pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
สี่มนุษย์ ส.สริญญา

สี่มนุษย์ ส.สริญญา หรือชื่อจริง วีระยุทธ สุทธาภิรมย์ (30 มิถุนายน พ.ศ. 2535 –) เป็นนักมวยไทยชาวไทย ประเภทไฟท์เตอร์ที่มีเข่าหนัก และถนัดขวา เขาได้รับการฝึกจากเทรนเนอร์ ขจรศักดิ์ ลูกโพธิ์เรียง จนสามารถสร้างผลงานเป็นที่รู้จักในระดับประเทศ
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 เขาได้รับการจัดอันดับนักมวยไทยรุ่นซูเปอร์ไลท์เวทของ 3 เวทีมวย ได้แก่ อันดับ 1 ของสนามมวยเวทีลุมพินี, อันดับ 3 ของเวทีมวยสยามอ้อมน้อย และอันดับ 4 ของเวทีมวยราชดำเนิน โดยทางสนามมวยเวทีลุมพินีและราชดำเนินได้จัดให้เขาอยู่ในอันดับขึ้นนำนักมวยไทยอย่างสิงห์มณี แก้วสัมฤทธิ์
ประวัติ.
สี่มนุษย์ ส.สริญญา มีชื่อจริงคือ วีระยุทธ สุทธาภิรมย์ เขามีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง โดยมีพี่น้อง 2 คน ซึ่งเป็นบุตรของนายวิทำรัช และนางปราณี สุทธาภิรมย์ เขามีครูมวยคนแรกชื่อ สูศักดิ์ ทวี นิรันรัตน์ และเริ่มแข่งขันเมื่ออายุ 7 ปี โดยใช้ชื่อ กลั้งชัย ศิษย์จ่าบูรณ์ ในการแข่งครั้งแรก
วันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 สี่มนุษย์พบกับคู่ชก กูปรี เกียรติยงยุทธ ในการแข่งขันศึกจ้าวมวยไทย ที่เวทีมวยอ้อมน้อยในพิกัด 142 ปอนด์ ซึ่งสี่มนุษย์เป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกสุดท้าย ต่อมาในวันที่ 28 เมษายน ของรายการเดียวกันนี้ สี่มนุษย์พบกับคู่ชก แหลมทอง ต.พรชัย ซึ่งสี่มนุษย์เป็นฝ่ายชนะคะแนน รวมถึง ในวันที่ 23 มิถุนายน ของรายการเดียวกัน สี่มนุษย์ได้พบกับคู่ชก วัชระเล็ก อ.ขวัญเมือง ซึ่งสี่มนุษย์เป็นฝ่ายชนะคะแนนขาด จากการแข่งขันในครั้งดังกล่าว ส่งผลให้สี่มนุษย์สามารถเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศมวยรอบฟุกเทียนกรุ๊ป ครั้งที่ 6 กับ ฟ้ามงคล เพชรสุภาพรรณ ซึ่งสี่มนุษย์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน และครองตำแหน่งรองแชมป์ของรายการดังกล่าว
วันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2555 สี่มนุษย์พบกับ แสนเก่ง จ.นพรัตน์ ในคู่เอกของรายการศึกจ้าวมวยไทย ที่เวทีมวยอ้อมน้อย โดยสี่มนุษย์เป็นฝ่ายชนะคะแนน 49-48 ปีถัดมา ในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2556 สี่มนุษย์ได้พบกับอภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม ในคู่เอกรายการศึกมวยไทย 7 สี จากการแข่งขันครั้งดังกล่าว สี่มนุษย์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน
และในวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 สี่มนุษย์เข้าแข่งขันในคู่เอก ศึกมวยเอ็กซ์ตรีม ที่สังเวียนจีเอ็มเอ็ม สเตเดียม โดยพบกับฮาลิล อิปราฮิม จากประเทศเนเธอร์แลนด์ จากการแข่งขันครั้งนี้ สี่มนุษย์เป็นฝ่ายชนะคะแนน
โรงเรียนม่วงสามสิบอัมพวันวิทยา

โรงเรียนม่วงสามสิบอัมพวันวิทยาเป็นโรงเรียนในเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 29 และเป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาประจำอำเภอม่วงสามสิบ ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2516 โดยปัจจุบันมีนักเรียนประมาณ 1,700 คน มีบุคลากรในสถานศึกษาประมาณ 65 คน และมีเนื้อที่ 151 ไร่ 68 ตารางวา
ประวัติ.
โรงเรียนม่วงสามสิบอัมพวันวิทยา ตั้งอยู่นอกเขตเทศบาลตำบลม่วงสามสิบ 800 เมตร โดยตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 10 บ้านม่วงสามสิบ ตำบลม่วงสามสิบ อำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาแบบสหศึกษาขนาดใหญ่ สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ มีประวัติความเป็นมาโดยสังเขป ดังนี้
ปราณประมูล

ปราณประมูล ชื่อเล่น แอ๊น คือนามปากกาของ "ทิพย์ธิดา ศรัทธาทิพย์" เป็นนักเขียนบทโทรทัศน์ชั้นนำชาวไทยที่มีชื่อเสียงจากการเขียนบทโทรทัศน์ที่ได้รับความนิยมหลายเรื่อง
มีผลงานสร้างชื่อมากมาย เช่น น้ำผึ้งขม, สวรรค์เบี่ยง, เชลยศักดิ์, น้ำใสใจจริง, วันนี้ที่รอคอย, เคหาสน์สีแดง, บ่วงหงส์, ปริศนา, มาลัยสามชาย, ลิขิตฟ้าชะตาดิน, เจ้าบ้านเจ้าเรือน, คู่กรรม, ดั่งดวงหฤทัย เป็นต้น
สำเร็จการศึกษา อักษรศาสตรบัณฑิต รุ่นที่ 47 วิชาเอกศิลปการละคร จาก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ปราณประมูลคลุกคลีอยู่ในวงการบันเทิงไทยนานกว่า 30 ปี เริ่มแรกนามปากกาปราณประมูลถือกำเนิดจาก นิลวรรณ ปิ่นทอง ที่นิตยสารสตรีสาร ของ สุรางค์ เปรมปรีดิ์ จากนั้นได้รับโอกาสเขียนบทให้ทางช่อง 7 อยู่นานสิบกว่าปี เมื่อปี พ.ศ. 2556 ปราณประมูล กล่าวถึงคุณสุรางค์ เปรมปรีดิ์ ว่าเป็นผู้ใหญ่ที่เคารพรักนับถือท่านหนึ่งเสมอมาจนถึงปัจจุบัน และ เคยร่วมแสดงละครอยู่บ้าง เช่นเรื่อง พระอภัยมณี ที่เป็นทั้งคนเขียนบทเองด้วย และ เคยทำงานที่กอง บก. นิตยสารแพรว รับหน้าที่เขียนสารคดีประจำฉบับ ใช้นามปากกา ปราณประมูล และ สัมภาษณ์ศิลปินลงแพรว นามปากกา ผ้าใบขาว และ ยังมีคอลัมน์กระจุกกระจิกอีกที่แพรว
ช่วงหลังหันมาเขียนบทให้กับบริษัท ชลลัมพี และเฉพาะคนสนิท ปัจจุบันทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาเรื่องบทให้กับบริษัทชลลัมพี โดยดูแลทีมเขียนบทพร้อมกับสร้างนักเขียนบทหน้าใหม่ประดับวงการละคร และ เป็นวิทยากรพิเศษตามงาน
ปราณประมูลอ้างว่าตนมีรูปแบบการเขียนที่เคารพบทประพันธ์ ยึดถือการเคารพบทประพันธ์เป็นอย่างสูงมาโดยตลอด และรูปแบบการเขียนบทละครของตนมักจะเป็นบทละครโทรทัศน์น้ำดีคือสารที่ออกสู่สังคม ไม่มีเนื้อหาความรุนแรงตบตีหรือชิงรักหักสวาท “ดิฉันเชื่อว่าตัวเองเป็นคนที่มีทัศนคติที่ดี ดังนั้น สิ่งที่พยายามส่งสารออกสู่สังคม ก็คือทัศนคติที่ดี แล้วก็การมีความหวัง มองโลกบวก เห็นแก่ส่วนรวม เห็นแก่อนาคต เห็นแก่เยาวชน”
สภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 13

สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทย ชุดที่ 13 (22 เมษายน พ.ศ. 2522 – 19 มีนาคม พ.ศ. 2526) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรของประเทศไทย มีจำนวนสมาชิกทั้งสิ้น 301 คน โดยมาจากการเลือกตั้งแบบทางตรงและแบบผสม จากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ถือเกณฑ์ราษฎร 150,000 คน ต่อผู้แทนราษฎรหนึ่งคน
สภาชุดนี้สิ้นสุดสมาชิกภาพลง เนื่องจากการยุบสภาผู้แทนราษฎร เมื่อวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2526 โดยมีสาเหตุมาจากสภาผู้แทนราษฎร มีความคิดเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับวิธีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตามบทเฉพาะกาลของรัฐธรรมนูญ
รายนามสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร.
มีรายนามดังนี้
ผู้ดำรงตำแหน่ง.
ประธานสภาผู้แทนราษฎร บุญเท่ง ทองสวัสดิ์
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่หนึ่ง มงคล สุคนธขจร (เสียชีวิต พ.ศ. 2523) สอาด ปิยวรรณ ได้รับแต่งตั้งแทน
รองประธานสภาผู้แทนราษฎร คนที่สอง เทียม ไชยนันทน์
ประชากรศาสตร์.
สมาชิกที่มีอายุมากที่สุด คือ เทียม ไชยนันทน์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตาก พรรคประชาธิปัตย์ อายุ 72 ปี 
สมาชิกที่มีอายุน้อยที่สุด คือ ปรีชา เอสก้า สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรกรุงเทพมหานคร พรรคประชากรไทย อายุ 26 ปี
โบสถ์พระคริสตสมภพ

โบสถ์พระคริสตสมภพ  เป็นมหาวิหารในเมืองเบธเลเฮม รัฐปาเลสไตน์ โบสถ์นี้จักรพรรดิคอนสตันไทน์มหาราชและจักรพรรดินีเฮเลนาพระราชชนนีโปรดให้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 326 ณ จุดที่เชื่อว่าพระเยซูประสูติ สร้างแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 565 ถือเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งในศาสนาคริสต์และศาสนาอิสลาม ได้รับขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกแห่งแรกในดินแดนปาเลสไตน์ในปี ค.ศ. 2012
เห็ดหนิวจังจือ

เห็ดหนิวจังจือ  เป็นสมุนไพรในรูปแบบเห็ด มีพบเห็นขึ้นอยู่บนต้นหนิวจังเท่านั้น ต้นหนิวจังมีพบเห็นอยู่ในภูเขาของประเทศไต้หวันที่มีความสูงระหว่าง 450 เมตร ถึง 2,000 เมตรเท่านั้น ต้นหนิวจังเป็นต้นไม้ที่หายากและทำให้เห็ดหนิวจังจือที่มีการเจริญเติบโตบนต้นหนิวจังเท่านั้นเป็นอีกหนึ่งสมุนไพรที่หายากมากด้วย เห็ดหนิวจังจือมีสีแดงส้มเหมือนปลาแซลมอน ใช้สำหรับบำรุงร่างกาย คล้ายคลึงกับเห็ดหลินจือกัน เห็ดหนิวจังจือมี Triterpinoids(กลุ่มสารไตรเทอร์ปินนอยต์) Superoxidide Dismutase (SOD) Beta-Glucan Nucleic Acid เห็ดหนิวจังมักจะใช้ต่อต้านมะเร็ง ต่อต้านภูมิแพ้ ต่อต้านความเมื่อยล้าและต้านคัน
เพียงแค่ใจเรารักกัน (ละครโทรทัศน์)

เพียงแค่ใจเรารักกัน เป็นละครโทรทัศน์ แนวโรแมนติก-ดราม่า สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2542 นำแสดงโดย ศุภวัฒน์ อ่ำประสิทธิ์ และ นุสบา ปุณณกันต์ 
จากบทประพันธ์เรื่อง 'ฤารักมิใช่รัก' ของ ชนิตร ภู่กาญจน์ เขียนบทโทรทัศน์โดย คูนนรุตน์ กำกับการแสดงโดย นิรัตติศัย กัลย์จาฤก ผลิตโดย บ. กันตนา วิดีโอ โปรดักชั่น จำกัด ออกอากาศทางช่อง 5
เรื่องย่อ.
เจนจิรา หรือ เจน เป็นหญิงสาวยุคใหม่ที่มีรูปร่างหน้าตาดี ความสวยที่โดดเด่นทำให้เธอเป็นที่หมายปองของหนุ่มๆ โดยเฉพาะสัญญา เพื่อนชายที่บ้านใกล้กันและรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก แต่เธอไม่ตอบสนองความรู้สึกของเขา วันหนึ่งนิธิชายหนุ่มหุ่นนักกีฬาหน้าตาดี ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของสัญญากลับมาจากออสเตรเลีย สัญญาจึงขอให้นิธิช่วยเป็นพ่อสื่อให้เขากับเจน แต่เรื่องไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อเจนตกหลุมรักนิธิ และนิธิก็ชอบเจนทั้งสองจึงเริ่มต้นความสัมพันธ์ที่จริงจัง แต่นิธิไม่อยากแต่งงาน เนื่องจากเขากลัวการแต่งงานเป็นที่สุดเพราะในอดีตมีผู้หญิงหลายคนพยายามจะจับเขาแต่งงาน แต่สำหรับสังคมไทย ผู้หญิงจะอยู่กินกับผู้ชายโดยที่ไม่แต่งงานมันอาจจะดูไม่ดี ที่สำคัญจะทำให้ผู้หญิงเสื่อมเสีย ทั้งสองคบกันจนวันนึงเจนตั้งท้อง ซึ่งทำให้นิธิตกใจและต้องหนีกลับประเทศออสเตรเลีย ทิ้งเจนให้อยู่เผชิญกับการตัดสินของสังคมอย่างโดดเดี่ยวและเดียวดาย ละครเรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงความท้าทายของคู่รักหนุ่มสาวที่ต้องการรักกันโดยไม่ต้องแต่งงานในสังคมแบบดั้งเดิม<br>
จอน ลอร์ด

โจนาทาน ดักลาส "จอน" ลอร์ด  นักแต่งเพลง นักเปียโนและออร์แกน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีผู้บุกเบิกดนตรีแนวผสมผสานระหว่างร็อก คลาสสิก บาโรก เป็นผู้นำดนตรีเฮฟวีเมทัลและฮาร์ดร็อก โดยเป็นอดีตหัวหน้าวงและผู้ก่อตั้งดีพ เพอร์เพิลมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 และเป็นสมาชิกหลักของวงร่วมกับเอียน เพซ มือกลองของวงมาโดยตลอด จนกระทั่งออกจากวงไปในปี ค.ศ. 2002 และยังเป็นสมาชิกวงไวท์สเนคในช่วงปี ค.ศ. 1978 ถึง 1984
เครื่องดนตรีประจำตัวที่ลอร์ดมักใช้ในการแสดง เป็นออร์แกนไฟฟ้าแฮมมอนด์ รุ่น B3 และ C3 ซึ่งทำให้เขาได้รับฉายาว่า "แฮมมอนด์ลอร์ด" (Hammond Lord)
ลอร์ดเสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 จากอาการแทรกซ้อนของโรคมะเร็งตับอ่อน
มงบล็อง (ของหวาน)

มงบล็อง  หรือ มอนเตเบียนโก  เป็นชื่อของหวานทำจากเกาลัดปั่นจนเหลว ปรุงให้หวาน แล้วราดวิปครีม เป็นอาหารยอดนิยมในประเทศฝรั่งเศส ประเทศอิตาลี ประเทศจีน ประเทศญี่ปุ่น และประเทศฮังการี ชื่อขนมนี้เอาชื่อยอดเขามงบล็องมาตั้ง เพราะมีรูปลักษณ์เหมือนภูเขามีหิมะปกคลุมอยู่ที่ยอด
ของหวานมงบล็องนี้มีบรรยายอยู่ในตำราอาหารอิตาลีมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1475 มงบล็องดั้งเดิมนั้นต้องสีเหลือง เพราะใช้เกาลัดดองหวานปั่น นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า ขุนนางเชซาเร บอร์จา (Cesare Borgia) กับลูเกรเซีย บอร์จา (Lucrezia Borgia) มักทำมงบล็องรับประทานที่บ้านเป็นนิจด้วย ต่อมาในปี ค.ศ. 1620 จึงไปโด่งดังในประเทศฝรั่งเศส
ในหลาย ๆ ประเทศ มีการดัดแปลงมงบล็องเป็นหลายรูปแบบ เช่น ในประเทศญี่ปุ่น ใช้ฟักทองและแยมองุ่นทำมงบล็องแทนหรือประสมกับเกาลัดก็มี และใส่โกโก้หรือมัจจะด้วยก็มี นอกจากนี้ โดยทั่วไปยังปรากฏว่ามีการทำมงบล็องเป็นรสผลไม้ด้วย เช่น รสมะม่วงและสตรอว์เบอร์รี
ความหลากหลาย.
ในประเทศญี่ปุ่น, ในบางครั้ง ฟักทอง, พืชบด, และ แยมสีม่วง แทนที่จะใช้เชสนัทส์, และบางครั้งก็ใช้ร่วมกับเชสนัทส์, โกโก้หยาบ หรือ เพิ่มผงชาเขียว นอกจากนี้ยังมีมงบล็องผลไม้ พร้อมกลิ่นผลไม้เช่น มะม่วง และ สตรอว์เบอร์รี
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ

คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (อักษรย่อ: NOC) เป็นองค์กรระดับชาติที่เป็นส่วนหนึ่งของขบวนการโอลิมปิกทั่วโลก อยู่ภายใต้การควบคุมของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล มีหน้าที่จัดการการมีส่วนร่วมของประชาชนในกีฬาโอลิมปิก โดยคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติสามารถเสนอชื่อเมืองในชาตินั้น ๆ เพื่อเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกในอนาคต และมีหน้าที่ส่งเสริมการพัฒนาของนักกีฬา การฝึกอบรมผู้ฝึกสอนและเจ้าหน้าที่ในระดับชาติของชาตินั้น ๆ อีกด้วย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ.
ในปี 2023 มีคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทั้งหมด 206 คณะ แบ่งจำนวนสมาชิกมาจาก 193 รัฐสมาชิกสหประชาชาติ, 1 รัฐสังเกตการณ์สหประชาชาติ (ปาเลสไตน์), 2 รัฐที่ได้รับการรับรองอย่างไม่สมบูรณ์ (คอซอวอ และไต้หวัน ในชื่อจีนไทเป) และ 1 รัฐสมทบจากนิวซีแลนด์ (หมู่เกาะคุก)
ทั้งยังมีอีก 9 ดินแดนในภาวะพึ่งพิงที่ได้มีคณะกรรมการที่รับการยอมรับ ประกอบด้วย 4 ดินแดนของสหรัฐ (อเมริกันซามัว, กวม, ปวยร์โตรีโก, และหมู่เกาะเวอร์จิน), 3 ดินแดนโพ้นทะเลของบริเตน (เบอร์มิวดา, หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน, และหมู่เกาะเคย์แมน), 1 ประเทศองค์ประกอบแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ (อารูบา) และ 1 เขตบริหารพิเศษของจีน (ฮ่องกง)
ระดับทวีป.
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติทั้งหลาย ล้วนเป็นสมาชิกของสมาคมคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ (Association of National Olympic Committees; ANOC) และยังแบ่งออกเป็นสมาคมระดับทวีปอีก 5 แห่งด้วย
รายชื่อคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ.
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ ประกอบด้วย
คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติที่ไม่ได้การรับรอง.
หมู่เกาะแฟโรและมาเก๊า ทั้งคู่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งชาติและแข่งขันกันที่กีฬาพาราลิมปิก อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติของทั้งสองไม่ได้รับการรับรองจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ดังนั้นจึงไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกได้ 
มาเก๊ายังคงได้รับการยอมรับจากสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย และเข้าร่วมการแข่งขันเอเชียนเกมส์
ประเทศหรือภูมิภาคอื่น ๆ ที่มีคณะกรรมการโอลิมปิกที่ไม่ได้รับการรับรอง: ได้แก่ คาตาโลเนีย, ยิบรอลตา, เฟรนช์โปลินีเซีย, นีวเว, นิวแคลิโดเนีย, กูราเซา, กัวเดอลุป, เฟรนช์เกียนา, มาร์ตีนิก, ซินต์มาร์เติน, หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา, แองกวิลลา, มอนต์เซอร์รัต, หมู่เกาะเติกส์และหมู่เกาะเคคอส, ทรานส์นีสเตรีย, เคอร์ดิสถาน, ไซปรัสเหนือ, โซมาลิแลนด์, อับคาเซีย, และ ชาวอเมริกันพื้นเมือง
มีรายงานในปี 2014 ว่าเซาท์ออสซีเชีย มีแผนที่จะจัดตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ
ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012

ประเทศไทย เข้าร่วมแข่งขัน ในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ซึ่งจัดขึ้นระหว่างวันที่ 28 กรกฎาคม - 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) ที่กรุงลอนดอนของสหราชอาณาจักร โดยมีนักกีฬาผ่านเข้ารอบสุดท้ายจำนวน 37 คน ซึ่งถือว่าน้อยที่สุดในรอบหลายปี
คณะนักกีฬาทีมชาติไทย ที่เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้ มีทั้งหมด 37 คน จาก 16 ชนิดกีฬาคือ กรีฑา 2 คน, ขี่ม้า 1 คน, จักรยาน 1 คน, เทควันโด 3 คน, แบดมินตัน 6 คน, เทเบิลเทนนิส 1 คน, มวยสากลสมัครเล่น 3 คน, ยกน้ำหนัก 7 คน, ยูโด 1 คน, ยิงธนู 1 คน, ยิงปืน 3 คน, ยิงเป้าบิน 1 คน, เรือใบ 1 คน, เรือพาย 2 คน, ว่ายน้ำ 2 คน และ วินด์เซิร์ฟ 2 คน
เหรียญรางวัล.
สรุปผล.
โดยครั้งนี้ นักกีฬาไทยทำได้เพียง 2 เหรียญเงิน และ 2 เหรียญทองแดง รวมเป็น 4 เหรียญเท่านั้น และได้อันดับที่ 57 จากตารางชาติรวมทั้งหมดในการแข่งขันครั้งนี้เมื่อจบการแข่งขัน ซึ่งเป็นครั้งแรกในรอบ 16 ปี ที่นักกีฬาไทยไม่ได้เหรียญทอง นับตั้งแต่โอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ที่แอตแลนตา ที่สมรักษ์ คำสิงห์ ได้รับเหรียญทองเป็นครั้งแรก อีกทั้งหลายชนิดกีฬาก็ทำผลงานได้ไม่สำเร็จตามที่คาดหมายไว้
รายชื่อนักกีฬาทีมชาติไทย.
คณะนักกีฬาทีมชาติไทย ที่เข้าแข่งขันในคราวนี้ มีทั้งหมด 37 คน จาก 15 ชนิดกีฬา แบ่งเป็นชาย 19 คน หญิง 18 คน มีรายนามต่อไปนี้
ยิงธนู.
นักยิงธนูชายของไทยมีคุณสมบัติ 1 คน
กรีฑา.
นักกรีฑาไทยมีมาตรฐานห่างไกลจากคุณสมบัติที่เคยมีมา (คือนักกรีฑาสูงสุดมากกว่า 3 คนในแต่ละรายการ อยู่ในมาตรฐานระดับ ‘เอ’ และอย่างน้อย 1 คนในมาตรฐานระดับ ‘บี’) ในการแข่งขันกรีฑาคราวนี้
มวยสากลสมัครเล่น.
กีฬามวยสากลสมัครเล่นในครั้งนี้มีนักกีฬาทีมชาติไทย ผ่านเข้ารอบสุดท้ายเพียง 3 คนเท่านั้นคือ แก้ว พงษ์ประยูร (49 กิโลกรัม), ฉัตร์ชัย บุตรดี (52 กิโลกรัม) และสายลม อาดี (60 กิโลกรัม) ในส่วนนักมวยสากลสมัครเล่นหญิง ที่เพิ่งมีการบรรจุเข้าในการแข่งขันเป็นครั้งแรก ก็ไม่มีใครผ่านเข้ารอบสุดท้ายได้เลย
แคนู.
สลาลอม.
เรือของไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขันรายการต่อไปนี้
ยูโด.
นักยูโดของไทยมีคุณสมบัติ 1 คน
เรือพาย.
เรือของไทยต่อไปนี้ มีคุณสมบัติเข้าแข่งขัน
เรือใบ.
เรือของไทยมีคุณสมบัติเข้าแข่งขัน 1 ลำในแต่ละรายการต่อไปนี้
ยิงปืน.
สุธิยา จิวเฉลิมมิตร ได้รับพื้นที่โควตาสำหรับประเทศไทย ในรายการยิงเป้า ประเภทหญิง
ว่ายน้ำ.
นักว่ายน้ำของไทย มีมาตรฐานห่างไกลจากคุณสมบัติที่เคยมีมา (คือนักว่ายน้ำสูงสุดมากกว่า 2 คนในแต่ละรายการ ที่เวลาคุณสมบัติโอลิมปิก และสามารถมีได้ 1 คนที่เวลาคัดเลือกโอลิมปิก) ในการแข่งขันว่ายน้ำคราวนี้
เทเบิลเทนนิส.
นักปิงปองไทยที่มีคุณสมบัติ มีดังต่อไปนี้
เทควันโด.
เป็นเอก การะเกตุ ได้รับพื้นที่โควตาสำหรับประเทศไทย ในรุ่น <58 กก.ชาย ด้วยการติดอันดับ 1 ใน 3 ของรายการ WTF World Qualification Tournament เมื่อปี พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011)
ยกน้ำหนัก.
นักกีฬาไทย ชาย 3 คน หญิง 4 คนมีคุณสมบัติ 
สำหรับ ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล ซึ่งเป็นเจ้าของเหรียญทองโอลิมปิกครั้งที่แล้ว (ครั้งที่ 29 ประจำปี พ.ศ. 2551; ค.ศ. 2008) ก็ไม่ผ่านเข้ารอบสุดท้ายมาแข่งขัน เนื่องจากไม่ผ่านเกณฑ์การคัดเลือกนักกีฬา ของสมาคมยกน้ำหนักสมัครเล่นแห่งประเทศไทย
ก. <templatestyles src="การอ้างอิง/styles.css"/>^ ยกท่าสแนตช์ไม่ผ่าน 3 ครั้ง จึงไม่ได้สิทธิ์ยกท่าคลีนแอนด์เจิร์ก
เดโช สวนานนท์

เดโช สวนานนท์ (เกิด 25 มิถุนายน พ.ศ. 2476) เป็นนักวิชาการและอดีตนักการเมืองชาวไทย อดีตอธิบดีกรมศิลปากร อดีตรองหัวหน้าพรรคประชาชน และอดีตผู้สมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในนามพรรคประชากรไทย เมื่อการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2533
ประวัติ.
นายเดโช สวนานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2476 ที่ตำบลไชยา อำเภอไชยา จังหวัดสุราษฎร์ธานี จบปริญญาตรี การศึกษาศาสตรบัณฑิต เอกการบริหารการศึกษา (เกียรตินิยม) จากมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ปริญญาโท วิทยาการจัดการ สาขาจิตวิทยา จากสหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก การบริหารรัฐกิจ จากสหรัฐอเมริกา
เคยรับราชการตำแหน่งอธิบดีกรมศิลปากร ในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ
การทำงาน.
เคยเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร (ส.ส.) ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร 2 สมัย สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ ในปี พ.ศ. 2529 และพรรคประชากรไทย ในปี พ.ศ. 2538และเคยลงรับสมัครเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2533 สังกัดพรรคประชากรไทย โดยใช้เพลงหาเสียงที่ดัดแปลงมาจากเพลง "Day-O (The Banana Boat Song)" แต่เป็นฝ่ายแพ้ให้กับ พลตรี จำลอง ศรีเมือง ซึ่งเป็นผู้ว่าฯคนก่อน สังกัดพรรคพลังธรรมไป โดยนายเดโชได้ 283,895 คะแนน ขณะที่ พล.ต.จำลอง ได้ถึง 703,672 คะแนนต่อมา เป็นสมาชิกสภาร่างรัฐธรรมนูญฉบับ ปี พ.ศ. 2540 และรองสภาร่างรัฐธรรมนูญฉบับ ปี พ.ศ. 2550 คนที่ 1 โดยดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2550 ถึงวันที่ 20 สิงหาคม ปีเดียวกัน 
ชีวิตครอบครัว.
นายเดโช สวนานนท์ สมรสกับ ศาสตราจารย์กิตติคุณ ทักษิณา สวนานนท์ อาจารย์ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (นามสกุลเดิม: อัตถากร, เป็นบุตรสาวของ ศาสตราจารย์ บุญชนะ อัตถากร)(เสียชีวิตแล้ว) ทั้งคู่มีบุตรสาวด้วยกันทั้งหมด 3 คน
มวยไทย 7 สี

มวยไทย 7 สี เป็นรายการโทรทัศน์ไทยประเภทถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬามวยไทยที่ได้รับความนิยมมากที่สุดทางโทรทัศน์ ปัจจุบันถ่ายทอดสดทุกวันอาทิตย์ เวลา 14:30 น. - 16:30 น. ทางช่อง 7HD และทางเว็บไซต์ http://www.bugaboo.tv
มวยไทย 7 สี หรือเดิมคือ มวยทีวีสี 7 เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2513 ทำให้ในปัจจุบันเป็นรายการโทรทัศน์ที่ออกอากาศยาวนานที่สุดในประเทศไทย โดยทำลายสถิติเดิมของรายการ ตอบปัญหาภาษาอังกฤษกับเชลล์ ที่เริ่มออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2508 และยุติการออกอากาศเมื่อปี พ.ศ. 2552 รวมระยะเวลา 44 ปี ลงเมื่อปี พ.ศ. 2559
การจัดรายการ.
รายการมีจุดประสงค์คือ "เป็นรายการบันเทิง ส่งเสริมการกีฬา และรักษาศิลปะแม่ไม้มวยไทย" ซึ่งจุดประสงค์ของรายการนี้ได้มีการขึ้นเป็นข้อความบนหน้าจอระหว่างการถ่ายทอดสดเป็นบางช่วง รวมถึงกล่าวโดยผู้บรรยายอยู่บ่อยครั้ง โดยเริ่มตั้งแต่กลางปี พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา รวมถึงเป็นรายการถ่ายทอดสดมวยไทยที่ไม่มีการพูดขอบคุณผู้สนับสนุนโดยผู้บรรยายแต่ใช้แถบอักษรข่าววิ่งในการขอบคุณผู้สนับสนุนทดแทน โดยปรากฏในช่วงยกแรกของมวยคู่เอก ส่วนตัววิ่งผู้สนับสนุนมวยดุเดือดประจำปี ขึ้นในช่วงยกแรกของมวยคู่ที่ 2 และ 3
แชมป์มวยไทยที่มีชื่อเสียง.
มวยไทย 7 สี เป็นรายการที่มีนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงเข้าแข่งขันในรายการดังกล่าว อาทิ ขงเบ้ง ม.รัตนบัณฑิต, ซีอุย ส.สุนันท์ชัย และอภิสิทธิ์ เค.ที.ยิม
การตอบรับ.
เว็บไซต์กรุงเทพธุรกิจกล่าวว่า เป็นรายการที่ได้รับความนิยมอย่างสม่ำเสมอโดยเรตติ้งไม่เคยตก ซึ่งได้รับการกล่าวว่าเป็นรายการที่ได้รับความสนใจจากทั้งคนในวงการมวย รวมถึงได้รับความนิยมจากผู้ชมทั่วประเทศ ตลอดจนได้รับการยอมรับว่า เป็นรายการที่กรรมการให้การตัดสินดีที่สุด และเป็นธรรมที่สุด หรือกล่าวได้ว่าตัดสินพลาดน้อยที่สุด อย่างไรก็ตาม ด้วยเหตุที่เป็นรายการที่มีผู้ชมเป็นจำนวนมาก จึงอาจได้รับการวิจารณ์จากฝ่ายที่เสียผลประโยชน์อยู่บ้างในบางครั้ง
ประวิทย์ รุจิรวงศ์

ประวิทย์ รุจิรวงศ์ (21 กันยายน พ.ศ. 2484 – 2 มกราคม พ.ศ. 2557) เป็นนักธุรกิจชาวไทย อดีตประธานสภากรุงเทพมหานคร และอดีตสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาธิปัตย์
ประวัติ.
ประวิทย์ เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2484 เป็นบุตรชายพลตำรวจเอก ประเสริฐ รุจิรวงศ์ อดีตอธิบดีกรมตำรวจ และคุณหญิงน้อย รุจิรวงศ์ 
สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนเซนต์คาเบรียล โรงเรียนโยธินบูรณะและสถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน จากนั้นได้เดินทางไปฝึกงานต่อยังประเทศอังกฤษเป็นระยะเวลา 3 ปี
งานการเมือง.
เป็นสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (สก.) และดำรงตำแหน่งประธานสภากรุงเทพมหานคร เป็นคนที่ 7 ด้วย ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2530 ถึงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2532
จากนั้นได้ลงเลือกตั้งเป็นผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2533 ในสังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับเลือกตั้ง โดยได้คะแนนมาเป็นลำดับที่สาม ได้ทั้งหมด 60,947 คะแนน 
เสียชีวิต.
ประวิทย์ ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2557 มีการพระราชทานเพลิงศพขึ้นเมื่อวันเสาร์ที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2557 เวลา 17.00 น. ณ วัดเทพศิรินทราวาสราชวรวิหาร
ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1

ตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1  
โดยทั่วไปของตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 เมื่ออุณหภูมิและสนามแม่เหล็กที่มีค่าสูงๆ จะสามารถทำลายสภาพนำยวดยิ่งได้ ดังนั้นถ้าควบคุมอุณหภูมิให้มีค่าคงตัวค่าหนึ่ง โดยที่อุณหภูมินั้นมีค่าต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤติ และมีค่าสนามแม่เหล็กวิกฤติ (Hc) 1 ค่า เมื่อสนามแม่เหล็กที่ให้มีขนาดน้อยกว่า Hc ตัวนำจะยังคงสภาพนำยวดยิ่งอยู่ แต่ถ้าสนามแม่เหล็กที่ให้มีค่ามากกว่า Hc ตัวนำจะสูญเสียสภาพนำยวดยิ่งและกลายเป็นตัวนำปกติ ถึงแม้ว่าอุณหภูมิจะยังคงต่ำกว่าอุณหภูมิวิกฤตก็ตาม เรียก Hc ว่าสนามแม่เหล็กวิกฤต ตัวนำยวดยิ่งชนิดนี้จะให้ปรากฏการณ์ไมสเนอร์ที่สมบูรณ์ และโดยทั่วไปค่า Hc ของตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 1 นี้จะมีขนาดที่ต่ำมากจึงไม่เพียงพอที่จะนำไปประยุกต์ใช้งาน 
โดยตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 จะมีพฤติกรรมที่แตกต่างไปจากตัวนำยวดยิ่งชนิดที่ 2 ที่สนามแม่เหล็กวิกฤต คือ มีการแสดงสนามแม่เหล็กวิกฤติถึงสองค่า
เมตตา เต็มชำนาญ

ร้อยเอก เมตตา เต็มชำนาญ (ชื่อเล่น: ตู่) เป็นอดีตนายทหารสังกัดกองทัพบก และนักการเมือง ลงรับสมัครเลือกตั้งหลายครั้ง ทั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครและการเลือกตั้งทั่วไป แต่ไม่เคยได้รับเลือก
ร.อ.เมตตา เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2491 จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย รับราชการในสังกัดสำนักงานเลขานุการกองทัพบก
เคยลงรับสมัครเลือกตั้งครั้งแรก ในพื้นที่กรุงเทพมหานคร ในการเลือกตั้งทั่วไป เมื่อปี พ.ศ. 2526 แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง จากนั้น ได้ลงเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2547 โดยไม่สังกัดพรรคการเมืองใด ๆ หมายเลข 9 โดยมีนโยบาย เช่น ปลูกผลไม้ที่เกาะกลางถนนในกรุงเทพมหานคร ให้เด็ดรับประทานได้ ได้รับคะแนนไปทั้งหมด 1,965 คะแนน
จากนั้นได้ลงรับสมัครเลือกตั้งอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2551 เป็นผู้สมัครอิสระอีกครั้ง ในหมายเลข 3 ก็ไม่ได้รับการเลือกตั้งอีก โดยได้คะแนนไป 2,105 คะแนน
ในการเลือกตั้งทั่วไป เคยลงรับสมัครเลือกตั้งในพื้นที่เขต 1 กรุงเทพมหานคร สังกัดพรรคประชาราช ในการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งก็ไม่ได้รับการเลือกตั้ง และรับสมัครเลือกตั้งผู้ว่าฯอีกครั้ง ในปี พ.ศ. 2556 ได้เบอร์ 3 ได้คะแนนไปทั้งหมด 1,301 คะแนน
ร.อ.เมตตา มีฉายาว่า "ตู่ ติงลี่" เนื่องจากเป็นนักแสดงประกอบจากละครโทรทัศน์และภาพยนตร์หลายเรื่อง อาทิ "แหวนทองเหลือง", "อตีตา", "สุริโยไท" และ"ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๑ องค์ประกันหงสา" เป็นต้น และเคยเป็นผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ เรื่อง "ไอัขุนเพลง" ด้วย ในปี พ.ศ. 2522 
ร.อ. เมตตา ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อคืนวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 สิริอายุรวม 73 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2564 ณ วัดทุ่งเศรษฐี
ปลาซิวข้างขวานโกลว์ไลต์

ปลาซิวข้างขวานโกลว์ไลต์ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Trigonostigma hengeli") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
จัดเป็นปลาซิวจำพวกปลาซิวข้างขวานชนิดหนึ่ง แตกต่างจากปลาซิวข้างขวานชนิดอื่นตรงที่มีสีบริเวณลำตัวใสสามารถมองทะลุได้ แต่ยังมีลักษณะเด่นตรงรูปขวานสีดำกลางลำตัว ขนาบไปด้วยสีน้ำตาลแดงไปจนถึงหาง มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 3 เซนติเมตร เป็นปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงในเกาะสุมาตราและบอร์เนียว
นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะในตู้ไม้น้ำ แต่ในประเทศไทย เป็นปลาที่ค่อนข้างหายาก
คณะพระมหาไถ่

คณะพระมหาไถ่  เป็นคณะนักบวชธรรมทูตโรมันคาทอลิกที่นักบุญอัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรีได้ก่อตั้งขึ้น ณ เมืองสกาลา แคว้นคัมปาเนีย ประเทศอิตาลี ในตอนแรกมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำงานช่วยเหลือชาวชนบทที่ถูกทอดทิ้งรอบ ๆ เมืองเนเปิลส์
นักบวช (religious) ของคณะนี้มีทั้งบาทหลวงและภราดา ปฏิบัติงานอยู่ใน 77 ประเทศทั่วโลก
ประวัติ.
บาทหลวงอัลฟอนโซ มาเรีย เด ลีกูโอรี เห็นว่ามีคนยากจนจำนวนมากต้องทนทุกข์ลำบากและต้องการความช่วยเหลือทางจิตวิญญาณ อัลฟอนโซจึงหันไปเน้นงานมิชชันนารีเพื่อเทศน์สอนประชาชนให้มั่นคงในความเชื่อ ท่านได้ประพันธ์หนังสือไว้ถึง 11 เล่ม ที่มีชื่อเสียง เช่น "เครื่องมือสำคัญแห่งความรอด" "พระทรมานของพระคริสต์" ซึ่งพระสันตะปาปาหลายพระองค์ชื่นชมผลงานของท่านอย่างมาก
ต่อมาท่านได้รวบรวมบาทหลวงและฆราวาส ตั้งชื่อกลุ่มว่า "คณะพระมหาไถ่" สมาชิกมีเจตนารมณ์ในการประกาศข่าวดีแก่คนยากจน เพื่อให้จิตวิญญาณของบุคคลเหล่านี้ได้ถึงความรอด คณะนักบวชนี้ได้รับการรับรองจากสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ในปี ค.ศ. 1794
สมาชิกของคณะก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้คณะแพร่หลายมากขึ้น เช่น บาทหลวงเคลเมนส์ มาเรีย ฮอฟเบาเออร์ (ต่อมาได้รับการประกาศเป็นนักบุญ) ได้ขยายงานของคณะไปยังจักรวรรดิออสเตรีย แม้ในช่วงแรกจะมีอุปสรรคจากปัญหาการเมืองแต่ท่านก็นำคณะผ่านวิกฤตนั้นมาได้ สมาชิกในรุ่นต่อ ๆ มายังทำให้คณะขยายตัวไปทั่วทวีปยุโรป ข้ามไปยังทวีปอเมริกาเหนือ จนปัจจุบันสมาชิกคณะพระมหาไถ่ได้ทำงานอยู่ถึง 77 ประเทศทั่วโลก
ในประเทศไทย.
มุขนายกอ็องฌ์-มารี-โฌแซ็ฟ แกว็ง ผู้แทนพระสันตะปาปาประมุขมิสซังลาวขณะนั้น ได้ขอให้สันตะสำนักส่งมิชชันนารีมาประกาศข่าวดีในเขตมิสซังสยามและเขตมิสซังลาว สันตะสำนักจึงสอบถามยังคณะพระมหาไถ่ จนตัดสินใจให้คณะพระมหาไถ่แขวงเซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา มาปฏิบัติหน้าที่ แต่ด้วยปัญหาสงครามโลกครั้งที่สองทำให้การเดินทางต้องล่าช้าออกไป
เมื่อปัญหาต่าง ๆ คลี่คลายมิชชันนารี 4 ท่านก็ออกเดินทางมากับเรือจากรัฐแคลิฟอร์เนียและถึงท่าเรือเกาะสีชังในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 เข้าพำนักที่เขตมิสซังกรุงเทพฯ ระยะหนึ่งแล้วจึงเดินทางต่อไปยังมิสซังลาวซึ่งขณะนั้นมีมุขนายกโกลด-ฟีลิป บาเยเป็นประมุข การเผยแผ่ศาสนาได้ก้าวหน้ามาจนปัจจุบัน และขยับขยายไปยังเขตมิสซังอื่น ๆ ด้วย งานที่สำคัญคือเมื่อพระสันตะปาปาให้ตั้งมิสซังอุดรธานีแยกออกจากมิสซังท่าแร่ ได้ทรงให้มิสซังอุดรธานีอยู่ในความดูแลของคณะพระมหาไถ่ โดยบาทหลวงแคลเรนซ์ เจมส์ ดูฮาร์ต อธิการคณะพระมหาไถ่ในขณะนั้นได้รับแต่งตั้งเป็นมุขนายกและผู้แทนพระสันตะปาปาประมุของค์แรกของมิสซังอุดรธานี
ปัจจุบันนี้มีบ้านนักบวชคณะพระมหาไถ่แล้ว 8 แห่งทั่วประเทศไทย มีบาทหลวงชาวไทยที่เป็นนักบวชคณะพระมหาไถ่ได้รับแต่งตั้งเป็นมุขนายกมิสซังมาแล้ว 2 ท่าน คือมุขนายกยอร์ช ยอด พิมพิสาร อดีตมุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุดรธานี และมุขนายกฟิลิป บรรจง ไชยรา มุขนายกมิสซังโรมันคาทอลิกอุบลราชธานี สำหรับการปกครองภายในคณะมี บาทหลวงเปโตร จิตตพล ปลั่งกลาง เป็นอธิการเจ้าคณะแขวงคณะพระมหาไถ่แห่งประเทศไทยคนปัจจุบัน
ราเชศ ขันนา

ราเชศ ขันนา  อดีตนักแสดงชาวอินเดียระดับซุปเปอร์สตาร์ของวงการภาพยนตร์อินเดีย
มีชื่อจริงว่า จาติน ขันนา เกิดเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1942 ที่เมืองอมริตสา รัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย ขันนาแสดงภาพยนตร์ครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง "Aakhri Khat" ในปี ค.ศ. 1963 และโด่งดังจากเรื่อง "Aaradhna" ในปี ค.ศ. 1969 และมีบทบาทที่เป็นที่รู้จักกันดีจากเรื่อง "Haathi mere Saathi" หรือ "ช้างเพื่อนแก้ว" ในปี ค.ศ. 1970
ราเชศ ขันนา ถือเป็นนักแสดงที่โด่งดังมีชื่อเสียง และได้รับความนิยมอย่างมากในช่วงทศวรรษที่ 70 ในประเทศอินเดีย มีผลงานการแสดงกว่า 150 เรื่อง โดยได้รับชื่อเล่นจากแฟน ๆ ภาพยนตร์ว่า "กากา" หรือ "ลุง" และได้รับการขนานนามว่าเป็น "ซุปเปอร์สตาร์คนแรกของวงการบอลลีวู้ด"
ด้านชีวิตครอบครัว ขันนา มีบุตรสาว 2 คน ขันนาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 2012 ที่บ้านพักส่วนตัวในเมืองมุมไบ ด้วยโรคมะเร็ง ที่ป่วยมาตั้งแต่เดือนเมษายน ด้วยวัย 69 ปี โดย นายมานโมฮัน ซิงห์ นายกรัฐมนตรีอินเดีย ได้แสดงความเสียใจต่อครอบครัวของขันนาด้วย
1830m

1830m เป็นอัลบั้มลำดับที่ 4 และเป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 2 ของ AKB48 ออกจำหน่ายวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2555
ข้อมูลเพลง.
อัลบั้มนี้ถูกประกาศขึ้นครั้งแรกเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2555 โดยในครั้งนั้นมีการประกาศเพียงแค่ซิงเกิลใดบ้างที่จะเข้ามาอยู่ในอัลบั้มนี้ และในภายหลังก็ได้ประกาศเพิ่มเติมมาโดยตลอด จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ภายในงาน KING RECORDS presents 05.23 Release 26th Maxi Single "Manatsu no Sounds good !" National Handshake Event AKB48 Festival powered by Nemousu TV ที่จัดขึ้นที่ Marine Messe Fukuoka ได้มีการประกาศชื่ออัลบั้ม พร้อมทั้งประกาศรายชื่อเพลงเพิ่มเติมที่จะเข้ามาอยู่ในอัลบั้มนี้ด้วย และการประกาศเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 ก็ได้มีการประกาศรายชื่อเพลงทั้งหมดที่จะอยู่ในอัลบั้มนี้ รวมทั้งสิ้น 34 เพลง
อัลบั้มนี้ประกอบไปด้วยซิงเกิลฮิตได้แก่ Sakura no Ki ni Narou, Everyday, Katyusha, Flying Get, Kaze wa Fuiteiru, Ue kara Mariko, GIVE ME FIVE!, เพลงประกอบภาพยนตร์สารคดี ที่ได้เริ่มฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อต้นปี พ.ศ. 2555 ในเพลง First Rabbit และเพลงประกอบโฆษณาต่างๆ ที่ยังไม่ได้มีการวางจำหน่ายในซิงเกิลใดๆ เลย เช่น Daiji na Jikan, Itterasshai, Yasashisa no Chizu และยังรวมถึงเพลงประกอบโฆษณาที่ AKB48 เคยไปโฆษณาให้เมื่อปี พ.ศ. 2553 อย่าง Guu Guu Onaka
อัลบั้มนี้วางจำหน่ายทั้งสิ้น 2 อิดิทชั่น ได้แก่ Regular Edition และ Theater Edition
ถุงเท้า

ถุงเท้า เป็นอุปกรณ์เสื้อผ้าสำหรับสวมใส่ที่เท้า ซึ่งเท้าเป็นอวัยวะส่วนหนึ่งที่สร้างเหงื่อมากที่สุดจากร่างกาย โดยสามารถสร้างเหงื่อในปริมาณมากกว่าเหรียญ 1 ไพน์สหรัฐ (0.47 ลิตร) ต่อวัน ซึ่งถุงเท้าจะสามารถช่วยซับเหงื่อและสามารถนำพาไปยังพื้นที่ระบายอากาศเพื่อให้เหงื่อเกิดการระเหย ในสภาพอากาศที่เย็น ถุงเท้าจะช่วยลดความเสี่ยงของอาการบวมเป็นน้ำเหลือง โดยชื่อของ sock ในภาษาอังกฤษมาจากรองเท้าแตะที่มีลักษณะหลวม ที่เรียกว่า soccus ในภาษาละติน ที่สวมใส่โดยนักแสดงตลกชาวโรมัน
ประวัติ.
ถุงเท้าได้รับการพัฒนามาเป็นระยะเวลานับศตวรรษตั้งแต่รุ่นเก่า ซึ่งทำจากหนังสัตว์ที่รวบขึ้นและผูกกับข้อเท้า ในช่วง 8 ศตวรรษก่อนคริสตกาล ชาวกรีกโบราณจะสวมถุงเท้าขนสัตว์ที่ขมวดเป็นปมเพื่อความอบอุ่น ชาวโรมันโบราณเองก็สวมใส่เท้าของพวกเขาด้วยผ้าหนังหรือผ้า โดยในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 5 ได้มีการเรียกถุงเท้าว่า "สนับแข้ง" ที่ได้รับการสวมใส่โดยบุคคลผู้อยู่ในสถานะอันศักดิ์สิทธิ์ในทวีปยุโรปเพื่อเป็นสัญลักษณ์ของความบริสุทธิ์ และในช่วง ค.ศ. 1000 ถุงเท้าได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งในหมู่ขุนนาง นอกจากนี้ ตั้งแต่สมัยศตวรรษที่ 16 ได้มีการออกแบบประดับบนข้อเท้าหรือด้านข้างของถุงเท้า ซึ่งมีชื่อเรียกว่า ลายข้างถุงเท้า
ปลาซิวหัวตะกั่วอินเดีย

ปลาซิวหัวตะกั่วอินเดีย (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Laubuka laubuca") เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิวและปลาท้องพลุ ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลำตัวรูปร่างกว้าง แบนข้างจนริมท้องเป็นสัน ช่วงท้องลึก มีครีบอกแหลมยาว ก้านครีบของครีบท้องยื่นยาวเป็นเส้นเดี่ยว เส้นข้างลำตัวสมบูรณ์ ลำตัวมีลักษณะโปร่งแสงเป็นสีเงินแกมเขียวแววาวสะท้อนแสง มีจุดเด่นคือมีลายเส้นจุดสีน้ำเงินเข้มยาวตั้งแต่ฐานครีบอกไปจนถึงฐานของครีบหาง ด้านหลังของลำตัวจะมีสีเข้ม ครีบต่าง ๆ มีสีเหลืองอ่อนหรือสีส้มปนน้ำตาล
มีความยาวประมาณ 4 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เป็นแผ่นดินใหญ่และหมู่เกาะต่าง ๆ สำหรับในประเทศไทยจะพบได้ที่ แหล่งน้ำทางภาคตะวันออกและภาคใต้ตอนบน
มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำขนาดใหญ่ ที่มีพันธุ์ไม้ต่าง ๆ ขึ้นครึ้ม กินแมลงที่ตกลงน้ำเป็นอาหารหลัก เมื่อตกใจสามารถที่จะกระโดดเหินขนานไปกับผิวน้ำได้เป็นระยะทางสั้น ๆ
นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม โดยมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาแปบ" หรือ "ปลาท้องพลุ"
ปลาซิวหัวตะกั่ว

"สำหรับปลาในวงศ์อื่น ดูที่: ปลาหัวตะกั่ว"
ปลาซิวหัวตะกั่ว หรือ ปลาท้องพลุ เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กจำพวกปลาท้องพลุหรือปลาซิว ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Laubuka" (/ลอ-บู-คา/)
จัดเป็นปลาซิวขนาดกลาง มีลักษณะทั่วไปคือ ลำตัวแบนข้าง สีลำตัวทั่วไปเป็นสีเงินขาว มีลักษณะเด่น คือ มีส่วนท้องที่ลึกและกว้างเหมือนอ้วนหรือท้องป่อง เมื่อจับขึ้นมาแล้ว ส่วนท้องจะแตกได้ง่าย อีกทั้งมีจุดสีเงินเข้มที่ส่วนหัว แลดูคล้ายปลาหัวตะกั่ว จึงเป็นที่มาของชื่อสามัญ มีเส้นข้างลำตัวที่สมบูรณ์ มีก้านครีบท้องยื่นยาวลงมาเป็นเส้นเดี่ยว
เดิมทีปลาในสกุลนี้ถูกจัดให้อยู่ในสกุล "Chela" มีพฤติกรรมรวมฝูงเป็นฝูงเล็ก ๆ กินแมลงที่ตกลงน้ำเป็นอาหารหลัก โดยมีปากที่เชิดขึ้นด้านบน นอกจากนี้แล้วเมื่อตกใจจะสามารถกระโดดขึ้นขนานไปกับผิวน้ำได้เหมือนปลาขวานบิน ซึ่งเป็นปลาในกลุ่มปลาคาราซิน
พบกระจายพันธุ์ทั่วไปในอนุทวีปอินเดียจนถึงเอเชียอาคเนย์จนถึงแหลมมลายูและหมู่เกาะต่าง ๆ ของอินโดนีเซียซึ่งพบได้ในทวีปอเมริกาใต้ในประเทศไทยจะพบได้ 2 ชนิด
ปลาซิวหัวตะกั่วสุโขทัย

ปลาซิวหัวตะกั่วสุโขทัย หรือ ปลาท้องพลุ หรือ ปลาข้าวเม่า (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Laubuka caeruleostigmata") เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง จำพวกปลาซิวและปลาท้องพลุ ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีรูปร่างค่อนข้างกว้าง ลำตัวแบนข้างมาก ส่วนท้องเป็นสัน เส้นข้างลำตัวโค้งลงเห็นชัดเจน และขนานกับริมท้อง ครีบอกแหลมยาว ก้านครีบของครีบท้องยื่นยาวเป็นเส้นเดี่ยว ที่หัวและบนหลังตอนหน้าครีบหลังมีจุดสีน้ำเงินเข้ม บนลำตัวหลังช่องเหงือกมีจุดสีดำขนาดใหญ่ 1 จุด และเหนือครีบอกมีจุดสีดำ 4-9 จุด สีของลำตัวทั่วไปเป็นสีขาวอมเขียวแวววาว
มีขนาดโตเต็มที่ประมาณ 7 เซนติเมตร แต่ขนาดโดยเฉลี่ย 4-5 เซนติเมตร จัดเป็นปลาซิวหัวตะกั่ว 1 ใน 2 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย พบกระจายพันธุ์ในลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบนและแม่น้ำโขง
มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูงขนาดเล็กในแหล่งน้ำที่มีพรรณไม้ขึ้นหนาแน่น กินอาหารบริเวณผิวน้ำ เช่น แมลง, ลูกน้ำ, ลูกไร เป็นอาหาร เป็นปลาที่เมื่อตกใจแล้วสามารถกระโดดพ้นน้ำได้สูง
มีสถานะพบในธรรมชาติใกล้สูญพันธุ์แล้ว นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม โดยเฉพาะรวบรวมจากแหล่งธรรมชาติจำหน่ายยังต่างประเทศ และในปัจจุบัน ก็สามารถเพาะขยายพันธุ์ในบ่อเลี้ยงได้เป็นผลสำเร็จ
ปลาตะเพียนแคระ

ปลาตะเพียนแคระ (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Oreichthys parvus") เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลักษณะทั่วไปคล้ายคล้ายกับปลาตะเพียน แต่ลำตัวเรียวยาวกว่า ตาโต ปากมีขนาดเล็ก ไม่มีหนวด เกล็ดมีขนาดใหญ่ ลำตัวใสมีสีเหลืองหรือสีน้ำตาลอ่อน ครีบใส ปลายครีบมีสีดำคล้ำ ตัวผู้มีครีบหลังใหญ่กว่าตัวเมีย ครีบก้นมีแต้มสีดำ ด้านหลังมีสีจาง ๆ
มีขนาดความยาว 3-4 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์อยู่เป็นฝูงเล็ก ๆ ในแหล่งน้ำที่มีพืชน้ำขึ้นอย่างหนาแน่นในป่าที่ราบต่ำหรือป่าพรุ พบในภาคตะวันออกและภาคใต้ไทย โดยพบได้ตั้งแต่ตอนเหนือของแหลมมลายู จัดเป็นปลาที่พบได้น้อย กินอหารจำพวก สัตว์น้ำหน้าดินและอินทรียสารต่าง ๆ เป็นอาหาร นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
หลิน อี้ซิน

หลิน อี้ซิน (อักษรโรมัน: Lin Yixin; เกิด 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985) หรือชื่ออังกฤษ ชาร่า หลิน (Shara Lin) เป็นทั้งนักแสดงและนักร้องชาวไต้หวัน และมีผลงานภาพยนตร์ครั้งแรกใน ค.ศ. 2009 ที่มีชื่อว่า "เซี่ยเทียนเสียโจ้วชือ" โดยรับบทเป็นนางเอกของเรื่อง
ประวัติ.
หลิน อี้ซิน ได้รับความสนใจในเว็บไซต์ยูทูบอย่างมาก จากการเล่นดนตรีพร้อมกันถึง 3 ชนิดในเพลงเดียว ซึ่งได้แก่ ไวโอลิน, กู่เจิง และเปียโน โดยมีผู้เข้าชมร่วมล้านรายภายในระยะเวลา 2 วัน และยังคงได้รับความสนใจเรื่อยมา โดยมีผู้แสดงความชื่นชมต่อคลิปดังกล่าวเป็นจำนวนมาก ตลอดจนได้รับความนิยมอย่างสูงในโซเชียลเน็ตเวิร์กของจีน
หาญ ลีนานนท์

พลเอก หาญ ลีนานนท์ (15 สิงหาคม พ.ศ. 2467 – 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) อดีตแม่ทัพภาคที่ 4 และอดีตนักการเมืองผู้มีบทบาทอย่างมากในพื้นที่ภาคใต้
ประวัติ.
พล.อ. หาญ ลีนานนท์ เกิดเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2467 ที่อำเภอทุ่งหว้า จังหวัดสตูล เป็นบุตรของขุนด่านลีนานนท์ และนางนิตย์ ลีนานนท์ (นามสกุลเดิม : รัตนดิลก ณ ภูเก็ต) จบการศึกษาจากโรงเรียนไตรมิตรวิทยาลัย,โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย,โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร และโรงเรียนนายร้อยทหารบก (ร่วมรุ่นเดียวกับ พล.อ. อาทิตย์ กำลังเอก, พล.อ. เทียนชัย ศิริสัมพันธ์)
พล.อ. หาญ สมรสกับนางประภา (สกุลเดิม : นัยนานนท์) บุตรีของรองอำมาตย์เอกหลวงวิจิตรสารบรรณ เจียม นัยนานนท์ กับนางชั้น นัยนานนท์ มีบุตรด้วยกันสองคนชื่อนางสุโรจนา ลีนานนท์ ศรีอักษร และ พันตำรวจเอก อาชวาคม ลีนานนท์
การทำงาน.
พล.อ. หาญ เมื่อครั้งยังอยู่ในยศ พลโท เป็นหนึ่งในผู้ร่วมร่างคำสั่ง 66/2523 อันเป็นนโยบายสำคัญในการจัดการกับปัญหาความมั่นคงในพื้นที่ภาคใต้ ร่วมกับ พล.ต. ชวลิต ยงใจยุทธ และประเสริฐ ทรัพย์สุนทร ในรัฐบาลชุดที่มี พล.อ. เปรม ติณสูลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี อีกทั้งยังเป็นเจ้าของนโยบาย "ใต้ร่มเย็น" อีกด้วย ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งแม่ทัพภาคที่ 4 ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2524 - 30 กันยายน พ.ศ. 2526 นับเป็นแม่ทัพภาคที่ 4 คนที่ 4 เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการวิสามัญศึกษาปัญหาจังหวัดชายแดนภาคใต้
การเมือง.
เมื่อภายหลังปลดเกษียณแล้ว พล.อ. หาญ ได้เข้าสู่การเมืองด้วยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ของพรรคประชาธิปัตย์ ในพื้นที่เขต 2 และเขต 9 กรุงเทพมหานคร ระหว่างปี พ.ศ. 2528 - พ.ศ. 2529 และเป็นผู้สนับสนุนชนะ รุ่งแสง สมาชิกของพรรคลงรับสมัครผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครอีกด้วย 
ได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ระหว่างปี พ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2531
จากนั้นในปี พ.ศ. 2531 ได้ย้ายไปสังกัดพรรคประชาชน ในพื้นที่เขต 2 จังหวัดนครศรีธรรมราช ก่อนที่พรรคจะถูกยุบ และโอนไปสังกัดพรรคชาติไทย และเป็นรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ในรัฐบาลของพล.อ. ชาติชาย ชุณหะวัณ เมื่อปี พ.ศ. 2534
และดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภา จังหวัดสตูล ในปี พ.ศ. 2543 - พ.ศ. 2549
ถึงแก่อนิจกรรม.
พลเอก หาญ ลีลานนท์ ถึงแก่อนิจกรรม เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 สิริอายุ 93 ปี มีพิธีพระราชทานเพลิงศพเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2561 ณ วัดโสมนัสราชวรวิหาร
ดานิเอล ปาเชโก

ดานิเอล "ดานิ" ปาเชโก โลบาโต  เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1991 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน เกิดในเมืองปิซาร์รา จังหวัดมาลากา ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเฆตาเฟ ปาเชโกเล่นในชุดเยาวชนกับมาลากา, บาร์เซโลนา และลิเวอร์พูลตั้งแต่ปี 2001 และในปี 2009 ได้ถูกนอริชซิตี, อัตเลติโกเดมาดริด และราโยบากาโน ยืมตัวไปเล่น ปาเชโกถนัดในตำแหน่งกองหน้าและบางครั้งยังเล่นเป็นกองกองกลางแนวรุกได้อีกด้วย
ค่ายมวยไทย ป.ประมุข

ค่ายมวยไทย ป.ประมุข หรือ ค่ายมวย ป.ประมุข  เป็นค่ายมวยไทยที่ อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งตั้งอยู่ริมแม่น้ำบางปะกง โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นตั้งแต่ พ.ศ. 2517 ในชื่อ ค่ายมวยลูกตลาดใหม่ โดยกำนันประมุข โรจนตัณฑ์ (กำนันแก๊) ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อค่ายเป็น ป.ประมุข ใน พ.ศ. 2540 ค่ายมวยดังกล่าวนี้เป็นที่รู้จักทั้งในและต่างประเทศ และได้รับการกล่าวขานอย่างลือลั่นใน พ.ศ. 2555 เมื่อครั้งที่เกิดกรณีพิพาทระหว่าง ค่ายมวยไทย ป.ประมุข กับนักมวยไทยชื่อ บัวขาว ป.ประมุข ด้วยปัญหาด้านข้อตกลงบางประการ ก่อนที่ปัจจุบัน ได้มีการทำสัญญาส่วนแบ่งในการแข่งขันแต่ละครั้งที่ 60 เปอร์เซ็นต์สำหรับบัวขาว และ 40 เปอร์เซ็นต์สำหรับค่ายมวย ส่วนในกรณีบัวขาวออกงานอื่นๆ บัวขาวจะได้รับส่วนแบ่งที่ 75 เปอร์เซ็นต์ และทางค่ายมวยจะได้รับส่วนแบ่งที่ 25 เปอร์เซ็นต์
ครั้งหนึ่ง ได้มีรายการโทรทัศน์จากประเทศญี่ปุ่นมาถ่ายทำรายการที่ค่ายมวยแห่งนี้ โดยมีเนื้อหาเป็นเรื่องราวของนักแสดงตลกชาวญี่ปุ่นที่มาเรียนวิชามวยไทย จาก สุรชัย เจนมณี ผู้เป็นเทรนเนอร์ชาวไทย และ นำศักดิ์น้อย ยุทธการกำธร ร่วมแสดง ซึ่งได้รับความสนใจจากผู้ชม และปัจจุบัน ได้มีการเปิดค่ายมวยไทย ป.ประมุข ที่ประเทศจีน
รายชื่อเทศบาลในประเทศไทย

รายชื่อเทศบาลในประเทศไทย ซึ่งเป็นการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบทั่วไป โดยจะแบ่งหน้าบทความรายชื่อเป็น เทศบาลนคร เทศบาลเมือง และเทศบาลตำบล
เทศบาลตำบล.
มีเทศบาลตำบลทั้งหมด 1,456 แห่ง ข้อมูลเมื่อ พ.ศ. 2551
มีโกเร็ง

มีโกเร็ง  แปลตรงตัวว่าบะหมี่ผัด หรือบางครั้งเรียกว่า หมี่โกเร็ง เป็นอาหารที่พบทั่วไปในอินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซีย เป็นการนำบะหมี่สีเหลืองมาผัดกับกระเทียม หอมหัวใหญ่หรือหัวหอม ใส่ไก่หรือเนื้อ พริก ผัก มะเขือเทศ ไข่ และผักดอง ในอินโดนีเซียจะพบอาหารนี้ได้ทั่วไป จัดเป็นอาหารที่มีรสเผ็ด มีโกเร็งแบบของอินโดนีเซียเป็นที่นิยมในต่างประเทศด้วย โดยเฉพาะออสเตรเลียและนิวซีแลนด์
อาหารนี้มาจากบะหมี่ผัดของจีนที่เรียกว่าเฉ่าเมี่ยน โดยชาวจีนที่อพยพมาสู่อินโดนีเซียและมาเลเซียเป็นผู้นำเข้ามา คล้ายกับยากิโซบะของญี่ปุ่น เพียงแต่มีโกเร็งใช้เครื่องปรุงแบบอินโดนีเซีย เช่นใช้ซีอิ๊วหวาน เปลี่ยนจากหมูเป็นกุ้ง ไก่ หรือเนื้อสัตว์อื่น ๆ เนื่องจากผู้บริโภคเป็นมุสลิม
เซิน หง็อก ถั่ญ

เซิน หง็อก ถั่ญ  เป็นนักการเมืองชาตินิยมและนิยมสาธารณรัฐในกัมพูชา มีประวัติการต่อสู้ที่ยาวนานในฐานะกบฏผู้ต่อต้านรัฐบาลและได้เป็นนายกรัฐมนตรีในเวลาสั้น ๆ
ชีวิตช่วงแรก.
เซินเกิดที่เมืองจ่าวิญ ในเวียดนามใต้เมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2451 บิดาเป็นชาวเขมรต่ำ มารดาเป็นลูกครึ่งจีน-เวียดนาม ผ่านการศึกษาในไซ่ง่อนและปารีส เรียนกฎหมายอีก 1 ปีแล้วจึงกลับสู่อินโดจีน โดยมาทำงานเป็นพนักงานฝ่ายปกครองในโพธิสัตว์และอัยการในพนมเปญก่อนจะเป็นรองผู้อำนวยการสถาบันพุทธศาสนา เซินร่วมมือกับปัช เชือน ออกหนังสือพิมพ์ภาษาเขมรฉบับแรกชื่อ "นครวัต" เมื่อ พ.ศ. 2479 แนวคิดของหนังสือพิมพ์นี้คือเรียกร้องให้ชาวเขมรต่อต้านการครอบงำทางการค้าของต่างชาติ และเริ่มต้นธุรกิจของตนเอง แนวคิดของทัญเป็นพวกฝ่ายขวา นิยมสาธารณรัฐ ทำให้เขากลายเป็นฝ่ายตรงข้ามกับพระนโรดม สีหนุเขายังให้การสนับสนุนความร่วมมือระหว่างเอเชียและสนับสนุนการสอนภาษาเวียดนามในโรงเรียน
ความเกี่ยวข้องกับรัฐบาล.
หลังจากการต่อต้านฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2482 เซินได้ลี้ภัยไปยังญี่ปุ่นและกลับมาเมื่อพระนโรดม สีหนุประกาศเอกราชของกัมพูชาเมื่อ 12 มีนาคม พ.ศ. 2488 ระหว่างการยึดครองของญี่ปุ่น และได้เป็นนายกรัฐมนตรีในเดือนสิงหาคม เมื่อมีการฟื้นฟูอำนาจของฝรั่งเศสในเดือนตุลาคม เซินถูกจับกุมและถูกส่งตัวไปยังไซ่ง่อนและฝรั่งเศสโดยลำดับ ผู้ที่สนับสนุนเขาหลายคนเข้าร่วมกับเขมรอิสระเพื่อต่อสู้กับเจ้าอาณานิคม เซินได้กลับสู่กัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2494 แต่เขาปฏิเสธตำแหน่งรัฐมนตรี โดยหันไปร่วมมือกับผู้นำเขมรอิสระหลายคนและออกหนังสือพิมพ์ "แขมร์โกรก" (ខ្មែរក្រោក, Khmer Kraok) เพื่อสนับสนุนให้ต่อต้านการปกครองของฝรั่งเศส และถูกสั่งห้ามพิมพ์อย่างรวดเร็วใน พ.ศ. 2495 หลังจากนั้น เซินจึงออกจากเมืองไปจัดตั้งกลุ่มต่อต้านในเขตป่าของจังหวัดเสียมราฐ
เซินพยายามเข้าควบคุมเขมรอิสระและกลุ่มผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น ซึ่งในจำนวนนี้มีพระนโรดม จันทรังสี และพุทธ ฉายสนับสนุนการเป็นผู้นำของเขา หลังกัมพูชาได้รับเอกราช เซินได้รับการสนับสนุนมากจากชาวแขมร์กรอมแต่มีอิทธิพลน้อยภายในประเทศกัมพูชา และยืนอยู่ตรงข้ามกับกลุ่มฝ่ายซ้าย
เขมรเสรี.
หลังจากสงครามอินโดจีนครั้งแรกสงบลงเมื่อ พ.ศ. 2497 เซินได้จัดตั้งกองทหารที่เรียกเขมรเสรีในฐานที่มั่นเดิมของเขาที่เสียมราฐเพื่อต่อต้านพระนโรดม สีหนุ ซึ่งทรงเริ่มเห็นว่าเขาเป็นศัตรูสำคัญ ใน พ.ศ. 2502 กลุ่มเขมรเสรีกล่าวหาว่าพระนโรดม สีหนุเป็นคอมมิวนิสต์เพราะร่วมมือกับเวียดนามเหนือ เซินได้เคลื่อนไหวตามแนวชายแดนไทยและเวียดนามใต้ และตั้งสถานีวิทยุออกอากาศโจมตีพระนโรดม สีหนุ หลังการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 ทัญได้รับเชิญให้เข้าร่วมรัฐบาลสาธารณรัฐเขมรของลน นล และนำกองกำลังเขมรเสรีเข้าร่วมด้วย 
ใน พ.ศ. 2515 เซินได้ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรี แต่หลังจากเป็นเป้าหมายของการวางระเบิด (คาดว่าดำเนินการโดยฝ่ายของ ลน นน) เซินจึงลี้ภัยไปเวียดนามใต้ หลังจากที่ฝ่ายเวียดนามเหนือได้รับชัยชนะ เซินถูกจับกุมในเวียดนามใต้ และถูกคุมขังจนเสียชีวิตในคุกเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2520 รวมอายุได้ 69 ปี
ทีมผสมในโอลิมปิก

ทีมผสมในกีฬาโอลิมปิก  เกิดขึ้นในระยะแรกของโอลิมปิกสมัยใหม่ ซึ่งอนุญาตให้นักกีฬาเฉพาะบุคคล รวมตัวกันเป็นทีมจากหลายชาติ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล  จัดกลุ่มดังกล่าวเข้าด้วยกัน ด้วยการกำหนดให้เป็นทีมผสม และใช้รหัสของ IOC คือ ZZX ซึ่งทีมผสมนี้ได้รับเหรียญรางวัลรวม 17 เหรียญ ในการแข่งขันสมัยใหม่ 3 ครั้งแรกคือ ครั้งที่ 1 พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) ครั้งที่ 2 พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) และ ครั้งที่ 3 พ.ศ. 2447 (ค.ศ. 1904)
เอโนชิมะ

เอโนชิมะ  เป็นเกาะริมชายฝั่งขนาดเล็กที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำคาตาเซะที่ไหลสู่อ่าวซางามิในจังหวัดคานางาวะ ประเทศญี่ปุ่น เอโนชิมะเป็นส่วนหนึ่งของนครฟูจิซาวะ การเดินทางไปสู่เกาะมีสะพานเชื่อมต่อระหว่างแผ่นดินใหญ่กับตัวเกาะ
ประวัติ.
ยุคคลาสสิก.
เทพีเบ็นไซเต็ง ("Benzaiten") ซึ่งเป็นเทพีแห่งดนตรีและความบันเทิง ได้รับการบูชาอยู่บนเกาะนี้ โดยเกาะทั้งหมดอุทิศให้แก่เทพีเบ็นไซเท็น ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นผู้ทำให้เกาะนี้โผล่ขึ้นมาจากใต้ทะเลในศตวรรษที่ 6 เกาะนี้ยังเป็นสถานที่สำคัญใน "เอโนชิมะ เอ็งงิ" ("Enoshima Engi") ซึ่งเป็นประวัติศาสตร์ของศาลเจ้าบนเกาะเอโนชิมะ ที่เขียนโดยพระสงฆ์พุทธชาวญี่ปุ่นชื่อ โคเก ("Kōkei") ใน ค.ศ. 1047
สมัยใหม่.
ในปี ค.ศ. 1880 หลังจากคำสั่งแยกชินโตและพุทธศาสนาของรัฐบาลเมจิใหม่ทำให้พื้นที่ดังกล่าวว่างลง ซามูเอล ค็อกกิง พ่อค้าชาวอังกฤษ ได้ซื้อพื้นที่บนที่สูงส่วนใหญ่ในนามของภรรยาชาวญี่ปุ่นของเขา เขาได้พัฒนาโรงไฟฟ้าและสวนพฤกษศาสตร์ขนาดใหญ่ รวมถึงเรือนกระจกขนาดใหญ่มาก แม้ว่าเรือนกระจกเดิมจะถูกทำลายไปในเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่คันโตปี 1923 แต่สวนพฤกษศาสตร์ (ปัจจุบันเรียกว่า "Samuel Cocking Garden") ยังคงเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีผู้เยี่ยมชมมากกว่าครึ่งล้านคนต่อปี
ยุคร่วมสมัย.
ปัจจุบันเอโนชิมะเป็นจุดศูนย์กลางของโชนัง พื้นที่รีสอร์ทริมชายฝั่งอ่าวซางามิ
กีฬา.
เอโนชิมะเคยเป็นสถานที่หลักในการจัดการแข่งขันกีฬาเรือใบ ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 และอีกครั้งในโอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ทีมรวมเฉพาะกิจในโอลิมปิก

ทีมรวมเฉพาะกิจในโอลิมปิก  เป็นชื่อที่ใช้เรียกทีมนักกีฬาของอดีตสหภาพโซเวียต (ยกเว้นรัฐบอลติก) ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1992 ที่เมืองอัลแบร์วิล และโอลิมปิกฤดูร้อน 1992 ที่บาร์เซโลนา รหัสประเทศของไอโอซีคือ EUN ตามชื่อภาษาฝรั่งเศส Équipe unifiée ทีมรวมเฉพาะกิจบางครั้งถูกเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า ทีมรวมเครือรัฐเอกราช หรือ CIS Team (ชื่อย่อของ เครือรัฐเอกราช ในฐานะส่วนหนึ่งของทีมฟุตบอลทีมชาติ CIS ที่เข้าร่วมในยูโร 1992 ของปีเดียวกัน) โดยหลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) จอร์เจียจึงเข้าร่วมกับเครือรัฐเอกราช
ทีมเฉพาะกิจซึ่งรวมประเทศในกลุ่มเดียวกัน หรือเคยร่วมกลุ่มเดียวกันมาก่อน สำหรับเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ทั้งนี้ในประวัติศาสตร์โอลิมปิกสมัยใหม่ เคยปรากฏทีมรวมลักษณะนี้มาแล้วสองครั้งคือ "ทีมรวมเยอรมนี" (2499-2507) และ "ทีมรวมเครือรัฐเอกราช" (2535)
ทีมรวมชุดนี้ ใช้ธงโอลิมปิกและเพลงสรรเสริญของโอลิมปิก (Olympic Hymn) ในระหว่างการแข่งขันทั้งสอง โดยเฉพาะในพิธีเปิดการแข่งขันและพิธีมอบเหรียญรางวัล เนื่องจากแต่ละประเทศในทีม ยังไม่ได้การรับรองจากไอโอซี แม้ว่าที่บาร์เซโลนา จะมีความพยายามขอใช้ธงและเพลงชาติของแต่ละประเทศก็ตาม จนกระทั่งในโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 17 ที่ลิลฮัมเมอร์ของนอร์เวย์ในปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) และโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ที่แอตแลนตาของสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) นักกีฬาแต่ละชาติแยกเป็นทีมอิสระของตน เพื่อเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกทั้งสองเป็นครั้งแรก ทั้งนี้ ชาติในทีมรวมทั้งหมด 12 ประเทศลงแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน ขณะที่มีเพียง 6 ชาติที่เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาว
ประเทศที่เข้าร่วม.
แม้ว่าจะมีเพียงห้าประเทศในกลุ่ม EUN เท่านั้นที่เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1992 แต่ทั้ง 12 ประเทศต่างก็เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนในปี 1992 ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1994 และโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 ประเทศต่างๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของทีมรวมเริ่มเปิดตัวการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกในฐานะประเทศอิสระ
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ทีมรวมเยอรมนีในโอลิมปิก

ทีมรวมเยอรมนี  ร่วมแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนและฤดูหนาวในปี พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) และ พ.ศ. 2507 (ค.ศ. 1964) ด้วยการเป็นทีมร่วมกันของนักกีฬาจาก สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี (Federal Republic of Germany; “เยอรมนีตะวันตก”) และ สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี (German Democratic Republic; “เยอรมนีตะวันออก”) ในปี พ.ศ. 2499 ทีมนี้ยังประกอบด้วย คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติชุดที่สามคือ "คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งซาร์ลันท์" (Saarland Olympic Committee) ซึ่งจัดส่งทีมเฉพาะกิจในปี พ.ศ. 2495 (ค.ศ. 1952) แต่ในปี พ.ศ. 2499 นั้นกำลังอยู่ในกระบวนการควบรวมกับ คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเยอรมนี ซึ่งขั้นตอนดังกล่าวเสร็จสมบูรณ์ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 (ค.ศ. 1957) โดยหลังจากซาร์ลันท์เข้ารวมแล้ว จึงใช้รหัส FRG ร่วมกับเยอรมนีตะวันตก
ประวัติ.
เมื่อปี พ.ศ. 2492 (ค.ศ. 1949) เยอรมนีตะวันออกใช้โคลงภาษาเยอรมัน "Ode to Joy" (เยอรมัน: Ode an die Freude) ของฟรีดิช ชิลเลอร์ เป็นเนื้อร้องประกอบกับซิมโฟนีหมายเลข 9 ของเบโทเฟน เพื่อบรรเลงแก่นักกีฬาชาวเยอรมันผู้ชนะเลิศโดยอนุโลม ต่อมาในปี พ.ศ. 2502 เยอรมนีตะวันออกเปลี่ยนแปลงธงชาติเป็นสามสีคือ สีดำ สีแดง และสีทอง ดังนั้นจึงตกลงกันโดยอนุโลม ให้เพิ่มวงแหวนโอลิมปิกสีขาวลงบนกึ่งกลางธง เพื่อใช้เป็นธงสำหรับเข้าร่วมการแข่งขันกีฬาของเยอรมนี ธงนี้ใช้งานระหว่างปี พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) ถึงปี พ.ศ. 2511 (ค.ศ. 1968)
ต่อมาเริ่มใช้ธงชาติแยกกัน ตั้งแต่การแข่งขันที่นครมิวนิกในปี พ.ศ. 2515 (ค.ศ. 1972) สำหรับชื่อย่อ EUA ไอโอซีเป็นผู้กำหนดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) สำหรับใช้ในการอ้างอิงถึงฐานข้อมูลเหรียญรางวัล เพื่อป้องกันความซ้ำซ้อนของรหัส ที่แต่ละประเทศต่างกำหนดรหัสย่อขึ้นเอง โดยเป็นอักษรย่อของชื่อทีมรวมเยอรมนีในภาษาฝรั่งเศสคือ “Équipe Unifiée d'Allemagne” ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้รหัส FRG สำหรับเยอรมนีตะวันตก และ GDR สำหรับเยอรมนีตะวันออก จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989) เยอรมนีตะวันตกเข้ารวมประเทศกับเยอรมนีตะวันตก โดยใช้ชื่อสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และรหัสเดียวว่า GER ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990)
สรุปเหรียญรางวัล.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
นักกีฬาอิสระในโอลิมปิก

นักกีฬาอิสระในโอลิมปิก  หมายถึงนักกีฬาซึ่งต้องการลงแข่งขันโอลิมปิก แต่ไม่สามารถเข้าสังกัดทีมชาติ ของประเทศใดประเทศหนึ่ง ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ โดยอยู่ภายใต้ธงโอลิมปิกและเพลงชาติโอลิมปิก เข้าแข่งขันภายใต้รหัสที่แตกต่างกัน ได้แก่ IOP, IOA, OAR เริ่มปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรก ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ประจำปี ค.ศ. 1992 ที่นครบาร์เซโลนา ของราชอาณาจักรสเปน โดยนักกีฬากลุ่มดังกล่าวใช้ชื่อว่า ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระ  ต่อมาในการแข่งขันครั้งที่ 27 ประจำปี ค.ศ. 2000 ที่นครซิดนีย์ ของเครือรัฐออสเตรเลีย นักกีฬาในลักษณะใกล้เคียงกันมีชื่อว่า นักกีฬาโอลิมปิกเฉพาะบุคคล  และในการแข่งขันครั้งที่ 30 ประจำปี ค.ศ. 2012 ที่กรุงลอนดอน ของสหราชอาณาจักร ก็มีนักกีฬาภายใต้รูปแบบใกล้เคียงเช่นกัน โดยเปลี่ยนชื่อไปอีกเป็น นักกีฬาโอลิมปิกอิสระ 
นอกจากนี้ ยังมีกลุ่มนักกีฬาสัญชาติอินเดีย เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 22 ประจำปี ค.ศ. 2014 โดยใช้ชื่อเช่นเดียวกับที่บาร์เซโลนาว่า "ผู้เข้าร่วมโอลิมปิกโดยอิสระ"  เนื่องจากสมาชิกภาพของสมาคมโอลิมปิกแห่งอินเดีย ถูกระงับลงตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 ด้วยปัญหาในกระบวนการเลือกตั้งผู้บริหาร แต่เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ขณะที่การแข่งขันผ่านไป 5 วัน มีการคืนสมาชิกภาพแก่สมาคมโอลิมปิกแห่งอินเดีย นักกีฬากลุ่มดังกล่าวจึงสามารถอยู่ภายใต้ "ทีมชาติอินเดีย" นับแต่วันดังกล่าวเป็นต้นไป
จากการแข่งขันทั้ง 6 ครั้ง นักกีฬาอิสระยังไม่เคยได้รับเหรียญรางวัลจากการแข่งขันโอลิมปิก
ปลาริชาร์ด ดอว์กินส์

ปลาริชาร์ด ดอว์กินส์  เป็นสกุลของปลาน้ำจืดขนาดเล็กสกุลหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) ใช้ชื่อสกุลว่า "Dawkinsia" (/ดอว์-กิน-เซีย-อา/)
โดยเป็นสกุลที่ได้รับการอนุกรมวิธานขึ้นเมื่อ ปี ค.ศ. 2012 โดยแยกออกมาจากสกุล "Puntius" อนุกรมวิธานโดย โรฮัน เพธิยาโกดา นักวิทยาศาสตร์ชาวศรีลังกา และตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ ริชาร์ด ดอว์กินส์ นักชีววิทยาด้านทฤษฎีวิวัฒนาการชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียง เนื่องจากปลาสกุลนี้เป็นตัวอย่างที่ดีที่แสดงให้เห็นถึงการวิวัฒนาการอย่างง่าย
เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กที่พบในประเทศอินเดียและศรีลังกา มีครีบต่าง ๆ ยาวและมีสีสันสวยงาม โดยเฉพาะในตัวผู้ เพื่อที่จะดึงดูดตัวเมีย แต่ขณะเดียวกันก็เป็นจุดอ่อนให้ถูกไล่ล่าได้ง่ายเช่นกัน นิยมเลี้ยงเป็นปลาสวยงาม
ปลาตะเพียนอินเดีย

ปลาตะเพียนอินเดีย หรือ ปลาตะเพียนจุด (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Dawkinsia filamentosa") เป็นปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae)
มีลำตัวเรียวยาวแบนข้าง พื้นลำตัวมีสีเหลืองอมชมพู ครีบหลัง ครีบอกและครีบหางมีสีแดงจาง ๆ ขอบหางด้านล่างและด้านบนมีสีดำ ที่โคนครีบหางมีจุดสีดำขนาดใหญ่เห็นได้ชัดเจน ปลาตัวผู้มีรูปร่างเพรียวบางกว่าตัวเมีย และมีครีบต่าง ๆ พริ้วยาวแลดูสวยงามกว่ามาก
มีขนาดความยาวโดยเฉลี่ย 13-15 เซนติเมตร มีพฤติกรรมอยู่รวมกันเป็นฝูง กินอาหาร จำพวกสัตว์น้ำและแมลงขนาดเล็ก มีอายุขัยโดยเฉลี่ย 4 ปี พบกระจายพันธุ์ในพื้นที่น้ำจืดและน้ำกร่อยในอินเดียตอนใต้ เช่น รัฐเกรละ, ทมิฬนาดู และกรณาฏกะ
เป็นปลาที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม
จีเอกู อัลวิส

จีเอกู อัลวิส กาเรย์รา (24 มิถุนายน ค.ศ. 1985) หรือคนทั่วไปรู้จักเขาในชื่อ อัลวิส เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเล่นให้กับเซลตาเดบิโกในตำแหน่งผู้รักษาประตู
ดาบิด อัลเบลดา

ดาบิด อัลเบลดา อาลิเกส  เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1977 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบาเลนเซียในลาลิกา ประเทศสเปน ในตำแหน่งกองหลัง
เขาเป็นผู้เล่นของสโมสรฟุตบอลบาเลนเซียที่ลงแข่งขันมากที่สุด โดยเขาได้ลงเล่นไปมากกว่า 400 นัด ตั้งแต่ ค.ศ. 1996 จนถึงในปัจจุบัน โดยเขาได้รับตำแหน่งกัปตันทีมของสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย
ส่วนในฟุตบอลทีมชาติสเปน อัลเบลดาเริ่มรับใช้ทีมชาติตั้งแต่ ค.ศ. 2001 โดยเขาได้ลงเล่นทั้งหมด 51 นัด
โฌนัส กงซัลวิส โอลีเวย์รา

โฌนัส กงซัลวิส โอลีเวย์รา  หรือคนทั่วไปรู้จักในนาม โฌนัส เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1984 เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวบราซิลในตำแหน่งกองหน้า บางครั้งยังเล่นเป็นปีกซ้ายได้อีกด้วย
อันโตนิโอ บาร์รากัน

อันโตนิโอ บาร์รากัน เฟร์นันเดซ (เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1987) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งแบ็กขวา ให้กับเอลเช ในลาลิกา ลีกสูงสุดของประเทศสเปน
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
ปาโบล เอร์นันเดซ โดมิงเกซ

ปาโบล เอร์นันเดซ โดมิงเกซ (เกิด 11 เมษายน ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นให้กับลีดส์ ยูไนเต็ดในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ ในตำแหน่งปีกขวา
อาดีล รามี

อาดีล รามี ([a.dil ʁa.mi] ; ; เกิดเมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1985 เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ตำแหน่ง กองหลัง หรือ แบ็กขวา ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลทรัว ใน ลีกเอิง ประเทศฝรั่งเศส