pythainlp/thai-wiki-dataset-v4 huggingface dataset:
ผู้พิทักษ์สลับขั้ว

ผู้พิทักษ์สลับขั้ว (; โรมาจิ: "Kenpufā"; : Kämpfer) เป็นไลต์โนเวลที่แต่งขึ้นโดยชาวญี่ปุ่นของ โทชิฮิโกะ ทสึคิจิ ออกแบบตัวละครโดย เซมมุ ตั้งแต่ 25 กันยายน พ.ศ. 2552 ออกมาทั้งหมดสิบสามเล่ม ซึ่งผลิตโดย Media Factory ภายในการควบคุมของ เอมเอฟ บุนโกะ เจ และวาดเป็นการ์ตูนโดย ยู ทาจิบานะ ตีพิมพ์ในนิตยสารการ์ตูนครั้งแรกใน เซย์เน็น มังงะ Monthly Comic Alive เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 และทำเป็นการ์ตูนแอนิเมชั่น โดยเริ่มฉายในประเทศญี่ปุ่น เมื่อ 27 ตุลาคม 2552 ช่อง TBS 
เนื้อเรื่องย่อ.
เซโน นัตสึรุ (; โรมาจิ: "Senō Natsuru") นักเรียนชายมัธยมปลายธรรมดาคนหนึ่ง ในวันหนึ่งเขาตื่นขึ้นมา และพบว่าเขากลายเป็นผู้หญิงไปแล้ว แถมตุ๊กตาที่ได้รับมาเป็นของขวัญนั้น บอกว่าเขาได้กลายเป็น แคมเฟอร์ (ความหมายในภาษาเยอรมันแปลว่า นักรบ) หรือผู้ซึ่งถูกเลือกแล้ว และชีวิตประจำวันของนัตสึรุก็เปลี่ยนไปในชนิดที่ว่าเจ้าตัวเองก็คาดไม่ถึง
ตัวละคร.
เซโน นัตสึรุ.
(; โรมาจิ: "Senō Natsuru") 
ให้เสียงโดย อิโนะอุเอะ มารินะ
ในเรื่อง เขาเป็นนักเรียนชายมัธยมปลายชั้นปีที่ 2 ในโรงเรียนมัธยมปลายเซย์เท็ตสึ ผู้ไม่ค่อยมีดวงเรื่องผู้หญิง (คบกับใครเป็นได้แค่เพื่อน) ผลการเรียนก็กลาง ๆ เขาแอบชอบ ซากุระ คาเอเดะ หนึ่งในสองสาวงาม (ตอนหลังมีนัตสึรุหญิงด้วยเลยเป็นสาม) ประจำโรงเรียนมาตั้งแต่สมัยม.ต้นแล้ว เขาถูกกำหนดโดยผู้ดำเนินการให้เป็นแคมเฟอร์สีฟ้า สาย Zauber (สายเวทมนตร์) แต่เนื่องจาก แคมเฟอร์ จะต้องเป็นผู้หญิงเท่านั้น ทำให้เวลาเปลี่ยนร่างเป็นแคมเฟอร์ เขาจะต้องกลายเป็นผู้หญิง ซึ่งในช่วงแรก ๆ เขายังไม่ค่อยชินกับการเปลี่ยนร่างของตัวเองเท่าไหร่นัก จึงมักจะเปลี่ยนร่างโดยไม่ตั้งใจอยู่บ่อย ๆ (แต่หลังจากที่ได้ปะทะกับ มิโคโตะ แล้วทำให้เขาเริ่มสามารถเปลี่ยนร่างได้ดั่งใจ) ต่อมาเขากับอาคาเนะร่วมมือกันปราบชิสุคุลงได้ทำให้ชิสุคุตัดสินใจ (แกมบังคับ) ให้เขาย้ายเข้ามาเรียนในฝั่งหญิง (เพราะคาเอเดะเริ่มตามหานัตสึรุหญิงจนเริ่มมีข่าวลือหนาหูขึ้นเรื่อย ๆ) ทำให้เขาโด่งดังในร่างของผู้หญิงจนได้เป็นหนึ่งในสาวงามประจำโรงเรียน นอกจากนี้ด้วยความที่เป็นคนที่หัวทึบเข้าขั้นร้ายแรงทำให้บางครั้งเขาต้องเจอเรื่องปวดหัวบ่อย ๆ ซึ่งเจ้าตัวมักไม่รู้ตัวเลยซักนิดว่าตัวเองนั่นแหละคือต้นเหตุของเรื่องนั้น ๆ
มิชิม่า อาคาเนะ.
(; โรมาจิ: "Mishima Akane") 
ให้เสียงโดย โฮริเอะ ยูอิ
เจ้าหน้าที่ประจำห้องสมุดของโรงเรียนเธอเป็น แคมเฟอร์สีฟ้าเหมือนกับ นัตสึรุ ปรกติเธอจะเป็นคนขี้อายมากมักจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยเชื่อมั่นในตัวเองเท่าไหร่นักแต่เมื่อเปลี่ยนเป็นแคมเฟอร์แล้ว เธอจะพูดจาโผงผาง ชอบหาเรื่อง เจ้าคิดเจ้าแค้น เธอเป็นแคมเฟอร์สาย Gewehr ใช้ปืนพก 1911 .45 หนึ่งกระบอก นอกจากนี้ หล่อนมักคิดว่า นัตสึรุเป็นชายหนุ่มคนแรกที่เธอจะสานสัมพันธ์ด้วย ทำให้เธอนั้นมักจะอารมณ์เสียเวลาที่นัตสึรุ พูดถึงผู้หญิงคนอื่น (โดยเฉพาะคาเอเดะ)
ซากุระ คาเอเดะ.
(; โรมาจิ: "Sakura Kaede") 
ให้เสียงโดย เมกุมิ นาคาจิม่า
เพื่อนสมัยเด็กของชิสุคุ และเป็นหนึ่งในสามสาวงามของโรงเรียนมัธยมเซย์เท็ตสึ เธอเป็นคนชอบของประหลาด ๆ โดยเฉพาะเหล่าสัตว์น้อยเครื่องใน เธอหลงรักนัตสึรุในร่างผู้หญิงมาก และมักจะหาเรื่องเพื่อเข้ามาใกล้ชิดเขาเป็นประจำ ทำให้มีเรื่องกระทบกระทั่งกับมิชิม่า อาคาเนะอยู่บ่อย ๆ ในตอนหลังเธอจะเริ่มเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงออกมาโดยเธอจะเป็นคนคอยสั่งการแคมเฟอร์สีขาวหรือก็คือโมเดเรเตอร์ (ผู้บงการ) นั่นเอง
 ฉบับภาษาไทย
 ผู้พิทักษ์สลับขั้ว 1 (ISBN : 9786167096445)
 ผู้พิทักษ์สลับขั้ว 2 (ISBN : 9786167096582)
PUREX

PUREX ย่อมาจาก Plutonium - URanium EXtraction — "de facto" คือกระบวนการคืนสภาพยูเรเนียมและพลูโทเนียมจากเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ที่ใช้แล้วกลับมาผลิตเป็นเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใหม่ โดยใช้หลักการสกัดของเหลวด้วยของเหลวด้วยการแลกเปลี่ยนประจุ
กระบวนการทางเคมี.
ขั้นแรกเชื้อเพลิงจะถูกนำไปละลายในกรดไนตริก หลังจากนั้นจะแยกของแข็งที่ไม่ละลายออก เพราะว่าจะรบกวนกระบวนการสกัดของเหลวด้วยของเหลว การมีอยู่ของของแข็งเล็กๆเหล่านั้นสามารถกลายเป็นอิมัลชันได้
สารละลายอินทรีย์ประกอบด้วย tributyl phosphate(TBP)30% ในน้ำมันก๊าดไร้กลิ่น (หรือ hydrogenated propylene trimer) ถูกนำมาใช้เพื่อคืนสภาพยูเรเนียมและพลูโทเนียมหรือผลิตภัณฑ์ฟิชชันที่เหลือในระยะไนตริก หนึ่งในการสกัดนั้นคือการแบ่งสกัดของพลูโทเนียมหนักจากยูเรเนียม กระบวนการสกัดแบบ PUREX ใช้ 'โซลเวชัน' แบบการสกัดของเหลวด้วยของเหลวในความซับซ้อนของรูปแบบระหว่าง tributyl phosphate และสารละลายธาตุกัมมันตภาพ การสกัดนิยมใช้กรดไนทริกความเข้มข้นสูง ส่วนการสกัดกลับ (stripping) ทำโดยใช้กรดไนทริกความเข้มข้นต่ำ สำหรับการสกัดกลับของพลูโทเนียมสามารถใช้ redox stripping ซึ่งลดสภาวะออกซิเดชันของพลูโทเนียมจาก +4 เป็น +3 โดยการลดตัวกระทำ คือใช้กรดแอสคอร์บิค (Ascorbic acid) และเติมกรดไฮโดรฟลูออริก (HF) ตกตะกอนพลูโทเนียมเป็น PuF3 จากสารละลายไนเทรด ยูเรเนียมที่สกัดได้ถูกเปลี่ยนเป็นออกไซด์และเก็บไว้ หรือเปลี่ยนให้อยู่ในรูปของ hexafluoride และเสริมสมรรถนะซ้ำ
นักบุญดันสตัน

นักบุญดันสตัน  เป็นอธิการอารามกลาสเบอรี บิชอปแห่งเวิร์สเตอร์ บิชอปแห่งลอนดอน และอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี หลังมรณกรรมให้รับการประกาศเป็นนักบุญในปี ค.ศ. 959 ท่านมีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูชีวิตอารามวาสีแบบศาสนาคริสต์และปฏิรูปคริสตจักรในอังกฤษ ออสเบิร์นแห่งแคนเทอร์เบอรี ศิลปินและธรรมาจารย์ ผู้เขียนชีวประวัติของท่านกล่าวว่าท่านมีทักษะด้าน “การวาดภาพและเขียนหนังสือ” ซึ่งเป็นความสามารถตามปกติของนักบวชอาวุโสในสมัยนั้น ท่านยังเป็นมรณสักขีในศาสนาคริสต์ เกิดเมื่อวันที่ ราว ค.ศ. 909 ที่เมืองบาลตันบะระในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 988 
นอกจากหน้าที่ทางศาสนาแล้วดันสตันรับราชการเป็นเสนาบดีในพระเจ้าแผ่นดินอังกฤษอยู่หลายพระองค์ ดันสตันเป็นนักบุญผู้เป็นที่นิยมกันในอังกฤษอยู่เกือบสองร้อยปีจากเรื่องราวของความสามารถต่างๆ ของท่าน ที่รวมทั้งเรื่องที่สามารถปราบปีศาจร้ายได้
ซัลเบอาตี นิการากัว

ซัลเบอาตี นิการากัว  เป็นชื่อเรียกของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐนิการากัว ประพันธ์คำร้องโดย ซาโลมอน อีบาร์รา มายอร์กา (Salomón Ibarra Mayorga) เรียบเรียงทำนองโดย ลุยส์ อา. เดลกาดีโย (Luis A. Delgadillo) เพลงนี้ได้รับการยอมรับเป็นเพลงชาตินิการากัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2472
ทำนองของเพลงนี้เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยใช้เป็นเพลงสวดในคริสต์ศาสนาโดยบาทหลวงชาวสเปน ซึ่งในเวลานั้น นิการากัวยังถือเป็นแคว้นหนึ่งที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิสเปน ต่อมาในช่วงปีแรก ๆ แห่งการเรียกร้องเอกราชของชาวนิการากัว เพลงนี้ก็ได้ถูกใช้เป็นเพลงสรรเสริญต่อความยุติธรรมของศาลสูงสุดแห่งรัฐของนิการากัว ซึ่งต่อมาได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกในสหพันธ์สาธารณรัฐอเมริกากลาง
บทเพลงซัลเบอาตี นิการากัว ถูกแทนที่ด้วยเพลงอื่นเป็นระยะ ๆ ถึง 3 ครั้งระหว่างยุคแห่งความวุ่นวายทางการเมืองและการปฏิวัติ แต่ที่สุดเพลงนี้ก็ได้กลับมามีการใช้อีกครั้งในวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2461 เมื่อการปฏิวัติเสรีนิยมครั้งสุดท้ายของนิการากัวได้สิ้นสุดลง หลังจากนั้นรัฐบาลจึงได้จัดให้มีการประกวดเนื้อร้องสำหรับเพลงชาติเพลงใหม่ ซึ่งเงื่อนไขของเนื้อร้องใหม่นี้จะต้องกล่าวถึงเพียงสันติภาพและการทำงานเท่านั้น เนื่องจากประเทศในเวลานั้นเพิ่งจะสิ้นสุดภาวะสงครามกลางเมือง ซึ่งเงื่อนไขดังกล่าวทำให้นิการากัวเป็นประเทศเดียวในแถบละตินอเมริกาที่ใช้เพลงชาติซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงสันติภาพ มิได้กล่าวถึงสงครามอย่างชาติอื่นในบริเวณเดียวกัน
รัฐบาลชุดใหม่ของนิการากัวซึ่งนิยมสเปนและมีแนวคิดอนุรักษนิยม ได้มอบรางวัลชนะเลิศให้แก่ผลงานของซาโลมอน อีบาร์รา มายอร์กา ครูและกวีชาวนิการากัว และได้ประกาศใช้เพลงซัลเบอาตี นิการากัวเป็นเพลงชาติแทนเพลง "เอร์โมซา โซเบรานา" (Hermosa Soberana - อาจแปลเอาความได้ว่า "อธิปไตยที่งดงาม") ซึ่งเป็นเพลงมาร์ชที่มีเนื้อหาปลุกเร้าให้ผู้คนเข้าสู่สงครามต่อต้านสเปน และแสดงถึงความอึดอัดใจที่ชาวนิการากัวมีรากเหง้าจากวัฒนธรรมสเปนอย่างฝังรากลึก
เอร์โมซาโซเบรานา

เอร์โมซาโซเบรานา  เป็นชื่อของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐนิการากัว ระหว่าง พ.ศ. 2436 - พ.ศ. 2453 ชื่อของเพลงนี้อาจแปลความหมายได้ว่า "อธิปไตยอันงดงาม" 
บทเพลงดังกล่าวได้ประพันธ์ขึ้นเพื่ออุทิศแก่นายพลโคเซ ซานโตส เซลายา (José Santos Zelaya) และได้รับการยอมรับเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2436 ทำนองประพันธ์โดยอาเลคันโดร โกว์ซิน (Alejandro Cousin) บุตรเขยของนายพลซันโตส และผู้ประพันธ์เพลงชาตินิการากัวยุคก่อนหน้า ซึ่งใช้ในระหว่างปี พ.ศ. 2432 - 2436 ส่วนคำร้องนั้นไม่ทราบแน่ชัดว่าใครเป็นผู้แต่ง แต่เป็นไปได้ว่าจะเป็นคนใดคนหนึ่งในกวีสำคัญของนิการากัว 3 คน ซึ่งได้แก่ รูเบน ดารีโอ (Rubén Darío) ซานเตียโก อาร์กูเอโย (Santiago Argüello) และมานวยล์ มัลโดนาโด (Manuel Maldonado) 
หลังสิ้นสุดการปฏิวัติเสรีนิยมและสงครามกลางเมืองในนิการากัวเมื่อ พ.ศ. 2453 จึงได้มีการเลือกใช้เพลง "ซัลเบอาตี นิการากัว" ซึ่งมีเนื้อหากล่าวถึงความสงบและการทำงานเป็นเพลงชาตินิการากัวแทนเพลงนี้ โดยยกเหตุผลว่าเพลงชาติเดิมมีเนื้อหาปลุกเร้าให้ผู้คนเข้าสู่สงคราม ไม่เหมาะสมกับยุคสมัยแห่งการฟื้นฟูชาติ อย่างไรก็ตาม บทเพลง "เอร์โมซาโซเบรานา" ก็ยังคงถูกขับร้องในฐานะเพลงปลุกใจให้รักชาติมาจนถึงปัจจุบัน
ยัน เดอ ไบร

ยัน เดอ ไบร (ราว ค.ศ. 1627 - 1 เมษายน ค.ศ. 1697) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยัน เดอ ไบรมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์
ประวัติ.
ยัน เดอ ไบร เป็นลูกและลูกศิษย์ของซาโลโมน เดอ ไบร ผู้เป็นสถาปนิกและกวี ผู้ใช้เวลาเขียนงานส่วนใหญ่ในฮาร์เลม ที่เดอ ไบรเป็นประธานสมาคมจิตรกรอยู่หลายปี จิตรกรในฮาร์เลมก็เช่นเดียวกับในอือแตร็คต์ที่ส่วนใหญ่เป็นโรมันคาทอลิก เดอ ไบรต้องทำใจหลายครั้งกับการสูญเสียสมาชิกในครอบครัวหลายคนไปกับโรคระบาด รวมทั้งภรรยาสามคนที่เสียชีวิตเพียงไม่กี่ปีหลังจากที่สมรสกับเดอ ไบร
งานเขียนของเดอ ไบร ได้รับอิทธิพลจากบาร์โตโลเมอึส ฟัน เดอร์แฮ็ลสต์ และฟรันส์ ฮัลส์ ที่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นงานเขียนภาพเหมือน และจะเป็นภาพเหมือนกลุ่ม และมีความเชี่ยวชาญในการวางตัวแบบเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนแบบที่เรียกว่าภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์ ที่เรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า หรือภาษาอังกฤษว่า "historicised portrait" ในบรรดางานชิ้นสำคัญก็ได้แก่งานชื่อ "งานเลี้ยงของคลีโอพัตรา" โดยใช้สมาชิกในครอบครัวเป็นตัวแบบรวมทั้งตนเองด้วย ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ภาพแรกที่เขียนในปี ค.ศ. 1652 เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมศิลปะหลวงของพระราชวงศ์อังกฤษ และภาพเดียวกันที่เขียนในปี ค.ศ. 1669 เป็นของพิพิธภัณฑ์ศิลปะในนิวแฮมป์เชียร์ ภาพที่สองเป็นภาพที่แสดง "ภาวะเวทนา" (pathos) เพราะบุคคลในภาพเกือบทั้งหมดเป็นภาพของผู้ที่เสียชีวิตด้วยโรคระบาดระหว่างปี ค.ศ. 1663 ถึง ค.ศ. 1664 
ในปี ค.ศ. 1689 เดอ ไบรก็ถูกประกาศล้มละลายในฐานะพลเมืองฮาร์เลมจนต้องย้ายไปอัมสเตอร์ดัมและไปเสียชีวิตที่นั่น
บ้านสะแกซึง

บ้านสะแกซึง (Sa-kae-sung) เป็นหมู่บ้านใน ตำบลเกาะโพธิ์ อำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก ลักษณะของชุมชนเป็นชุมชนเกษตรกรรม ที่ยังคงดำเนินชีวิตแบบเรียบง่ายในรูปแบบชนบท ลักษณะบ้านส่วนใหญ่เป็นแบบดั้งเดิมในท้องถิ่น อยู่ในบริเวณที่ประกอบอาชีพ เป็นครอบครัวในพื้นที่ใช้สอยที่จำกัด คนในชุมชนส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่น อยู่กันแบบพึ่งพาอาศัยกัน สภาพทั่วไปของตำบลเป็นที่ราบลุ่ม
ในฤดูฝนน้ำจะเอ่อท่วมขังทุกปี มีคลองชลประทานผ่านตำบลจำนวน 1 สายยาวประมาณ 3 กิโลเมตร แต่ในฤดูแล้งน้ำในคลองจะแห้งหมด คนในชุมชนส่วนใหญ่ ยึดอาชีพทำนาเป็นอาชีพหลัก แต่มีรายได้เสริมบ้าง จากการทำประมงน้ำจืด ค้าขาย และรับจ้างต่างๆ
ประวัติชุมชน.
สภาพเดิมของหมู่บ้านเป็นป่าทึบมีสัตว์ป่านานาชนิดอาศัยอยู่มากมาย แต่ที่ตั้งของตำบลมีต้นไม้ล้อมรอบเหมือนเกาะโดยเฉพาะมีต้นโพธิ์ขึ้นอยู่โดยรอบหนาแน่น จึงได้ตั้งชื่อว่า "ตำบลเกาะโพธิ์" ซึ่งตำบลเกาะโพธิ์แต่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลเกาะหวายซึ่งเดิมมีจำนวน 6 หมู่บ้าน ในปี พ.ศ. 2509 แต่ปัจจุบันตำบลเกาะโพธิ์ เป็นตำบล ในเขตการปกครองของ อำเภอปากพลี ซึ่งประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ได้แก่ 
จำนวนประชากรมีประมาณ 120 ครัวเรือน ส่วนใหญ่อยู่รวมกันเป็นครอบครัว ประชากรท้องถิ่นนั้น เป็นชาวไทยพวน อพยพมาจาประเทศลาวในสมัยรัชกาลที่ 3
ภาษาที่คนในท้องถิ่นนั้นใช้ ภาษาพวน
ประชากรเกือบทั้งหมดนับถือศาสนาพุทธ และยังคงยึดมั่นในสถาบันพระมหากษัตริย์
ประชากรท้องถิ่นส่วนใหญ่ มีอาชีพเกษตรกรรม การศึกษาโดยเฉลี่ยจึงอยู่ช่วงประถมศึกษาแต่รุ่นหลังๆ มีระดับ การศึกษาที่สูงขึ้นเรื่อยๆ จนถึงระดับมหาวิทยาลัย
เทศบาลตำบลตะขบ

เทศบาลตำบลตะขบ เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา มีจำนวนประชากรราว 4000-5000 คน พูดภาษาไทยโคราช ,ไทยกลาง มีสัญลักษณ์ชุมชนคือ ต้นยางใหญ่ ,เขาพยาปราบ
ที่ตั้งและอาณาเขต.
เทศบาลตำบลตะขบตั้งอยู่ "ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้" ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เป็นชุมชนดั้งเดิมที่มีอายุนานกว่า 100 ปี ทำให้ชุมชนมีวัฒนธรรมประเพณีดั้งเดิมสืบทอดมาถึงปัจจุบัน แม้แต่ในปัจจุบัน ก็ยังเป็นชุมชนดั้งเดิมที่งามทั้งทางด้านธรรมชาติ วัฒนธรรม และจิตใจของผู้คนในชุมชน
ประเพณีและวัฒนธรรม.
ประเพณี ได้แก่ การก่อกองทรายในวันสงกรานต์, งานทอดกฐิน, การทรงเจ้า ,เทศกาลเทศน์มหาชาติ และประเพณีดั้งเดิมทั่วไปในชุมชน
ตำบลอัมพวา

ตำบลอัมพวา อยู่ใน อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม 
ประวัติ.
เดิมเรียกว่า แขวงบางช้าง ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่าจัดตั้งขึ้นเมื่อใด บริเวณแขวงบางช้างนี้ถูกเรียกว่า “สวนนอก” มีลักษณะเป็นชุมชนเล็ก ๆ แต่มีความเจริญทั้งในการเกษตรกรรมและการพาณิชยกรรม เพราะในสมัยพระเจ้าปราสาททอง แห่งกรุงศรีอยุธยา แขวงบางช้างมีตลาดแห่งหนึ่งเรียกว่า “ตลาดบางช้าง” มีนายตลาดบางช้าง เป็นผู้เก็บภาษีอากรขนาดตลาด นายตลาดผู้นี้เป็นผู้หญิงชื่อน้อย มีบรรดาศักดิ์เป็นท้าวแก้วผลึก เป็นคนในตระกูลเศรษฐีในแขวงบางช้าง ซึ่งต่อมาเป็นต้นวงศ์ราชนิกูลบางช้าง
ในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ในปี พ.ศ. 2481 ได้รวมท้องที่ตำบลอัมพวาและตำบลบางกะพ้อมเข้าด้วยกันเป็นตำบลอัมพวา
สภาพทั่วไปของชุมชน.
พื้นที่เป็นที่ราบลุ่ม แม่แม่น้ำแม่กลองไหลผ่าน มีลำคลองผ่านหลายสาย ได้แก่ คลองอัมพวา คลองวัดนางวัง คลองวัดบางกะพ้อม คลองบางจาก คลองดาวดึงษ์ คลองลัตตาโชติ ได้รับอิทธิพลจากน้ำทะเลหนุน น้ำไหลขึ้นลงตลอดปี พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นสวนผลไม้ ได้แก่ สวนลิ้นจี่ สวนส้มโอ สวนมะพร้าว สวนมะม่วง ฯลฯ
ลักษณะภูมิอากาศโดยทั่วไป จะมีฝนตกชุกประมาณเดือน พฤษภาคม – ตุลาคม เนื่องจากได้รับอิทธิพลของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ เนื่องจากอยู่ไม่ไกลทะเลมากนัก จึงทำให้อากาศไม่หนาวจัดมากนัก
จำนวนประชากร.
จำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,369 คน เป็นชาย 3,012 คน เป็นหญิง 3,357 คน
การศึกษา.
เฉลี่ยอยู่ที่ระดับประถมศึกษาตอนปลาย
ตำบลซับตะเคียน

ซับตะเคียน เป็นตำบลหนึ่งในอำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี เป็นชุมชนที่มีวิถีชีวิตเรียบง่าย ทำการเกษตรพืชไร่เป็นส่วนใหญ่ นอกจากการทำไร่ยังปลูกผักสวนครัวไว้ในบริเวณบ้าน ความสัมพันธ์ของคนในชุมชนเป็นลักษณะ ญาติมิตร พึ่งพาอาศํยซึ่งกันและกัน เป็นกันเอง มีการพบปะสังสรรค์กันอยู่เสมอ
ประวัติ.
ในอดีตบ้านหนองโด หมู่ 2 ตำบลซับตะเคียน อพยพมาจากจังหวัดนครสวรรค์ ชัยภูมิ นครราชสีมา ได้เข้ามาจับจองพื้นที่ ถางป่าเพื่อทำการเกษตรพืชไร่ใน ปี 2509
ประชากร.
ประชากรทั้งหมด 704 คน แบ่งเป็นชาย 341 คน และ หญิง 363 คน ส่วนใหญ่ใช้ภาษากลางในการสื่อสาร จะมีแค่บางคำที่มีชื่อเรียกต่างไปบ้าง
เศรษฐกิจ.
ประเภทอุตสาหกรรมครัวเรือนและการเกษตร ส่วนใหญ่ทำการเกษตรพืชไร่และพืชสวนครัว อาทิเช่น ไร่อ้อย มัน ข้าวโพด สวนพริก ผักสวนครัวต่าง ๆ เป็นการทำการเกษตรเพื่อการค้าและยังชีพ
การคมนาคม.
มีถนนตัดผ่านจากตัวเมืองเข้าถึงชุมชน สามารถโดยสารสู่ตัวเมือง ได้โดยรถโดยสารประจำทาง และรถตู้ประจำทาง จึงต่อรถส่วนบุคคลเข้าถึงชุมชนอีกประมาณ 2 กิโลเมตร
ประเพณีและวัฒนธรรม.
ประเพณีที่สำคัญ ประเพณีบวชป่าสืบชะตาเขาอ้ายโป้ดและเขาอีด่างทุกปี มีการทำบุญในวันพระและประเพณีต่าง ๆ ของชาวพุทธ วัฒนธรรมของคนในพื้นที่เป็นแบบชาวไทยดั้งเดิม การดำเนินชีวิตแบบเรียบง่าย ใกล้ชิดวัด
โทกูงาวะ อิเอซาดะ

โทกูงาวะ อิเอซาดะ (; โรมาจิ: "Tokugawa Iesada"; 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1824 – 14 สิงหาคม ค.ศ. 1858) เป็น"โชกุน"คนที่ 13 แห่งรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะของประเทศญี่ปุ่น ดำรงตำแหน่งเป็นเวบา 5 ปีใน ค.ศ. 1853 ถึง 1858 เขามีร่างกายอ่อนแอและนักประวัติศาสตร์ยุคหลังถือว่าเขาไม่เหมาะกับการเป็น"โชกุน" สมัยของเขาเป็นจุดเริ่มต้นของยุคบากูมัตสึ
ในสมัยของท่านต้องเผชิญกับภัยอันตรายทั้งจากภายในและนอกประเทศ เช่น ในปีแรกของการดำรงตำแหน่งคือในปี ค.ศ. 1854 ญี่ปุ่นถูกกองทัพเรือสหรัฐเข้าปิดล้อมอ่าวโตเกียวเพื่อบังคับให้เปิดประเทศ และภัยจากในประเทศคือกลุ่มคนบางกลุ่ม ซึ่งนำโดยเหล่า ซามูไร และ ไดเมียว ที่ต้องการโค่นล้ม ตระกูลโทะกุงะวะ 
โชกุนโทกูงาวะ อิเอซาดะ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม ค.ศ. 1858 ขณะอายุได้เพียง 34 ปีโดยไร้ทายาท แต่ก่อนจะเสียชีวิตโชกุนอิเอะซะดะได้แต่งตั้งให้ โทกูงาวะ อิเอโมจิ ผู้เป็นญาติขึ้นเป็นโชกุนคนใหม่สืบต่อไป 
ชีวิตช่วงต้น.
อิเอซาดะเกิดในปราสามเอโดะภายใต้ชื่อ มาซาโนซูเกะ (政之助) เป็นบุตรคนที่ 4 ของโทกูงาวะ อิเอโยชิ "โชกุน"คนที่ 12 กับนางสนมที่มีชื่อว่าฮนจูอิง เนื่องจากบุตรส่วนใหญ่ของอิเอโยชิเสียชีวิตตั้งแต่เด็กหรือก่อนบรรลุนิติภาวะ อิเอซาดะได้รับการแต่งตั้งเป็นทายาทตั้งแต่ยังเด็ก แต่การติดต่อของเขากับผู้คนถูกจำกัดมากเพื่อป้องกันไม่ให้ติดโรคใด ๆ
"โชกุน" (ค.ศ. 1853–1858).
อิเอซาดะกลายเป็น"โชกุน"หลังบิดาเสียชีวิตอย่างฉับพลัน เนื่องจากมีสุขภาพที่ไม่ดีอยู่แล้ว ทำให้เขาไม่มีบทบาทในกิจการการเมืองอย่างจริงจังเลย โดยปล่อยให้การเจรจากับชาวอเมริกันอยู่ในมือของอาเบะ มาซาฮิโระ สนธิสัญญาคานางาวะได้รับการลงนามในวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1854 หลังจากนั้นไม่นานอาเบะลาออกจากตำแหน่ง และฮตตะ มาซาโยชิ เข้าแทนที่เป็นหัวหน้า"โรจู" 
เมื่อวันที่ 4–7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1854 เกิดเหตุแผ่นดินไหวนันไกโดครั้งใหญ่ และสึนามิที่ทำให้มีผู้เสียชีวิค 80,000 คน ตามมาด้วยแผ่นดินไหวโทไก ค.ศ. 1854 ในวันที่ 23 ธันวาคม ค.ศ. 1854 แผ่นดินไหวโดยหลังส่งผลกระทบในโทไก แต่ทำลายบ้านไปไกลถึงเอโดะ สึนามิที่ตามมาสร้างความเสียหายริมชายฝั่งคาบสมุทรโบโซทั้งหมดที่อยู่ในพื้นที่จังหวัดชิบะ ถึงแคว้นโทซะ (ปัจจุบันคือจังหวัดโคจิ) แผ่นดินไหวและสำนามิยังเกิดที่ชิโมซะบนคาบสมุทรอิซุ และเนื่องจากท่าเรือเพิ่งได้รับการกำหนดให้เป็นสถานที่ที่คาดว่าจะเป็นที่ตั้งของสถานกงสุลสหรัฐฯ ทำให้บางคนตีความภัยพิบัติทางธรรมชาติว่าเป็นการแสดงออกถึงความไม่พอพระทัยของ"คามิ"
แผ่นดินไหวนันไก ค.ศ. 1854 ในวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1854 ทำให้มีผู้เสียชีวิตในพื้นที่โทไกถึงคีวชูกว่า 10,000 คน และแผ่นดินไหวในเอโดะ ค.ศ. 1855 หนึ่งในแผ่นดินไหวใหญ่อันเซ ทำให้เกิดเหตุเพลิงไหม้และสูญเสียชีวิต
ตำบลเกาะโพธิ์

ตำบลเกาะโพธิ์ เป็นตำบลในอำเภอปากพลี จังหวัดนครนายก
ประวัติ.
ที่มาของชื่อ ตำบลเกาะโพธิ์ สภาพเดิมของหมู่บ้านเป็นป่าทึบมีสัตว์ป่านานาชนิดอาศัยอยู่มากมาย แต่ที่ตั้งของตำบลมีต้นโพธิ์ล้อมรอบเหมือนเกาะโดยเฉพาะมีต้นโพธิ์ขึ้นอยู่โดยรอบหนาแน่น เมื่อน้ำท่วมจะเห็นแต่ยอดของต้อน จึงได้ตั้งชื่อว่า "ตำบลเกาะโพธิ์" ซึ่งตำบลเกาะโพธิ์แต่เดิมอยู่ในเขตการปกครองของตำบลเกาะหวายซึ่งเดิมมีจำนวน 6 หมู่บ้าน ในปีพ.ศ. 2509 แต่ปัจจุบันตำบลเกาะโพธิ์ เป็นตำบล ในเขตการปกครองของ อำเภอปากพลี ซึ่งประกอบด้วย 7 หมู่บ้าน ได้แก่
มารี-เดอนีซ วีแลร์

มารี-เดอนีซ วีแลร์ (ฟังเสียง; ราว ค.ศ. 1774 - 19 สิงหาคม ค.ศ. 1821) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเหมือน มารี-เดอนีซ วีแลร์เกิดในตระกูลศิลปินมารี-วิกตัวร์ เลอมวน และมารี-เอลีซาแบ็ต กาบียู พี่และน้องสาวสองคนต่างก็เป็นศิลปินผู้มีความสามารถ ในปี ค.ศ. 1794 มารี-เดอนีซสมรสกับมีแชล-ฌ็อง-มักซีมีเลียง วีแลร์ นักเรียนสถาปัตยกรรม
มารี-เดอนีซเป็นลูกศิษย์ของจิตรกรอาน-หลุยส์ ฌีรอแด เดอ รูซี-ทรียอซง และเริ่มแสดงงานเขียนเป็นครั้งแรกในงานแสดงศิลปะแห่งปารีส (Paris Salon) เมื่อปี ค.ศ. 1799 งานชิ้นที่มีชื่อเสียงที่สุด “สตรีสาววาดภาพ” ที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1801 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทันในนครนิวยอร์ก ภาพนี้เดิมระบุว่าเขียนโดยฌัก-หลุยส์ ดาวิด และอาจจะเป็นภาพเหมือนตนเองก็เป็นได้
โมโตริ โนรินางะ

โมโตริ โนรินางะ (; โรมาจิ: "Motoori Norinaga") (21 มิถุนายน ค.ศ. 1730 - 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1801) เป็นนักปราชญ์ชาวญี่ปุ่นที่มีส่วนในการเคลื่อนไหว"" (; โรมาจิ: "Kokugaku") ในยุคเอโดะช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 18
วัดเขาจีนแล

วัดเวฬุวัน หรือ วัดเขาจีนแล เป็นวัดในจังหวัดลพบุรี ตั้งอยู่ที่ ตำบลนิคมสร้างตนเอง อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
ตั้งอยู่หุบเขาจีนแลในท้องที่ ต.นิคมสร้างตนเอง อ.เมือง จ.ลพบุรี อยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดลพบุรีประมาณ 18 กิโลเมตร การคมนาคมสะดวกทั้งปี อยู่ใกล้กับอ่างเก็บน้ำซับเหล็ก แต่เดิมบริเวณวัดนี้เป็นป่าทึบเต็มไปด้วยป่าไผ่ หลวงพ่อลี (พระครูอุบาลี ธรรมาจารย์) ได้เดินธุดงค์มาถึงที่นี่ เห็นภูมิประเทศเหมาะสมดี จึงหยุดยั้งอยู่และตั้งสำนักสงฆ์ขึ้น วัดเขาจียแลนี้เป็น สถานที่สงบร่มรื่นธรรมชาติสวยงามเพราะตั้งอยู่กลางหุบเขา 
ภูเขาล้อมรอบทั้งสี่ด้าน พระพุทธรูปสำคัญ 2 องค์ คือ พระพุทธรูปใหญ่ ที่หลวงพ่อลีสร้าง และพระพุทธรูปที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงสร้างถวายซึ่งประดิษฐานอยู่บนยอดเขา ที่วัด แห่งนี้เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการไปเที่ยวพักผ่อนชมธรรมชาติหรือไปแสวงบุญ มีโบสถ์รูปร่างแปลกสวยงามสำหรับให้บำเพ็ญธรรม มีสำนักชีคอยบริการให้ความสะดวกแก่ผู้ไปเที่ยวและไปทำบุญและยังมีหอสมุดของวัดซึ่งมีหนังสือธรรมะต่าง ๆ มากมายไว้บริการ 
เวฬุวันหรือวัดเขาจีนแล เมื่อผ่านทุ่งทานตะวันไปแล้ว ก็จะตรงเข้าสู่เขตวัดเขาจีนแล โดยจะผ่านเข้าปากหนุมาน ที่อ้าปากทำเป็นซุ้มประตูรอรับศรัทธาที่จะมายังวัด สมกับที่ได้ชื่อว่าลพบุรีเป็นเมืองหนุมาน ผ่านเข้าปากหนุมานไปแล้ว ถนนก็ยังคงดิ่งสู่เชิงเขาเรื่อยไป วัดจะตั้งอยู่ในพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่เชิงเขาหรือบนเขา สร้างไว้สวย มีบันไดสำหรับทางขึ้นเขาจำนวน 439 ขั้น
ตำบลนางบวช

นางบวช เป็นตำบลในอำเภอเดิมบางนางบวช จังหวัดสุพรรณบุรี มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นภายในพื้นที่ คือ เทศบาลตำบลนางบวช และองค์การบริหารส่วนตำบลนางบวช
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลนางบวช มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
เมื่อปี พ.ศ. 2437 ทางราชการได้ตั้งอำเภอในพื้นที่ตำบลนางบวช มีชื่อว่า "อำเภอนางบวช" ครั้นปี พ.ศ. 2454 ได้จัดตั้งอำเภอใหม่ออกจากอำเภอนางบวช ในพื้นที่บ้านเขาพระ ชื่อว่า "อำเภอเดิมบาง" โดยมีพื้นที่ตำบลนางบวชไปเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอที่จัดตั้งขึ้นใหม่ จึงทำให้ต้องย้ายที่ว่าการอำเภอนางบวชลงไปบริเวณหมู่บ้านสามเพ็ง ตำบลสามชุก ต่อมาปี พ.ศ. 2472 ได้มีการยุบตำบลท่านางเริง รวมเข้าตำบลนางบวช เนื่องจากมีเพียง 2 หมู่บ้าน
ปี พ.ศ. 2482 จึงเปลี่ยนชื่ออำเภอนางบวช เป็น อำเภอสามชุก เพื่อไม่ให้เกิดการสับสนกับท้องที่ตำบลนางบวช ของอำเภอเดิมบาง และใช้คำว่า "นางบวช" ต่อท้ายชื่ออำเภอเดิมบาง เป็น "อำเภอเดิมบางนางบวช" ต่อมาปี พ.ศ. 2514 เขตพื้นที่ตลาดนางบวช และพื้นที่โดยรอบเป็นที่ชุมนุมชนหนาแน่น มีสถานีอนามัย โรงเรียน จึงตั้งเป็น สุขาภิบาลนางบวช ส่วนนอกเขตสุขาภิบาลได้รับการจัดตั้งเป็นสภาตำบลนางบวชในปี พ.ศ. 2517
ปี พ.ศ. 2519 นายสอน สุทธิสาร ผู้ว่าราชการจังหวัดสุพรรณบุรี ได้ประกาศแยก 5 หมู่บ้าน คือ หมู่ 3 บ้านคลองละออม ของตำบลทุ่งคลี กับหมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลนางบวช กับหมู่ 2 บ้านห้วยปลาช่อน, หมู่ 7 บ้านท่ามะนาว, หมู่ 8 บ้านยางนอน ของตำบลเขาดิน ออกไปตั้งเป็นตำบลยางนอน โดยอนุมัติจากนายคนึง ฦาไชย รองปลัดกระทรวงมหาดไทย และต่อมาในปี พ.ศ. 2542 สุขาภิบาลนางบวชได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นเทศบาลตำบล ด้วยผลของกฎหมาย
การปกครองส่วนภูมิภาค.
การปกครองส่วนภูมิภาค.
ตำบลนางบวชแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 10 หมู่บ้าน อยู่ในเขตของเทศบาลตำบลนางบวช 4 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 1–2, 4–5 และเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนางบวช 6 หมู่บ้าน คือ หมู่ที่ 3, 6–10<templatestyles src="Div col/styles.css"/>
ตำบลบางใบไม้

บางใบไม้ เป็นตำบลในอำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี เป็นพื้นที่ขยายตัวของชุมชนเมืองที่รองรับความเจริญเติบโตของนครสุราษฎร์ธานี
ที่ตั้งและอาณาเขต.
ตำบลบางใบไม้มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้
ประวัติ.
ตำบลบางใบไม้ พื้นที่มีลำคลองเป็นจำนวนมาก สองข้างเป็นป่าไม้เบญจพรรณ ในลำคลองจะมีใบไม้ลอยทับถมกันน้ำขึ้นลงไม่สะดวก เมื่อมีการตั้งตำบลและหมู่บ้าน จึงมีชื่อว่า "บางใบไม้" เนื่องจากในลำคลองมีใบไม้มาก ต่อมาในปี พ.ศ. 2478 สุขาภิบาลเมืองสุราษฎร์ธานี ได้รับการจัดตั้งเป็น เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี โดยขยายเขตของเทศบาลให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาด รวมทั้งพื้นที่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำตาปี หมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง หลังจากมีการจัดตั้งเทศบาล พื้นที่บางส่วนของหมู่ 1 บ้านบางเบิดล่าง ได้ขึ้นรวมกับตำบลตลาดเนื่องจากตัดเข้ามาพื้นที่เทศบาล
ปี พ.ศ. 2490 ขุนรัฐวุฒิวิจารณ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดสุราษฎร์ธานี และร้อยเอก ขุนพิพัฒน์สรการ (พิพัฒน์ พิพัฒน์สรการ) รองปลัดกระทรวงมหาดไทย พิจารณาแยกพื้นที่หมู่ 5 บ้านบางชนะบน ของตำบลบางใบไม้ ไปรวมกับหมู่ 5 บ้านคลองกรูด ของตำบลบางไทร และหมู่ 2 บ้านบางชนะล่าง, หมู่ 6 บ้านคลองสุข ของตำบลคลองฉนาก รวมทั้งหมด 4 หมู่บ้าน ออกไปตั้งเป็น ตำบลบางชนะ
ปี พ.ศ. 2537 เทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี ได้ขยายเขตของเทศบาลเป็นครั้งที่ 2 โดยให้ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตลาดและตำบลบางกุ้งทั้งตำบล รวมทั้งบางส่วนของตำบลมะขามเตี้ย ตำบลบางชนะ ตำบลคลองฉนาก และบางส่วนของหมู่ที่ 1 บ้านบางเบิดล่าง, หมู่ 2 บ้านปากคลอง บ้านโรงปูน ของตำบลบางใบไม้ ส่วนสภาตำบลบางใบไม้ (ส่วนที่อยู่นอกเขตเทศบาลเมืองสุราษฎร์ธานี) ได้รับการจัดตั้งเป็นองค์การบริหารส่วนตำบล ในปี พ.ศ. 2539
ประชากร.
พื้นที่ตำบลบางใบไม้ประกอบด้วยหมู่บ้านทั้งสิ้นจำนวน 5 หมู่บ้าน มีจำนวนประชากร 5,444 คน โดยแยกเป็นประชากรในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางใบไม้ 3,181 คน และเขตเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี 2,263 คน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้คงเดิมเมื่อเทียบกับปีก่อน
       หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
หมู่บ้านซำทอง

หมู่บ้านซำทอง เป็นหมู่บ้านหนึ่งในตำบลบ้านกลาง อำเภอวังทอง จังหวัดพิษณุโลก ที่ยังไม่มีการพัฒนา ประชากรราว 488 คน 144 หลังคาเรือน ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเพาะปลูกยางพารา และมันสำปะหลัง หรือไม่ก็ประกอบอาชีพหาปลา อุตสาหกรรมครัวเรือน
สภาพภูมิประเทศเป็นบริเวณภูเขา มีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์ มีถนนลูกรังสำหรับเดินทางเข้าออก
วัดยาง ณ รังสี

วัดยาง ณ รังสี ตั้งอยู่ที่ตำบลตะลุง อำเภอเมืองลพบุรี ริมฝั่งแม่น้ำลพบุรีด้านตะวันออก ด้านหน้าติดทางหลวงสายลพบุรี-บางปะหัน อยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศใต้ประมาณ 9 กิโลเมตร เดิมเรียกว่า วัดพญายาง เนื่องจากภายในบริเวณวัดมีต้น ยางยักษ์ใหญ่ตระหง่านเป็นสัญลักษณ์ท่ามกลางดงต้นยาง สันนิษฐานว่าเดิมเป็นวัดโบราณอยู่กลางป่า น่าจะมีอายุตั้งแต่สมัยละโว้ เพราะมีประติมากรรมหินทรายประดิษฐานอยู่ภายในพระอุโบสถของวัด ต่อมาในสมัยกรุงศรีอยุธยาได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์ขึ้นใหม่และเปลี่ยนชื่อใหม่ถึง 2 ครั้ง เดิมเป็นวัดยางศรีสุธรรมาราม แล้วเปลี่ยนเป็นวัดยาง ณ รังสี
นอกจากนี้ยังมีศาลาการเปรียญไม้ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2470 ตั้งอยู่ริมแม่น้ำลพบุรี เป็นสถาปัตยกรรมแบบศาลาวัดในชนบทของภาคกลางในประเทศไทยซึ่งพบได้ยากในปัจจุบัน ต่อมาได้มีการบูรณะซ่อมแซมแล้วเสร็จใน พ.ศ. 2531 โครงการพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านจึงได้เกิดขึ้น และนับเป็นพิพิธภัณฑ์เรือพื้นบ้านแห่งแรกของประเทศไทย
ศรัณยู ประชากริช

ศรัณยู ประชากริช (เกิด 6 ตุลาคม พ.ศ. 2526) ชื่อเล่น บีม เป็นนักแสดง พิธีกร ดีเจชาวไทย ลูกชายคนโตของ รุ่งโรจน์ ประชากริช และ คุณวีณา ประชากริช เจ้าของห้างหุ้นส่วนจำกัด ป.รุ่งโรจน์อะไหล่ยนต์ แห่งวงการอะไหล่รถยนต์ของหลายยี่ห้อดัง
ประวัติและการศึกษา.
ศรัณยูเล่าว่าในสมัยเรียนมัธยม ตอนชั้น ม.2 เขาขอพ่อซื้อรถ แข่งรถ โดดเรียน ดูดบุหรี่ เที่ยวเธค ทั้งเจาะลิ้น เจาะสะดือ เจาะหัวนม หลังจบ ม.6 เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยกรุงเทพ แต่เรียนพอเรียนปีหนึ่ง คิดว่าไม่ใช่และสนใจอยากเรียนภาษาญี่ปุ่น จึงไปศึกษาที่เมืองโอซะกะ (โอซาก้า) ประเทศญี่ปุ่น ในสาขา Business แต่พอเรียนแล้วคิดว่าไม่ใช่ที่เขาต้องการอีก ประกอบกับไปมีเรื่องกับยากูซ่าจนต้องหนีกลับมาประเทศไทย หนำซ้ำยังโดนตามมาถึงบ้านจนทางบ้านต้องจ่ายเงินให้ไป จึงย้ายไปเรียนในสาขาออกแบบภายใน ที่สถาบันศิลปะแห่งซานฟรานซิสโก สหรัฐอเมริกา
หลังจากกลับประเทศไทยได้ทำงานเป็นดีเจที่ HITZ 955 เป็นพิธีกรรายการสีสันบันเทิงสด และยังแสดงละครเรื่องแรกกับทางช่อง 3 เรื่อง "เสน่หาเงินตรา" รับบท “ภานุทัต” เล่นละครเรื่อง "อนันตาลัย" และ "เพลงดินกลิ่นดาว"
กระแสข้อวิจารณ์.
ต่อมาเดือนพฤศจิกายน 2552 มีข่าวทางหน้าหนังสือพิมพ์ว่าขับรถฟอร์จูนเนอร์ชนแล้วหนี ทั้งนี้รถตกแต่งเลียนแบบรถตำรวจที่ใช้ในราชการ ประตูทั้งสี่ทำสีเป็นสีขาวเข้าข่ายเปลี่ยนแปลงสีรถโดยไม่แจ้งให้เจ้าพนักงานทราบเพราะสีเดิมคือสีดำ สีขาวที่ทำเพิ่มถือว่าเกิน 30% ของตัวรถ มีตราสำนักงานตำรวจแห่งชาติข้างประตู ประตูหลังติดหมายเลข 2-0 แปลว่าร้อยเวรสอบสวน กระจกหลังติดตรากองปราบปราม และเมื่อตรวจสอบภายในรถพบอาวุธปืน ขนาด .22 ซึ่งเป็นของผู้อื่น 1 กระบอก มีดสปาต้า 1 เล่ม กุญแจมือ วิทยุโทรคมนาคมแบบมือถือของตำรวจ เครื่องช็อตไฟฟ้า ทั้งนี้ศรัณยูเปิดเผยว่า เป็นของตนเองเอาไว้ป้องกันตัว ส่วนรถเพื่อไว้ใช้ในการอำนวยความสะดวกให้กับผู้ใหญ่ที่นับถือในการเดินทางไปไหนมาไหนและใช้ในการแสดง ส่วนข้อหาพนักงานสอบสวนแจ้งเพียงข้อหาเดียวคือ พกพาอาวุธปืนผิดมือในที่สาธารณะโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งทำให้เป็นข้อกังขาแก่สาธารณชนว่าตำรวจ สน. สามเสนเป็นสองมาตรฐาน เพราะหากเป็นบุคคลธรรมดามีข้อหาหนักเยอะเช่นนี้คงจะไม่รอดจากการเข้าคุกและค่าปรับเป็นหลายแสนแน่นอน และมีหลายคนเคยเห็นรถคันนี้ใช้ทะเบียนหมายเลขอื่นซึ่งคันนี้อาจจะเข้าข่ายปลอมแปลงทะเบียนด้วย
ชีวิตส่วนตัว.
ชีวิตครอบครัว บีม - ศรัณยู หมั้นในวันที่ 27 กันยายน 2558 และฉลองมงคลพร้อมจดทะเบียนสมรส ในวันที่ 20 ธันวาคม 2558 กับหญิงสาวลูกครึ่งไทย-ญี่ปุ่น นอกวงการ ชื่อ "ชาช่า ทามาดะ" หรือ "ชาช่า ภักค์ไพบูลย์" เป็นพี่สาวของ ชัญญ่า ทามาดะ ซึ่งชาช่าและหนุ่มบีม คบหาดูใจกันมาได้ 4 ปี
ผลงานรายการวิทยุ.
ในอดีต.
SAT 20:00 - 24:00 HITZ FIT CLUB เปิดคลับ ฟังเพลงฮิตซ์ พร้อมเทคนิคการออกกำลังกายเพื่อสุขภาพ (HITZ 955) (- 10 มีนาคม 2566)
MON - FRI 10:00 - 13:00 10 HITZ IN A ROW 10 เพลงฮิตซ์ต่อเนื่อง (ตอนเข้ามารอบที่ 02) (HITZ 955)
เสม็ดขาว

เสม็ดขาว ชื่อวิทยาศาสตร์: "Melaleuca cajuputi" เป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็ก-ใหญ่ สูง 5-25 เมตร ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลม ใบอ่อนสีแดง เปลือกสีน้ำตาลแดง มีใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม ใบรูปใบหอกแกมรูปไข่ ดอกสีขาว ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามซอกใบและปลายกิ่ง ดอก ออก ก.พ - เม.ย ผลสดแบบมีเนื้อเมล็ดเดี่ยว ทรงกลม หรือ ไข่สีขาว ผล ออก มี.ค - มิ.ย
มีประโยชน์ ยอดอ่อน นำมาลวก หรือกินกับผักกับน้ำพริก มีรสเปรี้ยวอมฝาด ใบตำพอกแก้เคล็ดขัดยอก ฟกบวม
เสม็ดแดง

เสม็ดแดง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Syzygium antisepticum" ชื่อพ้อง: Syzygium gratum) หรือ เสม็ดชุน เหม็ดชุน ผักเม็ก ผักเสม็ด ไคร้เม็ด เม็ก เม็ดชุน เสม็ด เสม็ดเขา ยีมือแล เป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ ขนาดกลางมีความสูงโดยทั่วไป 7 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลม ใบอ่อนสีแดง เปลือกสีน้ำตาลแดง แตกสะเก็ดแผ่นบางๆ โคนต้นที่มีอายุมากมักเป็นพูพอน ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม ใบรูปหอกแกมรูปไข่สีเขียว ใบด้านบนเป็นมัน ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม ดอกสีขาว ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามซอกใบและปลายกิ่ง ออกดอกเดือน มีนาคม-เมษายน ผลสีขาวทรงกลมขนาดเล็ก มีเนื้อเมล็ดเดี่ยว ออกผลเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน
เป็นพืชที่สามารถพบในป่าดิบแล้งโดยเฉพาะบริเวณชายฝั่ง มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร ได้แก่ หมู่เกาะสุมาตรา ชวา และเกาะบอร์เนียว พบขึ้นตามป่าธรรมชาติทุกภาคของประเทศไทย สันนิษฐานว่าใช้ในการอ้างอิงเป็นชื่อของเกาะเสม็ด ปัจจุบันหาได้ยากในลักษณะที่เป็นผักสด
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์.
เสม็ดแดง "หรือ Syzygium antisepticum" จัดอยู่ในวงศ์ชมพู่ (Myrtaceae) ชื่ออื่น: ผักเสม็ด, ผักเม็ก (นครราชสีมา); ไคร้เม็ด (เชียงใหม่); เม็ก (ปราจีนบุรี); เม็ดชุน (นครศรีธรรมราช); เสม็ด (สกลนคร, สตูล); เสม็ดเขา, เสม็ดแดง (ตราด); เสม็ดชุน (ภาคกลาง); ยีมือแล (มลายู – ภาคใต้)
เป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ ขนาดกลางมีความสูงโดยทั่วไป 7 เมตร สามารถสูงได้ 10-15 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มกลม เปลือกสีน้ำตาลแดง แตกสะเก็ดแผ่นบางๆ โคนต้นที่มีอายุมากมักเป็นพูพอน
กิ่งอ่อนเป็นสี่เหลี่ยม ใบอ่อนสีแดง ใบเดี่ยวเรียงตรงข้าม ใบรูปหอกแกมรูปไข่สีเขียว ใบด้านบนเป็นมัน ขอบใบเรียบ ปลายใบแหลม 
ดอกสีขาว ถึง สีเหลืองอ่อน ออกเป็นช่อแบบช่อกระจุกแยกแขนงตามปลายกิ่งและซอกใบ ช่อดอกยาว 8-12 ซม. ดอกไม่มีก้านดอก ฐานรองดอกรูปถ้วย ปากแคบ ขนาด 4-10 มม. กลีบเลี้ยง 5 แฉก กลีบดอก 5 กลีบ มีเกสรตัวผู้จำนวนมาก ยาว 5-10 มม มักมีดอกดกและดอกบานพร้อมกัน ออกดอกเดือน มีนาคม-เมษายน
ผลสีขาว สีขาวขุ่น ทรงกลมขนาดเล็ก ขนาด 8-12 มม. มีเนื้อเมล็ดเดี่ยว ผลอ่อนสีเขียว ติดผลดกเป็นพวง ผลรสหวาน ออกผลเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน
เสม็ดแดง ต่างจาก "เสม็ดขาว" ที่มีลักษณะทางพฤกษศาสตร์ใกล้เคียงกัน คือ "ทรงของใบ เส้นใบ สีของยอดอ่อน สีของเปลือกต้น"
การใช้ประโยชน์.
ต้นอายุน้อยใช้ปลูกในสวนสมุนไพร ลำต้นที่มีอายุมากใช้ประดับสวน มีผิวที่สวยโดดเด่น ให้ร่มเงาในบ้าน แข็งแรงและดูแลง่าย สามารถเพาะพันธุ์จากเมล็ด และ ขยายพันธุ์ด้วยการตอนกิ่ง
ยอดอ่อน ใบอ่อน มีรสเปรี้ยวอมฝาด ลวก หรือใช้รับประทานเป็นผักสดกับน้ำพริก ขนมจีนหรือข้าวยำ ในใบเสม็ดแดง (ผักเม็ก) มีสารออกซาเลต (Oxalate) สูง การรับประทานสดหรือจำนวนมากอาจเสี่ยงต่อการเป็นนิ่วในไตได้
ใช้ใบสดตำพอกแก้เคล็ดขัดยอกฟกบวม ตำรับยาพื้นบ้านอีสาน ยอดอ่อน กินเป็นยาขับลม แก้ท้องขึ้น ท้องอืด ท้องเฟ้อในเด็ก
สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง

สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง (Office of the Rubber Replanting Aid Fund) หรือ สกย. (ORRAF) เป็นอดีตรัฐวิสาหกิจ ประเภทส่งเสริมที่ไม่แสวงหากำไร สังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง พ.ศ. 2503 (ปรับปรุง พ.ศ. 2505 พ.ศ. 2518 และ พ.ศ. 2530) เพื่อดำเนินกิจการให้การสงเคราะห์การทำสวนยาง และการสงเคราะห์ปลูกแทนด้วยไม้ยืนต้นชนิดอื่นที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ
นอกจากนี้รัฐบาลยังมอบนโยบาย ให้ สกย. ช่วยเหลือเกษตรกรชาวสวนยาง ให้รวมตัวจัดตั้งสหกรณ์กองทุนสวนยาง โดยจัดสรรงบประมาณสร้างโรงผลิตยางแผ่นผึ่งแห้ง / รมควัน ให้กับกลุ่มเกษตรกร เพื่อแปรรูปผลผลิต เป็นยางแผ่นรมควัน หรือ อบแห้ง สำหรับกลุ่มเกษตรกรที่รวมตัวกัน ไม่มากพอ ที่จะจัดตั้งสหกรณ์ รัฐก็ให้ สกย. จัดสร้างโรงเรือนผลิตยางแผ่นดิบคุณภาพดี ให้ นอกจากนั้นรัฐยังมอบหมาย ให้ สกย. จัดตลาดประมูลยางระดับท้องถิ่น เพื่อให้เกษตรกร และพ่อค้ามาซื้อขายผลผลิต ที่ได้คุณภาพมาตรฐาน และราคาที่เป็นธรรม
วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 หน่วยงานนี้ได้ยุบรวมกับ องค์การสวนยาง และ สถาบันวิจัยยาง เป็น การยางแห่งประเทศไทย ซึ่งเป็นรัฐวิสาหกิจ ตาม พระราชบัญญัติการยางแห่งประเทศไทย พ.ศ. 2558
แหล่งรายได้.
เงินทุนที่นำมาใช้ในการดำเนินงานของ สกย. ได้มาจาก 2 แหล่ง ได้แก่
การแบ่งส่วนบริหารองค์กร.
สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยาง มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ 67/25 ถนนบางขุนนนท์ แขวงบางขุนนนท์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร แบ่งการบริหารงานออกเป็น 12 ฝ่าย และมีสำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางจังหวัด 46 แห่ง สำนักงานกองทุนสงเคราะห์การทำสวนยางอำเภอ 56 แห่ง ศูนย์ปฏิบัติการสงเคราะห์สวนยางจังหวัด 12 แห่ง และศูนย์เรียนรู้ยางพารา 4 แห่ง ตั้งอยู่ในพื้นที่ที่มีการปลูกยางพารา ครอบคลุมภูมิภาคต่างๆ ทั้งภาคเหนือ ภาคใต้ ภาคตะวันออก และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
ประถมศึกษา

ประถมศึกษา (ย่อว่า ป.) เป็นระบบการศึกษาระดับพื้นฐานซึ่งจัดขึ้นสำหรับเด็กอายุระหว่าง 6 - 12 ปีโดยประมาณ ต่อจากการจัดการศึกษาระดับเด็กเล็กหรือปฐมวัย และเป็นการจัดการศึกษาก่อนระดับมัธยมศึกษา หลักสูตรกระทรวงศึกษาธิการ แบ่งการศึกษาระดับประถมศึกษาออกเป็น 2 ช่วงชั้น คือ ช่วงชั้นที่ 1 (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 – 3) เรียกว่าประถมศึกษาตอนต้น (มักเรียกโดยย่อว่า ป. ต้น) เทียบเท่ากับ grade 1 - 3 และช่วงชั้นที่ 2 (ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 – 6) เรียกว่า ประถมศึกษาตอนปลาย (มักเรียกโดยย่อว่า ป. ปลาย) เทียบเท่ากับ grade 4 - 6
จิ้งโกร่ง

จิ้งโกร่ง ชื่อวิทยาศาสตร์: "Brachytrupes portentosus" เป็นแมลงชนิดหนึ่งที่สามารถรับประทานได้ มีลักษณะคล้ายกับจิ้งหรีด ชื่อพื้นเมืองอื่นๆของจิ้งโกร่ง คือ อ้ายโกร่ง หัวตะกั่ว จี้กุ่ง ขี้กุ่ง จี่นายโม้ ขี้หนาย จี่ป่ม และ จี่โป่ง 
กายวิภาค.
จิ้งโกร่งรูปร่างคล้ายกับจิ้งหรีดค่อนข้างอ้วน มีลำตัวยาวประมาณ 4.5 ซม. กว้าง 1 ซม. มีสีน้ำตาล หนวดยาวแบบเส้นด้าย หัวกลมและใหญ่ ปากแบบกัดกิน ปีกมีลายเส้นเล็กน้อย ตัวผู้สามารถทำเสียงได้โดยใช้ขอบปีกคู่หน้าสีกัน มีอวัยวะฟังเสียงอยู่ที่บริเวณขาหน้า
ลอตเต้เวิลด์

ลอตเต้เวิลด์  เป็นสวนสนุกแห่งหนึ่งตั้งอยู่ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ พื้นที่ประกอบด้วยสวนสนุกในร่มและกลางแจ้ง และมีสิ่งอำนวยความสะดวกอื่นๆในบริเวณสวนสนุก อาทิ การเชื่อมต่อกับระบบรถไฟฟ้ารางเดี่ยว ห้างสรรพสินค้า โรงแรม และพิพิธภัณฑ์พื้นบ้านของเกาหลี รวมทั้งโรงภาพยนตร์ พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ และพื้นที่สำหรับการกีฬา สวนสนุกในร่มของลอตเต้เวิลด์เป็นสวนสนุกในร่มที่มีขนาดใหญ่ติดอันดับโลก และเคยได้รับการจัดอันดับที่ 7 ของสถานที่ท่องเที่ยวน่าดึงดูดของโลกในปี ค.ศ. 2002 สวนสนุกแห่งนี้เปิดบริการตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 มีจำนวนนักท่องเที่ยวกว่า 8 ล้านคนต่อปี
แบรนดี้ นอร์วูด

แบรนดี้ รายานา นอร์วูด  เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ แบรนดี้ (Brandy) เป็นนักร้องอเมริกัน แนวอาร์แอนด์บี นักแต่งเพลง นักแสดง โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ ในบางครั้งเป็นแร็ปเปอร์ 
เธอเกิดในครอบครัวดนตรี ในแม็กโคมบ์ รัฐมิสซิสซิปปี และโตในคาร์สัน รัฐแคลิฟอร์เนีย นอร์วูดมีผลงานสมทบครั้งแรกในซิตคอมที่มีระยะสั้น ๆ ทางช่องเอบีซี ที่ชื่อ "Thea" ในปี 1996 เธอแสดงซิตคอมที่ประสบความสำเร็จเรื่อง "Moesha" และยังได้รับบทในหนังภาคต่อแนวสยองขวัญเรื่อง "I Still Know What You Did Last Summer" และภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "Cinderella" (1997) และ "Double Platinum" (1999)
ในปี 1993 เธอเซ็นสัญญากับค่ายเพลงแอตแลนติก ออกผลงานอัลบั้มในชื่อตัวเอง และเธอประสบความสำเร็จได้รับรางวัลแกรมมี่กับเพลง "The Boy Is Mine" ที่ร่วมร้องกับนักร้องวัยเดียวกัน โมนิกา และมีผลงานอัลบั้มชุดที่ 2 ที่ชื่อ "Never Say Never" ในปี 1998 เธอมีผลงานชุดล่าสุดชุด "Human" (2008) ผลงานกับค่ายเอพิก หลังจากที่ย้ายค่ายเพลงในปี 2005
RIAA จัดอันดับให้นอร์วูดเป็น 1 ในศิลปินหญิงที่มียอดขายมากที่สุดในประวัติศาสตร์ดนตรีอเมริกัน มียอดขายมากกว่า 10.5 ล้านชุด จากผลงานสตูดิโออัลบั้ม 5 ชุด ในสหรัฐอเมริกา และมียอดขาย 25 ล้านชุดทั่วโลก
หอคอยเอ็นโซล

หอคอยเอ็นโซล หรือ หอคอยโซล (ฮันกุล: N서울타워) หรือชื่ออย่างเป็นทางการ คือ หอคอยวายทีเอ็นโซล (YTN Seoul Tower) เป็นหอคอยสำหรับชมเมือง ตั้งอยู่ในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ หรือบางครั้งเรียก หอคอยนัมซัน (Namsan Tower) เพราะตั้งอยู่บนภูเขานัมซัน ใจกลางกรุงโซล เป็นหอคอยที่มีความสูงจากฐานประมาณ 236.7 เมตร ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1969 เพื่อเป็นฐานส่งสัญญาณวิทยุและวิทยุโทรทัศน์แห่งแรกของกรุงโซล ซึ่งเป็นปัจจุบันเป็นฐานที่ส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์ของหลายสถานี เช่น มุนฮวา, เคบีเอส, เอสบีเอส และเปิดให้เข้าชมเมื่อ ปี ค.ศ. 1980 
หอคอยแห่งนี้ได้รับว่าเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์แห่งกรุงโซล เนื่องจากมึความสวยงามมาก ในตอนกลางคืน ทำให้เป็นที่สนใจทั้งผู้คนในประเทศและนักท่องเที่ยวต่างชาติ ที่ขึ้นไปบนหอคอย เพื่อไปชมความสวยงาม ของกรุงโซลในยามค่ำคืน มีทั้งหอดูดาว มีภัตตาคาร มีร้านส่งเสริมการขายโสมของรัฐบาล รวมถึงมีการคล้องแม่กุญแจเป็นจำนวนมากไว้กับรั้วเหล็กที่อยู่ทางด้านล่าง เพื่อเป็นการบ่งบอกถึงความรัก ซึ่งมัคคุเทศก์เมื่อนำนักท่องเที่ยวมาเที่ยว ณ ที่แห่งนี้มักจะแนะนำให้ทำเช่นนั้น
อาคาร 63

อาคาร KLI 63 หรือ Golden Tower (ฮันกึล: 63 빌딩 หรือ 육삼 빌딩) เป็นตึกที่ตั้งอยู่บนเกาะยออึยกลางแม่น้ำฮัน โซล ประเทศเกาหลีใต้ ออกแบบโดย Skidmore, Owings and Merrill มีจำนวนชั้นทั้งหมด 63 ชั้น ชั้นใต้ดิน 3 ชั้น เป็นตึกที่มีความสูงที่สุดในประเทศเกาหลี เป็นเวลา 15 ปี จนถึงปี 2003 จึงถูกแทนที่ด้วยอาคาร Hyperion
โรงพยาบาลพระจอมเกล้า

โรงพยาบาลพระจอมเกล้า  เป็นโรงพยาบาลประจำจังหวัดเพชรบุรี ตั้งอยู่ที่ถนนรถไฟ ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี มีขนาดความจุเตียงไข้ใน 442 เตียง
ประวัติ.
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 พระองค์ทรงโปรดประพาสเมืองเพชร พระองค์ได้ทรงสร้างพระราชวังเพื่อใช้เป็นที่ประทับเพื่อเสด็จมาเมืองเพชรใช้ชื่อว่า ”พระราชวังพระนครคีรี” ซึ่งถือเป็นพระราชวังที่สร้างบนภูเขาแห่งแรกของประเทศไทย และใน พ.ศ. 2404 พระองค์ได้ทรงโปรดให้คณะมิชชันนารีนิกายโปรเตสเต้นส์ เข้ามาเผยแพร่ศาสนา ก่อตั้งโรงเรียนและทำการรักษาผู้เจ็บป่วยด้วยวิธีการแพทย์แผนปัจจุบัน นายแพทย์ซามูเอ เรโนลด์เฮ้าส์ เป็นแพทย์จากคณะมิชชันนารีคนแรกที่มาตั้งสำนักงานมิชชันนารี และทำการรักษาผู้ป่วยในจังหวัดเพชรบุรี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2423 จังหวัดเพชรบุรีก็ได้มีโรงพยาบาลที่ทำการรักษาแบบแผนปัจจุบัน ซึ่งถือได้ว่าเป็นโรงพยาบาลมิชชันนารีแห่งแรกของประเทศไทย ณ บริเวณวัดไชยสุรินทร์(วัดน้อย) ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี โดยมีนายแพทย์ อี.เอ สาติรช เป็นผู้ดูแลคณะแพทย์มิชชันนารี จำนวน 11 คน ที่ผลัดเปลี่ยนกันมาปฏิบัติงาน กิจการของโรงพยาบาลมิชชันนารีแห่งนี้ได้เปิดดำเนินการกระทั่งปี 2477 ก็ได้ปิดกิจการลงโดยไม่ทราบสาเหตุ
พ.ศ. 2472 สถานีเอื้อนอนามัยของสภากาชาดสยาม(เอื้อนอนามัย) ได้ก่อจั้งขึ้นด้วยเงินกองมรดกของเจ้าจอมเอื้อนในพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว(รัชกาลที่ 5) (ซึ่งเป็นบุตรีของเจ้าพระยาสุรพันธ์พิสุทธิ์(เทศ บุนนาค) เจ้าเมืองเพชร ใน พ.ศ. 2401-2437) และเงินสมทบจากการแสดงละครการกุศลของข้าราชการในสมัยนั้น ปัจจุบันสถานีเอื้อนอนามัยหรือสถานีกาชาดที่ 8 ก็ยังเปิดดำเนินการอยู่ พ.ศ. 2478 ก็ได้มีการสร้างสุขศาลาก้านเกตุมณี ซึ่งปัจจุบันมีชื่อว่า ศูนย์บริการสาธารณสุขเทศบาลเมืองเพชรบุรี ปัจจุบันอยู่ในความดูแลของเทศบาลเมืองเพชรบุรี
โรงพยาบาลเพชรบุรี ได้ก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2491 โดยการนำของพระสมัครสโมสร(เสงี่ยม สมัครสโมสร) ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด ร่วมกับคณะกรรมการจังหวัดได้ร่วมมือกันจัดตั้งองค์กรการกุศล ชักชวนข้าราชการ พ่อค้า คหบดี ตลอดจนประชาชน ได้ร่วมบริจาคเงิน เพื่อนำไปสมทบกับงบประมาณของกระทรวงสาธารณสุข ในสมัยพระบำราศโรคาพาฬห์ (สาธารณสุขจังหวัด ในขณะนั้น) สร้างบนที่ดินทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ริมทางรถไฟสายใต้ ใกล้สถานีรถไฟเพชรบุรี และเขาพนมขวด ในอดีตชาวบ้านบางคนอาจเรียก โรงพยาบาลเขาพนมขวดและร่วมเป็นคณะกรรมการควบคุมการก่อสร้างจนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2492 โรงพยาบาลเพชรบุรี เป็นส่วนราชการภูมิภาคในสังกัดของกรมการแพทย์
โรงพยาบาลเพชรบุรี ในปี พ.ศ. 2532 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้อัญเชิญพระนามาภิไธยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นชื่อโรงพยาบาลว่า "โรงพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี" (Phra Chom Klao Hospital, Phetchaburi Province) เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2532 
เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานลำลึกถึงพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงประกอบกิจคุณูประการ อันเป็นประโยชน์แก่ประเทศชาติ โดยเฉพาะจังหวัดเพชรบุรีเป็นอย่างยิ่ง
วันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2563 นายแพทย์ ชุมพล เดชะอำไพ ผู้อำนวยการโรงพยาบาลถูกคนร้ายยิงด้วยอาวุธปืนเสียชีวิตในการนี้ได้พระราชทานโกศพระราชทานเพลิงศพ
บริการและคลินิกต่าง ๆ ของโรงพยาบาลพระจอมเกล้า.
<templatestyles src="Col-begin/styles.css"/>
ปลาอีกอง

ปลาอีกอง หรือ ปลาที-บาร์บ หรือ ปลาโสร่ง (ชื่อวิทยาศาสตร์: "Barbodes lateristriga") ปลาน้ำจืดขนาดเล็กชนิดหนึ่ง ในวงศ์ปลาตะเพียน (Cyprinidae) มีรูปร่างคล้ายปลาเสือข้างลาย ("Puntigrus partipentazona") และปลาเสือสุมาตรา ("P. tetrazona") ซึ่งเป็นปลาในวงศ์เดียวกัน แต่ปลาอีกองมีรูปร่างป้อมสั้นกว่า มีสีลำตัวขาวอมเหลืองหรือชมพู มีแถบสีดำในแนวตั้ง 2 แถบดูแลคล้ายตัวที (T) ในภาษาอังกฤษ แถบแรกอยู่ใกล้ช่องเปิดเหงือกและอีกแถบอยู่บริเวณฐานครีบหลัง ลำตัวตอนท้ายจะมีแถบสีดำในแนวนอนยาวไปถึงโคนครีบหาง มีจุดสีดำเป็นวงกลมขนาด 2 จุดอยู่บริเวณเหนือฐานครีบก้น ครีบทุกครีบมีสีส้มปนแดง ยกเว้นครีบอกมีสีเหลือง
ขนาดโตเต็มที่ประมาณ 10 เซนติเมตร แต่พบใหญ่ที่สุดถึง 20 เซนติเมตร แต่ที่พบโดยเฉลี่ยยาวประมาณ 5 เซนติเมตร พบกระจายพันธุ์ในเขตต้นน้ำลำธารหรือน้ำตกบนภูเขา ในประเทศไทยพบได้ในภาคใต้ตั้งแต่ จังหวัดตรัง เป็นต้นไป และพบเรื่อยไปจนถึงมาเลเซีย, สิงคโปร์และอินโดนีเซีย
นิยมเลี้ยงเป็นปลาตู้สวยงาม ร่วมกับปลาชนิดอื่นที่มีความใกล้เคียงกัน เช่น ปลาเสือข้างลาย และปลาเสือสุมาตรา หรือปลามะไฟ ("Pethia stoliczkana") เป็นต้น
แบร์รี กิบบ์

เซอร์ แบร์รี แอลัน ครอมพ์ตัน กิบบ์ นักร้อง นักแต่งเพลง นักกีตาร์ชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในสามพี่น้องกิบบ์ ที่เป็นสมาชิกวงบีจีส์ วงดนตรีป็อปวงหนึ่งที่ประสบความสำเร็จสูงสุด โดยเป็นพี่ชายคนโตของฝาแฝดโรบินกับมอริซ และแอนดี กิบบ์ แบร์รี กิบบ์ เป็นนักแต่งเพลงชาวอังกฤษที่ประสบความสำเร็จสูงสุดเป็นอันดับ 5 บนชาร์ตของอังกฤษ
แบร์รี กิบบ์ เกิดที่เกาะแมน ประเทศอังกฤษ ต่อมาครอบครัวย้ายไปอยู่ที่แมนเชสเตอร์ และย้ายไปอาศัยที่บริสเบน ประเทศออสเตรเลียในปี ค.ศ. 1958 แบร์รีกับน้องชายฝาแฝดคือ โรบินและมอริซ ได้เริ่มร้องเพลงและบันทึกเสียงในชื่อ "บีจีส์" ก่อนจะย้ายกลับประเทศอังกฤษในปี 1967 และส่งเดโมเทปให้กับไบรอัน เอปสไตน์ ผู้จัดการวงเดอะบีเทิลส์ ซึ่งส่งต่อให้กับโรเบิร์ต สติกวูด และได้เซ็นสัญญาออกแผ่นเสียงในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา และประสบความสำเร็จสูงสุด มียอดขายมากกว่า 100 ล้านแผ่น ต่อมาพี่น้องกิบบ์ได้ย้ายไปอาศัยที่ไมอามี ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี 1975 จนถึงปัจจุบัน
ในการร้องเพลงประสานเสียงของบีจีส์ มอริซเป็นคนร้องโทนเสียงบีบแหลมสูงสุด
โรบิน กิบบ์

โรบิน ฮิวจ์ กิบบ์ (ซีบีอี) นักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในสามพี่น้องกิบบ์ ซึ่งเป็นสมาชิกของ"เดอะบีจีส์" วงดนตรีป็อปที่ประสบความสำเร็จสูงสุดทั่วโลก มียอดจำหน่ายอัลบั้มมากกว่า 100 ล้านชุด โรบินเป็นฝาแฝดกับมอริซ กิบบ์, น้องชายของแบร์รี กิบบ์ และพี่ชายของแอนดี กิบบ์ โดยโรบินเป็นนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ ผู้ประสบความสำเร็จสูงสุดเป็นอันดับ 6 บนชาร์ตของอังกฤษ
ประวัติ.
โรบิน กิบบ์ เกิดเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2492 ที่เกาะแมน ประเทศอังกฤษ ต่อมาครอบครัวย้ายไปอาศัยที่เมืองแมนเชสเตอร์ และเมืองบริสเบนของออสเตรเลียตามลำดับ ต่อมาในปี พ.ศ. 2501 โรบินร่วมกับแบร์รีและมอริซ เริ่มร้องเพลงและบันทึกเสียง ในนามของวง"เดอะบีจีส์" ก่อนจะย้ายกลับประเทศอังกฤษในปี พ.ศ. 2510 และเซ็นสัญญาออกแผ่นเสียงในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา โดยตั้งแต่ปี พ.ศ. 2518 พี่น้องกิบบ์ย้ายไปอาศัยที่เมืองไมอามี ในรัฐฟลอริดาของสหรัฐอเมริกาจนถึงปัจจุบัน ทั้งนี้เมื่อปี พ.ศ. 2546 โรบินและแบร์รีประกาศยุติการแสดงโดยใช้ชื่อเดอะบีจีส์ เนื่องจากการเสียชีวิตของมอริซในวันที่ 12 มกราคม ต่อมาในปี พ.ศ. 2552 ทั้งสองประกาศว่าจะกลับมาแสดงร่วมกันอีกครั้งหนึ่ง
อาการป่วยของโรบิน.
นายแพทย์ผู้ทำการรักษาเปิดเผยว่า อาการของโรบิน ซึ่งเข้าสู่ภาวะวิกฤตมาประมาณ 1 สัปดาห์ เริ่มมีแนวโน้มดีขึ้นตามลำดับแล้ว นอกจากจะสามารถฟื้นจากอาการวิกฤต เขายังแสดงท่าทีพยายามสื่อสารกับครอบครัว ขณะรักษาตัวที่โรงพยาบาลในกรุงลอนดอนของอังกฤษ และโฆษกส่วนตัวของโรบิน เปิดเผยถึงแนวโน้มที่ดีในการรักษาตัว หลังจากอาการของเขาเข้าสู่ขั้นวิกฤตมาตลอดช่วง 1 สัปดาห์ก่อนหน้านี้ แต่ล่าสุดเขาเริ่มรู้สึกตัว และแสดงสัญญาณของการฟื้นฟูร่างกายให้เห็นบ้างแล้ว
โรบินเข้ารักษาที่โรงพยาบาลในลอนดอนมาตั้งแต่สัปดาห์ก่อน หลังจากที่ปอดของเขาอักเสบเนื่องจากติดเชื้อจนป่วยหนักไม่ได้สติ ถึงกระนั้นเหล่าสมาชิกในครอบครัวของโรบิน ก็ยังแสดงความหวังและให้กำลังใจอย่างใกล้ชิดมาตลอด ซึ่งภรรยาของโรบินยังเปิดเผยว่า แบร์รีพยายามร้องเพลงให้น้องชายฟัง และเชื่อว่าโรบินที่ไม่รู้สึกตัว แสดงปฏิกิริยาตอบสนองต่อเสียงเพลงเหล่านั้นด้วย
ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา โรบินต้องเผชิญกับปัญหาสุขภาพมาตลอด ทั้งโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่และมะเร็งตับ จนสร้างความวิตกกังวลให้กับเหล่าแฟน ๆ ที่ต้องสูญเสียมอริซ ฝาแฝดของเขา ซึ่งเป็นสมาชิกอีกคนของเดอะบีจีส์ ไปครั้งหนึ่งแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2546 สำหรับปัญหาสุขภาพครั้งล่าสุด นายแพทย์ผู้ทำการรักษา กล่าวผ่านแถลงการณ์ว่า เขาเริ่มมีอาการดีขึ้นตามลำดับ นอกจากจะฟื้นจากอาการวิกฤตแล้ว เขายังสามารถหายใจได้ด้วยหน้ากากออกซิเจน แต่ยังต้องรับยาปฏิชีวนะและอาหาร ผ่านทางหลอดเลือด
อย่างไรก็ตาม ร่างกายของโรบินยังถือว่าค่อนข้างอ่อนล้า และได้รับอาหารไม่เพียงพอ ซึ่งแพทย์กล่าวว่า ขณะนี้เป้าหมายของการรักษา อยู่ที่การทำให้ระบบการรับอาหารของเขากลับมาใช้ได้ และดีเพียงพอที่จะทำให้เขาสามารถรับประทานอาหาร และดื่มน้ำเองได้ รวมถึงสามารถกลับมาหายใจเองได้ โดยไม่ต้องพึ่งหน้ากากออกซิเจน ซึ่งทีมแพทย์ผู้รักษา อาจย้ายผู้ป่วยออกจากห้องไอซียูในเร็ว ๆ นี้ หากอาการของเขาดีขึ้นเรื่อย ๆ แต่หลังจากนั้นไม่ถึงเดือน โรบินก็เสียชีวิตลง เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 ขณะมีอายุ 62 ปี หลังจากต่อสู้กับโรคมะเร็งลำไส้และมะเร็งตับมานาน
ออสการ์ นีเอไมเยร์

ออสการ์ รีเบย์รู จี อัลเมย์ดา นีเอไมเยร์ โซอาริส ฟิลยู  หรือ ออสการ์ นีเอไมเยร์ เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1907 เป็นสถาปนิกชาวบราซิล ที่ถูกยกย่องว่าเป็น 1 ในบุคคลสำคัญในวงการสถาปัตยกรรมสมัยใหม่ เขาเป็นผู้บุกเบิกในการค้นพบความเป็นไปได้ในการใช้คอนกรีตเสริมแรงอย่างเดียวในการทำให้เกิดผลกระทบด้านสุนทรียศาสตร์
ผลงานอาคารของเขามักมีเอกลักษณ์เรื่องพื้นที่ที่มโหฬารและแสดงถึงการผสมผสานปริมาตรและที่ว่าง ที่จะสร้างรูปแบบอย่างไม่มีแบบแผนและมักจะรับน้ำหนักโดยไพโลติ ทั้งยังได้รับการยกย่องและเสียงวิจารณ์ว่าเป็น "อนุสาวรีย์แห่งประติมากรรม" เขายังได้รับยกย่องว่าเป็นศิลปินผู้ยิ่งใหญ่และหนึ่งในสถาปนิกผู้เยี่ยมยอดในยุคของเขา ผลงานอันโด่งดังของเขาเช่นอาคารสาธารณะจำนวนมากที่ออกแบบในกรุงบราซิเลีย เมืองมรดกโลก และสำนักงานใหญ่สหประชาชาติในนครนิวยอร์ก เป็นต้น
นีเอไมเยร์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 2012 ที่รีโอเดจาเนโร อายุ 104 ปี
MIPS

MIPS อาจหมายถึง
<table id="
disambigbox" class="metadata plainlinks dmbox 
dmbox-disambig" style="">
<tr>
<td class="mbox-image" style="padding: 2px 0 2px 0.4em;">
 </td>
<td class="mbox-text" style="padding: 0.25em 0.4em; font-style: italic; "> หน้านี้รวมบทความที่มีชื่อเหมือนหรือใกล้เคียงกัน
 </td>
</tr>
</table>#เปลี่ยนทาง
สนูปี้

สนูปี้  เป็นตัวละครในการ์ตูนสั้นที่มีมายาวนานเรื่อง "พีนัตส์" โดยชารล์ เอ็ม ชูลซ์ สนูปี้เป็นสุนัขพันธุ์บีเกิล สัตว์เลี้ยงของชาร์ลี บราวน์ ตัวละครสนูปี้เริ่มบทบาทในการ์ตูนสั้นโดยเป็นเพียงสุนัขธรรมดาทั่วไป แต่ในที่สุดก็ถือว่าเป็นตัวละครที่มีชีวิตชีวาที่สุด และถือเป็นตัวละครตัวหนึ่งที่เป็นที่จดจำมากที่สุดในการ์ตูน แบบวาดดั้งเดิมของสนูปี้ได้ลอกเลียนแบบเล็กน้อยจาก สไปก์ สุนัขในวัยเด็กของชูลซ์
สนูปี้เป็นสุนัขช่างฝัน ชอบนอนอาบแดดบนหลังคาบ้านตัวเอง ชอบจินตนาการว่าตัวเองเป็นนักบินรบในสงครามโลกครั้งที่ 1 ที่สู้กับเรด บารอน
หนาง

หนาง เป็นการถนอมอาหารประเภทเนื้อสัตว์ของทางภาคใต้ ทำจากเนื้อสัตว์ได้หลายชนิด เช่น หมู เนื้อวัว เนื้อไก่ หั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ หมักกับเกลือและน้ำตาลโตนด อาจผสมหยวกกล้วยหรือหน่อไม้ได้ด้วย แล้วนำไปหมักไว้ประมาณ 5-7 วัน หรือจนกว่าจะเปรี้ยว จึงนำมาปรุงอาหารได้ สีของหนางขึ้นกับชนิดของเนื้อสัตว์ ถ้าทำจากหมูจะเป็นสีชมพู เนื้อวัวเป็นสีเทา หนางนำไปปรุงอาหารได้หลายชนิด เช่น ต้ม แกง นึ่ง
หนางของภาคใต้นี้ต่างจากแหนมของภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือที่มีส่วนผสมเป็นเนื้อสัตว์ ข้าว ดินประสิว และน้ำตาล
สโมสรฟุตบอลราชบุรี

สโมสรฟุตบอลราชบุรี เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพในประเทศไทยโดยเป็นทีมจากจังหวัดราชบุรี ปัจจุบันเล่นในไทยลีก
ประวัติสโมสร.
สโมสรฟุตบอลราชบุรี เริ่มต้นในการส่งทีมเข้าแข่งขันฟุตบอลกีฬาแห่งชาติ และคว้าเหรียญทองแดง ที่มหานครเกมส์ ปี 2543 และร่วมฟุตบอลโปรวินเชียลลีก ดิวิชั่น 2 สามารถคว้าแชมป์มาครองได้ในปี 2549 จนได้รับสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลดิวิชั่น 1 ในปี 2550 โดยได้อันดับ 12 ทำให้ในปี 2551 ทีมสโมสรราชบุรี เอฟซี มาเล่นในลีกดิวิชั่น 2 ซึ่งได้อันดับ 7 ส่วนในปี 2552 นั้น การแข่งขันได้เปลี่ยนแปลงระบบการจัดการแข่งขัน ซึ่งแบ่งออกเป็นโซนต่าง ๆ ทั่วประเทศ เนื่องจากมีทีมจากหลายจังหวัดทั่วทุกภาค ให้ความสนใจเข้าร่วมการแข่งขัน สโมสรฟุตบอลราชบุรี นั้นอยู่ในโซนภาคกลางและตะวันออก และได้อันดับ 9 มา 2 ฤดูกาลติดต่อกัน
หลังจบฤดูกาล 2564–65 สโมสรได้รับรางวัลสโมสรสร้างแรงบันดาลใจด้านวิทยาศาสตร์การกีฬาจากสมาคมกีฬาฟุตบอลแห่งประเทศไทย และก่อนเปิดฤดูกาล 2565–66 สโมสรได้แถลงข่าวเกี่ยวกับการที่กลุ่มมิตรผลได้ยกเลิกเป็นผู้สนับสนุนหลักให้กับทีม ทำให้ในฤดูกาลนี้ทางสโมสรจะใช้ชื่อทีมลงแข่งขันในนามสโมสรฟุตบอลราชบุรี เป็นการสิ้นสุดหลังจากร่วมงานกันนานกว่า 11 ปี ในชื่อสโมสรฟุตบอลราชบุรี มิตรผล
สนามเหย้า.
สโมสรฟุตบอลราชบุรี ใช้สนามราชบุรี สเตเดียม เป็นสนามเหย้า สนามแห่งนี้มีความจุทั้งหมด 12,000 ที่นั่ง สร้างด้วยงบประมาณสูงกว่า 300 ล้านบาท โครงสร้างประกอบด้วยเหล็กเป็นส่วนใหญ่ เริ่มก่อสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2558 และเปิดใช้งานครั้งแรกในศึกไทยลีก ฤดูกาล 2559 นัดที่ราชบุรีพบกับอาร์มี่ ยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2559
ผู้เล่น.
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว.
<templatestyles src="Template:Football squad player/styles.css" />
ชนะเลิศ (1): 2012
ชนะเลิศ (1): 2011
ชนะเลิศ (1): 2011
รองชนะเลิศ (2): 2012, 2013
ชนะเลิศ (1): 2016 (ครองแชมป์ร่วมกับ ชลบุรี เอฟซี, ชัยนาท ฮอร์นบิล และ สุโขทัย เอฟซี)
รองชนะเลิศ (1): 2019
อักษรวิจิตร

อักษรวิจิตร  เป็นทัศนศิลป์ชนิดหนึ่ง มักจะเรียกว่าศิลปะของการเขียน ความหมายในทางปฏิบัติคือ “ศิลปะแห่งการให้รูปแบบเพื่อแสดงถึงลักษณะความหมาย ความกลมกลืน และความชำนาญ” ประวัติของการเขียนอักษรวิจิตรเป็นประวัติของการพัฒนาที่มาจากความสามารถทางเทคนิค ความรวดเร็วในการเขียน ความจำกัดของวัตถุที่ใช้ สถานที่ที่ทำการเขียน และเวลาที่เขียน ลักษณะของการเขียนเช่นนี้เรียกว่า script, hand หรือ alphabet 
คำว่า calligraphy มาจากภาษากรีก κάλλος (kallos = "วิจิตร") และคำว่า γραφή (graphẽ = "การเขียน")
การเขียนอักษรวิจิตรสมัยใหม่มีตั้งแต่ตัวอักษรที่ออกแบบสำหรับการใช้งานโดยทั่วไป ไปจนถึงการออกแบบตัวอักษรสำหรับงานวิจิตรศิลป์ หรือการเขียนอักษรแบบแอบสแตร็กต์ที่สามารถอ่านได้หรือไม่ได้ ส่วนการเขียนอักษรวิจิตรในสมัยโบราณแตกต่างไปจากอักษรเรียงพิมพ์ (typography) และลายมือที่ไม่ใช่ลายมือคลาสสิก อักษรวิจิตรโบราณจะเป็นอักษรที่มีลักษณะที่เป็นระเบียบแบบแผน แต่ก็มีความอ่อนไหวและแสดงถึงคุณลักษณ์ทางด้านการสร้างสรรค์ของผู้เขียน 
การเขียนอักษรวิจิตรยังเป็นที่นิยมกันในการเขียนบัตรเชิญเนื่องในโอกาสพิเศษ การออกแบบอักษรประดิษฐ์ การออกแบบโลโก ศิลปะทางศาสนา งานจ้างเขียน การสลักอักษรบนหิน หรือประกาศนียบัตรต่างๆ
มอริซ กิบบ์

มอริซ เอิร์นสต กิบบ์ ซีบีอี นักร้อง นักแต่งเพลง นักกีตาร์ชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในสามพี่น้องกิบบ์ ที่เป็นสมาชิกวงบีจีส์ วงดนตรีป็อปวงหนึ่งที่ประสบความสำเร็จสูงสุด มียอดขายมากกว่า 100 ล้านแผ่น มอริซเป็นคู่แฝดกับโรบิน กิบบ์ เป็นน้องชายของแบร์รี กิบบ์ และเป็นพี่ชายของแอนดี กิบบ์ มอริซ กิบบ์ เป็นนักแต่งเพลงชาวอังกฤษที่ประสบความสำเร็จสูงสุดเป็นอันดับ 14 บนชาร์ตของอังกฤษ
มอริซ กิบบ์ เกิดที่เกาะแมน ประเทศอังกฤษ ต่อมาครอบครัวย้ายไปอยู่ที่แมนเชสเตอร์ และย้ายไปอาศัยที่บริสเบน ประเทศออสเตรเลียในปี ค.ศ. 1958 มอริซร่วมกับแบร์รีและโรบิน โดยมอริซเน้นไปที่การแต่งทำนองและเรียงเรียงเสียงประสาน ได้เริ่มร้องเพลงและบันทึกเสียงในชื่อ "บีจีส์" ก่อนจะย้ายกลับประเทศอังกฤษในปี 1967 และได้เซ็นสัญญาออกแผ่นเสียงในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ต่อมาพี่น้องกิบบ์ได้ย้ายไปอาศัยที่ไมแอมี ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี 1975 จนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อปี 2003 ภายหลังการเสียชีวิตของมอริซ สมาชิกบีจีส์ที่เหลือเพียงสองคน คือโรบินและแบร์รีได้ประกาศว่าจะหยุดการแสดงโดยใช้ชื่อ บีจีส์ จนกระทั่งในปี 2009 ทั้งคู่ได้ประกาศว่าจะกลับมาแสดงร่วมกันอีกครั้งหนึ่ง
มอริซ สมรสกับลูลู่ นักร้องชาวสกอตแลนด์ชื่อดังในปี ค.ศ. 1969 ก่อนจะหย่าขาดจากกันในปี 1973 ทั้งคู่ไม่มีบุตรด้วยกัน