pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
อัลมาส์

อัลมาส์ หรือ อัลมาตี (อังกฤษ: Almas; Almasty, Almasti; บัลแกเรีย: "Алмас"; เชเชน; "Алмазы", ตุรกี: "Albıs"; มองโกล: Алмас; ภาษามองโกลแปลว่า "คนป่า") สิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ที่เชื่อว่ามีรูปร่างคล้ายมนุษย์ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ พบตามเทือกเขาและป่าในภูมิภาคเอเชียกลาง รวมถึงไซบีเรีย มีลักษณะคล้าย เยติ ในเทือกเขาหิมาลัย และ บิ๊กฟุต ในทวีปอเมริกาเหนือ
ลักษณะ.
อัลมาส์ ถูกระบุว่ามีท่าทีการเดินคล้ายมนุษย์ในยุคปัจจุบันมากกว่าสัตว์ชนิดอื่นที่คล้ายคลึงกัน เช่น ซาสควาทช์ หรือ บิ๊กฟุต ร่างกายถูกคลุมด้วยหนังหนาสีน้ำตาล ขนสีน้ำตาลแดง ใบหน้าไม่มีขนปกคลุม ผิวมีสีเข้ม สันหน้าผากโหนก, เฉียงหน้าผากจมูกแบนและใหญ่โหนกกราม
เท้ามีขนาดใหญ่และมือยาว มีขนปกคลุมทั่วร่างยกเว้นมือและเท้า มีกลิ่นตัวเหม็น รวมถึงมีผู้พบเห็นว่าเหมือนกับสวมใส่สิ่งดูเหมือนหนังสัตว์เหมือนเสื้อคลุมเพื่อป้องกันความหนาวเย็นด้วย
ถูกค้นพบ.
อัลมาส์ นั้นปรากฏอยู่ในภูมิปัญญาของชาวมองโกลมานานแล้ว โดยปรากฏเป็นชื่อและภาพในหนังสือของธิเบตที่รวบรวมพรรณพืชและพรรณสัตว์ท้องถิ่นตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 แต่ทว่าอัลมาส์เป็นรู้จักของชาวโลกครั้งแรกในปี ค.ศ. 1427 โดยคำว่า "อัลมาส์" เป็นภาษามองโกลซึ่งแปลว่า "คนป่า" ในขณะที่ชื่อ อัลมาสตี เป็นภาษารัสเซีย เป็นชื่อของเทพเจ้าแห่งป่าที่ใช้ในภูมิภาคเอเชียตะวันตก เช่น จอร์เจีย, อาร์มีเนีย รายงานล่าสุดของการพบเห็นอัลมาส์อยู่ที่ตอนใต้ของมองโกเลียและรัสเซียแถบเทือกเขาอัลไต รวมถึงไซบีเรีย และเทือกเขาเทียนซานในชายแดนตอนเหนือของจีน ซึ่งในแถบเทือกเขาเทียนซานในแถบคาซักสถาน ชาวพื้นเมืองที่นี่เรียกสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ที่เหมือนกับอัลมาส์ว่า คียิกอดัม (Kiyik Adam) เชื่อว่ามีความสูงถึง 9 ฟุต มีขนดกปกคลุมลำตัวสีดำหรือสีเทาเข้ม มีรอยเท้าที่ยาวถึง 15 นิ้ว และมีเขี้ยวแหลมคมไว้สำหรับฉีกทึ้งเหยื่อสำหรับเป็นอาหาร 
อัลมาส์เมื่อแรกถูกบันทึกถึง ไม่ใช่บันทึกในลักษณะของสัตว์ประหลาดคล้ายมนุษย์ หากแต่บันทึกถึงความที่คล้ายคลึงกับสัตว์ในอันดับไพรเมทชั้นเดียวกับมนุษย์ เช่น อุรังอุตัง, กอริลลา หรือชิมแปนซี ซึ่งอัลมาสมีลักษณะคล้ายมนุษย์นีแอนเดอร์ทัลที่เคยอาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้เมื่อกว่า 350,000 ปีก่อน
อัลมาส์ยืนตรงด้วยสองขาหลัง มีความสูงประมาณ 5 ฟุต และตัวเต็มวัยอาจสูงถึง 6–6.5 ฟุต หรือ 9 ฟุต และมีขนาดเท้าที่ใหญ่ถึง 5 ฟุต จากรอยเท้าบนหิมะ
การรายงาน.
อัลมาส์ ถูกรายงานอย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1964 โดย ศาสตราจารย์ด้านมนุษยวิทยาชาวรัสเซีย ศาสตราจารย์ บอริส พอร์ชเนฟ โดย ศ.พอร์ชเนฟ บันทึกว่า กะโหลกศีรษะของอัลมาสเป็นทรงกรวยและมีโครงสร้างของฟันคล้ายมนุษย์ และ ศ.พอร์ชเนฟยังได้รายงานต่อว่า อัลมาส์อาศัยอยู่เป็นครอบครัว มีกลิ่นตัวเหม็น กินอาหารจำพวก ผลไม้, ผัก และสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดเล็ก
อัลมาส์ เป็นสัตว์ที่เร่ร่อนไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง โดยเดินทางกว่าครึ่งของมองโกเลีย พวกมันถูกพบเห็นโดยชาวบ้านและชนพื้นเมือง รายงานการพบเห็นเมื่อ 50 ปีก่อน ถูกพบที่เทือกเขาคอเคซัสใกล้รัสเซียและทะเลดำ โดยพบหลักฐานการมีอยู่ของครอบครัวอัลมาส์ และยังมีอีกหนึ่งรายงานในเทือกเขาพาเมียร์ของเอเชียกลาง
ได้มีนักวิชาการผู้ทำการค้นหาอัลมาส์อย่างจริงจัง คือ นักสัตว์ประหลาดวิทยาชาวรัสเซีย ดร.มารีน-เจน ค็อฟแมน และ ซิลเวียน พัลลิกซ์ ชาวฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1992 ซึ่งข้อมูลที่ได้จากการสำรวจก็คล้ายคลึงกับของ ศ.พอร์ชเนฟ คือ อัลมาส์เป็นสัตว์ขนาดใหญ่ น้ำหนักกว่า 500 ปอนด์ มีขนดก หากินในเวลากลางคืน และสามารถเดินทางได้เร็ว 40 ไมล์ต่อชั่วโมง โดย ดร.ค็อฟแมนสามารถเก็บตัวอย่างขน, รอยเท้า และมูลของอัลมาส์ได้ด้วย
เหย่เหริน

เหย่เหริน หรือ ซูเหริน (อังกฤษ: Yeren, Yiren, Yeh Ren; จีน: 野人; พินอิน: "Yěrén" แปลว่า "คนป่า"; อังกฤษ: Xueren; จีน: 神农架野人; พินอิน: "Shénnóngjiàyěrén" แปลว่า "คนป่าแห่งเสินหนงเจี้ย") หรือ มนุษย์หมี (อังกฤษ: Man Bear; จีน: 人熊; พินอิน: "Ren Xiong") เป็นสิ่งมีชีวิตลึกลับขนาดใหญ่ชนิดหนึ่งที่เชื่อว่า มีลักษณะคล้ายมนุษย์แต่มีขนดกปกคลุมอยู่ทั่วร่าง อาศัยอยู่ ณ เขตอนุรักษ์ป่าดึกดำบรรพ์เขาเสินหนงเจี้ย ในมณฑลหูเป่ย์ ประเทศจีน
โดยเหย่เหริน มีลักษณะคล้ายอุรังอุตังที่พบบนเกาะบอร์เนียวและเกาะสุมาตรา ในอินโดนีเซีย มีขนสีน้ำตาลแดงเข้มยาว 3–4 เซนติเมตร มีท้องขนาดใหญ่ ยืนด้วยขาหลังทั้งสองข้าง มีความสูง 5–7 ฟุต หรือ 8 ฟุต แต่มีรายงานว่าสามารถเคลื่อนไหวได้รวดเร็ว ใบหน้ามีลักษณะผสมกับระหว่างมนุษย์และเอป มีส่วนของขาหน้าหรือมือมีนิ้ว 5 นิ้ว โดยที่นิ้วโป้งแยกออกมาเหมือนมนุษย์ เคยมีการพบรอยเท้าของเหย่เหรินมีความยาว 16 นิ้ว มีโครงสร้างที่ใกล้เคียงกับเอป ในตัวผู้มีองคชาตเหมือนผู้ชาย ในขณะที่ตัวเมียมีเต้านมเหมือนผู้หญิง ส่งเสียงร้องได้ดังและมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว
เชื่อกันว่า เหย่เหริน มีความเกี่ยวข้องกับมนุษย์นีแอนเดอร์ธาลที่เคยอาศัยอยู่ในเอเชียเหนือ และเอเชียกลาง เมื่อ 350,000 กว่าปีก่อน
ซึ่งเมื่อเทียบกับสัตว์ชนิดอื่นที่คล้ายคลึงกัน เช่น บิ๊กฟุตในอเมริกาเหนือ ในคติของจีนมีศัพท์ที่ใช้เรียกสัตว์ที่มีลักษณะเช่นนี้โดยเฉพาะ โดยมีผู้เชื่อว่าอาจจะมีจำนวนเหย่เหรินมากถึง 1,000–2,000 ตัวอาศัยอยู่ในประเทศจีนตอนกลาง 
นักวิทยาศาสตร์ชาวจีนที่ได้ศึกษาเกี่ยวกับการมีอยู่ของเหย่เหริน โดยการกล่าวอ้างถึงจากนักท่องเที่ยวที่ได้มาเที่ยวยังเขตอนุรักษ์ป่าดึกดำบรรพ์เขาเสินหนงเจี้ย โดยค้นพบรอยเท้าและทำการหล่อเป็นปูนปลาสเตอร์เพื่อศึกษา ซึ่งนักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่มีทฤษฎีว่า เหย่เหรินอาจจะเป็นเอปขนาดใหญ่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ชนิดที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Gigantopithecus blacki" ที่เคยอาศัยอยู่ในเอเชียกลาง แต่ได้สูญพันธุ์ไปแล้วกว่า 500,000 ปี มีนักวิชาการที่ได้รับทุนจากรัฐบาลให้ศึกษาเกี่ยวกับเรื่องของเหย่เหริน สามารถเก็บตัวอย่างขนที่เชื่อว่าเป็นของเหย่เหรินได้เมื่อนำไปเทียบกับขนของลิงหรือเอปที่เป็นที่รู้จัก ปรากฏว่าไม่ตรงกับชนิดใดเลย
ในตำนานพื้นบ้านแถบนี้ เหย่เหรินถูกเล่าขานว่าเป็นสัตว์กินเนื้อ และจับมนุษย์ฉีกแขนขากินเป็นอาหารด้วย ปัจจุบันแม้จะมีการสำรวจศึกษาเกี่ยวกับเหย่เหรินมากขึ้น แต่เรื่องของเหย่เหรินก็ยังคงอยู่ในความเชื่อของชาวจีนพื้นถิ่น ซึ่งป่าที่เหย่เหรินอาศัยอยู่นั้นก็ถือได้ว่าเป็นป่าดึกดำบรรพ์ที่เป็นพื้นที่อนุรักษ์ มีพรรณพืชและพรรณสัตว์โบราณและหายากหลายชนิดอาศัยอยู่ด้วย โดยบางคนที่อ้างว่าเคยพบเห็นเหย่เหริน เป็นเจ้าหน้าที่ของเขตอนุรักษ์ อ้างว่าตนเคยคิดที่จะจับเหย่เหรินด้วยซ้ำ โดยเชื่อว่าเหย่เหรินอาศัยอยู่ในป่าหินซึ่งเป็นจุดสูงสุดของเขตป่าอนุรักษ์เสินหนงเจี้ย รวมถึงมีมัคคุเทศก์ท้องถิ่นขณะนำพานักท่องเที่ยวบนรถทัวร์ ได้เห็นเหย่เหรินตัวหนึ่งที่มีขนสีดำวิ่งตัดหน้ารถด้วยสองขาหลัง คนขับรถได้ตะโกนบอกว่า "เหย่เหริน ๆ" 
ซึ่งข้อมูลที่ได้จากการศึกษาเพิ่มเติม พบว่า เหย่เหรินไม่อยู่เป็นกลุ่ม แต่จะอยู่กันเป็นคู่ ๆ ระหว่างตัวผู้และตัวเมีย โดยปกติจะเดินด้วยสองขาหลัง แต่สามารถใช้ขาทั้งสี่ข้างปีนป่ายได้รวดเร็ว โดยกินอาหารจำพวก ผลไม้, ถั่ว, ข้าวโพด และแมลงบางชนิด ในสถานที่ ๆ ไม่มีใครมาพบเห็น
เทราคาโตะ ซือ

เทราคาโตะ ซือ (; โรมาจิ: "Terakado Tsū") เป็นตัวละครในหนังสือการ์ตูนและภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องกินทามะ ผลงานของฮิเดอากิ โซราจิ เป็นนักร้องเพลงป๊อบไอดอลชื่อดังในระดับแนวหน้าของเอโดะทีมีแฟนคลับเป็นจำนวนมาก รวมถึงชิมูระ ชินปาจิที่เป็นหัวหน้าของหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือด้วย
ข้อมูลตัวละคร.
เทราคาโตะ ซือมีความชื่นชอบในเรี่องการร้องเพลงมากตั้งแต่เด็กๆ และมักจะร้องให้พ่อฟังอยู่บ่อย ต่อมาจึงเริ่มการแสดงการร้องเพลงที่ข้างถนน ในระยะแรกการแสดงของเธอมักจะถูกมองข้าม แต่เธอก็ได้รับการให้กำลังใจจากชิมูระ ชินปาจิและหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือ ซึ่งเป็นกลุ่มแฟนคลับที่คอยสนับสนุนโอซือ จนกระทั่งโอซือได้เป็นนักร้องยอดนิยมในที่สุด
พ่อของโอซือปัจจุบันจำคุกอยู่เนื่องจากกระทำความผิดบางอย่าง แต่ก็แหกคุกออกมาแล้วบังคับให้กินโทกิพาไปงานคอนเสิร์ตครั้งแรกของโอซือ แล้วได้ไปมอบดอกกุหลาบให้ตามที่เคยสัญญาไว้ในตอนเด็กว่าจะนำกุหลาบไปให้ในคอนเสิร์ตครั้งแรก และกลับไปมอบตัวตามเดิม แต่ก็ยังคงให้ความเป็นห่วงโอซืออยู่ตลอดมา
เทราคาโตะ ซือเคยมีข่าวอื้อฉาวว่ามีการคบหากับโกเอมอน ซึ่งเป็นนักร้องป๊อบอีกคน แต่หลังจากชินปาจิได้รู้ความจริงว่าที่โกเอมอนกับโอซือมีเหตุผลแฝง ทำให้โอซือเลิกกับโกเอมอน แตก็ทำให้ชื่อเสียงในฐานะไอดอลของโอซือตกต่ำลง แต่ด้วยกำลังใจของหน่วยพิทักษ์เทราคาโตะ ซือ ทำให้โอซือกลับมาเป็นนักร้องไอดอลยอดนิยมได้อีกครั้ง
การปรากฏตัวบนปก.
โอซือปรากฏตัวบนหน้าปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 21 และยังปรากฏตัวบนสันปกของหนังสือการ์ตูนกินทามะเล่มที่ 22
ออกแบบ-ก่อสร้าง

ออกแบบ-ก่อสร้าง หรือ ดีไซน์-บิลด์  เป็นระบบการส่งมอบงานโครงการก่อสร้างชนิดหนึ่ง ซึ่งแตกต่างจากระบบดั้งเดิมที่เป็น "ออกแบบ-ประมูล-ก่อสร้าง" ในระบบนี้จะทำการลดระยะเวลาของโครงการในส่วนของระยะเวลาในการออกแบบ และระยะเวลาในการก่อสร้างลง 
ในสหรัฐอเมริกาได้มีการก่อตั้งสถาบันออกแบบ-ก่อสร้างแห่งสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2536
ชินจิไต

ชินจิไต (ชินจิไต: 新字体; คีวจิไต: 新字體; แปลว่า อักษรแบบใหม่) เป็นรูปแบบของตัวอักษรคันจิที่ใช้ในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่การประกาศใช้ชุดอักษรโทโยคันจิ (当用漢字 "Tōyō kanji") หรือ "คันจิที่ใช้ทั่วไป" ที่ใช้มาตั้งแต่ พ.ศ. 2489 ตัวอักษรชินจิไตบางตัวเป็นตัวอักษรเดียวกับอักษรจีนตัวย่อ แต่อักษรชินจิไตจะมีหลักการย่อตัวอักษรที่แคบกว่าอักษรจีนตัวย่อ อย่างไรก็ตาม อักษรคันจิของญี่ปุ่นในปัจจุบันส่วนใหญ่มีความคล้ายคลึงกับอักษรจีนตัวเต็มมากกว่า แต่มีจำนวนน้อยกว่าตัวอักษรจีนที่ใช้กันในภาษาจีนในปัจจุบันหลายเท่า เนื่องจากมีคำในภาษาญี่ปุ่นจำนวนมากต้องเขียนด้วยอักษรฮิระงะนะเท่านั้น เช่น คำง่ายๆ และคำช่วย เป็นต้น และยังมีคำที่ต้องเขียนด้วยอักษรคะตะคะนะ เช่น คำเลียนเสียงธรรมชาติ คำทับศัพท์ และชื่อสัตว์บางชนิด เป็นต้น
อักษรแบบชินจิไต สร้างมาจากการย่อจำนวนขีดของอักษรแบบคีวจิไต (旧字体/舊字體 "Kyūjitai") หรืออักษรแบบเก่า ซึ่งเทียบได้กับอักษรจีนตัวเต็ม (ในภาษาญี่ปุ่นจะเรียกว่า “เซจิ” (正字 "seiji") แปลว่าอักษรที่ถูกต้อง) หลักการย่อ คือ จะย่อส่วนขวาของอักษรคันจิที่เรียกว่า “ทสึคุริ” (旁 "tsukuri") ซึ่งเป็นส่วนบอกเสียงองของคันจิตัวนั้น โดยนำตัวอักษรที่มีเสียงองเดียวกัน แต่มีจำนวนขีดน้อยกว่ามาใส่แทน อีกวิธีหนึ่ง คือ ย่ออักษรส่วนที่เขียนซับซ้อน ด้วยตัวที่เขียนง่ายกว่า (จำนวนขีดน้อยกว่า)
การย่อตัวอักษร เริ่มมีมาตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1950 จนกระทั่งพ.ศ. 2524 ได้มีการประกาศชุดอักษรคันจิที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เรียกว่า โจโยคันจิ (常用漢字 "Jōyō kanji") เป็นมาตรฐานของอักษรคันจิในปัจจุบัน
ประวัติ.
การย่อตัวอักษรคันจิของญี่ปุ่น ได้เริ่มขึ้นมาตั้งแต่ทศวรรษที่ 1950 หลังสงครามโลกครั้งที่สอง การย่อตัวอักษรในครั้งนั้น ได้ใช้หลักการย่อตามตัวอักษรเมื่อเขียนด้วยพู่กัน เรียกว่า เรียะคุจิ (略字 "ryakuji") ที่ใช้กันในสมัยก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง กล่าวคือ เนื่องจากอักษรคันจิมีลักษณะที่ซับซ้อน เมื่อเขียนด้วยพู่กันจึงต้องลดจำนวนขีดลง อักษรเรียะคุจินี่เอง ที่เป็นต้นแบบของอักษรชินจิไต โดยได้คำนึงของความสวยงามของอักษรเมื่อย่อแล้วด้วย
สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์

สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์ หรือ สัตว์ประหลาดบรอกตันเคาน์ตี หรือ ปีศาจแฟลทวูดส์ (อังกฤษ: Flatwoods Monster, Braxton County Monster, Phantom of Flatwoods) เป็นสิ่งมีชีวิตประหลาดที่มีรายงานการพบที่เมืองแฟลทวูดส์ ในบรอกตันเคาน์ตี รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952
รูปร่าง.
สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์ ถูกพบเห็นโดยพยานมากมายถึงกว่า 10 คน ว่ามีความสูงถึง 10 ฟุต หรือประมาณ 3 เมตร มีใบหน้าสีแดง มีลักษณะคล้ายรูปหัวใจหรือคล้ายใบโพ หรืออาจมีตาอยู่บนลายรูปหัวใจ และมีหัวขนาดใหญ่ มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ผสมหุ่นยนต์เหมือนทำมาจากเหล็กกล้า มีสิ่งที่คล้ายผ้าคลุมหรือกระโปรงสีดำคลุมช่วงล่างลำตัว ซึ่งต่อมาได้สรุปว่าเป็นสีเขียว ลำตัวสีเขียว บ้างก็ว่าไม่มีแขน หรือ มีแต่ขนาดเล็ก และสรุปว่ามีกรงเล็บยาวคล้ายนิ้ว ซึ่งยื่นออกมาข้างหน้า
การพบเห็น.
ก่อนการพบสัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์นั้น มีรายการพบจานบินหลายที่ในสหรัฐอเมริกา ในคืนวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1952 ที่แฟลทวูดส์มีรายการวัตถุบินลึกลับเกิดการลุกไหม้ที่ช่วงท้าย และตกลง ณ ที่นั่น ซึ่งหนึ่งในพยานผู้พบเห็นเป็นนักธุรกิจท้องถิ่น กล่าวว่าเขาเห็นจานบินลอยข้ามหัวเขา เขาอธิบายว่ารูปร่างของจานบินนั้นคล้ายเปลือกหอยที่มีปีกหรือครีบบนหลัง สีของตัวจานเป็นสีแดงคล้ำหรือสีส้มชมพูและด้านบนทั้งหมดของจานเป็นสีขาวคล้ายไอปรอท
จากนั้น พยานอีกสามคนได้เห็นเหตุการณ์ดังนี้จึงวิ่งกลับเข้าบ้านหยิบไฟฉายมา และวิ่งตรงไปยังที่ ๆ จานบินตก แต่ก็ต้องพบกับสัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวนี้ ซึ่งมันสูง 10 ฟุต มันส่งเสียงร้องดังประหลาด และมีหยดน้ำหยดลงมาคล้ายน้ำมัน และได้กลิ่นเหม็นไหม้คล้ายกลิ่นเหล็กถูกเผาไฟ ซึ่งเสียงร้องของมันนี้ทำให้พยานทั้งสามคนนี้มีอาการเจ็บป่วยที่ท้อง ภายหลังมีบุคคลอื่นติดอาวุธเช่น ปืนสั้น เข้ามาในพื้นที่ด้วย แต่ไม่พบสัตว์ประหลาดตัวดังกล่าวแล้ว แต่กลิ่นเหม็นไหม้นั้นยังอบอวลอยู่ในอากาศ
ต่อมาหลังเหตุการณ์นี้ เรื่องราวดังกล่าวได้ถูกปกปิดโดยเจ้าหน้าที่กองทัพสหรัฐ หนึ่งในพยานได้พูดเกี่ยวกับเรื่องนี้เพียงเล็กน้อยหลังเหตุการณ์เกิดมานานหลายปีแล้ว ซึ่งเจ้าหน้าที่รายหนึ่งให้สัมภาษณ์สั้น ๆ ว่า มีความเป็นไปได้ที่อาจมีวัตถุอะไรตกลงมาจริง ซึ่งอาจเป็นอุกกาบาตก็ได้ 
ข้อสันนิษฐาน.
มีข้อสันนิษฐานจากนักจานบินวิทยา เชื่อว่า สัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์นี้เป็นมนุษย์ต่างดาวหรือหุ่นยนต์ หรือ จานบินมีชีวิตที่ตกมายังโลก ในรายการ "Monster Quest" (ออกอากาศในประเทศไทยเมื่อกลางปี ค.ศ. 2010 ทางช่องฮิตทรี โดยทรูวิชันส์) ได้ทำการค้นคว้าเรื่องนี้ในชื่อตอน "Lizard Monster" โดยพบซากหัวกะโหลกของสิ่งที่เชื่อว่าเป็นของมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่บิดเบี้ยว เรียกว่า "เด็กจากดวงดาว" เชื่อว่าอาจจะเป็นสัตว์ประหลาดแฟลทวูดส์หรือไม่ก็เป็นความผิดปกติตั้งแต่แรกเกิด
จ็องโก เรนาร์ต

ฌ็อง "จ็องโก" เรนาร์ต (23 มกราคม ค.ศ. 1910 - 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1953) นักแต่งเพลงและนักกีตาร์แจ๊สชาวฝรั่งเศส เล่นดนตรีในแบบที่เรียกว่า "ยิปซีแจ๊ส" โดยได้ร่วมกับนักไวโอลินจากปารีสชื่อ สเตฟาน กรัปลี และพี่ชายของเขา ตั้งวงควินเทตแจ๊สชื่อวง Quintette du Hot Club de France 
เรนาร์ตเกิดที่หมู่บ้านเล็ก ๆ ทางตะวันตกของเบลเยียม ใช้ชีวิตในวัยเด็กกับพวกยิปซี โดยชื่อเล่น "จ็องโก" ของเขาก็มาจากภาษาโรมานี (ภาษายิปซี) แปลว่า "I awake" เริ่มหัดเล่นแบนโจ กีตาร์ และไวโอลินมาตั้งแต่เด็ก 
เรนาร์ตได้ร่วมเล่นและบันทึกเสียงกับนักดนตรีแจ๊สอเมริกันที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น โคลแมน ฮอว์กินส์, เบนนี คาร์เตอร์, เร็กซ์ สจวร์ต, หลุยส์ อาร์มสตรอง และดิซซี กิลเลสพี เขาได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในนักดนตรีแจ๊สชาวยุโรปคนแรก ๆ ที่ได้รับการยกย่องในระดับตำนาน
ฮาคุบะ ซางูรุ

ฮาคุบะ ซางูรุ (; โรมาจิ: "Hakuba Saguru"; ทับศัพท์ราชบัณฑิตยสภา: ฮากูบะ ซางูรุ) เป็นตัวละครที่ปรากฏตัวในมังงะเรื่อง "จอมโจรอัจฉริยะ" และ "ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" ฮาคุบะ เป็นนักสืบ มีสัตว์เลี้ยงเป็นเหยี่ยวชื่อ "วัตสัน" ซึ่งมีชื่อมาจากนายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน ที่เป็นตัวละครจากนิยายสืบสวนเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์"
ประวัติ.
ฮาคุบะ ซางูรุมีบิดาเป็นตำรวจ ในมังงะ "จอมโจรอัจฉริยะ" เล่ม 3 ระบุว่าบิดามีตำแหน่งเป็นรองผู้บังคับการสืบสวน ส่วนในมังงะเล่มที่ 5 ระบุว่าบิดาเป็นผู้บัญชาการตำรวจนครบาล เขาย้ายกลับจากโรงเรียนมัธยมลอนดอนบริดจ์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ เข้ามาเรียนร่วมชั้นกับคุโรบะ ไคโตะและนาคาโมริ อาโอโกะ เขาถือเป็นนักสืบที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง ทั้งนี้เขามักจะบอกเวลาเป็นนาทีและวินาทีอยู่เป็นนิจ จากการสันนิษฐานและการรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ ทำให้เขามั่นใจว่าคุโรบะ ไคโตะคือจอมโจรคิด
นอกจากนี้ฮาคุบะ ซางูรุปรากฏตัวในมังงะเรื่อง"ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน" ด้วยเช่นกัน ในมังงะเรื่องนี้เขาเลี้ยงเหยี่ยวไว้ตัวหนึ่งชื่อวัตสัน
การปรากฏตัว.
ในจอมโจรอัจฉริยะ.
ในจอมโจรอัจฉริยะ  ฮาคุบะ ซางูรุ พยายามพิชิตใจหญิงสาวที่มีชื่อว่า "นากาโมริ อาโอโกะ" นอกจากนี้ ยังมีอีกหลายช่วงที่ฮาคุบะเผชิญเหตุการณ์ชิงไหวชิงพริบกับจอมโจรคิดด้วยเช่นกัน
ในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน.
ในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน  มีเหตุการณ์ที่ฮาคุบะ ซางูรุ พบกับโคนันอยู่หลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็น "รวมพลยอดนักสืบ คุโด้ ชินอิจิ ปะทะ จอมโจรคิด" (ตอนที่ 235) ซึ่งฮาคุบะปรากฏตัวพร้อมกับเหยี่ยววัตสันในเหตุการณ์ที่มีนักสืบที่มากด้วยความสามารถมารวมตัวกันหลายราย และในตอน "3 วันกับฮัตโตริ เฮย์จิ" (ตอนที่ 519-522) ในฉบับของหนังสือการ์ตูน ในตอนที่ 1119 ฮาคุบะได้ปรากฏตัวอีกครั้งต่อหน้าโคนันและเฮย์จิ เพื่อพูดถึงเรื่องของจอมโจรคิด และชายชราปริศนาที่เกี่ยวข้องกับ อามุโร่ โทรุ อีกที 
ในภาพยนตร์.
ในยอดนักสืบจิ๋วโคนัน เดอะมูฟวี่ ภาคบทเพลงมรณะแด่เหล่านักสืบ  มีการปรากฏโฉมหน้าฮาคุบะ ซางูรุ ซึ่งแท้จริงแล้ว เขาคือจอมโจรคิดที่ปลอมตัวมาเพื่อร่วมสืบคดีกับโคนัน
พิชยดนย์ พึ่งพันธ์

พิชยดนย์ พึ่งพันธ์ ชื่อเล่น ซัน เกิดเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2531 เป็นนักแสดงชาวไทย มีผลงาน ทั้งโฆษณาและละคร อาทิ เรื่อง "เมียหลวง", "เจ้าบ่าวโค้งสุดท้าย" และ "คุณหนูเทวดา" เข้าสู่วงการบันเทิงจากเวทีประกวดค้นหานักแสดงหน้าใหม่ของช่อง7 สู่ฝันปั้นดาว ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอันดับที่ 1 และได้เซ็นสัญญาเป็นนักแสดงของช่อง 7
ประวัติ.
พิชยดนย์เป็นชาวจังหวัดแพร่ เป็นบุตรคนโต ในจำนวนพี่น้อง 2 คน มีน้องสาว 1 คนคือ กรปภา พึ่งพันธ์ (ชื่อเดิม:อรไพลิน พึ่งพันธ์) ซึ่งเป็นผู้รับบทแม่พลอยวัยเด็กในละครเรื่อง "สี่แผ่นดิน" ทางช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี เมื่อปีพ.ศ. 2546 บิดาชื่อณัทวัท พึ่งพันธ์ มารดาชื่อศตภัค พึ่งพันธ์ ด้านการศึกษาศึกษาระดับประถมที่โรงเรียนถนอมพิศวิทยา ระดับมัธยมที่โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 1 เคยศึกษา ที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ (อินเตอร์) คณะบริหารธุรกิจ แต่ลาออก เพื่อสำเร็จการศึกษาที่คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกริก
ตรัสน้อย

สมเด็จพระเจ้าลูกเธอตรัสน้อย (ช่วงปี พ.ศ. 2231 — ?) เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเพทราชา ประสูติแต่กรมหลวงโยธาเทพพระมเหสีฝ่ายซ้าย ซึ่งเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ที่ประสูติแต่พระอัครมเหสี
ประวัติ.
พระราชพงศาวดาร ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) ระบุว่า ภายหลังการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระนารายณ์มหาราชแล้ว สมเด็จพระเพทราชาขึ้นสืบราชสมบัติ แล้วตั้งกรมหลวงโยธาเทพพระราชธิดาในสมเด็จพระนารายณ์มหาราชขึ้นเป็นพระมเหสี เมื่อเสด็จฯ ไปตำหนักกรมหลวงโยธาเทพเพื่อจะเข้าที่บรรทม กรมหลวงโยธาเทพไม่ยอมรับ ตรัสตัดพ้อต่าง ๆ แล้วทรงพระแสงดาบติดพระหัตถ์ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงให้หาหมอมาทำเสน่ห์ จนกรมหลวงโยธาเทพเกิดหลงไหลถึงกับทรงพระกันแสงหาพระองค์ ภายหลังสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จฯ ไปหาอีก กรมหลวงโยธาเทพจึงทรงยอม ผ่านไป 7-8 เดือนจึงพบกรมหลวงโยธาเทพก็ทรงพระครรภ์ได้ 3 เดือนแล้ว ถึงเดือน 10 ปีมะเส็ง นพศก ตอนใกล้รุ่ง จึงประสูติเป็นพระราชโอรส พระราชทานพระนามว่าตรัสน้อย ในคืนวันนั้นเกิดแผ่นดินไหว เมื่อพระชันษาได้ 13 ปี สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจึงโปรดให้ตั้งพระราชพิธีโสกันต์ ณ พระที่นั่งสรรเพชญปราสาท
ส่วนพระราชพงศาวดาร ฉบับสมเด็จพระพนรัตน์ วัดพระเชตุพน ฉบับตัวเขียน ระบุว่ากรมโยธาเทพประสูติพระราชโอรสเมื่อ จ.ศ. 1050 ปีมะโรง (พ.ศ. 2231) พระญาติถวายพระนามว่าตรัสน้อย แต่สมเด็จพระเพทราชาตรัสเรียกว่าสำมยัง ใน จ.ศ. 1062 ปีมะโรง (พ.ศ. 2243) ตรงกับรัชกาลพระเจ้าเสือ กรมหลวงโยธาเทพพาตรัสน้อยออกจากพระราชวัง ไปตั้งพระตำหนักใกล้วัดพุทไธศวรรย์ และทำพิธีโสกันต์ตรัสน้อยแล้วให้ผนวชเป็นสามเณรในสำนักพระพุทธโฆษาจารย์ ทรงเล่าเรียนทั้งพระปริยัติธรรมและไสยศาสตร์ต่าง ๆ จนพระชันษาได้ 18 ปีจึงลาผนวชมาศึกษาวิชาการรบ ได้ศึกษาภาษาต่าง ๆ ทั้งภาษาแขก ฝรั่ง เขมร ยวน พม่า มอญ และจีน การปกครอง โหราศาสตร์ และการแพทย์ จากพระอาจารย์หลายท่าน เมื่อพระชันษาครบอุปสมบทจึงได้ผนวชเป็นพระภิกษุ
ชีวิตในปลายพระชนม์.
ไม่ปรากฏหลักฐานอย่างแน่ชัดว่าตรัสน้อยดำรงพระชนมชีพต่อไปอย่างไร จดหมายเหตุของชาวฝรั่งเศส ระบุว่า เจ้าฟ้าตรัสน้อยซึ่งเป็นพระมรณภาพในราวปี พ.ศ. 2283 ซึ่งตรงกับช่วงกลางสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ก่อนจะเสียกรุงให้พม่า 27 ปี โดยประมาณ
ขณะที่พระราชพงศาวดารกรุงศรีอยุธยา ฉบับพันจันทนุมาศ (เจิม) กล่าวว่า ในปี พ.ศ. 2244 เจ้าฟ้าเพชรและเจ้าฟ้าพร พระราชโอรสในสมเด็จพระสรรเพชญ์ที่ 8 ทรงพระดำริเห็นว่าผู้คนทั้งปวงนิยมยินดีรักใคร่ตรัสน้อยมาก นานไปเบื้องหน้าเจ้าฟ้าตรัสน้อยก็จะได้เป็นใหญ่ จึงทรงพระดำริเป็นความลับให้ชาวที่ออกไปเชิญเสด็จตรัสน้อย โดยอ้างว่ามีพระราชโองการให้เชิญเสด็จเข้าไปบัดนี้ เจ้าฟ้าตรัสน้อยคิดว่าพระราชโองการให้หาจริง จึงเสด็จขึ้นขี่คอชาวที่เข้ามา ชาวที่ก็พาเสด็จเข้ามาถึงพระคลังวิเศษ แล้วก็ประหารเสียด้วยท่อนจันทน์ แล้วจึงเชิญพระศพไปวัดโคกพระยา
ดูเพิ่ม.
<templatestyles src="Reflist/styles.css" />
<templatestyles src="Refbegin/styles.css" />
รายชื่อรางวัลเกียรติยศนานาชาติของไดซะกุ อิเกะดะ

นี่คือรางวัลเกียรติยศนานาชาติของไดซะกุ อิเกะดะ นายกสมาคมสร้างคุณค่า คนที่ 3 ปัจจุบัน เป็นประธานกิตติมศักดิ์สมาคมสร้างคุณค่า และเป็นประธานสมาคมสร้างคุณค่าสากล
พ.ศ. 2521.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์บิดาแห่งการก่อตั้งประเทศ จาก สาธารณรัฐโดมินิกัน 
พ.ศ. 2526.
รางวัลสันติภาพ จาก องค์การสหประชาชาติ
พ.ศ. 2527.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์เข็มขัดดวงอาทิตย์อภิกาชาด จาก สาธารณรัฐโดมินิกัน
พ.ศ. 2528.
เหรียญตราแองชีตา จาก สภาเมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
พ.ศ. 2530.
Order of Christopher Columbus in the Grade of Grand cross Silver Plaque จาก สาธารณรัฐโดมินิกัน
พ.ศ. 2531.
ใบประกาศเกียรติคุณ จาก องค์การสหประชาชาติ
พ.ศ. 2532.
ใบประกาศเกียรติคุณจากเลขาธิการขององค์การสหประชาชาติ จาก องค์การสหประชาชาติ
พ.ศ. 2534.
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นที่1 ประถมาภรณ์มงกุฎไทย จาก ราชอาณาจักรไทย
พ.ศ. 2537.
0rder of Boyaca in the Grade of Grand Cross จาก ประเทศโคลอมเบีย
พ.ศ. 2538.
Knight of the Order of the Grand Star of Djibouti จาก ประเทศจิบูตี
พ.ศ. 2539.
Order of Felix Varela,First Grade จาก ประเทศคิวบา
พ.ศ. 2540.
รางวัลพิเศษ เพื่อแสดงความขอบคุณต่อความช่วยเหลือให้แก่องค์การสหประชาชาติ และส่งเสริมสันติภาพโลก จาก สันนิบาตชาติแห่งองค์การสหประชาชาติ
พ.ศ. 2542.
Order of Andres Bello,First Class,Ribbon of Honor จาก ประเทศเวเนซุเอลา
พ.ศ. 2544.
Knight of the Grand Cross of the Equestrian Order of Saint Agatha จาก ประเทศซานมารีโน
พ.ศ. 2545.
Order of Civil Merit of the Liberator Simon Bolivar in the Grade of Grand Cross จาก ประเทศโบลิเวีย
พ.ศ. 2546.
Order of Merit of Labor,First Class จาก ประเทศเวเนซุเอลา
พ.ศ. 2548.
Order of Francisco de Miranda,First Class จาก ประเทศเวเนซุเอลา
พ.ศ. 2549.
Order of Merit of the Italian Republic, Grand Officer จาก ประเทศอิตาลี
พ.ศ. 2550.
โล่เงินเกียรติยศ จาก เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล
พ.ศ. 2552.
กุญแจเมือง จาก เซาเปาลู ประเทศบราซิล
เฟร์นันโด มุสเลรา

เนสตอร์ เฟร์นันโด มุสเลรา มีกอล  เกิดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1986 ที่กรุงมอนเตวิเดโอ ประเทศอุรุกวัย เป็นนักฟุตบอลชาวอุรุกวัย ในตำแหน่งผู้รักษาประตูให้กับทีมกาลาตาซารายในซือเปร์ลีก และเล่นให้กับฟุตบอลทีมชาติอุรุกวัย เป็นผู้รักษามือหนึ่งในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010
แหล่งข้อมูลอื่น.
 <ns>10</ns>
 <id>311477</id>
 <redirect title="แม่แบบ:คอมมอนส์-หมวดหมู่" />
 <revision>
 <id>4294190</id>
 <parentid>2467571</parentid>
 <timestamp>2012-09-23T09:50:13Z</timestamp>
 <contributor>
 <username>Octahedron80</username>
 <id>1803</id>
 </contributor>
 <comment>เปลี่ยนทางไปที่ </comment>
 <origin>4294190</origin>
 <model>wikitext</model>
 <format>text/x-wiki</format>
วาเลนไทน์ (วงดนตรีไทย)

วาเลนไทน์ หรือ วาเลนไทน์ มิวสิก เป็นวงดนตรีสตริงลูกทุ่งระดับภูธรของไทย ก่อตั้งโดย สวัสดิ์ สังข์ทอง อดีตนักดนตรีไทยเดิม เมื่อปี พ.ศ. 2528 โดยระยะแรกตั้งเป็นวงดนตรีชาโดว์เล่นเพลงสากลกับเพลงไทยสากล รับงานทั่วไปตามว่าจ้างโดยเฉพาะตามงานวัดต่างๆ ต่อมาจึงเล่นเพลงทุกแนวตามกระแสนิยม จนเริ่มเป็นที่รู้จักในหมู่คนจัดงานภูธรและคนทั่วไป โดยบริษัทชื่อดัง อีวีเอส และ ท็อปไลน์ ไดมอนด์ ได้มีการผลิตเทปบันทึกการแสดงสดออกจำหน่าย ลักษณะการแสดงของวงใช้การเล่นดนตรีแบบ "ทับไลน์" มีแดนเซอร์ โคโยตี้ และนักร้องบนเวทีซึ่งสามารถร้องเพลง เต้นรำ และเล่นตลกได้อย่างครบเครื่อง 
ปัจจุบัน โบว์ นุ่น และ เจน อดีตนักร้องนำของวงแยกตัวออกมาตั้งวงดนตรี "ซุปเปอร์ วาเลนไทน์" โดยออกอัลบั้มเพลงในสังกัด ท็อปไลน์ ไดมอนด์ ขณะที่วงวาเลนไทน์ยังคงดำเนินแสดงต่อซึ่ง เดียร์ นักร้องนำนีนยังได้ออกแสดงในรายการตีสิบ ช่วงดันดารา
ผลงานในนามซุปเปอร์วาเลนไทน์.
อัลบั้ม.
อยากเป็นซุปตาร์ (2554) (ท็อปไลน์)
Super ซุปตาร์ (2555) (ท็อปไลน์)
โหน่ง - วุฒิ ซุปเปอร์วาเลนไทน์ ชุด บัดดี้ (2556) (ท็อปไลน์)
อย่าเยอะ (2557) (ท็อปไลน์)
แดเนียลล์ ดิโลเรนโซ

แดเนียลล์ สเตฟฟานี ดิโลเรนโซ เป็นผู้เข้าแข่งขันรายการ เซอร์ไวเวอร์ ปานามา โดยเธอเป็นรองชนะเลิศโดยแพ้ให้กับ อาราส บาสเคาสคาส ต่อมาในปี 2010 เธอได้รับเลือกให้มาแข่งอีกครั้งใน เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ ปะทะ วายร้าย โดยเธอถูกโหวตออกวันที่ 33 เป็นลูกขุนคนที่ 6 แดเนียลล์เป็นเภสัชกร ปัจจุบันอายุ 29 ปี เกิดเมื่อวันที่ 3 มิถุนายม 1981 (แข่งครั้งแรกอายุ 24 ปีและฤดูกาลต่อมาอายุ 28 ปี) แดเนียยล์ชนะสิทธิ์คุ้มกัน 2 ครั้ง(จากฤดูกาลที่ 12 1ครั้ง และ ฤดูกาลที่ 20 อีก 1ครั้ง)
เซอร์ไวเวอร์ ปานามา.
แดเนียลล์เป็นสมาชิกเผ่าดั้งเดิมของ บาโยเนกต้า ก่อนถูกสลับเผ่าไปอยู่ คาซาย่า แดเนียลล์เป็นคนเปลี่ยนใจของเพื่อนร่วมเผ่าเพื่อให้โหวต เมลินดา ไฮเดอร์ และ บ๊อบบี้ มาสัน ออกเพื่อเก็บ 
บรูซ คาเนะกาอิ คนที่อายุมากที่สุดในเผ่าทำให้ เชน พาวเวอร์ส ไม่พอใจเธอและทะเลาะกับกับเธออยู่บ่อยๆ แต่กระนั้น แดเนียลล์ ก็เป็นตัวสำคัญที่ทำให้คาซาย่าแน่นเป็นบึกแผ่นและเก็บเผ่า ลา มินา ออกจนหมดเหลือเพียง เทอร์รี ดีทซ์ คนเดียวที่ยังรอดอยู่เพราะเขาชนะสิทธิคุ้มกันรวดถึง 5 ครั้งเป็นเหตุให้เผ่าคาซาย่าต้องล่มสลายและโหวตกันเองจนเหลือเพียงสี่คน ครั้งนั้น อาราส บาสเคาสคาส ชนะรางวัลไปร่องเรือโดยสามารถเลือกเพื่อนไปได้หนึ่งคนแต่เขากลับเลือก ซิรี ฟิลด์ส ไปเป็นเหตุให้ แดเนียลล์ ไม่พอใจและหันไปร่วมมือกับ เทอร์รี ดีทซ์ แทนโดยรู้อยู่แล้วว่าผลโหวตต้องออกมาเสมอกันคือ 2-2 โดยต้องมีการแข่งจุดไฟตัดสินเธอสามารถจุดไผเอาชนะมาได้เพราะผลพวงจากการที่ เทอร์รี่ สอนเธอ ณ วันที่ 38 เธอชนะสิทธ์คุ้มกันครั้งสุดท้ายและต้องเลือกคนไปรอบสุดท้ายกับเธอโดยเธอรู้อยู่ตั้งแต่ต้นว่าเธอไม่มีทางชนะแน่นอนเพราะคณะลูกขุนไม่ค่อยชอบเธอ เธอจึงเลือก อาราส บาสเคาสคาส ไปรอบสุดท้ายแทนและผลออกมาตามคาดเธอแพ้ให้กับ อาราส ด้วยคะแนน 5-2 
เซอร์ไวเวอร์ ฮีโร่ ปะทะ วายร้าย.
แดเนียลล์ได้กลับมาแข่งอีกครั้งในฤดูกาลนี้โดยเธออยู่เผ่า วายร้าย เธอถือว่าเตรียมตัวมาดีเพราะแข็งแกร่งกว่าเดิมและแผนสูงมากกว่าเดิมโดยเธอเลือกไปเป็นพันธมิตรกับ รัซเชล ฮัท และ พาร์วาตี แชลโลว์ซึ่งมีจำนวนน้อยกว่าพันธมิตรใหญ่ถึง 6-3 แต่ด้วยแผนการที่ถือว่าแยบยลของ รัซเซล ที่ส่งเครื่องรางคุ้มกันให้แก่ พาร์วาตี แชลโลว์ทำให้สามารถโหวต ไทสัน อพอสตอล ออกไปได้และเธอก็มีส่วนทำให้ เจอร์รี่ แมนทีย์ เปลี่ยนใจมาเข้ากับฝ่ายตัวเองและโหวต ร็อบ มาริเอโน ออกไปได้เธอยังเป็นคนเปลี่ยนเสียงโหวตทำให้ เบนจามิน "โค้ช" เวด ต้องออกไปแบบไม่รู้ตัว แดเนียลล์ กับ อแมนด้า คิมเมล มีเรื่องกันเล็กน้อยโดยต้นนเหตุคือเบาะแสเครื่องรางคุ้มกันแต่ผลสุดท้ายเธอได้ไปแต่คนหาเครื่องรางเจอกลับเป็น รัซเชล ฮัทวันที่ 33 รัซเชล ฮัท เกิดระแวงความสัมพันธ์ของเธอกับ พาร์วาตี จึงพยายามหาทางเอาเธอออกแต่ เธอรู้เรื่องเข้าจึงรีบไปเปลี่ยนเสียงเพื่อนร่วมเผ่าทันทีซึ่งดูเหมือนจะได้ผลเพราะเป้าพุ่งไปที่ รูเพิร์ท โบเนแฮม แต่ในสภาเผ่า เธอกับสติแตกและร้องไห้ฟูมฟายและปริปากบอกแผนการของ รัซเซล และ ความสนิทสนมของเธอกับ พาร์วาตี เป็นเหตุให้ รัซเซล ไม่พอใจและเปลี่ยนเสียงโหวตของตัวเองในสภาเผ่าทันที พร้อมขู่ เจอร์รี่ แมนทีย์ ให้โหวตตามมิฉะนั้น เจอร์รี่ จะเป็นรายต่อไปทำให้เธอถูกโหวตออกไปในวันที่ 33 เป็นลูกขุนคนที่ 6
เมซุท เออซิล

เมซุท เออซิล (เกิด 15 ตุลาคม ค.ศ. 1988) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมันเชื้อสายตุรกี การเล่นครั้งล่าสุด เขาเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกให้แก่สโมสรฟุตบอลอิสตันบูลบาชักเชฮีร์
เออซิลเล่นให้กับแวร์เดอร์เบรเมินและทีมชาติเยอรมนี ต่อมาได้ย้ายไปเรอัลมาดริด และได้ย้ายมาอาร์เซนอลด้วยค่าตัวราว 42.5 ล้านปอนด์ในไม่กี่ชั่วโมงก่อนปิดการซื้อขายตัวนักฟุตบอล ในช่วงต้นฤดูกาล 2013–14 เออซิลเป็นผู้เล่นตัวทำเกมที่มากความสามารถ โดยยิงประตูให้เรอัลมาดริดถึง 74 ลูก ในปี 2010–13 
โดยการย้ายมาอาร์เซนอลครั้งนี้ นับเป็นการทำสถิติการซื้อตัวนักฟุตบอลที่สูงสุดในประวัติศาสตร์ของอาร์เซนอล
ในฤดูกาล 2014–15 เออซิลถูกวิจารณ์ว่าการเล่นตกลงไป ไม่โดดเด่นเหมือนฤดูกาลที่แล้ว ในต้นเดือนตุลาคม ค.ศ. 2014 ขณะที่เดินทางกลับไปเยอรมนี เออซิลได้ถูกตรวจพบว่าได้รับบาดเจ็บที่หัวเข่า ต้องพักรักษาเป็นเวลาราว 3 เดือน ก่อนที่จะเริ่มกลับมาซ้อมและกลับมาลงเล่นอีกครั้งได้ในต้นปี ค.ศ. 2015 ในฐานะตัวสำรอง ที่เปลี่ยนตัวลงไปในนาทีที่ 73 แทนที่ออลีวีเย ฌีรู ที่ถูกเปลี่ยนออก ในนัดที่อาร์เซนอลพบกับสโตกซิตี ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม ผลการแข่งขันอาร์เซนอลชนะไป 3-0 เออซิลถูกส่งลงแข่งขันเป็นตัวจริงนัดแรกหลังจากหายบาดเจ็บกลับมา ในรายการเอฟเอคัพรอบสี่ ที่อาร์เซนอลบุกไปเอาชนะไบรตัน & โฮปอัลเบียน ไปได้ 3-2 โดยเป็นผู้ยิงประตูที่ 2 ได้ในนาทีที่ 24 ด้วย และยิงเป็นครั้งแรกในพรีเมียร์ลีกหลังจากหายอาการบาดเจ็บกลับมา ในนัดที่ 23 ของฤดูกาล ที่อาร์เซนอลเป็นฝ่ายเอาชนะแอสตันวิลลา ไปได้ถึง 5-0 ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม โดยเออซิลยิงได้ในนาทีที่ 56 นับเป็นประตูที่ 2 ของการแข่งขันนัดนี้
และต่อมาได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพ (PFA) ประจำเดือนเมษายน ค.ศ. 2015 
ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2015–16 รอบแบ่งกลุ่ม อาร์เซนอลอยู่ในกลุ่มเอฟ และมีสถานการณ์บีบบังคับให้ต้องชนะไบเอิร์นมิวนิกให้ได้ที่สนามเอมิเรตส์ เนื่องจากอาร์เซนอลก่อนหน้านั้นแพ้มาแล้ว 2 นัด ยังไม่มีคะแนนเลย ขณะที่ไบเอิร์นมิวนิกตั้งแต่เปิดฤดูกาลมายังไม่เคยแพ้ใคร ซ้ำยังเป็นผู้ชนะติดต่อกันรวด 12 นัดในทุกรายการ และผู้เล่นทุกคนเล่นได้อย่างโดดเด่นมาก โดยเฉพาะรอแบร์ต แลวันดอฟสกี กองหน้าของทีม ที่ยิงในบุนเดิสลีกาได้ถึง 5 ลูกก่อนหน้านั้น แต่ในครั้งนี้ เออซิลสามารถยิงประตูได้ในช่วงทดเวลาบาดเจ็บนาทีที่ 4 ของครึ่งหลัง นับเป็นประตูที่ 2 จบการแข่งขันอาร์เซนอลชนะไบเอิร์นมิวนิกไป 2-0 ทำให้ยังมีโอกาสพลิกสถานการณ์เข้ารอบต่อไป และทำให้ไบเอิร์นมิวนิกแพ้เป็นนัดแรกของฤดูกาลอีกด้วย
ในฤดูกาล 2015–16 เออซิลได้ทำสถิติใหม่ ด้วยเป็นผู้จ่ายส่งลูกบอลให้เพื่อนร่วมทีมทำประตูได้ในลีกมากที่สุด โดยลงเล่นทั้งหมด 57 นัดทำไป 21 การจ่ายส่ง คิดเป็นจ่าย 1 ประตูต่อ 2.71 นัด และยังทำสถิตินี้ติดต่อกันถึง 10 ครั้งด้วยกัน ชนิดที่ไม่มีผู้เล่นคนไหนทำได้มาก่อน ทำลายสถิติเดิมของเอริก ก็องโตนา ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ที่เคยทำไว้ที่ 1 ประตูต่อ 2.79 นัด 
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 เออซิลได้ออกหนังสืออัตชีวประวัติในชื่อ "The Magic of the Game / Gunning for Greatness"
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 เออซิลประกาศยุติการเล่นฟุตบอลอย่างเป็นทางการในวัย 34 ปี
มักซิ โรดริเกซ

มักซีมีเลียโน รูเบน "มักซี" โรดรีเกซ  เกิดเมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 1981 ที่เมืองโรซารีโอ จังหวัดซานตาเฟ เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลนิวเอลส์โอลด์บอยส์ เขาได้รับฉายาว่า "La Fiera" เขาเล่นตำแหน่งปีก แต่สามารถรับตำแหน่งกองกลางตัวรุกได้ด้วย
อาร์เนอ ฟรีดริช

อาร์เนอ ฟรีดริช  เกิดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักฟุตบอลชาวเยอรมัน ตำแหน่ง กองหลัง ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโวล์ฟสบวร์ก และฟุตบอลทีมชาติเยอรมนี เขาเป็น 1 ในนักฟุตบอลทีมชาติ 23 คนในฟุตบอลโลก 2006 ที่เยอรมนีได้ที่ 3 โดยฟรีดริชได้เข้าร่วมเกือบทุกเกมในการแข่งครั้งนี้ เขาเล่นได้หลายตำแหน่ง ทั้งฟูลแบ็ก, เซ็นเตอร์แบ็ก และในบางครั้งรับตำแหน่งกองกลาง เขายังเป็นตัวแทนในฟุตบอลโลก 2010 เขายังทำประตูแรกครั้งแรกในฐานะทีมชาติในรอบ 8 ทีมสุดท้ายในนัดที่เจอกับทีมอาร์เจนตินา
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง

คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง  เป็นคณะหนึ่งในมหาวิทยาลัยรามคำแหง ที่จัดการเรียนการสอนหลักสูตรด้านวิชาเศรษฐศาสตร์ โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่พ.ศ. 2516 เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน
ประวัติ.
คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เกิดขึ้นโดยในปี พ.ศ. 2514 เมื่อมีการสถาปนามหาวิทยาลัยรามคำแหง คณะเศรษฐศาสตร์มีฐานะเป็นภาควิชาหนึ่งในสังกัดคณะบริหารธุรกิจ ต่อมาได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นคณะในปี พ.ศ. 2516 ตามประกาศสำนักนายกรัฐมนตรีประกาศ ลงวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ.2516 โดยมีอาคาร BB เป็นที่ทำการชั่วคราว ซึ่งเป็นอาคารไม้ 2 ชั้น และใช้จัดแสดงสินค้านานาชาติของกรมพาณิชย์สัมพันธ์ (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งอาคารสำนักบริการทางวิชาการและทดสอบประเมินผล) ในปี พ.ศ. 2518 มีการแบ่งส่วนราชการเป็นคณะเศรษฐศาสตร์อย่างเป็นทางการ และในปี พ.ศ. 2519 ได้ย้ายที่ทำการมาอยู่ ณ อาคารคณะเศรษฐศาสตร์ 1 (ECB 1) ซึ่งเป็นอาคารคอนกรีต 5 ชั้น มีพื้นที่ใช้สอยทั้งสิ้น 4,707.6 ตารางเมตร
ต่อมาในปี พ.ศ. 2524 ได้มีประกาศทบวงมหาวิทยาลัย ลงวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2524 ให้แบ่งส่วนราชการคณะเศรษฐศาสตร์ เป็นหน่วยงานระดับภาควิชา 10 ภาควิชา ได้แก่
และมีหน่วยงานสนับสนุน 1 หน่วยงาน คือ สำนักงานเลขานุการคณะ
เนื่องจากภาระหน้าที่ทางด้านการจัดการเรียนการสอนมีเพิ่มขึ้นทำให้สถานที่คับแคบลง ในปีงบประมาณ พ.ศ. 2540 จึงได้ขอตั้งงบประมาณสร้างอาคารใหม่เพิ่มขึ้นอีก 1 อาคาร คือ อาคารคณะเศรษฐศาสตร์ 2 (ECB 2) ซึ่งเป็นอาคาร 8 ชั้นมีพื้นที่ใช้สอยภายในที่ตั้งอาคารทั้งสิ้น 8,824 ตารางเมตร ประกอบด้วยสำนักงานคณบดี ห้องพักอาจารย์ สำนักงานเลขานุการคณะสำนักงานบัณฑิตศึกษา
ศูนย์สารสนเทศ ศูนย์วิจัย ห้องสมุด ห้องประชุมขนาด 250 ที่นั่ง ห้องสัมมนาย่อย ห้องบรรยายขนาดกลางและเล็ก
ต่อมาในปี พ.ศ. 2560 ได้มีการปรับปรุงโครงสร้างคณะเศรษฐศาสตร์ตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ลงวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 โดยยกเลิกการแบ่งภาควิชา และให้แบ่งส่วนราชการคณะเศรษฐศาสตร์เป็นกลุ่มวิชาจำนวน 6 กลุ่ม วิชา คือ
เพื่อให้สอดคล้องกับการจัดการเรียนการสอนของคณะเศรษฐศาสตร์ที่ปรับปรุงให้มีความทันสมัย เป็นที่สนใจของผู้เรียน พัฒนาทันต่อการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์รอบด้านทั้งในเรื่องเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ รวมไปถึงการแข่งขันในการให้บริการทางวิชาการ ความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีและกระแสโลกาภิวัตน์ที่มีการปรับเปลี่ยนอย่างรวดเร็ว และผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพตรงต่อความความต้องการทรัพยากรบุคคลในตลาดแรงงาน 
หลักสูตร.
ปริญญาตรี.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
สนามกีฬาเนลสันมันเดลาเบย์

สนามกีฬาเนลสันมันเดลาเบย์  เป็นสนามกีฬาขนาด 48,000 ที่นั่ง อยู่ที่เมืองพอร์ตเอลิซาเบท ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นสนามกีฬาที่ใช้ในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010 และเป็น 1 ใน 3 สนามที่อยู่ติดชายหาด สนามกีฬาใช้ในการแข่งขันฟุตบอลและรักบี้ นัดใหญ่ และยังใช้ในการจัดคอนเสิร์ตอีกด้วย
สนามกีฬาเนลสัน แมนเดลา เบย์ สเตเดียม สร้างขึ้นเป็น 5 ชั้น มูลค่า 2 พันล้านแรนด์ (ประมาณ 159 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) สร้างขึ้นเหนือทะเลสาบนอร์ธเอนด์ ในใจกลางเมือง
พูนพิศ อมาตยกุล

ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์ พูนพิศ อมาตยกุล (4 มิถุนายน พ.ศ. 2480 - ปัจจุบัน) เป็นราชบัณฑิตกิตติมศักดิ์ เป็นนักวิชาการสาขาดนตรีวิทยา และเป็นที่ปรึกษาวิทยาลัยราชสุดา มหาวิทยาลัยมหิดล
พูนพิศ อมาตยกุล หรือ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ นายแพทย์พูนพิศ อมาตยกุล เกิดที่อำเภอดุสิต กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรคนที่ 4 ของร้อยโทพิศ และนางประเทือง เจริญเติบโตอยู่ในวัง และเป็นมหาดเล็กของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเหมวดี เป็นเวลากว่า 30 ปี ได้เรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับพระราชวงศ์และเรื่องราวเกี่ยวกับดนตรีไทยมาจากในวัง
แรกเริ่ม.
เรียนดนตรีไทยกับนายเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล เรียนขับร้องจากครูแช่มช้อย ดุริยพันธ์ อาจารย์เจริญใจ สุนทรวาทิน คุณหญิงไพฑูรย์ กิตติวรรณ ครูสุดจิตต์ ดุริยประณีต และครูสุรางค์ ดุริยพันธ์ มีความสามารถในการขับร้องเพลงไทยและประพันธ์บทร้องเพลงไทย เป็นนักจัดรายการเพลงทางวิทยุและโทรทัศน์ที่สนใจการเก็บรักษาผลงานที่ออกอากาศ รวบรวมลงานและรักษาไว้ในห้องสมุดดนตรีเป็นจำนวนมากกว่า 1,600 รายการ ต้นฉบับรายการวิทยุเหล่านี้ยังรักษาไว้เพื่อการอ้างอิง ในห้องสมุดดนตรีสมเด็จพระเทพรัตน์ มหาวิทยาลัยมหิดล ศาลายา และที่หน่วยโสตทัศน์ หอสมุดมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ และ ยังเป็นนักเขียนสารคดีเกี่ยวกับดนตรี และมีบทความเก็บไว้เพื่ออ้างอิงได้ มากกว่า 900 เรื่อง เป็นนักวิชาการสาขาดนตรีวิทยา (Musicologist) สอนวิชาดนตรีวิทยาควบคู่กับวิชาแพทยศาสตร์ตลอดเวลากว่า 30 ปี ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เป็นศาสตราจารย์สาขาดนตรีเป็นคนที่ 3 ของประเทศไทย และเป็นคนแรกของมหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปีพุทธศักราช 2540 เขียนหนังสือไว้หลายเล่ม เช่น สยามสังคีต ลำนำสยาม หนังสือรวมประวัติสตรีนักร้องเพลงไทยและนักระนาดเอกของไทย รายการวิทยุที่ผลิตแล้ว ยังเก็บรักษาไว้ในห้องสมุดดนตรี เช่น รายการพบครูดนตรีไทย สยามสังคีต เพลงไทยจากมหาวิทยาลัยมหิดล สังคีตภิรมย์ เพลงไทยสากลจากอดีต ฯลฯ
เอแอลเอส

อัลสตอม เอดี24ซี (เอแอลเอส)  หรือ เอแอลเอส (ALS) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้ารุ่นหนึ่งของการรถไฟแห่งประเทศไทย ที่สั่งนำเข้ามาเพื่อใช้ในการทำบวนรถโดยสารและขบวนรถสินค้า โดยสั่งซื้อจากบริษัท อัลสตอม  ประเทศฝรั่งเศส (ปัจจุบันคือ Alstom) เมื่อปี พ.ศ. 2517 - 2518 
เอแอลเอส ยังเป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้าที่ถูกสั่งซื้อเข้ามาใช้งานมากที่สุด มีจำนวนทั้งสิ้น 54 คัน โดยชื่อเรียกของรถจักรรุ่นนี้ก็มาจากอักษรภาษาอังกฤษ3ตัวแรกของอัลสตอม  เอแอลเอส มักจะถูกเรียกรวม ๆ ว่า "รถจักรอัลสตอม"
ปัจจุบันเอแอลเอสถูกลดบทบาทลงเป็นอย่างมากจากการนำเข้ารถจักรรุ่นใหม่ ๆ โดยปัจจุบันเอแอลเอส มักจะใช้ทำขบวนรถเร็ว ขบวนรถธรรมดา ขบวนรถชานเมือง ขบวนรถท้องถิ่น และขบวนรถสินค้า
ประวัติ.
ช่วงหลังปี พ.ศ. 2500 การรถไฟแห่งประเทศไทยมีความคิดที่จะเลิกใช้ฟืนเป็นเชื้อเพลิงเพื่อเป็นการสงวนป่าไม้ซึ่งเป็นทรัพยากรธรรมชาติ จึงได้มีการทยอยยกเลิกการใช้รถจักรไอน้ำและมีการจัดหารถจักรดีเซลและรถดีเซลรางมาทดแทน โดยนำเข้ามาหลากหลายรุ่น ตั้งแต่ พ.ศ. 2504 -2509
ในปี พ.ศ. 2507 การรถไฟแห่งประเทศไทย ได้นำเข้ารถจักรดีเซลไฟฟ้าจีอี จากสหรัฐอเมริกา ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นรถจักรที่มีสมรรถนะสูงมากกว่ารุ่นอื่น ๆ ในเวลานั้น ทั้งกำลังที่สูง การทำความเร็วที่ดี ลากขบวนรถได้มากขึ้น หนักขึ้น
เพิ่มประสิทธิภาพในการขนส่งทางรถไฟขึ้นมามากในเวลานั้น
ช่วงหลังปี พ.ศ.2510 - 2514 การรถไฟแห่งประเทศไทยจึงมีแนวคิดจัดหารถจักรดีเซลไฟฟ้าสมรรถนะสูงเข้ามาใช้งานเพิ่ม จนในปี พ.ศ. 2517 ก็ได้นำเข้ารถจักรดีเซลไฟฟ้าอัลสตอม แบบ"เอดี24ซี" หรือ เอแอลเอส จากบริษัท อัลสตอม ประเทศฝรั่งเศส โดยมียอดสั่งซื้อมากถึง 54 คัน นำเข้ามาใช้งานตั้งแต่ช่วง พ.ศ. 2517 - 2518 และมีผลการใช้งานเป็นที่น่าพอใจมาก จนถึงปัจจุบันเอแอลเอส ยังคงเป็นรถจักรรุ่นเดียวที่มียอดสั่งซื้อมากที่สุด
และด้วยสมรรถนะ ประสิทธิภาพและความคุ่มค่าของรถจักรแบบ"เอดี24ซี" การรถไฟแห่งประเทศไทย ก็ยังสั่งซื้อรถจักรอัลสตอม เอดี24ซี แบบเดียวกับเอแอลเอสเข้ามาอีก 3 รุ่นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 - 2528 รวมแล้วกว่า 113 คัน แยกออกเป็นอีก 4 รุ่นย่อย 
"อัลสตอม เอดี24ซี" ถือเป็นแบบรถจักรดีเซลไฟฟ้าที่มีใช้งานมากที่สุดในประเทศไทย และด้วยความที่มีจำนวนมากยังทำให้พบเห็นได้บ่อย จนเป็นอีกหนึ่งภาพจำของรถไฟไทยจนถึงปัจจุบัน
เปลี่ยนเครื่องยนต์.
เอแอลเอส มีเครื่องยนต์ดั้งเดิม จากโรงงานคือเครื่องยนต์ 16PA4V 185VG มีกำลัง 2400 แรงม้า แต่จากการใช้งานที่ยาวนานและอะไหล่ที่เริ่มหายากและราคาสูงขึ้น การรถไฟแห่งประเทศไทยจึงจัดหาเครื่องยนต์ใหม่มาทดแทนเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและเพิ่มอายุการใช้งาน โดยเริ่มทดลองเปลี่ยนตั้งแต่ช่วงปี พ.ศ.2550 เป็นต้นมา
ในปัจจุบันรถจักรเหล่านี้ได้ทำการติดตั้งเครื่องยนต์ใหม่อย่าง Caterpillar 3516B HD และ 16V4000 R41R ไปแล้วหลายคัน และจะมีการทำสีคาดเป็นสัญลักษณ์ว่าใช้เครื่องยนต์ประเภทได
เอเอชเค

รถจักรดีเซลไฟฟ้าอัลสตอม เอเอชเค (AHK) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้ารุ่นหนึ่งของการรถไฟแห่งประเทศไทย สั่งซื้อจากบริษัท Alsthom ประเทศฝรั่งเศส ผลิตโดยบริษัท และ ประเทศเยอรมนี (โดยชื่อเรียกของรถจักรรุ่นนี้มาจากชื่อของทั้ง 3 บริษัท) หมายเลขรถ 4201 - 4230 รวมจำนวนรถทั้งสิ้น 30 คัน
รถจักร Alsthom ทั้งหมด (ALS AHK ALD และ ADD) ช่วงยุคแรกของการรถไฟแห่งประเทศไทยนั้นมีบทบาทอย่างมาก เนื่องจากเป็นยุคที่เริ่มหันมาใช้รถจักรดีเซลไฟฟ้าอย่างเต็มตัวขึ้นแทนรถจักรไอน้ำในยุคก่อน โดยที่ก่อนหน้านี้ได้มีการสั่งซื้อรถจักรดีเซลไฟฟ้า GE-K มาก่อนแล้ว จำนวน 40 คัน (ล็อตที่ 1) และ 10 คัน (ล็อตที่ 2) ต่อมาได้มีการสั่งซื้อรถจักรดีเซลไฟฟ้าเพิ่มอีก คือ Alsthom รุ่น AD24C (ALS) หมายเลข 4101-4154 และสั่งต่อมาจนถึงรุ่น Alsthom รุ่น AD24C (ADD) หมายเลข 4401-4420 ในช่วงแรกรถจักร Alsthom ทั้งหมดถูกนำมาทำขบวนรถโดยสาร เช่น ขบวนรถเร็ว ขบวนรถด่วน ขบวนรถด่วนพิเศษ และรถสินค้า ก่อนที่ปัจจุบันจะถูกแทนที่ด้วยรถจักร QSY ส่วนใหญ่ HID และ GEA บางส่วนเนื่องด้วยรถจักร Alsthom รุ่นนี้ได้ถูกลดบทบาทลงเป็นอย่างมาก จึงสามารถพบเห็นได้ตาม ขบวนรถเร็ว(บางขบวน) ขบวนรถธรรมดา ขบวนรถชานเมือง ขบวนรถท้องถิ่น และขบวนรถสินค้า(บางขบวน) โดยประเภทขบวนรถทั้งหมดที่ว่ามาขึ้นอยู่กับสถานการณ์และความจำเป็นในการพร้อมใช้งานเพื่อทำขบวนนั้นๆ ไม่สามารถระบุได้อย่างแน่ชัด
การติดตั้งระบบ สำหรับรถจักร Alsthom โดยใช้ระบบ รูปแบบ On board ให้กับหมายเลข 4218 4224 4227 โดยระบบ นี้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในประเทศโซนยุโรปซึ่งเกี่ยวข้องกับความปลอดภัยบนทางรถไฟเช่น ช่วยลดอุบัติเหตุต่างๆบนทางรถไฟ อีกทั้งยังเพิ่มประสิทธิภาพในการเดินขบวนรถไฟทั้งภายในประเทศและนอกประเทศ ซึ่งการรถไฟแห่งประเทศไทยมีความสนใจที่จะติดตั้งระบบ นี้ให้กับรถจักรเก่าเช่น เอแอลเอส เอแอลดี เอดีดี และ เอชไอดี เป็นต้น เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความปลอดภัยให้กับหัวรถจักรและขบวนรถ
รถจักร Alsthom มีเครื่องยนต์เดียว ดั้งเดิมตั้งแต่มาจากโรงงานคือเครื่องยนต์ 16PA4V 185VG ที่ 2400 แรงม้า เป็นเครื่องยนต์แบบ 4 จังหวะ รูปแบบการจัดเรียงสูบแบบ V จำนวน 16 สูบ ใช้น้ำมันดีเซล สามารถทำความเร็วสูงสุดได้ถึงประมาณ 95 กม./ชม. ในปัจจุบันรถจักรเหล่านี้ได้ทำการติดตั้งเครื่องยนต์ใหม่อย่าง Caterpillar 3516B HD และ 16V4000 R41R ไปแล้วบางส่วน เพื่อนำมาทดแทนเครื่องยนต์ เดิมที่ในอนาคตอาจจะหาอะไหล่ยากขึ้น ช่วงล่างรถจักรมีแคร่ทั้งหมด 2 แคร่ แต่ละแคร่มี 3 เพลา 6 ล้อ แต่ละเพลามีมอเตอร์ลากจูงหรือที่เรียกว่า เพลาละ 1 ลูก รวมทั้งหมด 6 ลูก แต่ละลูกทำหน้าที่เป็นตัวขับเคลื่อนหัวรถจักรเพื่อให้ลากจูงขบวนรถโดยสาร และขบวนรถสินค้าหนักได้ และเนื่องด้วยรถจักร Alsthom นี้มีอายุการใช้งานมาก หากลากจูงขบวนรถหนักเช่นรถสินค้าเที่ยวบรรทุก หรือรถโดยสารยาวๆ อาจทำให้เครื่องยนต์เกิดอาการร้อนได้ เนื่องจากการระบายความร้อนเครื่องยนต์เป็นแบบสมัยเก่า โดยรถจักรใหม่อย่าง CSR และ QSY และใช้ระบบระบายความร้อนด้วยพัดลม หากเครื่องยิ่งร้อนพัดลมก็จะยิ่งเป่าแรงขึ้น แต่อย่างไรก็ตามรถจักร Alsthom ก็ยังคงเป็นรถจักรยอดฮิตของใครหลายๆคน สามารถเจอได้ทุกที่ในประเทศไทย
จีอี (รถจักร)

เจเนอรัล อิเล็กทริก ยูเอ็ม12ซี  หรือ จีอี (GE) เป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้า ที่การรถไฟแห่งประเทศไทย นำเข้าจากบริษัทเจเนอรัลอิเล็กทริกทรานส์ปอร์เทชัน สหรัฐอเมริกา นำเข้ามาใช้งานจำนวนทั้งสิ้น 50 คัน หมายเลข 4001 - 4050 เข้ามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2507 - 2509 โดยมีหมายเลข 4001 - 4040 เข้ามาในไทย พ.ศ. 2507 และมีหมายเลข 4041 - 4050 เข้ามาในไทย พ.ศ. 2509 ปัจจุบันเป็นรถจักรดีเซลไฟฟ้าอายุมากที่สุดที่ยังคงใช้งานเป็นหลัก ปัจจุบันมักทำขบวนรถธรรมดา ขบวนรถชานเมือง รวมไปถึงขบวนรถสินค้าที่ยังคงใช้ระบบห้ามล้อแบบสุญญากาศ และยังใช้ในงานสับเปลี่ยนตามย่านสถานีต่าง ๆ
และในปัจจุบัน รถจักรดีเซลไฟฟ้า จีอี (GE) คงเหลือใช้การได้ทั้งหมด 42 คัน และตัดบัญชีทั้งหมด 8 คัน คงเหลือตัวโครงรถอยู่ 6 คัน คือหมายเลข 4003 ,4020 ,4030 , 4032 ,4034และ 4035 และถูกตัดเป็นเศษเหล็กไม่เหลือเค้าโครงรถเดิม 2 คัน คือหมายเลข 4046 และ 4049
GE-K.
ช่วงที่มีการเปลี่ยนเครื่องยนต์ใหม่จากเครื่องยนต์ Cummins VT12-825B1 มาเป็นเครื่องยนต์ Cummins ตระกูล K2300 หรือ Cummins KT38-L ทำให้ช่วงนั้นมีเครื่องยนต์ในรถจักร จีอี ที่ใช้เครื่องยนต์ถึงสองแบบจึงมีการแยกประเภทด้วยการเติม -เค (-K) ต่อท้ายชื่อรุ่นที่เปลี่ยนเครื่องยนต์ เป็น จีอี-เค (GE-K) ในเอกสารการซ่อมบำรุง เพื่อแยกรถที่เปลี่ยนเครื่องยนต์แล้วกับรถที่ใช้เครื่องยนต์เดิม ปัจจุบัน จีอี ใช้เครื่องแบบ Cummins KT-38L แต่ในบัญชีและเอกสารข้อมูลต่าง ๆ ยังคงใช้ชื่อ จีอี อยู่แต่ก็มีการเรียกติดปากเป็น จีอี-เค (GE-K) อยู่บ้าง
เดอะบลูดานูบ

เดอะบลูดานูบ  เป็นชื่อที่รู้จักกันทั่วไปของ An der schönen blauen Donau op. 314 "" เพลงวอลต์ซโดยโยฮันน์ ชเตราสส์ ที่สอง แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1866 และแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1867 ที่สมาคมนักร้องประสานเสียงแห่งเวียนนา  กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในเพลงคลาสสิกที่เป็นที่รู้จักมากที่สุด และถูกจัดให้เป็นเพลงชาติอย่างไม่เป็นทางการของประเทศออสเตรีย
เพลงนี้ได้รับการแต่งคำร้องโดยโจเซฟ เวย์ล นักแต่งคำร้องของสมาคมนักร้องประสานเสียง ต่อมาชเตราสส์ได้ปรับปรุงทำนองใหม่ และเวย์ลก็ได้ปรับคำร้องใหม่อีกครั้งให้เหมาะสมยิ่งขึ้น โดยเนื้อร้องกล่าวชื่นชมความงามของแม่น้ำดานูบ และกรุงเวียนนา
เอดีอาร์ (รถดีเซลราง)

เอดีอาร์ (ADR)  หรือ รถดีเซลรางแดวู  เป็นรถดีเซลรางปรับอากาศของการรถไฟแห่งประเทศไทย ใช้สำหรับการทำขบวนรถโดยสาร และขบวนรถด่วนพิเศษดีเซลราง สั่งซื้อจากบริษัท ประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 - 2539 เพื่อรองรับความต้องการใช้งานที่เพิ่มขึ้นของผู้โดยสาร ที่นิยมโดยสารด้วยรถไฟปรับอากาศ รถดีเซลรางแดวูยังถูกนำมาใช้รองรับการโดยสารของนักท่องเที่ยวในมหกรรมกีฬาซีเกมส์และเอเชียนเกมส์ช่วงปี พ.ศ.2538 - 2541 ที่จัดขึ้นในประเทศไทยในขณะนั้นอีกด้วย
รุ่น.
รถดีเซลรางแดวู มีชื่อเรียกรุ่นว่า เอดีอาร์ (ADR)  แต่ก็ยังมีรุ่นย่อยและประเภทที่แตกต่างกัน เพราะมีการสั่งซื้อหลายครั้ง หลายจุดประสงค์การใช้งาน
เอดีอาร์ (ADR) รุ่น 20.
เป็นรถดีเซลรางแดวูล็อตแรก โดยเป็นรถนั่งดีเซลรางทั้งหมด มีมิติรถที่เล็กตามขนาดของรถไฟรุ่นเก่า ๆ เพื่อไม่ให้กระทบกับความกังวลด้านข้อจำกัดของเขตโครงสร้างต่าง ๆ แต่มีที่นั่งที่มากกว่าล็อตอื่น ๆ มักถูกเรียกว่า แดวูผอม
เอดีอาร์ (ADR) รุ่น 60.
เป็นรถดีเซลรางแดวูล็อตที่สอง โดยมีทั้งรถนั่งดีเซลราง และ รถพ่วงดีเซลรางแบบนั่งและนอน โดยมีมิติรถที่มีความกว้างมากกว่าล็อตแรก 19.5 เซนติเมตร โดยสร้างให้มีขนาดกว้างพอดีกับเขตโครงสร้าง และเพื่อเพิ่มพื้นที่ใช้งานต่าง ๆ มักถูกเรียกว่า แดวูอ้วน รถดีเซลรางแดวูล็อตนี้ได้เป็นมาตรฐานของขนาดรถไฟไทยในยุคใหม่ ที่ได้ใช้รถไฟที่มีมิติรถที่ใหญ่ขึ้นตามมาในอีกหลายรุ่น
โดยในปัจจุบันได้ดัดแปลงเป็น บนท.ป.1101 - 1140 (รถปรับอากาศนั่งและนอนชั้นที่ 2) เพื่อนำไปใช้พ่วงร่วมกับขบวนรถต่าง ๆ ซึ่งใช้งานได้คล่องตัวกว่า ปัจจุบันมีพ่วงอยู่ในขบวนรถด่วนที่ 83/84 (กรุงเทพฯ-ตรัง-กรุงเทพฯ) และรถด่วนขบวนที่ 85/86 (กรุงเทพฯ-นครศรีธรรมราช-กรุงเทพฯ)
ด้านการใช้งาน.
แม้ว่ารถดีเซลรางแดวูจะมีหลายรุ่น แต่ในการใช้งานจริง ก็ได้มีการจัดให้ใช้งานได้ร่วมกัน เพราะระบบต่าง ๆ เป็นแบบเดียวกันทั้งหมด เลยมักจะได้เห็นรถดีเซลรางแดวูที่มีริ้วขบวนแบบมีรถต่างขนาดกันในขบวนเดียวกัน 
ปัญหาและข้อวิจารณ์.
เรือด.
ในช่วงปลาย พ.ศ. 2550 – ต้น พ.ศ. 2551 ได้พบเรือดบนเบาะในตู้โดยสารของรถดีเซลรางแดวู ทำให้ขบวนรถที่ใช้รถดีเซลรางแดวูหลายขบวนต้องงดให้บริการหรือใช้รถดีเซลรางสปรินเตอร์ทำการแทน เพื่อกำจัดเรือดและเปลี่ยนเบาะหนังเทียมเป็นแบบใหม่
เปลี่ยนสีและเสียงหวีด.
รถดีเซลรางแดวูเป็นรถดีเซลรางที่ทำความเร็วได้ถึง 120 กิโลเมตร/ชั่วโมง จนเป็นสาเหตุทำให้เมื่อเกิดอุบัติเหตุ มักจะเป็นอุบัติเหตุรุนแรงหลายครั้ง เนื่องจากมีจุดตัดที่ไม่มีเครื่องกั้นหรือทางลักผ่านหลายจุด และผู้ขับขี่พาหนะทางถนนไม่เคารพกฎจราจร ทำให้รถดีเซลรางแดวูเคยต้องทำสีด้านหน้ารถใหม่หลายแบบโดยเพิ่มสีโทนเหลืองเพื่อเพิ่มจุดสังเกต แต่อุบัติเหตุก็ไม่ได้ลดลง เลยมีการเปลี่ยนเสียงหวีดใหม่ เป็นเสียงหวีดยี่ห้อ Nathan AirChime รุ่น K3LA คล้ายกับที่ใช้ในรถจักรของแอ็มแทร็กในสหรัฐ เพื่อที่จะใช้จะเตือนผู้ขับขี่พาหนะทางถนนให้ดียิ่งขึ้น เพราะเสียงหวีดดั้งเดิมมีเสียงที่ค่อนข้างเบา ได้ยินในระยะที่ไม่ไกลมาก
โรงเรียนสนมวิทยาคาร

โรงเรียนสนมวิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐ ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) เริ่มเปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2517
ประวัติ.
โรงเรียนสนมวิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา ตั้งอยู่ที่บ้านเลขที่ 190 หมู่ 1 ตำบลสนม อำเภอสนม จังหวัดสุรินทร์ จัดการศึกษาแบบสหศึกษา มีพื้นที่ 98 ไร่ 2 วา 50 ตารางวา เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ 2516 ชาวกิ่งอำเภอสนม ซึ่งมี นายสิงห์ ไชยโรจน์ ปลัดอำเภอ ผู้หัวหน้ากิ่งอำเภอสนม และ นายสุทัศน์ พรพรม ศึกษาธิการอำเภอสนม ประจำกิ่งอำเภอสนม พร้อมด้วยบรรดา ข้าราชการ ประชาชนชาวสนม มีความเห็นตรงกันว่า พื้นที่ โคกเล็บเหยี่ยว (โคกเล็บแม็วในภาษาถิ่น) ซึ่งอยู่มางทิศตะวันออก หนองสนม ห่างจากหมู่บ้าน 1.5 กิโลเมตร มีความเหมาะสมจะตั้งโรงเรียน
กระทั่งกระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศก่อตั้ง โรงเรียนสนมวิมยาคาร ในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2517 โดยได้รับนักเรียนจำนวน 2 ห้อง มีนักเรียน 68 คน โดยอาศัยโรงเรียนสนมศึกษาคารเป็นที่เรียนชั่วคราว ต่อมาได้ย้ายมาที่ อาคารเรียนชั่วคราว 216 ก ที่ก่อสร้างใหม่ ในบริเวณปัจจุบัน เมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2517 นายธีรชัย บุพศิริ เดินทางมานับตำแหน่งเป็นครูใหญ่คนแรก โดยมีการสอนระดับ มัธยมศึกษาปีที่1 - 6 และระดับ ปวช.1-3 และมีข้าราชการ บุคลากรทางการศึกษา ลูกจ้าง ครูอัตราจ้าง และนักศึกษาฝึกประสบการณ์ทั้งหมด 54 คน
ในวันที่ 27 ธันวาคม 2547 ได้ผ่านการประเมิน ต้นแบบ 1 อำเภอ 1 โรงเรียนในฝัน ตามนโยบายของรัฐบาลในสมัยนั้น
และในปีพ.ศ. 2555 ได้ผ่านการประเมิน และรับรางวัลโรงเรียนพระราชทาน
สันตินิยม

สันตินิยม  เป็นแนวคิดที่ต่อต้านสงครามตลอดจนความรุนแรงต่าง ๆ โดยเชื่อว่าสงครามและความรุนแรงเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ทางศีลธรรม แต่สามารถแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ได้โดยสันติวิธี ซึ่งนักสันตินิยมมักกล่าวถึงแนวทางปฏิบัติโดยยึดหลักศาสนา อย่างไรก็ตามยังมีการให้คำวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นแนวคิดที่สามารถปฏิบัติได้ยาก เนื่องจากการให้โลกนี้ปราศจากความรุนแรงในความเป็นจริงนั้นไม่อาจเกิดขึ้นได้โดยตลอด ในบางครั้ง การใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดโดยยึดหลักจริยธรรมแก้ปัญหาอาจเป็นแนวทางที่ดีกว่า
ประวัติช่วงต้น.
มีหลายสิ่งที่สนับสนุนแนวคิดสันตินิยมหากมองย้อนไปในประวัติศาสตร์ ตลอดจนงานประพันธ์ต่างๆ ดังตัวอย่างเช่น :
อินเดีย.
ความเห็นใจต่อสรรพชีวิตทั้งปวง ทั้งที่เป็นมนุษย์และไม่ใช่มนุษย์ ต่างเป็นส่วนสำคัญที่ปรากฏในหลักธรรมของศาสนาฮินดูกับศาสนาพุทธ ซึ่งพระโคตมพุทธเจ้าทรงเป็นผู้ตรัสรู้ในสัจธรรมนี้ รวมทั้งพระมหาวีระที่ค้นพบสัจธรรมในศาสนาเชนในช่วง 599 ถึง 527 ปีก่อนคริสตกาล โดยพระโคตมพุทธเจ้าตลอดจนพระมหาวีระ ต่างกำเนิดในวรรณะกษัตริย์
กรีซ.
ในกรีซโบราณแม้จะดูเหมือนว่าแนวคิดสันตินิยมจะไม่ปรากฏอยู่ เว้นเสียแต่ว่าจะมีแนวคิดชี้นำทางศีลธรรมอย่างกว้าง ๆ ซึ่งขัดแย้งต่อแนวคิดด้านความรุนแรงระหว่างบุคคล โดยมิได้มีแนวคิดทางปรัชญาที่ปฏิเสธถึงความรุนแรงระหว่างการปราศรัย หรือปฏิเสธรูปแบบการใช้ความรุนแรงทั้งหมดที่ดูเหมือนว่ายังปรากฏให้เห็นอยู่ อริสโตฟานเนสกับบทละครของเขาที่มีชื่อว่า ได้สร้างบทที่กล่าวถึงสตรีชาวเอเธนส์ที่ต้อต้านสงครามในช่วงที่เกิดเหตุการณ์สงครามเพโลพอนนีเซียน เมื่อ 431 ถึง 434 ปีก่อนคริสตกาล และละครชุดนี้ได้สร้างชื่อเสียงในหลายๆประเทศในประเด็นของการต่อต้านสงคราม แต่อย่างไรก็ตาม ทั้งในแง่ของงานประพันธ์กับสุขนาฏกรรม และแม้ว่าจะปฏิเสธแนวคิดทางสงคราม แต่ก็ดูเหมือนว่าความขัดแย้งยังคงอยู่ (ภายหลังจากนั้น 20 ปี) มากกว่าที่รู้จักในฐานะของปรัชญาที่เผชิญกับความรุนแรงหรือสงคราม พอๆกันกับบทประพันธ์ที่ประท้วงต่อต้านความรุนแรงอย่างเรื่องแห่ง
อิตาลี.
แพนด้าเป็นเทพแห่งความมสันติสุข (ตามที่ปรากฏในฟิโลซินอส) แหล่งที่มาของคำว่า "Panda" นี้มาจากคำว่า "pandi"
จีน.
ในลัทธิเต๋า คัมภีร์ไท่ผิงจิง ("สันติขั้นสูงสุด") บอกล่วงหน้าถึง "การมาของยุคแห่งสันติภาพ" ("ไท่ผิง") โดยไท่ผิงจิงนี้มีเนื้อหาที่สนับสนุนแนวคิด "โลกที่เต็มไปด้วยสันติ"
เซเกียว

หนังสือพิมพ์เซเกียวเป็นสิ่งพิมพ์แรกของสมาคมสร้างคุณค่าก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2494 โดยโจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก ท่านที่สอง เป็นหนังสือพิมพ์รายวัน ก่อตั้งโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อการเผยแผ่ธรรมไพศาล และต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์
ประวัติ.
หนังสือพิมพ์เซเกียว ก่อตั้งขึ้นโดยโจเซอิ โทดะ นายกสมาคมโซคา งัคไก คนที่สอง โดยที่ปัจจุบันมียอดพิมพ์จำหน่ายอยู่ที่ 5,500,000 ฉบับ สมาชิกขององค์กรที่ญี่ปุ่นจะได้รับหนังสือพิมพ์ครอบครัวละฉบับ และพยายามขยายวงไปในต่างประเทศเครือค่าย
เนื้อหา.
คำชี้นำของดร.ไดซาขุ อิเคดะ อดีตนายกสมาคมโซคา งัคไก ปัจจุบันเป็น ประธานกิตติมศักดิ์สมาคมโซคา งัคไก และเป็นประธานสมาคมโซคา งัคไก สากล เนื้อหาการชึ้นำเป็นการเพิ่มศรัทธาให้สมาชิกสมาคมสร้างคุณค่า มีพลังศรัทธามากขึ้น เนื้อหาเกี่ยวกับสันติภาพ เช่น ต่อต้านอาวุธนิวเคลียร์ 
โฆษณา.
โฆษณาที่ลงในหนังสือพิมพ์เซเกียวส่วนใหญ่จะเป็นเกี่ยวกับสมาคมสร้างคุณค่า และโฆษณาหลายๆองค์กรเช่น อุปกรณ์สุขภาพ,อาหารสุขภาพ,ธนาคาร
การหยุดระงับตีพิมพ์.
สำนักพิมพ์เซเกียวจะหยุดระงับการพิมพ์ในวันหยุดหนังสือพิมพ์
เว็บไซต์อ้างอิง.
เกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา

เกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ในรัฐบาลพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ และอดีตปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม
ประวัติ.
นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ 4 พ.ศ. 2481 ( ปี) ที่กรุงเทพมหานคร เป็นบุตรของหม่อมหลวงเดช สนิทวงศ์ กับท่านผู้หญิงประยงค์ สนิทวงศ์ ณ อยุธยา สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และ Geeling Grammar School Victoria ประเทศออสเตรเลีย ในระดับปริญญาตรี ด้านวิทยาศาสตร์ สาขาฟิสิกซ์และคณิตศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ เมื่อปี พ.ศ. 2506 และระดับปริญญาโท สาขาพัฒนาการเศรษฐกิจ จากมหาวิทยาลัยแมสซาชูเซตส์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2509
ด้านชีวิตครอบครัว สมรสกับคุณหญิงจามรี สนิทวงศ์ ณ อยุธยา อดีตอาจารย์โรงเรียนจิตรลดา บุตรสาวของหม่อมหลวงจวง เสนีวงศ์ กับนางเฉลยพร เสนีวงศ์ ณ อยุธยา มีบุตรด้วยกัน 2 คน คือ นางสาวดาลิน สนิทวงศ์ ณ อยุธยา และนายจักรษมา สนิทวงศ์ ณ อยุธยา
นอกจากนี้แล้ว งานอดิเรกส่วนตัวที่ชื่นชอบ คือ การถ่ายภาพสัตว์ป่า โดยเริ่มถ่ายมาตั้งแต่ยังเด็ก และเคยเดินทางไปถ่ายในสถานที่ต่าง ๆ ทั่วโลกมาแล้วทั้งอเมริกากลาง, กัมพูชา หรือญี่ปุ่น
การทำงาน.
นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา เริ่มต้นรับราชการในตำแหน่ง วิทยากรโท ประจำหน่วยวางแผนกำลังคน สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2506 ต่อมาได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ในปี พ.ศ. 2520 ตำแหน่งรองปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ปี พ.ศ. 2528 ตำแหน่งอธิบดีกรมวิทยาศาสตร์บริการ และปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อมเป็นตำแหน่งสุดท้าย
นายเกษม ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา ในปี พ.ศ. 2539 ต่อมาในการจัดตั้งรัฐบาลชั่วคราวหลังการรัฐประหาร ของพลเอกสุรยุทธ์ จุลานนท์ ได้มีการแต่งตั้งให้นายเกษม สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม