อูโอซุ

อูโอซุ  เป็นนครที่ตั้งอยู่ทางตะวันออกของจังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น ข้อมูลเมื่อ ค.ศ. 2024 (2024)[ [update]] อูโอซุมีจำนวนประชากรประมาณ 38,408 คน และมีความหนาแน่นของประชากร 210 คนต่อตารางกิโลเมตร มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 
ภูมิศาสตร์.
อูโอซุตั้งอยู่ระหว่างนครนาเมริกาวะและนครคูโรเบะ มีอาณาบริเวณทอดยาวตั้งแต่อ่าวโทยามะในทะเลญี่ปุ่นทางตะวันตกเฉียงเหนือ ไปจนถึงเทือกเขาสูงทางตะวันออกเฉียงใต้ ภูเขาที่สูงที่สุดในอูโอซุคือ โซงาดาเกะ  และเคกาจิยามะ  และระดับความสูงที่สูงที่สุดในอูโอซุอยู่ที่ 2,414 เมตร มีแม่น้ำหลายสายไหลผ่านอูโอซุจากตะวันออกไปตะวันตก ได้แก่ แม่น้ำฟูเซะ แม่น้ำคาตาไก แม่น้ำคาโดะ และแม่น้ำฮายัตสึกิ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นชุมชนที่ตั้งอยู่กระจัดกระจาย ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของภูมิภาคนี้
ภูมิอากาศ.
อูโอซุมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (เคิพเพิน "Cfa") มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่ไม่ร้อนจัดและฤดูหนาวที่หนาวเย็นและมีหิมะตกหนัก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในอูโอซุอยู่ที่ 13.7 °C ปริมาณน้ำฝนโดยเฉลี่ยต่อปีอยู่ที่ 2,278 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิสูงสุดโดยเฉลี่ยอยู่ในเดือนสิงหาคม อยู่ที่ประมาณ 26.3 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคม อยู่ที่ประมาณ 2.4 °C
สถิติประชากร.
จากข้อมูลการสำรวจสำมะโนประชากรของญี่ปุ่น จำนวนประชากรของอูโอซุลดลงในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมา
ประวัติศาสตร์.
พื้นที่อูโอซุในปัจจุบันเดิมเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นเอ็ตจู และมีผู้อยู่อาศัยมาตั้งแต่ยุคโจมงเป็นอย่างน้อย มีการค้นพบทองคำบนภูเขาในอูโอซุเมื่อประมาณ ค.ศ. 1394 ทำให้เกิดการหลั่งไหลของผู้คน และทำให้บริเวณรอบ ๆ ปราสาทมัตสึกูระเป็นศูนย์กลางของภูมิภาคนี้ ต่อมาเมื่อปราสาทมัตสึกูระถูกทำลาย ก็มีการตั้งศูนย์กลางใหม่รอบปราสาทอูโอซุซึ่งอยู่ใกล้กับทะเล
ใน ค.ศ. 1582 เกิดเหตุการณ์การปิดล้อมอูโอซุขึ้นระหว่างกองกำลังที่เป็นพันธมิตรกับตระกูลอูเอซูงิ และกองกำลังของโอดะ โนบูนางะ ปราสาทอูโอซุถูกกองกำลังโอดะยึดครองเพียงสามวันก่อนที่โอดะจะถูกลอบสังหารในเหตุการณ์การล้อมฮนโนจิ ต่อมาในยุคเอโดะภายใต้รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ อูโอซุเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นศักดินาคางะซึ่งปกครองโดยตระกูลมาเอดะ
อูโอซุได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 อูโอซุเป็นจุดเริ่มต้นของเหตุการณ์การจลาจลข้าว ค.ศ. 1918 ก่อนที่จะแพร่ขยายไปทั้งประเทศ พื้นที่ทางตะวันตกส่วนใหญ่ของเมืองถูกทำลายด้วยเหตุเพลิงไหม้เมื่อ ค.ศ. 1943 อย่างไรก็ตาม เมืองนี้ไม่ได้รับความเสียหายในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง อูโอซุได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1952 และในเดือนกันยายน ค.ศ. 1956 ได้เกิดเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ซึ่งทำลายอาคารหลายหลังในอูโอซุ
การเมืองการปกครอง.
อูโอซุมีการปกครองรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา มีนายกเทศมนตรีมาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภานคร ซึ่งเป็นสภาเดี่ยว มีสมาชิกจำนวน 18 คน
การศึกษา.
โรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนครอูโอซุ ได้แก่ โรงเรียนประถม 10 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 2 แห่ง โรงเรียนที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษาจังหวัดโทยามะ ได้แก่ โรงเรียนมัธยมปลาย 3 แห่ง นอกจากนี้ยังมีโรงเรียนมัธยมปลายเอกชนอีก 1 แห่ง
การขนส่ง.
อูโอซุใช้เวลาเดินทางจากโตเกียวโดยรถไฟ 3 ชั่วโมง และโดยรถยนต์ 4.5 ชั่วโมง และสามารถเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงได้มาตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 โดยใช้สายโฮกูริกุชิงกันเซ็งลงสถานีรถไฟโทยามะ และต่อรถไฟมายังอูโอซุ อูโอซุมีรถไฟโดยสารให้บริการ 2 สาย ได้แก่ รถไฟโทยามะชิโฮ สายหลัก และรถไฟสายอาอิโนะคาเซะโทยามะ ซึ่งจากสถานีรถไฟอูโอซุไปทางทิศตะวันตกทั้งสองสายนี้จะมีเส้นทางคู่กัน แต่ทางทิศตะวันออกจะมีเส้นทางแยกออกจากกัน
สิ่งที่น่าสนใจในท้องถิ่น.
สามสิ่งมหัศจรรย์ของอูโอซุ.
มิราจ.
เมื่อมองทิวทัศน์ของเมืองอูโอซุผ่านน้ำทะเลของอ่าวโทยามะ จะสามารถเห็นเป็นมิราจหรือภาพลวงตา โดยเฉพาะในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูหนาว มิราจในฤดูใบไม้ผลิสามารถเกิดขึ้นได้ในวันที่อากาศอบอุ่น แดดจ้า และลมสงบ ช่วงเดือนเมษายนถึงมิถุนายน สวนสนุกมิราจแลนด์  ซึ่งมีชิงช้าสวรรค์ขนาดใหญ่ เป็นหนึ่งในสถานที่ยอดนิยมในการชมปรากฏการณ์นี้
หมึกหิ่งห้อย.
ในช่วงเช้าตรู่ ตั้งแต่ปลายเดือนมีนาคมถึงต้นเดือนมิถุนายน หมึกหิ่งห้อย  ตัวเมีย จะขึ้นสู่ผิวน้ำเพื่อวางไข่ คำว่าหมึกหิ่งห้อยมาจากแสงสีขาวอมฟ้าที่ส่องออกมาจากจุดต่าง ๆ บนลำตัว
ป่าไม้ที่ถูกฝัง.
ป่าไม้ต้นซูงิหรือซีดาร์ญี่ปุ่น ("Cryptomeria") ที่อยู่ตามแนวชายฝั่งถูกฝังจมใต้ทะเลเมื่อประมาณ 2,000 ปีที่แล้ว เหลือไว้ให้เห็นเพียงลำต้นเท่านั้น ในบริเวณนี้จะเป็นอนุสรณ์สถานทางธรรมชาติแห่งชาติ และมีพิพิธภัณฑ์ที่สามารถเข้าชมได้
อื่น ๆ.
สถานที่ท่องเที่ยวอื่น ๆ ในอูโอซุ ได้แก่ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำอูโอซุ, น้ำพุร้อนคินทาโร , โรงกีฬาอาริโซะโดม, หอวัฒนธรรมนีกาวะ, พิพิธภัณฑ์พื้นบ้านทางประวัติศาสตร์อูโอซุ, ทะเลสาบอิเกจิริ, น้ำตกฮิราซาวะ และแหล่งปราสาทมัตสึกูระ