pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เซฟไตรอะโซน

เซฟไตรอะโซน  เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่ง ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียได้หลายโรค เช่น หูชั้นกลางอักเสบ เยื่อบุหัวใจอักเสบ เยื่อหุ้มสมองอักเสบ ปอดอักเสบ การติดเชื้อในกระดูกและข้อ การติดเชื้อในช่องท้อง การติดเชื้อที่ผิวหนัง ทางเดินปัสสาวะอักเสบ หนองใน และการอักเสบในอุ้งเชิงกราน เป็นต้น บางครั้งอาจใช้ก่อนการผ่าตัดหรือหลังบาดแผลจากการถูกกัดเพื่อป้องกันการติดเชื้อ สามารถให้ได้ผ่านการให้ทางหลอดเลือดดำหรือฉีดเข้าชั้นกล้ามเนื้อ
ผลข้างเคียงที่พบบ่อยคืออาการเจ็บปวดที่ตำแหน่งฉีดยา และการแพ้ยา ผลข้างเคียงอื่น เช่น ท้องเสียจากเชื้อ "C. difficile" โลหิตจางแบบมีเม็ดเลือดแดงแตก โรคของถุงน้ำดี และอาการชัก โดยทั่วไปจะไม่แนะนำให้ใช้ในผู้ป่วยที่แพ้ยาเพนิซิลลินอย่างรุนแรง แต่ถ้าแพ้แบบมีอาการไม่รุนแรงบางครั้งอาจพิจารณาให้ใช้ได้ ห้ามให้ยานี้เข้าทางหลอดเลือดดำพร้อมกับแคลเซียม หลักฐานใหม่ๆ บ่งชี้ว่าการใช้ยานี้ในสตรีตั้งครรภ์หรือให้นมบุตรน่าจะทำได้โดยปลอดภัย ยานี้เป็นยาในกลุ่มเซฟาโลสปอรินรุ่นที่สาม ซึ่งทำงานโดยป้องกันไม่ให้แบคทีเรียสร้างผนังเซลล์ได้
ยานี้ถูกค้นพบเมื่อช่วงต้นคริสตทศวรรษ 1980s โดยบริษัทฮอฟฟ์แมน-ลา โรช ได้รับการจัดเป็นหนึ่งในรายการยาสำคัญต้นแบบขององค์การอนามัยโลก และถือเป็นยาที่ปลอดภัยและใช้ได้ผลดีที่สุดชนิดหนึ่งในระบบบริการสุขภาพ ปัจจัยมีผลิตจำหน่ายได้ทั่วไป ถือเป็นยาที่มีราคาไม่แพง ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วราคาขายส่งของยานี้อยู่ที่ประมาณ 0.20-2.32 ดอลลาร์สหรัฐต่อโดส (ข้อมูลปี พ.ศ. 2557) ค่ารักษาด้วยยานี้ในประเทศสหรัฐอเมริกามักจะอยู่ที่ไม่เกิน 25 ดอลลาร์สหรัฐ ตลอดการรักษา In the United States a course of treatment is typically less than 25 USD.
เซโฟดิกซิม

เซโฟดิกซิม  เป็นยาปฏิชีวนะ cephalosporin รุ่นที่สามที่มีกิิจกรรมสเปกตรัมกว้างต่อแบคทีเรียแกรมบวกและแบคทีเรียแกรมลบที่ใช้ออกซิเจน
การใช้งาน.
เซโฟดิกซิมมีจำหน่ายในรูปแบบฉีดเข้ากล้ามเนื้อหรือกินยาหรือฉีดเข้าเส้นเลือดดำแบบฉีดครั้งเดียว และมักจะให้วันละ 1 หรือ 2 ครั้ง ในการทดลองทางคลินิก ขนาดยาสำหรับผู้ใหญ่ที่ใช้บ่อยที่สุดคือ 2 กรัมถึง 4 กรัมตามการฉีดเข้ากล้ามเนื้อหรือฉีดเข้าหลอดเลือดดำต่อวัน โดยให้ครั้งเดียวหรือแบ่งเป็น 2 ครั้งต่อวัน
เซฟโปดอกซิม

เซฟโปดอกซิม  เป็นยาปฏิชีวนะแบบ cephalosporin รุ่นที่สามที่มีให้ใช้หลายแบบ
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1980 และได้รับการรับรองให้ใช้ในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1989
แหล่งข้อมูลอื่น.
เซฟดิเนียร์

เซฟดิเนียร์  เป็นยาปฏิชีวนะที่ใช้รักษาการติดเชื้อแบคทีเรีย รวมถึงปอดบวมจากแบคทีเรีย การติดเชื้อทางเดินหายใจอื่น ๆ โรคหูชั้นกลางอักเสบ คออักเสบ และcellulitisเยื่อบุผนังลำไส้อักเสบ อาจใช้เป็นยาปฏิชีวนะทางเลือกสำหรับผู้ที่แพ้เพนนิซิลลินอย่างรุนแรงได้ โดยรับประทานทางปาก
ผลข้างเคียงทั่วไปได้แก่ ท้องเสีย คลื่นไส้ และผื่นผิวหนัง ผลข้างเคียงที่รุนแรงอาจรวมถึง การติดเชื้อ "Clostridioides difficile", anaphylaxis และ Stevens–Johnson syndrome การใช้ยาระหว่างการตั้งครรภ์และการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่เชื่อว่าปลอดภัย แต่ยังไม่ได้ศึกษามากเพียงพอ
เซฟดิโตเรน

เซฟดิโตเรน  เป็นยาปฏิชีวนะแบบออกฤทธิ์กว้างชนิดหนึ่ง ให้ด้วยวิธีกิน สามารถใช้รักษาโรคติดเชื้อที่เกิดจากเชื้อที่ไวต่อยานี้ เช่น โรคปอดบวม และโรคอื่นๆ ถือเป็นยาเซฟาโลสปอรินชนิดกินรุ่นที่ 3 มีผลแบบกว้างต่อเชื้อก่อโรคทั้งแบคทีเรียแกรมบวกและแบคทีเรียแกรมลบ และยังมีฤทธิ์ต่อเชื้อดื้อยาได้บางชนิดเนื่องจากไม่ถูกย่อยสลายผ่านกระบวนการไฮโดรไลซิสด้วยเอนไซม์เบต้าแลคทาเมสที่พบได้ทั่วไป
เซฟพิโรม

เซฟพิโรม  เป็น cephalosporin รุ่นที่สี่
สเปกตรัมความไวและความต้านทานต่อแบคทีเรีย.
"Bacteroides fragilis", enterococci, "Pseudomonas" spp. และ staphylococci ต้านทานต่อเซฟพิโรมซัลเฟต และ "Haemophilus" spp. บางชนิด กับ pneumococci ได้พัฒนาการต้านทานในหลายระดับ
ซัลฟาดิมิดีน

ซัลฟาดิมิดีน  หรือ ซัลฟาเมทาซีน  เป็นยาต้านแบคทีเรียในตระกูลซัลฟานาไมด์
"ซัลฟาดิมิดีน"มีรูปย่อแบบไม่เป็นมาตรฐานaหลายแบบ (ย่อเป็น SDI และคำย่อที่พบได้บ่อยกว่า แต่น่าเชื่อถือน้อยกว่าb คือ SDD) และ "ซัลฟาเมทาซีน" (ย่อเป็น SMT และคำย่อที่พบได้บ่อยกว่า แต่น่าเชื่อถือน้อยกว่าc คือ SMZ)
ซัลฟาไพริดีน

ซัลฟาไพริดีน  เป็นยาต้านแบคทีเรียแบบ sulfanilamide ในช่วงหนึ่งมีการเรียกยกนี้เป็น M&B 693 ซัลฟาไพริดีนไม่ได้รับการกำหนดให้ใช้ในการรักษาการติดเชื้อในมนุษย์อีกต่อไป แต่อาจใช้รักษาโรค IgA เส้นตรง และใช้งานในสัตวแพทย์ศาสตร์
ซัลฟาฟูราโซล

ซัลฟาฟูราโซล  เป็นสารต้านเชื้อแบคทีเรียประเภท sulfonamide ที่มีสารทดแทนไดเมทิลไอโซซาโซล มีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียแกรมลบและแกรมบวกได้หลากหลายชนิด บางครั้งอาจใช้ร่วมกับ erythromycin (ดู erythromycin/sulfafurazole) หรือ phenazopyridine ใช้เป็นยาเฉพาะที่ในรูปแบบสารละลายหรือขี้ผึ้ง 4%
ซัลฟานิลาไมด์

ซัลฟานิลาไมด์  เป็นยาเภสัชต้านเชื้อแบคทีเรีย ในทางเคมี จัดเป็นสารประกอบอินทรีย์ที่ประกอบด้วย aniline ที่ทำอนุพันธ์กับกลุ่ม sulfonamide ฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สองใช้ซัลฟานิลาไมด์แบบผง เพื่อลดอัตราการติดเชื้อและช่วยลดอัตราการเสียชีวิตได้อย่างมากเมื่อเทียบกับสงครามครั้งก่อน ๆ
ซัลฟาไทอะโซล

ซัลฟาไทอะโซล  เป็นสารประกอบออร์แกโนซัลเฟอร์ที่ใช้เป็นยาซัลฟาออกฤทธิ์สั้น ก่อนหน้านี้ เป็นยาต้านจุลชีพที่ใช้รับประทานและทาเฉพาะที่ทั่วไป จนกระทั่งมีการค้นพบทางเลือกอื่นที่มีพิษน้อยกว่า
ซัลฟาเมโทซาโซล

ซัลฟาเมโทซาโซล  เป็นยาปฏิชีวนะที่ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียทั้งชนิดแกรมบวกและแกรมลบ (เช่น "Escherichia coli" และ "Listeria monocytogenes") เช่น โรคติดเชื้อระบบทางเดินปัสสาวะ, หลอดลมอักเสบ และโรคต่อมลูกหมากอักเสบติดเชื้อ
เริ่มมีการใช้งานในสหรัฐเมื่อ ค.ศ. 1961 ปัจจุบันใช้ผสมกับ trimethoprim (ย่อเป็น SMX-TMP) การผสมผสานแบบ SMX-TMP อยู่ในรายการยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลก ในฐานะการรักษาทางเลือกแรกสำหรับการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ ชื่ออื่น ๆ ได้แก่: sulfamethalazole และ sulfisomezole
ซัลฟาไดอะซีน

ซัลฟาไดอะซีน  เป็นยาปฏิชีวนะประเภศซัลฟานาไมด์
ซัลฟาไดอะซีนได้รับการรับรองให้ใช้งานทางการแพทย์ในสหรัฐเมื่อ ค.ศ. 1941 โดยจัดให้อยู่ในรายการยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลก และมีขายเป็นยาสามัญ
ซัลฟาไดเมโทซีน

ซัลฟาไดเมโทซีน  เป็นยาต้านจุลชีพแบบซัลโฟนาไมด์ที่ออกฤทธิ์ยาวนาน ซึ่งใช้ในสัตวแพทย์ ยานี้ใช้รักษาการติดเชื้อหลายชนิด รวมถึงการติดเชื้อทางเดินหายใจ ทางเดินปัสสาวะ ลำไส้ และเนื้อเยื่ออ่อน และสามารถให้ยาเดี่ยวหรือใช้ร่วมกับ ormetoprim เพื่อขยายขอบเขตเป้าหมาย ซัลฟาไดเมทอกซีนจะยับยั้งการสังเคราะห์กรดโฟลิกของแบคทีเรียโดยทำหน้าที่เป็นสารยับยั้งการแข่งขันกับ PABA เช่นเดียวกับซัลฟาไมด์ทั้งหมด โดยเป็นยาที่มักใช้กับสุนัขที่เป็นโรค coccidiosis
ซัลฟาลีน

ซัลฟาลีน  เป็นยาต้านแบคทีเรียประเภทซัลฟานิลาไมด์ชนิดหนึ่ง มักนำมาใช้รักษาโรคหลอดลมอักเสบชนิดเรื้อรัง โรคติดเชื้อในกระเพาะปัสสาวะ และโรคมาลาเรีย ณ ค.ศ. 2014 มีเพียงแค่สองประเทศที่ยังคงขายยาชนิดนี้ในตลาด คือ ประเทศไทยและประเทศไอร์แลนด์ 
ยานี้ค้นพบโดนบรรดานักวิจัยที่ Farmitalia และตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1960 จากนั้นจึงขายตามท้องตลาดด้วยชื่อการค้าว่า Kelfizina
ไอแมป

เกณฑ์วิธีเข้าถึงข้อความบนอินเทอร์เน็ต หรือ ไอแมป  เป็นโพรโทคอลในอินเทอร์เน็ตที่ใช้ในการรับอีเมลการทำงานของ IMAP จะแตกต่างกับ POP3 เนื่องจาก IMAP เป็นโพรโทคอลแบบ on-line ขณะที่ POP3 เป็นโพรโทคอลแบบ off-line โดย IMAP และ POP3 เป็นสองโพรโทคอลรับอีเมลที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในปัจจุบัน
IMAP ออกแบบโดย Mark Crispin ใน ค.ศ. 1981 เพื่อใช้แทนโพรโทคอล POP ซึ่งมีความสามารถน้อยกว่า ปัจจุบันเวอร์ชันล่าสุดคือ IMAP4
ซัลฟาเมตทอกซีไพริดาซีน

ซัลฟาเมตทอกซีไพริดาซีน  เป็นยาปฏิชีวนะประเภทซัลฟานาไมด์ มักใช้ในการรักษาการระคายเคืองในช่องคลอดและปากอักเสบเชื้อราชนิดเฉียบพลันรุนแรงref name="pmid13842251"></ref>
ซีเคียวร์เชลล์

ซีเคียวร์เชลล์  หรือ SSH คือโพรโทคอลเข้ารหัส สำหรับการปฏิบัติการด้านเครือข่ายคอมพิวเตอร์ SSH ทำงานได้อย่างปลอดภัยแม้จะอยู่ในเครือข่ายที่ไม่ปลอดภัย
พอร์ตมาตรฐานของ SSH คือพอร์ต 22 นอกจากนี้ SSH ยังเป็นพื้นฐานของการสื่อสารอื่น ๆ เช่น SFTP หรือ SCP
ความเป็นมา.
เวอร์ชันแรกของ SSH (ปัจจุบันเรียกว่า SSH-1) ได้ถูกออกแบบมาโดย Tatu Ylönen ในปี พ.ศ. 2538 ซึ่งตอนนั้นเขาเป็นนักวิจัยอยู่ที่ Helsinki University of Technology ในขณะนั้น จุดประสงค์ของการสร้าง SSH ในตอนนั้น คือเพื่อใช้ทดแทน rlogin, เทลเน็ต FTP และ rsh เนื่องด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย
การใช้งาน.
SSH เป็นโพรโทคอลที่สามารถใช้ประโยชน์ได้มากมายรวมถึงในระบบปฏิบัติการแบบยูนิกซ์ (ลินุกซ์, BSD, แมคโอเอส และ โซลาริส) รวมถึงบน ไมโครซอฟท์ วินโดวส์
SSH

SSH สามารถหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
บั๊กซิลลา

บั๊กซิลลา  เป็นเครื่องมือในการติดตามบั๊กที่พัฒนาโดยมูลนิธิมอซิลลา โดย Bugzilla เป็นซอฟต์แวร์เสรีที่ทำงานผ่านเว็บ เขียนด้วยภาษาเพิร์ล บั๊กสามารถรายงานโดยใครก็ได้และจะถูกมอบหมายให้นักพัฒนาเพื่อตรวจสอบและแก้ไข ผู้ใช้สามารถติดตามสถานะของบั๊กต่าง ๆ ได้ รวมทั้งการเขียนบันทึกของบั๊กและตัวอย่างบั๊กด้วย
Bugzilla จำเป็นต้องใช้เว็บเซิร์ฟเวอร์ เช่น Apache และโปรแกรมฐานข้อมูล เช่น MySQL หรือ PostgreSQL ในการทำงาน
ซอฟต์แวร์ที่คล้ายกันเช่น FogBugz, JIRA, Trac, and Mantis
ไตรเมโทพริม

ไตรเมโทพริม  หรืออักษรย่อว่า TMP เป็นยาปฏิชีวนะที่ถูกใช้ส่วนใหญ่ในการรักษาภาวะติดเชื้อในกระเพราะปัสสาวะ การใช้อย่างอื่น รวมทั้งสำหรับภาวะติดเชื้อที่หูชั้นกลางและโรคท้องร่วงของนักเดินทาง (travelers' diarrhea) ด้วยซัลฟาเมทอกซาโซลหรือแดพโซน อาจจะถูกใช้สำหรับโรคปอดอักเสบจากเชื้อนิวโมซิสติส จิโรเวซิไอ ในผู้ติดเชื้อเอชไอวี/เอดส์ ป้อนยาด้วยทางปาก
ผลข้างเคียงที่พบบ่อย ได้แก่ อาการคลื่นไส้ การรับรู้รสชาติที่เปลี่ยนไป และผื่นขึ้น นาน ๆ ครั้งอาจจะส่งผลก่อให้เกิดปัญหาของเลือด เช่น เกล็ดเลือดหรือเม็ดเลือดขาวไม่เพียงพอ ไตรเมโทพริมอาจจะทำให้ไวต่อแสงแดด มีหลักฐานของอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นได้ในช่วงการตั้งครรภ์ในสัตว์บางตัว แต่ไม่ใช้ในมนุษย์ การทำงานโดยการปิดกั้นเมแทบอลิซึมของกรดโฟลิกผ่านไดไฮโดรโฟเลต รีดักเตสในแบคทีเรียบางชนิดซึ่งส่งผลทำให้พวกมันตาย
ไตรเมโทพริมถูกใช้เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1962 ปัจจุบันอยู่ในบัญชีรายชื่อของกลุ่มยาที่จำเป็นในการรักษาขององค์การอนามัยโลก ยานี้เหมาะที่จะใช้เป็นยาสามัญ (Generic drugs)
โบรดิโมพริม

โบรดิโมพริม  เป็นโครงสร้างจาก trimethoprim
เนื่องจากเป็นtrimethoprim โบรดิโมพริมจึงเป็นสารยับยั้งไดไฮโดรโฟเลตรีดักเตสของแบคทีเรียอย่างเลือกสรร
สไปรามัยซิน

สไปรามัยซิน (Spiramycin) เป็นยาปฏิชีวนะและต้านปรสิตแบบ macrolide ใช้รักษา toxoplasmosis และการติดเชื้ออื่น ๆ ของเนื้อเยื่ออ่อนต่าง ๆ
แม้ว่ามีการใช้งานในทวีปยุโรป, ประเทศแคนาดาและเม็กซิโก สไปรามัยซินยังคงถือเป็นยาที่อยู่ในขั้นทดลองในประเทศสหรัฐ แต่บางครั้งสามารถขอได้ โดยได้รับอนุญาตเป็นพิเศษจาก FDA สำหรับโรคท็อกโซพลาสโมซิส (toxoplasmosis) ในการตั้งครรภ์ไตรมาสแรก
โอลีแอนโดมัยซิน

โอลีแอนโดมัยซิน (Oleandomycin) เป็นยาปฏิชีวนะแบบมาโครไลด์
โอลีแอนโดมัยซินได้รับการรับรองให้เป็นยาปฏิชีวนะสำหรับสัตวแพทย์ในบางประเทศ
โดยได้รับการรับรองให้ใช้เป็นยาปฏิชีวนะในสุกรและสัตว์ปีกในประเทศสหรัฐแล้ว กระนั้นในปัจจุบันได้รับการอนุมัติให้ใช้ในการผลิตเท่านั้น
สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย

สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย  หรือ ทีดีอาร์ไอ (TDRI) เป็นมูลนิธิที่ไม่แสวงหากำไร ที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2527 ที่มีพันธกิจหลักคือ การทำการวิจัยเชิงนโยบายสาธารณะ โดยเฉพาะอย่างยิ่งนโยบายด้านเศรษฐกิจ กฎหมาย สาธารณสุข และโครงสร้างพื้นฐาน เพื่อเผยแพร่ต่อภาครัฐบาล ภาคเอกชน และภาคประชาชน เพื่อการกำหนดนโยบายระยะยาวอันมีผลต่อการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน 
ทีดีอาร์ไอถูกก่อตั้งขึ้นโดยความริเริ่มของสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ที่ต้องการให้มีหน่วยงานวิจัยและเสนอนโยบายเป็นอิสระของอำนาจการเมืองและข้าราชการ ด้วยเหตุนี้ พลเอกเปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีไทยในขณะนั้น และ ปิแอร์ ทรูโด (Pierre Trudeau) นายกรัฐมนตรีแคนาดา จึงได้ลงนามในข้อตกลงให้ความช่วยเหลือเพื่อมอบทุนดำเนินการจัดตั้งสถาบันในระยะเริ่มแรก ผ่านทาง องค์กรเพื่อการพัฒนาระหว่างประเทศแห่งแคนาดา (Canadian International Development Agency) นอกจากนี้ ยังมี องค์กรเพื่อการพัฒนานานาชาติของประเทศสหรัฐอเมริกา (United States Agency for International Development) ร่วมให้ทุนสนับสนุนการก่อตั้ง เช่นเดียวกับบริษัทเอกชนอื่นๆ เช่น บริษัทในกลุ่มมิตซุย บริษัทยูโนแคล ประเทศไทย เป็นต้น
นับตั้งแต่ก่อตั้ง สถาบันได้ดำเนินงานวิจัยไปแล้วมากกว่า 800 โครงการ ในหัวข้อต่าง ๆ ทั้งระดับประเทศ ทั้งประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้าน ระดับภูมิภาค และระดับนานาชาติ โดยมีเป็นหน่วยงานภาครัฐและหน่วยงานต่างประเทศเป็นผู้ว่าจ้างหลัก
นอกเหนือจากรายได้จากการถูกว่าจ้างจากหน่วยงานภาครัฐและหน่วยงานต่างประเทศแล้ว ทีดีอาร์ไอยังใช้งบประมาณของตนเองในการผลิตงานวิจัยเชิงนโยบายในหัวข้อที่กำหนดเอง โดยเน้นหัวข้อที่ทีดีอาร์ไอคิดว่าสำคัญต่อการพัฒนาประเทศในอนาคต เช่น การต่อต้านการทุจริตคอร์รัปชัน การพัฒนาระบบศึกษาไทย และโมเดลใหม่ทางเศรษฐกิจ เป็นต้น
ปัจจุบัน ทีดีอาร์ไอมีทรัพยากรบุคคลประมาณ 120 คน ในฝ่ายการวิจัย 19 ฝ่าย ได้แก่
นักวิชาการของสถาบันฯในปัจจุบัน เช่น ศ. พิเศษ ดร. อัมมาร สยามวาลา ดร.ฉลองภพ สุสังกร์กาญจน์ รศ. ดร. นิพนธ์ พัวพงศกร รศ. ดร. ยงยุทธ แฉล้มวงษ์ และ ดร. สมเกียรติ ตั้งกิจวานิชย์ เป็นต้น และในอดีต เช่น ดร. วีรพงษ์ รามางกูร ศ.ดร.มิ่งสรรพ์ ขาวสอาด
ร็อกซิโทรมัยซิน

ร็อกซิโทรมัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะประเภทแมโครไลด์ ใช้ในการรักษาการติดเชื้อในเนื้อเยื่ออ่อน ระบบทางเดินหายใจและทางเดินปัสสาวะ 
ร็อกซิโทรมัยซินได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1980 และรับรองให้ใช้ทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1987 รูสเซลอูคลาฟ บริษัทยาจากฝรั่งเศส วางจำหน่ายร็อกซิโทรมัยซินเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1987 ร็อกซิโทรมัยซินมีคุณสมบัติคล้ายอิริโทรมัยซินคือลดการเจริญเติบโตของแบคทีเรียด้วยการขัดขวางการสังเคราะห์โปรตีน
โจซามัยซิน

โจซามัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะแบบ macrolide ฮามาโอะ อูเมซาวะและเพื่อนร่วมงานจัดแยกจากสายพันธุ์ของ "Streptomyces narbonensis" var. "josamyceticus" var. "nova" ใน ค.ศ. 1964
ปัจจุบันขายในหลายประเทศ โดยมีชื่อทางการค้าดังนี้:
ผลข้างเคียง.
มีรายงานกรณีที่มีอาการบวมน้ำที่เท้า
คลาริโทรมัยซิน

คลาริโทรมัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะประเภทแมคโคไรด์ที่ใช้รักษาโรคทางแบคทีเรียหลายแบบ
คลาริโทรมัยซินได้รับการพัฒนาใน ค.ศ. 1980 และรับรองให้ใช้ในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1990 ยานี้จัดให้อยู่ในรายการยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลก
ดิริโทรมัยซิน

ดิริโทรมัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะ glycopeptide แบบแมโครไลด์
การยกเลิก.
ดิริโทรมัยซินไม่มีให้บริหารในประเทศสหรัฐ เนื่องจากการผลิตดิริโทรมัยซินถูกยกเลิกในสหรัฐ National Institutes of Health แนะนำว่าผู้ที่ต้องการใช้ดิริโทรมัยซินควรปรึกษาแพทย์เพื่อหารือถึงการเปลี่ยนไปใช้วิธีการรักษาแบบอื่น กระนั้น ดิริโทรมัยซินยังคงมีให้ใช้งานในประเทศแถบยุโรปหลายแห่ง
เทลิโทรมัยซิน

เทลิโทรมัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะแบบ ketolide ชนิดแรกที่นำมาใช้ในทางการแพทย์
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1994 และรับรองให้ใช้ในทางการแทพย์ใน ค.ศ. 2001
การขัดกันแห่งผลประโยชน์

การขัดกันแห่งผลประโยชน์ ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถานว่า ผลประโยชน์ขัดกัน หรือ ผลประโยชน์ทับซ้อน  คือ สถานการณ์ที่บุคคลผู้ดำรงตำแหน่งอันเป็นที่ไว้วางใจ เช่น ผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ผู้ดำรงตำแหน่งระดับสูงในองค์กร ผู้ประกอบวิชาชีพสาธารณสุข เป็นต้น ต้องเลือกระหว่างผลประโยชน์ส่วนตนกับผลประโยชน์ในวิชาชีพ ซึ่งทำให้ตัดสินใจยากในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่โดยปราศจากอคติได้ การขัดกันแห่งผลประโยชน์นี้สามารถเกิดขึ้นได้แม้ไม่ส่งผลทางจริยธรรมหรือความไม่เหมาะสมต่าง ๆ และสามารถทำให้ทุเลาเบาบางลงได้ด้วยการตรวจสอบโดยบุคคลภายนอก
การขัดกันแห่งผลประโยชน์มิได้ปรากฏแต่ในทางวิชาชีพเท่านั้น แต่ยังอาจเกิดขึ้นได้ในกรณีที่บุคคลมีบทบาทหลากหลายและบทบาทเหล่านั้นก็เกิดขัดกันเอง เช่น ผู้จัดการฝ่ายขายอาจมีหน้าที่ปฏิบัติงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริต และก็อาจมีหน้าที่ในทางกตัญญูกตเวทีต่อญาติพี่น้องที่มาเสนอขายสินค้าใด ๆ เป็นต้น
ประเภท.
ต่อไปนี้เป็นรูปแบบการขัดกันแห่งผลประโยชน์ที่ปรากฏมากที่สุด
พฤติกรรมไม่เหมาะสมอย่างอื่นบางทีก็จัดเข้าพวกเป็นการขัดกันแห่งผลประโยชน์ อาทิ การรับสินบนซึ่งอาจจัดเข้าเป็นการทุจริตในตำแหน่งหน้าที่อีกประเภทหนึ่งด้วยก็ได้ ตลอดจนการใช้อำนาจหน้าที่ ทรัพย์สิน ทรัพยากร หรือบุคลากรของหน่วยงานของตนเพื่อประโยชน์ส่วนตัวซึ่งก็อาจจัดเข้าเป็นการฉ้อโกงได้อีกประเภทหนึ่ง เป็นต้น
ปริสตินามัยซิน

ปริสตินามัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะที่โดยหลักใช้ในการรักษาการติดเชื้อ Staphylococcus และใช้ในการรักษาโรคติดเชื้อ Streptococcus ในระดับน้อยกว่า
การใช้ยา.
แม้จะมีส่วนประกอบของแมโครไลด์ แต่ก็มีประสิทธิภาพต่อเชื้อสแตฟิโลค็อกคัสและสเตรปโตค็อกคัสที่ดื้อต่อเอริโทรไมซิน
ระบบจัดการเนื้อหา

ระบบจัดการเนื้อหา (Content management system, CMS) คือระบบซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ที่ใช้เพื่อจัดระเบียบ และส่งเสริมการทำงานในหมู่คณะ ให้สามารถสร้างเอกสาร หรือเนื้อหาสาระอื่นๆ โดยมากแล้ว ระบบจัดการเนื้อหา มักจะเป็นเว็บแอปพลิเคชัน ซึ่งใช้จัดการเว็บไซต์และเนื้อหาบนเว็บ และมีไม่น้อยที่ระบบจัดการเนื้อหาต้องใช้ซอฟต์แวร์พิเศษบนเครื่องเครื่องลูกข่าย เพื่อใช้แก้ไขและสร้างบทความต่างๆ
ระบบจัดการเนื้อหา ในตลาดซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์มีทั้งแบบที่ทำเพื่อการค้าและแบบ โอเพนซอร์ส
เนื้อหาที่อยู่บนระบบอาจจะเป็นเนื้อหาที่เป็น ข้อความตัวอักษร ไฟล์รูปภาพ ไฟล์เสียง ไฟล์ภาพเคลื่อนไหว ไฟล์วิดีโอ หรือไฟล์เอกสารอื่นๆ ก็ได้
ลำดับการดำเนินงาน.
ระบบจัดการเนื้อหามักมีระบบการจัดการลำดับการดำเนินงานของเนื้อหาที่เรียกว่า Workflow ซึ่งลำดับการดำเนินงานนั้นโดยมากจะประกอบไปด้วย
วงจรชีวิตของเนื้อหา.
วงจรชีวิตของเนื้อหาภายในระบบจัดการเนื้อหาประกอบด้วย
ประเภทของระบบจัดการเนื้อหา.
ระบบจัดการเนื้อหานั้นมีหลายประเภทสามารถจัดหมวดหมู่ได้เป็น
สวนศาสตร์

สวนศาสตร์ (อ่านว่า สะ-วะ-นะ-สาด) หรือ อะคูสติกส์ (อังกฤษ: acoustics) ศาสตร์ด้านเสียง เป็นสาขาหนึ่งของ ฟิสิกส์ ว่าด้วยคุณสมบัติของ คลื่นเสียงเชิงกล เมื่อเคลื่อนที่ใน แก๊ส ของเหลว และของแข็ง นักวิทยาศาสตร์ ผู้เชี่ยวชาญในสาขานี้ เรียกว่า นักอะคูสติกส์ (Acoustician) คนไทยมักเรียกศาสตร์ด้านนี้ ทับศัพท์ว่า อะคูสติกส์
คำว่า อะคูสติกนั้น มาจากภาษากรีกโบราณ ว่า “อะคูสติกคอส” หมายถึง “สามารถได้ยิน” ในปัจจุบัน อะคูสติกส์ เป็นศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการสร้าง ควบคุม ส่ง รับ และผลกระทบของเสียง โดยเริ่มต้นด้วยการศึกษาการสั่นเชิงกล และการแผ่คลื่นจากการสั่นเหล่านี้ จนถึงการศึกษาคลื่นเชิงกล โดยยังมีการศึกษาค้นคว้าเรื่อยมา งานวิจัยด้านสวนศาสตร์ดำเนินไปหลายลักษณะ จากกระบวนการเชิงฟิสิกส์มูลฐาน ที่เกี่ยวข้องกับคลื่นและเสียง และอาจโยงไปถึงการประยุกต์ใช้กระบวนการเหล่านี้ในชีวิตสมัยใหม่ การศึกษาคลื่นเสียงยังนำไปสู่หลักการทางฟิสิกส์ที่อาจประยุกตใช้กับการศึกษาคลื่นทุกชนิดด้วย
สาขาย่อยของสวนศาสตร์.
คุณลักษณะของคลื่นเสียงนั้นกำหนดโดย ความเร็ว ความยาวคลื่น และ แอมพลิจูด ความเร็วของเสียงขึ้นกับตัวกลาง และอุณหภูมิ โดยไม่ขึ้นกับความดันอากาศ ความเร็วของเสียงในอากาศมีค่าประมาณ 340 เมตรต่อวินาที และ 1500 เมตรต่อวินาทีในน้ำ ความยาวคลื่นคือระยะทางระหว่างยอดคลื่นของลูกที่อยู่ติดกัน โดยความสัมพันธ์ระหว่าง ความยาวคลื่น <math>\, \lambda \, </math> ความเร็วของเสียง <math>\,c\,</math> และ ความถี่เสียง <math>\,f\,</math> คือ 
<math>
</math>
วิธีการวัดเสียง.
วิธีการที่นิยมใช้ในการวัดเสียงทางวิทยาศาสตร์ นั้นมีสองแบบ คือ "วิธีการวัดโดยตรง" และ "วิธีการวัดแบบสัมพัทธ์"
เนติลมัยซิน

เนติลมัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ โดยถูกจัดเป็นยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์กว้าง เนื่องจากออกฤทธิ์ต้านแบคทีเรียได้หลายสายพันธุ์ เนติลมัยซินไม่สามารถถูกดูดซึมได้จากทางเดินอาหารของมนุษย์ ดังนั้นจึงมียานี้เฉพาะในรูปแบบสำหรับการฉีดเท่านั้น ยานี้มักถูกสงวนไว้ใช้รักษาโรคที่เกิดจาการติดเชื้อแบคทีเรียที่มีอาการรุนแรง โดยเฉพาะอย่าง โรคที่มีสาเหตุมาจากแบคทีเรียที่ดื้อต่อเจนตามัยซิน
เครือข่ายจิตอาสา

เครือข่ายจิตอาสา เกิดจากการรวมตัวของกลุ่มคนทำงานภาคสังคมที่เห็นความสำคัญของงานอาสาสมัคร และต้องการสืบสานกระแสพลังน้ำใจที่มีอาสาสมัครจำนวนมาก เดินทางไปช่วยผู้ประสบภัยสึนามิในช่วงต้นปี 2548 เครือข่ายมุ่งประสานความร่วมมือ และเสริมพลังการทำงานขององค์กรที่ทำงานด้านอาสาสมัคร และการให้ เกี่ยวกับจิตอาสา
ที่มา.
เนื่องจากเหตุการณ์ประสบภัยคลื่นสึนามิที่ได้ก่อให้เกิดการร่วมมือกันระหว่างองค์กรภาครัฐภาคเอกชนภาคประชาสังคมต่าง ๆ ซึ่งทำได้ เป็นจุดเริ่มต้นของกระแสการเป็นอาสาสมัครซึ่งเป็นการช่วยเหลือซึ่งกัน และเป็นประโยชน์ร่วมกันทั้งต่อผู้กระทำและผู้อื่น โดยเน้นที่คุณค่าของความสามัคคี การมีส่วนร่วม และการสร้างสรรค์ประโยชน์สุขในสังคม ทางองค์กรต่าง ๆ ได้เล็งเห็นถึงความสำคัญในด้านงานอาสาสมัคร และมีความเห็นร่วมกันที่จะมีการจัดการอาสาสมัครให้มีระบบที่ชัดเจนมากขึ้น เพื่อรองรับกับรูปแบบงานอาสาที่หลากหลายนับตั้งแต่แบบพึ่งพาตนเองในชุมชน จนไปถึงการช่วยเหลือผู้คนที่อ่อนแอทั่วโลก จึงได้มีการร่วมมือกันเป็นเครือข่ายจิตอาสาเพื่อให้กระแสอาสาสมัครในสังคมไทยนั้นเป็นไปอย่างมั่นคงและยั่งยืน
กลุ่มสมาชิกในเครือข่าย.
กลุ่มสมาชิกในเครือข่ายมี ดังนี้
แหล่งข้อมูลอื่น.
สำนักงานยุวกาชาด สภากาชาดไทย http://thaircy.redcross.or.th/
ซิโซมัยซิน

ซิโซมัยซิน หรือ แบคโตซีซ หรือ เอนซามัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ที่ได้จากการหมักของเชื้อแบคทีเรียสกุล "Micromonospora" จัดเป็นยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ชนิดใหม่ที่ออกฤทธิ์กว้าง และมีโครงสร้างที่คล้ายคลึงกันกับเจนตามัยซิน
เป็นที่คาดการณ์กันว่าซิโซมัยซินนั้นเป็นยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ที่ออกฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียแกรมบวก เช่นเดียวกับยาอื่นในกลุ่มนี้ ซิโซมัยซินนั้นมีฤทธิ์ในการฆ่าเชื้อแบคทีเรียในห้องปฏิบัติการ โดยความเข้มข้นของซิโซมัยซินที่ฆ่าเชื้อแบทีเรียได้ร้อยละ 90 (MBC) นั้นมีค่าเท่ากันหรือใกล้เคียงกันกับความเข้มข้นต้ำสุดที่ยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อแบคทีเรียได้ในห้องปฏิบัติการ (MIC). ยิ่งไปกว่านั้น เชื้อแบคทีเรีย "Pseudomonas aeruginosa" ที่แยกได้จากห้องปฏิบัติการส่วนใหญ่ยังตอบสนองต่อซิโซมัยซินได้ดี การดื้อต่อยาซิโซมัยซินของแบคทีเรียนั้นอาจเป็นผลมาจากทั้งโดยการสร้างเอนไซม์หรือด้วยกลไกที่ไม่ใช่เอนไซม์ ทั้งนี้ ซิโซมัยซินสามารถถูกทำให้หมดฤทธิ์ได้โดยเอนไซม์เดียวกันที่ทำให้เจนตามัยซินหมดฤทธิ์ อย่างไรก็ตาม เชื้อแบคทีเรียส่วนใหญ่ที่ดื้อต่อเจนตามัยซินนั้นยังคงตอบสนองต่อซิโซมัยซินได้ดี ทั้งนี้เป็นผลเนื่องจากกลไกการดื้อต่อเจนตามัยซินของแบคทีเรียเหล่านั้นเป็นกลไกที่ไม่เกี่ยวเนื่องกับการสร้างเอนไซม์ออกมาเปลี่ยนแปลงตัวยา
การศึกษาบางการศึกษาพบว่าซิโซมัยซินนั้นมีประสิทธิภาพในการรักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียที่ล้มเหลวจากการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะอื่นหรือผลการเพาะเชื้อในห้องปฏิบัติการพบว่าเชื้อสาเหตุนั้นดื้อต่อยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ชนิดอื่น
ไรบอสตามัยซิน

ไรบอสตามัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ – อะมิโนไซคลิตอล (aminoglycoside-aminocyclitol) ที่แยกได้จากเชื้อแบคทีเรียสกุลสเตรปโตมัยซิสที่มีชื่อว่า "Streptomyces ribosidificus" ซึ่งการค้นแรกจากตัวอย่างดินที่มาจากเมืองสึ, จังหวัดมิเอะ, ประเทศญี่ปุ่น มีโครงสร้างที่ประกอบด้วยหน่วยย่อย 3 หน่วย คือ 2-deoxystreptamine (DOS), neosamine C, และน้ำตาลไรโบส ไรบอสตามัยซิน รวมไปถึงยาอื่นในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ที่มี DOS เป็นหน่วยย่อยในโมเลกุล เป็นยาปฏิชีวนะชนิดออกฤทธิ์กว้างที่สำคัญที่ใช้ในการรักษาผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่องและผู้ป่วยเอดส์ที่ติดเชื้อแบคทีเรีย และได้รับการรับรองจากองค์การอนามัยโลกให้เป็นหนึ่งในรายการยาปฏิชีวนะที่มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการสาธารณสุข อย่างไรก็ตาม อุบัติการณ์การดื้อต่อยากลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ อย่างไรบอสตามัยซิน ที่เพิ่มมากขึ้นของเชื้อแบคทีเรียนั้น กำลังเป็นประเด็นที่น่าสนใจของวงการสาธารณสุข ซึ่งการดื้อต่อยากลุ่มนี้นั้นสามารถเกิดขึ้นได้ในหลายขั้นตอน ตั้งแต่การปรับเปลี่ยนโครงสร้างเซลล์ของเชื้อแบคทีเรียโดยอาศัยเอนไซม์ต่างๆ ผ่านปฏิกิริยาฟอสโฟรีเลชัน, อะดีนิเลชัน และอะซีทิเลชัน รวมไปถึงการป้องกันไม่ให้ยาปฏิชีวนะเข้าจับกับสายอาร์เอ็นเอบนไรโบโซมของเชื้อแบคทีเรียได้
ชีวสังเคราะห์.
ชีวสังเคราะห์ของไรบอสตามัยซินเริ่มจากการที่ D-glucose เกิดปฏิกิริยาการเติมหมู่ฟอสเฟตที่ตำแหน่งที่ 6 (ฟอสโฟรีเลชัน) กลายเป็น Glucose-6-phosphate จากนั้นเอนไซม์ rbmA ซึ่งมีส่วนของยีนที่ตอบสนองต่อ NAD+ จะเข้าทำปฏิกิริยากับ Glucose-6-phosphate ได้เป็น 2-deoxy-scyllo-inosose ถัดมาเอนไซม์ rmbB จะเข้าจับกับสารดังกล่าวและกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาทรานส์อะมีเนชัน (transamination) เพื่อเปลี่ยน 2-deoxy-scyllo-inosose ไปเป็น 2-deoxy-scyllo-inosamine จากนั้นเอนไซม์ rbmC จะเข้าทำการออกซิไดซ์เพื่อเปลี่ยนสารดังกล่าวเป็น 2-deoxy-3-amino-scyllo-inosose จากนั้นเอนไซม์ rmbB จะเข้ากระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาทรานส์อะมีเนชันอีกครั้งเพื่อสร้าง DOS ถัดมา DOS จะถูกไกลโคซิเลทเพื่อเชื่อมต่อ DOS เข้ากับ uridine diphosphate N-acetylglucosamine (UDP-Glc-NAc) ด้วยเอนไซม์ glycosyltransferase rmbD จนได้เป็น 2’-N-acetylparomamine ซึ่งจะถูกดึงหมู่อะซีติลออกโดยเอนไซม์ racJ ได้ผลิตภัณฑ์ต่อมาเป็น Paromamine แล้ว Paromamine ถูกออกซิไดซ์ต่อด้วยเอนไซม์ rbmG และ rmbH transaminates ตามลำดับ จนได้เป็น neamine ซึ่งจะถูกไรโบซิเลทอีกหนึ่งครั้งเพื่อสร้างผลิตภัณฑ์สุดท้ายคือ ไรบอสตามัยซิน
ไอเซปามัยซิน

ไอเซปามัยซิน  เป็นยาปฏิชีวนะชนิดหนึ่งในกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ โดยมีข้อบ่งใช้สำหรับรักษาโรคที่เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย ทั้งนี้ ไอเซปามัยซินได้รับการจัดลำดับความสำคัญของยาจากองค์การอนามัยโลก (World Health Organisation) ว่าเป็นยาปฏิชีวนะที่มีความจำเป็นอย่างยิ่งในการบำบัดรักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียในมนุษย์ โดยยานี้จัดเป็นยาปฏิชีวนะชนิดออกฤทธิ์กว้าง มีโครงสร้างที่มีความคล้ายคลึงกันกับเจนตามัยซินและอะมิกาซินมีกลไกการออกฤทธิ์ที่คล้ายคลึงกันกับสมาชิกอื่นในกลุ่มกลุ่มอะมิโนไกลโคไซด์ อย่างไรก็ตาม ไอเซปามัยซินมีข้อเหนือกว่ายาอื่นในกลุ่มนี้ คือ สามารถออกฤทธิ์ต่อเชื้อแบคทีเรียที่ดื้อยาได้ดี เช่น แบคทีเรียสายพันธุ์ที่ผลิตเอนไซม์ 6'-N-aminoglycoside acetyltransferase เป็นต้น ยานี้ถูกเปลี่ยนแปลงและขับออกทางไต นอกจากนี้ ไอเซปามัยซินยังมีผลหลังการใช้ยาปฏิชีวนะ (post-antibiotic effect) ซึ่งหมายความว่าการเติบโตของแบคทีเรียได้รับการกดไว้ชั่วคราวแม้จะหยุดใช้ยาดังกล่าวแล้วก็ตาม ทำให้ยานี้สามารถบริหารให้ผู้ป่วยได้เพียงวันละ 1 ครั้ง
ออฟลอกซาซิน

ออฟลอกซาซิน (Ofloxacin)
ข้อบ่งใช้.
ใช้ในโรคติดเชื้อแบคทีเรียที่ไวต่อ ออฟลอกซาซิน ได้แก่
กลไกการออกฤทธิ์.
ออฟลอกซาซินเป็นยาปฏิชีวนะที่ออกฤทธิ์กว้าง สามารถทำลายเชื้อแบคทีเรียชนิดแกรมลบ เช่น E.Coli., K.pneumoniae, Serratia sp., Proteus sp., P.aeruginosa, และ H. influenzae และยังสามารถทำลายเชื้อแบคทีเรียชนิดแกรมบวก เช่น Staphylococcus sp., Nemolytic-Streptococci และ Enterococci
ชื่อการค้า.
Tarivid
ซิโปรฟลอกซาซิน

ซิโปรฟลอกซาซิน  เป็นยาปฏิชีวนะชนิดฟลูออโรควิโนโลน ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรียได้หลายโรค เช่น การติดเชื้อที่กระดูกและข้อ การติดเชื้อในช่องท้อง ท้องเสียติดเชื้อบางชนิด การติดเชื้อในระบบหายใจ การติดเชื้อที่ผิวหนัง ไข้ไทฟอยด์ และการติดเชื้อในทางปัสสาวะ เป็นต้น บางครั้งอาจใช้ร่วมกับยาอื่นในการรักษา ยานี้สามารถให้ได้ทางการกิน หยอดตา หยอดหู และฉีดเข้าหลอดเลือดดำ
อาการไม่พึงประสงค์ที่พบได้บ่อย ได้แก่ คลื่นไส้ อาเจียน และถ่ายเหลว อาการไม่พึงประสงค์รุนแรงที่อาจพบได้แต่ไม่บ่อย ได้แก่ เส้นเอ็นฉีกขาด ประสาทหลอน เส้นประสาทบาดเจ็บ อาจทำให้ผู้ป่วยไมแอสทีเนียเกรวิสมีอาการกล้ามเนื้ออ่อนแรงที่แย่ลงได้ อัตราการเกิดอาการไม่พึงประสงค์ของยานี้มากกว่าที่พบจากยาในกลุ่มเซฟาโลสปอรินแต่น้อยกว่าที่พบจากยาคลินดามัยซิน การวิจัยกับสัตว์ชนิดอื่นก่อให้เกิดความกังวลต่อการใช้งานในการตั้งครรภ์ อย่างไรก็ตาม ไม่มีการพบปัญหาใด ๆ ในกลุ่มเด็กที่แม่นำยาชนิดนี้มาใช้ โดยพบว่ามีความปลอดภัยในการเลี้ยงลูกด้วยนมแม่ ฟลูออโรควิโนโลนรุ่นที่สองที่มีกิจกรรมในวงกว้างมักทำให้แบคทีเรียตาย
มีการจดสิทธิบัตรซิโปรฟลอกซาซินใน ค.ศ. 1980 และเริ่มใช้งานใน ค.ศ. 1987 จัดให้อยู่ในรายการยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก ทางองค์การอนามัยโลกจัดให้ซิโปรฟลอกซาซินอยู่ในกลุ่มยาที่มีความสำคัญอย่างมาก โดยปรากฏใช้เป็นยาสามัญ
พีฟลอกซาซิน

พีฟลอกซาซิน (Pefloxacin) เป็นยาปฏิชีวนะควิโนโลนที่ใช้รักษาการติดเชื้อแบคทีเรีย พีฟลอกซาซินยังไม่ได้รับการรับรองให้ใช้งานในประเทศสหรัฐ
ประวัติ.
พีฟลอกซาซินได้รับการพัฒนาใน ค.ศ. 1979 และรับรองให้ใช้ในมนุษย์ที่ฝรั่งเศสใน ค.ศ. 1985
อีนอกซาซิน

อีนอกซาซิน (Enoxacin) เป็นยาต้านแบคทีเรียฟลูออโรควิโนโลนสเปกตรัมกว้างชนิดรับประทาน ใช้ในการรักษาการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะและหนองใน อาการนอนไม่หลับเป็นผลข้างเคียงที่พบบ่อย
อีนอกซาซินอาจมีฤทธิ์ยับยั้งมะเร็งได้.
ทีมาฟลอกซาซิน

ทีมาฟลอกซาซิน  เป็นยาปฏิชีวนะประเภท fluoroquinolone ที่ถูกนำออกจากการซื้อขายในประเทศสหรัฐหลังได้รับการรับรองเพียงไม่นานใน ค.ศ. 1992 เนื่องจากผลกระทบอันไม่พึงประสงค์อย่างร้ายแรงที่ทำให้มีผู้เสียชีวิต 3 คน ยานี้ไม่ได้วางจำหน่ายในทวีปยุโรป
นอร์ฟลอกซาซิน

นอร์ฟลอกซาซิน  เป็นยาปฏิชีวนะที่อยู่ในชั้น fluoroquinolone antibiotics ใช้รักษาการติดเชื้อในระบบทางเดินปัสสาวะ การติดเชื้อทางนรีเวช การอักเสบของต่อมลูกหมาก หนองในแท้ และการติดเชื้อกระเพาะปัสสาวะ ยาหยอดตาได้รับอนุญาตให้ใช้สำหรับเด็กที่มีอายุมากกว่าหนึ่งขวบ
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1977 และรับรองให้ใช้ในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1983
สปาร์ฟลอกซาซิน

สปาร์ฟลอกซาซิน (Sparfloxacin) เป็นยาปฏิชีวนะแบบ fluoroquinolone ที่ใช้รักษาการติดเชื้อแบคทีเรีย มีข้อมูลด้านความปลอดภัยที่เป็นที่ถกเถียงกัน 
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1985 และรับรองให้ใช้ในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1993
มอกซิฟลอกซาซิน

มอกซิฟลอกซาซิน (Moxifloxacin) เป็นยาปฏิชีวนะที่ใช้รักษาอาการติดเชื้อแบคทีเรีย เช่น ปอดบวม, เยื่อตาอักเสบ, เยื่อบุหัวใจอักเสบ, tuberculosis และไซนัสอักเสบ สามารถให้ทางปาก ผ่านการฉีดเข้าเส้นเลือด และเป็นยาหยอดตา
มีพาศน์ โปตระนันทน์

มีพาศน์ โปตระนันทน์ เป็นนักวิชาการ อาจารย์มหาวิทยาลัย และอดีตผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา มีพาศน์เป็นผู้เขียนบทความเกี่ยวกับกฎหมายและวิธีแก้ปัญหาเศรษฐกิจของประเทศไทยในหนังสือพิมพ์ต่างๆหลายฉบับ นอกจากนี้เขายังเป็นผู้ที่สนับสนุนให้ประเทศไทยใช้นโยบายทางเศรษฐกิจแบบเสรี โดยต้องการให้รัฐบาลเปิดให้ประเทศไทยมีการแข่งขันทางการค้าแบบเสรีอย่างแท้จริง หรือเสรีอย่างสูงสุด
ประวัติ.
มีพาศน์ โปตระนันทน์ (ชื่อภาษาอังกฤษ Meepahd Potranandana / Potranun) เกิดวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475 เป็นบุตรคนที่ 9 ของพระยาสุนทรลิขิต (ประจำกระทรวงธรรมการ, นักเรียนทุนรัฐบาลสมัยรัชกาลที่ 5 จบจากวิทยาลัยแห่งเมืองบาดท์ (Bath) สหราชอาณาจักร) และคุณหญิงระเบียบ สุนทรลิขิต จบการศึกษานิติศาสตร์บัณฑิต เกียรตินิยม จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (คะแนนเฉลี่ยร้อยละ 83.22 ที่ 1 รุ่น ชวน หลีกภัย, มีชัย ฤชุพันธุ์), เนติบัณฑิตไทย, ปริญญา LL.M. จากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด Stanford University สหรัฐอเมริกา และได้รับประกาศนียบัตรการสัมมนาชั้นสูงจากมหาวิทยาลัยเซ้าเทอร์นเมโธดิสต์ (SMU) สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ มีพาศน์เคยได้รับการตกลงจากมูลนิธิร็อกเกอะเฟลเลอร์ (Rockefeller Foundation) ที่จะให้ทุนไปทำปริญญาเอกทางเศรษฐศาสตร์ และมหาวิทยาลัยมิชิแกนเคยตอบรับเข้าเป็น Candidate ปริญญาเอกทางเศรษฐศาสตร์ 
มีพาศน์เคยดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา รองอธิบดีศาลอุทธรณ์ภาค 1 หัวหน้าศาลจังหวัดสงขลา หัวหน้าศาลประจำกระทรวง ผู้พิพากษาศาลจังหวัดเชียงใหม่
นอกจากนี้ มีพาศน์เคยเป็นกรรมการกฤษฎีกา อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ อาจารย์ผู้บรรยายพิเศษคณะนิติศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิต และ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ปัจจุบัน มีพาศน์เป็นอาจารย์ผู้บรรยายพิเศษ ชั้นปริญญาโท มหาวิทยาลัยรามคำแหง นักวิชาการด้านนโยบายเศรษฐกิจ การเงิน การคลัง กฎหมาย ฯลฯ
ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2544 เขาได้ลงสมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในระบบบัญชีรายชื่อ ลำดับที่ 66 สังกัดพรรคประชาธิปัตย์ แต่ไม่ได้รับการเลือกตั้้ง
กาติฟลอกซาซิน

กาติฟลอกซาซิน  เป็นยาปฏิชีวนะวงศ์ fluoroquinolone รุ่นที่ 4
ยานี้ได้รับการจดสิทธิบัตรใน ค.ศ. 1986 และได้รับการรับรองให้ใช้ในทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1999
พรูลิฟลอกซาซิน

พรูลิฟลอกซาซิน  เป็นยาปฏิชีวนะสังเคราะห์แบบเก่ากว่าของชั้น fluoroquinolone โดยเป็นโปรดรักที่ถูกเผาผลาญในร่างกายเป็นสารออกฤทธิ์ ulifloxacin ยานี้ได้รับการพัฒนาเป็นเวลากว่าสองทศวรรษโดย Nippon Shinyaku Co. และจดสิทธิบัตรในประเทศญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1987 และในสหรัฐเมื่อ ค.ศ. 1989
เวล (รัฐโคโลราโด)

"เวล ในบทความนี้เป็นเมืองในสหรัฐอเมริกา สำหรับเวลส์ ในสหราชอาณาจักรดูที่ เวลส์"
เวล (Vail) เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงด้านสกี (หิมะ) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองเดนเวอร์ ในเคาน์ตี้อีเกิ้ล รัฐโคโลราโด สภาพที่ตั้งอยู่บนเทือกเขาร็อกกี ที่ 39°38'9" เหนือ, 106°21'47" ตะวันตก (39.635757, -106.362984)มีประชากรประมาณเพียง 4500 คน แต่มีปริมาณนักท่องเที่ยวต่อปีสูงสุดอันดับต้นๆของสถานตากอากาศชั้นหนึ่งของสหรัฐอเมริกา พื้นที่สำหรับเล่นสกีมีความหลากหลาย และมีพื้นที่ขนาดใหญ่ที่สุดในอเมริกาเหนือ เคยร่วมกับเมืองเบรกเคนริดจ์ (Breckenridge)เป็นที่แข่งขันโอลิมปิคฤดูหนาวหลายครั้ง มีพื้นที่ต่อเนื่องกับบีเวอร์ครีค (Beaver Creek) พื้นที่ส่วนที่ท้าทายการเล่นของนักสกี ได้แก่ หุบเขา (Bowl) จำนวนเจ็ดแห่ง ที่สำคัญคือ แบ็คโบว์ล (Back Bowl) เป็นที่นิยมของนักสกีผาดโผน ระดับแบล็คไดมอนด์ (Black Diamond) มีจำนวนลิฟท์ที่เล่นสกีได้ไม่ต่ำว่า 30 ตำแหน่ง ความชัน (Slope)หลากหลายตั้งแต่เริ่มต้น-สีเขียว, ชันปานกลาง-สีน้ำเงิน, และชันมาก-สีดำ สำหรับนักสกีทุกระดับ รวมทั้งสถานที่ฝึกหัด
หมู่บ้านเวล/เวลวิลเลจ (Vail Village) คือ ศูนย์กลางของเมือง มีลักษณะเป็นสถาปัตยกรรมยุโรปแบบบาวาเรี่ยน มีบรรยากาศสวยงาม ด้วยทางเดินเท้า (pedestrain) ลัดเลาะไปยังอาคารร้านค้าต่างๆ เป็นแหล่งท่องเที่ยว มีร้านค้าจำหน่ายของที่ระลึก และอุปกรณ์การเล่นสกีชั้นนำ
ชิโฮะ นียามะ

ชิโฮะ นียามะ (; โรมาจิ: "Niiyama Shiho") เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น มีผลงานการพากย์มาแล้วมากมาย โดยบทที่ได้รับในแต่ละเรื่องก็เป็นตัวละครที่ค่อนข้างเด่น ทำให้นียามะเป็นที่รู้จักของผู้ชมอย่างรวดเร็ว สำหรับบทที่สร้างชื่อให้กับเธอเป็นอย่างมากก็คือ เซยะ โค จาก เซเลอร์มูน เซเลอร์สตาร์ส และ ทาคามุระ สุโอ จาก ชมรมนักสืบแคลมป์
นียามะเสียชีวิตลงในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2543 หลังต่อสู้กับโรคลิวคีเมียมาตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2541 สร้างความเศร้าเสียใจให้กับแฟนๆ และเพื่อนๆ นักพากย์เป็นอย่างมาก โดยเฉพาะ เมงุมิ โองาตะ และ รูมิ คาซาฮาระ ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเธอ
โบลเดอร์

โบลเดอร์  เป็นเมืองมหาวิทยาลัย มีประชากรราว 95,000 คน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเดนเวอร์ ในเคาน์ตี้โบลเดอร์ รัฐโคโลราโด เป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยที่ได้ชื่อว่าสวยที่สุดแห่งหนึ่งของสหรัฐอเมริกา คือมหาวิทยาลัยแห่งโคโลราโดวิทยาเขตโบลเดอร์ (University of Colorado at Boulder) จากสภาพพื้นที่ตั้งอยู่ในจุดที่เทือกเขาร็อกกีมาจรดกับที่ราบภาคกลางของสหรัฐ จึงมีภาพฉากหลังเป็นเทือกเขาสวยงาม เมืองโบลเดอร์มีการวางผังที่น่าสนใจ ประกอบด้วยทางเดินเท้าหลัก (pedestrain) ใจกลางเมือง เรียกว่า ถนนเพิร์ลสตรีทมอลล์ (Pearl Street Mall) แวดล้อมด้วยร้านค้าขนาดเล็กแบบสถาปัตยกรรมยุโรป
ภูมิอากาศ.
Boulder มีสภาพอากาศค่อนข้างแห้งเป็นปกติของมากของรัฐและได้รับการขึ้นไปจำนวน 300 แดดหรือส่วนใหญ่วันแดดในแต่ละปี ภายใต้การจำแนกภูมิอากาศ Köppen, ภาคกลางของเมืองที่มีภูมิอากาศกึ่งแห้งแล้ง (Köppen BSK) ฤดูหนาวจะเย็นสบายกับเสียงสูงโดยเฉลี่ยในช่วงกลางถึงปลายยุค 40 ° F (7-9 ° C) อุณหภูมิต่ำสุดอาจตกดิ่งลงไปด้านล่าง 0 ° F (-18 ° C) เมื่อไม่กี่คืนต่อปี แต่เย็น subzero ขยายเป็นเรื่องผิดปกติ เนื่องจากการยก orographic, ภูเขาไปทางทิศตะวันตกมักจะแห้งผ่านอากาศออกไปหน้าสนามซึ่งมักจะป้องกันเมืองจากฝนในฤดูหนาว แต่หนักอยู่อาจเกิดขึ้น หิมะตกเฉลี่ย 85 นิ้ว (220 ซม.) ต่อฤดูกาล แต่ความลึกของหิมะเป็นตื้นมักจะ; ดวงอาทิตย์ร้อนแรงเนื่องจากการยกระดับสูงได้อย่างรวดเร็วสามารถละลายหิมะครอบคลุมในระหว่างวัน บางครั้งนำลม Chinook - ups อบอุ่นอย่างรวดเร็ว ฤดูร้อนจะร้อนและแห้งกับ 27 วันถึง 90 ° F (32 ° C) หรือสูงกว่า คืนอย่างมีนัยสำคัญเย็นกว่าวันตลอดทั้งปีเนื่องจากมีระดับความสูงสูงสภาพภูมิอากาศแห้ง
ตลอดเวลาที่บันทึกอุณหภูมิที่สูงที่สุดใน Boulder 104 ° F (40 ° C) เกิดวันที่ 23 มิถุนายนและ 11 กรกฎาคม 1954 อุณหภูมิต่ำสุดที่เคยบันทึกไว้ในศิลาเป็น -24 ํ F (-31 ° C) ซึ่งเกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ปี 1989 และธันวาคม 1990
เมืองพี่น้อง.
โบลเดอร์มีลักษณะคล้ายกับเมืองอื่นที่เรียกกันว่าเมืองพี่น้อง ดังนี้
โรซอกซาซิน

โรซอกซาซิน (Rosoxacin) เป็นยาปฏิชีวนะควิโนโลนที่ใช้สำหรับรักษาการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะและโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์บางชนิด โรซอกซาซินไม่มีจำหน่ายในประเทศสหรัฐ
ยานี้ได้รับการพัฒนาใน ค.ศ. 1978 โดย George Lesher และคณะที่ Winthrop-Stearns (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ sanofi-aventis) เป็นส่วนขยายของงานเดิมที่นำไปสู่กรดนาลิดิซิก
สารนี้จัดให้เป็นควิโนโลนรุ่นแรก
กรดปิเปมิดิก

กรดปิเปมิดิก  เป็นสารต่อต้านแบคทีเรีย ประเภท pyridopyrimidine โดยแสดงกลไกการออกฤทธิ์ที่ทับซ้อนกันกับควิโนโลนที่มีไพริโดนซึ่งเป็นสารประกอบที่คล้ายกัน ยานี้ได้รับการเปิดตัวใน ค.ศ. 1979 และออกฤทธิ์ต่อแบคทีเรียแกรมลบและแบคทีเรียแกรมบวกบางชนิด ใช้สำหรับการติดเชื้อในระบบทางเดินอาหาร ท่อน้ำดี และทางเดินปัสสาวะ ทั้งสหภาพยุโรประงับใบอนุญาตการตลาดของกรดปิเปมิดิก
กรดออกโซลินิก

กรดโซลินิก  เป็นยาปฏิชีวนะแบบควิโนโลนที่พัฬนาในประเทศญี่ปุ่นช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 ขนาดยา 12–20 มก./กก. รับประทานทางปากเป็นเวลา 5–10 วัน ยาปฏิชีวนะออกฤทธิ์โดยยับยั้งเอนไซม์ DNA gyrase นอกจากนี้ยังทำหน้าที่เป็นสารยับยั้งการดูดซึมโดปามีน และมีผลกระตุ้นในหนูอีกด้วย
สี่แสบฝ่าแดนทมิฬ

สี่แสบฝ่าแดนทมิฬ หรือ ไซยูกิ (; โรมาจิ: "Gensōmaden Saiyūki") เป็นหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่น วาดภาพและแต่งเนื้อเรื่องโดย คาซุยะ มิเนคุระ เรื่องราวดัดแปลงมาจาก "ไซอิ๋ว" ตำนานอันเลื่องชื่อของจีน แต่นิสัยของตัวละครจะแตกต่างจากในตำนานโดยสิ้นเชิง ช่วงแรกได้มีการสร้างเป็นอนิเมะในรูปแบบโอวีเอ ความยาว 2 ตอนจบ ต่อมาได้รับความนิยมเพิ่มมากขึ้น จนถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกฉายทางโทรทัศน์ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างล้นหลาม จนมีการสร้างภาคต่อคือ ไซยูกิ RELOAD, ไซยูกิ RELOAD GUNLOCK) รวมจำนวนตอนทั้งสิ้น 101 ตอน และล่าสุดคือโอวีเอ ไซยูกิ RELOAD -burial-
เนื้อเรื่อง.
การเดินทางมุ่งสู่ตะวันตกของซันโซ โกคู โกโจและฮัคไค เพื่อยับยั้งการคืนชีพของราชาปีศาจวัวหรือกิวมะโอ โดยเนื้อเรื่องหลักๆจะอยู่ที่ระหว่างการเดินทาง ที่จะต้องเจออุปสรรคในหลายๆเรื่อง
โดยตลอดการเดินทางจะมีคู่ปรับหลักๆอยู่สี่คน ได้แก่ โคไกจิ ริริน โดคุงาคุจิและยาโอเนะ
จุดประสงค์ในการเข้าทำร้ายกลุ่มซันโซก็เพื่อแย่งชิงพระคำภีร์มารของซันโซตามคำสั่งของเกียคุเม็งภรรยาน้อยของกิวมะโอ และเป็นผู้ที่จะปลุกกิวมะโอให้คืนชีพโดยมีข้อแลกเปลี่ยนว่าถ้าเอาพระคำภีร์มาให้ได้จะยอมปลดปล่อยมารดาของโคไกจิ
ซิโนซาซิน

ซิโนซาซิน  เป็นยาปฏิชีวนะควิโนโลนที่ยกเลิกใช้งานในสหราชอาณาจักรและสหรัฐทั้งในทางการค้าและทั่วไป ใบอนุญาตการตลาดของซิโนซาซินถูกระงับทั่วทั้งสหภาพยุโรป
ฟลูมิควิน

ฟลูมิควิน (Flumequine) เป็นยาปฏิชีวนะฟลูออโรควิโนโลนแบบสังเคราะห์ที่ใช้รักษาการติดเชื้อแบคที้รีย เป็นยาต้านแบคทีเรียฟลูออโรควิโนโลนรุ่นแรกที่ถูกถอดออกจากการใช้ทางคลินิกและไม่ได้วางจำหน่ายอีกต่อไป ใบอนุญาตการตลาดของฟลูมิควินถูกระงับทั่วทั้งสหภาพยุโรป
เขตสงวนอินเดียน

เขตสงวนอินเดียน  เป็นเขตที่รัฐบาลสหรัฐกำหนดให้ชาวอเมริกันอินเดียนใช้เป็นที่ตั้งถิ่นฐานตามการประกาศของรัฐบาล ให้ชาวอินเดียนแดงทุกคนย้ายเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2419 (ค.ศ. 1876) ซึ่งมีการวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการกระทำที่โหดร้าย ทารุณต่อมนุษย์
ในสหรัฐอเมริกามีประมาณ 300 เขตสงวนซึ่งบางเผ่าอาจจะมีอยู่ภายในหลายเขตสงวน โดยมี 9 เขตสงวนที่ใหญ่กว่า 5,000 กม² และ 12 เขตสงวนที่มีขนาดใหญ่กว่า 3,000 กม² โดยในแต่ละเขตสงวนจะมีดินแดนที่ต่างกัน รวมถึงภูมิประเทศและภูมิอากาศ พื้นดินในบางดินแดนไม่สามารถทำเกษตรกรรมได้ 
ในปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) กฎหมายที่ให้ชาวอเมริกันอินเดียนเปิดกาสิโนอย่างถูกกฎหมายผ่านสภา ซึ่งรัฐบาลสหรัฐอเมริกาหวังว่าชาวอเมริกันอินเดียนสามารถมีรายได้เพียงพอสำหรับคนในเผ่า ภายใต้ชื่อว่า "1988 Indian Gaming Regulatory Act"
หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน

หมู่เกาะบริติชเวอร์จิน หรือ หมู่เกาะเวอร์จินของอังกฤษ  เป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร ประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่กว่า 50 เกาะ มีที่ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน ทางตะวันออกของประเทศจาเมกา เดิมนั้นเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิดัตช์ (Dutch Empire) ภายหลังอังกฤษเข้ามาครอบครอง เมื่อ พ.ศ. 2215 
ผู้ตั้งชื่อหมู่เกาะนี้คือ คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส โดยตั้งชื่อนามนักบุญ Ursula ซึ่งตามตำนานกล่าวว่าท่านมีสาวกเป็นหญิงสาวพรหมจารีถึง 11,000 คน
การเมืองการปกครอง.
ตุลาการ.
อำนาจในการพิจารณาไต่สวน อยู่ภายใต้อำนาจของศาลสูงสุดแคริบเบียนตะวันออก (Eastern Caribbean Supreme Court)
หวง อี้ (นักแสดง)

หวง อี้ (พินอิน: Huáng Yì) นักแสดงหญิงชาวจีน เกิดเมื่อ 13 กันยายน ค.ศ. 1979 ที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน จบการศึกษาจากวิทยาลัยวัฒนธรรมตะวันออกเซี่ยงไฮ้ 
เป็นที่รู้จักจากละครโทรทัศน์กำลังภายในเรื่อง "พยัคฆ์ระห่ำ มังกรผยองโลก" รับบท อวี๋ซิ่วเหลียน, "ฟงอวิ๋น ขี่พายุทะลุฟ้า" รับบท "ตี้เอ้อม่ง" ในภาคที่ 2 และเรื่อง "องค์หญิงกำมะลอ" ในภาคที่ 3 รับบทเป็น "เสี่ยวเยี่ยนจื่อ" แทน เจ้าเวย
สวนพฤกษศาสตร์

สวนพฤกษศาสตร์ เป็นสถาบันทางวิชาการที่เป็นแหล่งรวบรวมพรรณพืชต่าง ๆ เอาไว้เพื่อทำการอนุรักษ์ ศึกษา วิจัยทางวิทยาศาสตร์โดยเฉพาะทางด้านพฤกษศาสตร์หรือวิทยาศาสตร์ว่าด้วยพืช โดยมักจะมีการปลูกรวบรวมไว้เป็นหมวดหมู่ ตามแต่ละนโยบาย ลักษณะพื้นที่ และงบประมาณของสวนพฤกษศาสตร์นั้น ๆ เช่น สวนกล้วยไม้ สวนสมุนไพร สวนพืชให้สี สวนพืชมีพิษ หรือ ตามการจัดจำแนกพืชเป็นวงศ์ต่าง ๆ เช่น วงศ์ปาล์ม วงศ์ขิงข่า เป็นต้น โดยสวนพฤกษศาสตร์ที่มีมาตรฐานจะมีองค์ประกอบที่สำคัญ เช่น แปลงรวบรวมพรรณพืช ห้องสมุด หอพรรณไม้ ห้องปฏิบัติการ นอกจากงานด้านอนุรักษ์พืชแล้ว ยังเป็นแหล่งเรียนรู้ด้านพืชสำหรับการศึกษาของนักวิจัย นักเรียนนักศึกษา หรือตอบสนองต่อการเป็นแหล่งท่องเที่ยวและสถานพักผ่อนหย่อนใจ ซึ่งแนวโน้มในปัจจุบันสวนพฤกษศาสตร์จะต้องตอบสนองต่อความเป็นอยู่ของมนุษย์ เช่น การเป็นแหล่งพันธุกรรมให้แก่ชุมชนในท้องถิ่น
สวนพฤกษศาสตร์ และสวนรุกขชาติในประเทศไทย.
สวนรุกขชาติ 55 แห่ง.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
โฮ่ว อี้

โฮ่ว อี้  เป็นบุคคลในประมวลเรื่องปรัมปราจีน โดยเป็นนักธนู และเป็นสามีของฉางเอ๋อ (嫦娥) ซึ่งภายหลังได้เป็นเทพธิดาแห่งดวงจันทร์
ประมวลเรื่องปรัมปราจีนว่า เดิมโลกมนุษย์มีตะวัน 10 ดวง ซึ่งจะขึ้นฉายครั้งละดวง แต่วันหนึ่ง ออกฉายพร้อมกันทั้ง 10 ดวง ทำให้แผ่นดินโลกแทบมอดไหม้ พระเจ้าเหยา (堯) กษัตริย์แห่งมวลมนุษย์ จึงรับสั่งให้โฮ่ว อี้ หาวิธีควบคุมดวงตะวัน โฮ่ว อี้ ไปเจรจากับดวงตะวัน แต่ไม่สำเร็จ จึงขู่ว่าจะยิงตะวันให้ร่วง แต่ก็ยังไม่เป็นผล โฮ่ว อี้ จึงยิงดวงตะวันให้ร่วงทีละดวง ดวงตะวันที่ตกลงมานั้นกลายเป็นอีกาสามขา (三足烏) จนเมื่อเหลือดวงสุดท้ายดวงเดียว พระเจ้าเหยา พร้อมด้วยหญิงซึ่งเป็นมารดาของตะวันดวงนั้น ร้องขอให้เขาละเว้นเพื่อประโยชน์ของมนุษยชาติเอง โลกมนุษย์จึงเหลือตะวันเพียงดวงเดียวมาจนทุกวันนี้
ประมวลเรื่องปรัมปรายังว่า โฮ่ว อี้ ได้ปราบปรามสัตว์ประหลาดอีกหลายตัวตามรับสั่งของพระเจ้าเหยา เช่น ย่า-ยฺหวี่ (窫窳), เจ๋าฉื่อ (鑿齒), ฯลฯ และว่า โฮ่ว อี้ มียาเม็ดอมฤตที่เทพประทานให้ ครั้งหนึ่ง โฮ่ว อี้ ออกไปล่าสัตว์ ศิษย์คนหนึ่งของเขานาม เฝิง เหมิง (逢蒙) บุกเข้าไปหายาอมฤตนั้น แต่ฉางเอ๋อ ภริยาของโฮ่ว อี้ ชิงกินเข้าไปก่อน เมื่อกินยาอมฤตแล้ว ฉางเอ๋อ ก็ลอยขึ้นท้องฟ้าไปสู่ดวงจันทร์ทันที
บางฉบับระบุเรื่องราวต่างออกไปว่า โฮ่ว อี้ ยิงตะวันแล้ว ผู้คนยกย่องเขาเป็นกษัตริย์พระองค์ใหม่ แต่เมื่อเข้าสู่อำนาจแล้ว โฮ่ว อี้ กลายเป็นทรราชและกดขี่ปวงประชา ฉางเอ๋อ ภริยาของเขา เกรงว่า ยาอมฤตที่พระแม่ตะวันตก (西王母) ประทานให้โฮ่ว อี้ จะทำให้โฮ่ว อี้มีชีวิตอยู่ชั่วนิรันดร์ อันจะเป็นเหตุให้ราษฎรเดือดร้อนไปชั่วกาลนาน ฉางเอ๋อจึงบุกเข้าไปชิงยาอมฤตนั้นมากินเสียเอง เมื่อกินแล้ว ฉางเอ๋อล่องลอยขึ้นสู่ฟากฟ้า โฮ่ว อี้ ไล่ตามไม่ทัน เอาธนูไล่ยิงก็ไม่ทัน ผู้คนสำนึกในความเสียสละของฉางเอ๋อ จึงจัดเทศกาลไหว้พระจันทร์เพื่อยกย่องนาง
ระบบแคดสี่มิติ

ระบบแคดสี่มิติ (4D CAD system) หรือ ระบบออกแบบด้วยคอมพิวเตอร์ในสี่มิติ (มิติที่สี่คือเวลาของโครงงานที่เปลี่ยนไป) คือระบบออกแบบสำหรับการก่อสร้างรวมเข้ากับระบบการบริหารโครงการก่อสร้าง ซึ่งเป็นการผสมผสานระบบแคดสามมิติ (3D CAD System) เข้ากับการจัดตาราง  โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้การแสดงผลในลักษณะสามมิติของการออกแบบนั้น เปลี่ยนแปลงตลอดตามขั้นตอนการทำงานที่เปลี่ยนแปลงไป รวมถึง การประมาณราคาค่าก่อสร้าง และการป้องกันปัญหาในการก่อสร้างในอนาคต
สแกนเนอร์ 3 มิติ

สแกนเนอร์ 3 มิติ (3D scanner) เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บภาพหรือรายละเอียดจากวัตถุ โดยทำการสแกน หรือ เก็บข้อมูล และจากนั้นจะถูกส่งจากเครื่องสแกนเนอร์เข้าไปสู่คอมพิวเตอร์ในลักษณะจุดใน พิกัด 3 มิติ ที่เรียกว่า พอยต์คลาวด์ เพื่อนำไปคำนวณผลต่อไป โดยเป็นอุปกรณ์ที่นิยมใช้งานในการถ่ายทำภาพยนตร์ และวิดีโอเกม
สแกนเนอร์เลเซอร์ 3 มิติ ทำงานโดยเครื่องจะยิงเลเซอร์ออกจากเครื่อง และรอเลเซอร์สะท้อนจากวัตถุกลับเข้าไปสแกนเนอร์ และทำการวัดระยะเวลาในการเดินทางของเลเซอร์ เพื่อคำนวณหาระยะทางของตำแหน่งกล้องเทียบกับวัตถุ จากสมการของความเร็ว ในลักษณะของไลดาร์ (LIDAR, Laser Detection and Ranging)
สแกนเนอร์เลเซอร์ 3 มิติ มีลักษณะขึ้นอยู่กับลักษณะการใช้งาน ตั้งแต่ การทำรังวัด สแกนเนอร์จะมีขนาดใหญ่ และสามาระวัดระยะทางได้ไกล หรือการวัดวัตถุสำหรับทำโมลของเครื่องจักร ซึ่งจะใช้สแกนเนอร์ระยะใกล้ที่ความละเอียดสูง
ข้อจำกัดของระบบ สแกนเนอร์ 3 มิติ.
ระบบของ สแกนเนอร์ 3 มิติ ยังมีข้อจำกัดดังนี้ (1) ข้อมูลเมฆจุดที่เก็บเข้ามาต้องมีการเรียงข้อมูลเป็นลำดับที่ถูกต้อง (2) ต้องวางวัตถุให้อยู่ตรงกลางของกล้อง (3) ยังไม่สามารถสแกนวัตถุที่มีขนาดเล็กมากจนเกินไปเนื่องจากจะมีข้อมูลไม่เพียงพอต่อการคำนวณ (4) ไม่สามารถสแกนวัตถุที่มีลักษณะที่เป็นโปร่งใสได้เนื่องจากกล้องคิเนคไม่สามารถจับข้อมูลความลึกในที่ส่วนนั้นได้
การทำสำรวจโดยใช้สแกนเนอร์พกพา 3 มิติ.
ในการทำสำรวจ สแกนเนอร์ 3 มิติ ถูกนำมาใช้เพื่อวัดระยะทางของพื้นที่โดยรอบ โดยใช้แทนกล้องสำรวจ ค่าที่ได้จะแสดงถึงระยะทางจากจุดที่วัด เปรียบเทียบกับตำแหน่งกล้อง และสามารถนำมาหาความสูง มุมองศา และความกว้างของวัตถุของที่ดินที่สำรวจได้
อุปกรณ์คิเนค (Kinect).
อุปกรณ์คิเนค คือกล้องที่ใช้ทำการสแกนเนอร์ 3 มิติ มีลักษณะเป็นแท่งที่วางตัวกล้องในแนวนอน ซึ่งมีฐานวางประกอบขนาดเล็ก ตัวแกนของฐานมีมอเตอร์ในตัว ซึ่งทำหน้าที่ในการขยับมุมกล้อง ในส่วนรับข้อมูลประกอบไปด้วยกล้อง RGB มีความละเอียดอยู่ที่ 640x480 พิกเซล กล้องคิเนคนั้นสามารถจับภาพเคลื่อนไหวได้ 30 เฟรม/วินาที นอกจากนี้กล้องคิเนคยังประกอบด้วยตัวเซนเซอร์ตรวจจับความลึก และ ไมโครโฟนจำนวนสี่แถว ในการเชื่อมต่อกับอุปกรณ์คอมพิวเตอร์สามารถใช้พอร์ต USB 2.0
พอยต์คลาวด์

พอยต์คลาวด์  เป็นกลุ่มของจุดสามมิติ เก็บค่าของตำแหน่งของขอบของวัตถุในพิกัด X,Y,Z เพื่อใช้ในการประมวลผลต่อไป พอยต์คลาวด์สามารถเก็บได้ในรูปแบบของฐานข้อมูล หรือ เท็กซ์ไฟล์ในลักษณะ CSV 
การประมวลผลรวมถึงการค้นหาระยะทาง การหามุมองศา การเปลี่ยนแปลงของพื้นผิว 
การแสดงผลในซอฟต์แวร์ พอยต์คลาวด์ที่อยู่บริเวณใกล้เคียงมักจะแสดงผลในลักษณะพื้นผิว 
ตัวอย่างของซอฟต์แวร์.
ตัวอย่างของซอฟต์แวร์ที่ทำงานกับพอยต์คลาวด์ ได้แก่
ลิงค์ (ภาษาศาสตร์)

ลิงค์ (อ่านว่า [ลิง]) หรือ เพศทางไวยากรณ์ เป็นคำศัพท์ที่ใช้ในการแบ่งประเภทคำนามในบางตระกูลภาษา โดยเฉพาะตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียน เช่น ภาษากรีก ภาษาละติน ภาษาบาลี ภาษาสันสกฤต แม้ในภาษาสมัยใหม่ ก็ยังมีการใช้ลิงค์ เช่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน ภาษาฮินดี เป็นต้น
ลิงค์โดยทั่วไปจะแบ่งเป็น 3 จำพวก คือ เพศชาย เพศหญิง และเพศกลาง ตำราไวยากรณ์ของไทย มักจะใช้ศัพท์บาลี หรือสันสกฤต ว่า ปุลลิงค์ (ปุงลิงค์), อิตถีลิงค์ (สตรีลิงค์) และนปุงสกลิงค์ ทั้งนี้ โดยทั่วไปแล้ว ลิงค์ ในทางไวยากรณ์ไม่ได้ผูกพันกับลักษณะทางเพศในเชิงชีววิทยาของสิ่งมีชีวิตแต่อย่างใด
ไดเฟนไฮดรามีน

ไดเฟนไฮดรามีน  เป็นยาสารต้านฮิสตามีนที่ใช้แก้ภูมิแพ้ และยังใช้แก้โรคนอนไม่หลับ, โรคจากหวัดทั่วไป, อาการสั่นในพาร์คินโซนิซึม และคลื่นไส้ โดยใช้วิธีการให้ทางปาก, ฉีดเข้าเส้นเลือด, ฉีกเข้ากล้ามเนื้อ หรือทาบนผิวหนัง ซึ่งจะมีผลประมาณสองชั่วโมงหลังให้ยาครั้งแรก และอาการจะอยู่นานถึงเจ็ดชั่วโมง
ผลข้างเคียงทั่วไปคือความง่วง, การประสานงานไม่ดี และท้องเสีย เด็กเล็กและผู้สูงอายุไม่แนะนำให้ใช้ ถึงแม้ว่าจะไม่มีความเสี่ยงในการใช้ยาตอนตั้งครภ์ แต่ไม่แนะนำให้ใช้ตอนให้นมลูก ยานี้เป็นยาสารต้านฮิสตามีน H1 รุ่นแรกและเอทาโนลามีน และทำงานด้วยการบล็อกผลบางส่วนจากฮิสตามีน ไดเฟนไฮดรามีนยังเป็นยาต้านโคลิเนอร์จิคด้วย
ไดเฟนไฮดรามีนได้รับการผลิตขึ้นครั้งแรกโดย George Rieveschl และเริ่มใช้งานทางการค้าใน ค.ศ. 1946 ยานี้ปรากฏใช้ในยาสามัญ และมีการขายภายใต้ชื่อ Benadryl และอื่น ๆ
สุวรรณ วลัยเสถียร

สุวรรณ วลัยเสถียร (13 กรกฎาคม พ.ศ. 2488 – 29 มีนาคม พ.ศ. 2563) เป็นนักกฎหมาย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ อดีตกรรมการบริหารชุดแรกของพรรคไทยรักไทย เป็นผู้ก่อตั้งและอดีตประธานชมรมคนออมเงิน
ประวัติ.
สุวรรณ วลัยเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 13 พ.ศ. 2488 สมรสกับ ดวงใจ วลัยเสถียร นับถือศาสนาคริสต์คาทอลิก มีบุตรชาย 2 คนได้แก่ วีรวัฒน์ วลัยเสถียร กรรมการผู้จัดการ บริษัท ไทย เฉียน หวู่ จำกัด 
การเมือง.
สุวรรณ วลัยเสถียร เป็นหนึ่งในผู้ก่อตั้งพรรคไทยรักไทย และเป็นกรรมการบริหารพรรคชุดแรก เคยเป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในปี พ.ศ. 2544 ในอดีต เป็นที่ปรึกษากฎหมายของธนาคารโลกประจำกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. จึงมีความเชี่ยวชาญด้านกฎหมายเกี่ยวกับการเงินและภาษี ระดับแนวหน้าของประเทศ เคยเป็นที่ปรึกษากฎหมายให้หลายบริษัทในช่วงก่อนวิกฤตเศรษฐกิจ เช่น บริษัทเอกธนกิจ (ฟินวัน - FIN1) หลังจากสิ้นสุดการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยฯ
งานเขียน.
สุวรรณ มีผลงานเป็นนักเขียนประเภทฮาวทู มีผลงานเขียนเช่น พ่อสอนลูกให้รวย สอนเมียให้รวย สอนเพื่อนให้รวย และ เสียภาษีก็รวยได้ ซึ่งเป็นหนังสือเล่มล่าสุด ทั้งยังมีรายการโทรทัศน์ ทางมันนี่ แชนแนล และมีรายการทางวิทยุที่มีคนติดตามฟังมากที่สุดรายการหนึ่ง
คลีมาสทีน

คลีมาสทีน  หรือ มาคลาสทีน เป็นสาราต้านฮิสทามีนและสารต้านพาราซิมพาเทติก และมีผลข้างเคียงของยาสงบประสาท ยานี้มีฤทธิ์สงบประสาท เช่นเดียวกับยาแก้แพ้รุ่นแรกทั้งหมด 
ยานี้ได้รับการจดทะเบียนใน ค.ศ. 1960 แล้วนำมาใช้ทางการแพทย์ใน ค.ศ. 1967
ไดเฟนิลพิราลีน

ไดเฟนิลพิราลีน  เป็นสารต้านฮิสตามีนรุ่นแรกที่มีผล anticholinergic ของชั้น diphenylpiperidine ในยุโรปขายเพื่อใช้รักษาอาการแพ้ สารนี้ยังแสดงให้เห็นว่ามีประโยชน์ต่อการรักษาอาการพาร์กินสัน
คาร์บิน็อกซามีน

คาร์บิน็อกซามีน 
กลไกการออกฤทธิ์.
ยับยั้งฮิสทามีนที่ตัวรับ H1 แบบแข่งขัน
ผลข้างเคียงของยา.
อาจมีอาการ ปากแห้ง คอแห้ง ไม่สบายท้อง ง่วงซึม ปวดหัว วิงเวียน นอนไม่หลับ อ่อนล้า คลื่นไส้อาเจียน มีปัญหาการมอง ปัสสาวะยาก ความดันต่ำ
ชื่อการค้า.
Nasalgen Rhinaohist Rhinopront Sinumine Histin
วิธีใช้.
syrup: 18 months – 6ปี 2.5 ml 3 – 4 ครั้ง/วัน
6 ปี 5 ml 2 – 4 ครั้ง/วัน
การเก็บรักษา.
เก็บในภาชนะปิดสนิท พ้นมือเด็ก ไม่ควรเก็บที่อุณหภูมิมากกว่า 40 องศา C
ซีมังกี

ซีมังกี  เป็นชุดโปรแกรมประยุกต์สำหรับอินเทอร์เน็ต (Internet suite) ซึ่งพัฒนาต่อมาจาก ชุดโปรแกรมประยุกต์มอซิลลา (Mozilla Application Suite) ซึ่งซีมังกี 1.0 ใช้โค้ดบนพื้นฐานของ มอซิลลา 1.8 ซีมังกี ประกอบด้วยเว็บเบราว์เซอร์ โปรแกรมอีเมล โปรแกรมสร้างเว็บ โปรแกรมไออาร์ซี และแอดเดรสบุก
การตั้งชื่อ.
การเปลี่ยนชื่อจาก ชุดโปรแกรมมอซิลลามาเป็นชื่อใหม่ เพื่อให้แบ่งแยกจากโครงการหลัก กับโครงการอิสระอย่างซีมังกี โดยชื่อของโครงการตอนแรกตั้งชื่อว่า Allizom (สะกดแบบพารินโดรม) ซึ่งประกาศออกมาในวันเมษาหน้าโง่ วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2548 และได้ยกเลิกไป และได้กลายมาเป็นชื่อ ซีมังกี ซึ่งเป็นชื่อสัตว์ชนิดหนึ่งมีลักษณะคล้ายกุ้งอาศัยอยู่ในทะเล
ด็อกซิลามีน

ด็อกซิลามีน  เป็นสารต้านฮิสทามีนรุ่นที่หนึ่ง หรือจะเรียกว่าเป็นยากลุ่มแอนตี้มัสคารินิก (Antimuscarinic drug) ก็ได้ โดยนำมารักษาอาการโรคภูมิแพ้ในปี ค.ศ. 1949 (พ.ศ. 2492) ได้มีรายงานทางคลินิกว่า ยาดอกซีลามีนถูกใช้เป็นยาช่วยให้นอนหลับโดยใช้ยานี้ในระยะเวลาสั้นๆ นอกจากนี้ยังมีบางสูตรตำรับยาที่นำยานี้ไปผสมร่วมกับยาแก้ปวดเช่น Paracetamol และ Codeine ด้วยทางคลินิกจัดให้ยาดอกซีลามีนมีความปลอดภัยต่อทารกในครรภ์ แพทย์จึงใช้ยาดอกซีลามีนร่วมกับวิตามินบี 6 จ่ายให้สตรีตั้งครรภ์เพื่อบรรเทาอาการแพ้ท้องในช่วงเวลาเช้ามืด
บรอมเฟนิรามีน

บรอมเฟนิรามีน  จำหน่ายในชื่อการค้า Dimetapp และอื่น#เปลี่ยนทาง ๆ เป็นสารต้านฮิสตามีนรุ่นแรกโดยอยู่ในกลุ่มโพรพิลเอมีน (อัลคิลเอมีน)
ใช้รักษาอาการของโรคหวัดธรรมดาและเยื่อจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ เช่น น้ำมูกไหล คันตา ตาแดง คันตา น้ำตาไหล และจาม
มีฤทธิ์ระงับประสาทเช่นเดียวกับสารต้านฮิสตามีนรุ่นแรกอื่น#เปลี่ยนทาง ๆ
ยาได้รับสิทธิบัตรในปี#เปลี่ยนทาง 1948 และเริ่มใช้ทางการแพทย์ในปี#เปลี่ยนทาง 1955
ในปี#เปลี่ยนทาง 2021 ยาผสมคือ เดกซ์โทรเมทอร์แฟนกับซูโดอีเฟดรีน เป็นยาที่สั่งจ่ายมากเป็นอันดับ 294 ในสหรัฐอเมริกาโดยมีการสั่งยาถึง 500,000#เปลี่ยนทาง ครั้ง
ผลข้างเคียง.
ฤทธิ์/ผลของยาต่อระบบโคลิเนอร์จิกอาจรวมผลข้างเคียง เช่น ง่วงนอน ง่วงซึม #เปลี่ยนทาง คอแห้ง ตาพร่ามัว และหัวใจเต้นเร็วขึ้น
การศึกษาระบุว่า เป็นยาชนิดหนึ่งที่มีฤทธิ์ต้านระบบโคลิเนอร์จิกสูงสุด (คือบล็อกสารสื่อประสาท acetylcholine) ซึ่งก่อผลข้างเคียงรวมทั้งความบกพร่องทางการรู้คิดในระยะยาว
ถ้ามีปัญหาควรปรึกษาแพทย์
เภสัชวิทยา.
ยาออกฤทธิ์โดยยับยั้งตัวรับฮิสตามีนเอช1 (histamine H1 receptor)
อนึ่ง ยังทำหน้าที่เป็นสารต้านโคลิเนอร์จิกที่มีประสิทธิภาพปานกลาง และน่าจะมีฤทธิ์ antimuscarinic (คือบล็อกตัวรับ muscarinic acetylcholine receptor) 
เช่นเดียวกับยาต้านฮิสตามีนทั่วไปอื่น#เปลี่ยนทาง ๆ เช่น ไดเฟนไฮดรามีน
ยาจะแยกสลายในตับโดยอาศัย ไอโซเอนไซม์ cytochrome P450
ทางเคมี.
ยาเป็นส่วนหนึ่งของชุดยาต้านฮิสตามีนที่รวมถึง เฟนิรามีน อนุพันธ์ที่มีธาตุฮาโลเจนของเฟนิรามีน และยาอื่น#เปลี่ยนทาง ๆ รวมทั้ง fluorpheniramine, คลอเฟนะมีน, เดกซ์คลอเฟนิรามีน, ไตรโพรลิดีน และ iodopheniramine
ยาต้านฮิสตามีนกลุ่มอัลคิลเอมีนที่มีธาตุฮาโลเจนทั้งหมดมีภาวะ#เปลี่ยนทาง เชิงแสง (optical isomerism)
ผลิตภัณฑ์ บรอมเฟนิรามีน ประกอบด้วย บรอมเฟนิรามีนเมลีเอต เป็นสารราซิมิก ส่วนผลิตภัณฑ์ #เปลี่ยนทาง เป็นสเตอริโอไอโซเมอร์แบบหมุนขวา (dextrorotary, right-handed)
บรอมเฟนิรามีนเป็นสารแอนะล็อกของ (มีโครงสร้างคล้ายกับ) คลอเฟนิรามีน
ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวก็คือ อะตอมคลอรีนใน#เปลี่ยนทาง จะแทนที่ด้วยโบรมีน
โดยวิธีการสังเคราะห์ก็จะคล้าย#เปลี่ยนทาง ๆ กัน
ประวัติ.
นักประสาทเภสัชวิทยาชาวสวีเดนผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาแพทยศาสตร์ อาร์วิด คารล์สสัน และเพื่อนร่วมงานของเขา เมื่อทำงานอยู่ที่บริษัทสวีเดน อัสตรา เอบี ได้สกัดสาร selective serotonin reuptake inhibitor ชนิดแรกที่วางตลาด คือ zimelidine จากบรอมเฟนิรามีน
ชื่อทางการค้า.
ชื่อทางการค้ารวมทั้ง Bromfed, Dimetapp, Bromfenex, Dimetane และ Lodrane
ผลิตภัณฑ์ทั้งหมดจำหน่ายในรูปแบบเกลือเมลีเอต (maleate)
เชิงอรรถและอ้างอิง.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />