากที่ทรอย เบเกอร์ ได้แสดงร่วมกับแอชลีย์ จอห์นสัน ผู้รับบทเอลลี ทีมงานก็ตระหนักได้ว่าเขาเหมาะสมอย่างยิ่งกับบทโจเอล แม้อายุของเขาจะยังน้อยก็ตาม นีล ดรักแมนน์ ผู้กำกับสร้างสรรค์ของเกม ระบุว่าเสียงและท่าทางของเบเกอร์คือปัจจัยสำคัญที่ทำให้ทีมเลือกเขามารับบทนี้ เบเกอร์มีส่วนช่วยอย่างมากในการพัฒนาตัวละครโจเอล ยกตัวอย่างเช่น เขาเป็นคนโน้มน้าวให้ดรักแมนน์เชื่อว่า โจเอลควรจะมีความรู้สึกผูกพันกับเทส เพราะเขารู้สึกโดดเดี่ยวข้างใน ในการออกแบบรูปลักษณ์ภายนอกของโจเอล ทีมงานต้องการให้เขาดู "ยืดหยุ่น" พอที่จะเป็นได้ทั้ง "ผู้มีฝีมืออันโหดเหี้ยมในโลกใต้ดินของเมืองที่ถูกกักกัน" และ "พ่อผู้แสนอบอุ่นที่ดูแลเอลลี" ไปพร้อมกัน พวกเขาออกแบบรูปลักษณ์ของเขาให้นำเสนอภาพลักษณ์แบบ "อเมริกานาชนบท" ซึ่งสื่อถึงคุณค่าของการพึ่งพาตนเองและการเอาตัวรอดเมื่อเผชิญกับความทุกข์ยาก นอกจากนี้ ทีมงานยังได้ทดลองปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์ของเขาเพื่อกำหนดอายุของตัวละครในเกมให้เหมาะสมด้วย
ทีมออกแบบงานศิลป์ได้ทดลองปรับรูปลักษณ์ของโจเอลตลอดกระบวนการพัฒนาเกม เพื่อกำหนดอายุของเขาใน"เดอะลาสต์ออฟอัส"
ในการเขียนบทตัวละครโจเอล นีล ดรักแมนน์ได้รับแรงบันดาลใจเริ่มต้นจากบทบาทของจอช โบรลิน ในบทลูเวลลิน มอส จากภาพยนตร์ "ล่าคนดุในเมืองเดือด" (2007) ซึ่งเขามองว่าเป็นตัวละครที่ "เงียบขรึม เยือกเย็นภายใต้ความกดดัน" อย่างไรก็ตาม การตีความของทรอย เบเกอร์ที่มองว่าโจเอลเป็นคนที่มีอารมณ์ความรู้สึกมากกว่าเดิม ได้ทำให้ตัวละครเปลี่ยนแปลงไปอีกทิศทางหนึ่ง ท้ายที่สุด เนื้อเรื่องได้กลายเป็นการสำรวจว่า "พ่อคนหนึ่งพร้อมจะทำได้มากแค่ไหนเพื่อช่วยลูก" ในช่วงแรก โจเอลยินดีที่จะเสียสละตัวเองเพื่อปกป้องเอลลี จากนั้นเขาก็เปลี่ยนไปจนถึงขั้นยอมเสียสละเพื่อนของตัวเอง และสุดท้ายเขาก็ยอมแม้กระทั่งจะแลกกับมนุษยชาติทั้งโลก เพื่อให้เอลลีมีชีวิตรอด
ดรักแมนน์เชื่อว่า ผู้เล่น โดยเฉพาะผู้ที่เป็นพ่อแม่ จะสามารถเข้าถึงตัวตนของโจเอลและความสัมพันธ์ที่เขามีกับเอลลีได้ เบเกอร์มองว่า โจเอลค่อย ๆ ค้นพบศีลธรรมระหว่างการดำเนินเรื่องของเกม โดยเรียนรู้ความแตกต่างระหว่าง "การสูญเสีย" กับ "การเสียสละ" และเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาออกมา ดรักแมนน์รู้สึกสนใจเมื่อเห็นผู้เล่นพูดคุยเกี่ยวกับศีลธรรมของโจเอล และตั้งคำถามว่าเขาเป็น "ฮีโร่" หรือ "วายร้าย" ซึ่งเขาให้ความเห็นว่า โจเอลไม่ใช่สิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยตรง แต่เป็น "คนธรรมดาที่ซับซ้อน ซึ่งเคยตัดสินใจทั้งถูกและผิด" และเขาตั้งใจเปิดช่องให้ผู้เล่นตีความกันเอง ตอนที่เบเกอร์มาออดิชัน เขาได้อ่านประโยคหนึ่งในเอกสารตัวละครว่า "โจเอลแทบไม่เหลือเส้นแบ่งทางศีลธรรมให้ก้าวข้ามอีกแล้ว" ซึ่งกลายเป็น "จุดยึดสำคัญ" ที่เขาใช้พัฒนาคาแร็กเตอร์นี้ เบเกอร์รู้สึกว่าฉากเปิดเรื่องที่เขาต้องแสดงร่วมกับตัวละครลูกสาวของโจเอล ซาราห์ รับบทโดยฮานา เฮส์ เป็นฉากที่แสดงยากมาก หลังจากที่ถ่ายทำวันแรก ดรักแมนน์ยังรู้สึกว่าสามารถทำได้ดีกว่านี้ จึงอธิบายแนวทางใหม่ให้เบเกอร์ และเมื่อถ่ายซ้ำ เขาก็รู้สึกว่านั่นคือเทกที่ดีที่สุด แม้ตอนแรกเบเกอร์จะคิดว่าฉากนี้ดู "เหมือนหุ่นยนต์" ไปหน่อย แต่ในภายหลังเขาก็ตระหนักได้ว่า ตนเองพยายามแสดงเพื่อให้คนดูประทับใจมากเกินไป ทั้งที่จริง ๆ แล้ว "ฉากนี้ไม่ต้องการสิ่งนั้นเลย"
ดรักแมนน์มองว่า เส้นเรื่องของตัวละครโจเอลได้จบสมบูรณ์แล้วหลังจบภาคแรก การเสียชีวิตของโจเอลเป็นแกนหลักของโครงสร้างเนื้อเรื่องใน "เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II" มาตั้งแต่ช่วงเริ่มต้นของการพัฒนา ซึ่งดรักแมนน์ยอมรับว่าเป็นหนึ่งในฉากที่เขียน ซ้อม และถ่ายทำได้ยากที่สุด#เปลี่ยนทาง แม้แนวคิดนี้จะถูกต่อต้านจากภายในในช่วงแรก แต่เมื่อนำไปเชื่อมโยงกับพล็อตเรื่องที่ขยายออกไป ทีมงานก็ยิ่งมั่นใจว่าเป็นสิ่งที่ควรเกิดขึ้น เดิมทีในฉากที่โจเอลกำลังจะตาย เขาถูกเขียนให้เอ่ยชื่อ "ซาราห์" ลูกสาวของเขา แต่ทรอย เบเกอร์เสนอให้เขาเงียบไว้จะดีกว่า ในขณะที่การตายของซาราห์ในภาคแรกมีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างความเศร้า การตายของโจเอลในภาคสองกลับมุ่งกระตุ้นความโกรธแก่ผู้เล่น#เปลี่ยนทาง เดิมทีเอลลีจะไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ และได้รับแจ้งจากทอมมี น้องชายของโจเอลภายหลัง แต่ดรักแมนน์ตัดสินใจให้เอลลีได้เห็นเหตุการณ์ด้วยตนเอง เพื่อถ่ายทอดอารมณ์โกรธของผู้เล่นอย่างเข้มข้น เขาต้องการให้ฉากนี้ดู "น่ารังเกียจ ไร้เกียรติ และน่าอับอาย" ไม่ใช่ฉากที่ดูฮีโร่หรือสง่างาม เดิมทีฉากนี้มีความโหดร้ายกว่านี้ แต่ก็ถูกลดความรุนแรงลงเพราะไม่จำเป็นต้องเน้นเลือดมากนัก#เปลี่ยนทาง ดรักแมนน์คาดไว้แล้วว่าอาจมีปฏิกิริยาเชิงลบตามมา แต่เขาเชื่อว่าการเล่าเรื่องนี้เป็นสิ่งจำเป็น และในฐานะที่นอตีด็อกเป็นสตูดิโอระดับแนวหน้า จึงมีโอกาสรับความเสี่ยงที่สตูดิโออื่นอาจไม่กล้า ในเวอร์ชันแรกของฉาก โจเอลถูกแอ็บบีแทงจากด้านหลังและบิดมีดจนพิการ แต่ทีมงานเลือกเปลี่ยนอาวุธเป็นไม้กอล์ฟแทน เพราะมีดมักจะเชื่อมโยงกับเอลลีมากกว่า อีกทั้งยังได้แรงบันดาลใจบางส่วนจากเหตุการณ์ในวัยเด็กของดรักแมนน์เอง
ซีรีส์โทรทัศน์.
เปโดร ปัสกัล ได้รับบทเป็น "โจเอล" ในซีรีส์ฉบับโทรทัศน์ของช่องเอชบีโอ เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2021 ก่อนหน้านั้นในวันเดียวกัน มีรายงานว่ามาเฮอร์ชาลา อาลี เคยได้รับการเสนอชื่อให้รับบทนี้ หลังจากที่แมตทิว แมกคอนาเฮย์ปฏิเสธ อย่างไรก็ตาม "เดอะฮอลลิวูดรีพอร์เตอร์"ระบุว่า อาลีแม้จะมีการพูดคุยเบื้องต้นเกี่ยวกับบท แต่ข้อตกลงก็ไม่เคยเกิดขึ้น หลังจากซีซันสองของ"เดอะแมนดาลอเรียน"ออกฉาย ปัสกัลก็ว่างจากโปรเจกต์ และได้รับข้อเสนอจากหลายเครือข่ายใหญ่ ก่อนจะเลือก"เดอะลาสต์ออฟอัส" เมซิน และนีล ดรักแมนน์ได้พิจารณาปัสกัลไว้ตั้งแต่แรกแล้ว และเขาตอบรับบทนี้ภายในเวลาไม่ถึง 24 ชั่วโมง โดยได้รับอนุญาตจากผู้ผลิตเดอะแมนดาโลเรียนให้รับงานนี้ได้ มีรายงานว่าเปโดร ปัสกัลได้รับค่าตัวประมาณ 600,000 ดอลลาร์สหรัฐต่อหนึ่งตอน ทำให้เขาเป็นหนึ่งในนักแสดงโทรทัศน์ที่มีรายได้สูงที่สุดในอเมริกา
ทีมผู้สร้างเลือกเปโดร ปัสกัลให้รับบทโจเอล เพราะเขาสามารถถ่ายทอดความแข็งแกร่ง ความเจ็บปวดภายใน และความเปราะบางของตัวละครได้อย่างลึกซึ้ง โดยเฉพาะการเก็บงำความรู้สึกไว้ จนกระทั่งถึงเวลาที่จำเป็นต้องเปิดเผย แม้ปัสกัลจะไม่ใช่เกมเมอร์ เขาก็ได้ดูหลานชายเล่นช่วงต้นของเกมภาคแรก เพราะเขาไม่มีทักษะพอจะเล่นเอง เขารู้สึกว่าโจเอลเป็นตัวละครที่ "น่าประทับใจมาก" แต่ก็รู้สึกกังวลว่าจะเลียนแบบจากเกมมากเกินไป เขาจึงเลือกที่จะ "เว้นระยะอย่างเหมาะสม" และเปิดโอกาสให้ผู้สร้างซีรีส์เป็นผู้กำหนดลักษณะของตัวละครแทน ปัสกัลนำเสียงของโจเอลมาอ้างอิงจากประสบการณ์ส่วนตัวของเขาในช่วงที่เติบโตที่แซนแอนโทนีโอ รัฐเท็กซัส โดยลดความเด่นชัดของสำเนียงภาคใต้ที่มีในเกมลง ทรอย เบเกอร์ ซึ่งได้รับบท "เจมส์" ในตอน "When We Are in Need" กล่าวชื่นชมที่ปัสกัลไม่พยายามเลียนแบบการแสดงของเขาในเกม และมองว่าเขานำเสนอ "ความรู้สึกเฉพาะตัวที่แตกต่างออกไป" สู่บทโจเอลในฉบับซีรีส์
ลักษณะตัวละคร.
ในฉากเปิดเรื่องของ"เดอะลาสต์ออฟอัส" โจเอลถูกนำเสนอในฐานะพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่อ่อนไหวและมีความผูกพันทางอารมณ์อย่างลึกซึ้งกับลูกสาวของเขา แต่หลังจากการสูญเสียลูกและการเผชิญกับเหตุการณ์โหดร้ายตลอด 20 ปีต่อมา เขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง กลายเป็นคนที่ใช้ความรุนแรงในการแก้ปัญหา และลังเลเมื่อถูกขอให้พาเอลลีเดินทาง โจเอลมักถูกมองว่าเป็น "ตัวเอกปฏิลักษณ์" เขาเป็นผู้รอดชีวิตที่แข็งกร้าว ความหมกมุ่นในการเอาชีวิตรอดของเขาถูกผลักดันจากการที่เขาชินชาไปกับความสูญเสีย โดยเฉพาะการสูญเสียลูกสาว หลายปีแห่งการเอาตัวรอดทำให้โจเอลกลายเป็นคนที่รอบคอบ ปฏิบัตินิยม และแทบไม่เปิดเผยอารมณ์ แม้ลึก ๆ แล้วเขายังคงมีบาดแผลในใจและความเปราะบาง เขาหลีกเลี่ยงการผูกพันกับผู้อื่นเพราะกลัวจะต้องสูญเสียอีก ท่าทางการเคลื่อนไหวของเขาแต่ละอย่างสะท้อนถึงอายุและประสบการณ์ที่แบกรับ รวมถึงความรู้สึกผิดจากชีวิตที่ต้องพรากจากคนอื่น เมื่อเรื่องราวดำเนินไป โจเอลเริ่มเปิดใจและอ่อนไหวต่อเอลลีมากขึ้น พูดคุยกับเธอในแบบที่เขาเคยพูดกับลูกสาวเพียงคนเดียว การที่เขาตัดสินใจช่วยเอลลีในตอนจบของเกมภาคแรก แสดงให้เห็นว่าเขาผูกพันกับเธอมากเกินกว่าจะ "ทำสิ่งที่ถูกต้อง" ซึ่งเป็นลักษณะที่มักปรากฏในตัวละครชายที่เป็นวีรบุรุษ การกระทำของเขาถูกตีความต่างกันออกไป บ้างก็มองว่าเป็นการไถ่บาปของเขา ขณะที่อีกฝ่ายกลับมองว่าเป็นการเห็นแก่ตัวล้วน ๆ
การปรากฏตัว.
โจเอลมีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่รัฐเท็กซัส และเป็นพ่อเลี้ยงเดี่ยวในวัยปลายยี่สิบหรือต้นสามสิบ ตอนที่เกิดการระบาดของเชื้อ"คอร์ดิเซปส์"ครั้งแรก เขาหลบหนีออกจากบ้านใกล้ออสตินพร้อมกับทอมมี น้องชาย และซาราห์ ลูกสาววัย 12 ปี แต่ระหว่างทางพวกเขาเกิดการปะทะกับทหาร และซาราห์ถูกยิงจนบาดเจ็บสาหัส ก่อนจะเสียชีวิตในอ้อมแขนของเขา เหตุการณ์นี้ทิ้งร่องรอยความเจ็บปวดลึกไว้ในใจเขา ตลอด 20 ปีหลังจากนั้น โจเอลทำทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อให้รอดชีวิต ในโลกหลังการล่มสลายที่เต็มไปด้วยความโหดร้าย เขายังคงจมอยู่กับความขมขื่นจากการสูญเสียลูกสาว และกลายเป็นผู้รอดชีวิตที่ทั้งแข็งแกร่งทางร่างกายและจิตใจ เขามีสไตล์การต่อสู้ที่ดุดัน รุนแรง และสามารถเอาชนะชายที่อายุน้อยกว่าด้วยการต่อสู้ด้วยมือเปล่าได้อย่างง่ายดาย
ยี่สิบปีหลังจากการตายของซาราห์ โจเอลทำงานเป็นผู้ลักลอบขนของผิดกฎหมายในเขตกักกันเมืองบอสตันซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองแบบเผด็จการทหาร โดยทำงานร่วมกับเทส เพื่อนและหุ้นส่วนของเขา ระหว่างที่กำลังตามหาอดีตผู้ร่วมงานที่ขโมยสินค้าของพวกเขา โจเอลและเทสได้รับมอบหมายจากมาร์ลีน ผู้นำกลุ่มกบฏที่เรียกว่า "ไฟร์ฟลายส์" และคนรู้จักเก่า ให้พาเอลลี เด็กหญิงวัย 14 ปี ไปยังจุดนัดพบ ระหว่างการเดินทาง โจเอลค้นพบว่าเอลลีมีภูมิต้านทานต่อเชื้อรา เมื่อไปถึงจุดหมาย เทสเผยว่าเธอถูกติดเชื้อและขอให้โจเอลไปตามหาทอมมี น้องชายของเขาและอดีตสมาชิกไฟร์ฟลายส์ เพื่อส่งต่อภารกิจต่อไป ตอนแรก โจเอลมีท่าทีเย็นชาและห่างเหินกับเอลลี แต่เมื่อการเดินทางดำเนินไป เขาเริ่มเปิดใจและผูกพันกับเธอมากขึ้น โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาเดินทางไปถึงที่พักของทอมมีในแจ็กสัน โจเอลในตอนแรกพยายามขอให้ทอมมีรับหน้าที่แทน แต่สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจไปต่อด้วยตนเอง ความสัมพันธ์ของทั้งคู่แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นเมื่อโจเอลเกือบเสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บสาหัส และเอลลีเป็นคนดูแลเขาจนรอดมาได้ รวมถึงเหตุการณ์ที่เขาช่วยชีวิตเอลลีจากกลุ่มมนุษย์กินคนในโคโลราโด ท้ายที่สุด โจเอลแสดงให้เห็นถึงความรักและความผูกพันที่เขามีต่อเอลลีอย่างสุดหัวใจ เมื่อเขาตัดสินใจบุกช่วยเธอจากการผ่าตัดโดยแพทย์ของไฟร์ฟลายส์ ซึ่งวางแผนจะนำสมองของเธอไปศึกษาเพื่อสร้างวัคซีน แม้ว่าการกระทำนั้นจะหมายถึงการสูญเสียโอกาสรักษาโลกก็ตาม เพื่อไม่ให้ใครตามล่าเขา เขาฆ่ามาร์ลีนและพาเอลลีหลบหนี ระหว่างทาง เอลลีฟื้นขึ้นมา และโจเอลโกหกเธอว่าแพทย์ยอมแพ้ในการค้นหาทางรักษา เอลลีภายหลังเผชิญหน้ากับเขาเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่โจเอลก็ยืนยันหนักแน่นว่าเขาพูดความจริง
โจเอลและเอลลีเริ่มต้นชีวิตใหม่ร่วมกันที่เมืองแจ็กสันกับทอมมี น้องชายของเขา ในฉากเปิดของ"เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II" โจเอลสารภาพกับทอมมีว่าเขารู้สึกผิดที่โกหกเอลลีเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่โรงพยาบาล เหตุการณ์ย้อนหลังในเกมเผยให้เห็นว่า โจเอลเคยพาเอลลีไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ในวันเกิดของเธอ และในเวลาต่อมา เอลลีได้เดินทางกลับไปยังโรงพยาบาลเองเพื่อตามหาความจริง จนเขาต้องยอมรับสารภาพกับเธอด้วยตนเอง สี่ปีหลังจากเหตุการณ์ในภาคแรก ความสัมพันธ์ของทั้งสองเริ่มตึงเครียด โจเอลสารภาพว่าเขาไม่เสียใจกับการที่เลือกช่วยเอลลีและหยุดยั้งไฟร์ฟลายส์ ขณะที่เอลลีรับปากว่าจะพยายามให้อภัยเขา ในวันถัดมา ระหว่างออกลาดตระเวน โจเอลและทอมมีช่วยชีวิตหญิงแปลกหน้าชื่อแอ็บบีจากฝูงผู้ติดเชื้อ ทั้งสามหนีฝ่าไปจนถึงที่พักของกลุ่มแอ็บบี เมื่อพวกเขาแนะนำตัวกันเสร็จ กลุ่มของแอ็บบีก็เผยธาตุแท้และรุมทำร้ายโจเอลกับทอมมีทันที ปรากฏว่ากลุ่มนี้เคยเป็นอดีตสมาชิกไฟร์ฟลายส์ และปัจจุบันเป็นสมาชิกของกองกำลังติดอาวุธชื่อ Washington Liberation Front (WLF) ซึ่งมีฐานอยู่ที่ซีแอตเทิล เอลลีตามมาถึงแต่ก็ไม่ทันช่วย เธอถูกจับตัวไว้ และต้องทนมองดูแอ็บบีใช้ไม้กอล์ฟทุบโจเอลจนเสียชีวิตอย่างโหดร้าย ภายหลังจึงเปิดเผยว่า พ่อของแอ็บบีคือศัลยแพทย์ของไฟร์ฟลายส์ที่โจเอลฆ่าไปในภาคแรกขณะพยายามช่วยชีวิตเอลลี และกลุ่มของแอ็บบีก็ออกตามล่าเพื่อแก้แค้นมาตลอดหลายปี
การตอบรับ.
ตัวละครโจเอลได้รับเสียงตอบรับในแง่บวกโดยทั่วไป โคลิน โมริอาร์ตีจาก"ไอจีเอ็น" ระบุว่าเขารู้สึกผูกพันกับตัวละครนี้และมองว่าโจเอลเป็นคนที่น่าชื่นชอบ แอนดี เคลลี จาก"คอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์" เขียนว่าโจเอลมี "ความอบอุ่นที่น่ารักในสำเนียงเท็กซัสที่พูดน้อยแต่ชัดเจน" ขณะที่เดวิด ไมเคิลแฮม จาก"เพลย์สเตชันออฟฟิเชียลแมกกาซีน" เปรียบลักษณะความเป็นเท็กซัสของเขาว่าคล้ายกับลูเวลลิน มอส จาก"ล่าคนดุในเมืองเดือด" เจมส์ สเตฟานี สเตอร์ลิง จาก"เดสทรักทอยด์" ก็รู้สึกว่าโจเอลเป็นตัวละครที่น่าชอบ แม้เขาจะหงุดหงิดง่ายและใช้โทนเสียงที่แข็งกระด้างก็ตาม ขณะเดียวกัน โอลี เวลช์ จากยูโรเกมเมอร์ มองว่าเมื่อถึงท้ายเกม ทั้งโจเอลและเอลลีได้เติบโตจากตัวละครที่ดูเหมือน "ภาพจำ" ไปสู่บุคลิกที่มีความลึกและเป็นมนุษย์มากขึ้น ในทางกลับกัน ทอม แม็กเชีย จาก"เกมสปอต" กลับเห็นต่าง โดยเขารู้สึกว่าโจเอลไม่น่าชอบและยากจะเข้าถึงหรือเข้าใจได้
นักวิจารณ์ต่างชื่นชมความสัมพันธ์ระหว่างโจเอลกับเอลลีเป็นอย่างมาก แมตต์ เฮลเกสัน จาก"เกมอินฟอร์มเมอร์" กล่าวว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ "ลึกซึ้งกินใจ" และถูกถ่ายทอดออกมาอย่าง "ประณีตงดงาม" ริชาร์ด มิตเชลล์ จากจอยสติก มองว่ามัน "จริงใจ" และเต็มไปด้วยอารมณ์ ขณะที่โคลิน โมริอาร์ตี จากไอจีเอ็น ระบุว่านี่คือหนึ่งในไฮไลต์ของเกม โอลี เวลช์ จากยูโรเกมเมอร์ ชื่นชมว่าตัวละครทั้งสองได้รับการพัฒนาอย่าง "อดทนและมีทักษะ" ฟิลิป คอลลาร์ จาก"โพลีกอน" เสริมว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่ได้รับแรงเสริมจากบทสนทนาเสริมที่ผู้เล่นสามารถเลือกได้ในเกม คิมเบอร์ลี วอลเลซ จาก"เกมอินฟอร์มเมอร์" ยกให้โจเอลและเอลลีเป็นหนึ่งใน "คู่หูที่ดีที่สุดในเกมปี 2013" โดยเน้นย้ำถึงความห่วงใยและการปกป้องซึ่งกันและกัน ไคล์ ฮิลเลียร์ด จากสื่อเดียวกัน เปรียบเทียบความสัมพันธ์ของทั้งสองกับพรินซ์ และเอลิกาจากเกม"พรินซ์ออฟเปอร์เซีย" (2008) โดยกล่าวว่าทั้งสองคู่ต่างก็มีความรักใคร่ห่วงใยกันอย่างลึกซึ้ง และยกย่อง "จุดไคลแมกซ์ทางอารมณ์" ของ"เดอะลาสต์ออฟอัส" ว่าเหนือกว่าที่เกม"พรินซ์ออฟเปอร์เซีย"ทำได้ เดวิด ไมเคิลแฮม จาก"เพลย์สเตชันออฟฟิเชียลแมกกาซีน" ยังได้ยกให้โจเอลและเอลลีเป็นตัวละครที่ดีที่สุดในเกมบนเพลย์สเตชัน 3
การแสดงของทรอย เบเกอร์ในบทโจเอลได้รับคำชมอย่างล้นหลาม "เอดจ์"ระบุว่า เขาและแอชลีย์ จอห์นสัน (ผู้รับบทเอลลี) "เติมความลึกซึ้งกินใจให้กับบทที่เขียนมาอย่างประณีต" แอนโธนี เซเวอริโน จาก"เพลย์สเตชันไลฟ์สไตล์" กล่าวว่าการแสดงของเบเกอร์ทำให้เขารู้สึกผูกพันกับตัวละคร ขณะที่เจียนคาร์โล วาลเดส จาก"เวนเชอร์บีต" ชื่นชมที่เขาใส่ "รายละเอียดและความซับซ้อน" เข้าไปในบทบาทนี้ จากผลงานใน"เดอะลาสต์ออฟอัส" เบเกอร์ได้รับรางวัลนักพากย์ยอดเยี่ยม (Best Voice Actor) จากงานสไปก์วีจีเอกซ์ และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงยอดเยี่ยมจาก"เดอะเดลีเทเลกราฟ" รางวัล Outstanding Character Performance จากเวที D.I.C.E. Awards ครั้งที่ 17 และรางวัล Performer จาก British Academy Video Games Awards สำหรับบทบาทใน"เดอะลาสต์ออฟอัส พาร์ต II" เบเกอร์ก็ยังได้รับคำชื่นชมคล้าย ๆ กัน อเล็กซ์ เอวาร์ด จาก"เกมส์เรดาร์+" เขียนว่าเบเกอร์ "ขโมยซีนสำคัญหลายฉากในฐานะโจเอล" โดยเพิ่มความซับซ้อนที่ยกระดับตัวละครและความสัมพันธ์ให้ลึกขึ้น อีวาน ลูอิส จาก"เอนเตอร์เทนเมนต์วีกลี" ระบุว่าเบเกอร์ "สมควรได้รับทุกคำชื่นชมจากการแสดงที่บีบหัวใจนี้" ส่วนดอร์นบุช จาก"ไอจีเอ็น" ชื่นชมว่าเบเกอร์ถ่ายทอดความเหนื่อยล้าทางอารมณ์ของโจเอลได้อย่างยอดเยี่ยม จากบทบาทนี้ เบเกอร์คว้ารางวัล Outstanding Supporting Performance in a Drama จากเวที National Academy of Video Game Trade Reviewers Awards และยังได้เข้าชิงรางวัล Performer in a Supporting Role จากงาน British Academy Games Awards ครั้งที่ 17 อีกด้วย
ในฉบับซีรีส์ทางโทรทัศน์ การแสดงของเปโดร ปัสกัลในบทโจเอล และเคมีระหว่างเขากับเบลลา แรมซีย์ ผู้รับบทเอลลี ได้รับคำชื่นชมอย่างล้นหลาม จอห์น นูเจนต์ จาก"เอ็มไพร์" และวาเลอรี เอตเทนฮอฟเฟอร์ จาก"/ฟิล์ม" ต่างยกให้การแสดงครั้งนี้เป็นผลงานที่ดีที่สุดในชีวิตของปัสกัล โดยชื่นชมความสามารถในการถ่ายทอดความรู้สึกที่ละเอียดอ่อนและเปราะบางอย่างหายาก แอ็กเซล เมตซ์ จาก"เทคเรดาร์" ระบุว่าปัสกัลคือ "ตัวตนในโลกจริงของโจเอลที่สมบูรณ์แบบ" มาร์ก ดีแลนีย์ จาก"เกมสปอต" ถึงกับบอกว่าเขาร้องไห้สองครั้งในตอนแรกของซีรีส์ เพราะความสามารถของปัสกัลในการถ่ายทอดหลากหลายมุมของโจเอล แอรอน เบย์น จาก"พุชสแควร์" ก็กล่าวว่าปัสกัลสะท้อนความเจ็บปวดในใจของโจเอลได้อย่างลึกซึ้งโดยไม่ต้องพูดออกมา ในตอนที่ 4 เดวิด โคต จาก"ดิเอ. วี. คลับ" ชื่นชอบอารมณ์อบอุ่นและอารมณ์ขันของโจเอล โดยเฉพาะฉากที่เขาสอนเอลลี ปัสกัลได้รับรางวัลจากหลายเวที อาทิ Astra TV Awards, MTV Movie & TV Awards, People's Choice Awards และ Screen Actors Guild Awards นอกจากนี้ยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอีกหลายรางวัล เช่น Golden Globe Awards, Television Critics Association Awards และ Primetime Emmy Awards ถึงสองสาขาอีกด้วย