pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ห้าอัครบุคคล (คีตกวี)

ห้าอัครบุคคล  บ้างเรียก กลุ่มห้าคน  เป็นกลุ่มคีตกวีชาวรัสเซียที่ยิ่งใหญ่ห้าคนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งที่คบหากันที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในช่วงปี ค.ศ. 1856 ถึง 1870 ประกอบด้วย:
นักดนตรีทั้งห้ารวมกลุ่มกันเพื่อศึกษาทฤษฎีดนตรีร่วมกัน ฝึกซ้อม วิจารณ์และร่วมกันกำหนดแนวทางดนตรีคลาสสิกของรัสเซียในลักษณะชาตินิยมเป็นของตนเอง แทนที่จะให้เป็นไปตามขนบดั้งเดิมดนตรีแบบยุโรป เหมือนในประเทศอื่นๆ บาลาคิเรฟ, คูอี, มูสซอร์สกี, กอร์ซากอฟ และโบโรดีน มักจะมาชุมนุมกันที่บ้านของบาลาคิเรฟ หรือบ้านของอเล็กซานเดอร์ ดาร์กอมิชกี (Alexander Dargomyzhsky) ร่วมกับบุคคลอื่นๆ เช่น วลาดีมีร์ สตาซอฟ นักวิจารณ์ดนตรี (Vladimir Stasov), สองพี่น้องอเล็กซานดรา พูร์โกลด์ (Alexandra Purgold) นักร้อง และนาเดชดา พูร์โกลด์ (Nadezhda Nikolayevna Purgold) นักเปียโน ที่ต่อมาแต่งงานกับกอร์ซากอฟ
นักดนตรีกลุ่มนี้ ได้มีอิทธิพลต่องานดนตรีของคีตกวีรัสเซียในยุคหลัง เช่น ผลงานของอะเลคซันดร์ กลาซูนอฟ, มีคาอิล อิปโปลิตอฟ-อีวานอฟ, เซียร์เกย์ โปรโคเฟียฟ, อิกอร์ สตราวินสกี และ ดมีตรี ชอสตโกวิช
ฮอรัสซอร์นิทเด

ฮอรัสซอร์นิทเด  เป็นนกล่าเหยื่อในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในอันดับทางชีววิทยาของฟัลคอนิฟอร์มส ชื่อของมันหมายถึง "นก-ฮอรัส" ซึ่งเป็นเทพตามความเชื่อของอียิปต์ที่ได้พรรณาถึงนกเหยี่ยวฟอลคอน
ฮอรัสซอร์นิส เวียนีเลียอูเด เป็นเพียงสปีชีส์เดียวที่รู้จักกันในปัจจุบัน ซึ่งมันได้ใช้ชีวิตกันอยู่ในช่วงประมาณปลายยุคอีโอซีน ราว 35 ล้านปีก่อน ที่ซึ่งตรงกับตำแหน่งของประเทศฝรั่งเศสในปัจจุบัน โดยซากฟอสซิลของมันถูกค้นพบในตำบลเควอซี
ความสัมพันธ์ที่มีระหว่างเหยี่ยวฟอลคอนกับนกล่าเหยื่ออื่นๆ (เช่น เหยี่ยวฮอว์ค และนกอินทรี) ต่างไม่ได้มีการสรุปมติเป็นที่น่าพอใจนัก ซึ่ง ฮอรัสซอร์นิส อาจเกิดการเชื่อมโยงที่หายไปต่อการรวมเข้ากับเหยี่ยวฟอลคอน, เหยี่ยวฮอว์ค ตลอดจนนกเลขานุการ หากเหยี่ยวฟอลคอนมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างเด่นชัดมากกว่านกล่าเหยื่อชนิดอื่น ฮอรัสซอร์นิสก็จะมีความสัมพันธ์ขั้นมูลฐานต่อเหยี่ยวฮอว์คมากกว่า ซึ่งคล้ายกับว่าเหยี่ยวฟอลคอนมีวิวัฒนาการที่มาบรรจบกันในภายหลัง
อะลี อิบน์ ริฎวาน

อบูลฮัสซัน อะลี อิบน์ ริฎวาน อัลมิศรี  หรือรู้จักกันในชื่อ อะลี อิบน์ ริฎวาน (ป. ค.ศ.988 - ป. ค.ศ.1061) เป็นชาวอาหรับสัญชาติอียิปต์ที่เกิดในกีซา เขาเป็นผู้วิจารณ์แพทยศาสตร์กรีกโบราณ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อกาเลน การออกความเห็นต่อ "Ars Parva" ของกาเลนได้รับการแปลโดยเกราโด เครโมเนเซ อย่างไรก็ตาม เขาเป็นที่รู้จักมากกว่าในฐานะที่เป็นผู้อธิบายซูเปอร์โนวา ซึ่งรู้จักกันว่า SN 1006 เป็นเหตุการณ์ของเทหวัตถุที่สว่างที่สุดเท่าที่เคยมีบันทึกมาในประวัติศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1006 นอกจากนี้ ยังมีการเขียนการออกความเห็นต่อ "Tetrabiblos" ของทอเลมี
หลักของเลอชาเตอลิเย

หลักของเลอชาเตอลิเย ใช้ในกระบวนการผลิตในอุตสาหกรรม เพื่อให้สารตั้งต้นเปลี่ยนไปเป็นผลิตภัณฑ์ให้มากที่สุด โดยใช้เวลาน้อยที่สุดเพื่อความประหยัดเวลาและเงินลงทุนโดยพิจารณาจากความดันและอุณหภูมิ ว่ามีผลต่อผลิตภัณฑ์อย่างไรและสามารถนำไปใช้ได้อย่างไร เช่น การผลิตก๊าซซัลเฟอร์ไตรออกไซด์ เพชรสังเคราะห์ ฯลฯ
อัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง

อัตราการตกตะกอนของเม็ดเลือดแดง หรือ อัตราเลือดนอนก้น  คือปริมาณเม็ดเลือดแดงที่ตกตะกอนได้ใน 1 ชั่วโมง เป็นการตรวจทางโลหิตวิทยาที่ทำกันทั่วไปโดยใช้เป็นการตรวจแบบไม่จำเพาะเพื่อตรวจหาการอักเสบในร่างกาย
ยินดีที่ไม่รู้จัก

"ยินดีที่ไม่รู้จัก" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "กวน มึน โฮ" โดยวงทเวนตีไฟฟ์อาวส์ ประพันธ์เนื้อร้องโดยปิยวัฒน์ มีเครือ ทำนองโดยประทีป สิริอิสสระนันท์ และเรียงเรียงโดยทเวนตีไฟฟ์อาวส์
ที่มาของเพลงผู้กำกับภาพยนตร์ บรรจง ปิสัญธนะกูล กล่าวว่า เมื่อตอนเลือกเพลงประกอบ เนื้อเรื่องซึ่งมีคำในภาพยนตร์คือคำว่า ยินดีที่ไม่รู้จัก เป็นเนื้อหาหลัก ผู้กำกับและจิระ มะลิกุล ซึ่งพอรู้จักวงอยู่แล้วก็เห็นด้วย ถึงแม้ว่าจะเป็นวงอินดี้ ส่วนในการถ่ายทำมิวสิกวิดีโอที่ใช้งบร่วมสามแสนบาท ได้ผู้กำกับคือ นิธิวัฒน์ ธราธร มากำกับมิวสิกวิดีโอ มีแนวความคิดการเสนอภาพด้วยเทคนิคของมุมกล้องที่แตกต่างจากมิวสิกวิดีโอที่เคยผ่านมา
โดยต่อยอดแนวคิดจากโปสเตอร์ภาพยนตร์ และปรับเทคนิคให้สนุกยิ่งขึ้นโดยการเล่นมุมกล้องกับแรงโน้มถ่วงของโลก โดยเซทสตูดิโอคัลเลอร์เฟรม ให้กลายเป็นห้องใหญ่ๆ หนึ่งห้อง เป็นฉาก 5 ด้าน ใช้เฟอร์นิเจอร์ติดบนเพดานและผนัง เมื่อถ่ายเสร็จก็รื้อฉากมาใหม่ และหมุนจนครบด้าน โดยในมิวสิกวิดีโอได้ 2 พระนาง เต๋อ และหนูนา จากภาพยนตร์เป็นตัวแสดง
ด้านอันดับเพลง เพลงนี้ติดชาร์ตซี๊ดชาร์ต ที่อันดับ 2
เพลงนี้นำมาใช้ในโฆษณา Mitsubishi Xforce HEV
อูกแห่งปาแย็ง

อูกแห่งปาแย็ง  (c. 1070-1136) เป็นอัศวินชนแฟรงค์จากจังหวัดช็องปาญ ผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรกของอัศวินเทมพลาร์ เขากับนักบุญแบร์นาร์แห่งแกลร์โวได้ตั้งกฎปฏิบัติสำหรับภาคีที่ชื่อ "กฎละติน (Latin Rule)"
เซ็ปเป้

บริษัท เซ็ปเป้ จำกัด (มหาชน) หรือชื่อเดิมคือ บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด  ผู้ผลิตและจำหน่ายเครื่องดื่มแบรนด์ "โมกุโมกุ" และ "เซ็ปเป้" ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2544 โดยมีอนันต์ รักอริยะพงศ์ เป็นประธานกรรมการ/กรรมการผู้จัดการ และอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์ กรรมการผู้จัดการ ปัจจุบันได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพออกมาภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้" ได้แก่ บิวติ ดริ้งค์, บิวติ ชอท, จูซมี, ฟอร์ วัน เดย์, สมาร์ทที ชอท และอโร เวร่า และผลิตภัณฑ์อื่น ๆ อีกมากมาย เช่น โมกุโมกุ, เซนต์ แอนนา, เพรียว คอฟฟี่ และ สลิมฟิต เป็นต้น
ประวัติ.
พ.ศ. 2516 คุณพ่อและคุณแม่ของคุณอดิศักดิ์ เริ่มต้นธุรกิจด้วยการซื้อเตาอบเล็กๆ เพื่อใช้ในการผลิต "คุกกี้" ขายตามสถานีรถไฟและสถานีขนส่ง ด้วยความใส่ใจในเรื่องคุณภาพและรสชาติ ทำให้มีสินค้าหลากหลายมากขึ้น ภายใต้แบรนด์ "ปิยจิต" กิจการได้เติบโตอย่างต่อเนื่อง จนในปี พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด และได้ย้ายฐานการผลิตไปยังโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมบางชัน
พ.ศ. 2544 บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด เริ่มเข้าสู่อุตสาหกรรมเครื่องดื่ม โดยเริ่มต้นจาก "โมกุโมกุ" น้ำผลไม้ผสมวุ้นมะพร้าวรายแรกของตลาด ซึ่งมีพนักงานเริ่มต้นเพียง 40 คน โดยมีเจตนารมณ์ที่ต้องการผลิตสินค้าคุณภาพ รสชาติอร่อย และเป็นทางเลือกใหม่ให้แก่ผู้บริโภค ซึ่งในขณะนั้นตลาดเครื่องดื่มในเมืองไทยยังมีความหลากหลายน้อยมากเมื่อเทียบกับตลาดต่างประเทศ ทำให้ "โมกุโมกุ" ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากผู้บริโภค และได้ดำเนินการผลิตต่อเนื่องมาเป็นระยะเวลา 7 ปี
พ.ศ. 2549 หลังจากที่ "โมกุโมกุ" ประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี ต่อมาคุณอดิศักดิ์ รักอริยะพงศ์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ทรัพย์อนันต์ เยนเนอรัลฟู้ด จำกัด ผู้บริหารรุ่นที่ 2 ของครอบครัว ก็ได้ผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพแนวใหม่ ภายใต้แบรนด์ "เซ็ปเป้ บิวติ ดริ้งค์" ภายใต้แบรนด์ที่ชื่อว่า "เซ็ปเป้" เป็นเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ
ลาแมร์ (เพลง)

ลาแมร์ (แปลว่า "ทะเล") เป็นเพลงภาษาฝรั่งเศสที่แต่งโดยชาลส์ เทรเนต์ นักร้อง นักแต่งเพลงชาวฝรั่งเศส มีคำร้องบรรยายความงดงามของชายฝั่งทะเล ท่ามกลางคลื่นและลมฝนในฤดูร้อน
เทรเนต์แต่งคำร้องเพลงนี้เมื่อปี ค.ศ. 1943 ขณะโดยสารรถไฟสายเอสเอ็นซีเอฟ เลียบชายฝั่งเมดิเตอเรเนียนจากปารีส กลับบ้านที่นาร์บอนน์ ว่ากันว่าเขาใช้เวลาแต่งเพลงนี้เพียงสิบนาที โดยจดเนื้อเพลงลงบนกระดาษชำระที่มีไว้ให้บริการบนรถ เขาแต่งทำนองเพลงนี้ร่วมกับลีโอ ชาวเลียค
หลังจากแต่งเพลงนี้เสร็จ เทรเนต์และเพื่อนๆ ต่างคิดว่าเพลงนี้ไม่น่าจะประสบความสำเร็จ เขาจึงไม่ได้บันทึกเสียงเพลงนี้จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1946 ปรากฏว่าเพลงนี้กลับได้รับความนิยมอย่างสูง เป็นหนึ่งในสามเพลงฮิตของเทรเนต์และชาวเลียค 
ในเวลาต่อมาแจ็ก ลอว์เรนซ์ นักแต่งเพลงชาวอเมริกันได้แต่งคำร้องภาษาอังกฤษสำหรับทำนองเพลงนี้ ใช้ชื่อเพลงว่า "Beyond the Sea" คำร้องกล่าวถึงชายหนุ่มที่ต้องพลักพรากจากคนรัก ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับคำร้องต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส ไปปรากฏอยู่ในภาพยนตร์รักเรื่อง "Every Girl Should Be Married" (1948) นำแสดงโดยแครี แกรนต์และเบ็ตซี เดรก บรรเลงโดยวงดนตรีของเบนนี กูดแมนในปี ค.ศ. 1948 ขับร้องโดยเพ็กกี ลี ขับร้องโดยโรเจอร์ วิลเลียมส์ ในปี ค.ศ. 1956 และกลายเป็นเพลงฮิตขึ้นถึงอันดับ 6 ของบิลบอร์ดฮอต 100 จากการขับร้องโดยบ็อบบี ดาริน ในปี ค.ศ. 1959
มะแข่น

มะแข่น (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Zanthoxylum limonella" Alston) ชื่อพื้นเมืองอื่น ๆ คือ มะกรูดตาพราหมณ์ (นครราชสีมา); กำจัดต้น, พริกหอม, หมากมาศ (กรุงเทพฯ); มะข่วง, มะแขว่น, บ่าแข่น (ภาคเหนือ); มะแข่น (ไทสิบสองปันนา); มะแขว่น (ลาว); ลูกระมาศ (ภาคกลาง); หมักข่วง (แม่ฮ่องสอน); มะเข่น, มะแข่สะ (กะเหรี่ยงแม่ฮ่องสอน)  เป็นพืชสมุนไพรสกุลเดียวกับพริกไทยเสฉวน  ผลและใบใช้เป็นเครื่องเทศชูรสอาหาร โดยผลใช้ผลสดหรือผลแห้งหรือทั้งสองอย่าง แล้วแต่ชนิดอาหาร เช่น ลาบ หลู้ แกง และอาหารพื้นเมืองและอาหารท้องถิ่น เช่น ตำหวาย หลามบอน ตำน้ำพริก ฯลฯ มะแข่นมีรสชาติเผ็ด กลิ่นฉุนแต่หอม มีสรรพคุณทางยาคือสามารถแก้หวัดได้ 
ต้นและกิ่งเป็นหนาม ใบเป็นใบประกอบมีใบย่อย 6–8 คู่ ก้านใบสีแดง ใบย่อยรูปไข่หรือรูปรี ปลายแหลม ต้นที่เก็บเกี่ยวผลผลิตได้จะมีอายุตั้งแต่ 3–15 ปี ผลค่อนข้างกลมผลเล็ก ๆ ขนาดผลพริกไทย ผิวขรุขระ สีเขียว มีกลิ่นฉุน คล้ายกลิ่นเมล็ดผักชียี่หร่า ผลแก่เปลือกหุ้มเมล็ดสี แดง แก่จัดสีดำ ออกผลเดือนกันยายนถึงธันวาคม เมล็ดกลม ๆ ดำเป็นมัน ใช้เปลือกผลผสมชูรสอาหาร ใช้รากและเนื้อไม้ เป็นยาขับลมในลำไส้ ลดความดัน เป็นยาขับโลหิตระดูของสตรี ผลเป็นยาบำรุงหัวใจ บำรุงโลหิต บำรุงธาตุ พบมากหรือปลูกมากในเขตพื้นที่ หมู่บ้านผาสิงห์ บ้านผาหลัก บ้านปางส้าน บ้านยอด ตำบลยอด อำเภอสองแคว จังหวัดน่าน
เทศกาล.
มะแข่นถือได้ว่าเป็นพืชเศรษฐกิจอันดับต้น ๆ ของตำบลยอด ทางเทศบาลตำบลยอดจะมีการจัดงาน "วันมะแข่นหอมรสดี ชมวิถีชนเผ่า" ขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยจะจัดในช่วงปลายเดือนพฤศจิกายนของทุกปี ในงานจะมีการออกร้านแสดงสินค้าพื้นเมือง และสินค้าที่แสดงถึงภูมิปัญญาชาวบ้านในตำบล ชมการแห่ขบวนรถบุปผชาติ การแสดงศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้าน การประกวดธิดามะแข่น ร่วมชิมอาหารพื้นเมืองที่มีมะแข่นเป็นส่วนประกอบฟรี การเลี้ยงรับรองแขกผู้มีเกียรติแบบขันโตก และพบกับการแสดงมหรสพอีกมากมาย โดยงาน "วันมะแข่นหอมรสดี ชมวิถีชนเผ่า" ถือว่าเป็นอีกงานประเพณีสำคัญ ที่ได้รับการบรรจุอยู่ในปฏิทินท่องเที่ยวของจังหวัดน่าน
บลูฮาวาย (อัลบั้ม)

บลูฮาวาย  เป็นอัลบั้มชุดที่ 14 ของเอลวิส เพรสลีย์ จำหน่ายโดยอาร์ซีเอวิกเตอร์เรเคิดส์ ในระบบเสียงโมโนและสเตอริโอ LPM/LSP 2426 ออกขายเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1961 วันจำหน่ายที่แน่นอนยังเป็นข้อสงสัยว่าเป็นวันที่ 1 ตุลาคม หรือไม่ อัลบั้มบันทึกเสียงที่เรดิโอเรเคิดเดอร์สในฮอลลีวูดเมื่อวันที่ 21 - 23 มีนาคม ค.ศ. 1961 อัลบั้มติดชาร์ตอันดับ 1 ป็อปอัลบั้มส์ชาร์ตนาน 20 สัปดาห์ ถือเป็นอัลบั้มที่มียอดขายมากที่สุดของเขา และได้รับการยืนยันจาก RIAA ในระดับแผ่นเสียงทองคำขาว 3 แผ่น
วีทาลี อบาลาคอฟ

วีทาลี มีไฮโลวิช อบาลาคอฟ (13 มกราคม (ปฏิทินเก่า: 31 ธันวาคม) ค.ศ. 1906 ในเยนีเซยสก์ — 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 ในมอสโก) เป็นนักปีนเขาและนักประดิษฐ์ชาวโซเวียต/รัสเซีย
เขาเป็นพี่ชายของเยฟเกนี อบาลาคอฟ ผู้เป็นนักปีนเขาที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่ง เขาสามารถนำการปีนเลนินพีคของโซเวียตได้สำเร็จเป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1934 และได้ปีนภูเขาลูกนี้อีกสองครั้ง ในปี ค.ศ. 1936 เขายังได้ปีนข่านเทนกรี
ในปี ค.ศ. 1938 เขาและทีมงานของเขาคนอื่น ๆ ถูกจับกุมโดย NKVD และถูกควบคุมตัวเพื่อสืบสวนจนถึง ค.ศ. 1940 เขาถูกกล่าวหาว่า "โฆษณาชวนเชื่อต่อสาธารณชน" เกี่ยวกับเทคนิคการปีนเขาแบบตะวันตก และ "ลิดรอน" ความก้าวหน้าของนักปีนเขาภายในประเทศ และ "สายลับเยอรมัน" นักปีนเขาหลายคนที่ถูกจับกุมพร้อมกับวีทาลีถูกประหารชีวิต
ถือได้ว่าอบาลาคอฟได้ประดิษฐ์อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น camming devices ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 และ Abalakov thread และนวัตกรรมอุปกรณ์ปีนเขาอีกมากมาย
เขาได้รับเหรียญตรา Order of Lenin (1957) Order of the Badge of Honor (1972) และได้รับแต่งตั้งให้เป็น Honoured Master of Sports of the USSR (1943) และ Honoured Trainer of the USSR (1961)
ลาแมร์ (เดอบูว์ซี)

La mer, trois esquisses symphoniques pour orchestre - L 109  หรือเรียกสั้นๆ ว่า ลาแมร์  เป็นงานประพันธ์ดนตรีสำหรับบรรเลงด้วยวงออร์เคสตรา ผลงานของโกลด เดอบูว์ซี เริ่มแต่งในปี ค.ศ. 1903 ขณะเดอบูว์ซีอยู่ในฝรั่งเศส ใช้เวลาแต่งสองปี แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1905 ที่เมืองอีสต์บอร์น ทางใต้ของเกาะอังกฤษแถบชายฝั่งช่องแคบอังกฤษ
การแสดงรอบปฐมทัศน์ของผลงานชิ้นนี้ บรรเลงโดยวง Orchestre Lamoureux ที่กรุงปารีสเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1905 การแสดงรอบแรกได้รับการตอบรับจากผู้ชมไม่ดีนัก เนื่องจากนักดนตรีซักซ้อมการเล่นไม่เพียงพอ ประกอบกับชาวปารีสบางส่วนพากันต่อต้านพฤติกรรมส่วนตัวของเดอบูว์ซี ที่เพิ่งแยกทางจากเอ็มมา บาร์แดค นักร้องและภรรยาคนแรก ในเวลาต่อมา ผลงานชิ้นนี้กลับได้รับความชื่นชอบ และเป็นผลงานสำหรับออร์เคสตราของเดอบูว์ซี ที่ได้รับความนิยมมากที่สุด ได้รับการยกย่องว่าเป็นผลงานชิ้นเอกของเขา
เดอบูว์ซีประพันธ์งานชิ้นนี้จากความประทับใจในทัศนียภาพชายทะเล และยังได้รับอิทธิพลจากศิลปะและดนตรีตะวันออกของญี่ปุ่น ที่ได้ชมจากการแสดงนิทรรศการนานาชาติ Exposition Universelle 1900 ที่ปารีส เขาตั้งใจเรียกชื่อผลงานนี้ว่าเป็น "งานร่างดนตรีซิมโฟนิกสามชิ้น"  แทนที่จะระบุว่าเป็น "ซิมโฟนี" หรือ "ซิมโฟนิกโพเอ็ม" 
ผลงานชิ้นนี้ แบ่งออกเป็น 3 มูฟเมนต์ ความยาวทั้งสิ้นประมาณ 24 นาที
กลุ่มอาการเดอ เกอแวง

กลุ่มอาการเดอ เกอแวง  หรือโรคปลอกเอ็นกล้ามเนื้อเรเดียล สไตลอยด์อักเสบ  เป็นการอักเสบของปลอกเอ็นกล้ามเนื้อของเอ็นกล้ามเนื้อสองชิ้นที่ควบคุมการเคลื่อนไหวของนิ้วหัวแม่มือ
ตำบลร้องกวาง

ตำบลร้องกวาง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ เป็นที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ และสถานที่ราชการต่างๆ ของอำเภอร้องกวาง
ที่ตั้ง.
ทิศเหนือติดต่อตำบลแม่ทราย อำเภอร้องกวาง ทิศตะวันออกติดต่อตำบลไผ่โทน อำเภอร้องกวาง ทิศใต้ติดต่อตำบลทุ่งศรี อำเภอร้องกวาง ทิศตะวันตกติดต่อตำบลแม่ยางฮ่อ อำเภอร้องกวาง
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลร้องกวางแบ่งออกเป็น 13 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
แบ่งการปกครองเป็น 1 เทศบาลตำบล และ 1 องค์การบริหารส่วนตำบล คือ
ตำบลกลางเวียง

กลางเวียง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่บริเวณกึ่งกลางของพื้นที่อำเภอ เป็นศูนย์กลางความเจริญและที่ตั้งของสถานที่ราชการต่าง ๆ ของอำเภอเวียงสา
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
แบ่งการปกครองเป็น 2 เทศบาลตำบล ได้แก่
ตำบลขึ่ง

ขึ่ง เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของตัวอำเภอบนฝั่งซ้ายแม่น้ำน่าน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
เทศบาลตำบลขึ่งมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลขึ่งทั้งหมด
วอลซ์

วอลซ์  เป็นการเต้นรำแบบพื้นเมืองในจังหวะ กำเนิดขึ้นในออสเตรียและเยอรมนี โดยพัฒนามาจากการเต้นลีลาศหมุนตัว เป็นการเต้นรำแบบคู่ชายหญิง คู่เต้นจะต้องเกาะแขนกันและสืบเท้าไปด้านข้างพร้อมกับหมุนตัวอย่างรวดเร็ว การที่คู่เต้นเกาะแขนกันนี้ก็เพื่อช่วยในการทรงตัว ทำให้นักเต้นไม่จำเป็นต้องกระโดดสูงเพื่อหมุนตัว เหมือนการเต้นหมุนตัวในสมัยก่อนหน้านั้น ถือกำเนิดขึ้นแถบแคว้นบาวาเรีย ราวทศวรรษ 1750 เรียกว่าการเต้น วอลต์เซอร์ (Waltzer) 
การเต้นรำแบบวอลซ์นี้แตกต่างการเต้นแบบมินูเอตที่นิยมอยู่ก่อน ซึ่งคู่เต้นรำเพียงแค่แตะปลายนิ้วกันเท่านั้น การที่ชายหญิงต้องสัมผัสร่างกายอย่างใกล้ชิด โดยฝ่ายชายต้องโอบแขนไปรอบเอวของฝ่ายหญิง ทำให้เกิดคำวิพากษ์วิจารณ์ในช่วงแรก แต่ต่อมาการเต้นแบบนี้ก็ได้รับความนิยมไปทั่วทั้งกรุงเวียนนา เมื่อราวทศวรรษ 1770
ในศตวรรษที่ 19 ได้มีผู้เรียกจังหวะดนตรีที่ใช้ในการเต้นวอลซ์ ว่า ดนตรีวอลซ์
ฟรันซิสโก บาราโย

ฟรันซิสโก อันโตเนียว "ปันโช" บาราโย (5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1910 - 30 สิงหาคม ค.ศ. 2010) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาตำแหน่งกองหน้า เขาร่วมเล่นกับฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ถึง 1937 เขาเป็นผู้ร่วมเข้าแข่งขันกับทีมอาร์เจนตินาในฟุตบอลโลก 1930 เมื่ออายุได้ 20 ปีในขณะนั้น ถือเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดในการแข่งขันครั้งนั้น ในอาชีพของเขาชนะ 3 การแข่งขันกับสโมสรโบกาจูเนียส์ ทำประตูได้ 194 ประตู ถือเป็นผู้ทำประตูได้สูงสุดของสโมสรเป็นอันดับที่ 2
บาราโยเสยชีวิตในบ้านเกิดที่ลาปลาตา เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2010 มีอายุ 100 ปี ถือเป็นผู้ร่วมเข้าแข่งขันฟุตบอลโลก 1930 คนสุดท้ายที่เสียชีวิต
ซิมโฟนีหมายเลข 8 (ชูเบิร์ท)

ซิมโฟนีหมายเลข 8 ในบันไดเสียง บี ไมเนอร์  เป็นผลงานประพันธ์ของฟรันทซ์ ชูเบิร์ท เริ่มแต่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1822 แต่แล้วเสร็จเพียงสองมูฟเมนต์ จากทั้งหมดสี่มูฟเมนต์ ส่วนสองมูฟเมนต์ที่เหลือชูเบิร์ทเพียงเขียนร่างไว้ แต่ไม่ได้แต่งต่อจนเสร็จ ทั้งที่เขายังมีชีวิตอยู่ และยังประพันธ์ผลงานชิ้นอื่นๆ ต่อมาอีก 6 ปี ทำให้ซิมโฟนีชิ้นนี้ถูกเรียกว่าเป็น "ซิมโฟนีที่ยังแต่งไม่เสร็จ" 
ชูเบิร์ทแต่งซิมโฟนีบทนี้เพื่ออุทิศให้กับชุมชนดนตรีแห่งเมืองกราซ (Graz Music Society) ที่มอบประกาศนียบัตรเพื่อเป็นเกียรติให้กับเขาในปี ค.ศ. 1823 โดยให้มูฟเมนต์แรกอยู่ในจังหวะ 3/4 มูฟเมนต์ที่สองอยู่ในจังหวะ 3/8 ส่วนมูฟเมนต์ที่สาม เขาร่างสกอร์สำหรับเปียโนแล้วเสร็จในจังหวะ 3/4 และร่างสกอร์ฉบับสมบูรณ์สำหรับวงออร์เคสตราค้างไว้เพียง 2 หน้า ปัจจุบันยังไม่พบหลักฐานว่าชูเบิร์ทได้ร่างมูฟเมนต์ที่สี่ไว้หรือไม่ 
สองมูฟเมนต์ที่ชูเบิร์ทแต่งเสร็จสมบูรณ์ ประกอบด้วย
บางครั้ง อาจเรียกซิมโฟนีฉบับนี้ว่า "ซิมโฟนีหมายเลข 7" เนื่องจากซิมโฟนีหมายเลข 7 ในบันไดเสียง อี เมเจอร์ ที่เขาแต่งค้างไว้ก่อนหน้าตั้งแต่ปี ค.ศ. 1821 ก็ยังไม่เสร็จเช่นกัน ผลงานชิ้นสมบูรณ์ชิ้นสุดท้ายของชูเบิร์ท คือ ซิมโฟนีหมายเลข 6 (ในบันไดเสียง ซี เมเจอร์)
เหมา มาลินี

เหมา มาลินี ("เห-มา";) เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2491 เป็นนักแสดงบอลลีวูดเชื้อสายทมิฬ สามีของเธอ คือ ธรรมเมนทร ตัวเธอมีบุตร 3 คน เป็น ชาย 2 หญิง 1 คือ ซันนี่ เทโอล บ๊อบบี้ เทโอล และ อีศา เทโอล มีผลงานภาพยนตร์ที่สำคัญของเหมา คือ โชเล่ย์ และ baabul
คาบสมุทรโบโซ

คาบสมุทรโบโซ (; โรมาจิ: "Bōsō-hantō") เป็นคาบสมุทรในจังหวัดชิบะ บนเกาะฮนชู ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอ่าวโตเกียว แบ่งอ่าวโตเกียวออกจากมหาสมุทรแปซิฟิก
พื้นที่ส่วนมากของคาบสมุทรเป็นเนินสูง บางพื้นที่มีความสูงกว่า 400 เมตร จากระดับน้ำทะเล ทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรเป็นเขตที่อยู่อาศัย มีเมืองสำคัญคือ เมืองคิซาราซุ มีอะควาไลน์อ่าวโตเกียว (Tokyo Bay Aqua-Line) เชื่อมต่อระหว่างเมืองคาวาซากิ จังหวัดคานางาวะ กับเมืองคิซาราซุ จังหวัดชิบะ ทางตะวันออกของคาบสมุทรเป็นพื้นที่ราบชายฝั่งทะเล มีแม่น้ำสายสั้น ๆ เหมาะสำหรับการปลูกข้าว
เศรษฐีไซ่ง่อน

เศรษฐีไซ่ง่อน (ชื่อวิทยาศาสตร์: Ophiopogon jaburan Lodd) เป็นพืช ปลูกเป็นไม้ประดับกลุ่มว่านเศรษฐี มักตั้งโชว์ในห้องรับแขกเป็นเกียรติแก่เจ้าของบ้าน จัดเป็นประเภทไม้ล้มลุก แตกกอ ความสูง 0.35 เมตร ขนาดทรงพุ่ม 0.3 เมตร ลำต้นเป็นเหง้าอยู่ใต้ดิน รากเหมือนแฝกหอม 
ใบสีเขียวและขาว ใบมีรูปแคบยาว เหมือนว่านเศรษฐีขอดทรัพย์ แต่ปลายใบไม่ขอด ขนาดกว้าง 1-2 เซนติเมตร ยาว40-50 เซนติเมตรปลายใบแหลม โคนใบแคบ ขอบใบเรียบเป็นเส้นขาว ด้านบนเส้นกลางใบ และเส้นใบเป็นร่องเล็กน้อย สีขาวหม่น แผ่นใบสีเขียว ดอกออกสีขาวชูก้านขึ้นสูง
ชอบแสงปานกลางถึงแสงแดดจัด ขยายพันธุ์โดยการแยกหน่อ หรือใช้ต้นอ่อนที่เกิดจากไหลไปปลูกใหม่
พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลีย

พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลีย (หรือย่อว่า LIB) เป็นพรรคการเมืองในประเทศออสเตรเลีย ฝ่ายขวากลาง ซึ่งเป็นหนึ่งในสองพรรคใหญ่ในการเมืองออสเตรเลีย. 
พรรคเสรีนิยมแห่งออสเตรเลียก่อตั้งในปี พ.ศ. 2487 เพื่อมาแทนพรรครวมใจออสเตรเลีย มีนายปีเตอร์ ดัตตัน เป็นหัวหน้าพรรค ส่วนใหญ่พรรคเสรีนิยมจะทำงานร่วมกับพรรคชาติออสเตรเลีย.
ภาษีคาร์บอน

ภาษีคาร์บอน  เป็นภาษีสิ่งแวดล้อมที่จัดเก็บเนื่องจากคาร์บอนที่เป็นส่วนประกอบของเชื้อเพลิง อะตอมของคาร์บอนจะประกอบอยู่ในเชื้อเพลิงฟอสซิล (ถ่านหิน ปิโตรเลียม และก๊าซธรรมชาติ) และเมื่อถูกเผาไหม้จะปล่อยออกมาในรูปแบบของคาร์บอนไดออกไซด์ (CO) เปรียบต่างกับพลังงานในรูปแบบอื่นเช่น พลังงานลม พลังงานแสงอาทิตย์ พลังงานน้ำ และ พลังงานนิวเคลียร์ ที่ไม่ได้เปลี่ยนไฮโดรคาร์บอนกลายมาเป็นคาร์บอนไดออกไซด์
ในทางเศรษฐกิจและนโยบาย ภาษีคาร์บอนได้เพิ่มการแข่งขันเพื่อช่วยพลังงานทางเลือกประเภทอื่น
ลุยส์ บาร์รากัน

ลุยส์ บาร์รากัน มอร์ฟิน  (9 มีนาคม ค.ศ. 1902 - 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988) เขาเกิดที่เมืองกวาดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก ถือเป็นสถาปนิกคนสำคัญของเม็กซิโกในศตวรรษที่ 20
เขาศึกษาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์ จบการศึกษาที่ Escuela Libre de Ingenieros ในกวาดาลาฮารา ในปี ค.ศ. 1923 และฝึกหัดด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ด้วยตัวเอง หลังจากศึกษาจบ เขาเดินทางไปหลายที่ ทั้งในสเปน ฝรั่งเศส (ที่นี่เขาเข้าฟังคำบรรยายของเลอกอร์บูซีเย) และโมร็อกโก ขณะที่อยู่ในฝรั่งเศสเขาได้รู้จักงานเขียนของแฟร์ดินองด์ บัค นักเขียนชาวเยอรมัน-ฝรั่งเศส ทั้งยังเป็นดีไซเนอร์ละศิลปิน ที่จะมีอิทธิพลต่อบาร์รากันในอนาคต เขาออกแบบด้านสถาปัตยกรรมที่เมืองกวาดาลาฮารา ตั้งแต่ปี 1927-1936 และเม็กซิโกซิตีหลังจากนั้น ผลงานที่กวาดาลาฮารา เขาได้ทำงานออกแบบบ้านหลายหลัง ในเขตโกโลเนียอาเมริกา (Colonia America) ที่ปัจจุบันคือดาวน์ทาวน์ในกวาดาลาฮารา 
ผลงานการออกแบบที่โดดเด่นของเขา สามารถพบได้ในงานออกแบบภายในที่พักอาศัยและการออกแบบน้ำพุ ที่มีรูปแบบเป็นกำแพงสีสัน ที่เขาใช้องค์ประกอบและดัดแปลงมาจากอาคารแบบเม็กซิโก 
เขาทำงานอยู่หลายปี จนในปี ค.ศ. 1975 เขาได้เกียรติให้แสดงผลงานในพิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่ ที่นิวยอร์ก และในปี 1980 เขาได้รับรางวัลพริตซ์เกอร์ ถือเป็นคนที่ 2 ที่ได้รับรางวัลนี้ บ้านและสตูดิโอของเขา ที่สร้างในปี ค.ศ. 1948 ในเม็กซิโกซิตี อยู่ในพื้นที่มรดกโลกของยูเนสโกในปี 2004
ความรำคาญ

ความรำคาญ เป็นอาการด้านจิตใจที่ไม่รู้สึกพอใจในลักษณะที่รู้สึกมีผลทำให้เกิดความหงุดหงิด โมโห และกวนใจ ทำให้เกิดอารมณ์ต่าง ๆ เช่น ไม่พอใจและโกรธ
มีหลายสาเหตุที่กระตุ้นให้เกิดความน่ารำคาญ แต่ละคนมีเกิดภาวะรำคาญแตกต่างกัน มีความพยายามที่จะวัด ศึกษาด้านจิตวิทยาเกี่ยวกับความรำคาญ มักขึ้นอยู่กับประเด็นของการประเมินของแต่ละคน สิ่งกระตุ้นทำให้จากอารมณ์เป็นกลางในช่วงแรก หรือแม้ก็ทั่งพึงพอใจ สามารถทำให้เกิดความน่ารำคาญจะการกระทำซ้ำต่อเนื่อง อย่าง บางคนอาจจะเผชิญกับปรากฏการณ์ในสื่ออย่างเช่นดนตรีป็อป โฆษณา และจิงเกิลโฆษณา ที่เมื่อเปิดถี่อย่างต่อเนื่องหลาย ๆ ครั้ง ในช่วงเวลาตั้งแต่หลายสัปดาห์หรือหลายเดือน
ในการศึกษาใน "International Journal of Conflict Management" พบว่ามีบางคนตอบโต้ในความรำคาญ โดยทำให้ผู้อื่นรับรู้ และจะเพิ่มระดับมากขึ้นเมื่อพวกเขาพบว่าปัญหายังไม่ได้แก้ไข และคนเหล่านั้นมีโอกาสมากที่จะโทษในสิ่งที่ก่อให้เกิดความรำคาญกับพวกเขา
ทะเลสาบหนองหาน

ทะเลสาบหนองหาน หรือ หนองหานหลวง เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ที่สุดของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ เป็นรองจากบึงบอระเพ็ด ครอบคลุมพื้นที่ถึง 12 ตำบล ได้แก่ ตำบลธาตุเชิงชุม ตำบลท่าแร่ ตำบลเชียงเครือ ตำบลโคกก่อง ตำบลม่วงลาย ตำบลงิ้วด่อน ตำบลดงชน ตำบลธาตุนาเวง ตำบลฮางโฮง ตำบลเหล่าปอแดง ในอำเภอเมืองสกลนคร และตำบลบ้านแป้น ตำบลนาแก้ว ในอำเภอโพนนาแก้ว จังหวัดสกลนคร มีเนื้อที่กว่า 77,016 ไร่ หรือ (123.2 ตารางกิโลเมตร) ความลึกเฉลี่ยประมาณ 2.0 - 10.0 เมตร เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ปลาน้ำจืด นกน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำที่สำคัญของประเทศไทย สันนิษฐานว่าหนองหานเกิดจากการยุบตัวของแผ่นเปลือกโลกอันเนื่องมาจากการถูกชะล้างของชั้นหินเกลือใต้ดินจนเกิดโพรงขนาดใหญ่ และเกิดการพังทลายยุบตัวลงเป็นหนองน้ำในเวลาต่อมา 
หนองหารในอดีตเคยเป็นที่สร้างบ้านแปงเมือง ดังปรากฎหลักฐานทางด้านโบราณคดีและบันทึกทางประวัติศาสตร์หรือนิทานพื้นบ้านตำนาน "พญาพังคี" โดยแต่เดิมมีชื่อว่า “เมืองหนองหานหลวง” ทะเลสาบหนองหานประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่มากกว่า 30 เกาะ เกาะที่ขนาดใหญ่ที่สุดคือ เกาะดอนสวรรค์ โดยมีพุทธสถานโบราณภายในเกาะ
ชาวบ้านที่มีพื้นที่โดยรอบหนองหารจะประกอบอาชีพทางการเกษตรเป็นส่วนใหญ่ และมีชุมชนเมืองติดกับหนองหาร อิทธิพลของหนองหารส่งผลต่อการดำรงชีวิตของประชาชนในพื้นที่ถึง 32 ตำบล อยู่ในเขตจังหวัดสกลนคร 12 ตำบล และจังหวัดนครพนม 20 ตำบล เป็นพื้นที่ทั้งสิ้นรวม 1,671 ตร.กม. หรือ 1,044,375ไร่ ประชากรที่ใช้ประโยชน์จากหนองหาร มีทั้งสิ้น 240,327 คน จาก 80,750 ครัวเรือน
คอปเปเลีย

คอปเปเลีย  เป็นบัลเลต์ชวนหัวความยาว 3 องก์ ออกแบบท่าเต้นโดยอาร์เทอร์ แซงต์-ลีออง (Arthur Saint-Léon, 1821-1870) ประกอบดนตรีที่แต่งโดยลีโอ ดีลิบีส ประพันธ์คำร้องโดยแซงต์-ลีออง กับชาลส์ นุตตีเยร์ (Charles-Louis-Étienne Nuitter, 1828-1899) ดัดแปลงจากเรื่องสั้นภาษาเยอรมันสองเรื่องของอี. ที. เอ. ฮอฟมานน์ คือเรื่อง "Der Sandmann" (The Sandman) และ "Die Puppe" (The Doll)
บัลลเต์เรื่องนี้ออกแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1870 ที่โรงอุปรากร Théâtre Impérial de l´Opéra กรุงปารีส และได้แสดงอยู่ระยะหนึ่งก่อนจะหยุดไป เพราะปารีสถูกรุกรานเนื่องจากสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย ภายหลังสงครามบัลเลต์กลับมาแสดงและได้รับความนิยมมาจนถึงปัจจุบัน เป็นบัลเลต์เรื่องที่ถูกแสดงบ่อยครั้งที่สุด ที่โรงอุปรากรพาเลส์การ์นิเยร์
เนื้อเรื่องกล่าวถึงตุ๊กตาเต้นระบำขนาดเท่าคนจริงชื่อ คอปเปเลีย สิ่งประดิษฐ์ของด็อกเตอร์ คอปเปลิอุส เป็นที่หลงใหลของฟรานซ์ เด็กหนุ่มในหมู่บ้าน จนทำให้ สวอนฮิลด์ (Swanhild, Swanhilda) คู่หมั้นของฟรานซ์อิจฉา แต่งตัวเลียนแบบตุ๊กตาและแสร้งทำเป็นว่าคอปเปเลียมีชีวิตจิตใจขึ้นมาจริงๆ เนื้อเรื่องมีความใกล้เคียงกับบัลเลต์เรื่อง "จิเซลล์" (Giselle) ดัดแปลงจากบทกวีของไฮน์ริก ไฮน์ (1797-1865) ที่ออกแสดงครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1841
เรื่องราวของคอปเปเลีย จากเรื่องสั้นของฮอฟมานน์ ต่อมาได้ถูกดัดแปลงเป็นอุปรากรเรื่อง "Les contes d'Hoffmann" โดยชาก ออฟเฟนบาค ในปี ค.ศ. 1879
วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส เป็นวิทยาลัยในกลุ่มมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ ซึ่งเป็นสถาบันสมทบจัดการเรียนการสอนในชั้น เตรียมปริญญา หรือ ชั้น ปวช และ ปวส เน้นการจัดการศึกษาเพื่อเตรียมให้บัณฑิต มีคุณลักษณะที่มีทักษะด้านช่างอุตสาหกรรม เทคโนโลยีสารสนเทศ วิศวกรรมศาสตร์ สถาปัตยกรรม การท่องเที่ยว โรงแรม ภาษา คหกรรม เสื้อผ้าและเครื่องแต่งกาย บริหารธุรกิจและทักษะด้านธุรกิจ ให้นักศึกษาสามารถปฏิบัติงานอย่างมีประสิทธิภาพ และเกิดทักษะ ที่ทำให้สามารถประกอบอาชีพได้หลายอาชีพ ศูนย์เทคนิคนราธิวาส เป็นที่ตั้งของหน่วยงานดังนี้ สำนักงานอธิการบดี คณะพณิชยศาสตร์และสารสนเทศคณะวิศวกรรมศาสตร์ และวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส ซึ่งเดิมเป็นสถานศึกษาที่สังกัด สำนักงานคณะกรรมการอาชีวศึกษา หรือ กรมอาชีวศึกษาเดิมก่อนที่จะ โอนบรรดากิจการ ทรัพย์สิน งบประมาณ รายได้ หนี้ สิทธิ ภาระผูกพัน ข้าราชการ ลูกจ้าง และอัตรากำลังของวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส ซึ่งอดีต ในการจัดการศึกษาด้านช่างอุตสาหกรรม ด้านพณิชยกรรมมาเป็นเวลานาน
ประวัติ.
วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส เดิมคือ “โรงเรียนช่างไม้นราธิวาส” ตั้งอยู่เลขที 49 ถนนระแงะมรรคา ตำบลบางนาค อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2481 ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ไม่มีนักเรียนมาเรียนโรงเรียนช่างไม้นราธิวาส จึงต้องหยุดการเรียนการสอน ในปี พ.ศ. 2507 ได้ย้ายโรงเรียนช่างไม้ตากใบมาอยู่ในตัวจังหวัดนราธิวาสและตั้งชื่อ ว่า “โรงเรียนการช่างนราธิวาส” ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2519 กรมอาชีวศึกษาได้สั่งให้โรงเรียนการช่างนราธิวาสกับโรงเรียนอาชีวศึกษานราธิวาส รวมกันเป็นโรงเรียนเดียวกัน ตั้งชื่อใหม่ว่า “โรงเรียนเทคนิคนราธิวาส” และวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 “วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส” ได้เป็นสถาบันสมทบใน มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2548 ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ โดยหลอมรวมวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส วิทยาลัยเกษตรและ เทคโนโลยีนราธิวาส วิทยาลัยการอาชีพตากใบ และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี เป็นสถาบันสมทบ และคณะตามลำดับ โดยได้มีกฎกระทรวงจัดตั้งให้วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาสเป็นหน่วยงานในสังกัดตั้งแต่วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา
สีประจำมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ คือ สีฟ้าสีทอง ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัย คือดอกพิกุล
ทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออก

ทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออก หรือ ทางรถไฟสายฉะเชิงเทรา–สัตหีบ เป็นเส้นทางเดินรถไฟทางไกลระหว่างจังหวัดของการรถไฟแห่งประเทศไทย ประกอบด้วยสองช่วงหลักคือ - และ ชุมทางฉะเชิงเทรา-ท่าเรือแหลมฉบัง-- โดยมีช่วงชุมทางฉะเชิงเทรา- ซ้อนทับกับทางรถไฟสายตะวันออก
ประวัติ.
เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2512 รัฐบาลได้ออกพระราชกฤษฎีกาเวนคืนที่ดินในจังหวัดฉะเชิงเทรา และจังหวัดชลบุรี เพื่อก่อสร้างทางรถไฟระหว่างสถานีฉะเชิงเทรา - สัตหีบ ในปีพ.ศ. 2514 - พ.ศ. 2520 การรถไฟแห่งประเทศไทยได้ทำการสำรวจ วางแนวเขต และเวนคืนที่ดินในบริเวณแนวที่จะก่อสร้าง และได้เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2524 จนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2528 ต่อมา วันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ได้มีพิธีเปิดทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออกอย่างเป็นทางการ หลังทางรถไฟช่วงชุมทางคลองสิบเก้า-ชุมทางแก่งคอย สร้างแล้วเสร็จ โดยมีสมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ทรงเป็นประธานในพิธีเปิด ที่สถานีรถไฟญาณสังวราราม
สะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง.
สะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง หรือที่เรียกว่า สะพานยกระดับบางปะกง อยู่บริเวณกิโลเมตรที่ 64+094.653 ถึง กิโลเมตรที่ 64+958.245 ตั้งอยู่ระหว่างที่หยุดรถแปดริ้ว และสถานีดอนสีนนท์ สะพานมีความยาวประมาณ 1743.20 เมตร ประกอบด้วยสะพานเดิม และสะพานใหม่สร้างคู่ขนานกันไปสำหรับเดินรถข้ามแม่น้ำบางปะกง ซึ่งเป็นบริเวณที่มีวิวทิวทัศน์ที่สวยงามจุดหนึ่งบนเส้นทาง สามารถมองเห็นภาพมุมกว้างของตัวเมืองฉะเชิงเทราริมฝั่งแม่น้ำบางปะกงได้รอบทิศทาง โดยสามารถนั่งรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออก และรถไฟนำเที่ยวขบวนพิเศษเพื่อข้ามสะพานและชมวิวทิวทัศน์
สะพานข้ามแม่น้ำบางปะกงทางรถไฟสายชายฝั่งทะเลตะวันออกนั้นถือเป็นสะพานยกระดับผ่านช่วงเมืองแห่งแรก ๆ ของประเทศไทยที่มีการก่อสร้างขึ้น ซึ่งช่วงหนึ่งของสะพานก่อสร้างเป็นทางโค้งที่มีลักษณะที่สวยงามซึ่งถือเป็นจุดชมวิวสำคัญอีกแห่งสำหรับผู้ที่ชื่นชอบการนั่งรถไฟ และนับเป็นสะพานยกระดับที่ยาวที่สุดในภาคตะวันออกของประเทศไทย
ลักษณะของสะพาน ใช้ตอม่อแบบเสากลมคู่ขนาน มีตอม่อทั้งสิ้นจำนวน 105 ช่วง อยู่ในแม่น้ำบางปะกงทั้งหมด 5 ช่วง ซึ่งช่วงในแม่น้ำบางปะกงระยะห่างแต่ละช่วงประมาณ 30 เมตร
คาร์บอนเครดิต

คาร์บอนเครดิต คือ ปริมาณแก๊สเรือนกระจกที่สามารถลดได้จากการดำเนินโครงการกลไกการพัฒนาที่สะอาด หรือ CDM (Clean Development Mechanism) ได้รับการนำมาใช้เพื่อเป็นกลไกเพื่อประเทศที่พัฒนาแล้วจะประสบปัญหาในการลดปริมาณก๊าซ สามารถซื้อโควตาคาร์บอนจากผู้ประกอบการในประเทศกำลังพัฒนาที่มีโครงการพัฒนาที่สะอาดที่เรียกว่า การค้าขายแลกเปลี่ยนแก๊สเรือนกระจก
โครงการพัฒนาที่สะอาดตามพิธีสารเกียวโต ซึ่งมีสิทธิขายคาร์บอนเครดิต ได้แก่ โครงการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิตพลังงาน การผลิตพลังงานหมุนเวียน การเปลี่ยนเชื้อเพลิง การกักเก็บและการเผาทำลายแก๊สมีเทน การปรับเปลี่ยนวิธีการทำเกษตรกรรมและปศุสัตว์ การจัดการน้ำเสียและขยะ และการปรับเปลี่ยนกระบวนการผลิตทางอุตสาหกรรม เป็นต้น
ในปีพ.ศ. 2550 ได้มีการประกาศพระราชกฤษฎีกาให้จัดตั้ง“องค์การบริหารจัดการแก๊สเรือนกระจก (องค์การมหาชน) หรือ อบก. มีชื่อภาษาอังกฤษว่า “Thailand Greenhouse Gas Management Organization (Public Organization :TGO)” เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ภายใต้กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม มีวัตถุประสงค์หลักในการวิเคราะห์ กลั่นกรองและทำความเห็นเกี่ยวกับการให้คำรับรองโครงการที่ลดการปลดปล่อยแก๊สเรือนกระจกตามกลไกการพัฒนาที่สะอาด รวมทั้งติดตามประเมินผลโครงการที่ได้รับคำรับรอง ส่งเสริมการพัฒนาโครงการและการตลาดซื้อขายปริมาณแก๊สเรือนกระจก (คาร์บอนเครดิต) ที่ได้รับการรับรอง เป็นศูนย์กลางข้อมูลที่เกี่ยวกับสถานการณ์ดำเนินงานด้านแก๊สเรือนกระจกจัดทำฐานข้อมูลเกี่ยวกับโครงการที่ได้รับคำรับรองและการขายปริมาณแก๊สเรือนกระจกที่ได้รับการรับรอง ส่งเสริมและพัฒนาศักยภาพตลอดจนให้คำแนะนำแก่หน่วยงานภาครัฐและภาคเอกชนเกี่ยวกับการบริหารจัดการแก๊สเรือนกระจก โดยจะเป็นศูนย์กลางในการประสานความร่วมมือระหว่างภาครัฐ ภาคเอกชน และองค์การระหว่างประเทศ
พนัส สิมะเสถียร

ศาสตราจารย์ พนัส สิมะเสถียร (เกิด 29 กันยายน พ.ศ. 2475) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลอานันท์ ปันยารชุน อดีตรักษาการอธิการบดีมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ประวัติ.
พนัส สิมะเสถียร เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2475 เป็นบุตรของนายเพ็ญ กับนางจำเนียร สิมะเสถียร เป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อดีตปลัดกระทรวงการคลัง อดีตรักษาการอธิการบดี และนายกสภามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เป็นอดีตอธิบดีกรมสรรพากรโดยเป็นคนแรกที่จบการศึกษาปริญญาเอกในขณะดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมสรรพากร
ปัจจุบันเป็นประธานกรรมการกฤษฎีกา (คณะที่ 12,กฎหมายการคลัง) และประธานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ โดยได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกา ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 ถึงปัจจุบัน
ศ.พนัส สิมะเสถียร หรือ ศ.ดร.พนัส สิมะเสถียร สมรสกับนางกัลยา สิมะเสถียร มีบุตร 3 คน คือ นายดนุชา สิมะเสถียร, นางณัฐญา นิยมานุสร (สิมะเสถียร) และ นายธีรสุต สิมะเสถียร
ศ.พนัส สิมะเสถียร เคยได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2516
พนัส สิมะเสถียร เคยเป็นประธานมูลนิธิหอชมเมืองกรุงเทพมหานคร
คาบสมุทรมิอูระ

คาบสมุทรมิอูระ  เป็นคาบสมุทรในจังหวัดคานางาวะ บนเกาะฮนชู บริเวณทางใต้ของเมืองโตเกียวและโยโกฮามะ แบ่งแยกอ่าวโตเกียวทางตะวันตกออกจากอ่าวซางามิ เมืองสำคัญที่ตั้งอยู่บริเวณนี้ ได้แก่ โยโกซูกะ ฮายามะ ซูชิ และคามากูระ
จรัญ มะลูลีม

ศาสตราจารย์ ดร.จรัญ มะลูลีม อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ นักวิชาการด้านตะวันออกกลางศึกษา อดีตที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร กรรมการในคณะกรรมมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาการลอบวางระเบิด และก่อความไม่สงบเรียบร้อยในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้
ประวัติ.
ดร.จรัญ มะลูลีม มีพื้นเพเดิมเป็นชาวจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จบการศึกษา B.A. Political Science, M.A. Political Science, M.Phil. West Asian Studies, Ph.D. West Asian Studies และ Diploma in Applied Art จาก Aligarh Muslim University ประเทศอินเดีย ปัจจุบันเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ สาขาการระหว่างประเทศ ตำแหน่งศาสตราจารย์
ดร.จรัญ เป็นนักวิชาการที่เชี่ยวชาญด้านตะวันออกกลางศึกษาและโลกมุสลิมคนสำคัญในประเทศไทย จึงมักได้รับเชิญเป็นอาจารย์พิเศษและวิทยากรพิเศษในมหาวิทยาลัยและองค์กรอื่นๆทั้งในและต่างประเทศ นอกจากนี้แล้วก็ยังเขียนบทความลงในวารสารที่เกี่ยวข้องกับโลกมุสลิมอย่างต่อเนื่อง
นอกจากนี้ยังมีผลงานทางวิชาการสคัญอีกมากมาย โดยในส่วนของงานแปลนั้นมีหลายผลงานด้วยกัน เช่น แปลหนังสือประวัติศาสตร์ชนชาติอาหรับจากงานเขียนของอัลเบิร์ต ฮูรานีและมาลิส รูทเวน แปลหนังสือศาสนากับโลกจากงานเขียนมุรตะฎอ มุเฏาะฮารี แปลหนังสือความสัมพันธ์ทางสังคมในอิสลามจากงานเขียนของซัยยิด มุฮัมหมัดและฮุเซน ตะบะตาบาอีย์ เป็นต้น ส่วนงานเขียนนั้นก็มีหลายผลงานด้วยกัน เช่น หนังสือภูมิภาคอ่าวเปอร์เซียหลังสงคราม หนังสือวิกฤต ฮินดู-มุสลิม : จากอโยธยาสู่บอมเบย์ = Hindu-Muslim conflict : Ayodhya to Bombay หนังสืออิรักหลังสงคราม เป็นต้น รวมถึงยังเป็นบรรณาธิการหนังสือที่สำคัญ เช่น หนังสือสัจธรรมแห่งฮัจญ์ หนังสือความเป็นจริงในตะวันออกกลาง(บรรณาธิการร่วมกับเสาวนีย์ จิตต์หมวด) และหนังสือปรัชญาอิสลาม(อิมรอน มะลูลีมและกิติมา อมรทัตค้นคว้าและเรียบเรียง) เป็นต้น
เมื่อพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตรเป็นนายกรัฐมนตรี ได้แต่งตั้ง ดร.จรัญเป็นที่ปรึกษานายกรัฐมนตรี โดยให้คำปรึกษาเกี่ยวกับความสัมพันธ์กับประเทศตะวันออกกลาง โลกมุสลิม และกิจการศาสนาอิสลามภายในประเทศ
ลา วอลลี

ลา วอลลี  เป็นอุปรากรภาษาอิตาลี ความยาว 4 องก์ แต่งโดยอัลเฟรโด คาตาลานี (1854 – 1893) คำร้องโดยลุยจิ อิลลิกา (1857 – 1919) ออกแสดงครั้งแรกที่โรงอุปรากรลา สกาลา มิลาน เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1892 ดัดแปลงจากเรื่อง "Die Geyer-Wally, Eine Geschichte aus den Tyroler Alpen" ของวิลเฮล์ไมน์ ฟอน ฮิลเลอร์น (1836-1916)
ลา วอลลีเป็นเรื่องโศกนาฏกรรมเกี่ยวกับความรักของวอลลี (ย่อมาจากชื่อ Wallburga) หญิงสาวจากหมู่บ้านออสเตรียแถบเทือกเขาแอลป์ ที่ตกหลุมรักกับชายหนุ่มชื่อ กัวเซ็ปเป ฮาเกนบาค ชาวอิตาลี ลูกชายของศัตรูของบิดาของเธอ เรื่องราวจบลงที่การเสียชีวิตของฮาเกนบาคเนื่องจากหิมะถล่มบนยอดเขา ส่วนวอลลีที่มองเห็นคนรักเสียชีวิตไปต่อหน้า จึงฆ่าตัวตายโดยกระโดดหน้าผาตามคนรักไป
อุปรากรเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ประสบความสำเร็จที่สุดของคาตาลานี แม้ว่าในเวลาต่อมาอุปรากรเรื่องนี้ไม่ค่อยได้ถูกนำมาเล่นซ้ำ เนื่องจากความยากลำบากในการสร้างฉากหิมะถล่ม แต่อาเรียจากองก์ที่หนึ่ง ตอนที่วอลลีตัดสินใจหนีออกจากบ้าน ชื่อว่า "Ebben? Ne andrò lontana" ซึ่งคาตาลานีแต่งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 สำหรับอุปรากรเรื่องก่อน กลับได้รับความนิยม ถูกนำมาขับร้องและจัดแสดงอยู่เสมอ ถูกนำมาใช้ประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น "ฟิลาเดลเฟีย" (1993) ของโจนาทาน เด็มม์ ภาพยนตร์อีโรติก "Delta of Venus" (1995) กำกับโดยแซลแมน คิง จากนวนิยายของอนาอิส นิน
ตำบลดู่ใต้

ดู่ใต้ เป็นตำบลหนึ่งที่ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน มีพื้นที่ 25 ตารางกิโลเมตร หรือ 15,625 ไร่ พื้นที่ทั้งหมดของตำบลดู่ใต้บริหารโดยเทศบาลตำบลดู่ใต้
ประวัติ.
ตำบลดู่ใต้กำเนิดมาจาก "บ้านดู่" อยู่ทางตอนใต้ของอำเภอเมืองน่าน เริ่มจัดตั้งเป็นตำบลครั้งแรกในปลายรัชกาลที่ 5 โดยมีกำนันคนแรก คือ นายแสนขันฤทธิ์ ดู่จันทร์ศักดิ์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2447 ได้เปลี่ยนชื่อบ้านดู่เป็น "บ้านดู่ใต้" และในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 ราวปี พ.ศ. 2486 ได้ถูกยุบเข้ากับตำบลกองควายเพื่อความสะดวกในการปกครอง ภายหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ยุติลง ตำบลดู่ใต้แยกออกจากตำบลกองควายอีกครั้ง
ต่อมาในปี พ.ศ. 2537 ได้จัดตั้งการปกครองตำบลเป็น "สภาตำบลดู่ใต้" และยกฐานะเป็น "องค์การบริหารส่วนตำบลดู่ใต้" เมื่อ พ.ศ. 2539 จนกระทั่งเมื่อวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ได้มีประกาศกระทรวงมหาดไทยให้ยกฐานะขึ้นเป็น "เทศบาลตำบลดู่ใต้" จนถึงปัจจุบัน
หมู่บ้าน.
ตำบลดู่ใต้แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ได้แก่
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ประชากร.
จำนวนประชาชนในเขตเทศบาลตำบลดู่ใต้ ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 มีจำนวน 8,456 คน แยกเป็นชาย 4,106 คน หญิง 4,350 คน ความหนาแน่นของประชากร 338 คนต่อตารางกิโลเมตร จำนวนบ้าน 3,356 หลังคาเรือน
การคมนาคม.
ทางหลวงแผ่นดินที่ผ่านตำบลดู่ใต้ ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 101, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1025
การศึกษา.
สถานศึกษาในเขตเทศบาลตำบลดู่ใต้ มีดังนี้
สาธารณสุข.
มีสถานีอนามัยจำนวน 2 แห่ง คือ สถานีอนามัยบ้านดู่ใต้ และสถานีอนามัยบ้านดอนมูล
สถานที่สำคัญ.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ตำบลบ่อ (อำเภอเมืองน่าน)

บ่อ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศเหนือสุดของตัวอำเภอ
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
แบ่งการปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
องค์การบริหารส่วนตำบลบ่อมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลบ่อทั้งหมด
ชัค นอร์ริส

คาร์ลอส เรย์ "ชัค" นอร์ริส  เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1940 เป็นนักแสดงและนักแสดงศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัว ชาวอเมริกัน หลังจากที่เขาเข้าเรียนในกองทัพอากาศอเมริกัน เขาก็เริ่มมีชื่อเสียงจากการเป็นศิลปินต่อสู้ป้องกันตัว เขาได้ก่อตั้งโรงเรียนของตัวเองที่ชื่อ Chun Kuk Do
นอร์ริส มีผลงานในภาพยนตร์แอ็กชันหลายเรื่อง อย่างเช่น "Way of the Dragon" ที่เขาแสดงร่วมกับบรูซ ลีและเป็นหนึ่งในดาราแถวหน้าของบริษัทแคนนอนกรุ๊ป ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ต่อมาเขาแสดงในซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "Walker, Texas Ranger" ตั้งแต่ปี 1993 ถึง 2001
นอร์ริสเป็นผู้ศรัทธาในคริสเตียนและมีมุมมองการเมืองแบบอนุรักษนิยม เขาเขียนหนังสือหลายเรื่องเกี่ยวกับศาสนาคริสต์
ตำบลผาสิงห์

ผาสิงห์ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของตัวอำเภอ
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
แบ่งการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
แบ่งการปกครองเป็น 1 เทศบาลเมือง และ 1 องค์การบริหารส่วนตำบล ได้แก่
ตำบลไชยสถาน (อำเภอเมืองน่าน)

ไชยสถาน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวอำเภอ
ประวัติ.
ตำบลไชยสถาน เป็นชุมชนดั้งเดิมที่อยู่คู่กับนครน่านมาอย่างยาวนาน จัดเป็นชุมชนที่อยู่นอกกำแพงเมืองน่านด้านทิศตะวันตก เป็นแหล่งเพาะปลูกข้าวที่สำคัญของจังหวัดน่าน เนื่องจากมีลำน้ำสมุนและลำเหมืองหลวง ลำเหมืองหลวงถือเป็นระบบชลประทานที่สำคัญต่อเมืองน่านในอดีต มีประวัติว่าสร้างตั้งแต่ปี ศักราช ๑๑๖๑ เดือน ๖ แรม ๒ ค่ำ ในรัชสมัย พระเจ้าสุมนเทวราช เจ้าผู้ครองนครน่าน ในขณะนั้น ซึ่งตรงกับรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้นำกำลังพล 5,397 คน ไปสร้างฝายสมุน โดยปากเหมืองกว้าง 24 วา 1 ศอก ใช้เวลาสร้าง 15 วัน จากนั้นก็มีการขุดนาใช้ในการเพาะปลูก ทำให้เกิดชุมชนต่างๆ ตามมา
ตำบลไชยสถาน ก่อตั้งมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2431 ตาคำบอกเล่าของผู้สูงอายุในตำบล ต่อมาประมาณปี พ.ศ. 2482 ได้ย้ายเข้าไปติดต่อเขตของตำบลเรือง จนถึงประมาณปี พ.ศ. 2485 จึงได้แยกมาตั้งเป็นตำบลไชยสถาน มีหมู่บ้านในความรับผิดชอบอยู่ 6 หมู่บ้าน ในระหว่างปี พ.ศ. 2525 - พ.ศ. 2536 ตำบลไชยสถาน ได้มีหมู่บ้านเพิ่มขึ้น รวมทั้งหมด 11 หมู่บ้าน ต่อมาได้ยกฐานะเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล เมื่อปี พ.ศ. 2539
"ตำบลไชยสถาน" ยกสถานะเป็น "เทศบาลเมืองไชยสถาน".
องค์การบริหารส่วนตำบลไชยสถาน อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ได้รับการยกฐานะจากสภาตำบลไชยสถาน ขึ้นเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลไขยสถาน เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2439 โดยมีหมู่บ้านในเขตการปกครอง 11 หมู่บ้าน และมีพื้นที่รับผิดชอบทั้งหมด 27.50 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 17,185.50 ไร่ มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 8,527 คน และมีครัวเรือนทั้งหมด 4,979 ครัวเรือน(ข้อมูลณวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2567) โดยในปัจจุบัน มีความเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคมเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งการเปลี่ยนแปลงนี้ส่งผลกระทบต่อการพัฒนาตำบลไชยสถาน ในทุกมิติ เนื่องจากปัญหาองค์การบริหารส่วนตำบลไชยสถาน มีพื้นที่เหลื่อมล้ำทับซ้อนกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่นที่อยู่ใกล้เคียง และการหลั่งไหลของความเจริญด้านที่อยู่อาศัย การประกอบการในเขตชุมชนเมืองน่าน และด้านอื่นๆ เข้ามาในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลไชยสถาน จึงทำให้เกิดปัญหาในการบริการสาธารณะแก่ประชาชนในพื้นที่ ด้วยข้อจำกัดของอำนาจหน้าที่และภารกิจของท้องถิ่นรูปแบบการบริหารราชการขององค์การบริหารส่วนตำบล จึงเห็นสมควรจัดตั้ง "องค์การบริหารส่วนตำบลไชยสถาน" ขึ้นเป็น "เทศบาลเมืองไชยสถาน" เป็นไปตามหนังสือกระทรวงมหาดไทย ที่ มห 0804.6/25916 ลงวันที่ 15 สิงหาคม 2565 เรื่อง ซักซ้อมแนวทางการจัดตั้งเปลี่ยนแปลงฐานะและเขตองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น และจะมีผลตั้งแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2568 เป็นต้นไป
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
แบ่งการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
องค์การบริหารส่วนตำบลไชยสถานมีพื้นที่ครอบคลุมตำบลไชยสถานทั้งตำบล โดยมีเอกชาติ อินทรพัฒน์ เป็นนายกองค์การบริหารส่วนตำบลไชยสถานคนปัจจุบัน
จิม มอร์ริสัน

เจมส์ ดักลาส "จิม" มอร์ริสัน  (8 ธันวาคม ค.ศ. 1943 - 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1971) เป็นนักร้อง นักแต่งเนื้อเพลง กวี และผู้สร้างหนังสมัครเล่น เขาเป็นที่รู้จักที่สุดในฐานะนักร้องนำและผู้แต่งเนื้อร้องให้กับวง เดอะดอร์ส และถือว่าเป็นหนึ่งในผู้นำวงที่มีเสน่ห์ดึงดูดที่สุดในประวัติศาสตร์เพลงร็อก
เขายังเป็นผู้ประพันธ์หนังสือเกี่ยวกับบทกวีอยู่หลายเล่ม และกำกับภาพยนตร์สารคดีและภาพยนตร์สั้น ถึงแม้ว่ามอร์ริสันจะเป็นนักร้องเสียงแบริโทน แต่แฟนเพลง นักวิชาการและนักข่าว ก็มักพูดถึงตัวเขาในเรื่องการแสดงบนเวที การทำร้ายและผลงานของเขาในฐานะกวี เขามีชื่อติดอยู่อันดับที่ 47 ของการจัดอันดับโดยนิตยสารโรลลิงสโตน ในหัวข้อ 100 นักร้องที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล
แคทลีน เทอร์เนอร์

แมรี แคทลีน เทอร์เนอร์  เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1954 เป็นนักแสดงชาวอเมริักัน เธอมีชื่อเสียงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 หลังจากแสดงภาพยนตร์ฮอลลีวูดอย่าง "Body Heat", "Peggy Sue Got Married", "Romancing the Stone", "The War of the Roses", "Who Framed Roger Rabbit?", และ "Prizzi's Honor" ในยุคหลังเธอเป็นนักแสดงรับเชิญในซีรีส์ "Californication"
ดอน จอห์นสัน

โดนัลด์ เวย์น "ดอน" จอห์นสัน  เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1949 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงทางโทรทัศน์และภาพยนตร์ เขารับบทซอนนี คร็อกเกตต์ ในซีรีส์เกี่ยวกับผู้รักษาสันติราษฎร์เรื่อง "Miami Vice" เขายังแสดงในซีรีส์เกี่ยวกับผู้รักษาสันติราษฎร์เรื่อง "Nash Bridges" ในคริสต์ทศวรรษ 1990 จอห์นสันได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากบทบาทในซีรีส์เรื่อง "Miami Vice" ยังได้รับรางวัล APBA Offshore World Cup และมีดวงดาวอยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม เขายังเป็นนักร้อง นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ และผู้กำกับ อีกด้วย
จีเซลล์

จีเซลล์  เป็นบัลเลต์ความยาว 2 องก์ ออกแบบท่าเต้นโดยฌอง คอราลลี (Jean Coralli, 1779-1854) และชูลส์ เพอโรต์ (Jules Perrot, 1810-1892) ประกอบดนตรีที่แต่งโดยอดอล์เฟ แอดัม (Adolphe Adam, 1803-1856) คำร้องโดยชูลส์-อองรี เวอร์นอย เดอ แซงต์-จอร์จส (Jules-Henri Vernoy de Saint-Georges, 1799-1875) ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจมาจากบทกวีของไฮน์ริช ไฮน์ กวีชาวเยอรมันคนสำคัญ และจากผลงานของวิกตอร์ อูโก กวีชาวฝรั่งเศส
บัลเลต์เรื่องนี้ออกแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1841 ที่ Ballet de l'Opéra National de Paris ปารีส บทจีเซลล์นำแสดงโดย Carlotta Grisi ต่อมาคณะอิมพีเรียลบัลเลต์ของรัสเซีย ได้นำกลับมาแสดงใหม่ในปี ค.ศ. 1884, 1899 และ 1903
เรื่องย่อ.
จีเซลล์เป็นเด็กสาวที่อาศัยอยู่กับแม่ในไร่องุ่นแถบแคว้นไรน์แลนด์ วันหนึ่งเธอได้พบกับดยุคอัลเบรชต์แห่งซิเลเซีย ที่กำลังจะแต่งงานกับเจ้าหญิงบาธิลด์ ธิดาของเจ้าชายแห่งฮุสตัน และได้ปลอมตัวเป็นชาวบ้านชื่อ รอยส์ เพื่อออกเที่ยวเตร่ จีเซลล์ตกหลุมรักรอยส์ตั้งแต่แรกพบ ทั้งที่ถูกห้ามปรามจากเพื่อนชายและแม่ 
ยามเมื่ออยู่ในห้วงแห่งความรัก จีเซลล์เฝ้าแต่คิดถึงชายหนุ่ม เธอหยิบดอกเดซีมาเด็ดกลีบออกทีละกลีบ เพื่อเสี่ยงทายว่ารอยส์รักและจริงใจต่อเธอหรือไม่ ต่อมาเมื่อเธอรู้ว่าแท้จริงแล้ว เขาเป็นบุคคลชั้นสูงที่กำลังจะแต่งงาน เธอเสียชีวิตลงด้วยหัวใจที่แตกสลาย
เมื่อทราบข่าวร้าย อัลเบรชต์ได้ผละจากงานแต่งงาน และติดตามหาหลุมศพของจีเซลล์ เพื่อพร่ำพรรณนาความรักที่มีต่อเธอ อัลเบรชต์ถูกตามล่าเอาชีวิตโดยปิศาจร้ายชื่อ ไมร์ธา ราชินีแห่งวิลิสที่มีแต่ความเกลียดชัง วิญญาณของจีเซลล์จึงปรากฏตัวขึ้นเพื่อปกป้องชีวิตของคนรัก และจากไปในที่สุด
สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ

สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ  หรือ ฟีฟ่า  เป็นองค์กรที่ดำเนินการในกีฬาฟุตบอลระหว่างประเทศ และเป็นองค์กรกีฬาที่ใหญ่ที่สุดในโลกปัจจุบัน สำนักงานตั้งอยู่ที่เมืองซือริช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ 
ฟีฟ่าก่อตั้งเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 ที่เมืองกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยจะเห็นได้จากชื่อในภาษาฝรั่งเศสที่ยังคงใช้มาในปัจจุบัน โดยประธานฟีฟ่าคนแรกคือ รอแบร์ เกแร็ง
การแข่งขันกีฬาที่จัดโดยฟีฟ่า.
นอกจากฟุตบอลพื้นฐานแล้ว ฟีฟ่ายังคงจัดการแข่งขัน
บริติชโฮมแชมเปียนชิป

บริติชโฮมแชมเปียนชิป (หรือรู้จักในชื่อ Home International Championship, Home Internationals, British Championship, หรือเรียกชื่อสั้น ๆ ทางการว่า International Championship) เป็นการแข่งขันฟุตบอลประจำปีระหว่างดินแดนในสหราชอาณาจักร คือประเทศอังกฤษ สก็อตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ จัดขึ้นตั้งแต่ฤดูกาล 1883–84 กระทั่งถึงฤดูกาล 1983-84 โดยมีสมาคมฟุตบอลของทั้ง 4 ประเทศร่วมกันจัด
บัดดี้ นอกซ์

บัดดี้ นอกซ์  (20 กรกฎาคม ค.ศ. 1933 - 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน มีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักที่สุด ในเพลงร็อกอะบิลลี ในปี ค.ศ. 1957 ที่ชื่อเพลง "Party Doll"
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์

ศาสตราจารย์ สมบัติ ธำรงธัญวงศ์ (เกิด 17 เมษายน พ.ศ. 2494) เป็นนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์นายกสภามหาวิทยาลัย
ของมหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราชอดีตนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏหมู่บ้านจอมบึง อดีตอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย และอดีตเลขาธิการพรรคไท เมื่อปี พ.ศ. 2518 ปัจจุบันเป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ประวัติ.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2494 ที่ตำบลหัวเขา อำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีวิทยาศาสตร์ (เกษตรศาสตร์) คณะเกษตร จากมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ระดับปริญญาโท รัฐศาสตร์ (การปกครอง) จากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และระดับปริญญาเอก สาขาการบริหารการพัฒนา จากสถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์
เป็นเลขาธิการศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2516
การทำงาน.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์ รับราชการเป็นอาจารย์ประจำคณะรัฐประศาสนศาสตร์ สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ เคยดำรงตำแหน่งคณบดี และผู้อำนวยการหลักสูตรปริญญาเอกนานาชาติ นอกจากนี้ยังเคยดำรงตำหน่งกรรมการการเคหะแห่งชาติ และกรรมการองค์การอุตสาหกรรมป่าไม้อีกด้วย
ในปี พ.ศ. 2550 นายสมบัติ ธำรงธัญวงศ์ ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีสถาบันบัณฑิตพัฒนาบริหารศาสตร์ และเป็นอธิการบดีที่มีความใกล้ชิดกับพรรคประชาธิปัตย์ เคยได้รับการสนับสนุนให้เป็นประธานปฏิรูปการเมืองในช่วงที่ผ่านมา
ในปี พ.ศ. 2559 ได้รับมติเอกฉันท์แต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
เหตุการณ์ 14 ตุลา.
ในเหตุการณ์วันมหาวิปโยค หรือเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 นายสมบัติ ธำรงธัญวงศ์ มีบทบาทเป็นเลขาธิการศูนย์กลางนิสิตนักศึกษาแห่งประเทศไทย (ศนท.) ซึ่งร่วมในการเรียกร้องรัฐธรรมนูญ และขอให้รัฐบาลในขณะนั้นลาออกด้วย โดยเป็นผู้อ่านประกาศขอให้รัฐบาลปล่อยตัว 13 ขบถรัฐธรรมนูญและเรียกร้องรัฐธรรมนูญภายในเที่ยงของวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2516 แต่เมื่อถึงเวลาแล้วรัฐบาลก็หาได้กระทำไม่ การเดินขบวนจึงเกิดขึ้นที่ถนนราชดำเนินยาวไปจนถึงลานพระบรมรูปทรงม้า นายสมบัติและแกนนำผู้ชุมนุมคนอื่น ๆ ได้เป็นตัวแทนของผู้ชุมนุมเข้าเจรจากับทางฝ่ายรัฐบาล และได้เข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙ ที่พระตำหนักจิตรลดารโหฐาน เป็นเวลาหลายชั่วโมง นับตั้งแต่เวลาบ่ายจนถึงพลบค่ำ และเข้าสู่กลางดึก ฝูงชนที่รอคอยผลการเจรจาอยู่ภายนอกเริ่มกระสับกระส่าย และเริ่มที่จะควบคุมความสงบไม่อยู่แล้ว เมื่อนายสมบัติออกมา พบสภาพเช่นนั้น ก็ถึงกับเป็นลมล้มลงไป เนื่องจากเหน็ดเหนื่อยและหิว เพราะไม่ได้รับประทานอาหารติดต่อกันนานหลายชั่วโมงแล้ว
วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557.
"ดูบทความหลักที่: วิกฤตการณ์การเมืองไทย พ.ศ. 2556–2557" 
นายสมบัติ ธำรงธัญวงศ์ เข้าร่วมเป็นแนวร่วมคนหนึ่งของกปปส. (คณะกรรมการประชาชนเพื่อการเปลี่ยนแปลงประเทศไทยให้เป็นประชาธิปไตยโดยสมบูรณ์อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข) และสนับสนุนแนวคิดปฏิรูปประเทศ ซึ่งนายสมบัติ ธำรงธัญวงศ์ เป็นหนึ่งในแกนนำที่ถูกศาลอาญา อนุมัติหมายจับในคดีที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ และความผิดอื่น รวม 8 ข้อหา
อวัสดา ปกมนตรี

ดร.อวัสดา ปกมนตรี หรือ จอย อดีตผู้ประกาศข่าว ช่อง 9 อ.ส.ม.ท.บุตรสาวของวุธจิระ ปกมนตรี กับหม่อมราชวงศ์กิติวัฒนา ปกมนตรี (ราชสกุลเดิม ไชยันต์) อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและอดีตรองประธานสภาสตรีแห่งชาติ ในพระบรมราชินูปถัมป์ ธิดาในพระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิวัฒนไชย กับหม่อมเจ้าพัฒนคณนา กิติยากร มีน้องสาว คือ กีรดี ปกมนตรี 
อวัสดา ปกมนตรี เป็นนักจัดรายการโทรทัศน์และวิทยุ พิธีกร และเป็นผู้บริหารบริษัท ทีวี อาลาคาร์ต จำกัด ที่ดำเนินธุรกิจด้านสื่อสารมวลชนคุณภาพครบวงจรทั้ง โทรทัศน์ วิทยุ และสื่อสิ่งพิมพ์ นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่ง กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสภาการศึกษา และเป็นหนึ่งในคณะกรรมการนักธุรกิจสตรีหอการค้าไทย 
ส่วนบริษัท ทีวีอาลาคาร์ต จำกัด ได้รับหน้าที่ที่ปรึกษาประชาสัมพันธ์การเข้าเป็นประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) ให้กับกรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์ และยังประกอบธุรกิจให้เช่าอุปกรณ์ออกอากาศ สตูดิโอโทรทัศน์ครบวงจร รวมทั้งควบคุมการผลิต และออกอากาศรายการให้สถานีโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม 24 ชั่วโมง
"มหาดไทยแชนแนล" ให้แก่กระทรวงมหาดไทยอีกด้วย
สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวงมีพระมหากรุณาธิคุณพระราชทานพรสมรสให้เธอกับ ดร.อภิชาติ สุดแสวง (ปัจจุบันดำรงตำแหน่งกงสุลใหญ่กิตติมศักดิ์ราชอาณาจักรเลโซโทประจำประเทศไทย) เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555 และพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ ได้เสด็จร่วมในงานฉลองสมรสเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 มีบุตร 1 คน ชื่อ "ลัคกี้ ยศภัทร" พิธีกรรายการเด็กของช่อง 9
รุสลันกับลุดมิลา

รุสลันกับลุดมิลา  เป็นอุปรากรภาษารัสเซีย ความยาว 5 องก์ แต่งโดยมิคาอิล กลิงคาระหว่างปี ค.ศ. 1837 ถึง 1842 จากบทกวี "Ruslan i Lyudmila" ปี 1820 ของอเล็กซานเดอร์ ปุชกิน (1799-1837) เพื่อนสนิทของกลิงคา เดิมปุชกินตั้งใจจะเป็นผู้แต่งคำร้องสำหรับอุปรากรเรื่องนี้ด้วยตนเอง แต่ได้เสียชีวิตเสียก่อน
อุปรากรเรื่องนี้ออกแสดงรอบปฐมทัศน์เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1842 ที่โรงละครบอลชอย เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ดนตรีท่อนโอเวอร์เชอร์มีทำนองที่ติดหูและได้รับความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้
เนื้อเรื่องกล่าวถึง ลุดมิลา ธิดาของพระเจ้าวลาดีมีร์แห่งเคียฟ ที่ถูกลักพาตัวโดยพ่อมดผู้ชั่วร้าย และการผจญภัยของรุสลัน อัศวินผู้กล้าเพื่อช่วยเหลือเจ้าหญิง ทั้งคู่เกิดความรักต่อกันและแต่งงานกันในที่สุด อุปรากรเรื่องนี้ดัดแปลงจากเรื่องจริงในประวัติศาสตร์ และมีเนื้อเรื่องเน้นความรู้สึกชาตินิยมซึ่งมีอิทธิพลต่อเนื่องมาถึงผลงานของกลุ่มเดอะไฟฟ์ในเวลาต่อมา
อาอีดา

อาอีดา (Aïda ออกเสียง /ɑːˈiːdɑː/, มาจาก) เป็นอุปรากรภาษาอิตาลีความยาว 4 องก์ โดยจูเซปเป แวร์ดี แต่งคำร้องโดยอันโตนีโอ กิสลานโซนี จากต้นฉบับร่างโดยออกุสต์ มาริเอตต์ นักอียิปต์วิทยาชาวฝรั่งเศส
แวร์ดีแต่งอุปรากรเรื่องนี้ตามคำสั่งว่าจ้างจากอิชมาอิล พาชา ผู้ปกครองแห่งอียิปต์และซูดาน เพื่อจัดแสดงที่คีดิฟโอเปราเฮาส์ ไคโร ประเทศอียิปต์ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1871 แต่การแสดงรอบปฐมทัศน์ได้ล่าช้าไปเนื่องจากเกิดสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย และได้จัดแสดงในวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1871 แวร์ดีได้รับเงินค่าจ้างแต่ง "อาอีดา" ในราคา 150,000 ฟรังก์ 
อุปรากรเรื่องนี้มักถูกเข้าใจผิดว่า แต่งขึ้นเพื่อเล่นเฉลิมฉลองในพิธีเปิดใช้งานคลองสุเอซในปี ค.ศ. 1869 ความจริงแล้วแวร์ดีได้รับการว่าจ้างให้แต่งเพลงเพื่อบรรเลงในโอกาสนี้ แต่เขาได้ปฏิเสธไปเพราะไม่ต้องการแต่งเพลงสำหรับใช้ "เฉพาะกาล" 
เนื้อเรื่องกล่าวถึง อาอีดา เจ้าหญิงเอธิโอเปียที่ถูกจับเป็นเชลยและใช้งานเป็นทาสในอียิปต์ ได้พบกับ ราดาเมส หัวหน้าองครักษ์และว่าที่เจ้าบ่าวของเจ้าหญิงอัมเนอริส ธิดาของฟาโรห์ ราดาเมสมีความรักกับอาอีดา และมีความลำบากใจที่จะต้องเลือกระหว่างความรักกับความจงรักภักดีต่อเจ้านาย ท้ายที่สุดทั้งคู่เลือกที่จะหนีไปด้วยกัน และจบชีวิตในอ้อมแขนของกันและกันในวิหารแห่งไอซิส
วิกเตอร์ บูท

วิกเตอร์ อนาโตลเยวิช บูท  เกิดวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 1967 เป็นเจ้าของบริษัทรับขนส่งทางอากาศชาวรัสเซีย และถูกต้องการตัวโดยกระทรวงยุติธรรมของสหรัฐอเมริกา ด้วยข้อหาค้าอาวุธสงคราม
วิกเตอร์ บูทถูกจับกุมตัวที่กรุงเทพฯเมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2551 ตามหมายจับของตำรวจสากล ด้วยข้อหาขนส่งอาวุธสงครามให้กับขบวนการค้ายาเสพติดในโคลอมเบีย ต่อมาศาลอุทธรณ์ไทยมีคำสั่งให้ส่งตัว วิกเตอร์ บูท ไปดำเนินคดีที่สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2553
เรื่องราวของ วิกเตอร์ บูท ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง Lord of War