pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
เจ้าพระยาปราบหงสาวดี

เจ้าพระยาปราบหงสาวดี เดิมชื่อ พลายภูเขาทองมีบางบันทึกบอกว่ามีชื่อเดิมว่า "พลายมิ่งเมือง" ในคำให้การชาวกรุงเก่าเรียก "พลายพุทรากระแทก") เป็นช้างคู่พระบารมีในสมเด็จพระนเรศวรมหาราช หลังจากขึ้นระวางแล้ว ได้บรรดาศักดิ์เป็น "เจ้าพระยาไชยานุภาพ" ต่อมาได้รับพระราชทานนามว่า "เจ้าพระยาปราบหงสาวดี" ในครั้งที่ชนะศึกยุทธหัตถีกับพระมหาอุปราชา วันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2135 (ซึ่งในปัจจุบัน ได้เปลี่ยนมาเป็นวันที่ 18 มกราคม) ณ ตำบลท่าคอย (ซึ่งปัจจุบันเป็นตำบลดอนเจดีย์ อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี) ถูกบันทึกไว้ในพงศาวดาร เชื่อกันว่าเป็นช้างที่มีความจงรักภักดี และมีความกล้าหาญเสียสละช่วยกอบกู้ชาติให้แผ่นดิน มีลักษณะทางคชลักษณ์ที่ดี ส่วนหนึ่งได้แก่หลังที่โค้งลาด คล้ายก้านกล้วย จึงถูกตั้งชื่อในภาพยนตร์แอนิเมชันว่า "ก้านกล้วย"
ชื่อ "พลายพุทรากระแทก" หรือ "พลายพุทรากระทืบ" ได้มาจากในพงศาวดาร ซึ่งระบุว่า ช้างทรงของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชตัวเล็กกว่า "พลายพัทธกอ" ของพระมหาอุปราชา สู้แรงไม่ได้แต่อาศัยยันโคนต้นพุทรา ทำให้แบกร่างได้ สมเด็จพระนเรศวรใช้พระแสงของ้าวฟันต้องพระอังสาของพระมหาอุปราชาจนสิ้นพระชนม์กับคอช้าง
จากจดหมายเหตุของ de Coutre ระบุว่าเจ้าพระยาปราบหงสาวดี ล้มลงในปี ค.ศ. 1596 (พ.ศ. 2139) หลังศึกยุทธหัตถี 4 ปี สมเด็จพระนเรศวรโปรดได้มีการสร้างเมรุ พระราชทานเพลิงศพอย่างสมเกียรติยศเจ้าพระยา มีงานมหรสพถึง 7 วัน 7 คืน
ชื่อ "ไชยานุภาพ" ได้กลายมาเป็นชื่อชุดแข่งขันของฟุตบอลทีมชาติไทยตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2560 โดยวาริกซ์สปอร์ต เป็นชุดเหย้าสีดำล้วน คู่กับ "ปราบไตรจักร" ช้างทรงของสมเด็จพระเอกาทศรถ ซึ่งเป็นชุดเยือนสีขาวล้วน
มหาวิทยาลัยหาดใหญ่

มหาวิทยาลัยหาดใหญ่  เป็นมหาวิทยาลัยเอกชนในอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เดิมชื่อ "วิทยาลัยเมืองหาดใหญ่" และได้เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัย เมื่อปี พ.ศ. 2545
ประวัติ.
ด้วยความมุ่งมั่น และมีเจตจำนงค์อันแน่วแน่ของ อาจารย์ประณีต ดิษยะศริน เจ้าของและผู้ บริหารโรงเรียนในเครือหาดใหญ่อำนวยวิทย์ ซึ่งมีประสบการณ์ด้านการจัดการศึกษากว่า 40 ปี ในอันที่จะให้มีสถานศึกษาในระดับสูงเพื่อเป็นการขยายโอกาสทางการศึกษาให้ถึงระดับปริญญาตรี ซึ่งปัจจุบันไม่เพียงพอต่อความต้องการของนักเรียน นักศึกษา จึงได้ดำเนินการขอจัดตั้งสถาบันอุดม ศึกษาเอกชนต่อทบวงมหาวิทยาลัย ตั้งแต่ต้นปี พ.ศ. 2539 โดยได้เชิญบุคคลสำคัญและนักวิชาการ ผู้ทรงคุณวุฒิ มาร่วมเป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัย จนกระทั่งรัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยได้ อนุญาตให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยหาดใหญ่ขึ้นเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2540 ซึ่งถือว่าเป็นจุดกำเนิด ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งนี้ เป็นแห่งแรก ในเมืองหาดใหญ่ จ.สงขลา
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัย.
ตราประจำมหาวิทยาลัย.
ประกอบด้วย สัญลักษณ์ต่าง ๆ อันได้แก่
ธรรมจักร เป็นสัญลักษณ์ของธรรมะ คุณงามความดี มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ตระหนักถึงธรรมะอันพึงมี ของนักศึกษาเป็นพื้นฐานของการดำรงชีวิตที่สมบูรณ์ในสังคม 
คบเพลิง เปรียบเสมือนแสงสว่างแห่งปัญญาและความสำเร็จ ทางมหาวิทยาลัยมีความมุ่งมั่นที่จะจุดประกาย ทางความคิดให้เกิดแสงสว่างแห่งปัญญา
หนังสือ เป็นสัญลักษณ์ของขุมทรัพย์ทางปัญญาเป็นแหล่งความรู้ ก่อให้เกิดพลังทางปัญญาและพลังทางความคิด
ต้นมะหาด เป็นสัญลักษณ์ของตำนานชื่อ อำเภอหาดใหญ่ จากคำบอกเล่าของบรรพบุรุษ
สรุปความหมายว่า มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ มีเจตนารมณ์อันแน่วแน่ที่จะพัฒนาเยาวชนของชาติ ในการศึกษาระดับสูงควบคู่ไปกับการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรมของชาติ การรักษาสิ่งแวดล้อมตลอดจนการให้เยาวชน ได้ระลึกถึงการนำ ความรู้ ความสามารถและคุณธรรมไปใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ตนเองและส่วนรวม
สีประจำวิทยาลัย.
สีน้ำเงิน หมายถึง ความกล้าหาญ แข็งแกร่ง
สีขาว หมายถึง ความบริสุทธิ์ คุณธรรมและจริยธรรม
สีแดง หมายถึง ความรัก ความสามัคคี การเสียสละ
ความหมายโดยรวม : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่ให้ความสำคัญสำหรับการศึกษาของเยาวชนในท้องถิ่นและมุ่งมั่นที่จะให้นักศึกษาของมหาวิทยาลัยหาดใหญ่มีความทุ่มเทด้านการเรียนรู้อย่างจริงจัง
เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตและสิ่งแวดล้อมในสังคมให้ดียิ่งขึ้น รวมทั้งการเสียสละเพื่อส่วนรวม
พันธุ์ไม้ประจำสถาบัน.
ชื่อพันธุ์ไม้ประจำสถาบัน “ต้นมะหาด” วัตถุประสงค์ในการเลือกพันธุ์ไม้
- สาขาวิชาการจัดการ
- สาขาวิชาการตลาด
- สาขาวิชาระบบสารสนเทศทางธุรกิจ 
- สาขาวิชาการเป็นผู้ประกอบการท่องเที่ยวและบริการดิจิทัล 
- สาขาวิชาผู้ประกอบการฐานนวัตกรรมและการออกแบบ
หลักสูตรบัญชีบัณฑิต
- สาขาวิชาการบัญชี
- สาขาวิชานิติศาสตร์
- สาขาวิชาภาษาไทย
- สาขาวิชาสังคมศึกษา
- สาขาวิชาการประถมศึกษา
- สาขาวิชาวิทยาศาสตร์ทั่วไป
- สาขาวิชาจิตวิทยาการแนะแนวและให้คำปรึกษา
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต
- สาขาวิชาภาษาไทยเพื่อการสื่อสารธุรกิจ 
- สาขาวิชาดนตรีสากล
- สาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ
- สาขาวิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย
หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรบัณฑิต
- สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน
หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต
- สาขาวิชาการบริหารจัดการท้องถิ่น
- สาขาวิชาการเมืองการปกครอง
หลักสูตรนิเทศศาสตรบัณฑิต
- สาขาวิชาการสื่อสารและสื่อดิจิทัล
- สาขาวิชาดิจิทัลมีเดียดีไซน์
- สาขาวิชาภาษาอังกฤษ
หลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต
- สาขาวิชาการจัดการธุรกิจระหว่างประเทศ
หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต
- สาขาวิชาอุตสาหกรรมท่องเที่ยว (ธุรกิจการบิน)
- สาขาวิชาภาษาจีนธุรกิจ "(ปัจจุบันไม่มีการเปิดสอนแล้ว)"
อำเภอเกาะสมุย

เกาะสมุย เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้รับการจัดตั้งขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ. 116 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2440
ประวัติ.
เกาะสมุย ปรากฏชื่อในเอกสารครั้งแรกในหนังสือชีวีวัณย์ พระนิพนธ์ของเจ้าฟ้ากรมพระยานุพันธ์ วงศ์วรเดช พ.ศ. 2475 มีหลักฐานยืนยันว่ามีผู้คนมาตั้งหลักแหล่งบนเกาะสมุยในสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลายเพราะได้กล่าวถึงเจดีย์ 3 องค์ ซึ่งได้สร้างไว้สมัยกรุงธนบุรี ยังปรากฏหลักฐานจนถึงปัจจุบัน "สมุย" มาจากภาษาใดไม่ปรากฏแน่ชัด สันนิษฐานว่ามีหลายความหมาย เช่น มาจากภาษาจีนไหหลำ จากคำว่า "เซ่าหมวย" แปลว่า ด่านแรก  บ้างก็ว่ามาจากภาษาทมิฬจากคำว่า "สมอย" แปลว่า คลื่นลม และบ้างก็ว่ามาจากชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่งที่มีอยู่ในภาคใต้ คือ "ต้นหมุย" จนถึงบัดนี้ก็ไม่สามารถสรุปได้แน่ชัดว่าคำว่า สมุย มีต้นกำเนิดจากภาษาใด
แต่เดิมเกาะสมุย การปกครองขึ้นกับเมืองนครศรีธรรมราชศาลาว่าการเมือง (อำเภอ) ตั้งอยู่บ้านดอนแตง ตำบลหน้าเมือง อยู่ทางทิศใต้ของเกาะสมุย ต่อมาในปี พ.ศ. 2441 ศาลาว่าการเมืองถูกยุบและได้ตั้งเป็นอำเภอขึ้นตรงต่อเมืองไชยา โดยมีพระยาเจริญราชภักดีดำรงตำแหน่งเป็นนายอำเภอคนแรก ได้พิจารณาที่ตั้งเมืองเดิมซึ่งไม่ค่อยมีความเหมาะสม เนื่องจากเป็นที่สุ่มบริเวณอ่าวมีหินปะการังจำนวนมากยากแก่การจอดเรือและหลบคลื่นลมในปี พ.ศ. 2449 ได้ย้ายเมืองมาตั้งที่บ้านหน้าทอน ตำบลอ่างทอง ซึ่งมีประชากรอาศัยหนาแน่น มีอ่าวจอดเรือกว้างขวางเหมาะแก่การหลบคลื่นลม เรือสามารถเข้าถึงฝั่งได้สะดวกและเมืองแห่งนี้ คือที่ตั้งเมืองปัจจุบัน
การแบ่งเขตการปกครอง.
การปกครองท้องที่.
อำเภอเกาะสมุยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 39 หมู่บ้าน ได้แก่
การปกครองส่วนท้องถิ่น.
ท้องที่อำเภอเกาะสมุย มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น เพียงแห่งเดียว คือ เทศบาลนครเกาะสมุย ครอบคลุมพื้นที่อำเภอเกาะสมุยเกือบทั้งหมด ยกเว้นเพียงหมู่เกาะบางส่วนของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะอ่างทอง
มหาวิทยาลัยมอสโก

มหาวิทยาลัยมอสโก หรือ มหาวิทยาลัยโลโมโนซอฟ  เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดและมีชื่อเสียงที่สุดในประเทศรัสเซีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1755 บ้างก็ว่า มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1724 เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดในรัสเซีย
มหาวิทยาลัยมอสโกเป็นมหาวิทยาลัยที่มีการแข่งขันในการสอบเข้าสูงที่สุดในยุโรป เป็นมหาวิทยาลัยคู่แข่งที่สำคัญของมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และสถาบันเอ็มไอทีของประเทศโลกเสรีในยุคสงครามเย็น
ในขณะที่ออกซฟอร์ด เคมบริดจ์ วิทยาลัยอิมพีเรียลในอังกฤษ จับมือกันพัฒนาวิทยาศาสตร์หลาย ๆ ด้านพร้อมกัน และ ฮาร์วาร์ด เอ็มไอที แคลเทค เยล และพรินซ์ตัน ได้รับเงินมหาศาลจากรัฐบาลอเมริกาเพื่อพัฒนาเทคโนโลยี ฝ่ายสหภาพโซเวียตก็ระดมคณาจารย์จากทั่วประเทศมาปักหลักทำงานด้วยกันที่มหาวิทยาลัยมอสโก โดยเน้นให้มีคณาจารย์ผู้เชี่ยวชาญสาขาต่างๆ มากกว่ามหาวิทยาลัยใดๆ ไม่ว่าในยุโรปหรืออเมริกา ส่งผลให้ปริมาณผลงานวิจัย โดยการสำรวจของกอร์แมน (Gourman's Report 1996) ชี้ว่า มหาวิทยาลัยมอสโกของรัสเซีย มีผลงานวิจัยมากเป็นอันดับสองในบรรดามหาวิทยาลัยในโลกทั้งหมด โดยเป็นรองมหาวิทยาลัยปารีสเท่านั้น
สมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่สองและหลังสงคราม มหาวิทยาลัยมอสโกได้พัฒนาแขนงวิชาเอเชียศึกษา รวมทั้งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษาอย่างกว้างขวางเพื่อใช้เป็นข้อมูลในวางนโยบายความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ โดยกล่าวกันว่า มหาวิทยาลัยมอสโกมีคณาจารย์ทำวิจัยด้านเอเชียศึกษามากกว่าคณาจารย์ผู้ชำนาญทางบูรพคดีศึกษาของออกซฟอร์ด, เคมบริดจ์ และฮาร์วาร์ดรวมกัน ดังนั้นจวบจวนทุกวันนี้ มหาวิทยาลัยมอสโกของรัสเซียจึงมีคณาจารย์ที่เชี่ยวชาญทางเอเชียเป็นจำนวนมาก
คณะสาขาที่มีชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยมอสโก ได้แก่ ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา วารสารศาสตร์ เอเชียศึกษา แพทยศาสตร์ คณิตศาสตร์ เศรษฐศาสตร์ และจิตวิทยา
สมพงษ์ พงษ์มิตร

สมพงษ์ พงษ์มิตร (8 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 – 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2544) เป็นนักแสดงตลกชาวไทย ได้รับเชิดชูเกียรติเป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ในปี พ.ศ. 2541
ประวัติ.
สมพงษ์ พงษ์มิตร มีชื่อเล่นว่า "'นก"' เป็นบุตรของนายเพิ่ม และนางใหญ่ พงษ์มิตร เกิดที่อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีพี่น้อง 12 คน 
สมพงษ์ย้ายมาอยู่กรุงเทพฯตั้งแต่อายุ 7 ขวบ ชอบการแสดงลิเกมากจึงไปหัดกับครูบัวที่ข้างวัดมหรรณพและไปหัดลำตัดกับอาจารย์เคลิ้มจากนั้นได้ไปฝึกโขนกับคณะครูมัลลี คงประภัศร์ ซึ่งเป็นครูที่เก่งทางด้านนาฏศิลป์ไทย ครูหมันนำสมพงษ์ไปแสดงโขนอยู่ในวังหลวง หลังจากวังหลวงยุบโขนก็ย้ายมาอยู่ที่กรมศิลปากร ก่อนเปลี่ยนมาแสดงจำอวดและตลกโดยตั้งวงเองชื่อ "เบญจศิลป์ พงษ์มิตร" ต่อมาหลังจากที่สมพงษ์เข้ารับราชการอยู่กองดุริยางค์ทหารอากาศ ได้รู้จักกับนาวาอากาศเอกขุนสวัสดิ์ ทิฆัมพร หัวหน้าคณะละครเวที “ศิวารมณ์” จึงได้เข้าสู่วงการบันเทิงอย่างเต็มตัว
สมพงษ์เป็นนักแสดงตลกที่มีมีชื่อเสียงมากในการแสดงตลกที่เน้นการแสดงสีหน้าท่าทางมากกว่าคำพูด นอกจากผลงานการแสดงสมพงษ์มีผลงานกำกับภาพยนตร์ เรื่อง "ว่าวน้อย" ในปี พ.ศ. 2513 และ "ทหารอากาศขาดรัก" ปี พ.ศ. 2524
สมควร กระจ่างศาสตร์

สมควร กระจ่างศาสตร์ (13 ธันวาคม พ.ศ. 2463 — 13 มกราคม พ.ศ. 2551) เกิดที่กรุงเทพมหานคร นักแสดงอาวุโส ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ละครเวที-นักแสดง ประจำปี พ.ศ. 2539 เริ่มแสดงละครเมื่อเรียนชั้นมัธยมศึกษา ฝากตัวเป็นลูกศิษย์ของ สุคนธ์ คิ้วเหลี่ยม นักแสดงตลกมีชื่อในสมัยนั้น แสดงละครเวทีกับ "คณะนิยมไทย" มีชื่อเสียงรุ่นเดียวกับ สุรสิทธิ์ สัตยวงศ์ ,ท้วม ทรนง ,ส.อาสนจินดา ,พันคำ ,ทักษิณ แจ่มผล ,บู๊ วิบูลย์นันท์ ,ล้อต๊อก ,ชูศรี มีสมมนต์ ฯลฯ ก่อนแสดงและกำกับทั้งจอเงินจอแก้วอีกจำนวนมากในเวลาต่อมา
มีผลงานกำกับละครโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงของรัชฟิล์มทีวี เรื่อง "ชุมทางชีวิต, พิภพมัจจุราช, หุ่นไล่กา" ที่มีเนื้อหาทางจริยธรรมในสังคม และกำกับภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง ในช่วงทศวรรษ 2500-2510
ในบั้นปลายของชีวิต ป่วยด้วยโรคเส้นเลือดหัวใจตีบนานหลายปี และเสียชีวิตอย่างสงบด้วยอาการหัวใจล้มเหลว ที่โรงพยาบาลวิภาวดี เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2551
แหนแดง

แหนแดง (อังกฤษ: Mosquito fern, Water fern) เป็นพืชน้ำเล็ก ๆ ตระกูลเฟิร์นลอยน้ำ พบเจริญเติบโตอยู่บนผิวน้ำในที่มีน้ำขังในเขตร้อนและอบอุ่นทั่วไป มีไนโตรเจนสูง พร้อมทั้ง โปรตีนไม่น้อยกว่า 30%
ลักษณะ.
แหนแดงเป็นเฟินน้ำ ขนาดเล็ก ลอยบนผิวน้ำ ต้นแก่ที่ได้รับแสงเต็มที่จะเป็นสีแดงคล้ำ ต้นอ่อนหรือได้รับแสงไม่เต็มที่จะเป็นสีเขียว แตกกิ่งแบบขนนก รากเป็นรากพิเศษ ยาวอยู่ทางด้านใต้ของลำต้น ทั้งต้นและกิ่งมีใบขนาดเล็กปกคลุม เรียงสลับซ้อนกัน ใบแต่ละใบแบ่งเป็น 2 ส่วนเท่าๆกัน ส่วนบนหนา สีเขียวหรือสีแดง ส่วนล่างบางอยู่ใต้น้ำ ไม่ค่อยมีสี ใบล่างสุดสร้าง sporocrap 2-4 อัน ที่แกนของใบด้านใต้ใบ ภายในมีเมกะสปอร์และไมโครสปอร์
ในใบของแหนแดงมีโพรงขนาดใหญ่ ซึ่งเป็นที่อาศัยของ "Anabenae"ซึ่งเป็นสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงิน "Anabenae"ได้รับสารอาหารจากแหนแดง ส่วนแหนแดงจะได้ไนโตรเจนจากการตรึงไนโตรเจนของ "Anabenae"
องค์ประกอบที่สำคัญได้แก่โปรตีน ไขมัน และเซลลูโลส แร่ธาตุ แหนแดงต้องการธาตุอาหารหลักที่สำคัญได้แก่ ธาตุฟอสฟอรัส และธาตุโปตัสเซียม และจุลธาตุที่สำคัญได้แก่ เหล็ก และ โมลิบดินัม ซึ่งเป็นองค์ประกอบที่สำคัญของเอนไซม์ไนโตรจิเนส ในการตรึงไนโตรเจน แหนแดงสามารถมีชีวิตอยู่ได้ตั้งแต่อุณหภูมิ 5 – 45องศาเซลเซียส เจริญได้ดีที่สุดที่อุณหภูมิ 20 – 30 องศาเซลเซียส แหนแดงจะเจริญเติบโตได้ดีที่สุดที่มีแสงประมาณ 50 – 70 เปอร์เซ็นต์ของแสงสว่าง พีเอชที่เหมาะสมที่แหนแดงเจริญเติบโตได้ดีที่สุดคือ 4.0 – 5.5 ความลึกของน้ำความลึกที่เหมาะสมสำหรับการเจริญเติบโตของแหนแดงคือประมาณ 10 เซนติเมตร
ประโยชน์ของแหนแดง.
แหนแดงเป็นพืชน้ำมีกระจัดกระจายอยู่ทั่วประเทศไทย เป็นทรัพยากรที่ใช้ไม่หมดสิ้น และแหนแดงมีโปรตีนสูง เน่าสลายปลดปล่อยธาตุอาหารออกมาได้อย่างรวดเร็ว และสามารถขยายพันธุ์ได้อย่างรวดเร็วอีกด้วย มีประโยชน์ดังต่อไปนี้
ท้วม ทรนง

ท้วม ทรนง หรือชื่อจริง ชูชีพ ช่ำชองยุทธ นักแสดงอาวุโส (พ.ศ. 
2469 - 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2550) มีผลงานการแสดงมากมาย สมรสกับ นันทา วงศ์ชื่นสุข มีบุตรธิดา 2 คน เขาเคยเป็นพระเอกภาพยนตร์เรื่อง "แผลเก่า" ฉบับ พ.ศ. 2489 ใช้ชื่อว่า ชีพ ชูพงษ์
ประวัติ.
วัยต้น.
เกิดในย่านพาหุรัด เป็นพี่ชายของ นินารถ ช่ำชองยุทธ คนช่อง 4 บางขุนพรหม เช่นเดียวกัน บิดามารดาเปิดร้านขายยามวนชื่อ "บุหรี่นายเนตร" เข้าศึกษาที่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง เมื่อ พ.ศ. 2487
วัยหนุ่ม.
เมื่ออายุ 20 ปี ฉลาง ประสงค์ผล และ สำเภา ประสงค์ผล แห่ง ห้องภาพบูรพาศิลป์ ชวนให้รับบท ขวัญ ในภาพยนตร์ 16 มม.สีธรรมชาติ "แผลเก่า" บทประพันธ์ของไม้ เมืองเดิม แสดงนำคู่กับ พรทิพย์ โกมลมัชกิช
หลังจากนั้น เข้าทำงานที่กรมโฆษณาการ (ปัจจุบันคือ กรมประชาสัมพันธ์) เนื่องจากเคยมีประสบการณ์แสดงมาก่อน จึงได้ย้ายไปสังกัดช่อง 4 บางขุนพรหม ทำงานตั้งแต่ยุคบุกเบิกฝ่ายธุรกิจโฆษณา ร่วมกับ เทิ่ง สติเฟื่อง และงานเวทีหลังกล้อง 
แต่เมื่อแสดงเป็นพระเอกละครของสถานี กลับไม่ประสบความสำเร็จ ขณะที่รูปร่างเริ่มอ้วนท้วนขึ้นเรื่อย ๆ ออกแววน่าขบขันในสายตาเพื่อนร่วมงาน จึงลองเปลี่ยนไปเล่นบทตลกจี้เส้น อาจินต์ ปัญจพรรค์ ตั้งชื่อใหม่ว่า "ท้วม ทรนง" ในละคร โฆษณา ปรากฏว่าเป็นที่เฮฮาเรียกเสียงหัวเราะทั้งจอแก้วและจอเงินตลอดมา โดยเฉพาะละครสั้นตลกจี้เส้นชุด "พ่อท้วมแม่อี๊ด" ความยาว 15 นาที ทุกวันอาทิตย์ก่อนข่าวสองทุ่ม ออกอากาศนับร้อย ๆ ตอน แสดงกับ สินีนาฏ โพธิเวส (แม่อี๊ด), อนุวัตร สุวรรณสโรช (บางบังใบ) และดาราสมทบ เช่น เลิศ ประสมทรัพย์, ศรีสุดา รัชตะวรรณ ช่วง พ.ศ. 2498 - 2500 ต่อด้วยละครตลกชุด "นุสรา" ร่วมกับ อารีย์ นักดนตรี, ฉลอง สิมะเสถียร และ กัณฑรีย์ นาคประภา
วัยกลาง.
ในช่วงทศวรรษ 2510 เป็นพิธีกรหลายรายการร่วมกับสหายสนิท เทิ่ง สติเฟื่อง, นันทวัน เมฆใหญ่ และ สีเทา ทาง ททบ.5 ติดต่อกันนานหลายปี จนถึงยุคทีวีสี
30 ปีต่อมา รับบทพระเอกอีกครั้งบนจอเงินในหนังตลก "เดียมห์" คู่กับ ปริม ประภาพร, ศิริขวัญ นันทศิริ และ เหมยฟ้า พ.ศ. 2519
มรณกรรม.
ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ที่วชิรพยาบาล แขวงวชิรพยาบาล เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร หลังจากรักษาอาการป่วยหลายโรค ทั้งปอดบวม เบาหวาน และหัวใจ
มิวสิควีดีโอ.
เพลง เจ้าหนี้ที่รัก สรพงษ์ ชาตรี (2536)
นิทรรศการเฉลิมพระเกียรติฯ เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี

นิทรรศการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร รัชกาลที่ ๙ เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมเฉลิมพระเกียรติฉลองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี เนื่องในโอกาสที่ พระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 60 ปี ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2549 ตามคำสั่งสำนักนายกรัฐมนตรี ที่ 53/2549 ลงวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 โดยมี รัฐบาลไทย สำนักราชเลขาธิการ (กรมราชเลขานุการในพระองค์ ในปัจจุบัน) สำนักพระราชวัง และมูลนิธิโครงการหลวง ร่วมกับภาคเอกชน เป็นคณะกรรมการจัดงาน และผู้มีส่วนร่วม
กำหนดการ และสถานที่จัดงาน.
นิทรรศการนี้ จัดขึ้นภายในอาคารชาเลนเจอร์ และอาคารอิมแพ็ค ภายในศูนย์แสดงสินค้าและการประชุม อิมแพ็ค เมืองทองธานี อำเภอ ปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี บนพื้นที่รวมกว่า 100,000 ตารางเมตร ระหว่างวันศุกร์ที่ 26 พฤษภาคม ถึงวันอาทิตย์ที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2549 รวม 10 วัน โดยเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมในกิจกรรมต่างๆ เพื่อชื่นชมพระบารมีด้วย และเนื่องจากมีประชาชนให้ความสนใจเข้าชมเป็นจำนวนมาก รัฐบาลไทยในฐานะผู้จัดงาน จึงขยายเวลาการจัดนิทรรศการนี้ออกไปอีก 7 วัน จนถึงวันอาทิตย์ที่ 11 มิถุนายน พร้อมทั้งบันทึกเป็นวีดิทัศน์ เพื่อแจกจ่ายแก่ห้องสมุด และจำหน่ายแก่ประชาชนที่ไม่สามารถเข้าชมงานได้ในช่วงเวลาดังกล่าวด้วย
แนวความคิด และเนื้อหาในการจัดงาน.
เนื่องจากพระราชกรณียกิจต่างๆ ที่พระองค์ทรงบำเพ็ญมาตลอด 60 ปี รวมถึงแนวทางตามแนวพระราชดำริทั้งหลายเหล่านั้น มีหลายส่วนที่ประชาชนอาจยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้ งานนิทรรศการนี้ จึงใช้เทคนิคการนำเสนอที่หลากหลาย เพื่อเป็นการสื่อความหมาย ให้ประชาชนผู้เยี่ยมชมงาน ทั้งนักเรียน นิสิต นักศึกษา ประชาชนชาวไทยในระดับวุฒิต่างๆ ตลอดจนชาวต่างประเทศ ได้รู้จักและเข้าใจอย่างลึกซึ้ง เป็นผลให้ประชาชนเข้าใจในพระราชกรณียกิจ และโครงการอันเนื่องจากพระราชดำริ เพิ่มพูนความรักและเทิดทูนพระองค์มากยิ่งขึ้น โดยภายในบริเวณงาน ประกอบไปด้วยการจัดนิทรรศการ แสดงพระราชประวัติ พระราชกรณียกิจ และการดำเนินงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ มีเนื้อหาเป็นส่วนๆ แบ่งตามห้องจัดแสดงต่างๆ ดังนี้
สมศักดิ์ ชลาชล

ดร. สมศักดิ์ ชลาชล นายกสมาคมวิชาชีพช่างทำผมไทย เจ้าของธุรกิจเสริมสวยชลาชล และมีบริษัทอื่นในเครือได้แก่ ซาลอน เดอ บีเคเค และคิวคัทรวมเป็นชลาชล กรุ๊ป ประกอบด้วย 5 แบรนด์ในเครือ
โปรแกรมป้องกันไวรัส

โปรแกรมป้องกันไวรัส หรือ แอนติไวรัส  หรือ แอนติมัลแวร์  เป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์ที่ใช้ป้องกัน ตรวจจับ และกำจัดมัลแวร์
ตอนแรกโปรแกรมป้องกันไวรัสได้รับการพัฒนาเพื่อตรวจจับและกำจัดไวรัสคอมพิวเตอร์ ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ อย่างไรก็ตาม การขยายตัวของมัลแวร์ชนิดอื่น ๆ ทำให้โปรแกรมป้องกันไวรัสเริ่มป้องกันภัยคุกคามคอมพิวเตอร์ชนิดอื่น ๆ โปรมแกรมบางชนิดรวมการป้องกันจาก URL ที่เป็นอันตราย, สแปม และฟิชชิง
โปรแกรมป้องกันไวรัสจะค้นหาและทำลายไวรัสที่ไฟล์โดยตรง แต่ในทุก ๆ วันจะมีไวรัสชนิดใหม่เกิดขึ้นมาเสมอ ทำให้เราต้องอัปเดตโปรแกรมป้องกันไวรัสตลอดเวลาเพื่อให้คอมพิวเตอร์ของเราปลอดภัย โดยแอนติไวรัสของแต่ละบริษัทอาจมีรูปแบบการทำงานและหน้าตาของโปรแกรมที่แตกต่างกันออกไป รวมถึงอาจจะมีการอัปเดตและการป้องกันที่ไม่เหมือนกัน ซึ่งในคอมพิวเตอร์เครื่องเดียวไม่ควรมีแอนติไวรัส 2 โปรแกรมหรือมากกว่านั้นเพราะอาจจะทำให้โปรแกรมขัดแย้งกันเองจนไม่สามารถใช้งานได้
การใช้งานและความเสี่ยง.
ตามแบบสำรวตของ FBI ธุจกิจขนาดใหญ่สูญเสียรายได้จากการต้องรับมือกับเหตุการณ์ไวรัสปีละ 12 ล้านดอลลาร์สหรัฐ แบบสำรวจของ Symantec ใน ค.ศ. 2009 พบว่าหนึ่งในสามของธุจกิจขนาดกลางไม่มีโปรแกรมป้องกันไวรัสในขณะนั้น ส่วนผู้ใช้ในบ้านมากกว่าร้อยละ 80 ติดตั้งโปรแกรมป้องกันไวรัสแล้ว จากการสำรวจทางสังคมวิทยาที่ดำเนินการโดย G Data Software ใน ค.ศ. 2010 พบว่าผู้หญิงร้อยละ 49 ไม่เคยใช้โปรแกรมป้องกันไวรัสเลย
เทิ่ง สติเฟื่อง

เทิ่ง สติเฟื่อง นักแสดง นักธุรกิจโฆษณา นักจัดรายการทีวี นักแต่งเพลง ที่มีชื่อเสียงยาวนานตั้งแต่ยุคแรกของสถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม
ประวัติ.
ชื่อจริง บรรยงค์ เสนาลักษณ์ เกิดวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2476 ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน เป็นบุตรของนายบุษย์ เสนาลักษณ์ และนางโทมิโกะ ชาวญี่ปุ่น 
เมื่อ พ.ศ. 2493 จบจากโรงเรียนวัดเบญจมบพิตร โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย
แล้วเรียนต่อระดับอนุปริญญาที่คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
โทรทัศน์.
เริ่มงานที่สถานีโทรทัศน์ไทยทีวีช่อง 4 บางขุนพรหม เมื่อ พ.ศ. 2496 ทำหน้าที่ผู้ช่วยพิธีกร จัดหาโฆษณา แสดงละคร เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ตั้งแต่วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2498 ซึ่งเป็นวันออกอากาศ อย่างเป็นทางการครั้งแรกในประเทศไทย 
ด้วยบุคลิกเดินเทิ่ง ๆ และมีหัวคิดสร้างสรรค์แปลก ๆ อาจินต์ ปัญจพรรค์ แห่งฝ่ายจัดรายการคนแรกของช่อง 4 บางขุนพรหม ยุคบุกเบิก จึงตั้งชื่อให้สำหรับใช้ในวงการว่า "เทิ่ง สติเฟื่อง" 
ภาพยนตร์.
<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
มรณกรรม.
เสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2545 ด้วยโรคมะเร็งตับ ขณะอายุ 68 ปี โดยบริจาคร่างกายเพื่อการศึกษา ก่อนมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ในวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2548
รายชื่อหุ่นยนต์ใน Cosmic Era

รายชื่อของหุ่นยนต์จากกันดั้มซีรีส์ซึ่งใช้ระบบปฏิทิน Cosmic Era
โมบิลสูทกันดั้มซี้ด.
กลุ่มพันธมิตรโลก
ZAFT
อาณาจักรอ็อบ
SEED-MSV.
กลุ่มพันธมิตรโลก
ZAFT
อาณาจักรอ็อบ
โมบิลสูทกันดั้มซี้ดแอสเทรย์.
อาณาจักรอ็อบ
จังค์กิลด์
เซอเพนท์เทล
โมบิลสูทกันดั้มซี้ดแอสเทรย์บี.
เซอเพนท์เทล
กลุ่มพันธมิตรโลก
ZAFT
บริษัทอุตสาหกรรมแอ็คทายออน
พลเรือน
โมบิลสูทกันดั้มซี้ดแอสเทรย์อาร์.
จังค์กิลด์
ZAFT
อาณาจักรอ็อบ
พลเรือน
โมบิลสูทกันดั้มซี้ดเอ็กซ์แอสเทรย์.
ZAFT
กลุ่มพันธมิตรโลก
โมบิลสูทกันดั้มซี้ดเดสทินี.
ZAFT
กลุ่มพันธมิตรโลก
อาณาจักรอ็อบ
เทอมินัล
เบ็ดเตล็ด
SEED DESTINY-MSV.
ZAFT
กลุ่มพันธมิตรโลก
อาณาจักรอ็อบ
โมบิลสูทกันดั้มซี้ดเดสทินีแอสเทรย์.
พลเรือน/จังค์กิลด์
ZAFT
กลุ่มพันธมิตรโลก
เซอเพนท์เทล
โมบิลสูทกันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์.
DSSD
กลุ่มพันธมิตรโลก
ZAFT
กลุ่มก่อการร้าย
โมบิลสูทกันดั้มซี้ด C.E.73 เดลต้าแอสเทรย์.
อาณานิคมดาวอังคาร/จังค์กิลด์
ZAFT
กลุ่มพันธมิตรโลก
อาณาจักรอ็อบ
โมบิลสูทกันดั้มซี้ด C.E.73 สตาร์เกเซอร์ - แฟนธอมเพนรีพอร์ต.
กลุ่มพันธมิตรโลก
โมบิลสูทกันดั้มซี้ด เฟรมแอสเทรย์.
เซอเพนท์เทล
กลุ่มพันธมิตรโลก
ซาฟท์
กองโจรต่อต้านสาธารณรัฐเอเชียตะวันออก
PMC
โมบิลสูทกันดั้มซี้ด วีเอสแอสเทรย์.
เซอเพนท์เทล
จังค์กิลด์
ไลบราเรียน
นิวัติ กองเพียร

นิวัติ กองเพียร (5 ธันวาคม พ.ศ. 2489 —) เป็นชาวจังหวัดอำนาจเจริญ จบการศึกษาระดับมัธยมตอนต้นจากโรงเรียนทวีธาภิเศก จากนั้นจึงไปศึกษาต่อที่โรงเรียนเพาะช่าง จากนั้นเดินทางไปทำงานและเรียนศิลปะที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ระหว่างปี 2520 - 2522
เมื่อครั้งที่ยังเป็นคอลัมนิสต์ ประจำนิตยสารมติชนสุดสัปดาห์ ได้รับฉายาว่า "เกจินู้ด" เพราะเขียนคอลัมน์ที่เป็นเนื้อหาวิจารณ์ภาพเปลือย นอกจากนั้น นิวัติ ยังเคยเป็น บรรณาธิการบริหารนิตยสารศิลปวัฒนธรรม ด้วย
ปัจจุบัน นิวัติ ได้เลิกทำงานให้กับเครือมติชนแล้ว (สาเหตุยังไม่ชัดเจน) และได้หันมาเปิดเว็บไซต์แนวอี-แม็กกาซีน ชื่อ http://www.niwatkongpien.com เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ที่ชื่นชอบงานเขียนของเขา ขณะเดียวกัน ยังดำรงตำแหน่งเป็นบรรณาธิการบริหารของหนังสือเพลงดนตรีอีกด้วย
ในทางการเมืองและสังคม เป็นหนึ่งใน 100 บุคคลที่ลงชื่อคัดค้านการดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของจอมพลถนอม กิตติขจร ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ก่อนเกิดเหตุการณ์ 14 ตุลา ไม่นาน
สนุก.คอม

สนุก หรือ สนุก.คอม (Sanook.com) เป็นเว็บท่าที่ได้รับความนิยมอันดับต้น ๆ ของประเทศไทยมาโดยตลอดนับตั้งแต่เริ่มดำเนินการ
เว็บไซต์ สนุกดอตคอม ก่อตั้งโดย ปรเมศวร์ มินศิริ เมื่อ พ.ศ. 2541 โดยเริ่มจากการเป็นงานอดิเรกและพัฒนาสู่เว็บท่าในที่สุด
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2542 บริษัท เอ็มเว็บ (ประเทศไทย) จำกัด ซึ่งเป็นบริษัทลูกของ MIH บริษัทโทรคมนาคมจากประเทศแอฟริกาใต้ ได้เข้าซื้อกิจการ สนุก.คอม ถือเป็นการซื้อกิจการเว็บไซต์ครั้งแรกของประเทศไทยในราคาที่ไม่เปิดเผย แต่จากการประมาณมูลค่า ณ ขณะนั้นคือประมาณ 10 ล้านบาท
ต่อมาใน พ.ศ. 2553 บริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่แห่งประเทศจีนได้เข้ามามีส่วนร่วมกับสนุก และใน พ.ศ. 2559 ได้เปลี่ยนชื่อจากบริษัทสนุก ออนไลน์ จำกัด เป็น บริษัท เทนเซ็นต์ (ประเทศไทย) จำกัด อย่างเป็นทางการ ภายใต้การบริหารของนายกฤตธี มโนลีหกุล โดยเว็บไซต์ยังคงให้บริการที่ครอบคลุมเนื้อหา สาระ และ บริการที่ครบถ้วนสำหรับผู้ใช้งานอินเทอร์เน็ต รวมไปถึงการให้บริการพจนานุกรม (Dictionary) ออนไลน์ และอื่น ๆ อีกมากมายที่สามารถเข้าชมได้ทั้งคอมพิวเตอร์ทั่วไป และบนโทรศัพท์มือถือ
มีการรีแบรนด์ฉลองครบรอบ 21 ปีเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม 2562 ด้วยการเปลี่ยนโลโกและแอปพลิเคชันโฉมใหม่ พร้อมพัฒนาฟีเจอร์ต่าง ๆ เน้นเจาะข้อมูลข่าวสารเชิงลึกในระดับท้องถิ่นทั่วทุกภูมิภาค ภายใต้คำขวัญ "ครบทุกเรื่อง เพื่อทุกคน"
สำนวนภาษาปาก

สำนวนภาษาปาก  คือ ภาษาประเภทหนึ่งซึ่งเกิดจากการพูดที่แสดงความคุ้นเคย ไม่เหมาะที่จะใช้เป็นพิธีรีตอง เช่น ตาแป๊ะ ตะบี้ตะบัน เทน้ำเทท่า ทั้งนี้ ภาษาประเภทนี้อาจปรากฏได้ทั้งในภาษาเขียนและภาษาพูด ในพจนานุกรมไทยจะย่อชื่อภาษานี้ว่า "(ปาก)" เช่น "ทาน (ปาก) ก. กิน, กร่อนมาจาก รับประทาน"
การใช้ภาษาปากที่แตกต่างจากภาษาแบบแผนหรือภาษามาตรฐานของภาษาหลักนั้น ๆ เมื่อใช้นานไป อาจกลายเป็นมาตรฐานย่อยอย่างหนึ่ง หรืออาจพัฒนาขึ้นเป็นมาตรฐานในภาษานั้นกระทั่งไม่เรียกว่าภาษาปากอีกต่อไปก็ได้หากลักษณะการใช้ภาษาเช่นนั้นเป็นที่ยอมรับและใช้โดยทั่วไป
ภาษาปากนั้น แม้จะไม่ใช่ภาษาแบบแผน แต่ไม่จำเป็นว่าจะเป็นภาษาที่ไม่สุภาพเสมอไป หากเป็นลักษณะการใช้ภาษาที่สะดวก ง่าย กะทัดรัด และเป็นกันเอง
ปลาตะเพียนหน้าแดง

ปลาตะเพียนหน้าแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Sahyadria denisonii") เป็นปลาน้ำจืดกึ่งเขตร้อนในสกุล "Sahyadria" และวงศ์ Cyprinidae มีถิ่นอาศัยอยู่ในแม่น้ำและลำธารไหลแรงในประเทศอินเดีย
ลักษณะทางกายภาพ.
ปลามีลักษณะลำตัวเรียวยาว เกล็ดสีเงิน มีแถบสีแดงสะท้อนแสงพาดจากหัว ผ่านตา ไปสิ้นสุดที่กลางลำตัว และมีเส้นดำพาดตลอดความยาวลำตัวอยู่ใต้แถบแดงอีกทีหนึ่ง ปลาชนิดนี้สามารถโตได้สูงสุดประมาณ 15 เซนติเมตร
ถิ่นที่อยู่อาศัย.
ปลาตะเพียนหน้าแดง ตามธรรมชาติอาศัยอยู่ในภูมิอากาศกึ่งร้อน โดยมีอุณหภูมิน้ำอยู่ระหว่าง 15 ถึง 25 °C ค่า pH ในช่วง 6.8-7.8 และมีความกระด้าง 5-25 dGH
ชื่อเดิม.
ปลาตะเพียนหน้าแดง ในตอนแรกมีการจัดอนุกรมวิธานเป็น "Labeo denisonii" โดย F. Day เมื่อ ค.ศ. 1865 มีชื่อเรียกอื่นได้แก่ "Barbus denisonii", "Crossocheilus denisonii", "Barbus denisoni" และ "Puntius denisonii" และในปัจจุบันใช้ชื่อว่า "Sahyadria denisonii" ซึ่งเป็นสกุลที่ตั้งขึ้นมาใหม่ในปี ค.ศ. 2013
ในวงการเลี้ยงปลา.
ปลาชนิดนี้เป็นปลาที่เพิ่งนำมาเลี้ยงเป็นงานอดิเรกได้ไม่นาน ปลาตะเพียนหน้าแดงเป็นปลาที่อยู่รวมกันเป็นฝูง ค่อนข้างสงบ แต่บางตัวอาจดุเล็กน้อย บางครั้งอาจสับสนปลาชนิดนี้กับปลาอีกชนิดที่มีลักษณะใกล้เคียงคือ "Sahyadria chalakudiensis" ซึ่งสีสันไม่สดเท่า โตเต็มที่มีขนาดใหญ่กว่า และดุกว่า
มหาวิทยาลัยปารีส

มหาวิทยาลัยปารีส  หรือนามนัยเป็นที่รู้จักกันว่า ซอร์บอน ([sɔʁbɔn], บ้านประวัติศาสตร์) เป็นมหาวิทยาลัยในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ก่อตั้งประมาณ ค.ศ. 1150 จากสมาคมอาชีพที่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนมหาวิหารของมหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส มหาวิทยาลัยปารีสถือว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่เป็นอันดับสองของยุโรป ได้ตรากฎบัตรอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1200 โดยพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และได้รับการยอมรับใน ค.ศ. 1215 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 มหาวิทยาลัยปารีสมีชื่อเล่นที่เรียกกันทั่วไปภายหลังการก่อตั้งสถาบันทางเทววิทยาคือวิทยาลัยซอร์บอนซึ่งก่อตั้งใน ค.ศ. 1257 โดยรอแบร์ เดอ ซอร์บง และอนุญาตโดยนักบุญหลุยส์ กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส
มหาวิทยาลัยปารีสมีชื่อเสียงอย่างมากในระดับนานาชาติเกี่ยวกับผลงานทางวิชาการในสาขามนุษยศาสตร์นับตั้งแต่ยุคกลางโดยเฉพาะสาขาเทววิทยาและปรัชญา มหาวิทยาลัยมีมาตรฐานทางวิชาการที่หลากหลาย ประเพณีที่เคร่งครัดมาอย่างยาวนาน และแพร่หลายในระดับนานาชาติ ตัวอย่างเช่น ริเริ่มการสอนระดับดุษฎีบัณฑิต การแบ่งนักศึกษาตามชาติ มีพระสันตะปาปา นักวิทยาศาสตร์ ปัญญาชน และชนชั้นเจ้าจำนวนมากศึกษาที่มหาวิทยาลัยปารีส
หลังจากความวุ่นวายของการปฏิวัติฝรั่งเศส การศึกษาถูกระงับใน ค.ศ. 1793 หลังจากนั้นคณะต่าง ๆ ได้รับการปรับโครงสร้างบางส่วนโดยนโปเลียนและเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยฝรั่งเศส ใน ค.ศ. 1896 มหาวิทยาลัยถูกเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นมหาวิทยาลัยปารีส
ใน ค.ศ. 1970 หลังจากเหตุการณ์เดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1986 มหาวิทยาลัยถูกแบ่งออกเป็น 13 มหาวิทยาลัยอิสระ มหาวิทยาลัยใหม่บางแห่งได้ควบรวมคณะเก่าแก่ต่าง ๆ รวมถึงอาจารย์ส่วนใหญ่ของแต่ละคณะ โดยสาขามนุษยศาสตร์ จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปารีส-ซอร์บอน และซอร์บอนนูแวล สาขากฎหมาย จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปงเตอง-อัสแซส สาขาแพทยศาสตร์ จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปารีสเดการ์ต และสาขาวิทยาศาสตร์ธรรมชาติ จัดตั้งเป็นมหาวิทยาลัยปีแยร์และมารี กูว์รี และมหาวิทยาลัยปารีสดีเดอโร มหาวิทยาลัยอื่น ๆ เช่น มหาวิทยาลัยปงเตอง-ซอร์บอนเลือกที่จะเป็นพหุวิทยาการ
ในทศวรรษที่ 2010 มหาวิทยาลัยปารีสทั้งสิบสามได้จัดตั้งเครือข่ายพันธมิตรที่แตกต่างกันเจ็ดกลุ่มเพื่อรักษาระดับมาตรฐานต่าง ๆ ที่สืบทอดมาจากมหาวิทยาลัยปารีส เช่นมหาวิทยาลัยซอร์บอน (กลุ่มพันธมิตร)
ก้านกล้วย

ก้านกล้วย เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันสามมิติของไทย ผลิตโดย บริษัท กันตนาแอนิเมชัน จำกัด ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ซึ่งก่อนหน้านั้นในปี พ.ศ. 2531 กันตนาได้ก่อตั้งบริษัท ไทยแอนิเม จำกัด วาดการ์ตูนแอนิเมชันสองมิติ อาทิ เซนต์เซยา ดราก้อนบอล เซเลอร์มูน ป้อนให้กับ บริษัท โตเอะ แอนิเมชัน จำกัด ประเทศญี่ปุ่น ด้วยแนวคิดอยากสร้างภาพยนตร์การ์ตูนด้วยฝีมือคนไทย ต่อมาได้พัฒนาฝีมือมาสู่การทำแอนิเมชันสามมิติด้วยคอมพิวเตอร์ โครงการสร้างภาพยนตร์แอนิเมชั่นสามมิติก้านกล้วยจึงถือกำเนิดขึ้น ด้วยความตั้งใจของจาฤก กัลย์จาฤก ผู้บริหารกันตนา ที่อยากทำภาพยนตร์แอนิเมชันเกี่ยวกับช้างที่ถือเป็นสัตว์คู่บ้านคู่เมืองของไทย โดยได้แรงบันดาลใจจากส่วนหนึ่งของพงศาวดารไทย ที่กล่าวถึงลักษณะของช้างทรงของสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ที่มีหลังโค้งลาดคล้ายก้านกล้วย จึงตั้งชื่อภาพยนตร์แอนิเมชันและตัวละครเอกว่า "ก้านกล้วย" โดยบทภาพยนตร์ต้นฉบับ คือ "เจ้าพระยาปราบหงสาวดี" ประพันธ์โดย อริยา จินตพานิชการ ได้ถูกนำมาพัฒนาเป็นบทภาพยนตร์แอนิเมชันนานถึง 3 ปี โดยมีสมสุข กัลย์จาฤก ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง ประเภทภาพยนตร์และละคร (ละครวิทยุ-ละครโทรทัศน์) ประจำปี พ.ศ. 2561 เป็นที่ปรึกษา มีการทำวิจัยค้นคว้าเกี่ยวกับช้างและประวัติศาสตร์ไทยในยุคสมัยพระนเรศวรมหาราชแห่งกรุงศรีอยุธยา ไปดูสถานที่และบรรยากาศเมืองหงสาวดีในประเทศพม่า ทีมงานเขียนการ์ตูนต้องศึกษาการเคลื่อนไหวและพฤติกรรมของช้าง รวมทั้งออกไปสำรวจธรรมชาติป่าเขาโดยละเอียด ภาพในภาพยนตร์แอนิเมชันจึงแสดงออกถึงเอกลักษณ์ความเป็นไทย ทั้งภูมิทัศน์ บ้านเรือน เวียงวัง และวัฒนธรรมความเป็นอยู่แบบไทยได้อย่างโดดเด่น
กำกับภาพยนตร์และแอนิเมชัน โดยคมภิญญ์ เข็มกำเนิด ซึ่งเคยไปศึกษาการทำแอนิเมชัน ที่สหรัฐอเมริกา และเคยทำงานกับดิสนียและบลูสกายสตูดิโอในภาพยนตร์แอนิเมชันอย่างทาร์ซาน, ไอซ์ เอจ และแอตแลนติส ออกแบบการสร้างโดย พัชนุ โนรี กำกับศิลป์โดย ทวีลาภ ศรีวุฒิวงศ์ และจิรวุฒิ แสงวารี เป็นหัวหน้าทีมแอนิเมชัน ควบคุมการผลิตโดย อัจฉรา กิจกัญจนาสน์ อำนวยการสร้างโดยจาฤก กัลย์จาฤก และนิรัตติศัย กัลย์จาฤก 
ก้านกล้วยฉายในโรงภาพยนตร์วันแรกเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 และได้รับความนิยมจากผู้ชมอย่างมากจนเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดแห่งปี รวมทั้งได้รับรางวัลมากมายทั้งในและต่างประเทศ มีการสร้าง “ก้านกล้วย ๒“ และนำออกฉายในปี พ.ศ. 2552
ในต่างประเทศ.
"ก้านกล้วย" การ์ตูนแอนิเมชั่นเรื่องแรกของไทยที่ได้เป็นที่รู้จักในวงการอุตสาหกรรมภาพยนตร์โลก เนื่องจากได้มีโอกาสไปฉายโชว์ในตลาดซื้อขายหนังของเมืองคานส์ ประเทศฝรั่งเศสถึง 2 รอบ ได้รับรางวัลการันตีคุณภาพมาจากหลาย ๆ ประเทศ ไม่ว่าจะเป็นประเทศสเปน ฝรั่งเศส และบราซิล เป็นต้น'
เพลงประกอบภาพยนตร์.
คำร้อง/ทำนองดั้งเดิม คุณหญิงชิ้น ศิลปบรรเลง
คำร้อง/ทำนองดัดแปลง คงเดช จาตุรันต์รัศมี
เรียบเรียง ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์
ขับร้อง ด.ช.นนท์ธนะ ลิมมะณีประเสริฐ ด.ญ.ฉัตรกมล ธารีฉัตร
ด.ญ.ธันยา ฐิตะศิริ ด.ญ.อรญา ฐิตะศิริ ด.ญ.สุชญา ฐิตะศิริ
คำร้อง/ทำนอง ยืนยง โอภากุล
เรียบเรียง ดนู ฮันตระกูล
ขับร้อง ยืนยง โอภากุล
คำร้อง/ทำนอง คงเดช จาตุรันต์รัศมี
เรียบเรียง ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์
ขับร้อง มิสเตอร์ดี เนตรนภา หาญโรจนวุฒิ คณะประสานเสียง ธานี พูนสุวรรณ นิรันดร์ ดาวลอย วรพล กาญจน์วีระโยธิน วัชระ โกกนก
คำร้อง/ทำนอง คงเดช จาตุรันต์รัศมี
เรียบเรียง ชาติชาย พงษ์ประภาพันธ์
ขับร้อง ดวงพร พงศ์ผาสุข
คำร้อง/ทำนอง The Peach Band
ขับร้อง มิสเตอร์ดี และ The Peach Band
พอลล่า เทเลอร์

พัลลภา มาร์กาเรต เทเลอร์ หรือชื่อภาษาไทย พัลลภา ศุภอักษร (เกิด 20 มกราคม พ.ศ. 2526) ชื่อเล่น พอลล่า เป็นที่รู้จักในชื่อ พอลล่า เทเลอร์ เป็นนักแสดงหญิงและนางแบบลูกครึ่งไทย-อังกฤษ
ประวัติ.
พอลลา เทเลอร์ เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2526 ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ สภากาชาดไทย กรุงเทพมหานคร บิดาเป็นชาวอังกฤษ กับเครือวัลย์ ศุภอักษร มารดาชาวไทย ต่อมาเธอได้เดินทางไปใช้ชีวิตยังเมืองเพิร์ธ และเมืองบริสเบน ประเทศออสเตรเลีย เพื่อเข้าเรียนตั้งแต่ระดับอนุบาลถึงมัธยมศึกษาตอนปลายที่ประเทศออสเตรเลีย และในระดับอุดมศึกษา มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ ด้านธุรกิจและการจัดการระหว่างประเทศ
เธอได้รับการเลี้ยงดูจากสองวัฒนธรรม คือ วัฒนธรรมตะวันตกกับวัฒนธรรมไทย ซึ่งวัฒนธรรมตะวันตกได้สอนให้ดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยตัวเอง ขณะเดียวกันวัฒนธรรมไทยก็สอนให้เธอรู้จักเคารพผู้อื่นเป็น ซึ่งเธอได้กล่าวว่ามารดาของเธอก็มีความเป็นไทยสูงและเจ้าระเบียบ
การทำงาน.
พอลล่าได้เข้ามาเป็นนางแบบตั้งแต่ อายุ 12 ปีด้วยการเป็นตัวประกอบในภาพยนตร์โฆษณาและเริ่มถ่ายโฆษณา รองเท้านักเรียน และได้เข้ามาอยู่ในสังกัดของค่ายหนังและละครอีกหลายช่อง จนกระทั่งได้เป็นนักแสดงในสังกัดของ GTH และเปิดบริษัทเป็นของตนเองในชื่อว่าสเตลล่าร์ อาร์ทิสท์ แมนเนจเม้นท์ จำกัด (Stellar Artist Management) แม้ว่าจะยังไม่ประสบความสำเร็จในด้านการทำงานนอกวงการ แต่ในวงการนักแสดงถือได้ว่าเป็นนักแสดงระดับคุณภาพ แม้ว่าจะมีกระแสในช่วงเข้าวงการว่าเป็นนักแสดงที่พูดภาษาไทยไม่ชัด แต่ก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการแสดง ทำให้ พอลล่าได้รับเลือกมาเป็น นักโฆษณาสินค้าหลายต่อหลายชิ้นและยังยังได้รับโอกาสในการเข้าแข่งขันรายการเกมโชว์อีกด้วย
นอกจากนี้เธอยังผลิตเสื้อผ้าสำหรับเด็กออกจำหน่ายโดยใช้ยี่ห้อว่าพอลล่าแอนด์เบบี้ (Paula and Baby)
ชีวิตส่วนตัว.
พอลล่ากล่าวว่าตนเองเป็นผู้ไม่มีศาสนา แต่ก็พบว่าสักการะพระพุทธรูปกับกลุ่มเพื่อน รวมทั้งทำบุญในพุทธศาสนา นอกจากนี้เธอยังกล่าวว่าเชื่อในพรหมลิขิต
เธอจดทะเบียนสมรสกับเอ็ดเวิร์ด บัทเทอรี นักธุรกิจลูกครึ่งฮ่องกง-อังกฤษเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2553 และพิธีฉลองงานวิวาห์เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2553 มีบุตรด้วยกันสามคนคือ ไลลา เจน (19 พฤษภาคม พ.ศ. 2554), ลูก้า คริสโตเฟอร์ (5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558) และลูเอลล่า ลูอีส (10 เมษายน พ.ศ. 2561) เธอพักอาศัยอยู่ในเขตบริหารพิเศษฮ่องกงกับครอบครัว ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 พอลล่าได้ประกาศว่าเธอได้เลิกรากับสามีแล้ว ปัจจุบันพอลล่าและลูกทั้งสามคนกลับราชอาณาจักรไทยเป็นการถาวร
บุญศรี รัตนัง

บุญศรี รัตนัง (5 มีนาคม พ.ศ. 2496 - 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564) เป็นนักร้องเพลงซอที่มีผลงานอย่างแพร่หลายในจังหวัดเชียงใหม่ และจังหวัดใกล้เคียง จนได้รับการยกย่องเป็นบุคคลดีเด่นทางวัฒนธรรมของจังหวัดเชียงใหม่ ปี พ.ศ. 2533
ประวัติ.
บุญศรี เกิดเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2496 ที่บ้านป่าเหมือด ตำบลป่าไผ่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ เป็นบุตรนายดวงคำ นางจันทร์เที่ยง รัตนัง มีพี่น้อง 4 คน ด้านครอบครัวสมรสนางจินตนา รัตนัง เมื่อ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2520 มีบุตร 2 คน คือนพดล รัตนัง และมณีรัตน์ รัตนัง (อ้อม รัตนัง) ศิลปินและนักร้อง
บุญศรีมีนิสัยการดีด สี ตีเป่า มาตั้งแต่เล็ก ได้ฝึกการเล่นดนตรีพื้นเมืองประเภทซึง-สะล้อ ขลุ่ย จากลุงของตน คือ นายสิงห์คำ รัตนัง ตั้งแต่เยาว์วัย สำเร็จการศึกษาระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านป่าเหมือด เมื่อปี 2506 เริ่มเรียนเป่าปี่กับพ่อสม บุญเรือง ช่างเป่าปี่ มีชื่อในขณะนั้น พ.ศ. 2515 หันมาเรียนขับซอกับพ่อหนานตา ตันเงิน ที่บ้านป่าแงะ ตำบลดอนแก้ว อำเภอแม่ริม 
บุญศรีได้รับการประกาศเกียรติคุณให้เป็นศิลปินแห่งชาติ ประจำปี 2560 สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีพื้นบ้านล้านนา) และได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดิเรกคุณาภรณ์ ชั้นที่ 4 จตุตถดิเรกคุณาภรณ์
การทำงาน.
บุญศรี มีอาชีพทำไร่ทำนาเช่นเดียวกับบิดามารดา ต่อมาในปี พ.ศ. 2513 เริ่มรับจ้างเป่าปี่ในงานซอ เล่นตลกประจำคณะละครซอลูกเอื้องเมืองเหนือ ในปี พ.ศ. 2516 ทำงานทั่วไปประจำวงดนตรี คณะอำนวยโชว์ ของอำนวย กลำพัด ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 ตั้งวงดนตรีพื้นเมืองประยุกต์ชื่อวง “ลูกทุ่ง ลานทอง” และย้ายมาเล่นตลกในคณะประสิทธิ ศรีสมเพชร ในตลกคณะ “จอกจมูกแดง” ในปี พ.ศ. 2522 ปีต่อมาเข้าสู่วงการซอโดยได้รับการสนับสนุนจากประสิทธิ ศรีสมเพชร และเริ่มฝึกแต่งเพลง ใส่ทำนองเพลงแนวพื้นบ้านภาคเหนือ
ในปี พ.ศ. 2525 เริ่มร้องเพลงลูกทุ่งคำเมืองชุด "ลุงอดผ่อบ่ได้" และ "บ่าวเคิ้น" ได้รับการสนับสนุนจากแฟนเพลงในภาคเหนือ และเป็นนักร้องประจำอยู่วงดนตรีคณะศรีสมเพชรวงใหญ่ ถือว่าเป็นบุคคลแรกที่เริ่มต้นสร้างแนวเพลงนี้ขึ้น จากนั้น พ.ศ. 2526 - พ.ศ. 2528 ได้ตั้งกิจการวงดนตรีตนเอง แต่ประสบปัญหาขาดทุนจึงต้องหยุดการแสดง จึงหันเข้าสู่วงการซออีกครั้งหนึ่งทำผลงานซอออกมาอีก นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 เป็นต้นมา 
ผลงาน.
อัลบั้ม.
เพลงประจำโรงเรียน
การเสียชีวิต.
บุญศรี รัตนัง เสียชีวิตลงอย่างสงบเมื่อ วันพฤหัสบดีที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เวลา 21.45 น. ณ โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ตำบลศรีภูมิ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เนื่องจากเส้นเลือดในสมองตีบ สิริอายุ 68 ปี เมื่อแฟนเพลงและศิลปินคนอื่น ๆ ที่รู้จักบุญศรี ต่างรู้สึกตกใจและเสียใจ
มีพิธีพระราชทานน้ำหลวงอาบศพ ในวันศุกร์ที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เวลา 15.00 น. ณ วัดหนองเต่าคำ ตำบลป่าไผ่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ พร้อมเครื่องประกอบเกียรติยศ คือ หีบลายก้านแย่ง ซึ่งมีท่านวัฒนธรรมจังหวัดเชียงใหม่เป็นประธานในพิธี รวมถึงการสวดอภิธรรมในคืนแรก
และมีพิธีพระราชทานเพลิงศพ ในวันอังคารที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2564 เวลา 14:00 น. ณ สุสานบ้านหนองเต่าคำ ตำบลป่าไผ่ อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ โดยมีพระครูอดุลสีลกิตติ์ เป็นประธานในพิธี
วอร์ซอ

วอร์ซอ ([varˈʂava]) หรือ วาร์สซาวา มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า นครหลวงวอร์ซอ เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ริมแม่น้ำวิสวาในภาคกลาง-ตะวันออกของโปแลนด์ มีประชากรอาศัยอยู่ในตัวเมืองอย่างเป็นทางการประมาณ 1.8 ล้านคน และภายในเขตมหานครมีประชากรประมาณ 3.1 ล้านคน ซึ่งทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 7 ของสหภาพยุโรป ตัวเมืองวอร์ซอมีพื้นที่ และประกอบไปด้วย 18 โบโรฮ์ ในขณะที่เขตมหานครนั้นครอบคลุมพื้นที่ วอร์ซอเป็นเมืองสำคัญของโลกในระดับอัลฟา- เป็นศูนย์กลางด้านวัฒนธรรม การเมือง และเศรษฐกิจที่สำคัญ และยังเป็นที่ตั้งของรัฐบาลของโปแลนด์ เมืองเก่าทางประวัติศาสตร์นั้นได้การขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก
วอร์ซอเป็นเมืองศูนย์กลางอุตสาหกรรมหนัก เช่น เหล็กกล้า, รถยนต์, เครื่องจักรอุตสาหกรรม นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางด้านการศึกษา มีสถาบันการศึกษามากกว่า 66 แห่ง
วอร์ซอเป็นที่รู้จักของนานาชาติจากสนธิสัญญาวอร์ซอ ซึ่งตั้งชื่อตามกรุงวอร์ซอ
วอร์ซอมีรถไฟใต้ดินวอร์ซออยู่ 2 สาย: สาย 1 และ สาย 2
ขันโตก

ขันโตก หรือ โตก ภาชนะสำหรับวางสำรับอาหารของชาวล้านนา หรือชาวไทยภาคเหนือ บ้างเรียก สะโตก มีรูปทรงกลม ความกว้างมีเส้นผ่าศูนย์กลางตั้งแต่ 30 เซนติเมตรขึ้นไปมีเชิง สูงประมาณ 1 ฟุต มีทั้งขันโตกไม้ และขันโตกหวาย
การใช้งาน.
ทั้งนี้ภาชนะที่วางถ้วยกับข้าวนอกจากจะใช้ขันโตกแล้วยังใช้กระด้งหรือถาดแบนแทนและเรียกว่า ขันเข้าขันโตกถ้ายังไม่ได้วางถ้วยอาหารเรียกว่า ขันโตก เมื่อวางถ้วยอาหารแล้วก็มักจะเรียกว่า ขันเข้า หรือสำรับอาหาร
การแบ่งประเภท.
ขันโตกแบ่งออกเป็น 3 ขนาด ดังนี้
สต็อกโฮล์ม

สต็อกโฮล์ม หรือ สตอกโฮล์ม  เป็นเมืองหลวงของประเทศสวีเดน และเป็นพื้นที่เขตนครที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศและในภูมิภาคสแกนดิเนเวีย ด้วยประชากรหนึ่งล้านคนอาศัยในเขตเทศบาล, 1.6 ล้านคนในเขตเมือง, และ 2.4 ล้านคนในเขตนคร สต็อกโฮล์มมีพื้นที่กินเกาะจำนวนสิบสี่ที่ซึ่งมีทะเลสาบมะลาเรนไหลลงทะเลบอลติก และเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะสต็อกโฮล์ม พื้นที่ของสต็อกโฮล์มปรากฏหลักฐานว่ามีการตั้งรกรากมาตั้งแต่ยุคหิน ราวหกพันปีก่อนคริสตกาล และจัดตั้งขึ้นมาในฐานะเมืองเมื่อปี 1252 โดยบีรเยร์ ยาร์ล
สต็อกโฮล์มเป็นเมืองหลวงของมณฑลสต็อกโฮล์ม และเป็นศูนย์กลางด้านวัฒนธรรม สื่อ การเมือง และเศรษฐกิจของประเทศสวีเดน ภูมิภาคสต็อกโฮล์มมีมูลค่าสูงกว่าหนึ่งในสามของจีดีพีของประเทศ และเป็นหนึ่งในสิบภูมิภาคที่มีจีดีพีต่อหัวสูงสุดในทวีปยุโรป สต็อกโฮล์มได้รับการจัดอันดับเป็นมหานครโลกระดับอัลฟา รวมถึงเป็นนครที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคสแกนดิเนเวีย รวมถึงเป็นศูนย์กลางของสำนักงานใหญ่บริษัทใหญ่ ๆ ในภูมิภาคนอร์ดิก สถาบันการศึกษาและมหาวิทยาลัยระดับต้น ๆ ของโลกที่ตั้งอยู่ในสต็อกโฮล์ม เช่น สถาบันเศรษฐศาสตร์สต็อกโฮล์ม, สถาบันคาโรลินสกา, ราชวิทยาลัยเทคโนโลยีเคทีเอช และ มหาวิทยาลัยลุนด์ นอกจากนี้สต็อกโฮล์มยังเป็นเมืองเจ้าภาพการจัดพิธีมอบรางวัลโนเบลที่โถงคอนเสิร์ตสต็อกโฮล์ม และ ศาลาว่าการเมืองสต็อกโฮล์ม หนึ่งในบรรดาพิพิธภัณฑ์ชั้นนำของสต็อกโฮล์มคือพิพิธภัณฑ์วาซา ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ไม่ใช่หอศิลป์ที่มีผู้เข้าชมมากที่สุดในภูมิภาคสแกนดิเนเวีย รถไฟใต้ดินสต็อกโฮล์ม ซึ่งเปิดทำการในปี 1950 เป็นที่รู้จักทั่วโลกจากการตกแต่งภายในสถานีทุกสถานี จนได้รับการขนานนามให้เป็นหอศิลป์ที่ยาวที่สุดในโลก
สต็อกโฮล์มเป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของรัฐบาลสวีเดนและกระทรวงทบวงต่าง ๆ ของประเทศ รวมถึงศาลสูงสุดในระบบยุติธรรม และที่ประทับอย่างเป็นทางการของสถาบันพระมหากษัตริย์และนายกรัฐมนตรี ที่ทำการรัฐบาลสวีเดนตั้งอยู่ในอาคารโรเซินบาด ส่วนริคสดาก (สภา) ตั้งอยู่ในอาคารรัฐสภา และที่อยู่ทางการของนายกรัฐมนตรีตั้งอยู่ตรงข้ามกันที่บ้านซาเกร์ ที่ประทับทางการและสถานที่ทรงงานหลักของพระราชวงศ์สวีเดนคือพระราชวังสต็อกโฮล์ม ในขณะที่พระราชวังโดรตท์นิงโฮล์มซึ่งเป็นแหล่งมรดกโลกและตั้งอยู่ชานเมืองสต็อกโฮล์ม เป็นที่ประทับส่วนพระองค์ของพระบรมวงศานุวงศ์
ออสโล

ออสโล (ในภาษานอร์เวย์ออกเสียง "อุสลู" หรือ "อุชลู") เป็นเมืองหลวงของประเทศนอร์เวย์
ออสโลมีประชากรประมาณ 811,688 (เมื่อ 1 มกราคม ค.ศ. 2005) โดยประชากรร้อยละ 22 เป็นผู้อพยพมาจากประเทศใกล้เคียง เขตการปกครองออสโลมีพื้นที่ทั้งหมด 115 ตารางกิโลเมตร ซึ่ง 7 ตารางกิโลเมตรใช้ทำการเกษตร ปัจจุบัน (ค.ศ. 2006) ออสโลเป็นเมืองที่มีค่าครองชีพสูงที่สุดในโลก แทนที่โตเกียว
ออสโลตั้งอยู่ขอบด้านเหนือของอ่าวฟยอร์ด (fjord) ที่ชื่อออสโลฟยอร์ด ตัวเมืองประกอบด้วยเกาะ 40 เกาะ เกาะใหญ่ที่สุดชื่อ Malmøya นอกจากนี้ยังมีทะเลสาบ 343 แห่งซึ่งเป็นแหล่งน้ำจืดสำคัญ
ตามตำนานของเผ่านอร์ส ออสโลก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 1048 แต่หลักฐานทางโบราณคดีสามารถบอกได้ว่าออสโลมีคนอยู่อาศัยมาก่อน ค.ศ. 1000
เอาต์พุต

เอาต์พุต (output) หรือ ส่งออก หมายถึง สารสนเทศหรือ ผลผลิต หรือ สิ่งที่ได้จากกระบวนการผลิด ที่ส่งออกมาจากวงจรภายในคอมพิวเตอร์มาแสดงผลที่อุปกรณ์ต่อพ่วง เช่น มอนิเตอร์ ลำโพง เครื่องพิมพ์ เป็นต้น
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์

สมเด็จพระราชาธิบดีฮัจญี ฮัสซานัล โบลเกียห์ มูอิซซัดดีน วัดเดาละห์ ทรงเป็นสุลต่านองค์ที่ 29 แห่งบรูไน และยังทรงเป็นสุลต่านบรูไนพระองค์แรกที่ทรงพระอิสริยยศเป็นยังดีเปอร์ตวน (สมเด็จพระราชาธิบดี) พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ของสุลต่านโอมาร์ อาลี ไซฟุดดีนที่ 3 และ สมเด็จพระราชินีดามิดแห่งบรูไน เสด็จพระราชสมภพ เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์ ประเทศอังกฤษ และได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารเมื่อปี พ.ศ. 2504 พระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์ เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2510 ทรงเป็นนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
สุลต่านได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดในโลก ณ พ.ศ. 2566 กล่าวกันว่าพระองค์มีมูลค่าสินทรัพย์สุทธิที่ 30,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หลังการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2565 สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านฮัสซานัล โบลเกียห์ ทรงเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลปัจจุบันที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดในโลก
ชีวิตช่วงต้น.
สุลต่านเสด็จพระราชสมภพในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2489 ที่อิซตานาดารุสสลาม บรูไนทาวน์ (ปัจจุบันคือบันดาร์เซอรีเบอกาวัน) ในฐานะ "เปองีรันมูดา" (เจ้าชาย) ฮัสซานัล โบลเกียห์ พระองค์เข้าศึกษาชั้นมัธยมศึกษาใน "Victoria Institution" ที่กัวลาลัมเปอร์ หลังจากนั้นจึงศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยทหารบกแซนด์เฮิสต์ สหราชอาณาจักร โดยจบการศึกษาใน พ.ศ. 2510
พระมเหสี.
ทรงอภิเษกสมรสกับพระมเหสี 3 พระองค์ ได้แก่ 
พระราชทรัพย์.
ทรงได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในกษัตริย์ที่ร่ำรวยที่สุดในโลก ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 พระองค์ได้พระราชทานเงินจำนวน 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ โดยมี ดาโต๊ะ ดาพูกา ฮัจญี คามิส บิน ฮัจญี ทามิน เป็นตัวแทนมอบผ่านทาง ดร.สุรพงษ์ โตวิจักษณ์ชัยกุล เพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยจากเหตุการณ์อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554
ธูป

ธูป เป็นสิ่งที่ใช้เป็นเครื่องสักการบูชาตั้งแต่สมัยอียิปต์โบราณเพื่อบูชาเทพเจ้าหรือทำให้เทพเจ้าพอใจด้วยของหอม ในอดีตธูปทำจากเนื้อไม้หอม (Aromatic wood) หลายชนิด เช่น ไม้จันทน์ขาว (Sandalwood) จันทน์เทศ (Nutmeg) กำยาน (Gum Benzoin เป็นยางไม้หอมชนิดหนึ่ง) ไม้กฤษณา (Agar wood) กันเกรา (Tembusu) หรือต้นบง หรือโกวบั๊วะ (นำมาผสมน้ำเพื่อให้เนื้อผงธูปเหนียว พอที่จะฟั่นเป็นธูปได้) บดเนื้อไม้ให้เป็นผงละเอียด นำมาเป็นวัตถุดิบในการทำธูป 
ธูปไทยในอดีตที่ผลิตจากไม้หอม มีลักษณะคล้ายธูปจีนโบราณ (วัฒนธรรมและการทำธูปในไทย สืบทอดมาจากการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และการค้าในอดีต) และเนื่องจากตัววัตถุดิบเป็นไม้หอม ควันธูปค่อนข้างละเอียด ไม่ระคายเคืองจมูกและตา
ปัจจุบัน เนื่องจากภาวะเศรษฐกิจที่เปลี่ยนไป ประกอบกับวัตถุดิบที่แพงขึ้น ไม้หอมต่าง ๆ ที่นำมาผลิตธูปเริ่มมีราคาแพง ผู้ผลิตส่วนใหญ่ จึงเปลี่ยนมาใช้ขี้เลื่อยไม้ยางพาราแทน เนื่องจากมีราคาถูกกว่า และมีสีขาวนวลเหมือนไม้จันทน์ขาว ลักษณะเป็นผงละเอียด ขึ้นรูปได้ง่าย แล้วจึงนำมาผสมน้ำหอม เรียกว่า "ธูปหอม" เมื่อนำมาจุดจะให้ควันและกลิ่นหอม
ความเชื่อ.
ลักษณะของธูปบูชาพระ ปกติมีความยาว 13 นิ้วโดยประมาณ ก้านธูปชุบสีแดง ตัวธูปสีขาวนวล เวลาจุดประมาณ 40 - 45 นาที นอกจากนี้ยังมีธูปหอมที่เป็นสีประจำวัน มี 7 วัน 8 สี ตามความเชื่อของพราหม์ คือ
นักโทษ

นักโทษ หมายถึง ผู้ต้องขังที่อยู่ภายในทัณฑสถาน 
ก่อนหน้านี้ ผู้กระทำผิดซึ่งศาลตัดสินให้ต้องโทษจำคุกถูกเรียกว่า “นักโทษ” (prisoner) แต่ต่อมาถูกเปลี่ยนเป็น “ผู้ต้องขัง” (inmate) เนื่องจากการเปลี่ยนแนวคิดเรื่องการลงโทษในประเทศสหรัฐอเมริกาจากการลงโทษเพื่อลงโทษมาเป็นเพื่อแก้ไขฟื้นฟู
ประเทศไทย.
พระราชบัญญัติราชทัณฑ์ พ.ศ. 2479 มาตรา 4 (2) – (6) ระบุว่า ผู้ต้องขัง หมายถึง “นักโทษเด็ดขาด คนต้องขังและคนฝาก” โดยนักโทษเด็ดขาด คือ “บุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามหมายจำคุกภายหลังคำพิพากษาถึงที่สุด และหมายความรวมถึงบุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมายให้ลงโทษด้วย” และคนต้องขัง คือ “บุคคลที่ถูกฝากขังไว้ตามหมายขัง” นอกจากนี้ยังมีผู้ต้องขังอีก 2 ประเภทคือ คนฝาก หมายถึง “บุคคลที่ถูกฝากให้ควบคุมไว้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหรือ กฎหมายอื่น โดยไม่มีหมายอาญา” และ นักโทษพิเศษ ซึ่งเป็น “นักโทษเด็ดขาดซึ่งส่งไปอยู่ทัณฑนิคมตามพระราชบัญญัตินี้” 
ต่อมาในพระราชบัญญัติราชทัณฑ์ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2522 เปลี่ยนความหมายของนักโทษเด็ดขาดเป็น “บุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามหมายจำคุกภายหลังคำพิพากษาถึงที่สุด และหมายความรวมถึงบุคคลซึ่งถูกขังไว้ตามคำสั่งที่ชอบด้วยกฎหมาย ให้ลงโทษด้วย”
มหาวิทยาลัยโคจิ

มหาวิทยาลัยโคจิ (; โรมาจิ: "Kōchi Daigaku") ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1949
ตั้งอยู่ในจังหวัดโคจิ เกาะชิโกะกุ ประเทศญี่ปุ่น
ปัจจุบันเปิดการเรียนการสอนอยู่ 5 คณะคือ
สำหรับคณะเกษตรศาสตร์ เป็นวิทยาเขตที่แยกออกมา ตั้งอยู่ในเขตเมือง นังโกะกุ ติดกับท่าอากาศยานโคจิ (Kochi Ryoma Airport) ประกอบด้วย 5 ภาควิชา
ไทเป 101

ไทเป 101 (เขียนตามสไตล์เป็น TAIPEI 101) เดิมชื่อ ศูนย์การเงินโลกไทเป เป็นตึกระฟ้าจุดสงเกตตั้งอยู่ในย่านซินยี กรุงไทเป สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) อาคารดังกล่าวจัดเป็นอาคารสูงที่สุดในโลกอย่างเป็นทางการตั้งแต่ พ.ศ. 2547 กระทั่งการเปิดตัวอาคารบุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ ดูไบ ใน พ.ศ. 2553 ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 อาคารดังกล่าวได้รับเอกสารรับรองลีดแพลตินัม รางวัลสูงสุดในระบบการจัดอันดับผู้นำการออกแบบพลังงานและสิ่งแวดล้อม (ลีด) และกลายเป็นอาคารสีเขียวสูงที่สุดและใหญ่ที่สุดในโลก ไทเป 101 ได้รับการออกแบบโดย ซี.วาย. ลี และหุ้นส่วน และผู้ก่อสร้างหลัก คือ ธุรกิจร่วมทุนเคทีอาร์ที (KTRT Joint Venture) อาคารดังกล่าวเป็นสัญลักษณ์ของไต้หวันสมัยใหม่นับแต่เปิดตัว และได้รับรางวัลตึกระฟ้าเอ็มพอริส พ.ศ. 2547 มีการยิงดอกไม้ไฟจากไทเป 101 ซึ่งโดดเด่นในการแพร่ภาพวันสิ้นปีสากลและอาคารมักปรากฏบ่อยครั้งในสิ่งตีพิมพ์ท่องเที่ยวและสื่อนานาชาติ
ไทเป 101 มี 101 ชั้นเหนือพื้นดิน และอีก 5 ชั้นใต้ดิน อาคารดังกล่าวสร้างขึ้นทางสถาปัตยกรรมเป็นสัญลักษณ์แห่งวิวัฒนาการของเทคโนโลยีและประเพณีเอเชีย การใส่หลังสมัยใหม่นิยมเข้าไปในสไตล์ซึ่งรวมองค์ประกอบการออกแบบดั้งเดิมและจัดการแบบสมัยใหม่ อาคารได้รับการออกแบบให้ทนพายุไต้ฝุ่นและแผ่นดินไหว ศูนย์การค้าหลายชั้นซึ่งอยู่ติดกับอาคารเป็นที่ตั้งของร้านค้าทันสมัย ร้านอาหารและคลับหลายร้อยแห่ง
ไทเป 101 มีบริษัทศูนย์การเงินไทเปเป็นเจ้าของ และจัดการโดยฝ่ายต่างประเทศของบริษัทค้าปลีกอสังหาริมทรัพย์เมือง (Urban Retail Properties Corporation) ซึ่งตั้งอยู่ในชิคาโก ชื่อที่เดิมวางแผนไว้สำหรับอาคาร ศูนย์การเงินโลกไทเป มาจากชื่อเจ้าของ ใช้กระทั่ง พ.ศ. 2546 และชื่อเดิมในภาษาจีนแปลตามตัวอักษรได้ว่า ศูนย์การเงินระหว่างประเทศไทเป 
การออกแบบโครงสร้าง.
อาคารไทเป 101 ได้รับการออกแบบให้ทนต่อลมไต้ฝุ่นและแผ่นดินไหวซึ่งมักเกิดขึ้นในบริเวณทางตะวันออกของไต้หวัน บริษัท Evergreen Consulting Engineering ซึ่งเป็นวิศวกรโครงสร้างได้ออกแบบอาคารให้ทนต่อลมพายุแรงที่ 216 กิโลเมตร/ชั่วโมง รวมถึงแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในรอบ 2,500 ปี
ตึกไทเป 101 มีลูกตุ้มเหล็กขนาดใหญ่ที่เรียกว่า เครื่องหน่วงมวลปรับแต่งได้ (Tuned Mass Damper - TMD) แขวนอยู่ชั้นบนสุดเพื่อลดการแกว่งของตึกจากลมไต้ฝุ่นและแผ่นดินไหว โดย TMD เป็นเทคโนโลยีทางวิศวกรรมที่มีประสิทธิภาพในการควบคุมและลดการสั่นสะเทือนของโครงสร้างต่างๆ โดยอาศัยหลักการทางฟิสิกส์ ร่วมกับการออกแบบและปรับแต่งเพื่อให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด
ดนู ฮันตระกูล

ดนู ฮันตระกูล เป็นนักดนตรี ทั้งนักแต่งเพลง และวาทยกรชาวไทย ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทยสากล) พ.ศ. 2567
การทำงาน.
เมื่อปี พ.ศ. 2519 หลังจากจบการศึกษาทางด้านเอกการประพันธ์จาก รอยัลคอนเซอร์วาตอรี กรุงเฮก ประเทศเนเธอร์แลนด์ ดนู ฮันตระกูล ได้ก่อตั้งภาคีวัดอรุณ ซึ่งได้รวบรวมนักดนตรีที่สนิทกันจำนวนมาก เช่น จิรพรรณ อังศวานนท์, สุรสีห์ อิทธิกุล, กฤษณ์ โชคทิพย์พัฒนา และ นันทิกา กาญจนวัฒน์ โดยมีแกนนำคือ บรูซ แกสตัน และธนวัฒน์ สืบสุวรรณ 
หลังจากนั้นไม่นาน ดนูได้ก่อตั้งโรงเรียนดนตรีศศิลิยะ และได้เชิญเขตต์อรัญ เลิศพิพัฒน์ ที่เคยศึกษาในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ร่วมกับดนู เข้ามาเป็นผู้บริหารงานในตำแหน่งอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียน ขณะเดียวกันดนูได้ก่อตั้ง บริษัท บัตเตอร์ฟลาย ซาวนด์แอนด์ฟิล์ม เซอร์วิส จำกัด (ต่อมาคือวงบัตเตอร์ฟลาย) ร่วมกับหมู่คณะทางดนตรีอีกหลายคน ซึ่งส่วนใหญ่มาจากกลุ่มภาคีวัดอรุณที่มาเข้าร่วมอีกครั้ง โดยเพลงประกอบโฆษณาในขณะนั้นจำนวนประมาณ 60% มาจากวงบัตเตอร์ฟลาย
ต่อมาดนูได้ก่อตั้งวงคีตกวี และเป็นผู้อำนวยการผลิตเพลง โดยมีเขตต์อรัญและอัสนี โชติกุล เป็นผู้เขียนคำร้อง รวมถึงมีเรวัต พุทธินันทน์ อดีตสมาชิกวงดิอิมพอสซิเบิ้ลและออเรียนทัลฟังก์ เข้ามามีส่วนร่วม มีผลงานอัลบั้มชุดแรกชื่อ "เรามาร้องเพลงกัน" ซึ่งนำเสนอและแสดงความนึกคิดต่าง ๆ ออกมาผ่านบทเพลง ไปจนถึงบอกเล่าอุดมการณ์ของชีวิตทาง สังคม และปรัชญา แรงจูงใจแห่งความสำนึกของชุมชนโลกกว้างที่มุ่งไปทางสันติภาพในช่วงเวลาของสงครามเวียดนาม การเรียกร้อง แสวงหาสันติภาพ รวมไปถึงขบวนการฮิปปี้ที่เกิดขึ้นในยุคนั้น ซึ่งมีอิทธิพลทางดนตรีต่อสมาชิกวงคีตกวีทุกคน ทำให้บทเพลงในอัลบั้มนี้มีเนื้อหากลั่นกรองสู่สังคมและค่อนข้างฟังยาก
ต่อมาดนูได้ก่อตั้งวงไหมไทยเมื่อปี พ.ศ. 2530 เป็นวงดนตรีเครื่องสาย 12 ชิ้น และพิณฝรั่ง บรรเลงด้วยทำนองหวาน นิ่มนวล ยึดถือธรรมชาติวัฒนธรรมซึ่งเป็นเอกลักษณ์ชัดเจนของวง โดยมีผลงานอัลบั้มเพลงชุดแรกคือ "ชีพจรลงเท้า" และ "เขมรไทรโยก" ออกสู่สังคม ต่อมาวงไหมไทยได้ร่วมงานกับ จรัล มโนเพ็ชร ออกเพลงชุด "ลำนำแห่งขุนเขา" โดยนำเพลงที่จรัลแต่งมาร่วมร้องออกลักษณะพื้นเมืองเหนือ ต่อมามีผลงานอัลบั้มชุด "เงาไม้" ในปี พ.ศ. 2532 โดยในชุดนี้มีนักร้องหญิงคือ สุภัทรา อินทรภักดี มาเพิ่ม เพื่อสร้างเพลงร้องและประสานเสียงเป็นมิติใหม่เต็มรูปแบบของไหมไทย โดยปัจจุบันวงไหมไทยเป็นวงเชมเบอร์ออร์เคสตรา ใช้นักดนตรี 32 คนบรรเลงเครื่องดนตรีสากลเช่นเดียวกับวงดนตรีของประเทศตะวันตก โดยวงไหมไทยมีผลงานเพลงเป็นจำนวนมาก แต่่รับรู้กันในวงจำกัด เนื่องจากมีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ และไม่ได้เขียนเพลงในรูปแบบที่ศิลปินเพลงไทยนิยมเขียนในปัจจุบัน
ดนู ฮันตระกูล เป็นอาจารย์ของบุคลากรในวงการเพลงหลายคน นอกจากนี้ยังได้รับเชิญให้ไปแสดงคอนเสิร์ตในต่างประเทศ เช่น ญี่ปุ่น และฝรั่งเศส ปัจจุบันดนูยังคงเรียบเรียงผลงานเพลงอยู่เรื่อย ๆ และมีการแสดงเป็นระยะ ๆ ร่วมกับวงไหมไทยในโอกาสพิเศษต่าง ๆ เพื่อนำเสนอดนตรีอันเกี่ยวโยงกับศิลปะ และวัฒนธรรมไทย นอกจากนี้ยังทำธุรกิจร้านอาหารยุโรปกับครอบครัวบริเวณถนนสุขุมวิท
ในปี พ.ศ. 2568 ดนู ฮันตระกูล ได้รับการยกย่องเชิดชูเกียรติจากกระทรวงวัฒนธรรม ให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทยสากล) ประจำปี พ.ศ. 2567
ล้อ

ล้อ คือวัตถุรูปวงกลมถูกยึดไว้ด้วยเพลาที่บริเวณจุดศูนย์กลาง ทำให้ล้อสามารถหมุนรอบเพลาได้ มักใช้ประกอบกับยานพาหนะเพื่อให้เคลื่อนที่ได้โดยง่ายบนพื้น มีหลักฐานว่าล้อถูกประดิษฐ์ขึ้นครั้งแรก โดยชาวสุเมเรียนเมื่อ 3,500 ปี ก่อนคริสตกาล 
ล้อ ชาวจีนโบราณ เมื่อ 5 พันปีก่อน ถูกพัฒนามาจากลูกสนกลม ประกอบการแกน คล้ายเกวียน มีหลักฐานการค้นพบล้อ คู่ขนาน ห่างกัน 80 เซนติเมตร อายุกว่า 4,200 ปี 
ล้อในปัจจุบันมีอยู่หลายแบบ หลายขนาดโดยทำจากวัสดุหลายอย่างตามการใช้งาน เช่น ล้อเกวียนทำด้วยไม้ ล้อแม็ก ล้อรถยนต์ ที่จะมียางรถยนต์หุ้ม ล้อรถไฟที่ทำด้วยเหล็ก ล้อใส่ตู้ที่ทำจากพลาสติก เป็นต้น
รถดีเซลราง

รถดีเซลราง  หรือ DMU เป็นรถไฟโดยสารที่มีเครื่องยนต์ดีเซลขับเครื่องด้วยตนเอง และมีห้องขับหรือห้องควบคุมในตัว ไม่จำเป็นต้องมีรถจักรในการลากหรือควบคุมขบวนรถ รถดีเซลรางที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซลส่งกำลังขับเคลื่อนโดยตรงมักจะถูกเรียกว่า DMU ซึ่งอาจจะมีการจำแนกประเภทตามการส่งกำลัง เช่น ดีเซลรางไฮดรอลิก DHMU หรือ ดีเซลรางไฟฟ้า DEMU 
รถดีเซลรางมีคุณสมบัติที่เหนือกว่าขบวนรถซึ่งใช้รถจักรลากจูงหลายประการ คือ รถดีเซลรางเร่งความเร็วและหยุดได้เร็วกว่า จึงทำให้ใช้เวลาในการเดินทางน้อยกว่า และเมื่อถึงปลายทาง พนักงานขับรถเปลี่ยนไปขับท้ายขบวนก็สามารถออกรถได้ทันที ไม่ต้องเปลี่ยนตั้งหัวขบวนใหม่เช่นการใช้รถจักร นอกจากนั้นยังสามารถพ่วงติดต่อกันได้หลายคัน เพราะรถทุกชุดขับเคลื่อนด้วยตัวเอง รถที่เป็นตัวกำลังจะทำงานสัมพันธ์กันทุกเครื่องยนต์ ทำให้เฉลี่ยกำลังขับเคลื่อนออกไปตลอดขบวน
นอกจากความคล่องตัวแล้ว รถดีเซลรางยังสะดวกในการจัดทำขบวนรถสั้น ๆ เพียงชุดเดียว (2 คัน) หรือรถดีเซลรางแบบตู้เดียว (1 คัน) ให้พอเหมาะกับสภาพการโดยสาร
ประเภทรถดีเซลราง.
รถดีเซลรางมักจะจําแนกตามวิธีการส่งกําลังไปยังล้อ
ดีเซล-เชิงกล (DMMU).
DMMUเป็นรถดีเซลรางที่พลังงานการหมุนของเครื่องยนต์จะถูกส่งผ่านชุดเกียร์ และ เพลาขับโดยตรงไปยังล้อของรถไฟแบบเดียวกับการทำงานของรถยนต์ คนขับรถไฟสามารถเปลี่ยนเกียร์ได้ด้วยตนเอง แต่ในการใช้งานส่วนใหญ่เกียร์จะเปลี่ยนโดยอัตโนมัติ 
ดีเซล-ไฮดรอลิก (DHMU).
DHMUเป็นรถดีเซลรางที่พลังงานการหมุนของเครื่องยนต์จะถูกส่งผ่าน  และ เพลาขับโดยตรงไปยังล้อของรถไฟ
ไฮดรอลิก  เป็นระบบส่งกำลังด้วยของเหลวชนิดหนึ่งโดยการเปลี่ยนพลังงานการไหลเป็นพลังงานกล โดยทําหน้าที่เป็นสื่อกลางในการส่งกําลังของเครื่องยนต์ดีเซลในการหมุนล้อรถไฟผ่านเพลาขับ 
รถดีเซลรางส่วนใหญ่จะใช้ระบบนี้
ดีเซล-ไฟฟ้า (DEMU).
DEMU หรือ รถดีเซลรางไฟฟ้า เป็นรถดีเซลรางที่ใช้เครื่องยนต์ดีเซลขับเคลื่อนเครื่องกําเนิดไฟฟ้า เพื่อผลิตกระแสไฟฟ้า กระแสไฟฟ้าที่สร้างขึ้นจะถูกป้อนไปยัง  ที่อยู่บนล้อหรือโบกี้เพื่อสร้างกำลังในการหมุนล้อรถไฟ ในลักษณะเดียวกับรถจักรดีเซลไฟฟ้าทั่วไป
ใน DEMU บางรุ่นรถแต่ละคันมีเครื่องยนต์เครื่องกําเนิดไฟฟ้าและมอเตอร์ไฟฟ้าเป็นของตัวเอง และในบางรุ่นอาจจะมีแค่เครื่องยนต์เครื่องเดียวติดตั้งในตัวรถแยกต่างหาก แล้วจึงผลิตกระแสไฟฟ้าให้ทั้งขบวนรถ เรียกว่า รถ "Power Pack"