pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  หรือชื่ออย่างไม่เป็นทางการคือ Sasin School of Management เป็นสถาบันที่เปิดทำการเรียนการสอนในระดับบัณฑิตศึกษา (หลักสูตรนานาชาติ) ทางด้านบริหารธุรกิจ การตลาด การจัดการ และสาขาที่เกี่ยวข้อง โดยความร่วมมือกันระหว่าง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย The Kellogg School of Management ของมหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น และ Wharton School ของมหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย นอกจากนี้ สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์ยังเป็นสถาบันแห่งแรกในไทยที่ได้รับการรับรองจากสมาคมเพื่อพัฒนาวิทยาลัยธุรกิจ (Association to Advance Collegiate Schools of Business) ด้วย
ประวัติ.
ในการประชุมเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2525 สภาจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้มีมติให้จัดตั้ง "สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย" ขึ้น ต่อมา ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530 พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนาม "ศศินทร์" เป็นชื่อสถาบัน โดยมีที่มาจากคำในภาษาสันสกฤต 2 คำ ได้แก่ "ศศ" หมายถึง กระต่าย ซึ่งเป็นปีนักษัตรที่พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชสมภพ และ "อินทร์" หมายถึง หัวหน้าหรือผู้เป็นใหญ่ ดังนั้น ศศินทร์ จึงหมายความว่า หัวหน้าของเหล่ากระต่าย นอกจากนี้ ยังพระราชทานนาม "ศศปาฐศาลา" เป็นชื่ออาคารเรียน และ "ศศนิเวศ" เป็นชื่อหอพักนานาชาติด้วย
นอกจากนี้ สถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์ยังเปิดศูนย์การเรียนรู้นานาชาติขึ้นซึ่งตั้งอยู่ที่ ตำบลโคกกลอย อำเภอตะกั่วทุ่ง จังหวัดพังงา โดยได้รับพระราชทานชื่อจากพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ว่า "ศศภูมิ" ซึ่งหมายความว่า ที่อยู่หรือแผ่นดินของกระต่าย
Sasin Japan Center (SJC).
Sasin Japan Center (SJC) เป็นศูนย์ที่ปรึกษาด้านธุรกิจ ด้านการจัดการในรูปแบบของการจัดอบรม สัมมนา การศึกษาและวิจัยความเป็นไปได้ของการตลาด และการลงทุนของธุรกิจทุกประเภท รวมทั้งบทบาทในการเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างนักลงทุนญี่ปุ่นกับภาคธุรกิจต่าง ๆ ในประเทศไทย สำหรับการวิจัยและพัฒนานั้น SJC ได้รับความร่วมมือจาก JMAC (Japan Management Association Consulting) ซึ่งเป็นหน่วยงานที่ให้คำปรึกษาด้านธุรกิจที่มีชื่อเสียงและใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น
Sasin Sustainability and Entrepreneurship Center (SEC).
Sasin Sustainability and Entrepreneurship Center (SEC) เป็นศูนย์สนับสนุนการสร้างธุรกิจ และพัฒนาผู้นำอย่างยั่งยืน ตามแนวนโยบานเศรษฐกิจพอเพียงของพระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร
เวลโคร

เวลโคร  มีชื่อทางการว่า Velcro IP Holdings LLC และชื่อทางการค้าว่า Velcro Companies เป็นบริษัทเอกชนอังกฤษที่ก่อตั้งโดยจอร์จ เดอ เมสทรัล วิศวกรไฟฟ้าชาวสวิสในคริสต์ทตวรรษ 1950 ถือเป็นผู้ผลิตดั้งเดิมของ hook-and-loop fastener ที่เดอ เมสทรัลคิดค้นขึ้น แถบสำหรับปะยึด มีลักษณะข้างหนึ่งเป็นแถบตะขอ อีกข้างหนึ่งเป็นแถบห่วง ภาษาไทยเรียกแถบชนิดนี้ว่า "ตีนตุ๊กแก" หรือ "แถบหนามเตย"
ประวัติ.
จอร์จ เดอ เมสทราล (Georges de Mestral) นักวิศวกรรมไฟฟ้าชาวสวิส คิดค้นแถบหนามเตยครั้งแรกใน ค.ศ. 1941 ขณะที่เขาเดินบนเทือกเขาแอลป์ และคิดว่าทำไมเมล็ดเบอร์ด็อกติดที่ถุงเท้าและเสื้อโค้ททำด้วยผ้าขนสัตว์ และ Milka สุนัขของเขาด้วย เขาค้นพบว่าสิ่งนี้สามารถกลายเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ได้ เขาจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1955 และภายหลังปรับปรุงและพัฒนาสิ่งนี้จนออกขายในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950
เดอ เมสทรัสตั้งชื่อมันว่า "Velcro"; ซึ่งเป็นคำประสมภาษาฝรั่งเศสสองคำคือ "velours" ('ผ้ากำมะหยี่') กับ "crochet" ('ห่วง')
ส่วนประกอบ.
เวลโคร ประกอบจากแถบ 2 ด้านคือ ด้านที่เป็นขอเกี่ยว ซึ่งเป็นแผ่นที่เต็มไปด้วยขอเกี่ยวพลาสติกเล็ก ๆ จำนวนมาก และอีกด้านที่เป็นห่วง ทำจากเส้นใยพลาสติกวงเป็นห่วงเล็ก ๆ จำนวนมาก. นอกจากนี้แล้ว เวลโครยังอาจเป็น ตะขอทั้งสองด้าน กลุ่มคนบางกลุ่มเรียกด้านทั้งสองของเวลโคร นี้ว่า "posi-cro and neg-cro" แต่ก็ไม่มีใครรู้เป็นที่แน่นอนว่าด้านไหนชื่ออะไร เมื่อด้านทั้งสองของเวลโครนี้ถูกประกบกดเข้าด้วยกัน ด้านที่เป็นขอก็จะเกี่ยวห่วงของอีกด้าน ซึ่งทำให้ด้านทั้งสองประกบติดกัน เมื่อทำการดึงด้านทั้งสองให้หลุดจากกันจะมีเสียงดังคล้ายผ้าฉีกขาด เนื่องจาก "เวลโคร" นี้เป็นชื่อจดทะเบียนทางการค้า ชื่อโดยทั่วไปที่ใช้เรียกอุปกรณ์นี้คือ "hook and loop" แต่ชื่อ "เวลโคร" นี้เป็นคำที่ได้รับความนิยมมากกว่า คนโดยทั่วไปจึงใช้คำ "เวลโคร" นี้เป็นคำติดปากใช้หมายถึงอุปกรณ์นี้โดยทั่วไป
การใช้งาน.
ความแน่นเหนียวในการเกาะติดของแถบเวลโครนี้ขึ้นอยู่กับ ลักษณะการเกาะของขอเกี่ยวว่าเข้าไปเกี่ยวห่วงได้ดีขนาดไหน และ ขึ้นอยู่กับลักษณะของแรงในการดึงจากกัน ถ้าหากแถบเวลโครนี้ใช้การยึดติดวัสดุผิวแข็งเกร็ง แรงยึดเหนี่วจะแน่นเป็นพิเศษ ทั้งนี้เนื่องมาจากลักษณะของแรงในการดึงออกนั้นจะกระจายออกอย่างสม่ำเสมอเป็นบริเวณกว้าง คือต้องดึงให้ขอเกี่ยวเป็นจำนวนมากหลุดออกพร้อมกัน ส่วนการปะติดนั้นอาจทำให้เกาะเกี่ยวได้แน่นหนาขึ้นด้วยการใช้การสั่นสะเทือนเข้าช่วย 
ในทางตรงกันข้าม หากแถบเวลโครนี้ใช้ในการยึดวัสดุที่อ่อนตัว โค้งงอได้ การดึงให้แถบเวลโครหลุดจากกันก็จะง่ายขึ้น โดยเป็นการดึงในลักษณะเดียวกับการปอก หรือ ลอกออก ซึ่งเป็นการทำให้ขอเกี่ยวหลุดออกที่ละน้อย หากการดึงเป็นการดึงในลักษณะให้หลุดพร้อม ๆ กันในแนวขนานกับแถบ ก็จะต้องใช้แรงดึงมากในลักษณะเดียวกับวัสดุผิวแข็งเกร็ง
วิธีการในการเพิ่มความแน่นของการยึดเกาะด้วยเวลโคร ซึ่งมีแถบใดแถบหนึ่ง หรือทั้งสองแถบติดกับวัสดุอ่อนตัว คือ
ข้อดี และ ข้อเสีย.
ข้อเสียของเวลโครคือ แถบเวลโครนี้มักจะเกาะเอาเศษผม เส้นใย และ สิ่งสกปรกต่าง ๆ มาติด และห่วงที่ใช้งานมาระยะหนึ่งนั้นมักจะยืดออก หรือ ขาด ความสามารถในการยึดเกาะก็จะลดลงตามอายุการใช้งาน นอกจากนั้นแถบเวลโครยังอาจเกี่ยวกับเสื้อผ้า ที่มีลักษณะเป็นเส้นใย และอาจทำให้เกิดความเสียหายได้ในขณะดึงออก เสียงดังในขณะดึงออกจากกันนั้นทำให้เวลโครไม่เหมาะกับการใช้งานบางประเภท เช่น เสื้อผ้าและอุปกรณ์ทางการทหาร แต่เสียงดังนี้ก็มีประโยชน์ในการเตือนภัยจากการถูกล้วงกระเป๋าเช่นกัน 
ความแข็งแรงในการยึดติดของแถบเวลโครนั้น ขึ้นกับพื้นที่สัมผัสของแถบทั้งสอง มีการสร้างชุดเวลโครซึ่งสามารถยึดคนให้ติดกับผนังที่ปกคลุมด้วยเวลโครนี้
มาดริด

มาดริด  เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศสเปน มีประชากรอาศัยในตัวเมืองประมาณ 3.2 ล้านคน (ตัวเลขเมื่อปี 2005) และประชากรในเขตเมืองทั้งหมดประมาณ 6 ล้านคน (ตัวเลขเมื่อปี 2006) มาดริดยังเป็นเมืองหลักของจังหวัดมาดริดด้วย
กีฬา.
ทีมฟุตบอลประจำกรุงมาดริดมี 4 ทีม คือ เรอัลมาดริด (Real Madrid) อัตเลติโกเดมาดริด (Atlético de Madrid) ราโยบาเยกาโน (Rayo Vallecano) และเฆตาเฟ (Getafe Club de Futbol)
มาดริดเป็นหนึ่งในห้าเมืองที่ลงแข่งขันการเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2012 ซึ่งแพ้ให้กับกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร
ทฤษฎีบทห้าสี

ทฤษฎีบทห้าสี (five color theorem) ในทางทฤษฎีกราฟ กล่าวว่า แผนที่สามารถระบายสีได้ด้วยสีไม่เกินห้าสี ที่จริงแล้วมันเป็นจริงโดยอัตโนมัติตามทฤษฎีบทสี่สีอยู่แล้ว แต่ทฤษฎีบทนี้มีความน่าสนใจตรงที่มันสามารถพิสูจน์ได้ง่ายกว่ามาก
บทพิสูจน์โดยสังเขป.
เนื่องจากแผนที่ทุก ๆ อัน สามารถนำมาเขียนใหม่เป็นกราฟเชิงระนาบได้ จึงเพียงพอที่จะพิสูจน์ว่า กราฟเชิงระนาบ G ทุกกราฟสามารถระบายจุดยอดได้ด้วยสีไม่เกิน 5 สี โดยจุดยอดที่มีเส้นเชื่อมถึงกัน จะต้องไม่เป็นสีเดียวกัน
ทฤษฎีนี้ใช้ความจริงที่ว่า กราฟเชิงระนาบทุกกราฟต้องมีอย่างน้อย 1 จุดยอด ที่มีดีกรีไม่เกิน 5 (วิธีการพิสูจน์วิธีหนึ่ง คือ การใช้ลักษณะเฉพาะของออยเลอร์) 
ให้ v คือ จุดยอดที่มีดีกรีไม่เกิน 5 นี้ เราสามารถลบ v ออกจาก G และอ้างโดยอุปนัยว่า G−{v} สามารถระบายได้ด้วยสีไม่เกิน 5 สี จากนั้นนำ v ใส่กลับเข้ามาแล้วระบายสีให้กับมัน ถ้าเราไม่สามารถระบายสี v ได้ด้วยสีใดสีหนึ่ง แสดงว่า v เชื่อมอยู่กับจุดยอด 5 จุด ที่มีสีต่างๆกัน ให้จุด 5 จุดนี้ชื่อ v1, v2, v3, v4, v5 ตามลำดับเข็มนาฬิกา (ลำดับนี้สามารถขึ้นอยู่กับวิธีการที่เราวาดรูปกราฟ G) และสมมติให้จุดยอดเหล่านี้มีสี 1, 2, 3, 4, 5 ตามลำดับ
เปลี่ยนสี v1 ให้เป็น 3 แล้วเปลี่ยนสีจุดยอดทุกอันที่ชน (การชนในที่นี้ คือ มีสีซ้ำกันและมีเส้นเชื่อมต่อถึงกันอยู่) ให้มีสี 1 จากนั้นเปลี่ยนจุดยอดทุกอันที่ชนกับสี 1 นี้ ให้เป็นสี 3 ทำลักษณะเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งไม่มีการชนเกิดขึ้นอีก หากการทำเช่นนี้ไม่ได้ไปเปลี่ยนสี v3 เราจะสามารถระบายสี 1 ลงบน v ได้ แต่หาก v3 ถูกเปลี่ยนสี แสดงว่ามีวิถีที่ประกอบด้วยจุดยอดที่มีสี 1 และ 3 เท่านั้น เชื่อม v1 กับ v3 อยู่ (ดูรูปประกอบ)
เปลี่ยนสีของ v2 ให้เป็น 4 โดยใช้วิธีการเดียวกับการเปลี่ยนสีของ v1 เราแน่ใจว่า v4 จะไม่ถูกเปลี่ยนสีเป็น 2 มิฉะนั้นแล้ววิถีที่มีจุดยอดสี 2 และ 4 เท่านั้น ที่เชื่อมระหว่าง v2 กับ v4 จะตัดกับวิถีที่เชื่อม v1 กับ v3 ที่ได้กล่าวก่อนหน้านี้ ซึ่งขัดกับความเป็นระนาบของ G (ดูรูปประกอบ) ดังนั้น เราสามารถระบาย v ด้วยสี 2 ได้
มาตรรายรับและผลผลิตของประเทศ

มาตรวัดรายรับและผลผลิตของประเทศ  เป็นเครื่องมือทางเศรษฐศาสตร์ เพื่อประมาณมูลค่าของสินค้าและบริการภายในระบบเศรษฐกิจ ในการคำนวณใช้ระบบของ บัญชีประชาชาติ หรือ การทำบัญชีประชาชาติ ที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1940 มาตรวัดที่ใช้ทั่วไปคือ ผลิตภัณฑ์มวลรวมประชาชาติ (Gross National Product, GNP) ผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ (Gross domestic product, GDP) รายได้มวลรวมประชาชาติ (Gross National Income, GNI) ผลิตภัณฑ์ประชาชาติสุทธิ (Net National Product, NNP) และ รายได้ประชาชาติสุทธิ (Net National Income, NNI)
ผลผลิตมวลรวมประชาชาติ.
ผลผลิตมวลรวมประชาชาติ หรือ จีเอ็นพี (Gross national product, GNP) คือมาตรวัดผลผลิตทางเศรษฐกิจภายในดินแดนใด ๆ ในเชิงของทุนการคลัง ในช่วงเวลาหนึ่ง ผลิตภัณฑ์มวลรวมเป็นหนึ่งในมาตรวัดรายรับและผลผลิตของประเทศ
หญ้า

หญ้า เป็นวงศ์ของพืชดอกใบเลี้ยงเดี่ยวที่มีจำนวนมากและมีแทบทุกหนแห่ง โดยมีประมาณ 780 สกุลและประมาณ 12,000 สปีชีส์ ทำให้หญ้าเป็นที่ใหญ่เป็นอันดับ 5 โดยเป็นรองเพียงวงศ์ทานตะวัน, วงศ์กล้วยไม้, วงศ์ถั่ว และวงศ์เข็ม
หญ้าเป็นวงศ์พืชที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจมากที่สุด โดยสามารถนำธัญพืช เช่น ข้าวโพด, ข้าวสาลี, ข้าว, ข้าวบาร์เลย์ และข้าวฟ่าง ไปผลิตอาหารหลักหรือให้อาหารสัตว์ที่ผลิตเนื้อได้ พวกมันให้พลังงานทางอาหารมากกว่าครึ่งหนึ่ง (51%) ของพลังงานทางอาหารทั้งหมด ผ่านการบริโภคของมนุษย์โดยตรง แบ่งเป็นข้าว 20%, ข้าวสาลี 20%, ข้าวโพด 5.5% และธัญพืชอื่น ๆ 6% สมาชิกวงศ์หญ้าบางส่วนใช้เป็นวัสดุก่อสร้าง (ไม้ไผ่, มุงจาก และฟาง) ในขณะที่บางส่วนเป็นเชื้อเพลิงชีวภาพ ผ่านการแปลงข้าวโพดเป็นเอทานอล
ทุ่งหญ้าอย่างสะวันนาและแพรรีที่มีหญ้าเป็นส่วนใหญ่ ประมาณการว่าครอบคลุมไปถึง 40.5% ของพื้นที่ผิวโลก (ไม่นับกรีนแลนด์และแอนตาร์กติกา) หญ้ายังมีส่วนสำคัญต่อพืชพรรณในสภาพแวดล้อมต่าง ๆ ซึ่งรวมไปถึง พื้นที่ชุ่มน้ำ, ป่า และทุนดรา
ถึงแม้ว่าโดยทั่วไปจะเรียกหญ้าทะเล, กก และวงศ์กกเป็น "หญ้า" แต่ทั้งหมดอยู่นอกวงศ์นี้ โดยกกและวงศ์กกมีความคล้ายคลึงกับหญ้าตรงที่อยู่ในอันดับ Poales แต่หญ้าทะเลอยู่ในอันดับ Alismatales อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดอยู่ในกลุ่มพืชใบเลี้ยงเดี่ยว
ศัพทมูลวิทยา.
จอห์น เฮนด์ลีย์ บาร์นฮาร์ตเป็นผู้คิดค้นศัพท์ Poaceae ใน ค.ศ. 1895#เปลี่ยนทาง โดยอิงจากชื่อเผ่า Poeae ที่รอเบิร์ต บราวน์อธิบายไว้ใน ค.ศ. 1814 และสกุล "Poa" ที่คาร์ล ลินเนียสอธิบายไว้ใน ค.ศ. 1753 ศัพท์นี้มาจากภาษากรีกโบราณว่า
หนู

หนู เป็นสกุลของสัตว์ฟันแทะ ที่อยู่ในวงศ์ Muridae ใช้ชื่อสกุลว่า "Rattus" มีการกระจายพันธุ์อยู่ในซีกโลกที่เรียกว่า "โลกเก่า" อันได้แก่ ทวีปเอเชีย, ยุโรป และแอฟริกา 
ตัวเมียเข้าสู่วัยเจริญพันธุ์เมื่ออายุได้ 2–3 เดือน ในขณะที่ตัวผู้อายุ 3 เดือนขึ้นไป
พาหะนำโรค.
หนูถูกระบุว่า เป็นพาหะนำโรค 5 โรค ได้แก่
โดยการขุดค้นทางซากดึกดำบรรพ์ที่เป็นฟันของหนูในแถบประเทศตะวันออกกลางที่ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน พบว่า หนูได้คุกคามโดยเข้ามาอยู่ในชุมชนมนุษย์เพื่อคุ้ยหาอาหารตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์เป็นระยะเวลาไม่ต่ำกว่า 15,000 ปีมาแล้ว 
หมายเหตุ.
คำว่า "หนู" ซึ่งเป็นชื่อสามัญในภาษาไทยยังใช้รวมความถึงสัตว์ฟันแทะจำพวกอื่นที่อยู่ในสกุลอื่น หรือแม้แต่วงศ์อื่นได้ด้วย เช่น หนูพุกใหญ่ ("Bandicota indica"), หนูขนเสี้ยนเขาหินปูน ("Niviventer hinpoon"), หนูหริ่งบ้าน ("Mus musculus") หรือหนูตะเภา ("Cavia porcellus") ที่อยู่ในวงศ์ Caviidae ได้ด้วย หากแต่หนูในสกุล "Rattus" และในวงศ์ Muridae นี้ เป็นหนูที่มนุษย์คุ้นเคยที่สุด อย่างน้อยมี 3 ชนิดที่สามารถพบได้ตามบ้านเรือนของมนุษย์ คือ หนูท้องขาว ("Rattus rattus"), หนูบ้าน ("R. norvegicus") และหนูจี๊ด ("R. exulans")
อิเล็กโตรเนกาทิวิตี

อิเล็กโตรเนกาติวิตี (<math>\chi</math>, สภาพไฟฟ้าลบ) เป็นค่าที่แสดงถึงความสามารถของอะตอมในการที่จะดึงอิเล็กตรอนเข้าหาตัวเองเมื่อเกิดพันธะเคมี (chemical bond) ทั้งนี้ มีการเสนอวิธีการแสดงอิเล็กโตรเนกาทิวิตีหลายวิธี อาทิ เพาลิง สเกล (Pauling scale) ถูกเสนอในปี ค.ศ. 1932 มูลลิเกน สเกล (Mulliken scale) ถูกเสนอในปี ค.ศ. 1934 และ ออลล์เรด-โรโชสเกล (Allred-Rochow scale)
<math>\chi_{\rm A} - \chi_{\rm B} = ({\rm eV})^{-1/2} \sqrt{E_{\rm d}({\rm AB}) - [E_{\rm d}({\rm AA}) + E_{\rm d}({\rm BB})]/2}</math>
การคำนวณความต่างของอิเล็กโทรเนกาทิวิตีของ "เพาลิง" ระหว่างอะตอม A และอะตอม B.
เมื่อพลังงานพันธะ, "E"d ของพันธะ A–B, A–A และ B–B ในหน่วย อิเล็กตรอนโวลต์, ค่า (eV)–½ แสดงเพื่อเลี่ยงการพิจารณาหน่วย เช่น ความต่างของอิเล็กโทรเนกาทิวิตีโดยเพาลิงระหว่างไฮโดรเจนและโบรมีน เท่ากับ 0.73 (พลังงานพันธะ: H–Br, 3.79 eV; H–H, 4.52 eV; Br–Br 2.00 eV)
แนวโน้มของอิเล็กโตรเนกาทิวิตี.
ธาตุเคมี แต่ละตัวจะมีคุณลักษณะที่มีค่า อิเล็กโตรเนกทิวิตี ระหว่าง 0 ถึง 4 เพาลิง สเกล โดยทั่วไประดับขั้นของ อิเล็กโตรเนกาทิวิตี จะลดลงตามหมู่ของธาตุในตารางธาตุ และเพิ่มขึ้นตามคาบในตารางธาตุ ดังตารางธาตุ
ดังแสดงข้างล่างนี้
→ รัศมีอะตอม ลดลง → พลังงานไอออไนเซชัน เพิ่มขึ้น → อิเล็กโตรเนกทิวิตี เพิ่มขึ้น →
ค่าอิเล็กโตรเนกาติวิตีที่แสดงเป็นค่าของธาตุในสถานะออกซิเดชันทั่วไป ดูเพิ่มเติม อิเล็กโตรเนกาทิวิตีของธาตุ (หน้าข้อมูล)
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
นักพิสูจน์ท้าทดลอง

นักพิสูจน์ท้าทดลอง  คือรายการโทรทัศน์ของอเมริกาซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการทดลองวิทยาศาสตร์ ออกฉายในช่อง Discovery Channel ทางทรูวิชั่นส์ ดำเนินรายการโดยแอดัม แซวิจ (Adam Savage) และเจมี ไฮน์แมน (Jamie Hyneman) สองผู้เชี่ยวชาญด้านการแสดงผลพิเศษที่พยายามที่จะพิสูจน์มูลความจริง และฐานความเป็นไปได้ของตำนานพื้นบ้าน และเรื่องเล่าขานที่ถูกบอกเล่าต่อกันไปปากต่อปาก
รูปแบบรายการ.
แอดัมและเจมีเป็นผู้ทำการทดลอง เพื่อพิสูจน์ตำนานหรือเรื่องเล่าขานที่โด่งดัง ว่าเป็นไปได้หรือ "มั่วนิ่ม" (Busted) โดยใช้ความรู้ทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ และประสบการณ์เฉพาะทางของพวกเขา ในการสร้างอุปกรณ์เพื่อดำเนินการทดลอง ซึ่งถ้าในกรณีทดลองที่มีร่างกายมนุษย์เข้ามาเกี่ยวข้อง พวกเขาจะใช้หุ่นทดสอบการชน ที่พวกเขาตั้งชื่อว่าบัสเตอร์ (Buster) หรือเจลาตินทดสอบการยิง สารคล้ายวุ้นซึ่งถูกใช้ในการจำลองร่างกายหรืออวัยวะบางส่วนของมนุษย์ หุ่นบัสเตอร์ได้รับการซ่อมแซม ต่อเติม หรือสร้างบางส่วนขึ้นมาใหม่หลายครั้งด้วยกัน (โดยไม่เปลี่ยนหุ่นเลย) โดยมีอยู่หนึ่งหรือสองการทดลองด้วยกันที่เกือบทำลายมันไปอย่างสิ้นเชิง เนื่องจากมีอยู่หลายการทดลองด้วยกันที่เกี่ยวกับวัตถุระเบิด ซึ่งทำให้ผลการทดลองนั้นค่อนข้างยับเยิน และเมื่อการทดลองนั้นถูกพิสูจน์แล้วว่าไม่สามารถเกิดขึ้นได้, พวกเขาก็มักที่จะออกนอกลู่นอกทางการทดลองเพื่อที่จะทำให้มันได้ผลดังที่พวกเขาต้องการเท่าที่จะทำได้ (เช่น ถ้าระเบิดสองกิโลกรัมไม่ระเบิดวัตถุ ตามที่สถานการณ์กำหนดและพวกเขาพิสูจน์แล้วว่าเป็นไปไม่ได้ พวกเขาก็จะเพิ่มแรงระเบิดเป็นสิบกิโลกรัมเป็นต้น) ซึ่งนำไปสู่ความตลกขบขันซึ่งเป็นจุดเด่นของรายการนี้
แอดัมและเจมียังมีทีมเล็ก ๆ คอยช่วยเหลือในงานที่ต้องใช้คนมากกว่าสองคน ทีมนี้มักถูกเรียกว่า "ทีมผู้สร้าง" หรือ "มิทบิลเดอส์" (MythBuilders) โดยในบางครั้ง พวกเขาจะทดลองกันเองโดยไม่มีทั้งเจมีและแอดัม ระหว่างฤดูที่สองของรายการสมาชิกของทีมประกอบด้วย :
โดยในระหว่างฤดูที่สองและสาม สกอตตี แชปแมนลาออกจากรายการเพื่อที่จะ "ไปใช้ชีวิต" (ตามที่เธอกล่าว) เธอถูกแทนด้วยแกรนต์ อิมาฮารา (Grant Imahara) ในสองฤดูแรก ในบรรดาทีมงานของรายการ ยังมีตำแหน่งพิเศษที่ถูกเรียกว่า "มิทเทิร์น" (Mythtern) (คำประสมของคำว่า myth ซึ่งแปลว่าตำนาน และ tern ซึ่งแปลว่านกส่งสาร) ซึ่งทำหน้าที่ตั้งแต่การเป็นผู้ค้นคว้าตำนานไปจนถึงนักพิสูจน์คนที่สาม ผู้ที่เป็นมิทเทิร์นคือคริสติน เชมเบอร์เลน (Christine Chamberlain) เธอลาออกในปลายฤดูที่สอง เนื่องจากเพิ่งแต่งงานและต้องการใช้เวลากับครอบครัวใหม่ให้มากขึ้น
อีกบุคลากรที่มักปรากฏตัวบ่อย ๆ ในรายการคือเฮทเธอร์ โจเซฟ-วิธแธม (Heather Joseph-Wittham) ซึ่งเป็นผู้อธิบายที่มาที่ไปของตำนานแต่ละตำนานที่ถูกนำเสนอในรายการ
ทีมงานนักพิสูจน์มักดำเนินการทดลองอยู่ในบริเวณเมืองแซนแฟรนซิสโก ส่วนใหญ่มักจะทดลองที่บริษัท M5 Industries ของเจมี หรือถ้าการทดลองนั้น ๆ ต้องการพื้นที่ปลอดภัยที่กว้างขวาง พวกเขาก็จะไปทดลองกันที่สถานีอากาศยานนาวีแอละเมดา (Naval Air Station Alameda)
สมมติฐานความต่อเนื่อง

สมมติฐานความต่อเนื่อง  คือ สมมติฐานเกี่ยวกับขนาดของเซตอนันต์. เกออร์ก คันทอร์ ได้วางพื้นฐานเกี่ยวกับจำนวนเชิงการนับเพื่อเปรียบเทียบขนาดของเซตอนันต์ เขาได้แสดงให้เห็นว่าเซตของจำนวนเต็มมีขนาดเล็กกว่าเซตของจำนวนจริง สมมติฐานความต่อเนื่องกล่าวว่า
ไม่มีเซตใดมีขนาดอยู่ระหว่างเซตของจำนวนเต็ม กับเซตของจำนวนจริง
หรือกล่าวในเชิงคณิตศาสตร์ได้ว่า ถ้าให้จำนวนเชิงการนับของจำนวนเต็ม <math>|\mathbb{Z}|</math> คือ <math>\aleph_0</math> (อะเลฟศูนย์) และ จำนวนเชิงการนับของจำนวนจริง <math>|\mathbb{R}|</math> คือ <math>2^{\aleph_0}</math> แล้ว สมมติฐานความต่อเนื่องกล่าวว่า
<math>\nexists \mathbb{A}: \aleph_0 < |\mathbb{A}| < 2^{\aleph_0}</math>
สมมติฐานภาวะต่อเนื่อง.
ถ้าเซต "S" เป็นเซตที่ขัดแย้งกับสมมติฐานความต่อเนื่องแล้ว เราจะไม่สามารถจับคู่หนึ่งต่อหนึ่งระหว่างสมาชิกของเซต "S" กับ สมาชิกของเซตจำนวนเต็มได้ เพราะว่าจะมีสมาชิกของเซต "S" "เหลืออยู่"เสมอ. ในทางเดียวกัน เราจะไม่สามารถจับคู่หนึ่งต่อหนึ่งระหว่างสมาชิกของเซต "S" กับ สมาชิกของเซตจำนวนจริงได้ เพราะว่าจะมีสมาชิกของเซตจำนวนจริง"เหลืออยู่"เสมอ
โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท

โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท  เป็นอนุกรมเคมี ในตารางธาตุ
ประกอบด้วยธาตุเคมี ใน หมู่ที่ 2 ได้แก่
โลหะแอลคาไลน์เอิร์ท เป็นธาตุที่มีความว่องไวในการทำปฏิกิริยาสูง แต่น้อยกว่าโลหะหมู่ 1 
มีความหนาแน่น, ความแข็ง, จุดเดือด และจุดหลอมเหลว สูงกว่าธาตุหมู่ 1 เป็นไอออนที่มีประจุ +2
เหตุระเบิดในลอนดอน 21 กรกฎาคม 2548

ในวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 ได้เกิดเหตุระเบิดเล็ก ๆ ต่อเนื่องสี่ครั้ง ที่กรุงลอนดอน เหตุการณ์ครั้งนี้เกิดขึ้นสองอาทิตย์ถัดจากเหตุระเบิดที่ลอนดอน วันที่ 7 กรกฎาคม 2548 โดยทั้งหมดเกิดขึ้นในช่วงกลางวัน ณ สถานีรถไฟใต้ดินเชพเฟิร์ดส์บุช, สถานีรถไฟใต้ดินวอร์เรนสตรีท และสถานีรถไฟใต้ดินโอวอล และบนรถประจำทางสาย 26 บริเวณ เบธนาล กรีน
มีรายงานจากตำรวจว่า การระเบิดสามครั้งที่ลอนดอน อันเดอร์กราวน์ดนั้น เกิดขึ้นแทบจะในเวลาเดียวกัน และทำให้เกิดการระงับการใช้งานระบบรถไฟสายใกล้เคียงชั่วคราว ทางตำรวจได้ให้ข้อมูลว่า ระเบิดในที่เกิดเหตุนั้น มีเป้าหมายเพื่อจะทำให้เกิดความเสียหายในระดับกว้าง แต่โชคดีที่ส่วนที่ระเบิดนั้นเป็นแค่อุปกรณ์จุดระเบิดเท่านั้น   ความเสียหายที่เกิดขึ้นจึงเล็กน้อย มีรายงานผู้บาดเจ็บแค่คนเดียว   ข้อมูลเกี่ยวกับผู้วางระเบิดนั้นยังไม่ทราบ และทางตำรวจกล่าวว่าการจับกุมสองครั้งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น ไม่เกี่ยวข้องโดยสิ้นเชิงกับการระเบิด
ส้ม

ส้ม เป็นไม้พุ่มหรือไม้ต้นขนาดเล็กหลายชนิด เป็นพืชใบเลี้ยงคู่ สกุล "Citrus" วงศ์ Rutaceae มีด้วยกันนับร้อยชนิด เติบโตกระจายอยู่ทั่วโลก โดยมากจะมีน้ำมันหอมระเหยในใบ ดอก และผล และมีกลิ่นฉุน หากนำใบขึ้นส่องกับแสงแดด จะเห็นจุดเล็กๆ เต็มไปหมด ซึ่งจุดเหล่านั้นก็คือแหล่งน้ำมันนั่นเอง ส้มหลายชนิดรับประทานได้ ผลมีรสเปรี้ยวหรือหวาน มักจะมีแคลเซียม โปแทสเซียม วิตามินเอ และ วิตามินซี มากเป็นพิเศษ ถ้าผลไม้จำพวกนี้มี มะ อยู่หน้า ต้องตัดคำ ส้ม ออก เช่น ส้มมะนาว ส้มมะกรูด เป็น มะนาว มะกรูด
อนุกรมวิธานของส้มนั้น มีความยุ่งยากและสับสนมาช้านาน และเป็นที่ถกเถียงในการจำแนกและตั้งชื่อชนิด (สปีชีส์) ของส้มอยู่เสมอ และการจำแนกกลุ่มยังขึ้นกับนักอนุกรมวิธานด้วย เช่น สวิงเกิล (Swingle) จำแนกได้ 16 ชนิด, ทานาคา (Tanaka) จำแนกได้ 162 ชนิด และฮอจสัน (Hodgson) จำแนก 36 ชนิด ขณะที่บางท่านเสนอว่าส้มทั้งหลายจัดเป็นพืชชนิดเดียวกัน ที่สามารถผสมพันธุ์ระหว่างกันได้ ขณะเดียวกัน การจำแนกอย่างละเอียดของทานาคา ก็สร้างความสำเร็จได้ เนื่องจากพบในภายหลังว่า บางชนิดเป็นเพียงการผสมข้ามสายพันธุ์เท่านั้น ด้วยเหตุนี้จึงไม่แปลกหากเราจะพบชื่อวิทยาศาสตร์ของส้มหลายชนิดที่แตกต่างกัน ดังนั้นเพื่อความแน่นอน จึงมักจะระบุถึงนักอนุกรมวิธานผู้จำแนกเอาไว้ด้วยพืชตระกูลส้ม
ปัจจุบันนี้ มีการใช้เทคนิคในการระบุเอกลักษณ์ด้วยดีเอ็นเอ (DNA) และมีการเสนอว่าอาจจะมีชนิดพื้นฐานของส้มอย่างกว้างๆ 4 ชนิด ด้วยกัน คือ
การแบ่งกลุ่มของส้ม.
ส้มเป็นพืชอยู่ในตระกูล Rutaceae สกุล Citrus สำหรับประเทศไทย มีการจำแนกพืชตระกูลส้ม พบว่าตระกูลย่อยที่สำคัญที่สุด คือ ตระกุลย่อยของส้ม ซึ่งประกอบด้วยส้มชนิดต่าง ๆ มะขวิด มะตูม และส้มสามใบ อย่างไรก็ดี พืชตระกุลย่อยนี้ สามารถแบ่งได้ 4 กลุ่ม ได้แก่
รักนาร็อก

ในเทวตำนานนอร์ส รักนาร็อก  หรือ แร็กนาร็อก  เป็นชุดเหตุการณ์ในอนาคต ประกอบด้วยสงครามครั้งใหญ่ตามคำทำนายซึ่งนำไปสู่การสิ้นชีพของทวยเทพที่สำคัญ บังเกิดภัยพิบัติทางธรรมชาติ แผ่นดินจมลงใต้สมุทร ต่อจากนั้น แผ่นดินจะผุดขึ้นจากทะเลอีกครั้งและกลับมาอุดมสมบูรณ์ ทวยเทพที่รอดชีวิตและทวยเทพผู้กลับมาจากความตายจะมาพบกันอีกครั้ง มนุษย์สองคนที่เหลือรอดจะให้กำเนิดพลเมืองมนุษย์ รักนาร็อกเป็นเหตุการณ์สำคัญในทางความเชื่อและศาสนาของชาวนอร์ส และเป็นหัวข้อของวจนิพนธ์ทางวิชาการและทฤษฎี
เหตุการณ์นี้ปรากฏครั้งแรกใน "เอ็ดดาร้อยกรอง"  ซึ่งแปลในคริสต์ศตวรรษที่ 13 จากบันทึกโบราณ และ "เอ็ดดาร้อยแก้ว"  ซึ่งเขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ในเอกสารทั้งสองฉบับเรียกเหตุการณ์นี้เป็นภาษานอร์สเก่าว่า หรือ มีความหมายว่า "ชะตาเทพ" หรือ "เทวาอัสดง" ตามลำดับ ริชชาร์ท วากเนอร์ คีตกวีชาวเยอรมัน แปลคำนี้เป็นภาษาเยอรมันว่า "เกิทเทอร์เด็มเมอรุง" ซึ่งเป็นภาคสุดท้ายของในอุปรากร "แหวนของนีเบอลุง"
ศัพทมูลวิทยา.
คำว่า ในภาษานอร์สเก่าเป็นคำผสมจากคำสองคำ คำแรกคือ "ragna" คำแสดงความเป็นเจ้าของในรูปพหูพจน์ของคำ "regin" (แปลว่า "เทพเจ้า" หรือ "พลังอำนาจ" คำที่สอง "rök" มีหลายความหมาย เช่น "การพัฒนา, แหล่งกำเนิด, สาเหตุ, ความสัมพันธ์, ชะตากรรม, สิ้นสุด" การตีความแบบเดิมก่อนควบรวม /ǫ/ และ /ø/ ในภาษาไอซ์แลนด์ (ประมาณ ค.ศ. 1200) คำ "rök" มีรากคำมาจากคำในภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *"rakō" 
คำว่า "ragnarök" เมื่อรวมคำแล้วมักตีความเป็น "ชะตาเทพ" ใน ค.ศ. 2007 Haraldur Bernharðsson เสนอว่าต้นกำเนิดของคำที่สองในคำผสมเป็น "røk" นำไปสู่การสร้างคำขึ้นใหม่ในภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม *"rekwa" และเปิดไปสู่ความไปได้ในความหมายอื่น ๆ
ฟองน้ำ

ฟองน้ำเป็นสัตว์ในไฟลัมพอริเฟอรา (มีรากศัพท์มาจากภาษาละติน - "porus" หมายถึง รู และ "ferre" หมายถึง พยุงหรือค้ำเอาไว้) เป็นเคลดฐานของสัตว์ ในฐานะเป็นเคลดพี่น้องกับยูเมทาซัว ฟองน้ำเป็นสิ่งมีชีวิตหลายเซลล์ที่ร่างกายเต็มไปด้วยรูและช่องทางสำหรับให้น้ำไหลเวียนเข้าไป โดยประกอบด้วยเมโซฮิลที่คล้ายวุ้นขนาบด้วยชั้นเซลล์บาง ๆ สองชั้น สาขาของสัตววิทยาที่ศึกษาฟองน้ำเรียกว่า spongiology
ฟองน้ำมีเซลล์ต้นกำเนิดที่สามารถแปลงไปเป็นเซลล์ประเภทอื่นได้ และมักจะย้ายที่ไปมาระหว่างชั้นเซลล์หลักและเมโซฮิลในกระบวนการการแปลง ฟองน้ำไม่มีระบบประสาท ระบบย่อยอาหาร หรือระบบไหลเวียน แต่ฟองน้ำเหล่านี้ใช้น้ำที่ไหลเวียนเข้าออกนั้นเป็นแหล่งอาหารและออกซิเจน และใช้ขับถ่ายของเสีย ฟองน้ำเป็นสัตว์กลุ่มแรกที่แยกสายวิวัฒนาการออกจากบรรพบุรุษร่วมของสัตว์ทุกชนิด จึงทำให้ฟองน้ำเป็นกลุ่มพี่น้องกับสัตว์อื่น ๆ ทุกชนิด
โครงสร้าง.
โครงสร้างภายนอก.
โครงสร้างที่อยู่ในชั้น Mesohyl เรียกว่า "ขวาก" (spicule) เป็นตัวคงรูปร่างของฟองน้ำ สามารถแบ่งสารประกอบที่ใช้ในการคงรูปร่างได้เป็น 3 ชนิดคือ
การสืบพันธุ์.
แบบไม่อาศัยเพศ.
สืบพันธุ์โดยการแตกหน่อด้วยการสร้างเจมมูล (gemmule) การสร้างเจมมูลจะเกิดในฟองน้ำที่อาศัยอยู่ในน้ำจืด เมื่อพบสภาวะแวดล้อมไม่เหมาะสมเช่นอุณหภูมิสูงหรือต่ำเกินไป หรือแห้งแล้งเกินไป 
กลุ่มเซลล์อาร์คีโอไซต์ ซึ่งเปลี่ยนแปลงมาจากเซลล์อะมีโบไซต์ ซึ่งหลังจากนั้นจะรวมตัวกันเป็นกลุ่มแล้วจึงสร้างหรือขวากมาห่อหุ้มไว้จนกลายเป็นเจมมูล ซึ่งทนต่อสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมาะสมได้ดี ถึงแม้ฟองน้ำตัวแม่จะตายไป เจมมูลจะยังคงดำรงชีวิตอยู่ได้ เมื่อสภาพแวดล้อมเหมาะสมแล้ว เจมมูลจะรวมกลุ่มกันจนกลายเป็นฟองน้ำตัวใหม่ต่อไป
แบบอาศัยเพศ.
ฟองน้ำจะสร้างอสุจิและไข่จากเซลล์อาร์คีโอไซต์ ซึ่งอยู่ในชั้น Mesohyl กระบวนการสืบพันธุ์แบบอาศัยเพศนั้นจะเกิดขึ้นในตัวของฟองน้ำ เมื่ออสุจิเพศผู้ผสมกับไข่เพศเมียได้จากไซโกต เจริญเติบโตจนเป็นตัวอ่อนที่ขนเซลล์รอบตัวแล้ว ตัวอ่อนจะเคลื่อนตัวออกจากตัวแม่ผ่านทางออสคูลัม เพื่อว่ายน้ำไปเกาะตามหินและสืบพันธุ์ฟองน้ำตัวใหม่ต่อ ๆ ไป
การจำแนกหมวดหมู่.
ฟองน้ำนั้นสามารถจำแนกให้เป็นหมวดหมู่ได้โดยการสังเกตลักษณะของขวากที่แตกต่างกัน ได้เป็น 3 ชั้น (class) ดังนี้
เวทมนตร์

เวทมนตร์ หมายถึง ถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้บริกรรมเพื่อให้ความประสงค์ของตนสำเร็จ
ศัพทมูล.
ในภาษาไทย คำว่า เวท และ มนตร์ หมายถึง คำศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้เสกเป่า โดย "มนตร์" มักใช้เพื่อเป็นสิริมงคล ขณะที่ "เวท" ตามคติไสยศาสตร์มีทั้งที่ใช้เพื่อป้องกันอันตรายหรือทำอันตรายผู้อื่น
ช้างเอเชีย

"สำหรับความหมายอื่นของคำว่าช้าง ดู ช้าง (แก้ความกำกวม)"
ช้างเอเชีย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Elephas maximus") จัดอยู่ในประเภทสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ในวงศ์ Elephantidae มีขนาดเล็กกว่าช้างแอฟริกา รวมทั้งมีใบหูขนาดเล็กกว่า มีอายุขัยโดยเฉลี่ยประมาณ 60 ปี ซึ่งถือได้ว่ามีอายุยืนกว่าช้างแอฟริกา 
ลักษณะและนิเวศวิทยา.
ลำตัวมีสีเทา จมูกยื่นยาวเรียกว่า งวง โดยงวงของช้างเอเชียจะมีเพียงจะงอยเดียว ต่างจากช้างแอฟริกาที่มี 2 จะงอย และมีโพรงสมองบริเวณหน้าผากกว้างกว่าช้างแอฟริกา เนื่องจากมีฮอร์โมนสมองมากกว่า ดังนั้นช้างเอเชียจึงเป็นช้างที่เฉลียวฉลาด สามารถนำมาฝึกหัดใช้งานและเชื่องกว่าช้างแอฟริกามาก ตัวผู้มีงายาวเรียก ช้างพลาย ถ้าไม่มีงาหรืองาสั้นเรียก ช้างสีดอ ในฤดูผสมพันธุ์มีอาการดุร้ายมาก มีระยะเวลาตั้งท้องนานประมาณ 18-22 เดือน ออกลูกครั้งละตัว ตัวเมียเรียก ช้างพัง ส่วนใหญ่ไม่มีงาปรากฏให้เห็น แต่บางตัวมีงาสั้น ๆ ซึ่งเรียกว่า ขนาย โผล่ออกมา ซึ่งงาของช้าแบ่งออกได้เป็น 2 ประเภท คือ
1. งาปลี มีลำใหญ่วัดรอบประมาณ 15 นิ้ว แต่ยาวไม่มาก
2. งาหวาย หรืองาเครือ ขนาดวัดโดยรอบประมาณ 14 นิ้ว แต่ยาวรี
ช้างเป็นสัตว์กินพืช อยู่รวมกันเป็นโขลง มีช้างพังอายุมากเป็นจ่าโขลง ช้างเอเชียส่วนใหญ่มีขนาดความสูงประมาณ 2-4 เมตร (7-12 ฟุต) และมีน้ำหนักประมาณ 3,000-5,000 กิโลกรัม (6,500-11,000 ปอนด์) ช้างเมื่อโตเต็มที่จะกินอาหารวันหนึ่งประมาณ 200 กิโลกรัม
ช้างโดยปกติจะอาศัยอยู่ได้ในป่าแทบทุกประเภท เป็นสัตว์ที่ปรับตัวให้เข้ากับสิ่งแวดล้อมได้เป็นอย่างดี แต่โดยมากแล้วมักจะอาศัยอยู่ตามทุ่งหญ้า หรือป่าโปร่งมากกว่าป่าทึบ แต่ในช่วงฤดูแล้งที่มีไฟป่า อาจหนีเข้าไปอยู่ในป่าที่มีความชื้นกว่าได้ เช่น ป่าดิบแล้ง นอกจากกินพืชเป็นอาหารหลักแล้ว ช้างจะยังกินขี้เถ้าหรือดินโป่งเพื่อเสริมแร่ธาตุอาหารด้วย วัน ๆ หนึ่งจะใช้เวลาหากินมากถึง 16-18 ชั่วโมง และใช้เวลานอนหลับพักผ่อนเพียง 3-4 ชั่วโมงเท่านั้น นับว่าน้อยมาก
ชนิดย่อย.
ช้างเอเชีย แบ่งออกเป็น 6 ชนิดย่อย อีก 3 ชนิดย่อยได้สูญพันธุ์ไปแล้ว ได้ดังนี้
ช้างเอเชียต่อไปนี้ก่อนหน้าถูกเสนอให้เป็นชนิดย่อยที่สูญพันธุ์ไปแล้ว แต่ปัจจุบันได้รับการพิจารณาว่าเป็นชนิดย่อย (ชื่อพ้อง) ของช้างอินเดีย ("E. m. indicus") ทั้งสามได้รับการเสนอโดยเฏรานิยกรา (Deraniyagala) (1950) นักบรรพชีวินวิทยาและนักสัตววิทยาชาวศรีลังกา
ความผูกพันกับมนุษย์.
"ดูบทความหลักที่ ช้างในประเทศไทย"
ช้างเอเชีย จัดเป็นสัตว์ที่มนุษย์เลี้ยงไว้ใช้งานประเภทต่าง ๆ มาแต่โบราณ เช่น ใช้เป็นพาหนะ ลากซุง หรือแม้แต่ในการสงคราม โดยเฉพาะในภูมิภาคเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะนับถือช้างเป็นสัตว์ชั้นสูง โดยจะปรากฏเป็นสัญลักษณ์ต่าง ๆ เช่น ธงรูปช้าง, ตำราคชลักษณ์ เป็นต้น
ช้างถูกใช้ในประเพณีต่าง ๆ รวมทั้งเป็นราชพาหนะและสิ่งประดับบารมีของพระมหากษัตริย์ โดยเชื่อว่าพระมหากษัตริย์พระองค์ใดที่มีช้างเผือกไว้ในครอบครอง ถือว่าเป็นกษัตริย์ที่มีบุญบารมี เฉกเช่น สมเด็จพระจักรพรรดิราชในคติความเชื่อทางพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท
0.999...

ในทางคณิตศาสตร์ ทศนิยมซ้ำ 0.999... ซึ่งสามารถเขียนได้ในรูป <math>0.\bar{9} , 0.\dot{9}</math> หรือ <math>\ 0.(9)</math> มีค่าเท่ากับจำนวนจริง 1 หรือกล่าวในอีกทางหนึ่งคือ "0.999..." เป็นการนำเสนอจำนวนเดียวกันกับสัญลักษณ์ "1"
หรือจะกล่าวอีกแบบก็คือ ทุกๆจำนวนที่เป็นทศนิยมรู้จบ (ที่ไม่ใช่ 0) จะสามารถเขียนได้สองรูปแบบ (เช่น 8.32 = 8.31999...)
การพิสูจน์.
<math>
0.999\ldots &= \frac{9}{10} + \frac{9}{100} + \frac{9}{1000} + \cdots \\
&= -9 + \left(\frac{9}{1} + \frac{9}{10} + \frac{9}{100} + \frac{9}{1000} + \cdots \right) \\
&= -9 + 9 \sum_{k=0}^\infty \left(\frac{1}{10} \right)^k \\
&= -9 + 9 \left(\frac{10}{9} \right) \\
&= 1 \\
</math>
ซ.ต.พ.
การพิสูจน์เชิงพีชคณิต.
การดำเนินการทางพีชคณิต.
หลายคนอาจคิดว่า การพิสูจน์ข้างต้นมีข้อผิดพลาดที่สูตรของอนุกรมลู่เข้า นี่เป็นการพิสูจน์ที่ง่ายกว่า
<math>
x &= 0.999\ldots \\
10x - x &= 9.999\ldots - 0.999\ldots \\
9x &= 9 \\
x &= 1 \\
</math>
หรือง่ายกว่านี้ :
<math>
0.333\dots &{} = \frac{1}{3} \\
3 \times 0.333\dots &{} = 3 \times \frac{1}{3} = \frac{3 \times 1}{3} \\
0.999\dots &{} = 1
</math>
<math>
0.111\dots & {} = \frac{1}{9} \\
9 \times 0.111\dots & {} = 9 \times \frac{1}{9} = \frac{9 \times 1}{9} \\
0.999\dots & {} = 1
</math>
หรือ
N &= 0.999...-(1) \\
10N &= 9.999...-(2) \\
(2)-(1); 10N-N &= 9.999... - 0.999... \\
9N &= 9 \\
N &= \frac{9}{9} = 1\\
\end{align}</math>
ช่วงของจำนวนจริง.
การพิสูจน์นี้ใช้คุณสมบัติของจำนวนจริง ถ้าหาก 0.999... และ 1 เป็นจำนวนจริงที่แตกต่างกันแล้ว มันจะมีจำนวนจริงในช่วง (0.999... , 1) อยู่เป็นจำนวนอนันต์ แต่ในความเป็นจริง มันไม่มีจำนวนนั้น แสดงว่าสมมติฐานที่ว่า 0.999... กับ 1 แตกต่างกันนั้นผิด ที่จริงแล้วมันมีค่าเท่ากัน
เศษส่วน.
เมื่อหารเลขโดดด้วย 9 มันจะได้ทศนิยมซ้ำของจำนวนนั้น
<math>
1 / 9 &= 0.111\ldots \\
2 / 9 &= 0.222\ldots \\
3 / 9 &= 0.333\ldots \\
\vdots &\qquad \vdots \\
9 / 9 &= 0.999\ldots = 1 \\
</math>
แต่ว่า การหารด้วยตัวเอง จะมีค่าเท่ากับ 1 ดังนั้น 0.999... = 1
ฝรั่ง

ฝรั่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Psidium guajava" Linn.) เป็นไม้ต้นขนาดเล็กถึงขนาดกลาง ในวงศ์ Myrtaceae ฝรั่งเป็นพืชที่มีจุดกำเนิดอยู่ในอเมริกากลางและหมู่เกาะเวสต์อินดีส หลักฐานทางโบราณคดีในเปรูชี้ให้เห็นว่า มีฝรั่งมาตั้งแต่ 800 ปีก่อนคริสตกาล พ่อค้าชาวสเปนและโปรตุเกสเป็นผู้นำผลไม้ชนิดนี้ไปยังถิ่นต่าง ๆ ทั่วโลก เข้ามาถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 17 ส่วนในประเทศไทย คาดว่าเข้ามาในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
คำว่าฝรั่งในภาษาอังกฤษคือ Guava ซึ่งมาจากภาษาสเปน คำว่า Guayaba และ ภาษาโปรตุเกส คำว่า Goiaba ฝรั่งมีชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ อีกคือ ย่าหมู (สุราษฎร์ธานี) ชมพู่ (ตรัง, ปัตตานี) มะก้วย (เชียงใหม่,เหนือ) มะก้วยกา (เหนือ) มะกา (กลาง,แม่ฮ่องสอน) มะจีน (ตาก) มะมั่น (เหนือ) ยะมูบุเตบันยา (มลายู นราธิวาส) ยะริง (ละว้า เชียงใหม่) ยามุ หรือ ย่าหมู หรือ ย่าหวัน
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
ฝรั่งเป็นไม้ยืนต้น สูง 3-10 เมตร ต้นเกลี้ยงมัน เปลือกต้นเรียบ ใบเดี่ยว กิ่งอ่อนเป็นสี่เหลี่ยม ยอดอ่อนมีขนสั้น ๆ ใบเดี่ยว เรียงตรงข้าม รูปวงรีแกมขอบขนาน กว้าง 3-8 ซม. ยาว 6-14 ซม. ดอกเดี่ยวหรือช่อ 2-3 ดอก ออกที่ซอกใบ กลีบดอกสีขาว ร่วงง่าย มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ผลดิบสีเขียว เมื่อสุกเป็นสีเหลือง 
การใช้ประโยชน์.
ชาวยุโรปนิยมบริโภคฝรั่งสุก โดยนำไปทำพายและขนมได้หลายชนิด ส่วนชาวเอเชียนิยมบริโภคฝรั่งแก่จัดแต่ยังไม่สุก และนำไปแปรรูป เช่นทำเป็นฝรั่งดอง ฝรั่งแช่บ๊วย นอกจากนั้น ฝรั่งยังมีฤทธิ์เป็นยาสมุนไพร ใบฝรั่งใช้ดับกลิ่นปาก น้ำต้มใบฝรั่งสด มีฤทธิ์ทางด้านป้องกันลำไส้อักเสบ ท้องเสีย ใช้ทาแก้ผื่นคัน พุพองได้ น้ำต้มผลฝรั่งตากแห้ง มีฤทธิ์แก้คออักเสบ เสียงแห้ง ชาวอินเดียใช้ใบรักษาแผลและแก้ปวดฟัน ในฟิลิปปินส์ใช้ใบแก้เหงือกบวมและท้องเดิน เปลือกต้นฝรั่งใช้ทำสีย้อมผ้า
สารสกัดใบฝรั่งด้วยเอธานอลความเข้มข้น 62.5 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตรยับยั้งการเจริญของ "Aeromonas hydrophila" ในอาหารเลี้ยงเชื้อได้ เมื่อนำสารสกัดจากใบฝรั่งไปผสมในอาหารปลาในอัตราส่วน 1:24 (w/w) ทำให้ปลานิลตายเนื่องจากการติดเชื้อ "A. hydrophila" น้อยลง
ฮินจ์

ฮินจ์  เป็นกระดาษรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแผ่นเล็ก ๆ พับครึ่ง และฉาบด้วยกาวบาง ๆ เป็นอุปกรณ์การสะสมแสตมป์ในสมัยก่อน ซึ่งค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยอัลบั้มแสตมป์แบบเสียบซึ่งถูกคิดค้นในเวลาต่อมา
อัลบั้มแสตมป์ในสมัยแรก ๆ มีลักษณะเหมือนสมุด คือ เป็นหน้ากระดาษว่าง ๆ เวลาเก็บแสตมป์ต้องติดแสตมป์บนหน้ากระดาษ การใช้ฮินจ์จะช่วยให้สามารถดึงแสตมป์ออกจากอัลบั้มได้ง่ายขึ้น กล่าวคือแทนกาวทาด้านหลังแสตมป์และแปะลงไปบนอัลบั้ม ก็นำฮินจ์ที่พับแล้วมาลูบน้ำ เอาด้านที่สั้นติดบนแสตมป์ และด้านที่ยาวติดบนอัลบั้ม ปัจจุบันไม่นิยมใช้อัลบั้มแสตมป์แบบนี้จะมีบ้างใช้ติดแสตมป์ในสมุดสำหรับจำหน่ายเป็นของที่ระลึกให้แก่นักท่องเที่ยว
ฮินจ์ในอดีตกาวของฮินจ์จะติดแน่นอยู่กับแสตมป์ สำหรับแสตมป์ใช้แล้วสามารถลอกเอาฮินจ์ออกโดยการแช่น้ำให้กาวละลายและลอกเอาฮินจ์ออกมา แต่สำหรับแสตมป์ที่ยังไม่ได้ใช้การแช่น้ำจะทำให้กาวแสตมป์ละลายออกมาด้วย จึงมักปล่อยฮินจ์ส่วนที่ติดด้านหลังแสตมป์ทิ้งไว้ แสตมป์ไม่ใช้ส่วนใหญ่รุ่นเก่า ๆ มักพบรอยฮินจ์นี้
ฮินจ์ที่มีคุณภาพดีที่ผลิดในปัจจุบันจะสามารถลอกออกจากแสตมป์และอัลบั้มโดยไม่ทำให้แสตมป์เสียหายเวลาที่ดึงแสตมป์ออกมาจากอัลบั้ม แต่อย่างไรก็ดีบนด้านหลังของแสตมป์ โดยเฉพาะแสตมป์ที่ยังไม่ใช้และมีกาวแสตมป์อยู่ครบ มักมีรอยตำหนิบาง ๆ ปรากฏให้เห็น การลอกฮินจ์ออกมาไม่ดีอาจทำให้กระดาษของแสตมป์บางส่วนหลุดลอกออกไปได้ ปัจจุบันฮินจ์ไม่เป็นที่นิยมแล้ว เนื่องจากนักสะสมต้องการแสตมป์ที่มีสภาพสมบูรณ์ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง คงมีแต่แสตมป์เก่า ๆ เท่านั้นที่ยังมีร่อยรอยฮินจ์ และแสตมป์เก่าไม่ใช้ที่มีกาวอยู่ครบและไม่มีรอยฮินจ์มักมีราคาสูงกว่าแสตมป์ปกติ ทำให้มีการปลอมแสตมป์ให้มีค่าสูงขึ้นโดยเอาแสตมป์ไปแช่น้ำลอกเอาฮินจ์ออกและฉาบกาวใหม่ลงไป เรียกว่าการทำ regum
เลนส์นูน

เลนส์นูน  คือ เลนส์ที่มีลักษณะตรงกลางหนากว่าส่วนขอบ ทำหน้าที่รวมแสงหรือลู่แสงให้เข้ามารวมกันที่จุดจุดหนึ่งเรียกว่า จุดรวมแสง หรือ จุดโฟกัส เมื่อลำแสงผ่านขนานเข้าหาเลนส์จะทำให้รังสีพุ่งเข้าหากัน และไปตัดกันจริงที่จุดโฟกัสจริง (Real focus)
เลนส์นูนสามารถให้ทั้งภาพจริงและภาพเสมือน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับตำแหน่งของวัตถุ ถ้าระยะวัตถุมากกว่าความยาวโฟกัสจะเกิดภาพจริง แต่ถ้าระยะวัตถุน้อยกว่าความยาวโฟกัสจะเกิดภาพเสมือน
ภาพจริงเป็นภาพที่ฉากสามารถรับได้เป็นภาพหัวกลับกับวัตถุ ส่วนภาพเสมือนเป็นภาพที่ฉากไม่สามารถรับได้ เป็นภาพหัวตั้งเหมือนวัตถุ ภาพจริงที่เกิดจากเลนส์นูนมีหลายขนาด ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับระยะวัตถุและตำแหน่งภาพจริงที่จะเกิดหลังเลนส์ ภาพเสมือนที่เกิดจากเลนส์นูนมีขนาดใหญ่กว่าวัตถุและตำแหน่งภาพเสมือนจะเกิดหน้าเลนส์
ทั้งนี้ เลนส์นูนได้ถูกนำไปใช้ในอุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น
อานาโตเลีย

อานาโตเลีย (อังกฤษ: (Anatolia), กรีก: ανατολή ["anatolē" หรือ "anatolí"] หมายถึง "อาทิตย์อุทัย" หรือ "ตะวันออก") นิยมเรียกในภาษาละตินว่า เอเชียน้อย อีกด้วย เป็นดินแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปเอเชีย ที่เชื่อมต่อระหว่างเอเชียกับยุโรป คาบสมุทรอานาโตเลียมีพื้นที่ประมาณ 757,000 ตร.กม.
เนื่องจากที่ตั้งของดินแดนนี้เชื่อมต่อระหว่างยุโรปและเอเชีย อานาโตเลียจึงเป็นแหล่งกำเนิดอารยธรรมอันหลากหลาย มาตั้งแต่ก่อนประวัติศาสตร์ โดยการตั้งถิ่นฐานของชุมชนยุคหินใหม่ อย่างเช่น จาตัลเฮอยึก (Catal Höyük) (ชุมชนเครื่องปั้นดินเผายุคหินใหม่) จาเยอนือ (Cayönü) เนวาลีโจรี (Nevali Cori) ฮาจีลาร์ (Hacilar) เกอเบกลีเตเป (Göbekli Tepe) และ เมอร์ซิน (Mersin) การตั้งถิ่นฐานของทรอยเริ่มในยุคหินตอนปลาย และต่อเนื่องไปในยุคโลหะ
ดาวิท ฮิลเบิร์ท

ดาวิท ฮิลเบิร์ท ([ˈdaːvɪt ˈhɪlbɐt]; 23 มกราคม ค.ศ. 1862 – 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักปรัชญา และนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นนักคณิตศาสตร์ที่มีอิทธิพลอย่างสูงในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 แม้ว่าผลงานของเขาเองก็มากพอที่จะทำให้เขาได้รับการยกย่องนี้ แต่ความเป็นผู้นำทางด้านคณิตศาสตร์ของเขาในช่วงบั้นปลายชีวิตต่างหากที่ทำให้เขาโดดเด่นจากผู้อื่น เขาเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินแทบจะทั้งชีวิตของเขา
นอกจากงานคณิตศาสตร์แล้ว เขายังมีอิทธิพลในด้านฟิสิกส์ด้วย กล่าวคือ เขาเป็นหนึ่งในผู้ให้กำเนิดทฤษฎีสัมพัทธภาพ ร่วมกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ แต่ไม่ได้หมายความว่าไอน์สไตน์ลอกงานของฮิลเบิร์ท เพียงแต่ทฤษฎีของทั้งคู่มีความคล้ายคลึงกัน
จักรวรรดิสากลจักรวาล

จักรวรรดิสากลจักรวาล  เป็นจักรวรรดิอันตรดาราในชุดนักสืบหุ่นยนต์, ชุดจักรวรรดิ และชุดสถาบันสถาปนาของไอแซค อสิมอฟ จักรวรรดินี้มีพื้นที่ทั่วกาแล็กซีทางช้างเผือกและมีดาวในดินแดนนี้เกือบ 25 ล้านดวง ที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ เมืองหลวงจักรวรรดิตั้งอยู่ที่ ecumenopolis ในทรานทอร์เป็นเวลามากกว่า 12 สหัสวรรษ โดยมีประชากรในพื้นที่นี้มากกว่า 40,000 ล้านคน ก่อนที่จะถูกปล้มสดมในปี 12,328 ตราแผ่นดินของจักรวรรดิคือยานอวกาศกับดวงอาทิตย์ Cleon II เป็นจักรวรรดิองค์สุดท้ายที่มีอำนาจ
ภูมิหลัง.
จักรวรรดิสากลจักรวาลเป็นจักรวรรดิปกครองกาแลกซี่ที่มนุษย์อาศัยอยู่ทั้งหมด เป็นที่รู้กันอย่างชัดเจนว่า อสิมอฟใช้จักรวรรดิโรมันเป็นแบบแผนของจักรวรรดิสากลจักรวาล
จักรวรรดิสากลจักรวาลมีพิภพที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ประมาณ 25 ล้านพิภพ ซึ่งทั้งหมดเคยเป็นอาณานิคมของชาวโลก (ไม่ใช่ชาวอวกาศ รายละเอียดอยู่ในชุดหนังสือข้างต้น) แต่ในท้องเรื่องไม่มีใครจำดาวบ้านเกิดของมนุษย์อย่างโลกได้อีกแล้ว ระบบปฏิทินของจักรวรรดิใช้ จ.ศ. (จักรวาลศักราช) หรือ GE (Galactic Era) ในฉบับภาษาอังกฤษ และ ส.ศ. (สถาปนศักราช) หรือ FE (Foundation Era) ในช่วงหลังของเรื่อง ประมาณกันว่าช่วงเวลาเริ่มต้นของ "จ.ศ." ตรงกับคริสต์ศักราชที่ 12,000 และกินเวลายาวนานไปราว 12,000 ปี
ดาวเคราะห์หลวงของจักรวรรดิ คือ ดาวเคราะห์ทรานทอร์ ซึ่งอยู่ใจกลางกาแลกซี่
ถนนกะออม

ถนนกะออม (อักษรโรมัน: Thanon Ka-om) เป็นถนนสายสั้น ๆ ที่เชื่อมระหว่างถนนนครสวรรค์กับถนนราชดำเนินนอก ในท้องที่แขวงวัดโสมนัส เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร มีความยาวประมาณ 135 เมตร
ถนนกะออมสร้างขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ พ.ศ. 2443 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตัดถนนเชื่อมระหว่างถนนนครสวรรค์กับถนนราชดำเนินนอก และพระราชทานนามว่า ถนนกะออม และในคราวเดียวกันได้พระราชทานนามถนนที่ตัดหลังวัดโสมนัสวิหาร ว่า ถนนพะเนียง
สะพานกรุงธน

สะพานกรุงธน  หรือที่นิยมเรียกกันทั่วไปว่า สะพานซังฮี้ เป็นสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่บริเวณถนนราชวิถี เชื่อมระหว่างแขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กับแขวงบางพลัดและแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของกรมทางหลวงชนบท
ประวัติ.
สะพานกรุงธนเริ่มก่อสร้างเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2497 โดยบริษัทฟูจิ คาร์แมนูแฟ็กเจอริง จำกัด ของประเทศญี่ปุ่น
ซึ่งมีบริษัท สหวิศวการโยธา จำกัด เป็นผู้แทนในประเทศไทย และได้ประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 
สะพานกรุงธนประกอบด้วยโครงสะพานเหล็กยาว 6 ช่วง เชิงสะพานทั้งสองฝั่งเป็นคอนกรีต มีทางเท้าทั้งขนาบสองข้าง 
ช่วงลอดกลางสะพานสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 7.50 เมตร 
สร้างเสร็จและเปิดการจราจรเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2500 งบประมาณค่าก่อสร้างรวมเป็นเงินทั้งหมด 24,837,500 บาท
สะพานกรุงธนเป็นสะพานที่สร้างขึ้นเพื่ออำนวยความสะดวกด้านการคมนาคมแก่ประชาชนสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา และแบ่งเบาความคับคั่งของสะพานพระพุทธยอดฟ้า สะพานกรุงธนสร้างเสร็จและเปิดการจราจรเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2501 เรียกกันว่า สะพานซังฮี้ เพราะเริ่มต้นที่ถนนราชวิถีหรือถนนซังฮี้ และขณะที่เริ่มก่อสร้างประชาชนเรียกสะพานนี้ว่า "สะพานซังฮี้" จึงเรียกกันมาจนปัจจุบัน
ที่มาของชื่อ "สะพานซังฮี้".
ชื่อ ซังฮี้ (อักษรจีน: 雙喜; "เป็นสำเนียงแต้จิ๋ว ขณะที่สำเนียงจีนกลางออกเสียงว่า "ช้วงสี่" l สำเนียงจีนไหหลำ “เตียนฮี่”") เกี่ยวพันกับเครื่องกิมตึ้ง ซึ่งเป็นชื่อเครื่องถ้วยชามของประเทศจีน มีลวดลายต่าง ๆ ตกแต่งสวยงาม ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว นิยมสั่งถ้วยชามเหล่านี้มาจากประเทศจีนเพื่อใช้และสะสมเป็นของมีค่า และเมื่อทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระราชวังดุสิตขึ้น ได้พระราชทานนามตำหนัก ถนน สะพาน และคลองต่าง ๆ ภายในพระราชวังดุสิต เป็นชื่อเครื่องกิมตึ้งของประเทศจีนทั้งสิ้น เช่น ชื่อถนนด้านหลังพระราชวัง พระราชทานนามว่า ซังฮี้ แปลว่า ความยินดี มาสองอย่างพร้อมกัน ซัง (雙) แปลว่า คู่ ฮี่ (喜) แปลว่า ความยินดี เช่น ได้ลูกชาย พร้อมกับได้เลื่อนตำแหน่ง อย่างนี้เรียก ซังฮี้ (ความยินดีมาสองอย่างพร้อมกัน)
ถนนซังฮี้ในตอนแรกสร้างมีระยะทางจากแม่น้ำเจ้าพระยาไปสุดบริเวณด้านหลังพระราชวังดุสิตและได้ขยายต่อมาในภายหลัง ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อครั้งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนนามสถานที่หลายแห่งนั้น ถนนซังฮี้ก็เป็นถนนหนึ่งที่ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อไปเป็น "ถนนราชวิถี" เมื่อมีการสร้างสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาแห่งใหม่ในสมัยรัฐบาลของ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ขณะทำการสร้าง ประชาชนทั่วไปยังไม่ทราบชื่อสะพานอย่างเป็นทางการจึงเรียกชื่อสะพานว่า สะพานซังฮี้ เพราะสะพานนี้เริ่มต้นปลายถนนซังฮี้ทางด้านฝั่งพระนคร ต่อมาเมื่อสร้างเสร็จแล้วรัฐบาลได้ให้ชื่อว่า "สะพานกรุงธน" อย่างเป็นทางการ
ถนนศรีอยุธยา

ถนนศรีอยุธยา (อักษรโรมัน: Thanon Si Ayutthaya) เป็นถนนสายหนึ่งในกรุงเทพมหานคร มีระยะทางเริ่มตั้งแต่ถนนราชปรารภ ต่อจากถนนจตุรทิศ ในเขตราชเทวี ไปทางทิศตะวันตก ตัดกับถนนพญาไท (สี่แยกพญาไท) ถนนพระรามที่ 6 (สี่แยกศรีอยุธยา) ถนนกำแพงเพชร 5 และทางรถไฟสายเหนือ เข้าสู่ท้องที่เขตดุสิต จากนั้นตัดกับถนนสวรรคโลก (สี่แยกเสาวนี) ถนนพระรามที่ 5 (สี่แยกวัดเบญจฯ) ถนนราชดำเนินนอก (สี่แยกหน้าลานพระบรมรูปทรงม้า) ถนนนครราชสีมา (สี่แยกหอประชุมทหารบก) และถนนสามเสน (สี่แยกสี่เสาเทเวศร์) และสิ้นสุดที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา 
ประวัติ.
ถนนศรีอยุธยาเดิมชื่อ "ถนนดวงตะวัน" เป็นถนนที่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ ให้สร้างขึ้นเป็นถนนเส้นหนึ่งในโครงการถนนของอำเภอดุสิต ซึ่งทรงริเริ่มขึ้นพร้อมกับการสร้างพระราชวังดุสิตในปี พ.ศ. 2441 โดยโปรดเกล้าฯ ให้สร้างถนนขึ้นในพื้นที่ตั้งแต่ถนนราชปรารภจนถึงแม่น้ำเจ้าพระยา พระราชทานชื่อถนนว่า "ดวงตะวัน" ซึ่งมาจากเครื่องลายครามของจีนที่มีภาพดวงอาทิตย์โผล่ขึ้นจากทะเล ต่อมาในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อถนนดวงตะวันนอก ถนนดวงตะวันใน และถนนดวงตะวันหน้า ตั้งแต่แม่น้ำเจ้าพระยาถึงถนนราชปรารภ เป็น "ถนนศรีอยุธยา" โดยทรงตั้งชื่อตามพระนามกรมที่ทรงเคยดำรงตำแหน่ง คือ "กรมขุนเทพทวาราวดี" ซึ่งหมายถึง กรุงศรีอยุธยา
สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7

สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ทรงมีชื่อเดิมว่า จูลิโอ ดิ จูเลียโน เดอ เมดิชี  ประสูติในปี ค.ศ. 1478 และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1534 พระองค์ทรงเป็นบุตรนอกสมรสของจูเลียโน เดอ เมดิชี (Giuliano de' Medici) ซึ่งถูกลอบสังหารโดยฝ่ายตรงข้ามกับตระกูลเมดิชีคือตระกูลปัซซี. พระองค์ยังทรงเป็นหลานของ โลเรนโซ เดอ เมดิชี และทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องของสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10. เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 ได้รับตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปา สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 (ขณะนั้นเป็นพระคาร์ดินัลเมดิชี) ก็ได้รับความไว้วางใจให้เป็นที่ปรึกษาคนสำคัญ. พระองค์ได้ทำหน้าที่พิทักษ์ผลประโยชน์ของตระกูลเมดิชีในเมืองฟลอเรนซ์. เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 สิ้นพระชนม์ลง พระคาร์ดินัลเมดิชี ไม่ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่ง, เช่นเดียวกับเพื่อนของเขา คือ อเลสซานโดร ฟาร์เนส, แต่ทั้งสองคนก็ได้มีส่วนร่วมในการเลือกสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 ขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทน. เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 สิ้นพระชนม์ลง พระคาร์ดินัลเมดิชีก็ได้ดำรงตำแหน่งสืบต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1523 
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ทรงเห็นแก่เรื่องทางโลกมากเกินไป จึงทำให้พระองค์ไม่สามารถเข้าใจความเคลื่อนไหวต่าง ๆ ภายในองค์กรศาสนาได้ แต่ด้วยนิสัยโลเลของพระองค์ ก็ทำให้พระองค์ไม่สามารถจัดการเรื่องทางโลกได้ดีเช่นกัน.
ในช่วงแรก พระองค์ได้ใส่ใจต่อกิจการทางโลกที่มีต่อจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์มีความตื่นตระหนกต่ออำนาจของจักรพรรด์ชาร์ลส์ที่ 5 ผู้ได้รับชัยชนะครั้งสำคัญในการรบที่ปาเวีย. ความตื่นตระหนกนี้ ผลักดันให้พระองค์เข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสและเจ้าชายอิตาลีหลายพระองค์ เพื่อต่อต้านจักรพรรดิ. เนื่องจากพระองค์มีนิสัยโลเล ไม่นานพระองค์ก็เปลี่ยนใจ แต่อะไร ๆ ก็สายเกินแก้เสียแล้ว.
ในที่สุด กรุงโรมก็ถูกกองทัพของจักรพรรดิปล้นสะดมในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1527 พระองค์จำต้องยอมแพ้หลังจากที่ถูกล้อมในปราสาท Sant' Angelo หลังจากนั้นพระองค์ก็ถูกคุมขังเป็นเวลา 6 เดือน. หลังจากที่พระองค์ถูกปล่อยจากที่คุมขัง พระองค์ก็ยังต้องตกอยู่ใต้อิทธิพลของจักรพรรดิ. ระหว่างนั้นพระองค์ได้ทำตามคำขอของจักรพรรดิ โดยการจัดการกับพวกโปรเตสแตนต์อย่างเข้มงวด. ขณะที่อำนาจของสมเด็จพระสันตะปาปากำลังตกต่ำ ชาวเมืองฟลอเรนซ์ก็ได้ก่อกบฏ และขับไล่ตระกูลเมดิชีออกจากเมือง.
2 ปีต่อมา หลังจากที่พระองค์ได้เจรจาสันติภาพกับจักรพรรดิเรียบร้อยแล้ว พระองค์ก็ยกทัพบุกเมืองฟลอเรนซ์โดยมีจักรพรรดิช่วยเหลือ หลังจากที่ล้อมเมืองไว้ 11 เดือน เมืองฟลอเรนซ์ก็ยอมแพ้. พระองค์ได้แต่งตั้งบุตรนอกสมรสของพระองค์ชื่อ อเลสซานโดร ให้เป็นผู้ปกครองของเมืองฟลอเรนซ์.
เหตุการณ์สำคัญเหตุการณ์หนึ่ง ในสมณสมัยของพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ก็คือ การที่พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 กษัตริย์แห่งอังกฤษ ทรงประกาศให้คริสตจักรในอังกฤษไม่ขึ้นต่อสันตสำนักในปี ค.ศ. 1533 แต่ให้มาขึ้นตรงต่อพระองค์ (เฮนรี่ที่ 8) แทน. สาเหตุมาจากพระมเหสีของพระองค์ คือพระนางคัทเธอรีนแห่งอรากอน ไม่สามารถให้กำเนิดบุตรชายแก่พระองค์ได้ (ทรงให้กำเนิตบุตรสาวคนเดียว) พระองค์จึงขอให้สมเด็จพระสันตะปาปาหย่าให้ แต่หลักของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกนั้นห้ามการหย่า, อีกทั้งพระนางคัทเธอรีนนั้นมีศักดิ์เป็นน้าของจักรพรรดิอีกด้วย, พระเจ้าเฮนรี่จึงไม่พอใจและได้ประกาศแยกตัวออกมา
พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1534 เนื่องจากเสวยเห็ดพิษชนิดที่มีพิษรุนแรงที่สุดเข้าไป
วิศุทธิ์ พรนิมิตร

วิศุทธิ์ พรนิมิตร ชื่อเล่น ตั้ม เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2519 เป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทย ที่มีผลงานที่โดดเด่น โดยเริ่มเป็นที่รู้จักมาตั้งแต่เขียนผลงานเรื่อง ฮีชีอิท (hesheit) ซึ่งเป็นผลงานที่ไม่เน้นลายเส้น แต่เน้นความคิดและองค์ประกอบต่างๆ ของเรื่องราว
ประวัติ.
วิศุทธิ์ พรนิมิตร จบการศึกษา จาก คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
หลังจากที่เขียนในไทยได้ระยะหนึ่ง เขาได้เดินทางไปประเทศญี่ปุ่นเพื่อแสวงหาแรงบันดาลใจใหม่ ๆ เขาได้ออกเดินทางไปประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2546 เพื่อศีกษาภาษาญี่ปุ่น พร้อมทั้งเผยแพร่ผลงานของตัวเอง ภายในเวลาไม่ถึงปีก็เป็นที่สนใจของคนญี่ปุ่น ทำให้เขามีผลงานที่ญี่ปุ่นออกมามากมาย จึงได้เกิดการ์ตูนที่เขาเขียนแต่เป็นภาษาญี่ปุ่นขึ้น รวมทั้งฮีชีอิทซึ่งเป็นผลงานที่สร้างชื่อของเขาก็ได้ถูกตีพิมพ์เป็นภาษาญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน ด้วยผลงานที่โดดเด่น ทำให้เขาได้ถูกจัดอันดับหนึ่งใน 250 คนที่น่าจับตามองของโลก จากนิตยสาร Elle ของญี่ปุ่น วิศุทธิ์ยังถือได้ว่าเป็นนักวาดการ์ตูนชาวไทยคนแรกที่มีผลงานตีพิมพ์ในญี่ปุ่นอีกด้วย
ในช่วงต้นเดือนธันวาคม พ.ศ.2566 วิศุทธิ์ พรนิมิตร ตกเป็นข่าวอื้อฉาวจากกรณีผู้ใช้โซเชียลมีเดียรายหนึ่งได้ออกมาโพสต์ข้อความเพื่อบอกเล่าเหตุการณ์ถูกคุกคามทางเพศโดยนักวาดชาวไทยชื่อดัง โดยมีใจความช่วงหนึ่งระบุว่า เหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อ 2 ปีก่อน หญิงสาวได้มีโอกาสร่วมงานกับนักวาดคนดังกล่าว ก่อนที่เธอจะถูกคุกคามทางเพศด้วยคำพูดและถูกอุ้มจากด้านหลัง จนทำให้เธอรู้สึกช็อกและไม่กล้าออกมาบอกเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เนื่องจากบุคคลดังกล่าวคือนักวาดที่มีผู้คนชื่นชมจำนวนมาก ก่อนที่ในเวลาต่อมาเธอจะตัดสินใจออกมาบอกเล่าเรื่องนี้ในที่สุด จนวันที่ 5 ธันวาคม เขาได้ออกมาโพสต์ข้อความผ่านเฟซบุ๊ก Wisut Ponnimit เพื่อยอมรับผิดต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และขอโทษต่อผู้เสียหายและผู้ที่เกี่ยวข้อง โดยไม่มีข้อแก้ตัวใดๆ 
“ข้าพเจ้ากราบขอขมาเรื่องพฤติกรรมล่วงเกินและละเมิดผู้เสียหาย เสียใจที่ได้กระทำตามใจโดยขาดการยั้งคิดของตนเอง และไม่คำนึงถึงความรู้สึกผู้อื่น 
“ข้าพเจ้าได้เรียนรู้บทเรียนและสำนึกผิดถึงที่สุดแล้ว กราบขอขมาต่อผู้เสียหายและผู้เกี่ยวข้องทุกท่าน ขอขมาทุกท่านที่ผมได้ทำผิดพลาดต่อสังคม และขอยอมรับความผิดมา ณ ที่นี้ โดยไม่มีคำแก้ตัวใดๆ ครับ”
จากข่าวดังกล่าวก่อให้เกิดกระแสให้แก่วิศุทธิ์อย่างมาก ผู้คนส่วนใหญ่ซึ่งเป็นผู้ติดตามผลงานและแฟนคลับล้วนมีความรู้สึกเสียใจที่นักเขียนของตนกระทำการเช่นนี้ถึงขั้นจะเลิกติดตามผลงานของเขา ปัจจุบันเขายังไม่มีข่าวคราวความเคลื่อนไหวใด ๆ ในทุกช่องทางจบจวนปัจจุบัน
ผลงาน.
นอกจากงานการ์ตูนและงานเขียนหนังสือแล้ว วิศุทธิ์ยังได้งานอื่น ๆ ในญี่ปุ่นอีก เช่น ทำแอนิเมชันให้หนังโฆษณาโทรศัพท์มือถือ วาดภาพปกซีดีเพลงและปกหนังสือของนักเขียนชื่อดัง แต่งร้านอาหาร
แสดงเปียโนประกอบแอนิเมชัน วาดการ์ตูนเรื่องยาวของตัวเองลงทุกเดือนในนิตยสาร IKKI ของญี่ปุ่น ฯลฯ
1 พฤษภาคม

วันที่ 1 พฤษภาคม เป็นวันที่ 121 ของปี (วันที่ 122 ในปีอธิกสุรทิน) ตามปฏิทินสุริยคติแบบเกรกอรี เมื่อถึงวันนี้จะยังเหลือวันอีก 244 วันในปีนั้น
เอ็มพี3

MP3 (เอ็มพีสาม หรือ เอ็มพีทรี) เป็นวิธีการเข้ารหัสสัญญาณเสียงดิจิตัลที่เป็นที่นิยมแบบหนึ่ง ใช้วิธีการบีบอัดข้อมูลแบบมีการสูญเสียข้อมูลบางส่วนบางส่วน หรือ lossy ออกแบบมาเพื่อใช้ลดปริมาณข้อมูลเสียงให้เหลือเพียงเล็กน้อย (ส่วนมากจะได้ที่อัตรา 10 ต่อ 1) แต่ข้อมูลที่ลดลงมานี้ก็ยังให้คุณภาพเสียงที่ดีใกล้เคียงกับสัญญาณเสียงต้นฉบับโดยทดสอบกับผู้ฟังส่วนใหญ่ ในการใช้งานส่วนใหญ่คำว่า MP3 จะเป็นกล่าวอ้างถึงแฟ้มที่ใช้เก็บเสียงหรือดนตรีในรูปแบบ MP3 บนเครื่องคอมพิวเตอร์ หรือเครื่องเล่น MP3
คำว่า MP3 ได้มาจากคำว่า "MPEG-1 Audio Layer 3" หรือในคำที่เป็นทางการว่า "ISO/IEC 11172-3 Layer 3" อย่างไรก็ตามแฟ้มนามสกุล ".mp3" บางแฟ้มก็ใช้การเข้ารหัสแบบใหม่ที่มีชื่อว่า "MPEG-2 Audio Layer 3" หรือ "ISO/IEC 13818-3 Layer 3"
MP3 เป็นรูปแบบการบีบอัดข้อมูลแบบมีการสูญเสียข้อมูลบางส่วน ใช้แทนข้อมูลเสียงที่เข้ารหัสแบบ PCM ให้มีขนาดที่เล็กโดยตัดข้อมูลบางส่วนที่พิจารณาแล้วว่าระบบการได้ยินของมนุษย์เกือบจะไม่สามารถรับฟังได้ (แนวคิดนี้คล้ายกับการบีบอัดข้อมูลภาพแบบ JPEG) วิธีการต่างๆที่ช่วยให้สามารถตัดข้อมูลบางส่วนออกไปได้ได้ถูกนำมาใช้กับ MP3 รวมทั้ง psychoacoustics ข้อมูลเสียงแบบ MP3 สามารถบีบอัดให้มีขนาดที่แตกต่าง หรือมี อัตราบิท ที่หลากหลายขึ้นกับขนาดของข้อมูลและคุณภาพเสียง
เป็นรูปแบบแฟ้มที่เป็นการบีบอัดข้อมูลแบบมีการสูญเสียข้อมูลบางส่วนออกมา เพื่อให้ปริมาณข้อมูลลดลง แต่ยังคงคุณภาพใกล้เคียงกับสัญญาณเสียงเดิม อาจมีการเปลี่ยนแปลงบ้าง แต่เป็นเพียงเล็กน้อย และในการเข้ารหัสแบบ MP3 เป็นการเข้ารหัสของเพลงเป็นส่วนใหญ่ เพื่อให้สามารถใช้เนื้อที่ได้มากขึ้น และสามารถรวบรวมแฟ้มเพลงหลายๆแฟ้มมารวมอยู่ในรูปของ MP3 ทำให้ไม่สิ้นเปลืองเนื้อที่ในการจัดเก็บข้อมูล
จิตสวนศาสตร์

จิตสวนศาสตร์ (คำอ่าน : จิด-ตะ-สะ-วะ-นะ-สาด) เป็นการศึกษาเกี่ยวกับประสาทสัมผัสของมนุษย์ด้านการได้ยิน 
พื้นฐาน.
การประยุกต์ใช้งานด้านการประมวลสัญญาณเสียงจำเป็นต้องทราบถึงลักษณะการได้ยินของมนุษย์ เสียงเป็นคลื่นที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลงความดันของอากาศ เมื่อกระทบกับอวัยวะภายในหูจะส่งสัญญาณประสาทไปยังสมองเพื่อประมวลเสียงที่ได้มา
ขีดจำกัดของประสาทสัมผัส.
อวัยวะของมนุษย์ที่ใช้รับฟังเสียง คือ หู สามารถรับรู้ได้ในช่วงตั้งแต่ความถี่ 20 Hz ถึง 22 kHz เมื่ออายุเพิ่มขึ้นช่วงการได้ยินนี้จะลดลง โดยเฉพาะช่วงความถี่สูง ๆ ความถี่ที่ต่ำมาก ๆ นั้นมนุษย์ไม่สามารถได้ยินแต่สามารถรู้สึกได้ผ่านทางผิวหนัง
การแยกแยะความถี่เสียง 2 ความถี่ของมนุษย์มีลักษณะไม่เชิงเส้นตลอดย่านความถี่ที่มนุษย์สามารถรับรู้ได้ โดยในย่านความถี่เสียงต่ำ ๆ นั้นสามารถแยกแยะความแตกต่างเมื่อความถี่ทั้งคู่แตกต่างกันเพียงไม่กี่ Hz ในขณะที่ในย่านความถี่เสียงสูง ๆ สามารถแยกแยะความแตกต่างของเสียงทั้งสองเมื่อความแตกต่างของความถี่มีค่า เช่น 1 kHz ในย่านความถี่ 4 kHz เป็นต้น
การซ่อนเสียง.
การซ่อนเสียง (Sound masking) เป็นการเพิ่มเสียงธรรมชาติ หรือเสียงสังเคราะห์ (ตามปกติ ถึงแม้ว่าเรียกอย่างไม่ตรงนักว่า “เสียงสีขาว white noise” หรือ “เสียงสีชมพู pink noise” เสียงสีขาวเป็นเสียงแบบสุ่มซึ่งคลุมสเปกตรัมความถี่ยินได้ทั้งหมดด้วยความเข้มเท่า ๆ กันโดยประมาณทุกความถี่ เสียงนี้จะได้ยินคล้ายน้ำตกที่กำลังไหลซู่ หรือลมที่กำลังพัดผ่านต้นไม้ เสียงสีชมพูมีค่าความเข้มลดลงตามลำดับช่วงความถี่สูง) เข้าสู่สภาวะแวดล้อมเพื่อบดบังเสียงที่ไม่ต้องการโดยการใช้การซ่อนทางโสตประสาท วิธีนี้แตกต่างจากเทคนิคการควบคุมเสียงแบบใช้พลังงาน การซ่อนเสียงลดหรือกำจัดการรับรู้เสียงที่มีอยู่ก่อนแล้วในบริเวณที่กำหนดและสามารถทำให้สภาพแวดล้อมที่ทำงานสบายขึ้น ขณะที่สร้างความเป็นส่วนตัวของการพูดเพื่อผู้ทำงานสามารถมีสมาธิดีขึ้นและประสิทธิภาพมากขึ้น การซ่อนเสียงสามารถใช้ภายนอกได้ด้วยเพื่อคืนสภาพแวดล้อมให้เป็นธรรมชาติมากขึ้น
การซ่อนเสียงถูกอธิบายได้โดยอุปมาอุปไมยกับแสง ลองนึกถึงห้องมืดห้องหนึ่งที่ซึ่งบางคนกำลังเปิดปิดไฟฉาย แสงไฟฉายนี้ชัดแจ้งและน่ารำคาญ คราวนี้นึกว่าเปิดไฟในห้อง ไฟฉายก็ยังคงเปิดปิด แต่สังเกตไม่ได้อีกต่อไปเพราะว่ามันถูกซ่อนเอาไว้ การซ่อนเสียงเป็นกระบวนการที่คล้ายคลึงกันในการปกปิดเสียงอันน่ารำคาญด้วยเสียงซึ่งปลอบประโลมกว่าหรือน่ารำคาญน้อยกว่า
ฮีชีอิท

ฮีชีอิท  เป็นการ์ตูนไทยผลงานของ วิศุทธิ์ พรนิมิตร ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Manga Katch จนกระทั่งหลังจากนิตยสาร Manga Katch ปิดตัวไป ก็ได้ลงตีพิมพ์ต่อเป็นประจำในนิตยสาร อะเดย์ (a day)
"ฮีชีอิท" เป็นการ์ตูนที่ใช้ลายเส้นเรียบง่าย ไม่เน้นความสวยงาม แต่เน้นเรื่องของคติสอนใจ ออกไปทางแนวปรัชญา ลายเส้นบางช่วงเขียนออกมาหยาบ ๆ รวมถึงตัวหนังสือบางครั้งก็มีการขีดฆ่าให้เห็น การจัดหน้าเป็นไปอย่างไม่เรียบร้อย 
ฉบับรวมเล่ม.
ฮีชีอิท ฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 2 แบบ
ปัจจุบันได้ออกเล่ม 9 และ 10 มาแล้ว แต่หน้าปกไม่ต่อเนื่องอย่าง 8 เล่มแรก
ซิลิคอน

ซิลิคอน  เป็นธาตุเคมีในตารางธาตุ ที่มีสัญลักษณ์ Si และเลขอะตอม 14 เป็นธาตุกึ่งโลหะแบบเตตระวาเลนต์ (คือมีวาเลนซ์เป็น 4) ซิลิคอนทำปฏิกิริยาน้อยกว่าธาตุที่คล้ายกันคือคาร์บอน เป็นธาตุที่มีมากที่สุดในเปลือกโลกเป็นอันดับ 2 มีปริมาตร 25.7% โดยน้ำหนัก ปรากฏในดินเหนียว เฟลด์สปาร์ (feldspar) หินแกรนิต ควอตซ์ และทราย ส่วนใหญ่จะอยู่ในรูปของซิลิคอน ไดออกไซด์ (หรือซิลิกา) และซิลิเกต (สารประกอบที่ประกอบจากซิลิคอน ออกซิเจน และ โลหะ) ซิลิคอน เป็นส่วนประกอบหลักของแก้ว ซีเมนต์ เซรามิก, อุปกรณ์สารกึ่งตัวนำ ส่วนใหญ่ และซิลิโคน (สารพลาสติกที่มักจะสับสนกับซิลิคอน) ซิลิคอนใช้เป็นสารกึ่งตัวนำอย่างแพร่หลาย เนื่องจาก สารกึ่งตัวนำเจอร์เมเนียมมีปัญหาเกี่ยวกับการไหลของกระแสไหลย้อนกลับ (reverse leakage current)
ประวัติ.
เยินส์ ยาคอบ แบร์ซีเลียส นักเคมีชาวสวีเดนเตรียมซิลิคอนในรูปธาตุอิสระได้ในปี ค.ศ. 1823 โดยผ่านซิลิคอนเตตระฟลูออไรด์ (SiF4) ไปยังโลหะโพแทสเซียมที่ร้อนแดง และเขาสามารถเตรียมธาตุนี้ได้จากปฏิกิริยาระหว่างโพแทสเซียมฟลูออซิลิเกตและโพแทสเซียมด้วย
เป็นไปได้ว่า โฌแซ็ฟ หลุยส์ แก-ลูว์ซัก และ หลุยส์ ฌัก เธนาร์ อาจเตรียมซิลิคอนอสัญฐานที่ไม่บริสุทธิ์โดยวิธีเดียวกันกับแบร์ซีเลียส ในปี ค.ศ. 1809
ซิลิคอนในรูปผลึกเตรียมขึ้นเป็นครั้งแรกโดยอ็องรี เอเตียน แซ็งต์-แคลร์ เดวีลล์ ในปี ค.ศ. 1854 โดยนำโซเดียมอะลูมินัมคลอไรด์เหลวที่ไม่บริสุทธิ์ (มี Si ประมาณ 10 %) มาแยกสลายด้วยไฟฟ้า