pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
โคลัมบัสฟิวรี

โคลัมบัสฟิวรี  เป็นทีมวอลเลย์บอลในร่มระดับอาชีพสัญชาติอเมริกัน ซึ่งตั้งอยู่ในโคลัมบัส รัฐโอไฮโอ โดยเป็นหนึ่งในเจ็ดสมาชิกก่อตั้งของโปรวอลเลย์บอลเฟเดอเรชัน ซึ่งทีมฟิวรีเริ่มแข่งในฤดูกาลแรกของลีกฤดูกาล 2024 และทีมฟิวรีแข่งเกมเหย้าที่เนชันไวด์อะรีนา
ประวัติ.
เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 มีการประกาศว่าโคลัมบัสจะเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่ได้รับสิทธิโปรวอลเลย์บอลเฟเดอเรชันสำหรับฤดูกาลแรกของลีก ส่วนชื่อ, โลโก้ และสีของทีมฟิวรีได้รับการเปิดเผยเมื่อวันที่ 12 เมษายน
อนึ่ง เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2023 มีการประกาศว่าโจ เบอร์โรว์ กองหลังทีมซินซินแนติเบงกอลส์, จิม เบอร์โรว์ ผู้เป็นพ่อของเขา และโรบิน เบอร์โรว์ ซึ่งเป็นแม่ของเขากำลังเข้าร่วมกลุ่มเจ้าของทีมฟิวรี
บัญชีรายชื่อ.
"ทีมปัจจุบัน ณ วันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2024"
อาหัสยาห์แห่งยูดาห์

อาหัสยาห์ ("Okhozias") หรือ เยโฮอาหาส (2 พงศาวดาร 21:17; 2 พงศาวดาร 25:23) เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 6 ของราชอาณาจักรยูดาห์ และเป็นพระราชโอรสของเยโฮรัมและอาธาลิยาห์พระราชธิดา (หรืออาจเป็นพระขนิษฐา) ของกษัตริย์อาหับแห่งอิสราเอล อาหัสยาห์ยังเป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์พระองค์แรกที่สืบเชื้อสายมาจากทั้งราชวงศ์ดาวิดและราชวงศ์อม-รีผ่านทางอาธาลิยาห์ผู้เป็นทั้งพระราชมารดาและผู้สืบราชบัลลังก์ถัดจากอาหัสยาห์
ใน 2 พงศ์กษัตริย์ 8:26 อาหัสยาห์มีพระชนมายุ 22 พรรษาเมื่อทรงขึ้นครองราชย์ และครองราชย์ในเยรูซาเล็มเป็นเวลา 1 ปี ส่วน 2 พงศาวดาร 22:2 ระบุว่าพระองค์มีพระชนมายุ 42 พรรษาเมื่อทรงขึ้นครองราชย์ นักวิชาการส่วนใหญ่เห็นว่า 42 พรรษาใน 2 พงศาวดาร 22:2 เป็นการคัดลอกมาผิดจาก 22 พรรษาในความดั้งเดิม พระชนมายุ 22 พรรษายังปรากฏใน 2 พงศาวดาร 22:2 ของฉบับภาษากรีกและซีเรียบางฉบับ 
William F. Albright ระบุรัชสมัยของอาหัสยาห์ว่าเป็น 842 ปีก่อนคริสตกาล ส่วน E. R. Thiele ระบุเป็น 841/840 ปีก่อนคริสตกาล
กีรติปุระ

กีรติปุระ (Kirtipur; เนปาลภาษา: किपू "กิปู") เป็นเทศบาลและนครโบราณในประเทศเนปาล ตั้งอยู่ในหุบเขากาฐมาณฑุ ห่างไป 5 กิโลเมตรทางใต้ของนครกาฐมาณฑุ เดิมทีเป็นชุมชนของชาวเนวาร์ กีรติปุระเป็นหนึ่งในห้าเทศบาลที่มีความหนาแน่นในหุบเขากาฐมาณฑุ โดยอีกสี่แห่งคือนครกาฐมาณฑุ ลลิตปุระ, ภักตปุระ และ มัธยปุระฐิมิ กีรติปุระในปัจจุบันเป็นหนึ่งในจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวทั้งจากธรรมชาติและวัฒนธรรม ในปี 2008 กีรติปุระได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโก
ประชากรในเทศบาลมีขนาด 81,578 คน ตามสำมะโนปี 2021 และมีอัตราการรู้หนังสือ 88.8%
เดิมทีกีรติปุระตั้งรกรากโดยชาวเนวาร์ และในปัจจุบันยังคงเป็นศูนย์กลางหนึ่งของวัฒนธรรมเนวาร์ ทางใต้ของเมืองมีเขาจามปาเทวี (Champa Devi Hill) ห้อมล้อมอยู่ ซึ่งในวันปีใหม่เนปาล ผู้คนจากรอบหุบเขากาฐมาณฑุมีธรรมเนียมในการไต่เขาลูกนี้ ในปี 1767 กีรติปุระถูกผนวกเข้ากับอาณาจักรโกรข่าลิโดยกษัตริย์ปฤวีนารายัณชาห์ ในการเข้ายึกครองกีรติปุระหลังรุกเมืองเป็นครั้งที่สามนี้ กษัตริย์ได้สั่งให้ตัดจมูกของชาวเมืองทุกคนทั้งชายและหญิงที่อายุมากกว่า 13 ปี
หนึ่งในสถานที่สำคัญคือบาฆไภรพมนเทียร ซึ่งเป็นมนเทียรพระไภรวะในอวตารรูปเสือดุร้าย เชื่อกันว่าพระไภรวะเป็นเทพผู้คุ้มครองกีรติปุระ
มีคายาห์

มีคายาห์ ("Mīḵāyəhū" "ใครเหมือนยาห์?") บุตรอิมลาห์ เป็นผู้เผยพระวจนะในคัมภีร์ฮีบรู เป็นหนึ่งในลูกศิษย์ 4 คนของเอลียาห์ ระวังสับสนกับมีคาห์ผู้เผยพระวจนะของหนังสือมีคาห์
ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 – โซนภาคตะวันตก

ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 โซนภาคตะวันตก เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับที่ 4 ในระบบลีกฟุตบอลไทย และเป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 2 ของไทยแลนด์ เซมิโปรลีก
สโมสร.
สโมสรที่เข้าแข่งขันในฤดูกาล 2567 โซนภาคตะวันตก มีจำนวน 7 สโมสร
ตารางคะแนน.
อันดับ.
<section begin=western region/><onlyinclude></onlyinclude><section end=western region/>
 "ณ วันที่ 21 เมษายน 2567"
 "ณ วันที่ 21 เมษายน 2567"
ผู้ชม.
สถิติผู้ชมทั้งหมด.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
ปรับปรุงล่าสุดในนัดการแข่งขันเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2567แหล่งข้อมูล: ไทยลีก
จำนวนผู้ชมจากเกมเหย้า.
หมายเหตุ:#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2567 (สมุย ยูไนเต็ด 0–1 ลพบุรี ยูไนเต็ด)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2567 (สมุทรสงคราม ซิตี้ 4–0 เกษตรศาสตร์ อคาเดมี)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2567 (ลพบุรี ยูไนเต็ด 2–0 ราชบุรี ยูไนเต็ด)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2567 (ราชบุรี ยูไนเต็ด 1–2 ภาชี ซิตี้)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2567 (สมุย ยูไนเต็ด 1–2 เกษตรศาสตร์ อคาเดมี)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2567 (อโยธยา วอริเออร์ 0–0 ลพบุรี ยูไนเต็ด)
อาธาลิยาห์

อาธาลิยาห์ (#เปลี่ยนทาง "Gotholía") อาจเป็นพระราชธิดาของกษัตริย์อม-รี หรืออาจเป็นพระราชธิดาของกษัตริย์อาหับกับราชินีเยเซเบลแห่งราชอาณาจักรอิสราเอล เป็นราชินีแห่งราชอาณาจักรยูดาห์ในฐานะพระมเหสีของกษัตริย์เยโฮรัมเชื้อสายของดาวิด ภายหลังอาธาลิยาห์ขึ้นเป็นกษัตรีแห่งยูดาห์ในช่วงราว 841–835 ปีก่อนคริสตกาล
ช่วงเวลาของรัชสมัย.
William F. Albright ระบุช่วงรัชสมัยของอาธาลิยาห์ว่าเป็น 842–837 ปีก่อนคริสตกาล ส่วน Edwin R. Thiele ระบุเป็นตั้งแต่ 842/841 ถึง 836/835 ปีก่อนคริสตกาล#เปลี่ยนทาง อย่างไรก็ตาม การระบุปีเริ่มต้นรัชสมัยของอาธาลิยาห์เป็น 842/841 ปีคริสตกาลนั้นเป็นปีก่อนหน้าปี 841/840 ปีก่อนคริสกาลซึ่งเป็นปีที่ Thiele ระบุว่าเป็นปีที่อาหัสยาห์พระราชโอรสของอาธาลิยาห์สิ้นพระชนม์#เปลี่ยนทาง ข้อมูลที่ขัดแย้งกันนี้ Thiele ไม่ได้แก้ไข
ยูเอสเอส นิวเจอร์ซีย์ (BB-62)

ยูเอสเอส นิวเจอร์ซีย์ (BB-62)  เป็นเรือประจัญบานลำที่สองในชั้นไอโอวา และเป็นเรือลำที่สองของกองทัพเรือสหรัฐที่ใช้ชื่อตามรัฐนิวเจอร์ซีย์ เรือได้รับฉายาที่น่ารักว่า "บิกเจ" (Big J) นิวเจอร์ซีย์ได้รับดาวยุทธการ (battle star) มากกว่าเรือในชั้นไอโอวาอีก 3 ลำ และเป็นเรือประจัญบานของสหรัฐเพียงลำเดียวที่ทำหน้าที่สนับสนุนการยิงปืนใหญ่ในช่วงสงครามเวียดนาม
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ยูเอสเอส นิวเจอร์ซีย์ ได้ปฏิบัติภารกิจโจมตีเป้าหมายบนเกาะกวมและโอกินาวะ นอกจากนี้ยังทำหน้าที่คุ้มกันเรือบรรทุกเครื่องบินที่ดำเนินการโจมตีหมู่เกาะมาร์แชลล์ ในช่วงสงครามเกาหลี เรือยังเข้าร่วมในการโจมตีชายฝั่งของเกาหลีเหนือ จากนั้นจึงปลดประจำการและเข้าประจำการในกองเรือสำรองของกองทัพเรือสหรัฐ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "กองเรือมอทบอล" (mothball fleet) ในปี 1968 นิวเจอร์ซีย์ ถูกนำกลับมาใช้งานอีกครั้งและส่งไปประจำการที่เวียดนามเพื่อสนับสนุนกองกำลังสหรัฐ ต่อมาในปี 1969 ก็ได้ปลดประจำการเป็นครั้งที่สอง จากนั้นในช่วงทศวรรษที่ 1980 เรือได้รับการปรับปรุงให้ทันสมัยตามโครงการ "กองทัพเรือ 600 ลำ" (600-ship Navy program) โดยติดตั้งขีปนาวุธและนำกลับมาใช้งานอีกครั้ง ในปี 1983 ยูเอสเอส นิวเจอร์ซีย์ ได้เข้าร่วมปฏิบัติการของสหรัฐในช่วงสงครามกลางเมืองเลบานอน
ยูเอสเอส นิวเจอร์ซีย์ ปลดประจำการเป็นครั้งสุดท้ายในปี 1991 หลังจากรับใช้กองทัพเรือสหรัฐมานานถึง 21 ปี ในช่วงเวลานั้น เรือได้รับประกาศนียบัตรยกย่องชมเชย (Navy Unit Commendation) สำหรับภารกิจในเวียดนาม และ 19 ดาวยุทธการสำหรับการปฏิบัติภารกิจรบในสงครามโลกครั้งที่สอง สงครามเกาหลี สงครามเวียดนาม สงครามกลางเมืองเลบานอน และภารกิจในอ่าวเปอร์เซีย หลังจากปลดประจำการ เรือได้ถูกเก็บรักษาไว้ในกองเรือสำรองเป็นเวลาสั้น ๆ ก่อนที่จะถูกบริจาคให้กับองค์กร Home Port Alliance ในเมืองแคมเดน รัฐนิวเจอร์ซีย์ เพื่ออนุรักษ์ไว้เป็นพิพิธภัณฑ์อย่างถาวรตั้งแต่วันที่ 15 ตุลาคม 2001
หมื่นชาติเข้าถวายบรรณาการ

<ns>10</ns>
 <id>369535</id>
 <revision>
 <id>10245376</id>
 <parentid>6729231</parentid>
 <timestamp>2022-08-13T03:23:15Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>RidJasper</username>
 <id>361203</id>
 </contributor>
 <origin>10245376</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
หมื่นชาติเข้าถวายบรรณาการ (#เปลี่ยนทาง , วาดขึ้นในปี ค.ศ. 1761) เป็นภาพวาดขนาดมหึมา (299x207 ซม.) ในสมัยราชวงศ์ชิง ซึ่งแสดงภาพคณะทูตจากนานาประเทศเข้าเฝ้าจักรพรรดิเฉียนหลง ที่พระราชวังต้องห้ามในกรุงปักกิ่งในช่วงปลายทศวรรษที่ 1750
ภาพวาดนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแสดงความเป็นสากลและความเป็นศูนย์กลางของจักรวรรดิจีนในสมัยราชวงศ์ชิง เนื่องจากประเทศส่วนใหญ่ในเอเชียและยุโรปจะถวายบรรณาการต่อจักรพรรดิจีนเป็นระยะ ๆ โดยจีนมีการวาดภาพแบบนี้มานานแล้ว (ซึ่งถือเป็น "ภาพวาดการถวายบรรณาการในแต่ละช่วงเวลา") โดยเริ่มวาดในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 6 ประเพณีการวาดภาพวาดดังกล่าวสิ้นสุดลงในช่วงที่เกิดสงครามฝิ่น ซึ่งทำลายอุดมคติของจักรวรรดิจีนอันยิ่งใหญ่ที่เชื่อว่าเป็นศูนย์กลางของโลก และเปิดทางให้จีนตระหนักรู้ว่าตนก็เป็นเพียงประเทศหนึ่งเช่นเดียวกับประเทศทั้งหลาย หลักการดังกล่าวเป็นหนึ่งในการแสดงความเคารพต่อจักรพรรดิจีนอย่างไม่มากก็น้อย โดยจะมีการนำบรรณาการไปถวายต่อจักรพรรดิจีนเป็นระยะ ๆ เพื่อเป็นการแสดงสัญลักษณ์ต่อการรับทราบถึงการเป็นผู้นำของจีน ภาพวาดสมัยราชวงศ์หมิงได้กล่าวถึงไว้ว่า "จักรพรรดิทรงประทับอยู่ตรงกลาง ควบคุมอยู่เหนือชาติอื่น ๆ และทุกสรรพสิ่งภายใต้พระอาทิตย์"
การใช้คำว่า "หมื่นชาติ" ("萬國") มีความหมายโดยนัยหมายถึงการมีชาติเข้ามาเจริญสัมพันธไมตรีกับจีนนับไม่ถ้วน
เอเชีย.
ราชทูตที่เข้ามาถวายบรรณาการจากนานาประเทศในเอเชีย เช่น เกาหลี (朝鮮) อันนาม (安南) รีวกีว (琉球國) สยาม (暹羅國) ลูซอน (呂宋, ฟิลิปปินส์) ซูลู (蘇祿) พม่า (緬甸國)
ซินเจียง.
ราชทูตบางส่วนจากดินแดนซินเจียงซึ่งเพิ่งถูกยึดครองโดยราชวงศ์ชิง (สงครามชิง-ซูงการ์) มีชนเผ่า เช่น อี่ลี้ (伊犁) มาจากศูนย์กลางเดิมของรัฐข่านซูงการ์ อุกตูร์ปัน (烏什) คัชการ์ (喀什喀爾) และยาร์เคน (葉爾奇木) เป็นต้น
ยุโรป.
ราชทูตจากหลายชาติในยุโรปยังได้ส่งบรรณาการมาถวายแก่จีน เช่น ฝรั่งเศส (法蘭西) ฮอลแลนด์ (荷蘭) อังกฤษ (英吉利) และรัสเซีย (鄂羅斯國)
ภาพพิมพ์ยอดนิยมร่วมสมัยกับ "หมื่นชาติเข้าถวายบรรณาการ".
แม้ว่าหมื่นชาติเข้าถวายบรรณาการค่อนข้างเหมือนจริงและได้มาจากธรรมเนียมการวาดภาพของคณะเยซูอิตของจูเซปเป คาสตีลลิโอเน ภาพลักษณะนี้ยังก่อให้เกิดภาพพิมพ์ร่วมสมัยยอดนิยมบางภาพที่มีชื่อเดียวกัน แต่มีการแสดงภาพล้อเลียนมากกว่ามาก เช่น ภาพพิมพ์ปีใหม่ ("เหนียนฮวา" 年畫) โดย หวัง จุนฟู่ (王君甫, กลางถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 17) ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงประเพณีศิลปะพื้นบ้านของจีนที่มีจุดประสงค์เพื่อทางการค้าโดยจำหน่ายให้กับครัวเรือนทั่วไปในช่วงเทศกาลปีใหม่
หมื่นชาติเข้าถวายบรรณาการ (萬國來朝圖) ของหวัง จุนฟู่ ยังพรรณนาถึงต่างประเทศต่าง ๆ ที่มาเยือนราชสำนักของจักรพรรดิด้วย แต่เป็นไปในลักษณะที่ค่อนข้างแปลกประหลาด ผู้ถวายบรรณาการหลายคนที่มาถึงประตูเจิ้งหยางเหมิน (正陽門) ของพระราชวังต้องห้ามนั้นเป็นภาพที่มีความเข้าใจเชิงล้อเลียนมากขึ้นเกี่ยวกับภูมิศาสตร์และกายภาพต่างประเทศ: ภาพพิมพ์อัดแน่นไปด้วยราชทูตของ "ประเทศคนแคระ" (小人國) ประเทศของคนหน้าอกมีรู (穿心國) ญี่ปุ่น (日本) อินเดีย (天竺) ประเทศมุสลิม (回回國) ฮอลแลนด์ (荷蘭) ยักษ์ใหญ่แห่งปาตาโกเนีย (長人國) และ “มหาสมุทรตะวันตก” (西洋) อาจเป็นทวีปยุโรป
สมเด็จพระจักรพรรดินี พระบรมอัยยิกาเจ้า

สมเด็จพระจักรพรรดินี พระบรมอัยยิกาเจ้า แบบภาษาจีนฮกเกี้ยน ไทฮองไทเฮา หรือแบบภาษาจีนกลาง ไท่หวงไท่โฮ่ว (ญี่ปุ่น: ไทโคไทโกะ;โรมาจิ: taikōtaigō ; 
เกาหลี: แทฮวังแทฮู (태황태후) ; ภาษาอังกฤษเรียกว่า Grand empress dowager หรือ Grand empress mother) เป็นพระราชอิสริยยศสำหรับสมเด็จพระอัยยิกาของจักรพรรดิในประเทศจีน ญี่ปุ่น เกาหลี เวียดนาม เป็นต้น พระราชอิสริยยศนี้ใช้ในเฉพาะราชวงศ์ที่มีสถานะเป็นอิมพีเรียล โดยทั่วไปถือว่ามีสถานะสูงกว่า ไท่หวางไท่โฮ่ว (太王太后) และ ต้าหวางต้าเฟย (大王大妃)
ในประเทศจีน.
ไท่หวงไท่โฮ่ว (太皇太后) เรียกอย่างย่อว่า ไท่หวง (太皇) หรือ ไท่หมู่ (太母; "สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า") เป็นพระราชอิสริยยศสำหรับสมเด็จพระอัยยิกาในองค์จักรพรรดิ
ไทหวงไท่โฮ่วพระองค์แรกของจีนคือ จักรพรรดินีหลี่ ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงต้นราชวงศ์ฮั่น และไท่หวงไท่โฮ่วคนสุดท้ายของจีนคือ ซูสีไทเฮา ซึ่งมีพระชนม์ชีพอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์ชิง
ในการที่จะได้รับการเคารพในฐานะไท่หวงไท่โฮ่วไม่ได้ขึ้นอยู่กับเพียงความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับจักรพรรดิ แต่ยังขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ทางกฎหมายกับจักรพรรดิอีกด้วย กล่าวคือ ไท่หวงไท่โฮ่วอาจมีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับจักรพรรดิ หรือไท่หวงไท่โฮ่วอาจไม่ได้มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับจักรพรรดิ แต่มีความสัมพันธ์ทางกฎหมายก็ได้
ในประเทศญี่ปุ่น.
พระบรมราชอิสริยยศ ไทโคไทโกะ (たいこうたいごう, 太皇太后) ปรากฏในช่วงปลายยุคอาซูกะ
ในประเทศเกาหลี.
ในรัชสมัยพระเจ้าโกจงได้ยกเกาหลีขึ้นเป็นจักรวรรดิเกาหลี จึงทำให้พระอัยยิกาของจักรพรรดิเกาหลีมีพระบรมราชอิสริยยศเปลี่ยนจาก แดวังแดบี (대왕대비;大王大妃) เป็น แทฮวังแทฮู (태황태후;太皇太后)
ไท่หวางไท่โฮ่ว

สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า หรือ ไท่หวางไท่โฮ่ว  ในภาษาอังกฤษ เรียกว่า "Queen Grandmother" เป็นพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการ สำหรับพระอัยยิกาใน "หวาง หรือ อ๋อง (王)" คือ พระมหากษัตริย์แห่งรัฐ โดยทั่วไปถือว่ามีสถานะรองจาก ไท่หวงไท่โฮ่ว (太皇太后) ที่เป็นอิมพีเรียล สำหรับพระอิสริยยศที่คล้ายคลึงกับไท่หวางไท่โฮ่ว เช่น ต้าหวางต้าเฟย หรือ แทวังแดบี ตามสำเนียงเกาหลี (大王大妃) และ ต้าหวางต้าโฮ่ว (大王大后)
ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 – โซนภาคใต้

ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 โซนภาคใต้ เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับที่ 4 ในระบบลีกฟุตบอลไทย และเป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 2 ของไทยแลนด์ เซมิโปรลีก
สโมสร.
สโมสรที่เข้าแข่งขันในฤดูกาล 2567 โซนภาคใต้ มีจำนวน 2 สโมสร
ตารางคะแนน.
อันดับ.
<section begin=southern region/><onlyinclude></onlyinclude><section end=southern region/>
 "ณ วันที่ 9 มีนาคม 2567"
 "ณ วันที่ 9 มีนาคม 2567"
ผู้ชม.
สถิติผู้ชมทั้งหมด.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
ปรับปรุงล่าสุดในนัดการแข่งขันเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2567แหล่งข้อมูล: ไทยลีก
โยอาช

โยอาช (;) หรือ เยโฮอาช  เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 8 ของราชอาณาจักรยูดาห์ และเป็นพระราชโอรสของอาหัสยาห์พระองค์เดียวที่รอดชีวิตจากการสังหารหมู่ราชตระกูลตามพระเสาวนีย์ของอาธาลิยาห์ที่เป็นพระอัยกีของโยอาช พระราชมารดาของโยอาชคือศิบียาห์ชาวเบเออร์เชบา โยอาชมีพระชนมายุ 7 พรรษาเมื่อทรงขึ้นครองราชย์ พระองค์ครองราชเป็นเวลา 40 ปี (2 พงศ์กษัตริย์ 12:1, 2 พงศาวดาร 24:1) ผู้สืบราชบัลลังก์ถัดจากพระองค์คืออามาซิยาห์ผู้เป็นพระราชโอรส กล่าวกันว่าโยอาชเป็นกษัตริย์ผู้ชอบธรรม "ตลอดชั่วอายุของเยโฮยาดาปุโรหิต" (2 พงศาวดาร 24:2) แต่หันเหจากความซื่อสัตย์ต่อพระยาห์เวห์ไปหลังการเสียชีวิตของเยโฮยาดา (2 พงศาวดาร 24:17-19)
วิลเลียม เอฟ. ออลไบรต์ (William F. Albright) ระบุช่วงรัชสมัยของพระองค์เป็นช่วง 837–800 ปีก่อนคริสตศักราช ส่วนเอ็ดวิน อาร์ ทีเลอ (Edwin R. Thiele) ระบุเป็นช่วง 835–796 ปีก่อนคริสตศักราช
ยูเอสเอส อิลลินอย (BB-65)

ยูเอสเอส อิลลินอย (BB-65)  เป็นเรือประจัญบานลำที่ 5 ในชั้นไอโอวาที่วางกระดูกงูสำหรับกองทัพเรือสหรัฐ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แม้ว่าโครงการนี้จะไม่สำเร็จลุล่วงก็ตาม เดิมที กองทัพเรือวางแผนสร้างเรือชั้นไอโอวาเพียง 4 ลำ จากนั้นจึงจะพัฒนาเรือประจัญบานรุ่นใหม่ที่ทรงพลังยิ่งกว่า ซึ่งกำหนดหมายเลขเป็น BB-65 อย่างไรก็ตาม ความต้องการเรือรบเพิ่มเติมอย่างเร่งด่วนเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุในยุโรป ส่งผลให้กองทัพเรือตัดสินใจชะลอการออกแบบใหม่ เพื่อให้การต่อเรือเป็นไปอย่างมาตรฐานและรวดเร็ว ส่งผลให้ BB-65 ถูกปรับแบบเป็นเรือชั้นไอโอวาในปี 1940 การวางกระดูกงูของอิลลินอยเริ่มขึ้นในเดือนธันวาคม 1942 แต่เนื่องจากได้รับความสำคัญต่ำ ทำให้โครงการก่อสร้างมีความคืบหน้าช้า และยังไม่แล้วเสร็จเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง ส่งผลให้โครงการถูกยกเลิกในเดือนสิงหาคม 1945 ตัวเรือที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ถูกใช้เป็นแหล่งอะไหล่เรือจนถึงปี 1958 ก่อนจะถูกแยกชิ้นส่วน
อามาซิยาห์แห่งยูดาห์

อามาซิยาห์ (;), เป็นกษัตริย์ลำดับที่ 9 ของราชอาณาจักรยูดาห์ เป็นพระราชโอรสและผู้สืบราชบัลลังก์ถัดจากโยอาช พระราชมารดาของอามาซิยาห์คือเยโฮอัดดาน (2 พงศ์กษัตริย์ 14:1-4) พระราชโอรสของอามาซิยาห์คืออุสซียาห์ (2 พงศาวดาร 26:1) อามาซิยาห์ทรงขึ้นครองราชย์ขณะพระชนมายุ 25 พรรษาหลังพระบิดาของพระองค์ถูกลอบปลงพระชนม์ อามาซิยาห์ครองราชย์เป็นเวลา 29 ปี (2 พงศ์กษัตริย์ 14:2; 2 พงศาวดาร 25:1) โดยช่วง 24 ปีหลังทรงครองราชย์ร่วมกับพระราชโอรสของพระองค์ หนังสือพงศ์กษัตริย์ ฉบับที่ 2 และ หนังสือพงศาวดาร ฉบับที่ 2 ในคัมภีร์ฮีบรูถือว่าอามาซิยาห์เป็นกษัตริย์ที่ชอบธรรม แต่ไม่ได้ทำด้วยพระทัยที่แท้จริง พระองค์ได้รับการยกย่องจากการสังหารผู้ปลงพระชนม์พระราชบิดาของพระองค์ แต่ไว้ชีวิตเหล่าลูกหลานของผู้ลอบปลงพระชนม์ ซึ่งเป็นการกระทำตามธรรมบัญญัติของโมเสส
Edwin R. Thiele ระบุช่วงรัชสมัยของอามาซิยาห์เป็นตั้งแต่ 797/796 ถึง 768/767 ปีก่อนคริสตกาล ในลำดับเวลาของ Thiele อุสซียาห์พระราชโอรสของอามาซิยาห์ขึ้นครองราชย์ร่วมกับอามาซิยาห์ในปีที่ 5 ของรัชสมัยของอามาซิยาห์ เมื่อ 792/791 ปีก่อนคริสตกาล ขณะอุสซียาห์มีพระชนมายุ 16 พรรษา
ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 – โซนกรุงเทพและปริมณฑล

ไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 โซนกรุงเทพและปริมณฑล เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันไทยแลนด์ เซมิโปรลีก ฤดูกาล 2567 ซึ่งเป็นการแข่งขันในระดับที่ 4 ในระบบลีกฟุตบอลไทย และเป็นการแข่งขันฤดูกาลที่ 2 ของไทยแลนด์ เซมิโปรลีก
สโมสร.
สโมสรที่เข้าแข่งขันในฤดูกาล 2567 โซนกรุงเทพและปริมณฑล มีจำนวน 6 สโมสร
ตารางคะแนน.
อันดับ.
<section begin=bangkok metropolitan region/><onlyinclude></onlyinclude><section end=bangkok metropolitan region/>
 "ณ วันที่ 28 เมษายน 2567"
 "ณ วันที่ 28 เมษายน 2567"
ผู้ชม.
สถิติผู้ชมทั้งหมด.
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
ปรับปรุงล่าสุดในนัดการแข่งขันเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2567แหล่งข้อมูล: ไทยลีก
จำนวนผู้ชมจากเกมเหย้า.
หมายเหตุ:#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2567 (บีเอสแอล ยูไนเต็ด 0–4 ลูกอีสาน)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 10 มีนาคม 2567 (บีเอสแอล ยูไนเต็ด 0–3 โดม)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 6 เมษายน 2567 (โดม 4–2 ฟูเทร่า ยูไนเต็ด)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2567 (ลูกอีสาน 1–2 โดม)#เปลี่ยนทาง ข้อผิดพลาดในการรายงานการแข่งขันเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2567 (บีเอสแอล ยูไนเต็ด 3–1 สาทร ยูทีเค)
ยูเอสเอส เคนทักกี (BB-66)

ยูเอสเอส เคนทักกี (BB-66)  เป็นเรือประจัญบานที่ยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ ซึ่งเดิมทีถูกวางแผนให้เป็นเรือลำที่ 2 ของชั้นมอนทานาที่ขนาดใหญ่กว่าและติดอาวุธหนักกว่าชั้นไอโอวา อย่างไรก็ตาม เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้น สหรัฐต้องการเรือรบเพิ่มเติมอย่างเร่งด่วน ประกอบกับประสบการณ์การรบในแปซิฟิกของกองทัพเรือสหรัฐ ทำให้พวกเขาตระหนักว่า แทนที่จะทุ่มทรัพยากรสร้างเรือขนาดใหญ่และติดอาวุธหนัก พวกเขาต้องการเรือชั้นไอโอวาที่มีความรวดเร็วและคล่องตัวมากขึ้น เพื่อทำหน้าที่คุ้มเรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเอสเซ็กซ์ลำใหม่ ด้วยเหตุนี้ ตัวเรือหมายเลข BB-65 และ 66 จึงถูกปรับแบบและวางกระดูกงูใหม่ให้เป็นเรือชั้นไอโอวาในปี 1942 
ถึงแม้จะตั้งใจให้เป็นเรือลำสุดท้ายของชั้นไอโอวา แต่ เรือประจัญบาน ยูเอสเอส เคนทักกี (BB-66) กลับไม่เคยได้ล่องทะเลเลย โครงการนี้ถูกวางแผนให้เป็นลำที่สองของกองทัพเรือสหรัฐที่ใช้ชื่อรัฐเคนทักกี แต่ก็ต้องเผชิญชะตากรรมเดียวกับเรือพี่น้องอย่างอิลลินอย ที่ถูกวางกระดูกงูเป็นคู่สุดท้ายของชั้นไอโอวา และยังคงอยู่ระหว่างการก่อสร้างเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด ส่งผลให้โครงการยุติตามการลดกำลังอาวุธหลังสงคราม การก่อสร้างเคนทักกีถูกเลื่อนออกไปสองครั้ง ในช่วงเวลานั้น เรือถูกใช้เป็นแหล่งอะไหล่ ในช่วงทศวรรษที่ 1950 มีการเสนอที่จะสร้างเรือให้เสร็จสมบูรณ์ในฐานะเรือประจัญบานติดอาวุธนำวิถี แต่สุดท้ายก็ถูกยกเลิกไปเนื่องจากความกังวลเรื่องราคาและความก้าวหน้าของเทคโนโลยีขีปนาวุธที่พัฒนาอย่างรวดเร็ว สุดท้ายตัวเรือจึงถูกขายเป็นเศษเหล็กในปี 1958
จูโน เทมเพิล

จูโน เทมเพิล (เกิด 21 มิถุนายน ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักจากการแสดงในละครตลกขบขันเรื่อง "เท็ด ลาสโซ" (2020–2023) และละครชีวิตอาชญากรรมเรื่อง "ฟาร์โก" ฤดูกาลที่ 15 (2023-) เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลไพรม์ไทม์เอมมีและรางวัลลูกโลกทองคำสามครั้งจากเรื่องแรกและเรื่องที่สองตามลำดับ
เทมเพิลเป็นบุตรสาวของผู้กำกับ จูเลียน เทมเพิล เธอเริ่มต้นอาชีพครั้งแรกในฐานะนักแสดงเด็กในภาพยนตร์เรื่อง "บันทึกฉาวรักอันตราย" (2006), "ตราบาปลิขิตรัก" (2007), "บัลลังก์รัก ฉาวโลก" (2008), และ "ชีวิตหลากหลายต้องนายโนบอดี้" (2009) เมื่อเติบโตมาเธอได้แสดงใน "สามทหารเสือ ดาบทะลุจอ" (2011), "แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด" (2012), "วันหลอก คืนหลอน" (2013), "มาเลฟิเซนต์ กำเนิดนางฟ้าปีศาจ" (2014), "อาชญากรซ่อนเขี้ยว" (2015), "อันเซน เธอบ้าหรือไม่บ้า" (2018) และ "" (2019) เทมเพิลได้รับรางวัลแบฟตา สาขาดาวรุ่งขวัญใจมหาชน เมื่อปี ค.ศ. 2013 จากการแสดงในละครโทรทัศน์เรื่อง "ไวนิล" (2016), "รักร้ายกลายเลือด" (2018–2019), "ลิตเติลเบิดส์" (2020) และ "ดิออฟเฟอร์" (2022)
ชีวิตในวัยเด็ก.
จูโน เทมเพิล เกิดที่ย่านแฮมเมอร์สมิธในลอนดอน เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 เป็นบุตรสาวของผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ อะแมนดา ไพรี และผู้กำกับภาพยนตร์ จูเลียน เทมเพิล เธอมีน้องชาย 2 คน ชื่อ ลีโอ และ เฟลิกซ์ ป้าของเธอ นีนา เทมเพิล เป็นเลขานุการคนสุดท้ายของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งบริเตนใหญ่ เธอเติบโตในทอนตัน, ซัมเมอร์เซ็ต เธอเข้าศึกษาระดับประถมศึกษาที่ Bedales School และ King's College
ยูวาคิม เรินนิง

ยูวาคิม เรินนิง (เกิด 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1972) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวนอร์เวย์ 
ยูวาคิมสมรสกับอะแมนดา เฮิร์สต์ เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 2019.
จรูญเกียรติ ปานแก้ว

พลตำรวจตรี จรูญเกียรติ ปานแก้ว (เกิด 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511) ชื่อเล่น เต่า เป็นตำรวจชาวไทย ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง รองผู้บัญชาการกองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง อดีตรักษาราชการแทนผู้บังคับการกองบังคับการตำรวจทางหลวง อดีตผู้บังคับการกองบังคับการป้องกันปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ
ประวัติ.
จรูญเกียรติ เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 ที่ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมืองสุพรรณบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี มีบิดารับราชการในกรมราชทัณฑ์ มารดาเป็นแม่ค้าขายลอตเตอรี่ 
สำเร็จการศึกษา จากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 29 (ตท.29) โรงเรียนนายร้อยตำรวจ รุ่นที่ 45
รับราชการ.
จรูญเกียรติ เริ่มรับราชการเป็นนายตำรวจตระเวนชายแดน สังกัดกองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ 144 อำเภอหนองหญ้าปล้อง จังหวัดเพชรบุรี จากนั้นจึงได้เลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเรื่อย ๆ จนได้ดำรงตำแหน่งผู้บังคับการกองบังคับการป้องกันปราบปรามการทุจริตและประพฤติมิชอบ และเคยรักษาราชการแทนผู้บังคับการกองบังคับการตำรวจทางหลวง และรองผู้บัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง แต่คดีที่เกี่ยวข้องกับส่วยทางหลวง สติ๊กเกอร์รถบรรทุก ไม่สามารถจัดการได้ มีข้อสงสัยจากสังคมว่าอาจจะมีส่วนในการรับเงินทุจริต มีการร้องเรียนไปยังหน่วยงานต่างๆและสื่อมวลชนแต่ก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ
ผลงาน.
จรูญเกียรติ มีบทบาทสำคัญในการบุกจับกุมบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายราย ดังนี้
ยูเอสเอส เซาท์ดาโคตา (BB-57)

ยูเอสเอส เซาท์ดาโคตา (BB-57)  เป็นเรือประจัญบานลำแรกในจำนวน 4 ลำของชั้นเซาท์ดาโคตาที่กองทัพเรือสหรัฐสร้างขึ้นในช่วงทศวรรษ 1930 เป็นเรือประจัญบานรุ่นแรกของสหรัฐที่ออกแบบหลังจากสนธิสัญญานาวิกวอชิงตันเริ่มเสื่อมความสำคัญลงในช่วงกลางทศวรรษที่ 1930 เรือชั้นเซาท์ดาโคตาสามารถใช้ประโยชน์จากช่องโหว่ในสนธิสัญญาที่อนุญาตให้เพิ่มขนาดปืนหลักเป็น 16 นิ้ว (406 มม.) ได้ อย่างไรก็ตาม การที่รัฐสภาไม่อนุมัติให้สร้างเรือรบขนาดใหญ่กว่าเดิม ทำให้เรือชั้นนี้ยังคงมีระวางขับน้ำใกล้เคียงกับข้อจำกัดของสนธิสัญญาที่ 35,000 ลองตัน (35,562 ตัน) การจำเป็นต้องได้รับการติดตั้งเกราะป้องกันจากปืนขนาดเดียวกับที่ติดตั้งบนเรือ บวกกับข้อจำกัดด้านระวางขับน้ำ ส่งผลให้เรือชั้นนี้มีพื้นที่ใช้สอยค่อนข้างจำกัด ปัญหานี้ทวีความรุนแรงขึ้นจากการปรับปรุงในช่วงสงคราม เพื่อเสริมระบบต่อสู้อากาศยานและเพิ่มจำนวนลูกเรือ
ยูเอสเอส เซาท์ดาโคตา มีบทบาทสำคัญยิ่งในสงครามโลกครั้งที่สอง ทันทีที่ประจำการในกองทัพเรือเมื่อกลางปี 1942 เรือก็ได้รับมอบหมายให้ไปเสริมกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรในยุทธการที่กัวดัลคะแนลที่แปซิฟิกใต้ เรือประสบอุบัติเหตุชนกับแนวปะการังที่ไม่ปรากฏบนแผนที่ แต่หลังจากซ่อมแซมเสร็จเรือก็กลับสู่แนวหน้าอีกครั้ง โดยเข้าร่วมในยุทธนาวีที่ซานตาครูซในเดือนตุลาคม และยุทธการที่กัวดัลคะแนลครั้งที่สองในเดือนพฤศจิกายน ในระหว่างยุทธนาวีครั้งหลัง ความผิดปกติของระบบไฟฟ้าทำให้เรือประสบปัญหาในการโจมตีเรือรบญี่ปุ่น และกลายเป็นเป้าหมายโจมตีของเรือญี่ปุ่นหลายลำ ผลลัพธ์คือถูกโจมตีมากกว่า 20 ครั้ง ส่งผลให้โครงสร้างส่วนบนเสียหายอย่างหนัก แต่ไม่กระทบต่อความลอยตัวของเรือมากนัก เซาท์ดาโคตาเดินทางกลับสหรัฐเพื่อทำการซ่อมแซมซึ่งกินเวลานานจนถึงปี 1943 หลังจากนั้น เรือก็ถูกส่งไปสนับสนุนกองเรือโฮมของอังกฤษเป็นเวลาสั้น ๆ เพื่อภารกิจคุ้มกันขบวนเรือไปยังสหภาพโซเวียต
ในช่วงกลางปี 1943 เซาท์ดาโคตาถูกส่งกลับไปยังแปซิฟิกอีกครั้ง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นการปฏิบัติการร่วมกับกองเรือบรรทุกเครื่องบินเร็ว โดยใช้อาวุธต่อต้านอากาศยานเพื่อป้องกัน ในภารกิจนี้ เรือได้เข้าร่วมในการทัพหมู่เกาะกิลเบิร์ตและมาร์แชลล์ในปลายปี 1943 ถึงต้นปี 1944 การทัพหมู่เกาะมาเรียนาและปาเลาในช่วงกลางปี 1944 และการทัพฟิลิปปินส์ในปลายปีนั้น ในปี 1945 เซาท์ดาโคตาได้เข้าร่วมรบในยุทธการที่อิโวะจิมะ และยุทธการที่โอกินาวะ รวมถึงโจมตีญี่ปุ่นด้วยปืนใหญ่ถึง 3 ครั้ง หลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงในเดือนสิงหาคม 1945 เรือได้มีส่วนร่วมในการยึดครองญี่ปุ่นช่วงแรก แล้วจึงเดินทางกลับสหรัฐในเดือนกันยายน ต่อมาเรือถูกย้ายไปยังอู่ทหารเรือฟิลาเดลเฟียและถูกปลดประจำการเก็บรักษาไว้ในกองเรือสำรองแอตแลนติกจนถึงปี 1962 ก่อนจะถูกขายแยกชิ้นส่วน
โบสถ์สตาฟบอร์กุนด์

โบสถ์สตาฟบอร์กุนด์ (Borgund Stave Church) เป็นอดีตโบสถ์สังฆมณฑล แรกเริ่มเป็นของคริสตจักรคาทอลิก และต่อมาเป็นคริสตจักรนอร์เวย์ ตั้งอยู่ในเทศมณฑลแลร์ดัล ในแคว้นเวสต์ลันด์ ประเทศนอร์เวย์ สร้างขึ้ยในราวปี 1200 เป็นโบสถ์ประจำหมู่บ้านในบอร์กุนด์ และใช้งานเป็นโบสถ์จนถึงปี 1868 ที่ซึ่งย้ายกิจการศาสนาไปยังโบสถ์บอร์กุนด์หลังใหม่ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลกัน โบสถ์สตาฟหลังนี้ได้รับการบูรณะและแปรสภาพมาเป็นพิพิธภัณฑ์แทน ปัจจุบันได้รับเงินทนุสนับสนุนโดยสมาคมเพื่อการอนุรักษ์ปูชนียสถานโบราณแห่งนอร์เวย์ ในอาณาเขตโบสถ์ยังเป็นที่ตั้งของหอระฆังแยกเดี่ยวทรงสตาฟแห่งเดียวในนอร์เวย์ที่ยังเหลือถึงปัจจุบัน
โบสถ์สร้างขึ้นด้วยรูปแบบโบสถ์ไม้ซึ่งเรียกว่าโบสถ์สตาฟ ภายในของโบสถ์มืดเนื่องจากไม่มีแสงสว่างลอดเข้ามามากนัก ยกเว้นแต่หน้าต่างรูปวงกลมตามแนวหลังคาซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเป็นรูแสงเล็ก ๆ ที่เชื่อว่าช่วยกันไม่ให้ปิศาจร้ายเข้ามาภายในได้ ทางเข้าทั้งสามมีการประดับอย่างวิจิตรด้วยรูปงูและพันธุ์ไม้ ประตูมีขนาดกว้างพอให้เข้าได้ทีละคนเท่านั้น โดยสร้างขึ้นในลักษณะนี้เพราะเชื่อว่าจะช่วยป้องกันปิศาจร้ายไม่ให้ตามศาสนิกชนเข้าโบสถ์มาด้วยได้
สถานีกลางเฮลซิงกิ

สถานีรถไฟกลางเฮลซิงกิ  (HEC) เป็นสถานีรถไฟหลักสำหรับรถไฟชานเมืองและรถไฟทางยาวที่เดินทางออกจากเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ โดยมีผู้ใช้งานสถานีราว 400,000 คนต่อวัน สถานีนี้เป็นสถานีปลายทางของรถไฟทั้งหมดในโครงข่ายรถไฟชานเมืองเฮลซิงกิ และรถไฟทางไกลที่มีปลายทางเฮลซิงกิทุกสาย ในอาคารเดียวกันนี้ยังเป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟใต้ดินชื่อเดียวกัน
ทางรถไฟในเฮลซิงกิสร้างขึ้นในช่วง 1860s ส่วนตัวอาคารเป็นผลงานออกแบบโดยเอเลียล ซาริเนน และเปิดให้บริการในปี 1919 อาคารสถานีรถไฟมีสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นและเป็นที่รู้จักเป็นพิเศษจากหอนาฬิกาและรูปปั้น "ลือดึนกันทายัต" ("ผู้ถือโคม") ผลงานโดยเอมิล วิกชตรึม สถานียังได้รับการคัดเลือกเป็นหนึ่งในสถานีรถไฟที่สวยที่สุดในโลกสิบแห่งโดยบีบีซีในปี 2013 สถานีนี้ยังกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของระบบรถไฟในฟินแลนด์ ดังที่ปรากฏการใช้งานภาพของสถานีและรูปปั้นที่ทางเข้าหลักในสื่อโฆษณาของเครือวีอาร์#เปลี่ยนทาง 
สถานีตั้งอยู่ในย่านใจกลางเมืองของเฮลซิงกิ ในเขตคลูวิ ทางเข้าหลักของสถานีหันหน้าเปิดออกสู่ถนนคลูวิกาตุ สถานีกลางเฮลซิงกิเป็นศูนย์กลางการขนส่งที่สำคัญสำหรับรถไฟชานเมือง รถไฟทางไกล และรถไฟใต้ดินในเขตภูมิภาคเมืองหลวงเฮลซิงกิ มียอดผู้โดยสารใช้งานสถานีอยู่ที่ 240,000 คนต่อวัน ทำให้สถานีเป็นอาคารที่มีผู้คนเดินทางเข้ามามากที่สุดในประเทศฟินแลนด์ โดยที่ราวครึ่งหนึ่งของจำนวนนี้เป็นผู้โดยสารรถไฟ#เปลี่ยนทาง ทุก ๆ วันธรรมดาจะมีรถไฟทางไกลราวหนึ่งร้อยขบวน และรถไฟชานเมืองราว 850 ขบวนที่เข้าและออกจากสถานี
วัดประทุมบูชา

วัดประทุมบูชา เป็นวัดราษฎร์สังกัดคณะสงฆ์ฝ่ายมหานิกาย ตั้งอยู่ในตำบลบ้านทาม อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี ริมแม่น้ำปราจีนบุรี ที่ดินตั้งวัดมีเนื้อที่ 17 ไร่ 10 ตารางวา มีที่ธรณีสงฆ์จำนวน 3 แปลง เนื้อที่ 81 ไร่ 3 งาน 72 ตารางวา
วัดประทุมบูชาตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2324 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อ พ.ศ. 2478
อาคารเสนาสนะประกอบด้วยอุโบสถกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร ศาลาการเปรียญกว้าง 10 เมตร ยาว 20 เมตร กุฏิสงฆ์จำนวน 10 หลัง เป็นอาคารไม้ หอระฆัง มีเจดีย์เก่า มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คือ ท้าวเวสสุวรรณ ก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2524 เป็นองค์ท้าวเวสสุวรรณที่มีขนาดสูงใหญ่ที่สุดในภาคกลางและภาคตะวันออก สูง 12 เมตร สร้างเมื่อปีที่ฉลองสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ 200 ปี ขนาดความสูงท้าวเวสสุวรรณมีความกว้าง 3 เมตรสูง 12 เมตร 99 เซนติเมตร ซึ่งเป็นงานที่โดยช่างกรมศิลปากรซึ่งเป็นลูกศิษย์อดีตเจ้าอาวาสมาเป็นช่างก่อสร้างเป็นงานติดกระจกองค์แรกในประเทศไทยและมีความสูงที่สุดในประเทศไทย
อินต้ายบก

อินต้ายบก มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า อิ่น ต้ามู่  ไม่ทราบชื่อตัว ชื่อรอง ต้ายบก หรือ ต้ามู่  เป็นข้ารับใช้ของตระกูลโจ หลังจากวุยก๊กได้รับการก่อตั้ง อินต้ายบกได้ร่วมเป็นคนสนิทของจักรพรรดิ เคยมีตำแหน่งเป็นนายกองพันประจำพระที่นั่ง (殿中校尉 "เตี้ยนจงเซี่ยวเว่ย์")
ประวัติ.
ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 249 โจฮองจักรพรรดิวุยก๊กเสด็จไปยังสุสานโกเบงเหลง (高平陵 "เกาผิงหลิง") เพื่อสักการะอดีตจักรพรรดิโจยอย โดยมีโจซองผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์และคนอื่น ๆ ตามเสด็จ สุมาอี้ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมได้ฉวยโอกาสนี้ก่อการรัฐประหารในนครหลวงลกเอี๋ยง โดยอ้างว่าโจซองมีแผนคิดจะชิงบัลลังก์ สุมาอี้สั่งปลดโจซองจากตำแหน่งตามพระราชเสาวนีย์ของกวยทายเฮา ปิดประตูนครลกเอี๋ยง และยึดค่ายทหารของเหล่าน้องชายของโจซอง สุมาอี้ส่งเค้าอิ๋นและต้านท่ายไปเกลี้ยกล่อมโจซองให้ยอมจำนน เจียวเจ้ยังได้ส่งหนังสือถึงโจซองเพื่ออธิบายเจตนาของสุมาอี้ และยังส่งอินต้ายบกซึ่งเป็นนายกองพันประจำพระที่นั่งที่โจซองไว้วางใจมาโน้มน้าวโจซองให้สละอำนาจและกลับไปลกเอี๋ยง ภายหลังโจซองและพรรคพวกถูกสุมาอี้สั่งประหารชีวิตสามชั่วโคตร อินต้ายบกรู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นและต้องการจะแก้แค้นมาโดยตลอด
ในปี ค.ศ. 255 บู๊ขิวเขียมและบุนขิม พร้อมด้วยบุตรชายของบุนขิมคือบุนเอ๋งและบุนเฮา นำทัพเข้าโจมตีสุมาสู อินต้ายบกรู้ว่าลูกตาข้างหนึ่งของสุมาสูถลนออกจากเบ้าทำให้สุมาสูป่วยหนักใกล้จะเสียชีวิต อินต้ายบกจึงเข้าไปพูดกับสุมาสูว่า "เดิมบุนขิมเป็นคนที่ท่านไว้ใจ แต่ถูกคนอื่นหลอกใช้ เขายังเป็นคนบ้านเดียวกันกับองค์จักรพรรดิด้วย โดยปกติเขากับข้าพเจ้าเชื่อใจซึ่งกันและกัน ข้ายินดีไปเกลี้ยกล่อมเขาเพื่อท่าน ให้เขากลับมาเป็นมิตรกับท่านดังเดิม" สุมาสูเห็นชอบด้วย อินต้ายบกจึงสวมเกราะและขี่ม้าตัวใหญ่ออกไปเพียงลำพังไล่ตามบุนขิมไป แล้วสนทนากับบุนขิมจากที่ไกล ๆ ในใจอินต้ายบกนั้นคำนึงถึงตระกูลโจและรู้ว่าสุมาสูใกล้จะตาย แต่ไม่สะดวกที่จะบอกบุนขิมโดยตรง จึงพูดเป็นนัยไปว่า "เหตุใดท่านจึงไม่อดทนอีกไม่กี่วันเล่า" อินต้ายบกต้องการให้บุนขิมเข้าใจความหมายของ "อดทนอีกไม่กี่วัน" แต่บุนขิมไม่เข้าใจและตะโกนไปว่า "ท่านเป็นข้ารับใช้ของจักรพรรดิองค์ก่อน ไม่คิดตอบแทนพระมหากรุณาธิคุณ แต่กลับร่วมมือกับสุมาสูทรยศต่อราชวงศ์ ท่านไม่เห็นแก่สวรรค์ สวรรค์ก็จะไม่อวยพรท่าน" แล้วง้างเกาทัณฑ์จะยิงอินต้ายบก อินต้ายบกร้องไห้และพูดว่า "การใหญ่ของแผ่นดินภินท์พังลงเสียแล้ว โปรดรักษาตนด้วยเถิด!"
3%

3% เป็นซีรีส์โทรทัศน์แนวระทึกขวัญของประเทศบราซิล สร้างโดย เปดรู อากีเลรา และแสดงนำโดย ฌูเวา มีแกล และบิอังคา ดอมปาราตู วางจำหน่ายทั่วโลกเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2566 โดยเน็ตฟลิกซ์
นางพญางูขาว (ภาพยนตร์ปี 1993)

นางพญางูขาว (青蛇 ชื่อตามตัวอักษรภาษาจีน: The Blue/Green Snake) เป็นภาพยนตร์ แฟนตาซีของฮ่องกง ปี 1993 ที่สร้างโดย สวี เค่อ เป็นการดัดแปลงจากนวนิยายชื่อเดียวกันโดย ลิเลียน ลี 
นวนิยายเรื่องนี้เป็นรูปแบบหนึ่งของ นิทานพื้นบ้าน ของจีน "Madame White Snake" โดยที่ Lillian Lee เล่าเรื่องราวจากมุมมองของ Xiaoqing งูเขียว ซึ่งปกติจะมีบทบาทสนับสนุนอยู่เบื้องหลังตัวละครหลัก Bai Suzhen งูขาว ตามชื่อเรื่อง ภาพยนตร์เรื่องนี้มีเสี่ยวชิงเป็นตัวละครหลักด้วย นักแสดงหญิงชาวอินเดีย Nagma และ Sridevi ยังมีบทบาทสำคัญจากฝั่งของพวกเขาอีกด้วย
อัสชูร์

อัสชูร์  เป็นบุตรคนที่สองของเชม บุตรโนอาห์ พี่น้องของอัสชูร์คือเอลาม, อารปัคชาด, ลูด และอารัม
ก่อนหน้าการค้นพบม้วนหนังสือเดดซี มีการโต้แย้งกันในแวดวงวิชาการว่าใครเป็นผู้สร้างนครนิเนเวห์, เรเสน, เรโหโบทอีร์ และคาลาห์ของอัสซีเรีย ระหว่างอัสชูร์หรือนิมโรด เนื่องจากชื่อ "อัสชูร์" สามารถสื่อถึงทั้งบุคคลและประเทศ (เทียบ #เปลี่ยนทาง กับ #เปลี่ยนทาง) Sir Walter Raleigh ระบุเนื้อหานี้ไว้ใน "History of the World" (ป. 1616) หลายหน้าเพื่อระบุถึงเหตุการณ์ในอดีตเกี่ยวกับคำถามที่ว่าระหว่างนิมโรดหรืออัสชูร์ ใครเป็นผู้สร้างเมืองในอัสซีเรีย ทั้งทานัค JPS 1917 และคัมภีร์ไบเบิ้ลฉบับคิงเจมส์ ฉบับ ค.ศ. 1611 อธิบายภาษาในคำแปลเซปทัวจินต์กับวัลเกตของปฐมกาล 10:11-12 โดยระบุอย่างชัดเจนว่าอัสชูร์เป็นผู้ก่อตั้งนครนิเนเวห์ เรฌหโบท, คาลาห์ และเรเสน
Book of Jubilees ฉบับภาษากืออึซที่ได้รับการรับรองจากม้วนหนังสือ Jubilees 15 ม้วนในม้วนหนังสือเดดซี ยืนยันว่าดินแดนที่มีการโต้แย้งในปฐมกาล 10:8–12 ได้รับการแบ่งส่วนเป็นของอัสชูร์
อัสชูร์มีบุตรชายสามคน คือ Fares, Mirus และ Mokil
สะพานปะโคะกู

สะพานปะโคะกู  เป็นสะพานรถไฟและถนนข้ามแม่น้ำอิรวดีในเมืองปะโคะกู ประเทศพม่า ตัวสะพานหลักมีความยาว โดยมีถนนมอเตอร์เวย์ยาว และทางรถไฟยาว สะพานนี้เป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงไตรภาคีอินเดีย–พม่า–ไทย และเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในประเทศพม่า
การก่อสร้าง.
สะพานเชื่อมระหว่างเมืองปะโคะกูกับญองอู้ สะพานแห่งนี้มีมอเตอร์เวย์กว้าง และถนนกว้าง ขนานกัน ยังมีทางเดินเท้า 2 ข้างซึ่งมีขนาด เป็นสะพานแบบโครงเหล็ก สูง และบริเวณช่วงว่างกว้าง สะพานนี้ยังมีสะพานทางเข้ายาว และทำนบทางเข้ายาว สะพานนี้เปิดตัวเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2555 โดยรองประธานาธิบดี ทินออง-มหยิ่นอู้
แฟ็งเดอซีแย็กล์

แฟ็งเดอซีแย็กล์  เป็นคำภาษาฝรั่งเศสหมายถึง "ปลายศตวรรษ" วลีนี้มีความหมายคล้ายสำนวนภาษาอังกฤษ "turn of the century" (เปลี่ยนศตวรรษ) และหมายความถึงการสิ้นสุดยุคสมัยหนึ่งและเริ่มต้นยุคสมัยใหม่ โดยทั่วไปวลีแฟ็งเดอซีแย็กล์ (หากไม่มีบริบทร่วม) หมายถึงช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งช่วงเวลานี้ถูกมองอย่างกว้างขวางว่าเป็นความเสื่อมทางสังคม แต่ขณะเดียวกันก็เป็นความหวังในการเริ่มต้นใหม่ "จิตวิญญาณ" ของแฟ็งเดอซีแย็กล์มักหมายถึงพลวัตทางวัฒนธรรมช่วงคริสต์ทศวรรษ 1880 และ 1890 ซึ่งรวมถึงความเบื่อหน่าย ไม่วางใจ มองโลกในแง่ร้ายและ "ความเชื่อแพร่หลายว่าอารยธรรมนำไปสู่ความเสื่อมทราม"
เดิมแฟ็งเดอซีแย็กล์เป็นวลีที่ใช้ทั่วไปกับศิลปะและศิลปินฝรั่งเศส ซึ่งลักษณะทางวัฒนธรรมปรากฏครั้งแรกที่นั่น แต่ต่อมาลักษณะดังกล่าวแพร่ไปสู่ประเทศยุโรปอื่น ๆ วลีนี้จึงกลายเป็นทัศนะและคุณลักษณะทางวัฒนธรรมของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 มากกว่าจะมุ่งเน้นเฉพาะขบวนการทางศิลปะในฝรั่งเศสที่เป็นต้นกำเนิด แนวคิดที่ศิลปินยุคนี้พัฒนาขึ้นยังผลักดันให้เกิดลัทธิสัญลักษณ์นิยมและนวยุคนิยม
แนวคิดสำคัญของวัฒนธรรมทางการเมืองช่วงแฟ็งเดอซีแย็กล์เป็นที่ถกเถียงอย่างมากและมักถูกกล่าวว่าส่งอิทธิพลสำคัญต่อลัทธิฟาสซิสต์ และเป็นจุดกำเนิดของวิชาภูมิรัฐศาสตร์ รวมถึงแนวคิด "เลเบินส์เราม์" ของเยอรมนี ไมเคิล เฮฟเฟอร์แนน ศาสตราจารย์ด้านภูมิศาสตร์ประวัติที่มหาวิทยาลัยนอตทิงแฮม และแมคคูบิน ทอมัส โอเวนส์ นักวิชาการอาวุโสที่สถาบันวิจัยนโยบายต่างประเทศเขียนถึงที่มาของภูมิรัฐศาสตร์:
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />แนวคิดซึ่งโครงการที่ต้องการชื่อใหม่ในปี ค.ศ. 1899 นี้ สะท้อนถึงความเชื่อแพร่หลายว่าความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในเศรษฐกิจและระบบการเมืองโลกนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่ง
เฮฟเฟอร์แนนบรรยายว่า "จะเข้าใจโลกใหม่ของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ได้ทั้งหมดต้องบูรณาการเข้ากับทั้งโลก" เทคโนโลยีและการสื่อสารทั่วโลกส่งผลให้โลก "เล็กลง" และเกิดคติ "โลกเดียว" ในอุดมคติ ซึ่งพัฒนาไปไกลกว่า "อุดมการณ์รวม" ขณะที่โอเวนส์กล่าวว่า
<templatestyles src="แม่แบบ:คำพูด/style.css" />
สิ่งที่เราคิดเกี่ยวกับภูมิรัฐศาสตร์ขณะนี้มีที่มาจากยุโรปยุค ซึ่งขานรับการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี ... และการสรรสร้าง "ระบบการเมืองแบบปิด" เมื่อการแข่งขันของจักรวรรดินิยมยุโรปลบ "พรมแดน" ของโลก
ปฏิกิริยาทางการเมืองหลักในยุคสมัยนี้คือการลุกฮือต่อต้านวัตถุนิยม เหตุผลนิยม ปฏิฐานนิยม ชนชั้นกระฎุมพีและประชาธิปไตยเสรีนิยม ชั่วรุ่นแฟ็งเดอซีแย็กล์สนับสนุนอารมณ์นิยม ความไร้เหตุผล อัตนัยนิยมและชีวิตนิยม ขณะที่กรอบความคิดของยุคสมัยมองว่าอารยธรรมกำลังตกอยู่ในวิกฤตและต้องการการแก้ไขครั้งใหญ่และสมบูรณ์
สะพานอังวะ

สะพานอังวะ  เป็นสะพานที่มีความกว้าง 16 ช่วง ระหว่างเมืองอังวะและซะไกง์ ประเทศพม่า สะพานแห่งนี้สร้างขึ้นโดยชาวอังกฤษใน พ.ศ. 2477 สะพานแห่งนี้ถูกทำลายโดยกองทัพอังกฤษที่ล่าถอยช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และได้รับการสร้างขึ้นใหม่ใน พ.ศ. 2497 หลังพม่าได้รับเอกราช เป็นสะพานเดียวที่ทอดข้ามแม่น้ำอิรวดี จนกระทั่งเมื่อรัฐบาลได้ดำเนินการก่อสร้างสะพานเป็นจำนวนมาก รวมถึงสะพานอิรวดีแห่งใหม่ วันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2568 สะพานอังวะพังทลายลงหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด 7.7 แมกนิจูด
ราตูชา (อีวานอ-ฟรันกิวสก์)

ราตูชา อีวานอ-ฟรันกิวสก์  เป็นอาคารสูงหลายชั้น ตั้งอยู่ในย่านเมืองเก่าของนครอีวานอ-ฟรันกิวสก์ ประเทศยูเครน ในอดีตใช้งานเป็นศาลาว่าการนคร ("รัทเฮาส์" ในภาษาเยอรมัน หรือ ราทูส ในภาษาโปแลนด์) ปัจจุบันอาคารใช้งานเป็นพิพิธภัณฑ์ภูมิภาคอีวานอ-ฟรันกิวสก์, พิพิธภัณฑ์หัตถกรรมและวัฒนธรรม และบนยอดเปิดเป็นจุดชมทิวทัศน์ อาคารตั้งอยู่ในใจกลางของนครอีวานอ-ฟรันกิวสก์ บนจัตุรัสตลาด (ปลอชชา รือนอก; Ploshcha Rynok)
ราตูชาประจำนครอีวานอ-ฟรันกิวสก์ถือเป็นศาลาว่าการนครแห่งเดียวในประเทศที่สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมแบบอาร์ตเดโก ซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ รูปแบบอาคารปัจจุบันเป็นผลงานออกแบบในทศวรรษ 1920 โดยสถาปนิกชาวโปแลนด์ สตานีสลอว เตรลา สร้างขึ้นตรงจุดที่เป็นศาลาว่าการหลังเดิมซึ่งมีมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 รูปแบบสถาปัตยกรรมของอาคารออกแบบมาเพื่อให้มีลักษณะมุมมองจากทางด้านบนคล้ายกับรูปของเครื่อบราชอิศริยาภรณ์โปแลนด์ วีร์ทูทีมีลีทารี
มัสยิดอัลซาลาม (ออแดซา)

มัสยิดอัลซาลาม  และ ศูนย์วัฒนธรรมอาหรับ  ในออแดซา ประเทศยูเครน เป็นมัสยิดและศูนย์วัฒนธรรมอาหรับที่เปิดให้บริการในเดือนมิถุนายน 2001 โดยสร้างขึ้นมาแทนที่มัสยิดหลังเดิมซึ่งเป็นมัสยิดชาวมุสลิมตาตาร์ และเป็นผลงานออกแบบโดยสถาปนิก คาร์บาลายี ซาฟีฮัน คาราบาฮี ตั้งอยู่ในใจกลางนครออแดซา เคียงกับสุสานชาวมุสลิม ต่อมาหลังออแดซาถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต ชุมชนมุสลิมถูกกดขี่และมัสยิดถูกปิดตัวก่อนที่จะถูกทำลายลง
ส่วนของศูนย์วัฒนธรรมอาหรับนั้นก่อสร้างขึ้นด้วยเงินทุนของนักธุรกิจชาวซีเรีย คีวัน อัดนัน (Kivan Adnan) และเปิดให้บริการโรงเรียนและหอสมุดโดยไม่มีค่าใช้จ่าย เพื่อสอนภาษาอาหรับ
เจิ้งถ่ง

เจิ้งถ่ง (ค.ศ. 1436 - ค.ศ. 1449) เป็นนามศักราชของจักรพรรดิหมิงอิงจง จักรพรรดิรัชกาลที่ 6 แห่งราชวงศ์หมิง มีระยะเวลา 14 ปี
ในวันที่ 15 สิงหาคม รัชศกเจิ้งถ่งปีที่ 14 แห่งการครองราชย์ของเจิ้งถ่ง จักรพรรดิหมิงอิงจงถูกจับในยุทธการถู่มู่ วันที่ 6 กันยายน จักรพรรดิจิ่งไท่จู ฉี-อฺวี้ขึ้นครองบัลลังก์และยังคงใช้รัชศกเจิ้งถ่งต่อไป ในปีถัดมา เปลี่ยนเป็นรัชศกจิ่งไท่
ลออจันทร์

ดวงใจเทวพรหม เป็นชุดนวนิยายรัก ประเภทพีเรียด โดยมีตัวละครเดียวกันโดยแต่ละเล่มมีตัวละคร โดดเด่นทีละคนตามลำดับ เป็นนวนิยายที่กล่าวถึงหญิงสาวทั้ง 5 คนของราชสกุล "เทวพรหม" โดยเป็นภาคต่อจาก "สุภาพบุรุษจุฑาเทพ"
ในปี พ.ศ. 2563 ทางช่อง 3 เอชดี ได้นำนวนิยายชุดนี้นำมาสร้างเป็นละครโทรทัศน์ต่อจาก "สุภาพบุรุษจุฑาเทพ" และเพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 50 ปีของทางสถานี โดยมีกำหนดการถ่ายทำในปี พ.ศ. 2565
การประพันธ์.
ประพันธ์โดย ซ่อนกลิ่น นวนิยายชุดนี้ประกอบด้วยนวนิยายทั้งหมด 5 เล่มได้แก่ "ลออจันทร์" ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2558 โดยสำนักพิมพ์พิมพ์คำ ประกอบไปด้วยนิยาย 4 เล่มแรกคือ "ลออจันทร์" ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2559 หรือประมาณ 1 ปีให้หลังจากนิยาย 4 เล่มแรก
ที่มาของเรื่อง.
แรกเริ่ม ในการประพันธ์นวนิยายชุด "ดวงใจเทวพรหม" นี้ ต่างจาก "สุภาพบุรุษจุฑาเทพ" ในด้านของยุคสมัย โดยช่วงเวลาหลักของดวงใจเทวพรหมจะเกิดขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2530 - 2540 หรือประมาณ 30 ปีให้หลังจากเหตุการณ์ในสุภาพบุรุษจุฑาเทพ และการเรียงลำดับนวนิยายและนักเขียนผู้ประพันธ์เรื่องจะไม่เรียงลำดับตามนิยายชุดสุภาพบุรุษจุฑาเทพ โดยได้มีการจับฉลากระหว่างนักเขียนทั้ง 5 คน และ ซ่อนกลิ่น ผู้ประพันธ์เรื่อง "คุณชายรัชชานนท์" จับได้เป็นลำดับแรก จึงใช้นิยายตอนของซ่อนกลิ่นเป็นเล่มเปิดเรื่อง โดยมีณาราเป็นผู้ตั้งชื่อตอน "ลออจันทร์" ให้ และได้เรียงลำดับนิยายคือ 
นิยายทั้ง 5 เล่มของชุดดวงใจเทวพรหมนั้นตั้งชื่อตามตัวละครเอกฝ่ายหญิง ซึ่งตรงกันข้ามกับสุภาพบุรุษจุฑาเทพที่ตั้งชื่อนิยายแต่ละเล่มตามชื่อตัวละครเอกฝ่ายชาย โดยที่ตัวละครเอกฝ่ายหญิงทั้ง 5 คนของนวนิยายชุดนี้จะมีความเกี่ยวข้องกับราชสกุลเทวพรหมทั้งทางตรงและทางอ้อม
เนย์ทีรี

เนย์ทีรี  เป็นตัวละครสมมติและตัวละครสำคัญในแฟรนไชส์ "อวตาร" ที่สร้างโดยเจมส์ แคเมรอน แสดงโดยโซอี ซัลดานา
ประวัติงานสร้าง.
จุดเริ่มต้น.
ต้นกำเนิดของเนย์ทีรีย้อนกลับไปในช่วงปลายทศวรรษ 1970 เมื่อเจมส์ แคเมรอน กำลังเตรียมถ่ายทำ "เซนอเนซิส" ซึ่งเป็นภาพยนตร์สั้นแนวบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ทุนต่ำที่ตั้งใจจะใช้เป็นการนำเสนอสำหรับภาพยนตร์ขนาดยาวที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ภาพยนตร์เรื่องนี้มีภาพวาดของมนุษย์ต่างดาวเพศหญิงผิวสีน้ำเงิน เขาระบุในภายหลังว่าหลังจากที่ภาพยนตร์เรื่องนี้ถูกปฏิเสธ เขาเอาแต่คิดถึงไอเดียเกี่ยวกับเอเลี่ยนผิวสีน้ำเงิน และตัดสินใจว่าจะนำไอเดียนี้กลับมาใช้ใหม่ เมื่อเขาพัฒนา "อวตาร" ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 (ซึ่งต่อมารู้จักกันในชื่อ "โครงการ 880")
การคัดเลือกนักแสดง.
ในช่วงทศวรรษ 1990 เมื่อ "อวตาร" กำลังอยู่ในช่วงเริ่มต้นการพัฒนา แคริสมา คาร์เพนเทอร์ ถูกกำหนดให้รับบทนี้ แต่เมื่อภาพยนตร์ได้รับการประกาศสร้างเมื่อปี ค.ศ. 2006 คาร์เพนเทอร์ก็แก่เกินไปที่จะรับบทดังกล่าว ดังนั้นจึงไม่ได้รับคัดเลือกให้แสดง หลังจากนั้นแคเมรอนก็เริ่มค้นหานักแสดงหญิงสาวทั่วโลกเพื่อมารับบทนี้ โดย คิวโอเรียนกา คิลเชอร์ ได้รับการพิจารณา และ เอมิลี บลันต์ มาทดสอบการแสดง จนในที่สุด แคเมรอนก็คัดเลือก โซอี ซัลดานา ให้มารับบทนี้ เนื่องจากเธอถูกคัดเลือกในช่วงต้นของการถ่ายทำ ซัลดานาจึงช่วยทดสอบหน้ากล้องให้กับนักแสดงที่เข้ามาคัดเลือกสำหรับบทบาทของเจค ซัลลี รวมถึง แซม เวิร์ธธิงตัน ซึ่งในที่สุดก็ได้แสดงร่วมกัน
จิ่งไท่

จิ่งไท่ (ค.ศ. 1450 - ค.ศ. 1457) เป็นนามศักราชของจักรพรรดิจิ่งไท่ จักรพรรดิรัชกาลที่ 7 แห่งราชวงศ์หมิง มีระยะเวลา 7 ปี
ในวันที่ 17 เดือนแรกตามจันทรคติ รัชศกจิ่งไท่ปีที่ 8 (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1457) จักรพรรดิจิ่งไท่ ทรงพระประชวร ไม่สามารถว่าราชการได้ จักรพรรดิหมิงอิงจงจึงฉวยโอกาสทำรัฐประหารเพื่อยึดราชบัลลังก์ และในวันที่ 21 จักรพรรดิหมิงอิงจงได้เปลี่ยนรัชศกเป็นเทียนซุ่น。
เทียนชุ่น

เทียนซุ่น (ค.ศ. 1436 - ค.ศ. 1449) เป็นนามศักราชของจักรพรรดิหมิงอิงจง ที่ได้ขึ้นครองราชบัลลังก์ครั้งที่ 2 นับเป็นจักรพรรดิรัชกาลที่ 8 แห่งราชวงศ์หมิง มีระยะเวลา 8 ปี
ในวันที่ 22 เดือนแรกของเทียนซุ่นปีที่ 8 จักรพรรดิเฉิงฮว่าขึ้นครองบัลลังก์ ปีถัดไปได้เปลี่ยนเป็นรัชศกเฉิงฮว่า
สุสานหลวงหมิงยู่ว

สุสานหลวงหมิงยู่ว หรือ หมิงยู่วหลิ่ง  เริ่มก่อสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ รัชศกเทียนซุ่นปีที่ 8 (ค.ศ. 1464) เป็นสุสานหลวง สำหรับประดิษฐานฝังพระบรมศพจักรพรรดิหมิงอิงจง ฉื่ออี้ไทเฮา และโจวไทฮองไทเฮา ตั้งอยู่ที่ปักกิ่ง
เนื่องจากจักรพรรดิ จักรพรรดิหมิงอิงจงได้ออกพระบรมราชโองการก่อนที่สวรรคตว่าไม่ควรฝังนางสนมกำนัลตามพระองค์ไปในสุสานหลวง จึงถือเป็นสุสานแห่งแรกที่ไม่มีการสังเวยนางสนมกำนัลไปรับใช้จักรพรรดิในโลกหลังความตาย
เป็นการก่อสร้างโดยใช้ศิลปะขั้นสูง มีช่างฝีมือทหารและพลเรือนมากกว่า 80,000 คนเข้าร่วมในการก่อสร้างนี่ รวมระยะเวลาตั้งแต่ก่อสร้างจนแล้วเสร็จ สุสานแห่งนี้ใช้เวลาเพียงเกือบสี่เดือนเท่านั้น
ในช่วงสาธารณรัฐจีน พระที่นั่งหลินเอินถูกทำลายในช่วงสงคราม และประตูหลินเอิน ถูกเผาในปีที่ 6 ของสาธารณรัฐจีน (พ.ศ. 2460) ปัจจุบันประตูสุสานกลายเป็นซากปรักหักพัง แต่อาคารอื่นๆ ยังคงได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี
การอนุรักษ์และการฟื้นฟู.
ตั้งแต่รัชศกเฉียนหลงปีที่ 50 - 52 (พ.ศ. 2328-2330) ราชวงศ์ชิงได้ดำเนินการซ่อมแซมสุสานหลวงเป็นการใหญ่ เพื่อปกป้องสุสานหลวง หลังจากเวลาผ่านไปกว่า 200 ปี อาคารหลักของสุสานหลวงหมิงยู่วเช่น ประตูหลินเอิน (祾恩门) และพระที่นั่งหลินเอิน (祾恩殿) ได้รับความเสียหายสาหัส จึงจำเป็นต้องซ่อมแซมอย่างเร่งด่วน
การปรับปรุงครั้งนี้จะเป็นไปตามหลักการ โดยใช้งานฝีมือดั้งเดิมและส่วนประกอบของอาคารดั้งเดิม เพื่อรักษากลิ่นอายดั้งเดิมของอาคารโบราณวัตถุทางวัฒนธรรมให้มากที่สุด
เนหะมีย์ 2

เนหะมีย์ 2  เป็นบทที่ 2 ของหนังสือเนหะมีย์ของพันธสัญญาเดิมในคัมภีร์ไบเบิลของศาสนาคริสต์ หรือเป็นบทที่ 12 ของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์ในคัมภีร์ฮีบรูซึ่งถือว่าหนังสือเอสราและหนังสือเนหะมีย์เป็นหนังสือเล่มเดียวกัน ธรรมเนียมของศาสนายูดาห์ระบุว่าเอสราเป็นผู้เขียนของหนังสือเอสรา-เนหะมีย์รวมถึงหนังสือพงศาวดาร แต่นักวิชาการสมัยโดยทั่วไปเชื่อว่าผู้เรียบเรียงจากศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล (ที่เรียกว่า "ผู้เขียนหนังสือพงศาวดาร") เป็นผู้เขียนสุดท้ายของหนังสือเหล่านี้ ในบทที่ 2 ของหนังสือเนหะมีย์ นับตั้งแต่เมื่อเนหะมีย์ได้รับรายงานเกี่ยวเยรูซาเล็มในเดือนคิสเลฟ (พฤศจิกายน/ธันวาคม) เนหะมีย์รอจนกระทั่งเดือนนิสาน (มีนาคม/เมษายน) เมื่อเนหะมีย์ทูลขอกษัตริย์อารทาเซอร์ซีสที่ 1 แห่งเปอร์เซีย ขออนุญาตกกลับไปช่วยก่อสร้างเยรูซาเล็มขึ้นใหม่ กษัตริย์อารทาเซอร์ซีสทรงอนุญาตตามคำทูลขอของเนหะมีย์ และถึงแม้ว่าเนหะมีย์จะมีอำนาจเหนือบรรดาผู้ว่าราชการมณฑลฟากตะวันตกของแม่น้ำยูเฟรติสน้อยกว่าเอสรา แต่เนหะมีย์ก็ได้รับตำแหน่งราชการและมีนายทหารและพลม้าคุ้มกัน
ต้นฉบับ.
บทนี้เดิมเขียนด้วยภาษาฮีบรู แบ่งออกเป็น 20 วรรค
พยานต้นฉบับ.
บางสำเนาต้นฉบับในยุคต้นที่มีข้อความของบทนี้เป็นภาษาฮีบรูมีลักษณะเป็นต้นฉบับเมโซเรติก (Masoretic Text) ได้แก่ ฉบับเลนินกราด (Leningrad Codex; ค.ศ. 1008)
ยังมีคำแปลเป็นภาษากรีกคอยนีที่รู้จักในชื่อเซปทัวจินต์ (ทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสตกาล) ได้แก่ ฉบับวาติกัน (Codex Vaticanus; B; <math> \mathfrak{G}</math>B; ศตวรรษที่ 4) ฉบับซีนาย (Codex Sinaiticus; S; BHK: <math> \mathfrak{G}</math>S; ศตวรรษที่ 4) และฉบับอะเล็กซานเดรีย (Codex Alexandrinus; A; <math> \mathfrak{G}</math>A; ศตวรรษที่ 5)
ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชา หฺวาง-ฮฺวา

ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชา หฺวาง-ฮฺวา  (IATA: CSX, ICAO: ZGHA) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ให้บริการในนครฉางชา เมืองหลวงของมณฑลหูหนานในภาคใต้ตอนกลางของประเทศจีน และปริมณฑลของฉางชาที่ประกอบด้วยนครใกล้เคียงคือจูโจวและเซียงถาน 
ในปี ค.ศ. 2021 ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชา หฺวาง-ฮฺวาเป็นหนึ่งใน 50 ท่าอากาศยานที่มีจำนวนผู้โดยสารหนาแน่นมากที่สุดในโลก เป็นท่าอากาศยานพลเรือนที่มีจำนวนผู้โดยสารหนาแน่นเป็นอันดับที่ 12 ในประเทศจีน เป็นท่าอากาศยานที่มีจำนวนผู้โดยสารหนาแน่นเป็นอันดับที่ 2 ในภาคใต้ตอนกลางของประเทศจีน รองจากท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน และเป็นอันดับ 1 ในภาคกลางของประเทศจีน 
ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชา หฺวาง-ฮฺวาตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองฉาชาในเมืองหฺวาง-ฮฺวาในอำเภอฉางชาไป ท่าอากาศยานมีอาคารผู้โดยสาร 2 แห่ง ท่าอากาศยานบริหารงานโดยหน่วยงานท่าอากาศยานหูหนาน ซึ่งเป็นบริษัทมหาชนที่บริหารจัดการสนามบินทั้ง 5 แห่งในมณฑลหูหนาน ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชา หฺวาง-ฮฺวาเปิดทำการในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1989 แทนที่ท่าอากาศยานฉางชาต้าทัวผู่ซึ่งปัจจุบันเป็นฐานทัพอากาศ
สถิติ.
ในปี ค.ศ. 2016 ท่าอากาศยานนานาชาติฉางชา หฺวาง-ฮฺวาเป็นท่าอากาศยานพลเรือนที่มีจำนวนผู้โดยสารหนาแน่นมากเป็นอันดับ 13 ของประเทศจีนด้วยจำนวนผู้โดยสาร 21,296,700 คน
ระบอบวาง จิงเว่ย์

ระบอบวาง จิงเว่ย์ มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า รัฐบาลชาตินิยมปฏิรูปแห่งสาธารณรัฐจีน  เป็นรัฐหุ่นเชิดของจักรวรรดิญี่ปุ่นที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศจีน ระบอบก่อตั้งขึ้นและดำรงอยู่ควบคู่ไปกับรัฐบาลชาตินิยมแห่งสาธารณรัฐจีนของเจียง ไคเชก ซึ่งร่วมมือกับฝ่ายสัมพันธมิตรเพื่อต่อสู้กับญี่ปุ่นในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ระบอบมีลักษณะการปกครองแบบเผด็จการภายใต้วาง จิงเว่ย์ อดีตเจ้าหน้าที่ระดับสูงของก๊กมินตั๋ง โดยในช่วงแรก การบริหารภูมิภาคอยู่ภายใต้การควบคุมของญี่ปุ่นในช่วงต้นสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สองเมื่อประมาณปลายทศวรรษ 1930
วาง จิงเว่ย์ เป็นคู่แข่งทางการเมืองของเจียง ไคเชก และเป็นสมาชิกฝ่ายฝักใฝ่สันติภาพของกั๋วหมินต่าง เขาเข้าร่วมกับญี่ปุ่นและก่อตั้งรัฐบาลไส้ศึกในเขตยึดครองหนานจิงเมื่อ ค.ศ. 1940 พร้อมทั้งปกครองรัฐบาลใหม่ควบคู่ไปกับฝ่ายไส้ศึกกั๋วหมินต่างคนอื่น ๆ ระบอบใหม่ได้อ้างสิทธิ์เหนือดินแดนจีนทั้งหมด (ยกเว้นรัฐหุ่นเชิดของญี่ปุ่นในแมนจูเรีย) รวมถึงยังแสดงท่าทีว่าเป็นผู้สืบทอดที่ถูกต้องทางนิตินัยของการปฏิวัติซินไฮ่และมรดกของซุน ยัตเซ็น ซึ่งไม่ยอมรับรัฐบาลของเจียงในฉงชิ่ง ทว่าแท้จริงแล้ว มีเพียงดินแดนในการยึดครองของญี่ปุ่นเท่านั้นที่รัฐบาลใหม่สามารถควบคุมได้โดยตรง นอกจากนี้ ระบอบใหม่ยังได้รับการยอมรับในระดับสากลอย่างจำกัด ซึ่งทั้งหมดเป็นสมาชิกที่ลงนามในกติกาสัญญาต่อต้านโคมินเทิร์น รัฐบาลชาตินิยมปฏิรูปดำรงอยู่จวบจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองและการยอมจำนนของญี่ปุ่นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 เป็นเหตุให้สมาชิกชั้นนำของรัฐบาลจำนวนมากได้รับโทษประหารชีวิตในข้อหาทรยศชาติ
ระบอบก่อตั้งขึ้นจากการรวมตัวกันของรัฐบาลปฏิรูป (ค.ศ. 1938–1940) และรัฐบาลชั่วคราว (ค.ศ. 1937–1940) แห่งสาธารณรัฐจีน ซึ่งเป็นรัฐบาลหุ่นเชิดที่ปกครองดินแดนจีนที่ญี่ปุ่นยึดครองทางตอนกลางและตอนเหนือ ตามลำดับ โดยรัฐบาลเหล่านี้เป็นเพียงแค่อาวุธของผู้นําทหารของญี่ปุ่น และไม่ได้รับการรับรองใด ๆ แม้แต่จากญี่ปุ่นเองหรือพันธมิตร อย่างไรก็ดี หลังจาก ค.ศ. 1940 ดินแดนเดิมของรัฐบาลชั่วคราวยังคงมีสถานะกึ่งปกครองตนเองจากการควบคุมของหนานจิงภายใต้ชื่อ "สภาการเมืองจีนเหนือ" และสำหรับภูมิภาคเหมิ่งเจียง (รัฐบาลหุ่นเชิดในมองโกเลียใน) นั้นอยู่ภายใต้ระบอบวาง จิงเว่ย์ แต่ในนาม ระบอบใหม่ยังถูกขัดขวางจากอำนาจที่ญี่ปุ่นมอบให้อย่างจำกัด ซึ่งต่อมามีการเปลี่ยนแปลงบางส่วนด้วยการลงนามในสนธิสัญญาใหม่ใน ค.ศ. 1943 ทำให้ระบอบมีอํานาจอธิปไตยมากขึ้นจากการควบคุมของญี่ปุ่น
ชื่อ.
ระบอบมีชื่อเรียกอย่างไม่เป็นทางการที่รู้จักกันว่า "รัฐบาลชาตินิยมหนานจิง"  หรือ "ระบอบหนานจิง" และ "ระบอบวาง จิงเว่ย์"  ตามชื่อผู้นำของรัฐบาล ส่วนทางรัฐบาลสาธารณรัฐจีนและสาธารณรัฐประชาชนจีนในเวลาต่อมาถือว่าระบอบการปกครองนี้ผิดกฎหมาย ทำให้ถูกเรียกว่า "ระบอบหุ่นเชิดของวาง"  หรือ "รัฐบาลชาตินิยมหุ่นเชิด"  และสำหรับชื่ออื่นที่เป็นที่รู้จัก ได้แก่ "สาธารณรัฐจีน-หนานจิง", "จีน-หนานจิง" หรือ "จีนใหม่"
หมายเหตุ.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
คาร์กา เปซาดา

คาร์กา เปซาดา  เป็นซีรีส์โทรทัศน์แนวผจญภัยของบราซิล สร้างโดย จานฟรานเชสกู กวาร์นีเอรี และเฟร์เรย์รา กูลลาร์ ออกอากาศทางช่องเตเว โกลบู เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2522 ถึงวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2524 เวอร์ชันที่ 2 ฉายรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2546 ถึงวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2550
การตอบรับ.
ในอะโดโรซีนีม่า (AdoroCinema) ให้คะแนนเฉลี่ยอยู่ที่ 3,7 จาก 5
สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศฟิลิปปินส์

เลสเบียน, เกย์, ไบเซ็กชวล, และทรานส์เจนเดอร์ (แอลจีบีที) ในประเทศฟิลิปปินส์เผชิญกับความท้าทายทางกฎหมายที่ผู้ที่ไม่ใช่กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศเผชิญ โดยมีกฎหมาย, ร่างกฎหมาย และกฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติจำนวนมากที่กำลังดิ้นรนเพื่อให้ผ่านในระดับชาติเพื่อปกป้องสิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศทั่วประเทศ โดยบางส่วนของประเทศมีอยู่เฉพาะในระดับรัฐบาลท้องถิ่นเท่านั้น กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศฟิลิปปินส์มักเผชิญกับข้อเสียและความยากลำบากในการได้รับสิทธิที่เท่าเทียมกันภายในประเทศ พวกเขายังมีอัตราการฆ่าตัวตายและความคิดฆ่าตัวตายที่สูงกว่าเมื่อเทียบกับคู่รักต่างเพศ
นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา มีการเสนอร่างกฎหมายสิทธิกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศหลายฉบับ รวมถึงร่างรัฐบัญญัติต่อต้านการเลือกปฏิบัติ ซึ่งได้รับการอภิปรายกันตั้งแต่ ค.ศ. 2000 แม้จะล้มเหลวในการผ่านในรัฐบาลแห่งชาติ แต่กฎหมายต่อต้านการเลือกปฏิบัติหลายฉบับยังคงมีอยู่ในระดับรัฐบาลท้องถิ่นในแปดจังหวัดและเมืองต่าง ๆ ในประเทศฟิลิปปินส์ รวมถึงเมืองหลวงอย่างมะนิลา, เมืองอีโลอีโล, เมืองเซบู และเมืองดาเบา
ในขณะเดียวกัน มีกฎหมายต่อต้านการกลั่นแกล้ง ซึ่งรวมถึงรสนิยมทางเพศและอัตลักษณ์ทางเพศซึ่งเป็นเหตุต้องห้ามบางประการ
ใน ค.ศ. 2022 มีการเสนอร่างกฎหมายสหภาพพลเรือนสองฉบับและเสนอในรัฐสภาฟิลิปปินส์ ซึ่งทั้งสองฉบับนี้พยายามที่จะยอมรับ, ให้ผลประโยชน์ และคุ้มครองคู่รักเพศเดียวกันในประเทศฟิลิปปินส์
ในฐานะสมาชิกของสหประชาชาติ ฟิลิปปินส์ลงนามในข้อตกลงที่ทำเป็นหนังสือระหว่างประเทศต่าง ๆ ที่ส่งเสริมสิทธิมนุษยชน รวมถึงสิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ
นอกเหนือจากการพัฒนาเหล่านี้แล้ว กลุ่มขับเคลื่อนกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศฟิลิปปินส์ยังมีบทบาทอย่างมาก และได้ตัวแทนทางการเมืองมาบ้างแล้ว
พอลิเมอร์เสริมเส้นใยสำหรับโครงสร้างคอนกรีตไม่อัดแรง

พอลิเมอร์เสริมเส้นใยสำหรับโครงสร้างคอนกรีตไม่อัดแรง (ย่อ GFRP) เป็นไฟเบอร์กลาส โดยเป็นโพลิเมอร์ ประเภทหนึ่งที่ใช้ในการเสริมแรงในการก่อสร้างคอนกรีต ใช้ในงานก่อสร้างส่วนใหญ่ในประเทศไทย ตามที่ปรากฏในมาตรฐานอุตสาหกรรม มอก 2973-2562
ไก่ทอดคลุกซอส (ละครโทรทัศน์)

ไก่ทอดคลุกซอส (เกาหลี: ) เป็นซีรีส์ตลกแนวลึกลับของเกาหลีใต้ปี 2024 กำกับโดย อี บยอง-ฮอนและนำแสดงโดย รยู ซึง-รยง และ คิม ยู-จองสร้างจากเว็บโนเวลในชื่อเดียวกัน ซึ่งมีการตีพิมพ์เป็นเว็บตูนด้วยบอกเล่าเรื่องลึกลับเกี่ยวกับการต่อสู้ของพ่อเพื่อตามหาลูกสาวของเขาที่เข้าไปในเครื่องจักรลึกลับและกลายเป็นนักเก็ตไก่ โดยได้รับความช่วยเหลือจากชายคนหนึ่งที่แอบชอบเธอ ฉายทาง เน็ตฟลิกซ์เมื่อวันที่ 15 มีนาคม 2024
เรื่องย่อ.
ชเว มิน-อา (คิม ยู-จอง)ลูกสาวของประธานบริษัท เข้าใจผิดว่าเครื่องจักรใหม่เป็นอุปกรณ์ที่ช่วยให้เธอหายจากความเหนื่อยล้า และเธอก็บังเอิญกลายเป็นนักเก็ตไก่ ในฐานะพ่อของเธอ ชเว ซอน-มัน(รยู ซึง-รยง)และเด็กฝึกหัด โก แบค-จุง(อัน แจ-ฮง) ซึ่งแอบชอบ ชเว มิน-อา พยายามทำให้เธอกลับมาเป็นมนุษย์
ประธานบริษัทเครื่องจักรผลิตไก่ทอด และเป็นพ่อของ ชเวมินอา ที่พยายามหาทางช่วยเหลือลูกสาวของเขาที่กลายเป็นไก่ทอดให้กลับมาเป็นมนุษย์ได้อีกครั้ง
เด็กฝึกงานประจำบริษัทเครื่องจักรผลิตไก่ทอด ที่แอบหลงรัก ชเว มิน-อา ลูกสาวของท่านประธาน
ลูกสาวของ ชเว ซอน-มัน ที่ต้องกลายมาเป็นไก่ทอดซอสเกาหลี เพียงเพราะว่าเธอได้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเครื่องจักรลึกลับเข้าโดยบังเอิญ
การผลิต.
ในเดือนพฤศจิกายน 2022 มีรายงานว่าขณะนี้อยู่ระหว่างการถ่ายทำ 
ในการให้สัมภาษณ์ ผู้กำกับอี บยอง-ฮอนกล่าวว่า "เราเพิ่งถ่ายทำเสร็จและจะเข้าฉายทาง เน็ตฟลิกซ์ อย่างเร็วที่สุดในช่วงปลายปี 2023 หรืออย่างช้าที่สุดในต้นปีหน้า"
รายการปกิณกะ

รายการปกิณกะ , ปกิณกศิลป์  หรือ บันเทิงปกิณกะ  เป็นความบันเทิงที่ประกอบด้วยการแสดงหลากหลาย รวมถึงการแสดงละครเพลง ตลกจบในตอน มายากล กายกรรม การเล่นกล และการพูดดัดเสียง โดยปกติจะมีการแนะนำโดยพิธีกรหรือผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์ รูปแบบรายการปกิณกะเริ่มแพร่หลายจากโรงละครสมัยวิกตอเรียในอังกฤษและสหรัฐ เข้าไปยังวิทยุและโทรทัศน์ รายการปกิณกะเป็นรายการหลักของรายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษตั้งแต่ปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1980